S-9/2007

Mál þetta, sem dómtekið var þann 9. mars sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 1. febrúar 2007, á hendur X,

„fyrir kynferðisbrot með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 22. október 2006, að [...] Akureyri, káfað á brjóstum og kynfærum [Y], og sett fingur inn í kynfæri hennar, en við þetta notfærði ákærði sér það að [Y] gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga.

Telst brot ákærða varða við 196. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 40, 1992, en til vara við 209. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu [Y] er krafist miskabóta að fjárhæð 2.000.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá 22. október 2006 til 1. desember 2006, en eftir það með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. vaxtalaga til greiðsludags.“

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði að fullu skilorðsbundin. Þá krefst hann þess að framkominni bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara er krafist sýknu af henni og til þrautavara verulegrar lækkunar. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa og að þau verði greidd úr ríkissjóði.

I.

Samkvæmt rannsóknargögnum leitaði Y, til lögreglunnar á Akureyri að morgni 27. október 2006 og kærði ákærða fyrir að hafa nauðgað sér í herbergi sínu að ... þann 22. október 2006. Kvað hún nauðgunina hafa átt sér stað að loknu samkvæmi sem haldið var á heimili hennar. Kvaðst hún hafa leitað á neyðarmóttöku FSA þann 23. október þar sem hún hefði verið skoðuð. Skýrsla læknis varðandi þá skoðun liggur frammi í málinu, en samkvæmt henni fundust engir áverkar á Y, hvorki á líkama né kynfærum.

Lögreglan hóf þegar rannsókn á málinu og skoðaði m.a. vettvang og aflaði mynda og teikninga af íbúðinni og tók skýrslur af vitnum. Liggja gögn þessi frammi í málinu.

II.

Hér fyrir dóminum skýrir ákærði svo frá að hann hafi farið í samkvæmi með vinnufélögum sínum umrætt kvöld. Þeir hafi fyrst farið á bjórkynningu þar sem hann hafi á stuttum tíma líklega drukkið fimm bjóra. Eftir það hafi þeir farið í mat þar sem hann hafi drukkið einhver glös af freyðivíni og þar hafi hann einnig drukkið bjór. Tengdamóðir hans hafi svo komið og sótt hann og kærustu hans, A, og þau hafi sótt enn meiri bjór og farið í samkvæmi í ... til vinafólks þeirra B, C og Y. Ákærði kveðst muna óljóst eftir sér í samkvæminu sökum ölvunar. Kveðst hann muna eftir að hafa kíkt inn í stofu en ekki eftir samskiptum við neina þar. Hann kveðst síðan muna eftir sér inni í herbergi Y ásamt henni. Þar hafi þau legið upp í rúmi og hann verið að káfa eitthvað á henni og sleikja á henni brjóstin. Aðspurður kveður ákærði þá ekkert hafa verið athugavert við ástand Y. Þau hafi í fyrstu verið að spjalla og hún hafi ekki gert athugasemdir við það sem fram fór. Einhverjir hafi komið inn í herbergið og hafi þau þá lagst niður og reynt að fela hvað þau voru að gera en síðan bæði farið fram. Aðspurður kveðst ákærði ekki vita hverjir komu þarna inn, hann muni þetta óljóst sökum ölvunar. Kveðst ákærði hafa talið að um hefði verið að ræða A og D en þau hafi tjáð sér að svo hefði ekki verið. Er fram var komið kveðst ákærði muna eftir að hafa rætt við E vin sinn í eldhúsinu og hafi hann meðal annars talað um að samband sitt við A gengi illa og hann væri þreyttur á því. Kveðst ákærði síðan hafa farið inn í herbergi Y ásamt A þar sem þau hafi rætt saman og slitið sambandi sínu. Kveður ákærði A síðan hafa farið heim með leigubíl en hann hafi fylgt henni út. Þegar hann hafi komið inn aftur hafi Y verið búin að æla í herberginu sínu og hafi hann ásamt B hjálpað henni að þrífa og taka af rúminu. Kveður ákærði Y hafa verið miður sín en þau hafi legið uppi í rúmi og spjallað saman en gestirnir hafi farið að tínast í burtu. Ákærði kveðst ítrekað hafa spurt Y hvort hún vildi að hann færi en hún hafi beðið hann að gera það ekki. Hann hafi aftur farið að snerta hana og hún ekki gert neinar athugasemdir við það. Hún hafi svo á einhverjum tímapunkti snúið baki í hann en hann beðið hana að leggjast á bakið. Hún hafi gert það og hann káfað bæði á brjóstum hennar og kynfærum innan klæða. Hún hafi aftur snúið baki við honum og hann káfað á kynfærum hennar en hætt þegar honum varð ljóst að hún væri líklega sofnuð. Aðspurður kveðst ákærði hafa sett fingur inn í kynfæri hennar bæði eftir hún lagðist á bakið að hans ósk og aftur þegar hún sneri baki í hann. Aðspurður um hvernig hann hafi áttað sig á því að Y væri líklega sofnuð kveður hann hana hafa hætt að sýna viðbrögð, hún hafi sýnt viðbrögð við atlotum hans fram að því. Ákærði kveðst hafa hætt um leið og hann gerði sér ljóst að hún hefði sofnað. Ákærði kveðst svo hafa sofnað við hlið Y. B hafi síðar komið og vakið hann og beðið hann að koma fram í stofu. Ákærði kveðst svo hafa farið í Sjallann. Aðspurður um sms-samskipti ákærða og Y einum eða tveimur dögum síðar kveður hann Y hafa sent sér skilaboð og spurt hvort hann vissi ekki hvað hann hefði gert henni. Hann hafi þá spurt hvað hún ætti við því en hann hafi talið hana eiga sinn þátt í þessu. Aðspurður um hvort þau hafi eitthvað verið að draga sig saman fyrr um kvöldið kveður ákærði þau hafa farið saman inn í herbergið fyrr um kvöldið eins og áður er lýst. Einhver aðdragandi hafi verið að því. Aðspurður um hvort þau hafi rætt sín sambönd við aðra kveðst ákærði hafa haldið að A hafi komið að þeim inni í herbergi í fyrra skiptið og hafa hann dauðskammast sín fyrir það. Ákærði kveður Y hafa hætt með kærasta sínum með látum um vorið en hann hefði annað slagið heyrt sögur um að þau væru aftur að byrja saman. Þegar hann hafi spurt Y um það hafi hún alltaf þvertekið fyrir að það væri rétt. Hann hafi meðal annars spurt hana um þetta í samkvæmi á sama stað tveimur vikum fyrr og hún þá svarað því til að hún væri að flytja þangað en ekki til hans og kveðst ákærði hafa skilið það svo að þau væru ekki saman. Aðspurður kveðst ákærði sjá eftir þessu því hann hafi verið að halda fram hjá kærustu sinni en þau hafi tekið saman aftur. Ákærði kveður aldrei hafa verið í hans huga að notfæra sér ölvunarástand Y. Undir ákærða eru borin eftirfarandi ummæli hans í lögregluskýrslu: „Ég man að hún sneri bakinu í mig og ég bað hana einhvern tímann að leggjast á bakið og hún gerði það og þá káfaði ég á brjóstunum á henni og í klofinu. Ég hélt að þarna hafi hún vitað hvað ég var að gera en ég var ekki í skárra ástandi en hún vegna ölvunar og dómgreindin ekki upp á sitt besta. Ég veit að ég káfaði á kynfærunum á henni og setti puttann inn í hana. Hún sneri svo baki í mig og ég setti þá putta inn í kynfærin á henni, ég dró þá niður nærbuxnastrenginn á henni og sokkabuxurnar, þá hefur hún líklega verið sofnuð svo að þá hef ég líklega verið að brjóta á henni.“ Ákærði kveður þessu rétt lýst en hann hafi hætt um leið og honum varð ljóst að hún væri líklega sofnuð. Ákærði er einnig spurður um ummæli hans þess efnis að sennilega hafi hann gert sér grein fyrir því í seinna skiptið sem hann setti fingur inn í hana að hún væri sofnuð og þá gert sér grein fyrir að hann hefði gengið of langt og þá sofnað við hlið hennar. Hann kveður þetta rétt en tekur fram að það hafi ekki komið í huga sér þegar þetta gerðist að hann væri að brjóta á henni, hann hafi hætt þegar hann áttaði sig á að hún væri sofnuð.

Vitnið Y kveðst hafa verið að flytja inn til vina sinna, B og C og hafi þau haldið innflutningspartí af því tilefni. Ákærði hafi komið þangað ásamt A kærustu sinni. Vitnið kveður samkvæmið hafa byrjað um kvöldmatarleytið og hafi fólk verið tínst inn smátt og smátt. Hún kveðst hafa drukkið líkjör og bollu og hafa orðið of drukkin. Vitnið kveðst ekki vita nákvæmlega hvenær ákærði kom í samkvæmið en kveður það líklega hafa verið um klukkan níu eða tíu. Vitnið kveðst hafa spjallað við ákærða eins og aðra en ekki hafi verið neinn samdráttur milli þeirra. Vitnið kveðst hafa farið inn í herbergi sitt vegna ölvunar og lagst upp í rúmið sitt. Ákærði hafi komið og lagst hjá henni og reynt að kyssa á henni brjóstin en hún hafi beðið hann að hætta því og reynt að toga bolinn upp fyrir brjóstin. Hann hafi einnig reynt að koma við kynfæri hennar og kannski tekist það eitthvað aðeins. Vitnið kveðst ekki muna eftir að neinn kæmi inn í herbergið á meðan þessu stóð. Þau hafi svo bæði farið aftur fram og fólk hafi farið að tínast niður í bæ. Vitnið segir að sér hafi svo orðið óglatt og kveðst hafa skammast sín fyrir að vera svona ölvuð. Hún hafi því farið inn í herbergi sitt og lagst í rúmið, enda hafi hún varla staðið í lappirnar. Hún kveðst hafa kastað upp og legið þar grátandi og helst ekki viljað láta fólk sjá til sín. Þegar allir hafi verið farnir nema B og ákærði hafi þeir verið hjá henni. B hafi boðið henni að sofa í herberginu hjá honum og C en hún hafi viljað vera í sínu herbergi. Hún hafi þá verið búin að senda mömmu sinni sms-skilaboð og beðið hana að sækja sig. Ákærði hafi þá komið og reynt að hugga hana eins og góður vinur. Vitnið kveðst svo hafa snúið sér upp að vegg og sofnað. Hún hafi svo vaknað við að ákærði hafi verið búinn að toga niður pilsið og sokkabuxurnar og verið kominn inn í hana. Vitnið segir að sér hafi fundist hann vera með tippið inni í leggöngum hennar. Henni hafi brugðið mikið og ákveðið að láta eins og hún væri sofandi og gert sig stífa svo hann gæti þetta ekki. Hann hafi þá gefist upp og farið. Aðspurt um það hvort það geti verið að ákærði hafi sett inn í hana fingur kveðst vitnið ekki vita það. Vitnið kveðst svo hafa dottað en vaknað þegar mamma hennar hafi komið að sækja hana. Hún kveðst hafa spurt mömmu sína hvort það væri einhver þarna og mamma hennar hefði áttað sig á að eitthvað hefði komið fyrir. Mamma hennar hafi spurt hvort einhver hefði gert henni eitthvað og kveðst vitnið hafa játað því. Vitnið kveðst þó ekki hafa talað meira um þetta fyrr en daginn eftir, þá hafi henni liðið mjög illa. Aðspurt segir vitnið sér líða mjög illa eftir þetta. Fyrst á eftir hafi hún átt erfitt með að einbeita sér og oft þurft að fara fyrr heim úr vinnunni þar sem henni þætti erfitt að umgangast fólk. Hún kveðst hafa verið að vinna í ... en hafa hætt því í bili því hún hafi þurft að komast eitthvað í burtu. Aðspurt um áhrif á félagslíf vitnisins, þar sem vitnið og ákærði hafi verið í sama vinahópi, segir hún það aldrei verða aftur eins og það var. Hún og besta vinkona hennar hafi orðið hálfgerðar óvinkonur um tíma og vinahópurinn hafi eiginlega leyst upp. Vitnið kveðst hafa litið svo á að ákærði væri vinur hennar og væri þarna til að hugga hana. Hún hafi beðið hann að vera hjá sér því hún hafi ekki viljað vera ein. Vitnið kveður það rétt að ákærði hafa spurt hana hvort hann ætti að vera hjá henni. Aðspurt um ummæli ákærða þess efnis að þau hafi verið að kyssast kveðst vitnið aðeins kannast við að hann hafi verið að reyna að kyssa hana. Hún kveður hann þá hafa verið að káfa á sér. Aðspurð um þau ummæli ákærða að hún hafi snúið baki í hann en lagst á bakið að hans ósk og hann þá káfað á brjóstum hennar og kynfærum innan klæða og sett fingur inn í kynfæri hennar segir hún þetta vera rétt. Vitnið hafi svo snúið baki í hann en hann dregið niður nærbuxnastrenginn og sokkabuxurnar og sett fingur aftur í kynfæri hennar en þá hafi hún líklega verið sofnuð. Vitnið segir þetta þó ekki allt hafa gerst á sama tíma. Aðspurt segir vitnið ákærða strax hafa farið úr rúminu þegar hann hætti. Vitnið er aftur spurt hvort hún hafi lagst á bakið að beiðni og segir hún þá að hann hafi beðið sig um það margsinnis og hún ekki viljað það. Hann hafi eitthvað togað í hana en hún streist á móti, hún hafi verið það ölvuð að hún hafi átt erfitt með það. Aðspurð kveðst hún þó vita hvað hafi verið að gerast, hún hafi ekki verið meðvitundarlaus. Hún muni ekki eftir að hafa lagst á bakið. Aðspurð um hvort hún hafi gert ákærða grein fyrir því að hún væri þessu mótfallin á annan hátt en að gera sig stífa kveðst hún hafa beðið hann að hætta þegar hann var að toga bolinn hennar niður. Hún hafi ekkert sagt þegar hann var kominn inn í hana, hún hafi verið hrædd og fundist eins og ef hún léti eins og þetta hefði ekki gerst gæti hún gleymt þessu. Aðspurð kveðst hún hafa vaknað upp við þetta en látið eins og hún væri sofandi. Hún hafi reynt að koma honum í burtu án þess að hann áttaði sig á því að hún væri vakandi.

Aðspurt um tíma kveðst vitnið telja að líklega hafi liðið um hálftími til klukkutími frá fyrra skiptinu sem þau voru saman inni í herbergi þar til þau voru komin þangað aftur. Þetta hafi líklega verið milli klukkan ellefu og tólf um kvöldið. Í fyrra skiptið hafi þau líklega verið í herbergi hennar í fimm til tíu mínútur. Hún kveðst hafa orðið vör við umgang, en hún hafi ekki orðið vör við að einhver kæmi inn í herbergið til þeirra. Þó gæti verið að einhver hafi séð þau. Vitnið segir ljós hafa verið kveikt í fyrra skiptið en ekki það síðara.

Aðspurt kveðst vitnið hafa verið byrjað aftur með kærasta sínum, F, þegar þetta gerðist. Hann hafi þá verið nýfarinn á sjó og hún saknað hans mikið. Hún kveður ákærða hafa vitað að þau hafi hætt saman um vorið en hann hafi átt að vita að þau væru byrjuð saman aftur því skömmu áður hafi vinkona þeirra keyrt vitnið í íbúð F eftir samkvæmi í .... Aðspurt kveður vitnið það rétt, sem fram kemur í gögnum málsins, að hún hafi áður orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi en hún hafi verið búin að vinna úr því. Henni hafi þó orðið hugsað til þess vegna þeirra atvika sem hér eru til umfjöllunar.

Vitnið G, móðir Y, kveður hana hafa sent sér sms-skilaboð umrædda nótt um klukkan tvö og beðið hana að sækja sig. Hún hafi ekið frá ... og klukkan hafi verið að nálgast þrjú þegar hún hafi verið komin heim til Y. Vitnið kveður Y hafa snúið upp að vegg þegar hún hafi komið inn og hún hafi farið að gráta þegar þær tóku tal saman. Þá kveðst vitnið hafa spurt hvað hefði komið fyrir. Y hafi þá beðið sig að athuga hvort hann væri í íbúðinni. Vitnið kveðst hafa gert það en engan séð. Aðspurt um hvort Y hafi nefnt ákærða kveður vitnið hana hafa gert það. Vitnið kveðst hafa spurt hvað hefði gerst og Y þá sagt að hann hefði káfað á sér. Aðspurt segir vitnið að Y hafi verið mjög drukkin og ekki sofið vel um nóttina. Morguninn eftir kveðst vitnið hafa séð að Y leið mjög illa og spurt hana nánar um atvik. Kveðst vitnið hafa spurt hvort hann hafi nauðgað henni og hafi Y játað því. Kveðst vitnið því hafa sagt að þær gætu leitað á sjúkrahús til fagfólks og hafi Y farið þangað með vinkonu sinni. Aðspurt um líðan Y í kjölfarið kveður vitnið hana hafa verið upp og ofan, hún sé oft niðurdregin. Vitnið kveður Y hafa átt við einhverja vanlíðan að stríða áður en kveðst telja hana hafa aukist í kjölfar þessa atviks.

Vitnið B kveðst muna atvik vel. Hann hafi haldið á bjórdós til að fólk væri ekki sífellt að spyrja hann hvernig stæði á því að hann væri ekki að drekka en lítið hafa drukkið og ekki fundið til áfengisáhrifa. Vitnið kveðst vera vinur ákærða og Y. Þau hafi bæði verið mjög drukkin þetta kvöld. Vitnið kveðst ekki hafa fylgst sérstaklega með samskiptum þeirra, þau hafi þó eitthvað verið að spjalla saman, þau hafi setið saman í sófa inni í stofu. Vitnið kveðst hafa reynt að koma gestum sínum út um miðnætti og um klukkan tvö hafi allir verið farnir nema vitnið, ákærði og Y. Y hafi kastað upp inni í herbergi sínu rétt áður en síðustu gestirnir fóru og kveðst vitnið hafa aðstoðað hana við að þrífa og taka utan af rúminu. Vitnið kveðst svo hafa farið að taka til frammi en ákærði og Y hafi verið inni í herbergi hennar. Vitnið k veðst hafa beðið ákærða að koma með sér fram og hann hafi komið fram í augnablik en farið svo aftur inn til Y. Eftir tiltektina kveðst vitnið hafa náð í ákærða og búið um hann í sófanum þar sem hann hafi verið nánast rænulaus af ölvun. Vitnið kveðst hafa hringt í A, kærustu ákærða, til að segja henni að hafa ekki áhyggjur af honum því hann myndi gista þarna. Aðspurt kveðst vitnið kannast við að hafa ítrekað sagt ákærða að láta Y í friði því þá myndi hún sofna. Aðspurt kveður vitnið ákærða hafa legið í rúminu hjá Y þegar hann hafi náð í hann, hann hafi líklega verið sofandi. Vitnið kveðst hins vegar ekki vita hvort þau voru vakandi þegar hann fór inn til þeirra í fyrra skiptið. Undir vitnið er borinn framburður þess úr lögregluskýrslu um að þau hafi þá bæði verið vakandi, Y hafi legið alveg undir sænginni en ákærði hafi legið við hliðina á henni og haldið utan um hana. Kveður vitnið þennan framburð eflaust vera réttan, hann hafi munað atvik betur þegar hann gaf lögregluskýrslu og hafa sagt satt og rétt frá. Einnig er borin undir vitnið lýsing í lögregluskýrslu á því þegar vitnið kom inn til þeirra í seinna skiptið, þannig að þau hafi þá bæði verið sofandi en loftljósið kveikt, hún hafi legið undir sænginni með öxlina í hann en hann við hlið hennar með aðra höndina yfir höfuðið á henni og hina utan um hana eins og hann væri að halda utan um hana. Kveður vitnið þetta vera rétt líka. Aðspurt kveðst vitnið ekki alltaf vita hvernig samband Y og F sé háttað en kveðst telja að þau hafi ekki verið saman þetta kvöld.

Vitnið C kveðst hafa drukkið eitthvað umrætt kvöld, hún hafi fundið til áfengisáhrifa en ekki mikilla. Ákærði og brotaþoli hafi hins vegar bæði verið mjög drukkin. Vitnið kveðst hafa séð þau sitja dágóðan tíma í sófanum og spjalla og hafi þau virst daðra hvort við annað, það hafi verið frekar mikið um daður innan vinahópsins. Vitnið kveðst ekki hafa orðið vart við að þau færu eitthvað afsíðis. Vitnið kveðst hafa farið um miðnætti og ákærði og Y hafi þá verið inni í herbergi Y. Hún hafi þá verið búin að æla og ákærði hafi verið að reyna að hjálpa henni. Vitnið kveðst hafa fengið sms-skilaboð frá Y morguninn eftir um klukkan ellefu og þar hafi staðið: „[X] nauðgaði mér“. Á mánudeginum kveðst vitnið hafa farið með Y á neyðarmóttöku. Y hafa þá liðið mjög illa. Hún hafi hitt lækninn og sagt honum að henni liði eins og hann hefði nauðgað sér. Vitnið segir að Y hafi sagt sér að hún hefði legið á hliðinni og snúið að veggnum og hefði ákærði komið aftan að henni. Aðspurt um hvort hún hafi talað um hvort hann hafi sett lim sinn inn í hana kveður vitnið Y hafa talað um að hann hefði reynt það en hún hafi stífnað upp og hann þá gefist upp. Henni hafi fundist eins og hann hafi þó farið inn. Undir vitnið er borinn framburður þess fyrir lögreglu þess efnis að ákærði hafi verið að daðra við Y en þá hafi Y og E þóst vera trúlofuð til að losna við hann. Kveður vitnið þetta hafa verið um mitt kvöldið, Y hafi þótt ákærði vera orðinn fullágengur, hún hafi virst vilja fá smáfrið. Aðspurt kveður vitnið Y hafa verið á föstu þegar þetta var, kærasti hennar hafi ekki verið á svæðinu. Vitnið kveðst telja að ákærði hafi vitað að Y væri á föstu. Aðspurt kveður vitnið A hafa reynt að fá ákærða heim með sér um kvöldið. Það hafi ekki tekist og A hafi farið ein heim og ákærði sagt að þeirra samband væri búið.

Vitnið D kveðst hafa verið í samkvæmi í ... umrætt kvöld. Hann kveðst þekkja Y vel í gegnum félagsstarf í skólanum. Þau séu mjög góðir vinir. Hann sé einnig góður vinur ákærða og hafa þekkt hann lengur. Vitnið kveðst ekki hafa verið mjög drukkið þetta kvöld en ákærði og Y hafi hins vegar bæði verið mjög ölvuð. Vitnið kveðst ekki hafa fylgst með samskiptum þeirra sérstaklega en sér hafi virst fara ágætlega á með þeim. Y hafi kannski verið aðeins að daðra en ekkert frekar við ákærða en aðra. Vitnið kveðst ekki muna klukkan hvað hann yfirgaf samkvæmið en það hafi þó verið eftir miðnætti. Þá hafi Y verið búin að kasta upp og B og ákærði hafi verið að aðstoða hana inn í herbergi hennar. Y hafi verið í rúmi sínu, vakandi en mjög ölvuð. Vitnið kannast ekki við að hafa komið inn á ákærða og Y í herbergi hennar fyrr um kvöldið. Undir vitnið eru borin ummæli í lögregluskýrslu þess efnis að ákærði hafi mikið verið utan í Y, verið að taka utan um hana og daðrað mikið við hana, hún hafi einnig gert það á móti. Vitnið kveðst hafa munað atvik betur þegar skýrslan var gerð og kveðst standa við það sem þar segi. Aðspurt um framburð vitnisins fyrir lögreglu þess efnis að ákærði hafi vakið Y og reynt að hugga hana kveður vitnið það geta verið rétt, hún hafi verið mjög ölvuð.

Vitnið A kveðst hafa farið í umrætt samkvæmi með ákærða, að hana minnir um klukkan hálftólf. Ákærði hafi þá verið mjög ölvaður en vitnið kveðst hafa verið minna drukkið. Vitnið kveðst ekki hafa séð Y mikið en þó séð að hún var mjög drukkin. Vitnið kveðst hafa séð ákærða og Y sitja saman inni í rúmi Y og bara talið að þau væru að drepast. Þau hafi hálfsetið uppi en hallað sér upp að vegg. Vitnið kveðst ekki hafa orðið vart við að þau væru að draga sig saman og ekki séð neitt gerast á milli þeirra. Ákærði hafi sagt sér upp þarna í samkvæminu og hún því farið heim. Þau hafi rætt saman í einrúmi. Vitnið kveðst ekki muna eftir að Y hafi þá borið á góma, hann hafi ekki talað um neina sérstaka stúlku heldur að hann væri búin að fá leið á sambandinu. Vitnið kveðst ekki muna klukkan hvað hún fór úr samkvæminu.

H sálfræðingur hafði Y til meðferðar eftir komu hennar á neyðarmóttöku. Hann gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins en ekki þykir ástæða til að rekja efni hennar hér.

III.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök kynferðisbrot, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 22. október 2006, í leiguíbúð á Akureyri, káfað á brjóstum og kynfærum stúlkunnar Y, og sett fingur inn í kynfæri hennar, og við þetta athæfi notfært sér að stúlkan gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga. Í ákæruskjali er athæfi ákærða aðallega talið varða við 196. gr. almennra hegningarlaga, en til vara við 209. gr. sömu laga.

Ákærði hefur við meðferð málsins játað að hafa snert nefnda stúlku með þeim hætti sem lýst er í ákæru. Hann hefur á hinn bóginn neitað sakargiftum og borið að stúlkan hafi verið vakandi, að nokkur aðdragandi hafi verið að verknaðinum og að hún hafi ekki gert athugasemdir við gjörðir hans.

Af gögnum málsins svo og frásögn ákærða og stúlkunnar, sem einnig þykir hafa nokkra stoð í framburði vitnisins B, sem dómurinn metur trúverðugan, viðhafði ákærði greint athæfi tvívegis nefnda nótt, í bæði skiptin er þau lágu þau saman í rúmi stúlkunnar í herbergi hennar.

Ákærði hefur borið að, er stúlkan í síðara skiptið sneri sér til veggjar, hafi hann beðið hana að snúa sér á bakið og hafi hún gert það og hann þá bæði snert brjóst hennar og kynfæri. Hafi stúlkan ekki gert athugasemdir við það en snúið sér svo aftur til veggjar. Hann hafi svo hætt athæfi sínu er hann taldi stúlkuna hafa sofnað. Bar ákærði að eftir það hafi hann sofnað við hlið stúlkunnar í rúminu.

Við skýrslutöku hér fyrir dóminum staðfesti stúlkan þennan framburð ákærða í fyrstu en kvaðst síðar við skýrslutökuna ekki muna til þess að hafa að beiðni ákærða lagst á bakið. Hér fyrir dóminum ber stúlkan að hún hafi verið með meðvitund og gert sér grein fyrir hvað um var að vera. Hún kveður athæfi ákærða hafa verið andstætt vilja sínum. Af frásögn hennar verður ráðið að hún hafi ekki andmælt athæfi ákærða með orðum en í þess stað í lokin þrýst saman fótum og þóst vera sofandi og hafi ákærði þá hætt athæfi sínu. Þá staðfesti stúlkan hér fyrir dómunum þann framburð ákærða að hún hefði óskað nærveru hans í herbergi sínu er hann spurði hana hvort hún vildi að hann færi.

Samkvæmt vitnisburði B fór hann tvívegis í herbergið til ákærða og stúlkunnar umrætt kvöld eða nótt. Í fyrra skiptið bar hann að þau hefðu bæði verið vakandi, legið hlið við hlið í rúminu og ákærði jafnframt haldið utan um stúlkuna. Í síðara sinnið kvað hann þau bæði hafa verið sofandi, en ákærði, sem fyrr haldið utan um stúlkuna. Kvaðst hann hafa vakið ákærða til að hann gæti lagst til svefns í sófa í stofunni.

Er atvik máls gerðust voru nefnd stúlka og samleigjendur hennar, þ.á.m. vitnið B, með innflutningsteiti í greindri íbúð. Liggur og fyrir að þau höfðu boðið góðum vinum, þ.á.m. ákærða. Óumdeilt er að ákærði og stúlkan voru mjög ölvuð. Kastaði stúlkan m.a. upp og var mjög miður sín og sendi m.a. móður sinni símaskilaboð þess efnis að hún vildi að hún yrði sótt. Samkvæmt frásögn vitnisins B var ákærði a.m.k. á köflum nær rænulaus sökum ölvunar.

Í máli þessu er ákærða aðallega gefið að sök brot gegn 196. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 40, 1992, sem hljóðar svo: „Hver sem notfærir sér geðveiki eða aðra andlega annmarka manneskju til þess að hafa við hana samræði eða önnur kynferðismök utan hjónabands eða óvígðar sambúðar, eða þannig er ástatt um hana að öðru leyti, að hún getur ekki spornað við verknaðinum eða skilið þýðingu hans, skal sæta fangelsi allt að 6 árum.“

Í greinargerð með lagaákvæðinu kemur fram að í ákvæðinu felist að um ótvíræða misneytingaraðferð þurfi að vera að ræða („notfærir sér“). Tilgreint ástand brotaþola nægir ekki eitt sér. Það er skilyrði til þess að ákvæðinu verði beitt að brot sé framið af ásetningi skv. 18. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og að ásetningurinn nái einnig til ástands brotaþola.

Þegar framangreint er virt heildstætt og þ.á.m. að ákærði hafðist við í herbergi Y með hennar vilja, að hann hefur við alla meðferð málsins lýst atvikum máls á sama hátt, að frásögn stúlkunnar hefur að mati dómsins á köflum verið harla óljós, þ.á.m. um hvenær eða hvort hún sofnaði og hvað hafi farið á milli hennar og ákærða og að frásögn hennar stangast að nokkru á við frásögn vitnisins B m.a. varðandi brotthvarf ákærða úr herberginu, er að áliti dómsins að varhugavert sé, með hliðsjón af ákvæðum VIII. kafla laga nr. 19, 1991 um meðferð opinberra mála, að telja sannað, gegn eindreginni neitun ákærða, að hann hafi framið það brot, sem honum er gefið að sök í ákæruskjali. Ber því að sýkna ákærða af öllum kröfum ákæruvalds í málinu, en vísa bótakröfu frá dómi, sbr. 3. mgr. 172. gr. laga nr. 19, 1991.

Með hliðsjón af niðurstöðu málsins ber, með vísan til 165. gr. laga nr. 19, 1991 að fella allan sakarkostnað á ríkissjóð, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda, A-kk-ef S-kk-ef hdl. kr. 350.000- , þar af hefur hann þegar fengið greiddar kr. 33.615- í máls varnarlaun á rannsóknarstigi. Þá ber að greiða úr ríkissjóði þóknun skipaðs réttargæslumanns Y á rannsóknarstigi, E-kvk-ef S-kvk-ef hdl. kr. 110.000- og réttargæslulaun skipaðs réttargæslumanns hennar fyrir dómi, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hdl. kr. 50.000- og er virðisaukaskattur innifalinn í framangreindum fjárhæðum.

Dómsuppsaga hefur tafist lítillega vegna anna dómsformanns við önnur embættisstörf.

Dóm þennan kveða upp F-kk-nf Ó-kk-nf, dómstjóri, ásamt meðdómsmönnunum Ó-kk-þgf Ó-kk-þgf héraðsdómara og S-kvk-þgf G-kvk-þgf, héraðsdómara.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, er sýkn af öllum kröfum ákæruvalds í máli þessu.

Bótakröfu Y er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, A-kk-ef S-kk-ef hdl., kr. 350.000-, þóknun skipaðs réttargæslumanns Y, E-kvk-ef S-kvk-ef hdl., á rannsóknarstigi kr. 110.000- og réttargæslulaun skipaðs réttargæslumanns Y fyrir dómi, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hdl. kr. 50.000- og er virðisaukaskattur innifalinn í framangreindum fjárhæðum.