S-1140/2011

Ár 2011, fimmtudaginn 27. október, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af héraðsdómurunum P-kk-þgf G-kk-þgf, dómsformanni, A-x-x V. M-kk-þgf og S-kk-þgf S-kk-þgf, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 1140/2011: Ákæruvaldið (H-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf) gegn D-kk-þgf F-kk-þgf R-kk-þgf (G-kk-nf S-x-x R-kk-nf hrl.), R-kk-þgf J-kk-þgf R-kk-þgf (B-kk-nf N-kk-nf hrl.) og B (B-kk-nf J-kk-nf hrl.), sem tekið var til dóms hinn 12. október sl., að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað á hendur ákærðu, D-kk-þgf F-kk-þgf R-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Leirubakka 32, Reykjavík, R-kk-þgf J-kk-þgf R-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Suðurmýri 38, Seltjarnarnesi, og B, kt. 000000-0000, […].

Í fyrsta lagi er málið höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 3. ágúst 2011, „fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2011 í Hafnarfirði nema annað sé tekið fram:

I.

[Sjá I. kafla framhaldsákæru]

II.

Gegn ákærðu báðum [D-kk-þgf F-kk-þgf og R-kk-þgf J-kk-þgf] fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 11. maí, að Bæjarhrauni 4, haft vörslum sínum 12,54 g af kannabislaufum, 0,46 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 0,64 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. og 6. gr. laganna, að því er varðar meðferð ákærðu á kannabis, sbr. lög nr. 13/1981 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

III.

Gegn ákærða R-kk-þgf J-kk-þgf fyrir fíkniefnalagabrot að Bæjarhrauni 4, sem hér greinir:

1. Um nokkurt skeið fram til miðvikudagsins 11. maí haft í vörslum sínum 0,26 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 2,13 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

2. Um nokkurt skeið fram til föstudagsins 27. maí haft í vörslum sínum 21,81 g af kannabislaufum, sem lögregla fann við leit.

Telst þetta varða við sömu ákvæði og greinir í II. ákærulið.

IV.

Dómkröfur ákæruvaldsins:

1. Að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

2. Að ákærðu verði dæmdir til greiðslu alls sakarkostnaðar.

3. Að framangreind fíkniefni, sem lögregla lagði hald á, sbr. ákæruliði II. og III., verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

4. Að ákærðu sæti upptöku samkvæmt 1. og 3. tölulið 1. mgr. 69. gr. a. almennra hegningarlaga, sbr. 2. gr. laga nr. 149/2009, á plastbelti (munaskrárnúmer 341428), tveimur rafmagnssnúrum (munaskrárnúmer 341430), skúringarmoppa með útdraganlegu skefti (munanúmer 341499) og húfu (munaskrárnúmer 341257), sem notað var við framningu fyrrgreindra brota, sbr. I. ákærulið.

5. Að ákærðu sæti upptöku samkvæmt 2. málslið 1. mgr. 37. gr., sbr. b- og d-lið 2. mgr. 30. gr., vopnalaga nr. 16/1998, og 1. og 3. tölulið 1. mgr. 69. gr. a. almennra hegningarlaga, á sverði (munaskrárnúmer 341427) og hnífi (munaskrárnúmer 341429).

Einkaréttarkrafa:

[Sjá IV. kafla framhaldsákæru].“

Í öðru lagi er málið höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 9. ágúst 2011, á hendur ákærða D-kk-þgf F-kk-þgf fyrir „fyrir eftirtalin brot:

I. (007-2009-62921)

Umferðarlagabrot með því að hafa að kvöldi laugardagsins 10. október 2009 ekið bifreiðinni KH-002 óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist 250 ng/ml af kókaíni) um Hverfisgötu í Reykjavík, þaðan inn Skúlagötu og síðan Lindargötu þar sem hann ók utan í bifreiðina RT-718, ekki sinnt lögboðnum skyldum sínum við umferðaróhapp heldur ekið á brott af vettvangi, þaðan sem leið lá að skyndibitastaðnum Aktu Taktu við Skúlagötu, þar sem lögreglan varð hans vör og hafði afskipti af honum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 10. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

II. (007-2010-53928)

Umferðarlagabrot með því að hafa að morgni föstudagsins 27. ágúst 2010 ekið bifreiðinni NR-410 óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 125 ng/ml) af Hafravatnsvegi í Mosfellsbæ og út í Hafravatn þar sem bifreiðin sat föst uns lögregla kom á vettvang og hafði afskipti af ákærða.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

III. (007-2010-78172)

Umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 28. nóvember 2010 ekið bifreiðinni YU-920 óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í þvagi fannst amfetamín og tetrahýdrídrókannabínól) norður Bústaðaveg í Reykjavík og þaðan vestur Gömlu-Hringbraut, uns lögregla stöðvaði aksturinn skömmu síðar.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

IV. (007-2010-80279)

Umferðarlagabrot með því að hafa sunnudaginn 5. desember 2010 ekið bifreiðinni UM-382 óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist 70 ng/ml af amfetamíni 35 ng/ml af kókaíni) og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 0,45‰) austur Breiðholtsbraut í Reykjavík, uns lögregla stöðvaði aksturinn skömmu síðar í Miðskógum, á vegakafla við Ljárskóga.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

V. (008-2011-1332)

Umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 6. febrúar 2011 ekið bifreiðinni MM-669 óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist 435 ng/ml af amfetamín) um bifreiðastæði framan við skemmtistaðinn Center á Hafnargötu í Reykjanesbæ, uns lögregla stöðvaði aksturinn skömmu síðar.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

VI. (007-2011-2958)

Fíkniefnalagabrot með því að hafa fimmtudaginn 13. febrúar 2011, að Suðurhlíð 35 í Reykjavík, haft í vörslum sínum 1,49 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni sem lögregla fann við leit.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

VII. (007-2011-13757)

Umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 6. febrúar 2011 ekið bifreiðinni MM-669 óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist 400 ng/ml af amfetamíni) austur Hverfisgötu í Reykjavík, uns lögregla stöðvaði aksturinn skömmu síðar við verslun 10-11 við Hverfisgötu.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

VIII. (007-2011-13966)

Umferðarlagabrot með því að hafa sunnudaginn 6. mars 2011 ekið bifreiðinni MM-669 óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist 210 ng/ml af amfetamín) og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 1,16‰) austur Hverfisgötu í Reykjavík, á vegarkaflanum við Snorrabraut, uns lögregla stöðvaði aksturinn skömmu síðar.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1., sbr. 2. og 3. mgr. 45. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 106. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993. Einnig er þess krafist að ofangreind haldlögð fíkniefni verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Í þriðja lagi er málið höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 28. júní 2011, á hendur ákærða D-kk-þgf F-kk-þgf „fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 13. ágúst 2010, að Smiðjuvegi 14 í Kópavogi, haft í vörslum sínum 0,82 grömm af amfetamíni og 104 kannabisplöntur sem lögregla fann við leit og með því að hafa um nokkurt skeið fram til þessa dags ræktað greindar plöntur.

Telst þetta brot varða við 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13, 1985 og lög nr. 68, 2001, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er þess krafist að ofangreindar 104 kannabisplöntur og 0,82 grömm af amfetamíni og hald var lagt á verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Loks og í fjórða lagi er málið höfðað með framhaldsákæru ríkissaksóknara, dagsettri 8. ágúst sl. á hendur öllum ákærðu á þann veg að I. kafli ákæru ríkissaksóknara, 3. ágúst 2011 skuli hljóða svo:

„Gegn ákærðu D-kk-þgf F-kk-þgf, R-kk-þgf J-kk-þgf og B, fyrir frelsissviptingu og tilraun til ráns, sem og ákærða D-kk-þgf F-kk-þgf og R-kk-þgf J-kk-þgf fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, að kvöldi þriðjudagsins 10. maí og miðvikudaginn 11. maí, með því að hafa í félagi reynt að neyða út úr A-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf fé með því að hóta að beita hann og nána vandamenn hans ofbeldi, svipta hann frelsi sínu og beita hann líkamlegu ofbeldi ef hann útvegaði þeim ekki kr. 10.000.000 í reiðufé, ferðatölvu, tvo flatskjái, tvö mótorhjól og bifreið, allt einsog hér greinir.

Ákærðu allir sviptu A-kk-þf B-kk-þf frelsi sínu með því að halda honum nauðugum á dvalarstað ákærða R-kk-ef að Canal Hotel að Bæjarhrauni 4 í herbergi 206, ákærði B tók af honum farsíma og ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf veittust að honum með höggum og spörkum í höfuð og líkama, auk þess sem þeir lömdu hann með belti, samurai-sverði og slíðri utan af sama sverði, tölvusnúrum og moppuskafti. Jafnframt neyddu ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-þf A-kk-þf B-kk-þf til að þrífa íbúðina.

Ákærðu D-kk-nf og B neyddu A-kk-þf B-kk-þf því næst til þess að koma með sér í ökuferð í bifreiðinni JY-286 að Eggertsgötu í Reykjavík og hótuðu honum að ef hann reyndi að flýja þá yrðu hann og nánustu vandamenn A-kk-ef B-kk-ef beittir ofbeldi. Ákærði B ók honum því næst frá Eggertsgötu um Grafarholt og aftur að Eggertsgötu, þar sem ákærði B sótti meðákærða D-kk-þf. Ákærðu B og D-kk-nf óku svo aftur með A-kk-þf B-kk-þf í íbúðina að Bæjarhrauni 4 þar sem ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf hótuðu A-kk-þgf B-kk-þgf með því að ota sverði, hníf og skærum að honum og kröfðust þess að hann útvegaði ákærðu ferðatölvu og tvö sjónvörp, að öðrum kosti myndu myndu þeir draga neglurnar af fingrum hans, taka úr honum tönn eða skera á hásinar hans og hótuðu að beita afa og föður A-kk-ef B-kk-ef líkamsmeiðingum. Jafnframt neyddu ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-þf A-kk-þf B-kk-þf aftur til að þrífa íbúðina og veittust aftur að honum með höggum og spörkum, auk þess sem þeir neyddu A-kk-þf B-kk-þf til að fela sig á salerni íbúðarinnar og hafa hægt um sig þegar lögreglumenn komu á vettvang vegna tilkynningar um hávaða.

Ákærðu D-kk-nf og B neyddu A-kk-þf B-kk-þf svo aftur til þess að koma með sér í ökuferð í bifreiðinni JY-286, skipuðu honum að setja tauhettu eða húfu yfir andlitið og óku honum aftur að Eggertsgötu og síðan að Dugguvogi 2 þar sem þeir neyddu A-kk-þf B-kk-þf inni í gluggalaust herbergi og læstu/lokuðu hann þar inni alla nóttina, en þar var engin salernisaðstaða og þurfti A-kk-nf B-kk-nf að kasta þvagi í niðurfall í gólfi. Ákærði B sat fyrir utan herbergið og hótaði A-kk-þgf B-kk-þgf líkamsmeiðingum reyndi hann að sleppa úr Dugguvoginum.

Ákærðu D-kk-nf og B neyddu A-kk-þf B-kk-þf enn á ný inn í sömu bifreið að morgni 11. maí, settu tauhettu eða húfu yfir andlit hans og ákærði D-kk-nf ók með hann aftur á heimili ákærða R-kk-ef að Bæjarhrauni 4 þar sem ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf, með hótunum um líkamsmeiðingar, skipuðu A-kk-þgf B-kk-þgf að útvega þeim íbúðarhúsnæði og taka lán fyrir bíl eða tveimur mótorhjólum. Ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf báðir neyddu A-kk-þf B-kk-þf svo í bifreiðina JY-286 og óku með hann að Borgartúni í Reykjavík þar sem A-kk-nf B-kk-nf komst undan ákærðu og hljóp á lögreglustöð.

Við þetta hlaut A-kk-nf B-kk-nf nefbrot, bólgur, mar og áverka víðsvegar á andliti, höfði og líkama, yfirborðsáverka á hlutum höfuðs, mar í andliti, yfirborðsáverka á bakvegg brjóstkassa, marga yfirborðsáverka á kvið, mjóbaki og mjaðmagrind, mar á hægri öxl og upphandlegg, yfirborðsáverka á framarmi, mar á framan- og aftanverðu vinstra læri, yfirborsáverka á öðrum hlutum háls og hnakka, tognun og ofreynslu á hálshrygg brjósthrygg og lendhrygg.

Telst háttsemi ákærðu allra varða við 226. gr. og 252. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og háttsemi D-kk-ef F-kk-ef og R-kk-ef J-kk-ef varðar einnig við 2. mgr. 218. gr. sömu laga“.

Þá eru eftirfarandi viðbætur gerðar við aðra kafla ákærunnar:

„Við kafla III. bætist:

III. A.

Gegn ákærða B fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 2. september 2011, á lögreglustöðinni við Hverfisgötu 113, Reykjavík, haft vörslum sínum 8,9 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. og 6. gr. laganna, að því er varðar meðferð ákærðu á kannabis, sbr. lög nr. 13/1981 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Við kafla IV. í ákæru bætist:

Þess er krafist að ákærðu allir verði dæmdir til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar.

4. Að framangreind fíkniefni, sem lögregla lagði hald á, sbr. ákæruliði III. A, verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A-kk-ef B-kk-ef S-kk-ef, kennitala 000000-0000, er krafist skaðabóta, miskabóta og málskostnaðar úr höndum D-kk-ef F-kk-ef R-kk-ef, R-kk-ef J-kk-ef R-kk-ef og B. Krafist er skaðabóta, sbr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, vegna sjúkrakostnaðar, farsíma og fatnaðar sem skemmdist í árásinni, samtals að fjárhæð kr. 76.854. Þá er einnig krafist miskabóta að fjárhæð kr. 2.500.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá 10. maí 2011, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Einnig er krafist málskostnaðar að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

A.

1. Ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf hafa skýlaust játað sakir í málinu samkvæmt II. og III. kafla ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 3. ágúst sl. og ákærði D-kk-nf F-kk-nf samkvæmt báðum ákærum lögreglustjórans. Hafa þeir orðið sekir um verknaði þá sem þar er lýst og réttilega eru þar færðir til refsiákvæða.

2. Ákærða B er í framhaldsákærunni gefin sök á því að hafa haft í vörslum sínum 8,9 g af amfetamíni við handtöku vegna máls þessa, 2. september sl. Hann var ekki yfirheyrður um þetta sakaratriði hjá lögreglu og fyrir dómi hefur hann neitað sök. Segir hann efnið ekki hafa verið amfetamín heldur kreatín. Þá hafi það verið 4 g að þyngd. Lögreglumaður sá sem gerði athugun á efninu hefur ekki komið fyrir dóm. Þá fór ekki fram efnagreining á efni þessu. Þykir því vera ósannað að ákærði hafi haft 8,9 g af amfetamíni í vörslum sínum í umrætt sinn. Ber að sýkna hann af þessu atriði.

B.

Málavextir

Að því er varðar sakarefni I. kafla framhaldsákæru ríkissaksóknara er það að segja að ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf kannast við að hafa átt í átökum við A-kk-þf B-kk-þf S-kk-þf í það skipti sem um ræðir en þeir neita að öðru leyti sök. Ákærði B neitar sök varðandi þennan ákærulið.

Samkvæmt vætti B-kk-ef B-kk-ef, lögreglumanns, og staðfestri skýrslu H-kk-ef S-kk-ef, lögreglumanns, kom A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf á lögreglustöðina við Hverfisgötu kl. 12.33 miðvikudaginn 11. maí sl. og var mjög miður sín. Sagðist hann hafa sloppið frá mönnum sem hefðu haft hann í gíslingu í Hafnarfirði og við Sæbraut. Sýndi hann B-kk-þgf B-kk-þgf miða sem á var listi yfir það sem hann ætti að gera fyrir „mótórhjólagengi“. Þá er fram komið í málinu að S-kk-nf M-kk-nf, faðir A-kk-ef B-kk-ef, sótti son sinn á lögreglustöðina eftir að A-kk-nf B-kk-nf hringdi þaðan heim til sín að láta vita af sér. Eftir stutta dvöl þar fóru foreldrar hans með hann á slysadeild Fossvogsspítala til aðhlynningar.

Samkvæmt læknisvottorði H-kk-ef Ó-kk-ef, læknis á bráðamóttöku Landspítalans, sem byggt er á sjúkraskrá spítalans og fylgir gögnum málsins, var maðurinn þreytulegur og marinn og bólginn um augun og nef. Þá kvartaði hann um eymsli þar og víðar í andliti, m.a. í neðri kjálka svo að hann átti erfitt með að tyggja eða opna munninn mikið. Þá kvartaði hann mjög um eymsli í hnakkanum og þar var að sjá hringlaga áverkamerki, sem hann sagði vera eftir það að hann var barinn með snúrum. Þá hafi verið áverkamerki á herðum og niður allt bak. Á vinstra herðablaði og niður síðuna þeim megin var að sjá mikið mar. Hafi bakið og herðarnar borið þess merki að maðurinn hefði verið laminn með einhvers konar snúrum eða belti. Kvartaði hann mjög um eymsli í bakinu. Þá hafi vinstri handleggur verið mjög aumur og illa farinn, mikið mar á upphandlegg, olnboginn eldrauður og bólginn. Þá hafi verið víða marblettir á framhandlegg. Framanvert upp á neðstu rifbeinum vinstra megin var að sjá u-laga áverka og aftan á vinstra læri var striklaga áverki. Hann hafi og kvartað um eymsli í kvið og einkum upp á hægri rifjaboga og einnig við það þegar brjóstkassa var þrýst saman. Við röntgenskoðun kom í ljós ótilfært brot á nefbeini, hægra megin. Loks er þess að geta að fram kom skert sjónsvið á vinstra auga hjá A-kk-þgf B-kk-þgf og við skoðun daginn eftir kvartaði hann um að sjá í móðu með vinstra auga auk þess sem hann gat ekki hreyft augað til hliðar eða upp á við. Margar ljósmyndir af áverkunum á A-kk-þgf B-kk-þgf fylgja málinu.

Haft var samband við lögregluna frá slysadeild og hófst þegar rækileg lögreglurannsókn í málinu. Var samdægurs farið heim til ákærða R-kk-ef J-kk-ef þar sem ákærðu voru fyrir. Voru þeir báðir handteknir og færðir í fangageymslu.

Í málinu er staðfest skýrsla H-kk-ef B-kk-ef S-kk-ef, rannsóknarlögreglumanns, um húsleit í íbúð ákærða R-kk-ef J-kk-ef í Bæjarhrauni 4. Samkvæmt skýrslunni og myndum sem henni fylgja er um að ræða litla íbúð með baðherbergi, forstofu með eldunaraðstöðu og alrými sem samanstendur af setustofu og svefnrými. Þar inni fundust sverð í slíðri, plastbelti, tvær rafmagnssnúrur og skrauthnífur. Hald var lagt á muni þessa og þeir ljósmyndaðir. Þá fundust tveir litlir blóðblettir á forstofuvegg og blóðkám neðar á veggnum. Þá fundust tveir blettir á skáphurð í forstofunni, höggblettir. Sýni voru tekin úr þessum blettum til dna-rannsóknar, sbr. hér á eftir. Í skýrslunni segir enn fremur að bogadregin þrif-för séu á vegg gegnt rúmi og einnig á forstofuvegg. Allur var vettvangurinn ljósmyndaður og fylgja myndir skýrslunni. Blóðsýnin voru send til Statens kriminaltekniska laboratorium í Linköping í Svíþjóð til dna-rannsóknar. Í opinberu vottorði þessarar stofnunar kemur fram að blóðsýnin sem tekin voru í íbúðinni í Bæjarhrauni 4 hafi öll reynst vera úr A-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf.

Samkvæmt staðfestri skýrslu E-kk-ef V-kk-ef, rannsóknarlögreglumanns, var farið í Bæjarhraun 4 daginn eftir, 12. maí sl., og eftir tilvísun A-kk-ef fundust þar á gólfinu í sameiginlegu þvottahúsi buxur og nærbuxur í ruslafötu, sem hald var lagt á. Hefur komið fram í málinu að saur hafi verið í þeim. Þá fannst, einnig eftir ábendingu A-kk-ef, skúringakústur í íbúð ákærða R-kk-ef. Var lagt hald á þetta allt. Samkvæmt vottorði Statens kriminaltekniska laboratorium reyndist blóð sem fannst á buxunum vera úr A-kk-þgf B-kk-þgf.

Í málinu er skýrsla G-kk-ef T-kk-ef, rannsóknarlögreglumanns, um vettvangsrannsókn í Dugguvogi 2 í Reykjavík. Segir þar að hús þetta sé bárujárnsklætt á einni hæð en að það standi á niðurgröfnum, steinsteyptum kjallara á lóðinni nr. 2 við Dugguvog. Á jarðhæðinni er járnsmíðaverkstæði en kjallarinn virtist vera geymsla. Þar í herbergi fannst „munntóbakskoddi“ sem hald var lagt á. Samkvæmt vottorði Statens kriminaltekniska laboratorium reyndist lífssýni úr „kodda“ þessum vera úr A-kk-þgf B-kk-þgf. Af skýrslunni og ljósmyndum úr kjallaranum má ráða að hann hafi verið að mestu tómur. Gengið er niður tréstiga af jarðhæðinni og komið í opið rými. Af myndunum má sjá lausar þilplötur þar svo og lausa hurð upp við vegg. Inn af rýminu eru þrjú herbergi.

Meðal gagna málsins er staðfest skýrsla H-kk-ef S-kk-ef, rannsóknarlögreglumanns, um athugun á farsíma ákærða R-kk-ef. Þar segir að fundist hafi uppkast að ósendu sms-skeyti ætluðu farsíma A-kk-ef B-kk-ef. Af þessu uppkasti má ráða að sendandinn heimti þar að fá tölvu frá viðtakanda og gangi það ekki eftir muni viðtakandinn þar með rekinn úr hópnum og hann skuldi sendanda 2 milljónir fyrir þann greiða að hafa bjargað viðtakandanum þrisvar frá limlestingum. Þá segir þar að sendandinn muni leyfa einhverjum, sem séu sífellt að biðja um leyfi til þess að ganga virkilega frá viðtakandanum, að láta verða úr því. Þá segir að kl. 12 í kvöld verði hann laminn ógeðslega og illa. Það sem G-kk-nf og hinir hafi gert honum verði draumur í samanburði við martröðina sem bíði hans þá. Auk þess verði allt tæmt hjá fjölskyldu viðtakanda. Samkvæmt skýrslunni var ekki hægt að ráða hvenær uppkast þetta var samið.

Í málinu er staðfest skýrsla Ó-kk-ef A-kk-ef T-kk-ef, lögreglumanns í Hafnarfirði, um tvö útköll vegna óláta í Bæjarhrauni 4, aðfaranótt 11. maí sl. Samkvæmt skýrslunni var tilkynnt frá fjarskiptamiðstöð lögreglunnar kl. 01:30 um kvörtun yfir hávaða frá vistarveru ákærða R-kk-ef J-kk-ef og aftur barst tilkynning kl. 02:17 um kvörtun vegna óláta við húsið. Fór Ó-kk-nf A-kk-nf þangað ásamt Á-kvk-þgf R-kvk-þgf lögreglumanni og vísast til framburðar þeirra fyrir dómi um atvikið.

Í málinu er staðfest skýrsla A-kvk-ef S-kvk-ef lögreglumanns í Hafnarfirði um það að föstudaginn 13. maí sl. hefði verið hringt eftir aðstoð lögreglu vegna þess að menn, sem taldir voru tengjast máli þessu, hefðu verið að leita að foreldrum A-kk-ef B-kk-ef í Álfholti. Fram kemur að lögreglumenn hefðu farið á staðinn en þá hefðu menn þessir verið farnir á brott. Talað hefði verið við S-kk-þf M-kk-þf sem hefði sagt að nágranni hans, K-kk-nf E-kk-nf, hefði hitt menn þessa, sbr. hér á eftir.

Í málinu er endurrit nokkurra símtala ákærðu D-kk-ef F-kk-ef og R-kk-ef J-kk-ef sem lögreglan lét hlera eftir að málið kom upp. Ekki þykir vera efni til þess að rekja þau hér.

Eftir að aðalmeðferð hófst í málinu hafði réttargæslumaður A-kk-ef B-kk-ef S-kk-ef samband við embætti ríkissaksóknara til þess að láta vita af því að skjólstæðingur hennar vildi upplýsa um þriðja brotamanninn í málinu sem hann hafði þagað um fram að því. Varð þetta tilefni frekari lögreglurannsóknar í málinu sem svo leiddi til þeirrar framhaldsákæru í því, eins og að framan greinir.

A-kk-nf B-kk-nf skýrði frá því í yfirheyrslu hjá lögreglu 1. september sl. að piltur að nafni B hefði tekið þátt í því að svipta hann frelsi 10. og 11. maí sl. Þegar hann var staddur í Bæjarhrauni þriðjudagskvöldið 10. maí hefði R-kk-nf sagt að B væri á leiðinni þangað og vopnaður byssu sem hann mætti nota á A-kk-þf ef eitthvað brygði út af. Hefði hann jafnframt sagt að hann myndi gefa það út að öllum væri frjálst að berja hann og nefnt í því sambandi bræðurna M-x-x. B hefði svo komið þangað milli klukkan 11 og 12 um kvöldið og þá orðið vitni að barsmíðum sem hann mátti sæta þar. B hefði tekið af honum símann og notað hann. Hefði hann t.d. svarað þegar móðir hans hefði hringt. Hefði hann svo farið með í bílnum þegar ákærði D-kk-nf ók þeim þaðan á Eggertsgötu, þar sem þeir B biðu í bílnum í um 10 – 20 mínútur. Þaðan hefði svo verið ekið upp í Grafarholt þar sem D-kk-nf hefði viljað hitta einhvern. Þaðan hefði verið ekið aftur á Eggertsgötu þar sem gerður var stuttur stans. Á meðan hefðu þeir B beðið í bílnum. Loks hefði verið ekið í Bæjarhraun á ný þar sem staldrað hafi verið við. B hefði orðið þar eftir þegar þeir D-kk-nf fóru aftur á Eggertsgötu en á leiðinni þaðan í Dugguvog hefðu þeir komið við á Bústaðavegi, hjá manni að nafni O-kk-nf, og B komið þar í bílinn. Þegar í Dugguvoginn kom hefði D-kk-nf F-kk-nf lokað dyraopi með plötu sem þar var en Bsest þar á þrep meðan hann sjálfur hafi orðið að hírast í gluggalausu herberginu þar fyrir innan. Hefði D-kk-nf sagt að þessu væri ekki lokið og lagt ríkt á við B að gæta A-kk-ef og farið. A-kk-nf sagði þá hafa skipst á orðum meðan á þessu stóð og hefði B sagt að honum þætti miður að þurfa að gera þetta en hann ætti ekki annarra kosta völ og yrði hann tilneyddur að berja hann ef hann reyndi að strjúka. Um klukkan 6 eða 7 um morguninn hefði D-kk-nf F-kk-nf komið aftur að sækja þá. Hefði B þá verið ekið í […] og hefði hann ekki komið við sögu eftir það.

A-kk-nf sagðist ekki hafa sagt frá þessu áður vegna þess að hve ungur B-kk-nf og eins vegna þess að hann hefði verið rekinn að heiman. Kvaðst hann hafa tekið B-hk-þgf sér og séð honum fyrir húsaskjóli og mat. Væri B eins og yngri bróðir hans og þætti honum mjög vænt um hann.

B var yfirheyrður hjá lögreglu 5. september sl. að viðstöddum verjanda sínum. Var yfirheyrslan tekin upp bæði hljóð og mynd. Hann sagði þá A-kk-þf B-kk-þf hafa átt mikið saman að sælda og hann þekkti þá vel, ákærðu R-kk-þf og D-kk-þf. Hefði hann komið í Bæjarhraun umrætt kvöld að beiðni D-kk-ef og þá hefðu verið þar R-kk-nf, D-kk-nf og A-kk-nf. Hefði A-kk-þgf liðið illa að sjá. Hefði hann ekki vitað til hvers hann var beðinn að koma þangað. Hefði hann séð smááverka í andlitinu á A-kk-þgf og eins hefði hann séð D-kk-þf slá hann með flötum lófanum eitt högg í andlitið og einu sinni með tölvukapli ofarlega á bakið. Þá hafi hann verið látinn vinna ýmis húsverk þarna. Hann kvað D-kk-þf F-kk-þf hafa látið sig fá síma A-kk-ef þarna og kvaðst hann hafa einu sinni svarað óvart í hann þegar móðir A-kk-ef hringdi. Aðspurður sagði hann að það gæti hafa verið á Eggertsgötu. Hann kannaðist við að hafa farið einu sinni þangað í bíl með D-kk-þgf og A-kk-þgf þar sem D-kk-nf fór inn en þeir A-kk-nf biðu í bílnum á meðan. Eftir um 20 mínútna bið kvaðst hann hafa farið inn að reka á eftir D-kk-þgf. D-kk-nf hefði ekki verið á þeim buxunum og kvaðst hann þá hafa farið á bílnum ásamt A-kk-þgf upp í Grafarholt að ná í marijuana. Hefði hann verið búinn að segja við A-kk-þf að hann myndi koma sér í veruleg vandræði ef hann reyndi að flýja og jafnframt koma ákærða í vandræði. Neitaði hann að hafa hótað því að berja A-kk-þf ef hann reyndi að strjúka en það hefði hann getað. Aftur á móti hefði A-kk-nf vitað hvaða afleiðingar það gæti haft fyrir ákærða. Var á ákærða að skilja að hann myndi þá verða fyrir barsmíðum sem A-kk-þgf voru annars ætlaðar. Hann sagðist hafa farið á Bústaðaveg í erindum og þangað hefði D-kk-nf F-kk-nf svo sótt hann. Hann sagði að klukkan hefði verið um fjögur um nóttina þegar þeir komu í Dugguvog. Um það sem fram fór þar sagði ákærði að D-kk-nf hefði sagt sér að gæta þess að A-kk-nf kæmist ekki út úr húsinu og kæmi hann aftur eftir 30 mínútur. Kvaðst hann ekki hafa þorað öðru en að hlýða og hefði það verið erfitt að þurfa að hald vörð um vin sinn, A-kk-þf. D-kk-nf og annar óþekktur maður hefðu svo horfið á brott. Það hafi svo ekki verið fyrr en um 2 klukkustundum síðar að D-kk-nf kom aftur. Eftir það hafi hann farið að sofa, annað hvort heima hjá sér í […] eða á öðrum stað sem hann tiltekur. Hann segist ekki vita hvaða sakir þeir hinir áttu á A-kk-þf aðrar en þær að hann skuldaði þeim mikla peninga fyrir eitthvað. Hélt hann að þetta hefðu verið 10 milljónir. Hann sagði A-kk-þf hafa sagt D-kk-þf hafa barið sig en ekki nefnt R-kk-þf í því sambandi. Hann sagði ákærðu hafa sagt við A-kk-þf allan tímann að hann „mætti fara en...“ Þegar gengið var á ákærða um það hvað þá myndi gerast fór hann undan og hafðist ekkert upp úr honum um það. Þegar hann var spurður um það hvers vegna hann hefði verið dreginn inn í þessa atburðarás sagðist hann halda að það tengdist því að hann væri að reyna að fá inngöngu í vélhjólafélagið „Black Pistons“ og verður framburður hans ekki skilinn öðruvísi en að þeir D-kk-nf og R-kk-nf, sem væru þar í áhrifastöðu, hefðu notað sér þessa aðstöðu. Þá sagði hann að hann hefði ekki þorað að segja nei. Fram kom hjá ákærða að hann myndi ekki vel eftir atvikum.

S-kk-nf Ö-kk-nf Á-kk-nf sérfræðingur í upplýsinga- og áætlanadeild lögreglunnar gerði athugun á upplýsingum sem fengnar voru frá símafyrirtækjum um notkun á farsímum ákærðu og A-kk-ef annars vegar á tímabilinu kl. 20:00 þriðjudagskvöldið 10. maí sl. til kl. 01:00 um nóttina en hins vegar frá kl. 01:00 um nóttina til hádegis á miðvikudeginum. Í staðfestum greinargerðum um þessa athugun og uppdráttum sem þeim fylgja kemur m.a. fram, að því er varðar fyrra tímabilið, að:

-farsími ákærða B var í sambandi við sendi í námunda við Bæjarhraun í Hafnarfirði kl. 22:47 og 23:14. Sex mínútum síðar var farsími hans í sambandi við sendi í Kópavogi og eftir það má rekja slóð hans til Reykjavíkur þar sem hann var í sambandi við sendi í námunda við Eggertsgötu kl. 23:31,

-farsími A-kk-ef var í sambandi við sendi í námunda við Bæjarhraun kl. 20:16, 21:39 og 23:07 um kvöldið og loks í sambandi við sendi í námunda við Eggertsgötu á tímabilinu kl. 23:56 til kl. 00:54. Virðist hann ekki hafa verið notaður eftir það,

-farsími ákærða R-kk-ef var í sambandi við sendi í Hafnarfirði kl. 20:47, 22:58 og 22:17. Loks var farsími ákærða í sambandi við sendi upp af Rauðarárvík í Reykjavík kl. 22:35 til 2249

-farsími ákærða D-kk-ef var ekki í notkun þetta tímabil, svo að séð verði.

Um síðara tímabilið, þ.e. frá kl. eitt um nóttina til hádegis daginn eftir, verður það ráðið af gögnunum að:

-farsími ákærða B var í sambandi við tvo senda í Hafnarfirði, ekki langt frá Bæjarhrauni kl. 01:54, 02:05, 02:17 og 02:24. Þá var hann í sambandi við sendi í Kópavogi kl. 02:42 til kl. 03:00 og aftur kl. 03:11. Þá var síminn í sambandi við sendi í námunda við Bústaðaveg kl. 03:03-03:10 og kl. 03:15. Enn var hann í sambandi við sendi skammt frá Dugguvogi kl. 04:28 og loks var hann í sambandi við tvo senda fyrir vestan Elliðavatn kl. 06:32 og kl. 06:39,

-farsími ákærða D-kk-ef var í sambandi við tvo senda skammt frá Dugguvogi kl. 04:28 og kl. 04:33,

-farsími ákærða R-kk-ef var í sambandi þessa nótt við senda í Hafnarfirði kl. 01:03 til 01:55, fjóra senda í Kópavogi kl. 02:29, kl. 03:40, kl. 03:41 og kl. 03:46. Loks var hann aftur kominn í samband við sendinn í námunda við Bæjarhraun kl.04:53 til 05:03,

-farsími A-kk-ef var ekki í notkun þetta tímabil, svo að séð verði.

Meðal gagna sem aflað var við framhaldsrannsókn þessa er staðfest vottorð S-kvk-ef Þ-kvk-ef augnlæknis um læknisrannsókn á sjónskerðingu sem A-kk-nf B-kk-nf kveðst hafa orðið fyrir eftir atburðinn. Segir þar að við skoðun 12. maí sl. hafi hann kvartað um skert sjónsvið en augnhreyfingar hefðu verið eðlilegar og ekki að sjá blæðingar í auga. Við síðari skoðun og sjónmælingu 23. ágúst sl. hafi komið í ljós skerðing á sjónsviði og eins að hann sæi í móðu annað veifið. Skoðun á auganu sjálfu hafi hins vegar ekki leitt neitt óeðlilegt í ljós. Sjónsviðsskerðingin hafi mælst vera meiri á hægra auga en því vinstra þegar gerð var nákvæmari sjónsviðsmæling hjá G-kk-þgf S-kk-þgf augnlækni.

Aðalmeðferð málsins

Ákærði D-kk-nf F-kk-nf viðurkennir að hafa gerst sekur um líkamsárás á A-kk-þf B-kk-þf í umrætt sinn en neitar sök að öðru leyti. Hann kveðst hafa sótt A-kk-þf B-kk-þf á bíl suður í Hafnarfjörð umræddan þriðjudag, í „iðnaðarhverfi uppi á Holti“. Enginn sérstakur tilgangur hafi verið með þessu en þeir A-kk-nf hafi áður brallað margt saman. Aðspurður, í tilefni af framburði hans hjá lögreglu, kannast ákærði við að A-kk-nf hafi ætlað að flytja með sér rúm. Hafi verið ekinn einhver hringur þar en svo haldið heim til meðákærða í Bæjarhraun 4 og farið þar inn, enda séu þeir meðákærði mjög góðir vinir. Hann segir það vera rangt sem hann sagði hjá lögreglu að A-kk-nf hefði verið með áverka þegar hann kom til hans í bílinn. Hafi hann sagt ósatt um þetta til þess að fegra hlut sinn og verði að skoða skýrslur hans hjá lögreglu í því ljósi. Þeim A-kk-þgf B-kk-þgf hafi svo lent saman inni hjá R-kk-þgf vegna þess að A-kk-nf B-kk-nf hefði verið að ljúga og bulla um hann út um allan bæ. Kveðst hann hafa slegið A-kk-þf B-kk-þf 3 eða 4 högg í andlit og búk svo að hann datt á vegg þarna og borð. Þá kveðst hann hafa sparkað nokkrum sinnum í hann eftir að A-kk-nf var fallinn eftir að hann hrinti honum. Hann neitar því að hafa beitt vopnum í þessari árás, belti, sverði eða slíðri, rafmagnssnúrum, gólfkústi eða skrauthníf. Hann neitar því að í þessum átökum hafi hann hótað A-kk-þgf eða fjölskyldu hans. Þá neitar hann því að hafa reynt að kúga út úr honum fé enda hafi A-kk-nf verið skuldlaus við hann. Loks segir hann meðákærða R-kk-þf J-kk-þf engan þátt hafa átt í þessum átökum annan en að ýta við A-kk-þgf tvisvar eða þrisvar sinnum. Þá hafi hann ekki haldið honum eða neitt slíkt. Nánar aðspurður um átökin segir hann þau hafa byrjað með því að hann hrinti A-kk-þgf á borð. A-kk-nf hafi staðið upp og kveðst ákærði þá hafa kýlt hann. Hafi átökin borist um íbúðina, þar á meðal inn í eldhúskrók.

Áverkar á A-kk-þgf á ljósmyndum eru bornir undir ákærða. Kveðst hann ekki geta skýrt þá sérstaklega en vísar til þess sem hann hefur sagt um högg og spörk í hann. Ákærði segir aðspurður að blóð úr A-kk-þgf gæti hafa slest á fleti heima hjá R-kk-þgf. Hann segir þetta rifrildi þeirra A-kk-ef hafa staðið í um hálftíma. R-kk-nf J-kk-nf hafi verið heima og hafi hann svo rekið þá báða út og þeir ekið á brott. Hafi þeir komið við hjá barnsmóður ákærða á Eggertsgötu þar sem þeir fóru inn og kveðst hann hafa talað við hana í eina til eina og hálfa klukkustund, jafnvel tvær. Hafi þetta verið einhversstaðar á bilinu tíu um kvöldið til hálfeitt. A-kk-nf hafi svo farið á brott á bílnum á meðan og meðan hann var á brottu hafi hann hringt ótal sinnum í sig meðan hann var á ferðinni á bílnum.

Þegar A-kk-nf kom aftur hafi þeir ekið aftur heim til R-kk-ef því þeir R-kk-nf hafi ætlað að fara og standsetja húsnæði í Dugguvogi þangað sem hann hefði ætlað að flytja. R-kk-nf hafi hins vegar ekki viljað taka þátt í þessu þegar til kom þar eð hann ætlaði að fara að sofa. Hafi hann haft á móti því að A-kk-nf kæmi þarna aftur og einhver orðaskipti hafi hlotist af því. Þeir A-kk-nf hafi svo haldið í Dugguvoginn til þess að gera húsnæðið í stand svo að hann gæti sett búslóð sína þar inn. Á leiðinni þangað hafi þeir þó orðið að koma við aftur hjá b-kvk-þgf að sækja lykla að Dugguvogshúsnæðinu sem hann hefði gleymt að taka með sér. Sé það rangt sem hann sagði hjá lögreglu að þeir hefðu ekki farið þangað. Hafi A-kk-nf farið þangað með honum ótilneyddur. Á leiðinni í Dugguvog hafi þeir komið við á Bústaðavegi þar sem ákærði segist hafa ætlað að verða sér úti um amfetamín. Amfetamínið hafi ekki verið tilbúið og þeir A-kk-nf því farið í Dugguvog. Eftir um hálftíma dvöl þar kveðst ákærði hafa farið að sækja amfetamínið en A-kk-nf orðið eftir þar sem ákærði vildi ekki hafa hann með í þeim leiðangri. Hafi sú ferð staðið í um það bil tvo tíma og þegar hann kom aftur í Dugguvog til A-kk-ef hafi þeir farið þaðan án þess að gera nokkuð þar í því að standsetja húsnæðið. Hann tekur fram að í amfetamínneyslu verði lítið úr flestu hjá manni og hann snúist mest í kringum sjálfan sig. Enn hafi þeir haldið suður í Hafnarfjörð heim til R-kk-ef þar sem þeir fóru inn og reyndu að vekja hann en án árangurs. Þeir hafi svo farið út í bíl og ekið í „einhverja hringi“ og hann farið í klippingu og þeir A-kk-nf þá orðið viðskila.

Ákærði er spurður út í buxur sem fundust í þvotthúsinu í Bæjarhrauni 4. Hann segir skýringuna vera þá að A-kk-nf hafi orðið fyrir því óhappi að gera á sig vegna hræðslu eða einhvers og hann því fengið aðrar buxur að fara í. Hafi þetta gerst upp úr miðnættinu, að hann telur víst. Annars tekur ákærði fram í þessu samhengi að þeir A-kk-nf hafi verið ágætis félagar og samskipti þeirra þarna í samræmi við það. Hins vegar getur ákærði þess að A-kk-nf hafi þann ljóð á ráði sínu að reyna að gera sig mikinn í augum annarra og segja ýmislegt sem hann ætti að láta ósagt, svo sem eins og það að hann skrökvi því að hann sé að selja eiturlyf fyrir sig og rukka fólk til hægri og vinstri fyrir það. Kveðst ákærði hafa verið honum reiður fyrir þetta. Aftur á móti hafi A-kk-nf verið mjög iðrunarfullur þegar þeir voru þarna saman um kvöldið og virst vilja gera allt til þess að bæta fyrir þetta, en það að hann hafi haldið A-kk-þgf nauðugum sé ekki rétt. Hafi A-kk-nf aldrei verið með hettu á ferðum þeirra og hann hafi verið laus og frjáls þennan tíma og hafi hann haft ótal tækifæri til þess að komast frá ákærða. Hann segist ekki vita um lista sem A-kk-nf eigi að hafa verið með um kröfur á hendur honum.

Um húsnæðið í Dugguvogi segir ákærði að ekki sé unnt að læsa kompunni sem A-kk-nf B-kk-nf segist hafa verið geymdur í. Þá sé hún ljóslaus.

Ákærði kveður framhaldsákæruna í málinu vera ranga og hafi B ekki komið að málinu á nokkurn hátt. Hafi þeir aðeins hist þarna um kvöldið í nokkrar mínútur í Bæjarhrauninu. Hafi B ekki farið með þeim A-kk-þgf B-kk-þgf á Eggertsgötu og ekki í Dugguvog að heldur.

Ákærði R-kk-nf J-kk-nf neitar sök að mestu leyti. Hann segir þá meðákærða og A-kk-þf hafa komið í heimsókn um kvöldið og hafi þeir tveir farið að rífast. Hann kveðst hafa blandað sér í rifrildið og deilt á A-kk-þf B-kk-þf með D-kk-þgf F-kk-þgf fyrir allt ósannindablaðrið um fíkniefnasölu og innheimtur. Handalögmál hafi komið upp og kveðst ákærði hafa hrint A-kk-þgf á lítið stofuborð. Vísar ákærði til þess sem meðákærði hefur sagt um þetta. Hann kveðst viðurkenna að hann hafi gengið of langt í þessum átökum. Þeir hafi svo farið, meðákærði og A-kk-nf. Kveðst ákærði hafa haft mjög lítinn áhuga á því að skoða hvort A-kk-nf hafi verið með áverka eftir átökin. Þeir hafi svo komið aftur og hafi D-kk-nf viljað fá sig til þess að standsetja húsnæði í Dugguvogi með sér. Hann kveðst hafa verið búinn að lofa þessu en svo skipt um skoðun þar sem hann hefði ekki viljað sjá A-kk-þf B-kk-þf. Kveðst hann hafa hent A-kk-þgf út. Þeir hafi svo farið en komið aftur um morguninn en þá hafi hann verið sofandi.

Ákærði neitar því að hafa beitt bareflum á A-kk-þf og getur þess að A-kk-nf hafi sjálfur komið með sverðið um kvöldið. Hann kannast við að lögreglan hafi komið um nóttina og hafi D-kk-nf þá verið staddur hjá honum en kveðst ekki vita hvort A-kk-nf var þarna þá. Hann veit ekki hvort A-kk-nf hafi verið farðaður þarna um morguninn enda hafi hann verið sofandi þá. Hann viti þó að H-kvk-nf hafi verið þarna. Nánar aðspurður segir hann þó að A-kk-nf hafi líklega verið farðaður vegna þess að hann hafi þurft að fara í banka og sýna skilríki eða eitthvað. Ákærði neitar því að hafa þvingað A-kk-þf til þess að gera hreint hjá sér og að því er varðar tölvu segir ákærði að A-kk-nf hafi boðist til þess að útvega honum tölvu. Hafi A-kk-nf skuldað honum 90 – 100 þúsund krónur eftir að hafa fengið hjá sér 5 – 10 þúsund króna greiðslur síðasta hálfa árið. Aðspurður um hótanir í garð A-kk-ef segir ákærði að stór orð hafi verið látin falla og viti hann ekki nákvæmlega hvað hann sagði. Hótanir í garð fjölskyldu A-kk-ef hafi þó ekki verið um að ræða en hann kunni að hafa sagt við A-kk-þf að hann myndi berja hann ef hann ekki hætti þessu.

Um sms-boðin sem fundust ósend í síma ákærði segir hann sig ráma í það að hafa skrifað þau og neitar hann ekki að hafa gert það. Ekki muni hann hvenær hann skrifaði þessi skilaboð. Þegar þau eru lesin upp fyrir ákærða kveðst hann vera þess fullviss að hann hafi ekki skrifað slíkt og þvílíkt. Hann segir svo að margir hafi verið með símann hans, þar á meðal A-kk-nf B-kk-nf, það er að segja allir sem komu heim til hans. Ákærði neitar því að hafa sent menn heim til foreldra A-kk-ef B-kk-ef. Ákærði kveður framhaldsákæruna í málinu vera ranga. Hann vísar til fyrri framburðar síns í málinu um atvik þess. Hann segir B hafa komið við hjá sér í Bæjarhrauni eftir miðnætti og staðið við í nokkrar mínútur. Meira muni hann ekki.

Ákærði B neitar sök. Hann segist hafa komið í Bæjarhraun í umrætt sinn í boði ákærða R-kk-ef J-kk-ef. Ekki hafi meðákærði sagt hvert tilefnið væri. Þar hafi verið fyrir húsráðandinn og D-kk-nf F-kk-nf og A-kk-nf B-kk-nf. Samskipti manna á milli þarna hafi verið „rosalega eðlileg“ og engar barsmíðar hafi verið. Hafi hann aldrei orðið vitni að neinu slíku. Borið er undir hann það sem hann sagði hjá lögreglu og segir hann að lokum að hann hafi séð að D-kk-nf F-kk-nf sló A-kk-þf B-kk-þf einu sinni með flötum lófa. Þá neitar hann því að hafa heyrt nokkrar hótanir vera settar fram þarna. Eftir að hann hafði verið þarna í 30 – 45 mínútur hafi þeir, ákærði, meðákærði D-kk-nf F-kk-nf og A-kk-nf B-kk-nf ekið á brott og að stúdentagörðunum rétt hjá Reykjavíkurflugvelli. D-kk-nf F-kk-nf hafi farið þar inn í hús en þeir A-kk-nf B-kk-nf setið eftir í bílnum. Hann kveðst svo hafa hringt í D-kk-þf F-kk-þf og spurt hvort þeir mættu ekki skjótast á bílnum. Hafi þeir farið upp í Grafarholtshverfi að hitta frænda ákærða, A. Hafi A-kk-nf B-kk-nf ekið bílnum í þessum útúrdúr. Ákærði neitar því að A hafi verið með þeim í ferðinni. Spurður nánar um þetta segir hann sig minna að A hafi ekki verið með þeim í bílnum. Þeir hafi svo farið aftur vestur á Eggertsgötu þar sem D-kk-nf F-kk-nf hafi komið í bílinn til þeirra. Hafi þeir þrír svo ekið í Dugguvog en ekki hafi hann vitað til hvers. Muni hann ekki til þess að þeir hafi farið aftur suður í Hafnarfjörð. D-kk-nf hafi svo farið úr Dugguvoginum en þeir A-kk-nf B-kk-nf setið á spjalli. Hafi A-kk-nf B-kk-nf farið að spyrja hvar hann gæti fundið sjónvarpstæki og fleira til þess að stela. Ekki viti hann hvað vakað hafi fyrir A-kk-þgf B-kk-þgf með því. Þeir hafi verið á neðri hæðinni í þessu húsi og hafi A-kk-nf B-kk-nf setið hálfur inni í einu herberginu sem þar er. Sjálfur hafi hann setið þarna í einhverri tröppu sem þar var. Þá segir hann að A-kk-nf B-kk-nf hafi einnig komið fram úr herberginu. Hann neitar því að hafa heyrt D-kk-þf F-kk-þf hóta A-kk-þgf. Hafi A-kk-nf B-kk-nf ekki verið frelsissviptur þarna og kannast hann ekki við að hafa verið beðinn um að fylgjast með honum. Hann kannast við að hafa reynt að hjálpa A-kk-þgf við að finna lausn á einhverju máli sem A-kk-nf B-kk-nf var lentur í, þ.e. að útvega sjónvarpstækin en hann kveðst aðspurður ekki vita hvað bjó þar að baki. Hann játar því að hafa sagt við A-kk-þf B-kk-þf að ef hann slyppi út myndi hann baka sér, þ.e. ákærða, vandræði. Spurður nánar um þau vandræði kveðst hann ekki vita hvers háttar þau hefðu verið. Hann segir svo að þetta hafi ekki verið vandræði heldur „leiðindamál“, þ.e.a.s. að A-kk-nf B-kk-nf væri þá að draga sig í „skít“ sem hann hefði sjálfur komið sér í. Segir hann þetta hafa tengst þeim D-kk-þgf F-kk-þgf og R-kk-þgf J-kk-þgf. Hann kveðst ekki hafa séð áverka á A-kk-þgf B-kk-þgf meðan þeir voru saman. Ákærði segir A-kk-þf B-kk-þf hafa verið með símann sinn allan tíman en einu sinni þegar hringt var í símann hafi A-kk-nf B-kk-nf rétt sér hann til þess að svara í hann og hafi hann frétt að það hefði verið móðir A-kk-ef B-kk-ef sem var að hringja. Sjálfur hafi hann tekið við símanum af A-kk-þgf B-kk-þgf til þess að slökkva á honum. Hann hafi verið þreyttur og farið heim til sín eða eitthvað. Hann muni hins vegar ekki að segja nánar frá þessu.

Í framburði ákærða kemur fram að hugmyndir hans um tímasetningar í allri framvindunni eru ekki í samræmi við það sem fram er komið í málinu. Þegar undir ákærða eru bornar upplýsingar úr símarannsókninni kveðst hann sjá að honum hafi skjátlast og muni stundirnar í henni vera réttar. Þannig geti hann hafa verið kominn í Bæjarhraun um hálfellefu og verið þar til 23:20. Þá geti hann hafa verið staddur við Eggertsgötu klukkan 23:56. Um það að síminn hafi verið klukkan 01:54 við Bæjarhraun segir hann að síminn geti hafa orðið eftir í bílnum því hann muni ekki til þess að hafa farið þangað aftur. Hann kannast við að hafa verið nálægt Bústaðavegi rúmlega þrjú um nóttina og um hálf fimm nálægt Húsasmiðjunni í Súðarvogi. Loks kannast hann við að hafa verið kominn heim til sín á Kóraveg kl. 6.35, eins og fram komi í rannsóknargögnunum.

Undir ákærða er borið það sem A-kk-nf B-kk-nf segir, að ákærði hafi orðið vitni að barsmíðunum í Bæjarhrauni. Segir hann það vera rangt. Þá segir hann A-kk-þf B-kk-þf ekki hafa verið frelsissviptan í bílnum og hefði hann getað farið hvenær sem var. Hafi hann aldrei hótað A-kk-þgf B-kk-þgf því að hann yrði barinn ef hann reyndi að fara. Hafi hann enda margsagt A-kk-þgf B-kk-þgf það að hann mætti fara og A-kk-nf B-kk-nf þá svarað því til að hann vissi það en samt hafi hann ekki farið. Þá segir hann hvorugan meðákærðu hafa beðið sig um að gæta þess að A-kk-nf B-kk-nf kæmist ekki í burtu. Ákærði segir aðspurður að aldrei hafi verið minnst á neina byssu meðan á þessu gekk. Þá kannast ákærði ekki við það að A-kk-nf B-kk-nf hafi verið látinn hafa hettu eða poka yfir höfðinu í bílferðunum. Aðspurður segist ákærði hafa séð vopn eða barefli í Bæjarhrauni 4. Þá hafi hann ekki séð blóðslettur á veggjum þar, enda hafi verið „búið að taka til“. Þá segir hann að herbergið umrædda í Dugguvogi hafi ekki verið lokað.

Atriði í framburði ákærða hjá lögreglu eru rifjuð upp fyrir honum og skal drepið á nokkur þeirra. Um áverka á A-kk-þgf segir ákærði þá að hann hafi verið með roða á vanganum. Um það atriði að hann hafi setið yfir A-kk-þgf B-kk-þgf í þögn í tvær klukkustundir og ekki annað talað en það sem gerðist ef A-kk-nf stryki, segir ákærði lítið. Hann samsinnir því sem hann sagði að mótorhjólaklíkan myndi drepa hann ef hann segði of mikið. Hann dregur svo úr því og segist aðeins hafa sagt að hann yrði drepinn en ekki hverjir myndu gera það. Hann neitar að hafa sagt að hann hafi tekið þátt í því að svipta A-kk-þf frelsi. Hann kannast við að hafa sagt við A-kk-þf á Eggertsgötu að hann myndi koma honum í vesen ef hann flýði, ekki verulega vond mál. Hann kannast ekki við að hafa sagt að hann hefði tekið við skipunum og man ekki eftir því að hafa sagt að hann þyrði ekki að segja nei. Hann segir D-kk-þf F-kk-þf aldrei hafa beðið sig að gæta A-kk-ef B-kk-ef. Um það að hann hafi fengið síma A-kk-ef í hendur í Hafnarfirði segir hann að A-kk-nf hafi verið með síma sinn en rétt honum símann þegar hann hringdi. Hann neitar því að hafa sagt að A-kk-nf B-kk-nf hefði verið sviptur frelsi sínu. Ákærði segist aðspurður af verjanda hafa haft áhyggjur af því að vera settur í gæsluvarðhald en neitar því þó að þetta hafi haft áhrif á framburð hans. Þá segir hann lögregluna ekki hafa rætt efnislega við hann um málið áður en hann gaf skýrslu sína þar.

A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf hefur skýrt frá því að D-kk-nf hafi sótt hann í iðnaðarhúsnæði í Hafnarfirði. Eftir að þangað var komið hafi D-kk-nf hringt og svo komið og sótt hann og þeir farið heim til R-kk-ef. Um leið og þar var komið inn hafi hann séð að húsráðandi hélt á samúræ-sverði í svörtu slíðri og spurt hvar tölvan sín væri. Jafnframt hafi farsíminn verið tekinn af honum. Hafi hann svo farið að berja vitnið og D-kk-nf F-kk-nf einnig tekið þátt í því að berja hann. Hafi þeir sagt að hann hefði svikið þá. Hafi þeir ekki útskýrt það nánar og farið að berja hann. Hafi þeir sagt að útvegaði hann þeim ekki ferðatölvu, sjónvarp og eitthvað fleira yrði hann margbarinn. Hafi þeir ógnað honum með hnífi og samúræ-sverði og hafi R-kk-nf jafnframt barið hann með sverðinu. Þá hafi R-kk-nf einnig kastað í hann hnífi og skærum og barið með belti. Þá hafi hann einnig barið hann með sverri tölvusnúru og skipað honum að fara úr að ofan. Þá hafi hann hótað að skera á honum hásinarnar, draga úr honum tennur og rífa neglur af honum. Þá hafi þeir báðir sagt að ef hann reyndi að flýja yrði fjölskylda hans „tekin í gegn“ og barin. Eftir frekari barsmíð hafi hann farið með D-kk-þgf og klukkan þá verið rétt fyrir tólf. Hafi hann ekki átt annarra kosta völ en að fara með ákærða. Hafi R-kk-nf sagst eiga von á gesti og að hann vildi ekki hafa vitnið þar þegar gesturinn kæmi. Áður en þeir fóru hafi hann verið neyddur til þess að þrífa íbúðina, þar á meðal blóð úr sjálfum sér með rauðri tusku og bréfþurrku. Hafi hann verið látinn skúra gólf og skipta um á rúmi R-kk-ef. Hann kveðst hafa farið með D-kk-þgf niður á Eggertsgötu þar sem D-kk-nf fór inn að tala við barnsmóður sína. Á meðan hafi hann beðið úti í bíl. Eftir um 10 – 15 mínútur hafi D-kk-nf komið aftur út og þeir ekið aftur heim til R-kk-ef. Hafi þar verið haldið áfram að berja hann. Hafi hann látið heyrast mikið í sér undir þeim barsmíðum. Hafi hann verið barinn með kústskafti og belti og fleiru. Lögreglan hafi komið á staðinn en honum þá verið skipað að fara inn á salerni og hafa hljótt um sig. Eftir að lögreglan var farin hafi liðið um hálftími þar til farið var aftur út með hann því þeir hafi ekki viljað hafa hann þarna ef lögreglan kæmi aftur. Hafi þeir þá farið aftur niður á Eggertsgötu og hafi D-kk-nf þá haft vitnið með sér inn í húsið og hann látinn bíða þar í anddyri meðan D-kk-nf fór inn í íbúðina. Hafi hann komið út með svarta tösku og þegar þeir óku á brott á bílnum hafi D-kk-nf látið ákærða halda á töskunni þar sem hann óttaðist að þeim væri veitt eftirför. Hafi hann látið þess getið um leið að innihald töskunnar gæti varðað vitnið tveggja ára dómi. Hafi hann lagt peysu yfir töskuna til þess að hylja hana. Hann hafi svo numið staðar og falið töskuna. Þar næst hafi þeir haldið inn á Bústaðaveg þar sem D-kk-nf nam staðar og fór að tala við einhvern. Þaðan hafi verið ekið af stað en D-kk-nf hafi sett svarta hettu eða poka yfir höfuð vitninu. Hafi verið farið inn í hús og niður stiga og inn í herbergi þar sem hann hafi svo verið vistaður í um nóttina. Þar hafi engin snyrtiaðstaða verið. Þegar D-kk-nf fór hafi hann hótað því að vitnið yrði tekið „meira fyrir“. Væri það sem R-kk-nf hefði gert honum ekki verið annað en byrjun á því sem hann ætlaði að gera. Hafi D-kk-nf sett skot í skammbyssu eða gasbyssu til þess að hræða hann. Að lokum hafi hann lokað fyrir svo að vitnið komst ekki út og varð að láta sér lynda að kasta af sér vatni í niðurfall. Þá hafi hann skilið eftir „tóbakskodda“ sem hann var með. Hann kveðst hafa verið þarna frá því klukkan um tvö til hálfþrjú til klukkan um sex eða hálfsjö um morguninn að D-kk-nf kom aftur. Hafi þeir farið rakleiðis suður í Bæjarhraun enn einu sinni. D-kk-nf hafi sett á hann hettuna áður en þeir lögðu af stað en hann hafi þó orðið þess áskynja að hann hafði verið geymdur í húsnæði skammt frá Sæbraut. Þegar þeir komu þar inn hafi R-kk-nf verið sofandi og ljóshærð stelpa verið þar inni. Hann hafi ekki verið barinn neitt frekar þarna en settur inn á klósett og látinn vera þar. Hafi svo verið talað um það að þeir ætluðu að fá gefið út kreditkort til vitnisins, ná af því fasteign, bílum, mótorhjóli og 10 milljónir í krafti kennitölu þess. Einhver hafi beðið stelpuna um að farða hann til þess að fegra hann fyrir þennan erindrekstur allan, enda hafi séð á honum eftir barsmíðarnar. Stelpan hafi tekið þetta að sér og að því loknu hafi þeir ekið á brott. D-kk-nf hafi þurft að láta klippa sig og því verið ekið inn í Borgartún þar sem vinkona hans sé rakari. Hafi hann sest þar niður og fengið vatn að drekka. Hann hafi spurt D-kk-þf hvort hann mætti fara á salernið sem hann hafi samþykkt. Kveðst hann hafa notað þetta tækifæri til þess að sleppa frá ákærða og hann hlaupið á lögreglustöðina.

A-kk-nf B-kk-nf segir aðspurður að barsmíðarnar hafi borist um alla íbúðina í íbúðinni í Bæjarhrauni. Hann segir R-kk-þf hafa barið sig með kústskaftinu í lærið svo að það bognaði. Loks kannast hann við að hafa gert á sig og því fengið aðrar buxur hjá ákærðu til þess að fara í. Hann segist hafa fengið mar víða um líkamann af þessu og enn búa við skerta sjón. Þá sé hann enn með skertan mátt í vinstri handleggnum, fái sífellda bakverki af völdum barsmíðanna og þreytist meira en áður. Hann segist hafa verið mjög óttasleginn meðan á þessu öllu gekk og hafi verið farinn að búast við að myndi ekki sleppa lifandi frá þessu. Hann kveðst nú ekki fara úr húsi nema í fylgd ættingja. Þá óttist hann enn um öryggi sitt. Þetta hafi mikil áhrif á daglegt líf hans og einnig á foreldra hans. Aðspurður um lista sem hann var með á sér við komuna á lögreglustöð segir vitnið að á honum hafi verið skráð það sem hann átti að uppfylla til þess að hann gæti talist hafa greitt þeim svokallaða „skuld“ sem þeir sögðu hann standa í við þá. Hafi þar verið skrifaðar fasteignir, bílar, mótorhjól, tölvur, sjónvörp, skartgripir og alls kyns dót. Þessi listi hafi hins vegar glatast. Aðspurður kveðst hann ekki hafa reynt að strjúka fyrr en hann gerði vegna þess að því hefði verið hótað að fjölskyldu hans yrði gert mein ef hann reyndi það. Þá segir hann að „þeir“ hefðu sett hvíta plötu fyrir þar sem hann var geymdur í Dugguvogi til þess að hann slyppi ekki út.

A-kk-nf B-kk-nf gaf aðra skýrslu fyrir dómi eftir að framhaldsákæra í málinu hafði verið gefin út og B verið dreginn inn í málið. Rétt þykir að reifa þá skýrslu hér í heild. Hann segir að þegar hann hafi verið í Bæjarhrauni með þeim D-kk-þgf F-kk-þgf og R-kk-þgf J-kk-þgf hafi þeir tveir talað um að hann hefði svikið þá. Til þess að bæta fyrir þetta ætti hann að útvega tölvur og flatskjái og skrifa upp á lán fyrir íbúð, bílum og mótorhjólum. Hafi R-kk-nf sagt að B væri á leiðinni þangað og ætti hann að fara með vitninu að sækja einhverja hluti sem það átti að útvega fyrir ákærðu þetta kvöld. Myndi hann hafa byssu meðferðis og hefði hann leyfi til þess að beita henni á vitnið ef eitthvað brygði út af. Hafi ákærði B komið þangað um ellefuleytið og orðið vitni að því að R-kk-nf barði vitnið með ýmsum bareflum þarna í íbúðinni. R-kk-nf J-kk-nf hafi tekið síma vitnisins og látið B hafa hann. Þeir þrír, vitnið, D-kk-nf F-kk-nf og B, hafi svo haldið í bílnum vestur á Eggertsgötu. Auk þeirra hafi frændi B, ungur piltur, orðið samferða þeim í bílnum, en hann hefði beðið fyrir utan húsið í Bæjarhrauni. Ekki viti hann hvað pilturinn heiti. Meðan D-kk-nf F-kk-nf var inni hjá barnsmóður sinni hafi þeir þrír setið í bílnum fyrir utan, B frammi í en frændinn við hlið vitnisins í aftursæti. B hafi notað síma vitnisins til þess að hringja í D-kk-þf F-kk-þf úr bílnum og svarað einu sinni í símann þegar móðir vitnisins hringdi í hann. D-kk-nf F-kk-nf hafi leyft B að skjóta þessum frænda upp í Grafarholtshverfi þar sem hann eigi heima. Þegar þangað var komið hafi B fengið „gras“ hjá frændanum og að því búnu hafi þeir tveir, vitnið og B, haldið vestur á Eggertsgötu aftur. Kveðst vitnið hafa ekið bílnum í þessari ferð frá Eggertsgötunni og til baka, enda hafi B ekki verið með bílpróf. Þar hafi D-kk-nf F-kk-nf komið í bílinn til þeirra og þeir aftur ekið í Bæjarhraun. Þar inni hafi B orðið vitni að frekari líkamsmeiðingu gagnvart honum. Hafi hann verið barinn í andlitið, þ. á m. með kústskaftinu. Hann hafi þó ekki tekið þátt í ofbeldinu. Lögreglan hafi svo komið, eins og hann hafi þegar sagt frá. Eftir það hafi þeir D-kk-nf farið á Eggertsgötu aftur og sótt þangað töskuna sem vitnið sagði frá og hann var látinn bera út í bílinn. Af Eggertsgötunni hafi verið ekið inn á Bústaðaveg þar sem B kom í bílinn. Hafi verið ekið þaðan í Dugguvog og segist vitnið hafa verið með svartan taupoka utan af mótorhjólahjálmi yfir höfðinu á þeirri leið. Hafi það verið D-kk-nf F-kk-nf sem dró pokann yfir höfuðið á honum. Þegar þangað kom hafi þeir allir farið niður í kjallarann þar sem D-kk-nf F-kk-nf vísaði honum inn í herbergi. D-kk-nf F-kk-nf hafi talað um að hann væri með byssu geymda í þessu húsnæði. Hafi hann svo heyrt þá hina tala saman frammi og D-kk-þf F-kk-þf segja að hann þyrfti að fara og sagt meðákærða að hann yrði að vera eftir en hann myndi koma eftir nokkrar mínútur að sækja hann. B hafi ekki tekið þessu vel og sagst þurfa að fara heim til sín. Hann hafi þó sætt sig við þetta. Áður en D-kk-nf F-kk-nf fór hafi hann tekið upp „magasín“ úr byssu og virtist hlaða það með skotum. D-kk-nf hafi svo sett plötuna fyrir herbergisdyrnar og farið en B hafi sest á þrep innanvert við dyrnar og þeir tveir tekið tal saman. Hafi platan ekki verið fest heldur einungis dregin fyrir. Hafi B talað um að hjálpa vitninu að gera gott úr hlutunum. Hann hafi þó sagt að hann vissi ekki „hvað væri í gangi þarna“. Væri þetta eitt af því leiðinlegasta sem hann hefði þurft að gera á ævinni og honum á móti skapi. Hann hafi þó tekið fram að ef vitnið reyndi að flýja mundi hann berja það. Kveðst vitnið hafa óttast ákærða og trúað orðum hans. D-kk-nf F-kk-nf hafi svo komið aftur og þeir þrír farið á bílnum heim til B upp í […] þar sem hann varð eftir. Áður hefði D-kk-nf F-kk-nf dregið pokann yfir höfuð vitninu og kveðst vitnið hafa verið með pokann upp að Sprengisandi. B farið úr bílnum heima hjá sér og þeir D-kk-nf F-kk-nf haldið enn einu sinni í Bæjarhraun. Um ferðina á „Bjútíbarinn“ segir vitnið að þeir D-kk-nf F-kk-nf hafi farið þangað einir. Þegar þangað kom hafi D-kk-nf F-kk-nf skilið lyklana eftir í bílnum og sagt vin sinn og kunningja hans mundu sækja bílinn. Hafi þessir menn ekki komið á hárstofuna meðan vitnið var þar.

Vitnið segir aðspurður B ekki hafa átt neina kröfu á sig og ekki viti það til þess heldur að hann ætti neitt undir kröfum þeirra D-kk-ef F-kk-ef og R-kk-ef J-kk-ef á hendur vitninu. Hann segist hafa reynt að halda B fyrir utan málið vegna þess hvað hann er ungur og umkomulaus. Hann hafi svo séð sig um hönd og ákveðið að segja allan sannleikann í málinu að gefnu tilefni frá réttargæslumanni. Aðspurt segist vitnið ekki hafa verið beitt ofbeldi í bílferðunum. Hann segir enn fremur aðspurður að hann hafi ekki árætt að flýja í þessum ferðum, enda hefðu þeir verið búnir að hóta honum því, að fjölskylda hans yrði strax látin gjalda þess. Hafði þessu bæði verið hótað í Bæjarhrauni og eins í bílnum.

H-kvk-nf A-kvk-nf, móðir A-kk-ef B-kk-ef, segist hafa reynt að hringja í son sinn þetta kvöld en lengi vel hafi ekki verið svarað. Þegar loks hafi verið svarað hafi rödd verið í símanum sem kvaðst heita B. Hafi þetta verið um klukkan eitt til tvö um nóttina. Sambandi hafi svo verið slitið og ekki verið svarað í símann eftir það þegar reynt var að hringja. Næst hafi hún heyrt af syni sínum að hringt var úr lögreglustöðinni á Hverfisgötu. Hafi hún þá fengið að tala við son sinn sem hafi verið viti sínu fjær. Hafi hann beðið um að vera sóttur og faðir hans gert það. Þegar heim kom hafi hann verið illa til reika. Hafi hann sagt að hann hefði náð að sleppa frá mönnum sem hann hafi haldið að ætluðu að drepa hann. Nefndi hann nöfnin R-kk-nf og D-kk-nf í því sambandi. Faðir A-kk-ef hafi svo farið með hann á slysadeild. Hún segir þetta hafa leitt til þess að þeim fyndist þau hafa verið að nokkru leyti svipt frelsi því að menn hefðu reynt að hafa uppi á þeim á fimmtudagskvöldi eftir þennan atburð. Hafi þau fylgst með þessum mönnum og A-kk-þgf B-kk-þgf hafi þótt þeir grunsamlegir. Hafi þá verið hringt í lögregluna. Hún segir A-kk-þgf líða illa eftir þetta og fari hann helst ekki út úr húsi og aldrei einn síns liðs.

Faðir A-kk-ef, S-kk-nf M-kk-nf, kveðst hafa sótt A-kk-þf á lögreglustöðina eftir að kona hans hringdi. Hafi A-kk-nf legið á gólfinu í lögreglustöðinni og virst mjög hræddur og miður sín. Hafi hann sagt að hann hefði verið tekinn kvöldið áður og hann laminn og barinn. Nefndi hann R-kk-þf og D-kk-þf í því sambandi. Þegar þeir fóru út úr lögreglustöðinni hafi A-kk-nf hlaupið í bílinn og lagst þar á gólfið, vitstola af hræðslu. Þegar áverkarnir komu í ljós á honum kveðst vitnið hafa farið með hann á slysadeild. Þar hafi þeim verið bent á að kæra þetta. Hann segir þetta hafa haft mikil áhrif á líf þeirra og sé ástandið líkast því að vera læstur heima hjá sér og sífellt á varðbergi. Hann kveðst eitt sinn eftir þetta hafa séð margt fólk ofarlega í götunni að tala saman. Tveir úr hópum hafi svo gengið á milli húsa. A-kk-nf hafi komið og séð mennina og sagt þá vera stráka sem hann þekkti og væru þeir að leita að honum. Hafi þau hringt í lögregluna sem hafi komið fljótlega og mennirnir horfið. A-kk-nf sé miður sín eftir þetta og þau foreldrarnir séu heldur ekki sama fólkið eftir þetta. Hann segir hins vegar aðspurður að þeim hafi ekki borist hótanir.

Vitnið J-x-x D-x-x N-x-x hefur skýrt frá því að kona hans sjái um húsnæðið í Bæjarhrauni 4. Hann segir að tvisvar hafi verið hringt í þau um nóttina til þess að kvarta yfir látum úr íbúð ákærða R-kk-ef. Hafi verið sagt að engu væri líkara en að verið væri að berja eða sparka í hund. Þá hafi kona hringt og kvartað og sagt að lætin líktust því að einhver væri að brjóta húsgögn. Kveðst vitnið þá hafa hringt í lögregluna.

D-x-x E-x-x, sem á heima í Bæjarhrauni 4, hefur skýrt frá því að umrædda nótt hafi hún heyrt mikinn hávaða úr íbúðinni fyrir ofan, í fyrstu öskur og svo högg, barsmíð og líkast því að skápar væru á ferð og flugi. Hafi þetta staðið mjög lengi, um klukkutíma, og hún hringt í J-x-x N-x-x og kvartað, en hann þá sagt að hann væri búinn að hringja í lögregluna. Eftir þetta hafi hún heyrt lægri hljóð eins og einhver væri að færa eitthvað til eða laga til.

K-x-x M-x-x K-x-x hefur skýrt frá því að umrædda nótt hafi hann heyrt hávaða í Bæjarhrauni 4 þar sem vitnið átti þá heima. Hafi þetta verið eins og barið væri veggi og öskrað karlmannsröddu. Hafi það verið reiðiöskur og jafnframt hafi heyrst eins og manni væri kastað í vegg. Þessi læti hafi varað í um einn klukkutíma og eftir klukkan tvö.

Vitnið S-kk-nf Á-kk-nf hefur skýrt frá því að þeir A-kk-nf séu vinir. Kveðst hann hafa farið heim til hans umrætt kvöld og sótt hann þar sem þeir ætluðu að fara að eiga við vélhjól vitnisins. Svo hafi verið hringt í síma A-kk-ef og hann farið út og horfið án þess að kveðja.

Vitnið H-kk-nf M-kk-nf, sem er faðir barnsmóður ákærða D-kk-ef, hefur skýrt frá því að hann hafi lánað ákærða lykla að húsinu Dugguvogi 2 skömmu fyrir atburðinn í málinu. Ekki muni hann til þess að talað hafi verið um að hann fengi að geyma þar dót. Hann segir aðspurður að ekki sé hægt að læsa dyrunum að herberginu sem A-kk-nf segist hafa verið lokaður inni í. Engar krækjur séu á þeim og hurðin falli heldur ekki að stöfum. Aftur á móti segir hann aðspurður að þar í kjallaranum séu stórar þilplötur, svo stórar að áhöld sé um hvort hægt sé að nota þær til þess að loka herberginu nema með talsverðri smíðavinnu.

Vitnið B-kvk-nf J-kvk-nf hefur skýrt frá því að 11. maí sl. hafi hún ekið heim til ákærða R-kk-ef að sækja H-kvk-þf L-kvk-þf H-kvk-þf til þess að aka henni til Keflavíkur en þar átti hún að mæta í yfirheyrslu hjá lögreglu. Kveðst hún hafa litið inn þar en farið fljótt út aftur. Ákærði, sem var sofandi, og H-kvk-nf L-kvk-nf hafi verið þarna en ekki aðrir.

Vitnið Ó-kvk-nf A-kvk-nf H-kvk-nf, barnsmóðir ákærða D-kk-ef, hefur skýrt frá því að ákærði hafi komið til hennar skömmu fyrir miðnætti þriðjudaginn 10. maí sl., að hún heldur. Hafi hann staðið við í eina og hálfa klukkustund eða svo. Einhver strákur, sem hún viti ekki deili á, hafi komið upp að sækja hann og spurt hvort þeir ættu ekki að fara. Hafi engan áverka verið að sjá á þeim strák og engin óttamerki.

Vitnið S-kvk-nf Ó-kvk-nf B-kvk-nf, starfsmaður hárgreiðslustofunnar „Bjútíbarsins“, hefur skýrt frá því að einn hárgreiðsluneminn, R-kvk-nf, hafi fengið hjálp við að klippa þar vin sinn. Strákurinn hafi komið og tveir „gaurar“ með honum. Hafi annar þeirra dottað í sófanum og þeir hinir þá verið látnir koma honum út. Eftir það hafi þriðji strákurinn (ekki sá sem hafði dottað) komið inn á stofuna aftur og sagt við þann sem verið var að klippa: „Ég týndi honum.“ Sá sem verið var að klippa hafi þá hlegið við og sagt að það gerði ekkert til því þeir myndu finna hann á eftir. Allir hafi menn þessir verið heldur skuggalegir og ekki eftirsóknarverðir til hárskurðar. Hún segist ekki hafa tekið eftir áverkum á neinum þeirra. Sá sem hafði dottað var aðeins minni vexti en þeir hinir og virtist ekki vera „sami naglinn“ og þeir. Vitnið hefur séð ljósmyndir af A-kk-þgf og ákærðu. Bendir hún á mynd af A-kk-þgf og segist halda að sá maður hafi dottað í sófanum. Hún segir að þriðji maðurinn sé ekki á þeim. Þá segir hún að myndin af ákærða D-kk-þgf geti verið af þeim sem hún klippti. Krúnurakaða manninn, þ.e. ákærða R-kk-nf, kveðst hún ekki kannast við.

Vitnið J-kk-nf E-kk-nf Á-kk-nf B-kk-nf, starfsmaður „Bjútíbars“, hefur skýrt frá því að tveir strákar hafi komið þar inn, annar þeirra komið til þess að láta klippa sig. Hinn hafi sest niður og beðið. Hafi hann svo beðið S-kvk-þf eða strákinn, sem með honum var, um að fá vatn að drekka og svo að fara á salernið. Hafi honum svo verið leyft það. S-kvk-nf hafi svo lokið við að klippa hinn strákinn en svo hafi komið þar inn á stofuna þriðji strákurinn, að vitnið minnir, og þeir svo farið eftir það. Hann segist svo hafa litið út um gluggann og þá séð þá þessa tvo á tali við þann þriðja en sá sem fékk vatnið hafi ekki verið þar á meðal. Vitnið segist ekki hafa séð neitt athugavert í fari mannanna sem komu inn á stofuna.

Vitnið K-kk-nf B-x-x, starfsmaður „Bjútíbarsins“, hefur skýrt frá því að hann hafi litið inn þar um hádegisbilið, þótt hann væri í fríi. Þar hafi verið fyrir tveir menn inni á stofunni, fremur ókræsilegir. Hafi annar þeirra verið í klippingu en hinn hafi legið í biðstofunni, eins og hann væri drukkinn eða ekki eðlilegur. Kveðst vitnið ekki hafa skynjað annað en að þessir tveir menn væru vinir.

R-kvk-nf H-kvk-nf, hárgreiðslunemi á „Bjútíbar“, hefur skýrt frá því að kunningi hennar, ákærði D-kk-nf, hafi komið þar og fengið klippingu eftir samkomulagi. Hafi hann komið með A-kk-þf B-kk-þf með sér og hafi hann setið og beðið meðan ákærði var klipptur. Þegar þær S-kvk-nf hafi verið hálfnaðar með að klippa ákærða hafi A-kk-nf beðið hana um að fá að fara fram á salernið og segist hún hafa leyft það og sagt honum til leiðar. Stuttu seinna hafi G-kk-nf komið inn og þeir ákærði farið út saman. Segir hún þá ákærða svo hafa staðið fyrir utan húsið langa stund. Hún segist ekki hafa séð áverka á A-kk-þgf en honum hafi virst fremur þungt í sinni og hún boðið honum vatn að drekka, sem hann hafi þegið. Ekki kveðst hún hafa séð að hann sofnaði eða sæti í sófa. Hafi hann setið í stól.

B-kk-nf B-kk-nf lögregluvarðstjóri hefur skýrt frá því að A-kk-nf B-kk-nf hafi komið á lögreglustöðina umræddan dag. Kveðst vitnið hafa tekið á móti honum. Hafi A-kk-nf verið æstur mjög og erfitt að átta sig á því sem hann sagði. Hann hafi þó sagst hafa verið í Hafnarfirði og á Sæbraut og honum verið haldið þar. Hafi hann beðið um að fá að vera á lögreglustöðinni en vitnið kveðst hafa synjað því. Hafi hann sýnt vitninu miða sem á hafi staðið að hann ætti að útvega einhverja hluti, svo sem bíl, mótorhjól, tölvu og fleira. Hafi hann talað um einhverja mótorhjólamenn í þessu sambandi og að þeir væru á eftir honum. Hafi svo verið hringt í foreldra A-kk-ef og faðir hans komið og sótt hann og A-kk-nf farið með miðann með sér. Ekki kveðst vitnið hafa séð áverka á A-kk-þgf.

Vitnið H-kvk-nf L-kvk-nf H-kvk-nf hefur skýrt frá því að hún hafi komið í Bæjarhraun 4, um kl. 8 eða 9 að morgni 11. maí sl. Hún hafi komið tvisvar þangað þennan morgun en ekki muni hún hvað klukkan var í seinna skiptið. Hafi þá verið þar D-kk-nf, vinur ákærða og A-kk-nf. Hún kannast við að hafa farðað A-kk-þf þarna inni en hann hafi allur verið bólginn og með áverka svo að hræðilegt var að sjá hann. Hafi A-kk-nf beðið hana um að farða sig því hann væri að fara í atvinnuviðtal. Annars segist hún nánar aðspurð ekki muna hvort A-kk-nf eða vinur ákærða hafi fyrst beðið hana um þetta en þeir hafi báðir talað um þessa förðun. A-kk-nf hafi sagt henni að Litháar hefðu barið hann. Aðspurð segist hún ekki hafa séð hræðslu á A-kk-þgf en hann hafi verið þögull. R-kk-nf hafi hins vegar ekki skipt sér af þessu málefni. Svo segir hún að hann hafi verið sofandi. Hafi hún tekið sér góðan tíma í þetta og farðað A-kk-þf vendilega. Þeir A-kk-nf og vinur R-kk-ef hafi svo farið en hún sjálf verið sótt. Vitnið segir að D-kk-nf hafi reynt að vekja R-kk-þf meðan hún farðaði.

Vitnið G-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf, kunningi ákærðu D-kk-ef F-kk-ef og R-kk-ef J-kk-ef, hefur skýrt frá því að hann sé kunnugur A-kk-þgf B-kk-þgf. Hann segist hafa hitt þá A-kk-þf og D-kk-þf F-kk-þf sama dag og ákærði var tekinn fastur. Hafi D-kk-nf sótt hann á Frakkastíg og þeir farið þaðan heim til vitnisins. Þaðan hafi þeir farið í „Bjútíbarinn“ við Borgartún. Hann kveðst hafa farið þar inn með þeim. Hann segist svo hafa farið og ekki hafa séð þá eftir að hann skildi þar við þá. Ekki segist hann hafa tekið eftir áverkum á A-kk-þgf og ekki skynjað það að A-kk-nf væri ekki frjáls. Hann hafi hins vegar verið mjög þögull og rólegur. Hann kannast við að hafa farið að reyna að leita A-kk-þf uppi til þess að frétta hvað hefði valdið því að D-kk-nf var handtekinn. Með honum hafi verið M-kk-nf E-kk-nf. Hann kveðst hafa haft áhyggjur af ákærðu og A-kk-þgf og því viljað frétta meira af málinu. Hafi hann farið í götuna þar sem A-kk-nf á heima en húsnúmerið hafi hann ekki þekkt. Hann neitar því að hafa sagt við einn nágrannanna þar að hann væri með samning við foreldra A-kk-ef sem þau gætu ekki hafnað. Hann segist hafa bankað upp á hjá manni sem sagðist vera í öðrum mótorhjólaklúbbi.

Vitnið M-kk-nf S-kk-nf E-kk-nf, sem kveðst vera góðvinur ákærðu D-kk-ef F-kk-ef og R-kk-ef J-kk-ef, hefur skýrt frá því að hann hafi farið ásamt G-kk-þgf G-kk-þgf til þess að reyna að finna A-kk-þf B-kk-þf eftir að ákærðu höfðu verið handteknir. Hafi þeir bankað upp á hjá fólki í Álfholti en ekki fundið A-kk-þf B-kk-þf. Hann kveðst hafa kynnst honum í gegnum ákærðu og vitað til þess að þeir hefðu sífellt verið að „hjálpa honum“ en hann að sínu leyti tekið að sér að aka með þá eftir þörfum. Hann segir forvitni hafa rekið þá til þess að fara að leita að A-kk-þgf B-kk-þgf því þeir vildu frétta hvað gerst hefði. Þeir hafi farið húsavillt og lent hjá mótorhjólamanni sem hefði sýnt þeim hjólið sitt. Hann neitar því að sagt hafi verið við manninn að þeir ætluðu að gera foreldrum A-kk-ef B-kk-ef tilboð sem þau gætu ekki hafnað. Þeir hafi svo farið á brott þegar þeir urðu varir við alla lögreglubílana sem dreif að.

A, vinur ákærða B, hefur sagt að hann muni ekki til þess að hafa komið til þess að hitta ákærðu í Bæjarhrauni. Hann kveðst hafa verið staddur hjá föður sínum í Grafarholti umrædda nótt. B hafi komið að tala við sig en svo farið. Hafi hann verið einn á ferð og neitar því að hafa verið í bíl með B.

Ó-kk-nf A-kk-nf T-kk-nf lögreglumaður hefur skýrt frá því að hann hafi komið í Bæjarhraun 4 á umræddum tíma. Segir hann að tilkynnt hafi verið til lögreglunnar um hávaða úr einni íbúðinni. Þegar þangað kom hafi þeir barið að dyrum og ákærði R-kk-nf komið til dyra. Hafi hann sagt tvo félaga sína hafa verið að rífast og hávaðann stafað af því. Þeir hafi séð vel inn um galopnar dyrnar og ekki séð neitt óeðlilegt og engan annan séð þar en ákærða. Þegar þeir voru komnir út hafi þeir séð mann við húsið, leðurbúinn að hætti vélhjólamanna. Stuttu seinna hafi aftur verið tilkynnt um ólæti í húsinu og að brotin hefði verið rúða í einni íbúðinni.

Á-kvk-nf R-kvk-nf lögreglumaður, sem einnig var send í Bæjarhraun 4, hefur skýrt frá því að R-kk-nf hafi sagt tvo félaga sína hafa verið að rífast og væru þeir inni hjá honum. Hún hafi hins vegar ekki séð þessa menn. Aftur á móti hafi hún séð að maður kom út úr húsinu með R-kk-þgf þegar þau voru á förum.

E-kk-nf V-kk-nf rannsóknarlögreglumaður, sem annaðist rannsókn málsins frá upphafi ásamt fleirum, hefur staðfest skýrslur sínar í málinu. Hann hefur skýrt frá því að þeir hafi verið kallaðir á slysadeild þar sem þeir töluðu við brotaþola. Hafi hann sagt þeim að kvöldið áður hefði hann verið sviptur frelsi sínu og þar hefðu átt í hlut ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf. Hefðu þeir barið hann ítrekað í Bæjarhrauni 4, haldið honum þar og farið með hann „á rúntinn“ og svo í húsnæði þar sem honum var haldið um nóttina. A-kk-nf B-kk-nf hafi svo vísað þeim á hús í Dugguvogi þar sem hann vissi til þess að D-kk-nf F-kk-nf geymdi vopn og að hann hefði aðgang að húsinu. Þá hafi komið á daginn að lyklar að þessu húsnæði hafi fundist í bíl D-kk-ef. Hann segir að leitað hafi verið í þessu húsnæði og komið hafi í ljós að það samsvaraði í öllu lýsingu A-kk-ef á því. Þá segist hann hafa verið viðstaddur þegar „tóbakskoddi“ fannst í herbergi sem A-kk-nf sagðist hafa verið geymdur í. Hann kveðst ekki hafa athugað hvort hægt var að læsa herberginu en þarna hafi verið ýmislegt efni sem nota hefði mátt til þess að stífa af hurðina. Hann kveðst hafa farið til þess að handtaka ákærðu D-kk-þf og R-kk-þf. Hafi fundist hjá R-kk-þgf ýmis tæki og vopn sem svöruðu til frásagnar A-kk-ef, svo sem tölvukapall, sverð í slíðri, belti. Þá hafi fundist klútur í bíl ákærða og hald verið lagt á hann í tilefni af frásögn A-kk-ef.

A-kvk-nf S-kvk-nf rannsóknarlögreglumaður, sem fór um nóttina 13. maí sl. heim til A-kk-ef B-kk-ef, hefur skýrt frá því að heimilisfólk hafi verið skelkað eftir að hafa orðið vart við það að menn væru að leita að A-kk-þgf þar í hverfinu. Hafi komið fram að A-kk-nf þekkti þessa menn og voru þeir G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf nefndir í því sambandi. Þessa menn hafi ekki verið að sjá þarna þegar svipast var um eftir þeim. Hún staðfestir skýrslu sína um þennan atburð.

R-kk-nf J-kk-nf rannsóknarlögreglumaður, sem rannsakaði vettvang í Bæjarhrauni 4, hefur skýrt frá því að þokkalega snyrtilegt hafi verið um að litast í íbúð ákærða. Þarna hafi verið slíðrað sverð, belti, rafmagnssnúrur og skrauthnífur. Þetta hafi allt verið ljósmyndað og skýringar settar við myndirnar. Við athugun sáust merki þess að strokið hefði verið af vegg í svefnherbergi og við nánari skoðun sáust litlir rauðleitir blettir á veggjum, sem við forprófið „hemident“ reyndust vera blóð, manna- eða dýrablóð. Báru nokkrir blettanna það með sér að vera höggslettur og þetta hafi verið ljósmyndað. Hafi verið tekin sýni úr blettunum til rannsóknar. Vitnið staðfestir skýrslur sínar í málinu.

G-kk-nf T-kk-nf rannsóknarlögreglumaður hefur skýrt frá því að hann hafi skoðað vettvanginn í Dugguvogi 2 og ljósmyndað. Um sé að ræða iðnaðar- eða geymsluhúsnæði. Í einu herbergi þar niðri hafi fundist „tóbakskoddi“ og í rými fyrir framan herbergin hafi verið dropar sem líktust því að geta verið blóð en þeir hafi ekki allir gefið jákvæða svörun í forprófi við blóði. Ekki hafi hann athugað hvort hægt hefði verið að loka mann inni í herbergjunum en af ljósmyndum megi sjá að skrá er í hurðinni að því herbergi sem um er að ræða. Þá segir hann að þarna niðri hafi verið plötur sem hægt hefði verið að draga fyrir innri kjallarann. Engin merki hafi þó verið um að slíkt hefði verið gert. Hann staðfestir skýrslu sína um þessa vettvangsrannsókn.

B-kk-nf S-kk-nf, sérfræðingur lögreglunnar, hefur skýrt frá því að hann hafi tekið stroksýni af munum og buxum úr Bæjarhrauni svo og af „munntóbakskodda“ úr Dugguvogi. Blóðsýnið af buxunum hafi reynst vera úr A-kk-þgf svo og sýnið úr koddanum. Sýnin af mununum hafi ekki leitt til niðurstöðu. Þá segist hann hafa fengið frekari sýni úr Bæjarhrauni. Hafi þau sýni öll verið úr brotaþola. Þá segir hann að blóð hafi ekki fundist í tusku sem hald var lagt á. Vitnið staðfestir skýrslur sínar í málinu.

Vitnið K-kk-nf E-kk-nf hefur komið fyrir dóm og skýrt frá því að hann hafi verið heima hjá sér í Álfholti í Hafnarfirði 12. maí sl. Hafi þá tveir ungir menn komið og barið að dyrum og spurt hvort hann héti S-kk-nf. Hafi þeir kynnt sig með nöfnunum G-kk-nf og M-kk-nf og spurt hvar S-kk-nf og H-kvk-nf ættu heima. Hann kveðst hafa fundið af þeim áfengisþef. Hafi hann spurt hverjir þeir væru og þeir svarað að þeir væru „Outlaws“. Hann hafi þá boðið þeim að skoða mótorhjólið sitt. Þegar þeir voru að því úti í bílskúr hafi þeir sagt að þeir væru með tilboð til S-kk-ef og H-kvk-ef sem þau gætu ekki hafnað. Vinur þeirra hefði verið settur í fangelsi og þeir þyrftu að leysa hann út. Menn þessir hafi svo farið.

H-kk-nf B. S-kk-nf, rannsóknarlögreglumaður, hefur komið fyrir dóm í málinu og staðfest skýrslur þær sem hann hefur gert í því. Hann kveðst hafa farið með E-kk-þgf V-kk-þgf á slysadeildina til þess að ræða við A-kk-þf B-kk-þf og föður hans. Hafi A-kk-þgf verið mikið niðri fyrir og virst líða illa. Hann sagðist hafa verið laminn og sviptur frelsi sínu af hálfu ákærðu R-kk-ef og D-kk-ef, og rekur vitnið þá frásögn í aðalatriðum. Er hún í samræmi við það sem haft hefur verið eftir A-kk-þgf í málinu hér að framan. Hafi menn þessir verið handteknir í Bæjarhrauni 4 og húsleit og rannsókn gerð á vettvangi. Þar hafi fundist áhöld og blóðleifar eins og rækilega hefur verið gerð grein fyrir áður. Hann kveðst svo hafa farið í Dugguvog að rannsaka vettvang eftir ábendingu A-kk-ef. Hann kveðst hafa athugað farsíma ákærða R-kk-ef og fundið þar uppkast að skeyti til A-kk-ef, sem áður er vikið að.

S-kk-nf Ö-kk-nf Á-kk-nf, sérfræðingur lögreglunnar, hefur unnið rannsókn á notkun og staðsetningu farsímanna í málinu. Hann hefur komið fyrir dóm og staðfest greinargerðir sínar um þá rannsókn, bæði þá rannsókn sem fór fram í upphafi og þá rannsókn sem fram fór síðar þegar grunur hafði beinst að ákærða B.

H-kk-nf Ó-kk-nf, læknir, hefur komið fyrir dóm og staðfest læknisvottorðið sem hann hefur skrifað undir. Hann tekur jafnframt fram að hann hafi ekki samið vottorðið heldur hafi læknakandídat á deildinni gert það. Hann kveðst ekki hafa skoðað manninn þegar hann kom fyrst á deildina heldur aðeins hitt hann. Daginn eftir þegar hann kom aftur á deildina kveðst hann hafa skoðað hann. Hann sér myndir af áverkum á A-kk-þgf og verkfærum sem hald var lagt á í Bæjarhrauni 4 og segir áverka á baki A-kk-ef og upphandlegg. Þá séu áverkar víða á honum sem geti samrýmst því að vera eftir barefli, eins og kústskaftið eða sverðslíðrið. Þá séu marblettir hér og þar sem geti verið eftir spark eða högg. Hann segir að þvagsýni sem tekið hafi verið úr A-kk-þgf þegar hann kom í seinna skiptið hafi sýnt ópíumleifar sem samrýmst geti því að hann hefði fengið parkódín við verkjunum daginn áður. Fíkniefni hafi ekki fundist í honum. Aðspurður segist hann geta útilokað að „snúru-áverkarnir“ séu til komnir við það að A-kk-þgf hafi verið hrint utan í veggi eða aðra fleti en ekki sé hægt að útiloka að einhverjir aðrir áverkar á honum stafi frá slíku.

S-kvk-nf Þ-kvk-nf, augnlæknir, hefur staðfest vottorð sitt í málinu og skýrt frá því að sjónskerðingin sem mælst hafi hjá A-kk-þgf B-kk-þgf geti stafað af höfuðhöggunum sem hann sagðist hafa fengið. Bendi þetta til þess að maðurinn hafi fengið einhvers konar heilamar. Þurfi slíkt ekki að sjást á tölvusneiðmyndum eins og þeim sem teknar voru af höfði hans á slysadeild. Virðist A-kk-nf B-kk-nf hafa fengið heilkenni sem á ensku eru kölluð „post-concussion syndrome“. Í flestum tilfellum gangi þau til baka innan árs frá áverkanum. Í 10 – 15 % tilvika gerist það þó ekki og megi búast við að þau verði varanleg.

Niðurstaða

Skýrslur ákærðu fyrir dómi eiga það sammerkt að vera almennt losaralegar og ótraustvekjandi. Þá þykja skýringar þeirra á einstökum atriðum, sem borin hafa verið undir þá, hafa oft verið ótrúverðugar og stundum fráleitar.

Ástæðan.

Ákærði D-kk-nf F-kk-nf hefur sagt að hann hafi sótt A-kk-þf B-kk-þf umrætt þriðjudagskvöld og ekið með hann heim til meðákærða í Bæjarhraun 4. Segir hann engan sérstakan tilgang hafa verið með þessu, en hann getur þess í þessu samhengi að þeir tveir séu mjög góðir vinir. Þá hefur komið fram hjá honum að A-kk-nf B-kk-nf hafi ætlað að aðstoða hann við flutninga. Samt sem áður hefur hann sagt að hann hafi verið A-kk-þgf B-kk-þgf reiður fyrir að ljúga og bulla um sig út um allan bæ. Þá hefur R-kk-nf J-kk-nf einnig sagst hafa verið honum reiður af sömu ástæðu. A-kk-nf B-kk-nf hefur sagt þá hafa krafist þess af honum að hann útvegaði þeim margs konar verðmæti, peninga, tölvur og fleira. Hafi barsmíðarnar sem hann sætti tengst þessum kröfum þeirra og þeir jafnframt hótað honum frekari óförum, svo og fjölskyldu hans. Í farsíma R-kk-ef J-kk-ef fannst ósent skeyti til A-kk-ef B-kk-ef þar sem honum og fjölskyldu hans er hótað óförum ef A-kk-nf B-kk-nf greiði honum ekki tvær milljónir króna. A-kk-nf B-kk-nf kveðst hafa verið með lista um þessar kröfur og sýnt hann þegar hann gaf sig fram á lögreglustöðinni um morguninn. Lögregluvarðstjórinn, B-kk-nf B-kk-nf, hefur sagt að A-kk-nf B-kk-nf hafi verið með miða þar sem á stóð að A-kk-nf B-kk-nf ætti að útvega ýmis verðmæti, bíl, vélhjól, tölvu og fleira. Þessi miði hefur ekki fundist en dómurinn álítur sannað með framburði A-kk-ef B-kk-ef og lögregluvarðstjórans að sá fyrrnefndi hafi verið með hann þegar hann kom á lögreglustöðina. Loks er þess að geta að framburð ákærða B verður að skilja svo að þeir A-kk-nf B-kk-nf hafi rætt um það í Dugguvoginum hvernig A-kk-nf B-kk-nf gæti stolið ýmsum verðmætum, sjónvarpstækjum og fleiru, handa þeim hinum til þess að friða þá, en A-kk-nf B-kk-nf hafi verið í 10 milljón króna skuld við þá. Loks er þess að geta að um morguninn, eftir að þeir komu úr Dugguvoginum, segir A-kk-nf B-kk-nf ákærðu hafa talað um að láta hann fá sér kreditkort svo að þeir gætu náð af honum verðmætum og í þessu sambandi hafi verið talað um mótorhjól, bíla og fasteign, svo og 10 milljónir. Stúlka sem þarna hafi verið stödd hafi tekið að sér að farða hann til þess að fela áverkana á honum áður en farið yrði í bankann. Stúlka þessi, H-kvk-nf L-kvk-nf H-kvk-nf, hefur staðfest það fyrir dómi að hafa farðað A-kk-þf B-kk-þf vegna atvinnuviðtals. Þeir D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf hafa neitað því að hafa reynt að kúga fé af A-kk-þgf B-kk-þgf en dóminum þykir allt það, sem rakið var, veita sönnur fyrir því að ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf hafi álitið A-kk-þf B-kk-þf skuldugan þeim af einhverjum ástæðum og ætlað sér, þegar hann kom í Bæjarhraun 4, að kúga hann til þess að láta þá fá verðmæti og peninga upp í þá skuld.

Líkamsárásin.

Ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf hafa báðir játað að hafa ráðist á A-kk-þf B-kk-þf heima hjá þeim síðarnefnda þriðjudagskvöldið 10. maí sl., eftir að hann hafði komið þangað í heimsókn. Framburður þeirra D-kk-ef F-kk-ef og R-kk-ef J-kk-ef er ótvíræður um það að þeir hafi ráðist saman á A-kk-þf B-kk-þf en þeir neita því að hafa beitt bareflum á hann. Lýsa þeir þessu athæfi sem hrindingum, spörkum og pústrum og þá aðallega af hálfu D-kk-ef F-kk-ef. Ákærði B sagði í yfirheyrslunni hjá lögreglu að hann hefði séð áverka í andliti A-kk-ef B-kk-ef þegar hann kom í Bæjarhraun 4 og séð D-kk-þf F-kk-þf slá hann með flötum lófa eitt högg í andlit og einu sinni með tölvukapli í bakið. Hann hefur dregið úr þessu fyrir dómi og sagt D-kk-þf F-kk-þf slá A-kk-þf B-kk-þf einu sinni utanundir. A-kk-nf B-kk-nf segir þá hafa beitt bareflum, sverðsslíðri, sverði, rafmagnssnúrum, kústskafti og belti. Þá segir hann báða ákærðu hafa haldið áfram barsmíðunum um nóttina eftir að þeir D-kk-nf F-kk-nf komu aftur í Bæjarhraun frá Reykjavík, en það hafa þeir hinir ekki borið um. Frásögn A-kk-ef B-kk-ef um síðari barsmíðarnar í Bæjarhrauni 4 hefur hins vegar stuðning af framburði annarra íbúa þar og staðfestri lögregluskýrslu og vætti lögreglumannanna tveggja. Eins og rakið var fannst blóð úr A-kk-þgf B-kk-þgf víða um íbúðina í Bæjarhrauni. Þá fundust þar og bareflin sem frá greinir. Þá er í málinu staðfest vottorð og vætti H-kk-ef Ó-kk-ef læknis um A-kk-þf B-kk-þf þar sem áverkum á honum er lýst, sbr. hér að framan, og fram kemur að nokkrir þeirra geti samrýmst því að hafa verið valdið með bareflunum. Jafnframt fylgja ljósmyndir af yfirborðsáverkum á honum, handleggjum, búk og höfði. Loks er í málinu vottorð og vætti S-kvk-ef Þ-kvk-ef augnlæknis um sjónskerðingu sem A-kk-nf B-kk-nf hefur orðið fyrir. Ásamt framburði B hjá lögreglu þykir þetta allt styðja mjög frásögn A-kk-ef B-kk-ef um atlögur ákærðu gegn honum. Telst því vera sannað að þeir D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf hafi tvisvar sinnum og í félagi veist að A-kk-þgf B-kk-þgf í vistarveru R-kk-ef J-kk-ef í Bæjarhrauni 4, fyrst um kvöldið og svo aftur síðar um nóttina, með því að hrinda honum og berja hann, þar á meðal með bareflunum umræddu, og að þeir hafi með þessu valdið honum því líkamstjóni sem lýst er í ákærunni og vottorðum læknanna. Áverkarnir, þ. á m. sjónskerðingin, sem A-kk-nf B-kk-nf hlaut af atlögum ákærðu, teljast vera stórfellt líkamstjón. Ákærðu beittu bareflum í atlögunum og telst aðferð þeirra við árásina því einnig hafa verið sérstaklega hættuleg. Dómurinn lítur svo á að þótt nokkurt hlé hafi orðið á atlögum ákærðu að A-kk-þgf B-kk-þgf, verði að líta á þær sem eitt brot. Hafa ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf orðið sekir um brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Frelsissviptingin.

Hér að framan hafa verið raktir framburðir A-kk-ef B-kk-ef og ákærðu D-kk-ef F-kk-ef og B um ferðirnar þrjár frá Hafnarfirði til Reykjavíkur og akstur vítt og breytt um borgina með viðdvöl í húsnæðinu í Dugguvogi. Ber frásögnum þeirra um sjálfar ferðirnar í meginatriðum saman innbyrðis og einnig saman við það sem símarannsóknin í málinu hefur leitt í ljós. Er ekki nauðsynlegt að rekja allt það ferðalag í smáatriðum. Nauðsynlegt er hins vegar að nefna farsíma A-kk-ef B-kk-ef, en hann hefur sagt að hann hafi verið tekinn af honum í upphafi í Bæjarhrauni og B verið með hann í ferðalaginu. B kvaðst í yfirheyrslu hjá lögreglunni hafa fengið símann hjá D-kk-þgf F-kk-þgf í Bæjarhrauni og verið með hann á sér eftir það. Hann hefur horfið frá þessum framburði fyrir dómi en enga viðhlítandi skýringu gefið á því. Þá er skýring hans á því hvernig á því stóð að hann svaraði í þennan síma alveg fráleit og telst sannað að ákærðu hafi í upphafi tekið farsímann af A-kk-þgf B-kk-þgf og haldið fyrir honum. Ákærði D-kk-nf F-kk-nf hefur sagt að A-kk-nf B-kk-nf hafi verið laus og frjáls í þessum ferðum öllum og ákærði B hefur sagt það sama fyrir dómi. Framburður hans hjá lögreglu var þó nokkuð á annan veg, eins og nánari grein verður gerð fyrir hér á eftir. Framburðir ákærðu og A-kk-ef B-kk-ef eiga það sammerkt, að alveg frá því að hann kom í Bæjarhraun þar til hann fór á brott af „Bjútíbarnum“, var hann ekki látinn vera einn, nema hugsanlega stutta stund við Eggertsgötu, sbr. frásögn B hjá lögreglu og Ó-kvk-ef Ö-kvk-ef H-kvk-ef fyrir dómi, heldur voru ákærðu með honum, ýmist allir þrír, tveir þeirra eða einn. Framburður A-kk-ef B-kk-ef er allur á þann veg að hann hafi verið ófrjáls ferða sinna allan tímann frá því að hann kom í Bæjarhraun og sætti barsmíðum og hótunum þar til hann gat hlaupist á brott af „Bjútíbarnum“, þegar hann fór beinlínis að óttast um líf sitt. Kveðst hann ekki hafa þorað að flýja fyrr frá ákærðu vegna hótana þeirra sem hann hræddist mjög. Vikið var að því hér að framan að hann hefði gert í buxurnar sem telja verður óræka vísbendingu um að hann hafi verið miður sín af hræðslu. Reyndar gat ákærði D-kk-nf F-kk-nf sér þess til fyrir dómi að hann hefði gert þetta af hræðslu. Frásögn lögregluvarðstjórans af því hvernig A-kk-nf B-kk-nf var á sig kominn þegar hann kom á lögreglustöðina þykir benda til þess sama svo og frásögn foreldra hans um ástand hans þegar þau hittu hann um morguninn. Frásögn starfsfólks á „Bjútíbarnum“ þykir einnig styðja þetta.

Um ferðina í Dugguvog og viðdvölina þar verður að fara nokkrum orðum. Ákærði D-kk-nf F-kk-nf hefur sagt tilganginn með ferðinni hafa verið þann að þeir ætluðu að gera húsnæðið í stand svo að hann gæti flutt þangað búslóð sína. Telja verður þetta í hæsta máta ósennilegt eftir allt það sem á undan var gengið milli hans og A-kk-ef B-kk-ef í Bæjarhrauni og ekki síður þegar þess er gætt að þetta var um miðja nótt. Er þó reynt að taka tillit til þess að ákærðu virðast lifa óreglulegu lífi og að þeir kunna að hafa aðra siði og viðhorf en margir aðrir. Framburður A-kk-ef B-kk-ef er hins vegar allur á annan veg um þennan þátt málsins en hann segir hettu eða poka hafi verið dreginn yfir höfuð sér á leiðinni þangað og að B hafi verið settur þar til þess að gæta hans meðan D-kk-nf F-kk-nf fór á brott. B sagði hjá lögreglu að hann hefði verið búinn að gera A-kk-þgf B-kk-þgf ljóst að þeir myndu báðir lenda í vandræðum ef hann reyndi að flýja en kvaðst ekki hafa hótað því að berja hann sjálfur. Þegar D-kk-nf F-kk-nf hefði skilið þá eftir í Dugguvogi hefði hann sagt sér að gæta þess að A-kk-nf B-kk-nf kæmist ekki út úr húsinu. Sagði hann það hafa verið þungbært að þurfa að halda vörð um þennan vin sinn. Ákærði hefur dregið mjög úr þessu fyrir dómi en sá framburður hans einkennist talsvert af mótsögnum og rugli og þykir hann hvorki vera trúverðugur né hefur ákærði skýrt þennan breytta framburð með viðhlítandi hætti. Þá er að geta þess sem fram hefur komið hjá vitnunum á „Bjútíbarnum“, að menn tengdir ákærða D-kk-þgf F-kk-þgf komu þar við sögu og jafnframt orðaskipta ákærða og eins þeirra eftir að A-kk-nf B-kk-nf var horfinn. Loks verður að nefna í þessu samhengi heimsókn þeirra G-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef og M-kk-ef S-kk-ef E-kk-ef í Álfholt að leita að A-kk-þgf B-kk-þgf eftir að málið kom upp. Skýring þeirra tveggja á þeirri ferð er með endemum ótrúleg og fer í bága við framburð trúverðugs vitnis. Þykir mega slá því föstu að tilgangurinn með ferðinni hafi verið annar en sá sem þeir segja.

A-kk-nf B-kk-nf hefur orðið tvísaga í málinu varðandi aðild ákærða B að því. Skýring hans á því þykir hins vegar ekki vera ósennileg og á það er að líta að síðari framburður hans er í sjálfu sér fyllri og trúlegri en sá fyrri. Loks hefur framburður ákærða B í málinu mjög styrkt þennan breytta framburð vitnisins.

Enda þótt A-kk-þgf B-kk-þgf hafi hvorki verið líkamlega haldið né hann verið bundinn eða lokaður inni þann tíma, sem um ræðir í málinu, þ.e. frá því að hann kom fyrst í Bæjarhraun 4 að kvöldi þriðjudagsins og þar til hann fór af „Bjútíbarnum“ daginn eftir, telur dómurinn hann hafa verið ófrjálsan ferða sinna allan þennan tíma og að ákærðu hafi allir átt hlut að því að svipta hann frelsi sínu með því að brjóta niður mótstöðuþrek hans og lama hann af hræðslu; ákærði R-kk-nf J-kk-nf með því að láta heimili sitt vera bækistöð í þágu ódáðanna, ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf með hrottalegri og endurtekinni líkamsárás og með hótunum um ófarir í hans garð og fjölskyldu hans og loks ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og B með því að höfuðsitja hann á ferðunum og á viðkomustöðunum og minna hann á hvað hlytist af því að strjúka frá þeim. Teljast ákærðu allir vera aðal- og samverknaðarmenn í brotinu með verkskiptri aðild. Brot ákærðu var framið í ávinningsskyni, eins og ályktað var hér að framan, og hafa þeir orðið sekir um brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga.

Ránstilraunin.

Í ákærunni er verknaður ákærðu sagður vera tilraun til ráns og heimfærður undir 252., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga. Á það er að líta að A-kk-nf B-kk-nf var ekki með verðmætin sem ákærðu ásældust í vörslum sínum og þau voru heldur ekki einstaklega ákvörðuð eða tiltekin. Verður ekki séð að 252. gr. hegningarlaganna taki til verknaðar ákærðu og ber að sýkna þá af ákærunni að þessu leyti.

Viðurlög, skaðabætur og sakarkostnaður

Ákærði D-kk-nf F-kk-nf hefur til þessa verið sektaður fjórum sinnum, ýmist fyrir umferðarlaga- og fíkniefnalagabrot. Þá var hann árið 2004 dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot. Brot ákærða eru stórfelld og ófyrirleitin. Þykir refsing hans vera hæfilega ákveðin fangelsi í 3 ár. Frá refsingunni ber að draga gæsluvarðhaldsvist sem hann hefur sætt frá 12. maí sl., samtals 168 daga.

Ákærði R-kk-nf J-kk-nf var dæmdur tveggja ára fangelsi í ágúst 2008 fyrir brennu og skjalafals. Þá var hann sektaður í maí í vor fyrir umferðarlagabrot og sviptur ökurétti. Brot ákærða teljast einnig vera stórfelld og ófyrirleitin. Þykir refsing hans vera hæfilega ákveðin fangelsi í 3 ½ ár. Frá refsingunni ber að draga gæsluvarðhaldsvist sem hann hefur sætt vegna málsins, samtals 15 daga.

Ákærði B er, eins og áður sagði, ungur að árum. Hann var sakfelldur í apríl 2010 fyrir líkamsárás en ákvörðun um refsingu hans var frestað skilorðsbundið. Þá hefur hann tvisvar verið sektaður fyrir umferðarlagabrot. Dómurinn álítur ákærða hafa verið mjög undir áhrifum meðákærðu þegar hann tók þátt í verknaði þeirra og jafnvel óttast þá. Þá er þáttur hans í honum mun minni og ekki verður séð að hann hafi átt neina févon undir honum. Ákærði telst hafa rofið skilorð dómsins fyrrnefnda og ber að dæma hann upp og gera ákærða refsingu í einu lagi. Þykir hún hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði.

Samkvæmt tilfærðum lagaheimildum í ákæruskjölunum ber að dæma ákærðu til þess að sæta upptöku efna og muna sem hér segir:

ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf á 13 g af kannabisefnum, 64 g af amfetamíni, belti rafmagnssnúrum, skúringakústi og sverði,

ákærði R-kk-nf J-kk-nf á 23,94 g af kannabisefnum og 2,13 g af amfetamíni,

ákærði D-kk-nf F-kk-nf á 1,49 g af kannabisefni, 104 kannabisplöntum og 0,82 g af amfetamíni.

Í máli þessu liggur fyrir krafa brotaþola um að ákærðu verði dæmdir til að greiða honum skaðabætur skv. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, vegna sjúkrakostnaðar, farsíma og fatnaðar, sem skemmst hafi af völdum ákærðu er atvik málsins urðu, samtals að fjárhæð 76.854 krónur. Enn fremur gerir brotaþoli kröfu um greiðslu miskabóta að fjárhæð 2.500.000 krónur auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga frá 10. maí 2011 til þess dags er bótakrafa var birt ákærðu en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu sbr. 1. mgr. 6. gr. laganna, frá þeim degi til greiðsludags.

Lögð hafa verið fram gögn um lækniskostnað að fjárhæð 41.869 krónur, kostnað vegna farsíma að fjárhæð 16.995 krónur og kostnað vegna fatnaðar að fjárhæð 17.900 krónur, eða samtals 76.854 krónur. Með vísan til 1. mgr. 1. gr. skaðabótalaga verða ákærðu dæmdir til að greiða þennan kröfulið, sem studdur er gögnum, auk vaxta eins og hér á eftir verður gerð grein fyrir.

Brotaþoli á rétt til miskabóta úr hendi ákærðu sk. 26. gr. skaðabótalaga en þeir hafa verið sakfelldir fyrir að hafa valdið brotaþola stórfelldu líkamstjóni með hrottafenginni og endurtekinni líkamsárás og svipta hann frelsi sínu svo tímum skipti. Var þetta til þess fallið að valda brotaþola mikilli andlegri áþján og ótta um líf sitt og velferð fjölskyldu sinnar. Þykja miskabætur til hans hæfilega ákveðnar 1.500 þúsund krónur auk vaxta. Samkvæmt þessu verða ákærðu dæmdir óskipt til þess að greiða A-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf 1.576.854 krónur í skaðabætur.

Við ákvörðun vaxta er til þess að líta að samkvæmt 8. gr. laga nr. 38, 2001 skulu kröfur um skaðabætur bera vexti frá tjónsdegi sem var 10. maí 2011 en bera dráttarvexti skv. 1. mgr. 9. gr. frá þeim tíma er mánuður er liðinn frá þeim degi er kröfuhafi sannanlega lagði fram þær upplýsingar sem þörf var á til að meta tjónsatvik og fjárhæð bóta. Bótakrafa, dagsett 7. september 2011, var lögð fram 9. september sl. og er upphafstími dráttarvaxta því 9. október 2011.

Dæma ber ákærða D-kk-þf F-kk-þf til þess að greiða verjanda sínum, G-kk-þgf S-x-x R-kk-þgf hrl., 1.650.000 krónur í málsvarnarlaun og 80.080 krónur í annan kostnað, ákærða R-kk-þf J-kk-þf til þess að greiða verjanda sínum, B-kk-þgf N-kk-þgf hrl., 1.500.000 krónur í málsvarnarlaun og 102.960 krónur í annan kostnað. Þá ber að dæma ákærða B til þess að greiða verjanda sínum, B-kk-þgf J-kk-þgf hrl., 570.000 krónur í málsvarnarlaun.

Loks ber að dæma ákærðu óskipt til þess að greiða J-kvk-þgf S-kvk-þgf hdl. réttargæslumanni 750.000 í réttargæslulaun.

Málsvarnar- og réttargæslulaunin dæmast með virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað í málinu ber að dæma ákærðu til þess að greiða sem hér segir: ákærðu alla óskipt, 271.075 krónur, ákærða D-kk-þgf F-kk-þf, 816.871 krónu, ákærða R-kk-þf J-kk-þf, 70.053 krónur.

DÓMSORÐ:

Ákærði, D-kk-nf F-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í 3 ár. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhaldsvist sem hann hefur sætt frá 12. maí sl., samtals 168 daga.

Ákærði, R-kk-nf J-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í 3 ½ ár. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhaldsvist sem hann hefur sætt vegna málsins, samtals 15 dagar.

Ákærði, B, sæti fangelsi í 6 mánuði.

Ákærðu þoli upptöku efna og muna sem hér segir: ákærðu D-kk-nf F-kk-nf og R-kk-nf J-kk-nf á 13 g af kannabisefnum, 64 g af amfetamíni, belti rafmagnssnúrum, skúringakústi og sverði, ákærði R-kk-nf J-kk-nf á 23,94 g af kannabisefnum og 2,13 g af amfetamíni, ákærði D-kk-nf F-kk-nf á 1,49 g af kannabisefni, 104 kannabisplöntum og 0,82 g af amfetamíni.

Ákærðu greiði A-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf óskipt 1.576.854 krónur í skaðabætur ásamt almennum vöxtum frá 10. maí 2011 en með dráttarvöxtum frá 9. október 2011 til greiðsludags.

Ákærði D-kk-nf F-kk-nf greiði verjanda sínum, G-kk-þgf S-x-x R-kk-þgf hrl., 1.650.000 krónur í málsvarnarlaun og 80.080 krónur í annan kostnað, ákærði R-kk-nf J-kk-nf greiði verjanda sínum, B-kk-þgf N-kk-þgf hrl., 1.500.000 krónur í málsvarnarlaun og 102.960 krónur í annan kostnað. Þá greiði ákærði B verjanda sínum, B-kk-þgf J-kk-þgf hrl., 570.000 krónur í málsvarnarlaun.

Loks greiði ákærðu, óskipt, J-kvk-þgf S-kvk-þgf hdl., 750.000 krónur í réttargæslulaun.

Annan sakarkostnað í málinu greiði ákærðu sem hér segir: ákærðu allir óskipt, 271.075 krónur, ákærði D-kk-nf F-kk-nf, 816.871 krónu, ákærði R-kk-nf J-kk-nf, 70.053 krónur.

P-kk-nf G-kk-nf

A-x-x V. M-kk-nf

S-kk-nf S-kk-nf