S-45/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 25. október 2013 er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 27. júní sama ár, á hendur Ó-kk-þgf I-kk-þgf G-kk-þgf, [kt.], Vindakór 1, Kópavogi „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 18. nóvember 2012, utandyra við verslunarkjarnann Molann, Hafnarstræti 2 á Reyðarfirði, slegið H-kk-þf S-kk-þf A-kk-þf tveimur höggum í höfuðið með 1,2 kg álskóflu, með þeim afleiðingum að H-kk-nf S-kk-nf hlaut eymsli og bólgu yfir hægra gagnauga og bólgu í tyggingavöðva hægra megin.“

Í ákæruskjali er háttsemi ákærða talin varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og er þess þar krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í framangreindri ákæru og var málið því þegar tekið til dóms á framangreindum degi, samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda hafði gefist kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Með játningu ákærða, sem fær fulla stoð í gögnum málsins, telst sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru. Í ljósi þeirrar aðferðar sem beitt var og þess að högg ákærða með umræddu áhaldi beindust að höfði brotaþola, telst brotið réttilega heimfært í ákæru til 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er fæddur árið 1986. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverð brot.

Ákærði gaf þá skýringu á broti sínu fyrir dómi að hann hafi átt hendur sínar og félaga sinna að verja, gegn hópi manna. Samkvæmt því sem greinir í rannsóknargögnum lögreglu átti árás ákærða sér þann aðdraganda að til ófriðar hafði stofnast milli manna utan við skemmtistað á Reyðarfirði. Verður af skýrslum ákærða og vitna hjá lögreglu, m.a. skýrslu brotaþola sjálfs, ráðið að brotaþoli og félagar hans hafi haldið akandi frá skemmtistaðnum, á eftir ákærða og félögum hans sem voru gangandi, stigið út úr bifreiðinni hjá þeim og til væringa hafi stofnast, er ákærði hafi birst með skóflu og ógnað þeim með henni. Kvaðst brotaþoli hafa ætlað að taka skófluna af ákærða er ákærði hafi slegið til hans. Í ljósi framanritaðs þykja skilyrði uppfyllt til þess að taka mið af lokamálslið 3. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar ákærða honum til hagsbóta. Þá horfir greið játning ákærða til mildunar, auk þess sem litið verður til þess að tiltölulega litlir áverkar hlutust af verknaði hans. Þykir refsing ákærða, með hliðsjón af framanrituðu og 1., 2., 3., 5. og 8. tölul. 1. mgr. 70. gr. sömu laga, hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, en í ljósi hreins sakaferils ákærða, greiðrar játningar hans og þess að afleiðingar árásarinnar urðu ekki miklar, þykir fært að fresta fullnustu þeirrar refsingar og fellur hún niður að tveimur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, sem samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti ákæruvalds nemur 10.000 krónum vegna öflunar læknisvottorðs en auk þess ber ákærða að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hrl., vegna starfa hans fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin eins og í dómsorði greinir, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, kl. 9:50 þriðjudaginn 19. nóvember 2013.

Dómsorð:

Ákærði, Ó-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingar hans er frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 72.750 krónur í sakarkostnað og er þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef E-kk-ef hrl. að fjárhæð 62.750 krónur.

H-kvk-nf B-kvk-nf