S-783/2006

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 21. febrúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 7. desember 2006 á hendur J-kk-þgf Á-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Heiðarbrún 74, Hveragerði, „fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 5. janúar 2006, að Heiðarbrún 74, Hveragerði, veist að S-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. 000000-0000, slegið hana allnokkrum sinnum í höfuðið með krepptum hnefa, tekið í hár hennar og hent henni frá sér þannig að hún skall niður á þvottahúsgólf íbúðarinnar, allt með þeim afleiðingum að S-kvk-nf hlaut 2,5 cm kúlu og hrufl á vinstra gagnauga, kúlu á höfði rétt fyrir ofan vinstra eyra, kúlu hægra megin á höfði, 4 cm kúlu fyrir ofan og aftan hægra eyra auk 0,5 cm blæðandi sárs á sama stað, 4 cm kúlu fyrir ofan og framan hægra eyra, seitilblæðingu í hægri hlust, fyrirferð, hrufl og seitilblæðingu á hægra handarbaki, hrufl á hægri úlnlið og hægra handarbaki, marbletti á hægri öxl, mar og kúlu á vinstri úlnlið og 7 cm langt sár yfir vinstra herðablað.

Ákæruvaldið telur brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 10. gr. laga nr. 20/198 og krefst refsingar.

Ó-kk-nf S-kk-nf hrl., gerir f.h. S-kvk-þgf G-kvk-þgf, kröfu um að ákærða verði gert að greiða kr. 887.030 í skaðabætur auk dráttarvaxta skv. lögum nr. 38/2001 frá 19. maí 2006 til greiðsludags.“

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af refsikröfunni, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þess er krafist að skaðabótakröfunni verði vísað frá dómi, til vara að sýknað verði af henni og til þrautavara að hún verði lækkuð verulega. Þá er krafist málsvarnarlauna.

Málsatvik:

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar á Selfossi þann 5. janúar 2006, var óskað eftir aðstoð lögreglu að Heiðarbrún 74, Hveragerði, um klukkan 02:24 vegna heimilisofbeldis. Þar hafði 13 ára drengur tilkynnt um að fósturfaðir hans væri að ganga í skrokk á móður hans. Þegar lögreglan kom á vettvang var ákærði á brott en kærandi inni að sinna yngri börnum sínum. Var kærandi blóðug á höfði og með skurð á hnakkanum, kúlur á enni og hnakka og áverka á báðum kinnbeinum. Hún var einnig með mar á hægri framhandlegg. Upplýsti kærandi að um ósætti hefði verið að ræða á milli sín og ákærða þá um kvöldið en þau hefðu bæði verið við áfengisdrykkju. Var kærandi flutt á heilsugæsluna á Selfossi til aðhlynningar en ákærði fannst sofandi í bifreið sinni í næstu götu við Heiðarbrún í Hveragerði seinna um nóttina.

Skýrslur hjá lögreglu og fyrir dómi.

Í frumskýrslu hjá lögreglu segir um afskipti af ákærða umrædda nótt að ekki hafi verið hægt að ræða við hann þar sem hann kvaðst ekki muna neitt. Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu síðar um daginn. Segist hann í skýrslunni viðurkenna að hafa gengið í skrokk á sambýliskonu sinni síðastliðna nótt. Sagði ákærði að kvöldinu áður hefðu þau byrjað að drekka bjór um klukkan 21:00. Þegar leið á kvöldið hafi S-kvk-nf byrjað að vera með leiðindatalsmáta gagnvart ákærða en þá hefðu þau verið við áfengisneyslu í stofunni. Þau hefðu rifist og S-kvk-nf hafi sagt að hann væri ómögulegur, fjármál hafi borið á góma og fleira. Eftir miðnætti hefði ákærði farið niður í tölvuherbergi í þeim tilgangi að vera í friði. S-kvk-nf hefði komið þangað en á þeirri stundu hefðu þau bæði verið talsvert ölvuð. Ákærði sagðist þá hafa verið búinn að drekka um það bil þrjá til fjóra hálfs lítra bjóra. Ákærði sagðist hafa verið að ræða við kunningja sinn á netinu þegar S-kvk-nf kom niður og þar hefði hún haldið áfram að ausa yfir hann ósóma. Að lokum hefði ákærða verið nóg boðið og hann orðið mjög reiður út af ummælum hennar. Ákærði kvað þau hafa staðið upp af stólum við tölvuna og S-kvk-nf þá slegið ákærða í höfuðið. Viðbrögð ákærða hefðu verið á þá leið að hann hefði ýtt henni frá sér, S-kvk-nf hefði slegið hann að nýju og þau farið fram í þvottahús. Sagðist ákærði hafa misst þolinmæðina þarna og misst stjórn á skapi sínu. Ákærði segist hafa gengið í skrokk á S-kvk-þgf með barsmíðum, þau hefðu slegið hvort annað þar til hann hefði hætt. Ákærði hefði ákveðið að fara í burtu og farið út í bíl sinn og ekið út í næstu götu. Ákærði sagði í skýrslunni að hann teldi að hann hefði slegið S-kvk-þf með krepptum hnefa og höggin lent á höfði hennar. Ákærði sagðist hafa hent S-kvk-þgf frá sér í slagsmálunum og hún hefði fallið í gólfið. Ákærði mundi að S-kvk-nf hefði kallað á son sinn og beðið hann að kalla á lögreglu. Í lögregluskýrslunni skýrir ákærði frá öðru ofbeldi sem hann segir hafa orðið á heimilinu milli sín og kæranda í sambúð þeirra. Bótakrafa kæranda var birt af lögreglunni fyrir ákærða þann 20. nóvember 2006. Lýsti ákærði því þá yfir að hann væri ósáttur við bótakröfuna þar sem hann einn væri gerður að sökunaut í alla staði og að fjárhæðin væri óraunhæf þar sem hann teldi að sökin lægi hjá þeim báðum. Að öðru leyti vildi ákærði ekki tjá sig um kröfuna.

Ákærði gaf skýrslu fyrir dóminum og lýsti atburði aðfaranótt 5. janúar þannig að þau hefðu byrjað drykkju fyrr um kvöldið eða um níuleytið og hefðu þau þá verið uppi í stofu. Hefðu þau bæði drukkið um fjóra til fimm bjóra. S-kvk-nf hefði þar byrjað að rífast og setja út á ákærða. Kvaðst ákærði hafa séð fyrir í hvað stefndi og forðað sér því niður í tölvuherbergi því að S-kvk-nf hefði verið komin í mikinn ham. Þar hefði ákærði farið að spjalla við félaga sína á netinu. S-kvk-nf hefði þá komið niður og haldið áfram að setja út á hann. Kvaðst ákærði halda úti netþjóni fyrir nokkra aðila og hefði S-kvk-nf slökkt á honum. Í framhaldi hefði S-kvk-nf slegið ákærða tvisvar til fjórum sinnum með hnefunum. Ákærði hefði svarað fyrir sig þar sem hann hefði verið innikróaður upp við skrifborð og vegg. Slagsmálin hefðu byrjað í tölvuherberginu en ákærði hefði ýtt S-kvk-þgf inn í þvottahús. S-kvk-nf hefði hangið einhvern veginn á sér og ákærði ýtt við henni og hún þá dottið. S-kvk-nf hefði þá kallað á B-kk-þf og kvaðst ákærði þá hafa forðað sér út úr húsi. Ákærði sagði um áfengisáhrif sín að þau hefðu verið nokkur en hann hefði fengið kæru vegna ölvunaraksturs í framhaldi þess að hann fór á bifreiðinni. Ákærði kvaðst aðspurður muna eftir að hafa slegið S-kvk-þf í höfuðið, hann kvaðst ekki muna nákvæmlega hvort hann hefði tekið í hár hennar þar sem áflogin hefðu verið heiftúðug. Ákærði taldi að S-kvk-nf hafi dottið hjá sturtunni en þar sé skápur og steyptur sturtubotn. Kvað ákærði að S-kvk-nf hefði nokkrum sinnum ráðist á sig áður í sambúð þeirra. Ákærði kvaðst ekki muna til þess að þau hefðu þurft að sækja til lækna áður vegna ofbeldis. Ákærði kvaðst hafa séð blóðdropa á bolnum sem S-kvk-nf var í umrætt sinn en meira blóð hefði hann ekki séð. Ákærði sagðist sjálfur hafa fengið ákomu á auga og gleraugu hans hefðu laskast. Ákærði sagðist aldrei hafa átt upptök að átökum á milli sín og S-kvk-ef. Aðspurður taldi ákærði að hann hefði slegið S-kvk-þf hugsanlega um tíu högg. S-kvk-nf hefði slegið sig jafnoft. Aðspurður um það hvernig S-kvk-nf hefði dottið kvaðst hann ekki geta svarað því.

S-kvk-nf G-kvk-nf, kt. 000000-0000, Ástjörn 9, Selfossi, gaf skýrslu hjá lögreglunni þann 5. janúar 2006. Hún skýrði svo frá að hún og ákærði hefðu verið heima ásamt þremur börnum þeirra. Um klukkan hálftíu um kvöldið hefðu þau byrjað að drekka áfengan bjór. Kvað hún að þau hefðu verið búin að drekka talsvert áfengi þegar atvik gerðust. Taldi hún að hún hefði verið búin að drekka um það bil sex bjóra og ákærði svipað magn. Sagði hún aðdragandann að heimilisofbeldinu hafa verið á þá leið að snemma um kvöldið hefðu þau byrjað að rífast um persónulega hagi þeirra. Hún hefði beðið ákærða um að hætta þar sem hún hefði það á tilfinningunni að rifrildi þeirra myndi enda með ósköpum. Kvað S-kvk-nf þau hafa hætt að rífast þar til hún hefði farið niður í tölvuherbergi milli kl. eitt og hálftvö um nóttina en tölvuherbergið sé inn af þvottahúsinu. Þar hefði ákærði verið á spjalli í tölvunni við vini sína, þau hefðu byrjað að rífast að nýju og þá hefði umræðan snúist meðal annars um tölvunotkun og fjármál þeirra. Kvaðst S-kvk-nf hafa orðið reið þar sem ákærði hefði kallað hana illum nöfnum og látið ósæmilegt orðbragð falla í hennar garð. Kvaðst hún hafa slökkt á tölvunni og viðbrögð ákærða verið á þá leið að hann hefði staðið upp og orðið mjög reiður. Kvað hún ákærða hafa farið út úr tölvuherberginu og inn í þvottahús og hafi hún gengið á eftir honum. Kvaðst S-kvk-nf hafa slegið til ákærða en mundi ekki hvort hún hefði slegið hann utan undir eða í öxlina. Viðbrögð ákærða hefðu verið þau að hann hefði gjörsamlega tapað sér, hann hefði gengið í skrokk á henni. Ákærði hefði slegið hana margsinnis í höfuðið með krepptum hnefa, hann hefði tekið í hár hennar og slegið hana mörgum sinnum. Ákærði hefði hent henni í gólfið og haldið áfram að ganga í skrokk á henni þar sem hún hefði legið á gólfinu. Taldi S-kvk-nf að hún hefði sennilegast misst meðvitund í smátíma en hún segist muna að hún hefði kallað á B-kk-þf og beðið hann að hringa á lögreglu sem hann hefði og gert. Þá hefði ákærði hætt að lemja hana. Í framhaldi hefði hún farið að sinna börnum sínum en fljótlega hefði hún orðið þess vör að ákærði fór út úr húsi og ók burt á bifreið sinni. Kvaðst S-kvk-nf hafa fengið skurð á hnakka sem hún hefði að öllum líkindum fengið þegar ákærði henti henni á gólfið en hún telur að höfuðið hafi rekist utan í steyptan sturtubotn í þvottahúsinu. Hún hafi fengið högg í andlitið og bólgnað upp víða um höfuðið, á handleggjum og marist. Kvað S-kvk-nf þetta ekki hafa verið í fyrsta skipti sem ákærði legði hendur á hana. S-kvk-nf kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis í umrætt sinn en ekki ofurölvi, ákærði hefði hins vegar verið vel ölvaður.

Vitnið S-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og sagði þau hafa verið að drekka umrætt kvöld og hefðu þau rifist um fjármálin og börnin. Þau bæði hefðu átt upptök að því rifrildi. Í framhaldi hefðu þau farið niður í tölvuherbergi og verið í tölvunum nokkra stund. Þau hefðu haldið áfram að rífast og ákærði að setja út á vitnið. Átökin hefðu byrjað þannig að þau hefðu staðið upp en hún geti ekki sagt til um það hvort hún hafi komið við ákærða en hann hefði þá byrjað að berja vitnið ýtt við því og hrint inn í þvottahús. Þar hefði ákærði byrjað að slá vitnið í andlitið og höfuðið og slá því við fataskáp. Ákærði hefði hrint vitninu á gólfið og það þá dottið á steinsteyptan sturtubotn og fengið við það gat á höfuðið. Vitnið hefði staðið upp en ákærði þá hrint því á skáp í þvottahúsinu. Þetta sé það sem vitnið muni þar til það sá B-kk-þf son sinn í eldhúsinu. Vitnið taldi að það hefði rotast þegar það féll í gólfið. Vitnið sagðist ekki gera sér grein fyrir því hversu lengi átökin stóðu yfir, tíu til fimmtán eða tuttugu mínútur. Vitnið sagðist aldrei hafa slegið ákærða, það hefði verið að verja sig. Vitnið sagði að þegar ákærði sló höfðinu á vitninu í skápinn hefði hann rifið í hár þess. Um áfengisdrykkju sína kvaðst vitnið hafa drukkið fjóra til sex bjóra, var þó ekki visst en ákærði hefði líklega drukkið meira, hann drykki hraðar og meira. Vitnið kvaðst ekki muna hver hefði átt upptökin að rifrildi þeirra, það væri yfirleitt ákærði sem ætti upptök að rifrildum á milli þeirra. Vitnið mundi ekki hversu langur tími leið frá því að ákærði fór niður í tölvuherbergi og þar til það fór sjálft niður en einhver tími leið þar á milli. Vitnið hefði farið að spjalla við fólk á netinu sem og ákærði líka. Vitnið kvaðst ekkert frekar hafa talið að það gæti búist við frekara rifrildi með því að fara niður því það hefðu liðið um þrír tímar frá því að rifrildið uppi byrjaði og þar til ákærði réðist á vitnið. Vitnið kvaðst ekki geta svarað því aðspurt hvort það hafi slegið ákærða eða komið við öxlina á ákærða eins og komi fram í lögregluskýrslu. Kvaðst vitnið ekki muna þetta vel en það myndi vel að það hefði ekki slegið ákærða á leið frá tölvuherberginu inn í þvottahús. Vitnið fullyrti að engir áverkar hefðu verið á ákærða í umrætt sinn. Vitnið sagði að þegar B-kk-nf hefði komið hefði vitnið verið að standa upp af gólfinu. Vitnið sagðist hafa fundið fyrir áfengisáhrifum um kvöldið en litlum sem engum þegar lögreglan kom á vettvang. Vitnið svaraði því til að ofbeldi hefði byrjað um einu og hálfu ári fyrr, ákærði hefði ráðist á sig og vitnið fengið áverkavottorð vegna þess áður. Vitnið kvaðst hafa lent á geðdeild þremur dögum eftir árásina og dvalið þar í þrjá daga. Líðan hafi verið mjög slæm eftir árásina en vitnið hafi verið í viðtölum hjá sálfræðingi í um þrjá mánuði eftir árásina. Vitnið hefði einnig leitað til séra K-kk-ef Á-kk-ef F-kk-ef til andlegrar hjálpar eftir árásina. Vitnið kvaðst enn vera með óþægindi í eyrum en það hefði fengið blæðingar í eyru.

R-kk-nf O-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa fengið tilkynningu um heimilisofbeldi í Heiðarbrún 74 og hefði komið fljótlega á staðinn. Gerandinn hafi verið farinn en um 12 til 13 ára drengur hefði opnað fyrir lögreglu. Brotaþoli hefði verið að sinna yngri börnum og hefði hún verið blóðug á höfði, áverkar á kinnbeinum, kúla á enni og hún marin og lemstruð. Blóðkám hefði verið í eldhúsi og þvottahúsi. Kvað vitnið S-kvk-þf hafa verið undir einhverjum áhrifum áfengis en ekki miklum. Ákærði hefði hins vegar verið mjög ölvaður þegar lögreglan fann hann sofandi í bifreið sinni. Aðspurt um frásögn S-kvk-ef við skýrslutöku hjá lögreglu um að hún hefði slegið ákærða utan undir inni í tölvuherbergi, kvaðst vitnið muna eftir því að hún hefði sagt svo frá, en hún hefði ekki munað hvort það hefði verið með flötum lófa eða ekki.

Vitnið O-kvk-nf I-x-x, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst muna eftir því að hafa fengið útkall umrætt sinn vegna heimilisofbeldis að Heiðarbrún 74, Hveragerði. Þau hefðu komið að heimilinu og drengur hleypt lögreglunni inn en gerandinn hefði verið farinn af heimilinu. Brotaþoli hefði verið að sinna yngri börnum og lýst því fyrir lögreglu hvað hefði gengið á. Sagði vitnið að lítil áfengisáhrif hefðu verið að sjá á brotaþola en hún hefði verið blóðug í andliti og hári. Farið hefði verið með brotaþola á heilsugæslustöðina á Selfossi ásamt börnum hennar. Lýst hefði verið eftir ákærða og hann fundist sofandi í bifreið sinni í Hveragerði. Aðspurt kvaðst vitnið muna eftir því að kærandi hefði lýst því fyrir lögreglu að hún hefði slegið ákærða. Vitnið kvaðst ekki muna til þess að nokkrir áverkar hefðu verið á ákærða þegar að lögreglan hafði afskipti af honum.

Vitnið J-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa rannsakað vettvang í umrætt sinn. Kvað vitnið að kærandi hefði verið á heimilinu þegar það kom á staðinn. Blóð hefði verið víða á vettvangi. Vitnið kvaðst ekki hafa séð neina áverka á ákærða daginn sem vitnið tók skýrslu af ákærða.

Vitnið B-kk-nf D-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000 kom fyrir dóminn þann 6. febrúar sl., ásamt A-kvk-þgf I-kvk-þgf félagsráðgjafa, að kröfu verjanda. Kvaðst vitnið hafa vaknað um nóttina við læti eða að móðir þess væri að kalla á hjálp. Kvaðst vitnið hafa farið út úr herbergi sínu og inn í eldhús og þar hefði það séð ákærða og móður sína inni í þvottaherbergi. Kvaðst vitnið hafa séð ákærða standa boginn yfir móður þess sem hefði verið eins og í hnipri fyrir neðan ákærða. Kvaðst vitnið hafa séð ákærða ýta á móður sína þegar hún var að standa upp og við það hefði hún fallið á hvítan skáp sem var í herberginu. Kvaðst vitnið hafa séð ákærða lemja móður sína en ekki muna hvernig eða hvar höggið lenti. Kvað vitnið ákærða hafa hætt barsmíðum þegar hann sá vitnið en vitnið hefði þá farið aftur inn í herbergi sitt og hringt á lögreglu. Vitnið kannaðist við að hafa séð mar á öxl móður sinnar en hún hefði verið í hlýrabol. Vitnið mundi til þess að hafa heyrt móður sína og ákærða rífast áður en það fór að sofa um kvöldið en það hefði verið um hálftólfleytið eða þar um kring. Þau hefðu þá verið í stofunni.

Niðurstaða.

Ekki er ágreiningur um að rifrildi átti sér stað á milli ákærða og S-kvk-ef umrætt kvöld og að það hafi byrjað upp úr klukkan níu að kvöldi 5. janúar 2006, eftir að áfengisdrykkja þeirra hófst. Í framburði aðila kom fram að um langvarandi heimilisofbeldi hefur verið að ræða og átök á milli aðila. Ekki ber þeim þó saman um hvort þeirra hafi almennt átt upptök að átökum eða rifrildi á milli þeirra en þau kenna hvort öðru um. Í það sinn sem um ræðir í máli þessu bera aðilar eins um að þau hafi verið að rífast um fjármál og börnin en ekki er ljóst hvort þeirra hóf það rifrildi. S-kvk-nf heldur því þó fram að þau bæði hafi átt upptökin. Þá liggur fyrir að ákærði fór seinna um kvöldið niður í tölvuherbergi og S-kvk-nf skömmu síðar. Þá liggur einnig fyrir að ákærði var að spjalla við félaga sína í tölvunni þegar S-kvk-nf kom niður og að hún mun hafa slökkt á netþjóni sem ákærði þjónustaði á heimili þeirra. Í skýrslu sem S-kvk-nf gaf hjá lögreglu kom fram að hún hefði slegið til ákærða á leiðinni fram í þvottahús en myndi ekki hvort hún hefði slegið hann utan undir eða í öxlina. Ákærði heldur því fram að S-kvk-nf hafi slegið hann inni í tölvuherbergi og hann hafi í raun ekki átt annars kost en að slá frá sér þar sem hann hefði verið innikróaður í herberginu þegar hún réðst á hann. S-kvk-nf hefði síðan hangið á sér þegar hann var kominn inn í þvottahús og hann hafi ýtt við henni og hún dottið. Ákærði kvaðst aðspurður hafa verið að forða sér frá henni þegar hún hefði ráðist að honum í tölvuherberginu. Ákærði gerði lítið úr þátttöku sinni í fyrstu fyrir dómi en viðurkenndi í lokin að höggin hafi getað verið um tíu sem hann veitti S-kvk-þgf en hún hefði slegið hann jafnmörgum höggum. Misræmis gætir í framburði S-kvk-ef um aðild hennar að átökunum. Fyrir lögreglu kvaðst hún hafa slegið ákærða á leið inn í þvottahúsið en fyrir dómi segist hún ekki hafa slegið hann heldur hafi hún verið að verja sig.

Fyrir liggur áverkavottorð E-kk-ef Þ. B-kk-ef læknis þar sem segir: „Sjáanlegir áverkar viðkomandi og líkamsskoðun við komu á Heilsugæslustöð Selfoss aðfaranótt 5. janúar 2005. Sk: Vel áttuð á stað, stund og eigin persónu. Grætur talsvert og titrar… Kúla 2,5 cm í þvermál og hrufluð á vinstra gagnauga. Aum kúla parietalt á höfði rétt fyrir ofan vinstra eyra. Aum kúla frontalt hægra megin á höfði. Kúla 4 cm í þvermál parietalt fyrir og aftan hægra eyra, þar einnig um 0,5 cm langt sár sem blæðir úr og talsvert storknað blóð í hárinu í kring. Kúla 4 cm í þvermál parietalt hægra megin á höfði fyrir ofan og framan hægra eyra. Seitlblæðing í hægri hlust. Vinstri hlust hrein. 4x4 cm fyrirferð (hematoma) á flexor hlið hægri framhandleggs og einnig hrufluð og seitlblæðing. Mar og fyrirferð (hematoma) 2,5 cm í þvermál á hægra handarbaki. Hrufluð á hægri úlnlið og hægra handarbaki. 2 marblettir (um 1-1,5 cm í þvermál) á hægri upphandlegg. Mar á vinstri úlnlið yfir processus styloideus ulnae og kúla. 7 cm langt grunnt sár/hrufl yfir vinstra herðblaði (gæti samrýmst áverka eftir högg eða spark) Ör yfir neðri hluta thoracalhryggjar (segir það gamla áverka af völdum sama árásaraðila, gæti samrýmst öri eftir bruna eða skurð).

Fyrir liggur í málinu að aðilar deildu umrætt kvöld en ekki hvor aðilinn átti upptök að þeim deilum en þau kenna hvort öðru um að hafa átt upptökin. Þá liggur fyrir að ákærði fór niður í tölvuherbergi seinna um kvöldið og S-kvk-nf nokkru á eftir honum. Þar upphófust deilur aftur og telst sannað að S-kvk-nf slökkti á netþjóni þeim sem ákærði þjónustaði svo og á tölvu þeirri er ákærði var að nota. Af frásögnum aðila má draga þá ályktun að S-kvk-nf hafi átt sinn þátt í því að auka á pirring og reiði ákærða. Þrátt fyrir neitun hennar fyrir dómi um að hún hafi slegið ákærða þá verður, með hliðsjón af frásögn hennar fyrir lögreglu, staðföstum framburði tveggja lögreglumanna um að hún hafi tekið þannig til orða og að hún ber því nú við að hún hafi verið að verja sig, að líta svo á að hún hafi átt þátt í að espa ákærða upp. Þrátt fyrir það er ljóst að árás ákærða gekk langtum lengra en nokkurt tilefni var til miðað við frásögn þeirra beggja.

Áverkar þeir sem á ákærðu voru þegar lögregla kom á vettvang og skráðir eru í læknisvottorð eru svo miklir að útilokað er að ætla að ákærði hafi eingöngu verið að verjast árás S-kvk-ef. S-kvk-nf var með áverka bæði hægra megin og vinstra megin á höfði svo og bæði á hægri og vinstri handlegg. Telur dómarinn útilokað að hún getið hafa hlotið alla þá áverka við það eitt að detta á skáp eða falla í gólfið. Af áverkunum, og með játningu ákærða um að hann gæti hafa slegið ákærðu allt að tíu högg, má draga þá ályktun að árásin hafi verið ofsafengin og unnin í mikilli bræði. S-kvk-nf fékk, samkvæmt læknisvottorði, sex kúlur bæði hægra og vinstra megin á höfuðið, sár á bak og báða handleggi auk þess sem blæddi úr vinstra eyra. Þá liggur fyrir að enga áverka var að sjá á ákærða. Þá reyndi ákærði að gera lítið úr árás sinni, telur að um sjálfsvörn hafi verið að ræða, hann hafi bara séð einn blóðdropa á skyrtu hennar eða bol og ber við að ákærða hafi undirbúið þetta í þeim tilgangi að nota gegn sér í forsjárdeilu þeirra. Þá er árásin ófyrirleitin að því virtu að ung börn aðila, tveggja og fimm ára, voru á heimilinu og þrettán ára barn kallaði eftir hjálp. Mátti ákærða vera það ljóst að árásin gæti haft önnur áhrif og afleiðingar en líkamlegar og andlegar á S-kvk-þf eina. Er þeirri málsástæðu ákærða að um neyðarvörn samkvæmt 12. gr. hegningarlaga hafi verið að ræða, hafnað. Þá telur ákærði að árásin hafi verið óveruleg, strauborð og aðrir lausir hlutir í þvottahúsi hafi ekki hreyfst við atganginn. Samkvæmt ljósmyndum sem lagðar voru fram í málinu voru blóðblettir á eldhúsvegg við hurð inn í þvottahús, blóðkám á þvottahúshurð blóðblettir á straubretti, á gólfi í þvottahúsi og í kodda við þvottavél. Þá verður ekki tekið undir þá málsástæðu ákærða að 3. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eigi við í tilviki þessu þar sem ósannað er hvor aðilinn átti upptökin að deilum þeirra. Þá telur dómarinn ljóst að þær deilur og rifrildi, sem aðilar hafa lýst að áttu sér stað fyrr um kvöldið og svo aftur í tölvuherberginu, geta ekki á nokkurn hátt réttlætt slíka atlögu sem ákært er fyrir í máli þessu. Hefur ákærði því unnið sér til sakar og verður gerð refsing fyrir. Á hann sér engar málsbætur sem hafa áhrif á ákvörðun refsingar.

Samkvæmt sakarvottorði ákærða gerði hann sátt hjá sýslumanninum á Selfossi þann 1. október 2006 og var gert að greiða 100.000 króna sekt og sviptur ökurétti í tólf mánuði fyrir brot gegn 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Brot það sem sakfellt hefur verið fyrir nú er því hegningarauki og ber að dæma málið samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

S-kvk-nf G-kvk-nf hefur gert skaðabótakröfu í málinu sem sundurliðast þannig:

Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga kr. 800.000

Þjáningabætur skv. 3. gr. skaðabótalaga kr. 32.250

Lögmannskostnaður kr. 54.780

Samtals kr. 887.030

Bótakrafan var birt ákærða þann 20. nóvember 2006. Gerð er krafa um dráttarvexti frá 19. maí 2006 til greiðsludags. Engin gögn hafa verið lögð fram til stuðnings þeim afleiðingum sem árásin hafði á brotaþola, svo sem staðfesting á innlögn hennar á geðdeild eða vottorð frá sálfræðingi. Brotaþoli á þrátt fyrir það ótvíræðan rétt til miskabóta úr hendi ákærða samkvæmt 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með hliðsjón af atvikum öllum, þykja miskabætur til brotaþola hæfilega ákveðnar 150.000 krónur. Ber sú fjárhæð vexti eins og í dómsorði greinir. Samkvæmt 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála á brotaþoli rétt á bótum vegna lögmannskostnaðar við að halda bótakröfunni uppi. Við aðalmeðferð málsins féll lögmaðurinn frá þeirri kröfu en gerði kröfu um þóknun vegna réttargæslu. Þá hafa engin gögn verið lögð fram vegna þjáningarbóta samkvæmt 3. gr. skaðabótalaga, sem styðja þann lið kröfunnar og verður henni því vísað frá dómi.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað sem er kostnaður vegna læknisvottorðs, 12.750 krónur, málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kvk-ef I-kvk-ef J-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 323.700 krónur, og bifreiðakostnaður hennar, 20.400 krónur, og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.500 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi flutti málið af hálfu ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, J-kk-nf Á-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 481.350 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, Þ-kvk-ef I-kvk-ef J-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 344.100 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.500 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Ákærði greiði S-kvk-þgf G-kvk-þgf miskabætur að fjárhæð 150.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 19. maí 2006 til 20. desember 2006 en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.