E-4684/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 16. apríl sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af K-kk-þgf Ó-kk-þgf, Álfhólum, Reykjavík, á hendur íslenska ríkinu, Arnarhvoli, Reykjavík, með stefnu áritaðri um birtingu 21. júní 2007.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi greiði stefnanda 261.985 krónur með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 5.882 krónum frá 1. júlí 2003 til 1. ágúst s.á., af 11.764 krónum frá þeim degi til 1. september s.á., af 17.646 krónum frá þeim degi til 1. október s.á., af 26.760 krónum frá þeim degi til 1. nóvember s.á., af 34.796 krónum frá þeim degi til 1. desember s.á., af 42.832 krónum frá þeim degi til 1. janúar 2004, af 50.868 krónum frá þeim degi til 1. febrúar s.á., af 57.396 krónum frá þeim degi til 1. mars s.á., af 64.081 krónu frá þeim degi til 1. apríl s.á., af 70.766 krónum frá þeim degi til 1. maí s.á., af 77.451 krónu frá þeim degi til 1. júní s.á., af 83.979 krónum frá þeim degi til 1. júlí s.á., af 90.038 krónum frá þeim degi til 1. ágúst s.á., af 96.097 krónum frá þeim degi til 1. september s.á., af 108.390 krónum frá þeim degi til 1. október s.á., af 121.453 krónum frá þeim degi til 1. nóvember s.á., af 134.508 krónum frá þeim degi til 1. desember s.á., af 147.563 krónum frá þeim degi til 1. janúar 2005, af 160.618 krónum frá þeim degi til 1. febrúar s.á., af 178.117 krónum frá þeim degi til 1. mars s.á., af 191.172 krónum frá þeim degi til 1. apríl s.á., af 204.227 krónum frá þeim degi til 1. maí s.á., af 220.051 krónu frá þeim degi til 1. júní s.á., af 234.029 krónum frá þeim degi til 1. júlí s.á., af 248.007 krónum frá þeim degi til 1. ágúst s.á. og af 261.985 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar auk virðisaukaskatts af málflutningsþóknun úr hendi stefnda að mati dómsins.

Dómkröfur stefnda eru aðallega sýkna og málskostnaður að mati dómsins. Til vara krefst stefndi lækkunar á dómkröfum stefnanda og að málskostnaður verði felldur niður.

Málsatvik

Stefnandi var ráðinn til starfa sem leiðbeinandi við Framhaldsskólann á Húsavík

árið 1998 og gegndi því starfi til ágústloka 2005. Hann var þá með sveinspróf í trésmíði og iðnfræðingsprófi frá dönskum tækniskóla. Stefnandi hóf nám árið 1999 til öflunar kennsluréttinda og lauk því námi í maí 2003. Laun stefnanda fóru eftir Kjarasamningi fjármálaráðherra f.h. ríkissjóðs og Kennarasambands Íslands, dags. 7. janúar 2001.

Ráðning stefnanda var tímabundin til eins skólaárs í senn, en óheimilt er að ráða leiðbeinendur ótímabundinni ráðningu til kennslustarfa. Stefnandi fékk árið 2004 útgefið leyfisbréf menntamálaráðuneytisins til að kalla sig framhaldsskólakennara. Í framhaldi af því leitaði hann eftir því við skólameistara Framhaldsskólans á Húsavík að hann yrði fastráðinn við skólann. Því erindi hafnaði skólameistarinn og var hann ófáanlegur til að kvika frá þeirri afstöðu sinni.

Stefnandi telur að hann hafi ekki fengið greidd laun í samræmi við gildandi kjarasamning Kennarasambands Íslands við fjármálaráðuneytið. Leitaði stefnandi liðsinnis Félags framhaldsskólakennara af þessu tilefni. Telur stefnandi að athugun þess hafi leitt í ljós að Framhaldsskólinn á Húsavík hafi brotið rétt á stefnanda í þremur ólíkum tilvikum. Skólinn hafi fallist á einn þessara liða en hafnað hinum tveimur. Af hálfu stefnda er þessum fullyrðingum mótmælt og á því byggt að réttilega hafi verið staðið að uppgjöri við stefnanda.

Stefnandi hefur höfðað mál þetta til greiðslu vangoldinna launa.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Af hálfu stefnanda er á því byggt að Framhaldsskólinn á Húsavík hafi ekki greitt honum rétt laun samkvæmt kjarasamningi. Vísar stefnandi um kröfur sínar til greinar 1.3.2.2 í kjarasamningi Kennarasambands Íslands f.h. Félags framhaldsskólakennara við fjármálaráðherra f. h. ríkissjóðs.

Launaröðunartilefni eru eftirfarandi:

1.3.2.2 Kennsluferil skal meta samkvæmt eftirfarandi:

Eftir tvö ár einn launaflokk

Eftir fjögur ár annan launaflokk

Eftir sex ár þriðja launaflokkinn

Stefnandi lauk fjögurra ára kennsluferli við skólann 31. júlí 2002 og telur sig af þeirri ástæðu hafa átt rétt á eins launaflokks hækkun frá og með 1. ágúst 2002. Hinn 31. júlí 2004 hafi kennsluferill hans við skólann verið sex ár, og hafi hann þá átt að hækka um einn launaflokk til viðbótar samkvæmt hinu tilvitnaða ákvæði kjarasamningsins. Hann hafi hins vegar fengið hvoruga þessara hækkana og skólinn neitað að leiðrétta það. Stefnandi hafi fengið greidd laun samkvæmt launaflokki B-04-4 frá september 2002 til júlíloka 2004. Frá 1. ágúst 2004 breyttust launakjör hans vegna þess að þá hafði hann aflað sér kennsluréttinda, sbr. grein 1.3.2.1 í kjarasamningi. Var honum frá þeim tíma greitt samkvæmt launaflokki B-06-4. Stefnandi telur að með vísan til starfstíma hans og samkvæmt kjarasamningnum hefði hann átt að taka laun samkvæmt launaflokki B-08-5 frá þessum degi til loka starfstíma síns, sem var í ágústlok 2005.

Stefnandi vísar til þess að framhaldsskólinn á Húsavík hafi svarað kröfum hans með því að vísa til ákvarðana samstarfsnefndar sem starfaði á grundvelli kjarasamningsins og stofnanasamnings sem gerður var 26. mars 2003. Fram hafi komið í svari skólameistara Framhaldsskólans á Húsavík að skólanum hafi verið ljóst að stefnandi ætti rétt á launahækkuninni, en vegna ákvæða í stofnanasamningnum eða forsendna sem hann byggðist á hafi stefnandi misst launaflokk á móti, þannig að laun hans hafi haldist óbreytt þrátt fyrir ákvæði hins miðlæga kjarasamnings.

Stefnandi telur svokallaðar skýringar skólameistarans um þetta vera gersamlega haldlausar og raunar út í hött. Hann bendir á að þeir sem gera stofnanasamninga á grundvelli miðlægs kjarasamnings geti ekki breytt ákvæðum hins miðlæga kjarasamnings, launþegum í óhag, og hafi skýringum skólameistarans um þessi atriði verið vísað á bug í harðorðum bókunum fulltrúa stéttarfélagsins í samstarfsnefnd Framhaldsskólans á Húsavík.

Stefnandi gerir kröfu um að honum verði dæmdur mismunur á launaflokkum B-04-4 og B-05-4 tímabilið júní 2003 til 31. júlí 2004 og mismunur á launaflokkum B-06-4 og B-08-5 tímabilið frá 1. ágúst 2004 til 31. júlí 2005.

Stefnandi krefst dráttarvaxta frá útborgunardegi launa í hverju tilviki og vísar í því sambandi til 1. mgr. 5. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Krafa um málskostnað styðst við 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Stefnandi krefst þess að við ákvörðun málskostnaðar verði tekið tillit til þess að hann beri kostnað af virðisaukaskatti vegna þóknunar lögmanns síns.

Málsástæður og lagarök stefnda

Af hálfu stefnda er því í fyrsta lagi mótmælt sem röngu og ósönnuðu sem stefnandi heldur m.a. fram í stefnu, að Framhaldsskólinn á Húsavík hafi brotið á rétti hans í þremur ólíkum tilvikum. Í öðru lagi er þeirri fullyrðingu stefnanda sem fram kemur í stefnu, að Framhaldsskólinn á Húsavík hafi ekki greitt honum rétt laun, mótmælt sem rangri og ósannaðri. Byggir stefndi á því að rétt og löglega hafi verið staðið að uppgjöri við stefnanda og að hann eigi engar kröfur á hendur stefnda. Í þriðja lagi mótmælir stefndi þeirri fullyrðingu stefnanda sem fram kemur neðst á bls. 3 í stefnu: ,, um að skýringar skólameistarans séu haldlausar og út í hött“.

Stefnandi hafi verið leiðbeinandi við Framhaldsskólann á Húsavík og hafi laun hans, á þeim tíma sem til umfjöllunar séu í þessu máli, því farið eftir kjarasamningi fjármálaráðherra f.h. ríkissjóðs og Kennarasambands Íslands, dags. 7. janúar 2001.

Stefnandi hafi komið til starfa við Framhaldsskólann á Húsavík 1. ágúst 1998. Hafi þá verið gerður tímabundinn samningur við stefnanda til eins árs og það gert öll þau ár sem hann starfaði við skólann.

Stefndi vísar til þess að samkvæmt grein 11.1.1 í kjarasamningi ríkisins við Kennarasamband Íslands frá 7. janúar 2001 áttu samningsaðilar að skipa samstarfsnefnd (miðlæga samstarfsnefnd) sem hefði m.a. það hlutverk að fjalla um forsendur starfaflokkunar og röðun starfa í launaflokka og koma á sáttum í ágreiningsmálum sem risið gátu út af samningnum. Samkvæmt fylgiskjali 2 með kjarasamningnum átti að taka upp nýtt launakerfi í framhaldsskólum frá og með janúar 2001. Var störfum þá raðað samkvæmt viðmiðum kjarasamnings í launaramma A, B eða C og viðkomandi starfsmönnum í launaflokka innan þeirra. Helsta ástæða þess að tekið var upp nýtt launakerfi hafi verið stefna ríkisstjórnar um nýskipan í ríkisrekstri. Markmiðin með breyttu launakerfi hafi verið m.a. að draga úr miðstýringu og auka sveigjanleika.

Stefndi heldur því fram að á grundvelli nýs launakerfis hafi stefnanda samkvæmt ákvörðun miðlægrar samstarfsnefndar verið raðað í launaflokk B-02 í apríl 2001 og fyrsta útborgun samkvæmt henni hafi verið 1. maí 2001. Hafi sú röðun byggst á launaflokki B-01 vegna menntunar og til viðbótar einn launaflokkur vegna tveggja ára starfsaldurs, sbr. grein 1.3.2.2 í kjarasamningi ríkisins við KÍ.

Samkvæmt fylgiskjali 2 með kjarasamningnum hafi samningsaðilar verið sammála um að stofna samstarfsnefndir samkvæmt kafla 11 í kjarasamningnum í sem flestum framhaldsskólum sem fara áttu með framkvæmd kjarasamninga í umboði fjármálaráðherra sbr. grein 11.1.3 í kjarasamningnum. Hafi þessar samstarfsnefndir átt að gera samkomulag (stofnanasamning) um framkvæmd hins miðlæga kjarasamnings innan síns framhaldsskóla.

Stofnanasamningur sé sérstakur samningur milli stofnunar og viðkomandi stéttarfélags um aðlögun tiltekinna þátta hins miðlæga kjarasamnings að þörfum stofnunar með hliðsjón af sérstöðu starfa og verkefna hverrar stofnunar. Einn veigamesti þáttur hins miðlæga kjarasamnings sem stofnun og viðkomandi stéttarfélagi sé ætlað að útfæra, sé hvaða þættir/forsendur skuli ráða röðun starfa. Þar að auki sé heimilt að semja um aðra eða nánari útfærslu á vinnutímakafla hins miðlæga hluta hvers kjarasamnings og nokkur önnur atriði.

Stofnanasamningur eigi að byggja á starfsmanna- og launastefnu viðkomandi stofnunar. Hann eigi að stuðla að skilvirku launakerfi sem taki mið af þörfum og verkefnum stofnunar og sjái til þess að framkvæmd, bæði starfsmannastefnunnar og launakerfisins, raski ekki þeim heildarmarkmiðum sem fjárlög setji stofnuninni hverju sinni.

Stofnanasamningur sé hluti af þeim kjarasamningi sem gerður sé við viðkomandi stéttarfélag. Ekki sé hægt að segja honum sérstaklega upp eða beita verkfalli til að þvinga fram breytingar á honum sem slíkum. Ef til ágreinings komi um túlkun stofnanasamnings sem ekki verði leyst úr í samstarfsnefnd þá sé hægt að bera slíkan ágreining undir dómstóla alveg með sama hætti og ágreining um hin miðlægu ákvæði viðkomandi kjarasamnings.

Samstarfsnefnd á grundvelli ákvæða fyrrgreinds kjarasamnings innan Framhaldsskólans á Húsavík hóf störf vorið 2001 við að undirbúa gerð stofnanasamnings eins og kveðið var á um í kjarasamningi. Þrátt fyrir að stofnanasamningur hafi ekki verið undirritaður fyrr en í mars 2003, ákváðu stjórnendur skólans, í samráði við fulltrúa kennara í samstarfsnefnd, að frá skólaárinu 2002-2003 yrði engum leiðbeinenda raðað neðar en í launaflokk A-11 þegar öll önnur tilefni til launaröðunar væru uppfyllt. Hafi aðilar gert ráð fyrir að skjalfesta þetta í stofnanasamningi skólans og komi það fram í 10. gr. stofnanasamningsins. Einnig hafi verið tekin ákvörðun um tímabundna röðun á grundvelli greina 1.3.1.5 og 1.3.2.5 í kjarasamningi ríkisins við Kennarasamband Íslands um mat á kennslu og kennslutengdum störfum. Sú röðun hafi síðan verið staðfest í 9. gr. stofnanasamningsins.

Þessi tvö tilefni urðu til þess að stefnanda var raðað í tveimur skrefum, 1. ágúst og 1. september 2001, í launaflokk B-04-4, launaþrep 29. Rökin fyrir þessari röðun séu þau að nær lágmarkslaunaflokki A-11-6, launaþrepi 28, varð ekki komist. Við þetta hafi stefnandi raðast tímabundið tveimur launaflokkum ofar en miðlæg röðun hans sagði til um, sbr. ákvörðun frá apríl 2001 um grunnröðun stefnanda í B-01 og einn launaflokk til viðbótar vegna tveggja ára starfsaldurs.

Við tímabundna ráðningu stefnanda haustið 2002 vegna skólaársins 2002-2003 hafi verið gert ráð fyrir starfsaldurshækkun eftir fjögurra ára starf. Vegna ákvörðunar um að engum leiðbeinenda yrði raðað neðar en A-11 þegar öll önnur tilefni til launaröðunar væru uppfyllt hafi fallið niður tímabundin viðmiðun við launaflokk A-11 þar sem hún átti ekki lengur við í tilviki stefnanda. Launaröðun stefnanda hafi því haldist óbreytt af þessum sökum vegna skólaársins 2002-2003.

Við tímabundna ráðningu stefnanda frá 1. ágúst 2003 vegna skólaársins 2003-2004 hafi fallið niður tímabundin röðun samkvæmt 9. gr. samkomulags samstarfsnefndar Framhaldsskólans á Húsavík um framkvæmd kjarasamnings sem hafi verið undirritaður 26. mars 2003.

Samkvæmt 1. mgr. 9. gr. samkomulagsins hafi röðun verið byggð á grundvelli greina 1.3.1.5 og 1.3.2.5 í kjarasamningi fjármálaráðherra f.h. ríkisins og Kennarasambands Íslands og á því að til loka skólaársins 2002-2003 hafi allir kennarar, sem störfuðu við skólann þegar kjarasamningurinn tók gildi, fengið eins launaflokks hækkun (deildarstjóraflokk) þrátt fyrir að starf deildarstjóra hafi verið lagt niður. Þessi launaflokkshækkun hafi samkvæmt 1. mgr. 9. gr. samkomulagsins verið bundin við skólaárið 2002-2003.

Stefndi vísar til þess að í 2. mgr. 9. gr. samkomulagsins segir að stefnt sé að því að við lok skólaársins 2002-2003 hafi allir fastráðnir kennarar gengist undir mat á störfum sínum og frá og með skólaárinu 2003-2004 skuli röðun á grundvelli greina 1.3.1.5 og 1.3.2.5 byggja á mati á störfum kennara og starfsmannaviðtölum. Þar sem stefnandi hafi ekki verið fastráðinn kennari við skólann taki 2. mgr. 9. gr. ekki til hans vegna röðunar fyrir skólaárið 2003-2004.

Stefndi bendir á að við það að tímabundin röðun samkvæmt 1. mgr. 9. gr. samkomulagsins féll niður hafi aftur tekið í gildi viðmið við launaflokk A-11 samkvæmt 10. gr. samkomulagsins og launaröðun stefnanda því haldist óbreytt.

Við tímabundna ráðningu stefnanda frá 1. ágúst 2004 vegna skólaársins 2004-2005 hafi verið gert ráð fyrir starfsaldurshækkun eftir sex ára starf. Við starfsaldurshækkunina hafi fallið niður um leið tímabundin viðmiðun við launaflokk A-11. Rökin fyrir þessu séu þau að samkvæmt 10. gr. stofnanasamningsins eigi að ganga frá öllum öðrum tilefnum til launaröðunar sem upp séu talin í kjarasamningi og bókunum hans áður en komið sé að röðun samkvæmt 10. gr., sbr. 2. mgr. 10. gr. stofnanasamningsins. Launaröðun stefnanda hafi því haldist óbreytt af þessum sökum vegna skólaársins 2004-2005. Jafnframt hafi verið farið yfir grundvöll röðunarinnar í B-04 við undirritun tímabundins ráðningarsamnings vegna skólaársins 2004-2005 og hafi þá engar athugasemdir verið gerðar.

Frá 1. september 2004 hafi launakjör stefnanda breyst vegna þess að þá hafði hann aflað sér kennsluréttinda, sbr. grein 1.3.2.1 í kjarasamningi. Stefnanda hafi frá þeim tíma verið greitt samkvæmt launaflokki B-06-4 til loka starfstíma hans, sem var í ágústlok 2005.

Af framangreindu virtu sé ljóst að stefnandi hafi notið starfsaldurshækkana eins og honum bar samkvæmt miðlægum kjarasamningi en aftur á móti hafi sérstakar kjarabætur samkvæmt stofnanasamningi, sem hafi byggst á lágmarksviðmiðum og tímabundinni útfærslu á ákveðnum greinum kjarasamnings ríkisins við Kennarasamband Íslands, fallið niður eftir því sem 9. og 10. gr. stofnanasamningsins sögðu til um.

Stefndi mótmælir öllum málsástæðum og rökum stefnanda.

Málskostnaðarkrafa stefnda byggir á 130. gr. laga nr. 91/1991.

Niðurstaða

Stefnandi var ráðinn sem leiðbeinandi hjá stefnda 1. ágúst 1998. Hann starfaði þar frá þeim tíma til ágústloka 2005. Gerður var tímabundinn samningur til eins árs við hann öll þau ár sem hann starfaði við skólann. Stefnandi hefur krafist þess að sér verði dæmdur mismunur á launaflokkum B-04-4 og B-05-4 tímabilið júní 2003 til 31. júlí 2004 og mismunur á launaflokkum B-06-4 og B-08-5 tímabilið frá 1. ágúst 2004 til 31. júlí 2005, að fjárhæð 261.985 kr. ásamt dráttarvöxtum. Byggir hann kröfu sína á því að hann hafi ekki notið starfsaldurshækkana í samræmi við grein 1.3.2.2 í kjarasamningi Kennarasambands Ísland við fjármálaráðherra f.h. ríkissjóðs frá 7. janúar 2001.

Samkvæmt grein 11.1.1 í kjarasamningnum áttu samningsaðilar að skipa samstarfsnefnd (miðlæga samstarfsnefnd) sem hafði m.a. það hlutverk að fjalla um forsendur starfaflokkunar og röðun starfa í launaflokka og koma á sáttum í ágreiningsmálum sem risið gátu út af samningnum. Hjá þeim stofnunum sem fara með framkvæmd kjarasamninga í umboði fjármálaráðherra skyldi komið á samstarfsnefndum, í stað miðlægrar samstarfsnefndar, sbr. grein 11.1.3 í kjarasamningnum og fylgiskjal 2 með honum.

Samkvæmt fylgiskjali 2 með kjarasamningnum átti að taka upp nýtt launakerfi í framhaldsskólum frá og með janúar 2001. Var störfum þá raðað samkvæmt viðmiðum kjarasamnings í launaramma A, B eða C og viðkomandi starfsmönnum í launaflokka innan þeirra.

Samkvæmt ákvörðun miðlægrar samstarfsnefndar var stefnanda raðað í launaflokk B-02 í apríl 2001 og var fyrsta útborgun samkvæmt henni 1. maí 2001. Sú röðun var byggð á launaflokki B-01 vegna menntunar og til viðbótar einn launaflokkur vegna tveggja ára starfsaldurs. Samstarfsnefnd á grundvelli ákvæða fyrrgreinds kjarasamnings innan Framhaldsskólans á Húsavík hóf störf vorið 2001 við að undirbúa gerð stofnanasamnings eins og kveðið var á um í kjarasamningi. Þrátt fyrir að stofnanasamningur hafi ekki verið undirritaður fyrr en í mars 2003, ákváðu stjórnendur skólans í samráði við fulltrúa kennara í samstarfsnefnd að frá skólaárinu 2002-2003 yrði engum leiðbeinenda raðað neðar en í launaflokk A-11 þegar öll önnur tilefni til launaröðunar væru uppfyllt. Þessi röðun var síðan staðfest í 10. gr. samkomulags samstarfsnefndar Framhaldsskólans á Húsavík um framkvæmd kjarasamnings, sem undirritaður var í mars 2003, og gilti frá 1. ágúst 2002 til 31. júlí 2004.

Í ljósi þessa var stefnanda raðað í tveimur skrefum, 1. ágúst og 1. september 2001, í launaflokk B-04-4, launaþrep 29. Rökin fyrir þessari röðun voru þau að nær lágmarkslaunaflokki A-11-6, launaþrepi 28, varð ekki komist. Við þetta hafi stefnandi raðast tveimur launaflokkum ofar en miðlæg röðun hans sagði til um, sbr. ákvörðun frá apríl 2001 um grunnröðun stefnanda í B-01 og einn launaflokk til viðbótar vegna tveggja ára starfsaldurs.

Meginröksemd stefnda fyrir því að stefnandi hafi ekki átt rétt á þeim starfsaldurshækkunum sem hann gerir kröfu til virðist tengd tímabundinni ráðningu stefnanda til kennslustarfa. Þannig er á því byggt að við tímabundna ráðningu stefnanda haustið 2002 vegna skólaársins 2002-2003, þegar til átti að koma starfsaldurshækkun eftir fjögurra ára starf, hafi launaröðun stefnanda haldist óbreytt, þar sem lágmarsviðmiðun við launaflokk A-11 ætti ekki lengur við í tilviki stefnanda. Við tímabundna ráðningu stefnanda frá 1. ágúst 2003 vegna skólaársins 2003-2004 hafi fallið niður tímabundin röðun samkvæmt 1. mgr. 9. gr. samkomulags samstarfsnefndar Framhaldsskólans á Húsavík um framkvæmd kjarasamnings. Hafi þá aftur tekið gildi viðmið við launaflokk A-11 samkvæmt 10. gr. samkomulagsins og þess vegna hafi launaröðun stefnanda verið óbreytt.

Ekki verður á þessar röksemdir stefnda fallist. Stefnanda hafði verið grunnraðað í launaflokk B-04-04 frá 1. september 2001. Samkvæmt grein 1.3.2.2 í kjarasamningi átti hann rétt á að hækka um einn launaflokk eftir fjögurra ára kennsluferil 1. ágúst 2002 og um einn launaflokk til viðbótar eftir sex ára kennsluferil 1. ágúst 2004. Er ekki fallist á þær málsástæður stefnda að ákvæði 9. og 10. gr. samkomulags samstarfsnefndar Framhaldsskólans á Húsavík um framkvæmd kjarasamnings leiði til þess að starfsaldurshækkanir þessar eigi ekki við um stefnanda. Frá 1. ágúst 2004 átti stefnandi því að taka laun samkvæmt launaflokki B-06-04 vegna greindra starfsaldurshækkana. Verður því ekki fallist á aðalkröfu stefnda um sýknu í málinu.

Fyrir liggur að launakjör stefnanda breyttust frá 1. ágúst 2004 er hann hafði aflað sér kennsluréttinda, sbr. grein 1.3.2.1. Þar segir að kennarar með kennsluréttindi skuli raðast tveimur launaflokkum ofar en ella en þó ekki hærra en B6 vegna menntunar. Var stefnanda frá þeim tíma greitt samkvæmt þeim launaflokki vegna áunninna kennsluréttinda hans. Með vísan til þess að stefnandi átti í raun að fá greidd laun samkvæmt launaflokki B-06-04, á grundvelli starfsaldurshækkana samkvæmt grein 1.3.2.2 frá 1. ágúst 2004, átti hann ekki rétt til þess að raðast ofar en það þrátt fyrir kennsluréttindi vegna ákvæðis greinar 1.3.2.1 í kjarasamningi. Verður því ekki talið að stefnandi eigi rétt á að fá greiddan mismun á launaflokkum B-06-4 og B-08-5, eins og hann gerir kröfu til. Er því fallist á varakröfu stefnda um lækkun stefnufjárhæðar að þessu leyti.

Samkvæmt framansögðu og með því að ekki er ágreiningur um tölulegan útreikning á kröfu stefnanda verður hún tekin til greina með 96.097 krónum, sem er mismunur á launaflokkum B-04-4 og B-05-4 frá 1. júlí 2003 til 1. ágúst 2004 í samræmi við kröfugerð stefnanda og með dráttarvöxtum, eins og í dómsorði greinir.

Eftir þessum úrslitum málsins verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað, sem ákveðst 230.000 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

E-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Stefndi, íslenska ríkið, greiði stefnanda, K-kk-þgf Ó-kk-þgf, 96.097 krónur með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 5.882 krónum frá 1. júlí 2003 til 1. ágúst s.á., af 11.764 krónum frá þeim degi til 1. september s.á., af 17.646 krónum frá þeim degi til 1. október s.á., af 26.760 krónum frá þeim degi til 1. nóvember s.á., af 34.796 krónum frá þeim degi til 1. desember s.á., af 42.832 krónum frá þeim degi til 1. janúar 2004, af 50.868 krónum frá þeim degi til 1. febrúar s.á., af 57.396 krónum frá þeim degi til 1. mars s.á., af 64.081 krónu frá þeim degi til 1. apríl s.á., af 70.766 krónum frá þeim degi til 1. maí s.á., af 77.451 krónu frá þeim degi til 1. júní s.á., af 83.979 krónum frá þeim degi til 1. júlí s.á., af 96.097 krónum frá þeim degi til 1. ágúst s.á., af 96.097 krónum frá þeim degi til greiðsludags og 230.000 krónur í málskostnað.

E-kk-nf Ó-kk-nf