S-3004/2019

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 16. desember 2019, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 25. júní 2019, á hendur:

„K-kk-þgf L-kk-þgf H-kk-þgf, kt. [...], [...], fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt [...] september 2017, utandyra við skemmtistaðinn [...] í Reykjavík, ráðist með ofbeldi á A, kt. [...], og skallað hann einu sinni í andlit með þeim afleiðingum að A hlaut eymsli í tönnum og mar og sár innanvert á gómnum ofan við framtennur.

Mál nr. 007201769463

Telst brot þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd A, kt. [...], gerir G-kk-nf B. Ó-kk-nf, lögmaður, kröfu um miskabætur að fjárhæð kr. 500.000 ásamt vöxtum frá tjónsdegi og dráttarvöxtum frá birtingu kröfu. Þá er gerð krafa um greiðslu sjúkrakostnaðar og áskilinn réttur til að leggja fram reikninga vegna læknismeðferðar við meðferð málsins. Þá er krafist greiðslu alls kostnaðar við gerð kröfunnar skv. mati dómsins en áskilinn er réttur til að leggja fram málskostnaðarreikning við meðferð málsins.“

Verjandi ákærða gerir þær kröfur að ákærði verði sýknaður en til vara að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði. Hann krefst þess að einkaréttarkröfunni verði vísað frá dómi, en til vara að bætur verði stórlega lækkaðar. Verjandi reifar málavexti og lagarök, ítrekar gerðar kröfur og leggur málið í dóm með venjulegum fyrirvara.

I.

Þann [...] nóvember 2017, kl. [...], var óskað eftir aðstoð lögreglu en tilefnið var að maður hafði ráðist á dyravörð á skemmtistað í Reykjavík. Fram kom að maðurinn væri í haldi dyravarða. Fór lögregla á vettvang og handtók manninn sem reyndist vera ákærði. Kvaðst hann ekki muna eftir neinum átökum en myndi eftir sér fyrir utan annan skemmtistað. Var hann að því búnu látinn laus.

Rætt var við brotaþola, [...] dyravörð, sem kvað ákærða hafa verið ofurölvi og ekki í standi til þess að vera inni á skemmtistaðnum. Hafi hann verið að fara með ákærða út af staðnum þegar hann hafi snúið sér við og skallað hann. Í skýrslu lögreglu segir að brotaþoli hafi fundið til í vörum og framtönnum. Einnig hafi blætt lítillega úr neðri vör hans.

Þann [...] nóvember 2017 lagði brotaþoli fram kæru vegna líkamsárásarinnar. Bar hann í meginatriðum á sama veg og á vettvangi um tildrög hennar og atvikið sjálft. Brotaþoli kvaðst hafa leitað á slysadeild eftir lokun skemmtistaðarins en bent á að koma aftur næsta dag vegna anna.

Meðal gagna er vottorð B, sérfræðilæknis á [...] Landspítala Fossvogi. Í vottorðinu er að finna lýsingu brotaþola á atvikum en þar segir að hann hafi verið að vísa ölvuðum manni út af staðnum. Þegar út var komið hefði maðurinn skyndilega skallað brotaþola í andlitið og hefði hann fengið högg neðan við nefið á framgóminn og framtennur. Hafi hann fundið til í gómnum og báðum framtönnum. Að auki hafi hann fundið verk við að ýta saman tönnum. Við skoðun hafi komið í ljós mar ofan við framtennur og örlítið sár og ferskt blóð á gómnum framanverðum. Ekki var talin þörf á frekari rannsóknum og brotaþoli útskrifaður að skoðun lokinni. Var hann greindur með mar í andliti og ótilgreindan áverka á tönnum.

Skýrsla var tekin af ákærða vegna málsins 12. apríl 2019 og jafnframt var honum kynnt framkomin einkaréttarkrafa brotaþola. Kvaðst ákærði ekki muna eftir atvikinu. Hann myndi ekki eftir því að hafa verið á skemmtistaðnum þar sem atvikið átti sér stað eða afskiptum lögreglu. Kvaðst hann hafa drukkið áfengi þetta kvöld. Hann hafnaði framkominni einkaréttarkröfu.

Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða, brotaþola og annarra vitna við aðalmeðferð málsins, að því marki sem nauðsynlegt þykir til úrlausnar þess.

Ákærði kvaðst ekkert muna eftir atvikum, hvorki að hafa verið á þeim skemmtistað er um ræðir, meintri árás eða afskiptum lögreglu. Kvaðst hann muna eftir sér með félaga sínum á öðrum skemmtistað en þeir hefðu orðið viðskila. Hann hefði vaknað næsta dag í rúmi sínu og vissi ekkert hvernig hann hefði komist heim. Ákærði kvaðst hafa verið mjög ölvaður umrætt skipti og valtur á fótum. Taldi hann ölvunina skýra minnisleysi sitt, en hann ætti það til að verða of drukkinn. Hafi hann engar fregnir fengið af málinu fyrr en í ágúst 2018.

Brotaþoli kvaðst hafa starfað sem dyravörður á skemmtistaðnum M. Hann hafi tekið eftir mjög drukknum manni inni á staðnum sem hafi ekki verið í ástandi til þess að vera þar inni. Hafi hann hangið uppi við handrið. Hann hafi vísað honum út en hann hafi tekið því illa og ekki viljað fara, án þess þó að sýna neina ofbeldistilburði á því stigi. Hafi brotaþoli þá staðið fyrir aftan hann og stýrt honum í áttina að anddyrinu. Þar hafi maðurinn allt í einu snúið sér við og skallað hann. Hafi höggið komið beint undir nefið og höfuð brotaþola rykkst aftur við það og hann hálfpartinn vankast. Samstarfsmaður brotaþola hafi þá gripið inn í og haldið brotaþola. Aðspurður kvaðst brotaþoli þó hafa munað betur eftir atvikum er hann gaf skýrslu hjá lögreglu. Brotaþoli kvað lögregluna hafa komið á vettvang og handtekið manninn, sem hefði verið í tökum hjá samstarfsmanni hans. Hafi hann leitað á slysadeild eftir að staðnum var lokað en verið vísað frá og beðinn um að koma næsta morgun, sem hann og gerði. Brotaþoli kvaðst hafa fundið til eymsla í nokkra daga á eftir en hafi ekki hlotið varanlegan skaða af árásinni.

C kvaðst hafa sinnt dyravörslu á M umrætt sinn. Hafi hann staðið með brotaþola fyrir utan staðinn þegar samstarfsmaður þeirra hefði komið út með mann sem var ofurölvi. Maðurinn hafi verið rólegur þá en síðan snúið sér við og skallað brotaþola. Kvaðst vitnið hafa stöðvað manninn og haldið honum þar til lögreglan kom. Vitninu var kynntur framburður brotaþola, sem kvaðst sjálfur hafa vísað ákærða út af staðnum. Kvaðst vitnið hafa minnt að atvik hefðu verið með þeim hætti sem hann lýsti en mjög langt væri liðið frá atvikum og kynni það að hafa áhrif.

Lögreglumaður nr. [...] ritaði frumskýrslu málsins og lýsti aðkomu sinni að því. Kvaðst vitnið ekki muna eftir atvikum í dag og vísaði í frumskýrsluna. Væri það verklag viðhaft að gengið væri úr skugga um hver hinn handtekni væri með því að fletta upp í lögreglukerfum, kanna skilríki eða með öðrum hætti. Hafi ákærði verið fluttur niður á lögreglustöð en síðan sleppt.

Lögreglumaður nr. [...] kom einnig á vettvang. Kvaðst hann muna eftir því að hafa séð dyraverði með mann í tökum. Hafi hann spurt hvort maðurinn væri sá sem átt væri við í tilkynningu til lögreglu og hefði svo reynst vera. Hafi maðurinn verið fluttur á stöð. Hann hafi verið mjög ölvaður og sagst ekkert muna. Hann hafi þó ekki verið í sturlunarástandi. Þá lýsti vitnið verklagi er væri viðhaft er gengið væri úr skugga um hver hinn handtekni væri.

B sérfræðilæknir lýsti helstu atriðum læknisvottorðs síns og staðfesti það sem þar kemur fram. Kvað hann áverka brotaþola hafa verið ferska og vel geta samræmst þeirri lýsingu er hann gaf á ofbeldinu gegn sér.

II.

Niðurstaða

Í verknaðarlýsingu ákæru segir ranglega að atvik hafi átt sér stað [...] september 2017 í stað [...] nóvember 2017. Óskaði sækjandi eftir því við upphaf aðalmeðferðar að bókuð yrði beiðni um leiðréttingu á framangreindu enda teldi hann mistökin augljós.

Atvik máls í máli þessu eru einföld, en þau áttu sér stað [...] nóvember 2017, eins og fram kemur í frumskýrslu málsins. Ekki fer milli mála um hvaða atvik er deilt og er vörnum ákærða ekki áfátt þrátt fyrir misritun í verknaðarlýsingu. Með vísan til þessa og með hliðsjón af 2. ml. 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 fellst dómurinn á að leiðréttingu verði komið að með bókun.

Ákærði neitar sök og ber fyrir sig minnisleysi um aðdraganda og atvik vegna ölvunarástands síns. Í málinu er ekkert fram komið sem gefur ástæðu til þess að ætla að ákærði hafi ekki verið sá aðili sem handtekinn var á vettvangi í tengslum við líkamsárásina á brotaþola, eins og frumskýrsla lögreglu ber með sér.

Sannað er með framburði brotaþola og vitnisins C að ákærði hafi sökum ölvunar verið vísað út af skemmtistaðnum. Við sönnunarmat hvað varðar tildrög líkamsárásarinnar er til þess að líta að framburður brotaþola var trúverðugur og stöðugur, enda lýsti hann atvikum í meginatriðum á sama veg á vettvangi, í skýrslu lögreglu, á slysadeild og að lokum hér fyrir dómi. Fær framburður hans stoð af vitnisburði C, sem lýsti árás ákærða á brotaþola, en í framhaldinu tók vitnið ákærða tökum og hélt honum þar til lögreglan kom á vettvang. Er sönnunargildi framburðar vitnisins hvað þetta atriði varðar ekki rýrara þó að hann hafi minnt að annar maður en brotaþoli hefði vísað ákærða út af skemmtistaðnum. Í því sambandi ber að líta til þess að ekki var rætt við vitnið á vettvangi og að lögregla tók ekki skýrslu af honum fyrr en tæpu einu og hálfu ári síðar. Þá lýstu tveir lögreglumenn aðkomu sinni að málinu og að maðurinn sem handtekinn var hefði verið í haldi dyravarða og reynst vera ákærði.

Brotaþoli bar sýnilega áverka eftir árásina, eins og fram kemur í frumskýrslu málsins. Þá liggur fyrir læknisvottorð, en fram kom í skýrslu læknisins fyrir dómi að áverkar brotaþola hefðu verið ferskir og samræmst lýsingu hans á árásinni.

Sannað er með trúverðugum og stöðugum framburði brotaþola, sem fær stoð af vitnisburði C og tveggja lögreglumanna, að ákærði hafi gerst sekur um líkamsárás á brotaþola umrætt skipti með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Brot ákærða er rétt heimfært til refsiákvæðis.

Mál þetta er bæði einfalt og lítið umfangs. Það hefur dregist úr hófi hjá lögreglu. Frumskýrsla málsins var rýr og ekki fæst séð að tilraun hafi verið gerð til þess að ræða við vitni á staðnum önnur en brotaþola. Í kæruskýrslu brotaþola nokkrum dögum eftir atvikið nefndi brotaþoli vitni til sögunnar sem hefði verið með ákærða í tökum er lögreglan kom. Hins vegar var hvorki tekin skýrsla af vitninu né ákærða fyrr en í mars og apríl 2019. Þá var ákæra í málinu gefin út 25. júní 2019. Dráttur þessi er aðfinnsluverður og verður ákærða ekki um hann kennt.

Þegar litið er til framangreinds, ungs aldurs ákærða og stöðu svo og þess að hann hefur ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot eða ofbeldistengt brot, þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð samkvæmt 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu liggur fyrir einkaréttarkrafa brotaþola. Kröfunni er ranglega beint að öðrum en ákærða í málinu. Þar sem leiðréttingu var ekki komið að í samræmi við 1. mgr. 153. gr. laga nr. 88/2008 eða með samþykki ákærða verður ekki hjá því komist að vísa einkaréttarkröfunni frá dómi.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 ber ákærða að greiða allan sakarkostnað málsins, sem er málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, V-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 527.000 krónur, og 39.510 krónur í annan sakarkostnað. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákvörðun refsingar ákærða, K-kk-ef L-kk-ef H-kk-ef, er frestað og fellur niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Einkaréttarkröfu er vísað frá dómi.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 527.000 krónur, og 39.510 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)

------------------ ------------------ ------------------

Rétt endurrit staðfestir:

Héraðsdómi Reykjavíkur 20. desember 2019

Rétt endurrit staðfestir:

Héraðsdómi Reykjavíkur 20. desember 2019