S-1417/2006

Mál þetta sem var 27. nóvember s.l. er höfðað með ákæru sýslumansins í Hafnarfirði útgefinni 11. október 2006 á hendur H-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. 000000-0000, Gauksási 35, Hafnarfirði fyrir umferðarlagabrot og manndráp af gáleysi, með því að hafa miðvikudaginn 15. febrúar 2006, um kl. 16:42, ekið bifreið með fast númer IG-085 og skráningarnúmer R-66627 suðvestur Bæjarbraut í Garðabæ of hratt miðað við aðstæður, en sól skein á móti akstursstefnu ákærða þar sem ákærði ók að gangbraut og útsýn um framrúðu var áfátt vegna rispa, með þeim afleiðingum að bifreiðin hafnaði á H-kvk-þgf M-kvk-þgf Á-kvk-þgf, kt. 000000-0000, þar sem hún var að ganga á gangbraut yfir Bæjarbraut, en H-kvk-nf M-kvk-nf lést af áverkum sem hún hlaut við atvikið þann 23. febrúar 2006. Auk framangreinds var hemlabúnaði bifreiðarinnar R-66627 áfátt við aksturinn.

Telst ofangreind háttsemi varða við 1., sbr. b og d lið 2. mgr. 36. gr., 59. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 9. gr. reglugerðar um gerð og búnað ökutækja nr. 822/2004, 215. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 59. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 6. gr. reglugerðar um gerð og búnað ökutækja nr. 822/2004.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og sviptingar ökuréttar, sbr. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 44/1993 og nr. 23/1998.

Málið er dæmt samkvæmt 125. gr, laga nr. 19/1991. Með skýlausri játningu ákærða sem studd er rannsóknargögnum málsins er nægilega sannað að hann hefur gerst sekur um þann verknað sem honum er gefið að sök og rétt er færður til refsiákvæðis í ákæru.

Refsiákvörðun.

Ákærður hefur ekki áður gerst brotlegur við refsilög og ekkert er fram komið sem dregur úr sannleiksgildi þess framburðar hans, að hann hafi ætíð gætt þess að aka varlega og vera á eðlilegum hraða. Þegar slysið varð voru aðstæður erfiðar vegna þess að sól var enn lágt á lofti og skein á móti akstursstefnu bifreiðar ákærða og þykir mega byggja á því, að ákærður hafi blindast af sólinni, þrátt fyrir að hann hafi haft þann vara á að vera með sólgleraugu. Aðstæður voru og erfiðar þannig, að miðað við að ákærður hafði sólina beint í andlitið, þá liggur göngustígurinn að gangbrautinni nokkru neðar en akbrautin og því hefur stúlkan H-kvk-nf M-kvk-nf síður borið við takmarkaðri sjónlínu ákærða. Þó að ljóst sé að rispur hafi verið á framrúðu bifreiðarinnar og hemlabúnaði hennar hafi verið áfátt, er ekki annað sannað en orsök slyssins sé fyrst og fremst of hraður akstur miðað við þessar erfiðu aðstæður. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 1 mánuð.

Af vottorði R-kk-ef A-kk-ef, geðhjúkrunarfræðings, er ljóst að framangreint brot hefur lagst mjög þungt á ákærða, svo að hann hefur hætt í skóla, á við svefnerfiðleika að stríða og er með önnur taugaálagseinkenni. Jafnframt kemur fram að ákærður hefur vilja til að vinna að því að byggja sig upp, þegar niðurstöður þessa máls liggi fyrir. Þegar þetta er virt, aldur ákærða og að hann hefur ekki sögu um ólöglegan akstur, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum 2 árum haldi ákærður almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga sbr. lög nr. 22/1955.

Ekki þykir í ljósi þess sem fram kemur í vottorði R-kk-ef, ástæða til að rengja það, að ákærði hafi ekki ekið frá slysdegi, svo sem fram komi í málflutningi verjanda hans, S-kk-ef M-kk-ef hrl.

Samkvæmt 101 og 102. gr. umferðarlaga ber nú að svipta ákærða ökurrétti í 6 mánuði frá birtingu dóms þessa.

Í málinu er deilt á hinn háa sakarkostnað skv. framlögðu yfirliti. Fallast má á að kostnaður við að flytja bifreið ákærða af vettvangi og kostnaður vegna réttarkrufningar sé nauðsynlegur, en hann nemur samtals 120.200 krónum. Hins vegar er meira álitamál um kostnaðarreikning frá Fræðslumiðstöð bílgreina hf., en færa má fyrir því rök, að þessi rannsókn heyri undir tæknideild lögreglunnar og eigi sem slík ekki að leiða til aukakostnaðar í málinu. Hraða bifreiðarinnar hefði mátt reikna út eða áætla út frá bremsuförum og samkvæmt töflum, sem tæknideild lögreglu hefur aðgang að. Þá sýndi vettvangsrannsókn að hemlar bifreiðarinnar virkuðu, en tóku ekki jafnt í og hefði mátt án mikils kostnaðar leiða í ljís, það sem áfátt var með var með því að fara með bifreiðina á bifreiðaverkstæði eða í bifreiðaskoðun hjá t.d. Aðalskoðun hf. Rannsókn hafi því orðið umfangsmeiri en efni stóðu til.

Rannsókn þessi leiddi lítið annað í ljós, en það sem frumrannsókn benti til, en ákærði hafði strax viðurkennt að hann hafi verið á 50-60 km hraða m/v klst.. Þó að bifreiðin hafi ekki verið í fullkomnu lagi, er ekki fram komið, að taka hefði átt hana úr umferð vegna lélegs ástands, en aðalskoðnn hafði verið framkvæmd á henni 6. janúar 2005 og hún skyldi næst skoðuð 1. júlí 2006. Þegar þetta er virt, þykir rétt að ákærði beri 1/3 kostnaðar vegna bíltæknirannsóknar en að 2/3 greiðist úr ríkissjóði. Ekki er gerð krafa um málsvarnarlaun.

Ákærður dæmist því til að greiða 223.270 krónur í sakarkostnað, en 204.140 krónur greiðist úr ríkissjóði.

Af hálfu ákæruvaldsins fór A-kvk-nf Þ-kvk-nf fulltrúi sýslumannsins í Hafnarfirði með málið.

DÓMSORÐ

Ákærður, H-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í 1 mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og niður skal hún falla að liðnum 2 árum haldi ákærður almennt skilorð samkvæmt 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 22/1955.

Ákærður er sviptur ökurétti í 6 mánuði frá birtingu dóms þessa.

Ákærður greiði 223.270 krónur í sakarkostnað, en 204.140 krónur af kostnaði sakarinnar greiðist úr ríkissjóði.

G-kk-nf L. J-kk-nf