E-7816/2020

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

Mál þetta er höfðað 16. nóvember 2020 af AMEG lögmönnum, Smáratorgi 3, 200 Kópavogi gegn H-kk-þgf R-kk-þgf[...].

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 342.240 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 270.940 kr. frá 30. október 2019 til 28. febrúar 2020 og af stefnufjárhæð frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins.

Stefndi krefst sýknu og málskostnaðar úr hendi stefnanda.

Aðalmeðferð málsins átti að fara fram 17. m arssl. en var frestað vegna veikinda. Fór aðalmeðferð fram 6. maí 2021.

Málsatvik

Stefnandi kveðst hafa veitt stefnda persónulega lögmannsþjónustu vegna málarekstur félagsins Gljúfrasels ehf., sem stefndi mun vera 100% eigandi að ásamt því að sitjaístjórn og framkvæmdastjórn þess. Þessu neitar stefndi og kveður umbeðna vinnu hafa verið fyrir einkahlutafélag hans en ekki hann persónulega og þetta hafi lögmanni mátt vera ljóst.

Stefnandi kveðst hafa óskað þess að stefndi myndi greiða inn á reikning stefnanda fyrir vinnu og útlagðan kostnað í tengslum við áfrýjun dómi Héraðsdóms Reykjaness í máli nr. E- 1268/2017 til Landsréttar. Stefndi hafi orðið við því með tveimur innborgunum inn á fjárvörslureikning stefnanda 18. júní 2019, og í kjölfarið hafi stefnandi gefið út reikning á hendur stefnda.

Skuld þessi er samkvæmt tveimur reikningum, annars vegar reikningi útgefnum 23. október 2019, að fjárhæð 270.940 kr. sem var á gjalddaga 30. október 2019, og hins vegar reikningi frá 21. febrúar 2020, að fjárhæð 71.300 kr., með gjalddaga 28. febrúar 2020 en skuldin hefur ekki verið greidd.

Málsástæður og helstu lagarök stefnanda

Stefnandi kveður greiðsluskyldu stefnda skýra samkvæmt meginreglu samninga- og kröfuréttar um skuldbindingargildi samninga. Stefnandi hafi innt vinnu sína af hendi í samræmi við góða lögmannshætti, vinnuskýrslu og útgefna reikninga. Stefndi hafi á engum tímapunkti gert athugasemdir við útgefna reikninga, hvorki við tímagjald né fjölda vinnustunda. Þá hafi stefndi ekki gert athugasemdir við aðild sína, enda legið fyrir frá því að stefnandi tók að sér rekstur málsins fyrir Landsrétti að samkomulag hafi veriðum að reikningar fyrir lögfræðiþjónustu stefnanda yrðu gefnir út á stefnda.

Stefnandi byggir kröfu sína á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga, laga nr. 40/2000 um þjónustukaup, einkum VII. kafla laganna, og jafnframt á 1. mgr. 24. gr. laga nr. 77/1998 um lögmenn. Krafa um dráttarvexti styður stefnandi við reglur III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Krafa um málskostnaðar byggir á 1. mgr. 130. gr., sbr. 129. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi varnarþing, vísast til 32. gr. laga nr. 91/1991, um lögheimili stefnda.

Málástæður og helstu lagarök stefnda

Stefndi krefst sýknu vegna aðildarskorts og kveðst aldrei hafa gengist í ábyrgð fyrirgreiðslu á reikningi sem gefa hefði átt út á hendur aðila þess dómsmáls sem um ræddi, Gljúfraseli ehf.

Stefndi kveðst hafa átt í viðskiptum við stefnanda með þeim hætti að Á-kvk-nf S. G-kvk-nf hafi verið lögmaður Gljúfrasels ehf., þegar hún var starfsmaður stefnanda. Þegar hún hafi hætt þar störfum hafi stefndi hætt viðskiptum við stefnanda og E-kk-þf G-kk-þf lögmann sem þar hafi starfað. Á-kvk-nf hafi hins vegar eftir þetta haft samband við E-kk-þf og óskað þess að hann hefði aðkomu að málinu vegna málskots til Landsréttar.

Stefndi kveður málið hafa farið af stað fyrir Landsrétti eftir hefðbundna 10 mánaðabið, en þegar halda hafi átt áfram og búið var að greiða allan kostnað hafi framangreindur E-kk-nf gleymt málinu og því hafi þurft að greiða áfrýjunarkostnað aftur og bíða aðra tíu mánuði. Stefndi telur ekki hægt að deila um að það sé Gljúfrasel sem sé aðili umrædds máls en ekki hann sjálfur. Stefndi kveður svo E-kk-þf hafa stokkið frá málinu, eins og hann orðar það, og fengið reynslulausan lögmann til verksins í annarri tilraun. Sá lögmaður hafi hins vegar ekkert gert og það ekki skipt máli því í ljós hafi komið að verið var að sækja á rangan mann, en það hefði E-kk-nf átt að sjá að gengnum héraðsdómi.

Þegar málið var tekið fyrir í Landsrétti hafi Gljúfraseli verið gert að leggja fram 1.000.000 kr. í málskostnaðartryggingu. Stefndi hafi þá viljað hætta við en kveður nefnd E-kk-þf og Á-kvk-þf hafa hvatt hann áfram og fullyrt að málið væri unnið. Stefndi hafi síðan ekki náð tryggingunni út. Hann fullyrðir að hafa aldrei verið í sambandi við E-kk-þf heldur einungis við Á-kvk-þf sem hafi rætt við E-kk-þf.

Stefndi mótmælir því að hann eigi að greiða fyrir Gljúfrasel ehf., tilhæfulausa og ósamþykkta reikninga á félagið. Þessi málsókn á rangan aðila fyrir tilstuðlan E-kk-ef hafi kostað hann 1.500.000 kr. sem hann hafi þurft að lána félaginu. Ef lögmenn hefðu unnið vinnuna sína hefði málinu aldrei verið áfrýjað enda það verið ónýtt frá byrjun.

Niðurstaða

Ekki verður gerður ágreiningur um að aðili þess máls, sem sú lögfræðiaðstoð sem krafist er hér greiðslu fyrir varðar, er félag með takmarkaðri ábyrgð, Gljúfrasel ehf.

Það félag vara ðili að málisem rekið var fyrir Héraðsdómi Reykjaness en með dómi 5. febrúar 2019 í máli nr. E- 1268/2017, var einstaklingur sýknaður af kröfum félagsins. Því máli áfrýjaði félagið til Landsréttar með áfrýjunarstefnu 8. maí 2019 og var málið þingfest 19. júní það ár. Áfrýjanda, Gljúfraseli ehf. var með úrskurði réttarins 25. júní 2019 gert að leggja fram málskostnaðartryggingu að fjárhæð 1.000.000 kr. Trygging var greidd af stefnda 5. júlí 2019. Málinu fyrir Landsrétti lauk 13. mars 2020 með því að héraðsdómur var staðfestur og áfrýjandi Gljúfrasel ehf., dæmt til að greiða stefnda 800.000 krónur í málskostnað.

Ótvírætt er að mati dómsins að stefnandi ber sönnunarbyrði fyrir því að stefnda beri að greiða fyrir þá lögmannsþjónustu sem sannanlega var unnin vegna framangreindra mála fyrir annan aðila, þ. e. félag sem þó er ágreiningslaust að var í eigu stefnda og þannig nokkuð ljóst að hagstæð úrslit hefðu skipt stefnda máli. Sú sönnunarbyrði hvílir þyngra á stefnanda en ella þar sem hann er sérfróður aðili sem bar að tryggja sér ótvíræða sönnum í þessum efnum í ljósi þess sem blasir við, að það var einkahlutafélag sem var aðili framangreinds máls en ekki stefndi sem einstaklingur.

-------

Ekki er hægt að fallast á með stefnanda þegar hann segir í stefnu málsins, „Fyrir liggur að stefnandi tók að sér að vinna fyrir stefnda persónulega vegna málareksturs félagsins Gljúfrasels ehf.“ Engin afdráttarlaus staðfesting liggur þannig fyrir því í málinu að slíkur samningur hafi komist á, þ. e. um að stefndi tæki á sig persónulega ábyrgð á greiðslu alls kostnaðar vegna þess einkahlutafélags sem aðild átti að framangreindu dómsmáli.

Krafist er greiðslu tveggja reikninga sem báðir eru útgefnir á stefnda persónulega. Annars vegar reikningur útgefinn 23. október 2019 að fjárhæð 270.940 kr. sem sagður er vegna lögfræðiráðgjafar og hins vegar reikningur útgefinn 21. febrúar 2020 með sömu skýringu. Samkvæmt framlögðum tímaskýrslum verður ekki annað ráðið en að reikningarnir séu báðir tilkomnir alfarið vegna reksturs máls Gljúfrasels ehf. fyrir Landsrétti.

Gögn málsins sýna að stefndi hefur leitað lögfræðiaðstoðar áður hjá stefnanda og líklega hafi hann þá notið aðstoðar annars lögmanns en þess sem fór með málið fyrir Landsrétti. Verður ráðið af framlögðum gögnum að rekið hafi verið fyrir stefnda persónulega, mál til innheimtu tryggingabóta og því hafi verið lokið, en stefndi heldur því reyndar fram að það mál sé að einhverju leyti óuppgert. Það er þó ekki sakarefni málsins, en af gögnum má hins vegar ráða að stefndi virðist hafa samþykkt að um 329.599 kr. eftirstöðvar tjónabóta til hans yrðu nýttar til greiðslu fyrir læknisvottorð og vinnu við gjafsóknarleyfi. Einnig verður ekki annað ráðið af samskiptum aðila í málinu, en að stofan, þ. e. stefnandi eða a. m. k. lögmenn þar, hafi verið með a. m. k. annað mál fyrir stefnda eða eftir atvikum tengdan aðila; svokallað „bílamál“.

Fyrir liggur að stefnandi gaf út reikninga á stefnda persónulega en ekki er að sjá að gefnir hafi verið út reikningar á Gljúfrasel ehf. Þá komu allar greiðslur a. m. k. sem getið er um í málinu til stefnanda, frá stefnda persónulega. Fyrir liggur að það félag var á þessum tíma í engum rekstri að því er virðist og illa fært um að standa við skuldbindingar sínar að óbreyttu, enda var það ástæða þess að félaginu var gert að leggja fram málskostnaðartryggingu vegna reksturs málsins í Landsrétti. Þá tryggingu greiddi stefndi einnig. Í erindi til Landsréttar 14. júní 2019 fullyrti lögmaður Gljúfrasels ehf. reyndar að félagið væri þrátt fyrir engar eignir eða tekjur, gjaldfært félag.

Þ ví verður haldið til haga að hvergi í málinu er sjáanlegt að stefndi láti þess sérstaklega getið þegar hann sinnir greiðslutilmælum frá stefnanda í tengslum við rekstur málsins að um sé að ræða greiðslur í þágu Gljúfrasels ehf. Hins vegar getur það eitt og sér, ekki bakað stefnda ábyrgð á greiðslu vegna síðari vinnu og útgefinna reikninga. Þótt þriðji maður greiði þannig skuld annars, varpar það jafnan ekki ábyrgð á hann fyrir frekari og/eða framtíðar skuldum viðkomandi skuldara, án þess að um slíkt sé samið sérstaklega við kröfuhafa.

Þá liggur fyrir tölvuskeyti frá stefnda til E-kk-ef G-kk-ef lögmanns hjá stefnanda frá 21. desember 2018, þar sem stefndi kveðst ætla að klára „ Hvaleyrarbrautina “. Síðar segist stefndi vilja einhenda sér í „málið“ á sinn kostnað en af samhenginu má ráða að það sé á þeim tíma afleiðing þess að gjafsóknarleyfi hafi ekki fengist. Af skeytinu verður þó ekki ráðið um hvaða mál sé að ræða þar, en vart verður ályktað að stefndi hafi verið að sækja um gjafsókn fyrir lögaðila og því ekkert sem bendir til þess að þar sé átt við mál Gljúfrasels ehf. Enda eiga þessi samskipti sér stað talsvert áður en bein aðkoma þessa lögmanns að málinu kom til, og áður en nokkuð var vitað um hvernig úrslit málsins sem hér er undirliggjandi, yrðu í héraði. Í febrúar 2020 eru tölvusamskipti milli sömu þar sem stefndi tekur sérstaklega fram að hannsé „eigandi Gljúfrasels sem er aðili að málinu.“ Lögmaðurinn hafði tekið fram í pósti degi áður að ef gagnaðili Gljúfrasels ehf. í Landsrétti yrði dæmdur til að greiða félaginu málskostnað myndi sú fjárhæð, þ. e. væntanlega þá eign lögaðilans, gang a óskert til hans „upp að 1 milljón króna.“

Því stendur eftir að ekki verða dregnar afdráttarlausar ályktanir um það út frá skrif legum gögnum málsins, hvort stefndi hafi sannanlega mátt líta svo á að útseld þjónusta stefnanda fyrir Gljúfrasel ehf. sem aðila dómsmálsins, hafi verið á hans persónulegu ábyrgð. Verður að gera þá kröfu í málinu að þetta hafi stefnda þá þurft að veraað fullu ljóst. Engar skýrslur voru gefnar fyrir dómi til að freista þess að varpa frekara ljósi á málsatvik og nokkuð er misvísandi hvernig samskipti stefnda voru við stefnanda á því tímabili sem til skoðunar er, þar sem aðilar virðast hafa einnig átt í öðrum viðskiptum. Sú staðreynd að stefndi hafi átt viðskiptareikning hjá stefnanda og reikningar verið gefnir út á hann persónulega áður, sem og að innborganir hafi borist frá honum til stefnanda megnar ekki að mati dómsins að velta sönnunarbyrðinni yfir á stefnda. Í ljósi þess sem að framan greinir verður og að líta svo á að það hafi legið stefnanda nær aðvarpa betra ljósi á málsatvik til að sýna fram á að stefndi hafi tekið á sig skuldbindingu í málinu fyrir hönd Gljúfrasels ehf.

Að virtu framangreindu verður því að líta svo á að stefnanda hafi ekki, gegn eindreginni neitun stefnda, tekist fullnægjandi sönnun um að stefndi hafi skuldbundið sig til að greiða málskostnað einkahlutafélags sem þó var í hans eigu. Engin samskipti eftir að stefnandi gaf út hina umþrættu reikninga gefa slíkt til kynna heldur þvert á móti.

Stefnda verður því að mati dómsins ekki gert að greiða með þessum hætti kostnað við málarekstur fyrir dómi í málisem rekið var sannanlega a. m. k. að formi til, fyrir annan en hann, þótt vissulega sé um nátengdan aðila að ræða. Eins og málið er vaxið og í ljósi þess að stefnandi býr yfir sérfræðiþekkingu á sviðinu verður að telja að skýr krafa verði gerð til hans um að tryggja sér afdráttarlausa sönnun fyrir því að eftir atvikum annar lögaðili eða einstaklingur hafi skuldbundið sig til að greiða fyrir þá þjónustu sem stefnandi veitir. Þá sönnunarbyrði hefur stefnandi að mati dómsins ekki axlað með fullnægjandi hætti í máli þessu.

Með vísan til framangreinds verður stefndi sýknaður af kröfum stefnanda. Ekki eru því efni til að fjalla um máls ástæður stefnda er lúta að meintri slælegri frammistöðu stefnanda í hagsmunagæslu þeirri sem hér um ræðir.

Rétt þykir að hvor aðila beri sinn kostnað af málinu með vísan til 3. m gr. 130. g r. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Fyrir stefnanda flutti málið Þ-kk-nf G-kk-nf lögmaður en stefndi flutti mál sitt sjálfur.

L-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, H-kk-nf R-kk-nf, er sýknaður af kröfum stefnanda AMEG lögmanna slf.

Málskostnaður milli aðila fellur niður.

L-kk-nf K-kk-nf