E-1782/2021

1. Mál þetta, sem var dómtekið 18. nóvember sl., var höfðað 2 5. febrúar 2021 af Ræstitækni ehf., Nýbýlavegi 32 í Kópavogi, gegn húsfélaginu Skaftahlíð 18, Skaftahlíð 1 8 í Reykjavík.

2. Stefnandi krefst þess að stefnda verði gert að greiða honum 549.626 krónur, aðallega með dráttarvöxtum samkvæmt lögum nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. júlí 2020 til greiðsludags en til vara frá málshöfðun til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar úr hendi stefnda og álags á málskostnað.

3. Stefndi krefst aðallega sýknu, en til vara að dómkröfur stefnanda verði lækkaðar að álitum. Þáer krafist málskostnaðar úr hendi stefnanda.

I

Helstu málsatvik

4. Mál þetta verður rakið til þess að 26. ágúst 2011 gerðu stefndi og forveri stefnanda, Hús félaga þjónustan ehf., þjónustusamning þar sem stefnandi tók að sér að sinna ræstingum í sameign Skaftahlíðar 18. Í samningnum var að finna verklýsingu og var gert ráð fyrir þrifum tvisvar í mánuði. Fram kom að heildarkostnaður á mánuði miðað við þrif tvisvar í mánuði væri 9.900 krónur og að verð tengdist vísitölu neysluverðs. Tekið var fram að húsfélög í föstum viðskiptum greiði fyrir þjónustuna með beingreiðslu í gegnum sinn viðskiptabanka. Þá sagði ennfremur að uppsagnarfrestur á ræstingu væri tveir mánuðir miðað við síðasta dag hvers mánaðar. Þessu til samræmis gaf stefnandi mánaðarlega út reikning fyrir þjónustuna og voru þeir greiddir af stefnda í gegnum heimabanka viðskiptabanka hans.

5. M eð tölvubréfi 30. apríl 2016 óskaði stefndi þess að frekari þrif stefnanda á samkvæmt samningnum yrðu stöðvuð. Tekið var fram að þessi stöðvun yrði mögulega tímabundin. Með tölvubréfi stefnanda 4. maí sama ár var tekið fram að uppsagnarfrestur væru tveir mánuðir miðað við síðasta dag hvers mánaðar og myndi stefnandi því vinna út júní. Þá var spurt um ástæðu uppsagnarinnar. Hinn 17. maí svaraði fors vars maður stefnda því til að ástæðan tengdist greiðslum innan húsfélagsins. Mögulega yrði uppsögnin tímabundin og mætti falla frá henni ef málefni röðuðust þannig, eins og það var orðað.

6. Hinn 9. október 2016 sendi fyrirsvarsmaður stefnda tölvupóst til stefnanda og óskaði eftir framhaldi á þrifum á sameign stefnda „í samræmi við fyrra samkomulag“. Með tölvupósti skrifstofu stjóra stefnda, sem sendur var daginn eftir, þakkaði hún fyrir og tók fram að hún þyrfti að „finna tíma aftur fyrir ykkur, verð í sambandi við þig síðar í vikunni“. Samkvæmt gögnum málsins hafði skrifstofustjórinn ekki aftur samband við stefnda.

7. Í júní 2020 hafði fyrirsvarsmaður stefnanda samband við stefnda og tilkynnti að láðst hefði að senda stefnda reikninga vegna þrifa á sameign frá árinu 2016. Í kjölfarið barst stefnda reikningur, dagsettur 30. júní 2020, og sagði í lýsingu „ Þrif/Skaftahlíð 18- okt 16- júlí 20“. Reikningurinn nam 562.628 krónum með virðisaukaskatti.

8. M eð bréfi lögmann s stefnda 12. janúar 2021 var reikningnum mótmælt sem tilhæfulausum. Vísað var til þess að ekki hefði verið samið um frekari þrif á sameign hússins eftir uppsögn á samningi 30. apríl 2016. Þá væri með öllu ósannað að stefnandi hafi sinnt þrifum á sameigninni og hefði hann fyrir tómlæti glatað kröfum sínum.

9. Það liggur fyrir að aðilar leituðust við að ná sátt í málinu en slíkar viðræður báru ekki árangur.

I I

Helstu málsástæður og lagarök stefnanda

10. Stefnandi byggir aðallega á því að aldrei hafi orðið rof á viðskiptasambandi aðila, en til vara að það hafi stofnast að nýju haustið 2016. Stefnda beri í samræmi við almennar reglur að greiða stefnanda fyrir unna þjónustu, enda skuli samningar standa. Í þeim efnum er vísað til meginreglna samningaréttar og kröfuréttar.

11. Stefandi tekur fram að dómkrafan sé byggð á gjaldskrá frá 2016. Fjárhæð kröfunnar miðist við umsamið mánaðargjald, það er 12.782 krónur, sem sé margfaldað með 43 mánuðum, þ. e. febrúar 2017 til og með ágúst 2020. Krafan sé afmörkuð með þessum hætti í ljósi fyrningarreglna, sbr. lög nr. 150/2007 um fyrningu kröfuréttinda.

12. V ísað er til þess að stefndi haldi því fram að þjónustan sem reikningurinn er grundvallaður á hafi ekki átt sér stað. Hins vegar liggi fyrir svokallaðir viðverulistar sem séu líklega frá árinu 2017 eða 2018, en forsvars maður stefnda hafi sent stefnanda þessa lista. Þá séu þessi mótmæli ekki í samræmi við samþykki stefnda við því að greiða fyrir um helming veittrar þjónustu sem nemi kröfum til um tveggja ára. Leggja beri til grundvallar að þjónusta stefnanda hafi hafist strax í kjölfar erindis stefnda haustið 2016, enda sé afar ótrúverðugt og almennt ósennilegt að fjölmargir mánuðir hafi liðið þar til þjónustan hófst að nýju. Að sama skapi sé ótrúverðugt að stefnandi hafi skyndilega farið að sinna þjónustunni stopult. Bent er á að engar athugasemdir hafi verið gerðar af hálfu stefnda á árabilinu 2011 til 2016. Byggt er á því að stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því að stefnandi hafi ekki hafið þjónustu að nýju fyrr en mun síðar og þá hvenær það hafi verið, sbr. undirstöðurök 1. mgr. 50. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þá er vísað til þess að stefnandi hafi leitt fyrir dóminn starfsmenn hans sem hafi staðfest að þjónustan hafi verið veitt. Þá telur stefndi skýringar fyrirsvarsmanns stefnda um þess efnis að hann hafi talið aðra eigendur í húsinu hafa greitt fyrir þrif ótrúverðugar og til marks um þeir sem eigi aðild að húsfélaginu hafi vitað eða mátt vita að stefndi hefði sinnt þjónustunni en ekki rukkað fyrir hana.

13. Til stuðnings dráttarvaxtakröfu stefnanda er aðallega vísað til 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001, en til vara byggt á 4. mgr. 5. gr. sömu laga. Um vaxtafót er vísað til 6. gr. laganna.

14. Krafa um málskostnað er reista á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991. Þá er þess krafist með vísan til c-liðar 1. mgr. 131. gr. laganna að stefnda, og eftir atvikum lögmanni hans, sbr. 4. mgr. 131. gr., verði gertað greiða stefnanda málskostnað óháð málsúrslitum verið endurteknar í greinargerð og málsvörn fyrir dómi staðhæfingar og mótbárur sem hann vissi eða mátti vita að væru rangar eða haldlausar.”

15. Til stuðning kröfu um álag á málskostnað er vísað til þess að stefndi hafi neitað að inna af hendi greiðslu þó fyrir liggi sannanir um samningssamband og að þjónustunni hafi verið sinnt. Þá verði ráðið af gögnum málsins að fyrirsvarsmaður stefnda hafi verið í vondri trú um ástæður þess að reikningar bárust ekki frá stefnanda. Vegna málatilbúnaðar lögmanns stefnanda í bréfi frá 12. janúar 2021 sé krafist álags á málskostnað samkvæmt 2. mgr. 131. gr. laga nr. 91/1991, sbr. c-lið 1. mgr. 131. gr. sömu laga.

III

Helstu málsástæður og lagarök stefnda

16. Stefndi mótmælir því að ekki hafi orðið rof á viðskiptasambandi aðila með uppsögn í apríl 2016. Það megi skýrlega sjá af tölvupóstsamskiptum aðila frá apríl og maí 2016 að um uppsögn hafi verið að ræða og hafi stefnandi sjálfur krafist greiðslu í samræmi við ákvæði þágildandi þjónustusamnings um tveggja mánaða uppsagnarfrest.

17. Stefnandi byggir á því að ekkert samnings- eða viðskiptasamband hafi stofnast á milli aðila í október 2016 um áframhaldandi þrif á sameign í húsnæði stefnda. Þá sé með öllu ósannað að stefnandi hafi veitt nokkra þjónustu. Í tölvupósti frá skrifstofustjóra stefnanda 10. október 2016 komi skýrlega fram sá fyrirvari að finna verði tíma fyrir stefnda og að stefnandi muni vera í sambandi við forsvarsmann stefnda í sömu viku. Óumdeilt sé að stefnandi hafði ekki samband við stefnda, sem og að stefndi fékk aldrei tilkynningu um hvort stefnandi hefði fundið tíma fyrir hann. Þvert á móti liggi fyrir að stefnandi átti engin samskipti við stefnda í um fjögur ár. Á því tímabili hafi stefndi aldrei fengið sendan reikning vegna meintra þrifa stefnanda og hafi vinnuskýrslum ekki verið framvísað. Þannig liggi engin gögn fyrir sem staðfesti að samningur hafi komist á eða að þjónusta hafi verið innt af hendi. Sönnunarbyrði um framangreint hvíli alfarið á stefnanda. Stefndi hafi verið í góðri trú um að ekkert samningssamband hefði stofnast að nýju og liggi ekkert fyrir sem hafi mátt gefa honum tilefni til að ætla annað.

18. Stefna ndi hafi því ekki haft ástæðu til að segja upp hinum meinta samningi eða hafa eftirlit með framkvæmd hans, sbr. m. a. I. og III. kafla laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, sem og 4. og 9. gr., sbr. einnig VIII. kafla laga nr. 42/2000 um þjónustukaup. Það sé ótækt að stefnandi, sem gefi sig út fyrir að vera sérfræðing við að þjónusta húsfélög, telji sig geta lýst því yfir að hann hafi veitt húsfélagi þjónustu í um fjögur ár án þess að hafa nokkur gögn því til stuðnings.

19. Stefndi leggur áherslu á að stefnandi beri sönnunarbyrði fyrir því að félagið hafi innt af hendi þjónustu í samræmi við efni samnings. Engin samtímagögn liggi fyrir sem styðji kröfu stefnanda, en hann hafi aðeins lagt fram óundirrituð viðverublöð sem fundust eftir að hann setti fram kröfu sína. Þessi blöð séu óundirrituð, tilgreini flest ekkert ártal og hafi ekki verið afhent stefnda. Þá gætu þau hafa verið útbúin hvenær sem er, svo sem á samningstímabilinu 2011 til 2016. Þá virði st blöðin aðeins tiltaka um 23 viðveru mánuði en stefnandi geri kröfu um greiðslu fyrir 43 viðverumánuði. Allan vafa beri að túlka stefnda í hag, sbr. m. a. 36. gr. b. og c. laga nr. 7/1936.

20. Verði talið að samningur hafi komist á milli aðila og þjónusta verið innt af hendi er byggt á því að þjónustan hafi ekki uppfyllt skilyrði laga nr. 42/2000 um þjónustukaup. Leggja verði til grundvallar að vinnubrögð stefnanda hafi verið ófullnægjandi og óásættanleg fyrir stefnda sem kaupanda þjónustunnar, sbr. m. a. 4. gr. laganna. Þannig geti stefnandi ekki sýnt fram á að þjónusta hafi verið veitt í samræmi við efni meints samnings um þrif tvisvar í mánuði. Þá hafi stefnandi ekki fylgt þeirri samningsvenju aðila að senda mánaðarlega reikninga og viðverulista og gefa stefnda tækifæri á að þiggja eða hafna frekari þjónustu. Hafi þjónustan því verið gölluð í skilningi 9. gr. laga nr. 42/2000 og hafi stefnda verið heimilt að halda eftir greiðslu þar til úrbætur færu fram, sbr. 3. mgr. 11. gr. sömu laga.

21. Stefnandi byggir jafnframt á því að uppfyllt séu skilyrði til að víkja meintum samningi til hliðar á grundvelli 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Það sé verulega ósanngjarnt fyrir stefnanda að bera samninginn fyrir sig með hliðsjón af stöðu samningsaðila og því að stefnandi hefur þverbrotið þær skuldbindingar sem hvíldu á honum samkvæmt samningnum. S taða samningsaðila sé verulega ójöfn þar sem annars vegar sé um að ræða fyrirtæki sem sérhæfi sig í að þjónusta húsfélög og hins vegar lítið húsfélag. Stefnandi hafi ekki sinnt skyldum sínum samkvæmt samningi aðila frá 2011, svo sem þeirri skyldu að stofna kröfur mánaðarlega. Þá hafi stefnandi ekki veitt stefnda upplýsingar um veitta þjónustu eða gefið stefnda tækifæri til að afpanta þjónustuna. Hafi stefnandi þannig brotið gegn ákvæðum laga nr. 4 2 /2000 sem sett voru til verndar neytendum við þjónustukaup. Stefndi telur jafnframt að stefnandi geti ekki borið fyrir sig viðskiptin þar sem það sé óheiðarlegt í skilningi 33. gr. laga nr. 7/1936 og vísast um það til framangreindra röksemda.

22. Verði ekki fallist á framangreindar málsástæður er byggt á því að krafa stefnanda hljóti að vera fallin niður vegna tómlætis. Á tímabilinu frá október 2016 til loka maí 2020 hafi stefnandi ekki sett fram neinar kröfur um greiðslu fyrir þjónustu. Stefndi hafi í öllu falli ekki haft neina vitneskju um tilvist samnings fram að því tímamarki. Þar sem stefnandi hafi látið undir höfuð leggjast að sækja kröfur sínar í allt að fjögur ár og verði þær að teljast niður fallnar fyrir tómlæti.

23. Röksemdum stefnanda fyrir málskostnaðarkröfu og kröfu um álag á málskostnað er harðlega mótmælt. V ísað er til þess að ásakanir stefnanda séu úr lausi lofti gripnar, meiðandi og engum rökum studdar. Þá skuli allar kröfur koma skýrlega fram í stefnu og sé áskilnaður um síðari kröfur, svo sem um álag á málskostnað, marklaus.

24. Kröfum stefnanda um dráttarvexti er mót mælt með vísan til þess að þær séu ekki í samræmi við ákvæði laga nr. 38/2001 eða d-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Bera að vísa kröfunum frá dómi eða sýkna stefnda.

25. Varakrafa stefnda um lækkun á dómkröfu stefnanda er byggð á sömu röksemdum og aðalkrafa um sýknu. Tekið er fram að meint þjónusta hafi í öllu falli verið verulega gölluð og eigi stefndi því rétt til afsláttar sem svari til gallans, sbr. 13. gr. laga nr. 44/2000. Telji stefnandi sig eiga rétt á einhverri greiðslu vegna þjónustunnar þá beri hann sönnunarbyrði fyrir því hvaða þjónustu hann hafi veitt sem greiða beri fyrir. Þá hljóti tómlæti stefnanda við að hafa uppi kröfur sínar að leiða til verulegrar lækkunar aðalkröfu.

IV

Niðurstaða

26. Aðila greinir á um skyldu stefnda til að greiða reikning stefnanda frá 30. júní 2020 vegna þrifa á sameign fjöleignarhússins að Skaftahlíð 18 frá hausti 2016. Í húsinu eru fjórar íbúðir. Lýtur ágreiningurinn einkum að því hvort samningur hafi komist á milli aðila um þrifin, hvort þjónustan hafi verið innt af hendi og hvort tómlæti stefnanda við innheimtu greiðslna hafi þýðingu.

27. Það liggur fyrir að aðilar sömdu 26. ágúst 2011 um að stefndi sinnti þrifum á sameign hússins tvisvar í mánuði og um greiðslu vegna þessa sem skyldi taka mið af vísitölu neysluverðs. Gert var ráð fyrir því að stefndi greiddi fyrir þjónustuna mánaðarlega í gegnum heimabanka. Þessu til samræmis gaf stefnandi í hverjum mánuði út reikning vegna þjónustunnar og voru reikningarnir greiddir af stefnda í gegnum heimabanka viðskiptabanka húsfélagsins.

28. Að virtum tölvupóstsamskiptum aðila frá apríl og maí 2016, sem áður hefur verið gerð grein fyrir, verður lagt til grundvallar að stefndi hafi sagt upp þjónustusamningi við stefnanda hinn 30. apríl 2016. Verður í þeim efnum að líta til þess að s t efndi óskaði eftir því að þrifin yrðu stöðvuð og að skrifstofustjóri stefnanda vísaði til ákvæðis um uppsagnarfrest í þjónustusamningi aðila, sem og til þess að greiða þyrfti í samræmi við það. Sætti það ekki andmælum af hálfu stefnda. Samkvæmt þessu leið samningssamband aðila undir lok með uppsögn þjónustusamningsins.

29. Eins og rakið hefur verið óskaði fors vars maður stefnda með tölvupósti 9. október 2016 eftir því að þjónustunni yrði framhaldið „ skv. fyrra samkomulagi við Húsfélagaþjónustuna “. Skrifstofustjóri stefnanda svaraði daginn eftir: „ [þ]arf að finna tíma aftur fyrir ykkur, verð í sambandi við þig síðar í vikunni“. Það er ágreiningslaust að stefnandi hafði ekki aftur samband við stefnda vegna þessa. Verður raunar ekki séð að aðilar hafi átt í neinum samskiptum fyrr en í júní 2020 þegar forsvars maður stefnanda tjáði stefnda að láðst hefði að senda reikninga vegna þrifa frá haustinu 2016. Liðu þannig tæp fjögur ár frá framangreindum tölvupóstsamskiptum aðila og þar til greiðslu vegna þrifa á sameign hússins var krafi staf hálfu stefnanda.

30. Aðila greinir á um hvort þjónustan hafi í reynd verið innt af hendi. Af hálfu stefnanda hafa ekki verið lögð fram gögn, svo sem vinnuskýrslur, sem styðja að starfsmenn á hans vegum hafi komið tvisvar í mánuði í umrætt fjöleignarhús og sinnt þar þrifum á þeim tíma sem um ræðir. Eftir að stefnandi krafðist greiðslu í júní 2020 kveðst fors vars maður stefnda hafa fundið lista í þvottahúsi sem voru merktir Húsfélaga þjónustunni ehf. Þar er gerð grein fyrir tilteknum verkþáttum við þrif og gert ráð fyrir því að hakað sé við þá af hálfu starfsmanna. Forsvars maður stefnda sendi stefnanda viðveru listana eftir að ágreiningur reis þeirra á milli og er því ekki um að ræða gögn sem stefnandi afhenti húsfélaginu vegna þjónustunnar. Dagsetningar sem greinir á listunum eru óljósar og er ártal eingöngu tilgreint á einum listanum þar sem handskrifað er efst í hægra horn 2018. Hafa ber í huga að stefnandi sinnti þrifum fyrir stefnda frá haustinu 2011 til apríl 2016 og munu þá almennt hafi verið fylltir út listar af þessu tagi. Þeir listar sem liggja frammi eru ekki undirritaði raf tilteknum starfsmönnum stefnanda og verður ekki séð að þeir nái yfir það tímabil sem um ræðir. Í því sambandi er einnig til þess að líta að 1 2. október 2020 sendi fors vars maður stefnanda tölvupóst til annars starfsmanns þar sem spurt var hver hefði séð um þrifin í húsinu frá 2016 til 2018, sem og hvort það hefði tekið svona langan tíma að koma þrifunum í gang. Þá bera dagsetningar á listunum ekki heldur með sér að viðverutímar hafi verið 43 eins og byggt er á af hálfu stefn anda. Að öllu virtu telur dómurinn umrædda viðverulista ekki geta stutt kröfu stefnanda.

31. Af hálfu stefnanda voru þrír starfsmenn fyrirtækisins leiddir fyrir dóminn til að gefa vitnaskýrslu. Fram kom í skýrslu A-x-x L-x-x að hann hefði unnið við þrif í húsinu áárunum 2011, 2012 og 2014, auk þess sem hann hefði komið þangað um fimm til sex sinnum á árinu 2018. Þá kom fram í skýrslu M-x-x S-x-x að hann væri nú í veikindaleyfi og hefði lent í slysi á árinu 2019, en minntist þess að hafa komið að þrifum í húsinu eitthvað á árunum 2016 til 2020. Loks kom fram í skýrslu H-x-x M-x-x að hún hefði unnið að þrifum í húsinu frá nóvember 2019 og kvaðst hún hafa komið þangað einu sinni í viku. Afturámóti er óumdeilt að samkvæmt fyrri samningi aðila bar eingöngu að þrífa tvisvar í mánuði.

32. F ors vars maður stefnda, sem býr í húsinu, gaf jafnframt skýrslu fyrir dómi. Fram kom að hann hefði gert ráð fyrir því að skrifstofustjóri stefnanda myndi hafa samband í því skyni að ganga frá nýju samkomulagi, eins og boðað hefði verið. Það hefði ekki gengið eftir og hefðu eigendur íbúða í húsinu meðal annars rætt að þeir myndu sjálfir annast þrif á sameigninni. Hann kvaðst stundum hafa séð fólk í húsinu sem hefði verið frá Ræstitækni en talið þau vera við störf á vegum eigenda einstakra íbúða. Þá komu fyrir dóminn H-kk-nf S-kk-nf og B-kk-nf I-kk-nf T-kk-nf sem voru eigendur íbúða í húsi nu á þeim tíma sem um ræðir. Fram kom í skýrslu H-kk-ef, sem hefur búið í húsinu frá árinu 2003, að samningi við stefnanda um þrif sameignar hefði verið sagt upp árið 2 0 16 og hefði hann ekki orðið var við þrif á vegum fyrirtækisins eftir þann tíma. Hefðu íbúar í húsinu þrifið sameignina reglulega oghann sjálfur komið að þrifum mánaðarlega frá árinu 2016. Þá kom fram í skýrslu B-kk-ef að hann hefði ekki orðið var við að starfsmenn á vegum stefnanda sinntu þrifum í húsinu eftir að þjónustusamningi var sagt upp. Fram kom að hann og eiginkona hans hefðu oft þrifið sameignina sjálf. Þá hefði ástand sameignarinnar verið þess eðlis að þau hefðu komið athugasemdum á framfæri hefðu þau taliðað fagaðili sinnti þrifum.

33. Við úrlausn málsins er til þess að líta að veruleg áhöld eru um að nýr samningur hafi komist á milli aðila um þrif sameignarinnar eftir að fyrri samningi var sag t upp í aprí l 2016. Telja verður að það hafi staðið stefnanda, sem fyrirtækis sem sérhæfir sig í þrifum fyrir húsfélög, næst að tryggja sér sönnun um að samnings samband hafi komist á að nýju. Aftur á móti boðaði stefnandi, eins og áður hefur verið rakið, að haft yrði samband við stefnda í október 2016 en óumdeilt er að það var ekki gert. Þá var sá fyrirvari á svari stefnanda að finna þyrfti tíma fyrir stefnda. Hvað sem því líður og þar sem samningar eru ekki formbundnir hefur þýðingu hvort starfsmenn stefnanda hafi í reynd frá október 2016 sinnt þrifum á sameign hússins í samræmi við fyrri samning aðila. Að virtri stöðu stefnanda og atvikum, þar með talið því að reikningar vegna þjónustunnar voru ekki sendir stefnda í um fjögur ár, telur dómurinn stefnanda bera sönnunarbyrðina fyrir þvíað svo hafi verið. Stefnandi hefur, eins og áður greinir, ekki lagt fram gögn sem sýna fram á að þrif hafi farið fram á þeim tíma sem um ræðir. Þá telur dómurinn skýrslutökur fyrir dómi ekki renna nægilegum stoðum undir þetta atriði. Var þannig til að mynda ekki skýrt hvenær starfsmenn stefnanda könnuðust við að hafa komið að þrifum í húsinu og náði framburður þeirra ekkki til alls þess tímabils sem um ræðir. Þá báru íbúar í húsinu um að þeir hefðu sjálfir þrifið sameignina á þeim tíma sem um ræðir. Til þess er einnig að líta að stefnandi sýndi af sér verulegt tómlæti þar sem reikningar vegna þjónustunnar voru ekki sendir stefnda í um fjögur á rog var þar um verulegt frávik frá venju í fyrra samningssambandi aðila að ræða.

34. Að öllu framangreindu virtu telur dómurinn að sýkna verði stefnda af kröfu stefnanda.

35. Samkvæmt þessum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað sem telst hæfilega ákveðinn með þeim hætti sem í dómsorði greinir. Er því ekki tilefni til að taka afstöðu til kröfu stefnanda um að álag á málskostnað.

Á-kvk-nf R-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Stefndi, Húsfélagið Skaftahlíð 18, er sýkn af kröfum stefnanda, Ræstitækni ehf.

Stefnandi greiði stefnda 7 0 0.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf R-kvk-nf