S-494/2006

Mál þetta var dómtekið að lokinni framhaldsaðalmeðferð 16. febrúar sl. en málið var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 15. ágúst 2006, á hendur Þ-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Írabakka 14, Reykjavík,

„fyrir líkamsárásir að kvöldi laugardagsins 8. apríl 2006

I.

með því að hafa, á jarðhæð veitingastaðarins Skíðaskálans í Hveradölum, veist að B-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, og skallað hann í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut brot framanvert í nefbeini.

II.

með því að hafa í framhaldi af fyrrgreindri líkamsárás veist að B-kk-þgf G. S-kk-þgf, kt. 000000-0000, í stiga á veitingastaðnum, og slegið hann hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að B-kk-nf nefbrotnaði.

Ákæruvaldið telur brot ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Af hálfu B-kk-ef G. S-kk-ef gerir Á-kvk-nf Ó-kvk-nf, hrl. kröfu um að ákærða verði gert að greiða B-kk-þgf miskabætur að fjárhæð kr. 600.000 auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 frá 8. apríl 2006 til 16. júlí 2006, en með dráttarvöxtum frá þeim degi til greiðsludags, auk skaðabóta að fjárhæð kr. 43.074 með dráttarvöxtum frá 16. júlí 2006 til greiðsludags og málskostnaðar.

Af hálfu B-kk-ef G-kk-ef gerir J-kk-nf I-kk-nf P-kk-nf, hdl., kröfu um að ákærða verði gert að greiða B-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð kr. 250.482 auk vaxta skv. 7. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi til birtingardags ákæru, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 3. kafla vaxtalaga til greiðsludags.“

Aðalmeðferð málsins hófst þann 14. nóvember 2006. Var málinu frestað til framhalds aðalmeðferðar þann 13. desember s.á. Þann dag mætti vitnið B-kk-nf ekki og var málinu frestað til 6. febrúar sl. Þann dag fengust ekki túlkar fyrir vitnið B-kk-þf en hann er heyrnarskertur. Fór framhald aðalmeðferðar því fram 16. febrúar sl.

Af hálfu verjanda ákærða er aðallega krafist sýknu af refsikröfunni, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst ákærði að bótakröfum verði vísað frá dómi en til vara er krafist verulegrar lækkunar á bótakröfum. Þá er þess krafist að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Málsatvik:

Samkvæmt gögnum málsins liggur fyrir að lögregla var kölluð að Skíðaskálanum í Hveradölum um kl. 20:23 að kvöldi 8. apríl 2006 vegna slagsmála. Fóru tvær lögreglubifreiðar á vettvang auk sjúkrabifreiðar. Þegar lögreglan kom að afleggjara að Skíðaskálanum voru þar átök á milli ákærða, S-kk-ef P-kk-ef A-kk-ef og S-kk-ef Þ-kk-ef B-kk-ef. Ákærði lá þá slasaður í jörðinni og var S-kk-nf mjög æstur. Önnur lögreglubifreiðin ásamt annarri sjúkrabifreiðinni fóru að Skíðaskálanum og hittu þar fyrir árásarþolana, B-kk-þf G. S-kk-þf og B-kk-þf G-kk-þf auk annarra vitna. Í framhaldi voru S-kk-nf og S-kk-nf Þ-kk-nf handteknir og færðir í fangaklefa á Selfossi. Ákærði, sem var slasaður á höfði, var fluttur með sjúkrabifreið á slysadeild Landspítalans í Fossvogi. B-kk-nf var auk þess fluttur á slysadeild Landspítalans þar sem hann virtist nefbrotinn en B-kk-nf var fluttur til síns heima. Eftir skoðun á slysadeild var ákærði fluttur í fangaklefa hjá lögreglunni í Reykjavík. Segir svo í lögregluskýrslu að ekki hafi reynst unnt að taka framburð af ákærða, S-kk-þgf M-kk-þgf og S-kk-þgf vegna annarlegs ástands þeirra.

Í upplýsingaskýrslu lögreglunnar kemur fram að B-kk-nf hafi setið í sófa á jarðhæð Skíðaskálans er ákærði kom að honum og endaði með því að skalla hann í nefið. Í framhaldi hafi ákærði hlaupið upp stigann en þar hafi vitnið B-kk-nf verið að ganga niður af annarri hæð hússins og staðnæmst á stigapalli. Hafi þá ákærði komið hlaupandi að honum og kýlt hann í nefið án nokkurs tilefnis.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir lögreglu og dómi.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu þann 9. apríl 2006. Sagði ákærði fyrir lögreglu að hann myndi ekki eftir því sem gerðist í Skíðaskálanum í umrætt sinn. Sagði ákærði að hann myndi ekki þekkja brotaþola en hann hafi verið mjög ölvaður er hann kom í Skíðaskálann um kvöldið. Hann mundi ekki um hvaða leyti hann kom þangað. Ákærði sagðist hafa byrjað drykkju um kl. 14.00 fyrr um daginn og drukkið Ópal-skot og bjór. Telur ákærði að hann hafi drukkið eina kippu af bjór, sex bjóra og slatta af Ópal-skoti. Upplýsti ákærði að hann hefði ekki neytt áfengis í marga mánuði en hann sé á flogaveikilyfjum er komi í veg fyrir floga- og krampaköst. Sagðist ákærði ekki mega neyta áfengis vegna sjúkdómsins og því hafi hann í raun farið í „blackout“, óminnisástand. Sagði ákærði að honum hefði verið boðið af félögum sínum á árshátíð í Skíðaskálann en fljótlega eftir að hann kom þangað hafi hann farið í óminnisástand. Ákærði segist þó muna að hann hafi verið færður í einhvern bíl, stóran, en hann segist ekki muna eftir því að hafa verið færður á slysadeildina í Fossvogi. Næst mundi ákærði eftir sér í klefa lögreglunnar í Reykjavík. Ákærði sagðist ekki muna til þess að hafa lent í átökum við dyravörð fyrir utan Skíðaskálann.

Ákærði kom aftur fyrir hjá lögreglunni 16. júní 2006 þar sem honum var kynnt bótakrafa beggja brotaþola. Ákærði kvaðst fallast á að greiða útlagðan kostnað, samtals að fjárhæð fjörutíu og þrjú þúsund sjötíu og fjórar krónur, en hafnaði því að greiða vexti og miskabótakröfuna. Jafnframt samþykkti ákærði að greiða útlagðan kostnað vegna bótakröfu B-kk-ef að fjárhæð tólf þúsund sjö hundruð áttatíu og tvær krónur en hafnaði miskabótakröfunni. Ákærði sagðist þurfa að taka lyfið Trileptal vegna sjúkdóms sem hann hefði nýverið greinst með en hann hafi ekki vitað til þess að óæskilegt væri að drekka áfengi jafnframt. Þennan dag hafi hann verið búinn að taka inn tvær töflur, 300 mg, en ekki verið búinn að drekka meira en þrjá hálfs lítra bjóra og eitthvað smávegis af Tópas-skoti skömmu áður en þetta gerðist. Ákærði sagðist aldrei áður hafa fengið „blackout.“

Fyrir dómi sagði ákærði að hann myndi ekki eftir því sem honum væri gefið að sök í ákæru. Sagðist ákærði bara muna að hann hafi verið á leið til Skíðaskálans. Hann hafi verið búinn að drekka um þrjá bjóra en hann hafi alls ekki verið drukkinn. Sagðist hann muna eftir að hafa borðað forréttinn á staðnum en meira muni hann ekki frá kvöldinu. Næst muni hann eftir sér í klefa lögreglunnar daginn eftir. Sagðist ákærði muna eftir að hafa tekið eitt staup af Tópas-skoti en hann viti að hann geti ekki drukkið áfengi vegna áhættunnar á því að fá flogaveikiköst daginn eftir drykkju. Hann þori almennt ekki að drekka áfengi þar sem hann viti aldrei fyrirfram hvort hann fái flogaköst eða ekki. Ákærði sagðist hafa veikst 6. mars 2006 og fengið þá fyrst flogakast. Um sé að ræða æðaflækjur við heila og valdi það flogum. Hann hafi farið utan í aðgerð í ágúst sl. Hann taki lyfið Trileptal, tvisvar sinnum 300 mg á dag, en hann hafi byrjað að taka þau lyf í mars 2006. Ákærði sagðist ekki hafa vitað til þess að áfengi og lyfin færu ekki saman en hann hafi lesið um að það væri óæskilegt að drekka áfengi með lyfjunum. Sagði ákærði að hann yrði fyrir minnisleysi þegar hann fengi flogaköst. Ákærði segist enga fyrirboða fá fyrir flogaköstin en hann detti niður og fái krampa. Þá muni ákærði ekki eftir því að hafa farið á sjúkrahús eftir atburðinn sem ákært er fyrir.

Vitnið B-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Furugrund 16, Kópavogi, skýrði svo frá fyrir lögreglu að hann hefði verið staddur í Skíðaskálanum á árshátíð sem þar var haldin. Á milli mála kvaðst hann hafa farið niður á næstu hæð, jarðhæðina, og sest þar í sófa við fatageymsluna ásamt vitninu N-kvk-þgf M-kvk-þgf og Ó-kvk-þgf, konu B-kk-ef. Segir B-kk-nf að árásarmaðurinn hafi komið þar að og stillt sér upp fyrir framan hann og beint síðan máli sínu að N-kvk-þgf M-kvk-þgf og sagt „er ég fullur“? Sagði B-kk-nf að N-kvk-nf M-kvk-nf hefði svarað á móti að hann væri það ekki, hann væri bara flottur. Eftir þetta hafi maðurinn snúið sér að B-kk-þgf og farið að pota fingri í hann, þrisvar til fjórum sinnum í öxlina á honum. Sagðist vitnið ekkert hafa aðhafst og þá hefði maðurinn farið að pota í höfuð hans. Þá kvaðst B-kk-nf hafa staðið upp og sagt „viltu hætta þessu drengur.“ Sagði vitnið að það hefði rétt verið búið að sleppa orðinu þegar maðurinn skallaði hann í nefið. Sagðist vitnið þá hafa spyrnt manninum í burtu með fætinum og sett sig í stellingar til að taka á móti honum. Við það hafi árásarmaðurinn farið í burtu og kallað „S-kk-nf, S-kk-nf.“ Sagði vitnið að árásarmaðurinn hefði hlaupið upp stigann sem lá upp á næstu hæð og það næsta sem gerðist var að vitnið heyrði læti og skarkala berast ofan úr stiganum. Vitnið kvaðst ekki hafa haft sjónsvið ofar í stigann þaðan sem það stóð við sófann. Vitnið sagðist í framhaldi hafa farið upp og þá séð vitnið B-kk-þf við stigapallinn allan blóðugan í framan og nefið skakkt. Benti B-kk-nf á áráramanninn sem vitnið sagði að væri sá sami og hefði skallað sig. Vitnið kvað árásarmanninn hafa verið grannan, frekar hávaxinn, skolhærðan að sig minnti og klæddan í gráa flíspeysu með hettu að sig minnti en peysan hafi verið lík háskólabol, og bláar gallabuxur. Vitnið kvaðst hafa séð þegar árásarmaðurinn var dreginn út úr húsi en þar hafi slagsmál haldið áfram. Vitnið kvaðst hafa leitað á slysadeild en þar hafi verið mikil örtröð og lagði það ekki í að bíða þar. Vitnið leitaði til Háls-, nef- og eyrnadeildar þann 12. apríl þar sem myndir voru teknar af honum.

Vitnið B-kk-nf sagði fyrir dómi að hann hefði setið í sófa á fyrstu hæðinni ásamt N-kvk-þgf M-kvk-þgf og Ó-kvk-þgf. Ákærði hafi komið að þeim og átt einhver orðaskipti við N-kvk-þf en hafi síðan komið að sér og staðið fyrir framan sig og byrjað að pota í ennið á sér og ekki hætt þrátt fyrir að hann hafi verið beðinn um það. Þá hafi vitnið staðið upp og ákærði þá um leið skallað vitnið í andlitið. Vitnið hafi þá sparkað í átt að ákærða sem þá hafi hlaupið í burtu og kallað „S-kk-nf, S-kk-nf“ og síðan hlaupið upp stigann. Vitnið hafi þá heyrt einhver læti frá stiganum og skömmu seinna hafi stúlka komið niður og sagt að B-kk-nf, maður Ó-kvk-ef, hefði verið sleginn. Vitnið hafi þá farið upp stigann og séð B-kk-þf útataðan í blóði, þar sem hann benti á ákærða og sagði „það var þessi, það var þessi“. Ákærði hafi þá legið á gólfinu ásamt öðrum sem reyndu að yfirbuga hann. Vitnið sagði að ákærði hefði greinilega verið mikið drukkinn. Vitnið sagði að bein hefði brotnað í nefi þess við atlöguna að sér. Í dag ætti vitnið ekki við nein vandamál að stríða nema að öndunin væri aðeins þrengri í gengum aðra nösina.

Vitnið B-kk-nf G. S-kk-nf, kt. 000000-0000, Laufengi 182, Reykjavík, gaf skýrslu hjá lögreglu þann 24. apríl 2006. Sagði vitnið að það hefði í umrætt sinn verið statt í Skíðaskálanum á árshátíð. Um kvöldmatarleytið eftir að það hafði lokið við forrétt fór það ásamt Ó-kvk-þgf eiginkonu sinni, B-kvk-þgf og N-kvk-þgf M-kvk-þgf niður til að reykja. Sagðist vitnið ekki hafa verið niðri á jarðhæð með þeim þar sem það reykti ekki en farið upp. Eftir að hafa setið uppi í tíu til fimmtán mínútur ákvað vitnið að fara niður til hinna. Þegar það var komið ein þrjú þrep niður í stigann hafi það séð mann koma upp stigann. Vitnið sagðist hafa verið að horfa til hliðar þegar það vissi ekki fyrr en það var slegið fyrirvaralaust með krepptum hnefa í andlitið þannig að höggið kom undir nefið. Sagði vitnið að það hefði bent B-kk-þgf á árásarmanninn rétt eftir atvikið. Þá sagðist vitnið hafa séð árásarmanninn á Slysadeild Landspítalans en það var flutt þangað um kvöldið. Greindi vitnið frá því að árásarmaðurinn hefði verið í grárri hettupeysu og í fjósagallabuxum og taldi hann vera um átján til nítján ára, háan og grannan. Kvaðst vitnið hafa verið með gleraugu þegar það varð fyrir árásinni en þau hefðu brotnað. Vitnið sagðist vera búið að fara í þrjár aðgerðir vegna nefbrotsins sem það hlaut við árásina.

Vitnið B-kk-nf kom fyrir dóminn. Vitnið er heyrnarskert og voru tveir túlkar frá Samskiptamiðstöðinni sem túlkuðu fyrir sakflytjendur og dóminn. Sagðist vitnið hafa verið ásamt eiginkonu sinni á árshátíð í Skíðaskálanum umrætt kvöld. Eftir forrétt hefði vitnið ásamt fleirum farið niður til að reykja. Vitnið sagðist ekki reykja svo það hefði farið, ásamt félaga sínum, aftur upp á næstu hæð. Sagðist vitnið síðan hafa ætlað niður til að tala við eiginkonu sína og þá hefði sig allt í einu fengið högg í andlitið. Árásarmaðurinn hafi verið tekinn af öðrum og haldið niðri. Vitnið hafi fyrst verið fært inn í eldhús en síðan verið flutt með lögreglubifreið á slysadeildina. Á meðan vitnið beið eftir sjúkrabifreiðinni sá það út um glugga að ákærði var í stimpingum við lögregluna utandyra. Vitnið sagðist hafa séð árásarmanninn á slysadeildinni og bent eiginkonu sinni á hann þar. Vitnið sagði aðspurt að það hefði verið á leið niður stigann þegar árásarmaðurinn kom upp sama stiga. Vitnið sagðist hafa fengið eitt högg með hnefa upp undir nefbroddinn. Nefið hefði brotnað og mikið blætt úr því. Vitnið lýsti árásarmanninum sem ljóshærðum, myndarlegur í andliti, svona tuttugu og þriggja til tuttugu og fimm ára, ungur, grannur, í ermalangri rúllukragapeysu og gallabuxum. Vitnið sagði aðspurt að árásarmaðurinn hefði ekki verið í hettupeysu heldur peysu upp í háls.

Vitnið Ó-kvk-nf K-kvk-nf Ó-kvk-nf, kt. 000000-0000, Laufengi 182, Reykjavík, sagði hjá lögreglu að hún hefði verið á árshátíð í Skíðaskálanum ásamt B-kk-þgf eiginmanni sínum og vinafólki umrætt kvöld. Þau hefðu lokið við forrétt um kl. 20.00 þegar þau stóðu upp þar sem hún, B-kk-nf og N-kvk-nf M-kvk-nf ætluðu að fá sér að reykja. Hafi þau endað niðri við anddyri til þess en B-kk-nf hefði ekki komið niður þar sem hann reykti ekki. Kvað hún þau hafa sest í hornsófa fyrir innan anddyrið. B-kk-nf hafi setið þannig að hann sneri að bar sem væri á jarðhæðinni og við hlið hans hafi N-kvk-nf M-kvk-nf setið og Ó-kvk-nf setið við hlið hennar. Þá hafi ungur maður komið þar að og annar með honum, sýnilega félagar, báðir mjög við skál. Hún kvað þá hafa verið þarna á gólfinu í smástund. Sagði vitnið að annar maðurinn hafi verið við það að missa buxurnar og það hafi orðið til þess að N-kvk-nf M-kvk-nf hafi haft á orði við manninn hvort ekki væri rétt hjá honum að taka buxurnar upp um sig en það hafi hún sagt í jákvæðum tón. Vitnið kvað manninn þá hafa komið að sófanum og staðið fyrir framan N-kvk-þf M-kvk-þf með allt hálfpartinn niður um sig. B-kk-nf hafi spurt manninn hvort hann væri ekki tilbúinn að færa sig. Maðurinn snéri sér þá að B-x-x og setti fingur á enni hans og ýtti á tvisvar sinnum. Kvað vitnið B-kk-þf hafa verið undrandi yfir þessu og síðan kvað hún manninn hafa skallað B-kk-þf á nefið. Vitnið kvaðst hafa séð á eftir manninum upp stigann en þar sem veggur hafi verið fyrir hafi hún ekki séð B-kk-þf sem á sama tíma hafi verið á leið niður stigann. Vitnið kvað árásarmanninn hafa verið ljósskolhærðan, mjög grannan og væskilslegan, hann hafi verið í ljósri peysu og að sig minnti í ljósum gallabuxum. Vitnið kvaðst hafa farið með B-kk-þgf á slysadeildina en þar hafi lögreglan komið með mann á börum og þá hefði B-kk-nf greint henni frá því að þar væri maðurinn sem hefði slegið hann. Vitnið kvaðst geta staðfest að þar hefði verið um að ræða sama mann og réðist á B-kk-þf með því að skalla hann.

Vitnið Ó-kvk-nf, eiginkona B-kk-ef, kom fyrir dóminn og sagði að þau hefðu farið nokkur saman niður á neðri hæð hússins til að reykja en B-kk-nf hefði orðið eftir uppi. Þá hefði vitnið séð ákærða koma og standa fyrir framan þau. Hann hefði nánast verið að missa niður um sig buxurnar og N-kvk-nf hefði spurt hann hvort hann vildi ekki girða sig. Ákærði hefði þá hálfpartinn ögrað henni en B-kk-nf hefði þá beðið ákærða að færa sig frá. Ákærði hefði þá skallað B-kk-þf. Ákærði hefði í framhaldi rokið upp og greinilega ætlað að sækja fleiri en hann hefði viljað stofna til slagsmála. Í framhaldi hefði verið kallað á vitniðsem hlaupið hafi upp og vitnið þá séð B-kk-þf í stiganum alblóðugan í andliti. Vitnið sagði að B-kk-nf hefði enn setið þegar ákærði skallaði hann. Vitnið sagði að B-kk-nf hefði þurft að fara í þrjár aðgerðir í framhaldi en í þriðju aðgerðinni hefði þurft að svæfa hann. B-kk-nf hafi í framhaldi orðið félagsfælinn og sem dæmi hefði hann neitað að fara í sjötugsafmæli.

Vitnið F-kvk-nf L-kvk-nf, kt. 000000-0000, Glósölum 5, Kópavogi, gaf skýrslu hjá lögreglu. Kvaðst hún ekki hafa séð þegar B-kk-nf var sleginn en sagðist hafa séð mann í grárri hettupeysu fyrir framan B-kk-þf koma upp stigann. Sá hafi sveiflað höndum í allar áttir og verið alveg brjálaður. Hann hafi verið rúmlega átján ára, ekki feitur en vitnið áttaði sig ekki á hæð hans. Vakti það athygli vitnisins að maðurinn, sem var staddur á árshátíð, var klæddur gallabuxum sem voru niður fyrir mitti og nærbuxurnar stóðu upp úr.

Vitnið F-kvk-nf kom fyrir dóminn og sagðist hafa séð þegar B-kk-nf hefði verið sleginn í andlitið en ekki séð hver gerði það. Vitnið hefði í framhaldi kallað í konu B-kk-ef. Vitnið sagðist hafa komið gangandi úr matsal fram á ganginn og séð B-kk-þf slást afturábak. Vitnið sagðist svo hafa séð þann í hettupeysunni og tvo aðra slást seinna fyrir utan húsið.

Vitnið G-kvk-nf Þ-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, Dvergholti 17, Mosfellsbæ, gaf skýrslu hjá lögreglunni. Kvaðst vitnið hafa séð N-kvk-þf M-kvk-þf og B-kvk-þf þar sem þau sátu í sófa rétt við snyrtiherbergin á jarðhæðinni en Ó-kvk-nf hafi staðið þar nálægt. Kvað vitnið ungan mann í gallabuxum hafa komið þarna að og farið að tala við N-kvk-þf og B-x-x. Kvaðst vitnið muna að N-kvk-nf hafi sagt við manninn að hann skyldi hysja upp um sig buxurnar og við það hafi hann orðið eitthvað pirraður. Allt í einu hefði hún séð manninn og B-kk-þf standa hvorn á móti öðrum þar sem B-kk-nf var að sparka til mannsins sem reyndi að ýta við B-kk-þgf. Það næsta sem vitnið sá var að maðurinn sagði eitthvað á þá leið að þau skyldu bíða því hann ætlaði að ná í aðstoð til að berja hann. Vitnið kvaðst ekki hafa séð þegar að maðurinn skallaði B-kk-þf í andlitið, það hafi á því augnabliki, verið að horfa í aðra átt.

Vitnið G-kvk-nf kom fyrir dóminn og sagðist hafa verið við barinn niðri þegar hún varð vör við tvo menn vera að kýtast. Annar hafi verið með buxurnar nánast niður um sig. Vitnið sagðist ekki hafa séð þegar B-kk-nf var skallaður en hún hafi séð strákinn hlaupa frá og upp stigann og taldi hann vera að sækja fleiri til að slást en hinn hafi haldið um höfuð sér. Vitnið mundi að annar mannanna sat í sófa í fyrstu og þeir hafi eitthvað verið að ýtast á og sá sem sat hafi síðan staðið upp þannig að þeir stóðu hvor á móti öðrum. Vitnið sagðist hafa séð síðan að árásarmanninum og fleirum var komið út úr húsi.

Vitnið N-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, Hálsaseli 5, Reykjavík, gaf skýrslu hjá lögreglu og sagðist hafa verið stödd á árshátíð í Skíðaskálanum í umrætt sinn. Um kl. 20.00 kvaðst vitnið hafa staðið við bar á jarðhæðinni að spjalla við samstarfskonu sína er vitnið sá dreng koma af snyrtingunni og labba að sófa sem B-kk-nf og N-kvk-nf M-kvk-nf sátu í og Ó-kvk-nf hafi verið þar einnig. Í fyrstu virtist sem drengurinn og B-kk-nf væru að ræða saman en vitnið kvaðst ekki hafa heyrt hvað þeim fór á milli. Síðan hafi drengurinn tekið til við að ýta í B-kk-þf og þá hafi B-kk-nf staðið upp og í framhaldi hafi drengurinn tekið í báðar axlir B-kk-ef og skallað hann beint í andlitið svo heyrðist dynkur. Kvað vitnið drenginn hafa staðið eitt augnablik og kallað í einhverja en farið svo til að sækja liðsauka til að lumbra á B-kk-þgf. Vitnið kvaðst hafa séð drenginn rjúka í átt að stiganum og þeysast upp hann í fáum skrefum og rétt síðar kvaðst vitnið hafa heyrt mikil læti berast ofan af hæðinni og virtist það vera brothljóð og ljóst að eitthvað hafði farið um koll þar uppi. Vitnið kvað drenginn sem skallaði B-x-x hafa verið í bláum gallabuxum þar sem buxnastrengurinn var niðri á lærum og sást því í nærbuxur hans. Hann hafi verið hár og mjög grannur.

Vitnið N-kvk-nf B-kvk-nf kom fyrir dóminn og sagðist hafa verið stödd niðri á barnum umrætt sinn, að ræða við vinkonu sína. B-kk-nf hafi setið í sófa þar hjá. Þá hafi komið að honum drengur og farið að ræða við B-kk-þf. Þessi maður hafi ýtt ítrekað í B-x-x sem þá hefði staðið upp og maðurinn síðan skallað B-x-x. Í framhaldi hefði drengurinn hlaupið upp stigann til að ná sér í liðsauka. Vitnið þekkti ákærða ekki í dómsal. Vitnið mundi að sá sem skallaði B-x-x var í hettupeysu og illa girtum gallabuxum þar sem sést hefði í nærbuxurnar. Vitnið taldi að maðurinn hefði verið mjög ölvaður.

Vitnið K-kvk-nf B-kvk-nf V-kvk-nf, kt. 000000-0000, Hlégerði 4, Kópavogi, gaf skýrslu hjá lögreglu. Kvaðst hún hafa í umrætt sinn staðið við barinn á jarðhæðinni í Skíðaskálanum ásamt samstarfskonum sínum þegar hún sá dreng ganga framhjá og að sófa sem þau B-kk-nf, N-kvk-nf M-kvk-nf og Ó-kvk-nf sátu í. Vitnið kvaðst ekkert hafa verið að fylgjast með þessum dreng en heyrði að það var einhver kýtingur í gangi. Skyndilega kvaðst vitnið hafa heyrt smell eða bank og um leið leit vitnið í átt að sófanum. Þá sá vitnið strákinn og B-kk-þf standa hvorn á móti öðrum. Hafi drengurinn kallað nafn einhvers manns og síðan hlaupið í átt að stiganum og sá vitnið á eftir honum upp stigann. Vitnið kvað þann sem réðst á B-x-x hafa verið í meðallagi háan, grannan og skolhærðan og hann hafi verið í víðri grárri hettupeysu og í gallabuxum.

Vitnið K-kvk-nf B-kvk-nf kom fyrir dóminn og sagðist hafa staðið niðri við barinn umrætt kvöld að ræða við samstarfsfólk sitt. N-kvk-nf, B-kk-nf og Ó-kvk-nf hafi setið í sófa þar við. Þá hefði komið að maður og vitnið heyrt að þau hefðu verið að kýtast og B-kk-nf staðið upp. Vitnið sagðist hafa séð út undan sér að B-kk-nf hafi verið skallaður. Vitnið sagðist ekki geta svarið fyrir það hvort það hafi verið ákærði sem skallaði B-x-x en maðurinn hafi verið í gallabuxum og grárri hettupeysu, grannur með skollitað hár. Maðurinn hefði rokið í framhaldi upp stigann og vitnið heyrt hróp og köll uppi og að glös brotnuðu. Vitnið fór í framhaldi upp stigann og hefði þá séð B-kk-þf sitja alblóðugan í framan sitjandi á stól.

Vitnið H-kvk-nf H-kvk-nf, kt. 000000-0000, Barðastöðum 15, Reykjavík, gaf skýrslu hjá lögreglu. Kvaðst hún hafa verið stödd á barnum á jarðhæðinni í umrætt sinn ásamt fleirum. Hafi þá strákur komið af salerninu og gengið, að henni sýndist, beint til B-kk-ef sem hafi setið í sófa ásamt N-kvk-þgf M-kvk-þgf. Kvaðst vitnið ekki hafa heyrt orðaskipti en allt í einu hafi strákurinn skallað B-kk-þf í andlitið þar sem hann hafi setið í sófanum. Hafi strákurinn verið grannur og klæddur í bláar gallabuxur og í bol en vitnið kvaðst ekki muna litinn.

Vitnið H-kvk-nf kom fyrir dóminn og sagðist hafa farið niður á neðstu hæð eftir að hafa klárað forréttinn umrætt kvöld. Þá hafi setið í sófa niðri maður ásamt fleira fólki. Vitnið þekki manninn ekki með nafni. Þá hafi komið ungur maður út af salerninu og farið að ýta við manninum sem sat í sófanum og sá síðan staðið upp og í framhaldi verið skallaður. Sá sem var skallaður settist aftur en hinn hefði hlaupið upp stigann. Vitnið sagðist ekki hafa séð vel framan í þann sem skallaði B-x-x. Vitnið sagði að maðurinn hefði verið í gallabuxum og hvítum bol. Vitnið staðfesti aðspurt að sá sem var skallaður hefði verið staðinn upp þegar hann var skallaður.

Vitnið R-kk-nf V-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Veghúsum 31, Reykjavík, gaf skýrslu hjá lögreglu. Sagði vitnið að umrætt kvöld hefði það verið statt við barinn á annarri hæð hússins þegar B-kk-nf hefði verið staddur á millipalli annarrar og fyrstu hæðar á leið niður. Þá hafi maður komið hlaupandi upp stigann og um leið hafi B-kk-nf stigið til hliðar líkt og hann væri að víkja fyrir þeim sem kom upp stigann. Þegar maðurinn hafi komið að B-kk-þgf hafi engum togum skipt að hann sló B-kk-þf hnefahögg í andlitið. Kvað vitnið höggið hafa verið kraftmikið því maðurinn hefði verið á hlaupum upp stigann og tekið höggið með sveiflu þannig að þegar hnefinn kom í andlit B-kk-ef hafi smollið í og það heyrst greinilega. Sagði vitnið að sá sem sló B-kk-þf hafi verið hár, grannur með ljósskollitað hár, liðað að sig minnti, klæddur í gallabuxur og gráa hettupeysu.

Vitnið R-kk-nf kom fyrir dóminn og sagðist hafa verið við störf í Skíðaskálanum í umrætt sinn. Sagði vitnið að hann hefði séð mann fara niður stigann á milli hæða þegar maður hefði komið hlaupandi upp stigann og slegið þann sem var á leið niður. Vitnið sagðist hafa staðið við barinn á millipalli á staðnum. Í framhaldi hefðu orðið mikil læti á milli þeirra þriggja félaga en þeim hefði verið komið út úr húsi í framhaldi. Þeir hefðu haldið áfram að slást fyrir utan Skíðaskálann. Sagði vitnið að ástand þessara þriggja félaga hefði verið annarlegt og þeir mikið ölvaðir. Vitnið þekkti ákærða ekki fyrir dóminum en sagði árásarmanninn hafa verið í grárri hettupeysu.

Vitnið M-kvk-nf V-kvk-nf, kt. 000000-0000, Kambsvegi 36, Reykjavík, gaf skýrslu hjá lögreglu. Kvaðst vitnið hafa verið að vinna í Skíðaskálanum umrætt kvöld og hafa verið að hreinsa glös á barnum á jarðhæðinni þegar það veitti athygli ungum grönnum, ljósskolhærðum manni í ljósbláum gallabuxum, grárri hettupeysu og í hvítum bol sem sást koma neðan undan hettupeysunni. Hafi ungi maðurinn verið með buxurnar á hælunum. Kvað hún þennan unga mann hafa verið að munnhöggvast við fólk sem sat í sófa á móts við barinn en ungi maðurinn hafi verið æstur. Vitnið áttaði sig á því að eitthvað hafði gerst því hún heyrði dynk og þegar hún horfði í átt að sófanum sá hún að maðurinn var staðinn upp úr honum. Um leið sá hún unga manninn hlaupa frá fólkinu með stefnu að stiga sem lá upp á næstu hæð. Sagðist ungi maðurinn ætla að sækja liðsauka. Vitnið fór á eftir manninum upp stigann og sá þá heyrnarlausa manninn, B-kk-þf, efst í stiganum á leið niður. Kvað hún unga manninn hafa hlaupið beint á móti B-kk-þgf og í því heyrði vitnið smell sem kom þegar ungi maðurinn kom framan að B-kk-þgf. Smellinn kvað vitnið hafa komið út frá högginu sem ungi maðurinn mun hafa veitt B-kk-þgf.

Vitnið M-kvk-nf kom fyrir dóminn og sagðist hafa verið að vinna í Skíðaskálanum umrætt kvöld. Vitnið sagðist hafa verið statt á neðri hæðinni að hreinsa glös. Vitnið sagðist hafa heyrt einhver læti frá sófanum niðri og litið við. Þá hafi vitnið séð tvo menn standa uppi og annar þeirra hafi rokið af stað og öskrað á leiðinni að þarna yrðu hópslagsmál. Vitnið sagðist hafa hlaupið á eftir manninum upp stigann og séð mann koma niður stigann. Vitnið hafi þá heyrt smell og litið upp og séð þá manninn blóðugan sem var að koma niður. Sá sem hljóp upp hafi verið í ljósri hettupeysu og bol sem kom undan peysunni og í gallabuxum sem voru illa girtar.

Vitnið N-kvk-nf M-kvk-nf P-x-x, kt. 000000-0000, Laufengi 148, Reykjavík, gaf skýrslu hjá lögreglu. Kvað vitnið að það ásamt B-kk-þgf og Ó-kvk-þgf hafi farið niður á jarðhæð til að fá sér að reykja á meðan þau biðu eftir matnum. Þau hafi þrjú setið í sófa, B-kk-nf vinstra megin við hana og Ó-kvk-nf hægra megin. Kvaðst vitnið hafa séð strák, háan og grannan, á tali við tvær stelpur sem virtist lítið gefið um strákinn enda hafi þær farið frá honum. Allt í einu kvað hún strákinn hafa staðið beint fyrir framan sig milli borðs og sófa, fremur illa til reika. Kvað vitnið hann hafa verið í grárri hettupeysu og snjáðum gallabuxum en buxnastrengurinn hafi verið á miðjum rasskinnum og boxer-nærbuxur hans blasað við. Kvat vitnið sér hafa boðið við þessu og beðið manninn vinsamlega að færa sig. Kvað vitnið að það hefði átt orðaskipti við manninn sem hefði þá fært sig að B-kk-þgf og farið að pikka í axlir hans og enni. B-kk-nf hafi þá staðið upp og beðið strákinn vinsamlega að fara. Hafi þá engum togum skipt að strákurinn skallaði B-kk-þf á nefið. Kvað vitnið að B-kk-nf hefði ýtt stráknum frá sér og við það hafi strákurinn orðið hræddur og hlaupið að stiganum og upp á næstu hæð til að sækja hjálp. Kvaðst vitnið hafa séð strákinn slengja út annarri hendi og strax á eftir hafi allt orðið vitlaust þar uppi en vitnið sá ekki hvað gekk á.

Vitnið N-kvk-nf M-kvk-nf kom fyrir dóminn og sagði að hún hefði ásamt fleirum farið niður til að reykja. Allt í einu hafi ungur maður staðið fyrir framan sig og hún beðið hann um að færa sig. Vitnið hafi síðan snúið sér að vinkonu sinni og þá heyrt læti við hliðina á sér. Hún hafi snúið sér við og séð B-x-x stökkva upp og segja manninum að fara og láta þau í friði. Þá hafi maðurinn hlaupið frá og kallað „S-kk-nf, S-kk-nf, það þarf að afgreiða málið“ og hlaupið upp stigann á aðra hæð. Þegar hann hafi hlaupið upp stigann hafi hann kýlt frá sér og í framhaldi hafi orðið allsherjarslagsmál. Vitnið sagðist hafa séð annan mann koma gangandi niður stigann og um leið og þeir mætast þá kýlir árásarmaðurinn frá sér og um leið hafi orðið allsherjarlæti. Maður þessi hafi verið í gallabuxum girtum neðarlega með boxer-nærbuxur upp úr og í ljósri hettupeysu. Vitnið bar kennsl á ákærða í dómsalnum. Lögregluskýrslan sem ákærði gaf hjá lögreglu var borin undir vitnið og sagði vitnið að það væri ekki rétt eftir sér haft að það hafi séð ákærða skalla B-kk-þf. Lögreglan hefði ekki borið skýrsluna undir vitnið og því hefði vitnið ekki getað leiðrétt lögregluskýrsluna. Vitnið sagðist ekki geta staðfest að það hafi séð ákærða slá B-kk-þf, allt hefði gengið svo hratt fyrir sig.

Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, kt. 000000-0000, Dyrhömrum 4, Reykjavík, gaf skýrslu hjá lögreglu. Kvaðst vitnið hafa verið á árshátíð í Skíðaskálanum í Hveradölum umrætt kvöld. Hefði vitnið boðið bræðrunum S-kk-þgf og F-kk-þgf með sér. Vitnið kvaðst hafa verið statt á miðhæðinni við stiga þegar hann allt í einu varð var við mikil læti einhvers staðar nærri sér. Vitnið kvaðst hafa séð F-kk-þf og S-kk-þf í átökum við einhvern eða einhverja en ekki muna alveg hvernig það var. Vitnið kvaðst hafa tekið annan hvorn, F-kk-þf eða S-kk-þf, og ýtt niður stigann og síðan kvaðst vitnið ekki muna meira hvað þetta atvik varðaði. Vitnið sagðist hafa byrjað að neyta áfengis á milli kl. 14 og 15 en þeir hefðu þá drukkið saman úr einni flösku af Tópas. Eftir það kvaðst vitnið hafa drukkið nokkuð af bjór.

Vitnið S-kk-nf kom fyrir dóminn og sagðist lítið muna eftir umræddu kvöldi. Það myndi eftir að matur hefði verið borinn fram. Sagði vitnið að það og S-kk-nf hefðu drukkið eina flösku af Tópas-víni fyrir mat en meira muni vitnið ekki. Skýrsla sem vitnið gaf hjá lögreglu var borin undið það en vitnið sagðist ekki muna eftir atburðinum.

Vitnið S-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf, kt. 000000-0000, Írabakka 14, Reykjavík, gaf skýrslu hjá lögreglu. Kvaðst vitnið hafa verið í Skíðaskálanum umrætt kvöld. Kvað vitnið S-kk-þf Þ-kk-þf B-kk-þf hafa boðið sér og bróður vitnisins, F-kk-þgf, á árshátíð. Hafi þeir setið saman við borð og þeir verið byrjaðir að borða forrétt þegar ákærði hafi staðið upp frá borðinu eftir að hafa lokið við forréttinn. Vitnið kvaðst ekki vita hvað varð af ákærða en sjálft hafi vitnið staðið upp stuttu síðar til að sækja sér drykk að það minnti. Þegar vitnið kom að stiga á milli hæða kvaðst það hafa séð hvar ákærði lá á bakinu á gólfinu á hæðinni fyrir neðan og maður ofan á honum. Kvaðst vitnið hafa farið niður og tekið utan um manninn sem var ofan á ákærða og ætlað að lyfta honum af ákærða. Þá hafi engum togum skipt að einhver tók vitnið og skellti því í gólfið og hélt því niðri. Í kjölfarið hafi vitninu og ákærða verið hent út af dyraverði. Vitnið sagðist hafa byrjað áfengisdrykkju um kl. 19.00 um kvöldið en hafi þó fengið sér Tópas-lakkrísáfengi um hádegi með ákærða og S-kk-þgf.

Vitnið S-kk-nf kom fyrir dóminn og sagðist hafa verið búið að drekka mikið þetta kvöld. Vitnið mundi að það hafði komið niður hjá barnum og séð ákærða liggja á gólfinu og einhvern ofan á honum. Vitnið sagðist hafa reynt að toga þann aðila ofan af ákærða. Meira mundi vitnið ekki.

Vitnið O-kvk-nf I-x-x, kt.000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og sagði að lögreglan hefði fengið tilkynningu um slagsmál í Skíðaskálanum. Fyrri lögreglubifreiðin hefði farið á forgangi og vitnið og M-kk-nf P-kk-nf verið í seinni bifreiðinni. Þau hefðu farið beint inn í Skíðaskálann og hitt fyrir B-kk-þf og B-hk-þf. B-kk-nf hefði greinilega verið nefbrotinn og B-kk-nf verið blóðugur og bólginn. Vitnið hefði talað við aðila á staðnum og ritað frumskýrslu um málið. Vitnið sagðist ekki hafa haft nein afskipti af ákærða en hann ásamt og fleiri hefðu verið við gatnamótin þegar lögreglan kom á vettvang.

Vitnið M-kk-nf P-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og sagði að óskað hefði verið eftir aðstoð lögreglu vegna slagsmála í Skíðaskálanum umrætt kvöld en önnur lögreglubifreið hafi verið komin á vettvang á undan. O-kk-nf lögreglumaður hafi verið með vitninu í lögreglubifreiðinni. Þau hafi farið inn í Skíðaskálann og farið inn í herbergi á bak við. Þar hafi maður setið, blóðugur, og annar maður hefði komið þar inn með blóðugt nef. Sögðu þeir báðir að þeir væru nefbrotnir. Hefði nefið á B-kk-þgf verið út á hlið og mjög blóðugt. B-kk-nf hafi verið með skurð ofan á nefinu og aðeins bólginn í framan. Ákærði og tveir aðrir hafi verið við gatnamótin að Skíðaskálanum þegar vitnið kom á vettvang en það hefði ekki rætt við ákærða.

Vitnið D-kk-nf Ó-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður, kt. 000000-0000, kom fyrir dóminn og sagði að þegar það hefði komið að gatnamótum Skíðaskálans og Suðurlandsvegar þá hefðu þrír aðilar verið í einhverjum slagsmálum, menn hefðu verið mjög æstir en einn þeirra hefði verið sýnu verstur, ýmist verið kolvitlaus eða látið sem hann væri dauður. Lögreglan hefði tekið hann inn í lögreglubifreiðina en þar hefði hann verið mjög æstur og illviðráðanlegur. Vitnið mundi ekki hvort ákærði bar einhver merki átaka en minnti að það hefði verið blóð í munni hans. Ákærði hefði verið mjög æstur og greinilega verið undir áhrifum einhverra lyfja, hvort það væri áfengi eða annað gat vitnið ekki staðfest. Félagar ákærða upplýstu lögregluna um að ákærði væri eitthvað veikur og því hefði verið tekin ákvörðun um að láta flytja hann á sjúkrahús með sjúkrabifreið.

Vitnið S-kk-nf K-kk-nf lögregluvarðstjóri kom fyrir dóminn og sagði að tilkynning hefði borist til lögreglunnar um slagsmál í Skíðaskálanum umrætt sinn. Vitnið ásamt D-kk-þgf Ó-kk-þgf G-kk-þgf lögreglumanni hefði ekið þangað á forgangi og þegar þeir komu að gatnamótum Suðurlandsvegar og afleggjaranum að Skíðaskálanum hafi þar verið þrír menn sem virtust í slagsmálum. Á einum mannanna voru ákomur eftir átök en lögreglan hefði stillt til friðar. Einn hafi þó verið fluttur inn í lögreglubifreiðina þar sem hann hafi verið mjög æstur og nánast hömlulaus. Ekki hefði verið nein leið að ná einhverjum vitrænum samræðum við ákærða en fram hefði þó komið að hann hafi verið á einhverjum lyfjum. Þess vegna hefði vitnið tekið þá ákvörðun að láta flytja ákærða með sjúkrabifreið á sjúkrahús. Tveir þessara manna hefðu verið fluttir í fangageymslur á Selfossi. Í framhaldi hefði vitnið farið aftur í Skíðaskálann og hitt fyrir B-kk-þf. Vitnið hefði ekið B-kk-þgf á slysadeild Landspítalans ásamt eiginkonu hans.

Niðurstaða.

Ekki er ágreiningur um að átök urðu í Skíðaskálanum í Hveradölum að kvöldi 8. apríl 2006 en þar var haldin árshátíð þriggja fyrirtækja. Ákærði var á árshátíð Loftorku ehf., með bróður sínum S-kk-þgf og í boði S-kk-ef Þ-kk-ef B-kk-ef.

Af gögnum málsins og framburði aðila og vitna fékk B-kk-nf G-kk-nf högg í andlit þannig að nefbrot hlaust af. Einnig er ljóst að B-kk-nf G. S-kk-nf hlaut nefbrot eftir að hafa verið sleginn beint á andlitið. Samkvæmt framburði vitna fóru Ó-kvk-nf, B-kk-nf, N-kvk-nf M-kvk-nf og B-kk-nf frá borðum eftir að hafa snætt forrétt, niður á fyrstu hæð hússins til að reykja. B-kk-nf, sem ekki reykti, fór þó upp strax aftur. Samkvæmt framburði vitnisins S-kk-ef P-kk-ef stóð ákærði upp frá borðum eftir að hafa snætt forrétt en vitnið vissi ekki hvað varð af honum.

Ákærði hélt því fram hjá lögreglu að hann myndi ekki eftir neinu sem gerðist í Skíðaskálanum umrætt kvöld. Hann segist ekki muna eftir því að hafa skallað B-kk-þf G-kk-þf né slegið B-kk-þf G. S-kk-þf í andlit né segist hann þekkja þessa menn. Sagðist ákærði, fyrir lögreglu, hafa verið mjög ölvaður en fyrir dómi dró hann úr ölvunaráhrifum sínum. Sagði ákærði að hann hefði ekki neytt áfengis í marga mánuði og hann sé á flogaveikilyfjum sem komi í veg fyrir floga-og krampaköst en hann sé með æxli eða æðaflækju í höfði og því þurfi hann að taka inn lyf. Hann megi í raun ekki neyta áfengis vegna sjúkdómsins og því hafi hann farið í „blackout“ óminnisástand. Ákærði sagðist ekki vita hvernig hann hefði hlotið þá áverka sem voru á honum en hann hafi misst framtönn í efri góm og sé aumur í vinstri öxl. Ákærði sagði hjá lögreglu þann 16. júní sl. að hann tæki inn Trileptal, tvær 300 mg töflur á dag. Þennan umrædda dag hafi hann verið búinn að taka inn tvær töflur og drukkið bjór og Tópas-skot ofan í það. Fyrir dómi sagðist ákærði ekki muna eftir atvikum kvöldsins. Sagðist hann muna eftir að hafa borðað forréttinn á staðnum en meira muni hann ekki frá kvöldinu. Næst muni hann eftir sér í klefa lögreglunnar daginn eftir. Sagðist ákærði muna eftir að hafa tekið eitt staup af Tópas-skoti en hann viti að hann geti ekki drukkið áfengi vegna áhættunnar á því að fá flogaveikiköst daginn eftir drykkju. Hann þori almennt ekki að drekka áfengi þar sem hann viti aldrei fyrirfram hvort hann fái flogaköst eða ekki.

Ákærði hefur borið því við að hann hafi farið í „blackout“, óminnisástand, og muni ekki eftir því sem átti sér stað umrætt kvöld utan að hann hafi farið á staðinn, borðað forrétt og verið settur inn í stóra bifreið, þar til hann rankaði við sér í fangaklefa lögreglunnar. Upplýsti hann um veikindi sín er greindust í mars 2006 og þau lyf sem hann tekur við flogaköstum sem hann getur fengið. Þá sagði hann fyrir dómi að hann hefði enga hugmynd um hvað gerðist þegar hann fengi flogaköst, hvort hann dytti niður eða hvernig hann brygðist við. Upplýsti hann dóminn um áfengisneyslu sína umræddan dag en frásögn hans fyrir dómi og lögreglu ber ekki saman um þá neyslu. Í gögnum málsins liggja fyrir upplýsingar um lyfið Trileptal sem ákærði segist taka. Kemur þar fram að ekki skuli neyta áfengis meðan lyfið sé tekið. Áfengi auki sljóvgandi áhrif lyfsins og geti haft áhrif á niðurbrot þess í lifur. Þá er tekið fram varðandi aukaverkanir lyfsins að þær séu m.a. þreyta, svimi og ósamhæfðar hreyfingar. Þá segir í umsögn um lyfið sem ákærði lagði fram að gæta skuli varúðar ef áfengis sé neytt samhliða meðferð með Trileptal, vegna hugsanlegra aukinna slævandi áhrifa. Þá segir einnig að algengustu aukaverkanir sem greint er frá séu svefnhöfgi, höfuðverkur, sundl, tvísýni, ógleði, uppköst og þreyta, sem komi fyrir hjá yfir 10% sjúklinga. Eru þessar aukaverkanir og þau áhrif sem áfengi er sagt hafa á lyfið, í algjörri andstöðu við frásögn ákærða þar sem hann telur að taka lyfjanna og neysla áfengis hafi komið honum í það ástand sem hann var í umrætt kvöld en vitni bera öll að hann hafi verið mjög æstur og eitt vitnið alveg brjálaður.

Í ákærulið I. er ákærða gefið að sök að hafa, á jarðhæð veitingastaðarins Skíðaskálans í Hveradölum, veist að B-kk-þgf G-kk-þgf og skallað hann í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut brot framanvert í nefbeini. Vitnin Ó-kvk-nf, G-kvk-nf, N-kvk-nf B-kvk-nf, M-kvk-nf og N-kvk-nf M-kvk-nf bera öll að hafa séð dreng í illa girtum gallabuxum á jarðhæðinni þar sem B-kk-nf ásamt fleirum sátu í sófa. Þá bera vitnin B-kk-nf, K-kvk-nf, M-kvk-nf og N-kvk-nf M-kvk-nf öll að árásarmaðurinn hafi verið í hettupeysu en Ó-kvk-nf og H-kvk-nf að hann hafi verið í ljósri peysu eða ljósum bol. Þá hefur komið fram að árásarmaðurinn hafi verið í ljósum bol sem hafi komið undan hettupeysunni. Var framburður þeirra bæði hjá lögreglu og fyrir dóminum eins hvað þetta varðar. Ekki var öðrum til að dreifa er sátu í sófa við barinn en Ó-kvk-þgf, N-kvk-þgf M-kvk-þgf og B-kk-þgf. Öll ofangreind vitni bera eins um að drengur eða maður hafi komið að þeim og átt orðaskipti við N-kvk-þf M-kvk-þf og síðan B-kk-þf, þá hafi B-kk-nf orðið fyrir árás og árásarmaðurinn í beinu framhaldi hlaupið upp stigann á aðra hæð hússins.

B-kk-nf staðfesti fyrir lögreglu að sá sem skallaði hann í andlitið hafi verið sá sami og búið var að leggja í gólfið þegar hann kom upp á aðra hæðina í framhaldi af því að B-kk-nf var sleginn.

Vitnið N-kvk-nf B-kvk-nf lýsti því fyrir lögreglu og dóminum að hún hefði séð dreng í illa girtum gallabuxum og hettupeysu skalla B-hk-þf í andlitið.

Vitnið H-kvk-nf lýsti því fyrir lögreglu og dóminum að hún hefði séð strák, klæddan gallabuxum og í hvítum bol, skalla B-x-x í andlitið.

Vitnið Ó-kvk-nf lýsti því fyrir lögreglu og dóminum að hún hefði séð árásarmanninn skalla B-kk-þf í andlitið en árásarmaðurinn hafi verið í ljósri peysu og gallabuxum.

Vitnið G-kvk-nf Þ-kvk-nf lýsti því fyrir lögreglu og dóminum að hún hefði séð mann í gallabuxum, nánast niður um sig, vera að kýtast við B-hk-þf í sófanum og strákinn síðan hlaupa upp á aðra hæð hússins. Vitnið sagðist hins vegar ekki hafa séð þegar B-kk-nf var skallaður.

Vitnið K-kvk-nf B-kvk-nf lýsti því svo fyrir lögreglu og dóminum að hún hefði séð dreng í gallabuxum og grárri hettupeysu ganga að sófa þar sem B-kk-nf, N-kvk-nf M-kvk-nf og Ó-kvk-nf sátu og heyrt einhvern kýting í gangi. Fyrir lögreglu sagði vitnið að það hefði skyndilega heyrt smell eða bank en fyrir dómi að það hefði séð út undan sér að B-kk-nf var skallaður. Vitnið bar ekki kennsl á ákærða í dómsal en sagði að árásarmaðurinn hefði verið í gallabuxum og grárri hettupeysu, grannur með skollitað hár.

Vitnið M-kvk-nf lýsti því svo fyrir lögreglu og dómi að það hefði veitt athygli ungum grönnum, ljósskolhærðum manni í ljósbláum gallabuxum, grárri hettupeysu og í hvítum bol sem kom neðan undan hettupeysunni en hann hafi verið með buxurnar á hælunum. Hafi ungi maðurinn verið að munnhöggvast við fólk sem sat í sófa á móts við barinn. Vitnið hafi heyrt dynk og þegar það leit í átt að sófanum sá vitnið að maðurinn var staðinn upp og um leið unga manninn hlaupa frá fólkinu með stefnu að stiganum upp á næstu hæð.

Vitnið N-kvk-nf M-kvk-nf lýsti því svo fyrir lögreglu að hún hefði séð ákærða skalla B-kk-þf. Fyrir dómi bar vitnið að það væri rangt eftir sér haft, lögreglan hefði tekið símaskýrslu af sér sem hefði ekki verið borin undir vitnið aftur til staðfestingar. Hið rétta væri að vitnið hafi séð ungan mann standa fyrir framan sig sem vitnið hefði beðið að færa sig. Vitnið hafi snúið sér að vinkonu sinni og því haft B-kk-þf á aðra hlið sér en um leið heyrt læti og snúið sér við og þá séð B-kk-þf stökkva upp og sagt manninum að fara. Hann hafi þá hlaupið frá. Maður þessi hafi verið í gallabuxum girtum neðarlega með nærbuxur upp úr og í ljósri hettupeysu. Vitnið bar kennsl á ákærða í dómsalnum.

Í gögnum málsins liggur fyrir ljósmynd af ákærða sem tekin er að lokinni skýrslugjöf þann 9. apríl 2006 á lögreglustöðinni í Reykjavík. Er ákærði þar í ljósgrárri síðerma hettupeysu eða háskólabol með hettu auk þess að vera í gallabuxum. Þá hefur vitnið N-kvk-nf M-kvk-nf borið kennsl á ákærða í dómsal auk B-kk-ef. Þá staðfesta vitni að árásarmaðurinn hafi í beinu framhaldi hlaupið upp stigann þar sem honum er gefið að sök að hafa slegið annan mann og í framhaldi af því verið yfirbugaður af starfsmanni og síðan vísað út af staðnum. Vitnið M-kvk-nf V-kvk-nf sagði fyrir lögreglu og dóminum að eftir að hafa orðið vitni að látunum á neðri hæðinni og séð árásarmanninn þar hlaupa upp stigann, þá hefði vitnið einnig hlaupið á eftir árásarmanninum upp stigann. Þar hefði annar maður orðið fyrir höggi. Vitnið R-kk-nf V-kk-nf G-kk-nf, starfsmaður í Skíðaskálanum, lýsti því fyrir lögreglu og dómi að maðurinn sem veittist að B-kk-nf í stiganum hefði lent í átökum við dyravörð og honum síðan verið komið út úr húsi. Vitnið S-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf lýsti því fyrir lögreglu og dóminum að það hefði séð ákærða liggja á gólfinu með mann ofan á sér. Vitnið hefði ætlað að taka þann mann ofan af ákærða en verið lagður í gólfið líka og í framhaldi hafi þeim verið hent út af staðnum.

Að öllu þessu virtu þykir sannað, svo hafið sé yfir allan vafa, að árásarmaðurinn hafi verið ákærði í máli þessu.

Þá þykir það einnig sannað með framburði vitna að ákærði hafi veitt B-kk-þgf það högg í andlitið sem varð til þess að hann nefbrotnaði. Hefur ákærði því unnið sér til sakar varðandi ákærulið I og verður gerð refsing fyrir.

Í ákærulið II er ákærða gefið að sök að hafa veist að B-kk-þgf G. S-kk-þgf í stiga á veitingastaðnum, og slegið hann hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að B-kk-nf nefbrotnaði. Ekki er ágreiningur um að B-kk-nf var á leið niður stiga af annarri hæð Skíðaskálans þegar hann varð fyrir ofangreindri árás.

Vitnið F-kvk-nf L-kvk-nf sagði fyrir lögreglu að það hefði séð mann í grárri hettupeysu fyrir framan B-kk-þf sem sveiflaði höndum í allar áttir. Fyrir dómi sagði vitnið að það hefði séð þegar B-kk-nf hefði verið sleginn í andlitið en ekki séð hver gerði það.

Vitnið B-kk-nf G-kk-nf sagði fyrir lögreglu að í framhaldi þess að vitnið var slegið hefði það farið upp og séð B-kk-þf við stigapallinn allan blóðugan í framan og hafi B-kk-nf bent á árásarmanninn sem vitnið sagði að væri sá sami og hefði skallað sig. Vitnið bar eins fyrir dómi hvað þetta varðar.

Vitnið B-kk-nf G. S-kk-nf sagði hjá lögreglu að það hefði séð mann koma upp stigann á móti sér og slegið sig fyrirvaralaust með krepptum hnefa í andlitið þannig að höggið hafi komið undir nefið. Þá sagðist vitnið hafa séð árásarmanninn á Slysadeild Landspítalans og bent eiginkonu sinni, Ó-kvk-þgf, á hann og staðfesti hún að það væri sami maður og hefði skallað B-hk-þf það sama kvöld. Fyrir dómi sagðist vitnið hafa verið á leið niður stigann þegar það fékk allt í einu högg í andlitið. Sagði vitnið fyrir dóminum að árásarmaðurinn hefði verið í ermalangri rúllukragapeysu og gallabuxum eða peysu upp í háls.

Vitnin Ó-kvk-nf, N-kvk-nf B-kvk-nf, K-kvk-nf B-kvk-nf og M-kvk-nf hafa öll lýst því svo að árásarmaðurinn á jarðhæðinni hafi hlaupið upp stigann upp á aðra hæð í beinu framhaldi af því að skalla B-hk-þf.

Vitnið M-kvk-nf lýsti því fyrir lögreglu og dóminum að eftir að árásarmaðurinn af neðri hæðinni hafi hlaupið upp stigann þá hafi vitnið hlaupið á eftir manninum upp stigann. Það hafi verið sá sami og B-kk-nf mætti í stiganum. Þá hafi vitnið heyrt smell um leið og árásarmaðurinn og B-kk-nf mættust.

Vitnið R-kk-nf þekkti ákærða ekki fyrir dóminum en lýsti honum eins og önnur vitni, í gallabuxum og grárri hettupeysu. Sagði vitnið fyrir dómi að það hefði séð mann fara niður stigann á milli hæða þegar maður hefði komið hlaupandi upp stigann og slegið þann sem var á leið niður.

Af frásögnum vitna og lýsingu á árásarmanni B-kk-ef, þykir ekki óvarlegt að telja sannað að lýsingin eigi við ákærða. Þá er engum öðrum til að dreifa sem gætu hafa veitt B-kk-þgf það högg sem hann fékk á leið niður stigann umrætt sinn. Þá staðfesti vitnið Ó-kvk-nf að sá hinn sami sem skallaði B-kk-þf hafi verið sá sem B-kk-nf hefði bent sér á á Slysadeild Landspítalans sama kvöld. Þá benti B-kk-nf vitninu B-kk-þgf á árásarmann sinn í beinu framhaldi af árásinni og staðfesti B-kk-nf að það væri sá sami og ráðist hefði á sig. Er því talið að lögfull sönnun sé fram komin um að það hafi verið ákærði sem veittist að B-kk-þgf í stiganum umrætt kvöld. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þann ákærulið.

Samkvæmt læknisvottorði dagsettu 21. maí 2006 segir um B-kk-þf G-kk-þf að við myndatöku hafi reynst vera um brot að ræða, framanvert í nefbeini en engin skekkja sé til staðar og því ekki þörf á frekari meðferð.

Í læknisvottorði dagsettu 7. júní 2006 vegna B-kk-ef G. S-kk-ef segir í samantekt að greinilega sé brotið nef af völdum áverka og hafi þurft tvær tilraunir til að koma því í réttar skorður, annars vegar staðdeyfingu og hins vegar svæfingu.

Er háttsemi ákærða því réttilega heimfærð til refsiákvæða. Árás sú sem ákært er fyrir í máli þessu er með öllu tilefnislaus og ófyrirleitin. Ástand það sem ákærði segist hafa verið í umrætt sinn getur ekki verið refsileysisástæða samkvæmt 17. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu fékk ákærði ákærufrestun þann 8. maí 2003 fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 skilorðsbundið í tvö ár. Þann 9. desember 2004 var ákærði dæmdur í fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalögum. Þann 4. apríl 2005 var ákærði dæmdur til greiðslu 40.000 króna sektar fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalögum. Þann 29. nóvember 2005 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir brot gegn 249. gr. almennra hegningarlaga og var þá dómur frá 9. desember 2004 dæmdur með. Þann 12. desember 2005 var ákærði dæmdur til greiðslu 28.000 króna sektar fyrir fíkniefnabrot. Með brotum þeim sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir rauf hann skilorð dómsins frá 29. nóvember 2005 og verður sá dómur með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga dæmdur með máli þessu. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu fimm mánaða af refsivistinni og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

B-kk-nf G-kk-nf hefur gert skaðabótakröfu í málinu sem sundurliðast þannig:

Tapaðar tekjur 2 dagar kr. 31.500

Þjáningabætur skv. 3. gr. skaðabótalaga 17x kr. 700 kr. 11.900

Miskabætur kr. 150.000

Útlagður kostnaður kr. 12.782

Innheimtukostnaður kr. 35.582

Vsk. 24,5% af innheimtukostnaði kr. 8.718

Samtals kr. 250.482

Þá er krafist að ofangreind fjárhæð beri vexti samkvæmt 7. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi þann 8. apríl 2006 til birtingardags ákæru, en frá þeim degi dráttarvexti samkvæmt 3. kafla vaxtalaga til greiðsludags. Í kröfubréfi lögmanns tjónþola segir að tjónþoli hafi verið frá vinnu í tvo daga vegna heimsókna á spítala vegna afleiðinga árásarinnar 12. og 24. apríl 2006. Mánaðarlaun hans séu 252.000 krónur á mánuði og vinnudagar í aprílmánuði 2006 hafi verið alls sextán. Laun hans þann mánuð hefðu því numið 15.750 krónum á dag og í tvo daga því 31.500 krónum þann tíma sem hann var óvinnufær. Þjáningabætur miðist við 3. gr. skaðabótalaga. Samkvæmt því hafi tjónþoli verið rólfær í sautján daga og miðist krafan við þá sautján daga en síðasta heimsókn á spítala hafi verið 24. apríl 2006 þar sem röntgenmyndir hafi verið teknar. Miskabótakrafan sé sett fram að ályktun, enda liggi ekki fyrir örorkumat vegna afleiðinga árásarinnar. Sé krafan hæfilega álitin nema 150.000 krónum miðað við atvik málsins og afleiðingar verknaðarins. Útlagður kostnaður sé samkvæmt framlögðum reikningum og innheimtukostnaður ásamt virðisaukaskatti sé samkvæmt gildandi gjaldskrá undirritaðs lögmanns, J-kk-ef I-kk-ef P-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Í gögnum málsins liggja fyrir þrír reikningar frá Landspítala-háskólasjúkrahúsi dagana 12. og 24. apríl 2006, samtals 10.652 krónur, og reikningur fyrir leigubílaakstur þann 8. apríl s.á. frá Slysadeild að Laufengi 148, Reykjavík, 2.130 krónur, eða samtals 12.782 krónur. Eru þessir reikningar sannanlega tengdir árásinni og verða teknir til greina. Ekkert liggur fyrir um tapaðar tekjur, né að skilyrði 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 séu uppfyllt. Verður þeim þáttum skaðabótakröfunnar vísað frá dómi. Samkvæmt framansögðu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir að hafa slegið brotaþola á þeim stað og tíma og með þeim afleiðingum sem í ákæruskjali greinir. Ber ákærði skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til hinnar refsiverðu háttsemi. Í læknisvottorði sem liggur frammi fékk brotaþoli ekki blóðnasir við höggið en hlaut nefbrot, sem ekki þarfnaðist sérstakra aðgerða. Samkvæmt upplýsingum brotaþola hafa engar varanlegar afleiðingar orðið af högginu utan að öndun er örlítið þrengri með annarri nösinni. Hann hafi ekki þurft frekari aðgerða við en komi fram í gögnum málsins. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna árásarinnar á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 sem ákvarðast að atvikum máls virtum og í samræmi við dómvenju 150.000 krónur.

Samkvæmt 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála á brotaþoli rétt til bóta vegna lögmannskostnaðar sem hann hefur haft af því að halda fram kröfu sinni í málinu. Bætur til brotaþola á grundvelli nefnds ákvæðis þykja hæfilega ákveðnar 30.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Bótakrafa brotaþola B-kk-ef var kynnt ákærða 16. júní 2006 samkvæmt fyrirliggjandi lögregluskýrslu. Í ákæru er gerð sú krafa að ákærða verði gert að greiða B-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð kr. 250.482 auk vaxta samkvæmt 7. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi til birtingardags ákæru, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 3. kafla vaxtalaga til greiðsludags. Ákæra var birt ákærða þann 12. september 2006. Samkvæmt þessu ber ákærða að greiða B-kk-þgf G-kk-þgf vexti samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 af 150.000 krónum frá 8. apríl 2006 til 12. september s.á. en dráttarvexti af 192.782 krónum skv. 9. gr. laganna, sbr. 1. mgr. 6. gr., frá þeim degi til greiðsludags.

Þá liggur fyrir skaðabótakrafa B-kk-ef G. S-kk-ef sem sundurliðast þannig:

A. Kostnaður vegna munatjóns, skemmda á gleraugum, skoðun augnlæknis, hreinsun á fötum og skemmdir á skyrtu, samtals kr. 32.235.-

B. Kostnaður vegna komu og eftirlits á sjúkrahús og lyfja

samtals kr. 10.839.-

C. Miskabætur kr. 600.000.-

Í læknisvottorði er liggur fyrir í málinu varðandi brotaþola B-kk-þf kemur fram að hann hafi hlotið mikla nefblæðingu. Ekki hafi komið fram merki um sjúklegar breytingar nema nefbeinabrot við tölvusneiðmynd af höfði. Hann hafi fengið tíma í eftirmeðferð á göngudeild. Þar hafi nef reynst skakkt og bólga yfir nefrót. Nefið hafi verið staðdeyft og rétt úr því. Hann hafi komið í eftirlit 18. apríl á göngudeild og þá hafi komið í ljós að nefið var ennþá skakkt yfir til hægri en hann andaði vel í gegnum bæði nefgöng. Í framhaldi af þessu hafi hann verið svæfður þann 21. apríl og nefið rétt og því komið í réttar skorður. Þá liggur fyrir staðfesting frá vinnuveitanda að brotaþoli var frá vinnu 17. og 18. apríl og 5. og 12. maí 2006. Fyrir dóminum liggja reikningar vegna komu á sjúkrahús dagana 8. apríl, 12. apríl, 24. apríl og 12. maí 2006 og lyfja, samtals 10.839 krónur. Þá liggja fyrir reikningar vegna skemmda á gleraugum, skoðunar augnlæknis, hreinsunar á fötum og skemmda á skyrtu, samtals 32.235 krónur. Ber að dæma ákærða til að greiða umkrafðar skaðabætur.

Miskabótakröfu sína kveður brotaþoli byggða á 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Árás ákærða hafi verið tilefnislaus og fólskuleg. Brotaþoli hafi hlotið áverka í andliti og mikla blæðingu. Brotaþoli segir að við árás ákærða hafi hann, sem er heyrnar- og mállaus, óttast í fyrstu að höggið hefði laskað sjón hans. Eftir því sem frá leið hafi þó komið í ljós að svo var ekki. Árásin hafi þó valdið brotaþola óöryggi og ótta og hafi leitt til þess að hann forðist að fara úr húsi nema til vinnu. Hafi kona hans merkt að brotaþoli forðist að vera í margmenni, en á því hafi ekki borið áður. Með árásinni hafi ákærði af ásetningi gerst sekur um grófa og ólögmæta meingerð gegn friði og persónu kæranda, sbr. a- og b-liði 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þá er gerð krafa um þóknun auk virðisaukaskatts vegna réttargæslu sem byggð sé á i-lið 44. gr. laga nr. 19/1991, sbr. lög nr. 36/1999, og lögum nr. 50/1988.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir að hafa slegið brotaþola á þeim stað og tíma og með þeim afleiðingum sem í ákæruskjali greinir. Ber ákærði skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til hinnar refsiverðu háttsemi. Tekur dómurinn undir þau sjónarmið brotaþola að árásin hafi orðið honum þungbærari en ella vegna þeirrar skerðingar á lífsgæðum sem fötlun hans hefur í för með sér. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna árásarinnar á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 sem ákvarðast að atvikum máls virtum hæfilega 300.000 krónur.

Bótakrafa brotaþola var kynnt ákærða 16. júní 2006 samkvæmt fyrirliggjandi lögregluskýrslu. Miskabótakrafa brotaþola ber því vexti samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 8. apríl 2006 til 16. júlí sama ár, en heildarkrafa hans dráttarvexti skv. 9. gr. Laganna, sbr. 1. mgr. 6. gr., frá þeim degi til greiðsludags.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skal dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað málsins. Hann dæmist því til að greiða 15.700 krónur vegna öflunar áverkavottorðs. Að auki verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem hæfilega teljast ákveðin 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og útlagðan ferðakostnað verjanda síns samkvæmt framlögðu yfirliti, 31.008 krónur. Ákærði greiði þóknun réttargæslumanns B-kk-ef G. S-kk-ef, Á-kvk-ef Ó-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk ferðakostnaðar 31.008 krónur.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi flutti málið af hálfu ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, Þ-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði. Fresta skal fullnustu fimm mánaða af refsivistinni og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði B-kk-þgf G. S-kk-þgf skaða- og miskabætur, samtals 343.074 krónur með vöxtum af 300.000 krónum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 8. apríl 2006 til 16. júlí sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. sbr. 1. mgr. 6. gr. laganna af heildarkröfu hans frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði B-kk-þgf G-kk-þgf skaða- og miskabætur, 192.782 krónur með vöxtum af 150.000 krónum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 8. apríl 2006 til 12. september sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af heildarkröfunni frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 527.716 krónur, þar með talinn kostnað vegna læknisvottorðs, 15.700 krónur, málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 331.008 krónur, og réttargæsluþóknun Á-kvk-ef Ó-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 181.008 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.