E-1763/2019

Dómur

Mál þetta var dómtekið 4. febrúar 2020 og höfðað með stefnu birtri 11. apríl 2019. Stefnandi er M-kk-nf Ó-kk-nf […]. Stefndi er Flughótel Keflavík H57 ehf., Hafnargötu 57 í Keflavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verður dæmdur til að greiða honum 1.721.667 krónur með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 1. febrúar 2019 til greiðsludags. Auk þess krefst stefnandi greiðslu málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst aðallega sýknu af kröfu stefnanda en til vara að hún verði lækkuð verulega. Í báðum tilvikum krefst hann greiðslu málskostnaðar úr hendi stefnanda.

Atvik máls og ágreiningsefni

Ágreiningur máls þessa snýst um laun í uppsagnarfresti. Stefnandi var ráðinn til starfa hjá stefnda með munnlegum ráðningarsamningi í lok febrúar 2018 og hóf störf í byrjun mars sama ár. Með uppsagnarbréfi dagsettu og afhentu stefnanda 29. desember 2018 var honum sagt upp störfum. Í bréfinu er þess getið að skipulagsbreytingar hjá stefnda séu ástæða uppsagnar og jafnframt er tekið fram að ekki sé óskað eftir vinnuframlagi stefnanda á uppsagnartímabili sem sagt er vera einn mánuður.

Stefndi greiddi stefnanda laun 1. janúar 2019 vegna vinnu næstliðins mánaðar en hefur ekki greitt honum laun í uppsagnarfresti.

Stefnandi kveður umsamin mánaðarlaun hafa verið 800.000 krónur og að hann hafi átt rétt til 28 orlofsdaga á ári. Samkvæmt launaseðlum stefnanda hefur hann fengið greiddar 800.00 krónur í laun á mánuði sem á launaseðli hefur verið sundurliðað sem annars vegar 604.058 krónur í föst laun og hins vegar 195.942 sem launauppbót.

Í málinu liggja fyrir drög að ráðningarsamningi, dagsett 30. maí 2018, sem stefnandi kveðst hafa sent stefnda en ekki hafi verið gengið frá áður en starfi hans lauk. Þar kemur fram að stefnandi sé ráðinn ótímabundið til starfa hjá stefnda, heildarlaun hans séu 800.000 krónur, ekki sé greitt sérstaklega fyrir yfirvinnu og orlofsdagar séu 28 dagar á ári. Þá segir í samningsdrögunum að vinnutími sé breytilegur eftir álagi, en þó ekki skemmri en 8 klukkustundir á virkum dögum og að starfsmaður muni jafnframt vinna þá aukavinnu sem starfið og aðstæður krefjist. Kveðið er á um þriggja mánaða uppsagnarfrest í samningsdrögunum eftir sex mánaða starf. Í málinu er þó ekki ágreiningur um að uppsagnartími samnings aðila sé einn mánuður.

Stefnandi hóf störf hjá Hótel Keflavík eftir að starfi hans hjá stefnda lauk. Aðila greinir á um hvenær hann hóf þar störf. Stefnandi kveðst hafa hafið störf þar 1. febrúar 2019 en stefndi byggir á því að hann hafi hafið störf þar í byrjun janúar sama ár.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir kröfu sína á því að hann eigi rétt til fullra launa í janúar 2019. Honum hafi verið sagt upp 29. desember 2018 og hann eigi rétt til launa í einn mánuð í uppsagnarfresti samkvæmt ráðningarsamningi. Hann hafi ekki brotið af sér í starfi heldur verið sagt upp störfum, að sögn stefnda vegna skipulagsbreytinga, og stefndi hafi afþakkað vinnuframlag hans í uppsagnarfresti, svo sem fram komi í uppsagnarbréfinu. Stefnandi hafi ekki þegið laun frá öðrum atvinnurekanda í uppsagnarfresti.

Að auki krefst stefnandi launa fyrir yfirvinnu í nóvember og desember. Við undirbúning málsins hafi komið í ljós að laun hafi ekki verið gerð upp með réttum hætti vegna vinnu þessa mánuði. Unnar yfirvinnustundir í nóvember séu 28,54 stundir og 30,5 stundir í desember. Greiða skuli yfirvinnu með 80% álagi á dagvinnutaxta og sé krafa vegna ógreiddrar yfirvinnu 8.372 kr. á klukkustund.

Þá krefst stefnandi orlofs af vangoldnum launum í uppsagnarfresti, vangoldinni greiðslu fyrir yfirvinnu og þeim hluta launa sinna sem kallaður er launauppbót á launaseðli, en stefndi hafi ekki reiknað orlof á þann hluta launa hans, svo sem beri að gera skv. orlofslögum nr. 30/1987.

Kröfu sína sundurliðar stefnandi þannig:

Laun í uppsagnarfresti 800.000 krónur

Orlof af launum í uppsagnarfresti (12,07%) 96.320 krónur Yfirvinna í nóvember og desember, samtals 59 klst. 494.288 krónur Orlof af yfirvinnu í nóvember og desember 71.552 krónur Orlof af launauppbót í 11 mánuði 259.506 krónur

Samtals 1.721.667 krónur

Stefnandi krefst dráttarvaxta af stefnufjárhæð frá lokum janúar 2019 til greiðsludags og vísar til 1. mgr. 5. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 til stuðnings þeirri kröfu.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi reisir sýknukröfu sína á því að stefnandi eigi ekki rétt til launa í uppsagnarfresti þar sem hann hafi ráðið sig til starfa hjá öðrum atvinnurekanda og unnið þar á uppsagnartímabilinu. Samkvæmt meginreglu vinnuréttar eigi starfsmaður ekki rétt til launa í uppsagnarfresti hafi hann notið launa frá öðrum atvinnurekanda á sama tíma sem séu jafnhá eða hærri en samningsbundin laun hjá fyrrum atvinnurekanda. Stefnandi hafi að minnsta kosti haft launatekjur, eða tekjur af eigin rekstri, jafnháar launum hjá stefnda, allt frá ársbyrjun 2019. Varakrafa um lækkun krafna stefnanda er byggð á því að í öllu falli beri að draga frá kröfu stefnanda tekjur sem hann hafi haft í janúar og beri stefnanda að leggja fram gögn um fjárhæð þeirra.

Þá mótmælir stefndi því að stefnandi eigi rétt til launa vegna yfirvinnu í nóvember og desember. Samið hafi verið við stefnanda um föst heildarlaun, með sveigjanlegum vinnutíma og engum greiðslum fyrir yfirvinnu, svo sem heimilt sé með vísan til greinar 5.1 í kjarasamningi milli Samtaka atvinnulífsins og Sambands stjórnendafélaga og langrar venju. Þau launakjör hafi stefnandi þegið athugasemdalaust allan starfstíma sinn.

Jafnframt mótmælir stefndi því að samið hafi verið um 28 daga orlof. Réttur stefnanda til orlofs sé því í samræmi við ákvæði kjarasamnings 25 dagar, eða 10,64% af launum, sbr. grein 2.1 í fyrrnefndum kjarasamningi. Öllum kröfum um orlof á grundvelli 28 daga orlofsréttar sé því mótmælt. Hins vegar fallist stefndi á það að stefnandi eigi rétt til orlofs af launuppbót, svo sem síðasti liður í kröfugerð stefnanda lúti að, en miða beri við framangreint hlutfall af launum.

Forsenda og niðurstaða

Í máli þessu er ágreiningslaust að stefnandi starfaði hjá stefnda frá byrjun mars til ársloka 2018 og að honum hafi með lögmætum hætti verið sagt upp störfum skriflega þann 29. desember það ár. Stefnandi krefst launa í eins mánaðar uppsagnarfresti. Hvorki er ágreiningur um lengd uppsagnarfrests né að stefnandi hafi afþakkað vinnuframlag stefnanda í uppsagnarfresti.

Stefndi krefst sýknu af kröfu stefnanda um laun í uppsagnarfresti og byggir á því að stefnandi hafi haft full laun, annaðhvort frá öðrum atvinnurekanda eða af eigin rekstri, á uppsagnartímabilinu. Stefnandi mótmælir því og hefur því til stuðnings lagt fram staðgreiðsluyfirlit skatta sem sýnir að hann hafi verið tekjulaus í þeim mánuði. Að mati dómsins er ósannað að stefnandi hafi notið tekna í janúar. Framburður vitna um að stefnandi hafi í þeim mánuði rætt við þá um atvinnu hjá öðrum atvinnurekanda er ekki fullnægjandi stoð undir framangreinda staðhæfingu stefnda. Önnur sönnunargögn hefur stefndi ekki lagt fram til stuðnings staðhæfingu sinni. Er því ósannað að stefnandi hafi verið í vinnu hjá öðrum atvinnurekanda í janúar eða aflað tekna með öðrum hætti í þeim mánuði. Verður því fallist á kröfu hans um laun frá stefnda á uppsagnartíma ráðningarsambandsins í janúar 2019.

Þá verður jafnframt tekin til greina krafa stefnanda um að orlofsgreiðslur skuli miðast við 28 daga orlofsrétt. Svo sem rakið hefur verið var ekki gerður skriflegur ráðningarsamningur í upphafi ráðningarsambands aðila. Vísbendingar um efni ráðningarsamningsins er þó að finna í drögum að ráðningarsamningi sem stefnandi sendi stefnda en aldrei var undirritaður af aðilum. Því er ekki borið við af hálfu stefnda að hann hafi ekki fengið umrædd drög frá stefnanda eða að hann hafi andmælt efni þeirra eða lagt fram önnur drög að samningi milli aðila. Á stefnda sem atvinnurekanda hvílir sú skylda að hlutast til um gerð skriflegs ráðningarsamnings innan tveggja mánaða frá því að launamaður hefur störf hjá honum, sbr. það sem fram kemur í 16. kafla aðalkjarasamnings milli Samtaka atvinnulífsins og Sambands stjórnendafélaga, sem aðilar eru sammála um að gildi um ráðningarsambandið. Þar sem stefndi lét undir höfuð leggjast að gera skriflegan ráðningarsamning við stefnanda, og með hliðsjón af framangreindri vísbendingu um efni samnings aðila sem er að finna í fyrirliggjandi drögum að samningi, verður stefndi að bera hallann af því að geta ekki sannað að samið hafi verið á annan veg. Verður krafa stefnda um greiðslu orlofs miðað við 28 daga orlofsrétt, eða 12,07% af launum, tekin til greina.

Á hinn bóginn hefur að mati dómsins verið í ljós leitt með nægjanlegan skýrum hætti að aðilar hafi samið um að stefnandi nyti fastra launa og fengi ekki sérstaklega greitt fyrir yfirvinnu. Er það bæði í samræmi við áðurnefnd drög að ráðningarsamningi aðila og fyrirliggjandi launaseðla sem sýna að stefnandi hefur verið á föstum launum allan þann tíma sem hann starfaði hjá stefnda. Verður stefndi því sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu vegna yfirvinnu í nóvember og desember.

Með vísan til þess sem að framan er rakið verður fallist á kröfu stefnanda um laun í uppsagnarfresti ásamt orlofi af þeim launum auk orlofs af þeim hluta launagreiðslna á árinu 2018 sem kallaður er launauppbót. Stefndi hefur fallist á skyldu sína til orlofsgreiðslu af þeim hluta launa stefnanda og í samræmi við niðurstöðu dómsins skal orlofið nema 12,08% af launum. Samtals nemur því sá hluti kröfu stefnanda sem tekinn er til greina 1.155.826 krónum (800.000 + 96.320 + 259.506), með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. febrúar 2019 til greiðsludags, sbr. 1. mgr. 5. gr. sömu laga.

Að þessari niðurstöðu fenginni verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað í samræmi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Með hliðsjón af umfangi málsins og þeim hagsmunum sem um er teflt er hann hæfilega ákveðinn 670.000 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

I-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, Flughótel Keflavík H 57 ehf., skal greiða stefnanda, M-kk-þgf Ó-kk-þgf, 1.155.826 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 1. febrúar 2019 til greiðsludags. Stefndi greiði stefnanda 670.000 krónur í málskostnað.

I-kvk-nf Þ-kvk-nf

Á hinn bóginn hefur að mati dómsins verið í ljós leitt með nægjanlegan skýrum hætti að aðilar hafi samið um að stefnandi nyti fastra launa og fengi ekki sérstaklega greitt fyrir yfirvinnu. Er það bæði í samræmi við áðurnefnd drög að ráðningarsamningi aðila og fyrirliggjandi launaseðla sem sýna að stefnandi hefur verið á föstum launum allan þann tíma sem hann starfaði hjá stefnda. Verður stefndi því sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu vegna yfirvinnu í nóvember og desember.

Með vísan til þess sem að framan er rakið verður fallist á kröfu stefnanda um laun í uppsagnarfresti ásamt orlofi af þeim launum auk orlofs af þeim hluta launagreiðslna á árinu 2018 sem kallaður er launauppbót. Stefndi hefur fallist á skyldu sína til orlofsgreiðslu af þeim hluta launa stefnanda og í samræmi við niðurstöðu dómsins skal orlofið nema 12,08% af launum. Samtals nemur því sá hluti kröfu stefnanda sem tekinn er til greina 1.155.826 krónum (800.000 + 96.320 + 259.506), með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. febrúar 2019 til greiðsludags, sbr. 1. mgr. 5. gr. sömu laga.

Að þessari niðurstöðu fenginni verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað í samræmi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Með hliðsjón af umfangi málsins og þeim hagsmunum sem um er teflt er hann hæfilega ákveðinn 670.000 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

I-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, Flughótel Keflavík H 57 ehf., skal greiða stefnanda, M-kk-þgf Ó-kk-þgf, 1.155.826 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 1. febrúar 2019 til greiðsludags. Stefndi greiði stefnanda 670.000 krónur í málskostnað.

I-kvk-nf Þ-kvk-nf