Y-1/2015

I.

Beiðni sóknaraðila um úrlausn dómsins barst Héraðsdómi Reykjaness 21. janúar 2015. Málið var tekið til úrskurðar að afloknum munnlegum málflutningi 9. apríl 2015.

Sóknaraðili er S-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Kirkjuteigi 19, Reykjanesbæ.

Varnaraðili er Landsbankinn hf., kt. 000000-0000, Austurstræti 11, Reykjavík.

Sóknaraðili krefst þess að fjárnámsgerð nr. 034-2014-01549, sem fram fór hjá sýslumanninum á Suðurnesjum 26. nóvember 2014, þar sem gert var fjárnám í 49,5% eignarhluta sóknaraðila í fasteigninni að Kirkjuteigi 9, Reykjanesbæ, verði ógilt.

Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar úr hendi varnaraðila að mati dómsins og að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Varnaraðili krefst þess að fjárnámsgerð nr. 034-2014-01549, sem fram fór hjá sýslumanninum á Suðurnesjum 26. nóvember 2014, verði staðfest.

Þá krefst varnaraðili málskostnaðar úr hendi sóknaraðila að mati dómsins og að viðbættum virðisaukaskatti.

II.

Hinn 10. mars 2008 gaf sóknaraðili út veðskuldabréf nr. 1109-74-429379 þar sem hann viðurkenndi að skulda Sparisjóðnum í Keflavík 2.000.000 króna og var lánið tryggt með veði í fasteigninni að Steinási 30 í Reykjanesbæ. Lánið var til 15 ára og skyldi greiða það með 180 afborgunum á eins mánaðar fresti. Greiða skyldi 11,40% ársvexti af höfuðstól lánsins eins og hann væri á hverjum tíma. Lánið var bundið vísitölu neysluverðs til verðtryggingar með grunnvísitölu 282,3 stig.

Samkvæmt skilmálum bréfsins var heimilt að gjaldfella skuldina fyrirvaralaust og án uppsagnar stæði skuldari ekki í skilum með greiðslu afborgana, vaxta eða vísitöluálags af skuldabréfinu og skyldi gjaldfellingardagur miðast við elsta ógreidda gjalddaga afborgana og/eða vaxta. Enn fremur var kveðið á um það í bréfinu að fyrir gjaldfallinni fjárhæð mætti gera aðför hjá útgefanda til fullnustu skuldarinnar án undangengins dóms eða réttarsáttar, sbr. 7. tl. 1. mgr. 1. g. laga nr. 90/1989.

Samkvæmt yfirlýsingu 25. september 2009 var fasteignin að Steinási 30, Reykjanesbæ leyst úr veðböndum, en í staðinn veittur veðréttur í fasteigninni að Greniteigi 34, Reykjanesbæ. Að beiðni sóknaraðila leysti varnaraðili þá fasteign úr veðböndum 17. október 2013.

Sóknaraðili kveður varnaraðila hafa sent sér greiðsluáskorun vegna lánsins 12. júní 2014 og hafi þar verið lýst yfir gjaldfellingu höfuðstóls miðað við 6. febrúar 2014. Hafi höfuðstóll þá staðið í 2.002.659 krónum, vextir af höfuðstól hafi verið 8.403 krónur eða samtals 2.011.062 krónur. Vísar sóknaraðili til framlagðs afrits af greiðsluseðli vegna gjalddaga nr. 70 hinn 6. janúar 2014, sem sé síðasti gjalddagi fyrir gjaldfellingu bréfsins. Hafi vísitala neysluverðs þá verið 415,90 og eftirstöðvar með verðbótum eftir greiðslu numið 1.804.121 krónu.

Sóknaraðili kveðst hafa mætt til fjárnámsgerðar hinn 26. nóvember 2014 á þeim tíma, sem ákveðinn hefði verið í fyrirtöku málsins 21. október sama ár. Þegar sóknaraðili hafi mætt til gerðarinnar hafi henni hins vegar verið lokið og hafi sýslumaður gefið þá skýringu að hratt og vel hefði gengið fyrir sig að ljúka fjárnámsgerðum og þar með talinni þeirri fjárnámsgerð, sem hér sé um fjallað.

Varnaraðili kveður skuldabréfið hafa verið í vanskilum frá 6. febrúar 2014. Greiðsluáskorun, dags. 12. júní 2014, hafi verið send og hún birt á lögheimili sóknaraðila fyrir maka hans hinn 18. júní 2014. Aðfararbeiðni hafi verið send til sýslumanns 16. september 2014. Boðun vegna fjárnáms hafi verið send 10. október 2014, en gerðin hafi verið tekin fyrir á skrifstofu sýslumanns 21. sama mánaðar. Sóknaraðili hafi mætt til gerðarinnar og hafi henni verið frestað til miðvikudagsins 26. nóvember 2014, kl. 13.00. Þann dag hafi gerðin farið fram að sóknaraðila fjarstöddum þar sem hann hafi ekki mætt til gerðarinnar. Að kröfu varnaraðila hafi sýslumaður gert fjárnám í 49,5% eignarhluta sóknaraðila í fasteigninni að Kirkjuteigi 19 í Reykjanesbæ, fnr. 208-9542, samkvæmt kaupsamningi.

Með ákvörðun Fjármálaeftirlits 22. apríl 2010 var eignum og skuldum Sparisjóðsins í Keflavík ráðstafað til Spkef sparisjóðs. Með ákvörðun Fjármálaeftirlitsins 5. mars 2011 tók NBI hf., nú Landsbankinn hf., í einu lagi við rekstri, eignum og skuldbindingum Spkef sparisjóðs samkvæmt samningi milli LBI hf. og ríkisins. Breyttist númer veðskuldabréfsins í kjölfarið í 0121-74-429379.

III.

Sóknaraðili kveðst byggja á því að bókun í gerðabók sýslumanns sé röng og hafi fjárnámsgerðin farið fram áður en hún átti að hefjast samkvæmt áður boðuðum tíma. Kveðst sóknaraðili krefjast ógildingar fjárnámsgerðarinnar þar sem krafa varnaraðila á hendur sóknaraðila hafi verið ranglega reiknuð og framkvæmd gerðarinnar hafi ekki verið í samræmi við áskilnað laga þar sem henni hafi verið lokið áður taka átti hana fyrir samkvæmt áður boðuðum tíma. Sóknaraðili kveðst styðja ógildingarkröfu sína við 1. mgr. 92. gr. laga nr. 90/1989 um aðför.

Hvað lagarök varðar kveðst sóknaraðili vísa til aðfararlaga nr. 90/1989, sérstaklega XVI. kafla. Þá kveður hann kröfu um málskostnað reista á ákvæðum laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og kröfu um virðisaukaskatt á lögum nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.

Varnaraðili kveðst mótmæla þeirri staðhæfingu sóknaraðila að fjárnámsgerðinni hafi verið lokið áður en hún hafi átt að hefjast, en af endurriti úr gerðabók megi sjá að gerðinni hafi lokið kl. 13.29. Geti þessi málsástæða sóknaraðila því ekki staðist, en sóknaraðili hafi engin gögn lagt fram í málinu staðhæfingu sinni til stuðnings. Beri sóknaraðili sönnunarbyrðina fyrir staðhæfingunni, sbr. 3. mgr. 71. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 94. gr. laga nr. 90/1989.

Þá kveðst varnaraðili einnig mótmæla þeirri staðhæfingu sóknaraðila að útreikningur á fjárhæð kröfunnar sé rangur. Sé sú málsástæða sóknaraðila með öllu vanreifuð í beiðni hans til dómsins. Sóknaraðili hafi lagt fram afrit af greiðsluseðli vegna gjalddaga 6. janúar 2015, en ekki verði séð hvernig sá greiðsluseðill styðji staðhæfingu hans um að fjárhæð kröfunnar sé röng. Umræddur greiðsluseðill sé sá næstsíðasti fyrir gjaldfellingu lánsins. Vísitala neysluverðs hafi í janúar 2014 verið 416,7 sig eins og réttilega komi fram á greiðsluseðlinum, en ekki 415,90 stig eins og sóknaraðili staðhæfi. Enn fremur haldi sóknaraðili því fram að eftirstöðvar með verðbótum hafi þá verið 1.804.121 króna, en þær hafi hins vegar verið 1.986.841 króna eins og sjá megi af greiðsluseðlinum.

Af framangreindu sé ljóst að báðar málsástæður sóknaraðila séu haldlausar og kveðst varnaraðili því telja að staðfesta beri fjárnámsgerðina.

Varnaraðili vísar til almennra reglna kröfu- og samningaréttar um greiðsluskyldu fjárskuldbindinga, laga nr. 90/1989, laga nr. 91/1991, en um málskostnað sé vísað til 1. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

IV.

Samkvæmt endurriti úr gerðabók sýslumannsins á Suðurnesjum 21. október 2014 var aðfarargerð sú, sem um er fjallað í málinu, tekin fyrir þann dag á skrifstofu sýslumanns og mætti sóknaraðili máls þessa þá sjálfur til gerðarinnar. Var gerðinni frestað til miðvikudagsins 26. nóvember 2014, klukkan 13.00, en þá skyldi henni fram haldið án frekari boðunar á skrifstofu sýslumanns. Samkvæmt endurriti úr gerðabók sýslumanns 26. nóvember 2014 var málið tekið fyrir á skrifstofu sýslumanns þann dag, klukkan 13.29, og var gerðinni lokið að sóknaraðila þessa máls fjarstöddum, en hann mætti ekki til gerðarinnar.

Ekkert er fram komið í málinu sem styður þá staðhæfingu sóknaraðila að aðfarargerðin hafi verið tekin fyrir og henni lokið á öðrum tíma en bókað var um í gerðabók sýslumanns og er það ósannað með öllu.

Samkvæmt greiðsluáskorun varnaraðila 12. júní 2014 var bréfið gjaldfellt þann dag og miðast gjaldfellingin við 6. febrúar 2014, sem mun vera elsti ógreiddi gjalddagi afborgana og vaxta, sbr. áðurgreinda skilmála bréfsins. Samkvæmt framlögðum greiðsluseðli þann dag námu eftirstöðvar lánsins með verðbótum eftir greiðslu 1.984.588 krónum og afborgun höfuðstóls, verðbóta og vaxta 26.474 krónum eða samtals 2.011.062 krónur. Sama fjárhæð er tilgreind sem höfuðstóll kröfunnar í aðfararbeiðni varnaraðila. Samkvæmt gögnum málsins var vísitala neysluverðs 416,7 stig í janúar 2014, en ekki 415,90 eins og sóknaraðili heldur fram. Þá voru eftirstöðvar lánsins á gjalddaga 6. janúar 2014 1.986.841 króna, en ekki 1.804.121 króna eins og sóknaraðili heldur fram. Með vísan til framangreinds fá staðhæfingar sóknaraðila um að útreikningur kröfunnar sé rangur engan stuðning í framlögðum gögnum.

Samkvæmt framangreindu er kröfum og málsástæðum sóknaraðila vísað á bug. Ber því að staðfesta aðfarargerð nr. 034-2014-01549, sem fram fór hjá sýslumanninum á Suðurnesjum 26. nóvember 2014, þar sem gert var fjárnám í 49,5% eignarhluta sóknaraðila í fasteigninni að Kirkjuteigi 9, Reykjanesbæ.

Með hliðsjón af framangreindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 1. mgr. 84. gr. laga um aðför ber að dæma varnaraðila málskostnað úr hendi sóknaraðila, sem þykir hæfilega ákveðinn 248.000 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

ÚRSKURÐARORÐ:

Staðfest er aðfarargerð nr. 034-2014-01549, sem fram fór hjá sýslumanninum á Suðurnesjum 26. nóvember 2014, þar sem gert var fjárnám í 49,5% eignarhluta sóknaraðila, S-kk-ef G-kk-ef, í fasteigninni að Kirkjuteigi 9, Reykjanesbæ.

Sóknaraðili greiði varnaraðila, Landsbankanum hf., 248.000 krónur í málskostnað.

R-kvk-nf B-kvk-nf