S-2276/2022

I Mál þetta, sem dómtekið var 8. mars 2023, að lokinni aðalmeðferð, er höfðað af lögreglustjóranum á Suðurnesjum með ákæru dags. 14. nóvember 2022 á hendur ákærðu [... ].

Ákærðu er gefið að sök líkamsárás og barnaverndarlagabrot, með því að hafa, mánudaginn 9. maí 2022, á heimili sínu að [... ], sparkað einu sinni í búk sonar síns, [... ], í svefnherbergi hans, og í kjölfarið einnig slegið [... ] einu sinni í vinstri síðuna í stofu íbúðarinnar. Voru afleiðingar árásar ákærðu þær að [... ] hlaut 2 x 2 cm mar á vinstri síðu.

Telst háttsemi þessi varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, auk 98. gr. og 1. mgr. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærðu gerir aðallega þá kröfu að hún verði sýknuð af kröfum ákæruvaldsins en til vara, komi til sakfellingar, er krafist vægustu refsingar sem lög frekast heimila. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði þ. m. t. málsvarnarlaun verjandans samkvæmt málskostnaðarreikningi.

II

Málavextir.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var tilkynnt um hugsanlegt heimilisofbeldi á heimili ákærðu að [... ]kl. 18:33 mánudaginn 9. maí 2022. Á vettvangi tók fyrrum eiginmaður ákærðu á móti lögreglumönnum og skýrði frá því að ákærða hefði sparkað í son þeirra og lamið hann í síðuna. Drengurinn tjáði einnig lögreglumönnum að ákærða hefði sparkað í hann og sýndi hann það með látbragði og hún hefði einnig slegið hann í síðuna og sýndi hann lögreglumönnum áverka því til staðfestingar. Ákærða var handtekin og flutt á lögreglustöð. Hún gaf blásturspróf í áfengismæli og sýndi það 1,97 o/oo kl. 19:04.

Fyrrum eiginmaður ákærðu gaf öndunarsýni á vettvangi og það sýndi að hann var ekki undir áfengisáhrifum. Hann skýrði lögreglumönnum frá því að ákærða hafi verið við drykkju allan daginn. Hann hafi verið að elda matinn þegar hann hafi heyrt grát í herbergi sonar þeirra og farið til að athuga hvað væri í gangi. Ákærða hafi þá viðurkennt að hafa sparkað í son þeirra. Þegar fyrrum eiginmaður ákærðu og sonur þeirra hafi verið að borða hafi ákærða sest hjá þeim og þá hafi fyrrum eiginmaður ákærðu séð hana slá son þeirra í síðuna og hann þá farið að gráta. Fyrrum eiginmaður ákærðu hafi þá hringt í Neyðarlínuna.

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu daginn eftir atvikið og þar lýsti hún yfir sakleysi sínu. Hún kvaðst hafa verið að klæða son sinn í náttföt og klórað hann óvart í vinstri síðu en hún sé með langar neglur. Ákærða hafi verið að kitla drenginn og hún hafi ekki ætlað að meiða hann en það hafi komið roði á húð hans. Ákærða kvaðst ekki hafa sparkað í drenginn heldur meitt hann fyrir mistök þegar þau hafi verið að leika sér í,, flugvél“. Ákærða kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis en hún hafi aðeins verið búin að drekka eitt glas af áfengi.

Daginn eftir atvikið fór faðir drengsins með hann til skoðunar á heilsugæslu og er læknisvottorð dags. 28. október 2022. Samkvæmt því var drengurinn með fölleitt mar (fjólublátt) 2 x 2 cm á miðbiki vinstri síðu. Ekki voru sjáanlegir áverkar á kvið.

III

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærða neitar sök og kvaðst hafa sótt son sinn á leikskóla kl. 15:00 umræddan dag og fyrrum eiginmaður hennar hafi komið heim kl. 17:00. Hann og ákærða hafi farið að rífast og hún þá farið inn í herbergi með son þeirra. Þau hafi verið í,, flugvélaleik“ þar sem hann hafi verið flugvélin. Ákærða hafi verið með hnéð við mitti hans og óvart meitt hann en það hafi ekki verið alvarlegt. Eftir það hafi þau haldið leiknum áfram. Nokkru seinna hafi hún verið að klæða son sinn í náttföt en hann hafi ekki viljað vera kyrr og ákærða þá kitlað drenginn. Hún hafi verið með langar neglur og óvart klórað drenginn sem hafi fengið litla skrámu. Drengurinn hafi farið að gráta og þá hafi fyrrum eiginmaður ákærðu komið og spurt hana hvað hún væri að gera við barnið. Þegar þetta hafi gerst hafi fyrrum eiginmaður ákærðu verið inn í herbergi eða inn á baðherbergi. Hann hafi síðan hringt í lögregluna og þá líklega til að hefna sín á ákærðu. Ákærða kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og verið búin að drekka um 200 ml af vodka en hún hafi byrjað að drekka um kl. 17:00 eða eftir að hún hafi sótt son sinn á leikskólann. Ákærða kvaðst alls ekki hafa ætlað að meiða hann. Þegar atvik urðu hafi ákærða og faðir drengsins verið í hjónabandi en þau séu nú skilin.

Brotaþoli, [... ]sonur ákærðu, gaf skýrslu sem vitni fyrir dómi í Barnahúsi 13. júní 2022. Hann lýsti því að ákærða hefði meitt hann með hendinni og benti á vinstri síðu og maga. Hann sagði að ákærða hefði einnig sparkað í hann og það hafi verið vont. Hann hafi fundið tilí maganum og farið að gráta. Þetta hafi gerst heima hjá þeim og hún hafi sagst ætla að lemja hann. Brotaþoli sagði að ákærða hafi meitt hann mörgum sinnum og í eitt skiptið hafi brotaþoli dottið í gólfið og meitt sig meira. Brotaþoli lýsti því einnig að faðir hans væri að lemja brotaþola með hendinni í rassinn og hausinn og það hafi gerst mörgum sinnum. Þegar faðir brotaþola lemji hann í bossann taki faðir hans buxur brotaþola niður og hann meiði sig í bossann.

Vitnið, [... ]fyrrum eiginmaður ákærðu, kvaðst hafa komið heim til sín umrætt sinn og farið að rífast við ákærðu en þau hafi rifist um ýmislegt dagana áður en atvik urðu. Vitnið kvaðst hafa heyrt son sinn vera að gráta inn í herbergi en hann hafi verið þar með ákærðu. Vitnið hafi farið að athuga málið og þá hafi ákærða sagt að hún og sonur þeirra hafi verið í,, flugvél“ og hann hafi óvart meitt sig. Vitnið hafi tekið drenginn og farið með hann inn í stofu til að hugga hann en ákærða komið og reynt að taka drenginn af vitninu. Ákærða og vitnið hafi rætt saman og ákveðið að drengurinn myndi sitja við hlið vitnisins meðan þeir feðgar væru að borða. Ákærða hafi þá sest við hlið drengsins og hann allt í einu farið að gráta. Vitnið hafi þá spurt hvað hefði gerst og drengurinn þá bent á skrámu á sér. Vitnið kvaðst ekki vita hvað hefði gerst en það hefði ef til vill ekki verið viljandi. Drengurinn hafi átt erfitt með að útskýra hvað hefði gerst en bent á roða á sér og sagt að ákærða hefði klipið hann. Vitnið kvaðst hafa verið pirrað vegna þess að drengurinn hafi verið að gráta og hringt á lögreglu. Með því hafi vitnið ekki verið að reyna að hefna sín á ákærðu. Vitnið sagði að hún hafi verið undir áhrifum áfengis en ekki vitnið. Ákærða hafi drukkið áfengi til að slaka á en hún væri góð móðir og sæi eftir þessu. Vitnið kvaðst hafa rætt við lögreglumann á vettvangi en það sem vitnið hafi sagt þá gæti alveg hafa misskilist.

Vitnið, lögreglumaður [... ], sagði að tilkynnt hefði verið um heimilisofbeldi á heimili ákærðu og þar hafi tilkynnandi tekið á móti lögreglumönnum. Hann hafi tjáð lögreglumönnum að ákærða hafi beitt barni hennar og tilkynnanda ofbeldi þ. e. slegið barnið. Ákærða og barnið hafi verið inn í herbergi og vitnið hafi rætt við barnið. Barnið hafi sýnt vitninu áverka á síðu og sagt að ákærða hafi sparkað í sig og sýnt það með látbragði hvernig hún hafi sparkað. Vitnið staðfesti frumskýrslu lögreglu.

Vitnið, [...] læknir, staðfesti að hann hefði gert læknisvottorðið sem er meðal gagna málsins en það væri gert eftir sjúkraskrám en vitnið hefði ekki hitt brotaþola.

I V

Niðurstaða.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærðu og atvik, sem telja má henni í óhag, á ákæruvaldinu. Þá metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði véfengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærðu hafa, vitnisburður, mats- og skoðunargerðir, skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn, sbr. 1. mgr. 109. gr. laganna. Þá skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi, sbr. 1. mgr. 111. gr. laganna.

Ákærða neitar sök og gerði það strax í skýrslutöku hjá lögreglu daginn eftir að atvik urðu en viðurkenndi að hafa óvart klórað brotaþola en hún hafi verið með langar neglur. Hún kvaðst ekki hafa sparkað í brotaþola en verið að leika við hann og óvart meitt hann. Hann hafi viljað leika,, flugvél“. Ákærða skýrði mjög á sama veg frá hjá lögreglu og fyrir dómi og ekki er hægt að fullyrða að framburður hennar sé rangur.

Brotaþoli var tæplega fimm ára þegar atvikið sem ákært er vegna á að hafa átt sér stað. Hann sagði fyrir dómi að ákærða hafi lamið hann í fleiri en eitt skipti og hann hafi dottið í gólfið. Hann sagði að ákærða hefði einnig sparkað í sig, það hafi verið vont og hann fundið til í maganum. Þá sagði brotaþoli að einhver hafi sagt við hann að hann ætti í skýrslutökunni að segja:,, Að lemja mig.“ Þá sagði hann að faðir brotaþola væri að lemja hann í hausinn og móðir hans að lemja hann í rassinn og magann með hendinni og það hafi gerst mörgum sinnum. Brotaþoli lýsti því að ákærða hefði meitt hann mörgum sinnum. Brotaþoli lýsti því að faðir hans myndi taka buxur brotaþola niður, lemja hann í bossann og brotaþoli myndi þá meiða sig.

Ekkert vitni hefur lýst því fyrir dómi að ákærða hafi sparkað í og slegið brotaþola 9. maí 2022 eins og ákærðu er gefið að sök í ákæru. Þá verður ekki afdráttarlaust ráðið af framburði brotaþola að ákærða hafi sparkað í hann og slegið hann 9. maí 2022 en eins og fram er komið lýsti brotaþoli því fyrir dómi að ákærða hefði oft lamið brotaþola í rassinn og magann og brotaþoli hafi þá meitt sig. Þá lýsti brotaþoli því að faðir hans myndi taka buxur hans niður og rassskella sig.

Gegn eindreginni neitun ákærðu og með hliðsjón af ofanrituðu verður að teljast varhugavert að telja sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru. En hún verður ekki dæmd fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákæruvaldið hefur því ekki axlað sönnunarbyrði sína og verður ákærða því sýknuð af kröfum ákæruvaldsins í málinu, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008. Annað sem fram er komið í málinu getur ekki breytt þessari niðurstöðu svo sem það sem haft er eftir brotaþola og föður hans í frumskýrslu lögreglu.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu, L-kk-ef D-kk-ef lögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin með hliðsjón af málskostnaðarreikningi og umfangi málsins 843.296 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og aksturskostnaður verjandans 16.616 krónur. Málsvarnarlaunin taka einnig til starfa verjandans á rannsóknarstigi málsins.

Af hálfu ákæruvalds sótti málið D-kk-nf R-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærða, [... ] X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins í málinu.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu, L-kk-ef D-kk-ef lögmanns, 843.296 krónur og aksturskostnaður verjandans 16.616 krónur.

I-kk-nf T-kk-nf