S-371/2014

Mál þetta, sem þingfest var 10. september 2014 og dómtekið 3. nóvember sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 8. júlí 2014, á hendur H-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Skógarhæð 8, með dvalarstað að gistiheimilinu Felli, Garðabæ,

„fyrir umferðarlagabrot í Hafnarfirði með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 22. febrúar 2014, ekið bifreiðinni YK-249 og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana-og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 530 ng/ml) um Reykjavíkurveg, þar til lögregla stöðvaði aksturinn skömmu síðar.

Telst þetta varða við 1. mgr. og 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Ákærði kom fyrir dóminn og neitaði sök. Hófst aðalmeðferð þann 13. október sl. og var fram haldið 22. október og lauk 3. nóvember sl. Var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Málsatvik.

Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu var henni tilkynnt um hugsanlega ölvaðan ökumann við Stöðina á Reykjavíkurvegi í Hafnarfirði. Við komu að Stöðinni sá lögreglan að bifreiðinni YK-249 var ekið út frá bifreiðastæði Stöðvarinnar og norður Reykjavíkurveg. Stöðvaði lögreglan aksturinn og ræddi við ökumann í framhaldi. Tók lögreglan eftir því í viðræðum við ökumann að hann gat ómögulega setið kyrr, hann hafi jafnframt vaðið úr einu í annað í frásögn sinni er hann var spurður út í það hvaðan hann væri að koma. Sjáöldur hans hafi verið útþanin og kjálkahreyfingar verið verulega ýktar. Við könnun hafi komið í ljós að ökumaðurinn ætti eldri fíkniefnamál á skrá lögreglu en ökumaður hafi neitað því og sagst aldrei hafa komið nálægt fíkniefnum. Við komu á lögreglustöð hafi gengið erfiðlega hjá ökumanni að gefa þvagsýni og að lokum hafi verið tekið munnvatnssýni sem hafi reynst jákvætt á amfetamín. Ökumaður hafi verið sífellt á iði á lögreglustöðinni, ómögulega getað setið kyrr og malað í sífellu um hitt og þetta. Á meðan beðið var eftir hjúkrunarfræðingi hafi ökumaður getað gefið þvagsýni sem hafi sýnt jákvæða svörun á amfetamín. Afskipti lögreglu hófust klukkan 01:59. Var þvagsýni tekið af ákærða klukkan 03.44 og blóðsýni klukkan 03:51.

Í málinu liggur fyrir matsgerð frá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands þar sem fram kemur að amfetamín 530 ng/ml hafi mælst í blóði ákærða.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði gaf skýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa farið í heimsókn til A og B á Skjólbraut fyrr um kvöldið. Þau hafi verið þar tvö ásamt nágrönnum sínum. Ákærði hafi sest niður og þegið kók í glas. Ákærði hafi setið þar í um þrjár klukkustundir og spjallað. Einhver gestagangur hafi verið og A rætt í síma við einhvern sem hún vildi láta sækja og beðið ákærða um að gera það. Ákærði hafi ákveðið að fara að beiðni hennar en áður hafi hann fengið sér verkjatöflu vegna höfuðverkjar. Þau hafi komið við í Garðabæ og sótt bróður A og þaðan farið til Hafnarfjarðar. Þegar þau hafi hitt manninn, sem átti upphaflega að sækja, hafi hann verið mjög ölvaður og ekki viljað koma með þeim. Ákærði hafi lent í smárifrildi við manninn og látið hann síðan eiga sig. Það hafi verið inni á skemmtistaðnum Irish í Hafnarfirði. Þar fyrir utan hafi A ekki viljað skilja manninn eftir og orðið eftir inni á staðnum, til að tala við manninn, en komið síðan út. Þau hafi þá ekið burt og út af Stöðinni í Hafnarfirði. Lögreglan hafi þá stöðvað þau. A hafi verið með honum í bílnum ásamt bróður hennar. Ákærði kvaðst eingöngu hafa neytt kókakóla heima hjá A umrætt kvöld. Ákærði kvaðst ekkert geta sagt til um það hver hafi getað hringt og tilkynnt um aksturslag hans en hann hafi verið að koma út af skemmtistað, fúll út í strákinn sem ekki vildi koma með þeim og verið mjög æstur. Þau hafi síðan stoppað í lúgu í sjoppunni áður en hann ók út af planinu. Ákærði neitaði því að hafa fundið nokkur áhrif vímuefna þegar hann ók bifreiðinni. Ákærði kvaðst hafa rætt við A eftir að búið var að boða hana í skýrslutöku fyrir dómi og hún þá sagt sér að möguleiki væri á að þau hafi víxlað glösum en hún hafi verið með amfetamín í glasi. Ákærði kvaðst að öðru leyti ekki þekkja til fíkniefnaneyslu heima hjá A. Aðspurður kvað ákærði alla hafa verið með í glasi sem voru á heimilinu en ákærði kvaðst ekki hafa þekkt neinn þeirra. Einhver hafi verið með vodka í glasi en allir hafi verið undir áhrifum nema ákærði. Aðspurður hvort ákærði hafi ekki fundið til neinna áhrifa af amfetamíninu kvaðst hann ekki hafa fundið til þeirra. Hann hafi eingöngu verið með höfuðverk. Aðspurður kvaðst ákærði hafa neytt fíkniefna áður, en hann væri hættur því í dag. Áður fyrr hafi hann notað amfetamín. Ákærði kvað eldhús, stofu og borðstofu hafa verið eitt rými í íbúðinni og þau öll hafa verið í stofunni. Ákærði kvaðst hafa drukkið þrjú til fjögur kókglös og kókflaska hafi verið á stofuborðinu og borðstofuborðinu. Ákærði kvaðst halda að hann hafi sótt sér sitt kók sjálfur en það gæti líka verið að einhver hafi sótt glas fyrir hann. Aðspurður um það hvort honum hafi ekki dottið í hug, þegar lögreglan hafði afskipti af honum, að hann væri undir áhrifum amfetamíns, kvað ákærði svo ekki vera því að hann hafi verið mjög þreyttur, sem sé andstæðan við áhrif amfetamíns, og geispað látlaust.

Vitnið C lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa haft afskipti af ákærða á vettvangi umrætt sinn. Tilefni afskipta hafi verið tilkynning frá Fjarskiptamiðstöð um hugsanlega ölvaðan ökumann á bifreið. Vitnið kvaðst hafa metið ákærða svo að hann hafi verið undir áhrifum vímuefna og þess vegna hafi vitnið tekið ákærða inn í lögreglubifreiðina, m.a. til að fá mat annars lögreglumanns á vímueinkennum ákærða. Fas ákærða hafi verið þannig að hann hafi talið hann vera undir áhrifum fíkniefna. Ákærði hafi ekki virkað þreyttur. Staðfesti vitnið það sem fram kemur í upplýsingaskýrslu þess. Vitnið kvað einkenni ákærða hafa verið þannig að hann hafi verið allur á iði og kjálkahreyfingar ýktar. Ákærði hafi verið mjög ör en neitað því að vera undir áhrifum fíkniefna.

Vitnið D lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið í eftirliti og fengið tilkynningu um ökumann sem gæti verið undir áhrifum örvandi efna. Við afskipti af ökumanninum hafi sést að hann hafi verið ör og með hvíta skán í munni og mikinn munnþurrk. Ökumaður hafi verið færður á lögreglustöðina, þvagsýni og blóðsýni hafi verið tekið af ökumanninum og honum sleppt eftir það. Aðspurt kvað vitnið þá hafa metið fas ökumanns þannig að þeir hafi talið hann undir áhrifum örvandi efna. Vitnið kvað lögregluna sífellt vera að meta hvort menn séu hugsanlega undir áhrifum vímugjafa og þetta væru einkenni um það. Töluverður munur væri á milli þeirra sem neyttu kannabisefna og örvandi efna. Þeir sem neyttu kannabis væru sljóir, seinir til svars og með útþanda augasteina. Þeir sem væru undir áhrifum örvandi efna gætu ekki setið kyrrir, töluðu stanslaust og væru á iði og í ýktum tilvikum væru ýktar kjálkahreyfingar þannig að neðri kjálkinn gengi stöðugt til hliðar. Erfiðlega hafi gengið í fyrstu að taka munnvatnssýni úr ákærða vegna mikils munnþurrks og því hafi hann verið látinn drekka vatn svo að hægt væri að ná sýni úr honum.

Vitnið E, deildarstjóri hjá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, gaf símaskýrslu fyrir dóminum og kvað áralanga reynslu vera fyrir hendi á rannsóknum fíkniefna í þvagi og blóði manna. Aðspurt um að í þessu tilviki hafi ákærði sagst hafa tekið amfetamín inn í kókakóla, kvað vitnið það engu breyta um niðurstöður mælinga í blóðinu. Aðspurt um það hvað langur tími geti liðið frá því að amfetamíns sé neytt og þar til það finnist í þvagi, kvað vitnið það vera eina til tvær klukkustundir en það væri ekki hægt að fullyrða það. Aðspurt um það hvort ákærði hefði ekki átt að finna til vímuáhrifa miðað við það magn sem fannst í blóði hans, kvað vitnið magn amfetamíns í blóðinu hafa verið mjög hátt og langt yfir því sem kallað sé lækningaleg þéttni eða í lækningalegum skömmtum sem sé um 150 ng/ml. Staðfesti vitnið matsgerðina.

Vitnið A kom fyrir dóminn og kvað ákærða hafa verið í heimsókn hjá sér umrætt kvöld. Vitnið þekki ákærða ágætlega. Þau hafi spjallað saman en smá gestagangur hafi verið um kvöldið. Vitnið kvað þau hafa farið í Hafnarfjörð og ákærði ekið og lögreglan haft afskipti af þeim. Ákærði hafi verið færður á lögreglustöð í framhaldi og lögreglan ekki gefið þeim neinar skýringar á því. Vitnið kvaðst hafa vitað að ákærði drekki ekki áfengi og þess vegna hafi hann verið fenginn til að keyra. Þá kvaðst vitnið ekki hafa tekið eftir því að ákærði hafi verið undir áhrifum fíkniefna. Vitnið kvað stofu, borðstofu og eldhús vera eitt rými heima hjá sér. Vitnið hafi verið með „breezer“, það sé alltaf með bjór þegar það drekki áfengi, en vitnið viti ekki hvort ákærði hafi verið að drekka úr öðrum glösum. Vitnið kvaðst viðurkenna að fíkniefni hafi verið á staðnum og vita að það hafi verið sett í „glös sumstaðar“, en ekki geta sagt til um það hvort ákærði hafi drukkið það eða ekki. Vitnið kvaðst sjálft hafa sett amfetamín í bjórinn sinn en það hafi líka verið með eplasafa. Aðrir gestir hafi líka verið með fíkniefni í eplasafa. Vitnið kvaðst hafa talað við ákærða þegar það vissi hversu mikið amfetamín hafi mælst í honum en vitninu hafi fundist það ótrúlega mikið magn og því fundist þessi skýring ákærða líkleg. Þá hafi vitnið sagt ákærða að það væri tilbúið til að koma fyrir dóm og skýra frá. Vitnið kvaðst ekki hafa séð nein vímuefnaáhrif á ákærða um kvöldið.

Vitnið B gaf símaskýrslu fyrir dóminum. Kvaðst vitnið vera eiginmaður A og ákærði hafi verið gestkomandi hjá þeim umrætt kvöld og verið eitthvað fram eftir hjá þeim. Vitnið kvaðst ekki hafa talið ákærða vera undir áhrifum fíkniefna umrætt sinn en vitnið hafi sjálft verið í glasi. Vitnið kvaðst vita að kona sín hafi verið með eitthvað í glasi þarna, vitnið hafi drukkið vodka í kók en annars hafi vitnið ekki tekið eftir neinu öðru.

Forsendur og niðurstöður.

Ákærði neitar sök. Eins og rakið hefur verið að ofan var ákærði í samkvæmi ofangreint sinn og kvaðst hann hafa drukkið kókakóla. Hann hafi ekki fundið fyrir neinum áhrifum örvandi efna og hafi ekki neytt fíkniefna fyrr um kvöldið. Fyrir dóminum kom hann með þá skýringu að amfetamínið hafi komist í blóð sitt þar sem hann hafi hugsanlega víxlað glösum heima hjá A og B en aðrir hafi verið að neita fíkniefna á staðnum. Vitnið A kvaðst hafa neytt amfetamíns umrætt sinn í Breezer eða eplasafa og aðrir hafi þá gert það líka. Vitnið B kvaðst hafa drukkið vodka í kók umrætt sinn. Telur dómurinn frásögn ákærða afar ótrúverðuga, m.a. í ljósi þess að bjór, Breezer eða eplasafi hafa allt annan lit en kókakóla, og hafi ákærði hugsanlega víxlað glösum hefði hann tekið eftir því strax, þ.e. hafi hann ekki verið undir áhrifum vímugjafa eins og hann hefur haldið fram. Þá hefur ákærði verið ótrúverðugur í framburði sínum, hann kvaðst hafa verið mjög æstur þegar hann kom út af skemmtistaðnum og fúll út í manninn sem vildi ekki koma með sér, en einnig að hann hafi verið mjög þreyttur og syfjaður og geispað út í eitt þegar lögreglan hafði afskipti af honum stuttu seinna. Fer sá framburður hans í bága við framburð tveggja lögreglumanna sem höfðu afskipti af honum við aksturinn. Þá var styrkur amfetamíns í blóði ákærða það mikill að útilokað er að hann hafi ekki fundið til vímuáhrifa um kvöldið, nema hann hafi byggt upp mikið þol, en það fer ekki saman við að hann hafi ekki neytt fíkniefna í nokkra mánuði áður. Verður framburður ákærða um að hann hafi óvart neytt amfetamíns virtur að vettugi en þrátt fyrir það er ótrúverðugt að ákærði hafi ekki orðið var við vímuáhrifin áður en hann hóf aksturinn eða undir akstri hans. Telur dómurinn komna fram lögfulla sönnun þess að ákærði hafi verið undir áhrifum fíkniefna við akstur umrætt sinn og ósannað að hann hafi neytt efnanna án sinnar vitundar. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða. Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Ekki þykja skilyrði til að beita undanþáguákvæði 102. gr. umferðarlaga um sviptingu ökuréttar.

Að þessu virtu er refsing ákærða nú ákveðin sekt í ríkissjóð, 140.00 krónur, sem ákærða ber að greiða til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæta ella fangelsi í tíu daga. Þá ber að svipta ákærða ökurétti í eitt ár. Að auki verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað sem er samkvæmt yfirliti 70.098 krónur auk málsvarnalauna skipaðs verjanda síns, V-kk-ef K-kk-ef hrl., 338.850 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð.

Ákærði, H-kk-nf H-kk-nf, skal greiða 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæta ella fangelsi í tíu daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms þessa.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 408.948 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef K-kk-ef hrl., 338.850 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 13.11. 2014.