S-475/2006

Mál þetta, sem þingfest var 16. ágúst 2006 og dómtekið 10. apríl sl., var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 3. júlí 2006, á hendur X, kt. 000000-0000, Y götu, Hveragerði,

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 15. janúar 2006, í lögreglubifreið á Selfossi, haft uppi líflátshótanir í garð lögreglumannsins S-kk-ef K-kk-ef, vegna skyldustarfa hans, en ákærði lét þau orð falla að hann væri tilbúinn til að drepa S-kk-þf þótt hann þyrfti að vera í fangelsi í 16 ár.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 101/1976 og 32. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ekki tókst að birta ákærða fyrirkall fyrr en hann var færður fyrir dóminn þann 6. mars sl., þar sem ákærði bjó erlendis. Við þingfestingu málsins neitaði ákærði sök. Fór aðalmeðferð fram þann 10. apríl 2008 og var ákærði þá aftur farinn utan og tókst ekki að hafa uppi á honum. Var málið því flutt án þess að ákærði gæfi skýrslu. Krafðist verjandi ákærða að hann yrði sýknaður en til vara vægustu refsingar auk málsvarnarlauna og að þau yrðu greidd úr ríkissjóði.

Samkvæmt gögnum málsins munu málavextir vera þeir að þann 16. janúar 2006 var ákærði handtekinn af lögreglu í Hveragerði vegna gruns um ölvunarakstur og fluttur með lögreglubifreið þaðan á lögreglustöðina á Selfossi. Fljótlega fór að bera á hótunum frá ákærða í garð S-kk-ef K-kk-ef lögreglumanns. Spurði ákærði lögreglumennina sem voru í bifreiðinni, J-kk-nf V-kk-nf H-kk-nf og H-kk-þf I-kk-þf H-kk-þf, hvort S-kk-nf væri á vakt. Þegar ákærða var sagt að svo væri ekki hefði ákærði tekið þannig til orða að hann væri alveg tilbúinn að drepa þann mann. Þegar J-kk-nf kvaðst hafa sagt ákærða að hætta þessu bulli, hefði ákærði sagt að hann væri tilbúinn að sitja inni í sextán ár þegar hann væri búinn að drepa umræddan lögreglumann. Þá segir að ákærði hafi ekki verið áberandi ölvaður þegar hann lét þessi orð falla og hafi sagst hafa verið búinn að drekka tvo til þrjá bjóra þá um nóttina.

Tekin var skýrsla af ákærða hjá lögreglu þann 6. mars 2006 og neitaði ákærði að hafa haft uppi þær hótanir að hann væri tilbúinn að drepa S-kk-þf K-kk-þf við lögreglumenn í lögreglubifreið á leið á Selfoss. Kvað ákærði það alrangt og að hann ætti ekki neitt sökótt við S-kk-þf.

J-kk-nf V-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst vísa til lögregluskýrslu sem hann hefði ritað um málið. Kvað hann ákærða hafa verið stöðvaðan vegna gruns um ölvunarakstur. Fljótlega hefði ákærði farið að spyrja um lögreglumanninn S-kk-þf og viðhaft þau orð að hann væri alveg tilbúinn að sitja inni í sextán ár fyrir að drepa þennan mann. Ákærði hefði sagst hafa verið búinn að drekka tvo til þrjá bjóra, ákærði hefði verið í jafnvægi og ekkert annað út á hann að setja. J-kk-nf kvaðst ekki muna nákvæmlega hvað ákærði hefði sagt en hann hefði lýst því í lögregluskýrslunni. Kvaðst J-kk-nf hafa tjáð S-kk-þgf sjálfur frá þessum ummælum. J-kk-nf mundi ekki hvenær það var en það hafi sennilega verið tveimur eða þremur dögum eftir atburðinn. Aðspurður um ölvunarástand ákærða kvað J-kk-nf hann hafa verið það lítið ölvaðan að hann taldi að ákærða hefði ekki verið gerð refsing fyrir ætlaðan ölvunarakstur.

H-kk-nf I-kk-nf H-kk-nf lögreglunemi kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á vakt með J-kk-þgf V-kk-þgf þegar ákærði var handtekinn í Hveragerði fyrir meintan ölvunarakstur. Á leið til Selfoss hefði ákærði spurt þá hvort S-kk-nf væri á vakt og honum svarað því til að svo væri ekki. Ákærði hefði í framhaldi sagst vera tilbúinn til að drepa þann mann og sitja inni í sextán ár fyrir það. Ákærði hefði ekki verið það ölvaður að hann hefði ekki vitað hvað hann var að segja. Ákærði hefði verið látinn blása í öndunarmæli og hann hefði verið rétt á mörkum þess að vera gerð refsing fyrir. Aðspurður kvaðst H-kk-nf ekki muna hvenær S-kk-nf kom næst á vakt en H-kk-nf kvaðst ekki sjálfur hafa sagt S-kk-þgf frá þessum ummælum.

S-kk-nf K-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvað félaga sína hafa haft afskipti af ákærða. Daginn eftir hefðu þeir sagt honum frá þessum ummælum ákærða. S-kk-nf kvaðst ekki hafa haft afskipti sem lögreglumaður af ákærða í fjölda mörg ár en hann kvaðst vita hver ákærði væri vegna fyrri afskipta af honum. S-kk-nf kvaðst ekki hafa séð ákærða lengi. Ummæli höfð eftir ákærða í lögregluskýrslu H-kk-ef I-kk-ef um að S-kk-nf hefði einhvern tíma handtekið ákærða og S-kk-nf hefði járnað hann á fótum og höndum í fangaklefa og verið laminn af S-kk-þgf, kvað S-kk-nf vera alröng. S-kk-nf kvaðst hafa tekið ummæli ákærða alvarlega þar sem um þekktan brotamann væri að ræða.

Niðurstaða.

Með vætti tveggja lögreglumanna fyrir dómi þykir sannað að ákærði hafi viðhaft þau orð sem greinir í ákæru. Í 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 segir að hver sem ræðst með ofbeldi eða hótunum um ofbeldi á opinberan starfsmann, þegar hann er að gegna skyldustarfi sínu eða út af því, … skuli sæta fangelsi allt að sex árum. Í greinargerð með 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 segir að árás samkvæmt 1. mgr. verði að vera á starfsmanninn persónulega, en ekki sé skilyrði að hann sé að gegna starfinu. Verður að túlka orðalag ákvæðisins og greinargerðarinnar svo að ekki skipti máli þótt starfsmaðurinn sé ekki í starfi við árásina heldur dugi að ráðist sé að honum utan vinnutíma en árásin eða hótunin verði að tengjast starfi hans. Í máli þessu var hótuninni um ofbeldi ekki beint að S-kk-þgf persónulega heldur að honum í gegnum þriðja mann. Þá liggur fyrir að S-kk-nf fékk upplýsingar um atvikið þó nokkru eftir að það átti sér stað. Gefur það vísbendingu um að þeir lögreglumenn sem heyrðu hótunina hafi ekki litið það svo alvarlegum augum að taka mætti ummælin alvarlega. Í gögnum málsins liggur fyrir héraðsdómur í málinu S-313/2006 sem kveðinn var upp þann 19. júlí 2006 en í honum kemur fram að ákærði hafði mælst með 0,98 prómill af alkóhóli í blóði í umrætt sinn. Gefur það vísbendingu um að ákærði hafi verið mun ölvaðri en vitni báru fyrir dómi en þar kváðu vitnin að ákærði hafi verið lítið ölvaður. Með vísan til orðalags 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og greinargerðar með henni telur dómarinn að skilyrði 106. gr. almennra hegningarlaga sé ekki fullnægt og því beri að sýkna ákærða.

Allur sakarkostnaður, sem er málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef A. S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 140.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og ferðakostnaður, 18.240 krónur, skal greiddur úr ríkissjóði.

K-kvk-nf S-kvk-nf saksóknari flutti mál þetta fyrir hönd ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, X, er sýkn í máli þessu.

Allur sakarkostnaður, sem er málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef A. S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 140.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og ferðakostnaður, 18.240 krónur, skal greiddur úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.