S-244/2015

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 8. júní 2015, á hendur J-kk-þgf U-kk-þgf V-kk-þgf, kt. 000000-0000, Arnarhrauni 20 í Grindavík, „fyrir líkamsárás, með því að hafa, laugardaginn 10. ágúst 2013, á tjaldstæði ofan við sundlaug Dalvíkur, Svarfaðarbraut 34, Dalvík, ráðist á B, kt. 000000-0000, og kýlt hann í það minnsta einu sinni með krepptum hnefa í andlit svo B féll við. Afleiðingar árásar ákærða voru þær að B hlaut grunnan 1 sm. skurð, bólgur og mar á hægra kinnbeini auk þess sem gleraugu hans brotnuðu. Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Með framhaldsákæru útgefinni 24. júní 2015 er þess krafist að ákærða verði gert að greiða B skaðabætur að fjárhæð 699.000 krónur auk vaxta, svo sem þar greinir.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt, það er að hafa kýlt B einu sinni í andlitið með krepptum hnefa með þeim afleiðingum að hann hlaut þá áverka sem lýst er í ákæru. Var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi, verjandi og lögmaður brotaþola höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði, bótakröfu og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Er brot hans þar réttilega heimfært til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði var með dómi 23. mars 2015 sakfelldur fyrir brot gegn 209. og 210. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði, skilorðsbundið til tveggja ára. Þá gekkst hann undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar með sátt hjá lögreglustjóra 28. mars 2012 og 13. febrúar 2014 fyrir brot gegn 45. gr. og 45. gr. a. umferðarlaga.

Refsingu ákærða ber að ákveða sem hegningarauka við framangreindan dóm og sáttina frá 13. febrúar 2014, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt 60. gr. laganna verður dómurinn tekinn upp og ákærði dæmdur í einu lagi fyrir brotin sem hann var þar sakfelldur fyrir og það brot sem sakfelling nú tekur til. Er refsing ákærða að framangreindu virtu ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Þykir mega fresta fullnustu hennar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákæra var gefin út 8. júní 2015 og málið þingfest 25. sama mánaðar. Framhaldsákæra með einkaréttarkröfu brotaþola var fyrst birt ákærða við þingfestingu málsins, en hún var gefin út daginn áður. Veitti ákærði ekki samþykki sitt fyrir því að krafan kæmist að í málinu og gerði kröfu um að henni yrði vísað frá dómi. Við skýrslugjöf brotaþola 12. ágúst 2013 var honum kynntur réttur til að koma á framfæri skaðabótakröfu, en faðir hans var viðstaddur hana. Rannsókn málsins lauk í ágúst 2014. Krafan var á hinn bóginn ekki gerð fyrr en með bréfi 4. júní 2015, sem mun hafa verið móttekið af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 10. sama mánaðar. Í bréfinu eru ekki gefnar ástæður fyrir því hversu síðbúin krafan var.

Samkvæmt 1. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal einkaréttarkröfu brotaþola í sakamáli komið á framfæri við lögreglu meðan á rannsókn þess stendur eða við ákæranda áður en ákæra er gefin út. Heimilt er og að koma kröfu á framfæri við ákæranda eftir útgáfu ákæru ef fullnægt er skilyrðum 1. mgr. 153. gr. til útgáfu framhaldsákæru í máli eða ákærði samþykkir, enda sé að öðru leyti fullnægt skilyrðum þess að hafa megi slíka kröfu uppi í málinu. Skilyrðin sem fram koma í síðastgreindu ákvæði eru þau að leiðrétta þurfi augljósar villur eða ef upplýsingar, sem ekki lágu fyrir þegar ákæra var gefin út, gefa tilefni til. Af því sem að framan er rakið voru hvorki skilyrði fyrir útgáfu framhaldsákæru né veitti ákærði samþykki til að bótakrafa kæmist að í málinu. Verður henni því vísað frá dómi.

Sakarkostnaður samkvæmt framlögðu yfirliti sækjanda nemur 7.500 krónum og verður ákærða gert að greiða hann ásamt þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem að teknu tilliti til virðisaukaskatts þykir hæfilega ákveðin 119.040, og aksturskostnaði verjandans að fjárhæð 9.280 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, J-kk-nf U-kk-nf V-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Bótakröfu B er vísað frá dómi.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 119.040 krónur, aksturskostnað hans, 9.280 krónur, og 7.500 krónur í annan sakarkostnað.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf