S-844/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 5. nóvember sl., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 5. júní 2008 „á hendur B-kk-þgf F-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hafraholti 54, Ísafirði, og L-kvk-þgf M-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Viðarrima 49, Reykjavík, fyrir eftirgreind brot framin á tímabilinu 3. til 12. janúar 2007:

A

Gegn ákærða, B-kk-þgf F-kk-þgf, fyrir fjárkúgun, með því að hafa haft fé af X, kt. 000000-0000, Y, kt. 000000-0000, og Z, kt. 000000-0000, með því að hafa í MSN-samskiptum eða síma hótað að birta opinberlega nöfn þeirra og myndir af þeim, þar með talið myndir af nöktum kynfærum, sem þeir höfðu sjálfir tekið og sent í netsamskiptum, á vefsíðu þar sem þeir væru sakaðir um að sækjast eftir kynferðislegum samskiptum við börn. Til að koma í veg fyrir myndbirtingu greiddu mennirnir ákærða B-kk-þgf F-kk-þgf með því að leggja fé inn á tékkareikning meðákærðu nr. 190 í útibúi 1185 í Sparisjóði vélstjóra, sem ákærði B-kk-nf F-kk-nf hafði gefið þeim upp, sem hér segir:

1. Þann 3. janúar 2007 lagði X 30.000 krónur inn á reikninginn.

2. Þann 8. janúar 2007 lagði Y 50.000 krónur inn á reikninginn.

3. Þann 12. janúar 2007 lagði Z 50.000 krónur inn á reikninginn.

Er háttsemi ákærða talin varða við 251. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

B

Gegn ákærðu L-kvk-þgf fyrir hilmingu með því að hafa veitt viðtöku ofangreindum fjárhæðum á tékkareikning sinn nr. 190 í útibúi 1185 í Sparisjóði vélstjóra og síðar afhent meðákærða B-kk-þgf F-kk-þgf fjármunina, þrátt fyrir að ákærðu L-kvk-þgf hafi verið ljóst að þeir væru fengnir með fjárkúgun.

Þessi háttsemi er talin varða við 254. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 82/1998.

Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar.

Y gerir þá kröfu að ákærðu verði dæmd til að greiða honum bætur að fjárhæð 50.000 kr. með hæstu lögleyfðu vöxtum frá 5. janúar 2007 til greiðsludags.“

Ákærðu neita bæði sökum og krefjast sýknu. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, falli á ríkissjóð. Ákærða L-kvk-nf krefst þess að bótakröfunni verði vísað frá dómi. Ákærði B-kk-nf F-kk-nf hefur samþykkt bótakröfuna.

II

Framangreindur X kom á lögreglustöð 27. janúar 2007 og tilkynnti að birt hefði verið mynd af sér á vefsíðunni 123.is, undir flokki á síðunni sem merktur sé „barnaperrar“. Kvað X bróður sinn hafa bent sér á myndina. X kvaðst hafa notað andlitsmyndir af sér í samskiptum við fólk á msn-spjallforritinu. Honum hefði verið hótað að settar yrðu myndir af honum í DV eða inn á netið ef hann ekki greiddi 50.000 krónur inn á tiltekinn reikning. Liðinn væri um mánuður síðan og hefði hann nú hent reikningsnúmerinu. Tók X fram að hann hefði aldrei komið nálægt neinu er tengdist misnotkun á börnum.

Í málinu liggur frammi yfirlýsing frá X sem var afhent lögreglu 8. mars 2007, og lögregluskýrsla sem tekin var sama dag. Í yfirlýsingunni segir að X hafi notað spjallvef Einkamál.is, þar sem hann hefði átt góð samskipti við marga, m.a. þá sem séu með svipaða sjúkdóma og hann,... Hafi hann í eitt skipti rekist á stúlku á þessu spjalli sem hafi sagst vera rétt óorðin 18 ára. Hún hafi hringt í X í upphafi samtalsins því X vildi ganga úr skugga um að hún væri sú sem hún segðist vera, hefði hann þann háttinn á í svona samskiptum. Hefði stúlkan verið forvitin um atvinnu og tekjur, og verið tíðrætt um útlit X, og viljað fá að sjá kynfæri hans í vefmyndavél. Því hefði hann ekki sinnt. Skömmu síðar hefði stúlkan viljað hringja í hann aftur. Í símanum hefði þá verið karlmaður sem hefði haft í hótunum við X um að birta myndir af honum, en maðurinn hefði sagst vera að eltast við barnaperra á netinu. Hefði maðurinn sagt að X slyppi ef hann greiddi 50.000 krónur, sem svo hefðu lækkað í 30.000 krónur. Daginn eftir hefði verið hringt í X úr leyninúmeri, hann hefði ekki svarað en orðið órótt og þá lagt inn á reikninginn. Svo hefði hann heyrt af því að búið væri að setja upplýsingar um sig á 123.is. Í lögregluskýrslu sama dag staðfesti hann að greiðsla 30.000 króna inn á reikning ákærðu L-kvk-ef 3. janúar 2007, hlyti að vera hans innborgun. Þá staðfesti hann að sumar myndanna á 123.is væru af honum, en þó ekki myndir af kynfærum hans.

Z kom á lögreglustöð 5. febrúar 2007 til að leggja fram kæru. Hann kvaðst hafa farið inn á vefsíðuna einkamal.is 11. janúar 2007 þar sem hann hefði séð auglýsingu frá stúlku sem sagðist vera 18 ára og hafa áhuga á að kynnast eldri mönnum. Hann hefði komist í samband við stúlkuna og þá hefði komið fram hjá henni að hún væri í 10. bekk grunnskóla. Stúlkan hefði beðið hann um að kveikja á vefmyndavél sinni, en sjálf hefði hún ekki verið með slíka myndavél. Spjall þeirra, sem hefði snúist um kynlíf og annað því tengt, hefði leitt til þess að hann beraði á sér kynfærin fyrir framan myndvélina. Hann hefði í samtalinu gefið upp símann sinn. Í lok samtalsins hefði stúlkan sent honum myndir sem teknar höfðu verið á vefmyndavél hans og undir ljósmyndunum hefði verið búið að setja inn allar upplýsingar sem hann gaf stúlkunni í spjallinu. Stuttu síðar hefði sími hans hringt og karlmannsrödd verið í símanum. Maðurinn hefði spurt hvort hann vildi að myndirnar færu lengra og nefndi netið og DV, þá hefði hann sagt að menn í undirheimunum væru mjög á móti barnaníðingum. Hefði maðurinn sagt að hann mætti treysta því að myndirnar yrðu ekki birtar ef hann legði inn 50.000 krónur á tiltekinn bankareikning fyrir hádegi daginn eftir. Z kvaðst hafa lagt inn daginn eftir á reikninginn sem tilgreindur er í ákæru. Í framhaldi fréttar á Stöð 2 hefði hann farið inn á síðu 123.is, og séð þar ljósmyndir af sér ásamt ljósmyndum af nokkrum öðrum mönnum. Hefðu myndir svo birst í DV 2. febrúar.

Y fór á lögreglustöð 12. febrúar 2007 til að leggja fram kæru vegna fjárkúgunar. Hann sagðist hafa verið að drekka áfengi aðfaranótt laugardagsins 5. janúar 2007 og vafra um á netinu. Hefði hann farið inn á MSN og þá komið inn stelpa sem hann hefði bætt við MSN-listann sinn í desember en aldrei spjallað við. Hún hefði spurt hann um aldur og hann sagst vera 27 ára, hún hefði sagt að hún væri 14 ára og spurt hvort það væri ekki í lagi. Hann hefði sagt að svo væri en bara til þess að spjalla. Hefði stúlkan snúið spjallinu upp í eitthvað kynferðislegt og hefði hann sýnt kynfæri í vefmyndavélina eftir að hún bað hann um það. Spjallið hefði haldið áfram og fljótlega hefði stúlkan sent honum nektarmyndina til baka samsetta með öðrum sem hún hefði tekið á vefmyndavélinni. Hún hefði svo sagst vilja pening og nefnt töluna 50.000 krónur, hefði hún gefið honum frest til hádegis daginn eftir. Ef peningurinn kæmi ekki á tilsettum tíma myndi hún láta myndirnar af honum inn á netið. Y kvaðst hafa fært 50.000 krónur daginn eftir inn á reikninginn sem nefndur er í ákæru. Ættingi sinn hefði svo séð myndirnar af honum á netinu 26. janúar 2007.

Ákærði B-kk-nf F-kk-nf gaf fyrst skýrslu hjá lögreglu 13. febrúar 2007. Hann kvaðst vera vinur meðákærðu og vera í samtökum á veraldarvefnum sem fyrirlíta kynferðisbrotmenn. Hann hefði kynnst G-kk-þgf S-kk-þgf J-kk-þgf sem væri líka í þessum samtökum. Hefðu þeir verið sammála um að reyna að opinbera „barnaperra“. Ákærði sagðist hafa farið inn á heimasíðuna einkamal.is, í framhaldi af þessu, einhvern tímann í janúar 2007. Hafði hann þar auglýst sig sem stúlku sem væri 14 ára og vildi kynnast flottum eldri gaur. Hefði hann svo breytt aldrinum í 13 ára. B-kk-nf kvað ótrúlega marga hafa haft samband við hann. Aðspurður kvaðst hann ekki neita því að hafa í einhverjum tilvikum ýjað að því að viðmælendur sýndu á sér andlit og kynfæri. Hefði hann á meðan á samtölunum stóð tekið skjámynd af myndum sem birtust á skjá hans meðan á viðtölunum stóð. Markmiðið með því hefði verið að sýna þessum mönnum fram á við hverju þeir mættu búast ef þeir settu sig í samband við unglingsstúlkur og beruðu á sér kynfærin í vefmyndavél. Hefði ákærði svo gert mönnunum ljóst að þeir væru ekki að tala við unglingsstúlku heldur fullorðinn karlmann.

Ákærði sagði að á þessum tíma hefðu hann og nefndur G-kk-nf S-kk-nf opnað undirsíðu á 123.is þar sem ákærði hefði vistað myndirnar sem hann tók.

Ákærði kvaðst ekki kannast við að hafa kúgað fé út úr viðmælendum sínum og sagðist ekki hafa óskað eftir greiðslum. Hins vegar hefði hann freistast til að taka við peningagreiðslum frá tveimur þeirra. Hefðu þær verið á bilinu 30-50.000 krónur, og verið lagðar inn á reikning meðákærðu. Heimabanki ákærða hefði ekki verið virkur á þessum tíma og hann því látið leggja inn á meðákærðu, án þess að hún kæmi nálægt þessu. Hann hefði sett myndir af þessum tveimur aðilum sem greiddu, inn á síðuna.

Ákærða L-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 21. febrúar 2007. Var henni kynnt að samkvæmt bankagögnum hefðu 240.000 krónur verið lagaðar inn á reikning hennar af fimm mismunandi mönnum á tímabilinu frá desember 2006 og fram í janúar 2007. Þar á meðal hefðu menn þeir sem nefndir eru í ákærunni. Ákærða kvaðst engin tengsl hafa við þessa menn. Hana grunaði að meðákærði hefði gefið þeim upp reikningsnúmer sitt. Hefði hún átt að láta hann hafa peningana. Hún kvaðst ekki hafa vitað af hverju mennirnir voru að leggja peninga inn á reikninginn hennar en meðákærði hefði beðið hana um að fá að nota reikninginn. Ákærða sagðist hafa tekið allt út í reiðufé, nema einu sinni er hún hefði millifært á reikning meðákærða og einu sinni inn á reikning kærustunnar hans, K-kvk-ef. Ákærða sagðist sjálf aldrei hafa stofnað til netsambands við menn á einkamal.is til þess að kúga af þeim fé.

Ákærði B-kk-nf gaf aðra skýrslu sína hjá lögreglu 2. júlí 2007 og bar að hann hefði tjáð meðákærðu að einhver maður sem hefði verið að bera sig á netinu hefði boðið honum peninga fyrir að birta ekki myndir af sér. Ákærði hefði hins vegar ekki getað notað bankareikning sinn á þessum tíma, og fengið leyfi meðákærðu fyrir því að peningarnir yrðu lagðir inn á hennar reikning. Hefði það verið auðsótt. Ákærða minnti að meðákærða hefði einu sinni verið með honum er hann var að spjalla við mann á MSN.

Ákærði taldi að meðákærða hefði vitað allt um hvað var í gangi, af hverju peningarnir voru lagðir inn. Hann kvaðst ekki kannast við að hafa fengið svo háa fjárhæð í hendur sem lögð var inn á reikning hennar. Hefði hann því giskað á það í fyrri skýrslutökunni að hún hefði gert það sama og hann, spjallað við menn á einkamal.is.

G-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf gaf skýrslu 27. febrúar 2007. Hann sagðist hafa kynnst ákærða B-kk-þgf er þeir voru að vinna saman á útvarpsstöð. Hefðu þeir verið að ræða misnotkun á börnum og hefði það orðið til þess að umrædd heimasíða var opnuð. Þeir hefðu aldrei rætt að unnt væri að hafa fólk að féþúfu í þessu sambandi. G-kk-nf kvaðst hafa hvatt ákærða B-kk-þf til að birta myndirnar. Hann kvaðst hins vegar ekki hafa vitað eða heyrt af því að menn væru þvingaðir til að greiða peninga gegn því að myndir af þeim yrðu ekki birtar. G-kk-nf kvaðst ekki hafa heyrt af þessu fyrr en lögreglan hafði samband við hann. Hefði hann þá rætt við ákærða B-kk-þf sem hefði sagt að þetta væri rétt, hann hefði þegið peninga frá einhverjum af þessum mönnum og einhver annar en hann hefði einnig gert það sama.

III

Ákærði B-kk-nf kannaðist við að hafa tekið við peningum frá mönnunum þremur sem í ákæru greinir og þær fjárhæðir sem þar greinir. Þeir hefðu greitt honum í því skyni að hann setti ekki myndir af þeim á netið. Ákærði sagði að hann hefði búið til netfang og auglýst á einkamal.is eftir spjalli, og hefði hann þóst vera 13 ára stelpa. Ástæða þessa hefði verið sú að mikil umræða hefði verið um barnaperra í þjóðfélaginu og ákærða verið ofboðið. Þetta hefði verið af forvitni og í vitleysisgangi. Hugmyndin hefði verið að kanna hversu margir svöruðu og hve auðvelt þetta væri. Svo hefði ákærði verið hvattur til að opna heimasíðu.

Ákærði bar að framangreindur X hefði í spjalli þeirra berað sig í vefmyndavél og ákærði fryst myndir sem birtust af honum á skjánum. Ákærði hefði svo sent honum myndirnar og sagt að þær færu á netið. X hefði hikað við og sagt að þeir ættu að ræða þetta, hann hefði ólmur viljað finna lausn á málinu og boðið ákærða pening. Ákærði hefði hugsað aðeins út í það og ráðfært sig við félaga sinn, G-kk-þf. G-kk-nf hefði hvatt ákærða til að taka við peningunum og það hefði hann þá gert.

Peningarnir hefðu verið lagðir inn á reikning meðákærðu. Um ástæðu þess að peningarnir voru lagðir inn á reikning hennar, sagði ákærði að þetta hefði verið frekar seint um kvöld og hún vakandi og hann hefði sagt henni frá þessu. Hún hefði viljað taka við peningunum og svo hafi hún átt að láta ákærða fá þá. Ákærði kvað þau hafa rætt hvernig peningarnir væru til komnir.

Ákærði bar að atvik þess að framangreindur Y lagði inn fé á reikninginn, hefðu verið með svipuðum hætti. Hann hefði lagt inn á reikning meðákærðu og hún vitað hvernig féð var til komið. Sömu atvik hefðu legið til þess að Z lagði fé inn á reikning meðákærðu.

Ákærði sagði aðspurður að karlarnir hefðu sent myndirnar af sér að eigin frumkvæði. Það gæti verið að hann hefði eitthvað ýjað að því en ekki byrjað samtölin þannig. Ákærði sagðist hafa sent myndirnar til baka og spurt um leið hvað mennirnir væru að spá og sagt þeim að þetta færi á netið eða til lögreglunnar. Þá hefðu þeir orðið hræddir. Ákærði sagðist hafa sagt við þá að hann væri ekki stúlkan sem þeir hefðu haldið að þeir væru að tala við. Hann hefði hins vegar ekki sagt nákvæmlega hver hann var. Ákærði staðfesti að það gæti vel verið að hann hefði sagt að hann væri fullorðinn karlmaður að kanna hversu ljótur þessi heimur væri, eins og haft er eftir honum í lögregluskýrslu. Ákærði staðfesti að hann hefði sent myndirnar og sagt að þær færu á netið eða yrðu birtar. Ákærði kvaðst ekki hafa talið á sínum tíma að það fælist nein hótun í því að segja að myndirnar yrðu birtar. Hann sagðist ekki muna eftir að hafa minnst á fjölmiðla í þessu samhengi.

Ákærði sagði að mennirnir hefðu boðist til að borga. Ákærði kvaðst ekki telja að athæfið ætti að teljast til fjárkúgunar, hann hefði frekar verið að þiggja mútur. Myndirnar hefðu svo farið á netið. Ákærði sagðist ekki hafa verið að hóta mönnunum til að fá peninga frá þeim.

Inntur eftir hvort hann myndi eftir að hann hefði ýjað að því, að eitthvað væri hægt að gera til að koma í veg fyrir birtingu, að myndirnar færu lengra, sagði ákærði að hann myndi það ekki.

Ákærði kvaðst ekki vita alveg af hverju peningarnir hefðu farið í gegnum reikning meðákærðu, en hann staðfesti að hafa beðið hana um leyfi til að nota reikninginn. Hún hefði ekki haft neinn ágóða af þessu og tengdist málinu ekki á annan hátt. Ákærði sagði aðspurður að þetta gæti hafa verið til að fela slóðina.

Ákærði kvaðst hafa valið nafnið á netfanginu sem hann notaði, L-kvk-nf, af handahófi, það hefði ekki verið í tengslum við reikningsnúmerið. Nafnið hefði verið notað í um það bil viku áður en til þess kom að reikningurinn var notaður.

Ákærði samþykkti bótakröfu Y.

Ákærða L-kvk-nf kannaðist við að hafa tekið við peningunum. Í fyrsta sinn sem meðákærði hefði lagt inn hefði hann hringt um nótt og spurt hvort hann mætti leggja inn á hana peninga, hann hefði gleymt greiðslukortinu sínu á Ísafirði. Hún hefði tekið peningana út og hitt meðákærða og látið hann hafa þá. Það hefði verið lagt inn á hana alls sex sinnum. Meðákærði hefði haft samband fyrirfram í hvert sinn. Aðspurð sagði hún að hann hefði ekki skýrt þetta á þann hátt í seinni skiptin að hann væri ekki með greiðslukort. Hún hefði ekki beðið um skýringar heldur bara samþykkt þetta. Þeir sem lögðu inn hefðu verið einhverjir sem skulduðu meðákærða pening. Ákærða kvað hann ekki hafa lýst því þegar hann hringdi hvaða peningar það væru sem hann ætti von á.

Ákærða sagðist hafa frétt af því að meðákærði hefði verið í samskiptum við menn á netinu, þegar kona hefði hringt í hana 3. febrúar 2007 og spurt hvað hún væri eiginlega að gera á netinu. Ákærða hefði hringt í meðákærða, hana hefði grunað eitthvað af því að þessir peningar voru alltaf að koma frá ókunnum aðilum. Hún hefði ekki gert neitt annað sem þetta samtal konunnar gæti tengst. Meðákærði hefði sagt henni að hafa engar áhyggjur af þessu. Hann hefði sagt að strákarnir skulduðu honum pening út af þessu og verið að múta sér. Hún hefði svo farið til útlanda 4. febrúar 2007.

Ákærða sagðist muna eftir að hafa skoðað síðuna sem var opnuð 26. janúar 2007, 123.is/barnaperrar og hafa grunað að meðákærði tengdist síðunni en ekki hafa verið viss. Þau hefðu verið í litlum samskiptum á þessum tíma. Ákærða kvað meðákærða ekki hafa borið undir sig hvort hann mætti nota nafnið L-kvk-nf og hún ekki vitað að hann notaði það í netsamskiptum. Innt eftir því hvort meðákærði hefði gefið skýringu á því hvers vegna væri betra að nota reikning hennar en t.d. reikning kærustunnar hans, sagði hún að hún vissi af því að kærastan notaði oft peninga meðákærða. Ákærða hefði haldið að hann vildi eiga þessa peninga fyrir sjálfan sig en ekki fyrir hana.

X bar að hann væri mikið að vinna í tölvu sinni og spjallaði þá við fólk á spjallrásum. Í umrætt sinn lent á spjalli við stúlku sem kynnti sig sem 18 eða 19 ára. X sagðist kanna við hverja hann væri að tala á netinu. Í umræddu tilviki hefði hann hringt til að heyra hver þetta væri og þá hefði þetta verið stúlka. Þau hefðu spjallað saman á netinu. Seinna hefði komið karlmaður í símann og sagt að hann væri að ræða við stúlku sem væri undir lögaldri. Maðurinn hefði sagt að náðst hefðu myndir af honum í gegnum vefmyndavélina og til þess að losna við að lenda inni á síðu sem verið væri að útbúa, þar sem ætlunin væri að afhjúpa barnaníðinga, skyldi hann borga inn á reikning. Þetta hefði endað í rifrildi og X neitað að borga. Maðurinn hefði á endanum farið fram á 50.000 krónur annars myndu myndir birtast á síðunni, síðan hefði svo fjárhæðin lækkað í 20.000 krónur. Daginn eftir hefði X ákveðið að borga til öryggis. Þetta hefði verið í byrjun janúar en um næstu mánaðamót hefði hann heyrt af heimasíðunni. Fjölskylda hans hefði séð hana.

X kvað manninn í símanum hafa sagt að þeir hefðu haft samband við fjölmarga og að margir væru búnir að borga háar upphæðir til að losna við að myndir af þeim myndu birtast á netinu. Frumkvæðið hefði komið frá manninum, en ekki frá X. Hótunin hefði leitt til að hann hefði farið og borgað peningana.

Y bar að hann hefði verið á MSN og talað þar við unga stúlku. Hann hefði birt myndir af sér í vefmyndavél. Y sagðist hafa verið vel í glasi. Seinna í spjallinu hefði komið fram að stúlkan var 14 ára. Svo hefði verið birt mynd af honum í fjölmiðlum þar sem kom fram að stúlkan væri undir lögaldri.

Y sagði að sér hefðu verið sendar myndir af sér til baka. Þau skilaboð hefðu fylgt að hann skyldi leggja 50.000 krónur inn á reikning, annars færi þetta á netið og til fjölmiðla. Krafan um greiðslu hefði verið sett fram á MSN og Y hefði fengið bankaupplýsingarnar þar og með smáskilaboðum. Hann kvaðst ekki hafa talað við viðkomandi í síma. Daginn eftir hefði hann greitt. Y kvaðst ekki hafa boðið peninga að fyrra bragði.

Z bar að það hefði verið auglýsing á einkamal.is þar sem óskað var eftir mönnum í spjall með vefmyndavél. Hann hefði farið að spjalla við þessa manneskju en mundi ekki nákvæmlega hvernig þetta þróaðist. Hún hefði beðið Z um að hafa vefmyndavél, og myndavélin verið í gangi.

Z hefði fengið sendar myndir sem höfðu verið frystar, bæði af andliti og kynfærum, eftir spjallið á MSN, ásamt upplýsingum sem hann hafði gefið upp um sjálfan sig. Eftir þetta hefði verið hringt í Z. Z sagði að hann hefði verið beðinn að leggja fram greiðsluna til að myndirnar yrðu ekki birtar. Karlmaður hefði hringt vegna þessa en hann hefði ekki gefið upp nafn. Hann hefði gefið Z frest til hádegis daginn eftir til að greiða á tiltekinn reikning, annars myndi þetta birtast, og gefið upp reikningsnúmer. Maðurinn hefði nefnt DV, að þetta yrði birt þar eða einhvers staðar á netinu, en Z mundi ekki nafnið á síðunni. Maðurinn hefði einnig nefnt menn í undirheimunum sem væri illa við barnaníðinga. Hann hefði farið og borgað fyrir hádegi daginn eftir.

Z sagði að maðurinn hefði haft frumkvæði að því að óska eftir peningum, en hann sjálfur ekki haft frumkvæðið. Stúlkan hefði sagst vera 16 ára, í spjallinu, en í því sem sent var tilbaka hefði komið fram að hún væri 12 eða 13 ára. Viku eða hálfum mánuði seinna hefði opnast þessi heimasíða þar sem myndir af honum birtust.

G-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf bar að ákærði hefði sýnt sér einkamal.is og MSN-aðganginn sem hann var með. Ákærði hefði skráð sig á einkamál.is sem 13 ára stúlku og samhliða verið með MSN. Margir karlmenn hefðu skráð sig inn og þetta hefði verið mjög klúrt og ágengt. G-kk-nf kvað ákærða hafa borið undir sig einhvern tímann, að honum hefðu verið boðnir peningar til að birta þetta ekki og hefði G-kk-nf sagt að hann héldi að það væri allt í lagi að taka við peningunum. G-kk-nf kvað ákærða ekki hafa lýst því sérstaklega hvort hann hefði verið búinn að segja við mennina að hann ætlaði að birta myndirnar. G-kk-nf kvaðst ekki þekkja meðákærðu.

Ákærði B-kk-nf, sem varði sig sjálfur, kom aftur fyrir og kvað það vera rangt hjá X að stúlka hefði hringt. Hann kvað þetta hafa verið heita umræðu í samfélaginu á þessum tíma og þegar fólk fór að segja honum að birta myndirnar hefði hann ákveðið að gera það. Mennirnir hefðu svo boðið honum peningana. Eftir að síðan var opnuð hefði orðið til saga um að þetta hefði verið fjárkúgun.

IV

Ákærði B-kk-nf F-kk-nf hefur viðurkennt að hafa haft samband við þá þrjá menn sem greinir í ákæru og hafa í samskiptunum þóst vera ung stúlka eins og rakið var. Samskiptin leiddu til þess að mennirnir sendu honum myndir af sér og kynfærum sínum eða kynfærum sem hann taldi vera þeirra. Þessar myndir sendi hann þeim til baka með þeim orðum að þær færu á netið. Ákærði bar að þá hafi mennirnir boðið fram greiðslu til að koma í veg fyrir það og hann samþykkt það eins og rakið var. Mennirnir báru hins vegar að ákærði hafi krafið þá um greiðslu og þeir greitt til að koma í veg fyrir birtingu, en hann hafi engu að síður birt myndirnar.

Í 251. gr. almennra hegningarlaga er lögð refsing við því að hafa fé af manni með því meðal annars að hóta að hafa upp rangan sakburð um refsiverða eða vansæmandi háttsemi hans, eða annan slíkan sakburð, þótt sannur sé, ef nauðungin á ekki nægilegan rétt á sér vegna málefnis þess, sem hótunin beinist að.

Í málinu er sannað með játningu ákærða að hann hótaði framangreindum mönnum að birta nektarmyndir af þeim á netinu. Hann samþykkti að hætta við birtinguna gegn því að þeir greiddu honum fé og skiptir þá ekki máli hvort hann krafði þá upphaflega um greiðslurnar eða hvort þeir buðu þær fram. Allt að einu hafði hann af þeim fé á þann hátt sem bann er lagt við í lagagreininni. Þeirri vörn ákærða, að hann hafi ekki gerst sekur um fjárkúgun vegna þess að hann átti ekki frumkvæðið að því að krefja mennina um greiðslur, er því hafnað. Þá getur það engu breytt um sekt ákærða að hann taldi sig með þessu vera að vinna gegn mönnum sem hneigjast kynferðislega til barna. Ákærði verður því sakfelldur samkvæmt ákærunni og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

Ákærða L-kvk-nf hefur staðfastlega neitað að hafa vitað í hvaða tilgangi meðákærði hafi fengið að nota reikning hennar eins og lýst var. Meðákærði hefur að vísu borið að hún hafi vitað það, en ekki átt nokkurn annan þátt í þessu atferli hans. Engin önnur gögn hafa verið lögð fram sem styðja það að hún hafi vitað hvernig peninganna var aflað sem lagðir voru inn á reikning hennar. Gegn eindreginni neitun ákærðu er því ekki komin fram lögfull sönnun um sekt hennar og verður hún sýknuð.

Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar. Er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu hennar í tvö ár frá birtingu dómsins og skal hún falla niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur samþykkt bótakröfuna og verður því dæmdur til að greiða hana eins og nánar greinir í dómsorði.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu L-kvk-ef, J-kk-ef M-kk-ef hrl., 153.384 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, greiðist úr ríkissjóði, en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, B-kk-nf F-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði. Fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði Y 50.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga frá dómuppsögudegi til greiðsludags.

Ákærða, L-kvk-nf M-kvk-nf, er sýkn af kröfu ákæruvaldsins.

Málsvarnarlaun verjanda ákærðu L-kvk-ef, J-kk-ef M-kk-ef hrl., 153.384 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, greiðist úr ríkissjóði.

A-kk-nf Í-kk-nf.