E-756/2006

Mál þetta sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð þann 11. janúar sl. er höfðað af G-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf og G-kvk-þgf M-kvk-þgf, Þrastarási 67, Hafnarfirði, á hendur

M-kk-þgf G-kk-þgf, Lindarbergi 2, Hafnarfirði, til greiðslu skaðabóta vegna tjóns er stefnendur urðu fyrir vegna bilunar í heitavatns lögn hinn 27. febrúar 2005 á heimili þeirra að Þrastarási 67, Hafnarfirði. og Sjóvá-Almennum tryggingum hf., Kringlunni 5, Reykjavík, til réttargæslu.

Fyrir dóminum gera stefnendur þær kröfur að stefnda verði gert að greiða þeim

kr. 7.341.000,00, með dráttarvöxtum frá þingfestingardegi til greiðsludags.

Ennfremur gera stefnendur þá kröfu að stefndi verði dæmdur til að greiða þeim málskostnað að skaðlausu samkvæmt málskostnaðarreikningi.

Ekki eru að svo stöddu gerðar neinar kröfur á hendur réttargæslustefnda.

Málavextir sæta ekki ágreiningi að öðru leyti en því að stefndi heldur því fram að stefnandi hafi séð um kaup á pípulagnaefni en stefnandi segir að hann hafi aðeins sótt pípulagnaefni samkvæmt fyrirmælum stefnanda. Er málavöxtum þannig háttað að þann 27. febrúar 2005 urðu nágrannar sitt hvoru megin við Þrastarás 67 varir við mikla gufu inni í hússinu. Hafi húsið verið mannlaust og náðu nágrannarnir að komast inn um glugga og loka fyrir heitavatnsinntakið. Hafi lögregla komið á vettvang skömmu síðar og segir í lögregluskýrslu að 5cm vatnsborð hafi verið yfir öllum gólfum nema í þvottahúsi og bílskúr. Parket á svefnherbergi, sjónvarpsherbergi, stofu og eldhúsi hafi verið bólgið vegna vatnsins. Klæðning í lofti var bólgin af raka og þá hafi aðrar innréttingar, innihurðir, sólbekkir og aðrir innanstokksmunir verið þrútnir og bólgnir sökum raka og vatns. Orsakir tjónsins voru þær að tenging heitavatns við blöndunartæki eldhúsvasks hafði farið í sundur og heitt vatn fossað óhindrað um íbúðina í langan tíma þar sem stefnendur hafi verið stödd utanbæjar í sumarbústað.

Stefnendur leituðu álits fagmanna á því hver ástæðan væri fyrir því að svo hefði farið í ekki eldra húsi. Fengu þau S-kk-þf Þ-kk-þf tæknifræðing til að skoða aðstæður og gefa álit sitt á hugsanlegum orsökum bilunarinnar. Skilaði hann áliti sínu í júní 2005 og kom þar fram að við tengingu heitavatnslagnarinnar hafði verið notast við tvær mismunandi tegundir lagna. Annars vegar mjúkan barka en hins vegar rör sem notað var til að framlengja lögnina í kranann. Ólíkar aðferðir hafi verið notaðar við frágang þessara lagna. Barki hafi verið festur við tengikrana við vegg með ró en rör fest með kónisku skrúfuðu tengi. Var það mat S-kk-ef að þar sem mjúkir barkar taki á sig mun meira högg þegar lokað er fyrir heitavatnsrennslið þá hafi verið nauðsynlegt að festa lögnina með ró við kranann. Það var hins vegar ekki gert vegna þess að barkinn var framlengdur með röri, í stað þess að nota lengri barka sem næði alla leið.

Að fenginni þessari niðurstöðu töldu stefnendur ljóst að ástæða bilunarinnar og þá um leið orsök tjóns þeirra væri handvömm og/eða röng vinnubrögð af hálfu stefnda, sem var pípulagningarmeistari hússins og tengt hafði umræddan vask. Stefndi hafnaði hins vegar ábyrgð og réttargæslustefndi hafnaði greiðsluskyldu úr ábyrgðartryggingu þeirri sem stefndi hafði keypt hjá honum.

Til sönnunar á ábyrgð stefnda og umfangi tjóns síns öfluðu stefnendur matsgerðar tveggja dómkvaddra matsmanna. Til matsstarfanna voru kvaddir þeir R-kk-nf K-kk-nf véltæknifræðingur og B-kk-nf B-kk-nf húsasmíðameistari.

Að fenginni matsgerð hinna dómkvöddu matsmanna sendu stefnendur afrit hennar til réttargæslustefnda sem tekið hafði að sér að gæta hagsmuna stefnda í málinu. Var óskað eftir afstöðu þeirra til bótaskyldu á grundvelli niðurstöðu matsmannanna. Lögmaður réttargæslustefnda svaraði fyrirspurninni með bréfi dagsettu 5. apríl 2006, þar sem því er mótmælt sem röngu og ósönnuðu að handvömm eða vanræksla stefnda hafi verið þess valdandi að umrætt tjón varð. Hafnaði hann bótaskyldu stefnda vegna málsins.

II.

Málsástæður stefnenda og lagarök.

Kröfu sína í málinu byggja stefnendur á málsástæðum sem þeir halda fram að staðfestar séu með matsgerð hinna dómkvöddu matsmanna frá 12. febrúar 2006 en í matsgerð þeirra er að finna eftirfarandi lýsingu á orsökum bilunarinnar:

“Orsakir tjónsins var að krómað tengirör úr eir DN 10 mm sem tengt var við tengikrana á heitu neysluvatni dróst út úr tengikrananum sem tengt er blöndunartæki í eldhúsvaski. Tenging var þannig framkvæmd að blöndunartækið sem er einnar handar tæki er með stálbörkum til tengingar fyrir heitt og kalt neysluvatn. Stálbarki frá blöndunartæki fyrir heitt neysluvatn hefur verið of stuttur til að ná í tengistút sem er út úr vegg undir eldhúsvaski. Tengikrani er skrúfaður á stútinn út úr vegg og til að brúa bilið á milli tengikrana og stálbarka er notað samtengi og framlengt með krómuðu eirröri DN 10 mm í tengikranann með kóniskri ró sem fylgir tengikrananum.” Síðar segir í matsgerðinni: “Telja má líklegt að það sem hefur gerst smám saman er að rörið hefur dregist út úr tengikrananum við hitaþenslu í röri og vegna þrýstingsbreytinga í kerfinu.”

Fram kemur í matsgerðinni að þenslubreytingar verði í neysluvatnskerfi húsa við notkun, sem skapi álag á allar tengingar, auk þess sem högg komi iðulega á kerfið þegar lokað er fyrir heita vatnið. Allt sé þetta þekkt og eigi lagnir og tengingar að standast þetta álag ef rétt er að verki staðið.

Það er niðurstaða matsmannanna að ástæðurnar fyrir því að tengingarnar fyrir eldhúsvaskinn í Þrastarási 67 héldu ekki, væru tvær. Þeir telja að róin á tengikrananum hafi ekki verið nægilega vel hert en auk þess er það mat þeirra að miðað við hvernig staðið var að tengingunni, þ.e.a.s. að barkinn var framlengdur með röri, þá hefði stefndi átt að nota annars konar tengi en hann gerði, til að tryggja að tengirörið gengi ekki út úr rónni. Telur stefnandi að af þessu megi ráða að niðurstaða matsmannanna sé að orsaka tjónsins á Þrastarási 67 sé að leita í slökum vinnubrögðum stefnda og röngu vali hans á efni. Því sé ljóst að stefndi beri ábyrgð á tjóni stefnenda á grundvelli sakar, enda beri hann sem pípulagningameistari ábyrgð á því að rétt sé staðið að tengingu lagna og þannig frá þeim gengið að ekki stafi af þeim hætta á tjóni. Vitnar stefnandi um ábyrgð stefnda til ákvæða skipulags- og byggingarlaga og byggingarreglugerðar þar sem skýrlega komi fram að það sé pípulagningameistari húss sem beri ábyrgð á því að lagnir og tengingar standist það álag sem vænta má að þær verði fyrir á endingartíma þeirra. Niðurstaða matsmanna skeri úr um það svo ekki verður um villst að þannig hafi stefndi ekki staðið að verki við tengingu eldhúsvasksins í Þrastarási 67 og baki sú vanræksla stefnda bótaskyldu gagnvart stefnendum vegna alls þess tjóns sem hlaust af biluninni.

Í matsbeiðni var þess óskað að matsmenn fjölluðu um afleiðingar þess að heitt vatn flæddi um íbúðarhúsið. Voru þeir beðnir að áætla verðmæti þeirra muna sem eyðilögðust við þetta. Í matsgerð segir einfaldlega að öll gólfefni, loft og veggjaklæðningar hafi eyðilagst, nema í þvottahúsi og baðherbergi. Allar innréttingar, tæki og lagnir hafi sömuleiðis verið ónýtar. Þá hafi öll húsgögn verið ónýt. Er það niðurstaða matsmanna að endurbætur á húsnæðinu og kaup innréttinga, húsgagna og tækja hefðu í janúar 2006 kostað kr. 7.341.000,00 og er þá bæði tekið tillit til efnis og vinnulauna.

Sundurliðun matsmanna á einstökum kostnaðarliðum var eftirfarandi:

1. Rif, hreinsun, þurrkun, gámaleiga kr. 744.000,00

2. Tréverk, loft, sólbekkir, viðgerðir á veggjum

Innihurðir parket, eldhúsinnrétting, skápar,

Þvottahúsinnrétting málning kr. 3.523.000,00

3. Raflagnir og ljós kr. 434.000,00

4. Eldhústæki, ísskápur, sjónvarp, sími kr. 405.000,00

5. Húsgögn, skenkur, sjónvarpsborð, hillur

sófar, stólar, borðstofusett, sófaborð, skápar

húsgögn í herbergjum kr. 1.135.000,00

6. Endurnýjun og viðgerðir á lausabúi eigenda kr. 1.100.000,00

Samtals kr. 7.341.000,00

Miðað við það hvað tjón stefnenda var umfangsmikið, þar sem þau misstu nánast allar sínar persónulegu eigur, verði að telja mat þetta hóflegt. Einnig rétt að hafa í huga að matsgerðin tekur ekkert á þeim óþægindum og kostnaði sem því fylgdi að þurfa að flytja út úr húsinu og koma sér fyrir annars staðar á meðan á endurbyggingunni stóð.

Gera stefnendur því kröfu um að stefndi greiði þeim fjárhæð sem samsvarar niðurstöðu matsgerðarinnar að engu undanskildu.

Stefnendur gera kröfu um dráttarvexti á kröfu sína frá þingfestingardegi til greiðsludags.

Bótakröfu stefnenda á hendur stefnda byggja þau á almennum reglum íslensks skaðabótaréttar um bætur fyrir tjón af völdum réttarbrota utan samninga. Um skyldur og ábyrgð stefnda vísast m.a. til 52. gr. skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997 og 37., 40. 188. og 195. gr. byggingarreglugerðar nr. 441/1998.

Um dráttarvexti vísast til III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

III.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að ósannað sé að tjón stefnenda sé að rekja til saknæmrar og ólögmætrar háttsemi af hálfu hans sem pípulagningarmanns, eða annarra atvika sem hann beri skaðabótaábyrgð á. Verk sitt hafi hann framkvæmt með þeim hætti sem eðlilegt megi teljast.

Stefndi telur að matsgerð frá 12. febrúar sem stefnendur byggja á gefi til kynna eða leiði ljós að vinnubrögð hans hafi verið óforsvaranleg umrætt sinn. Í matsgerðinni kemur m.a. fram að aðferð sú sem stefndi beitti sé vel þekkt, fullkomlega gild og að ekkert sé óvenjulegt við lausn stefnda ef farið sé eftir þeim „aðferðum“ sem lýst sé í matsgerðinni. Þar sé m.a. vikið að því að „algengara“ sé nú að nota tengikrana með svonefndri kónískri ró, plastinnleggi og koparklemmu, en stefndi hafi ekki notað koparklemmu umrætt sinn. Verkið hafi verið unnið 2001, en tekið er fram að tengikranar án koparklemmu séu enn til sölu á markaði og af þeim sökum felist engin sönnun í matsgerð hinna dómkvöddu matsmanna um að óforsvaranlegt hafi verið að nota tengikrana án koparklemmu. Við þetta bætist að réttargæslustefndi leitaði til fagmanna á sviði pípulagna og pípulagningameistara þegar félagið tók afstöðu til bótakröfu stefnenda og voru þessir aðilar sammála um að aðferð sú og efni sem notað var af hálfu stefnda umrætt sinn hafi verið alþekkt á þeim tíma og fullkomlega forsvaranleg. Þá verði hvað sem öðru líður ennfremur ekki komist hjá því að líta til þess sérstaklega að það voru stefnendur sjálfir sem létu stefnda í té efni til verksins. Er ástæðulaust að ætla annað en að stefnendur hafi keypt efni til verksins sem tíðkanleg voru á þeim tíma þegar það var unnið. Þá hafnar stefndi því að bréf S-kk-ef Þ-kk-ef til lögmanns stefnda, dags. 9. júní 2005, sbr. dskj. 4, hafi nokkurt sönnunargildi í máli þessu um forsvaranleika vinnubragða stefnda auk þess sem það er verulega óskýrt um þau atriði.

Í matsgerðinni sé að vísu vikið að því að ef notaðir séu tengikranar án klemmu sé mikilvægt að róin sé vel hert. Stefndi mótmælir því sem ósönnuðu að róin hafi ekki verið hert nægjanlega vel umrætt sinn.

Þá byggir stefndi á því að þar sem svo langt leið frá uppsetningu tengingarinnar og þar til hún gaf sig geti allt eins hafa verið við hana verið átt á þessum tíma. Ef svo hafi verið beri stefndi enga ábyrgð á tjóni stefnenda. Þá geti það allt eins verið að umræddir tengihlutir hafi hreinlega verið gallaðir, en á því ber stefndi enga ábyrgð enda hafi stefnendur látið stefnda í té efni til vinnunnar eins og áður segir.

Stefndi byggir á því að hann hafi leyst verk sitt af hendi eftir bestu vitund og sannfæringu og beitt til þess forsvaranlegum aðferðum. Verklag stefnda hafi hvorki brotið í bága við almenn viðmið né ákvæði í settum lögum. Tjón stefnenda sé því að rekja til ástæðna sem stefndi beri ekki ábyrgð á að lögum.

Rökstuðningur stefnda fyrir varakröfu.

Stefndi krefst þess til vara að bótakröfur stefnenda verði lækkaðar verulega eða felldar niður með vísan til þess að tjón stefnenda, sem rekja má til þess að margumrædd tenging gaf sig, er ósannað. Þannig geti áætlun hinna dómkvöddu matsmanna á tjóni stefnenda, sbr. dskj. 8, ekki verið lögð til grundvallar í máli þessu enda er stefnendum í lófa lagið að leggja fram reikninga og/eða önnur gögn sem gefa til kynna raunverulegan kostnað af viðgerðum, endurkaupum og endurbótum, en fyrir liggur að viðgerðum, endurkaupum og endurbótum er lokið. Þegar svo háttar til er aðeins unnt að gera stefnda að greiða stefnendum bætur vegna raunverulegs tjóns stefnenda en ekki áætlaðs tjóns.

Þá byggir stefndi á því að bætur til handa stefnendum eigi að lækka eða fella niður vegna eigin sakar þeirra, ef upplýsist að átt hafi verið við tenginguna eftir uppsetningu hennar af hálfu stefnda eða að efni til vinnunnar, sem stefnendur létu stefnda í té, reynist hafa verið gallað.

Stefndi mótmælir upphafstíma dráttarvaxta frá fyrra tímamarki en dómsuppsögudegi.

Um lagarök vísar stefndi einkum til meginreglna skaðabótaréttar um skilyrði skaðabótaskyldu utan samninga.

IV

Í vitnisburði stefnanda G-kk-ef H-kk-ef fyrir dóminum kom fram að endurnýja þurfti allt í húsinu, timburloft höfðu fallið niður, gólfefni öll ónýt nema í forstofu og þvottahúsi og eins raflögn og allar innréttingar. Hafi verið staðið að endurbótum með eigin vinnu en stefnandi G-kk-nf er sjálfur rafvirkjameistari og sá um að endurnýja raflögn og sonur hans sem er smiður hjálpaði honum og fleiri vinir og vandamenn hafi komið þar við sögu. Auk þessa þurfti að kaupa ýmiskonar vinnu eins og smíði innréttinga o.fl. Stefndi hafi verið pípulagningameistari á húsinu og allt efni þar að lútandi hafi ýmist verið sótt af honum eða stefnandi farið eftir því og þá með miða með sér frá stefnda sem skrifað var á hvað ætti að sækja. Sagði G-kk-nf að útilokað sé að nokkur hafi átt við tenginguna sem gaf sig enda aldrei verið neitt tilefni til þess. Sagði G-kk-nf aðspurður að endurbótum á húsinu eftir tjónið sem varð þegar umrædd tenging gaf sig sé enn ekki lokið að fullu en þegar matið fór fram hafi fjölskyldan búið í bílskúrnum og þvottahúsinu. Sagði G-kk-nf að hann hefði ekki orðið var við neinn leka eða nokkur vandræði sem þurft hafi að sinna varðandi krana í húsinu fram að þeim tíma er tjónið varð.

Í vitnisburði stefnda kom fram að hann hafi starfað við pípulagnir frá árinu 1971. Hann hafi verið pípulagningameistari við umrædda pípulögn. Sagði hann að stefnandi G-kk-nf hafi séð um að útvega pípulagnaefnið sem hann vann með að Þrastarási 67. Sagði stefndi að hann hafi gengið frá umræddri tengingu á hefðbundinn hátt og hert samkvæmt venju. Hann kannast ekki við neina umræðu á þeim tíma sem verkið var unnið að betra væri að nota aðra gerð af krönum en ef hann stæði frammi fyrir því nú að nota sambærilegan krana þá myndi hann nota hann fyrir kalt vatn en ekki heitt. Segir stefndi að slíkir kranar séu enn til sölu. Aðspurður um skýringu á því að umrædd tenging gaf sig segir stefndi að það hafi ekkert verið átt við tenginguna. Þá telji hann að plastþétting í henni hafi smám saman gefið sig vegna heita vatnsins sem um hana hafi leikið og högga sem tengingin hafi mátt þola af vatnsþrýstingi. Sagði stefndi að hann gæti fullyrt að hann hafi sjálfur gengið frá umræddri tengingu.

Í vitnisburði R-kk-ef K-kk-ef, dómkvadds matsmanns, kom fram að hann staðfesti mat sitt. Aðspurður nánar um orsakir umræddrar bilunar hafi með hliðsjón af því hvaða búnaður var valinn til verksins verið að hersla á ró hafi ekki verið nægjanleg. Framlenging við rör með stálbarka eins og notuð hafi verið skipti ekki meginmáli. Búnaður sem sá sem notaður var eigi að þola slík högg það þekki hann af eigin reynslu. Kvaðst R-kk-nf hafa unnið við hönnun sambærilegra lagnakerfa í 30 ár, auk þess sem hann hafi áður unnið við pípulagnir og notað sambærilegt efni og notað var í umræddu tilfelli. Matið hafi verið unnið mikið út frá myndum sem hafi sýnt hvað gerst hafði og síðan hafi verið leitað eftir verðum á því sem gera þurfti bæði efniskostnaði og vinnu. Hafi matsmennirnir fengið í hendur rörið og róna sem gaf sig og hafi þeir getað séð hersluna á rörbútnum sjálfum og hvernig hann hafði bitið sig í í tengingunni. Hafi matsmennirnir talið að herslunni hafi veri áfátt og þar væri orsakarinnar fyrir biluninni að leita. Þeir hafi verið beðnir um að kostnaðarmeta tjónið. Þeir vitað hvaða efni hafði verið fyrir og síðan hafi þeir áætlað vinnuliði. Sagði vitnið aðspurt að ekkert hafi verið óeðlilegt að sjá við lagnakerfið þegar þeir hafi komið að því og allt virst unnið á venjulegan og eðlilegan hátt. Varðandi umrædda herslu sagði vitnið að sambærilegur krani héldi vatni þótt hann væri bara sæmilega hertur og sú hersla ekki fullnægjandi til frambúðar. Sagði vitnið að forsvaranlega herslu í svona tilfellum eigi vanur maður að finna þannig að hann eigi að hafa á tilfinningunni þegar rörið krypplast við hersluna. Í því tilfelli sem hér um ræðir hafi orðið mistök. Sá sem vinnur slíkt verk á að sjá strax hverrar gerðar kraninn er þ.e. hvort hann er með svokallaðri koparklemmu eða ekki. En kranar með koparklemmu séu nú almennt notaðir vegna þess að menn vilji forðast mistök eins og þau sem fjallað er um í máli þessu. Varðandi líftíma slíkra lagna sagði vitnið að svona bilun sé ekki ásættanleg eftir 3 ár. Hér hafi ekki verið um óhappatilvik að tefla heldur mistök fagmanns.

Í vitnisburði matsmannsins B-kk-ef B-kk-ef kom fram staðfesting hans á matsgerðinni. Matsmenn hafi haft allar upplýsingar sem þurfti til þess að framkvæma matið og auðvelt að nálgast öll verð bæði varðandi efni og vinnu. Sagði hann að öll verð væru með virðisaukaskatti og að ekki væri tekið með í reikninginn að 60% af verði vinnuliða vegna vinnu sem unnin er á byggingarstað sé hægt að fá endurgreitt.

V.

Óumdeilt er í málinu að tjónsatburður sá sem er til umfjöllunar í máli þessu eigi rót sína að rekja til þess að umrædd tenging á heitavatnslögn gaf sig. Um það er hinsvegar deilt hvort stefndi beri ábyrgð á því að lögnin gaf sig. Hefur stefndi haldið því fram að hann hafi við tenginguna viðhaft fullnægjandi og venjuleg vinnubrögð og að um óhappatilvik hafi verið að ræða þegar tengingin gaf sig. Stefndi hefur einnig látið að því liggja að átt hafi verið við tenginguna eftir uppsetningu hennar og að stefnendur beri á því ábyrgð verði það í ljós leitt. Ekkert hefur komið fram við rekstur málsins sem renni stoðum undir það að svo hafi verið. Verður því miðað að stefnandi beri enga ábyrgð á tengingunni af þessum sökum. Stefndi hefur einnig haldið því fram að stefnandi hafi látið hann hafa allt pípulagnaefni og valið það sjálfur. Þessu hefur stefnandi mótmælt og sagt að öll efnisútvegun hafi verið á verksviði stefnda. Hvort sem satt kann að vera þá breytir það því ekki að stefndi ber sem fagmaður ábyrgð á því að nota efni sem stenst almennar gæðakröfur. Um ábyrgð iðnmeistara á verki sínu gagnvart eiganda byggingarframkvæmda eru skýr fyrirmæli í 52. gr. skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997. Hnykkt er á ábyrgð pípulagningameistara 40.1 gr byggingareglugerðar og í 188.1 gr. er mælt fyrir um það m.a. að lagnakerfi skuli þannig hannað og því fyrir komið að það skuli þola það ytra og innra álag sem vænta má að það verði fyrir á endingartíma þess og í gr. 195.1 segir um vatnslagnir m.a. að festingar skuli þannig ákvarðaðar að þær þoli væntanlegt álag. Við mat á því hvort stefndi beri faglega ábyrgð á því að umrædd tenging gaf sig þykir rétt að leita fanga í matsgerð hinna dómkvöddu matsmanna sem var falið að láta í té rökstutt álit á því m.a. hvort vinnubrögð matsþola, stefnda í máli þessu, hafi verið í samræmi við viðurkenndan og forsvaranlegan frágang á tengingu heitavatns við blöndunartæki eldhúsvasks. Fram kemur í matsgerðinni að sú aðferð við að tengja saman stálbarkann og eirrörið og skrúfa síðan eirrörið á tengikranann með kóniskri ró sem honum fylgdi eins og stefndi gerði, sé fullkomlega gild og ekkert óvenjulegt við þá lausn. Þetta sé þó háð því skilyrði að róin á tengikrananum sé nægilega vel hert. Kom fram í vitnisburði matsmannsins R-kk-ef K-kk-ef véltæknifræðings að forsvaranlega herslu í svona tilfellum eigi vanur maður að finna þannig að hann eigi að hafa á tilfinningunni þegar rörið hefur krypplast nægilega við hersluna. Í því tilfelli sem hér um ræðir hafi orðið mistök. Er á það bent af matsmönnum að pípulagningameistarinn hefði átt að velja tengikrana með koparklemmu til þess að vera öruggur um að tengirörið gengi ekki úr rónni. Hinir sérfróðu meðdómendur taka undir þessar niðurstöður hinna dómkvöddu matsmanna sem lýst er í matsgerðinni. Telur dómurinn því í ljós leitt að tjón það sem stefnendur urðu fyrir eigi rót sín að rekja til mistaka sem stefndi beri ábyrgð á enda hefur matsgerðinni ekki verið hnekkt með yfirmati.

Í matsgerðinni er einnig fjallað um afleiðingar þess að heitt vatn flæddi um húsið og metinn kostnaður við endurbætur og viðgerðir vegna vatnstjónsins. Hefur stefnandi haft uppi þá mótbáru það sem hann kallar áætlun hinna dómkvöddu matsmanna geti ekki verið lögð til grundvallar vegna þess að stefnendum hafi verið í lófa lagið að leggja fram reikninga og önnur gögn sem gefi til kynna raunverulegan kostnað af viðgerðum, endurkaupum og endurbótum vegna þess að þessum þáttum hafi verið lokið. Þegar svo hátti til sé aðeins unnt að dæma stefnda til þess að greiða bætur vegna raunverulegs tjóns stefnenda en ekki áætlaðs tjóns. Telur dómurinn að mat á því hvaða gögn dómkvaddir matsmenn styðjist við sé í þeirra verkahring og vilji menn byggja á því að gagnagrunnur þeirra sé þeim ekki hagfelldur þá eigi þeir þann kost að krefjast yfirmats. Af gögnum málsins má ráða að stefndi átti þess kost að koma öllum sjónarmiðum sínum á framfæri við matsmenn. Stefndi hefur ekki krafist yfirmats verður því niðurstaða dómkvaddra matsmanna lögð til grundvallar um tjón stefnenda.

Með vísan til þess sem nú hefur verið rakið verður krafa stefnenda á hendur stefnda tekin til greina og stefnda gert að greiða stefnendum 7.341.000 krónur. Stefndi hefur mótmælt dráttarvaxtakröfu stefnenda að því er varðar upphafstíma þeirra. Telur stefndi að upphafstími geti í fyrsta lagi verið dómsuppsögudagur en ekki þingfestingardagur eins og stefnandi krefst. Í gildandi vaxtalögum er skýrt kveðið á um það að í 4. mgr. 5. gr. að ætíð sé heimilt að reikna dráttarvexti frá og með þeim degi sem dómsmál er höfðað. Í ljósi þessa þykir rétt að dómkrafa stefnenda beri lögmælta dráttarvexti frá ... maí 2006, en þann dag var málið þingfest.

Eftir þessum úrslitum verður stefnda gert að greiða stefnendum málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 1.037.900 krónur að meðtöldum 147.000 krónum vegna virðisaukaskatts á málflutningsþóknum og útlögðum kostnaði 290.900 krónum.

Dóm þennan kveður upp S-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari, ásamt sérfróðu meðdómsmönnunum G-kk-þgf V-kk-þgf byggingarverkfræðingi og S-kk-þgf Á-kk-þgf S-kk-þgf tæknifræðingi.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, M-kk-nf G-kk-nf, greiði stefnendum, G-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf og G-kvk-þgf M-kvk-þgf 7.341.000 krónur ásamt dráttarvöxtum frá 10. maí 2006 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnendum 1.037.900 krónur í málskostnað.

S-kk-nf S-kk-nf