S-468/2013

Mál þetta, sem þingfest var 12. desember sl., og dómtekið þann 9 .janúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Hvolsvelli, þann 14. október 2013, á hendur G-x-x G. K-kk-þgf, til heimilis að Burstabrekku, Rangárþingi ytra,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa laugardaginn 12. maí 2012 í Söluskálanum við Landvegamót, Rangárþingi yrta, veist að A, með því að grípa fast með vinstri hendi um skyrtukraga A en með þeirri hægri við vinstri öxl og hnakka, og lyft honum nokkrum sínum upp og ýtt afturábak í sæti sínu, allt með þeim afleiðingum að A hlaut áverka og mar á vinstri öxl og neðanverðum vinstri upphandlegg, nokkra skerta hreyfingu um vinstri axlarlið sem og dofaeinkenni til 4. og 5. fingurs vinstri handar.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá er í ákæru tilgreind svohljóðandi einkaréttarkrafa:

„Í málinu gerir A, kröfu um að ákærði [sic] verði gert að greiða kr. 555.278,- auk vaxta af kr. 300.000,- samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 12. maí 2012 til 14. maí 2012 en af kr. 300.800,- frá þeim degi til 15. maí 2012 en af kr. 304.278,- frá þeim degi til 13. júní 2013 en af kr. 555.278,- frá þeim degi til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt sakborningi, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er jafnframt krafist málskostnaðar fyrir héraðsdómi auk virðisaukaskatts á málflutningsþóknun.“

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins, en kom fyrir dóminn þann 9. janúar sl., ásamt G-kk-þgf H-kk-þgf hdl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Þá viðurkenndi ákærði bótaskyldu sína gagnvart bótakrefjanda, en mótmælti fjárhæð kröfunnar sem of hárri.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði þrisvar sinnum áður sætt refsingu. Árið 1988 var ákærði fundinn sekur um brot gegn 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, auk umferðarlagabrota, og honum gert að sæta fangelsi í tvo mánuði, skilorðsbundið til tveggja ára. Þá var ákærði á árinu 2009 fundinn sekur um brot gegn 232. og 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, auk vopnalaga- og umferðarlagabrota, og honum gert að sæta fangelsi í 30 daga, skilorðsbundið til tveggja ára. Loks var ákærði á árinu 2010 fundinn sekur um brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, auk umferðarlagabrots, og var honum þá gerð sekt.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, og er hæfilega ákveðin 100.000 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærði hefur sem áður er sagt viðurkennt bótaskyldu sína gagnvart bótakrefjanda í máli þessu, en hafnað kröfunni sem of hárri. Í munnlegum málflutningi um bótakröfu brotaþola mótmælti verjandi fjárhæð kröfunnar, bæði er varðar miskabætur sem og lögmannskostnað. Í greinargerð kröfuhafa er bótakrafan sundurliðuð þannig:

Miskabætur, samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 kr. 300.000

Útlagður lækniskostnaður samkvæmt reikningum kr. 4.278

Lögmannskostnaður vegna bótakröfu

Lögmannsþóknun kr. 200.000

Virðisaukaskattur 25,5% kr. 51.000

Samtals kr. 555.278

Ákærði er nú sakfelldur fyrir árás á hendur brotaþola og ber ákærði ábyrgð á því tjóni brotaþola sem af árásinni hlaust, í skilningi skaðabótaréttar. Að framangreindu virtu þykir rétt að fallast á kröfu brotaþola líkt og í dómsorði greinir, þó þannig að miskabætur teljast hæfilega ákveðnar 50.000 kr. Með vísan til 3. mgr. 176. gr. er ákærði dæmdur til að greiða brotaþola málskostnað vegna kröfunnar, sem telst hæfilega ákveðinn 70.000 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts. Þá skal tekið fram að samkvæmt gögnum málsins var bótakrafa birt ákærða þann 26. júlí 2013.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-x-x G. K-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað, 100.000 krónur., sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef H-kk-ef hdl., að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærði greiði A, kr. 54.278,- auk vaxta af kr. 50.000,- samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 12. maí 2012 til 14. maí 2012 en af kr. 50.800,- frá þeim degi til 15. maí 2012 en af kr. 54.278,- frá þeim degi til 26. ágúst 2013, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði A 70.000 krónur í málskostnað, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.