S-794/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 23. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 27. maí 2008 á hendur A, kt. ...., fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 6. maí 2007, í lögreglubifreið sem staðsett var við Laugaveg 22a í Reykjavík, slegið til lögreglumannsins Þ-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef, sem þar var við skyldustörf, þannig að Þ-kk-nf A-kk-nf datt aftur fyrir sig.

Brot ákærða er talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 101/1976, lög nr. 82/1998 og lög nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá aðfaranótt sunnudagsins 6. maí 2007 kl. 03.17 var lögreglubifreið ekið niður Laugaveg í Reykjavík. Í skýrslunni kemur fram að á móts við hús nr. 22a hafi B, sem þá hafi verið klæddur í gráan jakka, hoppað upp á stigbretti lögreglubifreiðarinnar að aftan. Hafi lögreglumenn þegar stöðvað bifreiðina og rætt við B. Þar sem talsvert hafi verið af fólki á svæðinu hafi B verið færður inn í lögreglubifreiðina til að unnt væri að ræða við hann í næði. Á meðan lögreglumenn hafi rætt við B hafi ákærði opnað afturhurð lögreglubifreiðarinnar. Hafi ákærði einnig verið færður inn í lögreglubifreiðina til viðræðna um málið. Hafi tilgangurinn verið að útskýra fyrir B og ákærða að háttsemi þeirra væri ekki liðin af hálfu lögreglu. Á meðan þetta hafi farið fram hafi lögreglumennirnir Þ-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf og H-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf verið fyrir utan lögreglubifreiðina í því að vísa fólki frá. Hafi félagi ákærða, C, ekki viljað fara frá vettvangi þrátt fyrir að hafa fengið fyrirskipanir um það. Hafi hann því verið handtekinn fyrir að fara ekki að fyrirmælum lögreglu sem og ölvun á almannafæri. Þegar C hafi verið færður í lögreglubifreiðina hafi ákærði orðið til muna æstari en áður. Hafi hann reynt að slá til lögreglumannsins Þ-kk-ef A-kk-ef með krepptum hnefa. Hafi hann náð að hrinda lögreglumanninum inni í lögreglubifreiðinni. Hafi hann þá verið færður í tök og haldið þannig þar til komið hafi verið á lögreglustöð. Hafi ákærði, B og C verið færðir fyrir varðstjóra sem tekið hafi ákvörðun um að ákærði skyldi vistaður í fangaklefa. B og C hafi verið sleppt að loknum viðræðum. Langan tíma hafi tekið að gera B og C skiljanlegt að þeir skyldu yfirgefa athafnasvæði lögreglu. Um 10 til 15 mínútum eftir að þeir hafi yfirgefið lögreglustöðina hafi þeir aftur verið komnir í afgreiðslu lögreglustöðvarinnar. Þar hafi þeir verið með hótanir um eignaspjöll o.fl. Hafi þeim verið vísað út úr afgreiðslunni. Eftir að þeim hafi endurtekið verið vísað út hafi þeir verið handteknir fyrir að fara ekki að fyrirmælum lögreglu, sem og ölvun á almannafæri. Hafi þeir verið vistaðir í fangageymslum lögreglu.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu næst dag eftir vist í fangageymslu. Kvaðst ákærði viðurkenna að hafa nóttina áður verið ölvaður. Kvaðst hann viðurkenna að hafa tekið í hendurnar á lögreglumanni, en kvaðst ekki hafa slegið hann. Hafi félagi ákærða, B, hoppað aftan á lögreglubifreið en þá hafi B verið tekinn inn í lögreglubifreiðina. Hafi ákærði gengið að bifreiðinni og opnað hurð bifreiðarinnar til að grennslast fyrir um hvort ætlunin væri að fara með B. Við það hafi ákærði verið tekinn inn í lögreglubifreiðina. Síðan hafi félagi þeirra, C, einnig verið tekinn inn í lögreglubifreiðina. Hafi ákærða fundist lögreglumenn misbeita valdi sínu gagnvart B. Hafi ákærði þá tekið í hendurnar á einum lögreglumanni en við það hafi lögreglumaðurinn snúið ákærða niður í gólfið á bifreiðinni og lagst ofan á hann. Hafi ákærði því næst verið fluttur á lögreglustöð og í framhaldi verið vistaður í fangageymslu. Kvaðst ákærði ekki hafa reynt að slá til lögreglumannsins með krepptum hnefa eða hafa hrint honum. Honum hafi ekki fundist eðlilegt hvernig farið hafi verið með C inni í lögreglubifreiðinni og því tekið í öxl á lögreglumanninum og spurt hann hvort þetta væri í lagi en þá hafi lögreglumaðurinn tekið í hendur ákærða og ákærði tekið á móti. Hafi takið verið í líkingu við ,,krumlu“.

Við aðalmeðferð málsins greindi ákærði svo frá atvikum að hann hafi umrædda nótt verið á gangi á Laugavegi ásamt félögum sínum B og C. Er lögreglubifreið hafi verið ekið framhjá hafi B stigið upp á stigbretti aftan á lögreglubifreiðinni. Lögreglubifreiðin hafi verið stöðvuð og B tekinn inn í bifreiðina og hurðinni lokað. Hafi ákærði opnað hurðina en tilgangur hans hafi verið að leita upplýsinga um hvert framhaldið yrði með félaga ákærða. Ákærði hafi þá verið tekinn inn í bifreiðina. Þar hafi hann rætt við lögreglumenn. Félagi ákærða, C, hafi lamið í bifreiðina og í kjölfarið verið færður í handjárn. C hafi verið rólegur inni í lögreglubifreiðinni en lögreglumenn hafi tekið á honum og lagt hann í gólf bifreiðarinnar. Hafi ákærði þá spurt lögreglumenn að því hvort þetta væri í lagi og um leið lagt hönd á öxl eins þeirra. Ákærði hafi á þessum tíma setið í sæti aftur í lögreglubifreiðinni. Ákærði hafi sett hendur sínar á móti lögreglumanni, sem sett hafi hendur sínar á móti höndum ákærða. Hafi lögreglumaðurinn kropið fyrir framan ákærða við þær aðstæður. Ekki hafi átt sér stað nein átök. Í því hafi lögreglumaðurinn kallað til félaga sinna og hafi þeir í sameiningu sett ákærða í gólf bifreiðarinnar. Hafi það verið eftir að aðrir lögreglumennirnir hafi verið komnir aftur í bifreiðina. Ákærði kvaðst telja að fjórir lögreglumenn hafi verið aftur í bifreiðinni og hafi B verið sá eini af þremenningunum er setið hafi uppi á leið á lögreglustöð. Ákærði kvaðst ekki hafa slegið til lögreglumanns aftur í bifreiðinni. Lögreglubifreiðin hafi verið stopp er atburðir hafi átt sér stað. Eftir að ákærði hafi verið færður í tök hafi einn lögreglumanna farið fram í lögreglubifreiðina og ekið henni á lögreglustöð.

Þ-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf lögreglumaður kvaðst umrædda nótt hafa verið á ferð í lögreglubifreið ásamt lögreglumönnunum H-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf, Þ-kk-þgf L-kk-þgf Þ-kk-þgf og H-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf. Hafi Þ-kk-nf A-kk-nf verið ökumaður lögreglubifreiðarinnar, en um hafi verið að ræða stóra lögreglubifreið. Bifreiðinni hafi verið ekið niður Laugaveg umrætt sinn í almennu eftirliti. Um það bil við Laugaveg 22 hafi lögreglumenn orðið þess áskynja að einhver hafi stokkið upp á stigbretti lögreglubifreiðarinnar. Sennilega hafi lögreglumennirnir Þ-kk-nf og H-kk-nf farið út úr lögreglubifreiðinni og haft tal af viðkomandi. Hafi þeir komið með hann inn í lögreglubifreiðina. Á meðan rætt hafi við manninn hafi afturhurð bifreiðarinnar verið rifin upp af ákærða sem hafi verið ósáttur við afskipti lögreglumanna af félaga sínum. Við það hafi H-kk-nf farið út úr lögreglubifreiðinni og hafi ákærði verið færður inn í lögreglubifreiðina til frekari viðræðna. Á meðan rætt hafi verið við ákærða og B hafi Þ-kk-nf farið út úr lögreglubifreiðinni þar sem nokkur órói hafi verið fyrir aftan bifreiðina og félagi ákærða og B gert sig líklegan til að fara inn í lögreglubifreiðina. Á meðan Þ-kk-nf hafi rætt við fólkið, þ.á m. C, hafi H-kk-nf S-kk-nf komið til Þ-kk-ef. C hafi ekki viljað fara frá lögreglubifreiðinni og hafi hann margítrekað reynt að komast inn í lögreglubifreiðina. Hafi lögreglumennirnir reynt að ræða við C og fá hann burtu en það hafi að lokum endað með því að C hafi verið handtekinn. Hafi hann verið færður inn í lögreglubifreiðina þar sem aðrir lögreglumenn hafi verið að ræða við ákærða og B. Við þetta hafi ákærði orðið til muna æstari og sakað lögreglumenn um valdníðslu. Ekki hafi gengið að ræða við ákærða og hafi þetta endað með því að ákveðið hafi verið að aka með þá félaga á lögreglustöð. Á leiðinni þangað hafi ákærði veist að Þ-kk-þgf og slegið hann. Ákærði hafi slegið Þ-kk-þf í hægri handlegg fyrir ofan olnboga en við það hafi Þ-kk-nf dottið aftur fyrir sig og ofan á C. Ákærði hafi setið í sæti aftur í lögreglubifreiðinni er hann hafi slegið til Þ-kk-ef sem hafi staðið yfir ákærða. Það högg sem ákærði hafi veitt Þ-kk-þgf hafi verið veitt af ásetningi. Lögreglumaðurinn H-kk-nf Á-kk-nf hafi ekið lögreglubifreiðinni á lögreglustöð. Ekki kvaðst Þ-kk-nf muna hvort ákærði hafi verið færður í handjárn á leið á lögreglustöð. Á lögreglustöðinni hafi varðstjóri tekið ákvörðun um að vista ákærða í fangageymslu. Kvaðst Þ-kk-nf ekki vera viss um hvort högg ákærða hafi komið er lögreglubifreiðin hafi verið á ferð á leið á stöðina eða verið kyrrstæð, en mikil ringulreið hafi verið í bifreiðinni. Sennilegra væri þó að bifreiðin hafi verið kyrrstæð.

C bar að lögregla hafi haft afskipti af ákærða og B vegna einhvers sem C hafi ekki vitað af hverju var. Hafi C staðið fyrir utan lögreglubifreiðina og verið að reyna að ræða við lögreglumann um það hvort fara ætti með ákærða á lögreglustöð. Hafi lögreglumenn fært hann í handjárn fyrir utan bifreiðina og því næst lagt hann á maga inn í lögreglubifreiðina. Hafi C verið lagður á gólf lögreglubifreiðarinnar og honum verið haldið þar allt þar til komið hafi verið á lögreglustöð. C kvaðst ekki hafa séð ákærða reyna að slá til lögreglumanns, enda hafi C legið á maganum inni í lögreglubifreiðinni. B hafi verið vinstra megin við C í bifreiðinni en ákærði hægra megin. Einhver læti hafi orðið á leiðinni á stöðina og hafi C heyrt ákærða öskra. Ekki kvaðst C viss um hvort bifreiðin hafi verið lögð af stað á lögreglustöðina er ákærði hafi rekið upp öskrið.

B kvaðst hafa verið tekinn inn í lögreglubifreiðina umrætt sinn eftir að hafa stigið upp á stigbretti lögreglubifreiðar. Vinir hans hafi ekki verið sáttir við það og reynt að tala við lögreglumennina. Hafi ákærði verið tekinn í kjölfarið og settur inn í bifreiðina hjá B. Rætt hafi verið við þá félaga inni í bifreiðinni og hafi þeir verið áminntir fyrir það sem þeir hafi gert. Í framhaldi af því hafi C verið handtekinn og settur inn í bifreiðina þannig að hann hafi legið á maganum. B og ákærði hafi hins vegar báðir setið í sætum aftur í bifreiðinni. Ákærði hafi ekki verið sáttur við meðferðina á C. Kvaðst B ekki hafa tekið vel eftir atburðum í framhaldinu, en eitthvað hafi gerst. Hafi B kallað á ákærða að róa sig niður. Ekki viti B hvað komið hafi fyrir í framhaldinu en þá hafi lögreglubifreiðin sennilega verið á ferð. Hafi B heyrt einhver öskur í ákærða en ekki séð hvað fram fór vegna stöðu sinnar. Hafi B því ekki séð hvort ákærði hafi reynt að slá til lögreglumanns. Ekki kvaðst B muna hvort einhver lögreglumannanna hafi fallið í gólf lögreglubifreiðarinnar.

Lögreglumennirnir Þ-kk-nf L-kk-nf Þ-kk-nf, H-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf og H-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf eru allir búsettir á Ísafirði og starfa þar í lögreglunni. Ekki reyndist þeim unnt að komast til Reykjavíkur 30. september sl. er mál þetta var í aðalmeðferð. Var ákveðið að hafa framhaldsaðalmeðferð í málinu 6. október sl. Þann dag var ekki flogið frá Ísafirði og framhaldsaðalmeðferðinni frestað til 23. október sl. Þann dag var ekki heldur flogið frá Ísafirði. Var þá ákveðið að fresta málinu ekki frekar og brugðið á það ráð að taka símaskýrslur af lögreglumönnunum.

Er tekin var lögregluskýrsla af Þ-kk-þgf L-kk-þgf Þ-kk-þgf lögreglumanni kvaðst hann umrætt sinn hafa verið með lögreglumönnunum Þ-kk-þgf A-kk-þgf E-kk-þgf, H-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf og H-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf. Þ-kk-nf hafi ekið bifreiðinni en lögreglumennirnir H-kk-nf og H-kk-nf verið aftur í bifreiðinni. Bifreiðinni hafi verið ekið niður Laugaveg. Einhver slinkur hafi komið á bifreiðina þegar lögreglubifreiðin hafi verið kyrrstæð á Laugavegi. Þ-kk-nf hafi á þessum tíma verið að taka niður upplýsingar frá fjarskiptamiðstöð lögreglu og hinir lögreglumennirnir farið út á meðan. Þ-kk-nf hafi síðan farið út og séð lögreglumenn ræða við þrjá menn sem hafi virst vera nokkuð æstir. Í ljós hafi komið að einn þeirra hafi stokkið upp á stigbretti lögreglubifreiðarinnar. Á meðan rætt hafi verið við mennina hafi fólk safnast að. Hafi Þ-kk-nf þá tekið þá ákvörðun að fá þann mann sem stokkið hafi upp á bifreiðina til viðræðna um það sem hann hafi gert. Ætlunin hafi verið að ganga frá málinu á staðnum með því að veita manninum áminningu. Er Þ-kk-nf og H-kk-nf hafi verið að ræða við þennan mann inni í lögreglubifreiðinni hafi afturhurð bifreiðarinnar verið rifin upp. Hafi ákærði verið þar á ferð. Hafi ákærða verið gefin fyrirmæli um að loka hurðinni strax og koma sér frá bifreiðinni. Hafi ákærði ekki farið að þeim fyrirmælum og honum því verið kippt inn í lögreglubifreiðina til viðræðna. Ætlunin hafi verið að ræða við hann og sleppa honum eftir tiltal. Staðan hafi því verið þannig að Þ-kk-nf, H-kk-nf og H-kk-nf hafi rætt við ákærða og hinn drenginn aftur í bifreiðinni. Á þeim tíma hafi Þ-kk-nf heyrt háreysti fyrir aftan lögreglubifreiðina. Hafi Þ-kk-nf vitað til þess að Þ-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður hafi verið þar einn. Hafi Þ-kk-nf beðið H-kk-þf um að fara út úr bifreiðinni og athuga hvað væri í gangi. Skömmu síðar hafi Þ-kk-nf og H-kk-nf komið með þriðja manninn. Sá hafi verið mjög æstur og eitthvað brotist um. Sá hafi gert sér lítið fyrir og kýlt Þ-kk-þf með krepptum hnefa hægri handar eitt högg og höggið komið í hægri öxl. Þ-kk-nf hafi við það fallið á bakið og ákærði lagst ofan á Þ-kk-þf. Við það hafi Þ-kk-nf þurft að sleppa takinu á þeim handtekna. Við þessa árás hafi Þ-kk-nf tekið ákvörðun um að ákærði skyldi handtekinn. Drengirnir hafi í framhaldi verið fluttir á lögreglustöð og H-kk-nf þá ekið lögreglubifreiðinni. Sá er fyrstur hafi komið inn í lögreglubifreiðina hafi þá farið að vera til trafala. Hafi Þ-kk-nf sífellt þurft að skipa honum að setjast niður. Hafi hann verið að reyna að frelsa tvo félaga sína.

Et tekin var símaskýrsla af Þ-kk-þgf bar hann að meginstefnu á sama veg um atvik. Kvaðst hann hafa veitt því athygli að Þ-kk-nf hafi verið kominn í átök. Hafi hann séð þar sem Þ-kk-nf hafi verið sleginn í öxlina. Í framhaldi af því hafi Þ-kk-nf dottið aftur fyrir sig og aðili lent ofan á honum. Þ-kk-nf hafi verið við hliðina á Þ-kk-þgf í lögreglubifreiðinni. Ekki kvaðst Þ-kk-nf muna hvort bifreiðin hafi verið kyrrstæð þegar höggið hafi verið veitt. Kvaðst Þ-kk-nf telja að sú skýrsla sem tekin hafi verið af honum hjá lögreglu væri rétt.

Tekin var lögregluskýrsla af H-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf hjá lögreglu 26. september 2007. Kvaðst hann umrætt sinn hafa verið með Þ-kk-þgf, H-kk-þgf og Þ-kk-þgf lögreglumönnum í lögreglubifreið og hafi Þ-kk-nf ekið bifreiðinni. Lögreglubifreiðinni hafi verið ekið nánast á gönguhraða niður Laugaveg. Þegar lögreglumenn hafi verið að taka við verkbeiðni frá fjarskiptamiðstöð lögreglu hafi einhver stokkið upp á stigbretti lögreglubifreiðarinnar. Hafi H-kk-nf tekið eftir þeim manni sem það hafi gert. Sá hafi verið tekinn inn í lögreglubifreiðina og þar viðurkennt verknaðinn. Til hafi staðið að veita honum lítilsháttar tiltal. Rétt áður en Þ-kk-nf hafi lokið við að ræða við manninn hafi annar maður tekið sig til og rifið upp afturhurð bifreiðarinnar. Þeim manni hafi einnig verið kippt inn í bifreiðina þar sem veita hafi átt honum tiltal. Í því hafi H-kk-nf tekið eftir því að Þ-kk-nf hafi ekki lengur verið í ökumannssætinu. Hafi H-kk-nf þá farið út úr bifreiðinni til að kanna með Þ-kk-þf. Hafi hann séð Þ-kk-þf hafa afskipti af einum félaga mannanna. Um leið og H-kk-nf hafi komið að þeim hafi Þ-kk-nf tilkynnt manninum að hann væri handtekinn þar sem hann hafi ekki farið að fyrirmælum lögreglu. Sá hafi veitt mótspyrnu við handtöku og því þurft að setja hann í handjárn. Maðurinn hafi verið færður að lögreglubifreiðinni og lagður inn á gólf hennar. Félagar hans hafi þá orðið æstir. Sá sem rifið hafi upp hurð bifreiðarinnar hafi orðið æstur yfir því að verið væri að handtaka félaga hans. Á þessu augnabliki hafi H-kk-nf setið í hægra afturhorni lögreglubifreiðarinnar og sá sem opnað hafi hurðina við hliðina á honum. Þ-kk-nf hafi setið á móti þeim aftur í bifreiðinni í vinstra afturhorni. Þ-kk-nf hafi síðan setið við hliðina á Þ-kk-þgf. Sá mannanna sem fyrstur hafi komið inn í bifreiðina hafi setið við hliðina á Þ-kk-þgf. Sá mannanna sem opnað hafi lögreglubifreiðina hafi verið hvað æstastur. Áður en lagt hafi verið af stað hafi sá tryllst. Hafi Þ-kk-nf rætt um það á einhverjum tímapunkti að sá hafi reynt að kýla hann í andlitið. Ekki hafi H-kk-nf séð það, þó svo ekki gæti hann útilokað að það hafi gerst þar sem allir hafi verið nánast upp að hver öðrum í átökunum. Á tilteknum tímapunkti hafi þessi maður síðan stokkið á Þ-kk-þf. Á þeim tímapunkti hafi Þ-kk-nf tekið hann í tök. Í framhaldi þess hafi Þ-kk-nf sagt að þessi maður hafi reynt að kýla hann. H-kk-nf hafi síðan ekið lögreglubifreiðinni upp á lögreglustöð.

Er tekin var símaskýrslu fyrir dómi af H-kk-þgf S-kk-þgf bar hann að meginstefnu á sama veg um atvik. Að því er varðar athafnir ákærða í lögreglubifreiðinni kvaðst H-kk-nf hafa séð útundan sér að sá mannanna sem komið hafi annar inn í lögreglubifreiðina hafi reynt að slá Þ-kk-þf en við það hafi þeir báðir fallið í gólf lögreglubifreiðarinnar. Alls hafi 6 einstaklingar verið aftur í lögreglubifreiðinni eftir að mennirnir hafi verið komnir þar inn. Rými hafi þar af leiðandi verið lítið. Lögreglubifreiðin hafi verið kyrrstæð er þessir atburðir hafi átt sér stað. Eftir þessi átök hafi lögreglubifreiðinni verið ekið með forgangi á lögreglustöð. Er borin var undir H-kk-þf framburður hans í lögregluskýrslu kvaðst H-kk-nf vera þeirrar skoðunar að framburður hans í lögregluskýrslu væri réttur.

H-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu vegna málsins hjá lögreglu 7. nóvember 2007. Kvaðst H-kk-nf hafa verið í lögreglubifreið á Laugaveginum. Lögreglumaðurinn Þ-kk-nf A-kk-nf hafi ekið bifreiðinni. Lögreglumennirnir Þ-kk-nf og H-kk-nf hafi farið út úr lögreglubifreiðinni á Laugavegi og haft tal af B. Þeir hafi komið með hann inn í lögreglubifreiðina að aftan. Á meðan þeir hafi rætt við hann hafi hurð bifreiðarinnar verið rifin upp en sá sem það hafi gert verið ósáttur við afskipti lögreglu af félaga sínum. Sá maður, A, hafi verið tekinn inn í lögreglubifreiðina til viðræðna. Hafi H-kk-nf og H-kk-nf fært þann mann inn í bifreiðina. A hafi í fyrstu ekki verið með neinn mótþróa og hafi gengið vel að ræða við hann. Þ-kk-nf hafi þá verið fyrir utan bifreiðina. Hafi H-kk-nf farið út til hans á meðan H-kk-nf og Þ-kk-nf hafi rætt við mennina. Þegar H-kk-nf og Þ-kk-nf hafi komið með þriðja manninn, C, inn í lögreglubifreiðina hafi allt orðið vitlaust. A hafi ekki verið sáttur og hafi hann farið að streitast á móti lögreglumönnum. Hafi hann farið að slást um og verið til alls líklegur. Hafi Þ-kk-nf og H-kk-nf talað um að A hafi reynt að slá Þ-kk-þf. Hafi B og C reynt að hafa áhrif á A og róa hann niður. Hafi það ekki gengið eftir og loks þurft að færa A í fastatök, en það hafi verið eftir að A hafi reynt að hrinda eða slá til Þ-kk-ef. Þeir hafi síðan allir verið fluttir á lögreglustöð.

Í símaskýrslu fyrir dómi greindi H-kk-nf frá atvikum með sambærilegum hætti. Kvaðst H-kk-nf hafa ekið lögreglubifreiðinni umrætt sinn á lögreglustöð. Hafi hann þar af leiðandi ekki séð það sem fram fór aftur í bifreiðinni. Hafi það líklega verið í þann mund sem hann hafi verið að leggja af stað á lögreglustöð sem átök hafi byrjað aftur í lögreglubifreiðinni. Um það hafi verið rætt eftirá að einhver mannanna hafi átt að hafa slegið Þ-kk-þf.

Niðurstaða:

Þegar virtar eru frumskýrslur lögreglu í málinu og mat lagt á framburði ákærða og vitna verður slegið fastri atburðarás sem í stórum dráttum fólst í því að stórri lögreglubifreið var ekið niður Laugaveg í Reykjavík aðfaranótt sunnudagsins 6. maí 2007. Í lögreglubifreiðinni voru lögreglumennirnir Þ-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf, sem ók bifreiðinni, Þ-kk-nf L-kk-nf Þ-kk-nf, sem sat í hægra framsæti bifreiðarinnar og var stjórnandi á vettvangi og lögreglumennirnir H-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf og H-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf, en H-kk-nf og H-kk-nf sátu í aftursætum lögreglubifreiðarinnar. Á móts við hús nr. 22 við Laugaveg steig B upp á stigbretti lögreglubifreiðarinnar. Við það fóru lögreglumennirnir Þ-kk-nf L-kk-nf og H-kk-nf Á-kk-nf út úr lögreglubifreiðinni og höfðu tal af B. Sökum mannfjölda tóku þeir ákvörðun um að fara með B inn í lögreglubifreiðina til viðræðna. Í framhaldinu opnaði ákærði afturhurð lögreglubifreiðarinnar og var þá kippt inn í lögreglubifreiðina til viðræðna. Er þar var komið sögu voru þrír lögreglumenn aftur í lögreglubifreiðinni ásamt þeim B og ákærða. Lögreglumaðurinn Þ-kk-nf A-kk-nf hafði þá vikið sér úr ökumannssæti lögreglubifreiðarinnar og var kominn aftur fyrir bifreiðina til að hafa stjórn á aðstæðum fyrir aftan bifreiðina. Fór lögreglumaðurinn H-kk-nf S-kk-nf þá út úr lögreglubifreiðinni til að aðstoða Þ-kk-þf A-kk-þf. C, félagi ákærða og B, var ósáttur við að félagar hans væru í haldi lögreglu. Reyndu lögreglumennirnir að fá C til að víkja frá lögreglubifreiðinni. Tókst það ekki og var hann að lokum handtekinn og færður í handjárn fyrir utan lögreglubifreiðina. Var hann því næst settur inn í lögreglubifreiðina að aftanverðu og lagður þar á magann á gólfið. Fóru lögreglumennirnir Þ-kk-nf A-kk-nf og H-kk-nf við svo búið inn í lögreglubifreiðina að aftanverðu. Þegar þar var komið sögu sat lögreglumaðurinn H-kk-nf S-kk-nf í hægra afturhorni lögreglubifreiðarinnar og ákærði við hliðina á honum. Lögreglumaðurinn Þ-kk-nf A-kk-nf sat á móti þeim í vinstra afturhorni bifreiðarinnar. Lögreglumaðurinn Þ-kk-nf L-kk-nf sat við hliðina á Þ-kk-þgf og B við hliðina á Þ-kk-þgf. Á gólfi lögreglubifreiðarinnar lá eins og áður segir C. Lögreglumaðurinn H-kk-nf Á-kk-nf settist undir stýri lögreglubifreiðarinnar.

Um atvik eftir þetta ber vitnum ekki alls kostar saman. C hefur staðhæft að hann hafi ekki getað séð það sem fram fór í bifreiðinni þar sem hann hafi legið á maganum í bifreiðinni. B kveðst ekki hafa séð ákærða slá lögreglumann inni í bifreiðinni en staða hans hafi verið með þeim hætti að hann hafi ekki verið í aðstöðu til að sjá það. Þ-kk-nf A-kk-nf hefur fullyrt að ákærði hafi slegið hann hnefahögg sem komið hafi í hægri upphandlegg Þ-kk-ef. Hafi ákærði setið er hann hafi slegið Þ-kk-þf. Við höggið hafi Þ-kk-nf dottið aftur fyrir sig og ákærði lent ofan á honum. Samkvæmt framburði Þ-kk-ef hafi lögreglubifreiðin þá verið í akstri. Ákærði hefur neitað því að hafa kýlt Þ-kk-þf. Hefur hann staðhæft að hann hafi komið við öxl Þ-kk-ef, þeir í framhaldinu tekið í hendur á hvor öðrum og nánast verið í ,,krumlu“. Lögreglumaðurinn Þ-kk-nf L-kk-nf hefur fullyrt að C hafi kýlt Þ-kk-þf sem við það hafi fallið niður og ákærði í framhaldinu lagst ofan á Þ-kk-þf. Ekki kvaðst Þ-kk-nf geta fullyrt hvort lögreglubifreiðin hafi þá verið á ferð. Lögreglumaðurinn H-kk-nf S-kk-nf kvaðst ekkert hafa séð. Hafi hann heyrt Þ-kk-þf A-kk-þf lýsa því yfir að ákærði hafi slegið Þ-kk-þf. Lögreglubifreiðin hafi verið kyrrstæð þegar átök hafi verið inni í bifreiðinni. Loks hefur lögreglumaðurinn H-kk-nf Á-kk-nf lýst því að hann hafi ekið lögreglubifreiðinni á lögreglustöð og því ekki séð átök aftur í bifreiðinni. Hafi átökin byrjað í þann mund sem H-kk-nf hafi ekið bifreiðinni af stað.

Svo sem að ofan er rakið ber framburðum vitna í málinu ekki saman um hver hafi slegið Þ-kk-þf A-kk-þf, auk þess sem önnur vitni sem voru aftur í bifreiðinni urðu ekki vör við að neinn hafi verið sleginn. Þá eru vitni ekki á einu máli um hvort lögreglubifreiðin hafi verið kyrrstæð þegar átök urðu. Í málinu liggur það hins vegar fyrir að 6 einstaklingar voru aftur í lögreglubifreiðinni þegar atvik áttu sér stað. Þá liggur það fyrir að ákærði og félagar hans voru æstir og bifreiðin jafnvel á ferð. Þegar þessi atriði eru virt þykir of mikil óvissa vera um hvort ákærði hafi slegið til lögreglumannsins Þ-kk-ef A-kk-ef, svo sem ákæra miðar við, en ekkert áverkavottorð liggur fyrir í málinu sem slær föstu að Þ-kk-nf hafi verið sleginn. Með hliðsjón af þessu er ekki komin fram lögfull sönnun fyrir sekt ákærða og verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvalds.

Í ljósi niðurstöðu málsins greiðist allur sakarkostnaður málsins úr ríkissjóði. Í því efni liggur fyrir flugfargjald vitnis að fjárhæð 17.950 krónur. Til viðbótar koma málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða að viðbættum virðisaukaskatti. Er nánar kveðið á um þessi atriði í dómsorði.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf B-kvk-nf fulltrúi ríkissaksóknara.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A, er sýkn af kröfum ákæruvalds.

Úr ríkissjóði greiðast 282.886 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, A-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 264.936 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.

--------------------- --------------------- ----------------------

Rétt endurrit staðfestir:

Héraðsdómi Reykjavíkur 7. nóvember 2008.