S-5723/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 25. október sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglu-stjóranum á höfuðborgarsvæðinu 6. desember 2022, á hendur: „X fyrir eftirtalin brot framin á höfuðborgarsvæðinu á árinu 2021 og 2022:

I.

Fyrir brot í nánu sambandi, með því að hafa endurtekið og á alvarlegan hátt með ofbeldi og hótunum, ógnað heilsu og velferð fyrrverandi sambúðaraðila og barnsmóður, A, með svofelldum hætti:

1. [...] júlí 2021, innandyra að Y, veist að A með því að hafa rifið í hárið á henni, hent henni á gólfið og kýlt hana með krepptum hnefa í vinstri kinn og í framhaldinu sprautað hana með ópíó[ í ] ðalyfinu oxýkódon í handlegginn og hótað að drepa hana, en hótunin var til þess [fallin] að vekja hjá A ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð. Af þessu hlaut A-x-x yfirborðsáverka í andliti öxl og upphandlegg; bólgu í og kringum vinstra auga, stórt mar yfir kinnbeininu, fyrir framan og yfir vinstra eyra og glóðarauga, mar á hálsi, undir kjálkabarði beggja megin, mar og bólgu á vinstri öxl og upphandlegg, lítið punktsár á upphandleggnum vinstra megin, mar á hægri upphandlegg og bólguhellu á hægra læri. M. 007-2021-[...]

2. [...]o któber 2021, innandyra að Y veist með ofbeldi að A með því [að] slá hana ítrekað í vinstri kinn, rifið í hár hennar og sparkað í hana, en afleiðingar árásarinnar er getið í ákærulið I.3.

M. 007-2021-[...]

3. Síðar sama dag, sbr. ákærulið I.2, innandyra að Y veist með ofbeldi að A í hjónaherberginu, kýlt hana í andlitið með krepptum hnefa við vinstri auga, dregið hana á hárinu fram í stofu, sparkað víðsvegar í líkama hennar og síðan kastað síma hennar fram af svölum íbúðarinnar og í kjölfarið hafi hann reynt að ýta henni fram að svölum íbúðarinnar, en A hélt þá á syni þeirra [...]. Einnig hótað henni lífláti og ógnað henni með því að s[ e]tja hníf upp að háls hennar, en hótunin var til þess fallin að vekja hjá A-kk-þgf um líf sitt, heilbrigði og velferð. Af öllu þessu, ákæruliður I. 2 og 3, hlaut A-kk-þf á höfði, mar yfir kinnbeini vinstra megin og mar hliðlægt á vinstra auga, eymsli dreift yfir kinnbeini og gagnauga vinstra megin, yfirborðsáverka á kvið með mar á kviðvegg neðantil vinstra megin, tognun á öxl og verki í vinstri hlið andlits með dreifðum óþægindum í herðum, hálsi og vinstri öxl.

M. 007-2021-[...]

4. [...]j anúar 2022, innandyra að Y veist að A með ofbeldi og hótunum, með því að kýla hana með krepptum hnefa ítrekað í andlit og kjálka, rifið í hár hennar og dregið hana á hárinu og áfram veist að henni inn[ i] á baðherbergi þar sem hún skall með höfuðið í sturtubotninn og í kjölfarið sparkað ítrekað í kvið hennar, í áframhaldinu tekið upp hníf og hótað að drepa A og haldið hnífnum upp að vinstri kinn A og hótað að skera hana á milli eyrnanna og drepa hana svo og var til þess fallið að vekja hjá A ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð, en afleiðingar árásarinnar voru; dreifðir yfirborðsáverkar á líkama, mar og yfirborðsáverkar á höfði og skrámur víðsvegar, meðal annars mar og yfirborðsáverkar á brjóstkassa og brjósti, olnboga, fótleggjum, öxl og brot úr krónu í vinstri neðri jaxli.

M. 007-2022-[...]

5. [...]f ebrúar 2022, hringt í A að Y og hótað að hann ætlaði að koma til hennar og drepa hana með skammbyssu, en hótunin var til þess fallin að vekja hjá A ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð.

M. 007-2022-[...]

Teljast brotin varða við 218. gr. b almennra hegningarlaga.

II.

6. Fyrir brot gegn nálgunarbanni, með því að hafa [...] júlí 2021, komið á heimili A að Y, þrátt fyrir að honum hafi verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart henni samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu frá j úlí[...] 2021, en ákvörðunin var birt ákærða[...]j úlí 2021 og gilti til [...]j anúar 2022. Lögregla hafði handtekið ákærða að Y sama dag vegna brots á nálgunarbanni, sbr. mál lögregl[u] nr. 007- 2021- [...], en eftir að honum var sleppt úr haldi lögreglu fór hann að Y, þar sem lögregla hafði síðar afskipti af ákærða[...]j úlíveg[na] brots á nálgunarbanni.

M. 007-2021-[...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

7. Fyrir brot gegn nálgunarbanni, með því að hafa [...]o któber 2021, komið á heimili A-x-ef Y, þrátt fyrir að honum hafi verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart henni samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu frá [...] júlí 2021, en ákvörðunin var birt ákærða[...]j úlí 2021 og gilti til [...]j anúar 2022.

M. 007-2021-[...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

8. Fyrir umferðalagabrot, með því að hafa [...]n óvember 2021 ekið bifreiðinni [1], undir áhrifum ávana- og fíkniefna, og slævandi lyfja óhæfur til að stjórna henni örugglega (í blóði mældist amfetamín 415 ng/ml, klónazepam 12 ng/ml, kódein 100 ng/ml, MDMA 24 ng/ml, metýlfenidat 90 ng/ml, nítrazepam 54 ng/ml [og] zópíklón 23 ng/ml) og án gildra ökuréttinda [...]í Hafnarfirði og [...], þar sem akstri lauk [...].

M. 007-2021-[...]

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 48. gr., 1., sbr. 2. mgr., 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., allt sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

9. Fyrir brot á lögreglulögum og fíkniefnalagabrot, með því að hafa [...] janúar 2022 utandyra við Y við handtöku eigi farið að fyrirmælum lögreglu, þegar höfð voru afskipti af ákærða við heimili barnsmóður, en ákærði hljóp undan lögreglu áður en til handtöku kom, jafnframt haft í vörslum sínum 10 stk. gabapentin mylan töflur, 9 stk. sobril töflur og 3 stk. subox[ o ] ne töflur, sem lögregla fann eftir leit.

M. 007-2022-[...]

Telst þetta varða við 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 og 2. og 3. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974.

10. Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa [...] janúar 2022, innandyra að Y, sbr. ákæruliður I. 4, haft í vörslum sínum 9,1 gaf maríhúana- kannabis, sem lögregla fann við leit á ákærða.

M. 007-2022-[...]

Telst þetta varða við 2. og 3. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974.

11. Fyrir umferða[ r ] lag[a]brot, með því að hafa [...] febrúar 2022 ekið bifreiðinni [2], undir áhrifum ávana- og fíkniefna, og slævandi lyfja óhæfur til að stjórna henni örugglega (í blóði mældist amfetamín 405 ng/ml, díazepam 44 ng/ml, nordíazepam 42 ng/ml og zópíklón 24 ng/ml) og án gildra ökuréttinda [...]í Hafnarfirði á móts við [...], þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

M. 007-2022-[...]

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 48. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

12. Fyrir hótun og vopnalagabrot, með því að hafa sunnudaginn [...]f ebrúar 2022 innan-dyra [...]í Kópavogi haft öxi meðferðis og haldið öxinni yfir höfði B og var þetta til þess fallið að vekja hjá B ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð, jafnframt á sama tíma haft í vörslum sínum og átt skotvopn (loftbyssa), án þessað hafa tilskilið leyfi, sem fannst við leit í íbúðinni.

M. 007-2022-[...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 [og] a. og g. lið 1. mgr. 2. gr., 1. mgr. 12. gr., og 1. mgr. 23., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

13. Fyrir brot gegn nálgunarbanni, með því að hafa [...] apríl 2022, komið á heimili A-x-ef Y, þrátt fyrir að honum hafi verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart henni samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu frá f ebrúar[...] 2022, en ákvörðunin var birt ákærða [...] febrúar 2022 og gilti til [...] ágúst 2022, en lögregla hafði afskipti [af]ákærða sama dag að Y.

M. 007-2022-[...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

14. Fyrir brot gegn nálgunarbanni, með því að hafa [...]m aí 2022, komið á heimili A að Y, þrátt fyrir að honum hafi verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart henni samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu frá [...] febrúar 2022, en ákvörðunin var birt ákærða [...] febrúar 2022 og gilti til [...] ágúst 2022, en lögregla hafði afskipti af ákærða sama dag að Y.

M. 007-2022-[...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

15. Fyrir brot gegn nálgunarbanni, með því að hafa [...]j úní 2022, komið á heimili A að Y, þrátt fyrir að honum hafi verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart henni samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu frá [...] febrúar 2022, en ákvörðunin var birt ákærða [...]f ebrúar 2022 og gilti til[...]á gúst 2022.

M. 007-2022-[...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. laga nr. 77/2019. Þá er krafist upptöku á, 9,1 gaf maríhúana- kannabis, [...], [...]og [...], hníf, loftbyssu og exi (munaskrá nr. 555067, 160313 og 160310)

, skv. 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 með síðar[i]breytingum og 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu G-x-x[a]r S-x-x R-kk-ef lögmanns f. h. brotaþola, A, er krafist miskabóta úr hendi ákærða, X, að fjárhæð kr. 1.000.000,- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga, sbr. 1. ml. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá [...]j úlí 2021 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að [á]kærða verði gert að greiða brotaþola málskostnað að skaðlausu samkvæmt mati dómsins eða síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun vegna kostnaðar við að halda fram bótakröfu sinni í málinu.

M. 007-2021-[...]

Af hálfu G-x-x[a]r S-x-x R-kk-ef lögmanns f. h. brotaþola, A, er krafist miskabóta úr hendi ákærða, X, að fjárhæð kr. 800.000,- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga, sbr. 1. ml. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá [...] október 2021 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að [á]kærða verði gert að greiða brotaþola málskostnað að skaðlausu samkvæmt mati dómsins eða síðar framlögðum máls-kostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun vegna kostnaðar við að halda fram bótakröfu sinni í málinu.

M. 007-2021-[...]

Af hálfu G-x-x[a]r S-x-x R-kk-ef lögmanns f. h. brotaþola, A, er krafist miskabóta úr hendi ákærða, X, að fjárhæð kr. 800.000,- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga, sbr. 1. ml. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá [...]janúar 2022 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að [á]kærða verði gert að greiða brotaþola málskostnað að skaðlausu samkvæmt mati dómsins eða síðar framlögðum máls-kostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun vegna kostnaðar við að halda fram bótakröfu sinni í málinu.

M. 007-2022-[...]“

I 1. Ákærði neitar sök hvað varðar alla ákæruliði utan 10. ákæruliðar. Hann játar sök hvað það varðar að hafa ekið án gildra ökuréttinda eins og rakið er í 8. og 11. ákærulið en neitar sök að öðru leyti hvað þá varðar. Ákærði játar þá háttsemi er greinir í 5. ákærulið en telur hana ekki vera saknæma og neitar því sök. Ákærði viðurkennir að hafa verið á staðnum vegna þeirra atvika er greinir í 6., 7., 13. og 15. ákærulið en telur háttsemi sína ekki vera refsiverða. Er varðar 12. ákærulið, þá neitar ákærði því að hafa hótað brotaþola en viðurkennir sök hvað varðar vopnalagabrot að því er varðar loftbyssu en neitar slíku broti hvað öxina varðar. Ákærði samþykkir upptökukröfur að öðru leyti en hvað varðar uppáskrifuð lyf. Þá hafnar hann bótakröfum alfarið.

2. Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður hvað varðar þá ákæruliði þar sem hann hefur neitað sök en ekki gerð sérstök refsing vegna þeirra ákæruliða þar sem hann hefur viðurkennt háttsemi en telur hana ekki vera refsiverða. Til vara gerir ákærði þá kröfu að honum verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Hann krefst þess að bótakröfum verði vísað frá dómi, en til vara að bætur verði stórlega lækkaðar. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði og að sakarkostnaður verði að öðru leyti greiddur úr ríkissjóði í heild eða að hluta.

3. Upphaflega stóð til að þingfesta mál þetta 11. janúar 2023 en ekki tókst að birta fyrirkall fyrir ákærða og var málið þingfest 16. febrúar. Verjandi ákærða upplýsti að hann hefði ekki náð sambandi við ákærða til að boða hann í þinghaldið og var lagt fyrir lögreglu að færa ákærða í dóminn. Kom ákærði fyrir dóminn 1. mars sl. og tjáði hann þá afstöðu sína til sakarefnisins. Af hálfu ákærða var því lýst yfir að ekki yrði skilað greinargerð vegna málsins og var aðalmeðferð málsins ákveðin 23. maí 2023. Hófst aðalmeðferð málsins þann dag og var tekin skýrsla af ákærða. Réttargæslumaður brotaþola, A, upplýsti þá að brotaþoli treysti sér ekki til að gefa skýrslu þann dag og væri hún á leið í [...]. Að henni lokinni væri ætlunin að hún færi í [...]. Á meðan á [...] stæði hefði hún tök á að mæta fyrir dóminn til skýrslugjafar.

4. Var aðalmeðferð framhaldið 9. júní og var þá ætlunin að taka skýrslur af vitnum öðrum en brotaþola A og halda aðalmeðferðinni áfram 15. júní og yrði þá tekin skýrsla af henni. Ekki tókst að ljúka öllum fyrirhuguðum vitnaskýrslum 9. júní og voru þau vitni einnig færð til 15. júní. Áður ákveðinni framhaldsaðalmeðferð 15. júní sl. var frestað utan réttar til 21. júní að beiðni sækjanda þar sem ekki tókst að boða brotaþola A til skýrslugjafar. Að auk lá fyrir að viðbótarmatsgerðir Rannsóknastofu Háskóla Íslands sem kallað hafði verið eftir af hálfu ákæruvaldsins voru ekki tilbúnar. Þann dag voru teknar skýrslur af vitnum öðrum en framangreindum brotaþola og framangreindar matsgerðir lagðar fram. Var aðalmeðferð málsins frestað til 1. september 2023 til skýrslutöku af brotaþola A en ekki tókst að boða hana til þinghaldsins og var því frestað utan réttar til 21. september. Þann dag var tekin skýrsla af brotaþola A og málinu frestað til 25. október sl. að beiðni sækjanda og verjanda en þá fór fram munnlegur málflutningur og málið dómtekið.

II

Málsatvik

5. Af gögnum málsins verður ráðið að ákærði og brotaþoli, A, hófu samband sitt [...], voru um skeið í sambúð og eignuðust saman barn [...]. Bæði voru þau í neyslu fíkniefna, a. m. k. hluta þess tímabils sem þau voru saman. Samkvæmt framburði brotaþola A var sambandi þeirra lokið þegar þau atvik áttu sér stað sem greinir í ákæru og varða hana. Fyrir liggja ákvarðanir lögreglustjóra, dags. [...] júlí 2021 og [...] febrúar 2022, um nálgunarbann á hendur ákærða gagnvart brotaþola, sem báðar voru birtar fyrir ákærða degi síðar. Tóku þær gildi við birtingu og giltu í sex mánuði.

6. Ákærði er í I. kafla ákærunnar, sbr. 1.– 5. ákærulið, ákærður fyrir líkamsárás og hótanir gagnvart brotaþola A. Hvað varðar þau atvik sem lýst er í 1. ákærulið, þá barst lögreglu [...] júlí 2021 tilkynning um yfirstandandi heimilisofbeldi í íbúð brotaþola að Y. Samkvæmt skýrslu lögreglu kom fram í tilkynningunni að nágranni hefði heyrt mikil öskur, barnsgrát og eins og hlutum væri hent til. Þegar lögregla kom á vettvang hefðu ákærði og brotaþoli verið þar og ákærði haldið á barni þeirra og var hann handtekinn. Brotaþoli hefði verið í miklu uppnámi og með mikla sjáanlega áverka. Hún sagði að ákærði hefði komið óboðinn til hennar daginn áður og hefði viljað ræða við hana og sagt að hann færi ekki fyrr en hann hefði rætt við hana. Hann hefði tekið farsímann af henni og hótað henni. Hefði ákærði verið í neyslu fíkniefna og hún leyft honum að sofa úr sér. Þegar hún vaknaði um morguninn hefði ákærði verið að blanda sér í sprautu. Kvaðst hún hafa beðið ákærða um að fara og hefði hann orðið reiður og hótað því að drepa hana, rifið í hár hennar, hent henni í jörðina og kýlt hana með krepptum hnefa í vinstri kinn. Sagði brotaþoli að ákærði hefði sprautað hana með oxy í handlegginn. Hefði ákærði meðan á þessu stóð verið með son þeirra í fanginu og neitað að láta brotaþola hafa hann. Kvaðst brotaþoli hafa náð aftur farsímanum og hringt í föður sinn, vitnið C, og vin sinn og hefði faðir hennar komið stuttu seinna og tekið barnið af ákærða og hringt í lögreglu.

7. Á vettvangi var rætt við C, föður brotaþola. Kvaðst hann hafa fengið símtal frá brotaþola þar sem fram hefði komiðað það væri verið að ráðast á hana. Hefði hann þá farið heim til brotaþola og þar séð hana og ákærða rífast og slást og hefði ákærði kýlt brotaþola. Þá segir í skýrslu lögreglu að íbúðin hefði verið ósnyrtileg og hefði mátt sjá þar að átök hefðu átt sér stað en einnig mátti sjá m. a. sprautunálar og áhöld til fíkniefnaneyslu á víð og dreif í stofu. Fyrir liggur skýrsla rannsakara sem kom á vettvang og kemur þar fram að bólga og mar hefðu verið að myndast við vinstra auga brotaþola og hefðu áverkarnir verið myndaðir. Liggja þær myndir fyrir. Einnig kom þar fram að brotaþoli hefði farið fram á nálgunarbann gagnvart ákærða.

8. Fyrir liggur læknisvottorð vegna komu brotaþola á slysadeild sama dag og atvik gerðust. Kemur þar fram að brotaþoli hafi sagt að ákærði hefði ítrekað gengið í skrokk á henni þennan dag, rifið í hárið á henni þegar hún reyndi að flýja út, haldið henni niðri, ýmist á hárinu eða höndunum, og barið hana með hinni hendinni. Þá taldi hún að ákærði hefði sprautað hana með oxy í vinstri upphandlegg. Við skoðun hefði brotaþoli mögulega verið lyfjuð en erfitt hefði verið að meta það. Töluverð áverkamerki hefðu verið í andliti, sérstaklega vinstra megin. Hún hafi verið mjög bólgin í kringum vinstra augað og með myndar glóða rauga þar og bólgu neðan á kinnbeininu. Þá var hún með stórt mar yfir kinnbeini og fyrir framan og yfir vinstra eyra. Kjálkahreyfingar hefðu verið erfiðar og hefði brotaþoli verið með óþægindi við viðkomu á vinstri efri augntönn. Á hálsi hefði hún mögulega verið með mar undir kjálkabarði beggja megin. Þá hefði hún verið með mar og bólgu á vinstri öxl, bólgu á vinstri upphandlegg og aum þar viðkomu, lítið punktsár á upphandleggnum um 1 cm neðan og útlægt við auga [...] mögulega yfir stungustað. Á hægri upphandlegg hefði brotaþoli verið með mar og roða sem líkist fingraförum, á hægra læri hefði hún verið með bólguhellu að um lófastærð. Þá segir í vottorðinu að brotaþoli beri þess líkamlega merki að hafa orðið fyrir líkamsárás og geti frásögn hennar verið góð skýring á hennar áverkum.

9. Skýrsla var tekin af brotaþola á vettvangi og liggur fyrir upptaka af þeirri skýrslu. Sagði hún að þau ákærði hefðu byrjað saman [...], hún hefði þá verið edrú en fallið [...]og þau verið saman í neyslu og væri ákærði sprautufíkill. Þau hefðu verið í on/off sambandi í tvö ár en hætt saman eftir að ákærði réðst á hana þegar hún gekk með barn þeirra. Lýsti hún atvikum þennan dag svo að hún hefði beðið ákærða um að yfirgefa íbúðina. Hann hefði reiðst og hótað henni og hefði hún þá ætlað að senda vini sínum skilaboð til að fá aðstoð en hann hefði rifið af henni símann og kýlt hana niður. Síðan hefði hann ítrekað kýlt hana og sparkað í magann á henni, tekið hana hálstaki og ýtt á barkakýlið á henni. Þá hefði hann haldið henni niðri og sprautað hana í höndina og sagt við hana að ef hann myndi sprauta hana myndi hún missa barnið. Taldi hún að ákærði hefði sprautað hana með oxy. Væri hún að taka lyf, [...], og hefði ákærði sprautað hana með morfínlyfi fyndi hún ekki fyrir því vegna þess lyfs. Hún kvaðst hafa náð að hringja í föður sinn sem hefði komið fljótlega og orðið vitni aðeinhverjum átökum milli hennar og ákærða. Á meðan á átökunum stóð hefði barnið ýmist verið að leika sér á gólfinu eða verið í fanginu á foreldrum sínum.

10. Skýrsla var tekin á ný af brotaþola þegar hún var á slysadeild og liggur fyrir upptaka í hljóði og mynd af henni. Sagði hún þá atvik hafa gerst þannig að ákærði hefði tekið barnið af henni og látið það á gólfið og allt í einu byrjað að lemja hana. Hann hefði kýlt hana í vinstri vanga og sparkað í fætur og axlir hennar. Hefði faðir hennar hringt og hún náð að svara og hann heyrt hvað hafi verið í gangi. Rétt áður en faðir hennar kom hefði ákærði sprautað bæði sig og hana. Hann hefði haldið henni niðri og sprautað hana í vinstri upphandlegg við öxl. Fyrst hefði komið glær vökvi og síðan hefði blætt undan stungunni. Kvaðst hún hafa náð að opna fyrir föður sínum þegar hann kom en áður hafði ákærði verið búinn að lemja hana ítrekað í höfuðið, sparka í lærið á henni, traðka á bakinu á henni og taka upp styttu og hóta því að kasta henni í stofugluggann. Þá hefði hann hótað því að drepa bæði hana og föður hennar.

11. Ákærði gaf skýrslu vegna málsins [...]j úlí 2021 og var hún tekin upp í hljóði og mynd. Lýsti hann atvikum svo að brotaþoli hefði orðið reið af því að hann vildi ekki fara á fætur og hefði hún byrjað að öskra á hann og þetta endað með slagsmálum. Brotaþoli hefði slegið hann þrisvar eða fjórum sinnum í andlitið með krepptum hnefa og hrækt á hann. Hún hefði ráðist fyrst á hann og í lokin hefði hann verið orðinn reiður og hefði, á meðan hann hafi haldið á barninu, kýlt brotaþola eitt högg með krepptum hnefa í andlitið. Stuttu seinna hefði lögregla komið og hefði hann rétt lögreglumönnunum barnið. Kvaðst hann hafa verið edrú þegar þetta gerðist eftir að hafa verið í neyslu dagana á undan. Þá kvaðst hann búa hjá brotaþola og hafa gert það í þrjú og hálft ár og væri ekki rétt að hann hefði neitað að yfirgefa íbúðina. Sagði hann að barnið hefði verið vaknað og hann tekið barnið úr fangi brotaþola þegar brotaþoli byrjaði að kýla í áttina að honum og hefði hann haldið á barninu þegar brotaþoli sló hann. Þá kvaðst hann hafa sprautað sig með Oxy conti ná vettvangi en ekki hafa sprautað brotaþola. Hann neitaði því að hafa lamið brotaþola ítrekað, sparkað í hana, traðkað á baki hennar og tekið upp styttu og hótað því að kasta henni í stofugluggann. Kvaðst hann hafa hótað brotaþola einhverju en muni ekki hverju, en sagði ekki rétt að hann hefði hótað því að drepa brotaþola og föður hennar.

12. Hvað varðar þau atvik er greinir í 2. og 3. ákærulið, þá var lögreglu samkvæmt frum-skýrslu málsins tilkynnt [...]o któber 2021 um mögulegt heimilisofbeldi á heimili brota-þola A í Y. Kom fram í tilkynningu að frá íbúðinni hefðu heyrst öskur frá kvenmanni og mikil læti. Á vettvangi hefði lögregla hitt íbúa, vitnið D. Kvaðst hann, þegar hann var frammi á stigagangi, hafa heyrt kvenmannsrödd segja þú varst að skalla mig og mikinn barnsgrát koma frá íbúðinni. Brotaþoli hefði verið utandyra þegar lögregla kom og sagði hún ákærða ítrekað hafa gengið í skrokk á sér inni í íbúðinni. Reyndist ákærði vera í íbúðinni og sitja þar í sófa með barnið í fanginu og hefði hann verið handtekinn.

13. Þar sem málsatvik voru óljós í upphafi hefði brotaþola einnig verið kynnt réttarstaða sakbornings. Sagði hún ákærða hafa verið í íbúðinni í óleyfi hennar og hefði hún verið að reyna að koma honum út og það endað með því að ákærði réðst á hana með höggum og spörkum á meðan hann hefði haldið á barninu. Hann hefði slegið hana í andlit og kvið með krepptum hnefa, hent henni í gólfið og dregið hana á hárinu eftir gólfinu. Þá hefði hann einnig reynt að henda henni fram af svölum íbúðarinnar þannig að engu mátti muna að hún félli til jarðar og loks hefði hann lagt hníf að hálsi hennar. Á meðan á þessu stóð hefði ákærði ítrekað hótað henni lífláti.

14. Í frumskýrslu kemur fram að sjáanlegir áverkar hefðu verið á andliti brotaþola. Fyrir liggja ljósmyndir af brotaþola og af vettvangi. Faðir brotaþola var einnig á vettvangi. Kvaðst hann hafa verið nýkominn í annað sinn þennan dag þegar lögreglan kom. Væri ákærði búinnað beita brotaþola ofbeldi reglulega í langan tíma. Væri hún svo hrædd við hann að hún þyrði ekki að hringja á lögreglu þegar hann birtist þrátt fyrir nálgunarbann því að hann kæmi strax aftur um leið og hann losnaði úr haldi lögreglu. Þá kemur fram í skýrslu rannsakara að svalahandriðið á svölunum sé steypt og um 80 cm á hæð. Fyrir ofan það hefði vantað hækkun sem lá á svölunum.

15. Skýrsla var tekin af brotaþola á vettvangi í hljóði og mynd. Sagði hún ákærða hafa verið í óleyfi í íbúðinni en hún hefði ekki þorað að hringja í lögreglu af ótta við að missa húsnæðið [...]. Einnig yrði ákærða sleppt fljótlega og kæmi þá aftur. Kvaðst hún hafa hringt í föður sinn fyrr þennan dag og beðið hann að koma. Eftir að faðir hennar kom hafi hún margbeðið ákærða um að fara en hann neitað því. Faðir hennar hefði farið seinni partinn og eftir það hefði ákærði ráðist á hana og slegið hana ítrekað með flötum lófa á vinstri kinn, rétt neðan við augað. Einnig hefði hann rifið í hár hennar og sparkað í hana. Ákærði hefði síðan lagt sig og hefði barnið þá einnig verið sofandi og hún á meðan farið í búð og verið í burtu í um hálftíma. Þegar ákærði vaknaði eftir að hún var komin heim hefði hann ráðist aftur á hana fyrir framan barnið og hefði hún haldið á því einhvern tímann á meðan á árásinni stóð. Hefði ákærði kýlt hana ítrekað í andlitið með krepptum hnefa og togað í hár hennar og dregið hana fram í stofu. Þar hefði hún legið á gólfinu og ákærði sparkað víðsvegar í líkama hennar. Hún hefði reynt að komast í burtu frá ákærða og hefði hann kastað síma hennar fram af svölunum. Hefði hún farið út á svalir og þar hefði ákærði reynt að kasta henni fram af svölunum á meðan hann hafi haldið á barninu. Þá hefði ákærði ítrekað hótað að drepa hana og í eitt skiptið hefði hann tekið upp hníf og sett að hálsi hennar og hótað að skera hana á háls. Kvaðst hún hafa náð að komast út og ná í símann sinn en á leiðinni hefði hún hitt einhvern sem hún hefði beðið um að hringja í lögreglu. Að skýrslutökunni lokinni hafði brotaþoli samband við lögreglu og sagði að ástæða þess að ákærði hefði orðið brjálaður væri sú að hún hefði sturtað úr poka með X-x-x í klósettið og hann þá ráðist á hana. Myndi hún að ákærði hefði sparkað ítrekað í hana, bæði þar sem hún hefði staðið og haldið á barninu og þar sem hún hefði legið á gólfinu, og kvaðst hún finna til í öllum líkamanum.

16. Skýrsla var tekin á ný af brotaþola degi síðar. Sagði hún það ekki rétt að ákærði byggi hjá henni og vildi hún að nálgunarbannið yrði áfram í gildi. Ákærði hefði komið heim til hennar þar sem hann væri heimilislaus og gæti ekkert farið annað en í gistiskýlið.

17. Fyrir liggur læknisvottorð, dags. [...] október 2021, vegna komu brotaþola á slysadeild [...]o któber 2021. Þar kemur fram að hún hefði lýst því að hún hefði daginn áður orðið fyrir árás af hálfu ákærða. Hefði hann löðrungað hana nokkrum sinnum með flötum lófa á vinstri vanga eftir að hún hefði reynt að vísa honum út. Hún hefði kastað í klósettið pillum sem hann hefði verið með og hann þá ráðist aftur á hana og kýlt hana með krepptum hnefa hliðlægt við vinstra auga, rifið í hár hennar og hótað því að henda henni fram af svölunum. Einnig hefði hann sparkað í öxl hennar og herðar og væri hún með verki í vinstri hlið andlitsins og dreifð óþægindi í herðum, hálsi og vinstri öxl. Þá væri hún með höfuðverk og mögulega eitthvað minni heyrn á vinstra eyra. Talsvert mar hefði verið yfir kinnbeini vinstra megin, 2 x 2 cm að stærð, og mar hliðlægt við vinstra auga. Væg eymsli hefðu verið dreifð yfir kinnbeini og gagnauga vinstra megin. Þá hefði hún verið með dreifð eymsli yfir herðum og minniháttar yfirborðs lægt mar verið sjáanlegt á kviðvegg. Hefði hún verið greind með yfirborðsáverka á höfði og kvið og tognun á öxl. Segir í vottorðinu að áverkar brotaþola hafi samrýmast lýsingu hennar á áverkaferli.

18. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu fannst hnífur á vettvangi, á eldhúsborði samkvæmt munaskrá, og liggur fyrir ljósmynd af honum.

19. Skýrsla var tekin af ákærða [...] október 2021. Hann neitaði alfarið sök og sagði að brotaþoli hefði ráðist á hann og hann slegið eitthvað til baka. Ekki hefði verið ætlun hans að meiða hana, þau hefði bara verið eitthvað að rífast. Sagði hann brotaþola hafa kýlt sigí andlitið einu sinni þar sem hann lá á rúminu og hefði hann brugðist við því með því að slá hana með flötum lófa. Hefðu þau slegist bæði inni í herbergi og í stofunni en hann muni ekki hve lengi átökin stóðu. Kvaðst hann ekki hafa reynt að kasta brotaþola fram af svölunum en hún hefði farið út á svalir og öskrað eitthvað og hefði hann reynt að toga hana inn. Þá hefði hann ekki dregið hana á hárinu. Neitaði ákærði því að hafa lagt hníf að hálsi hennar en sagði brotaþola hafa otað að honum hníf sem hún hefði sótt í eldhúsið. Þá hefði hann ekki hótað henni. Sagði hann brotaþola hafa slegið sig nokkrum sinnum í andlit og höfuð á ákveðnu tímabili, að hann haldi með krepptum hnefa, en hann haldi að hann hafi ekki fengið áverka eftir það. Á meðan atvik áttu sér stað hefði barnið verið innií herbergi en komið eitthvað fram.

20. Ákærði kvaðst hafa búið í íbúðinni frá því að þau fluttu inn og vera með lykil með leyfi brotaþola. Ákærði sagði að þau hefðu bæði haft þann skilning að ef báðir aðilar væru sáttir við að hann væri á heimilinu félli nálgunarbannið niður. Minnist hann þess ekki að brotaþoli hafi beðið hann um að fara af heimilinu.

21. Hvað varðar 4. ákærulið, þá barst lögreglu, samkvæmt frumskýrslu, [...] janúar 2022, tilkynning um yfirstandandi heimilisofbeldi á heimili brotaþola A í Y. Enginn hefði svarað þegar lögregla hringdi dyrabjöllu en heyra mátti læti í stigagangi. Brotaþoli hefði síðan opnað útidyr og sagt ákærða vera í íbúðinni. Hefði brotaþoli legið á gólfinu í stigaganginum og grátið og kvaðst verkja í kviðinn. Sagði hún að ákærði hefði sparkað oft í kvið hennar og höfuð og væri húnmeð kúlur alls staðar á höfði. Einnig hefði ákærði takið hana hálstaki og sett hníf með rauðu skafti að andlitinu á henni og hótað því að drepa hana. Hún hefði hleypt ákærða inn í íbúðina kvöldið áður eftir að hann hafði hótað henni að annars myndi hún missa íbúðina og barnið. Eftir að ákærði var kominn í íbúðina hefði hún beðið hann um að lækka í sér og að fara og hefði hann þá orðið reiður og þau rifist og ákærði kýlt hana í vinstri vanga og eyra. Hún hefði þá hlaupið í burtu en ákærði dregið hana inn á bað. Kvaðst hún finna til um allan líkamann, auk þess sem tönn hefði brotnað.

22. Brotaþoli kvaðst hafa verið með eyrnalokka og hefði annar þeirra fundist á baðherbergi en hinn nálægt útidyrahurðinni. Dyrasíminn hefði legið niðri og stór blómapottur legið á h lið. Hefði íbúðin verið ósnyrtileg og þar mátt sjá ummerki um fíkniefnaneyslu og hefði kannabis fundist í skúffu. Reyndist það samkvæmt skýrslu tæknideildar vera 9,11 g að þyngd. Þá ræddi lögregla við ákærða á vettvangi og kvaðst hann hafa komið til brotaþola til að ræða við hana. Hefði brotaþoli öskrað á hann, klórað hann í framan og rifið úlpu hans. Hann hefði varist árásinni og hefði brotaþoli tvisvar fallið í gólfið. Sagði hann þau vera hætt saman. Vildi hann kæra brotaþola fyrir líkamsárás. Samkvæmt munaskýrslu lögreglu framvísaði ákærði hníf með rauðu skafti á vettvangi.

23. Þá var rætt við föður brotaþola á vettvangi. Sagði hann brotaþola hafa hringt í sig og hann þá heyrt mikil öskur og læti. Hefði brotaþoli sagt að ákærði hefði ruðst inn í íbúðina og væri að leggja á hana hendur. Kvaðst hann hafa þurft að slíta símtalinu til að hringja í lögreglu. Fyrir liggja ljósmyndir af vettvangi og myndir af áverkum á andliti ákærða.

24. Fyrir liggur læknisvottorð, dags. [...] febrúar 2022, vegna komu brotaþola á slysadeild [...]j anúar 2022. Þar kemur fram að brotaþoli hefði lýst því að ákærði hefði ráðist á hana á heimili hennar og slegið hana endurtekið hnefahögg í andlit, mest vinstra megin. Einnig hefði hann togað í hár hennar og náð henni niður á gólf, sparkað í kvið hennar og endurtekið sparkað í neðri útlimi. Hefðu kúlur verið byrjaðar að myndast beggja vegna á enni brotaþola, auk þess sem hún hefði verið með eymsli yfir kjálkalið vinstra megin og króna á neðri jaxl vinstra megin brotnað. Þá hefði hún verið með væg eymsli yfir efstu hálshryggjartindum, skrámu hægra megin fyrir ofan hægra brjóstið, skrámu á ca. fimmta hryggtindasvæði á neðanverðum brjósthrygg, skrámur á vinstri öxl og hægri olnboga og eymsli í báðum kálfum. Var brotaþoli greind með mar og yfirborðsáverka á höfði, brjóst-kassa, brjósti og fótleggjum, yfirborðsáverka á olnboga og öxl og dreifða yfirborðsáverka um líkama.

25. Tekin var skýrsla af brotaþola á meðan hún var á slysadeild. Sagði brotaþoli að þau ákærði væru ekki lengur saman og það væri ástæða þess að hann hefði verið reiður. Hún hefði neitað honum um að koma en hann verið fyrir utan hjá henni þegar hún kom heim og grátbeðið um að fá að koma inn og gista. Hefði þetta þróast út í það að hann hefði hótað henni og hún að lokum látið undan. Ákærði hefði gengið illa um og þau farið að rífast og hann skyndilega kýlt hana tvisvar í andlitið vinstra megin með krepptum hnefa. Eftir þetta hefðu þau færst um íbúðina og þau rifist og hann beitt hana ofbeldi. Hefði hún reynt að hrinda ákærða frá sér sem hefði brugðist við því með því að kýla hana aftur og aftur í andlitið. Hún hefði reynt að standa upp og hlaupa að hurðinni til að gera nágrönn-um viðvart en ákærði alltaf rifið í hár hennar og dregið hana til baka og finni hún mikið til í hársverðinum. Verst hefði þó verið þegar ákærði veittist að henni inni á baðherbergi og varð það til þess að hún skall með hnakkann í sturtubotninn. Síðan hefði hann sparkað aftur og aftur í kvið hennar og spurt hana hvort hún væri aumingi þar sem hún náði ekki að standa upp. Einnig hefði hann hótað því að drepa hana og tekið upp hníf og haldið honum að vinstri kinn hennar og hótað að skera hana eyrnanna á milli og drepa hana svo. Sagði hún atlöguna hafa staðið í langan tíma með hléum. Hafi hún í nokkur skipti á meðan á árásinni stóð náð að hringja í E, vinkonu sína, og föður sinn. Þá sagði hún að úlpa ákærða hefði verið rifin fyrir.

26. Skýrsla var tekin af ákærða sama dag og atvik gerðust. Kvaðst hann hafa komið til brota-þola um nóttina og hefði hún ráðist á hann. Hann hefði beðið hana um að hætta en hún ekki gert það og hefði hann þá varið sig. Brotaþoli hefði kýlt hann ítrekað hér og þar um líkamann með krepptum hnefa, mest í andlit. Einnig hefði brotaþoli hótað honum, systur hans og móður og hótað því að drepa sjálfa sig. Hvorugt þeirra hefði verið með hníf. Sagði hann lýsingar brotaþola vera rangar, t. d. hefði hún sagt honum að fara og þegar hann ætlaði að fara hefði hún haldið í hann og togað hann aftur inn og m. a. rifið úlpuna hans við hægri vasa. Þá kom fram hjá ákærða að hann hefði ekki verið með lykla að íbúðinni en brotaþoli beðið hann um að koma og ætti hann skilaboð þar sem það kæmi fram. Hann hefði ekki hótað henni. Kvaðst hann lítið muna eftir atvikinu en hefði reynt að halda henni frá sér og beitt sjálfsvörn. Hann hefði verið edrú og einungis verið að nota uppáskrifuð lyf. Sagði ákærði að hann væri einnig með sár á fæti eftir atvikið og hefði lögregla ekki tekið mynd af því daginn áður.

27. Hvað varðar 5. ákærulið, þá barst lögreglu [...]f ebrúar 2022 tilkynning frá brotaþola um að ákærði hefði hótað henni símleiðis. Lögregla hitti brotaþola á vettvangi og hefði hún þá verið í sjáanlegu uppnámi og kvaðst vera á leið til föður síns þar sem hún hefði ætlað að gista. Sagðist hún ekki treysta sér til að vera ein heima ef ákærði skyldi birtast. Sagði hún ákærða hafa hringt í sig í gegnum Messenger og sagt að hann væri með skammbyssu og að hann ætlaði að koma og drepa hana. Hefði ákærði hringt úr símanúmerinu [...]sem skráð væri á B. Kvaðst brotaþoli vera skíthrædd við ákærða sem hefði ráðist á hana með hníf í mánuðinum á undan.

28. Skýrsla var tekin af brotaþola á heimili hennar og kom fram hjá henni að framangreind B væri ný kærasta ákærða. Hún hefði verið að spyrja brotaþola hvernig ákærði væri oghún hefði ekki sagt henni allt en sagt henni að passa sig á honum. Ákærði hefði síðan hringt og verið brjálaður vegna þess. Hann hefði sagt að hann væri ekki hræddur við fjölskyldu brotaþola, hann væri með skammbyssu og ætlaði að koma og drepa hana. Þá sagðihann að ef hún hringdi í 112 kæmi hann bara seinna. Hann hefði áður hringt í hana og sagt að hann ætlaði að koma og skera af henni lappirnar og drekka blóð hennar. Kvaðst hún enga ástæðu hafa til að trúa ekki hótun ákærða. Sagði hún ákærða hafa hringt í hana klukkan 10:52 úr númeri B og sýndi lögreglu upplýsingar um það í símanum. Kom þar fram að símtalið hefði varað í 8 mínútur og 23 sekúndur og liggja fyrir myndir af þeim upplýsingum og skilaboðum sem brotaþoli sendi í kjölfarið í númer B : En þessi hótun fer áfram. Ég er ekki hrædd við þennan fkn lygara!

29. Ákærði gaf skýrslu vegna málsins [...] febrúar 2022. Kvaðst hann þá undanfarið hafa dvalist hjá kærustu sinni, B. Hann hefði daginn áður hringt í brotaþola A þar sem hún hefði verið að segja alls konar vitleysu við B og ljúga upp á hann. Kvaðst hann hafa hringt úr síma B en myndi ekki klukkan hvað eða nákvæmlega hvað þeim hefði farið á milli en hann hefði beðið brotaþola um að hætta þessu. Hefði brotaþoli þá rifið kjaft og hefði hann í reiði og hita leiksins sagt að hann myndi drepa hana. Voru ákærða kynntar upplýsingar úr síma brotaþola um framangreint símtal á Messenger og sagði ákærði að það stemmdi örugglega. Viðurkenni hann að hafa hringt þetta símtal og kvaðst hann hafa verið undir áhrifum þegar hann gerði það. Hann hefði verið reiður af því að brotaþoli hefði verið að ljúga upp á hann. Þá hefði hún verið að hóta honum með nafngreindum mönnum og sagði ákærði að það væri lygi að hann væri með skammbyssu sem hann hefði ætlað að koma með og drepa brotaþola. Kvaðst hann ekki hafa aðgang að skotvopni. Fyrir liggur að við leit á heimili B fannst skammbyssa og var það borið undir ákærða. Sagði hann þettavera loftbyssu en ekki skammbyssu og hefði hann fundið hana utandyra nokkrum dögum fyrr.

30. Hvað varðar 6. ákærulið, þá barst lögreglu[...]j úlí 2021 tilkynning um að ákærði væri í íbúð brotaþola þrátt fyrir að í gildi væri nálgunarbann eins og gert er grein fyrir hér að framan. Við komu á vettvang reyndist brotaþoli, sonur hennar og foreldrar vera í íbúðinni. Vísað brotaþoli á ákærða þar sem hann var inni í herbergi. Sagði brotaþoli að hún hefði verið að koma heim og hefði ákærði þá verið inni í íbúðinni. Ákærði kvaðst hafa ritað undir nálgunarbann tveimur vikum fyrr, væri hann búinn að margbrjóta það og kvaðst hann vera búinn að vera þarna í um tvær vikur. Segir í skýrslu lögreglu að ákærða hefði verið kynnt að hann mætti ekki koma þangað á meðan nálgunarbannið væri í gildi og ef hann kæmi þangað aftur yrði hann handtekinn og færður í fangaklefa. Gekk ákærði í kjölfar þess sína leið. Brotaþoli sagði rangt að ákærði hefði verið þarna seinustu tvær vikur og hefði hann komið þangað í fyrradag og það endað með því að lögregla kom á heimilið. Kvaðst móðir brotaþola hafa verið daglega hjá brotaþola síðustu daga og hefði ákærði þá ekki verið á heimilinu.

31. Fyrir liggur upplýsingaskýrsla lögreglu þar sem fram kemur að ákærði hafi í skýrslutöku [...]j úlí 2021 verið sérstaklega spurður hvort hann gerði sér grein fyrir því hvað fæ list í nálgunarbanni frá [...]sem gilti í sex mánuði frá birtingu og kvaðst hann gera það. Sagði hann brotaþola hafa haft samband við hann [...] júlí og væru þau búin að vera saman síðan þá. Þessu hefði brotaþoli neitað í skýrslutöku.

32. Skýrsla var tekin af ákærða [...] október 2021. Kvaðst hann ekki muna eftir þessu máli en sagði að hann hefði örugglega komið aftur inn á heimilið eftir að hafa verið sleppt úr haldi.

33. Hvað varðar 7. ákærulið er vísað til 2. og 3. ákæruliðar um málsatvik.

34. Hvað varðar 8. ákærulið, þá barst lögreglu [...] nóvember 2021 tilkynning um mjög rásandi aksturlag á bifreiðinni [1] þar sem henni var ekið [...] í Hafnarfirði. Skráður eigandi bifreiðarinnar var til heimilis að [...]og héldu lögreglumenn strax þangað. Hafði bifreiðinni þá verið lagt þar í bifreiðastæði, ákærði sat í ökumannssæti bifreiðarinnar og í farþegasæti frammi í sat eigandi bifreiðarinnar, [...]. Lögregla hefði rætt við ákærða sem gekkst strax við því að hafa ekki ökuréttindi. Hefði ákærði verið með áberandi lélegt jafnvægi og sýnt þess merki að vera undir áhrifum fíkniefna eða lyfja, verið mjög sljór, drafandi í tali, kaldsveittur og augasteinar hans brugðust hægt við ljósáreiti. Hefði hann verið handtekinn, grunaður um akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna, og tekið úr honum blóðsýni. Í skýrslu lögreglu kemur fram að ákærði hefði aldrei öðlast ökuréttindi.

35. Fyrir liggur matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, dags. [...] desember 2021. Þar kemur fram að í blóðsýni frá ákærða hefði greinst amfetamín, 415 ng/ml, klónazepam 12 ng/ml, kódein 110 ng/ml, MDMA 245 ng/ml, met hýlfenidat 90 ng/ml, nitrazepam 54 ng/ml og zópiklón 23 ng/ml. Í matsgerðinni segir að amfetamín, met hýlfenidat og zópiklón séu í flokki ávana- og fíkniefna, sem óheimil eru á íslensku forráðasvæði. Ökumaður telst því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugg-lega þegar sýnið var tekið, sbr. 50. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

36. Þá segir í matsgerðinni: Klónazepam er flogaveikilyf. Nitrazepam er svefnlyf. Þau eru bæði af flokki benzódíazepína, hafa slævandi áhrif á miðtaugakerfið, draga úr aksturs-hæfni í lækningalegum skömmtum og eru að fullu samverkandi. Styrkur klónazepams í blóðinu er eins og eftir töku lækningalegra skammta. Styrkur nítrazepams er eins og búast má við eftir töku ráðlagðra skammta við svefnleysi. Kódein er verkjalyf af flokki ópíata og hefur slævandi áhrif á miðtaugakerfið. Styrkur þess í blóðinu er eins og búast má við eftir töku verkjastillandi skammta. Mikið þol getur myndast gegn verkun ópíata ef þau eru tekin að staðaldri. Fullvíst er að ökumaðurinn hefur ekki getað stjórnað öku-tæki örugglega af þessum sökum.

37. Undir meðferð málsins fyrir héraðsdómi var aflað viðbótarmatsgerðar frá rannsókna-stofunni vegna beiðni um handhverfugreiningu vegna framangreinds amfetamíns og er hún dags. 20. júní 2023. Segir þar eftirfarandi: Blanda af l- amfetamíni og d- amfetamíni greinist í sýninu. L- amfetamín er ólöglegt efni á Íslandi. Amfetamínlyfin Elvanse

®og

A-e-x

® sem hafa markaðsleyfi á Íslandi innihalda eingöngu d- amfetamín. Einnig voru lögð fram gögn um lyfjasögu ákærða sem aflað var af heilsuvera. is.

38. Hvað varðar 9. ákærulið, þá barst lögreglu [...] janúar 2022 tilkynning um að ákærði væri fyrir utan heimili brotaþola í Y og væri í annarlegu ástandi að hamast á dyrabjöllu íbúðar hennar. Þegar lögregla kom á vettvang hefði ákærði virst vera að ræða við brotaþola í gegnum dyrasíma. Hefði hann sjáanlega verið undir áhrifum, sljór og með útvíkkuð sjáöldur. Sagði hann að brotaþoli hefði ekki leyft honum að koma inn til að sækja dót sitt. Var ákærða bent á að hætta að ónáða brotaþola og yfirgefa svæðið. Einnig hefði ákærða verið kynnt að hann yrði handtekinn kæmi hann aftur og kvaðst hann skilja þetta og hafa gengið á brott. Um klukkustund síðar hefði borist tilkynning um að ákærði væri kominn aftur að heimili brotaþola og væri á bak við hús að hóta sjálfsvígi. Þegar lögregla kom á vettvang hefði ákærði verið þar að hrópa á brotaþola sem var innandyra. Þegar ákærði hafi orðið lögreglu var hafi hann tekið rás í átt að [...]og þaðan suður í átt að [...]og numið staðar austan megin við [...]. Hefðu lögreglumenn hlaupið ákærða uppi og náð honum til móts við [...]og hann verið handtekinn fyrir að hlýða ekki fyrirmælum lögreglu.

39. Við leit á ákærða hefðu fundist þrjú glös með ætluðum sterum og nokkurt magn af töflum og hefði þetta verið haldlagt. Samkvæmt framlagðri efnaskýrslu lögreglu reyndist vera um að ræða tíu Gabapentin Mylan töflur, níu Sobril- töflur og þrjár Suboxo ne- töflur.

40. Skýrsla var tekin af ákærða sama dag, [...]j anúar 2022. Kvaðst ákærði búa hjá brotaþola og mega vera hjá henni þegar hann væri edrú. Sagðist hann seinast hafa verið þar fyrir um viku síðanog hefði hann verið að láta renna af sér og hafi svo ætlað heim. Staðfesti ákærði að hann hefði hringt dyrabjöllunni og hefði verið að tala við brotaþola þegar lögregla kom. Sagði hann að brotaþoli hefði verið tilbúin til að hleypa honum inn ef hann léti renna af sér en annars ekki. Kvaðst hann hafa verið í nálægum garði og beðið þess að það rynni af honum. Sagði ákærði að það væri ekki rétt að lögregla hefði gefið honum skýr fyrirmæli um að hætta að ónáða brotaþola og að hann yrði annars handtekinn. Lögreglan hefði sagt honum að það væri nálgunarbann í gangi en það væri ekki rétt, það væri útrunnið og mætti hann því vera þarna. Spurður aftur hvort hann hefði fengið þessi fyrirmæli sagði ákærði að hann hefði þurft að fara vegna þess að það væri nálgunarbann í gangi og kvaðst hann hafa farið.

41. Sagði ákærði ekki rétt, eins og fram hefði komið í tilkynningu til lögreglu, að hann hefði um klukkustund síðar verið fyrir aftan Y heldur hefði hann verið í garði á milli [...] og Y. Hefði hann verið að bíða eftir því að það rynni af honum. Hann hefði hlaupið undan lögreglumönnunum svo þeir myndu ekki handtaka hann á röngum forsendum. Kvaðst hann hafa séð að þetta voru lögreglumenn. Ákærði kvaðst eiga þau lyf og stera sem fundust á honum við leit. Kvaðst hann saklaus af því að hlýða ekki fyrirmælum lögreglu, broti á lyfjalögum og vörslum fíkniefna.

42. Um málsatvik hvað varðar 10. ákærulið er vísað til ákæruskjals og málsatvika hvað varðar 4. ákærulið. Á kærði hefur játað sök hvað það brot varðar en atvik áttu sér stað [...]janúar 2022.

43. Hvað varðar 11. ákærulið, þá hafði lögregla afskipti af bifreiðinni [2]þar sem henni var ekið [...] í Hafnarfirði [...] febrúar 2022, við hefðbundið umferðareftirlit. Reyndist ákærði vera ökumaður og í viðræðum við hann hefði vaknað grunur um að hann væri undir áhrifum fíkniefna. Hann hefði verið ör í hreyfingum, þurr í munnvikum og sjáöldur samandregin. Kvaðst hann aldrei hafa öðlast ökuréttindi. Hefði ákærði verið handtekinn, grunaður um akstur undir áhrifum fíkniefna. Viðurkenndi hann að hafa ekið bifreiðinni og hefði blóðsýni verið tekið úr honum.

44. Fyrir liggur matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, dags. [...]febrúar 2022. Þar kemur fram að í blóðsýni frá ákærða hefði greinst amfetamín, 405 ng/ml, díazepam 44 ng/ml, nordíazepam 42 ng/ml og zópiklón 24 ng/ml. Í matsgerðinni segir að amfetamín og zópiklón séu í flokki ávana- og fíkniefna, sem óheimil eru á íslensku forráðasvæði. Ökumaður telst því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar sýnið var tekið, sbr. 50. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

45. Þá segir í matsgerðinni: Díazepam er róandi og kvíðastillandi lyf af flokki benzódía-zepína. Nordíazepam er virkt umbrotsefni þess. Díazepam hefur slævandi áhrif á mið-taugakerfið og getur dregið úr aksturshæfni í lækningalegum skömmtum. Styrkur þess í blóðinu er lágur. Zópíklón er svefnlyf. Það hefur slævandi verkun á miðtaugakerfið og getur skert hæfni til aksturs í nokkrar klukkustundir eftir töku ráðlagðra svefnskammta. Styrkur þess í blóðinu er eins og eftir lækningalega skammta við svefnleysi. Vegna hins háa skammts zópíklóns og samverkandi áhrifa með díazepam er fullvíst að ökumaðurinn hafi ekki getað stjórnað bifreið með öruggum hætti.

46. Undir meðferð málsins fyrir héraðsdómi var einnig aflað viðbótarmatsgerðar frá rannsóknastofunni vegna beiðni um handhverfugreiningu vegna framangreinds amfetamíns og er hún dags. 20. júní 2023. Segir þar eftirfarandi: Blanda af l- amfetamíni og d- amfetamíni greinist í sýninu. L- amfetamín er ólöglegt efni á Íslandi. Amfetamínlyfin Elvanse

® og Attentin

® sem hafa markaðsleyfi á Íslandi innihalda eingöngu d- amfetamín. 47. Hvað varðar 12. ákærulið, þá verður upphaf málsins rakið til þeirra atvika er greinir í 5. ákærulið. Í gögnum lögreglu kemur fram að eftir að tilkynning barst um þá hótun sem þar greinir hafi lögregla farið á heimili brotaþola, B, og handtekið ákærða. Brotaþoli hefði heimilað leit á heimili sínu og sagt lögreglu frá því að ákærði hefði kvöldið áður ógnað henni með öxi inni á heimilinu og hefði hún orðið mjög hrædd. Við leit hefði fundist m. a. skammbyssa með tómu magasíni og öxi úr stáli með svörtu skefti og liggja fyrir ljósmyndir af haldlögðum munum.

48. Fram kom hjá brotaþola að hún hefði kynnst ákærða um viku fyrr og hefði hann dvalið hjá henni. Gaf hún til kynna að þau hefðu verið saman. Kvaðst hún hafa sofnað í sófanum kvöldið áður og vaknað við það að ákærði hefði haldið á lofti öxi og verið ógnandi við hana. Hefði ákærði orðið reiður vegna þess að hún hefði verið í samskiptum við barnsmóður hans, A. Kvaðst brotaþoli hafa orðið hrædd þegar ákærði hefði ógnað henni en hann hefði sagt að hann ætlaði ekki að gera henni mein en væri tilbúinn til að gera barnsmóður sinni mein. Eftir að ákærði sofnaði hefði hún farið af heimilinu þar semhún hefði verið hrædd.

49. Ákærði gaf skýrslu vegna málsins síðar sama dag, [...]. Kvaðst hann dvelja á heimili brotaþola sem væri kærasta hans. Staðfesti ákærði að hafa verið með litla öxi inni á heimilinu sem hann noti við garðyrkju og staðfesti að um væri að ræða þá öxi sem var haldlögð. Kvaðst ákærði hafa orðið reiður vegna samskipta milli brotaþola og barns-móður hans, A. Minnist hann þess ekki að hafa vakið brotaþola og að hafa þá haldið á öxi sem hann reisti upp. Hann hefði hins vegar verið æstur og vakið hana og sagt að hann vildi ekki að hún væri að fara á bak við sig. Staðfesti hann að hafa sagt við brotaþola að hann ætlaði að fara og drepa A og hefði þetta verið einhver reiði í honum. Þá staðfesti ákærði að hafa komið með byssu á heimili brotaþola og væri um að ræða loftbyssu sem hann hefði fundið rétt hjá heimili brotaþola nokkrum dögum fyrr og væri það sú byssu sem lögregla hefði haldlagt.

50. Hvað varðar 13. ákærulið, þá kemur fram í frumskýrslu að lögregla hefði komið á heimili brotaþola A [...] apríl 2022 í leit að ákærða sem hafi verið talinn halda til hjá henni og óttast að vera handtekinn vegna tiltekins máls. Hefði brotaþoli opnað fyrir lögreglu og kvaðst hún ekki hafa séð ákærða í einhverja daga. Hefðu lögreglumenn tekið eftir því að ein herbergishurðin var læst og aðspurð kvaðst brotaþoli ekki vita um lykilinn en leyfði lögreglumönnum að opna dyrnar með vasahníf. Reyndist ákærði vera í felum bak við hurðina og hafi hann verið handtekinn og honum kynnt að hann yrði kærður fyrir brot gegn nálgunarbanni. Sagði ákærði að brotaþoli hefði hringt í sig og beðið hann um að koma. Viðurkenndi brotaþoli að ákærði hefði verið hjá henni frá því daginn áður.

51. Skýrsla var tekin af ákærða vegna málsins daginn eftir og sagði hann að brotaþoli hefði beðið sig um að koma. Myndi hann ekki hvenær hún hefði hringt í hann eða í hvaða númer. Hann hefði verið nýkominn með númer en gleymt símanum í leigubifreið. Kvaðst hann hafa vitað að í gildi væri nálgunarbann.

52. Hvað varðar 14. ákærulið, þá kemur fram í skýrslu lögreglu að ákærði hefði fundist á heimili brotaþola [...] maí 2022 þegar leitað var að honum vegna handtökuskipunar. Hefði brotaþoli þá einnig verið á heimilinu og í gildi nálgunarbann. Taldi lögregla að ákærði hefði með veru sinni í íbúðinni brotið gegn banninu. Þá segir í skýrslunni að vel hefði farið á með ákærða og brotaþola og ljóst að þau hefðu búið saman um nokkurt skeið. Þau sögðust ekki vera í ástarsambandi en væru vinir og kvöddust með virktum þegar ákærði var fluttur á lögreglustöð. Sagði brotaþoli að hún myndi taka aftur á móti ákærða þegar hann yrði látinn laus.

53. Skýrsla var tekin af brotaþola vegna málsins [...] júní 2022 og kvaðst hún ekki muna eftir þessum atvikum, lögreglan hefði komið svo oft inn á heimili hennar. Borið var undir brotaþola að hún hefði sagt við lögreglu að hún myndi taka aftur við ákærða þegar hann yrði látinn laus og kom þetta flatt upp á hana. Sagði hún að ákærði fengi að vera hjá henni fengi hann ekki annað húsnæði. Væri hann búinn að vera mikið hjá henni síðan í apríl og væru þau búin að vera mjög náin. Ákærði byggi ekki hjá henni en fengi að vera hjá henni væri hann í fínu ástandi. Stundum væri hann velkominn og stundum ekki. Það kæmi fyrir að hann kæmi á nóttinni þegar hún væri sofandi og opnaði hún oft fyrir honum svo hann vekti ekki alla blokkina.

54. Skýrsla var tekin af ákærða [...]j úní 2022. Sagði hann að hvorki hann né brotaþoli vildu að nálgunarbann væri í gildi, þau vildu hittast og væru saman. Hann hefði vitað að nálgunarbannið væri í gildi umrætt sinn. Hann myndi ekki eftir þessu tiltekna tilviki en hann hefði mátt vera þarna samkvæmt brotaþola, ætti heima þarna og væri með lykil að íbúðinni. Kvaðst hann vera saklaus af því að hafa brotið gegn nálgunarbanni.

55. Hvað varðar 15. ákærulið, þá barst lögreglu samkvæmt frumskýrslu tilkynning [...]júní 2022 um ætlað heimilisofbeldi á heimili brotaþola í Y og voru öskur og læti sögð berast úr íbúðinni. Engin læti hefðu heyrst þegar lögregla kom á vettvang og hefði brotaþoli verið heima ásamt ákærða og hefðu þau bæði verið róleg. Ákærði sagði að þau væru byrjuð að hittast aftur og hefði hún leyft honum að vera hjá sér. Vildu þau bæði að gildandi nálgunarbann yrði fellt niður og kvaðst brotaþoli hafa rætt það við lögmann sinn.

56. Af hálfu ákærða var lagt fram vottorð þar sem staðfest er að hann hafi farið í meðferð [...]og að því loknu verið í meðferð [...]og hefði enn verið þar [...]. Þá hafi hann sinnt viðhaldsmeðferð[...]með lyfinu Suboxone á tímabilinu frá [...]2017 til [...]2023, auk [...]. Þá væri hann nú á [...].

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi 57. Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi að því marki sem það er nauðsynlegt til úrlausnar málsins.

58. Ákærði kvaðst vera barnsfaðir og fyrrum sambýlismaður A, brotaþola samkvæmt 1.– 5. ákærulið, og hefðu þau brotaþoli rifist mikið á þessu tímabili, frá [...] júlí 2021 til og með [...] febrúar 2022, og myndi hann óljóst eftir þessu. Hvað varðar 1. ákærulið hefði brotaþoli oft sótt að honum með höggum og spörkum og klórað hann þannig að þetta hefði í raun verið sjálfsvörn. Hafi hún falist í því að hann hafi haldið henni frá sér með höndunum. Hún hefði öskrað á hann og þau rifist og hún veist að honum. Hefði komið fyrir að hann hefði slegið frá sér. Í eitt skipti hefði hann gert það með krepptum hnefa og í öðru tilviki með flötum lófa en telji að það hafi verið sitt hvort tilvikið. Geri hann sér ekki grein fyrir því í hvaða tilviki það hafi verið en hann hafi verið í slæmu ástandi á þessum tíma. Kvaðst hann frekar telja að hann hefði slegið hana með krepptum hnefa [...]J anúar. Viti hann ekki hvar framangreind högg hans hefðu lent á henni en gætu hafa lent á höfði hennar.

59. Hvað varðar 1. ákærulið sagði ákærði að það væri ekki rétt að hann hefði sprautað brota-þola með einhvers konar þvingun og sagt að hann ætlaði að drepa hana. Hann gæti ekki lýst nákvæmlega því sem hefði gerst. Þau hefðu bæði verið í mikilli neyslu á morfíni á þessum tíma og notað Contalgin og Oxycontin og þau hefðu bæði sprautað sig á hverjum degi. Kannist hann ekki við neitt af því sem lýst er í 1. ákærulið. Muni hann ekki hvar drengurinn hafiverið þegar þessi atvik gerðust eða hvort hann hafi haldið á honum. Var ákærða kynntur framburður hans hjá lögreglu þar sem m. a. kom fram að brotaþoli hefði ráðist á hann og kýlt hann þrisvar eða fjórum sinnum á meðan hann hefði haldið á barninu. Hefði hann að lokum verið orðinn reiður og kýlt brotaþola einu sinni í andlitið með krepptum hnefa. Kvaðst ákærði ekki gera athugasemd við þetta og telja að í skýrslunni væri rétt eftir honum haft. Í einhverju tilviki hefði hann tekið barnið úr höndunum á henni þegar hún hefði verið að slást í honumen myndi ekki hvort það hefði verið í þetta skipti. Einnig rámi hann í tilvik þar sem hann hafi rétt lögreglunni barnið. Kvaðst hann ekki muna hvort faðir brotaþola hefði verið viðstaddur þegar þetta gerðist.

60. Þá var ákærða kynntur framburður föður brotaþola hjá lögreglu en hann bar um að ákærði hefði, þegar hann kom, verið með sprautu í hendinni og hótað að drepa sig með henni. Síðan hefði hann kýlt brotaþola í andlitið með krepptum hnefa og hefði brotaþoli dottið við höggið. Ákærði sagði að hann héldi að þessi framburður væri ekki réttur, það hefðu ekki alltaf verið góð samskipti á milli þeirra og telji hann að faðir brotaþola væri að ljúga þessu. Voru ákærða sýndar framlagðar myndir af brotaþola eftir atvikið. Sagði ákærði að sprautufarið væri eftir hana sjálfa en það mætti vera að áverkar á andliti hennar væru eftir hann. Þá var ákærða kynnt áverkavottorð brotaþola vegna þeirra atvika er greinir í 1. ákærulið og kvaðst hann ekki telja að þessir áverkar væru afleiðing þess að hann hefði ráðist á hana og hefði hann ekki séð þessa áverka á henni.

61. Þá kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa nokkurntíma rifið í hár brotaþola eða sparkað í hana eins og lýst er í þessum ákæruliðum. Var ákærða sérstaklega kynnt að því væri lýst í 3. ákærulið að hann hefði dregið brotaþola á hárinu fram í stofu, sparkað í hana, kastað síma hennar fram af svölum íbúðarinnar og í kjölfar þess reynt að ýta henni fram af svölunum og hafi hún þá haldið á drengnum. Kvaðst ákærði muna eftir að hafa kastað símanum fram af svölunum og eftir að hafa dregið brotaþola inn þegar hún hefði ætlað að stökkva fram af svölunum. Kvaðst ákærði hafa kippt brotaþola inn um svaladyrnar og hljóti þá að hafa tekið í peysu hennar eða hendur. Þá myndi hann ekki hvar drengurinn hefði þá verið en hann hefði ekki verið í fanginu á henni.

62. Ákærði sagði að handrið hefði aldrei verið sett á svalirnar heldur hefði það legið á svala-gólfinu. Væri um að ræða viðbót til hækkunar á svalahandriði sem vanti á handriðið. Aðstæður á svölunum hefðu ekkert breyst vegna þeirra atvika sem greinir í 3. ákærulið. Áður en hann hafi dregið hana af svölunum hefðu þau verið að rífast. Kvaðst hann þá ekki hafa beitt hana ofbeldi en ýtt við henni og hún slegið til hans.

63. Hvað varðar 2. og 3. ákærulið kvaðst ákærði ekki kannast við þessi tilvik eða að tvö atvik hefðu gerst sama dag. Það eina sem hann kannist við er að hafa kastað símanum og að hún hefði ætlað að stökkva og hann dregið hana inn. Áður en þetta gerðist hefðu þau rifist og verið læti á milli þeirra og ofbeldi sem hefði snúist um það að hann hefði verið að halda henni frá sér. Einnig gætu hafa verið einhver sameiginleg átök. Sagði ákærði að hvorugt þeirra hefði haldið á drengnum þegar eitthvað gerðist í tengslum við þau atvik sem lýst er í 1.– 4. ákærulið. Þá kvaðst hann halda að aldrei hefðu verið vitni að neinu sem gerðist á milli þeirra. Ákærði kvaðst ekki muna eftir að hafa verið með hníf. Þá hafi hann ekki veitt henni þá áverka sem raktir eru í ákæru vegna 2. og 3. ákæruliðar.

64. Ákærði kvaðst ekki geta lýst þeim atvikum sem greinir í 4. ákærulið, eða [...]janúar 2022, þar sem hann myndi ekki eftir þeim. Hann kannist einungis við að hafa slegið eins og hann hefði áður lýst en viti ekki hvort bæði höggin hefðu verið í því tilviki. Þá kvaðst ákærði ekki kannast við að brotaþoli hefði skollið með höfuðið á sturtubotninn eins og lýst er í 4. ákærulið. Þá muni hann ekki eftir að hafa hótað brotaþola [...]janúar, hannhefði gert það [...]febrúar en brotaþoli viti að hann hafi ekkert meint með því. Þau hefðu verið að rífast og í hita leiksins hefði hann misst út úr sér orð sem hann hefði ekki átt að segja, að hann ætlaði að koma til hennar og drepa hana. Þetta hefði hann sagt við hana símleiðis.

65. Var ákærða kynnt hvað varðar 2. ákærulið að fram komi í frumskýrslu að lögregla hefði komið á vettvang vegna tilkynningar um mögulegt heimilisofbeldi og þá m. a. rætt við nágranna. Sá hafi borið um að hafa heyrt kvenmannsrödd segja þú varst að skalla mig og heyrt barnsgrát koma frá íbúðinni. Kvaðst ákærði ekki kannast við að þetta tengdist þessum atvikum. Hanntók fram að nágrönnum hefði ekki líkað við þau og viljað koma þeim úr íbúðinni. Telji hann að þessi framburður tengist þeirri viðleitni.

66. Var ákærða kynntur framburður hans hjá lögreglu þar sem hann bar um að brotaþoli hefði ráðist á hann og hann þá slegið hana til baka með flötum lófa og að hann hefðiekki ætlað að meiða hana heldur hefðu þau verið að rífast. Sagði ákærði þá að hann myndi illa eftir þessum atvikum, þetta gæti verið en kvaðst ekki telja að þetta atvik tengdist hníf. Var ákærða kynnt efni læknisvottorðs vegna 2. og 3. ákæruliðar og kvaðst hann ekki muna eftir því að brotaþoli hefði verið með þessa áverka á þessum tíma. Útilokaði hann ekki að hafa orðið valdur að þessum áverkum. Ákærði kvaðst ekki kannast við neitt af því sem lýst er í 4. ákærulið og kvaðst aldrei hafa verið með hníf eða ógnað brotaþola með hníf. Var ákærða kynnt framlagt læknisvottorð vegna þessara atvika og kvaðst hann ekki vita hvort þessir áverkar væru afleiðing af átökum á milli þeirra. Sjálfur kannist hann ekki við að hafa verið með áverka þennan dag.

67. Ákærði kvaðst hafa verið með skammbyssu eins og fram komi í 5. ákærulið og kannast við þau atvik sem þar er lýst. Brotaþoli hefði ekki látið þáverandi kærustu hans í friði og hefði hann orðið reiður og þau farið að rífast og hann verið með orðbragð sem hann hefði ekki átt að vera með. Hún hefði vitað sjálf að það var engin ástæða til að óttast neitt og hefði hann ekki hótað fleirum en henni. Staðfesti ákærði að hann hefði hótað því að drepa brotaþola með skammbyssu. Ákærði kvaðst ekki muna nákvæmlega hver var ástæða þess að þau rifust en sambandið hefði verið stormasamt á þessum tíma og gæti það hafa tengst neyslu hans eða brotaþola.

68. Sagði ákærði að það hefði verið algengt að átök hefðu orðið á milli hans og brotaþola og hún hefði yfirleitt átt frumkvæðið. Beri hann fyrir sig neyðarvörn hvað varðar ætlaðar árásir á hendur brotaþola. Spurður hvort hægt hefði verið að stoppa brotaþola með ein-hverju vægara móti en að slá til hennar sagði ákærði að auðvitað hefði ekki verið rétt hjá honum að gera það en í mörgum tilvikum hefði hún verið vopnuð áhöldum. Hann hefði kannski verið að bregðast við í miklu stressi og flýti og breytt rangt. Ákærði sagði að brotaþoli hefði ítrekað kýlt hann í andlitið, klórað hann og slegið hann með og án áhalda. Í einu tilviki hefði hún verið með lampa en einnig hefði hún notað símann sinn, auk fleiri muna. Spurður hverjar hefðu verið afleiðingarnar fyrir brotaþola þegar hann sló hana með krepptum hnefa og flötum lófa sagði ákærði að hann hefði sjálfur verið um 50 kg á þessum tíma og hefði hann aldrei séð áverka á henni eftir hann. Það hefði ekki verið mikill kraftur í honum og hún hefði þá verið álíka sterk og hann. Hún hefði verið þyngri en hann á þessu tíma, hún væri minni en sterkbyggð. Var ákærða kynnt að hann hefði sagt lögreglu að hann væri einnig með áverka eftir hana og sagði ákærði að hann hefði kært en ekki hefði verið hlustað á hann.

69. Hvað varðar það ákæruefni sem lýst er í 6. ákærulið sagði ákærði að hann gæti ekki neitað fyrir brot gegn nálgunarbanni. Brotaþoli hefði í öllum tilvikum beðið hann um að koma og því væri þetta ekki brot. Spurður hvers vegna hann hefði farið á staðinn þrátt fyrir að hafa undirritað nálgunarbann sagði ákærði að þau hefðu átt barn saman og rekið heimili saman. Þarna hefði hann átt heima. Þrátt fyrir að búið hefðiverið að birta bannið fyrir honum hefði hann ekki talið að það myndi hafa afleiðingar fyrir hann. Hún hefði sagt honum að hún hefði óskað eftir því að nálgunarbannið yrði fellt niður og vildi sjálf falla frá því. Í einhver skipti taldi hann að búið hefði verið að falla það niður. Eigi það við um síðustu skiptin. Kvaðst hann ekki vita hvern hún hefði talað við þegar hún óskaði eftir því að bannið yrði fellt niður. Kvaðst ákærði hafa búið hjá brotaþola í Y og dvalið þar þrátt fyrir að nálgunarbann hafi verið í gildi.

70. Hvað varðar 7. ákærulið sagði ákærði að svarið væri það sama. Hann taldi að búið hefði verið að fella bannið niður en viðurkenndi að hafa komið á staðinn. Kvaðst hann hafa undirritað nálgunarbann en sagði síðan að hann myndi ekki eftir því; það hlyti að vera.

71. Hvað varðar 8. ákærulið viðurkenndi ákærði að hafa ekið án gildra ökuréttinda en gerði athugasemd við mælingu vegna lyfjasögu. Hann hefði verið í neyslu á þessum tíma og verið að sprauta sig með efnum en hefði líka notað mikið af lyfjum sem hefðu verið uppáskrifuð og hann hefði notað samkvæmt læknisráði. Í slíkum tilvikum mætti hann aka teldi hann sig hæfan til þess. Hann hefði bæði í því tilviki er greinir í 8. og í 11. ákærulið talið sig vera hæfan til að aka en myndi óljóst eftir þessum atvikum. Einnig hefði hann notað uppáskrifuð lyf án þess að það væri að læknisráði. Kvaðst hann hafa notað kókaín, Ritalin og morfín, bæði oxyog Contalgin sem ekki hefði verið uppáskrifað, og Fentanylá milli. Þá hefði hann tekið MDMA. Spurður um notkun á amfetamíni sagði ákærði að hann hefði fengið uppáskrifað lyfið Elvanse en verið gæti að hann hefði notað annað amfetamín að auki. Ákærði sagði að í klónazepam væri Rivotril, k ó dein væri í Parkódín Forte, MDMA væri af götunni, met hý l fenidat væri Ritalin, nitrazepam Mogadon og zó piklón Imovane. Kvaðst ákærði hafa notað þetta allt saman á þessum tíma. Voru ákærða kynntar þær lýsingar lögreglumanna sem fram koma í frumskýrslu vegna ástands ákærða vegna þessara tveggja atvika sem greinir í 8. og 11. ákærulið. Kvaðst hann ekki geta neitað fyrir að hafa verið í slíku ástandi en telja að það sé frekar vegna neyslu ávana- og fíkniefna en lyfja.

72. Hvað varðar 9. ákærulið kvaðst ákærði hafa verið í garðinum bak við [...] sem væri í raun í bakgarður við blokkina í Y. Hann hefði séð lögreglu í fjarlægð þegar hún var að koma en hefði ekki heyrt lögreglumennina biðja sig um að stoppa. Hefði hann ákveðið að fara því miðað við hans reynslu af lögreglunni skipti ekki máli hvort hann væri búinn að gera eitthvað af sér eða ekki. Þegar hann hefði áttað sig á því að lögreglan væri að elta hann hefði hann stoppað og heyrt lögreglumennina kalla. Hann hefði ekki heyrt fyrst þegar hann var beðinn um að stoppa og því hefði hann haldið áfram. Síðan hefði hann verið handtekinn. Hann hefði þá verið kominn yfir götuna [...], kannski um 20 metra leið. Minnist hann þess ekki að hafa verið með mótþróa við handtöku. Lyfin sem hann hefði verið með hefðu öll verið uppáskrifuð.

73. Hvað varðar 11. ákærulið viðurkenndi ákærði að hafa ekið bifreiðinni án gildra ökurétt-inda umrætt sinn en gera athugasemd vegna lyfjanna. Sagði ákærði að neysla hans hefði þarna verið sambærileg og lýst er vegna 8. ákæruliðar, bæði hvað varðar ólögleg efni og uppáskrifuð. Ákærði sagði að nordíazepam væri niðurbrotsefni díazepam í líkamanum og fyndist honum skrítið að bæði efnin væru tekin fram í ákæru. Ákærði sagði að amfetamínið væri vegna töku Elvanse, díazepam væri Stesolid, nordíazepam væri niðurbrotsefni díazepam og zópiklón væri Imovane. Neysluvenjur hans hefðu annars verið eins og þegar þau atvik gerðust sem greinir í 8. á kæru lið og varnir þær sömu.

74. Þá sagði ákærði hvað varðar þau atvik sem lýst er í 12. ákæru liðað ekki væri rétt að hann hefði hótað brotaþola B eða haldið öxi yfir höfði hennar. Sagði ákærði að öxin hefði verið vinnutæki hans en hann hefði verið í garðvinnu á þessum tíma. Loftbyssuna hefði hann fundið fyrir utan blokkina sama dag og hefði hún verið í vörslum hans. Hann hefði verið að hitta brotaþola á þessum tíma og þau verið í rómantísku sambandi. Um þetta leyti hefði hann dvalið á heimili brotaþola en myndi hann ekki hvað hefði gerst þennan dag. Verið gæti að þau brotaþoli hefðu rifist og kann það að hafa tengst samskiptum brotaþola og A. Haldi hann að þær hefðu verið að ræða um hann. Kvaðst hann ekki muna hvað þeim brotaþola hefði farið á milli en eitthvert ósætti orðið á milli þeirra. Kannist hann ekki við að hafa hótað henni eða ógnað með öxi. Kvaðst hann hafa verið í samskiptum við brotaþola eftir þetta. Var ákærða kynntur framburður brotaþola hjá lögreglu og kvaðst hann ekki minnast þess að atvik hefðu gerst eins og hún lýsti. Engu að síður kvaðst hann ekki gera athugasemd við lýsinguna að öðru leyti en því að hann telji að hann hafiekki sagt að hann væri tilbúinn til að gera barnsmóður sinni mein.

75. Ákærði sagði hvað varðar 13. ákærulið að þar eigi við það sama og hann hefði áður lýst hvað varðar önnur ætluð brot gegn nálgunarbanni. Hann hefði ekki vitað að nálgunarbann hefði verið í gildi, talið það vera útrunnið eða að brotaþoli A hefði verið búin að segja honum að hún hefði óskað eftir því að það yrði fellt niður. Var ákærða kynnt að honum hefði verið kynnt nálgunarbannið [...] febrúar en brotið er talið hafa átt sér stað [...]a príl. Sagði ákærði þá að hann hefði eflaust undirritað nálgunarbannið þótt hann myndi ekki eftir að hafa gert það. Hann hefði talið að búið væri að fella nálgunarbannið niður af því að brotaþoli hefði óskað eftir því. Ákærði sagði að honum hefði aldrei verið til-kynnt um að nálgunarbann hefði verið fellt úr gildi áður en að tími þess hafi verið liðinn.

76. Hvað varðar 14. ákærulið kvaðst ákærði neita sök af sömu ástæðum og hvað varðar 13. ákærulið en kannist heldur ekki við að hafa verið á staðnum. Hvað varðar 15. ákærulið neiti hann sök með sömu skýringum og áður en kvaðst hafa verið á staðnum. Það að lögregla hefði fjarlægt hann af heimilinu og að hann hefði verið búinn að undirrita nálgunarbann hefði gefið honum tilefni til að ætla að hann mætti ekki vera á heimilinu en hann eigi barn þarna og þetta væri hans heimili. Einnig hefði hann verið beðinn um að koma aftur til að sjá um barnið og heimilið. Skilji hann nálgunarbann svo að brotaþoli hafi ekki viljað hafa hann á svæðinu. Átti hann sig á því að brot gegn banni sé refsivert en hann hefði talið að svo væri ekki af því að hún vildi hafa hann á svæðinu.

77. Ákærði kvaðst einhverju sinni hafa komið til brotaþola, hún hefði ekki viljað hleypa honum inn og þá hefði hann ekki farið inn. Það hafi komið fyrir að hann hefði sótt það fast að komast inn og hringt dyrabjöllunni lengi en viti ekki hvort nágrannar hefðu vakn-að við það. Viðbrögð brotaþola hefðu yfirleitt verið þau að hleypa honum inn ef hann sótti það fast. Þá viti hann ekki hvort hún hefði hleypt honum inn til þess að hindra ónæði fyrir nágranna. Þegar hún hefði neitað að hleypa honum inn hefði það verið vegna þess að þau hefðu verið að rífast. Sagði ákærði að honum hefði ekki fundist rétt að hún væri að banna honum að koma inn þar sem þetta hefði verið hans heimili og hann greitt leigu. Nágrannar þeirra hefðu einhvern tímann orðið varir við ósætti á milli þeirra og heyrt rifrildi en ekki talað við hann vegna þess.

78. Ákærði sagði að hann væri með [...], [...], [...]og [...]. [...]. Kvaðst hann vera í góðum samskiptum við brotaþola A í dag en þau eigi saman son sem þau ræði um. Hann hefði farið í tíu daga meðferð [...] og eftir það verið í [...]. Væri hann nú á [...] sem væri flokkað sem áframhaldandi meðferð og geti hann verið þar í alls [...]. Hann fari nú á [...]. Væri hann búinn að vera edrú í tæpa þrjá mánuði og snúa lífi sínu algjörlega við. Samband hans og brotaþola A hefði staðið [lengi]og verið stormasamt á köflum og slíkt tímabil fylgt neyslu [...] en annars hefðu samskipti þeirra verið ágæt. Finnist honum leiðinlegt hvernig hlutirnir hafiverið.

79. Brotaþoli A sagði að málin væru mörg og hún aðeins farin að rugla þeim saman. Hvað varðar 1. ákærulið sagði brotaþoli að þegar ákærði hefði ráðist á hana hefði hann alltaf kýlt hana vinstra megin í andlitið, alltaf ásama stað, og hefði hann gert það í þessu tilviki og einnig rifið í hár hennar. Væri ákærði rétthentur. Taldi hún að atvikum væri rétt lýst í ákæru. Þá hefði ákærði oft sprautað hana með þvingun, hótað að drepa hana og hótað því að hún myndi aldrei sjá barnið sitt aftur. Þá hefði hann sagt að hann ætlaði að kveikja í íbúðinni en hún muni ekki hvort hún hefði sagt það í skýrslutöku. Sumu hefði hún ekki þorað að segja frá en ákærði væri hættulegur.

80. Sagði brotaþoli að ákærði hefði sprautað hana með Oxycontin, haldið henni niðri, sagt að hann ætlaði að drepa hana og að það myndi aldrei komast upp af því að hún væri sprautufíkill. Minni hana að hún hefði beðið ákærða um að fara og hann þá orðið reiður og beitt hana þessu ofbeldi. Þetta hefði gerst í þó nokkur skipti og einnig hefði hann komið til hennar óboðinn og hún beðið hann um að fara. Í gegnum tíðina hafi hún verið sérstaklega hrædd við ákærða þegar hann var í neyslu og vilji þá helst ekki vera í sam-skiptum við hann.

81. Brotaþoli sagði að samband hennar og ákærða hefði byrjað [...] og hefðu þau farið að búa saman í kringum [...]það ár. Þau hefðu verið í rugli á þessum tíma og hefði ofbeldið byrjað um ári eftir að þau byrjuðu saman og það undið upp á sig og orðið alvarlegra. Það hefði byrjað sem andlegt ofbeldi en einnig hefði hún verið í lífshættu vegna sinnar neyslu en ákærði hefði ekki gert neitt í því. Síðan hefðu þau eignast dreng [...]og sérstaklega á meðgöngunni hefði ofbeldið orðið miklu grófara en áður. Eftir að drengurinn fæddist hefði ofbeldið stöðvast í nokkra mánuði en síðan haldið áfram. Allan þennan tíma hefði ákærði búið hjá henni. Nokkrum mánuðum seinna hefði ákærði fallið og hún orðið að biðja hann um að fara sem hann gerði en síðan hefði hann komið aftur. Kvaðst hún oft hafa tekið hann inn í meðvirkni en oft gerði hún það ekki og þá kom hann bara inn um svalirnar eða var með lykil. Ákærði fór út af heimilinu nokkrum mánuðum eftir að drengurinn fæddist. Svo hefði hann komið aftur til hennar og hún tekið hann inn. Það geri hún hins vegar ekki lengur og sé hann nú [...]. Meðvirkni hefði orðiðtil þess að hún hefði tekið hann inn, samband þeirra hefði verið löngu búið af hennar hálfu.

82. Á þessu tímabili hefði ákærði hringt dyrabjöllunni þegar hann kom sem hefði heyrst um allt húsið og hún á endanum orðið að hleypa honum inn. Hún hefði verið [...]hrædd um að missa [húsnæðið]. Viti hún að nágrannar hafiorðið varir við hávaðann í dyrabjöllunni og óttaðist hún að það yrðu einhver eftirmál. Hún hefði hleypt honum inn vegna einhvers konar meðvirkni, ótta við ákærða og ótta við afleiðingarnar ef nágrannarnir kvörtuðu og að hún gæti mögulega misst íbúðina. Sonur þeirra hefði nokkrum sinnum verið nálægt þegar ofbeldið átti sér stað. Nokkrum sinnum hefði ákærði haldið á honum og einnig hefði hún haldið á honum á meðan ákærði kýldi hana.

83. Ákærði hefði sprautað hana með Oxycontin umrætt sinn í handlegginn en hún væri ekki viss nákvæmlega hvar. Brotaþoli sagði að þegar hún hefði sprautað sig sjálf hefði hún sprautað sig ofarlega í upphandlegg í vöðva og hefði ákærði sprautað hana á svipuðum stað. Einnig hefði hann sprautað hana í hægri hendi og benti brotaþoli á svæðið í kringum olnbogabótina. Þorði hún ekki að segja nákvæmlega til um hvar hann hefði sprautað hana í þetta sinn þar sem um svo mörg tilvik væri að ræða. Væri öðruvísi að vera sprautaður og haldið niðri á meðan sagt væri við mannað það ættiað drepa mannog að maður fengi ekki að sjá son sinn aftur.

84. Voru brotaþola sýndar myndir sem teknar voru af henni í kjölfar þessara atvika. Kvaðst hún þekkja sig þar og sagði að þetta hefði verið sérstaklega slæmt tilvik. Hún hefði hlotið mikla áverka í andliti og allir þeir áverkar sem þarna sæjust væru vegna atlögu ákærða. Þá var brotaþola sýnd mynd sem sögð er vera af vinstri handlegg hennar og kynnt að við myndina standi A sagði að X hefði sprautað sig í vinstri upphandlegg. Örin bendir á þa[nn] stað sem hún sagði að hann hefði sprautað sig. Sagði vitnið að þetta rifjaðist eitthvað upp fyrir henni. Sjálf færi hún neðar ef hún væri að sprauta sig. Þá væri þetta svo stór tað hún sæi að þetta hefði verið gert með valdi. Þarna væri stórt mar og hún öll rauð sem hefði ekki verið ef hún hefði sprautað sig sjálf. Sagði brotaþoli að það væri mar bæði hægra og vinstra megin við örina, dökkir blettir.

85. Hvað varðar 2. og 3. ákærulið kvaðst brotaþoli ekki muna eftir atvikum [...]október og var henni kynnt efni þessara ákæruliða. Vísaði hún hvað þetta varðar til þess sem hún lýsti hjá lögreglu og sagði það allt vera rétt. Henni var kynnt að lögregla hefði verið kölluð til í kjölfar atviks og kvaðst hún standa við það sem hún hefði sagt þá. Þetta hefði verið sérstaklega gróft og hún virkilega haldið að hún myndi ekki lifa það af og væri þetta annað af tveimur alvarlegustu tilvikunum. Kvaðst hún muna eftir því að barnið hefði verið nálægt þegar þetta gerðist og að ákærði hefði einnig hótað að kveikja í íbúð-inni eftir að hann hefði drepið hana og drenginn. Hún verði hrædd þegar ákærði hótar henni af því að hann standi við það sem hann segir og einnig hafi hún haft ástæðu til þess í ljósi sögunnar. Hún hefði verið sérstaklega hrædd um barnið. Þá muni hún eftir því að ákærði hafi reynt að ýta henni niður af svölunum. Hann hefði nokkrum sinnum reynt það. Sagði brotaþoli að um langvarandi ofbeldissamband hefði verið að ræða og væri oft erfitt að greina á milli atvika. Oftast væri það þannig að ákærði rifi hana fram og út á svalir og reyndi að henda henni niður. Ástæða þess að honum tækist það ekki væri oftast sú að hann yrði hræddur um sjálfan sig. Í þessu tilviki hefði hún verið komin hálf niður. Kynnt að ákærði hefði sagt í sinni skýrslu að hún hefði ætlað að hoppa niður og hann hefði dregið hana inn sagði brotaþoli aðþað væri ekki rétt. Sagði hún að ákærði hafi beðið sig nokkrum sinnum um að segja ekki frá öllu fyrir dómi til að hann fengi ekki langan dóm, t. d. að segja ekki frá því þegar hann sprautaði hana. Þetta hefði orðið til þess að hún hefði ekki þorað að mæta til að gefa skýrslu.

86. Brotaþola var sýnd mynd af svölum íbúðarinnar og kynnt að þar megi sjá handrið sem að mestu liggur á gólfi svalanna. Sagði brotaþoli að handriðið hefði verið svona þegar hún flutti inn og hefði ekkert með ákæruefnið að gera. Þetta valdi því að svalahandriðið sé frekar lágt og hafi hún verið komin yfir það í þessari atlögu og legið hálf yfir svalahandriðinu en einhvern veginn náð að halda sér.

87. Brotaþola var kynnt sakarefnið samkvæmt 4. ákærulið. Kvaðst hún muna vel eftir þessum atvikum og sagði að ákærði hefði sett hníf að hálsi hennar og hefði ætlað að gera Joker og benti brotaþoli um leið á munninn á sér. Hefði ákærði þá verið að vísa til karakters úr Batman- kvikmyndunum sem væri með skurð frá munnvikum og upp að eyrnasneplum beggja megin andlitsins. Einnig hefði hann sagt að hann ætlaði að skera í lærin á henni og láta hana drekka blóðið og drepa hana svo. Kvaðst hún hafa verið virki-lega hrædd og frosið og hafa haldið að hann myndi ná þessu af því að hann hefði verið svo rosalega reiður þarna, reiðari en vanalega. Kvaðst hún hafa séð það þegar hún horfði á hann og hugsað að nú væri þetta búið. Þegar þetta gerðist hefðihann haldið hníf alveg upp að henni og hefði það aukið mjög á ótta hennar. Lengi á eftir hefði veriðmjög erfitt að hugsa um þetta og komi þaðenn upp í huga hennar og valdi henni óþægindum. Óttist hún að ákærði falli og þetta byrji allt aftur.

88. Var brotaþola kynnt að í ákæru væri lýst afleiðingum árásarinnar, m. a. broti úr krónu á vinstri jaxli í neðri gómi og sagði brotaþoli þá að hann færi alltaf á sama stað, benti á vinstri vanga sinn og sagði að hún myndi eftir þessu. Spurð hvað hún muni eftir þessari árás sagði brotaþoli að hún myndi bara hvað hún hefði verið hrædd. Viti hún ekki af hverju ákærði hefði verið sérstaklega reiður þarna. Í öllum þessum tilvikum hefði ákærði verið í neyslu.

89. Spurð hvort hún muni eftir því að hafa skollið með höfuðið í sturtubotninn kvaðst hún muna eftir því að ákærði hefði dregið hana inn á bað. Þar hefði hún síðan legið og hann sparkað endalaust í hana, aftur og aftur. Kvaðst brotaþoli alltaf hafa hringt í föður sinn í þessum tilvikum næði hún því. Í eitt skiptið hefði hún náð að hringja í E, vinkonu sína. Þá hefðu nágrannar hennar, sérstaklega þeir sem bjuggu á móti henni, vitað ef ákærði var í húsinu og þá hefðu allir í húsinu verið á varðbergi. Hún viti að þeir hafiorðið varir við ofbeldið en ekki bara lætin.

90. Brotaþoli kvaðst muna eftir þeim atvikum er greinir í 5. ákærulið en ekki muna eftir aðdraganda þess. Ákærði hefði hringtog þá verið heima hjá B og búið hjá henni eða með henni, og hótað því að drepa brotaþola með skammbyssu. Kvaðst hún hafa óttast að hann myndi fylgja þessu eftir og hefði hún strax hringt í lögreglu. Þá hafi hún vitað að þarna væri skammbyssa eftir að hafa talað við B og þær hefðu verið búnar að vera í miklu sambandi. B hefði verið byrjuð að vera hrædd við ákærða fljótlega eftir að hún hefði tekið hann inn á heimilið. B hefði haft samband við hana og spurt hana út í ýmislegt, t. d. hvort ákærði væri hættulegur, og hefði hún sagt B allt. Þá hefði B sagt henni að ákærði hefði komið með fullt af stolnum munum inn á heimili hennar, m. a. byssu. Ákærði hefði orðið reiður þegar hann heyrði að þær væru í samskiptum, líka út í B.

91. Þá var brotaþola kynnt að ákærði væri ákærður fyrir nálgunarbann í 6., 7., 13., 14. og 15. ákærulið og tækju meint brot til tímabilsins frá[...] júlí 2021 til [...] júní 2022. Kvaðst brotaþoli ekki muna neinar dagsetningar hvað þetta varðar en þetta væru mörg mál og langur tími. Sagði brotaþoli að ef eitthvað væri hefði hún dregið úr þegar hún hefði lýst atvikum. Bæði hefði hann beðið hana um það og hún vorkennt honum. Beðin um að lýsa dæmigerðu atviki þar sem nálgunarbann er í gildi og ákærði er samt kominn upp í íbúð sagði brotaþoli að oftast hringdi hann dyrabjöllunni en hann viti að þá stökkvi hún til vegna nágrannanna. Hún hleypi honum inn, en stundum hefði hún sagt honum að fara og jafnvel hringt í vini sína og þá jafnvel verið með þá í símanum og ákærða í dyrasímanum og reynt að hræða hann þannig. Hann hefði einnig stundum verið kominn upp á svalir en lengi vel hefði verið stigi í garðinum og ekkert mál að komast upp. Kvaðst hún ekki á þessum tíma hafa hringt í ákærða að fyrra bragði og beðið hann um að koma.

92. Staðfesti brotaþoli að hafa fengið nálgunarbann á ákærða á sínum tíma. Kvaðst hún ekki muna eftir að hafa sagt við ákærða að hún vildi fá það fellt niður eða hafa einhvern tímann óskað eftir að það yrði fellt niður. Muni hún ekki eftir því að þau ákærði hafi rætt þetta. Kvaðst hún ekki hafa viljað að hann kæmi þarna þrátt fyrir nálgunarbannið. Kynnt að ákærði hefði borið um að hún hefði beðið hann um að koma inn á heimilið og aðstoða við heimilið og drenginn á þeim tíma sem nálgunarbannið var í gildi sagði vitnið að það væri ekki rétt. Ákærði hefði verið hjá henni meira og minna á þessum tíma fyrir utan þegar hann var hjá B. Þegar hann var hjá henni hefði það oftast ekki verið að hennar vilja í upphafi. Hún hefði leyft honum að vera á sófanum út af einhverri hræðslu eða meðvirkni.

93. Brotaþola var kynnt að fram hefði komið hjá ákærða að þessi tilvik hefðu frekar verið átök á milli þeirra og hún hefði verið að slá til hans og ýta honum. Sagði brotaþoli þá að hún hefði alveg varið sig og þá með því að ýta ákærða frá sér en hún muni að í seinasta tilvikinu hefði hún ekki varið sig. Brotaþoli sagði að ákærði væri miklu sterkari en hún og gæti hún því takmarkað varist honum. Verði hann reiður verði hann enn sterkari. Líkamsburðir þeirra hefðu verið ólíkir en þau hefðu bæði verið í neyslu og ekki með fullan líkamsstyrk af þeim sökum. Henni var kynnt að ákærði hefði sagt að hún hefði ítrekað kýlt hann í andlitið og klórað hann og slegið hann með og án áhalda og nefnt að í einu tilviki hefði hún slegið hann með lampa. Kvaðst brotaþoli ekki muna eftir þessu. Brotaþoli sagði rangt hjá ákærða að hann hefði hindrað hana í að stökkva fram af svölunum eftir að sími hennar hafði farið þar niður og dregið hana inn. Þá haldi hún að ákærði hafi einu sinni verið með hníf, eins og hún hafi áður lýst. Sá hefði verið með rauðu skafti og hefði ákærði komið með hnífinn.

94. Kvaðst brotaþoli hafa leitað til læknis eftir þessar þrjár árásir sem greinir í ákæru og hafa verið skoðuð. Af þessum þremur tilvikum hefði hún verið mest hrædd í [...] og með mestu líkamlegu áverkana. Venjulega hefði hún verið fljót að jafna sig líkamlega en þá hefði hún verið einhvern tíma að jafna sig, hafi skammast sín og verið með sýnilega áverka. Brotaþoli sagði að ákærði hefði í símtali farið fram á það við hana að hún tæki til baka það sem hún sagði hjá lögreglu. Kvaðst hún nú hafa sagt satt og rétt frá öllu. Sagði brotaþoli að henni gengi vel í dag. Hún hefði verið í [...] og hefði fengið aðstoð vegna [...] og [...], m. a. hjá [...]. Staðfesti brotaþoli þær skýrslur sem hún hefur gefið hjá lögreglu og kvaðst hún engu hafa við þær að bæta.

95. Lögreglumaður nr. [1] sagði, vegna þeirra atvika er greinir í 2. og 3. ákærulið, að til-kynning hefði borist um mögulegt heimilisofbeldi. Lögreglumenn hefðu hitt brotaþola fyrir utan húsið. Í stigagangi hússins hefðu þeir hitt tilkynnanda sem sagði að hann hefði heyrt mikinn hávaða og öskur koma frá íbúðinni. Ákærði hefði verið í íbúðinni, setið þar í sófa og haldið á barni þeirra en ekki viljað tjá sig. Var ákærði handtekinn og færður á lögreglustöð. Brotaþoli sagði að ákærði hefði gengið í skrokk á sér með höggum og spörkum og hótað því að kasta brotaþola fram af svölunum. Einhverjir sýnilegir áverkar hefðu verið á brotaþola og hún verið í andlegu uppnámi.

96. Vitnið sagði að málsatvik hefðu ekki legið alveg ljós fyrir í upphafi og hefði brotaþola því verið kynnt réttarstaða sakbornings. Kvaðst vitnið ekki muna hvort faðir brotaþola hefði verið kominn á vettvang á undan þeim en sagðist hafa rætt aðeins við hann og hefði hann ekki séð eða orðið vitni að ofbeldi á milli þeirra. Vitnið staðfesti skýrslur sem hann ritaði vegna málsins og þar á meðal framburð sem bókaður var eftir vitninu D.

97. Lögreglumaður nr. [ 2 ] kvaðst hafa komið að atvikum er greinir í 2. og 3. ákærulið og komið á vettvang eftir að tilkynning barst um heimilisofbeldi. Lögreglumenn hefðu hitt tilkynnanda úti á bifreiðastæði og kvaðst hann hafa heyrt barnsgrátur og kvenmannsrödd segja slepptu mér eða a. m. k. segja eitthvað eins og hún hefði orðið fyrir ofbeldi. Vitnið kvaðst einnig hafa hitt brotaþola sem sagði að hún hefði orðið fyrir ofbeldi af hálfu ákærða og að barnið væri enn í íbúðinni. Lögreglumennirnir hefðu farið upp og inn í íbúðina og hefði ákærði setið þar í sófa og haldið á barninu. Þeir hefðu tekið barnið af ákærða og handtekið hann. Minni hann að brotaþoli hefði verið með einhverja áverka á andliti og í miklu uppnámi og hrædd við ákærða. Í gildi hefði verið nálgunarbann og sagði brotaþoli að hún þyrði ekki að hringja á lögreglu af ótta við að ákærði kæmi aftur þegar honum yrði sleppt og þá yrðu afleiðingarnar verri. Faðir brotaþola hefði einnig verið á vettvangi og kvaðst vitnið minna að hann hefði komið á svipuðum tíma og vitnið og sagt að hann hefði ekki orðið vitni að neinu. Borinn var undir vitnið sá framburður sem hafður var eftir D í frumskýrslu og staðfesti vitnið að þannig hefði hann lýst atvikum. 98. Lögreglumaður nr. [ 3 ] kvaðst hafa farið á vettvang sem rannsóknarlögreglumaður vegna þeirra atvika er greinir í 2. og 3. ákærulið. Hefði brotaþoli verið þar, foreldrar hennar og sonur en búið hefði verið að handtaka ákærða og færa á lögreglustöð. Vitnið kvaðst hafa tekið skýrslu á vettvangi af brotaþola og föður hennar. Þá myndi hann ekki eftir að hafa séð áverka á ákærða eftir að hann var handtekinn. Kvaðst hann hafa talað við ákærða daginn eftir. Brotaþoli hefði verið í uppnámi en vitnið muni ekki hvort hann hefði séð á henni áverka og vísi í skýrslu hvað það varðar, og hefði ekki verið að sjá að hún væri undir áhrifum. Faðir brotaþola hefði verið nokkuð rólegur en í smá sjokki.

99. Vitninu var sýnd mynd af brotaþola sem tekin var í kjölfar atvika og kynnt að í skýrslu segi í texta við myndina að hún hefði verið með sjáanlega ákomu á vinstri kinn og önnur mynd af hægri kinn. Vitnið kvaðst muna eftir að hafa tekið myndirnar og standi við það sem þarna komi fram. Þá sagði vitnið að það hefði verið steypt handrið á svölunum og það eigi að vera járngrind ofan á því en svo hefði ekki verið heldur hefði hún legið niðri. Mæld hefði verið lengd frá steypta kantinum. Þá hefði hnífur fundist á vettvangi og sagði brotaþoli að ákærði hefði verið með hann og hefði verið tekin mynd af honum. Brotaþoli og barnið hefðu farið í [...]eftir þetta þar sem hún hefði verið hrædd um að ákærði kæmi aftur þegar hann yrði látinn laus og verið hrædd við ákærða. Vitnið kvaðst hafa tekið skýrslu af föður brotaþola og var vitninu kynntur framburður hans og staðfesti að hafa skráð hann.

100. Þá kvaðst vitnið hafa tekið skýrslu af brotaþola. Var vitninu kynntur sá framburður brota-þola og staðfesti vitnið að hafa haft þetta eftir henni, m. a. að hún vildi að nálgunarbann gagnvart ákærða yrði áfram í gildi. Staðfesti vitnið þær skýrslur sem hann vann vegna málsins. Vitnið kvaðst einnig hafa komið að atvikum 11. júlí sem lýst er í 1. ákærulið. Kvaðst hann hafa tekið skýrslu af ákærða. Var borinn undir hann framburður ákærða í skýrslunni og staðfesti vitnið að hafa haft rétt eftir honum. Staðfesti vitnið þær skýrslur sem hann vann vegna málsins.

101. C, faðir brotaþola A, kvaðst hafa komið á heimili brotaþola í nokkur skipti þegar allt hafi verið í háalofti. Hvað varðar þau atvik er greinir í 1. ákærulið hefði hann talað við brotaþola í síma og þá heyrt að allt var í rugli og farið til hennar. Væri þetta sennilega þegar ákærði sló brotaþola fyrir framan hann. Þau hefðu verið að öskra á hvort annað, rífast og ýta hvort öðru. Kvaðst hann minna að þetta hefði aðallega snúist um það að hún hefði verið að reyna að koma ákærða út. Allt í einu hefði ákærði snappað og slegið hana á kinnina með krepptum hnefa og hún fallið við. Kvaðst vitnið telja að höggið hefðiverið kraftmikið. Minni hann að rétt eftir að það gerðist hefði lögreglan komið. Hefði þetta gerst fyrir framan hann á meðan hann hefði haldið á barninu og því ekkert getað gert. Væri þetta eina tilvikið sem hann myndi eftir þar sem ákærði hefði slegið brotaþola. Vitnið sagði að brotaþola hefði liðið mjög illa eftir þetta og einnig honum. Minnist hann þess ekki að brotaþoli hafi verið með áverka áður en þetta gerðist en hún hefði bólgnað upp eftir þetta högg.

102. Var vitninu kynnt að í frumskýrslu vegna málsins væri bókaður framburður sem hafður var eftir honum á vettvangi og staðfesti hann þann framburð. Vitnið kvaðst ekki muna nákvæmlega hvað hann hefði heyrt í símtalinu við brotaþola annað en að þau hefðu verið að rífast og öskra á hvort annað. Minnist hann þess ekki að brotaþoli hafi sagt honum frá því sem hafði gengið á áður en hann kom. Ákærði hefði ekki verið með lögheimili í íbúðinni en sótt fast að fá að koma þangað inn. Fyrst eftir að þau fluttu þangað hefðu þau bæði verið edrú og allt í lagi. Ákærði hefði búið hjá henni um að leyti sem drengurinn fæddist og í nokkra mánuði eftir það. Síðan hefðu þau fallið og sérstaklega ákærði kannski. Þegar hann sé í neyslu verði hann ofbeldisfullur. Erfiðlega hefði gengið að fá hann til að virða nálgunarbann. Borinn var undir vitnið framburður hans í skýrslu hjá lögreglu sama dag og staðfesti vitnið þann framburð en kvaðst eiginlega hafa verið búinn að gleyma sprautu sem hann nefndi þá. Hafi þetta verið í eina skiptið semhann varð vitni að því að ákærði beitti brotaþola ofbeldi.

103. Spurður um það atvik sem lýst er í 2. og 3. ákærulið kvaðst hann ráma í að E, vinkona brotaþola, hafi haft samband við hann út af yfirstandandi ofbeldi. Staðfesti vitnið þann framburð sem hann gaf hjá lögreglu vegna málsins og kvaðst muna eftir símtalinu. Vitnið sagði að brotaþola hefði liðið illa á þeim tíma þegar þessi atvik gerðust en hún hefði alltaf tekið við ákærða aftur. Kvaðst vitnið túlka þetta sem dæmigert ofbeldissamband. Þá hefði þetta einnig verið neyslutengt en neyslan hefði verið kaflaskipt og brotaþoli verið minna í neyslu og væri nú [...].

104. Hvað varðar 4. ákærulið kvaðst vitnið ekki muna dagsetningar einstakra atvika. Var vitn-inu kynntur sá framburður sem hann gaf vegna málsins hjá lögreglu og kvaðst hann stað-festa hann og að hafa komið á vettvang eftir að lögregla var komin þangað. Kvaðst hann hafa haft eftir brotaþola það sem hann sagði að hann hefði heyrt í símtalinu. Hún hefði sagt hágrátandi að hann væri að sparka í hana og kýla hana og hefði hann heyrt að hún var í miklu uppnámi. Kvaðst hann hafa séð áverka á andliti brotaþola og einnig hefði hún kvartað undan áverkum, að hann minni í andliti. Kvaðst hann standa við þennan framburð sinn hjá lögreglu. Vitnið sagði að brotaþoli hefði leitað sér [...]aðstoðar en ekki gengið hart eftir því og verið gæti að neyslan hafi eitthvað verið að trufla hana hvað þetta varðar.

105. D kvaðst telja að þau atvik sem hann geti borið um hefðu átt sér stað [...]október, sbr. 2. og 3. ákærulið. Oft hefði verið eitthvað um að vera í íbúð brotaþola en þetta væri honum mjög minnisstætt. Heyrst hefðu læti frá íbúðinni og hann þá kíkt fram á gang og þar hefði heyrst vel að ákærði var að lemja brotaþola til. Hefði hann heyrt vel þegar hann var að negla henni í skápana. Þá muni hann eftir því að ákærði hefði skallað hana. Brotaþoli hefði komið fram öskurgrátandi og beðið hann um að hringja í lögreglu. Í bakgrunni hefði hann heyrt í barninu grátandi sem hefði verið mjög erfitt. Ákærði hefði verið inni í íbúðinni útúrdópaður.

106. Var vitninu kynnt að ákærði væri ákærður fyrir tvær árásir þennan tiltekna dag og að lögregla hefði komið á staðinn vegna þeirra atvika sem lýst er í 3. ákærulið og var vitninu kynnt það ákæruefni. Sagði vitnið að það sem hann hefði heyrt gæti komið heim og saman við það sem lýst er í ákæru. Ekki hefði farið á milli mála hvað hefði verið í gangi þarna inni og myndi hann eftir því að ákærði hefði kastað síma. Brotaþoli hefði komið út og reynt að ná í símann til að hringja í lögreglu og hefði í leiðinni beðið vitnið um að hringja í lögreglu. Brotaþoli hefði þá verið í áfalli, með áverka og verið illa farin eftir átök. Hún hefði varla komið upp orði en öskrað á hann að hringja í lögreglu.

107. F kvaðst, þegar þau atvik gerðust er greinir í 2. og 3. ákærulið, hafa búið í íbúð við hlið brotaþola. Hefði hann heyrt eins og að hlutum hefði verið kastað og þeir lent á einhverjum áður en þeir lentu á jörðinni. Klárlega hefði það verið ákærði sem hefði verið að kasta hlutum í brotaþola eða í áttina að henni. Þá hefði hann ítrekað heyrt hana segja drullaðu þér út. Sagði vitnið að húsið væri gamalt og sjálfur hefði hann verið í stofunni ogheyrt að brotaþoli hefði verið í einhverju horni og að hlutir hefðu komið frá ákærða. Hún hefði grátið stanslaust og ekkert hik verið á henni eins og hún væri að varpa einhverju frá sér. Þetta hefði borist mjög skýrt yfir til hans en stofurnar liggi saman. Hann hefði séð þegar ákærði var leiddur út seinna um daginn.

108. Hvað varðar þau atvik sem greinir í 1. ákærulið, þá sagði vitnið að júlí sama ár, um hádegi, hefðu verið stanslaus læti úr íbúðinni og klárlega hefði hlutum verið kastað þar. Hann hefði þá farið út á svalir og kíkt yfir í 2– 3 sekúndur og séð inn í íbúðina hjá þeim. Hefði hún verið í sófanum og hann heyrt að hún hefði verið grátandi, og ákærði staðið yfir henni. Kvaðst hann ekki geta metið hvort hann hefði verið ógnandi en hún hefði klárlega verið hrædd. Sagði vitnið verst að hann hefði í tveimur fyrstu tilvikunum heyrt í grátandi barni en minntist þess ekki að hafa heyrt í því í október. Nokkrum dögum eftir tilvikið, sem átti sér stað á [...], hefði hann mætt brotaþola í anddyrinu og hafi þá séð á henni.

109. Lögreglumaður nr. [ 4 ] kvaðst hafa verið á bakvakt sem rannsóknarlögreglumaður þegar þau atvik gerðust er greinir í 1. ákærulið. Hann hefði farið á vettvang og tekið skýrslu af brotaþola og síðan farið á slysadeild um kvöldið og tekið aftur skýrslu af henni og hefði hún óskað eftir nálgunarbanni. Kvaðst vitnið ekki muna nú hvort hún hefði séð áverka á brotaþola en staðfesti það sem hún ritað í skýrslu sína hvað það varðar og þann framburð sem hún hafði eftir brotaþola og skýrslu sem hún tók af föður brotaþola.

110. Lögreglumaður nr. [ 5 ] kvaðst hafa farið á vettvang vegna þeirra atvika er greinir í 2. ákærulið ásamt öðrum rannsóknarlögreglumanni. Sjálfur hefði hann tekið skýrslu af ákærða daginn eftir og vísaði hvað framburð ákærða varðar í skýrsluna sem væri til á upptöku.

111. Hvað varðar þau atvik er greinir í 4. ákærulið, þá kvaðst vitnið hafa tekið skýrslu af ákærða og staðfesti hana og sagði rétt haft eftir honum þar. Minntist hann þess að ákærði hefði sagt að um sjálfsvörn hefði verið að ræða. Þá staðfesti vitnið einnig að hafa tekið skýrslur af ákærða vegna þeirra atvika er greinir í 9. og 14. ákærulið.

112. Lögreglumaður nr. [ 6 ] kvaðst hafa haft aðkomu að þeim atvikum er greinir í 4. ákærulið og vísaði hann í frumskýrslu málsins um það. Þau hefðu verið kölluð á vettvang og hefði brotaþoli A verið komin niður úr íbúðinni. Hefði vitnið rætt við brotaþola og verið með henni niðri á meðan aðrir lögreglumenn hefðu farið upp. Fram hefði komið hjá brotaþola að ákærði hefði ráðist á hana og talaði hún um að hún væri með verki í öllum líkamanum. Hún hefði veriðí miklu uppnámi og átt erfitt með að koma orðum að því sem hafði gerst. Kvaðst vitnið ekki hafa séð neina ástæðu til að rengja frásögn brotaþola og það fyrsta sem hún hefði gert hefði verið að kalla til sjúkrabifreið en það væri ekki alltaf gert í svona málum. Brotaþoli hefði talað um að ákærði hefði verið með hníf. Hefðu þau leitað aðhonum og tekið myndir af vettvangi sem hefðu verið settar í skýrsluna. Brotaþoli hefði talað umað hún hefði verið með eyrnalokka og þeir hefðu fundist hvor á sínum staðnum eins og hún hefði ekki tekið þá úr sér sjálf. Einnig hefði dyrasíminn verið sleginn af og hann hangið. Fyndist henni þetta allt vera merki um átök. Staðfesti vitnið þær skýrslur sem hún vann vegna málsins og þann framburð sem þar er hafður eftir brotaþola.

113. Lögreglumaður nr. [ 7 ] kvaðst hafa komið á vettvang vegna þeirra atvika er greinir í 4. ákærulið. Fram hefði komið að um yfirstandandi heimilisofbeldi væri að ræða og minnti vitnið að einnig hefði verið rætt um vopnaburð. Ákærði hefði verið handtekinn á vett-vangi og verið fluttur í fangageymslu. Aðkoma vitnisins á vettvangi hefði verið sú að ræða við föður brotaþola og taka niður framburð hans. Kvaðst hann hafa fengið símtal frá brotaþola þar sem fram hefði komið að heimilisofbeldi væri yfirstandandi. Í símtalinu hefði hann heyrt einhver öskur og læti og í kjölfarið hringt eftir aðstoð lögreglu og þurft að skella á brotaþola til að hringja í lögreglu. Sagði faðir brotaþola að ákærði hefði ítrekað brotið gegn brotaþola og hefði ákærði áður í viðurvist hans ógnað brotaþola með vopni.

114. Hvað varðar þau atvik er greinir í 12. ákærulið, þá hefði hann farið á heimili brotaþola B-kk-ef sem grunur lék á að ákærði héldi þar til. Var talið að hann hefði hótað barnsmóður sinni, brotaþola A, með skotvopni. Ákærði hefði komið til dyra og verið handtekinn. Lögreglumennirnir hefðu síðan farið inn til að tryggja vettvang og hefði sonur brotaþola B verið einn heima og hefðu þeir hringt í hana og sagt henni að koma. Vitnið kvaðst hafa tekið niður framburð brotaþola á vettvangi. Sagði hún að ákærði hefði verið í skringilegu ástandi kvöldið áður og hún þurft að forða sér að heiman þar sem hann hefði ógnað henni með öxi. Hefði hún sótt öxina inn í kústaskáp og hafi hún verið haldlögð eða a. m. k. ljósmynduð. Brotaþoli hefði sofnað um kvöldið og þegar hún hefði vaknað hefði ákærði verið ósáttur við hana út af samskiptum hennar og brotaþola A. Í kjölfar þess hafi hann gripið öxina og haldið henni yfir höfði hennarog verið ógnandi við hana. Hefði hún ekki munað hvað hefði farið á milli þeirra eftir þetta en hún hefði farið út af heimilinu vegna hræðslu. Hefði hún sagt að þau ákærði væru vinir en gaf í skyn að þau væru í einhvers konar sambandi. Vitnið staðfesti þær skýrslur sem hann vann vegna málsins.

115. Lögreglumaður nr. [ 8 ] kvaðst hafa verið á bakvakt og hefði verið kallaður út vegna þeirra atvika er greinir í 4. ákærulið. Á vettvangi hefði hann hitt brotaþola A sem þá hefði verið á leið á slysadeild en búið hefði verið að fjarlægja ákærða. Brotaþoli hefði sagt að hún hefði komið heim og mætt ákærða fyrir utan og hálftilneydd hleypt honum inn. Þar hefði ákærði ráðist á hana og hefði árásin staðið í frekar langan tíma. Vitnið kvaðst hafa séð kúlur á höfði brotaþola og hefði komið fram hjá henni að hún fyndi til í kviðnum. Brotaþoli hefði fyrst verið í uppnámi en verið orðin rólegri þegar hún var komin á slysadeild en hefði fundið til og ekki liðið vel. Hefði annar lögreglumaður tekið myndir á vettvangi en vitnið sett þær myndir upp í skýrslu.

116. Vitnið sagði að honum hefði fundist lýsing brotaþola getað passað við það sem hann sá á vettvangi og hvernig brotaþola hefði liðið og þær kúlur sem hún hefði verið með á höfðinu. Vitnið kvaðst einnig hafa tekið skýrslu af föður brotaþola. Hann hefði sagt að brotaþoli hefði hringt í sig og hann þá heyrt að eitthvað væri í gangi. Taldi hann að þá væri verið að beita brotaþola ofbeldi og hefði haft miklar áhyggjur af því að ákærði væri hjá henni. Hefði hann verið kominn á vettvang á undan vitninu. Var vitninu kynnt að í skýrslu föður brotaþola kæmi fram að hann hefði heyrt að ákærði var að sparka í brotaþola, kýla hana og öskra á hana og að hann vissi alveg hvernig hann væri þegar hann værií þessum ham. Staðfesti vitnið að þetta væri rétt haft eftir honum. Vitnið kvaðst ekki vita hvað hafi orðið til þess að hann taldi að ákærði hefði sparkað í hana og hefði ekki spurt nánar hvort hún hefði sagt það eða hann heyrt það.

117. Vitnið sagði að honum fyndist framburður brotaþola, föður hennar og E, sem vildi ekki gefa skýrslu við rannsókn málsins af ótta við ákærða, passa saman. Brotaþoli hefði einnig sagt að E væri hrædd við ákærða og að hún hefði sagt að hún hefði bæði hringt í hana og föður sinn og hefðu þau bæði heyrt hvað var í gangi. Staðfesti vitnið þær skýrslur sem hann vann vegna málsins.

118. Lögreglumaður nr. [ 9 ] kvaðst hafa komið í Y vegna þeirra atvika er greinir í 9. ákærulið. Ákærði hefði verið fyrir utan hjá brotaþola A og verið að áreita hana. Lögreglumennirnir hefðu beðið ákærða um að fara og gert honum grein fyrir því að ef hann gerði það ekki yrði hann settur í fangaklefa og hefði hann skilið það. Þeir hefðu síðan verið kallaðir aftur út á sama stað og hefði ákærði þá verið fyrir utan og sagt að hann ætlaði að fyrirfara sér. Þegar hann hefði séð lögreglu hefði hann hlaupið í burtu. Vitnið kvaðst hafa hlaupið á eftir ákærða sem hefði stoppað þegar hann var búinn á því og hefði hann verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Fyrirmælin sem ákærði hefði ekki hlýtt hefðu verið þau að koma ekki aftur í Y og áreita brotaþola. Vitnið kvaðst ekki hafa kallað þegar ákærði hljóp í burtu heldur hefði ákærði stoppað þegar hann var búinn á því. Ákærði hefði fengið skýr fyrirmæli um að láta ekki sjá sig þarna aftur, annars yrði hann handtekinn og hefði hann skilið það.

119. B, brotaþoli samkvæmt 12. ákærulið, sagði að hún hefði verið að deita ákærða í fyrra og hefði hann verið mikið á heimili hennar. Kvaðst hún hafa verið sofandi og vaknað með hann yfir sér með öxi og hefði hún orðið mjög hrædd. Hann hefði verið í mjög annarlegu ástandi og sagt að hann ætlaði að ganga frá henni. Hún hefði reynt að fá hann til að fara út en hann sofnað á eldhúsgólfinu. Á meðan hún svaf hefði ákærði sent brotaþola Askilaboð í hennar nafni og hringt í hana og hótað henni. Hefði brotaþoli A verið búin að vara hana við ákærða. Hún hefði sent vitninu myndir af sér eftir að hann hafði verið búinn að berja hana síðustu [...]ár. Hefði hún sagt brotaþola að koma ákærða út og að hún ætti eftir að lenda í honum.

120. Kvaðst brotaþoli ekki vita af hverju hann hefði vakið hana með öxina í höndunum en hann hefði verið búinn að vera í neyslu lengi og hefði verið búinn að rífast mikið við A. Hann hefði verið reiður og hefði hún verið skíthrædd við hann, óttast um líf sitt og fundist sér vera ógnað. Kvaðst hún hafa farið af heimili sínu þegar hann sofnaði. Brotaþoli sagði að hún hefði veriðí samskiptum við A á Facebookog hefðu samskipti þeirra verið ástæða þess að ákærði var reiður. Brotaþoli kvaðst ekki vita hvaðan öxin kom en ákærði hefði einnig verið með loftbyssu sem síðar fannst á heimili hennar.

121. Lögreglumaður nr.[ 10] kvaðst hafa yfirheyrt ákærða vegna þeirra atvika er greinir í 12. ákærulið og borið undir hann þau atriði sem komu fram hjá brotaþola B. Þar hefði komið fram að ákærði hefði staðið yfir henni með öxi. Hefði ákærði neitað því að hafa hótað henni en viðurkennt að hafa vakið hana um nóttina. Síðan kvaðst vitnið hafa sýnt ákærða ljósmyndaskýrslu þar sem sjá mátti muni sem teknir hefðu verið á vettvangi og haldlagðir, m. a. þessa öxi og skammbyssu sem var loftbyssa. Sagði ákærði að hann væri í mikilli neyslu og hefði verið ósáttur við að brotaþoli hefði verið að ræða við A um þeirra málefni. Öxin hefði fundist á heimili brotaþola. Lýsing ákærða hefði komið heim og saman við lýsingu B á atvikum, utan þess að ákærði viðurkenndi ekki að hafa hótað henni.

122. Vitnið kvaðst hafa farið í Y á heimili brotaþola A og hitt hana vegna þeirra atvika er greinir í 5. ákærulið. Hún hefði þá verið í uppnámi og sagt að ákærði hefði hótað henni því að koma og drepa hana og hefði hann ætlað að beita skammbyssu gegn henni. Hún hefði nefntað þau hefðu átt í einhverjum samskiptum á Messenger og hann hefði hringt í hana úr númeri B. Hefði hann gert það vegna þess að þær hefðu verið í samskiptum og brotaþoli hefði sagt B í stórum dráttum frá því hvernig hennar upplifun af ákærða væri. Í þeim samskiptum hefði komið fram að ákærði hefði sagt að hann ætlaði að drepa brotaþola. Sagði brotaþoli einnig að áður hefði faðir hennar orðið vitni að samskiptum hennar og ákærða þegar ákærði ætlaði að drepa hana með hníf, skera hana og láta hana drekka blóðið úr sér.

123. Vitnið sagði að brotaþola hefði ekki liðið vel og verið á leiðinni út af heimilinu. Hún hefði lýst því sem á undan hefði gengið. Taldi hún það eiga við rök að styðjast að hann myndi koma og hefði hún óttast það mjög, hann hefði verið það reiður í samskiptum þeirra á milli. Í skýrslutöku hefði ákærði sagt að hann hefði verið reiður og hringt í brotaþola og að brotaþoli hefði verið að bera út um hann sakir sem ættu ekki við rök að styðjast, þar á meðal að hann væri barnaníðingur. Þá hefði hann ekki verið sáttur við að B hefði verið að fara á bak við hann með þetta. Brotaþoli hefði sagt að hún hefði fundið sig knúna til að láta B vita hvernig samskipti hennar og ákærða hefðu verið. Vitnið sagði að lögreglumenn hefðu verið með brotaþola á meðan hún hefði veriðað pakka niður og í sambandi við hana þangað til hún var komin óhult á þann stað sem hún ætlaði á.

124. Þeir munir sem fundist hefðu á heimili B hefðu rennt stoðum undir það að hann hefði verið með einhvers konar skotvopn undir höndum. Um hefði verið að ræða loftbyssu sem geti valdið töluverðum skaða og svo hefði einnig fundist öxi sem hann var talinn hafa verið með. Vitnið staðfesti þær skýrslur sem hann vann vegna málsins.

125. Lögreglumaður nr. [11 ] sagði, hvað varðar þau atvik er greinir í 14. ákærulið, að ákærði hefði á þessum tíma verið eftirlýstur og hefði átt að færa hann fyrir dómara. Vitnið og félagi hans hefðu leitað ákærða og að lokum fundið hann heima hjá brotaþola A í Y. Þeir hefðu handtekið ákærða og flutt á lögreglustöð. Vitnið kvaðst hafa þekkt ákærða fyrir þetta atvik og nokkrum sinnum haft afskipti af honum og hefði hann ekki verið í neinum vafa um að þetta hefði verið ákærði. Bar aðkoman þess merki að ákærði hefði dvalið hjá brotaþola í einhvern tíma. Ákærði hefði ekki leynt því að hann vissi af nálgunarbanninu. Staðfesti vitnið skýrslu sem hann vann vegna málsins.

126. E gaf skýrslu vegna þeirra atvika er greinir í 2. og 3. ákærulið. Sagði hún að brotaþoli A-kk-nf hringt í sigog hefði hún þá heyrt að mikið hefði gengið á. Brotaþoli hefði sagt að ákærði væri að ganga í skrokk á henni og hefði hún verið í panick attack og kvaðst vitnið hafa hlustað á þetta allan tímann í símanum. Hún hefði heyrt að mikið gekk á og síðan hefði ekkert heyrst í brotaþola og hefði vitnið þá haft verulegar áhyggjur af því að eitthvað væri búið að gerast. Kvaðst hún þá hafa hringt í föður brotaþola sem að beiðni hennar hefði hringt á lögreglu.

127. Vitnið sagði að brotaþoli hefði beðið sigum að vera í símanum af því að hún hefði verið mjög hrædd við ákærða. Hefði brotaþoli sagt að hún hefði orðið fyrir ofbeldi af hálfu ákærða, hann hefði kýlt hana og reynt að henda henni niður svalirnar. Sjálf kvaðst vitnið ekki þekkja ákærða og ekki óttast hann og á þessum tíma hefði hún bara verið reið fyrir hönd brotaþola vegna þess hvernig hann hefði komið fram við hana. Kvaðst hún aldrei hafa orðið vitni að ofbeldi þeirra á milli. Þá hefði hún vitað að það var ákærði sem var að meiða brotaþola en ekki öfugt, það hefði heyrst og ekki farið á milli mála. Vitnið kvaðst hafa verið verulega áhyggjufull þegar ekki heyrðist neitt í símanum sem þá hefði legið á gólfinu. Það hefði stórséð á brotaþola þegar hún hitti hana eftir þetta. Útlit hennar og líðan hefði komið heim og saman við það sem hún heyrði í símtalinu.

128. Lögreglumaður nr. [12 ] kvaðst hafa komið að máli er varðar þau atvik er greinir í 9. ákærulið. Lögreglumenn hefðu farið á vettvang eftir að tilkynnt hafði verið um að ákærði væri fyrir utan hjá brotaþola A og væri eitthvað að áreita hana. Hefði varðstjóri gefið ákærða skýr fyrirmæli um að yfirgefa svæðið og sagt honum að hann yrði handtekinn ef hann kæmi aftur þar sem hann mætti ekki vera þarna. Honum hefði verið sagt mjög skýrt hvað myndi gerast ef hann kæmi aftur. Síðan hefði verið hringt aftur vegna ákærða og hefði hann í kjölfar þess verið handtekinn fyrir að hlýða ekki fyrirmælum lögreglu heldur koma aftur á vettvang. Ákærði hefði verið með fíkniefni á sér, stera eða lyf. Þegar lögreglumenn komu á vettvang eftir að ákærði kom þangað í seinna skiptið hefði ákærði hlaupið í burtu frá þeim og þeir á eftir honum. Þeir hefðu síðan séð að ákærði hefði verið búinn með orkuna og hefði hann þá stoppað og þeir farið til hans. Kvaðst vitnið ekki muna hvort honum hefði verið sagt að nema staðar.

129. Lögreglumaður nr. [13 ] kvaðst hafa komið á vettvang vegna þeirra atvika er greinir í 14. ákærulið. Ákærði hefði verið eftirlýstur og það hefði átt að fara með hann fyrir dóm. Lögreglumennirnir hefðu farið í Y á heimili brotaþola, A, og hefði ákærði reynst vera þar og hefði hann verið handtekinn. Í ljós hefði komið að í gildi var nálgunarbann gagnvart ákærða vegna brotaþola. Hann hefði verið inni í íbúðinni og virtist brotaþola vilja að hann væri þar. Taldi vitnið líklegt að ákærði hefði búið hjá brotaþola á þessum tíma þar sem hann var hjá henni og með eitthvert dót þarna.

130. G, bráðalæknir á Landspítala, sagði að brotaþoli hefði komið á bráðamóttökuna [...]október og lýst því að daginn áður hefði barnsfaðir hennar ráðist á hana, sbr. 2. og 3. ákærulið. Staðfesti vitnið vottorð sem hann ritaði vegna komu brotaþola. Virtist brotaþoli ekki vera undir áhrifum og gat hún gefið góða lýsingu á atvikum. Sagði brotaþoli að ákærði hefði löðrungað hana með flötum lófa vinstra megin, kýlt hana með krepptum hnefa hliðlægt við vinstra auga, rifið í hár hennar og hótað að henda henni fram af svölunum. Svo hefði hann sparkað í öxl hennar og herðar.

131. Við skoðun hefði fundist mar yfir kinnbeini vinstra megin, 2 x 2 cm að stærð, og mar hliðlægt við vinstra auga og hefðu einnig verið nokkur eymsli yfir þessu svæði. Þá hefði hún verið með grunnan marblett á kviðvegg neðan til vinstra megin. Hefði honum fundist lýsingar hennar á því sem hefði gerst koma heim og saman við þá áverka sem hann hefði séð. Var vitninu kynnt ákæruefnið í meginatriðum og sagði hann að áverkarnir hefðu aðallega verið á höfði og kviðvegg en ekki hefði verið hægt að staðfesta aðra áverka. Áverkar hefðu ekki sést í hársverði en það þurfi að rífa svakalega harkalega í hár til að það sjáist í hársverði við skoðun.

132. H, sérfræðingur í bráðalækningum, kvaðst hafa gefið út vottorð vegna komu brotaþola á bráðamóttöku vegna þeirra atvika er talin eru hafa átt sér stað [...]j úlí 2021 og greinir í 1. ákærulið og staðfesti hann vottorð sitt. Brotaþoli hefði komið þennan dag um fimmleytið og sagt að barnsfaðir sinn hefði gengið í skrokk á sér. Vitnið sagði að sér fyndist saga brotaþola hafa verið svolítið skrítin. Ákærði hefði verið með lykla að íbúð brotaþola og komið og lagt sig í sófa og svo gengið í skrokk á henni. Hefði hann ítrekað togað í hár hennar og hún reynt að flýja út en hann haldið henni niðri. Hann hefði ýmist tekið í hár eða hendur hennar og barið hana með hinni hendinni. Á sama tíma hafi átt að vera barn í íbúðinni en vitnið viti ekki hvaða. Síðan lýsti brotaþoli því, eða trúði því, að hún hefði verið sprautuð í vinstri upphandlegg, að hún haldi með einhverju formi af oxy. Sagði brotaþoli að ákærði hefði haldið á nál sem hefði verið blá. Það hefði legið í hlutarins eðli að þetta hefði ekki verið gert með hennar samþykki.

133. Við skoðun hefði brotaþoli virst vera töluvert undir áhrifum og hefði verið aðeins erfitt að meta hana. Mestu áverkamerkin hefðu verið á andliti, sérstaklega hefði hún verið bólgin vinstra megin, í kringum vinstra auga og hefði hún verið með myndarlegt glóðar-auga, og mar yfir kinnbeininu og fyrir framan vinstra eyrað, og kannski los á einni tönn. Hún hefði kvartað yfir eymslum í hálsi en þá áverka hefði verið erfitt að staðfesta. Þá var mögulega mar yfir kjálkabarði. Einnig hefði brotaþoli verið bólgin á upphandlegg og handleggurinn sem hún hafði verið sprautuð í var [...], hugsanlega var þar partur sem gæti verið stungufar en erfitt hafi verið að segja til um það. Hún hefði verið með mar á upphandleggjum beggja vegna og með mar á hægra læri. Spurður hvort hún hefði borið þess merki að hafa orðið fyrir líkamsárás sagði vitnið að það hefði sést vel á andliti hennar. Í raun og veru hefðu flestir áverkarnir verið þannig að þeir styddu hennar sögu. Þó hefði hann ekki getað með beinum hætti staðfest stunguna. Slíkt skilji ekki endilega eftir sig stór merki en þó voru þarna einhverjar vísbendingar og hefði hann séð eitthvað þar sem hún benti. Væri þetta ekki hefðbundinn stungustaður hjá sprautufíklum þar sem stungið hefði verið í vöðva á utanverðri öxlinni en ekki verið að eltast við æð.

134. Vitnið sagði að hár gæti rifnað upp ef rifið værií það en oft sjáist ekkert í hársverði eftir það. Muni hann ekki hvort hann hafi skoðað hársvörðinn gaumgæfilega en hann hefði ekki orðið var við bletti sem misstu af hári. Var vitninu kynnt að hann hefði í skýrslunni notað orðalagið að hún telji að hann hefði sprautað sig og kvaðst vitnið aðspurðu rekki muna nú hvort brotaþoli hefði ekki verið viss. Sagði vitnið að hún hefði verið undir áhrifum slævandi efna þegar hún kom og væri mögulegt að áhrif hennar hefðustafaðaf Oxy cont in en hann gæti ekki fullyrt um það.

135. Lögreglumaður nr. [14 ] sagði, hvað varð þau atvik sem greinir í 1. ákærulið, að lögreglumenn hefðu fengið tilkynningu um öskur og læti og yfirstaðið heimilisofbeldi. Vitnið kvaðst hafa rætt við brotaþola sem hefði sagt að ákærði hefði komið óboðinn til hennar daginn áður. Hann hefði viljað ræða við hana og ætlaði sér ekki að fara fyrr en þau væru búin að ræða saman. Brotaþoli hefði sagt að ákærði hefði tekið símann af henni og hótað henni og hefði hún ákveðið að leyfa ákærða að sofa þarna þar sem hún vissi að hann væri í neyslu og hefði verið vakandi í nokkra daga. Þegar hún hefði vaknað daginn eftir hefði hún séð að ákærði var að blanda sér í sprautu. Hún hefði þá beðið hann um að yfirgefa íbúðina og hefði hann reiðst, rifið í hár hennar, hent henni í jörðina og kýlt hana með krepptum hnefa í kinnina, að hana minni. Brotaþoli hefði einnig sagt að ákærði hefði sprautað hana með oxyí handlegginn. Kvaðst brotaþoli hafa náð símanum aftur og hringt í föður sinn sem hefði komið á vettvang.

136. Vitnið sagði að brotaþoli hefði verið með sjáanlega áverka á kinninni og í uppnámi og taldi vitnið að hún hefði einnig verið undir áhrifum. Vitnið kvaðst hafa talað við föður brotaþola á vettvangi sem kvaðst hafa fengið símtal frá brotaþola sem hefði sagt að ákærði hefði ráðist á hana. Hefði hann þá farið heim til brotaþola og séð að hún og ákærði voru að rífast og séð ákærða kýla brotaþola. Kvaðst hann hafa tekið barnið af ákærða og náð að róa þau. Sagði vitnið að sig minnti að bæði brotaþoli og ákærði hefðu verið í annarlegu ástandi og íbúðin hefði verið ótrúlega ósnyrtileg. Muni hún ekki hvort ákærði hefði verið með sjáanlega áverka. Staðfesti vitnið frumskýrslu málsins sem hún ritaði.

137. I sérfræðilæknir á bráðamóttöku Landspítalans kvaðst hafa skoðað brotaþola A vegna þeirra atvika er greinir í 4. ákærulið og taldir eru hafa átt sér stað [...]janúar 2022. Hann hafi verið sérfræðingur á vakt og undirmaður hans, J sérnámslæknir, hefði skoðað hana en ekki vitnið sem útiloki þó ekki að hafa séð hana. Sá hefði hins vegar rætt við vitnið um það hvað þyrfti að gera og hefði hann gert ítarlegt vottorð út frá læknabréfi sérnámslæknisins. Sá hefði lýst áverkum sem ferskum skrámum víðs vegar um líkama brotaþola og ferskum kúlum á enni. Brotaþoli hefði einnig lýst ýmsum einkennum, eins og verkjum í hálsi, brjóstkassa og hnjám. Teknar hefðu verið tölvusneiðmyndir af andlitsbeinum, hálshrygg og heila og hefðu þær myndir verið eðlilegar.

138. Var vitninu kynnt að í vottorðinu kæmi fram að brotaþoli hefði verið með byrjandi yfir-borðsáverka á höfði og skrámur víðsvegar eftir meinta líkamsárás og myndi líklegast fá útbreidda marbletti næstu daga. Sagði vitnið þá að sérnámslæknirinn hefði séð merki um ferska áverka, skrámur og kúlur eða bungur á höfði, roða og útbungun á húð eins og eftiráverka. Áverki valdi bólgu og bólga valdi smáblæðingum sem valdi síðan marblettum. Gefi þetta tilefni til að ætla að þetta hefði gerst nýlega. Sérnámslæknirinn hefði ekki lýst áverkamerkjum á hnakka en lýst því að hún hefði verið aum í hári og talað um að meintur árásar maður hefði tekið um hár hennar.

139. Lögreglumaður nr. [15] kvaðst hafa farið á vettvang vegna þeirra atvika er greinir í 12. ákærulið. Talið var að ákærði hefði verið með hótanir í garð brotaþola, B, og að hann væri hugsanlega með byssur eða ólöglegt vopn. Lögreglumenn hefðu bankað og ákærði komið til dyra og hefði hann sjáanlega verið í einhvers konar ástandi. Í ljósi þeirra upplýsinga sem þau hefðu fengið hefði ákærði verið tryggður og honum kynnt af hverju þau væru þarna. Brotaþoli hefði ekki verið heima en sonur hennar, [...], hefði verið heima sofandi inni í herbergi og hafi honum verið haldið til hliðar. Ákærði hefði verið fjarlægður í rólegheitum. Þau hefðu náð sambandi við brotaþola og gert henni grein fyrir atvikum. Hefði hún gefið heimildtil leitar í íbúðinni. Hefði ætluð skammbyssa fundist í stofu og einnig hugsanlegt þýfi úr öðru máli.

140. Brotaþoli hefði sagt þeim að ákærði hefði ógnað henni með öxi daginn áður og hefðu þetta þá verið orðin tvö mál. Einnig hefði komið í ljós að brotaþoli og ákærði hefðu verið farin að slá sér upp. Kvaðst vitnið minna að brotaþola hefði ekki staðið á sama hvað varðar öxina og ekki vitað hvað hún ætti að gera. Þá hefði brotaþoli vísað þeim á öxi sem var í poka eða bakpoka í þvottahúsi. Þau hefðu tekið fyrstu framburði á vettvangi til að ná utan um málið en síðan hefði rannsakari tekið við. Vitnið staðfesti þær skýrslur sem hann vann vegna málsins og vísaði sérstaklega til þess að á myndum í málsgögnum kæmi fram hvar hlutir hefðu fundist.

141. K, [...] hjá Rannsóknastofu háskólans í lyfja- og eiturefnafræði, sagði hvað varðar þau atvik er greinir í 8. ákærulið að rannsóknastofan hefði fengið bæði þvag- og blóðsýni til rannsóknar. Hún staðfesti að í þvagi hefðu mælst þau efni sem greinir í framangreindri matsgerð frá [...]desember 2021. Einnig staðfesti hún að í blóði hefði mælst amfetamín 415 ng/ml sem er langtum hærra en ef tekinn væri hámarksskammtur af amfetamínlyfi eins og Elvanse og Attentinen þau lyf innihaldi einungis d- handhverfu. Lækningalegur styrkur væri yfirleitt á bilinu 20– 125 mg/ml og væri þetta langt umfram það og taldi vitnið þetta benda til misnotkunar.

142. Vitnið sagði að einnig væri búið að framkvæma handhverfugreiningu á amfetamíninu og hefðu mælst í því bæði d- og l - h andhverfur. Götu amfetamín er blanda af d- og l-handhverfu. Þá hefðu þau mælt klónazepam í blóði sem er flogaveikilyf í flokki benzódíaze pína- sambanda. Samkvæmt rannsóknum samsvara 8 ng/ml 1,2 ‰ af etanóli með hliðsjón af vanhæfni til aksturs. Klónazepam eitt og sér geri viðkomandi vanhæfan til að aka. Síðan hefði mælst kódein sem er verkjalyf af flokki ópíata, 100 ng/ml, og það er innan lækningalegra marka. Mælst hefði MDMA, 245 ng/ml, og metýlfenidat, 90 ng/ml, sem er hærri styrkur en lækningalegur styrkur ef lyfið er tekið rétt við athyglisbresti og/eða ofvirkni. Þá hefði mælst svefnlyfið nítrazepam, 54 ng/ml, og svefnlyfið zópíklón, 23 ng/ml. Kvaðst vitnið ekki vita til þess að einstaklingi væri ráðlagt að taka tvö svefnlyf samhliða. Þá tók hún fram að flogaveikilyfið klónazepam, svefnlyfið nítrazepam, sem eru bæði í flokki benzódíazepína- sambanda, svefnlyfið zópíklón og sterka verkjalyfið kódein væru öll samverkandi og hafi slævandi áhrif á miðtaugakerfið.

143. Einnig kom fram hjá vitninu að ef Elvanse væri tekið með réttum hætti væri ráðlagður hámarksskammtur 70 mg á dag. Stærri skammtar hefðu ekki verið rannsakaðir en 70 mg af Elvanse sem jafngildi 20,8 mg af d- amfetamíni. Ef gefin eru 30 mg af amfetamíni, 10 mg meira en ráðlagður hámarksskammtur, var hæsti blóðstyrkur sem næðist að meðaltali 111 ng/ml eftir tvær klukkustundir en styrkurinn hefði fallið mjög fljótt niður. Í annarri rannsókn þar sem einnig voru gefin 30 mg á dag í eina viku og þannig viðhaldið sama styrk varð niðurstaðan 67 ng/ml að meðaltali.

144. Vitnið sagði að amfetamínið hefði reynst vera bæði d- og l- amfetamín en í lyfjunum væri einungis d- handhverfa. Misnotkun á lyfinu Elvanse væri ekki skýringin á því magni sem reyndist vera í blóði ákærða þar sem l - handhverfa hefði einnig reynst vera í efninu. Ákærði hefði engan veginn verið hæfur til að aka miðað við öll þau efni sem fundust í blóði hans en styrkur klónazepams dugi einn og sér til vanhæfni. Þó að amfetamín, MDMA eða metýlfenidat sé örvandi væri einnig búið að sýna fram á það með rann-sóknum að vanhæfni vegna töku þessara efna eykst með hækkandi styrk. Ákærði hafi verið kominn í það háan styrk að það er fullvíst að hann var óhæfur til að aka. Vitnið staðfesti matsgerð og viðbótarmatsgerð.

145. Hvað varðar þau atvik er greinir í 11. ákærulið hefði rannsóknastofan bæði fengið þvag-og blóðsýni til rannsóknar. Væri nú einungis gefið upp magn efnis í þvagi ef það mælist einnig í blóði. Mælst hefðu 405 ng/ml af amfetamíni í blóði sem væri svipaður styrkur og í fyrra málinu. Hefði það verið blanda af d- og l- handhverfu og magnið langt umfram það sem gefið er að læknisráði. Þá hefði mælst í litlum styrk díazepam og nordíazepam sem eru í flokki benzódíazepína- sambanda og eru róandi lyf. Einnig hefði mælst svefnlyfið zópiklón. Allt væru þetta lyf sem hefðu slævandi áhrif á miðtaugakerfið. Eftir að hafa tekið öll þessi lyf hafi ákærði örugglega verið vanhæfur til að aka bifreið. Vitnið staðfesti matsgerð sína og viðbótarmatsgerð og sagði að sömu röksemdir ættu við íbáðum tilvikum og einnig hvað varðar viðbótargreiningar.

IV

Niðurstaða

146. Ákærði er ákærður fyrir ýmis brot í 15 ákæruliðum. Neitar hann sök að einhverju eða öllu leyti hvað alla ákæruliðina varðar utan 10. ákæruliðar.

147. Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skyn-samlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viður-laga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt 111. gr. sömu laga skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi.

148. Í I. kafla ákærunnar er ákærði ákærður fyrir brot í nánu sambandi með því að hafa endur-tekið og á alvarlegan hátt, með ofbeldi og hótunum, ógnað heilsu og velferð fyrrverandi sambúðaraðila og barnsmóður, A, í fimm nánar tilgreindum tilvikum sem rakin eru í 1.–5. ákærulið. Ákærði neitar sök hvað þessa ákæruliði varðar og byggir sýknukröfu sína í meginatriðum á því að ósannað sé að hann hafi ráðist á brotaþola eins og lýst er í ákæru heldur hafi hanní versta falli verið að verjast árásum hennar.

149. Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. b skal hver sá sem endurtekið eða á alvarlegan hátt ógnar lífi, heilsu eða velferð núverandi eða fyrrverandi maka síns eða sambúðaraðila, niðja síns eða niðja núverandi eða fyrrverandi maka síns eða sambúðaraðila, áa síns, eða annarra sem búa með honum á heimili eða eru í hans umsjá, með ofbeldi, hótunum, frelsissviptingu, nauðung eða á annan hátt, sæta fangelsi allt að sex árum. Ef brot er stórfellt getur það varðað fangelsi allt að 16 árum.

150. Í athugasemdum með frumvarpi til laga nr. 23/2016 segir um 4. gr. laganna að við mat á grófleika verknaðar skuli sérstaklega líta til þess hvort þolandi hafi beðið stórfellt líkams-eða heilsutjón eða bani hlotist af. Enn fremur beri að líta til þess hvort brot hafi verið framið á sérstaklega sársaukafullan eða meiðandi hátt, hafi staðið yfir í langan tíma eða hvort gerandi hafi misnotað freklega yfirburðastöðu sína gagnvart þolanda. Með því að háttsemi sé endurtekin er vísað til þess að hún hafi staðið yfir í lengri eða skemmri tíma þannig að telja megi að viðvarandi ógnarástand hafi skapast. Þó sé ekki útilokað að ein-stakt brot geti fallið undir ákvæðið ef það nær tilteknu alvarleikastigi. Minni háttar brot sem ekki nái því stigi geti eftir sem áður varðað við vægari refsiákvæði eins og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

151. Af því sem fram er komið í málinu verður ráðið að ákærði og brotaþoli hafi verið í sambandi frá árinu [...], með hléum, og búið saman stóran hluta tímans og litið á sig sem par. Þá hafi þau eignast barn saman árið [...]. Af framburði þeirra beggja fyrir dómi verður ráðið að sambandi þeirra sé lokið en ekki liggur nákvæmlega fyrir hvenær því lauk. Verður ekki skýrt ráðið af gögnum hvort þau hafi talið sig búa saman á því tímabili sem ákæra tekur til en þau eru ekki samstíga í framburði sínum hvað það varðar. Í ljósi framangreinds er það engu að síður mat dómsins að samband ákærða og brotaþola hafi verið þess eðlis þegar atvik gerðust að framangreint lagaákvæði taki til háttseminnar hvað varðar tengsl þeirra.

152. Af málsgögnum verður ráðið að samband þeirra hafi verið a. m. k. stormasamt að því leyti að ítrekað hafi komið upp ágreiningur á milli þeirra sem jafnvel hafi leitt til handa-lögmála. Lýsti brotaþoli sambandi þeirra svo að ofbeldið hefði byrjað sem andlegt of-beldi en þróast út í líkamlegt. Þá hefðu þau bæði verið í fíkniefnaneyslu, þar á meðal sprautuneyslu, a. m. k. hluta tímabilsins. Brotaþoli lýsti ítrekuðum árásum ákærða á sig á meðan á sambandi þeirra stóð. Sagði hún ákærða hafa verið miklu sterkari en hana og hún því lítið geta varist honum. Rynnu þessi atvik saman í minni hennar. Einnig lýsti ákærði ítrekuðum kýtingi á milli þeirra. Þá hefur ákærði áður verið sakfelldur fyrir líkamsárásir á hendur brotaþola. Í ljósi þessa metur dómurinn það trúverðugt að bæði ákærði og brotaþoli rugli að einhverju leyti saman atvikum eða muni nú ekki eftir þeim.

153. Ákærði byggir á því að atvik hefðu oft verið þannig að brotaþoli hefði verið að veitast að honum, m. a. með áhöldum, og hann að verjast. Eru ekki fram komin nein þau atriði sem styðja það að brotaþoli hafi í einhverjum tilvikum ráðist á ákærða að fyrra bragði en af gögnum verður ráðið að atvik hafi oft orðið í kjölfar rifrildis á milli þeirra. Er ekkert fram komið sem réttlætir sérstaklega að litið verði til neyðarvarnarsjónarmiða, sbr. 12. gr. almennra hegningarlaga, við mat á háttsemi ákærða. Þá er ekkert fram komið sem bendir til þess að brotaþoli hafi hlotið þá áverka sem tilgreindir eru í I. kafla á annan hátt eða hafi verið með þá áður en atvik gerðust. Faðir brotaþola A, C, er vitni hvað varðar hluta atvika og verður, vegna tengsla hans við brotaþola, við mat á framburði hans litið til 126. gr. laga um meðferð sakamála.

154. Ákærði er í 1. ákærulið ákærður fyrir líkamsárás [...] 2021. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu kom hún á vettvang eftir að tilkynning barst um yfirstandandi heimilisofbeldi og að heyrst hefðu öskur og barnsgrátur og eins og hlutum hefði verið hent til. Var fyrst rætt stuttlega við brotaþola A á vettvangi í kjölfar ætlaðs brots. Síðan var tekin af henni skýrsla á vettvangi sama dag og á slysadeild síðar þennan sama dag. Eru lýsingar brotaþola á atvikum hjá lögreglu í samræmi við þá verknaðarlýsingu sem fram kemur í ákæru. Samkvæmt framlögðu læknisvottorði reyndist brotaþoli vera með þá áverka eftir atvikið sem í ákæru greinir.

155. Fyrir dómi var framburður brotaþola brotakenndari að því leyti að frásögn hennar var ekki samfelld. Lýsti brotaþoli því að ákærði hefði fyrst kýlt hana vinstra megin í andlitið og sagði að hann hefði alltaf kýlt hana þar. Einnig hafi hann rifið í hár hennar, haldið henni niðri og sprautað hana með Oxycontin í vinstri upphandlegg og sagði hún ákærða hafa í fleiri tilvikum gert slíkt við sig. Um leið hefði hann hótað því að drepa hana og sagt að það kæmist ekki upp af því að hún væri að sprauta sig. Sagði hún ákærða hafa sprautað hana í vöðva í upphandlegg sem væri svipaður staður og hún hefði almennt sprautað sig þegar hún var í sprautuneyslu. Þá staðfesti hún þá lýsingu á atvikum sem fram kemur í ákæru og er í samræmi við framangreindan framburð hennar en til viðbótar er því lýst þar að ákærði hafi hent henni í gólfið, en ekki kom fram sjálfstæð lýsing hennar á því atviki. Sú lýsing kom hins vegar fram hjá brotaþola í samtali við lögreglu ávettvangi og í þeim skýrslum sem hún gaf.

156. Skýrsla var tekin af ákærða daginn eftir ætlað brot og liggur hún fyrir í hljóði og mynd. Sagði hann að brotaþoli hefði kýlt hann nokkrum sinnum í andlitið og hrækt á hann og hefði hún fyrst ráðist á hann. Í lokin, þegar hann hefði haldið á barninu, hefðihann kýlt brotaþola einu sinni með krepptum hnefa. Einnig kom fram hjá honum að hann hefði þá nýlega dottið í það eftir bindindi. Fyrir dómi neitaði ákærði sök. Hann kvaðst ekki geta lýst atvikum en vita að þau hefðu ekki verið eins og lýst er í ákæru. Það hefði oftast verið brotaþoli sem réðst á hann með höggum, spörkum og klóri og þá hefði hann reynt að verjast með því að halda henni frá sér. Kvaðst hann einu sinni hafa kýlt brotaþola og einu sinni slegið hana ogtelja að það hefði ekki verið í sama tilvikinu og ekki í þessu tilviki.

157. Framburður ákærða fyrir dómi bar þess merki að hann myndi lítið eftir atvikum sem samræmist þeim framburði hans að hafa verið í mikilli neyslu á þessum tíma eins og annað sem fram er komið í málinu bendir einnig til. Hefur hann litlar sjálfstæðar lýsingar getað gef ið á atvikum en hann hefur neitað því að hafa slegið brotaþola eins og hann bar um hjá lögreglu og er framburður hans að því leyti ótrúverðugur.

158. Af þeim myndum sem liggja fyrir af áverkum brotaþola verður ráðið að á upphandlegg hennar hafi verið sár sem geti samrýmst því að vera stungufar vegna sprautu. Einnig liggur fyrir framburður þess læknis sem skoðaði brotaþola og taldi að um stungufar gæti verið að ræða. Þá taldi hann að brotaþoli hefði verið undir áhrifum og þá mögulega Oxycontins og hefði brotaþoli borið um að ákærði hefði sprautað hana með því lyfi. Í frumskýrslu lögreglu er bókað eftir föður brotaþola að hún hefði ekki verið í neyslu fíkniefna þegar atvik gerðust. Þá kom fram hjá honum að ákærði hefði haldið á sprautu þegar hann kom og brotaþoli bar um það hjá lögreglu að hafa verið á lyfjum vegna viðhaldsmeðferðar og áhrif sprautunnar hefðu því verið önnur en ella. Þrátt fyrir framangreint verður ekki talið að fram sé komin fullnægjandi sönnun þess að ákærði hafi sprautað brotaþola umrætt sinn og að það hafi verið gegn vilja brotaþola en um það liggja einungis fyrir orð brotaþola gegn orðum ákærða. Þá hefur ekki verið staðfest um hvaða efni eða lyf hafi verið að ræða og þaðan af síður magn lyfsins eða styrkleika eða hvaða hættu eða eftir atvikum tjón háttsemin gæti valdið brotaþola. Gegn neitun ákærða telst í ljósi framangreinds ósannað að ákærði hafi sprautað brotaþola umrætt sinn og um leið hótað því að drepa hana eins og í ákæru greinir.

159. Framburður brotaþola hefur verið stöðugur og trúverðugur um þau atriði sem máli skipta við úrlausn málsins. Eru þeir áverkar sem brotaþoli er talin hafa verið með samkvæmt ákæru í samræmi við vottorð vegna komu brotaþola á slysadeild í kjölfar atvika og vætti þess læknis sem það gaf út. Styðja þessi gögn framburð brotaþola utan þess að ekki verður af þeim staðfest að ákærði hafi sprautað brotaþola með Oxycontin án samþykkis hennar eins og að framan er rakið.

160. Þá fær framburður brotaþola að hluta stoð í framburði ákærða sem kannaðist fyrir dómi við að átök hefðu verið á milli þeirra en einnig lítur dómurinn til framburðar ákærða hjá lögreglu þar sem hann viðurkenndi að hafa slegið brotaþola. Þá verður litið til framburðar föður brotaþola sem bar um að hafa komið á vettvang eftir að brotaþoli sagði honum símleiðis að ákærði væri að ráðast á hana. Auk framangreinds liggur fyrir samkvæmt frumskýrslu að hann kom á vettvang á undan lögreglu og bar þá strax um að hafa séð að þau væru að rífast og slást og að hann hefði séð ákærða kýla brotaþola. Staðfesti hann þetta fyrir dómi. Staðfesti lögreglumaður nr. [14 ] að vitnið hefði borið á þennan hátt á vettvangi.

161. Framburður brotaþola fær einnig stuðning í framburði lögreglumanna nr. [ 4 ] og [14 ] um ástand brotaþola og aðstæður á vettvangi þegar þeir komu þangað. Þá liggur fyrir framburður vitnisins F um atvik þennan dag og má af honum ráða að mikil læti hefðu verið í íbúðinni og að hann hefði heyrt barn gráta. Einnig kom fram hjá honum að hann hefði litið inn í íbúð brotaþola frá svölum og hefði brotaþoli þá verið þar grátandi og hrædd og ákærði staðið yfir henni.

162. Með vísan til framangreinds telur dómurinn sannað að ákærði hafi veist að brotaþola eins og lýst er í ákæru, að öðru leyti en að framan greinir, ogverður hann sakfelldur í samræmi við það.

163. Ákærði er í 2.– 3. ákærulið ákærður fyrir líkamsárás [...] október 2021 og er atlögunni þar lýst í tveimur ákæruliðum en afleiðingar beggja árásanna eru raktar í 3. ákærulið. Er árásinni í 3. ákærulið lýst á sambærilegan hátt og 2. ákærulið en að auki er frekari atlögu lýst í 3. ákærulið. Samkvæmt framlögðu læknisvottorði reyndist brotaþoli vera með þá áverka eftir atvikið sem í ákæru greinir.

164. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu kom húná vettvang eftir að tilkynning hafði borist um mögulegt heimilisofbeldi, að mikið gengi á og að heyrst hefðu öskur í kvenmanni. Var fyrst rætt stuttlega við brotaþola á vettvangi í kjölfar ætlaðs brots og lýsti hún þá atvikum í meginatriðum. Síðan var tekin af henni skýrsla á vettvangi sama dag og liggur hún fyrir í upptöku í hljóði og mynd. Þá var skýrsla tekin af henni [...]o któber og liggur hún fyrir í hljóðupptöku. Er framburður brotaþola hjá lögreglu í samræmi við þær lýsingar sem fram koma í ákæru.

165. Fyrir dómi var framburður brotaþola brotakenndur á svipaðan hátt og hvað varðar 1. ákærulið. Hún sagði þetta tilvik hafa verið sérstaklega gróft og hún haldið að hún myndi ekki lifa þetta af. Staðfesti hún að atvik hefðu verið eins og lýst er í ákæru og vísaði um atvik nánar til framburðar hjá lögreglu. Hefði barnið verið nálægt og hefði ákærði hótað að kveikja í íbúðinni eftir að hafa drepið hana og drenginn. Verði hún alltaf hrædd þegar ákærði hóti henni þar sem hann standi við það sem hann segi í slíkum tilvikum. Hefði hún ástæðu til að trúa honum í ljósi sögunnar. Þá hefði ákærði reynt að ýta henni fram af svölunum en slíkt hefði hann reynt nokkrum sinnum og þá rifið hann hana út á svalir og reynt að henda henni niður. Í þessu tilviki hefði hún verið komin hálf yfir handriðið en einhvern veginn náð að halda sér í. Sagði brotaþoli að hún minnist þess einungis að ákærði hefði verið með hníf í því tilviki er greinir í 4. ákærulið.

166. Þegar skýrsla var tekin af ákærða hjá lögreglu sagði hann að brotaþoli hefði slegið hann og hann brugðist við með því að slá hana einu sinni með flötum lófa. Liggur fyrir upptaka af skýrslunni í hljóði og mynd. Fyrir dómi mundi hann ekki eftir því að tvö tilvik hefðu gerst sama dag. Þá kannaðist hann ekki við þessi atvik að öðru leyti en því að hafa hent síma brotaþola fram af svölunum og hindrað hana í að stökkva fram af þeim. Áður hefðu þau þó rifist og ofbeldi átt sér stað sem hefði snúist um það að hann hefði verið að halda henni frá sér en einnig hefðu verið sameiginleg átök. Neitaði hann því að hafa verið með hníf.

167. Þá verður ráðið af framburði vitnanna D, F, E og C, föður brotaþola, að ákærði hafi veist að brotaþola þennan dag. Þannig sagði brotaþoli E frá því sem var að gerast og faðir brotaþola fékk einnig upplýsingar um það og kom þess vegna á vettvang. Þá heyrðu vitnin D og F læti sem bentu til þess að ákærði væri að ráðast á brotaþola. Loks staðfestu brotaþoli og D þann framburð ákærða að hann hefði hent síma brotaþola niður af svölunum.

168. Framburður brotaþola hefur verið trúverðugur um þau atriði sem máli skipta við úrlausn málsins. Fyrir dómi var framburður hennar þó nokkuð takmarkaður en hún staðfesti t. d. þá lýsingu í ákæru að ákærði hafi slegið hana, sparkað í hana og dregið hana á hárinu án þess að geta lýst því nánar, en vísaði í framburð sinn hjá lögreglu. Sá framburður liggur fyrir í upptöku í hljóði og mynd. Fær hann stuðning í framburði framangreindra vitna og að einhverju leyti ákærða. Telst framburður hans þó ótrúverðugur hvað það varðar að hann hafi ekki veist að henni með höggum í ljósi framburðar hans hjá lögreglu og þeirra áverka sem brotaþoli reyndist vera með. Þá fær framburður brotaþola stoð í vottorði og vætti þess læknis sem skoðaði hana í kjölfar atvika og taldi í framburði sínum fyrir dómi að þeir áverkar sem brotaþoli reyndist vera með samræmdust frásögn hennar. Þá þykir framburður lögreglumanna sem komu á vettvang, nr. [1], [ 2 ], [ 3 ] og [ 5 ], og hittu brotaþola í kjölfar atvikanna styðja framburð hennar en þeir lýstu ástandi brotaþola og aðstæðum á vettvangi. Gögn þessi styðja þó ekki að um fleiri en eina atlögu hafi verið að ræða þennan dag eins og lýst er í ákæru. Í ljósi þess að lýst er sambærilegum verknaði í báðum tilvikum verða þeir áverkar sem brotaþoli reyndist vera með ekki taldir geta stutt það að ákærði hafi ráðist tvisvar á hana. Af gögnum verður ráðið að lögregla kom í kjölfar þeirra atvika er lýst er í 3. ákærulið. Samkvæmt þessu verður ákærði að njóta þess vafa sem er uppi um sekt hans hvað varðar þau atvik er greinir í 2. ákærulið og verður hann því sýknaður af þeim. Þá lýstu hvorki brotaþoli né ákærði því fyrir dómi að ákærði hefði verið með hníf í þessi tilviki en hnífur fannst þó á vettvangi. Með vísan til þessa verður að telja ósannað að ákærði hafi hótað brotaþola lífláti og ógnað henni með því að setja hníf upp að háls hennar. Ákærði hefur viðurkennt að hafa hent farsíma brotaþola niður af svölunum en einungis liggur fyrir framburður brotaþola gegn framburði ákærða um að ákærði hafi reynt að ýta henni fram af svölum íbúðarinnar og telst það ósannað. Samkvæmt framangreindu telst sannað að ákærði hafi að öðru leyti en að framan greinir veist að brotaþola eins og lýst er í 3. ákærulið og verður hann sakfelldur samkvæmt því.

169. Ákærði er í 4. ákærulið ákærður fyrir líkamsárás [...]j anúar 2022. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að hún hafi komið á staðinn vegna tilkynningar um yfirstandandi heimilis-ofbeldi. Enginn hefði svarað þegar dyrabjöllu var hringt en læti heyrst úr stigagangi. Þegar inn var komið hefði brotaþoli legið þar á gólfinu grátandi og kvaðst vera með verki í kvið og höfði eftir högg ákærða. Lýsti hún því að ákærði hefði ráðist á hana. Staðfestu lögreglumenn nr. [ 7 ] og [ 8 ], er komu á vettvang í kjölfar atvika, framangreint. Brotaþoli var flutt á slysadeild og var þar tekin af henni framburðarskýrsla og liggur fyrir hljóðupptaka af henni. Eru lýsingar brotaþola á atvikum hjá lögreglu í samræmi við þá verknaðarlýsingu sem fram kemur í ákæru. Samkvæmt framlögðu læknisvottorði reynd-ist brotaþoli vera með þá áverka eftir atvikið sem í ákæru greinir.

170. Fyrir dómi lýsti brotaþoli því að í þetta skipti hefði hún verið virkilega hrædd, hefði ákærði verið mjög reiður og hún talið að þetta væri búið fyrir sig. Hann hefði sett hníf upp að hálsi hennar og hótað að skera hana og ætlað að skera hana frá munnvikum og upp að eyrnasneplum beggja megin á andliti hennar. Hefði hann þá haldið hnífnum alveg upp að henni og það verið eina tilvikið þar sem hann hefði veriðmeð hníf. Sagði brotaþoli að hnífurinn hefði verið með rauðu skafti og hefði ákærði komið með hann. Þá voru lýsingar hennar á notkun ákærða á hníf mjög trúverðugar og tók á brotaþola að segja frá þessum atvikum. Sagði brotaþoli að ákærði hefði alltaf slegið hana vinstra megin eins og þarna og verður það einnig ráðið af þeim atvikum sem lýst er í 1. og 3. ákærulið og af dómi í sakamáli á hendur ákærða frá árinu 2022. Hún sagði að ákærði hefði dregið siginn á bað og þar hefði hann ítrekað sparkað í hana og hún lent á sturtubotninum. Þegar henni var kynnt verknaðarlýsing ákæru kvaðst hún muna eftir atvikum eins og þar er lýst.

171. Ákærði gaf skýrslu sama dag og var hún tekin upp í hljóðupptöku. Kvaðst hann hafa komið til brotaþola um nóttina og hún þá ráðist á hann og kýlt hann ítrekað víðs vegar í líkamann og hefði hann verið að verja sig. Liggja fyrir myndir sem teknar voru af ákærða í kjölfar atvikanna og má þar sjá rispur eða klór á andliti hans en nánari skýringar hafa ekki komið fram á tilurð þessara áverka en að hann hafi hlotið þá í átökum þeirra. Fyrir dómi kvaðst ákærði ekki kannast við þau atvik sem rakin eru í ákæru og aldrei hafa verið með hníf eða ógnað brotaþola með hníf. Hann muni illa eftir þessum atvikum og minnist þess ekki að brotaþoli hefði verið með þá áverka sem í ákæru greinir. Viti hann ekki hvort hann hafi slegið brotaþola í þessu tilviki, hún hafi skollið með höfuðið á sturtu-botninum eða að hann hafi hótað henni. Þrátt fyrir þetta misræmi í framburði ákærða verður hann ekki metinn ótrúverðugur á þeim grundvelli en ekkert er hins vegar fram komið sem sérstaklega styður hann.

172. Framburður brotaþola hefur verið trúverðugur um þau atriði sem máli skipta við úrlausn málsins. Fyrir dómi var framburður hennar þó nokkuð takmarkaður en hún staðfesti eins og að framan greinir að ákærði hefði hótað henni með hníf og sparkað í hana. Við rann-sókn málsins gaf brotaþoli skýra lýsingu á atvikum og sá framburður liggur fyrir í hljóð-upptöku. Fær hann að einhverju leyti stoð í framburði ákærða hjá lögreglu um að þeim hefði lent saman, aðstæðum á vettvangi eins og þær birtast í skýrslum lögreglu og vætti lögreglumanna og líðan brotaþola eins og hún blasti við lögreglumönnum. Á vettvangi mátti, samkvæmt framangreindu, sjá óreiðu sem samræmist því að átök hefðu átt sér stað í íbúðinni og hefði t. d. dyrasími ekki verið á sínum stað. Þá fundust eyrnalokkar, sem brotaþoli hafði verið með samkvæmt því sem haft er eftir henni í frumskýrslu, hvor á sínum staðnum í íbúðinni, annar í baðherbergi og hinn í forstofu. Samkvæmt máls-gögnum var ákærði með hníf með rauðu skafti á vettvangi og framvísaði hann hnífnum við lögreglu og er hann meðal haldlagðra gagna í málinu.

173. Þá fær framburður brotaþola stoð í framburði föður hennar sem sagði brotaþola hafa hringt í hann, hann þá heyrt að eitthvað gekk á og brotaþoli sagt honum hágrátandi að ákærði hefði verið að sparka í hana og kýla hana. Loks fær hann stoð í vottorði og vætti þess læknis sem skoðaði brotaþola í kjölfar atvika og taldi í framburði sínum fyrir dómi að þeir áverkar sem brotaþoli reyndist vera með samræmdust frásögn hennar.

174. Í ljósi framangreinds verður við úrlausn um sekt ákærða byggt á trúverðugum framburði brotaþola gegn neitun ákærða. Samkvæmt framangreindu telst sannað að ákærði hafi veist að brotaþola eins og lýst er í 4. ákærulið og verður hann sakfelldur samkvæmt því.

175. Ákærði er í 5. ákærulið ákærður fyrir hótun. Ákærði hefur viðurkennt þá háttsemi sem lýst er í þessum ákærulið en telur háttsemina ekki hafa verið saknæma og neitar því sök. Er brotið talið hafa átt sér stað [...] febrúar 2022 en brot það sem greinir í 12. ákærulið þann [...]f ebrúar er varðar m. a. meinta hótun gegn brotaþola B. Verður af málsgögnum og framburði brotaþolanna B og A ráðið að ákærði var á þessu tíma ósáttur við samskipti þeirra en fram er komið að A hefði sagt B frá meintu ofbeldi ákærða. Þá hefur ákærði viðurkennt að hafa í þeim samskiptum við B sem greinir í 12. ákærulið sagt að hann hefði hótað brotaþola.

176. Samkvæmt 233. gr. almennra hegningarlaga varðar það sektum eða fangelsi allt að tveimur árum að hafa í frammi hótun um að fremja refsiverðan verknað og hótunin er til þess fallin að vekja hjá öðrum manni ótta um líf, heilbrigði eða velferð sína eða annarra.

177. Ákærði byggir vörn sína á því að refsiskilyrðum sé ekki fullnægt hvað varðar 5. ákærulið þar sem orðin hefðu verið látin falla í rifrildi og engin meining verið að baki þeim. Fram er komið hjá brotaþola að hún hefði óttast ákærða þegar hann var í neyslu, auk þess sem hún hefur ítrekað sakað ákærða um ofbeldi. Þá verður ráðið af framburði þeirra lögreglu-manna sem komu á vettvang að brotaþoli tók orð ákærða alvarlega og fór m. a. vegna þeirra af heimili sínu. Hafði brotaþoli fulla ástæðu til að taka orð ákærða alvarlega og ber framburður hennar hjá lögreglu og fyrir dómi með sér að svo hafi verið þannig að hún hafi óttast um líf sitt heilbrigði og velferð og verður ákærði sakfelldur fyrir hótun.

178. Að öllu þessu virtu telur dómurinn nægilega sannað, sbr. 108. og 109. gr. laga um með-ferð sakamála, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í 1., 3., 4. og 5. ákærulið að teknu tilliti til þess sem að framan er rakið. Teljast brot ákærða vera endur-tekin og er háttsemi hans rétt heimfærð undir 1. mgr. 218. gr. b í almennum hegningar-lögum.

179. Ákærði er í 6., 7., 13., 14. og 15. ákærulið ákærður fyrir brot gegn nálgunarbanni. Annars vegar brot sem talin eru hafa verið framin [...] júlí og [...] október 2021 og hins vegar [...] apríl, [...] maí og [...] júní 2022. Fyrir liggja ákvarðanir lögreglustjóra, dags. [...]j úlí 2021, um nálgunarbann á hendur ákærða gagnvart brotaþola sem birt var fyrir ákærða degi síðar og dags. [...] febrúar 2022 sem einnig birt var fyrir ákærða degi síðar. Tóku ákvarðanirnar báðar gildi við birtingu og giltu í sex mánuði. Eru engin gögn fram komin sem benda til þess að þessar ákvarðanir hafi verið felldar út gildi og telst því hafa verið í gildi nálgunarbann gagnvart ákærða eins og í ákæru greinir þegar þessi atvik áttu sér stað.

180. Samkvæmt 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga varðar það sektum eða fangelsi allt að einu ári ef maður brýtur gegn nálgunarbanni samkvæmt lögum um nálgunarbann og brottvísun af heimili. Nú er brot ítrekað eða stórfellt og getur refsing þá orðið fangelsi allt að tveimur árum.

181. Ákærði hefur viðurkennt að hafa verið á vettvangi í öllum framangreindum tilvikum nema því er greinir í 14. ákærulið. Hann byggir sýknukröfu sína á því að honum hafi verið refsilaust að vera á vettvangi þar sem hann hefði verið þar að beiðni brotaþola A-x-ef hafi vettvangur verið sameiginlegt heimili þeirra. Þá byggir hann á því að hann hefði talið að þegar væri búið að fella niður nálgunarbannið, að beiðni brotaþola. Fá framangreindar varnir ákærða litla stoð í framburði brotaþola fyrir dómi en bar hún um að hafa m. a. tekið ákærða inn á heimili sitt vegna meðvirkni og til að stöðva það ónæði sem var af honum fyrir nágranna.

182. Er ótvírætt að í gildi var nálgunarbann þegar öll atvikin áttu sér stað, eins og að framan er rakið. Þá er staðfest með framburði lögreglumanna nr. [11 ] og [13 ] sem komu á vettvang í því tilviki er greinir í 14. ákærulið að ákærði var þá á heimili brotaþola. Bann sem þetta byggir almennt á kröfu þess sem verið er að vernda en bannið er engu að síður lagt á af lögreglustjóra að uppfylltum tilteknum skilyrðum. Einnig er þó í 3. m gr. 3. g r. laga um nálgunarbann nr. 85/2011 gert ráð fyrir því að lögreglustjóri geti haft frumkvæði að því að skoða hvort skilyrði nálgunarbanns séu uppfyllt. Fyrir liggur að ákærða hafði í báðum tilvikum verið birt bannið. Getur sú afstaða þess sem vernda skal með banni að fella bannið niður, væri hún sönnuð, ekki leitt til þess að ákærða hafi verið refsilaust að brjóta gegn því á meðan það er enn í gildi. Né heldur verður talið að ákærði hafi mátt ætla að svo væri eða hann haft nokkrar forsendur til þess. Þá er gert ráð fyrir tiltekinni málsmeðferð í 11. gr. laganna séu forsendur fyrir því að fella bann úr gildi sem ekki fór fram. Með vísan til framangreinds verður ákærði sakfelldur í samræmi við ákæru og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæða.

183. Ákærði er í 8. og 11. ákærulið ákærður fyrir umferðarlagabrot. Hann hefur viðurkennt að hafa ekið án gildra ökuréttinda í báðum þessum tilvikum en neitar að hafa ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna og lyfja. Byggir ákærði sýknukröfu sína á því að þau efni sem mældust í blóði hans hafi stafað frá þeim lyfjum sem hann tæki inn og hann hefði fengið ávísað frá lækni. Þá byggir hann á því að hann hefði þrátt fyrir að ávana- og fíkniefni og lyf hefðu mælst í blóði hans verið hæfur til að aka.

184. Er atvikum lýst í frumskýrslum lögreglu og staðfestu þeir lögreglumenn sem komu á vettvang það sem þar kemur fram. Þá liggja fyrir gögn sem staðfesta að blóðsýni voru í báðum tilvikum tekin úr ákærða. Með framburði lögreglumannanna, m. a. um þau ein-kenni sem ákærði sýndi, telur dómurinn sannað að ákærði hafi ekið bifreiðinni eins og greinir í þessum ákæruliðum. Þá kemur fram í frumskýrslum lögreglu að ákærði hafi aldrei öðlast ökuréttindi og ákærði hefur viðurkennt það.

185. Samkvæmt 1. mgr. 50. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 má enginn stjórna eða reyna að stjórna vélknúnu ökutæki ef hann er undir áhrifum ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim eða ef hann telst óhæfur til að stjórna ökutæki vegna neyslu lyfja, sbr. 6. mgr. 48. gr. Þá segir í 2. mgr. lagaákvæðisins að mælist ávana- og fíkniefni eða lyf samkvæmt 1. mgr., sbr. 6. mgr. 48. gr., í blóði ökumanns teljist hann vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna eða lyfja og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega.

186. Í frumskýrslu lögreglu vegna þeirra atvika er greinir í 8. ákærulið kemur fram að ákærði hafi gefið þvagsýni sem hafi gefið jákvæða niðurstöðu á TRA, OXY, OPI, MPD, MET, MDMA, COC, BZO, BUP og AMP og vegna 11. ákæruliðar AMP, COC, BZO og BUP. Er ekkert fram komið sem bendir til þess að ákærði hafi, þegar lögregla hafði afskipti af honum, nefnt að þau efni sem kynnu að mælast í blóði hans væru vegna lyfja sem hann fengi uppáskrifuð frá lækni.

187. Samkvæmt 8. mgr. 101. gr. umferðarlaga skal ökumaður ekki beittur viðurlögum, m. a. vegna aksturs undir áhrifum ávana- og fíkniefna eða lyfja, ef hann hefur meðferðis við stjórn ökutækis vottorð læknis er sýni fram á að hann sé haldinn tilteknum sjúkdómi eða ástandi og þurfi af þeim orsökum að neyta þeirra efna sem í blóði hans mælast og hann sýni fram á að hann hafi fengið útgefið lyfjaskírteini frá Sjúkratryggingum Íslands, sbr. lög um sjúkratryggingar, vegna neyslu þeirra efna sem í blóði hans mælast og sýnt er fram á, með mati læknis að undangenginni læknisskoðun sem fram fer að beiðni lögreglu í framhaldi af stöðvun ökutækis, að hann hafi verið hæfur til að stjórna ökutækinu örugg-lega. Tekið skuli fram í vottorði læknis samkvæmt framangreindu að sjúklingurinn sé þrátt fyrir sjúkdóm sinn og lyfjainntöku fullkomlega fær um að stjórna ökutækinu örugglega.

188. Óumdeilt er að blóðsýni var tekið úr ákærða í báðum þessum tilvikum þegar hann var handtekinn. Staðfestu starfsmenn rannsóknastofunnar framangreindar matsgerðir og viðbótarmatsgerðir vegna rannsókna á þessum blóðsýnum og handhverfugreininga og þar með að í blóði ákærða hefðu mælst þau ávana- og fíkniefni og lyf sem í ákæru greinir. Ákærði lagði fram útprentun af heilsuvera. is yfir lyfjaávísanir. Þar kemur m. a. fram að ákærði átti samkvæmt lyfjaávísun að taka daglega [...]af E-x-x A-x-x á þeim tíma sem atvik gerðust. Samkvæmt framangreindum framburði skýri það ekki allt það amfetamín sem mældist í blóði ákærða.

189. Samkvæmt dómafordæmum, t. d. dómi Hæstaréttar í máli nr. 254/2008, sem kveðinn var upp 19. júní 2008, breytir huglægt mat ákærða á því hvort hann sé í reynd undir áhrifum engu. Þágildandi lög höfðu sambærilegt orðalag og nú er í umferðarlögum nr. 77/2019 hvað það varðar að mælist ávana- og fíkniefni í blóði ökumanns telst hann óhæfur til að stjórna ökutæki. Loks liggur fyrir að ákærði var sviptur ökuréttindum þegar atvik gerðust og hefur ákærði viðurkennt að hafa ekið sviptur ökurétti í báðum þessum tilvikum.

190. Ákærði framvísaði í hvorugu tilvikanna vottorði læknis um að hann væri haldinn tilteknum sjúkdómi eða ástandi og þyrfti af þeim sökum að neyta þeirra efna sem kynnu að mælast í blóði hans, sem var forsenda þess að unnt væri að koma við læknisskoðun þar sem fram færi mat á því hvort ákærði væri fær um að stjórna viðkomandi ökutæki örugglega. Eru engar skýringar eða gögn fram komin sem leyst geta ákærða undan ábyrgð á grundvelli 8. mgr. 101. gr. umferðarlaga. Verður ákærði því sakfelldur fyrir að hafa ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna og slævandi lyfja eins og rakið er í 8. og 11. ákærulið, auk aksturs án gildra ökuréttinda.

191. Ákærði er í 9. ákærulið ákærður fyrir brot gegn lögreglulögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Ákærði neitar sök. Bar hann um það fyrir dómi að hafa stoppað um leið og hann heyrði fyrirmæli lögreglumannanna. Þá byggir ákærði á því að hann hafi fengið ávísað þeim lyfjum sem greinir í ákæru og er það í samræmi við framburð hans við rannsókn málsins.

192. Af rannsóknargögnum verður ekki skýrt ráðið að rannsókn lögreglu hefði beinst að broti gegn lögreglulögum í aðdraganda handtöku hans eins og ráðið verður af ákæru en þar er vísað til atvika er ákærði hljóp undan lögreglu. Annar þeirra lögreglumanna sem höfðu afskipti af ákærða umrætt sinn sagði fyrir dómi að þeir hefðu ekki kallað eftir ákærða og sagt honum að stöðva en hinn kvaðst ekki muna það. Þá töldu þeir að þau fyrirmæli sem ákærði varekki talinn hafa hlýtt fremur varða það aðhannk æmiekki aftur að húsnæðinu í Y en að ákærði hefði ekki hlýtt því að stöðva og hlaupið undan þeim. Verður ákærði að njóta þess vafa sem uppi er um atvik. Gegn neitun ákærða verður sakfelling ekki byggð á framburði framangreindra lögreglumanna eins og atvikum er háttað.

193. Af útprentun af heilsuvera. is sem ákærði lagði fram verður ráðið að hann hafði skömmu áður en atvik gerðust fengið ávísað lyfjunum Gabapentin Mylan og Sobril í töfluformi. Þá verður ráðið af vottorði [...], sem ákærði lagði fram, að hann hafi á þessum tíma verið í viðhaldsmeðferð með lyfinu Suboxone. Telst því sannað að ákærði hafi fengið ávísað þeim lyfjum sem hann var með í vörslum sínum umrætt sinn.

194. Í ljósi framangreinds verður ákærði sýknaður af þeirri háttsemi sem greinir í 9. ákærulið.

195. Ákærði hefur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í 10. ákærulið.

Játning ákærða á því broti fær fulla stoð í gögnum málsins. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæða.

196. Ákærði er í 12. ákærulið ákærður fyrir hótun og vopnalagabrot. Ákærði neitar sök hvað varðar hótanir en viðurkennir sök hvað varðar vopnalagabrot að því er varðar loftbyssu en neitar hvað varðar öxi. Við rannsókn málsins kvaðst ákærði ekki muna eftir því að hafa haldið á öxinni á þennan hátt en hafa vakið brotaþola B og þá verið reiður og sags tætla að drepa A. Hafi hann haldið á öxinni á þennan hátt hefði það ekki verið til að valda skaða.

197. Samkvæmt málsgögnum dvaldi ákærði á þessum tíma á heimili brotaþola. Í kjölfar m. a. meints hótunarbrots fundust á heimili brotaþola sú loftbyssa og öxi sem greinir í ákæru og liggja fyrir ljósmyndir af þessum munum. Er það í samræmi við framburð brotaþola fyrir dómi sem sagði ákærða hafa komið með þessa muni inn á heimilið. Samræmist það einnig framburði ákærða fyrir dómi.

198. Haft er eftir brotaþola í frumskýrslu lögreglu að hún hefði vaknað við það að ákærði hefði staðið yfir henni með öxina reista á lofti og verið ógnandi. Hefði hún upplifað hræðslu við þetta en ákærði sagt henni að hann myndi ekki gera henni mein heldur væri tilbúinn til að gera barnsmóður sinni, A, mein. Kvaðst brotaþoli hafa yfirgefið heimili sitt seinna um nóttina þegar ákærði var sofnaður þar sem hún hefði verið hrædd. Fyrir dómi sagði brotaþoli að hún hefði verið sofandi og vaknað og ákærði þá staðið yfir henni með öxi og hún orðið mjög hrædd. Hann hefði sagt að hann ætlaði að ganga frá henni og verið í mjög annarlegu ástandi.

199. Framburður brotaþola um atvik hefur verið skýr og stöðugur. Af honum verður ótvírætt ráðið að háttsemi ákærða olli henni ótta og fór hún út af heimilinu vegna háttsemi ákærða. Ákærði kannaðist við að hafa vakið brotaþola umrætt sinn en framburður hans hefur hins vegar verið óljós um það hvort og þá hvernig hann hafi haldið á öxinni. Jafnframt kom fram hjá honum að hann hefði verið reiður og að samskipti milli A og B hefðu valdið því. Fær framburður brotaþola ákveðna stoð í framburði ákærða hvað það varðar að ákærði hafi staðið yfir henni og þá verið reiður. Ekki hefur hins vegar komið skýrt fram hjá brotaþola að ákærði hafi haldið öxinni yfir höfði hennar eins og í ákæru greinir. Í ljósi framangreinds telur dómurinn engu að síður sannað að ákærði hafi haldið öxinni á lofti fyrir framan hana og með þeirri háttsemi hótað brotaþola og þá valdið henni ótta um líf sitt heilbrigði og velferð. Er háttsemin rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

200. Er í ákæru sérstaklega rakið að ákærði hafi haft öxina meðferðis en ekki að öðru leyti lýst vopnalagabroti vegna meðferðar hennar eða vísað til lagaákvæða hvað það varðar. Verður ákærði því sýknaður af broti gegn vopnalögum hvað varðar öxi en sakfelldur hvað varðar skotvopnið í samræmi við játningu hans, framburð brotaþola og með vísan til þess að vopnið fannst á heimili brotaþola þar sem ákærði dvaldi. Er sú háttsemi rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

V 201. Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dags. 2. desember 2022, var ákærði [...]2012 dæmdur í sexmánaða fangelsi fyrir tilraun til ráns. Þá gekkst ákærði níu sinnum á árunum 2013– 2015 undir greiðslu sektar með sektargerð lögreglustjóra vegna brota gegn lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974. Þá var ákærði með dómi [...]2017 dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 259. gr. og 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og jafnframt sviptur ökurétti í 18 mánuði. Vegna rofs á skilyrðum samfélagsþjónustu var ákærða gert að afplána dæmda refsingu og lauk hann afplánun [...]2020. Loks var ákærði með dómi héraðsdóms [...] 2022 dæmdur í tíu mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. b, 232. gr. og 244. gr. almennra hegningarlaga. Brot þau sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir framdi hann áður en framangreindur skilorðsdómur var kveðinn upp. Ber því að dæma honum hegningarauka, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga.

202. Við ákvörðun refsingar ákærða verður til refsiþyngingar sérstaklega litið til 1., 3., 6. og 7. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, en árásir ákærða voru ítrekaðar og beindust að A, barnsmóður og fyrrverandi sambýliskonu hans, og ollu henni töluverðu líkamstjóni og mikilli vanlíðan. Þá verður horft til þess að ákærði notfærði sér þá erfiðu stöðu sem brotaþoli var í sem einstætt foreldri að glíma við erfiðar aðstæður, m. a. vegna [...], og veittist að henni í návist barns þeirra. Einnig er litið til þess að af málsgögnum verður ráðið að á því tímabili sem ákæra tekur til var viðvarandi ógnarástand á heimili brotaþola A vegna háttsemi ákærða og þá m. a. vegna brota hans gegn nálgunarbanni. Með vísan til atvika eru ekki forsendur til að líta til 3. mgr. 218. gr. c í almennum hegningarlögum við ákvörðun refsingar. Loks er horft til þess akstur ákærða undir áhrifum ávana- og fíkniefna er nú ítrekaður í fyrsta sinn.

203. Er langt um liðið síðan brotin voru framin og ákærða að litlu leyti um að kenna þann drátt sem orðið hefur á meðferð málsins. Eins og að framan er rakið framdi ákærði brot þau sem hannhefur nú verið sakfelldur fyrir áður en framangreindur skilorðsdómur var kveðinn upp. Ber samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga að taka upp dóminn og dæma ákærða hegningarauka er samsvari þeirri þyngingu refsingarinnar er kynni að hafa orðið hefði verið dæmt um öll brotin í fyrra málinu, sbr. 77. og 78. gr. sömu laga. Með hliðsjón af framangreindu og sakarefni þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 2 4 mánuði en frestaðs kal fullnustu 2 1 mánaða af dæmdri refsingu og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

204. Þá er ákærði, með vísan til lagaákvæða er greinir í ákæru, sviptur ökurétti í fjögur ár og sex mánuði frá uppkvaðningu dómsins að telja.

205. Ákærði samþykkir upptökukröfur að öðru leyti en hvað varðar uppáskrifuð lyf. Í ljósi þess, niðurstöðu málsins og með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru er fallist á upptökukröfur að undanskildum tíu töflum af Gabapentin Mylan töflum, níu töflum af Sobril og þremur töflum af Suboxone.

206. Í ákæru er getið um þrjár bótakröfur brotaþola. Krefst brotaþoli þar miskabóta að fjárhæð 1.000.000 króna vegna 1. ákæruliðar og 800.000 krónur vegna annars vegar 2. og 3. ákæruliðar og hins vegar 4. ákæruliðar. Gerir hún í öllum tilvikum kröfu um vexti og dráttarvexti eins og nánar greinir í ákæru. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir alvarleg brot gagnvart brotaþola, utan þess sem greinir í 2. ákærulið, og verður ákærða því ekki gert að greiða bætur vegna þeirrar háttsemi. Er háttsemi ákærða til þess fallin að valda brotaþola miska og hefur ákærði með henni bakað sér bótaábyrgð á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Auk þess sem litið er til dómafordæma og sakarefnis er einnig við ákvörðun bóta horft til þeirra nánu tengsla sem ákærði og brotaþoli voru í og við-kvæmrar stöðu brotaþola. Þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin, með hliðsjón af atvikum og dómafordæmum, alls 1.500.000 krónur sem sundurliðast þannig að brotaþola verða dæmdar bætur að fjárhæð 500.000 krónur vegna hvers þessara þriggja ákæruliða, auk vaxta og dráttarvaxta eins og nánar greinir í dómsorði. Er upphafstími dráttarvaxta við það miðaður að ákærða voru birtar bótakröfurnar ásamt fyrirkalli 16. febrúar 2023.

207. Ákærði greiði 2/3 hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef lögmanns, sem alls eru ákveðin 2.500.000 krónur, og alla þóknun skipaðs réttar-gæslumanns brotaþola, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, 1.200.000 krónur, oghefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts og vinnu lögmannanna á rannsóknarstigi. Þá greiði ákærði 490.439 krónur í annan sakarkostnað í samræmi við framlagt yfirlit ákæru-valdsins.

208. Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

209. S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

210. Við uppkvaðningu dómsins er gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga um meðferð sakamála.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 2 4 mánuði, en frestað skal fullnustu 2 1 mánaða af dæmdri refsingu og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í fjögur ár og sex mánuði frá uppkvaðningu dómsins að telja.

Gerð eru upptæk 9,1 gaf maríhúana- kannabis, hnífur, loftbyssa og öxi .

Ákærði greiði A 1.500.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af 500.000 krónum frá [...] júlí 2021 til [...]o któber 2021, frá þeim degi af 1.000.000 króna til [...]j anúar 2022, en frá þeim degi af 1.500.000 krónum til 16. mars 2023 með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 2/3 hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef lögmanns, sem alls eru ákveðin 2.500.000 krónur, og alla þóknun réttar-gæslumanns brotaþola, A, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, 1.200.000 krónur, og 490.439 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign)