S-1107/2009

Ár 2010, fimmtudaginn 14. janúar, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 1107/2009: Ákæruvaldið (G-kk-nf M-kk-nf) gegn H-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf (H-kk-nf I-kk-nf hrl.) og A (J-kk-nf E-kk-nf hdl.) sem tekið var til dóms hinn 21. desember sl. að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 13. október sl. á hendur ákærðu, H-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Garðsstöðum 62, Reykjavík, og A, kt. 000000-0000, B, Hafnarfirði, „fyrir eftirgreind auðgunarbrot framin í Reykjavík á árinu 2008:

I. Á hendur ákærða H-kk-þgf E-kk-þgf:

1.

Fyrir skilasvik með því að hafa, í janúar 2008, selt meðákærða A bifreiðina KV-989, verðmetna á 2.000.000 kr., til niðurrifs í varahluti í skiptum fyrir aðra bifreið þrátt fyrir að á bifreiðinni hvíldi veð að höfuðstóli 2.918.017 kr. fyrir láni, sem ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf tók hjá Tryggingamiðstöðinni hf. þann 3. september 2007 og var í vanskilum.

Telst þetta varða við 2. tl. 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2.

Þjófnað með því að hafa, þann 31. október 2008, stolið peningaveski í verslun 10-11, Langarima 21 og í framhaldi af því stolið 500 kr., sem ákærði tók út úr hraðbanka með debetkorti eiganda veskisins.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga.

II. Á hendur ákærða A fyrir hlutdeild í skilasvikum meðákærða H-kk-ef A-kk-ef samkvæmt ákærulið I.1 með því að hafa í janúar 2008 keypt bifreiðina KV-989 af H-kk-þgf E-kk-þgf í skiptum fyrir aðra bifreið og rifið hana sundur í varahluti þrátt fyrir fulla vitneskju um veðlánið, sem hvíldi á bifreiðinni.

Telst þetta varða við 2. tl. 1. mgr. 250. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Málavextir

I.

Fyrir liggur að ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf keypti haustið 2007 bílinn KV-989, allstóran amerískan hálfkassabíl af Ford-gerð. Á bílnum hvíldi tæplega þriggja milljóna króna veðskuld við Tryggingamiðstöðina hf. Ákærði tók þá á sig að greiða þessa skuld með sérstakri yfirlýsingu en skuld hans við félagið fór þegar í vanskil án þess að ákærði greiddi nokkuð inn á hana. Næst er til þess að taka að ákærði kom á lögreglustöðina í Hafnarfirði 23. janúar 2008 og kærði það fyrir lögreglunni í skýrslu, sem hann undirritaði, að bíl þessum hefði verið stolið af bílastæði við Flatahraun í Hafnarfirði. Meðan ákærði var að gefa skýrsluna hjá lögreglu gaf sig þar fram bróðir hans, R-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, og sagði frá því í annarri skýrslu, sem hann undirritaði, að ákærði A hefði tekið bílinn að ófrjálsu og farið með á verkstæði bróður síns í Kópavogi þar sem hann hefði hlutað hann í sundur. Hefði maður að nafni Á-kk-nf H-kk-nf sagt sér þetta. Kvaðst hann þá hafa leitað að bílnum og A en sagði A hafa forðað sér þegar hann sá sig koma.

Umræddur bíll fannst svo 30. sama mánaðar á verkstæði A í T í Hafnarfirði, nema vélin og vöruskúffan og hafði bíllinn þá verið rifinn í marga parta. Í skýrslu H-kk-ef G-kk-ef rannsóknarlögreglumanns þennan dag er það haft eftir A, sem var staddur á verkstæðinu þegar lögreglan kom þar, að hann hefði keypt bílinn af kunningja sínum, ákærða H-kk-þgf E-kk-þgf. Þá segir þar að A hafi framvísað bíllyklunum og skráningarskírteini bílsins og eins segir þar að málmplata með framleiðslunúmeri hefði fundist þarna áverkstæðinu og hafði hún þá verið fjarlægð af bílgrindinni. Var ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf samdægurs tekinn til yfirheyrslu hjá lögreglunni. Neitaði hann því þá að hafa tilkynnt um að bílnum hefði verið stolið til þess að komast undan því að þurfa að borga af skuldinni. Hann sneri svo við blaðinu og sagðist hafa sett kæruna fram til þess að koma því til leiðar að lánið félli á R-kk-þf bróður hans, sem var sjálfskuldarmaður að því. Ástæðan væri sú að hann hefði unnið verk fyrir R-kk-þf en ekki fengið greitt fyrir það hjá honum. Hann sagðist hafa vitað að A hefði tekið bílinn á Flatahrauni á tímabilinu 7. – 9. janúar, en hann hefði vantað varahluti í bíl sem hann væri að gera upp. Hann hefði svo frétt það hjá bróður sínum að bíllinn væri horfinn og hefði hann þá hringt í A og spurt hvort hann væri með bílinn. Hafi þetta verið 15. (sic) janúar og eftir að hann kærði til lögreglu að bílnum hefði verið stolið (sem var 23. janúar). Hefði A sagst vera með bílinn og að hann vantaði húsið af honum. Þá sagði ákærði að þeir A hefðu áður rætt um það að fara í bílakaup og að ákærði fengi Lexus-bíl A í staðinn fyrir þennan Ford-bíl og að hann myndi flytja veðið af Fordinum yfir á Lexusinn. Ekki hefði þetta þó verið frágengið og hefði A tekið Fordinn án þess að ræða um það sérstaklega áður. Ekki vissi hann hvernig hann fór að því þar eð einungis einn lykill væri til að honum.

Ákærði var yfirheyrður að nýju 13. mars 2008. Þá skýrði hann frá því að þeir meðákærði hefðu gert með sér munnlegt samkomulag í janúarbyrjun um það að meðákærði fengi bílinn til þess að nota í varahluti, sem hann vanhagaði um, og í staðinn fengi ákærði Lexusinn. Hann kvað A hafa vitað um veðið sem hvíldi á Ford-bílnum og kvaðst hann hafa ætlað að færa veðið yfir á Lexus-bílinn. Hann hafi svo frétt það 15. janúar að Fordinn væri horfinn og hefði hann þá leitað að meðákærða en ekki fundið hann á þeim stöðum sem hann leitaði á og meðákærði hefði heldur ekki svarað í síma. Hefði hann farið á verkstæðið hans og séð glitta í hvítan bíl þar fyrir innan og grunað að það væri umræddur Ford-bíll. Það hafi svo verið 23. janúar að hann leitaði til lögreglunnar en hann hefði ekki viljað segja frá þessum grun sínum þar eð hann vildi ekki fullyrða neitt það sem hann vissi ekki fyrir víst. Þegar gengið var á hann sagði hann ástæðuna fyrir því að hann hefði ekki sagt frá þessum grun hafa verið þá að bróðir hans hefði komið og gefið skýrslu. Hann sagði að þeir bræður hefðu komið til skýrslugjafarinnar hvor í sínu lagi, en þeir hefðu mælt sér mót á lögreglustöðinni.

Bróðir ákærða H-kk-ef A-kk-ef, R-kk-nf M-kk-nf, var yfirheyrður 10. mars 2008. Kvað hann bróður sinn hafa unnið fyrir sig byggingarvinnu og einnig skipt um vél í bíl fyrir sig og kvaðst hann hafa skuldað honum fyrir þá vinnu. Annars sagðist hann hafa látið ákærða vinna fyrir sig upp í skuldir sem ákærði hefði komið sér í en látið falla á hann.

A var einnig yfirheyrður 30. janúar. Hann neitaði því að hafa stolið Ford-bílnum og kvaðst hafa keypt hann af H-kk-þgf E-kk-þgf en þeir hefðu ekki komið því í verk að gera sölutilkynningu. Hefði H-kk-nf Ö-kk-nf beðið sig að rífa bílinn í varahluti og sagt að skuld hvíldi á bílnum, en að hann myndi aflétta henni. Hefði meðákærði afhent sér bíllyklana fyrir um mánuði og kveðst hann hafa sótt bílinn í janúarbyrjun og farið með hann á verkstæði sitt í T. Séu bílhlutarnir þar að undanskilinni vél og skúffu, sem væru hjá Á-kk-þgf H-kk-þgf. Segir hann það rangt að hann hafi farið með bílinn á verkstæði í Kópavogi. Hann kveðst ekki hafa vitað betur en að allt væri löglegt í sambandi við bíl þennan.

A var yfirheyrður að nýju 10. mars 2008. Þá skýrði hann frá því að þeir H-kk-nf Ö-kk-nf hefðu sammælst um viðskiptin í desember 2007 og að H-kk-nf Ö-kk-nf fengi Dodge-bíl frá sér í staðinn fyrir Fordinn. Hefði hann margsinnis gengið eftir því við H-kk-þf Ö-kk-þf hvort hann væri búinn að aflétta skuldinni og tala við bróður sinn um það, en ákærði kveðst hafa vitað að hann væri einnig ábyrgur fyrir henni. Hann kvað þá bræður alltaf hafa vitað hvar bíllinn væri niður kominn.

Verður nú gerð grein fyrir því sem fram hefur komið í aðalmeðferð málsins.

Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf neitar sök. Segir hann A hafa stolið Ford-bílnum af sér. Hann kveðst upphaflega hafa hringt í A og spurt hvort hann hefði áhuga á þessum bíl en hann sagst vilja hugsa málið og hafi ekki verið rætt um þetta frekar. Sé ekki rétt að þeir skiptu á Dodge-bílnum og Fordinum. Kveðst hann hafa fengið þann bíl frá meðákærða upp í vinnulaun fyrir tiltektir fyrir utan verkstæðið og annað um jólaleytið, þar á meðal að setja vél í Dodge-bíl. Hann segir A hafa vitað af láninu sem hvíldi á Fordinum en hann kveðst ekki muna eftir því að hafa sagt honum að búið væri að aflétta veðinu. Hann kveðst hafa komið aftur á verkstæðið og skilað suðuvél sem hann fékk að láni og kveðst hann hafa farið strax eftir það. Hann kannast við að hafa séð þarna sams konar bíl og hann átti. Kveðst hann ekki hafa gruflað neitt út í þetta, enda hafi hann saknað bílsins kvöldið áður. Hafi hann ekki trúað því að bíllinn hans gæti verið kominn í þetta ástand á svo stuttum tíma, en hann hafi verið nánast alveg sundurrifinn. Undir hann er borið það sem haft er eftir honum í þessa heimsókn á verkstæðið í skýrslu hjá lögreglu 10. mars 2008 og segir hann það vera rétt eftir sér haft. Hann kannast ekki við að A hafi unnið neitt fyrir hann á verkstæðinu um jólaleytið, nema þá til þess að hann gæti komið Dodge-bílnum þar inn. Ákærði segist aldrei hafa sagt A að lán hvíldi á Ford-bílnum enda ekki rætt annað við hann um bílinn en í þessu eina símtali þegar hann bauð honum bílinn til kaups. Um það sem haft er eftir honum í skýrslu hjá lögreglu 30. janúar að hann hafi ætlað að láta lánið falla á R-kk-þf bróður sinn sem skuldað hafi honum fyrir unnið verk og að hann hafi vitað að A hefði tekið bílinn á Flatahrauni. Ákærði gefur ekki mikið út á þetta en helst er að skilja að þetta tengist eldri viðskiptum.

A, sem kveðst reka bílapartasölu, hefur sagt að þetta mál orðið til af því að Á-kk-nf H-kk-nf, sameiginlegur kunningi ákærðu beggja, hefði ráðlagt H-kk-þgf E-kk-þgf að losa sig við bílinn, t.d. með því að selja meðákærða hann. Hann segir H-kk-þf Ö-kk-þf hafa komið til sín og viljað skipta við sig á þessum bíl og öðrum bíl af Dodge-gerð. Hafi þeir komið þessum Dodge-bíl í gang og H-kk-nf Ö-kk-nf svo farið á honum og haft með sér „pappírana“ varðandi hann. Aðspurður hvort rætt hafi verið um að aflétta veðinu af bílnum segir ákærði að ekki hafi verið rætt um það þegar þeir ákváðu bílakaupin heldur hafi það komið upp síðar en áður en hann hófst handa við að rífa bílinn í 10 daga eða svo. Kveðst hann þá hafa beðið með að rífa bílinn. Hafi þeir svo hist seinna, einhvern tíma í janúar, og H-kk-nf Ö-kk-nf þá sagst hafa aflétt skuldinni og þá kveðst ákærði hafa rifið bílinn. Hafi Á-kk-nf H-kk-nf og vinkona hans, I-kvk-nf, verið vitni að því að H-kk-nf Ö-kk-nf sagði þetta. Hann kveðst ekki hafa aflað sér gagna um það hvort búið væri að aflétta veðskuldinni áður en hann hóf að rífa bílinn. Hafi hann ætlað sér að selja bílpartana sem varahluti eins og hann geri oft. Hann kveður það rétt sem hann sagði hjá lögreglu, 30. janúar, að H-kk-nf Ö-kk-nf hefði látið sig hafa lyklana um mánuði áður og hann svo sótt bílinn, sem ekki hafi verið ökufær, á Flatahraun í janúarbyrjun og farið með hann á verkstæði sitt. Ekki muni hann hvort H-kk-nf Ö-kk-nf hafi beðið um að bíllinn yrði rifinn í varahluti. Þá staðfestir hann það að H-kk-nf Ö-kk-nf hafi fengið Dodge-bíl í skiptum fyrir Fordinn. Hann segir sig ráma í að H-kk-nf Ö-kk-nf hafi komið á verkstæðið eftir að bíllinn var kominn þangað. A segist yfirleitt kaupa bíla til niðurrifs af tryggingafélögum og því þurfi ekki að hafa áhyggjur af því að á þeim hvíli skuldir. Hafi þetta verið í fyrsta skiptið sem hann keypti bíl af einstaklingi.

R-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, bróðir ákærða H-kk-ef A-kk-ef, segir H-kk-þf M-kk-þf hafa sagt sér það að bíllinn margnefndi væri horfinn. Kvaðst hann þá hafa sagt við bróður sinn að ekki kæmi annað til greina en að kæra þetta og þeir farið á lögreglustöðina. Þá hafi hann farið að leita að bílnum og hafi hann varið heilli viku í þá leit að hann heldur, enda hafi hann sem ábyrgðarmaður að láninu átt mikið undir því að bíllinn fyndist. Hann hafi auk þess hringt í mann sem sé þekktur afbrotamaður, Á-kk-þf að nafni. Hafi hann gert Á-kk-þgf tvo kosti; að hann segði sér hvar bíllinn væri eða hann kæmi og „tæki í hann“. Hafi Á-kk-nf þá sagt góðvin sinn og verkstæðisfélaga, A, hafa tekið bílinn að ófrjálsu og auk þess sagt hvar hann væri niður kominn. Hafi hann farið á lögreglustöðina og sagt þar frá því hvar bíllinn væri og lögreglan svo fundið hann þar í pörtum. Hann segir engin viðskipti hafa verið á milli bróður síns, H-kk-ef A-kk-ef, og A. Hafi H-kk-nf Ö-kk-nf sagt sér það margspurður. Hann segist sérstaklega aðspurður ekki vita til þess að H-kk-nf Ö-kk-nf hafi látið þessa bílaskuld falla á sig vegna þess að hann skuldaði H-kk-þgf E-kk-þgf vinnulaun. R-kk-nf segist alltaf hafa greitt af þessum bíl en nú sé svo komið að hann hafi misst íbúðarhúsnæði sitt vegna skuldarinnar. Væntanleg bílakaup ákærðu með Dodge- eða Lexus-bíll annars vegar og Fordinn kveðst vitnið ekki kannast við.

Á-kk-nf H-kk-nf hefur komið fyrir dóm. Hann kveður ákærðu báða vera félaga sína. Kveðst hann hafa eitt sinn verið staddur á verkstæði A á T og hafi H-kk-nf Ö-kk-nf þá komið þar. Hafi A þá spurt hann hvort hann væri búinn að tala við R-kk-þf bróður sinn og hvort það mætti rífa bílinn svo að ekkert „vesen“ yrði. Vitnið segist ekki vita nánar um hvernig stóð á með þennan bíl en H-kk-nf Ö-kk-nf hafi sagst vera búinn að tala við hann og að komið væri „grænt ljós“ á það að rífa mætti bílinn. Hann kveður sig minna að I-kvk-nf, kærasta hans, hafi verið viðstödd þetta samtal. Hann segir að hann kunni að hafa sagt R-kk-þgf í eitthvert skipti að bíllinn umræddi væri hjá A, enda hafi það ekki verið leyndarmál. Hann kannast ekki við að R-kk-nf M-kk-nf hafi spurst fyrir um bílinn. A. m. k. muni hann ekki til þess. Hann segir það rangt að hann hafi fengið neitt af þessum bíl í sínar hendur. Sé það alveg víst og hann muni vel eftir þessum umrædda bíl. Hafi H-kk-nf Ö-kk-nf verið á honum en svo hafi bíllinn bilað og staðið lengi. Hann kveðst ekki vita neitt um viðskipti ákærðu með þennan bíl. Hann segir R-kk-þf M-x-x segja það ósatt að hann hafi sagt A hafa tekið bílinn ófrjálsri hendi. Þá segir hann það rangt, sem fram hafi komið hjá A, að bílvélin og -skúffan væru í hans vörslum.

I-kvk-nf L-kvk-nf J-kvk-nf, kærasta Á-kk-ef, hefur skýrt frá því að hún hafi oft komið á verkstæði A. Hún segist ekki muna til þess að þar hafi komið til tals með ákærðu hvort rífa mætti bíl. Áleit hún að átt væri við hvítan bíl sem þarna var. Þegar spurningin er ítrekuð og orðasambandið „grænt ljós“ notað segist hún hins vegar muna þetta en ekki hvenær það var. Segir hún A hafa spurt H-kk-þf Ö-kk-þf hvort hann væri búinn að tala við bróður sinn og spurt hvort ekki mætti rífa bílinn og hann svarað því játandi. Hún er spurð hvort orðin“grænt ljós“ hafi verið notuð en á henni er að skilja að svo hafi ekki verið. Ekki kveðst hún muna eftir frekara tali um þetta.

H-kk-nf G-kk-nf rannsóknarlögreglumaður hefur komið fyrir dóm. Kveðst hann hafa farið að T, 30. janúar 2008, ásamt J-kk-þgf M-kk-þgf Á-kk-þgf rannsóknarlögreglumanni. Ekki muni hann hvað varð til þess að þeir fóru þangað en bíllinn sem tilkynnt var um að hefði verið stolið hafi fundist þarna. Hafi A sagst vera að taka bílinn í sundur og nota í varahluti í annan bíl sömu gerðar sem þarna var einnig. Hann segist hafa séð að búið var að taka framleiðslunúmerið af grind bílsins. Hafi A sagt þeim hvaðan bíllinn væri kominn. Hefði hann fengið bílinn hjá ungum strák sem hefði verið að vinna hjá honum. Hefði þessi strákur komið á verkstæðið daginn áður að skila loftpressu af einhverju tagi sem hann hefði fengið lánaða. Hefði strákurinn því átt að sjá bílinn þarna hjá sér þarna inni. Hefði unnusta stráksins verið þarna með honum á ferðinni og beðið úti í bíl á meðan. Hefði verið veð á bílnum og strákurinn og bróðir hans verið ósáttir. Kvaðst A hafa sótt bílinn og hafa látið þennan strák fá annan bíl í staðinn. Hann hefði sagt að strákurinn hefði ætlað að færa veð af þessum bíl yfir á einhvern annan bíl. Um yfirheyrsluna yfir H-kk-þgf E-kk-þgf, 30. janúar 2008, segist vitnið muna að H-kk-nf Ö-kk-nf hafi breytt framburði sínum þegar gengið var á hann. Varðandi það sem haft er eftir A í skýrslu þennan sama dag að vél og skúffa væru hjá Á-kk-þgf H-kk-þgf segist vitnið kannast við það en segir þetta ekki hafa verið sannreynt.

Niðurstaða

1. Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf hefur verið mjög óstöðugur í framburði sínum og fyrir liggur í málinu að hann kærði það til lögreglunnar að bílnum hefði verið stolið þótt hann hlyti að vita að bíllinn væri hjá meðákærða, enda hafði hann þá séð bílinn á verkstæði meðákærða. Í skýrslu sem hann gaf hjá lögreglunni 30. janúar 2008 sagði hann hins vegar að þessi kæra hefði verið lögð fram til þess lánið sem á bílnum hvíldi félli á bróður hans. Þá sneri hann enn við blaðinu í yfirheyrslu hjá lögreglu 13. mars. Viðurkenndi hann þá að hafa gert munnlegt samkomulag við meðákærða um það að meðákærði fengi bílinn til þess að nota hann í varahluti og í staðinn fengi hann bíl hjá meðákærða. Loks hefur hann fyrir dómi sagt meðákærða hafa stolið bílnum. Hafi hann að vísu hringt upphaflega í hann og spurt hvort hann hefði áhuga á þessum bíl en meðákærði sagst vilja hugsa málið og það ekki rætt frekar. Aftur á móti hefði hann fengið bíl hjá meðákærða sem greiðslu fyrir verk sem hann vann um jólaleytið. Álítur dómurinn framgöngu ákærða H-kk-ef A-kk-ef í málinu vera einkar ótraustverða.

A hefur í verið stöðugur í framburði sínum í málinu um viðskipti þeirra H-kk-ef A-kk-ef, að þeir hafi samið um þessi bílakaup og A fengið Ford-bílinn afhentan til niðurrifs í varahluti. Þykja dóminum skýrslur hans vera trúlegar í sjálfu sér og á það er að líta að þær eru að verulegu leyti í samræmi við framburð ákærða H-kk-ef A-kk-ef hjá lögreglu 13. mars. Þá liggur það fyrir að A var með lykla að bílnum þegar lögreglan kom á verkstæði hans, eins og rakið var.

Bróðir ákærða H-kk-ef A-kk-ef, R-kk-nf M-kk-nf, hefur komið til vitnisburðar í málinu og borið með honum en hann getur ekki talist vera óaðfinnanlegt vitni að mati dómsins vegna skyldleika við ákærða og tengsla við málið. Þá hafa Á-kk-nf H-kk-nf og kærasta hans, I-kvk-nf L-kvk-nf J-kvk-nf, komið fyrir dóminn og borið eins og ákærði A en þau þykja ekki vera óaðfinnanleg vitni, Á-kk-nf vegna tengsla sinna við málið en I-kvk-nf L-kvk-nf vegna tengsla við Á-kk-þf og framgöngu hennar fyrir dómi.

Af því sem rakið er hér að framan telur dómurinn það vera sannað að ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf hafi selt meðákærða bílinn KV-989 til niðurrifs í varahluti þótt á honum hvíldi veðskuldin við Tryggingamiðstöðina hf. Hefur ákærði þannig gerst sekur um skilasvik og brotið gegn því lagaákvæði sem tilfært er í ákærunni.

2. Sem fyrr segir hefur ákærði A haldið því fram að hann hafi sérstaklega innt meðákærða eftir því hvort hann væri búinn að aflétta veðskuldinni áður en hann hóf að rífa bílinn. Skilja verður framburð ákærða svo að kaupin væru af hans hálfu háð því skilyrði að veðskuldinni yrði aflétt af bílnum. H-kk-nf Ö-kk-nf hefur sagt hann hafa vitað af þessari veðskuld og fyrir dómi hefur hann sagt að hann muni ekki hvort hann hafi sagt A það að búið væri að aflétta henni. Sem fyrr segir þykir dóminum ekki vera óhætt að reiða sig á framburð Á-kk-ef og I-kvk-ef L-kvk-ef í málinu. Aftur á móti hefur ekkert komið fram í málinu sem beinlínis hnekkir viðbáru A og ekki verður fram hjá því litið að H-kk-nf Ö-kk-nf hefur ekki beinlínis neitað því að hafa sagt honum að búið væri að aflétta veðinu. Verður þannig að telja ósannað að ákærði hafi verið í vondri trú um þetta atriði, þótt segja megi að hann hafi sýnt af sér nokkurt gáleysi með því að krefjast ekki skilríkja um það að skuldinni væri aflétt. Samkvæmt því ber að sýkna ákærða af ákærunni.

II.

Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf neitar því að hafa stolið veskinu, sem greinir í 2. tl. I. kafla ákærunnar, heldur kveðst hann hafa tekið það upp af gólfinu í versluninni þegar eigandinn missti það. Þá kannast hann við að hafa náð 500 krónum úr hraðbanka með korti sem í veskinu var. Þetta athæfi ákærða, eins og hann hefur sjálfur lýst því, telst allt að einu vera þjófnaður og varða við það ákvæði sem tilfært er í ákærunni.

Refsing og sakarkostnaður

Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf hefur ekki áður verið dæmdur fyrir auðgunarbrot. Refsing hans þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 5 mánuði. Nokkur dráttur hefur orðið á málinu í meðförum lögreglu eða ákæruvalds og hefur hann ekki verið skýrður. Rétt þykir að fresta framkvæmd refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Dæma ber ákærða H-kk-þf Ö-kk-þf til þess að greiða verjanda sínum, H-kk-þgf I-kk-þgf hrl., 200.000 krónur í málsvarnarlaun. Þá ber að dæma að 250.000 króna málsvarnarlaun til verjanda A, J-kk-ef E-kk-ef hdl., skuli greidd úr ríkissjóði. Málsvarnarlaunin dæmast með virðisaukaskatti.

Ekki er kunnugt um annan sakarkostnað.

DÓMSORÐ:

Ákærði, A, er sýkn af ákæru í máli þessu.

Ákærði, H-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði. Frestað er framkvæmd refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð.

Úr ríkissjóði greiðist J-kk-þgf E-kk-þgf hdl., verjanda A, 250.000 króna málsvarnarlaun en ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf greiði verjanda sínum, H-kk-þgf I-kk-þgf hrl., 200.000 krónur í málsvarnarlaun.

P-kk-nf G-kk-nf