S-1233/2009

Ár 2010, miðvikudaginn 17. febrúar, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 1233/2009: Ákæruvaldið (D-kvk-nf Ö-kvk-nf V-kvk-nf) gegn H-kk-þgf M-kk-þgf (H-kk-nf B-kk-nf hrl.), sem tekið var til dóms hinn 11. febrúar sl. að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 10. nóvember sl. á hendur ákærða, H-kk-þgf M-kk-þgf, kt. 000000-0000, Rauðavaði 13, Reykjavík, „fyrir eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 24. ágúst 2008, við Pósthússtræti, Reykjavík, sparkað í vélarhlíf bifreiðarinnar UA-217 þannig að vélarhlífin skemmdist.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir Á-kk-nf K. Á-kk-nf, kt. 000000-0000, eigandi bifreiðarinnar UA-217, kröfu um að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 166.968, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi 24. ágúst 2008, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu í málinu var það aðfaranótt sunnudagsins 24. ágúst 2008, að maður að nafni A-kk-nf F-kk-nf Á-kk-nf kom að máli við lögreglumenn, sem voru við eftirlit í miðbæ Reykjavíkur. Sagðist hann hafa séð mann, sem hann lýsti fyrir þeim, sparka í vélarhlífina á bíl sem hann ætti. Benti hann lögreglumönnunum á mann sem hann sagði hafa gert þetta og var það ákærði í máli þessu. Maður að nafni H-kk-nf J-kk-nf, vinur bíleigandans, gaf sig einnig þarna fram við lögregluna og sagðist hafa séð mann sparka í vélarhlíf á bíl sem væri á stæði í Pósthússtræti og lýsti hann manni þessum á sama veg og A-kk-nf F-kk-nf. Þá segir í skýrslunni að lögreglumaður hafi skoðað bílinn og staðfest að vélarhlífin væri dælduð og sagt að skófar væri þar á henni. Þá segir í skýrslunni að ákærði hefði neitað því að hafa sparkað í bílinn.

Verður nú gerð grein fyrir því sem fram hefur komið í aðalmeðferð málsins.

Ákærði segist muna það að strákur hafi komið til sín og sakað sig um að hafa sparkað í bílinn hans en hann neitað því. Hafi þessi strákur svo vísað lögreglunni á sig og sagt sig hafa sparkað í bílinn. Hann kveðst hins vegar vera saklaus af þessu enda sé það ólíkt honum að gera slíkt. Hann kveðst hafa verið búinn að drekka töluvert magn af áfengi þegar þetta gerðist en hann myndi þó muna eftir öðru eins og þessu. Hann er spurður út í það sem haft var eftir honum í framburðarskýrslu hjá lögreglu, að hann myndi því kannski ekki eftir atvikum vegna ölvunar. Segir hann lögreglumanninn hafa farið yfir málavexti með sér og sagt það þýðingarlaust að neita sök, enda hefðu tveir menn séð til hans, bíleigandinn og annar maður til. Spurður um það nú hvort hann muni skýrt eftir atvikum segist hann muna eftir því að hafa talað við lögregluna. Segist hann „stórefa það“ að hann hafi gert þetta af sér án þess að muna eftir því. Hann er spurður út í það sem haft er eftir honum í skýrslunni að hann vilji greiða bótakröfu bíleigandans. Hafi hann sagt þetta þar sem faðir hans, sem eigi verkstæði, hafi verið búinn að leggja til við sig að þeir gerðu við skemmdina á verkstæðinu, enda gengið út frá því að þetta kostaði einungis 20 – 30 þúsund krónur og hann hafði verið þarna ölvaður og því best að ljúka þessu máli. Aðspurður segist hann „eiginlega ekki“ hafa verið að viðurkenna sök með þessu. Hann áréttar að lögreglumaðurinn hefði verið búinn að segja að það þýddi ekki að halda uppi vörnum. Að lokum segir ákærði þegar hann er spurður um það hvort hann hafi eða hafi ekki sparkað í bílinn: „Eða þú veist, ég mundi…nei, ég gerði það ekki“.

A-kk-nf F-kk-nf Á-kk-nf hefur skýrt frá því að hann hafi verið við störf sem dyravörður á skemmtistaðnum Bronsi en heitir nú Íslenski barinn (í húsinu sem áður hýsti Almennar tryggingar hf.) umrædda nótt sem hafi verið „Menningarnótt“ í Reykjavík. Talsverður mannfjöldi hafi verið í bænum en þó ekki í Pósthússtræti. Hann kveðst hafa haft bíl sinn á stæðinu fyrir utan skemmtistaðinn til þess að geta fylgst með honum og segist hafa staðið í dyragættinni. Hafi hann séð mann á vappi í kringum bílinn að skoða hann. Kveðst hann þá hafa gengið í átt til mannsins en í því hafi maðurinn sparkað í vélarhlífina með því að lyfta fætinum og keyra hælinn niður í hana. Hann kveðst hafa spurt manninn af hverju þetta gegndi en maðurinn þá orðið ógnandi í fasi og einnig annar maður sem með honum var. Hann kveðst hafa fylgst með manninum og ekki misst sjónar af honum og því getað vísað lögreglumönnum á hann. Hafi þeir svo haft afskipti af þessum manni. Hann segist ekki hafa merkt það að maðurinn væri mjög drukkinn. Hann sér ákærða í réttinum og segist vera viss um það að hann sé maðurinn sem skemmdi fyrir honum bílinn.

H-kk-nf J-kk-nf hefur komið fyrir dóm og skýrt frá því að hann hafi setið inni á veitingastofunni Café Paris með föður sínum og horft beint í áttina að skemmtistaðnum Bronsi. Hafi hann séð strák vera skoða bíl A-kk-ef F-kk-ef og sparka svo í vélarhlífina á honum með því að lyfta fætinum og setja hælinn í hana. Hann hafi svo séð A-kk-þf F-kk-þf koma út og hann virst hrópa að manninum. Kveðst hann hafa séð vel það sem þarna fór fram. Hann segist hafa farið út til þess að aðstoða A-kk-þf F-kk-þf. Hann segist hafa séð að lögreglan hafði afskipti af manninum sem sparkað hafði í bílinn. Hann sé ákærða í réttinum og segir hann vera þann mann.

P-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður hefur komið fyrir dóm og skýrt frá því að hann hafi talað við bíleigandann á vettvangi en ekki minnist hann þess að hafa talað við þann sem þarna var hafður fyrir sökum og ekki hafa skoðað bílinn sem um ræðir. Aðrir lögreglumenn hefðu sinnt þeirri hlið málsins. Hann segir mannhaf hafa verið þessa nótt í miðbænum.

Niðurstaða

Ákærði hefur neitað sök í málinu en þó hefur sú neitun ekki verið alveg vöflulaus. Tvö vitni, A-kk-nf F-kk-nf Á-kk-nf umráðamaður bílsins og vinur hans, H-kk-nf J-kk-nf, hafa bent á ákærða sem þann mann sem sparkaði í bílinn. Dómarinn metur þessi vitni trúverðug og framkoma og skýrsla H-kk-ef þykir auk þess hafa verið með þeim hætti að það þykir ekki rýra sönnunargildi hennar að þeir tveir skuli vera vinir. Þykir því vera sannað gegn neitun ákærða að hann hafi sparkað í vélarhlíf bílsins umrædda og brotið gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

Bótakrafa Á-kk-ef K-kk-ef Á-kk-ef er einungis byggð á áætlun um viðgerðarkostnað og er vanreifuð. Ber því að vísa henni frá dómi.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 80.000 króna sekt og komi 6 daga fangelsi í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan 4 vikna frá dómsuppsögu.

Dæma ber ákærða til þess að greiða verjanda sínum, H-kk-þgf B-kk-þgf hrl., 150.000 krónur í málsvarnarlaun, sem dæmast með virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað mun ekki hafa leitt af málinu.

DÓMSORÐ:

Ákærði, H-kk-nf M-kk-nf, greiði 80.000 krónur í sekt og komi 6 daga fangelsi í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan 4 vikna frá dómsuppsögu.

Ákærði greiði verjanda sínum, H-kk-þgf B-kk-þgf hrl., 150.000 krónur í málsvarnarlaun.

P-kk-nf G-kk-nf