S-267/2013

Mál þetta er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 13. maí 2013 á hendur A.

„fyrir nauðgun, með því að hafa, aðfaranótt föstudagsins 29. júlí eða laugardagsins 30. júlí 2011, að C, með ofbeldi og ólögmætri nauðung káfað innanklæða á brjóstum og kynfærum B, nuddað kynfæri hennar, sett fingur í leggöng hennar og reynt að hafa við hana samræði en ekki tekist þar sem hann sofnaði ölvunarsvefni. Fram að því hélt ákærði B niðri og hætti því ekki þrátt fyrir að hún hafi beðið hann um það.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu B, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða henni miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð kr. 1.200.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 29. júlí 2011 en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Mál þetta var þingfest 6. júní 2013, en ákærði kom þá ekki fyrir dóm vegna fjarveru erlendis, en vegna hans sótti þing S-kk-nf S-kk-nf hrl. vegna H-kk-ef Þ. B-kk-ef hrl., sem ákærði hafði óskað eftir að fá skipaðan verjanda. Var H-kk-nf skipaður verjandi ákærða. Sækjandi sótti jafnframt þing vegna einkaréttarkröfunnar.

Málið var á ný tekið fyrir 14. júní 2013 og sótti ákærði þing ásamt skipuðum verjanda sínum. Þá sótti J-kvk-nf S-kvk-nf hdl. þing vegna einkaréttarkröfunnar. Ákærði neitaði sök og hafnaði bótakröfu. Af hálfu ákærða var óskað eftir að leggja fram greinargerð. Af hálfu skipaðs verjanda var bókað að hann óskaði eftir að fá afhenta hljóð- og mynddiska með skýrslutökum á rannsóknarstigi. Þá óskaði verjandi eftir því að ákæruvaldið aflaði gagna um símtöl milli ákærða og brotaþola í júlí og ágúst 2011, sérstaklega dagana 31. júlí og 1. ágúst.

Aftur var málið tekið fyrir 24. júlí 2013 og var þá lögð fram greinargerð ákærða og fallið frá áður greindri kröfu um afhendingu á hljóð- og mynddiskum. Var málinu frestað til aðalmeðferðar og hófst hún 18. október 2013, en í upphafi þess þinghalds var J-kvk-nf S-kvk-nf hdl. skipuð réttargæslumaður brotaþola skv. hennar ósk. Ekki var unnt að ljúka aðalmeðferð málsins þann dag vegna fjarveru vitna og var henni framhaldið og lokið 25. október 2013 og málið tekið til dóms að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær kröfur sem greinir í ákæru.

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu af kröfum ákæruvalds, en til vara að ákærða verði ekki gerð refsing í málinu komi til sakfellingar, en til þrautavara að ákærða verði ákveðin vægustu viðurlög sem lög frekast heimila verði hann sakfelldur. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda, hver sem úrslit málsins verða. Í greinargerð ákærða er ekki vikið að einkaréttarkröfu og engar kröfur gerðar vegna hennar, hvorki um frávísun, sýknu né lækkun bótafjárhæðar, en eftir ákærða sjálfum var bókað í þinghaldi 14. júní 2013 að hann hafnaði bótakröfu.

Af hálfu brotaþola eru gerðar sömu kröfur og greinir í ákæru auk kröfu um þóknun skipaðs réttargæslumanns að viðbættum virðisaukaskatti.

Málavextir.

Það er upphaf máls þessa að 4. janúar 2012 kom B, hér eftir brotaþoli, á lögreglustöðina á höfuðborgarsvæðinu og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir kynferðisbrot. Skýrði brotaþoli svo frá að verslunarmannahelgina áður, nánar tiltekið föstudaginn 2. ágúst 2011, hafi hún verið að skemmta sér á D ásamt fjórum vinkonum. Eftir það hafi hún farið með ákærða í starfsmannahús D sem kallað sé E. Fyrst hafi þau sest í sófann og spjallað og svo hafi hann beðið hana um að koma upp í herbergi og hún orðið við því. Hann hafi fyrst farið á klósettið og svo komið í herbergið. Hafi hann farið að káfa á brjóstum hennar innanklæða og hún margbeðið hann að hætta. En í stað þess hafi hann fært sig neðar, girt niður um hana, haldið henni fastri og farið að putta hana. Hafi hann káfað á kynfærum hennar og sett fingur í leggöng hennar. Hafi aðfarir hans verið harkalegar og þetta verið sársaukafullt. Hann hafi jafnframt reynt að fá hana til að koma við lim hans, en hún komist hjá því. Hafi svo ákærði klifrað upp á hana og ætlað að eiga við hana samfarir en reynst vera of drukkinn og í stað þess að koma getnaðarlim sínum í leggöng hennar hafi hann drepist brennivínsdauða ofan á henni. Þessi kynferðislegu atlot hafi verið gegn hennar vilja og hafi hún margbeðið ákærða um að hætta þessu en hann ekki hlustað á það. Hafi hún grátið þegar hún hafi beðið hann um að hætta. Hafi hún tvívegis áður farið með ákærða í E og þá hafi þau kelað og káfað hvort á öðru, en ekki átt kynlíf. Þau hafi þekkst í eina og hálfu viku fyrir atburðinn. Henni hafi liðið illa eftir þetta, verið með sektarkennd, fundið til vonbrigða og reiði. Aðspurð kvað brotaþoli ákærða hafa haldið sér niðri með því að þrýsta öxlum hennar niður og hún reynt að komast undan en hann reynst of sterkur. Eftir þetta hafi hún farið í tjaldið til vinkvenna sinna og grátið og sagt F og G hvað gerðist, en taldi að hinar hafi verið sofandi.

Í rannsóknargögnum er samskiptaseðill hjúkrunar, dags. 17. ágúst 2011, ritaður af H, hjúkrunarfræðingi, þar sem fram kemur að brotaþoli hafi komið á heilsugæslu föstudaginn 5. ágúst 2011 vegna vanlíðunar. Átt sl. helgi náin kynni með strák sem hún hafi verið að hitta og finnist hann hafa misboðið sér. Hann hafi viljað ganga lengra en hún. Þau hafi bæði verið búin að fá sér í glas og fljótlega hafi hann verið áfengisdauður og hún farið heim. Vilji hún ekki gefa upp hver þetta hafi verið. Henni hafi ekki liðið vel eftir þetta og grátið mikið. Neitar að um nauðgun hafi verið og ekki fullt samræði. Málin rædd og bjargráð. Henni veittar upplýsingar um neyðarmóttöku o.fl. Þá hafi brotaþoli samþykkt að móðir hennar fái að vita um þetta. Þá segir að brotaþoli muni hafa samband ef ástæða verði til.

Ákærði gaf lögreglu skýrslu þann 23. janúar 2012. Þar skýrði hann frá því að hann og brotaþoli hafi farið heim til hans, farið að kyssast og svo að sofa og svo þegar ákærði hafi vaknað hafi brotaþoli verið farin. Þau hafi verið búin að hittast áður og alveg þekkst. Eftir að þau hafi verið að kyssast í svona 10 mínútur hafi hann sett mynd í tækið og þau legið uppi í rúmi í fötum og sofnað. Hann hafi farið að sofa svona tvö hálfþrjú. Hann hafi ekki káfað á henni, hvorki brjóstum né kynfærum og neitaði ákærði því alfarið að hafa komið við kynfæri brotaþola og brjóst og að hafa girt niður um hana og farið upp á hana í því skyni að eiga við hana samfarir.

Aftur gaf brotaþoli skýrslu hjá lögreglu þann 8. maí 2012 og vék þá ekki frá fyrri framburði sínum og kvað ákærða segja rangt frá

Lögregla tók símaskýrslu af F við rannsókn málsins. Í samantekt um hana kemur fram að um nóttina hafi vitnið vaknað þegar brotaþoli hafi verið komin inn í tjaldið, sem vitnið gisti í á I ásamt systur sínum og vinkonu, og hafi hún verið hágrátandi og með óstjórnlegan grát og hafi G, systir vitnisins, verið að hugga hana. Hafi brotaþoli margoft sagt „hann hlustaði ekki á mig“ en ekki hafi hún heyrt brotaþola lýsa því hvað gerst hafi. Hafi brotaþoli verið skjálfandi, grátbólgin og mjög leið. aginn eftir hafi brotaþoli verið leið og brostið í grát en ekki viljað segja meira um atburðinn en að ákærði hafi ekki viljað hlusta á hana.

Lögregla tók símaskýrslu af G við rannsókn málsins og í samantekt um hana kemur fram að um nóttina hafi vitnið heyrt í brotaþola koma grátandi í tjaldið og hafi hún verið hysterisk, mjög andstutt og grátið mikið. Hafi brotaþoli verið með ekka og eins og henni hafi verið gert eitthvað. Hafi vitnið ekki getað fengið brotaþola til að segja neitt og því huggað hana og fengið hana til að sofna. Daginn eftir, þ.e. á sunnudeginum, hafi brotaþoli verið niðurdregin en ekki viljað tala mikið um þetta, en í ljós hafi komið að ákærði hafi gengið of langt.

J gaf lögreglu skýrslu gegnum síma við rannsókn málsins og kemur fram í samantekt um hana að um nóttina hafi brotaþoli hringt og verið hágrátandi í símanum. Þær hafi ekki skilið hana og sagt henni að koma til þeirra í framangreint tjald. Hafi hún komið og verið hágrátandi og skjálfandi og hafi það bara versnað þegar þær hafi farið að hugga og spyrja hvað hafi komið fyrir. Þær hafi náð að róa hana og fá hana til að sofna. Daginn eftir hafi brotaþoli sagt að allt væri í lagi en hann hafi verið svolítið erfiður. Hafi brotaþoli þá sagt að ákærði hafi verið mjög ölvaður og rifið hana úr að neðan en ekki var vitnið viss um hvort ákærði hafi náð að fara inn í brotaþola. Daginn eftir hafi þær farið á D og þar hafi ákærði verið og hafi ákærði talað við brotaþola og sagt að hann myndi ekkert eftir þessu þar eð hann hafi verið svo ölvaður og hafi hún þá byrjað að gráta og ekki viljað sjá hann. Hafi þær þá farið.

Í rannsóknargögnum er bréf K, ráðgjafa hjá L, dags. 19. júní 2013, þar sem staðfest er að brotaþoli hafi komið í þrjú viðtöl hjá L.

Þá liggur fyrir skýrsla lögreglu, dags. 28. júní 2013, um að ekki hafi verið unnt að afla gagna um möguleg símasamskipti milli ákærða og brotaþola í júlí og ágúst 2011 þar sem of langt sé um liðið.

Þá hefur verið lögð fram upplýsingaskýrsla með ljósriti af stimpilkorti ákærða frá 27. júlí til 15. ágúst, án þess að fram komi hvaða ár. Kemur fram í skýrslunni að kortið sé talið frá árinu 2011. Kortið er ekki stimplað dagana 29. og 30. júlí.

Í rannsóknargögnum er bréf foreldra brotaþola, M og N, dags. 10. mars 2012. Er þar lýst persónulegum eiginleikum brotaþola og vanlíðan hennar, sem fram kemur að foreldrar hennar hafi fyrst tengt aðeins við veikindi og andlát afa brotaþola. Ekki kemur fram neitt um að brotaþoli hafi sagt foreldrum sínum frá atvikinu sjálfu og hvað hafi gerst milli hennar og ákærða.

Í greinargerð ákærða eru gerðar athugasemdir vegna málsmeðferðar. Ekki hafi ákærða verið gefið færi á því við rannsókn lögreglu að tjá sig um framburð vitna, hljóðupptökur í rannsóknargögnum séu óboðlegar að gæðum og óhæfilegur dráttur hafi orðið á málinu og meðferð þess áður en gefin var út ákæra og spilli það fyrir möguleikum ákærða til varnar, m.a. vegna þess að erfiðara sé um öflun ýmissa upplýsinga.

Ákæruvaldið beri sönnunarbyrðina skv. 108. gr. laga nr. 88/2008 og hafi sök ekki verið sönnuð. Maður skuli talinn saklaus uns sekt er sönnuð, sbr. 2. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar, en ekki hafi tekist að sanna sök og beri því að sýkna ákærða.

Þá vísar ákærði til 4. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og að hann sé ungur að árum og hafi ekki gerst áður sekur um samskonar brot. Þá sé það til refsilækkunar að breytingar hafi orðið á stöðu og högum ákærða. Þá verði ekki séð að um styrkan og einbeittan vilja hafi verið að ræða sbr. 6. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga og vísar ákærði í því sambandi til framburðar brotaþola hjá lögreglu um að ákærði hafi verið svo ölvaður að hún viti ekki hvort hann hafi verið meðvitaður um það sem hann hafi verið að gera og hafi svo í miðjum klíðum „drepist áfengisdauða“. Vegna sakarkostnaðar vísar ákærði til XXXIV. kafla laga nr. 88/2008.

Sem fyrr segir er ekki vikið að einkaréttarkröfunni í greinargerð ákærða.

Einkaréttarkrafa

Í einkaréttarkröfu er vísað til þess að ákærði hafi valdið brotaþola miska þegar hann hafi beitt líkamlegum yfirburðum sínum til að koma fram vilja sínum gagnvart brotaþola. Um sé að ræða alvarlegt brot gegn ungri stúlku og kunni afleiðingarnar að fylgja henni um ókomin ár. Hafi hún verið hrædd við að fara út og vera meðal jafnaldra sinna, sérstaklega karlmanna. Bætur fyrir miska skuli ákvarða eftir því sem sanngjarnt þyki og beri að líta til alvarleika og umfangs brots, ásetnings ákærða og huglægrar upplifunar brotaþola. Þolendur slíkra brota glími oft við afleiðingarnar til æviloka. Um lagarök er vísað til XXVI. kafla laga nr. 88/2008 sem og 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, auk almennra reglna skaðabótaréttar. Vaxta- og dráttarvaxtakröfur sínar kveðst brotaþoli byggja á 4., 6., 8. og 9. gr. vaxtalaga nr. 38/2001. Krafa um málskostnað er byggð á 48. gr. laga nr. 88/2008 sbr. 216. gr. sömu laga, en krafa um virðisaukaskatt á lögum nr. 50/1988.

Framburður við aðalmeðferð

Ákærði gaf skýrslu fyrir dóminum við aðalmeðferð og bar um það að hann og brotaþoli hafi bæði verið að vinna á I sumarið 2011, hann á D og hún á hótelinu. Þau hafi verið að hittast, fyrst sem vinir og svo hafi þau farið að „deita“. Þau hafi verið að hittast í einhvern tíma. Samband þeirra hafi ekki verið á kynferðislegum nótum, en þau hafi verið að kyssast og ekki hafi þau gengið lengra. Það hafi verið búið að vera á að giska þrár vikur áður en kom að verslunarmannahelginni. Ákærði taldi að hin umdeildu samskipti þeirra hafi gerst á laugardeginum eða laugardagskvöldinu og aðfaranótt sunnudagsins, en þá hafi ákærði verið að vinna til klukkan 22:30, en þá farið heim, skipt um föt og farið aftur á D og verið þar inni að fá sér bjór og skemmta sér. Síðan hafi vinkona brotaþola komið inn og ákærða sagt að brotaþoli væri fyrir utan og væri leið. Vinkonur brotaþola hafi verið þarna þrjár um helgina en þær hafi ekki verið þarna um kvöldið, en verið daginn áður. Ekki mundi ákærði hvenær vinkonurnar hafi komið að I. Hafi ákærði svo farið út og hitt brotaþola þar við hraðbankann. Hafi brotaþoli verið grátandi. Hafi ákærði spurt hvað væri að en hún ekki viljað segja það. Hafi ákærði spurt hvort hún vildi koma með honum heim og hún játt því og þau svo farið heim til ákærða. Vinkonur hennar þrjár hafi verið þarna líka fyrir utan og gengið hjá en farið síðan. Þær hafi spurt hvort allt væri í lagi, en ákærði hafi ekki svarað því. Hafi brotaþoli ekki viljað ræða þetta við þær og sagt bara já. Brotaþoli hafi ekki lengur verið grátandi þegar þau hafi komið heim til ákærða. Eftir að þau hafi komið heim til ákærða hafi þau farið upp og horft á mynd, kysst aðeins, svo hafi ákærði farið á klósettið og þau svo farið að sofa. Þau hafi bæði verið fullklædd. Hvorugt þeirra hafi farið úr fötum. Ekki mundi ákærði hvaða mynd þau hafi horft á, en hann léti oft bara eitthvað í gang. Hafi sér fundist allt í lagi hjá brotaþola þegar þau hafi farið að sofa. Ekkert hafi komið upp á á milli þeirra svo hann viti. Ákærði hafi aldrei vitað hvers vegna brotaþoli hafi verið grátandi fyrir utan D. Þegar ákærði vaknaði að morgni hafi brotaþoli verið farin. Þau hafi farið að sofa á að giska milli klukkan 02:30 og 03:00, en þau hafi sennilega farið heim um klukkan 00:30, en það hafi verið áður en staðnum var lokað kl. 01:00. Enginn hafi verið í húsinu þegar þau hafi komið heim og þar til þau hafi farið að sofa, svo ákærði best viti, en daginn eftir þegar ákærði vaknaði hafi verið fólk í húsinu, en þetta sé starfsmannahús. Engin samskipti hafi verið milli þeirra eftir þetta nema aðeins sms samskipti, nema þegar brotaþoli hafi hringt í hann frá O einhverjum vikum síðar. Í sms samskiptunum hafi ákærði spurt brotaþola hvað bæri að, en hún engu svarað. Það hafi verið strax daginn eftir, en þá hafi hann spurt hvort ekki væri allt í lagi, en það hafi hann gert af því að hún hafi farið og hann ekkert heyrt í henni. Svo hafi ákærði verið að vinna og brotaþoli komið á D daginn eftir eða þar næsta dag, en þau ekkert talað saman þá, en hún hafi verið með einhverjum og þá hugsanlega vinkonum sínum, en hann hafi verið að vinna. Sér hafi fundist skrýtið að heyra ekkert í brotaþola miðað við hvernig samskipti þeirra höfðu verið. Hann hafi ímyndað sér að brotaþoli hafi komist að því að hann hafi verið í af og á sambandi við aðra stúlku að nafni P og þess vegna ekki viljað tala við hann. Hafi ákærði ekki reynt meira að nálgast brotaþola þó hann hafi kannski ætlað að gera það.

Ekki kannaðist ákærði við að hafa káfað innanklæða á kynfærum og brjóstum brotaþola, en aðeins hafi verið um að ræða kossa og faðmlög Ekki heldur að hafa nuddað kynfæri eða sett fingur í kynfæri og reynt að hafa samræði við brotaþola.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa drukkið um sex hálfslítra Tuborg kranabjóra um kvöldið frá ca. 23:00 og þar til þau fóru um 00:30. Ástandið á honum hafi verið allt í lagi, hafi fundið á sér og verið milli þess að vera léttur og vera ölvaður. Svona „tipsy“. Kvaðst muna vel eftir sér. Ekki hafi hann orðið þess var þegar brotaþoli fór en hann sofi fast. Enga skýringu kvaðst ákærði hafa á framburðum hjá lögreglu um að brotaþoli hafi komið hágrátandi um nóttina, en benti á að hún hafi grátið fyrr um kvöldið. Aðspurður kvaðst ákærði vita til þess að brotaþoli hafi enga reynslu haft af kynlífi og hafi hún sagt það. Hann hafi ekkert pressað á hana um kynlíf.

Áður en þessi atburður varð hafi brotaþoli komið heim til hans tvisvar til þrisvar sinnum til að hitta hann, en auk þess komið í partý þangað. Hún hafi gist hjá honum einu sinni áður og þau þá deilt rúmi. Þá hafi þau verið á nærfötunum. Þá hafi bara verið kossar og faðmlög en ekkert káf.

Frá því þetta gerðist hafi ákærði búið og starfað á I en sé núna fluttur til S og sé að byrja vinnu þar, en hann búi með kærustunni sinni sem hann hafi átt í rúmt ár.

Aðspurður kannaðist ákærði ekki við að hafa þrifið í handlegg brotaþola fyrir utan D, en hann hafi bara sest við hlið hennar og talað við hana.

Aðspurður kannaðist ákærði ekki við að hafa talað við brotaþola daginn eftir og að hafa sagt að hann myndi ekki hvað hafi gerst því hann hafi verið svo ölvaður, líkt og fram hafi komið í lögregluskýrslu J. Hann hafi ekkert talað við brotaþola daginn eftir.

Brotaþoli B kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hún og ákærði hafi bæði verið að vinna á I, á sitt hvorum staðnum. Kynnst þar árið 2011. Þau hafi verið í sama vinahópnum. Þau hafi aðeins verið byrjuð að hittast og draga sig saman, en samskipti þeirra hafi ekki ennþá verið á kynferðislegum nótum. Þau hafi verið að kyssast en ekki haft nein mök. Þau hafi verið að skemmta sér og hún hafi verið með vinkonum sínum sem hafi komið að heimsækja hana um helgina. Þær hafi komið á föstudeginum. Það hafi verið J, F, G og R. Á föstudagskvöldinu hafi þau verið að skemmta sér á D og það hafi verið fullt af fólki og hljómsveit að spila. Það hafi verið voða gaman. Þau hún og ákærði hafi svo farið að tala saman og svo farið yfir í E þar sem ákærði hafi búið. Þar hafi þetta gerst. Ákærði hafi verið með vinum sínum en ekki verið að vinna neitt. Ákærði hafi svo kíkt yfir til hennar og þau farið saman á D. Ekkert hafi komið sérstakt upp á um kvöldið, en þau hafi þó aðeins verið að rífast eða verið ósátt fyrir utan D áður en þau fóru heim til ákærða. Hafi ákærði sagst vera hrifinn af henni, en hún sagst ekki trúa því og haldið að hann væri bara að þessu vegna þess að hann vildi sofa hjá henni. Hafi þau rætt þetta. Hún hafi grátið en að öðru leyti verið í lagi. Þau hafi farið heim til ákærða til að ræða þetta betur saman og í næði. Þegar þau hafi komið heim til ákærða hafi þau sest í sófann og byrjað að spjalla saman og svo hafi ákærði beðið sig að fara upp í herbergi hans og hún hafi gert það. Svo hafi ákærði komið stuttu seinna og hún þá haldið að þau væru að fara að sofa. Þau hafi aðeins farið að kyssast en henni hafi svo fundist komið nóg af því og viljað hætta því þegar það hafi verið að fara út í aðeins meira. Ákærði hafi ekki hlustað á þau takmörk sem hún hafi sett. Hún hafi beðið hann um að hætta þegar hann hafi verið byrjaður að káfa á henni. Fyrst hafi ákærði káfað á henni utan klæða. Svo hafi hann farið að færa sig inn fyrir fötin, m.a. á brjóstin. Hún hafi beðið hann um að hætta. Svo hafi hann farið að klæða hana úr að neðan og putta hana og eitthvað svona og hún hafi stöðugt beðið hann um að hætta. Nánar aðspurð kvað brotaþoli að ákærði hafi stungið fingri eða fingrum í leggöng hennar. Svo hafi hann reynt að fá hana til að snerta hann, sem hún hafi komist undan að gera. Þetta hafi verið í rúminu. Ekki mundi brotaþoli hvernig ákærði hafi verið klæddur, en hann hafi verið í fötum til að byrja með, en svo klætt sig úr að neðan. Þetta hafi endað með því að ákærði hafi lagst ofan á hana og ætlað að reyna að komast inn í hana, nánar tiltekið að setja lim sinn í leggöng hennar, en ekki getað vegna ölvunar væntanlega og á endanum hafi ákærði sofnað ofan á henni, en hann hafi virst vera mjög drukkinn. Hún hafi verið grátandi mest allan tímann og beðið hann um að hætta og sagst ekki viljað gera þetta. Hún hafi reynt að komast undan ákærða en verið eitthvað svo máttlaus að hún hafi bara ekki getað það. Ákærði hafi haldið henni niðri með því að þrýsta handlegg sínum á öxlina á henni mestallan tímann. Svo hafi hún farið og beint til vinkvenna sinna sem hafi verið í tjaldi í garði hjá vini brotaþola. Ekki kvaðst brotaþoli vita neitt hvað klukkan hafi þá verið. Þá hafi ástandið á henni ekki verið mjög gott. Hún hafi verið örlítið ölvuð og liðið mjög illa, en muni samt eftir öllu sem gerðist. Hún hafi verið búin að drekka þrjá eða fjóra bjóra frá því um kvöldmatarleytið. Taldi að vinkonurnar hafi verið sofandi þegar hún kom. Þær hafi vaknað þegar hún kom, a.m.k. G og F og sennilega hafi J vaknað aðeins en sofnað fljótt aftur. Hún hafi sagt þeim mjög takmarkað, en þær samt væntanlega fattað að eitthvað hafi gerst. Ekki mundi brotaþoli nákvæmlega hvað hún hafi sagt við þær. Hún hafi grátið mjög mikið. Daginn eftir hafi ákærði hringt mjög oft í hana en hún hafi ekki svarað. Svo hafi hann sent henni eitt og eitt sms. Hún hafi sent honum eitt sms nokkrum dögum eftir þetta og spurt hvort hann væri meðvitaður um hvað hefði gerst, en hann svarað því neitandi. Ekki kvaðst brotaþoli eiga þetta sms í síma sínum. Hún hafi séð ákærða eftir þetta einu sinni eða tvisvar á D en þau ekki talað saman. Hann hafi sent henni sms þegar hún hafi verið þar inni og beðið hana um að koma út og tala við sig, en hún hafi hunsað það. Aðspurð um hvort hún hafi sagt einhverjum frá hvað hafi gerst kvaðst brotaþoli aldrei hafa sagt neinum alla söguna. Hún hafi í raun bara sagt að eitthvað hafi komið fyrir sem hún hafi ekki samþykkt og að hann hafi brotið á henni. Þetta hafi hún sagt m.a. framangreindum vinkonum sínum þeim systrum F, G og J. Hún hafi farið í viðtal til T en ekki verið mjög ánægð þar þannig að hún hafi farið til L og leitað sér aðstoðar þar. Þá hafi hún farið á heilsugæsluna á I tvisvar sinnum í vikunni eftir atvikið og hitt þar hjúkrunarfræðing og það hafi verið að ráði vinkvenna sinna, en hún hafi verið óvinnufær daginn eftir.Ekki hafi hjúkrunarfræðingurinn skoðað hana líkamlega. Hún hafi ekki sagt henni nákvæmlega hvað hafi gerst, en mundi ekki hvað hún hafi sagt henni nákvæmlega. Ekki hafi hún sagt öðrum frá þessu áður en hún fór til lögreglu, en foreldrar hennar hafi vitað af þessu þar sem hjúkrunarfræðingurinn á I hafi hringt í móður brotaþola á föstudeginum og sagt henni frá þessu og þau hafi sótt hana austur daginn eftir símtalið, helgina eftir atvikið, en það hafi verið einum eða tveimur dögum fyrr en áætlað hafi verið að hún færi frá I. Atvikið hafi gerst á föstudagskvöldinu eða aðfaranótt laugardagsins 30. júlí. Ekki mundi brotaþoli til þess að ákærði hafi verið að vinna þá um kvöldið, en hann hafi verið að vinna daginn eftir, en ekki þetta kvöld.

Aðspurð kvaðst brotaþoli telja að þetta hafi verið á föstudagskvöldinu, þ.e. kvöldið sem voru tónleikar á D, en kvöldið eftir hafi verið ball í félagsmiðstöðinni. Þetta hafi alla vega verið það kvöldið sem voru tónleikar. Ekki gat brotaþoli sagt nákvæmlega hversu lengi hún hafi verið á heimili ákærða umrætt sinn og ekki fylgst mikið með tímanum þá. Kvaðst þó ekki telja að hún hafi verið þar mikið meira en einn klukkutíma. Aðspurð kannaðist brotaþoli við að hafa gist hjá ákærða áður, einu sinni eða tvisvar. Þá hafi hún verið klædd í stuttermabol og stuttbuxur af honum, en það kvöld hafi allt farið vel fram. Aðspurð um hversu mikið hún hafi sagt þeim vinkonum sínum um atvikið þegar hún kom í tjaldið kvað brotaþoli að hún myndi ekki nákvæmlega hvað hún hafi sagt, en hún hafi gert það alveg skýrt að eitthvað hafi komið fyrir. Ekki myndi hún nákvæmlega hvaða orð hún hafi notað, enda í miklu áfalli þá. Ekki kvaðst brotaþoli vita hve lengi J hafi verið vakandi en a.m.k. hafi F og G heyrt hvað hún hafi sagt. Aðspurð mundi brotaþoli ekki eftir að hafa hringt í vinkonur sínar áður en hún kom til þeirra, en fannst það líklegt, en hún myndi það ekki vel enda verið í miklu áfalli.

Aðspurð um föt sín kvaðst brotaþoli umrætt kvöld hafa verið klædd í gráar gallabuxur og hvítum bol með einhverri mynd á og grárri „gollu“. Ákærði hafi klætt hana úr gallabuxunum og nærbuxum, en úr „gollunni“ hafi hún farið sjálf skömmu eftir komu í húsið.

Aðspurð lýsti brotaþoli að hún hafi átt mjög erfiðan tíma eftir þetta og sé hún enn að vinna úr þessari reynslu. Hún hafi fengið aðstoð hjá L.

Aðspurð vegna orðalags í vottorði hjúkrunarfræðings, sem liggur fyrir í gögnum málsins, kvað brotaþoli að á þeim tíma hafi hún haldið að ekki væri um að ræða nauðgun nema fullt samræði ætti sér stað og þess vegna hafi hún ekki skilgreint atvikið sem nauðgun hjá hjúkrunarfræðingnum heldur sem kynferðislegt ofbeldi. Aðspurð kvaðst brotaþoli alltaf hafa hugsað sér að leggja fram kæru en ekki verið tilbúin til þess fyrr en í janúarbyrjun 2012. Aðspurð vegna framburðar J hjá lögreglu kvað brotaþoli að eftir atvikið hafi hún ekki átt bein orðaskipti við ákærða. Þær hafi verið á D kvöldið eftir og það hafi verið mjög erfitt og hún hafi farið að gráta og þær farið svo. Ekki mundi brotaþoli hvort það hafi verið skiptið þegar ákærði hafi sent henni sms og beðið hana um að tala við sig, eða hvort það hafi gerst degi eða tveimur síðar. Aðspurð kannaðist brotaþoli ekki við að hafa hringt í ákærða og talað við hann í síma þegar hún hafi verið stödd á O. Aðspurð kvað brotaþoli að sér hafi liðið mjög vel þennan dag áður en atvikið gerðist. Það hafi verið gaman hjá þeim og hún hafi verið að skemmta sér. Þetta hafi svo breyst fyrir utan D þegar þau hafi verið að ræða saman hún og ákærði.

Aðspurð kannaðist brotaþoli ekki við að ákærði hafi talað um aðra stúlku sem hann væri að hitta á þessum tíma og hafi hún ekkert vitað neitt um það.

Vitnið N, faðir brotaþola, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og kvað þau foreldrana, eða móður brotaþola, hafa heyrt á brotaþola um verslunarmannahelgina að henni liði illa, en þau hafi tengt það við það veikindi afa brotaþola sem hafi verið deyjandi og hafi látist 3. ágúst. Ekki hafi þau orðið vör þeirrar vanlíðunar áður. Hjúkrunarfræðingurinn á I hafi svo hringt í móður brotaþola og sagt frá að brotaþoli hafi orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi. Þau hafi séð á brotaþola þegar þau sóttu hana helgina eftir verslunarmannahelgina að eitthvað væri að, en ekki hafi hún viljað tala um það eða gera neitt og hafi sagt að hún væri ekki nógu sterk til að leggja fram kæru. Brotaþoli hafi grátið á leiðinni frá I. Dagana á eftir hafi hún ekki verið sjálfri sér lík og mikið verið í hnipri. Þau hafi reynt að koma henni til U „þerapista“ sem hafi veitt brotaþola hljóðnudd svo hún fengi aðstoð og sjálfstyrkingu. Í kjölfar þeirrar meðferðar hafi brotaþoli treyst sér til að leggja fram kæru. Ekki hafi brotaþoli lýst atburðinum nákvæmlega fyrir foreldrum sínum. Hún hafi bara sagt að ákærði hafi brotið á sér, en hún hafi sagt að hún bara geti ekki talað um þetta. Kvað vitnið brotaþola á tímabilum hafa átt erfitt með svefn eftir þetta og ekki verið í góðu jafnvægi og átt erfiðara með að höndla aðstæður undir pressu en áður. Hún hafi ekki átt vanda til að dramatisera eða spinna sögur.

Vitnið M, móðir brotaþola, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hjúkrunarfræðingurinn á I hafi hringt í sig á föstudeginum eftir verslunarmannahelgina. Hafi hjúkrunarfræðingurinn skýrt frá því að brotaþoli hafi orðið fyrir kynferðisofbeldi og hennar blygðunarkennd hafi verið misboðið. Þau hafi sótt brotaþola daginn eftir og greinilega hafi alvarlegir hlutir gerst og brotaþoli verið í áfalli og grátið alla leið til S. Eftir það hafi tekið við erfiðir tímar. Brotaþoli hafi ekki sagt sér nákvæmlega hvað hafi gerst, að öðru leyti en að hún hafi verið misnotuð. Strax eftir helgina hafi brotaþoli farið á fund T en það hafi verið erfitt. Skömmu síðar hafi brotaþoli farið í útskriftarferð með V en verið á báðum áttum með það. Brotaþoli hafi líka farið í sjálfstyrkingu hjá U og líka fengið aðstoð hjá L. Hún hafi átt við að stríða svefnraskanir eftir þetta. Vitnið staðfesti bréf sitt sem liggur fyrir í málinu. Kvaðst vitnið telja brotaþola vera enn að glíma við afleiðingar atviksins. Skapsveiflur, depurð og vanlíðan séu meiri en verið hafi.

Vitnið F, vinkona brotaþola, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um það að þær hafi farið að I systurnar og R og ætlað að vera yfir verslunarmannahelgina. Taldi að þær hafi komið á föstudagskvöldi, á að giska milli klukkan 20:00 og 21:00, en var ekki viss. Þær hafi komið beint í partý í húsi sem ákærði hafi búið í og hitt brotaþola og ákærða þar og einhverja vini eða kunningja brotaþola. Ákærði hafi verið hress og glaður. Svo hafi verið farið að útbúa kvöldmat og tjalda. Eftir það hafi verið farið á D og drukkið. Svo hafi R verið orðin svo drukkin að þær hafi farið með hana í tjaldið. Þá hafi þær séð ákærða og brotaþola saman og brotaþoli verið leið eða grátandi og þær spurt hvort allt væri með felldu og brotaþoli sagt allt í lagi og sagt þeim að halda bara áfram. Þær hafi gert það, farið í tjald sitt og tekið á sig náðir. Svo hafi vitnið vaknað við að brotaþoli hafi verið grátandi og G, systir vitnisins, að reyna að hugga hana. Kvöldið áður hafi brotaþoli verið hress. Hafi vitnið spurt hvað hafi gerst og hvað væri að og brotaþoli hafi ekki virst vera í sambandi og ekki sagt neitt nema að hann hafi ekki hlustað á sig. Þær hafi spurt frekar en engin svör fengið og þá bara frekar reynt að hugga og róa en að spyrja. Orð brotaþola um að hann hafi ekki hlustað á sig hafi vitnið skilið á þann veg að ákærði hefði gengið of langt gagnvart henni eða farið yfir hennar mörk, en vitninu hafi verið kunnugt um það að brotaþoli hafi verið óspjölluð mey. Brotaþoli hafi verið öll grátbólgin og eins og í sjokki. Daginn eftir hafi þær ákveðið að fara til Y, fara í fjöruna og fá sér pizzu og hressa brotaþola við, en um leið og atvik milli hennar og ákærða verið nefnd hafi brotaþoli grátið og ekki viljað segja neitt. Hafi brotaþoli svo átt að fara að vinna en hafi ekki gert það. Þær hafi farið á D daginn eftir en þá hafi ákærði verið að vinna og brotaþoli ekki viljað vera þar og þær farið. Ekki mundi vitnið hvort brotaþoli hafi þá talað við ákærða. Ekki vissi vitnið um samskipti brotaþola og ákærða eftir þetta, en ákærði hafi reynt að hringja í brotaþola á laugardeginum en hún ekki svarað. Ekki kannaðist vitnið við að ákærði hefði verið að vinna umrætt kvöld enda þær hitt hann í partýinu eftir að þær komu á I. Ekki kannaðist vitnið við að hún sjálf eða systur hennar eða vinkona hafi farið inn á D og sagt ákærða að brotaþoli væri fyrir utan og væri leið. Brotaþoli hafi drukkið eitthvað áfengi en hún hafi ekki verið full. Ákærði hafi sér fundist vera frekar ölvaður þegar hún hitti hann fyrir utan D ásamt brotaþola. Ekki mundi vitnið hvort brotaþoli hafi hringt í þær áður en hún kom í tjaldið til þeirra. Vitnið kvað brotaþola hafa talað um að eiga erfitt með traust og kynferðisleg samskipti eftir þetta. Vitnið kvaðst ekki vita í raun hvað hafi gerst milli ákærða og brotaþola. Hún hafi grátið og sagt að hann hafi ekki hlustað á hana. Aðspurð kvað vitnið veikinda afa hennar ekki hafa komið mikið til tals, en brotaþoli sé lokuð varðandi það sem láti henni líða illa.

Vitnið G, vinkona brotaþola, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þær systur hafi komið á I, að líkindum á laugardagskvöldi, en var þó ekki viss um dagsetninguna. Þær hafi byrjað á því að fara að í svokallaðan E, þar sem ákærði bjó, þar sem allir hafi verið og þar hafi þær hitt ákærða og brotaþola. á hafi brotaþoli verið mjög glöð. Taldi vitnið að þá hafi brotaþoli ekki verið búin að drekka áfengi. Hafi brotaþoli kynnt þær fyrir ákærða. Hann hafi verið mjög vinalegur. Ekki hafi vitninu fundist ákærði vera ölvaður þá. Ekki hafi vitnið vitað um samband milli ákærða og brotaþola. Svo hafi þær farið þangað sem gert hafi verið ráð fyrir að þær myndu tjalda og tjaldað. Þær hafi hitt fleiri kunningja brotaþola. Svo hafi verið eldað. Svo hafi verið farið að verustað brotaþola og þar hafi verið komið saman og drukkið. Þangað hafi ákærði komið. Svo hafi verið farið á D. Þar hafi verið trúbador. Taldi vitnið að brotaþoli hafi drukkið eitthvað áfengi en ekki mikið. Eitthvað taldi vitnið að ákærði hefði líka drukkið af áfengi. Vitnið hafi sjálf drukkið á að giska þrjá bjóra eða svo. Hinar tvær systurnar líka drukkið eitthvað, þó F sennilega minna. Þær hafi hitt fullt af öðru fólki. R hafi verið orðin of drukkin svo að þær hafi áveðið að fara í tjaldið. Þegar þær hafi verið að fara þangað hafi þær séð brotaþola fyrir utan D ásamt ákærða og hafi þau setið. Brotaþoli hafi verið að gráta. R hafi viljað tala við brotaþola og spurt hvað væri að og brotaþoli hafi ekki viljað tala um þetta og sagt þeim að halda bara áfram. Brotaþoli og ákærði hafi verið eitthvað ölvuð. Þær hafi farið og tekið á sig náðir í framhaldinu. itnið hafi verið mjög lengi að sofna. Svo hafi brotaþoli komið og verið mjög hysterisk og mjög augljóst hafi verið að eitthvað hafi komið fyrir hana. Aðspurð hvort brotaþoli væri hysterisk týpa kvað vitnið svo ekki vera. Vitnið hafi spurt hvað ákærði hafi gert henni, en brotaþoli ekki svarað því en verið með ekka og grátið. Vitnið hafi tekið utan um brotaþola og reynt að róa hana og svo hafi systir vitnisins, F, vaknað og tekið við að hugga brotaþola. Hafi vitnið þá tekið til við að klæða brotaþola í hlý föt en hún hafi verið skjálfandi. Hafi svo vitnið sett brotaþola í svefnpoka. Þær hafi reynt að fá brotaþola til að sofna. Aðspurð kvað vitnið að ekki hafi sér komið til hugar að hafa samband við einhvern vegna þess ástands sem brotaþoli hafi verið í um nóttina. Hafi ekki komið neitt til tals að leita aðstoðar. Daginn eftir hafi verið mjög skrýtið og þær hafi ekki alveg áttað sig á því hvað hafi komið fyrir. Þær hafi farið til Y til að reyna að dreifa huga brotaþola, farið þar á ströndina, fengið sér að borða og síðan aftur á I þar sem brotaþoli hafi átt að fara að vinna. Þær systur hafi farið í sund, en eftir sundið hafi komið í ljós að brotaþoli hafi bara verið heima í stað þess að vera í vinnu. Þær hafi þá farið heim til brotaþola og þær þá talað saman. Hafi brotaþoli verið mjög döpur og verið í rúminu. Vitnið og F hafi farið í búðina og keypt matvöru til kvöldverðar. Þá hafi F verið búin að segja vitninu að það sem hún hafi fengið að vita væri að ákærði hafi reynt að hafa samfarir við brotaþola en hann hafi sofnað ofan á henni. Ekki vissi vitnið hvaðan F hefði það. Daginn eftir hafi þær systur farið heim og þannig dvalið tvær nætur á I. Aðspurð kannaðist vitnið ekki við að hafa látið ákærða vita að brotaþoli væri grátandi fyrir utan D. Aðspurð um vitneskju vitnisins um samskipti ákærða og brotaþola eftir umrædda nótt kvað vitnið telja að ákærði hafi reynt að hringja í brotaþola en hún ekki svarað því. Þær hafi eitthvað rekist á ákærða á D kvöldið eftir, en þá hafi ákærði að líkindum verið að vinna. Aðspurð kvaðst vitnið ekki hafa rætt atvik málsins við brotaþola eftir þetta. Aðspurð um líðan brotaþola eftir þetta kvaðst vitnið ekki geta svarað mjög um það enda flutt til útlanda strax eftir þetta. Aðspurð kvaðst vitnið ekki minnast þess að veikinda afa brotaþola hafi komið til tals um helgina.

Vitnið J, vinkona brotaþola, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og kom fram hjá henni að þær systur hafi komið á I á föstudeginum. Þær hafi farið í áður nefndan E, þ.e. starfsmannahús þar sem ákærði bjó, en þar hafi verið margt fólk. Þetta hafi verið um sexleytið. Þar hafi þær hitt brotaþola og hún hafi kynnt þær fyrir fólki. Svo hafi þær tjaldað í garðinum hjá einhverjum sem brotaþoli þekkti. Svo hafi þær farið þangað sem brotaþoli hafði verustað með vinkonu sinni og farið að gera sig fínar. Þaðan hafi þær farið á D að skemmta sér og fá sé drykki. Brotaþoli hafi ekki verið áberandi ölvuð og drekki almennt ekki mikið. Mundi ekki hvort hún hafi séð brotaþola neyta áfengis. Vitnið hafi sjálf kannski drukkið 3-4 bjóra. Ekki gat vitnið borið um hversu mikið ákærði hafi drukkið. Þær hafi verið áfram á D, en svo hafi R verið orðin svolítið drukkin og þær því ákveðið að fara heim og þá hafi þær ekki verið búnar að sjá brotaþola í smá tíma. Þegar þær hafi verið að fara í tjaldið hafi þær hitt brotaþola og ákærða bak við D. Þá hafi brotaþoli virst vera grátandi eða leið. Ákærði hafi virst vera undir áhrifum og jafnvel þvoglumæltur. Þetta hafi verið kannski milli klukkan eitt og tvö. Þær hafi spurt hvort ekki væri allt í lagi og hafi brotaþoli sagt svo vera og sagt þeim að halda bara áfram. æ-x-x hafi treyst því mati brotaþola enda brotaþoli verið þarna allt sumarið og verið búin að tala við þær um ákærða. Brotaþoli hafi áður verið búin að segja sér m.a. með sms samskiptum að það væri eitthvað samband milli brotaþola og ákærða og hafi vitnið skilið það svo að þau væru orðin par. Vitninu hafi fundist þetta spennandi og verið að spyrja brotaþola um þetta, vitandi að brotaþoli hafi verið óspjölluð mey. Hafi brotaþoli verið búin að lýsa því að þau hafi verið að kyssast en væru samt ekkert búin að gera eða fara alla leið. Hann væri alveg yndislegur og þetta hafi verið svona „sumarfling“. Þær systur hafi svo farið í tjaldið og farið að sofa. Svo hafi brotaþoli hringt í síma vitnisins, en vitnið ekki heyrt neitt hvað brotaþoli hafi sagt en hún hafi bara grátið í símann. afi vitnið sagt brotaþola að koma til þeirra. Þegar brotaþoli hafi komið hafi vitnið séð að það hafi verið eitthvað virkilega mikið að. Þá hafi klukkan verið orðin kannski fjögur en þær hafi allar verið sofnaðar og aðeins að byrja aftur að birta. Hafi brotaþoli skolfið og grátið. Brotaþoli hafi ekkert sagt sem vitnið hafi skilið, en það hafi verið óljóst. Daginn eftir hafi þær verið að spyrja hvað hafi gerst en brotaþoli lítið vilja segja og verið hljóðlát. Þær hafi farið til Y og á ströndina og fengið sér að borða á veitingastað til að reyna að fá brotaþola til að hugsa um annað. Minnti vitnið að brotaþoli hafi farið að vinna en þær systur í sund. Eftir sundferðina hafi verið mikið af ósvöruðum símtölum á síma vitnisins. Þá hafi verið skilaboð á síma vitnisins frá vinkonu og þáverandi sambýlingi brotaþola um að brotaþoli væri komin heim frá vinnu og það væri gott ef þær kæmu til hennar. Hafi þær þá hringt í brotaþola og farið til hennar. Hafi þá brotaþoli grátið og verið mjög leið og þær þá ákveðið að hafa „kósí“ kvöld og ætlað bara að borða saman, leigja spólu og borða nammi. F og G hafi farið að versla og vitnið, R og Þ tvíburasystir R hafi verið eftir hjá brotaþola á meðan. Aðspurð var vitnið ekki viss um hver hafi farið að versla og hver hafi orðið eftir með vitninu og brotaþola. Misminni hafi verið í lögregluskýrslu um að F hafi orðið eftir með vitninu. Þá hafi brotaþoli aðeins farið að tala og sagt við vitnið að hann hafi sofnað ofan á henni. Hafi vitnið spurt hvort henni hafi verið nauðgað, en brotaþoli hafi strax grátið um leið og orðið nauðgun hafi verið nefnt. Hafi brotaþoli grátið látlaust. Vitnið hafi svo hætt að spyrja því það hafi virst auka vanlíðan brotaþola. Hafi vitnið spurt hvort hann hafi farið inn í hana. Hafi vitninu þá fundist brotaþoli kinka kolli. Hafi brotaþoli líka sagt að hann hafi dregið niður buxurnar á móti hennar vilja. Taldi vitnið að R hafi verið viðstödd þessar samræður og jafnvel Þ líka. Aðspurð kannaðist vitnið ekki við að hafa komið inn á D og látið ákærða vita að brotaþoli væri þar fyrir utan og væri leið. Aðspurð um líðan brotaþola eftir þetta kvaðst vitnið ekki hitta brotaþola jafn oft og hún hafi gert á þeim tíma, en vitninu fyndist brotaþoli vera heldur þyngri en áður. Gréti kannski heldur meira. Ekki væri brotaþoli gjörn á að vera dramatisk. Ekki mundi vitnið eftir að veikindi afa brotaþola hafi verið rædd. Hafi brotaþoli verið voða hress fyrst þegar þær komu austur og hittu hana. Minnti vitnið að það hafi verið daginn sem þær fóru heim að þær hafi farið á D að fá sér kakó og þá hafi ákærði verið þar við störf og hafi vitnið ekki talað neitt við hann Kvaðst þá ekki muna eftir samskiptum milli ákærða og brotaþola, en ákærði hafi reynt að hringja í brotaþola en hún ekki svarað. Aðspurð kvað vitnið að ekki hafi komið til tals hjá þeim að leita aðstoðar lögreglu meðan vitnið var á I.

Vitnið K, starfsmaður og ráðgjafi hjá L, þjónustu- og fræðslumiðstöðvar fyrir þolendur ofbeldis og aðstandendur þeirra, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og kvað brotaþola hafa leitað aðstoðar L snemma vors 2012 og komið í þrjú viðtöl það ár og komið einu sinni á árinu 2013. Hafi sagt frá því hvað fyrir sig hafi komið og fengið ráðgjöf. Helstu afleiðingar þess sem fyrir brotaþola hafi komið séu mikil depurð, ójafnvægi, brotin sjálfsmynd, grátur og skapsveiflur, svefntruflanir og ýmislegt í daglegu lífi. Hafi vitnið talið brotaþola hafa þörf fyrir aðstoð við að vinna sig út úr vanda sínum. Ekki hafi komið fram annað en atvikið á I sem ástæða fyrir vanlíðan brotaþola. Aðspurð kvaðst vitnið ekki hafa sérstaka grunnmenntun í sálarfærði, geðlækningum eða slíku.

Ákærði kom aftur fyrir dóminn við aðalmeðferð og var spurður út í framlagt stimpilkort sitt frá D dagana 27. júlí til og með 15. ágúst. Kvaðst ekki vita hvort það væri frá árinu 2011, en kvaðst ekki vefengja það en gæti heldur ekki staðfest það og vissi bara ekkert um það. Hann hafi unnið þarna þrjú ár. Ákærði kvaðst hafa verið að vinna að kvöldi laugardagsins 30. júlí 2011 frá kannski svona klukkan sex þó stimpilkortið beri það ekki með sér, en vissi ekki hvers vegna það kæmi ekki fram á kortinu. Jafnvel að deginum líka. Svo langur tími væri hins vegar liðinn að erfitt væri að staðfesta það með framburði vitna og enginn myndi muna þetta. Aðspurður kvaðst ákærði muna atburðarásina og kannaðist ekki við frásagnir vitna um að hafa verið í partýi í E þegar systurnar komu þangað og kváðust hafa hitt hann. Það hafi oft verið partý í húsinu. Aðspurður kvaðst ákærði lítt hafa orðið fyrir því að muna ekki hluti eða atburði vegna drykkju. Kannaðist ekki við að muna ekki heilu kvöldin eða sólarhringana. Munur á framburði hans og vitna geti ekki skýrst vegna þess að hann myndi ekki atburði vegna drykkju. Kvaðst aukinheldur handviss um að þær hafi komið á laugardegi en ekki föstudegi og kvaðst muna þetta.

Vitnið Æ kom fyrir dóm við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið með brotaþola í V og unnið með henni á I sumarið 2011. Hafi þær deilt herbergi á I. Ákærði og brotaþoli hafi verið búin að vera að hittast fyrir þetta og hafi brotaþoli verið mjög hrifin af honum. Taldi vitnið að þau hafi samt ekki verið búin að gera neitt kynferðislegt. Daginn eftir atvikið milli ákærða og brotaþola hafi brotaþoli verið mjög döpur og hafi vitnið spurt brotaþola hvort eitthvað væri að og hvort eitthvað hafi gerst t.d. með ákærða eða eitthvað þannig. Hafi þá brotaþoli farið að gráta og vitnið spurt hvort hann hafi gert henni eitthvað og hafi þá gráturinn færst í aukana. Hafi vitnið reynt að róa brotaþola og það tekið nokkurn tíma. Vitnið hafi talað við yfirmann brotaþola og látið vita að hún kæmi ekki til vinnu. Minnti vitnið að það hafi verið á föstudegi eða laugardegi. Vitnið kvaðst hafa skynjað það svo að ákærði hafi gert brotaþola eitthvað. Kannski tveimur dögum síðar hafi vitnið og brotaþoli talað um þetta og þá hafi brotaþoli sagt pínu hvað hafi gerst og samt ekki mikið og það verið viðkvæmt. Hafi brotaþoli sagt að ákærði hafi ekki hlustað á hana og hafi troðið puttunum inn í hana og gert eitthvað sem hún vildi ekki að hann gerði og að hann hafi verið ofan á henni og verið mjög ölvaður og minnti vitnið að brotaþoli hafi sagt að ákærði hafi sofnað ofan á henni. Kvaðst vitnið hafa skilið þetta svo að ákærði hafi troðið puttunum upp í píkuna á brotaþola. Aðspurð kvaðst vitnið vera alveg viss um að þetta samtal hafi átt sér stað á þessum tíma en ekki löngu síðar. Þær hafi talað um að brotaþoli færi til hjúkrunarfræðings að láta skoða sig, en brotaþoli hafi ekki verið byrjuð að pæla í hvort hún ætlaði að leggja fram kæru eða ekki. Kvað vitnið brotaþola hafa sagt að ákærði hafi hringt mikið eftir þetta en hún hafi ekki svarað.

Vitnið H, hjúkrunarfræðingur á I, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að brotaþoli hafi komið til sín vegna vanlíðunar. Hafi brotaþoli verið mjög þögul og lokuð að sjá. Hafi sest inn til vitnisins og vitnið reynt að athuga hvað væri að en erfitt hafi verið að fá svör. Hafi brotaþoli virst eiga erfitt með að tjá sig og brostið í grát og verið í hnipri. Svo hafi komið fram að brotaþoli hafi verið að skjóta sér í strák og átt náin kynni með honum síðastliðna helgi og þau hafi haft áfengi um hönd. Þau hafi farið saman heim, en ekki hafi hún viljað segja deili á piltinum. Hann hafi viljað ganga lengra en hún í þessum nánu samskiptum en það hafi endað þannig að hann hafi dáið áfengisdauða og hún farið heim. Henni liði mjög illa eftir þetta. Hafi vitnið spurt hvort brotaþola hafi verið nauðgað eða fullt samræði átt sér stað. Hafi brotaþoli neitað því. Hafi vitnið ítrekað mikilvægi þess að láta vita um slíkt s.s. vegna mögulegrar þungunar eða kynsjúkdóma. Hafi ekki komið nánar fram hjá brotaþola hvað hafi gerst. Hafi vitnið viljað, m.a. vegna aldurs brotaþola, að foreldrar hennar fengju að vita um þetta og hafi brotaþoli á endanum samþykkt það. Hafi vitnið boðið brotaþola að koma aftur og hafi hún gert það. Ekkert nýtt hafi þó komið fram um atburðinn. Svo hafi brotaþoli hringt í vitnið töluvert síðar til að þakka fyrir sig og góðar móttökur. Fram hafi komið hjá brotaþola að afi hennar hafi látist tveimur dögum áður og að sorg væri í fjölskyldunni vegna þess og brotaþoli mjög sorgmædd vegna andlátsins. Aðspurð kvað vitnið hafa verið erfitt að átta sig á því hvort vanlíðan brotaþola tengdist láti afans eða ekki. Ekki kvaðst vitnið hafa séð ástæðu til að gera líkamsskoðun, en hún hafi boðið brotaþola læknisskoðun sem hún hafi þó ekki þegið. Ekki hafi vitnið tilkynnt þetta til annarra en foreldra brotaþola, s.s. eins og barnaverndaryfirvalda, enda ekki komið berlega fram að refsivert brot hafi verið framið. Hafi læknir á staðnum verið sammála henni með þetta, enda móðir brotaþola komin í málið. Vitnið staðfesti skjalleg gögn í rannsóknargögnum lögreglu um samskipti sín við brotaþola.

Vitnið R, vinkona brotaþola, gaf skýrslu við aðalmeðferð gegnum síma og skýrði frá því að hafa verið á kaffihúsi á I og þær hafi verið að drekka og vitnið hafi verið orðin „pínku“ full og verið að labba upp í tjald með G og þá séð brotaþola og ákærða. Hafi brotaþoli grátið og vitnið ætlað að blanda sér í málið. G hafi fengið hana ofan af því þannig að vitnið hafi bara haldið áfram upp í tjald og farið að sofa. Svo þegar vitnið vaknaði að morgni hafði brotaþoli komið um nóttina, án þess að vitnið vaknaði við það, og verið í uppnámi og grátandi. Hafi vitnið ekki vitað um atvikin. Daginn eftir hafi brotaþoli verið leið og miður sín og þær hafi verið að reyna að gera skemmtilegt, farið til Y og á ströndina þar. Hafi brotaþoli átt að fara að vinna en vinkona hennar hafi hringt og látið vita að hún gæti ekki farið að vinna. Vitnið hafi ekkert vitað hvað hafi gerst. Ekki hafi brotaþoli sagt sér hvað hafi gerst. Aðspurð taldi vitnið að þær hafi komið á I á föstudegi, en var ekki viss. Ekki kvaðst vitnið hafa þekkt ákærða en um kvöldið hafi brotaþoli kynnt sig fyrir honum. Það hafi ekki verið á D en verið heima hjá einhverjum, jafnvel heima hjá ákærða, í einhverri grillveislu eða eitthvað. Vitnið hafði verið búin að heyra frá brotaþola að brotaþoli og ákærði hafi verið eitthvað að hittast.

Vitnið Ö, eigandi D á I, gaf skýrslu við aðalmeðferð gegnum síma og bar aðspurður um að samkvæmt vinnuseðlum hafi ákærði ekki verið að vinna um verslunarmannahelgina 2011. Kvaðst ekki geta staðfest það alveg, en verið gæti að ákærði hafi komið og aðstoðað um laugardagskvöldið. Staðfesti vitnið að hafa afhent lögreglu handskrifað stimpilkort sem hafi komið úr bókhaldsmöppu merktri 2011. Ákærði hafi oft komið á kvöldin og þá verið beðinn að aðstoða ef þyrfti. Hafi ákærði oft gert þetta án þess að taka greiðslu fyrir og þess vegna væri ekki hægt að fullyrða að ákærði hafi ekki verið að vinna umrætt sinn. Aðspurður kvaðst vitnið þekkja ákærða og væru þeir vinir.

Niðurstaða.

Í máli þessu er ákærða gefin að sök nauðgun með því að hafa með ofbeldi og ólögmætri nauðung káfað innanklæða á brjóstum og kynfærum brotaþola, nuddað kynfæri hennar, sett fingur í leggöng hennar og reynt að hafa við hana samræði en ekki tekist þar sem hann hafi sofnað ölvunarsvefni. Jafnframt að hafa haldið henni niðri fram að því og ekki hætt þótt hún bæði hann um það.

Ákærði hefur neitað sök og lýst samskiptum sínum við brotaþola á allt annan veg en þann sem getur í ákæru og þann sem brotaþoli hefur borið.

Við úrlausn málsins nýtur ekki við neinna læknisfræðilegra gagna ef frá er talinn samskiptaseðill hjúkrunar frá því nokkrum dögum eftir atvikið.

Engra gagna nýtur heldur við um samskipti ákærða og brotaþola í símtölum og sms skilaboðum eftir atburðinn, en framburður þeirra um það er ólíkur.

Samkvæmt framansögðu verður niðurstaða í málinu fyrst og fremst reist á mati á sönnunargildi munnlegs framburðar fyrir dómi.

Um samskipti þeirra ákærða og brotaþola í E umrætt sinn eru þau tvö ein til frásagnar. Framburður annarra vitna sem hafa komið fyrir dóminn lýtur fyrst og fremst að því hvernig brotaþola hafi liðið og hvernig hún hafi komið fyrir fyrst eftir atburðinn, en einnig um það hvað hún hafi sagt þeim um atburðinn.

Mikill munur er á framburði ákærða annars vegar og brotaþola og annarra vitna hins vegar. Þá ber vitnum ekki saman að öllu leyti og hefur framburður brotaþola ekki að öllu leyti stuðning í framburði annarra vitna, sem þó gengur að nokkru leyti lengra en framburður brotaþola. Brotaþoli bar hjá lögreglu að hafa hringt í ákærða þegar hún hafi verið á O, en fyrir dómi kannaðist hún ekki við það. Brotaþoli lýsti því hjá lögreglu að hafa sagt vinkonum sínum í tjaldinu hvað gerðist milli hennar og ákærða. Fyrir dómi bar brotaþoli að hafa sagt þeim mjög takmarkað, en þær samt væntanlega áttað sig á að eitthvað hafi gerst. Hún hafi í raun aldrei sagt neinum alla söguna og í raun bara sagt vinkonum sínum að eitthvað hafi komið fyrir sem hún hafi ekki samþykkt og að ákærði hafi brotið á henni. Hjá einu vitni, þ.e. Æ, kom hins vegar fram fyrir dómi að brotaþoli hafi m.a. tjáð sig um það við vitnið að ákærði hafi troðið fingrum inn í hana og hjá vitninu J kom fram að ákærði hefði dregið niður um hana buxur gegn hennar vilja og fannst vitninu brotaþoli kinka kolli þegar hún hafi spurt brotaþola hvort ákærði hafi farið inn í hana.

Ákærði hefur verið stöðugur í framburði sínum allt frá því hann gaf skýrslu sína hjá lögreglu, en ámælisvert er að framburður vitna sem leidd voru gegn honum á rannsóknarstigi hafi ekki verið borinn undir ákærða.

Þó að framburður ákærða og brotaþola um það sem mestu máli skiptir, þ.e. það sem þeim fór á milli í herbergi ákærða þá er þau voru ein, sé svo ólíkur sem raun ber vitni virtust þau bæði segja frá á einlægan og ýkjulausan hátt og var í hvorugum framburði unnt að merkja annað en að þau væru viss í sinni sök og segðu frá af heilindum. Verður ekki talið að frásögn annars þeirra hafi verið áberandi trúverðugri en hin.

Ekkert liggur fyrir um neina áverka sem brotaþoli hafi fengið við lýstan atburð.

Þá liggur ekki fyrir neitt um andlegt ástand brotaþola eftir atburðinn, annað en framburður vinkvenna hennar sem er á þá lund að hún hafi grátið, skolfið og verið leið, auk framburðar hjúkrunarfræðings um það sama, en í framburði hjúkrunarfræðingsins kom fram að sorg væri í fjölskyldu brotaþola vegna veikinda og láts afa hennar á sama tíma og væri erfitt að átta sig á því hvort vanlíðunin tengdist því. Fyrir liggur auk þess að brotaþoli hafði grátið fyrr um kvöldið vegna samskipta sinna við ákærða eins og lýst var. Þá liggur fyrir framburður foreldra brotaþola sem töluðu við brotaþola í síma í vikunni eftir atburðinn og hittu hana á laugardeginum viku eftir atburðinn og lýstu vanlíðan hennar, en töldu fyrst að vanlíðunin stafaði af veikindum og andláti afa brotaþola. Þykir varhugavert að byggja sakfellingu á lýsingu vitna á ástandi brotaþola eftir atvikið, en til þess er jafnframt að líta að á þeim tíma taldi enginn efni vera til þess að kalla til aðstoð lögreglu eða læknis.

Þá verður ekki litið fram hjá því að brotaþoli sagði lítt eða ekki sjálfstætt frá atvikum fyrst eftir atburðinn og verður sakfelling ekki byggð á rýrum frásögnum hennar við vinkonur sínar fyrst á eftir. Verður sakfelling heldur ekki byggð á frásögnum vitna um að brotaþoli hafi sagt frá hlutum sem hún kannast sjálf ekki við að hafa sagt þeim sömu vitnum.

Brotaþola og önnur vitni annars vegar og ákærða hins vegar greinir á um hvaða dag þetta hafi verið, hvort ákærði hafi verið að vinna, sem og um símasamskipti brotaþola og ákærða eftir atvikið. Ákærði hefur skýrt skilmerkilega frá þessum atriðum, sem hefðu mögulega getað rennt stoðum undir framburð hans, en ekkert þessara atriða var upplýst til hlítar við rannsókn málsins og fyrir liggur að verður ekki upplýst svo löngu síðar, m.a. vegna óútskýrðs og aðfinnsluverðs dráttar á málinu sem ákærða verður ekki um kennt.

Þá liggur fyrir að í húsi því sem atburðurinn á að hafa gerst bjó fleira fólk en aðeins ákærði. Verður ekki séð að reynt hafi verið að hafa upp á því fólki og taka af því skýrslu, en ekkert liggur fyrir um það hvort fleira fólk var í húsinu eftir að ákærði og brotaþoli voru farin upp í herbergi. Verður ákærði látinn njóta vafans um þetta, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008.

Að öllu þessu virtu þykir vera of mikill vafi um sök ákærða til að unnt sé slá því föstu að atvik hafi verið svo sem lýst er í ákæru og þar með að sakfella ákærða fyrir það brot sem honum er gefið að sök og verður hann því sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds í málinu.

Að þessari niðurstöðu fenginni er óhjákvæmilegt að vísa einkaréttarkröfunni frá dómi sbr. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 og gildir þá einu að þess hafi ekki verið krafist.

Samkvæmt ofansögðu og með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 verður sakarkostnaður lagður á ríkissjóð. Ekki hefur verið lagt fram yfirlit yfir sakarkostnað. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða þykja hæfilega ákveðin kr. 790.650 að meðtöldum virðisaukaskatti, auk ferðakostnaðar verjandans kr. 55.680. Þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef S-kvk-ef hdl., þykir hæfilega ákveðin kr. 715.350 að meðtöldum virðisaukaskatti, auk ferðakostnaðar réttargæslumannsins kr. 69.325. Málsvarnarlaun og þóknun skipaðs réttargæslumanns eru í báðum tilfellum vegna starfa þeirra frá upphafi málsins. Að auki greiðist úr ríkissjóði kostnaður vegna vitnisins H, kr. 28.437.

H-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf saksóknari flutti málið af hálfu ákæruvalds.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan, ásamt meðdómsmönnunum H-kk-þgf O. A-kk-þgf dómstjóra og R-kvk-þgf T-kvk-þgf héraðsdómara.

DÓMSORÐ:

Ákærði, A, er sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds.

Einkaréttarkröfu B er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef Þ. B-kk-ef hrl. kr. 790.650, ferðakostnaður verjandans kr. 55.680, þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef S-kvk-ef hdl., kr. 715.350, ásamt ferðakostnaði réttargæslumannsins kr. 69.325, auk útlagðs kostnaðar vegna vitna kr. 28.437.

S-kk-nf G. G-kk-nf

H-kk-nf O. A-kk-nf

R-kvk-nf T-kvk-nf