S-942/2008

Mál þetta, sem þingfest var 29. janúar sl. og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 4. desember 2008, á hendur A-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hábæ, Vestmannaeyjum,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 24. febrúar 2008 við gatnamót Kirkjuvegar og Eyravegar á Selfossi, slegið Á-kk-þf H-kk-þf Á-kk-þf, kt. 000000-0000, einu hnefahöggi í andlitið með þeim afleiðingum að Á-kk-nf missti meðvitund, hlaut stórt mar umhverfis hægra auga og brot á gólfi augntóftar hægra megin.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20,1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt verjanda sínum og játaði brot sitt.

Málsatvik.

Í frumskýrslu lögreglunnar kemur fram að tilkynnt hafi verið um líkamsárás við gatnamót Kirkjuvegar og Eyravegar og að maður lægi á jörðinni eftir barsmíðar. Á vettvangi var ákærði ásamt vini sínum, A-kk-þgf og brotaþola. Í skýrslunni kemur fram að ákærði og A-kk-nf hafi sagt brotaþola hafa verið með leiðindi við ákærða, svívirt hann og kallað hann aumingja en ákærði og brotaþoli séu frændur og A-kk-nf vinur þeirra beggja. Brotaþoli hafi verið mjög ölvaður og ákærði og A-kk-nf því spurt hann hvort hann ætlaði ekki heim. Brotaþoli hafi þá gengið frá þeim en snúið snögglega við og stokkið aftan að ákærða og á bak hans. Ákærði hafi náð að snúa brotaþola í jörðina og slegið hann krepptum hnefa í andlitið og sparkað fast einu sinni í kvið hans. Í framhaldi hringdi A-kk-nf eftir hjálp og hefðu hann og ákærði reynt að bera brotaþola heim í hús. Í lögregluskýrslu lýsir vitnið A-kk-nf atvikum á svipaðan hátt. Brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu og kvaðst hann, svo og móðir hans, vilja taka það sérstaklega fram að þau krefjist þess ekki að ákærða verði refsað og að þau muni ekki leggja fram bótakröfu. Ákærði sé systursonur brotaþola og hafi fjölskyldan afgreitt þetta mál sín í milli. Ákærði kom fyrir dóminn og kvað málavöxtu vera á sama hátt og hann bar fyrir lögreglu. Ákærði kvaðst vera á lyfjum vegna gigtar og hefði hann í framhaldi af þessu atviki leitað til sálfræðings en hann væri alls ekki ofbeldishneigður og hefði honum verið mjög brugðið eftir þetta atvik. Kvaðst hann í framhaldi hafa verið settur á önnur lyf. Fyrir dóminn kom einnig brotaþoli, og kvaðst hafa verið mjög ölvaður umrætt sinn og verið með leiðindi við ákærða. Að öðru leyti mundi hann ekki eftir atvikum. Kvaðst brotaþoli ekki hafa kært atvikið og gerði engar kröfur í málinu. Kvað hann þá ákærða vera frændur og vini og hefði atvik þetta ekki breytt neinu þar um.

Í læknisvottorði sem liggur frammi í málinu kemur fram að við skoðun og rannsókn á brotaþola hafi komið í ljós mar umhverfis hægra auga og að sneiðmynd hafi sýnt brot á gólfi augnatóttar hægra megin.

Niðurstöður:

Ákærði er fæddur í janúar 1991 og var því 17 ára þegar brotið var framið. Ákærði hefur játað brot sitt greiðlega og ekki dregið neitt undan, bæði fyrir lögreglu og dóminum. Þá reyndi ákærði að koma brotaþola til hjálpar eftir árásina. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi, sem hann er sakaður um, en hún er réttilega færð til refsiákvæða í ákæru. Þá var árásin framin í kjölfar áreitis frá brotaþola sjálfum.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum ekki verið gerð refsing áður. Með vísan til greiðlegrar játningar ákærða, þess að honum hefur ekki verið gerð refsing áður, ungs aldurs hans og þess að hann leitaði sér aðstoðar í framhaldi af árásinni, þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar eins og í dómsorði greinir.

Ákærða skal gert að greiða allan sakarkostnað er hlotist hefur af máli þessu, sem er kostnaður vegna læknisvottorðs, 21.700 krónur, og þóknun skipaðs verjanda hans, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 56.025 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákvörðun refsingar ákærða, A-kk-ef G-kk-ef, er frestað og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði sakarkostnað, samtals 77.725 krónur, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef S-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 56.025 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.