S-520/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 13. janúar síðastliðinn, var höfðað með 2 ákærum, ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 17. ágúst 2010, og ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 26. október 2010, á hendur, B-kk-þgf A-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Garðhúsum 14, Reykjavík.

Ákæra dagsett 17. ágúst 2010:

„fyrir eftirtalin brot framin í Reykjavík og á árunum 2008 og 2010:

1. Fyrir skjalafals með því að hafa fimmtudaginn 4. desember 2008 framvísað í Rimaapóteki í Reykjavík fölsuðum lyfseðli nr. 236552 útgefinn af Þ-kk-þgf I-kk-þgf lækni á ákærða sjálfan sem sjúkling með því að bæta við lyfseðilinn 50 stk. af 5 mg mogadon töflum, í því skyni að fá afhent ofangreind lyf.

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

2. Fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot, með því að hafa sunnudaginn 28. desember 2008, ekið bifreiðinni JE-097 undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna henni örugglega (amfetamín í blóði 1220 ng/ml og MDMA í blóði 845 ng/ml) við Háberg í Reykjavík, þar sem lögregla hafði afskipti af ákærða og jafnframt haft í vörslum sínum 0,35 g af amfetamíni og 4 töflur af MDMA sem fannst í úlpu ákærða við leit lögreglu.

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr., 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006 og 2. gr., sbr., 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 13, 1985 og lög nr. 68, 2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, sbr. reglugerð nr. 848, 2002.

3. Fyrir þjófnað með því að hafa þriðjudaginn 3. nóvember 2009 í versluninni Intersport við Skógarlind í Kópavogi stolið íþróttabuxum að verðmæti kr. 11.990 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44, 1993 og 18. gr. laga nr. 66, 2006 og að ofangreind fíkniefni sem lagt var hald á, verði gerð upptækt samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.

Í málinu gerir S-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, f.h. Byko, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærði B-kk-nf A-kk-nf verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 11.990,- auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá tjónsdegi, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Ákæra dagsett 26. október 2010:

„fyrir umferðar-, lögreglu- og hegningarlagabrot með því að hafa, að kvöldi mánudagsins 6. apríl 2009, ekið bifreiðinni JE-097 óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa slævandi lyfja (í blóði mældist klónazepam 20 ng/ml, nítrazepam 160 ng/ml og nordíazepam 55 ng/ml) og án þess að hlýða fyrirmælum lögreglu og síðar án þess að sinna stöðvunarmerkjum lögreglu, yfir leyfilegum hámarkshraða um götur Reykjavíkur og Kópavogs. Ákærði raskaði þannig umferðaröryggi á alfaraleið og stofnaði á ófyrirleitinn hátt lífi og heilsu farþega bifreiðarinnar, annarra vegfarenda og lögreglumanna sem reyndu að stöðva aksturinn í augljósan háska.

Ákærði ók bifreiðinni eins og hér greinir:

Norður Eyrarland án þess að sinna stöðvunarmerkjum lögreglu, austur Bústaðaveg inn á bifreiðastæði við Grímsbæ þar sem ákærði stöðvaði bifreiðina en sinnti ekki fyrirmælum lögreglu um að stíga út úr henni en ók þess í stað aftur af stað austur Bústaðaveg og suður Reykjanesbraut inn í Kópavog á allt að 158 km hraða á klst., inn á afrein af Reykjanesbraut, inn Fífuhvammsveg til vesturs, norður Dalveg að Nýbýlavegi til austurs, á rauðu ljósi yfir gatnamót Nýbýlavegar og Breiðholtsbrautar, austur Breiðholtsbraut og þar yfir umferðareyju á milli akreina á Breiðholtsbraut, til baka til vesturs og afrein af Breiðholtsbraut að Reykjanesbraut til norðurs á allt að 157 km hraða á klst. að gatnamótum Bústaðavegs. Þar reyndi lögregla að stöðva aksturinn með því að aka lögreglubifreið í veg fyrir ákærða og voru tvær aðrar lögreglubifreiðar með í aðgerðum en ákærði sinnti ekki afskiptum lögreglu og ók á lögreglubifreiðina 07-275, sem lagt hafði verið í veg fyrir bifreið ákærða, en við það færðist lögreglubifreiðin úr stað og hélt ákærði áfram akstri. Ákærði ók norður Reykjanesbraut, afrein að Vesturlandsvegi til austurs á allt að 145 km hraða á klst. við N1 á Vesturlandsvegi og áfram vestur á allt að 135 km hraða á klst. við Select á Vesturlandsvegi og áfram undir brú við Suðurlandsveg á allt að 166 km hraða á klst. Við brú að Víkurvegi reyndi lögregla að stöðva för ákærða með því að aka við hlið bifreiðarinnar en ákærði ók þá öfugu megin inn hringtorg við Vesturlandsveg, Lambhagaveg og Blikastaðaveg, síðan afrein af Vesturlandsvegi inn á Blikastaðaveg til norðurs, þaðan sem leið lá að Korputorgi að hringtorgi við Blikastaðaveg og inn hringtorgið, þar sem lögreglubifreiðinni 07-275 var ekið utan í bifreiðina. Þar snerist bifreiðin á hringtorginu og var ekið til baka að Vesturlandsvegi, þaðan á afrein upp að Víkurvegi en lögreglubifreiðin 07-273 ók þar á móti á öðrum vegarhelmingi. Ákærði stefndi beint á lögreglubifreiðina og þurfti ökumaður hennar að aka út af veginum til að forða árekstri. Ákærði ók í framhaldi af því um hringtorg vestur Víkurveg þar sem lögreglubifreiðinni 06-296 var ekið utan í bifreið ákærða með þeim afleiðingum að hún lenti utan vegar, en ákærði kom henni aftur inn á Víkurveg, þar sem lögreglubifreiðinni 07-262 var ekið í hlið hennar til að hefta för ákærða og síðan fyrir aftan lögreglubifreiðina 07-262 þar sem ákærði ók aftan á lögreglubifreiðina og var henni þá bakkað að bifreið ákærða, jafnframt sem fleiri lögreglubifreiðar komu að og hindruðu frekari akstur ákærða.

Telst þetta varða við 168. gr. og 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 3. gr. laga nr. 70/2002 og 1. mgr. 4. gr., 1. og 3. mgr. 5. gr., 1. mgr. 10. gr., 1. mgr. 25. gr., 1. mgr. og a. og e. liði 2. mgr. 36. gr., 1. sbr. 3. mgr. 37. gr., 1., sbr. 2. mgr. 44. gr. allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og við 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996.

Þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006. Þess er og krafist að bifreiðin JE-097 verði gerð upptæk til ríkissjóðs, samkvæmt. 1. mgr. 107. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 9. gr. laga nr. 69/2007.“

Ákærði hefur skýlaust játað alla háttsemi þá sem honum er gefin að sök í ákærunni frá 17. ágúst síðastliðinn. Einnig hefur hann samþykkt bótakröfuna. Með vísun til 3. mgr. 183. gr. laga nr. 88/2008 verður því ekki fjallað frekar um málavexti.

Ákærði hefur á sama hátt játað skýlaust það sem honum er gefið að sök í ákærunni frá 26. október síðastliðnum nema hvað hann hefur neitað að hafa ekið á eins miklum hraða og honum er gefið að sök. Þá hefur hann mótmælt upptökukröfunni.

Ákærði krefst vægustu refsingar og að upptökukröfunni verði hafnað. Þess er krafist að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun.

II

Efni ákærunnar um ætlaðan of hraðan akstur ákærða, sem honum er gefið að sök í ákærunni frá 26. október er byggt á frumskýrslu lögreglu, en með vísun til framangreindrar reglu sakamálalaganna eru ekki efni til að rekja hana. Nú verður hins vegar gerð grein fyrir framburði vitna sem komu fyrir dóm við aðalmeðferð og báru um þennan þátt málsins. Ákærði kom ekki fyrir dóm við aðalmeðferð. Verjandi hans upplýsti að hann væri á sjúkrahúsi og myndi ekki gefa frekari skýrslu í málinu.

G-kk-nf I-kk-nf R-kk-nf lögreglumaður ritaði frumskýrslu málsins og staðfesti hana. Hann bar að hafa veitt ákærða eftirför í lögreglubifreið og mælt hraða bifreiðar ákærða með hraðamæli lögreglubifreiðarinnar eins og rakið er í frumskýrslunni og tekið er upp í ákærunni. Hraðatölurnar hafi verið skráðar áður en tók að draga saman með bifreið ákærða og lögreglubifreiðinni. Þá kvað hann lögreglumennina aldrei hafa misst sjónar af bifreið ákærða.

Ó-kk-nf J-kk-nf lögreglumaður var með G-kk-þgf I-kk-þgf í lögreglubifreiðinni. Hann staðfesti atriði úr frumskýrslu, eins og þau eru rakin í ákæru, og varða ætluð brot ákærða gegn umferðarlögum, þar með talinn hraðann sem bifreið ákærða var á hverju sinni. Ó-kk-nf kvað þá strax hafa kveikt á radarnum og jafnóðum kallað upp inn til fjarskipta hraðann sem radarinn sýndi að ákærði var á, en hann kvað radarinn sýna raunhraða lögreglubifreiðarinnar. Kvaðst hann hafa kallað upp hraðann áður en fór að draga sundur með bifreið ákærða og lögreglubifreiðarinnar.

Á-kvk-nf E-kvk-nf Þ-kvk-nf lögreglumaður veitti bifreið ákærða eftirför í lögreglubifreið. Hún kvaðst hafa komið að eftirförinni á Reykjanesbraut og ekið á eftir bifreið ákærða á Dalvegi og áleiðis að Vesturlandsvegi, en á leið upp Ártúnsbrekkuna kvað Á-kvk-nf ákærða hafa stungið sig af. Lögreglubifreiðin, sem hún ók, hafi ekki getað haldið í við bifreið ákærða og hafi hún þó ekið eins hratt og bifreið hennar leyfði. Hún kvaðst ekki hafa getað fylgst með hraðamæli bifreiðar sinnar vegna þess hversu erfið akstursskilyrðin voru.

Þ-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður var í lögreglubifreiðinni sem Á-kvk-nf E-kvk-nf ók. Hann bar á sama hátt og hún um akstur ákærða, en kvaðst ekki hafa fylgst með hraðamæli lögreglubifreiðarinnar. Lögreglubifreiðin, sem þau voru í, hafi ekki haft roð við bifreið ákærða og eins hafi aðrar lögreglubifreiðir stungið þau af.

B-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður kom að eftirförinni við Víkurveg en þar hafi ákærði ekið á talsvert mikilli ferð. Hann kvað ákærða hafa ekið á móti sér á röngum vegarhelmingi og hafi B-kk-nf orðið að aka út af. B-kk-nf kvaðst hafa verið einn í bifreiðinni og ekki haft tök á að fylgjast með hraðanum á mæli.

G-kk-nf H-kk-nf aðalvarðstjóri bar að hafa komið að eftirförinni á Bústaðavegi og náð að stöðva för ákærða við gatnamót Reykjanesbrautar. Á Vesturlandsvegi á móts við bensínstöð N1 kvaðst G-kk-nf hafa ekið á 130 til 140 km hraða og hefði þá dregið verulega í sundur með lögreglubifreiðinni og bifreið ákærða. G-kk-nf kvaðst síðan hafa veitt ákærða eftirför og reynt að stöðva hann á hringtorgi fyrir norðan brúna við Víkurveg og hafi hann þá ekið á 150 til 160 km hraða.

A-kk-nf E-kk-nf lögreglumaður bar að hafa ekið á eftir ákærða og komið að honum á hringtorgi við Korputorg. Á leiðinni þangað kvaðst A-kk-nf hafa tekið fram úr lögreglubifreiðum, fyrst við Grafarholtið. Þá bar hann að hafa heyrt tilkynningar frá lögreglubifreiðum um að ákærði hefði verið á allt að 170 km hraða. Einnig hafi verið nefndur annar og lægri hraði.

III

Með játningu ákærða, sem styðst við önnur gögn málsins er sannað, að hann hafi gerst sekur um það sem honum er gefið að sök í ákæruskjölunum nema að hafa ekið á þeim hraða sem þar er tilgreindur. Með vitnisburði framangreindra lögreglumanna, sem styðst við önnur gögn málsins, er sannað, gegn neitun ákærða, að hann hafi ekið á þeim hraða sem honum er gefið að sök að hafa ekið á og í ákæru greinir.

Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í ákæruskjölunum. Brot ákærða samkvæmt ákærunni frá 17. ágúst eru rétt færð til refsiákvæða. Brot ákærða samkvæmt ákærunni frá 26. október eru í fyrsta lagi talin varða við 168. gr. almennra hegningarlaga, en í henni er lögð refsing við því ef maður raskar öryggi þar greindra samgöngutækja eða umferðaröryggis á alfaraleiðum. Hér fyrr var komist að þeirri niðurstöðu að ákærði hefði ekið á þeim hraða sem honum er gefið að sök að hafa ekið á í ákærunni og að öðru leyti eins og þar er rakið. Af gögnum málsins, þar á meðal myndbandsupptökum úr lögreglubifreiðum sem veittu ákærða eftirför, má ráða að ákærði hefur ekið á framangreindum hraða í myrkri og úrkomu eftir götum þar sem var allnokkur umferð bifreiða. Verður að fallast á það með ákæruvaldinu að hann hafi með þessu framferði raskað umferðaröryggi á alfaraleiðum og með því brotið gegn 168. gr. almennra hegningarlaga. Þá er og fallist á að með framferði sínu hafi ákærði á ófyrirleitinn hátt stofnað lífi eða heilsu lögreglumannanna, sem veittu honum eftirför og reyndu að stöðva hann, í augljósan háska. Hið sama á við um farþega er var í bifreið ákærða. Samkvæmt þessu varðar brot ákærða við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga. Brot hans varðar einnig við þau ákvæði umferðarlaga sem tilgreind eru í ákæru.

Ákærði var sektaður fyrir fíkniefnalagabrot 2002 og árið eftir var hann dæmdur í 30 daga fangelsi skilorðsbundið fyrir brot gegn 151. gr. almennra hegningarlaga. Síðan þá hefur hann tvívegis verið sektaður fyrir fíkniefna- og umferðarlagabrot og einu sinni fyrir minni háttar líkamsárás.

Refsing ákærða nú verður ákveðin með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga og er hún hæfileg fangelsi í 6 mánuði, skilorðsbundin eins og greinir í dómsorði. Ákærði skal sviptur ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins. Fíkniefnin, sem hald var lagt á, verða gerð upptæk eins og krafist er. Ákæruvaldið krefst þess einnig að bifreið ákærða verði gerð upptæk samkvæmt heimild í 1. mgr. 107. gr. a umferðarlaga. Í þeirri grein segir að þegar um sé að ræða stórfelldan eða ítrekaðan ölvunarakstur, ítrekaðan akstur manns sem sviptur hefur verið ökurétti eða stórfelldan eða ítrekaðan hraðaakstur eða sérstaklegan vítaverðan akstur megi gera upptækt ökutækið sem notað var við brotið. Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um brot gegn umferðarlögum og þrátt fyrir að hafa nú verið sakfelldur fyrir alvarlegt brot gegn umferðarlögum eru ekki alveg næg skilyrði til að verða við þessari kröfu og er henni hafnað.

Þá skal ákærði greiða skaðabætur eins og krafist er og með vöxtum eins og greinir í dómsorði. Ákærða var fyrst birt bótakrafan við þingfestingu málsins og er upphaf dráttarvaxta miðað við þegar 30 dagar eru liðnir frá þeim degi.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun eins og

greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, B-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins.

Upptæk skulu vera 0,35 g af amfetamíni og 4 töflur af MDMA.

Ákærði greiði BYKO hf. 11.990 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 28/2001 frá 3. nóvember 2009 til 4. nóvember 2010, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 223.629 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hrl., 200.800 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf