S-1083/2019

Dómur:

Mál þetta, sem dómtekið var 30. janúar 2020, höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 20. ágúst 2019 á hendur ákærða, G-kk-þgf Ó-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [...], [...], Hafnarfirði;

,,fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, miðvikudaginn 3. júlí 2019, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um [...] í Hafnarfirði, við hús nr. 3.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Fyrirkall í málinu var gefið út 17. september 2019 og birt fyrir ákærða 2. október 2019. Við þingfestingu málsins 9. þess mánaðar sótti ákærði þing og neitaði sök. Ákærði sótti einnig þing 2. desember sl. þegar dómþing var háð til undirbúnings aðalmeðferðar. Var þá fært til bókar að aðalmeðferð málsins myndi fara fram 30. janúar 2020. Í þinghaldi þann dag varð hins vegar útivist af hálfu ákærða. Ákæruvaldið krafðist þá dómtöku málsins og var svo gert með vísan til 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Forsendur og niðurstaða:

Svo sem fyrr var rakið mætti ákærði ekki til þinghalds 30. janúar sl. þegar fram átti að fara aðalmeðferð í málinu. Var málið þá dómtekið á grundvelli 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, en í fyrirkalli sem birt var ákærða 2. október 2019 samkvæmt áðursögðu var sérstaklega tekið fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við því að fjarvist hans verði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið brot það sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum.

Með vísan til 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 verður dómur lagður á málið þrátt fyrir útivist ákærða þar sem framlögð gögn þykja nægileg til sakfellingar og önnur skilyrði ákvæðisins þykja einnig vera hér uppfyllt. Brot ákærða telst því sannað og varðar það við tilgreind lagaákvæði í ákæru, sbr. nú 1. mgr. 58. gr., sbr. 95. gr. laga nr. 77/2019.

Ákærði er fæddur í maí [...] og á samkvæmt framlögðu sakavottorði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2005. Við ákvörðun refsingar í máli þessu ber að líta til þess að 4. desember 2008 var ákærði dæmdur í 45 daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, meðal annars fyrir að hafa tvívegis á árinu 2008 ekið bifreið sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis. Með dómi 21. júní 2011 var ákærði dæmdur í 60 daga fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð fyrir akstur bifreiðar sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis. Ákærði var dæmdur í 30 daga fangelsi með dómi 26. nóvember 2015 fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti. Með dómi 17. mars 2016 var ákærði dæmdur í 15 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti. Með dómnum var ákærða gerður hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 við fyrrnefndan dóm en umrætt brot framdi ákærði 7. nóvember 2015. Þá var ákærði 7. mars 2019 dæmdur í 90 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti.

Með vísan til þess sem að framan greinir um sakaferil ákærða þykir refsing hans samkvæmt dómvenju réttilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn málsins og rekstri þess hér fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf Ó-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

K-kk-nf H-kk-nf framið brot það sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum.

Með vísan til 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 verður dómur lagður á málið þrátt fyrir útivist ákærða þar sem framlögð gögn þykja nægileg til sakfellingar og önnur skilyrði ákvæðisins þykja einnig vera hér uppfyllt. Brot ákærða telst því sannað og varðar það við tilgreind lagaákvæði í ákæru, sbr. nú 1. mgr. 58. gr., sbr. 95. gr. laga nr. 77/2019.

Ákærði er fæddur í maí [...] og á samkvæmt framlögðu sakavottorði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2005. Við ákvörðun refsingar í máli þessu ber að líta til þess að 4. desember 2008 var ákærði dæmdur í 45 daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, meðal annars fyrir að hafa tvívegis á árinu 2008 ekið bifreið sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis. Með dómi 21. júní 2011 var ákærði dæmdur í 60 daga fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð fyrir akstur bifreiðar sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis. Ákærði var dæmdur í 30 daga fangelsi með dómi 26. nóvember 2015 fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti. Með dómi 17. mars 2016 var ákærði dæmdur í 15 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti. Með dómnum var ákærða gerður hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 við fyrrnefndan dóm en umrætt brot framdi ákærði 7. nóvember 2015. Þá var ákærði 7. mars 2019 dæmdur í 90 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti.

Með vísan til þess sem að framan greinir um sakaferil ákærða þykir refsing hans samkvæmt dómvenju réttilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn málsins og rekstri þess hér fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf Ó-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

K-kk-nf H-kk-nf