S-151/2009

Mál þetta, sem var dómtekið 19. júní sl., höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi með ákæru dagsettri 18. maí sl. á hendur X;

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 7. september 2008, utandyra við Nætursöluna við Strandgötu á Akureyri, slegið [A] með glerflösku í höfuðið með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð vinstra megin á enni.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af [A], er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 482.068, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 7. september, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga.“

Í ákæru er ætlaður brotavettvangur talinn vera við utandyra við Nætursöluna við Strandgötu á Akureyri, en samkvæmt gögnum málsins er brotavettvangurinn hins vegar tilgreindur við Bifreiðastöð Oddeyrar í Strandgötu.

Ákærði hefur fyrir dómi játað skýlaust þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákæru, og þykir ekki ástæða til að efast um, að hún sé sannleikanum samkvæm, enda í samræmi við gögn málsins. Telst brot ákærða því nægjanlega sannað og er brot hans réttilega heimfært til refsiákvæðis í ákæru. Verður dómur lagður á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærði, sem er ungur að árum og var aðeins 16 ára gamall, þegar umrædd líkamsárás átti sér stað, hefur hreinskilnislega gengist við broti sínu allt frá upphafi málsins. Samkvæmt sakavottorði hefur hann þrívegis verið fundinn sekur um refsiverða háttsemi. Árið 2007 gekkst hann undir sátt hjá sýslumanninum á Akureyri með greiðslu sektar fyrir umferðarlagabrot og var hann þá sviptur ökurétti. Með dómi héraðsdóms frá 20. desember 2007 var ákærði sakfelldur fyrir þjófnaðarbrot, en ákvörðun refsingar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Árið 2008 var ákærði svo dæmdur til greiðslu sektar fyrir fíkniefnabrot. Var það skilorðsrof á fyrri dómi, en hann var ekki dæmdur upp. Hefur ákærði nú rofið skilorð dómsins frá 20. desember 2007 og verður hann því dæmdur upp og honum dæmd refsing í einu lagi fyrir bæði brotin, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Af áverkavottorði má ráða að árásin hafi ekki valdið brotaþola miklum skaða. Á hinn bóginn verður að telja líkamsárás með þeirri verknaðaraðferð, sem lýst er í ákæru, að slá mann í höfuðið með glerflösku, sérstaklega hættulega, enda er hún til þess fallin að geta valdið miklu líkamstjóni. Við ákvörðun refsingar verður einnig litið til æsku ákærða og þess að afleiðingar verknaðarins voru ekki alvarlegar.

Að þessu virtu verður ákærði dæmdur til að sæta fangelsi í fjóra mánuði, en rétt þykir að fullnustu refsingar verði frestað og hún falli niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði hafnar framlagðri bótakröfu í málinu og krefst þess aðallega, að henni verði vísað frá dómi, en til vara, að hún verði lækkuð.

Bótakrafa er dagsett 7. janúar 2009. Af henni má ráða, að hún hafi verið samin eftir sniði laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991, sem féllu úr gildi 1. janúar 2009 við gildistöku laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var krafan send lögreglu undir rannsókn málsins. Enda þótt fallist verði á, að framsetning hennar sé ekki fyllilega í samræmi við núgildandi lög nr. 88/2008, einkum c-lið 2. mgr. 173. gr. laganna, þá verða dómkröfur tjónþola ekki taldar svo óglöggar og óskýrar, að vísa beri þeim frá dómi. Hafa þær verið teknar upp í ákæru þannig að skýrt er hvers krafist er og í bótakröfunni er kröfugerð sundurliðuð og rökstudd. Verður ekki fallist á að vísa beri henni frá dómi í heild.

Krafa tjónþola, samtals að fjárhæð 482.068 krónur, sundurliðast þannig að krafist er 6.000 króna vegna læknis- og sjúkrakostnaðar samkvæmt framlögðum reikningum, 4.480 króna í þjáningabætur í fjóra daga án rúmlegu, 400.000 króna í miskabætur og 71.588 króna vegna lögmannskostnaðar við gerð kröfunnar og þess að halda henni uppi fyrir dómi ásamt lögbundnum virðisaukaskatti á þá þjónustu. Krafa tjónþola um bætur fyrir læknis- og sjúkrakostnað er studd nægilegum gögnum og verður því tekin til greina. Á hinn bóginn er krafa um þjáningabætur engum gögnum studd og verður henni hafnað. Krafa um miskabætur á stoð í 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykir dóminum sýnt, að tjónþoli hafi orðið fyrir nokkrum miska af árásinni, en með tilliti til þeirra áverka, sem af hlutust, þykja miskabætur í málinu vera hæfilega ákvarðaðar 150.000 krónur. Þá verður krafa vegna lögmannskostnaðar tekin til greina. Krafa um vexti og dráttarvexti styðst við 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 og 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga. Samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laganna ber skaðabótakrafa vexti frá þeim degi, sem bótaskylt atvik á sér stað. Þá ber skaðabótakrafa dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi, sem mánuður er liðinn frá því kröfuhafi sannanlega lagði fram þær upplýsingar, sem þörf var á til að meta tjónsatvik og fjárhæð bóta, sbr. 9. gr. laganna. Í málinu liggur fyrir skýrsla, þar sem ákærða, sem enn er ófjárráða fyrir æsku sakir, og móður hans er kynnt framlögð bótakrafa í málinu, en hún er dagsett 24. mars 2009. Í samræmi við þetta verður ákærði því dæmdur til að greiða tjónþola 227.588 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. september 2008 til 24. apríl 2009, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi og til greiðsludags.

Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist, að ákærði verði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins, sem samkvæmt framlögðu sakarkostnaðaryfirliti nemur 12.500 krónum vegna öflunar áverkavottorðs brotaþola. Í samræmi við niðurstöðu dómsins verður ákærði dæmdur til greiðslu þessa kostnaðar. Þá verður hann jafnframt dæmdur til greiðslu þóknunar skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef, hdl., sem er hæfilega ákveðin 83.664 krónur og hefur þá verið tillit tekið til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta ber fullnustu refsingar og skal hún falla niður að 2 árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði A, 227.588 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. september 2008 til 24. apríl 2009, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi og til greiðsludags.

Ákærði greiði 96.164 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef, héraðsdómslögmanns.