S-200/2008

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Snæfellsnesi með ákæru 13. maí 2008 á hendur ákærða, G-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, kt. ..., Setbergi í Grundarfjarðarbæ. Málið var dómtekið 29. júlí 2008.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir umferðarlagabrot með því „að hafa síðdegis fimmtudaginn 10. apríl, ekið Mitsubishi fólksbifreiðinni ES-414 á 107 km hraða miðað við klukkustund austur Grundargötu í Grundarfjarðarbæ, þar sem leyfður hámarkshraði er 35 km.“ Þetta er talið varða við 1., sbr. 4. mgr. 37. gr., 1. mgr. sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar frá 11. apríl 2008, sbr. 101. gr. umferðarlaga. Jafnframt er gerð sú krafa að ákærði fái punkta skv. 7. gr. reglugerðar um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna umferðarlagabrota, nr. 929/2006, og hann verði dæmdur til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997 og 8. gr., sbr. 10. gr. reglugerðar nr. 929/2006 vegna uppsafnaðra punkta.

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa. Þá er þess krafist að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

I.

Fimmtudaginn 10. október 2008, laust fyrir kl. 5 síðdegis, voru lögreglumennirnir G-kk-nf G-kk-nf, varðstjóri, og G-kvk-nf Ó-kvk-nf H-kvk-nf við umferðareftirlit á lögreglubifreið, sem ekið var vestur Grundargötu í átt að Grundarfirði. G-kk-nf ók bifreiðinni en G-kvk-nf annaðist hraðamælingu með radar.

Í vettvangsskýrslu lögreglu kemur fram að ákærði hafi komið akandi úr gagnstæðri átt austur Grundargötu á bifreiðinni ES-414 og hafi hraði bifreiðarinnar á vegarkafla við Gróf 4 verið mældur 107 km/klst. að teknu tilliti til vikmarka. Einnig kemur fram í skýrslu lögreglu að bifreið ákærða hafi verið eina bifreiðin á veginum þegar mælingin fór fram.

II.

Fyrri dómi lýsti ákærði atvikum þannig að hann hefði í umrætt sinn verið á heimleið frá vinnu í áhaldahúsi Grundarfjarðar. Ákærði kvaðst hafa ekið sem leið lá niður Hlíðarveg og stöðvað bifreiðina og vikið fyrir umferð á gatnamótunum við Grundargötu. Þaðan hefði hann haldið áleiðis Grundargötu út úr bænum. Á beinum kafla rétt austan við bæinn kvaðst ákærði hafa aukið hraðann og síðan orðið var við lögreglu þegar hann var kominn framhjá bensínstöð Orkunnar. Lögregla hefði gefið sér merki um að stansa og sagði ákærði að bifreið hans og lögreglubifreiðin hefðu numið staðar við skilti Hótel Framness á veginum, rétt vestan við gatnamótin gagnvart Ártúni. Aðspurður kannaðist ákærði við að hafa ekið nokkuð greitt þegar hann var kominn út úr bænum á beinum vegarkafla, með leyfðum hámarkshraða 50 km/klst., þar sem hann taldi að mælingin hefði farið fram. Hins vegar kannaðist ákærði ekki við að hafa ekið með þeim mikla hraða sem honum er gefið að sök.

III.

Vitnið G-kvk-nf Ó-kvk-nf H-kvk-nf, lögreglumaður, bar fyrir dómi að hún og starfsfélagi hennar hefðu verið að nálgast bæinn þegar hún sá bifreið ákærða birtast hjá Grundargötu 4, sem er austasta hús bæjarins. Ákærði hefði ekið bifreiðinni sem leið lá eftir Grundargötu og kvaðst vitnið fyrst hafa mælt hraða bifreiðarinnar 103 km/klst. í brekkunni rétt eftir að komið er út úr bænum. Vitnið kvaðst síðan aftur hafa mælt hraða bifreiðarinnar 111 km/klst. skömmu síðar en gat ekki fullyrt nánar um staðsetningu þegar sú mæling fór fram. Aðspurð sagði G-kvk-nf að lögreglubifreiðin hefði verið að nálgast umferðarmerki við veginn, sem gæfi til kynna 70 km/klst. hámarkshraða, þegar fyrri mælingin fór fram, en lögreglubifreiðin hefði síðan numið staðar vestan við Ártún, jafnvel fyrir innan skilti Hótel Framness á veginum.

Vitnið G-kk-nf G-kk-nf, lögregluvarðstjóri, greindi frá því fyrir dómi að ákærði hefði komið akandi á bifreið sinni út úr bænum þegar mælingin fór fram. Nánar lýsti vitnið þessu þannig að ákærði hefði ekið með miklum hraða eftir Grundargötu niður brekkuna skammt frá Grundargötu 4 þegar hann hefði verið mældur á rúmlega 100 km/klst. hraða. Á beinum vegarkafla skömmu síðar hefði hann svo mælst á 111 km/klst. hraða. Aðspurður um hvar lögreglubifreiðin og bifreið ákærða hefðu numið staðar sagði G-kk-nf það hafa verið um 50-60 metrum fyrir vestan Hótel Framnes-skiltið. Einnig sagðist G-kk-nf ekki vera í neinum vafa um að þegar síðari mælingin fór fram hefði ákærði verið að aka á vegarkafla þar sem hámarkshraði væri 35 km/klst., miðað við hvernig hámarkshraði væri gefinn til kynna með umferðarmerki fyrir ökutæki sem koma úr gagnstæðri átt. Þá fullyrti varðstjórinn að rétt hefði verið staðið að mælingunni í öllu tilliti.

Vitnið F-kk-nf T-kk-nf kom fyrir dóm og sagðist hafa setið í kyrrstæðri bifreið nærri gatnamótum Ártúns og Grundargötu, á plani við steypustöðina, þegar hann tók eftir að lögreglubifreið var ekið framhjá með forgangsljósum. Fram kom hjá F-kk-þgf að lögreglubifreiðin hefði síðan stansað um 75 metrum vestan við gatnamótin nærri skilti Hótel Framness á veginum. Þar hefði ákærði einnig numið staðar og lögregla rætt við hann. Fram kom hjá F-kk-þgf að hann og ákærði væru systkinabörn.

IV.

Samkvæmt c-lið 1. mgr. 116. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991, skal tilgreina í ákæru stund þess verknaðar sem ákærða er gefinn að sök. Í ákæru málsins segir aðeins að ákærða sé gefið að sök að hafa framið umferðarlagabrot 10. apríl án þess að tilgreina hvaða ár. Við aðalmeðferð málsins var af hálfu ákæruvaldsins tekið fram að láðst hefði að geta þess í ákæru að atvikið hefði átt sér stað á árinu 2008. Af hálfu ákærða voru ekki höfð uppi nein andmæli af þessu tilefni. Með vísan til 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 verður ekki talið standa í vegi saksóknar þótt verknaðarstund sé ekki tilgreind skýrlega, enda hefur vörn málsins ekki verið áfátt af þessum sökum.

Ákærða er gefið að sök að hafa ekið á 107 kílómetra hraða á klukkustund austur Grundargötu í Grundarfjarðarbæ. Til grundvallar þessum sakargiftum liggur hraðamæling lögreglu, sem lýst er í sakargögnum, þar sem hraði er sagður vera 111 km/klst. án tillits til vikmarka. Kemur aðeins sá akstur sem þar var mældur til álita hér fyrir dómi, eins og brotinu er lýst í ákæru. Akstur innar á Grundargötu til suðurs verður því talinn standa utan við efni ákæru, enda var fyrst upplýst um mælingu á þeim akstri í skýrslutöku hér fyrir dómi. Kemur því ekki til álita að dæma ákærða fyrir þá háttsemi, sbr. 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991.

Fyrir liggur að leyfður hámarkshraði í Grundarfirði er 35 km/klst. Þegar komið er eftir þjóðveginum að bænum er hámarkshraði gefinn til kynna með tveimur umferðarmerkjum með stuttu millibili. Hins vegar eru engin umferðarmerki á þessu svæði sem gefa til kynna hámarkshraða þegar ekið er út úr bænum á þeirri leið sem ákærði ók. Að áliti dómsins er engin ástæða til að ætla að mismunandi hámarkshraði gildi eftir því hvort ekið er úr eða í bæinn eftir sama vegi. Þótt merkingar séu ófullnægjandi að þessu leyti verður að leggja til grundvallar að hámarkshraði hækki úr 35 í 50 km/klst. á sama stað og samsvarandi lækkun er fyrir umferð úr gagnstæðri átt.

Þeir lögreglumenn sem höfðu afskipti af ákærða hafa lýst því fyrir dómi að hraði bifreiðar ákærða hefði verið mældur í fyrra sinn þegar bifreiðinni var ekið niður brekkuna frá austasta húsi bæjarins. Einnig sagði sá lögreglumaður sem annaðist mælinguna að lögreglubifreiðin hefði verið að nálgast skilti á veginum sem gæfi til kynna 70 km/klst. hámarkshraða gagnvart umferð til Grundarfjarðar. Að því virtu að sá vegarkafli sem ákærði ók frá austasta húsi bæjarins að þeim mörkum vegarins þar sem hámarkshraði hækkar úr 35 km/klst. í 50 km/klst. er álíka langur og sú vegalengd sem ætla má að lögregla hafi ekið þar til síðari mæling fór fram, og að öðru leyti með hliðsjón af sjónarhorni við mælinguna, þykir ekki hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi ekið á vegarkafla þar sem hámarkshraði er 35 km/klst. þegar mælingin fór fram. Með vísan til 46. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991, er því ekki komin fram næg sönnun um þetta atriði og verður lagt til grundvallar dómi í málinu að hámarkshraði á vegi þar sem ákærði ók þegar hraðinn var mældur hafi verið 50 km/klst.

Í vettvangsskýrslu lögreglu kemur fram að hraði bifreiðar ákærða hafi verið mældur kl. 16.59. Þar segir einnig að radarinn hafi verið prófaður fyrir mælingu kl. 16.45 og eftir mælingu kl. 17.10. Að þessu gættu og þar sem ekkert hefur komið fram sem rýrir sönnunargildi hraðamælingarinnar er sannað gegn neitun ákærða að hann hafi ekið eftir Grundargötu með allt að 107 kílómetra hraða á klukkustund þar sem leyfður hámarkshraði er 50 km/klst. Með þessu hefur ákærði gerst sekur um hraðakstur og varðar brotið við 1. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

V.

Ákærði er með hreint sakavottorð en hann hefur hlotið fjóra punkta í ökuferilsskrá vegna umferðarlagabrots 8. júlí 2007.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 90.000 króna sekt og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með hliðsjón af broti ákærða, sem fólst í því að aka á ríflega tvöföldum hámarkshraða, ber með vísan til 1. og 4. mgr. 101. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, að fallast á kröfu ákæruvaldsins um að ákærði verði sviptur ökurétti. Þá fær ákærði 4 punkta fyrir brotið, sbr. 7. gr. reglugerðar um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna umferðarlagabrota, nr. 929/2006, og viðauka við reglugerðina. Hefur ákærði því samtals hlotið 8 punkta í ökuferilsskrá. Því ber að gera ákærða, sem er með bráðabirgðaskírteini, þriggja mánaða sviptingu til viðbótar við þá sviptingu sem hann hlýtur fyrir brotið, sbr. 2. mgr. 8. gr. og 10. gr. reglugerðarinnar og 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga. Að öllu þessu gættu verður ákærði sviptur ökurétti í 6 mánuði frá 11. apríl 2008 að telja en þá var hann sviptur ökurétti til bráðabirgða.

Ekki hefur fallið til annar sakarkostnaður vegna málsins en málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða. Af hálfu ákærða hefur því verið haldið fram að tekið hafi verið til varna þar sem saksókn hafi verið reist á því að hraði bifreiðarinnar sem ákærði ók hafi verið mældur á vegarkafla þar sem hámarkshraði sé 35 km/klst. Af hálfu ákæruvaldsins hefur þetta ekki verið vefengt. Þar sem ákærði hefur ekki verið sakfelldur að þessu leyti í samræmi við ákæru þykir rétt að fella málsvarnarlaun verjanda hans á ríkissjóð, en þau þykja hæfilega ákveðin, svo sem greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, G-kk-nf A-kk-nf K-kk-nf, greiði 90.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í sex mánuði frá 11. apríl 2008 að telja.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, P-kk-ef K-kk-ef, héraðsdómslögmanns, að fjárhæð 139.440 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti greiðast úr ríkissjóði.

B-kk-nf B-kk-nf