S-220/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 15. nóvember 2011 og dómtekið þann 9. desember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 10. október 2011, á hendur X…, kt. …, …, ….

„ fyrir brot framin á árinu 2011 á Akranesi sem hér greinir:

I.

Húsbrot og sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 26. júní brotið sér leið og ruðst heimildarlaust inn í íbúð að …, ráðist þar á íbúa, A…, kennitala …, og slegið hann með málmskefti, sem vó 539,38 grömm, þungu höggi í höfuðið og reynt að slá hann öðru höggi með sama barefli, með þeim afleiðingum að hann hlaut 7 sm langan skurð í höfuðleður.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. og 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/ 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

II.

Fíkniefnalagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 28. júní, að …, hafi í vörslum sínum 4 kannabisplöntur og um nokkurt skeið fram til þess dags ræktað þær á heimili sínu.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

III.

Dómkröfur:

1. Að ákærði verði dæmdur til refsingar.

2. Að ákærði greiði allan sakarkostnað.

3. Að framangreint málmskefti (munaskrá 85713/munanúmer 343376) verði gert upptækt samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. gr. a laga nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 149/2009.

4. Að framangreindar 4 kannabisplöntur (efnaskrárnúmer 20504) verði gerðar upptækar samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A…, kt. …, er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 428.305, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi hinn 26. júní 2011 til 30 daga eftir birtingu kröfu þessarar og/eða ákæru fyrir kærða, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst A… málskostnaðar af meðferð kröfunnar fyrir lögreglu og dómi samkvæmt málskostnaðarreikningi sem hann áskilur sér rétt til að leggja fram á síðari stigum eða við aðalmeðferð máls ef til kemur.“

Við þingfestingu málsins mætti brotaþoli og dró refsi- og bótakröfu til baka og taldi að um misskilning væri að ræða. Af hálfu ákæruvalds var þá fallið frá þeim lið í I. lið ákæru er varðar ætlað húsbrot.

Ákærði krefst sýknu af I. ákærulið en vægustu refsingar sem lög leyfa fyrir brot gegn II. ákærulið. Þá krafðist verjandinn málsvarnarlauna úr ríkissjóði að mati dómsins.

Málavextir.

Ákæruliður I.

Sunnudaginn 26. júní 2011 kl. 07:01 barst lögreglunni á Akranesi tilkynning um að brotist hefði verið inn í íbúð á neðri hæð að … þar í bæ og væru þar menn í átökum. Þegar lögreglan kom á vettvang kom í ljós að rúða í útidyrahurð hafði verið brotin og í stofunni lágu tveir menn í blóðpolli. Var kærandi þar allsnakinn með annan handlegginn um háls ákærða sem einnig lá á gólfinu. Engir áverkar voru sjáanlegir á ákærða en stór skurður var á höfði kæranda og blæddi mikið úr sárinu. Í lögregluskýrslu segir að ástand ákærða hafi verið annarlegt og hafi hann strax sagt að hann hefði brotið rúðuna með höndunum. Kærandi var færður á Heilbrigðisstofnun Vesturlands en í ljós kom að hann var með 6 (svo) cm langan skurð á höfði. Hann kvaðst hafa verið í fastasvefni og vaknað við einhvern hávaða. Hann hefði farið á fætur og mætt ákærða þar sem hann hefði verið kominn að svefnherbergi hans. Hafi ákærði verið með einhvers konar barefli í hendinni og slegið hann fast í höfuðið. Hefði kærandi þá náð hálstaki á ákærða og snúið hann niður og „hengt“ hann. Hann hefði gripið síma sinn og hringt í neyðarlínuna og gripið aftur um ákærða og haldið honum niðri. Á stofugólfinu fannst blóðugt áhald, svokallað átaksskaft og kvaðst kærandi ekki eiga það. Vettvangur var ljósmyndaður og sjást greinileg ummerki um átök í stofunni, m.a. sjást blóðblettir neðarlega á gamaldags pottofni í stofunni, sérstaklega á þeirri rim hans sem er lengst til hægri. Áhaldið var rannsakað hjá tæknideild lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu og í skýrslu K-kk-ef F-kk-ef rannsóknarlögreglumanns kemur fram að um sé að ræða topplyklaskefti, 37,5 cm á lengd og 539,38 g að þyngd. Á enda skeftisins þar sem topplykill er festur fannst blóð og á mynd sem tekin var sést að um örlítinn blett er að ræða.

Samkvæmt læknisvottorði F-kk-ef R-kk-ef G-kk-ef læknis reyndist kærandi vera með 7 cm langan skurð í höfuðleðri sem mælst hafi rúmlega 1 cm djúpur. Hafi skurðurinn verið hægra megin við miðlínu höfuðs og framan þverlínu þess á fronto-paretial svæði (ennis-hvirfils mótum), en þar sé höfuðkúpan einna þykkust. Saumuð voru 14 spor og segir í vottorðinu að sárið hafi komið vel saman. Ekkert benti til innankúpuáverka og þá var það mat læknisins að atlagan gagnvart kæranda hafi haft í för með sér verulega hættu á meiriháttar áverka á höfuðkúpu sem og innankúpu með líkum á alvarlegum og jafnvel lífshættulegum afleiðingum fyrir hann.

Í þágu rannsóknar málsins var ákærði úrskurðaður í gæsluvarðhald þann 26. júní sl. allt til 1. júlí sl. Úrskurðinn var kærður til Hæstaréttar Íslands sem staðfesti hann með dómi upp kveðnum 28. júní sl.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi farið í heimsókn til kæranda umrætt kvöld og neitaði hann því að hafa brotist inn til hans. Hann kannaðist ekki við að hafa verið með neitt áhald meðferðis þegar hann kom. Hann kvað þá kæranda hafa fengið sér í glas inni í stofu, kærandi hafi síðan farið inn í svefnherbergi og komið aftur fram nakinn. Hann túlkaði þetta þannig að hann væri að leita á sig kynferðislega og kvaðst hafa ætlað að rjúka út en kærandi hafi gripið í hann og hafi þeir þá byrjað að slást eins og geðsjúklingar. Þeir hafi slegist á ganginum og í stofunni og kýlt hvorn annan. Þeir hafi lent á gólfinu inni í stofu og kærandi hafi náð hálstaki á honum. Hann kvaðst hafa séð að kæranda blæddi og síðan hafi hálf liðið yfir hann. Hann kvaðst næst hafa vitað af sér þegar lögreglan hafi komið. Hann kannaðist við að hafa slegið kæranda í höfuðið en neitaði því að hafa slegið hann með einhverju áhaldi. Hann kvaðst ekki geta skýrt áverka á kæranda en þeir hafi flogist á og gæti kærandi hafa lent utan í eitthvað. Ákærði kvaðst hafa sagt lögreglumönnunum það sem þeir vildu heyra og því sagt að hann hafi gert þetta til þess að losna. Ákærði kannaðist ekki við átaksskaftið sem fannst í íbúðinni og kannaðist ekki við að hafa beitt því á kæranda. Hann kvaðst ekki geta skýrt blóðið sem var á áhaldinu og hann kvað enga nema hann og kæranda hafa verið í íbúðinni. Ákærði kannaðist ekki við neitt ósætti milli kæranda og B… bróður ákærða og taldi hann þá ekki þekkjast. Hann kvaðst ekki hafa verið í samskiptum við bróður sinn þessa nótt. Hann kvaðst hafa verið í samskiptum við C… fyrr um nóttina, hann hafi komið heim til ákærða og þeir hafi farið saman á bar. Þeir hafi farið þaðan heim til ákærða en C… hafi síðan farið heim. Hann kvaðst hafa verið í litlum samskiptum við kæranda eftir atvikið en sættir hefðu náðst milli þeirra vegna þessa atviks. Hann kvaðst ekki hafa leitað eftir því við kæranda að hann drægi kæruna til baka.

Kærandi, A…, skýrði svo frá fyrir dómi að kæra hans hafi verið á misskilningi byggð. Hann kvaðst vilja gleyma málinu, setja það aftur fyrir sig og horfa fram á veginn. Hann kvaðst ekki muna atvik og kvaðst ekki vita hvernig ákærði komst inn í íbúðina og þá kvaðst hann ekki vita hvernig rúða í útidyrahurð hafði brotnað. Hann mundi ekki eftir samskiptum sínum við ákærða um nóttina og þá mundi hann ekki hvort ákærði var með eitthvert áhald með sér þegar hann kom á heimili kæranda. Hann kvaðst eiga við minnistruflanir að stríða, hann væri farinn að sjá og heyra illa og kenndi aldrinum um. Kærandi kannaðist ekki við að eiga átaksskefti. Nánar aðspurður kvaðst hann skyndilega hafa lent í átökum við ákærða og taldi hann báða hafa átt upptökin. Hann gat ekki skýrt hvers vegna kom til átaka. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og gæti hugsast að það væri skýring þess að hann myndi atvik illa. Hann mundi ekki eftir að hafa leitað kynferðislega á ákærða og kvaðst ekki hafa kynferðislegan áhuga á karlmönnum. Kærandi gat ekki skýrt hvernig hann fékk áverka á höfuðið en kvað það hafa gerst í átökunum. Hann mundi eftir því að hafa fengið högg á höfuðið en hann gat ekki skýrt hvernig hann fékk höggið, hann hefði annað hvort verið barinn í höfuðið eða rekist utan í eitthvað. Hann skýrði framburð sinn hjá lögreglu þannig að hann hafi ekki verið í andlegu jafnvægi þegar hann var gefinn. Kærandi kannaðist ekki við að hafa átt nein viðskipti við bróður ákærða. Hann kvaðst hafa verið í samskiptum við ákærða eftir atburðinn og hefðu þeir beðið hvorn annan afsökunar. Hann kvaðst ekki hafa verið beittur þrýstingi til að falla frá kæru en kannaðist við að honum hefðu verið boðnar bætur gegn því að falla frá kæru. Hafi komið maður til hans stuttu eftir atburðinn og sagt við hann að ef hann vildi fá eitthvað út úr þessu þá skyldi hann draga kæruna til baka. Hann vildi ekki nafngreina þennan mann.

Vitnið D… skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi umrædda nótt hrokkið upp við dynk og brothljóð í gleri. Hann kvaðst hafa litið út og séð glerbrot á stéttinni fyrir utan dyrnar á íbúðinni við hliðina. Hann kvaðst hafa heyrt tvær karlmannsraddir og greinilegt að mennirnir voru að þrátta. Hann gat ekki greint að þeir væru að slást. Hann kvaðst hafa hringt í 112 og sagt að hann teldi að brotist hefði verið inn. Lögregla og sjúkralið hefðu komið fljótlega á vettvang og hefði þá allt dottið í dúnalogn.

Vitnið E… skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi vaknað við hurðaskelli og glerbrotshljóð. Hún kvaðst hafa orðið hrædd og ýtt við manninum sínum og sagt honum að búið væri að brjótast inn í íbúðina fyrir neðan. Hún kvaðst hafa heyrt að kærandi var rifinn upp úr rúminu og hafi hann gargað og þá kvaðst hún hafa heyrt að áflog voru í stofunni og síðan kvaðst hún hafa heyrt eins og einhver hefði verið sleginn eða skollið í gólfið. Síðan kvaðst hún ekki hafa heyrt neitt í örfáar sekúndur en síðan hafi þeir farið að tala saman. Hún kvað þetta hafa tekið um fimm mínútur.

Vitnið F… skýrði svo frá fyrir dómi að kona hans hefði vakið hann og hefði hann heyrt dynki og óm af einhverju gargi. Hann kvaðst ekki hafa heyrt orðaskil. Hann kvað lögreglu hafa komið fljótt á vettvang.

Vitnið K-kk-nf F-kk-nf rannsóknarlögreglumaður skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hafi ljósmyndað, vigtað og leitað lífsýna á umræddu verkfæri og ljósmyndað íþróttajakka. Hann kvaðst hafa fundið blóð á verkfærinu en ekkert hár og engar húðfrumur. Þá kvaðst hann ekki hafa fundið fingraför á því en erfitt sé að leita fingrafara á slíku áhaldi. Hann kvað blóðsýnið ekki hafa verið rannsakað. Hann kvaðst ekki hafa farið í vettvang.

Vitnið C… skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hefði hitt ákærða á veitingastað umrædda nótt og hefðu þeir farið heim til ákærða eftir það. Hann kvað ákærða hafa verið drukkinn þegar hann fór frá honum um fimmleytið. Hann gat ekki borið frekar um málsatvik.

Vitnið F-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf læknir skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hefði hitt kæranda sem hefði verið með áverka á höfði. Hann kvað að ráðist hefði verið á hann heima sér og kvað hann vin sinn hafa slegið sig í höfuðið með járnáhaldi. Hann kvað augljóst að hann hefði verið slegið í höfuðið með hlut væri ekki flatur, heldur með brún, hringlaga eða sívalningslaga. Hann kvað geta staðist að um átaksskaft eða felgulykil væri að ræða. Hann kvað líklegt að skurðurinn sem saumaður var saman hafi verið eftir eitt högg. Hann kvað svona áverka ekki geta myndast við skurð af glerbroti. Hann kvað hafa skipt máli hvar höggið lenti og hafi það lent á þeim stað á kúpunni þar sem hún er best í stakk búin til þess að mæta höggi. Áhættan felist í því að blætt geti inn á kúpuna og geti viðkomandi verið í lífshættu eða setið uppi með langvarandi skaða. Hann staðfesti að hann hefði aldrei séð umrætt áhald. Vitnið skoðaði myndir af ofni í stofu með blóðleifum. Vitnið útilokaði ekki miðað við áverka kæranda að hann hefði fallið á ofninn og fengið umræddan áverka af þeim sökum en honum fannst það þó ekki líklegt.

Vitnið F-x-x H. B-x-x skurðlæknir skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi kvaðst ekki hafa hitt kæranda og kvað vottorð sitt byggt á skýrslu aðstoðarlæknis sem tekið hafi á móti honum. Hann kvað þurfa töluvert högg til þess að valda slíkum áverka og gæti hann hafa komið af felgulykli eða topplykli. Vitnið skoðaði myndir af ofni í stofu með blóðleifum. Vitnið útilokaði ekki miðað við áverka kæranda að hann hefði fallið á ofninn og fengið umræddan áverka af þeim sökum.

Vitnið J-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf lögregluvarðstjóri skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði farið á vettvang ásamt félaga sínum og hafi ákærði og kærandi legið í stofunni, þétt upp við ofninn, kærandi nakinn með ákærða í hálstaki og hafi kærandi veri með stóran skurð á höfði en enga áverka hafi verið að sjá á ákærða. Hún kvað kæranda hafa verið rólegan og ekki í vímuástandi. Ákærði hafi verið ölvaður, mjög ör og í vímuástandi. Hún kvað ákærða ekki hafa spurðan hvort hann hefði ráðist á kæranda, heldur hefði hann verið spurður um það hvað hefði gerst. Hafi hann þá sagt, „ég gerði þetta, ég gerði þetta.“ Kærandi hafi lýst atvikum þannig að hann hafi verið sofandi inni í svefnherbergi og vaknað við hávaða. Hafi ákærði verið kominn inn í svefnherbergi og slegið hann í höfuðið með einhverju áhaldi. Hún kvaðst hafa spurt kæranda hvort hann ætti umrætt átaksskaft en hann hafi neitað því.

Vitnið S-kvk-nf L-x-x I-x-x lögreglumaður skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi farið á vettvang og hafi kærandi verið með ákærða í hálstaki og hafi mikið blóð verið á svæðinu. Hún kvað ákærða strax hafa sagt, „ég gerði þetta, ég gerði þetta“. Hún kvað kæranda hafa sagt að hann hefði vaknað við umgang, hefði verið brotist inn í íbúðina og hefði hann mætt ákærða í svefnherbergisdyrum og hefði hann slegið sig í höfuðið. Henni fannst kærandi mjög áttaður og virtist ekki vera á neinu.

Vitnið V-kk-nf S-kk-nf lögreglufulltrúi skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði tekið skýrslu af kæranda sama dag. Hann kvað hann hafa verið ótrúlega vel stemmdan miðað við það sem á undan hefði gengið. Hann hafi verið mjög vel áttaður og ekkert sem benti til þess að hann væri ekki að segja satt og rétt frá. Honum hafi greinilega verið brugðið því hann hafi haldið að ákærði ætlaði að drepa sig. Hann kvað ákærða hafa haft samband við sig þegar ákæra í málinu hafi verið gefin út og viljað draga bótakröfuna til baka. Kvaðst hann hafa sagt honum að hann gæti gert það þegar hann mætti fyrir dómi. Hann hafi talað um að þeir ætluðu að borga honum og hann teldi það eina ráðið til að fá eitthvað út úr þessu ef hann fengi peninga hjá þeim beint. Hann kvað umrætt átaksskaft hafa fundist á vettvangi og væri það mat lögreglu að það hefði verið notað við verknaðinn. Hann kvað kæranda hafa sagt að ákærði hefði komið með þetta með sér.

Niðurstaða.

Ákærða er í I. ákærulið gefið að sök að hafa ráðist á kæranda og slegið hann með málmskefti þungu höggi í höfuðið og reynt að slá hann öðru höggi með sama barefli, með þeim afleiðingum að hann hlaut 7 cm langan skurð í höfuðleður. Ákærði hefur neitað sök og þá hefur kærandi dregið refsi- og bótakröfu til baka og telur að um misskilning hafi verið að ræða. Ákærði kvað þá kæranda hafa fengið sér í glas inni í stofu, kærandi hafi síðan farið inn í svefnherbergi og komið aftur fram nakinn. Ákærði hafi túlkað þetta þannig að hann væri að leita á sig kynferðislega og kvaðst hafa ætlað að rjúka út en kærandi hafi gripið í hann og hafi þeir þá byrjað að slást. Þeir hafi slegist á ganginum og í stofunni og kýlt hvorn annan. Þeir hafi lent á gólfinu inni í stofu og kærandi hafi náð hálstaki á honum. Hann kvaðst hafa séð að kæranda blæddi og síðan hafi hálf liðið yfir hann. Hann kvaðst næst hafa vitað af sér þegar lögreglan hafi komið. Hann kannaðist við að hafa slegið kæranda í höfuðið en neitaði því að hafa slegið hann með einhverju áhaldi. Hann kvaðst ekki geta skýrt áverka á kæranda en þeir hafi flogist á og gæti kærandi hafa lent utan í eitthvað. Ákærði kvaðst hafa sagt lögreglumönnunum það sem þeir vildu heyra og því sagt að hann hafi gert þetta til þess að losna.

Kærandi lýsti því hjá lögreglu að hann hefði verið í fastasvefni og vaknað við einhvern hávaða. Hann hefði farið á fætur og mætt ákærða þar sem hann hefði verið kominn að svefnherbergi hans. Hafi ákærði verið með einhvers konar barefli í hendinni og slegið hann fast í höfuðið. Hefði kærandi þá náð hálstaki á ákærða og snúið hann niður og „hengt“ hann. Hann hefði gripið síma sinn og hringt í neyðarlínuna og gripið aftur um ákærða og haldið honum niðri. Kærandi kvaðst ekki eiga átaksskaft það sem fannst á stofugólfinu. Kærandi skýrði svo frá fyrir dómi að kæra hans hafi verið á misskilningi byggð. Hann kvaðst ekki muna atvik og kvaðst ekki vita hvernig ákærði komst inn í íbúðina og þá kvaðst hann ekki vita hvernig rúða í útidyrahurð hafði brotnað. Hann mundi ekki eftir samskiptum sínum við ákærða um nóttina og þá mundi hann ekki hvort ákærði var með eitthvert áhald með sér þegar hann kom á heimili kæranda. Hann kvaðst eiga við minnistruflanir að stríða, hann væri farinn að sjá og heyra illa og kenndi aldrinum um. Kærandi kannaðist ekki við að eiga átaksskefti. Nánar aðspurður kvaðst hann skyndilega hafa lent í átökum við ákærða og taldi hann báða hafa átt upptökin. Hann gat ekki skýrt hvers vegna kom til átaka. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og gæti hugsast að það væri skýring þess að hann myndi atvik illa. Hann mundi ekki eftir að hafa leitað kynferðislega á ákærða og kvaðst ekki hafa kynferðislegan áhuga á karlmönnum. Kærandi gat ekki skýrt hvernig hann fékk áverka á höfuðið en kvað það hafa gerst í átökunum. Hann mundi eftir því að hafa fengið högg á höfuðið en hann gat ekki skýrt hvernig hann fékk höggið, hann hefði annað hvort verið barinn í höfuðið eða rekist utan í eitthvað. Hann skýrði framburð sinn hjá lögreglu þannig að hann hafi ekki verið í andlegu jafnvægi þegar hann var gefinn.

Vitnið K-kk-nf F-kk-nf rannsóknarlögreglumaður skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði fundið blóð á umræddu verkfæri en ekkert hár og engar húðfrumur. Þá kvaðst hann ekki hafa fundið fingraför á því en erfitt sé að leita fingrafara á slíku áhaldi.

Vitnið F-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf læknir skýrði svo frá fyrir dómi að augljóst væri að kærandi hefði verið slegið í höfuðið með hlut væri ekki flatur, heldur með brún, hringlaga eða sívalningslaga. Hann kvað geta staðist að um átaksskaft eða felgulykil væri að ræða. Hann kvað líklegt að skurðurinn sem saumaður var saman hafi verið eftir eitt högg. Vitnið útilokaði ekki miðað við áverka kæranda að hann hefði fallið á ofn sem var í stofunni og fengið umræddan áverka af þeim sökum en honum fannst það þó ekki líklegt.

Vitnið F-x-x H. B-x-x skurðlæknir skýrði svo frá fyrir dómi að töluvert högg þurfi til þess að valda slíkum áverka og gæti hann hafa komið af felgulykli eða topplykli. Vitnið skoðaði myndir af ofni í stofu með blóðleifum. Vitnið útilokaði ekki miðað við áverka kæranda að hann hefði fallið á ofninn og fengið umræddan áverka af þeim sökum.

Vitnið J-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf lögregluvarðstjóri skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði og kærandi hafi legið í stofunni, þétt upp við ofninn er hún kom á vettvang, kærandi hafi verið rólegur og ekki í vímuástandi. Ákærði hafi verið ölvaður, mjög ör og í vímuástandi. Hún kvað ákærða hafa sagt, „ég gerði þetta, ég gerði þetta.“ Kærandi hafi lýst atvikum þannig að hann hafi verið sofandi inni í svefnherbergi og vaknað við hávaða. Hafi ákærði verið kominn inn í svefnherbergi og slegið hann í höfuðið með einhverju áhaldi. Kærandi hafi neitað að eiga umrætt átaksskaft.

Vitnið S-kvk-nf L-x-x I-x-x lögreglumaður skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hafi strax sagt, „ég gerði þetta, ég gerði þetta“. Hún kvað kæranda hafa sagt að hann hefði vaknað við umgang, brotist hefði verið inn í íbúðina og hefði hann mætt ákærða í svefnherbergisdyrum og hefði hann slegið sig í höfuðið. Henni fannst kærandi mjög áttaður og virtist ekki vera á neinu.

Vitnið V-kk-nf S-kk-nf lögreglufulltrúi skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði tekið skýrslu af kæranda sama dag. Hann kvað hann hafa verið ótrúlega vel stemmdan miðað við það sem á undan hefði gengið. Hann hafi verið mjög vel áttaður og ekkert sem benti til þess að hann væri ekki að segja satt og rétt frá. Honum hafi greinilega verið brugðið því hann hafi haldið að ákærði ætlaði að drepa sig. Hann kvað ákærða hafa haft samband við sig þegar ákæra í málinu hafi verið gefin út og viljað draga bótakröfuna til baka. Kvaðst hann hafa sagt honum að hann gæti gert það þegar hann mætti fyrir dómi. Hann hafi talað um að þeir ætluðu að borga honum og hann teldi það eina ráðið til að fá eitthvað út úr þessu ef hann fengi peninga hjá þeim beint. Hann kvað umrætt átaksskaft hafa fundist á vettvangi og væri það mat lögreglu að það hefði verið notað við verknaðinn. Hann kvað kæranda hafa sagt að ákærði hefði komið með þetta með sér.

Kærandi hefur fyrir dómi ekki viljað staðfesta þá frásögn sína hjá lögreglu að ákærði hafi veist að honum með umræddu áhaldi og slegið hann í höfuðið. Hann hefur borið við minnisleysi og jafnframt því að hann hafi ekki verið í andlegu jafnvægi þegar hann gaf skýrslu sína hjá lögreglu. Var framburður kæranda fyrir dómi vægast sagt ótrúverðugur. Ákærði og kærandi eru einir til frásagnar um atburðina á heimili kæranda, ljóst er að þeir slógust heiftarlega og lauk þeim átökum með því að kærandi fékk skurð á höfuðið. Báðir hafa þeir borið fyrir dómi að verið geti að kærandi hafi rekist utan í eitthvað og við meðferð málsins hefur verjandi ákærða reynt að leiða að því líkur að kærandi hafi rekist utan í ofn í stofunni og hlotið áverka sinn með þeim hætti. Fram kom hjá lögreglumanninum J-kvk-þgf að ákærði og kærandi hafi legið í stofunni, þétt upp við ofninn, þegar hún kom á vettvang. Í málinu liggja fyrir myndir af umræddu áhaldi og sést af þeim að lítill blóðblettur er á því. Ekki virðist hafa verið rannsakað hvort á því væri að finna hár eða húðflygsur. Af myndum má hins vegar ráða að miklu meira blóð er á þeirri rim ofnsins sem er lengst til hægri en ekki liggur fyrir hvort kannað hefði verið hvort þar væru hár eða húðflygsur. Þeir læknar sem komu fyrir dóm og gáfu vottorð vegna áverka kæranda hafa skoðað umræddar myndir og telja ekki útilokað að hann hefði fallið á ofninn og fengið umræddan áverka af þeim sökum. Þar sem ekki er loku fyrir það skotið að kærandi hafi hlotið áverka sinn með þessum hætti og allan vafa í þeim efnum verður að virða sakborningi í hag verður að telja, þrátt fyrir framburð ákærða og kæranda hjá lögreglu, að fullnægjandi sönnun fyrir sekt ákærða að þessu leyti hafi ekki verið færð fram fyrir dómi. Verður ákærði því sýknaður af þessum ákærulið.

Ákæruliður II.

Ákærði hefur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þessum ákærulið og telst því sannað að hann hafi framið brot það sem honum er þar gefið að sök. Um málavexti vísast til ákæruskjals og er háttsemi ákærða þar rétt færð til refsiákvæða.

Viðurlög, sakarkostnaður.

Samkvæmt sakavottorði ákærða á hann langan sakaferil að baki sem nær alveg til ársins 1995. Hefur ákærði nokkrum sinnum verið sakfelldur fyrir þjófnað en aðallega fyrir umferðarlagabrot og brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Síðast hlaut ákærði dóm 19. apríl 2011, fangelsi í 2 mánuði fyrir fíkniefnalagabrot. Eins og að framan er rakið sat ákærði í gæsluvarðhaldi frá 26. júní 2011 til 1. júlí sama ár í þágu rannsóknar þess máls er greinir í I. ákærulið. Ákærði hefur verið sýknaður af ákæru fyrir það brot sem þar greinir en sakfelldur fyrir brot samkvæmt II. ákærulið. Ákærði hefur unnið sér til refsingar og ber að hafa hliðsjón af sakaferli hans við ákvörðun hennar. Rétt þykir að líta svo á að ákærði hafi þegar afplánað refsingu sína með framangreindri gæsluvarðhaldsvist og verður honum því ekki gerð frekari refsing.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað að 1/5 hluta en 4/5 hlutar skulu greiðast úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 250.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Með vísan til þeirra lagaákvæða er í ákæru greinir verður framangreint málmskefti og 4 kannabisplöntur gerðar upptækar.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppsaga hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og sakflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði, X…, er sýkn af I. lið ákæru. Ákærði telst hafa afplánað refsingu fyrir brot samkvæmt II. lið ákæru með gæsluvarðhaldsvist frá 26. júní 2011 til 1. júlí sama ár.

Upptæk eru gerð málmskefti og 4 kannabisplöntur.

Ákærði greiði sakarkostnað að 1/5 hluta en 4/5 hlutar skulu greiðast úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 250.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf.