S-43/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 12. apríl sl., höfðaði sýslumaðurinn í Stykkishólmi með ákæru 1. mars 2006 á hendur K-kk-þgf B-kk-þgf H-kk-þgf, kt. [---], til heimilis að Hrísmóum 3 í Garðabæ;

„fyrir líkamsárás.

Ákærða er gefið að sök að hafa aðfaranótt föstudagsins 16. desember 2005, slegið S-kk-þf Á-kk-þf, kt. [---], hnefahögg í andlitið framan við Hótel Stykkishólm í Stykkishólmsbæ, með þeim afleiðingum að hann hlaut mar og yfirborðsáverka á nefi og andliti. S-kk-nf gegndi starfi dyravarðar í nefnt sinn og var að reyna að róa ákærða sem ítrekað hafði verið neitað um aðgang að framhaldsskóladansleik á hótelinu sakir ölvunar.

Telst háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

S-kk-nf Á-kk-nf, kt. [---], krefst bóta að fjárhæð kr. 56.310,- auk dráttarvaxta frá 16. janúar 2006 til greiðsludags, sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 og að vextir leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta.“

I.

Ákærði kom fyrir dóm við þingfestingu málsins 12. apríl sl. og viðurkenndi brot sitt eins og því er lýst í ákæru. Játning ákærða er í samræmi við gögn málsins. Brot hans telst því nægjanlega sannað og varðar það við tilgreint lagaákvæði í ákæru. Að þessu virtu þykja vera efni til að leggja dóm á málið á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991.

II.

Í málinu krefst brotaþoli bóta úr hendi ákærða að fjárhæð 56.310 krónur, auk dráttarvaxta frá 16. janúar 2006 til greiðsludags og að vextir leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti, í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta.

Við þingfestingu málsins samþykkti ákærði bótakröfu brotaþola. Með vísan til samþykkis ákærða verður hann dæmdur til að greiða brotaþola 56.310 krónur ásamt dráttarvöxtum svo sem nánar greinir í dómsorði. Rétt stefnanda til höfuðstólsfærslu dráttarvaxta á 12 mánaða fresti má leiða beint af ákvæðum 12. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu og er því óþarft að kveða á um slíka höfuðstólsfærslu í dómsorði.

III.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða ekki áður verið gerð refsing. Við ákvörðun refsingar þykir jafnframt mega líta til þess að fyrir dómi gekkst ákærði greiðlega við broti sínu og þá samþykkti hann að greiða brotaþola bætur fyrir það tjón sem af brotinu leiddi. Með vísan til alls þessa og ungs aldurs ákærða þykir með heimild í a-lið 1. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 rétt að fresta ákvörðun um refsingu hans og skal refsingin falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, skal dæma ákærða til að greiða allan kostnað sakarinnar. Með vísan til framlagðs sakarkostnaðaryfirlits og fylgigagna þess dæmist ákærði til að greiða 28.200 krónur vegna öflunar áverkavottorða.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf, settur héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákvörðun um refsingu ákærða, K-kk-ef B-kk-ef H-kk-ef, er frestað og skal refsingin falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 28.200 krónur í sakarkostnað.

Ákærði greiði S-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. [---], 56.310 krónur auk dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af þeirri fjárhæð frá 28. apríl 2006 til greiðsludags.

K-kk-nf H-kk-nf.