S-277/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 8. þ.m., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 4. mars 2008, á hendur D-kk-þgf Þ-kk-þgf D-kk-þgf, kt. 000000-0000, Melgerði 1, Kópavogi, H-kk-þgf M-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Trönuhjalla 23, Kópavogi, B-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Jörfalind 17, Kópavogi, og G-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lautasmára 12, Kópavogi.

Í ákærunni eru ákærðu gefin að sök brot gegn almennum hegningarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni, svo sem hér greinir:

„1.

Á hendur ákærðu D-kk-þgf, H-kk-þgf og B-kk-þgf fyrir húsbrot, með því að hafa í félagi, á tímabilinu 14. til 17. ágúst 2007, farið í heimildarleysi inn um bakdyr að einbýlishúsnæðinu að Bæjargili 85 í Garðabæ og dvalið í húsnæðinu um stund, þar sem ákærðu gerðu sig heimakomna.

Telst þetta varða við 231. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 123. gr. laga nr. 82/1998.

2.

Á hendur ákærða G-kk-þgf fyrir tilraun til þjófnaðar, með því að hafa í auðgunarskyni, aðfaranótt mánudagsins 2. júlí 2007, brotið vinstri hliðarrúðu ökumannsmegin í bifreiðinni LZ-986, á bifreiðastæði við Dalveg 4 í Kópavogi, í leit að verðmætum.

Telst þetta varða við 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3.

Á hendur ákærða G-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa á sama stað og tíma og getið er um í ákærulið [2], brotið vinstri hliðarrúðu ökumannsmegin í bifreiðinni YS-832 með grjóti, og stolið þaðan kreditkorti í eigu H-kvk-ef B-kvk-ef, kt. 000000-0000.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

4.

Á hendur ákærðu D-kk-þgf og H-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa miðvikudaginn 26. desember 2007, í félagi við Á-kk-þf G-kk-þf C-x-x, kt. 000000-0000, brotist inn í Snælandsskóla í Kópavogi, með því að spenna upp opnanlegt gluggafag á austurhlið skólans með skrúfjárni og stolið þaðan skjávarpa af gerðinni Epson, borðtölvu af gerðinni IBM, tölvuskjá af gerðinni Ienovo og DVD kennslumynddiskum í tónmennt.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

5.

Á hendur ákærðu D-kk-þgf og G-kk-þgf fyrir tilraun til þjófnaðar, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 28. desember 2007, um kl. 04:27, í félagi við Á-kk-þf G-kk-þf C-x-x, kt. 000000-0000, spennt upp opnanlegt gluggafag á suðurhlið Réttarholtsskóla í Reykjavík, og í auðgunartilgangi, reynt að losa skjávarpa úr loftfestingu inni í kennslustofu skólans, en yfirgefið vettvanginn er þeim varð ljóst að þeir myndu ekki ná skjávarpanum úr loftfestingunni.

Telst þetta varða við 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

6.

Á hendur ákærðu D-kk-þgf og G-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 28. desember 2007, um kl. 05:57, í félagi við Á-kk-þf G-kk-þf C-x-x, kt. 000000-0000, brotist inn í Menntaskólann við Hamrahlíð í Reykjavík, með því að brjóta rúðu á vesturhlið skólans, og stolið þaðan skjávarpa.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

7.

Á hendur ákærða D-kk-þgf fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa mánudaginn 31. desember 2007, í bifreiðinni SR-935 á gatnamótum Einholts og Háteigsvegar í Reykjavík, haft í vörslum sínum 1,76 g af amfetamíni, sem ákærði faldi innanklæða og lögregla fann við leit á ákærða á lögreglustöðinni á Hverfisgötu.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

8.

Á hendur ákærða D-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa mánudaginn 7. janúar 2008, í félagi við Á-kk-þf G-kk-þf C-x-x, kt. 000000-0000, brotist inn í íbúð á 1. hæð að Blönduhlíð 27 í Reykjavík, með því að spenna upp opnanlegt gluggafag á svölum íbúðarinnar, og stolið þaðan borðtölvu og 17" tölvuskjá af gerðinni Hewlett-Packard, fartölvu af gerðinni Toshiba, myndavél af gerðinni Casio, myndavél af gerðinni Olympus og farsíma af gerðinni Sony Ericsson Z30i.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

9.

Á hendur ákærða D-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa að morgni 14. janúar 2008, brotist inn í Kleppjárnsreykjaskóla í Borgarfirði, með því að spenna upp glugga á skólanum með kúbeini og stolið þaðan skjávarpa af gerðinni Sony, þremur fartölvum af gerðinni Hewlett-Packard og borðtölvu af sömu gerð.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

10.

Á hendur ákærða D-kk-þgf fyrir tilraun til fjárdráttar, en til vara fyrir tilraun til þjófnaðar, með því að hafa um kl. 12:30, mánudaginn 14. janúar 2008, í félagi við Á-kk-þf G-kk-þf C-kk-þf, kt. 000000-0000, sem þá starfaði við afgreiðslustörf í versluninni Sunnubúð, Mávahlíð 26 í Reykjavík, sett á svið rán, en ákærði kom inn í verslunina með hulið andlit sitt vopnaður hníf, sem liður í ráni, til þess að móttaka reiðufé úr sjóðsvél verslunarinnar, símainneignir og tóbakspakkningar úr höndum Á-kk-ef G-kk-ef, en var stöðvaður af óeinkennisklæddum lögreglumönnum sem voru staddir í versluninni.

Telst þetta varða við 1. mgr. 247. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 244. gr., sbr. 20. gr. sömu laga.“

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til að sæta upptöku á ofangreindum fíkniefnum.

I.

Ákærðu, H-kk-nf M-kk-nf, D-kk-nf Þ-kk-nf og B-kk-nf S-kk-nf, hafa allir neitað sakargiftum samkvæmt 1. lið ákæru. Þá neitar ákærði H-kk-nf M-kk-nf aðild að þjófnaði á kennslumynddiskum í innbroti í Snælandsskóla í Kópavogi miðvikudaginn 26. desember 2007, sbr. 4. liður ákæru, en játar skýlaust að hafa stolið þaðan í umrætt sinn þeim munum öðrum sem tilgreindir eru í þessum ákærulið. Ákærði D-kk-nf Þ-kk-nf viðurkennir að hafa í félagi við Á-kk-þf G-kk-þf C-x-x ætlað að setja á svið rán í Sunnubúðinni við Mávahlíð í Reykjavík mánudaginn 14. janúar 2008, sbr. 10. liður ákæru. Hann hafnar því hins vegar að þessi háttsemi hans verði virt sem tilraun til fjárdráttar eða þjófnaðar og því eigi að sýkna hann af þessum sakargiftum. Að öðru leyti liggur fyrir í málinu skýlaus játning ákærðu á sakargiftum samkvæmt ákæru. Er með því og framkomnum sakargögnum nægilega sannað að ákærðu hafi gerst sekir um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í liðum 2-9 í ákæru, þó með þeirri undantekningu sem að framan greinir varðandi sakargiftir samkvæmt 4. lið ákæru, og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

II.

Að því er varðar sakargiftir samkvæmt 1. lið ákæru liggur það fyrir að brotist var inn í einbýlishúsið að Bæjargili 85 í Garðabæ á tímabilinu 14. til 17. ágúst 2007 og verðmætum stolið þaðan. Var Á-kk-nf G-kk-nf C-x-x ákærður fyrir að hafa verið þarna að verki og að hafa framið þennan verknaði í félagi við annan mann. Hann játaði brot sitt og var gerð fyrir það refsing með dómi Héraðsdóms Reykjaness 25. febrúar 2008. Í því máli sem hér er til meðferðar er fram komið með vitnisburði Á-kk-ef G-kk-ef og framburði ákærðu D-kk-ef Þ-kk-ef, H-kk-ef M-kk-ef og B-kk-ef S-kk-ef að þeir fjórmenningar fóru inn í húsið daginn eftir að Á-kk-nf G-kk-nf braust þangað inn. Ákærðu hafa hins vegar haldið því fram að þeir hafi í upphafi ekki vitað betur en að þeim væri heimilt að fara inn í húsið. Þeir hefðu síðan yfirgefið það þegar þeim varð ljóst að þeir væru þarna í heimildarleysi.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu 3. september 2007 skýrði ákærði D-kk-nf Þ-kk-nf svo frá að hann, meðákærðu og Á-kk-nf G-kk-nf hefðu farið þarna inn til að „tékka á þessu húsi, einhverjum hlutum ásamt byssuskáp og til þess að athuga hvort það væru einhver verðmæti þarna til þess að stela“. Þá er haft eftir Á-kk-þgf G-kk-þgf í skýrslu hans hjá lögreglu 30. ágúst 2007 að hann hafi farið ásamt ákærðu til Garðabæjar og sýnt þeim hvar hann og nafngreindur samverkamaður hans hefðu brotist inn deginum áður. Hefðu ákærðu farið inn í bílskúrinn og náð þar í einhverja lykla til þess að reyna að opna byssuskáp í húsinu en það hafi ekki tekist.

Fyrir dómi var borinn undir ákærða D-kk-þf Þ-kk-þf framangreindur framburður hans hjá lögreglu. Fram kom hjá honum að atvik væru ekki skýr í huga hans, en hafi verið í mikilli fíkniefnaneyslu á þessum tíma. Hann hafi farið ásamt meðákærðu og Á-kk-þgf G-kk-þgf að þessu húsi og hafi sá síðastnefndi boðið þeim þangað. Hann hafi ekki áður komið inn í þetta hús og ekkert þekkt til þarna. Farið hafi verið inn í húsið bakdyramegin. Hann hafi farið að róta í einhverju dóti, líklega í þeim tilgangi að finna eitthvað til að stela. Hvað sem þessu öllu líður hafi hann ekki talið sig vera þarna í heimildarleysi og hann hafi yfirgefið húsið mjög stuttu eftir að honum varð ljóst að þeir hefðu ekki leyfi til að hafast við í húsinu.

Í framburði ákærða H-kk-ef M-kk-ef fyrir dómi kom fram að Á-kk-nf G-kk-nf hafi boðið honum að koma með sér í Garðabæinn og í hús sem hann hefði þar aðgang að. Þegar þangað var komið hefðu þeir farið inn í húsið um ólæstar bakdyr. Kvaðst ákærði hafa dvalið inni í húsinu í eina til tvær klukkustundir. Á þessum tíma hafi hann gert tilraun til að opna læstan skáp. Hann hafi fundið lykla og reynt að nota þá til að opna skápinn en það hafi ekki gengið. Verkfæri sem þarna voru hafi heldur ekki dugað til að opna hann. Ákærði staðhæfði eftir sem áður að hann hafi ekki haft um það hugmynd lengi vel að þeir væru þarna í heimildarleysi og að hann hafi yfirgefið húsið að hámarki 10 mínútum eftir að honum hafi orðið það ljóst að þeir mættu ekki vera þarna.

Ákærði B-kk-nf S-kk-nf var svo sem fram er komið ökumaður bifreiðarinnar sem ákærðu og Á-kk-nf G-kk-nf fóru á til Garðabæjar. Fyrir dómi skýrði B-kk-nf S-kk-nf svo frá að einhver samferðarmanna hans hafi sagt honum hvar hann ætti að leggja bifreiðinni. Þaðan hefðu þeir gengið að umræddu íbúðarhúsi og hafi gangan tekið um það bil tvær mínútur. Farið hafi verið inn í húsið bakdyramegin og annað hvort Á-kk-nf G-kk-nf eða ákærði D-kk-nf Þ-kk-nf þá haft orð á því að ekki mætti kveikja ljós í húsinu. Kvaðst ákærði telja að hann hafi dvalið í húsinu í um það bil eina klukkstund og að hann hafi áttað sig eftir um hálfrar klukkustundar veru þar að þeir væru þarna í heimildarleysi.

Í vætti Á-kk-ef G-kk-ef C-x-x fyrir dómi kom fram að hann hafi boðið ákærðu með sér í umrætt hús í Garðabæ og sagt þeim áður en þeir fóru inn í það að hann hefði heimild frá eiganda þess til að vera þar. Þegar inn var komið hafi hann tjáð þeim að hann hefði brotist þarna inn daginn áður. Þá skýrði hann svo frá að ákærði H-kk-nf M-kk-nf hafi eftir að hann fékk þessa vitneskju reynt að opna byssuskáp sem var í húsinu. Mátti í upphafi skilja vætti vitnisins á þann veg að ákærðu hafi hafst við í húsinu í nokkurn tíma eftir að þeim varð ljóst að þeir væru þar í heimildarleysi. Undir lok vitnisburðar síns skýrði vitnið hins vegar svo frá varðandi þetta að ákærðu hefðu farið út úr húsinu nánast um leið og hann tjáði þeim það að hann hefði brotist inn í húsið og að þeir mættu ekki vera þarna. Að sögn Á-kk-ef G-kk-ef dvöldu hann og ákærðu í húsinu í um það bil tvo klukkutíma.

Fram er komið í málinu að ákærðu voru allir undir áhrifum fíkniefna í umrætt sinn.

Samkvæmt framansögðu telst í ljós leitt í málinu að ákærðu og Á-kk-nf G-kk-nf C-x-x fór inn í einbýlishúsið að Bæjargili 85 í Garðabæ um bakdyr sem Á-kk-nf G-kk-nf hafði skilið eftir ólæstar þegar hann yfirgaf húsið í kjölfar innbrots daginn áður. Var bifreið sem þeir komu á til Garðabæjar og ákærði B-kk-nf S-kk-nf ók lagt við verslun 11-11 við Gilsbúð í Garðabæ, en þaðan gengu ákærðu að Bæjargili 85, nokkurn spöl. Ákærðu höfðu ekki komið í þetta hús áður og þekktu ekkert til þarna. Fram telst komið að rætt hafi verið um það þegar komið var inn í húsið að bannað væri að kveikja þar ljós og það var mannlaust. Þá verður framburður ákærða D-kk-ef Þ-kk-ef og Á-kk-ef G-kk-ef hjá lögreglu ekki skilinn á annan veg en þann að þeir hafi farið inn í húsið í þeim tilgangi að stela þaðan verðmætum, en orð ákærða um þetta eru tilfærð hér að framan. Hefur ákærði ekki gefið skýringar á breyttum framburði sem tekið verður tillit til við úrlausn máls, en reyndar var skýrsla hans fyrir dómi óljós og í öllu falli lítt afgerandi um þau atriði sem vörn hans er byggð á. Hið sama má að þessu leyti segja um framburð annarra ákærðu. Af öllum vegsummerkjum innandyra að dæma á ákærðu varla að hafa dulist að þeir væru þarna í heimildarleysi. Er það mat dómsins að þeim hafi í öllu falli hlotið að vera það ljóst, en látið sér það í léttu rúmi liggja. Verður þessi háttsemi ákærðu að framangreindu virtu og í ljósi allra atvika að öðru leyti metin sem húsbrot samkvæmt 231. gr. almennra hegningarlaga, svo sem þeim er gefið að sök í ákæru.

III.

Fram er komið í málinu að ákærði D-kk-nf Þ-kk-nf og félagi hans, Á-kk-nf G-kk-nf C-x-x, sammæltust um það mánudaginn 14. janúar 2008 að setja á svið rán í versluninni Sunnubúð við Mávahlíð í Reykjavík. Hafði Á-kk-nf G-kk-nf ráðið sig til starfa í versluninni og ákváðu þeir tvímenningar að ákærði myndi koma þangað þegar eigandi hennar væri ekki viðlátinn og fremja ránið. Kom ákærði í verslunina í hádeginu þennan dag vopnaður hnífi og með andlit sitt hulið. Þar voru þá staddir lögreglumenn í þeim tilgangi að handtaka Á-kk-þf G-kk-þf vegna ránsbrots sem hann var grunaður um að hafa framið og fóru áform þeirra félaga þannig út um þúfur. Var ákærði handtekinn á staðnum.

Í 10. lið ákæru er ákærða D-kk-þgf Þ-kk-þgf gefið að sök að hafa með aðkomu sinni að þeirri sviðsetningu á ráni sem þarna var fyrirhuguð gerst sekur um tilraun til fjárdráttar, en til vara tilraun til þjófnaðar. Fjárdráttur hefur verið skilgreindur sem einhliða og ólögmæt tileinkun fjárverðmæta sem eru eign annars að einhverju eða öllu leyti, en í vörslum hins brotlega sjálfs. Ekki er unnt að líta svo á að félagi ákærða hafi haft eiginlegar vörslur þeirra fjárverðmæta sem þeir höfðu í hyggju að komast yfir. Þykja þegar af þeirri ástæðu ekki vera næg efni til að meta háttsemi ákærða sem tilraun til fjárdráttar, en af hálfu ákæruvalds hefur að þessu leyti verið miðað við að um samverknað af þeirra hálfu til slíks brots hafi verið að ræða. Þá átti taka verðmæta ekki að eiga sér stað með leynd, svo sem áskilið er til þess að um þjófnað geti verið að ræða. Þykir í öllu falli réttara svo sem hér stendur á að virða háttsemi ákærða sem tilraun til gripdeildar. Verður ákærði því sakfelldur fyrir að hafa með þeirri háttsemi sinni, sem lýst er í þessum lið ákæru, gerst sekur um brot gegn 245. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, enda verður ekki talið að vörn hans hafi verið áfátt með tilliti til þessa, sbr. 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

IV.

Ákærði D-kk-nf Þ-kk-nf D-kk-nf var 29. nóvember 2007 dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir þjófnað. Hann er samkvæmt framansögðu sakfelldur í þessu máli fyrir húsbrot, fjögur þjófnaðarbrot, tilraun til þjófnaðar, tilraun til gripdeildar og fíkniefnalagabrot. Með þessum brotum, en þó að húsbrotinu undanskyldu, hefur hann rofið skilyrði fyrir frestun á fullnustu refsingar samkvæmt framangreindum héraðsdómi. Verður refsing ákærða fyrir það brot hans sem sá dómur tók til og brot hans sem hér er sakfellt fyrir ákveðin í einu lagi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum. Þykir refsing ákærða með hliðsjón af 2. mgr. 70. gr., 77. gr. og 78. gr. laganna hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði. Eftir atvikum og einkum í ljósi ungs aldurs ákærða þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði G-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf er í þessu máli fundinn sekur um tvö þjófnaðarbrot og tvær þjófnaðartilraunir. Tvö þessara brota framdi hann í félagi við ákærða D-kk-þf Þ-kk-þf og horfir það til þyngingar á refsingu, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningaralaga. Hann hefur ekki áður sætt refsingu og var einungis 15 ára gamall þegar hann framdi brot sín. Þykir refsing hans með sérstakri hliðsjón af þessu og 77. gr. almennra hegningarlaga hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði og er fullnusta hennar að fullu bundin skilorði á þann veg sem í dómsorði greinir.

Ákærði H-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf hefur ekki áður sætt refsingu. Hann er með dómi þessum fundinn sekur um húsbrot og þjófnað. Þykir refsing hans með hliðsjón af 2. mgr. 70. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga og ungum aldri ákærði, en hann var 15 ára þegar hann gerðist sekur um húsbrotið og nýorðinn 16 ára þegar hann framdi þjófnaðarbrot sitt, hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, skilorðsbundið svo sem í dómsorði greinir.

Ákærði B-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf hefur ekki áður sætt refsingu. Tekur ákæra í málinu svo sem fram er komið einvörðungu til þess að hann hafi gerst sekur um húsbrot í félagi við ákærðu D-kk-þf Þ-kk-þf og H-kk-þf M-kk-þf og Á-kk-þf G-kk-þf C-x-x og er hann sakfelldur fyrir þá háttsemi. Þykir svo sem hér hagar til mega ákveða að fresta ákvörðun um refsingu ákærða og verður hún ekki dæmd, haldi hann í tvö ár frá dómsuppkvaðningu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni er fallist á kröfu ákærvalds um upptöku á 1,76 g af amfetamíni sem ákærði D-kk-nf Þ-kk-nf hafði í vörslum sínum 31. desember 2007 og sem lögregla lagði þá hald á.

Krafa Vátryggingafélags Íslands hf. um skaðabætur, sbr. 1. liður ákæru, er reist á atriðum sem eru utan ákæruefnis samkvæmt þessum ákærulið, en það tekur einvörðungu til húsbrots. Verður henni því vísað frá dómi.

Í skýrslu ákærða D-kk-ef Þ-kk-ef hjá lögreglu 14. janúar 2008 er skráð eftir honum að hann hafi ráðstafað tölvu og myndavél sem hann stal í innbroti 7. janúar 2008, sbr. 8. liður ákæru, upp í fíkniefnaskuld. Fyrir liggur samkvæmt gögnum málsins að tryggingafélag eiganda þessara muna, Sjóvá-Almennar tryggingar hf., hefur greitt honum bætur vegna þeirra að fjárhæð 138.000 krónur. Gerir tryggingafélagið bótakröfu á hendur ákærða þeirrar fjárhæðar. Að auki er krfaist vaxta. Ákærði hefur andmælt kröfunni, en ekki er fram komið á hverju þau andmæli eru byggð. Þykir mega taka þessa kröfu til greina eins og hún er fram sett, en um vexti fer svo sem í dómsorði greinir.

Dæma ber ákærðu til að greiða málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna, sem ákveðin eru að teknu tilliti til virðisaukaskatts og svo sem nánar greinir í dómsorði. Ekki verður séð að annan sakarkostnað hafi leitt af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, D-kk-nf Þ-kk-nf D-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, G-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, H-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákvörðun um refsingu ákærða, B-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef, er frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Bótakröfu Vátryggingafélags Íslands hf. er vísað frá dómi.

Ákærði, D-kk-nf Þ-kk-nf, greiði Sjóvá-Almennum tryggingum hf. 138.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. maí 2008 til greiðsludags.

Ákærði, D-kk-nf Þ-kk-nf, sæti upptöku á 1,76 g af amfetamíni.

Ákærði, D-kk-nf Þ-kk-nf, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 161.850 krónur.

Ákærði, H-kk-nf M-kk-nf, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 161.850 krónur.

Ákærðu, B-kk-nf S-kk-nf og G-kk-nf Þ-kk-nf, greiði hvor um sig 105.825 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, H-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf