S-886/2013

Mál þetta, sem þingfest var 31. október sl. og dómtekið 21. nóvember sl. var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 1. október 2013, á hendur G-kk-þgf Þ-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Furuási 24, Hafnarfirði,

“fyrir fjársvik en til vara umboðssvik með því að hafa á tímabilinu 28. desember 2009 til og með 15. janúar 2010 með sviksamlegum hætti misnotað aðgang sinn að netbanka Íslandsbanka hf., kt. 000000-0000, með því að hagnýta sér kerfisvillu sem var tilkomin vegna mistaka tölvuforritara við forritun í tölvukerfi bankans sem leiddi til þess að hægt var að fylla á fyrirframgreidd símakort án þess að viðkomandi bankareikningur væri skuldfærður. Ákærði framkvæmdi í auðgunarskyni 100 áfyllingar á 59 mismunandi símakort, sem hann og aðrir voru notendur að, hjá nánar tilgreindum símafélögum fyrir samtals kr. 496.000, þrátt fyrir vitneskju ákærðu um að bankareikningur hans væri ekki skuldfærður vegna áfyllinganna. Háttsemi ákærða kom ekki í ljós fyrr en að Íslandsbanki var krafinn greiðslu vegna áfyllinganna af hálfu símafélaganna sem og hann greiddi með tilheyrandi tjóni fyrir bankann. Tilvikin sundurliðast með eftirfarandi hætti:

Samtals: 496.000

Telst háttsemi þessi varða við 248. gr. en til vara við 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu O-kk-ef Ó-kk-ef hdl. f.h. Íslandsbanka hf. er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða bankanum samtals kr. 496.000,- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi, sem miðaður verði við þann dag sem komið var í veg fyrir villuna, þann 16. janúar 2010, en síðan dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákærði kom fyrir dóminn og játaði þá háttsemi sem lýst er í ákæru. Krafðist hann vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá samþykkti hann bótakröfuna.

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða, hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sín. Háttsemin er í ákæru réttilega færð til 248. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt sakarvottorði ákærða hlaut hann dóm 9. desember 2009 fyrir brot gegn 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga og var ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Var ákærði sautján ára er hann framdi það brot. Með broti sínu nú rauf ákærði það skilorð. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga þykir rétt að dæma þann dóm ekki upp nú.

Við ákvörðun refsingar núverður að líta til þess að ákærði játaði brot sitt greiðlega fyrir lögreglu og fyrir dóminum. Er refsing ákærða nú ákveðin fangelsi í tvo mánuði en með vísan til ofangreinds og játningar ákærða þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði samþykkti bótakröfuna og verður hann dæmdur til að greiða Íslandsbanka hf., 496.000 krónur auk vaxta eins og segir í dómsorði. Bótakrafan var fyrst birt ákærða með fyrirkalli þann 9. október 2013.

Þá verður ákærði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., sem er ákveðin 125.500 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf Þ-kk-nf K-kk-nf, skal sæta fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað, sem eru málsvarnarlaun verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 125.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði Íslandsbanka hf., 496.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 16. janúar 2010 til 9. nóvember 2013, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 26.11. 2013.