S-310/2009

Mál þetta, sem þingfest var 24. júní sl. og dómtekið sama dag, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 3. júní 2009, á hendur S-kk-þgf R-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, óstaðsettum í hús á Selfossi,

„fyrir umferðarlagabrot

I.

með því að hafa, aðfaranótt fimmtudagsins 23. apríl 2009, ekið bifreiðinni PO-074 sviptur ökurétti suður Reykjanesbraut í Kópavogi við verslunarmiðstöðina Smáralind.

II.

með því að hafa, að kvöldi mánudagsins 4. maí 2009, ekið bifreiðinni PO-074 sviptur ökurétti vestur Suðurlandsveg á vegkafla við Hafravatnsveg.

Teljast brot ákærða samkvæmt báðum ákæruliðum varða við 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og að honum verði gert að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 101. gr. umferðarlaga, vegna síendurtekinna brota á umferðarlöggjöfinni og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóminn og játaði brot sín greiðlega. Er játning hans í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann sakfelldur fyrir brot sín en þau eru í ákæru réttilega færð til refsiákvæða.

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 125. gr. laga nr. 19/1991 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði framdi brot þau sem greinir í ákæru og eru þau réttilega færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Ákærði kvaðst hafa sér það til málsbóta, varðandi seinni ákæruliðinn, að hann hefði fengið hótum um að bifreiðin yrði eyðilögð og því hefði hann tekið á það ráð að aka henni í burtu þar sem mikil verðmæti væru í bifreiðinni. Krafðist verjandi ákærða vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krafðist hann þóknunar og að hún yrði greidd úr ríkissjóði.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu hefur ákærða tólf sinnum verið gerð refsing fyrir margvísleg brot frá árinu 2001. Þeir dómar sem skipta máli við ákvörðun refsingar nú eru dómur frá 3. desember 2008, en þá var ákærði dæmdur í fangelsi í fjörutíu og fimm daga fyrir ýmis umferðarlagabrot, dómur frá 19. mars 2008, en þá var ákærði dæmdur í eins mánaðar fangelsi fyrir umferðarlagabrot, og dómur frá 11. maí 2007, en þá var ákærði dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir ýmis umferðarlagabrot. Var ákærða veitt reynslulausn þann 7. mars 2009 í eitt ár á eftirstöðvum refsingar í 51 dag. Ákærði hefur með brotum sínum nú rofið þessa reynslulausn. Ákærða var gerð refsing fyrir að aka sviptur ökurétti með sátt þann 10. október 2003, með dómi þann 30. október 2003, með dómi 7. október 2005 og með dómi 19. mars 2008. Er hér því um fjórðu ítrekun að ræða.

Samkvæmt ökuferilskrá ákærða og dómum sem lagðir voru fram í málinu hefur ákærða þrjátíu og sjö sinnum á síðastliðnum fjórtán árum verið gerð refsing fyrir of hraðan akstur, þrettán sinnum hefur ákærði verið staðinn að því að aka sviptur ökurétti fá árinu 2002, þrjátíu sinnum fyrir að aka án ökuréttinda eða ekki með ökuskírteini á sér á síðastliðnum þrettán árum og ellefu sinnum verið gerð refsing fyrir að hafa ekki verið með öryggisbelti spennt við akstur á síðastliðnum tólf árum auk fjölda annarra umferðarlagabrota. Eru umferðarlagabrot ákærða í ferilskrá hans frá árinu 1995 samtals eitt hundrað fimmtíu og níu. Ákærða var veitt reynslulausn þann 7. mars sl. Þann 23. apríl og aftur 4. maí sl. var ákærði staðinn að umferðarlagabrotum. Af þessu er ljóst að ákærði virðir að vettugi þær reglur sem ökumönnum er skylt að hlíta við akstur ökutækja. Þá hefur ákærða margoft verið gerð refsing fyrir ýmis hegningarlagabrot. Með vísan til 65. gr. laga um fullnustu refsingar nr. 49/2005, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, verður reynslulausn ákærða dæmd upp með dómi þessum. Í skjóli þessa og með vísan til 72. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Ekki þykja skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna.

Gerð er sú krafa að ákærði verði sviptur ökurétti vegna síendurtekinna brota á umferðarlögum. Ákærði var fyrst sviptur ökurétti með dómi 16. desember 2002 í þrjá mánuði fyrir ýmis umferðarlagabrot. Ákærði var aftur sviptur ökurétti í fjóra mánuði með dómi 14. mars 2005 fyrir ýmis umferðarlagabrot. Þá var ákærði sviptur ökurétti í sex mánuði með dómi 11. maí 2007 fyrir ýmis umferðarlagabrot og síðast með dómi 3. desember 2008 í sex mánuði fyrir ýmis umferðarlagabrot. Samtals hefur ákærði því verið sviptur ökuréttindum í nítján mánuði með fjórum dómum. Með vísan til brotaferils ákærða þykir einsýnt að það skipti hann litlu hvort hann hafi ökuréttindi eða ekki. Því þykir rétt að beita ákærða þeim viðurlögum að taka kröfu sækjanda til greina og svipta ákærða ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sem er þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 74.700 krónur, auk ferðakostnaðar 13.745 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, S-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað, samtals 88.445 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 74.700 krónur, auk 13.745 króna í ferðakostnað. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.