S-34/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 9. janúar sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 22. maí 2008 á hendur ákærða, X, kt. ....;

„fyrir ölvunarakstur og umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 23. mars 2008, ekið bifreiðinni AA-BBB, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,88‰) og án þess að hafa öðlast ökurétt, frá Ásgeirsbakka og að bifreiðastæði við Hótel Ísafjörð þar sem lögreglan hafði afskipti af honum.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr., sbr. 4. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997, 186. gr. laga nr. 82/1998 og 7. gr. laga nr. 84/2004.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 44/1993, nr. 84/2004 og nr. 66/2006.“

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds, en til vara að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst ákærði þess að allur sakarkostnaður, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun verjanda til handa, verði felldur á ríkissjóð.

I.

Samkvæmt framlögðum rannsóknargögnum barst lögreglu tilkynning aðfaranótt sunnudagsins 23. mars 2008, um kl. 02:54, þess efnis að mjög ölvaðir piltar hefðu sest upp í hvíta fólksbifreið með skotti við Ásgeirsbakka á Ísafirði. Mun hafa komið fram hjá tilkynnanda að hann óttaðist að piltarnir myndu aka af stað. Fóru tveir lögreglumenn þegar af stað frá lögreglustöðinni á Ísafirði áleiðis að hafnarsvæðinu.

Í frumskýrslu lögreglu er bókað að þegar lögreglubifreiðin hafi verið á leið að hafnarsvæðinu eftir Pollgötu hafi lögreglumennirnir tveir, G-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf og B-kvk-nf H-kvk-nf P-kvk-nf, komið auga á bifreið, sem passaði við framangreinda lýsingu, „... í gangi á bifreiðastæðinu við hliðina á Hótel Ísafirði.“ Í skýrslunni er nánar bókað um bifreiðina (AA-BBB) svo: „... sáum við að þetta var hvít Skoda-bifreið. Við ókum framhjá bifreiðinni að aftanverðu og fram fyrir hana. Er við ókum framhjá henni að aftanverðu sáum við að bifreiðin var í gangi og með kveikt á aðalljósum bifreiðarinnar.- Er við komum fram fyrir bifreiðina var búið að „drepa á“ bifreiðinni og slökkva aðalljós hennar.“

Í bifreiðinni AA-BBB reyndust vera tveir menn, ákærði í máli þessu, sem sat í ökumannssæti bifreiðarinnar, og bróðir hans, A, er sat við hlið hans. Er í frumskýrslu lögreglu bókað að báðir hafi mennirnir verið með bjórdós í hendi. Voru ákærði og bróðir hans í kjölfarið handteknir og fluttir á lögreglustöðina á Ísafirði. Vegna gruns um ölvun við akstur voru blóðsýni tekin úr ákærða í þágu rannsóknar málsins um kl. 03:30 og 05:28. Þá gaf ákærði þvagsýni um kl. 04:06.

Varðstjóri tók skýrslu af ákærða um kl. 04:00 um nóttina og neitaði hann þá alfarið að hafa verið við akstur bifreiðar fyrr um nóttina. Laust eftir hádegi sama dag var skýrsla tekin af ákærða að nýju og sagðist hann þá „kannast“ við að hafa ekið bifreiðinni AA-BBB um nóttina. Er efni skýrslunnar rakið í kafla II hér á eftir. Að þeirri skýrslutöku lokinni var ákærði leystur úr haldi lögreglu.

Samkvæmt niðurstöðu rannsóknar Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði á fyrrnefndum blóðsýnum var alkóhólmagn í því sýni sem fyrr var tekið 2,88‰ en 2,42‰ í því síðara. Þá reyndust yfir 3,1‰ alkóhóls í þvagsýninu.

II.

Samkvæmt framlögðum rannsóknargögnum gaf ákærði skýrslu fyrir lögreglu aðfaranótt sunnudagsins 23. mars 2008, um kl. 04:00. Í skýrslunni er ítrekað eftir ákærða bókað að hann hafi ekki verið að aka bifreið. Þá kemur þar einnig fram að ákærði hafi blásið í S-D2 alkóhólmæli fyrir skýrslutökuna og að niðurstaða þeirrar prófunar hafi verið 1,15‰. Um ástand ákærða við skýrslutökuna er bókað að sjáöldur augna hans hafi verið útvíkkuð, jafnvægi óstöðugt, málfar óskýrt og þá hafi framburður hans verið ruglingslegur.

Síðar þennan sama dag, eða um kl. 14:24, hófst skýrslutaka að nýju af ákærða á lögreglustöðinni á Ísafirði. Í skýrslunni, sem H-kk-nf S-kk-nf lögreglufulltrúi ritaði, er eftirfarandi haft eftir ákærða um málsatvik umrædda nótt:

Aðspurður segist mætti kannast við að hafa ekið bifreiðinni AA-BBB í nótt sem leið á Ísafirði. Hann muni í raun ekki mjög vel eftir sér í nótt, en rámi í það að hafa ekið bifreiðinni af stað frá hafnarsvæðinu, ekki langt frá þeim stað þar sem rokkhátíðin Aldrei fór ég suður var haldin fram á nótt. Hann segist hafa ekið eitthvað "upp í bæinn" og lagt bifreiðinni á bifreiðastæði sem hann viti í raun ekki hvar er í bænum. Hann segist í raun ekki muna eftir afskiptum lögreglunnar fyrr en hann var allt í einu staddur á lögreglustöðinni og settur í fangaklefa.

Aðspurður segist mætti muna að bróðir hans, og eigandi bifreiðarinnar, A, hafi verið eini farþeginn í bifreiðinni þegar hann ók frá hafnarsvæðinu og áleiðis upp í bæ og lagði á þessu bifreiðastæði sem hann nefndi hér áðan.

Aðspurður segist mætti hafa verið mjög ölvaður í nótt þegar hann ók bifreiðinni í umrætt sinn. Það sé skýringin á því hvers vegna hann muni svona lítið eftir atburðum næturinnar og þessum akstri hans. Hann segist aðallega hafa drukkið áfengan bjór, líklega 8 hálfs líters bjóra, frá kl. 21:00 í gærkveldi....

M-kk-nf segist ekki skilja í því hvers vegna hann hafi farið að aka bifreiðinni í nótt, vitandi að hann sé ekki með ökuréttindi og að auki ölvaður.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að umrætt sinn hefði hann sótt tónlistarhátíðina „Aldrei fór ég suður“ á Ísafirði. Kvaðst ákærði hafa verið á tónleikum við Ásgeirsbakka um nóttina og þá rámaði hann í að lögregla hefði síðar haft af honum afskipti þar sem hann sat ásamt bróður sínum í bifreið þess síðarnefnda á bifreiðastæði við Hótel Ísafjörð. Spurður um hvernig hann hefði komist frá Ásgeirsbakka og að bifreiðastæðinu kvaðst ákærði það ekki vita og vísaði í því sambandi til ölvunarástands síns.

Áðurrakinn framburð sinn fyrir lögreglu skýrði ákærði svo að hann hefði einfaldlega trúað fullyrðingum lögreglu þess efnis að hann hefði verið tekinn við akstur. Ákærði sagði bróður sinn hins vegar hafa upplýst sig um að hann hefði ekki ekið bifreiðinni um nóttina. Í ljósi þeirrar frásagnar og þar sem hann myndi ekki eftir að hafa ekið bifreiðinni kvaðst ákærði neita sök í málinu.

III.

Samkvæmt framlögðum rannsóknargögnum gaf vitnið A, bróðir ákærða, tvær skýrslur vegna málsins fyrir lögreglu 23. mars 2008. Í fyrri skýrslunni, sem samkvæmt efni sínu ber með sér að hafa verið tekin um kl. 05:00 um nóttina, er eftirfarandi meðal annars bókað:

A er mættur til yfirheyrslu í kjölfar handtöku, vegna gruns um ölvun við akstur bifreiðarinnar AA-BBB og eftir dvöl í fangaklefa. Honum er lesinn réttur hans skv. lögum nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, þ.e. að hann eigi rétt á verjanda á öllum stigum málsins og að hann þurfi ekki að tjá sig um málið frekar en hann vilji. ... Áður en yfirheyrslan hefst lætur A í té öndunarpróf í S-D2 alkóhólmæli og sýndi prófið 0,70 prómill. ...

A er einnig spurður að því hver hafi ekið bifreiðinni AA-BBB að Hótel Ísafirði, áður en lögreglan hafi haft afskipti af A og bróður hans X. A segir að X hafi ekið bifreiðinni frá hafnarsvæðinu og að Hótel Ísafirði. A segir að þeir hafi verið "ný lentir" þegar lögreglan hafði afskipti af þeim. A kveðst vita að X hafi verið ölvaður. ...

Fyrir dómi vildi vitnið hvorki kannast við efni þessarar skýrslu né yfir höfuð að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu um nóttina.

Síðar umræddan dag, um kl. 15:00, var skýrsla tekin af vitninu hjá lögreglu. Við skýrslutökuna hafði vitnið stöðu sakbornings. Í skýrslunni segir meðal annars svo:

A segir að þeir hafi verið á tónleikunum allt til enda þeirra. Hann sagði að þar hefðu þeir hitt síðhærðan dreng sem var með þeim af og til um kvöldið. ... Aðspurður kvaðst hann ekki vita nafn hans. En hann væri frá Hnífsdal eða Bolungarvík. A segir að drengurinn með síða hárið hefði ekkert verið að drekka. Þegar tónleikarnir voru búnir hafi þeir ákveðið að færa bifreið hans að Hótelinu og hafi hann þá drengurinn með síða hárið ekið bifreiðinni að Hótelinu. A segir að drengurinn með síða hárið hafi ætlað að fara á dansleik og farið út úr bifreiðinni við Hótelið. A segir að hann hafi setið í farþegasætinu fram í en X fyrir aftan bílstjórann.

A segir að þegar strákurinn með síða hárið hafi farið út úr bifreiðinni hafi X fært sig í bílstjórasætið. Hann segir að þeir hafi verið búnir að sitja þar í talsverðan tíma þegar lögreglan kom að þeim. A segir að það hafi verið svissað á bifreiðina en hún ekki í gangi. Hann segir að þeir hafi verið að hlusta á tónlist og verið að bíða eftir B. A segir að þegar lögreglan kom að þeim hafi hann teygt sig og svissað af bílnum og tekið lyklana.

A bar fyrir dómi að hann hefði umrædda nótt sótt tónleika í gömlu frystihúsi á hafnarsvæðinu á Ísafirði ásamt bróður sínum, ákærða í máli þessu, og félaga þeirra bræða, B. Í slagtogi við þá þrjá um nóttina kvað vitnið hafa verið strák sem sagst hefði vera úr Hnífsdal eða Bolungarvík. Þar sem sá hefði verið allsgáður hefði hann verið fenginn til að aka bifreið vitnisins frá tónleikastaðnum og að bifreiðastæði við Hótel Ísafjörð um nóttina. Hann hefði síðan yfirgefið þá bræður sem setið hefðu áfram um stund í bifreiðinni, hlustað á tónlist og sötrað bjór.

Um tíu til fimmtán mínútum síðar hefði lögreglubifreið verið ekið inn á bifreiðastæðið. Í kjölfarið hefðu bræðurnir verið færðir á lögreglustöð. Kom fram hjá vitninu að ákærði hefði, er þarna var komið sögu, verið orðinn mjög ölvaður. Vitnið hefði einnig verið undir áhrifum áfengis en það þó ekki verið ofurölvi.

Skömmu síðar kvað vitnið lækni hafa komið á lögreglustöðina og tekið blóð bæði úr vitninu og ákærða. Sagði vitnið lögreglu hafa þráspurt þá bræður um hvor þeirra hefði keyrt bifreiðina og þeir ávallt svarað því til að hvorugur þeirra hefði keyrt. Í framhaldinu kvað vitnið þá báða hafa verið vistaða í fangageymslum lögreglu. Tók vitnið fram í því sambandi að ölvunarástand ákærða hefði verið slíkt að hann hefði verið studdur, nánast borinn, inn í klefann.

Aðspurt kvaðst vitnið ekki kannast við að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu vegna málsins um kl. 05:00 umrædda nótt. Vitnið staðfesti hins vegar að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu síðar þennan dag, mögulega laust fyrir kl. 16:00, og áleit vitnið að það hefði verið leyst úr haldi lögreglu fljótlega að skýrslutökunni lokinni.

IV.

G-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögregluvarðstjóri skýrði svo frá fyrir dómi að umrædda nótt hefði lögregla fengið tilkynningu um hugsanlega ölvaðan ökumann á hafnarsvæðinu á Ísafirði. Vitnið hefði þegar haldið af stað áleiðis á vettvang en er það hefði verið komið skammt frá lögreglustöðinni hefði það séð bifreið á bifreiðastæði við Hótel Ísafjörð sem svaraði til lýsingar tilkynnanda. Sagði vitnið bifreiðina, AA-BBB, hafa verið í gangi, í það minnsta hefðu ökuljós hennar verið tendruð. Aðspurt kvaðst vitnið hins vegar ekki hafa séð bifreiðina hreyfast úr stað.

Vitnið sagðist fyrst hafa ekið aftur fyrir bifreiðina AA-BBB en síðan fram fyrir hana. Þá hefði verið búið að drepa á vél bifreiðarinnar og slökkva ökuljós hennar. Vitnið hefði farið út úr lögreglubifreiðinni ásamt starfsfélaga sínum og beðið þann sem í ökumannssæti bifreiðarinnar sat um að stíga út úr henni. Sá aðili, er verið hefði sýnilega ölvaður, hefði í kjölfarið verið færður inn í lögreglubifreiðina þar sem hann hefði blásið í áfengismæli. Að fenginni niðurstöðu mælingarinnar hefði vitnið tilkynnt viðkomandi, ákærða í máli þessu, að hann væri handtekinn, grunaður um ölvun við akstur.

Vitnið sagðist því næst hafa farið út úr lögreglubifreiðinni þeirra erinda að sækja kveikjuláslykla bifreiðarinnar AA-BBB en farþegi í bifreiðinni þá verið kominn út úr henni með lyklana og afhent vitninu þá. Einnig kom fram hjá vitninu að það hefði beðið starfsfélaga sinn, K-kk-þf K-kk-þf J-kk-þf, um að gæta að því hvort vélarhlíf bifreiðarinnar væri heit viðkomu, sem verið hefði raunin.

Í framhaldinu sagði vitnið ákærða hafa verið færðan fyrir varðstjóra á lögreglustöðinni á Ísafirði þar sem tekin hefði verið af honum skýrsla og honum jafnframt gert að gefa blóðsýni.

B-kvk-nf H-kvk-nf P-kvk-nf greindi svo frá fyrir dómi að hún hefði umrædda nótt farið með þáverandi starfsfélaga sínum, G-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf lögregluvarðstjóra, í útkall vegna hugsanlega ölvaðs ökumanns á hvítri fólksbifreið. Þegar þau hefðu verið á leið eftir Pollgötu hefði vitnið veitt athygli hvítri fólksbifreið sem ekið var inn í stæði við Hótel Ísafjörð. Vitnið hefði bent G-kk-þgf Þ-kk-þgf á bifreiðina og þau í kjölfarið ekið að henni. Í bifreiðinni hefðu reynst vera tveir mjög ölvaðir menn. Þau G-kk-nf Þ-kk-nf hefðu því næst kallað eftir aðstoð á vettvang og báðir mennirnir í framhaldinu verið færðir á lögreglustöðina á Ísafirði.

S-kk-nf G. S-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði mætt á vakt á lögreglustöðina á Ísafirði að morgni 23. mars 2008 og hefði vitnið stýrt morgunvaktinni. Kvað vitnið ákærða þegar hafa verið í haldi lögreglu er það mætti til vinnu.

Afskipti sín af máli ákærða sagði vitnið þau að það hefði tekið skýrslu af bróður ákærða, A. Þá hefði vitnið einnig verið viðstatt skýrslutöku H-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögreglufulltrúa af ákærða.

Ennfremur bar vitnið að það hefði rætt við þann aðila sem séð hefði ölvaða menn ganga að bifreið á hafnarsvæðinu um nóttina og síðan aka af stað „... og það kannaðist enginn við að hafa séð neinn síðhærðan dreng.“ Um hversu marga umræddur aðili, sem vitnið kvað hafa tilkynnt um meintan ölvunarakstur, hefði sagst hafa séð fara inn í bifreiðina bar vitnið: „Mig minnir að það hafi verið þrír, ég reyndar man ekki alveg nákvæmlega, en mig minnir að það hafi verið þrír.“

K-kk-nf K-kk-nf J-kk-nf lögreglumaður bar fyrir dómi að hann hefði umrædda nótt, ásamt R-kk-þgf Á. E-kk-þgf starfsfélaga sínum, verið kallaður til aðstoðar að Hótel Ísafirði. Á vettvangi kvaðst vitnið hafa, að beiðni G-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef lögregluvarðstjóra, þreifað á vélarhlíf bifreiðarinnar AA-BBB sem reynst hefði heit viðkomu. Í kjölfarið hefðu vitnið og R-kk-nf fært bróður ákærða, A, á lögreglustöðina á Ísafirði þar sem bæði hann og ákærði hefðu neitað að hafa ekið bifreiðinni.

H-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf lögreglufulltrúi greindi svo frá fyrir dómi að hann hefði eftir hádegi 23. mars 2008 tekið skýrslu af ákærða vegna málsins. Vitnið sagði ákærða hafa borið fyrir sig „... minnisleysi, hann myndi þetta nú ekki vel, atvik, en að hann rámaði í að þetta hefði gerst ...“ með þeim hætti sem lýst sé í skýrslunni. Kvað vitnið ákærða hafa þótt miður það sem gerst hafði og hann ekkert skilið í sjálfum sér að hafa ekið bifreiðinni ölvaður og réttindalaus.

J-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf sagðist hafa verið varðstjóri á næturvakt er mál þetta kom upp. Vitnið kvað tilkynningu hafa borist símleiðis á lögreglustöðina á Ísafirði þess efnis að grunur léki á því að ölvaðir menn væru að leggja af stað á bifreið frá Ísafjarðarhöfn. Minnti vitnið að tvær lögreglubifreiðar hefðu haldið af stað til leitar að bifreiðinni og í kjölfarið hefði bifreið, sem svaraði til lýsingar tilkynnanda, fundist á bifreiðastæði nærri Hótel Ísafirði. Í bifreiðinni hefðu verið tveir menn sem báðir hefðu verið færðir á lögreglustöðina.

Nefnda tvo menn kvað vitnið báða hafa verið handtekna þar sem ekki hefði verið á hreinu hvor þeirra hefði ekið. Í framhaldinu hefðu blóðsýni verið tekin úr mönnunum tveimur og jafnframt hefði verið tekin af þeim svokölluð varðstjóraskýrsla. Vitnið sagðist ekki muna hvort það hefði tekið skýrslur af báðum þessum mönnum en vitnið ræki þó minni til þess að hafa tekið skýrslu af öðrum mannanna þar sem hann benti á hinn sem ökumann.

V.

Eftir að ákærði var handtekinn við Hótel Ísafjörð aðfaranótt 23. mars 2008 vegna meints aksturs undir áhrifum áfengis var hann færður á lögreglustöðina á Ísafirði. Eins og rakið er í kafla I voru tvö blóðsýni tekin úr ákærða á lögreglustöðinni, hið fyrra um kl. 03:30 og hið síðara um kl. 05:28. Þá gaf ákærði þvagsýni um kl. 04:06. Samkvæmt niðurstöðu rannsóknar Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði á nefndum blóðsýnum var alkóhólmagn í því sýni sem fyrr var tekið 2,88‰, en 2,42‰ í því síðara. Þá reyndust yfir 3,1‰ alkóhóls í þvagsýninu.

Svo sem rakið er í kafla II kvaðst ákærði fyrir dómi ekki vita hvernig hann komst frá Ásgeirsbakka og að bifreiðastæðinu við Hótel Ísafjörð aðfaranótt 23. mars 2008 og vísaði í því sambandi til ölvunarástands síns. Framburð sinn fyrir lögreglu í skýrslu, sem reifuð er í nefndum kafla og tekin var síðdegis sama dag, skýrði ákærði svo að hann hefði einfaldlega trúað fullyrðingum lögreglu þess efnis að hann hefði verið tekinn við akstur. Í ljósi frásagnar bróður síns um hið gagnstæða og þar sem hann myndi ekki eftir að hafa ekið bifreið um nóttina kvaðst ákærði neita sök í málinu.

Af niðurstöðum rannsóknar á blóð- og þvagsýnum sem ákærði gaf í þágu rannsóknar málsins er ljóst að hann var ofurölvi er lögregla hafði af honum afskipti á bifreiðastæðinu við hótelið. Skýringar ákærða á því misræmi sem er á framburði hans fyrir dómi og framburðinum eins og hann birtist í tilvitnaðri lögregluskýrslu geta samkvæmt því mögulega staðist. Þá verður hvað það varðar einnig að líta til þess hversu óljós frásögn ákærða af atvikum er í skýrslunni, sbr. efni skýrslunnar og framburð skýrsluritara fyrir dómi. Sönnunargildi lögregluskýrslunnar er því takmarkað.

Við mat á sönnunargildi skýrslu þeirrar sem reifuð er í kafla III, og ber með sér að hafa verið tekin af A, um kl. 05:00 umrædda nótt, verður ekki fram hjá því horft að áður en yfirheyrslan hófst lét vitnið í té öndunarpróf í S-D2 alkóhólmæli og sýndi prófið 0,70‰. Að því virtu að bróðir ákærða, sem fyrir liggur samkvæmt áðursögðu að var ofurölvi, blés 1,15‰ í samskonar alkóhólmæli þykir verða við það að miða að vitnið hafi við skýrslutökuna verið undir töluverðum áfengisáhrifum, sem dregur verulega úr sönnunargildi skýrslunnar. Þá dregur það enn frekar úr sönnunargildinu að ekki er um vitnaskýrslu að ræða heldur hafði vitnið stöðu sakbornings við skýrslutökuna.

A bar fyrir dómi að strákur, sem sagst hefði vera úr Hnífsdal eða Bolungarvík og vitnið gat ekki sagt nánari deili á, hefði umrædda nótt ekið bifreið vitnisins frá Ásgeirsbakka og að bifreiðastæðinu við Hótel Ísafjörð. Hann hefði síðan yfirgefið þá bræður sem setið hefðu áfram um stund í bifreiðinni, hlustað á tónlist og sötrað bjór. Um tíu til fimmtán mínútum síðar hefði lögreglubifreið verið ekið inn á bifreiðastæðið. Er þessi frásögn vitnisins í samræmi við þá málsatvikalýsingu sem höfð er eftir því í lögregluskýrslu sem tekin var um kl. 15:00 umræddan dag og reifuð er í kafla III hér að framan.

Við mat á framburði A fyrir dómi verður, auk þess sem þegar hefur verið rakið, að horfa til framburðar S-kk-ef G. S-kk-ef, en hann bar fyrir dómi að hann minnti að sá aðili sem tilkynnt hefði um akstur bifreiðar frá Ásgeirsbakka til lögreglu hefði sagst hafa séð þrjá menn fara inn í bifreiðina. Er vætti S-kk-ef að þessu leyti til stuðnings þeim framburði A að þeir bræður hafi ekki verið einir í bifreiðinni AA-BBB þegar henni var ekið frá Ásgeirsbakka áleiðis að Hótel Ísafirði.

B-kvk-nf H-kvk-nf P-kvk-nf hefur fyrir dómi eitt vitna borið um akstur ákærða aðfaranótt 23. mars 2008. Við mat á sönnunargildi framburðar vitnisins verður ekki fram hjá því litið að þess sést hvergi staður í rannsóknargögnum lögreglu, þar með talinni frumskýrslu lögreglu, sem vitnið undirritaði, að það hafi séð bifreiðinni AA-BBB ekið á bifreiðastæðinu við Hótel Ísafjörð umrædda nótt. Einnig verður að horfa til þess að rannsóknaraðgerðir lögreglu, sbr. framlögð rannsóknargögn og vætti lögreglumannanna G-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, K-kk-ef K-kk-ef J-kk-ef og J-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef, benda ekki til þess að vitni hafi verið að akstri bifreiðarinnar á bifreiðastæðinu, heldur má þvert á móti af þeim ráða hið gagnstæða. Síðast en ekki síst verður að virða framburð vitnisins í því ljósi að skýrsla var tekin af því í gegnum síma við aðalmeðferð málsins, sem aldrei hefði komið til álita, sbr. 4. mgr. 116. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ef af gögnum málsins hefði mátt ætla að vitnið myndi bera um akstur ákærða umrædda nótt. Draga framangreind atriði mjög úr sönnunargildi framburðar vitnisins.

Að öllu framangreindu heildstætt virtu þykir ákæruvaldinu ekki hafa nægilega tekist að sanna gegn neitun ákærða, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði hafi aðfaranótt 23. mars 2008 ekið bifreiðinni AA-BBB leið þá sem í ákæru er lýst, undir áhrifum áfengis og án þess að hafa öðlast ökurétt. Verður ákærði því sýknaður af kröfum ákæruvalds í málinu.

Með vísan til niðurstöðu málsins, sbr. 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður allur kostnaður sakarinnar felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, L-kk-ef K-kk-ef hrl., er hæfilega þykja ákveðin, eftir umfangi málsins og þess tíma sem fór í ferðalög hjá lögmanninum, svo sem í dómsorði greinir að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, skal sýkn af kröfum ákæruvalds í máli þessu.

Allur kostnaður sakarinnar greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, L-kk-ef K-kk-ef hrl., 209.160 krónur.

K-kk-nf H-kk-nf