S-614/2009

Mál þetta, sem þingfest var 8. desember 2009 og dómtekið 21. desember sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, útgefinni 15. nóvember 2009, á hendur S-kk-þgf R-kk-þgf S-kk-þgf, kt.000000-0000, Suðurbraut 34, Selfossi,

„fyrir eftirfarandi brot:

I.

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, síðdegis laugardaginn 4. júlí 2009 ekið bifreiðinni EZ-105 sviptur ökurétti um Höfðahlíð við Glerárskóla á Akureyri óhæfur til að stjórna ökutækinu örugglega vegna áhrifa amfetamíns og fyrir að hafa umrætt sinn ekið bifreiðinni án þess að nota öryggisbelti ásamt því að hafa notað farsíma án handfrjáls búnaðar við aksturinn.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006, 1. mgr. 71. gr. og 1. mgr. 47. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga

II.

fyrir innbrot og þjófnað

með því að hafa, að kvöldi sunnudagsins 5. júlí 2009 brotist inn í íbúð J að Skarðshlíð 13 Akureyri, þar sem ákærði sparkaði upp útidyrahurð og stal þaðan Canon PIXMA iP4200 prentara, Panasonic AS-HT500 DVD spilara, USB prentarasnúri og kápur, allt að óþekktu verðmæti.

Telst brot ákærða varða við 244. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19, 1940.

III.

fyrir tilraun til þjófnaðar

með því að hafa, síðdegis mánudaginn 6. júlí á vínveitingastaðnum Kaffi Amor á Akureyri gert tilraun til þess að stela 12-15 flöskum af bjór sem geymdar voru í læstum bjórkæli á annarri hæð vínveitingastaðarins, en ákærði var stöðvaður af starfsmönnum áður en hann yfirgaf staðinn með áfengið.

Telst brot ákærða varða við 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19, 1940.

IV.

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, að kvöldi þriðjudagsins 7. júlí 2009 ekið bifreiðinni EZ-105 sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,95‰) austur Ljósavatnsskarð og áleiðis austur Fljótsheiði í Sveitarfélaginu Norðurþingi uns bifreið ákærða hafnaði utan vegar á vegkafla milli Fosshóls og Lauga.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar, frá 19. febrúar 2014 að telja, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með síðari breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóminn þann 21. desember sl. og játaði sök í öllum ákæruliðum. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krafðist vægustu refsingar. Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sín.

Samkvæmt sakavottorði ákærða gekst hann undir viðurlagaákvörðun í maí 2004 fyrir brot gegn reglugerð nr. 233/2001. Þá var ákærði dæmdur þann 9. desember 2008 til greiðslu 685.000 króna sektar fyrir brot gegn 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. a., 1., sbr. 3., mgr. 45. gr., 1. mgr. 48. gr., 2., sbr. 4., mgr. 37. gr. og 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. umferðarlaga og sviptur ökurétti í þrjú ár og sex mánuði frá 19. ágúst 2008. Þá gekkst ákærði undir sátt þann 6. júlí 2009 fyrir brot gegn 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. a., 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga og 2., sbr. 5. og 6., gr. laga um ávana og fíkniefni og gert að greiða 290.000 krónur í sekt og sviptur ökurétti í tvö ár frá 19. febrúar 2012.

Brot samkvæmt ákærulið I er framið 4. júlí 2009 og ber því við ákvörðun refsingar að gera ákærða hegningarauka samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Brot samkvæmt ákærulið IV. er framið 7. júlí og hafa refsingar frá 9. desember 2008 og 6. júlí 2009 því ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar varðandi þennan ákærulið. Þykir refsing ákærða því hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en með vísan til þess að ákærði játaði brot sín greiðlega fyrir lögreglu þykir rétt að skilorðsbinda tvo mánuði refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá ber að dæma ákærða til greiðslu sektar að fjárhæð 120.000 krónur, sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í tíu daga. Þá ber að svipta ákærða ökurétti ævilangt frá 19. febrúar 2014 að telja.

Með vísan til 218. gr. almennra hegnignarlaga ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sem er samkvæmt yfirlitum 259.430 krónur auk þóknun skipaðs verjanda hans, T-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 60.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, S-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu tveggja mánaða refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 120.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í tíu daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá 19. febrúar 2014 að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, samtals 319.430 krónur, þar með talda þóknun skipaðs verjanda hans, T-kk-ef R. S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 60.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.