S-214/2016

Mál þetta, sem tekið var til dóms þann 12. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi, dagsettri 14. október sl. á hendur ákærða, G-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf, .......

„fyrir eignaspjöll

með því að hafa undir morgun sunnudaginn 14. desember 2014 gengið berserksgang innan dyra í íbúðarhúsinu að Bjarnastöðum 1 í Ölfusi; lamið og sparkað í hurðir og húsbúnað, velt innanstokksmunum um koll og stungið með eggjárni í hurðir og veggi allt með þeim afleiðingum að klósettkassi á forstofusalerni brotnaði svo vatn flæddi um gólf, rúða brotnaði í útidyrahurð, sjö innihurðir og karmar brotnuðu eða skemmdust auk þess sem fatahengisslá, stóll og bókahilla skemmdust og blóð barst í gólfteppi hússins.

Telst brot ákærða varða við 2. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa

í málinu gerir Ó-kk-nf B-kk-nf hrl. kröfu fyrir hönd ......og ....., um að ákærða verði með dómi gert að greiða skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 4.333.573, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá tjónsdegi til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en dráttarvaxta skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.“

Ákærði krafðist þess aðallega að máli þessu yrði vísað frá dómi en til vara að hann yrði sýknaður. Til þrautavara krafðist hann þess að honum yrði ekki gerð refsing og til þrautaþrautavara að honum yrði dæmd sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krafðist hann þess að bótakröfu yrði vísað frá dómi, til vara að hann yrði sýknaður af henni og til þrautavara að hún yrði lækkuð verulega. Með úrskurði uppkveðnum 19. apríl sl. var frávísunarkröfu ákærða hafnað og ákvörðun um málskostnað látin bíða efnisdóms. Þann 11. maí sl. var ekki sótt þing vegna einkaréttarkröfu og var hún því felld niður með vísan til 2. mgr. 174. gr. laga nr. 88/2008. Aðalmeðferð málsins hófst þann 22. maí sl., henni var fram haldið þann 31. maí sl. og henni lauk þann 12. júní sl. Við upphaf aðalmeðferðar málsins féll verjandi ákærða frá sýknukröfu.

Málavextir.

Samkvæmt lögregluskýrslu barst lögreglu þann 14. desember 2014 kl. 06:40 tilkynning um mann sem væri að ganga berserksgang að Bjarnastöðum 1 í Ölfusi. Hefði sá sem tilkynnt hefði lokað sig af inni í herbergi á efri hæð hússins ásamt öðrum en ákærði væri brjálaður fyrir utan dyrnar með skrúfjárn í hendi, berjandi á hurðina svo það hafi stungist í gegn í hvert skipti. Þegar lögreglumenn hafi komið á vettvang hafi þeir séð talsvert blóð í tröppum að útidyrahurð og hafi glerið verið brotið í hurðinni. Hafi lögreglumenn farið inn í húsið með kylfur og varnarúða á lofti. Hafi þeir séð að búið hafi verið að brjóta vatnskassa á salerni sem sé á vinstri hönd þegar komið sé inn í forstofuna. Á hægri hönd hafi verið herbergi og hafi verið búið að brjóta stærðar gat á hurðina. Hafi verið blóðslóð um allt í íbúðinni og greinilega hafi verið búið að ganga berserksgang innandyra, búið hafi verið að brjóta og bramla flest allt á neðri hæð hússins. Í eldhúsi hafi hnífapör verið út um allt á gólfinu ásamt blóðugu skrúfjárni. Inn úr eldhúsi hafi verið þrjár stelpur í herbergi sem hafi lokað að sér og hafi þær verið í miklu uppnámi og tjáð lögreglu að ákærði væri líklega á efri hæð hússins. Segir í lögregluskýrslu að á efri hæð hafi ástandið verið svipað og á neðri hæðinni. Hafi blóðslóð verið um allt og hafi auk þess verið búið að brjóta allt og bramla. Ákærði var síðan handtekinn á neðri hæð hússins. Lagðar hafa verið fram ljósmyndir af vettvangi og þá liggur fyrir sérstök skýrsla lögreglumanna sem skoðuðu skemmdir í húsinu. Samkvæmt þeirri skýrslu var mikið blóð á gólfum og veggjum, salerniskassi hafi verið brotinn þannig að vatn hafi lekið um gólf. Auk þessa hafi 8 hurðir verið meira og minna skemmdar, rúða í útdyrahurð hafi verið brotin, hurð og dyraumbúnaður á salerni í forstofu, hurð maskbrotin í herbergi við forstofu, stunguför hafi verið á hurð á milli stofu og sjónvarpsherbergis og á hurð milli sjónvarpsherbergis og eldhúss. Stunguför hafi verið á hurð uppi á efri hæð hússins og þá hafi hurð á vesturgafli efri hæðar verið sparkað upp. Hurð á austurgafli efri hæðar hafi verið maskbrotin og auk þess skemmdir á fatahengisslá, stól og bókahillu. Þá hafi verið blóð á gólfi og veggjum í nánast hverju rými hússins.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi komið seint að Bjarnastöðum, eða rétt eftir miðnætti og farið að hlusta á tónlist, farið í drykkjuleik með landa og síðan hafi hann sofnað í sófa í stofu undir morgun að því er hann hélt, en hann hafi þá verið búinn að drekka nokkuð mikið. Hann mundi ekki eftir að hafa gengið berserksgang inni í íbúðinni. Hann hafi síðan ekkert hafa vitað fyrr en hann hafi vaknað í handjárnum. Hann kvaðst hafa verið kýldur en hann kvaðst ekki muna eftir því og ekki vita hver hefði verið þar að verki. Hann kvaðst hafa legið í glerbrotum þegar hann vaknaði og hefði hann sennilega fengið skurði á hægri ökkla og vör vegna þess.

Vitnið B skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hafi verið á leið út en hann hafi snúið við og kýlt vin vitnisins að því er vitnið hélt. Vitnið kvað að reynt hafi verið að koma ákærða út en það hafi ekki tekist. Ákærði hafi reynt að gefa vitninu olnbogaskot í andlitið en þá hafi einhver kýlt ákærða, en hann kvaðst ekki hafa séð hver það hafi verið. Ákærði hafi þá dottið á ofn og rotast og eftir að hann hafi rankað við sér hafi hann orðið mjög reiður og byrjað að rústa öllu. Hann hafi verið með skrúfjárn, barið því í veggi og brotið hurðir, bæði á neðri og efri hæð. Vitnið kvað hafa runnið af sér þegar þetta byrjaði en hann kvaðst hafa verið húsráðandi þarna. Hann kvað hafa stafað ógn af ákærða og á tímabili taldi hann sig hafa verið í lífshættu.

Vitnið C skýrði svo frá fyrir dómi að samkvæmið hafi gengið eðlilega fyrir sig í fyrstu en þegar átti að koma öllum út hafi hann orðið var við læti inni í stofu. Hann minnti að ákærði hafi reynt að gefa B olnbogaskot en þá hafi D kýlt ákærða. Hann minnti að ákærði hafi dottið aftur fyrir sig og lent á ofni og síðan hafi hann lent rotaður bak við sófa. Ákærði hafi vaknað, brjálaður yfir því að hafa verið kýldur og hafi hann ekki virst vita hver hafi verið að verki. Hann kvaðst ekki hafa áttað sig á því hversu lengi ákærði hafi legið í roti. Hann kvaðst hafa farið inn í herbergi og lokað að sér. Hafi ákærði síðan komið inn með skrúfjárn eða eitthvað, öskrandi og spurt hver hafi kýlt hann og kvaðst vitnið þá hafa farið inn í herbergi uppi ásamt fleirum og lokað sér. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða beita skrúfjárninu. Hafi þau ákveðið að halda þar kyrru fyrir og hafi þau hringt á lögreglu. Hafi þau heyrt læti niðri, barið hafi verið í veggi og þá hafi hann heyrt gler brotna. Ákærði hafi síðan komið upp og hafi þau haldið hurðinni því ákærði hafi reynt að komast inn. Ákærði hafi gert gat á hurðina og brotið hana nógu mikið til að hann kæmist inn. Hann hafi komið inn með járnskaft og spurt hver ætlaði í hann eða berja hann. Þau hafi forðað sér út úr herberginu, hlaupið niður stigann og yfir í næsta hús þar sem þau hafi beðið eftir lögreglunni. Hann kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis, enda hafi hann ekki verið byrjaður að drekka á þessum tíma. Hann kvað nánast allt hafa verið í rúst niðri, en það hafi verið stráheilt áður.

Vitnið E skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi mætt í partí að Bjarnastöðum með vinkonu sinni. Fyrst hafi verið mjög gaman en um tólfleytið hafi hún verið að hugsa um að fara heim en þá hafi heyrst læti úr stofunni. Hún kvaðst hafa séð að einhver hafi verið búinn að lemja ákærða sem hafi slasast og legið í roti. Hann hafi orðið reiður, hann hafi öskrað, barið í veggi og hurðir á neðri hæð og þá hafi hún ásamt F farið upp á loft í herbergi þar en þar hafi strákarnir verið. Einhverjir tveir strákar hafi verið að espa ákærða upp en hún kvaðst ekki hafa séð þá skemma hluti. Ákærði hafi reynt að komast inn í herbergið en strákarnir hafi haldið í hurðina en ákærði hafi sett göt á hana með því að berja á hana. Ákærði hafi komist inn, hann hafi verið fullur og reiður en hann hafi sagt að hann myndi ekki berja stelpur. Hún kvað ákærða hafa verið með sár á höndum og blóðugan. Hún kvaðst hafa farið út, en hún kvaðst hafa verið mjög hrædd.

Vitnið F skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi verið á Bjarnastöðum. Hún mundi eftir því að einhver strákur hafi sagt að hann hefði verið laminn. Þá hefði vinur hans hlaupið inn og ráðist á ákærða sem hafi rotast, en hún kvaðst ekki hafa séð það, en hún hafi séð ákærða rotaðan og blóðugan. Ákærði hafi vaknað brjálaður og næsta sem hún vissi var að allt var brotið og taldi hún ákærða hafa gert það. Hún kvaðst hafa hlaupið upp í herbergi ásamt vinkonum sínum þar sem tveir strákar hafi verið. Þau hafi læst herberginu og hafi ákærði komið upp, brotið upp hurðina en hann hafi haldið á skrúfjárni. Hún hafi þá hlaupið út úr herberginu og út úr húsinu.

Vitnið G skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið á Bjarnastöðum og kvaðst hann hafa verið sofandi uppi ásamt H félaga sínum. Hann kvaðst hafa heyrt einhver læti niðri og eftir smá stund hafi B komið upp og sagt að einhver strákur væri með læti niðri. B hafi farið aftur niður en síðan hafi fólk komið inn til þeirra og hafi verið reynt að halda hurðinni lokaðri svo ákærði kæmist ekki inn. Hafi ákærði komið upp stigann með eitthvað í höndunum og hafi hann reynt að brjóta hurðina upp. Hafi komið gat á hurðina og hafi ákærði sett höndina inn og náð að opna hana. Hafi þau þá hlaupið út úr herberginu og út úr húsinu.

Vitnið H skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið á Bjarnastöðum og hefði hann farið upp að sofa. Hefði B komið upp og vakið sig og beðið sig um aðstoð við að koma ákærða út. Hann hafi ekki orðið við því, haldið áfram að sofa en skömmu síðar hefði hann vaknað við læti eða dynki af neðri hæðinni, fólk hefði komið inn í herbergið, lokað hurðinni og reynt að halda henni en ákærði hefði komið brjálaður á eftir og brotið upp hurðina með einhverri stöng eða fataslá og spurt hver ætlaði að koma fyrstur í hann. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða með annað áhald. Hafi þau þá farið út úr herberginu og út úr húsinu.

Vitnið I skýrði svo frá fyrir dómi að hann væri vinur ákærða og kvaðst hafa verið á Bjarnastöðum. Hann kvaðst hafa sofnað í sófa í stofunni en ákærði hafi þá ekki verið kominn. Hann kvaðst hafa verið ölvaður og hafi hann vaknað við læti. Hann kvað sig ráma í að ákærði hafi verið sleginn í rot en þá hafi vitnið verið nývaknað. Hann kvaðst hafa reynt að róa liðið og kvaðst hann hafa orðið var við að ákærði væri að rústa ýmsu þarna inni með höndunum, hann kvaðst muna eftir einni eða tveimur hurðum og sennilega einhverjum glugga. Hann kvaðst muna eftir að einhverjar stelpur hafi falið sig uppi í herbergi. Hann kvaðst hafa farið upp með ákærða sem hafi verið að leita að einhverjum. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða brjóta hurð uppi og þá kvaðst hann ekki hafa séð hann með neitt stunguáhald. Hann kvað ákærða hafa verið með áverka á fæti, sennilega eftir hurða- eða gluggabarsmíði. Hann kvaðst hafa reynt að stöðva ákærða en það hafi ekki tekist. Hann taldi að ákærði hafi verið að reyna að finna þann sem rotaði hann. Hann kvaðst hafa verið smeykur við ákærða.

Vitnið J skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hún væri vinur ákærða og væru mjög góð tengsl á milli þeirra. Hún kvað þau ekki hafa verið kærustupar. Hún kvað þau hafa verið á Bjarnastöðum og hafi D kýlt ákærða og rotað hann þegar þau hafi verið stödd á neðri hæð. Hún kvaðst ekki vita ástæðuna en ákærði hafi rotast. Þegar hann hafi vaknað hafi hann staðið upp og orðið mjög reiður. Hann hafi skemmt hurð í herbergi á efri hæð en hún tók fram að hún myndi illa eftir atvikum en hún kvaðst ekki hafa séð ákærða skemma fleiri hluti. Hún kvaðst síðan hafa farið út úr húsinu með vinkonu sinni. Hún kvaðst hafa séð að hurðir hafi verið skemmdar annars staðar en hún mundi ekki eftir því að hafa séð ákærða gera það. Borinn var undir vitnið framburður þess hjá lögreglu þar sem hún segir að ákærði hafi tekið K hálstaki og reynt að kyrkja hann og hafi hún reynt að stöðva hann. Vitnið kvaðst hafa verið að ýkja en þetta hafi gerst með þessum hætti. Þá var borinn undir vitnið framburður þess að ákærði hafi verið með skrúfjárn og verið að stinga í hurðir, en hún kvaðst ekki muna eftir því.

Vitnið L skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hefði verið á Bjarnastöðum en hann kvaðst muna lítið eftir atvikum og þá hafi hann verið undir miklum áhrifum áfengis og hefði hann sofnað. Hann kannaðist ekki við að hafa tekið þátt í skemmdarverkum en útilokaði það ekki þar sem hann hefði verið í „blackouti“. Borin var undir hann skýrsla sem hann gaf hjá lögreglu við rannsókn málsins þar sem hann segist hafa séð ákærða æstan og pirraðan kýla í veggi. Hann gat ekki staðfest að rétt væri eftir honum haft en taldi sig ekki hafa verið að ljúga og sennilega hefði hann munað þetta betur þá.

Vitnið D skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið staddur að Bjarnastöðum og hefði hann verið að kveðja þegar K kemur og segir ákærða hafa lamið hann. Hafi ákærði borið á hann að hafa verið að reyna við kærustu hans. Hafi B spurt ákærða af hverju hann væri að þessu, ef hann hagaði sér ekki vel ætti hann að vera úti. Hafi ákærði þá kýlt í áttina að B og þá kvaðst vitnið hafa kýlt ákærða sem hafi steinlegið í jörðinni. Ákærði hafi verið mjög æstur þetta kvöld og hafi hann talað um að fara í MMA bardaga. Vitnið kvaðst hafa farið í algjört sjokk, reynt að vekja ákærða og þurrka blóð af honum. Ákærði hafi vaknað, spurt hver hafi kýlt hann, orðið alveg brjálaður, tekið skrúfjárn og ráðist á einhverja hurð og stungið margsinnis í hana. Hann kvaðst ekki hafa séð hann stinga í eitthvað fleira en þessa hurð, en ákærði hafi gert sig líklegan til þess að stinga þann sem hefði slegið hann. Vitnið kvaðst þá hafa farið út í bíl og farið af vettvangi. Hann kvaðst seinna hafa frétt að ákærði hefði rústað öllu innandyra.

Vitnið A rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóm og staðfesti afskipti sín af máli þessu. Hann kvaðst hafa skoðað vettvang og tekið þar myndir af skemmdum. Hafi verið greinilegt að mikið hafi gengið á, nánast allar hurðir á neðri hæð hafi verið stungnar, einhverjar hurðir brotnar, salernisskál brotin og þá hafi ástandið verið svipað á efri hæðinni. Fundist hafi dekkjasíll sem talið hafi verið að hafi verið notaður við verknaðinn. Hann kvað ákærða hafa verið með áverka á vör og á fæti en hann hafi lítið munað eftir atburðum næturinnar.

Vitnið M lögreglumaður skýrði frá afskiptum sínum af máli þessu fyrir dómi og kvað hann ákærða enn hafa verið inni í húsinu þegar lögreglan kom á vettvang. Gler í útidyrahurð hafi verið brotið, þar í kring hafi verið blóð, vatn á gólfi vegna leka frá salerni, allt á rúi og stúi innandyra, göt á hurðum og allt brotið sem hægt hafi verið að brjóta. Þeir hafi fundið stelpur inni í herbergi og þar hafði verið búið að stinga í gegnum hurðina. Ákærði hafi fundist innandyra og hafi hann verið handtekinn. Hann hafi verið í mjög slæmu ástandi, með sár á fæti, æstur og illa viðræðuhæfur.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa gengið berserksgang í íbúðarhúsinu að Bjarnastöðum í Ölfusi og unnið þar verulegar skemmdir á innanstokksmunum eins og nánar er rakið í ákæru. Ákærði mundi ekki eftir því að hafa gengið berserksgang inni í íbúðinni, hann kvaðst hafa verið kýldur en hann kvaðst ekki muna eftir því og ekki vita hver hefði verið þar að verki. Fjölmörg vitni hafa komið fyrir dóm og lýst atvikum og verður að telja nægilega upplýst að D hafi kýlt ákærða með þeim afleiðingum að hann rotaðist. Nánast öll þau vitni sem gáfu skýrslu fyrir dómi hafa lýst því að ákærði hafi eftir að hann raknaði úr rotinu orðið mjög reiður, farið að leita að þeim sem sló hann og valdið þeim skemmdum á íbúðinni sem lýst er í ákæru og sjá má af myndum sem lögreglan tók á vettvangi. Ákærði hefur fallið frá sýknukröfu sinni og með hliðsjón af því og framburði vitna í máli þessu verður að telja nægilega sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök.

Af hálfu ákærða er því haldið fram að heimfæra beri brot hans undir 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga þar sem ósannað sé að skemmdirnar séu slíkar að 2. mgr. sömu lagagreinar eigi við. Í málinu liggur fyrir tjónsmat N tæknifræðings og telur hann að fjártjónið nemi 3.084.630 krónum og er ekkert því til fyrirstöðu að byggt verði á því að því er umfang tjónsins varðar þrátt fyrir að skaðabótakrafan hafi verið felld niður. Þá hafa verið lagðar fram í málinu ljósmyndir af vettvangi og ítarleg lýsing lögreglu á þeim skemmdum sem ákærði vann í íbúðinni. Þegar framanritað er virt telur dómurinn ljóst að skemmdirnar hafi verið það miklar að heimfæra ber brot ákærða undir 2. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

Við munnlegan málflutning hreyfði verjandi ákærða þeirri vörn að 15. gr. almennra hegningarlaga ætti við um ákærða vegna höfuðhöggsins sem hann fékk. Engin læknisfræðileg gögn hafa verið lögð fram um áhrif höggsins á ákærða en með ákvæði 15. gr. eru sett þröng skilyrði fyrir sakhæfisskorti og hvílir ekki á ákæruvaldinu að hnekkja staðhæfingum ákærða um að svo hafi staðið á fyrir honum. Verða andlegir annmarkar að vera á háu stigi til þess að slíkt ástand leiði til refsileysis og maður alls ekki fær um að hafa stjórn á gerðum sínum, sbr. t.d. dóm Hæstaréttar í máli nr. 791/2013. Verður því ekki talið að ákvæði 15. gr. almennra hegningarlaga eigi við um hagi ákærða.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði var ákærða þann 16. desember 2010 gerð sekt og fjögurra mánaða ökuréttarsvipting meðal annars fyrir að hafa þann 11 mars 2010 ekið undir áhrifum fíkniefna. Með vísan til 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 in fine, hafði áðurgreint brot ákærða ekki áhrif til ítrekunar, enda var ákærði ekki fullra átján ára er umrætt brot var framið. Þann 17. mars 2011 var ákærði sakfelldur fyrir þjófnað en ákvörðun refsingar var frestað skilorðsbundið í 1 ár. Þann 7. apríl 2011 var ákærði dæmdur í 60 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár fyrir þjófnað en um var að ræða hegningarauka. Þann 29. júní 2012 var ákærði dæmdur í 185.000 króna sekt og sviptingu ökuréttar í 1 ár fyrir að aka bifreið án þess að hafa öðlast ökuréttindi undir áhrifum fíkniefna og jafnframt fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Þann 17. desember 2013 var ákærði dæmdur til greiðslu 110.000 króna sektar fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf og þá var honum með dómi uppkveðnum 12. febrúar 2015 gert að greiða 60.000 króna sekt fyrir sams konar brot. Þann 8. maí 2015 var ákærði dæmdur í 200.000 króna sekt og gert að sæta sviptingu ökuréttar í 2 ár frá 31. ágúst 2015 fyrir akstur bifreiðar undir áhrifum fíkniefna. Þann 4. desember 2015 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi og ævilanga ökuréttarsviptingu fyrir að aka bifreið án þess að hafa öðlast ökuréttindi undir áhrifum fíkniefna. Þann 11. desember 2016 var ákærði dæmdur í 355.000 króna sekt fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Síðast var ákærði dæmdur þann 7. júlí 2016 er hann hlaut 30 daga fangelsi, ævilanga ökuréttarsviptingu og 140.000 króna sekt fyrir að hafa vanrækt vátryggingarskyldu ökutækis, of hraðan akstur, akstur undir áhrifum fíkniefna, nytjastuld og hylmingu.

Brot það sem hér er fjallað um var framið 14. desember 2014 og eftir það hafa fimm síðastgreindir dómar fallið. Ber því að gera ákærða hegningarauka í samræmi við ákvæði 78. gr. almennra hegningarlaga. Ekki verður betur séð en að rannsókn málsins hafi lokið í janúar 2015 en ákæra var ekki gefin út fyrr en 14. október 2016. Með hliðsjón af framansögðu þykir mega ákveða að ákærða verði ekki gerð frekari refsing í máli þessu.

Þá ber með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talinn útlagðan kostnað, 86.235 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef hdl., 1.300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og ferðakostnað lögmannsins, 125.400 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærða, G-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf, verður ekki gerð frekari refsing í máli þessu.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað 86.235 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef hdl., 1.300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og ferðakostnað lögmannsins, 125.400 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf