S-232/2019

Mál þetta, sem dómtekið var þann 3. maí síðastliðinn, var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dags. 6. desember 2018, á hendur:

„J-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala 0000000000,

Skógarbraut 1107, Reykjanesbæ, fyrir neðangreind hegningarlagabrot aðfaranótt sunnudagsins 8. maí 2016 sem hér greinir:

III.

Á hendur J-kk-þgf E-kk-þgf og X fyrir þjófnað og eignaspjöll, með því að hafa í félagi brotist inn í fiskvinnsluna Nesfisk að [...], með því að brjóta glugga á suðvesturhlið hússins, valdið skemmdum innandyra á tveimur kaffibrúsum, síma, stól, kaffivél, tveimur kæliskápum, tveimur örbylgjuofnum, stjórnborði loftpressu, hurð, stimpilklukku, borði, eldhúsinnréttingu, hitablásara, þvottavél, skáp, hillu, rafmagnstöflu og búsáhöldum, en áætlað tjón af eignaspjöllunum nam yfir 1,5 milljón króna, og með því að hafa stolið þaðan exi og mótorhjólahjálmi að óþekktu verðmæti.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. og 2. mgr., sbr. 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

IV.

Á hendur J-kk-þgf E-kk-þgf, Y og X, fyrir tilraun til þjófnaðar með því að hafa í félagi brotist inn í áhaldaskúr Sandgerðisbæjar við [...], í því skyni að stela þaðan bensíni, og að auki á hendur J-kk-þgf E-kk-þgf fyrir brennu og eignaspjöll með því að hafa hellt bensíni á tjalddúk sem geymdur var í skúrnum, borið eld að og valdið með því eldsvoða sem hafði í för með sér almannahættu og yfirgripsmikla eyðingu á eignum Sandgerðisbæjar, en áhaldaskúrinn og allir þeir munir sem í honum voru geymdir eyðilögðust og nam áætlað tjón af brunanum tæpum 20 milljónum króna.

2

Telst háttsemi ákærðu allra varða við 1. mgr. 244. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga og háttsemi J-kk-ef A-kk-ef að auki við 2. mgr., sbr. 1. mgr. 164. gr. og 2. mgr., sbr. 1. mgr. 257. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við þingfestingu málsins S629/2018 þann 11. febrúar sl., þar sem ákærðu voru þeir ákærði J-kk-nf Ö-kk-nf, Z, Y og X, þá játaði Z brot sín samkvæmt ákæruliðum III í umræddri ákæru og ákærði Y játaði þá brot sín samkvæmt ákærulið IV. Ákærði J-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf játaði þá einungis innbrot varðandi ákærulið III, en neitar þjófnaði, en varðandi ákærulið IV þá kvaðst hann viðurkenna tilraun til þjófnaðar en neitaði því að hafa orðið valdur að brennu og eignaspjöllum. Í þinghaldi þann 21. mars sl. játaði síðan ákærði X þá háttsemi sem honum er gefin að sök í framangreindri ákæru. Í ljósi framangreinds, það er þess að allir hinir ákærðu utan ákærði J-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf höfðu þá játað skýlaust þau brot sem lýst er á hendur þeim í ákærunni, þá ákvað dómari með vísan til 2. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 að skilja mál þeirra í sundur, þannig að þáttur J-kk-ef A-kk-ef yrði dæmdur sérstaklega, og fékk mál hans þá númerið S232/19. Hér fyrir dómi við aðalmeðferð var það einnig áréttað varðandi ákærulið III að ákærði gengist við því að hafa skemmt þar inni stimpilklukku, stól og ísskáp, en ekki annað.

Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að ákærði J-kk-nf Ö-kk-nf verði dæmdur til refsingar fyrir þau brot sem honum eru hér gefin að sök samkvæmt ákæru sem og til greiðslu hluta sakarkostnaðar. Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa auk þess sem skipaður verjandi ákærða krefst málsvarnarlauna sér til handa.

I.

Í frumskýrslu lögreglu, dags. 9. maí 2016, varðandi innbrotið í Nesfisk, sbr. hér ákæruliður nr. III, þá er því þar lýst að sunnudaginn 8. maí kl. 05:27 hafi borist tilkynning um innbrot í húsnæði Nesfisks að [...]. Lögregla kom á vettvang kl. 05.40 og hitti þar fyrir á vettvangi tilkynnanda, verkstjóra hjá fyrirtækinu. Á suðvesturhlið hússins var brotin rúða þar sem farið hafði verið inn í húsið. Inni hefðu miklar skemmdir verið unnar, búið að brjóta og bramla, skemma húsgögn, eldhústæki, hillur o.fl. Þá hefðu verið unnar skemmdir á afar verðmætri loftpressu með miðlunarbúnaði sem hefði sent tilkynningu kl. 05.05 til starfsmanns og þannig hafi orðið vart við það að eitthvað væri á seyði. Myndir hafi verið teknar á vettvangi innbrotsins en svo hafi virst að farið hafi verið þar um með exi til þess að skemma sem mest en för eftir exi verið víðs vegar um húsið. Daginn eftir hafi síðan aðilar frá fyrirtækinu látið lögreglu í 3 té upptökuefni úr myndavélum fyrirtækisins þar sem sjá megi rauða bifreið koma þar að þá um nóttina og stoppa fyrir utan í mínútu eða svo.

Í fyrirliggjandi skýrslu lögreglu, dags. 7. september 2016, varðandi innbrotið í Nesfisk í [...], þá er síðan meðal annars rakið að þann 8. maí 2016, kl. 05.27, hafi borist tilkynning frá verkstjóra hjá Nesfiski um það að brotist hafi verið inn í fiskverkun fyrirtækisins að [...], en að gluggi hafi verið brotinn og farið þar inn í húsið. Á vettvangi hafi svo blasað við verulegar skemmdir á húsnæðinu og á munum innandyra. Húsgögn hafi verið brotin, eldhústæki og hillur, auk skemmda á Mareltölvu og loftpressu með sjálfvirkum miðlunarbúnaði, en sá búnaður hafi gert viðvart um bilun kl. 05.05. Greinilegt hafi verið af ummerkjum innandyra að notaðar hafi verið axir til að skemma sem mest auk þess sem vökva hafi verið hellt þar niður. Í eftirlitsmyndavél við húsið hafi sést til bifreiðar sem lögregla ætlar að hafi komið þar um kl. 04.13 um nóttina en svo ekið á braut. Þann 13. maí 2016 hafi svo fimm manns verið handtekin vegna málsins og húsleit farið fram á [...] í Sandgerði, þar sem fundist hafi axir sem lögregla ætlaði að hefðu verið teknar í innbrotinu hjá Nesfiski.

Ákærði J-kk-nf Ö-kk-nf játaði eftir handtökuna fyrir lögreglu að hafa brotist inn í Nesfisk með X. Ákærði hafi komið þangað í bifreið S [...] með henni, X, Y og Z, en hin þrjú farið í burtu en svo sótt þá tvo síðar. Ákærði bar að X hefði hótað sér að eitthvað kæmi fyrir hann færi hann ekki með honum inn í húsið hjá Nesfiski. Eftir að inn var komið hefði ákærði síðan fengið exi frá X og að hans skipun hoggið í stimpilklukku, stól og ísskáp, en annað hafi hann ekki skemmt þar inni. Ákærði hefði áður unnið í Nesfiski en hætt þar vegna leiðinlegs yfirmanns sem þó hafi ekki verið ástæða þess að þeir hefðu farið þangað.

Vitnið X sagði fyrir lögreglu ákærða hafa átt hugmyndina að því að fara inn í Nesfisk og hann vísað þangað veginn. Þeim hafi verið ekið þangað og síðan sóttir seinna. Sagði vitnið ákærða hafa brotið glugga á húsinu og þeir farið þar inn. Ákærði hafi svo brotið allt og bramlað þar inni með stórri exi sem þar hafi verið. Ákærði hafi svo farið lengra inn í húsið og tekið verkfæri og mótorhjólahjálm.

Vitnið Y sagði hjá lögreglu að ákærði hefði talað um það að brjótast inn í Nesfisk og þau því ekið þangað. Þeir ákærði og X hafi brotið glugga í eldhúsi og farið þar inn en þau hin hafi rúntað um Garðinn á meðan þeir hafi verið þarna inni. Þeir hafi svo verið með exi og mótorhjólahjálm þegar þeir hafi snúið aftur í bílinn. Vitnið bar um að ákærði hafi sagt þeim að hann hefði unnið þarna og að verkstjórinn hefði verið leiðinlegur og þess vegna hafi hann viljað brjótast þarna inn.

Vitnið Z sagði fyrir lögreglu að ákærði hafi sagt þeim frá frystihúsi sem hann hafi verið að vinna hjá. Þau hafi farið þangað og ákærði og X farið þar inn en hin þá farið burtu á bílnum. Þegar þau hafi komið aftur hafi þeir tveir verið komnir út og ákærði þá verið með mótorhjólahjálm en hann aldrei séð neina exi. 4

Vitnið A sagði hjá lögreglu að ákærði hafi beðið um að fara að Nesfiski og viljað sýna hvar hann hafi unnið. Er þangað hafi verið komið hafi ákærði og X farið út og beðið um að verða sóttir síðar. Hafi þeir verið með exi þá þeir komu til baka en vitnið kvaðst ekki hafa vitað að ætlun hafi verið að brjótast inn.

Í frumskýrslu lögreglu vegna eldsvoðans í áhaldahúsi Sandgerðisbæjar þessa sömu nótt, þann 8. maí 2016, sbr. ákæruliður nr. IV, þá kemur þar meðal annars fram að lögreglu hafi borist tilkynning kl. 05:47 um eld í húsi á horni [...] í Sandgerði, það er nánar tiltekið á [...]. Lögregla hafi komið þar á vettvang kl. 05:55 og slökkvilið skömmu síðar. Þegar að var komið þá hafi verið mikill eldur í húsinu, sérstaklega á norðurhlið hússins og eldtungur þá staðið út um glugga og dyr á þeirri hlið hússins. Greiðlega hafi þó gengið að slökkva eldinn og slökkvistarfi verið lokið um kl. 07:45. Slökkviliðsmenn hafi orðið þess áskynja á vettvangi að dyrnar á norðurhlið hússins hafi verið opnar og slökkvitæki legið þar rétt fyrir innan. Lögregla hafi síðan tekið við vettvangsrannsókn en húsið sé í eigu Sandgerðisbæjar og hafi það verið notað sem áhaldageymsla fyrir vinnuskólann.

Í rannsóknarskýrslu lögreglu, dags. 8. desember 2016, kemur m.a. fram að þann 8. maí 2016, kl. 05:47, hafi borist tilkynning um eld í húsi að [...] en hús þetta hafi verið notað sem áhaldageymsla fyrir Sandgerðisbæ. Þegar lögregla hafi komið á vettvang hafi húsið verið orðið alelda og eldtungur staðið út um glugga og um hurð á norðurhlið hússins. Að sögn slökkviliðsmanna hafi hurð á húsinu staðið opin þegar þeir hafi komið á vettvang. Húsið og það sem hafi verið þar inni hafi verið talið ónýtt eftir brunann en tæknideild lögreglu framkvæmt vettvangsrannsókn.

Í fyrirliggjandi skýrslu tæknideildar lögreglu, sem er dagsett 22. júní 2016, komi meðal annars fram að upphaf brunans virðist hafa átt sér stað við útihurð að rými hússins vinstra megin. Eitthvað virðist hafa verið lagt upp að hurðinni, þar sem hún hafi verið lokuð, og eldur borin að. Hurðarkarmur hafi brunnið og hurðin, sem hafi verið læst, opnast er hurðarkarmurinn og nálægt svæði hafi brunnið. Eftir það hafi komist eldur í þakskyggnið og svo farið inn. Eldferlar í rýminu innanverðu hafi borið þess merki að eldurinn hafi ekki byrjað á gólfinu heldur loft skúrsins brunnið fyrst og síðan veggir að hluta. Engin eldhvetjandi efni hafi fundist í sýnum af hurð eða karmi.

Fagstjóri frá mannvirkjastofnun hafi verið fenginn til að meta almannahættu vegna brunans, sbr. fyrirliggjandi skýrsla, dags. 12. nóvember 2016. Niðurstaða þeirrar úttektar sé sú að um hafi verið að ræða eldsvoða í skilningi 164. gr. almennra hegningarlaga. Íkveikjan hafi verið til þess fallin að þróast þannig að húsið myndi verða alelda og valda yfirgripsmikilli eyðingu á öllu húsinu sem hafi orðið. Húsið hafi verið mannlaust og því engum búinn bersýnilegur lífsháski þar eða í nágrenni þess þar sem eldur gæti ekki borist til næstu húsa. Almannahætta hafi verið til staðar vegna eignatjóns af íkveikjunni en engum verið bersýnilegur lífsháski búinn við atvikið. 5

Fyrir liggur að þann 13. maí 2016 hafi verið framkvæmd húsleit að [...] í Sandgerði, en þann sama dag hafi ákærði verið handtekinn ásamt með fjórum öðrum.

Fyrir lögreglu bar ákærði varðandi innbrot og eldsvoða í áhaldaskúrnum í [...] að hann hefði farið inn í skúrinn ásamt X og Y. X hafi fyrst farið inn um brotna rúðu og opnað dyrnar fyrir hinum. Ákærði sagði X hafa kastað sígarettu í haug af drasli inni í skúrnum, en þó ekki í þeim tilgangi að kveikja í. Þeir hafi svo „fríkað út“ þegar þeir hafi séð smábál kvikna og hlaupið í burt. Ákærði hafi neitað því að hafa hellt bensíni yfir rusl þarna inni og kveikt í því með kveikjara Y. Síðar hafi ákærði þó breytt framburði sínum og sagt að þeir hafi allir reykt inni í skúrnum og tveir þeirra hent frá sér sígarettu og önnur þeirra lent í rusli þar inni. Komið hafi upp eldur inni og X reynt að draga út logandi ruslið en án árangurs.

X sagði hjá lögreglu að þegar þau fimm hafi komið til Sandgerðis eftir að hafa verið í Garðinum þá hafi Z og A farið heim að sofa. Hann hafi þá sjálfur ásamt ákærða og Y farið aftur út til þess að finna bensín. Þeir hafi því farið að áhaldageymslunni í Sandgerði. Þar hafi Y lyft X inn um glugga á áhaldageymslunni, sem fyrir hafi verið með brotinni rúðu, og hann síðan opnað dyrnar fyrir hina. Inni hafi þeir svo fundið bensín en ákærði þá tekið upp á því að hella því niður, m.a. á tjald sem hafi verið í vinstra horni skúrsins við hurðina. Þetta hafi gerst hratt og hann og Y ekki náð að stöðva ákærða. Þeir hafi síðan togað tjaldið út í dyragættina þar sem það hafi fest í dyrunum og þeir þá síðan farið heim.

Y sagði hjá lögreglu að hann ásamt ákærða og X hefðu brotið rúðu í skúrnum og X farið inn og opnað fyrir hinum. Tilgangur hafi verið sá að stela bensíni. Þeir hafi safnað þar bensíni á brúsa en ákærði síðan hellt því yfir hluti og kveikt í. Ákærði hafi sagt að hann hefði gert þetta af því að hann hefði gaman af því að kveikja í og að ákærði hefði þá verið ákveðinn í að kveikja í húsinu.

Z sagði fyrir lögreglu að hann og A hafi verið farin að sofa. Eftir nokkra stund hafi síðan X komið inn til þeirra og sagt frá því að þeir hefðu farið inn í áhaldaskúrinn. Þar hafi Y ætlað að kveikja í en hætt við og ákærði þá kveikt í tjaldi inni í áhaldaskúrnum. X hafi þá reynt að draga tjaldið út svo að ekki myndi kvikna í kofanum. Ákærði hafi líka átt að hafa hellt bensíni yfir jólaskraut og kveikt í, en hvorki ákærði né Y hafi þó rætt um þetta við vitnið.

A kvaðst hafa verið sofnuð og lítið vita um íkveikjuna.

Fyrir liggur að B geðlæknir framkvæmdi geðmat á ákærða. Kemur þar m.a. fram að ákærði [...]. Ekkert vandamála hans sé þó þess eðlis að hann hafi verið þess alls ófær að stjórna gerðum sínum þegar umrædd brot áttu sér stað 8. maí 2016. Þá séu engin merki þess að ákærði sé haldinn brennufíkn. Rétt er þó að geta þess að í umræddu mati geðlæknisins kemur fram að með vísan til 16. gr. alm. hegningarlaga hafi hann efasemdir um að refsing í formi fangelsisvistar yrði hjálpleg í tilviki ákærða 6 sem sé [...] sem geðlæknirinn óttast að gæti enn orðið raunin ef ákærði þyrfti að dvelja í fangelsi.

II.

Við skýrslutöku fyrir dómi bar ákærði J-kk-nf Ö-kk-nf um það að umrætt kvöld hafi A verið ökumaður en farþegar í bílnum hafi verið þeir Z, Y og X ásamt með ákærða. Fyrr um kvöldið hafi ákærði verið heima við og Y þá komið til hans og spurt hann hvort hann vildi ekki gera eitthvað þá um kvöldið. Síðan hafi verið haft samband við A og hún beðin um að ná í þá, sem hún hafi gert. Síðan hafi verið farið til Sandgerðis að hitta Z og X er hafi verið þar með áfengi en ákærði kvaðst hafa lítið drukkið. Þau fimm hafi þá síðan farið á rúntinn og hafi ákærði þá talið A vera ölvaða og þá þegar liðið illa og ekki viljað vera þarna. Ekið hafi verið að gróðurhúsi þar sem Z og X hafi skotist út. Ákærði kvaðst annars ekki muna röð atburða skýrt en þau hafi síðan ekið að Nesfiski og þá hafi aðrir í bílnum rætt um að þar væri ýmislegt að finna sem þeir hefðu áhuga á. Ákærði, sem hafi áður starfað hjá Nesfiski og þekkti til eigandans, kvaðst hafa verið hugsi yfir þessu, en þegar þangað hafi verið komið hafi X kallað til hans að koma út til þess að aðstoða sig hinum megin við húsið. Þegar þangað hafi verið komið hafi X brotið glugga og ákærði þá spurt um hvað hann væri að gera. X hafi þá eggjað ákærða til að koma á eftir sér inn því að hann væri þegar þátttakandi í þessu. Þegar inn hafi verið komið hafi X svo byrjað að skemma á fullu og hvatt ákærða til þess að gera slíkt einnig. Hafi X rétt ákærða mótorhjólahjálm en sjálfur síðan tekið exi og sagt ákærða að fara út en ákærði hafi þá verið í sjokki. Hjálmurinn hafi síðan orðið eftir heima hjá Z og X, en sjálfur eigi ákærði ekki mótorhjól, heldur borið hjálminn út fyrir X samkvæmt fyrirmælum hans. Aðspurður kvaðst ákærði hafa starfað hjá Nesfiski í fáeina mánuði og líkað mjög vel en verið hættur þar störfum um tveimur mánuðum áður en þetta gerist. Hann hafi ekki haft neina ástæðu til þess að gera nokkuð þar en verið afar smeykur við X og ekki þorað að segja nei við hann en X hafi haft mikla stjórn á öðrum. Það hafi verið exi inni í húsinu með viðarskafti og X tekið kast þar inni með henni og lamið með exinni út um allt. Taldi ákærði að X hafi þannig m.a. skemmt rafmagnstöflu og stjórnborð og hellt vökva yfir vespu. X hafi svo með hótunum sagt ákærða að hann yrði einnig að skemma eitthvað þar inni. Ákærði hafi þá hoggið í stimpilklukku, ísskáp og stól, en síðan hugsað um það eftir á í bílnum hvað hann væri eiginlega búinn að koma sér í. Aðspurður taldi ákærði að X hefði fundið tvær axir þarna inni. X hafi rétt ákærða litlu öxina til að vinna þau spjöll sem hann gengst við að hafa unnið.

Því næst var ákærði J-kk-nf Ö-kk-nf spurður um brunann í áhaldahúsinu í Sandgerði síðar þessa sömu nótt, hér fyrir dómi, en að hans sögn hafi þeir þurft bensín til þess að komast heim frá Sandgerði, því að hann og Y hafi hvorugur haft efni á leigubíl. X hafi 7 þá boðist til þess að keyra þá heim ef þeir kæmu með honum að sækja bensín en hann hafi sagst vita hvar það væri að finna. Farið hafi verið að húsi þar sem hafi verið brotin rúða og X hafi farið þar inn um gluggann og síðan opnað dyrnar og sagt ákærða og Y að koma inn. Þar hafi X síðan hvolft slátturvélum til að ná í bensín. Ákærði kvaðst hafa farið út en X síðan komið með bensín í brúsa. Ákærði hafi svo staðið þar fyrir utan ásamt með Y og X og þeir farið að reykja. Ákærði kvaðst ekki muna hvert Y hafi svo kastað sinni sígarettu, en sjálfur hafi ákærði kastað sinni þannig að hún hafi farið í hurðarkarminn og óvart undir opna hurð á skúrnum, en X hafi þá kastað sinni glóandi sígarettu í haug af dóti þar inni. Það næsta sem ákærði kvaðst muna hafi svo verið X að reyna að slökkva eld í þessu dóti þar sem sígarettan hans hafi lent og X þá farið aftur þar inn og dregið eitthvað út en ákærði kvaðst þó ekki hafa séð neinn dúk heldur bara pappa. Ákærði hafi svo verið kominn hinum megin við horn hússins og þá kallað til X að ef þetta ætti að vera svona þá myndi hann bara ganga heim og hann síðan lagt af stað og Y í humátt á eftir, en X þá komið að hlaupandi og sagt að þeir yrðu bara að drífa sig og aldrei tala um þetta aftur. Aðspurður taldi ákærði í fyrstu að þeir hefðu ekki komið þarna til að stela bensíni og hann þá ekki vitað að þetta væri áhaldaskúr í eigu Sandgerðisbæjar. X hafi náð að safna einhverju bensíni þarna inni á brúsa af sláttuvélunum en gengið brösuglega. Ákærði hafi verið orðinn þreyttur og pirraður og hafi því ekki ætlað að skipta sér af þessu. Hann hafi því farið fljótt út úr áhaldahúsinu þar sem honum hafi liðið illa þarna inni. Þá hafi Y komið út úr húsinu og ákærði þá fengið sígarettu frá honum og þeir farið að reykja. Y hafi svo farið aftur inn og X svo komið út með honum og þá einnig fengið sígarettu. Eftir að þeir kasta sígarettunum hafi X svo aftur farið þar inn um opnar dyrnar. Þegar þeir eru að ganga burt hafi X svo komið hlaupandi og sagt þeim að þeir ættu ekki að tala um þetta. Ákærði hafi þá litið við og séð hvítan reyk stíga upp og þá brugðið við. Aðspurður neitaði ákærði því að hafa hellt niður bensíni og kvaðst heldur ekki hafa séð aðra gera slíkt. X hafi tekið fimm lítra bensínbrúsa, sem þeir hafi fundið þar inni, með sér heim og farið með hann upp í herbergið sitt. Ákærði telur að eftir atvikið hafi þeir Z, Y og X haldið hópinn, en þeir þá snúið við honum baki eftir að hann hafi sagt þeim að hann vildi ekki vera þátttakandi í slíku. Viku síðar hafi verið eins og lögreglan hafi verið búin að ákveða það að hann hefði kveikt í, mögulega af því að hinir hefðu sammælst um það að hentugast væri að varpa sökinni á hann. Ákærði hafi hins vegar staðfastlega bent á að það væri ekki rétt. Eftir atvikið hafi þau farið heim til Z og X, en A þá verið farin að sofa. Ákærði og Y hafi verið þar inni í stofu og ákærði þá heyrt Z æsa sig við X inni í eldhúsinu og spurt hvernig honum hefði dottið þetta í hug, en þeir síðan komið inn í stofuna og beðið þá Y um að fara, en að þetta kvöld hefði ekkert gerst. Þeir tveir hafi svo farið þaðan í leigubíl er móðir ákærða hafi síðan borgað fyrir. Erfitt hafi verið að sofna og raunar alla vikuna á eftir vegna samviskubits yfir að hafa verið 8 á staðnum og í raun verið léttir þegar lögreglan hafi loks komið, en verst væri að hún hafi þá verið búin að ákveða að hann hefði kveikt í. Aðspurður kvaðst ákærði í fyrstu aðeins hafa séð reyk en þegar hann hafi áttað sig á því að þetta væri eldur hefði hann „fríkað út“ en þá hafi þeir verið komnir nokkuð frá. Þá sagði ákærði aðspurður að þau hafi verið komin heim til X og Z áður en farið hafi verið aftur af stað út. Ákærði kveðst hafa viljað fara heim en þá Y vantað far. A hafi sótt þá en hún síðan fengið sér að drekka og farið að sofa svo að þeir hafi verið fastir þarna. X hafi boðist til að aka þeim heim en þá yrðu þeir að koma með honum að ná í bensín. Ákærði hafi því farið með í ferðina að áhaldahúsinu í þeirri trú að þar gæti X nálgast bensín til þess að koma þeim heim. Ákærði kveðst ekki hafa séð neinn hella niður bensíni en taldi aðspurður að það hljóti að hafa kviknað í út frá sígarettu X eftir að hún hafi lent á haug þar inni þar sem hafi verið pappi. Þá hafi ákærði byrjað að ganga burt en þá séð X fara aftur inn. Ákærði kvaðst ekki hafa tilkynnt um málið af ótta við X og við hvað hann gæti hafa gert honum gerði hann það.

Vitnið Y bar fyrir dómi að þá um nóttina hafi þau verið saman í bílnum, hann sjálfur, X, Z, ákærði og A. Fyrst hafi þau verið í Sandgerði að drekka en síðan hafi Z og X viljað fara á rúntinn en ekki sagt hinum hvert förinni væri heitið. Farið hafi verið að Nesfiski í Garði en þeir hafi viljað gera „eitthvað“ af sér. Fyrst hafi verið brotist inn í gróðrarstöð og þar tekin exi en önnur exi verið í bílnum sem tekin hafi verið með þar inn. X og J-kk-nf hafi síðan brotist inn í Nesfisk en þeir tveir svo komið aftur inn í bílinn, sem hafi verið þar skammt frá í hvarfi, og þá ekið til Sandgerðis. Ákærði hafi verið með mótorhjólahjálm sem hann hafi síðar tekið með sér heim. Í bílnum hafi þeir tveir sem brutust inn talað um það að hafa brotið rafmagnskerfið þar inni og að hafa ætlað að reyna að kveikja í. Ákærði hafi unnið þarna og talað um það eftir á að hafa viljað brjótast þarna inn þar sem hann hafi sætt þar einelti og því hætt störfum en ákærði hafi stungið upp á því að stoppa hjá Nesfiski. Þá hafi verið farið að gróðurhúsi í Sandgerði og brotinn þar stór gluggi, svo hafi verið stolið kexpakka og slökkviliðstæki úr áhaldahúsi. Síðan hafi þau farið heim til Z og X en þá hafi ákærði og X viljað fara aftur út og fengið vitnið með sér í því augnamiði að stela bensíni er hafi vantað á bílinn. En þegar komið hafi verið að áhaldaskúrnum hafi ákærði hjálpað X upp í glugga til að komast inn og X svo opnað dyrnar innan frá. Þeir hafi þar stolið fullt af bensíni af sláttuvélum. Vitnið hafi þá farið út að reykja. Þá heyrir hann kallað „hlaupið“ og svartur reykur hafi stigið upp. Vitnið hafi ekki séð það sjálfur en heyrt frá þeim Z og X að ákærði hafi hellt niður bensíninu. Þetta hafi verið um fimm lítrar af bensíni sem þeir hafi safnað á brúsa sem fundist hafi þar inni. Ákærði hafi þar inni sagst ætla að hella bensíninu niður og þá hafi vitnið farið út og ekki viljað koma nálægt þessu. Þegar ákærði hafi svo sagt þeim að hlaupa hafi vitnið spurt hvað honum gengi til en ákærði þá sagt honum að vera rólegur því að enginn myndi komast að því 9 að þetta hefðu verið þeir að verki. Aðspurður sagði vitnið að ákærði hefði ekki gefið aðra ástæðu en þá að hann hafi langað til að kveikja í en þetta hafi hann sagt þegar þeir hafi verið búnir að fylla á brúsann þar inni. Vitnið kvaðst fyrst hafa séð reyk eftir að þeir hlaupa af stað. Ruslið sem kveikt hafi verið í hafi verið nálægt dyrunum. Þetta hafi verið e.k. lak eða ábreiða. Kvaðst vitnið ekki muna hvort ákærði hafi fengið kveikjara hjá sér. Vitnið kannaðist við það að X hefði kastað sígarettu en aðeins vitnið og X hafi reykt. Kvaðst vitnið ekki vita um hvor hefði svo kveikt í, því að X hefði farið þar inn aftur, en ákærði hefði hellt bensíni yfir hlutina og X verið sama um það. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða hella bensíni þegar vitnið gengur út og X síðan komið út skömmu síðar til að reykja með honum en farið aftur inn til ákærða með sígarettuna. Skömmu síðar komi ákærði út og kalli „hlaupið“ en þá hafi X komið strax á eftir honum og þeir svo allir hlaupið í átt að hvíta húsinu. Síðan hafi þeir farið heim til Z og X. Z og A, sem hafi verið farin að sofa, hafi verið ósátt við að þeir hafi gert þetta og síðar um morguninn hafi þeir ákærði svo tekið saman leigubíl heim. Vitnið kvaðst ekki vita með vissu hver hafi kveikt í eða hvernig og ekki séð eldinn. Vitnið kvaðst ekki geta útskýrt það hvers vegna hann hafi hjá lögreglu sagst hafa séð ákærða kveikja í en muni þetta ekki núna enda sé langt um liðið. Vitnið kvaðst enn stundum hitta Z og X en rofið öll tengsl við ákærða.

Vitnið X bar um það að í bílnum hafi verið hann, ákærði, Z, Y og A. Kvaðst vitnið annars lítið muna þessi atvik nú. Þó myndi hann að ákærði hafi verið með honum inni í Nesfiski. Sjálfur hafi vitnið engin tengsl haft við Nesfisk. Hin þrjú hafi verið í bílnum á meðan. Vitnið kvaðst ekki muna hvað ákærði hafi gert þarna inni. Það hafi verið brotinn gluggi til að komast inn. Verið gæti að þeir hafi stolið exi og mótorhjólahjálmi og skemmdir unnar samkvæmt því er greini í ákæru. Vitnið kvaðst ekki hafa haft frumkvæði að innbrotinu eða þrýst á ákærða að taka þátt í því að valda þar spjöllum. Vitnið kvaðst heldur ekki muna tildrög þess að þeir hafi svo farið inn í áhaldaskúrinn í Sandgerði en þeir hafi þó farið þar inn, hann sjálfur, ákærði og Y. Hafi fyrst verið farið inn um glugga og svo opnaðar dyr. Z og A hafi þá orðið eftir heima. Kvaðst vitnið ekki vita um ástæðuna fyrir þessu. Aðspurður um eldsvoðann sem síðan varð þar þá bar vitnið að ákærði hefði helt þar niður bensíni á gólfið og kveikt í. Hafi vitnið séð þetta í gegnum litlu dyrnar sem hafi verið opnar. Þetta hafi verið bensín sem hafi verið í skúrnum og ákærði hellt því yfir drasl þar inni vinstra megin við litlu útidyrnar. Síðan hafi þeir farið út og hlaupið á brott. Aðspurður kvaðst vitnið ekki geta útskýrt hvernig ákærði hafi kveikt í en að enginn þeirra þriggja hafi verið að reykja. Vitnið kvaðst hafa verið kominn út á undan ákærða en Y verið farinn út fyrst. Vitnið kvaðst ekki hafa spurt ákærða hvort eða hvers vegna hann hefði kveikt í og hann hafi raunar ekki séð ákærða gera það. Þegar eldurinn hafi brotist út hafi vitnið reynt að draga út logandi tjald eða dúk sem ekki hafi gengið og því þurft að stoppa við dyrnar 10 sem hann hafi skilið eftir opnar. Síðan hafi vitnið hlaupið burt. Aðspurður kvaðst vitnið ekki kannast við það að hann hafi kveikt eld þar inni eða kastað frá sér sígarettu. Kvaðst vitnið lítt muna framhaldið en Z og A hefðu þá verið sofandi en ákærði og Y farið heim. Vitnið minnir að hann hafi sagt Z að ákærði hefði kveikt í og hann þá orðið pirraður. Vitnið kannast ekki við að hafa verið síðastur úr húsinu né man hann eftir reykingum. Vitnið kvaðst þá ekki muna tildrögin eða hvernig bensínið var fundið til á vettvangi.

Vitnið Z bar um það að í bílnum hafi verið hann sjálfur, ákærði, X, Y og A. Hann myndi nú lítið eftir atburðum nema þá að eitthvað hefði verið skemmt í Nesfiski. Síðan hafi verið ekið inn í Sandgerði og vitnið hafi þá farið heim. Síðar um nóttina hafi X svo komið heim og tjáð honum að ákærði hefði kveikt í. Vitnið kvaðst hafa brugðist reiður við og þá meinað ákærða og Y að koma inn. Síðar hafi hann séð lögreglubíla aka eftir Strandgötu úr glugga heiman frá sér. Kvaðst vitnið hafa eftir X að það hafi einhverju drasli verið sparkað út sem hafi verið kviknað í. Þegar vitnið hafi svo séð lögreglubíla hafi hann áttað sig á því að eitthvað meira hefði gerst. Vitnið bar að X hefði sagt honum að það hefði verið hellt niður bensíni og að ákærði hafi sett það á dúk eða jólaskraut. Minnir vitnið að X hafi talað um að hann hafi svo reynt að draga þetta út. Vitnið kvaðst svo hafa rætt við A sem hafi vaknað síðar. Vitnið kvaðst hafa sína frásögn um brunann frá X bróður sínum en að hann hafi sjálfur ekki verið á staðnum.

Vitnið C, lögreglumaður nr. [...], bar um að hafa annast um vettvangsrannsókn á brunanum í Sandgerði. Þeir hafi komið um morguninn til þess að rannsaka vettvanginn og skoðað kofann sem hafi verið töluvert brunninn og skemmdur. Vettvangsskoðun hafi bent til þess að kofinn væri nokkuð jafnbrunninn að innan, þ.e. niður veggina sem og loftið og milliveggur á milli rýma. En að utan hefði slökkviliðið tekið niður hurð til að slökkva eldinn. Þegar hurðin hafi svo verið sett aftur upp til að rannsaka brunaferla utan á húsinu þá hafi eldsupptök einkum virst hafa verið þar utan á, við hurðina og upp hurðarkarminn, og borist þaðan í þakskeggið og þaðan inn í húsið. Líklegt sé að hurðin hafi þá opnast við hitann og eldurinn þá enn magnast. Líklegustu upptökin séu því utan við minni manngengu hurðina þar sem bruni sé við þröskuld að neðanverðu og svo áfram eins og að framan greinir. Að innan hafi hurðin verið lítið brunnin. Aðspurður kvaðst vitnið telja mögulegt að kveikt hafi verið í inni, en brennandi drasl þá síðan verið dregið út fyrir, hurðinni skellt á eftir, og eldurinn síðan unnið sig upp eftir húsinu, því hin eiginlegu eldsupptök í húsinu séu þarna fyrir utan. Engin ummerki hafi fundist um íkveikjuvökva, en sýni hafi verið tekin af karmi, þröskuldi og á jörðu sem ekki hafi leitt neitt slíkt í ljós. Brak hafi fundist fyrir utan dyrnar. Engir ferlar innandyra gefi til kynna að kveikt hafi verið í þar inni eða notaður íkveikjuvökvi. Annars hafi loftið verið hrunið niður og mikið brak verið úti um allt. 11

Mest hafi verið brunnið í kringum hurðina og eldurinn magnast þegar gluggar springa. Aðspurður sagði vitnið að engin merki hafi verið um eldpolla vegna eldsneytis. Mat rannsakara sé að dyrnar hljóti að hafa verið lokaðar miðað við sjáanlega brunaferla. Ekki sé ósennilegt að brak utan við skúrinn hafi fyrst brunnið og síðan farið í skúrinn.

Vitnið D, lögreglumaður nr. [...], bar um það að hann hefði komið að framangreindri rannsókn lögreglu á eldsupptökum í áhaldaskúrnum. Mat rannsakenda sé það að kviknað hafi í við útidyrahurð, sbr. fyrirliggjandi rannsókn þeirra C. Athygli hafi vakið hvað hurðin hafi verið mikið brunnin að utanverðu en minna að innan og því líklegast að eldsupptök hafi verið að utanverðu. Líklegast sé að dyrnar hafi verið lokaðar a.m.k. um tíma á meðan brunnið hafi fyrir utan. Tekin hafi verið sýni í rannsókn af hurð og karmi en þau ekki skilað niðurstöðu um það hvað olli eldinum, en líklegast virtist að eldurinn hafi borist í húsið utan frá.

Vitnið E, er vann að fyrrgreindu mati á almannahættu, staðfesti skýrsluna og bar um það að niðurstaða skoðunar hefði verið sú að íkveikjan hafi valdið eyðileggingu á húsinu en öðrum þó ekki stafað hætta af þar sem enginn hafi verið í húsinu eða í grenndinni. Þetta sé því fyrst og fremst eignatjón. Þetta hafi verið eldsvoði og slökkvistarf þurft til að slökkva eldinn. Vitnið hafi skoðað myndir frá lögreglu og skúrinn. Þar inni hafi allt verið hefðbundin brunarúst og húsið mikið skemmt. Þetta hafi verið yfirgripsmikil eyðing á öllu húsnæðinu og það sé ótækt til viðgerða og teljist ónýtt. Húsin í grennd væru langt í burtu og einu óþægindin verið reykur er ekki hafi skapað hættu en verið hafi hægviðri og reykurinn stigið beint upp.

Vitnið F lögreglumaður, áður nr. H[...], en nú nr. [...], vann að frumskýrslu varðandi eignaspjöllin í Nesfiski, en kom einnig að málinu varðandi brunann. Í Nesfiski hafi húsnæðið og munir þar inni verið mikið skemmt og ummerkin verið eins og einhver hefði farið um og lamið með exi. Vitnið kvaðst hafa tekið saman þær myndir sem teknar hafi verið þar á vettvangi. Hvað varði brunann í Sandgerði þá hafi allt verið þar í ljósum logum þegar hann hafi komið að og húsið þá verið alelda.

Vitnið A bar um það að hún hefði umrædda nótt, 8. maí 2016, farið út á rúntinn með ákærða, Z, Y og X. Þau hafi farið að Nesfiski í Garðinum þar sem ákærði hafi talað um það að hann hefði unnið þar en verið rekinn og þau því haldið þangað án þess að vitnið gæti útskýrt tildrögin frekar. Þegar þangað var komið þá hafi ákærði og X farið úr bílnum og inn í Nesfisk en hin þrjú orðið eftir í bílnum og síðan fært bílinn handan við húshornið en hún hafi verið ökumaður um tíma og Y og Z hafi ekki viljað fara með hinum inn. Ekki hafi verið rætt um hvers vegna þeir hafi farið þar inn en síðan hafi þeir komið til baka og þá ekkert sérstakt verið rætt nema að fara aftur til Sandgerðis og hún þá farið þar heim að sofa. Vitnið kvaðst ekki muna eftir því að eitthvað hafi verið tekið með þaðan en munað eftir að hafa séð exi í bílnum er hafi komið úr gróðurhúsinu fyrr um kvöldið. Næsta sem vitnið man er að X hafi komið 12 heim þá síðar um nóttina og þá vakið Z fremur hranalega og hún einnig vaknað við þetta. Þeir hafi síðan farið fram að ræða eitthvað saman. Morguninn eftir hafi Z sagt henni að það hafi orðið eldsvoði og hún þá séð í fréttum daginn eftir að kviknað hafi í áhaldahúsi í Sandgerði. Að öðru leyti kvaðst vitnið ekki hafa orðið vör við neitt annað sem hún muni eftir, en svaraði því svo að umræddur Z væri kærasti hennar, en X væri bróðir hans.

III.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök annars vegar eignaspjöll, en hins vegar þjófnaður, í framangreindu innbroti í Nesfisk nóttina 8. maí 2016, sbr. 1. mgr. 244. gr. og 2. mgr., sbr. 1. mgr., 257. gr. almennra hegningarlaga, hér í ákærulið nr. III. En hins vegar er um að ræða innbrot sömu nótt í áhaldaskúrinn í Sandgerði í því skyni að stela bensíni, sem leiddi síðan að lokum til meiri háttar bruna og eignatjóns á húsinu, sbr. 1. mgr. 244. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr., almennra hegningarlaga, og einnig 2. mgr., sbr. 1. mgr., 164. gr., og 2. mgr., sbr. 1. mgr., 257. gr. sömu laga, sbr. ákæruliður IV.

Eins og að framan er rakið þá hefur ákærði þegar játað sök varðandi ákærulið III, nema þá að hann neitar sök hvað varðar þjófnað sem og um eignaspjöll á öðru sem skemmt var í því innbroti en stimpilklukku, stól og ísskáp. Hvað varðar síðan ákærulið IV þá játar ákærði innbrotið og tilraun til þjófnaðar, en neitar að hafa orðið valdur að eldsvoða í húsinu með tilheyrandi eignatjóni og almannahættu sem lýst er hér í ákæru.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála þá hvílir á ákæruvaldinu sönnunarbyrði um sekt ákærða og um atvik sem telja má honum í óhag. Í 1. mgr. 109. gr. laganna er einnig kveðið á um það að dómari meti hverju sinni hvort nægileg sönnun sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða, vitnisburður annarra og sýnileg sönnunargögn hafi.

Hvað varðar þá í fyrsta lagi innbrotið og eignaspjöllin í Nesfisk, þann 8. maí 2016, sbr. ákærulið III, þá er það mat dómsins að framangreindur framburður þeirra er komu að málinu, ýmist sem sjónarvottar, eða sem voru með í för í bílnum umrædda nótt, leiði ekki í ljós að ákærði hafi í greint sinn ótvírætt unnið þar frekari spjöll en hann hefur þegar gengist við, en framburður ákærða um þetta hefur verið stöðugur fyrir lögreglu og fyrir dómi, en eini vitnisburður um að hlutur ákærða hafi verið meiri stafar alfarið frá samverkamanni sem þegar hefur játað sök um sinn hlut, en kvaðst nú fyrir dómi ekki muna glöggt hver hafi verið hlutur ákærða varðandi eignaspjöllin. Enn fremur verður það að teljast ósannað í málinu að ákærði hafi stolið nokkru þar inni.

Verður ákærði því í ljósi framangreinds sakfelldur fyrir þau brot er hann hefur skýlaust játað og varða að mati dómsins við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga. 13

Hvað varðar þá síðara ákæruatriðið, í tengslum við brunann í áhaldaskúrnum í [...] sömu nótt, sbr. ákærulið IV, þá er það mat dómsins að telja verði ótvírætt, m.a. með hliðsjón af framangreindri rannsókn tæknideildar lögreglu, frásögn ákærða sjálfs, sem og vitnisburðum annarra þeirra sem voru á vettvangi þegar umræddur eldsvoði verður, að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að eldsvoðinn og afleitt eignatjón hljóti að hafa stafað af íkveikju sem leiddi af innbroti þeirra þriggja, það er ákærða, sem og vitnanna X og Y, í áhaldaskúrinn umrædda nótt. Hvað varðar þá hins vegar sönnun á sekt ákærða í sakamáli þessu, þá verður að mati dómsins að horfa til þess að ákærði hefur sjálfur staðhæft, bæði fyrir lögreglu og fyrir dómi, að hann hafi ekki kveikt eldinn í áhaldahúsinu, heldur telji líklegt að eldur hafi kviknað út frá gáleysi einhvers með sígarettur á vettvangi innbrotsins. Þá verður að mati dómsins að líta til þess að sú frásögn að ákærði hafi hellt þar niður bensíni og síðan kveikt í virðist alfarið leiða af vitnisburði X og Y fyrir lögreglu, sem fyrir dómi bera nú að þeir hafi séð ákærða hella niður bensíni í skúrnum, en þó ekki séð hann kveikja í. Fær frásögn um það að ákærði hafi hellt niður verulegu magni af bensíni að séð verður ekki stoð í framangreindri rannsókn tæknideildar lögreglu þar sem engar vísbendingar fundust á vettvangi um að notaður hafi verið eldhvetjandi vökvi við íkveikjuna. Þá er til þess að líta að vitnið Y hefur hér fyrir dómi staðfest þá frásögn ákærða að þeir þrír hafi allir verið að reykja fyrir utan húsið, en vitnið X kvaðst þó ekki muna eftir neinu slíku. Með hliðsjón af öllu hér framansögðu þá er það mat dómsins að ósannað sé því að ákærði hafi valdið framangreindum eldsvoða og þeim verulegu eignaspjöllum sem af honum leiddi í umrætt sinn með þeim hætti sem byggt er á af hálfu ákæruvaldsins í málinu og ber því að sýkna ákærða af þeim meintu brotum hans, sbr. 2. mgr., sbr. 1. mgr., 164. gr., og 2. mgr., sbr. 1. mgr., 257. gr. alm. hegningarlaga. En fyrir liggur að ákærði hefur þegar skýlaust játað sök hvað þennan ákærulið varðar um innbrot og tilraun til þjófnaðar, sbr. 1. mgr. 244. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr., laganna.

Með vísan til ofanritaðs og til gagna málsins að öðru leyti þá telur dómurinn þannig vera sannað að ákærði hafi framið þau brot sem ákært er út af og hann hefur skýlaust játað og eru þau brot hans réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni, það eru þá brot hans varðandi III. ákærulið gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga, en varðandi IV. ákærulið gegn 1. mgr. 244. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr., þeirra sömu laga.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hans, dags. 3. desember 2018, þá hefur ákærði ekki áður gerst sekur um nein brot.

Með hliðsjón af skýlausum játningum ákærða, ungum aldri þegar atvik áttu sér stað og því að hann hefur ekki áður gerst brotlegur við lög, auk þess sem langur tími er liðinn frá atvikum og fyrir liggur að líf ákærða virðist nú eftir því sem upplýst hefur verið stefna til betri vegar, þá þykir hæfileg refsing hans nú fyrir framangreind brot hans vera ákveðin sem fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal þó fullnustu refsingar og 14 falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með hliðsjón af framangreindum lyktum málsins þá þykir það einnig vera rétt að ákærða verði þá ekki gert að bera annan sakarkostnað en þá til jafns við aðra þá er ákærðir voru upphaflega í sama sakamáli og nemur hlutur ákærða þá 28.528 krónum, auk helmings málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, bæði á rannsóknarstigi og ákærustigi, sem þykja hæfilega ákveðin alls 809.100 krónur. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið M-kvk-nf U-kvk-nf R-kvk-nf saksóknari.

P-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, J-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal þó fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, J-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, greiði helming 809.100 króna málsvarnarþóknunar skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns og 28.529 krónur í annan sakarkostnað. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

P-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf

14 falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með hliðsjón af framangreindum lyktum málsins þá þykir það einnig vera rétt að ákærða verði þá ekki gert að bera annan sakarkostnað en þá til jafns við aðra þá er ákærðir voru upphaflega í sama sakamáli og nemur hlutur ákærða þá 28.528 krónum, auk helmings málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, bæði á rannsóknarstigi og ákærustigi, sem þykja hæfilega ákveðin alls 809.100 krónur. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið M-kvk-nf U-kvk-nf R-kvk-nf saksóknari.

P-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Ákærði, J-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal þó fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, J-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, greiði helming 809.100 króna málsvarnarþóknunar skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns og 28.529 krónur í annan sakarkostnað. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

P-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf