S-22/2022

1 Mál þetta, sem var dómtekið 23. janúar sl., var höfðað með ákæru Héraðssaksóknara, dagsettri 3. febrúar 2022, á hendur K-kk-þgf V-kk-þgf S-kk-þgf, kt. [...], [...], Akureyri, „ Fyrir hegningar-, umferðar- og lögreglulagabrot, með því að hafa laugardaginn 9. mars 2019, ekið bifreiðinni [...] frá Reykjavík til Mosfellsbæjar undir áhrifum áfengis (í blóði mældist vínandamagn 1,76‰ ), án þess að sinna fyrirmælum lögreglu um að stöðva bifreiðina sem gefin voru til kynna með forgangsljósum lögreglubifreiðar, þannigað lögregla hóf eftirför eftir bifreið ákærða, einnig án nægilegrar tillitssemi og varúðar og án þess að gefa stefnuljós, nota öryggisbelti og miða ökuhraða við aðstæður og hraðatakmarkanir, sem hér greinir:

Suður Vesturlandsveg skammt frá Lágafellshömrum þar sem hann stöðvaði bifreið sína samkvæmt fyrirmælum lögreglu en ók í burtu frá miðjum afskiptum lögreglumanns í átt að Grafarholti þar sem hann ók gegn akstursstefnu inn í hringtorg við Korpúlfsstaðaveg og snéri þannig akstursstefnu sinni í átt að Mosfellsbæ á miklum hraða, en hraði lögreglubifreiðarinnar sem veitti ákærða eftirför náði mest 143 km/klst á vegarkafla þar sem leyfður hámarkshraði fer úr 80 km/klst niður í 70 km/klst, að næsta hringtorgi við Skarhólabraut þar sem hann ók þvert yfir hringtorgið þar sem litlu munaði að hann missti stjórn á bifreiðinni og áfram norður Vesturlandsveg yfir tvær óbrotnar veglínur með bæði vinstri hjól bifreiðarinnar á röngum vegarhelmingi þar sem hraði lögreglubifreiðarinnar sem veitti ákærða eftirför náði mest 127 km/klst þar sem leyfður hámarkshraði er 70 km/klst, en töluverð umferð var í báðar áttir. Þá ók ákærði á ný þvert yfir hringtorg við Langatanga og missti þar nærri því stjórn á bifreiðinni. Þaðan ók ákærði á miklum hraða í átt að hringtorgi við Þverholt, en hraði lögreglubifreiðarinnar sem veitti ákærða eftirför náði mest 132 km/klst þar sem leyfður hámarkshraði er 70 km/klst, þar sem ákærði tók skyndilega beygju út úr hringtorginu til hægri í átt að hringtorgi við Stórakrika og náði hraði lögreglubifreiðarinnar sem veitti ákærða eftirför þar mest 93 km/klst þar sem leyfður hámarkshraði er 50 km/klst þar sem hann ók heilan hring og tók stefnuna aftur að Vesturlandsvegi þar sem hann ók í gegnum hringtorgið við Þverholt og þaðan í átt að hringtorgi við Háholt, en hraði lögreglubifreiðarinnar sem elti ákærða náði þar mest 94 km/klst þar sem leyfður hámarkshraði er 50 km/klst. Á hringtorginu við Háholt ók ákærði gegn akstursstefnu þar sem hann ók bifreiðinni upp á gangstétt hjá N1 í átt að Vesturlandsvegi, en þegar ákærði ók bifreiðinni aftur á akbrautina varð árekstur milli bifreiðar ákærða og lögreglubifreiðarinnar með þeim afleiðingum að bifreið ákærða snérist á veginum, reyndi ákærði þá að aka af stað á ný en ók beint á vinstra horn lögreglubifreiðarinnar svo aftur varð árekstur og lauk hann þá loks akstrinum.

Með framangreindri háttsemi telst á kærði hafa raskað umferðaröryggi á alfararleið og stofnað á ófyrirleitinn hátt lífi og heilsu annarra vegfarenda í augljósan háska, þar á meðal lögreglumannanna sem reyndu að stöðva aksturinn, en töluverð umferð var á þessum tíma og myrku rúti.

Telst þetta varða við 1. mgr. 168. gr. og 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 19. gr., sbr. 44. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 og 1. mgr. 4. gr., 3., 5. og 6. mgr. 7. gr., 1. mgr. 31. gr., 2. mgr. 33. gr., 1., sbr. 2. mgr. 36. gr., 1., sbr. 3. mgr. 49. gr., 1. mgr. 77. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. þágildandi 1. mgr. 4. gr., 1. mgr. 5. gr., 1. mgr. 5. gr. a., 2. mgr. 31. gr., 1., sbr. 2. mgr. 36. gr., 1., sbr. 3. mgr. 45. gr., 1. mgr. 71. gr. og 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, en til vara að honum verði gert að sæta öryggisráðstöfunum á viðeigandi stofnun, sbr. 62. gr. og 63. gr. almennra hegningarlaga, greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 99. og 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. þágildandi 101. og 102. gr. umferðalaga nr. 50/1987.

2 Ákærði krefst þess að honum verði ekki gerð sérstök refsing önnur en svipting ökuréttar en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegrar þóknunar til handa skipuðum verjanda hans.

3 Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök samkvæmt ákæru. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88/2008.

4 Undir rekstri málsins fyrir dómi var aflað matsgerðar dómkvadds matsmanns, A, um sakhæfi ákærða og er matsgerð hans dagsett 9. nóvember 2022. Úrlausnarefni og svör eru svohljóðandi:

[Útdráttur: Að áliti matsmanns var ákærði sakhæfur og ekkert sem mælti gegn því að refsing kynni að bera árangur en ástæðulaust að rjúfa þá meðferð sem hann er í í dag]5 Samkvæmt vottorði sakaskrár hefur ákærði nokkurn sakaferli sem nær allt aftur til ársins 1989. Að því er þetta mál varðar verður litið til þess að 20. ágúst 2019 gekkst hann undir greiðslu 210.000 króna sektar og sviptingu ökuréttar í 18 mánuðifyrir ölvunarakstur. Þá var hann dæmdur til greiðslu 170.000 króna sektar fyrir hraðakstur sviptur ökurétti þann 11. desember 2020. Þau brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir framdi hann áður en hann sætti framangreindum refsingum. Verður honum því ákveðinn hegningarauki er samsvari þeirri þyngingu refsingarinnar sem kynni að hafa orðið ef dæmt hefði verið um öll brotin í fyrra máli, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

6 Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að ákærði hefur gengist við háttsemi sinni og iðrast hennar, sbr. 5. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, en einnig þess að brot hans beindist að mikilvægum hagsmunum og hætta var búin af verknaðinum, sbr. 1. og 3. tölulið 1. mgr. 70. gr. sömu laga. Brotin voru framin í tíð eldri umferðarlaga nr. 50/1987 og verður honum ekki gerð þyngri refsing fyrir umferðarlagabrotin en orðið hefði eftir þeim lögum, sbr. 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjámánuði. Með vísan tilþessað nær þrjúár liðu frá því að atvik áttu sér stað þar til ákæra var gefin út og þess álits matsmanns að ástand ákærða sé stöðugt og ekki ástæða tilað rjúfa þá meðferð sem ákærði þiggur nú verður refsingu hans frestað skilorðsbundið, svo sem nánar greinir í dómsorði.

7 Með vísan til 1. mgr. 99. gr. og 1. mgr., sbr. 4. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 verður ákærði sviptur ökurétti í eitt árfrá birtingu dómsins að telja.

8 Að kröfu ákæruvalds og með vísan til dómsniðurstöðu verður ákærði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar, þ. m. t. þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, svo sem nánar greinir í dómsorði að virðisaukaskatti meðtöldum.

A-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð :

Ákærði, K-kk-nf V-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt árf rá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 744.328 krónur í sakarkostnað, þ. m. t. þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 150.660 krónur.