S-142/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 16. desember sl., er höfðað með fjórum ákærum lögreglustjórans á Akureyri, nú lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, á hendur X;

Ákæra lögreglustjórans á Akureyri, útgefin 27. ágúst 2014, (sbr. mál nr. S-142/2014).

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða X;

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 13. júní 2014, verið með í vörslum sínum á sér og á heimili sínu að [...] á Akureyri, 67,29 grömm af maríhúana og 21,13 grömm af amfetamíni og fyrir að hafa um mánuði áður en hann var handtekinn keypt um það bil 150 grömm af kannabisefnum og 40 til 60 grömm af amfetamíni sem hann blandaði síðan með sykri og fyrir að hafa selt og/eða afhent til óþekktra aðila á þessum mánuði um 70 grömm af maríhúana og um 10 grömm af amfetamíni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 27.957 & 27.949, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákæra lögreglustjórans á Akureyri, útgefin 4. september 2014, (sbr. mál nr. S-150/2014).

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða X og Z;

„fyrir þjófnað, umferðar- og fíkniefnalagabrot:

I.

Með því að hafa laugardaginn 21. júní 2014, staðið saman að því að stela skráningarnúmerum af bifreiðinni [...], sem staðsett var í Hafnarfirði í þeim tilgangi að setja númerin á óskráða bifreið og aka henni þannig frá Reykjavík til Akureyrar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 1940.

II.

Með því að hafa sama dag, staðið saman að því að setja skráningarmerkin sem þeir höfðu stolið skömmu áður á óskráða bifreið, sem bera átti skráningarnúmerin [...] og gegn [Z] fyrir að aka þeirri bifreið óskráðri og ótryggðri og sviptur ökuréttindum um Nýbýlaveg í Kópavogi.

Telst þetta varða við 157. gr. almennra hegningarlaga og umferðarlagabrot ákærða [Z] við 1. mgr. 48. gr., 1. mgr. 63. gr. og 91. gr. og 92. gr. sbr. 93. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

III.

Gegn X, fyrir að hafa sama dag ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti, um Nýbýlaveg í Kópavogi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

[...]

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar [...]“

Ákæra lögreglustjórans á Akureyri, útgefin 4. september 2014, (sbr. mál nr. S-151/2014).

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða X;

„fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot:

I.

Með því að hafa laugardagskvöldið 2. ágúst 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í blóði hans mældist amfetamín 190 ng/ml., MDMA 265 ng/ml. og tetrahýdrókannabínól 1,5 ng/ml.) og sviptur ökurétti frá Akureyri til Dalvíkur og síðan þaðan aftur til Akureyrar suður Ólafsfjarðarveg, uns lögreglan stöðvaði akstur hans við býlið Spónsgerði í Hörgársveit.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

II.

Með því að hafa þetta sama kvöld verið með í vörslum sínum í ofangreindri bifreið þegar lögreglan handtók hann 0,91 grömm af amfetamíni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 28.376, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001. Jafnframt er gerð sú krafa að ákærði sæti sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Ákæra lögreglustjórans á Akureyri, útgefin 24. nóvember 2014, (sbr. mál nr. S-210/2014).

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 10. ágúst 2014, á bifreiðastæði við útibú Landsbanka Íslands á Akureyri, við Túngötu, slegið [A], tvö hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut 4 cm, langan skurð fyrir ofan hægri augabrún, bólgin augnlok uppi og niðri hægra megin, brot í neðri hluta hægri augntóttar, loft í augntóttinni og blæðingu inn á augað, þannig að hann hlaut tvísýni og sá óskýrt. Brotaþoli þurfti að fara í aðgerð á augnbotni vegna þessara áverka.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa.

Í málinu gerir [A], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 700.000-, með vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr., vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 10. ágúst 2014 til 8. nóvember 2014, en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga til greiðsludags. Að auki er krafist lögmannsþóknunar úr hendi sakbornings, brotaþola að skaðlausu samkvæmt mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Við þingfestingu málsins, þann 6. október sl., voru ofangreindar ákærur á hendur ákærða X sameinaðar í eitt mál, sbr. heimildarákvæði 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála. Með heimild í 2. mgr. sömu lagagreinar var þáttur ákærða Z í máli nr. S-150/2014 skilinn frá þætti Xls.

Við málflutning var því lýst yfir af hálfu fulltrúa ákæruvalds að miðað væri við að ákærði X hefði í máli nr. S-151/2014 aðeins ekið bifreiðinni ... undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökurétti þann 2. ágúst sl., líkt og lýst er í 1. kafla, frá Dalvík til Akureyrar. Var þannig fallið frá því sakaratriði að hann hefði ekið bifreiðinni umrædda nótt frá Akureyri til Dalvíkur.

Að öðru leyti voru kröfur ákæruvalds áréttaðar við flutning málsins.

Skipaður verjandi ákærða, A-kk-nf S-kk-nf héraðsdómslögmaður, krefst þess fyrir hönd ákærða, að hann verði sýknaður af hluta sakargifta samkvæmt ákæru útgefinni 27. ágúst 2014 (sbr. mál nr. S-142/2014) og að miðað verði við frásögn hans fyrir dómi. Verjandinn krefst þess að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa fyrir aðrar sakir í máli þessu, sem hann hafi skýlaust játað, og að refsingin verði skilorðsbundin. Verjandinn krefst þess að hluti málskostnaðar falli á ríkissjóð, og þ. á m. tildæmd málsvarnarlaun hans.

A.

Ákærur lögreglustjóra, útgefnar 4. september og 24. nóvember 2014, (sbr. mál nr. S-150, 151 og 2010/2014).

Fyrir dómi hefur ákærði, X, skýlaust játað sakargiftir eins og þeim er lýst í ákæruskjölum.

Fyrir liggur að ákærði var í greind skipti handtekinn af lögreglu á vettvangi eða í bifreiðum sem við sögu komu. Við yfirheyrslur hjá lögreglu vegna rannsókna þessara mála játaði ákærði kæruefnið í öllum tilvikum, en fyrir dómi staðfesti hann efni yfirheyrsluskýrslnanna. Skýlaus játning ákærða fyrir dómi er einnig í samræmi við önnur rannsóknargögn lögreglu, þar á meðal matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, dags. 26. ágúst sl., vegna þess sakarefnis, sem lýst er í ákæru útgefinni 4. september sl., sbr. mál nr. S-151/2014, en einnig er hún í samræmi við læknisvottorð frá Sjúkrahúsinu á Akureyri, dags. 28. ágúst sl., vottorð sérfræðilæknis í augnlækningum hjá Landspítala Háskólasjúkrahúsi, dags. 16. september sl., vegna brotaþola, og önnur gögn í ákærumáli frá 24. nóvember sl., sbr. mál nr. 210/2014. Við meðferð síðastnefnda málsins vísaði ákærði til þess að viðbrögð hans hefðu átt rót að rekja til afbrýðisemi hans.

Að þessu virtu er að mati dómsins ekki að efa að játning ákærða sé sannleikanum samkvæm og þykir sök hans í þessum málum nægilega sönnuð. Háttsemi ákærða er réttilega heimfærð til laga í nefndum ákærum.

B.

Ákæra lögreglustjóra, útgefin 27. ágúst 2014 (sbr. mál nr. S-142/2014).

1. Samkvæmt frumskýrslu B lögreglumanns var hann við eftirlitsstörf ásamt starfsfélaga sínum föstudaginn 13. júní sl. er hann veitti ákærða, X, eftirtekt þar sem hann var að ganga í átt að heimili sínu í ... á Akureyri. Í skýrslunni er því lýst að höfð hafi verið afskipti af ákærða nefndan dag, klukkan 14.05, sökum þess að hann hafi verið orðaður við sölu og dreifingu fíkniefna.

Í frumskýrslunni segir frá því að ákærði hafi á vettvangi viðurkennt að vera með í vörslum sínum kannabisefni og amfetamín og að hann hafi þá strax framvísað álboxi því til staðfestu. Fram kemur að ákærða hafi þá þegar verið tilkynnt um að hann væri handtekinn, og í framhaldi af því hafi honum verið kynnt viðeigandi réttarstaða og hann fluttur á lögreglustöð í næsta nágrenni. Greint er frá því í skýrslunni að klukkan 14:30 hafi ákærði óskað eftir því að ráðfæra sig símleiðis við þann lögmann sem síðar var skipaður verjandi hans í málinu, en að hann hafi að því loknu viðurkennt að hafa selt vinum sínum einstaka sinnum fíkniefni, en jafnframt hafi hann viðurkennt vörslur á 75 til 90 g af kannabisefnum á heimili sínu. Samkvæmt gögnum ritaði ákærði í framhaldi af þessu undir leitarheimild lögreglu.

Samkvæmt gögnum fóru lögreglumenn ásamt ákærða til húsleitar, en hana önnuðust m.a. áðurnefndur lögreglumaður og C rannsóknarlögreglumaður. Fyrir húsleitina hafði lögreglan símasamband við móður ákærða og kom hún á vettvang og ritaði hún þá einnig undir leitarheimild.

Í skýrslu rannsóknarlögreglumannsins um leitina segir að hún hafi í fyrstu farið fram í herbergi ákærða, en þar hafi hann framvísað tveimur glerkrukkum með ætluðu hassefni, sem skipt hafði verið niður í litla poka. Þá segir í skýrslunni að ákærði hafi að auki vísað á sams konar poka í frystikistu, með hvítu efni, í samanvöðluðum kúlum í sellófónplasti.

Samkvæmt rannsóknargögnum reyndist magn nefndra fíkniefna vera í samræmi við það sem segir í ákæru, þ.e. 67,29 g af maríhúana/kannabis og 21,13 g af amfetamíni.

Samkvæmt rannsóknargögnum lauk nefndri húsleit klukkan 15:32 nefndan dag, en eftir það var ákærði á ný færður á lögreglustöð, þar sem hann var um stund vistaður í fangaklefa. Eftir það var ákærði færður til skýrslutöku, en skráð er að hún hafi staðið yfir frá klukkan 16:18 til 16:44, en eftir það hafi ákærði verið leystur úr haldi.

Yfirheyrsluskýrsla ákærða var tekin af fyrrnefndum rannsóknarlögreglumanni, að viðstöddum tveimur lögreglumönnum. Skýrslan var hljóðrituð, og liggur hljóðdiskur fyrir, auk samantektar, en hlýtt var á efni hans við aðalmeðferð málsins fyrir dómi.

Samkvæmt nefndum gögnum var ákærða við upphaf yfirheyrslu kynnt viðeigandi réttarstaða, sbr. ákvæði laga um meðferð sakamála, en hann óskaði ekki eftir aðstoð verjanda. Jafnframt var ákærði spurður um eigið ástand og lýsti hann því yfir að hann væri skýr í kollinum og ekki undir áhrifum vímuefna og væri tilbúinn til að gefa skýrslu. Við yfirheyrsluna greindi ákærði frá því að hann hefði ungur hafið fíkniefnaneyslu, um 17 ára aldur, en hann kvaðst aðallega nota amfetamín, en einnig kannabisefni. Hann skýrði frá því að vegna neyslunnar skuldaði hann fjármuni, um hálfa milljón króna, en hann kvaðst áður hafa verið í fastri vinnu og því getað greitt fyrir efnin. Ákærði greindi frá því að hann skuldaði þannig tilteknum aðilum tiltekna fjárhæð, vegna kaupa hans á þeim fíkniefnum sem lögreglan hafði lagt hald á umræddan dag á heimili hans. Bar ákærði að hann hefði ætlað að selja vinum sínum efnin, en einnig nota þau til eigin neyslu. Ákærði staðhæfði að umrædd fíkniefni hefðu verið úr sendingu sem hann hefði fengið um einum mánuði áður. Hann kvaðst ekki nákvæmlega muna hvert magn efnanna var, en ætlaði að um hefði verið að ræða um 150 g af kannabisefni og um 40 til 60 g af amfetamíni. Nánar aðspurður kvaðst ákærði hafa neytt þessara efna sjálfur, og nefndi í því sambandi cirka 10 g af kannabisefnunum og örugglega um 40 g af amfetamíninu. Þá sagði hann að ónafngreindir félagar hans hefðu nær daglega keypt af honum fíkniefni fyrir tiltekna fjárhæð per gramm.

Við yfirheyrsluna var ákærða kynnt að lögreglan hefði fundið í fyrrnefndum glerkrukkum 64 poka af kannabisefni. Ákærði svaraði því til að í hverjum poka hefðu verið um 1 g og bar að hann hefði sjálfur sett efnið í pokana. Ákærði staðhæfði jafnframt að hann hefði týnt einhverjum hluta hassefnanna, en staðfesti að því sögðu útreikninga rannsakara og þá m.a. í ljósi fyrri framburðar um að hann hefði selt félögum sínum þau 70 g sem upp á vantaði miðað við upphafleg kaup hans. Við lögregluyfirheyrsluna staðhæfði ákærði að hann hefði örugglega afhent félögum sínum innan við 10 g af því amfetamíni, sem hann hefði fengið í umræddri fíkniefnasendingu, en hann kvaðst áður hafa blandað efnið og því hefði heildarmagn þess verið um 60 g.

Fyrir dómi, þann 21. október sl., játaði ákærði, að viðstöddum skipuðum verjanda, sakarefni ákærunnar að hluta. Ákærði játaði þannig að hafa haft í vörslum sínum 67,29 g af maríhúana/kannabisefni og 21,13 g af amfetamíni. Ákærði bar að hann hefði upphaflega keypt 80 grömm af fyrra efninu, en eigi 150 g eins og hann hefði áður sagt við yfirheyrslu hjá lögreglu, sbr. ákæruskjal. Þá játaði ákærði að hann hefði upphaflega keypt 44 g af amfetamíni. Hann samþykkti upptökukröfu ákæruvalds. Við nefnt þinghald neitaði ákærði því að hafa selt um 70 g af maríhúana/kannabisefni og enn fremur neitaði hann því að hafa selt um 10 g af amfetamínefni. Ákærði staðfesti að samantekt lögreglu af yfirheyrslu hans frá 13. júní sl. væri efnislega rétt, en bar að misræmið á milli lögregluskýrslunnar og skýrslu hans fyrir dómi mætti helst rekja til þess að við lögregluskýrsluna hefði hann viðhaft miklar ýkjur.

Við aðalmeðferð málsins játaði ákærði að hafa verið með í vörslum sínum umrætt magn af maríhúana og amfetamíni, líkt og lýst er í ákæru. Ákærði áréttaði á hinn bóginn fyrri frásögn sína fyrir dómi, þ.e. að hassefnið sem hann hefði keypt fyrir greind afskipti lögreglu hefði ekki verið 150 g heldur fremur verið nær 100 g. Ákærði neitaði því enn fremur að hann hefði selt óþekktum aðilum um 70 g af maríhúana/kannabisefninu og staðhæfði að þar hefði aðeins verið um 10 g að ræða. Þá hefði aðeins einn vina hans átt hlut að máli. Ákærði játaði að hann hefði upphaflega keypt 40 til 60 g af amfetamíni, en neitaði að hafa selt af því efni, enda hefði hann notað það til eigin neyslu.

Að því er varðaði misræmið á frásögn þeirri sem hann hafði gefið í skýrslu hjá lögreglu hinn 13. júní sl. miðað við frásögnina fyrir dómi, vísaði ákærði til þess að hann hefði við lögregluyfirheyrsluna verið í miður góðu ástandi vegna fíkniefnaneyslu. Þá nefndi hann í því sambandi mikinn kvíða vegna ofvirkni og athyglisbrests. Vegna þessa hefði hann ekki hugsað rökrétt og viðhaft ýkjur; „ég var bara að bulla eitthvað greinilega.“ Ákærði sagði að það rétta væri að hann hefði keypt umrædd fíkniefni af einum vinnufélaga sínum og mun ódýrara en hann hefði áður sagt hjá lögreglu. Þá kvaðst hann aðeins hafa afhent einum félaga sínum hluta af efnunum. Ákærði áréttaði að hann hefði týnt einhverjum hluta af hassefninu eftir að hann fékk það í sínar vörslur, en amfetamínið kvaðst hann hafa drýgt með íblöndunarefni.

Lögreglumennirnir B, C og D gáfu skýrslu fyrir dómi.

Vitnið B staðfesti efni frumskýrslu lögreglu og þær ráðstafanir sem gerðar voru eftir að ákærði hafði verið handtekinn.

Vitnin C og D staðfestu leitarrannsókn á heimili ákærða og síðan yfirheyrslu. Vitnin staðhæfðu að þau hefðu ekki séð vímuefnaáhrif á ákærða við lögregluyfirheyrsluna.

2. Samkvæmt framansögðu hefur ákærði játað fyrir dómi hluta sakargifta samkvæmt þessu ákæruskjali. Fyrir liggur að ákærði var með í vörslum sínum við handtöku lögreglu 67,29 g af maríhúana/kannabisefninu og 21,13 g af amfetamíni. Efnum þessum hafði ákærði skipt niður í litla poka, en hann hefur staðhæft að fíkniefnin hafi verið úr stærri sendingu. Hafi amfetamínið upphaflega verið 44 g, en að hann hafi síðar drýgt það með íblöndunarefni. Ákærði hefur neitað því að hafa selt frá sér amfetamínið og borið að hann hafi neytt hluta þess sjálfur. Þá hefur ákærði borið að maríhúana/kannabisefnið hafi upphaflega verið um 100 g, en hann hafi afhent hluta þess, um 10 g til ónafngreinds félaga, en auk þess týnt hluta þess. Að öðru leyti hefur ákærði neitað sök.

Í máli þessu verður ekki séð að lögregla hafi leitast við að afla frekari gagna til að varpa ljósi á sannleiksgildi játningar ákærða eftir að hún lá fyrir, en samkvæmt 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88, 2008 skulu þeir sem rannsaka mál vinna að því að hið sanna og rétta komi í ljós og gæta jafnt að þeim atriðum sem horfa til sýknu og sektar sakbornings. Verður m.a. ekki séð að leitast hafi verið við að leiða líkur að því með framburði vitna að ákærði hefði haft vörslur á frekara magni af fíkniefnum en lögregla lagði hald á og ákærði hefur sjálfur borið um.

Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88, 2008 skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram, m.a. af hálfu ákæruvalds, fyrir dómi. Sakfelling ákærða verður því, gegn neitun hans, ekki eingöngu reist á þeirri staðreynd að fíkniefni hafi fundist í áðurgreindum umbúðum eða á framburði hans fyrir lögreglu, sem hann hvarf að nokkru frá, ef hún fær ekki nægjanlegan stuðning af öðrum gögnum málsins.

Að þessu virtu, og þrátt fyrir að skýringar ákærða á hinum breytta framburði séu ekki trúverðugar, þykir eins og hér stendur á verða að miða við þær. Ákærði verður því aðeins sakfelldur fyrir þá háttsemi, sem hann hefur játað hér fyrir dómi, enda er það í samræmi við rannsóknargögn ákæruvalds. Ákærði verður á hinn bóginn sýknaður af sakargiftum ákæruvalds umfram það.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar, en háttsemi hans er í ákæru rétt færð til refsiheimildar.

C.

Ákærði, X, sem er 22 ára, hefur samkvæmt sakavottorði áður sætt refsingum. Hann hefur þannig tvívegis gengist undir lögreglustjórasáttir, annars vegar í október 2011 vegna fíkniefnaaksturs og hins vegar í nóvember 2012 vegna fíkniefnaaksturs og brots gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Var ákærða vegna þessa gert að greiða sektir til ríkissjóðs, en að auki sviptur ökurétti tímabundið. Þá var ákærði þann 1. ágúst 2014 dæmdur í sjö mánaða fangelsi, sem var skilorðsbundið til þriggja ára, vegna alvarlegrar líkamsárásar, en einnig fyrir hótun við brotaþola vegna skýrslugjafar hans hjá lögreglu í tengslum við rannsókn málsins. Brotin framdi ákærði 2. og 14. mars 2014, en samkvæmt gögnum var dómurinn birtur honum 7. ágúst sama ár.

Í máli þessu hefur ákærði gerst sekur um fíkniefnalagabrot, þjófnaðarbrot, brot gegn 157. gr. almennra hegningarlaga, umferðarlagabrot, þ. á m. fíkniefnaakstur og fyrir að aka ökutæki tvívegis sviptur ökurétti. Þessi brot drýgði ákærði í júní og byrjun ágúst sl. og fyrir birtingu dómsins, sem kveðinn var upp 1. ágúst 2014. Fer því um refsiákvörðun samkvæmt því sem segir í 78. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur í þessu máli einnig gerst sekur um alvarlega líkamsárás, en það brot framdi hann 10. ágúst 2014 og rauf hann því skilorð fyrir frestun á fullnustu á sjö mánaða fangelsisrefsingu samkvæmt áðurnefndum dómi frá 1. ágúst 2014 og birtum 7. sama mánaðar. Ber því með vísan til 60. gr. hegningarlaganna, með síðari breytingum, að fella hina sjö mánaða refsingu inn í þá refsingu, sem honum er nú gerð. Þá ber að ákvarða refsingu ákærða með hliðsjón af 1. mgr. 77. gr. hegningarlaganna, en einnig með hliðsjón af viðeigandi ákvæðum 1. og 2. mgr. 70. gr., 74. gr. og 218. gr. b, laganna, þar sem hann hefur m.a. áður gerst sekur um líkamsárás. Til þess ber að líta að líkamsárás ákærða var alvarleg, en samkvæmt gögnum virðist brotaþoli þó hafa náð sér. Þá drýgði ákærði fyrrnefnt þjófnaðarbrot sitt með öðrum. Til refsilækkunar horfir að ákærði er ungur að árum og játaði brot sín greiðlega. Hann samþykkti auk þess að greiða brotaþola bætur samkvæmt ákæru 24. nóvember sl., en andmælti fjárhæðinni.

Þykir fangelsisrefsing ákærða að öllu ofangreindu virtu hæfilega ákveðin fimmtán mánaða fangelsi, sem ekki þykir fært að skilorðsbinda. Jafnframt er ákærði dæmdur til að greiða 100.000 króna sekt til ríkissjóðs og skal hann sæta sjö daga fangelsi greiði hann ekki sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til sakaferils ber samkvæmt 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 að svipta ákærða ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa að telja.

Þá ber að gera upptæk til ríkissjóðs þau fíkniefni, sem ákærði hafði í vörslum sínum og lögregla lagði hald á, eins og krafist er í ákæru, sbr. tilgreind ákvæði.

B-kvk-nf J-kvk-nf héraðsdómslögmaður hefur fyrir hönd brotaþola, A, lagt fram skaðabótakröfu á hendur ákærða. Krafan er dagsett 6. október 2014 en hún var kynnt ákærða við rannsókn málsins hjá lögreglu 8. nóvember sama ár. Eins og lýst er í ákæru er krafist miskabóta að fjárhæð 700.000 krónur auk vaxta, en m.a. er vísað til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993. Að auki er krafist málskostnaðar.

Lögmaðurinn rökstuddi kröfuna enn frekar fyrir dómi, og þ. á m. um vexti og dráttarvexti.

Ákærði hefur í máli þessu verið sakfelldur fyrir alvarlega líkamsárás gagnvart brotaþola og er fallist á að hann hafi bakað sér skyldu til að greiða miskabætur samkvæmt tilvitnaðri lagagrein skaðabótalaganna. Ákveðast þær m.a. í ljósi framlagðra læknisvottorða og þess sem áður hefur verið rakið eftir atvikum 400.000 krónur með vöxtum eins og greinir í dómsorði.

Að auki ber að dæma ákærða til að greiða brotaþola þann kostnað sem hann hefur orðið fyrir við að halda kröfu sinni fram og þykir hann hæfilega ákvarðaður 82.830. krónur og er þá meðtalinn virðisaukaskattur.

Samkvæmt 218. gr. laga nr. 88, 2008 ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirlitum ákæruvalds, samtals 198.337 krónur. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda, A-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem að teknu tilliti til virðisaukaskatts og tímaskýrslu ákvarðast 186.750 krónur, skal ákærði hins vegar, og m.a. í ljósi málsúrslita, greiða að hálfu. Helmingur launanna greiðist úr ríkissjóði.

Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt ákvæða 184. gr. laga nr. 88, 2008.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fimmtán mánaða fangelsi.

Ákærði greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en sæti ella sjö daga fangelsi.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði sæti upptöku á 67,29 gr. af maríhúana og 22,04 gr. af amfetamíni, sbr. efnaskrár lögreglu nr. 27.975, 27.979 og 28.376.

Ákærði greiði A 400.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 10. ágúst 2014 til 8. nóvember s.á., en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði brotaþola óskipt 82.830 krónur í málskostnað vegna lögmannsaðstoðar.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirlitum ákæruvalds, 198.337 krónur. Þá greiði ákærði að hálfu málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem ákvarðast að teknu tilliti til virðisaukaskatts í heild 186.750 krónur, en helmingur þeirra greiðist úr ríkissjóði.