S-207/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 24. ágúst sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi 26. mars 2009 á hendur G-kk-þgf F-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lambhaga 9, Selfossi, R-kvk-þgf Ý-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Háeyrarvöllum 30, Eyrarbakka og U-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Smiðjustíg 17c, Flúðum,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa um hádegisbil þriðjudaginn 20. janúar 2009 í Fjölbrautaskóla Suðurlands á Selfossi, sameiginlega veist að V-kk-þgf K-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, í opnu rými á annarri hæð skólans með höggum og spörkum með þeim afleiðingum að V-kk-nf hlaut mar á hægri gagnauga, efri helming hægra eyra og á höfði hægra megin ofan við auga, stóra blæðingu undir húð ofan við vinstra gagnauga, klórskrámur hægra megin á hálsi, stórt sár framan á vinstra sköflungi, og gegn ákærða U-kk-þgf Þ-kk-þgf fyrir að hafa umrætt sinn að auki bitið V-kk-þf í hægri hendi og úlnlið með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgur og bitför á hægri hendi og úlnlið.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19 frá 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20 frá 1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir Í-kk-nf B-kk-nf hdl., f.h. brotaþola, kröfu um að ákærðu verið með dómi gert að greiða skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 785.309.- auk vaxta.“

Ákærðu G-kk-nf F-kk-nf B-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf krefjast þess aðallega að þeir verði sýknaðir bæði af refsi- og skaðabótakröfu. Til vara krefjast þeir að þeim verði gert að sæta vægustu refsingu sem lög leyfi. Þá krefjast þeir að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar á meðal málsvarnarlaun að mati dómara.

Ákærða R-kvk-nf Ý-kvk-nf G-kvk-nf krefst þess aðallega að hún verði sýknuð af refsikröfu og að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði. Til vara krefst hún þess að refsing verði felld niður en að öðrum kosti verði henni dæmd vægasta refsing sem lög leyfi. Í öllum tilvikum sé krafist málsvarnarlauna með hliðsjón af tímaskýrslu. Þá sé bótakröfu hafnað.

Málavextir

Hinn 21. janúar 2009 lagði V-kk-nf K-kk-nf A-kk-nf fram kæru vegna líkamsárásar er hann kvaðst hafa orðið fyrir á gangi Fjölbrautaskóla Suðurlands á Selfossi daginn áður, kl. 12.40. Lýsti V-kk-nf atvikum þannig í grófum dráttum að hann og nokkrir aðrir í hans hópi hefðu setið í sófa á 2. hæð skólans, við lyftuna. Við sófa, sem væri fjær lyftunni, og vinstra megin við þá, hefði verið annar hópur. Sæti hvor hópurinn fyrir sig alltaf í þessum sömu sófum. Kvaðst V-kk-nf hafa lent í átökum við vin sinn, U-kk-þf Ó-kk-þf, sem tilheyrði sama hópi og hann sjálfur. Eftir að þau átök hefðu verið yfirstaðin hefði strákur úr hinum hópnum, H-kk-nf, komið yfir til hans og lagt höndina á lærið á honum og byrjað að strjúka það. Kvaðst V-kk-nf hafa beðið hann að hætta því og láta sig í friði en H-kk-nf hefði þá litið á hann glottandi. Kvaðst V-kk-nf þá hafa gripið til H-kk-ef og hent honum frá sér í sófann. Hann hefði síðan ætlað að rífa hann upp úr sófanum er ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf hefði komið þar að. Hefði U-kk-nf Þ-kk-nf rifið í hann og jafnframt kvaðst V-kk-nf þá hafa orðið fyrir höggi, líklega frá U-kk-þgf Þ-kk-þgf. Kvaðst hann þá hafa ráðist á U-kk-þf Þ-kk-þf og kýlt hann og ætlað að fara að „taka hann niður“ þegar hann hafi sjálfur orðið fyrir öðru höggi, mjög þungu, frá einhverjum öðrum. Í framhaldi af þessu, á meðan hann var þó enn í átökunum við U-kk-þf Þ-kk-þf, kvaðst V-kk-nf hafa séð ákærða G-kk-þf F-kk-þf koma með hnefann á lofti og slá hann í andlitið. Hann hefði síðan fengið fleiri högg í sig, meðal annars hægra megin á gagnaugað frá G-kk-þgf F-kk-þgf. Þá hefði einnig verið sparkað í hann og hefði ákærða R-kvk-nf þar komið við sögu.

V-kk-nf K-kk-nf leitaði læknisaðstoðar á Heilbrigðisstofnun Suðurlands sama dag og umrætt atvik átti sér stað. Liggur fyrir læknisvottorð A-kvk-ef J-kvk-ef kandídats vegna þeirra áverka sem á honum greindust.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærða R-kvk-nf Ý-kvk-nf neitar sök. Lýsti hún atvikum svo að hún hefði setið ásamt nokkrum öðrum, þar á meðal ákærðu G-kk-þgf F-kk-þgf og U-kk-þgf Þ-kk-þgf, í sófa sem sá hópur hefði yfirleitt setið í utan kennslutíma. Annar hópur, sem kallaður væri „nördarnir“, hefði setið eins og venjulega í öðrum sófa, sem sé nær lyftunni. Kvaðst hún þá hafa séð að tveir úr „nördahópnum“ lentu í einhverjum átökum vegna tölvuleiks. Hefði hún svo séð V-kk-þf slá hinn strákinn ofan á höfuðið. Í framhaldi af þessu hefði strákur úr hennar hópi, sem heiti H-kk-nf, farið til V-kk-ef og lagt hönd sína á lærið á honum. Hefði hún svo séð að þeir töluðu eitthvað saman en að V-kk-nf hefði svo staðið upp og slegið H-kk-þgf. Við það hefðu ákærðu G-kk-nf og U-kk-nf og hugsanlega einhverjir fleiri komið þarna að og lent þar í slagsmálum við V-kk-þf. Kvaðst hún hafa séð U-kvk-þf taka utan um V-kk-þf „til að ná honum niður“ en hún kvaðst ekki hafa séð hvort G-kk-nf hefði gert eitthvað gagnvart V-kk-þgf. Sagði hún að á augabragði hefði hópur fólks verið kominn þarna í kring og þar á meðal hún sjálf. Á meðan á þessu stóð hefði einhver ýtt í bakið á henni. Í framhaldi hefði hún gengið að þar sem S-kk-nf hélt G-kk-þgf föstum og beðið þá um að sleppa hvor öðrum. Sagði hún S-kk-þf hafa gripið um G-kk-þf þegar G-kk-nf hefði ætlað að slá til V-kk-ef. Hins vegar hefði hún hvorki séð G-kk-þf né U-kvk-þf slá eða sparka í V-kk-þf og hún hefði heldur ekki séð neinn bíta V-kk-þf. Sjálf kvaðst hún heldur ekki hafa sparkað í hann eða slegið. Sagðist hún í fyrstu aðeins hafa rekist utan í hann þegar henni var hrint í þvögunni en er hún var nánar spurð neitaði hún að hafa snert V-kk-þf í greint sinn. Aðspurð sagði hún að áður en umrætt atvik varð í skólanum hefði einhver pirringur verið í gangi á milli V-kk-ef annars vegar og hennar sjálfrar og annarra í hennar hópi hins vegar vegna afnota af sófa sem sé staðsettur á milli þeirra sófa sem hvor hópurinn fyrir sig hefði almennt setið í.

Ákærði G-kk-nf F-kk-nf neitar sök. Lýsti hann aðdraganda átakanna svo að sú umræða hefði komið upp í hópnum að „það gæti verið fyndið“ ef H-kk-nf myndi setjast hjá V-kk-þgf og strjúka eða taka um lærin á honum. Hefði H-kk-nf í raun verið „manaður upp í“ að gera það. Kvaðst ákærði ekki hafa átt neinn annan þátt í þessu en þann að taka undir með að þetta gætir verið fyndið. Þetta hefði síðan gengið eftir og hefði það leitt til þess að V-kk-nf hefði rokið upp og kýlt H-kk-þf og rifið í hárið á honum. Á þessu andartaki hefði D-kk-nf F-kk-nf K-kk-nf verið fyrir aftan V-kk-þf og hefði V-kk-nf sýnilega haldið að D-kk-nf F-kk-nf hefði sparkað í hann og hefði V-kk-nf því ráðist að honum. Við það hefði hópur krakka komið þarna að, aðallega krakkar sem tilheyrðu hans hópi. Lýsti ákærði framhaldinu svo að honum hefði fundist sem hann þyrfti að aðstoða D-kk-þf F-kk-þf út úr átökunum við V-kk-þf en í þann mund sem hann hefði ætlað að blanda sér í þau hefði S-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf komið þarna að og gripið sig hálstaki. Kvaðst ákærði þá á móti hafa náð að rífa S-kk-þf niður. Ákærði kvaðst því hafa ætlað að blanda sér í slagmálin við V-kk-þf en S-kk-nf M-kk-nf hefði komið í veg fyrir að það gengið eftir. Ákærði var spurður út í bókun sem gerð var í þingbók hinn 2. júní sl. varðandi afstöðu hans til ákæru um að hann játaði að hafa verið í slagsmálum við V-kk-þf og fleiri í greint sinn en að hann kannaðist ekki við að hafa veist að honum með höggum og spörkum. Kvaðst hann þá hafa meint að hann kannaðist við að hafa farið að V-kk-þgf en hann hefði aldrei komið við hann. Sagðist hann ekki hafa séð nein önnur högg en það sem V-kk-nf hefði gefið H-kk-þgf. Þá hefði hann heldur ekki séð nein spörk gagnvart V-kk-þgf og hefði hann því engar skýringar á þeim áverkum sem greindust á V-kk-þgf í kjölfar þessara átaka. Eina sem honum kæmi í hug í því sambandi væri það að hann hefði séð V-kk-þf falla í gólfið. Ákærði kannaðist hins vegar við að meðákærði U-kk-nf Þ-kk-nf hefði þrifið í peysu V-kk-ef í þeim tilgangi að róa hann en hann hefði ekki séð U-kvk-þf veita honum nein högg.

Ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf neitar sök. Kvaðst hann hafa verið að ræða við kunningja sinn og þá heyrt að einhverjir í kringum hann hefðu beðið H-kk-þf um að fara til V-kk-ef og egna hann. Sagðist ákærði ekki treysta sér til þess með fullri vissu að segja til um hver hefði beðið H-kk-þf um þetta. Kvaðst hann ekkert hafa ætlað að skipta sér af þessu máli fyrr en hann hefði séð að V-kk-nf réðist á H-kk-þf. Hefði hann þá stokkið að V-kk-þgf, þrifið í hann með því að leggja hendurnar yfir axlir hans, aftan frá, og síðan snúið hann niður. Kvaðst ákærði hafi dregið V-kk-þf niður þannig að hann sjálfur lenti undir í fallinu svo V-kk-nf myndi ekki verða fyrir meiðslum vegna þessa. Ákærði kvaðst ekki hafa slegið V-kk-þf eða sparkað í hann og sagðist hann telja mjög ólíklegt að aðgerðir hans gagnvart V-kk-þgf hafi getað leitt til þeirra áverka sem á honum greindust. Hins vegar hefði hann fundið fyrir því, á meðan hann hélt V-kk-þgf og þeir voru báðir enn uppistandandi, að V-kk-nf hefði verið sleginn nokkur högg í höfuðið, líklega fjögur eða fimm. Kvaðst hann ekki hafa séð hver það gerði, enda hefðu mjög margir staðið þarna í kring. Hann kvaðst þó telja líklegt að þau hefðu komið frá fleiri en einum. Ákærði sagði að einhver hefði tekið meðákærða G-kk-þf hálstaki og haldið honum meðan á þessu stóð og hefði sá sem það gerði líklega gert það af ótta við að G-kk-nf blandaði sér í átökin. Taldi ákærði að ástæðu þessa mætti rekja til þess að þeir G-kk-nf hefðu haft slæmt orð á sér. Sagðist ákærði fljótlega hafa sleppt V-kk-þgf eftir að þeir voru komnir í gólfið. Í framhaldi hefði hann farið að róa G-kk-þf. Hefði G-kk-nf ekki verið æstur út í V-kk-þf heldur hefði hann „fóbíu“ fyrir því að tekið væri um háls hans.

Vitnið V-kk-nf K-kk-nf A-kk-nf lýsti því að ágreiningur hefði oft verið á milli hans hóps og hóps í kringum ákærðu U-kk-þf Þ-kk-þf og G-kk-þf F-kk-þf um sófa í skólanum. Þegar hann svo lenti í deilum við vin sinn, U-kk-þf Ó-kk-þf, vegna tölvuleiks hefði það sýnilega espað krakka í hinum hópnum upp. Sagði hann að einn úr þeim hópi sem héti H-kk-nf hefði verið sendur yfir til sín til að egna sig með því að strjúka á sér lærið. Kvaðst hann hafa beðið H-kk-þf í tvígang um að hætta þessu og láta sig í friði, en hann hefði ekki sinnt því. Sagðist V-kk-nf þá hafa misst þolinmæðina og slegið H-kk-þf í höfuðið. Hefði þar haft áhrif að hann hefði verið búinn að fá sig fullsaddan af áreiti frá þessum hópi í sinn garð síðustu þrjú árin. Kvaðst hann þá ekki hafa vitað fyrr til en að „hópur gaura hefði verið kominn í bakið á mér“. Hefði þetta byrjað með því að hann hefði fengið högg í andlitið frá ákærða G-kk-þgf og hefði það lent ofan við hægri augabrún. Í framhaldi hefði hann fengið nokkur högg í andlitið, meðal annars frá ákærða U-kk-þgf Þ-kk-þgf. Kvaðst vitnið hafa náð að yfirbuga U-kk-þf Þ-kk-þf og fella hann í gólfið. Hefði hann legið ofan á U-kk-þgf og haldið um höfuð hans með vinstri hendi. Hefði hann þá fengið högg á sig og því litið upp. Hefði hann þá séð ákærðu R-kvk-þf koma og sparka í hægri síðuna á sér. Þá hefði U-kk-nf Þ-kk-nf einnig bitið í höndina á sér í þessum átökum. Er vitnið var sérstaklega spurt hvort hann hefði sjálfur séð ofangreinda gefa sér högg svaraði hann því svo að hann hefði sjálfur séð G-kk-þf gefa sér högg en hann kvaðst vita að U-kk-nf Þ-kk-nf hefði einnig gefið sér högg þar sem það hefði komið úr þeirri átt sem hann stóð. Hefði honum og verið sagt það eftir á að U-kk-nf Þ-kk-nf hefði slegið sig. Kvaðst vitnið vera búið að jafna sig líkamlega vegna árásarinnar. Hins vegar liði honum illa í skólanum og væri hann ekki búinn að jafna sig að því leyti.

Er vitnið var spurt nánar út í átökin við félaga sinn U-kk-þf Ó-kk-þf kvaðst hann hafa fengið eitt högg frá honum, sem hefði lent á nefið og hann fengið við það blóðnasir. Sjálfur hefði hann og kýlt U-kk-þf Ó-kk-þf eitt högg. Sagðist vitnið hafa farið fram á snyrtinguna til að þerra blóðnasirnar og fljótlega eftir að hann kom þaðan út hefði framangreindur H-kk-nf komið til sín. Hefði H-kk-nf þá rétt sér samanbrotið blað sem á hefði staðið „you were pwnd“, sem þýddi í tölvuleikjum: „Þú varst tekinn.“ Kvaðst vitnið þá hafa hent blaðinu og sest aftur í sófann þar sem hann sat en H-kk-nf hefði þá farið til baka. H-kk-nf hefði svo komið aftur til sín og þá byrjað að strjúka á sér lærin eins og lýst hefur verið.

Vitnið U-kk-nf Ó-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa lent í smá rifrildi og átökum við vin sinn V-kk-þf. Hefði það ekki verið neitt alvarlegt og í framhaldi hefði hann farið niður á neðri hæð skólans. Hann hefði svo farið aftur upp og er hann kom upp stigann hefði hann séð H-kk-þf vera að káfa á V-kk-þgf. Hefði V-kk-nf þá slegið eitthvað frá sér vegna þessa og um leið hefði fullt af fólki hópast í kringum hann. Í þeim hópi hefðu meðal annarra verið ákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf og hefðu þeir ráðist á V-kk-þf og slegið hann einhver högg. Einnig hefði honum sýnst ákærða R-kvk-nf sparka í V-kk-þf en hann kvaðst þó ekki vera alveg viss um það og vildi því ekki fullyrða um það.

Vitnið G-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf skýrði frá því að stuttu fyrir umrætt atvik hefðu tveir úr hans vinahópi, þeir V-kk-nf og U-kk-nf Ó-kk-nf, lent í slagsmálum. Kvaðst vitnið að vísu ekki hafa séð þau slagsmál en vitað að V-kk-nf hefði verið illa fyrirkallaður vegna þess. Kvaðst hann hafa setið í sófa með V-kk-þgf og fylgst með því þegar strákur úr hinum hópnum, sem héti H-kk-nf, hefði komið yfir til þeirra í sófann og farið að káfa á V-kk-þgf og atast í honum til að egna hann upp. Við það hefði V-kk-nf orðið reiður og pirraður og beðið H-kk-þf um að koma sér í burtu. Þegar það hefði ekki haft nein áhrif hefði V-kk-nf staðið upp og reynt að hrinda honum í burtu. Á sama andartaki kvaðst hann hafa séð ákærða G-kk-þf F-kk-þf koma hlaupandi að og slá V-kk-þf tvö högg í andlitið. Hefði V-kk-nf við það skollið utan í járnhandrið sem þarna sé. Vegna þessa hefði S-kk-nf, sem setið hefði hjá þeim V-kk-þgf í sófanum, stokkið á G-kk-þf og fellt hann í gólfið. Þá hefði ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf blandað sér í málið og ráðist á V-kk-þf. Hefðu þeir í framhaldi velst um á gólfinu og hefði ákærða R-kvk-nf þá hlaupið þar að og sparkað í hliðina á V-kk-þgf. Kvaðst hann hafa séð sparkið frá R-kvk-þgf mjög greinilega. Kvaðst vitnið ekki hafa séð neinn annan slá V-kk-þf en ákærða G-kk-þf. Er vitnið var spurt hvort V-kk-nf hefði sagt honum eitthvað frá því eftir á hverjir réðust á hann neitaði hann því, enda kvaðst hann telja að V-kk-nf hefði ekki náð að sjá sjálfur hverjir réðust á hann.

Vitnið Á-kk-nf H-kk-nf R-kk-nf kvaðst hafa verið staddur við hliðina á sófanum þar sem V-kk-nf sat þegar strákur kom til V-kk-ef, augljóslega í þeim tilgangi að egna hann upp. V-kk-nf hefði þá brugðist við með því að ráðast á strákinn. Strax og það gerðist hefði hópur fólks safnast í kringum V-kk-þf. Kvaðst vitnið hafa séð ákærða G-kk-þf F-kk-þf í átökunum en hann gæti þó ekki fullyrt að hann hefði slegið V-kk-þf. Sagði vitnið annan strák hafa slegið eitthvað inn í þvöguna en það hefði hvorki verið ákærði G-kk-nf F-kk-nf né ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf. Vitnið kvaðst ekki hafa séð neinn sparka í V-kk-þf. Hópurinn hefði svo farið í burtu og hefði hann þá séð að V-kk-nf var „allur útbarinn“.

Vitnið A-kk-nf I-kk-nf K-kk-nf kvaðst hafa heyrt á tal ákærðu G-kk-ef F-kk-ef og U-kk-ef Þ-kk-ef þar sem þeir hefðu beðið H-kk-þf um að ganga til V-kk-ef og egna hann upp. Hefði H-kk-nf í fyrstu ekki verið til í að gera þetta en þeir hefðu „talað hann eitthvað til“. Vitnið kvaðst svo hafa gengið aðeins frá en þegar hann hefði komið til baka hefði H-kk-nf verið kominn til V-kk-ef og verið þar að strjúka honum um lærið. Hefði V-kk-nf beðið hann með góðu um að hætta en án árangurs. V-kk-nf, sem augljóslega hefði enn verið pirraður eftir átök sem hann hafði lent í skömmu áður við U-kk-þf Ó-kk-þf, hefði þá „farið í H-kk-þf“. Á sama andartaki hefði hann svo séð hóp hlaupa að V-kk-þgf. Í þeim hópi kvaðst vitnið einungis hafa þekkt ákærðu G-kk-þf og U-kvk-þf. Hefði hópurinn allt í einu verið kominn ofan á V-kk-þf. Hefðu þá einhverjir í hópnum látið höggin dynja á V-kk-þgf. Kvaðst hann þó einungis geta staðfest að hafa séð högg frá ákærða U-kk-þgf sem hefði lent í andliti V-kk-ef, líklega við hægri augabrún hans. Aðspurður um spark kvaðst hann ekki hafa séð neinn sparka í V-kk-þf en hins vegar hefði hann heyrt um það talað strax eftir átökin að sparkað hefði verið í hann. Vitnið var spurt út í framburð sinn hjá lögreglu sex dögum eftir umræddan atburð þar sem haft er eftir honum að hann hefði séð ákærðu R-kvk-þf „negla í V-kk-þf“ og að hún hefði verið „hoppandi glöð með að sparka í hann“. Kvað hann þá að farið væri að fyrnast yfir atburðarásina hjá sér en eflaust hafi hann munað betur hvað gerðist þegar hann gaf þessa skýrslu hjá lögreglunni. Hefði hann ekki haft neina ástæðu til að skrökva þessu upp á stúlkuna.

Vitnið S-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa verið staddur meðal nokkurra kunningja rétt fyrir aftan sófann þar sem V-kk-nf sat þegar strákur kom til V-kk-ef, lagði hönd sína á lærið á honum og byrjaði að strjúka honum. Hefði V-kk-nf þrívegis beðið strákinn um að hætta en sá hefði ekki sinnt því. Hefði það endað með því að V-kk-nf hefði „tapað sér“ og stokkið á hann. Hefði hann tekið V-kk-þf hálstaki. Þá samstundis hefðu komið þar að tveir strákar, sem hefðu staðið álengdar, og hlaupið á V-kk-þf. Strax þar á eftir hefði komið hópur krakka sem hefði blandað sér í málið. Kvaðst vitnið ekki þekkja þessa tvo stráka en kannaðist við að annar hinna ákærðu, G-kk-nf F-kk-nf, hefði verið annar þeirra. Hefði hann ekki séð G-kk-þf slá V-kk-þf en einhver strákur sem hann kannaðist ekki við hefði komið hlaupandi að og gefið V-kk-þgf „voða gott högg“. Að öðru leyti kvaðst vitnið ekki hafa séð nein högg eða spörk sem lentu í V-kk-þgf.

Vitnið S-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið staddur á milli sófanna sem um ræðir, fyrir aftan ákærða G-kk-þf. Kvaðst hann hafa séð að H-kk-nf lenti í áflogum við V-kk-þf og við það hefði G-kk-nf hlaupið til og gefið V-kk-þgf högg, sem hefði lent hægra megin í andlit V-kk-ef. Kvaðst vitnið þá sjálft hafa brugðist við með þeim hætti að rjúka til og snúa G-kk-þf niður í gólfið til að hindra að hann gerði eitthvað meira. Hefði hann því ekkert séð að öðru leyti hvað kom fyrir V-kk-þf.

Vitnið H-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa farið til V-kk-ef, þar sem hann sat í sófanum, og lagt hönd sína á hnéð á honum. Hefði hann gert þetta í þeim tilgangi „að bögga hann“ eða stríða honum. Þá hefði hann einnig ætlað að spyrja hann af hverju hann hefði þá skömmu áður ráðist á U-kk-þf Ó-kk-þf. V-kk-nf hefði beðið hann um að fjarlægja höndina en þegar hann hefði ekki gert það alveg strax hefði V-kk-nf skyndilega ráðist á sig. Kvaðst hann hafa lokað augunum og reynt að skýla sér. Er hann hefði opnað augun aftur hefði hann verið vankaður. Hefði hann þá einungis séð hóp manna í kringum sig en ekki séð hver hefði slegið V-kk-þf eða ráðist á hann.

Vitnið A-kk-nf Í-kk-nf kvaðst hafa komið að átökunum eftir að fólk hefði hópast þar í kring. Hefðu þá annars vegar þeir S-kk-nf og ákærði G-kk-nf F-kk-nf legið í gólfinu og hins vegar V-kk-nf og ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf. Kvaðst vitnið ekki hafa séð aðdraganda átakanna. Þá sagðist hann ekki heldur hafa séð nein högg eða spörk. Hann hefði strax reynt að taka V-kk-þf frá U-kk-þgf. Sagði hann V-kk-þf hafa verið illa leikinn í framan og augljóst að hann hefði fengið „gott högg eða góð högg“.

Vitnið K-kk-nf Ó-kk-nf kvaðst hafa setið í hornsófanum þar sem V-kk-nf sat. Hefði H-kk-nf komið og sest við hliðina á V-kk-þgf. Hefði hann lagt hönd sína á lærið á honum, augljóslega í þeim tilgangi að stríða honum. Hefði þetta endað með því að V-kk-nf missti þolinmæðina og slegið til H-kk-ef. Skyndilega í framhaldi hefði hópur verið kominn í kringum V-kk-þf. Kvaðst hann muna eftir að hafa séð S-kk-þf stökkva á G-kk-þf og halda honum í gólfinu en hann kvaðst hvorki hafa séð slegið eða sparkað í V-kk-þf.

S-kvk-nf B-kvk-nf E-kvk-nf kvaðst hafa verið stödd á svæðinu í umrætt sinn en hún hefði ekki séð þau átök sem hér er til umfjöllunar.

Vitnið K-x-x T-x-x kvaðst hafa séð að einhverjir strákar hefðu talað við H-kk-þf. Hefði H-kk-nf svo farið yfir til V-kk-ef og sest þar hjá honum og talað við hann. Fljótlega eftir það hefði V-kk-nf ráðist á H-kk-þf og kýlt hann í hausinn. Við það hefði hópur manna ráðist á V-kk-þf. Kvaðst vitnið ekki hafa séð neinn slá V-kk-þf eða sparka í hann. Spurð sérstaklega hvar vinkona hennar R-kvk-nf hefði verið sagðist vitnið hafa séð hana vera að fylgjast með átökunum. Hefði R-kvk-þgf þá verið hrint svo að hún hefði dottið inn í „hrúguna“. Hefði hún svo staðið aftur á fætur.

Vitnið D-x-x V-x-x lýsti því að hún hefði séð H-kk-þf fara til V-kk-ef, setjast á fótlegg hans og strjúka honum um lærið. Hefði þetta átt að vera fyndið og gert í því skyni að stríða og egna V-kk-þf. Hefði V-kk-nf þá misst stjórn á sér og ráðist á H-kk-þf. Skyndilega hefðu allir krakkarnir þyrpst að þannig að erfitt hefði verið að greina hvað gerðist. Hefði hún þó greint að ákærði G-kk-nf kom þarna að og ætlaði að blanda sér í málið. Einhver hefði þá gripið til G-kk-ef og hefði hún ekki séð að G-kk-nf næði að slá V-kk-þf. Hefði hún bara séð að þeir voru í einhverjum slagsmálum en hún hefði ekki séð „hver þeirra sló fyrst“. Hins vegar hefði ákærða R-kvk-nf á þessum tíma orðið fyrir því að hrasa og lenda inni í hópinn og þá hugsanlega eitthvað rekist í V-kk-þf í leiðinni. Kvaðst vitnið vera nokkurn veginn visst um að R-kvk-nf hafi hrasað eftir að einhver rakst utan í hana. Sagði hún að einhver úr vinahópi V-kk-ef hefði kallað upp að R-kvk-nf hefði sparkað í V-kk-þf. Sagðist vitnið ekki hafa orðið vart við að R-kvk-nf sparkaði í hann og hefði R-kvk-nf þó staðið fyrir framan hana á meðan á átökunum stóð.

Vitnið D-kk-nf F-kk-nf K-kk-nf kvaðst vera í vinahópi ákærðu G-kk-ef F-kk-ef og U-kk-ef Þ-kk-ef. Sagði hann ákærða U-kk-þf hafa rokið til eftir að V-kk-nf réðst á H-kk-þf í þeim tilgangi að ná V-kk-þgf af H-kk-þgf. Eftir það hefði hann lítið séð af því sem þarna gerðist fyrr en hann hefði verið kominn alveg að V-kk-þgf en þá hefði hann séð að sparkað var í V-kk-þf. Kvaðst vitnið ekki hafa séð hver það gerði, enda hefði sá hinn sami staðið fyrir aftan hann. Hefði sparkið lent í síðunni á V-kk-þgf þegar V-kk-nf hefði verið að beygja sig niður. Gæti hann einungis sagt það að sá sem sparkaði hefði verið í hvítum kvenmannsbuxum. Spurður um áverka á V-kk-þgf eftir átökin sagðist vitnið hafa séð að hann hefði verið bólginn við hægra gagnaugað.

Niðurstaða

Ákærðu er gefið að sök að hafa framið líkamsárás skv. 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga í greint sinn með því að veitast sameiginlega að kærandanum, V-kk-þgf K-kk-þgf A-kk-þgf, með höggum og spörkum með þeim afleiðingum sem nánar er tilgreint en auk þess er U-kk-þgf Þ-kk-þgf gefið að sök að hafa bitið V-kk-þf í hægri hönd og úlnlið með tilgreindum afleiðingum. Við þingfestingu málsins neituðu öll ákærðu sök en þeir U-kk-nf Þ-kk-nf og G-kk-nf F-kk-nf könnuðust þó við að hafa lent í átökum við kærandann, V-kk-þf K-kk-þf, í greint sinn. Er skýrslur voru teknar af þeim við aðalmeðferð málsins kvaðst ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf hafa stokkið að V-kk-þgf, þrifið í hann með því að leggja hendurnar yfir axlir hans, aftan frá, og síðan snúið hann niður. Hann hefði þó hvorki slegið hann né sparkað í hann eða bitið. Hins vegar sagðist hann hafa fundið fyrir því, á meðan hann hélt V-kk-þgf og þeir voru báðir enn uppistandandi, að V-kk-nf hefði verið sleginn nokkur högg í höfuðið, líklega fjögur eða fimm. Ákærði G-kk-nf F-kk-nf dró þó úr því að hann hefði verið í slagsmálum við V-kk-þf. Sagðist hann þá hafa ætlað að blanda sér í átök við V-kk-þf, sem þá hefðu verið hafin, en það hefði ekki náð svo langt því S-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf hefði áður náð að stöðva sig og taka sig hálstaki.

V-kk-nf hefur lýst árásinni svo „að hópur gaura“ hafi ráðist á sig eftir að hann hefði ráðist á H-kk-þf B-kk-þf vegna áreitis hans í sinn garð. Hefði hann fyrst fengið högg í andlitið frá ákærða G-kk-þgf F-kk-þgf, sem hefði lent ofan við hægri augabrún. Í framhaldi hefði hann fengið nokkur högg í andlitið, meðal annars frá ákærða U-kk-þgf Þ-kk-þgf, en U-kk-nf Þ-kk-nf hefði einnig bitið í hönd hans í þessum átökum. Þá hefði ákærða R-kvk-nf komið þarna að og sparkað í hægri síðuna á honum.

Ákærðu U-kk-nf Þ-kk-nf og G-kk-nf F-kk-nf hafa báðir sagst hafa heyrt einhverja „í þeirra hópi“ hvetja H-kk-þf B-kk-þf til að fara til V-kk-ef og egna hann upp. Vitnið A-kk-nf I-kk-nf K-kk-nf kvaðst hins vegar hafa heyrt framangreinda ákærðu sjálfa hvetja H-kk-þf í þessu skyni. Hvernig sem því vék við þá þykir í ljósi framangreinds og framburðar vitnanna U-kk-ef Ó-kk-ef S-kk-ef, G-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef, A-kk-ef I-kk-ef K-kk-ef og V-kk-ef um aðdraganda og upphaf árásarinnar sönnun komin fram um að ákærðu U-kk-nf Þ-kk-nf og G-kk-nf F-kk-nf hafi sameiginlega veist að V-kk-þgf í greint sinn. Þá þykir með framburði A-kk-ef I-kk-ef, U-kk-ef Ó-kk-ef og V-kk-ef, í tilviki ákærða U-kk-ef Þ-kk-ef, og með framburði G-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef, U-kk-ef Ó-kk-ef, S-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef og V-kk-ef, í tilviki ákærða G-x-x F-kk-ef, sönnun fram komin um að þeir hafi báðir slegið V-kk-þf. Þykir verða við að miða að þau högg hafi hæft hann í andlitið og valdið þeim áverkum sem þar greindust, enda þótt erfitt sé að henda reiður á hver gerði hvað. Hins vegar liggur ekkert fyrir um að þeir hafi einnig veist að V-kk-þgf með spörkum eins og lýst er í ákæru. Þá þykir eins og hér háttar, meðal annars með tilliti til þess að V-kk-nf hafði skömmu áður lent tvívegis í átökum eins og að framan hefur verið lýst, hvorki talið sannað að U-kk-nf Þ-kk-nf hafi einnig bitið V-kk-þf í hægri hönd og úlnlið né að aðrir áverkar á V-kk-þgf en á höfði verði raktir til árásar ákærðu G-kk-ef F-kk-ef og U-kk-ef Þ-kk-ef.

Eins og rakið hefur verið heldur V-kk-nf K-kk-nf því fram að ákærða R-kvk-nf hafi sparkað í sig í greint sinn. Fær þessi framburður stuðning í vitnisburði A-kk-ef I-kk-ef K-kk-ef um að hann hafi séð ákærðu R-kvk-þf „negla í V-kk-þf“ og vitnisburði G-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef um að hann hafi séð greinilega að ákærða R-kvk-nf hafi hlaupið að V-kk-þgf og sparkað í síðu hans. Með vísan til þessara vitnaframburða þykir komin fram sönnun um að ákærða R-kvk-nf hafi sparkað í V-kk-þf eftir að meðákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf höfðu sameiginlega ráðist að honum. Liggur ekkert fyrir um að hún hafi veitt honum einhver högg eða að hún hafi, í félagi við meðákærðu G-kk-þf F-kk-þf og U-kk-þf Þ-kk-þf, veist að V-kk-þgf og verður hún því sýknuð af þeim þætti ákærunnar.

Samkvæmt þessu hafa ákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf verið sakfelldir fyrir að hafa sameiginlega veist að V-kk-þgf K-kk-þgf með höggum með þeim afleiðingum að V-kk-nf hlaut „mar á hægra gagnauga, á efri helmingi hægra eyra og á höfði, hægra megin, ofan við auga“. Þá hefur ákærða R-kvk-nf Ý-kvk-nf verið sakfelld fyrir að hafa sparkað í V-kk-þf K-kk-þf í greint sinn. Varða brot þeirra allra við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga eins og greinir í ákæru.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði hefur ákærði G-kk-nf F-kk-nf tvívegis áður hlotið dóm fyrir refsiverðan verknað. Þannig var honum gert, með dómi hinn 3. nóvember 2008, að greiða 60.000 króna sekt fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga. vegna líkamsárásar er átti sér stað 24. febrúar 2008. Ákærði var þá ekki orðinn 18 ára gamall og hefur brot þetta því ekki ítrekunarverkun skv. 71. gr. almennra hegningarlaga á brot það sem hann er nú sakfelldur fyrir. Þá var honum, með dómi hinn 4. desember 2008, gert að greiða 150.000 króna sekt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Samkvæmt sakavottorði ákærða U-kk-ef Þ-kk-ef hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Að þessu virtu, og með hliðsjón af ungum aldri, þykir refsing þeirra G-kk-ef F-kk-ef og U-kk-ef Þ-kk-ef hvors um sig hæfilega ákveðin 100.000 króna sektargreiðsla til ríkissjóðs sem þeir skulu inna af hendi innan fjögurra vikna en sæta ella fangelsi í átta daga.

Ákærða R-kvk-nf Ý-kvk-nf hefur ekki áður gerst sek um refsiverðan verknað. Með vísan til þess, og þar sem hún var einungis sextán ára gömul þegar hún framdi brot sitt, þykir mega fresta refsingu hennar skilorðsbundið í tvö ár frá birtingu dómsins að telja og falli refsing hennar niður að þeim tíma liðnum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Af hálfu brotaþola, V-kk-ef K-kk-ef A-kk-ef, er þess krafist að ákærðu greiði honum sameiginlega 504.600 krónur auk tilgreindra vaxta og lögmannskostnaðar við að halda kröfunni fram. Bótakröfur sínar sundurliðar brotaþoli þannig:

1) Læknisskoðun eftir árás kr. 4.600

2) Vinnutap laugard. 31.01.2009 kr. 10.000

3) Vinnutap sunnudag 01.02.2009 kr. 10.000

4) Akstur til R.víkur 3 ferðir v/lögfr. kr. 30.000

5) Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótal. kr. 450.000

Samtals kr. 504.600

Í fyrirliggjandi læknisvottorði kemur fram að við skoðun á V-kk-þgf sama dag og hann varð fyrir árás ákærðu hafi áverkar hans verið eftirfarandi: „Mikið marinn á hæ. gagnauga öllu, mest við augað. Líka mar á efri helmingi ytra eyra og á höfði aftan og ofan við augað. Hematom stór ofan við vi. gagnauga. Allt þetta svæði með talsverðum eymslum. Klórskrámur hæ. megin á hálsi. Var bitinn á hæ. hendi og úlnlið. Bitför á thenarsvæði og radiovolart á úlnlið og væg bólga. Nokkuð stórt sár framan á vi. sköflungi.“ Eins og rakið hefur verið hafa ákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf verið fundnir sekir um að hafa sameiginlega veist að V-kk-þgf með höggum sem hæfðu hann í höfuðið, aðallega í andlitið. Verður að telja þá bótaábyrga fyrir því tjóni sem brotaþoli hefur orðið fyrir vegna þessa. Enda þótt ákærða R-kvk-nf Ý-kvk-nf hafi verið sakfelld fyrir að sparka í V-kk-þf verður ekki ráðið af framangreindu læknisvottorði eða öðrum gögnum að hann hafi orðið fyrir líkamstjóni vegna þess. Verður R-kvk-nf því sýknuð af kröfu um greiðslu bóta vegna þessa.

Engin gögn hafa verið lögð fram til stuðnings kröfuliðum 1 – 4 og verður þeim vísað frá dómi vegna vanreifunar. Með hliðsjón af þeim meiðslum á höfði sem á brotaþola greindust samkvæmt læknisvottorði verður ákærðu G-kk-þgf F-kk-þgf og U-kk-þgf Þ-kk-þgf gert að greiða brotaþola óskipt miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykja þær hæfilega ákveðnar 150.000 krónur, að viðbættum vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði. Auk þess verður þeim gert að greiða brotaþola óskipt bætur vegna lögmannskostnaðar við að halda kröfu hans fram, sem ákvarðast 230.000 krónur.

Með vísan til 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/20008 verður ákærðu gert að greiða sakarkostnað eins og nánar greinir hér á eftir. Samkvæmt yfirliti lögreglustjóra er útlagður kostnaður vegna læknisvottorðs 15.890 krónur og verða ákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf dæmdir til að greiða hann óskipt. Útlagður kostnaður lögreglustjóra vegna þóknunar til S-kk-ef J-kk-ef hrl. að fjárhæð 43.077 krónur varðar ekki ákærðu í máli þessu og greiðist hann því úr ríkissjóði. Ákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf greiði og að óskiptu málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 300.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærða R-kvk-nf Ý-kvk-nf greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 260.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, G-kk-nf F-kk-nf B-kk-nf, greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í átta daga.

Ákærði, U-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í átta daga.

Ákvörðun um refsingu ákærðu R-kvk-ef Ý-kvk-ef G-kvk-ef er frestað skilorðsbundið í tvö ár frá birtingu dómsins að telja og falli refsing hennar niður að þeim tíma liðnum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf greiði V-kk-þgf K-kk-þgf A-kk-þgf óskipt 150.000 krónur í miskabætur auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 20. janúar 2009 til 2. júlí 2009, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá greiði þeir V-kk-þgf K-kk-þgf óskipt 230.000 krónur vegna lögmannskostnaðar.

Ákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf greiði óskipt 15.890 krónur af útlögðum sakarkostnaði, sem að öðru leyti greiðist úr ríkissjóði. Ákærðu G-kk-nf F-kk-nf og U-kk-nf Þ-kk-nf greiði og 300.000 króna málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærða R-kvk-nf Ý-kvk-nf greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 260.000 krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf