S-207/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 27. nóvember sl., höfðaði lögreglustjórinn á Húsavík hér fyrir dómi með ákæru útgefinni 26. september 2012 á hendur X;

„fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum, framin þriðjudagskvöldið 16. maí 2012, í stigagangi fjölbýlishúss að […]:

I.

Líkamsárás, með því að hafa veist að A, þrifið í úlpu hennar með báðum höndum að framanverðu upp við hálsmálið og þrengt að, hrist hana viðstöðulaust til og keyrt hana að lokum upp að vegg til hliðar við íbúð hennar og öskrað á hana. Afleiðingar árásarinnar voru þær að A tognaði á hálshrygg og hlaut mar á utanverðum hálsi báðum megin, og á framanverðum hálsi.

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. l. nr. 82/1998.

II.

Hótun, með því að hafa við sama tækifæri og í I. ákærulið, hótað A lífláti í að minnsta kosti þrígang, en hótanirnar viðhafði ákærði í viðurvist dóttur A.

Telst þetta varða við 233. gr. sömu laga, sbr. 125. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem að lög leyfa, en jafnframt krafðist skipaður verjandi hans hæfilegra málflutningsþóknunar.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði viðurkennt sakargiftir líkt og þeim er lýst í ákæru.

Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu, þar á meðal læknisvottorði, dagsettu 4. september sl., leitaði brotaþolinn A á Heilbrigðisstofnun Þingeyinga að kveldi 16. maí sl. vegna líkamsárásar sem hún kvaðst hafa orðið fyrir af hálfu ákærða þá um kveldið. Í vottorðinu er skráð frásögn brotaþola með líkum hætti og greinir í ákæru. Í vottorðinu segir að við skoðun klukkan 22:00 hafi brotaþoli verið aum og stirð við hreyfingar á hálshrygg og aum í vöðvum hálshryggjar aftanverðum og aðeins í vöðvum framanvert. Skráð er að brotaþoli hafi verið með mar neðarlega á hálsi framanverðum hægra megin 5x3 centimetrar og vinstra megin neðanvert 2x1 centimetri. Segir að blettirnir hafi verið rauðleitir, ekki vel afmarkaðir, og að ekki hafi verið ákveðin fingraför í þeim. Þá segir að brotaþoli hafi verið með hæsi og aum framanvert á hálsi. Tekið er fram að meðferð læknisins hafi falist í margvíslegum ráðleggingum, en að auki hafi hún fengið bólgueyðandi lyf. Í niðurlagi vottorðsins segir að brotaþoli hafi ekki leitað læknisaðstoðar að nýju.

Fyrir dómi rakti ákærði aðdraganda árásarinnar að nokkru. Hann staðhæfði m.a. að aðdragandinn að lýstri atlögu hans umrætt kvöld hefði verið á þá leið að brotaþoli hefði knúið harkalega á útihurð íbúðar hans. Þá sagði hann að andað hefði köldu þeirra í millum um margra ára skeið vegna umgengishátta í fjölbýlishúsi þeirra. Ákærði kvaðst umrætt kvöld hafa misst stjórn á skapi sínu og í fljótfærni og reiði viðhaft þá háttsemi sem lýst er í I. og II. kafla ákæru.

Við meðferð málsins gaf brotaþolinn A skýrslu, en einnig vitnin B og C. Þá gaf skýrslu D heimilislæknir og staðfesti hann framangreint læknisvottorð.

Með hliðsjón af framangreindu og játningu ákærða er sök hans samkvæmt ákæru nægjanlega sönnuð og er háttsemi hans þar rétt heimfærð til lagaákvæða.

II.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé.

Refsing ákærða þykir með hliðsjón af alvarleika háttsemi hans, sbr. 1. tl. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Eins og að framan er rakið játaði ákærði fyrir dómi brot sín skýlaust, en lýsti jafnframt yfir iðran.

Að ofangreindu virtu og atvikum að öðru leyti þykir með hliðsjón af 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 9. tl. 1. mgr. 74. gr. hegningarlaganna fært að fresta fullnustu refsingar ákærða skilorðsbundið. Skal refsingin niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Dæma ber ákærða til að greiða sakarkostnað, sem er málflutningsþóknun skipaðs verjanda hans, Ö-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 125.500 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti þriggja mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði sakarkostnað, þ.e. málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, Ö-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns 125.500 krónur.