E-9045/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 23. mars 2010, er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Nýju bílasmiðjunni hf., kt. 000000-0000, Flugumýri 20, Mosfellsbæ, gegn Á-kvk-þgf G-kvk-þgf Ó-kvk-þgf kt. 000000-0000, Dvergaborgum 3, Reykjavík, með stefnu sem birt var 27. ágúst 2009.

Dómkröfur stefnanda eru að stefnda verði dæmd til greiðslu skuldar að fjárhæð 109.100 kr. ásamt hæstu lögleyfðu dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 23. janúar 2009 til greiðsludags. Jafnframt er krafist málskostnaðar að skaðlausu samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi.

Dómkröfur stefndu eru aðallega að stefnda verði sýknuð af öllum kröfum stefnanda. Jafnframt er krafist að stefndu verði tildæmdur málskostnaður að skaðlausu að mati réttarins. Til vara er þess krafist að stefnda verði sýknuð og hvor aðili um sig beri sinn kostnað af málinu. Til þrautavara er þess krafist að stefnukröfur verði lækkaðar verulega að mati réttarins og að hvor aðili um sig beri sinn kostnað af málinu.

Stutt yfirlit um atvik að baki máli og ágreiningsefni í því: Hinn 2. desember 2008 var bifreiðinni, UX588 Opel Corsa, árgerð 2005, ekið að Ábæjarlauginni. Ökumaðurinn missti þar stjórn á bifreiðinni, bifreiðin rann og fór „í staur og uppá kant“. SJÓVÁ var tilkynnt um skemmdir á bifreiðinni. Í tölvubréfi frá tryggingafélaginu á netfangið kello@kello.is til Á-kvk-ef G-kvk-ef, hinn 18. sama mánaðar, segir m.a.: „Tjónið verður bætt úr kaskótryggingu bifreiðarinnar. Eigináhætta er kr. 109.100. Þú velur þér viðurkennt verkstæði af lista sem er að finna á Sjova.is. Verkstæðið sér um tjónskoðunina og viðgerð. Þú greiðir eigináhættu á verkstæðinu og þeir senda okkur síðan reikning fyrir því sem er umfram eigináhættuna.“

Í málinu liggur fyrir sem dskj. nr. 6, viðgerðaráætlun frá SJÓVÁ, dags. 6. janúar 2009. Þar segir:

Réttingarvinna 92.373 kr.

Varahlutir 306.001 kr.

Verkstæðiskostn. 3.540 kr.

Vélræn vinna 10.700 kr.

Málning 48.800 kr.

Akstur 2.270 kr.

Virðisaukaskattur 113.603 kr.

Eigináhætta -109.100 kr.

Samtals 468.187 kr.

Á dskj. nr. 3, sem er myndrit af reikningi stefnanda, Nýju bílasmiðjunnar, til Sjóvá-Almenna hf., dags. 23. janúar 2009, segir m.a. varðandi bifreiðina Opel Corsa Ux-588, sem skemmd var eftir umferðaróhapp:

1. Yfirbyggingavinna (Vinnulaun) 92.373

3. Plastviðgerð 10.700

4. Varahlutir 306.001

6. Málningarvinna 48.800

9. Annar kostnaður

Akstur 2.270

Efni af verkstæði 3.540

5.810

VSK skylt 463.684

VSKur 24.5% 113.603

Samtals 577.287

A Eigin áhætta (innágreitt) -109.100

Til greiðslu 468.187

Af hálfu Nýju bílasmiðjunnar hf. segir að mat á kostnaði hafi farið fram á viðgerðarverkstæðinu Rétt-Afl ehf. á vegum tryggingafélags Á-kvk-ef G-kvk-ef og hafi tryggingafélagið lokið uppgjöri vegna tjónsins að sínu leyti. Nýja bílsmiðjan hf. hafi án árangurs krafið Á-kvk-þf G-kvk-þf um hennar hlut viðgerðarkostnaðar bifreiðarinnar að fjárhæð 109.100 kr.

Af hálfu Á-kvk-ef G-kvk-ef segir að móðir hennar, S-kvk-nf S-kvk-nf, hafi haft samband við framkvæmdastjóra Nýju bílasmiðjunnar hf., Á-kk-þf Þ-kk-þf O-kk-þf, varðandi viðgerð á bifreið S-kvk-ef. S-kvk-nf hafi um leið nefnt það að bifreið dóttur sinnar hefði lent í tjóni. Á-kk-nf Þ-kk-nf hafi án samþykkis og samráðs við S-kvk-þf og án vitundar Á-kvk-ef G-kvk-ef hlutast til um að bifreið Á-kvk-ef G-kvk-ef var tekin af bílastæði í Árbæ og færð á verkstæði hans.

Af hálfu Á-kvk-ef G-kvk-ef segir einnig að fulltrúi Nýju bílasmiðjunnar hafi verið viðstaddur er tryggingafélagið lét skoða bifreið hennar á viðgerðarverkstæði Rétts-Afls ehf. Fulltrúanum hafi verið ókunnugt um að bifreiðin hafði áður lent í tjóni, loftpúða „air bag“ skorti, og burðargrind bifreiðarinnar var skökk vegna fyrra tjóns. Staðhæft er að Nýja bílasmiðjan hf. hafi gert við bifreiðina án samráðs við S-kvk-þf, móður Á-kvk-ef G-kvk-ef, og án þess að bera það undir hana, og fengið viðgerðina greidda frá tryggingafélaginu að frádreginni fjárhæð er nam sjálfsábyrgð Á-kvk-ef G-kvk-ef að fjárhæð 109.000 kr.

Helstu málsástæður stefnanda og réttarheimildir er hann byggir á: Stefnandi, Nýja bílasmiðjan hf., byggir á því að hafa gert við bifreið stefndu, Á-kvk-ef G-kvk-ef, en ekki fengið greitt að fullu fyrir það. Eftir standi 109.100 kr. er nemi sjálfsábyrgð hennar.

Um réttarheimildir vísar stefnandi til meginreglna samningaréttarins um skuldbindingagildi samninga, réttarreglna um loforð og að samninga skuli efna. Einnig er vísað til 45. gr. laga um lausafjárkaup nr. 50/2000 og 28. gr., sbr. 29. gr. þjónustukaupalaga nr. 42/2000 auk meginreglna sömu laga. Dráttarvaxtakröfur eru reistar á 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 og krafa um málskostnað er studd við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

Helstu málsástæður stefndu og réttarheimildir er hún byggir á: Stefnda, Á-kvk-nf G-kvk-nf, byggir á því að hún sé ekki réttur aðili að máli þessu. Umrædd viðgerð hafi verið framkvæmd án samráðs og samþykkis hennar. Telji stefnandi sig eiga rétt á greiðslu fyrir að hafa gert við bifreið stefndu, beri honum að beina þeirri kröfu að þeim, sem báðu um viðgerðina, og eftir atvikum móður hennar, S-kvk-þgf S-x-x, eða Sjóvá-Almennum tryggingum hf., sem reikningurinn var sendur til, sbr. dskj. nr. 3. Ekkert í gögnum málsins styðji að Nýja bílasmiðjan hf. eigi umrædda kröfu að fjárhæð 109.110 kr. Um sé að ræða kröfu vegna sjálfsábyrgðar, sem í eðli sínu sé krafa, sem byggð er á samningi milli stefndu og tryggingafélags hennar. Ekkert liggi fyrir í málinu um að tryggingafélagið hafi framselt Nýju bílasmiðjunni hf. kröfu vegna sjálfsábyrgðar Á-kvk-ef G-kvk-ef.

Verði ekki fallist á að sýkna beri stefndu á grundvelli aðildarskorts, er á því byggt, að sýkna beri stefndu á grundvelli þess að viðgerðarreikningur stefnanda sé allt of hár. Stærsti liður í reikningi Nýju bílasmiðjunnar hf. sé fyrir varahluti, sem er að fjárhæð 306.001 kr. Hvorki sé sagt um hvaða varahluti er að ræða né hvar þeir voru keyptir. Skorað hafi verið á stefnanda að leggja fram sundurliðun á þessum lið ásamt kaupnótum.

Verði ekki fallist á að sýkna stefnda er til þrautavara krafist verulegrar lækkunar á stefnukröfu að álitum, m.a. vegna þess að reikningur Nýju bílasmiðjunnar hf. sé allt of hár og ekki liggi fyrir sundurliðun á kostnaði vegna varahluta.

Um réttarheimildir vísar stefndi til meginreglna kaupalaga, samningalaga og reglna kröfuréttar, svo og til meginreglna skaðabótaréttar eftir því sem við getur átt. Um réttarfar og málskostnað er vísað til ákvæða laga nr. 91/1991, þ.á m. 2. tl. 16. gr. og 129. gr.–130. gr. laganna.

Niðurstaða: Á-kk-nf Þ-kk-nf O-kk-nf, framkvæmdastjóri stefnanda, bar fyrir rétti m.a. að beiðni hefði komið frá móður ökumannsins eða þess, sem var með bifreiðina [UX 588 Opel Corsa, árg. 2005], en hún heitir S-kvk-nf og Ó-kk-nf er sonur hennar. Hann hafi þekkt þau vel og Ó-kk-nf verið hjá Nýju bílasmiðjunni hf. með bílinn og þeir aðstoðað hann með minni háttar viðgerðir og annað. Svo hafi þau lent í þessu óhappi á bílnum og hún [S-kvk-nf] beðið hann um að hjálpa sér með viðgerð á bílnum og að sinna þessu. Hann hafi beðið hana um að athuga með tryggingarmál, hvort bíllinn væri kaskótryggður. Komið hefði í ljós að svo var. Eftir einhvern tíma hafi verið ákveðið á ná í bílinn með kranabíl. Farið hafi verið með bílinn á sérstakt verkstæði, sem tryggingafélagið viðurkennir sem skoðunar- og matsverkstæði, til að meta hvort viðgerð ætti að eiga sér stað, hvað hún kostaði og annað, svokallaða kapasskoðun. Þegar skoðuninni var lokið og tryggingafélagið var búið að gefa grænt ljós á það, að gert yrði við bílinn, þá hafi bifreiðin verið flutt til hans og hann aðstoðað þau.

Á-kk-nf Þ-kk-nf sagði að bifreiðin hefði farið í tjónaskoðun hjá verkstæðinu Réttu-Afli, sem að viðkennt er af tryggingarfélögum og er með þessa kapasskoðun á minni bílum. Hann kvaðst bera ábyrgð á innheimtu á greiðslu sjálfsábyrgðar af því að hún sé alltaf dregin frá þeim reikningi, sem hann skrifar fyrir fullnaðarviðgerð á bílnum, og þá annað hvort semur umráðamaður bílsins við tryggingafélagið að greiða þeim eða þá honum beri að innheimta hana. Í þessu tilfelli hafi verið talað um að hún ætlaði að standa skil á því sjálf þannig að hann hefði afhent bílinn og fengið reikninginn greiddan á eigin áhættu.

Á-kk-nf Þ-kk-nf sagði að móðir stefndu [Á-kvk-ef G-kvk-ef Ó-kvk-ef] hefði beðið um viðgerð bifreiðarinnar á sínum tíma, sem ökumaðurinn, Ó-kk-nf, var raunar að kaupa af systur sinni, en hann hafi verið í sambandi við okkur [hjá Nýju bílasmiðjunni] og búinn að vera það.

Á-kk-nf Þ-kk-nf sagði að kapaskerfið væri þannig að allt tjónið væri myndað og skoðað. Síðan sagt að vinnuliður við þetta, eru þetta margir klukkutímar. Til dæmis þurfi að skipta um bretti, ljós, húdd og ýmislegt fleira sé það greint í ákveðinni skrá frá umboði hvað brettið kostar, húddið kostar og ljósið kostar. Allt sé ákveðið af þeim. Matsverkstæðið fari yfir þetta. Tryggingafélagið fái matið og annað hvort samþykki það eða ekki.

Á-kk-nf Þ-kk-nf sagði að S-kvk-nf, móðir stefndu, hafi ekki sagt sér að stíla reikninginn á annan en eiganda bifreiðarinnar. Kerfið væri þannig að alltaf komi fram eigandi og tryggingafélag, þ.e. eigandi og greiðandi. Alltaf væri farið í bifreiðaskrá og fundið út hver sé eigandi og reikningurinn alltaf gefinn út á eigandann.

Vísað var til þess að viðgerðaráætlun, sbr. dskj. nr. 6, er samhljóða reikningi Nýju bílasmiðjunnar hf. á stefndu, Á-kvk-þf G-kvk-þf, sbr. dskj. nr. 3. Á-kk-nf Þ-kk-nf sagði að svo yrði að vera; kapasmatið eða kerfið væri fast mat á tjóninu og viðgerðinni. Ef annað komi upp á, sem auki viðgerðarkostnað þá verði að kalla til tjónamatsmenn og þeir að skoða það með okkur [starfsmönnum Nýju bílasmiðjunnar hf.]. Bent var á að í dskj. nr. 6 segi m.a.: „Í ofangreindri áætlun hefur ekki verið tekið tillit til afsláttar. Viðgerðaraðili skal gera athugasemdir við áætlunina áður en viðgerð hefst. Sé það ekki gert skoðast áætlunin samþykkt af honum. Verkstæði er ekki heimilt að afhenda bifreið tjónþola nema að eigin áhætta hafi verið greidd.“ Á-kk-nf Þ-kk-nf sagði að raunin hafi ekki verið svo í þessu tilviki. Samkomulag hafi verið við S-kvk-þf, móður Ó-kk-ef, að hún stæði skil á eigin áhættu. Hann væri búinn að þekkja þau í mörg ár og hann hafi treyst henni. Hann væri búinn að vinna fyrir hana oft áður og liðsinna þeim, þannig að ekki hafi verið neinn efi í hans huga að þetta væri í lagi.

Vísað var til þess að krafist er að Á-kvk-nf G-kvk-nf greiði 306.001 kr. fyrir varahluti samkvæmt reikningi Nýju bílasmiðjunnar hf., en kostnaður vegna varahluta sé áætlaður 306.001 kr., sbr. dskj. nr. 6., og spurt var, hvort ekki væri venja að lagðir væru fram reikningar út af varahlutum. Á-kk-nf Þ-kk-nf sagði að svo væri ekki þegar kostnaður væri ekki meiri en hér um ræðir, en þegar um viðgerðir á stærri bifreiðum væri að ræða þá væru reikningar lagðir fram.

Stefnda, Á-kvk-nf G-kvk-nf Ó-kvk-nf, bar fyrir rétti m.a. að hún hafi ekki haft samband við tryggingafélagið út af þessu máli. Hún hafi heldur ekki að öðru leyti átt aðild að málinu. Hún kvaðst ekki hafa verið ökumaður bifreiðarinnar þegar hún skemmdist. Þá var spurt hvernig stæði á því að hún væri skráður ökumaður í tjónaskýrslu. Hún kvaðst ekki vita hvers vegna. Hún kvaðst yfirleitt vera sjálf með bifreiðina en bifreiðin hafi verið í umsjá Ó-kk-ef bróður hennar. Hún sagði að kello@kello.is væri e-mail móður sinnar og kvaðst halda að hún hafi beðið um umrædda viðgerð.

S-kvk-nf S-kvk-nf bar fyrir rétti m.a. að sonur hennar, Ó-kk-nf A-kk-nf Ó-kk-nf, hafi verið með afnot af bifreið, sem lenti í tjóni hjá Árbæjarlaug. Hann hafi sagt henni frá tjóninu. Hann hafi greitt af bifreiðinni og eiginlega verið búinn að borga hana. Málið var að bifreiðin lenti þarna í ákeyrslu. Hún hafi reyndar ekki verið á staðnum, þegar bifreiðin lenti í ákeyrslunni, en G-kk-nf, sem væri góður vinur hennar og hefði reynst henni vel, hafi gert við bifreið hennar og þegar hann frétti af tjóninu þá hafi hann boðist til að hjálpa henni með bílinn og gera við hann.

S-kvk-nf sagði að G-kk-nf hefði bent henni á að hafa samband við vinn sinn, sem vinnur hjá Sjóvá, til að taka mynd af bílnum og til að meta tjónið, en ekki hafi verið unnt að aka bifreiðinni. Síðan hafi verið lagt fyrir hana að búa til skýrslu og fara inn á netið hjá Sjóvá, Sjova.is, og gera skýrslu um tjónið. Þegar það var komið í gegn hafi G-kk-nf hringt og látið hana vita að hann væri búinn að taka bílinn. S-kvk-nf kvaðst hafi búið til tjónstilkynninguna sem fram kemur á dskj. nr. 9.

S-kvk-nf kvaðst ekki hafa hugmynd um hver var ökumaður bifreiðarinnar þegar bifreiðin skemmdist. Hún kvaðst ætla að hún hafi spurt G-kk-þf hver ætti að vera skráður ökumaður í tjónstilkynningunni og hann hafi sagt henni að skrá ökumann sama og eiganda bifreiðarinnar. Hún sagði að e-mail hennar væri kello@kello.is og hafi hún sent tjónstilkynningu til Sjóvár og fengið til baka mat á tjóninu og hver væri eignáhætta. G-kk-nf hafi sagt henni að sennilega fengist bifreiðin greidd út og hafi viljað vita hvað hvíldi á henni. Hún hafi vitað að lítið hvíldi á bifreiðinni. Sama dag eða daginn eftir hafi hann sagt henni að Sjóvá væri hætt við að borga bílinn út því að loftpúða vantaði í bifreiðina. Henni hafi verið kunnugt um að eignáhættan væri 109.100 kr. Hún kvaðst ekki hafa haft lykla að bifreiðinni. Dóttir hennar hafi ekki vitað af þessu. Sjálf hafi hún ekki á þeim tíma gert sér grein fyrir því að með tjónstilkynningunni hefði hún skapað dóttur sinni ábyrgð á eigináhættu tjónþola. Hún kvaðst nú vita það. Henni hafi verið bent á það.

Ó-kk-nf A-kk-nf Ó-kk-nf, faðir Á-kvk-ef G-kvk-ef, bar fyrir rétti m.a. að hann hefði samið bréfið sem fram kemur á dskj. nr. 7, en það er e-mail frá honum til Á-kk-ef Þ-kk-ef O-kk-ef, framkvæmdastjóra Nýju bílasmiðjunnar hf. Hann sagði að afskipti hans af máli því sem hér um ræðir hafi verið lítil. Hann hafi haft hugmynd um að Á-kk-nf ætlaði að gera við bifreið, en hann hafi verið á móti því. Síðan hafi honum verið tjáð að greiða ætti þennan bíl út. Hann hafi verið afskaplega ánægður með það. Síðan hafi allt í einu verið búið að gera við bílinn. Hann hafi ekkert skilið í þessu og farið til Á-kk-ef og spurt hann hvernig stæði á þessu og hvort hann fengi að sjá reikninga, sem stæðu á bak við þetta, til að vita um hvað hann hafði gert. Á-kk-nf hafi sagt sér að hann hefði keypt alla varahlutina á bílapartasölum og gæti ekki lagt neina reikninga fram vegna þess að varahlutirnir voru keyptir á svörtu. Þá kvaðst Ó-kk-nf hafa sagt að það væri voða slæmt fyrir „okkur“; bifreiðin væri bara keyrð 40.000 km. „Við“ vissum ekki hvort teknir hefði verið varahlutir t.d. úr bifreiðum sem keyrðar hefðu verið 400.000 km.; hefðum ekki haft hugmynd um það. Til að ljúka þessu leiðindamáli þá hafi hann sent Á-kk-þgf bréf til að ljúka því. Sér hafi fundist þetta mjög ósanngjarnt. Upphaflega hefði hann ekki haft áhuga á að greiða. Á-kk-nf hafi ekki fallist á tilboð hans um ljúka málinu með greiðslu [30.000 kr.] og málið því komið hingað [í héraðsdóm].

Ó-kk-nf kvaðst ekki vita hvort dóttir hans var ökumaður þegar bifreiðin skemmdist. Sonur hans hafi haft afnot af bifreiðinni en hann viti ekki hver var ökumaður þegar bifreiðin skemmdist. Hann viti að dóttir hans var ekki með bílinn; bifreiðin hafi alfarið verið notuð af syni hans.

S-kk-nf G-kk-nf, sérfræðingur á tjónasviði í ökutækjatjónum hjá Sjóvá, bar símleiðis fyrir rétti m.a. að rafræn tilkynning frá netfanginu kello@kello.is hafi komið í gegnum heimsíðu Sjóvár. Tilkynnandi sé sagður vera Á-kvk-nf G-kvk-nf Ó-kvk-nf, Dvergaborgum 3. Tilkynnt er að tjónið sé bótaskylt þar sem sagt sé að bifreiðinni hafi verið ekið á staur. þ.e. bótaskylt út úr kaskótryggingunni. Þeir hafi sent svar til sendanda tilkynningarinnar, þar sem segir, að tjónið verði bætt úr kaskótryggingu bifreiðarinnar. Eigináhætta er 109.100 kr. Valið sé viðurkennt verkstæði af lista sem er að finna á Sjova.is. Verkstæðið sjái um tjónaskoðunina og viðgerðina. Tjónþoli greiði eigináhættuna á verkstæðinu sem sendi tryggingafélaginu síðan reikning fyrir því sem er umfram eigináhættuna. Þar sem tjónþoli er í Stofni þá eigi hann rétt á bílaleigubíl til afnota í allt að eina viku á meðan á viðgerð stendur. Reikningur hafi síðan komið frá Nýju bílasmiðjunni hf.

S-kk-nf sagði að ákvörðun um fjárhæð bóta sé grundvölluð þannig að verkstæðið metur tjónið í svonefndu kapasett tjónaskoðunarkerfi, sem verkstæðið sendir síðan rafrænt til tryggingafélagsins. Starfsmenn félagsins yfirfari matið og staðfesti það, sem er þá niðurstaða í málinu, nema eitthvað óvænt komi upp á, en í þeim tilvikum þurfi viðbótar skoðun.

Lögmaður stefnda vísaði til þess að í dskj. nr. 6, sem er viðgerðaráætlun, segi m.a. „Í ofangreindri áætlun hefur ekki verið tekið tillit til afsláttar. Viðgerðaraðili skal gera athugasemdir við áætlunina áður en viðgerð hefst. Sé það ekki gert skoðast áætlunin samþykkt af honum. Verkstæði er ekki heimilt að afhenda bifreið tjónþola nema að eigin áhætta hafi verið greidd.“ S-kk-nf sagði að um tvo valkosti væri að ræða. Þess vegna væri þessi fyrirvari settur. Almenna reglan væri sú að vátryggingartakar greiði sjálfir eigin hættu á verkstæðinu, þ.e. þeirra hluta af tjóninu. Hins vegar, ef tjónþolinn óskar eftir því við félagið að greiða Sjóvá eigin áhættu, þá væri tekið á móti þeirri greiðslu og þá dragi verkstæðið ekki fjárhæð eigin áhættu frá reikningnum. Fyrirvarinn sé um það að eigin áhættan sé ekki á ábyrgð Sjóvár, nema félagið samþykki það sérstaklega. Í þessu máli hafi eigin áhætta verið dregin frá viðgerðarkostnaðinum.

S-kvk-nf S-kvk-nf, móðir stefndu, viðurkenndi fyrir rétti að hafa tilkynnt tryggingafélaginu um tjónið á bifreiðinni UX588, sem var á þeim tíma skráð eign dóttur hennar. Ó-kk-nf, sonur hennar, hafi sagt henni frá tjóninu, en hann hafi haft afnot af bifreiðinni og „greitt af bifreiðinni og eiginlega verið búinn að borga hana“. Af framburði hennar verður einnig ráðið að Á-kk-þgf Þ-kk-þgf, framkvæmdastjóra stefnanda, Nýju bílasmiðjunnar hf., var kunnugt um að stefnda, Á-kvk-nf G-kvk-nf, tilkynnti tryggingafélaginu ekki um tjónið, heldur S-kvk-nf sjálf.

Sjálfur bar Á-kk-nf Þ-kk-nf m.a. fyrir rétti að S-kvk-nf hefði beðið um viðgerð á umræddri bifreið, sem ökumaðurinn Ó-kk-nf, bróðir Á-kvk-ef G-kvk-ef, var að kaupa af systur sinni. Þá liggur ekki fyrir í málinu með ótvíræðum hætti að Á-kvk-nf G-kvk-nf hafi veitt foreldrum sínum eða öðrum umboð til að biðja Nýju bílasmiðjuna hf. - í hennar nafni og á hennar kostnað - um viðgerð á bifreiðinni. Þegar af þessum ástæðum verður að sýkna Á-kvk-þf G-kvk-þf af kröfum Nýju bílasmiðjunnar hf.

Rétt er að stefnandi greiði stefndu 160.000 krónur í málskostnað.

P-kk-nf Þ-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Stefnda, Á-kvk-nf G-kvk-nf Ó-kvk-nf, er sýkn af kröfum stefnanda, Nýju bílasmiðjunnar hf., Stefnandi greiði stefndu 160.000 krónur í málskostnað.

P-kk-nf Þ-kk-nf