S-72/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 20. nóvember sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 11. september 2007 á hendur ákærða, E-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf, kt. ............, Vallargötu 6, Þingeyri;

„fyrir eftirtalin fiskveiðibrot framin á árinu 2007:

1)

Laugardaginn 16. júní 2007, sem skipstjóri á skipinu Gullbjörg ÍS 666, skipaskrárnúmer 2452, sem er 9,97 metrar að mestu lengd, verið að línuveiðum innan skyndilokunarsvæðis nr. 87, sem afmarkast af línu sem dregin er milli eftirfarandi punkta; 66°19,00'N – 23°54,00'V, 66°20,00'N – 23°46,00'V, 66°17,00'N – 23°40,00'V 66°15,00'N – 23°47,00'V, norðvestur af Deild þar sem allar línuveiðar voru bannaðar frá 15. júní 2007 til 29. júní 2007.

2)

Þriðjudaginn 19. júní 2007, sem skipstjóri á skipinu Gullbjörg ÍS 666, skipaskrárnúmer 2452, sem er 9,97 metrar að mestu lengd, verið að línuveiðum á stað 66°17,00'N – 23°42,00'V, innan skyndilokunarsvæðis nr. 87, sem afmarkast af línu sem dregin er milli eftirfarandi punkta; 66°19,00'N – 23°54,00'V, 66°20,00'N – 23°46,00'V, 66°17,00'N – 23°40,00'V 66°15,00'N – 23°47,00'V, norðvestur af Deild þar sem allar línuveiðar voru bannaðar frá 15. júní 2007 til 29. júní 2007, en flugvél Landhelgisgæslunnar, TF-SYN, kom að skipinu kl. 12:48, þann 19. júní 2007 þar sem það var að draga línu og tilkynnti lögreglu sem tók á móti skipinu við komu þess til hafnar í Súðavík.

Telst þetta varða við 2. mgr. 9. gr., sbr. 15. gr. laga nr. 79/1997, sbr. auglýsingu um framkvæmd skyndilokana Hafrannsóknarstofnunar nr. 26/1998, sbr. 4. mgr. 10. gr. laga nr. 79/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar samkvæmt 1. mgr. 16. gr., sbr. 4. mgr. 19. gr. laga nr. 79/1997 og til að sæta upptöku á haldlögðum veiðarfærum sem voru 32 balar af línum og krókum og 436.112 krónum sem andvirðis hins ólögmæta afla.“

Ákærði krefst þess aðallega hvað 1. tölulið ákæru varðar að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds. Hvað 2. tölulið ákærunnar varðar krefst ákærði þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds, en til vara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög frekast heimila. Þá krefst ákærði þess að upptökukröfum ákæruvalds verði hafnað, óháð því hvort sakfellt verði vegna þeirrar háttsemi sem ákærða er gefin að sök í ákæru.

I.

Samkvæmt framlögðum rannsóknargögnum barst lögreglunni á Vestfjörðum, þriðjudaginn 19. júní 2007, um kl. 13:08, tilkynning frá Landhelgisgæslunni þess efnis að flugvél gæslunnar, TF-SÝN, hefði staðið línubátinn Gullbjörg ÍS-666, skrn. 2452, að meintum ólöglegum veiðum innan skyndilokunarsvæðis nr. 87. Kom fram í tilkynningunni að Gullbjörg væri á leið til Súðavíkur og fór lögregla þangað til móts við bátinn.

Gullbjörg kom að landi um kl. 15:50 og ræddi lögregla þá við skipstjóra bátsins, ákærða í máli þessu. Tilkynnti lögregla honum að hald yrði lagt á 3.367 kg afla Gullbjargar, er að uppistöðu var steinbítur, ýsa og þorskur, sem og veiðarfæri bátsins, 32 línubala.

Í kæruskýrslu G-kk-ef E-kk-ef S-kk-ef, yfirstýrimanns á TF-SÝN, dagsettri 19. júní 2007, er meðal annars bókað að þann dag, um kl. 12:52, hafi hann haft samband við ákærða á VHF-rás nr. 16 með því að kalla bátinn upp og hafi samskiptin síðan verið færð yfir á rás nr. 10. Hefur G-kk-nf E-kk-nf eftir ákærða í skýrslunni að hann hafi ekki vitað af lokun svæðisins um morguninn er hann lagði línuna, en síðar fengið þær fréttir að hann hefði lagt inni á lokaða svæðinu. Ennfremur er í skýrslunni bókað að ákærði hafi lítið átt eftir að draga og honum verið sagt að halda til hafnar að drætti loknum.

Við rannsókn málsins aflaði lögregla gagna um hvernig staðið hefði verið að tilkynningum um skyndilokun þá sem um ræðir í málinu. Samkvæmt upplýsingum frá Landhelgisgæslunni voru tilkynningar um skyndilokun nr. 87 sendar út með eftirfarandi hætti: 15. júní 2007 kl. 18:50 og 22:50 á NAVTEX, sama dag kl. 19:20 og 22:55 á uppkalls- og vinnurásum Ísafjarðarradíós. Eftir gildistöku lokunarinnar kl. 23:00 15. júní 2007 var hún lesin upp 17. júní 2007 kl. 09:36 og 19. júní 2007 kl. 16:45 á uppkalls- og vinnurásum Ísafjarðarradíós.

Samkvæmt upplýsingum frá Landhelgisgæslunni var tilkynning um skyndilokunina lesin upp á eftirfarandi hátt:

Skyndilokun nr. 87, bann við línuveiðum út af Deild. Gengur í gildi kl. 23:00 þann 15.06.2007 og gildir í allt að tvær vikur. Bannsvæðið afmarkast af eftirfarandi punktum:

1. 66°19,00'N – 23°54,00'V

2. 66°20,00'N – 23°46,00'V

3. 66°17,00'N – 23°40,00'V

4. 66°15,00'N – 23°47,00'V

Forsendur: Smár þorskur í afla línubáts 48% undir 55 cm lengd. Viðmið 25%.

Samkvæmt tölvupósti frá S-kk-þgf J-kk-þgf, vaktstjóra hjá Ríkisútvarpinu, var tilkynning um skyndilokun nr. 87 lesin í lok frétta útvarpsins kl. 22:00 föstudaginn 15. júní 2007. Hún var næst lesin upp kl. 16:13 þriðjudaginn 19. júní, en lestur venjubundinnar heildartilkynningar um skyndilokanir Hafrannsóknastofnunar féll niður á mánudeginum vegna veikinda þular.

Undir rannsókn málsins aflaði lögregla ennfremur korta hjá Vaktstöð siglinga er sýna feril Gullbjargar ÍS dagana 15.-19. júní 2007. Er í málinu byggt á því af hálfu ákæruvalds að kortið fyrir 16. júní sýni að þann dag hafi ákærði, líkt og 19. júní, verið að veiðum innan hins lokaða svæðis, sbr. 1. tölulið ákæru.

II.

Ákærði bar fyrir dómi við aðalmeðferð málsins að hann teldi sig ekki hafa verið að veiðum í hinu lokaða hólfi 16. júní 2007. Þann dag hefði hann verið við veiðar á sama svæði og daginn áður. Fullyrðing í fyrri tölulið ákæru um að hann hefði verið að línuveiðum innan lokaða hólfsins 16. júní sl. væri því röng.

Ákærði kvað aðspurður það vel geta verið að ferill Gullbjargar ÍS, sem dómskjal nr. 5, I/4.3 k sýndi, væri réttur. Um feril skipsins innan hins lokaða svæðis bar ákærði að hann hefði líklega verið að leita að lóðningum og skoða svæðið, enda hann þá ekki vitað að svæðið væri lokað fyrir veiðum. Hann hefði hins vegar ekki veitt á bannsvæðinu.

Í þinghaldi 3. október 2007 lýsti ákærði því yfir að hann neitaði sök samkvæmt öðrum tölulið ákæru en tók hins vegar fram að málsatvikalýsing í þeim ákærulið væri rétt. Við aðalmeðferð málsins áréttaði ákærði þessa afstöðu sína.

Um fjarskiptabúnað í Gullbjörginni bar ákærði að í honum væri einungis ein talstöð og engin NAVTEX-búnaður, enda hvorki skylt að hafa þann búnað né fleiri talstöðvar.

Fram kom hjá ákærða að hann hefði á umræddu tímabili fylgst með auglýsingum um skyndilokanir. Auglýsing um lokun umrædds svæðis hefði hins vegar farið fram hjá honum. Lokunin hefði ekki komið til hans vitundar fyrr en hann var langt kominn með að draga línuna 19. júní 2007, og þá frá öðrum bátum. Ákærði bar að hann hefði á þessu tímabili fylgst með talstöðinni en ekki heyrt tilkynningu um skyndilokun svæðisins þar. Sagði ákærði tilkynninguna í það minnsta ekki hafa verið lesna á vinnurásum sínum.

Vinnubylgju smábáta á því veiðisvæði sem hann stundi kvað ákærði vera rás nr. 11. Á þá rás væri hann yfirleitt alltaf með stillt þegar hann væri að leggja og draga línu. Það væri í raun nauðsynlegt svo menn væru ekki að leggja línuna hver yfir annan. Að rás nr. 11 sagði ákærði strandarstöðvarnar ekki hafa aðgang. Rás nr. 16 á talstöðinni kvað ákærði vera neyðarbylgjuna og á hana væri hlustunarskylda. Sagðist ákærði stilla á rás nr. 16 á stímum og á landleið. Þá rás væri hins vegar óheimilt að nota sem vinnubylgju, hún væri eingöngu neyðarbylgja og samskiptarás við strandarstöðvarnar.

Ákærði sagði tilkynningar um lokanir yfirleitt vera lesnar í útvarpi í kringum tíufréttir á morgnana. Kvað ákærði föðurbróður sinn ávallt hlusta á fréttir á þeim tíma og láta sig vita um lokanir á svæðinu. Tók ákærði fram í þessu sambandi að útvarpsskilyrði væru misgóð á þeim veiðisvæðum sem hann stundaði og því væri nokkurt öryggi í því fólgið að hlustað væri eftir tilkynningum þar sem skilyrði væru góð. Þrátt fyrir að njóta þessarar aðstoðar kvaðst ákærði einnig hlusta sjálfur eftir tilkynningum og oft hafa heyrt þær í útvarpi. Hann hefði hins vegar sjaldnast heyrt tilkynningarnar á rás nr. 16 í talstöðinni.

Spurður út í rannsóknargögn lögreglu á dómskjölum 5, I/4.3 j-n bar ákærði að umrædd gögn sýndu feril bátsins dagana 15.-19. júní 2007. Fram kom hjá ákærða að hann hefði verið að veiðum alla þessa daga að þeim 17. undanskildum. Þann dag hefði hann einungis lagt línuna sem hann hefði síðan dregið daginn eftir.

III.

K-kk-nf A. G-kk-nf, skipstjóri og útgerðarmaður, sagði vinnubylgju báta á línuveiðum á Vestfjarðamiðum vera rás nr. 11 á VHF. Kvaðst vitnið ávallt vera með opið fyrir vinnubylgjuna er það væri á veiðum og væri svo um flesta, enda væri það nauðsynlegt svo menn væru ekki að leggja hver ofan í annan. Tók vitnið fram að síðastliðið sumar hefðu fæstir verið með stillt á rás nr. 16 vegna mikils ónæðis af völdum frístundabáta á þeirri rás.

Vitnið sagði rás nr. 16 vera neyðarbylgjuna og taldi vitnið hlustunarskyldu vera á þá rás. Upplýsti vitnið að sumar talstöðvar væru þannig gerðar að hægt væri að hafa stillt á rás nr. 11 en svo skiptist sjálfkrafa á nr. 16 ef komið væri þar inn.

Fram kom hjá vitninu að tilkynningar strandarstöðvanna heyrðust ekki á rás nr. 11 af þeirri einföldu ástæðu að stöðvarnar hefðu ekki aðgang að rásinni. Tilkynningar um skyndilokanir kvaðst vitnið hins vegar hafa heyrt á rás nr. 16. Væri framkvæmdin þannig að kallað væri út á rás nr. 16 um skyndilokun og númer hennar. Síðan væri vísað yfir á aðra rás, líklega rás nr. 25 og 2182 (á hinu megariðinu), þar sem gráðurnar væru lesnar.

Aðspurt kvaðst vitnið ekki vita til þess að þeir sem línuveiðar stundi séu með NAVTEX-búnað um borð í bátum sínum.

Um móttökuskilyrði fyrir útvarp á umræddu veiðisvæði bar vitnið að lítið heyrðist í FM og þá heyrðist heldur ekki vel í langbylgjunni, í éljum heyrðist til að mynda ekki neitt.

G-kk-nf Á-kk-nf F-kk-nf skipstjóri sagði vinnubylgju þeirra smábáta sem línuveiðar stunduðu á Vestfjarðamiðum vera rás nr. 11. Kvað vitnið sig og flesta aðra vera með opið fyrir þá rás er þeir væru að veiðum til að heyra hvar hinir væru að leggja, enda væri það í raun nauðsynlegt svo ekki færi allt í flækju. Tilkynningar frá strandarstöðvum um skyndilokanir sagði vitnið ekki heyrast á rás nr. 11. Þær hlustaði vitnið yfirleitt á í útvarpinu, en útvarpið kvað vitnið núorðið heyrast ágætlega á miðunum.

Vitnið sagði rás nr. 16 vera neyðarrásina. Kannaðist vitnið við að hafa einhvern tímann heyrt tilkynningar um skyndilokanir á þeirri rás. Aðspurt um NAVTEX-búnað kvaðst vitnið ekki vera með slíkan búnað um borð hjá sér og var það hald vitnisins að mjög fáir smábátar, sem gerðir væru út til línuveiða, væru með slíkan búnað.

H-kk-nf S-kk-nf, aðalvarðstjóri í stjórnstöð Landhelgisgæslunnar, bar fyrir dómi að skyndilokanir væru þannig tilkynntar að tilkynnt væri um lokanirnar á kallbylgjum, á rásum nr. 16 eða 2182 eftir því sem við ætti, en lestur þeirra færi síðan fram á vinnubylgjum strandarstöðvanna, nr. 23-27 eftir atvikum. Tilkynningarnar væru ennfremur sendar út á NAVTEX í formi textaskilaboða. Þann búnað sagði vitnið vera um borð í mjög mörgum skipum, sérstaklega þeim stærri.

Þá fullyrti vitnið að sjófarendum bæri að hlusta á kall- og neyðarbylgjur, en fyrrnefnd rás nr. 16 væri bæði kall- og neyðarbylgja. Sagði vitnið heimilt að hafa „eðlileg samskipti“ á rás nr. 16, þar væri hins vegar ekki heimilt að „spjalla saman“. Væri það eitt hlutverka Vaktstöðvar siglinga að fylgjast með því að rás nr. 16 væri ekki misnotuð með þeim hætti og vísa þá viðkomandi yfir á vinnurásir skipanna. Að þeim rásum kvað vitnið Vaktstöð siglinga ekki hafa aðgang.

IV.

A.

Fyrir liggur að ákærði var á línuveiðum á bátnum Gullbjörg ÍS-666 laugardaginn 16. júní 2007, en samkvæmt framlögðum gögnum frá Fiskistofu landaði hann tæpum þremur tonnum í Súðavík þann dag af blönduðum afla, þorski, ýsu og steinbít.

Við aðalmeðferð málsins bar ákærði um málsatvik 16. júní 2007 að hann teldi sig ekki hafa verið að veiðum innan hins lokaða hólfs samkvæmt skyndilokun nr. 87 þann dag, heldur hefði hann verið við veiðar á sama svæði og daginn áður.

Engin vitni voru að meintum veiðum ákærða á bannsvæði samkvæmt skyndilokun nr. 87 hinn 16. júní 2007. Um hvar ákærði hafi veitt ofangreindan afla þann dag byggir málatilbúnaður ákæruvaldsins eingöngu á framlögðu korti frá Vaktstöð siglinga sem sagt er sýna feril Gullbjargar umræddan dag. Svo sem málið liggur fyrir verður ekkert haldbært ráðið af því korti annað en siglingaleið bátsins. Er því ljóst að ákæruvaldinu hefur ekki tekist að færa á það sönnur gegn neitun ákærða, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991, að ákærði hafi 16. júní 2007 verið að línuveiðum innan bannsvæðis samkvæmt skyndilokun nr. 87. Verður hann því sýknaður af þeim sakargiftum.

B.

Samkvæmt 4. mgr. 10. gr. laga nr. 79/1997 um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands getur Hafrannsóknastofnunin, að fengnum upplýsingum skv. 2. mgr. sömu greinar, bannað tilteknar veiðar á ákveðnum svæðum í allt að 14 sólarhringa með tilkynningu til strandarstöðva og í útvarpi. Skal veiðieftirliti Fiskistofu og stjórnstöð Landhelgisgæslunnar tilkynnt um skyndilokanir.

Í lokamálslið 4. mgr. 10. gr. laga nr. 79/1997 er kveðið á um að ráðherra skuli setja nánari reglur um framkvæmd skyndilokana samkvæmt 4. mgr. Þær reglur er að finna í auglýsingu um framkvæmd skyndilokana Hafrannsóknastofnunarinnar nr. 26/1998. Í 2. gr. auglýsingarinnar segir að Hafrannsóknastofnunin skuli tilkynna skyndilokun til þeirrar strandarstöðvar Landssíma Íslands hf., sem næst liggi því hafsvæði sem veiðibannið taki til. Sé skyndilokun á svæði sem tvær strandarstöðvar þjóni, skuli tilkynna það báðum stöðvunum. Þá er kveðið á um að fram skuli koma í tilkynningunni hvenær bannið taki gildi og hve lengi það gildi, til hvaða veiðarfæra bannið taki og mörk veiðisvæðisins. Skuli hlutaðeigandi strandarstöðvar tilkynna án tafar á kallbylgjum sínum um skyndilokunina og síðan eins fljótt og við verði komið tilkynna á vinnubylgjum a.m.k. tvisvar sinnum nánar um skyndilokunina. Í tilkynningu á vinnubylgju skuli koma fram öll þau atriði er komi fram í tilkynningu til strandarstöðva. Eftir að skyndilokun hafi tekið gildi skuli strandarstöðvar kalla út tilkynningu um hana annan hvern dag meðan skyndilokun sé í gildi. Í lokamálsgrein 2. gr. auglýsingar nr. 26/1998 segir síðan: „Til þess að skyndilokun taki gildi er nægjanlegt, að hún hafi verið tilkynnt frá strandarstöð á vinnubylgju sbr. 2. mgr.“ Þá er í 3. og 4. gr. auglýsingar nr. 26/1998 að finna ákvæði um tilkynningar um skyndilokanir sem Hafrannsóknastofnunin skal senda Ríkisútvarpinu til birtingar.

Svo sem rakið er í kafla I hér að framan liggja fyrir í málinu gögn um hvernig staðið var að tilkynningum um skyndilokun nr. 87. Samkvæmt upplýsingum frá Landhelgisgæslunni voru tilkynningar um skyndilokunina meðal annars sendar út á uppkalls- og vinnurásum Ísafjarðarradíós 15. júní 2007 kl. 19:20 og 22:55. Eftir gildistöku lokunarinnar kl. 23:00 15. júní 2007 var hún lesin upp 17. júní 2007 kl. 09:36 og 19. júní 2007 kl. 16:45 á nefndum uppkalls- og vinnurásum Ísafjarðarradíós.

Efni þeirra tilkynninga sem sendar voru út á uppkalls- og vinnurásum Ísafjarðarradíós var í samræmi við ákvæði 2. gr. auglýsingar nr. 26/1998, sbr. það sem að ofan er rakið um efni 2. gr. auglýsingarinnar og það sem rakið er um efni tilkynninganna í I. kafla dómsins. Þá var tilkynnt um skyndilokun nr. 87 í tvígang fyrir kl. 11:00 hinn 15. júní 2007 á uppkalls- og vinnurásum Ísafjarðarradíós samkvæmt áðursögðu.

Ákærði lýsti því yfir fyrir dómi að málsatvikalýsing í öðrum tölulið ákæru væri rétt. Samkvæmt því og skriflegum gögnum málsins liggur fyrir að ákærði var 19. júní 2007 við línuveiðar innan þess svæðis sem skyndilokun nr. 87 tók til.

Ákærði byggir vörn sína á því að gildi tilkynningar um skyndilokun nr. 87 hafi verið ábótavant þar sem hún hafi ekki verið tilkynnt á vinnubylgju línubáta á umræddu veiðisvæði, rás nr. 11. Við vitnaleiðslur í málinu var upplýst að línubátar á því veiðisvæði sem hér um ræðir nota rás nr. 11 til samskipta sín á milli. Hins vegar er einnig upplýst í málinu að strandarstöðvar hafa ekki aðgang að þeirri rás. Þegar af þeirri ástæðu getur rás nr. 11 ekki verið ein þeirra vinnubylgja sem um ræðir í 2. mgr. 2. gr. auglýsingar nr. 26/1998.

Samkvæmt upplýsingum frá Landhelgisgæslunni, sbr. og vitnisburð H-kk-ef S-kk-ef, aðalvarðstjóra í stjórnstöð Landhelgisgæslunnar, fer tilkynning um skyndilokun þannig fram að tilkynnt er um lokunina á kallbylgjum, á rásum nr. 16 eða 2182 eftir því sem við á, en lestur þeirra fer síðan fram á vinnubylgjum strandarstöðvanna, nr. 23-27 eftir atvikum. Var vætti K-kk-ef A-kk-ef G-kk-ef, skipstjóra og útgerðarmanns, mjög á sömu lund hvað þetta varðar, en hann sagði framkvæmdina vera þá að kallað væri út á rás nr. 16 um skyndilokun og númer hennar. Síðan væri vísað yfir á aðra rás, líklega rásir nr. 25 og 2182 eftir atvikum, þar sem gráðurnar væru lesnar.

Samkvæmt framansögðu hefur í málinu ekkert annað fram komið en tilkynning um skyndilokun nr. 87 hafi verið í samræmi við ákvæði 2. gr. auglýsingar nr. 26/1998. Skyndilokunin tók því gildi kl. 23:00 hinn 15. júní 2007 samkvæmt efni sínu, sbr. áðurrakta lokamálsgrein 2. gr. auglýsingarinnar.

Skilja verður framburð ákærða fyrir dómi svo að hann nýti sér fyrst og fremst Ríkisútvarpið, sbr. hér 3. og 4. gr. auglýsingar nr. 26/1998, við að fylgjast með skyndilokunum, bæði sjálfur og einnig með hjálp föðurbróður síns, sem ákærði sagði ávallt hlusta á fréttir kl. 10:00 árdegis. Hefur ákærði haldið því fram í málinu að honum hafi ekki verið kunnugt um skyndilokun nr. 87 er hann var við línuveiðar innan bannsvæðis samkvæmt henni. Ekkert hefur komið fram sem bendir sérstaklega til þess að þessi fullyrðing ákærða sé röng. Liggur þvert á móti fyrir, samkvæmt upplýsingum frá Ríkisútvarpinu, að tilkynning um skyndilokun nr. 87 var lesin í lok frétta útvarpsins kl. 22:00 föstudaginn 15. júní 2007. Hún var hins vegar ekki lesin upp að nýju fyrr en kl. 16:13 þriðjudaginn 19. júní 2007, en þá hafði Landhelgisgæslan staðið ákærða að veiðum innan bannsvæðisins. Mun lestur venjubundinnar heildartilkynningar um skyndilokanir Hafrannsóknastofnunar hafa fallið niður morguninn áður vegna veikinda þular. Að öllu þessu virtu þykir ósannað að ákærði hafi látið sér í léttu rúmi liggja að hann væri við veiðar innan umrædds bannsvæðis 19. júní 2007.

Á ákærða hvíldi, sem skipstjóra Gullbjargar, sú skylda að fylgjast með tilkynningum Hafrannsóknastofnunar um skyndilokanir. Svo sem áður er rakið tók skyndilokun nr. 87 gildi kl. 23:00 hinn 15. júní 2007 og var hún í gildi þegar ákærði var staðinn að línuveiðum innan bannsvæðis samkvæmt skyndilokuninni 19. sama mánaðar. Samkvæmt því og að öðru framangreindu virtu verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa með háttsemi þeirri sem lýst er í öðrum tölulið ákæru brotið af gáleysi gegn 4. mgr. 10. gr., sbr. 1. mgr. 15. gr., laga nr. 79/1997.

Við fyrirtöku málsins 17. október 2007 var bókuð eftir sækjanda sú breyting á tilvísun ákæruvalds til lagaákvæða í málinu að í stað tilvísunar til 2. mgr. 9. gr., sbr. 15. gr. laga nr. 79/1997, kæmi tilvísun til 4. mgr. 10. gr., sbr. 15. gr. laganna, og í stað tilvísunar til 4. mgr. 10. gr. laganna kæmi tilvísun til 2. mgr. 10. gr. þeirra. Með heimild í 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála þykir rétt að dæma áfall á hendur ákærða þrátt fyrir tilvitnuð mistök við ritun ákæru, enda ljóst að vörnum ákærða hefur ekki verið áfátt þess vegna.

C.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki gerst sekur um refsiverða háttsemi sem áhrif hefur á ákvörðun refsingar í máli þessu.

Svo sem fram kemur í kafla B hér að framan hefur ákærði verið sakfelldur fyrir að hafa af gáleysi brotið gegn þar tilgreindum ákvæðum laga nr. 79/1997. Eftir eðli og umfangi brotsins þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 250.000 króna sekt, sem renna skal í Landhelgissjóð Íslands, og komi átján daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Samkvæmt því sem að framan er rakið var brot ákærða hvorki ítrekað né framið af ásetningi. Þá verður það heldur ekki talið stórfellt. Eru skilyrði 1. mgr. 16. gr. laga nr. 79/1997 fyrir upptöku veiðarfæra og andvirðis afla Gullbjargar 16. júní sl. því ekki á nokkurn hátt uppfyllt í málinu. Verður upptökukröfum ákæruvalds því hafnað.

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991, þykir rétt að ákærði greiði helming málsvarnarlauna verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hrl., sem hæfilega þykja ákveðin, bæði vegna vinnu verjandans við rekstur málsins fyrir dómi og á rannsóknarstigi, 233.064 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum. Allur annar kostnaður sakarinnar greiðist úr ríkissjóði.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari, en uppkvaðning dómsins hefur dregist nokkuð vegna starfsanna dómara.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, E-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf, greiði 250.000 króna sekt, sem renna skal í Landhelgissjóð Íslands, og komi átján daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Kröfu ákæruvalds, um að ákærði sæti upptöku á veiðarfærum, 32 bölum af línum og krókum, og 436.112 krónum, er hafnað.

Ákærði greiði 116.532 krónur í sakarkostnað. Allur annar kostnaður sakarinnar greiðist úr ríkissjóði.

K-kk-nf H-kk-nf