S-458/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 12. þessa mánaðar, er höfðað með tveimur ákærum, útgefnum 30. október og 5. nóvember 2015, á hendur ákærða, R-x-x W-x-x S-x-x, fæddum árið [...] breskum ríkisborgara, búsettum í Dundee á Skotlandi.

Með fyrri ákærunni er ákærði sóttur til saka;

„fyrir kynferðisbrot með því að hafa um nokkurt skeið fram til þriðjudagsins 16. júní 2015 er lögregla lagði hald á myndefnið í kjölfar komu hans til Íslands, haft í vörslu sinni í dreifingarskyni samtals 4.750 ljósmyndir og 345 kvikmyndir sem sýna börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt, og voru vistaðar á eftirtöldum tölvubúnaði og gagnaskýjum á hans vegum:

1. Haft í vörslum sínum 260 ljósmyndir og 8 kvikmyndir vistaðar á eftirtöldum haldlögðum tölvubúnaði:

a. á Macbook Pro fartölvu, haldlagður munur nr. [...], samtals eina ljósmynd.

b. á Iphone farsíma, haldlagður munur nr. [...], samtals 250 ljósmyndir og 8 kvikmyndir.

c. á Ipad spjaldtölvu, haldlagður munur nr. [...], samtals 9 ljósmyndir.

2. Haft í vörslu sinni og dreift, samtals 4.490 ljósmyndum og 337 kvikmyndum, sem vistaðar voru á sex reikningum á gagnavörsluskýinu Dropbox, á vegum og í umráðum ákærða, og fyrir að hafa veitt ótilgreindum fjölda manna aðgang að reikningunum og innihaldi þeirra, sem hér greinir:

Reikningur: Ljósmyndir Kvikmyndir

a. [...].com 2.834 46

b. [...].com 0 60

c. [...].com 323 17

d. [...].com 74 81

e. [...].com 1090 53

f. [...].com 169 80

samtals:  4490 337“

Ákæruvaldið telur framangreind brot varða við 1. mgr. 210. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Kröfur ákæruvalds í þessum þætti málsins eru að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er krafist upptöku á framangreindum munum.

Með seinni ákærunni eru ákærða gefin að sök „eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum:

1.

Fjársvik, með því að hafa, föstudaginn 27. febrúar 2015, svikið út farmiða í flug frá Skotlandi til Bandaríkjanna með A, kt. [...], samtals að andvirði 3526,95 sterlingspundum, sem nam 722.178 krónum samkvæmt miðgengi Seðlabanka Íslands á kaupdegi með því að gefa upp, á vef flugfélagsins, í blekkingarskyni og án heimildar, greiðslukortanúmerið [...], sem tilheyrði greiðslukorti bresks ríkisborgara. Með þessari háttsemi vakti og hagnýtti ákærði sér þá röngu hugmynd starfsmanna A að greiðslan væri lögmæt og kom því til leiðar að andvirði farmiðans var ranglega skuldfært af reikningum að baki umræddu greiðslukorti.

Farmiðinn var bókaður í flug frá Skotlandi til Bandaríkjanna hinn 16. júní 2015, í flug FI431 frá Glasgow til Keflavíkur og áfram í flug FI681 til Seattle og hinn 17. júní 2015 í flug FI680 frá Seattle til Keflavíkur og áfram í flug FI430 til Glasgow. Ákærði fékk farmiðann í framhaldinu sendan á netfangið [...], og hagnýtti til að komast í umrædda ferð, uns lögregla stöðvaði hann í Flugstöð Leifs Eiríkssonar hinn 16. júní 2015. Vegna þessarar háttsemi varð A af greiðslu flugfargjalda og gat ekki selt farmiða í flugsæti þau sem bókuð höfðu verið.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2.

Fjársvik, en til vara fyrir tilraun til fjársvika, með því að hafa, þriðjudaginn 28. júlí, við bókun tveggja gistinátta á gistiheimilinu D, kt. [...], [...], [...], á tímabilinu 28. til 29. júlí 2015, gefið upp, í blekkingarskyni og án heimildar, greiðslukortanúmerið [...], sem tilheyrði greiðslukorti annars manns. Með þeirri háttsemi vakti og hagnýtti ákærði sér þá röngu hugmynd starfsmanna gistiheimilisins að greiðslan væri lögmæt og kom því til leiðar að gerð var tilraun til að skuldfæra andvirði gistináttanna, 80 EUR sem nam 11.760 krónum miðað við miðgengi Seðlabanka Íslands á kaupdegi, auk þess sem ákærði fékk í framhaldi sendan aðgangskóða að gistiheimilinu í tölvupósti.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 248. gr. almennra hegningarlaga en til vara við 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga.

3.

Þjófnað, með því að hafa, á tímabilinu 27. júlí til 31. júlí 2015, í kjölfar þess að ákærði fékk aðgangskóða að gistiheimilinu D, sbr. ákærulið II., tekið ófrjálsri hendi, úr sameiginlegu rými ferðamanna sem þar dvöldu, myndavél af gerðinni Sony Nex-6 og fartölvu af gerðinni Macbook Pro, hvoru tveggja að óþekktu verðmæti.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

4.

Tölvubrot, með því að hafa, á tímabilinu 27. júlí 2015 til 5. ágúst 2015, á gistiheimilinu D, kt. [...], [...], [...], í auðgunarskyni, viðhaft ráðstafanir í tölvuvinnslu, með því að hafa farið í borðtölvu sem staðsett var í gestamóttöku gistiheimilisins (munanr. [...]) og sett upp, á stýrikerfi tölvunnar, forrit sem gerðu ákærða kleift að fá fjaraðgang að tölvukerfinu í snjallsímum sem hann hafði í fórum sínum, þaðan sem hann gat átt við hugbúnað og gögn sem vistuð voru á í tölvukerfi gistiheimilisins.

Nánar tiltekið setti ákærði upp á stýrikerfi tölvunnar, hinn 3. ágúst 2015, forritið TeamViewer og skráði tölvu gistiheimilisins sem miðlara (e. Host) og skráði Iphone snjallsíma, raðnr. [...], sem biðlara (e. Client/Remote agent). Skömmu síðar setti ákærði upp á tölvuna forritið Citrix GoToMyPC og einnig á Iphone snjallsíma, raðnr. [...]. Hinn 5. ágúst 2015 setti ákærði upp á stýrikerfi tölvunnar forritið LogMeIn og einnig á Iphone farsíma, raðnr. [...].

Ákærði í framhaldinu skoðaði tölvugögn sem vistuð voru í tölvukerfinu, þar á meðal tölvupósta á vegum gistiheimilisins og framsendi, ýmist handvirkt eða með því að búa til tölvupóstreglu, að minnsta kosti 1717 tölvupósta í eigu gistiheimilisins á netfangið [...], sem ákærði hafði stofnað og hafði umráð yfir. Nánar tiltekið sendi ákærði 189 tölvupósta sem innihéldu upplýsingar úr bókunarkerfi gistiheimilisins, og voru upphaflega sendir frá netfanginu [...] á netfang gistiheimilisins, [...]. Þá framsendi ákærði 1528 tölvupósta frá öðru netfangi gistiheimilisins, [...].

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 249. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 30/1998.

5.

Fjársvik og tilraun til fjársvika, með því að hafa þrívegis svikið út og reynt að svíkja út varning hjá C, kt. [...], samtals að fjárhæð 532.680 krónur með því að gefa upp á söluvef fyrirtækisins, [...], í blekkingarskyni og án heimildar greiðslukortanúmer sem tilheyrðu greiðslukortum annarra manna sem hér segir:

a.

Fimmtudaginn 30. júlí 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 134.990 krónur sem ákærði hafði pantað í eigin nafni og fékk afhentan skömmu síðar en um var að ræða Iphone farsíma.

b.

Laugardaginn 1. ágúst 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 121.890 krónur.

c.

Sunnudaginn 2. ágúst 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 259.900 krónur.

Telst háttsemi ákærða samkvæmt a-lið varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en samkvæmt b- og c-liðum við 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga.

6.

Tilraun til fjársvika, með því að hafa í fjögur skipti reynt að svíkja út varning hjá E, kt. [...], samtals að fjárhæð 635.750 krónur með því að gefa upp á söluvef fyrirtækisins, [...], í blekkingarskyni og án heimildar, greiðslukortanúmer sem tilheyrðu greiðslukortum annarra manna sem hér segir:

a.

Föstudaginn 7. ágúst 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 136.190 krónur auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að L væri kaupandi.

b.

Laugardaginn 8. ágúst 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 114.190 krónur auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að S væri kaupandi.

c.

Laugardaginn 8. ágúst 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 249.180 krónur auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að U væri kaupandi.

d.

Sunnudaginn 8. ágúst 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 136.190 krónur auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að T væri kaupandi.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

7.

Tilraun til fjársvika, með því að hafa í tvö skipti, reynt að svíkja út varning hjá F, kt. [...], samtals að fjárhæð 249.990 krónur með því að gefa upp á söluvef fyrirtækisins, [...], í blekkingarskyni og án heimildar, greiðslukortanúmer sem tilheyrðu greiðslukortum annarra manna auk þess sem ákærði gaf upp nöfn annarra manna sem hér segir:

a.

Laugardaginn 8. ágúst 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 135.495 krónur auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að S væri kaupandi.

c.

Sunnudaginn 9. ágúst 2015, gefið upp greiðslukortanúmerið [...], við greiðslu á varningi að verðmæti 110.495 krónur auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að T væri kaupandi.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

8.

Tilraun til fjársvika, með því að hafa, sunnudaginn 9. ágúst 2015, reynt að svíkja út varning hjá G, kt. [...], að fjárhæð 251.400 krónur með því að gefa upp á söluvef fyrirtækisins, [...], í blekkingarskyni og án heimildar, greiðslukortanúmerið [...] sem tilheyrðu greiðslukorti annars manns auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að T væri kaupandi.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

9.

Fjársvik, með því að hafa, föstudaginn 7. ágúst, svikið út fartölvu hjá H á Íslandi kt. [...], að fjárhæð 111.100 krónur með því að gefa upp við greiðslu á söluvef fyrirtækisins, [...], í blekkingarskyni og án heimildar, greiðslukortanúmerið [...] sem tilheyrði greiðslukorti annars manns auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að L væri kaupandi. Með þessari háttsemi kom blekkti ákærði starfsmenn fyrirtækisins og kom því til leiðar að andvirði tölvunnar var skuldfært á reikning að baki umræddu greiðslukorti auk þess sem ákærði fékk tölvuna í hendur.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

10.

Tilraun til fjársvika, með því að hafa, mánudaginn 10. ágúst 2015, reynt að svíkja út varning hjá I ehf., kt. [...], að fjárhæð 211.490 krónur með því að gefa upp á söluvef fyrirtækisins, í blekkingarskyni og án heimildar, greiðslukortanúmerið [...] sem tilheyrði greiðslukorti annars manns auk þess sem ákærði gaf ranglega upp að B væri kaupandi.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Kröfur ákæruvaldsins í þessum þætti málsins eru að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Teknar eru upp í ákæru tvær einkaréttarkröfur. Annars vegar gerir

A þá kröfu að ákærða verði gert að greiða félaginu 3.526,95 sterlingspund með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. febrúar 2015 „til þingfestingardags“ en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar. Tekur bótakrafan til sakargifta samkvæmt 1. tölulið ákærunnar. Hins vegar er þess krafist af hálfu C að ákærði verði dæmdur til að greiða félaginu bætur að fjárhæð 134.990 krónur auka vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 6. ágúst 2015 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust gengist við öllum sakargiftum samkvæmt ákæru. Af hans hálfu hefur þess þó verið krafist að honum verði ekki gerð refsing og er sú krafa byggð á 16. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til vara gerir ákærði þá kröfu að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá hefur ákærði samþykkt framangreindar bótakröfur.

I

Með játningu ákærða, sem samrýmist rannsóknargögnum lögreglu, er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til. Eru brot hans réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærum, þó þannig að brot ákærða samkvæmt 2. tölulið í ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum telst varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga.

II

Með bréfi 11. ágúst 2015 fól lögreglustjórinn á Suðurnesjum J geðlækni að leggja mat á geðhagi ákærða. Lá matsgerð hans fyrir 7. september 2015 og var ákærði þar metinn sakhæfur. Í niðurlagi matsgerðarinnar var á hinn bóginn tekið fram að spurning væri hvort „[...]“ Matsmaður ritaði viðauka [...].

Þá liggur fyrir í málinu álitsgerð K geðlæknis frá 13. desember 2015 sem verjandi ákærða aflaði að eigin frumkvæði. Er það niðurstaða læknisins að brot ákærða [...].

III

Fyrir liggur afdráttarlaus niðurstaða hins dómkvadda matsmanns, J geðlæknis, grundvölluð á skoðun gagna, ítarlegum viðtölum við ákærða og skjalfestum geðskoðunum, þar sem fyrir liggur skýr mynd af geðheilsu ákærða. Þeir tveir geðlæknar sem komið hafa að málinu eru sammála um það að eftir að ákærði [...]. Í ljósi þessa og að virtum öðrum þeim gögnum sem fyrir liggja í málinu þykja ákvæði 1. mgr. 16. gr. almennra hegningarlaga ekki standa því í vegi að ákærða verði gerð refsing fyrir þau brot sem hann er sakfelldur fyrir með dómi þessum. Verður þá til þess að líta að samkvæmt 22. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga skulu fangar njóta sambærilegrar heilbrigðisþjónustu og almennt gildir, auk þeirrar sérstöku heilbrigðisþjónustu sem lög og reglur um fanga segja til um. Jafnframt getur Fangelsismálastofnun eftir 2. mgr. 15. gr. sömu laga heimilað að fangi sé vistaður um stundarsakir eða allan refsitímann á heilbrigðis- eða meðferðarstofnun.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi hér á landi. Í málinu liggja hins vegar frammi gögn um sakaferil ákærða í Bretlandi og verður við ákvörðun refsingar hans að horfa til þess, sbr. 5. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Í málinu er ákærði sakfelldur fyrir allnokkur fjármunabrot. Í öllum tilvikum nema einu er um að ræða fjársvik, sbr. 248. gr. almennra hegningarlaga, en brot gegn því ákvæði varða allt að sex ára fangelsi. Af gögnum málsins má ráða að það fjártjón sem af umræddum brotum ákærða hlaust nam um 800 þúsund krónum en þau verðmæti sem brotin beindust að námu samtals um 2,8 milljónum króna. Til þessa verður að líta við ákvörðun refsingar ákærða, sbr. 1. og 2. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði er í málinu jafnframt sakfelldur fyrir brot gegn 210. gr. a. almennra hegningarlaga, en brot gegn því ákvæði varða allt að tveggja ára fangelsi. Við ákvörðun refsingar ákærða verður í samræmi við dómaframkvæmd að líta til umfangs þess myndefnis sem ákærði hafði í vörslum sínum, sem og eðlis þess, sbr. 1. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Af gögnum málsins má ráða að brotavilji ákærða var einbeittur, sbr. 6. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Hann hefur hins vegar játað brot sín hreinskilnislega og án undandráttar og horfir það honum til málsbóta. Að þessu gættu og með vísan til alls þess sem að framan er rakið þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í tólf mánuði. Til frádráttar refsingu ákærða kemur gæsluvarðhald sem hann sætti vegna rannsóknar málsins, sbr. 76. gr. laga nr. 19/1940, frá 17. júní 2015 til 27. júlí 2015 og frá 13. ágúst 2015 til uppkvaðningar dóms þessa.

IV

Svo sem rakið er í ákæru ríkissaksóknara krefst ákæruvaldið upptöku á þremur munum, Macbook Pro fartölvu, Iphone farsíma og Ipad spjaldtölvu, sem ákærði hafði vörslum sínum og á voru vistaðar kvik- og ljósmyndir samkvæmt áðursögðu. Til stuðnings kröfunni vísar ákæruvaldið til 1. mgr. 69. gr. og 1. og 3. töluliðar 1. mgr. 69. gr. a. almennra hegningarlaga. Að mati dómsins eru skilyrði tilvitnaðra lagaákvæða uppfyllt í málinu og verður því fallist á upptökukröfu ákæruvalds.

V

Við þingfestingu málsins 27. nóvember sl. samþykkti ákærði bótakröfur beggja kröfuhafa. Á grundvelli þess samþykkis verður ákærði dæmdur til greiðslu krafnanna með þeim hætti sem nánar greinir í dómsorði.

VI

Með vísan til sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður honum gert að greiða allan sakarkostnað málsins. Í því sambandi er þess sérstaklega að geta að dæma ber ákærða til að greiða þóknun verjanda síns á fyrri stigum málsins, T-kk-ef K-kk-ef hdl., sem eftir umfangi málsins og með hliðsjón af tímaskýrslu verjanda þykir hæfilega ákveðin, að virðisaukaskatti meðtöldum, 500.000 krónur. Við ákvörðun þóknunarinnar hefur verið tekið tilliti til ferða lögmannsins. Um sakarkostnað að öðru leyti fer svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveða upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari, sem dómsformaður, Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri og K-kk-nf T-kk-nf geð- og embættislæknir.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, R-x-x W-x-x S-x-x, sæti fangelsi í 12 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 17. júní 2015 til 27. júlí 2015 og frá 13. ágúst 2015 til uppkvaðningar dómsins, að fullri dagatölu.

Ákærði sæti upptöku á Macbook Pro fartölvu (munanúmer [...]), Iphone farsíma (munanúmer [...]) og Ipad spjaldtölvu (munanúmer [...]).

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins,[...], samtals 773.824 krónur, þóknun skipaðs verjanda ákærða á fyrri stigum málsins, T-kk-ef K-kk-ef hdl., 500.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, þóknun skipaðs verjanda ákærða, H-kvk-ef L-kvk-ef hdl., á rannsóknarstigi og fyrir dómi, 1.636.800 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, sem og útlagður kostnaður lögmannsins, samtals 391.094 krónur. Ákærði greiði því samtals 3.301.718 krónur í sakarkostnað

Ákærði greiði A. 3526,95 sterlingspund með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. febrúar 2015 til 27. nóvember 2015 en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði A jafnframt 150.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði C 134.990 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 6. ágúst 2015 til 27. desember 2015 en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi greiðsludags.

K-kk-nf H-kk-nf

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf

K-kk-nf T-kk-nf