S-647/2019

d ómur :

Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á Suðurlandi, dags. 16. september 2019, á hendur K-x-x B-x-x, „I. fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa, föstudaginn 3. maí 2019, á Sólheimavegi í Grímsnes og Grafningshreppi, haft í vörslum sínum í sölu og dreifingarskyni 8,48 g af amfetamíni og 40,05 g af maríhúana, sem ákærði geymdi annars vegar inni í fóðringu ökumannssætis og hins vegar í farangursrými bifreiðarinnar […] sem ákærði hafði til umráða umrætt sinn. (31820196726)

Telst brot ákærða varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65, 1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

II. fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, fimmtudaginn 9. maí 2019, ekið bifreiðinni […] án gildra ökuréttinda og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,68 ‰) um Suðurlandsveg við Bollastaði í Flóahreppi. (31820197082)

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

2

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum, til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum samkvæmt ákærulið I. (efnaskrá lögreglu nr. 40806) samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá er málið einnig höfðað með ákæru Lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dags. 13. nóvember 2019, á hendur ákærða „fyrir umferðarlagabrot

I. með því að hafa síðdegis miðvikudaginn 1. maí 2019 ekið bifreiðinni […] án gildra ökuréttinda á 139 kílómetra hraða á klukkustund austur Suðurlandsveg við Bolöldu í Ölfushreppi þar sem leyfilegur hámarkshraði er 90 kílómetrar á klukkustund og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 0,87 ‰) og neitað að veita atbeina sinn við rannsókn málsins vegna gruns um akstur undir áhrifum áfengis með því að neita að láta lögreglu í té þvagsýni.

(Mál nr. 007201926196)

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr., 3., sbr. 2. mgr. 47. gr. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum.

II. með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 22. júní 2019 reynt að aka bifreiðinni […] án gildra ökuréttinda og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 2,65 ‰) frá bifreiðastæði við Íslandsbanka við Vestmannabraut í Vestmannaeyjum með því að setjast undir stýri bifreiðarinnar og gangsetja vél hennar, en ákærði var svo hindraður í ætlan sinni af lögreglu og vegfarendum sem báru þar að. Þá er ákærði ákærður fyrir að hafa neitað að veita lögreglu atbeina sinn við rannsókn málsin vegna gruns um akstur undir áhrifum áfengis með því að neita að láta lögreglu í té þvagsýni.

(Mál nr. 31920192558)

3

Telst þetta varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr., 3., sbr. 2. mgr. 47. gr. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.“

Fyrri ákæran var þingfest 17. október 2019 en sú seinni 14. nóvember 2019 og voru málin sameinuð undir málanúmerinu S647/2019.

Ákærði játar sök skv. báðum liðum ákæru dags. 16. september 2019. Vegna ákæru dags. 13. nóvember 2019 játar ákærði sök skv. ákærulið I en neitar þó sök að því er varðar að hafa neitað að veita atbeina sinn við rannsókn málsins, sbr. 2. mgr. 47. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, en jafnframt neitar ákærði sök skv. ákærulið II í ákæru dags. 13. nóvember 2019.

Aðalmeðferð fór fram 13. mars 2019 og var málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af þeim ákæruatriðum sem ákærði hefur neitað sök vegna, en að öðru leyti vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsing verði að öllu leyti skilorðsbundin. Þá er þess krafist að sakarkostnaður verði að öllu eða mestu leyti lagður á ríkissjóð, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun til handa skipðuðum verjanda.

Málið var flutt af hálfu Lögreglustjórans í Vestmannaeyjum skv. ákvörðun ríkissaksóknara.

Fyrir uppkvaðningu var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Málavextir

Ekki verður gerð sérstök grein fyrir málavöxtum vegna ákæru 16. september 2019.

Ákæra 13. nóvember 2019.

Ákæruliður I.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu þann 6. maí 2019, var lögregla við almennt eftirlit á Suðurlandsvegi við Bolöldu þegar komið varð auga á bifreið sem virtist ekið of hratt og kom bifreiðin inn í radar lögreglubifreiðarinnar á 144 km hraða. Var aksturinn stöðvaður og reyndist ákærði vera ökumaðurinn. Framvísaði ákærði debetkorti og kvaðst ekki vera með ökuréttindi og væri þetta í fjórða sinn sem hann 4 hefði ekið bifreið á ævinni. Er bókað í skýrsluna að ákærði hafi játað að hafa ekið á 144 km hraða. Þá hafi mikla áfengislykt lagt frá ákærða og hann blásið í áfengismæli 1,15‰. Var hann handtekinn og fluttur á lögreglustöð. Segir í skýrslunni að á leið á lögreglustöð hafi ákærði játað að neyta fíkniefna. Þá hafi verið dregið blóðsýni úr ákærða, en að hann hafi neitað að láta í té þvagsýni. Eftir að ákærði hafi undirritað blað fyrir handtekinn mann hafi hann verið látinn laus.

Í matsgerð Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði segir að ekki hafi verið mælanleg ávana og fíkniefni í blóðsýni ákærða, en fram kemur hins vegar að í blóðsýni hafi verið 0,87‰ áfengis að teknu tilliti til vikmarka.

Ekki þarf að gera frekari grein fyrir rannsókn þessa máls.

Ákæruliður II.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu 24. júní 2019 var óskað eftir aðstoð lögreglu vegna óláta á bílastæði við Íslandsbanka að Vestmannabraut í Vestmannaeyjum. Þegfar lögregla kom þangað gaf sig á tal við hana maður að nafni A og sagði frá því að ölvaður maður væri að fara á bifreið sinni frá bifreiðastæðinu austan við bankann. Fór lögregla þangað og var þar ein bifreið í gangi og var farþegahurðin opin og stóð þar maður semn virtist vera að ræða við mann inni í bifreiðinni. Kom lögregla bifreið sinni þannig fyrir að ekki var hægt að aka hinni bifreiðinni burt. Lögregla opnaði ökumannsdyrnar á bifreiðinni og var ákærði ökumaðurinn eins og segir í skýrslunni. Var hann sýnilega mjög ölvaður og var sagt að drepa á bifreiðinni og afhenda lögreglu kveikjuláslykla, sem hann gerði. Var ákærði þessu næst handtekinn og færður á lögreglustöð og var honum þar gert að blása í Drager áfengismæli sem sýndi 2,79‰ klukkan 03:55. Var ákærða gerð grein fyrir því að hann væri kærður fyrir að hafa ekið bifreiðinni […] en hann kvaðst ekki hafa verið að aka, heldur hafi hann aðeins sett bifreiðina í gang til að hlusta á tónlist. Segir að erfitt hafi verið að eiga samskipti við ákærða vegna ölvunar og tungumálaerfiðleika og hafi ekki verið reynt að kynna honum réttarstöðu sína. Þá var fenginn læknir sem drtó blóð úr ákærða kl. 04:23, en svo segir í skýrslunni að ákærði hafi neitað að gefa þvagsýni. Segir svo að lokinni sýnatöku og skýrslutöku hafi ákærða verið ekið til síns heima kl. 04:40.

Kemur fram í skýrslunni að ákærði hafi ekki öðlast ökuréttindi og hafi verið tekinn vegna ölvunar og fíkniefnaaksturs þann 1. maí 2019 og aftur fyrir ölvunarakstur þann 9. maí 2019. 5

Lögregla kannaði eftirlitsmyndavélar við Lundann skammt frá Íslandsbanka. Segir að þar sjáist þegar ákærði komi akandi vestur Vestmannabraut á bifreiðinni […] kl. 00:03 og leggi bifreiðinni í bifreiðastæði við Lundann. Hann fari svo aftur á bifreiðinni kl. 00:10. Aftur komi ákærði á bifreiðinni akandi norður Kirkjuveg kl. 01:26, beygi austur Vestmannabraut og megi þá sjá að aksturslagið sé ekki gott þegar hann tekur beygjuna og ekur inn á bifreiðastæði við Íslandsbanka og fer i-x-x á Lundann með sama aðila og hafði verið með honum í bifreiðinni fyrr um nóttina. Síðar um nóttina megi sjá ákærða fyrir utan Lundann og fari þar mikið fyrir honum. Klukkan 03:52:14 megi sjá á upptökunni þegar ákærði gengur að bifreiðastæðinu.þar sem hann hafi lagt bifreiðinni, en myndavélin nái ekki sjónarhorni á bifreiðina. Klukkan 03:52:56 megi sjá þegar lögregla komi svo á staðinn.

Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði greindust ekki ávana og fíkniefni í mælanlegu magni í blóðsýni ákærða, en hins vegar var í sýninu 2,65‰ alkóhóls að teknu tilliti til vikmarka.

Lögregla tók skýrslu af ákærða vegna þessa þann 6. september 2019. Neitaði ákærði því að hafa ekið bifreiðinni eða að hafa ætlað að gera það. Kannaðist ákærði við að hafa verið undir áhrifum áfengis umrætt sinn og kvaðst hafa drukkið áfengi á Lundanum. Hann kannaðist líka við að hafa ekið að Lundanum, en kvaðst þá ekki hafa verið undir áhrifum. Kvaðst hafa sest inn í bifreiðina og sett hana í gang til að hlýja sér, en ítrekaði að hann hafi ekki ætlað að aka bifreiðinni. Kvaðst ákærði ekki hafadrukkið áfengi frá því hann var handtekinn og þangað til blóðsýni var tekið. Gerði ekki athugasemdir við niðurstöðu blóðrannsóknar. Ekki kemur fram í skýrslunni að ákærði hafi við skýrslutökuna verið spurður spurninga varðandi þvagsýni og töku þvagsýnis.

Þá fylgir rannsóknargögnum diskur með upptöku úr búkmyndavél lögreglu sem tekin er á lögreglustöð, sem og upptaka af framburði ákærða.

Ekki þarf að gera frekari grein fyrir rannsókn málsins.

Forsendur og niðurstaða

Eins og að framan greinir hefur ákærði játað skýlaust sakir sem á hann eru bornar í ákæru Lögreglustjórans á Suðurlandi 16. september 2019 og eru þær játningar í samræmi við gögn málsins og ekki ástæða til að vefengja þær. Eru þær sakir sannaðar með játningu ákærða. Er háttsemin rétt heimfærð til refsiákvæða, sbr. nú 1. 6 mgr., sbr. 2. mgr. 49. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 að því er varðar ákærulið II.

Þá hefur ákærði játað sök skv. ákærulið I í ákæru 13. nóvember 2019 að því frátöldu að hafa neitað að veita atbeina sinn með því að láta í té þvagsýni. Er sú játning hans í samræmi við gögn málsins og engin efni til að vefengja hana.

Ákærði gaf skýrslu við aðalmeðferð og skýrði frá því varðandi ákærulið I í ákæru 13. nóvember 2019 og kannaðist við að hafa ekið bifreiðinni eins og lýst er í þeim ákærulið. Kvaðst ákærði hins vegar ekki hafa getað látið í té þvagsýni. Kannaðist við að hafa verið beðinn um að gefa slíkt sýni, en hann hafi ekki getað það. Hann hafi reynt að útskýra þetta. Hann hafi ekki verið búinn að drekka nægilegan vökva til þess að geta þetta og hafi ekki verið með vatn á sér. Honum hafi einfaldlega ekki verið mál að pissa. Hann hafi ekki vitað að það gæti verið refsivert að neita að gefa þvagsýni og lögregla hafi bara kallað til lækni eftir að hann hafi látið vita að hann gæti ekki pissað. Hafi læknirinn tekið úr honum blóðsýni. Á lögreglustöðinni hafi ákærði hvorki haft verjanda né notið aðstoðar túlks. Hann hafi hins vegar skilið að lögregla væri að biðja hann um að gefa þvagsýni.

Hvað varðar ákærulið II í þessari ákæru kvaðst ákærði hafa verið búinn að flytja bílinn í umrætt bílastæði nálægt Lundanum og hann hafi búið sjálfur rétt hjá. Hann hafi drukkið mikið á Lundanum en eftir það hafi hann farið í bílinn til að fá sér sígarettu og hafi sett bíllinn í gang til að geta hlustað á tónlist. Hann hafi ekki haft um það neina áætlun að keyra bílinn. Hann hafi verið alveg meðvitaður um að hann væri ekki í ástandi til að geta keyrt bíllinn. Svo hafi lögreglan komið meðan hann hafi setið í bílnum. Hafi lögreglan dregið sig út úr bílnum og farið með sig á lögreglustöðina og kvaðst ekki muna annað en að hann hafi verið samvinnufús við lögregluna. Hann hafi ekki haft gild ökuréttindi og hafi aldrei haft slíkt. Kvaðst ekki muna mjög mikið af því sem hafi gerst eftir að hann hafi verið færður á lögreglustöð, vegna ölvunar sem hafi verið mjög mikil. Kvaðst ekki muna eftir að hafa verið beðinn um að gefa þvagsýni. Kannaðist heldur ekki við að hafa neitað að gefa slíkt sýni. Aðspurður kvaðst ákærði ekki muna eftir því hvað hafi gerst á lögreglustöðinni og þar með ekki heldur að hafa verið spurður að því, í upptöku búkmyndavélar lögreglu, hvort hann vildi láta í té þvagsýni.

Nánar aðspurður kvaðst ákærði hafa sett bifreiðina í gang til að hlusta á útvarpið, en hann hafi ekki ætlað að keyra bifreiðina neitt. 7

Aðspurður um skýrslugjöf hjá lögreglu þann 6. september 2019 kvaðst ákærði kannast við hana og að hafa sagt þar rétt frá.

Vitnið B lögreglumaður gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því varðandi ákærulið I í ákæru 13. nóvember 2019, að þau hafi verið 2 við almennt eftirlit á Suðurlandsvegi. Hafi þau stöðvað bíl fyrir of hraðan akstur. Hafi verið rætt við ökumanninn sem hafi strax játað hraðakstursbrot. Strax hafi vaknað um það grunur að hann hafi verið undir áhrifum áfengis og verið látinn blása og verið handtekinn í kjölfarið og færður á lögreglustöð. Á leiðinni hafi þau rætt við ákærða, sem hafi verið mjög rólegur, þægilegur og skýr og talað ensku og skilið allt sem þau hafi sagt. Hafi hann játað brot sín sem þá hafi verið of hraður akstur og ölvunarakstur. Svo hafi komið í ljós að ákærði væri réttindalaus og hafi hann jafnframt játað það. Ákærði hafi jafnframt kannast við að neyta fíkniefna, en í litlum mæli. Þá hafi ákærði líka verið beðinn um að gefa þvagsýni og hafi hann neitað því. Hafi vitnið útskýrt fyrir ákærða að fyrlir slíka neitun gætu menn verið kærðir, auk þess að þá gæti rannsóknin orðið kostnaðarsamari. Hafi ákærði verið alveg harður á því að neita að gefa slíkt sýni. Það hafi verið eins og þetta væri prinsipp mál fyrir ákræða. Hafi svo hjúkrunarfræðingur komið og dregið úr honum blóð. Ákærði hafi vel skilið þau og þau hann. Það hafi ekki verið þannig að ákærði hafi sagst ekki getað pissað og þá hafi verið farið í blóðsýni. Hann hafi einfaldlega neitað að gefa slíkt sýni þrátt fyrir að honum hafi verið gerð skýrlega grein fyrir afleiðingum þess. Ekki hafi verið túlkur á staðnum og hafi ákærði aldrei beðið um það. Hafi ekki verið talin þörf á því af hálfu lögreglu. Ákærði hafi hins vegar fengið blað fyrir handtekna menn, á pólsku, þar sem komi fram að hann eigi rétt á túlki, en um það hafi ákærði ekki beðið. Kvaðst vitnið ekki muna eftir því að í lögreglubílnum hafi ákærði beðið um túlk og honum verið sagt að það yrði að bíða þangað til komið væri á lögreglustöð.

Vitnið C lögreglumaður gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því varðandi ákærulið II í ákæru 13. nóvember 2019 að lögregla hafi verið kölluð til vegna einhverrar uppákomu og þegar lögregla hafi komi á vettvang hafi A dyravörður á Lundanum sagt þeim að maður væri örugglega að fara á bílnum, alveg sótölvaður. Hafi þetta verið ákærði og hafi hann verið á bílastæðinu við bankann austan megin. Hafi lögreglan farið þangað og hafi bíllinn verið í gangi. Hafi vitnið ekið að bílnum þannig að hann yrði ekki færður til. Hafi farþegahurðin verið opin og einhver erlendur maður þar á tali við ökumanninn. D lögreglumaður hafi farið út úr lögreglubílnum og opnað ökumanns megin og þar hafi ákærði verið undir stýri mjög 8

ölvaður. En ákærði hafi bara sagst vera að hlusta á tónlist. Hafi ákærði verið tekinn höndum og færður á lögreglustöð. Þá lýsti vitnið því að hafa séð ákærða bregða fyrir á upptökum úr eftirlitsmyndavél þessa nótt. Vitnið kvaðst ekki muna hvort ákærði hafi verið beðinn um að gefa þvagsýni, en það sé mjög líklegt. Kvaðst vitnið heldur ekki muna hvort ákærði hafi látið í té þvagsýni. Aðspurður kvaðst vitnið ekki hafa séð bíl ákærða hreyfast. Þá lýst vitnið því að samkvæmt upptökum úr eftirlitsmyndavélum hafi ákærði örugglega verið mjög stutt í bílnum.

Vitnið D, fyrrverandi lögreglumaður, gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því varðandi ákærulið II í ákæru 13. nóvember 2019 að þeir hafi komið á vettvang og fengið ábendingu um að ölvaður maður væri að fara af stað. Hafi vitnið farið út úr lögreglubílnum og gengið að skotinu þar sem bíllinn hafi átt að vera. Hafi vitnið séð að bíllinn hafi verið á leiðinni í bakkgír og hafi dyrnar því verið opnaðar og lyklarnir teknir af ákærða. Hafi ákærði svo ferið tekinn yfir í lögreglubílinn og fluttur á lögreglustöð. Hafi hjúkrunarfræðingur komið og dregið ákærða blóð. Aðspurður kvaðst vitnið ekki muna hvort ákærði hafi verið beðinn að gefa þvagsýni. Kvaðst ekki heldur muna hvort ákærði hafi neitað að gefa þvagsýni. Ekki hafi verið tekið munnvatnssýni. Nánar aðspurður kvaðst vitnið ekki muna hvort bifreiðin hafi verið í bakkgír, en ákærði hafi verið með höndina á gírstönginni. Ekki kvaðst vitnið vita hvort ákærði hafi sjálfur sett bifreiðina í gang, en ákærði hafi verið í bílstjórasætinu. Aðspurður um mann þann sem hafi verið á tali við ákærða kvaðst vitnið ekki vita hver það hafi verið. Kvaðst ekki muna hvort sá maður hafi verið inni í bílnum. Kvað vitnið að bíll ákærða hafi ekki hreyfst. Kvaðst ekki vita hvort bíllinn hafi verið í park, eða í hvaða gír hann hafi verið. Nánar aðspurður um þvagsýni og að þess sé getið í frumskýrslu að ákærði hafi neitað að gefa slíkt sýni, kvaðst vitnið ekki muna eftir því en það væri líklegt. Kvaðst ekki muna hvort farþegahurð hafi verið opin á bíl ákærða, en bílstjórahurðin hafi verið lokuð.

Vitnið E lögreglumaður gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því varðandi ákærulið I í ákæru 13. nóvember 2019 að hún myndi mjög lítið eftir þessu. Kvaðst muna eftir að ökumaðurinn hafi verið stöðvaður vegna gruns um hraðakstur og minnti að mikil lykt hafi verið af ökumanninum. Það hafi verið farið með ökumanninn í blóðsýnatöku. Kvaðst ekki muna hvort ökumaðurinn hafi verið beðinn um að gefa þvagsýni. Kvaðst þá heldur ekki muna hvort hann hafi samþykkt eða neitað að gefa þvagsýni. 9

Að því er varðar ákærulið I í ákæru 13. nóvember 2019 liggur þannig fyrir að ákærði hefur ákærði staðfastlega neitað því að hafa neitað að veita atbeina sinn við rannsókn með því að neita að gefa þvagsýni. Honum hafi einfaldlega ekki verið mál. Um þetta nýtur aðeins við framburðar eins lögreglumanns, þ.e. B, sem gefinn var í síma. Hinn lögreglumaðurinn sem kom að málinu, þ.e. E, mundi hvorki eftir því að leitað hafi verið eftir því við ákærða að gefa þvagsýni, né að hann hefði neitað að láta það í té. Ekki nýtur við myndbandsupptöku af atburðunum. Þrátt fyrir að framburður lögreglumannsins B hafi verið trúverðugur er óvarlegt að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi að neita að veita atbeina sinn við rannsókn málsins eins og nánar greinir í ákæru og er óhjákvæmilegt að sýkna ákærða af þeim sömum. Að öðru leyti er háttsemi ákærða skv. þessum ákærulið sönnuð með játningu hans, eins og áður segir, og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru, sbr. nú ákvæði 3. mgr. 37. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 49. gr. og 1. mgr. 58. gr., allt sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Að því er varðar ákærulið II í ákæru 13. nóvember 2019 hefur ákærði skv. framansögðu neitað því frá upphafi að hafa ekið eða reynt að aka umræddri bifreið umrætt sinn. Hann hefur aðeins kannast við að hafa sett bifreiðina í gang og hafa ætlað að hlusta þar á tónlist. Ekkert vitni hefur borið að hafa séð bifreið ákærða hreyfast umrætt sinn. Óumdeilt er hins vegar að bifreið ákærða var í gangi og hefur ákærði sjálfur borið að hafa gangsett hana. Um þetta hefur sækjandi vísað til þess að gangsetning bifreiðar sé þáttur í akstri hennar. Í umræddum ákvæðum umferðarlaga er lagt bann við því að stjórna eða reyna að stjórna bifreið undir áhrifum áfengis. Að mati dómsins hefur ákæruvaldinu ekki tekist að sýna fram á að fyrirætlun ákærða hafi verið önnur en sú að sitja í bifreiðinni kyrrstæðri og hlusta á tónlist. Við þær aðstæður er ekki unnt að telja að gangsetning bifreiðarinnar geti verið þáttur í því að stjórna henni, eða reyna að stjórna henni, samanber t.d. dóm Hæstaréttar í málinu nr. 198/1977.

Þá er ákærða gefið að sök skv. þessum sama ákærulið að hafa neitað að veita atbeina sinn við rannsókn málsins með því að gefa þvagsýni, en þessu kveðst ákærði ekki muna eftir. Vitnin C og D lögreglumenn mundu ekki eftir því við aðalmeðferð að ákærði hafi verið beðinn um þvagsýni eða að hann hafi neitað að láta slíkt í té. Fyrir liggur upptaka í málinu um samskipti ákærða og lögreglumanna á lögreglustöð umrætt sinn. Kemur þar fram að ákærði, sem er áberandi ölvaður, er spurður hvort hann geti pissað í bolla fyrir lögreglu. Svarar hann með orðunum „no pee“. Ekki kemur neitt 10 fram um það hvort hann hafi aðeins ekki getað pissað eða hvort hann hafi ekki viljað pissa og er hann ekkert inntur eftir þessu frekar. Liggur þannig í raun ekkert fyrir um raunverulega viljaafstöðu ákærða um þetta. Nokkru síðar óskar ákærði eftir því að fara á salerni og fær það athugasemdalaust, en annar lögreglumaðurinn spyr þá hinn hvort rétt sé að fá ákærða til að pissa í bolla í leiðinni, en hinn lögreglumaðurinn neitar því.

Er að öllu framangreindu virtu ekki hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök skv. þessum ákærulið og verður hann því sýknaður af honum.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði unnið sér til refsingar, en skv. framlögðu sakavottorði hefur honum einu sinni áður verið gerð refsing, en það var árið 2010 og hefur ekki áhrif á refsingu hans nú. Er hæfilegt að ákærði sæti fangelsi í 30 daga en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá ber ákærða að greiða fésekt, kr. 400.000, til ríkissjóðs innan 4 vikna, en sæta ella fangelsi í 24 daga. Þá ber að svipta ákærða ökurétti í 10 mánuði sbr. hin tilvitnuðu ákvæði umferðarlaga, sbr. nú 1. mgr. 101 gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þá ber að gera upptæk hin haldlögðu fíkniefni skv. tilvitnuðum ákvæðum.

Samvæmt 235. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar. Samkvæmt yfirliti rannsakara er útlagður kostnaður vegna rannsóknar á sakargiftum í ákærulið II í ákæru 16. september 2019 kr. 43.485, en kr. 57.328 vegna rannsóknar á sakargiftum í ákærulið I í ákæru 13. nóvember 2019. Ber ákærða að greiða þennan kostnað, en kostnaður vegna rannsóknar á ákærulið II í ákæru 13. nóvember 2019 fellur á ríkissjóð. Samkvæmt framansögðu hefur ákærði aðeins verið sakfelldur fyrir þá háttsemi sem hann hefur játað, en verið sýknaður að öðru leyti. Að þessu virtu og sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 er rétt að ákærði greiði einn tíunda hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, H-kk-ef B-kk-ef lögmanns, en alls eru málsvarnarlaunin ákveðin kr. 600.780 að teknu tilliti til virðisaukaskatts. Að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, K-x-x B-x-x, sæti fangelsi í 30 daga. 11

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði fésekt, kr. 400.00, til ríkissjóðs innan 4 vikna, en sæti ella fangelsi í 24 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 10 mánuði frá birtingu dómsins.

Upptæk eru til eyðingar 8,48 g af amfetamíni og 40,05 g af maríhúana.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls kr. 160.891, þ.m.t. einn tíundi hluti málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef B-kk-ef lögmanns, sem alls eru kr. 600.780. Að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði.

S-kk-nf G. G-kk-nf

11

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði fésekt, kr. 400.00, til ríkissjóðs innan 4 vikna, en sæti ella fangelsi í 24 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 10 mánuði frá birtingu dómsins.

Upptæk eru til eyðingar 8,48 g af amfetamíni og 40,05 g af maríhúana.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls kr. 160.891, þ.m.t. einn tíundi hluti málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef B-kk-ef lögmanns, sem alls eru kr. 600.780. Að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði.

S-kk-nf G. G-kk-nf