A-34/2011

Sóknaraðili er E-kvk-nf M-kvk-nf R-kvk-nf, kt. 000000-0000, með lögheimili að Borgarheiði 13v, Hveragerði, en varnaraðili er R-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Borgarheiði 13v, Hveragerði.

Sóknaraðili, hér eftir gerðarbeiðandi, krefst dómsúrskurðar um að varnaraðili, hér eftir gerðarþoli, verði, ásamt öllu sem honum tilheyrir og öllum sem finnast þar fyrir, borinn út úr íbúð gerðarbeiðanda við Borgarheiði 13v í Hveragerði (fastanúmer 220-9924) með beinni aðfarargerð. Þá er krafist málskostnaðar auk virðisaukaskatts á málsflutningsþóknun, auk þess að fjárnám verði heimilað fyrir kostnaði af væntanlegri gerð.

Gerðarþoli krefst þess að kröfum gerðarbeiðanda verði hafnað. Þá krefst gerðarþoli þess að verði fallist á kröfu gerðarbeiðanda þá fresti málskot til æðra dóms framkvæmd aðfarargerðar. Þá krefst gerðarþoli málskostnaðar að teknu tilliti til skyldu til greiðslu virðisaukaskatts.

Framangreind krafa gerðarbeiðanda, ásamt meðfylgjandi gögnum, barst dóminum 15. september 2011 og var málið þingfest 29. september 2011. Fór aðalmeðferð fram 6. janúar 2012 og var málið tekið til úrskurðar að henni lokinni.

Málavextir

Þann 28. september 2010 gerðu gerðarbeiðandi og gerðarþoli með sér leigusamning um fasteignina Borgarheiði 13v í Hveragerði. Var samningurinn tímabundinn og skyldi leigutíminn vera frá 1. október 2010 til 1. júní 2011. Skyldu leigugreiðslur nema kr. 75.000 á mánuði og gerðarþoli greiða einn mánuð í tryggingarfé.

Nýr leigusamningur um nefnda fasteign var gerður milli aðila þann 15. febrúar 2011. Var hann samhljóða fyrri samningi að frátöldu því að leigutíminn skyldi nú vera frá 1. mars 2011 til 1. mars 2021.

Kveður gerðarbeiðandi að greiðslufall hafi orðið af hálfu gerðarþola og þann 22. júlí 2011 hafi gerðarbeiðandi sent greiðsluáskorun í ábyrgðarbréfi til gerðarþola þar sem honum hafi verið gert að greiða vangoldna húsaleigu fyrir tímabilið 1. mars 2011 til 22. júlí 2011 ásamt dráttarvöxtum, alls kr. 49.997. Hafi gerðarþola verið gefinn 7 sólarhringa frestur til að greiða, að öðrum kosti yrði leigusamningnum rift með vísun til 1. tl. 61. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994. Ekki hafi gerðarþoli greitt skuldina að fullu innan frestsins. Samkvæmt skráningu Póstsins hafi afhending áskorunarinnar fyrst verið reynd 26. júlí 2011. Önnur tilraun til afhendingarinnar hafi farið fram 3. ágúst 2011 en afhending hafi svo farið fram 4. ágúst 2011. Jafnframt hafi greiðsluáskorunin verið send í almennum pósti og kveðst gerðarbeiðandi telja að gerðarþoli hafi fengið hana í hendur ekki seinna en 29. júlí 2011, en þá hafi gerðarþoli sinnt kröfu um greiðslu tryggingarfjár sem sett hafi verið fram í sama bréfi. Þá kveður gerðarbeiðandi að með símskeyti, dags. 3. ágúst 2011 hafi gerðarbeiðandi sent gerðarþola riftunaryfirlýsingu þar sem gerðarþola hafi verið gert að rýma húsnæðið þegar í stað, en ella yrði krafist útburðar fyrir dómi. Símskeyti þetta hafi verið afhent og móttekið 4. ágúst 2011.

Kveður gerðarbeiðandi að gerðarþoli hafi haldið áfram að greiða gerðarbeiðanda húsaleigu eftir að leigusamningi hafi verið rift, en með bréfi, dags. 13. september 2011, hafi gerðarþola verið tilkynnt að húsaleiga fyrir tímabilið frá því að leigusamningi hafi verið rift yrði endurgreidd honum um leið og upplýsingar um banka og reikningsnúmer gerðarþola yrðu veittar.

Þar sem gerðarþoli dveljist enn í hinu leigða húsnæði sé gerðarbeiðanda nauðsyn að fá úrskurð héraðsdóms um útburð.

Gerðarþoli kveður að þann 29. júlí 2011 hafi sér borist með bréfpósti greiðsluáskorun frá gerðarbeiðanda, dagsett 22. júlí 2011. Samdægurs hafi gerðarþoli greitt kr. 8.000 inn á reikning gerðarbeiðanda vegna tryggingarfjár. Hins vegar hafi gerðarþoli staðið í þeirri meiningu að hann væri skuldlaus að því er varðaði húsaleigu þar sem hann hafi sjálfur lagt út fyrir vinnu pípulagningamanns vegna stíflu í klóaki, kr. 18.825. Þá hafi gerðarþoli einnig greitt fyrir símanotkun vegna GSM síma gerðarbeiðanda á þriggja mánaða tímabili í kjölfar hins nýrri húsaleigusamnings, samtals kr. 26.400. Ástæða þess hafi verið sú að heimasími gerðarþola að Borgarheiði 13v hafi á þessum tíma enn verið skráður á nafn og kennitölu gerðarbeiðanda. GSM sími gerðarþola hafi verið undir sama hatti og hafi hann því greitt bæði fyrir heimasímann, sem hann hafi notað og borið að greiða fyrir, sem og líka fyrir GSM síma gerðarbeiðanda sem gerðarbeiðandi hafi sjálfur notað og sjálfum borið að greiða fyrir. Kveður gerðarþoli að hann og gerðarbeiðandi hafi komist að munnlegu samkomulagi um að gerðarþola væri heimilt að draga þennan kostnað frá leigugreiðslunum.

Þar sem 29. júlí 2011, þ.e. dagurinn sem gerðarþoli kveðst hafa fengið ofangreinda greiðsluáskorun í bréfpósti, var föstudagurinn fyrir verslunarmannahelgi, kveðst gerðarþoli ekki hafa haft nein tök á að setja sig í samband við Húseigendafélagið fyrr en eftir helgina, þ.e. 2. ágúst 2011, en þá hafi gerðarþoli náð sambandi við starfsmann Húseigendafélagsins til að gera grein fyrir máli sínu. Hafi hann fengið þau svör að hann yrði að greiða hin meintu vanskil en ella yrði húsaleigusamningnum rift.

Í framhaldi af þessum svörum, þ.e. þann 4. ágúst 2011, kveðst gerðarþoli hafa greitt hin meintu vanskil húsaleigu ásamt vöxtum, samtals kr. 49.997, þrátt fyrir að hann teldi sig þegar hafa greitt fulla leigu samanber það sem að framan greinir. Síðar sama dag, þ.e. 4. ágúst 2011, barst gerðarþola með ábyrgðarpósti framangreind greiðsluáskorun, dags. 22. júlí 2011 og riftunartilkynning dags. 3. ágúst 2011.

Kveður gerðarþoli að með tölvupósti lögmanns hans, dags. 11. ágúst 2011, til lögfræðings hjá Húseigendafélaginu, hafi verið tilkynnt að gerðarþoli mótmælti riftun gerðarbeiðanda á umræddum húsaleigusamningi. Kveður gerðarþoli að jafnframt hafi því verið komið á framfæri að gerðarþoli liti svo á að leigusamningurinn væri enn gildur og bindandi fyrir báða aðila. Kveður gerðarþoli að tölvupósti þessum hafi verið svarað með öðrum tölvupósti degi síðar, þar sem fram hafi komið að gerðarbeiðandi teldi riftun lögmæta og að krafist yrði útburðar á næstu dögum.

Kveður gerðarþoli óumdeilt að gerðarþoli hafi greitt húsaleigu samkvæmt samningi aðila með hefðbundnum hætti fyrir ágúst 2011. Hafi gerðarbeiðandi veitt greiðslunni viðtöku athugasemdalaust. Hafi svo gerðarþoli greitt húsaleigu fyrir september 2011 með sama hætti, enn athugasemdalaust af hálfu gerðarbeiðanda. Fyrst með bréfi frá Húseigendafélaginu, dags. 13. september 2011, hafi gerðarþola verið tilkynnt um að gerðarbeiðandi hygðist endurgreiða húsaleigu fyrir umrædda mánuði og að haldið yrði fast við riftun samningsins af hálfu gerðarbeiðanda. Degi síðar, þ.e. 14. september 2011, hafi aðfararbeiðni verið lögð fram í Héraðsdómi Suðurlands. Þá kveðst gerðarþoli hafa greitt húsaleigu fyrir október 2011 og hafi gerðarbeiðandi ekki amast við greiðslunni.

Málsástæður og lagarök gerðarbeiðanda

Gerðarbeiðandi byggir á því að greiðslufall hafi orðið á leigugreiðslum og að þrátt fyrir greiðsluáskorun hafi gerðarþoli ekki greitt skuld sína að fullu. Því hafi sér verið heimilt að rifta leigusamningnum eins og hann hafi gert. Eftir riftunina hafi gerðarþoli enga heimild til að dvelja í húsnæðinu en hafi ekki orðið við því að rýma húsnæðið.

Gerðarbeiðandi hefur vísað til þess að gerðarþoli telji riftunina ekki bindandi vegna þess að ekki hafi liðið 7 sólarhringar frá því að hann fékk greiðsluáskorun í hendur og þar til honum hafi borist yfirlýsing um riftun. Þessu kveðst gerðarbeiðandi mótmæla með vísun til 13. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994, sbr. einnig 1. tl. 1. mgr. 61. gr. sömu laga en á grundvelli 13. gr. laganna nægi sendanda að sýna fram á að hann hafi sent greiðsluáskorun af stað með tryggilegum hætti. Sé tekið af skarið um að áhættan af sendingunni hvíli á móttakandanum, þ.e. gerðarþola í þessu tilviki, en ekki sendandanum, þ.e. gerðarbeiðanda í þessu tilviki, ef sendingin sé forsvaranlega send af stað.

Þá byggir gerðarbeiðandi á því að það að gerðarþoli hafi haldið áfram að greiða leiguna eftir að riftun hafi verið lýst yfir hafi enga þýðingu, enda hafi gerðarbeiðandi lýst því í bréfi til gerðarþola að leigan yrði endurgreidd um leið og upplýsingar um banka og reikningsnúmer liggi fyrir.

Þá áskilur gerðarbeiðandi sér allan rétt á að krefjast bóta úr hendi gerðarþola vegna dráttar á afhendingu eignarinnar.

Kveðst gerðarbeiðandi byggja útburðarkröfu sína á riftun á grundvelli vanefnda gerðarþola.

Vísar gerðarbeiðandi til húsaleigulaga nr. 36/1994, einkum 13. gr. og 1. tl. 1. mgr. 61. gr. laganna, sem og 78. gr. laga nr. 90/1989 um aðför.

Málsástæður og lagarök gerðarþola

Gerðarþoli kveðst byggja kröfu sína um að synjað verði um framgang gerðarinnar, á því að réttur gerðarbeiðanda til útburðarins sé ekki ljós og ótvíræður og þar með séu ekki uppfyllt skilyrði 1. mgr. 78. gr. aðfaralaga nr. 90/1989. Með athugasemdalausri viðtöku á greiðslum gerðarþola samkvæmt greiðsluáskorun, sem og athugasemdalausri viðtöku á leigugreiðslum í tvo mánuði eftir að riftunartilkynning var send gerðarþola, hafi gerðarbeiðandi fyrirgert rétti sínum til að halda fast við riftun.

Gerðarþoli hafi gert munnlegt samkomulag við gerðarbeiðanda um að kostnaður sem gerðarþoli greiddi, annars vegar vegna pípulagningamanns, vegna hins leigða húsnæðis og sem gerðarbeiðanda hafi borið að greiða, en hins vegar fyrir notkun á GSM síma gerðarbeiðanda, kæmi til frádráttar á leigugreiðslum. Samkvæmt því samkomulagi hafi gerðarþoli talið sig vera í fullum skilum með leigugreiðslur samkvæmt leigusamningnum.

Þann 29. júlí 2011, eða sama dag og gerðarþoli hafi fengið í hendur greiðsluáskorun frá gerðarbeiðanda dags. 22. júlí 2011, hafi hann greitt það sem upp á hafi vantað vegna tryggingafjár samkvæmt greiðsluáskoruninni, þ.e. kr. 8.000. Gerðarþoli hafi hins vegar ekki talið sér skylt að greiða meint vanskil vegna leigugreiðslnanna samkvæmt greiðsluáskoruninni, vegna samkomulagsins um að draga útlagðan kostnað í þágu gerðarbeiðanda frá leigugreiðslunum. Strax og gerðarþoli hafi fengið í hendur umrædda greiðsluáskorun hafi hann sett sig í samband við Húseigendafélagið til að upplýsa um málavöxtu og mótmæla því að hann væri í vanskilum með leigugreiðslurnar. Þar sem hann hafi þar talað fyrir daufum eyrum hafi hann ekki séð sér annan kost færan en að greiða hin meintu vanskil og það hafi hann gert strax 4. ágúst 2011.

Augljóst sé að það sé gerðarþola örðugt að færa sönnur á innihald hins munnlega samkomulags um að honum væri heimilt að draga frá leigugreiðslunum þann útlagða kostnað sem að framan er lýst. Hins vegar bendir gerðarþoli á að hann hefur lagt fram kvittun vegna greiðslu fyrir vinnu pípulagningamanns að Borgarheiði 13v. Sé um að ræða kostnað sem leigusali eigi að greiða samkvæmt leigusamningi. Þá kveður gerðarþoli að hann hafi ekki getað fengið yfirlit yfir greiðslur vegna GSM síma gerðarbeiðanda, sem hann hafi innt af hendi, þar sem greiðsluseðlar séu á kennitölu gerðarbeiðanda, en hann hefur hins vegar lagt fram kvittun fyrir viðskiptum frá Arion banka, dags. 2. maí 2011, þar sem fram kemur að hann hafi greitt 4 kröfur á nafni gerðarbeiðanda, alls að fjárhæð kr. 40.439, sem voru á gjalddögum 20. mars og 20. apríl 2011, en kröfueigandinn í öllum tilfellum er tilgreindur Skipti hf. Þá bendir gerðarþoli á að samkvæmt yfirlitum um leigugreiðslur sem gerðarbeiðandi hefur lagt fram sjáist að gerðarþoli hafi aðeins greitt kr. 30.000 í leigu vegna mars 2011. Kveður gerðarþoli þetta benda til þess að á þessum tíma hafi hann gert samkomulag við gerðarbeiðanda um að framangreindur útlagður kostnaður gerðarþola vegna gerðarbeiðanda skyldi dragast frá leigugreiðslunum, en samanlagður kostnaður vegna pípulagningamannsins og GSM síma gerðarbeiðanda hafi verið kr. 45.225.

Hafi því gerðarþoli verið skuldlaus við gerðarbeiðanda með húsaleigu þegar greiðsluáskorun var send út, ef frá eru taldar kr. 8.000 vegna tryggingafjár sem gerðarþoli hafi greitt að fullu 29. júlí 2011.

Kröfur sínar byggir gerðarþoli jafnframt á því að gerðarbeiðandi hafi fyrirvaralaust og án athugasemda tekið við öllum greiðslum frá gerðarþola um margra vikna skeið. Fyrst greiðslu tryggingafjár kr. 8.000 þann 29. júlí 2011, síðan greiðslu meintra leiguvanskila þann 4. ágúst 2011 og auk þess fullum leigugreiðslum fyrir ágúst og september 2011. Fyrst með bréfi, dags. 13. september 2011, hafi gerðarbeiðandi tilkynnt að hann vildi endurgreiða húsaleigu fyrir þessa mánuði. Byggir gerðarþoli á því að þessi fyrirvaralausa og athugasemdalausa móttaka gerðarbeiðanda á endurteknum greiðslum gerðarþola til hans um langa hríð eigi að leiða til þess að kröfum gerðarbeiðanda verði hafnað.

Þá vísar gerðarþoli til þess að samkvæmt afriti úr tölvukerfi Póstsins, sem gerðarbeiðandi hefur lagt fram, megi sjá að riftunartilkynning, sem dagsett er 22. júlí 2011, hafi ekki verið póstlögð fyrr en síðdegis þann 25. júlí 2011. Sé það afar óeðlilegt að móttakanda slíkrar tilkynningar, sem geti haft jafn ríkuleg réttaráhrif, sé gefinn 7 daga frestur frá dagsetningu tilkynningarinnar sem svo liggi hjá sendanda fyrstu 3 dagana af frestinum. Eins og atvikum sé háttað hafi gerðarþoli ekkert svigrúm haft til að bregðast við greiðsluáskoruninni. Gerðarþoli hafi gert munnlegt samkomulag við gerðarbeiðanda, sem að framan er lýst, og hafi gerðarþoli brugðist við greiðsluáskoruninni eins og honum hafi frekast verið unnt, þann 29. júlí 2011, með því að greiða þegar í stað kr. 8.000 vegna þess sem hafi vantað upp á tryggingaféð. Vegna margnefnds samkomulags hafi gerðarþoli talið að hann væri skuldlaus vegna leigugreiðslnanna, en þar sem honum hafi ekki borist greiðsluáskorunin fyrr en síðdegis 29. júlí 2011, þ.e. föstudag fyrir verslunarmannahelgi, hafi honum ekki verið unnt að ná sambandi við Húseigendafélagið þann dag. Strax á þriðjudegi eftir verslunarmannahelgina hafi gerðarþoli svo haft samband við Húseigendafélagið til að leiðrétta þennan misskilning. Þegar honum hafið orðið ljóst að ekki stæði til að efna hið munnlega samkomulag milli hans og gerðarbeiðanda hafi hann greitt tafarlaust, þann 4. ágúst, hin meintu vanskil ásamt vöxtum eins og greiðsluáskorunin hafi kveðið á um. Seinna þann sama dag hafi hann svo móttekið ábyrgðarbréf með riftunartilkynningu sem dagsett hafi verið 3. ágúst 2011.

Telur gerðarþoli þannig að réttur gerðarbeiðanda til að fá gerðarþola borinn út úr framangreindri eign sé svo óljós og óskýr að varhugavert verði að telja að gerðin geti náð fram að ganga á grundvelli þeirra gagna sem gerðarbeiðandi hefur fært fram, sbr. 3. mgr. 83. gr. aðfararlaga nr. 90/1989 og beri því að hafna kröfum gerðarbeiðanda.

Um lagarök fyrir kröfum sínum vísar gerðarþoli til 78. gr., 3. mgr. 83. gr. og 3. mgr. 84. gr. laga um aðför nr. 90/1989. Þá vísar gerðarþoli einnig til meginreglu íslensks samninga- og kröfuréttar um skuldbindingargildi samninga. Vegna málskostnaðarkröfu sinnar vísar gerðarþoli til XXI. kafla laga um meðferð einkamála nr. 91/1991, sbr. 84. gr. laga nr. 90/1989.

Niðurstaða

Óumdeilt er í málinu, að með samningi, dags. 15. febrúar 2011, tók gerðarþoli umrætt húsnæði á leigu og skyldi gerðarþoli gjalda gerðarbeiðanda kr. 75.000 í húsaleigu á hverjum mánuði.

Er jafn óumdeilt að gerðarbeiðandi sendi gerðarþola bréf, dagsett 22. júlí 2011, vegna meintra vanskila, þar sem skorað var á gerðarþola að greiða ætluð vanskil. Hefur gerðarþoli viðurkennt að hafa fengið bréf þetta í hendur 29. júlí 2011. Í bréfinu er skorað á gerðarþola að greiða kr. 8.000 vegna ógreidds tryggingafjár eigi síðar en 7 dögum frá dagsetningu bréfsins. Er óumdeilt að gerðarþoli greiddi umræddar 8.000 kr. þann 29. júlí 2011, þ.e. innan þess frests sem gefinn var í bréfinu.

Í umræddu bréfi er jafnframt skorað á gerðarþola að greiða ætluð vanskil vegna húsaleigunnar sjálfrar kr. 47.000, ásamt vöxtum, alls kr. 49.997, að fullu innan 7 sólarhringa frá dagsetningu bréfsins, en ella muni gerðarbeiðandi rifta leigusamningnum og eftir atvikum fylgja riftuninni eftir með útburðargerð. Gerðarþoli kveðst ekki hafa talið sig vera í vanskilum með húsaleiguna og leitað eftir því strax og hann hafi getað þann 2. ágúst 2011, þ.e. á þriðjudeginum eftir verslunarmannahelgi, að fá það leiðrétt að hann væri í vanskilum, en á það hafi ekki verið hlustað og hann því greitt hina umkröfðu fjárhæð þann 4. ágúst 2011, þó hann hafi ekki talið sér það skylt.

Gerðarþoli kveðst ekki hafa verið í vanskilum með leigugreiðslur og hefur fært fram þær varnir að hann hafi gert munnlegt samkomulag við gerðarbeiðanda um að honum væri heimilt að draga frá leigugreiðslum kostnað vegna pípulagningamanns, sem gerðarbeiðanda hafi borið að standa straum af, sem og kostnað vegna símareikninga sem hafi tilheyrt gerðarþola, en greiðslur þessar voru inntar af hendi áður en gerðarbeiðandi sendi framangreinda greiðsluáskorun. Hefur gerðarþoli lagt fram gögn sem styðja fullyrðingar hans um þetta, en samtala þeirra fjárhæða er hærri en sú fjárhæð sem gerðarbeiðandi kveður hafa verið í vanskilum. Er óumdeilt að gerðarþoli greiddi umræddar fjárhæðir og hefur því ekki verið mótmælt.

Gildi riftunaryfirlýsingar gerðarbeiðanda, og þar með heimild hans til að krefjast útburðar á gerðarþola, veltur á því hvort gerðarþoli hafi í raun og veru verið í vanskilum með leigugreiðslur eða ekki. Gerðarbeiðandi kom ekki fyrir dóminn og það gerði raunar gerðarþoli ekki heldur. Hefur gerðarbeiðandi ekki hrakið það á neinn hátt að slíkt samkomulag hafi verið gert sem gerðarþoli byggir varnir sínar á, en í 2. ml. 3. mgr. 83. gr. aðfararlaga nr. 90/1989 kemur fram sú regla að, að jafnaði skuli aðfararbeiðni hafnað, ef varhugavert verður talið að gerðin nái fram að ganga á grundvelli þeirra sönnunargagna, sem heimilt er að afla í slíku máli sem hér um ræðir. Í máli því sem hér er til umfjöllunar takmarkast möguleikar aðilanna á sönnunarfærslu af reglum 1. mgr. 83. gr. aðfaralaga nr. 90/1989 og verður hvorki fullyrt af né á um að slíkt samkomulag hafi verið gert sem gerðarþoli byggir á. Við munnlegan flutning málsins vísaði gerðarbeiðandi til 20. og 22. gr., sem og 5. mgr. 23. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994 og taldi að aðilar hefðu ekki getað samið um að framangreindar greiðslur vegna kostnaðar vegna pípulagningamanns og símareikninga gengju upp í leigugjaldið án þess að gera það á þann veg sem mælt er fyrir um í téðum ákvæðum, en það ætti að leiða til þess að varnir gerðarþola á þessu byggðar væru haldlausar. Á þetta fellst dómurinn ekki, en samkvæmt 1. mgr. 2. gr. nefndra laga eru ákvæði laganna því aðeins ófrávíkjanleg að leigutaki taki á sig ríkari skyldur og öðlist minni réttindi en lögin mæla fyrir um, en því er hér ekki til að dreifa.

Það er mat dómsins að samkvæmt framansögðu sé varhugavert að láta gerðina fara fram á grundvelli þeirra sönnunargagna sem fram hafa verið færð í málinu, sbr. 3. mgr. 83. gr. aðfararlaga nr. 90/1989 og ber því að hafna kröfu gerðarbeiðanda. Er þá óþarft að taka afstöðu til annarra málsástæðna sem gerðarþoli hefur fært fram sér til varnar.

Samkvæmt ákvæðum XXI. kafla, einkum 130. gr., laga nr. 91/1991, sbr. 84. gr. laga nr. 90/1989, ber að dæma gerðarþola til að greiða gerðarbeiðanda málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn kr. 605.725.

S-kk-nf G. G-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp þennan úrskurð.

Úrskurðarorð:

Kröfu sóknaraðila, E-kvk-ef M-kvk-ef R-kvk-ef, er hafnað.

Sóknaraðili greiði varnaraðila, R-kk-þgf G-kk-þgf, kr. 605.725 í málskostnað.

S-kk-nf G. G-kk-nf.