E-88/2021

Mál þetta, sem var höfðað 19. desember 2020, var tekið til úrskurðar 26. apríl 2021. Stefnandi er Á-kk-nf Ó-kk-nf H-kk-nf, Dalshrauni 13, Hafnarfirði. Stefndi er Fagriblakur frá Keflavík ehf., Heiðargerði 4, Reykjansbæ.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefnda verði með dómi gert að fjarlægja allar merkingar sem tengjast Paddys Irish Pub í hvaða formi sem er á fasteigninni Hafnargötu 38, Reykjanesbæ, og að stefnda verði meinað að nota vörumerkið Paddys eða afleidd afbrigði af vörumerkinu í rekstri veitingastaðar síns á grundvelli 44. gr. laga nr. 45/1997, með síðari breytingum, að viðlögðum dagsektum. Stefnandi gerir einnig þær dómkröfur að viðurkennd verði með dómi bótaskylda stefnda gagnvart stefnanda vegna ólögmætrar hagnýtingar á vörumerki stefnanda í rekstri stefnda á grundvelli 43. gr. laga nr. 45/1997, með síðari breytingum, og að dómur ákveði eftir álitum fjárhæð umræddra skaðabóta og hæfilegt endurgjald. Einnig er krafist málskostnaðar.

Stefndi gerir kröfu um að máli þessu verði vísað frá dómi. Einnig er gerð krafa um málskostnað.

Stefnandi krefst þess að frávísunarkröfu stefnda verði hafnað og að málið verði tekið til efnismeðferðar.

I.

Málsatvik eru þau að stefnandi kveðst vera eigandi að orð- og myndmerkinu Paddys Irish Pub Keflavík samkvæmt skráningu hjá Hugverkastofu VMID V0093054, til notkunar í tengslum við skemmtistarfsemi, menningarstarfsemi og veitingaþjónustu. Umrætt vörumerki hafi verið notað í tengslum við veitinga- og menningarstarfsemi sem rekin sé að Hafnarstræti 38, Reykjanesbæ. Stefnandi hafi byggt á sínum tíma vörumerki þetta upp og vörumerkið sé í dag föst stærð í bæjar- og menningarlífi Reykjanesbæjar. Stefnandi hafi rekið í gegnum tvö einkahlutafélög veitingahúsið Paddys Irish Pub í Reykjanesbæ á árunum 2009- 2014. Stefnandi hafi keypt veitingastaðinn og vörumerkið á árinu 2009 af fyrri eiganda fyrir umtalsverða fjárhæð, enda hafi fylgt mikil viðskiptavild með vörumerkinu. Stefnandi hafi byggt veitingahúsið og vörumerkið meira upp og gert vörumerkið og veitingahúsið að þungamiðju í veitingahúsa- og menningarlífi Reykjansbæjar. Þá segir stefnandi að stefndi hafi með óréttmætum hætti tekið yfir eignarrétt stefnanda sem felist í vörumerkinu Paddys Irish Pub Keflavík án þess að greiða neitt fyrir. Hafa stefndi getað rekið staðinn á þeirri góðvild sem vörumerki stefnanda hafi skapað þeim. Stefnandi hafi ítrekað krafið stefnda um að láta af háttsemi sinni og að stefndi greiði stefnanda fyrir afnot af vörumerkinu en stefndi hafi ekki sinnt því. Stefnanda hafi því verið nauðsyn að bera mál þetta undir héraðsdóm til úrlausnar.

II.

Stefndi byggir frávísunarkröfu sína á því að málatilbúnaður stefnanda sé svo óskýr, órökstuddur og án stuðnings nokkurra sönnunargagna að stefnda sé ókleift að grípa til varna gegn honum. Úr þessu verði ekki bætt undir rekstri málsins og því beri að vísa málinu frá dómi í heild sinni.

Við þingfestingu máls beri stefnanda að leggja fram stefnu og þau skjöl sem málatilbúnað hans varða eða hann byggir kröfur sínar á, skv. 1. mgr. 95. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Í stefnu skuli greina svo glöggt sem verða má þær málsástæður sem stefnandi byggir á og beri að lýsa þeim með gagnorðum og skýrum hætti svo ekki fari á milli mála hvert sakarefnið er, sbr. e-lið 1. mgr. 80. gr. sömu laga. Nauðsynlegt sé að framfylgja reglum þessum svo að stefndi geti tekið efnislega afstöðu til krafna stefnanda og dómari lagt dóm á sakarefni málsins, sbr. 1. mgr. 96. gr. og 1. mgr. 99. gr. laganna.

Stefndi byggir á því að af lestri stefnu megi með engu móti greina hvaða merkingar það séu sem stefnandi krefst að fjarlægðar verði eða með hvaða hætti þær merkingar brjóti gegn vörumerkjarétti stefnanda. Ljóst sé hins vegar af gögnum málsins að síðastliðin sex ár hafi stefnandi ekki verið rétthafi hins samsetta orð- og myndmerkis er hann byggir málatilbúnað sinn á, í það minnsta ekki samfleytt. Í stefnu málsins sé því haldið fram að hið samsetta orð- og myndmerki hafi upphaflega verið í eigu einkahlutafélags. Af bréfi 10. nóvember 2016 megi sjá að stefnandi hafi ekki verið rétthafi þess í lok árs 2016, enda bréfið ritað í nafni annars manns sem þar sé tilgreindur rétthafi. Þá sé hvergi rökstutt með hvaða hætti stefnandi hafi orðið fyrir fjárhagslegu tjóni eða miska og af lestri stefnu sé ógerningur að átta sig á því hvenær stefnandi hafi orðið rétthafi að hinu samsetta orð- og myndmerki, hvernig það hafi farið fram, hvaða verð hafi verið greitt fyrir o. s. frv.

Þá megi í málatilbúnaði stefnanda jafnframt finna þversagnir og ósamræmi sé á milli málsatvikalýsingar og málsástæðna. Því beri að vísa málinu frá dómi vegna vanreifunar.

Um lagarök vegna frávísunarkröfu vísar stefndi einkum til 1. mgr. 95. gr. og e-liðar 1. mgr. 80. gr., sbr. 1. mgr. 96. gr. og 1. mgr. 99. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málskostnaðarkrafa stefnda er byggð á XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

III.

Í máli þessu liggur fyrir í gögnum málsins útprentun af vef Hugverkastofu með upplýsingum um orð- og myndmerki nr. V0093054, Paddys Irish Pub Keflavik. Þar kemur fram að eigandi þess sé Á-kk-nf Ó-kk-nf H-kk-nf, stefnandi í máli þessu. Verður því ekki fallist á að vísa málinu frá dómi á grundvelli þess að stefnandi sé ekki rétthafi orð- og myndmerkisins. Þá varðar ágreiningur um meint tjón stefnanda sönnun og efni máls oggetur ekki leitt til frávísunar málsins.

Dómkröfur stefnanda í málinu eru hins vegar óskýrar og of víðtækar og ekki dómtækar. Nánar tiltekið krefst stefnandi þess að stefnda verði gert að fjarlægja allar merkingar sem „tengjast“ Paddys Irish Pub „í hvaða formi sem er“ á fasteigninni Hafnargötu 38 og að stefnda verði meinað að nota vörumerkið Paddys „eða afleidd afbrigði“ af vörumerkinu, að viðlögðum dagsektum. Engin gögn eða upplýsingar liggja fyrir um hvaða merkingar stefndi noti sem stefnandi telur að brjóti gegn vörumerkjarétti sínum. Af stefnu málsins og dómkröfum stefnanda er óljóst hvort um sé að ræða notkun á eins vörumerki og/eða merki sem er líkt vörumerki stefnanda. Er málið þannig jafnframt vanreifað og stefndi hefur ekki getað tekið til efnisvarna í málinu. Úr þessum annmörkum verður ekki bætt eftir að málið er höfðað. Þá gerir stefnandi kröfu um að „viðurkennt verði með dómi bótaskylda stefnda“ og að dómurinn ákveði „eftir álitum“ fjárhæð skaðabóta og hæfilegt endurgjald. Þannig hefur stefnandi í senn uppi viðurkenningarkröfu um skaðabótaskyldu stefnda og gerir kröfu um peningagreiðslu vegna skaðabóta og endurgjalds, sem verði ákveðin að álitum, en stefnandi getur ekki gert fjárkröfu og viðurkenningarkröfu um sama efni innan sömu dómkröfu.

Með vísan til alls framangreinds er fallist á kröfu stefnda um að vísa máli þessu frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað sem er hæfilega ákveðinn 200.000 krónur. Úrskurð þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Úrskurðarorð :

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Á-kk-nf Ó-kk-nf H-kk-nf, greiði stefnda, Fagrablaki frá Keflavík ehf., 200.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf