S-195/2019

Mál þetta, sem dómtekið var 23. maí sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 5. mars 2019 á hendur ákærða; „G-kk-þgf G-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. […], […], […], fyrir líkamsárás með því að hafa, miðvikudaginn 12. apríl 2017, utan við verslun Olís að Sundabraut 1, Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kt. […], sem þá sat í bifreiðinni […], rifið í hana og snúið upp á hálsband (buff) sem hún hafði um háls, ýtt með þumalfingri á háls A auk þess sem ákærði hristi hana til svo vinstri handleggur A rakst ítrekað utan í hurðarfals bifreiðarinnar. Afleiðingar árásar ákærða voru þær að A hlaut mikil eymsli við þreyfingu yfir barka, hægra megin á hálsi og hægra megin aftan á hnakka, eymsli og þrota hægra megin framan á hálsi yfir barkakýli, rispur á vinstri hendi og mar á olnboga vinstra megin.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru er getið um einkaréttarkröfu brotaþola, A. Hún gerir kröfu um skaða og miskabætur þannig að ákærða verði gert að greiða henni 637.800 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 12. apríl 2017 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en til vara frá því að ákæra er gefin út, sbr. 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001, en eftir það dráttarvexti samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001, sbr. 9. gr. sömu laga, allt til greiðsludags. Þá krefst brotaþoli þess að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur, samkvæmt blið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, að fjárhæð 750.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001, sbr. 9. gr. sömu laga, aðallega frá því að mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu til greiðsludags, en til vara frá því að ákæra er gefin út, sbr. 3. mgr. 5. gr. 2 laga nr. 38/2001. Loks er krafist kostnaðar við að halda uppi kröfunni, samkvæmt málskostnaðarreikningi eða samkvæmt ákvörðun réttarins.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst hann þess aðallega að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af henni en til þrautavara að hún verði lækkuð verulega. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um hæfileg málsvarnarlaun, í samræmi við framlagða tímaskýrslu, sem greiðist úr ríkissjóði.

II

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst henni 12. apríl 2017 tilkynning um líkamsárás á bensínstöð Olís við Sundagarða, við eldsneytisdælurnar. Skömmu síðar hittu lögreglumenn brotaþola, A

, á vinnustað hennar og lýsti hún þá atvikum. Hún kvaðst hafa verið nýbúin að setja olíu á bifreið sem hún ók og verið að aka á brott frá dælunum og þurft þá að aka bifreiðinni nokkrum sinnum aftur á bak og áfram þar sem bifreiðin sé löng og aðstæður þröngar. Þegar hún ætlaði að aka bifreiðinni aftur á bak hafi ákærði verið búinn að stilla sinni bifreið upp fyrir aftan bifreið hennar þannig að hún gat ekki bakkað. Hún hafi því flautað og gefið honum merki um að bakka en hann ekki sinnt því. Þá hafi hún farið út úr bifreiðinni og gefið honum merki um að færa sig. Þegar hún hafi verið að setjast aftur inn í bifreið sína hafi ákærði ráðist á hana, gripið um kraga á jakka sem hún var í og hert verulega að þannig að hún hafi átt erfitt með andardrátt. Síðan hafi hann þrýst henni inn í bifr eið hennar og öskrað á hana og hrist hana þannig að hönd hennar hafi ítrekað slegist utan í bifreiðina. Síðan hafi ákærði gengið til baka og ekið á brott. Hún hafi gengið á eftir honum og séð að númerið á bifreiðinni sem hann ók var […] . Með ákærða í bifre iðinni hafi verið kona en miðað við staðsetningu bifreiðanna hafi hún ekki séð árásina.

Þá kemur fram í skýrslunni að brotaþoli hafi verið í sýnilegu uppnámi og hafi mátt sjá roða á hálsi hennar. Brotaþola hafi verið bent á að fara á slysadeild til að láta meta áverka sína. Einnig kemur þar fram að lögreglumenn hafi í kjölfar viðtalsins farið á vettvang og fengið þær upplýsingar hjá starfsmönnum Olís að til væri upptaka af atvikum. Upptakan liggur fyrir í málinu og einnig upplýsingaskýrsla lögreglu þar sem því er lýst sem sjá má á upptöku. Þar kemur fram að bifreið brotaþola og bifreið ákærða hafi verið á bifreiðastæðinu og sjá megi að þær hafi verið mjög nálægt hvor annarri. Síðan segir:

Húsbílnum er svo ekið af stað og ekur næstum á eða ók á 3 bifreiðina […

] . Sjá má að árásarþoli stígur út húsbílnum gengur fyrir framan bifreið sína og gefur ökumanni […] merki um að færa bifreið sína aftur á bak, sem hann gerir. Síðan fer árásarþoli aftur inn í húsbílinn og byrjar að aka af stað.

Árásaraðilinn er þá kominn út úr bifreið sinni og sést hann ganga meðfram vinstri hlið húsbílsins og slær hann með hægri hendi í húsbílinn til þess að stöðva för húsbílsins þegar honum var ekið af stað. Sjá má að árásaraðilinn er þrekvaxinn, sköllóttur, með skegg, íklæddur í dökka skó , svartar/bláar buxur og gráan jakka.

Gengur árásaraðilinn upp að bílstjórahurð árásarþola og opnar hana. Árásarþoli stígur út og einhver samskipti eiga sér stað. Sjá má að árásaraðili ýtir harkalega eða slær árásarþola þannig að hún leggst aftur. Síðan sést að árásaraðilinn er að eiga eitthvað við árásarþola þegar hún liggur aftur að bílstjórasætinu. Síðan eiga þau einhver samskipti aftur sem ekki virðist vera á góðu nótunum.

Í málinu liggur fyrir vottorð […] sálfræðings, dagsett 1. maí 2017. Þar kemur fra m að brotaþoli hafi verið í viðtölum hjá henni vegna óskyldra atvika og þá sagt sálfræðingnum frá því að hún hefði orðið fyrir líkamsárás og orðið mjög skekin af því.

Síðan segir í vottorðinu

: Í viðtali og á sálfræðilegu mælitæki sem lagt var fyrir hana ko m fram mikill kvíði, streita og þunglyndi sem má algjörlega rekja til árásarinnar.

Fram að henni hafi […] ekki sýnt einkenni kvíða, streitu eða þunglyndis. Auk þessa hefur […] glímt við svefnörðugleika í kjölfar árásarinnar.

Fyrir liggur vottorð […] læknis, dagsett 15. maí 2017, auk samskiptaseðils vegna komu brotaþola á Læknavaktina 13. apríl 2017. Þar kemur fram að brotaþoli fór í aðgerð tveimur vikum fyrr þar sem ígrætt var bein í hægri kinn og er það einnig staðfest í framlögðu vottorði […] tannlæknis. Atvik er bókað þannig eftir brotaþola í samskiptaseðli […] að henni hafi sinnast við ökumann annarrar bifreiðar sem hafi skyndilega komið að hennar bifreið. Maðurinn hafi rifið upp hurðina á bifreiðinni og dregið hana út og hafi hún þá fengið skurði áhendu rnar. Síðan hafi hann tekið um hálskraga úlpu og þrengt að hálsi og hert vel að þar til hún fann mikið til í hálsi og hrist hana fram og til baka. Þegar hún vaknaði um morguninn hafi hún verið með mikið tak í aftanverðum hnakka hægra megin, einnig eymsli f raman á barka, meira hægra megin, þar sem fötin og þumall mannsins þrýstu að. Mikil eymsli hafi verið við þreifingu yfir barka og hægra megin á hálsi og hægra megin aftan á hnakka. Eymsli og þroti hafi verið hægra megin framan á hálsi við barkakýlið. Rispur hafi verið á vinstri hendi og mar á vinstri olnboga. Í vottorði […] kemur fram að honum hafi virst sem áverkar brotaþola gætu stemmt við þá sögu sem hún gaf.

4

Við rannsókn málsins lýsti brotaþoli atvikum á sama hátt og í frumskýrslu hvað varðaði aðdraganda árásarinnar. Hún hafi ætlað að aka af stað þegar ákærði reif upp bílstjórahurð bifreiðar hennar og öskraði á hana að hann ætlaði að veita henni ráðningu og hafi hann verið mjög æstur. Ákærði hafi síðan rifið í öxlina á henni og hafi hún þá sagt við hann að hann væri að beita hana ofbeldi. Ákærði hafi þá gripið í buff sem hún var með um hálsinn og snúið upp á það fyrir framan barkann á henni, með báðum höndum, og hafi buffið herst mjög mikið að hálsi hennar. Við það hafi hún ekki geta náð andanum. Hann hafi einnig ýtt þumalfingri sínum fast á barka hennar á meðan hann hélt föstu taki á buffinu. Á meðan á þessu stóð hafi maðurinn hrist hana fram og aftur mjög harkalega og hafi vinstri hönd hennar rekist stöðugt í hurðarfals á bifreiðinni. Hún hafi reynt aðvera afslöppuð til að forðast að hún yrði fyrir meiðslum. Maðurinn hafi öskrað á hana allan tímann á meðan á þessu stóð.

Kvaðst hún telja að það hefðu verið í það minnsta 15 sekúndur sem hún náði ekki andanum en það gæti hafa verið lengri tími. Hún kvaðst h afa verið mjög hrædd þegar maðurinn herti að hálsi hennar og hafa óttast um líf sitt þar sem maðurinn hefði verið alveg óður. Brotaþoli kvaðst hafa leitað til læknis daginn eftir vegna þeirra áverka sem hún hlaut. Hún hafi verið mjög hás eftir að ákærði þr engdi að hálsi hennar. Læknirinn hafi sagt henni að hún væri með bólgur á hálsinum framan og aftanverðum og einnig þrota yfir barka. Þá hafi hún verið marin á vinstri olnboga og með nokkur lítil sár á vinstri hendi eftir að hönd hennar slóst utan í hurðar falsið á bifreiðinni þegar ákærði var að hrista hana.

Ákærði kvaðst hafa verið búinn að leggja bifreið sinni við bensínstöðina þegar bifreið brotaþola, sem var mjög stór, var bakkað. Hann hafi setið í bifreið sinni og flautað en dúndrandi tónlist hafi borist frá hinni bifreiðinni. Sú bifreið hefði stöðvast en farið svo aftur af stað og hefði hann slegið í bifreiðina til að stoppa hana og farið að hurð bifreiðarinnar bílstjóramegin. Konan sem var ökumaður hafi þá sagt „hvaða helvítis fokk, ég nenni þessu ekki, ég er búin að vera vakandi í tvo sólarhringa …“.

Hún hafi farið út úr bifreiðinni og hann þá ýtt við henni en kvaðst ekki muna hvað hann hafi sagt við hana. Hún hafi verið með „attitude“ og það hafi fokið í hann og hann ýtt á hana. Þá hafi hann einnig h aldið, líklega fast, í jakka hennar, að því er hann haldi, þar sem hann stóð í dyragættinni. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa hert að hálsi hennar buffi sem brotaþoli var með um hálsinn og þá hafi hann ekki þrýst þumli að hálsi hennar gagngert til að meiða hana. Ákærði kvaðst hafa séð brotaþola morguninn eftir atvikið og þá hafi engir áverkar verið sjáanlegir á henni.

5

III

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærði kvaðst í umrætt sinn hafa farið, ásamt konu sinni og barnabarni, á bensínstöð til að taka bensín. Þegar hann kom þangað hefði stór bifreið verið þar að aka burt og hefði hann lagt við dæluna hinum megin við þá bifreið og hefði dælulokið verið vinstra megin við ákærða. Allt í einu hafi þessari bifreið verið ekið aftur á bak. Hann hafi þá verið búinn að taka lyklana úr kveikjulásum. Það hafi borist tónlist úr hinni bifreiðinni og hafi hann reynt að gera vart við sig með því að flauta og setja lykilinn aftur í kveikjulásinn. Það hafi honum tekist og hafi hann þá ekið aðeins aftur á bak. Þá hafi kona komið út úr hinni bifreiðinni og hafi hún sveiflað höndum og kallað eitthvað sem hann heyrði ekki. Hún hafi síðan farið inn í bifreiðina og ekið af stað og hafi bifreið hennar þá farið utan í bifreið hans. Hún hafi lent á plastbretti og hafi hann heyrt þegar það gaf eftir og hafi þetta verið frambretti bílstjóramegin. Ákærði kvaðst þá hafa farið út úr bifreiðinni og slegið í bifreið konunnar og sagt henni að hún hefði bakkað á bifreið hans. Hún hafi á sama tíma stigið út úr bifreiðinni og sagt að hún nennti ekki þessu „fokking“ kjaftæði hún væri búin að vera vakandi í tvo sólarhringa. Hann hafi þá ýtt henni frá sér til að verja sig. Hann hafi ekki vitað hverju hann gæti átt von á þar sem konan hefði verið í mikilli geðshræringu. Hann hafi ýtt henni inn í bifreiðina og haldið henni þar inni. Aðspurður hvort hann hefði rifið í jakka hennar eða eitthvað annað kvaðst hann ekki minnast þess og sagðist einungis hafa haldið henni frá sér. Þá kvaðst hann ekki skilja hvernig hann ætti að hafa veist að henni með ofbeldi þar sem hún hefði bakkað á hann og það væri rótin að þessu. Allir hennar tilburðir áður en hann ýtti við henni hefðu verið þannig að hann hefði talið að ekki væri allt í lagi hjá henni. Þegar hún hafi stigið út úr bifreiðinni hafi hún komið með höndina á móti honum og því hafi hann ekki vitað á hverju hann ætti von. Eins og sjáist á myndbandinu hafi hann þá stigið eitt skref til baka og ýtt henni frá sér, sagt henni að róa sig og að hún hefði bakkað á bifreið hans. Hann sagði ástæðu fyrir framburði sínum hjá lögreglu um að hann hefði haldið í hana vera þá að spurningarnar hefðu verið leiðandi. Ákærði kvaðst ekki minnast þess að hún hefði verið með buff og ekki að hafa snúið upp á buff, eins og lýst er í ákæru. Hann hafi haldið í jakka hennar um axlirnar og ýtt henni þannig frá sér. Þá neitar ákærði því að hafa hrist konuna og vísar í myndbandið hvað það varðar. Þegar hann hafi svo gengið frá bifreið konunnar hafi hún gengið með honum og þau eitthvað verið að rífast. Næsta dag hafi hann hitt 6 konuna aftur. Hún hafi sagt að hún ætti að kæra hann en þá hafi hann ekkert séð á henni. Sjálfur hafi hann ekki lagt fram kæru vegna þess tjóns sem varð á bifreið hans. Ákærði kvaðst halda að hún hefði ekki orðið vör við það þegar hún ók á bifreið hans en hún hefði komið og kíkt á ákomuna en ekki séð hana þar sem það hefði verið dimmt. Aðspurður kvaðst hann halda að konan hefði verið í ljósum jakka.

Ákærða var fyrir dómi sýnt myndband úr eftirlitsmyndavél bensínstöðvarinnar. Sagði ákærði að á þeim í mesta lagi 10 sekúndum þegar þau eru bæði að miklu leyti í skjóli bifreiðarinnar og lítið sést til þeirra á myndbandinu hefði hann ýtt henni frá sér og haldið henni frá sér þar sem hún sat í bílstjórasætinu. Hann hafnar því að hafa á þeim tíma átt við hálsmál hennar. Hann hafi verið að segja henni að hún hefði bakkað á hann og að hún ætti að róa sig. Hann kvaðst ekki hafa neinar skýringar á þeim áverkum sem lýst er í vottorði og ekki hafa þrengt að hálsmáli hennar. Hann hefði sleppt henni um leið og hann fór frá bifreiðinni.

Vitnið

A

, kvaðst hafa verið að koma úr löngu verkefni þegar atvik gerðust.

Hún hefði verið á stórri bifreið með mjög löngu skotti og verið að setja bensín á hana.

Þegar hún kom á bensínstöðina hefði enginn verið þar nema tveir strákar sem hefðu verið að vinna þar. Hún hafi lagt bifreiðinni við síðustu dæluna af nokkrum. Til að geta ekið burt aftur hafi hún þurft að aka bifreiðinni aftur á bak til að reka hann ekki í bensíndæluna. Hún hafi litið í spegil en ekki séð neinn. Hún hafi þurft að b akka tvisvar og eftir að hafa bakkað í annað sinn hafi hún ætlað að aka áfram en heyrt flaut og þá hafði bifreið verið ekið í veg fyrir hana þannig að hún gat ekki ekið burt. Sjálf hafi hún verið þreytt. Hún hafi farið út úr bifreið sinni og gefið bendingu um að ökumaðurinn ætti að bakka sem hann hafi gert eftir smáhik. Hún hafi horft á það og síðan sett þumalinn upp til að þakka fyrir. Síðan hafi hún ætlað að aka á brott þegar barið var í bílrúðuna hjá henni og þar hafi verið þessi stóri maður. Hún hafi opnað bílgluggann og hafi maðurinn þá byrjað að öskra á hana alveg brjálaður og spurt hana aftur og aftur hvað hún héldi að hún væri og hvort hún héldi að hún ætti þetta plan.

Henni hafi fundist þetta vera yfirþyrmandi og hafi öskrað á manninn að hún gæti ekki staðið í þessu núna. Hann hafi þá rifið upp hurðina og gripið í hana með báðum höndum og byrjað að hrista hana til og hafi hann tekið hana þessu svakalega kverkataki. Hún hafi verið með þykkan kraga um hálsinn með snúru í og stykki til að færa snúruna.

Hann hafi tekið í kragann og snúið upp á hann og þrýst þumlinum að barkanum á henni og um leið hrist hana fram og til baka og öskrað á hana að hann ætlaði að kenna henni lexíu. Hann hafi alltaf verið að reyna að herða betur að og 7 þrýsta þumlinum betur að barkanum á henni. Hún hafi verið löngu hætt að geta náð andanum. Það hafi komið eitthvert adrenalín yfir hana og hafi hún snarkólnað innra með sér. Vitnið kvaðst hafa vitað að hún væri í lífshættu og að ef hún mundi gera eitthvað við þennan mann mundi hann lúskra á henni og hefði hún því reynt að slaka algjörlega á. Hnykkirnir á hálsinn hafi verið miklir og hafi hún reynt að færa sig til að forðast þá. Hún hafi upplifað mikið ofbeldi og hafi maðurinn verið illur og yfirþyrmandi. Hann hafi sleppt henni á endanum en haldið áfram að segja að hann ætlaði að kenna henni lexíu. Hún hafi þá runnið einhvern veginn úr sætinu og farið á eftir honum og séð í hvaða bifreið hann fór. Hún hafi verið hrædd við ákærða en talið að hún yrði að ná númerinu á bifreið hans. Vitnið kvaðst síðan hafa farið inn á bensínstöðina og skrifað niður bílnúmerið og séð þá að það blæddi úr báðum höndum hennar. Kvaðst hún halda að ástæða þess væri sú að hendur hennar hefðu slegist í eitthvað í bifreiðinni, kannski hurðarfalsið. Þar hafi hún einnig rætt við starfsmenn sem sögðu henni að atvikið væri til á upptöku. Hún hafi einhvern veginn náð að aka á vinnustað sinn en þar hafi verið haft samband við lögreglu sem kom þangað og ræddi við hana.

Vitnið kvaðst hafa farið morguninn eftir til læknis.

Aðspurð um hnykkina á höfuðið kvaðst hún ekki vita hve „langt bil“ höfuðið hefði farið þegar það hristist en telja að það hefði verið lengra en 30 cm en geta giskað á að það hefði verið allt að 50 cm. Þá kvaðst hún ekki minnast þess að læknirinn hefði afhent henni samskiptaseðil og sagði hann heldur ekki hafa lesið upp fyrir hana það sem hann skrifaði niður eftir frásögn hennar. Hún hafi verið illa farin um morguninn og hás og í miklu sjokki.

Barkinn á henni hafi verið mjög bólginn. Vitnið sagði að hún hefði einnig verið marin eftir árásina og með mikla verki í barka. Þetta hafi fylgt henni síðan og einnig stress, t.d. þegar hún frétti af aðalmeðferð málsins. Þá hafi þetta haft mikil andleg og tilfinningaleg áhrif á hana. Hún hafi farið til sálfræðings, en hún hafi verið hjá honum áður, og telji að hún þurfi að fara aftur. Vegna árásarinnar hafi líðan hennar verið þannig að hún óttist um líf sitt, sé vör um sig og hafi hún fengið endurupplifanir. Hún hafi flutt, fengið sér öryggiskerfi og varðhund. Vitnið kvaðst hafa hitt ákærða þremur vikum eftir atvikið þegar hann var að vinna í húsi sem hún bjó í. Henni hafi brugðið mikið við að sjá hann þar. Hún kvaðst, þegar atvik gerðust, hafa verið í þunnum jakka með stuttum kraga og buffið sem hún hefði verið með hefði verið þykkt og úr flísefni.

Vitninu var fyrir dómi sýnd upptaka úr eftirlitsmyndavél bensínstöðvarinnar og spurð sérstaklega um þær sekúndur þegar lítið sést til þeirra vegna bifreiðarinnar. 8

Sagði vitnið að hún hefði fyrst skrúfað niður rúðuna og þá hefði ákærði öskrað á hana og síðan opnað hurðina. Eftir það hafi ákærði tekið hana kverkataki og öskrað á hana og hafi hún þá setið í bílstjórasætinu þar sem hún var á meðan þetta gerðist. Þá kvaðst hún sjá á upptökunni að hún hefði einnig verið í þykkri dúnúlpu sem hefði ekki verið rennd upp þegar atvik gerðust. Aðspurð um framlagðan reikning frá Pegasusi sagði vitnið að daglegur taxti fyrir vinnu hennar hefði á þessum tíma verið 40.000 krónur.

Hún hafi ætlað að fara að vinna við frágang á verkefni sem hún var að koma úr auk þess að hafa verið á leið í annað þegar atvik gerðust. Eftir þetta hafi hún ekki getað unnið í tvær til þrjár vikur og kvaðst hún telja að hún hefði eiginlega verið enn lengur en það óvinnufær.

Vitnið

B lögreglumaður kvaðst hafa hitt b-x-x þola eftir atvikið ásamt öðrum lögreglumanni, D . Hann hafi ekki rætt við hana sjálfur og hafi ekki séð áverka á brotaþola. Þau hafi síðan farið á bensínstöðina og sótt upptöku þangað.

Vitnið […] læknir staðfesti í skýrslu sinni fyrir dómi vottorð sitt og að hafa ritað samskiptaseðil er fylgdi vottorðinu. Hann sagði brotaþola hafi verið áberandi mikið niðri fyrir. Kvaðst hann ekki muna betur en að áverkar hefðu stemmt við sögu brotaþola. Miðað við áverka kvaðst vitnið telja að ekki hefði verið tekið á hálsi hennar með berum höndum þar sem þeir bentu ekki til þess að þumall eða fingur hefði verið á berum hálsinum heldur hefði hún verið með eitthvað um hálsinn þegar þrengt var að honum. Gæti staðist að það hefði verið snúið upp á eitthvað sem var um hálsinn og þrengt að en hann gæti ekki sagt nákvæmlega hve mikið hefði verið þrengt að eða hvort árásin hefði verið lífshótandi. Þá sagði vitnið að hann hefði ritað samskiptaseðil samhliða því að brotaþoli lýsti atvikum en hann hefði ekki lesið það sem hann skráði upp fyrir sjúklinginn.

Vitnið

D lögreglumaður kvaðst hafa, ásamt öðrum lögreglumanni, hitt brotaþola eftir árásina og tekið vitnisburð af henni. Síðan hefðu þau farið á Olís þar sem þau fengu að sjá upptökur af atvikinu og eftir það hefði hún gert frumskýrslu vegna málsins. Brotaþoli hafi verið í uppnámi og kvað hún sig minna að sést hefði á hálsinum á henni. Brotaþoli hafi verið skýr í framburði sínum. Vitninu er kynnt að fram hafi komið hjá brotaþola að hún hafi verið með buff og sagði vitnið að framburður inn sem ritaður var í frumskýrslu væri hafður eftir brotaþola en það gætu verið mistök í orðanotkun þegar hún talar þar um kraga en ekki buff. Hún kvaðst hafa punktað niður framburð brotaþola jafnóðum og hún ræddi við hana. Hún hafi reynt að hafa þetta eins nákvæmt og hægt var þegar hún skráði framburðinn í frumskýrsluna. 9

Þá kvaðst hún hafa talað við starfsmenn bensínstöðvarinnar en ekkert hefði komið út úr því.

IV

Ákærði neitar sök. Hann kannast við að hafa verið á vettvangi umrætt sinn og að hafa lent í ágreiningi við brotaþola. Í framburði sínum hjá lögreglu sagði ákærði að sá ágreiningur hefði leitt til þess að hann ýtti við brotaþola og tók í yfirhöfn hennar. Að öðru leyti kvaðst ákærði ekki kannast við þau atvik sem lýst er í ákæru. Framburður ákærða, þegar hann gaf skýrslu fyrir dómi, var í samræmi við framburð hans hjá lögreglu að öðru leyti en því að ákærði kvaðst ekki hafa tekið í fatnað hennar. Þetta misræmi skýrði ákærði með því að spurningar til hans hjá lögreglu hefðu verið leiðandi.

Brotaþoli hefur einnig verið stöðug í frásögn sinni af atvikum og samræmi er í frásögn hennar frá því að hún tjáði sig fyrst um atvik við lögreglu. Í frumskýrslu lögreglu er þó bókað eftir henni að ákærði hafi tekið í kraga hennar og sama lýsing er höfð eftir henni í læknisvottorði. Þá virðist hún í skýrslutöku sinni fyrir dómi nota orðið kragi í einhverjum tilvikum um buffið. Sagði hún jafnframt fyrir dómi að hún teldi að það hefði verið úr flísefni. Lögreglumaðurinn D sem ritaði frumskýrslu vegna málsins útilokaði ekki fyrir dómi að um ónákvæmni í orðalagi hefði verið að ræða af hennar hálfu, en taldi sig hafa bókað eins nákvæmlega niður eftir brotaþola og hún gat. Ákærði gat ekki borið um fatnað brotaþola að þessu leyti og af upptöku verður ekki ráðið hvort brotaþoli hafi verið með buff um hálsinn. Í ljósi framangreinds verður að telja ósannað hvernig fatnaður brotaþola var þegar árásin átti sér stað. Verður því við það miðað að fatnaðurinn hafi að einhverju leyti hulið háls hennar. Þar sem misræmið varðar fatnað sem hvor um sig er þess eðlis að hægt er að rífa í hann og snúa upp á hann eins og lýst er í ákæru er það mat dómsins að hér sé um að ræða aukaatriði brots, sbr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og er vörn ákærða ekki áfátt vegna þess.

[…] læknir staðfesti vottorð sitt fyrir dómi og ítrekaði það sem fram kemur í vottorðinu, að þeir áverkar sem brotaþoli reyndist vera með geti samræmst þeim atvikum sem hún lýsti. Þá kom fram hjá honum að hafi ákærði þrýst þumalfingri að hálsi hennar hafi hann verið með fatnað á milli en ekki þrýst á beran háls miðað við áverkana. Þá bar framangreindur lögreglumaður, sem ræddi við brotaþola sama dag skömmu eftir atvikið, að sig minnti að brotaþoli hefði þá verið með mar á hálsi. 10

Verður að telja að bæði framburður ákærða og brotaþola sé trúverðugur og að miklu leyti í samræmi við það sem sjá má á myndbandinu. Af því má ráða að ákærði hafi, eins og hann hefur sjálfur lýst, ýtt brotaþola inn í bifreiðina. Næstu 610 sekúndur á myndbandinu sýna að ákærði og brotaþoli eru þá í skjóli frá myndavélinni vegna bifreiðarinnar. Brotaþoli virðist þá vera inni í bifreiðinni í bílstjórasæti en ákærði stendur utan við bifreiðina við hlið brotaþola og teygir sig inn í bifreiðina. Ekki sést nákvæmlega hvað gerist inni í bifreiðinni að öðru leyti á þessum tíma. Þó má af handahreyfingum ákærða sjá að hann er að hreyfa eitthvað til sem miðað við staðsetningu hlítur að vera brotaþoli og getur það samrýmst því að hann hafi þá verið að hrista hana.

Brotaþoli lýsti því hvernig hún taldi sig hafa, við árás ákærða, fengið þá áverka sem hún reyndist vera með og lýst er í ákæru. Ekki fæst séð að sú háttsemi ákærða að ýta brotaþola inn í bifreiðina, eins og ákærði ber um að hann hafi gert, hafi getað valdið öllum þessum áverkum. Þá má ráða af framburði framangreinds lögreglumanns og vottorði og framburði læknisins að brotaþoli hafi verið komin með áverkana í kjölfar þessara atvika. Fram kemur í vottorði og framburði læknisins að áverkar brotaþola geti samrýmst því að ráðist hafi verið á hana eins og hún lýsti. Þá má það einnig að einhverju leyti ráða af myndbandinu, eins og rakið er hér að framan, og þá einnig að ákærði hafi hrist brotaþola. Með vísan til þess og framburðar brotaþola um að hún telji að hún hafi fengið áverka á hönd þegar handleggur hennar fór utan í hurðarfals bifreiðarinnar og framburður ákærða um að hann hafi ýtt henni inn í bifreiðina, sem er í samræmi við það sem sjá má á myndbandinu, telur dómurinn sannað að brotaþoli hafi við árás ákærða hlotið áverka á vinstri hönd eins og lýst er í ákæru. Þá telur dómurinn, með hliðsjón af framangreindu og þá sérstaklega framburði brotaþola og vottorði læknisins, sannað að ákærði hafi rifið í brotaþola og snúið upp á fatnað hennar við háls. Í ljósi neitunar ákærða og framburðar læknisins um að ekki hafi sést á hálsi brotaþola ummerki um að ýtt hefði verið sérstaklega með þumalfingri á háls brotaþola verður að telja ósannað að hann hafi gert það umfram það sem leiða kann af taki þegar snúið er upp á fatnað eða buff. Með vísan til alls framangreinds telur dómurinn nægilega sannað, þannig að hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um það brot sem lýst er í ákæru, með þeim afleiðingum sem þar greinir, með framangreindri undantekningu, og er brotið þar rétt heimfært til refsiák væða.

11

Ákærði er fæddur árið […]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hann ekki verið dæmdur til refsingar. Auk framangreinds verður við ákvörðun refsingar ákærða litið til þess að brotaþoli hlaut töluverða áverka vegna árásar ákærða. Þá verður ekki talið að undanfarandi atvik þegar brotaþoli ók bifreið sinni á bifreið ákærða geti orðið honum til málsbóta. Er það mat dómsins árásin hafi verið tilefnislaus og fólskuleg, sbr. 1. og 7. tl. 1. mgr. 70. gr. laga nr. 19/1940. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Brotaþoli gerir kröfu um greiðslu skaða og miskabóta. Háttsemi ákærða felur í sér ólögmæta meingerð gagnvart brotaþola og var hún til þess fallin að valda henni sálfræðilegum erfiðleikum auk annars tjóns. Er ákærði bótaskyldur vegna háttsemi sinnar á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993. Í ljósi atvika, með vísan til áverkavottorðs og framburðar brotaþola, verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 3.100 krónur vegna komugjalds á Læknavakt og 7.400 krónur vegna vottorðs frá tannlækni. Ákærði mótmælir sérstaklega kröfu brotaþola um greiðslu þjáningabóta og tekjutaps brotaþola vegna tímabilsins 13. apríl til 4. maí 2017, að fjárhæð samtals 627.300 krónur. Telur ákærði að krafan sé með öllu órökstudd. Er fallist á það með ákærða að fullnægjandi gögn hafi ekki verið lögð fram hvað þessa þætti bótakröfunnar varðar og er þeim því vísað frá dómi. Þá krefst brotaþoli 750.000 króna í miskabætur. Með vísan til atvika og vottorðs […] sálfræðings þykir brotaþoli eiga rétt á miskabótum úr hendi ákærða sem þykja hæfilega ákveðnar 150.000 krónur. Dæmdar bætur bera almenna vexti eins og í dómsorði greinir. Þá eru dráttarvextir á lagðir mánuði eftir birtingu bótakröfunnar, sem var við þingfestingu málsins. Auk þess greiði ákærði málskostnað vegna meðferðar kröfunnar eins og nánar greinir í dómsorði og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Í ljósi framangreindrar niðurstöðu og m eð vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr.

88/2008 um meðferð sakamála skal ákærði greiða allan sakarkostnað málsins.

Samkvæmt því greiði ákærði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kvk-ef Ý-kvk-ef J-x-x lögmanns, 1.000.000 króna. Við ákvörðun málsvarnarlauna er litið til eðlis og umfangs málsins og vinnu lögmannsins á rannsóknarstigi, höfð hliðsjón af tímaskýrslu hans og tekið tillit til virðisaukaskatts.

Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins. 12

Af hálfu ákæruvaldsins flutti mál þetta G-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, G-kk-nf G-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 160.500 krónur í skaða og miskabætur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 12. apríl 2017 til 28. apríl 2019, en dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá greiði ákærði brotaþola 200.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kvk-ef Ý-kvk-ef J-x-x lögmanns, 1.000.000 króna.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf 12

Af hálfu ákæruvaldsins flutti mál þetta G-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari.

Ákærði, G-kk-nf G-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 160.500 krónur í skaða og miskabætur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 12. apríl 2017 til 28. apríl 2019, en dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá greiði ákærði brotaþola 200.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kvk-ef Ý-kvk-ef J-x-x lögmanns, 1.000.000 króna.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf