E-1116/2008

Mál þetta, sem dómtekið var hinn 8. september sl., að loknum munnlegum málflutningi, var höfðað fyrir dómþinginu af Ræstingaþjónustunni sf., á hendur Búri ehf. með stefnu birtri hinn 29. janúar 2008.

Dómkröfur stefnanda eru þær, að stefndu verði dæmdir til að greiða stefnanda 108.652 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga, nr. 38/2001, frá 20. febrúar 2007 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega, að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda, en til vara að dómkröfur stefnda verði lækkaðar verulega. Auk þess krefst stefndi málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnanda.

Gætt var ákvæða 115. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, áður en dómur var kveðinn upp.

II

Stefnandi rekur ræstingafyrirtæki og annast þrif í heimahúsum og fyrirtækjum og útvegar hvers kyns vörur því tengdu.

Starfsemi stefnda hefur frá árinu 2002 falist í innkaupum og dreifingu á ávöxtum og grænmeti, en fyrirtækið dreifir vörum sínum til yfir 200 viðskiptavina í dagvöruverslun og á stofnana- og veitingahúsamarkaði.

Aðilar málsins gerðu með sér verksamning um ræstingar hinn 7. september 2006. Samkvæmt samningnum skyldi stefnandi sinna ræstingum í húsnæði stefnda að Bæjarflöt 2, Reykjavík, fimm daga vikunnar með nánar tilgreindum hætti gegn tilteknu mánaðargjaldi. Í samningnum og verklýsingu meðfylgjandi honum er síðan nánar mælt fyrir um tíðni þrifa, þ.e. hversu oft í viku gólfin skuli blautþvegin í hverju rými fyrir sig, hversu oft skuli þurrkað af o.s.frv. Þannig er með nokkuð nákvæmum hætti skilgreint í hverju skyldur stefnanda skuli felast samkvæmt samningnum.

Stefndi kveður, að fljótlega hafi komið í ljós að verkið hafi ekki verið unnið samkvæmt framangreindu og hafi stefnandi ekki staðið við skyldur sínar samkvæmt samningnum meira og minna allan samningstímann. Strax hinn 25. október 2006 hafi framkvæmdastjóri stefnda gert athugasemdir við efndir stefnanda á samningnum með tölvupósti þann dag, þar sem hann kvartaði yfir ófullnægjandi þrifum og aftur 30. sama mánaðar. Næstu mánuði hafi þrif oft og iðulega verið ófullnægjandi en stefndi hafi engu að síður greitt reikninga stefnanda.

Stefndi kveður, að í febrúarmánuði 2007 hafi hins vegar steininn tekið úr, þar sem ekkert hafi virst þrifið hjá stefnda þann mánuðinn. Stefndi hafi enn sent stefnanda kvörtun með tölupósti föstudaginn 16. febrúar 2007, þar sem hann hafi talið að nú hefði keyrt um þverbak og kvaðst engan veginn geta sætt sig við það þjónustustig sem stefnandi byði upp á. Fulltrúi stefnanda hafi komið á starfsstöð stefnda í kjölfar kvörtunarinnar, þar sem farið hafi verið yfir málin. Stefndi kveðst hafa bundið vonir við að úr yrði bætt. Svo hafi hins vegar alls ekki orðið heldur hafi virst sem engin þrif hefðu verið framkvæmd þá fyrir helgina. Með tölvupósti stefnda til stefnanda mánudaginn 19. febrúar hafi stefndi tjáð stefnanda að þrif fyrir helgina hefðu verið algjörlega ófullnægjandi. Klósett hafi ekki verið þrifin, gólf ekki þvegin, ekki ryksugað o.s.frv. Í kjölfarið hafi stefndi sagt samningnum upp hinn 21. febrúar 2007.

Stefnandi sendi stefnda reikning fyrir þrif í febrúarmánuði 2007. Stefndi telur af og frá að honum beri að greiða umræddan reikning og hefur ekki orðið við því að greiða kröfu stefnanda. Stefndi kveðst hafa mótmælt kröfunni með bréfi til AM Kredit ehf., dagsettu 24. maí 2007, þar sem sú þjónusta sem reikningur væri byggður á hafi ekki verið veitt. Með bréfi AM Kredit ehf., dagsettu 18. september 2007 hafi hin umþrætta krafa verið felld niður, þar sem ekki hefðu borist frekari gögn frá stefnanda vegna kröfunnar, s.s. vinnuskýrslur starfsmanna og annað varðandi umfang verksins.

III

Stefnandi kveður umstefnda kröfu vera tilkomin vegna kaupa stefnda á vöru og þjónustu stefnanda samkvæmt reikningi nr. 7567, dagsettum 20. febrúar 2007 með gjalddaga sama dag, að fjárhæð 108.652 krónur.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í VI. og VII. kafla laga nr. 50/2000

Kröfu um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, byggir stefnandi á III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 með síðari breytingum.

Kröfu um málskostnað byggir stefnandi á 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991, um meðferð einkamála.

IV

Stefndi byggir á því að stefnandi hafi frá upphafi sinnt illa þeirri þjónustu sem verksamningur aðila kveði á um og alls ekki innt af hendi skyldur sínar samkvæmt samningnum í febrúarmánuði 2007, á þeim tíma sem reikningur málsins taki til. Með því hafi orðið veruleg vanefnd af hálfu stefnanda, sem heimilað hafi stefnda að rifta samningnum ásamt því að halda eftir mánaðargjaldi febrúarmánaðar. Stefnandi hafi ekki innti af hendi þá þjónustu sem samningur aðila lúti að og því greiði stefndi ekki gagngjald fyrir veitta þjónustu, samkvæmt samningnum. Byggir stefndi að þessu leyti á almennum reglum kröfuréttar og samningaréttar um efndir samninga sem og á sjónarmiðum að baki 30. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup.

Af hálfu stefnda er sérstaklega vísað til þess, að ekki liggja fyrir í málinu nein gögn til stuðnings því, að stefnandi hafi innt af hendi þá vinnu, sem hann krefji greiðslu fyrir, auk þess sem hann hafi aldrei mótmælt aðfinnslum stefnda eða fullyrðingum hans um niðurfall þjónustu.

Með bréfi AM Kredit til stefnanda 18. september 2007 hafi stefnanda verið tilkynnt að ekki yrðu gerðar frekari innheimtutilraunir þar sem gögn hafi skort málinu til stuðnings. Á engan hátt hafi verið bætt úr þessu við þingfestingu málsins. Stefndi hafi lagt fram tölvupósta þar sem fram komi að kvartað hafi verið yfir þjónustu stefnanda frá upphafi, auk þess sem honum hafi verið tjáð 16. og 19. febrúar að þrif í febrúar hefðu verið með öllu ófullnægjandi. Stefnandi hafi viðurkennt vandamálið og ítrekað sent fulltrúa sinn á staðinn, en án árangurs. Stefnandi hafi aldrei mótmælt kvörtun stefnda um ófullnægjandi þrif. Sönnunarbyrðin hvílir því á stefnanda að sanna að umrædd þjónusta sem nú sé krafist greiðslu fyrir, hafi raunverulega verið innt af hendi.

Kröfu um máskostnað byggir stefndi á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

V

Ágreiningur máls þessa lýtur að því hvort stefnda beri að greiða stefnanda fyrir þrif í febrúarmánuði 2007.

Fyrir liggur að aðilar gerðu með sér verksamning, þar sem stefndi tók að sér þrif fyrir stefnda. Stefndi heldur því fram að stefnandi hafi aldrei staðið við samninginn, þar sem þrif hafi verið með öllu ófullnægjandi. Í málinu liggja frammi tölvupóstar, þar sem stefndi kvartar yfir ófullnægjandi þrifum. Fyrst í október 2006, tvisvar sinnum og síðan 16. febrúar 2007 og 19. febrúar 2007. Stefndi virðist því byggja á því, að verk stefnanda í febrúar hafi ekki uppfyllt samning aðila og með því hafi honum verið heimil riftun hans. Hins vegar liggur ekki annað fyrir en að stefndi hafi greitt reikninga stefnanda vegna þrifanna, án athugasemda fram til þess að hann rifti samningi aðila 20. febrúar 2007, með tölvupósti. Stefnandi kveður að honum hafi borist riftunin 21. febrúar 2007 og hafi hann samþykkt hana, en krafið stefnda um greiðslu fram til þess tíma. Í skýrslu ræstingarstjóra stefnda hér fyrir dómi kemur fram að hún hafi í tilefni af kvörtun stefnanda í febrúar farið á staðinn til að kanna þrifin og staðreynt að ekki hafi verið þrifið nógu vel, en starfsmenn stefnanda hafi ætlað að bæta þar úr. Hins vegar liggur ekki fyrir að bætt hafi verið úr því sem aflaga fór. Stefnandi féllst á riftunina en hefur krafið stefnda um greiðslu vegna þrifa fram til þess að rift var. Í skýrslu fyrirsvarsmanns stefnanda kom fram að fyrirsvarsmaður stefnda hafi nokkrum sinnum haft samband vegna óánægju stefnda með þrifin. Hins vegar hefur stefndi ekki sýnt fram á að þrif stefnanda fram til 16. febrúar, er hann kvartaði við stefnanda, hafi verið ófullnægjandi eða að hann hafi orðið fyrir tjóni vegna vinnu stefnanda. Ber stefnandi því greiðsla fyrir þá vinnu sína. Verður því stefndi dæmdur til að greiða reikning vegna vinnu stefnanda, í samræmi við þann reikning sem stefnandi gaf út vegna unnins verks, í samræmi við verksamning aðila. Samkvæmt því verður dómkrafa stefnanda tekin til greina eins og hún er fram sett.

Þrátt fyrir þessa niðurstöðu þykir rétt, með hliðsjón af atvikum öllum, að hvor aðila beri sinn kostnað af málinu

H-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Stefndi, Búr ehf., greiði stefnanda Ræstingaþjónustunni sf., 108.652 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga, nr. 38/2001, frá 20. febrúar 2007 til greiðsludags.

Málskostnaður fellur niður.

Dómsorðið er lesið í heyranda hljóði að viðstöddum lögmönnum aðila.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf