A-178/2007

Málið barst dóminum 17. apríl sl. og var þingfest 18. maí sl. Það var flutt og tekið til úrskurðar 14. júní sl.

Sóknaraðili er M-kk-nf O-kk-nf, Skeljatanga 16, Mosfellsbæ.

Varnaraðili er Rammar, hurða- og gluggasmiðja ehf., Flugumýri 14, Mosfellsbæ.

Sóknaraðili krefst þess að varnaraðili verði, ásamt öllu sem honum tilheyrir, borinn út úr fasteigninni Flugumýri 14, Mosfellsbæ. Þá er krafist málskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess aðallega að kröfu sóknaraðila verði vísað frá dómi en til vara að henni verði hafnað og sér úrskurðaður málskostnaður.

II

Sóknaraðili kveður málavexti vera þá að 1. september 2005 hafi sóknaraðili og Pappi ehf. gert með sér tímabundinn samning um leigu félagsins á framangreindu atvinnuhúsnæði til 1. nóvember 2007. Fljótlega hafi þó varnaraðili tekið yfir leigusamninginn með munnlegum samningi. Í leigusamningnum komi skýrlega fram að um sé að ræða atvinnuhúsnæði, enda sé það tilgreint sem iðnaðarhúsnæði í opinberum skrám. Þá séu ákvæði í samningnum um að ákvæði húsaleigulaga nr. 36/1994 skuli gilda um þau atriði sem ekki séu tilgreind í samningnum. Sóknaraðili kveðst hafa komist að því í lok febrúar síðastliðins að varnaraðili hafi nýtt húsnæðið sem íbúðarhúsnæði fyrir erlenda starfsmenn sína. Þar eð þetta hafi verið í andstöðu við samninginn hafi varnaraðila verið send áminning um að hætta að nýta húsnæðið á þennan hátt og þegar hún bar ekki árangur hafi leigusamningnum verið rift 21. mars síðastliðinn. Þrátt fyrir riftunina hafi varnaraðili ekki farið úr húsnæðinu.

Varnaraðili kveðst upphaflega hafa samið um leigu húsnæðisins við sóknaraðila, en þá hafi Mottó ehf. verið skráður eigandi þess. Sóknaraðili hafi síðar eignast húsið, en frá 3. janúar 2006 sé Mottó-Magn ehf. skráður eigandi þess. Í byrjun þessa árs kvaðst varnaraðili hafa heyrt að sóknaraðili vildi losna við sig úr húsnæðinu þar eð hann teldi sig geta leigt það við hærra verði. Sóknaraðili hafi áminnt sig, 2. mars, um að nýta húsnæðið í samræmi við leigusamninginn, en hann hafi talið varnaraðila nýta það sem íbúðarhúsnæði. Þetta segir varnaraðili vera rangt þótt komið hafi fyrir að starfsmenn hans hafi dvalið í starfsmannaaðstöðu í skemmri tíma. Sóknaraðili hafi síðan rift samningnum, en varnaraðili haft þá riftun að engu þar eð hann taldi sig ekki hafa brotið gegn ákvæðum leigusamningsins.

III

Sóknaraðili byggir á því að húsnæðið sé atvinnuhúsnæði og hafi verið leigt varnaraðila sem slíkt. Í samningnum komi fram að varnaraðila sé skylt að haga afnotum þess í samræmi við umsamin afnot. Það hafi hann ekki gert með því að nota það sem íbúðarhúsnæði, sbr. ákvæði samningsins og 27. gr. húsaleigulaga. Leigusamningnum hafi því verið rift, sbr. 3. tl. 1. mgr. 61. gr. húsaleigulaga, enda hafi varnaraðili ekki látið af háttsemi sinni.

Varnaraðili byggir frávísunarkröfu sína aðallega á því að sóknaraðili sé ekki eigandi húsnæðisins og geti því ekki krafist útburðar. Krafan um að útburði verði hafnað byggir á því að varnaraðili hafi í engu brotið gegn ákvæðum leigusamningsins og því hafi riftun hans verið ólögmæt.

IV

Hér að framan var þess getið að sóknaraðili er ekki eigandi húsnæðisins sem hann krefst að varnaraðila verði gert að rýma. Við flutning málsins var staðfest af lögmanni sóknaraðila að hann væri ekki eigandinn heldur Mottó-Magn ehf., en það sé í eigu sóknaraðila.

Samkvæmt 1. mgr. 78. gr. aðfararlaga nr. 90/1989 getur maður, sem með ólögmætum hætti er aftrað að neyta réttinda sem hann tjáir sig eiga og telur svo ljós að sönnur verði færðar fyrir þeim með gögnum, sem aflað er samkvæmt 83. gr. sömu laga, beint því til héraðsdómara að skyldu annars manns til að víkja af fasteign, sbr. 72. gr. sömu laga, verði fullnægt með aðfarargerð þótt aðfararheimild liggi ekki fyrir samkvæmt 1. gr. sömu laga. Ekki hefur verið sýnt fram á að sóknaraðili eigi nú þau réttindi yfir umræddu húsnæði að hann geti krafist þess að varnaraðila verði gert að víkja úr því og breytir engu þar um þótt sóknaraðili hafi, á sínum tíma, gert leigusamninginn við varnaraðila. Með vísun til þessa og 3. mgr. 83. gr. aðfararlaga er kröfu sóknaraðila því hafnað og skal hann greiða varnaraðila 150.000 krónur í málskostnað.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp úrskurðinn.

Úrskurðarorð

Kröfu sóknaraðila, M-kk-ef O-kk-ef, er hafnað og skal hann greiða varnaraðila, Römmum, hurða- og gluggasmiðju ehf., 150.000 krónur í málskostnað.

A-kk-nf Í-kk-nf

------------------------------------

Rétt endurrit staðfestir,

Héraðsdómi Reykjavíkur, 22. júní 2007

Gjald

Greitt: