S-403/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 12. janúar s.l., er höfðað af lögreglustjóranum á Akureyri hinn 22. desember s.l. með ákæru á hendur X-x-þgf;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa fimmtudagskvöldið 2. júlí 2009, slegið [A], eitt hnefahögg í andlitið, þar sem þeir voru staddir fyrir utan veitingastaðinn Pizza 67 við Aðalgötu á Siglufirði, með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð fyrir neðan vinstra auga og tvo minni skurði fyrir ofan sama auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur hér fyrir dómi skýlaust játað það atferli sem hann er saksóttur fyrir í ákæruskjali.

Að ofangreindu virtu og þar sem játning ákærða er í samræmi við framburð hans fyrir lögreglu og önnur skjöl málsins þykir sök hans nægilega sönnuð og réttilega færð til refsiákvæða í ákæruskjali.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði áður gerst sekur um refsiverða háttsemi samkvæmt dómum Héraðsdóms Norðurlands vestra. Hann var þannig í nóvember 2007 dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir þjófnaðarbrot, en refsingin var skilorðsbundin til tveggja ára. Þá var hann í janúarmánuði 2008 dæmdur til að greiða 100.000 króna sekt til ríkissjóðs fyrir minni háttar líkamsárás. Loks var hann í júní 2008 sakfelldur fyrir ölvunarakstursbrot og var þá dæmdur til að greiða sekt, en jafnframt sviptur ökuleyfi í þrjú og hálft ár.

Með broti sínu nú hefur ákærði rofið skilorð dómsins frá árinu 2007. Ber að taka þann dóm upp, sbr. ákvæði 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 2. gr. laga nr. 20, 1981 og 7. gr. laga nr. 22, 1995, og ákveða refsingu hans í einu lagi ásamt þeirrar háttsemi sem hann hefur í þessu máli verið sakfelldur fyrir, sbr. reglur 77. gr. laganna. Þykir refsing ákærða með vísan til þessa svo og sakaferli, þar á meðal þess að hann hefur áður gerst sekur um líkamsárás, hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Með hliðsjópn af skýlausri játningu ákærða við alla meðferð málsins, en einnig því að hann hefur lýst yfir iðran og tekið sér tak, þ.á.m. með því að fara í áfengismeðferð í ágústmánuði síðast liðnum þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Þá þykir rétt svo sem atvikum málsins er háttað að binda frestun fullnustunnar einnig því skilyrði að ákærði sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19, 1940. Skal Fangelsismálastofnun ríkisins tilnefna þann aðila sem hafa skal á hendi umsjónina.

Skaðabóta var ekki krafist í máli þessu og samkvæmt yfirlýsingu fulltrúa ákæruvalds leiddi engan kostnað af rekstri málsins.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti þriggja mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Þá er frestun á fullnustu refsivistar jafnframt bundin því skilyrði að ákærði sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr 19, 1940. Skal fangelsismálastofnun ríkisins hafa umsjónina með höndum.