E-2815/2016

Mál þetta, sem var dómtekið 15. janúar sl., var höfðað 25. júlí 2016 af þrotabúi Kansas ehf., [...], gegn GT8 ehf., [...].

Stefnandi krefst þess að rift verði með dómi greiðslu Janúar ehf., síðar Kansas ehf., til stefnda sem nam 8.000.000 króna og fór fram 31. júlí 2014 með „greiðslu í peningum sem fært va rí bók haldi Janúar ehf. til greiðslu sömu fjárhæðar upp í skuld samkvæmt viðskiptareikningi stefnda hjá Janúar ehf.“. Þess er jafnframt krafist að stefnda verði gert að greiða stefnanda 8.000.000 króna með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/200 1 um vexti og verðtryggingu frá 31. júlí 2014 til greiðsludags. Stefnandi krefst einnig málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi hans.

Með úrskurði héraðsdóms 1 3. september 2018 var kröfu stefnda um frávísun málsins hafnað.

I

Helstu málsatvik

Bú Kansas ehf., sem fram til 8. apríl 2015 bar heitið Janúar ehf., var tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 21. október 2015. Frestdagur við skiptin var 9. mars 2015.

Félagið var stofnað árið 2002 og voru upphaflegir hluthafar Þ-kk-nf J-kk-nf, sem átti 15% hlut, og Hugsmiðjan ehf., sem átti 85% hlut. Þ-kk-nf J-kk-nf var stjórnarformaður og prókúruhafi Kansas ehf. frá árinu 2011 og þar til félagið var tekið til gjaldþrotaskipta. Hlutur Hugsmiðjunnar ehf. var seldur Momac ehf. árið 2011 og undirritaði Þ-kk-nf J-kk-nf samninginn fyrir hönd Momac ehf., en nafni þess félags var síðar breytt í Motown ehf. Eigandi Momac ehf. var S-kvk-nf G-kvk-nf, sem er eiginkona Þ-kk-ef. Síðar sama ár seldi Momac ehf. hlutinn til félagsins Fítons ehf. og undirritaði Þ-kk-nf J-kk-nf samninginn fyrir hönd Momac ehf. A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf undirritaði samninginn fyrir Fíton ehf., en hún var prókúruhafi og í stjórn þess félags á þeimtíma.

Síðasti ársreikningur sem skilað var vegna Kansas ehf. varðar árið 2012 og var honum skilað 8. september 2013. Árið 2012 nam tap á rekstri félagsins 4.593.858 krónum og var eigið fé í árslok neikvætt um 4.235.638 krónur. Hluthafar félagsins í árslok 2012 voru samkvæmt ársreikningnum Skapalón vefstofa ehf., Auglýsingamiðlun ehf. og Fíton ehf., en hlutafjáreign hvers þeirra nam 33,3% hlutafjár. Það urðu talsverðar breytingar á hluthöfum Kansas ehf. á árinu 2013. Samkvæmt kaupsamningi frá 16. september 2013 seldu Fíton ehf., Auglýsingamiðlun ehf. og Skapalón vefstofa ehf. alla hluti í Kansas ehf. og voru kaupendur meðal annarra Momac ehf., A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf og F-kk-nf J. M-kk-nf. Á hluthafafundi í Kansas ehf. sama dag urðu breytingar á stjórn félagsins. en Þ-kk-nf J-kk-nf var áfram stjórnarformaður, en A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf tók sæti í stjórn og F-kk-nf J. M-x-x sæti í varastjórn. Samkvæmt gögnum málsins voru bæði A-kvk-nf S-kvk-nf og F-kk-nf stjórnarmenn í stefnda á árinu 2014, en þar virðist ekki hafa verið skráður framkvæmdastjóri.

Í nóvember 2013 keypti Kansas ehf. allt hlutafé í Fíton ehf. af félaginu Erlukotiehf., sem og allt hlutfé í félaginu Miðstræti ehf. og 94% hlutafjár í stefnda sem bar á þeim tíma heitið Auglýsingamiðlun ehf. Eigendur Erlukots ehf. voru meðal annarra Momacehf., sem átti 50% eignarhlut í félaginu, og A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf, sem átti 12,5%, en hún var einnig eigandi 7,25% hlutafjár í Kansas ehf. og sat í stjórn félagsins. Kansas ehf. keypti einnig allt hlutafé í Skapalóni vefstofu ehf. af CMYK ehf. Markmiðið með þessum kaupum mun hafa verið að sameina starfsemi nokkurra stórra auglýsingastofa og ná fram aukinni framlegð með samrekstri þeirra. Á hluthafafundi í desember 2013 var nafni Kansas ehf. breytt í Janúar ehf. Samkvæmt samþykktum félagsins frá 16. september og 30. desember 2013 var tilgangur þess meðal annars markaðsráðgjöf, hönnunarþjónusta, alhliða auglýsingagerð, vefsíðu- og hugbúnaðargerð og sérhæfð ráðgjafarþjónusta á þessum sviðum.

Mikið tap mun hafa orðið á rekstri Janúar ehf. fyrri hluta ársins 2014 og var samrekstrinum slitið um mitt árið. Fram kom í skýrslutöku þáverandi framkvæmdastjóra félagsins hjá skiptastjóra 17. nóvember 2015 að tap á rekstri félagsins á fyrri hluta ársins 2014 hefði verið um 10.000.000 króna á mánuði og skuldir þess mun meiri en eignir. Samkomulag á milli hluthafa um slitin frá 4. júlí 2014 er meðal gagna málsins. Þar kemur meðal annars fram að slit félagsins skuli miðast við 30. júní 2014. Tekið er fram að Janúar ehf. hafi keypt rekstur Fítons ehf., Miðstrætis ehf., Skapalóns ehf. og CYAN ehf., sem voru kölluð „fyrri félög“ í samkomulaginu, og skyldu þau félög hefja rekstur aftur 1. júlí 2014. Hvað varðaði uppgjör félagsins var meðal annars tekið fram að stjórn Janúar ehf. skyldi afhenda hlutafélagaskrá skriflega yfirlýsingu um slit félagsins í samræmi við 83. gr. a í l ögumn r. 138/1994 um einkahlutafélög. Hinn 30.júní 2014 var móttekin í hlutafélagaskrá yfirlýsing frá P-kk-þgf P-kk-þgf um afsögn hans sem framkvæmdastjóra og afturköllun á prókúru. Frá þeim tíma var eng innskráður framkvæmdastjóri í félaginu fyrr en 8. apríl 2015, þegar S-kk-nf F-kk-nf lögmaður varð stjórnarformaður, framkvæmdastjóri og prókúruhafi félagsins.

Hinn 31. júlí 2014 greiddi Janúar ehf. stefnda 8.000.000 króna. Greiðslunnar er getið á yfirliti félagsins yfir hreyfingar stefnda sem skuldunauts og leiddi hún til lækkunar á skuld stefnanda við stefnda. Greiðslan fór fram með millifærslu á peningum af bankareikningi Janúar ehf. yfir á bankareikning stefnda.

Með bréfi skiptastjóra stefnanda til stefnda 11. júlí 2016 var lýst yfir riftun á greiðslu 8.000.000 króna upp í skuld stefnanda við stefnda sem var sögð hafa numið 14.944.165 krónum samkvæmt viðskiptareikningi.

II

Helstu málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir á því að Janúar ehf. hafi ekki verið gjaldfært þegar hin umdeilda greiðsla var innt af hendi og að forsvars mönnum félagsins hafi ver ið það ljóst eða þá hafi að minnsta kosti mátt gruna það. V egna þessa hafi heimildum til greiðslna og annarra ráðstafana verið sett veruleg takmörk, enda hafi komið á daginn að félagið stæði í verulegri skuld vegna forgangskrafna við gjaldþrotaskiptin. Kröfuhöfum hafi verið mismunað með því að greiða nákomnum í skilningi 3. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o. fl. verulegar fjárhæðir. Meðal þeirra sé sú greiðsla til stefnda sem krafist sé riftunar á. Hafi engar eignir fundist í búinu og sé tap kröfuhafa verulegt.

Byggt er á því að stefndi sé nákominn Kansas ehf. í skilningi 3. gr. laga nr. 21/1991, sbr. lög nr. 95/2010. Þar megi nefna að Erlukot ehf. hafi átt allt hlutafé í stefnda á árinu 2013 og að minnsta kosti fram til 26. júní 2014. Þá hafi F-kk-nf J. M-x-x verið stjórnarformaður beggja félaga og A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf verið meðstjórnandi í báðum félögum, en hún hafi jafnframt haft prókúruumboð fyrir stefnda. F-kk-nf og A-kvk-nf hafi þar að auki átt 12,5% hlutí stefnda á greindu tímabili og Motown ehf. 50% hlutafjár. Hvað varðar eignarleg tengsl á milli stefnanda og stefnda vísast meðal annars til þess að samkvæmt hluthafasamningi vegna Kansas ehf. frá 22. nóvember 2013 hafi hlutafé skipst með eftirfarandi hætti: A-kk-nf Ó-kk-nf 11%; B-kk-nf J-kk-nf 7,25%; F-kk-nf J. M-x-x 7,25%; Momac ehf. 26%; J-x-x G. P-x-x 11%; S-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf 15%; A-kvk-nf S-kvk-nf G-kvk-nf 7,25%; A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf 7,25%; Kansas ehf. 8%.

Stefnandi byggir riftunarkröfu sína aðallega á 1. málslið 2. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991 og kröfu um endurgreiðslu á 1. mgr. 142. gr. laganna. Um hafi verið að ræða gjöf í skilningi ákvæðisins og ekkert tilefni verið til þeirrar greiðslu sem krafist sé riftunar á. Stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því að þrotamaður hafi verið gjaldfær þegar gjöfin var afhent og að hann hafi verið það þrátt fyrir afhendinguna. Krafan er til vara byggð á því að stefndi sé nákominn félaginu, sbr. 2. málslið 2. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991 og að endurgreiða beri fjárhæðina með vísan til 1. mgr. 142. gr. laganna. Tekið er fram að riftun á grundvelli 131. gr. byggist á hlutlægu mati á því hvort og þá að hvaða marki mismunur sé á því endurgjaldi sem greiðandi fái í hendur og þeim verðmætum sem látin séu af hendi í raun.

Riftunarkrafan er einnig reist á 134. gr. laga nr. 21/1991 og endurgreiðslukrafan á 1. mgr. 142. gr. laganna. Nákomnum hafi verið greidd skuld sex til tuttugu og fjórum mánuðum fyrir frestdag með óvenjulegum greiðslueyri og fyrr en eðlilegt var, auk þess sem greidd hafi verið fjárhæð sem skerti greiðslugetu félagsins verulega. Greiðslan hafi ekki verið venjuleg eftir atvikum, enda engar líkur til þess að samið hefði verið um endurgreiðslu skuldarinnar með þessum hætti þegar til hennar var stofnað. Stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því síðastgreinda, sem og því að þrotamaður hafi þá verið gjaldfær og það þrátt fyrir greiðsluna.

Stefnandi byggir kröfu um riftun jafnframt á 141. gr. laga nr. 21/1991 og kröfu um endurgreiðslu á 3. mgr. 142. gr. laganna. Greiðslan hafi á ótilhlýðilegan hátt verið stefnda til hagsbóta á kostnað annarra og leitt til þess að eignir þrotamannsins voru ekki til reiðu til fullnustu kröfuhöfum, enda hafi félagið verið ógjaldfært eða orðið það vegna greiðslunnar og stefndi vitað eða mátt vita um ógjaldfærni félagsins og þær aðstæður sem leiddu til þess að greiðslan væri ótilhlýðileg. Skuldin hafi verið greidd fyrr en eðlilegt var og með óvenjulegum greiðslueyri. Þá séu tengsl aðila slík að það beri að slaka verulega á sönnunarbyrði stefnanda fyrir þeim atvikum sem sýna þurfi fram á við beitingu hinnar huglægu riftunarreglu. Með umræddri greiðslu hafi ekki verið ráðstafað eigin fjármunum stefnanda heldur þeim sem ganga áttu til fullnustu á kröfum lánardrottna stefnanda. Hafi greiðslan því brotið gróflega gegn jafnræðisreglum gjaldþrotalaga og kunni það að varða við 4. tl. 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr.19/1940. Forsvarsmanni félagsins hafi ekki getað duli stað félagið væri ógjal d fært á þessu tímamarki og hafi honum borið að sýna aðgæslu, einkum þar sem greiðslan hafi verið innt af hendi með óvenjulegum greiðslueyri og fyrr en eðlilegt var. Forsvarsmönnum félagsins hafi 3 1. júlí 2014, og raunar mun fyrr, verið skylt að gefa bú félagsins upp til gjaldþrotaskipta, sbr. 2. mgr. 64. gr. laga nr. 21/1991. Þá hafi greiðslan einnig verið andstæð skyldum stjórnarformanns félagsins samkvæmt samþykktum þess og lögum nr. 138/1994 um einkahlutafélög.

III

Helstu málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi tók framið munnlegan málflutning að hann teldi fullt tilefni til að vísa málinu frá dómi ex officio, enda væri málatilbúnaður stefnanda vanreifaður og hefði ekki verið bætt úr því undir rekstri málsins.

Stefndi vísar til þess að stefnandi hafi staðið í skuld við hann og virðist hafa leitast við að lækka þá skuld með greiðslu til stefnda. Engu að síður krefjist stefnandi riftunar á gjafagerningi, sbr. 131. gr. laga nr. 21/1991. Ekki hafi verið sýnt fram á aðum gjöf hafi verið að ræða, en stefnandi byggi sjálfur á því að greiðslan hafi farið fram með millifærslu og verið til lækkunar á skuld við stefnda. Engin gögn liggi fyrir sem styðji kröfu stefnanda í málinu og beri hann hallann af sönnunarskorti í þeim efnum. Tekið er fram að fyrir þá millifærslu sem um ræðir virðist stefnandi hafa skuldað stefnda 14.944.165 krónur samkvæmt viðskiptareikningi sem hafi reyndar ekki verið lagður fram í málinu. Fari svo ólíklega að fallist verði á kröfur stefnanda er lýst yfir skuldajöfnuði við þær, sbr. 100. g r. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o. fl.

IV

Niðurstaða

Ágreiningur aðila lýtur að því hvort uppfyllt séu skilyrði til að rifta greiðslu Janúar ehf. til stefnda sem nam 8.000.000 króna og var innt af hendi 31. júlí 2014 með millifærslu peninga. T ekin var afstaða til frávísunarkröfu stefnda á fyrri stigum málsins og er að mati dómsins ekki tilefni til að vísa málinu frá dómi ex officio.

Með al gagna málsins er kvittun vegna umræddrar millifærslu frá Janúar ehf. til stefnda sem kallaðist þá Auglýsingamiðlun ehf. Þar kemur fram að millifærslan hafiverið gerð af G-kvk-þgf R-kvk-þgf S-kvk-þgf og er skýringin: „samkv Þ-kk-þgf“.

Fram kom í skýrslu G-kvk-ef, sem vann að bókhaldi Janúar ehf., fyrir dómi að Janúar ehf. hefði reglulega gert stefnda reikning fyrir unna vinnu. Komið hefði í ljós að stefndi hefði verið rukkaður of mikið og að Janúar ehf. skuldaði því félaginu peninga. Hún taldi að þetta mætti sjá af fyrirliggjandi yfirliti úr bókhaldi Janúar ehf., sem ber heitið „ Hreyfingar skuldunauta“ og varðar stefnda. Hún lýsti því nánar að 31. júlí 2014 hefði Þ-kk-nf J-kk-nf, stjórnarformaður Janúar ehf., beðið hana að millifæra 8.000.000 króna til stefnda, þar sem félagið ætti sannarlega inni peninga hjá Janúar ehf. Hún hefði spurt hvort rætt hefði verið við G-kk-þf Ö-kk-þf J-kk-þf, fjármálastjóra Janúar ehf., en það virtist ekki hafa verið gert. Fram kom að henni hefði þótt þetta óþægilegt og því ákveðið að skrá í skýringu „ s kv. Þ-kk-þgf“, enda væri hann yfirmaður hennar. Þá hefði hún í sjálfu sér talið þetta vera eðlilega færslu þar sem stefndi hefði átt inni peninga hjá Janúar ehf.

Í skýrslu Ö-kvk-ef S-kvk-ef S-kvk-ef, sem kvaðst vera meðal eigenda stefnda og sitja þar í stjórn, kom fram að þegar ákveðið var að sameina rekstur fyrrgreindra auglýsingastofa á árinu 2013 hefði verið ákveðið að stefndi skyldi ekki renna inn í Janúar ehf. Hugmyndin hefði verið að Janúar ehf. hefði tekjur af rekstri stefnda og að starfsmenn þess félags yrðu starfsmenn Janúar ehf. Þá myndi Janúar ehf. senda stefnda reikning mánaðarlega. Hefði G-kk-nf Ö-kk-nf, fjármálastjóri Janúar ehf., gefið út ýmsa reikninga og látið fjárhæðir renna frá stefnda til Janúar ehf., þar með talið greiðslur sem hefðu verið mun hærri en skuld stefnda. Hefði verið um mistök að ræða og þess strax verið óskað að leiðrétting yrði gerð. Sú fjárhæð sem hefðiverið millifærð 31. júlí 2014 væri leiðrétting vegna þessara mistaka, enda hefði Janúar ehf. skuldað stefnda.

Í skýrslu Þ-kk-ef J-kk-ef, sem var stjórnarformaður Janúar ehf., kom meðal annars fram að G-kk-nf Ö-kk-nf hefði ekki haft heimild til að millifæra fjármuni frá stefnda til Janúar ehf. með þeim hætti sem hefði verið gert. Umrædd greiðsla 31. júlí 2014 hefði falið í sér leiðréttingu og verið rædd á milli manna áður en hún var gerð. Þá hefði millifærslan ekki verið gerðs amkvæmt sérstökum fyrirmælum hans.

Meðal gagna málsins er yfirlit yfir hreyfingar stefnda sem skuldunauts Janúar ehf.

Ráðið verður af yfirlitinu að Janúar ehf. hafi gert stefnda fjölda reikninga á árinu 2014 og að ýmsar innborganir hafi borist frá stefnda. Þá hafi nokkur fjöldi kreditreikninga verið gerðu r, þar á meðal reikningur 30. júní 2014 að fjárhæð 20.966.990 krónur sem leiddi til þess að Janúar ehf. stóð samkvæm t yfirlitinu í skuld við stefnda sem nam 14.944.165 krónum. Umrædd greiðsla félagsins á 8.000.000 króna 31. júlí 2014, sem krafist er riftunar á, leiddi til þess að skuld samkvæmt yfirlitinu lækkaði í 6.944.165 krónur.

Af þessu yfirliti, sem stefnandi byggir málatilbúnað sinn á, verður ráðið að Janúar ehf. hafi staðið í skuld við stefnda þegar umrædd greiðsla var innt af hendi, enda liggur ekki annað fyrir en að raunverulegt viðskiptasamband hafi verið á milli félaganna. Þegar af þeirri ástæðu verður ekki fallist á að um gjöf hafi verið að ræða þannig að riftun greiðslunnar geti stuðst við 131. gr. laga nr. 21/1991.

Stefnandi hefur jafnframt byggt kröfu um riftun á 2. mgr. 134. gr. laga nr. 21/1991 þar sem er að finna heimild til riftunar á greiðslu skuldar til nákominna á síðustu sex til tuttugu og fjórum mánuðum fyrir frestdag ef greitt var með óvenjulegum greiðslueyri, fyrr en eðlilegt var eða greidd var fjárhæð sem hefur skert greiðslugetu þrotamanns verulega, nema greiðslan hafi virst venjuleg eftir atvikum. Eins og hér er ástatt var um peningagreiðslu að ræða, sem getur ekki talist til óvenjulegs greiðslueyris, og liggur ekkert fyrir um að greitt hafi verið fyrr en eðlilegt var. Við mat á því hvort greiðslan hafi skert greiðslugetu félagsins verulega verður að líta til þess hvert hlutfall fjárhæðar greiðslunnar var af þeim eignum K ansa s ehf. sem voru til ráðstöfunar þegar greiðslurnar fóru fram 31. júlí 2014. Ekki liggja fyrir gögn sem sýna hvernig eignastöðu félagsins var háttað á þeim tíma sem greiðsla n fór fram. Að þessu virtu telur dómurinn framlögð gögn ekki styðja málatilbúnað stefnanda um að riftun geti sótt stoð í 1 34. gr. laga nr. 21/1991 og er því ekki unnt að fallast á kröfuna á þeim grunni.

Stefnandi hefur jafnframt stutt kröfu um riftun við hina almennu riftunarreglu 141. gr. laga nr. 21/1991 oger rökstutt í stefnu að öll skilyrði ákvæðisins séu uppfyllt.

Eins og áður greinir var umrædd greiðsla innt af hendi 31. júlí 2014 eða rúmum sjö mánuðum fyrir frestdag. Þá var liðinn um mánuður frá því að starfsemi félagsins hafði verið hætt og höfðu hluthafar gert samkomulag um slit félagsins 4. júlí 2014. Þ að er óumdeilt að ástæða þessa v ar erf iðleikar í rekstri og verulegt tap félagsins á fyrri hluta ársins 2014. Þá liggur fyrir að meðal hluthafa og stjórnarmanna Janúar ehf. á þessum tíma voru A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf og F-kk-nf J. M-kk-nf, en af gögnum málsins verður ráðið að þau hafi jafnframt setið í stjórn stefnda. Framburður vitna, sem áður hefur verið gerð grein fyrir, um að greiðslan hafi verið leiðrétting þar sem Janúar ehf. hefði rukkað stefnda um of háar fjárhæðir fær ekki sérstaka stoð í gögnum málsins, auk þess sem röksemdum í þessa veru var ekki hreyft í greinargerð stefnda. Að framangreindu virtu verður að telja ljóst að umrædd greiðsla hafi verið stefnda til hagsbóta á kostnað annarra, mismunað kröfuhöfum með ótilhlýðilegum hætti og leitt til þess að eignir voru ekki til reiðu til fullnustu kröfuhöfum. Þá fær það að mati dómsins stoð í gögnum málsins að Janúar ehf. hafi verið ógjaldfært þegar greiðslan var innt af hendi eða orðið það vegna ráðstöfunarinnar, en stefndi hefur ekki fært fram sérstök mótmæli við því. Hvað þetta varðar er meðal annars horft til þess að félagið var rekið með miklu tapi fyrstu sex mánuði ársins 2014 og hafði einnig orðið tap á rekstri félagsins næstu tvö árin á undan. Þá ritaði stjórnarmaður félagsins undir yfirlýsingu 12. maí 2014 um að félagið gæti ekki staðið í skilum við lánardrottna og að ekki væri sennilegt að greiðsluörðugleikar þess liðu hjá innan skamms. Þar að auki liggur fyrir að lýstar kröfur í búið námu ríflega 91.000.000 króna, en þar af nam krafa tollstjóra tæplega 55.000.000 króna og hefur hún ekki verið lækkuð. Jafnframt styðja gögn málsins, þar með talin tengsl á milli félaganna þar sem stjórnarmenn voru að hluta til þeir sömu, að stefndi hafi verið grandsamur um ógjaldfærni félagsins og að ráðstöfunin hafi verið ótilhlýðileg. Það eru því uppfyllt skilyrði til að rifta greiðslunni samkvæmt 141. gr. laga nr. 21/1991 og er fallist á kröfu stefnanda á þeim grunni.

Hvað varðar síðari ráðstöfunina sem krafist er riftunar á þá ber yfirlit yfir hreyfingar stefnda sem skuldunauts með sér að 25. september 2014 hafi honum verið færð til eignar krafa stefnanda á hendur Pennanum ehf. að fjárhæð 1.084.727 krónur. Með þessari ráðstöfun hækkaði skuld stefnanda gagnvart stefnda úr 382.150 krónum í 1.466.877 krónur. Af hálfu stefnda hefur verið vísað til þess að ekki séu uppfyllt skilyrði til riftunar, enda geti stefnandi leitast við að innheimta þessa kröfu hjá stefnda. Ekki verður séð að stefnandi hafi gert tilraun til að fá skuldina greidda frá stefnda og er því ekki unnt að leggja til grundvallar að þrotabúið hafi orðið fyrir tjóni sem nemur andvirði þeirrar kröfu sem var framseld stefnda. Þegar af þeirri ástæðu verður ekki fallist á kröfu stefnanda um riftun umræddrar ráðstöfunar.

Samkvæmt 3. mgr. 1 42. gr. laga nr. 21/1991 skal sá sem hafði hag af ráðstöfun sem er riftanleg samkvæmt 141. gr. greiða bætur eftir almennum reglum. Með umræddri greiðslu runnu 8.000.000 króna frá Janúar ehf. sem hefðu ella komið til skipta í þrotabúinu. Stefnd a verður gert að greiða stefnanda þá fjárhæð. Krafa stefnda um skuldajöfnuð við kröfu stefnanda, sbr. 100. gr. laga nr. 21/ 1991, getur ekki komið til álita í máli þessu sem er rekið á grundvelli XX. kafla laganna. Stefnandi krefst dráttarvaxta af kröfunni frá 2. júlí 2014 þegar greiðslan fór fram. Þeirri kröfu, þar með talið upphafsdegi dráttarvaxta, hefur ekki verið mótmælt af stefnda og verður því fallist á hana, sbr. til hliðsjónar dóma Hæstaréttar frá 17. apríl 2008 í máli nr. 489/2007 og frá 5. júní 2008 í máli nr. 519/2007.

Með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað. Við ákvörðun málskostnaðar er meðal annars litið til umfangs málsins, þess að frávísunarkröfu stefnda var hafnað og að samhliða þessu máli eru rekin tvö önnur mál þar sem svipuð sakarefni eru til úrlausnar. Að teknu tilliti til þessa þykir málskostnaður hæfilega ákveðinn 6 00.000 krónur.

Á-kvk-nf R-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Rift er greiðslu Kansas ehf., áður Janúar ehf., til stefnda, GT8 ehf., sem fram fór 31. júlí 2014 með millifærslu 8.000.000 k róna.

Stefndi greiði stefnanda, þrotabúi Kansas ehf., 8.000.000 króna með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. júlí 2014 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 600.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf R-kvk-nf