S-721/2008

Ár 2008, þriðjudaginn 8. júlí, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í málinu nr. S-721/2008: Ákæruvaldið gegn B-kk-þgf G-kvk-þgf Ó-kk-þgf, X og H-kk-þgf D-kk-þgf, sem dómtekið var 27. júní síðastliðinn.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu höfðaði málið með ákæru útgefinni 6. maí 2008 á hendur B-kk-þgf G-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. --- , Neshaga 9, Reykjavík, X, kt. ---, Háahvammi 9, Hafnarfirði og H-kk-þgf D-kk-þgf, kt. ---, Háahvammi 2, Hafnarfirði, til refsingar fyrir eftirgreind brot á almennum hegningarlögum nr. 19/1940:

1. Á hendur ákærðu B-kk-þgf G-kvk-þgf og X fyrir þjófnað samkvæmt 244. gr. laganna, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 24. febrúar 2007, í félagi, farið í heimildarleysi inn í íbúð að Bergstaðastræti 46, Reykjavík og stolið tveimur PC borðtölvum af ókunnri gerð, 17 tommu Acer tölvuskjá, Gibson Les Paul rafmagnsgítar, Peavey rafmagnsgítar, X-Box 360 leikjatölvu og 30 tölvuleikjum, samtals að verðmæti „um 605.00 krónur“.

2. Á hendur ákærða H-kk-þgf fyrir hylmingu samkvæmt 1. mgr. 254. gr. laganna, með því að hafa, á ofangreindum stað og tíma, haft umrætt þýfi í fórum sínum, er hann aðstoðaði báða meðákærðu við að flytja þýfið í bifreið sinni, frá Bergstaðastræti 46 að þáverandi dvalarstað meðákærða B-kk-ef G-kk-ef að Seljavegi 31, Reykjavík, þrátt fyrir að ákærða hafi verið ljóst að um þýfi væri að ræða.

Ákærði B-kk-nf G-kk-nf krefst sýknu, en ellegar vægustu refsingar sem lög leyfa.

Ákærði X krefst sýknu.

Ákærði H-kk-nf krefst aðallega sýknu, en komi til sakfellingar verði refsing felld niður eða ákvörðun hennar frestað. Að því frágengnu krefst ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Aðfaranótt laugardagsins 24. febrúar 2007 var lögregla kvödd að Bergstaðastræti 46 vegna innbrots í íbúð K-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef, B-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef og D-kk-ef G-kk-ef H-kk-ef á 3. hæð hússins. Í lögregluskýrslu segir að þeir hafi haldið partí fyrr um nóttina, farið í bæinn um kl. 02:20, en D-kk-nf snúið heim um kl. 02:45 og uppgötvað að farið hefði verið inn í íbúðina. Að sögn húsráðenda hafi þeir saknað fyrrnefndra rafmagnsgítara, borðtölva, tölvuskjás, leikjatölvu og tölvuleikja. Fram kom að þeir hafi munað eftir tveimur piltum, „B-kk-þgf“, dökkhærðum og þybbnum, og „X“, ljóshærðum og grönnum, sem hefðu verið neðst í stigagangi hússins þegar haldið hefði verið í bæinn og að nefndir piltar hefðu sagst vera að bíða eftir leigubíl. Lögregla fór sama dag heim til ákærða B-kk-ef G-kk-ef að Seljavegi 31 og endurheimti hljóðfærin, tölvurnar þrjár, tölvuskjáinn, 17 PC leiki og 13 X-Box leiki, samtals að áætluðu verðmæti um 605.500 krónur samkvæmt lögregluskýrslu. Þar segir einnig að ákærði hafi viðurkennt stuldinn og bendlað meðákærðu X og H-kk-þf við verknaðinn. Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna hjá lögreglu og fyrir dómi.

II.

Ákærði B-kk-nf G-kk-nf var yfirheyrður af lögreglu 24. febrúar 2007. Hann kvaðst hafa frétt af partíi að Bergstaðastræti 46 og farið þangað í fylgd meðákærða X eða „X“. Að sögn ákærða hefði hann gerst verulega ölvaður og liðið illa af þeim sökum. Þegar partíinu var að ljúka hefði meðákærði beðið hann að fela sig í stigaganginum og opna fyrir meðákærða dyr inn á ganginn eftir að allir væru farnir úr húsnæðinu. Meðákærði hefði síðan verið áfram uppi, en ákærði farið niður í kjallara, falið sig og verið nánast sofnaður þegar meðákærði hefði ýtt við honum, sagt að allir væru farnir og beðið hann að koma upp og bera þýfi út úr íbúðinni. Ákærði hefði sagst ekki nenna því og haldið kyrru fyrir, en meðákærði farið aftur upp, ákærði heyrt hann tína til verðmæti, sem hann ætlaði að stela og þá farið upp „og hjálpað X við að bera þýfið; tölvur, tölvuleiki, x-box, gítar og tölvuskjá niður í gang“. Í kjölfar þessa hefðu meðákærði H-kk-nf og Ó-kk-nf F-kk-nf Ó-kk-nf komið á staðinn í bifreið þess fyrrnefnda, ákærði og meðákærði X borið þýfið inn í bifreiðina og félagar þeirra gert sér grein fyrir því að um þýfi væri að ræða. Í framhaldi hefðu ákærði og meðákærði H-kk-nf farið heim til ákærða að Seljavegi 31 og þeir borið þýfið niður í kjallara. Ákærði kvaðst ekki vita hvað gera átti við þýfið og sagðist bara hafa verið að geyma það fyrir meðákærða X.

Við þingfestingu málsins 23. maí 2008 játaði ákærði B-kk-nf G-kvk-nf sök fyrir sitt leyti og kvaðst hafa farið í heimildarleysi inn í nefnda íbúð og stolið þeim verðmætum, sem lýst er í ákæru. Hann sagði meðákærða H-kk-þf vera „stikkfrí“ í málinu, en vildi ekki tjá sig um þátt meðákærða X. Ákærði gaf síðan heildstæða skýrslu við aðalmeðferð máls 27. júní og neitaði sök. Hann sagði að sér og meðákærða X hefði verið boðið í umrætt partí, þeir verið blindfullir, ákærða liðið illa sökum ölvunar og því farið niður í kjallara til að leggja sig. Áður hefði meðákærði einhverra hluta vegna beðið hann að fara þangað og fela sig, en ákærði ekki sinnt því og sofnað í kjallaranum. Þegar hann vaknaði hefði hann farið aftur upp, meðákærði þá verið í íbúðinni og búinn að bera nokkra hluti fram. Meðákærði hefði beðið hann að hjálpa sér, ákærði gert það og þeir síðan sett allt þýfið út á götu. Í framhaldi hefði meðákærði hringt í meðákærða H-kk-þf, sá komið akandi á staðinn, ákærði og meðákærði X sett þýfið inn í bifreið H-kk-ef, hann og ákærði því næst farið að Seljavegi 31 og þeir borið þýfið inn í hús. Taldi ákærði að H-kk-nf hefði ekki vitað hvað væri á seyði og sagðist sjálfur aðeins hafa verið að aðstoða meðákærða X við burð og geymslu á þýfinu. Þegar ákærði var síðar spurður hver hefði borið þýfið inn í hús við Seljaveg svaraði hann „ég“ og sagði meðákærða H-kk-þf hafa beðið í bifreiðinni á meðan. Aðspurður um aðkomu Ó-kk-ef F-kk-ef Ó-kk-ef kvaðst ákærði ekki hafa séð hann á vettvangi, sagði rangt að nefndur Ó-kk-nf hefði komið á staðinn í bifreið meðákærða H-kk-ef og bar að skýrsla sín þar að lútandi hjá lögreglu væri „svo vitlaus einhvern veginn frá öllu því sem ég sagði, þetta er öfugt“, þ.e. Ó-kk-nf hefði ekki verið með í bifreiðinni.

Ákærði X var yfirheyrður af lögreglu 24. febrúar 2007. Hann bar með líkum hætti og meðákærði B-kk-nf G-kk-nf að þeir hefðu frétt af partíi að Bergstaðastræti 46, farið þangað og ákærði verið ölvaður. Þegar gestir hefðu haldið á brott hefði ákærði hringt í meðákærða H-kk-þf og beðið hann að sækja þá félaga, en meðákærði B-kk-nf G-kk-nf hefði þá verið farinn ofurölvi niður í stigagang í kjallara til að leggja sig. Síðan segir í skýrslunni: „Ég fór út á götu ásamt öðru fólki sem var í partíinu. Ég fór aftur inn á stigaganginn. Þegar þangað kom fór ég niður á stigaganginn til að kanna hvort B-kk-nf væri þar. Reyndist svo ekki vera. Ég horfði upp í stigaganginn og sá þegar B-kk-nf kom úr íbúðinni sem partíið var og hélt hann á tölvu ásamt einhverju fleira dóti. Ég fór aldrei inn í íbúðina eftir að partíinu lauk, heldur beið í stiganum. B-kk-nf fór nokkrar ferðir inn í íbúðina að sækja þýfi. Fljótlega eftir að B-kk-nf hafði borið þýfið niður úr íbúðinni komu [meðákærði H-kk-nf] og Ó-kk-nf F. Ó-kk-nf félagar mínir. H-kk-nf var á bíl og hjálpaði Ó-kk-nf B-kk-nf við að bera þýfið inn í bílinn og ég hjálpaði til við að færa dótið úr stigaganginum og út á stétt. Eftir að þýfið var komið í bílinn þá fóru B-kk-nf og H-kk-nf í burtu á bílnum.“ Ákærði kvaðst hins vegar hafa labbað í bæinn með nefndum Ó-kk-þgf og síðan verið sóttur af meðákærða H-kk-þgf, sem hefði ekið honum heim.

Fyrir dómi neitaði ákærði X sök. Hann kvaðst hafa farið í umrætt partí ásamt meðákærða B-kk-þgf G-kk-þgf og þeir verið þar í allt að tvær klukkustundir áður en tilkynnt hefði verið að allir ættu að fara út. Ákærði hefði sinnt því og verið að spjalla við aðra gesti fyrir utan húsið þegar ákveðið hefði verið að fara í bæinn. Ákærði hefði sagst verða eftir, enda verið búinn að hringja í meðákærða H-kk-þf og biðja um sókn fyrir sig og meðákærða B-kk-þf G-kk-þf. Í framhaldi hefði ákærði byrjað að svipast um eftir meðákærða B-kk-þgf G-kk-þgf, út af því að hann hefði verið búinn að heyra frá einhverju fólki fyrir utan að meðákærði væri sofandi niðri í kjallaranum, og séð hann innandyra, en þá hefði meðákærði verið búinn að fara nokkrar ferðir upp „og góssið komið eitthvað niður“. Að sögn ákærða hefði hann beðið inni smástund, en síðan farið aftur út og skömmu síðar hefðu meðákærði H-kk-nf og Ó-kk-nf F-kk-nf Ó-kk-nf komið að húsinu í bifreið þess fyrrnefnda. Ó-kk-nf F-kk-nf hefði spurt um vinkonu sína, hann síðan farið til hennar í næsta nágrenni, ákærði fylgt á eftir skömmu síðar og þau þrjú labbað í bæinn. Ákærði staðhæfði að hann hefði ekki farið aftur inn í íbúðina eftir að fólki hefði verið vísað út, sagði aldrei hafa komið til tals að hann og meðákærði B-kk-nf G-kk-nf myndu stela einhverju frá húsráðendum og þrætti fyrir að hafa átt nokkurt frumkvæði að þjófnaði meðákærða. Þegar borinn var undir ákærða sá framburður hjá lögreglu að hann hefði hjálpað til „við að færa dótið úr stigaganginum og út á stétt“ kvaðst ákærði aðeins hafa fært „kassa svo að hann myndi ekki detta yfir“, en ekki „hjálpað honum þannig séð“, aðeins fært „eitthvað box sem var þarna já, svo að hann myndi ekki detta. Það var ekki hægt að tala við hann eða neitt sko. Ég náði engu sambandi við hann þá.“ Aðspurður um hvaða „dót“ ákærði hefði átt við í lögregluskýrslunni sagðist hann ekki muna það. Þá var borinn undir ákærða sá framburður hjá lögreglu að Ó-kk-nf F-kk-nf hefði hjálpað meðákærða B-kk-þgf G-kvk-þgf við að bera þýfið inn í bifreið meðákærða H-kk-ef. Sagði ákærði þetta bara vera einhvern misskilning og sagðist ekki muna eftir slíku. Kvaðst ákærði ekki vita hver eða hverjir hefðu sett þýfið í bifreiðina, enda hefðu hann og Ó-kk-nf F-kk-nf þá verið farnir af staðnum.

Ákærði H-kk-nf var yfirheyrður af lögreglu 6. mars 2007. Hann kvað meðákærða X hafa hringt og beðið um að vera sóttur að Bergstaðastræti 46. Þangað hefði ákærði farið og með honum Ó-kk-nf F-kk-nf Ó-kk-nf. Er á staðinn kom hefði tölvubúnaður, gítarar og fleira verið úti á stétt. Meðákærðu X og B-kk-nf G-kvk-nf hefðu opnað farangursrými bifreiðar ákærða og byrjað að raða inn í bílinn, en ákærði ekki viljað tengjast þessu og því ekki spurt hvaðan hlutirnir væru komnir. Hann hefði þó vitað að meðákærðu hefðu tengst þjófnuðum og sagði að sér hefði mátt vera ljóst að um þýfi væri að ræða. Hann hefði síðan ekið meðákærða B-kk-þgf G-kk-þgf heim að Seljavegi 31 og þar hefði meðákærði borið verðmætin inn í hús. Í kjölfar þessa hefði ákærði farið aftur í bæinn, sótt meðákærða X og Ó-kk-þf F-kk-þf og skutlað þeim til síns heima.

Fyrir dómi neitaði ákærði H-kk-nf sök. Hann kvaðst hafa verið á rúntinum með Ó-kk-þgf F-kk-þgf Ó-kk-þgf umrædda nótt þegar annar hvor meðákærðu hefði hringt, sagt að meðákærðu væru drukknir og þyrftu far heim. Ákærði og Ó-kk-nf F-kk-nf hefðu því farið að Bergstaðastræti 46 og ákærði séð meðákærðu fyrir utan húsið og tölvubúnað og gítar á stéttinni. Ó-kk-nf F-kk-nf hefði stigið út, en ákærði setið kyrr í ökumannssæti. Í framhaldi hefðu „þeir“, eða að minnsta kosti meðákærði B-kk-nf G-kk-nf, opnað skottið og hann og ef til vill meðákærði X komið dótinu fyrir í bifreiðinni. Á meðan hefði ákærði haldið kyrru fyrir og beðið þess að þeir settust inn, enda hefði hann verið pirraður og viljað drífa sig heim að sofa. Meðákærði B-kk-nf G-kk-nf og einhver stúlka hefðu síðan sest inn og ákærði ekið heim til meðákærða. Þar hefði meðákærði opnað skottið og borið tölvu, gítar og fleira dót inn í hús, ákærði því næst ekið á brott, skutlað stúlkunni eitthvert, síðan farið í bæinn, sótt meðákærða X og Ó-kk-þf F-kk-þf, skutlað þeim til síns heima og við svo búið farið heim að sofa. Ákærði staðfesti framburð sinn hjá lögreglu um að hann hefði viljað forðast að tengjast þjófnaðarmálum og því hefði hann ekki viljað spyrja neitt um dótið, sem verið hefði á stéttinni. Ákærði staðfesti og þann framburð að honum hefði mátt vera ljóst að um þýfi væri að ræða, en sagðist hafa átt við það tímamark er lögregluskýrslan var gefin. Nánar aðspurður kvaðst ákærði hafa stigið út og heilsað meðákærða B-kk-þgf G-kk-þgf fyrir utan húsið, því næst sest aftur inn í bifreiðina og ekið aðeins nær húsinu. Hann kvaðst ekki hafa séð meðákærða X bera hluti inn í bifreiðina og minnti að meðákærði hefði aðeins kíkt inn og farið svo á brott. Meðákærði B-kk-nf G-kk-nf hefði hins vegar hlaupið að bifreiðinni með tölvu í fanginu.

Ó-kk-nf F-kk-nf gaf skýrslu grunaðs hjá lögreglu 7. mars 2007. Hann kvað ákærða H-kk-þf hafa sótt sig og tvær stúlkur að Laugarásbíói umrædda nótt og ekið þeim að Hótel Holti við Bergstaðastræti 37, til fundar við ákærða X og tvær stúlkur. Að sögn Ó-kk-ef F-kk-ef hefði hann ekki séð ákærða B-kk-þf G-kvk-þf um nóttina, en H-kk-nf hefði í framhaldi sótt hann eitthvert, hálfdauðan sökum ölvunar, og hin farið í bæinn, þangað sem H-kk-nf hefði sótt þau síðar um nóttina.

Ó-kk-nf F-kk-nf bar vitni fyrir dómi. Hann kvaðst muna að ákærði H-kk-nf hefði sótt hann að Laugarásbíói, ekið honum að einhverju húsi og sagt að partíið væri þar. Ó-kk-nf F-kk-nf hefði stigið út, séð ákærða X úti á götu, spurt hvar partíið væri og X sagt að búið væri að henda öllum út. Ó-kk-nf F-kk-nf hefði í framhaldi spurt hvar tvær vinkonur hans væru, X sagt að þær væru fyrir utan Hótel Holt og Ó-kk-nf F-kk-nf farið rakleitt þangað. X hefði fylgt á eftir skömmu síðar, þeir beðið þar uns stúlkurnar hefðu verið sóttar og þeir félagar síðan gengið tveir saman í bæinn og verið sóttir þangað af H-kk-þgf. Ó-kk-nf F-kk-nf kvaðst aldrei hafa séð umrætt þýfi og ekki hafa frétt af ætluðum þjófnaði fyrr en daginn eftir.

A-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og bar að uppgefið verðmæti þýfis í lögregluskýrslum væri eingöngu byggt á upplýsingum frá eigendum hlutanna og hefði í því sambandi verið miðað við notaða hluti en ekki nýja. Hann kvað rannsókn málsins hafa lokið 7. mars 2007.

III.

Samkvæmt 1. mgr. 135. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skulu röksemdir dómara lúta að því hvað teljist sannað og með hverjum hætti. Um sönnun fer annars eftir reglum 45.-48. gr. laganna. Í því sambandi ber að meta skynsamlegan vafa til hagsbóta fyrir ákærðu, bæði um atriði er varða sekt þeirra og önnur, sem telja má þeim í óhag. Sönnunarbyrði hvílir á ákæruvaldinu, sbr. 45. gr., en sönnunarmat dómara er frjálst, þó þannig að dómur skal fyrst og fremst reistur á sönnunargögnum, sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi, sbr. 1. mgr. 48. gr.

Í máli þessu er óumdeilt að farið var inn í fyrrgreinda íbúð á 3. hæð fjölbýlishússins að Bergstaðastræti 46 aðfaranótt laugardagsins 24. febrúar 2007 og stolið þeim verðmætum, sem tilgreind eru í ákæru. Er engum öðrum til að dreifa í þessu sambandi en ákærða B-kvk-nf G-kvk-nf, ákærða X, eða þeim báðum í félagi. Þýfið fannst daginn eftir á heimili ákærða B-kk-ef G-kvk-ef að Seljavegi 31 og komst óskemmt til skila. Er óumdeilt að ákærði H-kk-nf ók þýfinu þangað.

Ákærði B-kk-nf G-kk-nf hefur verið stöðugur í þeim framburði að meðákærði X hafi umrædda nótt beðið hann að fela sig niðri í stigagangi eða kjallara hússins og opna fyrir meðákærða dyr inn á ganginn eftir að allir væru farnir úr húsnæðinu. Ennfremur, að ákærði hafi í framhaldi farið niður í kjallarann og sofnað ölvunarsvefni, eða svo gott sem, vaknað eða rankað við sér að nýju, farið aftur upp í íbúðina á 3. hæð og hjálpað meðákærða að bera þýfið út á stétt fyrir framan húsið og þaðan inn í bifreið meðákærða H-kk-ef. Með hliðsjón af greindum framburði, játningu ákærða á sakargiftum við þingfestingu málsins og loks því að hann flutti þýfið heim til sín um nóttina er ákærði sannur að þeirri háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Breytir engu um sakaráfelli þótt áætlað andlag þýfisins hafi misritast í ákærunni en þar segir um „605.00 krónur“ í stað 605.500 krónur, sbr. 1. mgr. 117. gr. laga um meðferð opinberra mála

Ákærði X greindi lögreglu frá því að áður en partíinu lauk hefði meðákærði B-kk-nf G-kk-nf farið ölvaður niður í stigagang eða kjallara hússins til að leggja sig. Fyrir dómi sagðist ákærði ekki hafa vitað um þetta fyrr en eftir að partíinu lauk og hann heyrt af því frá einhverjum gestum fyrir utan húsið. Þykir sá framburður fremur ótrúverðugur. Óháð því má ráða af framburði ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi að hann hafi farið aftur inn í húsið eftir að aðrir voru farnir af vettvangi og að fyrir þann tíma hafi hann verið búinn að hringja í meðákærða H-kk-þf og biðja hann að sækja þá. Ákærði hefur verið stöðugur í þeim framburði að þegar hann hafi komið inn í stigaganginn hafi meðákærði B-kk-nf G-kk-nf verið að bera þýfið út úr íbúðinni, að hann hafi sjálfur ekki stigið fæti aftur inn fyrir þröskuld og að meðákærði hafi farið nokkrar ferðir með þýfi niður í anddyri. Er ekkert haldbært fram komið í málinu, sem hnekkir þessum framburði, en framburður meðákærða nægir einn sér ekki til sönnunar um beina aðild að greindum þjófnaði, sem telst fullframinn við töku verðmætanna úr íbúðinni.

Ákærði greindi lögreglu hins vegar frá því að hann hefði aðstoðað við að bera þýfið út á stétt og meðákærði og Ó-kk-nf F-kk-nf Ó-kk-nf komið því fyrir í bifreið meðákærða H-kk-ef, sem síðan hefði ekið þýfinu á brott ásamt meðákærða B-kk-þgf G-kk-þgf. Fyrir dómi dró ákærði úr framburði sínum að þessu leyti, sagðist ekki hafa veitt aðstoð „við að færa dótið úr stigaganginum og út á stétt“, aðeins hafa fært „kassa“ til að meðákærði B-kk-nf G-kk-nf myndi ekki detta, og hvorki muna um hvers konar „dót“ hefði verið að ræða né heldur að nefndur Ó-kk-nf hefði veitt liðsinni við burð á þýfinu, en þann framburð sinn hjá lögreglu sagði ákærði bara vera misskilning. Þykja skýringar ákærða á breyttum framburði sérlega ótrúverðugar og samrýmast engan veginn þeirri staðreynd að úr íbúðinni voru teknir og því næst bornir út á stétt tveir rafmagnsgítarar, þrjár tölvur, tölvuskjár og fjöldi tölvuleikja á meðan ákærði var á staðnum, svo sem einsætt er af framburði beggja meðákærðu. Að þessu gættu þykir eigi óvarlegt að leggja til grundvallar þann framburð ákærða hjá lögreglu að hann hafi aðstoðað við að koma þýfinu af vettvangi og þannig stuðlað að því að halda við ólöglegum afleiðingum fullframins þjófnaðar. Er þeirri háttsemi ekki lýst í ákæru og verður hún ekki heimfærð undir 244. gr. almennra hegningarlaga. Ber því að sýkna ákærða af þeim sakargiftum, en hann hefur ekki verið borinn sökum um hylmingu samkvæmt 1. mgr. 254. gr. sömu laga og verður því ekki dæmdur fyrir þá hegðun, sbr. 1. mgr. 117. gr. laga um meðferð opinberra mála.

Í málinu liggur fyrir að ákærði H-kk-nf fór að Bergstaðastræti 46 um miðja nótt í því skyni að sækja meðákærðu og aka þeim heim úr partíi. Er ekkert fram komið, sem bendir til þess að hann hafi þá vitað um fyrrgreindan þjófnað. Ákærði greindi hins vegar lögreglu frá því að þegar hann hefði komið á staðinn hefði hann séð tölvubúnað, gítara og fleira á stétt fyrir framan húsið, ákveðið að spyrjast einskis um tilurð verðmætanna, sem borin voru inn í bifreið hans og hann flutti síðan heim til meðákærða B-kk-ef G-kvk-ef. Ákærði greindi með líkum hætti frá því fyrir dómi að þegar hann hefði komið að húsinu hefði hann séð tölvubúnað og gítar á stéttinni og meðákærði B-kk-nf G-kk-nf hlaupið að bifreiðinni með tölvu í fanginu. Í framhaldi hefði meðákærði opnað farangursrými bifreiðarinnar, „dótinu“ verið komið þar fyrir, ákærði því næst ekið meðákærða til síns heima og séð hann bera inn í hús tölvu, gítar og fleiri muni. Jafnframt staðfesti ákærði þann framburð sinn hjá lögreglu að hann hefði viljað forðast að tengjast þjófnaðarmálum og því einskis spurt um verðmætin. Með hliðsjón af greindum framburði þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi vitað eða mátt vita að um þýfi væri að ræða. Með því að aðstoða engu síður við að flytja verðmætin á brott undir framangreindum kringumstæðum, án þess að spyrjast fyrir um tilurð þeirra, er ákærði sannur að hylmingu samkvæmt 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga og ber því að sakfella hann fyrir þá háttsemi, sem hann er borinn í ákæru.

IV.

Ákærði B-kk-nf G-kk-nf var 17 ára þegar hann framdi brot sitt. Samkvæmt sakavottorði hefur hann síðan gengist undir 28.000 króna sekt fyrir vörslur fíkniefna og ber því að ákveða honum refsingu með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga. Að gættum þessum atriðum, því að langt er um liðið frá brotadegi, því að þýfið komst óskemmt til skila og loks að teknu tilliti til andlags þess, sem í ákæru er byggt á lauslegri áætlun, þykir refsing hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, sem eftir atvikum verður bundin skilorði eins og nánar segir í dómsorði.

Ákærði H-kk-nf var 18 ára þegar hann framdi sitt brot. Hann á ekki sakaferil að baki. Að þessum atriðum virtum, því að langt er um liðið frá brotadegi, og að teknu tilliti til áðurgreindra sjónarmiða um andlag þýfisins og áætlað verðmæti þess, þykir refsing hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, sem einnig þykir rétt að binda skilorði eins og segir í dómsorði.

V.

Samkvæmt 1. mgr. 166. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að fella á ríkissjóð málsvarnarlaun G-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, verjanda ákærða X. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til fjölda mætinga í dómi þykja þau laun hæfilega ákveðin 181.272 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Samkvæmt 2. mgr. 165. gr. sömu laga verður ákærði B-kk-nf G-kk-nf dæmdur til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns, H-kvk-ef S-kvk-ef P-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, og ákærði H-kk-nf til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef héraðsdómslögmanns. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til fjölda mætinga í dómi þykja laun þess fyrrnefnda hæfilega ákveðin 139.440 krónur og þess síðarnefnda 181.272 krónur, hvoru tveggja að meðtöldum virðisaukaskatti.

K-kk-nf I-kk-nf V-kk-nf fulltrúi lögreglustjóra sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærði X er sýkn af kröfu ákæruvaldsins.

Ákærðu B-kk-nf G-kk-nf Ó-kk-nf og H-kk-nf D-kk-nf sæti fangelsi 30 daga, en fresta skal fullnustu refsinganna og þær falla niður að liðnum tveimur árum frá dómsbirtingu haldi ákærði hvor fyrir sig almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Úr ríkissjóði greiðast 181.272 króna málsvarnarlaun G-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, verjanda ákærða X.

Ákærði B-kk-nf G-kk-nf greiði 139.440 króna málsvarnarlaun H-kvk-ef S-kvk-ef P-kvk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði H-kk-nf greiði 181.272 króna málsvarnarlaun G-kk-ef Á-kk-ef héraðsdómslögmanns.

J-kk-nf J-kk-nf