arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-195/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 7. júlí síðastliðinn, höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 23. maí 2017 á hendur G-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], „fyrir umferðarlagabrot og rangar yfirlýsingar við opinbert stjórnvald, með því að hafa föstudaginn 30. september 2016 ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti ævilangt, frá Siglufirði áleiðis til Reykjavíkur eftir Siglufjarðarvegi og Sauðárkróksbraut, uns lögreglan stöðvaði aksturinn við brú yfir vestari Héraðsvötn, og að hafa skýrt ranglega frá nafni sínu og kennitölu er hann, fyrir lögreglu, gaf upp nafn og kennitölu A, kt. [...] og ritaði nafn hans á vettvangsskýrslu lögreglu fyrir að hafa ekki ökuskírteini meðferðis við aksturinn.“

Í ákæru er brotið talið varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 1. mgr. 146. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins 27. júní 2017. Í þinghaldi 7. júlí sama ár viðurkenndi ákærði að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Þar sem að ákærði hefur játað brot sitt skýlaust var farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað þykir með játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Samkvæmt sakavottorði ákærða á hann að baki sakaferil frá 1995. Við ákvörðun refsingar ákærða nú ber að geta þess að með dómi 29. september 2009 var ákærða gert að sæta 45 daga fangelsi fyrir að aka sviptur ökurétti og undir áhrifum fíkniefna. Var ákærði sviptur ökurétti ævilangt. Þá var ákærða gert að sæta 15 daga fangelsi og hann sviptur ökurétti ævilangt með dómi 8. mars 2010 fyrir sams konar brot. Ákærði var 21. febrúar 2012 dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir að aka svipur ökurétti og fyrir aka of hratt. Með dómi 11. október 2013 var ákærða gert að sæta fangelsi í 60 daga fyrir að aka sviptur ökurétti. Loks gekkst ákærði undir sátt 3. mars 2017 þess efnis að hann greiddi 60.000 kóna sekt fyrir brot gegn lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Ákærði hefur játað það brot sem hann er nú sakfelldur fyrir. Refsing hans, sem telst vera hegningarauki við fyrrgreinda sátt frá 3. mars 2017, þykir hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Sakarkostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

J-kk-nf H-kk-nf
S-204/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 16. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 30. síðasta mánaðar, á hendur E-x-x K-x-x, fæddum [...], albönskum ríkisborgara, „fyrir skjalafals, með því að hafa miðvikudaginn 3. maí 2017, er ákærði var í vegabréfaskoðun í flugstöð Leifs Eiríkssonar, framvísað við lögreglu í blekkingarskyni, ítölsku vegabréfi nr. [...], ánafnað A, f.d. [...], með gildistíma frá 10.07.2009 til 09.07.2019 en vegabréfið reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og gerð er krafa um hæfilega þóknun vegna starfa verjanda á rannsóknarstigi og fyrir dómi.

Ákærði hefur verið samvinnuþýður í málinu, hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi, og er það virt honum til málsbóta. Þá nýtur engra gagna við um að ákærði hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Að þessu gættu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing hans samkvæmt 1. mgr. 155. gr. laga nr. 19/1940, réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun verjanda hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi, H-kvk-þgf A-kvk-þgf héraðsdómslögmanns, sem í heild þykir hæfilega ákveðin 172.360 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, E-x-x K-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði greiði 172.360 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun verjanda hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-205/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 22. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 30. síðasta mánaðar, á hendur G-x-x K-x-x, fæddri [...], albönskum ríkisborgara, „fyrir skjalafals, með því að hafa miðvikudaginn 3. maí 2017, er ákærða var í vegabréfaskoðun í flugstöð Leifs Eiríkssonar, framvísað við lögreglu í blekkingarskyni, ítölsku vegabréfi nr. [...], ánafnað A, f.d. [...], með gildistíma frá 10.07.2009 til 09.07.2019 en vegabréfið reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem henni er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem saksókn á hendur henni tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Af hálfu ákærðu er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og gerð er krafa um hæfilega þóknun vegna starfa verjanda á rannsóknarstigi og fyrir dómi.

Ákærða hefur verið samvinnuþýð í málinu, hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi, og er það virt henni til málsbóta. Þá nýtur engra gagna við um að hún hafi áður gerst sek um refsiverða háttsemi. Að þessu gættu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing hennar samkvæmt 1. mgr. 155. gr. laga nr. 19/1940, réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærða dæmd til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun verjanda hennar á rannsóknarstigi og fyrir dómi, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns, sem í heild þykir hæfilega ákveðin 172.360 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærða, G-x-x K-x-x, fædd [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærða greiði 172.360 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun verjanda hennar á rannsóknarstigi og fyrir dómi, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-225/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 5. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 13. síðasta mánaðar, á hendur M-x-x L-x-x, fæddri [...], albönskum ríkisborgara, „fyrir skjalafals, með því að hafa mánudaginn 1. maí 2017, er ákærða var í vegabréfaskoðun í flugstöð Leifs Eiríkssonar, framvísað við lögreglu í blekkingarskyni, ítölsku vegabréfi nr. [...], ánafnað [...], f.d. [...], með gildistíma frá 16.02.2010 til 16.02.2020, en vegabréfið reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ekki var sótt þing af hálfu ákærðu og ekki voru boðuð forföll af hennar hálfu, en í fyrirkalli sem gefið var út 22. síðasta mánaðar og var birt henni ásamt ákæru málsins 23. sama mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærða ekki þing mætti hún búast við að fjarvist hennar yrði metin til jafns við það að hún viðurkenndi að hafa framið það brot sem hún væri ákærð fyrir og að dómur yrði lagður á málið að henni fjarstaddri, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærða hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og er brotið réttilega heimfært til refsiákvæðis í ákærunni. Ákærða hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærða var samvinnuþýð við rannsókn málsins og er það virt henni til málsbóta. Þá nýtur engra gagna við um að hún hafi áður gerst sek um refsiverða háttsemi. Eftir framansögðu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing hennar samkvæmt 1. mgr. 155. gr. laga nr. 19/1940, réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærða, M-x-x L-x-x, fædd 3. mars 1991, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-226/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í gær, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 19. síðasta mánaðar, á hendur M-x-x B-x-x, fæddum [...], albönskum ríkisborgara, „fyrir skjalafals, með því að hafa, mánudaginn 12. júní 2017, framvísað við lögreglu, í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, í blekkingarskyni ítölsku vegabréfi nr. [...] á nafni [...], fd. [...] á Ítalíu, með gildistíma frá 2. desember 2016 til 1. desember 2026 sem reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta, er ákærði kom í vegabréfaskoðun vegna flugs [...] til Toronto, Kanada“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og gerð er krafa um hæfilega þóknun vegna starfa verjanda á rannsóknarstigi og fyrir dómi.

Ákærði hefur gengist við sakargiftum, hvort tveggja fyrir dómi og á rannsóknarstigi, og er það virt honum til málsbóta. Þá nýtur engra gagna við um að hann hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Að þessu gættu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing hans samkvæmt 1. mgr. 155. gr. laga nr. 19/1940, réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun verjanda hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi, Ú-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem í heild þykir hæfilega ákveðin 172.360 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, M-x-x B-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði greiði 172.360 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun verjanda hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi, Ú-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-227/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 19. síðasta mánaðar, á hendur H-kk-þgf I-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kirkjuvegi 39 í Reykjanesbæ, „fyrir umferðarlagabrot í Keflavík með því að hafa þriðjudaginn 30. maí 2017, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Reykjanesbraut með 106 km/klst., á vegakafla við Þjóðbraut, þar sem leyfður hámarkshraði var 70 km á klst.“ og að hafa þannig brotið gegn 2. mgr., sbr. 4. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 22. síðasta mánaðar og var birt ákærða ásamt ákæru málsins 24. sama mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brotin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt því sem greinir á framlögðu sakvottorði á ákærði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2011 og hefur honum frá og með því ári í fjórgang verið gerð refsing. Þar af tvívegis fyrir að aka sviptur ökurétti og hafa þau brot hans áhrif við ákvörðun refsingar nú. Hann samþykkti sektargreiðslu og tveggja ára sviptingu ökuréttar með viðurlagaákvörðun 9. október 2013, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, akstur undir áhrifum þess háttar efna og akstur sviptur ökurétti. Hann hafði þá áður samþykkt tveggja ára sviptingu ökuréttar með viðurlagaákvörðun 7. september 2011, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, akstur undir áhrifum slíkra efna og akstur án þess að hafa ökuskírteini sitt meðferðis. Með dómi 9. júlí 2015 var hann dæmdur í þrjátíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir að aka undir áhrifum áfengis, ávana- og fíkniefna og sviptur ökurétti, en þau brot framdi hann 6. september árið áður. Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, H-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-231/2017

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 21. júní 2017, á hendur M-x-x B-x-x, fæddri [...], rússneskum ríkisborgara.

Ákærðu er gefið að sök brot gegn 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni „með því að hafa fimmtudaginn 18. maí 2017 staðið að innflutningi á samtals 260,81 g af kókaíni, sem hafði að meðaltali 64% styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærða til landsins sem farþegi með flugi FI-555 frá Brussel, Belgíu, falin á líkama hennar, farangri og innvortis.“

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er gerð krafa um upptöku á framangreindum fíkniefnum.

Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu og eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar ákærðu samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 verður að leggja til grundvallar þá staðhæfingu hennar að hún hafi ekki verið eigandi fíkniefnanna og að hún hafi tekið að sér að flytja þau hingað til lands gegn þóknun. Þá er ekki vitað til þess að hún hafi áður sætt refsingu. Að þessu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd og magni og styrkleika þeirra efna sem brot ákærðu tekur til þykir refsing hennar hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærða hefur sætt frá 19. maí 2017.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 er fallist á kröfu ákæruvalds um upptöku fíkniefna.

Ákærða verður dæmd til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda og ákvörðun dómsins um þóknun skipaðs verjanda, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

Dómsorð:

Ákærða, M-x-x B-x-x, sæti fangelsi í sex mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærða hefur sætt frá 19. maí 2017.

Ákærða sæti upptöku á 260,81 g af kókaíni.

Ákærða greiði 1.203.235 krónur í sakarkostnað, þar af 744.000 krónur í þóknun til skipaðs verjanda síns, K-kvk-ef G-kvk-ef héraðsdómslögmanns.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-243/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 11. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 4. þessa mánaðar, á hendur R-x-x S-x-x, fæddum [...] , ríkisborgara Georgíu, „fyrir skjalafals, með því að hafa, sunnudaginn 25. júní 2017, framvísað við starfsmann Icelandair í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, í blekkingarskyni, georgísku vegabréfi í sinni eigu nr. [...], sem innihélt grunnfalsaða vegabréfsáritun til Kanada, útgefna á ákærða, nr. [...], í kjölfar þess að ákærði reyndi að innrita sig í flug Icelandair [...], til Kanada“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og h. lið 2. mgr. 116. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og gerð er krafa um hæfilega þóknun vegna starfa verjenda á rannsóknarstigi og fyrir dómi.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur verið samvinnuþýður, hvort tveggja fyrir dómi og á rannsóknarstigi, og engra gagna nýtur við um að hann hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Að þessu gættu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing hans réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, en þá refsingu þykir ekki efni til að binda skilorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknanir verjenda hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi. J-kk-nf A-kk-nf K-kk-nf héraðsdómslögmaður var tilnefndur verjandi ákærða á rannsóknarstigi og verður ákærða gert að greiða þóknun vegna starfa hans, sem þykir hæfilega ákveðin 66.960 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá er ákærði einnig dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda hans, Ú-kk-ef G-kk-ef héraðsdómlögmanns, vegna starfa hans í þágu ákærða vegna meðferðar málsins fyrir dómi, en sú þóknun þykir hæfilega ákveðin 105.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, R-x-x S-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns fyrir dómi, Ú-kk-ef G-kk-ef héraðsdómlögmanns, 105.400 krónur og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, J-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 66.960 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-244/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 4. síðasta mánaðar, á hendur L-x-x K-x-x, kt. 000000-0000, Álfhólsvegi 149 í Kópavogi, „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot, með því að hafa:

Sunnudaginn 9. apríl 2017 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti suður Arnarbakka í Reykjavík, við Réttarbakka. [...]

Fimmtudaginn 11. maí 2017 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti austur Dalveg í Kópavogi. við hús nr. 16. [...]

Teljast brot í báðum liðum varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 13. síðasta mánaðar og birt A ásamt ákæru málsins á skráðu lögheimili ákærða 17. sama mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brotin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða sex sinnum verið gerð refsing, í öllum tilvikum vegna umferðarlagabrota og hafa eftirgreind brot hans með því að aka sviptur ökurétti áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Hann samþykkti greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar með sátt hjá lögreglustjóra 28. nóvember 2013, fyrir brot gegn ýmsum ákvæðum umferðarlaga, þar á meðal að aka sviptur ökurétti. Hann hafði þá fyrr á því ári verið skiptur ökurétti í átján mánuði með sátt hjá lögreglustjóra, fyrir annars konar brot gegn umferðarlögum. Með dómi 6. maí 2014 var hann dæmdur í þrjátíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir ölvunarakstur og akstur svipur ökurétti. Með dómi 24. nóvember sama ár var hann aftur dæmdur í þrjátíu daga fangelsi, fyrir að aka sviptur ökurétti og gegn rauðu ljósi. Með dómi 5. október 2015 var hann dæmdur í sextíu daga fangelsi fyrir að aka sviptur ökurétti og síðast var hann með dómi 15. nóvember á síðasta ári dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir sams konar brot.

Að framangreindum sakaferli virtum, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, samkvæmt 77. gr. þeirra laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, L-x-x K-x-x, sæti fangelsi í sex mánuði.

H-kk-nf Þ-kk-nf