S-725/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 28. september 2023, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 31. janúar 2023, á hendur L-kvk-þgf Y-x-x M-x-x H-x-x, kt. [...], [...], [...], fyrir fjárdrátt með því að hafa á tímabilinu 17. maí 2019 til 3. júní 2020, þegar hún var starfsmaður fyrirtækisins Rizzani de Eccher Ísland ehf., kt. 551217- 1160, dregið sér samtals 4.675.258 krónur og nýtt í eigin þágu. Fjárdrátturinn fór þannig fram að ákærða millifærði fjárhæðina í 52 greiðslum af reikningi fyrirtækisins og inn á eigin reikning nr. [...], en háttsemin sundurliðast sem hér greinir:

Tilvik Dagsetning Upphæð

1 17.5.2019 45.000

2 24.5.2019 35.000

3 5.6.2019 180.000

4 24.6.2019 35.000

5 24.6.2019 40.000

6 11.7.2019 72.000

7 18.7.2019 50.000

8 23.7.2019 1.938

9 31.7.2019 28.200

10 1.8.2019 110.500

11 12.8.2019 115.000

12 15.8.2019 150.000

13 22.8.2019 30.000

14 4.9.2019 185.000

17 4.10.2019 38.200

18 9.10.2019 176.550

19 16.10.2019 22.500

20 23.10.2019 187.000

21 29.11.2019 18.400

22 1.11.2019 167.500

23 6.11.2019 95.000

24 18.11.2019 45.500

25 27.11.2019 32.000

26 29.11.2019 98.500

27 3.12.2019 158.000

28 12.12.2019 172.000

29 17.12.2019 55.000

30 17.12.2019 130.000

31 20.12.2019 63.500

32 23.12.2019 25.000

33 23.12.2019 193

34 2.1.2020 145.000

35 8.1.2020 200.000

36 20.1.2020 95.000

37 24.1.2020 78.200

38 6.2.2020 130.000

39 6.2.2020 115.000

40 21.2.2020 93.200

41 27.2.2020 50.000

42 28.2.2020 88.000

43 6.3.2020 143.000

44 9.3.2020 110.000

45 6.4.2020 185.000

46 24.4.2020 36.000

47 5.5.2020 115.000

48 8.5.2020 24.500

49 8.5.2020 157.000

50 22.5.2020 32.300

51 3.6.2020 182.300

Samtals

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir G-kk-nf S-kk-nf lögmaður kröfu um að ákærða verði dæmd til að greiða Rizzani de Eccher Ísland ehf., kt. 551217- 1160, Fiskislóð 31, Reykjavík, 4.675.258 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. október 2020 til 19. júní 2022 og með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist greiðslu kostnaðar vegna lögmannsaðstoðar að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi.

Ákærða krefst sýknu að öllu leyti eða að hluta og til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hún þess að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi eða ákærða sýknuð af kröfunni að öllu leyti eða að hluta. Þá krefst hún málsvarnarlauna úr ríkissjóði.

I Málsatvik

Ákærða var ráðin til starfa hjá einkahlutafélaginu Rizzani de Eccher Ísland í nóvember árið 2018, sem skrifstofu- og fjármálastjóri. Frá maí og fram í ágúst 2020 var gerð bókhaldsúttekt hjá félaginu. Komu þá fljótlega í ljós ágallar á bókhaldi félagsins og fjárhagsreikningi ársins 2019. Komu m. a. í ljós fjölmargar millifærslur af reikningi félagsins á reikning ákærðu sem vöktu grunsemdir stjórnenda félagsins. Var ákærðu sagt upp störfum 30. júní 2020.

Í málinu er ákært fyrir alls 52 millifærslur sem framkvæmdar voru á tímabilinu frá 17. maí 2019 til 3. júní 2020. Engin gögn fundust í bókhaldi að baki 39 af umræddum millifærslum. Að baki 13 millifærslum lágu samtals 16 reikningar í bókhaldi. Í 6 tilvikum var um að ræða reikninga sem ákærða gaf sjálf út og í níu tilvikum reikninga sem virtust stafa frá ýmsum einstaklingum, en kennitölur þeirra voru rangar á reikningunum. Þá var einn reikningur frá versluninni Krónunni.

Hjá lögreglu neitaði ákærða sök. Hún kvað umræddar millifærslur skýrast af þvíað hún hefði lagt út fyrir félagið með reiðufé eða með því að nota debetkort sitt og síðan fengið endurgreitt frá félaginu. Um þau tilvik þar sem engin gögn fundust að baki færslum kvaðst ákærða hafa skilað gögnum en hún hefði þau ekki í fórum sínum nú.

V arðandi þau tilvik þar sem rangar kennitölur voru á reikningum kvaðst hún enga skýringu hafa á því.

II

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi Ákærða neitaði sök. Hún kvaðst hafa verið ráðin til Rizzani de Eccher Ísland ehf. árið 2018 og hafa starfað þar til ársins 2020, þegar henni hefði verið sagt upp. Yfirmenn hennar hefðu verið A og B.

Um tilvik 1 bar ákærða að hún hefði greitt fyrir mjólkurvörur sem hefðu verið ætlaðar fyrir kaffivél félagsins og vísaði til reiknings að baki þeirri greiðslu úr bókhaldi félagsins sem ber þess merki að vera samþykktur. Um tilvik tvö og þrjú gaf hún þá skýringu að um hefði verið að ræða vinnu sem C hefði unnið eins og fyrirliggjandi reikningar gæfu til kynna, en hann hefði unnið ýmis verk fyrir félagið. Vísaði hún í þessu sambandi einnig til þess að umræddir reikningar hefðu verið uppáskrifaðir af yfirmanni hennar hjá félaginu. Var framburður hennar um tilvik 10, þar sem eins háttar til, á sama veg.

Í tilvikum 4 til 7, auk tilvika 9, 11, 12 og 13, liggja fyrir reikningar með kennitölum einstaklinga sem ekki finnast í þjóðskrá. Um tilvik 4 bar ákærða að hún hefði borgað konu að nafni M-kvk-nf fyrir að kaupa ryksugu fyrir félagið. Hefði hún greitt henni með reiðufé. Hún kvaðst ekki muna eftir tilviki 5. Ranga kennitalan þar væri líklega misritun. Um tilvik 6, þar sem reikningur virðist vera gefinn út af konu að nafni E-kvk-nf [...], sagðist hún hafa hitt umrædda E-kvk-þf og greitt henni með reiðufé. Kvaðst hún ekki vita af hverju röng kennitala umræddrar E-kvk-ef væri á reikningnum. Um tilvik 7 kvað hún vera um að ræða sömu E-kvk-þf, hún hefði keypt af henni ýmiss konar skrifstofubúnað. Hefði hann verið ódýrari og hún þannig fengið meira fyrir minna fé. Hún hefði líklega greitt henni með reiðufé. Um tilvik 9, þar sem reikningur er gefinn út vegna þjónustu manns að nafni H-kk-nf [...], kvaðst hún hafa greitt umræddum H-kk-þgf og síðan endurkrafið félagið. Kvaðst hún ekki vita af hverju kennitala umrædds H-kk-ef fyndist ekki í þjóðskrá. Um tilvik 11 sagði hún að um hefði verið að ræða frekari kaup á notuðum skrifstofubúnaði af fyrrnefndri E-kvk-þgf [...]. Gat hún sem fyrr ekki gefið skýringu á því af hverju kennitala umræddrar E-kvk-ef væri röng á reikningum sem stöfuðu frá henni. Að baki tilviki 12 liggja reikningar frá þremur einstaklingum, H-kk-þgf [...], H-kvk-þgf [...] og G-kk-þgf [...]. Kennitölur allra eru rangar á reikningunum. Hún kvaðst muna eftir G-kk-þgf, [...], en ekki muna eftir hinum. Hafði hún ekki skýringar á því af hverju kennitölur þeirra væru rangar á reikningunum. Um tilvik 13, þar sem reikningur með nafni G-kk-ef [...]liggur að baki millifærslu, með sömu röngu kennitölu, sagði ákærða loks að um væri að ræða sama G-kk-þf [...]og í tilviki 12. Kvaðst hún ekki vita af hverju kennitalan væri röng á reikningnum.

Um tilvik 8, sem varðaði innkaup í Krónunni, sagðist hún telja að hún hefði verið að kaupa kaffirjóma fyrir félagið, en kvittun fyrir kaupunum var í bókhaldi félagsins. Hún kvaðst einnig hafa verið að kaupa fyrir félagið í Krónunni í tilviki 15, en ekki var kvittun fyrir þeim kaupum í bókhaldinu.

Um tilvik 14 bar ákærða að um hefði verið að ræða viðbót við laun þann mánuðinn, kauphækkun sem hún hefði fengið. Á sama veg bar hún um tilvik 34. Ákærða bar því svo við, aðspurð um tilvik 24, 28, 30, 32, 37, 38, 44, 45, 46, 47 og 51, að í þeim öllum hefði hún fengið laun greidd fyrir fram, með heimild yfirmanns.

Um tilvik 16 bar ákærða að um hefði verið að ræða kaup á flugmiða til Amsterdam, vegna vinnuferðar sem hún hefði farið í á vegum félagsins. Hefði hún lagt út fyrir miðanum og fengið endurgreitt. Aðspurð hvers vegna einungis hefðu verið greiddar 38.795 krónur með kreditkorti en endurgreiddar 87.500 krónur kvað hún skýringuna líklega vera þá að hún hefði greitt hluta með orlofi og mögulega flugpunktum. Á sama veg bar ákærða um hluta tilviks 35, en 87.415 krónur af þeirri 200.000 króna millifærslu væru vegna flugmiða sem hún hefði lagt út fyrir vegna vinnuferðar til Madrid. Hún kvað tilvik 20 vera vegna útgjalda í ferðinni til Amsterdam. Aðspurð hvernig það mætti vera þar sem millifærslan átti sér stað áður en ferðin var farin kvað hún það vel geta passað og að kostnaðurinn hefði þá verið greiddur fyrir fram.

Ákærða kvaðst ekki muna eftir tilvikum 17 og 18. Hún kvaðst þó telja að kostnaðarskýrslur ættu að vera að baki þessum millifærslum og að þær væru þá hjá félaginu. Á sama veg var framburður ákærðu um tilvik 21, 22, 23, 25, 27, 29, 31, 33, 36, 39, 40, 41, 42, 43, 48, 49, 50 og 52. Þá bar hún á sama veg um þann hluta tilviks 35 sem ekki varðaði endurgreiðslu útlagðs kostnaðar hennar vegna flugmiða til Madrid.

Um tilvik 19 sagði ákærða að eftir að hún hefði millifært af reikningi félagsins á eigin reikning hefði hún millifært áfram á barnsföður sinn þar sem hann hefði lagt út fyrir skrifstofuvarningi í þágu félagsins.

Um tilvik 26 sagði ákærða að umrædd millifærsla hefði verið jólabónus félagsins til hennar.

Vitnið A, starfsmaður endurskoðunardeildar Rizzani de Eccher í Lúxemborg, gaf símaskýrslu fyrir dóminum.

Hann kvaðst hafa skoðað bókhald félagsins og fundið færslur sem sér hefði þótt ástæða til að skoða betur. Hefði vantað skýringar og skýrslur að baki þessum millifærslum. Hann kvaðst hafa skoðað þetta að beiðni yfirmanns síns og upplýst hann um þessa niðurstöðu sína.

B, yfirmaður ákærðu, gaf símaskýrslu fyrir dóminum. Hann kvaðst hafa verið framkvæmdastjóri félagsins á Íslandi. Hann kvað ákærðu hafa haft það hlutverk að vera ritari og bókari. Hefði hún haft aðgang að reikningum félagsins og hefði getað millifært af þeim. Aðspurður hvort hún hefði farið í utanlandsferðir á vegum félagsins kvað hann svo ekki vera, það væri af og frá. Aðspurður hvort hann hefði samþykkt kauphækkun til hennar í fjórum tilvikum kvaðst hann ekki muna til þess, en það gæti þó verið. Sama ætti við um hvort hann hefði samþykkt að hún fengi laun fyrir fram. Aðspurður hvort hún hefði fengið jólabónus kvað hann þá almennt ekki hafa verið veitta. Hann hefði ekki fengið slíkan bónus og sér þætti afar ólíklegt að ákærða hefði fengið hann. Aðspurður um reikning fyrir þrif á [húsnæði], ásamt vinnu við að gera við ísskáp, sem varðar tilvik nr. 3, kvaðst hann telja reikninginn háan. Vitnið var spurt um C, sem er sá einstaklingur sem ákærða greiðir samkvæmt umræddum reikningi, og kvaðst hann þá muna eftir manni sem ekki hefði talað ensku og hefði sinnt ýmsum verkum fyrir félagið. Aðspurður hver hefði keypt skrifstofubúnað kvað hann aðalskrifstofuna hafa gert það. Hann kvaðst ekki telja að keyptur hefði verið notaður búnaður til að spara fjármuni og ekki telja að ákærða hefði lagt út fyrir slíkum búnaði, en þó mögulega ef um lágar fjárhæðir hefði verið að ræða. Loks hefði fyrirtækið verið með samning hjá öðru fyrirtæki vegna ljósritunar búnaðar og því ólíklegt að ákærða hefði keypt slíkan búnað annars staðar.

Vitnið D, sérfræðingur hjá lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu, sem rannsakaði málið og skrifaði greiningarskýrslu sem fyrir liggur í málinu, gaf skýrslu fyrir dómi. Hann lýsti rannsókn málsins og gagnaöflun. Hefðu reikningar sem settir hefðu verið í bókhaldið fylgt kærunni. Lýsti hann því m. a. að rangar kennitölur hefðu verið á fjölmörgum reikningum.

III

Niðurstaða

Í sakamálaréttarfari gildir sú meginregla að sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik, sem telja má honum í óhag, hvíla á ákæruvaldinu skv. 108. gr. laga nr. 88/2008. Í samræmi við þetta er það markmið rannsóknar sakamáls að afla allra nauðsynlegra gagna til þess að ákveða að henni lokinni hvort sækja skuli mann til sakar, svo og að afla gagna til undirbúnings málsmeðferð fyrir dómi, skv. 1. mgr. 53. gr. laganna. Verður aðeins sakfellt ef nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fram komin um hvert það atriði er varðar sekt, sbr. 1. mgr. 109. gr. sömu laga. Af því leiðir að vafa um sönnun sektar verður að skýra ákærða í hag. Þá gildir sú grundvallarregla skv. 1. mgr. 111. gr. sömu laga að dómur skuli reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi.

Ákærðu er gefið að sök að hafa í 52 tilvikum dregið sér fé af reikningi Rizzani de Eccher Ísland ehf., á tímabilinu 17. maí 2019 til 3. júní 2020, alls 4.675.258 krónur. Millifærði hún umrædda fjármuni á eigin reikning. Ákærða viðurkennir að hafa millifært umrædda fjármuni í umræddum tilvikum á eigin reikning en neitar sök.

Í tilvikum nr. 1, 2, 3 og 10 er alltaf um það að ræða að ákærða kveðst hafa greitt útgjöld félagsins, líklega með reiðufé, og hafa síðan fengið endurgreitt. Liggja fyrir reikningar að baki þessum greiðslum sem virðast hafa verið samþykktir. Í tilvikum 2, 3 og 10 kemur fram á reikningunum að greitt hafi verið til manns að nafni C. Kannaðist vitnið B, yfirmaður ákærðu, við það að maður sem gæti verið þessi aðili hefði stundum unnið verk fyrir félagið. Engin tilraun var gerð til þess að taka skýrslu af umræddum C-x-þgf rannsókn málsins hjá lögreglu og hann gaf ekki heldur skýrslu fyrir dómi. Hefur því hvorki lögregla né ákæruvaldið, að mati dómsins, gert reka að því að sanna að umræddir reikningar hafi ekki átt við rök að styðjast, með því t. d. að kalla til vitni sem um það gátu borið. Er því rannsókn málsins verulega ábótavant hvað þetta varðar. Af þessum sökum verður ekki talið að ákæruvaldinu hafi tekist sönnun um að ákærða hafi gerst sek um brot þau sem henni eru gefin að sök í umræddum tilvikum og er hún því sýknuð af þeim.

Í tilvikum 4, 5, 6, 7, 9, 11, 12 og 13 háttar svo til að fyrir liggja reikningar, en þeir einstaklingar sem greitt var til, samkvæmt reikningunum, finnast ekki í þjóðskrá. Þá er ekki að finna millifærslur til þeirra af bankareikningi ákærðu. Aðspurð um þetta kvað ákærða það hljóta að vera tilviljun að umræddir einstaklingar hefðu ritað rangar kennitölur. Hún kvaðst telja að hún hefði greitt þeim í reiðufé. Allir umræddir reikningar voru gefnir út á tveggja mánaða tímabili, frá 24. júní 2019 til 22. ágúst 2019. Telur dómurinn afar ótrúverðugt að umræddir einstaklingar hafi allir misritað kennitölur sínar, svo sem ákærða heldur fram. Þá er framburður hennar um þessi tilvik, sem rakinn er hér að framan, að öðru leyti ótrúverðugur að mati dómsins. Að öllu framangreindu virtu, gegn neitun ákærðu, þykir lögfull sönnun hafa tekist fyrir því að ákærða hafi gerst sek um þau brot sem henni eru gefin að sök í umræddum tilvikum ákæru.

Tilvik 8 varðar millifærslu til ákærðu í kjölfar kaupa á matvöru í versluninni Krónunni Granda fyrir 1.938 krónur. Kemur fram í greiningarskýrslu vitnisins D, sérfræðings hjá lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu, sem fyrir liggur í málinu, að þar sem starfsstöð Rizzani de Eccher Ísland ehf. væri á Granda, þar sem viðskiptin áttu sér stað, og kaupin hefðu átt sér stað á vinnutíma væri líklegt að um hefði verið að ræða kaup fyrir mötuneyti vinnustaðarins. Staðfesti hann það fyrir dómi. Dómurinn er samþykkur þessu mati vitnisins og er ákærða því sýknuð af broti samkvæmt umræddu tilviki. Er niðurstaða dómsins sú sama um tilvik 15 sem varðar millifærslu til ákærðu vegna 4.277 króna viðskipta í sömu verslun.

Um tilvik 14, 185.000 króna millifærslu 4. september 2019, bar ákærða að um hefði verið að ræða viðbót við laun þann mánuðinn, kauphækkun sem hún hefði fengið. Þegar litið er til launagreiðslna félagsins til ákærðu mánuðina í kringum þessa greiðslu má sjá að hún fékk greiddar 416.207 krónur í lok júlí 2019. Í lok ágúst fékk hún greiddar 399.000 krónur og í lok september 408.710 krónur. Í lok október fékk hún svo greiddar 414.394 krónur. Styður þetta ekki þann framburð hennar að um hefði verið að ræða kauphækkun sem hún hefði fengið greidda með þessum hætti. Að virtu framangreindu er það því niðurstaða dómsins, gegn neitun ákærðu, að sakfella hana fyrir það brot sem henni er gefið að sök í umræddu tilviki. Um tilvik 34, sem varðar 145.000 króna millifærslu 2. janúar 2020, bar ákærða einnig að um hefði verið að ræða kauphækkun. Styðja launagreiðslur til hennar fyrir og eftir umrædda færslu ekki að svo há greiðsla geti verið launahækkun til hennar. Er því ákærða einnig, með sömu rökum, sakfelld fyrir umrætt tilvik.

Um tilvik 24, 28, 30, 32, 37, 38, 44, 45, 46, 47 og 51 bar ákærða að í þeim öllum hefði verið um að ræða fyrirframgreidd laun á tímabilinu frá 18. nóvember 2019 til 3. júní 2020. Er samtals um að ræða 1.209.000 krónur. Þegar umræddar greiðslur eru bornar saman við þær launagreiðslur sem hún fékk á umræddu tímabili kemur í ljós að þessi vörn hennar stenst ekki skoðun. Í tilviki 24 fékk hún t. d. greiddar 45.500 krónur 18. nóvember 2019. Er ekki að sjá að tekið hafi verið tillit til þeirrar greiðslu þegar launagreiðsla í lok mánaðarins er skoðuð. Í tilvikum 28, 30 og 32 var um að ræða millifærslur í desember 2019, alls 327.000 krónur. Er ekki heldur að sjá að tekið sé tillit til þeirra greiðslna í næstu launagreiðslu. Sama á við um tilvik 37, 38, 44, 45, 46, 47 og 51. Er um að ræða háar millifærslur til ákærðu sem engin áhrif virðast hafa haft á útgreidd laun hennar. Er því umrædd vörn ákærðu haldlaus. Þá var framburður hennar fyrir dómi ótrúverðugur, svo sem fyrr var rakið. Að öllu þessu virtu er það niðurstaða dómsins, gegn neitun ákærðu, að sakfella beri hana fyrir brot í öllum umræddum tilvikum.

Um tilvik 16 og 20 kvað ákærða að um væri að ræða endurgreiðslu vegna kaupa á flugmiða og greiðslu kostnaðar vegna vinnuferðar til Amsterdam. Vitnið B, yfirmaður ákærðu, bar hins vegar með afdráttarlausum hætti að ákærða hefði aldrei farið í slíkar ferðir á vegum félagsins. Þá áttu millifærslurnar sér stað nokkru áður en umrædd vinnuferð átti að hafa verið farin. Er því vörn ákærðu haldlaus og var framburður hennar í heild sinni, sem fyrr sagði, ótrúverðugur. Sama á við þann hluta varnar ákærðu vegna tilviks 35 að um hafi verið að ræða endurgreiðslu 87.415 króna kostnaðar vegna kaupa á flugmiða til Madrid. Er það því niðurstaða dómsins, gegn neitun ákærðu, að sakfella hana fyrir brot í umræddum tilvikum.

Ákærða kvaðst ekki muna eftir tilvikum 17, 18, 21, 22, 23, 25, 27, 29, 31, 33, 36, 39, 40, 41, 42, 43, 48, 49, 50 og 52. Hún kvaðst þó telja að kostnaðarskýrslur ættu að vera að baki þessum millifærslum og að þær væru þá hjá fyrirtækinu. Þá bar hún á sama veg um þann hluta tilviks 35 sem ekki varðaði endurgreiðslu útlagðs kostnaðar hennar vegna flugmiða til Madrid. Það er mat dómsins að framburður ákærðu fyrir dómi hafi verið í heild sinni ótrúverðugur og ekkert hafi komið fram sem bendi til þess að vörn hennar um að hún hafi lagt út fyrir ýmiss konar kostnaði félagsins eigi við rök að styðjast. Þá benda gögn málsins ekki til þess. Loks styður framburður vitnisins B, yfirmanns ákærðu, fyrir dómi ekki þessar skýringar ákærðu. Samkvæmt framangreindu, gegn neitun ákærðu, er það niðurstaða dómsins að sakfella beri ákærðu fyrir brot þau sem henni eru gefin að sök í umræddum tilvikum ákæru.

Um tilvik 26 sagði ákærða fyrir dómi að umrædd millifærsla hefði verið jólabónus félagsins til hennar. Af framburði fyrrgreinds B mátti hins vegar ráða að slíkir bónusar hefðu ekki verið greiddir hjá fyrirtækinu. Er því ákærða sakfelld fyrir umrætt tilvik.

Ákærða er samkvæmt framansögðu sýknuð af fjárdráttarbrotum í tilvikum ákæru nr. 1, 2, 3, 8, 10 og 15 en sakfelld fyrir brot í öðrum tilvikum. Er ákærða því sakfelld fyrir að hafa dregið sér samtals 4.298.534 krónur af reikningum fyrirtækisins Rizzani de Eccher Ísland ehf. með þeim hætti sem lýst er í ákæru. Eru umrædd brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæðis.

IV

Ákvörðun refsingar

Ákærða er fædd í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 30. janúar 2023, hefur hún ekki áður sætt refsingu. Brot ákærðu varða verulegar fjárhæðir og stóðu yfir um alllangt skeið. Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni þessa máls, dómvenju og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði, en rétt þykir að fresta fullnustu hennar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Einkaréttarkrafa

Með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærða með saknæmum og ólögmætum hætti bakað sér skaðabótaábyrgð. Á brotaþoli því rétt á skaðabótum úr hendi ákærðu á grundvelli almennu sakarreglunnar og 172. gr. laga nr. 88/2008.

Einkaréttarkrafan í málinu er byggð á kröfubréfi brotaþola til ákærðu, dags. 19. maí 2022. Fullnægir það sem þar kemur fram þeim kröfum þar að lútandi sem fram koma í 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008. Lækkaði lögmaður brotaþola kröfu sína við meðferð málsins og færði hana til samræmis við ákærufjárhæðina.

Ákærða hefur verið sýknuð af brotum samkvæmt tilvikum 1, 2, 3, 8, 10 og 15, svo sem rakið er hér að framan, og er hún með sama hætti sýknuð af bótakröfu að því er varðar umrædd tilvik. Er fallist á bótakröfu vegna annarra tilvika. Er því fallist á bótakröfu með þeim hætti sem lýst er í dómsorði. Ekki er fallist á að miða upphafsdag dráttarvaxta við dagsetningu umrædds kröfubréfs enda óljóst hvenær það barst ákærðu. Er því miðað við þingfestingardag ákæru hvað það varðar.

Brotaþoli á tilkall til málskostnaðar úr hendi ákærðu vegna bótakröfunnar, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008. Þykir sá kostnaður hæfilega ákveðinn 400.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og verður ákærðu gert að greiða brotaþola þá fjárhæð.

Sakarkostnaður

Með vísan til úrslita málsins, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærðu til greiðslu sakarkostnaðar. Vegna málsúrslita verður hún dæmd til að greiða níu tíundu hluta sakarkostnaðar málsins, en þar er um að ræða málsvarnarlaun skipaðs verjanda hennar, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem þykja með hliðsjón af eðli og umfangi málsins, hæfilega ákveðin 2.300.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kvk-nf R-kvk-nf A-kvk-nf aðstoðarsaksóknari. Af hálfu bótakrefjanda flutti málið G-kk-nf S-kk-nf lögmaður.

B-kk-nf Þ-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærða, L-kvk-nf Y-x-x M-x-x H-x-x, sæti fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði níu tíundu hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 2.300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en einn tíundi hluti greiðist úr ríkisjóði.

Ákærða greiði Rizzani de Eccher Ísland ehf. 4.298.534 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. október 2020 til 21. apríl 2023 og með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ákærða greiði Rizzani de Eccher Íslandehf.400.000 krónur í málskostnað.

B-kk-nf Þ-kk-nf