E-8397/2007

Mál þetta var höfðað 5. desember 2007.

Stefnandi er Falcon Nordica ehf., Naustabryggju 25, Reykjavík. Málið er höfðað af V-kk-þgf N-kk-þgf G-kk-þgf, Naustabryggju 25, Reykjavík f.h. félagsins.

Stefndi er Vegagerðin, Borgartúni 5-7, Reykjavík.

Af hálfu stefnanda er þess krafist að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 1.035.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðbætur (svo) nr. 38/2001 frá 15. september 2006 til 24. nóvember s.á. og með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá 25. nóvember 2006 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar úr hendi stefnda.

Af hálfu stefnda er gerð sú aðalkrafa að málinu verði vísað frá dómi, varakrafa að stefndi verði sýknaður af kröfum stefnanda og þrautavarakrafa að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Stefndi krefst málskostnaðar úr hendi stefnanda með álagi á málskostnaðinn.

1

Í stefnu greinir frá málsatvikum á þá leið að stefnandi hafi verið ökumaður UD-161 sem hafi verið ekið á þjóðvegi eitt í Fjarðarbyggð fyrir ofan nýja álverið í Reyðarfirði þann 15. september 2006 kl. 14.14. Nýlagt malabik hafi fest við dekk bifreiðarinnar og ausið tjöru og grjóti yfir bifreiðina með tilheyrandi skemmdum. Á dekkjum bifreiðarinnar hafi mátt sjá þykkt lag af tjöru og mikið af tjöru og smásteinum hafi kastast upp með hliðum bifreiðarinnar. Af þessu hafi hlotist umtalsverðar lakkskemmdir auk þess sem álfelgur hafi ónýst sökum útlitslýtis. Engar viðvaranir hafi verið á veginum. S-kk-nf S-kk-nf, starfsmaður stefnda á Reyðarfirði, hafi staðfest að þetta tjón hafi ekki verið einsdæmi. Malbikað hafi verið á þriðjudeginum 12. september og verkinu lokið daginn eftir. Dagana 13.-15. september 2006 hafi verið töluverð umferð um veginn og mikil rigning og malbikið farið að losna upp. Við þessu hafi verið brugðist 14. september með því að bera möl yfir veginn. Rigning hafi haldið áfram daginn eftir, tjónsdag, og upp úr hádegi hafi vegurinn verið orðinn illfær fyrir hádegi sökum „blæðinga“. Viðvaranir hafi verið sendar í fjölmiðla upp úr hádegi þann dag og síðar um daginn hafi starfsmenn stefnda verið við veginn, ökumönnum til aðstoðar og viðvörunar.

Í stefnu er vísað til þess að Félag íslenskra bifreiðaeigenda hafi sent, f.h. stefnanda, bréf hinn 25. október 2006 til viðurkenningar á bótaskyldu en stefndi hafi hafnað bótaskyldu með bréfi 13. desember. Þar komi fram að stefndi viðurkenni að ástand vegarkaflans hafi verið verra en vegfarendur hafi getað með nokkru móti gert ráð fyrir þrátt fyrir viðvörunarmerkingar. Hins vegar væri tjón stefnanda þess eðlis að aðrar ástæður hlytu að liggja að baki þess. Kröfur stefnanda hafi verið ítrekaðar við stefnda með bréfi lögmanns hans 31. maí 2007.

Stefnandi byggir skaðabótaskyldu stefnda á 5. gr., sbr. 2. gr., vegalaga nr. 45/1994, þar sem stefndi sé veghaldari og hafi því forræði yfir vegi og vegsvæði, þar með talið vegagerð, þjónusta og viðhald vega. Einnig er byggt á almennri sakarreglu skaðabótaréttar.

2

Um málsatvik er af hálfu stefnda vísað til þess að af hálfu stefnanda hafi hvorki verið haft samband við starfsmenn stefnda né lögreglu 15 september 2006 vegna þess atviks sem hann haldi fram að hafi átt sér stað þann dag. Hins vegar hafi lögreglu verið tilkynnt um atvikið 18. september 2006. Með bréfi lögmanns stefnanda 31. maí 2007 hafi stefndi verið krafinn skaðabóta að fjárhæð 1.225.721 krónu og krafan studd við sömu gögn og lögð séu fram í þessu máli til sönnunar um ætlað tjón. Meðal annars hafi fylgt afrit umboðs til lögmanns stefnanda þar sem vísað sé til skemmda á bifreiðinni UD-161 13. september 2006. Stefnda hafi einnig borist afrit af bréfi lögmanns stefnanda til Vátryggingafélags Íslands hf., dags. 31. maí 2007, þar sem félagið sé krafið bóta að fjárhæð 692.129 krónur vegna skemmda á bifreiðinni UD-161 8. september 2006 og sömu gögn hafi verið lögð fram til sönnunar tjóni og þau sem beint hafi verið að stefnda. Í fylgigögnunum komi fram að stefnandi hafi 9. september 2006 komið á lögreglustöðina á Ísafirði og tilkynnt um tjón á bifreiðinni UD-161 daginn áður við það að hann hafi ekið á vír sem hafi verið strengdur yfir ómerktan malarveg í Innri Lambadal í Dýrafirði. Þessa atviks hafi í engu verið getið þegar stefnandi freistaði þess að fá viðurkennda bótaskyldu stefnda eða þegar hann setti fram kröfur sínar á hendur stefnda sama dag og hann krafðist bóta vegna framangreinds atviks sem orðið hafi 8. september 2006. Þá sé þessa að engu getið í stefnu þrátt fyrir að sami lögmaður og reki málið á hendur stefnda hafi haft uppi framangreindar kröfur á hendur Vátryggingafélagi Íslands hf.

Stefndi byggir kröfu sína um frávísun á því að málið sé svo vanreifað að ekki verði lagður á það efnisdómur. Algjörlega skorti reifun á því hvernig fari saman sú kröfugerð, sem stefnandi hafi gert á hendur Vátryggingafélagi Íslands hf. vegna atviks 8. september 2006, og sú kröfugerð sem höfð sé uppi í þessu máli. Þá séu ekki lögð fram nein marktæk sönnunargögn um tjón og hvernig það tjón geti hafa orðið af þeim tjónsatburði sem haldið sé fram að hafi átt sér stað og stefndi beri ábyrgð á. Bent er á að umrædd bifreið hafi verið seld 23. janúar 2007 en ekkert liggi fyrir um það í málinu hvort viðgerð hafi þá farið fram og/eða hvaða þýðingu ætlaðar skemmdir á bifreiðinni hafi haft við söluna. Loks er á það bent að þrátt fyrir að stefnandi, Falcon Nordica ehf., hafi samkvæmt ökutækjaskrá verið eigandi bifreiðarinnar UD-161 frá 19. maí 2006 til 23. janúar 2007 sé í lýsingu í stefnu ætíð talað um V-kk-þf N-kk-þf G-kk-þf sem stefnanda en ekki félagið.

Krafa um álag á málskostnað er byggð á því að í málinu séu hafðar uppi kröfur og staðhæfingar af hálfu stefnanda sem hann hafi vitað eða mátt vita að væru rangar og haldlausar.

3

Málið var tekið til úrskurðar 14. þ.m. að loknum munnlegum málflutningi um aðalkröfu stefnda. Lögmaður stefnda krafðist þess að málinu yrði vísað frá dómi og að stefnda yrði úrskurðaður málskostnaður. Lögmaður stefnanda gerði þá kröfu að ekki yrði fallist á frávísunarkröfuna og að stefnanda yrði ákvarðaður málskostnaður.

Í málinu ræðir um atvik sem varðar bifreiðina UD-161. Í stefnu er hvergi vikið að því hver sé eða hafi, er ætlað óhapp varð, verið eigandi hennar. Við lýsingu málsatvika segir að „stefnandi“ hafi verið ökumaður bifreiðarinnar. Þar er einnig vikið að ætluðum akstursmáta „stefnanda“. Ekki er vikið að því að bifreiðin hafi verið seld eftir óhappið eða í hverju tjón sé fólgið, s.s. að viðgerðar- og/eða varahlutakostnaður hafi verið inntur af hendi.

Engin grein er í stefnu gerð fyrir því hvernig kröfufjárhæð sé fundin. Skemmdum er þannig lýst er V-kk-nf N-kk-nf G-kk-nf tilkynnti lögreglu um óhappið 18. september 2006: „V-kk-nf segir að er hann ók bifreið sinni á ofangreindum stað hafi malbikið síðan losnað að hluta af þannig að smásteinar hafi kastast utan í hliðar bifreiðarinnar þannig að lakkskemmdir hlutust af. Hann segir að malbik sé enn fast í undirvagni bifreiðarinnar, inni í hjólaskálum og víðar utan á bifreiðinni.“ Í framlögðu kröfubréfi lögmanns, dags. 31. maí 2007, til stefnda segir að um sé að ræða bótakröfu fyrir V-kk-þf N-kk-þf G-kk-þf vegna skemmda á bifreiða hans þann 8. september 2006. „Hlutir/viðgerð“ tilgreindir auk upphæða sem hér segir. „Grill, aðalljós, stefnuljós, álfelgur, framrúða, viðgerð og málun, afnotamissir 2 vikur, vinnutap, bílaþvottur x 3.“ Ljóst má vera að þessi upptalning fer ekki heim og saman við lýsingu í lögregluskýrslu. Í kröfubréfi lögmanns, dags. 31. maí 2007, fyrir V-kk-þf N-kk-þf G-kk-þf á hendur Vátryggingafélagi Íslands vegna skemmda á bifreið hans 8. september 2006 eru sömu kröfuliðir að hluta: „Grill kr. 24.400. Aðalljós kr. 164.191. Stefnuljós kr. 2.500. Viðgerð og málun kr. 501.038.“ Engin skýring er gefin á því hvernig þetta má vera. Þá er ekki í stefnu gerð grein fyrir því hvaða liðir eru felldir niður af þeim sem gerð var krafa um í bréfi lögmannsins til stefnda, dags. 31. maí 2007, en kröfufjárhæðin var, eins og fram er komið, lækkuð úr 1.225.721 krónu í 1.035.000 krónur.

Samkvæmt framangreindu er málatilbúnaður stefnanda verulegum annmörkum háður og vanreifun slík, sbr. e-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, að með öllu er fyrir það girt að viðhlítandi vörnum verði við komið og dómur á málið lagður. Það horfir m.a. til óskýrleika, sem brýtur gegn tilvitnuðu ákvæði, að í stefnu er V-kk-nf N-kk-nf G-kk-nf ítrekað nefndur til sögunnar sem stefnandi og í gögnum, framlögðum af honum, er ítrekað vísað til bifreiðarinnar UD-161 sem eignar hans. Í a-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 segir að í stefnu skuli greina svo glöggt sem verða má „nöfn fyrirsvarsmanna aðila, ef því er að skipta, stöðu þeirra og heimili eða dvalarstað.“ Í stefnu er engin skýring gefin á því hvers vegna V-kk-nf N-kk-nf G-kk-nf höfðar málið fyrir hönd stefnanda; þess er ekki getið að hann sé fyrirsvarsmaður stefnanda og þá vegna hverrar stöðu hans innan félagsins og engin gögn lögð fram sem sýni fram á slíkt.

Samkvæmt framangreindu ber að vísa málinu frá dómi. Fallist er á málskostnaðarkröfu stefnda og þar með að ákveða beri fjárhæð málskostnaðarins með álagi, sbr. 2. mgr. 131. gr. laga nr. 91/1991; er hann ákveðinn 150.000 krónur.

S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurðinn.

Ú r s k u r ð a r o r ð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Falcon Nordica ehf., greiði stefnda, Vegagerðinni, 150.000 krónur í málskostnað.

S-kk-nf H. S-kk-nf.