S-530/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 9. janúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, þann 7. nóvember 2013, á hendur A,

„fyrir hegningar- og umferðarlagabrot

með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 18. apríl 2013 tekið bifreiðina MK-049 í heimildarleysi og óleyfi þaðan sem hún stóð við sumarhúsið við Arnarhólsbraut 12 í landi Öndverðarness í Grímsnesi, og síðan ekið bifreiðinni án þess að hafa öðlast ökuréttindi undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,24‰) og óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa tetrahýdrókannabínóls, eftir Arnarhólsbraut í Grímsnesi að gatnamótum Goðhólsbrautar þar sem ákærði ók bifreiðinni útaf veginum og staðnæmdist.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og 1. mgr. 48. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt T-kk-þgf R. S-kk-þgf hrl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Kom þar fram að ákærði hafi sætt meðferð á D og staðið sig með prýði. Lagði verjandi fram vottorð því til staðfestingar.

Í matsgerð frá rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði kemur fram að kannabínóíðar hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði hans mælst tetrahýdrókannabínól 1,3 ng/ml. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða og hreins sakaferils hans, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði skal jafnframt greiða 220.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í 16 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærða ökurétti í sextán mánuði, frá birtingu dóms þessa að telja.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu 198.996 kr., auk þóknunar skipaðs verjanda ákærða, sem er hæfilega ákveðin 90.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði jafnframt, 220.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 16 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í sextán mánuði, frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 288.996 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, T-kk-ef R. S-kk-ef hrl., 90.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.