S-688/2018

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 2. nóvember 2018, á hendur V-x-x K-x-x, f.d. [...], ríkisborgara í [...], fyrir skjalafals, brot gegn lögum um útlendinga og brot gegn lögum um atvinnuréttindi útlendinga með því að hafa föstudaginn 22. júní 2018 framvísað í blekkingarskyni við starfsmenn Þjóðskrár Íslands fölsuðu litháísku vegabréfi nr. [...] sem gefið var út á [...], f.d. [...], með gildistíma frá 16. ágúst 2017 til 16. ágúst 2028. Með þessu kom ákærði því til leiðar að hann hlaut fullnaðar skráningu í Þjóðskrá Íslands á fölskum forsendum. Þannig var honum kleift að starfa hér á landi án þess að sækja um atvinnuleyfi. Vegabréfið hafði kærði haft í fórum sínum um nokkurt skeið fram til þessa dags og allt til þriðjudagsins 9. október 2018 er lögregla lagði hald á það á dvalarstað ákærða að [...].

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 3. og 4. mgr. 6. gr., sbr. 1. mgr. 27. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga nr, 97/2002 og 1. mgr. 108. gr., sbr. 1. mgr. 116. gr. og h. lið 2. mgr. 116. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Hann hefur ekki sætt refsingu hér á landi svo vitað sé.

Við ákvörðun refsingar í málinu verður litið til þess að með því að framvísa hinu falsaða vegabréfi kom ákærði því til leiðar að honum var kleift að starfa hér á landi um nokkurra mánaða skeið án þess að sækja um atvinnuleyfi svo sem honum var skylt lögum samkvæmt. Á hinn bóginn horfir það ákærða til málsbóta að hann hefur gengist greiðlega við broti sínu og verið samvinnuþýður hjá lögreglu við rannsókn málsins, sbr. 9. tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni málsins og atvikum málsins í heild sinni, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, bæði á rannsóknarstigi málsins og fyrir dómi, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 280.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, V-x-x K-x-x, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 280.000 krónur.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf