arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-502/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 25. janúar sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 29. nóvember 2016 á hendur ákærða, U-kk-þgf E-kk-þgf R-kk-þgf, kt. [...], [...], Reykjavík;

„fyrir umferðarlagabrot í Hafnarfirði með því að hafa laugardaginn 17. september 2016 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Hvaleyrarbraut við Skipalón uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa.

I

Við þingfestingu málsins 25. janúar sl. kom ákærði fyrir dóm og játaði sakargiftir. Í ljósi játningar ákærða ákvað dómari að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var málið því tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

II

Svo sem fyrr var rakið játaði ákærði sök við þingfestingu málsins. Játning ákærða samrýmist gögnum málsins. Brot hans telst því sannað og er það réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins á ákærði nokkurn sakaferil að baki. Við úrlausn máls þessa verður til þess að líta að 6. október 2008 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi, til greiðslu sektar og til að sæta sviptingu ökuréttar ævilangt, fyrir of hraðan akstur og akstur sviptur ökurétti. Hinn 2. apríl 2009 var ákærði dæmdur í 60 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti og brot gegn 1. mgr. 5. gr. umferðarlaga. Ákærði var 6. desember 2011 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Þá var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi 4. september 2012 fyrir akstur sviptur ökurétti. Að endingu var ákærði 5. nóvember 2012 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð fyrir ölvunarakstur, akstur sviptur ökurétti og akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Var sá dómur hegningarauki við dóminn frá 4. september 2012.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði ítrekað ekið sviptur ökurétti. Að sakaferli ákærða virtum þykir refsing hans nú, í samræmi við dómvenju, réttilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Með vísan til hinnar sömu dómvenju þykir ekki fært að skilorðsbinda refsingu ákærða.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri máls þessa

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, U-kk-nf Ö-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

K-kk-nf H-kk-nf
S-517/2016

Mál þetta, sem var dómtekið í dag, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 6. desember 2016, á hendur H-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...] í Hafnarfirði, „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot í Hafnarfirði á árinu 2016 með því að hafa:

1.

Að kvöldi laugardagsins 17. september ekið bifreiðinni RX-709 sviptur ökurétti um Suðurbraut, á vegarkafla við bensínstöð ÓB, uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar.

2.

Miðvikudaginn 2. nóvember ekið sömu bifreið sviptur ökurétti um Skipalón, á vegarkafla við hús númer 2-26, uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði sótti ekki þing við þingfestingu málsins og boðaði ekki forföll en í fyrirkalli, sem var birt honum sjálfum 14. desember 2016, var tekið fram að yrði ekki sótt þing af hans hálfu mætti hann búast við því að að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brot hans réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Með dómi 12. desember 2011 var ákærði dæmdur í eins mánaðar fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og akstur svipur ökurétti, en þau viðurlög voru ákveðin með vísan til þess að honum hafði í tvígang áður verið gerð sektarrefsing og svipting ökuréttar tímabundið fyrir brot gegn 45. gr. a. umferðarlaga. Með dómi 30. október 2013 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir sams konar brot og í framangreindu máli. Þá var ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð. Loks var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi 8. september 2015 fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti.

Í ljósi framangreinds sakaferils ákærða, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-518/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 31. janúar síðastliðinn, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 6. desember 2016, á hendur X kt. [...], [...], [...], fyrir misnotkun rafrænna skjala með því að hafa í alls 15 skipti á tímabilinu 14. nóvember 2014 til 6. maí 2016, í heimildarleysi og blekkingarskyni notað rafræna lyfseðla sem gefnir voru út á nafngreinda aðila, til að taka út lyf í nánar tilgreindum lyfjaverslunum. Telst háttsemi ákærðu varða við 1., sbr. 2. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í ákæru er þess krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem henni eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem saksókn á hendur henni tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærða hefur samkvæmt því unnið sér til refsingar.

Ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Skipaður verjandi gerir kröfu um hæfilega þóknun sér til handa. Á meðal þess sem fram kom af hálfu ákærðu var að hún ætti við alvarleg og langvarandi veikindi að stríða.

Ákærða hefur hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi játað þá háttsemi sem hún er sakfelld fyrir og er það virt henni til málsbóta. Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærðu gekkst hún undir lögreglustjórasátt 27. ágúst 2014 fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga. Refsing ákærðu þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum málsins og gögnum sem lögð voru fram um veikindi ákærðu er ákveðið að fresta fullnustu refsingar ákærðu og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 er ákærða dæmd til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun skipaðs verjanda hennar, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 126.480 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærða, X, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði 126.480 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda hennar, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns.

J-kk-nf H-kk-nf
S-522/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 23. janúar sl., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 7. desember 2016 á hendur ákærða, B-kk-þgf S-kk-þgf, kt. [...], [...], [...];

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 15. nóvember 2015, er lögregla hafði afskipti af ákærða utandyra á Klapparstíg í Reykjavík, beint líflátshótunum að fjölskyldu lögreglumannsins [...] er ákærði kvaðst ætla að „myrða alla famelíuna hans“.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Kröfur ákærða í málinu eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa.

I

Ákærði játaði brot sitt samkvæmt ákæru héraðssaksóknara við þingfestingu málsins. Í ljósi þess ákvað dómari að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og taka það til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Játning ákærða samrýmist framlögðum gögnum og telst brot hans því sannað. Brot ákærða varðar við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/140, svo sem réttilega er vísað til í ákæru.

II

Sakaferill ákærða er lítill og hefur engin áhrif á ákvörðun refsingar hans nú. Svo sem fyrr var rakið játaði ákærði sök án undandráttar við þingfestingu málsins. Tók ákærði sérstaklega fram að engin alvara hefði fylgt orðum hans umrætt sinn. Þá upplýsti ákærði að hann hefði alfarið látið af áfengisneyslu.

Að broti ákærða virtu og með vísan til þess sem að framan er rakið þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn málsins og rekstri þess hér fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, B-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

K-kk-nf H-kk-nf
S-535/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 13. desember 2016, á hendur V-kk-þgf H-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...] í Hafnarfirði.

Ákærða er gefin að sök líkamsárás „með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 5. mars 2016 á heimili sínu að Breiðvangi 12 veist að B, kt. 000000-0000, og kýlt hann hnefahöggum í andlitið með þeim afleiðingum að B hlaut yfirborðsáverka á höfði og mar á augnloki og augnsvæði beggja vegna“.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þá líkamsárás sem saksókn á hendur honum tekur til. Var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing ákærða, sem ekki hefur áður sætt viðurlögum sem þýðingu hafi við refsiákvörðun, þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Er fullnustu hennar frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði verður dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda um hann, en annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

Dómsorð:

Ákærði, V-kk-nf H-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 40.000 krónur í sakarkostnað.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-536/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 12. desember 2016, á hendur Y-x-x B-x-x, fæddum 25. maí 1966, hollenskum ríkisborgara.

Ákærða er gefið að sök „stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa, mánudaginn 3. október 2016, staðið að innflutningi á samtals 986,95 g af kókaíni, sem hafði að meðaltali 71% styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærði til landsins sem farþegi með flugi FI-213 frá Kaupmannahöfn í Danmörku til Keflavíkurflugvallar, falin í líkama hans í 101 pakkningu.“

Telst þetta varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er gerð krafa um upptöku á framangreindum fíkniefnum.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar ákærða samkvæmt 173. gr. a. almennra hegningarlaga verður að leggja til grundvallar þá staðhæfingu hans að hann hafi ekki verið eigandi fíkniefnanna og að hann hafi tekið að sér að flytja þau hingað til lands gegn þóknun. Þá er þess að gæta að fyrir liggur að ákærði var með dómi undirréttar í Svíþjóð 12. maí 2006 sakfelldur fyrir innflutning á kókaíni og dæmdur til fimm ára fangelsisrefsingar. Ekki er annað fram komið en að ítrekunaráhrif dómsins hafi verið fallin niður þegar hann framdi það brot sem saksókn í þessu máli tekur til, sbr. 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga. Að þessu virtu og með hliðsjón af ákvæðum 1., 3., 5. og 6. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, dómaframkvæmd og magni og styrkleika þeirra efna sem brot ákærða tekur til þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 4. október 2016.

Fallist er á kröfu ákæruvalds um upptöku fíkniefna.

Ákærði verður dæmdur til að greiða 669.721 krónu í sakarkostnað samkvæmt yfirliti sækjanda. Þá verður honum gert að greiða þóknun til verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi auk aksturskostnaðar, svo sem í dómsorði greinir. Við ákvörðun þóknunar hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

Dómsorð:

Ákærði, Y-x-x B-x-x, sæti fangelsi í 18 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 4. október 2016.

Ákærði sæti upptöku á 986,95 g af kókaíni.

Ákærði greiði 1.450.841 krónu í sakarkostnað, þar af 744.000 krónur í þóknun til verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og 37.120 krónur vegna aksturskostnaðar hans.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-563/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 20. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 20. síðasta mánaðar, á hendur Á-kk-þgf S-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lindasmára 5 í Kópavogi, „fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 20. september 2016 ekið bifreiðinni [...], sviptur ökuréttindum og ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 1,5 ng/ml), eftir bifreiðastæðinu við Fífuna við Dalsmára í Kópavogi, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn“ og að hafa þannig brotið gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði á samkvæmt framlögðu sakavottorði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2012. Með sátt hjá lögreglustjóra 24. maí það ár gekkst hann undir 104.000 króna sektargreiðslu og fjögurra mánaða sviptingu ökuréttar, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og akstur undir áhrifum þess háttar efna. Með annarri slíkri sátt 29. júlí síðastliðinn samþykkti hann greiðslu 262.000 króna sektar og 24 mánaða sviptingu ökuréttar, fyrir sams konar brot.

Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og eftir 77. gr. sömu laga, þykir refsing hans samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæðis 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, verður ákærði jafnframt sviptur ökurétti ævilangt.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem samkvæmt yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum framlögðum gögnum, nemur samanlagt 76.971 krónu.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Á-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 76.971 krónu í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-58/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 7. síðasta mánaðar, á hendur G-kvk-þgf R-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Fögrukinn 20 í Hafnarfirði, „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot framin á árinu 2016 í Reykjavík, með því að hafa:

1. þriðjudaginn 29. nóvember ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,17‰) og svipt ökuréttindum, vestur Lyngháls, suður Stuðlaháls og austur Krókháls þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

[...]

2. að kvöldi sunnudagsins 18. desember ekið bifreiðinni [...] undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,83‰) og svipt ökuréttindum, suður Fríkirkjuveg að Skothúsvegi, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.

[...]“.

Samkvæmt ákæru telst þetta varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Í ákærunni er þess krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44, 1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærða sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 17. síðasta mánaðar og var birt henni ásamt ákæru málsins 28. sama mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærða ekki þing mætti hún búast við að fjarvist hennar yrði metin til jafns við það að hún viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hún væri ákærð fyrir og að dómur yrði lagður á málið að henni fjarstaddri, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til framanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærða hafi viðhaft þá háttsemi sem ákært er út af og eru brotin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærða hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði gekkst ákærða undir sektargreiðslu og átján mánaða ökuréttarsviptingu með sátt hjá lögreglustjóra 3. mars 2015, fyrir ölvunarakstur og fyrir að hafa ekki haft ökuskírteini meðferðis við akstur. Hún samþykkti sektargreiðslu og fjögurra ára sviptingu ökuréttar með annarri slíkri sátt 8. apríl 2016, fyrir að hafa fyrr á því ári ekið svipt ökurétti og undir áhrifum áfengis.

Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og með hliðsjón af 77. gr. sömu laga, þykir refsing ákærðu samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæðis 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, er ákærða jafnframt svipt ökurétti ævilangt.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærða dæmd til að greiða sakarkostnað málsins, samkvæmt framlögðu heildaryfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum framlögðum gögnum, svo sem greinir í dómsorði.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærða, G-kvk-nf R-kvk-nf, sæti fangelsi í 45 daga.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt.

Ákærða greiði 48.510 krónur í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-5/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 7. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 2. síðasta mánaðar, á hendur E-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Skógarbraut 1105 í Reykjanesbæ „[f]yrir eftirtalin hegningarlagabrot á árinu 2016 í Reykjavík, [þ]jófnaði með því að hafa:

1. Föstudaginn 18. mars, í félagi við annan mann, farið inn í vöruhús Ormssons, Keilugranda 1, með því að spenna upp útidyrahurð og stolið þaðan fartölvu og kassa með fataskáp.

[...]

2. Föstudaginn 18. mars, í félagi við annan mann, farið inn í nýbyggingu við Lindargötu 28 og stolið þaðan verkfærum, borvélum, hæðakíki, sverðsög og níu helluborðum samtals að verðmæti kr. 1.810.000

[...]

Brot þessi eru talin varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Um málsatvik er skírskotað til framangreindrar ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sín og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þau brot sem honum eru gefin að sök og eru þau rétt heimfærð til refsiákvæðis. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Sakaferill ákærða hefur ekki þýðingu við ákvörðun refsingar í máli þessu. Til málsbóta horfir að ákærði hefur, hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi, gengist við brotum sínum, en á hinn bóginn er til þess að líta að um nokkur verðmæti var að tefla, sem og þess að brot hans voru unnin í félagi við annan mann, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að framangreindu virtu og eftir 77. gr. sömu laga, þykir refsing hans samkvæmt 244. gr. sömu laga hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði og skal fullnusta hennar bundin skilorði, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Við þingfestingu málsins afsalaði skipaður verjandi ákærða sér þóknun vegna starfa sinna, sbr. 1. mgr. 38. gr. sömu laga. Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir þetta mál.

D ó m s o r ð:

Ákærði, E-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

H-kk-nf Þ-kk-nf