S-911/2008

Mál þetta var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 19. júní 2008, á hendur A [f. 1984]. Málið var dómtekið 10. september sl.

Ákærða er gefið að sök kynferðisbrot,

með því að hafa, að morgni laugardagsins 18. ágúst 2007, að X, gripið í klof og káfað utanklæða á lærum og mjöðmum B, [f. 1991] og skömmu síðar elt hana fram í anddyri íbúðarinnar, gripið þar í rass og klipið í kynfæri hennar utanklæða og er hún var komin fram á stigagang berað kynfæri sín í hennar augsýn.

Þetta er talið varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 8. gr. laga nr. 61/2007, og 209. gr., sbr. 15. gr. laga nr. 40/1992.

Ákæruvald krefst refsingar.

C krefst fyrir hönd B skaðabóta að fjárhæð 400.000 krónur með vöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá 18. ágúst 2007 til 29. desember 2007, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvalds og bótakröfu. Til vara krefst hann vægustu refsingar og komi til úrlausnar bótakröfu krefst hann þess að hún verði lækkuð.

C kom til lögreglunnar 20. ágúst 2007 og kærði kynferðisbrot gegn systur sinni, B, sem hefði verið framið að morgni 18. sama mánaðar á heimili þriðju systurinnar, D. B hafi farið til hennar að kvöldi 17. ágúst og verið um nóttina til að passa son D, en hún var fjarverandi. Bróðir þeirra, E, hafi komið um nóttina með fólk með sér og sest að áfengisdrykkju og gleðskap. Er komið var fram á morguninn hafi E farið og eftir það hafi ákærði gripið og klipið í B og berað kynfæri sín fyrir henni.

Lögregla hafði verið kölluð að X þennan morgun til að fjarlægja ölvaðan mann út úr íbúð á efstu hæð. Var um að ræða ákærða, A. Kom lögregla að honum sofandi í rúmi inni í svefnherbergi í nærbuxum einum klæða.

B gaf skýrslu fyrir dómi 5. september 2007. Fór skýrslutakan fram samkvæmt heimild í a-lið 1. mgr. 74. gr. a laga nr. 19/1991, sbr. 23. gr. laga nr. 36/1999. Þar segir hún að hún hafi verið í íbúð systur sinnar að X. Hafi hún verið þar ein ásamt ungum frænda sínum sem var sofandi. Bróðir sinn, E, hefði komið með vini sína snemma um morguninn. Hann hefði svo farið og ákærði hefði þá verið eftir. Ákærði hafi setið í sófa í stofunni og byrjað að tala um að hann gæti haft kynmök við hverja sem væri núna. Þar sem hún hafi staðið við borð í stofunni hafi ákærði komið upp að sér, hallað sér upp að henni og tekið utan um hana. Hann hafi einnig gripið í klofið á henni, verið með báðar hendur í klofinu á henni og reynt að komast inn undir buxnastrenginn. Hann hafi aðeins snert hana utan klæða. Hún hafi hrint honum frá sér og farið fram í eldhús. Hún hafi farið í skó og ætlað að fara út. Þá hafi ákærði birst aftur og verið kominn úr fötunum, bara verið í nærbuxum og sokkum. Hann hafi komið upp að henni og byrjað í grípa í hana aftur. Hann hafi tekið í rassinn á henni og káfað á lærunum. Hún hafi ýtt honum frá sér. Hún hafi farið fram á gang og er hún var komin niður nokkrar tröppur hafi ákærði komið fram á stigapallinn, girt niður um sig og sýnt henni typpið á sér og spurt hana hvort hún vildi ekki snerta það.

Um það leyti hafi kærasti hennar komið fram og þau farið til konu sem býr á næstu hæð, F, og beðið hana að hjálpa sér að koma ákærða út. Henni hafi ekki tekist það og á endanum hafi þau hringt í lögregluna sem hafi komið á vettvang.

Ákærði neitaði sök bæði fyrir dómi og hjá lögreglu. Hann kvaðst hafa farið á X með E og þremur öðrum. Það hafi verið Ópalflaska þarna sem hafi verið drukkið úr. Þegar einungis hann, B og G voru eftir í stofunni og E og einhver stúlka verið inni í svefnherbergi, hafi B farið og rekið E og stúlkuna út. Hann hafi farið sjálfur inn í herbergið. Hann kveðst muna eftir að hafa séð rúmið og lagst upp í það, en síðan muni hann ekki meir. Næst muni hann eftir sér uppi á lögreglustöð. Hann kvaðst ekki muna eftir að hafa talað við lögregluna í íbúðinni á X.

Ákærði kvaðst hafa neytt áfengis og amfetamíns í bænum um nóttina. Hann hafi átt lítið eitt af amfetamíni þegar hann kom á X og hafi klárað það inni á baðherbergi. Hann kannaðist ekki við að hafa neytt amfetamíns í stofunni. Þá kvaðst hann ekki muna eftir að hafa átt nokkur samskipti við B umrætt sinn. Hann kvaðst neita sök þó hann myndi ekki glöggt atvik. Hann hefði oft verið í verra ástandi en þarna og aldrei dottið í hug að gera nokkuð sem líkist ákæruefnunum.

C gaf skýrslu fyrir dómi. Hún er systir B, sem býr hjá henni. Hún sagði að B hefði komið heim daginn eftir og verið frekar þung. Hún hafi sofið allan daginn. D hafi sagt sér að B hafi orðið fyrir einhverju áreiti. Hún hafi þá rætt við B ásamt manni sínum. Lýsti hún frásögn hennar sem var að miklu leyti í samræmi við framburð hennar sem áður er rakinn. C sagði að þau hafi hvatt hana til að kæra atvikið og farið með henni til lögreglunnar.

G, unnusti B, kvaðst hafa verið talsvert ölvaður og mundi lítið af atvikum. Hann kvað ákærða hafa talað mikið, en hann hafi verið óskýr, hefði hann ekki skilið neitt sem hann sagði. Hann hafi verið ofvirkur. Hann kvaðst hafa séð ákærða á nærbuxunum frammi á gangi þegar hann og B fóru til að ná í F.

F sagði fyrir dómi að B hefði komið til sín ásamt kærasta sínum. Hún hafi verið skelfingu lostin. Hún hafi sagt að maður uppi í íbúðinni hefði verið að áreita sig. Hún hafi farið upp og þá hafi maður þessi legið uppi í rúmi. Hann hafi verið nakinn, hugsanlega bara í nærbuxum. Hún hafi reynt að fá hann til að fara, en gefist upp og hringt í lögregluna. Hún hafi beðið uppi eftir lögreglunni. Hún kvaðst hafa sagt lögreglunni frá áreiti ákærða og að hann hefði verið með hótanir við sig.

E, bróðir B, gaf skýrslu fyrir dómi. Hann kvaðst lítið muna af atburðum næturinnar. Hann sagði að það hefði verið útvegað áfengi og að B hefði fengið sér lítið eitt af því. Hann sagði að ákærði hefði fengið sér í nefið inni í stofu, sett á disk og sogið.

Samkvæmt skýrslu lögreglu var leitað til hennar umræddan morgun klukkan 9.21. F er skráð tilkynnandi, en ákærði sá ölvaði aðili sem beðið var um aðstoð við að koma út úr íbúðinni. Er bókað í skýrslunni að ákærði hafi neitað að fara og sýnt tilburði til að klæða sig úr fötunum. B hafi þá leitað til F. A hafi enn neitað að fara og haft í hótunum við F. Lögreglumennirnir H-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-nf E-kk-nf B-kk-nf fóru á vettvang. Ákærði var í rúmi í svefnherbergi er þeir komu á staðinn. Segir að hann hafi verið í mjög annarlegu ástandi og ekki getað gert grein fyrir hvar hann ætti heima. Var hann fluttur á lögreglustöð og vistaður í klefa. Var hann látinn laus sama dag kl. 13.00.

Hinn 26. apríl 2008 skrifaði annar lögreglumannanna sem fóru á vettvang viðbótarskýrslu um atvik. Þar kemur fram að ákærði hefði verið í rúmi, ber að ofan og búinn að fjarlægja buxur sínar. Hafi reynst erfitt að fá hann til að standa upp og hafi hann að endingu verið handtekinn og fluttur á lögreglustöð.

H-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst lítið muna eftir þessu útkalli, en staðfesti skýrslur sínar. Hann kvaðst muna eftir einni stúlku sem var á vettvangi. Hún hafi verið mjög skelkuð.

E-kk-nf E-kk-nf B-kk-nf kvaðst lítið muna eftir atvikum, en honum hefði ekki gefist kostur á að rifja upp atvik með því að lesa skýrslurnar áður en hann kom fyrir dóm.

Forsendur og niðurstaða

Verknaðarlýsing ákæru er í meginatriðum tekin eftir framburði B fyrir dómi. Skýrsla var tekin af henni miðvikudaginn 5. september, rúmlega hálfum mánuði eftir að meint brot var framið. Skýrsla hennar er skýr og skilmerkileg og ekki neitt sjáanlegt sem dregur úr sönnunargildi hennar. Þá er skýrsla hennar svo gott sem samhljóða frásögn C systur hennar, en B lýsti atburðarásinni fyrir henni kvöldið eftir að atvik áttu sér stað.

Ákærði hefur neitað sök frá byrjun. Augljóst er að minni hans af atvikum er gloppótt, en hann man ekki eftir afskiptum lögreglu af sér á vettvangi.

Vitnið G var því sem næst viðstaddur meint áreiti, en er ekki til frásagnar nema um það að ákærði hafi verið á nærbuxunum frammi á stigagangi.

Vitnið F staðfestir annarlegt ástand ákærða og að hann hafi verið klæðalítill eða nakinn er hún kom upp í íbúðina. Þá bar hún með trúverðugum hætti um bágt andlegt ástand B í kjölfar hins meinta áreitis. Þessi framburður fær stoð í vætti H-kk-ef S-kk-ef Þ-kk-ef lögreglumanns sem kom á vettvang.

Stuðningur sá sem skýr og trúverðugur framburður brotaþola fær í skýrslum framangreindra vitna er fullnægjandi til að telja að fram sé komin lögfull sönnun þess að ákærði hafi gripið í klof og káfað utanklæða á lærum og mjöðmum B og stuttu síðar gripið í rass og klipið í kynfæri hennar utanklæða og loks berað kynfæri sín í hennar augsýn. Með þessu hefur ákærði brotið gegn 199. og 209. gr. almennra hegningarlaga svo sem í ákæru greinir.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingum sem áhrif hafa við ákvörðun viðurlaga nú. Verjandi ákærða lýsti því að hann stundaði nú vinnu og væri hættur í óreglu. Verður refsing hans ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Fresta ber fullnustu refsingarinnar undir almennu skilorði til tveggja ára.

Dæma ber ákærða til að greiða B miskabætur samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Engin gögn liggja fyrir um áhrif þessa atviks á stúlkuna, en rétt er að ákveða bætur til hennar að álitum 250.000 krónur. Í ákæru er krafist vaxta samkvæmt III. kafla vaxtalaga frá 18. ágúst 2007, sem er dagurinn er brotið var framið. Í þessum kafla vaxtalaga er einungis fjallað um dráttarvexti og er ekki heimilt að dæma þá fyrr en mánuður er liðinn frá því að ákærða var kynnt miskabótakrafan. Verða því dæmdir dráttarvextir frá 29. desember 2007, en 29. nóvember var ákærða kynnt krafan við skýrslugjöf hjá lögreglu.

Ákærða verður loks gert að greiða allan sakarkostnað. Málsvarnarlaun verjanda hans, S-kk-ef H-kk-ef hrl., eru ákveðin með virðisaukaskatti 393.918 krónur. Þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef P-kvk-ef hdl., er ákveðin með virðisaukaskatti 212.646 krónur. Ekki er upplýst um annan sakarkostnað.

Dóm þennan kveða upp héraðsdómararnir J-kk-nf F-kk-nf, I-kvk-nf E-kvk-nf og S-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf.

D ó m s o r ð

Ákærði, A, sæti fangelsi í þrjá mánuði. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði B 250.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 29. desember 2007 til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, 393.918 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, 212.646 krónur.