S-1244/2021

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 23. september 2022. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 25. maí 2021, á hendur A-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000- 0000, Þýzkalandi, og V-kk-þgf I-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Laufengi 70, Reykjavík, „fyrir eftirtalin hegningarlagabrot:

A.

Á hendur ákærða A-x-x fyrir peningaþvætti svo sem hér nánar greinir:

I.

Með því að hafa á tímabilinu 1. janúar 2018 til og með 20. mars 2020, aflað sér ávinnings að fjárhæð allt að kr. 8.906.651,-, með refsiverðum brotum, s. s. sölu og dreifingu ótiltekins magns fíkniefna og/eða eftir atvikum með öðrum ólögmætum og refsiverðum hætti en peningarnir voru lagðir inn á bankareikninga ákærða hjá Landsbanka nr. [...] og [...] auk kaupa ákærða á erlendum gjaldeyri með reiðufé. Með háttsemi sinni tók ákærði á móti og geymdi ávinninginn, flutti og leyndi ávinningnum og upplýsingum um uppruna, eðli, staðsetningu og ráðstöfun hans.

II.

Með því að hafa á tímabilinu 1. júní 2019 til og með 13. júní 2019, í Munchen, Þýskalandi, haft milligöngu og annast kaup meðákærða V-kk-ef I-kk-ef á hvítri Maseratti bifreið, skráningarnr. [...], árgerð 2016, en ákærði A-x-x lét skrá bifreiðina á nafn sitt og móttók bifreiðina, þann 13. júní 2019, í kjölfar kaupanna. Gat ákærða A-x-x ekki dulist að um væri að ræða ávinning af refsiverðum brotum meðákærða V-kk-ef I-kk-ef, sbr. ákærulið nr. B.. Með háttsemi sinni tók ákærði á móti og geymdi ávinninginn, flutti og leyndi ávinningnum og upplýsingum um uppruna, eðli, staðsetningu og ráðstöfun hans.

Telst háttsemi ákærða í ákærulið A. I. varða við 1., 2. sbr. 3. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og háttsemi ákærða í ákærulið A. II. varða við 1. sbr. 3. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

B.

Á hendur ákærða V-kk-þgf I-kk-þgf fyrir peningaþvætti með því að hafa á tímabilinu 18. júní 2018 til og með 6. október 2020, aflað sér ávinnings að fjárhæð allt að kr. 24.409.615,-, með refsiverðum brotum, s. s. sölu og dreifingu ótiltekins magns fíkniefna og/eða eftir atvikum með öðrum ólögmætum og refsiverðum hætti en peningarnir voru lagðir inn á bankareikninga ákærða hjá Landsbanka nr. [...], [...] og Íslandsbanka nr. [...] auk kaupa ákærða á erlendum gjaldeyri með reiðufé. Hluti umrædds ávinnings nýtti ákærði til kaupa á hvítri Maseratti bifreið, skráningarnr. [...], árgerð [...]. Var bifreiðin keypt í júní 2019 í Munchen, Þýskalandi og greiddi ákærði V-kk-nf I-kk-nf fyrir hana 38.000 evrur eða kr. 5.309.360,-, en meðákærði A-x-x hafði milligöngu og sá kaupin auk þess að var skráður eigandi bifreiðarinnar. Með háttsemi sinni tók ákærði V-kk-nf I-kk-nf á móti og geymdi ávinninginn, flutti og leyndi ávinningnum og upplýsingum um uppruna, eðli, staðsetningu og ráðstöfun hans.

Telst háttsemi ákærða varða við 1., 2. sbr. 3. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og að bifreiðin [...], hvítur Maseratti, ágerð [...], verði gerð upptæk með vísan til 69. gr. og 69. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Málavextir

Samkvæmt skýrslu um rannsókn málsins, sem lögregluþjónn 3 ritar undir, barst lögreglunni á Suðurnesjum tilkynning hinn 16. 3. 2020 um að fimm eða sex aðilar hefðu ruðzt inn í nánar greinda íbúð í Keflavík. Í skýrslunni segir að þegar lögregluþjónar hafi mætt á staðinn hafi þeir séð tvo aðila hlaupa burt. Hafi aðilarnir hent frá sér lambhúshettu og hnífi á hlaupunum. Lögregla hafi náð öðrum þeirra, A-x-x A-kk-þgf, öðum ákærðu í málinu, og hafi hann verið handtekinn, grunaðurum vopnalagabrot, húsbrot og hótanir. Við vettvangsrannsókn hafi hvít bifreið af Maserati gerð verið haldlögð og hafi ákærði A-x-x verið með lykla hennar á sér. Hafi hann verið skráður umráðamaður bifreiðarinnar. Við skoðun lögreglu hafi komið í ljós að ákærði hafi ekki haft tekjur hér á landi síðustu fimm ár þar á undan og hafi lögregla þá farið að kanna hvernig bifreiðin hefði verið fjármögnuð. Við rannsóknina hafi farsími ákærða verið rannsakaður og komið þar í ljós samskipti ákærða og V-kk-ef I-kk-ef J-kk-ef, annars ákærða í málinu. Í samskiptunum hafi meðal annars verið mynd af greiðslukvittun fyrir því að ákærði V-kk-nf hefði greitt 34.000 evrur til bílasölu þeirrar þar sem umrædd Maserati bifreið hafi verið keypt.

Í málinu liggur skjal með fyrirsögninni „Kauf vert rag Gebrauchtfahrzeug“ dags. 6. júní 2019. Skjalið er einnig í málinu í þýðingu lögg. skjalaþýðanda og ber þar fyrirsögnina „Kaupsamningur vegna notaðs ökutækis“. Keypt er bifreið af tegundinni Maserati, kaupandi A-x-x A-kk-nf með nánar greindu heimilisfangi í Þýzkalandi. Bifreiðin hafi verið nýskráð árið [...]. Kaupverð er skráð 38.000 evrur, þar af virðisaukaskattur 6.067,23 evrur. Þá kemur fram á skjalinu að greiddar séu fyrir afhendingu 3.800 evrur.

Í málinu liggur yfirlýsing á þýzku, dags. 13. júní 2019, þar sem undir er handritað nafn ákærða A-kk-ef. Í þýðingu lögg. skjalaþýðanda segir: „Hér með staðfesti ég að hafa fimmtudaginn 13. júní 2019 tekið við notuðu ökutæki af gerðinni Maserati Ghbili dísel með verksmiðjunúmerinu [...] í óaðfinnanlegu ástandi. Mér voru afhentir tveir lyklar, ábyrgðar gögn, leiðarvísir og skráningarskírteini [...] sem og samræmingaryfirlýsing [...].“

Lögregla rannsakaði síma ákærða A-kk-ef. Komu í ljós samskipti ákærðu á nánar greindu samskiptaforriti í júní 2018. Í lögregluskýrslu er hluti þeirra rakinn. Hinn 4. júní skrifar ákærði V-kk-nf: „Hvernig er hann?“ Ákærði A-x-x svarar daginn eftir með þremur myndskeiðum af bifreið af Maserati gerð. Síðar sama dag skrifar ákærði A-x-x: „Þessi sem við erum að skoða er ekinn 39 k, [...]. Mikið dýrari bíll og betur búinn. Gætir alveg sett 9 mill á hann.“ Ákærði V-kk-nf svarar: „Ég tek hann“. Morguninn eftir skrifar ákærði A-x-x: „Ég fer og skrifa undir í dag.“ Ákærði V-kk-nf skrifar sama dag: „Helduru að það sleppi að henda 3 k euro til ad halda?“ og sendi mynd af stöðu spænsks bankareiknings 3.167,85 evrur. Ákærði A-x-x skrifar sama dag: „Ertu með á íslenska?“ og ákærði V-kk-nf svarar játandi. Ákærði A-x-x skrifar: „Leggðu inn á debetkortið mitt“ og „Ég strauja kortið bara.“ Í framhaldinu skrifar ákærði A-x-x: „Og síðan höfum við viku til að græja rest“ og „Þá sendirðu bara á þýskan reikning.“ Í framhaldinu spyr ákærði V-kk-nf um reikningsnúmer ákærða A-kk-ef sem sendir honum upplýsingar um kennitölu sína og reikningsnúmer. Í framhaldinu sendir ákærði mynd sem sýnir staðfestingu þess að millifærðar hafi verið 550.000 krónur. Fáum mínútum síðar sendir ákærði V-kk-nf: „Eg trui þessu ekki“ og „Fyrsti bíllinn minn“. Síðar sama dag, 6. júní, skrifar ákærði A-x-x: „En síðan eitt, þú getur alltaf aftuir selt hann í þýskalandi ef þú vilt ekki senda hann heim. Þetta eintak og þetta lita combo að innan og utan er mjög vinsælt greinilega“ og bætir við í öðru skeyti að ákærði V-kk-nf myndi geta selt bifreiðina fljótt. Ákærði V-kk-nf svarar: „Jaa það er fínt, eg vil bara keyra hann í 6 man - arog geta seltá sléttu“ og bætir við: „Þá er ég sáttur hah“. Í framhaldinu skrifar ákærði A-x-x um viðbótarkostnað sem þurfi að greiða, bifreiðagjöld og tryggingar, en tryggingar þurfi að greiða áður en númer verði sett á bifreiðina. Ákærði A-x-x þurfi svo að „búa til aksturs pappíra fyrir þig þar sem ég votta að þú sért með bílinn í láni frá mér, getur keyrt um evrópu á því en ekki til Íslands þar sem lögheimilið þitt er þar.“ Daginn eftir skrifar ákærði A-x-x: „Bíllinn er í service núna. Verið að skipta um allar olíur og síur. Hann fær nýjar afturbremsur líka.“ Í framhaldinu skrifar ákærði A-x-x: „En ég ég ekki bara að senda þér i-x-x númer og bic ogallt þú og þú græjar bara millifærsluna beint á þá sjálfur?“ Ákærði V-kk-nf svarar því játandi og ákærði A-x-x skrifar: „Held að það sé lang sniðugast að vera ekki að flækja þetta“ og sendir mynd af skjali þar sem skráð hefur verið að faðir ákærða A-x-x hafi millifært 3.800 evrur á nánar greinda bílasölu. Ákærði A-x-x skrifar: „10% voru komin, 3.800 evrur og það eru 34.200 eftir“ og ákærði V-kk-nf skrifar: „Ok snilld“. Ákærði V-kk-nf skrifar þremur mínútum síðar: „Eg millifæri af spænska reikning yfir a þa bara“. Í framhaldinu sendir ákærði A-x-x upplýsingar um nafn og bankaupplýsingar bílasölu og ákærði V-kk-nf skrifar: „Hææ, er að millifæra nuna“. Í framhaldinu sendir ákærði V-kk-nf mynd af skjali um millifærslu.

Í málinu liggur skjal, staðfesting um bókun í ferju fyrir einn mann og bifreið. Farþegi er skráður ákærði A-x-x, brottför frá Hirtshalst 7. desember 2019 og koma til Seyðisfjarðar 10. desember 2019. Viðskiptavinur er skráður ákærði A-x-x en skráð tölvupóstfang viðskiptavinar mun vera tölvupóstfang ákærða V-kk-ef.

Í málinu liggur skjal, yfirlýsing vegna tímabundins innflutning ökutækis af Maserati gerð og nánar greindu skráningarnúmeri, sem er sama númer og getið er um á kaupsamningi sem rakinn var. Innflytjandi bifreiðarinnar og skráður eigandi er sagður ákærði A-x-x, með fasta búsetu erlendis, og áætluð dvöl á Íslandi frá 10. desember 2019 til 10. júní 2020.

Í málinu liggur skjal, umsókn um forskráningu ökutækis, dags. 3. 3. 2020 en með greiðslustimpli degi síðar, og er um bifreið með verksmiðjunúmeri umræddrar Maserati bifreiðar. Á skjalinu er forskrárnúmer hennar sagt vera [...]. Á skjalið er handritað nafn ákærða A-kk-ef sem umsækjanda.

Lögreglan á Suðurnesjum vann fjármálagreiningu gagnvart ákærða A-x-x. Þarsem ákærði játar sök samkvæmt ákærulið I þykir ekki ástæða til að rekja niðurstöður greiningarinnar sérstaklega.

Lögregla vann fjármálagreiningu gagnvart ákærða V-kk-þgf og tók hún til tímabilsins 18. júní 2018 til 6. október 2020. Í niðurstöðum greiningarinnar segir meðal annars að heildarinnborganir á reikninga ákærða nemi alls 48.060.434 krónum, þar af nemi skýrð innkoma, atvinnuleysisbætur, önnur rekjanleg innkoma, skýrðar innlagnir frá einstaklingum og skýrð innkoma vegna söluhagnaðar húsnæðis, samtals 27.562.873 krónum. Óskýrðar innlagnir frá einstaklingum nemi 11.623.715 krónum og óskýrðar reiðufjárinnlagnir 8.873.846 krónum. Þá hafi gjaldeyrir verið keyptur með reiðu fé 3.912.054 krónum. Alls nemi óskýrð innkoma og reiðufé 24.409.615 krónum. Í greiningunni er fjallað um innlagnir einstaklinga hjá ákærða og millifærslur ákærða inn á reikning annarra. Er meðal annars tekið saman að einstaklingar, sem ákærði hafi sjálfur ekki lagt inn hjá á sama tímabili, hafi alls lagt inn hjá honum 10.405.283 krónur. Af þeim er innlögn einstaklings vegna fasteignaviðskipta, sem metin er sem skýrð innkoma, 3.318.483 krónur, og einnig er í samantektinni getið um innlagnir A alls að fjárhæð 1.137.000 krónur en þess er að geta að annars staðar í samantektinni kemur fram aðákærði lagði alls 144.000 krónur inn hjá A. Þegar horft er fram hjá innlögninni vegna fasteignakaupa er hæsta innlögnin sem skráð er að þessu leyti frá B, 2.570.000 krónur en hér skal einnig getið um að C lagði samkvæmt samantektinni 900.000 krónur inn hjá ákærða. Af öðrum sem komu fyrir dóm til skýrslugjafar er skráð 92.000 króna innlögn D og 16.000 króna innlögn E. Í samantektinni er jafnframt getið um aðila þar sem innlagnir gengu í báðar áttir. Þar kemur fram að þeir sem þar eru taldir upp lögðu alls 5.580.415 krónur inn hjá ákærða en ákærði alls 9.627.240 krónur hjá þessum aðilum. Langstærsti hluti þess fjár sem ákærði þannig leggur inn hjá öðrum rann samkvæmt samantektinni til F, 6.671.000 krónur en F lagði 753.500 krónur inn hjá ákærða. Þá skal þess getið hér að G lagði 1.645.000 krónur inn hjá ákærða en ákærði 51.000 krónur hjá G. Loks er í samantektinni greint frá innlögnum ákærða hjá einstaklingum sem ekki lögðu inn hjá honum og slíkar innlagnir ákærða sagðar nema alls 4.009.900 krónum. Af þeim skal þess getið að 742.000 krónur runnu til meðákærða A-kk-ef og 420.000 krónur til H. Þá skal getið hér að í samantektinni kemur fram að 12. 11. 2018 lagði ákærði tvær og hálfa milljón króna í reiðufé inn á reikning sinn en greiddi daginn eftir sömu fjárhæð til lögreglustjórans á Suðurnesjum.

Í málinu liggur húsaleigusamningur um íbúðarhúsnæði milli ákærða V-kk-ef sem leigusala og H sem leigutaka vegna þriggja herbergja íbúðar í nánar greindri fasteign [...] í Hafnarfirði. Upphaf leigutíma er sagt 1. október 2018 og umsamin leiga 220.000 krónur á mánuði. Skuli hún lögð inn á nánar greindan bankareikning. Samningurinn er dags. 29. september 2018 og ber stimpil um móttöku til þinglýsingar 7. nóvember 2018 og að hafa verið færður í þinglýsingabók 15. nóvember 2018.

Ákærði A-x-x gaf skýrslu hjá lögreglu 11. september 2020 að viðstöddum þáv. verjanda. Í skýrslutökunni var hann meðal annars spurður um Maserati bifreiðina og kvaðst hafa keypt hana í Þýzkalandi. Spurður hvernig hann hefði fjármagnað bifreiðina svaraði ákærði að fjölskylda sín hefði selt íbúð á Íslandi og sent peninga út. Ákærði var spurður hvort ákærði V-kk-nf hefði komið að fjármögnun bifreiðarinnar og neitaði hann því. Ákærði var spurður hvers vegna meðákærði V-kk-nf hefði lagt 550.000 krónur á reikning ákærða og svaraði að faðir ákærða hefði lánað meðákærða peninga. Í skýrslutökunni var ákærði jafnframt spurður hvernig hann þekkti I og svaraði að það væri sinn nánasti vinur, þeir deildu peningum og deildu öllu. Ákærði var spurður hvernig hann þekkti F og svaraði að þeir væru góðir vinir.

Ákærði V-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 27. október 2020 að viðstöddum verjanda. Í skýrslutökunni var hann meðal annars spurður um greiðslu sína að fjárhæð 550.000 krónur til meðákærða A-kk-ef og svaraði að hann hafi verið að leigja Maserati- bifreið af meðákærða til sex mánaða. Spurður hvers vegna leigan hafi verið til sex mánaða svaraði ákærði að hann hefði ekki verið með nægan pening til að leigja bifreiðina í heil tár. Hann var spurður hvers vegna hann hefði leigt bifreið af meðákærða en ekki tekið bifreið á leigu á Spáni og svaraði að meðákærði hefði verið með „geggjaðan bíl“ og hefði vantað peninga. Meðákærði hefði keypt bifreiðina til að leigja hana út. Ákærði var spurður hvort hann hefði verið tengdur fjármögnun Maserati bifreiðarinnar og neitaði því. Hann hefði skilað bifreiðinni áður en hann hafi komið heim til Íslands. Meðákærði hefði náð í bifreiðina til Spánar. Ákærði V-kk-nf var spurður hvers vegna tölvupóstfang hans væri á kvittun vegna fargjalds ferju og svaraði að hann hefði gert bókunina en ekki vitað tölvupóstfang meðákærða og því notað sitt. Hann hefði séð um bókunina að beiðni meðákærða. Borið var undir ákærða að ferjan hafi siglt í desember en í marz hafi verið greitt fyrir skráningarmerki bifreiðarinnar. Ákærði svaraði að hann hefði ætlað að kaupa bifreiðina þegar hún hefði verið komin á íslenzk skráningarmerki. Meðákærði hefði ætlað að skrá bifreiðina hér og ákærði að kaupa hana í framhaldi af því.

Í skýrslutökunni var borin undir ákærða kvittun merkt honum fyrir millifærslu frá Spáni til bílasölu í Þýzkalandi, þar sem greiddar hafi verið 34.000 evrur og ákærði V-kk-nf greiðandi, og ákærði spurður hvað hann vildi segja um það. Eftir honum er haft að hann viti það ekki og vilji ekki tjá sig. Eftir þetta neitar ákærði að svara flestum spurningum sem bornar eru upp við hann í skýrslutökunni, þar á meðal um það hvaðan þeir peningar hafi komið sem millifærðir hafi verið til bílasölunnar. Einnig neitaði ákærði að tjá sig um hvor einhver annar hefði komið að fjármögnun bifreiðarinnar.

Í málinu liggur skjal á spænsku, undir fyrirsögninni „Reunidos“, dags. í Altea 15. maí 2019. Þá er í málinu skjal á ensku, undir fyrirsögninni „Private loan agreement“, dags. í Altea 15. maí 2019. Í málinu er þýðing lögg. skjalaþýðanda á skjali því er ber enska textann. Þar ber skjalið fyrirsögnina „Einkalána samningur“ og í því segir meðal annars að J, lánveitandi, afhendi ákærða V-kk-þgf, lántaka, 35 þúsund evrur og skuli þær greiddar inn á nánar greindan bankareikning ákærða. Lánstímanum ljúki 15. september 2019 og skuli fjárhæðin endurgreidd fyrir þann tíma, annað hvort með reiðu fé eða millifærslu inn á reikning í eigu lánveitanda. Lánið beri ekki vexti á lánstímanum. Undir enska útgáfu skjalsins eru handrituð nöfn J og ákærða V-kk-ef.

Í málinu liggja tvö útprentuð skjáskot og bera með sér að vera af greiðslustaðfestingu. Texti þeirra er á ensku og á annarri segir að 7.094 evrur hafi verið lagðar inn en á hinni að 5.000 evrur hafi verið lagðar inn. Á báðum er tilgreint bankareikningsnúmer og er sama númer og tilgreint er í áðurgreindum lánasamningi sem reikningsnúmer ákærða.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði A-x-x sagði að á umræddum tíma hefði hann átt heima í Þýzkalandi, en fjölskylda sín byggi þar. Meðákærði V-kk-nf hefði verið „mikið í útlöndum á þessum tíma“og meðákærða hefði langað að kaupa bifreið. Þeir hefðu spjallað saman um það að ákærði yrði „skráður fyrir bílnum út af því að ég er með lögheimili í Þýzkalandi og er að sinna vinnu þar“. Þeir hefðu fundið bifreið og ákærði farið og skoðað hana og meðákærði svo keypt. Greiða hefði þurft staðfestingargjald og hefði sú fjárhæð verið millifærð á reikning ákærða, sem hefði svo farið í hraðbanka og tekið upphæðina út í reiðufé og greitt staðfestingargjaldið á bílasölunni. Þar hefði ákærði fengið upplýsingar um reikningsnúmer og slíkt og þær hefði hann sent meðákærða. Ákærði sagðist ekki vita hver hefði greitt bifreiðina í framhaldinu, hann hefði eingöngu gert vini sínum greiða og verið skráður fyrir bifreiðinni. Nánar spurður hvers vegna hann hefði verið skráður eigandi bifreiðarinnar sagði ákærði að það hefði verið vegna þess að meðákærði hefði verið með lögheimili á Spáni og Íslandi en ákærði í Þýzkalandi. Meðákærði hefði ekki mátt kaupa bifreið þar nema taka hana úr landi og greiða toll annars staðar. Ákærði hefði hins vegar getað keypt bifreið í Þýzkalandi og haft á þýzku númeri. Ákærði hefði mátt kaupa bifreið og lána hana meðákærða, en meðákærði „má ekki kaupa bíl í Þýzkalandi og rúnta um á honum fram og til baka. Hann hefur bara þrjátíu daga frest til að koma bílnum úr landií það land sem bíllinn á að vera tollaður.“

Ákærði sagðist ekki hafa spurt meðákærða hvernig hann myndi fjármagna kaupin. Það hefði ekki komið sér við.

Meðákærði hefði verið í nokkura daga hjá ákærða en svo farið sína leið. Nokkurum mánuðum síðar hefði meðákærði haft samband og spurt hvort hægt væri að selja bifreiðina. Í framhaldinu hefði ákærði náð að semja um að kaupa bifreiðina og hefði hann fengið lán frá föður sínum, evrur að verðgildi um milljón króna, til að greiða inn á kaupverðið. Það fé hefði ákærði látið meðákærða fáí reiðufé og hefði fengið bifreiðina. Meðákærði „kaupir bílinn á bílasölu í júní og í nóvember þá eignast ég bílinn sem er skráður á mig“, sagði ákærði. Hann hefði litið á þetta sem „eitthvað viðskiptatækifæri“ og hefði hann flutt bifreiðina til Íslands og forskráð hana hér, „því innflutningsaðili þarf að forskrá bíl til þess að ná að selja hann“. Eftir þetta hefði ákærði verið handtekinn og í framhaldi af því verið fluttur í afplánun. Ákærði hefði ætlað sér að selja bifreiðina hér á Íslandi „og græða á sölunni“.

Ákærði sagðist starfa nú við [...]. Á þeim tímasem málið varðar hefði hann hins vegar verið á leið í afplánun þriggja ára fangelsisdóms vegna fíkniefnainnflutnings og komið til landsins vegna hans. Hann hefði átt heima í Þýzkalandi frá október 2018 til desember 2019.

Ákærði sagði þá meðákærða hafa verið vini frá ungum aldri og átt í reglulegum samskiptum. Þeir töluðu enn saman, „bara eins og vinir gera“.

Ákærði sagðist ekki vita hvað meðákærði hefði unnið við á árunum 2018 til 2020. Hann hefði átt fasteign sem hann hefði leigt út og verið „mjög duglegur að spila póker í Evrópu.“ Meðákærði hefði meðal annars farið til Tékklands til að spila og hefði ákærði farið og hitt hann þar. Ákærði sagðist ekki hafa spurt meðákærða um framfærslu hans.

Ákærði sagðist ekki vita til þess að meðákærði hefði verið í ólöglegri starfsemi. Hann hefða enga ástæðu til að ætla að fjármunir sem meðákærði hefði lagt í bifreiðarkaupin í upphafi hefðu verið ólöglega fengnir.

Ákærði var spurður um það sem haft er eftir honum í lögregluskýrslu, þess efnis að bifreiðin hafi kostað tuttugu og eitthvað þúsund evrur og faðir hans hefði lagt féð til. Ákærði sagði að við komuna til Íslands hefði hann verið stöðvaður í tolli og þar haldið í sex klukkustundir. Hefði sér þar verið hótað að bifreiðin yrði tekin af honum og hefði meðákærði oft verið nefndur. Ákærði hefði því verið „í raun bara að reyna að hylja vandamál fyrir sjálfan mig“. Hann hefði verið hræddur og því komið með „einhvern smotterís uppspuna í skýrslutöku af því að ég vissi ekki að þetta myndi ganga eitthvað lengra.“ Borið var undir ákærða að hann hefði sagt í skýrslutökunni að hann ætti bifreiðina og ákærði svaraði: „Ég ég á þessa bifreið, hún er skráð á mig og ég á hana og er á henni.“ Hann hefði keypt bifreiðina af meðákærða í nóvember, „frá því að ég er á bílnum hefur [meðákærði] ekkert með þennan bíl að gera.“ Ekki hefðu verið gerð formleg eigendaskipti enda hefði bifreiðin verið skráð á ákærða fyrir.

Ákærði sagðist hafa sent inn pappíra vegna forskráningar bifreiðarinnar og hefði hún verið forskráð hér. Það hefði verið vegna þess að ákærði hefði ætlað að selja hana hér, „ég ætlaði ekki að tolla hann, ég ætlaði ekki að borga skatt af honum, ég ætlaði að selja bílinn, tollfrjálsan, taka númerin af honum og afskrá hann. Og til þess að geta selt bílinn áfram þarf innflutningsaðili að forskrá bílinn og ég forskráði bílinn en ég er enn á þýzkum númerum að borga þýzkar tryggingar og bifreiðagjöld, þannig að ég var ekki búinn að afskrá bílinn í Þýzkalandi.“

Borin var undir ákærða mynd sem fengin var úr samskiptum ákærða og meðákærða og sýnir innstæðu á reikningi meðákærða, 3.167,85 evrur. Ákærði sagðist ekki muna eftir að hafa fengið myndina en vefengdi það ekki sérstaklega. Ákærði var spurður hvort hann hefði spurt meðákærða, sem hefði átt 3.167 evrur á bankareikningi en ætlaði aðkaupa bifreið á 38 þúsund evrur, hvernig hann ætlaði að fjármagna það sem á vantaði. Ákærði sagðist ekki hafa séð ástæðu til að spyrja vin sinn hvers vegna mismunurinn „lægi ekki inni á bankareikningnum hans“. Salan hefði gengið „eins og í sögu“. Ákærði sagðist ekki vita hvernig fjármálum meðákærða væri háttað eða hvort hann ætti marga bankareikninga. Hann sagðist enga ástæðu hafa haft til að ætla að um peningaþvætti væri að ræða, en í Þýzkalandi væri mikið eftirlit með öllu slíku. Bifreiðaviðskiptin hefðu gengið eins og í sögu. Bifreiðin væri skráð í Þýzkalandi en henni væri haldið hér og hefðu yfirvöld hér ekki látið þýzk yfirvöld vita af því. Þýzk yfirvöld hefðu ítrekað farið til foreldra ákærða og spurt þau um bifreiðina, þar sem ekki hefðu verið greidd bifreiðagjöld og tryggingar vegna hennar. Væri ákærði kominn á vanskilaskrá í Þýzkalandi vegna þessa og gilti slík skráning í sjö ár. Lögreglan á Suðurnesjum hefði týnt þýzkum númeraplötum bifreiðarinnar og hefði ekki verið hægt að skila þeim inn til að afskrá bifreiðina.

Ákærði sagðist hafa gert sér vonir um að selja bifreiðina hér heima með um tveggja milljóna króna hagnaði, eftir að hafa greitt meðákærða eftirstöðvar kaupverðsins. Áætlun sín hefði verið að greiða meðákærða „restina af bílnum, tekið peninginn, farið í afplánun, verið með pening í höndunum.“ Hann hefði hins vegar ekki getað selt bifreiðina og greitt eftirstöðvarnar, hann hefði því aðeins greitt meðákærða „þennan milljónkall“, sem faðir ákærða hefði lánað honum, „og restin átti að vera þegar ég næ að selja bifreiðina og bifreiðin er tekin þannig að ég er ekki búinn að borga krónu meira.“

Hann kvaðst skulda meðákærða vegna bifreiðakaupanna líklega um þrjár milljónir króna miðað við núverandi gengi.

Ákærði sagðist ekki hafa átt fíkniefnaviðskipti við meðákærða.

Ákærði sagði að sá ávinningur brota, sem fjallað er um í ákærulið I, væri kominn til vegna fíkniefnainnflutnings síns á árunum 2015 og 2016. Hann hefði átt „inni peninga hjá fólki“ síðan þá og hefði fengið þá lagða inn hjá sér „eins og þarna, þegar ég þarf pening.“

Ákærði V-kk-nf kvaðst starfa sem [...]. Spurður um starf á tímabilinu janúar 2018 til og með október 2020 svaraði ákærði að fyrir þennan tíma hefði hann rekið bílaleigu í nokkur[ ár] en þegar svokallað „bitcoin- mál“ hefði komið upp hefði hann misst þá vinnu. Hann hefði fyrst þegið atvinnuleysisbætur en síðar fengið vottorð sem gæfi möguleika á atvinnuleysisbótum innan Evrópu. Hann hefði þegið atvinnuleysisbætur og verið „mikið að spila póker, það er bara fyrst og fremst það“.

Ákærði að þeir meðákærði A-x-x hefðu mjög lengi verið „fínustu vinir“ og „alltaf verið í reglulegum samskiptum“ þótt þeir töluðu ekki saman daglega væri hvor alltaf til staðar fyrir hinn. „Getum alltaf tekið upp símann og hringt ef það er eitthvað.“

Ákærði sagðist hafa beðið meðákærða A-x-x um að kaupa umrædda Maserati-bifreið. Þeir hefðu verið búnir að tala um einhverjar bifreiðar, en ákærða hefði langað að kaupa sér bifreið. Hann hefði átt von á peningum vegna sölu eignar á Íslandi, „þannig að mig langaði að fá mér einhvern flottan bíl til þess að líta vel út og hann fór og skoðaði og fann þennan bíl og ég í rauninni bað hann bara um að skrá hann á sig svo ég þyrfti ekki að tolla hann yfir á Spán, þannig að ég gæti bara keyrt hann á þýzkum númerum innan Spánar og selt hann síðan bara aftur einhvern tíma seinna í Þýzkalandi eða bara hvar sem er. Já, hann bara fann bílinn og skráði hann á sig.“Ástæðan fyrir því að ákærði hefði beðið meðákærða að vera skráður eigandi bifreiðarinnar hefði verið sú að ákærði „vildi ekki vera að greiða tollana sem ég þurfti á Spáni, það er dýrt að borga tolla á bílum frá Þýzkalandi til Spánar þó það sé innan Evrópusambands, það er enginn virðisauki en CO2 magnið er mjög dýrt að borga tolla af inn á Spán, þannig að ég vildi bara hafa þetta sem ódýrast fyrir mig.“ Spurður um upphæðina sem hann hefði þurft að greiða svaraði ákærði að „miðað við kaupverð á bílnum þá hefur þetta örugglega verið tuttugu, tuttugu og fimm þúsund evrur aukalega, sem ég hefði þurft að borga fyrir að fá hann á spænsk númer.“Ákærði sagðist taka fram að hann hefði ekki reiknað þetta nákvæmlega.

Ákærði sagðist telja að meðákærði hefði verið „á“ bifreiðinni í einhverja daga en svo hefði ákærði farið, tekið við bifreiðinni og ekið henni til Spánar.

Ákærði sagðist hafa greitt fyrir bifreiðina með millifærslu. Spurður um fjármögnun kaupanna sagðist ákærði hafa átt „eign og var að fara að selja hana“ og hefði fengið lánað hjá góðri vinkonu sinni, J, sem væri vel stæð. Hún hefði millifært á reikning ákærða 35 þúsund evrur og frændi ákærða hefði lánað honum fyrir staðfestingargjaldinu. Ákærði var spurður um kvittun fyrir greiðslu inn á reikninginn að fjárhæð um 7.000 evrur og kvaðst ákærði ekki muna hvenær hann hefði fengið þá fjárhæð, en kvittunin væri ódagsett. Hann hefði ekki aðgang að bankareikningnum lengur. Bankinn hefði hætt viðskiptum við sig vegna rannsóknar hér heima. Þau yfirlit sem lögð hefðu verið fram í málinu af hans hálfu, hefði hann fundið þegar J hefði sent honum „myndir af staðfestingu af því að hún væri búin að millifæra, þetta væri á leiðinni.“

Borin var undir ákærða fjármálagreining lögreglu og sú niðurstaða hennar að óskýrð innkoma hans sé rúmlega 24,4 milljónir króna. Ákærði hafnaði þessu. Hann sagðist aðspurður ekki hafa skýringar á öllu umræddu fé en sagði að svo mikið fé hefði ekki komið inn á reikninginn. Hann hefði fengið rúmlega 200 þúsund krónur á mánuði í leigutekjur, sem greiddar hefðu verið í reiðu fé, en einnig hefði hann „verið að að vinna eitthvað í póker og svona af og til, en ekki nálægt 24 milljónum.“

Borið var undir ákærða sem haft er eftir honum í lögregluskýrslu þar sem hann skýrir innkomu sína sem lán, leigu og pókervinninga. Ákærði sagði þetta rétt. Borin var undir ákærða sú niðurstaða fjármálagreiningarinnar að allnokkurir aðilar hefðu lagt inn á reikning ákærða samtals 11.623.715 krónur og að þær innlagnir væru óútskýrðar. Ákærði sagðist ekki hafa einstakar skýringar en sagði að þetta hefðu „þá bara verið lán eða sala á fötum eða eitthvað, ég veit það ekki“.

Ákærði var spurður um H og sagði ákærði H hafa leigt hjá sér íbúð. Ákærði sagðist kannast við hann en kynni þeirra væru ekki meiri en þetta. H hefði farið illa með íbúðina og þeir væru engir sérstakir vinir. Ákærði sagðist kannast við leigusamning milli þeirra H um leigu á íbúð við [...]. Ákærði sagði H alltaf hafa greitt leiguna í reiðu fé, ef ákærði hefði ekki verið á landinu hefði H látið einhvern vin eða vinkonu ákærða fá peningana og þau hefðu svo lagt inn á reikning ákærða. Spurður hvers vegna H hefði ekki sjálfur lagt inn svaraði ákærði að H væri „alveg svolítið skrýtinn“. Ákærði sagðist ekki muna nákvæmlega hverjir það hefðu verið sem tekið hefðu við greiðslunum frá H, en nefndi þó frænda sinn, K, og vinkonu sína, A. Hugsanlega hefði móðir ákærða tekið við greiðslu.

Ákærði var spurður um greiðslur sínar, 420.000 krónur, inn á reikning H. Ákærði sagði að þegar H hefði tekið við íbúðinni hefði hún verið „í rúst“. H hefði greitt tryggingu fyrir leigusamningnum og það fé hefði ákærði notað til að „kaupa hluti til þess að gera upp íbúðina, sem að fóru síðan greinilega ekkert í það, því að íbúðin var bara verri eftir hann heldur en þegar hann fékk hana.“ H hefði ætlað að bæta íbúðina.

Ákærði var spurður um einstaka aðilasem lagt hefðu inn á reikning hans.

Ákærði var spurður um A og sagði hann A hafa verið nánustu vinkonu sína undanfarin sex eða sjö ár. Ákærði var spurður um innlagnir hennar á reikning hans, samtals 1.137.000 krónur. Ákærði sagði hér vera leigutekjur vegna íbúðarinnar á Reykjavíkurvegi sem hann hefði verið „búinn að fá greiddar yfir eitthvað tímabil“. Leigugreiðslurnar hefðu komið frá H til A „eða sem einhver annar hefur látið mömmu mína fá eða sem hún hefur sókt bara til mömmu þegar H borgaði mömmu eða, ég man ekki hvernig þetta var, það er svo langt síðan.“

Borið var undir ákærða sem haft er eftir A í lögregluskýrslu, þess efnis að hún hefði, að beiðni ákærða, farið og hitt ýmsa aðila og tekið við peningum hjá þeim og lagt inn hjá ákærða. Ákærði sagði að þetta væri rétt, A hefði fengið peninga hjá H og móður ákærða. Ákærði sagðist ekki muna til þess að fjármunirnir sem A hefði lagt inn hjá sér væru komnir frá öðrum en H, að minnsta kosti væru þeir ekki komnir vegna fíkniefnasölu, en ákærði hefði aldrei selt fíkniefni og aldrei neytt fíkniefna.

Ákærði var spurður um B. Hann sagðist lítt tengdur honum en þekkja bróður hans. Spurður um þau orð B hjá lögreglu, þess efnis að þeir ákærði væru félagar, sagði ákærði að ‚félagar‘ væru „víðtækt hugtak“, þeir heilsuðust en hefðu lítil samskipti. Spurður um 2.570.000 króna innlagnir B hjá ákærða sagði ákærði að þetta væru fjármunir sem ákærði hefði notað til að kaupa bitcoin. Peningarnir hefðu komið frá B sem hefði viljað kaupa bitcoin og óskað aðstoðar ákærða við það. Ákærði hefði keypt bitcoin og lagt inn á bitcoin- reikning B. Slíkt væri yfirleitt órekjanlegt.

Ákærði var spurður um C og sagði hann vera félaga sinn. Ákærði sagðist hafa á umræddum tíma fengið lán hjá C og eiga eftir að endurgreiða það. Innlögn C á reikning ákærða, 900.000 krónur, hefði verið lán að beiðni ákærða. Borið var undir ákærða að innlagnir C hefðu verið á tímabilinu 29. maí til og með 18. ágúst 2020 og að í ársbyrjun 2020 hafi íbúðin á [...]verið seld þannig að ákærði hefði fengið fimmtán milljónir króna útborgaðar. Ákærði sagðist hafa þurft að endurgreiða lánið sem sér hefði verið veitt vegna bifreiðarkaupanna, rúmlega fimm milljónir króna, og auk þess hefði hann viljað halda peningum inni á reikningi sínum. Hann hefði endurgreitt J lánið þannig að hann hefði millifært peningana á vin sinn í útlöndum, F, „út af því að það var búið að loka þessum reikningi þarna á mig þá“. Greiðslur sínar til F væru þannig endurgreiðsla á láni sem ákærði hefði fengið frá J. Spurður hvers vegna hann hefði ekki lagt beint inn á reikning J sagðist ákærði ekki vita það, en hún hefði viljað „fá þetta í pening, þannig að ég bara lagði þetta inn á hann og hann tók út pening. Borið var undir ákærða að F hefði lagt 753.000 krónur inn á reikning ákærða en ákærði 6,6 milljónir króna inn á reikning F. Ákærði sagði að ein færsla, rúmar fimm milljónir króna, hefði verið „fyrir bílinn“ en að öðru leyti hefðu greiðslurnar verið „ég að borga fyrir hann eitthvað og hann að borga til baka“. Þeir hefðu verið „alltaf saman, og vorum að ferðast mikið og spila póker hér og þar í Evrópu, Evrópumótinu, heimsmeistaramótinu.“

Ákærði var spurður um G og sagði samband þeirra mjög gott, [...]. Spurður um innlagnir G, samtals 1.645.000 krónur, sagði ákærði að þær hefðu verið „bara einhver lán“. G hefði lánað sér fyrir innborgun vegna bifreiðarkaupanna en að öðru leyti myndi ákærði ekki hver hefði verið ástæða lánanna. Hugsanlega væru innborganirnar tengdar ferðalagi þeirra saman til Egyptalands, svo sem vegna ferðakostnaðar. Ákærði sagði að G væri námsmaður en ynni auk þess á bar, en ætti einhverjar eignir sem væru í útleigu. Ákærði sagðist hafa greitt G eitthvað til baka en skulda annað. G væri „mjög þægilegur þegar kemur að þessu.“

Ákærði var spurður um D og sagðist ákærði vera í litlu sambandi við hana. Hann hefði verið í sambandi við frænku hennar og D hefði verið „kona gamals vinar“ ákærða. Borið var undir ákærða að D hefði lagt 92.000 krónur inn á reikning ákærða og svaraði hann að það hefði verið vegna afmælisgjafar.

Ákærði var spurður um E og svaraði ákærði að hann væri samstarfsaðili [...]. Færi vel á með þeim. Spurður um sextán þúsund króna innlögn E sagði ákærði að þeir hefðu farið í göngutúr og farið í „einhverja brugg búð“ og þar hefði ákærði greitt fyrir E af því að E hefði ekki verið með kortið sitt. Í framhaldinu hefði E lagt inn á reikning ákærða. Ákærði sagðist ekki vita hvað hefði verið keypt í búðinni.

Ákærði var spurður um innlagnir sínar í reiðu fé, alls 8.873.846 krónur. Ákærði sagði féð komið „að einhverjum hluta til úr leigu eða póker“. Ákærði sagði aðspurður að íbúðin hefði verið í útleigu í um eitt og hálft ár eða rétt rúmlega það og leigan hefði verið „rétt rúmlega“ tvöhundruð þúsund. Heildarleiga hefði numið um þremur og hálfri milljón króna eða svo.

Ákærði var spurður um reiðufjárinnlagnir á bankareikninga sína. Ákærði sagðist ekki muna þetta nákvæmlega, en aðallega hefði verið um leigutekjur og pókervinninga að ræða. Ákærði var spurður um nánar greinda innlögn, 2,5 milljónir króna í nóvember 2018, en daginn eftir hefði ákærði greitt þá fjárhæð til lögreglustjórans á Suðurnesjum. Ákærði sagði fjármunina hafa komið héðan og þaðan, margir hefðu látið sig fá peninga til að leggja fram tryggingu til þess að farbanni yrði aflétt. Ákærði var spurður um kaup sín á erlendum gjaldeyri með reiðufé. Ákærði svaraði með sama hætti, reiðufé sitt væri komið frá „sömu stöðum“, leigu eða póker. Spurður um kaup sín á evrum, sem hann hefði greitt fyrir með tæplega 550.000 krónum í reiðu fé í júní 2018, sagði ákærði að hann hefði á þessum tíma verið í farbanni en átt unnustu sem búsett hefði verið á Spáni og hún hefði komið í heimsóknir til sín og hann hefði látið hana fá peninga. Spurður um hvaðan peningarnir hefðu komið vísaði hann til leigutekna og pókers en kvaðst ekki muna það nákvæmlega. Ákærði var spurður um kaup sín á Bandaríkjadölum í maí 2019 fyrir 313.325 krónur í reiðu fé. Ákærði sagðist ekki muna hvaðan að fé það hefði komið en taldi líklegast að uppruninn væri hinn sami og áður. Þessum peningum hefði ákærði tapað í póker. Ákærði var spurður um kaup sín á evrum 29. ágúst 2019 fyrir 699.261 krónu, og svaraði með sama hætti um uppruna þeirra. Hann sagðist telja að unnusta sín hefði „tekið þetta með sér út“. Spurður um kaup sín á evrum fyrir 749.155 krónur sama dag, svaraði ákærði að fjármunirnir væru komnir af húsaleigu og fleiru en hefðu runnið til íbúðarkaupa unnustu hans. Spurður um kaup sín á evrum í september 2019 fyrir 566.400 krónur í reiðufé, sagði ákærði að uppruninn væri leiga, póker og fleira. Unnusta sín hefði farið með peningana út og notað sér til framfærslu og öflunar húsnæðis.

Ákærði sagði að á þeim pókermótum þar sem hann hefði keppt væru „virkilega háar“ upphæðir í boði, en hann hefði aldrei fengið hæstu verðlaun. Að jafnaði væru lægstu vinningsfjárhæðir frá þrjú hundruð til fimm hundruð þúsund krónum. Þátttökugjald á mót væru frá fimm eða sex hundruð evrum til þúsund evra eða svo. Á Íslandi væru ekki samskonar mót heldur kæmu menn með peninga að borðinu og spiluðu þangað til þeir vildu hætta eða fé þryti. Ákærði sagði að sér hefði gengið „þokkalega“ í mótunum, hann hefði aldrei unnið „tugi milljóna“ en hefði „alveg unnið fínustu upphæðir“. Á tímabili hefði hann spilað vikulega eða oftar.

Ákærði var spurður um J. Hann sagði þau hafa verið góða vini í mörg ár. Hún hefði verið nýflutt til Spánar og þekkt engan þar og þau þá verið í miklu sambandi og orðið mjög góðir vinir. Hefði hann síðast verið í heimsókn hjá henni fyrir þremur vikum. Ákærði sagði að J væri vel efnuð og gengi vel. Hefði hún boðið sér í ferðir „hingað og þangað“. Hún hefði verið „meira en glöð“ að lána ákærða fjármunina fyrir bifreiðakaupunum. Þau hefðu gert lánasamning vegna lánsins og hefði það verið að frumkvæði ákærða. Lögfræðingar hennar á Spáni hefðu samið samninginn. Ákærði hefði ekki sett neina tryggingu fyrir láninu og sagði að J hefði verið „svo sem sama um þessa peninga. Hún hefði gefið mér þá ef ég hefði beðið hana um að gefa mér bíl, en ég vildi það ekki.“ Ákærði sagðist ekki muna til þess að hann hafi sagt henni að bifreiðin yrði skráð á meðákærða A-x-x.

Ákærði var spurður hvers vegna hann hefði ekki upplýst í skýrslutöku um lánið frá J. Ákærði svaraði að hann hefði alls ekki gert ráð fyrir „að þetta myndi ganga svona langt“ enda hefði hann hreinan skjöld. Hann hefði viljað „draga sem fæsta inn í þetta“.

Ákærði sagðist hafa fengið lánið fyrir bifreiðinni vegna þess að hann hefði átt „von á þessum pening úr íbúðinni og síðan tafðist það, ég var kominn með kaupanda sem ætlaði að kaupa íbúðina og salan tafðist um alveg marga mánuði út af einhverju afsali, afsalið var enn þá á Íbúðalánasjóð og bankinn vildi ekki veita honum lán, og það voru fjórir eigendur á milli, Íbúðalánasjóður, svo einhver annar, svo einhver annar, svo á mér og þeir vildu ekki selja þetta áfram til hans, þannig að þeir voru búnir að reyna í tvo mánuði eða eitthvað, að fá söluna í gegn, þá gafst ég eiginlega upp og vildi bara losna við bílinn. [Meðákærði A-x-x] borgaði mér inn á hann og ætlaði að láta mig fá restina þegar hann myndi seljast.“ Meðákærði hefði borgað um sjö þúsund evrur inn á bifreiðina með reiðu fé.

Ákærði var spurður hvers vegna hann hefði ekki upplýst lögreglu um að hann hefði upphaflega keypt bifreiðina. Ákærði sagði að hann hefði ekki viljað blandast inn í það mál sem hefði verið í gangi.

Ákærði sagði að sig minnti að hann hefði upplýst lögreglu um að hann hefði átt spænskan bankareikning en hefði ekki lengur aðgang að honum.

Ákærði sagði að lögregla hefði stöðvað sig ítrekað við akstur, kannað ökuréttindi og leitað fíkniefna. Lögregla hefði hins vegar aldrei fundið hjá sér fíkniefni.

Ákærði sagði meðákærða ekki hafa aðgang að fjárhagsupplýsingum sínum og sagðist ekki hafa upplýst hann um hvernig hann fjármagnaði bifreiðakaupin.

Ákærði sagði aðspurður að meðákærði hefði sagt sér að tollverðir hefðu gert því skóna að ákærði ætti í raun bifreiðina. Þeir hefðu sagt að ef ákærði sæist á bifreiðinni yrði hún gerð upptæk strax. „Ég vissi náttúrulega af þessu tollvarða dæmi, að ef ég ætti bílinn þá yrði hann tekinn og ég veit ekki hvaða hatur þetta er gagnvart mér, en þetta er auðvitað partur af ástæðunni fyrir því að ég var ekkert að segjast eiga þennan bíl. Ég vildi ekkert láta taka hann.“

Vitnið M sagðist vera sérfræðingur [...] hjá samgöngustofu og hafa starfað við [...] frá árinu 2010 eða svo. Vitnið sagðist hafa forskráð umrædda Maserati- bifreið á sínum tíma, 6. 3. 2020, og ekkert hefði verið athugavert við gögnin sem lögð hefðu verið fram við skráningu ökutækisins. Umsækjandi um forskráningu skilaði til stofnunarinnar umsókn um forskráningu og til að þess að hún yrði samþykkt þyrfti að leggja fram staðfestingu á innflutningi og þar sem hér hefði verið um að ræða notað ökutæki hefði þurft að leggja fram erlent skráningarskírteini í frumriti og það hefði verið gert. Í framhaldinu hefði ökutækið verið skráð. Meðan bifreið hefði stöðu forskráðrar bifreiðar en væriekki komin á íslenzk númer gæti eigandi dregið til baka umsókn um forskráningu og farið með bifreiðina aftur úr landi. Eftir tollafgreiðslu hér á landi gæti eigandinn hins vegar farið með bifreiðina á skoðunarstöð og eftir skoðun fengið íslenzk númer sett á.

Vitnið sagðist aldrei hafa séð bifreiðina sjálfa, aðeins gögnin. Vitnið sagði að númerið [...] væri for skráningarnúmer bifreiðarinnar, „fastanúmer svokallað í kerfinu, en það er ekki skráningarnúmer. Það er í rauninni bara sama númer og fer á númeraplöturnar.“ Vitnið sagði að sínu mati væri bifreiðin enn „á þýzku skráningunni, þar sem það er ekki búið að senda, að ég held, tilkynningu til þýzkra yfirvalda um að það sé búið að afskrá hann þar.“

Vitnið sagði að ökutækjaskrá samgöngustofu væri opinber skráning bifreiða á Íslandi. Bifreiðar, sem þar væru, væru skráðar opinberlega á Íslandi.

Lögregluþjónn 1 kvaðst starfa sem lögreglufulltrúi og daglegur stjórnandi rannsókna á skipulagðri brotastarfsemi og hafa gert það í um tíu ár. Vitnið hefði starfað í lögreglunni í um aldarfjórðung. Vitnið sagði málið hafa komið upp við rannsókn ofbeldisbrots, en „einhvers konar handrukkun“ hefði átt sér staðog við þá rannsókn hefði varið lagt hald á umrædda bifreið. Í framhaldinu hefði rannsókn á peningaþvætti verið klofin frá fyrra máli. Vitnið var spurt hvað orðið hefði um fyrri númeraplötur bifreiðarinnar og svaraði að fyrri verjandi ákærða A-kk-ef hefði verið í sambandi við lögreglu og ætlað að sækja plöturnar. Bið hefði hins vegar orðið á því og við tiltekt á lögreglustöð hefði plötunum verið skilað inn til skoðunarstöðvar og í framhaldinu hent. „Samgöngustofa fargar þessu svo á endanum.“

Lögregluþjónn 2 sagðist hafa haft samband við þýzka bílasölu og aflað upplýsinga um bifreiðarkaupin. Vitnið staðfesti skýrslu sína.

Lögregluþjónn 3 kvaðst hafa verið rannsóknarlögregluþjónn í sex ár. Vitnið sagði að rannsókn hefði leitt í ljós að ákærði V-kk-nf en ekki ákærði A-x-x hefði fjármagnað bifreiðakaupin og í framhaldi af því hefði ákærði V-kk-nf verið tekinn til rannsóknar. Vitnið staðfesti skýrslur sínar.

Vitnið sagði aðspurt að við rannsókn málsins hefði ekki svo vitnið vissi komið sérstaklega fram að ákærði A-x-x væri fróður um fjármál ákærða V-kk-ef, „en þeir senda samt milli sín reikningsnúmer og millifærslur sem V-kk-nf I-kk-nf gerir yfir á A-x-x, en hvernig staða þeirra er veit ég ekki“, sagði vitnið.

Vitnið sagði aðspurt að við rannsókn málsins hefði ekki verið reynt að fá upplýsingar frá spænskum viðskiptabanka ákærða V-kk-ef. Til rannsóknar hefðu verið fjármál ákærða á Íslandi.

Vitnið sagði aðspurt að í málinu væru engin gögn um að ákærði V-kk-nf seldi fíkniefni.

Vitnið L sérfræðingur hjá lögreglustjóranum á Suðurnesjum kvaðst sinna fjármálarannsóknum. Vitnið kvaðst hafa unnið fjármálagreiningar þær sem liggja fyrir í málinu um ákærðu. Vitnið staðfesti greiningarnar. Vitnið sagði, að skoðuð hefðu verið skattframtöl og innkoma á bankareikninga og fjármunir til framfærslu og frá tengdum aðilum væru teknir sér, „og svo hin veltan, sem er þá ekki talin skýrð eða rekjanleg eða á enga skýringu samkvæmt uppgefnum tekjum til skatts og annað, að það er þá talið til óskýrðrar innkomu.“ Einnig væri horft á gjaldeyrisviðskipti með reiðu fé sem ekki væri talið eiga skýranlegan uppruna og teldist þar með til óskýrðrar innkomu. Innkoma frá nánustu fjölskyldu teldist til skýrðrar innkomu.

Vitnið sagði að ekki hefði verið, svo vitnið vissi til, haft samband við spænskan viðskiptabanka ákærða V-kk-ef, en rannsóknin hefði aðeins tekið til hérlendra bankareikninga.

Vitnið sagði að kannað hefði verið hvort ákærðu hefðu tekið út reiðufé, hvort sem væri í gjaldkeraútibúi eða með korti í hraðbanka, en þar hefði ekki verið um að ræða upphæðir sem máli skipti.

N, faðir ákærða A-kk-ef, skoraðist undan skýrslugjöf.

Vitnið J sagðist hafa lánað ákærða V-kk-þgf fé fyrir þremur árum eða svo. Þetta hefðu verið um þrjátíu þúsund evrur vegna bifreiðarkaupa. Vitnið sagðist hafa lagt inn hjá ákærða gengum spænskum banka „í eitthvað mörgum færslum“. Vitnið sagðist hafa undir höndum „lánasamning við hann einhvers staðar, sem ég lét gera, bara upp á að verja mig, af því að þetta er náttúrulega fullt af pening fyrir fullt af fólki“. [...]

Vitnið var statt í útlöndum og gaf skýrslu gegnum fjarfundarbúnað. Þegar hér var komið skýrslugjöf þess rofnaði sambandið. Kom vitnið næst fyrir dóm við framhald aðalmeðferðar síðar, þá aftur gegnum fjarfundarbúnað.

Vitnið sagði að bifreiðin væri „hvít Maserati með rauðu leðri, geðveikur bíll“. Spurt hvernig lánveitingin hefði verið framkvæmd svaraði vit niðað þetta hefði verið árið 2019, svo langt væri liðið frá atvikum. Vitnið sagðist hafa millifært af spænskum bankareikningi sínum yfir á reikning ákærða, í nokkurum færslum af því að hámark væri á einstökum færslum á reikningi sínum. Vitnið sagðist ekki vita dagsetningarnar og væri „ekki einu sinni með þennan bankareikning lengur“. Vitnið sagðist ekki muna hvort þeirra hefði haft frumkvæði að lánveitingunni, hún hefði verið sameiginleg niðurstaða þeirra. Þau hefðu gert samning sín á milli um lánið. Vitnið sagðist vera með „fólk“ sem sæi um öll sín mál, skattamál þar með talin, „og það var lögfræðingur á þeirra vegum sem bjó hann til fyrir mig á sínum tíma.“ Skjölin hefðu verið gerð „fyrir löngu síðan, þess vegna tók svona langan tíma að finna þau.“

Vitnið sagði að í sínum huga væri fjárhæðin ekki mikil. [...]

Vitnið sagðist hafa óskað eftir endurgreiðslu lánsins og hafa vitað að ákærði væri að selja eign á Íslandi, „annars hefði ég ekkert lánað honum þetta, ég er ekki að fara að henda bara peningum og fá hannekki til baka.“ Vinur ákærða hefði komið og endurgreitt lánið með reiðu féí evrum. „Ég fékk risa búnt af evrum og það var geðveikt“, sagði vitnið. Vitnið sagðist halda að vinurinn héti P og ætti hann heima ekki langt frá vitninu. Vitnið sagðist ekki muna hvenær endurgreiðslan hefði komið. Þetta væri ekki mikilvægt mál í sínum huga. Nánar spurt sagðist vitnið hafa fengið endurgreitt „í september, október eða nóvember“.

Vitnið var spurt hvers vegna þessi háttur hefði verið hafður á endurgreiðslunni og svaraði að að það „langaði í pening“. Spurt hvers vegna vitnið hefði viljað fá fjármunina í reiðu fé en ekki millifærslu sagðist vitnið hafa verið „á leiðinni til útlanda og mig langaði í cash, var að fara að ferðast og mig langaði í reiðufé, það er svo ógeðslega mikið vesen að fara í bankana hérna á Spáni til þess að fá pening.“

Vitnið sagðist vera á mjög háum tekjum, þær væru „ekkert á við eðlilegt fólk“

Vitnið var spurt hvers vegna lán þess til ákærða kæmi fyrst fram í málinu á þessu stigi. Vitnið sagðist vera „rosalega óskipulögð manneskja“ og „alveg hræðileg þegar kemur að því að vera með pappíra“. Vitnið hefði verið statt í [...]og komið til Spánar „í gærmorgun“.

Vitnið sagðist enn vera í samskiptum við ákærða.

Vitnið A sagðist vera vinkona ákærða V-kk-ef. Vitnið sagðist hafa fengið „einhvern pening frá vini hans, af því að hann sagðist hafa verið að kaupa bíl og ég sem sagt lagði inn á hann.“ Vitnið sagðist ekki vita hvað þessi vinur héti. Nánar spurt sagði vitnið að ákærði hefði sagt: „Ég var sem sagtað selja bíl og þessi gaur var að kaupa hann og hann ætlaði að láta þig fá pening af því að [ákærði V-kk-nf] byggi úti á Spáni.“

Vitnið sagðist einnig hafa tekið við peningum frá öðrum manni sem hefði verið að lána ákærða pening.

Vitnið sagði að mennirnir tveir hefðu látið sig fá reiðufé sem það hefði svo lagt inn á reikning.

Vitnið sagðist ekki hafa tekið við peningum frá móður ákærða V-kk-ef.

Vitnið sagðist ekki hafa, svo það vissi til, tekið við leigugreiðslum fyrir hönd ákærða. „Eina sem ég man eftir að hafa verið að gera eitthvað, er að ég lánaði honum stundum pening út af því að hann var að reyna eitthvað að koma sér fyrir, og hann borgaði mér alltaf þegar hann kom síðan til landsins, svo var einmitt þessir bílar og þetta dótarí.“

Vitnið sagði að ákærði hefði gefið þá skýringu að hann væri ekki með virkan bankareikning á Íslandi. Borið var undir vitnið að það hefði lagt inn á reikning ákærða hér á landi og svaraði vitnið: „Hann sagði við mig að þessi gæti ekki lagt inn á þann reikning, ég veit ekkert af hverju, ég var eiginlega ekkert að spyrja“.

Vitnið sagðist starfs síns vegna oft hafa millifært fjármuni og ákærði V-kk-nf hefði beðið sig um að „millifæra í leiðinni“ fyrir hann. Nánar spurt sagðist vitnið hafa unnið við húðflúrun og viðskiptavinir sem greiddu með reiðufé fengju afslátt og margir þeirra nýttu sér það.

Borið var undir vitnið að það hefði samkvæmt gögnum átta sinnum lagt inn á reikning ákærða V-kk-ef. Vitnið sagðist hafa lánað ákærða peninga. Hann hefði greitt vitninu til baka, þar á meðal með reiðu fé.

Vitnið sagðist aldrei hafa neytt fíkniefna og hvorki hafa keypt þau né selt. Eftir því sem vitnið vissi til hefði ákærði V-kk-nf aldrei neytt fíkniefna.

Vitnið G sagði þá ákærða V-kk-þf vera frændur. Vitnið var spurt um innlagnir sínar á reikning ákærða V-kk-ef, á tímabilinu 13. janúar 2018 til 22. nóvember 2019, alls 1.645.000 krónur, og svaraði að þetta hefði verið lán til ákærða. Spurt fyrir hverju hefði verið lánað sagðist vitnið ekki vita það og ekki hafa spurt ákærða. Vitnið hefði alltaf treyst ákærða. Ákærði hefði endurgreitt vitninu, bæði með millifærslum og reiðufé. Aðspurt sagði vitnið að millifærslan hefði numið lágri fjárhæð. Vitnið hefði hins vegar fengið „eitthvað“ í reiðu fé, í nokkur skipti, hugsanlega fjórum eða fimm skiptum. Það reiðufé hefði vitnið lagt inn á bankareikning sinn. Vitnið sagðist telja ákærða skuldlausan við sig. Borið var undir vitnið það sem eftir því er haft í lögregluskýrslu, þess efnis að það hefði ekki fengið endurgreitt frá ákærða en hefði spurt hann um það. Vitnið sagði að sjá mætti á bankareikningi sínum hvenær ákærði hefði greitt sér til baka. Vitnið tók fram að skýrslutakan hefði farið fram gegnum síma og það hefði verið nývaknað. Vitnið var spurt hvort greiðslur þess til ákærða hefðu verið vegna ferðalags þeirra saman. Vitnið svaraði að þeir hefðu farið í ferðalag síðar, þar á meðal til Egyptalands, líklega janúar 2020.

Spurt um fjárhagsstöðu sína á umræddum tíma sagðist vitnið hafa verið „vinnandi“ og „duglegur að safna, legg fyrir“. Vitnið hefði „algjörlega“ verið aflögufært til ákærða.

Ákærði sagðist ekki vita til þess að ákærði tengdist ólöglegri starfsemi. Vitnið hefði hvorki keypt af honum né selt honum ólöglegan varning.

Vitnið B sagðist þekkja ákærða V-kk-þf gegnum vini sína. Vitnið var spurt um innlögn sína á reikning ákærða 2.570.000 krónur 27. nóvember 2018 og sagðist vitnið ekki muna eftir þessu. Á þessum tíma hefði vitnið neytt áfengis og fíkniefna og myndi ekki eftir innlögninni. Vitnið sagðist hafa unnið á hjólbarðaverkstæði frá unglingsárum og á þessum tíma hefði það ekki skuldað annað en „lögreglu skuldir“ vegna umferðarlagabrota. Vitnið var spurt, hvort það teldi líklegt, ef það hefði átt tvær og hálfa milljón króna á þessum tíma, að það fé hefði farið í „efni“. Vitnið svaraði: „Jú, alveg örugglega.“ Vitnið sagðist ekki hafa safnað í sjóði á þessum tíma og ekki hafa hugsað mikið um peninga.

Vitnið var spurt um þau orð ákærða að hann hefði keypt bitcoin fyrir vitnið. Vitnið sagðist ekki geta svarað því og ekki muna hvort það hefði átt bitcoin.

Vitnið D sagðist kannast við ákærða en ekki þekkja hann. Fyrrverandi unnusti vitnisins hefði verið kunningi ákærða og ákærði hefði um tíma verið í sambandi við vinkonu vitnisins. Vitnið sagðist ekki hafa átt samskipti við ákærða. Vitnið var spurt um innlögn þess á reikning ákærða að fjárhæð um 92 þúsund krónur 9. júní 2020. Vitnið sagði að þáverandi unnusti sinn, R, hafi keypt fyrir sig afmælisgjöf, samfellu sem kostaði eitthvað nálægt því sem vitnið hefði lagt inn hjá ákærða. Ákærði hefði verið í útlöndum á þessum tíma og R, sem sjálfur hefði verið í fangelsi á þessum tíma, hefði beðið vitnið um að leggja inn á reikning ákærða, þar sem R legði laun sín jafnan inn á reikning vitnisins. R hefði beðið vitnið um að leggja inn hjá ákærða það sem R hefði ætlað að greiða ákærða vegna afmælisgjafarinnar. Vitnið sagðist hafa fengið flíkina á afmælisdaginn og hefði vinur R fært sér hana. Vitninu var sýnd skjal er greinir frá pöntun samfellu og sagði vitnið að þar sæist sú samfella sem um væri að ræða.

Vitnið H sagði að ákærði væri „gaurinn sem ég var að svíkja í Hafnarfirðinum“. Vitnið hefði nýtt sér að ákærði væri „í peningakrísu og sannfærði hann með ýmsum hugmyndafræðum um að fá að nýta húsnæði hjá honum.“ Þeir hefðu ekki verið vinir, það eina sem vitnið „hugsaði um var að græða peninga á honum.“ Vitnið hefði blekkt ákærða „með því að sannfæra hann um að hann myndi græða peninga á mér og með því að nýta mér það að hann var í krísum.“ Nánar spurt sagt vitnið að ákærði hefði verið „ungur strákur“ en vitnið hefði verið „í ruglinu“. Vitnið var spurt um leigugreiðslur og svaraði: „Ég plataði hann enn og aftur með sálfræði og fíkn og allt það, með því að svíkja út tryggingu og hann myndi borga fyrir það í staðinn“ og vitnið „mjólkaði hann eins og ég gat“. Vitnið sagðist kannast við leigusamning þar sem leiga væri skráð 220.000 krónur á mánuði. Vitnið var spurt um leigugreiðslur og sagðist hafa svikið ákærða og eftir því sem vitnið minnti hefði það aldrei borgað leigu heldur skilið íbúðina eftir í rúst.

Vitnið sagðist aðspurt ekki muna til þess að hafa greitt húsaleigu til móður ákærða.

Vitnið E sagðist kannast við ákærða V-kk-þf en aðeins þekkja hann „gegnum vinnu“ en ákærði væri [...]. Spurt um 16.000 króna greiðslu vitnisins til ákærða 22. maí 2019 sagði vitnið að ákærði hefði verið á [...]þegar vitnið hefði farið út í búð og ákærði viljað fara með og „sjá búðina“. Vitnið hefði gleymt greiðslukorti sínu en ákærði greitt reikning hans, rúmlega fimmtán þúsund krónur. Þegar vitnið hefði verið komið aftur á [...]hefði það lagt inn á reikning ákærða, enda vildi vitnið ekki skulda [...].

Vitnið C sagði þá ákærða hafa verið vini. Vitnið var spurt um innlagnir þess á reikning ákærða á tímabilinu 29. maí 2020 til 18. ágúst 2020, alls um 900.000 krónur. Vitnið sagði ákærða hafa beðið til um aðstoð og vitnið veitt hana með láni. Ákærði hefði verið „í einhverjum vandræðum og vantaði pening“. Vitnið sagðist ekki alveg visst um hvers kyns vandræðin hefðu verið, „en mig grunaði að það væri bara einhver leiðindi“. Nánar spurt sagðist vitnið ekki hafa farið nánar út í það, ákærða hefði einfaldlega vantað hjálp og vitnið hefði getað hjálpað og hefði gert það.„Það var í hausnum á mér eins og það væri einhver að elta hann.“

Vitnið sagðist ekki hafa fengið endurgreitt og ekki gera sér sérstakar vonir um það.

Vitnið sagðist hafa kynnzt ákærða í Taílandi, en þar hefði ákærði verið staddur með mannisem vitnið kannaðist við, F að nafni.

Ákærði sagðist hvorki hafa keypt fíkniefni af ákærða né selt honum fíkniefni. Vitnið sagðist ekki vita til þess að ákærði hefði stundað fíkniefnasölu eða aðra ólöglega starfsemi.

Vitnið var spurt um það sem eftir því er haft í lögregluskýrslu, þess efnis að ákærði hafi borgað eitthvað til baka. Vitnið svaraði að hugsanlega hafi ákærði borgað eitthvað til baka, en í sínum huga væri vitnið búið að afskrifa skuldina. Vitnið hefði „nefnt þetta við hann og hann virðist ekkert geta borgað þetta til baka. Þannig að ég bara afskrifaði þetta.“

Vitnið sagði að fjárhagsstaða sín væri „ekkert eitthvað frábær, en ég alveg lifi af.“ Vitnið sagðist hafa fínar tekjur.

Vitnið sagðist ekki hafa fengið tryggingar fyrir láninu. Vitnið hefði ekki getið um lánið á skattframtali sínu. Ekki hefði verið samið um sérstakan endurgreiðslutíma, „bara talað um þegar hann gæti það.“

Vitnið sagðist hafa sjálft selt fíkniefni en það hefði verið löngu áður en þetta hefði verið.

Niðurstaða

Ákærði A-x-x játar sök samkvæmt ákærulið A - I. Með játningu sinni, sem fær næga stoð í gögnum málsins og ekki þykir ástæða til að draga í efa, telst hann sannur að sök samkvæmt ákæruliðnum og hefur unnið sér til refsingar. Fyrir dómi sagði ákærði að sá ávinningur brota sem fjallað er um í ákæruliðnum væri til kominn vegna fíkniefnainnflutnings. Ekkert hefur komið fram í málinu um að ávinningurinn sé í raun fremur kominn frá annarri ólögmætri starfsemi. Er háttsemi ákærða samkvæmt ákæruliðnum rétt færð til refsiheimildar í ákæru.

Við munnlegan málflutning var af hálfu ákærða V-kk-ef byggt á að vísa ætti ákærulið B frá dómi þar sem ákæruliðurinn uppfyllti ekki skýrleikaáskilnað c liðar 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008, en í ákæru væri ekki getið um það frumbrot sem ætlaður ávinningur væri talinn stafa af. Var af hálfu ákærða vísað til dóms Landsréttar í máli nr. 499/2020. Af hálfu ákærða A-kk-ef voru sömu sjónarmið höfð uppi vegna ákæruliðar A-II. Í ákærulið B segir meðal annars að ætlaður ávinningur sé kominn til af refsiverðum brotum, „s. s. sölu og dreifingu ótiltekins magns fíkniefna og/eða eftir atvikum með öðrum ólögmætum og refsiverðum hætti“. Í ákærulið A- II er vísað til refsiverðra brota ákærða V-kk-ef, sbr. ákærulið B. Sú lýsing refsiverðrar háttsemi sem dregin er upp í ákærunni er að sönnu ekki mjög ákveðin. Í hæstaréttarmáli nr. 28/2021 var ákærða gefið að sök að hafa aflað sér ávinnings allt að nánar greindri fjárhæð með refsiverðum brotum sem ekki voru tilgreind nánar. Í dómi Hæstaréttar er tekið fram í efnisgrein nr. 31 að í röksemdum í ákæru hafi verið lýst ellefu dómum sem ákærði þess máls hafi hlotið á nánar greindu tímabili, meðal annars vegna þjófnaðar, fjársvika og fíkniefnalagabrota fram til ársins 2014. Í því máli sem hér er til úrlausnar er eins og áður segir vísað til sölu og dreifingar ótiltekins magns fíkniefna fíkniefna „og/eða eftir atvikum“ annarra refsiverðra brota. Ekki er í röksemdum í ákæru sérstaklega vísað til sakaferils ákærða, en ákærða hefur verið kunnugt um dóm Landsréttar í máli nr. 212/2019. Þegar horft er til þess hvernig ákæra er úr garði gerð í máli þessu, hvernig ákæra var úr garði gerð í hæstaréttarmáli nr. 28/2021 og þess sem fram kemur í dómi Hæstaréttar í umræddu máli, efnisgreinum 23- 33, þykja ekki efni til þess að vísa ákæruliðunum frá dómi. Af hálfu ákærðu var jafnframt vísað til þess að kaup umræddrar bifreiðar hefðu farið fram utan Íslands og refsilögsögu þess. Í hæstaréttarmáli nr. 28/2021 segir meðal annars í ákæru að ákærði þess máls hafi nýtt hluta umrædds ávinnings af refsiverðum brotum til kaupa á nánar greindri bifreið í Litháen. Var ákærði sakfelldur og bifreiðin gerð upptæk. Þegar á þetta er horft þykir sú staðreynd, að sú bifreið sem kemur við sögu í þessu máli var keypt utan Íslands, ekki verða til þess að vísa beri ákæruliðum A- II og að hluta B frá dómi.

Samkvæmt 2. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar skal hver sá, sem er borinn sökum um refsiverða háttsemi, talinn saklaus þar til sekt hans hefur verið sönnuð. Til að sakfellt verði fyrir peningaþvætti þarf ákæruvaldið að færa fram sönnun þess að ávinningurinn, sem málið snýst um, stafi af refsiverðu broti. Í dómaframkvæmd hefur verið lagt til grundvallar að þar nægi að sýna fram á, með óyggjandi hætti, að útilokað sé að ávinningurinn sé kominn til með lögmætum hætti. Má hér vísa til dóms Hæstaréttar Íslands í máli nr. 28/2021, efnisgreinar 30.

Með dómi Landsréttar í máli nr. 212/2019 var ákærði V-kk-nf dæmdur í átta mánaða fangelsi fyrir tilraun til stórfellds þjófnaðarbrots og hlutdeild í stórfelldu þjófnaðarbroti, sem hvorar tveggju hafi verið framdar í samvinnu við aðra sem ákærðir voru í málinu. Dómur Landsréttar var kveðinn upp 19. febrúar 2021 en dómur héraðsdóms, þar sem ákærði V-kk-nf var dæmdur í átján mánaða fangelsi, var kveðinn upp 17. janúar 2019. Ákærðu A-x-x og V-kk-nf hafa í þessu máli borið um að hafa verið vinir frá ungum aldri og átt í reglulegum samskiptum. Meðal dómfelldra í landsréttarmáli nr. 212/2019 voru einnig tveir aðrir menn sem ákærði A-x-x bar við skýrslutöku hjá lögreglu að væru góðir vinir sínir og voru báðir sakfelldir bæði í héraði og landsrétti.

Verður að telja augljóst að ákærði A-x-x hafi þekkt til umrædds dómsmáls. Sú háttsemi er ákærði V-kk-nf var sakfelldur fyrir í umræddu máli var til þess fallin að hafa í för með sér ólögmæta auðgun. Þetta hlaut ákærða A-x-x að vera ljóst þegar ákærði V-kk-nf leitaði aðstoðar hans við bifreiðarkaup sumarið 2019 sem síðar voru framkvæmd þannig að bifreið var keypt og skráð á nafn ákærða A-kk-ef.

Af dómaframkvæmd verður ráðið að við mat á því hvort ávinnings hafi verið aflað með ólögmætri starfsemi, skipti sakaferill sakbornings og tengd atriði máli. Í dómi Hæstaréttar í máli nr. 28/2021 er vikið að sakaferli þess manns er þar var ákærður fyrir peningaþvætti og er rakið í efnisgrein 51 að hann hafi á árunum 2003 til 2018 hlotið ellefu dóma, meðal annars fyrir þjófnað, fjársvik og fíkniefnalagabrot fram til ársins 2014, en þau brot séu öll til þess fallin að hafa auðgun í för með sér. Þá sýni skjalleg sönnunargögn einnig að ákærði hafi haft fjárhagsleg tengsl við einstaklinga sem framið hafi auðgunarbrot og fíkniefnalagabrot, meðal annars í félagi við ákærða. Skjallegu sönnunargögnin hnigi öll að þeirri niðurstöðu að útilokað sé að ávinningur ákærða, sem ákæra lúti að, sé af lögmætum toga. Samkvæmt þessu var sakfelling ákærða fyrir peningaþvætti staðfest. Í héraðsdómi hæstaréttarmáls nr. 495/2010 var horft til þess að ákærður í því máli hafði í málinu verið sakfelldur fyrir innflutning á umtalsverðu magni af fíkniefnum, hann ætti að baki sakaferil frá árinu 2003 og hefði fimm sinnum verið gerð refsing vegna brota gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Hefði hann því í nokkur ár verið viðriðinn ávana- og fíkniefni. Var horft til þessara atriða og fleiri til stuðnings sakfellingu vegna peningaþvættis, en hinn ákærði gat ekki gefið trúverðugar skýringar á mjög miklum ráðstöfunartekjum sínum. Hæstiréttur staðfesti sakfellinguna meðal annars með vísan til forsendna héraðsdóms. Er vikið að þessum hæstaréttardómi í dómi Hæstaréttar í máli 28/2021, efnisgrein 46.

Fyrir liggur fjármálagreining lögreglu ásamt fylgigögnum. Ekkert hefur komið fram sem bendir til að tölulegar niðurstöður hennar séu rangar. Verður því að leggja til grundvallar þær fjárhæðir sem tilgreindar eru í greiningunni um heildarinnborganir á reikninga ákærða og gjaldeyriskaup hans með reiðu fé. Þá byggir ákæruvaldið á því að skýrð innkoma ákærða á sama tíma nemi 27.562.873 krónum og þegar af þeirri ástæðu verður lagt til grundvallar að að minnsta kosti sú fjárhæð teljist skýrð innkoma en ekki ávinningur refsiverðrar háttsemi.

Óumdeilt er að ákærði hafi um hluta þess tíma er málið varðar átt íbúð. Í málinu liggur þinglýstur húsaleigusamningur um íbúðina og er skráð leiguverð 220.000 krónur á mánuðiog leiga sögð frá 1. október 2018. Í samningnum segir að leiga skuli greidd inn á nánar greindan bankareikning en samkvæmt fjármálagreiningunni sjást ekki slíkar millifærslur. Ákærði bar að hann hefði fengið leigu greidda í reiðu fé og þó um það sé ýmislegt óljóst, og skýrsla leigutaka ákærða fyrir dómi hafi verið á þá leið að hann hafi enga leigu greitt, þykir óvarlegt að gera ráð fyrir að ákærði hafi, á þeim tíma sem málið varðar, engar tekjur haft af eign sinni. Þykir varlegast í ljósi meginreglna sakamála réttarfars, að miða við að ákærði hafi frá upphafi leigusamnings og þar til hann selur íbúð sína í janúar 2020 haft af íbúðinni þær leigutekjur sem í samningnum greinir. Verður þannig miðað við að ákærði hafi haft 3.520.000 krónur í leigutekjur á þeim sextán mánuðum sem varlegast þykir að horfa til.

Samkvæmt fjármálagreiningu seldi ákærði íbúð sína snemma árs 2020 og fékk rúmlega fimmtán milljónir króna í hagnað af sölunni greiddar inn á reikning sinn í lok janúar og byrjun febrúar 2020.

Fyrir dóm komu meðal annarra vitnin G og C og sögðu greiðslur sínar inn á reikning ákærða V-kk-ef hafa verið lán til hans. Nokkur munur er á sambandi ákærða við þá G og C. Ákærði og sá fyrrnefndi eru tengdir allnánum fjölskylduböndum, en [...], og kom fram hjá bæði ákærða og G að þeir líta á sig sem frændur. Þeir báru um sameiginleg ferðalög, meðal annars til Egyptalands. Virðast þannig allnáin bönd milli þeirra. Þegar á allt er horft þykir varlegast að líta svo á að greiðslur G til ákærða, 1.645.000 krónur, teljist til skýrðrar innkomu. Ákærði lýsti C sem félaga sínum. C bar að upphaf kynna þeirra hefði verið í Taílandi þar sem báðir hefðu verið staddir og ákærði þá verið með kunningja C. C kvaðst hafa veitt ákærða lán en ekki vita beinlínis vegna hvers. C kvaðst ekki gera sér vonir um endurgreiðslu lánsins. Þegar á allt er horft þykir sem umræddar greiðslur verði ekki metnar sem skýrð innkoma.

Fyrir dóm kom B og var spurður um innlögn sína á reikning ákærða að fjárhæð 2.570.000 krónur. Kvaðst hann ekki muna eftir þessu og sagðist hafa neytt áfengis og fíkniefna á þessum tíma. Ákærði skýrði innlögn B á þá leið að ákærði hefði keypt fyrir hann bitcoin. B kvaðst hafa á umræddum tíma starfað á hjólbarðaverkstæði og hafa gert lengi. Hann hefði ekki safnað í sjóði en framfleytt sér og ekki skuldað annað en sektir vegna umferðarlagabrota. Aðspurður taldi hann líklegt að ef hann á þessum tíma hefði átt tveggja og hálfrar milljónar króna sjóð hefði það fé farið til fíkniefnakaupa. Þegar á allt er horft þykir skýring ákærða á umræddri greiðslu ekki fá stoð og þykja ekki efni til að telja hana til skýrðrar innkomu.

Fyrir dóm kom D og skýrði 92.000 króna innlögn sína á reikning ákærða. Skýring hennar kom heim og saman við skýringu ákærða. D var trúverðug og verður innborgun hennar metin sem skýrð innkoma.

Fyrir dóm kom E og skýrði 16.000 króna innlögn sína á reikning ákærða. Skýring hans var sú sama og ákærði gaf á greiðslunni. E var trúverðugur og verður innborgunin metin sem skýrð innkoma.

Fyrir dóm kom A og greindi frá innlögnum sínum á reikning ákærða. Kvaðst hún hafa, að beiðni ákærða, hitt menn, sem hún vissi ekki deili á, tekið við reiðufé hjá þeim og lagt inn á reikning ákærða. Engin efni eru til að meta þessar greiðslur sem skýrða innkomu.

Ákærði hefur borið að A hafi náð í peninga að sinni beiðni og lagt inn. Sjálfur skýrði ákærði það fé sem leigugreiðslur. Ekkert hefur komið fram sem styður það sérstaklega. A sagði fyrir dómi að ákærði hefði gefið sér þá skýringu „að þessi gæti ekki lagt á þann reikning“. Það, að ákærði óski eftir að vinkona sín sæki reiðufé til ónafngreindra manna og leggi inn á reikning hans, fremur en að þeir menni leggi einfaldlega sjálfir inn á reikninginn, bendir til þess að reynt hafi verið að komast hjá því að fyrir lægju gögn um greiðslur mannanna til ákærða.

Ákærði hefur borið um að hann hafi töluvert spilað póker og haft tekjur af. Hefur hann lagt fram ljósmynd er sýnir hann við spilaborðið, mynd af kvittun er virðist sýna 1.750 evra vinning sem hann hafi hlotið og spjald sem virðist sýna staðfestingu þess að hann hafi greitt þátttökugjald í móti að fjárhæð 1.350 evrur. Af þessu verður dregin sú ályktun að ákærði hafi í raun stundað pókerspil að einhverju marki og með einhverjum árangri. Ekkert liggur hins vegar fyrir um þann árangur að öðru leyti svo sem hvernig hagnaður og töp kunna að vegast á. Við svo búið er ekki hægt að leggja til grundvallar að pókervinningar skýri innkomu hans svo máli geti skipt.

Fyrir liggur að ákærði V-kk-nf greiddi fyrir þá bifreið sem kemur við sögu í málinu og skráð var á ákærða A-x-x. Í upphafi var greiddur tíundi hluti kaupverðsins og lagði ákærði V-kk-nf inn hjá ákærða A-x-x fjármuni til þess, áður en innborgunin var greidd, sem faðir ákærða A-kk-ef mun hafa framkvæmt. Að öðru leyti mun ákærði V-kk-nf hafa millifært kaupverðið af spænskum reikningi sínum inn á reikning bílasölunnar. Ákærði bar fyrir dómi að fé til þess hefðihann fengið lánað frá vinkonu sinni, J. J kom fyrir dóm og kvaðst hafa lánað ákærða féð. Bæði vísuðu þau fyrir dómi til lánasamnings sem þau hefðu gert og sagði hvort um sig að hann hefði verið gerður að þess frumkvæði. Samningur liggur fyrir og var lagður fram við aðalmeðferð málsins. Hann er dagsettur 15. maí 2019, sem getur komið heim og saman við lán sem veitt hafi verið til bifreiðar kaupa í júní. Engir vottar eru skráðir að undirritun samningsins og liggja ekki fyrir samtímagögnum samningsgerðina. Fyrir liggja í málinu skjáskot er bera með sér að vera af greiðslustaðfestingu. Texti þeirra er á ensku og á annarri segir að 7.094 evrur hafi verið lagðar inn en á hinni að 5.000 evrur hafi verið lagðar inn. Skráð er bankareikningsnúmer og sama númer virðist koma fram í samskiptum ákærðu þegar bifreiðakaupin voru ráðgerð. Þykir mega leggja til grundvallar að um sé að ræða númer á spænskum bankareikningi ákærða. Skjáskotin þykja ekki taka af tvímæli um hver hafi lagt inn á reikningana og hvenær. Við mat á því hvort leggja megi til grundvallar að fjármunirnir fyrir bifreiðarkaupunum hafi í raun komið frá J koma þessi atriði til skoðunar. Þar verður einnig að horfa til þess að þegar ákærði V-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu undir rannsókn málsins, svaraði hann ekki á þá leið að hann hefði keypt bifreið og fjármagnað kaupin með láni frá vinkonu sinni. Hann bar á hinn bóginn að hann hefði greitt ákærða A-x-x 550.000 krónur sem greiðslu fyrir sex mánaða leigu á bifreiðinni, sem ákærði A-x-x hefði keypt til að leigja frá sér. Þegar borin var undir ákærða V-kk-þf kvittun, merkt honum, fyrir millifærslu frá Spáni til bílasölu í Þýzkalandi, þar sem greiddar hefðu verið 34.000 evrur og ákærði V-kk-nf væri greiðandi, neitaði hann að svara. Eftir þetta neitaði hann að svara flestum spurningum sem bornar voru upp við hann í skýrslutökunni, þar á meðal um það hvaðan þeir peningar hefðu komið sem millifærðir voru til bílasölunnar. Einnig neitaði hann að tjá sig um hvort einhver annar hefði komið að fjármögnun bifreiðarinnar. Var það ekki fyrr en við meðferð málsins fyrir dómi sem fram kom af hálfu ákærða að J hefði í raun lánað honum fé til kaupanna. Var lánasamningur milli þeirra lagður fram við aðalmeðferðina. Verður að ætla að hafi bifreiðin verið keypt með löglega fengnu fé, láni frá vinkonu, hefði legið beint við fyrir ákærða að greina frá því við skýrslutöku eða sem fyrst eftir hana. Hefðihann ekki viljað upplýsa um nafn lánveitandans að svo stöddu, hefði komið til greina að skýra frá því að hann hefði fengið lán, án þess að nafngreina lánveitandann, þó vissulega hefði slíkt svar verið ólíkt rýrara en að greina strax bæði frá láninu og lánveitandanum. Það, að það varekki fyrr en við meðferð málsins fyrir dómi sem ákærði sagðiað J hafi í raun lánað fyrir meginhluta kaupverðsins, og það að ákærði kaus ekki að skýra frá slíku láni við skýrslutöku hjá lögreglu þrátt fyrir að tilefni hafi verið til, dregur umtalsvert úr trúverðugleika þess að fjármunirnir séu þessa leið komnir. Þá liggur fyrir að ákærði og J bera fyrir dómi að endurgreiðslu hafi verið þannig háttað að ákærði hafi lagt fé inn á reikning vinar ákærða á Spáni, F, sem hafi í framhaldinu fært J endurgreiðsluna í reiðufé. Fyrir liggur að ákærði greiddi fjárhæð sem nægt hefði til slíkrar greiðslu til F en ekkert handfast liggur fyrir í málinu greiðslu F til J í framhaldi af því. Þá liggur fyrir að fénu á reikningi ákærða var varið til kaupa á bifreið sem ekki var skráð á nafn ákærða heldur meðákærða A-kk-ef sem ekkert fé lagði til kaupanna. Þegar á allt framanritað er horft þykir ekki unnt að leggja til grundvallar að umrædd lokagreiðsla bifreiðarkaupanna hafi verið fjármögnuð með slíku láni.

Þegar á allt framanritað er horft verður að telja sýnt fram á í málinu að óskýrð innkoma ákærða V-kk-ef, og er þá horft til innlagna á reikning hans og gjaldeyriskaupa hans fyrir reiðufé, nemi alls 19.136.615 krónum. Hafa þá, auk þeirra 27.562.873 króna sem ákæruvaldið byggir á að sé skýrð innkoma, 3.520.000 krónur vegna húsaleigu, 1.645.000 krónur vegna láns frá G, 92.000 króna innlögn D og 16.000 króna innlögn Everið dregnar frá þeim 48.060.434 krónum sem lagðar voru inn á reikning ákærða og 3.912.054 krónum sem ákærði varði til gjaldeyriskaupa með reiðu fé.

Fyrir liggur dómur sem ákærði V-kk-nf hlaut ásamt fleiri einstaklingum í landsréttarmáli nr. 212/2019, en háttsemi ákærða í því máli var til þess fallin af afla ólöglegs ávinnings. Þegar á allt framanritað er horft verður að telja að ákæruvaldið hafi fært fram lögfulla sönnun þess að umræddu fé, 19.136.615 krónum, hafi verið aflað með refsiverðum brotum. Er ákærði að því leyti sannur að sök samkvæmt ákærulið B. Verður háttsemi hans heimfærð til 1. sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga en vafi um hvort brot hefur lotið að 173. gr. a laganna verður skýrður ákærða í hag.

Eins og áður segir verður að telja að ákærða A-x-x hafi hlotið að vera kunnugt um þann dóm sem ákærði hlaut í landsréttarmáli 212/2019 en héraðsdómur í málinu var kveðinn upp í janúar 2019. Hlaut ákærða A-x-x að vera ljóst að umtalsverðar líkur voru á því að ákærði V-kk-nf fjármagnaði bifreiðarkaupin með ágóða af ólögmætri starfsemi, en þeir voru vinir til langs tíma og ákærði V-kk-nf hafði um alllangan tíma verið án starfs og þegið atvinnuleysisbætur. Allt að einu veitti ákærði A-x-x þann atbeina til kaupanna sem rakinn er í ákæru. Verður háttsemi ákærða samkvæmt ákærulið A- II heimfærð til 1. sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði A-x-x var í júní 2016 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir fíkniefnalagabrot. Hann var í júní 2018 dæmdur í tíu mánaða fangelsi fyrir brot gegn 233., 217. og 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga. Loks var ákærði hinn 5. júní 2019 dæmdur í þriggja ára fangelsi fyrir brot gegn 173. gr. a almennra hegningarlaga en um hegningarauka var að ræða. Hluta brota sinna nú framdi ákærði fyrir uppsögu síðastgreinds dóms og verður honum því ákveðinn hegningarauki. Ákærði játar sök að fullu samkvæmt ákærulið I og verður horft til þess. Undir rannsókn málsins krafðist ákærði A-x-x þess að aflétt yrði haldi umræddrar bifreiðar. Var þeirri kröfu hafnað í Landsrétti, en rétturinn tók engu að síður fram í úrskurði sínum í máli nr. 559/2020 að sá tími sem leið frá því rannsókn málsins hófst og þar til tekin var skýrsla af ákærða hefði verið aðfinnsluverður. Þegar á allt er horft ákveðst refsing ákærða A-kk-ef fangelsi í sex mánuði sem ekki þykir unnt að skilorðsbinda.

Ákærði V-kk-nf var dæmdur í febrúar 2019 í átta mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 244. gr. sbr. 1. mgr. 20. gr. og 1. og 4. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga. Brot hans nú eru framin fyrir uppkvaðningu þess dóms og ber að ákvarða honum hegningarauka. Ákveðst refsing hans sex mánaða fangelsi sem ekki er unnt að skilorðsbinda.

Með vísan til 1. mgr. 69. og 1. mgr. 69. gr. b almennra hegningarlaga verður að taka til greina kröfu ákæruvaldsins um upptöku bifreiðarinnar [...].

Ákærði A-x-x verður dæmdur til greiðslu málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, 2.985.300 króna með virðisaukaskatti, og 20.520 króna aksturskostnaðar verjandans.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða V-kk-ef, Á-kvk-ef L-kvk-ef L-kvk-ef lögmanns, ákveðast 3.720.000 krónur með virðisaukaskatti. Aksturskostnaður verjandans nemur 18.696 krónum og útlagður kostnaður 83.644 krónum. Í ljósi niðurstöðu um heimfærslu og einstök álitamál þykir rétt að ríkissjóður greiði fjórðung málsvarnarþóknunar og kostnaðarins en ákærði þrjá fjórðuhluta.

Annan sakarkostnað málsins, 93.440 krónur samkvæmt yfirlýsingu sækjanda, greiði ákærðu að óskiptu. Gætt var 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Af hálfu ákæruvalds fór Á-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði A-x-x A-kk-nf sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákærði V-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf sæti fangelsi í sex mánuði.

Upptæk er gerð bifreiðin [...], Maserati, árgerð 2016.

Ákærði A-x-x greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, 2.985.300 krónur, og 20.520 króna aksturskostnað verjandans. Ákærði V-kk-nf I-kk-nf greiði að þremur fjórðu hlutum en ríkissjóður að fjórðungi málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Á-kvk-ef L-kvk-ef L-kvk-ef lögmanns, 3.720.000 krónur, 18.696 króna aksturskostnað verjandans og 83.644 króna útlagðan kostnað hans.

Ákærðu greiði að óskiptu 93.440 króna annan sakarkostnað.

Þ-kk-nf D-kk-nf