S-252/2017

Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans í Vestmannaeyjum 6. desember 2017, á hendur á hendur X,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa snemma morguns mánudaginn 1. ágúst 2016 á tjaldsvæðinu við Áshamar í Vestmannaeyjum ráðist á A og slegið hana ítrekuðum hnefahöggum í andlitið og líkamann allt með þeim afleiðingum að A hlaut bólgu og þreifieymsli yfir vinstra kinnbeini, skerta hreyfigetu um háls, þreifieymsli yfir hryggjartindum hálshryggs, bólgu og þreifieymsli yfir þjóvöðva og lærhnúts-slímubelg hægri ganglims og eymsli við hreyfingar um hné.

(Mál nr. 319-2016-2785)

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

U-kvk-nf V-kvk-nf, hdl., hefur krafist þess fyrir hönd A, að ákærðu verði gert að greiða henni skaðabætur að fjárhæð 1.084.000,- kr., ásamt vöxtum af 1.000.000,- kr. skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. ágúst 2016 en með dráttarvöxtum af allri fjárhæðinni skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Ákærða neitar sök.

Aðalmeðferð fór fram 30. nóvember 2018 og var málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru þær dómkröfur gerðar sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærðu var í upphafi aðallega krafist frávísunar, en þeirri kröfu var hafnað með úrskurði dómsins 8. júní 2018. Af hálfu ákærðu er nú aðallega krafist sýknu af öllum kröfum ákæruvalds í málinu, en til vara að ákærðu verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Vegna einkaréttarkröfu er aðallega krafist frávísunar, en til vara sýknu en til þrautavara er krafist lækkunar á bótafjárhæð. Í öllum tilvikum er þess krafist að sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu.

Fyrir uppkvaðningu dóms var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu 9. ágúst 2016 kom brotaþoli á lögreglustöð í Vestmannaeyjum að morgni dags 1. ágúst s. á. og lagði fram kæru á hendur ákærðu fyrir líkamsárás. Er þar haft eftir brotaþola að aðdragandi hafi verið sá að brotaþoli hafi sofið hjá einhverjum strák fyrir löngu og nú væri sá strákur kærasti ákærðu. Segir að brotaþoli hafi verið ölvuð og framburður hennar ruglingslegur. Segir að hún hafi haft samband símleiðis daginn eftir og staðfest þá vilja sinn til að kæra ákærðu.

Þá kom brotaþoli og gaf skýrslu hjá lögreglu á höfuðborgarsvæðinu þann 10. febrúar 2017 og skýrði þar svo frá að hafa verið stödd á Þjóðhátíð í Vestmannaeyjum og verið þar inni í tjaldi. Þá hafi ákærða verið utan við tjaldið og sparkað í tjaldið og verið með vesen. Hafi þá brotaþoli farið út og beðið ákærðu að hætta þessu og hafi þær verið að karpa. Í kjölfarið hafi ákærða ráðist á brotaþola og slegið hana eitt högg í andlitið með krepptum hnefa hægri handar. Brotaþoli hafi fallið í jörðina og ákærða þá sparkað ítrekað í hana, aðallega í hægri fót brotaþola. Hafi svo kærasti ákærðu, B, stokkið til og rifið ákærðu frá sér og þá hafi þetta verið búið. Hafi brotaþoli staðið á fætur, öskrað að ákærðu og gengið svo grátandi á brott. Við skýrslugjöf þessa lagði brotaþoli formlega fram kæru á hendur ákærðu og krafðist þess að sakamál yrði höfðað á hendur henni og henni refsað lögum samkvæmt.

Þann 20. febrúar 2017 tók lögreglan á höfuðborgarsvæðinu skýrslu af ákærðu vegna þessa. Skýrði hún þar frá því að hafa verið stödd á Þjóðhátíð umrætt sinn, ássamt þáverandi kærasta sínum B og C. Þar sem þau hafi gengið gegnum tjaldsvæðið hafi brotaþoli skyndilega komið út úr einu tjaldinu vegna látanna í þeim. Brotaþoli hafi verið mjög ógnandi og reið gagnvart ákærðu. Þær hafi farið að rífast og karpa og í kjölfarið hafi brotaþoli byrjað að stjaka við ákærðu og hrinda henni. Hafi ákærða svarað í sömu mynt og þá hafi bara orðið slagsmál á milli þeirra. Hafi þær slegist og brotaþoli kýlt og slegið brotaþola ásamt því að klóra hana og rífa í hár ákærðu. Hafi ákærða kýlt til baka og þetta verið bara slagsmál á milli þeirra. B og C hafi fylgst með þessu og greinilega verið skemmt til að byrja með, en þegar þeir hafi séð í hvað þetta stefndi hafi þeir gengið á milli og stöðvað þetta. Þær hafi þó haldið áfram að rífast og hafi þá brotaþoli á ný ráðist á ákærðu og kýlt hana í andlitið og hafi verið mikill æsingur í þessu. Svo hafi komið fleira fólk til að stía þeim sundur og hafi þá ákærða gengið burtu með C og hafi þessu lokið með því. Kvaðst brotaþoli bæði hafa verið marin og klóruð eftir þetta, en ekki hafi hún þó farið til læknis til að fá áverkavottorð. Neitaði ákærða framburði brotaþola hjá lögreglu sem borinn var undir ákærðu.

Í gögnum málsins er að finna vottorð D þáverandi læknakandídats, dags. 19. september 2016, þar sem fram kemur að brotaþoli hafi leitað á heilsugæslustöð 1. ágúst 2016 vegna líkamsárásar fyrr þann dag. Segir þar að við skoðun E yfirlæknis þann sama dag, um hádegisbil, hafi brotaþoli verið með talsverð óhreinindi í andliti, verið aum við þreifingu yfir kinnbeini vinstra megin og beri á bólgu þar sem sé um 5-6 sm breið og um 2-3 sm löng. Brotaþoli beri við eymslum við allar hreyfingar um hálshrygg og finni eymsli í vinstri hluta háls. Hreyfigeta um háls sé skert, um 30-40 gráður beggja vegna. Þreifieymsli yfir hryggjartindum hálshryggs, meira vinstra megin. Þreifieymsli yfir þjóvöðva og lærhnúts-slímubelg hægri ganglims. Fyrirferðaraukning á hægra læri, talsverð eymsli að framan og hliðlægt á því læri u.þ.b. neðsta þriðjung. Eymsli við hreyfingar um hné. Kemur fram að brotaþoli hafi fengið verkjalyf, en jafnframt segir að ekki sé að sjá að hún hafi á ný leitað læknis vegna þessa.

Við rannsókn málsins voru teknar skýrslur af fleiri vitnum, en ekki eru efni til að gera sérstaklega grein fyrir þeim, eða rannsókn málsins að öðru leyti.

Forsendur og niðurstaða

Ákærða gaf skýrslu við aðalmeðferð og kvaðst hafa verið á Þjóðhátíð ásamt þáverandi kærasta sínum, B. Þau hafi verið að ganga eftir tjaldsvæðinu. Hafi þá brotaþoli komið út úr tjaldi þar og öskrað ókvæðisorð að sér. Hafi brotaþoli verið ein. Hafi brotaþoli gengið ógnandi að ákærðu og hrint henni. Hafi ákærða ýtt brotaþola til baka. Þetta hafi haldið áfram í reiði og orðaskiptum og hafi brotaþoli kýlt ákærðu með hægri hendi einu höggi vinstra megin í andlitið. Hafi ákærða svarað í sömu mynt og slegið með hægri hendi í andlit brotaþola. Þá hafi orðið slagsmál á milli þeirra. Hafi ákærða tekið eftir því að F hafi komið þarna gangandi með einhverjum vinum sínum. Þá hafi ákærða stoppað og reynt að koma sér úr þessum aðstæðum og gengið frá, en brotaþoli hafi haldið áfram að slást og ráðist aftur á ákærðu með því að kýla og klóra. Þegar handalögmál þeirra hafi staðið nokkra stund hafi F spurt B hvort hann vildi ekki stoppa þetta. Hafi B þá komið og stíað þeim í sundur, en brotaþoli hafi haldið áfram að öskra á ákærðu, en ákærða hafi gengið burt ásamt B. Kvaðst ákærða hafa verið marin og klóruð í andliti og á hálsi eftir þetta. Ekki hafi hún leitað læknis vegna þessa. Aðspurð kvaðst ákærða hafa verið hrædd meðan á þessu stóð. Brotaþoli hafi átt upptökin að þessu öllu saman.

Aðspurð um tengsl sín við brotaþola kvaðst ákærða hafa kynnst henni í menntaskóla árið 2013 og verið þá bestu vinkonur. Upp úr vinskap þeirra hafi slitnað árið 2016, en þá hafi ákærða verið í sambandi með B og komist að því að brotaþoli hafi sofið hjá honum á meðan, en þau þó haldið sambandi sínu áfram. Hafi ákærða fundið fyrir afbrýðisemi hjá brotaþola í sinn garð og hafi hún orðið þess vör að brotaþoli talaði illa um hana í eyru B.

Aðspurð neitaði ákærða því að hafa verið að sparka í tjald það sem brotaþoli var í.

Viðstaddir þetta allt hafi verið B, F og C. Ekki kannaðist ákærða við að einhver vinkona brotaþola hafi verið viðstödd þetta.

Ekki kvaðst ákærða geta svarað fyrir framburði annarra í málinu, en hann sé ósannur að því leyti sem hann samræmist ekki framburði ákærðu. Hjá brotaþola og fleirum sé mikil reiði í garð ákærðu.

Aðspurð kvaðst ákærða hafa verið undir áhrifum áfengis, enda á Þjóðhátíð. Lýsti því að hafa farið í áfengismeðferð og verið án áfengis í tæp 2 ár.

Aðspurð lýsti ákærða því að samband hennar við B hafi endað mjög illa, þegar hann hafi komist að því að hún hafi átt í nánum kynnum við bróður hans. Eftir það hafi sér fundist eins og B hafi viljað ná sér niðri á henni.

Brotaþoli, A, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið stödd inni í tjaldi á Þjóðhátíð þegar mikil læti hafi heyrst fyrir utan tjaldið. Hafi hún beðið fólk um að róa sig og þá hafi verið farið að sparka í tjaldið. Kvaðst ekki muna hvort hún hafi farið alveg eða til hálfs út úr tjaldinu, eða hvort hún hafi verið rifin út eða farið sjálf út úr því. Hún hafi fengið högg í andlitið og endað í jörðinni og þar fengið fullt af höggum alls staðar, en sérstaklega þó í andlitið og hægra læri. Þessi högg hafi öll komið frá ákærðu. Ekki kvaðst brotaþoli vita um fjölda högganna, en þau hafi verið mjög mörg. Brotaþoli hafi fljótt lent í jörðinni og þá fengið uppgjafartilfinningu og ekki gert neitt, en svo hafi ákærða verið rifin af henni. Ekki hafi brotaþoli sjálf slegið ákærðu neitt. Aðspurð um höggin kvað brotaþoli þau alla vega hafa lent á vinstra kinnbeini og aftan á hálsi. Hún hafi líka fengið spörk í lærið. Hún hafi verið í ógeðslega miklu sjokki og muni best eftir að hafa legið í jörðinni og fengið fullt af höggum. Kvaðst ekki muna að hafa verið slegin annars staðar en í andlit. Höggin hafi verið slegin með krepptum hnefa, a.m.k. fyrst. Eitthvað hafi brotaþoli sagt við ákærðu meðan á þessu stóð, en kvaðst ekki muna hvað það hafi verið. Þá hafi ákærða sjálf sagt eitthvað við brotaþola en ekki kvðast hún muna hvað það hafi verið. Ekkert af þessum orðaskiptum hafi verið á kurteislegum nótum.

Aðspurð kvaðst brotaþoli hafa fengið áverka af þessu, þannig hafi hún verið mjög bólgin á fæti og átt mjög erfitt með að snúa höfðinu. Verið illt aftan í hnakkanum, bólgin í framan og með sprungna vör. Hún hafi eiginlega strax leitað læknis. Kvaðst hafa verið mjög hrædd.

Aðspurð kvaðst brotaþoli ekki vera í neinu sambandi við ákærðu og hafi svo verið frá því nokkru fyrir atvikið. Áður hafi þær verið mjög góðar vinkonur og skólasystur. Vinskapur þeirra hafi svo fjarað út. Sér hafi fundist ákærða vera að fara út í neyslu en brotaþoli hafi ekki verið á þeim stað í lífinu. Samskipti þeirra hafi þannig minnkað. Kannaðist ekki við að hafa sofið hjá kærasta ákærðu á meðan þau hafi verið saman. Þau hafi verið saman eina nótt. Aðspurð um hvort hún hafi talað illa um ákærðu við B kvaðst brotaþoli ekki muna samskipti sín og B.

Aðspurð hvers vegna ákærða hafi verið að sparka í tjaldið kvað brotaþoli að þá hafi vitnið verið búin að sussa á hana.

Aðspurð um það sem haft er eftir brotaþola í frumskýrslu að ákærða hafi komið og hrint sér á tjaldsúlu og í áverkavottorði að hún hafi verið að ganga á tjaldsvæðinu og ákærða hafi komið og ýtt í bakið á henni, kvað brotaþoli að hún hafi fengið fullt af höggum og verið í uppnámi þegar hún hafi fengið þessi högg. Kvaðst hafa lesið vitnaskýrslur í málinu. Kvaðst hafa farið ein út úr tjaldinu fyrst, en hún haldi að F hafi svo komið út úr tjaldinu. Brotaþoli kvaðst hafa sagt G frá því hvernig þetta hafi gerst allt saman. Kvaðst halda að G hafi bara séð atburði eftir að brotaþoli hafi verið komin í jörðina. Kvað þetta ekki hafa verið slagsmál og hún hafi sjálf aldrei ráðist á ákærðu. Hún hafi þó reynt að verjast í upphafi, en ekki eftir að hafa verið komin í jörðina. Hún hafi ekki slegið ákærðu á neinum tímapunkti.

Kvaðst ekki vera afbrýðisöm út í ákærðu, en ekki hafa hugmynd um hvort ákærða væri afbrýðissöm gagnvart sér.

Aðspurð kvaðst brotaþoli ekki geta sagt að hún hafi verið drukkin þegar þetta var, en hún hefði drukkið um kvöldið og hefði ekki sest undir stýri.

Vitnið F kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa komið að einhverjum slagsmálum þarna. Þar hafi slegist ákærða og brotaþoli. Taldi vitnið að orsökin hafi verið deila um B. Þegar vitnið hafi komið að þessu hafi brotaþoli legið í jörðinni, en ekki mundi vitnið hvort ákærða hafi líka legið í jörðinni. Hafi vitnið beðið B um að stoppa þetta og hafi hann gert það. Hafi vitnið talað við brotaþola og B við ákærðu. Aðspurð kvað vitnið að ákærða og brotaþoli hafi slegið hvor aðra. Brotaþoli hafi verið í vörn, enda legið í jörðinni. Ekki gat vitnið gert grein fyrir fjölda högga eða hvort hún hafi séð eitt eða fleiri högg. Ekki kvaðst vitnið muna eftir einstöku höggi þannig að hún gæti lýst því. Vitnið hafi ekki séð upptökin, en kannaðist við að báðar hafi ráðist á hvor aðra. Ekki kvaðst vitnið hafa heyrt orðaskipti milli ákærðu og brotaþola. Vitnið hafi séð að hár brotaþola hafi verið reytt eftir þetta. Kvaðst ekki muna hvort henni hafi fundist brotaþoli hrædd. Kvaðst þekkja lauslega til beggja stúlknanna. Vitnið kvaðst hafa verið drukkin þegar þetta gerðist. Ekki mundi vitnið eftir að einhver vinkona brotaþola hafi verið þarna. Aðspurð vegna framburðar síns hjá lögreglu kannaðist vitnið við hann og að þar hafi réttilega komið fram að henni hafi fundist brotaþoli eiga í vök að verjast undan árás ákærðu, en ítrekaði að hún hafi þó ekki séð upphafið að þessu og hafi fundist báðar ráðast hvor á hina.

Vitnið G kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um það að þetta hafi verið snemma morguns. Hafi vitnið átt flug heim nokkrum stundum síðar og verið inni í tjaldinu. Hafi þá heyrst einhver læti fyrir utan tjaldið og hafi þær reynt að sussa á það. Hafi verið sparkað í tjaldið utan frá, nokkrum sinnum. Hafi svo brotaþoli stungið höfði út um tjaldopið og þá hafi ákærða tekið í hár brotaþola og dregið hana út úr tjaldinu. Þetta hafi vitnið séð. Hafi vitnið hins vegar ekki séð hvað gerðist fyrst fyrir utan tjaldið og þannig ekki séð upptökin, en það hafi vel heyrst að eitthvað væri í gangi. Þegar vitnið hafi komið út þá hafi ákærða verið búin að taka brotaþola einhvern veginn niður og verið yfir henni og látið þung högg dynja á brotaþola. Hafi verið eins og brotaþoli hafi ekki áttað sig á hvernig hún ætti að athafna sig. Hafi brotaþoli í raun ekki verið að verja sig þarna, út frá því sem vitnið hafi séð. Því næst hafi B komið og skilið þær sundur. Því næst hafi vitnið og brotaþoli verið komnar aftur inn í tjald og brotaþoli enn verið í sjokki. Hafi brotaþoli tekið ákvörðun um að fara til lögreglu og leggja fram kæru. Ekki kvaðst vitnið hafa séð að brotaþoli gerði nokkuð til baka á hlut ákærðu, en fannst þær vera að falla á tjaldið utanvert áður en vitnið kom út. Mest af höggum sem brotaþoli hafi fengið frá ákærðu hafi verið fyrir ofan herðar og það hafi verið alveg meira en 3-4. Hafi heyrst þegar höggin lentu á brotaþola. Kvaðst ekki muna vel eftir höggum neðan herða. Ákærða hafi slegið með krepptum hnefa ítrekað. Kvaðst ekki muna vel hvort þetta hafi verið með hægri eða vinstri hendi. Brotaþoli sé vinkona vitnisins, en vitnið þekki ekki ákærðu. Ekki mundi vitnið eftir að hafa séð áverka á brotaþola. Meðan vitnið var enn inni í tjaldinu hafi hún heyrt ákærðu og brotaþola kýta eða rífast. Ákærða hafi ekki þurft að verjast neinu frá brotaþola, enda brotaþoli í raun ekki streist neitt á móti. Brotaþoli hafi legið í jörðinni. Vitnið kvaðst hafa drukkið kvöldið áður og verið þreytt þegar þetta var. Vitnið kvaðst aðspurð hafa lesið vitnisburði brotaþola og annarra vitna í málinu að einhverju leyti. Þetta hafi hún séð hjá brotaþola. Aðspurð um þann framburð brotaþola að hún hafi sjálf farið út úr tjaldinu kvað vitnið að fyrst eftir þetta hafi brotaþoli verið eins og hún hafi ekki áttað sig. Vitnið kvaðst aðspurð hafa farið mjög fljótt út úr tjaldinu á eftir brotaþola, enda hafi þetta allt gerst mjög hratt. Vitnið hafi ætlað að skerast í leikinn, en B hafi orðið fyrri til. Aðspurð um þann framburð ákærðu og F að hvorug þeirra hafi séð vitnið þarna, kvað vitnið að þær hafi sennilega ekki vitað neitt hver vitnið séð, enda hafi hún ekki tengsl við þetta fólk nema að því leyti að vera vinkona brotaþola. Auk þess hafi þetta allt gerst á skammri stund. Sérstaklega aðspurð kvaðst vitnið hafa verið viðstödd og hafa séð þetta. Eftir að þær hafi verið skildar sundur hafi vitnið strax farið til brotaþola og þær báðar inn í tjaldið þegar ákærða hafi farið. Þær hafi svo talað saman um þetta inni í tjaldinu og brotaþoli ákveðið að fara lengra með málið. Aðspurð um framburð sinn hjá lögreglu um að ákærða hafi hrint brotaþola kvaðst vitnið ekki hafa séð það og gat ekki skýrt þann framburð sinn með öðru en að hún hafi ruglað saman því sem hún sá og hafði verið sagt. Ekki kvaðst vitnið geta skýrt þann framburð F hjá lögreglu að F hafi farið strax að brotaþola eftir árásina og að ekki hafi aðrir verið þar, sem og að F hafi sagt að engin vinkona brotaþola verið á staðnum. Ekki gat vitnið aðspurð lýst neinum tilteknum höggum. Kvaðst eiginlega bara hafa séð högg, en ekki spörk. Engin högg kvaðst vitnið hafa séð brotaþola greiða ákærðu.

Vitnið E læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og kannaðist við að hafa skoðað brotaþola 1. ágúst 2016 og gert um það nótur. Brotaþoli hafi fengið verkjalyf. Brotaþoli hafi verið með áverka yfir kinnbeini vinstra megin, nánar tiltekið bólgu og blæðingu undir húð. Þetta hafi verið svona þrjár fingurbreiddir á breiddina og 2-3 sm á lengd. Þá hafi brotaþoli haft eymsli í hálsi og við hreyfingar. Þá hafi brotaþoli haft bólgumerki á hægra læri. Þá hafi verið eymsli við hreyfingar á hægra hné. Aðspurður kvað vitnið lærhnútsslímubelg vera utanvert rétt á mörkum mjaðmar og læris. Ekki kvaðst vitnið hafa neinar upplýsingar um að brotaþoli hafi leitað aftur á heilsugæslu í Vestmannaeyjum vegna þessa. Ekki væru líkur til að þetta yrðu varanlegir áverkar. Mögulega sé áverki á lærhnútsslímubelg eftir spark, en gæti líka verið eftir fall og mögulega eftir mjög mikið hnefahögg. Spark sé þó líklegri orsök.

Vitnið B, fyrrverandi unnusti ákærðu, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skoraðist undan því að gefa vitnaskýrslu í málinu.

Samkvæmt framansögðu ber mikið á milli í frásögnum ákærðu og brotaþola, sem og annarra vitna, af umræddum atburði. Ákærða hefur aðeins kannast við eitt högg, en um hafi verið að ræða slagsmál sem brotaþoli hafi átt upptökin að. Brotaþoli kveður ákærðu hafa ráðist á sig og lýsir atvikum með áþekkum hætti og greinir í ákæru. Tvö vitni til viðbótar, sem sáu atvik og hafa borið um þau fyrir dómi, eru F og G. Hvorug þeirra sá hins vegar upptökin, að því frátöldu að vitnið G kvaðst hafa séð ákærðu rífa brotaþola á hárinu út úr tjaldinu. Það styðst hins vegar ekki nema að hluta til við framburð brotaþola fyrir dómi og ekki við framburð brotaþola hjá lögreglu og enn síður við frásögn sem höfð er eftir brotaþola í frumskýrslu. Að mati dómsins verður að telja ósannað að ákærða hafi ein átt upptökin að atvikum með fyrirvaralausri árás á brotaþola. Vitnið F lýsti því að hafa komið að ákærðu og brotaþola í slagsmálum, en þá hafi brotaþoli legið í jörðinni. Lýsti því að þær hefðu slegið hvor aðra en gat þó engum höggum lýst. Brotaþoli hafi átt í vök að verjast. Vitnið G lýsti hins vegar ekki slagmálum heldur árás og að brotaþoli hafi í raun ekki varið sig neitt og ekki slegið ákærðu, en að ákærða hafi slegið brotaþola ítrekað ofan herða. Samvæmt framburði vitnisins E læknis, og vottorði D bar brotaþoli þá áverka sem lýst er í ákæru og verða þeir allir raktir til framangreinds, en sérstaklega kom fram í framburði vitnisins E að áverki á lærhnútsslímubelg geti verið eftir hnefahögg.

Er samkvæmt framansögðu hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem greinir í ákæru, að því frátöldu að ekki þykir unnt að slá því föstu að hún hafi átt upptökin að þessu með því að ráðast á brotaþola, en ekki er útilokað að brotaþoli hafi átt upptökin eða að það hafi þær gert sameiginlega, en um upptökin að þessu er enginn til frásagnar nema brotaþoli og ákærða.

Er háttsemi ákærðu réttilega heimfærð til refsiákvæðis og hefur hún unnið sér til refsingar. Eins og áður segir er ekki unnt að slá því föstu að ákærða hafi átt upptökin að atvikum, en þó þykir mega byggja á því að brotaþoli hafi lítt varið sig, sbr. það sem greinir í framburði vitnisins G, enda liggur ekkert fyrir um að ákærða hafi borið áverka eftir þetta. Ber að líta til þessa. Þá ber jafnframt að líta til þess að samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða einu sinni gerst áður sek um refsiverðan verknað, en hún gekkst undir fésektarrefsingu í desember árið 2016 vegna aksturs undir áhrifum ávana- og fíkniefna og ber að líta til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 vegna þess. Samkvæmt framlögðum gögnum fór ákærða í áfengismeðferð á árinu 2017 og lauk henni. Þá hefur komið fram að hún stundar nú háskólanám. Þá verður ekki fram hjá því litið að á þriðja ár er nú liðið frá atvikinu. Þykir vera rétt að fresta ákvörðun refsingar skilorðsbundið og skal refsingin falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í háttsemi ákærðu gagnvart brotaþola umrætt sinn fólst ótvírætt ólögmæt meingerð í skilningi 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og ber ákærðu að greiða brotaþola miskabætur vegna þess og þykja bæturnar hæfilegar kr. 200.000 og skulu bera vexti og dráttarvexti eins og greinir í dómsorði, en ákærðu var kynnt bótakrafan 25. apríl 2017. Þá hefur brotaþoli krafið ákærðu um kr. 84.000 vegna sálfræðimeðferðar sem hún hafi gengist undir, en allt er hins vegar ósannað um að orsakasamband sé á milli þess atviks sem lýst er í ákæru og sálfræðimeðferðarinnar og verður ákærðu ekki gert að bera þann kostnað.

Brotaþola var ekki skipaður réttargæslumaður í málinu og hefur hún gert kröfu á hendur ákærðu um málskostnað. Ber ákærðu að greiða brotaþola málskostnað sbr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. XXVI. kafla laga nr. 88/2008, og er hann hæfilega ákveðinn kr. 581.260 að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Þá ber ákærðu að greiða sakarkostnað skv. 235. gr. laga nr. 88/2008, en skv. yfirliti rannsakara er útlagður kostnaður vegna læknisvottorðs kr. 18.300 og ber ákærðu að greiða hann. Þá ber ákærðu að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, en teknu tilliti til umfangs málsins er þóknun hans hæfilega ákveðin kr. 750.000 að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Fresta ber ákvörðun refsingar ákærðu, XF, og skal refsingin falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði A kr. 200.000 með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. ágúst 2016 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá 25. maí 2017 til greiðsludags. Þá greiði ákærða A kr. 581.260 í málskostnað.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls kr. 768.300, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, kr. 750.000.

S-kk-nf G. G-kk-nf