S-415/2008

Málið, sem dómtekið var 19. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 18. mars sl. á hendur „S-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, kt. [...], Langholtsvegi 89, Reykjavík,

fyrir eftirtalin brot framin í Reykjavík á árinu 2007, nema annað sé tekið fram:

I.

Gripdeild, með því að hafa sunnudaginn 2. júlí 2006 á bensínafgreiðslustöð Olís að Sundagörðum 2, dælt eldsneyti að andvirði kr. 8.255,- á bifreiðina UH-800 og ekið á brott án þess að greiða fyrir það.

Telst brot þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

II.

Tilraun til þjófnaðar, með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 3. janúar í auðgunarskyni farið í heimildarleysi inn í verslun Geymslusvæðisins ehf. að Sigtúni 40 og tekið þaðan stól, þrjá lampa, spegil og þrjár 2 lítra kókflöskur, samtals að verðmæti um kr. 37.500, sem ákærði hafði komið fyrir í kerru aftan í bifreiðinni SG-014 þegar lögregla kom að honum á vettvangi.

Telst brot þetta varða við 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga.

III.

Fíkniefnalagabrot:

1. Laugardaginn 3. febrúar í komusal flugstöðvar Leifs Eiríkssonar á Keflavíkurflugvelli, haft í vörslum sínum 0,53 g af heróíni, sem tollgæsla fann við leit.

2. Að kvöldi föstudagsins 6. apríl í bifreiðinni UD-034 til móts við Grettisgötu 61, haft í vörslum sínum 1,68 g af hassi og á sama tíma haft í vörslum sínum í söluskyni 49,49 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

3. Á sama tíma og greinir í ákærulið III.2 að Grettisgötu 61, haft í vörslum sínum í söluskyni 13,31 g af MDMA, 25,87 g af kókaíni, 0,54 g af maríhúana og 226,84 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

4. Að kvöldi fimmtudagsins 3. maí að Grettisgötu 61, haft í vörslum sínum 36,09 af amfetamíni og 0,21 g af maríhúana, sem lögregla fann við leit.

5. Að kvöldi sunnudagsins 27. maí að Grettisgötu 61, haft í vörslum sínum 0,30 g af hassi, sem lögregla fann við leit.

6. Að kvöldi þriðjudagsins 26. júní að Grettisgötu 61, haft í vörslum sínum 6,81 g af amfetamíni, 1,31 g af maríhúana og 5,73 g af hassi, sem lögregla fann við leit.

7. Að kvöldi mánudagsins 19. nóvember í bifreiðinni AT-938 á bifreiðastæði við Langholtsveg 89, haft í vörslum sínum 53,99 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

8. Á sama tíma og greinir í ákærulið III.7 á heimili sínu að Langholtsvegi 89, haft í vörslum sínum 72,21 g af hassi, 3,45 g af amfetamíni, 0,22 g af kókaíni og 2,08 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla fann við leit.

9. Aðfaranótt fimmtudagsins 29. nóvember á heimili sínu að Langholtsvegi 89, haft í vörslum sínum 2,35 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

10. Að morgni miðvikudagsins 5. desember á heimili sínu að Langholtsvegi 89, haft í vörslum sínum 2,35 g af amfetamíni og 3,09 g af hassi, sem lögregla fann við leit.

11. Að kvöldi laugardagsins 22. desember á heimili sínu að Langholtsvegi 89, haft í vörslum sínum 0,22 g af hassi, sem lögregla fann við leit.

12. Að kvöldi fimmtudagsins 27. desember á heimili sínu að Langholtsvegi 89, haft í vörslum sínum 13,49 g af amfetamíni og 0,67 g af kókaíni, sem lögregla fann við leit.

13. Mánudaginn 31. desember á heimili sínu að Langholtsvegi 89, haft í vörslum sínum 0,43 g af maríhúana, sem lögregla fann við leit.

Teljast brot þessi varða við 2. gr., sbr. 5. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. og 6. gr. sömu laga, að því er varðar meðferð ákærða á hassi, maríhúana, tóbaksblönduðu kannabisefni, MDMA og kókaíni, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 og auglýsingu nr. 232/2001 varðandi meðferð ákærða á kókaíni.

IV.

Umferðarlagabrot, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 6. apríl, ekið bifreiðinni UD-034 sviptur ökurétti suður Barónsstíg þar til lögregla stöðvaði akstur bifreiðarinnar til móts við Grettisgötu 61.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

V.

Hylmingu, með því að hafa tekið við Pearlform Carbon Black trommusetti að verðmæti kr. 120.000 af óþekktum aðila, þrátt fyrir að ákærða hafi verið ljóst að um þýfi var að ræða og þannig haldið því ólöglega fyrir eigandanum að Langholtsvegi 89, fram til 21. nóvember, en trommusettinu hafði verið stolið frá Skúlagötu 59 þann 19. nóvember.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga.

VI.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og jafnframt að 394,86 g af amfetamíni, 83,23 g af hassi, 13,31 g af MDMA, 26,76 g af kókaíni, 2,49 g af maríhúana og 2,08 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla lagði hald á, verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001. Þá er þess krafist að ákærði sæti upptöku á kr. 231.000,- sem lögregla lagði hald á, skv. heimild í 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Í máli þessu gerir Olíuverzlun Íslands hf., kt. 500269-3249, þá kröfu að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 8.255, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá tjónsdegi 2. júlí 2006, en síðan dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Við þingfestingu málsins játaði ákærði brot samkvæmt sumum ákæruliðanna en neitaði sök í öðrum eins og rakið verður. Hann kvaðst ekki ætla að halda uppi vörnum í málinu og óskaði ekki eftir skipun verjanda. Þrátt fyrir það ákvað dómarinn að skipa honum verjanda og reyndi að koma boðum til ákærða um það. Ekki tókst að birta honum bréf þar sem honum var gefinn kostur á að tilnefna verjanda og skipaði dómarinn honum því verjanda samkvæmt heimild í 2. mgr. 35. gr. laga nr. 19/1991. Ákærði sótti ekki þing við fyrri hluta aðalmeðferðar málsins en hann hafði tekið afstöðu til allra ákæruliða í yfirheyrslu við þingfestingu. Ákærði sótti þing við síðari hluta aðalmeðferðar og gaf þá ítarlegri skýrslu en hann hafði gert við þingfestingu. Verjandi ákærða krefst þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar, bótakröfunni vísað frá dómi og sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Hver ákæruliður fyrir sig verður nú tekinn fyrir, gerð grein fyrir málavöxtum, framburði ákærða og vitna og loks komist að niðurstöðu um sekt eða sýknu.

I

Málavextir varðandi I. kafla ákærunnar eru þeir að sunnudaginn 2. júlí 2006 kom U-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf akandi á bifreið að afgreiðslustöð Olís við Sundagarða og var ákærði farþegi. U-kk-nf S-kk-nf ók upp að dælu og var dælt bensíni á bifreiðina fyrir 8.255 krónur. Eftir að lokið var við að dæla kom ákærði inn í afgreiðsluna og hugðist greiða fyrir úttektina með svonefndu Olískorti, en það gekk ekki þar eð búið var að loka kortinu. Hann fór þá út aftur til að sækja peninga, að sögn afgreiðslumannsins, en kom ekki aftur heldur var bifreiðinni ekið á brott.

Ákærði kvaðst hafa verið farþegi í bifreið U-kk-ef S-kk-ef í þetta skipti og einnig hafi þriðji maður verið í bifreiðinni. Sá maður hafi rétt sér kort til að greiða með fyrir bensínið. Það hafi hins vegar reynst ónýtt og þegar hann hafi sagt frá því í bifreiðinni hafi verið brunað af stað.

U-kk-nf S-kk-nf kom fyrir dóm, en mundi ekki eftir atvikum og afgreiðslumaðurinn bar á sama hátt og fyrir lögreglu og að framan var rakið.

Á myndbandi, sem er meðal gagna málsins sést, að bifreið, sem ákærði er greinilega farþegi í, er ekið upp að bensíndælu og afgreiðslumaður dælir bensíni á hana. Ákærði fer síðan inn í afgreiðsluna og reynir að borga úttektina.

Við úrlausn málsins verður að leggja til grundvallar að U-kk-nf S-kk-nf hafi ekið upp að bensíndælunni og beðið um bensín sem dælt var á bifreiðina af starfsmanni Olís. Starfsmaðurinn hefur væntanlega gert það í þeirri trú að greitt myndi fyrir bensínið svo sem venja er til. Það gekk hins vegar ekki eftir eins og rakið var. Atferli þetta er ekki gripdeild, en kann að vera fjársvik sem eru refsiverð samkvæmt 248. gr. almennra hegningarlaga. Lýsing í ákæru leyfir hins vegar ekki að brotið verði fært undir þá grein og verður því að sýkna ákærða, en samkvæmt 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 má ekki dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem greinir í ákæru.

II

Samkvæmt skýrslu lögreglu var hún kvödd að verslun Geymslusvæðisins að Sigtúni 40 aðfaranótt miðvikudagsins 3. janúar sl. Á vettvangi voru öryggisverðir ásamt ákærða. Þar var og bifreið með kerru sem hann hafði til umráða og í kerrunni voru þeir munir sem greindir eru í ákæru. Ákærði sagði lögreglu að hann hefði komið á staðinn ásamt öðrum manni, sem hann vildi ekki gefa upp hver var, og verið að sækja sér húsgögn. Hann kvaðst ekki hafa farið inn í húsið, allt sem hann hefði langað í hefði verið fyrir utan. Forsvarsmaður verslunarinnar kvað hlutina hafa verið í geymslu við húsið nema spegilinn, sem hefði verið inni í húsinu. Samkvæmt lögregluskýrslu voru ummerki um innbrot sjáanleg. Forsvarsmaðurinn mat verðmæti hlutanna á 37.000 krónur.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu kvaðst ákærði hafa frétt af húsgögnum og munum í Sigtúni 40 og farið á staðinn með manni sem hann kvaðst ekki vita deili á. Hann hafi tekið hluti og sett á kerru, en þeir hafi verið fyrir utan húsið.

Fyrir dómi kvaðst ákærði hafa farið á staðinn með manni sem hann þekki ekki og hafi sá verið á bíl með kerru. Ákærði kvað sig hafa vantað húsgögn og vitað af þeim þarna og sett þau í kerruna. Hann kvað þau ekki hafa verið af geymslusvæðinu heldur „bara á almannaeign“ eins og hann orðaði það.

Öryggisvörður sem kom að ákærða bar að komið hafi viðvörun um innbrot. Þegar hann kom á staðinn hafi ákærði staðið þar við kerru sem var full að munum sem hafði verið hlaðið á hana. Um hafi verið að ræða húsgögn úr geymslu við verslun Geymslusvæðisins ehf. Hann taldi sig hafa séð annan mann hlaupa á brott en ekki hefði náðst til hans.

J-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður kvað komið hafa tilkynningu um innbrot í húsnæði Geymslusvæðisins. Þegar lögreglumenn hafi komið á vettvang hafi ákærði verið þar einn í bifreið sem hann hafi haft til umráða á þessum tíma. Kerra var aftan í bifreiðinni og talsvert af munum í henni. Ákærði kvaðst eitthvað hafa rætt um að hann hefði tekið þessa muni til að nota sem húsbúnað heima hjá sér. J-kk-nf B-kk-nf kvað ummerki hafa verið um innbrot og inni í húsinu hafi verið viðvörunarkerfi sem hafi gefið merki um innbrot. Lögreglumenn hafi ekki orðið varir við annan mann en ákærða á vettvangi, en þeir hafi svipast um, bæði inni og úti.

Eins og nú hefur verið rakið er sannað með játningu ákærða, sem fær stoð í framburði vitna, að hann hafi tekið muni þá, sem í ákæru greinir, og hlaðið þeim á kerru eins og honum er gefið að sök í ákæruskjali. Þetta er fullframið þjófnaðarbrot en ekki tilraun eins og í ákæru segir. Ákærða verður því gerð refsing fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga, en það er heimilt, enda var málið flutt með tilliti til þess, sbr. 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991.

III

1. Laugardaginn 3. febrúar 2007 var ákærði handtekinn í Leifsstöð við komu frá Amsterdam. Við leit á honum fundust 0,53 grömm af efni sem við greiningu reyndist vera heróín.

Fyrir dómi játaði ákærði skýlaust að þessi ákæruliður væri réttur.

2. Að kvöldi föstudagsins 6. apríl 2007 stöðvaði lögreglan bifreiðina UD-034, en ákærði var ökumaður. Við leit á honum fundust í buxnavasa 1,68 grömm af hassi

og í hanskahólfi bifreiðarinnar fundust 49,49 grömm af amfetamíni. Ákærði kvaðst ekki

kannast við efnið sem fannst í hanskahólfinu. Hann kvaðst hafa verið að koma úr

Vesturbænum þar sem hann hefði verið að kaupa hass. Ákærði kvaðst ekki vera eigandi

bifreiðarinnar, en kvað S-kvk-þf V-kvk-þf K-kvk-þf vera með hana á leigu og staðfesti S-kvk-nf það.

Fyrir dómi kvaðst ákærði ekki muna eftir að hafa haft amfetamínið í vörslum sínum en kannaðist við að eiga hassið. Hann kvað S-kvk-þf V-kvk-þf hafa verið með bifreiðina á leigu og hafi hún lánað sér hana.

S-kk-nf B-kk-nf rannsóknarlögreglumaður bar að upphaflega hafi lögreglumenn haft afskipti af ákærða vegna umferðarlagabrots. Þeir hafi beðið um að fá að leita á honum og hafi hann þá framvísað smávegis af hassi. Við leit í bifreiðinni hafi fundist allnokkuð af amfetamíni.

G-kk-nf H-kk-nf M-kk-nf lögreglumaður bar að leitað hafi verið á ákærða, en hann hafi látið lögreglumenn hafa hassmola. Þá hafi verið leitað í bílnum samkvæmt heimild frá ákærða. Við leit í hanskahólfi hafi fundist allmikið magn af amfetamíni. Ákærði hafi ekkert kannast við amfetamínið, en það hafi verið pakkað í plastpoka sem búnir hafi verið til með því að klippa stykki úr plastpoka. Á heimili ákærða hafi fundist plastpoki sem stykkin hafi greinilega verið klippt úr.

3. Í framhaldi af handtöku ákærða vegna þess sem greinir í 2. lið hér að framan var leitað á heimili hans að Grettisgötu 61. Þar var lagt hald á þau fíkniefni sem í þessum ákærulið greinir auk annarra muna, þar á meðal muna sem lögreglan taldi tengjast fíkniefnaneyslu. Á heimilinu voru handtekin þau E-kk-nf H-kk-nf og framangreind S-kvk-nf.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu kannaðist ákærði við að hafa átt 2 – 3 grömm af amfetamíni sem hafi verið á stofuborðinu. Hann viðurkenndi fíkniefnaneyslu en neitaði að hafa selt þau. Við lögreglurannsókn málsins fengust engar upplýsingar hjá þeim E-kk-þgf og S-kvk-þgf sem máli skipta varðandi þennan ákærulið.

Fyrir dómi bar ákærði að hann hefði búið að Grettisgötu 61 en þar hefði alltaf verið fullt af fólki sem hefði notað húsið sem samkvæmisstað og hann illa ráðið við ástandið. Lögreglan hafi komið reglulega og brotið upp útihurð ef settur var á hana lás með þeim ummælum að hún mætti það á stöðum þar sem sakamenn kæmu saman. Ákærði kvaðst ekki kannast við þau fíkniefni sem haldlögð voru í íbúðinni í þetta sinn og kvaðst ekki hafa vitað að þau hafi verið þar. Hann viðurkenndi þó að hafa átt 2 til 3 grömm af amfetamíni sem hafi verið á stofuborðinu. Hann kannaðist ekki við að eiga önnur fíkniefni sem fundust þarna og nánar greinir í ákæruliðnum.

G-kk-nf H-kk-nf M-kk-nf lögreglumaður kvaðst oft hafa komið í þetta hús og þetta væri staður þar sem brotamenn og lausungarlýður safnast saman. Ákærði hafi leyft fólki að vera þarna og það hafi nánast gengið út og inn.

S-kk-nf B-kk-nf rannsóknarlögreglumaður bar að í framhaldi af leitinni í bifreiðinni, sem um er fjallað í 2. lið hér að framan, hafi verið farið að heimili ákærða að Grettisgötu 61, en þar hafi safnast saman lausungarlýður á þessum tíma. Þar hafi fundist meira af fíkniefnum. Hann kvað hvorki ákærða né annan hafa kannast við að vera húsráðandi á staðnum. Ákærði hafi hins vegar búið þarna.

E-kk-nf H-kk-nf kom fyrir dóm en gat ekkert borið sem máli skipti. S-kvk-nf V-kvk-nf K-kvk-nf kom ekki fyrir dóm.

4. Samkvæmt skýrslu M-kk-ef V-kk-ef G-kk-ef lögreglumanns bárust lögreglunni upplýsingar um það að kvöldi 3. maí 2007 að ákærði væri að selja fíkniefni að Grettisgötu 61. Lögreglumenn fóru á staðinn og gengu inn í húsið. Þar var ákærði og með honum B-kvk-nf G-x-x B-x-x. Samkvæmt skýrslunni var ákærði spurður hvort fíkniefni væru í húsinu og hafi hann svarað: „Þið komið aldrei að tómum kofa hjá mér.“ Ákærði og B-kvk-nf voru handtekin og færð á lögreglustöð. Við leit í íbúðinni fundust þau efni sem tilgreind eru í þessum ákærulið. Sýnishorn af amfetamíninu var rannsakað og var styrkur amfetamínbasa 7,0%, en það samsvarar 9,5% af amfetamínsúlfati.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu kvaðst ákærði búa að Grettisgötu 61, en fjöldi fólks vendi þangað komur sínar, enda væri þar alltaf opið. Hann kannaðist við að neyta fíkniefna og meðal annars hefði hann neytt lítilræðis af efninu sem var lagt hald á. Hins vegar kvaðst hann ekki eiga amfetamínið og ekki vita hver ætti það. B-kvk-nf bar á sama hátt hjá lögreglu, hún kvaðst ekkert vita um fíkniefni að Grettisgötu 61.

Fyrir dómi kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa átt þetta amfetamín. B-kvk-nf gat ekki borið um neitt sem máli skiptir, nema hvað þarna hafi alltaf verið eitthvað af fólki sem hafði félagsskap hvert af öðru.

M-kk-nf V-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður bar að ekki hefði eignarhald að amfetamíninu verið rannsakað nánar en að spyrja ákærða eins og greinir í skýrslunni. Hann sagði að húsið að Grettisgötu 61 væri yfirleitt alltaf opið og hver sem er gæti gengið þar inn.

B-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður bar að hafa leitað á Grettisgötu 61 í þetta skipti og staðfesti að ákærði hefði þá viðhaft tilvitnuð orð. Hann kvað þetta ekki hafa verið í fyrsta skipti sem lögreglan leitaði að fíkniefnunum í þessu húsi. Í þetta hús kæmi margt ógæfufólk eins og vitnið orðaði það.

5. Að kvöldi sunnudagsins 27. maí 2007 var ákærði handtekinn að Grettisgötu 61. Hann var fluttur á lögreglustöð og við leit á honum fannst hassið sem greinir frá í þessum ákærulið.

Fyrir dómi játaði ákærði skýlaust að þessi ákæruliður væri réttur.

6. Samkvæmt skýrslu lögreglunnar knúðu lögreglumenn dyra að Grettisgötu 61 að kvöldi 27. júní 2007. Ákærði hleypti þeim og er þeir sáu fíkniefnaleifar á borði í stofu handtóku þeir ákærða og færðu á lögreglustöð. Að fenginni leitarheimild frá ákærða var leitað í húsinu og fundust þar þau fíkniefni sem greind eru í þessum ákærulið. Við yfirheyrslu kvaðst hann eiga læknislyf sem fundust við leitina en neitaði að eiga fíkniefnin.

J-kk-nf K-kk-nf Þ-kk-nf lögreglumaður bar að lögreglumenn hafi bankað upp á að Grettisgötu 61 í umrætt sinn og spurt hvort þeir mættu koma inn. Ákærði hafi samþykkt það og boðið þeim inn. Þarna inni hafi þeir séð fíkniefnaleifar og muni tengda neyslu þeirra. Einnig hafi þeir fundið fíkniefni í stofunni. J-kk-nf K-kk-nf kvað það hafa verið augljóst að ákærði vissi af fíkniefnunum. Við húsið hafi verið maður í samfestingi sem mun hafa verið að vinna. Leitað hafi verið á manninum en ekki hafi frekari afskipti verið höfð af honum. J-kk-nf K-kk-nf kvað lögreglumenn ekki hafa haft neitt sérstakt tilefni fyrir heimsókn sinni til ákærða, en í húsið hafi safnast saman alls konar fólk.

Fyrir dómi neitaði ákærði sök og kvað húsið alltaf hafa verið fullt af fólki og hann vissi ekki hver ætti þessi efni, en hann ætti þau ekki.

7. Að kvöldi mánudagsins 19. nóvember 2007 kom lögreglan að Langholtsvegi 89, en þar bjó ákærði. Tilefnið var að borist höfðu upplýsingar um fíkniefnaneyslu í húsinu. Lögreglumenn börðu á dyr en þegar ekki var opnað var brotin rúða í útihurð og farið inn. Ákærði var ekki í íbúðinni. Í ljós kom að hann hafði farið út um glugga og út á svalir og stokkið niður. Hann náðist skömmu síðar á flótta. Í bifreið við húsið fannst amfetamínið sem greinir í þessum ákærulið. Sýnishorn af því var rannsakað og segir í niðurstöðum rannsóknarinnar að styrkur amfetamínbasa hafi verið 5,4 % en það samsvari 7,3% af amfetamínsúlfati.

Hjá lögreglu neitaði ákærði að eiga þetta efni og kvaðst ekki tengjast bifreiðinni á nokkurn hátt.

Fyrir dómi neitaði hann sök og kannaðist heldur ekkert við bifreiðina, kvaðst hvorki hafa átt hana né verið með hana að láni.

S-kvk-nf S-kvk-nf lögreglumaður gerði frumskýrslu. Hún kvað tilkynningu hafa borist um fíkniefnaneyslu að Langholtsvegi 89. Þegar á staðinn kom hafi verið barið að dyrum, en þegar enginn svaraði hafi rúða í útihurð verið brotin og lögreglan farið inn, en ákærði hafi ekki fundist. Síðar kom í ljós að ákærði hafði stokkið niður af svölum, en hann náðist á flótta.

K-kvk-nf S-kvk-nf lögreglumaður leitaði með hundi á vettvangi í þetta skipti. Í bifreiðinni hafi fundist hvítt efni á milli sæta. Bifreiðinni hafi verið lagt við hliðina á húsinu við hlið fleiri bifreiða.

Lögð voru fram gögn um umferðarlagbrot ákærða á bifreiðinni 31. október 2007. Í lögregluskýrslu kemur þá fram að hann segist vera eigandi bifreiðarinnar. Skráður eigandi er hins vegar maður í Hafnarfirði, en hann gaf hvorki skýrslu hjá lögreglu né fyrir dómi.

Ákæruliðir 8 til 13. Ákærði hefur skýlaust játað sig sekan um það sem hann er sakaður um í þessum ákæruliðum. Eru játningar hans fyrir dómi í samræmi við önnur gögn málsins. Hann bar þó að hassið sem greinir í 8. lið hafi verið hassleysa. Sýnishorn af efninu var rannsakað og segir í niðurstöðum að um hafi verið að ræða kannabis. Magn tetrahýdrókannabínóls hafi verið 16 mg/ng.

Eins og nú hefur verið rakið hefur ákærði játað sök samkvæmt ákæruliðum 1, 5 og 8 til 13 að öðru leyti en því að hann telur hassið sem greint er í 8. lið hafa verið hassleysu. Framangreind rannsókn staðfestir að um kannabis var að ræða og verður það lagt til grundvallar úrlausn málsins. Játning ákærða á þessum ákæruliðum er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur samkvæmt ákærunni hvað þá varðar.

Ákærði hefur neitað sök samkvæmt ákærulið 2 eins og rakið var, nema hvað hann hefur viðurkennt að hafa átt hassið sem hann framvísaði til lögreglu og verður hann sakfelldur fyrir það. Amfetamínið sem ákæruliðurinn fjallar um fannst í bifreið sem framangreind kona hafði á leigu. Þrátt fyrir að ákærði hafi verið að aka bifreiðinni þegar lögreglumenn stöðvuðu hann og fundu efnið er það eitt og sér ekki næg sönnun þess að ákærði hafi haft efnið í vörslum sínum í söluskyni, eins og hann er ákærður fyrir, og verður hann því sýknaður að þessu leyti af þessum ákærulið.

Ákærði hefur einnig neitað sök samkvæmt ákæruliðum 3, 4 og 6, nema hvað hann hefur viðurkennt að hafa átt 2 til 3 grömm af amfetamíni af því efni sem greinir í 3. lið ákærunnar. Í öllum tilvikum lagði lögreglan hald á fíkniefnin að Grettisgötu 61, en þar hafði ákærði þá dvalarstað. Ákærði hefur borið því við að mannmargt hafi oft verið í húsinu og fólk komið og farið. Lögreglumenn hafa borið að húsið hafi verið staður þar sem lausungarlýður og brotamenn hafi vanið komur sínar. Gögn málsins benda og til þess að lögreglan hafi kvatt þar dyra án húsleitarheimildar og ýmist leitað eða fengið heimild ákærða til að leita. Ekkert af þessum efnum, sem ákæruliðirnir fjalla um, fundust á ákærða. Þar sem svona stendur á er það niðurstaða dómsins að ekki sé komin fram lögfull sönnun um að ákærði hafi átt þessi fíkniefni eða haft þau í vörslum sínum. Verður hann því sýknaður af ákærunni að þessu leyti, nema hvað varðar vörslur á 2,74 grömmum af amfetamíni er um ræðir í 3. lið og ákærði hefur viðurkennt að hafa átt.

Ákærði hefur einnig neitað sök samkvæmt ákærulið 7. Hann hefur ekkert kannast við bifreiðina sem efnin voru haldlögð í. Engin gögn hafa verið lögð fram um eignarhald ákærða að bifreiðinni, nema hvað haft var eftir honum í lögregluskýrslu 31. október 2007 að hann væri eigandi hennar. Gegn neitun ákærða er varhugavert að telja sannað að hann hafi haft amfetamínið í vörslum sínum eins og hann er ákærður fyrir og verður hann því sýknaður af þessum lið.

Brot ákærða, sem hann hefur verið sakfelldur fyrir, varða við 2. gr., sbr. 5. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. og 6. gr. sömu laga, að því er varðar meðferð ákærða á heróíni, hassi, maríhúana, tóbaksblönduðu kannabisefni og kókaíni, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 varðandi meðferð ákærða á amfetamíni og auglýsingu nr. 232/2001 varðandi meðferð ákærða á kókaíni.

IV

Upphaf rannsóknar lögreglu á málum sem um er fjallað í 2. og 3. lið III. kafla ákæru var að lögreglumenn stöðvuðu ákærða þar sem hann ók bifreiðinni UD-034. Hann var sviptur ökurétti og þess vegna höfðu þeir afskipti af honum.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið brot það sem hann er ákærður fyrir í þessum ákærulið og verður hann því sakfelldur fyrir það. Brot hans er rétt fært til refsiákvæða í ákærunni.

V

Samkvæmt skýrslu lögreglunnar voru lögreglumenn á eftirlitsferð er þeir veittu athygli opinni geymslu að Langholtsvegi 89. Þar inni sáu þeir nýlegt trommusett og með því að ákærði var umráðamaður geymslunnar var haft tal af honum. Ekki er haft neitt eftir ákærða í frumskýrslu um trommusettið en skýrslan fjallar um margt annað sem ekki er hér til umfjöllunar. Við yfirheyrslu hjá lögreglu bar ákærði að maður hafi komið með trommusettið og viljað gefa sér það. Hann hafi fengið það í húsi sem átti að rífa. Ákærði kvaðst hafa farið með manninum að húsinu og sannreynt að verið væri að rífa það. Hann kvað manninn hafa komið settinu fyrir í geymslunni.

A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður bar að ákærði hafi sagt að hann vissi ekkert um trommusettið. Það var eins og það væri þarna í geymslu. Það hefði verið geymt í opinni geymslu og hefði þar allt verið á rúi og stúi, en þetta hefði verið eini verðmæti hluturinn sem þarna var.

S-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf eigandi trommusettsins kvað því hafa verið stolið úr gamla Ræsishúsinu. Þar sem verið var að rífa húsið varð að taka hljóðfæri úr æfingahúsnæði sem þarna var. Hann kvaðst hafa átt eftir að taka trommusettið, en það hafi verið læstu herbergi sem búið hafi verið að brjóta upp og taka settið.

Ákærði bar að kunningi hans hafi komið með trommusettið til sín og hafi hann sagt að það væri vel fengið og var ákærði til í að æfa sig á það. Hann hafi tekið það til geymslu en ekki ætlað að eignast það. Það væri komið úr Ræsishúsinu sem var þá verið að rífa og hafi hann talið að það hafi verið skilið eftir og því heimilt að taka það.

Brot ákærða er talið hylming í ákærunni og heimfært undir 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga. Sú grein er í XXVI. kafla hegningarlaganna sem fjallar um auðgunarbrot og í 243. gr., sem er upphafsgrein kaflans, segir að fyrir brot er í kaflanum greini skuli því aðeins refsa að þau hafi verið framin í auðgunarskyni. Þrátt fyrir að ákærði hafi játað að hafa tekið við umræddu trommusetti er ósannað, gegn neitun hans, að hann hafi vitað að það væri illa fengið eða hann hafi gert það í auðgunarskyni. Eins og broti hans er lýst í ákærunni verður því að sýkna ákærða af því sem á hann er borið í þessum kafla ákærunnar.

III

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir þjófnað samkvæmt II. kafla ákærunnar, fíkniefnalagabrot samkvæmt III. kafla, liðum 1, 5 og 8 til 13 eins og rakið var, og að hluta til samkvæmt liðum 2 og 3. Þá hefur hann verið sakfelldur fyrir IV. kafla.

Ákærði á að baki langan sakarferil, eða allt frá árinu 1971 er hann var dæmdur í 30 daga skilorðsbundið varðhald fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot. Síðar sama ár var hann dæmdur í óskilorðsbundið varðhald fyrir sams konar brot og frá þeim tíma til ársins 1997 var hann dæmdur samtals 17 sinnum til óskilorðsbundinnar fangelsisvistar fyrir hegningar-, umferðar- og fíkniefnalagabrot. Árið 2002 var hann dæmdur í 2 mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot og 2004 í 3 mánaða óskilorðsbundið fangelsi fyrir hegningar- og fíkniefnalagabrot. Árið 2005 var hann dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir sams konar brot. Á árinu 2007, eftir að hann framdi brotin samkvæmt II. kafla ákærunnar og 1. lið III. kafla, var hann sektaður fyrir fíkniefnalagabrot. Ákærða var veitt reynslulausn úr fangelsi í 1 ár 26. maí 2006 á 30 daga eftirstöðvum refsingar. Hann hefur nú verið sakfelldur fyrir brot samkvæmt II. kafla ákærunnar og 1. lið III. kafla hennar og með þeim brotum rauf hann skilorð reynslulausnarinnar. Samkvæmt 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga, verður reynslulausnin tekin upp og dæmd með þessu máli. Þá verður refsing ákærða ákveðin með hliðsjón af 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga og er hún hæfilega ákveðin 5 mánaða fangelsi.

Fíkniefnin, sem hald var lagt á og grein er gerð fyrir í ákærunni, skulu gerð upptæk eins og krafist er með vísun til lagaákvæða í ákæru. Með sömu lagarökum skal og heróínið sem fjallað er um í 1. lið III. kafla ákæru gert upptækt þótt þess sé ekki krafist í ákærunni. Í ákærunni er krafist upptöku á 231.000 krónum en hvergi er í henni fjallað um eða ákært fyrir brot er eiga að tengjast þessum peningum. Krafa ákæruvaldsins er því vanreifuð hvað þennan þátt varðar og er henni vísað frá dómi.

Ákærði hefur verið sýknaður af I. kafla ákærunnar og verður því bótakröfu Olíuverzlunar Íslands hf. vísað frá dómi, sbr. 3. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991.

Samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti er heildarsakarkostnaður málsins 766.833 krónur. Þar af eru 41.583 krónur fyrir störf lögmanns við réttargæslu en að öðru leyti er sakarkostnaðurinn við rannsóknir fíkniefnasýna sem varða þá ákæruliði sem ákærði hefur verið sýknaður af. Ákærði verður dæmdur til að greiða lögmannsþóknunina en að öðru leyti skal sakarkostnaður falla á ríkissjóð.

Málsvarnarlaun verjanda ákærða, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hdl., ákvarðast 334.656 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og skal ákærði greiða einn þriðja hluta þeirra en að tveimur þriðju hlutum skulu þau greidd úr ríkissjóði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D ó m s o r ð

Ákærði, S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði.

Upptæk til ríkissjóðs skulu gerð 0,53 g af heróíni, 394,86 g af amfetamíni, 83,23 g af hassi, 13,31 g af MDMA, 26,76 g af kókaíni, 2,49 g af maríhúana og 2,08 g af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Skaðabótakröfu Olíuverzlunar Íslands hf. er vísað frá dómi.

Kröfu um upptöku á 231.000 krónum er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 41.583 krónur í sakarkostnað.

Málsvarnarlaun verjanda ákærða, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hdl., 334.656 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, skal ákærði greiða að einum þriðja hluta en að tveimur þriðju hlutum skulu þau greidd úr ríkissjóði.

A-kk-nf Í-kk-nf