S-49/2017

Mál þetta, sem var dómtekið 16. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 31. janúar síðastliðinn, á hendur G-kk-þgf A. Á-kk-þgf, kt. 000000-0000, Trönuhjalla 17 í Kópavogi, „fyrir brot á umferðarlögum með því að hafa mánudaginn 24. október 2016 í Kópavogi ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist kókaín 65 ng/ml) austur Hlíðarhjalla og inn á gatnamót Hlíðarhjalla og Dalvegar og í veg fyrir bifreiðina [...], þannig að árekstur varð“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þau brot sem honum eru gefin að sök og eru þau rétt heimfærð til refsiákvæðis. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og gerir verjandi hans kröfu um þóknun vegna starfa sinna á rannsóknarstigi og fyrir dómi. Af hálfu ákærða hafa færð fyrir dóminn gögn um að hann sé í fastri vinnu, í sambúð og með börn á framfæri.

Fyrir liggur að ákærði á að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2004, en þar af hafa eftirgreind brot hans áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með sátt hjá lögreglustjóra 14. september það ár, samþykkti ákærði greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar fyrir ölvunarakstur. Með dómi 2. ágúst 2005 var hann dæmdur til sektargreiðslu og tímabundinnar sviptingar ökuréttar fyrir sams konar brot. Með dómi 9. desember sama ár var hann dæmdur í þrjátíu daga fangelsi, til sektargreiðslu og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir ölvunar- og hraðakstur. Með sátt hjá lögreglustjóra 7. febrúar 2006 samþykkti hann sektargreiðslu fyrir sviptingar- og hraðakstur. Með dómi 31. ágúst 2006 var hann dæmdur í 65 daga fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna ölvunar- og sviptingaraksturs. Með dómi 4. október 2006 var hann dæmdur í þrjátíu daga fangelsi fyrir sams konar brot, sem hann framdi 9. júlí 2006, en um var að ræða hegningarauka við fyrrgreindan dóm frá 31. ágúst sama ár. Með dómi 13. október 2010 var hann dæmdur í 45 daga fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna brota gegn lögum um ávana- og fíkniefni, aksturs undir áhrifum slíkra efna og aksturs sviptur ökurétti. Með dómi 16. nóvember 2011 var hann dæmdur í sextíu daga fangelsi fyrir að aka sviptur ökurétti. Með dómi 18. október 2012 var hann dæmdur í fimm mánaða fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna brota gegn lögum um ávana- og fíkniefni, akstur undir áhrifum þess háttar efna og akstur sviptur ökurétti. Með dómi 10. janúar 2013 var hann dæmdur í tveggja mánaða fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna hraðaksturs, aksturs undir áhrifum ávana- og fíkniefna og aksturs sviptur ökurétti, en um var að ræða hegningarauka við fyrrgreindan dóm frá 18. október 2012. Með dómi 14. október 2013 var hann dæmdur í sjö mánaða fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna aksturs undir áhrifum ávana- og fíkniefna og sviptur ökurétti. Með dómi 27. mars 2014 var hann dæmdur í tveggja mánaða fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, fyrir sams konar brot, en um var að ræða hegningarauka við fyrrgreindan dóm frá 14. október 2013.

Þann 14. mars á síðasta ári var ákærða veitt reynslulausn í tvö ár af eftirstöðvum 270 daga refsingar samkvæmt framangreindum dómum frá 16. nóvember 2011, 18. október 2012, 10. janúar 2013, 14. október sama ár og 27. mars 2014. Með brotum þeim sem hann er sakfelldur fyrir í máli þessu, hefur hann rofið skilyrði þeirrar reynslulausnar og er hún því tekin upp og dæmd með í máli þessu með vísan til 1. mgr. 82. gr. laga um fullnustu refsinga nr. 15/2016, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt því, að framangreindu virtu og eftir 77. gr. sömu laga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sautján mánuði. Ekki eru efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga, er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem samkvæmt yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum framlögðum gögnum, nemur 105.928 krónum vegna rannsóknar málsins, og þóknun verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 169.880 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-kk-nf A. Á-kk-nf, sæti fangelsi í sautján mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 275.808 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns fyrir dómi og á rannsóknarstigi, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 169.880 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf