S-348/2012

Mál þetta, sem þingfest var 10. janúar sl., og dómtekið þann 29. janúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 18. október 2012, á hendur C, […],

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 8. júlí 2012 ekið bifreiðinni MT-403 sviptur ökurétti og með 66 km hraða á klukkustund vestur Suðurlandsveg við Olís á Selfossi, þar sem að hámarkshraði var 50 km á klukkustund, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,93 ‰) og fyrir að hafa umrætt sinn sem eigandi fyrrgreindrar bifreiðar vanrækt vátryggingarskyldu hennar samkvæmt XIII. kafla umferðarlaga nr. 50, 1987, en bifreið ákærða reyndist óvátryggð er afskipti voru höfð af ákærða umrætt sinn.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 37. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 93. gr., sbr. 91. og 92. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökuréttar frá 28.12.2013 að telja, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins en mætti fyrir dóminn þann 29. janúar sl. í fylgd lögreglu, og lýsti því þá yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði tvívegis áður sætt refsingu fyrir brot gegn umferðarlögum, en ákærði var með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, uppkveðnum þann 17. mars 2009, fundinn sekur um akstur undir áhrifum fíkniefna. Þá var ákærði með dómi sama dómstóls, uppkveðnum þann 26. október 2009, fundinn sekur um að hafa fimm sinnum ekið undir áhrifum fíkniefna og sex sinnum sviptur ökurétti. Þá var eitt þeirra brota er ákærði var sakfelldur fyrir í hinum síðarnefnda dómi, hegningarauki við fyrrnefnda dóminn. Ákærði er nú meðal annars sakfelldur fyrir brot gegn 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og er það brot hans nú ítrekað öðru sinni. Ennfremur kemur fram á sakavottorði ákærða að honum hafi, með dómi Héraðsdóms Reykjaness, uppkveðnum þann 18. mars 2011, verið gert að sæta fangelsi í einn mánuð, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var ákærði dæmdur í sama dómstól þann 12. desember sl., fyrir brot á lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, þar sem áðurnefndur skilorðsdómur var dæmdur upp, og var honum þá gert að sæta fangelsi í 3 mánuði skilorðsbundið til tveggja ára. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir eru framin fyrir uppkvaðningu áðurgreinds dóms og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ber að taka ofangreindan skilorðsdóm upp og dæma með hinum nýju brotum, og ákveða refsingu ákærða í einu lagi með vísan til 77. og 78. gr. sömu laga.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Að virtum atvikum máls þykir þó rétt að fresta fullnustu þriggja mánaða af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði skal jafnframt greiða 145.000 kr. í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í 10 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, sbr. sérstaklega 3. mgr. 101. gr., ber að svipta ákærða ökurétti ævilangt. Eru því ekki efni til að ákveða upphafstíma sviptingarinnar.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 28.210 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, C, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu þriggja mánaða refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði jafnframt, 145.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 10 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði sakarkostnað, 28.210 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf.