S-63/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 18. ágúst sl., hefur lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra höfðað með ákæru, útgefinni 8. júní sl., á hendur X:

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 28. febrúar 2015, fyrir utan hús nr. 5 við Ráðhústorg á Akureyri, ráðist að [A], og slegið hann eitt hnefahögg í andlitið, þannig að hann féll í jörðina og rotaðist. Afleiðingar þessa fyrir brotaþola voru þær að hann nefbrotnaði, nefið bólgnaði, það brotnaði upp úr tönn í honum, hann hlaut eymsli yfir nefbeini og upp á milli augna, eymsli yfir augnumgjörð og yfir efrikjálkabeinum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa

Í málinu gerir [A], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 1.000.000-, með vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38, 2001, um vexti og verðtryggingu frá 28. febrúar 2015 til 22. maí 2015, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38, 2001, frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess er gerð krafa um greiðslu lögmannsþóknunar úr hendi ákærða, brotaþola að skaðlausu samkvæmt mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Fyrir dómi féll fulltrúi lögreglustjóra frá því sakaratriði í ákæru að nef brotaþola hefði brotnað og ennfremur að brotnað hefði upp úr tönn hans. Þá vísaði fulltrúinn um heimfærslu til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 í stað 1. mgr. 218. gr. sömu laga.

Skipaður verjandi ákærða, Á-kk-nf P-kk-nf hrl. hefur fyrir hönd ákærða krafist þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst verjandinn hæfilegrar málflutningsþóknunar.

I.

Ákærði hefur hér fyrir dómi skýlaust viðurkennt verknað þann sem honum er gefinn að sök í ákæru, en þá í ljósi ofangreindra breytinga fulltrúa ákæruvalds. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknarskýrslu lögreglu og þ. á m. eigin framburðarskýrslu hans hjá lögreglu, en einnig áverkavottorð vegna komu brotaþola á sjúkrahús þann 28. febrúar sl.

Með hliðsjón af framangreindu og skýlausri játningu ákærða er að mati dómsins nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um líkamsárás með því að slá brotaþola eitt hnefahögg í andlitið þannig að hann féll í jörðina og rotaðist, og þá með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut eymsli og bólgu yfir nefbeini á milli augna og eymsli yfir augnumgjörð og yfir efrikjálkabeini. Varðar háttsemi ákærða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Mál þetta var rekið samkvæmt málsmeðferðarreglum 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferða sakamála.

II.

Ákærði, sem er tuttugu og tveggja ára, hefur ekki áður sætt refsingum samkvæmt sakavottorði. Við ákvörðum refsingar ákærða ber m.a. að vísa til þess að atlagan hans var alvarleg og olli brotaþola heilsutjóni, sbr. 1. tl. 1. mgr. 70. gr. Á hinn bóginn þykir mega horfa til þess að ákærði játaði skýlaust við alla meðferð málsins brot sitt, lýsti iðran og náði samkomulagi fyrir dómi um greiðslu bóta.

Að ofangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, sem bundin verður skilorði með þeim hætti sem greinir í dómsorði.

Fyrir dómi var því lýst yfir af hálfu ákærða og skipaðs verjanda hans og tilnefnds réttargæslumanns brotaþola að þeir hefðu náð samkomulagi um að ákærði greiddi fyrrnefnda einkaréttarkröfu með 310.000 krónum, að meðtöldum lögmannskostnaði brotaþola. Að þessu sögðu lögðu þeir þennan þátt málsins í dóm. Í ljósi þessa verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola nefnda fjárhæð ásamt vöxtum eins og greinir í dómsorði.

Ákærði skal greiða sakarkostnað, sem til féll af hálfu ákæruvalds, 24.000 krónur, en ennfremur málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns Á-kk-ef P-kk-ef hrl. sem þykir hæfilega ákveðin 102.300 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjátíu daga, en fullnustu refsingarinnar skal fresta og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði A 310.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38, 2001 frá dómsuppsögudegi til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað 126.300 krónur, og þar með talda málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef P-kk-ef hrl. 102.300 kr.