S-263/2023

Mál þetta, sem var dómtekið í gær, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, dagsettri 21. apríl 2023, á hendur E-kk-þgf E-x-x F-x-x, kt. [...], [...], Akureyri, „fyrir líkamsmeiðingar af gáleysi, og umferðarlagabrot, með því að hafa mánudaginn 9. nóvember 2021, ekið bifreiðinni [...], suður þjóðveg 1 í Högrársveit [svo] með 132 kílómetra hraða miðað við klukkustund eftir vegarkafla á Moldhaugahálsi[svo], en þar er leyfilegur hámarkshraði við bestu aðstæður 90 kílómetar [svo] og það óvarlega að hann ók bifreiðinni út í snjókrap í hægri kantinum sín megin á veginum og missti þar með stjórn á bifreið sinni og þegar hann reyndi að ná stjórn á bifreiðinni aftur og stýra henni inn á veginn ók hann bifreiðinni yfir á öfugan vegarhelming og ók í veg fyrir bifreiðina [...], sem ekið var norður sama veg með þeim afleiðingum að harður árekstur varð með bifreiðunum og ökumaður í bifreiðinni [...], A, kt. [...] og farþegi í sömu bifreið B, kt. [...], slösuðust báðir með eftirgreinum [svo] hætti:

A hlaut ótilfært brot á hryggjarbol TH1 með óreglu bæði í efri og neðri endaplötu og axial sprungu í framkanti liðbol arins, comlexbrot [svo] í hryggjarbol L2, sem var krossprunginn[svo]með samfalli og afturkanturinn bungaði aðeins inn í mænuganginn, brot á vinstri processus transversus liðbol arins og prevertebral hematoma hægra megin á bilum TH12- L2, ótilfært brot í bringu í bringubeini og tilfærð brot í rifi 3 og 4 vinstra megin og aftan til í rifi 12, maskað brot í liðskál hægri mjaðmar sem var í mörgum brotahlutum og innkýlt aftantil, blæðingu milli skálar og rectum, brot í ramus superior og inferior mjaðmagrindar, vinstri mjaðmakúlan var klofin í tvennt og var að hluta luxeruð að aftan, var með fjölþætt brot í fótlegg/tibia, proximalt var axial sprunga sem losaði bæði miðlægt og hliðlæga tibiacondylinn en án teljandi tilfærslu með þó tveggja millimetra diastasa, brotið í tibiunni gekk niður í liðflötinn og losaði stórt medial malleolear fragment án teljandi tilfærslu, í fibulu var einnig brotakerfi bæði um miðbik og distal í diaphysu, brot í með afrifu dorsolateralt í dista los cuboideum og aðeins tilfærð brot plantart í aðlægum basis metatarsusu 4 og 5, í metatarsus 4 vinstra megin var subcaputalert brot með vægri innkýlingu, í metatarsus 2 var nánast ótilfært brot og lítil afrifa medialt frá proximal og cuneiforme mediali, krosssprungna fjarkjúku á stórutá með broti sem gekk í gegnum liðinn með töluverðri tifærslu [svo] og hann hlaut einnig brot á litlafingri í miðkjúku hægra megin. A er með beinsjúkdóminn oxterogenesis imperfecta sem er arfgengur sjúkdómur og veldur því að bein sjúklingsins eru mjög viðkvæm og brotna auðveldlega.

B hlaut brot í bringubeini og brot á hægra hné.

Telst þetta varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og 1. mgr. 4. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 37. sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 99. gr. nefndra umferðarlaga.“

Ákærði sótti ekki þing, þrátt fyrir að hafa verið birt fyrirkall. Þar var þess getið að málið kynni að verða dæmt að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008. Er því heimilt samkvæmt 1. mgr. 161. gr. sömu laga með áorðnum breytingum að leggja dóm á málið að ákærða fjarverandi, enda varðar brot ekki þyngri viðurlögum en þar er áskilið í a-lið og framlögð gögn verða talin nægjanleg til sakfellingar. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Í ákæru er háttsemi ákærða, sem honum er gefið að sök, heimfærð til 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og 1. mgr. 4. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 37. sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. umferðarlaga nr. 77/2019. Samkvæmt fyrri málslið 1. mgr. 4. gr. síðarnefndu laganna skal vegfarandi sýna tillitssemi og varúð svo að eigi leiði til hættu eða valdi tjóni eða óþægindum, og þannig að eigi trufli eða tefji umferð að óþörfu. Vegna krafna um skýrleika refsiheimilda verður manni ekki gerð refsing fyrir brot á þessu ákvæði einu og sér, en aftur á móti ber að líta til þessarar meginreglu við mat á því hvort ökumaður hafi sýnt af sér gáleysi í skilningi 219. gr. almennra hegningarlaga þegar ökutæki, sem hann stjórnaði, hefur valdið líkamstjóni. Með vísan til þess, sem að framan greinir, verður ákærði sakfelldur fyrir brot á 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 3. mgr. 37. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákærði hefur hreinan sakaferil. Við ákvörðun refsingar verður m. a. litið til þess að afleiðingar voru alvarlegar, sbr. 2. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Refsing ákærða er ákveðin fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið, eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 1. mgr. 99. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 ber að svipta ákærða ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til dómsniðurstöðu verður ákærði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar, 276.196 krónur.

B-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarmaður dómara kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf E-x-x F-x-x, sæti fangelsi í 60 daga. Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 276.196 krónur í sakarkostnað.