S-118/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 16. desember sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Seyðisfirði, útgefinni 6. nóvember 2009, á hendur B-kvk-þgf S-kvk-þgf M-kvk-þgf, [kt.], Brekkugötu 13, Akureyri, „fyrir fjárdrátt, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 20. júlí 2009, þá starfandi sem vaktstjóri í Söluskála N1, Kaupvangi 4-6, Egilsstöðum, dregið sér samtals íslenskar kr. 1.083.500-, og danskar kr. 200,- sem voru í tveimur bankatöskum sem hún hafði í vörslum sínum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í framangreindri ákæru og var málið því þegar tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, eftir að fulltrúi ákæruvalds og verjandi ákærðu höfðu tjáð sig stuttlega um ákvörðun viðurlaga. Af hálfu ákærðu er þess krafist að henni verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa og að fullnustu refsingar verði frestað skilorðsbundið. Þá krefst verjandi ákærðu málsvarnarlauna.

Með játningu ákærðu, sem fær fulla stoð í gögnum málsins, telst sannað að hún hafi gerst sek um það brot sem lýst er í ákæru og sem þar er rétt heimfært til refsiákvæðis.

Ákærða er þrítug að aldri. Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði hlaut hún á árunum 1999-2001 fimm sinnum sektarrefsingu, og í þremur tilvikanna einnig ökuréttarsviptingu, vegna umferðarlagabrota. Á árinu 2002 var hún dæmd til skilorðsbundinnar fangelsisvistar auk ævilangrar ökuréttarsviptingar fyrir ölvunarakstur og akstur svipt ökurétti. Á sama ári var hún dæmd til sektar fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga. Frá árinu 2002 hefur ákærða ekki gerst sek um refsiverðan verknað svo kunnugt sé og hefur sakaferill hennar ekki áhrif við ákvörðun refsingar hennar nú.

Af hálfu ákærðu var lögð fram í málinu umsögn sálfræðings hennar, þar sem fram kemur að ákærða hafi frá því í júlí 2009 sótt viðtalsmeðferð til sálfræðingsins í 10 skipti, vegna vanlíðunar í tengslum við áfall eftir að hún varð uppvís að broti því sem hún er hér ákærð fyrir. Kemur þar fram að ákærða hafi mætt vel í viðtölin, verið virk í meðferðarvinnu og sýnt skýran vilja til að vinna bug á hamlandi einkennum og erfiðri líðan. Hún hafi átt erfitt með að sætta sig við gjörðir sínar í þessu tiltekna máli og sýnt mikla eftirsjá.

Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að ákærða dró sér verulegt fé í starfi sínu sem vaktstjóri og misnotaði þannig stöðu sína. Á hinn bóginn er til þess horft að ákærða játaði brot sitt greiðlega, að um eitt tilvik var að ræða, sem ákærða lýsir sem skyndihugdettu, og að allt féð komst til skila. Að þessu virtu er refsing ákærðu ákveðin fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði allan sakarkostnað sem samanstendur af þóknun skipaðs verjanda hennar, J-kk-ef J-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin í samræmi við tímaskýrslu verjandans 52.290 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kk-þgf B-kk-þgf dómstjóra í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 14:00 þriðjudaginn 22. desember 2009.

Dómsorð:

Ákærða, B-kvk-nf S-kvk-nf M-kvk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fullnustu refsingarinnar skal frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði allan sakarkostnað sem er þóknun skipaðs verjanda hennar, J-kk-ef J-kk-ef hdl., 52.290 krónur.

H-kk-nf B-kk-nf