S-1470/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 17. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af Héraðssaksóknara 11. ágúst 2022 á hendur B-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. [...]:

„fyrir neðan greind hegningar-, umferðar- og lögreglulagabrot:

I.

Með því að hafa aðfararnótt föstudagsins 8. apríl 2022, ekið bifreiðinni [...] um götur Reykjanesbæjar án þess að sinna fyrirmælum lögreglu um að stöðva bifreiðina sem gefin voru til kynna með forgangsljósum lögreglubifreiðar, og einnig án nægilegrar tillitssemi og varúðar og án þess að gefa stefnuljós, virða stöðvunarskyldu og miða ökuhraða við aðstæður og hraðatakmarkanir, sem hér greinir:

Suður Hafnargötu í átt að hringtorgi við Vatnsnesveg þar sem lögreglumenn gáfu honum merki um að stöðva aksturinn en hann sinnti ekki stöðvunarmerkjum heldur jók hraðann og eftirför lögreglu eftir bifreiðinni hófst suður Hafnargötu og áfram suður Njarðarbraut skammt frá Hljómahöllinni, á allt að 139 km hraða á klst., þar sem leyfður hámarkshraði var 50 km á klst., og áfram gegn akstursstefnu á Njarðarbraut í átt að Innri- Njarðvík, á allt að 170 km hraða á klst., þar sem leyfður hámarkshraði er 50 km á klst., áleiðis austur Stapabraut að næsta hringtorgi við Njarðvíkurveg á ofsahraða þar sem hann ók til hægri út úr hringtorginu í átt að Reykjanesbraut og tók hann þá stefnuna vestur Reykjanesbraut í átt að Fitjum, á allt að 180 km á klst., þar sem leyfður hámarkshraði er 90 km á klst., og að hringtorginu við Stekk og Hafnarveg og síðan suður Hafnarveg áleiðis Flugvallarveg í norð- vestur og þaðan suður þjóðbraut, á allt að 140 km hraða á klst., þar sem leyfður hámarkshraði er 50 km á klst. þar sem hann tók stefnuna austur á Grænásbraut á ofsahraða og þaðan yfir gatnamót Grænásbrautar og Flugvallarvegar, án þess að virða stöðvunarskyldu, til vestur inn á Austurbraut og þaðan á ný að Hafnarvegi í átt að Fitjum, að Reykjanesbraut þar sem hann ók í suð- austur á allt að 200 km hraða á klst., þar sem leyfður hámarkshraði er 90 km á klst., til hægri að gatnamótum við Grindavíkurveg og snéri þar við átt að Keflavík, vestur Stapabraut á ofsahraða og þaðan á Dalsbraut þar sem lögregla missti sjónar á bifreið ákærða en fann hana skömmu síðar á bifreiðastæði við Dalsbraut.

Með framangreindri háttsemi telst ákærði hafa raskað umferðaröryggi á alfararleið og stofnað á ófyrirleitinn hátt lífi og heilsu annarra vegfarenda í augljósan háska, þar á meðal lögreglumannanna sem reyndu að stöðva aksturinn, en um var að ræða ofsaakstur í þéttbýli þar sem vænta má umferðar á öllum tímum sólarhrings og skyggni slæmt vegna myrkurs.

Telst þetta varða við 1. mgr. 168. gr. og 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 19. gr., sbr. 44. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 og 1. mgr. 4. gr., 3., 5. og 6. mgr. 7. gr., 2. mgr. 26. gr., 2. mgr. 33. gr., 1., sbr. 2. mgr. 36. gr., sbr. a., b., c. og d. lið sömu greinar, allt sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

II.

Með því að hafa að kvöldi föstudagsins 22. apríl 2022, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökuréttindum um götur Reykjanesbæjar án þess að sinna fyrirmælum lögreglu um að stöðva bifreiðina og án nægilegrar tillitssemi og varúðar og án þess að gefa stefnuljós og miða ökuhraða við aðstæður og hraðatakmarkanir, sem hér greinir:

Austur Grænásbraut á allt að 181 km hraða á klst., þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km á klst., þar sem lögreglumenn gáfu honum merki um að stöðva aksturinn en hann sinnti ekki stöðvunarmerkjum heldur jók hraðann suður Heiðartröð og eftirför lögreglu eftir bifreiðinni hófst, norður Klettatröð, austur Flugvallarveg og inn á Hafnarveg í átt að Höfnum á allt að 200 km hraða á klst., þar sem leyfður hámarkshraði var 70 km á klst., áleiðis suður Nesveg þar sem lögregla missti sjónar á bifreið ákærða en fann hana skömmu síðar mannlausa við Gunnuhver.

Með framangreindri háttsemi telst ákærði hafa raskað umferðaröryggi á alfararleið og stofnað á ófyrirleitinn hátt lífi og heilsu annarra í augljósan háska, þar á meðal lögreglumannanna sem reyndu að stöðva aksturinn og tveggja farþega sem voru í bifreið ákærða.

Telst þetta varða við 1. mgr. 168. gr. og 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 19. gr., sbr. 44. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 og 1. mgr. 4. gr., 3., 5. og 6. mgr. 7. gr., 2. mgr. 26. gr., 2. mgr. 33. gr., 1., sbr. 2. mgr. 36. gr., sbr. a., b., c. og d. lið sömu greinar og 1. mgr. 58. gr., allt sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 99. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um ákvörðun viðurlaga og lagaatriði. Ákærði krefst vægustu refsingar.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn mál sog ekki þykir ástæða til að draga í efa, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Að mati dómsins telst hin játaða háttsemi ákærða, sem var lítt reyndur ökumaður, vera stórfelldur hraðakstur, einkum í ljósi veður- og akstursskilyrða, en sannað þykir aðákærði hafi ekið bifreiðinni langt umfram leyfilegan hámarkshraða. Aksturslag ákærða var sérlega vítavert, einkum þegar horft er til þess að hann ók meðal annars um íbúðargötur þar sem hámarkshraði er 50 km á klst., á meira en tvöföldum hámarkshraða, gegn akstursstefnu að hluta, auk þess sem ákærði sinnti hvorki boðunum lögreglu um að stöðva akstur sem gefin voru til kynna með forgangsljósum lögreglubifreiðar, heldur þvert á móti jók hraðann, né sinnti hann viðvörunarmerkjum. Með þessu hefur ákærði að mati dómsins sýnt af sér sérlega ofsafenginn og hættulegan glæfraakstur og með því stefnt lífi og heilsu annarra í augljósan háska, þar á meðal þeirra lögreglumanna sem reyndu að stöðva aksturinn, jafnframt þeirra tveggja farþega sem voru í bifreið ákærða við aksturinn að kvöldi föstudagsins 22. apríl sl.

Telur dómurinn framangreinda háttsemi ákærða réttilega heimfærða til 1. mgr. 168. gr. og 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga, sem og tilgreindra ákvæða laga nr. 90/1996 og 77/2019.

Ákærði, sem fæddur er í [...], gekkst samkvæmt framlögðu sakavottorði undir sáttargerð hjá lögreglu 8. apríl sl., þar sem hann féllst á greiðslu sektar að fjárhæð 180.000 krónur og sviptingu ökuréttar í tvo mánuði frá þeim degi að telja, vegna brots á 37., sbr.95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sem átti sér stað 22. ágúst 2021. Samkvæmt gögnum málsins mun ákærði hafa undirgengist umrædda sáttargerð eftir að hafa framið það brot sem getið er í ákærulið I, auk þess sem ákærði var sviptur ökuréttindum til bráðabirgða af lögreglustjóra við handtöku 8. apríl sl. samkvæmt heimild í 102. gr. laga nr. 77/2019. Refsing ákærða verður ákveðin með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga, en við ákvörðun refsingar verður jafnframt litið til þess að ákærði hefur játað háttsemi sína fyrir dómi, sem horfir honum að nokkru til málsbóta.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til 99. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 er ákærði sviptur ökurétti í 12 mánuði frá 8. apríl 2022 að telja.

Í ljósi sakfellingar ákærða verður honum gert að greiða allan sakarkostnað málsins, en um er að ræða kostnað vegna flutnings og geymslu á bifreið ákærða, 39.600 krónur. Þá greiði ákærði þóknun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, sem er ákveðin eins og í dómsorði greinir að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

H-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf saksóknarfulltrúi flutti málið af hálfu ákæruvaldsins.

Þ-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í 12 mánuði frá 8. apríl 2022 að telja.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, 223.200 krónur og 39.600 í annan sakarkostnað.

Þ-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf