E-631/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 23. maí sl., höfðaði H-kk-nf Þ-kk-nf, Litla-Moshvoli, Rangárvallasýslu, á hendur H-kk-þgf H-kk-þgf, Ármóti, Rangárvallasýslu, persónulega og fyrir hönd Ármótabúsins ehf., Ármótum, Rangárvallasýslu, og S-kk-þgf S-kk-þgf, Njálsgerði 6, Hvolsvelli, með stefnu sem árituð var af lögmanni stefndu um löglega birtingu hinn 12. nóvember 2007.

Gerir stefnandi þær dómkröfur, að stefndu, H-kk-nf H-kk-nf, Ármótabúið ehf. og S-kk-nf S-kk-nf, verði óskipt dæmdir til að greiða stefnanda 4.233.000 krónur auk dráttarvaxta skv. III., IV. og V. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 22. september 2007 til greiðsludags og til greiðslu málskostnaðar in solidum að mati dómsins.

Stefndu krefjast sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Málsástæður og önnur atvik.

Sjónarmið stefnanda.

Stefnandi kveður málsatvik vera þau að frá því í janúar og til loka maí 2007 hafi stefnandi verið með hross í tamningu að Ármóti, Rangárvallasýslu, þrjár fjögurra vetra og tvær fimm vetra hryssur, auk þriggja geldinga. Hafi stefndi H-kk-nf haft yfirumsjón með tamningu hrossanna, sem eigandi, stjórnarformaður og framkvæmdastjóri Ármótabúsins ehf., en þar sé stunduð hrossarækt og tamningar í stórum stíl. Á búinu hafi stefndi S-kk-nf unnið við tamningar, undir umsjón, eftirliti og stjórn H-kk-ef. Einnig hafi G-kk-nf Þ-kk-nf E-kk-nf tamningamaður unnið þar við tamningu hrossa til undirbúnings fyrir kynbótasýningu þá um sumarið sem ekki hafi þó orðið.

Kveðst stefnandi hafa komið nokkrum sinnum að Ármóti veturinn 2007 til að fylgjast með hvernig gengi með tamninguna en hafi þá ávallt hitt á H-kk-þf mikið upptekinn. Hafi stefndi H-kk-nf ítrekað hvatt hann til að selja hrossin og sagst hafa kaupanda að þeim en sjálfur kveðst stefnandi ekki hafa viljað taka ákvörðun um það án þess að hafa séð hrossin í reið. Ekki hafi þó tekist að fá að sjá hryssurnar í reið fyrr en í júlí, utan þó eina, V-kvk-þf frá Litla-Moshvoli, fæðingarnr. IS2003284988, sem sé undan stóðhestinum S-kk-þgf frá Bakkakoti, en hún hafi verið utan hrossanna sem stefndi H-kk-nf hafi viljað kaupa. Hafi stefndi H-kk-nf lýst hryssunni V-kvk-þgf þannig, „að hún væri ljót, hundafóður, kolvitlaus, ekkert við hana tjónkandi og hún lyfti fótunum ekki yfir skítinn úr sjálfri sér“. Hafi stefnandi trúað honum þar sem hann hefði unnið fyrir stefnda H-kk-þf og með honum, sem löggiltur endurskoðandi, langt á annan áratug og litið á hann sem góðan kunningja og traustan ráðgjafa. Í maí sl. hafi stefndi H-kk-nf komið sem oftar á skrifstofu stefnanda í Reykjavík og vakið m.a. máls á því hvað stefnandi ætlaði að gera við hryssuna V-kvk-þf. Hafi stefnandi vitnað um hæl til lýsinga og orða stefnda H-kk-ef um merina og bætt við að hún færi því væntanlega í sláturhús. Hafi stefndi H-kk-nf þá spurt hvort stefnandi vildi ekki selja tamningamanni hans, stefnda S-kk-þgf, hryssuna fyrir eitthvað lítið, hann gæti haldið áfram með hana og gert eitthvað úr henni. Þegar stefnandi hafi svo sótt geldingana að Ármóti um miðjan júní hafi stefndi H-kk-nf spurt á ný „hvað ætlar þú að gera við þá rauðu, Von?“ en stefnandi þá spurt á móti hvaða greiðsla væri í boði fyrir merina. Hafi verið samdóma niðurstaða beggja stefndu að 100.000 krónur væri hámarksgreiðsla fyrir hana. Hafi stefnandi þá metið það betri kost en að merin færi í sláturhús. Stefndi S-kk-nf hafi þó skömmu áður falað merina af stefnanda á 200.000 krónur án þess að stefnandi gæfi þá nokkuð út á það.

Stuttu síðar hafi greiðslan borist og hafi stefnandi orðið undrandi á því hversu fljótt það gerðist. Skömmu eftir það hafi stefnandi verið beðinn um að tilkynna eigendabreytingu á hryssunni til Bændasamtaka Íslands en stefnandi hafi ekki orðið við þeirri ósk fyrr en eftir að hringt hafi verið í hann í annað sinn, nokkru síðar, enda hafi stefnandi ekki skilið hvaða bráðlæti þetta væri. Hafi verið farið fram á að hryssan færi beint á nafn K-kk-ef R-kk-ef. Hafi stefnanda verið sögð lygasaga um viðskipti stefnda S-kk-ef og K-kk-ef sem stefnandi hafi lagt trúnað á þá og því fært hryssuna yfir á nafn K-kk-ef með „afdrifaskýrslu“ til Bændasamtakanna, hinn 9. ágúst 2007.

Hinn 27. ágúst s.l. hafi stefnanda svo fyrst borist til eyrna að hann hafi vísvitandi verið hafður að leiksoppi stefndu með viðskiptunum með Von. Vegna þessa hafi hann í framhaldi rætt þessi mál við nefndan K-kk-þf, kaupanda hryssunnar, sem hafi meðal annars upplýst að honum hefði tekist að eignast hryssuna V-kvk-þf í skiptum fyrir hryssuna H-kvk-þf S-kvk-þf frá Bakkakoti. Hafi stefndi H-kk-nf verið að leita að dæmdri 1. verðlauna Sæsdóttur fyrir Þ-kk-þf H-kk-þf og því boðið skipti á hryssunum tveimur. Er þessum viðskiptum hafi verið lokið milli stefnda S-kk-ef og K-kk-ef hafi gatan verið greið og Þ-kk-þgf seld Hylling á 3.500.000 krónur, auk virðisaukaskatts. Hafi viðskiptin farið þannig fram að stefndi H-kk-nf hafi greitt S-kk-þgf 3.500.000 krónur fyrir Hyllingu úr reikningi Ármótabúsins ehf. en síðan hafi Ármótabúið ehf. selt Hyllingu strax aftur samkvæmt framlögðum reikningi að fjárhæð 3.500.000 krónur, auk virðisaukaskatts. Hvers vegna hryssan hafi ekki verið seld beint frá stefnda S-kk-þgf til Þ-kk-ef, án milligöngu búsins, sé óljóst. Þegar stefnandi hafi borið þetta upp á stefnda H-kk-þf hafi hann brugðist hinn versti við og sagt að hann vissi ekkert af þessum viðskiptum stefnda S-kk-ef. Hafi þeir þannig haldið blekkingarvefnum gangandi um nokkurt skeið og hafi þeir til að mynda reynt að telja stefnanda trú um að kraftaverk hefði gerst með V-kvk-þgf í júlí þegar hún breyttist úr hundafóðri í afburða efnilegt tryppi við að fara frá Ármótum.

Stefnandi telji fullljóst og fullsannað með framlögðum reikningi að Von hafi verið a.m.k. 3.500.000 króna virði, að viðbættum 833.000 króna virðisaukaskatti, þegar stefndu í sameiningu hafi vélað stefnanda til að selja sér hryssuna. Sé stefndi H-kk-nf höfuðpaurinn í svikunum og sé því gerð krafa um að stefndu greiði stefnanda óskipt 4.233.000 krónur sem sé stefnufjárhæð málsins. Krafan sé hærri en fram komi í kröfubréfi til stefndu sem nemi fjárhæð virðisaukaskatts því greiða beri 24,5% virðisaukaskatt af sölunni samkvæmt lögum um virðisaukaskatt.

Stefnandi byggi á því að hann hafi verið beittur svikum af stefndu H-kk-þgf og S-kk-þgf. Ásetningur þeirra hafi frá öndverðu verið að blekkja stefnanda með röngum upplýsingum um hæfileika og verðmæti V-kvk-ef. Þeir hafi, gegn betri vitund, látið stefnanda fá rangar upplýsingar um merina í þeim tilgangi að fá stefnanda til að selja sér hana fyrir nánast ekki neitt til að geta síðan selt hana sjálfir áfram með miklum hagnaði þar sem þeim hafi alltaf verið ljóst að hún væri miklu meira virði en þeir vildu vera láta. Um hafi verið að ræða samantekin ráð stefndu H-kk-ef og S-kk-ef um að hafa stefnda að féþúfu og hagnast þannig gríðarlega sjálfir með ólögmætum hætti. Að sama skapi hafi stefnandi orðið fyrir miklu fjártjóni. Hafi hann í raun verið sviptur eign sinni og þeim möguleikum sem hafi falist í því að auka verðmæti V-kvk-ef með því að sýna hana í kynbótadómi, þar sem yfirgnæfandi líkur séu á að hún hefði hlotið 1. verðlaun. Um hafi verið að ræða vísvitandi blekkingar af hálfu stefndu H-kk-ef og S-kk-ef.

Um lagarök fyrir kröfu sinni kveðst stefnandi vísa til almennu skaðabótareglunnar varðandi skaðabótaábyrgð stefndu H-kk-ef og S-kk-ef persónulega. Þeir hafi í sameiningu, með saknæmum og ólögmætum hætti, valdið stefnanda fjártjóni sem þeir beri óskipt skaðabótaábyrgð á og beri að bæta honum fjártjónið að fullu. Varðandi ábyrgð Ármótabúsins ehf. kveðst stefnandi vísa til reglu skaðabótaréttarins um ábyrgð vinnuveitanda á skaðaverkum starfsmanna sinna. Einnig sé vísað til 72. gr. stjórnarskrárinnar nr. 33/1944 með áorðnum breytingum varðandi friðhelgi eignarréttarins. Þá sé krafan um dráttarvexti reist á III., IV. og V. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, krafan um málskostnað á 129. gr., sbr. 1. mgr. 130. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og krafan um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun á lögum nr. 50/1988.

Sjónarmið stefndu.

Stefndu kveða stefnanda, sem sé löggiltur endurskoðandi og hrossabóndi á Litla-Moshvoli, hafa sent unghross til tamningar á Ármótabúinu. Hafi stefnandi átt langt samstarf í hestamennsku við stefnda H-kk-þf, en H-kk-nf sé landsþekktur knapi og jafnframt eigandi og framkvæmdastjóri Ármótabúsins ehf. sem reki hrossabú og tamningastöð að Ármótum. Stefndi S-kk-nf sé hins vegar starfandi tamningamaður á búinu.

Atvik máls þessa séu þau að í október/nóvember 2006 hafi stefnandi sent níu trippi í tamningu að Ármótum, þar á meðal V-kvk-þf frá Litla-Moshvoli. Í byrjun árs 2007 hafi hann spurt stefnda H-kk-þf hvernig honum litist á hópinn og hafi H-kk-nf svarað því til að honum fyndust öll trippin álitleg nema rauð hryssa, V-kvk-nf frá Litla-Moshvoli. Hún væri bæði lítil og ljót og stigi ekki töltspor. Þá væri hún stygg og með leiðinlegt geðslag auk þess sem litlar hreyfingar væru í henni. Væri hún í raun hálfgert hundafóður, m.ö.o. að réttast væri að slátra henni.

Þá hafi það verið um miðjan maí 2007 að stefnandi hafi ekið stefnda S-kk-þgf frá Ármótum að Hvolsvelli. Hafi stefnandi þá spurt S-kk-þf hvort þeir tveir gætu gert eitthvað sameiginlega úr merinni Von. Hafi S-kk-nf spurt á móti hvað hann ætti við með slíku samstarfi en stefnandi ekki svarað því. Í framhaldi af þessu hafi S-kk-nf prófað merina og síðan beðið stefnda H-kk-þf að koma því til skila til stefnanda að hann hefði ekki áhuga á samstarfi um merina. Hafi H-kk-nf gert það og jafnframt skilað því að hann sæi ekki tilgang í að halda áfram tamningu á merinni að sinni. Hafi hann og tjáð stefnanda að hann þyrfti að koma að sækja þau trippi sem ekki ætti að halda áfram með í tamningu.

Hinn 26. maí 2007 hafi stefnandi komið að sækja hrossin sín. Hafi hann sett á kerru þau hross sem ekki hafi átt að halda áfram með en eftir hafi staðið þau trippi sem átt hafi að þjálfa eða temja frekar auk rauðu merarinnar, V-kvk-ef. Hafi H-kk-nf þá sagt við stefnanda að hann yrði að taka hana með því enginn tilgangur væri í að halda áfram með hana. Hafi stefnandi þá spurt S-kk-þf hvort hann vildi ekki kaupa hana fyrir lítið og S-kk-nf þá spurt á móti hvað hann teldi lítið. Hafi stefnandi þá nefnt 200.000 krónur en S-kk-nf þá sagst ekki hafa áhuga á henni fyrir það verð. Stefnandi hafi þá gengið með útrétta hönd til S-kk-ef og sagt að hann fengi hana fyrir 100.000 krónur. Hafi kaupin þá verið handsöluð. Fljótlega á eftir hafi S-kk-nf látið H-kk-þf hafa 100.000 krónur í reiðufé og hafi hann komið þeim áfram til stefnanda.

Strax eftir kaupin hafi S-kk-nf farið með merina í tamningu að Kvistum til Ó-kk-ef Á-kk-ef tamningamanns. Hafi hún verið þar í tamningu í júní, júlí og fram í ágúst. Hafi S-kk-nf kíkt á hana einu sinni til tvisvar og frétt það úr tamningunni að merin væri farin að tölta og það væri bara þokkaleg hreyfing í henni. Hefði S-kk-nf sagt H-kk-þgf þetta og H-kk-nf komið því til stefnanda og hafi verið almenn ánægja með að úr merinni væri að rætast.

Í byrjun ágúst 2007 hafi S-kk-nf hitt kunningja sinn, K-kk-þf R-kk-þf, sem sé tiltölulega nýbyrjaður í hestamennsku en hafi fjárfest töluvert í hrossum. Hafi þeir farið saman að Kvistum að skoða merina Von, en K-kk-nf hefði áður sýnt henni áhuga. Í framhaldi af því hafi K-kk-nf viljað að G-kk-nf B-kk-nf, tamningamaður á Kirkjubæ, prófaði merina sem hann hafi og gert nokkrum dögum síðar. Því næst hafi K-kk-nf talað við S-kk-þf og falað merina en jafnframt tekið fram að hann vildi ekki kaupa hana beint þar sem hann ætti nú þegar 30 hross. Hafi hann þess í stað boðið skipti á nokkrum hrossum, þ.á m. Hyllingu frá Bakkakoti, sem S-kk-nf hafi sagst fús vilja skipta á. Hafi S-kk-nf og K-kk-nf þráttað eitthvað um milligjöf sem K-kk-nf hefði viljað fá en ekkert orðið úr því og hafi það endað með því að þeir hafi haft skipti á hryssunum Von og Hyllingu án milligjafar.

Eftir kaupin hafi S-kk-nf haft samband við H-kk-þf, sem þá hafi verið staddur á heimsmeistaramóti íslenskra hesta í Hollandi, og spurt hvort hann gæti selt Hyllingu fyrir sig. H-kk-nf hafi sagst geta selt hryssuna eins og skot. Stuttu síðar hafi hún verið seld Þ-kk-þgf H-kk-þgf sem hafi verið að leita sér að 1. verðlauna merum til kaups. Hafi Þ-kk-nf viljað fá reikning fyrir hryssunni með virðisaukaskatti og því verið gengið þannig frá viðskiptunum að Ármótabúið hafi keypt hryssuna af S-kk-þgf á 3.500.000 krónur, án virðisaukaskatts, og selt hana svo aftur til Þ-kk-ef á 3.500.000 krónur, auk virðisaukaskatts.

Kveða stefndu sýknukröfu sína byggjast á því að stefnandi hafi á engan hátt sannað að stefndu beri ábyrgð á því tjóni sem hann telji sig hafa orðið fyrir með því að selja S-kk-þgf hryssuna Von í lok maí 2007. Rangt sé að stefndu H-kk-nf og S-kk-nf hafi beitt svikum í viðskiptum aðilanna og hafi stefnandi ekki sannað að skaðabótaskylda hafi með einhverjum hætti stofnast vegna þessa. Sönnunarbyrði hvað þetta varði hvíli alfarið á stefnanda. Í málinu liggi fyrir að stefndi H-kk-nf hafi lýst þeirri skoðun við stefnanda í upphafi tamningar að greind hryssa væri lítils virði. Það hafi hann gert samkvæmt sinni bestu sannfæringu á þeim tíma. Það hafi hins vegar verið stefnandi sjálfur sem tekið hafi sjálfstæða ákvörðun um að selja stefnda S-kk-þgf hryssuna. Stefnandi hafi verið í hestamennsku í áratugi, rækti eigin hross og eigi hlut í mörgum bestu stóðhestum landsins. Hann hafi því verið fullfær um að meta og ákveða hvort hann ætlaði að freista þess að láta temja hryssuna meira eða selja hana strax. H-kk-nf og S-kk-nf hafi haft sínar meiningar um hryssuna og standi við þær. Þeir hafi aldrei beitt neinum blekkingum eða veitt stefnanda rangar upplýsingar í þeim tilgangi að koma á þessum viðskiptum.

Í stefnu sé því haldið fram að verðmæti Vonar í lok maí 2007 hafi verið a.m.k. 3.500.000 krónur. Þessu sé alfarið mótmælt. Stefnandi hafi ekkert lagt fram, hvorki matsgerð né annað, sem færi sönnur á þessa fullyrðingu. Það eina sem liggi fyrir í þessu sambandi sé að G-kk-nf Þ-kk-nf E-kk-nf tamningamaður hafi sagt í framangreindu bréfi sínu, sem liggi fyrir í málinu, að virði hryssunnar í lok maí hafi kannski verið 2-300.000 krónur. Eftir það hafi ræst úr hryssunni og stefnda S-kk-þgf tekist að skipta á henni og annarri mun verðmeiri hryssu. Slíkt sé einungis það sem geti gerst í viðskiptum, hvort heldur með hlutabréf eða hross. Hér hafi verið um fullkomlega eðlileg viðskipti að ræða.

Mótmælt sé sérstaklega bótagrundvelli gagnvart stefnda Ármótabúinu ehf. Mjög óljóst sé í stefnu á hvaða grundvelli skaðabótakrafa á hendur félaginu sé reist. Skoðanir H-kk-ef séu hans eigin og endurspegli ekki skoðanir Ármótabúsins ehf. Aðkoma búsins að viðskiptunum með Hyllingu hafi einungis verið af skattalegum ástæðum og aðeins milli S-kk-ef og Ármótabúsins ehf. en stefnanda algerlega óviðkomandi.

Samkvæmt öllu framansögðu hafi stefnandi ekki sýnt fram á neina sök af hálfu stefndu og beri því að sýkna þá af öllum kröfum stefnanda.

Varðandi lagarök sé einkum vísað til almennra og ólögfestra reglna skaðabótaréttarins um grundvöll skaðabótaábyrgðar, sönnun tjóns og sakarmat. Þá byggist málskostnaðarkrafa á XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, einkum 129. og 130. gr.

Niðurstaða.

Eins og fyrr greinir byggir stefnandi kröfu sína á hendur stefndu H-kk-þgf og S-kk-þgf á því að þeir hafi beitt hann svikum við söluna á hryssunni Von. Hafi þeir gefið honum rangar upplýsingar um merina í þeim tilgangi að fá hann til að selja sér hana fyrir 100.000 krónur svo þeir gætu sjálfir selt hana áfram með miklum hagnaði. Byggir stefnandi á því að raunverulegt verðmæti hryssunnar við kaupin í lok maí 2007 hafi að minnsta kosti numið þeirri fjárhæð sem lögð hafi verið til grundvallar þegar hryssan hafi, um þremur mánuðum síðar, verið seld áfram í skiptum fyrir hryssuna H-kvk-þf á 3.500.000 krónur, að viðbættum virðisaukaskatti. Þessum málatilbúnaði stefnanda hafa stefndu S-kk-nf og H-kk-nf eindregið neitað og halda því fram að þeir hafi ekki gefið stefnanda rangar upplýsingar því hryssan hafi í raun ekki verið meira virði á þeim tíma sem yfirlýsingarnar voru gefnar en sem nam kaupverði hennar þá.

G-kk-nf Þ-kk-nf E-kk-nf tamningamaður kvaðst fyrir dómi hafa séð um tamningu hryssunnar V-kvk-ef frá því að hún kom að Ármótum og þar til hann hætti þar störfum stuttu áður en stefndi S-kk-nf festi kaup á henni. Lýsti G-kk-nf því að hryssan hefði í upphafi tamningarinnar verið mjög stygg og fyrirferðarmikil. Hins vegar hefði hann unnið allmikið með hana og undir það síðasta hefði hún eitthvað verið farin að tölta. Hún hefði verið álitleg „en ekki tilbúin að fara í neinn dóm“. Með góðri vinnu hefði hann þó talið að hún gæti verið gæðingsefni. Kannaðist hann við að hafa í samtali við stefnda S-kk-þf, rétt fyrir kaup hans á hryssunni, áætlað verðmæti hennar á bilinu 2-300.000 krónur.

Þá hafa vitnin K-kk-nf K-kk-nf, bústjóri að Kvistum, og Ó-kk-nf B. Á-kk-nf, sem tók við hryssunni í tamningu eftir kaupin, lýst því áliti sínu að hryssan hafi ekki verið mikils virði er tamning hennar hófst að Kvistum. Kom fram hjá K-kk-þgf að hún hefði verið stygg og greinilega ekki mannelsk. Hefði hún verið „ógangsett“ og „ekki mikið gerð“. Á sama hátt lýsti Ó-kk-nf því að hryssan hefði verið mjög erfið í tamningu, enda hefði hún verið „ógangsett“, mjög stygg og erfið. Hins vegar hefði mikið verið unnið með hryssuna eftir að hann tók við henni og þar til hún var seld í lok ágúst.

Engra gagna eða framburðar vitna nýtur við í málinu sem renna stoðum undir þær staðhæfingar stefnanda að hryssan Von hafi verið að minnsta kosti 3.500.000 króna virði, að viðbættum virðisaukaskatti, er stefndi S-kk-nf keypti hana af stefnanda. Þvert á móti benda framangreindir vitnisburðir fremur til þess að verðmæti hennar hafi verið mun minna. Þá hefur stefnandi heldur ekki gert neinn reka að því að fá dómkvadda matsmenn til að leggja mat á hvert verðmæti hryssunnar kunni að hafa verið þessum tímapunkti. Þegar til þessa er litið verður stefnandi ekki talinn hafa sýnt fram á að verðmæti hryssunnar hafi verið að minnsta kosti 3.500.000 krónur, að viðbættum virðisaukaskatti, á þeim tímapunkti þegar stefndi S-kk-nf keypti hana af stefnanda fyrir 100.000 krónur. Verður heldur ekki fallist á að sönnun sé komin fram um að stefndu S-kk-nf og H-kk-nf hafi vitað eða mátt vita að verðmæti hryssunnar væri slíkt á þeim tíma að talið verði að þeir hafi gefið rangar upplýsingar um verðmætið í blekkingarskyni eða að þeir hafi með öðrum hætti komið sviksamlega fram í framangreindum viðskiptum aðilanna. Verður því ekki fallist á það með stefnanda að stefndu H-kk-nf og S-kk-nf hafi beitt svikum við kaupin á hryssunni Von í umrætt sinn sem leiða eigi til skaðabótaábyrgðar þeirra gagnvart stefnanda. Verða þeir því sýknaðir af kröfum stefnanda í málinu.

Af því leiðir og að Ármótabúið ehf. verður einnig sýknað af kröfum stefnanda þar sem ekki hefur verið sýnt fram á saknæma hegðun starfsmanna félagsins sem valdið hefur stefnanda tjóni.

Að fenginni þessari niðurstöðu, og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, verður stefnandi dæmdur til að greiða stefndu að óskiptu 400.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Stefndu, H-kk-nf H-kk-nf, S-kk-nf S-kk-nf og Ármótabúið ehf., skulu sýkn af kröfum stefnanda, H-kk-ef Þ-kk-ef.

Stefnandi greiði stefndu að óskiptu 400.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf.