S-2067/2022

I Mál þetta, sem tekið var til dóms 16. febrúar 2023, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum dags. 27. október 2022 á hendur ákærða X, kt. 000000- 0000, [...].

Málið er höfðað gegn ákærða fyrir brot í nánu sambandi, en til vara fyrir líkamsárás og barnaverndarlagabrot, með því að hafa, á tímabilinu frá 16. mars 2019 til 5. ágúst 2021, endurtekið ógnað heilsu og velferð sonar síns, A, kt. 000000- 0000, á sameiginlegu heimili þeirra á fyrrgreindu tímabili, fyrst að [...]en svo að [...]í [...], með þvíað hafa beitt A ítrekuðum og endurteknum líkamlegum refsingum sem fólust í því að ákærði sló A með belti, ýmist á bak, rass, maga eða iljar, en auk þess hótaði ákærði A því í önnur skipti að hann myndi beita áðurnefndu belti. Voru afleiðingar síðustu atlögu ákærða með beltinu þær að A hlaut 1 x 1,5 cm áverka á vinstri lendarhrygg sem greindur var við læknisskoðun aðfararnótt 6. ágúst 2021.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Til vara telst háttsemi ákærða varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 98. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærða gerir þá kröfu að ákærða verði gerð sú vægasta refsing sem lög frekast heimila og þá krefst verjandinn málsvarnarlauna samkvæmt málskostnaðarreikningi.

II

Fyrir dómi játaði ákærði afdráttarlaust sök samkvæmt ákæru. Dómari telur ekki ástæðu til að draga í efa að játningin sé sannleikanum samkvæm enda er hún í samræmi við rannsóknargögn málsins. Var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. M álið var því tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi, sem samrýmist rannsóknargögnum málsins, er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og varðar hún við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hefur ákærði unnið sér til refsingar samkvæmt því.

III

Ákærði gekkst undir sektargreiðslu og sviptingu ökuréttar í september 2013 fyrir ölvunarakstur. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir ofbeldisbrot gegn ungum syni sínum á sameiginlegu heimili þeirra en þar átti drengurinn að njóta öryggis og verndar af hálfu ákærða. Við ákvörðun refsingar verður höfð hliðsjón af 1. og 3. tölulið 1. mgr. og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá verður einnig litið til játningar ákærða fyrir dómi til hagsbótar fyrir hann. Með vísan til þessa þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði en þar sem ákærði hefur ekki áður hlotið dóm fyrir ofbeldisbrot þykir mega ákveða að fullnustu refsingarinnar skuli frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði skal greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin með hliðsjón af yfirliti verjanda og umfangi málsins 662.904 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Málsvarnarlaunin taka einnig til starfa verjandans á rannsóknarstigi málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins sótti málið D-kk-nf R-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í fimm mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, 662.904 krónur.

I-kk-nf T-kk-nf