S-63/2006

Mál þetta, sem dómtekið var þann 5. maí sl., er höfðað hér fyrir Héraðsdómi Norðurlands eystra með ákæruskjali ríkissaksóknara, útgefnu þann 6. febrúar sl. og ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu þann 9. febrúar sl., á hendur D-kk-þgf I-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Tjarnarlundi 14j, Akureyri, D-kk-þgf P-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Tjarnarlundi 19d, Akureyri og T-kk-þgf P-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, Aðalstræti 63, Akureyri.

Með ákæruskjali ríkissaksóknara er höfðað mál á hendur ákærðu öllum,

„fyrir brot gegn valdstjórninni, aðfararnótt föstudagsins 28. janúar 2005, sem hér er rakið:

1. Ákærðu allir með því að hafa, við útibú KB banka við Geislagötu, gert lögreglumönnunum G-kk-þgf I-kk-þgf V-kk-þgf og F-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf tálmanir við störf sín, sem þeir voru að sinna vegna íkveikju í ruslafötu í anddyri bankans, með því að gera aðsúg að lögreglumönnunum og neita að hlýða fyrir mælum þeirra um að færa sig frá vettvangi til að veita lögreglu svigrúm til athafna.

2. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf með því að hafa, er lögreglumaðurinn G-kk-nf I-kk-nf hugðist handtaka hann vegna tálmana, sbr. ákærulið 1., slegið G-kk-þf I-kk-þf í andlitið, klórað hann í andlit og háls og sett fingur í auga hans, með þeim afleiðingum að hann hlaut mar og bólgu á hægra augnloki og augnumgjörð og rispur á andlit og háls.

3. Ákærði T-kk-nf tálmað handtöku ákærða D-kk-ef I-kk-ef með því að ýta við lögreglumanninum G-kk-þgf I-kk-þgf svo hann féll við og missti tak á D-kk-þgf I-kk-þgf, sem hvarf af vettvangi.

4. Ákærði D-kk-nf P-kk-nf með því að hafa, í lögreglubifreið eftir að lögregla hafði handtekið hann fyrir tálmanir, sbr. ákærulið 1., hótað lögreglumönnunum G-kk-þgf I-kk-þgf V-kk-þgf og F-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf og fjölskyldum þeirra ofbeldi og lífláti.

5. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf, á lögreglustöð síðar um nóttina, hótað lögreglumönnunum G-kk-þgf I-kk-þgf, F-kk-þgf S-kk-þgf og G-kk-þgf J-kk-þgf J-kk-þgf og fjölskyldum þeirra ofbeldi og lífláti.

Telst háttsemi ákærðu samkvæmt 1. ákærulið og ákærða T-kk-ef samkvæmt 3. ákærulið varða við 2. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, með áorðnum breytingum, en háttsemi ákærða D-kk-ef I-kk-ef samkvæmt 2. og 5. ákærulið og ákærða D-kk-ef P-kk-ef samkvæmt 4. ákærulið við 1. mgr. sömu lagagreinar.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.“

Með ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri er höfðað mál á hendur D-kk-þgf I-kk-þgf,

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa laugardaginn 31. desember 2005, verið með í vörslum sínum í bifreiðinni RI-370 og á dvalarstað sínum að Sunnuhlíð 10 á Akureyri, 7,83 grömm af kókaíni og 8,19 grömm af hassi, en efni þessi fundust á honum þegar lögreglan handtók hann í bifreiðinni við Austursíðu á Akureyri og við húsleit á dvalarstað hans.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana- og fíkniefna nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á 7,83 grömmum af kókaíni og 8,19 grömmum af hassi, sem lögreglan lagði hald á og tilgreint er í efnaskrám nr. 8.353 og 8.354, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Verjandi ákærðu D-kk-ef I-kk-ef og D-kk-ef P-kk-ef krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins samkvæmt ákæruskjali ríkissaksóknara en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann vægustu refsingar vegna ákæru lögreglustjórans á Akureyri á hendur ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf. Loks krefst hann þess að málskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun til sín. Verjandi ákærða T-kk-ef P-kk-ef E-kk-ef krefst sýknu af ákærulið 1 í ákæru ríkissaksóknara og til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann vægustu refsingar sem lög leyfa vegna ákæruliðar 3. Loks krefst hann þess að málskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun til sín.

I.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglumannanna G-kk-ef I-kk-ef V-kk-ef og S-kk-ef S-kk-ef var lögregla kölluð að KB banka aðfararnótt 28. janúar 2005 vegna þess að eldur var laus í rusli í ruslafötu við hraðbanka KB banka. Á vettvang komu einnig slökkviliðsmenn og menn frá Securitas. Um sama leyti og lögregla kom þar að komu þar einnig ákærðu í máli þessu sem lögreglumönnum virtist vera undir áhrifum, sérstaklega ákærðu D-kk-nf I-kk-nf og T-kk-nf. Er lögreglumenn voru að kanna vettvang brunans ásamt starfsmanni Securitas komu ákærðu þar að. Ákærðu hlýddu ekki fyrirmælum lögreglu um að færa sig frá vettvangi heldur gerðust ágengari.

Á meðan annar lögreglumannanna, G-kk-nf I-kk-nf V-kk-nf, fór að lögreglubifreiðinni til að sækja tæki til að hreinsa vettvang brunans reyndi hinn, F-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, að halda ákærðu frá. Segir í skýrslunni að hann hafi m.a. tekið í handlegg ákærða D-kk-ef I-kk-ef og fært hann frá en ákærðu hafi tekið því illa og ákærði D-kk-nf P-kk-nf veist að F-kk-þgf S-kk-þgf. Við aðgerðir lögreglumannanna æstust ákærðu verulega upp og segir í skýrslunni að ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi haft sig mest í frammi með hótanir í garð lögreglumannanna. Kom til átaka milli lögreglumannanna og ákærðu.. Í skýrslunni segir að D-kk-nf I-kk-nf hafi haft uppi hótanir i garð lögreglumannsins G-kk-ef I-kk-ef og fjölskyldu hans á meðan á átökunum stóð og m.a. hótað þeim lífláti. Þá segir í skýrslunni að ákærði T-kk-nf hafi ráðist á lögreglumanninn G-kk-þf I-kk-þf þegar hann var að handtaka ákærða D-kk-þf I-kk-þf sem þá hafi hlaupið brott. Ákærðu T-kk-nf og D-kk-nf P-kk-nf voru handteknir og færðir á lögreglustöðina og settir í fangahús. Skömmu síðar kom ákærði D-kk-nf I-kk-nf á lögreglustöðina í fylgd H-kk-ef A-kk-ef en hann hafði komið á heimili H-kk-ef að Strandgötu 45 til að hitta stjúpson H-kk-ef, S-kk-þf F-kk-þf S-kk-þf. Segir í skýrslunni að ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi verið mjög æstur og óviðráðanlegur og kvaðst hann m.a. ætla að drepa lögreglumenn og fjölskyldur þeirra og nauðga fjölskyldumeðlimum. Læknir kom og leit á D-kk-þf I-kk-þf um nóttina vegna verkja í vinstri öxl en taldi að bíða mætti með frekari skoðun til morguns. Segir í skýrslunni að komið hafi fram hjá ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf að hann hefði dottið nokkuð illa á bakið þegar hann var að flýja af vettvangi í handjárnunum.

Skýrslur voru teknar af ákærðu þann 28. janúar 2005 og voru verjendur viðstaddir yfirheyrslur ákærðu D-kk-ef I-kk-ef og D-kk-ef P-kk-ef.

II.

Ákærði D-kk-nf I-kk-nf kveðst hafa verið með félögum sínum á veitingastaðnum Dátanum umrætt kvöld, þeir hafi verið margir saman, þ.á.m. báðir meðákærðu. Hann hafi verið nokkuð ölvaður. Ákærði kveðst hafa verið á leið af Dátanum við lokun um kl. 1. Lögreglumennirnir G-kk-nf I-kk-nf og F-kk-nf S-kk-nf hafi staðið fyrir utan hraðbanka KB banka en ákærði viti ekki hvers vegna. Aðspurður segist ákærði hvorki hafa séð þar eld né reyk en hurðin hafi verið opin. Ákærði kveður hann og vini hans hafa kallað eitthvað á lögreglumennina og verið að stríða þeim í gríni en það hafi farið eitthvað í taugarnar á þeim. Lögreglumennirnir hafi sagt þeim að fara en ákærði kveðst ekki hafa vitað hvers vegna, hann hafi ekkert verið fyrir heldur verið hinum megin við götuna, við Bónus vídeó. Aðspurður kveðst ákærði ekki hafa farið að tilmælum lögreglu því þeir hafi ekkert verið fyrir. Hann hafi ekki séð að þeir væru neitt að gera sérstakt, G-kk-nf I-kk-nf hafi þó verið með skóflu. Ákærði kannast ekki við að hafa séð öryggisverði á staðnum. Ákærði kveður lögreglumanninn G-kk-þf I-kk-þf hafa lyft skóflunni á loft og sagt þeim að passa sig því hann væri með skóflu og gert sig líklegan til að lemja þá með skóflunni. Ákærða kveður sér hafa brugðið við, gengið að G-kk-þgf I-kk-þgf þar sem hann hafi staðið með skófluna og spurt hvað hann ætlaði að gera með skóflunni. Þá hafi G-kk-nf I-kk-nf umsvifalaust ráðist á sig, tekið sig hálstaki og rifið af sér kross sem hann hafi haft um hálsinn. Ákærði kveðst hafa sagt að hann skildi borga krossinn en þá hafi G-kk-nf I-kk-nf snúið hann niður, handjárnað hann og sett hnén í bak hans svo hann hafi ekki náð andanum og fundið mikið til. Ákærði kveðst ekki hafa slegið G-kk-þf I-kk-þf og ekki hafa verið ógnandi þegar hann hafi gengið að honum. Ákærði kveður átök hans við G-kk-þf I-kk-þf hafa staðið í 10-20 sekúndur og hafa lokið með því að meðákærði T-kk-nf hafi komið og hent G-kk-þgf I-kk-þgf af honum. Ákærði kveðst þá hafa staðið upp og hlaupið heim til S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef sem hafi komið á eftir honum. Fósturpabbi S-kk-ef F-kk-ef hafi verið heima þegar þeir komu þangað og hann hafi skutlað ákærða á lögreglustöðina. Ákærði kveðst ekki hafa átt önnur orðaskipti við lögreglu þar en að bjóða þeim gott kvöld og reynt að segja þeim að hann væri alveg rólegur, því lögreglumennirnir hafi tekið hart á honum. Þeir hafi þá bara tekið harðar á honum og verið alveg snarbrjálaðir. Hann hafi verið aumur á baki og í öxlum eftir þetta og læknir hafi litið á hann á lögreglustöðinni. Honum hafi verið sagt að fara í myndatöku daginn eftir en ekkert hafi orðið af því. Ákærði kveður meðákærða D-kk-þf P-kk-þf hafa tekið upp átök ákærða við G-kk-þf I-kk-þf með gsm-síma. Hann hafi sagt: „aha, þarna náði ég þér á myndband“ og þá hafi F-kk-nf S-kk-nf stokkið á D-kk-þf P-kk-þf og hent honum í götuna þannig að hann hafi skollið með andlitið í götuna með þeim afleiðingum að tönn brotnaði. Ákærði segir lögregluskýrslu sem tekin var af honum bara rugl, henni hafi hugsanlega verið breytt síðar. Hann kannast þó við að hafa haft verjanda við skýrslutökuna. Hann kveður yfirheyrsluna hafa farið þannig fram að lögreglumaður hafi spurt hvort atvik hefðu ekki verið með tilteknum hætti og hann bara sagt já.

Ákærði D-kk-nf P-kk-nf kveðst hafa verið á skemmtistaðnum Dátanum ásamt meðákærðu og mörgum fleiri félögum sínum og kveðst hafa verið undir áhrifum áfengis. Þeir hafi farið út af Dátanum og gengið fram hjá KB banka þar sem lögreglumennirnir G-kk-nf I-kk-nf og F-kk-nf S-kk-nf hafi verið að störfum vegna reyks í hraðbankanum. Ákærði kveður hugsanlegt að öryggisverðir Securitas hafi verið á staðnum en hann muni þó ekki eftir þeim. Meðákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi hrínað á þá í gríni en þeir hafi, með yfirgangssemi, sagt þeim að „drulla sér í burtu“. Þeir félagarnir hafi þá verið staddir við Bónus vídeó en lögreglumennirnir hinum megin götunnar, á gangstéttinni framan við hraðbankann. Meðákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi spurt hvort hann mætti ekki alveg vera þarna eins og þeir en lögreglumennirnir hafi sagt honum að fara. Þeir hafi gengið út á götuna í átt til lögreglumannanna og meðákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi spurt G-kk-þf I-kk-þf hvort hann ætlaði að lemja sig með skóflunni og hann hafi sagt: „já, viltu það?“ G-kk-nf I-kk-nf hafi svo rifið í meðákærða D-kk-þf I-kk-þf og slitið af honum kross. Meðákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi þá reiðst og áður en ákærði hafi vitað af hafi G-kk-nf I-kk-nf verið búinn að snúa D-kk-þgf I-kk-þgf niður og setja hnén í bakið á honum svo að hann náði ekki andanum. Meðákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi öskrað af sársauka og kveðst ákærði því hafa tekið upp síma sinn með, sem sé með myndavél, og náð að taka upp þar sem G-kk-nf I-kk-nf hafi setið ofan á meðákærða D-kk-þf I-kk-þf. Ákærði hafi sagt við S-kk-þf vin sinn að nú yrðu þeir sko kærðir en þá hafi F-kk-nf S-kk-nf komið og sagt, „hvað heldurðu að þú getir gert?“ Hann hafi svo rifið ákærða í götuna með þeim afleiðingum að síminn hafi dottið í götuna, ein framtönn hafi brotnað og sprungur komið í tvær. Ákærði kveðst ekki hafa séð meðákærða D-kk-þf I-kk-þf slá G-kk-þf I-kk-þf eða meiða með öðrum hætti. D-kk-nf I-kk-nf hafi þó streist á móti því G-kk-nf I-kk-nf hafi meitt hann mikið. Ákærði kveður F-kk-þf S-kk-þf og einhverja aðra lögreglumenn hafa ekið honum á lögreglustöðina. Hann kveðst hafa verið mjög reiður og kannski sagt að þeir væru ömurlegir en ekki hótað þeim eða fjölskyldum þeirra lífláti. Hann hafi ekki hótað öðrum lögreglumanninum með því að segja að hann vissi í hvaða skóla barn hans væri. Ákærði kveður misræmi í framburði hans fyrir dómi og hjá lögreglu stafa af því að hann hafi verið vankaður er hann gaf skýrsluna, eftir átökin við lögreglu, þeir hafi spurt hann leiðandi spurninga og hann bara jánkað til að komast heim.

Ákærði T-kk-nf kveðst hafa farið á skemmtistaðinn Dátann ásamt félögum sínum S-kk-þgf og Á-kk-þgf og þar hafi allir gömlu félagar hans verið og þeir hafi fengið sér bjór saman. Hann hafi þó ekki verið undir áhrifum áfengis þetta kvöld. Meðákærðu hafi hins vegar báðir verið undir nokkrum áfengisáhrifum. Þegar út var komið hafi þeir verið á leið framhjá KB banka, þar sem þeir hafi séð reyk og lögreglumenn. Ákærði kveður lögreglumennina hafa verið við hraðbankann en að ákærðu og vinir þeirra hafi verið hinum megin götunnar, við Bónus vídeó. Ákærði segir einhverja hafa kallað lögreglumennina fáránlegum nöfnum í gríni, t.d. svín og beikon. Meðákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi eitthvað verið að rífa kjaft við þá en ákærði kveðst hafa reynt að fá hann til að hætta því. Þá hafi G-kk-nf I-kk-nf skipað þeim að „drulla sér í burtu“ en þeir hafi ekki gert það. Hinum megin götunnar hafi verið margt fólk, nær vettvangi en þeir, og þeir hafi því ekki verið sáttir við að reka ætti þá frá en ekki aðra. G-kk-nf I-kk-nf hafi lyft upp skóflu og sagt að hann væri með skóflu en ekki þeir í hrokatóni. Þá hafi meðákærði D-kk-nf I-kk-nf farið til G-kk-ef I-kk-ef og spurt hvort hann væri að hóta honum og G-kk-nf I-kk-nf hafi þá ýtt í D-kk-þf I-kk-þf og slitið af honum kross sem hann hafði um hálsinn. Við það hafi meðákærði D-kk-nf I-kk-nf espast meira upp en ákærði kannast ekki við að meðákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi slegið G-kk-þf I-kk-þf þó það sé eftir ákærða haft í lögregluskýrslu hans. G-kk-nf I-kk-nf hafi svo náð tökum á meðákærða D-kk-þgf I-kk-þgf sem hafi streist á móti. Þeir hafi svo tekist nokkuð á, ekki þó með höggum eða slíku, þar til G-kk-nf hafi náð að leggja D-kk-þf I-kk-þf í götuna, handjárnað hann og sett hnén í bakið á honum. Ákærði kveðst ekki hafa séð meðákærða D-kk-þf I-kk-þf klóra G-kk-þf I-kk-þf eða setja fingur í auga hans. Meðákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi öskrað á hjálp og ekki náð andanum og ákærði hafi þá ýtt G-kk-þgf I-kk-þgf af D-kk-þgf I-kk-þgf sem hafi þá hlaupið burt. Ætlunin hafi ekki verið að D-kk-nf I-kk-nf myndi flýja heldur bara hjálpa honum að ná andanum. D-kk-nf I-kk-nf hafi verið búinn að margkalla á hjálp og ákærði hafi verið búinn að ganga milli manna og spyrja hvort þeir ætluðu ekki að gera eitthvað. Hann hafi einnig beðið G-kk-þf I-kk-þf að sleppa D-kk-þgf I-kk-þgf. Loks hafi hann ýtt G-kk-þgf I-kk-þgf af D-kk-þgf I-kk-þgf en þá hafi G-kk-nf barið ákærða með kylfu, hann hafi verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Aðspurður um hvort ákærða hafi þótt lögreglumennirnir ógnandi kveðst ákærði hafa verið handtekinn af G-kk-þgf áður og hann sé þekktur fyrir að vera harðhentur. Ákærði kveðst hafa verið með síma á staðnum og tekið upp átök G-kk-ef I-kk-ef og meðákærða D-kk-ef I-kk-ef þar til D-kk-nf I-kk-nf var kominn á götuna. Hann hafi spilað upptökuna við yfirheyrslu hjá lögreglu en hún hafi eyðilagst stuttu síðar. Á upptökunni hafi lítið sem ekkert sést en heyrst hafi öskur í meðákærða D-kk-þgf I-kk-þgf. Aðspurður kveðst ákærði hafa heyrt til meðákærðu á lögreglustöðinni en ekki hafa verið að hlusta á þá. Ákærði kveðst ekki hafa séð lögreglumanninn F-kk-þf S-kk-þf á vettvangi.

Vitnið G-kk-nf I-kk-nf V-kk-nf, lögreglumaður, kveðst hafa farið í útkall að KB banka vegna íkveikju í hraðbanka, ásamt F-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf lögreglumanni. Öryggisverðir Securitas hafi komið á vettvang á undan lögreglu og slökkvilið stuttu eftir lögreglu. Þegar vitnið hafi komið á staðinn hafi verið reykur í hraðbankanum, ekki eldur, en vitnið kveðst ekki vita hvað öryggisverðirnir hafi verið búnir að gera. Ákærðu hafi komið að vettvangi en vitnið kveðst í fyrstu ekki hafa veitt þeim mikla athygli og ekki séð nákvæmlega hve margir komu í upphafi, fólki hafi fjölgað þarna smám saman. Vitnið kveðst ekki hafa fylgst með viðstöddum til að byrja með heldur hugað að vettvangi brunans en F-kk-nf S-kk-nf hafi hins vegar séð um að halda fólki frá vettvangi. Vitnið kveðst hafa náð sér í skóflu, kúst og ruslapoka til að hreinsa til en um það leyti hafi F-kk-nf S-kk-nf þurft að beita sér nokkuð til að halda piltunum frá. Vitnið kveðst hafa fundið að þar var nokkuð neikvætt andrúmsloft og hafi hann lyft skóflunni og látið þau orð falla að hann væri með skóflu í hendi en ekki þeir. Það hafi verið gert í þeim tilgangi að létta aðeins á andrúmsloftinu, hann hafi ekki ætlað að ógna neinum með þessu, enda hafi lögregla önnur meðul til að bregðast við ágengni en að beita skóflu. Drengirnir hafi hins vegar nýtt orð hans með öðrum hætti en ætlast var til og espast upp. Hann hafi snúið sér aftur að því að hreinsa upp en svo orðið þess var að F-kk-nf S-kk-nf þurfti að taka eitthvað á drengjunum, m.a. ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf. Þá hafi ákærði D-kk-nf I-kk-nf veist að F-kk-þgf S-kk-þgf og kveðst vitnið því hafa gengið að D-kk-þgf I-kk-þgf til að koma honum frá. Vitnið kveðst hafa tekið í fatnað ákærða D-kk-ef I-kk-ef og ætlað að draga hann frá. D-kk-nf I-kk-nf hafi hins vegar brugðist illa við og farið að sveifla höndum og berja frá sér og kveðst vitnið þá hafa ætlað að taka hann fastatökum. hann hafi þó ekki strax náð tökum á höndum á-x-x, sem hafi náð að slá höndum í andlit vitnisins og m.a. setja fingur í auga hans. Vitnið kveðst ekki alveg muna hvort það hafi gerst eftir að hann náði ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf á götuna eða áður. Vitnið kveðst eftir nokkur átök hafa komið D-kk-þgf I-kk-þgf á grúfu og handjárnað hann aftan við bak. Ákærði T-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf hafi verið ágengir við hann þegar hann var að reyna að handjárna D-kk-þf I-kk-þf og einhverjir fleiri hafi verið þar. Vitnið kveðst hafa reynt að skipa þeim að halda sig frá en þeir hafi ekki hlýtt því. Þegar hann hafi ætlað að reisa ákærða D-kk-þf I-kk-þf við hafi ákærði T-kk-nf keyrt harkalega á sig og fylgt því eftir. Vitnið kveðst hafa misst tökin á ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf og hann hlaupið í burtu. Ákærði T-kk-nf hafi tekið af miklum kröftum á vitninu og átök þeirra færist nær bankanum. Vitnið kveðst hafa hótað ákærða T-kk-þgf að beita kylfunni ef hann léti ekki af háttsemi sinni, T-kk-nf hafi ekki hlýtt tilmælunum og kveðst vitnið því hafa beitt kylfunni. Vitnið kveðst hafa misst talstöð sína er ákærði T-kk-nf réðst á hann en slökkviliðsmaður hafi tekið talstöðina og kallað eftir frekari aðstoð. Lögreglumennirnir G-kk-nf J-kk-nf og Ó-kk-nf T-kk-nf Ó-kk-nf hafi komið að og tekið við ákærða T-kk-þgf. Vitnið kveðst hins vegar hafa snúið sér að því að hjálpa F-kk-þgf S-kk-þgf sem þá hafi verið með ákærða D-kk-þf P-kk-þf í lögreglubifreiðinni. Hann hafi ekið bifreiðinni á lögreglustöð en F-kk-nf S-kk-nf hafi verið aftur í með D-kk-þgf P-kk-þgf. Þar hafi ákærði D-kk-nf P-kk-nf haft uppi miklar og grófar hótanir. Þær hafi verið mun grófari og alvarlegri en lögreglumenn megi vanalega þola, sérstaklega þar sem þær hafi beinst gegn konum þeirra og börnum og því vakið honum nokkurn ugg. Þá hafi hann nefnt í hvaða skóla börn þeirra gengju. Á lögreglustöðinni hafi ákærði D-kk-nf I-kk-nf haft uppi hótanir um líflát og nauðganir. Aðspurt kveður vitnið átökin við ákærða T-kk-þf hafa verið nokkuð annars eðlis en við ákærða D-kk-þf I-kk-þf. T-kk-nf hafi ekki slegið hann heldur hafi það frekar verið glíma. Vitnið kveðst hafa séð að ákærði D-kk-nf hafi verið blóðugur um munn en ekki séð áverka á tönnum eða aðra áverka. Hann hafi nefnt tannbrot við þá nokkru síðar. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi hins vegar talað um eymsli í öxl strax á lögreglustöðinni.

Vitnið F-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, segir að tilkynnt hafi verið um eld eða reyk í hraðbanka KB banka og hann hafi farið þangað ásamt G-kk-þgf I-kk-þgf, lögreglumanni. Þeir hafi verið að gera sig líklega til að byrja að hreinsa þar til þegar ákærðu komi að. Þeir hafi fyrst verið þrír á ferð en fleiri hafi svo komið að. Vitnið kveðst hafa beðið ákærðu um að færa sig frá vettvangi brunans og þvælast ekki fyrir en þeir hafi ekki farið að tilmælunum. G-kk-nf hafi þá verið að sækja verkfæri í lögreglubifreiðina til að hreinsa upp eftir brunann. Hann hafi þá lyft upp skóflu og sagt að hann hefði skóflu en ekki þeir. Vitnið kveðst hafa brosað að þessu, hann hafi tekið þessu sem gríni og það hafi ekki verið óeðlilegt þar sem þeir þekki ágætlega til ákærðu. Drengirnir hafi hins vegar espast upp við þetta. Vitnið kveðst hafa ætlað að ganga með þeim út fyrir horn bankans en þegar þeir hafi ekki hlýtt honum hafi hann gripið í handlegg ákærða D-kk-ef I-kk-ef og ýtt honum út fyrir. Þá hafi ákærði D-kk-nf P-kk-nf veist að vitninu sem hafi strax snúið honum við til að ná taki á honum. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi gert sig líklegan til að komast að vitninu en G-kk-nf I-kk-nf hafi gripið þar inn í. Vitnið kveðast ekki hafa séð almennilega hvað þeim fór í milli þar sem þeir hafi verið fyrir aftan vitnið. Vitnið kveðst hafa tekið ákærða D-kk-þf P-kk-þf lögreglutaki, gengið með hann að lögreglubifreiðinni og látið hann standa þannig að hann sneri upp að lögreglubifreiðinni, þar til átökum G-kk-ef I-kk-ef og D-kk-ef I-kk-ef var lokið. Vitnið kveðst hafa farið upp á lögreglustöð í lögreglubifreið ásamt G-kk-þgf I-kk-þgf og ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf, G-kk-nf hafi ekið. Í bifreiðinni hafi ákærði D-kk-nf haft uppi yfirgengilegar hótanir sem beindust gegn þeim sjálfum, börnum þeirra og eiginkonum. Hann hafi nefnt að hann vissi hver börnin þeirra væru og þeir skildu gæta þeirra. Þar hafi sonur vitnisins verið tilgreindur sérstaklega svo vitnið hafi talið ástæðu til að ræða þetta heima við eiginkonu sína. Á lögreglustöðinni hafi ákærði D-kk-nf I-kk-nf haft uppi svipaðar hótanir, sem einnig beindust gegn fjölskyldum lögreglumannanna. Vitnið segir að ákærði T-kk-nf hafi ekki komið við sögu á vettvangi, fyrr en í lokin, þegar hann blandaði sér í slagsmál G-kk-ef I-kk-ef og ákærða D-kk-ef I-kk-ef. Aðspurt kveðst vitnið ekki hafa orðið vart við áverka á ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf og það sé af og frá að vitnið hafi valdið þeim áverkum sem lýst er í framlögðu áverkavottorði. Ákærði hafi hvorki minnst á þessa áverka í lögreglubifreiðinni né á lögreglustöðinni þá um nóttina.

Vitnið S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf kveðst hafa verið á skemmtistaðnum Dátanum með ákærðu og fleiri vinum sínum. Á leið sinni þaðan hafi hann stoppað við Bónus vídeó og séð G-kk-þf I-kk-þf grípa ákærða D-kk-þf I-kk-þf og skella honum í götuna. Hann hafi svo sest á bak hans og handtekið hann. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi öskrað að hann meiddi hann og ákærði T-kk-nf hafi spurt fólk hvort það ætlaði ekkert að gera í þessu. T-kk-nf hafi svo farið og ýtt G-kk-þgf I-kk-þgf af ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf. Þegar D-kk-nf I-kk-nf hafi verið laus hafi vitnið og hann farið heim til vitnisins. Vitnið kveðst einnig hafa séð F-kk-þf S-kk-þf taka ákærða D-kk-þf P-kk-þf og skella honum í jörðina þannig að það brotnaði tönn í honum. Ákærði D-kk-nf P-kk-nf hafi svo staðið upp og verið handtekinn. Aðspurt kveðst vitnið hafa séð á staðnum að tönnin var brotin. Vitnið segir að ákærði T-kk-nf hafi tekið upp átök G-kk-ef I-kk-ef og ákærða D-kk-ef I-kk-ef með gsm-síma sínum og eftir að T-kk-nf hefði misst símann sinn hefði S-kk-nf S-kk-nf farið að taka upp.

Vitnið G-kk-nf Ó-kk-nf S-kk-nf kveðst hafa verið á leið sinni af skemmtistaðnum Dátanum og mætt vinum sínum við Bónus vídeó. Þeir hafi staðið þar og svo hafi upp hafist læti og fullt af fólki komið að. Vitnið kveðst svo hafa séð G-kk-þf I-kk-þf ofan á ákærða D-kk-þf I-kk-þf, sem hafi öskrað og átt erfitt með að anda. Vitnið kveðst svo hafa tekið við jakka ákærða T-kk-ef sem hafi ýtt G-kk-þgf I-kk-þgf af ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf og ákærði D-kk-nf I-kk-nf síðan hlaupið í burtu. Vitnið kveðst svo hafa gengið til ákærða D-kk-ef sem þá hafi verið í járnum. F-kk-nf S-kk-nf hafi slengt D-kk-þgf P-kk-þgf í jörðina og svo hent honum inn í lögreglubifreiðina. Við þetta hafi brotnað tönn í ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf, vitnið kveðast hafa séð það síðar, en ekki séð neina áverka þarna um nóttina.

Vitnið H-kvk-nf P-kvk-nf, móðir ákærða D-kk-ef P-kk-ef, segir ákærða D-kk-þf P-kk-þf hafa komið heim seinnipart dags, illa haldinn með brotna framtönn, eftir að hafa verið í fangageymslu um nóttina. Vitnið kveðst hafa heyrt og séð myndband sem ákærði D-kk-nf hafi tekið upp. Þar hafi ákærði D-kk-nf I-kk-nf legið í götunni og öskrað. Gengið hafi verið að ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf og sagt: „hvað þykist þú vera að gera, hvað heldurðu að þú getir gert?“ og síminn svo dottið í jörðina. Vitnið kveðst hafa séð manninn ganga að ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf, það hafi verið lögreglumaður, hann hafi líklega gengið beint til móts við ákærða. Aðspurt um hvar myndin sé segir vitnið símann hafa týnst en ákærði D-kk-nf P-kk-nf grípur fram í og segir honum hafa verið stolið.

Vitnið S-kk-nf S-kk-nf kveðst hafa verið á skemmtistaðnum Dátanum með ákærðu og fleirum. Þeir hafi svo gengið inn í bæ og við Bónus vídeó hafi þeir séð að reykur var í hraðbankanum og þar hafi verið lögreglumenn og öryggisverðir Securitas. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi kalla „svín“ út í loftið og þá hafi lögreglumaður litið við og sagt honum að hypja sig burtu og kallað hann ræfil. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi spurt hvort þeir mættu ekki vera þarna eins og aðrir en lögreglan ítrekað að þeir skyldu fara. G-kk-nf I-kk-nf hafi lyft upp skóflu og sagt: „viltu að ég noti þetta?“ Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi þá gengið til hans og spurt hvort hann væri að hóta þeim. G-kk-nf I-kk-nf hafi þá rifið í D-kk-þf I-kk-þf og slitið kross sem hann hafði um hálsinn. Ákærði D-kk-nf hafi espast upp við þetta og G-kk-nf hafi rifið í D-kk-þf, tekið hann fastataki, hent honum í götuna og sett hnén í bakið á honum. Ákærði hafi öskrað á hjálp og ákærði T-kk-nf hafi spurt hvort menn ætluðu ekki að gera eitthvað í málinu. Ákærði T-kk-nf hafi einnig beðið G-kk-þf I-kk-þf að fara af D-kk-þgf I-kk-þgf og þeir hafi átt nokkur orðaskipti vegna þess. Ákærði T-kk-nf hafi farið úr peysunni og hrint G-kk-þgf I-kk-þgf af ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf, sem hafi hlaupið í burtu handjárnaður. Til átaka hafi komið milli G-kk-ef I-kk-ef og ákærða T-kk-ef, G-kk-nf I-kk-nf hafi m.a. skellt T-kk-þgf í götuna og svo upp að vegg. Ákærði T-kk-nf hafi svo rétt upp hendur og sagst vera rólegur en G-kk-nf I-kk-nf hafi verið alveg stjórnlaus. Svo hafi þrír lögreglumenn stokkið á ákærða T-kk-þf þar sem hann hafi staðið alveg rólegur. Ákærði D-kk-nf P-kk-nf hafi tekið atvikin upp á myndavélasíma og sagt að nú yrðu þeir kærðir. Þá hafi F-kk-nf S-kk-nf komið og spurt hvort hann ætlaði að kæra þá og D-kk-nf P-kk-nf játað því. Þá hafi F-kk-nf S-kk-nf ráðist á ákærða D-kk-þf P-kk-þf, fellt hann með andlitið beint á götuna og svo handtekið hann. H-kk-nf vinur vitnisins hafi gengið að þeim þar sem þeir stóðu við lögreglubifreiðina til að ræða við F-kk-þf S-kk-þf og þá hafi lögreglumaður stokkið aftan á H-kk-þf og barið hann með kylfu. Vitnið kveðst hafa tekið síma ákærða D-kk-ef P-kk-ef og hafa séð upptökuna af því þegar G-kk-nf I-kk-nf sat á D-kk-þgf I-kk-þgf á götunni.

Vitnið S-kk-nf S-kk-nf kveðst hafa verið við störf sem öryggisvörður hjá Securitas. Þeir hafi fengið brunaboð frá KB banka og hann hafi farið á staðinn ásamt starfsfélaga sínum og séð að þar var eldur í rusltunnu. Slökkvilið hafi komið þangað og lögregla skömmu síðar. Slökkvilið hafi slökkt eldinn og lögregla aðstoðað þá. Vitnið segir að fljótlega hafi komið að hópur ungmenna og meðal þeirra hafi verið nokkrir drengir ansi ágengir að komast nær vettvangi brunans. Lögreglumaður hafi reynt að halda þeim frá og gefið þeim fyrirmæli um það en piltarnir hafi brugðist illa við og verið ókurteisir og með ógnandi tilburði. Þeir hafi ekki séð ástæðu til að hlýða fyrirmælunum og talað um hvað lögregla ætlaði að gera, tveir á móti hópi drengja. Annar lögreglumaðurinn hafi þá lyft upp plastskóflu sem hann ætlaði að nota til að hreinsa í hraðbankanum og sagt að hann væri með skóflu en ekki þeir. Kveðst vitnið hafa tekið því sem gríni til að halda piltunum rólegum. Í kjölfarið hafi hins vegar upphafist ryskingar og lögreglumennirnir þá ákveðið að handtaka þá. F-kk-nf S-kk-nf hafi fljótt náð að handtaka einn piltinn og fara með hann í járnum að lögreglubifreiðinni. Hann hafi ekki þurft að beita hörku við handtöku hans og pilturinn hafi róast fljótt og segist vitnið aðspurt ekki hafa séð piltinn falla í götuna. G-kk-nf I-kk-nf hafi ætlað að handtaka annan pilt en þá hafi upphafist slagsmál. Hann hafi þó náð piltinum á jörðina, komið honum á grúfu og handjárnað hann. Á meðan G-kk-nf I-kk-nf hafi reynt að ná á honum tökum hafi pilturinn slegið nokkrum sinnum til G-kk-ef I-kk-ef, a.m.k. í líkama en vitnið kveðst ekki viss hvort hann hitti í andlit hans. Hann hafi einnig slegið G-kk-þf I-kk-þf þegar hann var kominn í jörðina, áður en G-kk-nf kom honum yfir á magann. Þá hafi annar drengur komið og hrint G-kk-þgf I-kk-þgf af drengnum og kveðst vitnið minna að sá piltur hafi áður myndað átök G-kk-ef I-kk-ef og drengsins með gsm-síma og öskrað á G-kk-þf I-kk-þf. G-kk-nf I-kk-nf og drengurinn hafi lent í nokkrum átökum og drengurinn hafi m.a. náð taki á jakka G-kk-ef og beygt hann niður. Þá hafi G-kk-nf tekið upp kylfuna og beitt henni gegn drengnum. Vitnið segir að sá, sem hlaupið hafi burt í handjárnum, hafi haft sig mest í frammi í upphafi, með ágengni við lögregluna. Vitnið kveðst hafa verið í sambandi við stjórnstöð Securitas og óskað eftir því að fleiri lögreglumenn yrðu kallaðir til.

Vitnið Ó-kk-nf T-kk-nf Ó-kk-nf, lögreglumaður, kveðst hafa verið á lögreglustöðinni þegar beiðni barst um skjóta aðstoð að KB banka. Hann hafi farið þangað ásamt G-kk-þgf J-kk-þgf. Þar hafi verið nokkur mannfjöldi og F-kk-nf S-kk-nf hafi verið með ákærða D-kk-þf P-kk-þf við lögreglubifreiðina en G-kk-nf I-kk-nf hafi verið að kljást við ákærða T-kk-þf. Þeir hafi farið og aðstoðað hann og svo flutt ákærða T-kk-þf, sem hafi verið mjög æstur, á lögreglustöðina. Á lögreglustöðinni kveðst vitnið hafa heyrt til ákærða D-kk-ef P-kk-ef þegar komið var með hann á stöðina. Hann hafi hótað lögreglumönnunum og fjölskyldum þeirra. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi svo komið síðar á lögreglustöðina og hótað því að illa væri komið fyrir lögreglumönnunum og fjölskyldum þeirra.

Vitnið D-kk-nf S-kk-nf, lögreglufulltrúi, segir málið hafa komið í beinu framhaldi af meintri íkveikju í hraðbanka KB banka. Vitnið hafi tekið skýrslu af ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf daginn eftir. Staðfesti vitnið undirritun sína á skýrsluna og að hafa gert hana eftir bestu vitund og þekkingu.

Vitnið V-kk-nf M-kk-nf, lögreglumaður, kveðst hafa tekið skýrslu af ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf. Vitnið staðfesti undirritun sína á skýrsluna og að hafa gert hana eftir bestu vitund og þekkingu.

Vitnið G-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, kveðst hafa tekið skýrslu af ákærða T-kk-þgf. Staðfesti hann undirritun sína á skýrsluna og að hafa gert hana eftir bestu vitund og þekkingu. Ákærði T-kk-nf hafi sýnt vitninu upptöku úr gsm-síma en hún hafi verið alveg svört og ekkert sést, þá hafi lítið eða ekkert heyrst og því ekki þótt ástæða til að gera neitt með þetta.

Vitnið G-kk-nf J-kk-nf, lögreglumaður, kveður G-kk-þf I-kk-þf og F-kk-þf S-kk-þf hafa farið að KB banka vegna tilkynningar um bruna þar. Síðan hafi verið óskað eftir aukinni aðstoð og kveðst vitnið hafa farið þangað ásamt Ó-kk-þgf T-kk-þgf Ó-kk-þgf. Þar hafi verið talsverður hópur ungmenna. Þar hafi F-kk-nf S-kk-nf verið með ákærða D-kk-þf P-kk-þf inni í lögreglubifreið en G-kk-nf I-kk-nf með ákærða T-kk-þgf í tökum upp við vegg bankans. T-kk-nf hafi látið ófriðlega svo vitnið og Ó-kk-nf T-kk-nf hafi handjárnað hann og fært á lögreglustöð. T-kk-nf hafi látið af öllum mótþróa í lögreglubifreiðinni. Ákærði D-kk-nf P-kk-nf hafi einnig verið færður á lögreglustöðina og hann hafi látið mjög ófriðlega og hótað lögreglumönnum og fjölskyldum þeirra lífláti. Hann hafi þó róast þegar hann var kominn í fangaklefa og sofnað fljótt. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi komið stuttu síðar og verið viti sínu fjær. Hann hafi öskrað og gargað og haft uppi grófar hótanir. Vitnið hafi oft heyrt menn hafa í hótunum en þetta hafi verið mun grófara en hann hafi áður heyrt. Ákærði D-kk-nf hafi margítrekað hótað að lífláta lögreglumennina, fjölskyldur þeirra og börn og nauðga eiginkonum þeirra. Hann hafi verið færður í klefa en ekki látið af hótunum sínum heldur haldið áfram að hrópa að þeim. Vitnið kveðst enga áverka hafa séð á ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf og hann hafi ekkert minnst á meiðsl eða illa meðferð. Vitnið kveðst þó hafa heyrt nokkrum dögum síðar að hann talaði um að tönn hefði brotnað í þessum átökum.

Vitnið F-kk-nf S-kk-nf, slökkviliðsmaður, kveðst hafa farið að KB banka ásamt starfsfélaga sínum þar sem grunur lék á að reykur hefði borist inn í bankann vegna elds í hraðbankanum. Fyrir utan hafi verið hópur ungmenna, lögreglumennirnir G-kk-nf I-kk-nf og F-kk-nf S-kk-nf og tveir öryggisverðir frá Securitas. Vitnið kveðst hafa farið með öðrum öryggisverðinum inn í bankann en þegar þeir komu út hafi lítill hópur ungmennanna verið farinn að hafa uppi hróp og köll. F-kk-nf S-kk-nf hafi verið að ræða við einn pilt sem hann virtist kannast við. Allt í einu hafi annar drengur ráðist á G-kk-þf I-kk-þf og þá hafi einnig hafist átök á milli F-kk-ef S-kk-ef og hins drengsins. S-kk-nf hafi komið piltinum aðeins út fyrir hópinn svo vitnið hafi ekki fylgst með þeirra viðskiptum. Vitnið kveðst hins vegar hafa verið nærri G-kk-þgf I-kk-þgf og hinum drengnum, sem hafi kýlt frá sér og látið höggin dynja á G-kk-þgf I-kk-þgf. G-kk-nf hafi misst talstöð sína. Vitnið kveðst fyrst hafa reynt að koma skilaboðum til slökkviliðs án árangurs, en félagi hans hafi notað talstöð G-kk-ef og kallað eftir aðstoð. Vitnið kveðst hafa farið í að tala við drengi þarna, sérstaklega einn mjög æstan pilt, líklega að nafni D-kk-nf eða T-kk-nf. Hann hafi lyft höndum eins og hann væri að róast. G-kk-nf hafi verið kominn með einn pilt undir og náð að handjárna hann og F-kk-nf S-kk-nf kominn með annan inn í lögreglubifreiðina, eða að henni. Drengurinn sem vitnið stoppaði af hafi gengið aðeins til baka, hlaupið aðeins með hópnum sem hafði þá safnast saman en svo stungið sér að G-kk-þgf I-kk-þgf og kýlt hann í andlitið rétt eftir að hann hafði náð að handjárna piltinn sem lá á götunni. G-kk-nf hafi þá henst af þeim sem hann hafði handtekið sem stóð þá upp og hljóp í burtu. Aðspurt kveðst vitnið ekki hafa séð F-kk-þf S-kk-þf slengja drengnum sem hann handtók í götuna og ekki hafa séð þann pilt öðruvísi en uppistandandi.

III.

Í málinu liggur fyrir upptaka úr tveimur öryggismyndavélum, annarri staðsettri inni í hraðbanka KB banka og hinni fyrir utan hraðbankann. Á myndunum má m.a. sjá tvo öryggisverði Securitas koma á vettvang og annan þeirra fara inn og slökkva eldinn. Þeir bíða svo fyrir utan þar til lögreglumennirnir G-kk-nf I-kk-nf og F-kk-nf S-kk-nf koma á vettvang og líta inn í bankann. Á meðan þeir ganga aðeins frá koma ákærðu T-kk-nf og D-kk-nf P-kk-nf og fleiri og labba alveg að hraðbankanum. Þá kemur F-kk-nf S-kk-nf og ræðir við þá þar sem þeir standa á gangstéttinni, sömu megin og hraðbankinn er og virðist benda þeim á að fara frá. Á meðan kemur G-kk-nf I-kk-nf að bankanum með skóflu og kúst í hendi og sést snúa sér að mönnunum og lyfta skóflunni en síðan fara með skófluna inn í hraðbankann og snúa sér að störfum þar. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf gengur þá á eftir honum en F-kk-nf S-kk-nf færir hann frá að nýju og þeir ganga út úr mynd en G-kk-nf I-kk-nf sinnir slökkvistörfum ásamt slökkviliðsmönnum sem þá eru komnir á vettvang. Þá lítur G-kk-nf I-kk-nf við og gengur í þá átt sem F-kk-nf S-kk-nf hafði farið. Því næst sést bregða fyrir á mynd stympingum milli F-kk-ef S-kk-ef og ákærða D-kk-ef P-kk-ef annars vegar og G-kk-ef I-kk-ef og ákærða D-kk-ef I-kk-ef hins vegar. Örskömmu síðar sést að F-kk-nf S-kk-nf hefur náð taki á ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf og færir hann burtu. Þá má sjá hvar G-kk-nf I-kk-nf og ákærði D-kk-nf I-kk-nf takast á og G-kk-nf I-kk-nf leggur ákærða á gangstéttina. Takast þeir þar á nokkra stund og ákærði D-kk-nf I-kk-nf berst um þar til G-kk-þgf I-kk-þgf tekst að koma ákærða á grúfu. Á meðan stendur ákærði T-kk-nf yfir þeim og virðist vera að taka mynd með gsm-síma og stendur S-kk-nf S-kk-nf einnig yfir þeim. Eftir að G-kk-nf I-kk-nf hefur komið ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf á grúfu er ákærði T-kk-nf nokkuð ágengur við G-kk-þf I-kk-þf sem reynir að bægja T-kk-þgf frá. Þá reynir öryggisvörður einnig að færa ákærða T-kk-þf frá án árangurs og fleiri piltar bætast í hópinn sem stendur yfir G-kk-þgf I-kk-þgf og ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf og virðast skipta sér af því sem þar fer fram. Nokkra stund situr G-kk-nf I-kk-nf klofvega yfir ákærða D-kk-þf I-kk-þf þar sem hann liggur á grúfu en verður fyrir stöðugum ágangi pilta á svæðinu og sérstaklega frá T-kk-þgf sem gengur í kringum þá og beygir sig ítrekað niður að G-kk-þgf og virðist vera að tala við hann. Loks klæðir ákærði T-kk-nf sig úr jakka sínum, tekur G-kk-nf I-kvk-nf taki og keyrir hann af ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf og nokkuð frá, uns G-kk-nf I-kk-nf nær taki á móti og takast þeir þá á nokkra stund í fangbrögðum. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf sést standa á fætur og fara. G-kk-nf I-kk-nf sleppir ákærða T-kk-þgf úr fangbrögðum og slökkviliðsmaður reynir að skakka leikinn en ákærði T-kk-nf ræðst að G-kk-þgf I-kk-þgf að nýju og hann tekur upp kylfu. Sjást þeir takast á að nýju en G-kk-nf sést ekki beita kylfunni á myndunum og þeir færast út úr mynd. Þegar þeir koma inn í mynd að nýju heldur G-kk-nf um axlir ákærða T-kk-ef og heldur kylfu sinni á lofti. Þá koma að tveir aðrir lögregluþjónar sem taka við ákærða T-kk-þgf sem streitist mjög á móti og er hann færður í götuna og settur í járn. Á meðan lögreglumennirnir reyna að ná tökum á ákærða T-kk-þgf kemur S-kk-nf S-kk-nf að og virðist eitthvað skipta sér af málum uns G-kk-nf lyftir kylfu á loft og S-kk-nf fer frá.

IV.

Ákæruliður 1.

Fyrir liggur í málinu að lögregla var kvödd að hraðbanka KB banka vegna elds og voru þeir að störfum þar vegna þess þegar ákærðu komu á vettvang. Eins og að ofan er rakið, má á framlögðu myndbandi sjá að ákærðu komu alveg að vettvangi brunans en héldu sig ekki hinum megin götunnar eins og þeir hafa hér haldið fram. Vitnin G-kk-nf I-kk-nf og F-kk-nf S-kk-nf hafi lýst því svo að F-kk-nf S-kk-nf hafi reynt að halda ákærðu frá hraðbankanum á meðan G-kk-nf I-kk-nf sinnti þar störfum vegna reyks og fær framburður þeirra stoð í áðurgreindu myndbandi. Var lögreglu heimilt að vísa ákærðu frá vettvangi, sbr. 15. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 og bar ákærðu að hlýða tilmælum þeirra þar um, sbr. 19. gr. sömu laga. Á myndbandinu má sjá að F-kk-nf S-kk-nf reynir að vísa drengjunum frá og færir ákærða D-kk-þf I-kk-þf frá, þegar hann fer á eftir G-kk-þgf I-kk-þgf alveg að hraðbankanum þar sem G-kk-nf I-kk-nf hyggst hreinsa upp með skóflu. Skömmu síðar virðist G-kk-nf I-kk-nf þurfa að fara og aðstoða F-kk-þf S-kk-þf við að hafa hemil á drengjunum. Kvað vitnið F-kk-nf S-kk-nf ákærða D-kk-þf P-kk-þf þá hafa veist að sér og hann því handtekið ákærða. Þá hafi ákærði D-kk-nf I-kk-nf gert sig líklegan til að veitast að F-kk-þgf S-kk-þgf en G-kk-nf I-kk-nf gripið inn í. Fær framburður G-kk-ef I-kk-ef og F-kk-ef S-kk-ef stoð í myndbandinu og framburði vitnanna S-kk-ef S-kk-ef og F-kk-ef S-kk-ef. Hins vegar stangast framburður ákærðu og vitnisins S-kk-ef S-kk-ef í ýmsum atriðum á við það sem sjá má á áðurgreindu myndbandi og verður því að teljast ótrúverðugur.

Með vísan til ofangreinds þykir sannað að ákærðu D-kk-nf I-kk-nf og D-kk-nf P-kk-nf hafi gerst sekir um þá háttsemi sem í þessum ákærulið greinir og með því brotið gegn 2. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Vitnið F-kk-nf S-kk-nf hefur borið að ákærði T-kk-nf hafi ekki tekið þátt í þessu til að byrja með og minnast önnur vitni ekki framgöngu hans á vettvangi framan af. Virðist hann hafa hlýtt tilmælum lögreglu og haldið sig til hlés í fyrstu og verður því ekki fundinn sekur um brot það sem honum er gefið að sök í þessum ákærulið.

Ákæruliður 2.

Ákærði D-kk-nf I-kk-nf neitar sök samkvæmt þessum ákærulið. Hann hefur haldið því fram, að eftir að G-kk-nf I-kk-nf hafi lyft skóflu á loft og sagt þeim að passa sig því hann væri með skóflu, hafi hann gengið til G-kk-ef og spurt hvað hann ætlaði að gera með skóflunni. Þá hafi G-kk-nf I-kk-nf umsvifalaust ráðist á ákærða, tekið hann hálstaki og rifið af honum kross. Ákærði hafi sagt að G-kk-nf skildi borga krossinn en G-kk-nf I-kk-nf hafi þá snúið hann niður og sett hnén í bak hans. Bar ákærði D-kk-nf P-kk-nf á sama veg. Ákærði T-kk-nf lýsti þessu nokkurn veginn eins en sagði þó að ákærði D-kk-nf I-kk-nf hefði orðið nokkuð æstur og að hann og G-kk-nf I-kk-nf hafi tekist nokkuð á áður en G-kk-nf I-kk-nf hafi náð að leggja D-kk-þf I-kk-þf í götuna og handjárna hann. Vitnið S-kk-nf S-kk-nf sagði D-kk-þf I-kk-þf hafa gengið að G-kk-þgf I-kk-þgf eftir að hann lyfti skóflunni og spurt hvort hann væri að hóta þeim. G-kk-nf I-kk-nf hafi þá rifið í D-kk-þf I-kk-þf og slitið af honum kross, ákærði D-kk-nf hafi þá orðið æstur og G-kk-nf hafi tekið hann fastataki, hent honum í götuna og sett hnén í bakið á honum. Vitnið G-kk-nf I-kk-nf hefur hins vegar borið að eftir að hann lyfti skóflunni hafi hann á ný snúið sér slökkvistörfum en svo orðið þess áskynja að F-kk-nf S-kk-nf hafi þurft að taka eitthvað á drengjunum, m.a. ákærða D-kk-þgf P-kk-þgf. Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi þá veist að F-kk-þgf S-kk-þgf og vitnið hafi því tekið í fatnað ákærða D-kk-ef I-kk-ef og ætlað að draga hann frá. Ákærði hafi þá farið að berja frá sér og m.a. slegið höndum í andlit vitnisins og sett fingur í auga hans þar sem vitnið hafi ekki strax náð tökum á höndum hans. Vitnið S-kk-nf S-kk-nf bar að piltur sem G-kk-nf I-kk-nf handtók hafi slegið nokkrum sinnum til G-kk-ef I-kk-ef áður en G-kk-nf I-kk-nf náði honum í handjárn. Einnig bar vitnið F-kk-nf S-kk-nf að drengur sem G-kk-nf I-kk-nf handtók hafi kýlt frá sér og látið höggin dynja á G-kk-þgf I-kk-þgf. Upphaf átaka ákærða D-kk-ef I-kk-ef og G-kk-ef I-kk-ef sjást ekki á framlögðu myndbandi og sjást átökin ekki skýrt. Þó má sjá að G-kk-nf I-kk-nf sneri sér að störfum sínum í hraðbankanum eftir að hann lyfti skóflunni og að hann leit svo við, í átt til F-kk-ef S-kk-ef, og gekk svo þangað, út úr myndinni. Síðan má sjá átök milli G-kk-ef I-kk-ef og ákærða D-kk-ef I-kk-ef og að þeir tókust á nokkra stund áður en G-kk-þgf I-kk-þgf tókst að leggja D-kk-þf I-kk-þf á grúfu og handjárna hann. Styður myndbandið því framburð vitnanna G-kk-ef I-kk-ef, S-kk-ef og F-kk-ef en framburður ákærða og félaga hans er hins vegar í nokkurri andstöðu við það sem þar má sjá. Fyrir liggur áverkavottorð J-kk-ef G-kk-ef læknis, dags. 20. nóvember 2005, þar sem lýst er áverkum á G-kk-þgf I-kk-þgf við komu á slysadeild þann 28. janúar 2005 og er sú lýsing í samræmi við lýsingu áverka í ákæru. Þá liggja einnig fyrir myndir af G-kk-þgf I-kk-þgf, teknar 28. og 31. janúar 2005. Þykir, með vísan til framburðar vitnanna G-kk-ef I-kk-ef, S-kk-ef og F-kk-ef, framlagðs myndbands og annarra gagna málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í 2. ákærulið greinir og varðar hún við tilgreint lagaákvæði í ákæruskjali.

Ákæruliður 3.

Ákærði T-kk-nf hefur hér fyrir dómi játað að hafa ýtt við G-kk-þgf I-kk-þgf svo hann féll við og missti tak á ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf sem hljóp þá af vettvangi. Hann hefur haldið því fram að G-kk-nf I-kk-nf hafi tekið mjög harkalega á meðákærða D-kk-þgf I-kk-þgf og setið með hnén í baki hans svo honum hafi liðið mjög illa og ekki náð andanum. Hann hafi aðeins ætlað að hjálpa D-kk-þgf I-kk-þgf en ekki gert ráð fyrir því að hann flýði af vettvangi. Styður meðákærði D-kk-nf I-kk-nf framburð ákærða um að G-kk-nf I-kk-nf hafi tekið mjög harkalega á ákærða D-kk-þf I-kk-þf og þannig bera einnig ákærði D-kk-nf P-kk-nf og vitnin S-kk-nf, S-kk-nf F-kk-nf og G-kk-nf Ó-kk-nf. Verður þó að líta til þess að miðað við framlagt myndband hafði F-kk-nf S-kk-nf þegar farið með ákærða D-kk-þf P-kk-þf af vettvangi þegar G-kk-nf I-kk-nf og ákærði D-kk-nf I-kk-nf tókust á, á götunni og því ekki séð að hann hafi getað fylgst með þegar þar var komið. Vitnið G-kk-nf I-kk-nf segir að ákærði T-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf hafi verið mjög ágengir við hann þegar hann var að reyna að ná tökum á D-kk-þgf I-kk-þgf. Hann hafi reynt að segja þeim að færa sig frá án árangurs. Þegar hann hafi ætlað að reisa D-kk-þf I-kk-þf við hafi ákærði T-kk-nf rennt harkalega á hann svo hann hafi misst tökin á ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf. Á framlögðu myndbandi má sjá að ákærði T-kk-nf var með stöðugan ágang við G-kk-þf I-kk-þf á meðan hann reyndi að ná tökum á ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf. Í fyrstu sést hann taka upp átök þeirra á síma sinn en svo þvælist hann fyrir og í kringum þá frá upphafi, einnig áður en G-kk-þgf I-kk-þgf tókst að koma ákærða D-kk-þgf I-kk-þgf á grúfu og handjárna hann. Meðal annars reynir öryggisvörður á staðnum að færa ákærða T-kk-þf frá. Virðist ákærði T-kk-nf hafa gert G-kk-þgf I-kk-þgf erfitt fyrir við handtöku ákærða D-kk-ef I-kk-ef með ágangi sínum og afskiptum. Má einnig á myndbandinu sjá hvernig ákærði T-kk-nf renndi af afli á G-kk-þf I-kk-þf og fylgdi áfram á eftir þannig að til átaka kom þeirra í milli en ákærði D-kk-nf I-kk-nf hljóp af vettvangi. Með vísan til játningar ákærða, framburðar vitna, framlagðs myndbands og annarra gagna málsins þykir sannað að ákærði T-kk-nf hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í þessum ákærulið er lýst og varðar hún við tilgreint lagaákvæði í ákæruskjali.

Ákæruliður 4.

Ákærði D-kk-nf P-kk-nf hefur hér fyrir dómi neitað sök samkvæmt þessum ákærulið og kveðst hann ekki þannig gerður að hann myndi segja slíkt. Við yfirheyrslu lögreglu kvaðst ákærði ekki muna eftir þessu og ekki hafa hugmynd um hvort hann sagði þetta. Vitnin G-kk-nf I-kk-nf og F-kk-nf S-kk-nf hafa borið að ákærði hafi í lögreglubifreiðinni haft uppi miklar og grófar hótanir í garð þeirra og fjölskyldna þeirra og m.a. getið um að hann vissi í hvaða skóla sonur vitnisins F-kk-ef S-kk-ef gengi. Hótanirnar hafi verið mun grófari og alvarlegri en lögreglumenn megi venjast í starfi sínu og vakið þeim nokkurn ugg vegna þess að þær beindust gegn fjölskyldum þeirra. Þá báru vitnið Ó-kk-nf T-kk-nf og G-kk-nf að ákærði hefði haft uppi hótanir í garð lögreglumannanna þegar hann var kominn á lögreglustöðina og bar vitnið G-kk-nf að ákærði hafi hótað lögreglumönnum og fjölskyldum þeirra lífláti. Þykir því sök ákærða samkvæmt þessum ákærulið nægjanlega sönnuð og varðar við tilgreint lagaákvæði í ákæru.

Ákæruliður 5.

Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hefur neitað sök samkvæmt þessum ákærulið. Við yfirheyrslu lögreglu bar hann að hann hefði misst sig alveg þegar hann sá G-kk-þf I-kk-þf og haft í hótunum því hann hefði verið brjálaður í skapinu. Vitnið G-kk-nf I-kk-nf bar að ákærði hafi haft uppi hótanir um líflát og nauðganir og bar vitnið F-kk-nf S-kk-nf að ákærði D-kk-nf I-kk-nf hefði á lögreglustöðinni haft uppi svipaðar hótanir og ákærði D-kk-nf P-kk-nf, þær hafi beinst gegn fjölskyldum lögreglumannanna. Vitnið G-kk-nf bar að ákærði D-kk-nf I-kk-nf hafi verið viti sínu fjær á lögreglustöðinni, hann hafi öskrað og gargað og haft uppi grófar hótanir. Hann hafi margítrekað hótað lögreglumönnunum og fjölskyldum þeirra lífláti og að nauðga eiginkonum þeirra, þetta hafi verið mun grófara en vitnið hafi áður heyrt. Með framburði framangreindra vitna þykir sök ákærða samkvæmt þessum ákærulið nægjanlega sönnuð og varðar við tilgreint lagaákvæði í ákæruskjali.

V.

Ákærði D-kk-nf I-kk-nf hefur játað sök samkvæmt ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri. Með vísan til játningar ákærða og gagna málsins þykir sök hans nægjanlega sönnuð og varðar við tilgreind laga- og reglugerðarákvæði í ákæruskjali.

VI.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði D-kk-nf I-kk-nf tvisvar hlotið refsingu. Þann 13. apríl 2005 var honum gert að greiða kr. 60.000 í sekt fyrir fíkniefnalagabrot. Þann 2. mars 2006 var hann dæmdur í 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir líkamsárás, frelsissviptingu og fíkniefnalagabrot. Brot þau sem hann er nú fundinn sekur um framdi hann áður en dómurinn var kveðinn upp þann 2. mars sl. og ber því nú að ákvarða ákærða hegningarauka samkvæmt reglum 78. gr. hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði var aðeins 17 ára er hann framdi brot samkvæmt ákæruskjali ríkissaksóknara en 18 ára er hann framdi brot samkvæmt ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði. Með vísan til ungs aldurs ákærða og þess að um er að ræða hegningarauka við dóminn frá 2. mars sl. þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði D-kk-nf P-kk-nf fimm sinnum verið dæmdur til refsingar fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Þann 23. janúar 2004 var ákærði dæmdur í 1 mánaðar fangelsi, skilorðsbundið í 3, ár fyrir fíkniefnalagabrot. Þann 25. júní 2004 var hann dæmdur í 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir þjófnað og var þá um hegningarauka að ræða. Þá var ákærði dæmdur til greiðslu sekta fyrir fíkniefnalagabrot þann 24. júní 2005 og fyrir fíkniefnalaga- og umferðarlagabrot þann 24. október 2005. Þau brot, sem ákærði er nú dæmdur fyrir, framdi hann áður en sektardómarnir voru kveðnir upp á árinu 2005 og ber því að ákvarða ákærða hegningarauka eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hins vegar ber einnig að líta til þess að með brotum sínum nú hefur ákærði rofið skilorð dómanna frá 23. janúar 2004 og 25. júní 2004 og ber því, með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 að taka þá dóma upp og dæma með í máli þessu og ákvarða ákærða refsingu í einu lagi að teknu tilliti til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í 5 mánuði. Ákærði var 19 ára þegar hann framdi brot þau sem hann er nú sakfelldur fyrir. Þykir mega fresta fullnustu 3 mánaða af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði T-kk-nf einu sinni verið dæmdur til refsingar. Þann 2. mars 2006 var hann dæmdur í 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir líkamsárásir og frelsissviptingu. Það brot sem hann er nú dæmdur fyrir framdi ákærði áður en ofangreindur dómur var upp kveðinn og ber því að ákvarða honum hegningarauka eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði. Þar sem um er að ræða hegningarauka við dóminn frá 2. mars sl. og með hliðsjón af því að ákærði var aðeins 18 ára þegar hann framdi brot sitt og sakarferli hans, þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og tilgreindra lagaákvæða í ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri ber að dæma ákærða D-kk-þf I-kk-þf til að sæta upptöku þeirra fíkniefna sem í ákæru greinir og eru samkvæmt gögnum málsins tilgreind í efnaskrám nr. 8.353, 8.354 og 8.369.

Í málinu liggur fyrir kostnaður vegna áverkavottorðs G-kk-ef I-kk-ef, kr. 12.500 og ber, með vísan til 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála og úrslita málsins, að dæma ákærða D-kk-þf I-kk-þf til greiðslu þess kostnaðar auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns R-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl. kr. 167.079, samkvæmt framlögðum reikningi verjandans og er þá virðisaukaskattur meðtalinn.

Með vísan til úrslita málsins og 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða D-kk-þf P-kk-þf til greiðslu þóknunar verjanda á rannsóknarstigi, G-kk-ef S-kk-ef hrl., kr. 39.218 og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, R-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl., sem samkvæmt framlögðum reikningi nema kr. 145.167 að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ákærðu D-kk-nf I-kk-nf og D-kk-nf P-kk-nf greiði in solidum ferðakostnað og dagpeninga verjanda síns, R-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl., kr. 28.990.

Með vísan til úrslita málsins og 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða T-kk-þf til greiðslu helmings málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, H-kk-ef P-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 150.000 að virðisaukaskatti meðtöldum, en helmingur þeirra greiðist úr ríkissjóði.

Uppsaga dómsins hefur dregist lítillega vegna anna dómarans.

Dóminn kveður upp F-kk-nf Ó-kk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði D-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf sæti fangelsi í 4 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði D-kk-nf P-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í 5 mánuði en fresta skal fullnustu 3 mánaða refsingarinnar og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þess haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði T-kk-nf P-kk-nf E-kk-nf sæti fangelsi í 3 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði D-kk-nf I-kk-nf sæti upptöku á 7,83 grömmum af kókaíni og 8,19 grömmum af hassi sem tilgreind eru í efnaskrám nr. 8.353, 8.354 og 8.369.

Ákærði D-kk-nf I-kk-nf greiði kr. 179.579 í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns R-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl., kr. 167.079.

Ákærði D-kk-nf P-kk-nf greiði kr. 184.385, í sakarkostnað þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns R-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl., kr. 145.167.

Ákærðu D-kk-nf I-kk-nf og D-kk-nf P-kk-nf greiði in solidum kr. 28.990 í sakarkostnað.

Ákærði T-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns H-kk-ef P-kk-ef hrl. kr. 150.000 að hálfu en helmingur þeirra greiðist úr ríkissjóði.