E-4025/2022

Málsmeðferð, aðild og kröfur aðila

1. Mál þetta var höfðað með stefnu sem var birt 8. september 2022 og málið var þingfest 15. sama mánaðar. Stefnandi er Global byggingafélag og co ehf., [...]. Stefndi var Loft 11 ehf., [...]. Á meðan á meðferð málsins stóð var hið stefnda félag úrskurðað gjaldþrota, þ. e. með úrskurði 16. nóvember 2022. Þrotabú félagsins tók því við aðild að málinu samkvæmt 3. mgr. 23. gr. laga um meðferð einkamála, nr. 91/1991.

2. Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 11.548.409 kr., auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtrygg-ingu, nr. 38/2001, af 6.815.361 kr. frá 21. júlí 2021 til 18. ágúst 2021, en af 10.924.582 kr. frá þeim degi til 1. nóvember 2021 og af 11.548.409 kr. frá þeim degi til greiðslu-dags. Þá krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda máls-kostnað að mati dómsins og að tekið verði sérstakt tillit til þess að stefndi hafi vísvitandi reynt að tefja málið. Þá er þess krafist að dráttarvextir leggist á málskostnaðarkröfu í samræmi við ákvæði laga nr. 91/1991.

3. Stefndi krefst aðallega sýknu af öllum kröfum stefnanda en til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar. Í öllum tilvikum krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda.

4. Málið var dómtekið 30. janúar 2023 í framhaldi af því að þingsókn stefnda féll niður. Boðað var til þinghalds 19. desember 2022 eftir að þinghaldi sem boðað hafði verið 14. sama mánaðar var frestað utan réttar í framhaldi af því að lögmaður stefnda til-kynnti um forföll vegna veikinda. Að morgni 19. desember 2022, skömmu fyrir þinghaldið þann dag, tilkynnti lögmaður stefnda símleiðis aftur um forföll vegna veikinda. Dómþingið var engu að síður haldið og ákvað dómari þá að taka til skoðunar hvort dómtaka skyldi málið í ljósi þess að þingsókn stefnda hefði fallið niður, að fram kominni kröfu stefnanda þar að lútandi. Af hálfu dómsins var lögmanni stefnda sent erindi þar sem honum var gefinn kostur á að sýna fram á lögmæti forfallanna með framvísun vottorðs. Engin viðbrögð bárust við því erindi. Ekki var heldur mætt af hálfu stefnda til þinghalds 11. janúar 2023. Ekki var tilkynnt um forföll af hálfu stefnda í það sinnog aldrei bárust nokkrar skýringar á þeim. Í því þinghaldi ákvað dómari að dóm-taka málið í samræmi við ákvæði 96. gr. laga nr. 91/1991 og var stefnanda veittur frestur til að svara vörnum stefnda í skriflegri sókn, sbr. 3. mgr. tilvitnaðrar lagagreinar. Henni var skilað í þinghaldi 30. janúar 2023 og var málið þá dómtekið.

5. Áður en þingsókn stefnda féll niður var hið stefnda félag úrskurðað gjaldþrota, þ. e. með úrskurði 16. nóvember 2022, sbr. gögn úr fyrirtækjaskrá Skattsins sem lögmaður stefnanda lagði fram á dómþingi 11. janúar 2023. Við meðferð málsins fram til þess tíma hafði stefndi ekki greint frá gjaldþrotaskiptunum. Þó var mætt af hálfu stefnda til eins dómþings sem haldið vareftir að úrskurðurinn féll, þ. e. 5. desember 2022.

Helstu málsatvik

6. Ágreiningur málsins lýtur að greiðslum fyrir verk sem stefnandi vann fyrir stefnda. Stefnandi sá um að reisa einingahús fyrir stefnda við fasteign að Suðurbraut 20 á Selfossi, auk fleiri verkefna. Ekki var gerður skriflegur verksamningur vegna þessa.

Stefndi mun hafa greitt stefnanda fyrir þessi verk að einhverju marki. Eftir standa þó þrír ógreiddir reikningar sem deilt er um hvort stefnda beri að greiða. Þetta eru reikn-ingurnr. 325, dags. 7. júlí 2021 að fjárhæð 6.815.361 kr., nr. 335, dags. 4. ágúst 2021 að fjárhæð 4.109.221 kr., og nr. 353, dags. 18. október 2021 að fjárhæð 623.827 kr. Samtala þeirra nemur stefnufjárhæð málsins.

7. Á reikningunum kemur fram að þeir séu vegna tímavinnu, byggingarefnis og aksturs, sbr. nánari sundurliðun og skýringar sem þar er að finna. Tímagjald er tilgreint 8.500 kr. auk virðisaukaskatts. Reikningunum fylgja tímaskýrslur, sundurliðaðar eftir dag-setningum og starfsmönnum. Ekki eru tilgreindir gjalddagar eða eindagar á reikning-unum.

8. Stefnandi mun hafa hætt vinnu fyrir stefnanda haustið 2021 með vísan til þess að reikningar væru ógreiddir. Í tölvupósti fyrirsvarsmanns stefnanda til fyrirsvarsmanns stefnda 3. október 2021 kom fram að vegna vanefnda á greiðslum gæti stefnandi ekki haldið áfram vinnu fyrir stefnda, a. m. k. ekki fyrr en búið væri að greiða eftirstöðvar reikninga. Þá kom fram í tölvupósti fyrirsvarsmanns stefndanda til fyrirsvarsmanns stefnda 10. sama mánaðar að búið væri að klára húsið að utan og skipta út gipsi í eldhúsi en stefnandi myndi ekki vinna meira fyrir stefnda nema reikningar yrðu greiddir.

9. Á framlögðu yfirliti yfir kröfur stefnanda á hendur stefnda hjá Íslandsbanka er gjald-dagi reiknings nr. 325 tilgreindur 7. júlí 2021 og eindagi 21. sama mánaðar og gjalddagi reiknings nr. 335 4. ágúst 2021 og eindagi 18. sama mánaðar. Ekki er að finna á yfir-litinu upplýsingar um reikning nr. 353. Í innheimtubréfi lögmanns stefnanda til stefnda, dags. 25. nóvember 2021, eru gjalddagar reikninga nr. 325 og 335 tilgreindir með sama hætti. Þá er gjalddagi reiknings nr. 353 tilgreindur þar 18. október 2021 og eindagi 1. nóvember 2021. Enn fremur er þar getið eins reiknings til viðbótar, að fjárhæð 789.545 kr., sem einnig hafi verið á gjalddaga 18. október 2021 og eindaga 1. nóvember 2021. Í innheimtubréfinu er skorað á stefnda að greiða kröfuna innan sjö daga frá dagsetningu bréfsins og tekið er fram að hún kunni að öðrum kosti að verða innheimt með aðför eða atbeina dómstóla.

10. Með bréfi, dags. 26. janúar 2022, skoraði lögmaður stefnanda aftur á stefnda að greiða hina gjaldföllnu skuld. Fram kom að eftir að innheimtubréfið, dags. 25. nóvember 2021, var sent hefði hluti skuldarinnar verið greiddur og næmu eftirstöðvar nú rúmlega 11,5 millj. kr. að teknu tilliti til vaxta og innheimtukostnaðar. Skorað var á stefnda að ganga til samninga við stefnanda um greiðslur eftirstöðva skuldarinnar og var veittur frestur til 17. febrúar 2022 til að ná sáttum um það.

11. Með bréfi, dags. 15. mars 2022, veitti stefnandi stefnda lokafrest til 1. apríl 2022 til aðgreiða skuldina. Fram kom að ella myndi stefnandi höfða mál til greiðslu skuldarinnar án frekari fyrirvara.

12. Hið stefnda félag var úrskurðað gjaldþrota 16. nóvember 2022, sbr. upplýsingar úr fyrirtækjaskrá Skattsins sem stefnandi lagði fram í þinghaldinu 11. janúar 2023.

Helstu málsástæður stefnanda

13. Málsástæður stefnanda koma fram í stefnu og svörum hans við vörnum stefnda í skrif-legri sókn. Hvoru tveggja eru gerð skil hér. Stefnandi byggir á því að hann hafi að öllu leyti staðið við samning sinn við stefnda. Stefndi hafi hins vegar vanefnt samning aðila enda hafi honum borið skylda til að greiða útgefna reikninga eigi síðar en á eindaga. Þrátt fyrir ítrekaðar innheimtutilraunir hafi stefndi ekki greitt umrædda skuld. Greiðslu-skylda stefna sé þó ótvíræð, sbr. meginregluna um skuldbindingargildi loforða og meginreglur um efndir fjárskuldbindinga.

14. Stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því að verkið hafi að einhverju leyti verið gallað eða reikningar hafi verið of háir. Engin gögn liggi fyrir sem stutt geti þann málatilbúnað stefnda og ljóst megi vera að þessar varnir séu alltof seint fram komnar, enda um verksamning að ræða og því mikilvægt að allar athugasemdir komi fram án tafar. Því séu meintar kröfur stefnda vegna ætlaðra galla á verkinu fallnar niður vegna tómlætis. 15. Stefndi hafi í engu rökstutt eða fært fram gögn því til sönnunar að tímaskráning stefn-anda hafi verið röng eða vinna stefnanda gölluð eða ófullnægjandi. Sjónarmið stefnda um að tímaskráning stefnanda væri röng hafi aldrei komið fram á árinu 2021, heldur fyrst með greinargerð stefnd a í málinu. Þá liggi ekkert fyrir um að áform hafi verið uppi um skoðun byggingarstjóra af því tilefni. Þá mótmælir stefnandi alfarið fullyrðingum stefnda um að stefndi hafi sýnt sáttavilja í málinu, enda megi sjá af gögnum málsins að stefndi hafi ítrekað gefið fyrirheit um að greiðslur væru á leiðinni, sem síðan hafi ekki staðist. Þá telur stefnandi með öllu óljóst hvaða atvika stefndi sé að vísa til þegar hann fullyrði að stefnandi sé að innheimta fyrir vinnu sem aldrei hafi verið innt af hendi eða sé að freista þess að fá tvisvar greitt fyrir sömu vinnu, enda sé það í engu rökstutt eða byggt á gögnum.

16. Stefnandi mótmælir sem rangri þeirri staðhæfingu stefnda að samið hafi verið um að lokagreiðsla verklauna yrði innt af hendi í kjölfar samþykktrar lokaúttektar eða að hún væri tengd lokaúttekt. Glögglega megi sjá á fyrirliggjandi gögnum að reikningar hafi verið gefnir út jafnt og þétt og greiddir án athugasemda af hálfu stefnda. Tilvísun stefnda til ætlaðrar skoðunar byggingarstjóra og verkkaupanda er mótmælt sem efnis-lega rangri, enda hafi þessar ætluðu athugasemdir fyrst komið fram í greinargerð stefnda í októbermánuði 2022. Engin gögn hafi verið lögð fram hvað þetta varðar en ljóst megi vera að stefndi beri sönnunarbyrði um að verkið hafi verið gallað. Þá sé um að ræða atriði sem stefndi hefði þurft að taka upp við framleiðanda eininganna en ekki stefnanda. Auk þess hafi verkinu einfaldlega ekki lokið og því sé rangt og bersýnilega ósanngjarnt að tína eitthvað fram sem ekki fái stuðning í gögnum málsins. Stefnandi hafnar því að stefndi hafi orðið fyrir nokkrum kostnaði eða fjártjóni sem rekja megi til ófullnægjandi vinnubragða af hálfu stefnanda. Engar myndir, skýrslur eða gögn liggi fyrir hvað það varðar.

17. Varnir stefnda beri með sér að reynt hafi verið að tefja málið enda hafi þær einungis komið fram á síðari stigum. Ef eitthvað hefði verið til í ásökunum stefnda hefði hann einfaldlega getað lagt fram gögn þeim til stuðnings. Stefnandi telur að slík gögn séu einfaldlega ekki til, enda hafi markmið varna stefnanda einvörðungu verið það að tefja málið á meðan félaginu væri komið í gjaldþrot.

18. Hvað varðar sérstaklega þakkant sem verkið laut að liggi fyrir að um hafi verið að ræða efni sem kom frá framleiðanda hússins sem stefnandi var að reisa og stefndi geti í engu gert kröfur á stefnanda varðandi þetta. Auk þess sé stefnanda ekki ljóst að hvaða leyti frágangur þakkantsins hafi átt að vera ófullnægjandi.

19. Stefnandi vísar alfarið á bug vörnum stefnda er varða kröfugerð stefnanda. Ósamræmi milli stefnufjárhæðar og tiltekinnar fjárhæðar í innheimtubréfi stafi af því að stefndi hafi greitt reikning sem getið sé um í innheimtubréfinu.

20. Stefnandi byggir á því að stefndi hafi í engu hnekkt þeim reikningum sem dómkrafan byggist á og vísar því á bug að samið hafi verið um annað en að reikningar yrðu gefnir út eftir framvindu verksins, enda sé um að ræða kostnað sem þegar hafi verið fallinn á stefnanda, m. a. vegna kaupa á efni og vegna launagreiðslna. Enn fremur mótmælir stefnandi alfarið sem fráleitum þeim málsvörnum stefnda sem varða viðmiðunar- og upphafsdag vaxta í kröfugerð stefnanda.

Helstu málsástæður stefnda

21. Stefndi byggir málatilbúnað sinn á því að kröfufjárhæð stefnanda sé röng, þar sem útgefnir reikningar stefnanda séu rangir og tímaskráning stefnanda sömuleiðis. Einnig byggir stefndi á því að vinna stefnanda hafi verið gölluð og ófullnægjandi. Stefnandi hafi ekki sýnt fram á réttmæti kröfu sinnar með framlögðum gögnum. Þetta eigi sérstaklega við þar sem verulegt ósamræmi sé varðandi fjárhæð kröfu stefnanda í framlögðum gögnum málsins. Stefndi telur að stefnandi hafi skráð og gefið út reikninga fyrir talsvert fleiri vinnustundum en hann hafi raunverulega innt af hendi. Ekkert samræmi sé milli ástands eignarinnar 10. október 2021 og fjölda vinnustunda á útgefnum reikningum stefnanda.

22. Stefndi hafnar því sem röngu og ósönnuðu að vinnu hafi verið lokið að utan og í eldhúsi. Þetta geti byggingarstjóri verksins, verkkaupandi og aðrir aðilar sem að verkinu komu staðfest. Þá byggir stefndi á því að reikningur að fjárhæð 623.827 kr. sé rangur. Reikningurinn sé vegna lagfæringa stefnanda á eigin vinnu við þakkant eignarinnar, sem stefnandi hafi gengist við að væri ófullnægjandi. Stefnandi hafi innt þessar lagfæringar af hendi á eigin ábyrgð og kostnað, þar sem stefndi hafi verið búinn að greiða stefnanda fyrir uppsetningu á þakkanti.

23. Stefndi kveður stefnanda hafa valdið talsverðum töfum á verkframkvæmdum með því að ganga fyrirvaralaust frá verkinu. Í kjölfarið hafi stefndi þurft að ráða aðra menn til að framkvæma nauðsynlegar lagfæringar og endurbætur á gallaðri vinnu stefnanda. Stefndi hafi þegar greitt fyrir þá vinnu og nemi tjón hans vegna þess 9,4 millj. kr. Komi til þess að fallist verði á greiðsluskyldu stefnda byggir stefndi á að útlagður kostnaður að fjárhæð 9,4 millj. kr. vegna viðgerða á gallaðri vinnu stefnanda eigi að koma til frádráttar og lækkunar á kröfu stefnanda.

24. Stefndi bendir á að hvergi í framlögðum gögnum stefnanda sé að finna innheimtu-viðvörun. Kröfuhafa beri skylda til að senda eina skriflega viðvörun um að vænta megi frekari innheimtuaðgerða verði krafa ekki greidd innan 10 daga frá sendingu viðvörun-ar, sbr. 1. mgr. 7. gr. innheimtulaga nr. 95/2008.

25. Í innheimtubréfinu sé stefndi krafinn um greiðslu höfuðstóls að fjárhæð 12.337.954 kr. Sú fjárhæð sé 789.545 kr. hærri en höfuðstóll í kröfugerð stefnanda í stefnu. Í sundur-liðun höfuðstóls í innheimtubréfinu sé stefndi krafinn um greiðslu fjögurra krafna. Í kröfugerð krefjist hann greiðslu á skuld að fjárhæð 11.548.409 kr. Stefnandi hafi ekki veitt neinar skýringar á þessu ósamræmi. Umrædd fjárhæð sé ekki hluti af kröfugerð stefnanda í stefnu. Stefndi telur að innheimtubréfið endurspegli rangfærslur um fjárhæð kröfu stefnanda á hendur stefnda og fullnægi ekki skilyrðum 3. mgr. 5. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Ómögulegt hafi verið fyrir stefnda að gera sér grein fyrir samanlögðum höfuðstól meintrar kröfu stefnanda á hendur honum fyrr en við þingfestingu málsins. Þetta ósamræmi endurspegli sannleiksgildi og trúverðugleika fullyrðinga stefnanda um réttmæti og tilvist kröfu stefnanda á hendur stefnda.

26. Stefndi telur að upphafstími dráttarvaxta sé rangt tilgreindur í kröfugerð stefnanda og að gögn þar að baki séu misvísandi. Samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga um vexti og verð-tryggingu, nr. 38/2001, þurfi gjalddagi að hafa verið fyrir fram ákveðinn til að kröfu-hafa sé heimilt að krefja skuldara um dráttarvexti frá gjalddaga og fram að greiðsludegi. Málsaðilar hafi aldrei komið sér saman um tilhögun gjalddaga. Samt krefjist stefnandi dráttarvaxta frá 21. júlí 2021, 18. ágúst 2021 og 1. nóvember 2021. Þá séu þessar dag-setningar í ósamræmi við reikningana sem dómkrafan byggist á og innheimtubréfið og enn fremur sé innbyrðis ósamræmi í gögnum málsins að því er gjalddagana varðar. Að mati stefnda virðist sem stefnandi hafi valið gjalddaga af handahófi hverju sinni. Að þessu leyti sé málatilbúnaður stefnanda ruglingslegur og samhengislaus.

27. Í 3. mgr. 5. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 sé kveðið á um að í þeim tilvikum þegar ekki sé samið um gjalddaga kröfu sé heimilt að reikna dráttarvexti frá og með þeim degi þegar liðinn sé mánuður frá því að kröfuhafi sannanlega krafði skuldara með réttu um greiðslu. Hvergi í gögnum málsins sé að finna sönnun þess að stefnandi hafi með réttu krafið stefnda um greiðslu. Í fyrrnefndu innheimtubréfi, dags. 25. nóvember 2021, sé ekki að finna sönnun þess að það hafi verið sent og/eða birt stefnda. Komi til þess að dómurinn fallist á kröfu stefnanda telur stefndi að viðmiðunar-og upphafsdagur vaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 sé þann dag sem dómsmálið er höfðað, sbr. 5. gr. laganna.

Forsendur og niðurstöður

28. Í málinu er óumdeilt að meðan hið stefnda félag var starfandi sinnti stefnandi verkefnum fyrir félagið sem sneru að framkvæmdum við fasteign að Suðurbraut 20 á Selfossi og að þeir reikningar sem dómkrafa stefnanda byggist á varða þau verkefni. Því verður lagt til grundvallar að aðilar málsins hafi verið í samningssambandi sem fól í sér að stefnandi skyldi vinna verk fyrir stefnda og að stefndi skyldi í staðinn inna af hendi gagngjald með peningum. Aftur á móti er deilt um réttmæti krafna stefnanda þar sem stefndi ber fyrir sig að vinna stefnanda hafi verið gölluð og ófullnægjandi, stefnandi hafi gefið út reikninga vegna fleiri vinnustunda en unnar voru af hans hálfu, auk fleiri atriða sem að framan eru rakin og stefndi telur að eigi að leiða til niðurstöðu um að greiðsluskylda hans teljist ekki vera fyrir hendi.

29. Samanlagður tímafjöldi samkvæmt þeim þremur reikningum sem dómkrafa stefnanda byggist á er 1135 og uppgefið verð hvers tíma er 8.500 kr., auk virðisaukaskatts. Stefndi hefur ekki lagt fram nein gögn til stuðnings staðhæfingum sínum um að vinna stefnanda hafi verið ófullnægjandi eða að stefnandi hafi gefið út reikninga vegna meiri vinnu en í raun var unnin af hálfu stefnanda í þágu stefnda. Stefnda hefði verið í lófa lagið að gangast fyrir öflun matsgerðar á grundvelli IX. kafla laga um meðferð einka-mála, nr. 91/1991, ef hann taldi í reynd að þessu væri þannig háttað og vildi tryggja sér sönnun um það. Skýrslugjöf vitna fyrir dómnum hefði einnig hugsanlega getað varpað einhverju ljósi á þessi atriði en þar sem þingsókn stefnda féll niður kom aldrei til aðalmeðferðar málsins, svo sem fyrr greinir. Undir þessum kringumstæðum verður stefndi að bera hallann af skorti á sönnun um þetta. Þetta á jafnt við um þann hluta verks stefnanda sem sneri að þakkanti og aðra hluta verksins.

30. Samkvæmt meginreglu kröfuréttar er gjalddagi kröfu það tímamark þegar kröfuhafa er fyrst heimilt að krefjast þess að skuldari inni greiðslu sína af hendi. Ekki liggur annað fyrir í málinu en að stefnandi hafi verið búinn að inna af hendi þau verk sem reikning-arnir þrír varða þegar þeir voru sendir stefnda. Þá hefur stefndi ekki fært sönnur á að samkomulag hafi verið um að beðið yrði með greiðslur þar til verkinu væri lokið í heild eða að úttekt færi fram á því. Því verður lagt til grundvallar að á þeim tíma sem stefn-andi gaf út reikningana hafi honum verið heimilt að krefja stefnda um þær greiðslur sem reikningarnir vörðuðu.

31. Stefnandi miðar upphafstíma dráttarvaxta vegna hvers reiknings um sig við dagsetn-ingu 14 dögum eftir dagsetningu viðkomandi reiknings, þ. e. 21. júlí, 18. ágúst og 1. nóvember 2021, og byggir á að þar sé um að ræða eindaga vegna viðkomandi reikn-inga. Sömu gjalddagar og eindagar eru tilgreindir vegna þeirra tveggja reikninga sem getið er um í fyrrnefndu yfirliti Íslandsbanka og þær dagsetningar gjalddaga og eindaga sem tilgreindar eru í innheimtubréfinu frá 25. nóvember 2021 vegna allra þriggja reikninganna eru einnig í fullu samræmi við þetta. Staðhæfingar stefnda um að innbyrðis ósamræmis gæti í málatilbúnaði stefnanda hvað þetta snertir eru því með öllu haldlausar.

32. Með eindaga er gjarna nátt við tiltekið tímamark eftir gjalddaga, þegar kröfuhafi hefur beint áskorun til skuldara um efndir eða veitt honum ákveðinn frest til efnda. Þótt ekki liggi fyrir skriflegur verksamningur milli aðila, þar sem gjalddagar voru skilgreindir, er að mati dómsins rétt, miðað við gögn málsins, að ganga út frá því að stefnda hafi í samningssambandinu borið að inna peningagreiðslur sínar af hendi í framhaldi af útgáfu stefnanda á reikningum vegna vinnu sem hafði verið unnin. Þá hefur stefnandi staðhæft að rætt hafi verið um það milli fyrirsvarsmanna aðila að reikningar yrðu sendir út hálfsmánaðarlega og stefndi hefði hálfan mánuð til að greiða þá. Í ljósi þessa verður fallist á með stefnanda að sá upphafstími dráttarvaxta sem hann miðar við standist gagnvart 1. mgr. 5. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, þar sem fram kemur að hafi gjalddagi verið fyrir fram ákveðinn sé kröfuhafa heimilt að krefja skuldara um dráttarvexti sem reiknist af ógreiddri peningakröfu frá og með gjalddaga og fram að greiðsludegi.

33. Stefndi heldur því fram að hann hafi orðið fyrir tjóni að fjárhæð 9,4 millj. kr. vegna þess að hann hafi þurft að ráða aðra menn til að vinna að nauðsynlegum lagfæringum vegna vankanta á vinnu stefnanda. Svo virðist sem stefndi byggi á því að hann eigi af þessum sökum gagnkröfu til skuldajafnaðar á hendur stefnanda. Stefndi hefur engar sönnur fært á þessa meintu gagnkröfu sína og er því óhjákvæmilegt að hafna henni.

34. Augljóst er að misræmi að fjárhæð 789.545 kr. milli innheimtubréfsins frá 25. nóvember 2021 og stefnufjárhæðarinnar varðar reikning að þessari sömu fjárhæð, sem tilgreindur er í innheimtubréfinu en ekki í stefnu, svo sem stefnandi hefur bent á og gefið þá skýringu í hinni skriflegu sókn að þessi reikningur hafi verið greiddur. Aftur á móti er fullt samræmi milli þeirra fjárhæða sem tilgreindar eru í kröfugerð stefnanda og innheimtubréfinu, að því er varðar þá þrjá reikninga sem dómkrafan lýtur að. Fullyrðing stefnda þess efnis að stefndi hafi ekki getað gert sér grein fyrir höfuðstól meintrar kröfu fyrr en við þingfestingu vegna þessa meinta ósamræmis er því haldlaus. 35. Stefndi hefur borið því við að stefnandi hafi ekki sent stefnda innheimtuviðvörun áður en frekari innheimtuaðgerðir hófust, svo sem skylt sé samkvæmt 7. gr. innheimtulaga nr. 95/2008. Þótt ekki liggi fyrir í málinu hvort slík viðvörun hafi verið send hefur það, eins og atvikum málsins er háttað, ekki áhrif á efni eða lögvernd kröfu stefnanda, enda verður að telja að stefndi hafi í ljósi samningssambands aðila vitað um tilvist kröfunnar og efni kröfunnar og mátt vera ljóst að vanskil kynnu að leiða til frekari innheimtuaðgerða. Þá liggur fyrir að af hálfu stefnanda var með tölvupóstum í október og nóvember 2021 skorað á stefnda að greiða ógreidda reikninga og varað við því að til frekari innheimtuaðgerða kynni að koma. Þá var sent innheimtubréf fyrir hönd stefnanda 25. nóvember 2021, greiðsluáskorun 26. janúar 2022 og önnur áskorun um greiðslu 15. mars 2022. Í ljósi þess samningssambands sem var í reynd milli aðila máls-ins, samskipta aðila á samningstímanum og þess að stefnandi virðist hafa unnið þau verk sem reikningarnir varða verður ekki fallist á með stefnda að stefnandi þurfi að sanna frekar að umræddir reikningar, innheimtubréf og greiðsluáskoranir hafi borist stefnda.

36. Í ljósi þess sem að framan er rakið verður fallist á kröfu stefnanda og hið stefnda þrotabú dæmt til að greiða stefnanda kröfuna. Eftir þeim málsúrslitum verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála, nr. 91/1991. Í hinni skriflegu sókn krafðist stefnandi þess að við ákvörðun máls-kostnaðar yrði litið til þess að stefndi hafi vísvitandi reynt að tefja málið. Samkvæmt 2. mgr., sbr. b-lið 1. mgr., 131. gr. laga nr. 91/1991 má dæma aðila til að greiða gagn-aðila álag á málskostnað ef hann hefur valdið óþörfum drætti á máli af ásetningi eða með skeytingarleysi eða handvömm, að því tilskildu að sakir séu miklar. Sem fyrr segir liggur ekki fyrir vottorð til staðfestingar því að forföll lögmanns stefnda í þinghöldum 19. desember 2022 og 11. janúar 2023 hafi verið lögmæt. Þá verður að mati dómsins að telja að stefnda hefði verið rétt að upplýsa undir rekstri málsins um töku félagsins til gjaldþrotaskipta en það gerði stefndi ekki þótt haldið væri þinghald í málinu eftir að úrskurður um töku félagsins til gjaldþrotaskipta lá fyrir. Þrátt fyrir þetta þykja ekki alveg næg efni til að dæma stefnda til að greiða álag á málskostnað til stefnanda, enda ekki fyllilega ljóst að í reynd hafi orðið dráttur á málsmeðferðinni vegna þessa eða að sakir séu miklar. Dæmdur málskostnaður ber dráttarvexti samkvæmt 4. mgr. 129. gr. laga nr. 91/1991 og er því óþarft að áskilja það sérstaklega í dómi. Málskostnaður telst hæfilega ákveðinn 900.000 kr. að meðtöldum virðisaukaskatti.

Þ-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, þrotabú Lofts 11 ehf., skal greiða stefnanda, Global byggingafélagi og co ehf., 11.548.409 kr., auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, af 6.815.361 kr. frá 21. júlí 2021 til 18. ágúst 2021, en af 10.924.582 kr. frá þeim degi til 1. nóvember 2021 og af 11.548.409 kr. frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi skal greiða stefnanda 900.000 kr. í málskostnað.

Þ-kk-nf M-kk-nf