S-627/2005

Mál þetta, sem þingfest var 7. maí sl. og dómtekið 10. júní sl. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 23. nóvember 2005 á hendur G-kk-þgf B-kk-þgf O-kk-þgf, kt. 000000-0000, Torfufelli 16, Reykjavík, og E-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, Fornhaga 15, Reykjavík,

,,I.

gegn ákærða E-kk-þgf fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni

með því að hafa, föstudaginn 9. júlí 2004, haft í vörslu sinni, í bifreiðinni LN-728 alls 0,51 grömm af amfetamíni, 2,80 grömm af hassi, 0,11 grömm af maríhúana og 0,54 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla fann í bakpoka og íþróttatösku, við leit í bifreiðinni.

II.

gegn ákærða G-kk-þgf fyrir brot á vopnalögum

með því að hafa, föstudaginn 9. júlí 2004, haft í vörslu sinni, í bifreiðinni LN-728, hlaðna, óskráða, afsagaða haglabyssu, af gerðinni Winchester, model 1200, 12 cal., auk alls 29 haglaskota, sem lögregla fann, við leit í bifreiðinni.

III.

gegn ákærðu báðum fyrir innbrot

a.

með því að hafa í félagi, á tímabilinu 4. júlí 2004 til 8. júlí 2004, brotist inn í sumarbústað nr. 5, í Skógarhólum, Bláskógabyggð, með því að spenna upp opnanlegan glugga á norðurhlið, bústaðarins, fara þar inn, gramsa í öllum hirslum og hafa þaðan á brott með sér, Karrimor úlpu, Cintamani jakka og buxur, sem voru saman í íþróttatösku, rússneska loðhúfu, útivistarsokka, antik myndavél, tóbakshorn úr tré með silfri í enda og loki, Panasonic myndbandstæki og íþróttatösku sem var full af verkfærum, m.a. 2 borvélar, stingsög, bakkasög og topplyklasett, ásamt öðrum handverkfærum.

b.

með því að hafa í félagi, á tímabilinu 3. júlí 2004 til 8. júlí 2004, brotist inn í sumarbústað með eftirlitsnúmerið 222-3091, með því að spenna upp opnanlegt fag á austurhlið bústaðarins, fara þar inn, gramsa í öllum hirslum og hafa þaðan á brott með sér, m.a. tvö veggteppi, grafík mynd eftir Þ-kk-þf H-kk-þf, Grundig útvarp/geislaspilara, brauðrist, hraðsuðukönnu, útskorin spegil, fimm léttvínsflöskur, tvær kippur af bjór, og seðlaveski með skilríkjum og greiðslukortum.

Telst brot ákærða E-kk-ef, vegna ákæruliðar I, varða við 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. 9. gr. laga nr. 75/1982, sbr. lög nr. 13/1985, sbr. lög nr. 68/2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Telst brot ákærða G-kk-ef, vegna ákæruliðar II, varða við 1. mgr. 12. gr., 1. mgr. 38. gr. sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Telst brot ákærðu beggja, vegna ákæruliðar III a og b varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar, til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrárnúmer 033-2004-59), en lagt var hald á greind fíkniefni samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til að sæta upptöku á framangreindu vopni (munaskrár númer 33-04-2951-2a), með vísan til 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Tryggingamiðstöðin hf. kt. 000000-0000, hefur lagt fram bótakröfu í málinu, þar sem krafist er endurgreiðslu þeirra bóta sem Tryggingamiðstöðin hefur greitt vegna innbrots í Skógarhólum 5, Miðhúsaskógi, að upphæð kr. 100.010.- Auk þess er krafist vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er dómsmál þetta er höfðað, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Verjandi ákærða G-kk-ef krefst þess að ákærði G-kk-nf verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins. Til vara krefst verjandi ákærða G-kk-ef þess að ákærði G-kk-nf verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Verjandi ákærða G-kk-ef krefst auk þess málsvarnarlauna úr ríkissjóði.

Verjandi ákærða E-kk-ef krefst þess að ákærði E-kk-nf verði sýknaður af III. kafla ákæru og að ákærði hljóti að öðru leyti vægustu refsingu sem lög leyfa. Verjandi ákærða E-kk-ef krefst þess að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun verjandans að viðbættum virðisaukaskatti auk ferðakostnaðar verjandans.

Verjendur ákærðu beggja krefjast þess að bótakröfu Trygginga-miðstöðvarinnar hf. verði vísað frá dómi.

Málið var þingfest þann 23. janúar 2006. Ekki hafði tekist að birta fyrirkall fyrir ákærða G-kk-þf. Ákærði E-kk-nf sótti þing ásamt verjanda og játaði sök samkvæmt ákærulið I en neitaði sök samkvæmt ákærulið III, lið a og b. Málið var næst tekið fyrir þann 17. febrúar 2006. Þá hafði enn ekki tekist að birta fyrirkall fyrir ákærða G-kk-þf. Málinu var að svo búnu frestað ótiltekið. Næsta fyrirtaka í málinu var þann 17. janúar sl. Ákærði G-kk-nf sótti ekki þing og var gefin út handtökuskipun á hendur honum. Málið var næst tekið fyrir þann 6. mars sl. Ákærði G-kk-nf sótti þing ásamt verjanda og játaði sök samkvæmt ákærulið II en neitaði sök samkvæmt ákærulið III. Ákærði G-kk-nf samþykkti upptöku á vopni samkvæmt munaskrá lögreglu en mótmælti bótakröfu. Aðalmeðferð málsins fór fram þann 26. maí sl. og var haldið áfram þann 18. júní sl. Að því loknu var málið dómtekið.

Málavextir.

Í frumskýrslu lögreglu, dagsettri 10. júlí 2004, segir að lögregla hafi þann 9. júlí 2004 stöðvað bifreiðina LN-728 á móts við Neðra-Apavatn. Ökumaður bifreiðarinnar hafi verið ákærði G-kk-nf en ákærði E-kk-nf hafi einnig verið í bifreiðinni. Á vettvangi hafi ákærði G-kk-nf heimilað leit í bifreiðinni og hafi fundist ætlað þýfi úr innbrotum í sumarhús sem tilkynnt hafi verið kvöldið áður. Ákærðu hafi verið færðir á lögreglustöð þar sem ákærði G-kk-nf hafi gefið skriflega leitarheimild í bifreiðinni LN-728. Við frekari leit í bifreiðinni hafi fundist fleiri munir úr innbrotum í sumarhús í Miðhúsaskógi frá kvöldinu áður. Í svartri leðurtösku hafi fundist hlaðin haglabyssa af gerðinni Winchester, model 1200, 12. cal. Búið hafi verið að saga af skefti og hlaup af haglabyssunni. Í byssunni hafi verið fimm haglaskot. Í svörtum bakpoka hafi fundist 24 haglaskot. Byssan hafi ekki fundist við leit í skotvopnaskrá. Í fremra hólfi á svörtum bakpoka hafi fundist þrír bútar af ætluðu hassi og hvítt duft í litlum poka, sem sé ætlað amfetamín. Í rauðri íþróttatösku hafi fundist tóbaksblanda, sem sé ætluð hassblanda, í stálöskubakka í hvítum plastpoka.

Ákæruliður I.

Ákærði E-kk-nf kom fyrir dóminn þann 23. janúar 2006 og játaði sök samkvæmt ákærulið I. Um málavexti vísast til ákæruliðar I. Er játning ákærða í samræmi við gögn málsins og verður ákærði sakfelldur fyrir brot sín en þau eru í ákæruliðnum rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Ákæruliður II.

Ákærði G-kk-nf kom fyrir dóminn þann 6. mars sl. og játaði sök samkvæmt ákærulið II. Um málavexti vísast til ákæruliðar II. Er játning ákærða í samræmi við gögn málsins að öðru leyti en því að samkvæmt gögnum málsins er ákærði með skotvopnaleyfi. Ákærði verður sakfelldur fyrir brot sitt sem er í ákæruliðnum réttilega heimfært til 1. mgr. 38. gr. vopnalaga nr. 16/1998, sbr. 1. mgr. 36. gr. sömu laga. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Ákæruliður III.

Málavextir.

Í skýrslu lögreglu, dagsettri 10. júlí 2004, er skráð að J-kk-nf G-kk-nf hafi hringt í lögreglu og tilkynnt að brotist hafi verið inn í sumarbústað hans að Skógarhóli 5 í Miðhúsaskógi og a.m.k. tvo aðra bústaði í nágrenni við hann. Ekki er skráð í skýrsluna hvenær J-kk-nf hafi hringt og hvenær lögreglumaður hafi farið á staðinn. Á staðnum hafi lögreglumaðurinn hitt J-kk-þf og E-kvk-þf konu hans. Kvaðst J-kk-nf hafa tilkynnt um innbrotið fljótlega eftir að þau hafi komið í bústaðinn. J-kk-nf kvað þau hafa síðast verið í bústaðnum sunnudaginn 4. júlí 2004 og hefðu yfirgefið hann milli kl. 17 og 18. J-kk-nf hafi sýnt lögreglumanninum hvar opnanlegt fag á norðurhlið hússins hafi verið spennt upp. Á undirstykki gluggans hafi verið sjáanleg 3 cm breið för eftir verkfæri. Skemmdir hafi verið á faginu og undirstykkinu. Greinilegt hafi verið að einhver hefði farið um allan bústaðinn og leitað í hirslum. Aðrar skemmdir hafi ekki verið unnar. Engin nothæf persónugreinanleg ummerki hafi verið að finna eftir þjófana. Í skýrslunni er listi frá J-kk-þgf og E-kvk-þgf yfir það sem þau hafi í upphafi saknað. Þeir hlutir sem taldir eru upp í ákæru eru á listanum. Skýrslan er undirrituð af I-kk-þgf G-kk-þgf lögreglumanni.

Í skýrslu lögreglu, dagsettri 10. júlí 2004, er skráð að J-kk-nf G-kk-nf hafi hringt í lögreglu og tilkynnt að brotist hafi verið inn í sumarbústað með öryggisnúmerinu 222-3091. Ekki er skráð í skýrsluna hvenær J-kk-nf hafi hringt og hvenær lögreglumaður hafi farið á staðinn. Á staðnum hafi lögreglumaðurinn hitt J-kk-þf sem hafi bent honum á bústaðinn. Lögreglumaðurinn hafi séð að búið hafi verið að spenna upp opnanlegt fag á austurhlið hússins. Skemmdir hafi verið á faginu og undirstykki gluggans. För hafi verið eftir 3 cm breitt verkfæri. Lögreglumaðurinn hafi komist inn í bústaðinn í gegnum svalahurð sem hafi verið opin. Búið hafi verið að snúa öllu við í bústaðnum og hafi sængurfötum og innanstokksmunum verið dreift um allt. Gler í ofnhurð hafi verið brotið og búið hafi verið að sprauta „peace“ merki á gólf bústaðarins, sennilega með rjóma. Einhverjar aðrar skemmdir hafi verið unnar. Engin persónugreinanleg ummerki hafi verið að finna eftir þjófana. Kl. 23:30 hafi verið hringt í H-kvk-þf S-kvk-þf, eiganda bústaðarins og henni tilkynnt um innbrotið. H-kvk-nf hafi sagst hafa verið síðast í bústaðnum um tíu dögum áður.

Meðal gagna málsins er handritaður listi frá H-kvk-þgf S-kvk-þgf yfir stolna muni í sumarhúsinu nr. 222-3091. Þeir hlutir sem taldir eru upp í ákæru eru á listanum.

Framburður ákærða og vitna fyrir lögreglu og fyrir dómi.

Ákærði G-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu þann 10. júlí 2004. Aðspurður um muni sem fundist hafi í bifreiðinni LN-728 sagði ákærði að meðákærði ætti megnið af þeim hlutum sem í bifreiðinni hafi verið. Ákærði eigi eitthvað sjálfur og móðir ákærða. Ákærði kvaðst hafa dvalið meira og minna með meðákærða síðastliðinn mánuð í sumarbústað um 10 km fyrir ofan Laugarvatn en bústaðurinn væri í eigu foreldra meðákærða. Ákærði kvað ýmsa hafa komið þar á því tímabili en sagðist ekki vilja tjá sig frekar um það. Ákærði kvað þá ekki hafa sofið í bústaðnum síðustu nótt. Aðspurður um að hluti þeirra muna sem í bifreiðinni hafi verið væru eins og munir sem saknað væri úr innbrotum í sumarbústaði í Miðhúsaskógi vikuna á undan kvaðst ákærði neita alfarið að hafa staðið í innbrotum í sumarbústaði á þessu svæði og hann hafi enga vitneskju um innbrot þar. Ákærði kvaðst enga skýringu geta gefið á því ef rétt væri að einhverjir munir hafi verið í bifreiðinni sem teknir hefðu verið úr einhverjum sumarbústöðum.

Ákærði G-kk-nf gaf skýrslu við framhald aðalmeðferðar málsins þann 18. júní sl. Aðspurður um ferðir ákærða dagana 4. – 8. júlí 2004 sagðist ákærði hafa átt hjólhýsi uppi í Þjórsárdal. Ákærði hefði komið upp í bústað til meðákærða sem foreldrar meðákærða ættu. Ákærði hefði lítið verið búinn að sofa þessa dagana og hefði lagt sig í sófanum hjá meðákærða. Ákærði hefði vaknað við að öskrað hefði verið á hann að hringt hefði verið í lögregluna og væri hún á leiðinni. Þeir hefðu farið út í bifreið og þá hefði verið búið að fylla bifreiðina af dóti aftur í. Þeir hefðu verið komnir út á veg fimm mínútum seinna og þá hefðu þeir verið stöðvaðir á veginum fyrir neðan bústaðinn, hjá Laugarvatni. Nánar aðspurður sagði vitnið að þetta hefði verið á veginum sem liggur frá Laugarvatni og niður á Biskupstungnabraut. Vitnið sagði að meðákærði hefði fyllt bifreið móður ákærða af dóti. Aðspurður sagði vitnið að bifreiðin hefði ekki verið tóm áður, í henni hefði verið fullt af dóti úr hjólhýsi ákærða, sláttuorf, gaskútar, pokar af fötum og alls konar dót. Ákærði kvaðst ekki hafa haft tíma til að ræða dótið í bifreiðinni. Ákærði sagði að hann og meðákærði hefðu verið báðir í neyslu. Ákærði sagði meðákærða mjög líklega hafa verið undir áhrifum vímuefna eða áfengis en hann hefði ekki skoðað það sérstaklega. Ákærði kvað meðákærði hafa verið búinn að búa í þessum bústað meira og minna allt sumarið. Ákærði hefði verið búinn að koma og fara þarna nokkrum sinnum. Hafi fólk verið að koma þarna öðru hvoru. Ákærði kvaðst ekki vita um nein innbrot og kvaðst telja þá eiga þetta dót. Ákærði kvaðst hafa spurt meðákærða og meðákærði hefði neitað að hafa brotist inn og ákærði teldi svo vera. Ákærði sagði að það hefðu reglulega verið partí hjá meðákærða. Hefði þar verið margt manna, allt upp í 6 – 8 manns. Hefði engu máli skipt hvort um helgi hefði verið að ræða eða ekki. Ákærði kvaðst hafa verið í mikilli neyslu á þessum tíma og kvaðst hreinlega ekki vita hvort hann hefði hitt meðákærða fimm sinnum í mánuði eða tuttugu sinnum. Hann kvaðst ekkert vita hvað þeir hefðu gert þessa daga, 4. – 8. júlí 2004. Aðspurður hvernig þessir munir hefðu komist í bifreið móður ákærða kvaðst ákærði bara vita það sem meðákærði hefði sagt ákærða að hann hefði sett þetta dót í bifreið ákærða. Aðspurður hvað meðákærði hefði sagt ákærða um þessa muni kvað ákærði meðákærða hafa sagt ákærða að faðir meðákærða hefði komið og hafi verið alveg brjálaður og þeir þyrftu að drífa sig í bæinn og þetta væri dót sem hefði verið í bústaðnum sem hann væri að reyna að losa. Meðákærði hefði ekkert talað um hvaðan dótið væri komið.

Ákærði kvaðst hafa farið inn á Vog árið 2004. Í dag væri hann breyttur og betri maður og notaði reynslu sína sem fíkill til að hjálpa öðrum. Ákærði væri með reglulega fundi í kvennafangelsi, Krýsuvík og geðdeild og væri virkur í AA samtökunum.

Ákærði E-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu þann 10. júlí 2004. Hann kvað hann og meðákærða hafa farið frá Reykjavík að morgni 9. júlí 2004 á bifreiðinni LN-728 og haldið í sumarbústað í Úthlíð sem væri í eigu föður ákærða. Ákærði kvaðst hafa dvalist í bústaðnum af og til undanfarinn mánuð. Aðspurður um muni sem fundist hafi í bifreiðinni sagði ákærði að hann og meðákærði ættu sameiginlega alla þá muni sem í bifreiðinni hefðu verið. Ákærði neitaði að hann hafi einn eða í félagi við aðra brotist inn í sumarbústaði í Miðhúsaskógi. Hann kvaðst standa við að hann og meðákærði ættu alla muni sem í bifreiðinni hefðu verið. Hann kvaðst ekki geta sýnt fram á eignarrétt þeirra á mununum með kvittunum eða öðrum hætti. Ákærði sagði þetta vera muni sem þeir hefðu eignast í gegnum tímann.

Ákærði E-kk-nf gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins þann 26. maí sl. Hann sagði að lögreglan hefði tekið þá með einhverja hluti í bifreiðinni sem þeir hefðu viljað meina að væri þýfi, en þetta hefðu allt verið sameiginlegir hlutir ákærða og meðákærða sem þeir hefðu verið búnir að safna að sér, fengið gefins hér og þar. Aðspurður um að fyrir lægi í málinu að sumt af þessum munum hefði verið afhent fólki sem kannaðist við þá sem sína eigin, sagðist vitnið ekki muna eftir þessu nákvæmlega. Hann kvaðst ekki treysta sér til að skýra frekar frá því. Hann kvaðst hafa verið í miklu rugli á þessum tíma og muni eiginlega ekkert eftir þessum tíma. Hann kvaðst hafa verið í mikilli neyslu, bæði fíkniefnum og róandi lyfjum. Ákærði kvaðst í dag vera búinn að vera frá neyslu í tvö ár og stundaði vinnu. Hann kvað meðákærða einnig hafa verið í neyslu.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf, gaf skýrslu hjá lögreglu þann 16. júlí 2004. Vitnið sagði að hann hefði dvalið í sumarhúsi sínu sunnudaginn 4. júlí 2004 og yfirgefið það ásamt E-kvk-þgf G-kvk-þgf, konu vitnisins, um kl. 18 þann dag. Þegar vitnið og E-kvk-nf hefðu komið aftur að sumarbústaðnum að kvöldi fimmtudagsins 8. júlí 2004 hafi þau séð að búið hefði verið að brjótast inn í húsið og taka þaðan ýmsa muni. Vitnið kvaðst hafa skráð niður þá muni sem þau hefðu talið vanta og komið til lögreglu. Vitnið kvað þau hafa tilkynnt innbrotið strax til lögreglunnar á Selfossi. Vitnið sagði E-kvk-þf hafa komið við á lögreglustöðinni á Selfossi sunnudaginn 11. júlí og móttekið þar muni. Vitnið kvaðst staðfesta að allir þeir munir sem hún hefði tekið við hjá lögreglu væru úr sumarbústaðnum að Skógarhóli 5 og hefðu horfið í innbrotinu. Aðspurður kvaðst vitnið hafa fengið fjárhagslegt tjón bætt hjá tryggingarfélagi.

Vitnið J-kk-nf gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins þann 26. maí sl. Aðspurður kvaðst vitnið hafa átt sumarbústað í Miðhúsaskógi, Skógarhólum 5. Vitnið og kona vitnisins hefðu tilkynnt til lögreglu hvarf muna úr húsinu. Aðspurður sagði vitnið að hann og kona vitnisins hefðu verið í bústaðnum helgina áður og komið svo í bústað á fimmtudegi. Aðspurður sagði vitnið það rétt að þeir munir sem kona vitnisins hefði tekið við frá lögreglu hefðu þau kannast við sem þeirra muni úr bústaðnum. Þeir munir hefðu verið í bústaðnum þegar þau hefðu farið á sunnudeginum.

Vitnið kvað þetta hafa verið föt, verkfæri og sitt lítið af hverju úr búinu. Rússnesk loðhúfa hefði komið í ljós, einnig antik myndavél. Fötin hefðu einkum verið útiföt af konu vitnisins. Vitnið kvað að farið hefði verið inn um svefnherbergisglugga baka til. Vitnið kvaðst hafa fengið stóran hluta af verkfærum sínum til baka, en þau hefðu verið geymd í blárri íþróttatösku merkt mjólkursúkkulaði og draumur.

Vitnið E-kvk-nf G-kvk-nf, gaf skýrslu hjá lögreglu þann 16. júlí 2004. Vitnið sagði að hún hafi ásamt J-kk-þgf G-kk-þgf, eiginmanni vitnisins, yfirgefið sumarhúsið að Skógarhóli 5 í Miðhúsaskógi sunnudaginn 4. júlí 2004. Þau hafi komið aftur að húsinu fimmtudaginn 8. júlí 2004 og þá orðið þess vör að brotist hefði verið inn í hann og ýmsum munum stolið. Þau hefðu tilkynnt innbrotið til lögreglunnar á Selfossi sem hefði komið á staðinn. Vitnið hefði útbúið lista yfir þá muni sem vitninu sýndust hafa horfið úr bústaðnum. Vitnið kvaðst hafa farið á lögreglustöðina á Selfossi sunnudaginn 11. júlí þar sem vitnið hefði fengið afhenta muni sem lögreglan hefði lagt hald á. Vitnið hefði kvittað fyrir móttöku hlutanna og kvaðst staðfesta að þeir væru eign þeirra hjóna og hafi horfið úr bústaðnum í innbrotinu. Hinsvegar vanti þar á ýmsa muni.

Vitnið E-kvk-nf gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins þann 26. maí sl. Vitnið sagði að þau hefðu hringt sama kvöld og þau hefðu komið. Þau hefðu áttað sig á því að það hefði verið brotist inn og gengið að hinum bústaðnum til þess að kíkja, og séð að það hefði verið brotist inn í hann líka og þau hefðu þá hringt strax á lögregluna sem hefði komið fljótlega. Ítrekað aðspurð sagði vitnið að þau hefðu komið síðast í bústaðinn viku eða hálfum mánuði áður. Aðspurð hvers vitnið hefði saknað úr bústaðnum kvaðst vitnið fyrst og fremst hafa saknað útivistargalla vitnisins. Hellingur af verkfærum hefði verið tekinn sem og forláta myndavél. Þau hefðu fengið til baka mikið af verkfærum og myndavélina. Það hefði vantað helling af verkfærum og allan útigallann. Aðspurð kvaðst vitnið hafa fengið fjárhagslegt tjón bætt hjá tryggingafélagi.

Aðspurð hvaða muni þau hefðu ekki fengið til baka sagði vitnið að þar á meðal hefði verið útivistargalli vitnisins. Úlpan hefði örugglega verið af tegundinni Northface og buxurnar af tegundinni Carrimor. Einnig Cintamane buxur. Vitnið kvaðst ekki muna hvort tóbakshorn hefði komið til baka.

Vitnið B-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf, sjúkraflutningamaður, gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins þann 26. maí sl. Vitnið kvaðst hafa verið lögreglumaður í afleysingum á þessum tíma. Aðspurður um málavexti sagði vitnið að tilkynnt hefði verið um innbrot í sumarbústað og þeir hefðu verið sendir á staðinn. Á leiðinni uppeftir hefðu þeir fengið tilkynningu um hugsanlega bifreið sem tengdist þessu. Þeir hefðu stöðvað bifreiðina á Laugarvatnsvegi og hefðu tveir menn verið í bifreiðinni. Þeir hefðu gefið leyfi á staðnum til að skoða í bifreiðina. Í bifreiðinni hefði verið ýmislegt dót sem þeir hefðu ekki geta gefið greinargóð svör á hvaðan kæmu. Þeir hefðu sæst á að fara til Selfoss. Þar hefði lögreglan fengið skriflegt leyfi til að fá að leita í bifreiðinni. Töluvert magn af varningi hefði fundist í bifreiðinni. Allt hefði verið skráð niður. Vitnið kvaðst ekki hafa haft frekari afskipti af málinu.

Vitnið R-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins þann 26. maí sl. Vitnið skýrði svo frá að tilkynnt hefði verið um innbrot í sumarhús í uppsveitum Árnessýslu og hefðu þeir verið á leið uppeftir þegar komið hefði tilkynning um að stöðva bifreið sem í væru tveir menn sem gætu tengst viðkomandi innbrotum. Þessa bifreið hefðu þeir stöðvað á Laugarvatnsvegi. Í bifreiðinni hefðu verið tveir menn. Þeir hefðu rætt við þá á vettvangi. Bifreiðin hefði verið hálffull af dóti aftur í. Þeir hefðu reynt að kíkja lauslega á hvað það væri, en mennirnir hefðu ekki getað gefið neina haldbæra skýringu á því. Á lögreglustöðinni hefði verið farið í gegnum allt sem hefði verið í bifreiðinni og það skráð. Fyrir aftan annað framsætið hefði verið afsöguð hlaðin haglabyssa í opinni tösku og einnig fíkniefni.

Vitnið H-kvk-nf S-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu þann 30. september 2004. Vitnið greindi frá því að foreldrar vitnisins hefðu verið í sumarhúsinu laugardaginn 3. júlí 2004 og yfirgefið bústaðinn þann dag. Hringt hefði verið í vitnið fimmtudaginn 8. júlí 2004 og henni tilkynnt um innbrotið. Vitnið kvað systur vitnisins, H-kvk-þf S-kvk-þf, hafa farið á lögreglustöðina á Selfossi. Þar hafi H-kvk-nf borið kennsl á muni úr sumarbústaðnum og komið með þá beint í sumarbústaðinn. Vitnið kvaðst staðfesta að allir þeir munir sem H-kvk-nf hafi fengið afhenta á lögreglustöðinni og hún kvittað fyrir hafi verið í sumarbústaðnum. Vitnið kvað þetta hafa verið u.þ.b. helming þess sem tekið hefði verið úr bústaðnum. Vitnið sagði að verðmæti þess sem tekið hefði verið úr bústaðnum væri um 200.000 krónur og verðmæti þess sem skilað hefði verið væri um 40.000 krónur.

Vitnið H-kvk-nf gaf skýrslu í síma við aðalmeðferð málsins þann 26. maí sl. Vitnið kvað að brotist hefði verið inn í sumarhús vitnisins fyrir um fjórum árum. Lögreglan hefði látið vitnið vita af innbrotinu. Vitnið hefði gert lista yfir allt það sem hefði verið tekið og afhent listann lögreglunni. Vitnið kvað t.d. brauðrist, hitakanna og brauðgrill hafa horfið og ýmislegt smálegt. Vitnið kvað að allt hefði verið tekið af veggjunum, mynd og veggteppi af Þ-kk-þgf helga. Nánar aðspurð sagði vitnið að myndin hefði verið grafíkmynd eftir Þ-kk-þf H-kk-þf. Aðspurð kvaðst vitnið hafa fengið mestallt til baka, þó ekki grafíkmyndina og ekki seðlaveski. Vitnið kvaðst hafa fengið fjárhagslegt tjón bætt hjá tryggingarfélagi.

Vitnið I-kk-nf G-kk-nf,lögreglumaður, gaf skýrslu við framhald aðalmeðferðar málsins þann 18. júní sl. Aðspurður um málavexti sagði vitnið að um væri að ræða þrjú innbrot í sumarbústaði í Miðhúsaskógi. Þau hafi verið tilkynnt af einum og sama aðilanum, eigendum eins bústaðarins. Vitnið hefði farið á staðinn og hefði verið gengið fram á tvo bústaði sem hefði verið farið inn í líka. Aðkoman að þeim öllum hefði verið svipuð eða nánast eins. Það hefði verið gengið eins um alla bústaðina, farið í gegnum allar hirslur, öllu hent út á gólf, án þess þó að vinna verulegar skemmdir. Aðferðin við innbrotið hefði verið sú sama og með samskonar verkfæri. Farið hefði verið inn um opnanlegt fag á öllum bústöðum og verkfæraförin sem hægt hefði verið að merkja á, annars vegar faginu og hins vegar karminum á glugganum, hefðu verið eftir sams konar áhald. Úr þessum bústað sem tilkynnt var frá hefði heilmiklu smálegu verið stolið. Vitnið hefði ekki hitt eigendur hinna bústaðanna, hefði einungis haft samband við þá símleiðis. Vitnið hefði getað gengið frá bústöðunum þannig að það yrðu ekki skemmdir þótt þeir kæmu ekki strax á staðinn. Síðan hefði átt að senda lista ef eitthvað fyndist sem vantaði í bústaðinn. Vitnið hefði tekið myndir af öllu eins og það var þegar vitnið hefði komið að því. Vitnið kvaðst halda að ekki hefði neitt heyrst frá eiganda þess þriðja. Aðspurður kvaðst vitnið ekki hafa skráð niður muni úr bifreiðinni. Vitnið kvað sér ekki kunnugt um hvað hefði gengið út af þessum munum og hvaða munir væru enn í vörslum lögreglu. Aðspurður um innbrotsaðferðina sagði vitnið að farið hefði verið í gegnum opnanleg fög á öllum bústöðunum. Þeir hefðu verið spenntir upp að neðan með þriggja sentimetra áhaldi sem hefði aldrei fundist. Ákoman á opnanlegu fögunum hefði verið eins á þeim öllum og sama verkfæri notað að öllum líkindum. Aðspurður hvort þetta hefði verið fagmannlega gert sagði vitnið að skemmdir hefðu verið minni háttar. Það hefði verið tjón á gluggunum og á krækjunum sem héldu þeim aftur en aðrar skemmdir hefðu ekki verið unnar. Þetta hefðu verið einhverjir sem hefðu vitað hvað þeir voru að gera og hefðu farið á þá staði sem hefði verið auðveldast að fara inn á. Vitnið kvað að leitað hefði verið fingrafara í bústöðunum. Engin fingraför eða persónugreinanleg ummerki hefðu fundist.

Niðurstaða.

Ákærðu neita báðir sök í báðum stafliðum III. ákæruliðar. Ákærði G-kk-nf segir að meðákærði hafi fyllt bifreið ákærða af dóti en í henni hafi einnig verið fullt af dóti úr hjólhýsi ákærða. Ákærði segir að hann og meðákærði eigi þá hluti sem í bifreiðinni hafi verið. Ákærði E-kk-nf segir að um hafi verið að ræða sameiginlega hluti ákærða og meðákærða sem þeir hafi verið búnir að safna að sér og fengið gefins hér og þar. Ákærði kveðst eiginlega ekkert muna frá þessum tíma vegna mikillar neyslu.

Með vísan til samhljóða framburðar vitnanna J-kk-ef G-kk-ef, E-kvk-ef G-kvk-ef og I-kk-ef G-kk-ef er sannað að brotist var inn í sumarbústað við Skógarhól 5, Bláskógabyggð. Með vísan til samhljóða framburðar vitnanna H-kvk-ef S-kvk-ef og I-kk-ef G-kk-ef er sannað að brotist var inn í sumarbústað með eftirlitsnúmerið 222-3091. Einnig telst vera sannað með vísan til samhljóða framburðar vitnanna J-kk-ef G-kk-ef, E-kvk-ef G-kvk-ef og H-kvk-ef S-kvk-ef að meðal muna sem fundust í bifreið ákærðu hafi verið þýfi úr þessum innbrotum. Kemur þá til skoðunar hvort sannað sé að ákærðu hafi framið innbrotin.

Af framburði ákærða G-kk-ef verður ráðið að þeir munir sem teknir voru í innbrotunum í sumarhúsin og sem fundust í bifreið ákærða hafi áður verið inni í sumarhúsi meðákærða. Ákærði hefur borið að gestkvæmt hafi verið í sumarbústað meðákærða og þar hafi verið haldin partý. Þó ákærði hafi ekki getað sagt til hverjir hafi verið í þessum partíum þykir ekki unnt að líta fram hjá þessum framburði ákærða. Fram hefur komið að ákærðu voru báðir í mikilli fíkniefnaneyslu á þessum tíma. Er ekki loku fyrir það skotið að einhverjir aðrir en ákærðu hafi haft aðgang að umræddri bifreið. Verður því samkvæmt öllu framansögðu að telja að vafi sé fyrir hendi um sekt ákærðu að þessu leyti og ber því að sýkna þá af þessum ákæruliðnum. Með vísan til þessarar niðurstöðu og til 3. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að vísa bótakröfu Tryggingamiðstöðvarinnar hf. frá dómi.

Ákvörðun refsingar.

Ákærði G-kk-nf er fæddur 1975. Fyrri sakaferill ákærða skiptir ekki máli við ákvörðun refsingar, að öðru leyti en því að refsing ákærða ákvarðast sem hegningarauki við dóm Héraðsdóms Reykjavíkur frá 11. ágúst 2005, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur verið fundinn sekur um brot á 1. mgr. 38. gr. vopnalaga nr. 16/1998, sbr. 1. mgr. 36. gr. sömu laga. Við ákvörðun refsingar ákærða er ekki unnt að líta til þess að langt er um liðið síðan brot ákærða átti sér stað en sú töf sem orðið hefur á málsmeðferð fyrir dómi er til komin vegna þess að ákærði hefur ekki mætt fyrir dóminn. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin sekt að fjárhæð kr. 50.000 sem ákærði skal greiða innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa að telja en sæti ella fangelsi í fjóra daga. Með vísan til 1. mgr. 37. gr. vopnalaga skal ákærði sæta upptöku á hlaðinni, óskráðri og afsagaðri haglabyssu af gerðinni Winchester, model 1200, 12 cal. og á 29 haglaskotum. Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skal ákærði greiða einn tíunda hluta sakarkostnaðar, sem er málsvarnarlaun verjanda ákærða, J-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem er hæfilega ákveðin kr. 279.000 að virðisaukaskatti meðtöldum, auk ferðakostnaðar verjandans, kr. 19.200, en níu tíundu hlutar sakarkostnaðar skulu greiðast úr ríkissjóði.

Ákærði E-kk-nf er fæddur 1981. Síðan brot það var framið sem ákærði er fundinn sekur um í máli þessu, hefur ákærði hlotið tvo refsidóma og gengist einu sinni undir sátt hjá lögreglustjóra. Þann 18. nóvember 2004 var ákærði dæmdur í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir brot gegn 263. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940. Þann 9. mars 2006 gekkst ákærði undir sátt hjá lögreglustjóranum í Reykjavík fyrir fíkniefnalagabrot. Þann 24. október 2006 var ákærði dæmdur í fimm mánaða fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot og var dómurinn frá 18. nóvember 2004 dæmdur með. Ákærði hefur verið fundinn sekur um brot á 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001. Við ákvörðun refsingar ákærða verður tekið tillit til þess langa tíma sem liðinn er frá því brotið var framið, en ákærða verður ekki kennt um þá töf. Ber nú að ákveða ákærða hegningarauka í samræmi við ákvæði 78. gr. almennra hegningarlaga. Þykir ljóst brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefði ekki orkað til þyngingar refsingar samkvæmt framangreindum dómum. Verður ákærða því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu. Ákærði skal sæta upptöku á 0,51 grammi af amfetamíni, 2,80 grammi af hassi, 0,11 grammi af maríhúana og 0,54 grammi af tóbaksblönduðu kannabisefni. Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skal ákærði greiða einn tíunda hluta hluta sakarkostnaðar, sem er málsvarnarlaun verjanda ákærða, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem er hæfilega ákveðin kr. 279.000 að virðisaukaskatti meðtöldum, auk ferðakostnaðar verjandans, kr. 26.550, en níu tíundu hlutar sakarkostnaðar skulu greiðast úr ríkissjóði.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóminn. Dómsuppsaga hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf B-kk-nf O-kk-nf, greiði kr. 50.000 í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæti ella fangelsi í fjóra daga.

Ákærða, E-kk-þgf E-kk-þgf verður ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði, G-kk-nf B-kk-nf O-kk-nf, sæti upptöku á hlaðinni, óskráðri og afsagaðri haglabyssu af gerðinni Winchester, model 1200, 12 cal. og á 29 haglaskotum.

Ákærði, E-kk-nf E-kk-nf, sæti upptöku á 0,51 grammi af amfetamíni, 2,80 grammi af hassi, 0,11 grammi af maríhúana og 0,54 grammi af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Ákærði, G-kk-nf B-kk-nf O-kk-nf, greiði einn tíunda hluta sakarkostnaðar, sem er málsvarnarlaun verjanda ákærða, J-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem er hæfilega ákveðin kr. 279.000 að virðisaukaskatti meðtöldum, auk ferðakostnaðar verjandans, kr. 19.200, en níu tíundu hlutar sakarkostnaðar skulu greiðast úr ríkissjóði.

Ákærði, E-kk-nf E-kk-nf, greiði einn tíunda hluta sakarkostnaðar, sem er málsvarnarlaun verjanda ákærða, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem er hæfilega ákveðin kr. 279.000 að virðisaukaskatti meðtöldum, auk ferðakostnaðar verjandans, kr. 26.550, en níu tíundu hlutar sakarkostnaðar skulu greiðast úr ríkissjóði.

Bótakröfu Tryggingamiðstöðvarinnar hf. er vísað frá dómi.

H-kk-nf O. A-kk-nf.