S-789/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 11. þ.m., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 10. september 2013 á hendur B-kk-þgf M-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kvistavöllum 41 í Hafnarfirði.

Ákærða er annars vegar gefið að sök brot gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa „í september 2011, í Reykjavík, tilkynnt um eigendaskipti til Umferðarstofu vegna ökutækisins ZH 478 með tilkynningu sem var fölsuð með nafni og kennitölu skráðs eiganda, I-kk-ef J-kk-ef“. Hins vegar tekur saksókn á hendur ákærða til þess að hann hafi „fimmtudaginn 3. janúar 2013, í Hafnarfirði, ekið bifreiðinni YJ 226 sviptur ökuréttindum og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna um Lækjargötu uns lögregla stöðvaði aksturinn“, og þannig brotið gegn 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og sviptingar ökuréttar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sín og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu og eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og eru brot hans þar réttilega heimfærð til refsiákvæða, en magn tetrahýdrókannabínóls í blóðsýni sem tekið var úr ákærða í kjölfar aksturs hans reyndist vera 22 ng/ml.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákærði gekkst undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í 6 mánuði með sátt hjá lögreglustjóra 26. mars 2009 fyrir ölvunarakstur. Með dómi 26. febrúar 2010 var honum að nýju gerð refsing fyrir slíkt brot, en að auki tók sakfelling samkvæmt dómnum til þess að ákærði hafi ekið bifreið sviptur ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Var hann dæmdur til greiðslu sektar og gert að sæta sviptingu ökuréttar í 3 ár og 4 mánuði frá 19. desember 2009. Þá var ákærði dæmdur 15. mars 2013 til að sæta fangelsi í 45 daga fyrir að aka bifreið undir áhrifum ávana- og fíkniefna og sviptur ökurétti. Þá var hann jafnframt sviptur ökurétti ævilangt. Sakaferill ákærða að öðru leyti hefur ekki þýðingu við ákvörðun þeirra viðurlaga sem honum verða nú gerð.

Ákveða ber refsingu ákærða sem hegningarauka við framangreindan dóm frá 15. mars 2013, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt því og að framangreindum sakaferli ákærða virtum, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. sömu laga, og með hliðsjón af 77. gr. þeirra þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 75 daga.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda um hann og svo sem nánar greinir í dómsorði, en annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærði, B-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í 75 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 70.098 krónur í sakarkostnað.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf