S-474/2006

Mál þetta, var þingfest þann 16. ágúst sl. og dómtekið 31. október sl. Málið var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 4. júlí sl. á hendur A, kt.000000-0000, B, H, „fyrir eftirtalin kynferðisbrot og brot gegn barnaverndarlögum:

Með því að hafa, að kvöldi þriðjudagsins 26. júlí 2005, á ofangreindu heimili sínu, sært blygðunarsemi Y, kennitala 000000-0000, með því að sýna stúlkunni tvær klámmyndir í tölvu sinni, þar á meðal mynd sem sýndi barn á kynferðislegan og klámfenginn hátt.

Telst þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 40/1992 og lög nr. 82/1998, og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Með því að hafa hinn 29. júlí 2005 haft í vörslu sinni, á hörðum diski tölvu sinnar, 5 ljósmyndir og 21 hreyfimynd sem sýna börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt, en myndirnar fundust við skoðun lögreglu á tölvunni sem haldlögð var á heimili ákærða umræddan dag.

Með því að hafa á heimili sínu í júlí 2005, til viðbótar við ofangreindar myndir, haft í vörslu sinni á hörðum diski tölvu sinnar 35 ljósmyndir sem sýna börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt, en ákærði hafði afmáð myndirnar af diskinum er lögregla lagði hald á tölvuna 29. sama mánaðar.

Telst þetta varða við 4. mgr. 210. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 14/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga á tölvu, af gerðinni Medion.

Af hálfu Y er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 700.000, auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 26. júlí 2005 til 26. maí 2006 en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. “

Ákærði neitar sök varðandi ákærulið I, en viðurkennir vörslur samkvæmt ákærulið 2 og 3.

Málsatvik.

Þann 28. júlí 2005 kom D á lögreglustöðina á Selfossi og tilkynnti um kynferðisbrot gegn dóttur sinni Y kt. 000000-0000. Átti brotið sér stað á heimili ákærða tveimur dögum áður. Sagði D að dóttur henni hefði sagst svo frá að hún hefði verið að fara framhjá húsi nr. 99 við B í H um klukkan 18.00 þriðjudaginn 26. júlí. Hefði hún þá séð ákærða í útidyrunum reykjandi vindil. Þau þekkist lítillega frá því að hann bjó í sömu blokk og hún. Hefði ákærði kallað til Y og boðið henni inn til sín. Hann hefði verið einn heima og boðið henni kók að drekka. Síðan hefðu þau farið inn í herbergi þar sem tölva var, ákærði hefði sest við tölvuna og farið að leita að myndum um körfubolta eftir að hafa spurt hana um áhugamál. Ákærði hefði síðan boðið henni að setjast á lærið á sér þar sem annar stóll hefði ekki verið í herberginu en sá sem ákærði sat á. Sagði hún svo frá að ákærði hefði síðan sagst vilja sýna henni svolítið og hefði opnað fyrir internetið og sýnt henni stutta kvikmynd þar sem stúlka á aldri við hana sjálfa hefði verið að sleikja getnaðarlim karlmanns. Hann hefði einnig sýnt henni stutta kvikmynd með karli og konu í endaþarmsmökum. Sagði hún einnig að ákærði hefði tekið myndir af henni, þó ekki ósiðlegar.

Föstudaginn 29. júlí var farið í húsleit heima hjá ákærða og var hald lagt á tölvuturn af gerðinni Medion, Canon myndavél og fartölvu í tösku sem ákærði sagði vera í eigu sambýliskonu sinnar.

Skýrsla var tekin af ákærða þann 30. ágúst 2005. Sagði ákærði að hann hefði kynnst Y og fjölskyldu hennar þegar hann bjó að C í H. Sagði ákærði að hann hefði deginum áður en umrætt atvik átti sér stað hjálpað Y þar sem hún hafði fallið af hjóli. Sagðist ákærði hafa hjálpað henni með keðjuna á hjólinu og boðist til að laga keðjuna fyrir hana. Y hefði síðan komið heim til ákærða að B 99 um kl. 18:15 því ákærði mundi eftir því að Ísland í dag var byrjað. Sagði ákærði að Y hefði oft verið á ferðinni í götunni þar sem amma hennar ætti heima í sömu götu. Sagði ákærði að í umrætt sinn hefði Y hringt dyrabjöllunni en hann hefði ekki vitað til þess að hún hafi verið með hjólið með sér. Sagðist ákærði hafa boðið Y inn til að sýna henni húsið. Hefði ákærði boðið henni kók að drekka sem hún þáði. Þau hefðu sest í sófa í stofunni og spjallað um daginn og veginn, áhugamál hennar og fleira. Ákærði sagðist hafa verið með myndavél á sófaborðinu og hann hefði tekið myndir af Y sem hann ætlaði svo að prenta út fyrir hana. Sagðist ákærði í framhaldi hafa munað eftir því að litahylki hefði vantað í prentarann og ákærði því boðist til að prenta myndirnar út fyrir hana seinna. Ákærði hefði síðan hent myndum af henni úr myndavélinni þar sem honum fannst myndgæðin léleg.

Ákærði minntist þess að hafa skoðað exem sem Y sagðist vera með í olnbogabót og tekið í hendina á henni þess vegna. Sagði ákærði að þau hefðu verið búin að ræða um tölvur og ákærði hefði spurt Y hvort hún vildi skoða körfuboltasíður á netinu. Sagðist ákærði hafa farið inn í eldhús og sótt gos handa sér og stól og farið á eftir henni inn í herbergi svo að hún gæti sest við tölvuna. Y hefði farið á undan ákærða inn í herbergi en þegar ákærði kom að herberginu hefði Y mætt honum í dyragættinni á leiðinni út úr herberginu og hann hefði séð greinilega að henni var brugðið. Sagðist ákærði þá hafa kveikt á því að hugsanlega væri opið fyrir óæskilegt efni sem hann hefði gleymt á tölvuskjánum. Ákærði skoðaði því skjáinn og sá þá að myndbrot var stopp á skjánum, með munnmökum þar sem karlmaður var með liminn upp í konu. Vildi ákærði taka fram að skjávörn hefði verið á skjánum þegar að Y kom í herbergið og hún hljóti að hafa komið við músina og þá hafi myndin birst. Sagðist ákærða hafa verið brugðið og því sagt við Y að hún mætti ekki segja frá því sem hún hefði séð þar sem ákærði gæti lent í vandræðum út af því. Sagðist ákærði hafa verið að velta því fyrir sér að hringja í móður Y seinna um kvöldið en hætt við og treyst því að hún segði ekki frá því sem hún sá. Í framhaldi sagði ákærði að Y hefði sest niður og farið að skoða körfuboltasíður en hún farið fljótlega þar sem hún sagðist þurfa heim í mat. Sagðist ákærði hafa ítrekað það aftur við Y þegar hún fór út um útidyrnar að hún mætti ekki segja frá því sem hún sá. Sagði ákærði að Y hefði ekki stoppað hjá sér nema í 15 – 20 mínútur. Ákærði sagði að það hlyti að hafa verið samsett myndbrot sem var uppá á tölvuskjánum þegar það var borið undir hann að Y hafi séð tvær myndir.

Ákærði sagði ástæðuna fyrir því að myndbrotið hafi verið uppi í umrætt sinn þá, að hann hefði verið fyrr um daginn að niðurhala klámefni af Kaaza.com og hann hefði verið búinn að gleyma því að myndbrotið væri upp í tölvunni þar sem einhver tími hefði verið liðinn frá því að hann var í tölvunni. Sagði ákærði að hann hefði verið að niðurhala klámefni þar sem hann hefði verið að reyna að búa til disk handa sér og sambýliskonu sinni en þau hafi verið að gantast með að þau ættu enga bláa mynd. Sagðist ákærði hafa orðið var við að margt af því efni sem kom í niðurhalinu væri ógeðslegt og því hefði hann eitt öllu því efni sem honum hefði fundist ógeðfellt um kvöldið eftir að atburðurinn átti sér stað. Þó hefði hann átt eftir að skoða um 20 til 25 myndbrot og því ekki verið búinn að eyða því efni. Sagðist ákærði hafa lent í því að myndbrot hefðu haft annan titil þegar hann ákvað að niðurhala því heldur en kom svo í ljós að niðurhali loknu. Sagðist ákærði hafa flutt niðurhalað efni í CM möppu í tölvunni til þess að sambýliskona hans sæi ekki efnið en hann ætlaði að koma henni á óvart. Sagði ákærði að hann hefði tvisvar til þrisvar áður niðurhalað efni með Kaaza forritinu, þar sem hann hefði verið að reyna að niðurhala tónlist og fleira efni m.a. kynlífsmyndböndum. Sagðist ákærði aldrei hafa niðurhalað efni þar sem textinn hefði gefið til kynna að um barnaklám væri að ræða.

Haldlögð tölva ákærða var send til rannsóknar í þeim tilgangi að kanna hvort barnaklám væri að finna á hörðum diski hennar. Einnig var kannað hvort ljósmyndir af Y væri að finna á hörðum diski tölvunnar og á diski í myndavélinni. Tölvan var rannsökuð af Á-kk-þgf H-kk-þgf lögreglumanni á Selfossi.

Niðurstöður voru eftirfarandi:

„Medion borðtölva. 21 myndbandaskrá sem telst til barnaklámsefnis fundust á hörðum diski tölvunnar. 5 ljósmyndir sem teljast til barnaklámefnis sem fundust á hörðum diski tölvunnar. 1 myndbandsskrá sem telst til barnaklámsefnis sem fannst og var búið að eyða af hörðum diski tölvunnar. 56 ljósmyndir sem teljast til barnaklámsefnis sem fannst og var búið að eyða af hörðum diski tölvunar. 2 myndir af Y þar sem hún situr í sófa. Kom fram í rannsókninni að allt barnaklám, sem ekki var búið að eyða af tölvunni var geymt í einni möppu undir slóðinni C:\Program Files\Eidos\CM 03-04\CM 4\. Nánast ekkert fullorðinsklámefni var að finna á tölvunni, hvort sem heldur í leit að skrám sem ekki var búið að eyða eða þeim sem búið var að eyða. Ekkert barnaklámsefni fannst á hörðum diski ferðatölvunnar né ljósmyndir af Y. Af minniskorti úr Canon stafrænni myndavél var að finna 8 ljósmyndir af Y.“

Flestar myndir sem ekki var búið að eyða af harða diski tölvunnar báru heiti eins og “ 16 yr old thai whore, 16y slut reelkiddy-porn, asain 13 yo pedo 2, Kids Sex Griancas fazendo sexo 07, Lolita fucked-cum on her face, Menia 14 anos-br, PEDO-1, pedo 10 anos anal, Pedo-9 anos tentando sentar, pedo-vixky 7-bj, pthc-13, PTHC-14yr Christina Young Gives Great Head, Pthc Pedo lolita fuck, pthc Fideo Angels 08, russian teen-redhead tiny tits 11, tease Pedo-Menina 12yo.“ Allar þessar myndir höfðu að geyma barnaklám auk annarra sem ákært er fyrir.

Ákærði mætti til skýrslutöku hjá lögreglu þann 26.apríl 2006. Voru niðurstöður úr rannsókn á tölvu ákærða og myndavél lagðar fyrir hann. Sagði ákærði að þessar hreyfimyndir sem sagðar voru á harða diskinum væru myndir sem ákærði sótti með K-x-x og vistuðust sjálfkrafa í tölvunni en ákærði hefði fært þessar skrár óskoðaðar yfir í CM-möppu. Það hefði ákærði gert til að skrárnar væru ekki að þyngja frekara niðurhal í tölvuna og einnig til að skrárnar væru ekki uppi við þar sem kona ákærða væri einnig að nota tölvuna en ákærði vildi koma henni á óvart með vel völdum ljósbláum myndum þegar það væri tilbúið. Sagði ákærði að þær ljósmyndir sem hefðu verið þarna líka hefðu verið án vitneskju ákærða, þær hefðu slæðst með þegar ákærði niðurhalaði hreyfimyndunum og hefðu líka verið óskoðaðar. Ákærði sagði að hann hefði alltaf eytt út af harða diskinum strax ef hann sá að um var að ræða dýraklám eða barnaklám.

Skýrsla var tekin af Y í Barnahúsi þann 29. júlí 2005. Lýsti hún aðdragandanum svo að hún hefði verið að hjóla til ömmu sinnar sem býr í sömu götu og ákærði. Þá hefði keðjan dottið af hjólinu hennar og hún hefði rétt verið komin af hnakknum þegar ákærði hafi komið og boðið henni aðstoð. Síðan hefði hann boðið henni í heimsókn, daginn eftir eða kvöldið eftir. Y sagði móður sinni frá því að ákærði hefði boðið sér í heimsókn og hefði móðir hennar þá brýnt fyrir henni að fara ekki inn nema bíllinn væri fyrir utan en það væri merki um að kona ákærða væri heima. Segir hún í skýrslunni að hún hefði daginn eftir hjólað til ömmu sinnar sem býr í sömu götu og verið að koma frá henni þegar hún sá ákærða fyrir utan húsið hjá sér. Hefði hann verið að reykja vindil. Hún hefði ætlað að snúa við því hún hafi ekki séð neinn bíl fyrir utan en móðir hennar hefði brýnt fyrir henni að fara ekki inn nema konan hans væri heima, en ákærði hefði kallað til hennar hvort hún ætli ekki að koma í heimsókn. Hún hefði því farið heim til ákærða og hann boðið henni inn. Í framhaldi hefði ákærði boðið henni kók. Þau hefðu síðan sest í sófa og spjallað saman. Ákærði hefði tekið um úlnliðinn á sér og verið að skoða exem sem hún væri með á handleggnum. Á sófaborðinu hefði verið digital myndavél og hefði ákærði tekið myndir af henni en sagt að vélin væri ný og hann kynni ekki alveg á hana. Það hefði komið flass en hún hefði ekki séð þær myndir sem ákærði tók. Síðan hefðu þau spjallað um körfubolta og ákærði spurt hvort hún vildi sjá körfubolta í tölvunni. Þau hefðu í framhaldi farið inn í tölvuherbergi þar sem ákærði hefði sest á stól og leyft Y að fikta í tölvunni en hún hefði síðan opnað fyrir körfubolta í tölvunni. Ákærði hefði þá látið hana setjast á hné sér en enginn annar stóll hefði verið í herberginu. Þá hefði ákærði sagt. „Ég veit ekki hvort þú fílar þetta, en þú mátt ekki segja neinum þetta.“ Ákærði hafi síðan sagt. „Þú mátt ekki verða neitt feimin og ekki neitt svoleiðis“ og þá opnað fyrir barnaklám. Aðspurð um hvað hún hefði séð sagði Y. „Ég sá að það var tott. Typpið fór þá upp í munninn á barninu. Þetta var barn á svipuðum aldri og fullorðinn maður og síðan var það bara fullorðið hjón eða eitthvað svoleiðis og það var þá þarna rassinn upp í, nei hérna í, nei typpið í rassinum og og það var fullorðið fólk.“ Aðspurð um það hvernig hún hefði séð að það væri fullorðið fólk svaraði Y. „ Umm, ég sá bara að þarna að hún var sko fyrst þegar hún var á hnjánum uppi í rúminu og hún var það stór og svona og ég sá það bara hvað hún var há og svona. Þetta getur náttúrulega hafa verið unglingur. Ég veit það ekki.“ Beðin um að lýsa því nákvæmlega hvað Y sá segir hún. „Ókei. Ég sá þarna að kallinn hann er á hnjánum og stelpan stóð og var að sjúga typpið á kallinum og þarna, uh já síðan sá ég eiginlega ekkert meira hérna á þeirri mynd og svona.“ Aðspurð hvernig hún vissi að þetta væri stelpa sagði Y að ákærði hefði sagt við sig að þetta væri stelpa á hennar aldri. Aðspurð um það hvernig fólkið hafi verið klætt í myndinni sem hún hafði verið að lýsa átti Y erfitt með það en sagði. „Þarna, mér sýndist að stelpan hafi verið í sokkum, já bara sokkum og kallinn alveg nakinn. En allavegna, þarna æi, og fullorðna fólkið, konan var í einhverju svona æi, hvað heitir þetta? Æi, það kemur svona band hér, síðan kemur svona band hér. Og svona uppi eitthvern veginn. Þetta var bara svona svipað og – og svona galli en bara svona umm- svona stutt og með svona bandi hér… eða þarna þetta var svona eins og … æi það er svoldið erfitt að lýsa því. Ég veit ekki alveg hvað þetta heitir því ég hef aldrei séð svona. Já, en hún var allavegana í svona einhverju… einhverju sérstöku til að vera í að gera svona eitthvað.“ Á myndbandi sem tekið var í Barnahúsi við skýrslutöku af Y má vel sjá þegar hún reynir að útskýra fatnaðinn að hún er að lýsa sokkaböndum og sokkabandabelti. Á einu myndskeiðinu sem fannst í tölvu ákærða er ung stúlka klædd í háa sokka og sokkabandabelti og á lýsing hennar vel við það myndskeið. Sagði Y í framhaldi að konan hefði verið á hnjánum í rúminu og kallinn hefði staðið, haldið utan um mjöðmina og ýtt konunni alltaf að en þetta hafi verið hreyfimyndir. Sagði Y að ákærði hefði sagt við sig, „þú veist að þú mátt ekki segja neinum þetta. Ég vona að þú getir haldið þessu loforði.“ Sagði Y að sér hefði liðið mjög illa. Hún hefði næstum því verið farin að gráta og hefði verið með hnút í maganum, hún hefði verið ofboðslega hrædd um að ákærði væri með lykil að öllum íbúðunum því hann væri gjaldkeri í blokkinni þar sem hún býr.

Í skýrslutöku í Barnahúsi var Y nokkrum sinnum spurð um aðdragandann að heimsókninni og myndskeiðunum sem hún sá og var hún sjálfri sér samkvæm og staðföst í frásögn utan að eiga erfitt með að lýsa sokkaböndum með orðum. Myndskeið með stúlku í sokkum og sokkabandabelti fannst á harða disk ákærða ásamt karlmanni að eiga samfarir við hana aftanfrá. Kemur það myndskeið einnig heim og saman við frásögn Y. Heitir það myndskeið “pedo 10 anos anal.avi” og er þar um endaþarmsmök að ræða. Auk þess fundust á sama disk nokkur myndskeið þar sem ungar stúlkur voru með getnaðarlim upp í sér.

Fyrir dómi lýsti ákærði atburðinum þannig að ákærði hefði verið heima hjá sér umrætt síðdegi og hefði setið útá verönd. Hann hefði heyrt í dyrabjöllunni og þar hefði Y verið komin. Ákærði hefði boðið henni inn og þau sest í sófann í stofunni. Ákærði sagðist hafa boðið henni kók sem hún þáði. Hún hefði reyndar elt hann inní eldhús á meðan hann sótti kókið og þau síðan sest í sófann inní stofu. Á sófaborðinu hefði verið myndavél sem ákærði var nýbúinn að kaupa og kunni ekki mikið á. Ákærði hefði tekið nokkrar myndir af Y og ætlað að prenta þær út en svo munað að það vantaði blek í prentarann við tölvuna. Þau hefðu rætt um áhugamál hennar og m.a. körfubolta. Ákærði hefði þá spurt hana hvort hún vildi horfa á körfubolta í tölvunni og hún samþykkt það. Ákærði hefði þá vísað henni á tölvuherbergið en ákærði sjálfur farið inn í eldhús til að ná í gos fyrir sig og aukastól. Þegar hann var að koma að tölvuherberginu þá hefði Y staðið í hurðargættinni og hann þá séð að henni var svolítið brugðið og hefði þá kveikt á því að hún gæti hafa séð eitthvað sem hún átti ekki að sjá. Ákærði hefði fyrr um daginn verið að “downloada” bláu efni niður af netinu þar sem ákærði hefði ætlað að búa til bláan disk fyrir sig og konu sína. Sagðist ákærði hafa farið strax inn í herbergi og séð á skjánum blátt efni, það hefði verið maður og kona í munnmökum. Ákærði hefði strax slökkt á þessu forriti þegar hann kom inn í herbergið. Ákærða hefði brugðið mjög og hann sagt við Y að segja ekki neinum að hún hefði séð þetta, hann gæti lent í veseni. Í framhaldi hefði hann farið inn á netið og leyft henni að skoða körfuboltasíður. Það hefði ekki verið lengi því hún hefði viljað fara fljótlega heim. Þau hefðu þó sest aftur inn í sófa og hann þá ítrekað við hana að segja ekki frá þessu. Y hefði síðan farið frá honum. Hún hefði í það mesta stoppað 20 til 25 mínútur hjá sér. Ákærði hefði í framhaldi boðið henni að koma með hjólið til sín, hann gæti hjálpað henni með keðjuna.

Ákærði neitar því að hann hefði verið úti við þegar Y kom til hans, hann hefði setið útá verönd. Aðspurður um þau myndskeið sem Y segist hafa séð í tölvu ákærða, svaraði ákærði að eina skýringin væri að það hefðu verið tvær klippur á einu myndbandi, það þurfi ekki að vera langt myndband. Ákærði sé viss um að þegar að Y hefði komið inn í tölvuherbergið þá hefði „screen saver“ verið á skjánum því ákærði var ekki búinn að vera í tölvunni í nokkurn tíma. Y hljóti að hafa hreyft músina þannig að skjávörnin hafi farið af og þá hefði myndbandið verið á ferðinni, það sé „repeat“ eða síspilun á forritinu „Windows media player“ sem spili þessar myndir. Fullyrti ákærði að það hefði ekki verið barnaklám. Y lýsti því að hún hefði séð barnaklám en ákærði staðhæfði það að sú mynd sem var á skjánum þegar hann kom inn í tölvuherbergið hefði ekki verið af barni.

Ákærði sagði aðspurður að hann hefði búið í sama fjölbýlishúsi um hríð og Y og eitt sinn farið þar inn til að aðstoða þær mæðgur. Hefði hann verið gjaldkeri í húsinu þegar hann bjó þar.

Aðspurður um það af hverju ákærði hefði verið með síspilun á forritinu sem spilaði hreyfimyndir í tölvunni gat hann ekki svarað því til, nema að hann hefði verið búinn að kveikja á því einhvern tíman áður, vegna tónlistar hugsanlega. Aðspurður um það hvort hann hefði verið búinn að setja saman tvær myndir í eitt og sama myndbrotið sagði ákærði að það væri ekki rétt, hann hefði meint að fleira en eitt atriði gæti verið í sama myndskeiðinu. Ákærði svaraði aðspurður að það myndbrot sem hann sá á skjánum og Y hefði séð og talið að væri af barni, sagðist hann ekki geta skýrt það, það væri kannski af 18 til 20 ára manneskju.

Varðandi ákærulið II og III svaraði ákærði því að hann hefði verið að ná í blátt efni fyrir sig og konu sína. Hann hefði verið í einhverjum fíflagangi að reyna að ná í af netinu blátt efni og notast við Kaaza forritið. Ákærði hefði skrifað við leit, PORN eða SEX og það hefði komið runa af skrám sem hann hefði bara þrýst á og halað niður í sína tölvu. Þegar skrárnar hefðu verið komnar í hans tölvu þá hefði hann fært þær á annan stað í tölvunni til að hægja ekki á niðurhali á öðrum myndum. Hefði hann gert það án þess að skoða skrárnar eða myndirnar. Hann hefði heldur ekki skoðað heitin á myndskeiðunum og verði grunlaus um að það gæti verið barnaklám. Þegar hann fór að fara yfir skrárnar eða myndirnar þá hefði hann séð dýraklám og barnaklám og því hefði hann eytt út. Það sem hefði verið enn á disknum, hefði hann ekki enn komist í að skoða og ætlaði að gera það seinna og eyða því sem honum leist ekki á. Hefði hann enn ekki fundið neitt nema barnaklám. Sagði ákærði að hann hefði slegið leitarorðin SEX og PORN inn í tölvuna og neitaði því að hafa slegið inn childporn eða lolita eða álíka leitarorð. Þegar nöfn á þeim skrám sem fundust í tölvu ákærða voru borin undir hann samþykkti hann að þau nöfn væru sláandi. Sagðist ákærði oft hafa lent í því þegar hann var að leita að tónlist með aðstoð Kaaza forritsins og valið ákveðið lag þá hefði oft allt annað lag og með allt öðru heiti verið komið inná tölvuna hans.

Ákærði sagðist viðurkenna að þær myndir sem voru á tölvunni hefðu verið í hans vörslu. Sagðist ákærði hafa verið að sækja myndir á netið, sama dag og Y kom í heimsókn til hans og svona tveim dögum áður. Mest hefði hann náð í þann dag sem Y kom í heimsókn til hans. Sagðist ákærði ekki hafa lesið heitin á þeim skrám sem hann sótti með Kaaza forritinu þegar hann halaði efnið niður á tölvuna sína. Hann hefði síðan farið af og til og flutt skrárnar í aðrar möppur á tölvunni til að hægja ekki á niðurhali á meira efni.

Ákærði fullyrti að nafnið á skránum gætu breyst við niðurhal. Sagðist ákærði ekki hafa lesið á heiti á þeim skrám sem hann var að hala niður og því ekki vitað að hann væri að hala niður barnaklámi. Ákærði var beðinn um að útskýra hvernig Kaaza forritið ynni og sagði hann til útskýringar að þar sæist nafnið á þeirri skrá sem ætti að hala niður, stærðin á skránni, hraðinn á tengingunni og fleira sem kæmi fram við hverja skrá. Ákærði sagðist hafa verið búinn að skoða allt efni sem hann var búinn að hala niður utan um 20 til 25 myndir, og allt hefði það verið ljótt eða gróft kynlíf og því verið búinn að eyða því út. Ákærði hefði þó ekki reynt að takmarka leitina frekar þó svo að hann hefði fengið mikið að barnaklámi.

Aðspurður um dagsetningar á myndum sem lögreglan fann í tölvu ákærða og höfðu verið meðhöndlaðar 9. júlí, 18. júlí, 26. júlí, bæði snemma um morguninn og aftur um hádegi þann dag, sagði ákærði þessar dagsetningar geta passað. Aðspurður um það hvort ákærði hefði ekki skoðað efni sem var síðast meðhöndlað í tölvu hans 18 júlí, fyrr en 26. júlí þegar skrárnar voru næst meðhöndlaðar sagðist ákærði örugglega hafa gert það, hluta af því örugglega. Sagðist ákærði ekki geta skýrt það hvers vegna hann hefði ekki verið búinn að eyða myndum 26. júlí sem halaðar voru niður viku áður. Fullyrti ákærði að hann hefði eytt öllu út úr tölvunni sem hefði verið barnaklám sem hann var búinn að skoða. Þá sagði ákærði einnig fyrir dóminum að hann hefði afmáð Kaaza forritið út af tölvunni hjá sér sama kvöld og Y kom til hans.

D, kt. 000000-0000, C, H, móðir Y kom fyrir dóminn. Sagði hún að Y hefði sagt sér að hún hefði verið á leið til ömmu sinnar þegar hún hefði séð ákærða fyrir utan hjá sér og hann boðið henni inn. Hefði ákærði boðið henni kók og síðan spurt hana hvort hún hefði gaman af tölvuleikjum. Sagðist hún hafa gaman af körfubolta og þá hefði verið farið í körfuboltaleiki. Síðan hefði hann farið inná barnaklám, hún hefði séð stelpu á sínum aldri með kynfæri karlmanns uppí sér og svo eitthvað annað sem hún gat ekki alveg skýrt hvað var. Y hefði orðið mjög hrædd. Y hefði setið á öðrum fætinum á ákærða en sagðist fljótlega þurfa heim að borða. Y hefði sagt sér frá þessu síðar um kvöldið. Vitnið sagðist hafa farið til lögreglu tveimur dögum síðar því vitnið hefði haft grun um að eitthvað meira hefði átt sér stað. Daginn eftir hefði Y sagt sér að ákærði hefði tekið af sér myndir. Y hefði verið mjög hrædd og hefði liðið illa í framhaldi. Hún hefði fengið aðstoð frá Barnahúsi en hún hafi átt erfitt síðan. Vitnið sagðist hafa þekkt ákærða fyrir, hann hefði átt heima í sömu blokk og vitnið. Þau hafi verið málkunnug ákærða.

Á-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, fyrrverandi lögreglumaður, kom fyrir dóminn. Staðfesti vitnið skýrslu og rannsókn sem það gerði á tölvu og myndavél ákærða. Vitninu var falið að kanna hvort barnaklám gæti verið á hörðum diski úr tölvu ákærða. Hefði vitnið unnið með sérstökum hugbúnaði við að finna efni á diskinum auk þess að finna efni sem hefði verið eytt. Sagðist vitnið að það hefði fundið 21 myndbandsskrá og 50 ljósmyndir og svo 51 ljósmynd sem búið var að eyða. Staðfesti vitnið að nánast ekkert fullorðins klámefni hefði fundist í skrám harða disksins. Sagðist vitnið hafa skoðað öll þau myndbönd og allar skrár sem voru í tölvunni. Sagði vitnið að erfitt væri að fullyrða hvort ákærði hefði verið að skoða myndir sem væru á diskinum, síðasta dagsetning segði bara hvenær skráin hefði síðast verið meðhöndluð. Ekki væri heldur hægt að fullyrða hvenær myndum hefði verið eytt. Vitnið sagði að þær örfáu fullorðins myndir sem það hefði fundið á diskinum væru ekki í gögnum málsins.

Niðurstöður.

Ekki er ágreiningur í málinu hvort Y hafi komið á heimili ákærða þann 26. júlí 2005. Y og ákærða ber hins vegar ekki saman um það hvort ákærði hafi verið útifyrir og kallað á hana eða hún hringt dyrabjöllunni. Skiptir það í raun engu máli varðandi niðurstöður í máli þessu.

Y hefur verið staðföst í framburði sínum þrátt fyrir að hún hafi verið látin endurtaka frásögn sína.

Útskýringar ákærða á því hvernig Y gat séð þau myndbrot sem hún skýrði frá eru í mörgu mótsagnakenndar. Ákærði sagði fyrir dómi að sennilega hefði hann stillt forritið sem spilaði hreyfimyndirnar í tölvunni hans á “repeat” eða síspilun og því hefði myndin verið í gangi í tölvunni og spilast aftur og aftur þegar að Y kom að skjánum. Ákærði sagði jafnframt að þegar hann hefði áttað sig á að Y hefði séð eitthvað sem væri ekki heppilegt þá hefði ákærði skoðað skjáinn og þá séð að myndbrot var stopp á skjánum, með munnmökum þar sem karlmaður var með liminn upp í konu.

Ef vitnisburður ákærða um að Y hafi óvart og óvænt séð myndskeiðin í gangi er vafasamt að hún hefði horft á þau það lengi að hún hefði getað lýst þeim eins nákvæmlega og raun ber vitni. Sú skýring að ákærði hafi skilið myndskeiðin tvö eftir á tölvuskjánum í síspilun þegar Y kom að, er einnig ótrúverðug. Fyrir það fyrsta er slíkt óhefðbundin notkun þegar myndskeið eru skoðuð, auk þess sem stilla þarf Windows Media spilarann á ákveðinn hátt til að setja síspilun í gang. Að ákærði hafi sett slíka síspilun í gang með þessum myndskeiðum er auk þess í mótsögn við framburð hans þess efnis að hann hefði haft mesta ógeð á slíku efni, eins og hann sagði við vitnaleiðslur, og jafnframt eytt út efni sem innihélt barnaklámi strax eftir skoðun þess.

Ákærði sagði að myndir sem hann hefði halað niður vistuðust sjálfkrafa í tölvunni en ákærði hefði fært þessar skrár óskoðaðar yfir í CM-möppu bæði til að skrárnar væru ekki að þyngja frekara niðurhal í tölvuna og einnig til að skrárnar væru ekki uppi við þar sem kona ákærða væri einnig að nota tölvuna en ákærði vildi koma henni á óvart með vel völdum ljósbláum myndum þegar það væri tilbúið. Ákærði var samkvæmt rannsókn lögreglunnar á tölvunni, síðast að hala niður efni í tölvuna um kl. 11.00 til 12.00 þá fyrr um daginn 26. júlí en Y var hjá honum um kvöldmatarleytið. Er því ólíklegt að myndskeið hafi gengið látlaust á skjá tölvunnar frá því um hádegi fram að kvöldmat ef fela ætti myndirnar fyrir eiginkonunni.

Ákærði sagði einnig fyrir dómi að hann hefði eytt Kaaza forritinu út úr tölvunni sama kvöld og Y kom til hans þar sem það hefði verið komið of mikið af efni í tölvuna þann 26. júlí. Í tölvu ákærða fundust hinsvegar 21 hreyfimynd og 5 ljósmyndir sem ekki var búið að eyða af diskinum þann 29. júlí þegar lögreglan lagði hald á tölvuna. Hafi ákærða verið í mun að losa sig undan þeim óþægindum sem fylgdu Kaaza forritinu, m.a. að fá óæskilegt efni eins og barnaklám, þá eru yfirgnæfandi líkur á að hann hefði einnig viljað losa sig við þær myndir sem hann enn geymdi á harða diskinum þar sem hann vissi á þeim degi að barnaklám hafði halast niður á tölvuna hans í gegn um forritið.

Ákærða og Y ber að mestu saman um það að ákærði bað hana að segja engum frá því sem hún hefði séð. Styrkir það að ákærði hafi ekki verið með hreina samvisku gagnvart því efni sem Y sá hjá honum. Hafi hann talið sig vera með löglegt klám í tölvu sinni hefði hann ekki þurft að brýna það fyrir henni að segja ekki frá.

Lýsingar Y á þeim myndskeiðum sem hún sagðist hafa séð hjá ákærða passa við tvö myndskeið sem fundust á harða diskinum í tölvu ákærða. Þegar allt þetta er virt verður, svo hafið er yfir allan vafa, að telja framburð ákærða svo mótsagnakenndan að ekki verði á honum byggt. Y hefur hins vegar verið staðföst í sínum vitnisburði og að öllu ofansögðu virtu verður að telja sannað að ákærði hafi sýnt Y þau myndbrot sem særðu blygðunarsemi hennar og verður ákærði því sakfelldur fyrir 1. lið ákærunnar. Er brotið réttilega fært til refsiákvæða.

Ákærði viðurkenndi fyrir dómi að hafa haft hinn 29. júlí 2005 í vörslum sínum á tölvu, 5 ljósmyndir og 21 hreyfimynd sem sýna börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt og í júlí 2005 til viðbótar við ofangreindar myndir, haft í vörslum sínum í tölvu 35 ljósmyndir sem sýna börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt, sem hann hafði afmáð af diski tölvunnar þegar lögreglan lagði hald á tölvuna 29. sama mánaðar. Ákærði neitaði þó að hafa haft ásetning til þess að hafa í vörslum sínum ofangreindar myndir, þær hefðu halast niður á tölvu hans þegar hann ætlaði að ná sér í löglegt klámefni.

Ákærði segist hafa ætlað að hlaða niður erótísku efni með aðstoð deiliforritsins Kaaza, en slík deiliforrit eru notuð til að skiptast á efni, hvort heldur tónlist, ljósmyndum, myndskeiðum eða heilum bíómyndum. Ákærði segist hafa nýtt sér forritið á þann hátt að hann sló inn leitarorðin PORN og SEX í leitarglugga og þá fengið lista af efni. Ákærði hefði síðan hakað við eitthvað af því efni og smellt á niðurhal „download.“ Þá hefði umrætt efni hlaðist inn á tölvu hans. Það hefði verið óviljandi og ákærða að óvörum að barnaklám hlóðst inn á tölvuna. Þegar ákærði tók eftir að um barnaklám hefði verið að ræða hefði hann eytt því.

Ákærði segir ætlun sína hafa verið að hlaða niður léttbláu og erótísku efni. Það vekur því furðu að nánast ekkert slíkt efni hafi fundist á tölvu ákærða heldur eingöngu barnaklám eða efni sem flokkast sem slíkt. Það er þekkt staðreynd að mun auðveldara er að finna ljósblátt efni á netinu en barnaklám, enda varsla barnakláms ólögleg meðan varsla og niðurhal „hefðbundins“ klámefnis er löglegt. Með því að slá inn leitarorð eins og PORN og SEX hefði slík leit átt að skila lista sem að mestu eða öllu leyti innihéldi hefðbundið klámefni en ekki barnaklám. Langflestar þeirra skráa sem fundust á tölvu ákærða innihéldu hins vegar barnaklám eða efni sem mætti flokka sem slíkt.

Nöfn þeirra skráa sem fundust á tölvu ákærða og um ræðir gáfu innihald þeirra mjög skýrt til kynna og það er fráleitt að ákærði hafi ekki gert sér grein fyrir hvers lags efni var um að ræða. Þegar hlaða á efni niður með aðstoð Kaaza forritsins kemur nafn skránna fram í listanum eftir að leitarskilyrði er gefið. Sú skýring ákærða að hann hefði ekki tekið eftir heiti skránna áður en hann hakaði við þær og hlóð niður stenst vart. Skráarnöfn breytast ekki þegar þeim er hlaðið af Kaaza forritinu niður á tölvu og því er sú skýring ákærða að nöfn á skránum á Kaaza hafi verið önnur en þegar búið var að hlaða þeim inn á tölvuna og hann því óafvitað hlaðið niður barnaklámi ekki haldbær. Fram kom hjá ákærða að hann hefði fært eitthvað af skjölum yfir á annað svæði í tölvunni (CM) þegar hann hlóð þeim niður með það fyrir augum að fara yfir það efni síðar. Við það hefði hann enn frekar átt að geta gert sér grein fyrir um hvers lags efni væri að ræða því við slíka afritun kemur nafn þeirra skráa sem afritaðar eru skýrt fram.

Fram kemur í skýrslu lögreglu að á tölvu ákærða hafi fundist allmargar skrár sem búið var að eyða og tæknimaður náði að endurvinna, en þær skrár innihéldu allar efni sem flokka mætti sem barnaklám. Ekki er hægt af tæknilegum ástæðum að fullyrða hvort ákærði hafi verið búinn að eyða meiru efni en því sem lögregla náði að endurvinna. Ef svo hefur verið er ekki hægt að fullyrða hvort það hafi verið barnaklám eða hefðbundið klám. Ólíklegt má þó teljast að það efni sem ákærði var hugsanlega búinn að eyða og ekki náðist að endurvinna hafi innihaldið hefðbundið klám, því í raun hafði ákærði enga ástæðu til að eyða slíku efni enda ekkert ólöglegt við að vista slíkt efni á tölvu sinni auk þess sem ákærði fullyrti bæði í skýrslutöku sem og í málflutningi að hann hafi einmitt verið að leita eftir slíku efni sér og konu sinni til skemmtunar.

Af öllu framansögðu telst sannað að ákærða var ljóst að hann hafði á hörðum diski í tölvu sinni efni sem flokkast undir barnaklám og er brotið réttilega heimfært til refsiákvæða. Hefur ákærði unnið sér til refsingar varðandi ákæruliði I og II.

Í skýrslu R-kvk-ef G-kvk-ef félagsráðgjafa í Barnahúsi segir að atvikið hafi haft nokkur áhrif á Y, hún hafi verið óörugg og hrædd við ákærða og þá einkum hrædd við að rekast á hann og hugsað töluvert um atvikið. Hún hafi átt erfitt með einbeitingu í skólanum en fengið aðstoð þar. Hafi henni liðið illa í skóla. Segir að Y eigi nokkuð erfitt félagslega og það valdi henni vanlíðan og óöryggi. Y fór í fjögur viðtöl til félagsráðgjafa. Í lok viðtala sagðist Y hafa það aðeins betra en hún yrði alltaf hrædd við ákærða. Talaði Y einnig um að vera hrædd um að eitthvað í líkindum við meint brot gæti gerst aftur.

Af hálfu Y er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 700.000.- auk vaxta. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir þau brot sem ákært er fyrir og ber því að dæma hann til að greiða miskabætur sem þykja hæfilegar kr. 300.000.- auk vaxta skv. 8. gr. sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 26. júlí 2005 til 26. maí 2006 en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr. sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Ákærði hefur ekki sætt refsingu áður samkvæmt framlögðu sakarvottorði.

Þykir refsing ákærða vera hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði. Þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Þá ber að dæma ákærða til að greiða 200.000.- króna sekt í ríkissjóð frá uppkvaðningu dóms að telja ella sæta fangelsi í 14 daga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til að sæta upptöku samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga á tölvu, af gerðinni Medion. Er sú krafa tekin til greina.

Samkvæmt 165. sbr. 164. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns H-kk-ef B-kk-ef héraðsdómslögmanns kr. 164.340.- auk þóknunar á rannsóknarstigi málsins kr. 100.848.- og ferðakostnaðar kr. 17.126.- Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan ásamt meðdómendunum H-kk-þgf O. A-kk-þgf dómstjóra og B-kk-þgf J-kk-þgf, rafmagns- og tölvunarfræðingi.

Dómsuppsaga hefur dregist lítillega vegna starfsanna dómara.

Dómsorð:

Ákærði A sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 200.000.- krónur í sekt til ríkissjóðs frá uppkvaðningu dóms að telja en sæti ella fangelsi í fjórtán daga.

Tölva af gerðinni Medion sem lögreglan lagði hald á er gerð upptæk til ríkissjóðs.

Ákærði greiði allan sakarkostnað 282.314.- krónur.

Ákærði greiði Y 300.000.- krónur í miskabætur auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 26. júlí 2005 til 26. maí 2006 en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

H-kk-nf O. A-kk-nf

B-kk-nf J-kk-nf