S-39/2019

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 21. mars sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 8. febrúar sl., á hendur E-kk-þgf V-kk-þgf S-kk-þgf, fyrir umferðar og hegningarlagabrot með því að hafa, síðdegis miðvikudaginn 4. júlí 2018, ekið bifreiðinni […] austur Grafningsveg við Úlfljótsvatn í Grímsnes og Grafningshreppi undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,8‰), án gildra ökuréttinda og of hratt miðað við aðstæður, þar sem beygja er á veginum, þannig að bifreið ákærða fór út af veginum og valt með þeim afleiðingum að farþegi í bifreiðinni, A, hlaut brot á höfuðkúpu og andlitsbeinum, mörg rifbrot, fleiri en þrjú með blóð/loftbrjósti og áverkafleiðruholsblæðingu.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr og c. lið 2. mgr. 36. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 25. febrúar sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði þrettán sinnum áður sætt refsingu, þar af níu sinnum vegna ölvunaraksturs, akstur undir áhrifum fíkniefna og/eða aksturs sviptur ökurétti. Með vísan til 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, hefur sakaferill ákærða að þessu leyti ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Ákærði var þann 6. október 2016 fundinn sekur um líkamsárás og brot gegn valdstjórninni, og honum gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Með broti því sem lýst er í ákæru hefur ákærði rofið skilorð síðastgreinds dóms og ber að dæma upp framangreinda refsingu og ákveða refsingu í einu lagi sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Að virtum atvikum máls þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnu einu ári haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum. Með vísan til 4. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, skal ákærði jafnframt greiða 250.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í 18 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærða ökurétti í átján mánuði, frá birtingu dóms þessa að telja.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 238.787 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, E-kk-nf V-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnu einu ári haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði greiði jafnframt 250.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 18 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í átján mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 238.787 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.