E-8494/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 23. ágúst sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af U-kvk-þgf L-kvk-þgf R-kvk-þgf, Gerbrandsvej 24, 2300 Kaupmannahöfn, Danmörku, á hendur Te og kaffi hf., Stapahrauni 4, Hafnarfirði, Golni ehf., Bergþórugötu 23, Reykjavík og S-kk-þgf D-kk-þgf, Góðakri 6, Garðabæ, með stefnu birtri 24. júní 2009.

Dómkröfur stefnanda eru þær aðallega að stefndu verði, in solidum, dæmdir til að greiða henni DKK 226.213,- (danskar krónur), ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. apríl 2009 til greiðsludags.

Stefnandi krefst þess til vara að stefndu verði hver um sig, pro rata, dæmdir til að greiða henni DKK 75.404,- (danskar krónur), ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. apríl 2009 til greiðsludags.

Bæði vegna aðal- og varakröfu er krafist málskostnaðar samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi, auk álags er nemi virðisaukaskatti af honum.

Dómkröfur stefndu eru þær aðallega að þeir að verði sýknaðir af öllum kröfum stefnanda.

Til vara að dómkröfur stefnanda verði lækkaðar verulega.

Í báðum tilvikum krefjast stefndu þess að stefnanda verði gert að greiða þeim málskostnað að skaðlausu.

Málsatvik

Helstu málsatvik eru þau að stefnandi hafði upphaflega samband við S-kk-þf D-kk-þf, framkvæmdastjóra stefnda Te og kaffis hf., í nóvember 2007 og lýsti yfir áhuga á því að opna kaffihús undir merkjum Te og kaffis í Kaupmannahöfn. Tók stefndi hugmyndinni vel og fannst forsvarsmönnum félagsins áhugavert að skoða málið betur. Stefnandi og stefndi, Te og kaffi hf., undirrituðu viljayfirlýsingu þann 15. mars 2008 um að stefnandi myndi vinna að opnun kaffihúss í Kaupmannahöfn undir nafni stefnda, Te og kaffis hf. Áætlanir um opnun kaffihúss gengu ekki eftir og var hætt við þá hugmynd.

Stefnandi setti sig aftur í samband við stefndu og þá með hugmyndir um að opna minni stað, kaffibar og verslun, sem hún ætlaði að reka fyrir eigin reikning. Stefndu leist betur á þessa hugmynd stefnanda og voru reiðbúnir til þess að skoða hana frekar. Um miðjan júní 2008 fóru því aðilar á vegum stefnda, Te og kaffis, utan til þess að hitta stefnanda og skoða mögulega staðsetningu slíkrar verslunar. Einn staður vakti áhuga aðila og var samþykkt að stefnandi kannaði möguleika á að taka umrætt húsnæði á leigu.

Þann 15. júlí 2008 undirritaði stefnandi samning um kaup á leigurétti á framangreindu húsnæði fyrir DKK 360.000. Um var að ræða yfirtöku á leiguréttinum frá fyrri leigjanda húsnæðisins.

Stefndi S-kk-nf D-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf F-kk-nf smiður fóru utan í júlí 2008 til þess að mæla staðinn og undirbúa innréttingasmíð og fleira. Þá upplýsti stefnandi að sú fjármögnun sem hún hafði verið að vinna í hefði ekki gengið eftir. Féllust stefndu á það að leggja verkefninu fjármagn tímabundið og í því skyni var stofnað félag um reksturinn. Stefnandi stofnaði félagið Koffein ApS þann 15. ágúst 2008. Stefnandi átti 40% eignarhlut í félaginu en stefndu 20% hver. Kostnaðarskipting verkefnisins, þ.m.t. greiðsla hlutafjár og greiðsla vegna lyklagjalds, var þannig að stefnandi greiddi DKK 200.000,-, en hver stefndi skyldi greiða DKK 100.000,-. Þeim fjármunum var ráðstafað í þágu verkefnisins og voru m.a. greiddar DKK 360.000,- vegna lyklagjalds fasteignarinnar, DKK 30.376,- vegna fyrirframgreiddrar húsaleigu, DKK 12.024,- vegna kostnaðar við gerð leigusamnings, ýmsar smávægilegar fjárhæðir vegna iðnaðarmanna og rekstrarvara, auk þess sem greiddar hafa verið DKK 8.400,- fyrir húsaleigu.

Í lok ágúst eða í byrjun september sama ár var sendur af stað 20 feta gámur með innréttingum frá stefnda Te og kaffi hf. sem höfðu verið smíðaðar fyrir verslunina í Kaupmannahöfn, ásamt vörum frá Te og kaffi hf. til að selja í versluninni. Gámurinn, sem var sendur með Eimskipafélagi Íslands hf., kom til Árósa um miðjan september.

Þann 22. september 2008 hafði H-kk-nf G-kk-nf, framkvæmdastjóri stefnda, Te og kaffis hf., samband við stefnanda og tjáði henni að stefndu hefðu ákveðið að hætta við verkefnið og að gámurinn yrði sendur tilbaka til Íslands. Þessi ákvörðun var rökstudd með því að kostnaður félagsins af verkefninu væri orðinn gífurlegur og engin fjármögnun lægi fyrir af hálfu stefnanda, eins og reiknað hefði verið með.

Stefnandi hefur krafist þess af stefndu að þeir bæti henni það tjón sem hún hafi orðið fyrir, sbr. bréf stefnanda dagsett 29. mars 2009. Hafa stefndu ekki fallist á kröfur stefnanda og sé hún því nauðbeygð til að höfða mál þetta á hendur stefndu til að fá tjón sitt bætt.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi krefst þess aðallega að stefndu greiði henni in solidum fjárhæð sem nemi því tjóni sem hún hafi orðið fyrir sökum vanefnda á samstarfssamkomulagi milli aðila. Stefndu hafi vanefnt samkomulag milli aðila með einhliða og ólögmætum hætti. Stefnandi reisir kröfu sína á því að stefndu hafi valdið henni tjóni sem rekja megi að öllu leyti til saknæmrar og ólögmætrar háttsemi þeirra.

Stefnandi byggir á því að stefndu hafi vanefnt það samkomulag sem gert hafi verið með aðilum um stofnsetningu og rekstur áðurnefndrar kaffiverslunar í Kaupmannahöfn og því brotið gegn meginreglunni um skuldbindingargildi samninga (pacta sunt servanda). Um samningsbrot sé að ræða sem stefndu beri alfarið ábyrgð á og beri þeim að bæta stefnanda það tjón sem hún hafi orðið fyrir sökum þess. Stefndu hafi vanefnt samkomulagið einhliða og án nokkurs fyrirvara. Stefnandi hafi verið algerlega grandlaus og treyst því að stefndu myndu efna samkomulag milli aðila í samræmi við efni þess, sem og síðari ráðstafanir sem málsaðilar höfðu orðið ásáttir um. Óumdeilt sé að stefnandi, sem hafi treyst á að reksturinn hæfist eins og aðilar höfðu gert ráð fyrir, hafði gert vissar ráðstafanir í samræmi við þá trú sína. Háttsemi stefndu, þ.e. athafnir og/eða athafnaleysi hafi valdið stefnanda verulegu tjóni sem þeim ber að bæta henni.

Stefnandi styður fyrrnefnda málsástæðu með vísan til þess að viljayfirlýsing milli hennar og stefnda, Te og kaffis hf., dags. 15. mars 2008, sé bindandi og hafi áhrif að lögum, þ.e. gildur löggerningur, með sama hætti og réttaráhrif gildra samninga. Þá hafi aðrir stefndu einnig orðið bundnir að samkomulagi um stofnun og rekstur kaffiverslunar með athöfnum sínum og aðgerðum sem hafi falið í sér stofnun samningssambands milli þeirra sem að verkefninu komu. Þessu til stuðnings vísar stefnandi til þess að allir stefndu hafi greitt þeirra hlut í stofnkostnaði verkefnisins og tekið þátt í undirbúningi þess.

Kröfur stefnanda séu reistar á sjónarmiðum um vangildisbætur, þ.e. að stefnandi eigi rétt á því að tjón hennar verði bætt þannig að staða hennar verði eins fjárhagslega og ef um ekkert samkomulag hefði verið að ræða. Stefnandi vísar til þess að það hafi alfarið verið atvik sem stefndu beri ábyrgð á sem hafi valdið tjóni hennar og komið í veg fyrir að reksturinn hæfist. Sé krafan um vangildisbætur að þessu leyti reist á meginreglum samninga- og kröfuréttar. Krafan um vangildisbætur nemi því fjártjóni sem stefnandi hafi orðið fyrir vegna athafna og athafnaleysis stefndu.

Stefnandi vísar til þess að stefndu hafi engar þær ráðstafanir gert sem voru til þess fallnar að koma í veg fyrir tjón hennar þrátt fyrir að þeim hafi verið vanefnd ljós eða mátt vera hún ljós. Stefndu hafi borið að tilkynna stefnanda um fyrirsjáanlegar vanefndir af þeirra hálfu. Þessu til stuðnings vísar stefnandi til þess að stefndu hafi vanefnt samkomulag við hana án aðvörunar og með mjög íþyngjandi hætti. Stefnandi hafi verið búinn að fjárfesta tíma og fjármunum í að koma kaffiversluninni í rétt horf og hafði gert ráðstafanir áður en gámurinn kom til Árósa í september 2008.

Þá vísar stefnandi til þess að það stoði ekki fyrir stefndu að bera fyrir sig brostnar forsendur samkomulags milli aðila. Enda sé slíkt ekki réttlætanlegt sem ógildingarástæða nema knýjandi nauðsyn sé fyrir aðila að fá sig leysta undan gerningi og þá einungis þegar niðurstaða í þá átt geti ekki talist ósanngjörn í garð gagnaðilans. Þannig hafi ekki háttað til í tilviki stefndu enda hafi vanefnd þeirra leitt til þess tjóns stefnanda sem málhöfðun þessi eigi rætur sínar að rekja til. Þá stoði heldur ekki fyrir stefndu að bera fyrir sig að þeir hafi reitt fram fjármuni til verkefnisins með sams konar hætti og stefnandi, enda hafi það verið, eins og áður sagði, vanefnd af þeirra hálfu sem olli tjóni stefnanda.

Stefnandi vísar til þess að sönnunarbyrðin hvíli á stefndu um að sanna að sökin sé ekki þeirra og beri stefndu alfarið hallann af sönnunarskorti í þeim efnum.

Stefnandi vísar loks til þess að hún hafi gert allt sem í hennar valdi standi til að draga úr því tjóni sem orðið hafi. Beri þar helst að nefna að stefnanda hafi loks tekist, eftir ítrekaðar tilraunir, að framleigja það húsnæði sem tekið hafði verið á leigu.

Til stuðnings kröfugerð stefnanda á hendur öllum stefndu, og til skýringar á aðild málsins, vísar hún einkum til viðvarandi samkomulags milli aðila um stofnsetningu félagsins og reksturs um kaffiverslun í Kaupmannahöfn. Vegna stefndu, S-kk-ef D-kk-ef og Golnis ehf., sé sérstaklega vísað til síðari ráðstafana þeirra við undirbúning verkefnisins sem og greiðslu hlutar þeirra í kostnaði verkefnisins, sbr. fyrirliggjandi greiðslukvittanir. Þar sem allir stefndu hafi tekið þátt í verkefninu, hvort sem þeir hafi verið upphaflegir aðilar eða gerst þátttakendur á síðari stigum, sé ljóst að þeir eigi allir aðild að málinu, enda þótt stefndi, Te og kaffi ehf., hafi verið sá aðili sem gert hafi samkomulag við stefnanda í formi viljayfirlýsingar.

Stefnandi reisir málsgrundvöll sinn á því að stefndu hafi með háttsemi sinni, sem hafi verið saknæm og ólögmæt, valdið sér tjóni sem stefndu bera bótaábyrgð á. Stefnandi sundurliðar aðalkröfu sína með eftirfarandi hætti:

a. Kostnaður stefnanda vegna þátttöku í verkefninu DKK 200.000,-

b. Launamissir DKK 26.213,-

Samtals: DKK 226.213,-

Varðandi b-lið í sundurliðun kröfugerðar vísast til þess að meðallaun stefnanda síðastliðna þrjá mánuði fyrir uppsögn hjá fyrrum vinnuveitanda hennar hafi verið DKK 8.740,- á mánuði eftir skattgreiðslur. Stefnandi hafi sagt starfi sínu lausu til að sinna umsömdu verkefni í samræmi við viljayfirlýsingu milli aðila og hafi því orðið af launatekjum. Í kröfugerð stefnanda sé miðað við þriggja mánaða launagreiðslur, en það sé nokkurn veginn sá tími sem hafi farið í undirbúning og vinnu við verkefnið, eða a.m.k. þar til stefnanda hafi orðið ljóst að stefndu myndu vanefna samkomulag þeirra í milli. Sé um lágmarkslaun að ræða. Krafist sé greiðslu launa miðað við þrjá mánuði, en að öðrum kosti að álitum.

Verði ekki fallist á aðalkröfu stefnanda í málinu gerir hún þá kröfu til vara að stefndu verði hver um sig, pro rata, dæmdir greiðsluskyldir með hlutfallslegum hætti, þ.e. einum þriðja hluta hver af tjóni stefnanda, samtals DKK 75.404,- sem sundurliðast með sama hætti og aðalkrafa málsins. Sé varakrafa stefnanda sett fram með þessum hætti þrátt fyrir að öll atvik málsins og skuldbindingargildi samkomulags milli aðila, sem og síðari ráðstafanir, leiði ótvírætt til sameiginlegrar ábyrgðar stefndu. Stefnandi styður varakröfu sína með vísan til sömu málsástæðna og raktar hafa verið hér að framan til rökstuðnings aðalkröfu hennar.

Stefnandi krefst dráttarvaxta frá og með 29. apríl 2009, en þá hafi einn mánuður verið liðinn frá því stefnandi hafi sannanlega krafið stefndu með réttu um greiðslu bóta, sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, en að öðrum kosti sé krafist dráttarvaxta frá þingfestingu málsins. Kröfubréfi stefnanda, dags. 29. mars 2009, hafi verið beint til stefnda, Te og kaffis hf., en öðrum stefndu hafi mátt vera ljós krafa stefnanda frá þeim degi, enda sé S-kk-þgf D-kk-þgf stefnt persónulega og að auki sé hann í forsvari fyrir stefnda, Golni ehf.

Um lagarök sé vísað til meginreglna samninga- og kröfuréttar um skuldbindingargildi samninga, vanefndaúrræði og reglu um vangildisbætur.

Vegna dráttarvaxtakröfu stefnanda sé vísað til III. og IV. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Um varnarþing sé vísað til 1. mgr. 42. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Krafan um málskostnað sé studd við XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður og lagarök stefndu

Stefndu byggja aðalkröfu sína í málinu um sýknu á því að þeir beri ekki ábyrgð á því tjóni sem stefnandi varð fyrir vegna þess að ekkert varð úr áformum hennar um rekstur verslunar og kaffibars undir merkjum Te og kaffis í Kaupmannahöfn. Stefnanda hafi verið það ljóst frá því að verkefnið hófst að stefndu hygðust ekki leggja fram fjármagn til verkefnisins en væru hins vegar reiðubúnir til þess að aðstoða hana við að gera hugmyndina að veruleika. Samkomulag sem hafi tekist með aðilum um að vinna að þessu verkefni hafi ávallt verið byggt á þeirri forsendu að stefnandi sæi um að útvega fjármagn vegna verkefnisins og bæri ábyrgð á stofnun rekstrarins. Það hafi eingöngu verið vegna þess að henni reyndist ógerlegt að útvega verkefninu tilskilið fjármagn, og þar með vegna vanefnda á samkomulagi aðila, að stefndu hafi gerst aðilar að félagi því sem stofnað var um verkefnið og lagt fram fjármagn til verkefnisins. Stefndu hafi gert allt sem í þeirra valdi stóð til þess að greiða götu stefnanda við að koma rekstrinum á fót. Hins vegar hafi legið ljóst fyrir frá stofnun félagsins að stefndu hygðust ekki leggja frekara fjármagn fram til verkefnisins en sem næmi skiptingu á hlutafé að fjárhæð DKK 500.000. Hafi stefndu lagt fram umrætt fjármagn og tekið þátt í stofnun félagsins í þeirri trú að það yrði til þess að auðvelda fjármögnun verkefnisins. Annað hafi komið á daginn og þegar legið hafi ljóst fyrir að stefnanda væri ekki unnt að útvega fjármagn fyrir verkefnið og ekki heldur aðila sem reiðubúnir væru til að taka þátt í verkefninu hafi forsendur fyrir samkomulagi aðila verið brostnar. Stefndi, Te og kaffi, hafði þá þegar lagt verkefninu til mun meira fjármagn en sem nam hlut þeirra í hlutafé félagsins.

Þrátt fyrir að stefndu hafi veitt stefnanda meiri tíma til þess að afla fjár eða fjárfestingaraðila með því að greiða leigugreiðslur vegna húsnæðisins í sex mánuði, hafi það ekki dugað til. Hafi stefndu þannig gert allt sem í þeirra valdi stóð til þess að takmarka tjón allra þeirra aðila sem að verkefninu komu.

Aðalfjárfesting vegna verkefnisins hafi falist í hinu svokallaða lyklagjaldi og þeirri tryggingu sem lögð var fram fyrir leigugreiðslum. Stefnandi hafi fullvissað stefndu um að lyklagjaldið fengist endurgreitt og því væri aðeins um tímabundna fjárfestingu að ræða vegna þess. Annað hafi komið á daginn eins og reifað hafi verið. Eftir nokkurra daga vanskil hafi leigusali hirt húsnæðið af stefnanda án þess að gengið væri á þá tryggingu sem lögð hafði verið fram fyrir leigugreiðslum eða hún endurgreidd. Þá hafi lyklagjaldið heldur ekki verið endurgreitt. Stefndu hafi aldrei fengið afrit af þeim leigusamningi sem um húsnæðið gildi og hafi því ekki upplýsingar um hvaða skilyrði séu fyrir endurgreiðslu þessara trygginga. Hafi það klárlega verið stefnanda að gæta hagsmuna málsaðila hvað þessu viðvíkur og tryggja endurgreiðslu þessara fjárhæða. Fyrir liggi að allir málsaðilar hafi orðið fyrir miklu fjártjóni vegna þessa. Fráleitt sé hins vegar að ætla að stefndu beri ábyrgð á því tjóni sem stefnandi hafi orðið fyrir. Kröfum stefnanda væri réttilegar beint að leigusala húsnæðisins til þess að láta reyna á innheimtu lyklagjaldsins og tryggingarinnar fyrir leigugreiðslunum. Hafi hún brugðist stefndu með því að gæta ekki hagsmuna þeirra gagnvart leigusalanum með fullnægjandi hætti.

Kröfur sínar byggir stefnandi jafnframt á því að stefndu beri ábyrgð á því að hún hafi sagt upp sinni fyrri vinnu og því verið tekjulaus í þá mánuði sem hún hafi lagt í að undirbúa verkefnið. Byggir hún kröfur sínar á því að hún hafi orðið fyrir tjóni vegna vanefnda stefndu á samkomulagi aðila. Mótmæla stefndu þessu harðlega. Það hafi verið stefnandi sem hafi vanefnt samkomulag aðila með því að útvega verkefninu ekki fjármagn og þess vegna hafi allar forsendur samkomulagsins brostið. Stefnandi beri ein ábyrgð á þeirri ákvörðun sinni að segja upp fyrra starfi sínu og geti ekki gert stefndu ábyrga fyrir því tjóni sem hún hafi orðið fyrir vegna þessa. Mótmæla stefndu því harðlega að stefnandi geti byggt einhvern rétt á þeirri viljayfirlýsingu sem undirrituð hafi verið vegna verkefnisins í mars 2008. Í umræddri viljayfirlýsingu felist engin skuldbinding af hálfu aðila, heldur sé eingöngu skjalfest samkomulag aðila um að vinna frekar að undirbúningi verkefnisins. Ákvörðun stefnanda um að helga allan sinn tíma verkefninu hafi verið tekin á hennar eigin áhættu og geti stefndu ekki borið ábyrgð á því tjóni sem hún kunni að hafa orðið fyrir vegna þessa.

Stefndu byggja varakröfu sína á því að fallist dómurinn ekki á að sýkna beri stefndu af öllum kröfum stefnanda beri að lækka þær verulega. Byggir varakrafan á öllum sömu málsástæðum og reifaðar hafa verið við aðalkröfu eftir því sem við getur átt.

Stefndu vísa til almennra reglna samninga- og kröfuréttar um vanefndaúrræði og forsendubrest. Vegna kröfu um málskostnað sé vísað til 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Niðurstaða

Stefnandi byggir aðalkröfu sína um bætur á því að stefndu hafi vanefnt það samkomulag sem gert hafi verið með aðilum um stofnsetningu og rekstur kaffiverslunar í Kaupmannahöfn. Það samkomulag sem stefnandi vísar til að þessu leyti er viljayfirlýsing milli hennar og stefnda, Te og kaffis hf., dags. 15. mars 2008. Þá byggir stefnandi á því að aðrir stefndu hafi einnig orðið bundnir af samkomulagi um stofnun og rekstur kaffiverslunar með athöfnum sínum og aðgerðum enda hafi allir stefndu greitt sinn hlut í stofnkostnaði verkefnisins og tekið þátt í undirbúningi þess.

Í greindri yfirlýsingu segir svo í 2. gr. um innihald viljayfirlýsingar:

Hér með staðfestist að Te og kaffi veitir U-kvk-þgf L-kvk-þgf R-kvk-þgf leyfi til að vinna að opnun kaffihúss í Kaupmannahöfn undir nafni Te og Kaffi. Skriflegur samningur verður undirritaður þegar nánari upplýsingar um verkefnið liggja fyrir, en þetta skjal er skilgreint sem undanfari skriflegs samnings.

Í 3. gr. yfirlýsingarinnar um skuldbindingar aðila segir svo:

Eignaraðild, notkun vörumerkis og aðrar skuldbindingar beggja aðila verða nánar skilgreint í samningi milli aðila.

Engin skriflegur samningur um verkefnið var gerður milli aðila og stefndi S-kk-nf D-kk-nf, eigandi og framkvæmdastjóri Te og kaffis, hefur lýst því yfir fyrir dómi að viljayfirlýsingin hafi einungis átt við um kaffihús sem stefnandi vildi opna í Kaupmannahöfn, sem hætt var við. Viljayfirlýsingin hafi ekki átt við um verslun og kaffibar, sem stefnandi hafi síðar ákveðið að opna undir merkjum Te og kaffis.

Í tölvupósti frá stefnanda til stefnda S-kk-ef 18. maí 2008 kemur fram að það séu stefnanda ákveðin vonbrigði að þurfa að fresta áætlun um opnun á Te og kaffi í Kaupmannahöfn. Í tölvupósti þessum kemur einnig fram að stefnandi hafi velt þeim möguleika fyrir sér að opna sérverslun (ásamt takeaway á einungis kaffi) með vörum frá Te og kaffi og reka verslunina fyrir eigin reikning. Liggur og fyrir að það var sú hugmynd, sem hrinda átti í framkvæmd. Stefndi S-kk-nf sagði fyrir dómi að sér hefði litist betur á þessa hugmynd, en aldrei hefði komið til að farið yrði út í fjárfestingar með stefnanda. Í lok júlí 2008 hefði hann farið út ásamt P-kk-þgf H-kk-þgf F-kk-þgf smið til að mæla upp húsnæðið, sem stefnandi hafði tekið á leigu. Þá hafi komið í ljós að stefnandi hafði ekki fengið það fjármagn sem þurfti í verkið og hafði ekki fjármagn til að borga lyklagjaldið. Hafi þá verið ákveðið að henni yrði hjálpað til að koma þessu verkefni á laggirnar, Golnir ehf., Koffein, einkahlutafélag í eigu stefnda S-kk-ef, hafi lagt fram fé, DDK 100.000 hvort félag, og Te og kaffi myndi hjálpa henni með að fjármagna innréttingar til þess að byrja með. Te og kaffi hafi aldrei ætlaði að vera eignaraðili að félaginu nema í byrjun. Stefnandi hafi sjálf lagt fram DDK 200.000 og lyklagjaldið vegna húsnæðisins hafi verið greitt með þessum fjárframlögum. Stefndi skýrði frá því að ástæðan fyrir því að samstarfinu var hætt, og gámur með innréttingum sem kominn var til Árósa sendur til baka, hafi verið sú að Te og kaffi hafi aldrei ætlað að fara út í einhverja fjármögnun á verkefni í Danmörku á þessum tíma. Til hafi staðið að liðka til eins mikið og mögulegt væri til þess að þetta verkefni tækist, m.a. með því að láta smíða innréttingar og sjá um fjármögnun á þeim þar til fjármögnun fengist í Danmörku. Te og kaffi hafi verið tilbúið að lána vörurnar inn í búðina einhvern tíma þangað til reksturinn kæmist af stað, en þegar fyrir lá að engin fjármögnun fengist fyrir þeim útgjöldum sem Te og kaffi hafði þegar lagt út í, fyrir utan vörurnar, sem í gámnum voru, hafi ekki verið hægt að afhenda gáminn.

Fyrir liggur að framangreind viljayfiryfirlýsing, sem stefnandi byggir bótakröfu sína á, var upphaflega gerð vegna áforma um opnun kaffihúss í Kaupmannahöfn, sem hætt var við. Samkvæmt þeirri yfirlýsingu er og gert ráð fyrir að skuldbindingar aðila verði skilgreindar nánar í skriflegum samningi. Sá samningur var ekki gerður og fyrir liggur að stefnandi hugðist reka þá kaffiverslun, sem til stóð að koma á fót, fyrir eigin reikning. Þá liggur einnig fyrir að fyrirhuguð fjármögnun hennar til verkefnisins brást. Í ljósi þessa, og framvindu verkefnisins samkvæmt gögnum máls, verður ekki fallist á að viljayfirlýsing þessi sé nægjanlegur grundvöllur fyrir bótakröfu stefnanda á hendur stefnda, Te og kaffi hf. Þá verður ekki heldur talið að aðrir stefndu hafi með aðild sinni að samstarfinu og fjárframlögum skuldbundið sig með þeim hætti gagnvart stefnanda að bótaskyldu varði. Sjónarmið um vangildisbætur koma því ekki til álita. Verður því ekki fallist á aðalkröfu stefnanda í málinu, hvorki kröfu vegna kostnaðar við þátttöku í verkefninu né launakröfu, sem ekki á sér nægilega stoð. Af þessari niðurstöðu leiðir að ekki eru heldur efni til að fallast á varakröfu stefnanda um greiðsluskyldu stefndu pro rata og er þeirri kröfu hafnað. Ekki er tekin afstaða til þess sérstaklega hvort sýkna beri stefnda S-kk-þf vegna aðildarskorts, þar sem sú málsástæða var fyrst höfð uppi í málflutningi og var andmælt af hálfu stefnanda.

Samkvæmt framansögðu ber að sýkna stefndu af kröfum stefnanda í máli þessu, en eftir atvikum þykir rétt að málskostnaður falli niður.

E-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndu, Te og kaffi hf., Golnir ehf., og S-kk-nf D-kk-nf, skulu vera sýkn af kröfum stefnanda, U-kvk-ef L-x-x R-kvk-þgf, í máli þessu.

Málskostnaður fellur niður.

E-kk-nf Ó-kk-nf