S-634/2019

Mál þetta, sem dómtekið var 1. október sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinum eð ákæru 18. j únísl. á hendur ákærða, X, kt. 000000- 0000, [...]í Hafnarfirði:

„fyrir eftirtalin brot:

1. Brot í nánu sambandi, með því að hafa laugardaginn 26. ágúst 2017 að [...] í Hafnarfirði, veist með ofbeldi að eiginkonu sinni, A, kt. 000000- 0000, tekið hana hálstaki og hrint henni, með þeim afleiðingum að hún skall á vegg og fékk kúlu á ennið.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/ 1940.

2. [...]og líkamsárás, með því að hafa mánudaginn 1. janúar 2018 að [...] í Hafnarfirði, veist með ofbeldi að [...] B, kt. 000000- 0000, þegar hún kom inn í íbúðina og rifið í hár hennar með þeim afleiðingum að hárlengingar í hári hennar rifnuðu.

Telst brot þetta varða við 217. gr. [...] almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Umferðarlagabrot, með því að hafa sunnudaginn 28. apríl 2019 ekið bifreiðinni [...] undir áhrifum áfengis (í blóði mældist vínandamagn 2,02‰) um Reykjavíkurveg við Hótel Norðurey í Hafnarfirði, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Í þinghaldi 26. ágúst sl. féll ákæruvaldið frá fyrri hluta 2. ákæruliðar, þ. e. ákæru fyrir meint brot í nánu sambandi gagnvart eiginkonu ákærða. Í þinghaldi 13. september sl. lét sækjandi þess getið að sinn skilningur væri sá að meint brot ákærða í 1. ákærulið myndi nú teljast varða við 217. gr. almennra hegningarlaga að teknu tilliti til fyrri bókunar ákæruvaldsins í síðasta þinghaldi. Verjandi lét þess getið við sama tækifæri að hann andmælti ekki þessari lagatúlkun.

Kröfur ákærða í málinu eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa vegna verjandastarfans.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærði hefur játað sakargiftir og var málið tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru, þó þannig að í samræmi við fyrrgreinda bókun sækjanda í þinghaldi verður að líta svo á að háttsemi ákærða í 1. ákærulið varði við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er fæddur árið[...]. Við ákvörðun refsingar verður ekki fram hjá því litið að ákærði framdi brot sitt í 1. ákærulið gegn eiginkonu sinni, sbr. 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Aftur á móti hefur hann játað brot sín hreinskilnislega og er það virt til refsilækkunar. Þá er langt um liðið síðan brot ákærða í 1. ákærulið var framið auk þess sem fyrir liggur vottorð um þrálát veikindi ákærða og örorku hans.

Með dómi [...] var ákærða gert að sæta skilorðsbundnu fangelsi í fjóra mánuði fyrir brot gegn 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 2. mgr. 30. gr. l aga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, auk þess sem honum var gert að greiða sekt að fjárhæð 5.300.000 krónur, en sæta ella fangelsi í 90 daga. Brot sín samkvæmt 1. og 2. ákærulið framdi ákærði fyrir uppkvaðningu dómsins 2. apríl sl. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga verður skilorðshluti dómsins frá 2. apríl sl. tekinn upp og ákærða gerð fangelsisrefsing að nýju fyrir bæði málin eftir reglum 78. gr. sömu laga.

Að öllu framangreindu virtu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1 940.

Með vísan til tilvitnaðra ákvæða laga nr. 50/1987 í ákæru ber að svipta ákærða ökurétti í tvö ár frá dómsbirtingu að telja.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað, þ. m. t. málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns sem ákveðin er með virðisaukaskatti í dómsorði.

A-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóm s þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti sviptingu ökuréttar í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 210.800 krónur. Þá greiði ákærði 24.598 krónur í annan sakarkostnað.