E-607/2021

Mál þetta var höfðað 20. janúar 2021 og dómtekið 7. maí sl.

Stefnandi er Lögfræðistofa Suðurnesja ehf., Hafnargötu 51- 55 í Reykjanesbæ.

Stefnt er S-x-x M-x-x B-x-x, [...], [...], [...].

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 659.618 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, af 28.768 krónum frá 31. júlí 2019 til 11. september 2020, en af 659.618 krónum frá 11. september 2020 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst sýknu og að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar.

I.

Atvik málsins eru þau að stefndi leitaði til stefnanda um lögfræðiaðstoð [...]. Meðal framlagðra gagna, sem staðfesta þetta, eru undirrituð málflutningsumboð stefnda til samtals þriggja lögmanna, en þar af voru tveir lögmannanna starfandi hjá stefnanda. Mál þetta hefur stefnandi höfðað til innheimtu eftirstöðva þóknunar vegna vinnu sem lögmenn stefnanda hafi unnið í þágu stefnda. Af framlögðum tímaskýrslum má ráða að unnar hafi verið mun fleiri vinnustundir af þeirra hálfu en sem nemur fjárkröfu stefnanda í máli þessu, m. ö. o. að stefnandi geri ekki kröfu um greiðslu allra þeirra tíma sem lögmenn stofunnar skráðu sem vinnu í þágu stefnda. Óumdeilt er að stefndi hafi á fyrri stigum greitt stefnanda samtals 510.288 krónur. Undir rekstri málsins hefur stefndi haldið því fram að hann hafi að auki greitt aðra eins fjárhæð í reiðufé til stefnanda, en hefur ekki lagt fram nein gögn þeirri staðhæfingu til stuðnings.

II.

Krafa stefnanda er á því byggð að stefndi hafi þegið lögfræðilega aðstoð hjá stefnanda vegna ýmiss konar mála, sem ágreiningslaust er að stefnandi hafi annast fyrir hönd stefnda. Að sögn stefnanda er krafan byggð á vinnu sem innt var af hendi. Krafan hafi ekki verið greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og því hafi stefnanda verið nauðsynlegt að höfða mál þetta.

III.

Af hálfu stefnda er um varnir vísað til þess að allar kröfur stefnanda á hendur stefnda séu að fullu greiddar með samtals 510.288 króna greiðslu til stefnanda. Auk þess hafi verið gert samkomulag milli málsaðila um það að viðbótarkostnaður yrði greiddur úr ríkissjóði á grundvelli gjafsóknarleyfis sem stefnda var veitt í máli nr. E- [...]. Síðastgreindu máli hafi verið lokið með sátt 14. júní 2019 og því fráleitt að krefja stefnda u. þ. b. ári síðar um 630.850 krónur vegna þess málarekstrar. Stefnandi sé að tvírukka fyrir sömu þjónustuna. Forsendur dómkrafna stefnanda séu auk þess verulega vanreifaðar.

IV.

Af hálfu stefnda hafa engin gögn verið lögð fram til stuðnings því að hann hafi greitt stefnanda hundruð þúsunda króna í reiðufé umfram þær samtals 510.288 krónur sem lesa má út úr framlögðum gögnum að sannanlega hafi runnið til stefnanda af bankareikningi stefnda. Samkvæmt almennum sönnunarreglum hvílir það á stefnda að renna stoðum undir staðhæfingar sínar um framangreindar greiðslur. Með því að það hefur ekki verið gert verður stefndi að bera hallann af sönnunarskorti í þessum efnum.

Hvað viðvíkur efnislegu réttmæti dómkrafna stefnanda er til þess að líta að með dómsátt 14. júní 2019 í máli nr. E - [...,...] og málskostnaður látinn niður falla. Meðal framlagðra skjala í máli því sem hér er komið til úrlausnar héraðsdóms eru lögmannsumboð, alls fjögur talsins, þar sem stefnandi hefur veitt þremur nafngreindum lögmönnum umboð til að sinna ýmsum verkefnum í sína þágu. Af umboðum þessum má ráða að stefnandi hafi veitt tveimur lögmönnum á vegum stefnanda slíkt umboð vegna ágreinings er laut m. a. [...]. Við munnlegan málflutning kom fram að vinna annars þessara lögmanna hefði verið greidd með áðurnefndum innborgunum stefnda, en að með málsókn þessari væri þess freistað að innheimta greiðslur fyrir laun hins lögmannsins. Samhliða þessu hefur komið fram að þriðji lögmaðurinn, sem ekki starfaði á vegum stefnanda, hafi móttekið 850.000 króna greiðslu á grundvelli gjafsóknarleyfis sem veitt hafði verið í tengslum við rekstur áðurnefnds máls nr. E- [...].

Við munnlegan málflutning skýrði lögmaður stefnanda frá því að kröfufjárhæðin fæli ekki í sér ýtrustu kröfur. Að mati dómsins má, með hliðsjón af framlögðum tímaskýrslum, til sanns vegar færa að dómkröfur stefnanda eru til muna lægri en skráðar vinnustundir lögmanna hefðu getað gefið tilefni til. Þannig bera tímaskráningar lögmanna stefnanda með sér að mikil vinna hafi verið lögð í fundahöld og samskipti við stefnda, hagsmunagæslu gagnvart stjórnvöldum o. fl. Af tímaskýrslum má ráða að stefnandi líti á stóran hluta þessarar vinnu sem óreikningsfæranlegan. Við munnlegan málflutning svaraði lögmaður stefnanda spurningum dómsins um þetta með því að segja að umkrafin fjárhæð þætti hæfileg fyrir vinnu þess lögmanns sem enn hafi ekki fengið greitt fyrir sína vinnu í þágu stefnda. Að gögnum málsins virtum þykja rök ekki standa til þess að kröfur stefnanda fyrir umrædda vinnu sæti frekari lækkun af dómsins hálfu.

Samkvæmt öllu framanrituðu verða kröfur stefnanda teknar til greina. Með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað, sem með hliðsjón af umfangi málsins þykir hæfilega ákveðinn 220.000 krónur.

A-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, S-x-x M-x-x B-x-x, greiði stefnanda, Lögfræðistofu Suðurnesja ehf., 659.618 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, af 28.768 krónum frá 31. júlí 2019 til 11. september 2020, en af 659.618 krónum frá 11. september 2020 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 220.000 krónur í málskostnað.

A-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf