E-4948/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 25. mars síðastliðinn, er höfðað 6. apríl 2009 af Blikk og bókhaldi ehf., Lyngási 11, Garðabæ, gegn Time ehf., Stekkjarhvammi 32, Hafnarfirði.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 810.570 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 19. júní 2008 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt málskostnaðarreikningi.

Stefndi krefst þess að dómkröfur verði lækkaðar verulega. Þá krefst stefndi málskostnaðar samkvæmt málskostnaðarreikningi.

I

Í stefnu segir það eitt að umkrafin skuld sé til komin vegna viðskipta hins stefnda félags við stefnanda, en stefnandi reki almenna blikksmíðaþjónustu, vélavinnslu málma og veiti ýmsa þjónustu tengda því. Sé krafan vegna blikksmíðavinnu og efnis samkvæmt framlögðum reikningi og yfirliti. Í skriflegri aðilaskýrslu stefnanda kemur fram að hið stefnda félag eigi þrjá eignarhluta í fasteign við Miðhraun í Garðabæ. Í kjölfar úttektar Slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins hafi komið í ljós að ákveðnar úrbætur þyrfti að gera á húsnæðinu vegna brunavarna. Ekki hafi verið um miklar úrbætur að ræða, heldur hafi þurft að færa þrjú opnanleg fög, setja upp þrjá einfalda brunastiga, hengja upp heimilisslökkvitæki, koma fyrir þremur eldvarnarteppum og setja upp fjóra reykskynjara. Einnig hafi þurft að setja upp þrjár gluggafestingar til að halda opnanlegum fögum galopnum í neyðartilvikum og þá hafi þurft að kítta meðfram þremur rörum. Þá hafi stefnandi unnið við þéttingu á rörum milli eldhólfa að kröfu eldvarnaeftirlitsins. Ekki var gerður skriflegur verksamningur milli aðila, en fram er komið í málinu að auk vinnu við fasteignina við Miðhraun í Hafnarfirði gerir stefnandi stefnda reikning fyrir vinnu í sumarhúsi á vegum fyrirsvarsmanns stefnda í Grímsnesi. Þá er stefndi krafinn um greiðslu fyrir ferð fyrirsvarsmanns stefnanda í Miðhraun til að opna fyrir viðgerðarmönnum sem þangað voru komnir til að lagfæra rennihurð.

II

Stefnandi byggir málsóknina á því að hann hafi gert stefnda reikning fyrir þá vinnu sem farið hafi í verk, sem unnið hafi verið fyrir stefnda, efni sem stefnandi hafi lagt út fyrir svo og akstur. Um lagarök er vísað til reglna samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfur um dráttarvexti styður stefnandi við lög um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 og kröfu um málskostnað við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Af hálfu stefnda er vísað til þess að enginn skriflegur samningur hafi verið gerður um verkið. Beri verktaki ríkari ábyrgð á því að sanna efni samnings en viðsemjandi ef gerður er munnlegur samningur og beri hann hallann af því að samningur er óskýr. Stefnandi hafi ákveðið að gefa út tilhæfulausan reikning, byggðan á tímafjölda sem sé gróflega ofreiknaður. Fjárhæðir í reikningi séu allt of háar miðað við umfang verksins og endurgjald því ósanngjarnt samkvæmt meginreglu 1. mgr. 45. gr. kaupalaga nr. 50/2000. Efniskaup nemi samtals 41.481 krónu að meðtöldum virðisaukaskatti. Samkvæmt meginreglu kröfu- og verktakaréttar sé kveðið á um að seljandi þjónustu leggi fram nauðsynlegt efni og aðföng nema um annað sé sérstaklega samið og hafi þessi áratugalanga venja verið lögfest í 2. mgr. 4. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup. Þá hafi stefnandi ekki lagt fram neina reikninga til stuðnings þeim fjárhæðum sem liggi að baki kröfu um efniskaup. Beri því að lækka kröfu stefnanda sem þessum lið nemur. Þá krefji stefnandi stefnda um 39.043 krónur vegna aksturs. Stefndi mótmælir að honum beri að greiða sérstaklega fyrir akstur, enda sé það hluti af vinnu stefnanda og ekki verið um það samið að stefndi greiddi fyrir hann.

III

Undir rekstri málsins óskaði stefndi eftir að dómkvaddur yrði matsmaður til að meta eftirtalið:

1. Hver er eðlilegur vinnutími tveggja manna við að færa þrjú opnanleg fög að Miðhrauni 14?

2. Hver er eðlilegur vinnutími tveggja manna við að setja upp þrjá einfalda brunastiga að Miðhrauni 14?

3. Hver er eðlilegur vinnutími tveggja manna við að hengja upp þrjú heimilisslökkvitæki að Miðhrauni 14?

4. Hver er eðlilegur vinnutími tveggja manna við að koma fyrir tveimur eldvarnarteppum að Miðhrauni 14?

5. Hver er eðlilegur vinnutími tveggja manna við að setja upp fjóra reykskynjara að Miðhrauni 14?

6. Hver er eðlilegu vinnutími tveggja manna við að setja upp þrjár gluggafestingar til að halda opnanlegum fögum galopnum?

7. Hver er eðlilegur vinnutími tveggja manna við að kítta meðfram þremur rörum?

Í matsgerð B-kk-ef B-kk-ef húsasmíðameistarar, gerðri í janúar 2010, er komist að þeirri niðurstöðu að vinnustundir vegna ofangreindra liða séu 88, þar af 44 vinnustundir á 3.900 krónur og 44 vinnustundir á 3.400 krónur. Samtals geri þetta 321.200 krónur. Þá sé umsjón með verki 15% eða 48.180 krónur og virðisaukaskattur 90.498 krónur. Matsfjárhæð sé því 459.878 krónur. Í matsgerðinni er tekið fram að vinna við gerð opnunarbúnaðar gluggafaga til björgunar sé ekki inni í matinu, enda ekki um þetta spurt. Miðað sé við að tveir fagmenn vinni við verkið. Þá sé tími reiknaður frá mætingu til vinnu og til loka hennar á vinnustað. Í umsjón verksins sé verkstjórn og útvegun efnis frá verslum innifalin, en efni og akstur sé ekki til umfjöllunar. Við matið séu hafðar til hliðsjónar tölur frá hliðstæðum verkum og reynsla matsmanns.

IV

Ekki var gerður skriflegur samningur um þau verk sem stefnandi krefst greiðslu fyrir. Svo sem áður greinir hefur stefnandi lagt fyrir dóminn ósundurliðaðan reikning að fjárhæð 810.570 krónur, sem er stefnufjárhæð málsins, en þar af er virðisaukaskattur 159.510 krónur. Að auki hefur stefnandi lagt fram vinnuseðla undir rekstri málsins, máli sínu til stuðnings. Stefndi hefur samþykkt kröfu stefnanda samkvæmt niðurstöðu matsgerðar, en mótmælt henni að öðru leyti.

Auk þess verks, sem um er fjallað í matsgerðinni, vann stefnandi að hönnun og smíði á opnanlegum fögum að Miðhrauni 14, Garðabæ. Hefur stefnandi gert stefnda reikning að fjárhæð 109.061 króna fyrir það verk. Með hliðsjón af því að sá sem vann verkið er ekki smiður að mennt og því ljóst að sá tími, sem í það fór, hafi af þeim sökum verið meiri en ella þykir þóknun fyrir verkið hæfilega ákveðin 70.000 krónur. Þá liggur fyrir í málinu yfirlit vegna efnis til verksins að Miðhrauni 14, samtals að fjárhæð 41.250 krónur (lamir, kítti, prófílar, múrboltar, grunnur, gluggakrækjur, gluggajárn, gluggalamir, eldvarnarborðar). Verður að telja nægilega fram komið í málinu að stefnandi hafi lagt út fyrir efninu og það verið notað í þágu stefnda. Verður þessi liður kröfugerðar stefnanda því tekin til greina.

Á hinn bóginn er ósannað af hálfu stefnanda, gegn mótmælum stefnda, að samist hafi um milli aðila að stefnandi ynni það verk, þar með talinn akstur, við sumarbústað á vegum fyrirsvarsmanns stefnda í Grímsnesi, sem hann krefur stefnda um greiðslu fyrir. Heldur fyrirsvarsmaðurinn því fram að stefnandi hafi átt eftir að ljúka þar verki sem hann hafði þá þegar fengið greitt fyrir, en fram er komið í málinu að stefnandi hafði tekið að sér tiltekið verk við sumarbústaðinn á árinu 2007. Rétt er að geta þess að af gögnum málsins má ráða að sumarbústaðurinn sé í eigu fyrirsvarsmannsins, en varnir stefnda eru ekki byggðar á aðildarskorti. Þá er ósannað af hálfu stefnanda að svo hafi samist milli aðila að stefndi greiddi sérstaklega fyrir akstur vegna verksins í Miðhrauni 14 eða útkall vegna opnunar húsnæðisins fyrir iðnaðarmönnum.

Samkvæmt framansögðu verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda 571.128 krónur, en að öðru leyti er stefndi sýknaður af kröfum stefnanda í máli þessu.

Stefndi hefur frá upphafi viðurkennt greiðsluskyldu vegna verksins að Miðhrauni 14, en talið reikning vegna þess of háan. Hann hefur hins vegar ekki greitt neitt inn á kröfuna. Með dómi þessum hefur krafa stefnanda vegna verksins verið tekin til greina að verulegu leyti. Þykir því rétt að dæma stefnda til að greiða dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 501.128 krónum frá 19. júní 2008 til dómsuppsögudags, en af 571.128 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Stefnandi hefur unnið mál þetta að nokkru og tapað því að nokkru. Samkvæmt því og með vísan til fyrri málsliðar 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 þykir rétt að stefndi greiði hluta málskostnaðar stefnanda sem þykir hæfilega ákveðinn 150.000 krónur.

Dóminn kvað upp H-kk-nf I. J-kk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Stefndi, Time ehf., greiði stefnanda, Blikk og bókhaldi ehf., 571.128 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 501.128 krónum frá 19. júní 2008 til uppsögu dómsins, en af 571.128 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 150.000 krónur í málskostnað.