E-209/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 29. nóvember sl., var höfðað með birtingu stefnu þann 3. janúar 2011 og var málið þingfest þann 26. janúar 2011.

Stefnandi er Nesprýði ehf., nú GNP ehf., kt. 000000-0000, Vesturbraut 10-12, 230 Reykjanesbæ.

Stefndi er G-kk-nf A-kk-nf I-kk-nf, kt. 000000-0000, Lómatjörn 9, 260 Reykjanesbæ.

Endanleg kröfugerð stefnanda er að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 655.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 9. nóvember 2010 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda en til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega.

Í báðum tilvikum er þess krafist að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi. Þá er þess krafist að virðisaukaskatti verði bætt ofan á málflutningsþóknun.

Krafðist stefndi við þingfestingu málsins að stefnanda yrði gert að leggja fram málskostnaðartryggingu. Var þeirri kröfu mótmælt af hálfu stefnanda. Var sú krafa munnlega flutt þann 18. febrúar 2011 og þann 25. febrúar sl. var þeirri kröfu hafnað með úrskurði. Var málinu frestað fjórum sinnum vegna framlagningar greinargerðar af hálfu stefnda. Þann 28. september 2011 lagði stefnandi fram nýja mælingu á verki stefnanda, útreikning og sókn þar sem stefnufjárhæðin var lækkuð úr 1.500.000 krónum í 1.350.000 krónur að frádregnum innborgunum. Aðalmeðferð var í framhaldi ákveðin þann 30. nóvember sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Málsatvik.

Ágreiningslaust er á milli aðila að stefnandi hellulagði, í árslok 2009 og byrjun árs 2010, bílaplan fyrir utan fasteignina Vatnsnesveg 5 í Reykjanesbæ fyrir stefnda. Var verkið unnið af starfsmönnum stefnanda. Þá er ágreiningslaust að stefndi greiddi stefnanda í níu skipti með peningum 695.000 krónur á tímabilinu janúar til október 2010 utan eitt skipti er stefndi lagði 850.000 krónur inn á reikning stefnanda. Stefndi heldur því fram að hann hafi til viðbótar greitt stefnanda 150.000 krónur með peningum 21. janúar 2010 en því er mótmælt af stefnanda. Í gögnum málsins er að finna reikning útgefinn 9. nóvember 2010 af stefnanda til handa stefnda fyrir efni og vinnu við hellulagnir, jarðvinnu og frágang að Vatnsnesvegi 5, að fjárhæð 1.500.000 krónur. Er virðisaukaskattur þar af 304.781 króna. Í fylgiskjali með reikningnum er vísað til reiknings frá 15. febrúar 2010. Sá reikningur hefur ekki verið lagður fram í málinu. Kemur fram í fylgiskjalinu að einingaverð sé 1.000 krónur fyrir grófjöfnun undir jöfnunarlag, lækkun í hæð og sléttun á 258 fermetrum. Hellur eru sagðar vera 258 fermetrar á 7.660 krónur fermetrinn. Þá er tilgreint að steypt sé í jaðar 21 fermetra og einingaverð 1.310 krónur. Þá er malbik í jaðar á hellum og viðgerð á 7 fermetrum og er einingaverð 7.800 krónur. Samtals 2.316.390 krónur. Afsláttur er sagður 816.390 krónur og er heildarniðurstaðan með virðisaukaskatti 1.500.000 krónur. Þann 16. nóvember 2010 var stefnda send innheimtuviðvörun og þann 29. nóvember 2010 innheimtubréf.

Undir rekstri málsins lét stefnandi endurmæla hellulögnina vegna mótmæla stefnda á magni, og lagði fram útreikninga þann 28. september 2011. Kemur þar fram að hellulögn sé samtals 308 fermetrar, aðliggjandi gangstétt sem var á kostnað Reykjanesbæjar samtals 70 fermetrar. Þá kemur fram að hlutur stefnda í hellulögninni hafi verið 212,2 fermetrar en Reykjanesbæjar 166 fermetrar. Einnig segir að svæði, sem fyrirhugað hafi verið að helluleggja, hafi verið magntekið sem unnið en síðar hafi komið í ljós að ekki hafi átt að vinna það svæði sem var 41,8 fermetrar. Þá er svæði tilgreint með jöfnunarlagi 106 fermetrar. Eru mælingar þessar framkvæmdar af S-kk-þgf Á-kk-þgf hjá Tækniþjónustu SÁ ehf. Með þessum útreikningum lagði stefnandi fram nýja sundurliðun á verkinu þar sem fram kemur að grófjöfnun undir jöfnunarlag, lækkun í hæð og sléttun hafi verið 212 fermetrar og einingaverð 1.000 krónur, hellur hafi verið 212 fermetrar og einingaverð 7.660 krónur, steypt í jaðar hafi verið 25 fermetrar á 1.310 krónur fermetrinn, malbik í jaðar á hellum og viðgerð hafi verið 8 fermetrar á 7.800 krónur einingin og jöfnunarlag sett yfir svæði að hellulögn og á baklóð hafi verið 106 fermetrar á 600 krónur einingin. Samtals var reikningurinn 1.994.670 krónur. Afsláttur er sagður vera 644.670 krónur og heildarreikningurinn 1.350.000 krónur. Lagði stefnandi fram sókn þar sem kröfugerðin var lækkuð í samræmi við ofangreint auk þess sem vaxtakröfunni var breytt þannig að krafist var dráttarvaxta frá 9. nóvember 2010 til greiðsludags.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi kveður stefnda hafa komið að máli við sig seint á árinu 2009 og óskað eftir því að stefnandi sæi um hellulögn við húsnæðið að Vatnsnesvegi 5 í Reykjanesbæ. Fyrir dóminn kom forsvarsmaður stefnanda, J-kk-nf B-kk-nf O-kk-nf, og kvað ekkert samkomulag hafa verið gert um verð við stefnda. Hins vegar hafi stefnandi sagt stefnda að hann myndi fá verkið fyrir sanngjarnt verð en stefnandi myndi einnig sjá um hellulagningu gangstéttar og frágang fyrir Reykjanesbæ við húseignina og næðist ákveðið hagræði með því. J-kk-nf kvað rétt vera að hann og stefndi hafi rætt um að fá hellur frá stefnanda á góðu verði en ekki hafi verið samið um neitt fast verð, heldur hafi J-kk-nf lofað stefnda að hann myndi fá verkið fyrir sanngjarnt verð. J-kk-nf kvaðst hafa verið frá vinnu vegna veikinda frá 8. febrúar 2010 og því ekki komið til vinnu aftur fyrr en um sumarið. B-kk-nf Þ-kk-nf R-kk-nf, einn forsvarsmaður stefnanda, kvaðst fyrir dóminum hafa verið í sambandi við stefnda eftir verklok og lagt fyrir hann að millifæra greiðslur til stefnanda vegna skuldar stefnda inn á bankareikning stefnanda. Það hefði stefndi einungis gert í eitt sinn en allar aðrar greiðslur hefði hann komið með í seðlum í umslagi og afhent einhverjum á skrifstofunni. Hann hafi hins vegar farið með fyrstu greiðsluna, 60.000 krónur, í janúar heim til J-kk-ef B-kk-ef O-kk-ef. B-kk-nf kvað stefnda aldrei hafa getað sagt sér um hvað hann og J-kk-nf hefðu samið, hann hefði nefnt nokkrar tölur. Hann hefði einnig sagt sér að hann væri ekki búinn að taka ákvörðun um það hvort senda ætti reikninginn á fyrirtæki eða stefnda persónulega. Stefndi væri að bíða eftir því hvernig fjármögnun yrði og fór því fram á að fá að greiða inn á skuldina á meðan það væri óljóst á hvern ætti að stíla reikninginn. Það hefði verið samþykkt af B-kk-þgf en þegar ekkert hafi bólað á lokauppgjöri frá stefnda hafi hann sent stefnda reikning byggðan á mælingum Tækniþjónustu SÁ ehf. Þær mælingar hafi hins vegar átt sér stað áður en verkinu var lokið og við endurmælingu, vegna mótmæla stefnda, hafi komið í ljós að ekki hafi verið hellulagt eins og upphafleg áætlun hafði gert ráð fyrir. Því hafi reikningurinn verið leiðréttur. Stefnandi byggir á því að stefndi hafi ekki hnekkt stefnufjárhæð stefnanda en stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því sem hann haldi fram um samninga aðila. Þá séu þau óbeinu sönnunargögn sem stefndi byggi á marklaus en dskj. nr. 13 og 14 hafi ekkert sönnunargildi í máli þessu. Þá vísi stefndi til reiknings í greinargerð sinni sem liggi ekki fyrir í málinu og sé því mótmælt. Þá hafi stefndi skorað á stefnanda að leggja fram tilboð sem sé vísað til í þeim reikningi. Ekkert tilboð hafi verið gert í máli þessu og því eigi sú áskorun ekki við. Stefnda hafi verið boðið sambærilegt verð og Reykjanesbær hafði hjá stefnanda. Reykjanesbær hafi verið mjög stór viðskiptavinur stefnanda og því notið sérkjara. Stefnda hafi verið boðinn meiri afsláttur og kvaðst B-kk-nf við reikningsgerðina hafa tekið tillit til sjónarmiða stefnda þar sem enginn samningur né tilboð hafi legið fyrir, eingöngu fullyrðingar J-kk-ef O-kk-ef og stefnda sem hafi ekki verið samrýmanlegar. Kveður stefnandi að inni í verðinu, 7.660 krónum, væri verð á hellunum sjálfum, vinna við undirlag, gröftur og jöfnun, sandur og virðisaukaskattur. Kváðu bæði J-kk-nf og B-kk-nf fyrir dóminum það af og frá að stefnandi hafi getað boðið stefnda hellur ásamt vinnu og efni fyrir 3.500 krónur fermetrann eins og stefndi haldi fram. Kváðu J-kk-nf og B-kk-nf almennt verð á hellum einum og sér vera rúmlega 3.000 krónur á fermetra með virðisaukaskatti. Útilokað væri að inni í því verði gæti rúmast vinna við að leggja hellurnar, sandur, leiga á tækjum, uppgröftur og flutningur á efni auk annarra gjalda sem fælist í verðlagningu þeirra, s.s. launatengdum gjöldum. Kvað stefnandi að þær fjárhæðir sem stefndi segi að um hafi verið samið, gætu viðgengist í „svartri“ starfsemi, þeir gætu ekki svarað fyrir það.

Stefnandi vísar til reglna samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfur um dráttarvexti, þar með talið vaxtavexti, styður stefnandi við lög nr. 38/2001 og krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að krafa stefnanda sé fullgreidd. Stefndi hafi samið við J-kk-þf O-kk-þf við upphaf verks um að hann greiddi samtals 3.500 krónur fyrir hellulagninguna með öllum kostnaði. Stefndi kvaðst hafa haft tilboð á þeim tíma í vinnu á 2.000 krónur fermetrann og hann hefði aldrei fengið aðra í verkið ef hann ætti að greiða hærra verð. Stefndi kvaðst hafa í upphafi ætlað að kaupa eingöngu hellurnar af stefnanda og honum verið boðnar afgangshellur fyrir 1.500 krónur fermetrann. Stefnandi hafi boðist til að taka verkið allt að sér fyrir sömu fjárhæð og stefndi hafði fengið tilboð í og stefndi gengið að því. Í því hefði einnig falist nokkurt hagræði þar sem Reykjanesbær kom að gerð gangstéttar á lóðarmörkum. Byggir stefndi á því að samningar skuli standa. Þá kvaðst stefndi hafa samið við B-kk-þf hjá stefnanda um að greiða inn á verkið á meðan hann biði eftir endanlegri fjármögnum en stefndi ásamt félaga sínum væru að breyta húsnæðinu að Vatnsnesvegi 5 í íbúðarhúsnæði. Stefndi kvaðst hafa samið við J-kk-þf um að hann fengi afgangshellur í planið og J-kk-nf hafi ætlað að bæta við ef það sem til væri á lager yrði ekki nóg. Stefndi kvað J-kk-þf hafa lagt fyrir sig að greiða fyrir verkið með peningum, sem hann hefði gert utan einu sinni, þann 30. apríl 2010, er hann millifærði á reikning stefnanda 85.000 krónur. Þá bendir stefndi á að á hreyfingarlista yfir tékkareikning Vatnsnesvegar 5 ehf. séu allar úttektir merktar „hellur“ en það hafi verið bókhaldsskýring þegar peningar voru teknir út í þeim tilgangi að greiða inn á verk stefnanda. Stefnandi hafi ekki lagt fram nein gögn er sýni innborganir frá stefnda. Stefndi byggir á að í fyrstu hafi stefnandi rukkað stefnda fyrir of mikið magn og of hátt verð. Stefnandi hafi sent honum reikning sumarið 2010 þar sem tekið var fram að rukkað væri fyrir efni og vinnu samkvæmt tilboði en sá reikningur hafi ekki verið lagður fram en hljóðað upp á 1.500.000 krónur. Loks hafi stefnandi fengist til að mæla verkið upp á nýtt í september 2011. Þá séu slíkar skekkjur í dagsetningum á greiðslum í stefnu sem sýni fram á óreiðu stefnanda. Stefnandi beri því hallann af því að hafa ekki skráð hjá sér innborgunina 150.000 krónur 20. janúar 2010, auk þess að honum hafi staðið skyldan til að gera skriflegan samning við stefnda áður en verkið hófst.

Til vara krefst stefndi þess að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Byggir hann varakröfuna á því að stefndi hafi þegar greitt stefnanda 695.000 krónur. Um hafi verið að ræða 210 fermetra og umsamið verð hafi verið 3.500 krónur. Eftir standi því að hámarki 40.000 krónur.

Stefndi byggir kröfu sína um sýknu á meginreglu kröfu- og samningaréttarins um að halda beri gerða samninga. Kröfu um málskostnað byggir stefndi á 129. gr. og 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991um meðferð einkamála.

Forsendur og niðurstaða:

Ekki er ágreiningur í máli þessu um að stefnandi hafi unnið fyrir stefnda við að leggja hellur á bifreiðaplan fyrir framan og til hliðar við fasteignina að Vatnsnesvegi 5 í Reykjanesbæ. Ágreiningur aðila snýr fyrst og fremst að verðinu sem átti að greiða fyrir vinnuna og hellurnar og um innborgun að fjárhæð 150.000 krónur sem stefnandi neitar að hafa tekið við en stefndi segist hafa greitt honum með peningum.

Forsvarsmenn stefnanda, B-kk-nf Þ-kk-nf R-kk-nf og J-kk-nf B-kk-nf O-kk-nf, komu fyrir dóminn en J-kk-nf sá um samninga við stefnda. Fullyrti J-kk-nf að ekki hafi verið samið um neitt verð við stefnda. Hins vegar hafi hann sagt við stefnda að hann myndi fá verkið fyrir gott verð og hafi hann þá verið með verðlagningu til Reykjanesbæjar í huga en þeir væru stór viðskiptaaðili og fengju aukinn afslátt frá verðskrá vegna stærðar þeirra. Það hafi stefndi vitað þar sem Reykjanesbær þurfti að koma að verkinu því að bærinn var með aðliggjandi gangstétt. Þá hafi bærinn einnig tekið að sér að greiða 166 fermetra af hellum aukalega vegna brunahana sem stæði á lóðinni. Í febrúar 2010 veiktist J-kk-nf og var frá vinnu fram á sumar 2010. B-kk-nf hóf þá innheimtuaðgerðir hjá stefnda, sem endaði með útgáfu reiknings í nóvember 2010.

Stefndi heldur því fram að honum beri ekki að greiða hærri fjárhæð en 3.500 krónur fyrir hvern fermetra og því sé skuld hans að fullu greidd og að sýkna beri stefnda af kröfum stefnanda. Dóminum þykir nægjanlega fram komið að sú fjárhæð sem stefndi kveðst hafa samið um er langt fyrir neðan kostnaðarverð við sambærilegt verk. Ber stefndi því hallann af sönnunarskorti vegna þeirrar fullyrðingar. Þá sannar framlagður reikningur frá Steypustöðinni, þar sem stefndi keypti 15 fermetra af hellum þann 19. maí 2011 með 62,64% afslætti, ekkert í máli þessu. Né heldur hefur stefndi, með framlagningu tölvupósts sendum 8. nóvember 2010 frá K-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf, þar sem fram kemur að hann hafi verið búinn að bjóða stefnda að helluleggja og sjá um undirvinnu fyrir 2000 krónur á fermetrann, sýnt fram á að samningur hans við stefnanda hafi verið efnislega sá sami. Þá segir í sama tölvupósti að nefndur K-kk-nf viti að BM Vallá hafi verið búin að bjóða stefnda rauðar hellur á 1.500 til 1.700 krónur fermetrann. Hefur sú yfirlýsing ekkert sönnunargildi í máli þessu. Þá hefur yfirlýsing frá Á-kk-þgf S-kk-þgf, tengdaföður stefnda, um að nefndur K-kk-nf hafi unnið fyrir hann við hellulögn fyrir 2.000 krónur á fermetra, ekkert sönnunargildi í málinu.

Af öllu framansögðu er það niðurstaða dómsins að stefnda hafi ekki tekist að leiða líkur að því að aðilar hafi samið um að stefndi greiddi 1.500 krónur fyrir hvern fermetra af hellum og 2.000 krónur fyrir vinnu við að leggja hellurnar ásamt annarri undirbúningsvinnu sem snýr að hellulögn. Þá verður ekki séð af verðlagningu stefnanda að krafa hans sé ósanngjörn, en með þeim afslætti sem stefnandi veitti stefnda greiðir stefndi 5.184 krónur fyrir hellur og vinnu auk þess að greiða fyrir grófjöfnun undir jöfnunarlag, steypu í jaðra og malbik í jaðra á hellum og viðgerð. Verður krafa stefnanda að þessu leyti tekin til greina.

Þá er ágreiningur um innborgun að fjárhæð 150.000 krónur þann 20. janúar 2010. Stefnandi mótmælir því að hafa móttekið þá greiðslu en stefndi fullyrðir að hann hafi farið með þá peninga í umslagi til stefnanda. Gegn mótmælum stefnanda hefur stefndi ekki fært sönnur á að hann hafi komið þeim peningum til stefnanda, þrátt fyrir að sú fjárhæð sé tekin út af reikningi stefnda þann 20. janúar 2010 með athugasemdinni „hellur“. Stefndi ber alla ábyrgð á greiðslum fyrir verkið. Hafi hann greitt með peningum án þess að krefjast kvittunar fyrir ber hann halla af.

Að þessum niðurstöðum fengnum verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda 655.000 krónur auk vaxta skv. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 9. nóvember 2010 til greiðsludags.

Fyrir liggur að stefnandi krafði stefnda fyrir of mikið magn í upphafi máls og kom endanlegt magn ekki í ljós fyrr en með endurmælingu í september 2011 vegna mótmæla stefnda, en stefna var birt stefnda þann 3. janúar 2011. Verður tekið tillit til þess við ákvörðun málsvarnarlauna til handa stefnanda. Verður stefndi eftir þessum málalokum dæmdur til að greiða stefnanda 200.000 krónur í málskostnað. Ekki er gerð krafa um virðisaukaskatt af málskostnaði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, G-kk-nf A-kk-nf I-kk-nf, kt. 000000-0000, Lómatjörn 9, Reykjanesbæ, greiði stefnanda, Nesprýði ehf., nú GNP ehf., kt. 000000-0000, Vesturbraut 10-12, Reykjanesbæ, 655.000 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 9. nóvember 2010 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 5.12. 2011.