S-88/2015

I

Mál þetta, sem dómtekið var 6. janúar sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 2. desember 2015 á hendur ákærðu: „E-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, kennitala [...], [...], [...], X, kennitala [...], [...][...], og F-kk-þgf Þ-kk-þgf I-kk-þgf, kennitala [...], [...], [...], fyrir þjófnað, með því að hafa, í sameiningu, að kvöldi fimmtudagsins 15. október 2015, stolið sex hestafla utanborðsmótor, af gerðinni Tohatsu, árgerð 2013, og grind sem mótorinn var festur á, alls að verðmæti kr. 241.144, af skútunni [...] sem stóð á landi við [...] á Ísafirði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

II

Ákærði E-kk-nf mætti við fyrirtöku málsins 6. janúar sl. og viðurkenndi þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og ákærði höfðu tjáð sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Játning ákærða fær fulla stoð í gögnum málsins. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

III

Fyrirkall í máli þessu vegna ákærða F-kk-ef var gefið út 16. desember 2015 og birt fyrir ákærða 21. sama mánaðar. Við þingfestingu málsins sótti ákærði ekki þing og var málið þá að kröfu sækjanda dómtekið á grundvelli 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt framansögðu og með vísan til 1. mgr. 161. gr., sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008, verður dómur lagður á málið þrátt fyrir útivist ákærða þar sem framlögð gögn þykja nægileg til sakfellingar. Telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er það þar réttilega heimfært til refsiákvæða.

III

Ákærði E-kk-nf er fæddur árið [...]. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann með dómi héraðsdóms 5. mars 2013 dæmdur til greiðslu sektar vegna brots gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var hann með dómi héraðsdóms 27. mars 2014 dæmdur til greiðslu sektar og sviptur ökurétti vegna brots gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987. Einnig var ákærði, með dómi héraðsdóms 19. nóvember 2014, dæmdur í þriggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brots gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Loks var ákærði með dómi héraðsdóms 6. maí 2015 dæmdur í fimm mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brota gegn 1. mgr. 257. gr., 231. gr. og 244. gr. almennra hegningarlaga og áfengislögum nr. 75/1998. Var ákærði þá talinn hafa rofið skilorð dómsins frá 19. nóvember 2014 og var sá dómur tekinn upp og ákærða dæmd refsing í einu lagi vegna beggja málana. Með brot því sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 6. maí 2015 og verður sá dómur því tekin upp og ákærða dæmd refsing vegna beggja málanna, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar ákærða lítur dómurinn til þess að ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dómi og iðraðist brotsins auk þess sem hann kvaðst hafa farið í vímuefnameðferð, stunda vinnu og sé staðráðinn í að standa sig. Þá er litið til þess, til refsiþyngingar, að ákærðu frömdu brotið í sameiningu ásamt þriðja manni, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Þá þykir rétt með hliðsjón af framangreindu að skilorðsbinda refsingu hans á ný og er því fullnustu refsingarinnar frestað og fellur hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði F-kk-nf er fæddur árið [...]. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins gekkst hann undir greiðslu sektar með sektargerð lögreglustjóra 3. september 2013 vegna brots gegn 1., sbr. 2. mgr. 44. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987. Þá gekkst ákærði undir sektargerð lögreglustjóra 21. febrúar 2014 vegna brots gegn lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974. Loks var ákærði með dómi héraðsdóms 26. september 2014 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brota gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, lögum um ávana- og fíkniefni, tollalögum nr. 88/2005 og vopnalögum nr. 16/1998. Með broti því sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 26. september 2014. Verður því sá dómur tekinn upp og ákærða dæmd refsing í einu lagi vegna beggja málanna, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þá er við ákvörðun refsingar ákærða litið til þess, til refsiþyngingar, að ákærðu frömdu brotið í sameiningu ásamt þriðja manni, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, E-kk-nf A-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, F-kk-nf Þ-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf