E-1251/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 15. desember sl., var höfðað með birtingu stefnu þann 28. apríl 2010 og var málið þingfest þann 15. maí 2010.

Stefnandi er TVG-Zimsen ehf., kt. 000000-0000, Sundabakka 2, 105 Reykjavík, en stefndi er EDGE solutions ehf., kt. 000000-0000, Strandvegi 7, 210 Garðabæ.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 107.152 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 86.884 krónum frá 2. nóvember 2009 til 18. janúar 2010 en af stefnufjárhæð frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að skaðlausu.

Stefndi sótti þing við þingfestingu málsins og fékk frest til framlagningar greinargerðar til 23. júní 2010. Krefst stefndi þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi en til vara að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda og að stefnandi verði dæmdur til að greiða stefnda málskostnað að mati dómsins. Við fyrirtöku þann 6. október sl. féll stefndi frá frávísunarkröfu sinni. Aðalmeðferð fór fram þann 15. desember sl., og var málið dómtekið að málflutningi loknum. Forsvarsmaður stefnda flutti mál sitt sjálfur.

Málsatvik.

Samkvæmt tölvupósti sendum 9. júní 2009 frá stefnda til stefnanda kemur fram að stefndi áframsendi tölvupóst milli stefnda og tengiliðs stefnda, W-x-x T-x-x í Dubai til stefnanda. Kom þar fram að stefndi var að flytja inn búslóð til landsins í gegnum stefnanda auk þess sem stefndi upplýsti stefnanda um að hann væri að stofna fyrirtæki, Babyshop franchise, og kæmi líka til með að flytja inn til landsins vörur frá þeim aðila. Í tölvupóstinum spyr stefndi stefnanda hvort W-x-x eða einhver á hans vegum hafi haft samband við stefnanda vegna tollamála, innflutningsleyfa o.fl. Svaraði starfsmaður stefnanda stefnda samdægurs þess efnis að það eina sem stefnandi þyrfti fyrir almennan innflutning væri farmbréfið og erlendi reikningurinn. Þann 15. júní 2009 sendi stefnandi stefnda tölvupóst þar sem stefnda er tilkynnt um að pappírar frá Babyshop virðist vera í lagi en til að fá staðfest að tollflokkar og gjöld séu rétt verði hann að senda fyrirspurn til Tollstjóra. Eina sem stefnanda langaði að benda stefnda á var að þarna væru vörur með upprunaland sem Ítalíu en ekkert EUR1-skírteini, og því spurt hvort að „þessi aðili“ geti gefið út EUR yfirlýsingu. Sama dag svaraði stefndi stefnanda og kvað þetta sennilega vera rétta tollflokka en aldrei sé að vita hvað Tollurinn geri. B-hk-þf sé að flytja út til annarra landa og þá séu þessir tollflokkar notaðir, þannig að hann taldi „að rétt væri“. Þá svarar stefndi einnig athugasemdinni um EUR1-skírteinið og spurði hvort stefnandi vildi hafa beint samband við (tengiliðinn, innskot dómara) eða hvort stefndi ætti að gera það. Með tölvupósti 11. ágúst 2009, kl. 09.21, sendum frá stefnda til stefnanda, upplýsti stefndi stefnanda um að hann væri að fá sýnishorn frá „þessu“ fyrirtæki í Dubai og bað stefndi stefnanda um að sjá um flutninginn fyrir sig. Gaf stefndi upp heimilisfang sitt í því skyni og sagði fyrirtæki sitt, stefnda í máli þessu, sjá um innflutninginn á sýnishornunum. Þá segir stefndi enn fremur að gott væri ef stefnandi gæti beðið sína menn í Dubai um að gefa sig fram við W-x-x og sjá um að koma þessum vörum áfram til Íslands. Samdægurs, klukkan 9.31, svaraði stefnandi stefnda í tölvupósti með eftirfarandi orðum: „Sæll, þjónustan hjá okkur klárar málið með þér.“ Klukkan 10.00 sama dag sendi stefnandi stefnda tölvupóst þar sem kom fram að „þetta væri komið í gang.“ Síðar sama dag, klukkan 13.36, sendi stefndi stefnanda tölvupóst og kvaðst láta sinn mann, W-x-x í Dubai, vita að það yrði haft samband við hann í næstu viku varðandi LCL flutningana. Þá liggur fyrir í málinu tölvupóstur frá stefnanda þann 30. júní 2009 til stefnda með fyrirsögninni „Read: Ósk um tilboð“ en ekkert efni kemur fram í þeim pósti. Auk þess er í gögnum málsins tölvupóstur frá stefnda til stefnanda þar sem fyrirsögnin er „Tilkynning um sendingu ESEL1909DEHAMV137“ og fyrirspurn um hvað þetta sé og hvort packlisti sé með þessu og hvernig flutningskostnaðurinn skiptist. Samkvæmt stefnanda kom varan til landsins 19. október 2009.

Stefnandi gaf út sundurliðaðan reikning á hendur stefnda þann 2. nóvember að fjárhæð 86.884 krónur vegna flutningskostnaðar og annan reikning þann 18. janúar 2010 vegna geymslugjalda fyrir sjófrakt að fjárhæð 20.268 krónur. Ekki er ágreiningur um fjárhæð reikninganna.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi byggir kröfu sína á ofangreindum reikningum sem hann segir tilkomna vegna viðskipta stefnanda og stefnda. Stefnandi hafi tekið að sér að flytja vörur frá Dubai til Reykjavíkur fyrir stefnda en stefnandi og stefndi hafi átt í tölvupóstssamskiptum þann 11. ágúst 2009 þar sem fram komi að stefndi hafi óskað eftir flutningi á vörum frá Dubai til Reykjavíkur og hafi honum verið tjáð af starfsmanni stefnanda að gengið yrði í málið og hafi stefndi ekki gert athugasemdir við það. Því hafi stefnandi hafið undirbúning við að flytja vöruna og flutt hana að því búnu til landsins og sent stefnda í framhaldi reikning vegna þeirrar þjónustu, sem stefndi hafi ekki greitt. Fyrri reikningurinn sé vegna flutningskostnaðar, olíugjalds, uppskipunar, vörugjalda, öryggisgjalds, staðsetningargjalds og þjónustugjalds og síðari reikningurinn vegna geymslugjalds en varan hafi legið ósótt í vörugeymslu síðan hún kom til landsins.

Stefnandi byggir kröfur sínar á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styður stefnandi við lög um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Kröfuna um málskostnað styður hann við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi varnarþing vísar hann til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi krefst þess að hann verði sýknaður af kröfu stefnanda. Þá krefst hann þess að stefnandi verði dæmdur til að greiða sér málskostnað að mati dómsins. Stefndi féll frá frávísunarkröfu sinni eins og áður sagði. Stefndi kveðst hvorki hafa óskað eftir eða samið um flutning á umræddum vörum frá Dubai. Kvað stefndi augljóst að í tölvupósti milli sín og erlends söluaðila væri verið að afla upplýsinga um innflutningstolla og gjöld. Kveður stefndi stefnanda rangtúlka efni tölvupósts aðila og telja að með því að stefndi hafi vísað stefnanda beint á umboðsmann stefnda erlendis hafi komist á samningur milli aðila. Svo sé ekki, stefndi hafi ekki beðið um flutning á þeim vörum sem stefnandi vísi til. Stefndi hafi enga reikninga samþykkt og engir samningar, hvorki munnlegir né skriflegir, séu fyrir hendi. Því beri að sýkna stefnda af kröfu stefnanda.

Stefndi vísar til laga um neytendakaup, 8. gr., þar sem komi fram að seljanda flutningsþjónustu sé skylt að gera viðhlítandi og nauðsynlega samninga áður en varan er flutt á ákvörðunarstað. Þá vísar hann til 36. gr. samningalaga nr. 7/1936. Þá vísar hann til 14. og 15. gr. laga nr. 57/2005 um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu.

Niðurstöður:

Í máli þessu greinir aðila á um hvort komist hafi á samningur um flutning á vörum stefnda frá Dubai til Íslands en stefnandi krefur stefnda um greiðslu fyrir umþrættan flutning auk geymslugjalds.

Af orðalagi tölvupósts er fór á milli aðila um flutning á umræddum vörum og þeirri staðreynd að umboðsmaður stefnda, sem stefndi vísaði stefnanda á í Dubai, hafði komið vörum stefnda í umráð stefnanda, sem flutti síðan vöruna til Íslands, má telja sannað að samningur hafi komist á milli stefnanda og stefnda um umræddan flutning. Af öllum þeim samskiptum sem liggja fyrir í málinu á milli aðila, er ósannað af hálfu stefnda að eingöngu hafi verið um tilboðsgerð að ræða af beggja hálfu, enda má ráða af orðalagi tölvupóstssendinga að stefnandi hafi litið á samskiptin sem beiðni um að sjá um flutningana. Verður dómkrafa stefnanda því tekin til greina. Ber stefnda að greiða stefnanda stefnukröfuna eins og í dómsorði greinir. Þá verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda 150.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, EDGE-solutions ehf., kt. 000000-0000, greiði stefnanda, TVG-Zimsen ehf., kt. 000000-0000, 107.152 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 86.884 krónum frá 2. nóvember 2009 til 18. janúar 2010 en af 107.152 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 150.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 7.1. 2011.