S-440/2006

Mál þetta, sem dómtekið var þann 23. janúar sl., er höfðað hér fyrir Héraðsdómi Norðurlands eystra með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 8. desember 2006, á hendur X,

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 7. mars 2006, flutt hingað til lands frá Amsterdam 84,56 grömm af kókaíni falið í líkama sínum, en ákærða var handtekin eftir komu til Keflavíkurflugvallar og lagði lögreglan hald á efnið síðar sama dags.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 13, 1985 og 68, 2001 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana og fíkniefna nr. 233, 2001, sbr. reglugerð nr. 838, 2002 og auglýsingu nr. 232, 2001.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til að sæta upptöku á 84,56 grömmum af kókaíni, sem lögreglan lagði hald á og tilgreint er í efnaskrám nr. 8.751 & 8.752, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsingin verði skilorðsbundin. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa.

Ákærða kom fyrir dóminn við fyrirtöku málsins þann 23. janúar sl., ásamt verjanda sínum, og viðurkenndi brot sitt eins og því er í ákæru lýst. Er játning hennar í samræmi við gögn málsins og þykir sök hennar því nægjanlega sönnuð og varðar brotið við tilgreind lagaákvæði í ákæruskjali. Að framangreindu virtu þykir mega leggja dóm á málið á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var ákærða þann 1. nóvember 2005 dæmd til greiðslu kr. 30.000,- í sekt til ríkissjóðs fyrir fíkniefnalagabrot en hún hefur ekki sætt öðrum refsingum. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að um er að ræða innflutning á hættulegu fíkniefni. Hins vegar verður einnig litið til þess að ákærða var aðeins 18 ára er hún framdi brot sitt, skýlausrar játningar hennar og þess að samkvæmt gögnum málsins virðist þáttur hennar einungis hafa verið að flytja efnið til landsins fyrir tilstuðlan annarra aðila. Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði. Af hálfu ákærðu hefur verið lagt fram vottorð um að hún hafi alið barn í desember síðastliðnum. Með vísan til þess og ungs aldurs hennar þegar hún framdi brot sitt þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og tilgreindra lagaákvæða í ákæruskjali eru gerð upptæk fíkniefni sem tilgreind eru í dómsorði.

Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er kostnaður vegna þóknunar verjanda á rannsóknarstigi kr. 54.780,-, reikningur vegna efnagreiningar og matsgerðar Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði kr. 133.646,- og kostnaður við læknisvottorð kr. 10.700,-. Með vísan til 164. gr. og 165. gr. laga nr. 19/1991 ber að dæma ákærðu til greiðslu þessa kostnaðar. Hins vegar er einnig talinn kostnaður vegna kviðaryfirlits kr. 16.688,- en af framlögðum gögnum verður ráðið að hluti þess kostnaðar sé tilkominn vegna rannsóknar annarra mála en einungis kr. 4.172,- vegna máls ákærðu. Verður hún dæmd til greiðslu þeirrar fjárhæðar í sakarkostnað. Þá ber að dæma ákærðu til greiðslu þóknunar skipaðs verjanda síns A-kk-ef S-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin kr. 120.000,- að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóminn kveður upp F-kk-nf Ó-kk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða X sæti fangelsi í 3 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða sæti upptöku á 84,56 grömmum af kókaíni samkvæmt efnaskrám lögreglu nr. 8.751 og 8.752.

Ákærða greiði kr. 323.298,- í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef S-kk-ef hdl., kr. 120.000,- að virðisaukaskatti meðtöldum.