arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-2/2012

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 12. janúar 2012 á hendur ákærða, H-kk-þgf P-kk-þgf, kt. …, Presthúsabraut 21 á Akranesi. Málið var dómtekið 7. febrúar 2012.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir fíkniefnalagabrot, en ákærða er gefið að sök „að hafa um nokkurt skeið fram til föstudagsins 28. október 2011, að Presthúsabraut 21, Akranesi ræktað og haft í vörslum sínum 12 kannabisplöntur og 33,70 g kannabislauf sem lögreglumenn fundu við leit.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerðir nr. 232/2001 og nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er jafnframt krafist að framangreind fíkniefni sem hald var lagt á, verði gerð upptæk, samkvæmt 5. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög 68/2001 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsilaga í ákæru.

Við ákvörðun refsingar þykir verða að líta til þess að brot ákærða vörðuðu ræktun fíkniefna. Á hinn bóginn horfir það ákærða til málsbóta að hann hefur greiðlega gengist við broti sínu og er með hreint sakavottorð. Að þessu gættu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru verða gerð upptæk þau fíkniefni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Loks verður ákærði með vísan til. 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála dæmdur til að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu, svo sem greinir í dómsorði.

A-x-x V. M-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði sæti upptöku á 12 kannabisplöntum og 33,70 g af kannabislaufum.

Ákærði greiði 136.571 krónur í sakarkostnað

A-x-x V. M-kk-nf
S-33/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 4. júní 2013, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 6. maí 2013 á hendur A, [kt.], [heimili], „fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 24. júní utan dyra við íþróttahúsið og sundlaugina á Höfn í sveitarfélaginu Hornafirði, veist með ofbeldi að lögreglumanninum J-kk-þgf F-kk-þgf V-kk-þgf, sem þar var við skyldustörf, en ákærði hélt á grjóti í hægri hönd og hótaði að lemja J-kk-þf F-kk-þf með grjótinu í höfuðið auk þess sem hann ýtti við J-kk-þgf F-kk-þgf með hægri hönd.“

Í ákæru er framangreind háttsemi talin varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum og er þess þar krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Við fyrirtöku málsins á framangreindum degi játaði ákærði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í framangreindri ákæru og var málið þá þegar tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, eftir að fulltrúa ákæruvalds og ákærða hafði gefist kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Með játningu ákærða, sem samræmist gögnum málsins, telst sannað að hann hafi gerst sekur um það brot sem lýst er í ákæru og sem þar er rétt heimfært til refsiákvæðis.

Ákærði er nú 18 ára að aldri, en var á 18. ári er brot hans var framið. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hann ekki áður gerst brotlegur við refsilög. Til mildunar horfir að ákærði hefur játað brot sitt greiðlega, kvaðst fyrir dómi iðrast þess og hafa beðið viðkomandi lögreglumann afsökunar, sbr. 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar verður frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Enginn sakarkostnaður hlaust af málinu.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, þriðjudaginn 18. júní 2013 kl. 9:55.

Dómsorð:

Ákærði, A, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingar hans er frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

H-kvk-nf B-kvk-nf
S-109/2013

Mál þetta sem var dómtekið 2. september s.l. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 8. ágúst 2013, á hendur X;

„fyrir ólögmæta meðferð á fundins fjár, með því að hafa í lok maí 2013, slegið eign sinni á GSM síma af gerðinni Iphone 4 S, sem hann fann í Hafnarstrætinu í miðbæ Akureyrar og tekið til notkunar sem sína eign.

Telst þetta varða við 246. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt brot sitt eins og því er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem er ekki ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst. Háttsemi ákærða er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru, 246. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 1. sbr. 2. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu. Hann lýsti yfir iðran vegna gerða sinna. Auk þess horfir það til málsbóta að ákærði er ungur að árum og játaði brot sitt við alla meðferð málsins.

Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 60.000 króna sekt til ríkissjóðs. Skal ákærði greiða sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja, en ella sæti hann fangelsi í fjóra daga.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, greiði 60.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja, en sæti ella fangelsi í fjóra daga.
S-10/2013

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 14. janúar 2013, á hendur X,

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 9. apríl 2012, fyrir utan húsnæði Byr sparisjóðs í Skipagötu á Akureyri, ráðist að fyrrverandi unnustu sinni, [A], snúið upp á hendi hennar, eða tekið harkalega um hendi hennar og ýtt henni á undan sér, eða dregið hana fyrir húshornið og inná Hofsbótina, þar sem hann hrinti henni í götuna og lagðist ofan á hana og tók með báðum höndum um háls hennar og sleppti ekki fyrr en vinur þeirra reif hann ofan af henni. Afleiðingar þessarar árásar fyrir brotaþola voru þær að hún hlaut mar aftan á vinstra herðablað, hlaut hrufl sem var um 7x7 cm að stærð í línu við efsta lumbal hryggtinda, marðist á hægri upphandlegg og bólgnaði á svæði sem nam axlarlið og niður að olnboga laterals, hlaut smá hrufl yfir olecranon og marðist á úlnlið.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóm og játaði þar sök skýlaust samkvæmt ákæru. Játning hans fær stoð í gögnum málsins og þykir ekki ástæða til að draga hana í efa. Með játningunni er hann sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar. Háttsemi hans er í ákæru rétt færð til refsiheimildar.

Fyrir dómi lýsti ákærði eftirsjá vegna þess sem gerzt hefði. Hann hefði leitað sér aðstoðar á geðdeild sjúkrahússins og væri í fullri vinnu. Gerði ákæruvaldið ekki athugasemdir við þessi atriði. Þá játaði ákærði skýlaust sök og verður horft til þess.

Á hinn bóginn telur dómurinn alvarlegt að brot ákærða beindist að fyrrverandi unnustu hans. Þá ber að líta til sakaferils ákærða. Þar skiptir máli að í apríl 2007 var ákærði dæmdur í eins mánaðar fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og í desember 2008 var ákærði á ný dæmdur fyrir brot gegn þeirri grein. Var skilorðsdómurinn þá tekinn upp og ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, en fullnustu þeirrar refsingar frestað skilorðsbundið í þrjú ár. Ákærði stóðst það skilorð en sú staðreynd breytir ekki hinni, að hann er nú í þriðja sinn sakfelldur fyrir líkamsárás. Verður við ákvörðun refsingar meðal annars horft til 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga og verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í tvo mánuði, en í ljósi sakaferils eru ekki efni til að binda hana skilorði. Samkvæmt yfirliti sýslumannsins á Akureyri nemur sakarkostnaður málsins 18.000 krónum og ber að dæma ákærða til greiðslu hans.

Af hálfu ákæruvaldsins fór E-kk-nf Þ-kk-nf ftr. með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 18.000 krónur.
S-111/2013

Mál þetta sem var dómtekið 30. september er höfðað með ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu 8. ágúst 2013, á X;

„fyrir eftirtalda þjófnaði í Vínbúðinni, Hólabraut 16 á Akureyri árið 2013:

I.

Að hafa föstudaginn 24. maí, stolið einni Smirnoff flösku 500 ml., að verðmæti 3.790- krónur.

II.

Að hafa miðvikudaginn 29. maí, stolið samskonar flösku að sama verðmæti

III.

Að hafa laugardaginn 1. júní, stolið samskonar flösku að sama verðmæti.

Öll þessi brot teljast varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst lægstu refsingar sem lög leyfa.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt brot sín eins og þeim er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem er ekki ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, enda í fullu samræmi við rannsóknargögn lögreglu, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst. Háttsemi ákærða er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru, 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 1. sbr. 2. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði á liðnum árum margsinnis hlotið sektardóma vegna brota á fíkniefnalöggjöfinni, en sá ferill hefur ekki áhrif á refsingu hans í þessu máli.

Í máli þessu hefur ákærði þrívegis gerst sekur um þjófnaðarbrot og ber að ákvarða refsingu hans með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Til þess ber að líta að afrakstur brota ákærða var harla rýr, en að auki greiddi hann að fullar skaðbætur til tjónþola fljótlega eftir að kæra um athæfi hans barst lögreglu. Þá virðist að undanförnu hafa orðið viðhorfsbreyting hjá ákærða, en hann er nú í fullri vinnu og sækir reglulega AA-fundi. Að þessu virtu og með hliðsjón af viðeigandi ákvæðum 70. gr. hegningarlaganna verður refsing ákærða bundin skilorði, eins og segir í dómsorði.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar skal fresta og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-112/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 17. september sl. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu 8. ágúst 2013, á hendur X;

„fyrir umferðalagabrot, með því að hafa sunnudaginn 14. júlí 2013, ekið bifreiðinni […] undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í blóði reyndist 2,45 ‰), frá heimili sínu um Skuggagil, Merkigil, Borgarbraut, Hlíðarbraut og Hörgárbraut, þar sem hann var stöðvaður af lögreglu.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 48, 1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar, samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.“

Ákærði krefst vægustu refsingu sem lög leyfa.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt brot sitt eins og því er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem er ekki ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til laga.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 1. sbr. 2. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

II.

Samkvæmt sakavottorði ákærða á hann nokkurn sakarferli að baki. Ákærði var þannig þann 1. júlí 2009 dæmdur til að greiða sekt til ríkissjóðs vegna fíkniefnaakstur, en var þá jafnframt sviptur ökurétti tímabundið. Þann 13. október sama ár var ákærði dæmdur fyrir að aka ökutæki sviptur ökuréttindum, en einnig fyrir að aka ökutæki undir áhrifum áfengis. Auk sektar til ríkissjóðs var ákærði vegna þessa sviptur ökurétti í tvö ár. Loks var ákærði þann 26. september 2011 dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Með broti því sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð áðurnefnds dóms og ber að taka þá refsingu upp og gera ákærða refsingu í einu lagi samkvæmt sbr. ákvæðum 60. gr. og 77. gr. hegningarlaganna.

Refsing ákærða þykir að ofangreindu virtu, og sérstaklega því að hann hefur ítrekað gerst sekur um alvarleg umferðarlagabrot, hæfilega ákvæðin 60 daga fangelsi. Eftir atvikum þykir fært að fresta fullnustu 30 daga af refsingunni og skal sá hluti niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. hegningarlaganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði skal með hliðsjón af framangreindum sakarferli sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Dæma ber ákærða til að greiða sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirliti lögreglustjóra er 21.367 krónur.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, skal sæta fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu 30 daga af þeirri refsingu og skal sá hluti niður falla að liðnum tveimur árum haldi hann almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði skal greiða sakarkostnað, 21.367 krónur.
S-118/2013

Mál þetta sem var dómtekið 2. september s.l. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 8. ágúst 2013, á hendur X;

„fyrir umferðalagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 6. júní 2013, ekið bifreiðinni [...], svipt ökurétti ævilangt suður Hringveg í Öxnadal, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hennar við býlið Steinsstaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Fyrir dómi hefur ákærða skýlaust viðurkennt brot sitt eins og því er lýst í ákæru.

Með játningu ákærðu, sem er ekki ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru greinir. Háttsemi ákærðu er réttilega heimfærð til 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 1. sbr. 2. mgr. 164. gr. laga nr. 88, 2008.

II.

Samkvæmt sakavottorði var ákærða í nóvember 2003 sakfelld fyrir ölvunarakstur og var þá auk sektar svipt ökurétti. Á árabilinu 2004 til 2009 hefur ákærða ítrekað verið sakfelld fyrir ölvunarakstur, en auk þess í fimm skipti gengist undir viðurlög og hlotið dóma fyrir að aka ökutækjum svipt ökuréttindum. Var ákærða þannig með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur þann 21. maí 2008 dæmd í þriggja mánaða óskilorðsbundið fangelsi fyrir að ökutæki svipt ökurétti. Síðast, þann 17. febrúar 2009, var ákærða dæmd við sama dómstól í átta mánaða fangelsi fyrir þjófnað, gripdeild og nytjastuld, en einnig vegna fíkniefnaakstur og fyrir að aka ökutæki svipt ökurétti. Með þessum dómi var ævilöng ökuréttarsvipting ákærðu jafnframt áréttuð.

Með hliðsjón af framangreindum sakarferli þykir refsing ákærðu eftir atvikum nú hæfilega ákveðin fjögurra mánaða óskilorðsbundið fangelsi.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, X, skal sæta fangelsi í fjóra mánuði.
S-126/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 24. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri á hendur X;

„fyrir fjárdrátt, með því að hafa frá febrúarmánuði 2012 til 21. janúar 2013, þegar hún starfaði sem gjaldkeri hjá félagasamtökunum [X], dregið sér úr sjóðum félagsins kr. 357.095.-, með því að millifæra yfir á eigin bankareikning af reikningum félagsins, taka peninga út af reikningum þess og nota í eigin þágu og með því að taka við söfnunarfé styrktaraðila og skila ekki til félagsins.

Telst þetta varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

I.

Aðspurð fyrir dómi játaði ákærða skýlaust brot sitt eins og því er lýst í ákæru.

Með játningu ákærðu, sem ekki er ástæða til að efast um að sé sannleikanum samkvæm, telst nægilega sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og er þar rétt heimfærð til lagaákvæða.

Verður samkvæmt því lagður dómur á málið, án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, skv. 1., sbr. 2. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

II:

Fyrri sakaferill ákærðu hefur ekki áhrif í máli þessu.

Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga. Rétt þykir m.a. með hliðsjón af skýlausri játningu ákærðu við alla meðferð málsins og því að hún hefur greitt nokkrar skaðabætur til tjónþola, sbr. 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 8. tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að tveimur árum liðnum, frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærða almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. nefndra laga.

Enginn sakarkostnaður féll til við rekstur málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, X, sæti fangelsi í 45 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að tveimur árum liðnum frá dómsuppsögu haldi hún almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.
S-192/2013

Mál þetta sem var dómtekið 12. nóvember sl. er höfðað 15. október sl. af sýslumanninum á Húsavík á hendur X, með dvalarstað að ..., fyrir fjársvik;

„með því að hafa sunnudagskvöldið 12. maí 2013, í Katlanámum sunnan Húsavíkur, af ásetningi ýtt mannlausri Dodge Durango bifreið, árgerð 2002 með skráningarnúmerið [...], aftur á bak niður bratta brekku og fram af hamravegg og þannig valdið verulegum skemmdum á bifreiðinni, allt í þeim tilgangi að fá andvirði hennar, um eina milljón króna, bætt með kaskótryggingu bifreiðarinnar á grundvelli tjónstilkynningar ákærða, dags. 13. maí 2013.

Telst þetta varða við 1. mgr. 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Sækjandi tók fram við þingfestingu að ákærða væri gefin að sök tilraun til fjársvika.

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, enda gekkst hann þegar við brotinu er lögregla hóf skýrslutöku af honum, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og varðar við 248. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Samkvæmt sakavottorði var ákærði dæmdur þann 1. október 2008 í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár og til greiðslu sektar og sviptur ökurétti, fyrir brot gegn umferðarlögum og almennum hegningarlögum, þ.á m. 1. mgr. 244. gr. Ítrekunaráhrif dómsins eru niður fallin, sbr. 61. gr. almennra hegningarlaga. Þá var ákærði dæmdur 25. janúar 2010 til greiðslu sektar og sviptur ökurétti fyrir brot gegn umferðarlögum.

Refsing ákærða ákveðst fangelsi í 8 mánuði. Þykir mega skilorðsbinda hana eins og greinir í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.
S-62/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 22. maí sl. var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 18. apríl 2013, á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 26. janúar 2013, á skemmtistaðnum Pósthúsbarnum, Skipagötu 10 á Akureyri, slegið A, hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði og hlaut brotasprungu í gegnum aftari ytri vegg á kinnbeinsholu vinstra megin, glóðarauga vinstra megin og mar undir vinstra auga, auk þess sem brotnaði upp úr tveimur tönnum í efri og neðri gómi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19. 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt brot sitt eins og því er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem er ekki ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, og að virtum rannsóknargögnum lögreglu er að áliti dómsins nægilega sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst. Háttsemi ákærða er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru, 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Ákærði, sem er 24 ára, hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi sem áhrif hefur í þessu máli.

Við ákvörðun refsingar ber m.a. að líta til þess að ákærði hefur gerst sekur um líkamsárás. Þykir refsing hans með hliðsjón af 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, hæfilega ákveðin 60 daga fangelsi.

Með hliðsjón af lýstum sakarferli og skýlausri játningu ákærða við alla meðferð málsins, ásamt því að hafa lýst yfir iðrun og náð sáttum við brotaþola, þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögn dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði sakarkostnað, samtals 18.000 krónur.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti 60 daga fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 18.000 krónur í sakarkostnað.