S-335/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 13. október 2011 og dómtekið þann 6. desember sama ár, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 8. september 2011, á hendur X „fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 16. maí 2010 á dansgólfi skemmtistaðarins Hvíta hússins á Selfossi í áflogum veist að A-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000 slegið hann í andlitið og örskömmu síðar sparkað í hægra hné hans þannig að hann féll í gólfið með þeim afleiðingum að A-kk-nf hlaut skurð yfir hægri augabrún, eymsli á höfði og gagnaugasvæði hægra megin og rifinn liðþófa í hægra hné.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. nr. 19,1940 [sic], sbr. 10. gr. laga nr. 20,1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Mál þetta var þingfest þann 13. október 2011. Bókað var eftir sækjanda að ætlað brot ákærða varði við almenn hegningarlög en láðst hafi að tilgreina heiti laganna í ákæru. Þar sem afstaða ákærða til ákæru var óljós við þingfestingu málsins skipaði dómari ákærða verjanda og frestaði málinu til 20. október 2011. Þann dag mætti ákærði fyrir dóm ásamt verjanda sínum, Ó-kk-þgf B-kk-þgf hrl. Ákærði neitaði sök og var málinu frestað til framlagningar greinargerðar til 17. nóvember sl. Aðalmeðferð hófst þann 23. nóvember sl., með skýrslutöku af ákærða og tíu af þeim ellefu vitnum sem boðuð voru fyrir dóm en fresta varð aðalmeðferð þar sem eitt vitni mætti ekki fyrir dóm. Framhald aðalmeðferðar fór fram þann 6. desember sl. og komu þá fyrir dóm fimm vitni og var málið tekið til dóms að loknum málflutningi.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa verði hann sakfelldur. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa og að þau verði greidd úr ríkissjóði.

Málsatvik

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar á Selfossi, dagsettri 17. maí 2010, barst tilkynning um slasaðan mann á skemmtistaðnum Hvíta húsinu laust fyrir klukkan tvö aðfaranótt sunnudagsins 16. maí 2010. Á vettvangi hitti lögregla fyrir ákærða og A-kk-þf S-kk-þf, brotaþola í máli þessu, sem að sögn dyravarða hafði slasast í ryskingum við ákærða. Í framangreindri skýrslu lögreglu er haft eftir brotaþola að atvikið hafi átt sér stað fyrir framan svið skemmtistaðarins þar sem brotaþoli og ákærði voru að dansa ásamt fleira fólki. Ákærði, sem mikil fyrirferð var á, hafi rekist utan í brotaþola og þá sem með honum voru. Brotaþoli kvaðst hafa hætt að dansa og kurteislega beðið ákærða að hafa sig hægan eða færa sig. Ákærði hafi tekið því illa og fyrst kýlt H-kk-þf M-kk-þf J-kk-þf og síðan brotaþola. Þegar ákærði hafi kýlt hann hafi hann einnig fundið högg á innanvert hægra hné en kvaðst ekki vera viss um hvað hafi valdið því en hann hafi legið „óvígur“ eftir. Í frumskýrslu lögreglu er áverkum brotaþola lýst þannig að hann hafi verið með skurð á hægra gagnauga og meiddur á hægra hné. Brotaþoli hafi verið fluttur með sjúkrabifreið á Heilbrigðisstofnun Suðurlands og síðan til frekari rannsókna á Landspítala- háskólasjúkrahús í Fossvogi.

Í frumskýrslu lögreglu segir að ákærði hafi viðurkennt að hafa kýlt brotaþola en þvertekið fyrir að hafa valdið honum áverka á fæti. Þá er þess getið að enga áverka hafi verið að sjá á ákærða. Einnig kemur fram að A-kvk-nf R-kvk-nf E-kvk-nf og tónlistarmennirnir J-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf og H-kk-nf Á-kk-nf L-kk-nf hafi verið vitni að atvikum.

Meðal gagna málsins er læknisvottorð A-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef yfirlæknis á Heilbrigðisstofnun Suðurlands þar sem fram kemur að vakthafandi læknir, J-kvk-nf R-kvk-nf, hafi skoðað brotaþola þann 16. maí. Þar er áverkum á hné lýst og 1,5 cm skurði fyrir ofan hægri augabrún. Einnig kemur fram að ákveðið hafi verið að senda brotaþola til Reykjavíkur í frekara mat og myndgreiningu. Í læknisvottorði J-kk-ef M-kk-ef K-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala- háskólasjúkrahúss Fossvogi, dagsettu 19. júní 2010, segir að brotaþoli hafi leitað á bráðamóttöku í Fossvogi klukkan 03:40 aðfaranótt 16. maí 2010 eftir að hafa orðið sundurorða við ungan mann sem hafi slegið hann í andlit og sparkað í hné hans. Haft er eftir brotaþola að hann hafi verki í hægra hné og eigi erfitt með að rétta úr því, auk höfuðverkjar og sjóntruflana. Við skoðun sé brotaþoli drafandi í tali, áfengislykt úr vitum og óstöðugur á fótum, en áttaður og gefi góða sögu. Síðan segir: „Það eru eymsli aftan til á höfði og á gagnaugasvæði hægra megin. Það er um 4 cm langur skurður sem teygir sig upp úr hægri augabrún. Einnig mar og bólga í kringum hægra auga. Það eru mikil eymsli við þreifingu á hægra hné og yfir hnéskel. Á erfitt með að rétta alveg úr hnénu vegna verkja.“ Í læknisvottorði kemur fram að tekin hafi verið röntgenmynd af hnénu sem ekki sýndi beináverka og segir að eftir það hafi verið hægt að rétta úr hnénu. Um greiningu og meðferð segir í vottorðinu: „Greining: Liðhlaup í hné, S83.1 Opið sár í andliti, S01.8 .Mar og yfirborðsáverki á augnsvæði,S00.1 Meðferð: Sárið á enninu er deyft og saumað. Settar mjúkar umbúðir. Vegna sjóntruflana er fengin skoðun augnlæknis morguninn eftir sem reyndist vera eðlileg.“

Einnig liggur frammi í málinu læknisvottorð A-kk-ef A-kk-ef, bæklunarlæknis, dags. 18. ágúst 2010. Þar kemur fram að brotaþoli hafi fyrst verið hjá áðurnefndum lækni þann 27. maí 2010 vegna óþæginda frá hægra hné. Við skoðun þann dag hafi sjúklingur greint frá því að hafa meiðst á hægra hné þann 16. maí sama ár þegar ráðist hafi verið á hann og hann hafi fengið högg innan til á hægra hné. Teknar hafi verið röntgenmyndir sem ekki hafi sýnt brot, en sjúklingur hafi enn fundið til óþæginda við skoðun. Í vottorðinu segir að við skoðun þann 27. maí 2010 hafi verið vökvi í hægra hnélið, eymsli yfir hnéskel og ytri liðþófa, hné stöðugt. Gerð hafi verið segulómun af hægra hné þann 14. júní sama ár sem hafi sýnt að krossbönd og hliðarliðbönd hafi verið heil. Minniháttar vökvaaukning hafi verið í hnjálið en sjúklegar breytingar ekki greinst í hnéskeljarliðum. Vegna óþæginda frá hnénu hafi verið gerð speglun á hné þann 18. ágúst 2010 og þá hafi komið í ljós stór rifa í ytri liðþófa sem hafi verið tekinn. Í lok læknisvottorðs segir: „Sjúklingur hlaut áverka á hægra hné 16.05.2010. Reyndist vera með rifinn liðþófa í hnénu. Liðþófinn gæti vel hafa rifnað við áverkann sem sjúklingur hlaut 16.05.2010.“

Í framlögðum rannsóknargögnum eru ljósmyndir sem teknar voru af brotaþola og upplýst var við meðferð málsins fyrir dómi að myndirnar voru teknar þann 16. maí 2010 á Landspítala - háskólasjúkrahúsi Fossvogi.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði neitar sök. Í skýrslutöku við upphaf aðalmeðferðar greindi ákærði frá því að hann hafi á umræddum tíma verið á dansleik í Hvíta húsinu og verið að dansa þegar brotaþoli hafi komið að honum, rifið í hönd hans, snúið upp á hana og sagt „drullaðu þér burtu eða við stútum þér“. Ákærði kvaðst hafa spurt brotaþola hvað þetta ætti að þýða en þá hafi brotaþoli og tveir menn sem með honum voru, en ákærði þekkti ekki, ráðist á sig og kýlt en ákærði kvaðst hafa slegið til baka í sjálfsvörn. Ákærði gat ekki með vissu greint frá því á hverjum höggið lenti en kvað höggið hafa lent á einhverjum manni. Stuttu síðar hafi dyraverðir komið og haft afskipti af þeim. Ákærði kvaðst hafa verið vel yfir meðallagi ölvaður en ekki út úr heiminum og hafi hann nokkurn veginn vitað hvað hann var að gera. Ákærði gat hvorki greint frá því hve mikið hann hafi drukkið umrætt kvöld né hvaða tegund áfengis. Sérstaklega aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa sparkað í nokkurn mann, aðeins slegið frá sér. Þá kvaðst ákærði hafa verið einn á móti brotaþola og mönnum sem með honum voru. Ákærði upplýsti að hann væri 195 cm á hæð og 96 kg að þyngd og að hann hafi verið svipaður að líkamsburðum í maí 2010.

Vitnið A-kk-nf S-kk-nf, brotaþoli í máli þessu, kvaðst hafa verið ásamt vinum sínum að dansa fyrir framan sviðið í Hvíta húsinu, þar á meðal var vitnið A-kvk-nf R-kvk-nf E-kvk-nf, sem á þeim tíma hafi verið barnshafandi. Mikill fyrirgangur hafi verið í strákum sem voru fyrir aftan þau og því hafi hann gengið að ákærða og sagt honum frá Ö-kvk-þgf R-kvk-þgf, beðið hann að færa sig en einnig tekið fram að þau vildu ekkert „vesen“. Um leið og hann hafi sagt „vesen“ hafi ákærði æst sig, öskrað og spurt hvað hann ætti við. Í framhaldi af því kvaðst vitnið hafa fengið högg á hægra gagnaugað og við það fallið á gólfið og einnig fundið fyrir höggi í hægra hné. Nánar aðspurður sagði vitnið að ákærði hafi veitt honum umrætt högg en kvaðst ekki vita hver sparkaði í hann. Næst hafi hann vitað af sér þegar hann lá í gólfinu alblóðugur í framan en ekki getað rétt úr fætinum. Fram kom hjá vitninu að flestir í kringum hann hafi verið vinir hans en nálægt ákærða hafi verið einhverjir strákar enda dansgólfið fullt af fólki. Sérstaklega aðspurður um lýsingu sem vitnið gaf á ætluðum árásarmanni í skýrslutöku hjá lögreglu þann 17. maí 2010, þ.e. að hann hafi verið ljóshærður og hrokkinhærður með stutt hár, ítrekaði vitnið að ákærði hafi staðfest það með skilaboðum til sín á netinu og símtali að hann hafi verið gerandi í umrætt sinn. Vitnið þvertók fyrir að um einhvern annan mann væri að ræða og sagði að lýsing á dansgólfi hafi getað haft áhrif á háralit ákærða. Fljótlega hafi dyravörður komið og þeir verið fluttir inn í eldhús. Stuttu síðar hafi lögreglan komið á vettvang og hann hafi fljótlega verið fluttur með sjúkrabifreið á heilsugæsluna á Selfossi og síðan til Reykjavíkur. Vitnið kvaðst aldrei hafa séð ákærða fyrr og ekkert þekkt til hans. Þá greindi vitnið frá því að í skilaboðum sem ákærði hafi sent honum á netinu hafi ákærði óskað eftir að ræða við hann um málið. Einnig hafi ákærði hringt og beðið sig um að kæra ekki málið þar sem hann væri á skilorði en því kvaðst vitnið hafa hafnað. Vitnið kvaðst „hafa verið í glasi“ umrætt kvöld en muna vel eftir atvikum. Vitnið upplýsti að hann væri 186 cm á hæð og 76 kg að þyngd og að hann hafi verið svipaður að líkamsburðum í maí 2010.

Vitnið A-kvk-nf R-kvk-nf E-kvk-nf, gaf skýrslu í gegnum síma. Í umrætt sinn hafi hún verið á dansgólfinu ásamt eiginmanni sínum, E-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf, þegar allt í einu hafi allir verið í slagsmálum eins og vitnið orðaði það. Vitnið gat ekki greint nánar frá umræddum slagsmálum en ítrekaði að henni hafi fundist allir vera í slagsmálum og þarna hafi verið fleiri en einn og fleiri en tveir. Vitnið kvaðst ekki hafa séð þegar brotaþoli var sleginn, en séð hann sitjandi á gólfinu og hafi henni virst hann finna til. Síðan hafi hún séð þegar brotaþoli var borinn út.

Vitnið O-kvk-nf I-x-x, lögreglumaður, kvaðst hafa komið á vettvang ásamt B-kk-þgf E-kk-þgf J-kk-þgf lögreglumanni. Hún hafi rætt við brotaþola í bakherbergi en B-kk-nf E-kk-nf við ákærða. Eftir að sjúkrabifreið var farin með brotaþola hafi þau leitað að vitnum en ekki náð að ljúka því vegna annarra útkalla. Einu vitnin sem þau hafi náð að ræða við á vettvangi hafi verið tónlistarmenn sem spiluðu fyrir dansi umrædda nótt. Þeir hafi ekki getað greint frá upptökum átakanna en greint frá því að hafa séð átök og að hafa séð vin brotaþola í átökum við ákærða. Aðspurð hvort ákærði hafi viðurkennt að hafa slegið brotaþola, ítrekaði vitnið að lögreglumaðurinn B-kk-nf E-kk-nf hafi rætt við ákærða og kvaðst hún hafa skráð frásögn hans í frumskýrslu. Vitnið greindi frá því að brotaþoli hafi verið með byrjandi bólgu á hné.

Vitnið kom aftur fyrir dóm eftir að vitnið J-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf hafði gefið skýrslu í máli þessu. Vitnið var sérstaklega spurt um eftirfarandi orðalag í frumskýrslu sinni: „Einnig fengum við upplýsingar um að tveir hljómsveitarmeðlimir, J-kk-nf J-kk-nf og H-kk-nf, hefðu orðið vitni að átökunum. Ræddi undirrituð við þá og kváðust þeir ekki hafa séð upphafið en séð m.a. hvar H-kk-nf hélt X og lamdi hann í bakið og einnig þegar X kýldi A-kk-þf.“ Vitnið kvaðst ekki muna orðrétt hvað áðurnefndir menn greindu henni frá á vettvangi en hún hafi skráð framburð þeirra í frumskýrsluna. Þeir hafi ekki nafngreint þá sem hlut áttu að máli en gefið lýsingu á klæðaburði og útliti og út frá því hafi hún sett áðurgreind nöfn inn í skýrsluna. Vitnið tók fram að hún hafi tekið saman framburð þeirra beggja og sett í frumskýrsluna. Annað hvort hafi lýsing J-kk-ef J-kk-ef eða H-kk-ef á manni þeim sem sló brotaþola samsvarað útliti ákærða.

Vitnið B-kk-nf E-kk-nf J-kk-nf, lögreglumaður, greindi frá aðdraganda afskipta sinna á sama veg og vitnið O-kvk-nf I-x-x. Brotaþoli hafi verið með áverka á höfði og miklar kvalir í fæti. Þeim hafi verið bent á að ákærði hafi tekið þátt í átökunum og kvaðst vitnið hafa rætt stuttlega við ákærða sem hafi kannast við að hafa tekið þátt í slagsmálunum. Sérstaklega aðspurður kvað vitnið ákærða hafa greint frá því í lögreglubifreiðinni að hann, þ.e. ákærði, hafi slegið brotaþola en ekki kannast við að hafa veitt honum áverka á fæti. Vitnið kvaðst ekki geta tjáð sig um ölvunarástand ákærða en af honum hafi verið vínlykt. Vitnið kvaðst hafa rætt við vitni úr hljómsveitinni sem lék fyrir dansi í umrætt sinn en ekki hafi gefist tími til að ræða við fleiri vitni. Fram kom hjá vitninu að söngvari í hljómsveitinni hafi greint frá því að hann hafi séð ákærða slá brotaþola og hafi lýsingu á útliti og klæðnaði þeirra sem voru að slást samræmst útliti og klæðaburði ákærða og brotaþola sem og lýsingu annarra vitna. Einnig hafi komið fram að fleiri hafi verið í ryskingum og hafi H-kk-nf M-kk-nf haldið ákærða og slegið hann í bakið.

Vitnið H-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, vinur ákærða, kvaðst hafa snúið baki í ákærða á dansgólfinu þegar hann hafi fengið þungt högg vinstra megin á höfðuðið. Við það hafi hann vankast og því geti hann lítið tjáð sig um atvik. Fram kom hjá vitninu að honum hafi verið sagt að það hafi verið ákærði sem sló hann í umrætt sinn. Hann kvaðst hafa snúið sér við og reynt að verja sig. Vitnið kvað það geta verið að hann hafi slegið ákærða í bakið og lagst ofan á hann þegar hann var að verja sig. Þá hafi hann rætt við ákærða inni í eldhúsi eftir atburðinn og lagt honum lífsreglurnar. Vitnið kvaðst ekki muna hvort ákærði hafi í því samtali viðurkennt að hafa slegið brotaþola en ákærði hafi viðurkennt að hafa kýlt vitnið. Fram kom hjá vitninu að hann hafi verið undir áhrifum áfengis umrætt kvöld. Vitnið gat ekki upplýst hvort einhverjir strákar hafi verið með ákærða og hann kvaðst ekki hafa séð þegar brotaþoli varð fyrir höggi og fór úr liði.

Vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf H-kvk-nf, fyrrverandi unnusta brotaþola, kvaðst í umrætt sinn hafa verið að dansa við vitnið G-kk-þf Þ-kk-þf G-kk-þf til hliðar á dansgólfinu þar sem hún hafi tekið eftir að einhver fyrirgangur var á dansgólfinu. Þá hafi hún snúið baki í brotaþola. Þá hafi G-kk-nf Þ-kk-nf allt í einu kippt í hana og hún næst séð brotaþola þar sem hann lá á gólfinu og hélt um fótinn en fossblætt hafi úr augabrún hans.

Vitnið G-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, vinur brotaþola, greindi frá atvikum á sama veg og vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf en vitnið kvaðst ekki hafa séð hvað gerðist en einhver læti hafi verið á dansgólfinu. Vitnið gat ekki tjáð sig um hvað margir hafi komið þar að. Síðan hafi hann séð brotaþola blóðugan á gólfinu og aðstoðað við að koma honum inn í eldhús.

Vintið J-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf, söngvari hljómsveitarinnar „Í svörtum fötum“, kvaðst ekki muna vel eftir umræddum dansleik en hann hafi verið allsgáður. Vitnið kvaðst þó muna eftir að slagsmál hafi verið milli tveggja hópa fyrir framan sviðið. Eftir einhverja pústra hafi maður, sem vitnið þekkti ekki, dottið í gólfið og hafi verið haldið áfram að „ganga í þann mann“ eins og vitnið orðaði það. Vitnið gat ekki greint frá því hver þar hafi verið að verki. Aðspurður hvort hann gæti lýst klæðaburði þeirra sem þarna komu við sögu kom fram hjá vitninu að hann hafi staðið á sviðinu og sterk ljós beinst að andliti hans sem blindi og því hafi hann átt erfitt með að greina fólk sem var fyrir framan sviðið. Vitnið kvaðst þó líklega myndi þekkja brotaþola aftur því hann hafi séð hann inni í eldhúsinu og séð að hann var með áverka á hné. Aðra sem tengdust atvikum kvaðst hann ekki þekkja í sjón.

Vitnið J-kk-nf M-kk-nf K-kk-nf, læknir, gaf skýrslu í gegnum síma. Vitnið óskaði eftir því í upphafi skýrslutöku að leiðrétta framlagt læknisvottorð sitt. Sagði vitnið að textinn „liðhlaup í hné, S83.1“ sem fram komi í vottorði, sbr. dskj. nr. 10.1- 10.2, sé misritun. Miðað við greiningu eigi réttur texti að vera „tognun í hné“. Liðhlaup í hné sé mun alvarlegri áverki sem ekki hafi verið til staðar í tilviki brotaþola. Greiningin tognun í hné samræmist lýsingu brotaþola um að slinkur eða högg hafi komið á hnéð. Við þennan slink eða högg hafi hnéskelin getað gengið aðeins til en dottið aftur í réttar skorður og geti slíkt leitt til áverka á liðþófa þó ekki sé hægt að fullyrða um slíkt við fyrstu skoðun. Vitnið mundi ekki eftir hversu mörg spor hafi verið saumuð í andlit brotaþola en miðað við 4 cm langan skurð hafi það verið 4-5 spor. Um ölvunarástand brotaþola vísaði vitnið til læknisvottorðsins. Aðspurður sagði vitnið að ekki sé mælt með því að skoða áverka eins og rifinn liðþófa fyrr en hefðbundin tognunareinkenni hafi gengið niður. Brotaþoli hafi ekki komið aftur til skoðunar og því geti hann ekki tjáð sig um það frekar. Vitnið staðfesti að einkenni hafi samræmst því að brotaþoli hafi fengið högg á hnéð en hvort það hafi verið við fall eða spark gæti vitnið ekki sagt til um út frá skoðun.

Vitnið A-kk-nf A-kk-nf, bæklunarlæknir, gaf skýrslu í gegnum síma og staðfesti framlagt læknisvottorð. Greindi vitnið frá því að við skoðun á brotaþola þann 27. maí 2010 hafi komið í ljós einkenni um slitinn liðþófa og staðfesti vitnið að spark í hné hefði getað valdið því að liðþófinn rifnaði. Til að rífa liðþófa þurfi eitthvað að koma fyrir hné og við áverka innan til á hægra hné, eins og brotaþoli hafi lýst fyrir vitninu að hann hafi orðið fyrir, geti liðþófi rifnað. Sérstaklega aðspurður um hvort áverkinn hafi getað stafað af öðru en ætlaðri árás ákærða ítrekaði vitnið að brotaþoli hafi verið með einkenni um rifinn liðþófa þegar vitnið skoðaði hann þann 27. maí 2010 og brotaþoli hafi greint frá því að óþægindi hafi komið í kjölfar hinnar ætluðu árásar þann 16. maí 2010.

Vitnið E-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, kvaðst hafa staðið hjá dansgólfinu í umrætt sinn og séð nokkra menn í átökum og síðan séð brotaþola liggjandi í gólfinu. Þá kvaðst vitnið hafa aðstoðað við að koma brotaþola inn í eldhús.

Vitnið H-kk-nf Á-kk-nf L-kk-nf, rótari í hljómsveitinni „Í svörtum fötum“ kvaðst hafa átt leið meðfram dansgólfinu á leið upp á svið en lítið muna eftir atvikum. Það eina sem hann reki minni til sé að þarna hafi verið einhverjar stimpingar en hann geti ekki tjáð sig um hverjir hafi þar átt hlut að máli. Sérstaklega aðspurður kvaðst hann ekki hafa séð högg ganga milli manna.

Vitnið E-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf var staddur við dansgólfið þegar kona hans, A-kvk-nf R-kvk-nf E-kvk-nf, hafi hálfpartinn dregið hann í burtu. Þegar hann hafi snúið sér við kvaðst hann hafa séð heilmikil læti og ryskingar á dansgólfinu. Þar hafi verið hópur af strákum, 8-10 strákar sem voru í áflogum en vitnið gat ekki greint frá því hverjir það voru. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa séð ákærða, sem hann kvaðst einu sinni hafa unnið með. Þá hafi hann ekki séð högg ganga milli manna.

Vitnið A-kk-nf G-kk-nf J-kk-nf, gaf skýrslu í gegnum síma. Vitnið, sem var dyravörður í Hvíta húsinu umrætt kvöld, kvaðst ekki hafa séð átök milli ákærða og brotaþola, en séð þegar ákærði, sem vitnið þekkti, var fluttur burtu og einnig hafi hann séð brotaþola á gólfinu.

Vitnið Á-kk-nf I-kk-nf K-kk-nf, dyravörður í Hvíta húsinu, kvaðst engin átök hafa séð umrætt kvöld en hafa hlúð að brotaþola.

Vitnið T-kk-nf H-kk-nf O-kk-nf, dyravörður í Hvíta húsinu, kvaðst ekki hafa séð átök á dansgólfinu, á umræddum tíma hafi hann verið við störf í anddyri hússins.

Niðurstaða.

Fram er komið í málinu að ákærði og brotaþoli voru aðfaranótt sunnudagsins 16. maí 2010 staddir á dansgólfi skemmtistaðarins Hvíta hússins ásamt fleira fólki. Mikið ber á milli í framburði þeirra um aðdraganda hinnar ætluðu líkamsárásar. Ákærði, sem neitar sök, bar fyrir dómi að brotaþoli hafi komið að honum, rifið í hönd hans og snúið upp á hana og sagt „drullaðu þér burtu eða við stútum þér“. Þegar hann hafi spurt brotaþola hvað þetta ætti að þýða hafi brotaþoli og tveir menn sem með honum voru ráðist á sig og kýlt. Ákærði kvaðst hafa slegið til baka í sjálfsvörn en ekki sparkað. Höggið hafi lent á einhverjum manni en ákærði vissi ekki hverjum. Vitnið A-kk-nf S-kk-nf, brotaþoli í máli þessu, bar fyrir dómi að dansgólfið hafi verið fullt af fólki og þar sem mikill fyrirgangur hafi verið í einhverjum strákum á dansgólfinu hafi hann gengið að ákærða, greint honum frá því að á dansgólfinu væri barnshafandi kona og beðið hann um að færa sig en tekið fram að þau vildu ekkert „vesen“. Um leið og hann hafi sagt „vesen“ hafi ákærði æst sig, öskrað, spurt hvað hann ætti við og slegið sig á hægra gagnaugað. Kvaðst brotaþoli hafa fallið í gólfið og einnig fundið fyrir höggi á hægra hné en ekki vita hver hafi veitt honum það högg. Fram er komið í málinu að eftir að brotaþoli féll í gólfið komu starfsmenn skemmtistaðarins að og færðu brotaþola inn í eldhús og kölluðu á sjúkrabifreið og lögreglu. Einnig er fram komið í málinu að ákærði hafi beðið eftir lögreglu í eldhúsi staðarins.

Auk brotaþola gáfu sex vitni, sem voru stödd á dansgólfinu í umrætt sinn, skýrslu fyrir dómi. Vitnið H-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, sem einnig var á dansgólfinu, bar fyrir dómi að hafa snúið baki í ákærða þegar vitnið hafi fengið högg aftan til á höfuðið sem honum hafi verið sagt að ákærði hafi veitt honum. Þá greindi vitnið frá því að vel geti verið að hann hafi slegið ákærða í bakið og lagst ofan á hann þegar hann var að verja sig. A-kvk-nf R-kvk-nf E-kvk-nf lýsti atvikum þannig „að allir hafi verið í slagsmálum“. Vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf H-kvk-nf, sem var að dansa við vitnið G-kk-þf Þ-kk-þf G-kk-þf bar fyrir dómi að fyrirgangur hafi verið á dansgólfinu og vitnið G-kk-nf Þ-kk-nf kvað einhver læti hafa verið. Vitnið E-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sem var við dansgólfið í umrætt sinn, kvaðst hafa séð nokkra menn í átökum og síðan séð brotaþola liggjandi í gólfinu. Á sama stað var vitnið E-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf ásamt konu sinni, Ö-kvk-þgf R-kvk-þgf E-kvk-þgf. Hann kvaðst hafa séð heilmikil læti og ryskingar á dansgólfinu. Þar hafi hópur af strákum, 8-10 strákar, verið í áflogum en vitnið gat ekki greint frá því hverjir það voru. Vitnið, sem kannast við ákærða, kvaðst ekki muna eftir að hafa séð hann. Þá hafi hann ekki séð högg ganga milli manna.

Umrædda nótt lék hljómsveitin „Í svörtum fötum“ fyrir dansi og gáfu söngvari og rótari hljómsveitarinnar skýrslu fyrir dómi. Vitnið J-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf, söngvari, sem stóð á sviðinu kvað slagsmál hafa verið milli tveggja hópa á dansgólfinu fyrir framan sviðið en gat ekki greint frá atvikum að öðru leyti og tók fram að hann hafi séð illa fram fyrir sig vegna ljósa sem beindust að sviðinu. Rótarinn og vitnið H-kk-nf Á-kk-nf L-kk-nf, sem var á leið upp á svið, mundi lítið eftir atvikum en kvaðst reka minni til þess að þarna hafi verið einhverjar stimpingar en gat ekki tjáð sig um hverjir hafi þar átt hlut að máli og ekki séð högg ganga milli manna. Dyraverðirnir A-kk-nf G-kk-nf J-kk-nf, Á-kk-nf I-kk-nf K-kk-nf og T-kk-nf H-kk-nf O-kk-nf, sem einnig komu fyrir dóm, gátu ekki borið um hin ætluðu átök á dansgólfinu.

Með vísan til þess sem að framan er rakið þykir framkomið í máli þessu að til átaka hafi komið fyrir framan sviðið og hafi nokkur hópur manna átt þar hlut að máli. Fyrir liggur að brotaþoli fékk áverka í þeim átökum og að vitnið H-kk-nf M-kk-nf, sem tók þátt í átökunum, hafi einnig orðið fyrir höggi. Ákærði hefur hins vegar staðfastlega neitað að hafa slegið nema eitt högg frá sér en ekki geta upplýst á hverjum það lenti. Þó svo að fjöldi manna hafi verið á staðnum gátu vitnin A-kvk-nf R-kvk-nf, K-kvk-nf M-kvk-nf, G-kk-nf Þ-kk-nf, H-kk-nf M-kk-nf, E-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf Ö-kk-nf, J-kk-nf J-kk-nf og H-kk-nf Á-kk-nf hvorki borið um samskipti ákærða og brotaþola né lýst ætluðum átökum þeirra í milli.

Ákærandi telur, með vísan til framburðar brotaþola og þess að ákærði hafi viðurkennt að hafa slegið frá sér á dansgólfinu, framkomna lögfulla sönnun þess að ákærði hafi slegið brotaþola í andlitið. Varðandi sönnun þess að ákærði hafi sparkað í hné brotaþola vísar ákærandi til framlagðra læknisvottorða, framburðar lækna fyrir dómi og þess að ekki hafi verið öðrum en ákærða til að dreifa.

Eins og áður er rakið neitar ákærði sök. Við mat á framburði brotaþola er til þess að líta að brotaþoli og ákærði, sem og mörg þeirra vitna sem á dansgólfinu voru í umrætt sinn, voru undir áhrifum áfengis. Ótiltekinn fjöldi manna tók þátt í átökunum á dansgólfinu og ekki liggur fyrir hver hlutur hvers og eins var og ekkert liggur fyrir um með hvað hætti brotaþoli fékk áverka á hné. Þá hefur það áhrif á sönnunarmat í málinu að dráttur varð á rannsókn málsins vegna forgangs sem fjöldi alvarlegra sakamála höfðu á þeim tíma hjá lögreglu samkvæmt upplýsingum ákæranda. Brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu þann 17. maí 2010 og aftur tæpum tveimur mánuðum síðar. Í ágúst 2010 gáfu ákærði og þrjú vitni skýrslu og tæpum sjö mánuðum eftir hina ætluðu árás gáfu tvö vitni skýrslu. Þá gáfu fjögur vitni skýrslu stuttu fyrir framhaldsaðalmeðferð í málinu eða rúmum átján mánuðum eftir hina ætluðu árás. Með vísan til alls þess sem að framan er rakið hefur ákæruvaldinu, að mati dómsins, ekki tekist að færa fram sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, á sekt ákærða í máli þessu, sbr. 108. gr. og 109. gr. laga nr. 80/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt því verður ákærði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Með vísan til niðurstöðu málsins, sbr. 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, verður allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talinn útlagður sakarkostnaður samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti, 97.400 krónur, og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Ó-kk-ef B-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 310.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ó-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf lögreglustjóri flutti málið fyrir ákæruvaldið.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, X, er sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talinn útlagður sakarkostnaður, 97.400 krónur, og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Ó-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 310.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf T-kvk-nf