S-82/2010

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 22. janúar 2010 á hendur ákærða, K-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf, kt. …, Sæbólsbraut 20 í Kópavogi. Málið var dómtekið 11. mars 2010.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir eftirtalin umferðarlagabrot og brot á lögum um ávana- og fíkniefni en ákærða er gefið að sök að hafa:

I.

aðfaranótt fimmtudagsins 1. maí 2008, ekið bifreiðinni SU-758, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim (í þvagi fannst kókaín), frá Kópavogi áleiðis að Bifröst, þar til á móts við bensínstöð OLÍS í Borgarnesi, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn, og með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 1. maí 2008 haft í fórum sínum 5,54 grömm af kókaíni, falið í jakka, sem fannst við leit í bifreið ákærða sem fram fór eftir að hann var handtekinn.

II.

mánudaginn 2. nóvember 2009, ekið bifreiðinni LP-142, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim (í þvagi fannst tetrahýdrókannabínólsýra), frá Bifröst, þar til á vegkafla á Borgarbraut á móts við Sandvík, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn,

Brot skv. I. lið telst varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum, og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, með síðari breytingum, og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Brot skv. II. lið telst varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Fyrirkall á hendur ákærða var birt honum 5. mars 2010. Við þingfestingu málsins 11. sama mánaðar sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu ákæruvaldsins skv. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Með vísan til þeirrar lagagreinar þykir mega jafna útivist ákærða til játningar hans, enda fer sú niðurstaða ekki í bága við sakargögn. Brot ákærða teljast því sönnuð og er réttilega heimfærð til laga í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði er ákærði ekki með mál á sakaskrá sem áhrif hefur við ákvörðun viðurlaga.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 300.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 20 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Með vísan til 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, nr. 50/1997, svo sem því ákvæði hefur verið beitt með dómi Hæstaréttar 6. maí sl. í máli nr. 609/2008, verður ákærði ekki sviptur ökurétti, enda bendir ekkert til að eitthvað hafi verið athugavert við akstur hans.

Loks verður ákærði með vísan til. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 dæmdur til að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu, svo sem greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, K-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf, greiði 300.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tuttugu daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Hafnað er kröfu ákæruvaldsins um sviptingu ökuréttar.

Ákærði greiði 164.437 krónur í sakarkostnað

B-kk-nf B-kk-nf