E-106/2009

Mál þetta sem höfðað var 1. apríl var tekið til úrskurðar föstudaginn 5. júní sl. um frávísunarkröfu stefnda.

Stefnandi er Hátíðni hf., Fiskhóli 11, Höfn í Hornafirði.

Stefndi er Veitingahúsið Víkin ehf., Víkurbraut 2, Höfn í Hornafirði.

Í stefnu krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til að greiða honum skuld að fjárhæð 220.019 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 205.950 krónum frá 1. mars 2008 til 26. apríl sama ár, en af stefnufjárhæðinni frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar.

Í þessum þætti málsins krefst stefndi þess að kröfum vegna reikninga nr. 14892 og 14893, sem báðir voru gefnir út 1. febrúar 2008, verði vísað frá dómi. Þá krefst hann málskostnaðar í þessum þætti málsins.

Stefnandi krefst þess að frávísunarkröfu verði hrundið og honum dæmdur málskostnaður í þessum þætti málsins.

I

Í stefnu er málsatvikum og málsástæðum lýst með þeim hætti að stefnandi reki auglýsingasjónvarp á Höfn í Hornafirði undir heitinu Skjávarp. Stefnandi og stefndi hafi gert með sér auglýsingasamning um birtingu tveggja skjáauglýsinga vikulega í Skjávarpinu. Stefndi skyldi greiða mánaðarlega fyrir birtingar þessar 11.300 krónur auk virðisaukaskatts eða alls 14.069 krónur. Í samningnum sé sérstaklega tekið fram að ef auglýsingar fari umfram tvo skjái vikulega skuli greiðast aukalega með tilteknum afslætti. Í nóvember 2007 hafi stefnandi birt a. m. k. 18 skjái að beiðni stefnda og sé það 10 skjáum umfram það sem innifalið hafi verið í mánaðargjaldi auglýsingasamnings aðila. Hinir umstefndu reikningar séu samtals að fjárhæð 220.019 krónur sem sé stefnufjárhæð málsins. Reikningarnir séu gefnir út á tímabilinu frá 1. febrúar 2008 til 26. mars 2008. Reikningur nr. 14893, útgefinn 1. febrúar 2008 að fjárhæð 93.544 krónur sé vegna birtinga í Skjávarpinu í nóvember 2007 umfram samning. Reikningur 14892 útgefinn 1. febrúar 2008 að fjárhæð 112.406 krónur sé vegna birtinga í Skjávarpinu í desember 2007 umfram samning. Reikningur nr. 15043 útgefinn 26. mars 2008 að fjárhæð 14.069 krónur sé mánaðargjald fyrir umræddan auglýsingasamning fyrir apríl 2008. Skuld þessi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Um lagarök er vísað til meginreglna samninga- og kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í lögum um lausafjárkaup nr. 50/2000. Kröfur um dráttarvexti styðji stefnandi við reglur laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, með síðari breytingum, einkum 5., 6., 11. og 12. gr. laganna. Krafa um málskostnað styðjist við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála en um varnarþing sé vísað til 33. gr. sömu laga.

II

Í greinargerð stefnda kemur fram að stefndi hafi rekið veitingahúsið Víkina á Höfn frá árinu 2004. Stefndi hafi tekið við samkomulagi fyrri rekstraraðila um auglýsingar hjá stefnanda. Auglýsingar hafi verið sendar stefnanda og þær birtar. Greitt hafi verið mánaðarlega um það bil 14.000 krónur. Með þeim hætti hafi viðskipti aðila verið fram á árið 2008 eða þar til að stefnandi hafi krafið stefnda um greiðslur tveggja reikninga, nr. 14892 og 14893. Stefndi hafi mótmælt greiðsluskyldu og hafi talið þar um misskilning að ræða og hafi endursent reikningana. Stefndi hafi ekki komið að formlegum samningi eða skuldbindingum og sé sýknukrafa hans reist á því að stefnandi eigi ekki kröfur á hann, en lækkunarkrafa sé á því reist, ef reikningi nr. 15043 fylgi greiðsluskylda, að engar auglýsingar hafi fengist birtar frá stefnda í apríl 2008, en stefndi hafi tilkynnt formlega 2. maí 2009 að hann væri hættur mánaðarlegum viðskiptum.

Í þessum þætti málsins er á því byggt af hálfu stefnda að vísa beri frá dómi kröfum byggðum á reikningum nr. 14892 og 14893 þar sem þeir séu svo óskýrir að stefnda sé ógerlegt að taka efnislega afstöðu til þeirra. Fari málatilbúnaður stefnanda gegn 80. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Stefnandi geri ekki grein fyrir því með hverjum hætti fjárhæð reikninganna sé fundin. Samkvæmt dómskjali nr. 7 telji stefnandi að ógreitt sé fyrir 22 birtingar en samkvæmt dómskjali nr. 6 eigi að greiða 135.600 krónur fyrir 104 birtingar, þ.e. um það bil 1.300 krónur fyrir hverja birtingu. Samkvæmt 3. tl. á dómskjali nr. 6 eigi að greiða fyrir auglýsingar, umfram samning, með tilteknum afslætti án þess að þetta sé skýrt frekar. Þá krefst stefndi málskostnaðar í þessum þætti málsins með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og hafnar því að ákvörðun málskostnaðar verði látin bíða efnisdóms, því ef fallist verði á frávísunarkröfu hans sé meðferð þeirra reikningskrafna sem þar um ræðir lokið fyrir dómi. Þá vísar stefndi til að við ákvörðun málskostnaðar beri að líta til þess að afstaða stefnda hafi legið skýrt fyrir áður en til málsins hafi verið stofnað.

Þá kom fram við munnlegan flutning málsins að stefndi mótmæli því að litið verði til dómskjals nr. 15 við úrlausn málsins enda hafi það skjal verið lagt fram eftir framkomna frávísunarkröfu stefnda.

III

Stefnandi vísar því á bug að málatilbúnaður hans sé á nokkurn hátt óskýr þannig að frávísun varði og vísar til þess að kröfur hans séu byggðar á samningi sem í gildi hafi verið frá árinu 2004. Umtalsverður fjöldi auglýsinga hafi verið birtur í nóvember og desember 2007 að beiðni stefnda umfram það sem kveðið sé á í samningnum og séu þeir reikningar sem krafist sé frávísunar á vegna þeirra viðskipta. Byggir stefnandi á að málatilbúnaður hans uppfylli klárlega skýrleikaskilyrði 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

IV

Í gögnum máls þessa liggur fyrir óundirritaður samningur sem samkvæmt orðum sínum er milli málsaðila og gildir samkvæmt efni sínu frá 1. ágúst 2004 til sama dags árið 2005. Er þar kveðið á um mánaðarlegar greiðslur vegna auglýsingabirtinga og kemur þar fram að um sé að ræða tvo skjái sem birtist vikulega á hinum umsamda tíma. Þá kemur fram í samningnum að auglýsingar umfram tiltekinn fjölda greiðist aukalega, en með tilteknum afslætti. Liggur fyrir að stefnandi byggir á því að umræddur samningur gildi í viðskiptum aðila. Einnig liggur fyrir í málinu yfirlit stefnanda yfir fjölda þeirra auglýsinga sem hann telur sig hafa birt umfram samninginn á þeim tímabilum sem reikningar nr. 14892 og 14893 varða. Hvað sem líður réttmæti þeirra fullyrðinga stefnanda sem að framan er lýst liggur það að mati dómsins nægilega skýrt fyrir hvers hann krefst og á hvaða forsendum. Er því ekki fallist á með stefnda að málatilbúnaður stefnanda sé óskýr þannig að frávísun varði. Varðar það ekki frávísun máls þó sönnunargögn kunni að skorta, enda gagnaöflun og sönnunarfærslu ekki lokið í málinu. Verður frávísunarkröfu stefnda því hafnað.

Ákvörðun málskostnaðar bíður efnislegra lykta málsins.

H-kk-nf B-kk-nf dómstjóri kveður upp úrskurðinn.

Úrskurðarorð

Frávísunarkröfu stefnda er hafnað.

Ákvörðun málskostnaðar bíður efnislegra lykta málsins.

H-kk-nf B-kk-nf