S-3771/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 8. nóvember sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 6. september 2022, á hendur T-kvk-þgf R-x-x E-x-x, kt. [...], [...], Reykjavík „fyrir eftirtalin brot gegn lögreglulögum, með því að hafa:

1. Þriðjudaginn 21. september 2021, neitað að hlýða ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að nema staðar, er lögregla reyndi að ná tali af henni vegna meintra eignaspjalla.

Telst brot þetta varða við 19. gr., sbr. 44. gr. lögreglulaga nr. 90/1996.

2. Sunnudaginn 8. maí 2022, neitað að hlýða ítrekuðum fyrirmælum um að víkja frá vettvangi, er lögregla var við skyldustörf og í kjölfarið neitað að segja til nafns og kennitölu.

Telst brot þetta varða við 19. gr., sbr. 5. mgr. 15. gr. og 44. gr. lögreglulaga nr. 90/1996.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá var einnig höfðað mál á hendur ákærðu með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 12. janúar 2023, fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 5. desember 2021:

1. Í anddyri [...]í [...]í Reykjavík, sparkað með vinstra hné í bak lögreglumanns A, sem var þar við skyldustörf, með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn hlaut af mar á baki.

2. Í anddyri [...] í [...] í Reykjavík og í lögreglubifreið [...] á leið á lögreglustöðina við Hverfisgötu í Reykjavík, hótað lögreglumanni B lífláti, en lögreglumaðurinn var þar við skyldustörf.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þann 24. október 2023 höfðaði héraðssaksóknari aftur mál á hendur ákærðu „fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 30. júlí 2022: 1. Í lögreglubifreið númer [...]sem stóð kyrrstæð við Hverfisgötu í Reykjavík, hrint lögreglumanni C, sem var þar við skyldustörf, með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn kastaðist í hlið lögreglubifreiðarinnar.

2. Í fangageymslu lögreglustöðvarinnar við Hverfisgötu í Reykjavík, er verið var að færa ákærðu í fangaklefa, sparkað í hægri framhandlegg og kjálka lögreglumanns B, sem var þar við skyldustörf, með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn hlaut yfirborðsáverka á framhandlegg og væg eymsli við þreifingu undir kjálkabarði hægra megin.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Framangreindar ákærur voru sameinaðar í þetta mál. Við upphaf aðalmeðferðar málsins lýsti sækjandi því að ákæruvaldið félli frá ákæru dags. 6. september 2022.

Verjandi ákærðu krefst þess aðallega að hún verði sýknuð, en til vara að henni verið dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Ákæra dags. 12. janúar 2023

Í skýrslum lögreglu kemur fram að hún hafi verið kölluð á

[...] að

[...] í Reykjavík vegna ákærðu, en hún hafi verið þar óvelkomin þar sem hún hefði gengið berserksgang þar innandyra að sögn starfsmanna [...]. Einn starfsmannanna kvað ákærðu hafa ráðist á sig og hellt áfengi yfir sig og matinn sinn, en hún hefði ráðist að honum daglega undanfarið. Tveir lögreglumenn komu á vettvang og þegar þeir voru að færa ákærðu út í lögreglubifreið í lögreglutökum og fjötrum, til flutnings á lögreglustöð, náði ákærða að taka eitt skref aftur á bak og gaf lögreglumanni hnés park í mjóbakið í anddyri [...]. Eftir þetta var ákærða færð í lögreglutök á jörðina. Hún bað margoft um að ástæða handtökunnar væri útskýrð fyrir henni, þrátt fyrir að það hefði verið gert ítrekað. Sagði ákærða þá: „T ell með why now or else you are going tobe fucking murdered.“ Þ urftifjóra lögreglumenn til að bera hana í lögreglubifreiðina. Ákærða var svo flutt á lögreglustöðina við Hverfisgötu og vistuð í fangaklefa og hélt hún áfram að streitast á móti allan tímann.

Í upptöku úr eyewitness- búnaði lögreglubifreiðarinnar má sjá hvar lögreglumenn færa ákærðu inn í bifreiðina og hún er lögð á magann á gólfið. Að u. þ. b. þremur mínútum liðnum segir ákærða: „Tell me why now or else you are going tobe fucking murdered.“

Um mínútu síðar segir hún: „ Okey, you are going tobe fucked tomorrow...“ og skömmu síðar: „ I have covid.“

Á upptöku úr búkmyndavél lögreglumanns nr. A sjást lögreglumenn ganga inn í herbergi ákærðu á [...]. Rætt er við ákærðu inni í herberginu og hún beðin um að koma en hún verður ekki við því. Er ákærða þá tekin tökum, sett í handjárn og færð út úr herberginu. Á mínútu 04:45:08 segir lögreglumaður A : „hættu þessu, T-x-x“, en ekki sést hvað gerðist á undan. Á mínútu 04:45:45 segir lögreglumaður A við ákærðu: „ W hy did you kick my back? “en ákærða svarar því til að hún hafi ekki gert neitt.

Lögreglumaðurinn segir þá við ákærðu að hún hafi sparkað í hana með hnénu, en ákærða neitar því. Á mínútu 04:48:32 heyrist þegar lögreglumaður nr. A segir við annan lögreglumann að T-x-x hafi sparkað í bakið á henni.

Á upptöku úr búkmyndavél lögreglumanns nr. B sést það sama og í fyrri upptökunni. Þá heyrist ákærða segja á mínútu 04:46:14 við lögreglumann nr. B : „ I will fokking murder you. I now your name.“ Í framhaldi er ákærða færð út af [...] og inn í lögreglubifreið. Á mínútu 04:49:58 segir ákærða: „ Tell me why now or else you are going tobe fucking murdered.“ Á mínútu 04:51:15 segir ákærða „ Okey, you are going tobe fucked tomorrow...“ og á mínútu 04:51:27 segir hún: „ I have covid.“

Í málinu liggur frammi læknisvottorð D, sérfræðilæknis á bráða- og göngudeild Landspítala, dags. 17. janúar 2022. Þar kemur fram að brotaþoli, lögreglumaður nr. A, hafi komið á slysa- og bráðadeild 6. desember 2021. Hún hafi greint frá því að hafa orðið fyrir líkamsárás nóttina áður í starfi sínu sem lögreglumaður. Kona hefði sparkað með hnénu í mitt bakið á henni yfir brjósthryggjarlið 10 fyrir miðju. Hún hefði ekki fundið mikið fyrir þessu daginn eftir atvikið en hefði síðan haft vaxandi verki en þó verið að mestu verkjalaus við komu. Við skoðun hafi ekki verið sjáanleg áverkamerki á baki eða þreifanleg áverkamerki. Ekki hafi verið talin ástæða til myndatöku af baki en þetta metið sem mar á baki eftir hnéspark. Brotaþoli hafi fengið almennar ráðleggingar og verið útskrifuð.

Ákæra dags. 24. október 2023

Samkvæmt skýrslu lögreglu voru nokkrir lögreglumenn saman í miðbænum er tilkynnt var um konu sem væri að veitast að fólki í miðbænum. Lögreglumenn sáu konuna á horni Hverfisgötu og Lækjargötu. Reyndist þar vera um ákærðu að ræða, en hún var æst ogí annarlegu ástandi. Erfitt reyndist að ræða við ákærðu sökum ölvunar og svaraði hún engum spurningum með eðlilegum svörum. Sagðist hún vera með rafbyssu og piparúða í taupoka sem hún hélt á. T aupokinn var tekinn af henni og tóku lögreglumenn hvor í sína hönd hennar. Gerð var öryggisleit á henni og í pokanum en ekkert saknæmt fannst. Er lögreglumenn héldu í hendur ákærðu kvartaði hún yfir því aðvera með skurð á hendiog mátti sjá að hún var með skurð á lófa sem búið var að sauma en byrjað var að blæða úr sárinu. Ákærða var færð inn í lögreglubifreið þar sem hún settist á bekk, en reyna átti að fá framburð hennar vegna brots á lögreglusamþykkt. Er lögreglumaður nr. C fór inn í lögreglubifreiðina og gekk fyrir framan ákærðu ýtti húnmeð báðum höndum í vinstri öxl hans með þeim afleiðingum að hann hentist utan í hlið lögreglubifreiðarinnar. Ákærða var þá færð í lögreglutök, á magann og í handjárn. Hún streittist mikið á móti og nauðsynlegt var að hafa þrjá lögreglumenn í lögreglubifreiðinni til að halda hennier henni var ekið á lögreglustöðina við Hverfisgötu.

Á lögreglustöðinni var ákærða dregin út úr lögreglubifreiðinni. Hún stóð í fæturna og gekk í lyftuna á meðan tveir lögreglumenn héldu í hendur hennar. Í lyftunni reyndi ákærða að sleppa úr takinu, m. a. með því að klípa lögreglumenn, með þeim afleiðingum að einhver rakst í neyðarstöðvunartakka lyftunnar. Er komið var í fangageymsluna var ákærða búin að krækja fótum sínum utan um vinstri fót lögreglumanns. Henni voru gefin fyrirmæli um að sleppa takinu en hún gerði það ekki. Tók lögreglumaður þá í hönd hennar og dró hana úr lyftunni og missti hún þá takið á lögreglumanninum sem hún hafði krækt fótunum um. Tveir lögreglumenn tóku þá aftur um hendur ákærðu og lögreglumaður nr. B tók um fætur hennar. Saman lyftu þeir ákærðu en er þeir voru að færa hana í fangaklefa losaði ákærða fæturna og sparkaði ítrekað í hægri lófa, hægri framhandlegg, vesti, bringu og kjálka lögreglumanns nr. B.

Á upptöku úr búkmyndavél lögreglumanns nr. B sést þar sem lögreglumenn ræða við ákærðu utandyra í miðbænum og hvar henni er skömmu síðar fylgt upp í lögreglubifreið. Þar situr hún á bekk en er síðan færð á magann á gólf lögreglubifreiðarinnar. Má síðan heyra lögreglumann segja við ákærðu á ensku að hún hafi slegið lögreglumann og þess vegna þurfi að gera þetta. Sést svo hvar lögreglumenn færa ákærðu úr lögreglubifreiðinni inn á lögreglustöðina við Hverfisgötu og þar í lyftuna.

Þar heyrast læti og lögreglumaður kippist til inni í lyftunni, en ekki sést hvað veldur því. Ákærða krækir síðan fótum sínum um annan fót eins lögreglumannsins áður en hún er dregin út úr lyftunni. Lögreglumenn halda á ákærðu inn í rými fangageymslunnar þar sem fangaklefar eru og sparkar hún þá í átt að lögreglumanni nr. B. Ekki sést hvar spörkin lenda en það má heyra að lögreglumaður nr. B kveinkar sér og heyra má að eitthvað dettur í gólfið. Ákærða er færð inn í fangaklefa og síðan má heyra lögreglumann nr. Bsegja: „ J á, hún sparkaði líka í mig hérna... hún sparkaði í mig hérna.“

Á upptöku úr búkmyndavél lögreglumanns nr. F heyrist m. a. hvar ákærða segir:,, I have a taser in here. I also have pepper spray.“. Henni er í framhaldi gerð grein fyrir því að það sé ólöglegt að bera þessi vopn á sér á Íslandi. Má sjá hvar ákærða situr inni í lögreglubifreið og teygir sig fram og lemur frá sér. Ekki sést hvar höggið lendir en í sömu andrá og ákærða teygir sig fram er lögreglumaður að stíga inn í lögreglubifreiðina. Ákærða var lögð í gólf lögreglubifreiðarinnar og heyra má lögreglumann spyrja hanaað því hvers vegna hún hafi gert þetta. Ákærða svarar því til að það hafi verið vegna þess að þau hlusti ekki á hana. Heyra má lögreglumann segja: „Eins gott að hún lamdi mig ekki í hausinn, ég bjóst ekki við þessu, núna verð ég alltaf viðbúin.“ Síðar heyrist ákærða segja: „D o you know that your kids are going toby murdered, both of them? “ Ákærða er svo færð inn á lögreglustöðina við Hverfisgötu. Sjá má hvar ákærða kippir sér til inni í lyftunni, en ekki sést hvað gerist. Heyra má lögreglumann segja að ákærða sé búin að krækja fótum sínum utan um annan fótinn á honum. Lögreglumenn halda á ákærðu inn í fangaklefa og hún virðist berjast um á leiðinni þangað.

Á upptöku úr búkmyndavél lögreglumanns nr. C sést hvar hún stígur upp í lögreglubifreiðina og svo virðist sem eitthvað komi fyrir framan myndavél lögreglumannsins og í framhaldi er ákærða tekin tökum. Lögreglumaður nr. C spyr ákærðu hvers vegna hún hafi gert þetta. Ákærða segir það vera af því þau hlusti ekki á hana. Lögreglumaður segir þá á ensku að ákærða hafi verið að berja lögreglumann og þess vegna verði þau að gera þetta.

Á upptöku úr búkmyndavél lögreglumanns nr. G sést hvar ákærða er færð inn í lögreglubifreiðina og hvar hún hrindir lögreglumanni utan í hlið lögreglubifreiðarinnar þegar hann stígur upp í lögreglubifreiðina. Þá liggja fyrir fleiri upptökur sem sýna það sama, m. a. úr fangamóttöku, lyftu og fangaklefa.

Í vottorði H bráðalæknis, dags. 20. október 2022, kemur fram að brotaþoli, lögreglumaður nr. B, hafi komið á bráðamóttöku Landspítala þann 30. júlí 2022. Hann hafi lýst því að hafa verið við vinnu sína sem lögreglumaður að bera einstakling í fangaklefa sem barðist kröftuglega á móti. Viðkomandi hefði náð að losa fót og sparka kröftuglega í utanverðan hægri framhandlegg og hönd brotaþola. Einnig hefði viðkomandi sparkað undir kjálkabarð hans hægra megin og í brjóstkassa. Brotaþoli hafi kvartað yfir eymslum í hendinni og framhandleggnum eftir þetta og vægum seiðingi í kjálka. Hann hefði hins vegar verið í vesti og hafi því ekki einkenni frá brjóstkassa. Við skoðun hafi komið fram væg eymsli við þreifingu undir kjálkabarði hægra megin. Á miðjum framhandlegg ölnarmegin hafi sést móta fyrir byrjandi mari og væg eymsli hafi verið við þreifingu þar yfir. V æg eymsli hafi verið að finna yfír 5. miðhandarbeini. Áverkar brotaþola hafi samræmst lýsingu hans á atburðum. Reikna megi með vægum óþægindum í fáeina daga en eftir það sé líklegt að brotaþoli jafni sig að fullu.

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi Ákærða kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis í bæði skiptin sem um ræðir og ekki muna neitt sem gerðist. Hún hefði nú dvalið í [...] í 14 mánuði og farið þar í áfengismeðferð. Hún stundaði vinnu og væri í mikilli endurhæfingu. Hún kvað það algengt hjá[...]í sorg að slá frá sér og beita ofbeldi af þeim ástæðum. Atvikin hefðu gerst á erfiðum tíma í lífi hennar og hún hefði ekki vitað hvernig hún ætti að bregðast við tilfinningum sínum. Þá lýsti hún iðrun yfir háttsemi sinni á þessum tíma. Hægt hefði verið að forðast þetta ef teymi sérfræðinga hefði tekið á málinu. Staða hennar væri mun betri í dag og öruggt að hún myndi ekki drekka aftur.

Lögreglumaður nr. I, áður nr. A, kvaðst hafa komið á [...]þar sem vísa hefði átt ákærðu út, en hún hefði verið búin að ganga þar berserksgang. Ákærða hefði verið í mjög annarlegu ástandi, virst mjög ölvuð og æst. Hún hefði ekki lengur verið velkomin á [...]en hefði neitað að fara. Þau hefðu handtekið ákærðu og sett hana í handjárn til að færa hana í lögreglubifreið. Þegar þau hefðu komið í anddyrið hefði ákærða bakkað og komist með fæturna aftur fyrir hana. Ákærða hefði svo stokkið upp og náð að sparka í bak hennar með vinstra hné. Í kjölfarið hefði ákærða verið tekin í gólfið og síðan hefði þurft fjóra lögreglumenn til að bera hana út í bifreiðina. Þá hefði ákærða hótað tveimur lögreglumönnum lífláti. Vitnið kvað sig minna að ákærða hefði líka hótað lögreglumönnum á leiðinni út í lögreglubifreiðina eða í henni. Vitnið kvaðst hafa fundið vel fyrir högginu frá ákærðu en ekki hlotið áverka.

Lögreglumaður nr. B kvaðst hafa komið á [...] en lögregla hefði verið kölluð til þar sem ákærða hefði verið til vandræða. Hann hefði séð ummerki um að ákærða hefði verið búin að ganga berserksgang um [...]. Starfsmaður á [...] hefði vísað á ákærðu og þau hefðu farið til viðræðna við hana. Það hefði reynst ómögulegt þar sem ákærða hefði verið óðamála og ekki virst skilja spurningar þeirra. Þá hefði hún afklæðst. Friðsamlegar samræður hefðu ekki gengið. Ákærða hefði ekki tekið því vel að vera vísað út og á endanum hefði þurft að fjarlægja hana með valdi. Þau hefðu verið tvö og hefðu haldið í hana saman. Í anddyrinu hefði ákærða hoppað upp og sparkað með vinstra hné í bak hins lögreglumannsins. Vitnið hefði þá lagt til að ákærða yrði lögð niður í gólf. Í lögreglubifreiðinni hefði hann verið aftur í með ákærðu. Hún hefði krafist þess að vita af hverju hún hefði verið handtekin en hann sagt að það hefði verið búið að útskýra það fyrir henni margoft. Hún hefði þá hótað því að myrða hann. Hann hefði áður haft afskipti af ákærðu og því haft ástæðu til að óttast hana enda væri hún til alls vís í ástandi eins og hún hefði verið í. Hann hefði því óttast að hún myndi veitast að honum ef hann þyrfti að hafa afskipti af henni aftur á næstunni.

Vitnið kvaðst einnig hafa svarað útkalli vegna konu sem hefði verið að skvetta bjór og veitast að fólki. Þau hefðu ekki séð þau atvik. Hann hefði strax þekkt ákærðu er þau hefðu séð hana og varað aðra við henni. Ákærða hefði sagst vera með rafbyssu og piparúða. Hún hefði verið færð inn í lögreglubifreið og þar hrint lögreglumanni sem hefði verið að ganga nálægt henni. Ákærða hefði þarna verið í svipuðu ástandi og í fyrra málinu, óviðræðuhæf og „talað út um allt“. Hún hefði verið færð á lögreglustöð og hefði barist um og reynt að sleppa. Þegar þau hefðu komið með hana upp í lyftunni hefði hún verið búin að krækja sig um fót eins lögreglumannsins. Þurft hefði að draga hana út úr lyftunni til að losa það tak. Til að færa hana inn í fangaklefa hefðu tveir lögreglumenn haldið henni að ofan en vitnið hefði haldið um fætur hennar. Hún hefði þá reynt að losa sig og hefði ítrekað sparkaði í hann á leið inn í fangaklefann. Spörkin hefðu farið í bringu hans, vesti, handlegg og kjálka. Þá hefði vasaljós sem var fast við vesti hans dottið í gólfið. Hann hefði farið til læknis og fengið áverkavottorð. Hann hefði verið marinn og aumur í nokkra daga en hefði síðan jafnað sig.

Lögreglumaður nr. J kvaðst hafa komið á vettvang á [...]til að flytja ákærðu. Hún hefði verið mjög ölvuð og erfið viðureignar og þurft hefði að bera hana út í lögreglubifreiðina úr anddyrinu þar sem hún hefði verið. Vitnið kvaðst hafa ekið lögreglubifreiðinni. Ákærða hefði verið mjög erfið alla leiðina og öskrað mikið. Hún hefði verið að hóta einhverju í bifreiðinni en hann myndi ekki nákvæmlega hverju. Hótanirnar hefðu beinst að lögreglumanni nr. B, en þau hefðu verið að tala saman og ákærða beint orðum sínum að honum.

Lögreglumaður nr. K kvaðst hafa komið á vettvang á [...] sem síðasti bíll til að flytja æstan aðila. Þegar þau hefðu komið að hefði verið búið að færa ákærðu í anddyrið og hún hefði verið búin að sparka og láta öllum illum látum. Þau hefðu hjálpast að við að flytja ákærðu út í lögreglubifreiðina en þurft hefðia ð halda í alla útlimi hennar. Hún hefði verið mjög reið og ósátt og sparkað og barist um. Ákærða hefði jafnframt hótað öllu illu. Vitnið hefði verið aftur í bifreiðinni ásamt lögreglumanni nr. B. Þar hefði ákærða haldið hótunum sínum áfram og hefðu hótanirnar beinst að þeim tveimur sem voru aftur í. Hún hefði sagt: „I ́ll fucking murder you.“ Vitnið kvaðst kannski ekki hafa orðið dauðhrædd en sér hefði ekki staðið á sama.

Vitnið D sérfræðilæknir greindi frá skoðun á lögreglumanni nr. A. Hún hefði greint frá því að hafa orðið fyrir líkamsárás nóttina áður þar sem sparkað hefði verið í bakið á henni með hné. Hnéð hefði lent milli brjósthryggjar og lendhryggjar. Fyrst hefði þetta ekki truflað hana mikið en svo hefði verkurinn versnað. Ekki hefðu sést áverkamerki á brotaþola og hreyfingar hennar hefðu verið eðlilegar. Hann taldi að rétt greining á áverkum brotaþola hefði átt að vera aðrir yfirborðsáverkar. Matið hefði byggst á umkvörtunum en áverkar hefðu ekki sést.

Fyrrum lögreglumaður nr. C kvaðst hafa farið á vettvang og hitt fyrir ákærðu sem hefði virst vera undir einhvers konar áhrifum, en hún hefði verið æst og óvenju erfið viðræðu. Hún hefði jafnframt verið ógnandi og greint frá því að hún væri með rafbyssu og piparúða. Hún hefði þó ekki séð neitt slíkt á henni. Ákærða hefði verið færð inn í lögreglubifreið til viðræðna vegna þessa. Vitnið hefði ætlað að fara inn í bifreiðina og setjast hjá ákærðu en þá hefði ákærða hrint henni utan í hlið bifreiðarinnar. Hún hefði ekki fengið áverka af þessu og ekki leitað til læknis, heldur hefði henni fyrst og fremst brugðið við þetta. Ákærða hefði verið æst allan tímann og streist mikið á móti. Nokkra lögreglumenn hefði þurft til að eiga við hana. Vitnið mundi ekki hvort hún hefði aðstoðað við að bera ákærðu inn í klefa en margir lögreglumenn hefðu verið í kringum ákærðu og hún mundi til þess að tveir hefðu kvartað yfirþví að ákærða hefði meitt þá.

Lögreglumaður nr. G kvað tvær tilkynningar hafa borist um konu sem væri að veitast að fólki í miðbænum. Þau hefðu fundið ákærðu vegna lýsinga á útliti konunnar en ekki séð hana veitast að neinum. Ákærða hefði verið mjög ölvuð og erfið í samskiptum. Hún hefði svarað spurningum skringilega. Er lögreglumenn hefðu verið að ræða við hana hefði hún sagst vera með rafbyssu og piparúða. Hún hefði þó sjálf ekki heyrt það þar sem hún hefði verið að sækja pappíra. Þá hefði ákærða verið færð inn í lögreglubifreið til viðræðna. Vitnið hefði svo séð hvar ákærða hefði þá ýtt lögreglumanni, sem hefði verið að stíga inn í bifreiðina, þannig að hún hefði hafnað á hlið bifreiðarinnar. Ákærða hefði í kjölfarið verið færð í handjárn og henni ekið á lögreglustöðina til vistunar. Vitnið kvaðst ekki hafa farið með í fangamóttökuna.

Lögreglumaður nr. L kvaðst hafa brugðist við tilkynningu um konu sem væri að veitast að fólki á bar. Þau hefðu fundið ákærðu sem hefði passað við lýsinguna. Hún hefði verið mjög drukkin og æst, framvísað skilríkjum og sagst vera með rafbyssu og piparúða. Gerð hefði verið öryggisleit í tösku hennar en ekkert fundist. Ákærða hefði þá verið færð inn í lögreglubifreið til viðræðna þar sem hún hefði sest á bekk. Þegar annar lögreglumaður hefði verið að stíga inn í bifreiðina hefði ákærða hrint honum á vegg.

Ákærða hefði þá verið tekin í lögreglutök og handjárnuð. Hún hefði allan tímann verið brjáluð, öskrandi og óviðræðuhæf. Hún hefði aftur orðið mjög æst í lyftunni á leiðinni í fangaklefa. Þar hefði hún krækt fótum sínum um fótinn á vitninu. Aðrir lögreglumenn hefðu náð að losa hana. Þegar hún hefði verið borin inn í klefa hefði hún síðan sparkað ítrekað í lögreglumanninn sem hefði haldið um fætur hennar. Vitnið hefði ekki séð nákvæmlega hvar höggin lentu en það hefði verið ofarlega. Hann hefði sjálfur verið að aðstoða við að bera hana og hefði haldið í hönd hennar.

Lögreglumaður nr. M, áður F, greindi frá aðkomu sinni að málinu. Ákærða hefði verið í annarlegu ástandi og greinilega undir áhrifum. Hún hefði þekkst vegna klæðnaðar hennar en hún hefði ekki sést veitast að fólki. Til að byrja með hefði verið hægt að eiga samræður við hana en það hefði fljótlega breyst. Hann kvaðst hafa orðið vitni að því er ákærða hefði hrint lögreglumanni þannig að hún skall utan í vegg lögreglubifreiðarinnar. Þá hefði hann komið að því að flytja hana í fangaklefa. Þar hefði ákærða sparkað frá sér og klipið og náð að sparka nokkrum sinnum í lögreglumenn. Hann hefði þó ekki séð nákvæmlega hvar höggin lentu.

Vitnið H bráðalæknir staðfesti vottorð sitt vegna skoðunar á lögreglumanni nr. B. Hann hefði lýst eymslum en ekki verið með merki um brot. Hann hefði verið með minniháttar yfirborðslæga áverka sem samræmdust sögu hans um að hann hefði fengið spörk á sig. V æg eymsli hefðu verið yfir 5. miðhandarbeini, dauft mar á framhandlegg og eymsli á kjálka. Áverkar sem þessir j öfnuðusig af sjálfu sér.

Niðurstaða

Ákæra dags. 12. janúar 2023

Í ákæru frá 12. janúar sl. eru ákærðu gefin að sök brot gegn valdstjórninni á [...]og í lögreglubifreið í kjölfarið. Er henni þar annars vegar gefið að sök að hafa sparkað með vinstra hné í bak lögreglumanns sem var þar við skyldustörf og hins vegar að hafa ítrekað hótað öðrum lögreglumanni lífláti.

Ákærða neitar sök. Hún kvaðst fyrir dómi hafa verið ölvuð og ekki muna neitt eftir atvikum af þeim sökum. Hún tjáði sig ekki um atvikin við skýrslutöku hjá lögreglu.

Í málinu liggja fyrir upptökur úr búkmyndavélum lögreglumanna á vettvangi þar sem atvik sjást og heyrast nokkuð vel. Þar sést þó ekki hvort ákærða sparkar í bak lögreglumanns, en hins vegar er ljóst að eitthvað hefur gerst þegar lögreglumaður segir henni að hætta og síðan er ákærða lögð í gólfið og lögreglumennirnir kalla eftir aðstoð. Þá segir lögreglumaður nr. A : „Why didyou kick my back?“ Ákærða neitar því og segist ekkert hafa gert en lögreglumaðurinn segir: „Yes, you kicked my back with your knee.“

Lögreglumennirnir sem voru á vettvangi hafa bæði lýst því að ákærða hafi sparkað með hné í bak lögreglumanns nr. A. Þá liggur fyrir vottorð læknis sem lögreglumaðurinn leitaði til vegna verkja í baki. Með framangreindum framburði lögreglumannanna, sem fær stoð í upptökum úr búkmyndavélum og vottorði læknis, sem staðfest var fyrir dómi, er komin fram full sönnun þess að ákærða hafi gerst sek um það sem henni er gefið að sök í fyrri lið ákærunnar.

Í síðari liðnum er um að ræða hótanir gagnvart lögreglumanni nr. B í anddyri [...]og í lögreglubifreið á leiðinni á lögreglustöð. Í framangreindum upptökum úr búkmyndavélum lögreglumanna á vettvangi má heyra ákærðu segja í anddyri [...]: „I ́ll fucking murder you. I know your name.“ Þá heyrist á upptökum úr lögreglubifreiðinni hvar ákærða segir: „ Tell me why now or else you are going tobe fucking murdered.“

Skömmu síðar segir hún: “Okey, you are going tobe fucked tomorrow...“ og skömmu síðar: „ I have covid.“ Allir fjórir lögreglumennirnir sem komu á vettvang voru vitni að einhverjum hótananna og hafa staðfest þaðfyrir dómi. Þá kom fram hjá lögreglumönnum að þessar hótanir h efðuverið teknar alvarlega, bæði af lögreglumanninr. B og þeimsem var með honum aftur í lögreglubifreiðinni, en þeir lýstu því að hafa haft áhyggjur af því hverju ákærða gæti tekið upp á. Með framangreindu er komin fram full sönnun um að ákærða hafi gerst sek um framangreind brot.

Samkvæmt framangreindu verður ákærða sakfelld fyrir það sem henni er gefið að sök í ákæru frá 12. janúar sl. og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæra dags. 24. október 2023

Í ákæru frá 24. október sl. eru ákærðu einnig gefin að sök brot gegn valdstjórninni, annars vegar með því að hafa hrint lögreglumanni við skyldustörf inni í kyrrstæðri lögreglubifreið þannig að lögreglumaðurinn kastaðist í hlið bifreiðarinnar, en hins vegar með því að hafa sparkað í hægri framhandlegg og kjálka lögreglumanns í fangageymslu er verið var að færa hanaí fangaklefa.

Sem fyrr neitar ákærða sök en kveðst hafa verið ölvuð og ekki muna neitt eftir atvikum. Hjá lögreglu greindi hún frá því aðhún myndi ekki eftir atvikum, en hún hefði verið í blackout- i og verið reið. Þá bað hún þá afsökunar sem hún hefði meitt. Henni þætti þetta leitt og þetta myndi ekki gerast aftur.

Eins og rakið hefur verið hér að framan liggja fyrir upptökur úr búkmyndavélum nokkurra lögreglumanna sem sýna vel afskiptin af ákærðu umrætt sinn auk myndefnis úr fangamóttöku, lyftu á lögreglustöðinni og fangaklefa.

Á framangreindum upptökum sést skýrlega hvernig ákærða, sem situr inni í lögreglubifreið, stendur upp og hrindir lögreglumanni nr. C, þannig að lögreglumaðurinn kastast í hlið lögreglubifreiðarinnar. Er þetta staðfest með framburði þeirra lögreglumanna sem voru á vettvangi. Með vísan til framangreinds verður ákærða sakfelld fyrir þessa háttsemi.

Í framhaldi af atvikinu í lögreglubifreiðinni var ákærða færð á lögreglustöð. Eins og sjá má á myndbandsupptökum veitti hún mikla mótspyrnu. Á myndefni þar sem verið er að færa ákærðu í fangaklefann sést hún ná að sparka frá sér þótt ekki sjáist hvar höggin lenda. Í kjölfarið heyrist lögreglumaður spyrja annan lögreglumann hvort sé í lagi með hann. Auk brotaþolans hafa tveir lögreglumenn fyrir dóminum greint frá því að hafa séð ákærðu sparka í brotaþolann. Þótt hvorugur hefði gert sér grein fyrir því hvar höggin lentu kvaðst annar þeirra hafa séð að þau lentu ofarlega á brotaþola. Brotaþoli kvaðst hafa fengið högg á kjálka, h önd og upphandlegg og staðfestir vottorð læknis, sem staðfest var fyrir dóminum, að hann hafi fengið þar mar og eymsli sem samræmist sögu hans. Með hliðsjón af öllu framangreindu verður að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi veist að lögreglumanninum með spörkum eins og henni er gefið að sök í ákæru.

Í samræmi við allt framangreint verður ákærða sakfelld fyrir það sem henni er gefið að sök í ákærunni frá 24. október sl. og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærunni.

Refsing og sakarkostnaður

Ákærða er fædd í [...]. Samkvæmt sakavottorði, dags. 25. október 2023; hefur hún einu sinni gengist undir lögreglustjórasátt vegna umferðarlagabrots í febrúar 2021. Þann [...] 2021 var ákærða dæmd í 30 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. M eð brotum sínum nú hefur ákærða rofið skilorð framangreinds dóms. Verður dómurinn því dæmdur upp og ákærðu gerð refsing í einu lagi, sbr. ákvæði 60. gr., sbr. 77. gr., almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að ákærða hefur áður verið sakfelld fyrir brot gegn 106. gr. almennra hegningarlaga. Eins og fram kom hjá ákærðu var hún undir verulegum áhrifum áfengis bæði þau skipti sem brot hennar voru framin og hún kveðst ekki muna eftir neinu. Það leiðir hins vegar ekki til refsileysis, sbr. 17. gr. almennra hegningarlaga. Þá þykir 75. gr. laganna ekki verða beitt í málinu. Hins vegar liggur fyrir að ákærða hefur snúið við blaðinu og er að vinna í sínum málum í meðferðarstarfi í [...]. Með hliðsjón af öllu framangreindu, sakarefni þessa máls og 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuðienfrestamá fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef V-kk-ef A-kk-ef lögmanns, 1.500.0 00 krónur, að 2/3 hlutum en 1/3 hluti málsvarnarlaunanna greiðist úr ríkissjóði ásamt þóknun verjanda á rannsóknarstigi, S-kvk-ef B-kvk-ef S-kvk-ef lögmanns, 75.330 krónur. Við ávörðun þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Þá greiði ákærða 50.720 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf D-kvk-nf S-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærða, T-x-x R-x-x E-x-x, sæti fangelsi í fimm mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 2/3 hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, A-kk-ef V-kk-ef A-kk-ef lögmanns, 1.500.0 00 krónur, en 1/3 hluti málsvarnarlaunanna og þóknun verjanda á rannsóknarstigi, S-kvk-ef B-kvk-ef S-kvk-ef lögmanns, 75.330 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Ákærða greiði 5 0.720 krónur í annan sakarkostnað.

B-kvk-nf B-kvk-nf