S-159/2020

Dómur:

Mál þetta, sem dómtekið var 8. maí 2020, höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 16. janúar 2020 á hendur ákærða, M-x-x J-x-x S-x-x, kt. [...], [...], [...];

„fyrir eftirfarandi brot gegn almennum hegningarlögum, lögum um ávana og fíkniefni og vopnalögum, framin þann 23. október 2019 í Reykjanesbæ:

1. Fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa haft í vörslum sínum 2.144,93 g af kókaíni, sem hafði styrkleika á bilinu 6067%, og 6 lítra af amfetamínbasa, sem hafði 43% styrkleika, ætlað til söludreifingar í ágóðaskyni, en lögreglan fann fíkniefnin við húsleit í geymslu ákærða að [...].

Telst háttsemi þessi varða við 173. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2.

Fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sín um samtals 0,09 g af maríhúana og 0,84 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, en lögreglan fann fíkniefnin við húsleit á heimili ákærða í íbúð [...] að [...] .

Telst þessi háttsemi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

3. Fyrir vopnalagabrot, með því að hafa, án heimildar, haft í vörslum sínum rafstuðbyssu, sem lögregla fann við húsleit á ofangreindu heimili ákærða.

Telst þessi háttsemi varða við c. lið 2. mgr. 30., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er krafist upptöku á öllum ofangreindum fíkniefnum skv. heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 68/2001 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001. Þá er krafist upptöku á haldlagðri rafstuðbyssu skv. heimild í 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998. Þá er krafist upptöku á 148 stk. af lyfinu Xanax og 14 stk. af lyfinu Sildenafil Medical Valley, skv. heimild í 3. mgr. 49. gr. lyfjalaga nr. 93/1994 og 2. mgr. 68. gr. lyfsölulaga nr. 30/1963. Ennfremur er krafist upptöku á haldlögðum símtækjum, Iphone XS Max, munur nr. 501183, Iphone 6, munur nr. 501182 og Samsung Galaxy S4, mun nr. 501181, skv. heimild í 7. mgr. 5. gr. laga um ávana og fíknefni nr. 65/1974 og 69. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Kröfur ákærða:

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af sakargiftum samkvæmt ákærulið I en gerð vægasta refsing sem lög leyfa vegna þeirra sakargifta sem í ákæruliðum II og III greinir. Ákærði mótmælir kröfu ákæruvalds um upptöku á Iphone XSmax síma, munanúmer [...], og Samsung Galaxi S4 síma, munanúmer [...]. Að öðru leyti andmælir ákærði ekki upptökukröfum ákæruvalds. Þá krefst verjandi ákærða þóknunar sér til handa, sem greiðist úr ríkissjóði.

I

Hinn 23. október 2019 hafði lögregla afskipti af ákærða vegna gruns um akstur undir áhrifum fíkniefna. Í kjölfarið heimilaði ákærði lögreglu leit á heimili sínu að [...] í [...]. Við leitina fann lögregla meðal annars sykur í lofttæmdum umbúðum, neysluskammta af fíkniefnum, ýmis lyfseðilsskyld lyf og rafstuðbyssu. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu fannst einnig, í efstu skúffu í kommóðu í íbúðinni, kvittun fyrir kaupum á evrum fyrir 1.016.208 krónur á nafni A. Þá haldlagði lögregla þrjá síma sem einnig fundust við leitina í íbúðinni. Einn þeirra, síma af gerðinni iPhone 6, kannast ákærði ekki við að eiga. Símann segir ákærði hafa verið skilinn eftir í íbúðinni í samkvæmi sem hann hafi haldið.

Þegar ákærði var handtekinn var hann með á sér veski sem í reyndust vera fimm lykilkort. Var eitt kortanna merkt „[...]“. Við eftirgrennslan lögreglu kom í ljós að kortið gekk að geymslu í húsinu sem ákærði bjó í. Lögregla framkvæmdi leit í geymslunni og við leitina fundust samtals 2.144,93 grömm af kókaíni. Voru fíkniefnin í þremur plastpokum og innihélt einn pokanna þriggja 13 minni lofttæmda poka sem í voru fíkniefni. Í geymslunni fann lögregla jafnframt skókassa undan rauðum Nike Airskóm.

Kassinn var ofan í ferðatösku og í honum reyndust vera sex plastbrúsar sem allir innihéldu vökva. Við prófun gaf vökvinn í brúsunum jákvæða svörun við amfetamíni. Í geymslunni var enn fremur nokkur fjöldi ferðataska sem lögregla tók til nánari skoðunar.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 23. október 2019 kvaðst ákærði eiga þau fíkniefni, lyf og rafstuðbyssu sem lögregla fann við leit í íbúð hans. Sykurinn sagði ákærði hafa verið fyrir í íbúðinni þegar hann flutti inn. Ákærði vildi hins vegar ekkert kannast við þau fíkniefni sem fundust í geymslunni. Sagði hann að munir hefðu verið að birtast og hverfa í geymslunni án hans aðkomu. Sjálfur kvaðst hann eingöngu hafa átt fjögur dekk sem í geymslunni voru, annað ekki.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu 25. nóvember 2019 kom fram hjá ákærða að kunningi hans, B, hefði fengið að geyma muni í geymslunni hjá honum. Þá kannaðist ákærði við að hafa átt tvær af þeim ferðatöskum sem í geymslunni voru. Við snefilefnagreiningu kom í ljós að nokkrar af þeim ferðatöskum sem fundust í geymslu ákærða svöruðu jákvætt við kókaíni, þar með taldar þær tvær töskur sem ákærði sagðist eiga.

II

A

Tæknideild lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu fékk fyrrgreinda sex plastbrúsa til rannsóknar. Samkvæmt efnaskýrslu, dagsettri 24. október 2019, sem undirrituð er af C sérfræðingi og D lögreglumanni, var einn lítri af amfetamínbasa í hverjum brúsa. Í skýrslunni segir að við rannsókn og prófun tæknideildar hafi hinn haldlagði vökvi greinst sem „Amfetamín 6.000,00 Millilítrar“.

Samkvæmt tilvitnaðri efnaskýrslu voru 70 millilítrar sendir til Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði til frekari rannsóknar. Hið sama kemur fram í rannsóknarverkbeiðni til Rannsóknastofunnar, dagsettri 24. október 2019, sem rituð er af áðurnefndri C. Í skýrslu tæknideildar, dagsettri 24. október 2019, sem rituð er af D, segir hins vegar að sýni hafi verið tekin úr öllum „pakkningum/flöskum“ og þau send til rannsóknar.

C kom fyrir dóm og staðfesti tilvitnaða efnaskýrslu og nefnda rannsóknarverkbeiðni. Vitnið kvað verklagið á tæknideildinni almennt það að fyrst væri tekið utan af efnunum og þau vigtuð. Þyngd efnanna væri skráð í efnaskýrslu. Því næst væru efnin forprófuð. Forpróf hafi í þessu tilfelli örugglega verið tekið úr meiri hluta efnanna, en annars væru til staðar verklagsreglur þar sem kveðið væri á um að taka þyrfti tvö forpróf, væru einingar 15 eða færri. Vitnið bar að „... í flestum tilfellum þá forprófum við yfirleitt allt, sérstaklega þegar þetta eru svona stærri mál.“ Lýstar verklagsreglur kvað vitnið eiga meira við minni málin. Að lokinni þessari vinnu væru efnin send í styrkleikarannsókn til Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði við Háskóla Íslands í samráði við rannsakara. Vitnið sagði ljóst af gögnum málsins að í því tilviki sem hér um ræddi hefði rannsakari ekki talið nauðsynlegt að senda sýni úr fleiri en einni flösku/brúsa.

Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði, dagsettri 31. október 2019, sem unnin var af E verkefnastjóra og F lyfjafræðingi, reyndist styrkur amfetamínbasa í því 72 ml sýni sem Rannsóknastofunni barst vera 43% af þunga sýnisins.

Með beiðni lögreglustjórans á Suðurnesjum, dagsettri 18. nóvember 2019, var þess óskað að Rannsóknastofan reiknaði út „... hversu mikið magn í neyslustyrkleika sé hægt að útbúa úr 6000 ml af vökva sem sýnið var úr.“ Var þar vísað til áðurnefndra 72 ml af amfetamínbasa, 43% að styrkleika. Í matsgerð Rannsóknastofunnar, dagsettri 27. nóvember 2019, sem unnin var af E, kemur fram að miðað við 12% neyslustyrkleika, en sá styrkur var miðgildi neyslustyrkleika amfetamíns í Danmörku árið 2017, og 2% taps við breytingu vökvans í duft, mætti úr 6.000 ml af amfetamínbasa, 43% að styrkleika, í hæsta lagi útbúa 19,8 kg af amfetamíni í nefndum 12% neyslustyrk. Í niðurlagi matsgerðarinnar var tekið fram að um hámarkstölur væri að ræða en í höndum viðvaninga yrði væntanlega um minna efni að ræða.

E kom fyrir dóm og staðfesti og skýrði tilvitnaðar matsgerðir. Um þá forsendu að miða við 12% neyslustyrk sagði V-kk-nf um að ræða það besta viðmið sem í boði væri.

B

Tæknideild lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu fékk einnig til rannsóknar þrjá plastpoka sem fundust í geymslu ákærða og innihéldu hvítt efni. Forpróf tæknideildar gaf þá niðurstöðu að allir þrír pokarnir innihéldu kókaín. Samkvæmt efnaskýrslu tæknideildar, dagsettri 24. október 2019, reyndust samtals 2.144,93 grömm af kókaíni vera í pokunum. Voru þrjú sýni send til frekari rannsóknar, sbr. einnig rannsóknarverkbeiðni til Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði, dagsetta 24. október 2019, og voru tvö sýnanna tekin úr þeim tveimur pokum sem innihéldu meiri hluta þeirra efna sem lögregla fann í geymslunni og haldlagði, eða annars vegar 1.007,87 grömm og hins vegar 493,45 grömm. Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofunnar, dagsettri 31. október 2019, sem unnin var af E verkefnastjóra og F lyfjafræðingi, reyndist styrkur kókaíns í sýnunum vera 60%, 66% og 67%.

Með beiðni lögreglustjórans á Suðurnesjum, dagsettri 18. nóvember 2019, var þess óskað að Rannsóknastofa í lyfja og eiturefnafræði reiknaði út hversu mikið magn kókaíns í neyslustyrkleika mætti vinna úr því efni sem áðurgreind þrjú sýni voru tekin úr. Í matsgerð Rannsóknastofunnar, dagsettri 27. nóvember 2019, sem unnin var af E, kemur fram að miðað við 60% neyslustyrkleika, en sá styrkur var miðgildi neyslustyrkleika amfetamíns í Danmörku árið 2017, mætti úr 1.501,32 grömmum af 66% sterku kókaíndufti, en við gerð matsins var þeim hluta kókaínsins sleppt sem reyndist 60% að styrkleika, búa til 1.651 gramm af kókaíni, 60% að styrkleika. Eins og fyrr var getið kom E fyrir dóm við aðalmeðferð málsins og staðfesti hann þá og skýrði þessa matsgerð sína.

III

Með beiðni, sem lögð var fram í þinghaldi 19. febrúar 2020, óskaði verjandi ákærða eftir því að dómkvaddur yrði hæfur og óvilhallur matsmaður til þess að svara fimm matsspurningum varðandi læsingakerfið að [...] í [...]. Í þinghaldinu var G, rafmagnsverkfræðingur og aðjúnkt í hátækniverkfræði við Háskólann í Reykjavík, dómkvaddur til að framkvæma umbeðið mat. Matsgerð hans lá fyrir 15. mars 2020 og var hún lögð fram við upphaf aðalmeðferðar 8. maí sl.

Í matsgerð hins dómkvadda matsmanns kemur fram að læsingakerfið að [...] sé 20 ára gamalt af gerðinni Onity. Kerfið samanstandi af lyklavél, PCforriti, handtölvu, lásum og aðgangskortum. Lyklavélin sé tækið sem forriti aðgangskortin. Hægt sé að gefa út mörg aðgangskort fyrir sömu læsingu og séu fyrstu fimm kortin (aðalkort og afrit 14) aðgreinanleg í skráningu. Séu afritin fleiri en fjögur þá séu þau afrit ekki aðgreinanleg. Mögulegt sé að afrita kort útbúið í lyklavélinni í búnaði sem ekki tengist Onity. Slíkt afrit myndi skrást eins og frumritið.

Í matsgerðinni segir jafnframt að lásarnir í kerfinu skrái allar kortaopnanir að utan. Hins vegar séu handvirkar opnanir að innan ekki skráðar. Í lásnum að geymslunni hafi allar færslur frá upphafi notkunar ákærða 4. janúar 2019 verið skráðar. Þær færslur hafi verið sóttar í lásinn með því að stinga handtölvunni í samband við lásinn. Handtölvan hafi því næst verið tengd við PCtölvu og forrit í henni lesið færslulistann úr handtölvunni. Hægt sé að þurrka út lista í lásnum með því að endursetja tölvu í lás. Ekki virðist hins vegar mögulegt að breyta tíma á lás þannig að færsla virðist hafa verið framkvæmd á öðrum tíma en hún raunverulega átti sér stað. Það sé því ekki hægt að breyta skráningum á kortanotkun eftir á.

Þá kemur fram í matsgerðinni að auk opnunar með útgefnum kortum sé hægt að opna lás með handtölvu. Opnun með handtölvu skráist sem slík. Einnig sé hægt að útbúa kort með öðrum hætti en með búnaði frá framleiðanda kerfisins. Bæði sé hægt að ná upplýsingum af segulrandarkortunum og einnig beint úr lásnum með því að tengjast honum í gegnum rafmagnstengið. Slíkar opnanir skráist í lásinn. Að síðustu þá sé til rafeindabúnaður sem hermi eftir segulrandarkortum. Opnun með slíkum búnaði skráist eins og um segulrandarkort hafi verið að ræða.

G gaf skýrslu fyrir dómi og skýrði og staðfesti matsgerð sína. Vitnið sagði allan aðgang að geymsluhurðinni utanfrá, hvort sem væri með tilætluðum búnaði eða öðru, vera skráðan í kerfið. Að innanverðu væri hurðin opnuð handvirkt og þær opnanir væru ekki skráðar í kerfið. Vitnið kvað ekkert hafa komið fram við könnun þess sem benti til þess að hægt væri að breyta skráningum um opnanir handvirkt eftir á. Stökum færslum um opnanir væri ekki hægt að eyða, einungis listanum í heild.

Aðgangskort að geymslunni sagði vitnið hafa verið útbúin í sérstakri vél sem komi frá framleiðanda læsingakerfisins. Kortin séu með segulrönd og þurfi sérstakt aðgangskort inn á vélina sem útbúi kortin. Auk korta megi nota sérstaka handtölvu til þess að opna hurðina í gegnum rafmagnstengi sem á henni sé. Handtölvan sé í vörslum umsjónarmanns byggingarinnar, líkt og kortavélin. Hurðina sé ekki hægt að opna á annan hátt utanfrá. Þeim megin sé ekki hægt að opna hana handvirkt.

Vitnið sagði hægt að útbúa allt að fjögur aðgreinanleg afrit þegar kort séu útbúin að lásnum. Mögulegt sé að útbúa enn fleiri afrit en þau séu þá ekki aðgreinanleg. Hverju sinni geti því verið í notkun fimm aðgreinanleg kort að lásnum, frumkortið og fjögur afrit. Þegar nýtt kort væri notað í fyrsta sinn virkjaðist það og um leið yrðu eldri kort, með lægra númer, óvirk.

Vitnið staðfesti það sem fram kemur í matsgerðinni að til væri búnaður sem hægt væri að nota til þess að útbúa kort með öðrum hætti en með búnaði frá framleiðanda kerfisins. Bæði væri hægt að ná upplýsingum af segulrandarkortunum og einnig beint úr lásnum með því að tengjast honum í gegnum rafmagnstengið. Hvorki [...] né söluaðili kerfisins á Íslandi hefðu hins vegar viljað kannast við að slík tilvik hefðu komið upp hér á landi.

IV

Við upphaf aðalmeðferðar 8. maí sl. lýsti ákærði yfir þeirri afstöðu til sakargifta að hann neitaði sök samkvæmt ákærulið I en játaði sök samkvæmt ákæruliðum II og III.

Í skýrslu sinni fyrir dómi kvaðst ákærði ekkert kannast við þau fíkniefni sem lögregla fann við leit 23. október 2019 í geymslu að [...] í [...]. Þá kannaðist hann hvorki við ferðatöskurnar né skókassann sem efnin voru í. Ákærði sagðist hafa fengið afnot af geymslunni frá sama aðila og leigði honum íbúðina sem hann bjó í í húsinu. Ákærði kvaðst hafa búið einn. Ákærði sagðist hafa fengið aðgang að geymslunni fjórum til sex vikum eftir að hann flutti inn í íbúðina og hefði umsjónarmaður hússins, H, verið sá sem veitti honum aðgang að geymslunni. Ákærði kvaðst hafa fengið geymsluna til afnota án þess að greiða sérstaklega fyrir hana. Ákærði sagði rangt eftir sér haft í skýrslu lögreglu um að hann hefði í fyrstu ekki viljað kannast við að hafa aðgang að geymslunni. Ákærði kvaðst nokkuð viss um að hann hefði ekki sagt neitt í þá veru við lögreglu. Fram kom hjá ákærða að í íbúðinni sem hann leigði hefðu verið nokkrir munir, meðal annars nokkrir stólar og tjald, þegar hann fékk hana afhenta.

Spurður um fjölda aðgangskorta sem hann hefði fengið afhent svaraði ákærði því til að upphaflega hefði hann fengið þrjú kort að íbúðinni og eitt að geymslunni. Kortið að geymslunni sagðist ákærði aldrei hafa afhent öðrum. Ákærði kvaðst þegar hann var handtekinn hafa verið með á sér kort sem hann hefði verið nýbúinn að fá afhent, bæði að íbúðinni og geymslunni. Ástæðu þess að hann fékk afhent þrjú ný kort að íbúðinni sagði ákærði hafa verið þá að hann hefði verið búinn að týna tveimur kortanna þegar hann hefði síðan brotið þriðja og síðasta kortið. Samhliða því að fá þrjú ný kort að íbúðinni hefði ákærði fengið eitt nýtt kort að geymslunni. Nýju kortin sagði ákærði hafa verið afhent með þeim hætti að þeim hefði verið smeygt undir hurðina á íbúð hans.

Þegar ákærði hefði fengið geymsluna til afnota hefðu ýmsir munir verið í henni, kassar, dekk, o.fl. Ákærði hefði tvisvar eða þrisvar veitt því athygli að hreyfing var á þeim hlutum. Af því hefði ákærði ráðið að hann væri ekki sá eini sem aðgang hefði að geymslunni. Hver eða hverjir aðrir hefðu haft aðgang kvaðst ákærði hins vegar ekki vita. Sjálfur sagðist ákærði hafa geymt vetrardekk í geymslunni og tvær ferðatöskur. Þá hefði hann um skemmri tíma geymt þar varahluti í bifreið sína.

Ákærði sagði ferðir sínar í geymsluna ekki hafa verið tíðar. Hann hefði að jafnaði farið inn í hana einu sinni í mánuði. Nokkrum vikum áður en ákærði var handtekinn hefði hann leyft vini sínum, B, að geyma muni í geymslunni en B hefði tímabundið þurft á geymsluplássi að halda á meðan hann stóð í endurbótum á bílskúr sínum. B hefði komið með munina við annan mann, sem ákærði hefði ekki þekkt. Ákærði hefði aðstoðað tvímenningana lítillega við að koma mununum fyrir í geymslunni en þeir séð um það að mestu leyti sjálfir. Ákærði sagði B hafa komið með munina á bíl í tveimur ferðum. Taldi ákærði að starfsmaður hjá [...] hefði opnað geymsluna fyrir B og félaga hans í það minnsta í annað skiptið. Spurður um hvort hann hefði látið B fá aðgangskort að geymslunni svaraði ákærði því neitandi. Ákærði sagði B einungis hafa komið í geymsluna þann dag sem munum hans var þar fyrir komið. Meðal þess sem B hefði komið með sagði ákærði hafa verið ferðatöskur. B hefði því átt nokkrar af þeim töskum sem í geymslunni voru þegar lögregla leitaði í henni. Hver það var sem átti þær töskur í geymslunni sem ákærði og B áttu ekki kvaðst ákærði ekki vita. Hann sagðist heldur ekki vita hvernig þær töskur komust inn í geymsluna.

Ákærði sagðist hafa notað töskurnar sem hann geymdi í geymslunni þegar hann fór utan sumarið 2019. Hann hefði fyrst farið til Póllands, síðan til Spánar og svo að lokum aftur til Póllands. Ákærði neitaði að hafa flutt fíkniefni í töskunum. Spurður um ástæðu þess að kókaín hefði greinst í töskunum við snefilefnagreiningu sagðist ákærði geta sér þess til að kókaínið hefði borist í töskurnar úr fötum hans, en hann hefði verið í neyslu á þessum tíma.

Spurður út í kvittun sem lögregla fann í íbúð ákærða vegna kaupa á evrum fyrir 1.000.000 íslenskra króna kvaðst ákærði ekkert kannast við kvittunina og ekkert um hana vita.

Þegar mál þetta kom upp kvaðst ákærði hafa verið vaktstjóri í [...]. Ákærði sagðist oft hafa þurft þess, þegar hann var að vinna á næturvöktum, að fara inn og út af haftasvæði [...]. Þau tilvik hefðu tengst útflutningi á fiski sem þurft hefði að koma fyrir í kæligeymslum.

Aðspurður sagði ákærði þá B hafa verið vini í talsverðan tíma. Konu B, I, kvaðst ákærði einnig þekkja. Hann sagðist hins vegar hvorki þekkja til J né A. Aðspurður sagði ákærði öruggt að hann og B hefðu í einhverjum mæli skipst á fatnaði og skóm. Hann gat hins vegar ekki nefnt neitt dæmi um slík skipti en taldi að helst hefði verið um það að ræða að þeir hefðu skipst á jökkum o.þ.h.

Síma af iPhone 6 gerð, sem lögregla fann í íbúð ákærða, kvaðst hann ekki eiga. Símann sagði ákærði hafa orðið eftir í íbúð hans í samkvæmi sem hann hélt þar. Ákærði sagðist ekkert hafa notað símann. Ákærði kannaðist við að „[...]“ væri gælunafn sem B kallaði hann stundum. Um ástæðu þess að í fyrrnefndum iPhone 6 síma væri að finna símanúmer sem vistað væri undir nafninu „[...]“ í síma B, kvaðst ákærði ekkert geta borið.

Plast sem í íbúð ákærða fannst við leit lögreglu sagðist hann hafa notað við að pakka kjöti. Ziplocpoka og tvær grammavogir, sem einnig fundust í íbúðinni, kvað ákærði hafa tengst fíkniefnaneyslu hans.

V

K lögreglumaður greindi svo frá fyrir dómi að 23. október 2019 hefði hann verið staddur við [...] í [...] ásamt starfsfélaga sínum þegar bifreið hefði verið ekið hjá. Tekin hefði verið ákvörðun um að hafa afskipti af bifreiðinni og í viðræðum við ökumann hennar, ákærða í máli þessu, hefði vaknað grunur um að hann væri undir áhrifum fíkniefna. Munnvatnssýni sem ákærði gaf á vettvangi hefði gefið jákvæða niðurstöðu á THC og kókaín og hann því verið handtekinn.

Við öryggisleit á ákærða hefðu meðal annars fundist tól til fíkniefnaneyslu, umtalsverð fjárhæð í peningum og nokkur lyklakort. Í framhaldinu hefði verið leitað í bifreið ákærða, íbúð og geymslu. Í geymslunni hefði fundist talsvert magn fíkniefna. Í íbúðinni hefðu fundist lyf og vopn.

Hvað leitina í geymslunni varðaði sérstaklega sagði vitnið hana hafa verið framkvæmda að beiðni rannsóknarlögreglumanns sem óskað hefði eftir því að kannað yrði hvort eitt þeirra lyklakorta, er ákærði var með á sér við handtöku, og merkt var „[...]“, gengi að dyrum í húsinu sem ákærði bjó í. Kortið hefði síðan reynst ganga að dyrum einnar geymslunnar. Vitnið sagði lögreglu ekki hafa farið inn í geymsluna fyrr en rannsóknarlögreglumaður og verjandi komu á vettvang stuttu síðar. Á meðan eftir þeim var beðið hefðu dyrnar verið vaktaðar. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa orðið vart við mannaferðir eftir að það kom í húsið og þar til rannsóknarlögreglumaðurinn og verjandi ákærða komu á staðinn.

Við leitina sagðist vitnið hafa veitt því athygli að nokkrar plötur vantaði í loftklæðninguna. Ofan á loftaplötunum hefði síðan fundist taska sem reynst hefði innihalda fíkniefni. Í ferðatösku í geymslunni sjálfri hefðu síðan fundist nokkrir brúsar í lofttæmdum plastumbúðum.

[...] lögreglumaður greindi svo frá að 23. október 2019 hefði hann stöðvað akstur ákærða ásamt starfsfélaga sínum, K. Ákærði hefði í kjölfarið verið færður á lögreglustöð þar sem framkvæmd hefði verið á honum öryggisleit. Í framhaldinu sagðist vitnið hafa farið ásamt fyrrnefndum starfsfélaga sínum í húsið þar sem ákærði bjó til þess að kanna hvort lykilkort, sem merkt var „[...]“ og ákærði var með á sér við handtöku, gengi að geymslu í húsinu. Hefði það reynst vera raunin. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa orðið vart við mannaferðir eftir að það kom í húsið.

Við leit í geymslunni, sem lykilkort ákærða gekk að, kvaðst vitnið hafa fundið ferðatösku sem í hefði verið amfetamínbasi. Áðurnefndur starfsfélagi vitnisins hefði síðan fundið kókaín ofan á loftaplötum í geymslunni.

M rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa verið kallaður til eftir að ákærði var handtekinn vegna gruns um akstur undir áhrifum fíkniefna. Vitnið sagði á ákærða hafa fundist lykilkort sem merkt var „[...]“. Vitnið kvaðst hafa farið með kortið inn í fangaklefa til ákærða og spurt hann út í það, en ákærði hvorki viljað kannast við kortið né að vera með geymslu í húsinu til afnota. Vitnið hefði þá ákveðið að senda lögreglumenn að heimili ákærða til þess að kanna hvort lykilkortið gengi að einhverjum dyrum í húsinu. Þegar í ljós hefði komið að kortið gekk að dyrum geymslu í húsinu hefði verjandi verið kallaður til og leit framkvæmd í geymslunni í kjölfarið.

Vitnið sagði rannsókn lögreglu hafa leitt í ljós að ákærði hafði fengið afhent þrjú eða fjögur lykilkort að íbúðinni, sem hann leigði, og tvö kort að geymslunni, daginn áður en hann var handtekinn. Gögn sem lögregla hefði aflað hefðu sýnt að bæði kortin að geymslunni höfðu verið notuð. Ákærði hefði verið með eitt kortanna á sér en hann hefði engar upplýsingar gefið um hvar hitt kortið væri niðurkomið og hefði lögreglu ekki tekist að hafa uppi á því korti við rannsóknina.

N rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa tekið þátt í leit í geymslu ákærða. Við leitina hefðu starfsfélagar vitnisins fundið amfetamínbasa í flöskum ofan í ferðatösku og kókaín ofan á loftaplötum.

H, starfsmaður [...], bar fyrir dómi að hann hefði séð um samskipti við ákærða fyrir hönd þjónustuaðila hússins sem ákærði leigði í. Vegna fyrri kynna vitnisins af ákærða og eldri bróður hans hefði vitnið veitt ákærða aðgang að tómu rými í húsinu til að nota sem geymslu. Ákærði hefði ekki þurft að greiða sérstaklega fyrir þau afnot. Geymsluna sagði vitnið hafa verið búna að standa auða síðan á árinu 2016. Fullyrti vitnið að enginn annar en ákærði hefði haft afnot af geymslunni á þeim tíma sem ákærði var með geymsluna til afnota.

Vitnið kvað almennt tvö segulrandarkort vera gefin út til hvers íbúðarleigjanda í upphafi leigutíma. Kortin væru útbúin á skrifstofu þjónustuaðila hússins. Ekki væru útbúin svokölluð masterkort fyrir leigusalann. Þess í stað væri handtölva notuð í neyðartilfellum. Opnun með segulrandarkortum sagði vitnið skrást jafnóðum í læsingakerfið.

Hvað geymsluna varðaði taldi vitnið að ákærði hefði í fyrstu einungis fengið útgefið eitt kort. Síðar hefði hann fengið útgefin tvö kort til viðbótar, mögulega þrjú. Samhliða hefði ákærði einnig fengið útgefin ný kort að íbúðinni. Nýju kortunum sagðist vitnið hafa smeygt undir hurðina á íbúð ákærða. Vitnið sagði ákærða hafa fengið öll nýju kortin sem vitnið útbjó. Almennt um virkni nýrra og gamalla korta bar vitnið að um leið og nýtt kort væri notað í lásinn yrðu öll gömlu kortin óvirk.

Þá kom fram hjá vitninu að eitt sinn er það hefði verið að laga hurð í anddyri hússins hefði ákærði komið við þriðja mann og þeir borið innbú inn í geymsluna. Vitnið rak minni til þess að það hefði haldið útihurðinni opinni fyrir mennina en minntist þess ekki að hafa opnað fyrir þeim geymsluna.

O lögreglufulltrúi bar fyrir dómi að haldlögð greiðslukvittun vegna gjaldeyriskaupa A hefði fundist við leit lögreglu í skúffu í kommóðu í íbúð ákærða. Nokkrum dögum síðar hefði komið í ljós að láðst hafði að skrá kvittunina sem haldlagðan mun í munaskýrslu lögreglu vegna leitarinnar. Vitnið hefði bætt úr því með ritun munaskýrslu, dagsettri 19. nóvember 2019.

Vitnið sagði lögreglu hafa kannað efni úr öllum eftirlitsmyndavélum í nágrenninu til þess að freista þess að upplýsa hver það hefði verið sem opnaði lás geymslunnar, sem ákærði hafði afnot af, hinn 23. október 2020, kl. 18:48 og 22:53, með korti sem bæri heitið „[...]“ í lista sem lesinn hefði verið út úr lásnum. Lögregla hefði jafnframt farið í nálægar íbúðir og innt íbúa eftir því hvort þeir hefðu orðið varir við mannaferðir. Þessi eftirgrennslan lögreglu hefði ekki skilað árangri. Sagði vitnið að ákærði hefði neitað að upplýsa hvar umrætt kort væri niðurkomið.

P aðalvarðstjóri sagðist hafa verið viðstaddur þegar M rannsóknarlögreglumaður sýndi ákærða lykilkort merkt „[...]“ í fangaklefa. Ákærði hefði ekki viljað kannast við að kortið gengi að geymslu heldur vísað til þess að það gengi að íbúðinni.

B sagði þá ákærða vera æskuvini. Gælunafn ákærða kvað vitnið vera „[...]“. Aðspurt taldi vitnið að símanúmer ákærða væri vistað undir því nafni í síma þess. I kvað vitnið vera unnustu sína.

Vitnið sagðist ekki búa yfir neinni vitneskju um þau fíkniefni sem fundust 23. október 2019 í geymslu að [...]. Aðspurt kvað vitnið það hafa komið fyrir að það sækti ákærða heim. Vitnið neitaði því hins vegar að það hefði haft lyklavöld að íbúðinni.

Vitnið bar að það hefði einu sinni komið í þá geymslu sem ákærði hafði afnot af að [...]. Ákærði hefði nokkrum vikum áður en mál þetta kom upp leyft vitninu að geyma þar muni á meðan það gerði upp bílskúr sem vitnið geymdi munina að jafnaði í. Spurt um hvort vitnið hefði fengið afhentan lykil að geymslunni svaraði vitnið því neitandi. Nánar um það hvað vitnið hefði fengið að geyma hjá ákærða nefndi vitnið gamla baðinnréttingu, vask og blöndunartæki, öryggisnet af trampólíni og nokkrar ferðtöskur. Vitnið sagðist hafa farið með munina í tveimur ferðum. Við flutningana hefði hann notið aðstoðar félaga síns, J. Þá hefði ákærði einnig komið til aðstoðar og taldi vitnið að hann hefði opnað geymsluna.

Rauða og svarta Nikeskó, sem vitnið var í þegar það var handtekið vegna málsins, kvaðst það hafa fengið hjá ákærða í skiptum fyrir úlpu, buxur og jakka.

I kvaðst þekkja ákærða í gegnum unnusta sinn, B. Vitnið kvaðst ekki hafa komið í þá geymslu sem ákærði hefði haft aðgang að að [...]. Vitnið sagðist hins vegar vita að B hefði þegið boð ákærða um að geyma muni í þeirra eigu, meðal annars húsgögn, ferðatöskur og net af trampólíni, í geymslunni á meðan þau stóðu í framkvæmdum. Hefðu ákærði og J aðstoðað B við að koma mununum fyrir í geymslunni.

Aðspurt kannaðist vitnið við að ákærði hefði fengið úlpu frá B. Taldi vitnið að úlpuna hefði B látið ákærða fá í skiptum fyrir skó.

J sagðist hafa hjálpað vinnufélaga sínum og vini, B, að flytja muni úr bílskúr hans og í geymslu á [...]. Vitnið sagðist einungis hafa farið eina ferð með muni þennan dag. Aðspurt kannaðist vitnið við að meðal þeirra muna sem fluttir voru hefðu verið nokkrar ferðatöskur. Vitnið gat ekki borið um það hver opnað hefði geymsluna. Hún hefði þegar verið opin er vitnið kom að.

D rannsóknarlögreglumaður bar fyrir dómi að hann hefði ljósmyndað hin haldlögðu fíkniefni og aðstoðað sérfræðing á tæknideild við að vigta þau. Hefði vitnið ritað skýrslu vegna vinnu sinnar við málið. Vitnið sagði flöskur með appelsínugulum vökva hafa gefið svörun sem amfetamín. Aðspurt taldi vitnið að tekin hefðu verið sýni úr öllum sex flöskunum.

Vitnið kvaðst hafa leitað fingrafara á umbúðunum utan af fíkniefnunum. Vitnið hefði fundið fingraför á nokkrum stöðum. Þau hefði vitnið ljósmyndað og síðan sent myndirnar áfram til fingrafarasérfræðings.

R aðstoðaryfirlögregluþjónn kvaðst hafa keyrt þau fingraför sem fundust á umbúðum utan um hin haldlögðu fíkniefni í gegnum fingrafaragrunn lögreglu. Fingraförin hefðu einnig verið keyrð sérstaklega saman við fingraför grunaðra í máli þessu. Þær rannsóknaraðgerðir hefðu ekki skilað samkenningu við fingraförin á pakkningunum.

S, deildarstjóri hjá [...], kvað ákærða hafa verið undirmann hans hjá fyrirtækinu. Ákærði hefði undir það síðasta starfað sem verkstjóri og haft með höndum að skipuleggja dag frá degi vinnu í kringum þær flugvélar sem fyrirtækið þjónustaði. Ákærða sagði vitnið hafa verið fyrirtaks starfsmann.

Vitnið kvað ákærða hafa haft bifreið til afnota hjá fyrirtækinu. Fram kom hjá vitninu að ákærði hefði oft þurft að fara af haftasvæðinu á bifreiðinni á næturvöktum til að taka á móti flutningabifreiðum sem verið hefðu að koma með fisk í flug.

Þá gáfu einnig skýrslu fyrir dómi T og U rannsóknarlögreglumenn, en ekki þykir þörf á að reifa framburð þeirra sérstaklega.

VI

Ákæruliður 1:

Ákærða er í þessum ákærulið gefið að sök stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa 23. október 2019 haft í vörslum sínum, í geymslu að [...] í [...], 2.144,93 grömm af kókaíni, að styrkleika á bilinu 6067%, og sex lítra af amfetamínbasa, að 43% styrkleika, ætlað til söludreifingar í ágóðaskyni.

Fyrir liggur að 23. október 2019 hafði lögregla afskipti af ákærða vegna gruns um akstur undir áhrifum fíkniefna. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu og framburði lögreglumannanna K og L, sem rakinn er í kafla V hér að framan, var ákærði með veski á sér við handtöku sem í voru fimm lykilkort. Var eitt kortanna merkt „[...]“. Samkvæmt framburði M rannsóknarlögreglumanns og áðurnefndra tveggja lögreglumanna fóru lögreglumennirnir að [...] með kortið og kom þá í ljós að það gekk að geymslu í húsinu. Fyrir liggur með framlögðum rannsóknargögnum lögreglu og framburði K, L og N rannsóknarlögreglumanns að í geymslunni fann lögregla samtals 2.144,93 grömm af kókaíni í Nike íþróttatösku sem komið hafði verið fyrir ofan á loftaplötum. Í geymslunni fannst jafnframt skókassi, sem komið hafði verið fyrir í ferðatösku, en í honum reyndust vera sex plastbrúsar sem allir innihéldu vökva. Við rannsókn tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, sbr. efnaskýrslu C sérfræðings og D rannsóknarlögreglumanns frá 24. október 2019, var einn lítri af vökva í hverjum brúsa. Við rannsókn og prófun tæknideildar var hinn haldlagði vökvi greindur sem „Amfetamín 6.000,00 Millilítrar“, svo sem rakið er kafla II.A hér að framan.

Ákærði neitar sök. Í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins, sbr. IV. kafla dómsins, kvaðst hann ekkert kannast við þau fíkniefni sem lögregla fann við leit í geymslunni. Ákærði sagðist hafa fengið afnot af geymslunni frá sama aðila og leigði honum íbúðina sem hann bjó í og hefði umsjónarmaður hússins, H, verið sá sem veitti honum aðgang að geymslunni.

Spurður um fjölda aðgangskorta sem hann hefði fengið afhent að geymslunni svaraði ákærði því til að upphaflega hefði hann fengið eitt kort afhent. Kortið sagðist ákærði aldrei hafa afhent öðrum. Ákærði hefði síðan skömmu áður en hann var handtekinn fengið afhent ný kort, bæði að íbúðinni og geymslunni, þrjú að íbúðinni og eitt að geymslunni. Nýju kortin sagðist ákærði hafa fengið afhent með þeim hætti að þeim hefði verið smeygt undir hurðina á íbúð hans.

Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu, dagsettri 30. október 2019, fóru tveir lögreglumenn með þau fimm lykilkort sem ákærði var með á sér við handtöku á skrifstofu [...] þar sem starfsmaður fyrirtækisins, V, renndi kortunum í gegnum kortalesara. Í skýrslunni segir að fengist hafi staðfesting á því að þrjú kortanna gengju að íbúðinni sem ákærði var með á leigu, eitt að geymslunni og þá hefði hið fimmta verið ógilt kort sem áður hefði gengið að íbúðinni. Starfsmaður [...], H, tjáði lögreglu við þetta tækifæri að ákærði hefði fengið geymsluna afhenta 4. janúar 2019 og að hann væri einn með aðgang að henni. Hinn 22. október 2019 hefði ákærði fengið útgefin ný lykilkort, þrjú að íbúðinni og tvö að geymslunni. H gaf skýrslu fyrir dómi og fullyrti þá að enginn annar en ákærði hefði haft afnot af geymslunni á þeim tíma sem ákærði var með geymsluna til afnota. Taldi vitnið hvað geymsluna varðaði að ákærði hefði fyrst einungis fengið útgefið eitt kort. Síðar hefði hann fengið útgefin tvö kort til viðbótar að geymslunni, mögulega þrjú. Samhliða hefði ákærði einnig fengið útgefin ný kort að íbúðinni. Nýju kortunum sagðist vitnið hafa smeygt undir hurðina á íbúð ákærða og staðfesti ákærði í skýrslu sinni fyrir dómi þann afhendingarmáta kortanna. Vitnið sagði ákærða hafa fengið öll nýju kortin sem vitnið útbjó. Um virkni nýrra og gamalla korta bar vitnið að um leið og nýtt kort væri notað í lásinn yrðu öll gömlu kortin óvirk.

Við rannsókn málsins aflaði lögregla útskriftar úr hurðarlás geymslunnar. Útskriftin tekur til tímabilsins 4. janúar 2019 til 29. október 2019. Af henni má ráða að eitt og sama lykilkortið, auðkennt sem „A[...]“, hafi verið notað til að opna dyrnar að geymslunni til 23. október 2019. Í þrjú skipti á tímabilinu, síðast 1. apríl 2019, hafi lásinn verið opnaður með handtölvu [...]. Ákærði bar fyrir dómi að ferðir hans í geymsluna hefðu ekki verið tíðar. Hann hefði að jafnaði farið inn í hana einu sinni í mánuði. Er þessi framburður ákærða í ósamræmi við tilvitnaða útskrift úr hurðarlás geymslunnar en útskriftin ber með sér mun tíðari opnanir lássins, allar með sama lykilkortinu eins og áður var nefnt.

Upplýst er í málinu að 23. október 2019 opnaði lögregla hurðarlásinn á geymsludyrunum með lykilkorti auðkenndu „[...]“ sem ákærði var með á sér þegar hann var handtekinn. Af útskrift úr hurðarlásnum má hins vegar ráða að einungis 19 mínútum áður hafi dyrnar verið opnaðar með öðru korti auðkenndu „[...]“, en dómurinn telur að slá megi því föstu með vísan til matsgerðar dómkvadds matsmanns, G rafmagnsverkfræðings, sbr. III. kafla dómsins, að það kort hafi verið útbúið á sama tíma og „[...]“ kortið sem ákærði var með á sér við handtöku. Styður þetta að mati dómsins þann framburð H að ákærði hafi daginn áður fengið afhent tvö ný kort að geymslunni en ekki eitt eins og ákærði hefur sjálfur haldið fram. Þá hafa fullyrðingar ákærða um að hann hafi ekki verið sá eini sem hafði aðgang að geymslunni enga haldbæra stoð fengið við rannsókn málsins, en ákærði hefur ekki getað vísað á neinn aðila í því sambandi. O lögreglufulltrúi bar þessu tengt fyrir dómi að lögregla hefði kannað efni úr öllum eftirlitsmyndavélum í nágrenninu til þess að freista þess að upplýsa hver það hefði verið sem opnaði lás geymslunnar, sem ákærði hafði afnot af, hinn 23. október 2020, kl. 18:48 og 22:53, með korti því sem ber heitið „[...]“ áðurnefndri útskrift úr hurðarlásnum. Lögregla hefði jafnframt farið í nálægar íbúðir og innt íbúa eftir því hvort þeir hefðu orðið varir við mannaferðir. Þessi eftirgrennslan lögreglu hefði ekki skilað árangri. Þá sagði vitnið að ákærði hefði neitað að upplýsa hvar umrætt kort væri niður komið.

Við sönnunarmat í málinu þykir mega líta til þess að við leit í geymslunni fann lögregla og haldlagði nokkurn fjölda af ferðatöskum. Við snefilefnagreiningu kom í ljós að nokkrar af töskunum svöruðu jákvætt við kókaíni, þar með taldar þær tvær töskur sem ákærði kannaðist á síðari stigum rannsóknarinnar við að eiga. Þessar niðurstöður benda til þess að á einhverjum tímapunkti hafi kókaín verið í töskunum.

Ákærði bar fyrir dómi að hann hefði á árinu 2019 verið í neyslu fíkniefna. Vísaði ákærði í skýrslu sinni til þessarar neyslu sinnar sem mögulegrar skýringar á jákvæðri niðurstöðu snefilefnagreiningar á ferðatöskum hans. Upplýst er að við leit á heimili ákærða fann lögregla neysluskammta af fíkniefnum og ílát með fíkniefnaleyfum sem samræmast framburði hans um fíkniefnaneyslu. Lögregla fann aftur á móti einnig stafræna grammavog, sykur í lofttæmdum umbúðum, plast til slíkrar innpökkunar og umtalsvert magn ziplockpoka, allt muni sem þekktir eru í tengslum við fíkniefnasölu.

Samkvæmt öllu framangreindu er upplýst í málinu að 2.144,93 grömm af kókaíni og sex lítrar af amfetamínbasa fundust í títtnefndri geymslu. Fyrir liggur að ákærði hafði afnot af geymslunni og við handtöku var hann með lykilkort á sér sem gekk að lásnum á dyrum hennar. Við rannsókn lögreglu kom ekkert fram um það að eigandi húsnæðisins eða umsjónaraðili hafi veitt öðrum aðgang að geymslunni en ákærða. Þá er það mat dómsins, sbr. kafla III hér að framan, að ekkert bendi til annars en fyrirliggjandi gögn um opnanir lássins á dyrum geymslunnar séu réttar. Að lokum skal tekið fram að dómurinn telur ekkert haldbært hafa komið fram um það í málinu að fíkniefnin hafi verið í töskum sem kunningi ákærða fékk að geyma í geymslunni ásamt ýmsum öðrum munum. Þegar þetta og annað það sem að framan er rakið er virt heildstætt þykja þær líkur sem ákæruvaldið hefur fært fram fyrir sekt ákærða svo sterkar að slá megi því föstu, gegn neitun ákærða, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði hafi 23. október 2019 haft í vörslum sínum í geymslu sem hann hafði afnot af að [...] í [...], 2.144,93 g af kókaíni og sex lítra af amfetamínbasa. Að gættu magni fíkniefnanna þykir mega slá því föstu að þau hafi verið ætluð til söludreifingar í ágóðaskyni.

Upplýst er með matsgerð Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði, dagsettri 31. október 2019, að kókaín það sem ákærði var með í vörslum sínum var 60% til 67% að styrkleika, sbr. kafla II.B hér að framan.

Hvað amfetamínbasann varðar liggur fyrir samkvæmt efnaskýrslu tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 24. október 2019, og rannsóknarverkbeiðni, dagsettri sama dag, að 70 millilítrar af vökvanum voru sendir til Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði til rannsóknar. C sérfræðingur á tæknideild lögreglustjóra kom fyrir dóm og staðfesti tilvitnuð gögn. Vitnið sagði tæknideildina senda efni í styrkleikarannsókn til Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði við Háskóla Íslands í samráði við rannsakara. Vitnið sagði ljóst að í því tilviki sem hér um ræddi hefði rannsakari ekki talið nauðsynlegt að senda sýni úr fleiri en einum brúsa. Í munnlegum málflutningi var því lýst yfir af hálfu ákæruvalds að það teldi þann hátt sem hafður var á við rannsókn á styrk hins haldlagða afmetamínbasa fullnægjandi fyrir sönnunarfærslu ákæruvalds.

Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði, dagsettri 31. október 2019, sem unnin var af E verkefnastjóra og F lyfjafræðingi, reyndist styrkur amfetamínbasa í því 72 ml sýni sem Rannsóknastofunni barst vera 43% af þunga sýnisins. Þar sem einungis var tekið sýni úr einum af brúsunum sex telur dómurinn varhugavert að slá því föstu, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að amfetamínbasinn í öllum sex brúsunum hafi verið 43% að styrkleika. Þann vafa sem uppi er um styrk amfetamínbasans í þeim fimm brúsum sem ekki voru tekin sýni úr verður að virða ákærða í hag.

Með þeirri háttsemi sem ákærði hefur orðið sannur að samkvæmt framansögðu braut hann gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, svo sem réttilega er vísað til í ákæru.

Ákæruliður II:

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum samtals 0,09 g af maríhúana og 0,84 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, en lögregla fann fíkniefnin við húsleit á heimili ákærða í íbúð [...] að [...].

Samkvæmt því sem rakið er í IV. kafla dómsins hefur ákærði játað sök samkvæmt ákærulið II. Játning ákærða samrýmist gögnum málsins. Því telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæruliður III:

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök vopnalagabrot með því að hafa, án heimildar, haft í vörslum sínum rafstuðbyssu, sem lögregla fann við leit á heimili hans.

Samkvæmt því sem rakið er í IV. kafla dómsins hefur ákærði játað sök samkvæmt ákærulið III. Játning ákærða samrýmist gögnum málsins. Því telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

VII

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða ekki áður verið gerð refsing. Ákærði er í málinu sakfelldur fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa haft mikið magn hættulegra fíkniefna í vörslum sínum, ætluðu til söludreifingar í ágóðaskyni. Samkvæmt því og að því gættu sem áður segir um styrkleika efnanna og þess vafa sem er að mati dómsins uppi um styrkleika fimm af þeim sex lítra af amfetamínbasa sem málið varðar þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fimm ár. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 24. október 2019 að fullri dagatölu, sbr. 76. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og tilgreindra lagaákvæða í ákæru verða gerð upptæk þau fíkniefni sem ákærði var með í vörslum sínum, rafstuðsbyssa og iPhone 6 sími (munanúmer [...]). Ákærði hefur mótmælt upptöku á hinum farsímunum tveimur, iPhone XS Max (munanúmer [...]) og Samsung Galaxy S4 (munanúmer [...]). Með vísan til niðurstöðu dómsins hér að framan þykja ekki vera uppfyllt lagaskilyrði í málinu til upptöku þessara síma og er kröfu um upptöku þeirra því hafnað. Þá lúta sakargiftir í málinu í engu að þeim lyfjum sem krafist er upptöku á í ákæru og liggur ekkert haldbært fyrir um að þau hafi verið flutt inn eða seld ólöglega hér á landi, sbr. tilvitnuð lagaákvæði í ákæru. Kröfu um upptöku lyfjanna er því einnig hafnað.

Með vísan til sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður honum gert að greiða allan sakarkostnað málsins. Ákærði dæmist því til að greiða kostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti, dagsettu 17. janúar 2020, samtals 594.203 krónur. Ákærði greiði einnig sakarkostnað samkvæmt viðbótarsakarkostnaðaryfirliti, dagsettu 27. apríl 2020, samtals 906.664 krónur. Þá greiði ákærði enn fremur þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, sem hæfilega þykir ákveðin að virtu umfangi málsins og með hliðsjón af tímaskýrslu verjanda svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómsorð:

Ákærði, M-x-x J-x-x S-x-x, sæti fangelsi í fimm ár. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 24. október 2019 að fullri dagatölu.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 3.791.300 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum. Þá greiði ákærði 1.500.867 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði sæti upptöku á 2.144,93 grömmum af kókaíni, sex lítrum af amfetamínbasa, 0,09 grömmum af maríhúana, 0,84 grömmum af tóbaksblönduðum kannabisefnum, rafstuðbyssu og Iphone 6 farsíma (munanúmer [...]). Upptökukröfum ákæruvalds er að öðru leyti hafnað.

K-kk-nf H-kk-nf

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 3.791.300 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum. Þá greiði ákærði 1.500.867 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði sæti upptöku á 2.144,93 grömmum af kókaíni, sex lítrum af amfetamínbasa, 0,09 grömmum af maríhúana, 0,84 grömmum af tóbaksblönduðum kannabisefnum, rafstuðbyssu og Iphone 6 farsíma (munanúmer [...]). Upptökukröfum ákæruvalds er að öðru leyti hafnað.

K-kk-nf H-kk-nf