S-520/2023

Mál þetta, sem var dómtekið 29. nóvember sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, dagsettri 29. september 2023, á hendur H-kvk-þgf H-kvk-þgf B-kvk-þgf, kt. [...], [...], [...], „fyrir líkamsárás með því að hafa laugardagskvöldið 28. janúar 2023, ráðist á A, kt.

[...]

, fyrir utan íbúð hennar í stigagangi í fjölbýlishúsinu

[...] á

[...]

, og ýtt við henni þannig að hún féll aftur fyrir sig í tröppur upp á næsta stigapall og fylgt því eftir með því að háreyta A og slá til hennar og síðan sett hné sitt á á hægra gagnauga hennar þar sem hún lá í tröppunum, en átök þessi hófust með því að brotaþoli kallaði ákærðu hóru.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir A, kt. [...], [...], Reykjavík, bótakröfu á hendur ákærðu að fjárhæð 800.000- krónur, auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 23. janúar 2023, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá 5.10.2023 til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærðu verði gert að greiða lögmannskostnað við að koma bótakröfu þessari á framfæri og fylgja henni eftir fyrir dómstólum, samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða samkvæmt mati dómsins.“

Ákærða sótti ekki þing, þrátt fyrir að hafa verið birt fyrirkall, en þar var þess getið að málið kynni að verða dæmt að henni fjarstaddri, sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008. Er því heimilt samkvæmt 1. mgr. 161. gr. sömu laga með áorðnum breytingum að leggja dóm á málið að ákærðu fjarverandi, enda varðar brot ekki þyngri viðurlögum en þar er áskilið í a-lið og framlögð gögn verða talin nægjanleg til sakfellingar. Verður ákærða sakfelld fyrir þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og þar er rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærða hefur hreinan sakaferil og þykir refsing hennar hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið, eins og nánar greinir í dómsorði.

Brotaþoli, A, krefst þess að ákærða verði dæmd til að greiða henni 800.000 krónur í miskabætur, ásamt vöxtum af fjárhæðinni samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 23. janúar 2023, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá 5. október 2023 til greiðsludags.

Með þeirri refsiverðu háttsemi sem ákærða hefur verið sakfelld fyrir, hefur ákærða bakað sér bótaábyrgð gagnvart fyrrgreindum brotaþola. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 250.000 krónur. Þá verður fallist á að miða beri upphaf vaxta við 28. janúar 2023, en þann dag átti hið bótaskylda atvik sér stað, sbr. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001. Ákærðu verður gert að greiða brotaþolanum málskostnað, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, sem ákveðinn er með virðisaukaskatti í dómsorði.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til dómsniðurstöðu verður ákærða dæmd til greiðslu sakarkostnaðar að fjárhæð 30.432 krónur.

I-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarmaður dómara kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærða, H-kvk-nf H-kvk-nf B-kvk-nf, skal sæta fangelsi í 30 daga. Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði A, kt. [...], 250.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu frá 28. janúar 2023 til 5. október 2023, en dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 9. gr. sömu laga til greiðsludags, auk 120.528 króna í málskostnað.

Ákærða greiði 30.432 krónur í sakarkostnað.