S-249/2009

Mál þetta, sem var dómtekið 21. október sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi 22. september sl., með ákæru á hendur X, .... , Akureyri;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa sunnudagskvöldið 19. júlí 2009 ekið bifreiðinni RB-675 undir áhrifum fíkniefna, (í þvagi mældist amfetamín), frá Fjólugötu ... á Akureyri, um Norðurgötu, Grænugötu, Glerárgötu og Borgarbraut, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans á móts við Glerártorg.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 1. mgr., sbr. 4. mgr. 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Undir rekstri málsins féll ákæruvaldið frá heimfærslu til 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Þá var tekið fram að um sviptingu ökuréttar færi samkvæmt 6. mgr. 102. gr. umferðarlaga.

Ákærði krefst aðallega sýknu, en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing sem lög heimila.

I.

Ákærði kannast við að hafa ekið bifreið eins og í ákæru greinir. Hann skýrði lögreglu frá því, við skýrslutöku að kvöldi 19. júlí sl., að hann neytti ekki fíkniefna. Ítrekaði hann hér fyrir dómi að hann neytti ekki fíkniefna, hvorki amfetamíns né annarra slíkra efna.

Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, dags. 29. júlí 2009, fannst amfetamín í þvagsýni sem ákærði lét í té. Amfetamín var ekki í mælanlegu magni í blóðsýni úr ákærða. Sýslumaður óskaði þess 25. ágúst 2009 að rannsóknin yrði endurtekin. Segir í viðbótarmatsgerð rannsóknastofunnar að við endurtekna rannsókn hafi fundist amfetamín í þvagsýninu.

Við skýrslugjöf hér fyrir dómi kvaðst ákærði enga skýringu kunna á því að amfetamín greindist í þvagsýninu, aðra en þá að hann hefði hugsanlega óafvitandi drukkið áfengi blandað amfetamíni í samkvæmi föstudagskvöldið 17. júlí sl. Kvaðst hann hafa komist á snoðir um þetta um síðustu mánaðamót hjá kunningja sínum, A. Ákærði kvað það vera vel hugsanlegt að hann hefði drukkið áfengi úr glasi sem hann hefði ekki átt sjálfur. Ákærði kvaðst ekki hafa gert sér grein fyrir neinum einkennilegum áhrifum þetta kvöld. Hann hefði neytt áfengis og verið undir áhrifum þess. Þau áhrif hefðu þó minnkað fyrr og meira um kvöldið og nóttina en hann hefði reiknað með.

Nefndur A gaf skýrslu vitnis hér fyrir dómi. Kvaðst hann hafa verið í samkvæmi ásamt ákærða föstudagskvöldið 17. júlí sl. Kvað hann það hafa gerst þar að samkvæmisgestur hefði sett amfetamín út í fullt bjórglas sem vitnið var með. Hann hefði lagt glasið frá sér og geymt að ákveða hvort hann neytti ölsins að svo komnu. Er hann hefði ætlað að taka glasið aftur hefði verið búið að drekka úr því að mestu. Hann hefði séð ákærða standa þar hjá og kvaðst telja langlíklegast að ákærði hefði drukkið úr glasinu. Hann kvaðst hafa minnst á þetta við ákærða eftir að lögregla hafði afskipti af akstri ákærða næsta sunnudagskvöld. Ákærði ítrekaði í viðbótarskýrslu að hann kannaðist ekki við að hafa heyrt neitt um þetta atriði fyrr en í kringum síðustu mánaðamót.

A dósent gaf skýrslu fyrir dómi og staðfesti niðurstöðu matsgerðar og viðbótarmatsgerðar. Hann kvað það vel geta samrýmst niðurstöðum þeirra að ákærði hefði neytt amfetamíns föstudagskvöldið 17. júlí 2009. Vitnið kvað mann ekki vera undir áhrifum amfetamíns við þær aðstæður að það greinist í þvagi hans en ekki blóði, í þeim skilningi að það hafi einhver áhrif á aksturshæfni mannsins, þótt umferðarlög segi hann þá vera undir áhrifum efnisins.

II.

Af hálfu ákæruvaldsins er á því byggt að ótrúverðugt sé að ákærði hafi neytt amfetamíns óafvitandi með þeim hætti sem hér hefur verið lýst, en einnig á því að jafnvel þótt það yrði lagt til grundvallar beri ákærði refsiábyrgð á því að hafa ekið bifreið undir áhrifum amfetamíns eins og þau eru skilgreind í 45. gr. a umferðarlaga, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006. Af hálfu ákærða er á því byggt að honum hafi verið ómögulegt að gera sér grein fyrir því að hann gæti verið undir slíkum áhrifum. Beri því að sýkna hann vegna saknæmisskorts.

Ákærði hefur frá upphafi borið að hann neyti hvorki amfetamíns né annarra fíkniefna. Hann ber að hafa hugsanlega drukkið úr glasi, sem hann átti ekki sjálfur, í samkvæmi föstudagskvöldið 17. júlí sl. Verður honum ekki virt það til sakar að hafa misgripið sig á áfengisglösum, á þann hátt að hann hafi mátt gera ráð fyrir að með því væri hann að neyta amfetamíns. Vitni ber að hafa haft um hönd glas í gleðskapnum, með amfetamínblönduðum bjór, sem annar en vitnið, líklega ákærði, hafi drukkið.

Eins og málið liggur fyrir verður ekki hafnað sem rangri þeirri skýringu á tilkomu amfetamíns í þvagsýni úr ákærða að hann hafi óafvitandi neytt amfetamíns blandaðs við áfengi í samkvæmi föstudagskvöldið 17. júlí 2009. Miðað við það var ákærða ómögulegt að gera sér grein fyrir því að hann gæti verið undir áhrifum amfetamíns samkvæmt skilgreiningu umferðarlaga sunnudagskvöldið 19. júlí 2009, enda er ljóst af framburði A dósents að hann var þá ekki undir neinum þeim áhrifum efnisins sem hann gat fundið fyrir og gert sér grein fyrir að hefðu áhrif á aksturshæfni hans. Verður akstur ákærða, sem fór í bága við 45. gr. a umferðarlaga, því ekki talinn honum saknæmur. Ber samkvæmt því að sýkna ákærða af kröfum ákæruvaldsins.

Sakarkostnaður fellur á ríkissjóð, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða eins og nánar greinir í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, er sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Á-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef hdl., 174.300 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.