S-900/2005

Mál þetta sem dómtekið var 7. júní s.l. er höfðað með ákæru sýslumannsins í Hafnarfirði, útgefinni 22. júlí 2005 á hendur G-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Túngötu 13, Keflavík fyrir brot gegn umferðarlögum með því að hafa laugardagsmorguninn 18. desember 2004, um kl. 06:09, ekið bifreiðinni DD-362 vestur Lækjargötu í Hafanrfirði á röngum vegarhelmingi og undir áhfirum áfengis (vínandamagn í blóði 1,17 o/oo), uns lögreglan stöðvaði för hans á móts við hús nr. 34.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 14. gr. og 1. sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 sbr. lög nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 44/1993, lög nr. 23/1998 og lög nr. 84/2004."

I. Málavextir.

Laugardaginn 18. desember 2004 kl. 06:09, voru tveir lögreglumenn á lögreglubifreiðinni 36-287, staddir við hús nr. 34 við Lækjargötu í Hafnarfirði, er þeir veittu athygli bifreiðinni DD-362, sem ekið var vestur Lækjargötu við Ljósatröð á röngum vegarhelmingi og á móti umferð, en henni var samt ekið rétt inn gegnum hringtorgið við gatnamót Lækjargötu og Hringbrautar og svo áfram vestur Lækjargötuna á réttum vegarhelmingi. Bifreiðinni var veitt eftirför og akstur hennar stöðvaður stuttu síðar. Ökumaður hennar reyndist ákærður í máli þessu. Er lögreglumennirnir ræddu við ákærða lagði megna áfengislykt frá vitum hans og var hann handtekinn, grunaður um ölvun við akstur, en öndunarpróf í S.D.-2 áfengismæli sýndi 0,80 o/oo alkóhóls.

Ákærður tjáði lögreglunni að hann hefði ekið bifreiðinni úr Reykjavík suður Hafnarfjarðarveg, suður Fjarðarhraun og Reykjanesbraut að bensínstöð Esso og svo inn á Lækjargötu og vestur hana, þar til lögreglan stöðvaði aksturinn, en hann var á leið að Norðurbakka við Hafnarfjarðarhöfn, þar sem skip hans Sólborg lá við bryggju. Hann hafði drukkið einn og hálfan bjór fyrr um kvöldið og kvartaði undan umferðarmerkingum er ekið var út af bensínstöðvarplaninu inn á Lækjargötu og væri erfitt að átta sig á því, hvernig ætti að aka um svæðið.

Í handtökuskýrslu lögreglunnar kemur fram, að ákærði bar engin merki ölvunar, en hann neitaði að hafa fundið til áfengisáhrifa við aksturinn.

Ákærður hefur hér fyrir dómi viðurkennt að hafa ekið bifreiðinni DD-262 í greint sinn eins og lýst er í ákæru, en þvertekur fyrir að hann hafi verið undir áhrifum áfengis við aksturinn.

Að kröfu ákærða fór fram samanburðarrannsókn á blóði hans og blóði því, sem sent var til alkóhólrannsóknar og merkt var ákærða nr. 36-2004-207. Niðurstöður þessarar rannsóknar, sem fram fór að hluta hjá Rettsmedisnisk Institutt við háskólann í Osló lágu fyrir 7. apríl s.l. og eru þær á þá leið eftir greiningaraðferðum DNA rannsóknar, að blóðsýnið sem sent var til alkóhólrannsóknar, var samkennt því blóðsýni, sem tekið var úr ákærða vegna þessarar samanburðarrannsóknar og eru líkurnar á því, að blóðið geti verið frá óskyldum aðila minni en 1:1000.000.000.

Verjandi ákærða hefur ekki mótmælt þessum niðurstöðum og ekki krafist frekari gagnaöflunar.

Ákærður er nú fluttur til Brasilíu og er ekki væntanlegur aftur til landsins í bráð.

Málið var eftir flutning um lagaatriði og viðurlög lagt í dóm.

Niðurstaða.

Með játningu ákærða, sem er í samræmi við rannsóknargögn málsins er ljóst að hann ók þá leið, sem í ákæru greinir og á röngum vegarhelmingi vestur Lækjargötu frá afgreiðslu Esso og hefur með því gerst brotlegur við 1. mgr. 14. gr. umferðarlaga.

Ákærður hefur neitað að hafa verið undir áhrifum áfengis við aksturinn, en það liggur samt fyrir samkvæmt því, sem hann bar við handtökuna, að hann hafði drukkið einn og hálfan bjór fyrr um kvöldið og megn áfengislykt var þá af vitum hans. Þegar þetta er virt ásamt niðurstöðum alkóhólrannsóknarinnar, sem ekki hefur verið hnekkt og framangreindu umferðalagabrot þykir komin næg sönnun um það, að ákærður var í greint sinn óhæfur til aksturs og hefur ákærður með því gerst brotlegur við 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga.

Refsing ákærða þykir samkvæmt 100. gr. umferðarlaga hæfilega ákveðin 110.000 króna sekt og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan 4ra vikna.

Samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga ber að svipta ákærða ökurétti í 1 ár frá birtingu dóms þessa.

Dæma ber ákærða til greiðslu sakarkostnaðar að fjárhæð 58.258 krónur.

Þá greiði ákærði skipuðum verjanda sínum J-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf hdl., 100.000 krónur í málsvarnarlaun að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins fór A-kvk-nf S-kvk-nf Þ-kvk-nf, fulltrúi sýslumannsins í Hafnarfirði með málið.

DÓMSORÐ

Ákærður, G-kk-nf H-kk-nf, greiði 110.000 krónur í sekt og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan 4ra vikna.

Ákærður skal sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærður greiði 58.258 krónur í sakarkostnað, auk 100.000 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns J-kk-ef Þ-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns, er virðisaukaskattur þá meðtalinn.

G-kk-nf L. J-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómi Reykjaness 20.6.2006.