S-2/2007

Mál þetta var þingfest 16. febrúar 2007 og tekið til dóms 27. mars sl. Það er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Hafnarfirði 14. desember 2006 gegn A-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Breiðvangi 26, Hafnarfirði, S-kk-þgf B-kk-þgf T-kk-þgf, kt. 000000-0000, Smyrlahrauni 56, Hafnarfirði og H-kk-þgf E-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Írabakka 14, Reykjavík ,,fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni:

I. (36-2005-680)

Gegn ákærðu S-kk-þgf B-kk-þgf og A-kk-þgf F-kk-þgf, fyrir eignaspjöll, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 13. febrúar 2005, um kl. 05:09, skvett málningu víða um Hraunbyrgi, félagsheimili skáta, Hjallabraut 51, Hafnarfirði, auk þess að tæma úr slökkvitæki og ákærði S-kk-nf B-kk-nf að kasta tölvuskjá út um glugga á efri hæð, samtals tjón að fjárhæð kr. 340.231.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu gerir Vátryggingafélag Íslands, bótakröfu á hendur ákærðu, samtals að fjárhæð kr. 340.231, auk vaxta skv. 7. gr. vaxtalaga frá greiðsludegi bótanna, en síðan dráttarvaxta skv. III. kafla vaxtalaga til greiðsludags.

II. (36-2005-691)

Gegn ákærðu A-kk-þgf F-kk-þgf og H-kk-þgf E-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa, sunnudaginn 13. febrúar 2005, á tímabilinu frá kl. 13:00 til 14:57, spennt upp glugga á suðurhlið sólhýsis íbúðarhúsnæðisins að Ægisgrund 7, Garðabæ, og í kjölfarið farið í heimildarleysi inn í húsnæðið og tekið þaðan ófrjálsi hendi IBM fartölvu, Samsung stafræna myndavél, Scannerpenna, Nokia gsm-síma og peningaseðla, samtals muni að áætluðu verðmæti kr. 277.135.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu gera Sjóvá-Almennar tryggingar hf., kt. 000000-0000, bótakröfu á hendur ákærðu, samtals að fjárhæð kr. 31.100,- auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá tjónsdegi en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga til greiðsludags.

III. (36-2005-788)

Gegn ákærða A-kk-þgf F-kk-þgf fyrir þjófnað í samvinnu við M-x-x J-x-x Z-x-x, kt. 000000-0000, og Þ-kk-þf B-kvk-ef Á-kk-þf, kt. 000000-0000, föstudaginn 18. febrúar 2005, á tímabilinu frá kl. 16:30 til 21:00, með því að spenna upp stormjárn í svefnherbergi á vesturhlið íbúðarhúsnæðisins að Einibergi 21, Hafnarfirði, og í kjölfarið fóru M-x-x og Þ-kk-nf í heimildarleysi inn í húsnæðið á meðan ákærði A-kk-nf F-kk-nf fylgdist með mannaferðum við húsið og höfðu þeir á brott með sér eftirfarandi muni er þeir tóku ófrjálsri hendi; Sony vídeóupptökuvél auk tösku og spólu er henni fylgdu, 1 koníaksflösku, 1 Baileysflösku, Sanyo útvarpstæki, 15 DVD diska, Therminador dvd-myndaseríu, Hringadrottinssögu dvd-myndaseríu, Exbox leik og Playstation leik, samtals muni að áætluðu verðmæti kr. 143.489.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu gera Sjóvá-Almennar tryggingar hf., kt. 000000-0000, bótakröfu á hendur ákærða, samtals að fjárhæð kr. 126.189,- auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá tjónsdegi en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga til greiðsludags.

IV. (36-2005-825)

Gegn ákærða A-kk-þgf F-kk-þgf fyrir tilraun til þjófnaðar í samvinnu við M-x-x J-x-x Z-x-x, kt. 000000-0000, og Þ-kk-þf B-kvk-ef Á-kk-þf, kt. 000000-0000, með því að hafa, föstudaginn 18. febrúar 2005, milli kl. 17:00 og 18:00, brotið stormjárn í svefnherbergisglugga að íbúðarhúsnæðinu, Álfaskeiði 111, Hafnarfirði og í kjölfarið farið í heimildarleysi inn í húsnæðið í því skyni að taka þaðan verðmæti en þeir flúðu af vettvangi er þeir urðu mannaferða varir.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

V. (36-2005-839)

Gegn ákærða A-kk-þgf F-kk-þgf og H-kk-þgf E-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa, sunnudaginn 20. febrúar 2005, á tímabilinu frá kl. 17:40 til 23:10, spennt upp stormjárn á glugga á suðurhlið íbúðarhúsnæðisins að Álfaskeiði 111, Hafnarfirði, og í kjölfarið farið í heimildarleysi inn í húsnæðið og tekið þaðan ófrjálsri hendi tvo Nokia gsm-síma auk símkorts, Ixus myndavél, Canon myndavél ásamt fylgihlutum, lykla að bifreiðinni EK-608, snyrtitösku, hanska, þrífót, stækkunargler, tvö armbönd og karlmannsúr, samtals muni að áætluðu verðmæti kr. 131.130.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu gera Sjóvá-Almennar tryggingar hf., kt. 000000-0000, bótakröfu á hendur ákærða, samtals að fjárhæð kr. 113.930,- auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá tjónsdegi en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga til greiðsludags.

VI. (36-2005-1063)

Gegn ákærða H-kk-þgf E-kk-þgf fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa, þriðjudagskvöldið 1. mars 2005, um kl. 21.24, haft í vörslum sínum 0,17 gr. af amfetamíni, en lögregla fann efnið, í vinstri buxnavasa við afskipti af honum sem farþega í bifreiðinni SF-069 á Reykjavíkurvegi við Engidal, Hafnarfirði.

Telst háttsemi þessi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og 68/2001, sbr. reglugerðir nr. 233/2001, 248/2002 og 848/2002.

VII. (36-2005-6891)

Gegn ákærða H-kk-þgf E-kk-þgf fyrir líkamsárás með því að hafa laugardaginn 6. ágúst 2005 um kl. 19:25 í anddyri verslunarmiðstöðvarinnar Fjarðar, Fjarðargötu 13 í Hafnarfirði ráðist að H-kk-þgf E-kk-þgf F-kk-þgf öryggisverði með því að slá til hans og ýta við honum þannig að hann féll í gólfið og haldið áfram átökunum er í gólfið var komið með þeim afleiðingum að H-kk-nf E-kk-nf hlaut mar og yfirborðsáverka á hálsi, mar á úlnliðum og mar á fótlegg.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Þá er þess krafist að ákærða H-kk-þgf E-kk-þgf verði gert að sæta upptöku á 0,17 g af amfetamíni, sbr. VI. tl. ákæruskjals, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, sbr. 6. og 7. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 68/2001.”

Af hálfu ákærða A-kk-ef F-kk-ef er þess krafist að kröfu ákæruvaldsins samkvæmt I. kafla ákæru verði vísað frá dómi. Ákærði samþykkir bótakröfu hvað varðar II. kafla ákæru en mótmælir bótakröfu samkvæmt III. og V. kafla ákæru. Að öðru leyti krefst ákærði A-kk-nf F-kk-nf vægustu refsingar og málsvarnarlauna.

Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf krefst vægustu refsingar og málsvarnarlauna.

Ákærði S-kk-nf B-kk-nf krefst vægustu refsingar og málsvarnarlauna. Hann hafnar bótakröfu í málinu.

I. kafli ákæru.

Í þessum kafla ákæru er ákærði S-kk-nf B-kk-nf og A-kk-nf F-kk-nf ákærðir fyrir eignaspjöll í skátaheimilinu að Hjallabraut 51, Hafnarfirði. Ákærði S-kk-nf B-kk-nf hefur játað sök en ákærði A-kk-nf F-kk-nf neitar sök.

Kl. 05:09 þann 13. febrúar 2005 fékk lögreglan í Hafnarfirði tilkynningu um slagsmál og skemmdarverk í skátaheimilinu Hraunbyrgi við Hjallabraut í Hafnarfirði. Þegar lögreglan kom á vettvang hitti hún fyrir fjóra drengi sem sögðu að Pólverjinn D-kk-nf hefði ráðist að þeim. Lögreglan ræddi við Pólverjann sem talaði hvorki íslensku né ensku en með aðstoð túlks símleiðis var haft eftir D-kk-þgf að strákarnir hafi komist inn í skátaheimilið þar sem D-kk-nf og fleiri Pólverjar hefðu aðsetur. Kvaðst D-kk-nf hafa reynt að koma drengjunum út með öllum tiltækum ráðum en ekkert gengið. Hafi þeir skvett málningu á veggi og sprautað úr slökkvitæki. Á vettvangi sá lögreglan að búið var að skvetta úr svartri og blárri málningu á gólf og veggi bæði á efri og neðri hæð skátaheimilisins. Innsta herbergi á efri hæð var allt í málningu og búið að tæma úr slökkvitækinu þar inni. Þá segir í frumskýrslu lögreglunnar að búið hafi verið að henda skóm upp á þak hússins, sprauta úr slökkvitæki á gluggana og framhlið hússins og kasta tölvuskjá út um glugga á efri hæð.

Hjá lögreglu skýrði ákærði S-kk-nf B-kk-nf T-kk-nf svo frá að hann hafi ætlað að hitta vinkonu sína við skátaheimilið og með ákærða hafi verið tveir vinir hans. Þegar þeir hafi verið staddir fyrir utan húsið hafi Pólverji komið út og farið að spjalla við þá. Hafi hann meðal annars beðið um sígarettu. Þetta hafi leitt til þess að þeir hafi farið inn í skátaheimilið og verið nokkra stund inni í anddyrinu. Fleiri ungmenni hafi komið á staðinn. Ákærði kvaðst hafa heyrt að þessi Pólverji hafi tekið stól og lamið honum í hendi eins strákanna með þeim afleiðingum að úr hans hafi brotnað. Í framhaldi hafi Pólverjinn vísað öllum út en H-kk-nf og Í-kk-nf hafi orðið eftir inni og síðar opnað fyrir hinum. Hann og meðákærði A-kk-nf F-kk-nf hafi tekið málningu og skvett henni á veggi og muni, bæði á neðri og efri hæð hússins. Pólverjinn hafi þá komið aftur og lögreglan fljótlega upp úr því. Ákærði S-kk-nf B-kk-nf játaði að hafa tekið tölvuskjá í herbergi á annarri hæð og kastað honum út um gluggann. Hann sagði að báðir ákærðu hafi sprautað úr slökkvitæki þarna innandyra. Ákærði S-kk-nf B-kk-nf skýrði á sama veg frá fyrir dómi.

Ákærði A-kk-nf F-kk-nf skýrði svo frá hjá lögreglu að hringt hafi verið í hann og honum sagt að einhver læti væru við skátaheimilið. Þegar hann hafi komið á staðinn hafi Pólverjinn verið farinn inn í skátaheimilið og verið búinn að læsa á eftir sér. Hins vegar hafi H-kk-nf og Í-kk-nf verið búnir að fela sig inni í húsinu og opnað fljótlega fyrir krökkunum sem voru fyrir utan. Pólverjinn hafi barið einn strákanna og upp úr því hafi hamagangurinn byrjað. Sagði ákærði A-kk-nf F-kk-nf að Pólverjinn hafi slegið sig hnefahöggi og skipað sér að setjast sem hann hafi gert. Þá sagðist ákærði hafa hellt blárri málningu á gang á efri hæð hússins en ákærði S-kk-nf hafi meðal annars hent tölvuskjá út um svaladyrnar á annarri hæð ásamt því að hella úr málningu í einu herbergi þar. Sagðist ákærði hafa hringt í 112 til að fá aðstoð lögreglu en hann hafi mjög óttast Pólverjann. Ákærði A-kk-nf F-kk-nf sagði að hann hefði einungis hellt blárri málningu á ganginn á annarri hæð hússins en meðákærði S-kk-nf hefði valdið öðru tjóni. Í-kk-nf og H-kk-nf hafi allan tímann verið inni á klósetti þegar þetta hafi gerst og því ekki séð neitt.

Fyrir dómi skýrði A-kk-nf F-kk-nf svo frá að Pólverjinn hafi byrjað að skvetta á hann málningu og þá hafi hann skvett á móti. Þá hafi hann ekki farið upp á efri hæð hússins heldur einungis verið á neðri hæð. Hann hafi ekki sprautað úr slökkvitækinu. Hann sagði að málning hafi farið út um allt þegar hann hafi skvett á Pólverjann. Þegar ákærða var bent á að misræmi væri í frásögn hans frá því hann gaf skýrslu hjá lögreglu svaraði hann því til að líklegast hafi hann munað þetta betur þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu.

Vitnið Í-kk-nf B-kk-nf sagði bæði hjá lögreglu og fyrir dómi að hann hafi verið inná salerni allan tímann og því ekki séð neitt hvað ákærðu hafi verið að aðhafast.

H-kk-nf Á-kk-nf sagði hjá lögreglu að hann og Í-kk-nf hafi lokað sig inn á salerni og síðan hleypt krökkunum inn í skátaheimilið. Hafi þeir dvalið áfram inni á salerni og verið að drekka áfengi og því ekki fylgst með því sem fram fór í skátaheimilinu. Hjá lögreglu sagði H-kk-nf að þeir hafi heyrt mikil læti fyrir utan salernið og kíkt fram og þá hafi hann séð tvo stráka hella málningu um gólf og veggi hússins. Hafi hann þekkt annan þeirra, ákærða A-kk-þf F-kk-þf. Ekki kannaðist H-kk-nf við að hafa hleypt hinum krökkunum inn í húsið. Fyrir dómi sagði H-kk-nf að hann hafi ekki séð hver hafi hellt niður málningu.

Niðurstaða.

Í 4. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 segir að mál samkvæmt 257. gr. skuli því aðeins höfðað að sá krefjist þess sem misgert var við. Í þessu máli liggur ekki fyrir refsikrafa af hálfu tjónþola. Ber því að vísa broti samkvæmt þessum kafla ákæru frá dómi. Eftir þessari niðurstöðu verður bótakrafa ekki tekin til efnislegrar meðferðar.

II. kafli ákæru.

Í þessum kafla ákæru eru ákærðu A-kk-nf F-kk-nf og H-kk-nf Ö-kk-nf ákærðir fyrir þjófnað með því að hafa brotist inn að Ægisgrund 7 í Garðabæ og tekið þaðan ýmsa muni. Ákærði A-kk-nf F-kk-nf hefur játað sök hvað þennan ákærulið varðar.

Hjá lögreglu skýrði hann svo frá að hann hafi ásamt meðákærða H-kk-þgf E-kk-þgf farið með almenningsvagni frá Hafnarfirði í Garðabæ umræddan dag. Þeir hafi byrjað á því að hringja dyrabjöllu að Ægisgrund 7 í Garðabæ til að athuga hvort einhver væri heima. Síðan hafi þeir farið að skoða inn um glugga hússins og í framhaldinu spennt upp glugga fyrir aftan húsið og farið inn. Þeir hafi tekið á brott með sér fartölvu, síma, stafræna myndavél, skannpenna og kveikjuláslykla bifreiðar. Þýfið hafi þeir selt fyrir fíkniefni og fengið fjögur grömm af hassi og fimm grömm af amfetamíni fyrir auk 3000 krónur í peningum. Fyrir dómi skýrði ákærði aftur á móti svo frá að það hafi ekki verið meðákærði H-kk-nf Ö-kk-nf sem hafi farið með honum í umrætt sinn heldur félagi hans að nafni M-x-x. Kvaðst hann hafa verið í töluverðri fíkniefnaneyslu á þessum tíma og telur hann að hann hafi ruglast í yfirheyrslu hjá lögreglunni og nefnt meðákærða H-kk-þf Ö-kk-þf í stað M-x-x. Kvaðst hann nú vera viss um að H-kk-nf Ö-kk-nf hafi ekki verið með honum í umrætt sinn.

Bæði hjá lögreglu og fyrir dómi kvaðst ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf ekki kannast við þetta innbrot.

Niðurstaða.

Með skýlausri játningu ákærða A-kk-ef F-kk-ef þykir sök hans sönnuð samkvæmt þessum ákærulið. Er brot hans rétt fært til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur samþykkt bótakröfu og verður hún tekin til greina eins og í dómsorði greinir.

Samkvæmt framansögðu þykir leika vafi á sekt ákærða H-kk-ef en hann hefur staðfastlega neitað sök varðandi þennan ákærulið, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi. Verður að leggja til grundvallar frásögn meðákærða A-kk-ef F-kk-ef hér fyrir dómi um að ákærði H-kk-nf sé saklaus af þessu broti. Verður hann því sýknaður af þessum ákærulið.

III.-IV. kafli ákæru.

Hér er ákærða A-kk-þgf F-kk-þgf gefið að sök þjófnaður og tilraun til þjófnaðar í félagi við M-x-x J-x-x Z-x-x og Þ-kk-þf B-kk-þf Á-kk-þf. Ákærði A-kk-nf F-kk-nf hefur játað sök samkvæmt þessum ákæruliðum og þar sem sú játning er í samræmi við gögn málsins telst sök hans sönnuð. Brot hans eru rétt færð til refsiákvæða í ákæru.

Bótakrafa hefur verið sett fram varðandi ákærulið III en ákærði A-kk-nf F-kk-nf hefur mótmælt bótakröfunni. Skaðabótakrafan þykir ekki nægilega rökstudd og verður henni vísað frá dómi.

V. kafli ákæru.

Í þessum kafla ákæru er ákærða A-kk-þgf F-kk-þgf og H-kk-þgf E-kk-þgf gefið að sök að hafa brotist inn í íbúðarhúsnæði að Álfaskeiði 111, Hafnarfirði 20. febrúar 2005.

Ákærði A-kk-nf F-kk-nf hefur játað sök varðandi þennan ákærulið. Hjá lögreglu skýrði hann svo frá að þann 18. febrúar 2005 hafi hann ásamt tveimur öðrum piltum brotist inn í húsið að Álfaskeiði 111 og stolið nokkrum munum. Þeir hafi flýtt sér út bakdyramegin þegar þeir hafi heyrt að bifreið var lagt fyrir utan húsið. Ákærði kvaðst síðan hafa farið aftur í sama hús 20. febrúar 2005 og þá með meðákærða H-kk-þgf E-kk-þgf. Hafi þeir farið með þýfið úr þessu seinna innbroti og falið í hrauni við Hrauntungu og síðan hafi bræður H-kk-ef komið og sótt þýfið. Fyrir dómi kvaðst ákærði A-kk-nf F-kk-nf muna mjög óljóst eftir þessu innbroti. Hann muni þó að meðákærði H-kk-nf Ö-kk-nf hafi verið með honum. Megnið af þýfinu hafi fundist heima hjá honum og því taldi hann það ekki rétt að það hafi verið falið í hrauni við Hrauntungu.

Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf hefur neitað sök bæði hjá lögreglu og fyrir dómi. Hann segist ekki hafa verið með í þessu innbroti. Við húsleit heima hjá honum fannst GSM-sími úr þessu innbroti en hann kvaðst ekki vita hvernig stæði á þessum síma heima hjá sér.

Niðurstaða.

Með skýlausri játningu ákærða A-kk-ef F-kk-ef í þessum þætti málsins telst sök hans sönnuð og er brot hans rétt fært til refsiákvæða. Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf hefur staðfastlega neitað sök, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi. Ekki þykja nægilegar sannanir komnar fram á hendur honum og verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins í þessum þætti málsins.

Framkomin skaðabótakrafa þykir ekki nægilega rökstudd og verður hún því ekki tekin til greina.

VI. kafli ákæru.

Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf hefur játað brot sitt samkvæmt þessum ákærukafla og viðurkennt að hafa haft í vörslum sínum 0,17 grömm af amfetamíni 1. mars 2005. Brot hans telst rétt fært til refsiákvæða í ákæru.

VII. kafli ákæru.

Í þessum ákærukafla er ákærða H-kk-þgf E-kk-þgf gefið að sök líkamsárás með því að hafa laugardaginn 6. ágúst 2005 í anddyri verslunarmiðstöðvarinnar Fjarðar í Hafnarfirði ráðist að H-kk-þgf E-kk-þgf F-kk-þgf öryggisverði með því að slá til hans og ýta við honum þannig að hann féll í gólfið með þeim afleiðingum að H-kk-nf E-kk-nf hlaut mar og yfirborðsáverka á hálsi, mar á úlnliðum og mar á fótlegg.

Þann 6. ágúst 2005 kl. 19:25 fékk lögreglan í Hafnarfirði tilkynningu um að óskað væri skjótrar aðstoðar að verslunarmiðstöðinni Firðinum vegna slagsmála. Lögreglan fór á vettvang og hitti fyrir H-kk-þf E-kk-þf F-kk-þf, öryggisvörð í verslunarmiðstöðinni og E-kk-þf K-kk-þf H-kk-þf leigubifreiðastjóra. Voru þeir með ákærða H-kk-þf Ö-kk-þf í tökum á gólfi í anddyri verslunarmiðstöðvarinnar. Í frumskýrslu lögreglu segir að H-kk-nf og E-kk-nf hafi sagt lögreglunni að ákærði hefði slegið H-kk-þf og að framhaldi af því hafi brotist út slagsmál. Ákærði var handtekinn og færður á lögreglustöð. Við leit á honum fundust umbúðir utan af fíkniefnum. Í frumskýrslu lögreglu er haft eftir H-x-x að D-kvk-nf B-kvk-nf G-kvk-nf, afgreiðslustúlka á Bifreiðastöð Hafnarfjarðar, en afgreiðsla bifreiðastöðvarinnar er í verslunarmiðstöðinni, hafi hringt í sig og óskað eftir aðstoð vegna þriggja drengja sem væru með læti. H-kk-nf kvaðst hafa farið á vettvang og reynt að ræða við drengina í góðu en lítið gengið. Bifreiðastjórinn E-kk-nf hafi komið fram í afgreiðslu og aðstoðað H-kk-þf við að vísa drengjunum út. Við þetta hafi ákærði brjálast, slitið tól af almenningssíma í afgreiðslunni og slegið H-kk-þf. Í framhaldinu hafi brotist út slagsmál.

Hjá lögreglu skýrði ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf svo frá að hann hafi verið staddur í verslunarmiðstöðinni Firði ásamt tveimur kunningjum sínum. Þeir hafi verið í spilakössum í afmörkuðu rými þar sem afgreiðsla Bifreiðastöðvar Hafnarfjarðar er í verslunarmiðstöðinni. Hann hafi beðið afgreiðslustúlku á bifreiðastöðinni að skipta fyrir sig 100 krónum í tvo 50 krónur peninga þar sem hann hafi ætlað að hringja í símasjálfsala sem þarna var. Afgreiðslustúlkan hafi neitað honum um þetta og kallað á öryggisvörð. Öryggisvörðurinn hafi komið og í framhaldi af því hafi hann farið að rífast eitthvað við hann. Hann muni ekki nákvæmlega hvað þeim hafi farið á milli. Ákærði kvaðst hafa í reiði sinni slitið símtólið frá símakassanum. Öryggisvörðurinn hafi þá tekið í hann og í framhaldi af því hafi brotist út slagsmál. Tveir aðrir menn hafi komið öryggisverðinum til aðstoðar og í sameiningu hafi þeir haldið honum niðri þar til lögreglan hafi komið á staðinn. Hjá lögreglu sagði ákærði að hann hafi verið í miklum fráhvarfseinkennum vegna langvarandi kannabisneyslu á þessum tíma og því verið æstur í skapi og þolað illa allt mótlæti. Ákærði sagði að félagar hans tveir hafi forðað sér og ekki tekið neinn þátt í slagsmálunum.

Fyrir dómi skýrði ákærði svo frá að það væri ekki rétt eftir honum haft að hann hafi verið í mikilli neyslu fíkniefna á þessum tíma. Hann kvaðst ekki muna mikið eftir þessu núna en mundi þó að öryggisvörðurinn hafði ráðist á hann að fyrra bragði.

D-kvk-nf B-kvk-nf G-kvk-nf, afgreiðslustúlka á Bifreiðastöð Hafnarfjarðar, kom fyrir dóm og skýrði svo frá að nokkrir strákar hefðu verið staddir inn á afgreiðslunni og verið í spilakössum. Hún hafi séð að þeir hafi ekki haft aldur til og bannað þeim að vera í spilakössunum. Þeir hafi fengið skipt peningum hjá henni sem þeir hafi sagst ætla að nota í strætó. Þeir hafi hins vegar farið beint í spilakassana og því hafi hún neitað þeim að skipta er þeir hafi beðið um það í annað sinn. Þeir hafi þolað illa þetta mótlæti og byrjað með læti. Hún hafi þá hringt á öryggisvörðinn sem hafi komið fljótlega og reynt í góðu að koma strákunum út. Það hafi verið að takast nema ákærði sem hafi farið í símann og þóst vera að hringja, einungis til að halda sér lengur inni í afgreiðslunni að því að henni virtist. Öryggisvörðurinn hafi þá staðið alveg upp við ákærða sem hafi skyndilega reiðst, slitið símtólið frá símakassanum og grýtt símtólinu í vegginn. Síðan hafi hann gefið öryggisverðinum högg með þeim afleiðingum að gleraugun hafi dottið af honum. Í þann mund hafi einn bílstjóranna á stöðinni, E-kk-nf K-kk-nf H-kk-nf, farið fram í afgreiðsluna og hjálpað öryggisverðinum.

H-kk-nf E-kk-nf F-kk-nf skýrði svo frá hjá lögreglu og fyrir dómi að D-kvk-nf hafi hringt í hann og óskað eftir aðstoð vegna þriggja drengja sem væru með ólæti. Hann hafi farið á vettvang og talað við strákana sem hafi kvartað yfir framkomu D-kvk-ef. H-kk-nf kvaðst hafa kannað málið hjá D-kvk-þgf sem hafi gefið honum þá skýringu að drengirnir hefðu ekki aldur til að vera í spilakössum og hún hafi bannað þeim það. H-kk-nf sagði að ákærði hafi verið sýnu æstastur af strákunum og hafi hann bent honum á að hann gæti skipt peningum í versluninni 10-11 í verslunarmiðstöðinni. Ákærði hafi hins vegar ekki viljað fara. Ákærði hafi nú farið í peningasíma sem þarna sé staðsettur. Um þetta leyti hafi legubifreiðastjórinn E-kk-nf komið fram og aðstoðað hann við að koma drengjunum út. Skyndilega hafi ákærði slitið símtólið laust og brotið það. Hafi hann síðan gengið út. H-kk-nf kvaðst hafa gengið á eftir honum og beðið hann um að stoppa og sagt að hann ætlaði að kalla til lögreglu. Þá hafi ákærði skyndilega ráðist að honum og ýtt honum þannig að hann féll við. Ákærði hafi þá ráðist á hann liggjandi og hann reynt að verjast. E-kk-nf hafi þá dregið ákærða ofan af honum sem hafi verið gjörsamlega óður og óstöðvandi. Hafi þeir náð að yfirbuga ákærða og fengið aðstoð vegfaranda sem einnig hafi hringt á lögreglu.

E-kk-nf K-kk-nf H-kk-nf leigubifreiðarstjóri kvaðst hafa verið fyrir innan afgreiðslu bifreiðastöðvarinnar í umrætt sinn. Hann hafi heyrt í D-kvk-þgf þar sem hún hafi verið að banna einhverjum piltum að vera í spilakössum sem væru fyrir framan afgreiðsluna. Greinilegt hafi verið að piltarnir gegndu ekki D-kvk-ef. Stuttu seinna hafi hann heyrt að öryggisvörður var kominn á staðinn og í framhaldi af því heyrt einhver ólæti og því drifið sig fram. Þegar hann kom fram hafi hann séð einn piltinn vera að rífast við öryggisvörðinn. Hann hafi snúið sér að hinum piltunum tveim og sagt við þá að þeir skyldu fara út og ýtt lítillega við þeim. Í sömu svifum hafi ákærði, sem hafi verið fyrir innan hann, ráðist á öryggisvörðinn og slegið hann. Ákærði hafi tekið símtól úr símasjálfsala og slitið það niður. Ákærði og öryggisvörðurinn hafi farið að slást og hafi hann komið öryggisverðinum til hjálpar.

H-kk-nf Æ-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið að fara inn í verslunarmiðstöðina þegar hann hafi komið að slagsmálunum. Hann kvaðst ekki hafa séð upptök átakanna en að ósk mannanna tveggja sem hafi haldið ákærða í tökum hafi hann aðstoðað þá við að halda ákærða sem hafi brotist um.

Niðurstaða.

Með framburði H-kk-ef E-kk-ef F-kk-ef, E-kk-ef K-kk-ef H-kk-ef og D-kvk-ef B-kvk-ef G-kvk-ef þykir sannað að ákærði hafi ekki orðið við tilmælum öryggisvarðarins H-kk-ef E-kk-ef um að yfirgefa afgreiðslu bifreiðastöðvarinnar og slegið eða ýtt við H-kk-þf með þeim afleiðingum að hann féll við og síðan ráðist að honum þar sem hann lá á gólfinu. Með framburði þessara vitna og vitninsins H-kk-ef Æ-kk-ef B-kk-ef þykir einnig sannað að ákærði hafi verið það æstur að þrjá menn þurfti til að halda honum niðri meðan beðið var eftir lögreglu. Sök ákærða telst því sönnuð samkvæmt þessum ákærulið. Við þessa líkamsárás hlaut H-kk-nf E-kk-nf mar og yfirborðsáverka á hálsi, mar á úlnliðum og mar á fótlegg. Brot ákærða er rétt fært til refsiákvæðis í ákæru.

Refsiákvörðun, upptökukrafa, skaðabótakröfur og málsvarnarlaun.

I. kafla ákæru gegn S-kk-þgf B-kk-þgf T-kk-þgf og A-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf er vísað frá dómi. Efnisleg afstaða er ekki tekin til skaðabótakröfu skv. þessum lið ákæru.

Ákærði A-kk-nf F-kk-nf er fæddur 1988. Hann hlaut ákærufrestun 26. janúar 2005 fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur nú verið fundinn sekur um þrjú þjófnaðarbrot og tilraun til þjófnaðar í eitt skipti. Við ákvörðun refsingar verður tekið tillit til 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga og enn fremur til 77. gr. sömu laga. Þá þykir einnig rétt að taka tillit til ungs aldurs ákærða og þess að rannsókn málsins hefur mjög dregist á langinn. Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi en rétt þykir að skilorðsbinda refsinguna og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði Sjóvá-Almennum tryggingum hf. skv. II. kafla ákæru 31.100 krónur auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá tjónsdegi til 14. apríl 2005 en síðan með vöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. til greiðsludags. Skaðabótakröfum á hendur A-kk-þgf F-kk-þgf skv. III. og V. kafla ákæru er vísað frá dómi.

Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf er fæddur 1988. Ákvörðun refsingar á hendur honum var frestað skilorðsbundið 9. desember 2004 vegna þjófnaðar og hann hlaut dóm 25. apríl 2005 fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Ákærði H-kk-nf Ö-kk-nf hefur nú verið sýknaður af kröfu ákæruvaldsins um tvö þjófnaðarbrot en fundinn sekur um líkamsárás og fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni. Við ákvörðun refsingar hans verður tekið tillit til ungs aldurs þá er brotið var framið og til þess að rannsókn málsins hefur dregist mjög á langinn. Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin sekt til ríkissjóðs að fjárhæð 100.000 krónur og greiðist hún innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu að telja en ella komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar

Fallast ber á kröfu ákæruvalds um að ákærða H-kk-þgf E-kk-þgf verði gert að sæta upptöku á 0.17 g af amfetamíni sem lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins.

Sakarkostnaður í málinu er einungis málsvarnarlaun skipaðra verjenda með virðisaukaskatti. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda S-kk-ef B-x-x T-kk-ef, Þ-kvk-nf B-kvk-nf hdl., 74.700 krónur greiðast úr ríkissjóði. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda A-kk-ef F-kk-ef A-kk-ef, H-kk-ef I-kk-ef hrl., 124.500 krónur greiðast að 4/5 hlutum að ákærða en af 1/5 hluta úr ríkissjóði. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda H-kk-ef A-kk-ef A-kk-ef, K-kk-ef S-kk-ef hrl., sem einnig gætti hagsmuna ákærða á rannsóknarstigi, 199.200 krónur, greiðast að helmingi úr ríkissjóði en að helmingi af ákærða.

G-kk-nf A-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Vísað er frá dómi I. kafla ákæru á hendur ákærðum S-kk-þgf B-kk-þgf T-kk-þgf og A-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf.

Ákærði, A-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, H-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf, greiði 100.000 krónur í sekt til ríkissjóðs. Gjalddagi sektar er 4 vikur frá dómsbirtingu en vararefsing 8 daga fangelsi.

Upptæk til ríkissjóðs eru 0.17 g af amfetamíni.

Ákærði, A-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf, greiði 31.100 krónur til Sjóvá-Almennra trygginga hf. með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá tjónsdegi 13. febrúar 2005 til 14. apríl 2005 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Skaðabótakröfum á hendur A-kk-þgf F-kk-þgf skv. III. og V. kafla ákæru er vísað frá dómi.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda S-kk-ef B-kk-ef T-kk-ef, Þ-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 74.700 krónur greiðast úr ríkissjóði.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda A-kk-ef F-kk-ef A-kk-ef, H-kk-ef I-kk-ef hrl., 124.500 krónur greiðast að 4/5 hlutum af ákærða en að 1/5 hluta úr ríkissjóði.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda H-kk-ef A-kk-ef A-kk-ef, K-kk-ef S-kk-ef hrl., 199.200 krónur greiðast að helmingi úr ríkissjóði en að helmingi af ákærða.

G-kk-nf A-kk-nf