S-3/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 9. febrúar 2012, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 2. janúar 2012, á hendur Á-kk-þgf E-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. 000000-0000, Sóleyjarhlíð 1, Hafnarfirði „fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 5. september 2010 í athvarfi félagsmálayfirvalda að Hafnargötu 8 í Reykjanesbæ, ráðist með ofbeldi á lögreglumennina G-kk-þf T-kk-þf B-kk-þf og G-kk-þf Þ-kk-þf S-kk-þf, sem voru þar við skyldustörf, og gefið G-kk-þgf Þ-kk-þgf olnbogaskot í andlit og sparkað í bringu G-kk-ef T-kk-ef þannig að G-kk-nf T-kk-nf kastaðist upp við vegg, skall með hnakkann í vegginn og féll niður með höfuðið í jörðina, með þeim afleiðingum að G-kk-nf T-kk-nf hlaut heilahristing, mörg hruflsár á höfði, eymsli í sjalvöðva, tognun á hálsi, mjóbaki og brjóstbaki og verki og bólgur á lendhrygg með leiðni niður í fót og G-kk-nf Þ-kk-nf hlaut bólgu og roða í kringum vinstra auga.

Telst brotið varða við 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði, sem er fæddur 1992, hefur samkvæmt framlögðu sakavottorði einu sinni áður sætt refsingu, en hinn 17. maí 2011 var ákærði dæmdur í átta mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir rán.

Brot það, sem ákærði er hér sakfelldur fyrir, framdi ákærði áður en áðurgreindur dómur gekk og ber því að dæma ákærða hegningarauka við hann, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og ákvarða refsinguna í samræmi við ákvæði 77. gr. sömu laga.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að brot ákærða beindist gegn tveimur lögreglumönnum og hafði í för sem sér töluvert líkamstjón hjá öðrum þeirra. Þykir brot ákærða alvarlegt. Á hinn bóginn ber að líta til greiðrar játningar ákærða og ungs aldurs hans, en hann var tæplega 18 ára þegar brotið var framið. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi.

Upplýst hefur verið að ákærði leitast nú við að snúa lífi sínu til betri vegar, en samkvæmt framlögðum vottorðum undirgekkst ákærði fíkniefnameðferð á síðasta ári. Þá er litið til þess að um eitt ár leið frá lokum rannsóknar þar til ákæra var gefin út í málinu, en þessi dráttur á rannsókn málsins hefur ekki verið skýrður. Með hliðsjón af framangreindu þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 182.200 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 81.575 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, Á-kk-nf Ö-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 182.200 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., 81.575 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf