S-40/2013

Málið, sem dómtekið var 17. apríl síðastliðinn, var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 11. janúar 2013 á hendur „M, fyrir kynferðisbrot, með því að hafa laugardaginn 7. júlí 2012 farið í óleyfi inn í gufubað í búningsklefa kvenna í líkamsræktarstöðinni World Class, Suðurströnd 8, Seltjarnarnesi, þar sem K lá nakin. Eftir að K hafði sveipað sig handklæði og sagt ákærða að fara út strauk ákærði öxl hennar og handlegg og spurði hvort hún ætti kærasta. Með háttsemi sinni særði ákærði blygðunarsemi K.

Telst þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

K, krefst þess að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, að fjárhæð kr. 500.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 7. júlí 2012 en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði. Ákærði krefst þess að skaðabótakröfunni verði vísað frá dómi.

II

Málavextir eru þeir að síðdegis 7. júlí 2012 var lögreglan kvödd að sundlaug Seltjarnarness, en þar hafði verið tilkynnt um mann sem hefði komið inn í gufubað og reynt að snerta konu sem þar var. Á vettvangi skýrði brotaþoli, sem var mjög miður sín, frá því að hún hefði verið nakin í gufubaði þegar maður, klæddur sundskýlu, hefði komið inn, lagt hönd á öxl hennar og geiflað sig. Kvaðst hún hafa skilið þetta sem kynferðislega tilburði. Hún kvaðst hafa sagt manninum að fara en flýtt sér svo til starfsmanna og sagt þeim frá því sem gerst hefði.

Samkvæmt skýrslunni hafði maðurinn lagt á flótta en starfsmaður sundlaugarinnar náð honum og tók lögreglan hann í sínar vörslur. Þá kemur og fram í skýrslunni að enskukunnátta mannsins, sem reyndist vera ákærði, var ekki mikil en bókað er eftir honum að hann hafi ætlað á salerni en villst inn í gufubað þar sem kona í fötum hafi verið.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu sama dag og bar hann að hafa þurft að fara á salerni og fundið það, en ekki vitað að það hafi verið í kvennaklefa. Eftir að hafa verið á salerninu hefði hann séð gufubað og af forvitni litið inn og séð þar konu með handklæði utanum sig. Hún hefði sagt eitthvað sem hann skildi ekki og farið við svo búið. Hann hefði svo farið aftur inn í kvennaklefann til að spyrja konuna hvernig hann kæmist út. Hún hefði sagt eitthvað sem hann hefði ekki skilið og síðan hefði hann farið.

III

Við aðalmeðferð bar ákærði að hann hefði verið í sundi umræddan dag í sundlaug Seltjarnarness með kunningjum sínum, en þangað hefði hann ekki áður farið. Hann hefði þurft að fara á salerni og hefði hann farið að karlasalerni í búningsklefanum en það hafi verið upptekið. Annað salerni, sem er fyrir bæði kyn, hafi einnig verið upptekið. Hann hefði því farið niður í kjallara, en hann hefði séð fólk koma þaðan. Þar hefði hann séð opnar dyr og þar hefði verið salerni sem hann hefði notað. Hann hefði síðan farið fram og skoðað sig um í herberginu. Ákærði kvaðst hafa séð tréhurð í hálfa gátt að gufubaði og hefði hann litið inn og séð sitjandi konu sem hafi verið vafin í handklæði. Hann kvaðst hafa beðist afsökunar og viljað fara út en ekki vitað í hvaða átt hann ætti að fara. Konan hefði nú komið út úr gufubaðinu og hefði hann spurt hana hvernig hann kæmist út. Hún hefði svarað en hann hefði ekki skilið hana. Ákærði kvaðst nú hafa farið í búningsklefann, skipt um föt og farið út. Það hefði verið öskrað á hann og eins hefði einhver nefnt lögregluna og kvaðst hann þá hafa stansað. Hann neitaði alfarið að hafa farið inn í gufubaðið og eins að hafa snert brotaþola eða viðhaft kynferðislega tilburði gagnvart henni. Þá kvaðst hann heldur ekki hafa spurt hana hvort hún ætti kærasta. Ákærði kvaðst ekki tala íslensku og mjög litla ensku.

Brotaþoli bar að hafa verið í gufubaðinu í World Class, sem er í sömu byggingu oh sundlaugin, síðastliðið sumar þegar karlmaður hefði opnað dyrnar, sem voru lokaðar. Hún kvaðst hafa sagt honum að þetta væri herbergi fyrir konur. Hún kvaðst fyrst hafa sagt honum þetta á íslensku en þegar hann hefði sagt að hann skildi hana ekki hefði hún endurtekið þetta á ensku. Brotaþoli kvaðst hafa verið nakin og útafliggjandi í gufubaðinu og þess vegna viljað að maðurinn færi. Hann hefði ekki gert það heldur gengið í áttina til sín. Hún kvaðst þá hafa vafið um sig handklæði. Hún kvaðst hafa orðið mjög hrædd, enda verið ein þarna. Hún kvað manninn hafa komið nær sér, gerst nærgöngulli og snert öxl sína. Brotaþoli kvaðst aftur hafa beðið hann að fara og æpt á hann, enda verið orðin verulega hrædd. Þegar maðurinn hefði farið út hefði hann spurt hana hvort hún léti svona vegna þess að hún ætti kærasta. Hún kvað þau hafa ræðst við á ensku og eins hefði hún gefið manninum til kynna með látbragði að hún vildi hann ekki þarna. Maðurinn hefði nú farið en hún kvaðst hafa vafið um sig handklæði og ætlað til kærasta síns sem hafi verið í sundi. Maðurinn hefði nú komið aftur að fataherberginu og kvaðst hún þá hafa hlaupið í átt að móttökunni til að biðja um aðstoð. Maðurinn hefði hins vegar hlaupið í burtu þótt stúlka í móttökunni hefði beðið hann að stansa. Hún kvaðst hafa viljað að kallað yrði á lögreglu þar eð hún vildi ekki að svona atburður endurtæki sig. Maðurinn hefði hins vegar viljað tala við sig og biðjast afsökunar. Brotaþoli kvað sér hafa liðið illa eftir þetta, enda upplifað atburðinn sem kynferðislega áreitni.

Starfsmaður sundlaugarinnar bar að kallað hefði verið á hann og sér sagt að maður hefði farið inn í kvennaklefann í World Class. Kvaðst hann hafa verið beðinn um að leita að manninum. Brotaþoli, sem var í sjokki, hefði fyrst lýst honum sem ljóshærðum með blá augu. Hann kvaðst hafa farið að leita en ekki fundið neinn sem lýsingin átti við, enda líti ákærði allt öðru vísi út. Manninum hefði þá aftur verið lýst fyrir sér og kvaðst hann hafa séð mann hjá bíl fyrir utan sundlaugina sem lýsingin hefði getað átt við. Starfsmaðurinn kvaðst hafa kallað til hans en þá hefði maðurinn tekið á rás og hlaupið að leikskóla í grenndinni. Þar kvaðst hann hafa náð honum og beðið hann að koma með sér til baka. Hann kvaðst hafa talað ensku við manninn en hann hefði sagt að hann skildi hann ekki. Þó kom fram hjá manninum að hann vildi biðjast afsökunar.

Starfsstúlka World Class kvað mjög stressaða konu, sveipaða handklæði, hafa komið upp og sagt að strákur hefði komið í klefann og hefði hann reynt að nauðga sér. Hún sagði að hann hefði snert sig og sagt eitthvað. Maður hefði komið upp og hefði brotaþoli bent á hann. Starfsstúlkan kvaðst hafa reynt að stöðva hann en hann hefði hlaupið út. Starfsmaður hefði svo fundið hann og komið með hann inn. Hún tók fram að í fyrstu hefði brotaþoli lýst manninum allt öðru vísi en ákærða.

Starfsstúlka World Class kvað brotaþola, sveipaða handklæði, hafa komið í afgreiðsluna umræddan dag og sagt að maður hefði komið tvisvar inn í gufubaðið til hennar þar sem hún hefði verið allsnakin. Hann hefði spurt brotaþola hvort hann mætti kyssa hana og hvort hún ætti kærasta. Eins hefði hann lagt hönd á öxl brotaþola. Hún kvað starfsmann hafa farið að leita mannsins og fundið hann við leikskólann og komið með hann. Í framhaldinu hefði verið hringt á lögregluna, enda hefði brotaþoli viljað það. Hún kvað manninn hafa verið eins og utan við sig. Hún hefði reynt að ræða við hann á ensku en enskan hans hefði verið eilítið bjöguð. Hún kvað manninn hafa beðið brotaþola afsökunar.

Starfsstúlkan kvaðst hafa skoðað upptökur úr öryggismyndavél og á þeim hefði hún séð manninn og fjölskyldu hans vera á svæði sem ekki má vera á og eins hefði hún séð hann fara inn í baðstofu kvenna, en þar er búningsaðstaða kvenna. Þá kvaðst hún hafa séð manninn fara tvisvar inn í klefann sem brotaþoli hafi verið í og vera tvær til þrjár mínútur þar inni í hvort sinn. Hún kvað upptökurnar ekki lengur til, enda væru þær aðeins geymdar í tvær vikur.

IV

Ákærði neitar sök en hefur kannast við að hafa litið inn um hálfopnar dyr að gufubaðsklefa og séð þar konu sveipaða handklæði eins og rakið var. Hann neitaði að hafa snert brotaþola eða spurt hana spurningarinnar sem í ákæru greinir. Brotaþoli ber á annan hátt og er ákæran byggð á framburði hennar. Engin vitni voru að samskiptum ákærða og brotaþola en vitnum ber saman um að brotaþola hafi verið verulega brugðið þegar hún kom í móttöku sundlaugarinnar og skýrði frá því sem hún sagði að gerst hefði. Upptaka úr öryggismyndavél af svæðinu þar sem ákærði var var ekki varðveitt og framburður vitnis sem kvaðst hafa skoðað upptökuna er ekki svo ljós sem skyldi til að á honum verði byggt. Samkvæmt því, sem nú hefur verið rakið, hefur framburður brotaþola því ekki þá stoð í öðrum gögnum málsins að ákæruvaldinu hafi, gegn neitun ákærða, tekist að sanna sök hans eins og á því hvílir samkvæmt 108. gr., sbr. 1. mgr. og 2. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008. Verður ákærði því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins. Af því leiðir að skaðabótakröfu á hendur honum verður vísað frá héraðsdómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. sömu laga.

Málsvarnarlaun verjanda ákærða og þóknun réttargæslumanns brotaþola, að meðtöldum virðisaukaskatti, skulu greidd úr ríkissjóði eins og nánar greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, M, er sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu K er vísað frá dómi.

Málsvarnarlaun verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 238.450 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef S-kvk-ef hdl., 125.500 krónur skal greiða úr ríkissjóði.

A-kk-nf Í-kk-nf