S-329/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 13. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 26. júní 2009 á hendur A, kennitala 000000-0000, a, fyrir eftirtalin brot framin aðfaranótt sunnudagsins 7. september 2008, að a, nema annað sé tekið fram:

E.

Kynferðisbrot framin gegn stúlkunni B, fæddri í september 1994, þegar hún var 13 ára gömul, með því að hafa tvívegis með stuttu millibili haft samræði við stúlkuna með því að beita hana ólögmætri nauðung og með því að notfæra sér ölvunarástand og reynsluleysi hennar og yfirburðastöðu vegna aldursmunar og líkamsburða, svo hún gat ekki spornað við samræðinu, í fyrra skiptið í heitum potti utan við húsið og í síðara skiptið í svefnherbergi inni í húsinu.

Er þetta talið varða við 1. og 2. mgr. 194. gr. og 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 40/1992, 4. gr. laga nr. 40/2003 og 4. og 11. gr. laga nr. 61/2007.

II.

Áfengislagabrot, með því að hafa fyrr um kvöldið og fram eftir nóttu veitt framangreindri stúlku og stúlkunni C, fæddri í október 1994, áfengi á meðan þær dvöldu í húsnæðinu.

Er þetta talið varða við 18. gr., sbr. 1. mgr. 27. gr., áfengislaga nr. 75/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu D, kt. 000000-0000, fyrir hönd ólögráða B, kt 000000-0000, er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 3.000.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 21. mars 2009 til þess dags þegar mánuður er liðinn frá því einkaréttarkrafa er kynnt fyrir sakborningi, en með dráttarvöxtum eftir þann dag samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga til greiðsludags. Þá er gerð krafa um þóknun við réttargæslu úr hendi sakbornings samkvæmt mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á réttargæsluþóknun. Þá er áskilinn réttur til hækkunar á einkaréttarkröfu á síðari stigum.

Með framhaldsákæru dags. 12. október 2009, sem lögð var fram í dómi 13. október, var ákæra leiðrétt þannig að í stað orðanna sunnudagsins 7. september í inngangi koma orðin laugardagsins 6. september.

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af ákærulið I, en að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfi vegna ákæruliðs II. Sé þess og krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi en hún verði að öðrum kosti lækkuð verulega. Loks er þess krafist að allur sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarþóknun að mati dómsins, verði greiddur úr ríkissjóði

Ákæruliður I.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu hringdi D til lögreglu 7. september 2008, kl. 02.00, og tilkynnti að dóttur hennar, B, 13 ára, hefði verið nauðgað af ákærða á heimili hans að a. Er lögreglan hafði tal af B síðar um nóttina skýrði hún frá því að föstudagskvöldið 5. september 2008 hefði ákærði boðið henni og vinkonu hennar, C, inn á heimili sitt. Hefði þar einnig verið félagi ákærða, E. Hefði ákærði veitt þeim vinkonunum áfengi. Þá greinir frá því í kæruskýrslunni að B hefði orðið mjög drukkin. Um nóttina hefði hún hafnað uppi í rúmi ákærða, inni í svefnherbergi. Hann hefði eitthvað verið að reyna við hana en hún sagt honum að hætta. Hann hefði sagt henni að vera rólegri og í framhaldi haft við hana kynmök.

Þá kemur fram í skýrslunni að lögregla hafi farið kl. 05.07 um nóttina að a og handtekið þar ákærða. Er í skýrslunni haft eftir ákærða að hann hafi boðið stúlkunum inn um nóttina og boðið þeim upp á „Breezer“. E hafi einnig verið þar og þau síðan öll farið í pottinn. E hafi fljótlega farið heim til sín en sjálfur hafi hann síðar um nóttina lagst til hvílu inni í herbergi sínu. B hafi þá komið inn í herbergið á eftir honum og lagst upp í rúm hjá honum. Hafi þau látið vel hvort að öðru og í framhaldi haft samfarir. Kemur fram að ákærði hafi staðið í þeirri trú að stúlkan væri 15 ára gömul því stúlkan hefði sagt honum það.

B var flutt á Neyðarmóttökuna kl. 04.48. Í skýrslu A-kk-ef H-kk-ef læknis, sem hann staðfesti fyrir dómi, segir meðal annars að stúlkan hafi verið í heimsókn hjá manni sem hafi gefið þeim vel að drekka, bæði sterkt og bjór, og reynt að fá þær í pottinn með sér. Þær hafi ekki viljað það nema bara rétt að dýfa tánum í hann. Eftir það hafi þau sest inn í sófa og drukkið meira. Muni hún næst eftir sér inni í svefnherbergi hjá manninum og hafi hann þá verið að hátta hana. Hafi hún ekki viljað það en verið svo máttlaus að hún hafi ekki getað streist á móti. Hafi hann haft við hana mök og verið með smokk. Hún hafi beðið hann að hætta því en hann á móti beðið hana um að vera rólega. Kemur fram í lok skýrslunnar að stúlkan hafi hvorki viljað að fram færi skoðun á henni né að tekin yrðu blóðsýni. A-kk-nf bar fyrir dómi að við skoðun hefði stúlkunni verið mikið niðri fyrir og hefði vaðið svolítið á henni. Hefði hún verið samvinnuþýð en þó ekki viljað þiggja skoðun af neinu tagi. Hefði að sjálfsögðu verið orðið við því. Sagði hann kynþroska og útlit stúlkunnar hafa verið nokkuð í samræmi við aldur.

Ákærði var yfirheyrður skömmu eftir handtöku hinn 7. september 2008. Skýrði hann þá frá mjög á sama veg og haft er eftir honum í frumskýrslu. Kannaðist hann við að hafa haft samræði við stúlkuna eftir að hún hafi komið upp í rúmið til hans og ítrekaði að hann hefði staðið í þeirri trú að hún væri 15 ára gömul. B gaf dómsskýrslu í Barnahúsi 10. september 2008 og þann dag var einnig tekin þar dómsskýrsla af C.

Þ-kvk-nf S-kvk-nf E-kvk-nf sálfræðingur hefur ritað vottorð, dags. 15. september 2009, um mat á afleiðingum ætlaðs kynferðisbrots fyrir B. Kemur þar eftirfarandi fram í kaflanum niðurstöður og álit:

„B hefur á tímabilinu frá 30. september 2008 til nú sótt 10 viðtöl til undirritaðs sálfræðings. Viðtölin hafa leitt í ljós fjölmörg vandamál sem þekkt eru meðal barna er orðið hafa fyrir kynferðislegu ofbeldi. Stúlkan uppfyllir greiningarmerki áfallastreitu. Hún glímir jafnframt við margvísleg einkenni depurðar. Sjálfsmat hennar er lágt, ásamt því að skapsveiflur og einbeitingarerfiðleikar valda henni vandræðum. Þrátt fyrir að stúlkan hafi sótt viðtöl í tæpt ár á hún enn erfitt með að horfast í augu við það kynferðisbrot sem hún kveðst hafa sætt. Í meðferðarvinnu hefur gerið nauðsynlegt að ræða endurtekið um atburðarás ætlaðs kynferðisbrots, einkum með tilliti til sektarkenndar og skömmustutilfinninga. Vantraust stúlkunnar á fullorðnum hefur vert það að verkum að meðferð hefur dregist á langinn. Ætla má að stúlkan muni um langt skeið glíma við afleiðingar ætlaðs kynferðisbrots og ekki hægt að segja að svo stöddu hvort hún muni ná sér að fullu. Rétt er jafnframt að geta þess að algengt er að fólk sem hefir orðið fyrir kynferðisbrotum í bernsku glími við afleiðingar þess á fullorðinsárum s.s. í sambandi við kynlíf og tengslamyndun.“

Skýrslur við aðalmeðferð málsins

Ákærði kvaðst fyrst hafa kynnst B í sjoppu á X. Hefði hann þá fallist á að skutla henni og vinkonu hennar innanbæjar á X, að Samkomuhúsinu Y. Á leiðinni hefði hún sagst vera 15 ára og einnig gefið honum upp „My space“-síðuna sína og símanúmer. Þá hefði hún sagt þegar hún fór út úr bílnum að ef honum leiddist gæti hann haft samband við hana hvenær sem væri. Eftir það hefði hann einungis verið í sambandi við stúlkuna á MSN-inu þangað til kvöldið sem umrætt atvik átti sér stað. Í þessum tölvusamskiptum hefðu þau aldrei rætt neitt um aldur hennar og hann hefði ekki séð neina ástæðu til að grafast fyrir um hann með einum eða öðrum hætti.

Kvaðst ákærði hafa verið að koma heim úr veiði föstudaginn 5. september 2008 með félaga sínum E. Hefðu þeir þá ákveðið að E kæmi heim til hans um kvöldið og að þeir færu þar saman í heitan pott. Sjálfur kvaðst ákærði eftir heimkomuna hafa farið á MSN-ið og spjallað þar við B. Hefði hún þar spurt hvort hún mætti koma í heimsókn um kvöldið með vinkonu sinni og hefði hann samþykkt það. Í framhaldi hefði hann látið renna í pottinn og þurft að fara mikið inn og út vegna þess. Hefðu þær B og C svo komið að húsinu um kvöldið. Kvaðst ákærði hafa spjallað við þær í um fimm mínútur fyrir utan og síðan boðið þeim inn. Þau hefðu sest inni í stofu og hann boðið þeim upp á „Breezer“. Stuttu síðar hefði E svo komið á staðinn. Hefðu þau setið inni í stofunni einhverja stund og spjallað. Þegar potturinn hefði svo verið tilbúinn hefðu þau ákveðið að fara öll í hann. Sagðist ákærði hafa boðist til að lána stúlkunum boxernærbuxur af sjálfum sér en að öðru leyti hafi þær verið í brjóstahaldara og bol. Sjálfur hefði hann verið í sundbuxum. Potturinn hefði líklega verið um 40° heitur og þau hefðu áfram neytt þar áfengis. Stuttu seinna hefði E svo farið upp úr pottinum og af staðnum en þau hin hefðu hins vegar setið áfram. Hefði B á þeim tímapunkti verið að leita á hann og hefði það svo endað með því að hún hefði sest í fangið á honum, ofan á hann, og byrjað að kyssa hann. Kvaðst hann hafa kysst hana á móti og í framhaldi haft við hana samræði í um eina mínútu. Þegar að þessu var komið hefði C verið komin inn og talað um að hafa samband við einhvern á netinu. Hún hefði þó öðru hvoru verið að koma út til þeirra og B þá reynt að banda henni frá og losna við hana svo B gæti verið ein með honum í pottinum. Upp úr þessu hefðu þau farið upp úr pottinum og klætt sig. Kvaðst ákærði þá hafa viljað enda partíið og beðið stúlkurnar um að fara en þá hefðu þær viljað fá að vera áfram og gista á staðnum. Sagðist ákærði hafa fallist á það. Kannaðist ákærði við að F hefði seinna komið akandi að húsinu og að ákærði hefði ekki viljað að hann kæmi inn í húsið.

Varðandi samræði þeirra B inni í svefnherberginu sagði ákærði að hann hefði farið á undan inn í svefnherbergið og ætlað að leggjast til svefns. Þá hefði B fljótlega komið þangað inn, klætt sig úr fötunum og skriðið upp í til hans. Hefðu þau síðan haft þar samræði og hann þá verið ofan á. Engin nauðung hefði komið þar til og hefði hann á engan hátt skynjað að B væri eitthvað mótfallin samræðinu. Hefði hún ekkert síður verið viljug til þess en hann og viljað halda áfram eftir að hann hefði verið búinn að fá nóg. Um ölvunarástand hennar sagði ákærði að hún hefði ekki verið dauðadrukkin en að erfitt væri að segja neitt nánar til um það. Hún hefði alla vega verið vel áttuð, talað eðlilega og ekkert sérstakt í hennar fari sem hefði bent til mikillar ölvunar. Spurður um þann framburð B að hún hefði ekki getað ráðið við aðstæður í greint sinn, meðal annars vegna drykkju og að hún hefði ekki viljað að þetta gerðist, sagðist ákærði ekki geta skýrt þetta öðru vísi en svo að þetta væri hrein lygi. Hlyti ástæðan að vera sú að stúlkan væri að fegra þetta gagnvart móður sinni. Væri þessi framburður stúlkunnar gersamlega óskiljanlegur. Spurður hvar C hefði verið á meðan á þessu stóð sagðist ákærði halda að hún hefði verið sofandi í stofunni. Þau hefðu svo kvatt hvort annað um morguninn og allt virst mjög eðlilegt á milli þeirra. Ekki hefði verið talað um neina leynd um þeirra samskipti eða virst sem einhver fýla væri í gangi. B hefði svo reynt að hafa samband við sig með sms-skilaboðum daginn eftir en ákærði kvaðst ekki hafa sinnt þeim þar sem hann hefði verið upptekinn við annað. Þá hefði hún sent honum slík skilaboð nokkru seinna eftir að mál þetta kom upp. Hins vegar hefði móðir B komið heim til hans daginn eftir með miklum látum og ásakað hann um að hafa sofið hjá dóttur sinni. Hefði hún þá sagt honum hvað B væri gömul og sagðist ákærði þá hafa haldið að líða myndi yfir sig auk þess sem hann hefði næstum verið búinn að kasta upp.

Aðspurður sagði ákærði B ekkert hafa rætt um aldur sinn umrætt kvöld svo hann heyrði og hefði hún heldur ekkert minnst á fermingu í því sambandi. Eina vitneskjan sem hann hefði haft um aldur stúlkunnar hefði verið samtal þeirra tveggja í bílnum þá um sumarið um að hún væri 15 ára. Hefði hann ekki merkt neitt annað á tali hennar eða með öðrum hætti að hún væri eitthvað yngri en það. Þegar borinn var undir ákærða framburður E hjá lögreglu um að borist hefði í tal inni í stofunni að stúlkurnar væri yngri en systir hans kvaðst ákærði ekki hafa verið viðstaddur slíkt samtal. Þá kvaðst hann heldur ekki kannast við að hafa verið viðstaddur, eins og B skýrði frá í skýrslu sinni í Barnahúsi, þegar þær hefðu svarað spurningu E um aldur þeirra á þann veg að þær væru yngri en systir hans. Spurður hvort hann hefði þekkt eitthvað til B áður en umrætt atvik átti sér stað kvaðst ákærði hafa komist að því að G, bekkjarbróðir hans, væri stjúppabbi hennar. Hann þekkti að öðru leyti ekkert til hennar fólks. Kvaðst ákærði ekki hafa talið neina sérstaka ástæðu til að kanna aldur stúlkunnar þar sem hún hefði sagt honum að hún væri 15 ára. Hann kannaðist við að hafa haft orð á því við E, eftir framangreinda ökuferð með B, að önnur stúlknanna virtist vera hrifin af honum og að hafa sagt E frá því heima hjá honum umrætt kvöld að B væri sú stúlka. Aðspurður sagðist ákærði hafa drukkið bjór og Jägermeister um kvöldið en stúlkurnar hefðu fengið sér bjór eftir að hafa drukkið „Breezer“. Kvaðst ákærði hafa verið nokkuð drukkinn eftir að hafa einnig drukkið fyrr um daginn en hann hefði ekki tekið eftir að stúlkurnar væru neitt ofurölvi, en þær hefðu verið „hressar“. Um líkamsburði sína sagði ákærði að hann hefði á þessum tíma verið um 182 cm að stærð og um 90 kg að þyngd.

Loks kom fram hjá ákærða að B hefði sent honum sms-skilaboð í Ericson-síma sinn, sem hann sýndi í réttinum. Komu þar fram boð sem send hafa verið úr síma xxx xxx, sem samkvæmt gögnum er sími B. Liggur texti þessi fyrir í málinu og byrjar hann þannig: „omægaat eg er med mesta moral í heimi.“

B lýsti fyrir dóminum að hún hefði fyrst kynnst ákærða þegar hann hefði, nokkrum mánuðum áður, skutlað henni og vinkonu hennar frá sjoppu á X að Samkomuhúsinu Y Kvaðst hún aðspurð ekki muna hvort eitthvað hefði verið þá rætt um fermingu hennar eins og hún lýsti í skýrslu sem hún gaf í Barnahúsi. Þegar hún kvaddi sagðist hún hafa „sagt honum MSN-ið“ hjá sér. Þau hefðu hins vegar ekkert verið í tölvusamskiptum eftir það. Spurð hvers vegna tilgreint hefði verið á „My space-síðu“ hennar að hún væri 15 ára svaraði vitnið því til að hún hefði þurft að skrá sig fyrir síðunni með þessum hætti. Hefði hún í fyrstu reynt að skrá að hún væri fædd ‛94 en þá hefði alltaf komið á skjáinn tilkynning um villu, að hún væri of ung. Þá sagði hún að það sem skráð væri inn á þessa síðu tengdist þessu máli á engan hátt. Auk þess sem hún væri viss um að ákærði hefði aldrei litið á „My space-síðu“ sína, enda hefði hún aldrei sagt honum neitt frá henni. Sagði B að myndin á síðunni væri gömul mynd af sér. Spurð hvort lögreglan hefði eitthvað skoðað tölvu hennar svaraði stúlkan því neitandi, enda hefði hún ekki viljað að lögreglan væri að fara yfir tölvu hennar þar sem þar væru ýmislegt um persónuleg málefni sem hún vildi ekki að lögreglan væri að fara yfir. Í tölvunni væri heldur ekkert að finna sem máli skipti í þessu sambandi.

Fram kom hjá B að hún og C hefðu verið á netinu og þá hefði ákærði verið þar líka. Hefðu þær spurt hvort hann væri með partí og þá hefði hann svarað: „Ég vil frekar fá ykkur en að fá strákana.“ Hefðu þær í framhaldi farið að húsinu hans og hann þá verið staddur þar fyrir utan og spurt hvort þær vildu koma inn. Þegar þangað var komið hefði ákærði boðið þeim upp á „Breezer“. Þær hefðu setið inni í stofunni og spjallað þar við ákærða, kannski í um klukkustund, þegar vinur hans bættist í hópinn. Sagðist hún á þeim tíma líklega hafa verið búin að drekka um þrjá „Breezera“ og eitthvað annað, en þetta „var fyrsta fylliríið mitt, þannig að“. Hefði ákærði sagt þeim í framhaldi að þær mættu fá sér eins mikið og þær vildu af bjór sem hann hefði sett á borðið. B sagði að ákærði hefði spurt þær vinkonurnar, er þau hefðu öll setið saman inni í stofu, hvað þær væru gamlar. Hefðu þær þá svarað því til að þær væru þrettán, að verða fjórtán, enda hefði þetta gerst fimm dögum fyrir afmælisdaginn hennar. Sagði hún þau einmitt hafa rætt það og að þá hefði ákærði sagt að hann ætti einnig afmæli í september. Stuttu síðar hefðu þau öll farið í pottinn og kvaðst hún þá hafa verið farin að finna mikið á sér. Hefðu þær vinkonurnar fyrst eingöngu setið á brúninni með uppbrettar buxur en síðan farið smám saman alveg ofan í. Aðspurð kvaðst hún ekki muna hvers vegna hún hefði verið komin sitjandi ofan á ákærða. Þá sagðist hún ekki minnast þess að hafa verið ástleitin gagnvart ákærða í heita pottinum eða hvort þau hefðu eitthvað verið búin að kyssast þarna á undan. Spurð hvort þær hefðu drukkið áfengi ofan í pottinum svaraði hún: „Eitthvað aðeins, en svo var ég bara svo stressuð þarna um tíma að ég reyndi að þamba eins og ég gæti bara“. Spurð af hverju svaraði hún: „Ég bara vildi ekki að þetta myndi gerast og ég var bara einhvern veginn ekki alveg ... æi var bara einhvern veginn svo stressuð yfir þessu.“ Nánar spurð sagðist hún hafa verið stressuð varðandi það hvort þetta færi alla leið. Ég vissi að þetta væri að fara gerast og var búin að segja nei „og svo þegar ég fattaði að þetta væri að fara að gerast þá þambaði ég bara eins og ég gæti til að gleyma“. Hefði hann haldið utan um mittið á henni þar sem hún sat ofan á honum og um leið klætt hana úr að neðan. Hefði hún verið búin að segja: „Nei, ekki klæða mig úr en hann hefði ekki tekið neitt mark á því“. Spurð hvort hún hefði reynt að komast frá honum eða ýta honum frá kvaðst stúlkan ekki muna það og spurð hvers vegna hún hefði ekki farið upp úr pottinum kvaðst hún ekki vita það. Bætti hún því svo síðar við að hún hefði ekki þorað að segja nei og ýta honum frá sér en í staðinn brugðist þannig við að hún hefði gripið áfengi sem þarna hefði verið tiltækt á bakka pottsins og teigað það. Hefði hún hugsað sem svo að hún vildi þá bara gleyma þessu. Hann hefði hins vegar reynt að taka það af henni. Aðspurð hvort áfengisvíma hennar hefði kannski haft áhrif á að hún hefði ekki getað haft stjórn á því sem var að gerast kvaðst stúlkan ekki vita það en bætti svo við: „... en ég vissi ekkert hvernig þetta væri þar sem þetta var fyrsta þegar ég fór að drekka.“ B sagði C hafa, þegar hér var komið sögu, verið komna upp úr pottinum. Hefði hún farið í tölvu ákærða inni í húsinu en komið oft út og þá spurt meðal annars hvort hún mætti hringja úr síma B. Hefði C ætlað að hafa samband við F „og redda honum á staðinn“. Sjálf kvaðst B í hvert skipti sem vinkona hennar kom hafa sagt við hana: „Viltu fara! Viltu fara!“ Gaf B þá skýringu á þessu að hún hefði ekki viljað að vinkona hennar sæi hvað væri að gerast. Bætti hún svo við að tilhugsun um hvað gæti gerst ef C kæmi ofan í líka gæti kannski einnig hafa haft einhver áhrif auk þess sem hún sæi ekki hvað hún hefði átt að gera í stöðunni. Þá sagðist B ekki minnast þess að hafa sagt C frá því sem gerðist í pottinum eftir að hún sjálf hefði verið komin inn í húsið aftur. Hefði hún bara „ekki kunnað við það“. Hún hefði hins vegar spurt C hvort hún væri búin „að redda F hingað“. Sagðist hún ekki telja að vinkona hennar hafi áttað sig á hvað væri að gerast.

B sagði að eftir að upp úr pottinum var komið hefðu þær C setið eitthvað áfram og spjallað við ákærða. Kvaðst B hafa á þeim tíma viljað fara af staðnum en C hins vegar beðið hana um að vera áfram. Hefði C verið orðin svo drukkin að hún hefði ekki viljað skilja hana þarna eftir. Á þessum tíma hefði F komið á bíl þarna að húsinu. Hefði C farið út í bílinn til hans til að ræða þar við hann og sjálf hefði hún einnig farið þangað og rætt málin. Hefði C talað um að ákærði hefði sagt að F fengi ekki að koma inn til hans. Hefðu þær því ákveðið að fara aftur inn til ákærða í stað þess að fara af staðnum með F. Sjálf kvaðst B einnig hafa verið mjög drukkin og liðið illa. Sagði hún að þetta hefði verið hennar fyrsta reynsla af áfengi, þótt hún hefði að vísu fengið sopa einhvern tímann áður. Ákærði hefði svo fljótlega farið inn í svefnherbergi sitt og hún sjálf síðan farið þangað á eftir honum nokkru síðar án þess að hún gæti skýrt út af hverju. Kvaðst hún lítið muna eftir því sem þar gerðist. Hún myndi þó að ákærði hefði verið búinn að setja á sig smokk þegar hún kom inn. Kvaðst hún minnast þess að hafa farið úr fötunum og að þau hefðu haft þar kynmök, hefði hún þá legið undir en hann ofan á. Spurð um þann framburð ákærða að hún hefði átt frumkvæði að samförunum í svefnherberginum sagðist B ekki kannast við það en „ég sagði bara ekki neitt“ og „ég mótmælti engu“. Hefði henni verið „slétt sama“. Sagðist hún ekki muna hvort hann hefði sagt eitthvað eða hvers vegna hún hefði lagst upp í rúmið hjá honum. Að samförunum loknum hefði ákærði tekið af sér smokkinn og viljað láta sæðið að maga hennar. Hefði hún í fyrstu mótmælt því en hann samt gert það og hún því þurft að þurrka það af sér í sængurfatnaðinn. Aðspurð kvaðst hún ekki minnast þess að C hafi opnað dyrnar á herberginu á meðan á samförum þeirra stóð, eins og haft er eftir henni í skýrslu á neyðarmóttöku. Einhvern tímann í kjölfarið kvaðst hún minnast þess að hafa klætt sig í fötin að nýju og farið fram. Hefði henni þá liðið mjög illa. C hefði þá verið „dauð“ í sófanum og því kvaðst hún hafa ákveðið að leggjast sjálf til svefns þarna á staðnum. Hefði hún svo vaknað þegar komið var fram undir morgun og kvaðst hún hafa verið orðin stressuð yfir því að móðir sín, eða nágrannar sem til hennar þekktu, kæmust að því hvar hún hefði verið. Hefðu þær því drifið sig heim. Kvaðst hún ekki hafa sagt móður sinni frá því sem gerðist fyrr en kvöldið eftir. Hefði það verið í kjölfar þess að B-kk-nf lögreglumaður hefði hringt í móður hennar og spurt hana út í málið eftir að einhver hefði látið lögregluna vita um samskipti hennar og C við ákærða um nóttina. Hefði móðir hennar þá spurt hvort hún þyrfti neyðarpilluna og hún þá orðið svo stressuð að hún hefði sagt móður sinni frá því sem gerðist. Hefði móðir hennar brugðist í fyrstu mjög reið við og sagt að þetta væri allt B að kenna þar sem hún hefði farið til ákærða í þeim tilgangi einum að hafa samfarir við hann. Hefði hún þá meðal annars hótað að senda B í sveit og hún þá orðið „geðveikt hrædd um að verða send í burtu út af þessu“. Móðir hennar hefði svo í framhaldi rokið út og heim til ákærða. Þessi afstaða hefði svo breyst í kjölfar þess að skýrsla hefði verið tekin af vitninu í Barnahúsi. Eftir það hefði móðir hennar rætt málin betur við einhverja aðra. Sagðist stúlkan ekki hafa haft nein samskipti við ákærða eftir þetta, hvorki í gegnum tölvu, síma eða með öðrum hætti, og kannaðist ekki við að hafa sent honum sms-skilaboð þess efnis að hún væri með „mesta móral í heimi ...“ Spurð út í afleiðingar atviksins á líðan hennar sjálfrar sagðist stúlkan hafa rætt í nokkur skipti við Þ-kvk-þf sálfræðing sem hefði tekið af henni eitthvert próf. Kvaðst hún sjálf eiga erfitt með að trúa því að þær niðurstöður sem þetta próf hefði sýnt væru út af þessu atviki með ákærða. Hins vegar hefði hún séð þetta mál í öðru ljósi eftir að hún var farin að hitta Þ-kvk-þf og að hún ætti ekki að hafa „móral“ yfir því sem gerðist. Kvaðst hún kannast við að hafa áður skýrt frá þeirri afstöðu sinni að verið væri að gera of mikið mál úr þessum atburði.

Vitnið C sagði þær B hafa komið að húsi ákærða umrætt kvöld. Kannaðist hún aðspurð við að B hefði nefnt við hana á leiðinni að ákærði væri sætur. Ákærði hefði boðið þeim inn og boðið þeim þar upp á „Breezer“ og bjór. Aðspurð sagði hún ákærða eitthvað hafa haft orð á því, þegar þær voru að fara inn, að þær þyrftu að láta lítið á sér bera án þess þó að hún vissi út af hverju. Fljótlega hefði einnig komið þangað E, sem væri bróðir vinkonu hennar. Hefðu þau setið inni í stofu og rætt eitthvað saman. Hefði ákærði verið á staðnum allan tímann að því þó undanskildu að hann hefði eitthvað verið að undirbúa og láta renna í heitan pott úti í garði. Aðspurð kvaðst vitnið telja að það hefði borist í tal áður en E kom á staðinn að þær væru 13 ára gamlar. Ítrekað spurð um þetta, með hliðsjón af framburði vitnisins í Barnahúsi á þá leið að hún hefði sagt ákærða að þær væru 13 ára að verða 14, sagðist vitnið vera visst um að hún hefði sagt ákærða þetta. Kvaðst hún þó ekki minnast þess samtals umfram það. Hefðu þau svo farið í heita pottinn eftir hugsanlega hálfa til eina klukkustund. Hefðu þær á þeim tíma ekki verið orðnar mjög drukknar. Þegar ofan í pottinn var komið hefðu þau setið þar saman í einhverja stund og spjallað. Hefði potturinn verið vel heitur. Þær hefðu á þeim tíma drukkið einhverja drykki sem þar hafi verið. Kvaðst C telja að hún hefði jafnvel drukkið þar meira en B en B þó líklega einnig verið vel drukkin. Aðspurð hvort þetta hefði verið fyrsta fylliríið þeirra svaraði vitnið að svo væri ekki. Það hefði gerst nokkrum sinnum áður þá um sumarið, alla vega fimm sinnum. Hefðu þessi fyllirí þá verið svipuð og þetta. Sagði C að eftir einhverja stund, hugsanlega um hálftíma, hefði hún farið upp úr pottinum og hefði E líklega einnig farið upp úr á svipuðum tíma. Á þeim tíma hefðu þau ákærði og B verið að kela og kyssa hvort annað. Spurð hvort B hefði sýnt ákærða ástleitni á þessum tíma kvaðst hún telja að svo hafi verið og einnig að B hefði sest sjálfviljug ofan á ákærða í pottinum. Ekki kvaðst hún heldur hafa tekið eftir að B reyndi að forðast ákærða eða komast frá honum í pottinum. Sagðist hún hafa skynjað það þannig að þegar B hefði setið ofan á ákærða hefði þau bæði verið að kyssast auk þess sem þau virtust þá vera að gera sig líkleg til að gera eitthvað meira en það. Sagðist C hafa komið alla vega tvisvar út að pottinum eftir að hún hefði verið farin upp úr og þá hefði B í bæði skiptin sagt henni að fara. Kannaðist vitnið við að hafa farið út í bíl til H-kk-ef um nóttina og rætt þar eitthvað við hann. Líklega hefði B eitthvað komið þar að. Þær hefðu hins vegar ákveðið að fara inn aftur. Kvaðst C þá hafa verið orðin mjög drukkin og ekki viljað fara heim til sín í því ástandi. Fljótlega þar á eftir hefði B farið inn í svefnherbergi ákærða og minnti hana að ákærði hefði farið þangað á eftir. Þau hefðu hins vegar lokað að sér og hún vissi því ekkert hvað þar fór fram. Sjálf hefði hún sofnað útaf og sofið áfengisdauða til morguns. Kvaðst hún ekki minnast þess að þær hafi rætt um atvik næturinnar þegar þær fóru af staðnum daginn eftir. Hún kvaðst þó telja að B hefði minnst á að hún hefði ekki viljað það sem gerst hefði á milli hennar og ákærða um nóttina.

Vitnið D, móðir B, kvaðst hafa fengið fréttir af því daginn eftir, frá kunningjafólki sínu sem búi við hlið ákærða, að B og vinkona hennar hefðu verið heima hjá honum kvöldið áður. Kvaðst vitnið í framhaldi af því hafa spurt B hvað hún hefði verið að gera þar. Hefði hún í fyrstu ekkert viljað ræða um það umfram það að hún hefði verið þar stödd með vinkonu sinni en ekkert sérstakt hefði gerst þar. Hún hefði þó látið það fylgja að hann hefði gefið þeim „Breezer“. B hefði svo smám saman farið að segja henni meira. Á einhverjum tímapunkti kvaðst vitnið hafa talað um að hún ætlaði að hafa samband við lögregluna þá hefði stúlkan orðið mjög æst yfir því og beðið sig um að gera það ekki. Þetta væri henni að kenna þar sem hún hefði ekki átt að koma þeim í þessar aðstæður. Kvaðst vitnið hafa hringt til lögreglunnar og kært það að hann hefði gefið þeim áfengi þar sem þær væru ekki nema 13 ára gamlar. Að því hefði svo komið síðar um kvöldið að stúlkan hefði skýrt henni nánar frá samskiptum sínum við ákærða. Kvaðst vitnið þá hafa brugðist mjög reið við og rokið út í bíl og ekið heim til ákærða. Hefði hún ekið þar inn í garð og bankað þar upp og síðan hitt ákærða fyrir í dyrum hússins, bakatil, og hellt sér yfir hann. Spurð hvort hún vissi til þess að B hefði áður smakkað áfengi sagðist vitnið vita til þess að hún hefði fengið einhverja sopa hjá einhverjum mönnum á hátíð í bænum þá um sumarið. Hefði sést til hennar og hefði henni þá verið komið heim. Um önnur skipti kvaðst hún ekki vita. Vitnið sagði að hún vissi til þess að stjúppabbi B hefði þekkt ákærða frá því þeir voru litlir. Hins vegar vissi hún ekki hvort ákærði hefði eitthvað þekkt til B umfram það að hann hefði einhvern tímann ekið henni á milli staða á X. Spurð um afleiðingar þessa atburðar fyrir stúlkuna sagði vitnið að stúlkan hefði á þeim tíma sem liðinn er oft hafa þurft að leita læknis vegna óþæginda í maga en ekki hefði fundist nein ástæða fyrir því. Þá hefði stúlkan kvartað yfir höfuðverk og andþyngslum. Hefði hún meðal annars vaknað upp um nætur vegna köfnunartilfinningar. Hefði stúlkan á þessu tímabili ýmist verið dauf eða þá mjög æst.

G, stjúpfaðir B, kvaðst vera jafnaldri ákærða og að þeir hefðu verið leikfélagar í æsku. Sagðist hann ekki hafa umgengist hann neitt síðustu árin en hann sæi hann öðru hvoru á ferðinni í bænum. Gæti hann ekkert fullyrt um það hvort ákærði hefði haft einhverjar upplýsingar um hvað B væri gömul í september á síðasta ári. Kvaðst hann ekki minnast þess að þeir hefðu rætt það sín í milli. Spurður um líðan stúlkunnar eftir atvikið sagði hann að hún væri viðkvæmari en áður.

Vitnið F kvaðst hafa komið umrædda nótt akandi að heimili ákærða. Sagðist hann hafa lagt bílnum á bílastæði þar rétt við hliðina og hefði C svo komið hlaupandi út í bílinn til hans. Hefðu þau setið þar og spjallað og í framhaldi hefði B einnig komið og spjallað við þau stutta stund. Hefði C verið vel drukkin en B líklega eitthvað minna. Hefði hún ekki virst beint drukkin heldur frekar eins og hún væri nýbyrjuð að drekka, væri hress. Kvaðst vitnið hafa vitað hvað þær væru gamlar og því haft orð á því og skammað þær fyrir að vera með strák sem væri töluvert eldri en þær. Hefðu þær þá talað um að þær hefðu ekkert annað að gera. Hefðu þær verið mjög hressar. Sagðist vitnið ekkert hafa heyrt það frá stúlkunum hvað gerst hefði en C hefði sagt honum um nóttina að hann mætti ekki koma þangað inn.

Vitnið E kvaðst hafa verið að veiðum með ákærða fyrr þennan dag. Hefðu þeir sammælst um það eftir veiðina að hittast um kvöldið og fara í pottinn hjá ákærða. Hefði hann líklega komið heim til ákærða um hálfellefuleytið og stelpurnar tvær þá verið komnar á staðinn. Sagðist vitnið ekki hafa þekkt þessar stelpur en í samtali við þær hefði komið fram að önnur þeirra byggi rétt hjá honum og að þær þekktu yngstu systur hans og hefðu verið með henni í skóla. Væri þessi systir hans fædd í október árið 1993. Sagði vitnið aðspurt að ákærði hefði ekki heyrt þetta samtal því hann hefði á þeim tíma verið einhvers staðar frammi. Kvaðst hann fyrst hafa farið að ræða við stelpurnar eftir að ákærði fór fram. Þá kannaðist vitnið ekki við að hafa orðið vitni að samtali sem stúlkurnar hafa lýst varðandi aldur þeirra þar sem ákærði hefði verið viðstaddur. Kvaðst hann þó eitthvað hafa brugðið sér frá um kvöldið, til dæmis þegar hann fór á klósettið og einnig þegar hann fór og klæddi sig í sundskýluna. Sjálfur kvaðst vitnið ekkert hafa orðað það við ákærða hvað stúlkurnar væru gamlar og sæi hann auðvitað mjög eftir því að hafa ekki varað ákærða við. Kannaðist hann við að ákærði hefði einhvern tímann verið búinn að segja honum frá stúlku sem hefði gefið honum undir fótinn, en hann hefði ekki vitað fyrr en þarna um kvöldið að önnur þeirra væri sú stúlka. Stuttu síðar hefðu þeir ákærði farið saman í pottinn og stelpurnar svo komið þangað á eftir. Minnti hann að C hefði einungis sett fætur sína ofan í vatnið en B aftur á móti farið alveg ofan í. Þeir ákærði hefðu drukkið áfengi áfram í pottinum en hann myndi ekki sérstaklega hvort þær hefðu gert slíkt hið sama. Þær hefðu alla vega verið eitthvað drukknar en alveg með ráði og rænu. Hefði B ekki verið búin að vera lengi ofan í þegar hún hefði sest í fangið á ákærða. Kvaðst vitnið fljótlega upp úr því hafa farið upp úr pottinum og inn. Hefði hann þar farið í tölvu til að hlusta á tónlist. Stuttu síðar, líklega eftir fimm til tíu mínútur, hefði C svo komið og beðið um að fá að fara í tölvuna til að hafa uppi á símanúmeri einhverra sem hún hefði talað um að hún vildi fá á staðinn til að skutla þeim eitthvað. Minntist hann þess ekki að C hefði verið mjög ölvuð en hún hefði eflaust verið eitthvað drukkin. Upp úr þessu kvaðst vitnið hafa ákveðið að drífa sig heim, enda þá orðinn þreyttur eftir daginn og nokkuð drukkinn. Hefðu ákærði og B þá verið ennþá í pottinum. Er E var spurður nánar út í samskipti B og ákærða þarna um kvöldið tók hann fram að hann hefði í raun orðið afskaplega hissa strax þegar hann kom á staðinn um kvöldið vegna þess hversu miklir tilburðir hefðu verið hjá B í þá veru að sýna ákærða hvað hún væri spennt fyrir honum og virst gefa honum sterklega í skyn að sá áhugi væri af kynferðislegum toga. Sagði hann að fyrst eftir að hann kom hefði hann ekkert komist að í samræðunum, þvílíkur hefði áhuginn á ákærða verið. Fyrst þá hefði hann náð að ræða eitthvað við þær og hefði þá talið borist að kunningsskap þeirra við systur hans. Hefði þessi framkoma B í garð ákærða síðan haldið áfram ofan í pottinum og fljótlega þróast þannig að hún hefði þar sest ofan á hann.

Lögreglumaðurinn D-kk-nf Ó-kk-nf G-kk-nf lýsti aðkomu sinni að málinu. Vísaði hann til frumskýrslu sinnar sem hann staðfesti sem rétta. Sagðist hann minnast þess að ákærði hefði strax í upphafi sagst hafa staðið í þeirri trú að B hefði verið 15 ára þar sem hún hefði sagt honum það þegar hann hefði skutlað henni einhvern spotta á bíl sínum.

K-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf læknakandídat gaf símaskýrslu. Lýsti hann réttarlæknisfræðilegri skoðun á ákærða og staðfesti skýrslu sína hvað það varðar.

Í málinu liggja fyrir skýrslur tæknideildar lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu um rannsókn á fatnaði ákærða, sængurveri hans og laki. Lýsti B-kk-nf S-kk-nf, sérfræðingur hjá tæknideild lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, rannsókninni í stuttu máli fyrir dómi.

Þ-kvk-nf S-kvk-nf E-kvk-nf sálfræðingur gaf símaskýrslu í málinu. Skýrði hún nánar og staðfesti framangreint vottorð sem hún hefur gefið varðandi mat hennar á afleiðingum meints brots gagnvart B. Kvaðst hún telja að orsakasamband væri á milli hegðunar stúlkunnar og hins meinta brots. Sagði hún stúlkuna vera enn hjá sér í meðferð og byggist hún við að svo yrði áfram. Spurð taldi hún að viðbrögð umhverfisins vegna málsins, lágt sjálfsmat stúlkunnar og viðbrögð móður hennar í þessu sambandi gæti einnig verið orsakaþáttur gagnvart líðan stúlkunnar. Þetta tvinnaðist allt saman.

Lögreglumaðurinn G-kk-nf G-kk-nf gaf símaskýrslu. Lýsti hann nánar rannsóknum sem hann gerði á vettvangi vegna málsins, meðal annars út frá ljósmyndum sem fyrir liggja í málinu.

Lögreglumaðurinn R-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf lýsti fyrstu skrefum rannsóknarinnar. Staðfesti hann að ekki hefði farið fram nein rannsókn á tölvu stúlkunnar. Hann myndi þó ekki hvers vegna það hefði ekki verið gert. Staðfesti hann þær skýrslur sem hann gerði vegna rannsóknar málsins.

Niðurstaða

Ákærði hefur viðurkennt fyrir dómi að hafa í tvígang með stuttu millibili haft samræði við B aðfaranótt laugardagsins 6. september 2008. Samkvæmt því sem rakið hefur verið telst sannað með játningu ákærða og framburði B að þau hafi haft samræði í þau tvö skipti sem tilgreind eru í ákæru. Ákærði neitar hins vegar sök á þeim grundvelli að hann hafi talið stúlkuna vera 15 ára gamla og að hann hafi hvorki beitt stúlkuna ólögmætri nauðung í greint sinn né notfært sér ölvunarástand hennar og reynsluleysi og yfirburðastöðu vegna aldurs og líkamsburða, svo hún gæti ekki spornað við samræðinu.

Við mat á sök ákærða verður hér fyrst tekinn til skoðunar sá hluti sakarefnisins er lýtur að vitneskju ákærða um aldur stúlkunnar. Ákærði hefur vísað til þess að B hafi sagt honum að hún væri 15 ára þegar hann hefði skutlað henni þá um sumarið, en að öðru leyti hafi aldur hennar ekki borist í tal.

Í dómsskýrslunni sem B gaf í Barnahúsi sagði hún ákærða hafa spurt „einhvern tímann þegar við vorum að tala við hann“ hvort þær hefðu verið að fermast eða væru að fara að fermast og að þær hefðu þá svarað því játandi. Hefði þetta verið fyrir síðustu jól, en þær hefðu þá verið í fermingarfræðslu. Þá sagðist hún hafa spurt ákærða er þær C sátu í umrætt sinn heima hjá honum: „Hvaða módel ertu eiginlega?“ Hefði hann þá svarað: „71“ og hún þá sagt: „Mamma mín er 73, er ekki í lagi!“ Þegar hann hefði sagt að honum væri alveg sama sagðist hún hafa svarað: „Já ég er 94 sko.“ Þá kom einnig fram hjá B að E, vinur ákærða, hefði spurt þær um kvöldið hvað þær væru gamlar, að ákærða viðstöddum, og þær þá svarað því til að þær væru ári yngri en systir hans sem væri fædd ‛93. Í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins kom fram hjá B að ákærði hefði spurt þær vinkonurnar, er þau hefðu öll setið saman inni í stofu, hvað þær væru gamlar og þær þá svarað því til að þær væru þrettán ára, að verða fjórtán, enda hefði þetta gerst fimm dögum fyrir afmælisdaginn hennar. Sagði hún að þau hefðu einmitt rætt það og að þá hefði ákærði sagt að hann ætti einnig afmæli í september.

C bar á þann veg í Barnahúsi að er þær vinkonurnar sátu með ákærða inni í stofu hjá honum, áður en E kom á staðinn, hefði ákærði spurt hana hvað hún væri gömul. Hefði hún þá svarað því til að hún væri þrettán, fjórtán. Hins vegar hefði ákærði sagt sem svo við B: „Ég veit hvað þú ert gömul.“ Við aðalmeðferð málsins bar C að ákærði hefði spurt þær, áður en E kom, hvað þær væru gamlar og hún þá svarað að þær væru 13 ára. Sagðist hún vera viss um að hún hefði sagt ákærða þetta.

Framburður E hjá lögreglu var á þann veg að stúlkurnar hefðu nefnt það í samtali heima hjá ákærða umrætt kvöld að þær væru einu ári yngri en systir hans. Hefði hann skilið þær svo að þær væru 14 ára. Hann kvaðst þó ekki muna hvort ákærði hefði þá verið viðstaddur. Skýrði vitnið frá á sama veg við aðalmeðferðina en kvaðst þá viss um að ákærði hefði ekki orðið vitni að þessu samtali því hann hefði á þeim tíma verið einhvers staðar frammi.

Af framangreindu verður ráðið að framburður þeirra B og C um samtöl þeirra við ákærða varðandi aldur þeirra hefur tekið nokkrum breytingum og er ekki að öllu leyti samhljóða. Þannig taldi B að E hefði verið viðstaddur samtal við ákærða um aldur þeirra en C taldi að hann hefði ekki verið viðstaddur. Þá taldi E að þær vinkonurnar hefðu rætt á sama veg um aldur sinn við sig en að ákærði hefði þá ekki verið viðstaddur.

Ekki nýtur annarra gagna við um samskipti ákærða og B fyrir umrætt kvöld en framburðar þeirra tveggja. Fram er komið að þau hafi verið í einhverjum tölvusamskiptum og verður að telja að nauðsynlegt hefði verið í þágu rannsóknar málsins að rannsókn færi fram á tölvu stúlkunnar til að fá úr því skorið hvort þar væri að finna einhverjar upplýsingar sem máli skiptu, til dæmis varðandi vitneskju ákærða um aldur stúlkunnar. Liggur fyrir að það var ekki gert þar sem hún hafi neitað að afhenda tölvuna í því skyni.

Þegar til alls framangreinds er litið, til vinatengsla C við B, til þess að þær voru báðar undir áhrifum áfengis þegar umrædd atvik áttu sér stað og gegn eindreginni neitun ákærða, er það niðurstaða dómsins að það mikill vafi sé uppi um vitneskju ákærða um að B hafi á þessum tíma ekki verið orðin 15 ára að nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé ekki komin fram þar um. Verður ákærði því sýknaður af því að hafa brotið gegn ákvæði 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga.

Er atvik máls þessa gerðust var B þrettán ára, að verða fjórtán, en ákærði þrjátíu og sex ára. Ákærði hefur haldið því fram að stúlkan hafi sagt sér í fyrrgreindri ökuferð að hún væri þá fimmtán ára gömul en aldur hennar hafi ekki borist í tal umrætt kvöld heima hjá ákærða. Þegar til þessa er litið, til vitnisburðar læknisins A-kk-ef H-kk-ef um samsvörun á útliti stúlkunnar miðað við aldur og til þeirra samskipta sem ákærði hafði við stúlkuna og vinkonu hennar í greint sinn, er það mat dómsins að fullt tilefni hafi verið fyrir hann að kanna nánar um aldur B áður en til samræðis við hana kom. Þar sem hann lét það undir höfuð leggjast verður hann talinn hafa sýnt af sér gáleysi hvað það varðar. Samkvæmt því, og þar sem málið var nægilega reifað af hálfu sakflytjenda með það í huga, verður ákærði talinn hafa gerst brotlegur við 204. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða er einnig gefið að sök að hafa beitt B ólögmætri nauðung og notfært sér ölvunarástand og reynsluleysi hennar og yfirburðastöðu vegna aldursmunar og líkamsburða, svo hún gat ekki spornað við samræðinu.

Fyrra samræði þeirra var í heitum potti utan við hús ákærða. Ekki verður séð að B hafi minnst á að þetta samræði hafi átt sér stað þegar hún skýrði lögreglu og lækni á Neyðarmóttökunni frá atvikum. Er þannig haft eftir henni í skýrslu Neyðarmóttökunnar að hvorki hún né C hefði farið ofan í pottinn. Þegar dómsskýrsla er tekin af henni í Barnahúsi 10. september 2008 lýsir stúlkan atvikinu í pottinum þannig að ákærði hafi látið hana setjast ofan á sig og tekið utan um hana. Hún hafi sagt honum að hætta en hann ekki hlustað á hana. Hún hafi þá verið í bol og buxum og hafi hann klætt hana úr því gegn mótmælum hennar. Sagði hún síðan frá því að ákærði hefði klætt hana úr buxunum áður en hún fór ofan í. Nánar spurð sagði hún svo: „Hann, einhvern veginn, setti mig bara ofan á sig held ég.“ Svaraði hún neitandi spurningu um það hvort eitthvað hefði áður verið búið að gerast þeirra í milli í pottinum. Eins og áður hefur verið rakið sagðist B við aðalmeðferð málsins ekki muna hvers vegna hún hefði verið komin sitjandi ofan á ákærða. Hefði hann haldið utan um mittið á henni þar sem hún sat ofan á honum og um leið klætt hana úr að neðan. Hefði hún verið búin að segja: „Nei, ekki klæða mig úr en hann hefði ekki tekið neitt mark á því“. Spurð hvort hún hefði reynt að komast frá honum eða ýta honum frá kvaðst stúlkan ekki muna það og spurð hvers vegna hún hefði ekki farið upp úr pottinum kvaðst hún ekki vita það. Bætti hún því svo síðar við að hún hefði ekki þorað að segja nei og ýta honum frá sér en í staðinn brugðist þannig við að hún hefði gripið áfengi sem þarna hefði verið tiltækt á bakka pottsins og teigað það. Þá minntist hún þess ekki að hafa verið ástleitin gagnvart ákærða í heita pottinum eða að þau hefðu eitthvað verið búin að kyssast þarna á undan. Hún kannaðist hins vegar við að hafa beðið C ítrekað um að fara í burtu á þeim tíma sem hún sat ofan á ákærða.

C lýsti atvikum hvað þetta varðar hins vegar á þann veg að þau ákærði og B hefðu verið að kela og kyssast. Kvaðst hún telja að B hefði sest sjálfviljug ofan á ákærða í pottinum og að hún hefði áður en til þess kom sýnt honum ástleitni. Þá hefði hún ekki tekið eftir því að B reyndi að forðast ákærða eða komast frá honum í pottinum. Sagðist hún hafa skynjað það þannig að þegar B hefði setið ofan á ákærða hefðu þau bæði verið að kyssast auk þess sem þau virtust þá vera að gera sig líkleg til að gera eitthvað meira en það. Þá lýsti E V-kk-nf samskiptum B og ákærða þannig að hún hefði sýnt ákærða mikinn kynferðislegan áhuga allt frá því vitnið kom á staðinn. Hefði það haldið áfram ofan í pottinum og endað með því að hún hefði sest þar ofan á ákærða.

B lýsti seinna atvikinu, samræði þeirra ákærða í svefnherberginu, á þann veg í dómsskýrslu sinni hinn 10. september 2008 að hún hefði um nóttina farið inn í svefnherbergið að ná í eitthvað og hefði ákærði þá verið þar. Hefði hann tekið hana úr fötunum og hún þá beðið hann um að hætta því. Sagðist hún þá hafa vitað að hún gæti ekki sagt nei, enda hefði hún þá verið búin að drekka meira. Við aðalmeðferðina lýsti stúlkan atvikinu hins vegar á þann veg að hún hefði farið inn í herbergið á eftir ákærða, án þess að vita af hverju, og klætt sig þar úr fötunum. Spurð um þann framburð ákærða að hún hefði átt frumkvæði að samförunum í svefnherberginu sagðist B ekki kannast við það en „ég sagði bara ekki neitt“ og „ég mótmælti engu“. Hefði henni verið „slétt sama“. Sagðist hún ekki muna hvort hann hefði sagt eitthvað eða hvers vegna hún hefði lagst upp í rúmið hjá honum.

Þegar allt framangreint er virt verður ekki talið að fram sé komin sönnun um að ákærði hafi beitt B ólögmætri nauðung er hann hafði samræði við stúlkuna í tvígang umrædda nótt. Þá verður heldur ekki talið, með hliðsjón af framangreindu og vitnisburði F og E meðal annars um ölvunarástand stúlkunnar í greint sinn, að ákærði hafi notað sér ölvunarástand hennar, reynsluleysi og yfirburðastöðu vegna aldursmunar og líkamsburða svo hún gæti ekki spornað við samræðinu, þannig að það varði við 1. og 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Verður ákærði því sýknaður af þeim þætti þessa ákæruliðs.

Ákæruliður II.

Ákærði hefur skilyrðislaust játað að hafa framið þann verknað sem lýst er í þessum ákærulið. Með játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, telst sannað að hann hafi framið það brot sem lýst er í ákæruliðnum og telst þar rétt fært til refsiákvæðis.

Refsiákvörðun, skaðabætur o.fl.

Ákærða hefur einu sinni verið gerð sektarrefsing vegna umferðarlagabrots en hún hefur engin áhrif á ákvörðun refsingar nú. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að þremur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

H-kvk-nf L-kvk-nf héraðsdómslögmaður hefur krafist miskabóta fyrir hönd B að fjárhæð 3.000.000 króna. Þá krefst hún einnig vaxta af þeirri fjárhæð eins og lýst er í ákæru, þó með þeirri breytingu sem gerð var við aðalmeðferð málsins að krafist væri greiðslu vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 6. september 2008 en ekki 21. mars 2009. Sætti þessi breyting ekki athugasemdum af hálfu ákærða. Með hliðsjón af vottorði Þ-kvk-ef S-kvk-ef E-kvk-ef sálfræðings, og jafnframt með skírskotun til þess að slíkur atburður er almennt talinn til þess fallinn að valda þeim sem fyrir verður sálrænum erfiðleikum, verður ákærða gert að greiða brotaþola miskabætur sem þykja hæfilega ákveðnar 400.000 krónur auk vaxta eins og greinir í dómsorði.

Ákærði greiði útlagðan sakarkostnað samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara að fjárhæð 77.000 krónur. Ákærði greiði og 360.000 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og 260.000 króna þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, H-kvk-ef L-kvk-ef héraðsdómslögmanns. Ákveðst þóknun beggja með virðisaukaskatti.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður dóm þennan upp, sem dómsformaður, ásamt Á-kvk-þgf G-kvk-þgf héraðsdómara og H-kk-þgf O. A-kk-þgf dómstjóra, sem meðdómendum.

Dómsorð:

Ákærði, A, sæti fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að þremur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði B 400.000 krónur í miskabætur, auk vaxta

skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. september 2008 til 25. september 2009, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði samtals 697.000 krónur í sakarkostnað, þar af 360.000 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hrl., og 260.000 krónur í réttargæsluþóknun til H-kvk-ef L-kvk-ef hdl., skipaðs réttargæslumanns brotaþola.

Á-kk-nf M-kk-nf

Á-kvk-nf G-kvk-nf

H-kk-nf O. A-kk-nf