S-45/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 13. febrúar sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 15. júní 2012 á hendur ákærðu, Z, A-kk-þgf Í-kk-þgf Í-kk-þgf C-x-x, kt. ..., Stórholti 9, Ísafirði, X (í þinghaldi 10. október sl. var þáttur ákærða X skilinn frá máli þessu og dæmt um hann í sérstöku máli), E-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, kt. ..., Laufdal 11, Reykjanesbæ, I-kk-þgf Ó-kk-þgf I-kk-þgf, kt. ..., og S-kk-þgf E-kk-þgf P-kk-þgf, kt. ..., Heiðarbraut 12, Hnífsdal;

fyrir eftirtalin brot:

I. (Mál nr. 018-2010-1400)

Á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 17. apríl 2010, valdið skemmdum á bifreiðinni [...], í eigu G, kt. ... þar sem bifreiðin stóð í vegkanti við Djúpveg (veg nr. 61), við Arnarnes í Ísafjarðardjúpi, með því sparka, kýla með krepptum hnefa, og kasta grjóti í bifreiðina, með þeim afleiðingum að bifreiðin dældaðist og rispaðist, framrúða, afturrúða, báðar hliðarrúður vinstra megin og aftari hliðarrúða hægra megin brotnuðu, loftpúðar beggja megin frammi í bifreiðinni opnuðust og sprungu út, vinstra afturljós brotnaði, baksýnisspegill brotnaði og báðir hliðarspeglar brotnuðu.

Telst þetta varða við 2. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum, en til vara við 1. mgr. 257. gr. sömu laga, ásamt síðari breytingum.

II. (Mál nr. 018-2010-3647)

Á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt eða að morgni laugardagsins 4. september 2010, valdið skemmdum á bifreiðinni [...], í eigu H, kt. ..., þar sem bifreiðin stóð fyrir framan bifreiðaverkstæði að Sindragötu 10 á Ísafirði, með því að kýla í gegnum afturrúðu bifreiðarinnar með grjóti, með þeim afleiðingum að rúðan brotnaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

III. (Mál nr. 018-2010-3648)

Á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt eða að morgni laugardagsins 4. september 2010, valdið skemmdum á bifreiðinni [...], í eigu I, kt. ..., þar sem bifreiðin stóð á bryggju aftan við rækjuverksmiðjuna Kampa, Sindragötu 1 á Ísafirði, með því að kasta grjóti í gegnum afturrúðu bifreiðarinnar, með þeim afleiðingum að rúðan brotnaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

IV. (Mál nr. 018-2010-3650)

Á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt eða að morgni laugardagsins 4. september 2010, valdið skemmdum á Zodiak gúmmíbát, í eigu J, kt. ..., þar sem báturinn stóð á bifreiðastæði við Sindragötu 7 á Ísafirði, með því að stinga gat á hann með hníf, með þeim afleiðingum að loft lak úr honum og hann varð ónothæfur.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

V. (Mál nr. 018-2010-3655)

Á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt eða að morgni laugardagsins 4. september 2010, valdið skemmdum á bifreiðinni [...], í eigu K, kt. ..., þar sem bifreiðin stóð fyrir utan hús að Sólgötu 5 á Ísafirði, með því að kasta grjóti í framrúðu bifreiðarinnar, með þeim afleiðingum að rúðan brotnaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

VI. (Mál nr. 018-2010-4357)

Á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 21. október 2010, farið út um vinstri afturglugga bifreiðarinnar MJ-186 þegar henni var ekið suður Aðalstræti á Ísafirði, rennt sér á maganum fram eftir þaki bifreiðarinnar, að framrúðunni, og svo sömu leið til baka og aftur inn í bifreiðina þegar henni var ekið norður Pollgötu á Ísafirði, og verið þannig utan á ökutæki á ferð, og þar af leiðandi ekki notað öryggisbelti meðan bifreiðin var á ferð.

Telst þetta varða við 1. mgr. 6. gr. og 1. mgr. 71. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ásamt síðari breytingum.

VII. (Mál nr. 018-2010-4986)

Á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir eignaspjöll, með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 12. desember 2010, ekið bifreiðinni YV-418 norður Skutulsfjarðarbraut á Ísafirði, yfir vegstikur í vegkanti sjávarmegin með þeim afleiðingum að 27 stikur brotnuðu og skemmdust.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

VIII. (Mál nr. 018-2011-2068)

Á hendur ákærðu S-kk-þgf E-kk-þgf og X fyrir nytjastuld ökutækis, með því að hafa, í sameiningu, aðfaranótt laugardagsins 18. júní 2011, farið inn í bifreiðina [...], í eigu L, kt. ..., þar sem hún stóð fyrir framan beitningarskúra við Mjósund 9 á Ísafirði, og notað bifreiðina í heimildarleysi, ekið henni frá Mjósundi á Ísafirði, um Djúpveg (veg nr. 61) að Reykjanesi í Ísafjarðardjúpi, og til baka um Djúpveg (veg nr. 61) til Ísafjarðar, þar til lögregla stöðvaði aksturinn við Seljalandsveg 28 á Ísafirði um kl. 10.24 að morgni 18. júní 2011.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

IX. (Mál nr. 018-2011-2069)

Á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 18. júní 2011, valdið skemmdum á strætisvagnaskýli við Pollgötu á Ísafirði, í eigu Ísafjarðarbæjar, kt. ... með því nota vogarafl og þunga eigin líkama á tvær rúður skýlisins, með þeim afleiðingum að rúðurnar brotnuðu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

X. (Mál nr. 018-2011-4801)

Á hendur A-kk-þgf Í-kk-þgf fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 23. desember 2011, ekið bifreiðinni JE-560, um höfn og götur Bolungarvíkur og um höfn á Ísafirði, og dregið tvo farþega, I-kk-þf Ó-kk-þf I-kk-þf, kt. ..., og S-kk-þf E-kk-þf P-kk-þf, kt. ..., í tveimur björgunarhringjum sem bundnir voru aftan í bifreiðina.

Telst þetta varða við 2. mgr. 6. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ásamt síðari breytingum.

XI. (Mál nr. 018-2011-4801)

Á hendur S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir þjófnað og eignaspjöll, með því að hafa í desember 2011, stolið björgunarhring ásamt líflínu frá Bolungarvíkurhöfn, kt. ..., og valdið skemmdum á hinu stolna, þann 23. desember 2011, með því að festa hringinn við bifreiðina JE-560 með líflínunni, í því skyni láta draga sig.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

XII. (mál nr. 018-2011-4801)

Á hendur I-kk-þgf Ó-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt 23. desember 2011, stolið björgunarhring ásamt líflínu frá Ísafjarðarhöfn, kt. ....

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

XIII. (Mál nr. 018-2011-4801 og nr. 018-2011-4827)

Á hendur Z, A-kk-þgf Í-kk-þgf, I-kk-þgf Ó-kk-þgf og S-kk-þgf E-kk-þgf fyrir þjófnað og eignaspjöll, með því að hafa, í sameiningu, í desember 2011, stolið tveimur líflínum úr björgunarhringjum frá Bolungarvíkurhöfn, kt. ..., og valdið skemmdum á þeim með því að nota þær til að binda í og draga sleða aftan í bifreiðinni BB-937.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

XIV. (Mál nr. 018-2012-680)

[---]

XV. (Mál nr. 018-2012-800)

Á hendur E-kk-þgf A-kk-þgf og I-kk-þgf Ó-kk-þgf, fyrir eignaspjöll, með því að hafa, í sameiningu, laugardaginn 10. mars 2012, útbúið og kastað glerflösku með logandi sokki í, en flaskan innihélt bensín (svonefndan molatov-kokteil) í vegg í útskoti E í Bolungarvíkurgöngum, með þeim afleiðingum að yfirborð gangaveggjarins varð sótugt og brunaleifar urðu eftir á vettvangi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

XVI. (Mál nr. 018-2012-801)

Á hendur E-kk-þgf A-kk-þgf og I-kk-þgf Ó-kk-þgf, fyrir eignaspjöll, með því að hafa, í sameiningu, laugardaginn 10. mars 2012, útbúið og kastað glerflösku með logandi sokki í, en flaskan innihélt bensín (svonefndan molatov-kokteil) í vegg Íshúsfélagshúss við Eyrargötu 2 á Ísafirði, með þeim afleiðingum að yfirborð veggjarins varð sótugt og brunaleifar urðu eftir á vettvangi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

XVII. (Mál nr. 018-2012-1396)

[---]

XVIII. (Mál nr. 018-2012-1409)

[---]

Í ákæruliðum I-XVIII er þess krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. ...

Í málinu gera eftirtaldir aðilar bótakröfu á hendur ákærðu:

A. Vegna IV. ákæruliðar

Af hálfu J, kt. ..., er þess krafist að ákærði, S-kk-nf E-kk-nf P-kk-nf, kt. ..., til heimilis að Heiðarbraut 12, 410 Hnífsdal, verði dæmdur til greiðslu skaðabóta, vegna þess tjóns sem tjónþoli varð fyrir aðfaranótt 4. september 2010 af hálfu kærða, að fjárhæð kr. 18.338, auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá tjónsdegi til greiðsludags. Þá er krafist dráttarvaxta mánuði frá því að bótakrafan er lögð fram skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

B. Vegna VII. ákæruliðar

M, kt. ..., leggur fram f.h. Vegagerðar ríkisins, kt. ..., kröfu um skaðabætur vegna tjóns er Vegagerðin varð fyrir í desember 2010, vegna tjóns á vegstikum þegar ekið var yfir þær á þjóðvegi 61, Djúpvegi um Skutulsfjarðarbraut. Heildarfjárhæð kröfunnar er 86.400 krónur án virðisaukaskatts, ásamt vöxtum með vísan til 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi sem var þann 12. desember 2010, en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Krafan felur í sér greiðslu andvirðis stikanna sem skemmdust, þær voru 27 talsins og kostar hver vegstika 3.200 krónur.

C. Vegna IX. ákæruliðar

Kærandi Ísafjarðarbær, kt. ..., gerir þær kröfur, að kærða verði gert að greiða kæranda skaðabætur að upphæð kr. 145.000, auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá tjónsdegi, 18. júní 2011 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, og skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að skaðlausu skv. mati dómsins komi til málflutnings af hálfu lögmanns kæranda við aðalmeðferð málsins.

D. Vegna XI. og XIII. ákæruliða

Krafa Bolungarvíkurhafnar kt. ... er sú að kærða verði gert að greiða bæjarsjóði bætur að fjárhæð kr. 29.302,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi 23.12.2011 þar til mánuður er liðinn frá birtingu skaðabótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Upphæð kröfunnar byggir á kostnaði við endurnýjun hins skemmda búnaðar sem samanstendur af 1. stk. bjarghring kr. 8.168,- og 3 stk. bjarghringjalínum sem hver kostar kr. 7.045,- sbr. afrit reiknings frá Fjarðarneti, Neskaupsstað sem fylgir þessari kröfulýsingu.

E. Vegna XV. ákæruliðar

Vegagerðin, kt. ..., gerir þá kröfu að ákærðu verði dæmdir til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 55.000 með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sömu laga frá því að mánuður er liðinn frá birtingu ákæru til greiðsludags.

F. Vegna XVI. ákæruliðar

H hf., kt. ..., gerir þá kröfu að ákærðu verði dæmdir til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 47.700,- fjörutíuogsjöþúsundogsjöhundruð, með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sömu laga, frá því að mánuður er liðinn frá birtingu ákæru til greiðsludags.

Með ákæru lögreglustjórans á Vestfjörðum 9. nóvember 2012 var sakamál, sem fékk númerið nr. S-71/2012 hjá dómnum, höfðað gegn ákærða I-kk-þgf Ó-kk-þgf;

fyrir nytjastuld ökutækis og umferðarlagabrot, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 21. október 2012, farið inn í hjólaskóflu, caterpillar 950, með vinnuvélanúmerið [...], í eigu N, kt. ..., þar sem hún stóð austur við Fjórðungssjúkrahúsið á Ísafirði við Torfnes og ekið henni í heimildarleysi og án ökuréttinda frá Torfnesi á Ísafirði, um götur bæjarins að Hafnarstræti 9 Ísafirði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Við upphaf þinghalds í málinu 28. nóvember sl. var mál nr. S-71/2012 sameinað máli þessu.

Kröfur ákærðu í málinu:

Kröfur ákærða Z eru þær að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds. Þá verði hann einnig sýknaður af bótakröfu Bolungarvíkurkaupstaðar.

Kröfur ákærða I-kk-ef Ó-kk-ef eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Hvað einkaréttarkröfur varðar samþykkir ákærði einungis bætur samkvæmt staflið B vegna einnar líflínu þar sem hinar tvær voru að hans sögn ónýtar. Þá hafnar ákærði bótakröfu samkvæmt staflið E í ákæru, en samþykkir bótakröfu þá sem tekin er upp í staflið F.

Kröfur ákærða S-kk-ef E-kk-ef eru þær að hann verði sýknaður af ákæru samkvæmt ákærulið IX, en að öðru leyti verði honum gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa og að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð, þ.m.t. hæfileg þóknun verjanda til handa. Ákærði samþykkir bótakröfur samkvæmt stafliðum A, B og D í ákæru, en hafnar bótakröfu Ísafjarðarbæjar samkvæmt staflið C.

Kröfur ákærða E-kk-ef A-kk-ef eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa og að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð, þ.m.t. hæfileg þóknun verjanda til handa. Hvað bótakröfur varðar hafnar ákærði bótakröfu Vegagerðarinnar samkvæmt staflið E í ákæru, en samþykkir bótakröfu Hraðfrystihússins-Gunnvarar hf. samkvæmt staflið F.

Ákærði A-kk-nf Í-kk-nf krefst þess að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá hafnar ákærði bótakröfu Bolungarvíkurkaupstaðar samkvæmt staflið D í ákæru.

I.

Ákæruliðir I-VII:

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf kom fyrir dóm 5. september sl. og játaði sök samkvæmt ákæruliðum I-VII, svo sem þeim er lýst í ákæru. Áréttaði ákærði þá afstöðu sína við upphaf aðalmeðferðar 28. nóvember sl. Samrýmist játning ákærða gögnum málsins. Háttsemi ákærða samkvæmt nefndum ákæruliðum telst því sönnuð.

Brot ákærða samkvæmt ákæruliðum II-VII varða við tilgreind lagaákvæði í ákæru. Hvað brot ákærða samkvæmt ákærulið I varðar ber til þess að líta að engin haldbær gögn liggja frammi um tjón það sem hlaust af broti ákærða. Auk þess benda þær óljósu hugmyndir sem fram koma í rannsóknargögnum lögreglu um umfang tjónsins eindregið til þess að umrætt brot ákærða varði ekki við 2. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 heldur 1. mgr. sömu greinar. Verður háttsemi ákærða samkvæmt ákærulið I því heimfærð undir það ákvæði.

Ákæruliður VIII:

Ákærði X kom fyrir dóm 17. september sl. og viðurkenndi brot sitt samkvæmt þessum ákærulið. Svo sem áður var rakið var þáttur hans skilin frá málinu í þinghaldi 10. október sl. og hefur þegar verið dæmt um hann í sérstöku máli.

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf hefur skýlaust játað sök samkvæmt ákærulið VIII. Játning ákærða samrýmist gögnum málsins. Umrætt brot hans telst því sannað og varðar það við tilgreint lagaákvæði í ákærulið VIII.

Ákæruliður IX:

A.

Í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins lýsti ákærði S-kk-nf E-kk-nf atvikum svo, hvað umræddan ákærulið varðar, að hann hefði um nóttina verið á göngu með tveimur félögum sínum áleiðis frá Edinborgarhúsinu á Ísafirði. Er þeir hefðu gengið framhjá strætisvagnaskýli við Pollgötu hefði annar félaga ákærða, ákærði X er ákærða minnti, ýtt við ákærða með þeim afleiðingum að hann lenti á einni rúðu biðskýlisins, þeirri sem sneri á móti sjónum. Þar sem rúðan hefði verið „í molum“, hún verið „öll sprungin“, kvaðst ákærði hafa „farið í gegnum“ hana. Ákærði hefði í kjölfarið veitt því athygli að önnur rúða í skýlinu var í sams konar ástandi og hefði ákærði því ákveðið að „hlaupa í gegnum“ rúðuna. Gaf ákærði þá skýringu á þeirri háttsemi sinni að honum hefði þótt fyndið að gera þetta.

Sérstaklega aðspurður neitaði ákærði því alfarið að hafa beitt áhaldi, t.a.m. tennisspaða, á rúður biðskýlisins.

Nánar aðspurður af dómara ítrekaði ákærði þá afstöðu sína að báðar fyrrnefndar rúður hefðu verið með öllu ónýtar er hann bar að umrædda nótt ásamt félögum sínum.

B.

Eins og rakið er í kafla A hér að framan hefur ákærði S-kk-nf E-kk-nf neitað sök samkvæmt þessum ákærulið. Hefur ákærði fyrir dómi kannast við að hafa farið „í gegnum „rúðurnar“. Honum hafi verið ýtt í gegnum fyrri rúðuna en hann „hlaupið“ í gegnum þá síðari. Ákærði hefur aftur á móti borið því við að rúðurnar hafi báðar verið gjörónýtar þegar hann lenti á þeim.

Fyrir lögreglu var framburður ákærða nokkuð á sömu lund og fyrir dómi en í skýrslu af ákærða, sem dagsett er 30. júní 2011, er meðal annars eftir honum haft að; „... hann hafi verið við rúðu á skýlinu en rúðan snúi út að Pollgötu. Hann segir að rúðan hafi verið sprungin en hangið saman. Hann hafi ýtt á rúðuna með líkama sínum og hún því gefið sig endanlega.“ Í lögregluskýrslunni er eingöngu rætt um eina rúðu en fyrir dómi kannaðist ákærði samkvæmt áðursögðu við að hafa „farið í gegnum“ tvær.

Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu var ákærði ekki einsamall við strætisvagnaskýlið umrædda nótt. Með honum var meðákærði X og einnig tveir aðrir menn, sem nafngreindir eru í rannsóknargögnum lögreglu. Liggja lögregluskýrslur frammi af öllum þessum þremur aðilum. Er það sem haft er eftir ákærða X í skýrslu lögreglu til stuðnings þeim framburði ákærða S-kk-ef E-kk-ef að rúða í skýlinu hafi verið sprungin er fjórmenningarnir komu að því, hún hafi „... eiginlega hangið saman af gömlum vana.“ Þá fullyrðir ákærði X í skýrslunni að aðrar rúður í skýlinu hafi verið heilar er þeir félagarnir yfirgáfu vettvang.

Auk ákærða og þriggja félaga hans gáfu þrír aðrir aðilar, sem voru nærri vettvangi um nóttina, skýrslur hjá lögreglu vegna málsins. Í skýrslum tveggja þessara vitna er að finna lýsingar á atvikum við skýlið. Kemur meðal annars fram hjá öðru vitninu að það hafi séð einn félaga ákærða S-kk-ef E-kk-ef sparka í skýlið.

C.

Svo sem að framan er rakið nýtur, hvað umræddar sakargiftir varðar, og eins og ákæruvaldið hefur lagt málið fyrir dóminn, eingöngu framburðar ákærða S-kk-ef E-kk-ef fyrir dómi um málsatvik umrædda nótt. Engin vitni voru leidd fyrir dóm við aðalmeðferð málsins þó svo ráða megi af rannsóknargögnum lögreglu samkvæmt áðursögðu að til þess hefði verið fullt tilefni.

Í bréfi Ísafjarðarbæjar til lögreglu 11. ágúst 2011 kemur fram að í biðskýlinu hafi verið hert gler. Í því sambandi verður ekki fram hjá því litið að á vettvangi fundust bæði tennisspaði og grjót sem lögregla taldi mögulega hafa verið notað við að skemma rúðurnar. Liggur ekkert fyrir í málinu um að ákærði hafi handleikið slíka hluti við skýlið.

Skv. 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik, sem telja má honum í óhag, á ákæruvaldinu. Þá skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi, sbr. 1. mgr. 111. gr. sömu laga. Að virtum ákvæðum þessum og öllu því sem að framan er rakið þykir ákæruvaldinu ekki hafa tekist að sanna, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði S-kk-nf E-kk-nf hafi gerst sekur um brot það sem honum er gefið að sök í ákærulið IX. Verður hann því sýknaður af sakargiftum samkvæmt þeim lið ákæru.

Ákæruliður X:

Er ákærði A-kk-nf Í-kk-nf kom fyrir dóm 5. september sl. játaði hann sök samkvæmt þessum ákærulið að öðru leyti en því að hann kannaðist ekki við að hafa dregið sleða á bifreiðinni JE-560 í Bolungarvík. Að fenginni þeirri afstöðu ákærða ákvað ákæruvaldið að falla frá þeim þætti í verknaðarlýsingu í ákæru.

Framangreind játning ákærða er í samræmi við gögn málsins. Brot hans telst því sannað og er það réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákæruliður XI:

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf hefur játað sök samkvæmt þessum ákærulið. Er játning ákærða í samræmi við gögn málsins. Telst brot hans því sannað og varðar það við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákæruliður XII:

Ákærði I-kk-nf Ó-kk-nf hefur játað sök samkvæmt þessum ákærulið. Er játning ákærða í samræmi við gögn málsins. Telst brot hans því sannað og varðar það við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, svo sem vísað er til í ákæru.

Ákæruliður XIII:

A.

Ákærði Z neitar sök samkvæmt þessum ákærulið. Fyrir dómi greindi ákærði svo frá að meðákærðu A-kk-nf Í-kk-nf og I-kk-nf Ó-kk-nf hefðu beðið hann um að skutla sér niður á höfn til að sækja reipi. Kvaðst ákærði ekki hafa vitað að reipin hygðust ákærðu taka af björgunarhringjum. Hann hefði ekki áttað sig á því fyrr en meðákærðu hefðu verið búnir að sækja reipin. Sjálfur hefði ákærði beiðið í bílnum á meðan. Ákærði sagði umræddar líflínur hafa reynst ónýtar er meðákærðu hefðu ætlað að festa þær aftan í bílinn. Í framhaldinu hefðu þeir því farið annað til að finna nothæfar taugar.

Ákærði I-kk-nf Ó-kk-nf hefur viðurkennt þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið XIII með þeirri athugasemd að tvær líflínur hafi verið ónýtar. Þær hafi verið hægt að slíta með handafli. Þá þriðju hafi hins vegar verið hægt að nota til að draga sleðann, sbr. verknaðarlýsingu í ákæru.

Ákærði A-kk-nf Í-kk-nf hefur játað sök samkvæmt ákærulið XIII, þó með þeirri athugasemd að í það minnsta önnur umræddra líflína hafi verið ónýt.

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf hefur skýlaust játað sök samkvæmt umræddum ákærulið.

B.

H-kk-nf H-kk-nf, yfirhafnarvörður í Bolungarvík, lýsti ástandi líflínanna svo að þær hefðu verið „mjög heillegar“. Aðspurður kvað hann ekki hafa verið mögulegt að slíta línurnar í sundur með handafli.

Fram kom hjá vitninu að það færi yfir allar líflínur, sem og bjarghringi, að lágmarki einu sinni á ári. Venjulega fari sú skoðun fram að vori. Skoðunin fari þannig fram að endar línanna séu teknir upp úr plasthylkjum, sem línurnar séu geymdar í, og ástand þeirra metið. Nánar aðspurt áréttaði vitnið að einungis endar línanna séu teknir upp við skoðunina. Línurnar séu ekki teknar allar upp nema í neyð.

C.

Ákærði Z hefur neitað sök samkvæmt þessum ákærulið, svo sem rakið er í kafla A hér að framan. Ákærðu A-kk-nf Í-kk-nf, I-kk-nf Ó-kk-nf og S-kk-nf E-kk-nf hafa hins vegar allir kannast við að hafa tekið umræddar tvær líflínur ófrjálsri hendi. Að því virtu og gegn eindreginni neitun ákærða Z þykir ákæruvaldinu ekki hafa tekist að sanna, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði Z hafi gerst sekur um brot það sem honum er gefið að sök í ákærulið XIII. Verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvalds í málinu.

Fyrir liggur skýlaus játning ákærða S-kk-ef E-kk-ef samkvæmt þessum ákærulið. Ekkert hefur komið fram í málinu, annað en fullyrðingar sumra ákærðu, um að umræddar tvær líflínur hafi verið ónýtar. Þá bar vitnið H-kk-nf H-kk-nf, yfirhafnarvörður í Bolungarvík, fyrir dómi að líflínurnar hefðu verið „mjög heillegar“ og að ekki hefði verið mögulegt að slíta þær í sundur með handafli.

Skv. 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik, sem telja má honum í óhag, á ákæruvaldinu. Af þeim orðum leiðir að ekki hvílir á ákæruvaldinu að hnekkja staðhæfingu ákærðu um atvik sem horft gætu þeim til refsileysis, sbr. og dóm Hæstaréttar í máli nr. 248/2000, sem kveðin var upp 2. nóvember 2000. Engin gögn eða vitnisburðir styðja fullyrðingar nokkurra ákærðu um að líflínurnar hafi verið ónýtar. Samkvæmt því og öðru framangreindu þykir sannað, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærðu A-kk-nf Í-kk-nf, I-kk-nf Ó-kk-nf og S-kk-nf E-kk-nf hafi með töku línanna brotið gegn 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga.

Ákæruliður XV:

A.

Ákærði E-kk-nf A-kk-nf hefur játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið XV. Fyrir dómi tók ákærði þó fram að ummerkin eftir kast flöskunnar hefðu verið mun minni en sjá megi á ljósmynd í rannsóknargögnum lögreglu. Þau hefðu verið nær engin.

Ákærði I-kk-nf Ó-kk-nf hefur viðurkennt þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið XV. Fyrir dómi tók ákærði þó fram að nokkrum vikum eftir umrætt atvik, um páskaleytið, hefðu þeir E-kk-nf A-kk-nf farið á vettvang og burstað sót af gangaveggnum. Eftir það hefðu engin ummerki verið eftir hina logandi flösku og ekkert tjón því verið sýnilegt.

B.

S-kk-nf G. S-kk-nf, starfsmaður Vegagerðarinnar, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið við akstur í Bolungarvíkurgöngum á leið til vinnu þegar hann hefði skyndilega séð mikinn blossa framan við bifreiðina. Hefði blossinn verið afleiðing þess að ákærðu hefðu kastað flösku í gangavegginn. Vitnið kvaðst hafa stöðvað bifreið sína hjá ákærðu og síðan hringt í lögreglu.

Annaðhvort síðar þennan sama dag eða daginn eftir hefði vitnið farið aftur á vettvang og þá meðal annars tínt upp glerbrot. Þá hefði mátt sjá stóran blett á veggnum eftir flöskukastið. Síðar, mögulega að talsverðum tíma liðnum, hefði vitnið enn farið á vettvang, þá í þeim tilgangi að þrífa gangavegginn. Við þrifin hefði verið notast við heitt vatn og sápu og veggurinn hefði jafnframt verið þveginn með háþrýstidælu.

S-kk-nf H. Þ-kk-nf, starfsmaður Vegagerðarinnar, kvaðst hafa farið ásamt starfsfélaga sínum, S-kk-þgf G. S-kk-þgf, á vettvang í Bolungarvíkurgöngunum skömmu eftir umrætt atvik, líklega tveimur til þremur dögum síðar, þeirra erinda að þrífa vegg ganganna. Hefðu þeir notað þjónustubifreið Vegagerðarinnar við verkið ásamt sápu þeirrar gerðar sem sérstaklega sé ætluð til þrifa á sóti o.þ.h. Sagði vitnið illa hafa gengið að ná sótinu af gangaveggnum.

C.

Samkvæmt áðursögðu hafa ákærðu játað umrædda háttsemi. Þeir hafa hins vegar gert fyrirvara um meint tjón af háttseminni.

Mikið tjón hefði getað hlotist af háttsemi ákærðu, en upplýst er að mjög verðmætur búnaður er staðsettur nærri íkveikjustaðnum. Samkvæmt gögnum málsins virðist sá búnaður hins vegar ekki hafa skemmst. Að virtum rannsóknargögnum lögreglu, þ.m.t. ljósmyndum, sem og framburði vitnanna S-kk-ef G. S-kk-ef og S-kk-ef H. Þ-kk-ef, þykir aftur á móti nægjanlega í ljós leitt að tjón hlaust af háttsemi ákærðu, þó svo ekki hafi það verið stórvægilegt. Samkvæmt því telst fram komin lögfull sönnun þess að ákærðu hafi með hinni játuðu háttsemi brotið gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákæruliður XVI:

Ákærðu E-kk-nf A-kk-nf og I-kk-nf Ó-kk-nf hafa skýlaust játað sakargiftir samkvæmt þessum ákærulið. Er játning ákærðu í samræmi við gögn málsins. Telst brot þeirra því sannað og varðar það við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, svo sem vísað er til í ákæru.

Ákæra útgefin 9. nóvember 2012:

Ákærði I-kk-nf Ó-kk-nf hefur játað sök samkvæmt ákæru lögreglustjórans á Vestfjörðum frá 9. nóvember 2012. Er játning ákærða í samræmi við gögn málsins. Teljast brot hans því sönnuð og eru þau réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

III.

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf:

Ákærði hefur samkvæmt framansögðu verið sakfelldur fyrir nytjastuld, þjófnað og margítrekuð eignaspjöll. Hann játaði öll þau brot og þá hefur honum ekki áður verið gerð refsing.

Með vísan til þess sem að ofan er rakið og að brotum ákærða að öðru leyti virtum þykir refsing hans hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði I-kk-nf Ó-kk-nf:

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða ekki áður verið gerð refsing svo kunnugt sé.

Í máli þessu er ákærði sakfelldur fyrir nytjastuld, umferðarlagabrot, ítrekuð eignaspjöll og smáþjófnaði. Fyrir dómi gekkst hann að mestu leyti við brotum sínum. Þykir refsing ákærða vegna brotanna hæfilega ákveðin 45 daga fangelsi. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði E-kk-nf A-kk-nf:

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða ekki áður verið gerð refsing svo kunnugt sé. Gekkst hann að mestu leyti við brotum sínum fyrir dómi.

Með vísan til 1. mgr. 256. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir rétt að gera ákærða sektarrefsingu í málinu. Þykir fésekt ákærða hæfilega ákveðin 100.000 krónur og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærði A-kk-nf Í-kk-nf:

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða ekki áður verið gerð refsing svo kunnugt sé.

Að brotum ákærða virtum þykir refsing hans hæfilega ákveðin 70.000 króna sekt og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

IV.

Skaðabótakröfur:

A. Vegna ákæruliðar IV:

Þegar ákærði S-kk-nf E-kk-nf kom fyrir dóm 5. september sl. samþykkti hann skaðabótakröfu J að fjárhæð 18.338 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta. Á grundvelli þess samþykkis verður ákærði dæmdur til greiðslu nefndrar fjárhæðar með vöxtum og dráttarvöxtum, svo sem nánar greinir í dómsorði.

B. Vegna ákæruliðar VII:

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf samþykkti fyrir dómi skaðabótakröfu Vegagerðarinnar að fjárhæð 86.400 krónur krónur, auk vaxta og dráttarvaxta. Á grundvelli þess samþykkis verður ákærði dæmdur til greiðslu nefndrar fjárhæðar með vöxtum og dráttarvöxtum, svo sem nánar greinir í dómsorði.

C. Vegna ákæruliðar IX:

Í þessum lið ákæru er tekin upp skaðabótakrafa Ísafjarðarbæjar að fjárhæð 145.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta. Svo sem áður var rakið hefur dómurinn komist að þeirri niðurstöðu að sýkna ákærða af sakargiftum samkvæmt ákærulið IX. Að fenginni þeirri niðurstöðu ber skv. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að vísa kröfu Ísafjarðarbæjar frá dómi ex officio.

D. Vegna ákæruliða XI og XIII:

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf samþykkti fyrir dómi skaðabótakröfu Bolungarvíkurkaupstaðar vegna Bolungarvíkurhafnar að fjárhæð 29.302 krónur. Á grundvelli þess samþykkis verður ákærði dæmdur til greiðslu nefndrar fjárhæðar með vöxtum og dráttarvöxtum, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Ákærðu A-kk-nf Í-kk-nf og I-kk-nf Ó-kk-nf hafa samkvæmt framansögðu verið sakfelldir fyrir þjófnað á tveimur líflínum og bera þeir bótaábyrgð á því tjóni sem af brotinu hlaust. Samkvæmt framlögðum gögnum var hvor líflína að verðmæti 7.045 krónur. Ákærðu verða því dæmdir til þess að greiða, óskipt með ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf samkvæmt framansögðu, 14.090 krónur, ásamt vöxtum og dráttarvöxtum svo sem nánar greinir í dómsorði.

E. Vegna ákæruliðar XV:

Bótakrafa Vegagerðarinnar að fjárhæð 55.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta, er eingöngu studd gögnum er stafa frá kröfuhafa sjálfum. Í þeim gögnum má meðal annars finna kröfulið vegna aksturs, „4 ferðir“, en sá liður samrýmist ekki upphaflegri kröfugerð stofnunarinnar og er að mati dómsins nokkuð á skjön við vætti þeirra starfsmanna Vegagerðarinnar er fyrir dóm komu. Þá er í gögnum málsins ekki að finna haldbæran rökstuðning fyrir kröfulið að fjárhæð samtals 10.484 krónur vegna þriðja starfsmanns Vegagerðarinnar. Að öllu þessu virtu þykir umrædd krafa svo vanreifuð að ekki verði hjá því komist að vísa henni alfarið frá dómi ex officio.

F. Vegna ákæruliðar XVI:

Fyrir dómi samþykktu ákærðu E-kk-nf A-kk-nf og I-kk-nf Ó-kk-nf skaðabótakröfu Hraðfrystihússins-Gunnvarar hf. að fjárhæð 47.700 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta. Á grundvelli þess samþykkis verða ákærðu dæmdir til greiðslu nefndrar fjárhæðar óskipt með vöxtum og dráttarvöxtum, svo sem nánar greinir í dómsorði.

V.

Sakarkostnaður í málinu, eftir að þáttur ákærða X var skilinn frá, er eingöngu þóknun skipaðs verjanda, T-kk-ef G-kk-ef hdl. Svo sem að framan er rakið hefur ákærði S-kk-nf E-kk-nf verið sýknaður af þeim eina ákærulið sem hann ekki játaði og var ástæða þess að honum var skipaður verjandi. Þá hefur ákærði Z verið sýknaður af kröfum ákæruvalds í málinu. Samkvæmt því, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og þar sem nefndur lögmaður var ekki skipaður verjandi ákærða I-kk-ef Ó-kk-ef fyrr en við endurflutning málsins 13. febrúar sl., þykir rétt að þóknun skipaðs verjanda greiðist að öllu leyti úr ríkissjóði, en þóknunin telst hæfilega ákveðin, eftir umfangi málsins og fjölda þinghalda og lengd þeirra, 188.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði Z skal sýkn af kröfum ákæruvalds í máli þessu.

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf P-kk-nf sæti þriggja mánaða fangelsi en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði I-kk-nf Ó-kk-nf I-kk-nf sæti 45 daga fangelsi en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði E-kk-nf A-kk-nf K-kk-nf greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærði A-kk-nf Í-kk-nf Í-kk-nf C-x-x greiði 70.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf greiði J, kt. ..., 18.338 krónur, auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 4. september 2010, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá 26. ágúst 2012 til greiðsludags.

Ákærði S-kk-nf E-kk-nf greiði Vegagerð ríkisins, kt. ..., 86.400 krónur, ásamt vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 12. desember 2010, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá 26. ágúst 2012 til greiðsludags.

Ákærðu E-kk-nf A-kk-nf og I-kk-nf Ó-kk-nf greiði Hraðfrystihúsinu-Gunnvör hf., kt. ..., óskipt 47.700 krónur ásamt vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 10. mars 2012, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá 31. ágúst 2012 til greiðsludags.

Ákærðu S-kk-nf E-kk-nf, I-kk-nf Ó-kk-nf og A-kk-nf Í-kk-nf greiði Bolungarvíkurkaupstað v/Bolungarvíkurhafnar, kt. ..., óskipt 14.090 krónur ásamt vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 23. desember 2011, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá 31. ágúst 2012 til greiðsludags. Ákærði S-kk-nf E-kk-nf greiði Bolungarvíkurkaupstað að auki 15.212 krónur ásamt vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 23. desember 2011, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá 31. ágúst 2012 til greiðsludags.

Skaðabótakröfu Ísafjarðarbæjar að fjárhæð 145.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta, er vísað frá dómi ex officio.

Skaðabótakröfu Vegagerðarinnar að fjárhæð 55.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta, er vísað frá dómi ex officio.

Þóknun skipaðs verjanda, T-kk-ef G-kk-ef hdl., 188.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, greiðist úr ríkissjóði.

K-kk-nf H-kk-nf