S-195/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 2. júní sl. er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 30. mars 2009 „á hendur A, kt. 000000-0000.

I

Fyrir kynferðisbrot gegn stjúpdóttur sinni, B, kennitala 000000-0000, með því að hafa:

a. Í eitt skipti á árinu 2001 eða 2002 á heimili þeirra að J lagst upp í rúm stúlkunnar og reynt að káfa á kynfærum stúlkunnar.

b. Í eitt skipti á árinu 2004 eða 2005 á heimili þeirra að K káfað á rassi og brjóstum stúlkunnar utan klæða.

Telst framangreint varða við 2. mgr. 201. gr. og 2. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

c. Í september 2008 spurt stúlkuna hvort hann mætti hafa við hana kynmök þá eða þegar hún væri orðin tvítug.

Telst þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

II

Fyrir kynferðisbrot gegn dóttur sinni, C, kt. 000000-0000, með því að hafa:

a. Frá árinu 2005 til janúarmánaðar 2008, á heimili þeirra að K, í nokkur skipti káfað á kynfærum stúlkunnar innan klæða, í tvö skipti á rassi hennar innan klæða, í nokkur skipti reynt að káfa á brjóstum hennar og í eitt skipti káfað innan klæða á brjóstum stúlkunnar.

b. Frá vori 2008 fram í september það ár í nokkur skipti á heimili þeirra, í bifreið ákærða á leið til Reykjavíkur og á vinnustað hans L, í Kópavogi, káfað innan klæða á brjóstum stúlkunnar og í eitt skipti á heimili þeirra káfað á kynfærum hennar innan klæða.

Telst framangreint varða við 2. mgr. 200. gr. og 2. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga.

c. Í september 2008 í eitt skipti fróað sér að stúlkunni viðstaddri.

Telst þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Fyrir hönd B er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 800.000 auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er mánuður var liðinn frá því bótakrafan var kynnt ákærða en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Fyrir hönd C er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 800.000 auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er mánuður var liðinn frá því að bótakrafan var kynnt ákærða en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins og einnig af miskabótakröfum B og C. Þá er krafist málsvarnarlauna úr ríkissjóði að mati dómsins.

I.

Kynferðisbrot gegn B

Með bréfi, dags. 17. janúar 2008, fór N, félagsmálastjóri M, fram á það við lögreglu að fram færi lögreglurannsókn vegna gruns um að ákærði hefði kynferðislega misnotað stjúpdóttur sína, B. B væri taílensk og hefði flust með móður sinni og bróður hingað til lands þegar hún var sex ára. Hefði móðir hennar farið í sambúð með ákærða og þau eignast saman tvö börn, C og D. Málsatvik væru þau að B hefði skýrt frá því að stjúpi hennar hefði káfað nokkrum sinnum á henni þegar hún var tíu ára. Hefði stjúpfaðir hennar komið inn í herbergið hennar, oftast á kvöldin eða á nóttinni, og beðið um að fá að snerta hana. Hefði hann komið við brjóstin á henni og kynfæri og reynt að snerta hana innan klæða. Hún hefði sagt honum að stoppa og hann hefði alltaf stoppað. Hann hefði sagt að ef hún leyfði honum að snerta sig þá myndi hann gefa henni allt sem hana langaði í. Hún hafi sagst hafa sagt nei við því og hann hefði því aldrei gefið henni neitt. Stúlkan hefði sagst hafa skýrt móður sinni frá þessu og hefði ákærði þá hætt þessu.

Skýrsla var tekin fyrir dómi af B eða B, í Barnahúsi hinn 18. janúar 2008, í samræmi við a-lið 1. mgr. 74. gr. laga nr. 19/1991. Skýrði stúlkan þá frá því að ákærði hefði byrjað á því þegar hún var tíu eða ellefu ára gömul að leggjast við hlið hennar í rúminu þegar hún hefði verið farin að sofa. Hefði hann reynt að taka utan um hana og haft tilburði í þá vera að snerta kynfæri hennar en hún alltaf verið fljót að segja honum að hætta og fara út. Hefði það þá aldrei gengið neitt lengra, hann hefði þá farið út. Nokkru síðar var stúlkan spurð um það hversu oft hún héldi að ákærði hefði reynt að koma við kynfæri hennar og svaraði stúlkan þá: „Hann hefur reynt það einu sinni, við píkuna.“

Stúlkan lýsti því svo að ákærði hefði alveg hætt að áreita hana með þessum hætti. Það hefði svo byrjað að nýju einhverju síðar. Lýsti hún því fyrst þannig að það hefði gerst þegar hún var að vaska upp. Hann hefði þá komið aftan að henni. Sagði hún fyrst þetta um atvikið: „Hann hefur reynt að snerta rassinn á mér.“ Hún heldur svo áfram: „Svo kemur hann bara labbandi og snertir.“ Spurð hvar hann snerti svarar hún: „Á rassinn og brjóstin.“ Spurð hvort það hafi verið innan á buxunum eða utan á svarar hún: „Utan á. Bara þú veist svona (sýnir) bara á rassinum, eins og ég myndi bara snerta rassinn á þér, svona utan á buxunum.“ Kom fram hjá henni að þetta hefði gerst einu sinni, og ekki staðið lengi yfir. Er hún var síðan spurð örstuttu síðar hvort hann hefði snert hana einhvers staðar annars staðar en á rassinum svaraði hún: „Já hann hefur reynt að snerta brjóstin en ég leyfði honum það aldrei.“ Spurð nokkru síðar hvort honum hefði tekist að koma við brjóstið svaraði hún: „Eee, já, bara svona utan á.“ Kom fram hjá henni að um hefði verið að ræða annað brjóstið og að snertingin hefði verið „... ekki lengi.“ „Það var bara eins og með rassinn bara svona lítið.“

Fram kom hjá B að hún hefði skýrt mömmu sinni frá þessu einu til tveimur árum fyrr að ákærði hefði verið að reyna að snerta kynfærin á henni. Hefði hún ekkert sagt við því en sýnt merki um vonbrigði.

Þegar lögregluskýrsla var tekin af B 30. september 2008 vegna rannsóknar á meintu kynferðisbroti gagnvart C kom fram hjá henni að ákærði hefði spurt hana þegar þau voru á leiðinni tvö saman í bíl frá Reykjavík, hvort hann mætti eiga við hana kynmök. Hefði hún svarað því neitandi og hann þá spurt hvort hann mætti það þá þegar hún væri orðin tvítug. Hefði hún þá svarað: „Aldrei.“

Í skýrslutöku af C í Barnahúsi 30. september 2008 kom og fram hjá henni að B hefði sagt móðir sinni frá því og móðirin sagt henni frá því að ákærði hefði spurt B, þegar hann sótti hana í skólann, hvort hún vildi „ríða honum“ og þegar hún hefði svarað því neitandi hefði hann sagt við hana að hún gæti þá bara gert það þegar hún væri orðin tvítug.

B gaf á ný skýrslu við aðalmeðferð málsins. Sagði hún þá að framburður sinn við skýrslutökuna í Barnahúsi hefði ekki verið réttur um að ákærði hefði reynt að snerta kynfæri hennar og snert rass hennar og brjóst. Varðandi atvikið í Vogunum sagðist hún kannast við að hann hefði lagst upp í rúm til sín og eitthvað tekið utan um sig. Hins vegar sagðist hún hafa verið svo ung þegar það gerðist og hún myndi ekki að hann hefði þá eitthvað reynt að strjúka kynfærin á henni. Nánar spurð út í þann framburð sinn í Barnahúsi um að ákærði hefði snert eða reynt að snerta rass hennar og brjóst þegar hún hefði verið að vaska upp eða á einhverjum öðrum tíma kannaðist hún ekki við það og sagði telja að hún hefði aldrei haldið slíku fram. Sagði hún ástæðu þess að hún hefði sagt þetta í Barnahúsi vera þá að alltof mikil pressa hefði verið á henni frá þeim sem að skýrslutökunni stóðu að segja eitthvað slíkt um ákærða og að hún hefði verið eitthvað spennt vegna tilstandsins í kring um málið.

B var loks spurð út í atvikið í ákærulið Ic. þar sem ákærða er gefið að sök að hafa í september 2008 spurt hana hvort hann mætti hafa við hana kynmök þá eða þegar hún væri orðin tvítug. Kvaðst hún þá minnast þess að ákærði hefði sagt eitthvað í þessa veru þegar hann hefði ekið henni í skólann til Reykjavíkur. Sagði hún að ákærði hefði sagt þetta við sig á taílensku þannig að verið gæti að hún hefði misskilið það sem hann sagði. Hefði hann spurt hana hvort hann mætti sofa hjá henni og hún þá svarað: „Nei aldrei.“ Hann hefði þá sagt eitthvað á þann veg: „En seinna?“ Hefði hún þá svarað á sama veg og fyrr. Kvaðst hún telja að meiningin með spurningu ákærða hafi verið sú hvort hún vildi hafa kynmök við hann.

Skýrslur voru teknar af ákærða hjá lögreglu 17. og 18. janúar 2008 og neitaði hann þá eindregið að hafa viðhaft þá kynferðislegu háttsemi gagnvart B sem hún lýsti í skýrslu í Barnahúsi.

Móðir B og sambýliskona ákærða, E, gaf lögregluskýrslu um málið 18. janúar 2008. Kom þá fram hjá henni að B hefði skýrt henni frá því um ári áður að ákærði hefði farið eitt sinn inn í herbergi stúlkunnar að nóttu til og lagst við þar við hlið hennar. Hefði hann tekið utan um hana, ekki eins og faðir faðmi dóttur heldur eins og elskendur geri. Kvaðst E hafa tekið eftir því að hegðun B hefði breyst gagnvart ákærða á þessum tíma. Hefði hún forðast nærveru við hann, faðmlög og aðrar snertingar.

Er ákærði gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins kvaðst hann ekki kannast við að hafa á í eitt skipti á árinu 2001 eða 2002 á heimili þeirra í J lagst upp í rúm hjá B og reynt að káfa á kynfærum hennar eins og lýst er í ákærulið a. Sagðist hann minnast þess að hafa í eitthvert skipti, seint um kvöld og fyrir nokkuð löngu síðan, lagst upp í rúm við hlið hennar, en þá hefði sonur hans D verið að sofna þar í rúminu við hlið hennar, en stúlkan og drengurinn hefðu alltaf sofið í sama rúmi. Kvaðst hann hafa spjallað við þau og þá tekið utan um B. Sagði hann það af og frá að hann hefði þuklað eitthvað á kynfærum hennar. Hann hefði einungis tekið utan um magann á henni eins og hann geri oft við börnin sín, en ekkert kynferðislegt hefði verið á bak við það. Sagðist hann hafa legið á hliðinni hjá stúlkunni og þau þá snúið andlitum sínum að hvort öðru. Spurður hvort hann hefði staðið stúlkuna að því að vera ósannsögul kvaðst hann ekki minnast þess sérstaklega.

Ákærði kvaðst ekki heldur kannast við að hafa á árinu 2004 eða 2005, að K, káfað á rassi og brjóstum B utan klæða. Hann tæki vissulega oft utan um börnin sín en það væri ekki gert í kynferðislegum tilgangi. Spurður hvort hann kynni einhverja skýringu á slíkum staðhæfingum stúlkunnar kvaðst hann telja skýringuna hljóta að vera þá að hún væri eitthvað að mistúlka það þegar hann tæki utan um hana eða faðmaði hana. Hann tæki til dæmis iðulega utan um son sinn og reyndar C líka, enda þætti honum vænt um börnin sín. Hins vegar eftir það sem á undan væri gengið tæki hann ekki lengur utan um C nema að spyrja hana fyrst hvort hann mætti knúsa hana því annars væri hætta á því að hún myndi misskilja það og telja að hann væri að áreita sig. Fram kom hjá ákærða að fyrir kæmi að B væri ekki ánægð með að hann væri að taka utan um hana. Segði hún þá: „Hættu þessu eða eitthvað.“ Hefði hann þá skynjað að hún væri ekki sátt við þetta og hefði hann þá hætt. Spurður um atvik vegna myndavélar sagði hann að hann hefði í umrætt sinn, líklega fyrir um tveimur eða þremur árum síðan, verið að reyna að taka myndir af syni sínum á vídeóupptökuvél. Það hefði gengið illa því hann hefði ekki aldrei viljað samþykkja það. Hann hefði svo einhverju sinni stillt vélinni upp á þvottakörfu, sett upptökuna í gang og svo kallað á drenginn með það í huga að spjalla við hann og ná að taka það upp á myndband. Drengurinn hefði þó ekki viljað koma og hefði vélin á meðan beðið inni í herberginu. Hann hefði svo gleymt vélinni og ekki náð í hana aftur fyrr en einum eða tveimur dögum síðar.

Ekki kannaðist ákærði heldur við að hafa einhvern tímann spurt B hvort hann mætti hafa við hana kynmök þegar hún væri orðin tvítug. Kom fram hjá honum að honum fyndist mjög ótrúlegt að hann hefði spurt hana að þessu og myndi hann alls ekki til þess að þetta hefði gerst.

E kvaðst við aðalmeðferð málsins ekki hafa orðið vör við að ákærði snerti B með öðrum hætti en feður almennt gerðu gagnvart börnum sínum. Kannaðist hún þá ekki við að B hefði lýst einhverjum slíkum snertingum af hálfu ákærða eða tilraunum hans til að snerta hana. Þá sagðist hún ekki muna eftir að B hefði sagt henni síðasta haust frá því að ákærði hefði spurt hana hvort hann mætti sofa hjá henni þá eða þegar hún væri orðin tvítug. Staðfesti vitnið rétta þá frásögn hennar hjá lögreglu að augljós breyting hefði orðið á hegðun B gagnvart ákærða um ári áður en mál þetta kom upp, sem hefði meðal annars falist í því að hún forðaðist nú að faðma ákærða og snerta. Þá kom fram hjá henni að ákærði og B töluðu saman íslensku.

Fyrir liggur í málinu greinargerð Ó-kvk-ef Á-kvk-ef F-kvk-ef, uppeldis- og afbrotafræðings hjá Barnahúsi, dags. 12. júní 2008, vegna meðferðarviðtals við B. Kemur þar meðal annars fram að Ó-kvk-nf Á-kvk-nf hefði hitt stúlkuna í eitt skipti. Hefði þá komið fram að hún væri ekki mikið að hugsa um það sem stjúpfaðir hennar hefði gert henni. Hún væri ekki hrædd við hann og liði ágætlega heima. Henni hefði hins vegar ekki liðið vel í íslensku samfélagi og að það hefði valdið sér meiri vanda en það sem stjúpi hennar hefði gert henni enda væri hann hættur að snerta hana. Hefði hún afgreitt þetta með sjálfri sér þannig að hann „væri bara klámsjúkur“. Ó-kvk-nf Á-kvk-nf staðfesti framangreint vottorð er hún gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins. Sagði hún að ekki hefði orðið úr að stúlkan kæmi í fleiri viðtöl og gæti hún því í raun ekki metið nánar stöðu stúlkunnar eða afleiðingar hinna meintu brota.

Niðurstaða. Ákæruliðir Ia-Ic.

Ákærði hefur neitað sakargiftum. Brotalýsing í þessum ákæruliðum byggist á framburði brotaþolans B í Barnahúsi. Stúlkan, sem nú er átján ára gömul, gaf og skýrslu við aðalmeðferð málsins. Skýrði hún þá frá atburðum nokkuð á annan veg en hún hafði gert áður varðandi þá háttsemi ákærða sem lýst er í ákæruliðum Ia og Ib. Staðhæfði hún þá að sá framburður sinn við skýrslutökuna í Barnahúsi, að ákærði hefði reynt að snerta kynfæri hennar og snert rass hennar og brjóst, hefði ekki verið réttur. Þar sem þessar sakargiftir styðjast nánast eingöngu við frásögn stúlkunnar sjálfrar verður að telja að sönnun liggi ekki fyrir um að ákærði hafi viðhaft þá háttsemi gagnvart stúlkunni sem lýst er í þessum ákæruliðum. Verður ákærði því sýknaður af ákæruliðum Ia og Ib.

Í ákærulið Ic er ákærða gefið að sök að hafa í september 2008 spurt B hvort hann mætti hafa við hana kynmök, þá eða þegar hún væri orðin tvítug. Ákærði neitar sök. Kveðst hann ekki kannast við að hafa spurt stúlkuna að þessu. Þegar stúlkan var spurð út í þetta við aðalmeðferð málsins kvaðst hún minnast þess að ákærði hefði sagt eitthvað í þessa veru þegar hann ók henni í skólann til Reykjavíkur. Hann hefði hins vegar sagt það á taílensku þannig að verið gæti að hún hefði misskilið það. Þá sagðist móðir hennar E fyrir dómi, öfugt við framburð hennar hjá lögreglu, ekki muna eftir því að dóttir hennar hefði sagt henni frá því síðasta haust að ákærði hefði spurt hana hvort hann mætti sofa hjá henni þá eða síðar. Gegn eindreginni neitun ákærða, og með vísan til 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, telur dómurinn að ekki sé komin fram nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, fyrir því að ákærði sé sekur um þá háttsemi sem í þessum ákærulið greinir. Verður hann því einnig sýknaður af ákærulið Ic.

II.

Ákæruliðir Ia-Ic. Kynferðisbrot gegn C

Með bréfi, dags. 17. janúar 2008, fór N, félagsmálastjóri M, fram á það við lögreglu að fram færi lögreglurannsókn vegna gruns um að ákærði hefði misnotað dóttur sína, C, kynferðislega. Kemur fram að C búi hjá taílenskri móður sinni og ákærða ásamt tveimur eldri hálfsystkinum og einum yngri bróður. Er í bréfinu vitnað til frásagnar F og G, foreldra H vinkonu C, af því að H hefði haft eftir C að faðir hennar hefði káfað á kynfærum hennar og systur hennar, B. Kemur og fram í bréfinu að C hafi staðfest greinda frásögn H.

Skýrsla var tekin í Barnahúsi af C 18. janúar 2008 í samræmi við a-lið 1. mgr. 74. gr. laga nr. 19/1991. Skýrði hún þá frá því að ákærði reyndi oft að snerta klofið á henni, rassinn og brjóstin. Síðast hefði það gerst um þremur vikum fyrr er H vinkona hennar hefði gist heima hjá henni. Þá hefði ákærði komið inn til þeirra, eftir að þær voru sofnaðar, togað í hana og beðið hana um að koma inn til sín. Hefði hann sagst „ætla að gefa mér gemsa ef ég myndi leyfa honum það en ég vildi það ekki.“ Hafi hann þá ætlað að byrja að káfa á henni en hún fært sig innar í rúmið og ekki leyft honum það. Hefði hann þá farið fram og skellt hurðinni á eftir sér. Þá greindi hún frá því að hún hefði eitt kvöld ætlað að fara upp í herbergi til bróður síns og hefði pabbi hennar þá verið í tölvunni. Kvaðst hún hafa boðið honum góða nótt og hann þá beðið hana um að koma og setjast hjá sér. Hefði hann fyrst spurt hana hvort hann mætti káfa svolítið á henni en hún þá svarað því til að hana langaði ekki til þess, enda þyrfti hún oft að fara snemma í skólann á morgnana. Hann hefði þá sagt: „Bara pínu“ en hún svarað neitandi. Hefði hann samt sem áður reynt að koma hendinni undir buxur hennar en hún þá hlaupið undan honum og upp. Honum hefði ekki tekist að komast inn undir buxurnar í þetta sinn. Hins hefði honum í nokkur skipti tekist það. Hefði hann þá haldið henni og sagt að hún ætti að bara að þegja. Þannig hefði hann í eitt skipti, seint um kvöld, þegar þau hefðu tvo setið inni í stofu við sitt hvora tölvuna, sagt við hana að hún ætti að leyfa honum að káfa á sér af því að hann væri svo góður við hana. Kvaðst hún hafa neitað því en hann þá „þarna tók hann mig og lét mig sitja ofan á löppinni á honum og svo byrjaði hann að fara undir og eitthvað.“ Hefði hún verið klædd í stuttbuxur og peysu. Nánar spurð um það hvar hann hefði farið undir sagði hún hann hafa snert sig í klofinu með hendinni eftir að hafa farið undir nærbuxurnar. Hann hefði þó ekki farið með fingurna inn heldur einungis snert kynfæri hennar. Kvaðst hún hafa sagt honum að hún vildi þetta ekki og að hún myndi klaga í mömmu sína ef hann hætti ekki. Hefði hann þá orðið reiður, ýtt henni frá og sagt: „Farðu þá.“ Hefði hún þá farið. Er C var spurð hvort ákærði hefði káfað einhvers staðar annars staðar á henni sagði hún ákærða einnig hafa káfað á brjóstunum á henni. Lýsti hún atviki þessu þannig: „Umm, það voru allir farnir að sofa og ég vaknaði um nóttina og þurfti að fara á klósettið og þegar ég kom fram þá var ég að fara að fá mér að drekka þá sá ég ljós inni í stofunni þannig að ég fór þangað og ætlaði að slökkva ljósið. Þá kom hann og spurði hvort hann mætti gera það og ég sagði nei. Þannig að hann byrjaði að fara undir og ætlaði að káfa á brjóstunum og ég leyfði honum það ekki. Þannig að hann varð bara pirraður og vildi ekki leyfa mér að fara.“ Kvaðst hún svo hafa ýtt honum í burtu og hlaupið inn í herbergi og farið að sofa með B. Hefði hún líklega verið níu ára þegar þetta gerðist.

Spurð hversu oft hún héldi að ákærði hefði reynt að koma við kynfæri hennar taldi hún að það gæti hafa gerst sjö til átta sinnum. Þá lýsti hún einnig atviki þegar ákærði hefði strokið rassinn á henni. Hefði hún þá verið í tölvuleik í stofunni og ákærði þá komið þar að og spurt: „Má ég núna og þá sagði ég nei, mig langar þetta ekki og þá byrjaði hann eitthvað að reyna að gera þetta áfram og svo fór hann. Þegar ég stóð upp þá þarna fór hann undir og var alltaf að snerta rassinn á mér þannig að ég sagði hættu og kallaði á D. Þá kom mamma og sagði: Hvað?“ Beðin um að lýsa háttsemi ákærða nánar sagði hún hann hafa farið undir nærbuxurnar, fyrir aftan bak, og komið þar við rassinn á henni. Taldi hún að það hefði tvívegis gerst að ákærði hefði komið þannig við rassinn. Þá hefði hann þrisvar eða fjórum sinnum reynt að snerta á henni brjóstin og einu sinni tekist það. Lýsti stúlkan því atviki nánar þannig: „Umm, hann fór bara þegar ég var að koma heim úr svona diskóteki fyrir tveimur árum eða eitthvað svoleiðis og þarna úr skólanum og þarna ég var í svona pilsi, svona stuttu, og svo var ég í sokkabuxum, svona hvítum, og bol og þarna þá ætlaði mamma að gista hjá systur sinni og þá var litli bróðir í tölvunni og eitthvað og þá var samt kvöld, því að þetta var svona hálfníu eitthvað svoleiðis eða níu og þá ætlaði hann að fara og bað mig um að koma og tala við sig. Og ég fór og spurði hvað? Þannig að hann hélt svona og byrjaði bara að fara hérna undir og var að fara inn á ...“ Skýrði stúlkan það nánar svo að ákærði hefði reynt að fara undir bolinn en að hún hefði þá ýtt honum frá og hlaupið í burtu. „Þá horfði hann bara eitthvað svona á mig og fór í tölvuna.“ Spurð hvort ákærða hefði tekist að koma við brjóstin á henni svaraði hún: „Umhum. Hann fór bara undir og byrjaði að káfa, þannig að ég ýtti honum bara í burtu og hljóp í burtu.“ Skýrði hún þetta svo nánar þannig að hann hefði snert hana.

Skýrslur voru teknar af ákærða hjá lögreglu 17. og 18. janúar 2008 og neitaði hann þá eindregið að hafa viðhaft þá kynferðislegu háttsemi gagnvart C sem hún lýsti þegar hún gaf skýrslu í Barnahúsi fyrr þann sama dag. Kom fram hjá honum sú skýring að hann hefði nokkrum sinnum strokið henni um kviðinn þegar hún hefði kvartað yfir eymslum neðst á magasvæðinu, en hann hefði aldrei snert sjálf kynfærin. Þá hefði verið um misskilning að ræða hjá sambýliskonu hans E að hann hefði verið með hendina á kynfærum stúlkunnar þegar hún kom þar að. Hefði hann rætt þetta við konu sína á sínum tíma.

Tekin var skýrsla af E hjá lögreglu 18. janúar 2008. Skýrði hún þá frá því að hún hefði þá átta mánuðum fyrr gengið inn í stofuna að kvöldi til og séð hvar ákærði sat þar í sófa með C dóttur þeirra í fanginu. Hefði C setið klofvega ofan á lærum hans og snúið baki í hann. Kvaðst E hafa séð ákærða strjúka höndinni ítrekað um kynfæri dóttur þeirra og kvaðst hún þá hafa hörfað til baka úr stofunni. C hefði fljótlega eftir þetta komið út úr stofunni og kvaðst E þá hafa spurt hana: „Hvað var pabbi að gera?“ Hefði C þá sagt hann hafa verið að strjúka fast á henni klofið. Þá lýsti E því og að sex mánuðum fyrr hefði hún dvalið kvöldstund í burtu. Hefði hún síðan komið heim og C þá sagt henni frá því að ákærði hefði strokið henni um kynfærin innan klæða. Lýsti hún og tilviki þegar hún hefði dvalið næturlangt hjá systur sinni í Reykjavík, líklega 8. desember þar á undan, og er hún kom til baka hefði C sagt henni frá því að ákærði hefði kvöldið áður eða um nóttina káfað á kynfærum hennar, innan við nærbuxurnar. Loks er í lögregluskýrslunni haft eftir E að hún hefði rætt þetta við ákærða einum og hálfum mánuði fyrr. Hefði hún spurt hann hvers vegna hann væri að strjúka kynfæri C dóttur þeirra. Hefði hann þá svarað að hann vissi ekki hvers vegna hann gerði þetta, hann gerði þetta „af því bara“ og hann gæti ekki skýrt það frekar.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu hinn 29. september 2008 og fyrirliggjandi tölvupósti tilkynnti O, félagsráðgjafi hjá Félagsþjónustunni í M, lögreglu um að F hefði tilkynnt um að C hefði sagt henni frá því að faðir hennar væri byrjaður að leita á hana á ný.

Í framhaldi af framangreindri tilkynningu var önnur skýrsla tekin af C í Barnahúsi 30. september 2008. Kom þá fram hjá henni að ákærði hefði haldið áfram að káfa á henni frá því skýrslan var tekin af henni í Barnahúsi hinn 18. janúar sama ár. Hefði hann aðallega káfað á brjóstum hennar en einnig í eitt skipti á kynfærum hennar. Væru þetta nokkur tilvik, kannski um átta skipti frá því í maí. Lýsti hún einu tilvikinu á þá leið að það hefði gerst þremur vikum fyrr, en hún hefði þá farið fram úr rúmi sínu til að fá sér eitthvað að drekka inni í eldhúsi. Hefði ákærði verið þar að fá sér appelsín að drekka og hún spurt hvort hún mætti líka fá appelsín. Á meðan hún drakk það hefði ákærði byrjað að káfa á brjóstum hennar, undir náttfötin. Hún hefði þá sagt að hún þyrfti að drífa sig að fara að sofa og farið inn til sín. Öðru tilviki lýsti stúlkan svo að þau hefðu verið saman í bíl á leið til Reykjavíkur og að ákærði hefði stöðvað hann við Litlu Kaffistofuna. Hefði hann byrjað að tala um hvað hún væri sæt og fín og samtímis káfað á brjóstum hennar. Hefði hann farið með hendur sínar inn undir peysu og bol sem hún hefði klæðst. Kvaðst stúlkan þá hafa sagt við ákærða: „Mig langar þetta ekki, þú átt bara að gera þetta við mömmu.“ Stúlkan lýsti og tilviki þar sem ákærði hefði strokið klof hennar. Hefði hún þá komið til ákærða þar sem hann sat í stól og spurt hvort hún mætti fá smá pening til að fara út með vinkonum sínum. Kvaðst hún hafa verið klædd í gallabuxur, sem hafi verið dálítið stórar á hana og án beltis, peysu og úlpu. Hefði ákærði þá farið með hönd sína inn undir buxurnar og nærbuxurnar og byrjað að nudda þar kynfæri hennar, án þess þó að fara inn í þau. Kvaðst hún hafa beðið hann um að hætta þessu en hann þá sagt: „Bara smá meira af því honum fannst ég vera svo sæt og eitthvað svona.“ Hefðu mamma hennar og systir í því komið heim og ákærða þá brugðið svo að hann hefði hætt þessu. Kom fram hjá stúlkunni að pabbi hennar segði yfirleitt í slíkum tilvikum að hún mætti engum segja frá því þetta væri eingöngu á milli þeirra tveggja. Ef hún myndi segja frá myndu þau fara sitt hvora leið.

Loks lýsti stúlkan því að hún hefði einhverju sinni setið við tölvu systur sinnar og ákærði þá einnig setið við sína tölvu þar við hliðina. Allir aðrir hafi verið farnir að sofa. Hefði hún þá tekið eftir að ákærði var eitthvað að horfa á hana og hefði hún þá strax vitað hvað hann væri að gera og hefði hún því ekki viljað horfa á hann. Hún hefði samt litið aðeins til hliðar. Hefði hann þá setið þar í náttslopp, horft á klám í tölvunni og verið að „rúnka sér“. Þrátt fyrir að hann hefði séð að hún sæi hvað hann væri að gera hefði hann haldið þessu áfram.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu vegna málsins 29. og 30. september og 1. október 2008. Neitaði hann þá að hafa viðhaft einhverja þá kynferðislegu háttsemi gagnvart C sem hún lýsti í skýrslum sínum í Barnahúsi 18. janúar og 30. september 2008.

Við aðalmeðferð málsins kvaðst ákærði ekki kannast ekki við að hafa káfað innan klæða á kynfærum C, rassi eða brjóstum eða reynt að káfa á brjóstum hennar. Hins vegar hefði hann stundum strokið henni um magann að hennar beiðni, þegar hún hefði kvartað um eymsli þar. Hefði hún oft komið til hans, lyft upp fötunum og sagt: „Mér er illt í maganum pabbi.“ Kvaðst hann þá hafa strokið henni um magann. Spurður hvort hann hefði eitthvað tekið um brjóst hennar utan klæða á því tímabili sem tilgreint er í ákærulið a, eða frá 2005 til ársbyrjunar 2008, kvaðst hann muna eftir að hafa einu sinni á því tímabili komið við brjóst hennar þegar hann í gríni hefði gripið utan um hana, aftan frá, og lyft henni upp. Þá gæti og verið að hann hefði í einhverjum tilvikum komið við rass dóttur sinnar, utan klæða, þegar hann hefði verið að „knúsa“ hana, en það hefði þá gerst án þess að hann væri í sjálfu sér eitthvað að bera sig eftir því. Ákærði var spurður hvað hann hefði meint með þeim framburði sínum sem hann gaf hjá lögreglu 30. september 2008 um að hann hefði ekkert brotið gagnvart stúlkunni frá því hann hefði verið tekinn fyrir það sama í janúar það ár en brotin þá hefðu þó verið smávægileg. Svaraði hann því til að hann hefði átt við það þegar hann hefði strokið henni og „knúsað“ hana. Henni hefði verið illa við að hann gerði þetta og að hún tæki því þá sem kynferðislegu áreiti. Ákærði var og spurður út í þann framburð sem hann gaf hjá lögreglu 1. október 2008 um að síendurteknar ásakanir á hendur honum um kynferðisbrot gagnvart dóttur sinni og stjúpdóttur væri „eitthvað gamalt sem liggur í farvatninu. Hann hefði ekkert snert C undanfarna mánuði“. Kvaðst hann þá hafa verið að vísa til þess að hann hefði alveg hætt að „knúsa“ hana eftir þetta. Væri því ekkert hæft í þeim staðhæfingum stúlkunnar að hann hefði frá vori og fram í september 2008 í nokkur skipti káfað innan klæða á brjóstum hennar og í eitt skipti káfað á kynfærum hennar innan klæða. Sagði hann aðspurður að stúlkan ætti það til að ljúga og stela og að mörg ár væru síðan hún hefði byrjað á því.

Ákærði var spurður út í þann framburð H að hún hefði einu sinni sofið hjá C og að ákærði hefði þá kallað C inn til sín og þegar hún sneri þaðan aftur hefði C sagt henni grátandi frá því að ákærði hefði verið að snerta hana. Kvaðst ákærði muna eftir því að H, vinkona C, hefði gist á heimili þeirra einu sinni. Hann hefði þá verið í tölvunni og kallað C inn til sín til að spjalla við hana. Kannaðist ákærði ekki við að hafa snert kynfæri hennar í greint sinn og ekki minntist hann þess að hún hefði verið í einhverju uppnámi þegar hún fór frá honum. Ákærði var spurður um framburð konu sinnar hjá lögreglu um að hún hefði í einhver skipti séð hann sitja með C í fanginu og strjúka henni í klofinu og einnig að stúlkan hefði þá strax á eftir greint móður sinni frá því að hann hefði verið að strjúka á henni kynfærin. Svaraði ákærði því svo til að þetta hefði einungis verið misskilningur hjá eiginkonunni. Hann hefði aðeins verið að strjúka henni um magann enda hefði stúlkan oft komið til hans og beðið hann um að strjúka sér um magann þar sem henni væri svo illt í maganum. Kannaðist ákærði við að þetta hefði gerst með þessum hætti í nokkur skipti. Hefði stúlkan þá komið til hans þar sem hann hefði annað hvort verið í tölvunni eða að horfa á sjónvarpið inni í stofunni og kona hans síðan komið þar að. Hefði konan hans einu sinni spurt hann hvað hann væri að gera og hefði hann þá svarað að hann hefði einungis verið að strjúka magann á henni. Ákærði kvaðst ekki minnast þess að konan hefði spurt hann að því hvort hann hefði verið að strjúka brjóstin á C.

Ákærði var spurður hvar hann teldi mörkin liggja varðandi það hvenær snertingar gagnvart stúlkum myndu teljast vera orðnar kynferðislegar. Kvaðst hann telja að snertingar á kynfærum og brjóstum innan klæða hlytu að flokkast sem kynferðislegar en í sínum huga væri ekki hægt að flokka snertingar á brjóstum, utan klæða, á sama veg. Nánar spurður út í þetta taldi ákærði skipta máli í þessu sambandi hvað sá sem snerti væri að hugsa á því andartaki. Þá gæti líka komið að því að snerting á brjóstum utan klæða teldist kynferðislegt áreiti ef brjóstin væru strokin fram og til baka.

Ákærði var spurður út í ákæruatriði í lið c um að hann hefði í eitt skipti fróað sér að stúlkunni viðstaddri. Kvaðst hann geta lýst þessu atviki mjög nákvæmlega. Sagðist ákærði í greint sinn hafa setið við tölvu sína inni í rökkvaðri stofunni og verið þar að leika tölvuleik. Inni í stofunni hefðu auk hans verið sonur hans I og B. Hefði hann verið í náttslopp og í tíma og ótíma þurft að klóra sér á maganum, rétt fyrir neðan nafla, þar sem hann hefði verið með stóran roðablett eftir stóra sylgju á belti sem hann hefði gengið með. C hefði svo komið inn í stofuna og kvaðst ákærði þá hafa heyrt hana segja við B: „Pabbi er að rúnka sér við tölvuna!“ Sagði ákærði í þessu sambandi: „Ég meina, hver rúnkar sér fyrir framan öll börnin sín inni í stofu með allt opið. Ég væri ansi mikið bilaður ef ég gerði það.“

Vitnið N, félagsmálastjóri M, kvað þau F og G, hafa tilkynnt til hennar í janúar 2008 að dóttir þeirra, H, hefði sagt þeim frá frásögn C, af því að pabbi hennar hefði leitað á hana. Í framhaldi kvaðst vitnið hafa rætt við C og hún þá sagt sér frá því að ákærði hefði káfað á henni. Hefði hann komið við brjóstin á henni og klofið. Sagðist vitnið þá hafa tilkynnt málið til lögreglu. Vitnið kvaðst hafa síðan hafa fengið fréttir af því símleiðis um haustið að C hefði skýrt frá því að ákærði hefði haldið áfram að áreita hana kynferðislega. Einu afskipti hennar af því máli hefðu verið þau að hún hefði gengið svo frá málum að tryggt yrði að tekin yrði skýrsla af stúlkunni sem fyrst í kjölfarið. Hins vegar væri misskilningur að stúlkan hefði í umrætt sinn lýst nánar fyrir henni því sem faðir hennar ætti að hafa gert henni eins og fram komi í fyrirliggjandi tölvupósti frá O félagsráðgjafa til lögreglunnar. Fram kom hjá vitninu að stúlkan hefði átt erfitt í skóla og jafnvel orðið þar fyrir aðkasti. Hún hefði ítrekað verið staðin að því að stela frá öðrum krökkum og hliðra til sannleikanum. Lægi fyrir að hún hefði verið foreldrum sínum erfið og af þeim sökum hefði henni verið komið í fóstur í M þrátt fyrir að fjölskyldan væri flutt til P. Kvaðst hún staðfesta það sem komið hefði fram í samtölum við stúlkuna í Barnahúsi að hún væri leitandi eftir athygli og væntumþykju. Sagði hún vissulega hafa hvarflað að sér þegar mál þetta kom fyrst upp hvort þessar frásagnir hennar gætu tengst slíkri athyglisþörf. Hins vegar væri það hennar mat nú, með hliðsjón af því hvernig stúlkan hefði sagt frá þessu í Barnahúsi, að um slíkt gæti vart verið að ræða. Sé það hennar mat að stúlkunni þyki mjög vænt um bæði föður sinn og móður.

Vitnið H kvaðst vera vinkona C. Sagðist hún hafa tvívegis fengið að gista heima hjá henni. Ekkert óvenjuleg hefði gerst í fyrra skiptið en í síðara skiptið hefði C sagt henni frá því að pabbi hennar væri að káfa á kynfærum hennar. Hefði C sagt henni frá þessu þegar hún kom til baka eftir að pabbi hennar hefði beðið hana um að koma til sín. Sagðist hún þó ekki vita hvort pabbi hennar hefði eitthvað káfað á henni umrætt kvöld. Spurð hvort C hefði lýst þessu eins og þetta hefði gerst oftar en einu sinni kvaðst vitnið ekki muna það. Aðspurð í hvaða ástandi C hefði verið þegar hún sagði henni frá þessu, hvort hún hefði verið leið eða miður sín, svaraði vitnið því til að hún hefði virst eins og svolítið stressuð. Vitnið kvaðst ekki hafa getað sofnað eftir þessa frásögn C vegna hræðslu og hefði það endað með því að hún hefði hringt í föður sinn og beðið hann um að sækja sig. Hefði hún reyndar logið því til að hún væri með höfuðverk. Kom fram hjá vitninu að C hefði sagt henni að hún mætti segja mömmu sinni og pabba frá þessu. Hún hefði þó ákveðið að gera það ekki strax. Nokkrum vikum síðar hefði hún hins vegar skýrt þeim frá þessu, enda hefði hún þá átt orðið erfitt með að einbeita sér að lærdómnum vegna þessarar vitneskju sinnar. Í framhaldi hefðu foreldrar hennar skýrt N hjá M frá þessu. Nokkru þar á eftir hefði C svo sagt henni frá því að pabbi hennar væri aftur byrjaður að strjúka henni á sömu stöðum og fyrr. Kvaðst vitnið þá hafa látið foreldra sína vita og þau svo haft samband við N. Hefði þá verið ákveðið að C myndi gista heima hjá þeim þarna fyrst á eftir. Vitnið kvaðst nú hafa mikil samskipti við C en hún minntist þess ekki að þær hefðu eftir þetta rætt þessi mál eitthvað frekar.

Vitnið F skýrði frá því að dóttir hennar, H, hefði fengið að gista tvívegis heima hjá vinkonu hennar, C. Aðra nóttina hefði dóttir þeirra hringt og beðið þau foreldra sína um að sækja sig þar sem hún væri með höfuðverk. Nokkru eftir það hefði hún brotnað niður og sagt þeim frá því að hún gæti ekki lengur þagað yfir leyndarmáli vegna C sem C hefði beðið hana um að segja engum frá. Hefði hún þá sagt þeim frá því að kvöldið sem þær gistu saman hefði pabbi C kallað C til sín og er hún kom til baka frá honum hefði hún hvíslað að H að pabbi hennar hefði verið að þukla á henni kynfærin. Sagði vitnið að í framhaldi hefðu þau foreldrarnir tilkynnt um málið til N hjá Félagsþjónustu M sem hefði svo látið lögregluna vita. Vitnið sagði C hafa verið í vist hjá sér eftir að mál þetta kom upp. Þær hefðu þó aldrei beinlínis rætt frekar um þetta en stúlkan hefði þó nokkrum sinnum brotnað niður og sagst vera svo hrædd við það að pabbi hennar myndi hætta að elska hana þar sem hún hefði „kjaftað frá“. Hefði sér virst sem hún óttaðist það mest af öllu ef pabbi hennar myndi hætta að elska hana. Sagðist vitnið hafa skynjað það mjög að stúlkan hefði elskað föður sinn en þó ekki viljað að hann héldi áfram þessari háttsemi sinni í sinn garð. Nokkru eftir að málið kom fyrst upp sagði vitnið H hafa sagt þeim frá því að C hefði skrifað sér á MSN að pabbi hennar væri byrjaður á háttsemi sinni á nýjan leik. Hefðu þau þá strax látið félagsmálayfirvöldin í M vita. Það næsta sem þau hefðu vitað vegna málsins vær það að C hefði komið hlaupandi til þeirra, niðurbrotin og hrædd, og sagt að faðir hennar hefði verið handtekinn. Hefði hún sagst ekki vilja að hann færi í fangelsi en að hún vildi þó ekki að hann héldi þessu áfram. Vitnið var spurt hvort hún hefði haft einhver samskipti við B, hálfsystur C. Kom þá fram hjá vitninu að þau samskipti hefði verið öll á þeim nótum að stúlkan hefði haft í hótunum bæði við H dóttur þeirra og þau sjálf vegna málsins.

Vitnið G, faðir H, sagði dóttur sína hafa sagt þeim foreldrunum frá því sem C hefði trúað henni fyrir varðandi háttsemi föður hennar í hennar garð. Kvaðst vitnið þó ekki geta lýst þessum samtölum þar sem minni hans hefði gefið sig í kjölfar heilablæðingar. Kom fram hjá vitninu að C hefði dvalist um tíma á heimili þeirra og hefði hún þá aldrei talað illa um föður sinn og aldrei rætt þessi mál neitt sérstaklega.

Vitnið E, sambýliskona ákærða, kvaðst minnast þess að hafa einu sinni séð hann strjúka magann á dóttur þeirra, C, þegar stúlkan hefði kvartað yfir verkjum í maganum. Kvaðst hún nú ekki minnast neinnar óeðlilegrar hegðunar ákærða í garð stúlkunnar. Vitnið var spurt út í framburð hennar hjá lögreglu hinn 18. janúar 2008 þar sem hún skýrði meðal annars frá því að hún hefði séð ákærða strjúka ítrekað yfir kynfæri C þar sem hún hefði setið á læri hans. Sagði vitnið nú að ákærði hefði þá einungis verið að strjúka henni um magann en kannaðist ekki við að hann hefði verið að strjúka henni um kynfærin. Spurð um skýringu á hinum breytta framburði sínum sagðist vitnið ekki hafa beinlínis séð umræddar strokur heldur hefði framburður hennar hjá lögreglu byggst á ágiskun. Hins vegar væri rétt eftir sér haft hjá lögreglu að C hefði sagt ákærða hafa verið að strjúka sér um kynfærin þegar hún kom út úr stofunni. Kvaðst hún í framhaldi hafa rætt þetta við ákærða og hefði hann þá sagt: „Ég gerði ekki neitt.“ Vitnið var spurt út í framburð hennar hjá lögreglu um að hún hefði spurt ákærða hvers vegna hann væri að strjúka kynfæri C dóttur þeirra. Hefði hann þá svarað að hann vissi ekki hvers vegna hann gerði þetta, hann gerði þetta „af því bara“ og hann gæti ekki skýrt það frekar. Sagði vitnið að þetta væri rétt eftir sér haft. Vitnið var spurt hvort hún hefði tekið eftir einhverjum breytingum á háttsemi stúlknanna sem hún gæti hugsanlega tengt því að faðir þeirra væri að gera eitthvað kynferðislegt við þær. Spurð af verjanda sagði vitnið að bæði C og B ættu það til að plata. Þá staðfesti hún að góður vinskapur væri innan fjölskyldunnar og að algengt væri að þau snertust og föðmuðust. Þá hefði verið algengt að börnin svæfu fleiri saman í rúmi.

Fyrir liggur í málinu greinargerð Ó-kvk-ef Á-kvk-ef F-kvk-ef, uppeldis- og afbrotafræðings hjá Barnahúsi, dags. 12. júní 2008, vegna viðtalsmeðferðar C. Kemur þar meðal annars fram að C sé mjög leitandi stúlka sem viti ekki í hvorn fótinn hún eigi að stíga. Hún sé í mikilli þörf fyrir væntumþykju og athygli. Hin meintu brot á heimili hennar hafi breytt ýmsu hjá stúlkunni. Sveiflist hún á milli þess að hún sé sannfærð um það að faðir hennar muni ekki snerta hana á sama hátt á ný yfir í það að óttast að slíkt gæti gerst á nýjan leik. Tilfinningar hennar séu mjög tættar þar sem henni þyki vænt um föður sinn en líði illa gagnvart honum hvað varði meint brot. Þetta geri það að verkum að mikil togstreita sé í henni og reiði.

Ó-x-x Á-kvk-nf kom fyrir dóminn og staðfesti vottorð sitt. Kom þá fram hjá henni að C hefði komið til hennar í ellefu meðferðarviðtöl og hefði síðasta viðtalið verið nokkrum dögum fyrir aðalmeðferðina. Sagði hún stúlkuna hafa lýst fyrir sér hvernig faðir hennar hefði reynt að strjúka henni um brjóstin, reynt að kyssa hana á opinn munninn og að hann hefði fróað sér fyrir framan hana. Þá kom fram hjá henni að hún þyrfti alltaf að hafa varann á vegna föður síns og að hún væri alltaf hrædd um að hann myndi gera eitthvað slíkt gagnvart henni aftur. Henni liði mjög illa vegna þessa ástands og einnig vegna þess að aðrir á heimilinu áfelldust hana fyrir að hafa sagt frá því sem gerðist. Mikil vanlíðan væri í fjölskyldunni og fyndi C stöðugt fyrir þeirri afstöðu að betra hefði verið ef hún hefði ekki sagt frá. Spurð hvort hún teldi einhverjar vísbendingar um að stúlkan gæti verið að ýkja framferði föður síns, eða jafnvel að búa eitthvað til, sagðist vitnið ekki hafa rekist á neitt sem gerði slíkt líklegt. Hefði sér virst sem stúlkan hefði ekki endilega sagt sér frá öllu því sem gerst hefði að þessu leyti og að frekar þyrfti að hafa fyrir því að láta hana skýra frá slíkum hlutum. Þá væri augljóst að henni þætti mjög vænt um pabba sinn og að henni þætti mjög erfitt að þurfa að segja frá því sem hann hefði gert henni. Hún vildi mjög gjarnan að fjölskyldan væri saman. Væri erfitt að sjá fyrir sér hvaða ástæður ættu að liggja að baki slíkum staðhæfingum sem hún hefði komið fram með ef þær væru ekki sannleikanum samkvæmar. Hún hefði í raun öllu að tapa en ekkert að vinna með slíkum frásögnum. Sagðist vitnið telja að stúlkan þyrfti á fleiri meðferðarviðtölum að halda og að búast mætti við að slíkir atburðir gætu haft varanleg áhrif á hana til framtíðar.

Niðurstaða

Ákæruliðir IIa – IIc.

Ákærði hefur neitað sök. Kannast hann ekki við að hafa káfað innan klæða á kynfærum dóttur sinnar, C, rassi eða brjóstum eða reynt að káfa á brjóstum hennar. Hann kannast hins vegar við að hafa stundum strokið henni um magann að hennar beiðni, þegar hún hafi kvartað um eymsli þar. Þá kvaðst hann muna eftir að hafa einu sinni komið við brjóst hennar þegar hann í gríni hefði gripið utan um hana, aftan frá, og lyft henni upp. Þá gæti og verið að hann hefði í einhverjum tilvikum komið við rass dóttur sinnar, utan klæða, þegar hann hefði verið að „knúsa“ hana, en það hefði þá gerst án þess að hann væri í sjálfu sér eitthvað að bera sig eftir því.

C hefur borið að ákærði hafi á tilgreindu tímabili í nokkur skipti káfað innan klæða á kynfærum hennar, tvívegis á rassi, í nokkur skipti reynt að káfa á brjóstum hennar og í eitt skipti káfað á brjóstum hennar innan klæða. Hefur hún með trúverðugum hætti lýst nokkrum slíkum tilvikum eins og framan er rakið. Þegar skýrsla var tekin af móður stúlkunnar, E, hjá lögreglu 18. janúar 2008 skýrði hún frá því að hún hefði eitt sinn gengið inn í stofuna að kvöldi til og séð þá hvar ákærði sat þar í sófa með C dóttur þeirra í fanginu. Hefði C þá setið klofvega ofan á lærum hans og ákærði strokið hönd sinni ítrekað um kynfæri hennar. Þegar E var spurð um þetta við aðalmeðferð málsins fyrir dómi kannaðist hún við að hafa séð C sitja með þessum hætti í fangi ákærða en dró þá hins vegar til baka að hún hefði séð ákærða strjúka stúlkunni. Skýrði hún þennan breytta framburð á þann veg að hún hefði í raun ekki séð þessar strokur hjá ákærða heldur hefði hún líklega verið að giska á að hann hefði strokið stúlkunni með þessum hætti. Hún staðfesti hins vegar að stúlkan hefði sagt henni strax frá því er hún kom út úr stofunni að ákærði hefði strokið á henni kynfærin. Staðfesti hún einnig að hún hefði spurt ákærða hvers vegna hann væri að strjúka kynfæri C dóttur þeirra og að hann hefði þá svarað því til að hann vissi ekki hvers vegna hann gerði þetta, hann gerði þetta „af því bara“ og hann gæti ekki skýrt það frekar.

Eins og fyrr segir lýsti vinkona brotaþola, H, því að C hefði sagt henni að ákærði væri að káfa á kynfærum hennar þegar þær gistu saman heima hjá C. Þá hefur móðir H, F, borið að brotaþoli hafi sagt henni frá því hve mjög hún hræddist það að pabbi hennar myndi hætta að elska hana þar sem hún hefði „kjaftað frá“. Kom fram hjá F að henni hefði virst sem stúlkan óttaðist það mest af öllu ef pabbi hennar myndi hætta að elska hana. Sagðist vitnið hafa skynjað það mjög að stúlkan hefði elskað föður sinn en þó ekki viljað að hann héldi áfram þessari háttsemi sinni í hennar garð. Sams konar lýsing á líðan stúlkunnar kom fram hjá vitninu Ó-kvk-þgf Á-kvk-þgf, sálfræðingi hjá Barnahúsi. Sagði hún augljóst að stúlkunni þætti mjög vænt um pabba sinn og að henni þætti mjög erfitt að þurfa að segja frá því sem hann hefði gert henni. Teldi stúlkan sig stöðugt þurfa að hafa varann á vegna föður síns og að hún væri alltaf hrædd um að hann myndi gera eitthvað slíkt gagnvart henni aftur. Liði henni augljóslega mjög illa vegna þessa ástands og einnig vegna þess að aðrir á heimilinu áfelldust hana fyrir að hafa sagt frá því sem gerðist.

Með hliðsjón af framangreindu, og eftir að hafa skoðað myndupptökur af framburði brotaþola í Barnahúsi, er það mat dómsins að framburður hennar sé í alla staði trúverðugur og að ekkert gefi tilefni til að ætla að hún beri föður sinn, sem vitnum ber saman um að henni þyki mjög vænt um, slíkum sökum að tilefnislausu. Þar sem framburður hennar fær og stuðning í vitnisburði H, F, E, og Ó-kvk-ef Á-kvk-ef sálfræðings, eins og rakið hefur verið, þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að frásögn hennar sé sannleikanum samkvæm og að leggja beri hana því til grundvallar niðurstöðu í málinu. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem í þessum ákæruliðum greinir og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Refsiákvörðun, skaðabætur o.fl.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað sem áhrif getur haft á ákvörðun refsingar í máli þessu. Ákærði hefur með brotum sínum brugðist trúnaðarskyldum sínum gagnvart dóttur sinni. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tólf mánuði.

Ákærði hefur verið sýknaður af því að hafa framið þau kynferðisbrot gegn B, eða B, sem lýst er í liðum Ia.- Ic. í ákæru. Af því leiðir, með vísan til ákv. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að bótakröfu hennar verður vísað frá dómi.

Skipaður réttargæslumaður C hefur ritað undir bótakröfu fyrir hennar hönd þar sem hann krefst þess að ákærða verði gert að greiða henni 800.000 krónur í miskabætur að viðbættum vöxtum. Með hliðsjón af sakfellingu ákærða verður hann dæmdur til að greiða henni miskabætur skv. b-lið 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Ákærði hefur með athöfnum sínum brotið ítrekað gegn dóttur sinni og brugðist þeim trúnaðarskyldum sem á honum hvíla. Með mat á fjárhæð þeirra verður litið til vottorða og framburðar Ó-kvk-ef Á-kvk-ef F-kvk-ef, uppeldis- og afbrotafræðings, og annars þess sem fyrir liggur í málinu um afleiðingar verknaðarins og líðan brotaþola. Að þessu gættu, og í ljósi þess að kynferðisbrot eru almennt talin valda þolanda margvíslegum sálrænum erfiðleikum, þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 600.000 krónur. C hefur lýst því að hún telji föður sinn fyrst hafa leitað á sig þegar hún var níu ára gömul. Ljóst er að nokkur óvissa er með tímasetningar hvað þetta varðar. Með það í huga þykir rétt að miða upphafstíma vaxtaútreiknings við 1. janúar 2006 eins og nánar er rakið í dómsorði.

Ákærði greiði samtals 411.799 krónur í útlagðan sakarkostnað í samræmi við yfirlit ríkissaksóknara. Jafnframt greiði hann helming af 260.000 króna málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns. Loks greiði hann 278.880 krónur í réttargæsluþóknun til S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs réttargæslumanns C, vegna vinnu hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talinn helmingur af fyrrgreindri málsvarnarþóknun verjanda ákærða og réttargæsluþóknun til Á-kk-ef S-x-x héraðsdómslögmanns, skipaðs réttargæslumanns B (B), 153.384 krónur.

Hefur við ákvörðun kostnaðar verið tekið tillit til greiðslu virðisaukaskatts.

Uppkvaðning dómsins hefur dregist nokkuð vegna anna dómsformanns.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður dóm þennan upp sem dómsformaður ásamt Á-kvk-þgf G-kvk-þgf og S-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómurum, sem meðdómendum.

Dómsorð:

Ákærði, A, sæti fangelsi í 12 mánuði.

Ákærði greiði C, 600.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. janúar 2006 til 27. maí 2009, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði samtals 820.679 krónur í sakarkostnað, þar með talinn helming af 260.000 króna málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og 278.880 krónur í réttargæsluþóknun til S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs réttargæslumanns C. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talinn helmingur af fyrrgreindri málsvarnarþóknun verjanda ákærða og 153.384 krónur í réttargæsluþóknun til Á-kk-ef S-x-x héraðsdómslögmanns, skipaðs réttargæslumanns B.

Á-kk-nf M-kk-nf

Á-kvk-nf G-kvk-nf

S-kvk-nf B-kvk-nf