S-188/2007

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 23. ágúst 2007 á hendur ákærða, S-kk-þgf Ó-kk-þgf V-kk-þgf, kt. ..., Álftahvarfi 1 í Kópavogi. Málið var dómtekið 9. október sama ár.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir umferðarlagabrot, en ákærða er gefið að sök „að hafa aðfaranótt mánudagsins 23. apríl 2007, ekið bifreiðinni OM-660, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð er skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim (magn amfetamíns í blóði 85 ng/ml og magn tetrahýdrókannabínóls í blóði 3,8 ng/ml), frá Hellissandi áleiðis til Reykjavíkur, þar til á móts við verslun Skeljungs í Borgarnesi þar sem lögregla stöðvaði aksturinn, og fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni með því að hafa haft í vörslum sínum ólögleg ávana- og fíkniefni, en við leit í bifreið ákærða sem fram fór eftir að hann var handtekinn þann 23. apríl 2007 fundust 0,64 grömm af tóbaksblönduðu hassi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 45. gr. a, sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum, og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með áorðnum breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar, skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

Í matsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði dags. 23. maí 2007 kemur fram að amfetamín og kannabínóíðar hafi fundist í þvagi. Amfetamín í blóði hafi verið 85 ng/ml og tetrahýdrókannabínól hafi verið 3,8 ng/ml. Fram kemur að amfetamín sé ávana- og fíkniefni með örvandi verkun á miðtaugakerfið. Heimilt sé að nota það til lækninga. Styrkur þess í blóðinu sé innan þeirra marka, sem búast megi við þegar það sé notað til lækninga. Tetrahýdrókannabínól sé hið virka efni í kannabis. Amfetamín og tetrahýdrókannabínól séu í flokki ávana- og fíkniefna sem óheimil séu á íslensku forráðasvæði. Ökumaður teljist því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar blóðsýni hafi verið tekið, sbr. 45. gr. a. umferðarlaga.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 125. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann á árunum 2002 til 2006 gengist sex sinnum undir viðurlög með lögreglustjórasátt og einu sinni fyrir dómi vegna umferðalagabrota og fíkniefnalagabrota. Við ákvörðun viðurlaga verður litið til þess að með því broti sem ákærði hefur nú verið fundinn sekur um hefur hann ítrekað öðru sinni verið sakfelldur fyrir akstur undir áhrifum áfengis.

Samkvæmt framansögðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi.

Þá þykir rétt, svo sem krafist er í ákæru og með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, að svipta ákærða ökurétti ævilangt.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skal dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Með vísan til framlagðs sakarkostnaðaryfirlits og fylgigagna þess dæmist ákærði til að greiða 151.072 krónur, vegna töku blóðsýnis og öflunar matsgerðar, í sakarkostnað.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, S-kk-nf Ó-kk-nf V-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 151.072 krónur í sakarkostnað.

B-kk-nf B-kk-nf