S-161/2015

Mál þetta, sem var dómtekið 11. janúar, höfðaði lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra hér fyrir dómi þann 4. desember sl. með ákæru á hendur X, kennitala 000000-0000, ..., ....,.

„fyrir líkamsárás, með því að hafa miðvikudaginn 27. maí 2015, á heimili sínu að ... á ...., [hrint] fyrrverandi sambýliskonu sinni Y, kt. 000000-0000, með þeim afleiðingum að hún hlaut bólgu og eymsli á utanverðum hægri upphandlegg og tvo marbletti á því svæði, mar á innanverðum upphandlegg og efst á framhandlegg og eymsli ofarlega á innverðum framhandlegg rétt neðan olnboga og yfir honum, væg eymsli yfir hægri axlarhólki og úlnlið.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir Y, kt. 000000-0000, ..., ....., bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 520.000-, með vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu frá 27. maí 2015 til 2. desember 2015, en síðan dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess er krafist lögmannsþóknunar úr hendi sakbornings, brotaþola að skaðlausu skv. mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sakargiftir samkvæmt ákæru, að því frátöldu að hann kvaðst neita því að hafa ítrekað kýlt og slegið brotaþola, svo sem honum var í öndverðu gefið að sök, heldur hefði hann hrint henni. Ákæruvaldið kvaðst fallast á þessa lýsingu og breyta verknaðarlýsingu til samræmis við hana. Játaði ákærði sök samkvæmt ákæru svo breyttri. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að daga í efa að sé sannleikanum samkvæm, enda í samræmi við framlögð rannsóknargögn, telst sök hans nægilega sönnuð og verður málið dæmt án frekari sönnunarfærslu með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru með framangreindri breytingu og varðar við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum.

Refsing ákærða, sem ekki hefur sætt refsingum áður, ákveðst með hliðsjón af frásögn tjónþola hjá lækni og lögreglu samkvæmt rannsóknargögnum um samskipti hennar og ákærða, fangelsi í 30 daga, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði. Hefur þá bæði verið litið til ákvæða 4. tl. 74. gr. og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Bótakrafa er höfð uppi í ákæru og liggur greinargerð um hana frammi í málinu. Gerð er krafa um 520.000 krónur í miskabætur.

Ákærði hefur bakað sér skyldu til greiðslu miskabóta, sem með tilliti til þess sem kemur fram í rannsóknargögnum og ræður því að litið er til 4. tl. 74. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar, þykja hæfilega ákveðnar 100.000 krónur, með vöxtum eins og greinir í dómsorði. Málskostnaðar er krafist í greinargerð um bótakröfu. Ákveðst hann 75.000 krónur.

Dæma ber ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti 32.000 krónum og þóknun skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef S-kvk-ef hæstaréttarlögmanns sem ákveðst eins og greinir í dómsorði að virðisaukaskatti meðtöldum.

E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi fór með málið af hálfu ákæruvalds.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði Y, 100.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. maí 2015 til 2. desember 2015, en síðan dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 75.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 113.840 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef S-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 81.840 krónur.