S-14/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 30. september sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 27. maí 2009 á hendur ákærða, H-kk-þgf A-kk-þgf H-kk-þgf, kt. ..., til heimilis að Fjarðarstræti 6, Ísafirði:

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 3. maí 2008, ráðist á A-kk-þf E-kk-þf T-kk-þf á bifreiðarstæði við Múlaland 12, Ísafirði, fellt hann í jörðina, sest klofvega ofan á hann og kýlt í andlit og brjóstkassa hans með þeim afleiðingum að mar myndast á miðju enni, mar í báðum augnlokum vinstra auga (sic) og mar yfir vinstra kinnbeini.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls málskostnaðar.

Í málinu gerir A-kk-nf E-kk-nf T-kk-nf kt. ..., kröfu á hendur ákærða um greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 30.190. Krafist er hæstu lögleyfðu dráttarvaxta, reiknaða á ofangreinda heildarupphæð, frá tjónsdegi til greiðsludags. Krafist er vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi og jafnframt dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sbr. III. kafla vaxtalaga til greiðsludags.“

Með ákæru 28. september 2009 var sakamál, sem fékk númerið S-18/2009 hjá dómnum, höfðað gegn ákærða;

„fyrir umferðalagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 14. október 2008, ekið bifreiðinni GX-855, ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa fíkniefna (amfetamín í blóði mældist 115 ng/ml) suður Aðalstræti, Ísafirði, yfir gatnamót Aðalstrætis og Skipagötu þar til akstur hans var stöðvaður við Edinborgarhúsið á Ísafirði,

og

fyrir umferðalagabrot, með því að hafa mánudaginn 9. mars 2009 ekið bifreiðinni OL-565 á 119 km/klst. eftir Reykjanesbraut í átt til Reykjanesbæjar, þar sem hámarkshraði er 90 km/klst., ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa fíkniefna (amfetamín fannst í þvagi) og ekki haft ökuskírteini meðferðis, er lögregla hafði afskipti af honum.

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr., 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a, og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Við fyrirtöku 30. september sl. var mál nr. S-18/2009 sameinað máli þessu.

Í málinu krefst ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa og að bótakröfu A-kk-ef E-kk-ef T-kk-ef verði vísað frá dómi. Þá gerir skipaður verjandi kröfu um að honum verði ákvörðuð þóknun fyrir verjandastarfann.

I.

Í málinu liggja frammi tvær matsgerðir frá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, annars vegar frá 30. október 2008 og hins vegar frá 30. mars 2009. Í þeirri fyrrnefndu kemur fram að í blóðsýni, sem ákærði gaf í þágu rannsóknar málsins 14. október 2008, hafi mælst 115 ng/ml amfetamíns. Samkvæmt seinni matsgerðinni mældist amfetamín í þvagsýni sem ákærði gaf 9. mars 2009 í kjölfar þess að lögregla stöðvaði akstur hans á Reykjanesbraut.

Þá hefur í málinu verið lagt fram vottorð A-kk-ef E. I-kk-ef læknis vegna áverka þeirra er A-kk-nf E-kk-nf T-kk-nf hlaut aðfaranótt 3. maí 2008. Í vottorðinu segir meðal annars svo: „Er með mar á miðju enni, glóðarauga vi. megin (mar í báðum augnlokum) og mar yfir vi. kinnbeini.“

Ákærði kom fyrir dóm 30. september sl. og viðurkenndi brot sín eins og þeim er lýst í ákærum lögreglustjórans á Vestfjörðum. Sú játning ákærða er í samræmi við gögn málsins samkvæmt framansögðu. Öll þau brot sem ákærða eru gefin að sök í ákærum lögreglustjóra teljast því sönnuð og varða þau við þar tilgreind lagaákvæði. Þykja því vera efni til að leggja dóm á málið á grundvelli 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

II.

Við ákvörðun refsingar ákærða vegna líkamsárásarinnar verður að horfa til þess að árásin var harkaleg og beindist meðal annars gegn höfði brotaþola. Ákærða til málsbóta má hins vegar virða að hann játaði brot sitt skýlaust og þá er hann með hreinan sakaferil samkvæmt framlögðu vottorði sakaskrár ríkisins. Að lokum þykir verða að líta til ungs aldurs ákærða, en hann var einungis sautján ára gamall er hann framdi brotið. Með vísan til alls þessa þykir refsing ákærða vegna líkamsárásarinnar hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu þeirrar refsingar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Auk fangelsisrefsingar vegna líkamsárásarinnar verður ákærða jafnframt gerð sekt vegna þeirra umferðarlagabrota er hann hefur samkvæmt framansögðu einnig verið sakfelldur fyrir. Að virtu því magni amfetamíns sem reyndist í blóði ákærða er lögregla hafði af honum afskipti 14. október 2008, með vísan til þess að amfetamín mældist eingöngu í þvagi ákærða 9. mars 2009, og að umferðarlagabrotum ákærða að öðru leyti virtum, þykir refsing hans hæfilega ákveðin 160.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tólf daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til framangreindra tveggja brota ákærða gegn 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga og að því virtu að auk þess að amfetamín var í þvagi ákærða hinn 9. mars sl., er lögregla hafði af honum afskipti, var ökuhraði ákærða tæplega 30 km umfram hinn lögleyfða 90 km/klst. hraða, þykir rétt að svipta ákærða ökurétti í fjóra mánuði frá birtingu dóms þessa að telja á grundvelli 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

III.

Í málinu krefst brotaþoli, A-kk-nf E-kk-nf T-kk-nf, skaðabóta að fjárhæð 30.190 krónur úr hendi ákærða og er krafa hans í þremur liðum. Í fyrsta lagi krefst brotaþoli þess að ákærði bæti honum lækniskostnað, komugjald á Landspítala-háskólasjúkrahús 6. maí 2008, að fjárhæð 7.040 krónur. Í öðru lagi krefst brotaþoli 12.830 króna á grundvelli reiknings Flugfélags Íslands, fyrir flug frá Ísafirði til Reykjavíkur. Að lokum krefst brotaþoli 10.320 króna á grundvelli reiknings Flugfélags Íslands, fyrir flug frá Reykjavík til Ísafjarðar. Brotaþoli krefst einnig „hæstu lögleyfðu dráttarvaxta, reiknaða á ofangreinda heildarupphæð, frá tjónsdegi til greiðsludags. Krafist er vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi og jafnframt dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sbr. III. kafla vaxtalaga til greiðsludags.“

Ákærði hefur hafnað bótakröfu brotaþola og krefst þess að henni verði vísað frá dómi. Af hans hálfu hefur verið á það bent að áverkum brotaþola samkvæmt ákæru og reikningi frá Landspítala-háskólasjúkrahúsi beri ekki saman. Ennfremur hafi langur tími liðið milli flugferða brotaþola samkvæmt framlögðum gögnum sem valdi vafa um tilgang ferðarinnar.

Svo sem áður var rakið hefur ákærði verið sakfelldur fyrir að hafa ráðist að brotaþola með þeim afleiðingum „... að mar myndast á miðju enni, mar í báðum augnlokum vinstra auga og mar yfir vinstra kinnbeini.“ Fyrrnefndur reikningur frá slysa- og bráðadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss, vegna komu brotaþola þangað 6. maí 2008, ber það eitt með sér um tilgang komu brotaþola að hún hafi tengst „lungu(m)“ brotaþola, sbr. áritun á reikninginn. Áverkum brotaþola samkvæmt ákæru og reikningnum frá Landspítala-háskólasjúkrahúsi ber því ekki saman. Þá eru í vottorði A-kk-ef E. I-kk-ef læknis, sem vitnað er til í kafla I hér að framan, í engu nefndir áverkar á líkama brotaþola, en í málinu liggur ekki fyrir læknisvottorð vegna umræddrar komu brotaþola á Landspítala-háskólasjúkrahús 6. maí 2008. Samkvæmt framansögðu þykir bótakrafa brotaþola svo illa reifuð og gögnum studd að ófært sé að leggja á hana efnisdóm. Verður af þeim sökum fallist á kröfu ákærða um frávísun bótakröfunnar.

IV.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Ákærði greiði því 10.000 krónur vegna öflunar áverkavottorðs, 100.631 krónu vegna töku blóðsýna og rannsókna á sýnum, sbr. framlagt sakarkostnaðaryfirlit og fylgigögn vegna lögreglumáls nr. 018-2008-5794, og 109.076 krónur vegna sýnatöku og rannsókna á sýnum, sbr. framlagt yfirlit og fylgigögn vegna lögreglumáls 008-2009-2562. Þá verður ákærði jafnframt dæmdur til greiðslu þóknunar skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hdl., er hæfilega þykir ákveðin svo sem í dómsorði greinir að meðtöldum virðisaukaskatti eftir umfangi málsins og að teknu tilliti til þess tíma sem fór í ferðalög hjá lögmanninum. Ennfremur verður ákærði dæmdur til greiðslu ferðakostnaðar verjanda, en hann nam 30.280 krónum.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu þeirrar refsingar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 160.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tólf daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í fjóra mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 436.737 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hdl., 186.750 krónur.

Bótakröfu A-kk-ef E-kk-ef T-kk-ef er vísað frá dómi.

K-kk-nf H-kk-nf