S-342/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 16. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 26. september síðastliðinn, á hendur V-x-x P-x-x, fæddum [...], ríkisborgara Albaníu, „fyrir misnotkun skjals í Hafnarfirði, með því að hafa þriðjudaginn 19. september 2017, að Bæjarhrauni 18, í blekkingarskyni framvísað við lögreglu albönsku vegabréfi nr. [...] á nafni A, f. [...], með gildistíma frá 17.11.2013 til 06.11.2023“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Ákærði varð uppvís að þeirri háttsemi sem ákært er fyrir, þegar hann sótti um alþjóðlega vernd hérlendis 19. september síðastliðinn. Við skýrslugjöf hjá lögreglu þann dag greindi hann meðal annars frá því að hafa sótt slíka vernd hér á landi til að geta unnið í kjölfar umsóknar sinnar. Honum líki vel við landið og því hafi för hans hingað verið heitið til að vinna. Hann kvaðst ekki hafa sótt um alþjóðlega vernd annars staðar en á Íslandi. Við skýrslugjöf hjá lögreglu 25. sama mánaðar kvað hann för sína hingað til lands hafa verið með viðkomu á Ítalíu, í Þýskalands og í Frakklandi. Að framangreindu gættu og að öðru leyti með vísan til annars sem fyrir liggur, er ekkert sem bendir til að aðstæður ákærða geti verið með þeim hætti að fallið geti að skilgreiningu 1. málsliðar 1. mgr. 32. gr. laga nr. 80/2016, eða ákvæðum alþjóðasamnings um stöðu flóttamanna, sem íslenska ríkið gerðist aðili að 30. nóvember 1955, sbr. auglýsing nr. 74/1955, þannig að leitt geti af þeirri eða öðrum ástæðum til refsileysis. Hefur ákærði því unnið sér til refsingar. Við ákvörðun refsingar er til þess litið að ákærði hefur játað sök, hvort tveggja fyrir dómi og að endingu á rannsóknarstigi. Ekki liggja fyrir haldbær gögn um sakaferil ákærða. Með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing hans réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, sem ekki verður bundin skilorði. Til frádráttar refsingunni komi með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 20. september á þessu ári til 25. sama mánaðar.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins. Sá kostnaður er þóknun verjanda hans á rannsóknarstigi og eftir höfðun málsins fyrir dómi, D-kvk-ef M-kvk-ef E-kvk-ef héraðsdómslögmanns. Þóknun verjandans þykir, með hliðsjón af vöxtum málsins, hæfilega ákveðin 252.960 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, V-x-x P-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga, en til frádráttar refsingunni komi gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 20. september 2017 til 25. september 2017.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi, D-kvk-ef M-kvk-ef E-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 252.960 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf