S-103/2012

Mál þetta, sem þingfest var þann 9. maí sl. og dómtekið samdægurs, er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum dagsettri 21. mars 2012, á hendur L-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Kirkjuvegi 43, Vestmannaeyjum.

„ fyrir líkamsárás

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 14. ágúst 2011 fyrir framan veitingastaðinn Volcanó við Strandveg í Vestmannaeyjum slegið J-kk-þf I-kk-þf J-kk-þf, kennitala 000000-0000, hnefahögg í andlit svo hann féll í jörðina með þeim afleiðingum að hann fékk 2 sentimetra skurð á efri vör sem saumaður var 2 sporum, sár á efri vör og hálfs sentimetra flipi skarst framan af nefbroddinum.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá hefur P-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómslögmaður krafist þess fyrir hönd J-kk-ef I-kk-ef að ákærði verði dæmdur til þess að greiða honum bætur að fjárhæð 1.254.892 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 14. ágúst 2011 til 14. janúar 2012, en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags auk þóknunar vegna réttargæslu samkvæmt mati réttarins eða síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á réttargæsluþóknun.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og játaði þá skýlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í framangreindri ákæru. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála eftir að málflytjendur höfðu tjáð sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði framdi brot það sem greinir í ákæru og er þar réttilega fært til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu og öðrum gögnum málsins sætti ákærði ákærufrestun, skilorðsbundinni í 2 ár, fyrir hlutdeild í nytjastuldi. Þá var hann þann 20. apríl sl. dæmdur í 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, en um var að ræða 3 líkamsárásir framdar 21. nóvember 2010, 17. desember sama ár og 8. janúar 2011.

Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga ber að taka síðastgreindan dóm upp og gera ákærða refsingu í samræmi við ákvæði 78. gr. sömu laga, en brot ákærða sem hér er fjallað um var framið áður en sá dómur gekk. Er það mat dómsins að brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefði ekki orðið til þyngingar þeirri refsingu er ákærði hlaut með greindum dómi hefði það þá verið dæmt með. Ákærða verður því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Brotaþoli sundurliðar bótakröfu sína með þeim hætti að útlagður kostnaður sé 28.926 krónur, krafa um bætur fyrir atvinnutjón skv. 2. gr. skaðabótalaga nemi 49.351 krónu, krafa um þjáningabætur skv. 3. gr. sömu laga nemi 15.440 krónum, varanlegur miski skv. 4. gr. sömu laga sé 5% og krafa af þeim sökum því 461.175 krónur og krafist sé miskabóta samkvæmt 26. gr. sömu laga, 700.000 króna. Ákærði hefur lýst sig reiðubúinn til þess að greiða brotaþola sanngjarnar miskabætur og þá gerir hann ekki athugasemdir við kröfu brotaþola um greiðslu á útlögðum kostnaði. Ákærði telur ósannað að brotaþoli hafi orðið fyrir atvinnutjóni, ekki liggi fyrir læknisvottorð vegna fjarvista. Þá mótmælir hann kröfu um þjáningabætur, ekki liggi fyrir læknisvottorð þeirri kröfu til stuðnings. Þá sé ósannað að um 5% varanlegan miska sé að ræða, ekkert liggi fyrir um umfang tjónsins og sé ótímabært að meta það.

Ákærði hefur fallist á að greiða brotaþola útlagðan kostnað og verður krafa að því leyti því tekin til greina. Þá á brotaþoli rétt á miskabótum úr hendi ákærða samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga og þykja bætur til hans hæfilega ákveðnar 300.000 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir. Tekin verður til greina krafa lögmanns brotaþola um greiðslu kostnaðar við að halda fram kröfunni fyrir dómi, 125.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og ber ákærða að greiða þá fjárhæð. Bótakrafa brotaþola er að öðru leyti vanreifuð og ekki nægum gögnum studd og verður öðrum liðum hennar því vísað frá dómi.

Þá ber með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talinn útlagðan kostnað vegna vinnu réttargæslumanns brotaþola, P-kvk-ef B-kvk-ef hdl., á rannsóknarstigi málsins, 150.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og vegna áverkavottorða, 25.350 krónur. Þá greiði ákærði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, T-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl., 188.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og málflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

D ó m s o r ð :

Ákærða, L-kk-þgf K-kk-þgf, verður ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði greiði J-kk-þgf I-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, 328.926 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 14. ágúst 2011 til 14. janúar 2012, en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Skaðabótakröfu brotaþola er að öðru leyti vísað frá dómi.

Ákærði greiði lögmanni brotaþola, P-kvk-þgf B-kvk-þgf hdl., 125.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti fyrir að halda fram bótakröfu fyrir dómi.

Ákærði greiði einnig annan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað vegna vinnu réttargæslumanns brotaþola, P-kvk-ef B-kvk-ef hdl., á rannsóknarstigi málsins, 150.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og vegna áverkavottorða, 25.350 krónur. Þá greiði ákærði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, T-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl., 188.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf.