S-817/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 24. september sl., er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 20. maí 2008 á hendur V-kk-þgf Á-kk-þgf B-kk-þgf, kt. [...], Hábergi 40, Reykjavík, fyrir umferðarlagabrot í Reykjavík með því að hafa, sunnudaginn 23. desember 2007, ekið bifreiðinni YY-702 með 81 km hraða á klst. suður Strandveg, á vegarkafla að Hallsvegi og gegn rauðu ljósi þar á gatnamótum, leyfður hámarkshraði á Strandvegi var 50 km á klst.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 5. gr. og 1., sbr. 3., mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Ákærði neitar sök. Krefst hann þess að verða sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds.

Samkvæmt vettvangsskýrslu lögreglu um umferðarlagabrot sem rituð var sunnudaginn 23. desember 2007 voru lögreglumennirnir H-kk-nf Þ-kk-nf og M-kk-nf R-kk-nf þann dag á Strandvegi í Reykjavík á vegarkafla við Hallsveg. Í skýrslunni kemur fram að ökutæki með skráningarnúmerið YY-702 hafi verið ekið gegn rauðu umferðarljósi og of hratt. Mældur hraði með ratsjá hafi verið 84 km. m.v. klst. en leyfður hámarkshraði á vegi sé 50 km. m.v. klst. Lögreglubifreiðin hafi verið á ferð er mæling hafi farið fram. Ratsjáin hafi verið prófuð kl. 20.38 fyrir mælingu og aftur kl. 21.12 eftir mælingu. Ökumanni hafi ekki verið sýndur mældur hraði á skjá mælitækis, en hraði hafi ekki verið læstur í skjá mælitækisins. Þennan dag hafi verið myrkur, lýsing góð, skýjað, blautt og umferð í meðallagi. Í skýrslunni er tekið fram að ökumaður hafi ekki tjáð sig um brotið. Er skýrslan undirrituð af lögreglumönnum og ákærða. Ákærða var sent sektarboð með greiðsluseðli 15. febrúar 2008. Er seðillinn áritaður af ákærða um að hann óski eftir að gefin verði út ákæra í málinu.

Við aðalmeðferð málsins greindi ákærði svo frá að hann hafi umrætt sinn ekið suður Strandveg í Reykjavík. Er hann hafi verið að koma að gatnamótum Strandvegar og Hallsvegar hafi umferðarljósin skipt úr grænu yfir í gult. Þá hafi verið á bilinu 3 til 5 metrar í stöðvunarlínuna. Akstursskilyrði þennan dag hafi verið þannig að það hafi verið ísing á vegi og töluverð umferð fyrir aftan ákærða. Hafi hann óttast að hann myndi fá aðrar bifreiðar aftan á sig ef hann myndi hemla. Hafi hann því ákveðið að gefa bifreiðinni inn og fara yfir gatnamótin. Væri ákærði alveg öruggur á því að umferðarljósin hafi ekki farið yfir á rautt fyrr en eftir að ákærði hafi verið kominn yfir stöðvunarlínu gatnamótanna. Ákærði kvaðst hafa ekið á 50 til 55 km. hraða m.v. klst. suður Strandveg þetta kvöld. Eftir að ákærði hafi aukið hraðann hafi hann farið eitthvað yfir hámarkshraða. Hann væri hins vegar viss um að hann hafi ekki ekið bifreiðinni það hratt að hann hafi getað verið á 81 km. hraða m.v. klst. Ákærði kvaðst hafa veitt því athygli að lögreglubifreið hafi verið staðsett á gatnamótunum beint á móti ákærða er hann hafi ekið um gatnamótin.

M-kk-nf R-kk-nf lögreglumaður kvaðst ekki muna sérstaklega eftir þessu tilviki. Eftir yfirlestur frumskýrslu lögreglu kvaðst M-kk-nf gera ráð fyrir að hann hafi setið í framsæti lögreglubifreiðarinnar farþegamegin. Það væri vinnuregla hjá lögreglu að kæra aldrei ökumenn fyrir að hafa ekið bifreið gegn rauðu umferðarljósi nema viðkomandi bifreið væri örugglega ekki komin yfir stöðvunarlínu þegar umferðarljós yrði rautt. Einungis væru kærð örugg tilvik. Að því er varðaði hraðamælingu þá væri hraði ekki alltaf læstur inni í mælitæki. Ástæða þess væri sú að í þeim tilvikum væru lögreglumenn ekki með putta á hnappi hraðamælitækisins. Vinnureglur lögreglu gerðu ráð fyrir að báðir lögreglumenn læsu af hraðamælitækinu þegar ökuhraði ökutækja væri sannreyndur. Miðað við þá vinnureglu hafi báðir lögreglumenn lesið af hraðamælitækinu í tilviki ákærða.

H-kk-nf Þ-kk-nf lögreglumaður kvaðst muna eftir umræddu tilviki. Hafi lögreglumenn þennan dag verið að koma frá Gullinbrú og ekið í átt að Hallsvegi. Hafi lögreglumenn veitt athygli bifreið sem hafi verið ekið hratt. Samkvæmt hraðamælitæki í lögreglubifreiðinni hafi bifreiðinni verið ekið með 84 km. hraða m.v. klst. Þá hafi lögreglumenn orðið þess áskynja að bifreiðinni hafi verið ekið yfir stöðvunarlínu gatnamótanna eftir að rautt umferðarljós hafi kviknað á götuvita á gatnamótunum. Það hafi lögreglumenn séð vel. Hafi bifreið ákærða ekki átt langt eftir að stöðvunarlínunni er rautt umferðaljós hafi kviknað. Það væri vinnuregla hjá lögreglu að kæra einungis þau tilvik þar sem öruggt væri að brot hafi verið framið. Hraði bifreiðar ákærða hafi ekki verið læstur inni í mælitækinu. M-kk-nf R-kk-nf lögreglumaður hafi stjórnað mælitækinu, en ekki læst hraðatöluna inni. Hafi lögreglumenn fyrst séð eina hraðatölu og læst hana inni. Hraði bifreiðarinnar hafi aukist eftir það og þeir ekki náð að læsa seinni töluna inni vegna þeirrar fyrri. Væri það skýring á því að hraði bifreiðar ákærða, sem ákært væri vegna, hafi ekki verið læstur inni í mælitækinu. Í vettvangsskýrslu lögreglu frá þessum degi hafi átt að koma fram allt um aðstæður á vettvangi umrætt sinn. H-kk-nf kvaðst ekki muna sérstaklega eftir bifreiðum fyrir aftan bifreið ákærða. Það gætu þó hafa verið tvær til þrjár bifreiðar fyrir aftan bifreið ákærða. Ekki hafi lögreglumenn séð neina augljósa hættu fyrir ákærða af því að stöðva bifreiðina á gatnamótunum. Í þeirri bifreið, sem notuð hafi verið þetta kvöld, hafi ekki verið svonefndur ,,eyvitness” búnaður, en ef slíkur búnaður væri til staðar í lögreglubifreið mætti sýna alla atburðarásina eftirá.

Niðurstaða:

Dómstólar hafa margsinnis lagt til grundvallar niðurstöðum sínum hraðamælingar lögreglu með ratsjá við viðlíka aðstæður og hér eru uppi, svo fremi sem tveir lögreglumenn staðfesti þá mælingu sem fram hefur farið, að mælitækið hafi verið prófað bæði fyrir og eftir mælingu og að ekkert sé fram komið sem geti hafa truflað mælinguna, en návist annarra ökutækja er dæmi um það. Með samhljóða framburði lögreglumannanna er komin fram lögfull sönnun um að ákærði hafi verið mældur á 81 km. hraða m.v. klst. og að hraðamælitækið hafi verið prófað bæði fyrir og eftir mælingu. Er ekkert fram komið sem veikir hraðamælingu lögreglu. Þá verður samhljóða framburður lögreglumanna um að ákærði hafi ekki verið kominn að stöðvunarlínu gatnamótanna þegar ljós á götuvita hafi byrjað að sýna rautt lagður til grundvallar niðurstöðu. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé. Með hliðsjón af hraða hans umrætt sinn er refsing hans ákveðin 45.000 króna sekt sem greiðist í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, ella sæti ákærði fangelsi í 4 daga.

Af hálfu ákæruvaldsins var málið flutt af J-kk-þgf S. H-kk-þgf fulltrúa lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

D ó m s o r ð:

Ákærði, V-kk-nf Á-kk-nf B-kk-nf, greiði 45.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins en sæti ella fangelsi í 4 daga.

S-kk-nf S-kk-nf.