S-599/2007

Mál þetta sem dómtekið var þann 23. október sl. að lokinni aðalmeðferð er höfðað með ákæru útgefinni 4. júlí 2007 af ríkissaksóknara, ,,á hendur ákærðu, K-kvk-þgf S-kvk-þgf K-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Háteigsvegi 52, Reykjavík, Ó-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Klapparhlíð 13, Mosfellsbæ og S-kvk-þgf Þ. S-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Lindasmára 7, Kópavogi fyrir stórfellt fíkniefnabrot með því að hafa staðið saman að ólögmætum innflutningi á samtals 689,43 g af kókaíni frá Hollandi til Íslands, ætluðu að verulegu leyti til söludreifingar í ágóðaskyni. Ákærði Ó-kk-nf afhenti fíkniefnin ákærðu S-kvk-þf í Amsterdam, í því skyni að þau yrðu flutt til Íslands, en hún og ákærða K-kvk-nf földu efnin innanklæða og í líkama sínum, ákærða S-kvk-nf 358,87 g og ákærða K-kvk-nf 330,56 g og fluttu þau þannig til landsins þriðjudaginn 13. febrúar 2007, sem farþegar með flugi FI-503 til Keflavíkurflugvallar frá Amsterdam.

Brot ákærðu teljast varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 64/1974, sbr. 1. gr. laga nr. 32/2001.

Þess er krafist að ákærðu verið dæmd til refsingar. Þá er þess krafist að framangreind efni, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana- og fíkniefna nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.”

Við fyrirtöku málsins þann 27. september sl. kom ákærða K-kvk-nf S-kvk-nf fyrir dóminn og kvaðst játa sinn hlut, en neitaði því á hinn bóginn að hafa staðið að innflutningi á þeim fíkniefnum sem meðákærðu er gefið að sök að hafa flutt inn, en það efnismagn sem hún játar að hafa flutt inn til landsins er 330,56 g af kókaíni.

Þann 23. október sl. játaði ákærði Ó-kk-nf sök fyrir dóminum en viðurkenndi ekki að hafa átt fíkniefnin eða keypt þau, heldur hafi hann verið milligöngumaður milli skipuleggjanda innflutningsins og meðákærðu.

Ákærða S-kvk-nf kom fyrir dóminn þann sama dag og játaði sök.

Ákærðu krefjast öll vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin en komi til fangelsisrefsingar þá dragist gæsluvarðhaldvist ákærðu frá henni með fullri dagatölu. Verjendur krefjast hæfilegra málsvarnarlauna.

I.

Ákærða K-kvk-nf S-kvk-nf var handtekin vegna rökstudds gruns um aðild að innflutningi á kókaíni ásamt ákærðu S-kvk-þgf Þ. S-kvk-þgf við komu til landsins með flugi frá Amsterdam þriðjudaginn 13. febrúar s.l. Við tollleit hjá þeim fannst verulegt magn af kókaíni. Ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf var farþegi í sömu flugvél og K-kvk-nf S-kvk-nf og S-kvk-nf og var hann handtekinn aðfaranótt 15. febrúar sl. og játaði aðild sína að málinu. Við upphaf rannsóknar skiluðu ákærðu K-kvk-nf S-kvk-nf og S-kvk-nf af sér fíkniefnum þeim sem þær höfðu verið með innvortis og reyndist heildarmagn fíkniefna sem þær höfðu í fórum sínum vera það magn sem í ákæru greinir eða 689,43 g af 80% kókaínbasa sem samsvarar um 90% sterku kókaínklóríði. Vitnið J-kk-nf K-kk-nf dósent í eiturefnafræði við HÍ sem vann að rannsókn á fíkniefninu upplýsti að það væri mjög sterkt efni í samanburði við það sem rannsóknarstofa HÍ hefur fengið til rannsóknar og getur talist sambærilegt. Sagði J-kk-nf að meðalstyrkur þess kókaíns sem rannsakað hafi verið á rannsóknarstofunni árið 2006 hafi reynst 44%, þannig að hér er um mjög sterkt kókaín að ræða miðað við það.

II.

a. Ákærða S-kvk-nf var fyrst yfirheyrð eftir handtökuna þann 13. febrúar sl. og sagði þá m.a. að maður að nafni ,,S-kk-nf” hafi fyrir löngu beðið sig að fara fyrir sig til útlanda, en hún sagt nei við því og um næst síðustu helgi hafi hann beðið sig þess sama og taka fyrir hann pakka heim. Hafi hann sagt henni að það væri best fyrir hana að vita ekki hvað væri í pakkanum. Sagði S-kvk-nf að maðurinn hafi látið hana hafa farareyri, og gert henni ljóst að hún ætti að flytja sendinguna innvortis. Þessi sami maður hafi hringt í hana kl. 10 í morgun og beðið hana að hitta sig og hafi hún hitt hann við aðalbrautarstöðina í Amsterdam og þar hafi hann látið hana hafa poka með þeim efnum sem lögreglan lagði hald á hjá henni og K-kvk-þgf S-kvk-þgf í dag. Hún og K-kvk-nf S-kvk-nf hafi sett pakkningarnar í smokka og sjálf hafi hún komið þremur þeirra fyrir í endaþarmi sínum og haft tvær í nærbuxunum en K-kvk-nf S-kvk-nf hafi tekið fjórar pakkningar. Sagði hún að sig hefði grunað að fíkniefni væru í pakkningunni. Kvaðst hún hafa beðið K-kvk-þf S-kvk-þf að koma með sér í þessa ferð og taka með sér fíknefnin heim.

Í skýrslu sem hún gaf daginn eftir sagði S-kvk-nf að hún hafi átt að fá 400.000 krónur fyrir flutninginn og K-kvk-nf S-kvk-nf annað eins.

Í skýrslu sem hún gaf hjá lögreglu þann 19. s.m. sagði S-kvk-nf m.a. að K-kvk-nf S-kvk-nf þekki þennan S-kk-þf og hafi allan tímann vitað um hvern var að ræða enda hafi hann verið kúnni sinn og K-kvk-ef S-kvk-ef varðandi vændi en hún viti ekki hvort K-kvk-nf S-kvk-nf hafi hitt hann í þessari ferð.

Í skýrslu þann 23. s.m. sagði S-kvk-nf að er heim væri komið ætti hún að setja efnin í poka þegar hún væri búin að skila þeim af sér. Síðan hafi Ó-kk-nf ætlað að hringja og þau ætlað að mæla sér mót þar sem hún átti að afhenda honum efnin en hún hafi átt að sækja þau efni sem væru hjá K-kvk-þgf.

b. Ákærða K-kvk-nf S-kvk-nf sagði við fyrstu yfirheyrslu hjá lögreglu að það hafi verið búið að ákveða er þær fóru í þessa ferð að hún og S-kvk-nf, vinkona hennar, myndu flytja inn fíkniefni til Íslands. Kvaðst hún hafa átt að fá þögn um það að hún stundaði vændi að launum, en S-kvk-nf hafi borið henni skilboð frá ótilgreindum aðilum um að þeir myndu upplýsa fjölskyldur þeirra um að þær seldu sig ef þær flyttu ekki fíkniefni til Íslands. Hún hafi tekið þessar hótanir alvarlega og ákveðið að gera eins og henni var sagt. Seinna sagði hún aðspurð hjá lögreglu um það hvort hún hafi tekið þessar hótanir alvarlega að hún gæti ekki svarað því. Þá sagði hún að hún þekkti ekki Ó-kk-þf H-kk-þf, hvorki undir því nafni eða nafninu S-kk-nf og að hún hefði ekki haft hann sem viðskiptavin.

c. Ákærði Ó-kk-nf sagði við fyrstu yfirheyrslu að hann hafi farið út til Amsterdam og keypt 350 g af efni sem hann taldi vera amfetamín að beiðni rauðhærðrar konu, hann hafi sjálfur átt 350 g af þessum efnum sem hann hafi ætlað hluta af til þess að borga ferðina. Sagðist hann ekki þekkja nein deili á konu sem hann lýsti sem ,,rauðhærðu konunni”. Seinna sagði hann að hann hafi ætlað að kaupa fíkniefnin af konunum þegar þær væru búnar að flytja þau til Íslands og hann hafi bara farið út til þess að fylgjast með því að allt gengi vel fyrir sig. Tiltekinn maður hafi kynnt hann fyrir annarri konunni sem kölluð er S-kvk-nf og sagt honum að hún yrði bráðum með kókaín og hafi hann sagt við hana að hann myndi kaupa allt af henni. Kvaðst hann hafa ætlað að selja það þegar heim væri komið. Hann kannaðist ekki við að hafa keypt kynlífsþjónustu af konunum og aldrei hótað þeim. Aðspurður sagði Ó-kk-nf að hann hafi gert ráð fyrir því að greiða 10 til 15 þúsund fyrir grammið af fíkniefnunum.

III.

Í skýrslu sinni fyrir dómi greindi K-kvk-nf S-kvk-nf svo frá aðdraganda þess að þær fóru utan til þess að flytja fíkniefnin, að S-kvk-nf hafi komið að máli við hana og sagt henni að haft hefði verið í hótunum við hana af einhverjum um að þeir myndu leysa frá skjóðunni um það að hún og meðákærða S-kvk-nf stunduðu vændi og lagt að henni að flytja efni fyrir sig. Hafi S-kvk-nf alfarið séð um að bóka og greiða ferðina út og hafi þær síðan flogið til Frankfurt þar sem þær gistu eina nótt. Kvaðst hún hafa vitað að hún átti að flytja eitthvað heim sem hana hafi grunað að væru fíkniefni en hún hafi ekki hugsað neitt nánar út í það. Hafi hún og S-kvk-nf síðan tekið lest til Amsterdam þar sem þær skoðuðu sig um og versluðu. Hún hafi sjálf ekki haft nein samskipti við meðákærða Ó-kk-þf sem hún hafi að vísu séð þar en ekki talað við. Það hafi verið S-kvk-nf sem tók við fíkniefnunum og kom með þau til hennar. Fannst henni þetta vera mikið magn í fjórum kúlum sem S-kvk-nf skipti á milli þeirra. Kvaðst K-kvk-nf S-kvk-nf hafa komið þeim fyrir í endaþarmi sínum og leggöngum á flugvellinum en þurft að taka þau þaðan og setja innan á sig vegna óþæginda. Hún kannast ekki við að meðákærði Ó-kk-nf hafi verið viðskiptavinur hennar í sambandi við vændisþjónustu og hún þekki hann ekki neitt. Kvaðst K-kvk-nf S-kvk-nf hafa átt að fá 400.000 krónur fyrir að flytja fíkniefnið og hafi hún fengið þær upplýsingar frá S-kvk-þgf.

Ákærði Ó-kk-nf kvaðst hafa átt að koma fíkniefnunum til S-kvk-ef og fá að launum 50 g af þessum fíkniefnum, en hann hafi ekkert spurt um hvaða efni væru í pakkanum. Hann kannast ekki við að hafa látið S-kvk-þf hafa farareyri. Hann kveðst ekki kannast við að hafa þvingað meðákærðu með nokkrum hætti. Kvaðst hann aldrei hafa séð K-kvk-þf S-kvk-þf áður. Sagði Ó-kk-nf að að hann hafi dregið þá ályktun að um verðmæt fíkniefni hafi verið að ræða vegna þeirrar aðferðar sem nota átti við flutninginn, enda hafi vakað fyrir honum að koma lagi á fjármál sín með því að takast á hendur þetta verkefni. Hann hafi talið sig eiga von á miklum verðmætum í þeim 50 g sem honum voru ætluð af fíkniefnunum fyrir vikið.

Ákærða S-kvk-nf sagði að meðákærði Ó-kk-nf hafi komið oft til hennar og ámálgað við hana að hún flytti fyrir hann fíkniefni til landsins. Ó-kk-nf hafi vitað að hana vantaði peninga auk þess sem hann hafi keypt hjá henni vændisþjónustu. Hafi Ó-kk-nf haft á orði að leiðinlegt væri ef dóttir hennar kæmist að því að hún stundaði vændi og hafi hún komið þessum skilaboðum til meðákærðu K-kvk-ef S-kvk-ef sem einnig stundaði vændi. Sagðist S-kvk-nf hafa hitt Ó-kk-þf sem þá hafi látið hana hafa peninga til fararinnar. Ó-kk-nf hafi afhent henni fíkniefnin við hótelið þar sem þær voru. Hún hafi ekki vitað hvaða efni þetta voru, en Ó-kk-nf hafi sagt að best væri fyrir hana að vita það ekki. Hún kvaðst ekki hafa vitað að Ó-kk-nf var í sömu flugvél á heimleiðinni og þær stöllurnar. Sagði S-kvk-nf að Ó-kk-nf hafi einnig verið viðskiptavinur K-kvk-ef S-kvk-ef og keypt hjá henni vændi og að hún hafi þær upplýsingar frá K-kvk-þgf S-kvk-þgf sjálfri.

III.

Ákærðu hafa öll játað sök í málinu að því leyti að hafa staðið saman að ólögmætum innflutningi fíkniefna þann 13. febrúar 2007. Játning ákærðu K-kvk-ef S-kvk-ef var með þeim fyrirvara að hún hafi aðeins staðið að innflutningi á þeim fíkniefnum sem hún hafi sjálf haft í fórum sínum er hún kom til landsins eða 330,56 g af kókaíni.

Dómari lítur svo á ekki verði fram hjá því litið að innflutningur fíkniefnanna allra sem um ræðir hafi verið samverknaður allra þriggja ákærðu og beri hvert þeirra um sig refsiábyrgð á öllum innflutningnum. Hér sé um að ræða samantekin ráð um að koma öllu efninu ólöglega inn í landið. Framburðir ákærðu fyrir dóminum og hjá lögreglu eru mjög misvísandi og á það við um samskipti þeirra á milli, fyrri kynni, kunningsskap, fármögnun ferðakostnaðar og skipulag innflutningsins og útvegun fíkniefnanna. Þó megi ráða af þeim að um samverknað hafi verið að ræða. Þá má ráða af framburði Ó-kk-ef hjá lögreglu að honum hafi verið ljóst að um verðmætt fíkniefni hafi verið að tefla en hann sagðist hafa búist við að kaupa efnin á 10 til 15 þúsund hvert gramm sem hann ætlaði síðan að selja með hagnaði.

Ákærði Ó-kk-nf sagðist fyrir dóminum hafa farið þessa ferð til Amsterdam að ósk annars manns sem hann getur ekki nafngreint, til þess að ná í fíkniefnapakka hjá öðrum og koma þeim í hendur S-kvk-ef sem er honum sammála um þetta atriði. Vitnið J-kvk-nf S-kvk-nf sem átti í sambandi við Ó-kk-þf um það leyti sem hann lagði upp í umrædda ferð bar fyrir dómi að Ó-kk-nf hefði sagt sér að hann væri að fara út til þess að kaupa fíkniefni, sem hann myndi fá mikla peninga út úr og svo myndi hann snúa við blaðinu, greiða skuldir og taka upp nýja lifnaðarhætti. Í ljósi þessa og framburðar ákærða Ó-kk-ef um að hann hafi haft í hyggju að selja hluta af fíkniefninu er því slegið föstu að hann hafi skipulagt innflutninginn í því skyni að fíkniefnin yrðu seld hér á landi og hugðist sjálfur selja þau. Ákærðu S-kvk-nf og K-kvk-nf S-kvk-nf hafa báðar viðurkennt að þær hafi átt að fá að launum 400.000 krónur hvor, fyrir að flytja fíkniefnin til landsins. Í vitnisburði J-kk-ef K-kk-ef lyfjafræðings var styrkur fíkniefnanna mjög mikill eins og áður er rakið. Má slá því föstu að söluverð þeirra á markaði hefði verið hátt í samræmi við það eins og ákærða Ó-kk-þgf mátti vera ljóst en haft var eftir Ó-kk-þgf í lögregluskýrslu að hann hafi skoðað kókaínið í Hollandi og sagt að þetta væri ágætt efni.

Um mikið magn var að ræða eða 689,43 g af 80% sterkum kókaínbasa sem samsvarar 90% af kókaínklóríði samkvæmt skýrslu Rannsóknarstofu í lyfja-og eiturefnafræðum um greiningu á sýni af því efni sem málið varðar. Við ákvörðun refsingar er haft í huga að um er að tefla mikið magn af mjög hættulegu fíkniefni af óvenjulega miklum styrkleika. Samkvæmt upplýsingum sem J-kk-nf K-kk-nf sérfæðingur á Rannsóknarstofu í lyfja-og eiturefnafræði gaf fyrir dóminum reyndist meðalstyrkur þeirra sýna er innihéldu kókaín og rannsökuð voru þar á árinu 2006 svara til 44% styrks af kókaínbasa. Þau 689.43 g af kókaíni (80% sterkur kókaínbasi) sem fjallað er um í þessu máli samsvara því 1.253.5 g af þeim meðalstyrk sem áður er nefndur. Þegar litið er til dóms Hæstaréttar í máli nr. 72/2007 þar sem þess er getið um 26 % styrk amfetamínbasa í rökstuðningi fyrir refsiákvörðun, telur dómari að hinn mikli styrkur kókaínsins í þessu máli hafi ótvírætt áhrif til þyngingar á refsingu allra ákærðu í málinu en einkum þó refsingar ákærða Ó-kk-ef. Ekki megi einblína á grammafjölda heldur ráði styrkur efnisins einnig miklu um þyngd refsingar. Í nefndum dómi Hæstaréttar er lögð áhersla á magn og styrk fíkniefnisins sem þar um ræddi.

Beindust brot allra ákærðu að mikilsverðum hagsmunum, auk þess sem Ó-kk-nf reyndi að hylja slóð sína með því að kaupa ,,burðardýr” til þess að flytja efnin og upp um hann komst vegna ábendingar annars þeirra. Þá villti Ó-kk-nf á sér heimildir í samskiptum sínum gangvart K-kvk-þgf S-kvk-þgf og S-kvk-þgf og þóttist vera kallaður nafni sem hann bar ekki. Þau atriði sem nú hafa verið rakin horfa sérstaklega til þyngingar á refsingu Ó-kk-ef. Í þessu samhengi verður ekki litið framhjá framburði Ó-kk-ef hjá lögreglu að hann hafi ætlað að kaupa eins mikið af efninu og hann gæti, þegar heim væri komið, til þess að selja það.

Með vísan til framanritaðs telst því sannað að ákærðu hafi gerst sek um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru og verða sakfelld fyrir að hafa staðið í sameiningu að innflutningi á 689,43 g af kókaíni, sem samkvæmt 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þyngir að jafnaði refsinguna. Brotin eru réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði Ó-kk-nf er með broti sínu nú að rjúfa skilorð 45 daga fangelsisdóms sem hann hlaut 26. september 2005 og verður það mál því dæmt með sbr. 60. gr. alm. hegningarlaga og refsing ákveðin í einu lagi skv. 78. gr. sömu laga. Verður refsing ákærða sem á sér engar málsbætur hæfilega ákveðin 20 mánaða fangelsi. Vegna alvarleika brotsins þykir skilorðsbinding refsingarinnar ekki koma til greina að neinu leyti. Samkvæmt 76. gr. almennra hegningarlaga skal draga gæsluvarðhaldvist hans frá 15. til 27. febrúar 2007 frá refsingunni með fullri dagatölu.

Við ákvörðun refsingar ákærðu S-kvk-ef horfir henni til málsbóta að upp komst um þátt ákærða Ó-kk-ef í málinu vegna ábendingar hennar á mynd af honum hjá lögreglu og þykir rétt að hún njóti þess við ákvörðun refsingar sbr. 9. tl 74. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ekkert hefur komið fram í málinu sem rennir stoðum undir það að S-kvk-nf eða K-kvk-nf S-kvk-nf hafi sjálfar ætlað að selja fíkniefnin hér á landi og því ekki annað sannað en að þær hafi verið svokölluð ,,burðardýr”. Þá þykir af öllum atvikum sem fram hafa komið mega ráða að ákærða S-kvk-nf hafi verið leiðandi varðandi þátttöku hennar og ákærðu K-kvk-ef S-kvk-ef í brotinu en hvorug þeirra á nokkurn sakaferil að baki. Er því mat dómara að þessu virtu að þær standi jafnfætis við refsiákvörðun. Þykir refsing ákærðu S-kvk-ef og K-kvk-ef S-kvk-ef hæfilega ákveðin 12 mánaða fangelsi, en vegna alvarleika brotsins þykir skilorðsbinding refsingarinnar ekki koma til greina að neinu leyti. Samkvæmt 76. gr. almennra hegningarlaga skal draga gæsluvarðhaldsvist þeirra frá 14. til 26. febrúar 2007 frá refsingunni með fullri dagatölu.

Þá skulu ákærðu greiða sakarkostnað, þar af in solidum 232.639 krónur samkvæmt liðum 1-4 og 6-8 á fyrirliggjandi yfirliti um sakarkostnað frá 21. maí 2007. Ákærði Ó-kk-nf greiði auk þess málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl. 498.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 33.000 krónur vegna ferðakostnaðar hans eða samtals 763.639 krónur, ákærða S-kvk-nf málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns B-kk-ef N-kk-ef hrl. 498.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti eða samtals 730.639 krónur og ákærða K-kvk-nf S-kvk-nf málsvarnalaun skipaðs verjanda síns L-kk-ef K-kk-ef hrl. 498.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 33.000 krónur vegna ferðakostnaðar hans eða samtals 763.639 krónur.

Ákærðu sæti upptöku á 689,43 g af kókaíni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins og tilgreind eru í ákæru.

K-kvk-nf S-kvk-nf saksóknari sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari dæmir málið.

DÓMSORÐ

Ákærði, Ó-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 20 mánuði og kemur gæsluvarðhald sem hann hefur setið í frá 15. til 27. febrúar 2007 til frádráttar með fullri dagatölu.

Ákærða, K-kvk-nf S-kvk-nf K-kvk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði og kemur gæsluvarðhald sem hún hefur setið í frá 14. til 26. febrúar 2007 til frádráttar með fullri dagatölu.

Ákærða, S-kvk-nf Þ. S-kvk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði og kemur gæsluvarðhald sem hún hefur setið í frá 14. til 26. febrúar 2007 til frádráttar með fullri dagatölu.

Ákærðu sæti upptöku á 689,43 g af kókaíni.

Ákærði Ó-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl. 498.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 33.000 krónur vegna ferðakostnaðar hans.

Ákærða S-kvk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns B-kk-ef N-kk-ef hrl. 498.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærða K-kvk-nf S-kvk-nf greiði málsvarnalaun skipaðs verjanda síns L-kk-ef K-kk-ef hrl. 498.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 33.000 krónur vegna ferðakostnaðar.

Annan sakarkostnað að fjárhæð 232.639 krónur greiði ákærðu óskipt.

S-kk-nf S-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómi Reykjaness 9.11.2007.