S-180/2018

Mál þetta, sem dómtekið var 18. júní 2018, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 27. mars 2018, á hendur A, kt. 000000-0000, [...], Reykjavík, fyrir umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 13. janúar 2018 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (í blóði mældist 1,91‰) austur Dalbrekku uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar við hús númer 12 við Dalbrekku.

Telst þetta varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1 mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Ákærði neitar sök og krefst sýknu í málinu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa.

Málavextir:

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að tilkynning hafi borist henni um hugsanlega ölvaðan ökumann á bifreiðinni [...] við Nýbýlaveg í Kópavogi. Hélt skýrsluritari, B lögreglumaður, á vettvang ásamt lögreglumanninum C. Þeir svipuðust um eftir bifreiðinni í nágrenninu og sáu hana kyrrstæða og mannlausa í Dalbrekku. Við bifreiðina hafi þeir séð karlmann á vappi. Hafi þeir ákveðið að setja upp sjónpóst. Skömmu síðar hafi þeir séð hvar bifreiðinni var ekið austur Dalbrekku og lagt í stæði við hús númer 12. Er þeir nálguðust bifreiðina hafi ökumaður drepið á henni. Mikla áfengislykt hafi lagt frá vitum hans. Hafi ökumaður neitað að gefa öndunarsýni í áfengismæli. Hann hafi verið handtekinn grunaður um ölvunarakstur og dregið úr honum blóðsýni.

Í fyrirliggjandi niðurstöðu rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði kemur fram að 1,91‰ áfengis hafi fundist í blóðsýninu.

Skýrslur fyrir dómi:

Ákærði neitar að hafa ekið bifreiðinni sviptur ökurétti. Hann skýrir svo frá að hann hafi verið á Snóker-Poolstofunni við Lágmúla í Reykjavík ásamt D kunningjakonu sinni sem hann hafi hitt í fyrsta skipti sama kvöld. Hún hafi verið edrú og ekið bifreið hans í Kópavog og lagt henni við Dalbrekku 12. Hún hafi rokið í burtu en þeim hafi sinnast þar sem hann hafi verið með leiðindi við hana vegna drykkju. Hann hafi ákveðið að leggja sig í bifreiðinni og því fært sig úr farþegasætinu í ökumannssætið. Hann hafi aldrei ræst bifreiðina. Hann tók fram að minni hans væri skert þar sem hann hefði verið mjög ölvaður umrætt kvöld.

D ber að hún hafi verið ásamt ákærða á framangreindri Snóker-Poolstofu en þau hafi verið að hittast í fyrsta skipti. Hún hafi verið edrú og því ekið bifreið ákærða áleiðis í Kópavog. Hún hafi ekki viljað hafa bifreiðina fyrir utan gistiheimili sem hún var á í Dalbrekku og því ákveðið að færa hana. Ákærði hafi verið ölvaður og leiðinlegur og hún hafi ekki viljað hafa hann nálægt sér. Ákærði hafi setið í bifreiðinni er hún hafi fært hana frá gistiheimilinu. Hafi hún yfirgefið bifreiðina og farið í göngutúr. Hún hafi aldrei orðið lögreglu vör.

Lögreglumaðurinn B bar að lögregla hefði fengið tilkynningu um ölvaðan ökumann sem væri að leggja af stað frá Nýbýlavegi. Hann hafi farið á vettvang ásamt C en enginn hafi verið í bifreiðinni. Síðan hafi þeir orðið þess varir að bifreiðinni var ekið austur Dalbrekku. Hann hafi ekki séð hver ók bifreiðinni. Henni hafi verið lagt innst við Dalbrekku og hafi þeir þar haft afskipti af ákærða sem sat í ökumannssætinu. Hann hafi ekki séð ákærða aka bifreiðinni og ekki heldur séð hann skipta um sæti eða hreyfingu við bifreiðina. Þá hafi hann ekki séð neinn við bifreiðina. Hann kvaðst ekki geta fullyrt 100% að einhver hefði skipt um sæti við ákærða eftir að henni var lagt í stæðið. Hann hafi hins vegar séð bifreiðina aka Dalbrekku og leggja og hafi þeir komið að henni í beinu framhaldi.

Lögreglumaðurinn C bar á sama veg og B hvað varðar aðdraganda þess að lögregla hafði afskipti af ákærða. Hann hafi séð bifreiðina á hreyfingu og aka Dalbrekku. Hann kveðst ekki geta staðfest hver hafi ekið bifreiðinni en ákærði hafi setið í ökumannssætinu þegar þeir hafi komið að henni skömmu eftir að henni hafi verið lagt. Hann hafi ekki séð neina hreyfingu við bifreiðina þegar hann hafi komið að henni. Mögulegt sé að einhver hafi hlaupið í burtu frá bifreiðinni.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök og kveður að hann hafi ekki ekið ekið bifreiðinni í umrætt sinn heldur D. Óumdeilt er að lögreglumennirnir sáu ákærða ekki aka bifreiðinni. Þeir sáu bifreiðinni ekið Dalbrekku og lagt í stæði þar. Komu þeir að bifreiðinni skömmu síðar. Lögreglumennirnir sáu enga hreyfingu við bifreiðina. Aðspurður sögðu þeir þó mögulegt að einhver hefði skipt um sæti við ákærða og hlaupið í burtu. Fram kom að mikið myrkur var úti þessa janúarnótt. Í frumskýrslu er ekkert bókað eftir ákærða og þá var ekki tekin skýrsla af honum við rannsókn málsins. Fyrir dóminn kom framangreind D og staðfesti framburð ákærða um að hún hefði ekið bifreiðinni. Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag á ákæruvaldinu. Samkvæmt 109. gr. sömu laga metur dómari nægilega hvort sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé komin fram um hvert það atriði sem varðar sekt ákærða, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, vitnisburður og önnur sýnileg sönnunargögn. Með vísan til þess sem að framan er rakið er það mat dómsins að ekki sé hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Verður ákærði því sýknaður af ákæru þessa máls.

Eftir þessum úrslitum ber að greiða allan sakarkostnað málsins úr ríkissjóði, þar með talin er þóknun skipaðs verjanda ákærða, eins og í dómsorði greinir. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A, er sýkn saka.

Sakarkostnaður, þ.m.t. þóknun verjanda ákærða, K-kk-ef V-kk-ef lögmanns, 450.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

K-kvk-nf S-kvk-nf