S-788/2009

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 13. nóvember 2009, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 22. september 2009, gegn A-kk-þgf A. G-kk-þgf, kt. [...], […], A-x-x L-x-x R-x-x, kt. [...], […], og H-kk-þgf M-kk-þgf J-kk-þgf, kt. [...], […], „fyrir líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 29. apríl 2007, við verslunarmiðstöðina Fjörð að Fjarðargötu 13 til 15 í Hafnarfirði, í félagi ráðist á A-kk-þf H-kk-þf, kt. [...], ákærðu allir með því að slá hann hnefahöggum í líkama og sparka í líkama hans, ákærði A-kk-nf með því að kasta í hann reiðhjóli þar sem hann lá á götunni, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut beinbrot á hægri úlnlið og í vinstri baugfingri auk hrufls á báðum lófum og á vinstri litlafingri.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981 og 111. gr. laga nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar“.

Ákærði A-kk-nf A. G-kk-nf krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hefur mótmælt heimfærslu brots síns til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Verjandi ákærða krefst hæfilegra málsvarnarlauna.

Ákærði A-x-x L-x-x R-x-x krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hefur mótmælt heimfærslu brots síns til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Verjandi ákærða krefst hæfilegra málsvarnarlauna.

Ákærði H-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hefur mótmælt heimfærslu brots síns til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

II.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu dagsettri 16. maí 2007 barst tilkynning frá Fjarskiptamiðstöð lögreglu kl. 02:09 þann 29. apríl 2007 um slagsmál við verslunarmiðstöðina Fjörð í Hafnarfirði þar sem nokkrir menn réðust á einn. Þegar lögregla kom á vettvang hefði hún ekki orðið vör við slagsmál en henni hefði verið bent á mann að nafni A-kk-nf, sem stóð einn við suðurinngang verslunarmiðstöðvarinnar. Hefði mátt sjá á honum að hann hefði lent í ryskingum, örlítið hefði blætt úr nefi og nokkrar húðrispur hefði mátt sjá á höndum hans. Þá hefði hann virst móður og sjáanlega undir áhrifum áfengis. A-kk-nf hefði ekkert viljað ræða við lögreglu og hefði verið tregur til að gefa upp nafn og kennitölu fyrr en eftir því var gengið. Hann hefði hins vegar engu svarað þegar hann var spurður hverjir hefðu ráðist á hann og hefði hann látið að því liggja að hann myndi sjálfur ganga frá málinu.

Þann 11. maí 2007 kl. 13:14 mætti A-kk-nf H-kk-nf á lögreglustöð og bar fram kæru á hendur ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf J-kk-þgf fyrir framangreinda líkamsárás. Kærandi kvaðst hafa verið að skemmta sér á Café Aroma í Firði og þar hefði hann lent í orðaskaki við fjóra menn sem hann kannaðist við. Þekkti kærandi þrjá mannanna, þ.e. A-x-x L-kk-þf, H-kk-þf J-kk-þf og M-x-x, sem sé hálfur Mexíkói og hálfur Íslendingur. Þegar kærandi hefði verið kominn út af skemmtistaðnum hefðu framangreindir menn komið út og þeir kærandi aftur lent í orðaskaki sem kærandi mundi ekki um hvað snerist. Síðan hefðu mennirnir fjórir ráðist á kæranda og í fyrstu hefðu þeir reynt að ná honum niður í götuna og tekist það eftir um það bil mínútu. Þá hefðu þeir byrjað að sparka í kæranda þar sem hann lá í götunni og hefðu þeir allir tekið þátt í því. Síðan hefði einn þeirra tekið reiðhjól, sem þarna var í reiðhjólagrind, og kastað því ofan á kæranda. Fólk, sem kom þarna að, hefði sagt mönnunum að hætta og hefðu þeir þá farið burt.

Kærandi kvað lögreglu hafa komið á vettvang stuttu síðar. Kærandi hefði verið talsvert ölvaður þegar þetta gerðist og í fyrstu haldið að hann væri óskaddaður. Um 30 mínútum síðar hefði hann hins vegar tekið eftir því að hægri úlnliður hans var farinn að bólgna töluvert sem og baugfingur á vinstri hendi. Kærandi kvaðst hafa farið heim til sín og reynt að sofa þetta af sér en án árangurs. Morguninn eftir hefði hann því farið á slysadeild Landspítala í Fossvogi til læknisskoðunar og þá hefði komið í ljós að úlnliður hægri handar og baugfingur á vinstri hönd hans voru brotnir.

Kærandi mætti á lögreglustöð á nýjan leik 17. desember 2007 að eigin frumkvæði og kvað ákærða H-kk-þf M-kk-þf hafa haft samband við sig að fyrra bragði viku fyrr og viljað ná sáttum í málinu. Hefði ákærði H-kk-nf M-kk-nf viljað sættast við kæranda og greiða honum 50.000 krónur gegn því að kærandi myndi draga kæruna til baka. Ákærði H-kk-nf M-kk-nf hefði einnig séð eftir gjörðum sínum og hefði kærandi tekið tillit til þess. Greiðslan hefði ekki farið fram en kærandi tæki framburð ákærða H-kk-ef M-kk-ef trúanlegan og vildi því draga kæruna á hendur honum til baka en halda áfram kæru á hendur ákærðu A-kk-þgf L-kk-þgf og M-x-x.

Í málinu liggur frammi vottorð Y-kk-ef Ó-kk-ef, sérfræðings í bæklunarlækningum, dagsett 30. september 2008. Þar kemur fram að kærandi hafi leitað til slysa- og bráðamóttöku Landspítalans í Fossvogi þann 29. apríl 2007 eftir að hafa lent í átökum þá um nóttina. Hefði hann sagt nokkra menn hafa ráðist á sig, slegið og sparkað í sig. Hefði kærandi kvartað um verki frá hægri úlnlið og vinstri baugfingri. Við skoðun hefði komið í ljós veruleg bólga á hægra handarbaki og einnig hefðu verið eymsli og bólga um hægri úlnlið. Á vinstri hendi hefði verið verulegt mar, bólga og eymsli á baugfingri sem var aflagaður. Hrufl og skrámur hefðu verið ofanvert á báðum lófum sem og á vinstri litlafingri. Hefðu verið teknar röntgenmyndir af báðum höndum. Segir í svörum um hægri úlnlið og hönd að það hefði verið „brot í distal radius með styttingu dorsalt og gengur brotalína inn í liðflöt. Liðflötur hornréttur á lengdarás radius“. Um vinstri hönd segir að þar sé „brot radialt í basis miðphalanx IV, sem gengur inn í liðflöt og er hann breikkaður. Subluxationsstaða“.

Í samantekt og áliti í vottorðinu segir að ljóst sé að í átökum, sem kærandi lenti í 29. apríl 2007, hefði hann hlotið brot á fjærenda hægra sveifarbeins og brot á miðkjúku vinstri baugfingurs auk hrufls á báðum lófum. Hefðu brotin verið rétt upp, þeim lokað og þau gipsuð. Vegna skekkju hefði brotið á hægri úlnlið verið rétt upp aftur og fest með ytri ramma 10. maí 2007. Hefði náðst ágæt lega en þrátt fyrir það hefði brotið enn sigið. Enn hefði verið reynt að rétta það 25. sama mánaðar en þá hefði það reynst svo gróið að ekki hefði tekist að hnika því til. Hefði ytri ramminn þá verið fjarlægður og hann meðhöndlaður í gipsi áfram í rúmar þrjár vikur. Í síðasta eftirliti 20. júní sama ár hefði gipsið verið fjarlægt en þá hefði kærandi unnið í viku og gengið það ágætlega. Hefði hann fengið ráðleggingar um æfingar og útskrifast. Allar líkur séu á því að kærandi nái góðum bata þótt ekki sé útilokað að einhver hreyfiskerðing sitji eftir í úlnliðnum.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærðu fyrir dóminum og vætti vitnis.

Ákærði A-kk-nf A. G-kk-nf kvað lýsingu í ákæru ekki rétta og hafnaði því að hafa valdið kæranda úlnliðs- og fingurbroti. Þá kannaðist hann ekki við að hafa kastað reiðhjóli í kæranda eins og lýst er í ákæru heldur hefði hann einungis ýtt við hjólinu í hjólagrind. Lýsti ákærði atvikum þannig að ákærðu hefðu hitt kæranda fyrir utan verslunarmiðstöðina Fjörð umrætt sinn og kærandi þá hrópað að ákærðu ókvæðisorðum og ógnað þeim. Mundi ákærði ekki hvað kærandi kallaði til þeirra en kvaðst hafa skilið hann þannig að hann vildi slást við þá. Þeir hefðu gengið að kæranda og þá hefði kærandi ráðist á þá. Upp úr því hefðu hafist slagsmál. Kærandi hefði veitt honum einhver hnefahögg og ákærði veitt kæranda hnefahögg á móti. Átökin hefðu síðan staðið í einhverja stund en loks hefði kærandi dottið á milli reiðhjóla í hjólagrind og ákærði þá ýtt við einu hjólinu sem hefði lent á kæranda. Aðspurður um framburð sinn hjá lögreglu um að hann hafi kastað hjólinu í kæranda, kvað ákærði langt um liðið en hann myndi eingöngu eftir því að hafa ýtt við hjólinu. Þá gat hann ekki svarað því hvar hjólið lenti á kæranda en taldi það hafi dottið á líkama hans eða fætur. Mundi hann ekki til þess að hjólið hefði lent á höndum kæranda.

Þegar borinn var undir ákærða framburður hans í lögregluskýrslu á þann veg að í upphafi hefði verið ákveðið ákærðu í milli að láta kæranda finna fyrir því að þeir væru honum reiðir vegna gjörða hans og að þeir hafi verið þess meðvitaðir að kýla ekki í andlit hans eða þá að sparka í A-kk-þf liggjandi, kvað hann ekki rétt eftir sér haft. Tók hann fram að hann hefði verið í miklu uppnámi þegar hann gaf skýrsluna hjá lögreglu og myndi ekki vel eftir henni. Rétt væri að ákærðu hefðu verið reiðir út í kæranda og hefðu ætlað að tala við hann en síðan hefðu hlutirnir þróast þannig að til átaka hefði komið. Kærandi hefði þó átt upptökin að átökunum. Kvað hann reiði þeirra út í kæranda hafa byggst á því að kærandi hefði leitað á ákærða þegar hann var 19 ára og áfengisdauður. Ákærði A-x-x hefði lent í svipuðu atviki.

Aðspurður kvaðst ákærði ekki geta lýst umræddum átökum frekar enda væri langt um liðið og mikil ölvun í gangi. Mundi ákærði eftir að hafa gefið kæranda hnefahögg en mundi ekki eftir að hafa sparkað í kæranda.

Ákærði neitaði því að hafa orðið valdur að beinbrotum kæranda, sem lýst er í ákæru, en kvað vel geta verið að hruflið væri af hans völdum.

Ákærði H-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf viðurkenndi að hafa tekið þátt í þeirri líkamsárás, sem ákært er fyrir, en hann hafi hins vegar ekki kastað reiðhjóli í kæranda og ekki valdið honum beinbrotum þeim, sem lýst er í ákæru. Lýsti hann atvikum á þann veg að ákærðu hefðu verið á Café Aroma að fá sér í glas umrætt sinn ásamt fleira fólki og orðið virkilega ölvaðir. Niðri á staðnum hefðu þeir átt orðastað við kæranda. Tók ákærði svo til orða að kærandi hefði væntanlega haft það á tilfinningunni að eitthvað væri að fara í gang því umræðan um kynferðisbrot kæranda hefði verið mikil í Hafnarfirði. Þótt ákærðu hefðu áður gefið það út að þeir myndu einhvern tímann lemja ákærða, hefðu þeir ekki verið búnir að leggja á ráðist um þessa árás. Minnti ákærða að kærandi hefði öskrað að ákærðu að þeir myndu aldrei þora að gera neitt við hann og þannig boðið þeim birginn. Kærandi hefði átt fyrsta höggið sem kom áflogunum af stað. Fyrsta höggið, sem hefði geigað, hefði beinst að A-x-x og í kjölfarið hefðu ákærðu ráðist á kæranda. Aðspurður af hverju hann hefði ekki tekið fram í skýrslu sinni hjá lögreglu að kærandi hefði átt fyrsta höggið, kvaðst ákærði ekki geta skýrt það en það væri hins vegar rétt.

Ákærði kannaðist við að hafa veitt kæranda hnefahögg og spörk í líkamann. Kvað hann ákærðu ekki hafa sparkað í andlit kæranda en taldi líklegast að þeir hefðu kýlt í bak, maga og fætur kæranda. Kvaðst hann þó ekki hafa tekið vel eftir þætti hinna ákærðu í átökunum en kvað ákærða A-kk-þf hafa ýtt eða hent hjóli í kæranda án þess að geta lýst því nákvæmlega með hvaða hætti það fór í kæranda. A-x-x hefði kýlt og sparkað í kæranda en ekkert átt við hjólið. Að lokum hefði strákur, sem kallaður er E-kk-nf, kallað að nú væri komið nóg og hefðu ákærðu þá farið burt.

Ákærði kvaðst sannfærður um að hafa ekki valdið kæranda beinbrotum umrætt sinn en taldi mögulegt að hruflið væri af sínum völdum.

Ákærði A-x-x L-x-x R-x-x hefur viðurkennt að hafa slegið kæranda hnefahöggum í líkama og sparkað í hann en neitaði að hafa valdið honum þeim áverkum, sem lýst er í ákæru. Lýsti hann atvikum þannig, að ákærðu hefðu verið á Café Aroma umrætt sinn ásamt fleira fólki. Milli ákærðu og kæranda hefði ríkt spenna vegna þess að kærandi hafði áður káfað á ákærða og ákærða A-kk-þgf. Kærandi hefði sýnt ákærðu hroka og verið með leiðindi og hefðu kærandi og ákærðu byrjað að rífast. Kærandi hefði síðan reynt að kýla ákærða og ákærði þá reynt að kýla kæranda á móti og loks hefði kærandi náð að koma höggi á ákærða. Ákærðu hefðu síðan allir tekið þátt í átökunum gegn kæranda með því að sparka í hann og veita honum hnefahögg. Mundi ákærði ekki hversu mörg högg hann veitti kæranda en þau hefðu farið í andlit kæranda en ekki í hendur hans. Ákærði kvaðst hafa sparkað tvisvar í maga kæranda og bak. Hefði kærandi legið í götunni þegar það gerðist. Loks hefði ákærði A-kk-nf hent hjóli í kæranda þegar sá síðarnefndi lá í götunni. Taldi ákærði líklegast að áverka kæranda mætti helst rekja til þess þegar reiðhjólið fór í kæranda.

Aðspurður mundi ákærði ekki til þess að högg ákærða H-kk-ef M-kk-ef hefðu lent á höndum kæranda.

Vitnið A-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa verið á Café Aroma þar sem ákærðu voru einnig. Hann hefði fengið sér nokkra bjóra og síðan farið út að reykja og tala í símann og þar hefðu ákærðu ráðist á hann. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa verið viss um hvort árásarmennirnir voru þrír eða fjórir. Hefðu þeir ákærðu átt einhver orðaskipti áður en til átakanna kom en kærandi neitaði því að hafa átt upptökin að þeim. Ákærðu hefðu komið honum í götuna með höggum og þegar hann hefði verið kominn í götuna hefðu þeir bæði kýlt hann og sparkað í hann. Loks hefði hann fengið reiðhjólið í sig. Vitnið kvaðst lítið hafa getað gert á móti árás ákærðu annað en að setja hendurnar fyrir andlit sitt. Aðspurður kvaðst vitnið halda að ákærði A-kk-nf hefði kom hjólinu á hann.

Vitnið kvaðst hafa úlnliðsbrotnað og fingurbrotnað í átökunum og taldi sérstaklega aðspurður að líklegast mætti rekja úlnliðsbrotið til þess þegar hann fékk hjólið í sig enda hefði höggið vera þungt. Hins vegar kvaðst hann ekki gera sér grein fyrir hvað olli honum fingurbroti.

Vitnið neitaði ásökunum ákærðu um að hann hefði áreitt tvo þeirra kynferðislega og sagði framburð þeirra rangan.

IV.

Óumdeilt er og sannað með framburði ákærðu sjálfra og vætti kæranda að þeir ákærðu og kærandi lentu í átökum umrætt sinn. Samkvæmt gögnum málsins er ljóst að kærandi leitaði til slysa- og bráðamóttöku Landspítalans í Fossvogi skömmu eftir átökin og verður að miða við að þeir áverkar, sem þar er lýst, séu afleiðing af átökunum og er það óumdeilt. Hins vegar greinir ákærðu á um það, hver þeirra hafi valdið kæranda beinbrotunum.

Ákærðu hafa allir játað að hafa veitt kæranda högg og þá hafa ákærðu A-x-x og H-kk-nf M-kk-nf játað að hafa sparkað í kæranda. Er sannað með framburði þeirra og vitnisburði kæranda fyrir dóminum að kærandi féll í götuna við þau högg og spörk. Þá hefur ákærði A-kk-nf kannast við að hafa ýtt við reiðhjóli í hjólagrind, sem við það fór í kæranda þar sem hann lá í götunni. Hins vegar hafa allir ákærðu neitað því að hafa orðið valdir að beinbrotum kæranda með framgöngu sinni og telja ranga heimfærslu brots þeirra hvers um sig til ákvæða 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Sérstaklega aðspurður taldi kærandi sjálfur líklegast að hann hefði hlotið úlnliðsbrotið þegar hann fékk reiðhjólið í sig umrætt sinn því höggið hefði verið þungt. Um þetta verður þó ekkert fullyrt enda verður að telja allt eins líklegt að kærandi hafi beinbrotnað þegar hann datt í götuna vegna högga og sparka ákærðu.

Þegar til framanritaðs er litið teljast allir ákærðu hafa staðið saman að árásinni á kæranda umrætt sinn og bera þeir því allir refsiábyrgð á henni. Eins og áður er rakið er sannað að ákærðu komu kæranda í götun umrætt sinn með höggum og spörkum. Þótt fyrir liggi að hjól, sem ákærði A-kk-nf hefur játað að hafa ýtt við þannig að það fór í kæranda, hafi fallið á kæranda þar sem hann lá í götunni, þykir ekki verða fullyrt að það hafi valdið kæranda þeim áverkum, sem sannað þykir að ákærði hlaut, frekar en högg og spörk allra ákærðu sem leiddu til falls hans í götuna. Bera ákærðu því allir refsiábyrgð á áverkum kæranda umrætt sinn.

Að þessu virtu þykir sannað að ákærðu hafi gerst sekir um þá háttsemi, sem þeim er gefin að sök í ákæru og eru þau þar rétt heimfærð til refsiákvæða. Verða ákærðu því sakfelldir eins og krafist er.

Ákærðu hafa lýst því að kærandi hafi, töluvert áður en umrædd atvik urðu, leitað kynferðislega á ákærðu A-kk-þf og A-x-x og lýsti ákærði A-x-x því að milli ákærðu og kæranda hefði ríkt spenna vegna þessa. Þessum ávirðingum hefur kærandi neitað. Ákærðu og kærandi hafa hins vegar allir lýst því að til orðaskaks hafi komið þeirra í milli áður en til átakanna kom. Hefur ákærði A-kk-nf lýst því þannig fyrir dóminum að kærandi hafi hrópað að ákærðu ókvæðisorðum og ógnað þeim. Mundi ákærði ekki nákvæmlega hvað sagt var en kvaðst hafa skilið kæranda þannig að hann vildi slást við ákærðu. Ákærði H-kk-nf M-kk-nf lýsti aðdragandanum þannig að kærandi hefði öskrað að ákærðu að þeir myndu aldrei þora að gera neitt við hann og þannig boðið þeim birginn. Lýsing ákærða A-x-x var á þann veg að kærandi hefði sýnt ákærðu hroka og verið með leiðindi og að það hefði komið til rifrildis milli þeirra. Kærandi kannaðist við að til orðaskipta hafi komið milli sín og ákærðu en hefur hins vegar neitað því að hafa átt upptökin að átökunum sem fylgdu í kjölfarið. Að þessu virtu verður því einungis slegið föstu um aðdraganda árásarinnar að til snarpra orðaskipta hafi komið milli ákærðu og kæranda umrætt sinn.

Upplýsingar úr sakavottorðum ákærðu hafa ekki áhrif við ákvörðun refsingar þeirra nú en fyrir liggur að ákærði A-x-x var þann 3. september 2009 dæmdur til greiðslu 100.000 króna sektar fyrir eignaspjöll og verður refsing hans því ákveðin með hliðsjón af ákvæðum 78. gr. almennra hegningarlaga. Til þyngingar horfir að brot sín frömdu ákærðu í félagi, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þegar litið er til þess að í átökunum veittust ákærðu þrír að kæranda einum og þess, sem áður er rakið að um aðdraganda árásarinnar verði því aðeins slegið föstu að til snarpra orðaskipta hafi komið milli ákærðu og kæranda, verða ekki talin alveg næg efni til að líta til ákvæða 3. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar ákærðu.

Að þessu virtu telst refsing ákærðu hvers um sig hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi. Brot ákærðu átti sér stað í apríllok 2007 en ákæra málsins er gefin út 22. september 2009 og hefur þessi dráttur á meðferð málsins á rannsóknarstigi ekki verið skýrður með fullnægjandi hætti. Þykja því efni til að skilorðsbinda refsingu ákærðu eins og nánar greinir í dómsorði.

Samkvæmt framlögðu sakarkostnaðaryfirliti nemur sakarkostnaður málsins á rannsóknarstigi 10.000 krónum og verður ákærðu öllum gert að greiða hann óskipt. Ákærði A-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 225.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Ákærði A-x-x greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 225.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið G-kvk-nf S-kvk-nf, ftr. lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, A-kk-nf A. G-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði. Frestað er framkvæmd refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum 2 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, A-x-x L-x-x R-x-x, sæti fangelsi í 2 mánuði. Frestað er framkvæmd refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum 2 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, H-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði. Frestað er framkvæmd refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum 2 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærðu greiði óskipt sakarkostnað að fjárhæð 10.000 krónur.

Ákærði A-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef hdl., 225.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði A-x-x greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 225.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf E-kvk-nf