S-1953/2023

I Mál þetta, sem dómtekið var 4. desember 2023, að lokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum útgefinni 27. júlí 2023, á hendur ákærða X, kt. 000000- 0000, með ótilgreint lögheimili.

Málið er höfðað á hendur ákærða fyrir eftirfarandi háttsemi:

A. fyrir umsáturseinelti, en til vara hótanir og barnaverndarlagabrot, með því að hafa á tímabilinu frá 26. október 2022 til 28. október 2022, endurtekið hótað og sett sig í samband við A, kt. 000000- 0000, dóttur sambýliskonu sinnar, en á framangreindu tímabili sendi ákærði A 48 skilaboð, ýmist skrifleg eða hljóðskilaboð, sem voru smánandi, vanvirðandi, ógnandi, ruddaleg og móðgandi en skilaboðin voru til þess fallin að valda hræðslu og kvíða hjá A, en efni þeirra var m. a. sem hér nánar greinir:

A. I.

Í skriflegum skilaboðum á framangreindu tímabili sendi ákærði A m. a. eftirfarandi: i. „Ert þú krakka skratti að segja mér fyrir“ ii. „Skíttu í þig“ iii. „Æi fokkaðu þér“ iv. „Þú ert aumingi“ v. „Krakkaskítur“

A. II.

Á framangreindu tímabili sendi ákærði A m. a. eftirfarandi hljóðskilaboð: i. A mín, ég ætla bara að segja eitt við þig, haltu fokking kjafti og hlustaðu á mig. Uu jájá, þetta var þannig en við vorum samt í þessu því við vorum að testa þau og hvernig við gætum treyst þeim, róaðu þig sko.“ ii. „heyrðu litla fokking aumingja tussan þín segðu bara það sem þú þarft að segja hreint út ég er kominn með svo mikið nóg af þér, búinn að reyna að vera bara eins mikið næs við þig og ég get og veistu það fokkaðu þér. Drullastu og drepstu í fokking tussunni á þér“. iii. „Þú ert bara fokking þroskaheft A “. iv. „Er það kannski þarna jólin sem þú skemmdir fyrir okkur öllum eða? Sýndu mér endilega þetta fokking vídjó, ef þú gerir það ekki þá fokking sendi ég menn á eftir þér“. v. „Þú fokking eyðilagðir þessi jól tussan þín og hvaða útskrift ertu að tala um? Hefur þú útskrifast úr einhverju, þú ert þroskaheft“. vi. „Heyrðu kjaftfori krakkaskítur, hérna pabbi þinn veit hvar ég bý, hann bara getur komið hérna hvenær sem er, ég skal taka á móti honum. Það er enginn búinn að eyðileggja neitt, þú ert bara djöfulsins tík og bara ógeðsleg. Þú byrjaðir með allt þetta fokking beef, ekki ég. Og það hafa allir sín mörk á hvenær þau gefast upp.

Bara hoppaðu upp í fokking rassgatið á þér druslan þín“. vii. „Heyrðu, litli viðbjóður. Hættu að senda skilaboð á hina og þessa sem eru ekki í neinu samhengi. Það er gott að fólk kannski komist að því hverskonar strigakjaftur þú ert. Bara fordekruð djöfulsins forréttinda drós.“. viii. „Heyrðu alla vega, ég vil bara ekki sjá þig framar og vonandi hitti ég þig aldrei aftur en látum þetta bara enda núna, bara búið. Þú mátt endilega senda þarna aumingjann hann pabba þinn á mig ef þú heldur að hann geti lamið mig, ég lofa þér því að hann fer héðan í sjúkrabíl.“

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 232. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Til vara telst háttsemi ákærða varða við 1. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002, auk þess sem háttsemi ákærða í undirlið A. II. (iv.) og A. II. (viii.) telst varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þesser krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kt. 000000- 0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða henni skaðabætur að fjárhæð kr. 300.000 og miskabætur að sömu fjárhæð. Þá er gerð krafa um málskostnað að skaðlausu, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærði gerir aðallega þá kröfu að hann verði sýknaður en til vara, komi til sakfellingar, er krafist vægustu refsingar sem lög frekast heimila og hún verði skilorðsbundin að öllu leyti. Þá er þess krafist aðallega að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi, til vara er krafist sýknu af kröfunni og til þrautavara, komi til sakfellingar, er þess krafist að dæmdar bætur verði verulega lægri en krafist er. Loks er þess krafist að allur sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða samkvæmt málskostnaðarreikningi.

II

Málavextir.

Þriðjudaginn 8. nóvember 2022 lagði brotaþoli fram kæru hjá lögreglunni á Suðurnesjum á hendur ákærða fyrir hótanir en brotaþoli er dóttir sambýliskonu ákærða. Hún lýsti því að frænka hennar hafi sýnt brotaþola skilaboð frá ákærða sem hann hafi sent móður brotaþola. Hún hafi þá sent skilaboð á ákærða og spurt hvað væri að honum þar sem skilaboðin hafi verið ógeðsleg, gróf og á kynferðislegum nótum. Brotaþoli kvaðst hafa gert þetta til að vernda móður sína sem byggi með ákærða og hafi gert það í tvö ár. Í kjölfarið hafi ákærði farið að senda brotaþola skilaboð og sagt henni að,, fokka“ sér og hann ætli að senda menn á eftir henni.

Brotaþoli sagði að móðir hennar hafi sagt að ákærði hafi verið,, blekaður“ og trúlega á einhverju þegar hann hafi sent skilaboðin til brotaþola en hann hafi verið að því í rúman sólarhring. Brotaþoli hafi svarað honum í fyrstu þar sem hún hafi verið mjög ósátt við ákærða vegna þessa. Eftir um sólarhring hafi ákærði farið að senda brotaþola aftur skilaboð og hún svarað honum en hann þá orðið brjálaður. Skilaboðin frá ákærða hafi verið á þá leið að brotaþoli ætti að drepa sig og hann muni senda menn á eftir henni.

Ákærði hafi sent þessi skilaboð frá 26. október 2022 til og með 28. sama mánaðar. Brotaþoli sagði að alltaf þegar hún hafi hitt móður sína hafi hún sagt að hún mætti ekki hitta brotaþola.

Rannsókn lögreglu á farsíma brotaþola leiddi í ljós að ákærði hafði sent henni 48 SMS skilaboð frá 26. til 28. október 2022 en hann var búinn að eyða 45 af þessum skilaboðum. Brotaþoli tók skjáupptökur (e. Screen recorder) af hljóðskilaboðum frá ákærða semhann hafði sent henni á Facebook messenger og meðal þeirra skilaboða eru skilaboðin sem tilgreind eru í A. II. kafla ákæru. Þá sendi ákærði brotaþola einnig skrifleg skilaboð og þ. á m. þau skilaboð sem tilgreind eru í A. I. kafla ákæru.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 21. febrúar 2023. Hann sagði að brotaþoli væri dóttir sambýliskonu hans og ákærði hefði lítið samband við hana en hún byggi hjá föður sínum. Ákærði sagði að samskiptin varðandi skilaboðin, sem ákært er vegna, hafi byrjað þannig að brotaþoli hafi fengið send skilaboð sem ákærði hefði sent annarri manneskju á Facebook. Skilaboðin hafi ekki verið til þess að kæta brotaþola gagnvart ákærða og móður hennar. Brotaþoli hafi þá byrjað með gífuryrði og talað um að hún ætlaði að blanda börnum ákærða í málið. Ákærði hafi þá farið upp á,, afturlappirnar“ en hann muni ekki eftir beinum hótunum en hann hafi ekki farið yfir öll samskiptin. Það hafi komið,, rof“ í hausinn á ákærða og hann hafi endað inni á geðdeild þar sem lyf hans hafi verið stillt af og hann fengið frekari hjálp. Varðandi ummæli ákærða sem fram koma á upptökum brotaþola sagði ákærði að það væri undanfari að þeim og þau væru tekin úr samhengi. Þá kvaðst ákærði ekki sjá að hann hafi verið að hóta brotaþola en hann dragi ekki úr því að skilaboðin hafi verið ömurleg. Ákærði kvaðst ekki muna eftir því að hafa sagt brotaþola að drepa sig en hann hafi örugglega sagt að hann ætlaði að senda menn á eftir henni. Ákærði kvaðst hafa reynt að tala við brotaþola og biðja hana afsökunar en án árangurs.

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kvaðst hafa sent brotaþola þau skriflegu skilaboð sem tilgreind eru í ákærulið A. I. og þau hljóðskilaboð sem tilgreind eru í ákærulið A. II. Ákærði sagði að ástæða þess hafi verið sú að hann hafi sent fullorðinni manneskju kynferðisleg skilaboð sem brotaþoli hafi síðan fengið og upplýst aðra fjölskyldumeðlimi um skilaboðin. Brotaþoli hafi síðan sent ákærða skilaboð vegna þessa og hann brugðist illa við. Ákærði kvaðst hafa verið á slæmum stað þegar hann sendi umrædd skilaboð til brotaþola. Hann hafi verið í andlegu ójafnvægi og orðið á vegna þess. Ákærði kvaðst hafa glímt við [... ] og verið nýlega kominn af [... ] þegar hann hafi sent skilaboðin. Hann hafi verið að taka ný lyf og drukkið áfengi ofan í þau sem hafi verið slæmt. Skilaboðin sem hann hafi sent hafi verið dapurleg og um gífuryrði og hótanir hafi verið að ræða. Ákærði kvaðst hafa verið að svara brotaþola og móðir hennar hafi séð að ákærði væri að senda brotaþola skilaboð og beðið ákærða að hætta. Ákærði sagði að það gæti verið að skilaboðin hafi verið 48 en þau hafi alls ekki verið öll á sama veg og skilaboðin sem tekin séu upp í ákæru. Ákærði kvaðst hafa verið í litlu sambandi við brotaþola fyrir þetta og líklega hitt hana um 10 sinnum en hún búi hjá föður sínum. Ákærði kvaðst hafa hitt brotaþola einu sinni eftir þetta og reynt að biðja hana afsökunar en án árangurs. Hann sagði að það hafi aldrei verið inn í myndinni að framfylgja þeim hótunum sem hafi falist í hluta skilaboðanna þ. e. að senda menn á eftir brotaþola eða lemja föður hennar. Hann kvaðst hafa eytt skilaboðunum úr síma sínum þar sem þetta hafi gert hann dapran og hann hafi ekki viljað eiga skilaboðin. Ákærði kvaðst sjá eftir þessu.

Vitnið og brotaþolinn, A, kvaðst kannast við skilaboðin sem tilgreindu eru í ákæru en hún hafi fengið þau frá ákærða. Hann hafi sent þau í kjölfar þess að brotaþoli hafi verið að gera athugasemdir við ákærða vegna þess að hann hafði sent óviðeigandi skilaboð á frænku brotaþola. Hún kvaðst hafa sagt ákærða að hún ætlaði að segja dóttur hans frá skilaboðum hans til frænku brotaþola. Hún kvaðst hafa sent ákærða skilaboð til þess að reyna að verja sig og móður hennar. Brotaþoli sagðist hafa verið hrædd við ákærða, fundist skilaboðin ógnandi og óttast að hann myndi senda menn á eftir sér. Brotaþola hafi samt þótt t. d. skrýtið að ákærði hafi ætlað að senda föður hennar í burtu á sjúkrabifreið. Brotaþoli sagði að ákærði hefði reynt að biðja hana afsökunar en hún hafi ekki viljað ræða þetta og ekki tekið afsökunina gilda. Brotaþoli kvaðst hafa haft lítil samskipti við ákærða fyrir atvikið en þá helst í gegnum móður hennar. Eftir þetta hafi engin samskipti verið fyrir utan eitt skipti þegar ákærði hafi reynt að biðja brotaþola afsökunar. Brotaþoli sagði að þetta hafi haft slæm áhrif á móður hennar og hún hafi reynt að fá brotaþola til að draga kæruna til baka.

Vitnið, B móðir brotaþola, kvaðst hafa verið með ákærða í þrjú og hálft ár. Fyrir þann tíma hafi vitnið verið í góðu sambandi við brotaþola en samskiptin hafi minnkað eftir að vitnið kynntist ákærða. Hann hafi samt ekki komið í veg fyrir það að vitnið hitti brotaþola og í raun hafi ákærði kvatt vitnið til að hitta brotaþola. Hún vilji hins vegar ekki koma til vitnisins vegna ákærða þó hann hafi komið vel fram við brotaþola. Vitnið sagði að brotaþoli hafi byrjað að senda ákærða skilaboð m. a. um það að hún myndi senda föður sinn á ákærða. Vitnið kvaðst ráma í að hafa verið nálægt ákærða þegar hann hafi verið að senda brotaþola skriflegu skilaboðin sem tilgreind eru í kafla A. I. í ákæru en vitnið hafi síðan fylgst betur með þegar ákærði hafi verið að senda brotaþola hljóðskilaboðin sem tilgreind eru í kafla A. II. í ákæru. Vitnið kvaðst hafa reynt að stöðva ákærða og sagt honum að hætta enda hafi vitninu misboðið ummælin sem ákærði hafi sent á brotaþola. Ákærði hafi verið á slæmum stað á þessum tíma og verið nýlega kominn af geðdeild þar sem hann hafi verið í öðrum heimi. Þar hafi lyfjum verið breytt, ákærði drukkið áfengið ofan í þau og það hafi farið illa í hann. Hann myndi annars aldrei senda skilaboð eins og þeim sem lýst er í ákæru. Vitnið sagði að ákærði myndi aldrei viðurkenna það að vera hræddur við föður brotaþola en ákærði yrði það örugglega ef á reyndi. Þá myndi ákærði aldrei senda menn á eftir brotaþola. Vitnið sagði að brotaþoli hafi sagt í síma að hún væri ekki hrædd heldur vildi hún bara að vitnið og ákærði myndu hætta saman. Eftir umrætt atvik hafi engin samskipti verið milli ákærða og brotaþola fyrir utan það að hún hafi komið einu sinni í mat til vitnisins og ákærða um jólin og þá hafi hann reynt að biðja brotaþola afsökunar. Hún hafi hins vegar ekki viljað ræða þetta og gefið ákærða kalt augnaráð. Vitnið sagði að þetta hafi haft mikil áhrif á sig og ákærða. Hann sé kvíðasjúklingur og hafi m. a. viljað taka eigið líf vegna þessa. Þetta hafi valdið ákærða vanlíðan þ. e. kvíða og þunglyndi en hann vilji hitta brotaþola og ræða málin. Vitnið kvaðst hafa rætt við brotaþola þegar hún hafi verið búin að kæra og spurt hvort þetta væri nú ekki fullmikið.

Vitnið, lögreglumaður nr. 9311, kvaðst hafa unnið að rannsókn málsins m. a. tekið skýrslu af ákærða og aflað gagna. Vitnið sagði að sími brotaþola hafi verið afritaður áður en vitnið hafi komið að málinu. Vitnið staðfesti skýrslur sínar.

Vitnið, C sérfræðingur hjá lögreglunni, kvaðst hafa rannsakað síma brotaþola. Þegar að því hafi komið hafi verið búið að eyða hljóðskilaboðum ákærða úr símanum en brotaþoli hafi tekið skjáupptökur af þeim og þær séu meðal rannsóknargagna málsins. Vitnið staðfesti skýrslu sína.

IV

Niðurstaða.

Ákærði hefur viðurkennt að hafa sent brotaþola þau skriflegu skilaboð og hljóðskilaboð sem tilgreind eru í ákæru en með því hafi hann ekki bakað sér refsiábyrgð.

Hvoru tveggja skriflegu skilaboðin og hljóðskilaboðin sem tilgreind eru í ákæru og ákærði hefur viðurkennt að hafa sent brotaþola eru óviðeigandi í samskiptum fólks og þá sérstaklega í samskiptum fullorðins manns við ungling. Þá verður og í því sambandi að hafa í huga að ákærði er sambýlismaður móður brotaþola og það bar honum að hafa í huga og gæta varfærni í samskiptum við brotaþola í samræmi við það. Í hluta skilaboðanna felast hótanir af hálfu ákærða þar sem hann segist ætla að senda menn á eftir brotaþola og þar sem hann segir brotaþola að senda föður sinn á ákærða ef hún haldi að faðir hennar geti lamið ákærða en hann lofi þá að faðir brotaþola fari í burtu á sjúkrabifreið. Öll skilaboðin voru ruddaleg og ósiðleg og að hluta til hótanir. Brotaþoli hefur viðurkennt að hafa að hluta til átt frumkvæði að því að senda ákærða skilaboð og það liggur fyrir að einhver skilaboð frá henni hafi einnig verið óviðeigandi. Það getur hins vegar ekki breytt því að fullorðinn einstaklingur á ekki að bregðast við skilaboðum frá unglingi, þrátt fyrir það að þau séu óviðeigandi, með því að senda skilaboð með því innihaldi sem ákærði gerði hvorki skriflega né í hljóði.

Brot ákærða er í ákæru talið varða við 232. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákvæðið kom inn í hegningarlögin með lögum nr. 50/2021 sem tóku gildi í febrúar 2021. Í almennum athugasemdum með frumvarpi, sem varð að lögunum, kemur fram að notað sé umsáturseinelti sem þyki nokkuð lýsandi fyrir þann verknað að,, sitja um“ manneskju í óþökk hennar og valda þannig hræðslu eða kvíða. Geti,, umsátrið“ gengið svo langt að manneskja sem það beinist að upplifi ógn og skelfingu sem skerði lífsgæði hennar. Þá segir einnig m. a. í athugasemdum um ákvæðið sjálft:,, Umsáturseinelti er hægt að hafa í frammi með ólíkum aðferðum sem seint verða tæmandi taldar. Þær algengustu eru taldar upp en orðin,, eða með sambærilegum hætti“ eiga að tryggja að aðrar aðferðir sem beitt er og eru til þess fallnar að valda öðrum hræðslu eða kvíða falli undir ákvæðið. Aðferð sem beitt er við umsáturseinelti þarf ekki að fela í sér sjálfstæðan refsiverðan verknað heldur getur hegðun sem ein og sér er ekki refsiverð orðið það ef hún er endurtekin. Háttsemin getur falist í því að fylgja eftir eða elta annan mann ítrekað, koma á samskiptum eða sambandi við annan mann í óþökk hans eða með því að láta annan mann vita að fylgst sé með honum. Í þessu felst t. d. að mæta í eigin persónu á vinnustað annars manns eða stað þar sem hann stundar íþróttir eða nám eða sinnir áhugamálum sínum eða fylgja honum eftir í netheimum, svo sem á spjallborðum eða netsamfélagsmiðlum. Þá getur umsáturseinelti falist í að skemma eigur manns, skilja eftir ummerki um nálægð á persónulegum eignum hans eða jafnvel gæludýri. Í þeim tilvikum gæti háttsemin einnig átt undir 257. gr. almennra hegningarlaga um eignaspjöll. Umsáturseinelti getur beinst að manni sem gerandinn er í tengslum við sem og að bláókunnugum. Reynslan hefur sýnt að þeir sem hafa í frammi umsáturseinelti beina því ekki endilega eingöngu að tilteknum manni heldur til viðbótar að öðrum einstaklingi sem tengjast honum, eins og fjölskyldu, vinum eða samstarfsmönnum. Getur þetta leitt af sér hræðslutilfinningu, öryggisleysi og ótta um að missa stjórn á aðstæðum.“

Eins og segir í 232. gr. a. hegningarlaganna og af framangreindu má ráða á ákvæðið við um endurtekna háttsemi og að maður sitji um annan mann og háttsemin sé til þess fallin að valda hræðslu eða kvíða. Þau samskipti ákærða og brotaþola sem ákært er vegna virðast hafa átt sér stað 26. og 28. október 2022 og því varð eins dags hlé á samskiptum þeirra alla vega þeirra sem ákært er vegna. Þá er einnig komið fram að brotaþoli hafi að hluta til átt frumkvæði að samskiptunum. Með hliðsjón af þessu verður ekki fallist á að um endurtekna háttsemi hafi verið að ræða og að ákærði hafi setið um brotaþola í skilningi 232. gr. a. almennra hegningarlaga og því var ekki um umsáturseinelti að ræða. Brot ákærða varðar því ekki við það ákvæði laganna eins og talið er í ákæru.

Eins og fram er komið voru skilaboðin sem ákærði sendi brotaþola og tilgreind eru í ákæru öll ósiðleg og ruddaleg og í tveimur þeirra fólust hótanir sem voru til þess fallnar að vekja ótta hjá brotaþola um velferð sína og föður hennar. Brotaþoli er dóttir sambýliskonu ákærða og hefur hann skyldur þ. m. t. talið siðferðislegar gagnvart brotaþola í samræmi við það. Brot ákærða varðar því við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Hefur ákærði unnið sér til refsingar í samræmi við það.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður hlotið refsingu sem skiptir máli við ákvörðun refsingar í máli þessu. Það kom fram hjá ákærða fyrir dómi að hann sjái eftir að hafa sent brotaþola umrædd skilaboð og hann hafi reynt að biðja hana afsökunar á framkomu sinni. Það var staðfest af brotaþola. Refsing ákærða verður ákveðin með hliðsjón af þessu og 1., 5. og 8. tölulið 1. mgr. og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu hennar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Í málinu gerir brotaþoli, A, þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða henni skaðabætur að fjárhæð 300.000 krónur og miskabætur að sömu fjárhæð auk málskostnaðar. Ekki hefur verið sýnt fram á að ákærði hafi valdið brotaþola fjárhagslegu tjóni og verður hann því ekki dæmdur til að greiða henni skaðabætur. Hins vegar hefur háttsemi ákærða verið til þess fallin að hafa áhrif á andlega líðan brotaþola til hins verra. Brotaþoli á því rétt á miskabótum úr hendi ákærða, sbr. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með hliðsjón af atvikum málsins þykir hæfilegt að ákærði greiði brotaþola miskabætur að fjárhæð 200.000 og 100.000 krónur í málskostnað.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, E-kk-ef K-kk-ef lögmanns, þykja hæfilega ákveðin með hliðsjón af tímaskýrslu verjandans og umfangi málsins 964.224 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Eins og fram er komið var brot ákærða í ákæru aðallega talið varða við 232. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en á það hefur ekki verið fallist. Með vísan til þess þykir rétt að ákærði greiði 2/3 málsvarnarlaunanna eða 642.816 krónur en 1/3 hluti þeirra greiðist úr ríkissjóði eða 321.408 krónur. Málsvarnarlaunin taka einnig til starfa verjandans á rannsóknarstigi málsins. Ákærði greiði aksturskostnað verjandans 54.940 krónur.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kk-nf R-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 200.000 krónur og 100.000 krónur í málskostnað.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, E-kk-ef K-kk-ef lögmanns, eru samtals 962.224 krónur og skal ákærði greiða 642.816 krónur en 321.408 greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði aksturskostnað verjandans 54.940 krónur.

I-kk-nf T-kk-nf