S-2299/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 14. júní 2021, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 15. apríl sama ár, sbr. framhaldsákæru 5. maí sama ár, á hendur ákærða, X, kt. [...], [...], [...], fyrir brot sem hér greinir:

„I.

Fyrir líkamsárás með því að hafa, sunnudaginn 1. apríl 2018, í lyftu í anddyri M í [...], veist með höggum og ofbeldi að A, kt. [...], með þeim afleiðingum að A hlaut fjölda andlits- og beináverka, brot [á ] fjölda andlitsbeina, blæðingu í kinnholur auk rifbrots.

Mál 007- 2018- 20495

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 13. júní 2020, haft í vörslum sínum samtals 26,55 gaf amfetamíni sem lögregla fann í frystihólfi ísskáps á dvalarstað ákærða að M, [...], Reykjavík.

Telst háttsemi þessi varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftir-litsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 808/2018.

Mál 007- 2020- 31355

III.

Fyrir [...] líkamsárás með því að hafa, sunnudaginn 21. júní 2020, inni á veitingastaðnum Devitos pizza, Laugavegi 126, Reykjavík, tekið stól og slegið honum í átt til B, kt. [...], sem bar fyrir sig [annan] stól til að skýla sér, en við það skemmdust stólarnir. Í framhaldinu elt B, sem kominn var út af veitingastaðnum og varnaði ákærða útgöngu með því að halda útidyrahurðinni svo ákærði kæmist ekki út af veitingastaðnum, og togað ítrekað í handfang hurðarinnar og kastað í hana tveimur vatnskönnum með þeim afleiðingum að læsing hurðarinnar og handfang skemmdust og könnurnar brotnuðu. Einnig með því að hafa á sama tíma og ákærði reyndi að ná til B rekið enni sitt í andlit C, kt. [...], og slegið hann í nokkur skipti með krepptum hnefa í höfuðið.

Mál 007- 2020- 33139

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. [...] almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

Fyrir líkamsárás með því að hafa, föstudaginn 3. júlí 2020, fyrir utan N, Reykjavík, veist með ofbeldi að D, kt. [...], og ýtt henni með þeim afleiðingum að hún féll í jörðina og [í ]framhaldinu sparkað í hægri fótlegg hennar og slegið hana að minnsta kosti einu sinni í andlitið með þeim afleiðingum að D hlaut mar og bólgur á hægri fótlegg og roða yfir hægra kinnbeini.

Mál 007- 2020- 36563

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

V.

Fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 4. júlí 2020, ekið bifreiðinni [...] óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna og lyfja (amfetamín í blóði mældist 815 ng/ml, tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 2,3 ng/ml, alprazólam í blóði mældist 7,6 ng/ml, díazepam í blóði mældist 46 ng/ml, klónazepam í blóði mældist 3,2 ng/ml og nordíazepam í blóði mældist 40 ng/ml) frá N, Reykjavík. Við öryggisleit á ákærða fundust samtals 0,84 gaf amfetamíni í buxum hans.

Mál 007- 2020- 36691

Telst háttsemi þessi varða við 1. og 2. mgr. 48. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 808/2018.

VI.

Fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot með því að hafa, aðfaranótt þriðjudagsins 7. júlí 2020, ekið bifreiðinni [...] óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna og lyfja (amfetamín í blóði mældist 395 ng/ml, tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 1,3 ng/ml, alprazólam í blóði mældist 8,8 ng/ml, díazepam í blóði mældist 31 ng/ml, klónazepam í blóði mældist 9,7 ng/ml, nordíazepam í blóði mældist 43 ng/ml og oxýkódon í blóði mældist 30 ng/ml) um Miklubraut og þaðan Kringlumýrarbraut til norðurs[ í] Reykjavík, og fyrir að hafa haft í vörslum sínum samtals 32,88 gaf amfetamíni sem lögregla fann við leit í farangursrými bifreiðar ákærða.

Mál 007- 2020- 37366

Telst háttsemi þessi varða við 1. og 2. mgr. 48. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 808/2018.

VII.

Fyrir eftirfarandi brot í nánu sambandi gegn þáverandi eiginkonu sinni, F, kt. [...], á heimili þeirra að M, [...]í Reykjavík sem hér greinir:

1. Á tímabilinu 27. til 28. maí 2020, veist með ofbeldi gegn F með því að reka hné sitt í vinstri síðu hennar með þeim afleiðingum hún hlaut áverkaloftbrjóst, mar í vinstra lunga og rifbeinsbrot á rifjum 3 til 6 á vinstri síðu og þurfti að leggjast inn á hjarta- og lungnaskurðdeild Landspítalans dagana 28. maí til 1. júní 2020 vegna þeirra áverka sem ákærði veitti henni umrætt sinn.

2. Svipt F frelsi sínu frá sunnudagskvöldinu 17. janúar 2021 þar til síðdegis fimmtudaginn 21. janúar 2021, með því að halda henni nauðugri á heimili þeirra að M, og varnað henni útgöngu með því að byrgja fyrir útganga íbúðarinnar auk þess sem ákærði meinaði F með nauðung að víkja frá sér er þau yfirgáfu íbúðina í nokkur skipti á tímabilinu uns F flúði frá ákærða þar sem þau voru stödd í verslunarkjarnanum við [...], [...], og inn á veitingastað Dominos pizza þar sem lögregla kom henni til aðstoðar.

3. Á tímabilinu frá sunnudagskvöldinu 17. janúar 2021 og fram eftir degi mánu-daginn [18.] janúar 2021, að hluta til er hún var frelsissvipt eins og greinir í [2.] tölulið, á heimili þeirra að M, hótað henni líkamsmeiðingum og beitt hana ofbeldi með því að slá hana ítrekað víðsvegar um líkamann og í höfuðið með krepptum hnefa, stungið hana í nokkur skipti með eldhúshníf í báða upphandleggi og lamið hana víðsvegar um líkamann og í höfuðið með 35,5 sentimetra langri járnkylfu sem vó 1383,14 g. Af þessu hlaut F mar á brjósti, opið sár á hársverði, opið sár á brjóstkassa, nefbeinabrot, marga yfirborðsáverka á höfði, marga yfirborðsáverka mjöðm og læri og marga yfirborðsáverka á framarmi.

4. Frá kvöldi sunnudagsins 17. janúar 2021 og þar til síðdegis 21. janúar ítrekað hótað F líkamsmeiðingum og móðgað hana og smánað með ógnandi framferði og niðrandi athugasemdum í hennar garð.

Telst háttsemi þessi varða við 2. mgr. 218. gr. b. og 233. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar [samkvæmt] 101. gr. laga nr. 77/2019 og að vegna ákæruliða II., V. og VI. verði gerð upptæk framangreind samtals 60,27 gaf amfetamíni, 1.654,43 af óþekktu efni og 1 töflu af óþekktu efni samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 808/2018.

Einkaréttarkröfur:

Vegna [I. ákæruliðar] gerir I-kvk-nf L-kvk-nf B-kvk-nf lögmaður [fyrir hönd] A, kt. [...], hér eftir nefndur brotaþoli, þá kröfu að ákærða verði gert að greiða honum miskabætur að fjárhæð kr. 3.000.000,- auk vaxta [samkvæmt] 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. apríl 2018 en með dráttarvöxtum [samkvæmt] 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. [laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu] frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt til greiðsludags. [...]. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Vegna [IV. ákæruliðar] gerir G-kk-nf N-kk-nf G-kk-nf lögmaður [fyrir hönd] D, kt. [...], hér eftir nefndur brotaþoli, þá kröfu að ákærða verði gert að [greiða] brotaþola kr. 1.200.000 í skaða- og miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 [...] frá 3. júlí 2020 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Eins er þess krafist að ákærða veri gert að greiða þóknun lögmanns brotaþola samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða samkvæmt mati dómstóla og tekið verði tillit til þess að brotaþoli er ekki virðisaukaskattsskyldur aðili.

Vegna [VII. ákæruliðar] gerir Ó-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf lögmaður [fyrir hönd] F, hér eftir nefndur brotaþoli, þá kröfu að ákærða verði gert að greiða brotaþola kr. 3.000.000,-ásamt vöxtum af fjárhæðinni skv. 1. mgr. 8. gr. laga [...] nr. 38/2001 frá 21. janúar 2021 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga að liðnu mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða brotaþola málskostnað/réttargæsluþóknun að skaðlausu, [samkvæmt] síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati réttarins, að viðbættum virðisaukaskatti, fyrir að halda uppi bótakröfu sinni í málinu, [samkvæmt] 3. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.“

Ákæruvaldið hefur fallið frá hluta ákæru samkvæmt III. ákærulið varðandi meint eigna-spjöll og jafnframt lýst því yfir að það leggi til grundvallar að líkamsárás sem greinir í þeim ákærulið hafi aðeins beinst að C. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Bótakrefjandinn A gerir sömu bótakröfu með vöxtum og greinir í ákæru að því frátöldu að hann fellur frá kröfu um útlagðan sjúkrakostnað. Þá gerir hann kröfu um hæfilega þóknun til handa skipuðum réttargæslumanni. Bótakrefjandinn D gerir sömu bótakröfu með vöxtum og greinir í ákæru, auk málskostnaðar sem taki mið af tímaskýrslu lögmanns hennar. Bótakrefjandinn F gerir sömu bótakröfu með vöxtum og greinir í ákæru, auk kröfu um þóknun til handa skipuðum réttargæslumanni sem taki mið af tímaskýrslu.

Ákærði játar sök samkvæmt I, III. og V. ákærulið. Ákærði játar sök varðandi umferðar-lagabrot samkvæmt VI. ákærulið utan þess að hann neitar því að hafa verið undir áhrifum amfetamíns við akstur. Þá neitar hann sök varðandi fíkniefnalagabrot samkvæmt sama ákærulið. Ákærði neitar sök varðandi II. og IV. ákærulið og hið sama á við um ákæruliði VII/1- 4. Ákærði krefst þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa varðandi þá ákæruliði sem hann hefur játað. Af þeim liðum ákærunnar sem ákærði hefur neitað krefst hann aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann þess að svipting ökuréttar verði markaður eins skammur tími og lög leyfa. Ákærði krefst þess að einkaréttarkrafa A verði lækkuð verulega. Einnig krefst hann þess að einkaréttarkröfu D verði vísað frá dómi en til vara að hún verði stórlega lækkuð. Hið sama á hvort tveggja við um einkaréttarkröfu F. Þessu til viðbótar krefst ákærði þess að sakarkostnaður málsins greiðist að verulegu leyti úr ríkissjóði og skipuðum verjanda hans verði ákvörðuð hæfileg málsvarnarlaun sem taki mið af tímaskýrslu og að þau greiðist úr ríkissjóði.

B.

Málsatvik:

1.

Um II. ákærulið:

Samkvæmt frumskýrslu var lögregla send að M, [...], [...], aðfaranótt laugardagsins 13. júní 2020 vegna nánar tilgreindra atvika í samskiptum ákærða og þáverandi maka hans, F. Þegar lögreglumenn komu á staðinn var ákærði staddur þar innandyra og virtist vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna. F hafði leitað skjóls í íbúð hjá nágranna. Lög-reglumenn ræddu við ákærða og F sitt í hvoru lagi um hvað hefði gerst. Ákærði kannaðist við að hafa verið að rífast við F en hann vildi að öðru leyti ekki tjá sig um þau atvik. Fgreindi hins vegar frá nánar tilgreindum atvikum í samskiptum þeirra og að ákærði hefði meðal annars verið að neyta amfetamíns. Leiddi þetta til þess að ákærði var handtekinn og færður á lögreglustöð. Í framhaldi var gerð leit í fyrrgreindri íbúð nr. [...] að fengnu samþykki frá F. Við þá leit fannst krukka í frystihólfi í eldhúsi sem reyndist innihalda 26,55 gaf amfetamíni og voru efnin haldlögð. Við skýrslutöku undir rannsókn málsins kvaðst ákærði ekki kannast við efnin og vísaði til þess að hann væri ekki skráður til heimilis í téðri íbúð.

2.

Um IV. ákærulið:

Samkvæmt frumskýrslu var óskað eftir aðstoð lögreglu föstudaginn 3. júlí 2020 að N í Reykjavík vegna meintrar líkamsárásar. Þegar lögreglumenn komu á staðinn hittu þeir fyrir D þar sem hún var í töluverðu uppnámi utan við húsið. Við hlið hennar voru tveir menn, feðgarnir E og G. Þær upplýsingar sem fengust í upphafi voru á þá leið að ákærði hefði ásamt öðrum manni skyndilega komið út úr bifreið fyrir utan húsið og veist með ofbeldi að D. Ákærði hefði ýtt henni, sparkað í hana og slegið hana í andlitið. D var í framhaldi flutt á bráðamóttöku til læknisskoðunar.

Samkvæmt vottorði H læknis, dags. 27. október 2020, hlaut D meðal annars mar og bólgur á hægri fótlegg og roða yfir hægra kinnbeini. Mar á hægri fótlegg var talið samsvara sparki í fótlegg. Einnig var vægur roði yfir hægra kinnbeini talinn benda til höggs. Þá var saga D um hvað hefði gerst í meginatriðum talin geta komið heim og saman við áverkaskoðun, aðallega varðandi spark í hægri fótlegg. Frásögn hennar var hins vegar talin vera óljós um það hvort hún hefði verið slegin í andlit eða fengið högg á kinn við fallið.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu með réttarstöðu sakbornings 4. júlí 2020 þar sem hann bar af sér allar sakir en kannaðist við að hafa verið í samskiptum við D á téðum stað og að félagi hans, I, hefði verið með honum í för. Við rannsókn málsins 19. júlí 2020 var tekin skýrsla af vitni, fyrrgreindum E, sem greindi meðal annars frá því að tveir menn hefðu veist að konu fyrir utan húsið. Konunni hefði verið hrint, staðið hefði verið yfir henni og þá kynni að hafa verið sparkað í hana. Einnig var tekin skýrsla sama dag af fyrrgreindum G með réttarstöðu vitnis og bar hann um atvik með svipuðum hætti og E.

D gaf kæruskýrslu 22. september 2020 með réttarstöðu brotaþola þar sem hún greindi nánar frá atvikum eins og þau horfðu við henni. Greindi hún meðal annars frá því að ákærði hefði ýtt henni, sparkað í hana með nánar tilteknum hætti og slegið hana í höfuðið. Tekin var skýrsla af fyrrgreindum I 31. október 2020 með réttarstöðu sakbornings. Greindi hann meðal annars frá því að hafa verið á staðnum, ákærði hefði verið ósáttur við D vegna fíkniefna sem hann taldi að hún hefði stolið frá sér. Ákærði hefði ýtt henni niður og skammað hana en að öðru leyti hefði hann ekki veist að henni, hvorki með höggum né spörkum.

3.

Um VI. ákærulið:

Samkvæmt frumskýrslu voru höfð afskipti af ákærða aðfaranótt þriðjudagsins 7. júlí 2020, klukkan 01:20, við akstur á bifreiðinni [...] við Ármúla 4 í Reykjavík í framhaldi af akstri um Miklubraut og Kringlumýrarbraut. Við afskipti lögreglu vaknaði grunur um að hann væri undir áhrifum ávana- og fíkniefna og var hann handtekinn á staðnum. Ákærði heimilaði leit í bifreiðinni og fundust þar á milli framsæta óþekktar töflur. Þá fengust óljós svör frá honum um meinta fíkniefnaneyslu. Ákærði var fluttur á lögreglustöð þar sem hann gekkst undir sýnatöku og var síðan vistaður í fangageymslu. Fyrrgreind bifreið var einnig flutt á lögreglustöð þar sem gerð var frekari leit í bifreiðinni. Við leitina fundust í farangursrými nokkrar krukkur með hvítu dufti, ætluð fíkniefni, ásamt meintum íblöndunarefnum o. fl.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu klukkan 12:15 sama dag þar sem hann neitaði því að hafa verið að aka undir áhrifum vímuefna. Þá kannaðist hann ekki við ætluð fíkniefni sem fundust í bifreiðinni. Við rannsókn málsins var aflað matsgerðar frá rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði, dags. 14. ágúst 2020. Meðal niðurstaðna hennar var að í blóðsýni úr ákærða mældust 395 ng/ml af amfetamíni, auk annarra lyfja og fíkniefna sem greinir í VI. lið ákæru. Við greiningu tæknideildar lögreglu á haldlögum efnum úr farangursrými kom í ljós að meðal þeirra efna voru 32,62 gaf amfetamíni.

4.

Um VII. ákærulið:

4.1.

Samkvæmt frumskýrslu var óskað eftir aðstoð lögreglu síðdegis fimmtudaginn 21. janúar 2021 að pítsustað í Lóuhólum 2– 6 í Reykjavík. Samkvæmt tilkynningu hafði kona í miklu uppnámi leitað inn á staðinn vegna meints ofbeldis af hálfu maka og hann væri að leita að henni. Lögregla fór strax á staðinn og var viðbúnaður með meira móti. Þegar þangað kom sat F þar á gólfi, falin á bak við afgreiðsluborð. F virtist illa haldin andlega, í miklu uppnámi, grátandi og með oföndun. Greindi hún frá meintu ofbeldi og frelsis-sviptingu af hálfu maka, ákærða í þessu máli. Í frásögn hennar kom meðal annars fram að ákærði hefði svipt hana frelsi og haldið henni nauðugri og beitt hana margs konar grófu ofbeldi í íbúð þeirra að M. Þetta hefði varað óslitið frá 17. til 21. sama mánaðar uns henni tókst að komast frá honum á hlaupum.

F var sama dag flutt á bráðamóttöku Landspítalans. Í framhaldi var farið í húsleit að M. Ákærði reyndist vera þar inni og var hann handtekinn á staðnum. Við leit í íbúðinni var meðal annars lagt hald á ætluð sakargögn, þar með talið járnkylfu og hníf, og þá mátti sjá ummerki á staðnum eftir meint ofbeldi, blóðbletti o. fl.

F gaf skýrslu sama dag þar sem hún var innlögð á Landspítalanum. Þar greindi hún meðal annars frá því að ákærði hefði kýlt hana ítrekað í líkamann, stungið hana með hnífi og lamið hana ítrekað með járnkylfu. Þá var F með margvíslega áverka á líkamanum sem hún sýndi rannsóknarlögreglumanni.

4.2.

Við rannsókn málsins 22. janúar 2021 var farið með F í umrædda íbúð í fylgd með lögreglu þar sem hún sótti muni sem hana vantaði. Greindi hún þá nánar frá meintum atvikum og var sú frásögn tekin upp í hljóði og mynd og er meðal gagna málsins.

Við frekari rannsókn málsins gaf F skýrslu að nýju 10. febrúar 2021 þar sem hún greindi nánar frá umræddum meintum brotum í janúar það ár. Við þá skýrslutöku greindi hún einnig frá öðru meintu ofbeldi af hálfu ákærða 27. eða 28. maí 2020, sbr. ákærulið VII/1. Hún hefði í því sambandi leitað á bráðamóttöku en ákærði hótað henni frekara ofbeldi ef hún leitaði til lögreglu. Þessu til viðbótar gaf F skýrslu 9. apríl sama ár þar sem farið var betur yfir sakarefnið í heild sinni og hún spurð frekari spurninga.

Ákærði gaf skýrslu 22. janúar 2021, 10. mars sama ár og 13. apríl sama ár með réttarstöðu sakbornings þar sem hann greindi frá atvikum eins og þau horfðu við honum. Þá voru í apríl sama ár teknar skýrslur af sex einstaklingum með réttarstöðu vitnis.

4.3.

Samkvæmt skýrslu tæknideildar lögreglu 9. febrúar 2021 var gerð vettvangsrannsókn í íbúðinni að kvöldi 21. janúar sama ár. Ummerki á vettvangi bentu til þess að ofbeldi hefði átt sér þar stað. Þá voru sama dag teknar ljósmyndir af sýnilegum áverkum á F á Landspítalanum. Einnig voru teknar ljósmyndir sama dag og leitað að áverkum á ákærða en engir sýnilegir áverkar fundust á honum.

Samkvæmt skýrslu tæknideildar 23. mars 2021 var gerð rannsókn á fyrrgreindri kylfu og hníf, sem lagt var hald á, með tilliti til lífsýna o. fl. Við þá rannsókn komu ekki fram nothæf lífsýni til DNA- kennslagreiningar en hins vegar var talið að ekki væri unnt að útiloka út frá stroksýnum að þar væri að finna lífsýni í formi þekjufruma sem væru mögu-lega nothæf til slíkrar greiningar.

Samkvæmt skýrslum tæknideildar 23., 24. og 31. mars 2021 var gerð rannsókn á ýmsum sakargögnum sem lagt var hald á við fyrrgreinda húsleit, meðal annars ætluðu blóði sem fannst á sófa, vegg, spegli, rúmfatnaði, teikningu o. fl. Samkvæmt þeim niðurstöðum komu meðal annars fram jákvæðar svaranir við for- og staðfestingarprófum sem blóð.

Samkvæmt skýrslu tæknideild ar 31. mars 2021 var gerð rannsókn á haldlagðri teikningu sem F afhenti lögreglu nokkrum dögum eftir vettvangsrannsókn. Í byrjun rannsóknar hafði hins vegar verið lagt hald á drög að samsvarandi teikningu á vettvangi. Í skýrslunni greinir að um hafi verið að ræða blýantsteikningu af hring utan um fimm arma stjörnu. Þá hafi áletrunin LUCIFERverið rituð réttsælis umhverfis hringinn og talan 6 rituð inn í þrjá arma stjörnunnar. Í miðju stjörnunnar var áletrunin [...]Meistari [...]og var brúnleitt kám yfir skammstöfununum [...]og [...]. Þá gaf hið brúnleita kám svörun sem blóð.

Samkvæmt skýrslum tæknideildar 3. og 4. júní 2021 voru meðal annars sýni af blóði úr rúmi, sófa, af spegli og vegg fyrir ofan sófa tekin til frekari DNA- rannsóknar. Greiningar á þeim sýnum leiddu í ljós að öll sýnin höfðu sama DNA- snið og var það snið eins og DNA- snið F. Hið sama var um önnur sýni af sama toga sem fundust á lökum, auk hársýnis að hluta. Fyrrgreind stroksýni af kylfu og eldhúshníf voru samkvæmt sömu skýrslum tekin til frekari rannsóknar. Samkvæmt þessum gögnum reyndust DNA- snið af sýnum úr blóði af fyrrgreindri teikningu annars vegar samsvara DNA- sniði úr F og hins vegar DNA- sniði sem samkennt var við ákærða í gagnagrunni lögreglu. Stroksýni af enda og handfangi kylfunnar leiddu í ljós blöndu DNA- sniða frá að minnsta kosti tveimur einstaklingum. Niðurstöðurnar sýndu annars vegar hluta DNA- sniðs sem gat passað við ákærða samkvæmt gagnagrunni lögreglu og hins vegar hluta DNA- sniðs sem gat passað við F. Hið sama var um stroksýni á handfangi eldhúshnífs. Stroksýni af egg þess sama hnífs leiddi hins vegar ekki til slíkra niðurstaðna. Enn fremur reyndust DNA- snið af sýni úr blóði sem fannst á laki passa við DNA- snið F og hið sama var um DNA- snið af sýni af hári sem fannst á sama laki og annað sem fannst á sokk.

4.4.

Samkvæmt vottorði H læknis, dags. 26. janúar 2021, kom F til læknisskoðunar 21. sama mánaðar. Kvartaði hún um höfuðeinkenni, svima og ógleði svo og eymsli í stoðkerfi, aðallega vinstri síðu og brjósti og vinstri handlegg. Var hún meðal annars með mar á brjósti, opið sár á hársverði, opið sár á brjóstkassa, nefbeinabrot, marga yfirboðsáverka á höfði, mjöðm og læri, sem og á framarmi. Marblettir voru að hluta víða orðnir gulgrænir eða djúprauðir og var það talið geta passað við þriggja til fjögurra daga áverkasögu. Engir áverkanna voru taldir vera alvarlegir en þeir voru í raun taldir vera staðfesting á mjög grófri líkamsárás, jafnvel lífshættulegri árás, auk meðvitundarleysis á tímabili og frelsissviptingar í tvo til þrjá daga, hvort tveggja samkvæmt frásögn F.

4.5.

Við rannsókn málsins var aflað réttarlæknisfræðilegrar matsgerðar frá Í, dags. 19. febrúar 2021, um fyrrgreinda áverka á F í janúar sama ár.

Samkvæmt niðurstöðum um áverka og ummerki var F með marbletti á vinstri hluta ennis, augnsvæðum, kinnum, aftan við vinstra eyra, á hægra handarbaki, hægri olnboga, yfir hægra herðablaði, á vinstra brjósti, á vinstri mjöðm, hægra læri, vinstri fótlegg og vinstra hné. Hún var einnig með sár yfir vinstra herðablaði, á vinstri hlið brjóstkassa, vinstri hluta kviðar og vinstri fótlegg. Þá var hún með sár á hægri upphandlegg, vinstri hluta brjóstbaks og vinstra hné, auk sárs á hvirfli, samkvæmt læknisvottorði. Enn fremur var hún með skrámur á vinstri hluta brjóstbaks og litabreytingar á vinstri hluta brjóst-baksins og framanverðri hægri öxl. Þessu til viðbótar var hún með brot á nefbeini sam-kvæmt læknisvottorði og röntgengreiningu.

Samkvæmt niðurstöðum um tilurð áverka var útlit marbletta með sári yfir vinstra herðablaði, á vinstri hlið brjóstkassa, vinstri hluta kviðar og vinstri fótlegg talið benda sterklega til þess að þau hefðu orðið fyrir sljóan kraft í formi steyts gegnt hörðu yfirborði með takmarkaðan ákomuflöt og var það talið benda til þess að yfirborðið hefði haft kant. Útlit og staðsetning áverkanna var talið geta bent til þess að þeir væru tilkomnir eftir högg annars manns með hörðum hlut, hugsanlega járnkylfu.

Útlit marbletta á augnsvæðum, kinnum, aftan við vinstra eyra, á hægra handarbaki, yfir hægra herðablaði og á vinstra brjósti var talið benda sterklega til þess að þeirhefðu komið til fyrir sljóan kraft í formi steyta gegnt hörðu eða tregeftirgefanlegu yfirborði. Staðsetning áverkanna var talin geta bent til þess að krafturinn hefði beinst að svæðunum eins og við högg sem veitt væru af öðrum manni. Áverki á handarbaki hafi verið með útlit og staðsetningu sem samræmdist því að hafa orðið til við varnir gegn höggum annars manns, sem samræmdist frásögn F samkvæmt lögregluskýrslu. Þá hafi ekki verið hægt að útiloka að marblettur á vinstra augnsvæði væri afleiðing sigs á blóði í undirhúð vegna marbletts á enni.

Útlit marbletta á vinstri hluta ennis, hægri olnboga, vinstri mjöðm, hægra læri, vinstri fótlegg og vinstra hné hafi bent sterklega til þess að hafa komið til fyrir sljóan kraft í formi steyta gegnt hörðum hlut/yfirborði eða högga með hörðum hlut.

Lýsingu sárs á hvirfli hafi verið mjög ábótavant og það sæist ekki á mynd. Þetta hafi torveldað túlkun á tilurð þessa sárs. Miðað við fyrirliggjandi gögn megi þó ætla að kraftur, sem mest meðal ákafur, hafi verkað á hvirfilinn, sljór eða skarpur, og valdið þar sári.

Útlit sára á hægri upphandlegg, vinstri hluta brjóstbaks og vinstra hné var talið geta bent til þess að þau hefðu komið til við sljóan kraft í formi steyts eða þrýstings gegnt hörðum kanti.

Brot á nefbeini samkvæmt læknisvottorði var meðal annars talið hafa getað komið til við handlaust fal lá hart yfirborð eða högg annars manns.

Útlit skráma á vinstri hluta brjóstbaks var talið geta bent til þess að þær hefðu orðið fyrir sljóan kraft í formi skröpunar gegnt hörðum kanti eða oddi.

Útlit litabreytinga á vinstri hluta brjóstbaks og á framanverðri hægri öxl geti bent til þess að þær hafi komið til fyrir sljóan kraft í formi þrýstings eða snarps höggs gegnt svæðunum.

Einnig greinir að ekkert sértækt hafi komið fram við rannsóknina sem bent hafi til þess að F hefði verið stungin með hnífi eins og hún hafi greint frá í lögregluskýrslu. Þó verði að gæta að því að sár hafi verið í nokkrum gróanda og þannig sé ekki unnt að útiloka að einhver þeirra hafi komið til vegna skarps krafts.

Þá greinir meðal annars að aldur áverkanna, eins og þeir birtust á ljósmyndum og þeim væri lýst í sjúkraskrá, samrýmist því að þeir hefðu orðið 17. janúar 2021 og fram á morgun næsta dags, ef frá væru taldir tveir áverkar sem taldir voru nýrri.

Þessu til viðbótar voru áverkarnir ekki taldir vera lífshættulegir og tekið fram að þess mætti vænta að þeir myndu gróa án varanlegra líkamlegra meina.

4.6.

Meðal gagna er vottorð J læknis, dags. 8. mars 2021, þar sem greinir meðal annars að F-x-x leitað á bráðamóttöku 27. maí 2020 og greint frá því að tveir menn hefðu beitt hana nánar tilgreindu ofbeldi sama dag í Geldinganesi. Við læknisskoðun hafi komið í ljós að hún var með áverkaloftbrjóst, mar á vinstra lunga og brot á rifjum þrjú til sex vinstra megin. Einnig er meðal gagna vottorð K læknis, dags. 3. mars sama ár, þar sem greinir meðal annars að F hafi í framhaldi af fyrrgreindri komu á bráðamóttöku legið inni á hjarta- og lungaskurðdeild Landspítalans dagana 28. maí til 1. júní sama ár.

4.7.

Meðal gagna málsins er vottorð L sálfræðings, dags. 10. mars 2021. Í samantekt vottorðsins greinir meðal annars að F hafi mætt í þrjú meðferðarviðtöl á tímabili frá 25. janúar 2021 til 3. mars sama ár. Frásögn hennar hafi verið trúverðug, hún hafi virkað opinská og tilfinningaviðbrögð verið í samræmi við umræðuefnið. Hún hafi greint frá nánar tilgreindum áfallastreitueinkennum eftir meint heimilisofbeldi og frelsissviptingu. Sálræn einkenni hafi samsvarað einkennum sem væru þekkt hjá fólki sem hefði upplifað alvarleg áföll af nánar tilteknum toga. Eftir fimm vikur frá meintu broti hafi ekki verið uppi vísbendingar um eðlilegt bataferli. F hafi verið boðin umframþjónusta með formlegri greiningu og meðferð við áfallastreituröskun. Hún hafi þegið það boð en það ferli ekki verið byrjað á þeim tíma þegar vottorðið var ritað.

4.8.

Ákærði sætti geðrannsókn samkvæmt kröfu lögreglustjóra og var O geðlæknir dómkvaddur til verksins sem matsmaður. Í matsgerð, dags. 12. mars 2021, er ítarlega gerð grein fyrir tveimur matsviðtölum sem fóru fram 12. og 13. febrúar sama ár. Einnig er gerð grein fyrir fjölskyldusögu, samböndum, neyslu og geðskoðun ákærða. Þá er vikið að upplýsingum um ákærða úr sjúkraskrá, auk fleiri gagna. Samkvæmt niðurstöðu matsgerðar var ákærði á tímabili frá 17. til 21. janúar 2021 talinn hafa verið verulega paranoidog í geðrofsástandi. Þá var talið að yfirgnæfandi líkur væru á því að það ástand hefði orðið vegna neyslu hans á vímuefnum vikurnar á undan. Var það niðurstaða geð-rannsóknar að engin merki væru um að ákærði hefði í umrætt sinn verið haldinn geðveiki, andlegum vanþroska eða hrörnun, rænuskerðingu eða öðru samsvarandi ástandi sem hefði gert hann alls ófæran um að stjórna gjörðum sínum, sbr. 15. gr. almennra hegn-ingarlaga. Þá var jafnframt talið, með vísan til 16. gr. sömu laga, að ekkert læknis-fræðilegt væri komið fram sem mælti gegn því að refsing gæti borið árangur yrði hann fundinn sekur.

4.9.

Meðal gagna málsins er skýrsla lögreglu um greiningu á símagögnum, dags. 27. maí 2021, sem aflað var eftir málshöfðun. Í skýrslunni greinir meðal annars að símasamskipti úr og í símanúmer ákærða hafi verið tekin til athugunar vegna tímabils frá 17. janúar 2021, klukkan 14:58, til 18. sama mánaðar klukkan 00:55. Á því tímabili hafi verið fimm símtöl og þrjátíu og þrjú SMS- skeyti, þar af tuttugu SMS- skeyti sem send voru úr síma-númeri ákærða í símanúmer skráð á Ó og tólf SMS- skeyti sem send voru úr símanúmeri ákærða í símanúmer skráð á P.

4.10.

Meðal gagna málsins er skýrsla lögreglu um afritun á gögnum úr síma ákærða, dags. 9. júní 2021, ásamt fylgiskjali, varðandi tímabil frá 31. desember 2020 til 31. janúar 2021, sem aflað var eftir málshöfðun. Í skýrslunni greinir meðal annars að SMS- skilaboð í símanum hafi verið afrituð. Þá er í fylgiskjali með skýrslunni meðal annars gerð grein fyrir efni téðra skilaboða. Þar greinir meðal annars að efni skilaboða frá ákærða í síma fyrrgreinds Ó fyrir og eftir miðnætti 17. og 18. janúar 2021 hafi einkum verið á þá leið að ákærði væri að leita eftir að fá fíkniefni frá Ó. Hið sama á við að mestu um skilaboð frá ákærða til nefnds P á sama tímabili.

4.11.

Verknaðarlýsing samkvæmt ákæruliðum I, III og V er ágreiningslaus og ákærði játar sök vegna þeirra ákæruliða. Að því virtu er skírskotað til ákæru um lýsingu á þeim máls-atvikum, sbr. 4. mgr. 183. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærði hefur sætt gæsluvarðhaldi óslitið frá 22. janúar 2021 á grundvelli d-liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, sbr. meðal annars úrskurði Landsréttar í málum nr. [...]/2021 og [...]/2021. Sakarefni samkvæmt ákæruliðum VII/1- 4 hefur einkum legið því til grund-vallar, auk áhættumats.

C.

Skýrslur fyrir dómi:

1.

Varðandi ákærulið II:

Ákærði neitaði sök og kvaðst ekki hafa farið með vörslur fíkniefna sem fundust við leit í téðri íbúð að M. Hann hefði hvorki verið skráður með lögheimili né heldur dvalið á staðnum. Þá kvaðst hann ekki vita hvernig það kom til að efnin voru í íbúðinni.

Varðandi ákærulið IV:

Ákærði neitaði sök en kvaðst hafa verið í samskiptum við brotaþolann D umræddan dag í N. Hann hefði að beiðni D komið á staðinn ásamt félaga sínum, I, og verið í samskiptum við hana út af tilteknum atvikum varðandi þáverandi kærasta hennar. Hún hefði í tengslum við þau samskipti stolið fatnaði og fíkniefnum af ákærða. Ákærði kvaðst kannast við að hafa komið á staðinn á bifreið, ásamt fyrrgreindum I, og hitt D fyrir utan húsið. Þar hefði hann öskrað og skammað D. Hann hefði hins vegar ekki beitt hana neinu ofbeldi og hann og I hefðu síðan farið.

Varðandi ákærulið VI:

Ákærði neitaði sök að hluta, eins og áður greinir, en kannaðist við að hafa ekið téðri bifreið þegar lögreglan stöðvaði för hans í N. Hann hefði verið undir áhrifum lyfja og fíkniefna, að því frátöldu að hann hefði ekki neytt amfetamíns fyrir aksturinn. Hann hefði ákveðið að gleypa eitt gramm af því efni, sem hann var með á sér, þegar hann varð var við lögreglu. Hann hefði ekki viljað að lögregla hefði afskipti af honum með efnin á sér. Ákærði kvaðst vera skráður fyrir bifreiðinni, ásamt þáverandi eiginkonu sinni, fyrr-greindri F. Ákærði kvaðst ekki hafa átt né vitað af amfetamíni sem fannst við leit í farangursrými bifreiðarinnar sama dag og hann hefði ekki komið efnunum þar fyrir. Þá kvaðst ákærði ekki vita hvernig það kom til að efnin voru í bifreiðinni.

Varðandi ákærulið VII/1 o. fl.:

Ákærði neitaði sök. Hann bar um að hafa þekkt og verið í sambandi með brotaþolanum F á síðastliðnum þremur árum. Hann hefði hins vegar aðeins í raun umgengist hana samanlagt í sex eða sjö mánuði á milli þess sem hann hefði hann verið fjarverandi, meðal annars vegna afplánunar í fangelsi. Hann þekkti hana því í raun ekki mikið. Þau hefðu gengið í hjúskap einhvern tímann á fyrrgreindu þriggja ára tímabili en slitið hjúskapnum í febrúar á þessu ári. Þá kvaðst hann ekki vita hvort þau hefðu búið saman í maí á árinu 2020. Ákærði kvaðst ekki kannast við að hafa veist með ofbeldi að F 27. eða 28. maí 2020 að M og ekki muna hvar hún var á þeim tíma. Kvaðst ákærði telja að F væri að bera hann röngum sökum og að vitnið R hefði greint rangt frá atvikum þegar hún gaf skýrslu hjá lögreglu. Þá kvaðst hann ekki minnast þess að F hefði verið lögð inn á sjúkrahús á þeim tíma sem hér um ræðir. Ákærði kvaðst hins vegar kannast við að fyrrgreindur I-kk-nf stundum verið gestur á heimilinu.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Ákærði neitaði sök og kvaðst muna vel eftir atvikum dagana 17.– 21. janúar 2021. Þau Fhefðu aðeins verið í neyslu áfengis á þeim tíma. Ákærði tók fram að í aðdraganda þessa tímabils hefði hann viljað fara í vímuefnameðferð og slíta hjúskapnum við hana en hún ekki verið sátt við skilnað. Ákærði kvaðst aldrei hafa svipt F frelsi sínu og henni hefði verið frjálst að fara ferða sinna á þeim dögum sem um ræðir, bæði þegar hann var hjá henni en einnig þegar hann hefði skilið við hana eina í íbúðinni. Hann hefði ekki beitt hana neinu ofbeldi, hótunum eða komið illa fram við hana á umræddu tímabili. Áverkar á F sem komu fram við læknisskoðun 21. janúar hefðu allir verið komnir til fyrir 17. sama mánaðar og þeir hefðu ekki verið af völdum ákærða. Hann hefði hins vegar verið búinn að sjá áverkana á henni áður, þar með talið þegar þau fóru saman á veitingastað að kvöldi 17. janúar. Þau hefðu í framhaldi komið heim og farið að sofa. Þau hefðu næstu daga á eftir verið í íbúðinni en farið saman í innkaupaferðir í Bónus, áfengisverslun, Lyfju og veitingastaðinn Aktu- Taktu. Ákærði hefði í nokkur skipti farið úr íbúðinni og F orðið eftir. Þá hefðu þau tvisvar eða þrisvar á umræddu tímabili farið saman í heimsókn til manns sem þau þekktu, Ó, á heimili hans í [...]. Ákærði hefði einnig á umræddu tímabili verið í símasamskiptum við téðan Ó, P o. fl. Hann hefði hins vegar ekki verið í símasamskiptum við S. Ákærði kvaðst hvorki hafa tekið né skemmt síma F á umræddu tímabili. Þá hefði hann ekki gert neitt í íbúðinni til að varna henni útgöngu. Lausar hurðir og drasl í íbúðinni hefði verið á vegum F og íbúðin verið í því horfi þegar hann kom þangað eftir að hafa lokið síðustu afplánun.

Þann 21. janúar hefðu ákærði og F farið saman í áfengisverslun í Stekkjarbakka og farið heim með áfengið. Því næst hefðu þau farið saman í verslunarkjarna Hólagarðs í Lóuhólum. Ákærði kvaðst hafa beðið F að fara í Lyfju en á meðan hefði hann farið í verslun Bónuss. Hún hefði hins vegar ekki skilað sér til baka og hann haldið að hún hefði farið ein heim. Hann hefði farið heim og verið hissa á því að hún var ekki þar. Hann hefði fengið sér rauðvín og farið að horfa á sjónvarp en lögreglan komið stuttu síðar og handtekið hann. Ákærði kvaðst ekki kannast við blóð á spegli inni á salerni íbúðarinnar og hann hefði ekki vitað af blóði í sófa í stofu. Það hefði verið á bak við púða. Þá hefði hann ekki reynt að þrífa blóð inni í íbúðinni áður en hann var handtekinn. Ákærði kvaðst kannast við haldlagða kylfu og hníf sem muni af heimilinu. H ann kvaðst hins vegar ekki kannast við haldlagða teikningu með fimm arma djöfla- stjörnu. F hefði sjálf komið því til leiðar að blóð úr honum fannst á teikningunni. Þá hefði hún verið búin að reyna að eitra fyrir honum nokkru áður. Ákærði kvaðst vísa framburði F á bug og kvaðst hann telja að fyrir henni vekti að komast yfir peninga með því að bera hann röngum sökum.

2.

Brotaþolinn F greindi meðal annars frá því að þau ákærði hefðu farið að búa saman í janúar 2018 og gengið í hjúskap 18. maí sama ár. Ákærði hefði flutt til hennar og þau búið saman að M á milli þess sem ákærði var í fangelsi. Ákærði hefði hins vegar ákveðið að flytja lögheimili sitt á annan stað á þriggja eða fjögurra mánaða tímabili á árinu 2020. Hann hefði síðar sama ár breytt því aftur til fyrra horfs. Samband þeirra hefði að mestu verið ástríkt og gott og þau verið náin. Það hefði komið fyrir að ákærði beitti hana ofbeldi í sambandinu. Þau hefðu bæði verið í fíkniefnaneyslu. Hún hefði staðið í þeirri trú að sambandið stæði á traustum grunni í aðdraganda meintra atvika í janúar 2021, sbr. ákæruliði VII/2- 4. Aðspurð kvaðst hún hins vegar kannast við að ákærði hefði í að-draganda þess sem þá átti sér stað verið með hugmyndir um að skilja við hana en viljað samt halda áfram samskiptum við hana með tilteknum hætti. Þetta hefði komið henni á óvart og sært hana. Þá hefði þetta áður borið á góma af hans hálfu í tengslum við það þegar þau rifust. Þau hefðu hins vegar í framhaldi af atvikum í janúar 2021, sbr. ákæruliði VII/2- 4, gengið frá lögskilnaði 11. febrúar sama ár.

Varðandi ákærulið II:

F bar meðal annars um að þau ákærði hefðu verið að rífast 13. júní 2020 á heimili þeirra í M. Hún hefði óskað eftir aðstoð lögreglu á staðinn og það hefði leitt til handtöku ákærða. Hún hefði heimilað lögreglumönnum að svipast um í íbúðinni og þeir fundið krukku með amfetamíni í frystihólfi í ísskáp. Krukkan hefði ekki verið á þeim stað nokkrum klukkustundum áður. Ákærði hefði átt efnin en hún ekki vitað af þeim í íbúð-inni. Hún kvaðst hvorki hafa séð ákærða með efnin né heldur að hann hefði komið krukkunni fyrir í frystihólfinu. Enginn annar en ákærði kæmi hins vegar til greina. Það hefðu aðeins verið ákærði og hún sjálf sem voru með lykla að íbúðinni og enginn annar komið í íbúðina umræddan dag. Ákærði hefði búið í íbúðinni þegar lögreglan kom á staðinn en hann hefði hins vegar verið búinn að skrá lögheimili sitt á öðrum stað nokkrum dögum áður. Hún kvaðst ekki vita hvar ákærði fékk efnin en þau hefðu bæði verið í fíkniefnaneyslu, eins og áður greinir.

Varðandi ákærulið VII/1:

F bar um að hafa verið heima hjá sér 27. eða 28. maí 2020, auk ákærða. Vinur ákærða, fyrrgreindur I, hefði komið í heimsókn, en hún farið með vinkonu sinni, R, á sólbaðsstofu. Ákærði hefði gert henni að skilja símann eftir heima. Hann hefði síðar um daginn hringt í síma R og viljað tala við F og þá verið mjög reiður. Hann hefði verið með tilhæfulausar meiningar um að hún væri honum ótrú í sambandinu. F hefði farið heim og R fylgt henni í íbúðina. Ákærði hefði, þegar inn var komið, veist að F með ofbeldi og meðal annars rifið í öxlina á henni og veitt henni hnéspark í síðuna. Rifbein í henni hefðu brotnað við sparkið og annað lungað lagst saman. Þá hefði hann veist að henni með frekara ofbeldi á meðan hún lá á gólfinu. Fyrrgreindur I hefði verið viðstaddur, auk R, en hin síðarnefnda hefði lagst yfir hana og reynt að verja hana. R hefði í framhaldi keyrt hana á Landspítalann. Hún hefði verið lögð inn og gengist undir aðgerð vegna loftbrjósts. Hún hefði greint læknum ranglega frá hvað hefði gerst af því að ákærði hefði hótað henni lífláti og barsmíðum ef hún myndi segja frá. Hún hefði verið mjög hrædd. Í framhaldi hefði hún verið vör um sig og reynt að halda ákærða góðum. Hann hefði nokkru eftir þetta farið í afplánun í fangelsi og verið án vímuefna á því tímabili og komið til baka að lokinni afplánun sem allt annar og betri maður í hennar garð.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

F greindi meðal annars frá því að ákærði hefði sunnudaginn 17. janúar 2021 sýnt henni hlýju með tilteknum hætti og boðið henni á veitingastað. Áfengi hefði verið haft um hönd. Á leiðinni heim hefði ákærða fipast við aksturinn og gert hana skelkaða. Hún hefði því orðið reið og skammað hann. Þegar heim var komið hefði ákærði, þar sem hann stóð í forstofunni, sagt við hana að djöfullinn væri kominn og að hann vildi að hann tæki líf hennar. Ákærði hefði skipað henni að afklæðast að hluta og leggjast upp í rúm. Hann hefði lagst hjá henni og kýlt hana í höfuðið og andlitið með hnefunum, auk þess að taka hana hálstaki. Hún hefði lent á gólfinu en ákærði komið á eftir og kýlt hana með hnef-anum í andlitið svo hún nefbrotnaði. Hann hefði sótt sér eldhúshníf og stungið hana nokkrum sinnum í upphandlegg inn. Hann hefði einnig sótt sér járnrör eða kylfu og lamið hana með henni. Hún hefði endað í sófanum. Í sófanum hefði hann haldið áfram að stinga hana með hnífnum í upphandlegginn og einnig í síðuna. Þá hefði hann kýlt hana aftur hnefahögg í nefið og skipað henni að fara inn á baðherbergi og ofan í baðkar. Hann hefði gefið þá skýringu að hann ætlaði að skola blóðinu burtu þegar hann væri búinn að drepa hana. Hún hefði neitað því að fara ofan í baðkarið og komist út af baðherberginu en þar hefði hann haldið áfram að lemja hana í upphandlegginn, síðuna, lærið og magann með kylfu eða stöng, auk þess að lemja hana í brjóstið. Hún hefði staðið upp í sófanum og öskrað á hjálp en hann þá farið að lemja hana í höfuðið með kylfunni uns hún rotaðist að morgni 18. janúar. Hann hefði þá verið búinn að beita hana fyrrgreindu ofbeldi um nóttina. Augnaráð hans og talsmáti hefði verið með tilteknum hætti og hún verið hrædd um líf sitt.

F kvaðst lítið eða ekkert muna eftir sér á mánudeginum 18. janúar en frekara líkamlegt ofbeldi hefði ekki átt sér stað. Hún kvaðst ekki muna hvenær hún vaknaði en hafa þá átt erfitt með að lyfta höndum og höfði. Hún hefði verið svipt frelsi sínu næstu daga á eftir og fram til fimmtudagsins 21. janúar. Ákærði hefði haldið henni nauðugri í íbúðinni, bannað henni að fara, tekið frá henni símann og eyðilagt hann. Ákærði hefði tekið innihurðir úr íbúðinni og skorðað þær fyrir framan svalahurð út í garð. Að auki hefði hann tálmað henni útgöngu úr íbúðinni með því að setja stóla og aðra muni fyrir útidyr að stigagangi. Einnig hefði hann komið fyrir ýlu sem gaf hljóðmerki ef opnað var fram. Þá hefði hann stillt upp lausum áldósum svo hann heyrði ef reynt væri að komast út. Fkvað sér hafa verið gert að liggja hjá honum þar sem hann hélt utan um hana á meðan hann svaf og hún hefði alltaf þurft að vera hjá honum þegar salernið var notað. Allt hefði þetta verið með þeim hætti að ákærði hefði aldrei vikið frá henni. Ef ákærði hefði vikið frá henni, sem hún kvaðst ekki muna eftir, þá hlyti það að hafa verið á mánudeginum þegar hún var rænulaus. F kvaðst á þeim tíma sem hún var með ákærða í íbúðinni ekki hafa verið í samskiptum við aðra. Enginn hefði komið til þeirra og þau ekki farið í heim-sókn til annarra. Þá kvaðst hún ekki þekkja mann að nafni Ó, búsettan í [...], og þau hefðu á þessum tíma ekki farið til hans til að kaupa fíkniefni. Kvaðst hún ekki geta skýrt símasamskipti ákærða við nefndan Ó út frá gögnum málsins. Hún hefði, eins og áður greinir, verið án síma og ekki getað notað internet í íbúðinni þar sem sá búnaður hefði verið skemmdur. Ákærði hefði hins vegar verið í símasamskiptum við aðra, þar með talið félaga sinn, S. Þá kvaðst hún vita til þess að ákærði hefði á téðu tímabili verið að senda vini hennar, P, SMS- skilaboð út af einhverju varðandi fíkniefni en það hefði hún frétt síðar frá P.

F kvaðst minnast þess að hafa á fyrrgreindu tímabili farið einu sinni með ákærða í verslun Bónuss, auk þess að hafa fimmtudaginn 21. janúar fylgt ákærða í áfengisverslun í Stekkjarbakka. Kvaðst hún ekki muna eftir öðrum ferðum eða geta skýrt aðrar meintar ferðir úr íbúðinni út frá gögnum málsins. Ákærði hefði verið með hníf á sér í áfengis-versluninni og hún ekki þorað að kalla eftir hjálp, auk þess sem hún hefði verið hölt og ekki treyst sér til að koma sér í burtu. Eftir að hafa farið heim með áfengið hefðu þau farið gangandi í verslunarmiðstöðina Hólagarð. Ákærði hefði með orðum gefið í skyn að hún yrði beitt frekara ofbeldi þegar þau kæmu aftur heim. Hún kvaðst ekki muna eftir sér í lyfjaverslun inni í Hólagarði á meðan ákærði var í Bónus. Hún hefði neytt fyrsta tæki-færis sem gafst til að komast frá ákærða á meðan hann var einn inni í Bónus. Það hefði hún gert með því að hraða sér burtu og leita hjálpar á nálægum pítsustað.

Ákærði hefði á fyrrgreindu tímabili á meðan henni var haldið nauðugri hótað henni bar-smíðum og lífláti og ógnað henni með hnífnum. Hann hefði kallað hana ljótum nöfnum en einnig talað um að hann elskaði hana meira þegar hún væri svona marin og blá. Ákærði hefði dagana fyrir hin meintu atvik í janúar verið búinn að gera teikningu af fimm arma djöfla- stjörnu og verið með tilbeiðslu þar sem blóð kom við sögu. Þá kvaðst hún ekki kannast við að hafa eitrað fyrir ákærða.

F greindi frá því að sér hefði liðið andlega mjög illa á eftir. Hún væri vör um sig, ætti erfitt með svefn og hún lifði í stöðugum ótta og hefði einangrast. Hún væri mjög hrædd við ákærða og óttaðist að hann gerði henni illt síðar. Þá hefði hún leitað sér sálfræðilegrar aðstoðar og hefði í hyggju að leita sér frekari aðstoðar af sama toga.

3.

Varðandi ákærulið II:

Vitni, lögreglumaður nr. T, gaf skýrslu símleiðis og bar meðal annars um að hafa aðfaranótt laugardagsins 13. júní 2020 gert leit í íbúð að M, ásamt öðrum lögreglumanni. Vitnið hefði ásamt fleiri lögreglumönnum verið kallaður á staðinn út af tilteknum meintum atvikum í samskiptum ákærða og F. Ákærði hefði verið í annarlegu ástandi og handtekinn í íbúðinni og síðan fluttur á lögreglustöð. F hefði hins vegar verið stödd í annarri nálægri íbúð þegar lögregla kom á staðinn. Heimild til leitar hefði fengist frá F, sem húsráðanda, og hún verið viðstödd leitina. Ummerki um fíkniefnaneyslu hefðu verið í íbúðinni. Við leitina hefði fundist krukka með hvítu efni sem búið var að koma fyrir í frystihólfi. F hefði tjáð lögreglumönnum á staðnum að ákærði væri að sækja í fíkniefni og hann væri alltaf með slík efni á sér, auk þess að hann væri stöðugt undir áhrifum fíkniefna og að hún væri smeyk við hann. Vitnið kvaðst ekki muna hvort F hefði við leitina vísað lögreglu á efnin né heldur kvaðst hann muna hver viðbrögð hennar voru þegar efnin fundust. Þá kvaðst vitnið ekki muna hvort F hefði verið spurð um hennar eigin ætluðu fíkniefnaneyslu.

4.

Varðandi ákærulið IV:

Brotaþolinn D greindi meðal annars frá því að hafa 3. júlí 2020 setið fyrir utan heimili sitt að N og verið að reykja þegar ákærði og I komu til hennar. Ákærði hefði verið reiður í hennar garð. Hann hefði beðið hana að standa á fætur og ráðist áhana með því að halda henni með annarri hendinni á meðan hann notaði hina höndina til að kýla hana í andlitið og hún borið hendur fyrir andlitið. Hún hefði síðan hrasað svo hún féll á jörðina en hún kvaðst ekki vera viss um hvort ákærði hefði ýtt henni. Ákærði hefði síðan sparkað endurtekið í hana á meðan hún lá á jörðinni. Spörkin hefðu lent á baki og fótlegg. Ákærði hefði hætt árásinni þegar menn gáfu sig að þeim og gengu á milli. D hefði síðan leitað á bráðamóttöku og í framhaldi þurft að gangast undir áfallameðferð á Kleppi. Hún kvaðst hafa greint frá atvikum á bráðamóttökunni með tilteknum hætti en sú frásögn hefði ekki verið alveg rétt þar sem ástand hennar hefði ekki verið gott á þeim tíma. Hún hefði verið betur upplögð við skýrslugjöf hjá lögreglu síðar og greint frá því sem gerðist með meiri nákvæmni. Árásin hefði haft veruleg neikvæð áhrif á hana andlega, meðal annars fyndi hún fyrir miklu óöryggi og þyrfti að vera á sterkum kvíðalyfjum og allt væri breytt frá því sem áður var.

5.

Varðandi ákærulið IV:

Vitnið G greindi meðal annars frá því að hafa verið staddur 3. júlí 2020 hjá föður sínum, E, í nálægu húsi við N. Faðir hans hefði verið að horfa út um glugga og séð þegar kona var skyndilega slegin þar fyrir utan. Vitnið kvaðst hafa snúið sér við og horft út um gluggann og séð konu á túninu og tvo menn standa yfir henni. Þeir hefðu verið ógnandi og annar þeirra hefði sparkað einu sinni eða tvisvar í hana á meðan hún lá á jörðinni. Nánar aðspurður út frá lögregluskýrslu kvaðst vitnið einnig hafa séð þegar annar mannanna sló konuna hnefahögg í andlitið. Kvaðst vitnið hafa munað atvik betur á þeim tíma þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu. Vitnið kvaðst hafa farið út og gefið sig að konunni og séð mennina fara í burtu. Umrædd atvik hefðu gerst mjög hratt.

6.

Varðandi ákærulið IV:

Vitnið E bar meðal annars um að hafa verið staddur á heimili sínu téðan dag ásamt syni sínum, G. Vitnið kvaðst hafa verið að horfa út um glugga í eldhúsi sínu og séð tvo menn ráðast á unga konu, hrinda henni á jörðina og síðan hefði annar þeirra sparkað í hana, einu sinni eða tvisvar, þar sem hún var liggjandi á jörðinni, auk þess að standa yfir henni ógnandi með hnefann á lofti. Nánar aðspurður út í framburð sinn hjá lögreglu kvaðst vitnið hafa munað atvik betur við skýrslugjöf hjá lögreglu. Kvaðst vitnið halda að hann hefði séð þegar sparkað var í konuna. Mennirnir hefðu síðan farið. Vitnið kvaðst hafa farið út og athugað með konuna sem hefði verið grátandi, auk þess sem vitnið kvaðst halda að hún hefði þá verið blóðug á fætinum.

7.

Varðandi ákærulið IV:

Vitnið I, vinur ákærða, kannaðist við að hafa ásamt ákærða verið í samskiptum við Dumræddan dag við N. Vitnið kvaðst lítið muna eftir þessum atvikum. Vitnið bar hins vegar um að hvorki hann né ákærði hefðu verið ógnandi við hana né heldur að þeir hefðu beitt hana ofbeldi. Þeir hefðu hins vegar verið pirraðir út í hana og skammað hana þar sem hún hefði komið illa fram við þá út af einhverju sem gerðist áður. Þá kvaðst vitnið ekki kannast við framburð sinn hjá lögreglu um að ákærði hefði ýtt D niður.

Varðandi ákærulið VII/1:

Vitnið I greindi meðal annars frá því að hann teldi að hann hefði verið í samskiptum við ákærða á þeim tíma sem um ræðir, þ. e. í maí 2020, án þess að geta lýst því nánar. Vitnið kvaðst muna mjög lítið eftir þessu tímabili vegna vímuefnaneyslu. Vitnið hefði oft verið á heimili ákærða og F en aldrei orðið var við neitt ofbeldi á milli þeirra en rökræður hefðu oft átt sér stað. Vitnið kvaðst kannast við að hafa greint frá í lögregluskýrslu að hann hefði einu sinni gengið á milli ákærða og F í tengslum við rifrildi þeirra á milli en hann kvaðst hins vegar ekki tengja það við meint ofbeldi á heimilinu.

8.

Varðandi ákærulið IV:

Vitnið H læknir staðfesti og gerði nánar grein fyrir fyrrgreindu vottorði útgefnu 27. október 2020 varðandi brotaþolann D, sbr. lið B.2. Vitnið bar meðal annars um að læknisskoðun hefði bent til þess að D hefði hlotið mar og bólgur á kálfa og fótlegg, auk þrota eða roða á kinnbeini, sem gæti samrýmst frásögn hennar um meint ofbeldi.

Varðandi ákærulið VII/3:

Vitnið H staðfesti og gerði nánar grein fyrir fyrrgreindu vottorði útgefnu 26. janúar 2021 varðandi brotaþolann F, sbr. lið B.4.4. Um hefði verið að ræða mikla og alvarlega áverka og F verið illa leikin. Áverkarnir hefðu bent til ítrekaðra högga eða barsmíða. Aldur á meginhluta áverka hefði verið í samræmi við uppgefinn tímaramma, þ. e. að þeir væru þriggja til fimm daga gamlir þegar þeir voru skoðaðir. Full ástæða hefði verið til að taka áverkana alvarlega. F hefði hins vegar ekki verið metin í lífshættu og hún talin myndu jafna sig af áverkunum á nokkrum vikum. Þá hefðu áverkarnir samrýmst lýsingu F á meintum atvikum. Ekki eru efni til frekari reifunar á framburði vitnisins.

9.

Varðandi ákærulið VI:

Vitni, lögregluvarðstjóri nr. U, staðfesti frumskýrslu og greindi frá aðkomu sinni að rann-sókn málsins. Vitnið kvaðst hafa stöðvað ákærða í akstri bifreiðar í Ármúla. Ákærði hefði verið einn í bifreiðinni og virst vera undir áhrifum fíkniefna. Hann hefði jafnframt verið eftirlýstur út af öðru máli. Ákærði hefði verið handtekinn og færður á lögreglustöð til sýnatöku og vistunar í fangaklefa. Ákærði hefði heimilað leit í bifreiðinni og við þá leit hefðu fundist fíkniefni í farangursrými bifreiðarinnar. Verklag lögreglu væri almennt með þeim hætti að leitarþoli væri viðstaddur leit þótt það væri ekki tekið fram í skýrslu. Þá kvaðst vitnið ekki vita til þess að fingraför hefðu verið tekin af umbúðum hinna hald-lögðu fíkniefna.

10.

Varðandi ákærulið VI:

Vitni, lögreglumaður nr. Ú, kvaðst ásamt öðrum lögreglumanni hafa stöðvað ákærða í akstri bifreiðar. Ákærði hefði verið þvoglumæltur og áberandi sljór og líklegur til að vera undir áhrifum vímuefna. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið var við að ákærði gleypti fíkniefni í tengslum við það þegar hann var stöðvaður og ekki séð neina slíka hreyfingu. Nokkrar sekúndur hefðu liðið frá því aksturinn var stöðvaður uns lögreglumenn voru komnir að bifreið ákærða. Vitnið kvaðst ekki hafa komið að leit í bifreiðinni eftir á.

11.

Varðandi ákærulið VI:

Vitnið V sviðsstjóri staðfesti og gerði nánar grein fyrir fyrrgreindri matsgerð varðandi blóð- og þvagsýni úr ákærða, sbr. lið B.3. Í framburði vitnisins kom meðal annars fram að nokkur mismunandi lyf og fíkniefni hefðu greinst í blóðsýni og sú samsetning verið af þeim toga að hann hefði ekki getað stjórnað bifreið með öruggum hætti. Um hefði verið að ræða mjög háan styrkleika amfetamíns í blóði og þvagi og samsetning þeirra mæligilda hefði ekki samrýmst því að ákærði hefði neytt amfetamíns stuttu fyrir sýna-töku.

12.

Varðandi ákærulið VII/1:

Vitnið R kvaðst hafa verið í för með F 27. eða 28. maí 2020 þegar ákærði veittist með ofbeldi að F. Vitnið kvaðst hins vegar ekki þekkja þau mjög vel. Atvik hefðu verið með þeim hætti að vitnið og F hefðu verið saman á sólbaðsstofu. F hefði verið símalaus en ákærði hringt í vitnið og náð þannig símasambandi við F. Ákærði hefði í símtalinu verið með meiningar um að F væri honum ótrú í sambandinu. Þær hefðu í framhaldi farið á hvor á sinni bifreiðinni heim til F í M. Vitnið hefði haft vonda tilfinningu fyrir því að fara með henni heim en engu að síður fylgt henni inn í íbúðina. Ákærði hefði verið þar inni ásamt fyrrgreindum I. Þegar inn var komið hefði ákærði veist með ofbeldi að F og meðal annars rekið hnéð í síðuna á henni vinstra megin hjá rifbeinunum. F hefði lent á gólfinu og ákærði haldið áfram að veitast að henni með ofbeldi með nánar tilteknum hætti. Atvik hefðu gerst mjög hratt. Vitnið hefði verið mjög hrædd og beðið ákærða að hætta. Hún hefði hins vegar verið vöruð við því að skipta sér af. Ákærði hefði verið einn að verki en fyrrgreindur I verið viðstaddur. Vitnið kvaðst í framhaldi hafa fylgt F á bráðamóttöku og heyrt hana greina hjúkrunarfræðingi ranglega frá því hvað hefði gerst. 13.

Varðandi ákærulið VII/1:

Vitnið J læknir staðfesti og gerði grein fyrir fyrrgreindu læknisvottorði útgefnu 8. mars 2021, sbr. lið B.4.6. Í framburði vitnisins kom meðal annars fram að F hefði verið með fjögur brotin rifbein, mar á vinstra lunga og áverkaloftbrjóst. Hið síðastnefnda væri alvarlegur áverki sem tengdist rifbeinsbrotum og gæti haft áhrif á lungnastarfsemi. Hún hefði verið mjög verkjuð og gefið frásögn af atvikum sem skráð hefði verið niður af lækni.

14.

Varðandi ákærulið VII/1:

Vitnið K sérnámslæknir gerði grein fyrir fyrrgreindu læknisvottorði útgefnu 3. mars 2021, sbr. lið B.4.6. Vitnið bar meðal annars um það að F hefði legið inni á hjarta- og lungaskurðdeild Landspítalans á tímabili frá 28. maí 2020 til 1. júní sama ár. Hún hefði áður komið inn á bráðamóttöku. Tilefni innlagnarinnar hefði verið svokallað áverkaloftbrjóst enum væri að ræða áverka á brjóstholi þegar loft kæmi á milli lunga og brjóstveggjar. Um væri að ræða alvarlegan áverka sem hefði áhrif á öndun.

15.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitni, lögreglumaður nr. T, staðfesti frumskýrslu og greindi frá aðkomu sinni þegar hún var send að kvöldi fimmtudagsins 21. janúar 2021 í útkall á pítsustað í Lóuhólum. F hefði verið stödd þar inni, sitjandi á gólfi og verið í miklu uppnámi. Hún hefði til að byrja með ofandað og grátið og erfitt hefði verið ná sambandi við hana. Nokkru síðar, þegar hún var orðin rólegri, hefði hún greint vitninu frá meintu ofbeldi af hálfu maka, auk þess að sýna vitninu nánar tilgreinda áverka á líkamanum og á höfði. Þá kvaðst vitnið hafa fylgt F á bráðamóttöku.

16.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitni, lögreglumaður nr. Y, greindi frá aðkomu sinni í upphafi fyrrgreindan dag í Lóu-hólum. F hefði verið skelfingu lostin og setið eða legið fyrir aftan afgreiðsluborð. Hún hefði talað um að vera hrædd við mann sem væri að koma á eftir sér og að hann væri hugsanlega með hníf á sér. Þá hefði hún sagt að maðurinn væri hugsanlega á heimili hennar. Í samtali við hana hefði komið fram að henni hefði verið haldið gegn vilja sínum í nokkra daga og sætt þar endurteknu ofbeldi. Vitnið kvaðst hafa séð út undan sér þegar F var í samskiptum við aðra lögreglumenn að hún var með sjáanlega áverka á líkamanum, meðal annars stórt mar á bringu. Vitnið kvaðst síðar sama dag hafa fylgt lögreglumönnum að umræddu heimili þar sem ákærði var handtekinn á staðnum. Vitnið kvaðst hafa tekið ljósmyndir af íbúðinni og lagt hald á sakargögn, járnkylfu og eldhúshníf. Járnkylfan hefði legið á tungusófa en hnífurinn verið skorðaður með til-teknum hætti í sófanum. Þar nálægt í sófanum hefði verið blóð. Einnig hefði virst vera blóð á vegg þar fyrir ofan sem búið var að reyna að þrífa. Íbúðin hefði verið ósnyrtileg með nánar tilgreindum hætti. Vitnið staðfesti ljósmyndaskýrslu sem það tók saman og gerði nánar grein fyrir þeirri skýrslu.

17.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. Ý, staðfesti skýrslu og greindi nánar frá upphafi á rannsókn málsins. Vitnið kvaðst hafa verið kallað út af bakvakt og farið með rannsóknina til að byrja með uns annar tók við málinu sólarhring síðar. Vitnið kvaðst hafa hitt F á bráðamóttöku og tekið af henni skýrslu. Tæknideild hefði tekið ljósmyndir af áverkum F og þá hefði verið athugað með áverka á ákærða. F hefði farið í kvenna athvarf eftir innlögn á bráðadeild. Vitnið kvaðst einnig hafa farið í vettvangsrannsókn á umrætt heimili, ásamt rannsakanda frá tæknideild, þar sem teknar hefðu verið ljósmyndir og athugað með ummerki o. fl. Á staðnum hefðu verið nánar tilgreind ummerki um blóð. Einnig hefði verið búið að setja tvær lausar hurðir fyrir svalahurð og þá hefðu verið stólar og pokar fyrir útihurð. Vitnið kvaðst ekki hafa athugað með símtæki hjá F á þeim tíma sem vitnið kom að rannsókn málsins.

18.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. Z, greindi frá aðkomu sinni að rannsókn málsins og staðfesti skýrslu tæknideildar. Vitnið bar meðal annars um að hafa tekið ljósmyndir af áverkum F og komið að fyrri vettvangsrannsókn tæknideild ar í téðri íbúð. Í íbúðinni hefðu verið ummerki um blóð á nokkrum stöðum, meðal annars baðherbergisspegli. Dimmt hefði verið inni í íbúðinni vegna ónógrar lýsingar. Búið hefði verið að byrgja fyrir bakdyr út á verönd með því að setja tvær lausar hurðir upp við dyrnar, auk þess sem tómum áldósum hefði verið tyllt ofan á hurðarnar. Engin fingraför hefðu verið tekin á vettvangi. Í framhaldi hefði vitnið athugað með áverka á ákærða þar sem hann var vistaður í fangageymslu en hann ekki reynst vera með neina áverka.

19.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitni, lögreglufulltrúi nr. Þ, greindi frá aðkomu sinni að rannsókn málsins og staðfesti skýrslu tæknideildar. Vitnið kvaðst hafa komið að seinni vettvangsrannsókn tæknideildar og tekið sýni og ljósmynd af meintu blóði á vegg hjá sófa sem ætla mátti að hefði verið reynt að þrífa. Umrædd ummerki hefðu ekki verið greinileg en greinileg tuskuför hefðu verið á veggnum.

20.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitnið Æ sérfræðingur staðfesti og gerði nánar grein fyrir framangreindum niðurstöðum tæknideildar lögreglu um DNA- rannsókn á sakargögnum, sbr. lið B.4.3. Ekki hafi verið unnt að framkvæma nákvæma aldursgreiningu á blóðblettum á vettvangi. Þá væri mjög erfitt að meta sjónrænt aldur á blóðblettum nokkra daga aftur í tímann. Það hefði að einhverju leyti verið hægt lengra aftur í tímann, í vikum talið, en rannsókn tæknideildar hins vegar ekki beinst að því. Ekki eru efni til að reifa framburð vitnisins frekar.

21.

Varðandi ákæruliði VII/1- 4:

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. Ö, gerði nánar grein fyrir rannsókn málsins varðandi meint brot ákærða gegn F. Í framburði vitnisins kom meðal annars fram að þegar F var fylgt í umrædda íbúð 22. janúar 2021 hefði hún farið að greina nánar frá atvikum og því hefði verið ákveðið að skrá það með myndupptöku. Í það skipti hefði F bent á ummerki eftir blóð á vegg fyrir ofan sófa sem ekki hefði verið vitað um áður. Það hefði leitt til þess að tæknideild var aftur kölluð til rannsóknar í íbúðinni. Einnig hefði í umrætt skipti verið lagt hald á lak og farsíma í eigu ákærða sem hún benti á og var inni í íbúðinni. Þá hefði verið lagt hald á drög að teikningu af djöfla- stjörnu sem F benti á. Hún hefði hins vegar á síðari stigum rannsóknarinnar komið til lögreglu endanlegri útgáfu af teikningunni sem hún hefði fundið í íbúðinni. Á þeirri teikningu hefði verið blóð sem var rannsakað af tæknideild en sú teikning hefði ekki verið rannsökuð með tilliti til fingrafara.

Lögregla hefði lagt hald á myndupptökur úr myndavélakerfi sameignar umrædds fjöl-býlishúss í M sem tóku til tímabilsins 17.– 21. janúar 2021. Lögregla hefði hins vegar aðeins yfirfarið þann hluta myndefnisins út frá upplýsingum um tímasetningar sem komu fram í bankagögnum og framburðarskýrslum. Þá hefði lögregla leitast við að afla myndupptaka að því marki sem það var unnt. Í því sambandi hefði ekki verið unnt að afla myndupptöku úr fyrri ferð ákærða í áfengisverslun í Stekkjarbakka. Þá hefði ekki verið upptökukerfi á nálægum veitingastað Aktu- Taktu, sem bankagögn vísuðu á.

Lögregla hefði haft samband við tvo einstaklinga sem ákærði bar um að hafa verið í samskiptum við og/eða heimsótt á téðu tímabili, téðan Ó og P. Þeir hefðu hins vegar ekki kannast við slík samskipti. Þá hefði hinn fyrrnefndi ekki sagst kannast við ákærða en það hefði ekki samrýmst símagögnum sem aflað var á síðari stigum. Lögregla hefði ekki athugað með upptökur á téðu tímabili í sameign fjölbýlishúss þar sem nefndur Ó var búsettur. Þá hefði lögregla ekki athugað með möguleg tengsl eða samskipti F og Ó á Facebook.

Athugað hefði verið með símanotkun hjá F á umræddu tímabili en þau svör sem fengust frá símafyrirtæki hefðu verið á þá leið að engin virkni hefði verið á símanúmerinu á téðu tímabili. Það hafði samrýmst framburði F um að hún hefði ekki haft aðgang að síma á þeim tíma, auk þess sem móðir hennar hefði borið um að hafa ekki náð símasambandi við hana. Sími F hefði aldrei fundist en hún hefði greint frá því að ákærði hefði skemmt hann. Þá hefði lögregla ekki athugað hvort F hefði verið í samskiptum við aðra á téðu tímabili á samfélagsmiðlum eða með öðrum álíka hætti. Einhver virkni hefði hins vegar verið á síma ákærða á téðu tímabili og hann tengst fjarskiptasendum í nágrenni við heimilið. Þá hefði lögregla ekki, að því er varðar sakarefni samkvæmt ákærulið VII/1, hlutast til um að athuga með samskiptagögn milli F og vitnisins R eftir það meinta brot. Að auki bar vitnið um að ekkert hefði komið fram við rannsókn málsins sem benti til þess að reynt hefði verið að eitra fyrir ákærða í aðdraganda þess að hann var handtekinn.

22.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitnið AA, móðir F, bar meðal annars um að hafa reynt að ná símasambandi við hana dagana 17.– 21. janúar 2021 en án árangurs. Það hefði verið óvenjulegt. Vitnið kvaðst hafa haft áhyggjur af F en þær væru nánar og almennt í miklum samskiptum. Vitnið kvaðst hins vegar lítið þekkja til ákærða. Hún kvaðst hafa ráðið ráðum sínum við systur F en þær hafi grunað að ekki væri allt með felldu. Þær hefðu hins vegar ekki lagt í það að fara heim til hennar af ótta við viðbrögð ákærða.

23.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitnið Ó kvaðst þekkja til ákærða og F og að þau hefðu í einhver skipti komið við hjá honum í kaffi. Vitnið kvaðst hins vegar ekki muna sérstaklega eftir því hvenær slík samskipti hefðu átt sér stað, þar með talið hvort þau gætu hafa átt sér stað dagana 17.–21. janúar 2021. Hann kvaðst þó síður telja að svo hefði verið. Vitnið kvaðst ekki vilja svara spurningum varðandi fíkniefni. Þá kvaðst hann aldrei hafa séð áverka á F í þau skipti sem þau komu til hans. Þessu til viðbótar kvaðst vitnið ekki vita hvort hann hefði fengið SMS- skeyti frá ákærða 17.– 18. sama mánaðar. Það hefði hins vegar komið fyrir að hann væri í slíkum símasamskiptum við þau en samskipti þeirra hefðu aðallega verið á samskiptamiðlum. Þá kvaðst vitnið ekki kannast við að hafa reynt að eitra fyrir ákærða í tengslum við amfetamínneyslu.

24.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitnið P bar meðal annars um að þekkja F og ákærða í gegnum hana. Þau hefðu í nokkur skipti komið í heimsókn til hans en aldrei á árinu 2021. Vitnið kvaðst kannast við að hafa fengið SMS- skeyti frá ákærða 17.– 18. janúar á þessu ári en skilaboðin hefðu verið þess efnis að vitnið hefði ekki svarað þeim. Efni skeytanna hefði til að byrja með verið á þá leið að vitnið ætti ekki að vera í samskiptum við ákærða en síðan hefði hann verið að leita eftir fíkniefnum frá vitninu. Vitnið kvaðst aldrei hafa útvegað ákærða eða Ffíkniefni. Vitnið kvaðst í fyrstu hafa haldið að skeytin væru ætluð öðrum en eftir því sem fleiri bættust við hefðu þau komið honum fyrir sjónir sem sjúkur brandari. Þá kvaðst vitnið ekki kannast við að hafa reynt að eitra fyrir ákærða í tengslum við amfetamínneyslu.

25.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitnið S bar meðal annars um að hafa þekkt ákærða í mörg ár með nánar tilgreindum hætti. Hann kvaðst hins vegar ekki þekkja F. Vitnið kvaðst ekki hafa verið í reglulegum samskiptum við ákærða né heldur að þeir hefðu verið í símasamskiptum á tímabilinu 17.– 21. janúar 2021. Þá kvaðst vitnið ekki kannast við að hafa rætt við ákærða í síma þar sem ákærði hefði greint frá því að hafa beitt F ofbeldi.

26.

Varðandi ákærulið VII/3:

Vitnið Í réttarmeinafræðingur staðfesti og gerði grein fyrir réttarlæknisfræðilegri matsgerð frá 19. febrúar 2021 varðandi áverka á F, sbr. lið B.4.5. Í framburði vitnisins, sem var að mestu munnleg endursögn á fyrrgreindri matsgerð, kom meðal annars fram að í grófum dráttum samrýmdust áverkarnir frásögn F um mörg högg í höfuð og bol.

Engin sérstök ummerki hefðu hins vegar verið um hnífsstungu og engir áverkar á höfði stutt það sértækt að hún hefði verið slegin í höfuðið með hörðu áhaldi. Aldur áverka hefði að mestu samrýmst frásögn F samkvæmt gögnum lögreglu umþað hvenær meint ofbeldi hefði átt sér stað. Þá hefðu engir af áverkunum verið alvarlegir eða hættulegir lífi eða framtíðarheilsu F. Ekki eru efni til frekari reifunar á framburði vitnisins.

27.

Varðandi ákæruliði VII/1- 4:

Vitnið L sálfræðingur staðfesti og gerði nánar grein fyrir fyrrgreindu vottorði útgefnu 10. mars 2021, sbr. lið B.4.7. Í framburði hennar kom meðal annars fram að F hefði verið illa stödd andlega á því tímabili sem viðtöl fóru fram og hún hefði lýst yfir miklum ótta við að þurfa aðsjá ákærða aftur. Ekkert hefði komið fram í frásögn hennar um atvik sem hefði bent til þess að ekki væri farið rétt með og hún hefði verið trúverðug í frásögn. Algengt væri að minnisleysi fylgdi atvikum af þeim toga sem um ræðir en áfallaminningar væru gjarnan brotakenndar. F hefði verið með eldri áfallasögu sem vitnið hefði tekið til ítarlegrar athugunar en það breytti ekki því sem fram kæmi í vottorðinu um stöðu F með tilliti til andlegs ástands.

28.

Varðandi geðrannsókn ákærða:

Dómkvaddur matsmaður, O geðlæknir, staðfesti og gerði nánar grein fyrir fyrrgreindri matsgerð, dags. 12. mars 2021, sbr. lið B.4.8. Í framburði matsmannsins kom meðal annars fram að hann teldi ljóst að ákærði hefði verið með töluverðar ranghugmyndir vegna vímuefnaneyslu á tímabili í tengslum við meint atvik samkvæmt ákæruliðum VII/2- 4. Þær hefðu verið af þeim toga að hann hefði verið í geðrofsástandi en ekkert benti til þess að hann væri með undirliggjandi geðsjúkdóm. Þá væri það niðurstaða matsins að læknisfræðilega séð væru skilyrði 15. og 16. gr. almennra hegningarlaga ekki uppfyllt varðandi ákærða.

29.

Varðandi ákæruliði VII/2- 4:

Vitni, lögreglufulltrúi nr. BB, gerði grein fyrir rannsókn tölvurannsóknardeildar á síma-gögnum úr síma ákærða, sbr. lið B.4.10. Vitnið bar meðal annars um að fá SMS- skeyti hefðu verið í símanum og mest af þeim hefði verið útsend skeyti. Síminn hefði annað hvort verið notaður í skamman tíma eða búið væri að eyða skeytum úr honum. Þá væri síminn þeirrar gerðar að ekki væri unntað endurheimta eydd skilaboð.

D.

Niðurstöður:

1.

Varðandi ákærulið II:

Ákærði neitar sök og kveðst ekki hafa farið með vörslur á 26,55 gaf amfetamíni sem lögregla lagði hald á og fannst við húsleit í frystihólfi ísskáps í íbúð að M. Ekki er ágreiningur um mæligildi og greiningu hinna haldlögðu efna samkvæmt gögnum málsins. Af framburði ákærða verður ráðið að hann telji sig ekki vita hvernig það kom til að efnin voru í íbúðinni og hann hafi hvorki dvalið né verið með skráð lögheimili í íbúðinni. Þá telji hann að efnin hafi ekki verið á hans vegum og hann ekki farið með vörslur þeirra.

Fyrir liggur að ákærði var ekki með skráð lögheimili í íbúðinni á þeim tíma þegar lagt var hald á efnin en ágreiningslaust að hann var með skráð lögheimili í íbúðinni fyrir og eftir þann tíma. Einnig liggur fyrir að þáverandi eiginkona ákærða, F, var með skráð lögheimili og bjó í íbúðinni á þeim tíma sem um ræðir. Jafnframt liggur fyrir að ákærði var handtekinn í téðri íbúð þegar lögregla kom á staðinn og var ákærði, samkvæmt vætti lögreglumanns nr. T, í annarlegu ástandi við handtöku og bendir það til fíkniefnaneyslu ákærða. Þá voru ummerki um fíkniefnaneyslu í íbúðinni samkvæmt vætti sama lögreglu-manns.

Liggur þannig fyrir að ákærði var staddur á heimili eiginkonu sinnar sama dag og efnið fannst og á stað þar sem fram fór fíkniefnaneysla. Þá bendir allt til þess að hann hafi dvalið þar í einhvern tíma og/eða haft aðgang að heimilinu að eigin vild. Ekkert hefur komið fram í málinu um að hann hafi í raun verið búsettur á skráðu lögheimili þegar atvik sem hér um ræðir áttu sér stað. Þá hefur fyrrgreind eiginkona meðal annars borið um það að enginn annar en ákærði gæti hafa komið með efnin í íbúðina. Skýringar ákærða á því að hann hafi ekki haft efnin í vörslum sínum og að hann hafi ekki haft vitneskju um efnin eru því ekki trúverðugar. Verður því ekki byggt á þeim í málinu. Þá hefur ekki sérstaka þýðingu fyrir úrlausn málsins að ákæruvaldið hafi ákveðið að ákæra ákærða aðeins fyrir vörslur efnanna. Af því sem fram hefur komið verður ráðið að málið hafi verið fellt niður gagnvart F. Ákvörðun um niðurfellingu máls sætir ekki endurskoðun dómstóla, sbr. dóm Hæstaréttar í máli nr. 207/2008. Að öllu framangreindu virtu, gegn neitun ákærða, þykir lögfull sönnun hafa tekist fyrir því að hann hafi farið með vörslur þeirra fíkniefna sem greinir í II. ákærulið. Verður hann því sakfelldur fyrir það brot samkvæmt ákæru og er það rétt fært til refsiákvæða.

2.

Varðandi ákærulið IV:

Ákærði neitar sök en kannast við að hafa verið í samskiptum við brotaþolann Dföstudaginn 3. júlí 2020 við N og að vitnið I hafi verið í för með honum í greint skipti. Kveðst ákærði aðeins hafa öskrað og skammað hana og ekki beitt hana neinu ofbeldi. Dhefur borið um það fyrir dómi að ákærði hafi meðal annars kýlt hana í andlitið og sparkað endurtekið í hana þar sem hún lá liggjandi á jörðinni og spörkin meðal annars lent á fótlegg. Hún bar hins vegar um það fyrir dómi að hún hefði hrasað og að hún væri ekki viss um hvort ákærði hefði ýtt henni svo hún lenti á jörðinni.

Framburður ákærða er studdur framburði vitnisins I en þegar litið er til vináttutengsla þess vitnis við ákærða og þess að hann bar um það fyrir dómi að hann myndi lítið eftir þessum atvikum þá er það mat dómsins að framburður I hafi afar lítið vægi fyrir úrlausn málsins og að varhugavert sé að byggja á honum, sbr. 126. gr. laga nr. 88/2008. Tvö önnur vitni, feðgarnir G og E, sem hvorki hafa tengsl við ákærða né D, báru hins vegar um að hafa séð þegar veist var að henni með ofbeldi í umrætt skipti. Nánar tiltekið bar vitnið G um það fyrir dómi að hann hefði séð þegar maður sparkaði í D á meðan hún lá á jörðinni. Þá kvaðst hann einnig hafa séð, sbr. og það sem hann greindi frá hjá lögreglu, þegar maður sló hana í andlitið. Framburður vitnisins E var af svipuðum toga en hann bar meðal annars um það fyrir dómi að hafa séð þegar D var hrint, auk ógnandi handar-hreyfingar, sem og að annar mannanna hefði sparkað einu sinni eða tvisvar í hana þar sem hún var liggjandi á jörðinni. Samkvæmt framangreindu styður framburður vitnanna G og E því í meginatriðum við framburð D um að ákærði hafi slegið hana hnefahögg í andlitið og að hann hafi sparkað í fótlegg hennar á meðan hún var liggjandi á jörðinni. Þá samrýmist þetta einnig vottorði og vætti læknisins H um áverka sem voru á fótlegg og andliti D sama dag og meint líkamsárás átti sér stað.

Samkvæmt öllu framangreindu, gegn neitun ákærða, telst lögfull sönnun hafa tekist fyrir því að ákærði hafi veist með ofbeldi að D með því að sparka í hægri fótlegg hennar og slá hana að minnsta kosti einu sinni í andlitið með þeim afleiðingum sem greinir í ákæru. Með hliðsjón af framburði D fyrir dómi um óvissu um hvort ákærði ýtti henni eða hvort hún hrasaði verður hins vegar að teljast ósannað að ákærði hafi ýtt henni með þeim afleiðingum að hún féll á jörðina. Verður hann því sýknaður af þeim hluta í verkn-aðarlýsingu ákæru en að öðru leyti sakfelldur fyrir háttsemina og er brotið rétt fært til refsiákvæðis í ákæru.

3.

Varðandi ákærulið VI:

Ákærði neitar sök að því er varðar akstur bifreiðar undir áhrifum amfetamíns en hann játar sök varðandi akstur undir áhrifum annarra fíkniefna og lyfja sem greinir í VI. ákæru-lið. Þá neitar ákærði því að hafa farið með vörslur á 32,88 gaf amfetamíni sem fannst við leit í bifreiðinni.

Um hið fyrrgreinda hefur ákærði borið að hann hafi gleypt um eitt gramm af amfetamíni þegar hann var stöðvaður í akstri. Framburður ákærða um fyrrgreinda amfetamínneyslu samrýmist ekki nægjanlega vætti lögreglumanns nr. Ú sem bar um að aðeins nokkrar sekúndur hefðu liðið frá því að ákærði var stöðvaður uns lögreglumenn voru komnir að bifreið hans. Þá kvaðst sami lögreglumaður ekki hafa séð neina hreyfingu hjá ákærða sem gat samrýmst því að hann væri að gleypa fíkniefni. Þá kom fram í vætti V, sviðsstjóra rannsóknarstofu, að samkvæmt niðurstöðu matsgerðar, og öðru því sem kom fram við þá rannsókn, hefði ákærði verið með mjög háan styrkleika á mæligildi amfetamíns í blóði og þvagi og að samsetning þeirra mæligilda gæti engan veginn samrýmst því að ákærði hefði neytt amfetamíns stuttu fyrir sýnatöku. Að framangreindu virtu eru skýringar ákærða um fyrrgreinda amfetamínneyslu þegar hann var stöðvaður í akstri haldlausar og ótrúverðugar. Verður því ekki á þeim byggt í málinu. Samkvæmt vætti fyrrgreinds lögreglumanns og lögregluvarðstjóra nr. U virtist ákærði vera undir áhrifum vímuefna þegar höfð voru afskipti af honum. Þá bar fyrrgreindur sviðsstjóri um að niðurstöður matsgerðar væru á þá leið að þau lyf og fíkniefni sem mældust í blóðsýni úr ákærða, og samsetning þeirra, hefði verið af þeim toga að ákærði hefði ekki getað stjórnað bifreið með öruggum hætti. Gegn neitun ákærða telst lögfull sönnun því hafa tekist fyrir því að hann hafi ekið umræddri bifreið óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana-og fíkniefna og lyfja, þar með talið undir áhrifum amfetamíns með mæligildið 395 ng/ml, auk áhrifa annarra fíkniefna og lyfja með þeim mæligildum sem greinir í VI. ákærulið.

Ágreiningslaust er að 32,88 gaf amfetamíni fundust í farangursrými téðrar bifreiðar þegar lögregla gerði leit í henni og samrýmist það gögnum málsins. Fyrir liggur að ákærði var skráður eigandi bifreiðarinnar, hann hafði fullan aðgang að henni og var auk þess að nota bifreiðina þegar hann var stöðvaður í akstri. Þá voru efnin í bifreiðinni þegar það átti sér stað. Þessu til viðbótar verður ekki litið fram hjá því sem að framan greinir, að ákærði var með hátt mæligildi amfetamíns í blóði og þvagi við akstur bifreiðarinnar. Hann var því í neyslu slíkra fíkniefna á þeim tíma sem hér um ræðir. Að öllu framan-greindu virtu þykja þær skýringar ákærða að hann hafi ekki farið með vörslur efnanna ótrúverðugar og verður ekki á þeim byggt í málinu. Þykir því, gegn neitun ákærða, komin fram lögfull sönnun um að ákærði hafi haft fyrrgreint amfetamín í vörslum sínum.

Samkvæmt öllu framangreindu verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greinir í VI. ákærulið og eru brot hans rétt færð til refsiákvæða.

4.

Varðandi ákærulið VII/1:

Ákærði neitar sök og kveðst ekki kannast við þær sakir sem á hann eru bornar um meint ofbeldi gegn þáverandi eiginkonu sinni, brotaþolanum F, 27. eða 28. maí 2020 á heimili þeirra að M. Hann kannast hins vegar við að félagi hans, vitnið I, hafi stundum verið í heimsókn hjá honum í íbúðinni á þessum tíma. F hefur fyrir dómi meðal annars borið um að ákærði hafi veist að henni með ofbeldi og meðal annars veitt henni hnéspark í síðuna með þeim afleiðingum að hún rifbeinsbrotnaði og var lögð inn á sjúkrahús vegna loftbrjósts. Fyrrgreindur I hefði verið viðstaddur árásina, auk R vinkonu hennar.

Vitnið R hefur með skýrum hætti borið um það fyrir dómi að hafa verið stödd í umræddri íbúð þegar ákærði veittist með ofbeldi að F, meðal annars með því að reka hnéð í síðuna á henni. Þá hafi nefndur I verið viðstaddur þegar það gerðist. Er því ljóst að framburður R styður framburð F. Framburður R hefur verið hófstilltur, skýr og einlægur og ber þess ekki merki að hún dragi taum F í málinu. Framburður hennar er því trúverðugur og hefur mikið gildi fyrir úrlausn málsins. Vitnið I kvaðst fyrir dómi lítið muna eftir samskiptum sínum við ákærða á því tímabili sem hér um ræðir og það væri vegna vímuefnaneyslu á þeim tíma. Hann hefði hins vegar ekki orðið var við ofbeldi af hálfu ákærða í garð F. Eins og áður greinir varðandi IV. ákærulið eru vináttutengsl á milli ákærða og vitnisins I og því varhugavert að byggja á framburði hans. Þá er jafnframt ljóst að framburður I er mjög takmarkaður um þennan hluta málsins þar sem hann virtist við skýrslugjöf fyrir dómi í raun ekki muna eftir þeim atvikum sem hér um ræðir. Verður því ekki byggt á framburði hansvið úrlausn málsins, sbr. 126. gr. laga nr. 88/2008. Samkvæmt framburði og vottorði vitnisins J læknis var F með fjögur brotin rifbein og áverkaloftbrjóst þegar hún leitaði á bráðamóttöku 27. maí 2020. Styður þetta framburð F og R um fyrrgreint ofbeldi eins og því er lýst í ákæru. Hið sama á við um framburð og vottorð vitnisins K-kk-ef sem staðfesti að F hefði í kjölfar komu á bráðamóttöku legið inni á Landspítala á tímabili frá 28. maí 2020 til 1. júní sama ár. Þá bar báðum læknunum saman um að áverkaloftbrjóst væri alvarlegur áverki.

Samkvæmt framangreindu, gegn neitun ákærða, telst lögfull sönnun hafa tekist fyrir því að ákærði hafi veist að F með ofbeldi og valdið líkamlegum afleiðingum eins og greinir í ákærulið VII/1. Ljóst er af komudegi F á bráðamóttöku og vottorði læknisins J að háttsemin átti sér stað 27. maí 2020 og verður það lagt til grundvallar við úrlausn málsins. Jafnframt er ljóst af vottorði og vætti sama læknis og læknisins K að um var að ræða háttsemi sem var alvarleg ógn viðlíf og heilsu téðs brotaþola, þáverandi hjúskaparmaka ákærða. Hinar líkamlegu afleiðingar af háttseminni eru hins vegar ekki af þeim toga að brotið teljist vera stórfellt í merkingu 2. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum. Verður ákærði því sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. sömu lagagreinar. Út frá verknaðarlýsingu ákæru verður hún ekki skilin með öðrum hætti en þeim að tilvísun til 233. gr. b í sömu lögum eigi ekki við um þennan hluta málsins og dæmist því ekki.

5.

Varðandi ákærulið VII/2:

Ákærði neitar sök og kannast ekki við að hafa haldið F nauðugri eins og þeirri háttsemi er lýst í ákærulið VII/2. F hefur borið um hið gagnstæða og staðhæft að hún hafi verið svipt frelsi sínu frá því að þau komu heim að kvöldi 17. janúar uns hún leitaði aðstoðar 21. sama mánaðar á fyrrgreindum pítsustað í Lóuhólum. Hefur hún borið um að ákærði hafi gert sérstakar ráðstafanir á heimilinu til að varna því að hún kæmist út, hún hafi ekki farið frjáls ferða sinna innan og utan heimilis, hann hafi verið ógnandi og meðal annars borið á sér hníf þegar þau fóru út, farsími hennar hafi verið tekinn af henni og eyðilagður, aðgangur að interneti á heimilinu verið gerður óvirkur og fleira af þessum toga.

Þegar farið er yfir kortafærslur ákærða og myndupptökur í málinu á því tímabili sem um ræðir þá er ljóst að greiðslukort ákærða var notað í eitt skipti klukkan 16:39 mánudaginn 18. janúar vegna greiðslu með viðtöku auðkenni Pic Nic. Þá sést ákærði um svipað leyti sama dag, á níu mínútna tímabili, í myndupptöku í stigagangi í M, fara og koma til baka þar sem hann var einn á ferð. Af þessu verður ráðið að ákærði hafi vikið frá F á stuttu tímabili umræddan dag og keypt einhvern varning, að því er virðist á nálægum stað miðað við tímasetningar á fyrrgreindum upptökum í stigagangi. Samkvæmt framburði brotaþola fyrir dómi virðist hún engar minningar hafa um að hafa verið skilin eftir ein heima á fyrrgreindum tíma.

Þriðjudaginn 19. janúar var greiðslukort ákærða notað klukkan 15:19 í áfengisverslun í Stekkjarbakka og klukkan 15:27 á veitingastaðnum Aktu- Taktu við sömu götu. Mynd-upptökur úr fyrrgreindri áfengisverslun og Aktu- Taktu eru ekki meðal gagna. Um svipað leyti sama dag, í myndupptöku á fjörutíu og níu mínútna millibili, sjást ákærði og F-x-nf fara og komatil baka í stigagangi í M. F hefur samkvæmt framburði hennar fyrir dómi engar minningar um þessa ferð. Miðvikudaginn 20. janúar var greiðslukort ákærða notað klukkan 17:24 í Bónus- verslun í Hólagarði og klukkan 17:30 í apóteki Lyfju í Hólagarði. Um svipað leyti sama dag, í myndupptöku á tuttugu og tveggja mínútna millibili, sjást ákærði og F saman fara og koma til baka í stigagangi í M. Þá eru í gögnum myndupptökur úr Bónus og Lyfju í Hólagarði frá fyrrgreindum tíma þar sem ákærði og F sjást fara um saman. Af framangreindum myndupptökum, þriðjudag og miðvikudag, verður síður ráðið að F hafi verið haldið nauðugri á þessum tíma, meðal annars þar sem hún virðist ganga um sjálfviljug og róleg með ákærða, á köflum með bili á milli þeirra innan um annað fólk og hann meðal annars snúa baki í hana.

Fimmtudaginn 21. janúar var greiðslukort ákærða notað klukkan 16:05 í áfengisverslun í Stekkjarbakka og klukkan 16:20 í Bónus- verslun. Einnig er meðal gagna kortafærsla á bankareikningi F klukkan 16:19. Meðal gagna er myndupptaka úr fyrrgreindri áfengisverslun þar sem ákærði og F sjást á fyrrgreindu tímabili saman á ferð. Þá eru í gögnum upptökur úr stigagangi í M þar sem ákærði og F sjást á svipuðum tíma koma saman til baka og fara saman út stuttu síðar. Þá eru í gögnum upptökur úr Hólagarði frá fyrrgreindum tíma þar sem ákærði og F sjást ganga saman en fara síðan að sinna hvort sínu erindinu, annars vegar ákærði þar sem hann sést einn á ferð í Bónus- verslun og F-x-þf sem hún er ein á ferð í Lyfju. Verður síður ráðið af framangreindum þremur upptökum að F hafi verið haldið nauðugri á þessum tíma. Þá sést F í framhaldi í upptöku ganga rólega frá Lyfju og horfa inn í Bónus og ganga síðan áleiðis að útgangi og hraða sér inn á nálægan pítsustað í sömu verslunarmiðstöð. Á svipuðum tíma sést þar sem ákærði kemur úr Bónus og virðist skima eftir F en síðan ganga rólega eftir gangi í verslunarmiðstöðinni í áttina að M. Þá sést hann stuttu síðar í upptöku í stigagangi í Mkoma inn í húsið, að því er virðist rólegur og yfirvegaður. Önnur upptaka er hins vegar meðal gagna úr búkmyndavél lögreglu á svipuðum tíma þar sem F virðist vera í geðs-hræringu inni á fyrrgreindum pítsustað.

Heilt á litið er það mat dómsins að framangreindar myndupptökur, fyrir utan fyrrgreinda upptöku úr búkmyndavél, styðji ekki nægjanlega við framburð F um að henni hafi verið haldið nauðugri á því tímabili sem um ræðir. Þá verður ekki litið fram hjá því að fram-burður F varðandi atvik 21. janúar í Hólagarði hefur ekki verið alveg stöðugur og ekki í nægjanlegu samræmi við fyrrgreint myndefni. Fyrir dómi bar hún um að hafa neytt fyrsta tækifæris til að komast frá ákærða á meðan hann fór í Bónus en hún kvaðst ekki muna eftir sér í Lyfju. Þá bar hún um hjá lögreglu að hún hefði hlaupið frá ákærða í Hólagarði á meðan hann var að setja upp andlitsgrímu en það samrýmist hins vegar ekki fyrrgreindu myndefni. Að mati dómsins er framangreint misræmi til þess fallið að draga nokkuð úr gildi framburðar hennar um að henni hafi verið haldið nauðugri.

Ákærði hefur borið um að hann hafi ásamt F á því tímabili sem um ræðir farið og heimsótt fyrrgreindan Ó. F kannast hins vegar ekki við það og hefur borið um að hún þekki engan með því nafni. Meðal gagna málsins eru hins vegar símagögn sem virðast benda til þess að ákærði hafi endurtekið sent Ó SMS- skeyti í kringum miðnætti 17. og 18. janúar, að því er virðist til að afla sér fíkniefna. SMS- skeyti af svipuðum toga virðast á sama tímabili hafa verið send úr síma ákærða til fyrrgreinds P. Ó bar um það fyrir dómi að hann þekkti bæði ákærða og F, þau hefðu bæði komið til hans í heimsóknir og að hann þekkti betur til F en ákærða. Hann kvaðst hins vegar ekki kannast við að hafa verið í samskiptum við ákærða og F á því tímabili sem hér um ræðir. Þá kvaðst Ó fyrir dómi ekki vilja svara spurningu sem að honum var beint um meinta afhendingu fíkniefna. Framburður P var af sama toga en hann kvaðst ekki hafa komið að neinu sem tengdist fíkniefnum. Að mati dómsins er margt óljóst um fyrrgreind samskipti og er framburður F sérkennilegur í því ljósi að hann stangast á við framburð Ó um að þau þekkist. Þá bar rannsóknarlögreglumaður Ö um að myndefni úr stigagangi M hefði aðeins verið yfirfarið í kringum tímasetningar á fyrrgreindu m kortafærslum. Annað myndefni úr sama stigagangi á öðrum tímaskeiðum dagana 17.– 21. janúar hefði hins vegar ekki verið yfirfarið. Verður ákæruvaldið að bera hallann af því við úrlausn málsins. Að öllu framangreindu virtu er ekki unnt að útiloka að framburður ákærða sé réttur um að þau F-x-x farið í heimsókn til Ó á umræddu tímabili. Ef sú er raunin bendir það síður til þess, í almennu tilliti, að F hafi verið haldið nauðugri á því sama tímabili, eins og hún hefur borið um.

F hefur meðal annars borið um að ákærði hafi gert ráðstafanir inni í íbúðinni til að varna því að hún kæmist út. Meðal gagna eru ljósmyndir úr íbúðinni að M en af því myndefni verður ráðið að búið hafi verið að stilla upp lausum hurðum úr íbúðinni fyrir framan leið út á verönd við íbúðina. Einnig verður ráðið af sama myndefni að búið hafi verið að stilla upp dósum og öðrum munum hjá fyrrgreindum hurðum sem mögulega kann að hafa verið gert til að torvelda útgöngu. Þá verður ekki útilokað af myndefninu að aðrir innanstokksmunir kunni að hafa verið notaðir til að varna leið úr íbúðinni. Heilt á litið verður hins vegar ráðið af myndefninu að talsverð óreiða, óþrifnaður og drasl hafiverið í íbúðinni, meira en tíðkast á heimilum yfirleitt. Að mati dómsins verður því ekkert fullyrt um hvort ákærði hafi búið svo um hnútana að hann væri að varna F útgöngu eða hvort aðrar ástæður skýra ummerkin í íbúðinni. Þá er ekkert haldbært í rannsóknargögnum um ýlubúnað sem F hefur borið um að ákærði hafi sett upp og verða því engar ályktanir dregnar af því. Að framangreindu virtu styðja ummerki á vettvangi því ekki sérstaklega við framburð F um að henni hafi verið haldið nauðugri á því tímabili sem um ræðir.

F bar um að ákærði hefði tekið af henni síma og eyðilagt hann og hún því ekki getað látið vita af sér. Fyrir liggur samkvæmt vætti móður hennar, AA, að hún hafi ekki náð símasambandi við F á þeim tíma sem um ræðir. Þá greinir í gögnum lögreglu að engin símasamskipti hafi verið úr og í síma F á því tímabili sem um ræðir. Af þessu verður ráðið að síminn hafi ekki tengst fjarskiptasendum og því verið slökkt á honum eða hann skemmdur. Styður þetta því framburð hennar um að henni hafi verið haldið nauðugri. Á móti verður ekki litið fram hjá því að samkvæmt vætti rannsóknarlögreglumanns nr. Övar ekki athugað með möguleg samskipti F á samfélagsmiðlum á því tímabili sem um ræðir. Almennt eru slík samskipti á milli fólks oft á tíðum meiri en með venjulegum símtölum og því eðlilegt að beina rannsókn að því í máli af þessum toga. Þá er ekkert í gögnum málsins um það hvort internet búnaður á umræddu heimili hafi verið óvirkur á sama tímabili en F hefur fyrir dómi borið um að svo hafi verið. Verður ákæruvaldið að bera hallann af þessu við úrlausn málsins.

Að öllu framangreindu virtu, gegn neitun ákærða, er það mat dómsins að ákæruvaldinu hafi ekki tekist lögfull sönnun um þá háttsemi sem greinir í ákærulið VII/2. Verður ákærði því sýknaður af þeim hluta ákærunnar.

6.

Varðandi ákæruliði VII/3:

Ákærði neitar sök og kveðst ekki hafa beitt F neinu ofbeldi eða haft í frammi hótanir, eins og háttsemi og afleiðingum er lýst í ákærulið VII/3. Fyrir liggur að hún var með talsverða áverka þegar hún komst undir læknishendur á bráðamóttöku 21. janúar 2021, þar með talið nefbeinsbrot. Ákærði hefur meðal annars borið um að F hafi verið með umrædda áverka þegar þau fóru út að borða á veitingastað að kvöldi sunnudagsins 17. janúar. Verður ráðið af framburði hans að hann kannist ekki við að hafa lagt á hana hendur eða hótað henni á þeim tíma sem um ræðir samkvæmt téðum ákærulið. F hefur borið um hið gagnstæða og greint frá margvíslegu ofbeldi og hótunum eftir að þau komu heim fyrrgreint kvöld og fram til mánudagsins 18. sama mánaðar. Nánar tiltekið hefur hún borið um endurtekin hnefahögg í höfuð og andlit sem meðal annars leiddu til nefbeinsbrots. Einnig hefur hún borið um að ákærði hafi notað eggvopn og endurtekið stungið hana í upphandlegg og í síðuna. Þá hefur hún borið um barsmíðar víðsvegar á líkama og höfuð með járnkylfu eða stöng uns hún hafi að lokum misst rænu eða lognast út af og ekki munað eftir sér téðan mánudag.

Meðal gagna málsins er myndupptaka frá því klukkan um tíu að kvöldi sunnudagsins 17. janúar í stigagangi að M. Á upptökunni er unntað sjá ákærða og F koma prúðbúin saman inn í húsið en það samrýmist því sem fram hefur komið um að þau hafi verið að koma heim frá veitingastað. Á þessari upptöku er ekki að sjá að neinir áverkar séu á andliti F, né heldur verður ráðið af líkamshreyfingum hennar að hún hafi á nokkurn hátt verið meidd. Framburður ákærða um að hún hafi verið með umrædda áverka áður en þau fóru á veitingastaðinn getur því tæplega staðist. Á öðrum upptökum í málinu, sem áður greinir varðandi atvik 19.– 21. janúar í Hólagarði og víðar, er hins vegar ekki unnt að sjá í andlit F út af andlitsgrímu. Líkamshreyfingar hennar á þeim upptökum virðast hins vegar á köflum vera heldur hægari og/eða stirðari en í upptökunni á sunnudagskvöldinu. Getur þetta bent til þess að hún hafi eftir fyrrgreinda heimkomu meiðst og því átt erfiðara með hreyfingar eftir það. Að mati dómsins styður framangreint myndefni því framburð F um að ákærði hafi veist að henni með ofbeldi á þeim tíma sem greinir í ákæru.

Meðal gagna málsins er áverkavottorð H læknis, sbr. lið B.4.4, sem hann staðfesti og gerði nánar grein fyrir við skýrslugjöf fyrir dómi. Ljóst er af vottorðinu og vætti fyrrgreinds læknis að F var með margvíslega áverka á líkamanum, mar á brjósti, opið sár á hársverði, opið sár á brjóstkassa, nefbeinsbrot, marga yfirborðsáverka á höfði, mjöðm og læri, sem og á framhandlegg (framarmi). Þá voru marblettir í heild sinni og ætlaður aldur þeirra talinn geta samrýmst áverkasögu um grófa líkamsárás á þeim tíma sem um ræðir. Styður þetta því framburð brotaþola um meint ofbeldi af hálfu ákærða með þeim hætti og á þeim tíma sem greinir í ákæru.

Við vettvangsrannsókn á téðu heimili var meðal annars að finna blóð í sófa í stofu, á vegg fyrir ofan sófann sem búið var að reyna að þrífa, sem og á spegli á baðherbergi. Þá liggur fyrir staðfesting á því með DNA- rannsókn að það blóð kom úr F. Að þessu virtu styðja þessi gögn því framburð hennar um meint ofbeldi í íbúðinni og þá einkum blóðið sem fannst í sófanum og á vegg þar nálægt. Að mati dómsins er hins vegar ekki unnt að draga ályktanir út frá öðrum sakargögnum af sama toga, sem lagt var hald á, rúmfatnaði o. fl. Þau lífsýni sem þar fundust geta allt eins skýrst af eðlilegum ástæðum vegna um-gengni á heimili eða hafa ekki sérstakt gildi fyrir úrlausn málsins, eins og það er vaxið.

Ekki var gerð fingrafararannsókn á járnkylfu og hníf sem lagt var hald á og munir þessir voru ekki bornir undir F undir rannsókn málsins. Það liggur fyrir að ekkert blóð var á þessum munum. Þá styður rannsókn á stroksýnum af mununum ekki með óyggjandi hætti að þeir hafi verið notaðir af ákærða sem liður í ofbeldi gegn F þótt niðurstöðurnar gefi til kynna að þau hafi á einhverjum tíma haft snertingu við munina, og þá aðeins á skefti hnífsins. Í almennu tilliti hlýtur þetta allt eins að geta stafað af því að munirnir, ásamt öðrum heimilismunum, voru á stað þar sem ákærði og F voru bæði búsett. Geta þessir munir, sem voru haldlagðir á vettvangi, því aðeins með óverulegum hætti stutt við framburð F, sbr. þó síðari umfjöllun um hina haldlögðu járnkylfu.

Einnig er meðal gagna ítarleg greinargerð Í réttarmeinafræðings, sbr. lið B.4.5, sem hann staðfesti og gerði grein fyrir við skýrslugjöf fyrir dómi. Samkvæmt greinargerðinni og vætti Í fyrir dómi geta áverkar F samrýmst frásögn hennar um endurtekin hnefahögg í líkamann og höfuð, auka endurtekinna högga í líkamann með hörðu áhaldi, mögulega járnkylfu eins og lagt var hald á. Hið sama á við um tímasetningu á hinu meintu ofbeldi með tilliti til aldurs áverka. Áverkar á henni styðja það hins vegar ekki að hún hafi verið slegin í höfuðið með hörðu áhaldi eða kylfu né heldur að hún hafi verið stungin með hnífi. Að þessu virtu styður rannsókn réttarmeinafræðingsins að talsverðu leyti við framburð F um téð ofbeldi en þóekki að öllu leyti.

Samkvæmt öllu framangreindu er því ljóst að framburður ákærða um að hann hafi ekki valdið téðum áverkum á F getur ekki samrýmst gögnum málsins. Verður því að hafna þeim framburði. Þá er framburður hans um að F og mögulega fleiri hafi eitrað fyrir honum fjarstæðukenndur og án nægjanlegra tengsla við gögn málsins. Verður helst ráðið að þær meiningar tengist geðrænni vanheilsu ákærða sem var til athugunar í fyrrgreindri geðrannsókn. Eru þær varnir ákærða því að engu hafandi. Gegn neitun ákærða og út frá því sem áður greinir um þau gögn sem styðja heilt á litið framburð F, sér í lagi téðar niðurstöður réttarmeinafræðings, verður lagt til grundvallar að lögfull sönnun hafi tekist fyrir því að ákærði hafi slegið F ítrekað víðsvegar um líkama og höfuð með krepptum hnefa og lamið hana í líkama með járnkylfu, eins og tilgreint er í ákæru og með þeim afleiðingum sem þar greinir. Hins vegar verður að telja, út frá hinum réttarmeina-fræðilegu niðurstöðum, að ósannað sé að hann hafi lamið hana í höfuðið með járnkylfu og stungið hana í nokkur skipti með hníf. Verður hann því sýknaður af þeim hluta ákær-unnar.

Hvað varðar lengd og þyngd járnkylfu samkvæmt verknaðarlýsingu þá er um að ræða haldlagða járnkylfu sem samkvæmt vætti lögreglumanns nr. Y fannst á tungu á sófa þar sem blóð var nálægt. Verður að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að hin haldlagða járnkylfa, sem samkvæmt rannsóknargögnum tæknideild ar mældist 35,5 sentimetra löng og vó 1383,14 grömm, hafi verið notuð við fyrrgreind högg á líkama F. Telst því sá hluti verknaðarlýsingarinnar einnig sannaður.

Hvað varðar meintar líflátshótanir þá er ákærða samkvæmt þessum lið ákærunnar gefið að sök að hafa hótað F líkamsmeiðingum, án nánari tilgreiningar í verknaðarlýsingu. Fhefur borið um endurteknar líflátshótanir, meðal annars með ætluðu ógnandi djöfla- tali ákærða. Ákærði kannast ekki við neinar hótanir eða annað tal af slíkum toga. Þá hefur ákærði ekki kannast við að hafa gert fyrrgreinda teikningu af fimm arma djöfla- stjörnu sem var með blóðkámi frá honum og F samkvæmt niðurstöðu DNA- rannsóknar. Að mati dómsins er óvarlegt við úrlausn málsins að draga sérstakar ályktanir af fyrrgreindri teikn-ingu og hvort eða hvaða merking þar var að baki. Þá var teikningin ekki rannsökuð með tilliti til fingrafara, auk þess sem hún á að hafa verið gerð nokkru áður en atvik þau sem hér eru til umfjöllunar áttu sér stað. Er allt frekar óljóst um það sem snýr að ætluðum atvikum varðandi teikninguna. Að auki er ákæran ónákvæm um þennan hluta málsins, að því er varðar meintar hótanir. Verður ákæruvaldið að bera hallann af þessu. Að öllu framangreindu virtu stendur í meginatriðum orð gegn orði um meintar líflátshótanir, eins og greinir í ákæru. Er því ósannað að ákærði hafi haft þær í frammi og verður hann sýknaður af þeim hluta ákærunnar.

Ákærði og F voru í hjúskap þegar atvik áttu sér stað og fyrrgreint ofbeldi ákærða var samkvæmt vætti H læknis alvarlegt með tilliti til heilsu og velferðar F. Samkvæmt vætti fyrrgreinds réttarmeinafræðings voru engir af fyrrgreindum áverkum hins vegar þess eðlis að þeir væru stórfelldir eða hættulegir lífi eða framtíðarheilsu hennar. Að þessu virtu, og með vísan til þess sem áður greinir um það sem telst sannað undir þessum lið ákærunnar, verður ekki talið að brotið hafi verið stórfellt í merkingu 2. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum. Ákærði verður því sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. þeirrar lagagreinar. Út frá verknaðarlýsingu ákæru verður hún ekki skilin með öðrum hætti enþeim að tilvísun til 233. gr. b í sömu lögum eigi ekki við um þennan hluta málsins og dæmist því ekki.

7.

Varðandi ákærulið VII/4:

Verknaðarlýsing ákæru, sbr. framhaldsákæru, sem ákæruvaldið telur að varði við 2. mgr. 218. gr. b og 233. gr. b í almennum hegningarlögum, er þannig úr garði gerð að hún tekur að hluta til tímabils sem áður var fjallað um varðandi ákærulið VII/3, að því er varðar meintar hótanir um líkamsmeiðingar, sem dómurinn hefur við úrlausn þess ákæruliðar talið ósannaðar, auk meintra hótana næstu daga á eftir. Þá tekur verknaðarlýsingin að öðru leyti til meintra móðgana og smánunar með ógnandi framferði og niðrandi athuga-semdum gagnvart F á sama tímabili. Verknaðarlýsingin er sett fram með almennum hætti án þess að tilgreina nánar hvað í háttsemi ákærða eða annað í ætluðum atvikum fellur þar undir. Gengur þetta gegn því sem til er ætlast um skýrleika ákæru og er ákæruliður þessi á mörkum þess að vera dómtækur. Ákæruvaldið verður að bera hallann af þessu við úrlausn málsins. Ákærði neitaði sök og verður ráðið af framburði hans að hann kannist ekki við að hafa haft í frammi hótanir gagnvart F um líkamsmeiðingar. Hið sama á við um meintar móðganir eða smánun með ógnandi framferði og niðrandi athugasemdum í hennar garð, allt eins og greinir í ákæru. Heilt á litið verður ráðið af framburði F að hún hafi borið um hið gagnstæða. Er þannig ljóst að í meginatriðum stendur orð gegn orði um meint atvik af þessum toga í samskiptum ákærða og F á því tímabili sem um ræðir. Þar sem ann arra gagna nýtur ekki við sem styðja við málatilbúnað ákæruvaldsins hvað þetta varðar er það mat dómsins að lögfull sönnun hafi ekki tekist um meint brot ákærða samkvæmt þessum ákærulið. Verður ákærði því sýknaður af þessum hluta ákærunnar.

8.

Varðandi ákæruliði I, III og V:

Ákærði hefur játað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæruliðum I, III og V og er játningin studd sakargögnum. Samkvæmt því verður ákærði sakfelldur fyrir brot samkvæmt fyrrgreindum liðum ákærunnar og eru þau rétt færð til refsiákvæða.

9.

Varðandi ákvörðun refsingar og önnur refsikennd viðurlög:

Samkvæmt matsgerð og vætti fyrrgreinds matsmanns leikur enginn vafi á sakhæfi ákærða. Af hálfu dómsins eru engin efni til að víkja frá því mati og á kærði ber refsiábyrgð þótt hann hafi að einhverju leyti framið brotin í vímuástandi, sbr. 17. gr. almennra hegn-ingarlaga. Að þessu virtu verður að ákvarða ákærða hæfilega refsingu og önnur refsi-kennd viðurlög vegna téðra brota sem hann hefur verið sakfelldur fyrir. Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt sakavottorði frá 20. apríl 2021 á hann að baki nokkurn sakaferil sem nær aftur til ársins 1997. Það sem helst skiptir máli er að ákærði var með dómi Héraðs-dóms Reykjaness 21. desember 2010 dæmdur í fimmtán mánaða fangelsi, þar af voru tólf mánuðir skilorðsbundnir til þriggja ára, fyrir frelsissviptingu og stórfellda líkamsárás. Með dómi Hæstaréttar 22. janúar 2015 var ákærði dæmdur í sex ára óskilorðsbundið fangelsi fyrir frelsissviptingu, hótun, líkams árás, nauðgun og brot gegn valdstjórninni. Fullnustu þess dóms lauk 14. apríl 2020 og miðast ítrekunaráhrif dómsins við það tímamark, sbr. 3. mgr. 71. gr. í almennum hegningarlögum. Ákærði gekkst undir sektargerð hjá lögreglustjóra 1. apríl 2018 vegna ölvunaraksturs í efri mörkum og var honum gert að greiða sekt og sæta ökuréttarsviptingu í eitt ár. Með dómi Héraðsdóms Suðurlands 31. október 2019 var ákærða gert að greiða sekt fyrir vörslur fíkniefna. Þá var ákærði með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 3. mars 2020 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir líkamsárás og var dómurinn hegningarauki við fyrrgreindan dóm Héraðs-dóms Suðurlands.

Brot ákærða samkvæmt I. ákærulið var framið áður en hann gekkst undir fyrrgreinda sektargerð og áður en hann hlaut téða dóma 31. október 2019 og 3. mars 2020. Að því virtu verður honum gerður hegningarauki hvað það brot varðar, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Brot ákærða sem hann hefur verið sakfelldur fyrir voru að öðru leyti framin eftir uppsögu hins síðastnefnda dóms. Fer um ákvörðun refsingar vegna þeirra brota samkvæmt 77. gr. almennra hegningarlaga. Vegna þess tíma sem leið á milli brota samkvæmt ákæruliðum VII/1 og 3 ber að virða þau sem tvö sjálfstæð brot gegn 1. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum og ákvarða refsingu eftir því. Sakaferill ákærða í heild sinni horfir til refsiþyngingar, sbr. 5. tölul. 1. mgr. 70. gr. sömu laga. Ofbeldisbrot samkvæmt ákæruliðum I, III, IV og VII/1 og 3 eru ítrekuð í merkingu 1. mgr. 218. gr. c í sömu lögum og verður litið til þess til refsiþyngingar. Þá varð tjón af háttseminni og horfir það til refsiþyngingar, sbr. 2. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Ofbeldisbrot samkvæmt ákæruliðum I, III, IV og VII/3 beindust meðal annars að höfuðsvæði brotaþola en slíkt er almennt hættulegt og horfir til refsiþyngingar, sbr. 3. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þá voru ofbeldisbrot samkvæmt ákæru-liðum VII/1 og 3 framin innan vébanda heimilisins þar sem F átti að vera örugg. Horfir það einnig til refsiþyngingar, sbr. sama tölulið fyrrgreinds lagaákvæðis. Umferðar-lagabrot ákærða samkvæmt V. og VI. ákærulið, að því er varðar akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna, ber að virða í einu lagi sem fyrstu ítrekun (2. brot). Ákærða til málsbóta verður litið til játningar hans fyrir dómi, að því marki sem hann hefur gengist við sök. Þá mun hann að mestu hafa fylgt reglum fangelsisyfirvalda á yfirstandandi gæsluvarðhaldstíma og leitað sér aðstoðar út af vímuefnavanda. Horfir hvort tveggja til málsbóta, sbr. 8. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Að öðru leyti á ákærði sér ekki málsbætur. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvö ár og sex mánuði. Vegna sakaferils ákærða og alvarleika brota er ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna. Með vísan til 76. gr. almennra hegningarlaga skal draga frá refsingunni gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt óslitið frá 22. janúar 2021 til dagsins í dag.

Vímuakstursbrot ákærða eru ítrekuð, endurtekin og með háum mæligildum mismunandi vímuefna, sbr. V. og VI. ákærulið. Að þessu virtu og með vísan til 101. gr. umferðarlaga þykir hæfilegt að svipta ákærða ökurétti í fjögur ár frá birtingu dómsins að telja.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 eru gerð upptæk 60,27 gaf amfetamíni, 1.654,43 gaf óþekktu efni og ein tafla með óþekktu efni.

10.

Varðandi einkaréttarkröfur:

Við úrlausn á kröfu bótakrefjandans A um miskabætur ber að líta til þess að ákærði hefur verið sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, sbr. það sem áður greinir um I. ákærulið. Með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærði með ólögmætum og saknæmum hætti bakað sér skaðabótaábyrgð. A á því rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. síðari breyt-ingar. Talsvert líkamstjón varð af verkinu og grófleiki árásar var með meira móti. Miskabætur verða eins og hér stendur á ákveðnar að álitum og með hliðsjón af dómvenju, 600.000 krónur. Verður ákærða gert að greiða A þá fjárhæð með vöxtum, eins og nánar greinir í dómsorði. Upphafstími dráttarvaxta miðast við þingfestingardag málsins, 5. maí 2021.

Við úrlausn á kröfu bótakrefjandans D um miskabætur ber að líta til þess að ákærði hefur verið sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, sbr. það sem áður greinir um IV. ákærulið. Með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærði með ólög-mætum og saknæmum hætti bakað sér skaðabótaábyrgð. D á því rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga. Ákærði hefur ekki fært fram haldbær rök fyrir hinu gagnstæða. Miskabætur verða, eins og hér stendur á, ákveðnar að álitum og með hliðs jón af dómvenju, 250.000 krónur. Verður ákærða gert að greiða D þá fjárhæð með vöxtum, eins og nánar greinir í dómsorði. Upphafstími dráttarvaxta miðast við þingfestingardag málsins, 5. maí 2021. D á tilkall til málskostn-aðar úr hendi ákærða vegna bótakröfunnar, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008. Ræðst sá kostnaður af tímaskýrslu lögmanns hennar, 688.432 krónur, að teknu tilliti til virðis-aukaskatts, og verður ákærða einnig gert að greiða D þá fjárhæð.

Við úrlausn á kröfu bótakrefjandans F um miskabætur ber að líta til þess að ákærði hefur verið sakfelldur fyrir endurtekin brot gegn 1. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum, sbr. það sem áður greinir um ákæruliði VII/1 og 3. Með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærði með ólögmætum og saknæmum hætti bakað sér skaðabótaábyrgð. F á því rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga. Ákærði hefur ekki fært fram haldbær rök fyrir hinu gagnstæða. Talsvert líkamstjón varð af verkinu og grófleiki árása var með meira móti. Samkvæmt vottorði og vætti L sálfræðings fyrir dómi bendir allt til þess að brotin hafi valdið F mikilli andlegri vanlíðan sem ekki sér fyrir endann á. Miskabætur verða eins og hér stendur á ákveðnar að álitum og með hliðsjón af dómvenju, 800.000 krónur. Verður ákærða gert að greiða Fþá fjárhæð með vöxtum, eins og nánar greinir í dómsorði. Upphafstími dráttarvaxta mið-ast við þingfestingardag málsins, 5. maí 2021.

11.

Varðandi sakarkostnað o. fl.:

Með hliðsjón af framangreindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 233. gr., laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar. Til þess kostnaðar teljast málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem ráðast af tímaskýrslu, 3.369.080 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, auk 37.620 króna í aksturskostnað. Vegna úrslita málsins verður ákærði dæmdur til að greiða þrjá fjórðu hluta framangreindra málsvarnar-launa, 2.526.810 krónur með virðisaukaskatti, og þrjá fjórðu hluta fyrrgreinds aksturs-kostnaðar, 28.215 krónur, en fjórðungur þeirra málsvarnarlauna og aksturskostnaðar sem út af stendur verður felldur á ríkissjóð. Til sakarkostnaðar sem verður lagður að fullu á ákærða telst þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþolans A, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 800.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Til sakarkostnaðar telst einnig þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþolans F, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem ræðst af tímaskýrslu, 1.080.040 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Vegna úrslita málsins verður ákærða gert að greiða þrjá fjórðu hluta þeirrar þóknunar, eða samtals 810.030 krónur, en fjórð-ungur sem út af stendur verður felldur á ríkissjóð. Þá greiði ákærði að fullu annan útlagðan sakarkostnað, 1.677.184 krónur, samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari. Af hálfu bótakrefjandans D flutti málið G-kk-nf N-kk-nf G-kk-nf lögmaður.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvö ár og sex mánuði.

Til frádráttar refsingu kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt óslitið frá 22. janúar 2021 til dagsins í dag.

Ákærði er sviptur ökurétti í fjögur ár frá birtingu dómsins að telja.

Gerð eru upptæk 60,27 g af amfetamíni, 1.654,43 gaf óþekktu efni og ein tafla af óþekktu efni.

Ákærði greiði A 600.000 krónur í miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. apríl 2018, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr.1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá 5. maí 2021 til greiðsludags.

Ákærði greiði D 250.000 krónur í miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 3. júlí 2020, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá 5. maí 2021 til greiðsludags, auk 688.432 króna í málskostnað.

Ákærði greiði F 800.000 krónur í miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 21. janúar 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá 5. maí 2021 til greiðsludags.

Ákærði greiði samtals 5.842.239 krónur í sakarkostnað til ríkissjóðs, og eru þar innifaldir þrír fjórðu hlutar málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, sem í heild nema 3.369.080 krónur, þrír fjórðu hluta aksturskostnaðar sama verjanda, sem í heild nemur 37.620 krónum, þóknun skipaðs réttargæslumanns brota-þolans A, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 800.000 krónur, þrír fjórðu hlutar þóknunar skipaðs réttargæslumanns brotaþolans F, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef þ-kk-ef lögmanns, sem í heild nemur 1.080.040 krónum, auk 1.677.184 króna í annað útlagðan sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins. Að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði.

D-kk-nf K-kk-nf