S-79/2011

Mál þetta, sem var dómtekið 12. maí sl., er höfðað 24. mars 2011 af sýslumanninum á Akureyri gegn X, og Z;

„fyrir eftirtalin fíkniefnalagabrot:

I.

Gegn ákærða [Z], fyrir að hafa í lok ágúst eða byrjun september 2010, keypt um 25 grömm af maríhúana í Reykjavík og flutt það til Akureyrar, þar sem hann seldi hluta þess til óþekktra aðila á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

II.

Gegn ákærðu báðum, fyrir að hafa í sameiningu í nóvembermánuði 2010, keypt um 150 grömm af maríhúana af óþekktum aðilum á Akureyri og selt um 120 grömm af þeim efnum til óþekktra einstaklinga á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Gegn ákærðu báðum, fyrir að hafa í sameiningu 1. desember 2010, keypt og fengið afhent rúmlega 100 grömm af maríhúana og verið búnir að selja um 20 til 30 grömm af efninu, þegar lögreglan gerði húsleit hjá þeim á dvalarstað þeirra að Vestursíðu [...] á Akureyri, þann sama dag og lagði hald á eftirstöðvar efnisins sem þá var í vörslum þeirra, 90,39 grömm af maríhúana og 1,71 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er gerð krafa um að ákærðu verði dæmdir til að sæta upptöku á haldlögðum fíkniefnum sem tilgreind eru í efnaskrám nr. 19.282 og 19.318 og haldlagðri grammavog og grender, en munir þessir voru haldlagðir við rannsókn málsins og 119.500 krónum, sem var hagnaður þeirra af fíkniefnasölunni, allt samkvæmt 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákærði X krefst þess að verða sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins, nema fyrir vörslur á 0,63 grömmum af maríhúana. Til vara krefst hann þess að verða dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði bundin skilorði. Þá krefst hann þess að málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns verði greidd úr ríkissjóði.

Ákærði Z krefst þess að verða dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að málsvarnarlaun verði greidd úr ríkissjóði.

Ákærði Z játar sök samkvæmt ákæru. Með skýlausri játningu hans, sem ekki er ástæða til að draga í efa, er nægilega sannað að hann hafi framið þá verknaði sem í ákæru er lýst og varða við tilgreind refsiákvæði.

Hinn 1. desember 2010 sótti lögregla ákærða X heim að Vestursíðu ..., Akureyri. Tilefnið var grunur um brot gegn höfundalögum. Segir í frumskýrslu lögreglu að er X hafi komið til dyra hafi megna lykt af maríhúana lagt út úr íbúðinni. Lögreglumenn hafi því farið inn í hana og síðan fengið heimild hjá ákærðu til að leita þar. Hafi fundist peningaseðlar á borði í stofu, samtals 119.500 krónur, neysluáhöld ýmis, rifláspokar og álpappír. Ákærði X hafi framvísað u.þ.b. 1 grammi af maríhúana í neysluumbúðum. Ákærði Z hafi framvísað trébakka með heimatilbúnum sígarettum, sem búið hafi verið að blanda með maríhúana. Þá hafi þessi ákærði framvísað hvítri fjögurra lítra plastfötu, sem í hafi verið riflásapokar með ætluðu maríhúana og nokkru magni af ætluðu maríhúana í poka.

Að lokinni leit og haldlagningu var tekið til við að yfirheyra ákærðu, sem báðir voru handteknir í þágu rannsóknarinnar.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu hófust afskipti lögreglu 1. desember 2010 kl. 17:47. Skýrslutaka af ákærða X hófst ekki fyrr en kl. 00:48. Kom fram hjá A, sem stýrði skýrslutökunni, að annríki hafi verið á lögreglustöð vegna umfangsmikillar rannsóknar á meintum höfundalagabrotum. Ákærði greindi lögreglu frá því að hann hefði flutt inn til meðákærða í október/nóvember 2010 og þeir hefðu síðan verið saman í kannabisneyslu, sölu og dreifingu, en ákærði kvaðst vera meiri ,,svona hjálparkokkur“ þar sem hann væri peningalaus og ákærði Z sæi um fjármögnunina. Lýsti hann síðan í einstökum atriðum að þeir hefðu í nóvember tekið þrjár sendingar, í heild um nær 150 grömm fyrir utan haldlögðu fíkniefnin sem þeir hefðu fengið í hendurnar skömmu áður, sem hefði verið sending upp á 100 grömm af kannabisefnum. Taldi hann að búið væri að selja 20 til 30 grömm af þeirri sendingu og því væru um 70 til 80 grömm eftir. Hann lýsti því að þeir hefðu tekið svona stórar sendingar til að eiga vel fyrir sjálfa sig sem og að selja hluta af þessu til fjármögnunar, en þeir væru í bullandi mínus af þessum viðskiptum. Hann tilgreindi hvað þeir keyptu hvert gramm á og hvað þeir seldu hvert gramm á. Honum voru kynnt skilaboð í síma hans, sem lögregla taldi grunsamleg og sagði hann það alveg passa að þeir væru búnir að vera að selja gras undanfarnar vikur. Spurður um áhöld kvað hann meðákærða eiga grammavog, en ,,grenderinn“ væri eign beggja.

Ákærði Z var yfirheyrður á eftir ákærða X. Greindi hann frá því að hann hefði byrjað að selja fíkniefni í lok ágúst 2010. Kvaðst hann ekki vilja segja til um hve margar sendingar eða magn hefði verið um að ræða frá upphafi. Honum var þá kynntur framburður meðákærða um að hafa stundað neyslu, sölu og dreifingu. Vildi hann ekki tjá sig sérstaklega um það. Honum var þá kynntur framburður meðákærða um að þeir hefðu verið í þessu saman og m.a. fengið þrjár sendingar í nóvember s.l. af grasi og kannnabisefnum samtals upp á um 150 grömm. Kvað ákærði það áreiðanlega rétt hjá honum nema þeir hefðu selt um 110 til 115 grömm af þessum efnum, en mismunurinn farið í þeirra eigin neyslu. Þá var honum kynntur framburður meðákærða um að ákærði Z væri aðalmaðurinn, þ.e. að hann útvegaði efnin og héldi utan um peningana, en að ákærði X aðstoðaði við þetta, m.a. með því að selja og dreifa efnunum. Kvað ákærði þetta vera rétt hjá meðákærða.

Framburður ákærðu beggja um hlut ákærða X er mjög annars efnis hér fyrir dómi. Bera þeir báðir að ákærði X hafi að vísu búið í íbúðinni og reykt hass, sem ákærði Z hafi látið honum í té og haft hugmynd um að ákærði Z væri að selja efni, en hann hafi ekki haft nein afskipti af þeirri starfsemi, hvorki útvegun efnis né afhendingu. Báðir nefndu það að ákærði Z hafi stundum fengið síma ákærða X lánaðan og sögðu það skýra að skilaboð fundust í honum, sem virtust benda til sölustarfsemi. Kveðst ákærði X hafa verið hræddur og undir áhrifum fíkniefna er hann gaf skýrslu fyrir lögreglu og skýrt rangt frá til að komast sem fyrst úr skýrslutöku.

A, rannsóknarlögreglumaður, bar vitni fyrir dómi og skýrði frá því að ákærði X hefði verið í ágætu standi er skýrslan var tekin og verið yfirvegaður. Tilviljun hefði ráðið hvor var yfirheyrður fyrst. Grunur hefði verið um sölustarfsemi, bæði vegna aðstæðna á vettvangi og einnig vegna skilaboða í símum ákærðu. Þar af hefðu verið 2-3 skilaboð í síma ákærða X, sem hefðu bent til sölu í vikunni áður.

Sýknukrafa ákærða X er á því byggð að algjörlega sé ósannað að hann hafi framið þann verknað, sem í III. lið ákæru er lýst, enda sé hann eingöngu byggður á framburði ákærðu í skýrslutöku hjá lögreglu, sem sé rangur af hálfu ákærða X og er bent á að ákærði Z hafi framan af ekki viljað meina að meðákærði ætti nokkurn hlut að máli hvað varðaði sölu og dreifingu á fíkniefnum. Hafi hann væntanlega verið með viðleitni til að vera samvinnuþýður við lögreglu er hann kvaðst staðfesta það sem eftir ákærða X var haft við hann.

Hljóðritun á framburði ákærðu er meðal gagna sem lögð voru fyrir dóminn. Hljóðritun af framburði ákærða X ber ekki annað með sér en að hann sé yfirvegaður og leitist við að greina satt og rétt frá atvikum eftir bestu getu. Engar haldbærar skýringar hafa komið fram á því hvers vegna hann ætti að hafa skrökvað að lögreglu um sinn hlut eins og hann kveðst hafa gert. Verður ekki fram hjá því horft að framburður ákærða Z um fyrri sölu var mjög óljós uns honum var gerð grein fyrir framburði meðákærða og staðfesti hann þá að rétt væri farið með að mestu. Þá er ekki trúverðug skýring ákærðu á því að skilaboð sem bentu til sölustarfsemi fundust í síma ákærða X. Þykir enginn skynsamlegur vafi leika á því að ákærðu hafi greint rétt frá atvikum í upphafi og er ákæran þannig réttilega byggð á framburði þeirra. Verður ekki fallist á að leggja breyttan framburð þeirra nú til grundvallar niðurstöðu.

Samkvæmt þessu verður ákærði X, sakfelldur samkvæmt ákæru, þó þannig að ekki verður lagt til grundvallar miðað við framburð ákærðu beggja um fjárhag hans, að þessi ákærði hafi keypt efni samkvæmt II. og III. lið ákæru, en ekki verði annað lagt til grundvallar en að ákærðu hafi fengið þau afhent í sameiningu og staðið sameiginlega að sölu þeirra. Varðar háttsemi ákærða X við tilgreind refsiákvæði í ákærunni.

Ákærðu hafa báðir hreinan sakaferil.

Litið verður til þess að ákærði Z hefur játað brot sín greiðlega, en einnig þess að hans þáttur var meiri en ákærða X. Verður ákærði Z dæmdur til að sæta fangelsi í þrjá mánuði, en ákærði X til að sæta fangelsi í tvo mánuði. Refsing beggja verður bundin skilorði eins og greinir í dómsorði. Með vísan til tilgreindra ákvæða í ákæru verða fíkniefni, munir og peningar gerð upptæk. Hvor ákærði um sig verður dæmdur til að greiða verjandaþóknun og málsvarnarlaun eins og nánar greinir í dómsorði.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði Z sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði X sæti fangelsi í tvo mánuði.

Fresta skal fullnustu refsingar beggja ákærðu og skal refsing hvors um sig falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi hann almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Gerð eru upptæk 90,39 grömm af maríhúana og 1,71 gramm af tóbaksblönduðu kannabisefni, grammavog, „grender“ og 119.500 krónur.

Ákærði Z greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 103.537 krónur.

Ákærði X greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef S-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 125.500 krónur.