S-1174/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 10. febrúar 2021 var höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 13. febrúar 2020, á hendur: „X, kennitala [...], [...], Reykjavík, fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa miðvikudaginn 18. júlí 2018 á [...], tekið A, starfsmann deildarinnar, hálstaki aftan frá og hert að þannig að lokaðist fyrir öndunarveg hans í skamma stund og með þeim afleiðingum að A hlaut af eymsli, roða og mar á hálsi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í framhaldsákæru héraðssaksóknara á hendur ákærða, útgefinni 18. júní 2020, með skírskotun til 1. mgr. 153. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, segir að þar sem nú liggi fyrir [...] vegna ákærða, sem ekki lá fyrir þegar ákæra var gefin út þann 18. október 2018, sé eftirfarandi viðbót gerð í framhaldi af refsikröfu ofangreindrar ákæru: „en til vara að ákærða verði gert að sæta gæslu á viðeigandi stofnun eða öðrum vægari ráðstöfunum samkvæmt 62. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940“.

Upphaflega stóð til að aðalmeðferð málsins færi fram 27. október 2020 en henni var frestað vegna gagnöflunar sem fólst í því að frekari spurningar voru lagðar fyrir dómkvaddan matsmann. Þá kvað dómari málsins upp úrskurð 8. febrúar 2021 vegna körfu ákærða um að þrjú nafngreind vitni gæfu skýrslu við aðalmeðferð málsins. Loks ákvað dómari að heimila fjórum vitnum að gera ekki grein fyrir nafni sínu og kennitölu í heyranda hljóði við aðalmeðferð málsins, sbr. 8. mgr. 122. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins en til vara að hann verið dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa. Verði ákærði dæmdur til refsingar er þess krafist að til frádráttar dæmdri refsingu komi dvöl ákærða á [...]. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

I

Málsatvik

Þann 16. ágúst 2018 barst lögreglu bréf lögfræðings [...]þar sem þess va róskað að tekin yrði til rannsóknar ætluð líkamsárás ákærða á hendur starfsmanni [...] 18. júlí 2018. Er atvikum lýst svo að ákærði hafi þá verið inniliggjandi sjúklingur á deildinni. Hann hefði gengið aftan að starfsmanni, tekið hann hálstaki og hert að. Starfsmaðurinn, sem óskaði nafnleyndar við meðferð málsins fyrir dómi og hjá lögreglu, sbr. 8. mgr. 122. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, hér eftir nefndur vitni nr. 1 eða brotaþoli, hefði „misst andann“ og aðrir starfsmenn komið honum til aðstoðar. Ákærði hefði haldið vitninu fast og ákveðið og það tekið starfsmenn spítalans nokkurn tíma að losa um hálstakið. Þá segir í bréfinu að eftir að ákærði róaðist hefði hann sagst vera svekktur yfir því að hafa ekki tekist að drepa brotaþola sem hann hefði um viku fyrir atvikið hótað lífláti. Einnig hefði ákærði sagt að hann sæi ekki eftir því að hafa reynt að drepa brotaþola og hann hefði ekki neitað því að hann myndi ráðast aftur á starfsmenn og reyna að drepa þá. Einnig komi þar fram að yfirlæknir bráðageðdeildar meti sjúklinginn hættulegan öðru fólki. Loks komi fram í bréfinu að brotaþola hafi verið verulega brugðið og hafi hann verið með greinilega áverka á hálsi eftir árásina en hann hafi ekki treyst sér til að leggja fram kæru af ótta við hefndaraðgerðir af hálfu ákærða.

Fyrir liggur vottorð B læknis á bráðamóttöku, dagsett 18. október 2018, vegna komu brotaþola sama dag og atvik gerðust. Þar segir að brotaþoli hafi lýst því svo að hann hefði verið við störf á [...] þegar ákærði kom aftan að honum, réðst á hann og tók hann kverkataki. Hefði ákærði þrýst á barkakýli brotaþola með slíku afli að honum hefði fundist að hann gæti ekki andað í nokkrar sekúndur. Hann hefði streist á móti en ekki náð sjálfur að losna undan takinu en samstarfsmenn hans komið honum til aðstoðar. Um tíu mínútum eftir að hann losnaði úr takinu hefði hann farið að finna fyrir verk báðum megin við barkakýlið sem versnaði þegar hann kyngdi eða hreyfði hálsinn auk þess sem hann hefði þá fundið fyrir vægum verkjum á milli herðablaðanna. Við skoðun reyndist brotaþoli vera með eymsli og roða á hálsi. Í vottorðinu kemur fram að hann var greindur með mar á hálsi og að sjáanlegir áverkar samrýmist lýsingu brotaþola á atburðum. Einnig liggja fyrir læknisvottorð vegna sömu áverka brotaþola, dagsett 28. ágúst 2018, 17. október 2018 og 9. nóvember 2018.

Við rannsókn málsins var tekin skýrsla af brotaþola og er framburður hans í samræmi við framangreindar lýsingar. Einnig gáfu þá skýrslu þrír samstarfsmenn brotaþola sem einnig gáfu skýrslu fyrir dómi og er framburður þeirra rakinn sem framburður vitna nr. 2- 4. Ekki er ástæða til að rekja framburð vitnanna hjá lögreglu.

Við meðferð málsins fyrir héraðsdómi var C geðlæknir dómkvaddur sem matsmaður til að meta hvort ákærði hefði verið sakhæfur á verknaðarstundu og hvort refsing gæti annars borið árangur. Liggur fyrir matsgerð hans, dagsett 18. maí 2020. Þar kemur fram að á þeim tíma sem ákærði var í viðtölum hjá matsmanni, þ. e. frá því í desember 2018, hefði ákærði sýnt ágæta samvinnu við [...] en fyrstu mánuðina verið dulur á einkenni sín og gert lítið úr þeim en farið síðar að viðurkenna þau. Sterkar vísbendingar hafi komið fram um [...]. Þau séu ekki viðvarandi yfir daginn og hann láti þau yfirleitt ekki stjórna sér. Við lok vinnslu [...]vegna neyslu ákærða á amfetamíni. Þá segir í matinu að ákærði sé með [...] og þurfi viðvarandi [...] en sjálfur sé hann í raun á móti [...]. Ákærði sé eðlilega gefinn, yfirleitt rólegur og kurteis og [...]. Hann hafi örsjaldan beitt ofbeldi og þá verið undir áhrifum [...] örvandi efna. Ákærði sé amfetamínfíkill og sé afstaða hans til viðvarandi edrúmennsku léleg og misnoti hann enn fíkniefni þrátt fyrir það hversu alvarlegt og hættulegt það sé ofan [...]. Taldi matsmaður að ákærði væri í mikilli þörf fyrir [...] og meðferð við fíkn sinni. Til að tryggja áframhaldandi bata sé mikilvægt að ákærði fái viðeigandi eftirfylgd og einstaklingsmiðaða áætlun til að ná [...]. Hann þurfti langvarandi endurhæfingu gegnum [...] og athugað sé hvort hann noti fíkniefni. Fari ákærði aftur í viðvarandi neyslu verði að leggja hann [...] því annars sé hætta á að hann fái [...] á ný.

Var það mat C að ákærði hefði verið ósakhæfur á verknaðarstundu, sbr. 15. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og að hann hefði þá stjórnast af [...] heyra frá starfsmanni. Taldi matsmaður að besta úrlausnin væri áframhaldandi lengri [...]. Fram undan hjá ákærða sé áframhaldandi [...] en með haustinu væri [...]. Í viðbótarmatsgerð, dagsettri 19. nóvember 2020, kemur fram að ákærði hafi verið [...] 1 3. nóvember 2020 en vegna farsóttar hafi ekki verið tök á að leyfa honum áður að fara í lengri leyfi. Ákærða beri að mæta vikulega á [...] og tekin fíkniefnapróf. Verði hann uppvís að neyslu verði hann [...] sé einnig háð því skilyrði að hann dveljist hjá foreldrum sínum.

II

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi að því marki sem nauðsynlegt er til úrlausnar málsins.

Ákærði kvaðst kannast við atvikið sem greinir í ákæru. Hann telji að hann hafi verið búinn að vera tvær til þrjár vikur á deildinni þegar þetta gerðist. Hann hefði verið [...] og talið að brotaþoli vildi honum eitthvað illt. Hefði hann haldið að brotaþoli hefði sagt við hann „[...]“ og í tengslum við þetta hefði hann verið með [...]. Brotaþoli hefði setið í eldhúsinu ásamt öðrum starfsmönnum þegar ákærða fannst hann segja þetta. Sjálfur hefði hann ekki verið búinn að skipuleggja þetta. Honum hefði strax runnið reiðin en samt ákveðið að taka brotaþola hálstaki en hann kvaðst vera feginn því að hann tók hann ekki harðara hálstaki í mestu bræðinni. Þá hefði það ekki verið ætlun hans að drepa brotaþola eins og hann sagði þegar hann sleppti honum. Hann hefði verið [...] og gæti því ekki alveg útskýrt hvað honum gekk til og hefði það tekið tíma fyrir hann að átta sig á þessu. Ef hann hefði ætlað að drepa brotaþola hefði hann gert þetta öðruvísi. Hann hefði náð honum einum frammi á gangi eins og kvöldið áður þegar hann bað brotaþola um lykla til að komast út.

Ákærði kvaðst hafa tekið brotaþola hálstaki aftan frá, og sýndi hvernig hann gerði það með því að setja vinstri hönd fyrir framan bringuna til hægri og hægri hönd, bogna um olnboga, utan um þá vinstri, og þannig haldið vinstri hendi. Hann hefði haldið brotaþola í nokkrar sekúndur en hefði geta haldið honum lengur. Nokkrir starfsmenn hefðu komið brotaþola strax til aðstoðar. Ákærði kvaðst telja að hann hefði upphaflega verið [...] og hefði hann verið [...] þegar þetta gerðist. Hann hefði verið fluttur úr sumarbústað af lögreglu þar sem hann hefði verið með ógnandi tilburði. Í dag sé hann búinn að jafna sig og kominn [...]. Hann hefði verið á [...] í sex mánuði og í 19 mánuði á [...] út af þessu atviki. Hann sé ekki ofbeldismaður en hann sé [...] þar til í september árið 2021. Kvaðst hann hafa hitt brotaþola á förnum vegi og beðið hann afsökunar og sagt að þetta hefði ekki verið persónulegt. Þegar þetta gerðist hefði honum hins vegar fundist þetta vera persónulegt vegna villu sem hann hefði verið í vegna bókar sem brotaþoli var að lesa inni á deildinni. Kvaðst ákærði oft hafa sýnt ofbeldishegðun [...] áður en það gerði hann hins vegar ekki alltaf[...]. [...].

Ákærða var kynnt að matsmaður teldi að hann þyrfti að vera [...] og vinna í fíkniefnavanda og sagði ákærði þá að [...] ýttu undir fíknivanda en leystu hann ekki. Hann hafi fulla trú á því að með aðstoð AA, [...] hlutirnir gengið upp. S-kk-nf langi ekki til að [...] aftur en hann telji sig ekki þurfa að [...]. Telji hann að [...] hafi haft neikvæð áhrif á hann og hann hafi [...] þegar atvik in gerðust.

Vitni nr. 1, brotaþoli, kvaðst hafa starfað [...] þegar atvik gerðust. Hann hefði setið í matsal með sjúklingum þegar hann var fyrirvaralaust tekinn kverkataki aftan frá af ákærða. Síðan hefði komið til stimpinga á milli þeirra og þeir endað á gólfinu og aðrir starfsmenn náð að losa tak ákærða. Ákærði hefði notað báðar hendur, sett aðra höndina fyrir framan hálsinn þannig að háls brotaþola hefði verið í olnbogabót ákærða og læst. Takið hefði verið fast og giskaði hann á að hann hefði verið fastur í takinu 40- 60 sekúndur. Ákærði hefði hert að öndunarvegi hans en hann síðan náð að bregða hægri hendi undir takið og opna þannig fyrir öndun og verið um stund fastur þannig. Kvaðst hann ekki vita hvort ákærði sleppti honum en aðrir starfsmenn hefðu reynt að losa hann. Ákærði hefði veist að honum fyrirvaralaust en áður hefðu þeir verið að spjalla saman. Brotaþoli kvaðst hafa farið á slysadeild vegna áverka sinna og síðan farið í veikindaleyfi. Hefði árásin leitt til þess að hann væri metinn með 3- 4% örorku. Hann sé með verki daglega og hafi eitthvað gefið sig í hálsinum vinstra megin.

Vitnið kvaðst hafa farið á námskeið vegna starfsins og fengið leiðsögn og fundist hann vera ágætlega í stakk búinn til að vinna [...]. Kvaðst hann ekki hafa áttað sig á [...] og teljaað það hefði átt við um fleiri. Hann minntist þess ekki að hafa verið að lesa bækur þegar hann var á vakt en útilokaði ekki að hann hefði rætt við ákærða um tiltekna bók. Brotaþoli kvaðst nú ekki minnast þess að ákærði hefði hótað honum um viku fyrr en sagði hugsanlegt að ákærði hefði reynt að ná af honum lyklum. Eftir á að hyggja hefði upplýsingaflæði á vinnustaðnum ekki verið nógu gott. Ekkert hefði komið fram sem benti til þess að ákærði væri líklegur til að beita ofbeldi. Brotaþoli kvaðst ekki vita hvað ákærða gekk til en hafa heyrt seinna að ásetningur ákærða hefði verið að drepa hann og hefði sér fundist atlagan hafa verið þess eðlis.

Vitni nr. 2 kvaðst hafa séð ákærða koma rólegan gangandi að brotaþola. Hefði vitnið hugsað með sér að það væri galsi í ákærða og að hann ætlaði að láta brotaþola bregða en þess í stað hefði hann tekið brotaþola hálstaki. Hefðu þá orðið ryskingar til að losa brotaþola. Sagði hann ákærða hafa tekið starfsmanninn hálstaki aftan frá, júdóbragði. Hefði hann og annar starfsmaður verið um tíma á gólfinu og reynt að losa tak ákærða, sem hefði verið fast, og loks tekist það í sameiningu. Taldi vitnið að brotaþoli hefði verið í lífshættu ef þeir hefðu ekki komið honum til bjargar. Vitnið sagði að hann væri menntaður hjúkrunarfræðingur og hefði unnið annað slagið síðustu tíu ár við sambærileg störf. Sagði hann atvikið hafa komið sér á óvart en hafa heyrt síðar að ákærði hefði einnig hótað brotaþola. Þeir hefðu ekki verið búnir að fá neinar viðvaranir um að svona gæti gerst. Brotaþoli hefði verið hvekktur eftir þetta og vitninu fundist að hann hefði tekið þetta nærri sér.

Vitni nr. 3 sagði atvik hafa gerst á matmálstíma og hefði hún setið beint á móti brotaþola. Ákærði hefði komið aftan að brotaþola og tekið hann hálstaki og hefðu starfsmenn komið brotaþola til aðstoðar. Kvaðst hún telja að ákærði hefði notað báðar hendur við hálstakið. Þetta hefði gerst hratt og hugsanlega hefðu fimm til tíu sekúndur liðið þar til brotaþoli losnaði. Ákærði hefði dregið brotaþola úr stólnum og þeir endað liggjandi á gólfinu. Það hefði komið vitninu á óvart að þetta gerðist en síðar hefði hún heyrt að ákærði hefði hótað brotaþola um viku fyrr. Kvaðst hún halda að ákærði hefði á þessum tíma ekki verið að gefa mikið upp um [...]. Vitnið kvaðst hafa byrjað aðvinna á deildinni árið 2017 og hafa þá verið í sálfræðinámi. Hefði hún talið sig ágætlega undirbúna en sagði atvik eins þetta alltaf „sjokk“.

Vitni nr. 4 sagði þau hafa verið að borða kvöldmat og hefði vitnið verið í vaktrými og þaðan séð alla viðstadda ígegnum gler. Ákærði hefði skyndilega tekið sér stöðu fyrir aftan brotaþola og læst höndunum um háls hans og byrjað að herða að. Vitnið og fleiri starfsmenn hefðu þá stokkið til og náð þeim niður á gólfið. Ákærði hefði haldið takinu líklega í um tíu sekúndur en svo gefist upp. Hafi þeir þurft að hafa sig alla við til að losa brotaþola. Enginn aðdragandi hefði verið að þessum atvikum. Vitnið kvaðst hafa verið búinn að vinna á deildinni í um þrjá mánuði þegar þetta gerðist. Vissi hann þá ekki til þess að ákærði hefði beitt ofbeldi áður. Stuttu eftir atvikið hefði hann fylgt ákærða inn í herbergi og ákærði þá sagt honum að hann ætlaði að verða fyrri til og drepa brotaþola áður en hann dræpi ákærða. Vitnið hafi ekki átt von á þessu. Þá hafi hann ekki vitað af [...] ákærða um starfsmenn en heyrt af þeim eftir atvikið.

Vitnið B, læknir á bráðamóttöku, staðfesti framlagt vottorð vegna brotaþola. Brotaþoli hefði lýst því fyrir vitninu að hann hefði verið tekinn kverkataki og átt erfitt með að anda og hefði hann verið með óþægindi við barkakýlið og milli herðablaðanna á eftir. Við skoðun hefði greinilegur roði verið á húðinni hægra megin utanvert á hálsi og hefðu áverkar brotaþola samrýmst lýsingu hans á atvikum. Útilokaði vitnið ekki að viðvarandi áverkar væru vegna atviksins.

Vitnið C, [...], staðfesti að hafa unnið [...] og viðbótargreinargerð vegna ákærða. Ákærði hefði fyrst verið á [...] þar sem atvik gerðust en síðan [...] þar sem hann hefði verið hátt í tvö ár. Hefði hann kynnst ákærða þegar hann kom [...] og þá rætt við hann vikulega. Vitnið sagði að ákærði hefði sem ungur maður [...] neyslu örvandi efna og verið í neyslu [...]. Ákærði hefði verið búinn að vera á deildinni í um þrjár vikur þegar árásin átti sér stað og verið [...]. Ákærði hefði ekki verið sakhæfur þegar atvik gerðust og stjórnast af [...] sem hefðu varað jafnvel í um viku.

Meðferð ákærða hefði aðallega falist í því að aðstoða hann við að koma sér út úr neysluhugsunum og fá hann til að [...]. Í framtíðinni þurfi ákærði mjög gott eftirlit og að vera á viðeigandi lyfjum en annars sé hætta á að [...]. Venjulega sé ákærði rólegur og yfirvegaður og alls ekki hættulegur. Hann sé nú að vinna í vandamálum sínum tengdum neyslu fíkniefna og reyna að halda sér frá því að falla aftur. Ákærði sé nú búinn að vera um tíma utan deildar og sé þá í [...]. Fyrir um tveimur vikum hafi honum verið kippt inn á deild aftur þar sem hann taldi sig vera að falla og hafi hann dvalist þar í um viku. Það sé grundvallaratriði til að halda í [...] ákærða að halda honum frá neyslu. Ef hann þiggur [...] fer í neyslu geti hann orðið hættulegur og sagði vitnið að ákærði hefði ekki verið hættulegur þegar hann hefði haft afskipti af honum fyrst. Ákærði sé eðlilega gefinn og komi vel fyrir en mikilvægast sé að hann [...]og sé heiðarlegur hvað það varðar, en fyrir liggi að hann [...]. Henti [...] vel fyrir hann. Ákærði sé [...]. Ef ákærði er edrú og [...] geti hann verið úti í samfélaginu og telji vitnið að þörf sé á því að hann [...].

Vitnið sagði að þegar atvik gerðust hefði ákærði verið á [...] og fyrir hefði legið að hann væri með [...]. Einhverra hluta vegna hafi hann ekki verið undir eftirliti og starfmenn ekki áttað sig á ástandi hans og ekki átt von á þessu og sé það óskiljanlegt. Það taki margar vikur að koma fólki í [...] og telji vitnið að ákærði hafi ekki verið undir hæfilegu eftirliti [...].

Vitnið D, móðir ákærða, sagði ástand hans ekki hafa verið gott þegar hann var [...] hann verið með [...]. Hún hefði áttað sig á því að honum væri að versna og hefði viljað komast hjá því að láta hann leggjast inn. Þau hefðu verið að vona að hann væri einungis í „[...]“ en færi ekki [...] en hefðu svo þurft að hringja eftir aðstoð. Sagði hún ákærða hafa verið „brenndan af starfsfólki“ í öðrum [...] og að mikil innilokun ætti alls ekki við ákærða sem þyrfti almennt mikla hreyfingu. Hann hefði talið að [...]. Vitnið kvaðst hafa verið ósátt við þá þjónustu sem ákærði fékk [...]. Vitninu var kynnt að matsmaður teldu að ákærði þyrfti áframhaldandi [...] sagði vitnið að hún teldi það of langt gengið þar sem [...] hefði verið í gangi fyrir hann og lítið við að vera.

III

Niðurstaða

Ákærði er ákærðurfyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa miðvikudaginn 18. júlí 2018 á [...] tekið brotaþola sem var starfsmaður deildarinnar, hálstaki aftan frá og hert að þannig að lokaðist fyrir öndunarveg hans í skamma stund og með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut af eymsli, roða og mar á hálsi. Brot hans er í ákæru talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði hefur viðurkennt þá háttsemi sem greinir í ákæru og er það í samræmi við frásagnir þeirra vitna sem komið hafa fyrir dóminn. Þá staðfesta fyrirliggjandi vottorð þá áverka sem brotaþoli reyndist vera með og lýst er í ákæru. Er lýsing ákærða á háttsemi sinni í samræmi við gögn málsins og verknaðarlýsingu í ákæru. Með háttsemi sinni hefur ákærði framið verknað sem varðar við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga en brotaþoli var starfsmaður [...] þegar atvik gerðust og telst sem slíkur opinber starfsmaður í skilningi ákvæðisins.

Fyrir liggur að ákærði hafði verið [...] í um þrjár vikur þegar atvik gerðust. Ákærði lýsti því að [...] og er það í samræmi við málsgögn og niðurstöðu matsgerðar C[...] sem málsaðilar töldu hæfan og óvilhallan matsmann. Var það niðurstaða C að ákærði hefði verið ósakhæfur þegar atvik gerðust. Af hálfu málsaðila hafa ekki komið fram athugasemdir við matið né heldur verið krafist yfirmats. Af hálfu starfsmanna [...] sem gáfu vitnaskýrslur við aðalmeðferð málsins kom fram að árás ákærða hefði verið óvænt miðað við þær upplýsingar sem þau höfðu um ástand ákærða og að ákærði hefði á þessum tíma [...]. Er það í samræmi við það mat C að ákærði hefði í fyrstu [...]. Þegar litið er til [...] C og framburðar hans fyrir dómi er það mat dómsins að [...] sem honum er gefið að sök og því sé hann ósakhæfur. Ber því að sýkna ákærða af kröfu ákæruvaldsins um refsingu í málinu, sbr. 15. gr. almennra hegningarlaga.

Af hálfu ákæruvaldsins er gerð sú varakrafa að ákærða verði gert að sæta gæslu á viðeigandi stofnun eða öðrum vægari ráðstöfunum samkvæmt 62. gr. almennra hegningarlaga. Vegna eðlis brots ákærða og þess sem fram er komið [...] hans þykir bera nauðsyn til, vegna réttaröryggissjónarmiða, að meta hvort gera þurfi ráðstafanir til að varna því að háski stafi af ákærða. Í mati C og vætti hans fyrir dómi er lýst ástandi ákærða frá því í árslok 2018 og til dagsins í dag. Kemur þar fram að ákærði er nú [...]. Er það mat C að í dag sé ekki þörf á að ákærði [...], eða viðeigandi hæli, sbr. 62. gr. almennra hegningarlaga. Byggist það mat hans á því að ákærði er nú [...] og sé því möguleiki á að grípa inn [...]. Í ljósi þess var það mat C að þörfum ákærða fyrir [...] yrðu gerðar ráðstafanir til að varna því að háski yrði af ákærða. Er það mat dómsins, með vísan til mats dómkvadds matsmanns, að eins og staða ákærða er nú sé [...] með viðhlítandi hætti hægt að varna því að háski stafi af ákærða. Ákærði er [...] til 3. september 2021 og eru því ekki forsendur til að ákveða nú að ákærði undirgangist ráðstafanir á grundvelli 62. gr. almennra hegningarlaga [...]. Þá er fyrir hendi sá möguleiki að [...] grundvelli lögræðislaga nr. 71/1997, séu skilyrði þess uppfyllt [...]. Með vísan til framangreinds verður ákærði einnig sýknaður af varakröfu ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kvk-ef B-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 1.200.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og annar sakarkostnaður málsins, 476.7 87 krónur samkvæmt framlögðum yfirlitum ákæruvaldsins.

Við uppkvaðningu dómsins er gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið F-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, er sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kvk-ef B-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 1.200.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign)