S-141/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. síðasta mánaðar, á hendur A-x-x S-x-x, kt. 000000-0000, Arnarheiði 1 í Hveragerði, „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 5. febrúar 2017 ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (í blóði mældist vínandamagn 2,65‰) eftir Nýbýlavegi við Stórahjalla í Kópavogi“ og að hafa þannig brotið gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 28. síðasta mánaðar og var birt A ásamt ákæru málsins á skráðu lögheimili ákærða 8. þessa mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brotin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði frá og með árinu 2010 í fimm tilvikum brotið gegn umferðarlögum og hafa þau brot hans áhrif við ákvörðun refsingar nú. Með sátt hjá lögreglustjóra 9. desember það ár samþykkti hann greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir ölvunarakstur. Með annarri þess háttar sátt 9. janúar 2014 samþykkti hann sektargreiðslu og tímabundna ökuréttarsviptingu fyrir sams konar brot og fyrir að aka án þess að hafa gild ökuréttindi. Með dómi 19. maí sama ár var hann dæmdur í þrjátíu daga fangelsi, til greiðslu 60.000 króna sektar og sviptur ökurétti ævilangt fyrir að aka ölvaður og sviptur ökurétti. Með dómi 30. september sama ár var hann dæmdur í fimmtán daga fangelsi, til greiðslu 30.000 króna sektar og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna sams konar brota, en um var að ræða hegningarauka við dóminn frá 19. maí fyrr á því ári. Með dómi 3. september 2015 var hann dæmdur í sextíu daga fangelsi, til greiðslu 100.000 króna sektar og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna sams konar brota.

Að framangreindum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eftir 77. gr. þeirra laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga, er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, samkvæmt framlögðu yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum framlögðum gögnum, svo sem greinir í dómsorði.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-x-x S-x-x, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 24.255 krónur í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf