S-20/2014

I

Mál þetta, sem dómtekið var 16. maí sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 15. apríl 2014 á hendur ákærða „G-kk-þgf G-kk-þgf B-kk-þgf, kennitala [...],[...], fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot, með því að hafa um og stuttu eftir miðnætti aðfaranótt föstudagsins 5. júlí 2013, tekið bifreiðina [...], sem er í eigu [...], kt. [...], ófrjálsri hendi, og ekið henni um Ísafjörð, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði var 1,4‰ um kl. 00.15), auk þess að vera ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ólöglegra ávana- og fíkniefna (í þvagi fannst amfetamín), þar til hann stöðvaði bifreiðina á bifreiðaplani verslunar N1 við Hafnarstræti 21 á Ísafirði, þar sem lögregla kom að honum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga, ásamt síðari breytingum, og 1. og 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ásamt síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Með framhaldsákæru dagsettri 15. maí sl. var framangreindri ákæru breytt með þeim hætti að brot ákærða er einnig talið varða við 1. og 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ásamt síðari breytingum.

II

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og viðurkenndi þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Af hálfu ákærða var þess krafist að hann yrði dæmdur til vægustu refsingu er lög leyfa og að reynslulausn verði látin halda sér. Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Játning ákærða fær fulla stoð í gögnum málsins. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

III

Ákærði er fæddur árið 1975. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 10. nóvember 2011 dæmdur til greiðslu sektar vegna umferðarlagabrota. Þá var ákærði með dómi Hæstaréttar frá [...] dæmdur í þriggja ára og sex mánaða fangelsi vegna brots gegn 1. mgr. 194. gr. og 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þann 27. nóvember 2012 var ákærða veitt reynslulausn í tvö ár á eftirstöðvum refsingar, 420 dögum, með því skilyrði m.a. að hann gerist ekki sekur um nýtt brot á reynslulausnartíma. Með broti því sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð reynslulausnarinnar og ber því með vísan til 1. mgr. 65. gr. laga um fullnustu refsinga nr. 49/2005, og 60. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum, að taka reynslulausnina upp og ákvarða refsingu ákærða í einu lagi. Við ákvörðun refsingar ákærða er einnig litið til 77. gr. almennra hegningarlaga og skýlausrar játningar ákærða. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Eftir úrslitum málsins, og með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, verður ákærði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar 207.816 krónur sem er útlagður kostnaðar vegna rannsóknar málsins.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, G-kk-nf G-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 15 mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 207.816 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf