S-339/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 22. desember 2008, hefur lögreglustjórinn á Akureyri höfðað með tveimur ákæruskjölum, á hendur X.

Ákæruskjal, útgefið 18. nóvember 2008, mál nr. S-339/2008:

Með þessu ákæruskjali er ákærði ákærður;

„fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot, með því að hafa laugardaginn 4. október 2008, ekið bifreiðinni JV-162, án ökuréttar, undir áhrifum áfengis (0,97‰) og undir áhrifum fíkniefna (amfetamín 85 ng/ml., kókaín 80 ng/ml. og tetrahýdrókannabínól) frá Hjallalundi á Akureyri og um Skógarlund, Þingvallastræti, Mýrarveg og að verslunarmiðstöðinni Kaupangi, þar sem hann stöðvaði bifreiðina og fyrir að hafa í greint sinn verið með í vörslum sínum 0,09 grömm af amfetamíni, en efnið fannst við leit á honum eftir handtöku.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 48, 1997 og lög nr. 66, 2006 og við 2. gr., sbr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 1. mgr. sbr. 3. mgr. og 4. mgr. 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. lög nr. 66, 2006 og til að sæta upptöku á haldlögðum fíkniefnum, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 14.605, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákæruskjal, útgefið 24. nóvember 2008, mál nr. S-345/2008.

Með þessu ákæruskjali er ákærði ákærður;

„fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 6. júlí 2008, fyrir framan afgreiðsluborð í Nætursölunni, Strandgötu 6 á Akureyri skallað [A] í andlitið með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði og framtönn í honum brotnaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gerir Ó-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf hrl. fyrir hönd [A] bótakröfu á hendur ákærða að fjáræð kr. 676.131-, auk 4,5% vaxta skv. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993 frá 6. júlí 2008 til 3. nóvember 2008, en dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags.“

Við þingfestingu málsins þann 19. desember s.l. voru ofangreind ákærumál sameinuð, sbr. heimildarákvæði 1. mgr. 23. gr. laga nr. 19, 1991 um meðferð opinberra mála. Á dómþingi þann 22. desember leiðrétti fulltrúi ákæruvalds tilvísun til lagaákvæða í ákæruskjalinu frá 18. nóvember s.l., þannig, að vísað var til 1. sbr. 2. mgr. 45 gr. sbr. og 1. mgr. sbr. 4. mgr. 102. gr. umferðarlaganna nr. 50, 1987.

Dómkröfur ákærða eru að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög framast heimila og að skaðabótakrafa verði lækkuð. Þá krefst skipaður verjandi ákærða, Þ-kk-nf H-kk-nf hdl., hæfilegrar málflutningsþóknunar.

I.

1. Ákæruskjal, útgefið 18. nóvember 2008.

Ákærði hefur hér fyrir dómi skýlaust viðurkennt sakargiftir að því er varðar tilgreind umferðar- og fíkniefnalagabrot í ákæruskjali. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknarskýrslu lögreglu.

Að ofangreindu virtu og með hliðsjón af þeirri breytingu sem sækjandi gerði á heimfærslu til lagaákvæða þykja brot ákærða nægilega sönnuð. Varðar háttsemi hans við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr., 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. sbr. lög nr. 48, 1997 og lög nr. 66, 2006 og við 2. gr., sbr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr., sbr. 14 gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

2. Ákæruskjal, útgefið 24. nóvember 2008.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt sakargiftir samkvæmt ákæru. Kannaðist ákærði þannig við að hafa verið í greindri verslun umrædda nótt, en staðhæfði að aðdragandi háttseminnar hefði verið á þá leið, að kærandi hefði verið með nokkurn átroðning. Hefði hann brugðist við með lýstum hætti, þ.e. skallað kæranda í andlitið. Ekki kvaðst ákærði hafa hlotið áverka í atgangi sínum við kæranda og lét þau orð falla að háttsemi kæranda hefði engan veginn réttlætt brot hans sjálfs.

Samkvæmt rannsóknarskjölum var brotaþoli færður á slysadeild Fjórðungssjúkrahússins á Akureyri til skoðunar aðfaranótt 6. júlí 2008. Í framlögðu læknisvottorði B er áverkum lýst þannig:

„… Það sést bólga við nefrótina auk þess sem nefið er skakkt og vísar til hægri frá nefrót. Það eru engir öndunarerfiðleikar. Eins og er eru engar blóðnasir. Einnig er greinileg að flís hefur brotnað úr hægri framtönn í efri góm. Flísin nær ekki undir tannholdið og mælist u.þ.b. 7 millimetrar. A... finnur til nokkurs sársauka. A... hefur ekki þjáðst af minnistapi, ógleði né öðru sem bent gæti til heilahristings. Hann finnur ekki til í höfði, kjálkabeini eða kinnbeini. Engar tennur virðast vera lausar, og þegar munninum er lokað er bitið eðlilegt.

Greiningar

# 1 Brotið eða brákað nefbein.

# 2 Brotin tönn.“

Samkvæmt vottorðinu var kærandi útskrifaður að lokinni skoðun, en ráðlagt að fá tíma hjá lækni til að setja nefið í réttar skorður þegar bólgan hefði hjaðnað eftir tvo til þrjá daga. Ennfremur var honum ráðlagt að leita til tannlæknis til að laga umrædda tönn. Tekið er fram að brotaþola hafi verið gefið verkjalyf, en ekki liggja fyrir frekari læknisfræðileg gögn um meiðsli hans eða bata.

Þegar ofangreint er virt þykir nægilega sannað að ákærði hafi gerst sekur um líkamsárás og að háttsemi hans varði við tilgreint lagaákvæði, 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981. Ákvæði 3. mgr. 218. gr. a nefndra laga þykja hins vegar ekki eiga við um háttsemi ákærða líkt og atvikum er háttað.

II.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði frá árinu 2003 fjórum sinnum sætt refsingum fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot. Gekkst hann m.a. undir viðurlagaákvörðun fyrir dómi í september 2005 vegna ölvunaraksturs. Var hann þá auk sektarrefsingar sviptur ökurétti í 6 mánuði. Þá gekkst hann undir lögreglustjórasátt í apríl 2007 vegna umferðarlagabrota og var þá sviptur ökurétti í 3 mánuði.

Í máli þessu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot, en einnig líkamsárás. Ber að ákvarða refsingu hans m.a. með hliðsjón af ákvæði 1. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, en einnig lýstum sakaferli.

Þykir refsing ákærða að ofangreindu virtu hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi og 220.000 króna sekt til ríkissjóðs. Rétt þykir, m.a. með hliðsjón af skýlausri játningu ákærða, því að hann hefur ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot og ákvæðum 1. tl. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 9. tl. 1. mgr. 74. gr. hegningarlaganna, að ákveða að fullnustu fangelsisrefsingarinnar skuli fresta hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Ákærði skal greiða fjársektina innan fjögurra vikna frá uppsögu dómsins, en sæta ella fangelsi í 15 daga.

Þá ber með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaganna að svipta ákærða ökurétti. Að virtum gögnum málsins, sakaferli og með hliðsjón af dómafordæmum, sbr. t.d. dóm Hæstaréttar Íslands í máli nr. 335/2008, ber að svipta ákærða ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins að telja.

Þá ber með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og tilvitnaðra lag- og reglugerðarákvæða, að gera tilgreind fíkniefni upptæk eins og greinir í dómsorði.

Við lögreglurannsókn málsins lagði Ó-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf hrl. fram skaðabótakröfu á hendur ákærða fyrir hönd brotaþola, sem dagsett er 3. nóvember 2008. Krafan var kynnt ákærða við lögreglurannsókn þann 13. nóvember s.l., en hún sundurliðast þannig:

1) Bætur fyrir miska skv. 26. gr. skaðabótalaga kr. 500.000

2) Þjáningabætur skv. 3. gr. skaðabótalaga, 60 dagar x 1.280 kr. 76.800

3) Annað fjártjón skv. 1. gr. skaðabótalaga kr. 10.127

4) Lögmannskostnaður þ.m.t. vsk. kr. 89.204

kr. 676.131

Af hálfu bótakrefjanda er um rökstuðning m.a. vísað til almennra skaðabótareglna og skaðabótalaga nr. 50, 1993 með síðari breytingum, auk framlagðra gagna.

Af hálfu dómsins var lögmanni bótakrefjanda ritað bréf hinn 25. nóvember s.l. og honum gefinn kostur á að rökstyðja kröfuna frekar, en ekki var orðið við því.

Ákærði hefur fyrir dómi samþykkt að greiða útlagðan kostnað að fullu, sbr. 3. tl. bótakröfunnar. Að auki samþykkti hann að greiða bætur fyrir miska og þjáningar, en mótmælt kröfugerðinni að öðru leyti sem of hárri. Lagði hann þann ágreining í mat dómsins.

Fyrsti liður: Að áliti dómsins var atlaga ákærða gagnvart bótakrefjanda háskaleg og gerðist hann sekur um ólögmæta meingerð gegn persónu hans. Þykir bótakrefjandi því eiga rétt á miskabótum úr hendi ákærða skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993 og eru þær hæfilega ákveðnar 200.000 krónur.

Annar liður: Krafa um þjáningabætur er ekki studd læknisvottorði um veikindi og ber því að vísa henni frá dómi.

Þriðji liður: Þessi liður er rökstuddur, en að auki hefur ákærði samþykkt hann. Verður hann því tekinn til greina.

Fjórði liður: Bætur vegna kostnaðar af aðstoð lögmanns við gerð bótakröfu þykja hæfilega ákveðnar 75.925 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Samkvæmt ofangreindu verður ákærði dæmdur til að greiða bótakrefjanda 286.052 krónur í skaðabætur með vöxtum eins og greinir í dómsorði.

Með vísan til málsúrslita ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem samkvæmt yfirliti sækjanda er 191.358 krónur. Jafnframt ber ákærða að greiða málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef hdl., sem ákveðst 80.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Mál þetta var rekið með hliðsjón af málmeðferðarreglum 125. gr. laga nr. 19, 1991

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu þeirrar refsingar hans og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955, að gerast ekki sekur um nýtt brot á skilorðstímanum.

Ákærði greiði 220.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 15 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá dómsuppsögu.

Ákærði er sviptur ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins að telja.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs 0,09 grömm af amfetamíni sbr. efnaskrá lögreglu nr. 14.605.

Ákærði greiði A, 286.052 krónur í skaðabætur með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001 frá 6. júlí 2008 til 13. desember 2008, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 271.398 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef hdl., 80.000 krónur.