E-1855/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 8. maí sl. er höfðað með stefnu birtri 6. mars 2007.

Stefnandi er Raflax ehf., Garðastöðum 64, Reykjavík.

BYR sparisjóður hefur tekið við réttindum og skyldum Sparisjóðs Vélstjóra eftir að sá sparisjóður hafði sameinast Sparisjóði Hafnarfjarðar.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 5.041.704 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 6. gr. 1. nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af frá 7. apríl 2005 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar.

MÁLSATVIK

Með kaupsamningi dagsettum 17. nóvember 2003 seldi Rimabær ehf. stefnanda þriggja herbergja íbúð í húsinu nr. 11 við Þorláksgeisla í Reykjavik merkt 02-03 ásamt stæði í bílageymslu.

Samkvæmt söluyfirliti átti að afhenda íbúðina fullbúna án gólfefna, með vönduðum innréttingum, vönduðum tækjum á baði sem jafnframt átti að vera flísalagt. Einnig átti gólf í þvottahúsi að vera flísalagt. Skv. söluyfirlitinu skyldi kaupandi sjá alfarið um rafmagn, vinnu og efni og klára þann verkþátt á sinn kostnað.

Afhendingardagur var 1. maí 2003 skv. kaupsamningi.

Umsamið kaupverð var 15.892.000 krónur. Skyldi það greiðast sem hér segir: Með vinnu og efni kr. 5.074.294; við afhendingu íbúðar 5.041.706 og með yfirtöku á óútgefnu láni frá Íbúðalánasjóði að fjárhæð kr. 5.776.000. Fyrsti liður greiðslunnar, vinna og efni er nánar sundurliðað í kaupsamningi svo:

Skuld Staðals vegna Maríubaugs 95-103 kr. 1.311.397

Skuld Rimabæjar vegna Þorláksgeisla 11 kr. 969.834

Fullklára fyrir Staðal í Maríubaug 95-103 kr. 1.300.000

Að fullklára sameign og íbúðir til

innréttinga í Þorláksgeisla 11 kr. 1.493.063.

Fyrstu tveir liðirnir eru vegna skuldar Rimabæjar ehf. og Staðals ehf. við stefnanda vegna vinnu við raflagnir. Kveður stefnandi um vera að ræða tvö verk, annars vegar í Þorláksgeisla 11 fyrir Rimabæ ehf. og hins vegar í Maríubaug 95-103 fyrir Staðal ehf. Rimabær ehf. og Staðall ehf. voru í eigu sömu aðila. Seinni tveir liðirnir eru kostnaður við að fullklára raflagnir í þessum tveim verkum.

Samkvæmt ákvæði í kaupsamningi voru á eigninni áhvílandi tvö tryggingarbréf í eigu stefnda, Sparisjóðs Hafnarfjarðar. Á 1. veðrétti að fjárhæð 7.000.000 króna, dags 31. janúar 2003 og á 2. veðrétti 4.000.000 króna, dags 30. júní. Segir svo í kaupsamningnum: „Sparisjóðurinn lætur aflýsa áðurgreindum tryggingarbréfum samkv. fyrirliggjandi yfirlýsingu dags 06.11.2003.“

Í yfirlýsingu sparisjóðsins kemur fram að stefndu hafi tekið að sér að fjármagna byggingu á íbúð þeirri sem stefnandi keypti af Rimabæ ehf. Vegna framkvæmdalánsins hafi sparisjóðurinn látið þinglýsa ofangreindum tryggingarbréfum á eignina alls 11.000.000 króna. Stofnaður hafi verið reikningur á nafni seljanda, nr. 1101-05-417614. Sá reikningur hafi verið ætlaður til að halda greiðslum frá stefnanda sérgreindum. Síðan segir í yfirlýsingunni:

„Sparisjóðurinn lýsir hér með yfir að hann muni láta aflýsa ofangreindum tryggingarbréfum af eigninni þegar Sparisjóðurinn hefur móttekið fasteignaveðbréf framselt á Sparisjóð Hafnarfjarðar kt. 000000-0000 að fjárhæð kr. 5.776.000 og Raflax ehf. hefur undirritað nýtt lán við Sparisjóðinn að fjárhæð kr. 5.210.000 sem tryggð verður með veði í fasteigninni Þorláksgeisla 11, M-0203.“

Undir þessa yfirlýsingu ritaði fulltrúi Sparisjóðsins.

Í fyrrgreindri yfirlýsingu stefnda sé tilgreind röng fjárhæð, 5.210.000 krónur en í kaupsamningi stefnanda við Rimabæ ehf. sem gerður var 11 dögum síðar hafi lokagreiðsla verið sögð 5.041.706 krónur og var sú tala lögð til grundvallar í uppgjöri aðila.

Vegna greiðsluerfiðleika Rimabæjar ehf. hafi ekki tekist að ljúka byggingu hússins við Þorláksgeisla nr. 11. Í ágúst 2004 gerðu eigendur íbúða í húsinu með sér samning um lúkningu framkvæmda. Þeir voru stefnandi, Húsasmiðjan hf. og Málning hf. sem hver um sig átti eina íbúð og stefndi sem átti 3 íbúðir. Skv. samningnum skyldi hver aðili greiða hlutdeild í kostnaði í samræmi við eignarhlut. Skv. áætlun sem lá fyrir við gerð samningsins var hluti stefnanda 2.346.939 krónur. Stefnandi kveður nú liggja fyrir að endanlegur kostnaðarhluti stefnanda sé 3.959.633 krónur.

Hinn 12. janúar 2005 ritaði lögmaður stefnanda stefnda bréf og krafðist þess að krafa hans á hendur Rimabæ vegna vanefnda á kaupsamningi kæmi til frádráttar greiðslu sem greiða átti stefnda skv. kaupsamningi og áðurnefndri yfirlýsingu. Með bréfi dagsettu 19. janúar 2005 hafnaði lögmaður stefnda kröfu stefnanda. Stefnandi ítrekaði kröfu sína í bréfi 23. mars 2005. Þá var krafan enn fremur sundurliðuð. Hinn 7. apríl 2005 greiddi stefnandi lokagreiðslu skv. kaupsamningi til stefnda með fyrirvara vegna réttar stefnanda til að skuldajafna kröfu sinni á hendur Rimabæ ehf. á móti lokagreiðslu kaupsamnings til stefnda.

Kveður stefnandi sér hafa verið nauðsyn að greiða kaupsamnings- greiðsluna án frekari tafar til þess að fá afsal fyrir íbúðinni svo hann gæti selt hana áfram. Stefndi greiddi hinn 7. apríl 5.041.704 krónur með fyrirvara. Fyrirvari stefnanda við greiðslu ber með sér að hann teldi greiðsluna vera umfram skyldu. Við móttöku á þessari greiðslu aflétti stefndi tryggingarbréfunum af eigninni.

Afsal var gefið út hinn 13. apríl 2005. Í afsalinu segir að kaupandi, þ.e. stefnandi, hafi nauðugur greitt upp áhvílandi veðskuldir seljanda við viðskiptabanka seljanda og sú greiðsla hafi verið gerð með fyrirvara.

Hinn 19. apríl 2005 seldi stefnandi íbúðina. Stefnandi kveðst telja þá sölu viðskiptum stefnanda við Rimabæ ehf., og stefnda óviðkomandi og hafi hún ekki þýðingu við úrlausn máls þessa.

Héraðsdómur Reykjavíkur kvað upp úrskurð um gjaldþrot Rimabær ehf. 17. nóvember 2006. Skiptum á þrotabúinu lauk hinn 14. febrúar sl. Stefnandi lýsti kröfu í búið. Ekki var tekin afstaða til lýstra krafna þar sem þrotabúið var eignalaust.

MÁLSÁSTÆÐUR

Stefnandi byggir á því að hann hafi með kaupsamningi, dagsettum 17. nóvember 2003, samið við Rimabæ ehf. um að fá afhenta íbúð í tilteknu ástandi. Verulegar vanefndir hafi orðið á kaupsamningi af hálfu Rimabæjar ehf. Því hafi stefnandi öðlast rétt til að halda eftir kaupsamningsgreiðslu til jafns á við kröfu sína á hendur Rimabæ vegna afhendingardráttar og skorti á áskildum kostum á íbúðinni.

Sundurliðun kröfu stefnanda

Krafa stefnanda á hendur Rimabæ sundurliðast svo:

a. Kostnaður við að gera íbúð og sameign tilbúið undir tréverk kr. 3.959.633

b. Innréttingar vegna Þorláksgeisla 11 kr. 2.125.985

c. Vinna stefnda við Þorláksgeisla skv. kaupsamningi (dregst frá)

-(kr.1.493.063)

d. Greiddar afborganir á láni íbúðarlánasjóðs fyrir

afhendingu íbúðar kr. 494.099

Alls kr. 5.085.654

Kröfu vegna a-liðar kveður stefnandi byggða á kostnaði við að búa Þorláksgeisla 11 undir tréverk í samræmi við samning um lúkningu framkvæmda frá ágúst 2004. Heildarframkvæmdakostnaður liggi nú fyrir og sé hlutur stefnanda kr. 3.959.633. Krafa skv. b-lið byggi á yfirlýsingu Rimabæjar ehf. um kostnað vegna innréttinga og að fullklára íbúð í samræmi við skilalýsingu í söluyfirliti sem fylgdi kaupsamningi aðila. Frá þessari tölu dragist, sbr. c-lið, kr. 1.493.063, sem sé vinna og kostnaður sem falla hafi átt á stefnanda í samræmi við ákvæði kaupsamnings, dags. 17. nóvember 2003.

Þá hafi stefnandi orðið að greiða skuld Rimabæjar ehf. við Íbúðalánasjóð í mars 2005 fyrir afhendingu íbúðar svo honum væri mögulegt að selja íbúðina áfram. Alls kr. 494.099 skv. d-lið. Afborganir lána fyrir afhendingu séu á ábyrgð seljanda og stefnanda, sem kaupanda íbúðarinnar, sé því heimilt að láta þessa greiðslu koma til lækkunar á lokagreiðslu skv. kaupsamningi.

Þessi krafa hefði komið til skuldajafnaðar gegn lokagreiðslu kaupverðs til Rimabæjar ehf. Vegna áhvílandi veðskulda og afstöðu stefnda hafi stefnandi neyðst til að greiða stefnda 5.041.701 krónu hinn 7. apríl 2005, sem stefnandi hafi greitt með fyrirvara. Eigi stefnandi því endurkröfu á hendur stefnda vegna þeirrar greiðslu að fjárhæð 5.041.701 krónu sem sé stefnufjárhæðin.

Stefnandi byggir á að hann hafi átt kröfu vegna vanefnda á kaupsamningi á hendur seljanda, Rimabæ ehf., sem koma hefði mátt til skuldajafnaðar á kaupsamningsgreiðslu sem Rimabær framseldi til Sparisjóðs Hafnafjarðar, stefnda í máli þessu.

Stefnandi byggir á því að við framsal kaupsamningsgreiðslu frá Rimabæ ehf. til stefnda hafi á engan hátt fallið niður réttur stefnanda til að hafa í frammi kröfu sína vegna vanefnda. Við framsal almennrar fjárkröfu öðlist framsalshafi ekki frekari rétt en framseljandi. Við framsal almennrar fjárkröfu tapi skuldari í engu mótbárum og geti haft allar þær mótbárur í frammi gagnvart framsalshafa sem hann hafi getað haft í frammi gagnvart framseljanda.

Rimabær ehf. hafi framselt til stefnda Sparisjóðsins rétt sinn til kaupsamningsgreiðslna frá stefnanda. Slíkt framsal leiði ekki til lakari réttarstöðu eða réttindamissis fyrir stefnanda.

Stefnandi byggir á að markmið reglna um framsal almennra kröfuréttinda sé að skyldur skuldara aukist ekki. Stefnandi tapi því ekki gagnvart stefnda Sparisjóði Hafnarfjarðar neinum þeim mótbárum sem hann hafi getað haft uppi gagnvart Rimabæ ehf.

Stefnandi byggir á að með yfirlýsingu stefnda frá 6. nóvember 2003 hafi stefndi skuldbundið sig til að aflétta tryggingarbréfunum þegar kaupsamningsgreiðslur væru greiddar. Greiðslur stefnanda hafi skv. yfirlýsingunni átt að greiða inn á reikning á nafni og kennitölu Rimabæjar ehf. Stefndi hafi aflétt tryggingarbréfunum þegar kaupsamningsgreiðsla var greidd með fyrirvara.

Stefnandi byggir á að með því að undirgangast yfirlýsingu stefnda sem vísað er til í kaupsamningi hafi stefnandi ekki tekist á hendur frekari skuldbindingar en skv. kaupsamningi. Stefnandi sé verktakafyrirtæki á sviði raflagna. Stefndi sé bankastofnun með mikla reynslu á þessu sviði. Stefnda hafi mátt vera ljóst að stefnandi treysti því að með margnefndri yfirlýsingu yrði félagið ekki knúið til greiðslu umfram skyldur skv. kaupsamningi. Hafi tilætlan stefnda verið að stofna til slíkrar „ábyrgðar“ hafi stefnda borið að orða yfirlýsinguna á þann átt að hún tæki ótvírætt til fullrar greiðslu óháð efndum seljanda á gagnkvæmum samningi við stefnanda.

Með yfirlýsingu, dagsettri 6. nóvember 2003, og kaupsamningi, dagsettum 17. nóvember s.á., hafi stofnast réttur stefnda til kaupsamningsgreiðslna sem stefnandi hafi átt að greiða skv. kaupsamningi. Áhvílandi tryggingarbréfum skyldi aflýst gegn því að greiðslur skv. kaupsamningi bærust. Stefndi hafi ekki öðlast ríkari rétt til þessara kaupsamningsgreiðslna en Rimabær ehf. hafi átt. Stefndi verði því að þola að stefnandi hafi átt rétt til að skuldajafna réttmætri kröfu sinni vegna vanefnda á samningi. Þar sem stefnandi hafi greitt stefnda með fyrirvara, eigi stefnandi rétt á að stefndi endurgreiði honum kr. 5.041.706 með dráttarvöxtum frá 7. apríl 2005.

Lagatilvísanir: Stefnandi vísar til ákvæða laga um fasteignakaup nr. 40/2002, einkum 13. gr., III., IV. og V. kafla, einkum ákvæða 18., 19., 27., 30., 34., 37., 39. og 40. gr. Stefnandi byggir enn fremur á meginreglum kröfuréttar um framsal almennra fjárkrafna. Þá vísar stefnandi til 45. og. 46. gr. laga nr. 75/1997 um samningsveð. Um varnarþing vísast til 34. gr. 1. nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Um málskostnað vísast til 130. gr. sömu laga.

Af hálfu stefnda er því haldið fram að stefnanda hafi verið vel kunnugt um ástand eignarinnar, sem hann hafi fengið afhenta 1. maí 2003, og það á hvaða stigi hún var í byggingu en sem fagaðili á sviði bygginga hafi hann mátt gera sér grein fyrir því hverju kosta þyrfti til, til þess að ljúka frágangi íbúðarinnar.

Einnig hafi honum verið kunnugt um það að þegar kaupin voru gerð hvíldu á eigninni tvö tryggingarbréf í eigu stefnda, samtals að höfuðstóli 11.000.000 króna. Í kaupsamningi aðila sé vakin athygli á tilvist þessara bréfa og vísað til sérstakrar yfirlýsingar sem stefndi hefði gefið um afléttingu þeirra. Í yfirlýsingunni séu skilmálar stefnda fyrir því að hann aflétti bréfunum skilmerkilega tilgreindir. Skilyrðin séu þau að honum verði afhent og framselt fasteignaveðbréf að höfuðstóli 5.776.000 krónur og að stefnandi gefi út til hans skuldabréf að fjárhæð 5.210.000 krónur sem tryggt yrði með veði í hinni seldu eign. Engar aðrar forsendur eða skilyrði séu tilgreind í yfirlýsingunni, hvorki fyrir skyldu stefnda til að aflétta né fyrir skyldu stefnanda til að afhenda honum þessi bréf. Yfirlýsingin vísi ekki til greiðslna í kaupsamningi, ástands eignarinnar eða nokkurs annars er varði lögskiptin milli stefnanda og Rimabæjar ehf.

Þegar stefnandi hafi gert kaupsamninginn við Rimabæ ehf. hafi stefndi átt kröfu á hendur því félagi sem tryggð hafi verið með veði í hinni seldu eign. Eignin hafi þá staðið að fullu fyrir áhvílandi veðkröfu og því hefði stefndi auðveldlega getað náð fullnustu fyrir allri veðkröfunni af andvirði eignarinnar, hefði hann kosið svo. Það að eignin var meira virði en nam fjárhæð veðkröfunnar sjáist auðveldlega með einföldu reikningsdæmi. Söluverð eignarinnar hafi verið 15.892.000 krónur og komi fram í stefnu að það hafi kostað stefnanda 3.995.633 krónur að fullgera íbúðina og sameignina. Þá standi eftir af andvirði eignarinnar 11.932.367 krónur. Í yfirlýsingu sinni hafi stefndi gert tilkall til 10.986.000 króna og því blasi við að eignin hafi dugað vel til fullnustu veðkröfunnar þegar hún var seld.

Hygðist stefnandi byggja kröfur sínar á hendur stefnda á því að eignin hafi ekki nægt til fullnustu veðkröfunnar á þessu tímamarki, hefði honum borið að færa sönnur á það með einhverjum hætti, en það hafi hann ekki gert. Hann hafi selt þessa sömu eign á 18.600.000 krónur hinn 19. apríl 2005 en viku fyrr hafi hann loks greitt stefnda þá fjárhæð sem honum bar að afhenda þegar kaupin áttu sér stað, eða tveimur árum fyrr. Hann hafi greitt fjárhæðina án vaxta eða verðbreytinga.

Eins og fyrr greini hafi höfuðstóll tryggingarbréfa stefnda sem hvíldu á eigninni numið samtals 11.000.000 króna. Sú fjárhæð sem stefndi áskildi sér sem skilyrði fyrir því að aflétta þessum bréfum hafi því rúmast vel innan höfuðstólsins. Með aflýsingu bréfanna hafi stefnandi því fengið a.m.k. jafn mikil verðmæti afhent og hann hafi greitt til stefnda. Hann hafi því engan skaða borið að þessu leyti.

Staða stefnda í þessum viðskiptum sé sú sama og veðhafa almennt í fasteignaviðskiptum þar sem kaupendur ýmist taki við skyldunni til að greiða áhvílandi skuldir eða andvirði eignarinnar sé varið til uppgreiðslu þeirra. Yfirlýsing stefnda frá 6. nóvember 2003 breyti þar engu um.

Stefnandi hafi einnig átt kröfu á hendur seljandanum og tengdu félagi, sem á kaupsamningsdegi hafi numið 2.281.231 krónu. Hafi markmið aðila samningsins verið að tryggja stefnanda greiðslu þessarar skuldar og jafnframt að tryggja honum greiðslu fyrir óunnin verk sem metin hafi verið á 2.793.063 krónur. Grundvöllurinn fyrir viðskiptunum hafi því verið skuldajöfnuður milli aðila, annars vegar við þegar gjaldfallna kröfu og hins vegar kröfu vegna óunninna verka sem óstaðfest sé að hann hafi unnið. Málflutningur hans verði ekki skilinn öðruvísi en svo að hann krefjist þess að kröfur hans, sem enga tryggingu hafi haft í eigninni, verði greiddar af andvirði hennar á undan veðkröfunum, eða m.ö.o. að þær gangi framar við úthlutun andvirðisins. Engin rök verði fundin fyrir slíkri kröfu og verði hún hvorki byggð á ákvæðum tryggingabréfanna né yfirlýsingunni frá 6. nóvember 2003.

Enn óskiljanlegri sé sú krafa að stefndi eigi að greiða stefnanda mismuninn á þeirri fjárhæð sem stefndi og Rimabær ehf. hafi samið um að greiddist með innréttingum í eignina, og fjárhæð sem lesin sé af yfirliti á dskj. nr. 20.

Stefnandi geri enn fremur þá kröfu að stefndi bæti honum það að hann skyldi hafa þurft að greiða af íbúðalánasjóðsláninu frá útgáfu þess og fram að því að hann seldi eignina aftur. Enn og aftur verði ekki séð hvernig stefndi tengist málinu. Stefnandi hafi sjálfur verið skuldari að þessu láni. Hann hafi tekið upp á því að greiða andvirði eignar sem hann hafði þá fyrir löngu fengið afhenta og notið arðs af. Af einhverjum ástæðum virðist hann miða við að hann hafi fengið eignina afhenta á vormánuðum 2005, en hið rétta sé auðvitað að hann hafi fengið hana afhenta hinn 1. maí 2003. Hann hafi gert fjórhliða samning í ágúst 2004 um fullnaðar frágang eignarinnar við sameigendur sína í húsinu. Hvernig það sé fengið út að stefndi hafi átt að greiða afborganir af þessu láni fyrir stefnanda þar til hann gæti selt eignina aftur, sé ekki rökstutt og engin leið fyrir stefnda að átta sig á því. Ítrekar stefndi að hann hafi ekki verið aðili að þessum kaupum frekar en aðrir veðhafar séu almennt við sölu fasteigna. Yfirlýsingin stefndu frá 6. nóvember 2003 verði ekki skilin svo að stefndi hafi ábyrgst stefnanda að hann þyrfti ekki að greiða afborganir af þeim lánum sem hann hafi þurft að taka í tengslum við kaupin, þar til fullnaðarfrágangi eignarinnar væri lokið. Slíka yfirlýsingu hafi stefndi heldur ekki gert á neinum öðrum vettvangi.

Meginatriði málsins sé að stefndi hafi haft fulla tryggingu fyrir kröfu sinni í eigninni þegar eigendaskipti urðu á henni og hann hafi ekki lofað að gefa þau réttindi sín eftir, hvorki í þessum kaupsamningi né annars. Þá beri jafnframt að hafa hugfast að við endursölu eignarinnar hafi hann einnig fengið kröfur sínar á hendur seljandanum að fullu greiddar. Hins vegar hafi stefnandi ekki greitt stefnda 3.959.633 krónur sem verið hafi hlutur íbúðar hans í að fullklára eignina, og sem stefndi hafi lagt út fyrir hann.

Stefndi vísar um dómkröfur sínar til almennra reglna samninga- og kauparéttarins og til þinglýsingarlaga nr. 39/1978, sbr. almennar reglur veðréttarins um forgangsrétt veðhafa.

NIÐURSTAÐA

Samkvæmt tveimur tryggingarbréfum útgefnum 31. janúar 2003 að fjárhæð 7 milljónir króna og 30. júní 2003 að fjárhæð 4 milljónir króna af Rimabæ ehf. stofnaðist veðréttur í íbúð þeirri, er stefnandi keypti samkvæmt kaupsamningi dagsettum 17. nóvember 2003 af Rimabæ ehf. Tryggingarbréf þessi veittu stefnda heimild til að leita fullnustu í veðinu og verður ekki séð að samningur stefnanda og veðsalans Rimabæjar ehf. um kaup þess fyrrnefnda á íbúðinni takmarki einn sér þann rétt stefnda. Sá réttur takmarkast hins vegar af efni tryggingarbréfanna og áðurnefndrar yfirlýsingar, sem stefndi gaf 6. nóvember 2003. Þar lýsti stefndi því yfir að hann myndi láta aflýsa „öllum veðum af eigninni gegn því skilyrði, hann fengi fasteignaveðbréf framselt á stefnda að fjárhæð 5.776.000 krónur og stefnandi undirritaði nýt lán frá stefnda að fjárhæð 5.210.000 krónur sem tryggt yrði með veði í umræddri íbúð.

Stefndi vill túlka yfirlýsingu þessa svo að honum hafi ekki verið skylt að aflétta veðunum nema þær greiðslur, sem tilgreindar voru í kaupsamningnum, hafi verið greiddar að fullu og skipti í þeim efnum engu þótt greiðsluskylda stefnanda samkvæmt þeim samningi hafi tekið breytingum vegna síðari atvika. Stefnandi bendir hins vegar á að í yfirlýsingu stefnda sé vitnað til greiðsluskyldu annars aðilans samkvæmt gagnkvæmum samningi. Í slíkum samningi taki endanleg greiðsluskylda kaupandans mið af efndum gagnaðilans á sínum skyldum samkvæmt samningnum. Hljóti að verða að túlka yfirlýsingu stefnda svo að honum sé skylt að aflétta veðinu þegar að fullu sé greitt það kaupverð, sem endanlega teljist réttar efndir stefnanda á samningnum að teknu tilliti til vanefnda sem stefnandi telur hafa verið af hálfu Rimabæjar ehf. viðsemjanda stefnanda.

Fram kom í skýrslu forsvarsmanns stefnanda að kaupsamningurinn við Rimabæ ehf. hafi verið gerður í því skyni að stefnandi fengi greiðslur frá Rimabæ ehf. Hefði hann ekki fengið greiðslur frá því fyrirtæki annars. Þá kemur fram í kaupsamningi að afhendingardagur eignar var 1. maí 2003 og jafnframt er ljóst af gögnum málsins að stefnandi hafði sem verktaki tekið þátt í byggingu hús þess sem íbúðin er í og mátti vera ljóst ástand hennar og byggingarstig þegar hann keypti hana. Við túlkun á yfirlýsingu stefnda frá 6. nóvember 2003 verður að líta til þessa aðdraganda kaupa stefnanda þ.e. að kaupin voru liður í því að gera upp kröfu stefnanda á hendur því fyrirtæki og Stoðum ehf. en stefnandi hafði annast raflagnir fyrir þessa aðila. Þegar litið er til þessa aðdraganda kaupanna þykir mega skýra yfirlýsingu stefnda samkvæmt hljóðan sinni og samkvæmt henni var stefnandi skuldbundinn til þess að greiða stefnda fjárhæð þá sem hann krefur um nú um endurgreiðslu á.

Samkvæmt þessu verður fallist á sýknukröfu stefnda og stefnanda gert að greiða stefnda 500.000 krónur í málskostnað.

DÓMSORÐ

Stefndi, BYR-sparisjóður, skal sýkn af öllum kröfum stefnanda, Raflax ehf.

Stefnandi greiði stefnda 500.000 krónur í málskostnað.

A-x-x V. M-kk-nf.