S-990/2011

Ár 2012, þriðjudaginn 3. janúar, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 990/2011: Ákæruvaldið (M-kvk-nf R-kvk-nf) gegn E-kk-þgf R-kk-þgf, G-kk-þgf B-kk-þgf og H-kk-þgf N-kk-þgf H-kk-þgf (F-kk-nf G-kk-nf hrl.) sem tekið var til dóms hinn 13. desember sl. að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 24. júní sl. á hendur ákærðu, E-kk-þgf R-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Varmalandi, Mosfellsbæ, G-kk-þgf B-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Hvirfli, Mosfellsbæ, og H-kk-þgf N-kk-þgf H-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Reykjabyggð 43, Mosfellsbæ, „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt þriðjudagsins 5. október 2010, framan við veitingastaðinn Boston að Laugavegi 28 b í Reykjavík, í félagi veist að H-kk-þgf E-kk-þgf K-kk-þgf og slegið hann með glasi í andlit, slegið hann ítrekað í höfuð og líkama og sparkað ítrekað í hann þar sem hann lá á götunni eftir að hann hafði fallið á flótta undan ákærðu. Af árás ákærðu hlaut H-kk-nf E-kk-nf djúpan skurð fyrir ofan hægri augabrún, djúpan skurð á nefi sem náði að augabrún, litla skurði á enni hægra megin, sem saumaðir voru með alls 25 sporum, eymsli á hægri öxl og aftanverðum handlegg og eymsli um miðjan vinstri handlegg.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu H-kk-ef E-kk-ef K-kk-ef, kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærðu E-kk-þgf R-kk-þgf, G-kk-þgf B-kk-þgf og H-kk-þgf N-kk-þgf H-kk-þgf verði gert að greiða honum 750.000 krónur óskipt með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá árásardegi þann 5. október 2010, þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafan er birt ákærðu en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærðu verði gert að greiða H-kk-þgf E-kk-þgf 973.320 krónur óskipt með 4,5% ársvöxtum skv. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá árásardegi þann 5. október 2010, þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafan er birt ákærðu en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá þeim degi til tjónsdags. Loks er krafist þóknunar úr ríkissjóði vegna starfa skipaðs réttargæslumanns, að mati dómsins eða samkvæmt málskostnaðarreikningi. Til vara er krafist málskostnaðar óskipt úr hendi kærðu að mati dómsins, vegna lögmannsaðstoðar við að hafa bótakröfuna uppi.“

Málavextir

Fyrir liggur að kl. 01:04 aðfaranótt þriðjudagsins 5. október 2010 var tilkynnt um það til lögreglu að átök væru fyrir utan skemmtistaðinn Boston, Laugavegi 28b og væru þar þrír menn að berja á þeim fjórða. Samkvæmt staðfestri skýrslu A-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef lögreglumanns, sem fór að sinna útkallinu ásamt öðrum lögreglumanni, hittu þeir á vettvangi H-kk-þf E-kk-þf K-kk-þf, fæddan 1983, alblóðugan í andliti. Sagði hann þrjá menn hafa meinað sér inngöngu í skemmtistaðinn og orðaskipti hefðu hlotist af. Hefði hann svo fengið glas eða eitthvað þvílíkt í andlitið og einnig orðið fyrir mörgum höggum öðrum. Hann hefði reynt að forða sér en mennirnir elt hann. Hefði hann fallið í götuna en þá fengið bæði högg og spörk í sig. Á staðnum voru einnig tveir félagar H-kk-ef og lýstu þeir atvikum á sömu lund. Þeir þrír gáfu lýsingu á mönnum þessum og sagði H-kk-nf E-kk-nf tvo árásarmannanna hafa verið í rauðum peysum en þann þriðja hafa verið dökkklæddan. Félagar hans, þeir G-kk-nf Þ-kk-nf og Á-kk-nf Ó-kk-nf, sögðu einn mannanna hafa verið í rauðri peysu, annan í peysu, merktri „Levi's“ en þann þriðja dökkklæddan. H-kk-nf E-kk-nf var fluttur á slysamóttökuna í Fossvogi til aðhlynningar. Nokkru neðar í götunni sáu lögreglumenn þrjá menn sem þeim þótti svara til lýsingar hinna þriggja. Voru það ákærðu í máli þessu og voru þeir hver um sig með opna en fulla bjórflösku. Allir voru þeir sjáanlega ölvaðir samkvæmt skýrslunni. Eftir ákærða G-kk-þgf er þar haft að hann hafi verið sleginn í höfuðið og þess getið að kúla hafi verið á höfði hans og á henni lítið sár. Þá segir í skýrslunni að hann hafi verið blóðugur á höndum og blóð verið á fatnaði hans að framanverðu. Þá segir að hann hafi virst mjög ölvaður og hafi hann orðið tvísaga í frásögn sinni um það hvort átök hefðu orðið inni á Boston eða utandyra. Eftir ákærða H-kk-þgf er haft í skýrslunni að hann hefði ekki átt í slagsmálum þarna en að maður hefði ráðist á félaga hans. Í skýrslunni segir að lítill skurður hafi verið á milli löngutangar og baugfingurs vinstri handar sem lítillega hafi blætt úr. Þá hafi verið blóðblettur á vinstri skó hans. Ákærði E-kk-nf lét samkvæmt skýrslunni ekki hafa neitt eftir sér en þess er getið þar að hann hafi verið blóðugur í hægri lófa og blóð hafi verið á buxum hans. Loks segir í skýrslunni að mennirnir hafi haldið sína leið, að viðtalinu loknu. Skýrsluhöfundur lýsir ekki klæðnaði þeirra hvers og eins.

Í málinu er staðfest vottorð Á-kvk-ef E. E-kvk-ef, sérfræðilæknis á slysadeild, sem byggt er á sjúkraskrám spítalans. Þar segir að djúpur skurður hafi verið fyrir ofan hægri augabrún H-kk-ef E-kk-ef þegar hann kom á deildina um nóttina. Þá hafi einnig verið djúpur skurður á nefi að augabrúninni. Þá hafi verið litlir skurðir á enninu þeim megin. Þá segir að hann hafi sagst vera lítillega aumur á hægri öxl og aftan til á hægri handlegg. Loks segir að hann hafi fundið til eymsla á miðjum vinstri handlegg.

Aðalmeðferð málsins

Ákærði E-kk-nf hefur skýrt frá því að þeir þrír ákærðu hafi verið á leið út af skemmtistaðnum í umrætt sinn og þá mætt manni í dyrunum. Hafi þeir lent í orðaskaki við manninn í gamni en maðurinn tekið því illa og slegið G-kk-þf með bjórkrús í höfuðið svo hún brotnaði. Hafi þá orðið stympingar, hrindingar, með manninum og G-kk-þgf. Segist ákærði hafa gengið á milli þeirra en maðurinn hafi þá fallið í jörðina þarna við dyrnar og kveðst hann hafa dregist niður með honum og fallið ofan á hann. Þessum átökum hafi lokið með þessu og þeir þrír farið inn á Boston aftur til þess að þrífa sár á höfði G-kk-ef eftir krúsina. Þegar þeir komu út aftur, að nokkrum mínútum liðnum, hafi „þeir“ verið farnir. Lögreglan hafi þá komið og haft tal af þeim og þeir þá verið komnir aðeins neðar í götuna. Hann neitar því að þeir hafi meinað manninum og þeim sem með honum voru inngöngu. Þá neitar hann því að hafa slegið hann eða sparkað í hann og segir að hvorugur meðákærðu hafi gert slíkt. Hann segir meðákærða H-kk-þf N-kk-þf ekki hafa snert manninn eða neitt gert á hans hlut, heldur einungis staðið hjá. Hann segist ekki hafa verið með glas þegar þetta gerðist og hvorugur hinna ákærðu heldur. Hann segir þá ekki heldur hafa veitt manninum eftirför. Hann neitar því að hafa valdið áverkunum á H-kk-þgf E-kk-þgf. Hann kveðst hafa séð að aðeins blæddi úr honum en ekki mikið. Aðspurður um þann áverka getur ákærði þess að þarna hafi verið allt í glerbrotum eftir að kanna mannsins brotnaði og gæti hann hafa skorist við að detta á þau. Ákærði kveðst ekki þekkja þessa menn, H-kk-þf E-kk-þf eða félaga hans. Hann segist hafa verið blóðugur á höndunum eftir að hafa hjálpað G-kk-þgf að þrífa sig, enda hafi mikið blætt úr honum. Hann kveðst hafa verið búinn að drekka nokkra bjóra þegar þetta gerðist og verið hífaður. Hafi líkt verið á komið með þeim hinum.

Ákærði G-kk-nf hefur skýrt frá því þeir hafi verið á leið út af Boston og mætt þremur mönnum í dyrunum. Þeir hafi sagt einhver stríðniorð við menn þessa. Hann segir þá ekki hafa reynt að meina mönnunum inngöngu. Áður enn hann vissi af hafi hann fengið krús (á að giska hálfan lítra að stærð) í höfuðið svo hún brotnaði og hann skarst og vankaðist við. Kveðst hann hafa reiðst og gengið að þeim sem slegið hafði og ýtt við honum og þeir stympast. Hann neitar því að hafa slegið manninn og segir meðákærðu ekki hafa gert það heldur. Þá hafi þeir ekki sparkað í manninn heldur. Meðákærði E-kk-nf hafi gengið á milli og maðurinn fallið í götuna og E-kk-nf dregist með. Ákærði segir H-kk-þf N-kk-þf engin afskipti hafa haft af þessum átökum og staðið inni meðan á stympingunum gekk. Hann segir mennina hafa horfið á brott eftir þetta en þeir hinir hafi farið inn á Boston til þess að huga að meiðslum ákærða á snyrtiherberginu, en talsvert hafi blætt úr því. Þaðan hafi þeir svo farið út að því loknu og haldið heim á leið. Lögreglan hafi hins vegar komið á vettvang og hitt þá lítið eitt neðar í götunni. Hafi þeir sagt lögreglumönnunum frá því að hann hefði verið sleginn í höfuðið. Hann segir þá ekki hafa meinað mönnunum inngöngu. Þá segist hann ekki hafa verið með glas í hendi. Um áverka á manninum segir ákærði að hann hafi ekki orðið var við að hann væri með áverka. Hann vekur athygli á því að maðurinn gæti hafa skorist þegar hann datt á jörðina. Hann segist hafa leitað á slysadeild „sama kvöld“ vegna áverkans sem hann hlaut af högginu.

Ákærði H-kk-nf N-kk-nf hefur skýrt frá því að þeir þrír hafi verið á leið út þegar þeir mættu kærandanum og vinum hans. Segir hann meðákærðu eitthvað hafa „grínast í þeim“ en kærandinn þá slegið G-kk-þf í höfuðið með bjórkrús sem brotnaði á höfði hans. Þeir tveir hafi þá rokið saman og stympast en E-kk-nf þá gengið á milli þeirra til þess að stilla til friðar. Í því hafi maðurinn dottið fram yfir sig og tekið E-kk-þf með sér, að hann heldur. Hann hafi þó ekki séð þetta greinilega þar sem hann stóð að baki þeim hinum. Er að skilja framburð ákærða svo að þeir hinir hafi svo farið að rífast eitthvað við manninn. Hann segist hvorki hafa séð að maðurinn hafi verið sleginn eða sparkað í hann. Þvínæst hafi þeir farið inn á skemmtistaðinn að huga að meiðslum G-kk-ef. Þegar þeir komu út aftur hafi mennirnir verið farnir en þeir gengið áleiðis niður götuna. Þegar þeir höfðu gengið stuttan spöl hafi lögreglan komið og haft tal af þeim. Ákærði kveðst hvorki þekkja kærandann né félaga hans. Hann kveðst ekki hafa verið með glas í hendi þegar þetta gerðist. Hann neitar því að hafa slegið kærandann með glasi eða gleríláti og segir hvorugan hinna hafa gert það að heldur. Þá kveðst hann ekki hafa séð að þeir hafi heldur kýlt kærandann né heldur að hafa tekið þátt í stympingunum. Hann segist ekki hafa séð að kærandinn eða vinir hans legðu á flótta heldur hafi þeir gengið á brott. Hann segist ekki hafa séð framan í manninn eftir að hann féll og ekki hafa séð áverka í andliti hans fram að því. Þá kveðst hann ekki hafa séð blóð á mönnum. Hann kveðst hafa verið búinn að drekka nokkra bjóra, eins og félagar hans, þegar þetta gerðist og því fundið á sér. Hann hafi þó ekki verið fullur. Hann kannast við að hafa verið með skurð á hendi og hafi hann fengið skurðinn af leirbroti úr könnunni við það að sópa brotum úr henni að gangstéttinni með hendinni. Hafi hann gert þetta þegar þeir komu út af Boston í seinna skiptið og gengið það til að brotin yrðu ekki fyrir „umferð“. Getur hann þess í þessu sambandi að hann hafi sjálfur orðið fyrir því að aka yfir glerbrot. Glerbrot hafi verið bæði á götunni og á gangstéttinni. Hann segir þetta hafa verið lítinn skurð.

H-kk-nf E-kk-nf K-kk-nf hefur skýrt frá því að hann og félagar hans hafi verið á leið upp Laugaveg og ætlað að líta inn á skemmtistaðinn Boston. Hann kveðst hafa gengið fyrstur þeirra að dyrunum og opnað þær. Hafi þá verið þar fyrir þrír ókunnugir strákar og varnað honum inngöngu með því að standa þétt saman í dyrunum og segja að hann mætti ekki koma inn. Hafi hann ætlað að leiða þetta hjá sér og reynt smeygja sér framhjá þeim en þeir tekið því illa og ráðist á hann og hrint honum frá. Vinir hans hafi staðið þar hjá og hringt þegar í lögregluna. Hafi mennirnir kastað í hann glösum og því um líku. Hann hafi sett hendurnar fyrir andlitið og lítið séð en þó fundið að þrír menn veittust að honum. Hafi hann einbeitt sér að því að standa á fótunum. Hafi hann fengið högg um allan líkamann, höfuð og andlit. Hafi glasi verið kastað í andlit hans og þurft hafi að sauma sárið í andliti hans undan því með 30 sporum. Hafi hann séð glasið koma fljúgandi. Örin sem hann ber í kringum augað séu eftir það. Fleiri glösum hafi verið kastað í hann en aðeins eitt þeirra hafi hitt hann. Hann kveðst ekki hafa séð hver kastaði glasinu í hann. Hann kveðst hafa fallið á hnén í götuna en staðið fljótlega upp aftur. Hann hafi fengið spörk í sig en þó ekki í andlitið. Hann kveðst ekki geta sagt hvað höggin og spörkin voru mörg. Hann segist halda að mennirnir hafi skipst á í árásinni, tveir og tveir. Viti hann ekki betur en að allir þrír hafi tekið þátt í árásinni, að „allir hafi gert eitthvað“, þ.e. að hann hafi fengið högg frá þremur mönnum. Hversu mikið hver þeirra hafi gert sé engin leið fyrir hann að vita. Hafi fyrst verið tveir en svo hafi annar þeirra dregið sig í hlé en í hans stað hafi þriðji maðurinn tekið þátt eftir að hann hafði fengið glasið í sig. Hann segir leikinn hafa borist yfir götuna við það að hann hörfaði undan mönnunum sem hafi elt hann með spörkum. Mennirnir hafi svo hætt þessu og snúið við. Vitnið kannast við að hafa haldið á leirkrús en hann neitar því að hafa slegið einn af mönnunum með krús og kveðst hann ekki hafa séð áverka á neinum þeirra. Hann kveðst hafa misst krúsina í götuna þegar mennirnir hrintu honum út. Hann kveðst hafa verið búinn að drekka tvo bjóra þegar þetta gerðist og því ekki ofurölvi. Hann segir að marblettir hafi komið fram á efri hluta líkamans. Sárin hafi að mestu gróið á einum mánuði eftir þetta og líði honum ágætlega nú.

G-kk-nf Þ-kk-nf, kunningi H-kk-ef E-kk-ef sem var nærstaddur þegar atburðurinn gerðist, hefur skýrt frá því að þegar H-kk-nf E-kk-nf ætlaði að ganga inn um dyr skemmtistaðarins Boston hafi þrír ókunnugir menn staðið í dyrunum og varnað honum þess. Einhver orð hafi farið á milli hans og mannanna en hann hafi ekki heyrt hvað sagt var, þar sem þeir Á-kk-nf voru í nokkurri fjarlægð frá H-kk-þgf E-kk-þgf og mönnunum. Mennirnir hafi ýtt við H-kk-þgf E-kk-þgf og svo ráðist á hann, kýlt hann nokkrum höggum í andlit og búk og barið glasi í andlitið á honum. H-kk-nf E-kk-nf hafi slegið frá sér með leirkrús en hann kveðst ekki muna hvort það var áður eða eftir að hann var sleginn með glasinu eða hvort það var upphaf átakanna. Hann kannast við það að lokum að átökin hafi byrjað með því að H-kk-nf E-kk-nf sló frá sér með krúsinni. Þá segir hann nánar aðspurður að eftir það hafi verið einn mannanna ráðist á H-kk-þf E-kk-þf. Hafi hinir tveir svo blandað sér í átökin. Hann kveðst ekki hafa séð hver það var sem sló hann með glasinu. Öðru glasi muni hafa verið beitt gegn H-kk-þgf E-kk-þgf en hann kveðst ekki muna að greina nánar frá því. Hann muni eftir því að H-kk-nf E-kk-nf hafi legið í götunni og þar hafi verið sparkað í búk honum „mjög stutta stund“. Allt hafi þetta gerst fyrir utan skemmtistaðinn en hann minni þó að H-kk-nf E-kk-nf hafi legið á gangstéttinni handan götunnar en þangað hafði hann flúið undan mönnunum. Árásarmennirnir hafi svo hætt og fært sig lítið eitt neðar í götuna. Hann kveðst ekki minnast þess að þeir hafi farið aftur inn á Boston. Hann kveðst hafa verið búinn að fá sér 3 – 4 bjóra þegar þetta gerðist og því ekki verið ölvaður. Hann segir að fossblætt hafi úr andliti H-kk-ef E-kk-ef eftir árásina.

Á-kk-nf Ó-kk-nf hefur skýrt frá því að þegar þeir þrír, H-kk-nf E-kk-nf og G-kk-nf, komu að Boston hafi aðrir þrír ókunnugir menn staðið þar fyrir í anddyrinu og öskrað að enginn fengi að komast inn. Hafi illyrði fylgt með. Hafi þessum orðum einkum verið beint að H-kk-þgf sem þá hafi einnig æst sig upp og öskrað á móti. Hafi mennirnir þá nálgast H-kk-þf E-kk-þf og einhver þeirra farið að ýta við honum, að hann minnir. H-kk-nf E-kk-nf hafi þá hrint frá sér á móti með flötum lófa, en hann hafi einnig verið með glas eða leirkönnu í hendinni sem tekið hafi um hálfan lítra. Hafi hann slæmt frá sér með könnunni svo hún hitti einn strákinn ofarlega en krúsin ekki brotnað við það. Ekki viti hann nánar hvar hún lenti í manninum. Þá viti hann ekki hvort krúsin brotnaði svo í þessum átökum. Mikil slagsmál hafi hlotist af þessu milli H-kk-ef E-kk-ef og mannanna, líklega tveggja frekar en þriggja. Hafi þeir kýlt hann og sparkað í hann. Nánar aðspurður kveðst hann ekki vita hvort þeir hafi allir veist að H-kk-þgf E-kk-þgf í einu en hann minnist þess að á einhverjum tíma hafi hann séð tvo gera það í einu. Hann segir ennfremur að hann minni að allir þrír hafi veist að H-kk-þgf E-kk-þgf, þótt hann geti ekki fullyrt það, en einn muni hafa haft sig mest í frammi, að hann minnir. Mennirnir þrír hafi þá farið en H-kk-nf E-kk-nf staðið eftir blóðugur. Hann kveðst ekki hafa séð að H-kk-nf E-kk-nf hafi fengið í sig glas en hann kveðst hafa séð að hann var mikið skorinn meðan hann átti í þessum átökum. Hann segist heldur ekki hafa séð að árásarmennirnir væru með glas. Hann segir að þegar leikurinn hafði fljótt borist yfir götuna þar eð H-kk-nf E-kk-nf hafi reynt að forða sér undan mönnunum Hann hafi farið á hnén, að hann minnir, en getað staðið fljótt upp aftur og reynt að komast undan mönnunum. Kveðst hann þá hafa hringt strax í lögregluna en átökin hætt rétt áður en lögreglan kom. Sjálfur hafi hann staðið sömu megin við götuna og Boston er. Hann segir mennina hafa slegið H-kk-þf en ekki geta sagt hvort þeir hafi sparkað í hann. Þessu hafi svo lokið með því að mennirnir fóru og einhver þeirra kastaði glasi, sem þó lenti ekki í neinum. Lögreglan hafi svo komið eftir það. Hann kveðst ekki hafa séð að mennirnir færu inn á Boston aftur.

A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður segist hafa fengið greinargóða lýsingu á árásarmönnunum á vettvangi. Þar skammt frá, rétt vestan við skemmtistaðinn, hafi verið menn sem svöruðu til þessarar lýsingar. Hafi hann haft tal af einum þeirra og hafi hann verið blóðugur á höndum en þó ekki mjög. Minnir hann að sá maður hafi ekki verið með sjáanlegt sár. Annar af þessum mönnum hafi hins vegar verið sár á hendi. Mennirnir hafi ekki verið samvinnufúsir og snubbóttir í svörum og virtust þeir vera ölvaðir. Hann segir skamman tíma hafa liðið frá því að hann fékk útkallið þar til hann hafði tal af mönnunum. Segir hann að ekki hafi þurft að fara lengra en frá lögreglustöðinni á vettvanginn og sú ferð líklegast ekki tekið meira en mínútu. Eftir að þangað kom hafi hann kallað til lögreglumenn á öðrum bíl. Aðspurður kveðst hann ekki geta sagt hvort þeir grunuðu komu út af skemmtistaðnum meðan hann var að tala við vitnin. Hann segir hina mennina hafa verið rétt fyrir austan Boston þegar þeir komu á staðinn og þeim megin götunnar. Hann segir að ekki hafi verið leitað að blóði eða glerbrotum á vettvanginum.

B-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður var í seinni bílnum sem fór á vettvang. Hann segir þá grunuðu hafa alla verið drukkna og leiðinlega í framkomu. Hafi þeir lítið viljað tjá sig.

J-kk-nf F-kk-nf V-kk-nf lögreglumaður hefur skýrt frá því að hann hafi talað við einn mann á vettvangi sem hafi verið með hroka og lítið viljað tjá sig. Kveðst hann lítið muna eftir þessu atviki. Mennirnir hafi verið sjáanlega ölvaðir og einhverjir þeirra virst vera með áfengi í höndunum.

Á-kvk-nf E-kvk-nf E-kvk-nf, læknir á bráðadeild Fossvogsspítala, hefur skýrt frá því að áverkarnir sem lýst er í vottorðinu um meiðsl H-kk-ef E-kk-ef geti vel samrýmst því að hann hafi verið sleginn með glasi í andlitið. Hún segist ekki hafa tekið á móti manninum þegar hann kom á deildina heldur hafi deildarlæknir gert það. Hún geti því ekki lýst skurðunum nákvæmlega en þeir hafi verið djúpir. Aðspurð um það hvort þessir skurðir geti hafa hlotist af því að maðurinn hafi dottið á glerbrot á jörðinni segir hún að á móti því mæli það að ekki sé getið um óhreinindi í sárunum og þess ekki getið að skurðirnir hafi verið „tjásulegir“ eins og títt sé þegar menn skerast við það að falla í jörðina. Þá segir læknirinn hún geti ekki ímyndað sér að hægt sé að segja til um það af áverkanum á H-kk-þgf E-kk-þgf hvort hann hafi hlotist af því að glasinu hafi verið slegið í hann eða kastað. Aðspurður segir læknirinn ennfremur að ekki sé víst að þegar slegið sé í mann með glasi og það brotnar, að sá sem sló skerist á hendi, þótt líkur séu fyrir því. Þá sé ekki hægt að segja til um það hvort aðrir áverkar á manninum hafi hlotist af höggum eða spörkum. Hvort mar komi fram á mönnum fari eftir því hversu djúpt það liggi og stundum komi mar ekki fram á húðinni. Þar sem grunnt sé á beini komi mar hins vegar fljótlega fram, strax eða eftir nokkra klukkutíma.

Niðurstaða

Ákærðu voru ekki handteknir á vettvangi og sættu hvorki líkamsskoðun né heldur var fatnaður þeirra rannsakaður, þótt ærið tilefni hafi verið til slíkra ráðstafana. Engin rannsókn fór heldur fram á vettvangi og þar af leiðandi engin rannsókn á gler- eða leirbrotum eða öðru sem þar kynni að vera og gæti haft þýðingu fyrir málið. Þá fór ekki fram sakbending vegna rannsóknarinnar. Loks var ekki hugað að því að afla vottorðs um áverka á G-kk-þgf.

Ákærðu eru sagðir í ákærunni allir hafa veist að og valdið H-kk-þgf E-kk-þgf í félagi þeim áverkum sem greinir í ákærunni. Þeir neita allri sök í málinu og lýsa atvikum á þann hátt að líta verður svo á að þeir neiti því að þeir hafi allir veist að honum í félagi. H-kk-nf E-kk-nf hefur sagt þrjá menn hafa staðið fyrir dyrunum þegar hann vildi fara inn, meinað honum inngöngu og þeir ráðist á hann. G-kk-nf, kunningi hans, hefur sagt þrjá menn hafa staðið fyrir dyrunum. Hann hefur kannast við að átökin hafi byrjað með því að H-kk-nf E-kk-nf sló frá sér með krúsinni. Einn hinna þriggja hafi þá ráðist á hann fyrstur en hinir tveir svo blandað sér í átökin. Á-kk-nf, annar kunningi H-kk-ef E-kk-ef, hefur einnig sagt þrjá menn hafa staðið fyrir dyrunum og varnað H-kk-þgf E-kk-þgf inngöngu og stympingar upphafist. Hins vegar getur hann ekki sagt hvort mennirnir hafi allir veist að H-kk-þgf E-kk-þgf, þótt hann minni það. Þá segir hann tvo af mönnunum hafi veist að honum í einu en einn þó haft sig mest í frammi. Framburður þessara þriggja vitna um hlut allra þriggja mannanna í átökunum er þannig óljós og að nokkru leyti ósamhljóða. Ákærðu ber hins vegar öllum saman um að H-kk-nf N-kk-nf hafi engan þátt tekið í átökunum. Hann var aftur á móti skorinn á hendi þegar lögreglumenn komu á vettvang og dóminum þykir skýring hans á því vera fremur ósennileg, þótt ekki sé óhætt að hafna henni alfarið. Loks er á það að líta, að þótt sannað megi telja með framburði þeirra þriggja, H-kk-ef E-kk-ef og félaga, að ákærðu hafi allir þrír staðið fyrir dyrunum, meinað H-kk-þgf E-kk-þgf inngöngu og ýfst við hann í orðum, veitir það eitt ekki sönnum fyrir því að ákærði H-kk-nf N-kk-nf hafi átt þátt í árásinni. Þegar framangreint er haft í huga, ásamt því að ekki hafa verið borin kennsl á hvern árásarmannanna fyrir sig, þykir dóminum ekki vera alveg óhætt að telja sannað að hann hafi átt þátt í því að ráðast á H-kk-þf E-kk-þf og ber að sýkna hann af ákærunni.

Ákærðu E-kk-nf og G-kk-nf neita því báðir að hafa veitt H-kk-þgf E-kk-þgf áverkann með glasinu. Sem fyrr segir voru í andliti hans miklir skurðáverkar sem læknir telur samrýmast því að hann hafi fengið glas í andlitið. Þá segist H-kk-nf E-kk-nf hafa séð glas koma fljúgandi sem skall svo í andlitinu á honum. Er því óhætt að slá því föstu að hann hafi hlotið andlitsáverkann af glasi sem annað hvort var kastað í hann eða hann sleginn með. Eins og áður segir voru kennsl ekki borin á hvern árásarmanna fyrir sig og er óupplýst hvor þeirra tveggja hafi veitt H-kk-þgf E-kk-þgf áverkann með glasinu. Loks er að gæta að því að þótt ákærði H-kk-nf N-kk-nf hafi verið sýknaður af ákærunni vegna sönnunarskorts getur hann ekki talist vera hafinn yfir grun að þessu leyti og verða ákærðu E-kk-nf og G-kk-nf að njóta vafans um það. Eins og málið liggur fyrir, verða þeir, því ekki taldir bera sameiginlega refsiábyrgð á því að hafa valdið áverkanum í andliti H-kk-ef E-kk-ef með glasinu. Þá ber, með vísan til þess sem áður sagði, jafnframt að sýkna hvorn þeirra um sig af því að hafa veitt H-kk-þgf E-kk-þgf þennan áverka.

Ákærði E-kk-nf hefur borið að þeim meðákærða G-kk-þgf og H-kk-þgf E-kk-þgf hafi fyrst lent saman og þeir stympast. Þá segist hann hafa gengið á milli þeirra og maðurinn fallið við það en hann sjálfur dregist niður með honum. Þá hefur ákærði G-kk-nf að sínu leyti viðurkennt að hafa ýtt við H-kk-þgf E-kk-þgf og stympast við hann. H-kk-nf E-kk-nf hefur lýst því að mennirnir hafi veist að honum tveir og tveir saman og G-kk-nf hefur sagt tvo af mönnunum hafa veist að H-kk-þgf E-kk-þgf í einu og hið sama segir Á-kk-nf. Verður að telja sannað að ákærðu hafi í félagi veist að H-kk-þgf E-kk-þgf með líkamsárás. H-kk-nf E-kk-nf ber að hann hafi bæði fengið í sig högg og spörk og hið sama segir G-kk-nf. Á-kk-nf kveðst aðeins hafa séð að H-kk-nf E-kk-nf hafi verið sleginn. Ákærði E-kk-nf neitar því að hafa slegið eða sparkað í H-kk-þf E-kk-þf og segir G-kk-þf hafa einungis stympast við hann. Hið sama segir G-kk-nf. Þá segir H-kk-nf N-kk-nf að hann hafi hvorki séð högg né spörk. Þrátt fyrir neitun ákærðu verður að telja sannað með vætti hinna þriggja að ákærðu E-kk-nf og G-kk-nf hafi veist að H-kk-þgf E-kk-þgf með höggum og spörkum svo að hann hlaut af eymsli, eins og lýst er í ákærunni. Hafa ákærðu með þessu orðið sekir um brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Þegar refsing ákærðu er ákvörðuð verður að byggja á því sem ákærðu og vitnin G-kk-nf og Á-kk-nf hafa borið, að í byrjun sjálfra átakanna hafi H-kk-nf E-kk-nf slegið ákærða G-kk-þf í höfuðið með leirkrús sem hann var með.

Ákærði E-kk-nf hefur þrisvar verið sektaður fyrir umferðarlagabrot. Þá var hann dæmdur fyrir innbrotsþjófnað í maí 2010 sem hann hafði framið tveimur árum fyrr. Var ákvörðun um refsingu hans frestað skilorðsbundið í tvö ár. Hann hefur með broti sínu nú rofið skilorð þess dóms. Þar sem 3 ½ ár er nú liðið frá því að fyrra brotið var framið og að brotin eru auk þess ekki samkynja þykir mega láta þennan dóm standa óhaggaðan. Þykir hæfilegt að gera ákærða að greiða 250.000 krónur í sekt og ákveða að hann sæti fangelsi í 14 daga, greiðist sektin ekki innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu.

Ákærði G-kk-nf hefur ekki áður gerst sekur um refsilagabrot. Ber að dæma hann til þess að greiða 250.000 krónur í sekt og ákveða að hann sæti fangelsi í 14 daga, greiðist sektin ekki innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu.

Bótakröfu H-kk-ef E-kk-ef K-kk-ef ber að vísa frá dómi.

Málsvarnarlaun verjanda ákærðu, F-kk-ef G-kk-ef hrl., sem ákveðast 200.000 krónur, greiði ákærðu E-kk-nf og G-kk-nf að hálfu en ríkissjóður að hálfu. Eftir úrslitum málsins ber að dæma að réttargæsluþóknun T-kvk-ef B-kvk-ef G-kvk-ef hdl., 100.000 krónur, skuli ákærðu E-kk-nf og G-kk-nf greiða óskipt. Loks ber að dæma að ákærðu E-kk-nf og G-kk-nf greiði annan sakarkostnað, 30.050 krónur.

DÓMSORÐ:

Ákærði, H-kk-nf N-kk-nf H-kk-nf, er sýkn af ákæru í máli þessu.

Ákærðu, E-kk-nf R-kk-nf og G-kk-nf B-kk-nf, greiði hvor um sig 250.000 krónur í sekt og komi 14 daga fangelsi í stað sektarinnar greiðist hún ekki innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu.

Málsvarnarlaun verjanda ákærðu, F-kk-ef G-kk-ef hrl., 200.000 krónur, greiði ákærðu E-kk-nf og G-kk-nf óskipt að hálfu en ríkissjóður að hálfu. Þá greiði ákærðu T-kvk-þgf B-kvk-þgf G-kvk-þgf hdl., óskipt 100.000 krónur í réttargæsluþóknun. Loks greiði ákærðu E-kk-nf og G-kk-nf óskipt annan sakarkostnað, 30.050 krónur.

P-kk-nf G-kk-nf