S-88/2008

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 1. febrúar 2008 á hendur ákærða, G-kk-þgf H-kk-þgf K-kk-þgf, kt. ..., Túngötu 17 A á Húsavík. Málið var dómtekið 8. apríl sama ár.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir umferðarlagabrot og brot á lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim, en ákærða er gefið að sök „að hafa sunnudaginn 4. nóvember 2007, ekið bifreiðinni NF-008, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim (magn amfetamín í blóði 540 ng/ml), frá Reykjavík til Borgarness og þaðan áleiðis til Reykjavíkur aftur, þar til á vegkafla á Vesturlandsvegi við Hvalfjarðargöng, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn, og með því að hafa haft í fórum sínum 13,67 grömm af amfetamíni sem fundust í bifreiðinni NF-008 við leit lögreglu sem fram fór eftir að G-kk-nf H-kk-nf var handtekinn vegna fíkniefnaakstursins.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með síðari breytingum, og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, með síðari breytingum, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

Í matsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 20. nóvember 2007 kemur fram að amfetamín hafi fundist í þvagi ákærða og magn þess í blóði hans hafi mælst 540 ng/ml. Fram kemur að amfetamín sé ávana- og fíkniefni með örvandi verkun á miðtaugakerfið. Heimilt sé að nota það sem lyf. Styrkur þess í blóði hafi verið langt umfram það sem búast megi við eftir töku þess í lækningalegum skömmtum og bendi til eitrunar. Amfetamín sé í flokki ávana- og fíkniefna sem óheimil séu á íslensku forráðasvæði. Ökumaður teljist því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar þvagsýni hafi verið tekið, sbr. 45. gr. a. umferðarlaga.

Fyrirkall í máli þessu var gefið út 3. mars 2008 og birt fyrir ákærða 4. apríl sl. Við þingfestingu málsins 8. sama mánaðar sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu sækjanda með vísan til 1. mgr. 126. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991.

Með vísan til áðurgreindrar lagagreinar þykir mega jafna útivist ákærða til játningar hans, enda fer sú niðurstaða ekki í bága við gögn málsins. Brot ákærða teljast því sönnuð og varða þau við tilgreind lagaákvæði í ákæru.

Ákærði á að baki nokkurn sakaferil sem spannar árin 1996 til 2002. Samtals hefur ákærði hlotið tíu refsidóma og tvisvar sinnum gengist undir viðurlög með lögreglustjórasátt. Varða mál þessi brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Á síðustu fimm árum fyrir brot það sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir hefur hann ekki verið fundinn sekur um brot gegn 45. gr. umferðarlaga.

Refsing ákærða þykir að broti hans virtu hæfilega ákveðin 250.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 18 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Þá þykir rétt, svo sem krafist er í ákæru og með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, að svipta ákærða ökurétti í eitt ár frá birtingu dómsins.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 skal dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Með vísan til framlagðs sakarkostnaðaryfirlits dæmist ákærði til að greiða 108.535 krónur í sakarkostnað vegna töku blóðsýnis og öflunar matsgerðar.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, G-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf, greiði 250.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 18 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 108.535 krónur í sakarkostnað.

B-kk-nf B-kk-nf