S-514/2007

Mál þetta sem þingfest var þann 2. ágúst 2007, en tekið til dóms 21. nóvember sl., að loknum munnlegum málflutningi, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 12. júní 2007 á hendur Á-kk-þgf Y-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hraunvangi 1, Hafnarfirði, fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 11. maí 2006 ekið bifreiðinni LR-120 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,88‰) um Herjólfsgötu í Hafnarfirði, uns hann missti stjórn á bifreiðinni með þeim afleiðingum að hún hafnaði ofan í hraungjótu til móts við Hrafnistu.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 2. gr. laga nr. 23/1998, 8. gr. laga nr. 84/2004 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð, en til vara að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar og réttindasviptingar sem lög frekast leyfa.

Málavextir.

Samkvæmt dagbók lögreglu var tilkynnt um útafakstur á Herjólfsgötu við Hrafnistu í Hafnarfirði kl. 09:54 þann 11. maí 2006 og kl. 09:98 barst tilkynning frá lögreglumönnum sem komnir voru á staðinn að ekki væri um slys á fólki að ræða.

Í frumskýrslu lögreglu segir að er komið var á vettvang hafi lögreglumenn séð að ökumaður bifreiðarinnar V-305 (LR-120) var kominn út úr bifreiðinni ómeiddur. Bifreið hans hafi verið ofan í gjótu á móts við Hrafnistu eftir að hafa verið ekið út af veginum og niður í hraunið. Er lögreglumennirnir ræddu við ökumanninn, ákærða Á-kk-þf, sagði hann í fyrstu að vinur hans sem væri farinn hafi ekið bílnum. Fundu lögreglu menninrnir að sögn strax áfengisþef frá vitum ákærða og fór annar lögreglumannanna F-kk-nf S-kk-nf með ákærða í sjúkrabifreið þar sem öndunarpróf var tekið og sýndi mælir 0.8%o við ófullkominn blástur. Var ákærði svo handtekinn kl. 10.02 vegna gruns um ölvunarakstur. Var farið með ákærða á slysadeild Landspítalans í Fossvogi til skoðunar og þar tekin blóð og þvagprufa til alkóhólrannsóknar. Nokkur vitni hafi orðið að umferðaróhappinu.

Samkvæmt gögnum málsins var ákærða dregið blóðsýni kl. 10:31 sama dag og þvagsýni gaf hann kl. 11.35. Niðurstöður mælinga sýndi magn alkóhóls í blóði ákærða 0.88 %o og í þvagsýni 0,94 %o. Framburður ákærða um tímasetningu á töku þvagsýnis samræmist ekki gögnum málsins en hann bar fyrir dómi að þvagsýnið hefði verið gefið 5 til 10 mínutum eftir að blóðsýnið var tekið.

Ákærði hefur borið fyrir dóminum að hann hafi ekki neytt áfengis fyrr en eftir að akstri lauk í umrætt sinn nánar tiltekið hafi hann eftir að hafa um stund reynt að koma bifreið sinni úr gjótunni, þá hafi hann drepið á bifreiðinni og seilst í vodkapela sem var staðsettur aftur í bílnum eða í neta á baki framsætis og skellt í sig því sem í honum var sem hafi verið nálægt þriðjungi og síðan hent honum aftur fyrir sig í bílnum. Kvaðst ákærði hafa ekið bílnum fram og til baka en ekki tekist að koma honum upp úr gjótunni og að lokum gefist upp á þessu og farið út úr bílnum og gengið upp á veginn. Um vodkapelann sagði hann hjá lögreglu að hann hafi tekið sopa úr pelanum og sett hann að því loknu í kassa sem hafi verið aftur í bílnum. Hann kvaðst í skýrslu sinni hjá lögreglu þann 29.júní 2006 hafa verið á leið til nuddara en sagði fyrir dóm að hann hafi verið á leið til læknis. Hann hafi verið einn í bílnum og kannast ekki við að hafa sagt lögreglu í fyrstu að vinur hans sem hafi horfið á braut hafi ekið. Þegar hann fór út úr bílnum eftir óhappið hafi hann ekki orðið var við neinn fyrr en hann var kominn upp á veginn en þá hafi komið maður að og tekið lyklana úr bílnum.

Vitnið H-kvk-nf M-kvk-nf sem er lögreglumaður bar að hún hafi komið á vettvang um 4 mínútum eftir að tilkynning barst um óhappið og þá hafi ákærði verið að ræða við vegfarendur og sagt að vinur hans hafi ekið en hann væri farinn.

Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa komið ávettvang og gengið niður að bílnum opnað hann og skoðað inn í hann en ekki orðið var við neitt sérstakt og engar áfengisumbúðir séð.

Vitnið A-kvk-nf G-kvk-nf, tengdadóttir ákærða, sá frá Hrafnistu þar sem hún vann að bíll ákærða var á leið út af. Hún hafi farið á vettvang og var kominn þar 5 mínútum síðar og þá hafi ákærði verið kominn upp á veg.

Vitnið S-kvk-nf G-kvk-nf kvaðst hafa komið þarna að í bíl sínum og séð bíl ákærða staddan úti í hrauninu og að verið var að reyna að aka honum. Hafi hún séð mann hlaupa að bílnum og hjálpa ökumanninum en bílinn hafi verið á hreyfingu þar til maður þessi kom að bílnum og tekið ökumanninn út úr bílnum.

Vitnið J-x-x G-kk-nf sem kom fyrst á vettvang sá að umræddum bíl var ekið fram og til baka niðri í hrauninu við að reyna að komast upp. Hafi bíllinn komist 4-5 metra fram og til baka. Þegar hann kom að bílnum hafi hann bankað á glugga og þá hafi ökumaður stöðvað og opnað hurðina og farið með vitninu upp á veg. Hefði ökumaðurinn sagt að hann vildi koma bílnum upp á veg. Kvaðst vitnið hafa leitt ökumanninn upp á veginn en hann hafi verið í annarlegu ástandi og virst ráðvilltur. Kvaðst J-x-x ekki hafa sleppt hendinni af manninum fyrr en tekið hafði verið við honum uppi á veginum en að því búnu hafi hann farið að bílnum, drepið á honum og tekið lyklana. Kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða drekka neitt eða nein merki um drykkju en bílinn hafi verið á hreyfingu þar til hann var kominn í 2-3 metra fjarlægð við hann.

Vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf sem er sérfræðingur á Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja – og eiturefnafræði kom fyrir dóminn og staðfesti álit frá stofnuninni sem liggur fyrir í málinu. Kom fram í vitnisburði hennar að lyfjataka ákærða hefði engin áhrif á mælingu á etanóli í blóði ákærða og að þvagsýni sem tekið væri í þessu tilfelli kl. 11:35 gæti eitt sér ekki gefið neinar upplýsingar um hvenær áfengisins hafi verið neytt en til þess að það væri hægt yrði að taka annað þvagsýni í kjölfar þess. Sagði K-kvk-nf að hafi ákærði neitt áfengis í því magni sem hann heldur fram eða meira magni kl. 9:54 þá sé fræðilega útilokað að alkóhól í blóði ákærða gæti náð þeim styrk eða 0,98%o sem mældist í blóðsýninu sem tekið var kl. 10:31. Þannig að hefði ákærði drukkið 100 ml af 40% sterku vodka kl. 9:54 gæti styrkurinn, miðað við að allt skilaði sér náð að algjöru hámarki 0.7%o. Allir slíkir fræðilegir útreikningar séu miðaðir við neyslu á fastandi maga sem leiði til hæsta mögulega styrks.

Niðurstaða.

Ákærði hefur haldið því fram að hann hafi ekkert drukkið fyrr en eftir að akstri hans lauk í umrætt sinn. Vitnið J-x-x G-kk-nf sem kom að bíl ákærða og í raun stöðvaði akstur hans, sá hann ekki drekka neitt áfengi inni í bifreiðinni í þann mund er hann hjálpaði honum út úr henni er hann nam staðar. Enginn sem kom á vettvang sá ákærða neyta áfengis eftir að akstri lauk og fullyrða má að ekki hafi verið misst sjónar að honum af vitnum þannig að honum hafi unnist tími til þess að skella í sig óséður þriðjungi úr vodkapela. Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður skoðaði bílinn á vettvangi og sá engar áfengisumbúðir í honum.

Ákærði hefur borið að hann hafi ekki drukkið neitt annað áfengi áður en hann skutlaði í sig þriðjungi úr pela af Finnlandia vodka eftir að umræddum akstri hans lauk. Að mati dómara er staðhæfing hans um það hvenær hann drakk að engu hafandi og kemur þar tvennt til. Trúverðugt vitni, J-kk-nf G-kk-nf, sem kom að honum við akstur bifreiðarinnar og hjálpaði honum í beinu framhaldi út úr bílnum og leiddi upp á veginn, hefur staðfest fyrir dóminum að ákærði hafi ekki drukkið neitt í bílnum eftir að akstri lauk í umrætt sinn. Er það mat dómara að útilokað sé annað en að vitnið J-x-x hefði orðið þess var eins og málum var háttað. Er þessi niðurstaða í samræmi við mat vitnisins K-kvk-ef M-kvk-ef sem áður er rakið en af því má ráða að þegar tekið er mið af frásögn ákærða sjálfs um að hann hafi ekkert drukkið nema þennan umrædda slurk af vodka þá sé fræðilega útilokað annað en að hann hafi drukkið hann áður en hann hætti umræddum akstri. Verður því að telja að lögfull sönnun hafi verið fram færð um að áfengismagn það sem leiddi til þeirrar niðurstöðu við greiningu Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja – og eiturefnafræði á blóðsýni úr ákærða 0.88%o hafi verið til staðar í blóði hans er hann ók bifreiðinni LR-120 sem er fastanúmer hennar en skráningarnúmerið V305, um Herjólfsgötu í Hafnarfirði, uns hann missti sjórn á henni með þeim afleiðingum að hún lenti ofan í hraungjótu á móts við Hrafnistu.

Verður ákærði því sakfelldur fyrir það brot sem honum er gefið að sök í ákæru. Þykir refsing hans sem ekki hefur áður sætt refsingu svo vitað sé hæfilega ákveðin 60.000 króna sekt til ríkissjóðs og vararefsing sektar 6 daga fangelsi. Þá skal ákærði sæta sviptingu ökuréttar í 6 mánuði frá dómsbirtingu að telja. Þá ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar að öðru leyti en því að ¼ hluti málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans greiðist úr ríkissjóði vegna þess að honum var send sektargerð og boðið að ljúka málinu m.a. með því að sæta ökuréttarsviptingu í 8 mánuði en ekki sex eins og efni stóðu til samkvæmt dómvenju. Sakarkostnaður nemur samkvæmt yfirliti sækjanda 31.784 krónum. Hæfileg málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða G-kk-ef B. Ó-kk-ef hrl. þykja hæfilega ákvörðuð 186.750 að meðtöldum virðisaukaskatti en af þeim greiðast 46.687 úr ríkissjóði. Skal ákærði því greiða 171.847 krónur í sakarkostnað.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, Á-kk-nf Y-kk-nf E-kk-nf, skal greiða 60.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan 4 vikna en sæta ella fangelsi í 6 daga. Þá sæti ákærði sviptingu ökuréttar í 6 mánuði frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði greiði 171.847 krónur í sakarkostnað þar af eru 140.063 krónur ¾ hlutar málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans G-kk-ef B. Ó-kk-ef hrl., ¼ hluti þeirra 46.687 krónur greiðist úr ríkissjóði.

S-kk-nf S-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómi Reykjaness 23.11.2007.