S-821/2009

Mál þetta var þingfest 16. október 2009 og tekið til dóms 9. nóvember sl. Það er höfðað með ákæru ríkissaksóknara 6. október 2009 gegn B-kk-þgf F-kk-þgf S-kk-þgf, kt. […], „fyrir manndráp með því að hafa að kvöldi mánudagsins 17. ágúst 2009, í herbergi ákærða að Dalshrauni 15, Hafnarfirði, veist að Y, kt. […], og slegið hann minnst fimm þungum höggum í höfuðið með tréborði og vöfflujárni með þeim afleiðingum að Y hlaut höggáverka á höfði, mörg brot á höfuðkúpu og alvarlega áverka á heila sem leiddu hann til dauða.

Telst þetta varða við 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

A, kt. […], krefst miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 2.000.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 17. ágúst 2009 þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

B, kt. […], krefst miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 2.000.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga un vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 17. ágúst 2009 þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Einnig gerir B þá kröfu að ákærða verði gert að greiða kostnað vegna útfarar Y að fjárhæð kr. 600.000 á grundvelli 1. mgr. 12. laga nr. 50/1993. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákærði hefur játað að hafa slegið Y þungum höggum í höfuðið með tréborði með þeim afleiðingum að hann hlaut mörg brot á höfuðkúpu og alvarlega áverka á heila sem leiddu hann til dauða. Ákærði neitar að hafa slegið með vöfflujárni eins og í ákæru greinir. Hann krefst vægustu refsingar og að bótakröfur verði lækkaðar. Málsvarnarlauna er krafist.

I.

Mánudaginn 17. ágúst 2009 kl. 23:27 var tilkynnt um manndráp að Dalshrauni 15, Hafnarfirði. Lögregla og sjúkralið fór á vettvang. Húsið Dalshraun 15 er tveggja hæða og á annarri hæð eru allmörg herbergi til leigu fyrir einstaklinga. Þegar lögreglan kom á vettvang kom ákærði ráfandi niður tröppur hússins innandyra og staðnæmdist fyrir utan útidyr. Skyrta hans og buxur voru útataðar í blóði svo og hendur hans. Ákærði var handtekinn og segir í frumskýrslu lögreglu að megna áfengislykt hafi lagt frá vitum hans. Hafi hann sagt við lögreglu að gaurinn hafi ætlað að ræna sig eins og hann hafi orðað það. Lögreglan ræddi við tilkynnanda, C, sem býr í húsinu, og var haft eftir honum að ákærði hafi bankað upp á hjá honum og beðið hann um að koma með sér. Hafi ákærði verið alblóðugur og sagt: „Það er eitthvað að gaurnum, hann ætlaði að ræna mig.“ C hringdi strax í Neyðarlínuna.

Lögreglan tók skýrslu af vitnum í málinu og ítarleg rannsókn fór fram á vettvangi. Blóðferlarannsókn fór einnig fram svo og rannsókn tæknideildar rannsóknarlögreglu sem m.a. beindist að því hvort vöfflujárn hefði verið notað við verknaðinn. Ákærða var tekið blóð til rannsóknar og mældist alkóhól í blóði 1,71‰. Í þvagi hans fannst difenhýdramín sem er gefið við ferðaveiki og ógleði. Samkvæmt matsgerð var styrkur þess í blóði langt umfram það sem búast má við eftir töku þess í lækningalegum skömmtun. Kemur það heim og saman við frásögn ákærða sem sagðist oft nota sjóveikitöflur. Þá benti einnig efni í blóði ákærða til þess að ákærði hefði neytt kannabis en ekki að hann hefði verið undir áhrifum þeirra efna. Geðheilbrigðisrannsókn fór fram og var niðurstaða hennar að ákærði væri sakhæfur. Fram kemur m.a. í rannsókninni að ákærði sé háður fíkniefnum og hafi verið í óreglu allt frá unglingsárum. Hann sprauti sig með ýmsum efnum sem hann nái í. Hugsanlegt sé að hann hafi fengið heilaskaða á táningsaldri vegna sniffneyslu. Hann hafi oftast átt við að stríða kvíða og þráhyggju.

Í blóði hins látna greindist alkóhólmagn 2,49‰. Í matsgerð lyfjafræðings segir m.a. að Y hafi að öllum líkindum verið mjög slævður af etanóli og difenhýdramíni þegar hann lést. Réttarkrufning fór fram og segir í niðurstöðu hennar að dánarorsök sé alvarlegur áverki á höfði og heila. Niðurstöður rannsóknar bendi til þess að hinn látni hafi fengið mörg þung höfuðhögg.

II.

Fyrir dóminn komu eftirfarandi vitni: D, E og F, allir íbúar að Dalshrauni 15, Hafnarfirði, rannsóknarlögreglumennirnir G og H og I geðlæknir.

Fram hefur komið í málinu að minni ákærða er gloppótt um atvik máls. Hann kvaðst í skýrslu sinni fyrir dómi hafa setið inni í herbergi hjá vitninu F fyrr um daginn ásamt tveimur Pólverjum sem einnig hafi búið í húsinu. Hafi þeir verið að drekka bjór og spjalla saman. Y hafi bæst í hópinn um kvöldmatarleytið og hafið drykkju með þeim. Hann hafi ekki þekkt Y að ráði. Þeir hafi ekki verið í miklum samskiptum en þó þekkst í gegnum gamla neyslufélaga ákærða. Svo hafi atvikast að Y hafi sofnað inni í herbergi ákærða daginn áður og þá gleymt hjá honum úlpu sinni. Þeir hafi farið yfir í herbergi ákærða til að athuga með úlpuna. Á leiðinni eftir ganginum hafi þeir haldið hvor utan um annan, öxl í öxl, en er þeir hafi staðið í gættinni að herbergi ákærða hafi Y farið að vera með stæla við hann. Hafi hann ýtt við ákærða og bitið hann í fingur. Í brjálæðiskasti hafi hann gripið lítið borð og látið höggin dynja á Y, allavega þrjú högg. Honum hafi fundist sér standa ógn af Y og lífi sínu ógnað þar sem hann hafi séð Y og Pólverjana handleika hníf inni í herbergi hjá F. Ákærði kvaðst ekki muna eftir að hafa lamið Y með vöfflujárni. Ekki mundi hann heldur eftir því að hafa bankað upp á hjá C eftir þennan atburð.

D sagði í skýrslu sinni fyrir dómi að hann hafi hitt ákærða í eldhúsinu á annarri hæð um kvöldmatarleytið og þeir heilsast. Um kl. 20:15 til 20:30 hafi hann séð ákærða og annan strák ganga eftir ganginum og fara inn í herbergi ákærða.

E kvaðst hafa búið í herbergi skáhallt á móti ákærða. Hann kvaðst hafa heyrt högg um kl. 22:30 til 23:00 eins og hnefa væri lamið í vegg. Um þrjátíu mínútum síðar hafi lögreglan komið á vettvang.

F sagði að ákærði hafi komið til sín um kl. 14:00 þennan dag og þeir fengið sér bjór og verið að spjalla saman. Síðan hafi tveir Pólverjar bæst í hópinn. Um kl. 17:00 hafi Y komið í þeim tilgangi að sækja dót sem hann hafði skilið eftir í herbergi hjá ákærða en farið síðan. Y hafi komið aftur og þá byrjað drykkju með þeim. Þeir hafi einungis drukkið bjór en ákærði hafi verið með vodkaflösku sem þó hafi ekki verið tekin upp. F kvað það ekki rétt hjá ákærða að einhver hafi verið að handleika hníf eða önnur vopn hjá honum heldur þvert á móti hafi allir setið í rólegheitum og verið að spjalla saman. F taldi að ákærði og Y hefðu farið frá honum um kl. 19:00.

Við rannsókn málsins fannst hnífur inni í ísskáp hjá ákærða. Rannsókn lögreglu á blóði því er slettist á ísskápinn bendir eindregið til þess að hann hafi ekki verið opnaður eftir að blóð slettist á hann. Þá sýndi læknisskoðun á ákærða að frásögn hans um að Y hefði bitið hann í fingur stenst ekki þar sem aðeins var lítil rispa á einum fingri en hvergi bitfar.

III.

Með skýlausri játningu ákærða og rannsóknargögnum að öðru leyti telst sök ákærða sönnuð. Með réttarrannsókn og krufningarskýrslu er sannað að andlát Y var bein afleiðing höfuðhögga er ákærði veitti honum. Ákærði kannast ekki við að hafa slegið Y með vöfflujárni en með blóðferlarannsókn H rannsóknarlögreglumanns þykir sannað að svo hafi verið. Að mati hans sýnir dreifing, lögun og fjöldi blóðbletta á vöfflujárninu að það hafi verið á hreyfingu og notað sem barefli. Þá staðfestir krufningarskýrsla að áhald með hvössum brúnum hafi einnig verið notað við verknaðinn. Brot ákærða er rétt fært til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt frásögn ákærða virðist hann ekki hafa verið með sjálfum sér á verknaðarstund vegna langvarandi áfengis- og fíkniefnaneyslu. Óljóst er hvað honum gekk til með verkinu en frásögn hans af því að Y hafi haft hníf undir höndum fær ekki stoð í gögnum málsins. Sama er að segja um þá fullyrðingu að ákærði hafi verið bitinn í fingur. Um sumt hefur ákærði borið við minnisleysi. Af framburði vitna má ráða að ákærði og Y hafi dvalið rúmar tvær klukkustundir inni í herbergi ákærða áður en til átaka kom en ákærði heldur því fram að átök hafi hafist um leið og þeir komu inn í herbergið. Árás ákærða var ofsafengin og hrottaleg og hlaut ákærða að vera ljóst að hún myndi leiða til dauða Y. Við mat á refsingu verður litið til þess að ákærði hafði ásetning til þess að vinna slíkt tjón sem raun varð og koma því engar refsilækkandi ástæður til álita.

Sakaferill ákærða er þannig að frá árinu 1998 hefur hann alls ellefu sinnum hlotið refsingu, m.a. fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöfinni, umferðarlögum og vegna þjófnaðar.

Þegar allt framangreint er virt þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 16 ár. Gæsluvarðhaldsvist ákærða, sem staðið hefur óslitið síðan 18. ágúst 2009, á að koma að fullri dagatölu refsingu til frádráttar samkvæmt 76. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Af hálfu A, föður hins látna, er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 2.000.000 króna auk vaxta eins og í ákæru greinir. Af hálfu móður hins látna, B, er krafist miskabóta að fjárhæð 2.000.000 króna auk vaxta eins og í ákæru greinir svo og kostnaður vegna útfarar Y að fjárhæð 600.000 krónur. Skilyrði eru til þess að dæma ákærða til að greiða A miskabætur samkvæmt 2. mgr. 26. gr. laga nr. 50/1993 og þykja þær hæfilega ákveðnar 700.000 krónur. Bera þær vexti eins og í dómsorði greinir. Þá verður einnig tekin til greina krafa B um miskabætur að fjárhæð 700.000 krónur auk vaxta eins og í dómsorði greinir. Samkvæmt 1. mgr. 12. gr. laga nr. 50/1993 verður fallist á kröfu B um kostnað vegna útfarar Y að fjárhæð 600.000 krónur en reikningar hafa verið lagðir fram til stuðnings þeirri kröfu.

Sakarkostnaður málsins er samkvæmt yfirliti saksóknara 1.584.446 krónur. Ekki þykja efni til að taka til greina kostnað vegna geðheilbrigðisrannsóknar, enda verður ekki séð að þörf hafi verið á henni þar sem vafi leikur ekki á sakhæfi ákærða. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., ákvarðast 734.301 króna að meðtöldum virðisaukaskatti. Laun réttargæslumanns, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef hdl., ákveðast 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Sakarkostnaður er því samtals 1.952.467 krónur og samkvæmt framangreindum málalokum verður ákærði dæmdur til að greiða allan þann kostnað.

G-kk-nf A-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 16 ár. Gæsluvarðhald ákærða frá 18. ágúst 2009 kemur til frádráttar refsingu.

Ákærði greiði A 700.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 17. ágúst 2009 til 16. nóvember 2009 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði B 1.300.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 af 700.000 krónum frá 17. ágúst 2009 til 16. nóvember 2009 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði allan kostnað sakarinnar, sem er 1.952.467 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., 734.301 krónu og laun réttargæslumanns, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 150.000 krónur.

G-kk-nf A-kk-nf