S-675/2006

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans í Reykjavík, dagsettri 2. maí sl., á hendur M-x-x O-x-x, kt. 000000-0000, Vesturbraut 1, Grindavík „fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 11. desember 2005, á heimili fyrrum sambúðarkonu sinnar, K-kvk-ef A-kvk-ef B-kvk-ef, kt. 000000-0000, að Dvergabakka 6, Reykjavík, tekið hana hálstaki og hert að og slegið hana nokkrum sinnum í andlitið, með þeim afleiðingum að hún marðist og bólgnaði í andliti og á hálsi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981 og 110. gr. laga nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Af hálfu ákærða er krafist sýknu, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist málsvarnarlauna til handa verjanda samkvæmt framlagðri tímaskýrslu.

Málsatvik.

Aðfaranótt 11. desember 2005 var lögreglan í Reykjavík send að Dvergabakka 6 vegna tilkynningar um heimilisofbeldi. Þegar lögreglumenn komu á vettvang hittu þeir fyrir K-kvk-þf Ö-kvk-þf B-kvk-þf. Sagði hún svo frá að hún og ákærði væru sambýlisfólk og hefðu þau farið að skemmta sér um kvöldið, en rifist er þau komu aftur heim. Kvað hún ákærða hafa sparkað í bak hennar og læri. Hún hefði náð að læsa sig inni á salerninu, en þegar hún komst út af klósettinu hefði ákærði verið búinn að skemma farsímann hennar. Hún kvaðst hafa komist út um svalir íbúðarinnar og hringt á dyrabjöllu nágrannans, en hjá nágrannanum hefði verið hringt á lögreglu. Ákærði hefði verið farinn er hún kom aftur í íbúðina. Fram kemur í skýrslunni að K-kvk-nf hafi verið með sjáanlega áverka ofan við hægra auga og húðin vinstra megin á hálsinum hafi virst rispuð og skrámuð. Var henni ekið til móður sinnar að Garðhúsum 6. Nokkrar skemmdir voru á baðherbergishurðinni og lá brotinn farsími á gólfinu.

K-kvk-nf kom á lögreglustöð 12. desember 2005 og lagði fram kæru. Kvað hún þau ákærða hafa rifist nokkuð á leiðinni heim úr bænum. Hefði ákærði krafist að hún borgaði honum tilbaka peninga sem hann greiddi henni vegna leigu. Hefði hann sagst ætla að slíta sambandi þeirra, og hún svarað að sér væri alveg sama og hann skyldi fara. Hefði ákærði þá ráðist á hana og gripið hana hálstaki. Hún hefði náð að sparka honum frá sér en hann hrint henni á sófa, kýlt hana meðal annars á og umhverfis hægra auga, enni og hársvörð. Hefði henni loks tekist að hlaupa inn á salerni og læsa að sér. Ákærði hefði barið á hurðina og loks brotið hana, en áður hefði hann brotið farsíma hennar. Hún hefði komst fram hjá honum í salernisdyrunum og hlaupið undan honum að svölunum, sem væru á fyrstu hæð. Hefði ákærði tekið kjöthníf og skorið sig á framhandlegg. K-kvk-nf kvaðst hafa hringt á lögreglu hjá nágrönnunum.

Ákærði sagði svo frá í skýrslutöku hjá lögreglu, 9. janúar 2006, að þau K-kvk-nf hefðu rifist umrædda nótt um eitthvað sem hann myndi ekki hvað var. Kvaðst hann hafa sagt við K-kvk-þf að hann ætlaði að slíta sambandinu, og hefði hún þá orðið mjög reið, kallað hann ljótum nöfnum og gert lítið úr þjóðerni hans og trú. Hefði hún næst slegið hann flötum lófa í andlitið og hann þá slegið hana aftur með flötum lófa. Hún hefði ráðist á hann eftir það og reynt að slá til hans en hann náð að verja sig með því að halda henni frá sér. K-kvk-nf hefði eftir þetta hlaupið inn á baðherbergið og ákærði bankað og loks sparkað upp baðherbergishurðinni þar sem hann vildi fá þær eigur sínar sem þar voru. Hefði K-kvk-nf hlaupið fram hjá honum. Ákærði kvaðst ekki hafa kýlt K-kvk-þf, hann hefði aðeins slegið hana einu sinni með flötum lófa. Þá kvaðst hann ekki muna hvort hann hefði skemmt símann hennar, hins vegar hefði hann útvegað henni nýjan síma og sett hann í póstkassann hennar. Þá neitaði ákærði að hafa skorið sig. Hann hefði hins vegar hruflast á hendi eftir atganginn við salernishurðina.

B-kvk-nf A-kvk-nf J-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 23. febrúar sl. og sagðist hafa vaknað aðfaranótt 11. desember við hávaða. Hún hefði heyrt bank í veggjum og hurðaskelli frá íbúðinni á móti. B-kvk-nf lýsti atburðum svo að hún hefði heyrt að maður öskraði „You motherfucking bitch, your mother is a whore, your sister is a whore.“ Þá öskraði hann að það ætti að hleypa honum út eða inn og það heyrðust læti í svalahurð, en enginn hefði þó verið á svölum íbúðarinnar. Maðurinn öskraði svo af reiði, brothljóð heyrðust og kvenmannsgrátur. Hafi stúlkan í íbúðinni á móti verið hágrátandi og í miklu uppnámi, með roða á kinnbeini, hægra megin, minnti vitnið. Maðurinn fór út og hélt á ferðatösku og virtist reiðilegur. Fékk stúlkan að hringja í lögregluna úr síma B-kvk-ef.

P-kk-nf H-kk-nf gaf skýrslu 28. febrúar, en hann er eiginmaður B-kvk-ef. Sagði hann frá með svipuðum hætti og hún.

Í málinu liggur frammi læknisvottorð, dagsett 28. janúar sl., undirritað af J-kk-þgf B-kk-þgf. Þar kemur fram að K-kvk-nf var við komu til læknis með talsvert mar og bólgu í andliti. Var hún marin og bólgin hægra megin á enni og út á gagnauga og í hársvörð, á svæði sem var um það bil sex sinnum 15 sm á stærð. Hægra megin var glóðarauga. Dökkblátt mar var á hægri augabrún og efra augnloki, og mar og bólga á hægri kinn, um það bil fjórir sm í þvermál. K-kvk-nf var aum yfir hægri kjálkalið og marin frá vinstri kjálkalið niður eftir vinstri skávöðva yfir hálsinn. Mældist marið 16 sm á lengd og fjórir til sex sm á breidd. K-kvk-nf var með eymsli á barka og vægan roða á húðinni yfir barkanum. Lýsti hún eymslum ofarlega og aftan til á vinstra læri, aftan við mjaðmarliðinn. Áverkar eins og þessir gætu samkvæmt vottorðinu hafa hlotist af ofbeldi. Batahorfur töldust góðar.

Þá liggja frammi í málinu ljósmyndir af áverkum í andliti og á hálsi K-kvk-ef.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kvaðst hafa verið að vinna umræddan dag og ekki viljað fara út að skemmta sér um kvöldið. Þó hafi hann og K-kvk-nf farið út að skemmta sér og þau byrjað að drekka áfengi. Ákærði hafi viljað fara heim, en þurft að bíða eftir K-kvk-þgf, sem hefði verið að ræða við einhverja stráka. Þau hafi svo farið saman heim. K-kvk-nf hafi farið í sturtu en þau hafi rifist á meðan. Ákærði hafi sagt við K-kvk-þf að hann vildi hætta í þessu sambandi, en K-kvk-nf orðið mjög reið og sagt við ákærða að hún væri ekki arabísk eða múslími og að ákærði gæti ekki komið svona fram við hana. Hún hafi slegið ákærða og ákærði slegið hana til baka, einu sinni. Ákærði hafi reynt að ýta henni burtu, en K-kvk-nf hafi verið ,,alveg brjáluð”. Spurður um það hvort ákærði hefði tekið hana hálstaki, kvaðst ákærði ekki muna það, en hann hefði reynt að ýta henni burtu. Borinn var undir ákærða framburður K-kvk-ef fyrir lögreglu og kvað hann ekki rétt að hann hefði gripið K-kvk-þf hálstaki svo henni lá við köfnun. Þá kvað ákærði ekki rétt að hann hefði slegið K-kvk-þf svo oft sem hún tjáði lögreglu og að hann hefði einungis ýtt við henni. Ákærði kvað átökunum hafa lyktað þannig að hann hefði reynt að komast inn á baðherbergi, þar sem hann átti sjampó og gel, en þar hafi K-kvk-nf verið búin að læsa sig inni. Ákærði hafi brotið upp hurðina og tekið dótið sit. Ákærði kvaðst hafa brotið farsíma K-kvk-ef, en keypt síðar nýjan síma í staðinn. Ákærði kvaðst ekki hafa hitt neina nágranna, er hann var á leið úr íbúðinni. Áverkavottorð K-kvk-ef var borið undir ákærða og kvað ákærði húð K-kvk-ef hafa verið mjög viðkvæma, þannig að lítið hafi þurft að koma við hana, svo að sæi á henni. Ákærði kvaðst ekki kunna neina skýringu á áverkum K-kvk-ef, sem lýst er í áverkavottorði.

Ákærði kvað samband þeirra K-kvk-ef hafa verið stormasamt vikurnar áður en atburðir gerðust. Hann kvaðst einungis hafa slegið K-kvk-þf einu sinni í andlitið, umrætt sinn, en reynt að halda henni frá sér og ýta henni frá sér. Hann kvað ekki hafa verið ætlun sína að valda K-kvk-þgf áverkum.

Vitnið, K-kvk-nf Ö-kvk-nf B-kvk-nf, kvaðst hafa verið að skemmta sér umrætt kvöld með ákærða, en hann sé fyrrum sambýlismaður hennar. Þau hafi verið búin að fá sér í glas. Hún hafi farið í sturtu er heim var komið og klætt sig í náttföt, en þau hafi farið að rífast og hafi einnig verið búin að rífast fyrr um kvöldið. Hafi ákærði verið orðinn reiður og sagt að samband þeirra væri búið og hafi þá vitnið sagt ,,já, allt í lagi.” Þá hafi ákærði reiðst og ráðist á vitnið, tekið hana kverkataki, þannig að vitnið datt aftur fyrir sig í sófa. Vitnið hafi náð að losa sig, en þá hafi ákærði ráðist aftur á hana og slegið hana með hnefum og lófanum í höfuðið og ennið. Einnig hafi vitnið marist á læri. Þá hafi ákærði haft í frammi ljótan munnsöfnuð við vitnið. Vitnið kvaðst hafa flúið inn á baðherbergi og læst því. Ákærði hafi náð því að brjóta niður hurðina og sagst ætla að ná í dótið sitt, en ekki ætla að gera neitt meira. Vitnið kvað ákærða ekki hafa sparkað í hana eftir að hann kom inn í baðherbergið. Hún hafi náð að stinga sér undan ákærða, þegar hann kom inn í baðherbergið og stokkið yfir svalahandrið og niður á lóðina, en vitnið kvaðst búa á 1. hæð. Hún hafi verið læst úti og nágranni hennar hafi hleypt henni aftur inn, en ákærði hafi þá verið farinn. Vitnið hafi ætlað að hringja á lögreglu, en ákærði hafi verið búinn að brjóta farsíma vitnisins, og hún hafi því hringt úr síma nágrannans í lögreglu. Vitnið hafi farið á slysadeild og fengið áverkavottorð. Vitnið kvað þetta ekki hafa verið í eina skiptið er ákærði beitti hana ofbeldi, en þetta hefði verið alvarlegasta tilvikið.

Vitnið, Þ-kk-nf E-kk-nf lögreglumaður kvaðst lítið muna eftir atvikum. Hann kvaðst hafa komið á vettvang og kvaðst muna að konan hafi verið í miklu uppnámi, grátandi og miður sín. Þá hafi verið ummerki eftir átök í íbúðinni.

Vitnið, P-kk-nf H-kk-nf, kvað eiginkonu sína hafa vaknað umrædda nótt og vakið vitnið. Hann hafi heyrt öskur og ,,kýtingar“ frá íbúðinni á móti, mikið til karlmannsöskur. Hafi karlmaðurinn hrópað ,,I hate you bitch“ eða eitthvað þess háttar, en stúlkan hafi svarað á móti, ,,stopp“ eða ,,hættu“. Skömmu síðar hafi ákærði hlaupið í burtu, en stúlkan í næstu íbúð hafi verið grátandi og skjálfandi frammi á gangi og fengið lánaðan síma hjá þeim hjónum. Vitnið kvað K-kvk-þf forðast sig og eiginkonu sína í kjölfar þessa atviks, en hann telji að það sé eingöngu vegna óöryggis í kjölfar þessa.

Niðurstaða.

Ákærði neitar sök að öðru leyti en því að hann kvaðst einungis hafa slegið K-kvk-þf einu sinni og reynt að ýta henni frá sér.

K-kvk-nf bar á annan veg um atvik en ákærði og samrýmist sú atvikalýsing er hún gaf í lögregluskýrslu 12. desember 2005 þeirri lýsingu á atvikum er hún gaf fyrir dómi.

Vitnið, P-kk-nf H-kk-nf, nágranni K-kvk-ef, bar fyrir dómi að hann hefði heyrt karlmannsöskur úr íbúð ákærða og K-kvk-ef, þar sem karlmaðurinn hrópaði ókvæðisorð á ensku og kvenmannsrödd sem hrópaði ,,stopp“, eða ,,hættu “.

Þá bar vitnið, Þ-kk-nf E-kk-nf lögreglumaður, sem kom á vettvang, að K-kvk-nf hefði verið miður sín, grátandi og í miklu uppnámi.

Samkvæmt áverkavottorði J-kk-ef B-kk-ef frá 28. janúar 2006, var K-kvk-nf við komu á slysadeild meðal annars með áverka í andliti, eymsli yfir hægri kjálkalið, eymsli yfir barka og vægur roði var á húð yfir barkanum. Ákærði kvaðst ekki hafa neina skýringu á þeim áverkum er K-kvk-nf bar við komu á slysadeild.

Þegar litið er til framangreinds, þeirra áverka sem lýst er í áverkavottorði og ljósmynda af áverkum hennar, trúverðugum framburði K-kvk-ef sem og þess að ákærði getur enga skýringu gefið á áverkum hennar, telur dómurinn hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi framið þá háttsemi sem í ákæru greinir og að afleiðingar árásar ákærða hafi verið þær sem þar greinir. Þá er háttsemi ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Refsing.

Ákærði hefur samkvæmt framlögðu sakavottorði þrisvar sinnum gengist undir sektarrefsingu, fyrst gekkst hann undir 80.000 króna sekt 27. febrúar 2002 fyrir ölvunarakstur og var hann þá einnig sviptur ökurétti í tíu mánuði. Þá gekkst hann undir 34.000 króna sekt 22. október 2003 og 37.000 króna sekt 16. júní 2004, í bæði skiptin fyrir fíkniefnalagabrot. Hinn 7. júní sl. var ákærði dæmdur til að greiða 160.000 króna sekt og var sviptur ökurétti í þrjú ár fyrir ölvunarakstur.

Brot ákærða er framið áður en ákærði gekkst undir síðastnefnda sekt og ber því að ákvarða refsingu sem hegningarauka samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar ákærða verður að líta til þess að háttsemi ákærða fól í sér gróft líkamlegt ofbeldi gagnvart sambýliskonu sinni, framið innan veggja heimilis þeirra.

Að þessu virtu verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í 4 mánuði. Rétt þykir að fresta fullnustu 2 mánaða af refsingu ákærða og falli sá hluti refsingarinnar niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 180.040 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, I-kk-ef I-kk-ef hdl., 164.340 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

I-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, M-x-x O-x-x, sæti fangelsi í 4 mánuði. Frestað er fullnustu 2 mánaða af refsingu ákærða og falli sá hluti refsingarinnar niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 180.040 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef I-kk-ef hdl., 164.340 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

I-kvk-nf E-kvk-nf.