S-176/2015

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 24. mars 2015, á hendur Ó-kvk-þgf K-kvk-þgf J-kvk-þgf, kennitala 000000-0000, Skeggjagötu 1, Reykjavík, fyrir þjófnað og fjársvik í Reykjavík 2013 með því að hafa stolið greiðslukortum í eigu A, kennitala 000000-0000, aðfaranótt 8. desember og á tímabilinu 8. – 13. desember 2013, í alls 14 skipti, svikið út vörur og þjónustu hjá eftirgreindum fyrirtækjum og aðilum, samtals að verðmæti 261.000 krónur, með því að framvísa þar í blekkingarskyni og án heimildar greiðslukortum A og fyrirtækis hans, B, kennitala 000000-0000, og látið þannig skuldfæra andvirði varanna og þjónustunnar á kortareikning eiganda, eins og hér greinir:

Teljast brot þessi varða við 244. gr. og 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í desember 1961. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 17. mars 2015, hefur ákærða fjórum sinnum verið fundin sek um þjófnað frá árinu 2001. Ítrekunaráhrif þeirra brota sem ákærða var dæmd fyrir árin 2001 og 2003 eru þó fyrnd, sbr. 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, uppkveðnum 5. júlí 2013, var ákærðu gert að sæta fangelsi í sex mánuði, þar af þrjá mánuði skilorðsbundið í tvö ár, fyrir þjófnaði. Með brotum þeim sem ákærða er nú sakfelld fyrir hefur hún rofið skilorð dómsins. Ber nú að dæma skilorðsdóminn upp og er ákærðu dæmd refsing í einu lagi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá verður refsing ákveðin eftir reglum 77. gr. sömu laga. Við ákvörðun refsingar er jafnframt litið til þess að ákærða hefur gengist greiðlega við brotum sínum og er hún hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði en fresta skal fullnustu þriggja mánaða af refsingunni og falli sá hluti hennar niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kvk-ef B-kvk-ef A-kvk-ef hdl., 80.600 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað hefur ekki leitt af málinu.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kvk-nf H-kvk-nf fulltrúi.

V-kvk-nf S-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, Ó-kvk-nf K-kvk-nf J-kvk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði en fresta skal fullnustu þriggja mánaða af refsingunni og falli sá hluti hennar niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kvk-ef B-kvk-ef A-kvk-ef hdl., 80.600 krónur.

V-kvk-nf S-kvk-nf