S-4/2019

D Ó M U R

Héraðsdóms Vestfjarða 31. maí 2019 í máli nr. S4/2019:

Ákæruvaldið

(P-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf saksóknarfulltrúi) gegn:

G-kk-þgf I-kk-þgf B-kk-þgf

(S-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf, lögmaður)

I

I

Mál þetta, sem dómtekið var 6. maí 2019, er höfðað af héraðssaksóknara á hendur „G-kk-þgf I-kk-þgf B-kk-þgf, kennitala 0000000000, […], […], fyrir kynferðislega áreitni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 3. júní 2018 á dansleik í […], […], […], komið aftan að X og gripið þéttingsfast með báðum höndum um bæði brjóst hennar utanklæða og haldið henni fastri með því taki um skamma stund þar til X tókst að losa takið og koma sér undan með því að grípa um fingur hægri handar ákærða og snúa upp á þá.

Telst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu X, kennitala 000000000000, er þess krafist að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 1.000.000, auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 3. júní 2018 þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða henni útlagðan sjúkrakostnað að fjárhæð kr. 117.187,. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákærði neitar sök og krefst aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst ákærði þess að bótakröfu verði vísað frá dómi. Loks er þess krafist að málsvarnarlaun skipaðs verjanda, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, verði greidd úr ríkissjóði.

II

Málavextir eru þeir að brotaþoli og ákærði voru bæði stödd á dansleik á […] aðfaranótt 3. júní 2018. Tveimur dögum síðar hafði brotaþoli samband við lögreglu og 2 sagðist hafa orðið fyrir kynferðisbroti af hálfu ákærða. Sama dag leitaði brotaþoli til læknis, sem samkvæmt læknisvottorði greindi brotaþola með læsta öxl og þörf fyrir sjúkraþjálfun vegna þess.

III

Ákærði lýsti atvikum þannig fyrir dómi að hann hefði verið á dansleik á sjómannadaginn á […]. Hann hefði verið í góðu skapi. Hann kvaðst eiga það til að knúsa fólk, sérstaklega á sjómannadaginn. Brotaþoli hefði staðið með manni sínum og horft á hljómsveit á palli. Hann hefði knúsað mann hennar aftan frá og heilsað honum og þá hefði brotaþoli spurt hvort hún fengi ekki líka knús. Þá hefði hann tekið utan um hana með sama hætti. Hefði komið aftan að henni og tekið utan um hana. Tilgangurinn hefði verið sá að heilsa þeim hjónum, ekki kynferðislegur. Ákærði taldi það ekki útilokað að hann hefði tekið um bæði brjóst brotaþola með lófum sínum. Um viðbrögð brotaþola við þessu sagði ákærði að hún hefði tekið í fingur hans og hann spurt hvort hún ætlaði að fingurbrjóta sig. Hún hefði orðið æst og honum þótt það leiðinlegt og beðist afsökunar. Ákærði kvaðst ekki hafa haldið þéttingsfast um brotaþola í lengri tíma. Á-hk-nf kvaðst vita að brotaþoli væri kona Y, sem væri frá […]. Ákærði kvaðst hafa hitt mann brotaþola frammi í anddyri síðar þetta kvöld og rætt þetta og að málið hefði snúist um það að ákærði hefði tekið um brjóst brotaþola. Ákærði kvaðst hafa verið ölvaður.

Brotaþoli lýsti atvikum þannig fyrir dómi að hún og maður hennar hefðu staðið á dansgólfinu gegnt sviðinu þegar skyndilega hefði verið gripið um bæði brjóst hennar aftan frá og viðkomandi hefði þrýst sér fast upp að henni, haldið henni fastri. Henni hefði brugðið og hún hefði losað sig með því að lyfta hendi sinni yfir höfuð sér og séð þá mann sem hún þekkti ekki. Aðspurð kvað brotaþoli ákærða hafa tekið utan um handleggi sína. Hún hefði spurt hvað manninum gengi til og hann þá spurt á móti hvort hún ætlaði að fingurbrjóta sig. Hún hefði þá spurt ákærða hvers vegna hann gerði þetta og hann svarað því til að hún hefði svo flott brjóst. Brotaþoli kvaðst í framhaldinu hafa rætt við þann sem hélt dansleikinn og beðið um að ákærða yrði vikið út en ekki hefði verið orðið við því. Brotaþoli kvaðst eftir þetta hafa fundið fyrir stífleika í öxl. Hún hefði ekki getað þjálfað eða lyft eins og hún hefði gert áður hjá […] og væri síðan búin að vera ónýt í öxlinni. Brotaþoli kvaðst kannski hafa drukkið tvö hvítvínsglös þetta kvöld.

Aðspurð kvað brotaþoli ákærða ekki hafa faðmað mann sinn þetta kvöld og kannaðist ekki við að hafa beðið ákærða um knús, enda þekkti hún hann ekki. Brotaþoli kvað mann sinn hafa séð þessi atvik.

Y, sambýlismaður brotaþola, kom fyrir dóm og lýsti atvikum umrætt kvöld með þeim hætti að hann hefði farið með konu sinni á sjómannadagsballið, frekar seint. Hann hefði hitt ákærða fljótlega eftir að á ballið var komið og rætt lítillega við hann. Vitnið kvaðst svo hafa farið með konu sinni og vinahjónum inn í danssalinn þar sem þau hefðu staðið og horft á sviðið. Honum hefði svo verið litið á konu sína og séð ákærða standa fyrir aftan konu sína og ríghalda í hana, ákærði hefði hangið á brjóstum hennar. Brotaþoli hefði svo rifið sig lausa með því að rífa í fingur ákærða. Hann hefði sjálfur skammast í ákærða í framhaldi þessa en gefist upp á því þar sem ákærði virtist vera nokkuð ölvaður. Vinafólk þeirra hefði fylgt konu hans fram, en hún hefði verið mjög 3 reið eftir atvikið. Hann hefði svo síðar reynt að ræða þetta frekar við ákærða sem hefði brugðst ókvæða við. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa séð ákærða koma að brotaþola, aðeins séð hann þegar hann stóð aftan við hana með handleggina utan um hana. Þá kannaðist vitnið ekki við að ákærði hefði tekið utan um sig með faðmlagi þetta kvöld. Vitnið kvað brotaþola hafa verið sterka fyrir þetta atvik og því getað losað sig en með átaki. Vitnið kvað atvikið hafa tekið mjög á brotaþola sem hefði glímt við líkamleg vandamál síðan, hefði fengið hnykk og einnig gengið til sálfræðings.

Vitnið A gaf skýrslu í síma við aðalmeðferð málsins. Vitnið kvaðst hafa verið með brotaþola og manni hennar á dansleik á sjómannadaginn á […]. Þau hefðu verið nýlega komin á ballið og verið að dansa saman. Henni hefði verið litið á brotaþola sem þá hefði haldið í hönd á einhverjum manni. Hún hefði haldið mjög fast í hönd hans og verið mjög reið. Vitnið kvaðst ekki þekkja þann mann. Vitnið kvað brotaþola hafa sagt sér frá því sem gerðist eftir á. Maðurinn hefði komið aftan að henni og gripið um bæði brjóst hennar og haldið henni fast svo að hún hefði þurft að rífa manninn af sér. Vitnið kvað brotaþola hafa verið í miklu uppnámi og liðið illa eftir þetta. Þau hefðu svo fljótlega farið heim.

Vitnið B gaf einnig skýrslu í síma við aðalmeðferð málsins. Vitnið kvaðst hafa verið á ballinu 3. júní 2017. Vitnið kvaðst ekki hafa séð atvik en hann hefði séð mann fara frá brotaþola sem hefði verið í uppnámi. Vitnið kvað brotaþola og mann hennar hafa greint sér frá atvikum síðar, þ.e. að maðurinn hefði gripið um brjóst brotaþola. Vitnið kvað brotaþola hafa verið í miklu sjokki eftir þetta.

VI

Ákærði neitar sök. Í ákæruskjali er ákærða gefið að sök að hafa á dansleik á […] 3. júní 2018 komið aftan að brotaþola og gripið þéttingsfast með báðum höndum um bæði brjóst hennar utanklæða og haldið henni fastri með því taki um skamma stund þar til henni tókst að losa takið og koma sér undan með því að grípa um fingur hægri handar ákærða og snúa upp á þá. Ákærði hefur fyrir dómi viðurkennt að hafa í umrætt sinn tekið utan um brotaþola aftan frá og taldi ekki útilokað að hann hefði tekið með lófum sínum um brjóst brotaþola. Ákærði neitaði þó að hafa haldið brotaþola fastri. Hann kvað ásetning sinn með þessu ekki hafa verið kynferðislegan og bar því við að brotaþoli hefði beðið sig um knús.

Framburður brotaþola um atvik fyrir dómi var að mati dómsins trúverðugur og styðst við framburð vitna sem áður hefur verið rakinn. Frásögn brotaþola fær og stoð í læknisvottorði sem er meðal gagna málsins. Þá hafa bæði vitni og ákærði borið að brotaþoli hafi brugðist illa við framkomu ákærða í umrætt sinn og að brotaþola hefði verið brugðið eftir á. Þá kannaðist maður brotaþola ekki við að ákærði hefði faðmað sig með þeim hætti sem ákærði heldur fram.

Í skýrslutöku hjá lögreglu, tveimur mánuðum eftir atvikið, bar ákærði að brotaþoli hefði tekið svo fast á fingri sér, þegar hann tók utan um hana, að hann væri enn þá bólginn, sem að mati dómsins rennir stoðum undir fullyrðingar brotaþola um að hún hafi þurft að beita hörku til að losa sig og að faðmlag ákærða hafi ekki verið umbeðið af hennar hálfu. 4

Hvað ásetning ákærða varðar er það álit dómsins, að ofanrituðu virtu , að ákærði hefði mátt gera sér ljóst að háttsemi hans væri í óþökk brotaþola. Ákærði hlaut að gera sér grein fyrir því að það að koma aftan að nær ókunnri konu og taka utan um hana með þessum hætti væri til þess fallið að valda henni ótta. Slík háttsemi geti ekki talist eðlileg í samskiptum fólks sem ekki er velti l vina. Brjóst eru líkamshlutar sem mjög eru tengd kynlífi og þá kynfrelsi fólks, sjálfsákvörðunarrétti og frelsi og friðhelgi einstaklings á sviði kynlífs, sem ákvæði 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1040 er ætlað að standa vörð um. Sömuleiðis gilda í samskiptum manna reglur, siðir og venjur um samskiptahætti þegar í hlut eiga nefndir líkamshlutar. Það að ákærði hafi tamið sér slíka háttsemi sem málið varðar eða viðhafi við sérstakar aðstæður, eins og á sjómannadaginn, getur að mati dómsins ekki leyst hann undan sök. Að ofanrituðu virtu telur dómurinn að sönnun hafi verið færð fram um brot ákærða og það rétt heimfært til lagaákvæðis í ákæru.

V

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsivert brot. Með hliðsjón af broti ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Háttsemi sú sem ákærði er hér sakfelldur fyrir fól í sér meingerð gegn brotaþola sem veitir henni rétt til miskabóta úr hendi hans, sbr. blið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 93/2003. Þykja miskabætur til brotaþola hæfilega ákveðnar 200.000 krónur með vöxtum eins og greinir í dómsorði. Brotaþoli gerir kröfu um greiðslu útlagðs sjúkrakostnaðar samkvæmt reikningum, samtals að fjárhæð 117.187 krónur, með vísan til 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og verður fallist á þá kröfu með vöxtum eins og greinir í dómsorði.

Loks verður ákærði, í samræmi við áskilnað 235 gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar að fjárhæð 1.294.880 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjandahans, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin 737.800 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar verjandans af flugi, 34.615 krónur, sem og þóknun réttargæslumanns brotaþola, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, að teknu tilliti til vinnu á rannsóknarstigi, sem ákveðst 383.160 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar réttargæslumannsins vegna flugs, 36.105 krónur, sömuleiðis til greiðslu.

Dóm þennan kveður upp B-kvk-nf I-kvk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, G-kk-nf I-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. 5

Ákærði greiði X 317.187 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 3. júní 2008 til 14. apríl 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 1.294.880 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 737.800 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar verjandans, 34.615 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 383.160 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar réttargæslumannsins vegna flugs, 36.105 krónur.

B-kvk-nf I-kvk-nf

5

Ákærði greiði X 317.187 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 3. júní 2008 til 14. apríl 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 1.294.880 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 737.800 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar verjandans, 34.615 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 383.160 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar réttargæslumannsins vegna flugs, 36.105 krónur.

B-kvk-nf I-kvk-nf