S-3165/2020

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 11. júní sl. er höfðað með ákæru, útgefinni af Héraðssaksóknara 14. maí 2020, á hendur X, kennitala [...], [...], [...], „fyrir kynferðisbrot gegn barni og brot gegn áfengis og barnaverndarlögum, með því að hafa þrisvar sinnum í nóvember og desember 2018, afhent A, kennitala [...], sem þá var 14 ára, áfengi og í þrjú til fjögur skipti á sama tímabili, á heimili sínu að [...] í [...], haft við hana samræði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 202. gr. og almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 2. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002 og 18. gr., sbr. 27. gr. áfengislaga nr. 75/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu B, kt. [...], fyrir hönd ólögráða dóttur sinnar, A, kt. [...], er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 3.000.000, auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 31. desember 2018 þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa, en ef komi til fangelsisrefsingar verði hún öll skilorðsbundin. Hann fellst á bótaskyldu en krefst lækkunar bótakröfu. Þá krefst hann hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Við fyrirtöku málsins 11. júní sl. breytti sækjandi ákærunni á þann veg að í síðari hluta ákærunnar sé um að ræða þrjú skipti en ekki þrjú til fjögur.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín eftir framangreinda breytingu á ákærunni. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...] [...]. Samkvæmt sakavottorði hefur hann ekki sakaferil sem hefur áhrif á ákvörðun refsingar. Brot ákærða varða við 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 2. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002 og 18. gr., sbr. 27. gr. áfengislaga nr. 75/1998. Samkvæmt framangreindu ákvæði hegningarlaga varðar brot gegn því fangelsi ekki skemur en eitt ár og allt að 16 árum. Lækka má refsingu eða láta hana falla niður ef gerandi og þolandi eru á svipuðum aldri og þroskastigi. Aldursmunur á ákærða og brotaþola er [...] ár, en ákærði var [...] og brotaþoli 14 ára er atvik málsins áttu sér stað. Er því ekki um að ræða að þau séu á svipuðum aldri í skilningi ákvæðisins og ekkert hefur komið fram um að þroska ákærða hafi verið áfátt. Á hinn bóginn verður litið til greiðlegrar játningar ákærða og viðurkenningar á bótaskyldu. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 12 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Brotaþoli á rétt til miskabóta úr hendi ákærða vegna hinnar refsiverðu háttsemi samkvæmt 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Ekki liggja fyrir gögn um miska brotaþola en brotin eru til þess fallin að valda miska. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 700.000 krónur og bera þær vexti eins og í dómsorði greinir.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 458.800 krónur, auk aksturskostnaðar að fjárhæð 12.100 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 367.040 krónur. Við ákvörðun þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf K-kvk-nf saksóknarfulltrúi.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 12 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 700.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. desember 2018 til 11. júlí 2020, en þá með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 458.800 krónur, auk aksturskostnaðar að fjárhæð 12.100 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 367.040 krónur.

Ákærði greiði A 700.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. desember 2018 til 11. júlí 2020, en þá með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 458.800 krónur, auk aksturskostnaðar að fjárhæð 12.100 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 367.040 krónur.