S-402/2014

Mál þetta, sem var þingfest 11. september 2014 og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 21. júlí 2014, gegn X, kt. 000000-0000, [...], Reykjanesbæ, fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum;

I. (008-2013-12844)

Fyrir líkamsárás, með því að hafa, mánudaginn 7. október 2013, rifið í hár eiginkonu sinnar, A, kt. 000000-0000, og sparkað í hægra læri hennar þar sem þau voru stödd á heimili ákærða, [...], Reykjanesbæ, með þeim afleiðingum að A hlaut mar á hægra læri.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

II. (008-2013-13937)

Fyrir þjófnað úr Áfengis- og tóbaksverslun ríkisins, Krossmóa 4, Reykjanesbæ, sem hér segir:

Þann 24. október 2013, tekið í heimildarleysi, eina 350 ml. flösku af vodka að værðmæti kr. 2.499,-.

Þann 6. nóvember 2013, tekið í heimildarleysi, tvær 500 ml. flöskur af vodka að verðmæti kr. 7.396,-.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III. (008-2013-13937)

Fyrir tilraun til þjófnaðar úr Áfengis- og tóbaksverslun ríkisins, Krossmóa 4, Reykjanesbæ, með því að hafa þann 8. nóvember 2013, sett inn á sig tvær 350 ml. flöskur af vodka, í því skyni að ganga út með flöskurnar án þess að greiða fyrir þær og þannig ætlað að taka þær í heimildarleysi en ákærði var stöðvaður af starfsmönnum verslunarinnar, flöskur samtals að verðmæti kr. 4.998,-.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

E-kvk-nf S-kvk-nf hdl. krefst þess fyrir hönd Áfengis- og tóbaksverslunar ríkisins, kt. 000000-0000, að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta sem hér segir;

Vegna ákæruliðar II.1. að fjárhæð kr. 2.499,- auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 24. október 2013 til 15. desember 2013. Eftir það er krafist dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laganna til greiðsludags. Að auki er krafist lögmannskostnaðar, kr. 22.000,- auk vsk. Þá er krafist viðbótarkostnaðar komi til aukinnar vinnu undir rekstri málsins.

Vegna ákæruliðar II.2. að fjárhæð 7.396 krónur auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 6. nóvember 2013 til 15. desember 2013. Eftir það er krafist dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laganna til greiðsludags. Að auki er krafist lögmannskostnaðar, 22.000 króna auk vsk. Þá er krafist viðbótarkostnaðar komi til aukinnar vinnu undir rekstri málsins.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða, hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krafðist vægustu refsingar. Hann sagðist vera hættur að drekka og væri nú í áfengismeðferð. Þá væri hann sennilega að fara í fasta vinnu á næstunni. Fram kom að ákærði sæi eftir öllu saman og hafi í framhaldi af broti sem um getur í ákærulið I., farið með brotaþola á Landspítala.

Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sín. Háttsemin er í ákæru réttilega færð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í ágúst árið [...]. Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði tvisvar hlotið refsingu, í bæði skiptin fyrir brot gegn ákvæðum umferðarlaga, síðast með sátt dags. 23. janúar 2014. Ákærða verður því gerður hegningarauki samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar nú verður að líta til þess að ákærði játaði brot sín greiðlega fyrir dóminum og að hluta til fyrir lögreglu og ber að virða það honum til refsilækkunar. Ákærði hefur ekki áður verið dæmdur fyrir ofbeldisbrot eða auðgunarbrot. Ekki er fallist á að líta verði til 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga til refsihækkunar, enda á brot í ákærulið I., sér ekki stað inni á heimili brotaþola.

Með hliðsjón af ofangreindu og 77. gr. almennra hegningarlaga er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 4 mánuði en með vísan til játningar ákærða og sakavottorðs þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði samþykkti að greiða þær bótakröfur sem liggja frammi í málinu. Verður honum gert að greiða þær ásamt vöxtum eins og segir í dómsorði en bótakrafan var fyrst kynnt ákærða með birtingu ákæru 28. ágúst 2014.

Engan sakarkostnað leiddi af málinu.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 4 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði ÁTVR skaðabætur 2.499 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 24. október 2013 og 7.396 krónur ásamt vöxtum frá 6. nóvember 2013 til 28. september 2014, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags auk 44.000 króna í lögmannskostnað.

B-kk-nf H-kk-nf