S-217/2018

d ómur :

Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans í Vestmannaeyjum 3. október 2018, á hendur H-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf, „fyrir líkamsárásir

I. með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 6. ágúst 2017 við Ástarbraut 14 í Herjólfsdal, Vestmannaeyjum, veist að A, kastað honum í jörðina og slegið hann ítrekuðum höggum í andlit og bringu en eitt högg geigaði og lenti í maga B, og við annað högg skall höfuð A í andlit C. Af árásinni hlaut A skrámu á gagnauga vinstra megin, mar þar undir og eymsli við þreifingu, conjunctival blæðingu hliðlægt í vinstra auga, hematoma á neðri vör vinstra megin, skrámu rétt vinstra megin við barkann, þrjár skrámur vinstra megin á hálsi og eymsli við þreifingu neðan við vinstri geirvörtu.

(Mál nr. 31920173132)

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

II. með því að hafa skömmu eftir atvik sem lýst er í I. lið ákærunnar og á sama stað og þar er lýst veist að D og slegið hann ítrekuðum höggum í andlit og búk þannig að D féll í jörðina allt með þeim afleiðingum að D hlaut heilahristing, eymsli á hnakka og við allar hreyfingar á hálsi, kúlu hægra megin á enni og yfir hægra kinnbeini, eymsli yfir brjóstkassa hægra megin, kúlu og mar á baki og eymsli yfir mjaðmagrind hægra megin og við snúningshreyfingar á mjöðm og hné.

(Mál nr. 31920173132)

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu D, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaðabætur, samtals að fjárhæð kr. 3.361.000. Þá er gerð krafa um vexti á höfuðstól kröfunnar samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá 5. ágúst 2017 fram til birtingu bótakröfu fyrir ákærða og dráttarvexti á höfuðstól kröfunnar frá þeim degi til greiðsludags samkvæmt 9. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.“

Ákærði neitar sök í báðum liðum ákæru og hafnar bótakröfu.

Aðalmeðferð hófst 25. mars 2019 en varð ekki lokið vegna fjarveru vitna og var því frestað. Framhald aðalmeðferðar fór fram 2. apríl sl. og var málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru þær dómkröfur gerðar sem að ofan greinir.

Af hálfu bótakrefjanda var við framhald aðalmeðferðar lögð fram breytt bótakrafa þar sem gerð er krafa um samtals kr. 3.861.504 ásamt vöxtum á höfuðstól skv. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá 5. ágúst 2017 fram að birtingu bótakröfunnar fyrir ákærða og dráttarvexti á höfuðstól kröfunnar frá þeim degi til greiðsludags skv. 9. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Af hálfu ákærða var því mótmælt að breytt bótakrafa kæmist að í málinu, sem of seint fram komin.

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu af öllum kröfum ákæruvalds. Til vara krefst ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði bundin skilorði að fullu. Þá krefst ákærði þess að bótakröfu verði vísað frá, en til vara sýknu, en til þrautavara stórfelldrar lækkunar. Þá krefst ákærði þess að allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda.

Fyrir uppkvaðningu dóms var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu 5. ágúst 2017 barst lögreglu í Herjólfsdal í Vestmannaeyjum beiðni um lögregluaðstoð að Skvísusundi 14 þar, vegna manns sem hefði ráðist á nokkra aðra en hann væri nú staddur þar fyrir utan tjaldið að Skvísusundi 14. Þegar lögregla kom á staðinn voru gæslumenn með ákærða í haldi og var hann sagður grunaður um líkamsárás. Var hann settur í handjárn og í lögreglubifreið.

Því næst fór lögregla inn í tjaldið að Skvísusundi 14 og var þar inni B. Gekk ekki vel að ræða við hana vegna andlegs ástands hennar, en lögreglu var sagt að hún hefði óþekktan taugasjúkdóm og var fenginn sjúkraliði til að líta á hana. Frá E, vinkonu B, fékk lögregla upplýsingar um að strákur í hvítri 66°N peysu hefði lamið B og kærasta hennar að nafni C ásamt fleirum. Var árásarmaður sagður heita H-kk-nf.

Fyrir utan téð tjald í Herjólfsdal var nefndur C ásamt D. Mátti sjá áverka á nefi C og gagnauga D. Kvað C strák í hvítri hettupeysu og gallajakka hafa slegið sígarettu úr munni A vinar síns. Næst hefði strákurinn lamið A og kýlt B í magann. Hefði strákurinnn einnig lamið sig. Svo hefðu C og A farið burt en þegar þeir hafi komið aftur hafi strákurinn enn verið við tjaldið og þá hefði strákurinn lamið D, en strákur þessi héti H-kk-nf og hafi verið með tveimur öðrum strákum sem hefðu haft sig minna í frammi. D skýrði lögreglu frá því að hafa verið inni í Skvísusundi 14 þegar maður hafi ráðist á hann. Gat D illa gert grein fyrir því hvað hefði gerst en hann væri mikið kvalinn í höfðinu og var með stóran marblett á gagnauga. Sá sem hafi ráðist á sig hafi verið í hvítri hettupeysu og gallajakka. A var ekki á staðnum og ræddi því lögregla ekki við hann í upphafi.

Ákærði var í hvítri 66°N hettupeysu og gallajakka þegar hann var handtekinn, en hann hann skýrði frá því að 5 aðilar hafi ráðist á hann fyrir framan vinkonu sína og fjölskyldu hennar. Svo hefði hann séð einn af þeim sem hafi ráðist á hann og þá ráðist sjálfur á þann mann. Var ákærði færður í fangaklefa.

Í vottorði F, læknakandídats, dags. 18. september 2017, segir að brotaþolinn D hafi leitað í sjúkraskýlið í Herjólfsdal eftir meinta líkamsárás. Hann hafi munað lítið eftir atburðarásinni, en hafi þó sagst hafa verið að segja manni sem áreitti stúlku að fara frá. Þá hafi maðurinn, ásamt 1 eða 2 fylgdarmönnum sínum, ráðist á hann, slegið hann niður í jörðina og sparkað í hann í kvið og brjóstkassa þar sem hann hafi legið í jörðinni. Hafi líka verið sparkað í höfuðið á honum og hann hafi vankast aðeins og fundist hann vera aðeins ruglaður í smá tíma. Hafi hann verið með slæman höfuðverk og ljósfælni og sagt að hann hafi aldrei fengið jafn slæman höfuðverk og fengið aðeins svima við að standa. Við skoðun í sjúkraskýlinu hafi hann verið aumur við þreifingu hægra megin á enni, en ekki hafi verið unnt að þreifa höfuðkúpubrot. Þá hafi hann haft verki í rifjaboga hægra megin og baka til. Hann hafi í kjölfarið verið sendur á heilsugæslu til frekara mats og meðhöndlunar. Við skoðun þar aðfaranótt 5. ágúst 2017 hafi hann verið vel vakandi en þreytulegur. Áttaður x3. Aumur í hnakka og fundið til við allar hreyfingar. Með kúlu hægra megin á enni og yfir hægri maxilla og greinilega verið laminn þar. Ekki hafi verið unnt að gera augnbotnaskoðun vegna mikillar ljósfælni. Kraftar aðlægt og fjarlægt í höndum og fótum eðlilegir. B-kk-nf neikvætt beggja vegna. Erfitt með samhæfingu og erfitt með að gera fingurnef og hné hæl. Aumur yfir pelvis hægra megin og finni mikið til við útrotation í mjöðm og hné. Almennt máttlaus í öllum líkamanum. Hvellaumur yfir brjóstkassa hægra megin og með kúlu og mar á baki. Hafi brotaþoli svo verið lagður inn á sjúkradeild til eftirlits. Að morgni hafi svo verið tekin tölvusneiðmynd af heila og þar ekki sést merki um blæðingu í heila eða aðrar bráðar breytingar. Hafi jafnframt verið tekin tölvusneiðmynd af andlitsbeinum og brot ekki greinst. Röntgenmynd hafi verið tekin af hægri mjöðm og mjaðmagrind og brot ekki greinst. Hafi brotaþoli verið útskrifaður með parkodin forte og ekki leitað aftur á heilbrigðisstofnunina.

Í vottorði sömu F og áður greinir, dags. 28. ágúst 2017, um brotaþolann A segir að hann hafi leitað á heilbrigðisstofnun í Vestmannaeyjum daginn eftir meinta árás sem hann hafi orðið fyrir þann 5. ágúst s.á., en í árásinni hafi hann hlotið skrámur á andlit og háls og brákun á rifbeini vinstra megin. Hafi hann skýrt svo frá að hann hafi verið utan við fjölskyldutjaldið og verið að reykja, þegar maður hafi komið gangandi og tekið sígarettuna og sagt „þú reykir ekki í dalnum“ og slegið sígarettuna. Við svo búið hafi A ýtt við manninum og sagt „hver heldurðu að þú sért?“ Hafi þá A verið kýldur í vinstra gagnauga og árásarmaðurinn reynt að ná öðru höggi og þeir báðir dottið í jörðina. Hafi A sagt að árásarmaðurinn hafi náð að kýla hann þrívegis í viðbót, í vörina og aftur í gagnaugað, auk þess að slá hann höggi í rifbeinin vinstra megin. Kerfakönnun á einkennum A hafi verið neikvæð utan að hann hafi fundið fyrir verk yfir vinstra herðablaði. Hann hafi sagst vera með sár og lítið sár á neðri vör vinstra megin og kvartað um verk í brjótkassa neðan geirvörtu vinstra megin. Við skoðun hafi hann verið skýr, áttaður og ekki bráðveikindalegur. Við skoðun hafi sést skráma á vinstra gagnauga og mar þar undir og hafi hann verið aumur við þreifingu á þessu svæði. Lítil conjunctival blæðing hafi verið hliðlægt í vinstra auga en ekki áverki á augnloki. Lítil hematoma hafi verið að neðri vör vinstra megin. Skráma rétt vinstra megin við barkann og 3 skrámur vinstra megin á hálsi allar í sömu stefnu og ca. 12 smá milli. Segir að A hafi fengið að fara heim að lokinni skoðun og ekki komið aftur.

Rannsóknargögnum fylgja ljósmyndir þar sem sjá má áverka á andliti C, D og A.

Þá er í rannsóknargögnum vottorð G læknis, dags. 19. mars 2018, vegna brotaþolans D þar sem segir að við útskrift af sjúkrahúsinu í Vestmannaeyjum hafi hann fengið greiningarnar „Contusion of thoracic wall nos, S20.8“, „Heilahristingur, S06.0“, „Mar og yfirborðsáverkar á andliti, S00.8“, og „Mar á mjöðm, S70.0“. Í samantekt segir svo að D hafi ekki greinst með neina alvarlega áverka en grunur hafi verið um heilahristing, maráverka á andliti, á brjóstkassa og á mjöðm. Ekki hafi verið nein formleg meðferð frá 6. ágúst 2017, en hann hafi leitað á heilbrigðisstofnun Suðurlands á Selfossi þann 12. desember 2017 og kvartað undan tíðum höfuðverkjaköstum sem færu þó skánandi. Hann hafi þá einnig sagst finna fyrir andlegri vanlíðan eftir árásina, streitu, kvíða og svefnleysi. Ekki sé unnt að fullyrða um varanlegar afleiðingar eftir þetta atvik.

Þá tók lögregla allmargar framburðarskýrslur við rannsókn málsins, en ekki verður efni þeirra rakið hér sérstaklega.

Forsendur og niðurstaða

Ákærði gaf skýrslu við aðalmeðferð og skýrði svo frá að hann hafi verið í Herjólfsdal með vini sínum og svo ákveðið að mæla sér mót við H sem hann hafi verið að hitta á þessum tíma. Þau hafi hist í sjoppunni bak við sviðið og fengið sér að borða. Síðan séu hvítu tjöldin þarna skammt frá og hafi H spurt hvort hann væri til í að koma þangað með henni og hitta þar foreldra hennar sem hafi verið þar með tjald. Hafi hann verið til í það og þau þá rölt af stað og í áttina að fyrstu tjöldunum sem heiti Skvísusund. Þar hafi verið þrenging á milli tjalda og þeir hafi þar rekist saman hann og brotaþolinn A sem hafi spurt hvað ákærði væri að gera og ákærði hafi ýtt honum frá sér, en síðan hafi ákærði ekki vitað fyrr en A, ásamt 34 vinum hans, hafi ráðist á ákærða sem hafi legið eftir. Síðan hafi sér tekist að hlaupa burt í gegnum Skvísusundið og þar út og hitt þar á fólk sem hafi verið að vinna í sjúkratjaldinu þar. Fólkið hafi séð að ákærði hafi verið eitthvað skaðaður í framan og hann hafi verið tekinn þar inn og fengið að sjá sig í spegli, en hann hafi verið bólginn í framan en ekki blóðugur. Hann hafi fundið fyrir verkjum í andliti og peysan hans hafi verið rifin. Hafi ákærði fengið högg í andlitið og reynt sjálfur að ýta eða slá frá sér og endað svo í jörðinni. Hinir hafi verið allavega 4 eða 5 svo hann hafi ekki mikið getað gert sjálfur. Eftir þetta hafi hann farið í sjúkratjaldið og þar spurt svo hvort hann mætti fara af því að hann hafi viljað hitta H. Það hafi verið í lagi en mælt með því við hann að drekka ekki neitt. Svo hafi hann farið úr sjúkratjaldinu og hitt I þar beint fyrir utan. I sé vinur tvíburabróður ákærða. Þeir hafi sest niður og ákærði sagt I hvað hafi gerst og þeir spjallað saman. Hafi svo ákærði spurt hvort I væri til í að koma með sér að hitta H í Skvísusundi og þegar þeir hafi gengið þangað og verið komnir að enda götunnar þá hafi greinilega einhver átök verið þar og gæslan komin á staðinn. Þá hafi einhver stelpa bent á ákærða og sagt „þetta er hann“. Þá hafi komið kona úr gæslunni og beðið hann að hinkra eftir lögreglunni, en hann hafi haldið að þetta væri vegna atviksins með A. Svo hafi lögregla komið og hann sagt þeim sögu sína og þeir svo beðið sig um að koma með þeim á lögreglustöð þar sem hann hafi verið látinn gista. Að morgni hafi sér svo verið tjáð af lögreglu að hann væri kærður af 4 einstaklingum fyrir líkamsárás. Fyrst hafi ákærði haldið að hann væri að grínast. Hafi ákærði komið tvisvar í Skvísusundið, þ.e. fyrst þegar hafi verið ráðist á hann og svo seinna skiptið þegar hann hafi gengið beint í flasið á gæslunni sem hafi verið að stoppa einhver átök þarna. Aðspurður kvaðst ákærði hafa drukkið áfengi en ekki hafa verið sérstaklega drukkinn. Ekki hafi hann verið undir öðrum áhrifum. Ákærði hafi ekki ráðist á eða ætlað sér að ráðast á nokkurn mann. Kannaðist hvorki við að hafa komið höggum né spörkum á þá sem upphaflega hafi ráðist á sig. H hafi verið með ákærða í upphafi þegar á hann hafi verið ráðist, en ákærði vissi ekki hvað hún hafi gert, sennilega farið í burtu. Ákærði hafi ekki hitt hana neitt eftir þetta. Þá kannaðist ákærði ekki við að hafa lent í neinum átökum við brotaþolann D sem nefndur er í ákærulið II.

Aðspurður kannaðist ákærði ekki við þá lýsingu að hafa slegið sígarettu úr munni manns. Aðspurður um framburði vitna benti ákærði á að um væri að ræða vinahóp sem gæti hafa samræmt framburði sína. Kvaðst ekki hafa skýringu á áverkum í fyrri lið ákærunnar, en mögulega gæti honum hafa tekist að slá eitthvað frá sér, en um áverka í seinni liðnum benti ákærði á að einhver átök hafi verið þarna þegar hann hafi komið að.

Vitnið A, brotaþoli skv. ákærulið I, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið fyrir utan fjölskyldutjaldið við Skvísusund og verið að reykja ásamt frænku sinni B og kærasta hennar, C. Hafi ákærði komið og slegið sígarettuna úr hendi hans og sagt að hann ætti ekki að reykja í dalnum. Hafi brotaþoli ýtt ákærða frá sér, sagt hver heldurðu að þú sért og slegið í hönd ákærða og hann þá strax kýlt í andlit brotaþola. Þeir hafi lent í einhverri glímu og ákærði náð fleiri höggum á brotaþola og þeir svo verið teknir í sundur. Svo hafi ákærði losað sig og ráðist aftur á brotaþola og þeir lent í jörðinni og svo aftur verið teknir í sundur. Í þessu hafi ákærði kýlt sig í andlitið, en gat ekki lýst hve oft en það hafi verið oftar en einu sinni. Eftir þetta hafi brotaþoli verið með sár á auga, bólgna vör og slæmur vinstra megin yfir rifbeinum og farið til læknis daginn eftir. Þeim hafi verið stíað sundur af einhverju fólki sem brotaþoli gat ekki nefnt, auk vinar brotaþola J. C hafi líka skorist í leikinn. Þetta hafi verið hnefahögg. Brotaþoli gat ekki lýst því hvernig ákærði hafi verið klæddur. Það hafi klárlega verið ákærði sem hafi ráðist á sig. Með ákærða hafi verið einhver maður með gleraugu. Kvaðst ekki muna eftir að stúlka hafi verið með ákærða. Kvaðst muna að hafa slegið frá sér. Kvaðst ekki hafa séð aðra verða fyrir höggum. Þeir hafi bara verið tveir í þessu, en B og C verið þarna líka. Brotaþoli kvaðst hafa drukkið u.þ.b. 3 bjóra. Ekki gat brotaþoli sagt til um hvort sá sem hafi verið með ákærða og hafi verið með gleraugu, hafi tekið einhvern þátt í þessu. Kvaðst ekki geta sagt til um hvort fólkið sem skildi þá að hafi fengið á sig einhver högg.

Þá lýsti brotaþoli því að hafa ekki séð það sem lýst er í ákærulið II, en þegar brotaþoli hafi komið að hafi brotaþolinn D legið á jörðinni, en ekki hafi brotaþoli þá séð ákærða.

Aðspurður um þann framburð sinn hjá lögreglu að ákærði hafi verið einn á ferð, en mögulega einhver stúlka með honum kvaðst ákærði ekki muna þetta. Þá kannaðist brotaþoli við þá lýsingu sína á ákærða í lögregluskýrslu að árásarmaðurinn hafi verið ljóshærður, 180 smá hæð með mjótt andlit og þrekinn, klæddur í gallajakka og hvíta peysu. Brotaþoli gat ekki skýrt hví hann hefði ekki áður getið um mann með gleraugu með ákærða.

Vitnið D, brotaþoli skv. ákærulið II, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hann hafi ekki séð þá atburði sem lýst er í ákærulið I. Hafi brotaþoli hitt C æskuvin sinn og hann sagt að ráðist hafi verið á þau og B væri inni í tjaldi mjög skelkuð. Hafi brotaþoli gengið með C að hvíta tjaldinu og þegar þangað hafi komið hafi verið þar einhver múgur og C hafi frosið og sagt að þetta séu strákarnir. Brotaþoli hafi verið fyrir utan og C-x-x bent á strákana og sagt að þetta væru þeir sem hafi áður verið fyrir utan. C hafi bent á ákærða og sagt að hann hafi ráðist á brotaþolann A. Þetta hafi verið nokkrir strákar. Eftir smá stund hafi brotaþoli séð að þeir hafi verið að reyna að komast inn í tjaldið til B og ákærði hafi verið að fara inn í tjaldið. Hafi brotaþoli tekið aftan í hann og togað til baka og sagt að hann væri ekki velkominn þarna inn. Um leið og brotaþoli hafi snúið sér hafi hann fengið högg í andlitið frá ákærða og hafi fengið nokkur högg frá honum áður en hann hafi áttað sig. Þeir hafi svo fallið í jörðina og hann hafi fengið þar einhver högg líka, en þá hafi brotaþoli haldið fyrir andlit sitt. Svo hafi þeir staðið á fætur og glímt og fallið aftur. Eftir það sé allt óljósara og hann hafi fengið í sig spörk héðan og þaðan og hann hafi verið á grúfu. Skyndilega hafi þessu lokið og hann staðið á fætur og lögreglan verið komin og allir aðrir horfnir. Sér hafi fundist að spörkin hafi komið úr fleiri en einni átt samtímis og klárlega frá fleiri en einum manni. Sér hafi líka verið sagt að þeir hafi verið nokkrir. Eftir þetta hafi brotaþoli fengið svo mikinn hausverk að hann hafi ekki staðið undir sjálfum sér og fallið niður. Svo hafi honum verið fylgt í sjúkratjaldið og þaðan hafi hann verið sendur með sjúkrabíl á spítala þar sem hann hafi verið yfir nótt. Svo hafi hann farið á lögreglustöð. Brotaþoli lýsti því að hafa verið marinn og bólginn eftir þetta, auk þess að vera með mikinn hausverk og bólgu aftan á hnakka. Kvaðst minna að ákærði hafi verið klæddur í hettupeysu. Kvaðst ekki hafa slegið frá sér sjálfur svo mikið sem eitt högg meðan á þessu stóð. Kvaðst brotaþoli hafi drukkið 56 bjóra um kvöldið. Brotaþoli kvaðst hafa unnið í móttöku á hóteli þegar þetta var og ekki getað mætt til vinnu eftir þetta vegna þess hve marinn hann hafi verið í framan. Hann hafi verið með hausverki fram til desember 2017, en þeim sé nú lokið. Ekki standi eftir varanlegt líkamlegt tjón.

Vitnið B kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og kvaðst hafa farið út úr tjaldinu til að reykja og örstuttu seinna hafi ákærði slegið sígarettuna úr munni brotaþolans A og þeir hafi samstundis verið farnir að slást. Þetta hafi verið mjög skrítið og gerst mjög hratt. Meðan A hafi verið að beygja sig eftir sígarettunni hafi ákærði ráðist á hann. Þau hafi farið á eftir þeim og þá hafi hún verið barin í magann og C í nefið. Kvaðst hafa séð mörg högg og hafi ákærði slegið brotaþola ítrekað þegar þeir hafi legið í jörðinni. A hafi líka slegið ákærða til baka. Hún hafi fengið högg í magann þegar hún hafi reynt að skilja þá sundur. Hún telji að það hafi ekki verið veitt af ásetningi. Með ákærða hafi verið a.m.k. 3 aðrir, en þeir hafi ekki tekið beinan þátt í árás gagnvart A. Einn þeirra hafi verið með gleraugu. Ekki kannaðist vitnið við að stúlka hafi verið með ákærða, en útilokaði það ekki. Kvaðst ekki hafa séð högg lenda á C, en hann hafi verið með sár og blóð á nefi.

Um það sem greinir í ákærulið II kvaðst vitnið hafa séð hluta af því. Gæslan hafi verið búin að taka ákærða og vini hans burt eftir fyrra atvikið, en þeim hafi ábyggilega verið sleppt þar sem þeir hafi komið aftur kannski klukkutíma seinna, en tíminn sé óljós fyrir henni. Þeir hafi ætlað að berja þau. Hafi þeir sagt að hún hafi rifið peysu ákærða og skemmt Gucci sólgleraugu. Hafi þeir viljað að hún myndi borga þetta. Hafi ákærði ætlað að grípa í hana, en henni þá verið ýtt inn í tjaldið af vinkonu sinni og tjaldinu lokað. Svo hafi hún heyrt í slagsmálum og rifrildi fyrir utan. Ákærði hafi svo opnað tjaldið utan frá og brotaþolinn D gripið í hann og dregið hann til baka. Svo hafi hún séð út og þá hafi D legið í jörðinni og nokkrir strákar verið að sparka í hann og berja hann. Kvaðst ekki geta sagt til um hver hafi sparkað í D. Kvaðst ekki hafa séð ákærða slá eða sparka í D. Hún hafi verið í miklu áfalli þegar þetta var. K vinkona hennar hafi verið fyrir utan tjaldið. Vitnið kvaðst vera viss um framburð sinn. Vitnið kvaðst vera frænka A-x-ef C fyrrverandi unnusti hennar.

Vitnið C kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og kvaðst hafa verið utan við tjaldið og brotaþolinn A hafi ætlað að reykja og þá hafi ákærði slegið sígarettuna burt og þá hafi árásin byrjað, en kvaðst ekki geta lýst þessu vel. Kvað ákærða hafa kýlt A sem hafi þá skallað vitnið óvart. Svo muni vitnið ekki meira af því, en vitnið hafi bara séð þetta eina högg frá ákærða í A. Svo hafi verið einhver átök, sem vitnið geti ekki lýst. Ekki kvaðst vitnið vita til þess að aðrir menn, konur eða kona hafi verið með ákærða þarna. Ekki hafi vitnið séð hvernig þessu hafi lokið. Kvaðst ekki vita hvort B hafi séð þetta. Vitnið hafi ekki verið að hjálpa A. Kvaðst ekki muna hvort B hafi verið að hjálpa A. Vegna þess sem greinir í ákærulið II kvaðst vitnið hafa hitt brotaþolann D og þeir hafi ætlað að fara í tjaldið til B. Þá hafi ákærði verið inni í tjaldinu og D hafi ætlað að toga hann út og spyrja hvað væri í gangi og þá hafi byrjað átök. Kvaðst halda að ákærði og einhverjir strákar hafi þá ráðist á D og orðið átök. Vitnið hafi farið í burtu og ekki séð högg. Vitnið hafi verið utan við tjaldið. Vitnið lýsti því að það hafi verið nokkrir á D sem hafi verið liggjandi. Aðspurður kvaðst vitnið halda að einhverjir hafi verið með ákærða, en gat ekki sagt til um fjöldann eða lýst þeim að öðru leyti en því að þeir hafi verið hávaxnir. Vegna seinni ákæruliðarins kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða greiða D högg eða spörk, en mikið hafi gengið á.

Vitnið lýsti því að D sé æskuvinur hans og B fyrrverandi kærasta. Aðspurður um lögregluskýrslu sína kvaðst vitnið halda að nokkrir menn hafi verið með ákærða. Vitnið bar að hann og B og D hafi talað um hvað hafi gerst þarna. Þau hafi rifjað þetta upp í sameiningu. Aðspurður vegna lögregluskýrslu sinnar kvaðst vitnið halda að hann hafi séð nokkra ráðast saman á A, en hann væri ekki viss og myndi þetta ekki.

Vitnið J, vinur brotaþolans A, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa séð mjög lítið af þessu. Þegar vitnið hafi komið út þá hafi þeir eiginlega verið búnir að slást. Vitnið hafi séð ákærða hoppa yfir manneskju sem hafi verið á milli ákærða og A og kýla A í andlitið. Þegar ákærði hafi ætlað að gera þetta aftur þá hafi vitnið tekið ákærða niður aftan frá. Vitnið kvaðst ekki muna hvort einhver hafi verið með ákærða, mögulega maður með gleraugu. Kvaðst ekki hafa séð stúlku en heyrt að þarna hafi verið einhver stúlka með ákærða. Vitnið hafi alla vega séð eitt högg frá ákærða lenda í andliti A en kvaðst ekki viss hvort seinna höggið sem hann hafi séð hafi lent í A. Vitnið gat ekki sagt til um hvort aðrir hafi verið þátttakendur í átökum milli ákærða og A. Vitnið kvaðst ekki hafa séð neitt af því sem lýst er í ákærulið II. Vitnið kvaðst hafa verið allsgáður.

Vitnið L gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og kom fram hjá honum að hann vissi ekkert um það sem lýst er í ákærulið I. Kvaðst þekkja brotaþolann D. Kvaðst hafa séð að einhver átök hafi verið í gangi, en hann hafi lítt séð hver væri að berja hvern. Kvaðst halda að átökin hafi verið milli D og ákærða, en hann hafi ekki séð framan í þann sem hafi slegið til D og bara séð D liggjandi í jörðinni eftir á þegar hafi verið búið að taka árásarmanninn frá. Hann hafi séð D og annan mann í átökum á jörðinni. Vitnið kvaðst hafa verið ölvaður og geta ekki fullyrt hver hafi ráðist á hvern og hver hinn hafi verið. Kvaðst t.a.m. ekki myndu geta endurþekkt hann. Kvaðst ekki geta fullyrt um högg.

Vitnið M læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að hún myndi þetta ekki vel og gæfi sinn framburð einkum byggðan á skjallegum gögnum. Brotaþoli D hafi komið á sjúkrahús snemma að morgni 5. ágúst 2017 eftir að hafa farið í sjúkraskýli í Herjólfsdal. Hafi brotaþoli skýrt frá því að maður hafi ráðist á hann og slegið hann í andlitið og hann fengið högg líka í maga og brjóstkassa þegar hann hafi verið liggjandi. Hafi brotaþola fundist eins og 23 hafi verið að ráðast á hann. Við skoðun hafi brotaþoli verið vakandi en haft takmarkaðar minningar um þetta. Verið alveg áttaður en verið mjög aumur um hnakka og háls. Greinilega verið sleginn í andlit og með kúlu hægra megin á enni og yfir maxilla, sem sé svæðið við hlið nefsins, þ.e. vanga. Ekki hafi verið lausar tennur eða slíkt. Ekki hafi verið nein taugabrot en hann hafi verið mjög ljósfælinn og slapplegur og lýst svima og átt erfitt með samhæfingu. Út frá því hafi verið gerð klínísk greining um heilahristing út frá einkennum. Heilahristingur sjáist ekki á myndum, en sé þess vegna greindur út frá klínískum einkennum. Kvaðst vitnið geta fullyrt án vafa að brotaþoli hafi fengið heilahristing. Hann hafi fundið mikið til í brjóstkassa hægra megin en skoðun hafi ekki bent til brots. Hann hafi hins vegar verið mjög aumur og því greindur með contusion sem sé mjúkpartaáverki eða mar. Hann hafi verið aumur yfir grind og mjöðm hægra megin og fundið til við snúning í mjöðm og hné. Vegna höfuðáverka hafi verið talið rétt að fylgjast með honum þar sem ekki hafi verið gott að segja til um alvarleika höfuðáverkans og ekki unnt að taka röntgenmyndir strax þá. Hafi því gist á sjúkradeildinni og farið í myndatökur eftir það, á höfði og mjöðm. Ekki hafi komið fram merki um brot eða heilablæðingu. Hann hafi verið áttaður á stað, stund og eigin persónu. Höfuðáverkar geti alltaf verið alvarlegir. Áverkarnir hafi getað samrýmst frásögn brotaþola. Sennilega hafi brotaþoli verið óvinnufær í 34 vikur.

Vitnið N læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og lýsti því að brotaþoli A hafi komið á heilsugæslu í Vestmannaeyjum þann 6. ágúst, daginn eftir ætlað brot. Vitnið hafi tekið á móti honum og skoðað hann. Kvaðst ekki muna frásögn brotaþola, en skv. gögnum hafi hann lýst því að skömmu eftir brennuna hafi hann verið að reykja fyrir utan tjald fjölskyldunnar og þar hafi komið maður gangandi og tekið af honum sígarettuna og sagt að hann ætti ekki að reykja í dalnum. Hafi brotaþoli ýtt við manninum og spurt hann hver hann héldi að hann væri. Þá hafi maðurinn kýlt brotaþola í andlit í vinstra gagnauga og reynt að ná öðru höggi, en þeir hafi þá báðir dottið í jörðina og hafi maðurinn kýlt brotaþola a.m.k. þrisvar í viðbót, í vörina og brjóstkassa vinstra megin og aftur í gagnaugað. Hafi vitnið greint hjá brotaþola skrámu á vinstra gagnauga og mar kringum það, eymsli þar við þreifingu, litla blæðingu conjunctival þ.e. hliðlægt í hvítu á vinstra auga, hematoma eða blóðfyllta blöðru vinstra megin á neðri vör, 3 skrámur vinstra megin á hálsi allar í sömu stefnu með 12 sm millibili, eymsli við þreifingu vinstra megin á brjóstkassa neðan við geirvörtu. Þessir áverkar geti komið heim og saman við frásögn brotaþola af atburðum. Vitnið staðfesti vottorð sitt um brotaþola, sem og vottorð sitt um brotaþolann D, en vitnið hafi raunar ekki hitt þann síðar nefnda. Ekki kvaðst vitnið geta sagt til um það hvort áverkar brotaþolans A gætu verið varanlegir, en þetta hafi mest verið yfirborðsáverkar. Hann hafi ekki verið rúmfastur og líklegast sé að hann myndi ná sér að fullu en það gæti tekið vikur eða mánuði, en þetta geti líka haft andlegar afleiðingar.

Vitnið H kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þekkja ákærða sem vin sinn. Kvaðst ekki þekkja brotaþola eða önnur vitni. Vitnið kvaðst ekki hafa séð hvað hafi gerst. Hún hafi hitt ákærða aðfaranótt 6. ágúst. Hún hafi ekki orðið vör við nein slagsmál eða átök. Hana minni að hún hafi verið að fara að hitta ákærða, sem hafi gengið á móti henni. Hafi ákærði verið að mæta henni og hún verið með litlu systur sinni og vinkonu sinni. Það hafi orðið einhver troðningur og hún hafi forðað sér úr aðstæðunum og gengið burt. Meira viti hún ekki og hún hafi ekki séð nein átök. Hún hafi verið alls gáð. Enginn hafi verið með ákærða. Kvaðst ekki muna hvernig hann hafi verið klæddur. Aðspurð kvað vitnið að bæði ákærði og verjandi hans hafi haft við sig samband vegna dómsmáls þessa og beðið hana að bera vitni í málinu en hún hafi sagt þeim að hún hafi ekkert séð og hafi ekkert um málið að segja. Það hafi eiginlega verið ýtt á hana um hvort hún hafi ekki séð eitthvað annað en hún hafi sagt og hvort hún gæti sagt það. Hún hafi bara sagt nei við því. Þetta hafi verið í samtali við verjanda ákærða. Hún hafi ekki séð neitt. Vitnið kvaðst hafa hitt ákærða eftir þetta og séð á honum áverka, bolurinn hans hafi verið rifinn og hann hafi verið eitthvað blóðugur í framan. Ekki hafi komið neitt fram um hvernig það hafi gerst. Þetta hafi kannski verið tveimur tímum seinna. Nánar aðspurð kvaðst vitnið ekki vera viss um hvort hún hafi gengið með ákærða eða verið að mæta honum. Það hafi orðið einhver troðningur og hún verið með litlu systur sinni og vinkonu og ekki litist á þetta, snúið við og gengið burt. Hún hafi ekki séð hvort einhver hafi ráðist á einhvern.

Vitnið K kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þekkja brotaþola auk þess að B sé besta vinkona hennar. Vitnið kvaðst hafa séð þegar ráðist hafi verið á brotaþolann D. Hún og B hafi ákveðið að fara heim og og þegar þær hafi verið að ganga út þá hafi þær séð ákærða koma og kalla að þær skulduðu honum nýja hettupeysu, að því er vitnið minnti hvíta 66 peysu. Hafi vitnið sagt B að fara aftur inn í tjald og staðið og lokað fyrir. Þá hafi henni fundist eins og ákærði ætlaði að fara inn í tjaldið og gera eitthvað. Hún hafi staðið fyrir. Hafi ákærði og vinir hans hafi staðið yfir henni þarna og henni fundist þeir ógnandi. Svo hafi brotaþolinn D komið og staðið þarna með henni og svo hafi ákærði komist inn í tjaldið með því að renna upp rennilásnum og D tekið í öxlina á honum svo hann kæmist ekki inn. Hafi vitnið snúið sér aðeins við og litið aftur til baka og þá hafi þeir verið að sparka og kýla í D. Það hafi verið ákærði og a.m.k. einn vinur hans. Henni hafi fundist þetta vera mörg högg. D hafi legið á jörðinni og reynt eitthvað að verjast og hún hafi eitthvað verið að reyna að toga hann upp en ekkert getað gert. Þetta hafi verið hörku slagur, eða líkamsárás. Ekki kvaðst vitnið muna eftir að hafa séð D slá frá sér högg. Svo hafi þetta verið stoppað, en vitnið gat ekki lýst því en þetta hafi allt gerst mjög hratt. Ekki kvaðst vitnið vita hverjir hafi verið vinir ákærða, en einn þeirra hafi verið dökkhærður með gleraugu, en vitnið var ekki viss um hvort hafi verið aðrir og þá hverjir. Vitnið gat ekki lýst hver hafi veitt hvaða högg.

Vitnið I, vinur bróður ákærða, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hann hafi hitt ákærða fyrir utan sjúkratjaldið og þeir hafi spjallað þar og ákærði hafi sagt sér hvað hafi gerst og spurt hvort vitnið vildi ekki koma með sér að hitta vinkonu sína. Hafi vitnið játað því og þeir svo gengið í átt að hvítu tjöldunum. Þeir hafi komið þar að einhverri götu eða sundi. Hafi vitnið séð að þar hafi verið fullt af fólki og greinilega búinn að vera einhver æsingur í gangi. Svo hafi komið strax einhver stelpa og sagt þetta er hann og bent á ákærða. Svo hafi ákærði bara verið handtekinn af lögreglu. Ekki hafi vitnið séð nein högg eða slagsmál. Ákærði hafi verið með vitninu samfellt frá því þeir hafi gengið frá sjúkratjaldinu og þar til ákærði hafi verið handtekinn og hann hafi ekki lent í neinum slagsmálum eða slíku á þeim tíma. Þegar þeir hafi hist utan við sjúkratjaldið hafi ákærði verið í hvítri rifinni peysu. Hann hafi líka verið eins og rauðleitur í framan. Ekki kvaðst vitnið muna glögglega hvað ákærði hafi sagt að hafi gerst þegar hafi hist við sjúkratjaldið, umfram það að ákærði hafi skýrt frá því að einhver hafi kýlt hann.

Vitnið O kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið að fá sér að borða í sjoppunni og hafi þá séð ákærða með einhverri stelpu. Þau hafi verið að ganga þarna og þá hafi hann séð 45 stráka ráðast að ákærða. Hafi ákærði bara strax verið lagður í jörðina. P hafi verið með vitninu þarna. Ekki kvaðst vitnið hafa séð hve mörg högg ákærði hafi fengið. Vitnið og P hafi hlaupið í gæsluna til að láta vita um þetta og reyna að fá einhverja hjálp. Þetta hafi verið í matarsjoppunni og þeir verið búnir að ganga aðeins í átt að hvítu tjöldunum og frá sviðinu. Aðspurður hvort þeir hafi farið inn götu milli hvítu tjaldanna kvaðst vitnið ekki vera klár á því, það væri svo langt síðan. Gat ekki gert grein fyrir hvar þeir hafi verið þegar þetta var. Kannski svona mitt á milli sviðsins og hvítu tjaldanna, en gat þó ekki gert neina grein fyrir því hvar hann hafi verið í afstöðu við önnur kennileiti. Stákarnir hafi hoppað að ákærða og kýlt hann og ákærði endað í jörðinni. Kvaðst ekki vita hvaða strákar þetta hafi verið. Vitnið og P hafi farið og látið gæsluna vita og svo ekki skipt sér frekar af þessu. Aðspurður hvað gæslan hafi gert kvað vitnið að hann og P hafi ekki skipt sér neitt af því og ekki vera klár á því. Aðspurður hvort vitnið hafi séð gæsluna koma þarna að kvað vitnið fyrst nei, en kvaðst svo ekki vera klár á því. Ekki kvaðst vitnið muna hvort hann hafi séð lögregluna koma að þessu. Vitnið kvaðst aðspurður hafa verið örlítið drukkinn. Kvaðst ekki hafa séð þegar ákærði hafi verið handtekinn. Vitnið kvaðst aðspurður hafa hitt ákærða eftir þetta á Þjóðhátíðinni, en ekkert hafi þetta borist í tal svo vitnið myndi til. Kannski hafi þeir rætt þetta einhvern tíma en hann myndi það ekki. Ekki kvaðst vitnið vita hvort ákærði lendi oft í átökum. Ekki kvaðst vitnið vera klár á því hvað hún héti stúlkan sem ákærði hafi verið með þarna. Ekki heldur hvað hafi orðið um hana. Aðspurður hvernig þetta hafi gerst nánar þegar þessir 45 hafi ráðist á ákærða kvaðst vitnið ekki geta séð svona langt aftur í tímann og gat hvorki lýst höggum, spörkum né öðru. Kvaðst bara hafa séð þessa stráka og svo hafi ákærði verið í jörðinni, en vitnið kvaðst ekki vera klár á því hvernig ákærði hafi endað í jörðinni og ekki séð það alveg nógu vel. Aðspurður hvað þessir 45 hafi verið að gera meðan vintið hafi séð ákærða í jörðinni kvaðst vitnið ekki vera klár á því. Gat ekki svarað því hvort þeir hafi líka verið í jörðinni, einn eða fleiri. Gat ekki sagt til um hvort þeir hafi verið nálægt honum. Gat ekki sagt til um hvort þeir hafi verið farnir. Kvaðst ekki klár á því hve langt hafi liðið frá því ákærði hafi farið í jörðina uns vitnið og P hafi farið að gera gæslunni viðvart um þetta. Ekki kvaðst vitnið geta lýst neitt þessum 45 mönnum og ekki geta sagt til um hvort þetta hafi aðeins verið karlmenn eða hvort kona hafi verið meðal þeirra. Kvaðst ekki muna hvenær hann hefði næst hitt ákærða eftir þetta og kvaðst heldur ekki klár á því hvort það hafi verið á Þjóðhátíðinni eða einhvern tíma síðar. Aðspurður um hvenær vitnið hafi næst hitt ákærða eftir Þjóðhátíðina kvaðst vitnið ekki kortleggja svona. Kvaðst ekki klár á því hvort hann og ákærði hefðu einhvern tíma talað um þetta.

Vitnið P kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið hjá sjoppunni við sviðið þar sem maður kaupi sér að borða og séð ákærða ganga þar fram hjá með einhverri stúlku. Hafi vitnið svo séð ákærða ganga þarna eitthvað upp eftir og þá hafi vitnið bara verið að borða pizzuna sína. Svo hafi vitnið allt í einu séð einhvern gaur koma og kýla í ákærða. Þetta hafi verið 4 menn sem hafi komið og hópast á ákærða eftir þetta fyrsta högg. Vitnið hafi hlaupið til að reyna að ná í gæsluna. Þeir hafi kýlt ákærða og hann dottið í jörðina og þeir farið ofan á hann. Hafi vitnið þá hlaupið að ná í gæsluna og ekki séð meira. Aðspurður kvaðst vitnið þekkja ákærða en þeir eigi sameiginlega vini. Vitnið hafi farið að reyna að finna gæsluna og ekki séð ákærða neitt eftir þetta. Það hafi allir verið farnir þegar vitnið hafi komið aftur, en það hafi einhverjir úr gæslunni komið þarna.

Nánar aðspurður hvar hann hafi verið þegar þetta var kvaðst ákærði ekki hafa verið inni í sjoppunni heldur utan dyra skammt frá. Ákærði hafi gengið fram hjá sjoppunni og upp að tjöldunum. Ráðist hafi verið á ákærða þar sem tjöldin byrji á grasblettinum, nær sviðinu en bílastæðunum. Þetta hafi ekki verið inni í götu heldur fyrir framan götu. Um það hvort þetta hafi verið stelpur eða strákar sem hafi ráðist á ákærða kvaðst vitnið ekki muna. Kvaðst ekki vita nein deili á þeim. Kvaðst hafa farið þangað sem gæslan sé venjulega við sviðið, en þar hafi enginn gæslumaður verið. Gæslan hafi komið að og hafi vitnið séð það, en kvaðst ekki hafa séð lögreglu koma að. Hafi ekki hitt ákærða eftir þetta. Ákærði hafi verið kýldur a.m.k. tvisvar að því er vitnið hafi séð og svo fallið í jörðina. Þetta hafi verið á föstudagskvöldi. Ekki hafi vitnið rætt þetta neitt við ákærða, en verjandi ákærða hafi látið sig vita að hann þyrfti að bera vitni í málinu. Ekki kvaðst vitnið hafa séð að ákærði hafi verið handtekinn þarna. Vitnið kvaðst hafa verið með O félaga sínum. Kvaðst ekki muna hvort O hafi farið með sér að sækja gæsluna, en örugglega ekki. Vitnið hafi bara hlaupið sjálfur. Aðspurður kvaðst vitnið ekki vera klár á því hvert O hafi farið. Vitnið hafi ekki fundið neinn gæslumann, en þegar vitnið hafi komið aftur að sækja pizzuna sína hafi hann séð að gæslan hafi verið komin að þessu. Kvaðst ekki vita hvað gæslan hafi gert og kvaðst ekki vita hvort árásarmennirnir hafi þá verið farnir. Kvaðst ekki vita hver hafi sótt gæslumennina sem hafi komið að þessu. Eftir að ákærði hafi verið kýldur tvisvar hafi hann farið í jörðina og þá hafi vitnið farið að reyna að finna gæslumennina. Ekki kvaðst vitnið vita hvað varð um stúlkuna sem hafi verið með ákærða. Hún hafi staðið þarna hjá þegar vitnið hafi hlaupið til að finna gæslumenn.

Eins og að framan greinir ber allmikið á milli annars vegar ákærða og hins vegar vitna, en jafnframt ber vitnum heldur ekki saman.

Að því er varðar ákærulið I hefur ákærði kannast við að hafa lent í átökum, en kveður að á hann hafi verið ráðist svo sem að framan greinir. Vitnið H, sem ákærði kvað hafa verið með sér þegar þetta var og staðfesti að hafa verið þá á vettvangi, gat hins vegar hvorki lýst því að á ákærða hefði verið ráðist né að hann hefði ráðist á einhvern. Vitnunum A, B, C og J ber hins vegar saman um að ákærði hafi í umrætt sinn ráðist á brotaþolann A þó svo að ekki hafi þau lýst öll nákvæmlega því sama, en ýmislegt í framburði þeirra er í fullu samræmi, s.s. upphaf árásarinnar sem varðar það að ákærði hafi slegið sígarettu af brotaþolanum A o.fl. Að mati dómsins er ekkert sérstakt sem bendir til þess að þessi vitni hafi samræmt framburði sína vísvitandi og lagað þá hvern að öðrum, en ekkert er óeðlilegt við að fólk þetta, sem þekkist, hafi rætt atburðinn eftir á. Gegn þessum framburðum standa framburðir vitnanna O og P. Þeir hafa báðir lýst því að hópur manna, eða kvenna, hafi skyndilega og upp úr þurru ráðist á ákærða. Þessi tvö vitni, og þó sérstaklega vitnið O, gátu hins vegar ekki lýst neinu um þetta í raun og veru þegar á þá var gengið og þeir beðnir að lýsa atburðarás, staðsetningu o.fl. Þá er innbyrðis ósamræmi í framburði þeirra um það þegar þeir kveðast hafa farið og sótt gæslumenn, en því lýsa þeir á ólíkan hátt. Vitni þessi voru tilkvödd af hálfu ákærða, en í því samhengi er óhjákvæmilegt að nefna að vitnið H lýsti því fyrir dóminum að af hálfu ákærða hefði fyrir aðalmeðferð verið reynt að hafa áhrif á væntanlegan framburð hennar fyrir dómi og verður að skoða ótrúverðugan framburð vitnanna O og P í því ljósi. Þá liggur fyrir að brotaþolinn A bar þá áverka sem lýst er í ákæru og hafa verið staðfestir með læknisvottorði og framburði læknisins F, en engar skýringar eru á þessum áverkum aðrar en þær að brotaþolinn A hafi lent í þeirri líkamsárás af hálfu ákærða sem hann hefur lýst og sem lýst er í ákæru. Ekkert liggur hins vegar fyrir skjalfest um að ákærði sjálfur hafi borið áverka eftir þetta, en jafnframt liggur fyrir að hann leitaði ekki til lögreglu eða gerði aðrar ráðstafanir til að leggja fram kæru vegna þess að á hann hefði verið ráðist, sem þó hefði mátt ætla ef atvik hefðu verið svo sem hann lýsti. Er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákærulið I og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Að því er varðar ákærulið II hefur ákærði þverneitað að hafa lent í neinum átökum sem þar er lýst. Gegn framburði ákærða um þetta stendur skýr og greinargóður framburður brotaþolans D sem er í samhljómi við framburð vitnisins B. Ber þeim jafnframt saman um þann aðdraganda að ákærði hafi verið að reyna að komast inn í tjald til B og brotaþolinn D meinað honum það og tekið í hann til að hindra för hans. Á sömu lund bar vitnið C og að nokkru leyti vitnið L. Þessu til viðbótar er greinargóður og skýr framaburður vitnisins K sem lýsti atvikum á sömu lund. Gegn þessu er svo framburður vitnisins I, vinar bróður ákærða, sem er á allt aðra lund og í algeru ósamræmi við önnur vitni í málinu. Þessu til viðbótar er svo framburður M læknis og læknisvottorð um áverka sem brotaþolinn D bar eftir þetta, en á þeim áverkum er engin önnur skýring en þau átök sem hann lenti í við ákærða, sem ákærði hóf skv. framansögðu. Hins vegar verður ekki horft fram hjá því að brotaþolinn D bar sjálfur um að hann héldi að fleiri en aðeins ákærði hefðu veist að honum þetta skipti, eftir að hann var fallinn í jörðina, en auk þess hafi honum verið sagt þetta. Þá kom sambærilegt fram hjá vitnunum B, C og K. Er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þessum ákærulið, að því frátöldu að ekki þykir unnt að fullyrða að ákærði sé valdur að öllum þeim ákomum á brotaþola sem lýst er í ákæru og læknisvottorði. Er háttsemi ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Hefur ákærði samkvæmt framansögðu unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða hefur honum þrívegis áður verið gerð refsing. Á árinu 2015 gekkst ákærði tvívegis undir sektargerðir vegna ávana og fíkniefnabrota, en þann 18. maí 2018 var ákærði dæmdur til greiðslu 150.000 kr. fésektar vegna umferðarlagabrots. Ber því að líta til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 við ákvörðun refsingar hans nú. Þá ber jafnframt að líta til 77. gr. sömu laga. Er hæfilegt að ákærði sæti fangelsi í 45 daga, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í háttsemi ákærða gagnvart brotaþolanum D fólst ólögmæt og bótaskyld háttsemi skv. almennum reglum skaðabótaréttar og 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Ber ákærði bótaskyldu gagnvart brotaþola vegna þess. Við ákvörðun bóta og inntak bótaskyldu verður litið til þess að óhætt þykir að byggja á því að fleiri en aðeins ákærði sjálfur hafi tekið þátt í atlögu að brotaþola umrætt seinn, einkum eftir að hann var fallinn. Gegn andmælum ákærða verður að telja ósannað allt fjárhagslegt tjón sem brotaþoli krefst bóta fyrir, að frátöldum kr. 36.070 vegna lækniskostnaðar. Verður ákærða gert að bera helming þess tjóns. Gegn andmælum ákærða og að virtri mögulegri þátttöku annarra í atvikunum verður að telja ósannað að brotaþoli eigi rétt á þjáningabótum úr hendi ákærða. Ekki liggur fyrir að brotaþoli hafi orðið fyrir neinu varanlegu líkamlegu tjóni. Miskabætur sem ákærða verði gert að greiða brotaþola eru hæfilega áætlaðar kr. 400.000. Í bótakröfu er gerð krafa um vexti skv. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá 5. ágúst 2017 til þess dags er bótakrafan var birt ákærða. Í 16. gr. nefndra laga er fjallað um vexti á bætur fyrir þjáningar, varanlegan miska, tímabundið atvinnutjón og missi framfæranda. Á ekkert af þessu er fallist í málinu og verða þeir vextir því ekki dæmdir. Þá er krafist dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá birtingu bótakröfu til greiðsludags. Verður fallist á að bætur skuli bera dráttarvexti skv. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá 3. febrúar 2018, en þann dag var liðinn mánuður frá því að bótakrafan var kynnt ákærða. Þá verður ákærða gert að greiða brotaþola málskostnað skv. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, sbr. XXI. kafla laga nr. 88/2008 og er hann hæfilega ákveðinn kr. 600.000. Það athugast að dæmdar bætur og málskostnaður rúmast hvort tveggja innan upphaflegrar bótakröfu, sem og hinnar endurnýjuðu sem lögð var fram við aðalmeðferð.

Samkvæmt 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar. Samkvæmt yfirliti sækjanda um sakarkostnað nemur kostnaður við rannsókn kr. 50.000 vegna læknisvottorða og ber ákærða að greiða hann. Þá verður ákærða gert að greiða kostnað vegna vitna, alls kr. 20.200. Jafnframt verður ákærða gert að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef lögmanns, kr. 700.000 að virðisaukaskatti meðtöldum, auk aksturskostnaðar lögmannsins, kr. 39.600.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, H-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 45 daga.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði D kr. 418.035 með dráttarvöxtum skv. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá 3. febrúar 2018 til greiðsludags.

Ákærði greiði D kr. 600.000 í málskostnað.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, alls kr. 809.800, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef, kr. 700.000 að teknu tilliti til virðisaukaskatts og jafnframt meðtaldar kr. 39.600 vegna ferðakostnaðar verjandans.

S-kk-nf G. G-kk-nf

Ákærði, H-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 45 daga.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði D kr. 418.035 með dráttarvöxtum skv. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá 3. febrúar 2018 til greiðsludags.

Ákærði greiði D kr. 600.000 í málskostnað.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, alls kr. 809.800, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef, kr. 700.000 að teknu tilliti til virðisaukaskatts og jafnframt meðtaldar kr. 39.600 vegna ferðakostnaðar verjandans.

S-kk-nf G. G-kk-nf