E-4007/2006

Stefnandi, G-kk-nf Ö-kk-nf K-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf áttu aðild að Orminum fjárfestingarfélagi ehf. sem keypti öll hlutabréf í stefnda 1. október 2004. Stefnandi sat síðan í stjórn stefnda fram í nóvembermánuð 2005 er hann vék úr stjórninni í framhaldi af sölu hlutabréfa í eigu hans eða sem hann hafði umráð yfir.

Af stefnu og framlögðu reikningsyfirliti er ljóst að krafa stefnanda lýtur að stjórnarlaunum, sem óumdeilt er að námu 2.000.000 króna að frádregnum óumdeildum úttektum í verslun stefnda. Á því var byggt að á grundvelli tvísköttunarsamnings Íslands og Frakklands ættu launin ekki að sæta frádrætti vegna staðgreiðslu skatta.

Vörn stefnda laut annars vegar að því að lokastaða reikningsyfirlits stefnanda hjá stefnda í árslok 2005 sýndi skuld hans að upphæð 175.785 krónur og hins vegar að í ljós hefði komið skuld stefnanda vegna úttektar eiginkonu hans að upphæð 358.229 krónur samkvæmt reikningi, dags. 29. júlí 2005, vegna baðinnréttingar ásamt uppsetningu í fasteign stefnanda. Ágreiningur varðandi framangreinda stöðu á viðskiptareikningnum, 175.785 krónur, fólst annars vegar í því að stefndi dró 300.000 krónur frá stjórnarlaununum vegna staðgreiðslu skatta og hins vegar í því að stefnandi var skuldfærður um 1.166.667 krónur sem nam þriðja hluta reiknings sem fasteignasala hafði gert á hendur stefnda fyrir sérfræðiþjónustu við framangreind kaup á fyrirtækinu en stefndi hafði skuldfært stefnanda, G-kk-þf Ö-kk-þf K-kk-þf og S-kk-þf S-kk-þf fyrir upphæðinni.

Samkvæmt framangreindu taldi stefndi að stefnandi skuldaði sér 534.014 krónur og höfðaði mál á hendur honum til greiðslu þeirrar fjárhæðar ásamt dráttarvöxtum og málskostnaði og var það þingfest 28. september 2006. Vörn aðalstefnanda laut að eftirfarandi: 1) Rangt væri að stjórnarlaun hans ættu að sæta frádrætti vegna staðgreiðslu skatta. 2) Mótmælt var greiðsluskyldu vegna sérfræðiþjónustu við kaup á hlutafé stefnda enda hefði hann aldrei samþykkt að taka persónulega á sig greiðsluskyldu sem tilheyrði stefnda eða eftir atvikum félögum sem áttu hlut að kaupunum. 3) Mótmælt var kröfu vegna úttektar eiginkonu aðalstefnanda enda hefði hún aldrei verið formlega krafin um greiðslu úttektarinnar og ætlunin hafi verið að hún yrði jöfnuð út með vinnu konunnar.

Mál það, sem um ræðir hér að framan, nr. E-5645/2006, var sameinað þessu máli 1. febrúar 2006 með vísun til 30. gr. 1. mgr. b-liðar laga nr. 91/1991 og á grundvelli samkomulags aðila. Varð málsefni þess þannig að efni gagnsakar þessa máls.

Í þinghaldi 17. þ.m. varð sátt með aðilum málsins. Meginefni hennar er á þá leið að aðalstefndi greiði aðalstefnanda 632.653 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 frá 1. janúar 2006 til greiðsludags. Aðilar féllu ekki frá málskostnaðarkröfum sínum heldur lögðu þann ágreining í úrskurð dómara og er hann efni úrskurðar þessa.

Sáttin felst annars vegar í því að aðalstefndi fellur frá kröfu um greiðslu þriðjungshluta, 1.166.667 króna, reikningsfjárhæðar vegna sérfræðiþjónustu við kaup fyrirtækisins. Á hinn bóginn fellur aðalstefnandi frá andmælum gegn frádrætti vegna staðgreiðslu skatta, að upphæð 300.000 krónur, og skuldfærslu 358.229 króna vegna úttektar eiginkonu sinnar.

Aðilar hafa hvor um sig gefið nokkuð eftir af ýtrustu kröfum sínum svo að sátt mætti nást og skiptir þá ekki máli, að því leyti sem hér á reynir, þótt nokkur munur sé á fjárhæðum. Samkvæmt þessu og með tilvísun í 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 er niðurstaða úrskurðarin sú að aðilar málsins skuli bera hvor sinn kostnað vegna reksturs þess.

S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurðinn.

Ú r s k u r ð a r o r ð:

Málskostnaður skal falla niður.

S-kk-nf H. S-kk-nf.