S-70/2013

I

Mál þetta, sem dómtekið var 28. febrúar sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 17. október 2013 á hendur Þ, kennitala [...], [...]: „fyrir líkamsárás og ólöglegan vopnaburð á almannafæri, með því að hafa, aðfaranótt 3. desember 2011, fyrir utan veitingastaðinn Vesturslóð á Ísafirði, stungið A kt. [...], í vinstri upphandlegg rétt ofan við olnboga með kjötgafli, með þeim afleiðingum að 0,5 cm skurður myndaðist og 4 cm húðrispa.“

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum, og 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998, ásamt síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Með ákæru sama lögreglustjóra 19. nóvember 2013 var höfðað mál á hendur „X, kennitala [...],[...], Y, kennitala [...],[...], Z, kennitala [...],[...], Þ, kennitala [...],[...], og Æ, kennitala [...],[...]

I.

gegn ákærða X, fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa mánudaginn 13. maí 2013, ekið bifreiðinni [...], ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna (MDMA í blóði mældist 25 ng/ml og í þvagi fannst amfetamín og MDMA), frá Reykjavík áleiðis til Ísafjarðar, en lögregla stöðvaði aksturinn á Vesturlandsvegi til móts við Hafnarskóg.

II.

gegn ákærðu öllum, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa mánudaginn 13. maí 2013, haft sameiginlega í vörslum sínum 18,83 grömm af amfetamíni, sem falið var í plastpoka hægra megin frammi í bifreiðinni [...], en efnið fannst við leit lögreglu í bifreiðinni eftir að hún hafði verið stöðvuð vegna eftirlits.

III.

gegn ákærðu Y, Z, Þ og Æ, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa mánudaginn 13. maí 2013, haft sameiginlega í vörslum sínum 1,32 grömm af maríhúana, sem falið var í hanskahólfi bifreiðarinnar [...], en efnið fannst við leit lögreglu í bifreiðinni eftir að hún hafði verið stöðvuð vegna eftirlits.

Brot samkvæmt ákærulið I. telst varða við 1. og 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ásamt síðari breytingum.

Brot samkvæmt ákærulið II. og III. teljast varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni, ásamt síðari breytingum, og 1. og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, ásamt síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar, að ákærði X verði dæmdur til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ásamt síðari breytingum, og að ákærðu verði dæmdir til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að gerð verði upptæk með dómi 18,83 grömm af amfetamíni samkvæmt ákærulið II. og 1,32 grömm af maríhúana samkvæmt ákærulið III., sem lögregla lagði hald á þann 13. maí 2013, með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni, ásamt síðari breytingum.“

Aðalmeðferð málsins fór fram 28. febrúar 2014 og var málið tekið til dóms að henni lokinni. Af hálfu ákæruvalds var fallið frá ákæru á hendur ákærða Þ, vegna ákæru frá 17. október 2013, að því er varðar líkamsárás.

Ákærðu krefjast þess allir að þeir verði sýknaðir af sakarefni samkvæmt II. ákærulið og ákærði X krefst einnig sýknu vegna I. ákæruliðar en til vara krefjast allir ákærðu þess að þeim verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa vegna þessara ákæruliða. Þá krefjast ákærðu Y, Z, Þ og Æ þess að þeim verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa vegna II. ákæruliðar og ákærði Æ einnig vegna ákæru frá 17. október 2013. Allir ákærðu samþykkti upptökukröfur vegna haldlagðra fíkniefna. Loks gera verjendur ákærðu X, Z, Þ og Æ kröfu um að þeim verði dæmd hæfileg málsvarnarlaun að mati dómsins og að við ákvörðun málsvarnarlauna verði tekið tillit til virðisaukaskatts. Þá gera verjendur ákærðu X og Z einnig kröfu um greiðslu útlagðs kostnaðar.

II

Í ákæru frá 17. október 2013 er ákærði Þ ákærður fyrir ólöglegan vopnaburð á almannafæri, aðfaranótt 3. desember 2011. Upphaflega var ákærði einnig ákærður fyrir líkamsárás í umrætt sinn með því að hafa stungið nafngreindan einstakling í vinstri upphandlegg með kjötgafli, með þeim afleiðingum að hann hlaut áverka. Verður að telja að sá verknaður sem lýst er í ákæru falli undir þá háttsemi sem tilgreind er í 1. mgr. 30. gr. vopnalaga nr. 16/1998. Játning ákærða fær fulla stoð í gögnum málsins. Telst brot ákærða réttilega heimfært til refsiákvæða.

III

Í ákæru frá 19. nóvember 2013 er ákærði X ákærður fyrir umferðarlagabrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og aðrir ákærðu ákærðir fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni í tveimur ákæruliðum. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var bifreiðin [...] stöðvuð á Vesturlandsvegi við Hafnarskóg í Hvalfjarðarsveit, mánudaginn 13. maí 2013. Ákærði X var þá ökumaður og í viðræðum lögreglu við hann vaknaði grunur um að hann væri undir áhrifum fíkniefna. Gaf hann þvagsýni vegna rannsóknarinnar og reyndist það sýna jákvæða niðurstöðu varðandi kannabis, AMP og MDMA. Ákærði X var þá handtekinn og í kjölfar þess var tekið úr honum blóðsýni. Við leit í bifreiðinni fannst ætlað kannabisefni í hanskahólfi og plastpoki með hvítu efni í bifreiðinni hægra megin. Voru aðrir ákærðu handteknir í kjölfar þess að efnin fundust grunaðir um brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni.

IV

Ákæra dagsett 19. nóvember 2013, I. ákæruliður

Ákærði X sagði í skýrslu sinni hjá lögreglu að hann væri ekki í neyslu fíkniefna. Hann kvaðst enga skýringu hafa á því af hverju amfetamín hafi mælst í honum en taldi kannabisefnið hafa mælst vegna óbeinna reykinga félaga hans í bifreiðinni.

Fyrir liggur matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, dagsett 31. maí 2013. Þar kemur fram að í þvagsýni frá ákærða X hafi mælst bæði MDMA og amfetamín og í blóðsýni hafi mælst 25 ng/ml af MDMA en amfetamín hafi ekki verið í mælanlegu magni í blóðinu.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi

Ákærði X viðurkenndi í framburði sínum fyrir dómi að hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Hann kvaðst ekki hafa verið búinn að neyta fíkniefna og ekki hafa verið undir áhrifum þeirra en verið þunnur vegna undanfarandi áfengisneyslu. Þá kvaðst hann telja að kannabis sem greindist hjá lögreglu hafi verið vegna reykinga meðákærðu í bifreiðinni. Hann kvaðst ekki vita hvers vegna þau efni sem getið er um á ákæru greindust í blóði hans og þvagi.

B, deildarstjóri á Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, kvaðst hafa rannsakað sýni frá ákærða og staðfesti hún framangreinda matsgerð sína. Hún sagði að mismunur hafi verið á blóð- og þvagsýni, amfetamín hafi einnig fundist í blóðsýni en verið undir mælingarmörkum sem þýði að magnið hafi verið undir 20 ng. Þá sagði hún að helmingunartími efna væri að jafnaði 12 klukkustundir. Einnig kom fram hjá henni að lágmarksviðmið til að staðhæft yrði að efni væri að finna í sýni væri hærri með aðferðum rannsóknastofunnar en með þeim aðferðum sem lögregla notar til að kanna hvort ökumenn séu undir áhrifum.

Niðurstaða

Í I. ákærulið er ákærði X ákærður fyrir brot gegn 1. og 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga. Ákærði neitar sök. Hann hefur viðurkennt að hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn en neitar því alfarið að hafa neytt fíkniefna en sagði farþega í bifreiðinni hafa verið að reykja gras áður en lögregla stöðvaði þá. Fyrir liggur matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði þar sem fram kemur að MDMA og amfetamín hafi fundist í þvagi ákærða en einungis MDMA hafi fundist í mælanlegu magni í blóði ákærða. Þá mældist einnig kannabis í þvagsýni sem ákærði gaf skömmu eftir að hann var handtekinn. Með hliðsjón af framangreindri matsgerð er framburður ákærða, um að hann hafi ekki neytt þeirra fíkniefna sem tilgreind eru í ákæru, ótrúverðugur og engin skynsamleg skýring fram komin um ástæður þess að þau efni greindust í sýnum frá ákærða. Samkvæmt 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga telst ökumaður vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna, og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega, mælist ávana- og fíkniefni í blóði hans eða þvagi. Er það því ekki refsiskilyrði að sannað sé að ökumaður hafi fundið til áhrifa. Verður ákærði því sakfelldur fyrir brotið og telst það varða við 1., sbr. 2. mgr.45. gr. a., sbr. 100. gr. umferðarlaga.

V

Ákæra dagsett 19. nóvember 2013, II. ákæruliður

Ákærði X sagði í framburði sínum hjá lögreglu að hann ætti ekkert í því amfetamíni sem fannst í bifreiðinni. Hann hafi ekki átt pening og hafi hann því ekki borgað neitt í amfetamíninu. Hann sagði amfetamínið hafa verið keypt í Reykjavík af einhverjum meðákærðu en hann viti ekki hver þeirra það hafi verið. Um sé að ræða 20 grömm og hafi þau kostað 100.000 krónur. Viðkomandi hafi ætlað efnið til eigin neyslu.

Ákærði Y kvaðst í framburði sínum hjá lögreglu ekki kannast við efnið sem fannst í bifreiðinni.

Ákærði Z sagði að efnið væri MDMA en vissi ekki hve mikið magn það væri og vildi ekki tjá sig um það hver ætti efnið. Þá kvaðst hann ekki vita hvar efnið var keypt og ekki hafa verið viðstaddur kaupin. Aðspurður hver ætti efnið kvaðst hann ekki eiga það og ekki meðákærði X. Aðspurður hvort hann viti hver hafi átt það kvaðst hann ekki vilja tjá sig um það eða hvað menn hafi ætlað að gera við efnið. Þá kvaðst hann ekki vita hvar það hafi verið geymt.

Ákærði Þ kvaðst ekkert vita um efnið fannst í bifreiðinni.

Ákærði Æ kvaðst ekki vita hver ætti amfetamínið en kvaðst ekki hafa átt það sjálfur og ekki vita hvort það hafi verið keypt helgina á undan.

Fyrir liggur efnaskýrsla lögreglu þar sem fram kemur að efnið sem fannst á gólfi í farþegarými ökutækisins hafi verið prófað og vigtað 21. ágúst 2013 og reynst vera 18,83 g af amfetamíni.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi

Ákærði X sagði ákærðu hafa verið að djamma í Reykjavík helgina á undan og hafi þeir þá verið að neyta áfengis en sjálfur hafi hann ekki verið að neyta fíkniefna. Hann kvaðst ekki hafa átt amfetamínið og ekki vita hver átti það eða hvar það var geymt í bifreiðinni og sagðist ekki hafa séð það í bifreiðinni. Hann kvaðst vita að efnið hafi kostað 100.000 krónur og einhver hafi sagt honum það en viti ekki hver. Hann kvaðst hafa vitað af efninu áður en lögregla fann það og hafi honum verið sagt frá því þegar þeir voru á leiðinni vestur. Hann kvaðst ekki hafa verið viðstaddur leit lögreglu í bifreiðinni og sagði lögreglu ekki hafa sýnt honum efnið. Síðar breytti hann framburði sínum og sagði að þegar hann sagði lögreglu í skýrslutöku um hvaða magn væri að ræða, hvað það hefði kostað og að það hafi verið keypt í Reykjavík hafi það verið um ágiskun og upplýsingar um verð hafi jafnvel verið byggðar á upplýsingum af netinu um verð fíkniefna. Hann hafi ekki vitað hver átti efnið þegar hann var yfirheyrður hjá lögreglu.

Ákærði Y sagði í framburði sínum við aðalmeðferð málsins að þeir hafi verið að skemmta sér í Reykjavík helgina á undan og hafi verið að reykja gras í bifreiðinni áður en þeir voru stöðvaðir af lögreglu. Hann kvaðst ekki hafa verið viðstaddur leit lögreglu í bifreiðinni. Hann hafi strax þekkt kannabisefnið þegar lögregla fann það en ekki vitað hvað var í poka sem amfetamínið reyndist vera í en lögregla hafi sagt honum að það væri amfetamín. Helgina á undan hafi þeir notað bæði gras og áfengi. Hann kvaðst fyrst hafa séð amfetamínið eftir að lögregla fann það. Hann kvaðst ekki hafa neytt amfetamíns á þessum tíma en sagði meðákærða Z-kk-þf hafa verið eitthvað að fikta við amfetamín.

Ákærði Z sagði í framburði sínum að hann hafi helgina á undan, í Reykjavík, bæði reykt gras og notað amfetamín. Þeir hafi keypt gras í Reykjavík auk þess sem hann hafi fengið amfetamín frá vini sínum en ekki sé um að ræða meðákærðu. Hann kvaðst ekki vita hver hafi átt amfetamínið sem fannst og taldi að enginn þeirra hafi keypt amfetamín í Reykjavík og að enginn þeirra hafi átt efnið. Hann kvaðst ekki hafa verið viðstaddur leit í bifreiðinni. Þá sagði hann lögreglu hafa sýnt sér efnið þegar skýrsla var tekin af honum og hafi hann þá sagt að þetta væri hugsanlega MDMA. Hann kvaðst ekki vita af hverju hann hafi sagt þetta en hugsanlega hafi þetta verið ágiskun. Hann hafi ekki vitað að efnið væri í bifreiðinni og fyrst séð efnið þegar lögregla sýndi honum það og hafi þá ekki vitað hvaða efni þetta væri.

Ákærði Æ sagði ákærðu hafa verið að skemmta sér í Reykjavík helgina á undan og hafa þá neytt kannabisefna. Þeir hafi verið á bifreið sem foreldrar hans eigi og hafi hann setið í framsæti farþegamegin. Hann hafi ekki vitað af efninu í bifreiðinni, hafi ekki átt það sjálfur og ekki vitað hver átti það eða hver hafi keypt það. Hann kvaðst hafa verið viðstaddur þegar kannabisefnið var keypt en ekki þegar amfetamínið var keypt. Hann hafi fyrst vitað af efninu þegar lögregla fann það. Þá kvaðst hann ekki muna hvort honum hafi þá verið sýnt efnið eða fundarstaður þess. Hann kvaðst hafa verið viðstaddur þegar leitin var framkvæmd og hafa heimilað leitina en lítið verið að fylgjast með henni. Eina skýringin sem hann gæti gefið á því að efnið fannst í bifreiðinni sé sú að einhver sem hafi verið gestkomandi í bifreiðinni yfir helgina hafi skilið það eftir þar.

Ákærði Þ sagði ákærðu hafa verið að koma úr „djammferð“ til Reykjavíkur og hafi þeir gist í bifreiðinni yfir helgina. Hann hafi enga vitneskju um það hver hafi átt eða keypt efnið og hafi ekki átt það sjálfur. Hann kvaðst ekki hafa vitað af því að efnið væri í bifreiðinni og fyrst vitað af því þegar lögregla sagði honum frá því. Þá kvaðst hann minna að lögregla hafi ekki sýnt honum efnið. Sjálfur kvaðst hann hafa setið í aftursæti bifreiðarinnar og haldið á kassa með tveim músum sem hann hafi keypt og því ekki átt gott með að sjá það sem gerðist framar í bifreiðinni. Þá hafi hann aldrei litið undir framsæti farþegamegin. Hann kvaðst ekki vita til þess að meðákærðu hafi verið að neyta amfetamíns. Þá sagði hann að fleiri en ákærðu hafi komið inn í bifreiðina helgina á undan. Hann kvaðst ekki hafa séð þegar leitað var í bifreiðinni

C lögreglumaður sagði að flestir ákærðu hafi virst vera undir áhrifum fíkniefna þegar þeir voru handteknir. Þá kom fram hjá honum að hann minnti að amfetamínið sem fannst í bifreiðinni hafi ekki verið falið. Því hafi verið pakkað í appelsínugult plast sem ekki hafi verið gagnsætt. Efnið hafi verið sent til rannsóknar og þá hafi komið í ljós hvaða efni var um að ræða en þeir hafi ekki vitað það þegar ákærðu voru handteknir. Hann sagði lögreglu ekki hafa bent ákærðu á hvaða efni þetta væri heldur spurt þá og einn hafi sagt að þetta væri MDMA. Vitnið kvaðst halda að vitneskja hafi verið um efnið meðal ákærðu. Sumir þeirra hafi neitað strax að tjá sig um amfetamínið en „viðurkennt kannabisefnið“. Hann kvaðst telja ólíklegt að ákærðu hafi verið að skjóta út í loftið þegar þeir tjáðu sig um magn efnis og hvað hafi verið greitt fyrir efnið.

D lögreglumaður sagði í skýrslu sinni að hann muni ekki eftir því hvort amfetamínpakkningin hafi verið falin í bifreiðinni. Þá kom fram hjá honum að þegar skýrslur voru teknar af ákærðu hafi lögregla ekki haft vitneskju um það hvaða efni var í pakkningunni og þeir hafi ekki haft tæki til að kanna það. Aðspurður um mismuninn á þessum tveimur tegundum fíkniefna sagði hann að frekar væri munur á lyktinni af þeim en að sjáanlegur munur væri á þeim. Hann sagði tvo ákærðu hafa nefnt efni, annar amfetamín og hinn MDMA, en þeir hafi ekki viljað segja hver ætti efnið. Þá sagði hann pakkninguna hafa verið þannig að ekki hafi verið hægt að sjá innihaldið í gegnum hana. Aðspurður taldi vitnið að vitneskja lögreglu um tegund efnis hafi komið frá ákærðu við leit.

E rannsóknarlögreglumaður staðfesti efnaskýrslu þar sem fram kemur að efnið var prófað 21. ágúst 2013 og reyndist vera amfetamín.

Niðurstaða

Ákærðu neita sök. Þeir byggja allir vörn sína á því að þeir hafi ekki átt amfetamínið sem fannst í bifreiðinni og hafi ekki vitað af því þar. Ákærði X var ökumaður bifreiðarinnar sem var í eigu föður ákærða Æ. Aðrir ákærðu voru farþegar í bifreiðinni. Ákærðu höfðu allir verið að skemmta sér í Reykjavík helgina á undan og verið á bifreiðinni. Lögreglumennirnir tveir sem leituðu í bifreiðinni gátu ekki borið um það með afgerandi hætti hvort amfetamínið hafi verið falið eða verið sýnilegt í bifreiðinni en í ákæru segir að efnið hafi verið falið hægra megin frammi í bifreiðinni og verður við það miðað. Þá er ekki hægt að ráða af málsgögnum hvort ákærðu hafi við yfirheyrslur verið sýndar umbúðirnar sem amfetamínið reyndist vera í en skýrslutakan var hvorki hljóðrituð né tekin upp í mynd. Það má hins vegar ráða af skýrslum vegna framburða ákærðu hjá lögreglu að þeim hafi verið kynnt að lögregla teldi að pakkningin innihéldi amfetamín. Þrátt fyrir að ákærðu hafi allir verið á ferðalagi í bifreiðinni sem efnið fannst í verður að telja að það dugi ekki eitt og sér til að þeir verði sakfelldir fyrir vörslur efnisins heldur verður að gera þá kröfu að sannað verði að ákærðu hafi haft einhverja vitneskju um að efnið væri í bifreiðinni. Ákærðu X og Z eru þeir einu af ákærðu sem hafa við meðferð málsins borið um að hafa haft einhverja vitneskju um efnið. Ákærði X hefur borið um að hafa vitað af efninu í bifreiðinni en hann hefur alfarið neitað því að eiga það. Hann sagði í skýrslu sinni hjá lögreglu að hann hafi vitað af efninu en framburður hans um þetta fyrir dómi er nokkuð óljós. Í upphafi bar hann á sama veg og hjá lögreglu en bakkaði síðan frá þeim framburði að því leyti að hann sagðist ekki hafa vitað um hvaða efni hafi verið að ræða. Skýrt kom fram hjá honum að upplýsingar um efnið hafi komið frá einum meðákærðu þó að hann hafi ekki viljað nafngreina viðkomandi en frá þessu framburði hvarf hann einnig. Þá er ósannað að hann hafi vitað um geymslustað efnisins eða haft aðgang að því. Ákærði Z sagði í framburði sínum hjá lögreglu að um MDMA væri að ræða en gaf ekki frekari upplýsingar um efnið. Fyrir dómi kvaðst hann ekkert vita um efnið eða hver ætti það og ekki hafa vitað að það hafi verið í bifreiðinni. Einungis er við framburði ákærðu að styðjast við úrlausn málsins. Ákærði Æ er sá eini af ákærðu sem hefur borið um að hafa verið viðstaddur leit lögreglu í bifreiðinni en ekkert hefur komið fram sem bendir til þess að hann hafi þá gefið lögreglu upplýsingar um tegund efnis eins og ráða má af framburði D eins þeirra lögreglumanna sem framkvæmdu leitina. Engin ákærðu hefur viðurkennt að hafa vitað um geymslustað efnisins í bifreiðinni. Þá liggja ekki fyrir nein gögn sem sanna að svo hafi verið eða að ákærðu, einhverjir þeirra eða allir, hafi haft vörslur efnisins og aðgang að því. Með hliðsjón af framangreindu verður að telja að ekki sé fram komin sönnun um það svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærðu hafi haft efnið í vörslum sínum í skilningi laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974. Eftir framangreindu eru ákærðu sýknaðir af broti því sem þeim er gefið að sök í II. ákærulið.

VI

Ákæra dagsett 19. nóvember 2013, III. ákæruliður

Í III. ákærulið eru ákærðu Y, Z, Þ og Æ ákærðir fyrir að hafa haft sameiginlega í vörslur sínum 1,32 g af maríhúana. Ákærðu hafa allir játað sök samkvæmt þessum ákærulið og eru þær játningar í samræmi við gögn málsins. Eru brot ákærðu réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

VII

Ákærði X er fæddur árið 1994. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann með dómi Héraðsdóms Vestfjarða, 5. mars 2013, dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 100.000 krónur vegna brots gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin 70.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja. Ákærði er sviptur ökurétti í fjóra mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði Y er fæddur árið 1993. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann með dómi Héraðsdóms Vestfjarða, 5. mars 2013, dæmdur í 45 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brota gegn 1. mgr. 244. gr., 1. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þá var hann með dómi sama dómstóls, 30. september 2013, dæmdur í 30 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brota gegn 1. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Loks var ákærði, einnig með dómi sama dómstóls, 17. janúar 2014, dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 80.000 krónur og sviptur ökurétti í fjóra mánuði vegna brota gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir var framið áður en hann var dæmdur til refsingar með dómi frá 30. september 2013 og ber því að ákveða refsingu hans með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fjögurra daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði Z er fæddur árið 1991. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann með dómi Héraðsdóms Vestfjarða, 5. mars 2013, dæmdur í þriggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 1. mgr. 244. gr., 1. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 6. gr. og 1. mgr. 71. gr. umferðarlaga. Með dómi sama dómstóls, 30. september 2013, var ákærði talinn hafa rofið skilorð framangreinds dóms og var sá dómur dæmdur upp og ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brots gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir var framið áður en hann var dæmdur til refsingar með dómi frá 30. september 2013 og ber því að ákveða refsingu hans með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fjögurra daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði Þ er fæddur árið 1994. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins gekkst hann 31. júlí 2012 undir greiðslu sektar að fjárhæð 70.000 krónur með sektargerð lögreglustjórans á Vestfjörðum vegna brota gegn 1., sbr. 2. mgr. 44. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga auk þess að vera sviptur ökurétti í fjóra mánuði. Með dómi Héraðsdóms Vestfjarða, 5. mars 2013, var hann dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 70.000 krónur vegna brota gegn 2. mgr. 6. gr. umferðarlaga og 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga. Þá gekkst ákærði undir greiðslu sektar að fjárhæð 34.000 krónur með sektargerð lögreglustjórans á Vestfjörðum, 1. ágúst 2013, vegna brota gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Með dómi Héraðsdóms Vestfjarða, 30. september 2013, var ákærði dæmdur í eins mánaðar fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brota gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir var framið áður en hann var dæmdur til refsingar með dómi frá 30. september 2013 og brot hans gegn vopnalögum einnig áður en hann gekkst undir framangreindar sektargerðir og áður en ákærði var dæmdur til refsingar með dómi frá 5. mars. 2013. Ber því að ákveða refsingu hans með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin 70.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði Æ er fæddur árið 1994. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann með dómi Héraðsdóms Vestfjarða sakfelldur, 12. júlí 2012, fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga en ákvörðun refsingar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá gekkst hann 31. júlí 2013 undir greiðslu sektar að fjárhæð 38.000 krónur með sektargerð lögreglustjórans á Vestfjörðum vegna brots gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir var framið áður en hann gekkst undir framangreinda sektargerð og ber því að ákveða refsingu hans með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fjögurra daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja.

VIII

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem tilgreind eru í ákæru frá 19. nóvember 2013 eru gerð upptæk til ríkissjóðs 18,83 g af amfetamíni og 1,32 g af maríhúana.

IX

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, eru ákærðu dæmdir til að greiða helming sakarkostnaðar utan þess að ákærði X er dæmdur til að greiða að fullu annan sakarkostnaðar, 88.193 krónur, vegna brot þess sem hann hefur verið sakfelldur fyrir og lýst er í I. ákærulið ákæru frá 19. nóvember 2013, en helmingur sakarkostnaðar greiðist að öðru leyti úr ríkissjóði. Til sakarkostnað telst, auk framangreinds kostnaðar, málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða X, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða Z, B-kk-ef J-kk-ef hrl., málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða Þ, T-kk-ef G-kk-ef hdl., og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða Æ, K-kk-ef Ó-kk-ef Á-kk-ef hdl., sem ákveðst 350.000 krónur fyrir hvern þeirra, ferðakostnaður, samtals að fjárhæð 39.710 krónur, vegna verjanda ákærða X, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl. og 31.270 krónur, vegna verjanda ákærða Z, B-kk-ef J-kk-ef hrl. Við ákvörðun málsvarnalauna hefur verið höfð hliðsjón af virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvalds flutti mál þetta B-kvk-nf Ó-kvk-nf J-kvk-nf fulltrúi.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði X greiði 70.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði Y greiði 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fjögurra daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði Z greiði 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fjögurra daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði Þ greiði 70.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði Æ greiði 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fjögurra daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði X er sviptur ökurétti í fjóra mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs 18,83 g af amfetamíni og 1,32 g af maríhúana.

Ákærði X greiði helming málsvarnarlauna og ferðakostnaðar skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 389.710 krónur og greiðast þau að helmingi úr ríkissjóði. Þá greiðir ákærði 88.193 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði Z greiði helming málsvarnarlauna og ferðakostnaðar skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hrl., 381.270 krónur, og greiðast þau að helmingi úr ríkissjóði.

Ákærði Þ greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, T-kk-ef G-kk-ef hdl., 350.000 krónur, og greiðast þau að helmingi úr ríkissjóði.

Ákærði Æ greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, K-kk-ef Ó-kk-ef Á-kk-ef hdl., 350.000 krónur, og greiðast þau að helmingi úr ríkissjóði.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf