S-125/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 23. september sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara 8. júlí 2014 á hendur X;

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 23. ágúst 2013 utandyra við lögreglustöðina við Þórunnarstræti á Akureyri, hrækt á lögreglumanninn [A]og lenti hrákinn á skyrtu [A] í bringuhæð.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/140.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi ákærða, G-kk-nf K-x-x B-kk-nf héraðsdómslögmaður, hefur fyrir hönd ákærða krafist þess að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds. Til vara er þess krafist að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er þess krafist að allur málskostnaður greiðist úr ríkissjóði og þ. á m. málsvarnarlaun skipaðs verjanda.

I.

Samkvæmt rannsóknargögnum var lögreglunni á Akureyri gert viðvart um ólæti við fjölbýlishúsið að Borgarhlíð ... á Akureyri aðfaranótt 23. ágúst 2013, kl. 02:20. Fóru lögreglumennirnir B og C á vettvang, en við komu veittu þeir því eftirtekt hvar þáverandi sambýliskona ákærða X var fáklædd og í felum á bifreiðastæði við fjölbýlishúsið. Greint er frá því að konan hafi verið óttaslegin og óskað eftir aðstoð lögreglumannanna vegna ástands ákærða. Tekið er fram að er þetta gerðist hafi ákærði staðið öskrandi og æpandi á svölum á 2. hæð nefnds fjölbýlishúss, og segir að hann hafi virst ölvaður og í annarlegu ástandi. Tekið er fram í lögregluskýrslunni að ákærða hafi við þessar aðstæður verið gerð grein fyrir því að ef hann léti ekki af drykkjulátum sínum og hávaða, sem héldi vöku fyrir nágrönnum hans, yrði hann fjarlægður af vettvangi. Greint er frá því að ákærði hafi látið sér segjast í fyrstu og farið í íbúð sína, en skömmu síðar haldið nefndu háttalagi áfram.

Í lögregluskýrslunni er vikið að því að nefnd kona hafi óskað eftir aðstoð lögreglu og þar sem hún hafi verið vandalaus hér á landi hefði verið farið að óskum hennar og farið með hana á lögreglustöð þar sem henni hafi verið boðin gisting.

Í rannsóknargögnum lögreglu segir frá því að skömmu eftir nefndar aðgerðir umrædda nótt, klukkan 02:40, hefðu nefndir lögreglumenn farið á ný að nefndu fjölbýlishúsi, enda hefði ákærði enn látið öllum illum látum úti á svölunum. Segir frá því að við komu hefði ákærði m.a. öskrað ókvæðisorðum að lögreglumönnunum og þar sem hann hafi ekki verið talinn líklegur til að bæta ráð sitt hafi hann verið handtekinn og færður í handjárnum í lögreglubifreið, en síðan ekið að lögreglustöðinni á Akureyri, þar sem A lögregluvarðstjóri hafi tekið ákvörðun um að vista hann í fangaklefa vegna ölvunarástands.

Í upplýsingaskýrslu C lögreglumanns, sem dagsett er 16. september 2013, er greint frá því að er ákærða, X, var ekið á lögreglustöðina á Akureyri umrædda nótt hefði hann gert sig alveg máttlausan og neitað að hreyfa sig. Af þeim sökum hafi lögreglumaðurinn ásamt áðurnefndum starfsfélaga B, tekið undir axlir ákærða, en lögregluvarðstjórinn A tekið undir fætur hans. Hafi ákærði þannig verið borinn áleiðis inn á lögreglustöðina. Á þeirri leið hafi ákærði hrækt á bringu lögregluvarðstjórans og segir í skýrslunni að af þeim sökum hefði skýrsluritarinn sett hönd sína fyrir andlit ákærða í þeim tilgangi að hindra það að hann hrækti frekar á lögreglumennina.

Í lögregluskýrslu A lögregluvarðstjóra er atvikum máls lýst á sama veg og í skýrslu C. Staðhæft er að hráki ákærða hafi lent á skyrtu varðstjórans, í bringuhæð. Varðstjóri getur þess að vegna þessa hafi hann farið úr skyrtunni, og að hún hafi í framhaldi af því verið þvegin.

Samkvæmt rannsóknargögnum var ákærði yfirheyrður af rannsóknarlögreglumanni daginn eftir umræddan atburð frá því klukkan 15:19 til 15:39. Skýrslan var tekin upp á hljóðband. Í samantekt er haft eftir ákærða að hann hafi verið að drekka áfengi kvöldið áður og m.a. farið á skemmtistað í miðbæ Akureyrar. Haft er eftir ákærða að er hann hafi komið á heimili sitt eftir næturskemmtunina hefði sambýliskonan yfirgefið íbúðina, líklega vegna ölvunarástands hans, en hann þá elt hana út og verið að kalla til hennar þegar lögreglan hefði komið á vettvang. Haft er eftir ákærða í skýrslunni að hann hafi líklega verið með einhver læti í greint sinn og hafi hann verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Í niðurlagi skýrslunnar er ákærða kynnt efni áðurrakinna rannsóknargagna lögreglu. Ákærði kannaðist ekki við atvikalýsinguna og neitaði því m.a. að hafa hrækt á lögreglumenn er verið var að færa hann í fangaklefa.

Við þingfestingu málsins og við aðalmeðferð neitaði ákærði sakargiftum. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis umrædda nótt og kannaðist við afskipti lögreglumanna við heimili sitt en þar kvaðst hann hafa verið með þáverandi sambýliskonu sinni. Ákærði bar að honum hafi aldrei verið tilkynnt um ástæðu handtöku hans umrædda nótt, en hann kvaðst hafa streist á móti er lögreglumenn handjárnuðu hann og færðu í lögreglubifreið og óku á lögreglustöð. Fyrir dómi bar ákærði að við lögreglustöðina hefði hann verið leiddur af lögreglumönnum álútur út úr bifreiðinni og inn á lögreglustöðina. Ákærði neitaði því að hann hefði við lýstar aðstæður hrækt á lögreglumann. Þá kvaðst hann ekki hafa skýringar á andstæðum framburði lögreglumanna fyrir dómi.

Áðurgreindir lögreglumenn komu fyrir dóm við aðalmeðferð málsins. Þeir lýstu sjálfstætt atvikum máls með líkum hætti og þeir höfðu áður gert í lögregluskýrslum.

Vitnið B kvaðst hafa þekkt ákærða fyrir og af þeim sökum ályktað að hann hefði örugglega verið undir áhrifum áfengis. Vitnið kvaðst hafa stjórnað aðgerðum á vettvangi og bar m.a. að það hefði ítrekað reynt að ræða við ákærða og skýra honum réttarstöðu hans. Vitnið staðhæfði að þær tilraunir hafi reynst árangurslausar vegna ölvunarástands ákærða og hefði að lokum verið tekin ákvörðun um að handtaka hann og færa hann á lögreglustöð. Og á þeirri akstursleið kvað vitnið ákærða hafa verið með látalæti, m.a. gert sér upp hjartaáfall og flogaköst, og er á lögreglustöðina var komið hafi ákærði gert sig alveg máttlausan. Vegna þessa hafi ákærði verið borinn úr lögreglubifreiðinni og áleiðis inn á lögreglustöðina með aðstoð lögregluvarðstjórans A. Vitnið staðhæfði að við lýstar aðstæður hefði ákærði skyndilega rankað við sér og þá um leið hrækt á varðstjórann, en hrákinn hefði lent framanvert á fötin.

Vitnið C bar að ákærði hefði veitt andspyrnu við handtöku, en það kvaðst hafa setið við hlið hans í aftursæti lögreglubifreiðar á leiðinni á lögreglustöðina. Vitnið bar að ákærði hefði haft orð á því að hann væri að fá hjartaáfall og m.a. slefað og látið ólíkindalega. Vegna þessa hátternis hefði orðið að bera ákærða út úr lögreglubifreiðinni og hafi A varðstjóri haldið um fætur ákærða en vitnið og samstarfsmaður þess haldið undir ákærða að framanverðu og hafi þeir þannig haldið áleiðis að lögreglustöðinni. Vitnið bar að við þessar aðstæður hefði ákærði skyndilega hrækt beint fram fyrir sig. Vitnið staðhæfði að hráki ákærða hefði hafnað framanvert á skyrtu varðstjórans. Vitnið staðhæfði jafnframt að á verknaðarstundu hefði það ekki verið í vafa um að ákærði hefði hrækt af ásetningi, og því hefði ekki verið um óviljaverk að ræða. Vegna þessa kvaðst vitnið hafa brugðist við og tekið fyrir andlit ákærða með hanskaklæddri hendi og þá með það fyrir augum að koma í veg fyrir frekari spýtingar hans.

Vitnið A bar fyrir dómi að það hefði farið að fangainngangi lögreglustöðvarinnar til að aðstoða lögreglumennina C og B við að koma ákærða inn á lögreglustöðina. Vitnið bar að ákærði hefði greinilega verið ölvaður og ruglaður. Vitnið bar að það hefði haldið um fætur ákærða og staðhæfði að hann hefði við þær aðstæður hrækt á skyrtu þess. Vitnið staðhæfði að ekki hefði verið um neitt fruss að ræða af hálfu ákærða.

Niðurstaða.

Ákærði hefur við alla meðferð málsins neitað sök. Sýnilegra sönnunargagna nýtur ekki við í málinu. Þannig var ekki tekin ljósmynd af skyrtu lögregluvarðstjórans, en að auki var upplýst fyrir dómi að myndbandsupptaka sem til var er atvik gerðust við fangainngang lögreglustöðvarinnar á Akureyri er ekki lengur til staðar. Ber ákæruvaldið halla af þessu við sönnunarfærslu.

Samkvæmt framansögðu lýsa þrír lögreglumenn samskiptum sínum við ákærða er hann var færður úr lögreglubifreið áleiðis inn á lögreglustöðina og þ. á m. að þeir hafi vegna háttalags ákærða þurft að bera hann á milli sín með nánar lýstum hætti. Lögreglumennirnir bera að við þessar aðstæður hafi ákærði hrækt á skyrtu A lögregluvarðstjóra.

Að mati dómsins var framburður lögreglumanna fyrir dómi skýr og greinargóður.

Að ofangreindu virtu telur dómarinn nægilega sannað með trúverðugum framburði þriggja lögreglumanna að ákærði hafi í greint sinn hrækt með lýstum hætti og að hráki hans hafi lent á skyrtu lögregluvarðstjóra í bringuhæð eins og segir í ákæru.

Verður lýst háttsemi metin sem ofbeldi gegn lögreglumanninum í skilningi 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 með síðari breytingum og hefur ákærði brotið gegn því ákvæði.

Ákærði, sem er fertugur að aldri, hefur samkvæmt sakavottorði áður sætt refsingum, en sá ferill hefur þó ekki áhrif í máli þessu. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Rétt er að fresta refsingu ákærða og ákveða að hún falli niður að liðnu einu ári frá dómsuppsögu að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Í ljósi málsúrslita ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað. Er um að ræða málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef K-x-x B-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin 301.200 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði ferðakostnað verjandans, sem þykir hæfilega ákveðinn 50.000 krónur. Að auki skal ákærði greiða G-kk-þgf S-kk-þgf hrl. 60.240 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti vegna verjandastarfa hans við meðferð þessa máls.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga. Refsingunni er frestað og fellur hún niður að liðnu einu ári frá dómsuppsögu að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 411.440 krónur, þ.e. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef K-x-x B-kk-ef hdl., 301.200 krónur, og ferðakostnað hans, 50.000 krónur, svo og þóknun G-kk-ef S-kk-ef hrl., 60.240 krónur.