S-69/2013

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 3. júlí 2013 á hendur M-x-x S-x-x, kt. ..., Sóleyjargötu 1, Akranesi

Fyrir líkamsárás á Akranesi, sunnudagskvöldið 11. nóvember 2012, á heimili ákærða, með því að hafa tekið fast í hönd B..., kt. ..., í því skyni að losa tak hennar af hurðarhúni á hurð úr þvottahúsi inn í eldhús íbúðarinnar, með þeim afleiðingum að hún hlaut litið brot upp úr beini við liðamót á litla fingri vinstri handar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu B..., kt. ..., er krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 1.200.000 auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verótryggingu nr. 38/2001 frá 11. nóvember 2012 bar til mánuður er liðinn frá birtingu skaðabótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá 13eim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um malskostnað úr hendi ákærða ásamt virðisaukaskatt af málflutningsþóknun. Þá er áskilinn allur réttur til þess að reifa kröfuna frekar og til framlagningar frekari gagna svo og hækka kröfu ef tjón reynist meira en þegar hefur komið í ljós.

Ákærði neitar sök og krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa. Þá er þess krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að ákærði verði sýknaður af kröfunni. Loks er gerð sú krafa að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

Rannsókn lögreglu.

Hinn 15. nóvember 2012 mætti brotaþoli, vitnið B... á lögreglustöðina við Krókháls til að leggja fram kæru vegna líkamsárásar er hún kvaðst hafa orðið fyrir hinn 11. nóvember s.á. af hálfu. M-x-x S-x-x.

Hún skýrði svo frá að hún hafi verið að halda uppá afmælið sitt á Stokkseyri. Þar hafi hennar fjölskylda verið saman komin, þar á meðal dóttir hennar sem er barnsmóðir ákærða. Dóttir hennar mun hafa verið með börn sín og ákærða í afmælinu. Ákærði muni hafa sagt við barnsmóður sína að hann vildi fá börnin til sín uppá Akranes klukkan 18:00. B... kvaðst hafa rætt við ákærða í síma og sagt, honum að hún yrði einu sinni á ævinni sextug, að hann fengi börnin aðeins seinna þennan dag. B... kvaðst hafa farið með dóttur sinni uppá Akranes til að afhenda ákærða börnin, þá hafi klukkan verið um 20:00. Að sögn B... hafi hann beðið þeirra utandyra og tekið yngsta barnið úr bifreiðinni og ætlað með það inn. B... kvaðst hafa farið út úr bifreiðinni og beðið hann um að leyfa sér að kveðja yngsta barnið. Hann hafi þurft að stoppa til að opna útidyrahurð og hún þá náð að kyssa barnið. B... kvaðst síðan hafa haldið um hún á hurð og beðið hann um að afhenda sér fatnað sem hún taldi sig eiga. Að sögn B... hafi hann komið með einhver föt sem ekki hafi verið hennar og síðan tekið í hönd hennar sem hún hafi haldið í umræddan hurðarhún, B... kvað hann hafa tekið fast í hönd sína, er hann hafi gert það hafi dóttir hennar sagt : "Ætlar þú að ráðast á mömmu mína?". Ákærði hafi þá sleppt og þær farið af vettvangi. B... kvaðst hafa fengið verki í höndina og farið til læknis daginn eftir.

Hún kvað þetta aðallega vera litli fingur á vinstri hönd. B... fór á Heilsugæsluna í Mosfellsbæ og fékk þar læknisaðstoð.

Vitnið A... dóttir B... skýrði frá því að hún og B... móðir hennar hafi farið heim til ákærða að Sóleyjargötu 1 í þeim tilgangi að skila af sér börnum hennar og ákærða til hans. Þær hafi fengið að fara inn í þvottahús og varla það. Meðan hún hafi skotist út í bifreið til þess að ná í eitthvað hafi móðir hennar haldið í hurðarhún á hurð sem liggi úr þvottahúsi og inn í eldhús. Móðir hennar hafi haldið í húninn sem snúið hafi inn í eldhúsið. Er hún hafi verið búin að afhenda ákærða það sem hún sótti út í bíl hafi hann rifið í handlegg móður hennar og reynt að rífa og slíta hana lausa af hurðarhúninum, honum hafi að lokum tekist það og þá hafi hún gengið í milli þar sem henni hafi fundist að ákærði hafi ætlað að fara að berja móður hennar. Ákærði hafi því næst verið næstum búinn að hrinda móður henni aftur á bak út þegar hann hafi síðan ákveðið að taka utan um hana og lyfta henni yfir þröskuldinn.

Aðspurð sagði A... að móðir hennar hafi haldið með vinstri hendi um hurðarhúninn og ákærði hafi gripið í framhandlegg hennar að hún telji. Hurðin opnist inn í þvottahúsið og hafi móðir hennar haldið í hurðarhúninn sem sé eldhúsmegin.

Aðspurð sagði hún það ekki rétt hjá ákærða að hann hafi tekið í hurðarhúninn öðru megin á hurðinni og móðir hennar hafi haldið í húninn hinum megin á hurðinni. Segir að ákærði hafi verið í eldhúsinu og hurðin opnist inn í þvottahúsið og hafi móðir hennar haldið í húninn sem snúi inn í eldhúsið.

Aðspurð kvað hún móður sína ekki hafa verið ölvaða í umrætt sinn.

Ákærði mætti til skýrslutöku á lögreglustöð hinn 21. febrúar 2013.

Ákærði kvaðst muna eftir umræddu atviki, hann hafi sett barnabílstólinn inn í eldhús, B... hafi verið ölvuð í umrætt sinn þar sem hún hafi átt afmæli, hún hafi verið að heimta einhverar peysur hjá honum en hann hafi sagt henni að hann vildi ekki rífast, bara að hún færi af heimili hans. B... hafi staðið í þvottahúsi íbúðarinnar og A... hafi verið þarna líka, kvaðst ekki muna hvar hún hafi staðið. B... hafi byrjað að rífast við hann og viljað komast með afli inn í íbúðina, hann hafi ýtt í höndina á henni og síðan lokað hurðinni. B... og A... hafi síðan staðið í þvotthúsinu í u.b.b. fimm mínútur en hann verið að hugsa um börnin og þær að lokum farið. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa tekið í hönd hennar þar sem hún hélt í hurðarhúninn, hann hafi tosað í hurðarhúninn hinum megin og hafi bara verið sterkari en hún og hún orðið að sleppa takinu.

Fyrir liggur læknisvottorð dagsett 16. febrúar 2013 þar sem segir að brotaþoli hafi verið marin og blá yfir vi. litlafingur og thenarsvæði og brotgrunur á litlafingri.

Á röntgenmynd komi í ljós að brotnað hafði upp úr beini við liðamót í sinar festu nokkuð sem passi við sögu hennar og skoðun af fingrinum.

Segir síðan í niðurstöðu:

„Slitbreytingar og kölkun, lítil afrifa við caput os MC V.

Við svona áverka er ekki þörf á gipsi eða öðrum spelkum, hún fékk ráðleggingar um hvíld og að hlífa fingrinum næstu 2-3 vikurnar.

B... hefur ekki leitað síðar á hg. Mosfellsbæjar vegna þessarar árásar.

Þótt brotið hafi ekki verið alvarlegt þá þarf engu að síður töluverðan kraft til að veita svona áverka.“

Brotaþoli krefst þess að kærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð 1.200.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá. 11. nóvember 2012 þar til mánuður er liðinn frá birtingu skaðabótakröfu þessarar en með dráttavöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi:

Ákærði sagði um atvik hinn 11. nóvember 2012 að þær mæðgur hefðu komið með börnin. Hann hafi tekið bílstólinn og farið inn og B... hlaupið á eftir honum og viljað ryðjast inn í húsnæðið. Hann hefði ekki boðið henni inn. Það hafi verið ýtingar og hann hamlað henni aðgang að húsnæðinu til að vernda líka börnin frá því að sjá hana ölvaða. Hann hafi bara verið að hugsa um öryggi barnanna. Hann tryði því ekki að áverkar B... væru eftir sig. Í nokkur ár sé hún búin að vera í læknismeðferð.

Þegar ákærði og A... hafi verið að byrja saman hafi B..., sagt að hún hafi dottið. Og meðal annars við það hafi hún misst lyktarskyn og bragðskyn. Hún hafi líka verið undir áhrifum áfengis þá. Hún sé áfengissjúklingur. Þau A... hafi reynt að aðstoða hana með það þegar þau voru saman en það ekki gengið eftir. Hann viti að hún sé búin að vera undir læknismeðferð út af höndum á sér í nokkur ár. Þess vegna haldi ákærði að þetta séu ekki áverkar eftir hann. Hann kvað dyrnar á þvottahúsinu opnast út. B... hafi haldið í húninn þvotthúsmegin. Hún hafi verið ölvuð, Hún hafi átt sextugs afmæli. Honum hafi fundist það óeðlilegt að hún væri ölvuð innan um börnin og hann hafi verið að reyna að hlífa börnunum við því að sjá ömmu sína ölvaða. Hann kvaðst reyna að forðast það að drekka áfengi fyrir framan börnin.

Aðspurður kvaðst hann ekki hafa reynt að draga hana frá en hurðin lokist inn. Lögreglan hafi ekki einu sinni komið til þess að skoða hurðina og sjá hvernig hún opnast eða taka myndir. Hann hafi ekki reynt að losa fingur hennar af hurðarhúninum, bara reynt að loka hurðinni. Þau hefðu togast á um hurðina. Hann bar á móti því að hafa tekið utan um B... og lyft henni út úr eldhúsinu. Hann hefði lokað hurðinni og þær verið inni í þvottahúsi, kannski einhverjar tvær til þrjár mínútur. Síðan hafi þær farið inn í bíl, hann hafi séð það út um eldhúsgluggann. Hann hafi reiknað með að lögreglan myndi koma en svo varð ekki. Hann kvaðst hafa sagt við B... að hann fyndi ekki tiltekin barnaföt á þeirri stundu. Hann sé náttúrulega með föt af þremur börnum heima. En hann hafi sagt henni að hún myndi fá fötin þegar hann fyndi þau.

Nánar aðspurður sagðist hann hafa haldið öðrum megin og hún hinum megin um hurðarhúninn og hann ekki getað losað fingur hennar af húninum. Þessu hafi lokið með því að hann hafi lokað.

Vitnið A..., dóttir brotaþola sagði að þau hefðu verið að koma úr afmælisveislu hjá móður hennar og hún hafi þurft að skila börnunum og sonur hennar hafi verið búinn að vera stressaður allan daginn. Allan tíman í afmælinu af því að hann hafi vitað að hann ætti að vera kominn heim á réttum tíma. Móðir hennar hafi komið með henni af því að þetta hafi nú einu sinni verið afmælisdagurinn hennar og afmælisveislan hennar. Komið með sér að skila börnunum. Þær hafi komið þarna og bankað upp á og ákærði opnað og svona tekið börnin inn og þær ekkert fengið að knúsa þau eða kyssa almennilega, ekkert að kveðja þau almennilega. Hann hafi síðan farið með þau beint inn og vitnið og brotaþoli fylgt eldri börnunum inn og yngsta. Þær hafi komið þarna inn í þvottahús og hann sagt að þær færu ekki lengra. Þær hafi sagst ekki fara lengra en spurt hvort þær mættu fá að knúsa börnin aðeins betur. Hann hafi ekki viljað leyfa það og brotaþoli hafi haldið svona í hurðarhúninn á millihurðinni á þvottahúsinu og eldhúsinu. Hann hafi sagt þeim bara að drífa sig út og verið bara reiður og pirraður og mjög argur yfir því að þær skildu ekki koma akkúrat á þeim tíma sem hann hafi viljað fá börnin. Svo hafi hann farið að verða svolítið reiðari og pirraðri af því að þær fóru ekki út strax. Hann hafi sent börnin beinustu leið inn í stofu og svo farið að rífa höndina á móður hennar af hurðarhúninum, rífur hélt vitnið í framhandlegginn og hafi reynt að draga höndina af hurðarhúninum. Þannig að brotaþoli hafi fundið til í litla putta eftir það. Hann hafi reynt að hrinda brotaþola út, ýtti henni alltaf aftur á bak að útihurðinni og þröskuldur sem séu um það bil 20 sentimetra hár, hafi næstum verið búinn að hrinda henni yfir hann þegar hann hafi séð að hún hafi alveg verið að detta og gripið í hana og lyft henni í rauninni yfir þröskuldinn. Hún hafi ekkert komið inn eftir það hún bara stendur þarna fyrir utan og svo rífur hann í mig og hrindir mér til. Ætlar að hrinda mér út líka en til þess að ég verði ekki fyrir háu falli eða fljúgi þarna út þá sest ég niður og læt hann ekkert hrinda mér þannig út. Hann fer þá, af því að hann getur ekki hent mér út þá strunsar hann inn lokar millihurðinni fer inn á baðherbergið nær í lykil og læsir millihurðinni. Ekki það að ég sjái ég bara veit hvar lykillinn er. Ég og mamma við bara bíðum þarna í smástund og erum bara rólegar og athugum hvort hann opni eftir smástund og hættir þessum stælum. En hvort við vorum þarna í fimm eða tíu mínútur sem við erum þarna fyrir utan, förum ekkert langt. Svo bara æi, hugsa ég og segi við mömmu hann opnar ekkert fyrr en við erum farnar. Og við förum bara út í bíl og förum í burtu. Þannig man ég eftir þessu. Hún kvað hurðina hafa opnast úr eldhúsinu inn í þvottahúsið. Hún kvað móður sína hafa haldið um þann hurðarhún sem eigi að vera inni í eldhúsinu. Hún hafi ekki verið ölvuð heldur bláedrú.

Spurð um hvort ákærði hafi verið drukkinn sagði vitnið einungis vita að hann hafi verið pirraður og reiður.

Hún kvað þær mæðgur hafa viljað fá að knúsa börnin og kveðja þau almennilega.

Brotaþoli, vitnið B..., sagði að hún hefði ákveðið að fara með A... til að skila börnunum út af því að drengurinn hafi verið svo taugaveiklaður af því að hann hafi átt að vera kominn heim á vissum tíma. Þess vegna hafi hún ákveðið að fara með henni þær síðan farið þangað og ákærði komið strax og tekið G... í stólnum út úr bílnum. Þær hafi ekki fengið að kveðja hana og komið þarna inn og hann sagt að við mættum koma inn í þvottahús, bara þar. Hún hafi sagst ætla að fá föt sem hún ætti sem hann hafi ætlað að vera búinn að skila. Hann hafi farið og náð í einhver föt. Hún hafi sagt að hún vildi bara gjarnan fá þessi föt og svo hafi þær farið. Þvottahúshurðin opnist inn í þvottahúsið, hún hafi haldið um hurðarhúninn og hann tekið svona í höndina á henni þannig að hún hafi meitt sig. Hún hafi ekkert fundið fyrir því þá og ekki fyrr en seinna að hún hafi farið að finna fyrir virkilegum verkjum í fingrinum. Húnninn hafi verið þvottahúsmegin. Hún hafi ekki verið ölvuð hún hafi verið nýbúin að keyra frá Stokkseyri og vestur í bæ til að skila tengdamömmu sonar síns og keyrt síðan upp í Mosfellsbæ, heim til sín og A...beðið þar og brotaþoli farið með henni í bílnum upp eftir. Af því að ég vildi fara með henni, drengurinn var svolítið hræddur, var búinn að vera taugaveiklaður var ekki kominn á réttum tíma. Hann var hræddur um að pabbi myndi gera eitthvað við mömmu. Þau hafi átt að vera komin um kl. sex en klukkan hafi verið orðin um sjö. Hann hafi verið búinn að hringja og hún sagt við hann í símann að þetta væri sextugsafmælið sitt og þau kæmu þegar afmælið væri búið. Ekki gat hún sagt um hvort hann var ölvaður. Spurð um hvað hafi orðið til þess að hann hafi sleppt takinu af hendinni á henni sagði brotaþoli að hún myndi það kannski ekki alveg, af því að hún hafi bara sleppt. Hann hafi verið farinn, hann hafi meitt hann virkilega. Hún kvaðst ekkert hafa getað notað fingurinn í vinnunni alveg í tvær vikur. Það hafi náttúrulega seinkaði henni í vinnu, hún vinni við tölvu allan daginn. Hún hafi farið til læknis daginn eftir, hún hefði verið með mikla verki í fingrinum um nóttina. Læknirinn hafi látið hana hafa Parkódín Forte verkjatöflur. Hún hafi ekki misst úr vinnu, hún hafi átt frí á mánudeginum og farið síðan til vinnu.

Þetta hafi haft bæði andlegar og líkamlegar afleiðingar. Hún hafi ekki fullan styrk í fingrinum lengur, þetta hái henni oft þegar hún prjóni. Andlega hafi hún hugsað um þetta og þá líði henni ekki vel og hafi alltaf vara á sér gagnvart honum. Nánar aðspurð kvað hún það geta staðist að þau hafi komið um klukkan átta eða tveimur tímum seinna en um var talað. Hún hafi haldið þvottahúsmegin um hurðarhúninn. Hann hafi tekið um hönd hennar þar sem hún hélt um húninn

Hún kvaðst aldrei hafa átt einhverja fyrri sögu um vandamál í liðum.

Hún kvað hann ákærða greinilega hafa tekið um litla fingurinn er hann tók um hönd hennar.

Vitnið S-kk-nf K-kk-nf læknir, var spurður um hvort verknaðarlýsing í ákæru gæti samræmst því sem fram kemur í læknisvottorði vitnisins frá 16. febrúar 2013. Hann svaraði því að svo væri klárlega. Þetta sé það sem kallað sé hyperextention áverki þegar fingurinn er fettaður upp. Þá komi svona. Áverki af þessum toga flokkist sem brot, þetta sé brot á beini þó ekki séð það þverbrot á beini.

Þetta hafi klárlega verið ný meiðsli á þessari hönd og engin merki um eldri áverka.

B.

Með ákæru dagsettri 3. júlí 2013 ákvað Lögreglustjórinn á Akranesi að höfða sakamál fyrir Héraðsdómi Vesturlands á hendur M-x-x S-x-x, kt. ..., Sóleyjargötu 1, Akranesi fyrir eftirtalin brot:

I.

Fyrir líkamsárás á Akranesi, laugardagskvöldið 3. mars 2012, á heimili ákærða eldhúsinu að Sóleyjargötu 1, með því að hafa hrint A..., kt. ..., svo hún datt á skúffu sem var á eldhúsgólfinu, með þeim afleiðingum að hún hlaut sár á hægri olnboga og bólgu á um 3 sentímetra svæði þar um, marblett á hægra hné og eymsli á hægri rasskinn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998. (mál nr. 012-2012-1474)

II.

Fyrir líkamsárás á Akranesi, laugardagskvöldið 13. október 2012, á heimili ákærða að Sóleyjargötu 1, með því að hafa hrint A..., kt. ..., inn í eldhús, tekið um háls hennar og reynt að beygja hana niður í gólf, hrint henni á vegg þvottahúsinu og slegið hana kinnhest á vinstri kinn og svo skömmu seinna einnig á hægri kinn og er hún reyndi að fara út tekið aftan í öxl hennar og aftanverðan háls og dregið hana inn og sett hana ofan i gólf, með þeim afleiðingum að hún hlaut eymsli aftanverðum hálsi, með verki við að láta höfuð siga aftur á bak, og náði ekki að láta höfuðið síga framá við að fullu vegna verkja, þá var hún aum í vöðvum mjóbaks hægramegin og með eymsli fyrir framaverðu kjálkabeini hægra megin.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998. (mál nr. 012-2012-1474)

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði neitar sök og krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

Um ákærulið I.

Hinn 17. júlí 2012 mætti brotaþoli A... hjá rannsóknarlögreglu Suðurnesja til að leggja fram kæru á hendur M-x-x S-x-x fyrir heimilisofbeldi og líkamsárárs sem hefði átt sér stað frá árinu 2006.

A... lagði fram 9 blaðsíðna greinargerð um ofbeldið og sagði að greinargerðin segi allt um það sem þyrfti að koma fram í málinu.

A...var spurð að hvar ofbeldið hafi átt sér stað. Hún sagði að þau hafi byrjað að búa saman árið 2005 og ofbeldið hafist þá. Þá hafi þau búið í Láguhlíð í Mosfellsbæ. Sama ár í júlí eða ágúst hafi þau flutt á Stórateig 16 í Mosfellsbæ. Þau hafi síðan flutt árið 2007 á Daggarvelli 6 í Hafnarfirði og búið þar fram í árið 2008 en þá hafi þau flutt aftur heim til mömmu hennar á Stórateig 16 í Mosfellsbæ. Árið 2010 hafi þau síðan flutt á Höfðabraut 14 á Akranesi. Og loks hafi þau flutt þaðan og að Sóleyjargötu 1 á Akranesi árið 2011. Hinn 7. júlí 2012 hafi hún flutt út frá honum og búi núna hjá vinkonu sinni í Reykjanesbæ.

A... sagði að til væri áverkavottorð varðandi hana og þetta ofbeldi á heilsugæslunni á Akranesi og það gæti verið að það væri einnig til áverkavottorð vegna þessa á heilsugæslunni í Mosfellsbæ.

Kvaðst A... kæra til refsingar M-x-x S-x-x fyrir heimilisofbeldi og líkamsárás. A... kvaðst áskilja sér rétt til að leggja fram skaðabótakröfu á síðari stigum málsins.

Þá segir eftirfarandi í skýrslu A...:

„Í mars s.1. þá var hann búinn að GEFA mér LEYFI til að fara út með vinkonum mínum, en þá trompast hann þegar vinkona mín sem er að sækja mig var búin að koma aðeins inn og svo fór hún út í bíl. Svo þegar ég ætlaði að ná mér í gosbjór í bílinn okkar, þá hafði hann farið út hinumegin og náð í bjórinn og ætlaði SKO EKK1 að leyfa mér að fá neitt af þessum bjór. En ég kom inn og sagðist ætla að fá smá með mér en hann neitaði mér um það, þá varð ég reið og tók 1 skúffu út úr eldhúsinnréttingunni og barði henni í gólfið til að búa ti1 hávaða til að fá mínu framgengt, H... og I... komu í eldhúsið og hann var að hrinda mér þannig að ég lendi ofan á skúffunni sem að ég átti eftir að taka upp úr gólfinu. Ég reyni að róa mig og ræði við börnin og segi þeim að fara inn í stofu, en hann kallar mig þá lygara og leikara og mörgum illum nöfnum, ég rétt næ að fá mér í nokkra bjóra sem að hann hafði fært inn í svefnherbergi og hann dregur mig samt alltaf jafnharðan í burtu frá bjórnum og stendur í vegi fyrir mér og þegar að ég labba inn í eldhús til að fara út þvottahúsmegin þá hrindir hann mér og þar sem að ég er á hælaháum skóm munaði minnstu að ég hefði dottið, með þeim afleiðingum að ég hefði rekið höfuðið í hornið á eldhúsinnréttingunni. Þá var ég sem betur fer búin að taka skúffuna upp úr gólfinu en við allt þetta sem að gerðist að mestu leyti í eldhúsinu hafði kjóllinn minn skemmst og sokkabuxurnar líka. Ég fór samt út í bíl til vinkonu minnar (grátbólgin og fer með henni en þegar að ég var á leiðinni út úr húsinu hafði hann gargað á eftir mér að ég ætti ekkert að vera koma heim. Ég næ svo að jafna mig nógu mikið til að hitta allar stelpurnar og fara út á Kaupfélagið og reyndi að njóta kvöldsins með vinkonunum eins og mögulegt var undir þessum kringumstæðum, fyrir utan það að ég var farin að finna fyrir áverkunum(hafði fengið lánuð föt hjá vinkonu minni til að reyna redda kvöldinu). Eftir ballið fór ég auðvitað heim þó að mér væri boðið að gista hjá vinkonu minni.“

Vitnið E... sagði í lögregluskýrslu sem tekin var um síma hinn 20. febrúar 2013 að hinn 6. mars 2012 hafi hún verið heima hjá A... að Sóleyjargötu 1, en bær hafi verið á leiðinni út að skemmta sér. Ákærði og A... hafi farið að rífast og hún því ákveðið að fara út úr íbúðinni og bíða út í bíl á meðan. Er hún hafi ætlað að fara að athuga með A... hafi A... komið út úr íbúðinni og sagt að ákærði hafi ráðist á hana og hrint henni á opna eldhússkúffu. A... hafi síðan sýnt henni áverkana sem hún hefði hlotið er þær voru komnar heim E....

Aðspurð um hvar hún hafi séð áverka á A... í umrætt sinn sagði hún að A... hafi verið með áverka á hægri olnboga og hnjám, á hægri hendi en ekki muna hvort áverkar hafi verið á öðru hné eða báðum, þar sem svo langt væri um liðið að hún muni þetta ekki alveg.

Aðspurð um hvernig áverkar þetta hafi verið taldi hún að um hafi verið sár, rispur eða álíka en það væri svo langt síðan þetta gerðist.

Ákærði skýrði frá því í skýrslu sinni hjá lögreglu hinn 21. febrúar 2013 að hann kannaðist við umrætt atvik. A... hafi viljað fá sér bjór og fara út að skemmta sér og vera alla nóttina, barnið þeirra hafi þá verið þriggja mánaða og hún hafi verið með það á brjósti. Þau hafi byrjað að rífast og hann hafi ýtt henni frá en það hafi ekkert gerst í þeim dúr að hún hafi dottið í gólfið eða eitthvað slíkt. Hún hafi síðan farið í partý og komið heim um sex um morguninn og hann hafi verið með börnin á meðan.

Aðspurður kvaðst hann viðurkenna að hafa ýtt við henni einu sinni í umrætt sinn, en ekki með þeim afleiðingum sem A... lýsi. Aðspurður um það hvort hann hafi séð eitthvað á henni eftir þetta kveðst hann ekki vita það þar sem hún hafi farið út og hann verið eftir með börnin. Aðspurður kvað hann A... ekki hafa dottið er hann ýtti við henni. Hann kvaðst vilja fá að vita hvenær hún hafi farið í læknisskoðun eftir þetta atvik þar sem hún hafi verið úti að skemmta sér alla nóttina og ýmislegt gæti hafi gerst þá.

Fyrir liggur áverkavottorð G-kvk-ef Á-kvk-ef læknis frá frá komu brotaþola á heilsugæslustöð á Akranesi 6. mars 2012 þar sem segir m.a:

„Skoðun:

Er með sár á hæ. olnboga og bólgu ca. 3 cm þar í kring. Marblett á hæ. hné. Er mjög aum á ca. lófasvæði á hæ. rasskinn. Hún segir að hann hafi tekið hana kverkataki og hent henni inná rúm og sé með verki á hálsi en ekkert er sjáanlegt.“

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi

Ákærði sagði að brotaþoli hafi sett skúffuna eða hent henni í jörðina af því að hún hafi verið reið. Hann hafi ekki viljað gefa henni áfengi en hún viljað fara í partý. Vinkona hennar hafi beðið fyrir utan húsið. Það hafi byrjað þarna svona ýtingar og barnið þeirra hafi ekki einu sinni verið orðið þriggja mánaða þá. ákærði hafi ekki viljað að hún væri að taka áfengi með sér vegna þess að hún var þá með brjóstagjöf. Hann héldi að hún hefði dottið þá og þá gæti kannski eitthvað hafa komið fyrir hana. En hann geti ekki verið viss um það vegna þess að eftir að þau rifust hafi hún farið að djamma alla nóttina. Komið heim klukkan sex um morguninn. Hann hafi þurft að sinna börnunum allan daginn. Og svo hafi hún farið fimm dögum seinna í læknisskoðun. Aðspurður um hvort hann hafi hrint A...kvaðst hann bara hafa varið sig. Spurður um hvort þá frásögn hennar að hann hefði hrint henni með þeim afleiðingum að hún hafi fallið og lent á umræddri eldhússkúffu sagði ákærði að það sem hafi gerst hafi bara verið venjulegt hjónarifrildi. Ekkert umfram það. Af því að hann sé alltaf að sinna börnunum og leggi öryggi þeirra virkilega hátt upp fyrir sér.

Vitnið A..., sagði um atvik 3. mars 2012 að þetta laugardagskvöld hafi hún verið búin að tala við ákærða með nokkurra daga fyrirvara um að hún mætti fara út með vinkonum sínum og skemmta sér aðeins. Hann hafi sagt já við því þetta væri ekkert mál. Hann yrði bara heima með krakkana, ekkert mál. Svo hafi komið að laugardagskvöldinu og hún búin að klæða sig upp og hafi verið að fara út þegar hann hafi sagt við hana að hún mætti ekki fara. Hún hafi auðvitað orðið svolítið reið eða svekkt því hann hafi allt í einu verið búinn að ákveða það að hún mætti ekki fara. Þær hafi verið búnar að kaupa saman einhverjar flöskur af áfengi og hann hafi ekki viljað leyfa henni að fá sinn hluta af því. Þá hafi hún orðið ennþá meira reið af því að þau hafi verið búin að kaupa saman. Hún hafi ætlað að fá að fara út af því að hann hafi verið búinn að segja að hún mætti það. Hún hafi komið þarna inn og hann reynt að hrinda sér, hún hafi komið inn þvottahúsmegin. Hún hefði farið út að framan og labbað hringinn og ætlað að ná í áfengi aðeins í bílinn af því að hún hafi fattað þegar hún var komin út að hún yrði að fara hringinn. Þá hafi hann verið búinn að hlaupa út baka til og ná í allt áfengið inn í eldhús og hún komið inn þvottahúsmegin. Hún hafi ekki mátt fá áfengi af því að hún hafi verið að fara út gegn vilja hans. Hún hafi labbað í áttinni að svefnherberginu þar sem hann hafi fært þetta inn. Hún hafi snúið sér eitthvað við en hann hrint henni þá áfram og hún verið á háhæluðum skóm. Hún hafi náð að halda jafnvægi og ef hún hefði dottið hefði hún hugsanlega lent með höfðuð á horninu á eldhúsinnréttingunni. Henni hafi orðið svo um að hún hafi orðið höstug og sagst líka vilja fá eitthvað af því sem hún hefði keypt keypti fyrir sinn pening. Hún hafi dregið út eina skúffuna úr eldhúsinnréttingunni. Hafi hún hugsað sér að henda henni í gólfið en ákveðið að gera það ekki. Hafi frekar farið niður á hnén og barið henni í gólfið svona þrisvar sinnum bara til þess að fá hávaða og leggja áherslu á það sem hún var að segja. Hún hafi ekki tekið skúffuna upp Ákærði hafi hrint henni aftur á bak og hún dottið á skúffuna, með hægri hliðina á skúffuna og olnbogann ofan í skúffunni hélt hún. Og fengið þar með áverka á hægri olnboga, stórt sár og eymsli í síðu. Einhvern vegin hafi hún rekið hnéð í líka, hægra hnéð og verið aum alveg þarna. Einhvern tíma þarna, hún mundi ekki hvenær það var einhver staðar, hvort það var áður en hann hrinti henni á skúffuna hafi hann tekið hana kverkataki sem ég man ekkert nákvæmlega hvar var. En þarna eftir þetta, eftir að hún hafi verið búin að ná að hugga börnin, róa börnin og ná í það sem henni var leyft þá hafi hún farið út. Hún hafi öll verið skjálfandi og titrandi þegar hún labbaði þarna út, og faraið beint út í bíl til vinkonu sinnar sem var fyrir utan að bíða eftir henni. Og það fyrsta sem hún hafi séð, hún E..., sé hvað henni líði illa, það hafi eitthvað gerst þó hún viti ekki nákvæmlega hvað hafi gerst.

Vitnið E... sagði að í mars hafi hún og vinkona hennar, A... verið að fara út á ball og ákærði maðurinn hennar verið alveg sáttur við það. Svo þegar þær hafi ætlað að fara út hafi hann orðið reiður og bannað henni að fara. Svo hafi komið kom til einhverra átaka þannig að hann hafi ýtt henni og hún dottið á eldhúsinnréttinguna og meitt sig á skúffu og komið hágrátandi út til vitnisins þar sem vitnið beið í bílnum með syni sínum. Hún hafi verið inni í íbúðinni í fyrstu en farið svo út í bíl af því að hún hafi viljað leyfa þeim að tala saman án þess að vera með eitthvað. Svo hafi vitnið ætlað að fara að athuga með brotaþola og ná í hana en hún þá komið grátandi út. Þá hafi hún sýnt vitninu þá áverka sem hún var með. Það hafi verið á hnénu og hún var bara algerlega í rúst. greyið. Aðspurð um hvort ákærði hafi veist að brotaþola á meðan vitnið var inni í íbúðinni en þegar þær hafi verið að klæða sig í útifötin hafi hann reiðst og sagt að hann hefði ekkert vitað af þessu og svoleiðis.

Vitnið G-kvk-nf Á-kvk-nf læknir sem skoðaði brotaþola 6. mars 2012 var spurð hvort hún teldi verknaðarlýsingu í ákæru geti sannast því sem fram kom við skoðun hennar. Hún sagði að það gæti verið en hún gæti ekki staðfest það.

Um ákærulið II.

Hinn 14. október 2012 mætti A... hjá lögreglunni á Akranesi og segir í samantekt lögreglu um atvik að hún sé mætt að eigin tilhlutan til þess að leggja fram kæru á hendur fyrrum sambýlismanni sínum, M-x-x S-x-x„ fyrir líkamsárás sem átt hafi sér stað á heimili ákærða kvöldið áður milli kl. 21:30 og 22:00.

A... skýrði frá því að hún hafi farið heim til ákærða kvöldið áður um k1. 21:15 og hafi tilgangurinn verið sá að skila bifreið hans en hana hefði hún fengið lánaða hjá honum. Hún hafi beðið hann um að ræða við sig og þá hafi þau verið stödd í þvottahúsinu, hann hafi beðið hana um að koma inn í stofu og þar gætu þau rætt saman, hún hafi orðið við því og þau farið þangað til þess að ræða málin. Ákærði hafi byrjað að úthúða fjölskyldu hennar svo og henni, henni hafi sárnað mikið við þetta.

A... kvaðst hafa staðið upp og farið áleiðis út og er hún hafi komið inn í þvottahús hafi hún velt við körfu með óhreinum fatnaði. Hann hafi komið á eftir henni og tekið um háls hennar og reynt að beygja hana niður og sagt við hana að hún skyldi taka upp það sem hún hefði velt um koll, hún hafi sagt nei við því og sagt honum að hann gæti gert það sjálfur. Hún hafi farið fram á það að fá að fara út en hann ekki leyft henni það og síðan hrint henni á vegg í þvottahúsinu. Hann hafi síðan slegið hana kinnhest á vinstri kinn og síðan skömmu seinna á hægri kinn. Hún hafi þá spurt hann að því hvort hann vildi ekki halda áfram og hann hafi svarað því neitandi. Hún hafi þá ákveðið að fara út um aðaldyrnar og hafi því hlaupið af stað og er hún hafi verið komin áleiðs út um dyrnar hafi hann náð henni og þá rifið í hana og dregið hana inn og hent henni í gólfið, hann hafi verið í klæddur stuttermabol og nærbuxum einum fata og hún því tekið það til bragðs að tosa nærbuxur hans niður um hann. Meðan hann hafi verið að tosa buxurnar upp aftur hafi hún náð að komast út, hún hafi náð að komast út um þvottahúsdyrnar. Hún hafi farið beint að Merkurteig 10 til vinafólks sin, þeirra D... og F..., þar sem hún hafi haldið til. Þegar hún hafi komið þangað hafi hún verið með handarför eftir hann á hálsi og geti vinafólk hennar staðfest þetta.

Aðspurð um það hvort ákærði hafi verið ölvaður í umrætt sinn kvaðst hún telja að hann hafi ekki verið mikið ölvaður, það hafi að mestu verið runnið af honum.

Aðspurð kvaðst A... ekki hafa leitað á sjúkrahús til aðhlynningar.

Aðspurð kvaðst hún ekkert hafa sem réttlætti það að hann réði á hana í umrætt sinn, hún kvaðst fara fram á að ákærða verði refsað lögum samkvæmt en ekki ætla að koma að bótakröfu í málinu.

Ákærði sagði í skýrslu sinni hjá lögreglu inn 21. febrúar 2013 að hann myndi eftir þessu atviki, hún hafi komið of seint að skila bifreiðinni, hún hafi ráðist á hann og hann hafi bara verið að verja sig.

Aðspurður kvaðst hann ekki hafa tekið um háls hennar og ekki hafa slegið hana kinnhest. M-x-x var bent á að tvö vitni staðfestu að A... hafi verið rauð á hálsi og kinn er hún hafi komið til þeirra skömmu eftir að hún hafi farið frá honum. Hann kvaðst ekki trúa þvi að þetta væru trítverðug vitni, betta væri vinafölk sem hún bjó með.

Vitnið D... sagði í símaskýrslu sinni hjá lögreglu hinn 19. febrúar 2013 að A... hafi búið hjá henni eftir að ákærði hefði vísað henni á dyr. Í umrætt sinn hafi A... farið til ákærða í þeim tilgangi að skila bifreið sem hún hefði fengið að láni hjá honum. Hún hafi komið aftur klukkutíma síðar og þá hafi hún verið lafmóð. Hún hafi þá spurt A... að því hvað hefði gerst og hún þá sagt henni að hún hafi lent á átökum við M-x-x, hún hafi komist undan með því að kippa niður um hann buxunum og hún hafi síðan hlaupið alla leið til baka. Hún hafi séð að A... var rauð á hálsi og kinn og einnig hafi hún kvartað um verki í baki. D... kvaðst hafa borið hitakrem á bak hennar seinna sama dag.

Vitnið F... sagði í símaskýrslu sinni hjá lögreglu að á þessum tíma hafi D-kvk-nf (sic) búið hjá þeim D.... Í umrætt skipti hafi hún farið til ákærða til þess að skila af sér börnunum að því er hann minnti en kvaðst þó ekki vera viss um að það hafi verð tilgangurinn. Hún hafi komið til baka einum til þremur tímum seinna og þá hafi hún tjáð þeim að hún hafi lent í átökum við ákærða og að hann hefði tekið hana m.a. hálstaki. Aðspurður kvaðst F... muna eftir því að hún hafi verið rauð á hálsi og vanga, vinstri vanga að honum minni.

Frammi liggur áverkavottorð þar sem segir að A... hafi komið á heilsugæsluna á Akranesi hinn 14. október 2012. Læknir hafi verið K-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf aðstoðarlæknir. Vottorðið sé gert eftir sjúkraskrá bar sem útgefandi vottorðsins sá ekki sjúkling við þessa komu.

Í vottorðinu segir m.a:

„Henni segist svo frá að hún hafi farið heim til fyrrverandi eiginmanns laugardagskvöldið 13.10.2012 k1:21:30 til að skila bílnum hans. Þau tala fyrst saman í rólegheitunum en hún segir hann hafa svo farið að æsa sig begar bau höfðu talað saman í um bað bil 10-15 mínútur. Hann fer þá að tala illa um hana og fjölskyldu hennar. Þegar hún reynir að fara út úr húsinu hrindir hann henni á hurðarkarm en hún nær þó að bera fyrir sig hendurnar. Þvi næst tekur hann í háls hennar aftanverðan og heldur henni niðri og vill að hún taki upp föt sem hún hafi óvart hrint gólfið. Eftir að hann sleppir taki á hálsi hennar slær hann hana í vinstri og hægri kinn og lendir hægra höggið meira á kjálkabeininu sjálfu. A... nær svo að sleppa inn í forstofu aðalinngangs þar sem hann hrindir henni í gólfið, hún fær bó ekki högg á andlitið þá svo hún muni. Hún nær eftir það að toga niður nærbuxurnar hans og hlaupa svo út bakdyramegin. Eftir það kemst hún svo heim til vinkonu sinnar og eltir hann hana ekki.

Eftir Þetta lýsir A... eymslum í hálsi, mjóbaki, kinnum og kjálka.

Við skoðun eru eymsli á aftanverðum hálsi við þreifingu. Getur extenderað að fullu í hálsi en fær við það talsverða verki. Nær ekki flexio að fullu í hálsi vegna verkja. Ekki bankeymsli yfir hryggjatindum en aum í vöðvum mjóbaks hægra megin. Einnig eru eymsli yfir framanverðu kjálkabeini hægra megin.

Er við komu í ágætu andlegu jafnvægi en segist þó vera hrædd við bað sem hefur gerst. Býr hjá vinkonu sinni með þremur börnum (9 mánaða, 3 ára og 6 ára) sem öll eru börn fyrrverandi eiginmanns.“

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi

Ákærði sagði um atvik laugardaginn 13. október 2012 að fyrir það fyrsta þá myndi hann ekki eftir þessu atviki, að eitthvað svona hafi gerst. Hann hefði lánaði henni bílinn og hún skilað honum í byrjun þessa árs. Svo hafi hann þurft að borga hraðasekt fyrir hana. Aðspurður um þá frásögn A... að hann hefði sagt ljót orð um fjölskyldu hennar og að þau hafi út frá því farið að rífast sagði ákærði að fyrir það fyrsta hafi hann aldrei talað illa um fjölskylduna hennar. Hann hafi kannski bent á eitthvað en ekki talað illa um hana.

Nánar aðspurður kvaðst hann hafa lánað brotaþola bílinn hinn 13. október 2012 og hún verið að skila honum þá. Ekki kannaðist hann við að rifrildi hefði orðið með þeim þá.

Ákærði var spurður um þá frásögn sína hjá lögreglu að hann myndi eftir atviki þessu, hún hefði ráðist á hann og hann verið að verja sig. Hann sagði að hann hafi sjálfsagt bara verið þreyttur og verið að reyna að einbeita sér að þremur málum í smáatriðum. Hann kvað það vel geta verið að hún hafi komið of seint að skila bifreiðinni og þess vegna hafið þau farið að rífast en hann myndi það ekki.

Spurður um hvort atvik skýrðust fyrir ákærða við lestur lögregluskýrslu sagði ákærði að hann kannaðist ekki alveg við þetta.

Brotaþoli A... sagði að um morguninn hinn 13. október 2012 hafi hún fengið lánaðan bíl ákærða. Hafi þetta verið hennar helgi með krakkana og hún ætlað að fara í bíó með krakkana í bænum. Hún hafi gert það og eytt deginum með þeim og svo átt að skila bílnum til hans um kvöldið. Hún hafi farið yfir til hans um það bil hálf níu á bílnum til þess að skila honum og farið inn með lyklana. Þau hafi byrjað að tala saman aðeins inn í eldhúsi og farið svo inn í stofu og talað saman í góðu. Eftir um það bil tíu mínútur korter hafi hann byrjað að niðurlægja fjölskylduna hennar og hana sjálfa, reyna að láta henni líða illa. Hann viti að um leið og hann ýti á fjölskyldupunktana með þessum niðurlægingum þá fýkur í hana. Hún hafi staðið upp og sagt að hún stæði ekki undir þessu og ætli ekki að hlusta á þetta, hún sé farin. Hún hafi strunsað út úr stofunni og inn í eldhúsið og fremst í eldhúsinu hafi óhreinatauskarfa sem hún hafi velt um koll. Hún hafi lokað hurðinni að þvottahúsinu og farið í skó. Um leið og hún hafi verið komin í skó hafi hann komið inn í þvottahúsið rifið í sig og hrint sér á hurðarkarm þar sem hún hafi náð að bera hendurnar fyrir sig. Hann hafi hrint henni inn í eldhús og gargað á hana að taka þetta upp en hún neitað því, þetta væri hans íbúð og hans þvottur hann gæti tekið þetta upp. Hann hafi bara orðið reiðari og tekið aftan í hálsinn á henni og ýtt henni niður og sagt henni að taka þetta upp. Hún hafi staðið fast á því að hún ætlaði ekki að gera það. Hann hafi urrað á hana svona nokkrum sinnum um að hún eigi að taka þetta upp en hún ekki gert það og svo hafi hann sleppt takinu á hálsi hennar. Hún hafi getað rétt úr sér. Kýttu þau um málið en hann hafi síðan slegið hana fast utan undir hægra megin, rosalega neðarlega á kjálkann. Hún hafi verið helaum sortnað alveg fyrir augum þegar þetta gerist. Hún kveðst hafa sagt við hann þegar hún fór að sjá aftur að hún væri ekkert að fara að taka þetta upp. Hann geti bara slegið hinu megin líka til að hafa þetta jafnt. Hann hafi sagt að hann ætlaði ekkert að gera það. Og hafi alltaf reynt að fá hana til að taka þetta upp og svo hafi hann slegið hana óvænt vinstra megin en þó aðeins á betri stað þannig að það nær ekki niður á kjálkann, en ekki eins fast. Henni hafi þá verið litið á millihurðina við aðalinnganginn svo ákveðið að taka til fótanna og hlaupa að aðalinnganginum, hafi náð að opna millihurðina útihurðin hafi verið aðeins opin hún náð að setja annan fótinn út þegar hann hafi rifið í hana og hrint henni í gólfið við millihurðina þar sem hún opnast inn í anddyrið og hann hafi skellt aðalinnganginum í lás, staðið þarna yfir henni á stuttermabol og boxerbuxum. Hún hafi kippt niður um hann nærbuxunum og hlaupið út hinum megin og hlaupið alla leið heim til vinafólks síns þar sem hún gisti, D... og F.... Hún kvaðst hafa velt körfunni koll af ásettu ráði vegna þess að hún hafi verið reið út í áakærða af því að hann var að niðurlægja fjölskylduna sína. Segja að fjölskylda hennar væri heimsk og einhverjir aumingjar og eitthvað og þegar hún hafi labbað fram þá hafi hún slegið svona í hana.

Vitnið D... sagði að brotaþoli hafi komið ein heim eftir að hafa verið hjá ákærða. Hún hafi verið alveg rosalega hrædd og er vitnið spurði hvað væri að hafi hún sagt að ákærði hafi ráðist á hana og að hún væri hrædd. Hún vissi ekki hvort hann væri að elta hana. Vitnið hafi spurt hana hvort hann hafi meitt hana og hún tekið frá úlpuna og verið rauð og fötin teygð. Hún kvað ekkert hafa séð á brotaþola áður en hún fór til ákærða en þangað fór hún heiman frá vitninu til þess að skila bílnum.

Vitnið F..., sagði að það sem hann myndi eftir að brotaþoli hafi komið heim til þeirra eftir að hún fór yfir til ákærða. Hún hafi talað um það að hann hefði tekið á henni. Hann hefði tekið sig og snúið sig niður og þrýst eitthvað niður í gólfið. Hún hafi verið alveg eldrauð á vanganum og fötin teygð og toguð. Hún hafi verið frekar slæm í öxlinni og svona deginum eftir. Það hafi verið allt í lagi með hana áður en hún fór til ákærða.

Vitnið K-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf læknir sem skoðaði brotaþola 14. október var spurður um hvort verknaðarlýsing í ákæru samræmdist því sem fram kom við skoðun hjá honum. Hann svaraði því játandi. Hún hafi verið bara nokkuð róleg og sagt vel frá því sem hafði gerst. Virtist bara í ágætis jafnvægi þegar vitnið talaði við hana en að sjálfsögðu svona í smá svona sjokki yfir því sem hafði gerst. En alveg róleg annars og svona útlitslega séð virtist hún ekki hafa orðið fyrir alvarlegum áverkum. En því sem hún hafi greinilega orðið fyrir einhverjum svona áverkum.

Um A.

Ákærði neitar sök, hann kvaðst ekki haf reynt að losa fingur brotaþola af hurðarhúninum, bara reynt að loka hurðinni. Þau hafi togast á um hurðina.

Brotaþoli sagði að hún hafi haldið um hurðarhúninn og ákærði tekið í höndina á henni þannig að hún hafi meitt sig. Hún hafi ekkert fundið fyrir því þá og ekki fyrr en seinna að hún hafi farið að finna fyrir virkilegum verkjum í fingrinum. Húnninn hafi verið þvottahúsmegin. Spurð um hvað hafi orðið til þess að hann hafi sleppt takinu af hendinni á henni sagði brotaþoli að hún myndi það kannski ekki alveg, af því að hún hafi bara sleppt. Hann hafi verið farinn, hann hafi meitt hann virkilega.

Vitnið A... sagði að brotaþoli hafi haldið í hurðarhúninn á millihurðinni á þvottahúsinu og eldhúsinu. Ákærði hafi rifið höndina á móður hennar af hurðarhúninum, og hélt vitnið að hann hefði rifið í framhandlegg hennar og hafi reynt að draga höndina af hurðarhúninum. Þannig að brotaþoli hafi fundið til í litla putta eftir það. Hún kvað móður sína hafa haldið um þann hurðarhún sem eigi að vera inni í eldhúsinu.

Þess misræmis gætir í framburði brotaþola og vitnisins A... að hin síðarnefnda kveður brotaþola hafa haldið um hurðarhúninn eldhúsmegin en brotþoli kvaðst hafa haldið um húninn þvottahúsmegin og hafi þau ákærði togast á um hurðina.

Ákærði og brotaþoli toguðust á um hurð á heimili brotaþola sem vildi varna henni inngöngu úr þvottahúsinu í íbúð sína. Með vísan til misræmis þess sem að framan greinir um framburð brotaþola og atvika málsins eins og þeim er lýst hér að framan, þykir með vísan til 109. og 108. gr. laga nr. 88/2008 þykir ekki komin fram lögfull sönnun um að ákærði hafi með því að togast á við brotaþola um hurð þessa gerst sekur um líkamsárás og verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Um B.

Ákæruliður I.

Ákærði neitar sök en í skýrslu hans hjá lögreglu sagðist hann hafa ýtt við brotaþola og í skýrslu sinni fyrir dómi sagði hann þegar hann var spurður um hvort hann hefði hrint brotaþola að hann hefði bara varið sig. Hins vegar er frásögn brotaþola um atvik skýr og afdráttarlaus og hlýtur stuðning í framburði vitnisins E... sem segir hana ekki hafa borið áverka fyrr en hún kom út frá ákærða. Þá er sýnt fram á það með læknisvottorði sem ber saman við lýsingu brotaþola og E... að brotaþola hlaut áverka á skiptum sínum við ákærða umrætt sinn og verður hann sakfelldur fyrir brot það sem honum er gefið að sök í þessum kafla ákæru.

Ákæruliður II.

Ákærði neitar sök en sagði við yfirheyrslu hjá lögreglu að hann hefði þurft að verja sig Fyrir dómi kvaðst hann ekki muna atvik og var óskilríkur í frásögn sinni um atvik.

Aftur á móti er frásögn brotaþola um atvik skýr og áverkavottorð svo og lýsingar vitnanna D... og F... um það er hún kom heim frá ákærða eftir að hafa skilað honum bílnum þykja veita fullnægjandi sönnun um að hann hafi veitt henni þá áverka sem lýst er á áverkavottorði frá 14. október 2012 og sem að mati læknis þess er skoðaði hana geta samrýmst verknaðarlýsingu í ákæru. Verður hann því sakfelldur fyrir brot það sem honum er gefið að sök í ákæru.

Ákvörðun viðurlaga o.fl.

A

Eins og að framan greinir er ákærði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins samkvæmt A lið og greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða B-kk-ef L-kk-ef 200.500 krónur þ.m.t. virðisaukaskattur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotþola K-kvk-ef T-kvk-ef hdl. 218.000 krónur þ.m.t.virðisaukaskattur, úr ríkissjóði. Að auki greiðist aksturskostnaður hennar, 19.400 krónur úr ríkissjóði.

Samkvæmt 2. mgr.176. gr. laga nr. 88/2008 er skaðabótakröfu B... vísað frá dómi.

B

Ákærði er sakfelldur fyrir tvö brot gegn brotaþola sem er fyrrverandi eiginkona hans

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði frá árinu 2005 hlotið tvo dóma og fjórum sinnum gengist undir viðurlög fyrir dómi og lögreglu fyrir brot gegn umferðarlögum og áfengislögum. Ákærði hlaut síðast dóm 23. nóvember 2012 fyrir akstur sviptur ökurétti og var refsins ákveðin 2 mánaða fangelsi. Þau brot sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir vegna brota samkvæmt dómskjali nr. 4 voru framin fyrir uppkvaðningu dómsins 23. nóvember 2012 og ber því að gera ákærða hegningarauka, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot. Það þykir horfa refsingu ákærða til þyngingar, sbr. 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, að brot hans beindust að fyrrverandi eiginkonu hans og var annað brotið að nokkru framið í viðurvist barna þeirra. Þykir refsing ákærða með hliðsjón 77. gr. almennra hegningarlaga hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði.

Loks verður ákærða með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 gert að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvalds samkvæmt B lið, en málsvarnarlaun verjanda síns samkvæmt ákvörðun dómsins. Þær greiðslur þykja hæfilega ákveðnar að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða gert að greiða ferðakostnað verjanda.

A-x-x V. M-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

Við dómsuppkvaðningu er gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, M-x-x S-x-x er sýkn af ákæru samkvæmt A lið en skaðabótakröfu B... er vísað frá dómi. Allur kostnaður sakarinnar greiðist úr ríkissjóði þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans B-kk-ef L-kk-ef hrl. að fjárhæð 200.500 krónur þ.m.t. virðisaukaskattur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotþola K-kvk-ef T-kvk-ef hdl. 218.000 krónur þ.m.t.virðisaukaskattur, úr ríkissjóði. Að auki greiðist aksturskostnaður hennar 19.400 krónur úr ríkissjóði.

Ákærði, M-x-x S-x-x sæti fangelsi í 2 mánuði samkvæmt B lið.

Ákærði greiði 176.338 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef L-kk-ef hrl., 150.000 krónur þ.m.t. virðisaukaskattur. Einnig ber ákærða að greiða ferðakostnað verjandans, 75.700 krónur

A-x-x V. M-kk-nf