S-1648/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 8. júní sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 3. október 2006 á hendur J-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [...], Álfabrekku við Suðurlandsbraut, Reykjavík, fyrir líkamsárás, með því að hafa laugardaginn 25. júní 2005 á bifreiðastæði Kjörgarðs við Hverfisgötu í Reykjavík, slegið K-kk-þf A-kk-þf, kt. [...], nokkur hnefahögg í líkamann, með þeim afleiðingum að K-kk-nf hlaut eymsli og þrota á höku og roða og eymsli yfir brjóstvöðvum og bringubeinum.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þá krefst nefndur K-kk-nf þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 89.585 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 25. júní 2005 en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds, að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði felldur á ríkissjóð.

Laugardaginn 25. júní 2005 kl. 14.55 fékk lögregla boð um að fara að bifreiðastæði á bak við Kjörgarð við Hverfisgötu. Í frumskýrslu kemur fram að K-kk-nf A-kk-nf hafi hringt og tilkynnt að á sig hafi verið ráðist og að bifreið hans væri skemmd. Er lögregla kom á staðinn hitti hún fyrir umræddan K-kk-þf A-kk-þf. Einnig voru á vettvangi V-kk-nf G-kk-nf, A-kvk-nf Ó-kvk-nf G-kvk-nf, A-kvk-nf J-kvk-nf og Á-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf. Í frumskýrslu lögreglu er skráð að K-kk-nf hafi gert grein fyrir því að hann hafi komið akandi inn á bifreiðastæðið og þá séð bifreiðina UJ-868 á stæðinu. Hafi K-kk-nf áttað sig strax á því að ökumaður UJ-868, ákærði í máli þessu, væri að bíða eftir stæði sem væri að losna. Hafi K-kk-nf ekið inn á bifreiðastæðið í leit að stæði og snúið við inn á stæðinu. K-kk-nf hafi því næst séð hvar búið var að leggja bifreiðinni UJ-868 í bifreiðastæði. K-kk-nf hafi verið að aka hægt út af bifreiðastæðinu þegar ákærði hafi komið út á milli bifreiðarinnar UJ-868 og bifreiðar við hliðina. Hafi K-kk-nf stöðvað bifreið sína og hleypt ákærða yfir bifreiðastæðið. Ákærði hafi þá lamið með krepptum hnefa í vélarhlíf á bifreið hans. Því næst hafi ákærði komið að bifreiðastjórahurðinni, opnað hana og öskrað „Það er ekki nóg með að þú hafir ætlað að hirða af mér stæðið mitt heldur ætlaðirðu líka að reyna að keyra yfir mig, helvítið þitt!“ Ákærði hafi síðan tekið að berja á K-kk-þgf með krepptum hnefa. K-kk-nf hafi ekki haft tölu yfir hversu mörg högg hann hafi fengið en hann hafi verið sleginn í brjóstkassann, vinstra megin undir kjálka og í vinstri framhandlegg. Að lokum hafi ákærði hrópað eitthvað að dóttursyni K-kk-ef sem setið hafi í aftursæti bifreiðarinnar og síðan strunsað inn í Kjörgarð. Í skýrslu lögreglu kemur fram að vitnin A-kvk-nf, Á-kk-nf og V-kk-nf hafi séð ákærða opna bílstjórahurðina og ráðast á ökumann. Vitnið A-kvk-nf hafi sagt að hún hafi séð ákærða rjúka inn í bifreiðina en hún hafi ekki séð hvað gerst hafi inni í bifreiðinni. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að K-kk-nf hafi verið með roða á bringu. Hafi hann kennt þar til sem og í hálsi. Þriðjudaginn 5. júlí 2005 mætti K-kk-nf A-kk-nf á lögreglustöð og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás og eignaspjöll.

S-kk-nf B-kk-nf læknir á Landspítala háskólasjúkrahúsi hefur 16. september 2005 ritað læknisvottorð vegna komu K-kk-ef A-kk-ef á slysadeild 25. júní 2005. Fram kemur að K-kk-nf hafi verið aumur og haft þrota vinstra megin á höku. Á brjóstkassa framanverðum og ofan til hafi verið þó nokkur roði og eymsli yfir brjóstvöðvum og bringubeinum en þó enginn grunur um beináverka.

B-kk-nf M-kk-nf læknir hefur 27. júní 2005 ritað læknabréf um komu ákærða á slysadeild þann dag. Fram kemur að ákærði hafi verið marinn á hné og með skafsár. Ekki hafi verið vökvi í hnénu og hafi það verið alfarið stabilt. Ekki hafi verið áverkamerki á vinstra hné eða fæti.

Ákærði kvaðst hafa ætlað í Kjörgarð umræddan dag. Hafi hann lagt bifreið í hliðarstæði á bifreiðastæði við Kjörgarð og hafi hann beðið eftir lausu stæði. Bifreið hafi verið ekið út af stæði og hafi hann beðið eftir lausu stæði. Á sama augnabliki hafi komið inn á bifreiðastæðið blá bifreið af gerðinni Bens. Ökumaður þeirrar bifreiðar hafi ætlað að ná stæðinu en ákærði verið fyrri til enda hafi hann beðið eftir stæðinu. Ákærði hafi lagt bifreið sinni og gengið greitt út á bifreiðastæðið en þá hafi fyrrgreindri bifreið verið snúið við á bifreiðastæðinu og ökumaður hennar ekið í átt að ákærða. Ökumaður bifreiðarinnar hafi horft í augu ákærða án þess að hægja á sér. Hafi ökumaðurinn viljandi ekið á ákærða með þeim afleiðingum að stuðari bifreiðarinnar hafi lent á vinstra hné ákærða. Ákærði hafi við höggið misst vinstri fótinn undan sér. Á sama augnabliki hafi ákærði skellt olnboga og flötum lófa á vélarhlífina en aldrei á þann veg að skemmdir hafi getað hlotist af. Í kjölfarið hafi ákærði gengið að opnum glugga bifreiðar ökumannsins og rætt við hann. Ökumaðurinn hafi verið með kjaft og gert sig líklegan til að aka á brott. Hafi ákærði tekið með vinstri hendi í skyrtuna á ökumanni að framanverðu í þeim tilgangi að ökumaður færi ekki heldur myndi ræða við hann. Hafi ákærði spurt ökumann eitthvað á þann veg hvað gengi að honum. Ökumaðurinn hafi þá m.a. sagt að hann væri lögfræðingur og að hann gæti „saltað hann“. Ákærði hafi í lok samtalsins stungið höfði sínu inn í bifreið ökumanns í þeim tilgangi að róa niður lítið barn sem hafi verið í aftursæti bifreiðarinnar. Ákærði hafi að lokum farið á brott áleiðis inn í Kjörgarð en hann hafi verið sárþjáður í hnénu. Ákærði kvaðst vera fatlaður á hægri hendi og notaði hann því einungis vinstri hendi. Væri hann með gervilim í hægri hendi sem þyldi hvorki högg né átök. Tveim dögum eftir atburðinn hafi líðan ákærða verið orðin slæm og verkur í hnénu versnað til muna. Hafi hann í kjölfarið leitað á slysadeild. Hafi honum verið ráðlagt frá því að mæta til vinnu næstu vikuna og hann farið eftir því. Ákærði kvaðst enn ekki hafa jafnað sig og hann ítrekað reynt að ná í kæranda í þeim tilgangi að þeir gætu gengið frá bótum vegna áverka á hné ákærða. Það hafi hins vegar ekki tekist.

K-kk-nf A-kk-nf kvaðst hafa verið á leið að versla í Kjörgarði. Er hann hafi verið á leið inn á bifreiðastæði inn á af Hverfisgötu hafi hann séð bifreið bakka úr stæði. Hafi hann beðið á meðan og síðan ætlað að leggja. Í því hafi hann séð jeppa byrja að bakka í átt að stæðinu og hafi ökumaður þeirrar bifreiðar lagt í stæðið. Ökumaðurinn, ákærði í máli þessu, hafi komið út úr bifreið sinni og gangandi snarbeygt fyrir bifreið K-kk-ef. Hafi K-kk-nf neglt niður. Kvaðst K-kk-nf ekki hafa orðið var við að bifreiðin hafi lent á ákærða, enda bifreiðin á engri ferð. Ákærði hafi lamið í vélarhlíf bifreiðarinnar og því næst rifið upp hurð bifreiðarinnar bifreiðastjóramegin. Hafi hann því næst spurt K-kk-þf hvort K-kk-nf ætlaði að aka yfir hann. Síðan hafi hann byrjað að lemja K-kk-þf og hafi höggin komið á kjálka og bringu K-kk-ef. Höggin hafi verið á bilinu 5 til 10. Því næst hafi ákærði greinilega áttað sig á að barn væri í bifreið K-kk-ef. Hafi hann þá hætt barsmíðunum og hreytt ónotum í K-kk-þf. Því næst hafi ákærði haldið á brott. Lögregla hafi verið kölluð til. Kvaðst K-kk-nf hafa látið meta skemmdirnar á bifreiðinni í kjölfarið og síðan látið gera við vélarhlífina í ágúst 2005. Reikning fyrir þá vinnu hafi K-kk-nf greitt.

A-kvk-nf J-kvk-nf kvaðst hafa verið stödd í bifreið á bifreiðastæði við Kjörgarð. Hafi hún séð hvar ákærði hafi komið gangandi frá bifreið sinni þar sem hann hafi lagt henni nærri Hverfisgötu. Jafnframt hafi hún séð K-kk-þf A-kk-þf þar sem K-kk-nf hafi verið að aka niður bifreiðastæðið en engin bifreiðastæði verið laus. Ákærði hafi verið að ganga yfir bifreiðastæðið en K-kk-nf greinilega ekki séð ákærða. Hafi K-kk-nf ekið bifreið sinni mjög hægt og náð að stöðva hana í tæka tíð og því ekki hafa ekið á ákærða. Ákærði hafi verið mjög snöggur að snúa sér við og kýlt í vélarhlíf bifreiðar K-kk-ef og öskrað á K-kk-þf. Síðan hafi ákærði farið bifreiðastjóramegin að bifreið K-kk-ef, tekið í hálsmál á úlpu eða jakka K-kk-ef og hreytt í hann einhverju. Kvaðst hún ekki viss um hvort ákærði hafi rifið upp hurðina eða hvort K-kk-nf hafi opnað hurð bifreiðarinnar sjálfur. Ákærði hafi að þessu loknu gengið áfram inn í Kjörgarð. Kvaðst A-kvk-nf telja að ákærði hefði eitthvað „danglað“ í K-kk-þf en hún væri þó ekki alveg viss um það. A-kvk-nf kvaðst hafa séð ákærða slá með hnefanum af miklu afli í bifreið K-kk-ef. Hafi hún verið í góðri aðstöðu til að sjá þessa atburði.

A-kvk-nf Ó-kvk-nf G-kvk-nf kvaðst hafa staðið á gangstétt við Kjörgarð umræddan dag. Hafi hún verið að tala við eitthvað fólk þegar athygli hennar hafi beinst að því að ákærði hafi staðið fyrir framan bifreið á bifreiðastæðinu og hafi hann lamið í vélarhlíf bifreiðarinnar þar sem bifreiðin var kyrrstæð en með akstursstefnu út af bifreiðastæðinu. Ákærði hafi verið mjög reiður og gengið að bifreiðastjórahurðinni. Hafi hann opnað hana, rifið í bringu ökumanns og lamið hann ítrekað í bringuna. A-kvk-nf kvaðst ekki hafa séð hversu mörg högg ákærði hafi veitt ökumanni, en greinilegt hafi verið að ákærði hafi verið að „lumbra“ á honum. Því næst hafi ákærði gengið inn í Kjörgarð. Á vettvangi hafi maður spurt ákærða hvort „þetta væri nú ekki einum of langt gengið?“ Ákærði hafi svarað eitthvað í þeim dúr að hann ætlaði að „drepa manninn“. Eftir þetta hafi lögregla komið á vettvang og hún séð þegar ökumaðurinn hafi sýnt lögreglumönnum bringuna á sér. Hún hafi verið rauð. Greinileg dæld hafi verið í vélarhlíf bifreiðarinnar eftir að ákærði hafi lamið í hana. A-kvk-nf kvaðst hafa séð þessa atburði mjög vel en hún hafi staðið í um 3ja til 4 metra fjarlægð.

V-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa staðið út við vöruafgreiðslu verslunarinnar Bónus í Kjörgarði. Bifreið af gerðinni Bens hafi runnið niður bifreiðastæðið í átt að Hverfisgötu. Á miðju bifreiðastæðinu hafi ákærði gengið fyrir bifreiðina og stutt sig við vélarhlíf hennar. Hafi hann brugðist illur við. Hafi hann rifið upp hurð bifreiðarinnar og lamið ökumann. Kvaðst V-kk-nf hafa staðið 20 til 30 metrum frá. Ákærði hafi rifið í skyrtu ökumannsins, kippt honum að sér og lamið hann í andlitið eða brjóst. Hafi hann látið hnefa dynja á manninum. Kvaðst V-kk-nf ekki telja að bifreiðin hafi lent á ákærða.

Niðurstaða:

Í máli þessu liggur fyrir framburður K-kk-ef A-kk-ef, sem kveður ákærða umrætt sinn hafa beygt snarlega fyrir bifreið K-kk-ef á bifreiðastæði við Kjörgarð. K-kk-nf hafi náð að stöðva bifreið sína áður en hún hafi hafnað á ákærða. Ákærði hafi lamið í vélarhlíf bifreiðar K-kk-ef sem dældast hafi við það. Í framhaldi hafi ákærði rifið upp hurð bifreiðar K-kk-ef, þrifið í skyrtu hans og lamið hann 5 til 10 högg sem hafi komið á kjálka og bringu K-kk-ef. Þennan framburð K-kk-ef styðja vitni. A-kvk-nf J-kvk-nf kveður K-kk-þf hafa náð að stöðva bifreið sína í tæka tíð og því ekki hafa ekið á ákærða. Ákærði hafi tekið í hálsmál á úlpu eða jakka K-kk-ef og hreytt í hann einhverju. Kvaðst hún telja að ákærði hafi eitthvað „danglað“ í K-kk-þf en hún væri þó ekki alveg viss um það. A-kvk-nf Ó-kvk-nf G-kvk-nf kvað ákærða hafa verið mjög reiðann, gengið að bifreiðastjórahurðinni, opnað hana, rifið í bringu K-kk-ef og lamið hann ítrekað í bringuna. Greinilegt hafi verið að ákærði hafi verið að „lumbra“ á K-kk-þgf. V-kk-nf G-kk-nf kvað ákærða hafa stutt sig við vélarhlíf umræddrar bifreiðar. Hann hafi brugðist illur við og rifið upp hurð bifreiðarinnar. Hafi ákærði rifið í skyrtu ökumannsins, kippt honum að sér og lamið hann í andlitið eða brjóst. Hafi hann látið hnefa dynja á manninum. V-kk-nf hafi staðið 20 til 30 metrum frá.

Í máli þessu liggur fyrir læknisvottorð þar sem fram kemur að eftir þessa atburði hafi K-kk-nf verið aumur og svolítill þroti verið vinstra megin á höku. Á brjóstkassa framanverðum og ofan til hafi verið þó nokkur roði og eymsli yfir brjóstvöðvum og bringubeinum. Þessir áverkar samrýmast því sem fært er í frumskýrslu lögreglu um að K-kk-nf hafi verið með roða á bringu. Bar A-kvk-nf Ó-kvk-nf einnig um að hún hafi séð að bringa K-kk-ef hafi verið rauð eftir atvikið. Þegar litið er til framburðar framangreindra vitna og þeirra áverka sem hér hafa verið raktir er komin fram lögfull sönnun þess að ákærði hafi greint sinn slegið K-kk-þf A-kk-þf nokkur hnefahögg í líkamann með þeim afleiðingum að K-kk-nf hlaut eymsli og þrota á höku og roða og eymsli yfir brjóstvöðvum og bringubeini. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur árið 1949. Er sakaferill hans ekki slíkur að áhrif hafi á refsingu í málinu, en hann hefur frá árinu 1973 sex sinnum verið dæmdur fyrir brot á almennum hegningarlögum og umferðarlögum. Síðast var ákærði dæmdur 7. mars 2006 fyrir brot gegn umferðarlögum. Brot ákærða í þessu máli er hegningarauki við síðastgreinda dóminn og ber því að ákvarða refsingu eftir 78. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 77. gr. Með hliðsjón af framferði ákærða umrætt sinn er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga, sem rétt þykir að skilorðsbinda með þeim hætti er í dómsorði greinir.

K-kk-nf A-kk-nf hefur krafist skaðabóta að fjárhæð 89.585 krónur, auk vaxta. Krafan sundurliðast þannig:

- Tjón á bifreiðinni YK-830 71.565 krónur

- Tjón vegna afnotamissis bifreiðarinnar YK-830 í þrjá daga 14.700 krónur

- Kostnaður vegna áverkavottorðs 3.320 krónur

Verjandi ákærða hefur mótmælt skaðabótakröfunni. Vísar hann m.a. til þess að ákærði sé ekki ákærður fyrir eignaspjöll og því verði ekki um skaðbótakröfuna dæmt. Samkvæmt 174. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála má leggja fyrir dómara í opinberu máli aðrar einkaréttarlegar kröfur en um getur í 170. gr. laganna, sem rót eiga að rekja til refsiverðrar háttsemi. Er því skilyrði fullnægt í málinu til að um bótakröfuna verði dæmt. Vitni bera ótvírætt um að ákærði hafi valdið skemmdum á vélarhlíf bifreiðarinnar YK-830 með því að lemja í vélarhlífina að yfirlögðu ráði með hnefa. Er því sannað að ákærði hafi valdið tjóni á bifreiðinni með saknæmum hætti. Til stuðnings liðnum tjón á bifreið liggur fyrir reikningur vegna viðgerðar. Er reikningurinn fullnægjandi gagn til stuðnings þessum kröfulið og verður hann tekinn til greina eins og hann er fram settur. Til stuðnings liðnum um afnotamissi er við það miðað að 4.900 krónur kosti á dag að leigja litla bílaleigubifreið. Enginn gögn fylgja þessum kröfulið til stuðnings. Ekki liggur heldur fyrir hversu langan tíma tók að gera við bifreiðina. Er þessi liður vanreifaður og verður honum hafnað. Til stuðnings liðnum um kostnað vegna áverkavottorðs liggur fyrir reikningur. Er reikningurinn fullnægjandi gagn til stuðnings þessum kröfulið og verður hann tekinn til greina eins og hann er fram settur. Samkvæmt þessu verður ákærði dæmdur til að greiða K-kk-þgf í skaðabætur 74.885 krónur. Um vexti fer sem í dómsorði greinir.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglustjóra að fjárhæð 18.200 krónur. Einnig greiði ákærði málsvarnarlaun verjanda, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Að því er dómsmeðferð málsins varðar er rétt að taka fram að málið var þingfest fyrir héraðsdómi 21. nóvember 2006. Aðalmeðferð í málinu var ákveðin 8. janúar sl. Sökum þess að ákærði fór til útlanda og að beiðni hans var aðalmeðferð málsins frestað, en ákærði kom ekki til landsins fyrr en 7. júní sl. er aðalmeðferð málsins fór fram.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf J. V-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

D ó m s o r ð:

Ákærði, J-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði K-kk-þgf A-kk-þgf 74.885 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 af 3.320 krónum frá 25. júní 2005 til 12. ágúst 2005, en af 74.885 krónum frá þeim degi til 14. október 2006, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga af fjárhæðinni frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 225.368 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 207.168 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.