S-146/2021

Mál þetta, sem var dómtekið 24. ágústsl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, dagsettri 22. febrúar 2021, á hendur P-kk-þgf S-kk-þgf, [...], [...], Akureyri, „fyrir líkamsmeiðingar af gáleysi, og umferðarlagabrot, með því að hafa laugardaginn 8. febrúar 2020, ekið bifreiðinni [...], suður Hörgárbraut á Akureyri án nægilegrar aðgæslu að merktri gangbraut og yfir gangbrautina á móti rauðu gangbrautaljósi með þeim afleiðingu að hann ók á barnið Y, kt. [...], sem var á leið austur yfir gangbrautina á grænu ljósi. Við þetta hlaut barnið eftirtalda áverka: Tvö kjálkabrot og afrifinn beinhnúfsklakk, beinflís í mjúkvefjum í andliti og nær sú flís inn í hlust, viðbeinsbrot vinstra megin, mar á lunga vinstra megin og lítið loftbrjóst þeim megin, mjaðmagrindarbrot og brot á vinstra lærleggsbeini.

Telst þetta varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og 1. mgr. 4. gr og 1. mgr. 7. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 99. gr. nefndra umferðarlaga.“

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök samkvæmt ákæru. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88/2008.

Í ákæru er háttsemi ákærða, sem honum er gefin að sök, heimfærð til 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 4. gr. og 1. mgr. 7. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. 1. mgr. 94 gr. sömu laga. Samkvæmt fyrri málslið 1. mgr. 4. gr. síðarnefndu laganna skal vegfarandi sýna tillitssemi og varúð svo að eigi leiði til hættu eða valdi tjóni eða óþægindum, og þannig að eigi trufli eða tefji umferð að óþörfu. Vegna krafna um skýrleika refsiheimilda verður manni ekki gerð refsing fyrir brot á þessu ákvæði einu og sér, en aftur á móti ber að líta til þessarar meginreglu við mat á því hvort ökumaður hafi sýnt af sér gáleysi í skilningi 219. gr. almennra hegningarlaga þegar ökutæki, sem hann stjórnaði, hefur valdið líkamstjóni.

Með vísan til þess, sem að framan greinir, verður ákærði sakfelldur fyrir brot á 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 7. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákærði hefur hreinan sakaferil. Refsing ákærða er ákveðin fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið, eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 99. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 ber að svipta ákærða ökurétti í 4 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til dómsniðurstöðu verður ákærði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar, 35.000 krónur.

B-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarmaður dómara kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, P-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga. Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í 4 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 35.000 krónur í sakarkostnað.