S-149/2017

Mál þetta er höfðað með ákæru Héraðssaksóknara 23. maí 2017 á hendur G-kk-þgf G-kk-þgf G-kk-þgf,

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfararnótt sunnudagsins 31. maí 2015, slegið A með hækju í háls vinstra megin og stuttu síðar ráðist að honum á ný og skallað hann í höfuðið, með þeim afleiðingum að A hlaut mar og rispu yfir höfuðvendivöðva og rispur í kringum vinstra auga.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218.gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum skaðabætur að fjárhæð kr. 93.900, með vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. maí 2015 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt honum, en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga til greiðsludags.“

Þá er málið höfðað með ákæru Lögreglustjórans í Vestmannaeyjum 15. ágúst 2017, á hendur ákærða

„fyrir eftirtalin brot gegn B aðfaranótt laugardagsins 28. janúar 2017:

I. Fyrir líkamsárás með því að hafa inni á skemmtistaðnum […] í Vestmannaeyjum veist að B og slegið hann í andlitið þannig að hann féll í gólfið.

II. Fyrir líkamsárás með því að hafa fyrir utan skemmtistaðinn […] í Vestmannaeyjum, veist að B og slegið hann hnefahöggi í andlitið með krepptum hnefa hægri handar þannig að hann féll í götuna við höggið.

Af árásunum hlaut B skurð á vinstri augabrún sem þurfti að setja saman með vefjalími og brot á neðri kjálka vinstra megin.

(Mál nr. 319-2017-378)

Telst brot ákærða samkvæmt I. lið ákærunnar varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum en brot hans samkvæmt II. lið ákærunnar telst varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Þá hefur T-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf, hdl., krafist þess fyrir hönd B, að ákærði verði dæmdur til að greiða honum bætur samtals að fjárhæð kr. 624.000 ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi sem var 28.01.17 en síðan dráttavöxtum samkvæmt 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Báðar ákærurnar voru þingfestar 12. október 2017 og voru málin sameinuð undir framangreindu málanúmeri. Við þingfestingu var ekki sótt þing af hálfu ákærða en honum skipaður verjandi sem hafði haft samband við dóminn og upplýst að ákærði myndi neita sök skv. báðum ákærum og að ekki yrði lögð fram greinargerð. Þá var sótt þing af hálfu beggja brotaþola og af hálfu brotaþolans B var óskað eftir skipun réttargæslumanns vegna hans. Þá vakti dómari athygli sækjanda á að í ákæru dags. 23. maí 2017 væri ekki getið hvar atburðir hefðu átt sér stað.

Í þinghaldi 9. nóvember 2017 var lögð fram og þingfest ný ákæra Héraðssaksóknara á hendur ákærða, dags. 13. október 2017, vegna hinna fyrrgreindu sakargifta, þar sem höfðað var mál á hendur honum

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfararnótt sunnudagsins 31. maí 2015, við […] í Vestmannaeyjum, slegið A með hækju í háls vinstra megin og stuttu síðar ráðist að honum á ný og skallað hann í höfuðið, með þeim afleiðingum að A hlaut mar og rispu yfir höfuðvendivöðva og rispur í kringum vinstra auga.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218.gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum skaðabætur að fjárhæð kr. 93.900, með vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. maí 2015 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt honum, en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga til greiðsludags.“

Ekki er af hálfu ákærða gerð athugasemd við framlagningu ákæru 13. október 2017.

Aðalmeðferð málsins hófst 4. júní 2018 og kom þá ákærði fyrir dóminn og neitaði sakargiftum skv. báðum ákærum og hafnaði bótakröfum. Aðalmeðferð varð ekki lokið þann dag vegna fjarveru vitnisins B og var henni framhaldið 6. júní 2018 og kom vitnið ekki heldur þá fyrir dóminn og var þá fallið frá því af hálfu sækjanda að vitnið B yrði leiddur fyrir dóminn, en af hálfu verjanda og lögmanns bótakrefjanda var ekki gerð athugasemd við þetta, en af hálfu verjanda þó bókað að hann telji að ákæruvaldið fari með forræði á sönnunarfærslu sinni í málinu og beri þá hallann af því sem ósannað teljist.

Ekki var orðið við því að skipa brotaþolanum B réttargæslumann.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu brotaþolans A eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu brotaþolans B eru gerðar þær dómkröfur að ákærða verði gert að greiða honum kr. 500.000 í miskabætur með vöxtum og dráttarvöxtum eins og greinir í ákæru auk málskostnaðar.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af öllum kröfum ákæruvalds, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Vegna einkaréttarkrafna krefst ákærði aðallega frávísunar, en til vara verulegrar lækkunar. Þá er gerð krafa um málsvarnarlaun úr ríkissjóði til handa skipuðum verjanda ákærða.

Málavextir

Ákæra 13. október 2017

Samkvæmt rannsóknargögnum var lögregla við eftirlit við […] í Vestmannaeyjum umrætt sinn þegar hún sá brotaþola og C vera að rífast eða eitthvað þesslegt. Segir að lögregla hafi tekið stuttan hring og komið aftur og þá hafi báðir lögreglumennirnir séð hvar ákærði hafi skallað brotaþola í andlitið. Hafi þá annar lögreglumaðurinn stokkið út úr bílnum og farið á milli þeirra strax. Hafi brotaþoli verið frekar rólegur en ákærði heldur æstari. Hafi ákærði útskýrt fyrir lögreglumanninum að ákærði hafi rétt á undan slegið sig í hálsinn með hækju og skallað hann. Hafi brotaþoli sagst vilja kæra þetta og verið bent á að fara á sjúkrahús og koma svo eftir helgi til að leggja fram formlega kæru.

Þann 5. júní 2015 kom brotaþoli á lögreglustöð og gaf skýrslu um þetta þar sem fram kom að hann hafi verið fyrir utan […] að ræða við grátandi stúlku. Hafi þá ákærði komið með offorsi og sagt sér að fara, sem brotaþoli hafi gert. Svo hafi ákærði komið aftur og lamið sig með fullum þunga í hálsinn með hækju sem hann hafi haft. Svo hafi ákærði komið aftur og þá hafi ákærði hoppað og kýlt brotaþola í andlitið. Hafi lögreglan komið og sé þetta. Höggið hafi lent fyrir ofan vinstra auga. Þá lýsti brotaþoli því að gleraugu hans væru skökk eftir þetta.

Lögregla tók skýrslu af ákærða vegna þessa og er í henni haft eftir ákærða að brotaþoli hafi verið með leiðindi og hafi þá ákærði brugðið á það ráð að fá lánaða hækju og hafi hann lamið brotaþola með henni í andlitið. Hafi þetta komið í kinn brotaþola, en ákærði hafi þó frekar ýtt hækjunni í andlit brotaþola og hafi ekki lamið af afli. Hann hafi ýtt neðri enda hækjunnar í brotaþola. Kannaðist ekki við að hafa skallað brotaþola en tók þó ekki fyrir það, þar eð hann myndi ekki vel eftir kvöldinu.

Lögregla tók vitnaskýrslu af D vegna þessa, en D kvaðst vita til þess að ákærði og brotaþoli hafi í tvígang lent í átökum þetta kvöld, en hann hefði aðeins orðið vitni að öðru skiptinu, en þá hafi ákærði slegið brotaþola með hækju í andlitið og hafi sér fundist höggið vera fast. Hafi ákærði gert þetta með því að ýta neðri enda hækjunnar í hægri kinn brotaþola.

Lögregla tók vitnaskýrslu af E vegna þessa og kvaðst E hafa séð ákærða veita brotaþola högg með hækjunni í andlitið. Hafi hann ekki sveiflað hækjunni heldur ýtt henni frá sér.

Lögregla tók vitnaskýrslu af F vegna þessa og kvaðst F hafa séð ákærða veita brotaþola högg í höfuðhæð með því að slá hann með hækjunni með því að ýta henni beint frá sér í höfuðhæð brotaþola.

Í vottorði G læknis, dags. 29. desember 2015, kemur fram að brotaþoli hafi leitað á heilsugæslu 1. júní 2015 og hitt þar H lækni. Í nótu H segi að ráðist hafi verið á brotaþola og hann laminn í vinstri hluta háls með hækju og kýldur í vinstra andlit [sic.]. Hann hafi mar og rispu yfir „sternocleidomastoideus“ og sé bólginn og verkjaður. Þá séu rispur kringum vinstra auga.

Ekki eru efni til að gera frekari grein fyrir rannsókn málsins.

Ákæra 15. ágúst 2017

Samkvæmt rannsóknargögnum höfðu dyraverðir á […] samband við lögreglu símleiðis og tilkynntu um slagsmál þar utandyra. Þegar lögregla kom á vettvang sá hún hvar brotaþoli lá í götunni og var fólk að stumra þar yfir honum. Hafði lögregla tal af brotaþola sem þá var sestur upp. Var brotaþoli talsvert blóðugur og bólginn í andliti og með skurð á vinstri augabrún, sem blæddi talsvert úr. Fylgja þessu ljósmyndir þar sem sjá má brotaþola blóðugan í andliti. Er í frumskýrslunni haft eftir brotaþola að hann hafi verið skallaður og kýldur í andlitið með þeim afleiðingum að hann hafi fallið í götuna. Þetta hafi verið algerlega að tilefnislausu og hafi hann ekki þekkt þann mann sem ráðist hafi á sig. Kvaðst hann vilja kæra árásina og fara fram á skaðabætur. Var brotaþola ekið á sjúkrahús. Á vettvangi hafi lögregla fengið þær upplýsingar að ákærði væri árásarmaðurinn.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu 3. febrúar 2017 lýsti brotaþoli því að hann hafi staðið utan við […] og hafa séð útundan sér að ákærði væri að koma. Hann hafi ekki búist við að ákærði myndi gera honum neitt. Hafi ákærði komið á ferðinni og slegið hann eitt högg í andlitið. Hafi brotaþoli fallið í götuna við þetta og vankast. Hann hafi reynt að standa upp en ekki tekist það. Þetta hafi verið eitt högg, en síðan hafi verið sparkað í hann og hann hafi verið með verki í skrokknum eftir það. Hann væri með áverka á olnboga en það gæti verið eftir fallið í götuna. Kvaðst brotaþoli aðspurður ekki muna eftir samskiptum við ákærða inni á […] þetta sinn, en hann hafi áður lent í honum þar inni. Þá kvaðst brotaþoli ekki muna eftir sér eftir fyrsta höggið. Kvaðst brotaþoli fara fram á að mál yrði höfðað á hendur ákærða vegna þessa.

Lögregla tók skýrslu af ákærða þann 16. febrúar 2017 og lýsti hann því að brotaþoli hafi slegið til bróður ákærða umrætt sinn. Þá hafi ákærði slegið brotaþola vegna þess. Þetta hafi byrjað utan við […] og hafi brotaþoli verið að rífast í bróður ákærða. Hafi ákærði séð brotaþola slá til bróður ákærða og gengið yfir götuna og slegið brotaþola, en fólk sem þarna var hafi strax stöðvað þetta. Kvað ákærði að hann sjálfur og brotaþoli hafi báðir fallið í götuna við þetta, en um hafi verið að ræða eitt högg sem hafi lent í andliti brotaþola. Kannaðist ekki við að hafa sparkað í brotaþola eftir þetta og hafi ekki orðið var við að aðrir gerðu það. Kvaðst heldur ekki viss um hvort hann hafi náð að slá brotaþola eitthvað frekar eftir að þeir hafi verið komnir í jörðina. Þá kvað ákærði að fyrr um kvöldið, inni á […], hafi ákærði slegið brotaþola eitt högg og brotaþoli farið í gólfið vegna þess.

Þá tók lögregla skýrslur af vitnunum I, sem kvaðst hafa orðið var við deilu á milli ákærða og brotaþola, J, sem kvaðst hafa séð ákærða slá brotaþola hnefahöggi fyrir utan […], en aðdragandi hafi verið að því inni á skemmtistaðnum og I bróður ákærða sem kvað brotaþola hafa slegið til sín, en ákærði þá slegið brotaþola.

Þá liggur fyrir vottorð K læknis, dags. 26. apríl 2017, þar sem segir að brotaþoli hafi komið á vaktina á heilsugæslunni í Vestmannaeyjum 26. janúar 2017 og verið skoðaður af vakthafandi lækni. Hann hafi verið blóðugur í andliti og sést hafi lítil sprunga á vinstri augabrún sem hafi verið sett saman með vefjalími. Nefið hafi verið skakkt en talið vera gamalt nefbrot. Kinnbein virðist ekki hafa hliðrast og hvorki með glóðarauga né nefblæðingu. Hafi brotaþoli haft samband símleiðis 13. febrúar með áframhaldandi verki í andliti og farið í tölvusneiðmynd 15. febrúar. Þá hafi sést brot á neðri kjálka vinstra megin. Hafi verið haft samband við ráðgefandi kjálkaskurðlækni á Landspítala sem hafi talið að ef um nýtt brot væri að ræða þá hefði þurft aðgerð, en þar sem um væri að ræða meira en tveggja vikna gamlan áverka hafi engin meðferð verið fyrirhuguð.

Ekki eru efni til að gera frekari grein fyrir rannsókninni.

Forsendur og niðurstaða

Ákæra 13. október 2017

Með framlagningu þessarar ákæru verður litið svo á að af hálfu sækjanda hafi fyrri ákæran vegna sömu sakargifta verið afturkölluð þó ekki hafi það berlega verið orðað af hálfu ákæruvalds. Kemur fyrri ákæran ekki til frekari umfjöllunar í málinu.

Ákærði kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og lýsti því að hafa verið á […]. Svo hafi allt orðið vitlaust og ákærði farið út. Brotaþoli og tveir aðrir hafi króað ákærða af við hús […] hinu megin við götuna og verið að ýta við honum og rífa í hann eitthvað. Hafi ákærði margbeðið þá að hætta þessu. Svo hafi ákærði tekið hækju hjá manni og ýtt brotaþola burt frá sér. Kvaðst ákærði telja að brotaþoli hafi haft horn í síðu sinni eftir að ákærði hafi sofið hjá stúlku sem brotaþoli hafi verið hrifinn af. Hafi ákærði áður orðið fyrir leiðindum af hálfu brotaþola. Ekki kvaðst ákærði vita hver hafi átt hækjuna, en hann hafi fengið hana lánaða og hún hafi verið rétt honum. Ekki kvaðst ákærði hafa séð að brotaþoli hefði borið áverka eftir þetta. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis. Kvaðst ekki kannast við að hafa skallað brotaþola.

Aðspurður um hvernig hann hafi beitt hækjunni kvaðst ákærði hafa haldið á henni og ýtt henni fram fyrir sig í rúmlega axlarhæð. Hann hafi ekki barið með henni heldur ýtt. Engan ásetning hafi hann haft til að meiða, en hann hafi bara viljað fá frið. Hækjan hafi farið í brotaþola, annað hvort kinnina eða hálsinn. Ekki kvaðst ákærði hafa tekið sérstaklega eftir því hvort brotaþoli hafi meitt sig við þetta, en hann hafi hætt að angra ákærða. Ekki hafi brotaþola stafað nein hætta af þessu og hafi hækjan ekki verið reidd til höggs. Hann hefði getað notað hækjuna mun harkalegar. Það hafi verið botninn eða endinn á hækjunni sem hafi farið í brotaþola, en ákærði kvaðst ekki muna hvort endinn hafi verið gúmmíklæddur.

Vitnið A, brotaþoli, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið fyrir utan […] við […] og þar hafi ákærði ráðist á sig. Hafi lögreglan verið stödd þarna og gripið strax inn í. Hafi ákærði tekið hækju af einhverjum sem þarna hafi verið staddur og lamið sig með henni í hálsinn. Hafi gleraugu dottið af brotaþola við þetta og skemmst eða eyðilagst. Þá hafi brotaþoli eitthvað verið krambúleraður í framan eftir þetta. Annars myndi vitnið þetta ekki mjög vel, en lögregla hafi verið örskammt frá og gripið strax inn í. Kvaðst ekki muna eftir að ákærði hafi gert eitthvað annað við sig en að lemja sig í hálsinn með hækjunni. Ákærði hafi slegið brotaþola í hálsinn af fullum þunga með hækjunni, líkt og hann væri með hafnaboltakylfu. Ákærði hafi beitt hækjunni eins og kylfu með miklu afli. Hækjan hafi lent fyrir miðjum hálsi en ekki mundi brotaþoli hvort það hafi verið hægra eða vinstra megin. Kvaðst halda að lögregla hafi séð þetta enda hafi það komið fram hjá þeim. Aðspurður um áverka kvaðst brotaþoli hafa verið smávegis krambúleraður í framan eftir þetta. Ekki hafi hann átt í neinum samskiptum við ákærða fyrr um kvöldið. Kvaðst enga skýringu hafa á þessu. Brotaþoli kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis, hvorki mikið né lítið. Kvaðst hafa verið með L vini sínum. Kannaðist ekki við að hafa verið eitthvað að veitast að ákærða fyrir atvikið. Þeir hafi staðið þarna á spjalli vinirnir utan við […] eftir lokun og þá hafi ákærði komið bara upp úr þurru að þeim. Kvaðst viss um að hækjan hafi lent í hálsinum. Hann hafi fallið í jörðina og við það hafi hann meiðst í andliti. Sérstaklega aðspurður kvað brotaþoli það rangt að ákærði hafi ýtt með hækjunni í hálsinn á honum. Hann hafi slegið og hafi brotaþoli verið margar vikur að jafna sig eftir höggið. Hann hafi verið hræddur eftir að hafa komið heim um nóttina þar sem hann hafi allur verið bólginn á og þarna sé slagæð og fleira. Þetta hafi verið eitt högg. Þá kvaðst brotaþoli ráma í að ákærði hafi veist að sér eftir höggið en það muni hann lítið. Kvaðst ekki muna að ákærði hafi kýlt sig í andlitið. Kannaðist ekki við að neinar ýfingar hafi verið milli sín og ákærða fyrir höggið. Mögulega hafi brotaþoli tekið eitthvað í skyrtu ákærða eftir höggið en þá hafi brotaþoli verið reiður. Aðspurður kvaðst brotaþoli ekki muna eftir að ákærði hafi skallað sig.

Vitnið D kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að muna þetta ekki mjög vel, en hann hafi verið fyrir utan […] umrætt sinn. Ákærði hafi verið á hækjum, sennilega verið fótbrotinn. Svo hafi vitnið séð ákærða lemja brotaþola með hækjunni og gleraugun hans hafi dottið, annað hvort niður á andlitið, eða niður á jörðina. Kvaðst ekki hafa séð ákærða skalla brotaþola. Hækjan hafi lent einhvers staðar í andlitinu. Kvaðst vitnið halda að ákærði hafi ekki sveiflað hækjunni heldur hafi hann frekar ýtt henni. Kvaðst ekki vita hvort gleraugu brotaþola hafi skemmst við þetta. Kvaðst ekki hafa séð áverka á brotaþola eftir þetta. Kvaðst ekki hafa séð hvort komið hafi til einhverra orðaskipta eða átaka á milli ákærða og brotaþola fyrir þetta. Hafi vitnið aðeins séð þegar ákærði hafi lamið brotaþola með hækjunni. Vitnið hafi verið frekar mikið undir áhrifum áfengis. Vitnið kvaðst hafa verið þarna með E vini sínum. Vitnið kvaðst aðspurður kannast við að hafa rætt við lögreglu vegna annars máls og þá hafi þetta mál borist í tal. Hafi vitnið þá skýrt frá því að hafa orðið vitni að því og þá verið fenginn í skýrslutöku. Nánar aðspurður kvaðst vitnið muna þetta þannig að ákærði hafi verið á hækjum og í gifsi og ýtt með enda hækjunnar í andlit brotaþola.

Vitnið E gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið utan við […] eftir lokun umrætt sinn. Brotaþoli hafi staðið við hlið vitnisins. Svo þegar vitnið hafi snúið sér í áttina að brotaþola þá hafi vitnið séð hækjuna koma í andlit eða háls brotaþola. Hafi vitnið séð ákærða með hækjuna í hendinni. Kvaðst ekki vita neitt hvað hafi áður farið á milli þeirra. Vitnið hafi ekki séð nein átök milli þeirra áður og hafi sér virst þetta vera upp úr þurru. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa séð áverka á brotaþola eftir þetta. Aðspurður um hvernig ákærði hafi beitt hækjunni kvað vitnið að sér hafi virst eins og ákærði ýtti hækjunni í andlit brotaþola, miðað við hvernig ákærði hafi staðið eftir á þegar vitnið sá. Nánar aðspurður um þetta og út frá framburði sínum hjá lögreglu staðfesti vitnið að ákærði hafi haldið í handfang hækjunnar og ýtt enda hennar frá sér í andlit brotaþola, en hafi ekki sveiflað henni til að slá hann. Kvaðst ekki geta sagt til um hvort það hafi verið af miklu afli. Kvaðst ekki muna hvort endi hækjunnar hafi verið gúmmíklæddur.

Vitnið F kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að muna þetta mjög lítið, en hann rámi þó í þetta. Vitnið kvaðst ráma í að ákærði hafi slegið hækju í átt að brotaþola, en ekki séð hvort hækjan hafi lent í brotaþola. Kvaðst vita að gleraugu brotaþola hafi brotnað við þetta. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis. Ekki kvaðst vitnið muna hvernig ákærði hafi beitt hækjunni. Vitnið kannaðist við að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu og staðfesti framburð sinn þar.

Vitnið M lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið við eftirlit við […] umrætt sinn ásamt öðrum lögreglumanni. Þegar ekið hafi verið fram hjá vettvangi hafi þeir séð ákærða skalla brotaþola. Hafi vitnið strax stokkið út úr bílnum og stöðvað þetta. Ákærði hafi verið frekar æstur, en brotaþoli síður. Hafi vitnið verið nokkrar bíllengdir frá ákærða og brotaþola. Vitnið kvað ákærða hafa kannast við það á vettvangi að hafa skallað brotaþola og slegið hann með hækju, en hið síðarnefnda hafi vitnið ekki séð.

Vitnið N lögreglumaður kom fyrir dóm við aðalmeðferð og skýrði frá því að hún og annar lögreglumaður hafi verið við eftirlit og ekið fram hjá […] og séð átök þar. Hafi hún séð mann skalla annan mann. Hafi verið rætt við manninn sem hafi skallað, en kvaðst ekki muna hvort hafi verið rætt við brotaþola. Kvaðst heldur ekki muna hvað hafi verið rætt við ákærða. Aðspurð kvað vitnið að hinn lögreglumaðurinn, M, hafi ekið lögreglubílnum umrætt sinn. Þau hafi verið akkúrat við þetta. Vegalengdin að atburðinum hafi bara verið nokkrir metrar og bíllinn varla verið á ferð. Kvaðst ekki muna eftir útliti ákærða, en brotaþoli hafi verið hávaxinn og ljóshærður og heiti A og kvaðst vitnið vita hver hann væri. Kvaðst ekki muna eftir að hafa séð áverka á honum.

Vitnið H læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að brotaþoli hafi komið til sín með áverka á hálsi. Kvaðst muna þetta óljóst enda langt um liðið. Vitnið lýsti því að sternocleidomastoideus sé stóri vöðvinn sem liggur frá eyranu og fram á viðbeinið. Sé þá verið að tala um hliðlægan hluta hálsins. Höfuðvendivöðvi sé líklega rétt heiti þessa vöðva á íslensku. Vitnið staðfesti að rétt sé í vottorðinu ritað upp úr nótum vitnisins. Vel sé mögulegt að þessir áverkar stafi af því að vera sleginn með hækju og skallaður. Vitnið mundi ekki eftir bólgum. Vitnið kvað hálsinn viðkvæmt svæði og við hlið þessa höfuðvendivöðva séu tvær stórar æðar. Sé beitt töluverðu eða verulegu afli þá gæti það skaðað æðarnar. Það sé alltaf hættulegt að slá fólk í hálsinn. Aðspurður kvaðst vitnið ekki muna eftir þessu til að geta lýst rispum á húð. Mögulegt sé að rispur á húð geti hafa komið við að falla í jörðina.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði fyrir dómi kannast við að hafa ýtt með hækju í brotaþola í rúmlega axlarhæð. Hefur ákærði lýst tilteknum aðdraganda að þessu þar sem brotaþoli hafi verið að áreita sig. Ákærði hefur hins vegar ekki viljað kannast við að hafa skallað brotaþola. Brotaþoli hefur á hinn bóginn ekki kannast við þann aðdraganda sem ákærði lýsti og kveðst ekki hafa átt nein upptök að atvikum milli þeirra, en hann lýsti því að ákærði hefði barið í hálsinn á honum með hækjunni og notað hana sem barefli. Brotaþoli man á hinn bóginn ekkert eftir því að hafa verið skallaður af ákærða. Vitnin D og E hafa báðir borið á sama veg og ákærði, þ.e. að hann hafi ýtt með enda hækjunnar í andlit brotaþola en ekki notað hana eins og barefli. Hvorugur þeirra gat hins vegar borið að ákærði hefði skallað brotaþola umrætt sinn. Það gerðu hins vegar vitnin N og M lögreglumenn, sem eðli málsins samkvæmt voru allsgáð. Þau lýstu því bæði að ákærði hafi skallað brotaþola, en gátu ekki borið um notkun ákærða á hækjunni. Vitnið H, læknir, lýsti því að brotaþoli hafi borið áverka á hálsi, en mundi ekki eftir bólgum. Gat ekki lýst rispum á húð. Þá var framburður vitnisins F óglöggur og kvaðst hann ekki muna hvernig ákærði hafi beitt hækjunni.

Það er mat dómsins að ekki sé hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi slegið brotaþola með hækjunni í hálsinn og verður byggt á því að hann hafi ýtt með enda hækjunnar í hálsinn á brotaþola og liggur ekki fyrir, hvorki með framburði fyrir dómi né heldur á grundvelli læknisfræðilegra gagna, hversu fast það hafi verið. Þá verður talið hafið yfir skynsamlegan vafa, með framburði lögreglumannanna, að ákærði hafi greint sinn skallað brotaþola í andlitið. Þá er hafið yfir skynsamlegan vafa að af þessu hlaut brotaþoli þá áverka sem lýst er í ákæru. Þá er það mat dómsins að ekki sé hafið yfir skynsamlegan vafa að háttsemi ákærða umrætt sinn hafi verið á þann veg að varði við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en brotið talið varða við 217. gr. sömu laga.

Ákæra 15. ágúst 2017

Ákærði lýsti því við aðalmeðferð að hafa verið á fylleríi á […]. Svo hafi brotaþoli verið alltaf eitthvað að horfa á hann á barnum og hafi ákærði skipt um sæti og svo staðið upp. Hafi brotaþoli verið eitthvað að rífa í einhverja konu og hafi ákærði sagt honum að hætta því og notað til þess ófagurt orðbragð. Hafi svo brotaþoli komið upp að ákærða og úr því hafi orðið eitthvað fyllisrísröfl og pústrar og þeir ýtt við hvor öðrum. Svo hafi þeir verið fyrir utan og þá hafi brotaþoli kýlt O bróður ákærða í andlitið og þá hafi ákærði strax gengið að brotaþola og kýlt hann í andlitið, ábyggilega með krepptum hnefa. Þeir hafi báðir fallið í götuna við þetta. Blætt hafi úr andliti brotaþola eftir þetta. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis umrætt sinn. Kvaðst ákærði ekki muna atvik innan dyra þannig að hann hafi slegið brotaþola í andlitið sem hafi fallið í gólfið við það. Kvaðst neita því. Aðspurður um lögregluskýrslu sína kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa kýlt brotaþola inni á […].

Vitnið J kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið stödd fyrir utan […] og hafi verið að bíða eftir O vini sínum. Þá hafi brotaþoli komið þar út og ýtt eitthvað í ákærða. Þá hafi ákærði snúið sér við og kýlt brotaþola sem hafi fallið í jörðina við það. Strax hafi blætt úr augabrún brotaþola. Höggið hafi lent á vinstra gagnauga. Aðspurð kvaðst vitnið hafa séð ákærða slá brotaþola. Inni á […] hafi verið eitthvað vesen milli brotaþola og barnsmóður hans og hafi ákærði verið eitthvað að skipta sér af því. Svo hafi ákærði sest hjá vitninu og fleirum, en þá hafi brotaþoli komið og reynt að tala eitthvað við ákærða sem hafi ekki viljað það. Eftir þetta hafi þau farið út. Ekki kvaðst vitnið hafa séð brotaþola slá til nokkurs manns, fyrr en eftir að hann hafi verið sleginn niður fyrir utan […]. Vitnið kvað ákærða og brotaþola hafa verið í einhverjum stimpingum og rifrildi inni á […], en engar stimpingar hafi hún séð fyrir utan staðinn. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis.

Vitnið O, bróðir ákærða, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið fyrir utan […]. Þar hafi brotaþoli verið að tala við vitnið. Hafi svo brotaþoli kýlt í áttina að vitninu og mögulega hitt í höfuð vitnisins, en við þetta hafi ákærði komið vitninu til varnar og þeir hafi skollið saman ákærði og brotaþoli og hrunið í jörðina og hafi svo verið stoppaðir af stuttu seinna. Ákærði hafi slegið til brotaþola. Ekki hafi vitnið séð áverka á brotaþola eftir þetta. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis. Aðspurður nánar kvað vitnið að ákærði hafi slegið eitt högg til brotaþola með hægri hendi, krepptum hnefa, en kvaðst ekki vita hvort hann hafi hitt. Vitnið lýsti því að brotaþoli og fyrrverandi kona hans hafi verið í ósætti inni á […] og eitthvað hafi orðið milli ákærða og brotaþola vegna þess. Hafi ákærði slegið í átt að brotaþola, en vitnið hafi ekki séð það vel. Aðspurður vegna skýrslu sinnar hjá lögreglu kvaðst vitnið ekki muna þetta eins vel nú og þá er vitnið gaf skýrslu sína hjá lögreglu. Kvaðst þó ekki muna nákvæmlega hvað vitnið hafi sagt þá en það hafi þó allt verið satt og rétt.

Vitnið I gaf skýrslu við aðalmeðferð gegnum síma og skýrði frá því að hafa verið við störf á barnum á […] umrætt sinn. Hafi vitnið heyrt þá eins og einhver hafi verið löðrungaður. Hafi vitnið litið við, en ekki séð neinn slá annan, en vitnið hafi séð brotaþola þarna nudda á sér andlitið og dregið þá ályktun að brotaþoli hefði verið sleginn. Hafi sér verið sagt frá atvikum að einhverju leyti. Brotaþoli hafi lent í einhverju þarna. Svo hafi vitnið komið að þessu utan dyra eftir að brotaþoli hafi verið kominn í götuna. Ekki hafi vitnið séð hvernig það hafi atvikast.

Vitnið P læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að brotaþoli hafi komið til sín ölvaður þessa nótt og í fylgd lögreglu, verið blóðugur í andliti og sagt að hann hafi verið sleginn. Vitnið hafi þvegið blóðið og þá hafi sést smá sprunga á vinstri augabrún sem hafi ekki blætt úr við komu. Hún hafi verið sett saman með vefjalími. Við skoðun hafi sést að nef hafi verið skakkt en það muni hafa verið eldra. Ekki hafi sést að kinnbein hafi hliðrast og glóðarauga hafi ekki verið. Ekki merki um nefblæðingu. Hafi brotaþoli verið það ölvaður að honum hafi verið sagt að koma í endurmat á mánudeginum sem vitnið viti ekki til að hann hafi gert. Ekki kannaðist vitnið við að brotaþoli hafi kvartað undan verkjum í kjálka, en kvaðst þó ekki muna almennilega eftir þessu. Hefðu slíkar kvartanir komið fram þá kvað vitnið að það hefði verið skráð.

Vitnið K læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að brotaþoli hafi haft símasamband við vitnið og sagt frá því að hafa komið rúmlega 2 vikum áður og hitt annan lækni eftir að ráðist hafi verið á hann. Hafi brotaþoli sagst hafa verið beðinn að koma aftur nokkrum dögum seinna, sem hann hafi þó ekki gert. Hafi brotaþoli sagt að hann hafi áfram verið með einkenni og fyndi enn til í andliti og ætti erfitt með að bíta saman tönnum og vildi láta skoða þetta nánar. Vitnið hafi bókað myndatöku fyrir brotaþola og hafi brotaþoli farið í hana og hafi komið úrlestur um hana frá Orkuhúsinu. Komið hafi í ljós að brotaþoli hafi verið með brotinn neðri kjálka. Hafi vitnið þá haft samband við vakthafandi kjálkaskurðlækni á Landspítalanum sem hafi sagt að ef þetta hefði uppgötvast strax þá hefði verið sennilega þurft að gera aðgerð, en þar sem nokkuð væri um liðið þá myndi það ekki borga sig. Þess vegna hafi frekari meðferð ekki verið fyrirhuguð. Vitnið staðfesti vottorð sitt.

Eins og að framan greinir hefur ákærði játað að hafa slegið brotaþola hnefahöggi í andlit fyrir utan […] umrætt sinn. Þá er framburður vitnanna J og O á sömu lund. Með þessum framburðum og gögnum málsins að öðru leyti, þ.m.t. læknisvottorði og framburði læknanna P og K, sem og ljósmyndum, þykir vera hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi slegið brotaþola téðu hnefahöggi utan við […].

Ákærði hefur á hinn bóginn ekki viljað kannast við að hafa slegið brotaþola innan dyra á […] þannig að hann hafi fallið í gólfi. Hefur ákærði aðeins lýst því að á milli þeirra þar inni hafi verið fyllirísröfl og pústrar og þeir ýtt hvor við öðrum. Ekkert vitni hefur lýst því að hafa séð ákærða slá brotaþola í andlitið inni á […], en eins og áður greinir kom brotaþoli ekki fyrir dóm við aðalmeðferð. Verður ákærði sýknaður af því að hafa slegið brotaþola inni á […].

Í ákæru er lýst tilteknum afleiðingum af háttsemi ákærða, þ.e. skurði á vinstri augabrún og kjálkabroti. Fyrir liggur að brotaþoli kvartaði ekki undan kjálkabroti eða slíku fyrr en röskum tveimur vikum eftir atburðinn, en brot á kjálka var staðfest með myndatöku á kjálkanum 15. febrúar 2017. Að mati dómsins er ekki unnt að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að áverki þessi sé afleiðing af höggi því sem sannað er að ákærði greiddi brotaþola greint sinn. Á hinn bóginn þykir vafalaust að skurður á vinstri augabrún brotaþola er bein afleiðing af högginu. Verður verknaður ákærða því heimfærður undir 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvörðun refsingar o.fl.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði verið fundinn sekur um tvær líkamsárásir sem báðar varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. hefur hann unnið sér til refsingar. Ber að ákveða refsingu með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upplýst er í málinu að við líkamsárás þá sem ákærði gerðist sekur um gagnvart brotaþolanum A skemmdust gleraugu hans. Hefur brotaþolinn lagt fram kröfu um bætur vegna þess og er hún studd viðhlítandi gögnum, en á tjóni þessu ber ákærði skaðabótaábyrgð skv. almennu sakarreglunni og verður hann dæmdur til að greiða bæturnar, kr. 93.900, ásamt vöxtum og dráttarvöxtum eins og greinir í dómsorði.

Þá hefur brotaþolinn B krafist miskabóta skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 vegna líkamsárásar ákærða gagnvart sér. Að mati dómsins er augljóst að í háttsemi ákærða gagnvart brotaþola, sem hann hefur verið sakfelldur fyrir, felst ólögmæt meingerð og ber ákærða að greiða miskabætur vegna þess og eru bæturnar hæfilega ákveðnar kr. 150.000 og bera vexti og dráttarvexti eins og í dómsorði greinir. Þá ber ákærða að greiða brotaþola málskostnað vegna þessa og er hann ákveðinn kr. 317.130.

Þá ber skv. 235. gr. laga nr. 88/2008 að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar. Er rétt að ákærði greiði útlagðan kostnað lögreglu vegna áverkavottorða samtals kr. 27.000 skv. sakarkostnaðaryfirlitum. Þá er rétt að ákærði greiði tvo þriðju hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef lögmanns, sem alls eru ákveðin kr. 843.200 að teknu tilliti til virðisaukaskatts, auk ferðakostnaðar verjandans, kr. 26.400, en af þessum kostnaði greiði ákærði þannig kr. 579.733, en mismunurinn fellur á ríkissjóð. Þá er jafnframt rétt að ákærði greiði tvo þriðju hluta kostnaðar vegna vitna, en samtals nemur sá kostnaður kr. 35.860 og greiði ákærði af því 23.906 en mismunurinn greiðist úr ríkissjóði.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf G-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A kr. 93.900 með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 31. maí 2015 til 13. desember 2015, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði B kr. 150.000 með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 28. janúar 2017 til 30. júlí 2017, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði B kr. 317.130 í málskostnað.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls kr. 630.639, þ.m.t. tvo þriðju hluta málsvarnarlauna og ferðakostnaðar skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef lögmanns, kr. 579.733, en alls eru málsvarnarlaun verjandans ákveðin kr. 843.200 og ferðakostnaðurinn kr. 26.400.

S-kk-nf G. G-kk-nf