S-107/2012

Mál þetta, sem dómtekið var föstudaginn 25. maí sl., er höfðað með tveimur ákæruskjölum lögreglustjórans á Akureyri á hendur X.

Ákæra, útgefin 10. maí 2012, (sbr. mál nr. S-108/2012)

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða;

„Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 7. mars 2012, verið með í vörslum sínum 1,33 grömm af maríhúana, þegar lögreglan hafði afskipti af honum á Akureyrarflugvelli, þar sem hann var að koma með flugi úr Reykjavík.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 22.358, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákæra, útgefin 10. maí 2012, (sbr. mál nr. S-107/2012)

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudagskvöldið 21. mars 2012, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna, (í blóði mældist MDMA 120 ng/ml. og tetrahýdrókannabínól 2,4 ng/ml.) og sviptur ökurétti, suður Glerárgötu á Akureyri, austur Grænugötu og suður Norðurgötu, uns ökumaður stöðvaði bifreiðina rétt sunnan við Gránufélagsgötu.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Dómkröfur skipaðs verjanda ákærða J-kvk-ef Ó-kvk-ef A-kk-ef, héraðsdómslögmanns eru að ákærða verða gerð eins væg refsing og lög leyfa. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun.

Með heimild í 169. gr. laga nr. 88 2008 um meðferð sakamála voru mál þessi sameinuð.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði viðurkennt sakargiftir skýlaust, líkt og þeim er lýst í ákærum. Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem í ákærum er lýst og þar er réttilega heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærum.

II.

Ákærði, sem er 30 ára, hefur samkvæmt vottorði sakarskrá Íslands sextán sinnum frá árinu 2000 hlotið dóma fyrir refsiverða háttsemi. Á árunum 2009 og 2010 var ákærði tvívegis dæmdur til að greiða sektir fyrir fíkniefnaakstur. Í dómnum frá 2010, var ákærði dæmdu til greiðslu 400.000 króna sektar og sviptur ökurétti í fjögur ár frá 10. júní þ.á. Síðast var ákærði dæmdur þann 25. maí 2011 fyrir hylmingu og var hann þá dæmdur í þriggja mánaða fangelsi, en þar af voru tveir mánuðir skilorðsbundnir til tveggja ára.

Með brotum þeim sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 25. maí 2011. Ber að taka skilorðið upp, sbr. ákvæði 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og dæma ákærða refsingu í einu lagi með þeim brotum sem hér er til umfjöllunar, eftir reglum 77. gr. almennra hegningarlaga.

Í þessu máli hefur ákærði gerst sekur um akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna, sviptingarakstur og fíkniefnalagabrot. Með hliðsjón af dómaframkvæmd Hæstaréttar m.a. í máli 573/2009 og lýstum sakarferli ákærða, þykir refsing ákærða hæfilega ákvörðuð þriggja mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir unnt að fresta fullnustu tveggja mánaða þeirrar refsingar og skal sá hluti hennar falla niður að tveimur árum liðnum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Þá skal ákærði greiða 100.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins, en sæti ella sjö daga fangelsi.

Með vísan til tilvitnaðar ákvæða umferðarlaga í ákæru og lýsts sakarferils skal ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Gera ber efni upptækt eins og krafist er í ákæru og nánar rakið í dómsorði.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88, 2008, ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, en samkvæmt yfirliti lögreglustjóra nemur sá kostnaður 134.365 krónum. Að auki skal ákærði greiða málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns J-kvk-ef Ó-kvk-ef A-kvk-ef, héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 62.700 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu tveggja mánaða þeirrar refsingar og skal sá hluti hennar falla niður að tveimur árum liðnum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 100.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu þessa dóms að telja, en sæti ella fangelsi í sjö daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 197.114 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef Ó-x-x A-kvk-ef hdl., 62.700 krónur.

Gerð eru upptæk 1,33 grömm af maríhúana, skv. efnaskrá lögreglu nr. 22.358.