S-397/2020

Dómur

I

Mál þetta, sem dómtekið var 13. maí 2020, að loknum munnlegum málflutningi, höfðaði lögreglustjórinn á Suðurnesjum með ákæru útgefinni 3. febrúar 2020 „á hendur H-kk-þgf M-kk-þgf M-kk-þgf, kt. 0000000000, […]

,

X

, kt.

000000

0000

, […]

Y

, kt.

000000

0000

, […]

, o g

Z

, kt.

000000

0000

, […] fyrir eftirtalin hegningar, umferðar og fíkniefnalagabrot:

I. (008201718118)

Gegn ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf fyrir umboðssvik en til vara ólögmæta meðferð fundis fjár, með því að hafa, þann 8. desember 2017, sem framkvæmdastjóri Hattar seafood ehf., 0000000000, misnotað aðstöðu sína og notfært sér mistök sem urðu hjá starfsmanni Íslandsbanka hf., kt. 0000000000, þegar yfirdráttarheimild á reikningi félagsins, nr.

[…]

, var hækkuð í kr. 26.000.000, en ekki kr. 2.600.000, líkt og samið hafði verið um, í kjölfar mistakanna millifærði ákærði samtals kr. 22.000.000, , í tveimur millifærslum annars vegar 2.000.000, og hins vegar 20.000.000, , af reikningi félagsins, nr.

[…]

, í Íslandsbanka, inn á persónulegan reikning ákærða nr.

[…] í Landsbankanum . Í framhaldi af því fór ákærði H-kk-nf M-kk-nf í útibú Landsbankans í Reykjanesbæ og millifærði af persónulegum reikningi sínum í Landsbankanum nr.

[…] annars vegar kr. 10.000.000, inná reikning ákærðu X og hinsvegar kr. 5.000.000, inn á reikning föður síns L

, kt.

000000

0000

, auk þess sem ákærði tók út í reiðufé kr. 7.000.000, Með háttsemi sinni misnotaði ákærði H-kk-nf M-kk-nf aðstöðu sína sem framkvæmdastjóri félagsins og kastað eign sinni á kr. 22.000.000, .

Háttsemi þessi telst varða við 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara telst hún varða við 246. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II. (008201718118)

Gegn ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf fyrir peningaþvætti með því að hafa á tímabilinu 8. desember 2017 12. desember 2017, tekið við í reiðufé frá ákærðu X kr. 4.600.000,, ákærðu Y kr. 3.900.000, og ákærða Z kr. 5.000.000,, samtals kr. 13.500.000,, sem ákærði nýtti sér í eigin þágu og fjölskyldu sinnar á tímabilinu. Fjármunirnir sem ákærði H-kk-nf M-kk-nf tók við voru hluti af ólögmætum ávinningi af auðgunarbrotum hans sem lýst er í ákærulið nr. I en ákærða X, ákærða Y og ákærði Z tóku reiðuféð út af bankareikningum sínum og afhentu ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf samkvæmt fyrirmælum hans, svo sem lýst er í ákæruliðum III. –V.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. og 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III. (008201718118)

Gegn ákærðu X fyrir peningaþvætti með því að hafa, þann 8. desember 2017, tekið við kr. 10.000.000,, innlögn á bankareikning sinn hjá Landsbankanum, nr.

[…]

, frá ákærða

H-kvk-nf M á. Fjármunirnir sem ákærða X tók við voru hluti af ólögmætum ávinningi auðgunarbrota ákærða H-kk-ef M-kk-ef , sbr. ákærulið nr. I, og í framhaldi af því þann 8. desember 2017, samkvæmt fyrirmælum ákærða H-kk-ef M ás lagði ákærða X kr.

5.000.000, inn á bankareikning ákærða

Z

, sbr. ákærulið nr. V., auk þess að taka út í reiðufé kr. 5.000.000, , og afhenda ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf kr. 4.600.000, , en ákærða X hélt eftir kr. 400.000,. Með háttsemi sinni tók ákærða X við ólögmætum ávinningi auðgunarbrota ákærða H-kk-ef M-kk-ef, sbr. ákærulið nr. I, geymdi, flutti, umbreytti og afhenti ávinninginn ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf auk þess sem ákærða X hagnýtti sér kr. 400.000, í eigin þágu og fjölskyldu sinnar.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV. (008201718118)

Gegn ákærðu Y fyrir peningaþvætti með því að hafa þann 11. desember 2017, tekið við kr. 4.000.000,, innlögn á bankareikning sinn hjá Landsbankanum, nr.

[…] fr á

L

, kt.

000000

0000

, föður sínum. Fjármunirnir sem ákærða Y tók við voru hluti af ólögmætum ávinningi auðgunarbrota ákærða H-kk-ef M-kk-ef , sbr. ákærulið nr. I .

, og í framhaldi af því þann 11. desember 2017, samkvæmt fyrirmælum L

, sem voru samkvæmt fyrirmælum ákærða H-kk-ef M á-kk-ef, tók ákærða Y út í reiðufé kr. 3.900.000, og afhenti ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf en ákærða Y lagði kr. 100.000, , aftur inn á föður sinn.

Með háttsemi sinni tók ákærða

Y við ólögmætum ávinningi auðgunarbrota ákærða H-kk-ef M-kk-ef, sbr. ákærulið nr.

I, geymdi, flutti, umbreytti og afhenti ávinninginn ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

V. (008201718118)

Gegn ákærða Z fyrir peningaþvætti með því að hafa þann 8. desember 2017, tekið við samtals kr. 5.000.000,, innlögn á bankareikning sinn hjá Landsbankanum, nr.

[…]

, frá ákærðu

X

, sbr. ákærulið nr. III. Fjármunirnir sem ákærði Z tók við voru hluti af ólögmætum ávinningi auðgunarbrota ákærða H-kk-ef M-kk-ef, sbr. ákærulið nr. I, og í framhaldi af því þann 8. desember 2017, samkvæmt fyrirmælum ákærða H-kk-ef M á-kk-ef, tók ákærði Z út í reiðufé kr. 5.000.000, og afhenti ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf .

Með háttsemi sinni tók ákærði

Z við ólögmætum ávinningi auðgunarbrota ákærða H-kk-ef M-kk-ef, sbr. ákærulið nr. I, geymdi, flutti, umbreytti og afhenti ávinninginn ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VI. (008201912020)

Gegn ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, þann 18. ágúst 2019, ekið bifreiðinni […]

[eftir]

Gónhól í Reykjanesbæ sviptur ökuréttindum og undir áhrifum ávana og fíknefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði (í blóði mældist amfetamín

240 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 1,3 ng/ml

) og því ekki fær um að stjórna bifreiðinni

örugglega.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

VII. (008201913064)

Gegn ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa, þann 6. september 2019, í iðnaðarbili í hans umráðum að […]

, haft í vörslum sínum, samtals 0,52 grömm af tóbaksblönduðum kannabisefnum sem ákærði framvísaði við lögreglu og lögregla lagði hald á.

Telst háttsemi þessi varða við 2. sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 10/1997 og lög nr. 68/2001 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

VIII.(008201915863)

Gegn ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa, þann 26. október 2019, að […]

, haft í vörslum sínum, samtals 0,57 grömm af maíhúana sem ákærði framvísaði við lögreglu og lögregla lagði hald á.

Telst háttsemi þessi varða við 2. sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 10/1997 og lög nr. 68/2001 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og ákærði H-kk-nf M-kk-nf verði dæmdur til að sæta sviptingu ökuréttar, sbr. 1. mgr. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006, vegna ákæruliðar nr. VI. Jafnframt er þess krafist að ákærði H-kk-nf M-kk-nf verði dæmdur til að sæta upptöku á hluta ætlaðs ávinnings brota hans, skv. ákæruliðum nr. I. og II., kr. 1.050.000, sem lögregla fann við húsleit að […], […], […] og haldlagði, með vísan til 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá er þess einnig krafist að gerð verði upptæk með dómi 0,52 grömm af tóbaksblönduðum kannabisefnum og 0,57 grömm af maíhúana sem lögregla haldlagði, sbr. ákæruliði nr. VII. og VIII. samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu Íslandsbanka hf., kt. 0000000000, er þess krafist að ákærði H-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf verði dæmdur til að greiða félaginu bætur að fjárhæð kr. 20.950.00, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. desember 2017 til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags.“

II

Ákærði H-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf neitaði sök hvað varðar ákæruliði I, II og VII og krafðist fyrst frávísunar ákæruliðar I og II, en verjandi ákærða féll frá þeim kröfum í málflutningi og krafðist sýknu hvað fyrrgreinda þrjá ákæruliði varðar. Ákærði játaði hins vegar sök samkvæmt ákæruliðum VI og VIII og fór fram á vægustu refsingu er lög leyfa hvað þá ákæruliði varðar. Þá krafðist ákærði þess að málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans yrðu greidd úr ríkissjóði.

Þá var þess og krafist að einkaréttarkröfu Íslandsbanka á hendur ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf M-kk-þgf yrði vísað frá dómi en til vara var krafist lækkunar á kröfunni.

Önnur ákærðu, X, Y og Z, neituðu öll sök og kröfðust sýknu af öllum kröfum ákæruvalds auk greiðslu málsvarnarlauna skipaðra verjenda sinna úr ríkissjóði.

III

Um ákæruliði I til V a.

Upphaf máls þessa, hvað varðar ákæruliði I til og með V, má rekja til kæru er barst lögreglu frá Íslandsbanka og dagsett er 11. desember 2017. Samkvæmt kæruskjali hafði félaginu Hetti Seafood ehf. verið veitt yfirdráttarheimild upp á 2,6 milljónir en fyrir mistök bankans var heimildin færð í 26 milljónir. Mistökin uppgötvuðust að morgni þess 11. desember 2017 þegar F, stjórnarmaður Hattar Seafood ehf., kom í útibú bankans og upplýsti að ákærði H-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf hefði millifært 22 milljónir af reikningum félagsins og að þær millifærslur væru ekki á vegum félagsins.

Í framhaldi þess var ákærði H-kk-nf M-kk-nf handtekinn á heimili sínu 12. desember 2017 og síðar úrskurðaður í gæsluvarðhald til 18. desember 2017. Í skýrslu, sem tekin var af ákærða hjá lögreglu sama dag og hann var handtekinn, kvaðst hann starfa sem framkvæmdastjóri Hattar Seafood ehf. og játaði að hafa fært 22 milljónir króna af reikningum félagsins inn á eigin reikning í Landsbankanum. Þá kvaðst hann hafa millifært 5 milljónir króna á bankareikning kærustu sinnar, X, aðrar 5 milljónir á bankareikning föður síns, L, og 5 milljónir á bankareikning Z. Restina, 7 milljónir króna, hefði hann sjálfur tekið út úr banka í reiðufé og notað til að greiða uppsafnaðar skuldir, m.a. við handrukkara.

Húsleit var gerð á sameiginlegu heimili ákærða H-kk-ef og ákærðu X og lagt hald á reiðufé sem þar fannst við leit, 1.050.000 krónur.

Á rannsóknarstigi málsins voru teknar skýrslur af öllum ákærðu og L, föður ákærða H-kk-ef M-kk-ef og ákærðu Y, en hann er nú látinn.

Meðal rannsóknargagna er að finna símagögn og gögn frá viðskiptabanka ákærða H-kk-ef M-kk-ef er sýna millifærslur þeirra fjármuna er málið varðar. b.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði H-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf kvaðst fyrir dómi hafa verið framkvæmdastjóri Hattar Seafood ehf. og kvaðst í raun hafa verið fyrirtækið. Þá kvaðst hann hafa haft aðgengi að reikningum félagsins. Reksturinn hefði staðið þokkalega í árslok 2017, en samt hefði skuldastaða félagsins verið slæm. Hann hefði sjálfur verið í sambandi við bankann um hækkun yfirdráttarheimildarinnar. Fyrirtækið hefði verið skuldsett en rekstrarhæft. Ákærði taldi sig muna það rétt að hann sjálfur og F hefðu haft heimildir til þess að millifæra af reikningum félagsins. Hann kvaðst ekki hafa verið að reyna að stela peningunum en taldi að hækkun heimildarinnar hefði verið greiðasemi af hálfu bankans, þetta hefði í raun verið lán. Ákærði kannaðist við að hafa millifært peninga eins og greinir í ákæru og kvaðst hafa notað peningana sem hann fékk í hendurnar til að greiða reikninga og skuldir, til þess að koma fyrirtækinu af stað aftur. Það hefði svo ekki gengið eftir þar sem Íslandsbanki hefði haft samband við sig og hann verið handtekinn og ekki fengið að endurgreiða peningana. Ákærði kannaðist við að hafa tekið út 7 milljónir í reiðufé þann 8. desember 2017.

Ákærði sagðist hafa rætt við X eftir að hafa lagt 10 milljónir króna inn á bankareikning hennar en kvaðst ekki muna hvað þeim hefði farið á milli. Hún hefði hins vegar ekki verið óvön að fá háar greiðslur inn á sinn bankareikning. Aðspurður hvort X hefði afhent honum 4,6 milljónir í reiðufé kannaðist hann við það. Mismuninn, 400.000 krónur, kvað ákærði X hafa haldið eftir fyrir sig sjálfa, enda hefði hún átt inni hjá fyrirtækinu vangoldin laun. Peningana sem hún hefði afhent sér kvaðst ákærði hafa nýtt til geiðslu launa og skulda fyrirtækisins. Þá kvaðst ákærði einnig hafa greitt handrukkurum af þessu fé.

Ákærði kannaðist og við að hafa gefið X fyrirmæli um að leggja 5 milljónir króna inn á bankareikning ákærða Z. Ákærði kvaðst ekki muna hvað þeim Z hefði farið á milli í samtali vegna þessa, en kvaðst muna eftir því að hafa beðið Z um að taka peningana út aftur sem reiðufé og að Z hefði svo afhent sér 5 milljónir króna.

Um millifærslu á bankareikning M-kk-ef, föður síns heitins, sagði ákærði að hann hefði beðið föður sinn að taka þetta fé út aftur í reiðufé og afhenda sér. Aðspurður um þátt systur sinnar, Y, í málinu kvaðst ákærði ekki muna hvernig það hefði verið. Hann myndi það eitt að hann hefði fengið alla fjármunina til baka. Ákærði kvaðst ekki muna í hvað hann notaði peningana. Þá kannaðist ákærði við að peningar sem fundust við húsleit á heimili hans, 1.050.000 krónur, hefðu verið hluti þeirra fjármuna sem hann millifærði af reikningum félagsins. Þá kvað ákærði restina af þeim milljónum sem hann millifærði hafa horfið.

Ákærða X kom fyrir dóm. Hún upplýsti að ákærði H-kk-nf M-kk-nf væri barnsfaðir sinn og hefði á þeim tíma er atvik urðu verði kærasti sinn og sambýlismaður. Hún kvaðst hafa unnið í fiskvinnslunni hjá Hetti Seafood ehf. en ekki komið að rekstri félagsins, en taldi sig vita til þess að reksturinn hefði gengið upp og niður.

Ákærða kvaðst hafa, að beiðni ákærða H-kk-ef M-kk-ef, eftir að hann lagði inn á hennar persónulega bankareikning 10 milljónir króna, millifært 5 milljónir króna á ákærða Z og tekið út 5 milljónir króna í reiðufé og afhent H-kk-þgf M-kk-þgf, en haldið eftir 400 þúsundum fyrir sig, í laun. Hún kvaðst hafa afhent H-kk-þgf M-kk-þgf þessa peninga á heimili þeirra á föstudegi en kvaðst svo ekki hafa hitt hann aftur fyrr en eftir helgina. Þá kvaðst ákærða oft hafa fengið peninga frá ákærða til að greiða reikninga og slíkt, en ekki í milljónum talið. Hún kvaðst telja að peningar sem fundust á heimili hennar hefðu verið hluti þeirra fjármuna sem ákærði H-kk-nf M-kk-nf hafði tekið út af reikningum félagsins. Þá kvaðst hún ekki hafa velt því fyrir sér hvaðan peningarnir voru komnir fyrr en eftir að H-kk-nf M-kk-nf hafi verið handtekinn.

Ákærða Y kom fyrir dóminn og kannaðist við að faðir hennar, M-kk-nf heitinn, hefði beðið um að fá að leggja inn á bankareikning hennar peninga, fjórar milljónir, sem hún ætti svo að taka aftur út í reiðufé og afhenda sér. Hún kvaðst hafa gert það, tekið peningana út af reikningnum og afhent föður sínum. Hún kvaðst lítið muna eftir þessum tíma og ekki hvað þetta voru mikir peningar.

Aðspurð um framburð sinn hjá lögreglu, þess efnis að hún hefði afhent H-kk-þgf M-kk-þgf þessa peninga, gaf hún þá skýringu að þegar hún hefði verið boðuð í skýrslutöku hjá lögreglu hefði hún hringt í föður sinn. Hann hefði sagt henni að segja þannig frá að hún hefði afhent H-kk-þgf M-kk-þgf peningana en ekki honum, til þess að faðir hennar myndi ekki missa börnin sín og fara í fangelsi. Þá taldi ákærða að hún hefði lagt 100.000 krónur af þessum peningum aftur inn á reikning föður síns. Hún kvað föður sinn ekki hafa verið vanan að leggja milljónir króna inn á hennar reikninga, né heldur bróðir hennar. Hún kvað sér hvorki hafa þótt þetta skrýtið né grunsamlegt. Pabbi hennar hefði oft staðið í bílaviðskiptum og hélt hann hefði kannski selt bíl.

Ákærði Z greindi frá því fyrir dómi að eiginkona hans, D, hefði starfað hjá Hetti Seafood ehf., í fiskvinnslunni, og verið prókúruhafi félagsins, á pappírunum. Hann sjálfur hefði aldrei unnið hjá félaginu. Hann kvað konu sína ekki hafa komið að rekstri félagsins beint, greiðslu reikninga eða slíks. Hann kvaðst ekki hafa haft hugmynd um rekstur félagsins í desember 2017 og sagðist ekki hafa rætt þau málefni við konu sína. Þau hefðu heldur ekki rætt sín á milli um að hún hefði gengið í sjálfskuldarábyrgð fyrir yfirdrættinum sem málið varðar.

Ákærði kvaðst hafa verið í venjubundnum fjölskyldusamskiptum við ákærða H-kk-þf M-kk-þf á þeim tíma sem atvik málsins urðu. Ákærði Z kvaðst hafa fengið símtal frá ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf um það hvort hann mætti leggja 5 milljónir króna inn á reikning hans sem ákærði Z myndi svo taka út í reiðufé og afhenda sér aftur. Kvaðst ákærði hafa samþykkt það. Ákærða X hefði í framhaldi af því lagt inn á bankareikning sinn fimm milljónir króna sem Z sagðist svo hafa tekið út úr bankanum í reiðufé og afhent ákærða H-kk-þgf. Hann hefði ekki vitað í hvaða tilgangi það var gert og kvað þetta ekki vanalegt í þeirra samskiptum. Hann kvaðst ekki hafa hugsað út í það hvort þetta hefði verið óeðlilegt eða grunsamlegt. Þá kvaðst hann ekki hafa haft hugmynd um hvaðan féð kom.

Vitnið B, starfsmaður Íslandsbanka í Reykjanesbæ, lýsti aðkomu sinni að málinu þannig fyrir dómi að Höttur Seafood ehf. hefði óskað eftir yfirdráttarheimild. Skilyrðum heimildar hefði verið fullnægt og hún sett yfirdráttarheimild á bankareikning félagsins. Mistök hefðu þá verið gerð þannig að heimildin hækkaði í 26 milljónir í stað 2,6 milljóna, vegna einfaldrar innsláttarvillu. Í desember 2017 hefði stjórnarmaður félagsins komið í bankann og upplýst um mistökin. Vitnið sagði að í kjölfarið hefði hún reynt að hringja í ákærða H-kk-þf M-kk-þf en hann ekki svarað í síma. Aðspurð um heimildir til úttekta af reikningum félagsins kvað vitnið framkvæmdastjóra félagsins hafa haft heimild til þess.

F, stjórnarformaður Hattar Seafood ehf., kom fyrir dóminn við aðalmeðferð málsins. Hann kvaðst hafa keypt hlut í félaginu af föður ákærða H-kk-ef M-kk-ef. Aðspurður hvort hann hefði átt sæti í stjórn félagsins kvaðst hann ekki viss, en kannaðist við að vera skráður í stjórn. Hann hefði starfað hjá félaginu við fiskvinnslu. H-kk-nf M-kk-nf hefði verið framkvæmdastjóri félagsins og séð um daglegan rekstur þess í árslok 2017. Vitnið kvað reksturinn ekki hafa staðið vel á þessum tíma, hann hefði sjálfur átt inni þriggja mánaða laun og því farið að vinna annars staðar.

Vitnið kannaðist við að hafa farið í bankann til þess að fá yfirdráttarheimild, sem hann taldi til þess að kaupa fisk á markaði. Félagið hefði á þessum tíma skuldað um 2,4 milljónir. Erfitt hefði verið að fá fólk í vinnu vegna launaskulda. Vitnið kvað ákærða H-kk-þf M-kk-þf hafa haft aðgang að bankareikningum félagsins og sömuleiðis vitnið sjálft. Hann hefði hins vegar ekki mátt millifæra af reikningum þess, aðeins H-kk-nf M-kk-nf hefði haft heimildir til þess að millifæra peninga af reikningum félagsins.

D, systir ákærða H-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef og eiginkona ákærða Z, kom fyrir dóminn en skoraðist undan því að gefa skýrslu með vísan til heimildar 117. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Lögreglumenn nr. E, G og H staðfestu skýrslur sem frá þeim stafa í málinu. c.

Þáttur ákærða H-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef í málinu

Ákæruliður I.

Í I. lið ákæru er ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf M-kk-þgf gefið að sök að hafa misnotað aðstöðu sína sem framkvæmdastjóri Hattar Seafood ehf., með því að hafa þann 8. desember 2017 notfært sér mistök Íslandsbanka, þegar yfirdráttarheimild á reikningi félagsins var hækkuð í 26 milljónir í stað 2,6 milljóna eins og um hafi verið samið, þ.e. að hafa í kjölfar þess millifært samtals 22 milljónir króna í tveimur færslum, af reikningum Hattar Seafood ehf. inn á persónulegan bankareikning sinn, og í framhaldi af því millifært samtals 15 milljónir inn á persónulega reikninga meðákærðu X og L, eins og lýst er í ákæruskjali, og tekið 7 milljónir út í reiðufé. Með þessu hafi ákærði kastað eign sinni á þessa fjármuni.

Er brot ákærða aðallega talið varða við 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1949 en til vara við 246. gr. sömu laga.

Ákærði hefur fyrir dómi viðurkennt að hafa framkvæmt þær millifærslur sem liggja til grundvallar ákæru, þ.e. að hafa komist að raun um að heimild bankareiknings félagsins Hattar Seafood ehf. hafði hækkað upp í 26 milljónir og í kjölfarið fyrst millifært 2 milljónir og síðar 20 til viðbótar þann sama dag. Þá hefur ákærði og viðurkennt að hafa fært 5 milljónir inn á bankareikning föður síns og 10 milljónir inn á bankareikning X, þáverandi sambýliskonu sinnar. Þá hefur ákærði játað að hafa sjálfur tekið sjö milljónir út í reiðufé. Peningana kvaðst ákærði hafa nýtt m.a. til greiðslu skulda við handrukkara en hefur að öðru leyti lítið getað gert grein fyrir ráðstöfun peninganna öðruvísi en að þeir hafi horfið á þeim örfáu dögum sem liðu frá því að hann millifærði þá og þar til hann gaf fyrst skýrslu hjá lögreglu 12. desember 2017, allt nema sú rúma milljón sem haldlögð var á heimili ákærða.

Ofangreindar ráðstafanir framkvæmdi ákærði H-kk-nf M-kk-nf á grundvelli heimildar sem hann hafði hjá viðskiptabanka Hattar Seafood ehf., sem framkvæmdastjóri og eigandi félagsins, en sem slíkur hafði hann fjárreiður félagsins á sinni hendi. Ákærði kvaðst sjálfur hafa haft allt frumkvæði að því að yfirdráttarheimild bankans var hækkuð og hefði m.a. gert sér ferð í bankann til að rita undir pappíra vegna þess. Þá vissi ákærði enn fremur að systir hans hafði undirgengist sjálfskuldarábyrgð fyrir þeirri lánveitingu og að fjárhæðin skyldi vera 2,6 milljónir en ekki 26 milljónir. Ákærða mátti því vera ljóst að hin mun hærri heimild sem hann sá á reikningum bankans væri til komin fyrir mistök, enda kvaðst ákærði ekki hafa trúað því í reynd og millifærði því í tilraunaskyni fyrst 2 milljónir út af reikningum félagsins og þegar hann sá að það gekk millifærði hann 20 milljónir til viðbótar. Verður því ekki litið öðruvísi á en svo að ákærði hafi með háttsemi sinni nýtt sér með óforsvaranlegum hætti þá aðstöðu sem hann var í, þegar hann tók út af reikningum félagsins yfirdrátt sem félagið hafði fengið fyrir mistök. Þá verður að líta svo á að þær aðgerðir ákærða að flytja féð af sínum bankareikningi yfir á bankareikninga annarra einstaklinga, til þess að þeir tækju peningana svo út í reiðufé og afhentu sér aftur, séu til marks um það að ákærði hafi gert sér grein fyrir því að háttsemi hans var bæði röng og ámælisverð. Auk þessa hefur ákærði játað að hafa nýtt hluta þeirra peninga sem hann komst yfir með þessum hætti til greiðslu skulda sinna við handrukkara. Að öllu ofanrituðu virtu og með hliðsjón af framburði vitna og gögnum málsins er það mat dómsins að ákærði hafi með þeirri háttsemi sem lýst er í ákærulið I. gerst sekur um umboðssvik samkvæmt 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er það hafið yfir skynsamlegan vafa og verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greinir í ákærulið I., og er brot hans réttilega heimfært til refisákvæðis 249. gr. almennra hegningarlaga. Hefur ákærði með þeirri háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Ákæruliður II.

Í II. lið ákæru er ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf gefið að sök peningaþvætti með því að hafa á tímabilinu 8. desember 2017 til 12. desember 2017 tekið við í reiðufé frá meðákærðu X, Y-x-x Z samtals kr. 13.500.000, eins og nánar er lýst í ákæru. Þessa fjármuni hafi hann nýtt í eigin þágu og fjölskyldu sinnar en fjármunirnir hafi verið hluti af ólögmætum ávinningi af auðgunarbrotum hans sem lýst er í ákærulið I.

Er þessi háttsemi talin varða við 1. og 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Eins og áður var rakið hefur ákærði viðurkennt að hafa millifært samtals 15 milljónir króna af eigin bankareikningi á bankareikninga unnustu sinnar og meðákærðu X og föður síns heitins, eftir að hann millifærði alls 22 milljónir króna af reikningi Hattar Sefood ehf. inn á eigin bankareikning. Ákærði kvaðst fyrir dómi hafa beðið X að millifæra 5 milljónir af þeim 10 sem hann lagði inn á hennar reikning inn á bankareikning meðákærða Z en taka restina út í reiðufé og afhenda sér. Fyrir dómi kvaðst ákærði og hafa lagt 5 milljónir inn á bankareikning föður síns og kvaðst hafa fengið þá peninga aftur sem reiðufé. Þessa fjármuni kvaðst ákærði hafa nýtt til að greiða skuldir, m.a. við handrukkara, en gat ekki gefið nánari skýringar á því hvert fjármunirnir fóru, eins og áður var rakið. Þá liggur fyrir að 1.050.000 krónur fundust við leit á heimili ákærða.

Eins og atvikum málsins er háttað og að framburði ákærða og vitna virtum þykir sýnt að tilgangur ákærða með þeim peningatilfærslum sem ákæruliðurinn varðar hafi verið sá að umbreyta og leyna uppruna þeirra fjármuna sem ákærði komst yfir með ólögmætum hætti í kjölfar mistaka Íslandsbanka, þannig að hann mætti sjálfur nýta ávinning af því broti sem hann hefur þegar verið sakfelldur fyrir, í eigin þágu og annarra. Þykir sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi með þeirri háttsemi sem lýst er í ákærulið II tekið við, nýtt, flutt, sent, umbreytt og leynt ávinningi af því broti sem hann hefur verið sakfelldur fyrir í ákærulið I. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem í ákærulið II greinir og þykir þar rétt heimfærð til refsiákvæða. Verður ákærða gerð refsing vegna þess.

Ákæruliður VI.

Ákærði játaði sök samkvæmt þessum lið ákæru. Játning ákærða samrýmist gögnum málsins. Telst því sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök. Verður hann því sakfelldur fyrir þá háttsemi, sem réttilega er heimfærð undir þágildandi ákvæði eldri umferðarlaga nr. 50/1987, en brot ákærða varða nú við samsvarandi ákvæði í núgildandi umferðarlögum nr. 77/2019, nánar tiltekið 1., sbr. 2., mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., allt sbr. 1. mgr. 95. gr. laganna. Hefur ákærði með þeirri háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Ákæruliður VII.

Ákærði neitaði sök hvað ákærulið þennan varðar, en þar er ákærða gefið að sök fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum 0,52 grömm af tóbaksblönduðum kannabisefnum.

Er háttsemi þessi talin varða við 2., sbr. 5. og 6., gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 10/1997 og lög nr. 68/2001 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Í skýrslu sinni fyrir dómi um þennan lið ákærunnar kvað ákærði atvik hafa verið með þeim hætti að lögregla hefði fundið einhver efni sem hann hefði ekkert átt í, hann hefði tekið þetta á sig til að flýta fyrir, félagi hans hefði átt þetta. Margir aðrir hefðu aðgengi að húsnæðinu, þótt hann hefði verið húsráðandi, með húsnæðið á leigu. Hann hefði einfaldlega ekki nennt að flækja málin á vettvangi. Hann hefði verið fullur, þreyttur og fundist leiðinlegt að sitja þarna lengi. Framburður ákærða fyrir dómi var í andstöðu við lögregluskýrslu sem liggur fyrir í málinu að því leyti að þar gekkst ákærði við því vafningalaust að vera eigandi efnanna og gaf upp að um kannbisefni væri að ræða og afsalaði sér efninu til eyðingar.

Lögreglumaður J lýsti atvikum þannig fyrir dómi að lögregla hefði fengið ábendingu um stolinn bíl fyrir utan iðnaðarbil. Þeir hefðu bankað þar upp á og ákærði H-kk-nf M-kk-nf komið til dyra og hleypt lögreglumönnunum innfyrir. Þeir hefðu tekið eftir fíkniefnaleifum á staðnum og ákærði heimilað leit. Þá hefði lögregla haldlagt efni sem ákærði sagðist eiga. Þá kvað lögreglumaðurinn ákærða hafa verið undir áhrifum en vel viðræðuhæfan. Lögreglumaður K bar fyrir dómi á sama veg og félagi hans um atvik.

Að mati dómsins er framburður ákærða fyrir dómi ekki trúverðugur. Ákærði gekkst vafningalaust við sakargiftum á vettvangi og ritaði undir skýrslu þar um. Að því virtu ásamt gögnum málsins og framburði lögreglumannanna tveggja fyrir dómi verður litið svo á að fram sé komin fullnaðarsönnun um sekt ákærða og brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru. Verður ákærði því sakfelldur fyrir brot sitt samkvæmt ákærulið VII og honum gerð refsing fyrir brotið.

Ákæruliður VIII.

Ákærði játaði sök samkvæmt þessum lið ákæru. Játning ákærða samrýmist gögnum málsins. Telst því sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök. Verður hann því sakfelldur fyrir þá háttsemi, sem réttilega er heimfærð í ákæru.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru, sem ekki sætti andmælum, verður ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf gert að sæta upptöku á kr. 1.050.000, sem lögregla fann við húsleit að […][…][…], sömuleiðis á 0,52 grömmum af tóbaksblönduðum kannabisefnum og 0,57 grömmum af maíhúana sem lögregla haldlagði. d.

Þáttur X í málinu

Ákæruliður III.

Ákærðu X er gefið að sök peningaþvætti með því að hafa þann 8. desember 2017 tekið við 10 milljónum króna inn á persónulegan bankareikning sinn, frá ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf, eins og nánar greinir í ákæru. Þá hafi hún samkvæmt fyrirmælum hans lagt 5 milljónir króna inn á persónulegan reikning ákærða Z og tekið út í reiðufé aðrar 5 milljónir og afhent ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf 4,6 milljónir en haldið eftir 400.000 krónum í eigin þágu og fjölskyldu sinnar.

Er þessi háttsemi talin varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða neitar sök. Fyrir dómi viðurkenndi ákærða þó að hafa viðhaft þá háttsemi sem ákært er fyrir, eins og brotinu er lýst í ákæru. Er framburður hennar um það í samræmi við framburð meðákærðu H-kk-ef M-kk-ef og Z. Er því sannað með framburði ákærðu, meðákærðu og með vísan til gagna málsins að ákærða hafi viðhaft þá háttsemi sem ákært er fyrir. Þá hefur dómurinn þegar í umfjöllun um ákærulið I slegið því föstu að um refsiverða háttsemi ákærða H-kk-ef M-kk-ef hafi verið að ræða og fjármunir þeir sem ákærða móttók og fór með eins og í ákæru greinir hafi verið ávinningur af refsiverðri háttsemi.

Samkvæmt 18. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er verknaður, sem refsing er lögð við í þeim lögum, ekki saknæmur nema hann sé unninn af ásetningi eða gáleysi. Fyrir gáleysisbrot skal því aðeins refsa að sérstök heimild sé til þess í lögunum. Slíka heimild er að finna í 4. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga.

Í framburði ákærðu fyrir dómi kom fram að hún vissi að þáverandi sambýlismaður hennar, ákærði H-kk-nf M-kk-nf, stóð að rekstri Hattar Seafood ehf. þar sem hún sjálf vann í fiskvinnslu og að reksturinn hefði gengið „upp og niður“. Kvaðst hún sjálf hafa átt inni hjá félaginu vangoldin laun er atvik þessi urðu. Þá kvaðst ákærða ekki hafa velt því fyrir sér hvaðan fjármunirnir væru fengnir sem H-kk-nf M-kk-nf lagði inn á reikning hennar, fyrr en eftir að hann var handtekinn. Í skýrslu hjá lögreglu kvaðst ákærða heldur ekki vita um uppruna fjárins annað en að H-kk-nf M-kk-nf hefði sagt henni að hann hefði tekið út peninga til að greiða skuldir. Að mati dómsins verður ekki dregin sú ályktun af framburði ákærðu eða annarra vitna eða gögnum málsins að ákærða hafi vitað eða mátt vita að þeir peningar sem H-kk-nf M-kk-nf lagði inn á bankareikning hennar væri ávinningur af refsiverðu broti. Þá verður heldur ekki að mati dómsins litið svo á að beiðni H-kk-ef M-kk-ef um tilfæringar fjármunanna hafi ein og sér átt að vekja með ákærðu grunsemdir um að sú væri raunin. Ákærða vissi að maður hennar stóð í fyrirtækjarekstri og ekki er hægt að útiloka að beiðni hans til ákærðu hefði getað átt sér lögmætar skýringar.

Að ofanrituðu virtu telur dómurinn ófært að slá því föstu, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærða hafi með háttsemi sinni gerst sek um peningaþvætti af ásetningi eða gáleysi og ber því að sýkna ákærðu af sakargiftum. e.

Þáttur Y í málinu

Ákæruliður IV.

Ákærðu Y er gefið að sök peningaþvætti með því að hafa þann 11. desember 2017 tekið við 4 milljónum króna inn á bankareikning sinn, frá föður sínum, L, eins og nánar greinir í ákæru. Þá hafi hún samkvæmt fyrirmælum hans, sem voru samkvæmt fyrirmælum ákærða H-kk-ef M-kk-ef, tekið út 3.900.000 krónur í reiðufé og afhent ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf en lagt 100.000 krónur aftur inn á bankareikning föður síns, L.

Er þessi háttsemi talin varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða neitar sök. Með vísan til framburðar ákærðu, sem áður var rakinn, og gagna málsins, sérstaklega skýrslu sem tekin var af M-kk-þgf heitnum, föður ákærðu, hjá lögreglu, þar sem fram kemur að hann óskaði eftir því við ákærðu að hún tæki út fyrir sig peninga til að afhenda bróður sínum og millifærði á hana peninga í því skyni sérstaklega, þykir sannað að ákærða framkvæmdi þær peningafærslur sem ákæruliðurinn varðar. Þá hefur dómurinn þegar í umfjöllun um ákærulið I slegið því föstu að um refsiverða háttsemi ákærða H-kk-ef M-kk-ef hafi verið að ræða og fjármunir þeir sem ákærða móttók og fór með eins og í ákæru greinir hafi verið ávinningur af refsiverðri háttsemi.

Samkvæmt 18. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er verknaður, sem refsing er lögð við í þeim lögum, ekki saknæmur nema hann sé unninn af ásetningi eða gáleysi. Fyrir gáleysisbrot skal því aðeins refsa að sérstök heimild sé til þess í lögunum. Slíka heimild er að finna í 4. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga.

Þrátt fyrir að ákærða hafi verið missaga um það hverjum hún afhenti þá peninga sem ákæruliðurinn varðar, hefur hún verið staðföst í þeim framburði sínum að hún hefði farið að fyrirmælum föður síns og hefði ekki vitað hvaðan peningarnir voru komnir. Sömuleiðis að henni hefði hvorki þótt þetta skrýtið né grunsamlegt þar sem faðir hennar hefði iðulega staðið í bílaviðskiptum.

Að mati dómsins verður ekki dregin sú ályktun af framburði ákærðu eða annarra vitna eða gögnum málsins að ákærða hafi vitað eða mátt vita að þeir peningar sem M-kk-nf, faðir hennar, lagði inn á bankareikning hennar og bað hana að taka út fyrir sig í reiðufé væri ávinningur af refsiverðu broti. Þá verður heldur ekki að mati dómsins litið svo á að þessi beiðni föður ákærðu hafi ein og sér átt að vekja með ákærðu grunsemdir um að sú væri raunin. Gegn neitun ákærðu og að virtum framburði hennar er ekki er hægt að útiloka að beiðni hans til ákærðu hefði getað átt sér lögmætar skýringar.

Að ofanrituðu virtu telur dómurinn ófært að slá því föstu, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærða hafi með háttsemi sinni gerst sek um peningaþvætti af ásetningi eða gáleysi og ber því að sýkna ákærðu af sakargiftum. f.

Þáttur Z í málinu

Ákæruliður V.

Ákærða Z er gefið að sök peningaþvætti með því að hafa þann 8. desember 2017 tekið við 5 milljónum króna inn á bankareikning sinn, frá ákærðu X, eins og nánar greinir í ákæru. Þá hafi hann samkvæmt fyrirmælum ákærða H-kk-ef M-kk-ef tekið sömu fjárhæð út í reiðufé og afhent ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf.

Er þessi háttsemi talin varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði neitar sök. Fyrir dómi viðurkenndi ákærði að hafa viðhaft þá háttsemi sem ákært er fyrir, eins og brotinu er lýst í ákæru. Er framburður hans um það í samræmi við framburð meðákærðu H-kk-ef M-kk-ef og X. Þá hefur dómurinn þegar í umfjöllun um ákærulið I slegið því föstu að um refsiverða háttsemi ákærða H-kk-ef M-kk-ef hafi verið að ræða og fjármunir þeir sem ákærða móttók og fór með eins og í ákæru greinir hafi verið ávinningur af refsiverðri háttsemi.

Samkvæmt 18. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er verknaður, sem refsing er lögð við í þeim lögum, ekki saknæmur nema hann sé unninn af ásetningi eða gáleysi. Fyrir gáleysisbrot skal því aðeins refsa að sérstök heimild sé til þess í lögunum. Slíka heimild er að finna í 4. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga.

Að mati dómsins verður ekki dregin sú ályktun af framburði ákærða eða annarra vitna eða gögnum málsins að ákærði hafi vitað eða mátt vita að þeir peningar sem H-kk-nf M-kk-nf lagði inn á bankareikning hans og bað hann að taka út fyrir sig í reiðufé væri ávinningur af refsiverðu broti. Þá verður heldur ekki að mati dómsins litið svo á að þessi beiðni H-kk-ef M-kk-ef, mágs ákærða Z, hafi ein og sér átt að vekja með ákærða grunsemdir um að sú væri raunin. Gegn neitun ákærða og að virtum framburði hans er ekki hægt að útiloka að beiðni hans til ákærða hefði getað átt sér lögmætar skýringar.

Að ofanrituðu virtu telur dómurinn ófært að slá því föstu, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði hafi með háttsemi sinni gerst sekur um peningaþvætti af ásetningi eða gáleysi og ber því að sýkna ákærða af sakargiftum.

IV.

Samkvæmt vottorði sakarskrár á ákærði H-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf langan sakaferil að baki. Ákærði hlaut síðast dóm í Héraðsdómi Reykjaness 30. janúar 2019 fyrir auðgunarbrot. Var ákærði þá dæmdur í fangelsi í 45 daga en refsingin bundin skilorði til tveggja ára. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 hefur ákærði með brotum þeim sem hann nú er sakfelldur fyrir samkvæmt ákæruliðum VI, VII og VIII rofið skilorð síðastgreinds dóms og ber að dæma upp framangreinda refsingu og ákveða refsingu í einu l agi , sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir samkvæmt ákæruliðum I og II voru hins vegar framin fyrir uppkvaðningu áðurnefnds dóms og ber því að dæma honum hegningarauka við þann dóm, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá verður og við ákvörðun refsingar litið til þess að um háar fjár h æðir var að ræða og brotavilji ákærða einbeittur og styrkur. Þá verður og litið til 255. gr. almennra hegningarlaga, en ákærði er nú í fimmta sinn dæmdur fyrir auðgunarbrot. Á hinn bóginn ber að líta til þess að ákærði játaði skýlaust brot sín samkvæmt ákæruliðum VI og VIII. Að þessu gættu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjú ár.

Til frádráttar refsingu ákærða H-kk-ef M-kk-ef kemur gæsluvarðhald sem hann sætti frá 13. desember til 18. desember 2017.

Með vísan til 99. og 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 er áréttuð ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Einkaréttarkrafa Íslandsbanki gerir kröfu um bætur úr hendi ákærða H-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef og er bótakrafan tekin upp í ákæru sem birt var ákærða 11. mars 2020. Gerir bankinn kröfu um greiðslu 20.950.000 króna með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. desember 2017 til 11. apríl 2020, en þá var mánuður liðinn frá birtingu bótakröfunnar fyrir ákærða, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Þá gerir bankinn kröfu um greiðslu málskostnaðar með vísan til 176. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Með vísan til niðurstöðu málsins um sakfellingu ákærða og atvika að öðru leyti og þar sem bótakrafan þykir nægilega rökstudd verður fallist á kröfu bankans eins og nánar greinir í dómsorði.

V

Eftir niðurstöðu málsins ber að dæma ákærða H-kk-þf M-kk-þf M-kk-þf til greiðslu alls sakarkostnaðar er varðar hans þátt í málinu, samtals 1.106.855 krónur, 160.580 krónur samkvæmt framlögðu yfirliti lögreglu um sakarkostnað auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef H-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 946.275 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Önnur ákærðu hafa verið sýknuð af kröfum ákæruvalds um refsingu og önnur viðurlög og verður ríkissjóði því gert að greiða kostnað hinna sýknuðu af vörnum sínum fyrir dómi, sbr. 3. mgr. 236 gr. laga um meðferð sakamála. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda X, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 802.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda Y, Á-kvk-ef L-kvk-ef L-kvk-ef lögmanns, 802.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda Z, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 802.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt ákvæða 1. mgr. 184 gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, en uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna starfsanna dómara.

B-kvk-nf I-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði H-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf sæti fangelsi í þrjú ár. Til frádráttar refsingu komi gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 13.18. desember 2017.

Áréttuð er ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Ákærði greiði 1.106.855 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 946.275 krónur.

Ákærði sæti upptöku á 1.050.000 krónum í reiðufé, 0,52 grömmum af tóbaksblönduðum kannabisefnum og 0,57 grömmum af maíhúana.

Ákærði greiði Íslandsbanka 20.950.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. desember 2017 til 11. apríl 2020, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði Íslandsbanka 229.400 krónur í lögmannskostnað.

Ákærða X er sýkn sakar. Málsvarnarlaun verjanda hennar, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 802.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Ákærða Y er sýkn sakar. Málsvarnarlaun verjanda hennar, Á-kvk-ef L-kvk-ef L-kvk-ef lögmanns, 802.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði Z er sýkn sakar. Málsvarnarlaun verjanda hans, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 802.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

B-kvk-nf I-kvk-nf

Ákærði Z er sýkn sakar. Málsvarnarlaun verjanda hans, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 802.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

B-kvk-nf I-kvk-nf