S-67/2022

Mál þetta, sem þingfest var 24. mars síðastliðinn og dómtekið föstudaginn 7. október síðastliðinn, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 9. febrúar síðastliðinn, á hendur X

I. fyrir þjófnaði

með því að hafa, í tvígang að næturlagi á tímabilinu 3. til 5. febrúar 2021, farið inn á vinnusvæði fyrirtækisins Íslenskir aðalverktakar við Gljúfurholtsá við Suðurlands- veg í Sveitarfélaginu Ölfusi, og stolið þaðan samtals 166 stykkjum af Doka plötum í stærðinni 50 x 300 cm, að áætluðu verðmæti 1.543.800 krónur.

Samkvæmt ákæru eru brot ákærða talin varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II. fyrir fjársvik

með því að hafa, sunnudaginn 31. janúar 2021, svikið 317.000 krónur af A, með því að telja A trú um að ákærði mundi afhenda honum byggingarefni, nánar tiltekið 110 stykki af Doka plötum og 1000 zetur, í kjölfar þess að ákærði hafði áður auglýst Doka plötur til sölu á samfélagsmiðlinum Facebook undir notandanafninu „Ás Byggingar Og Iðnaður“, og þannig blekkt A til þess að millifæra framangreinda fjárhæð á bankareikning í eigu ákærða nr. xxx- xx- xxxx, án þess að eiga slíkt byggingarefni til afhendingar.

Samkvæmt ákæru eru brot ákærða talin varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III. fyrir peningaþvætti

með því að hafa, að kvöldi sunnudagsins 31. janúar 2021, í hraðbanka Arion banka í verslunarmiðstöðinni Sunnumörk að Sunnumörk 3 í Hveragerði, tekið reiðufé að fjárhæð 250.000 krónur út af bankareikningi sínum nr. xxxx- xx- xxxx, sem var ávinningur fjársvikabrota ákærða samkvæmt ákærulið II., og þannig svipt löglegan eiganda þeirra: A, möguleika á endurheimt fjármunanna.

Samkvæmt ákæru eru brotin talin varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

I V. fyrir peningaþvætti

með því að hafa, á tímabilinu 31. janúar til 5. febrúar 2021, geymt á bankareikningi sínum nr. xxxx- xx- xxxxfjármuni allt að fjárhæð 67.000 krónur, sem var ávinningur fjársvikabrota ákærða samkvæmt ákærulið II. og eftirstöðvar á tilvísuðum bankareikningi ákærða eftir úttekt hans á reiðufé af bankareikningnum, sbr. ákæruliður III. Ennfremur með því að hafa á sama tímabili ráðstafað umræddum fjármunum út af tilvísuðum bankareikningi sínum, með debetfærslum og úttektum í eigin þágu eða annarra og þannig svipt löglegan eiganda þeirra: A möguleika á endurheimt fjármunanna.

Samkvæmt ákæru eru brot ákærða talin varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Ennfremur er krafist, með vísan til VII. kafla A. laga nr. 19, 1940, einkum 69. gr., 69. gr. b. og 69. gr. c., að ákærði sæti upptöku á 11.208 krónum á bankareikningi xxxx- xx- xxxx, auk áfallandi vaxta og verðbóta af framangreindri fjárhæð frá 22. mars 2021 til greiðsludags. Framangreindur bankareikningur var stofnaður af lögreglustjóranum á Suðurlandi í Landsbankanum til að varðveita fjármuni sem haldlagðir voru á bankareikningi ákærða nr. xxxx- xx- xxxx.

Í ákæru er tilgreind einkaréttarkrafa brotaþola vegna ákæruliðar II, en ekki var sótt þing við þingfestingu málsins af hálfu bótakrefjanda og féll krafan því niður sbr. 2. mgr. 174. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærði kom fyrir dóminn þann 7. október síðastliðinn, ásamt skipuðum verjanda sínum. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Komu þá fram mótmæli af hálfu ákærða við kröfu ákæruvaldsins um upptöku á fjármunum.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ellefu sinnum áður sætt refsingu, þar af fimm sinnum vegna auðgunarbrota. Þann 11. maí 2017 var ákærði fundinn sekur um þjófnað, en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Þann 29. apríl 2019, var ákærði meðal annars fundinn sekur um þjófnað og honum gert að sæta fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Var þá og dæmdur upp eldri skilorðsdómur. Þann 18. september 2019, var ákærði fundinn sekur um þjófnað og honum dæmdur hegningarauki við síðastgreindan dóm. Var honum þá ekki gerð frekari refsing. Þann 1. febrúar 2021 var ákærði fundinn sekur um þjófnað, skilorð dómsins frá 29. apríl 2019 dæmt upp og ákærða gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði. Loks var ákærði þann 27. maí 2021 meðal annars fundinn sekur um þjófnað og fjársvik, og honum gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði. Brot þau sem ákærði er nú fundinn sekur um eru framin fyrir uppkvaðningu síðastgreinds dóms og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Refsing ákærða er hæfilega fangelsi í 45 daga. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til sakarferils ákærða þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, með síðari breytingum, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 85.560 krónum, auk þóknunar skipaðs verjanda ákærða, sem er hæfilega ákveðin 675.800 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðakostnaðar að fjárhæð 28.448 krónur.

Í ákæru er þess krafist að hálfu ákæruvaldsins að ákærði sæti upptöku á þar tilgreindri peningafjárhæð sem haldlögð var á bankareikningi ákærða við rannsókn málsins. Vísar ákæruvaldið kröfu sinni til stuðnings til VII. kafla A almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum. Af hálfu ákærða hefur upptöku fjármunanna verið mótmælt á þeim grundvelli aðekki hafi verið heimild til upptöku.

Samkvæmt 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum, má gera upptækan ávinning af broti eða fjárhæð sem svarar til hans í heild eða hluta. Er það ekki skilyrði upptöku samkvæmt ákvæðinu að unnt sé að sérgreina hið illa fengna fé frá öðrum fjármunum brotamanns, heldur sérstaklega kveðið á um að heimilt sé að gera upptæka fjárhæð sem svarar til þess í heild eða hluta. Að framangreindu virtu verður fallist á kröfu ákæruvaldsins um upptöku fjármuna, líkt og nánar greinir í dómsorði, með vísan til framangreindra ákvæða.

E-kk-nf K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 45 daga.

Gerðar eru upptækar 11.208 krónur á bankareikningi nr. xxxx- xx- xxxx, auk áfallandi vaxta og verðbóta af framangreindri fjárhæð frá 22. mars 2021 til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað samtals, 789.808 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef F-kk-ef H-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 675.800 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðarkostnað 28.448 krónur.

E-kk-nf K-kk-nf H-kk-nf