S-3851/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 11. maí sl., var höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 9. júní 2020, á hendur: „S-kvk-þgf R-kvk-þgf R-x-x, kt. [...], [...], Reykjavík, fyrir eftirgreind umferðar-, hegningar- og fíkniefnalagabrot:

I.

Umferðarlagabrot, með því að hafa:

1. Fimmtudaginn 10. janúar 2019 í Kópavogi ekið bifreiðinni [...] óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 625 ng/ml) suður Reykjanesbraut uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

2. Sunnudaginn 7. apríl 2019 í Reykjavík ekið bifreiðinni [...] án þess að hafa ökuskírteini meðferðis og óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 2000 ng/ml og kókaín 105 ng/ml) vestur Stekkjarbakka, uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

3. Föstudaginn 24. apríl 2019 í Reykjavík ekið bifreiðinni [...] án þess að hafa ökuskírteini meðferðis og óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 955 ng/ml) vestur Hringbraut uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

4. Fimmtudaginn 9. maí 2019 í Reykjanesbæ ekið bifreiðinni [...] óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (íblóði mældist amfetamín 385 ng/ml, kókaín 235 ng/ml og metýlfenídat 20 ng/ml) norður Njarðarbraut uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

5. Miðvikudaginn 15. maí 2019 í Reykjavík ekið bifreiðinni [...] óhæf og ófær til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna og slævandi lyfja (í blóði mældist amfetamín 995 ng/ml, Klónazepam 6,6 ng/ml, MDMA 250 ng/ml og Metýlfenídat 155 ng/ml) suður Snorrabraut uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

6. Mánudaginn 20. maí 2019 í Reykjavík ekið bifreiðinni [...] óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 2300 ng/ml) suður [...] uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

7. Föstudaginn 31. maí 2019 í Reykjavík ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti og óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 160 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 0,8 ng/ml) norður Sæbraut uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

Teljast brot í öllum framangreindum liðum varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 50. gr. auk þess sem brot í 2., 3. og 7. lið teljast varða við 1. mgr. 58. gr. og brot í 5. lið við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 48. gr., allt sbr. 94. gr. og 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

II.

Hegningarlagabrot:

Brot í nánu sambandi með því að hafa fimmtudaginn 19. september 2019 í Reykjavík veist með ofbeldi að [...] A, kt. [...], á heimili hennar að [...], og slegið í hana og sparkað í andlit og líkama uns A féll á gólfið þar sem ákærða hélt áfram að slá og sparka í hana víðsvegar um líkamann allt með þeim afleiðingum að A hlaut sár á vanga og kjálkaliðs svæði, yfirborðsáverka á hársvörð, mar á brjóstkassa, öxl og upphandlegg.

Mál [...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Fíkniefnalagabrot, með því að hafa:

Laugardaginn 14. september 2019 í Reykjavík haft í vörslum sínum 0,75 gaf amfetamíni sem lögregla fann við leit á ákærðu við [...] á Kjalarnesi.

Mál [...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr., laga um ávana og fíkniefni nr. 74/1965, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, sbr. reglugerð nr. 233/2001 með síðari breytingum, sbr. 2.– 4. gr. nefndra laga.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar, sbr. 99. gr. og 101. gr. nefndra umferðarlaga, auk þess sem krafist er upptöku á framangreindum fíkniefnum, sbr. 6. mgr. 5. gr. laga nr. 74/1965.“

Þann 17. september 2020 gaf lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu út ákæru á hendur ákærðu og var meðferð málanna sameinuð, sbr. 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærða er þar ákærð „fyrir eftirgreind umferðar- og hegningarlagabrot á árinu 2020:

I.

Umferðarlagabrot, með því að hafa:

1. Föstudaginn 5. júní í Mosfellsbæ ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti og óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 495 ng/ml og metamfetamín 30 ng/ml) um Vesturlandsveg, skammt frá Korputorgi, uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

2. Þriðjudaginn 9. júní í Reykjavík ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti og óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 320 ng/ml) norður [...] uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

3. Föstudaginn 26. júní í [...] ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti og óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 630 ng/ml og metamfetamín 30 ng/ml) vestur Suðurstrandarveg uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál [...]

Teljast brot í öllum liðum varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., allt sbr. 94. gr. og 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

II.

Hegningarlagabrot:

4. Líkamsárás, með því að hafa laugardaginn 4. júlí að [...]í Reykjavík, veist með ofbeldi að [...], B kt. [...], kýlt hann í höfuðið og bitið hann í vinstri framhandlegg með þeim afleiðingum að hann hlaut áverka á vinstri framhandlegg.

[Mál] [...]

5. Þjófnað, með því að hafa laugardaginn 4. júlí að [...]í Reykjavík, stolið seðlaveski er innihélt bankakort, 12.000 krónum í peningum og svefnlyfjum, allt í eigu [...], A, kt. [...].

Mál [...]

Telst brot í 4. lið varða við 1. mgr. 217. gr. og brot í 5. lið við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar, sbr. 99. gr. og 101. gr. nefndra umferðarlaga.“

Þann 4. mars 2021 gaf lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu út ákæru á hendur ákærðu og var meðferð málanna sameinuð, sbr. 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærða er þar ákærð „fyrir eftirgreinda þjófnaði á árinu 2020 í Reykjavík, með því að hafa:

1. Föstudaginn 28. ágúst stolið svörtum Nike skóm að óþekktu verðmæti úr Sundhöll Reykjavíkur.

Mál [...]

2. Föstudaginn 23. október stolið peysu að söluandvirði 4.599 krónur úr verslun Lindex í Kringlunni.

Mál [...]

3. Laugardaginn 12. desember stolið matvöru og fatnaði að samtals söluandvirði 4.729 krónur úr verslun Nettó við Fiskislóð 3.

Mál [...]

Teljast brot í framangreindum liðum varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við upphaf aðalmeðferðar var af hálfu ákæruvaldsins fallið frá 5. ákærulið II. kafla ákæru frá 17. september 2020 og leiðrétt dagsetning brots í 1. ákærulið ákæru frá 4. mars 2021 sem á að vera 29. ágúst en ekki 28. sama mánaðar.

Ákærða krefst þess aðallega að hún verði sýknuð af ákæruefninu hvað varðar þau tilvik þar sem hún neitar sök, þ. e. II. kafla ákæru dags. 9. júní 2020, II. kafla ákæru dags. 17. september 2020 og ákæru dags. 4. mars 2021, en annars dæmd til vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærðu hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist a. m. k. að hluta úr ríkissjóði.

I

Málsatvik

Hvað varðar þau atvik er greinir í II. ákærulið ákæru frá 9. júní 2020 þá kemur fram í frumskýrslu lögreglu að brotaþoli, A, hafi óskað eftir aðstoð lögreglu vegna ákærðu sem hefði ráðist á hana, en var þá farin af vettvangi. Fram kom að brotaþoli hefði verið heima ásamt [...], C, þegar ákærða, sem var í mikilli óreglu, vildi komast inn í íbúðina. Sagði brotaþoli að ákærða hefði hrint henni til að komast inn þannig að hún féll við. Síðar hefði ákærða tekið af henni farsímann og tekið heimasímann úr sambandi, tekið upp hníf og beint að brotaþola þegar hún kvaðst vilja fá farsímann aftur. Hún hefði síðan náð hnífnum af ákærðu og þær endað í átökum og hún aftur lent á gólfinu þar sem ákærða hefði sparkað ítrekað í hana, m. a. í höfuð hennar. Í skýrslunni kemur fram að C-x-x verið mikill sjúklingur og legið inni í svefnherbergi með opnar dyr. Sagði C lögreglu, eftir að hafa verið kynnt vitnaábyrgð og 117. gr. laga um meðferð sakamála, að hún hefði ekki séð allt sem gerðist en séð ákærðu hrinda brotaþola og sparka ítrekað í hana þar sem hún lá á gólfinu. Þá kemur þar fram að ákærða hafi komið á vettvang á meðan lögregla var þar og þá verið æst. Var hún handtekin á vettvangi.

Framburðarskýrsla var tekin af brotaþola á slysadeild í kjölfar atvika og var framburður hennar þar á sama veg. Sagði hún ákærðu hafa veist að sér bæði með höggum og spörkum og kom einnig fram hjá henni að hún væri með bjargráð sem þó hefði ekki farið í gang við árásina. Við rannsókn málsins var tekin símaskýrsla af C þann 24. september 2019. Kvaðst hún hafa verið stödd inni í herbergi þegar hún heyrði læti í ákærðu, sem hefði verið í brjáluðu skapi, þegar hún réðst að brotaþola við útidyrnar. Árásin hefði síðan færst inn á svefnherbergisganginn og þá hefði hún séð þegar ákærða veittist að brotaþola með ofbeldi. Brotaþoli hefði legið á bakinu og átt erfitt með að standa upp vegna högga og sparka frá ákærðu sem m. a. hefði sparkað í búk og höfuð brotaþola. Skýrsla var tekin af C á ný á heimili hennar 24. febrúar 2020 og staðfesti hún þá þann framburð sem hún hafði áður gefið með símaskýrslu. Þá var skýrsla tekin af ákærðu við rannsókn málsins og neitaði hún að tjá sig um sakarefnið.

Fyrir liggur vottorð vegna komu brotaþola á bráðamóttöku í kjölfar atvika. Kemur þar fram að brotaþoli hafi lýst atvikum svo að ákærða hefði kýlt hana og sparkað í hana þar sem hún lá á gólfinu og sé brotaþoli með bjargráð sem hún hefði reynt að vernda. Hafi ákærða sparkað ítrekað í hana, aftan á höfuðið hægra megin, í bringubein og í hægra herðablað og við skoðun hafi brotaþoli greinst með þá áverka sem raktir eru í ákæru.

Hvað varðar þau atvik er greinir í II. ákærulið ákæru frá 17. september 2020 þá kemur fram í frumskýrslu lögreglu að óskað hafi verið eftir aðstoð vegna [...]. Brotaþoli, B, [...], og A, [...], sögðu hana hafa fengið að gista um nóttina í gamla [...]. Grunur hefði síðan vaknað um að ákærða hefði tekið peningaveski í eigu [...] A, C, og var það borið undir ákærðu og hefði þá byrjað rifrildi. Ákærða hefði ráðist á brotaþola og slegið hann með krepptum hnefa í hægra gagnauga og hann þá snúið hana niður og ætlað að halda henni þangað til lögregla kæmi. Á meðan brotaþoli hélt ákærðu hefði hún bitið hann í vinstri framhandlegg og hefði hann verið með sjáanlegt bitfar þar. Veskið sem ákærða var grunuð um að hafa tekið hefði síðan fundist undir dýnu í herbergi ákærðu.

Skýrsla var tekin af brotaþola við rannsókn málsins og var framburður hans á sama veg og rakið er í frumskýrslu. Einnig var þá tekin skýrsla af A sem einnig lýsti því að ákærða hefði bitið brotaþola í handlegginn. Þá var tekin skýrsla af ákærðu sem kaus að tjá sig ekki um atvik. Loks liggur fyrir vottorð vegna komu brotaþola á slysadeild sama dag og atvik gerðu st. Þar kemur fram að brotaþoli hafi verið með bitfar á vinstri framhandlegg, mar í miðju og smá hrufl á húð en ekki bit í gegnum húðina.

Hvað varðar ákæru frá 4. mars 2021 þá er ákærða þar ákærð fyrir þrjú þjófnaðarbrot.

Samkvæmt fyrsta ákærulið er hún ákærð fyrir að hafa stolið svörtum Nike- skóm úr Sundhöll Reykjavíkur við Barónsstíg. Í tilkynningu vitnisins D til lögreglu vegna þjófnaðarins kemur fram að skórnir hafi verið teknir 29. ágúst 2020 á milli kl. 15:00 og 17:00 fyrir framan kvennaklefa á neðri hæð í sundhöllinni, við rafrænt hið. Þar hafi þeir verið í skóhillu fyrir framan klefann, þar sem gengið er niður tröppur frá aðalinngangi. Þá kemur þar fram að um hafi verið að ræða Nike- skó, nr. 41, svarta á lit, en einnig sé hvítur og grár litur í þeim á merki og skóbotni og hafi þeir verið keyptir um viku áður en þeim var stolið. Samkvæmt skýrslu lögreglu vegna skoðunar á upptöku úr eftirlitsmyndavél sundlaugarinnar frá þessum tíma sást kona, sem lögregla telur að sé ákærða, koma úr kvennaklefanum kl. 15:41 og taka skó sem samsvara lýsingu kæranda og ganga upp stigann með þá í hendinni. Einnig liggja fyrir myndir af atvikum. Skýrsla var tekin af ákærðu við rannsókn málsins og kvaðst hún ekki kannast við þessi atvik.

Samkvæmt öðrum ákærulið er ákærða ákærð fyrir að hafa stolið peysu úr versluninni Lindex í Kringlunni. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu hitti lögregla fyrir í Kringlunni vitnið E öryggisvörð. Hann sagði að starfsmaður verslunarinnar hefði kallað sig til eftir að ákærða var komin út úr versluninni með flík sem hún hafði ekki greitt fyrir. Hann hefði stöðvað ákærðu fyrir utan verslunina og beðið hana að gera grein fyrir sér, sem hún hefði gert, og hún hefði orðið við beiðni hans um að bíða eftir lögreglu. Þá kemur fram í skýrslunni að síðan hafi verið tekin skýrsla af ákærðu á vettvangi, vildi hún ekki tjá sig sjálfstætt um brotið en kvaðst ekki neita því að hafa hnuplað peysunni og liggur fyrir undirrituð skýrsla ákærðu þar sem þetta kemur fram. Einnig kemur þar fram að peysunni hafi verið skilað óskemmdri í verslunina og að verð hennar hafi verið 4.599 krónur.

Ákærða er samkvæmt þriðja ákærulið ákærð fyrir þjófnað á matvöru og fatnaði að verðmæti 4.729 krónur úr verslun Nettó við Fiskislóð 3. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að á vettvangi hafi hist fyrir vitnið F öryggisvörður og ákærða, sem sögð var hafa verið staðin að hnupli í versluninni. F kvaðst hafa fengið símtal frá öryggisvörðum sem fylgdust með öryggismyndavélum í versluninni. Þeir sögðust hafa fylgt ákærðu eftir og séð hana setja vörur í poka sem hún fór með á afgreiðslukassa. Hún hefði síðan aðeins greitt fyrir nokkrar vörur en skil iðum helming þeirra eftir í pokanum. F kvaðst hafa fylgst með henni þar til hún gekk að anddyrinu og stöðvað hana þar, spurt hana um vörurnar og kallað eftir aðstoð lögreglu. Þá segir í skýrslunni að ákærða hafi sagt á vettvangi að hún hefði komið í verslunina til að kaupa vörur og hefði greitt fyrir vörur en ekki haft nægan pening til að greiða fyrir þær allar og því ákveðið að taka þær án þess að greiða fyrir þær. Viðurkenndi ákærða að hafa stolið Maryland Coconut- kexi, heilsu sokkapari, saumlausum bol, Toffypops- kexi, og tveimur langlokum, samtals að verðmæti 4.729 krónur, og var vörunum skilað í verslunina. Þá liggur fyrir framburðarskýrsla ákærðu sem hún gaf á vettvangi og er framburður hennar í samræmi við framangreint.

II

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærðu og vitna fyrir dómi að því marki sem nauðsynlegt er til úrlausnar málsins.

Ákærða kvaðst fyrir dómi kjósa gefa ekki skýrslu vegna málsins. Hún staðfesti þá afstöðu sína til sakarefnis sem bókuð er í þingbók og þann framburð sem hún gaf hjá lögreglu. Kvaðst hún játa þá háttsemi sem hún viðurkenndi hjá lögreglu. Ákærða sagði að veskið sem hún væri sökuð um að hafa tekið hefði fundist heima. Þá hefði hún ekki lamið [...] en kannski ýtt aðeins við henni. Kvaðst hún hafa ætlað að fara út en þá hefði hún ekki mátt fara út og [...] þá togað í hárið á henni.

Vitnið A er [...]. Vitnið sagði ákærðu hafa stolið peningaveski frá sér og greiðslukortum frá [...] og falið undir rúmdýnu. Einnig hefði hún stolið skartgripum sem ekki hefðu skilað sér. Kvaðst hún hafa reynt að koma í veg fyrir að ákærða kæmist út úr íbúðinni áður en hún skilaði þessu. Ákærða hefði þá ráðist á hana og hrint henni niður á gólfið og sparkað í brjóstkassann á henni og höfuð. Kvaðst vitnið telja að hún hefði verið að reyna að sparka í bjargráð sem vitnið sé með til að reyna að gera hann óvirkan en hún hefði einnig sparkað í höfuð hennar. Kvaðst hún hafa verið standandi í eldhúsinu þegar ákærða hrinti henni niður og hefði hún þá lent á gólfinu. Hún hefði náð að standa upp og þá farið í átt að herberginu en ákærða þá hrint henni aftur og aftur sparkað í bjargráðinn. Hefði ákærða hrint henni með höndunum og af afli. Þegar vitnið hefði reynt að hlífa bjargráðin um og verja sig hefði ákærða sparkað í höfuð hennar. Kvaðst hún ekki vita hvað geti gerst þegar sparkað er í svona tæki en hún hefði orðið hrædd og reynt eins og hún gat að verja bjargráðinn. Giski vitnið á að hún hafi fengið fjögur til fimm högg í brjóstkassann en fleiri í höfuðið. Hún hefði farið á slysadeild eftir þetta og staðfesti vitnið að hafa hlotið þá áverka sem lýst er í vottorði. Einnig hefði hún verið með mikinn höfuðverk eftir þetta og átt að fylgjast með einkennum heilahristings. Vitnið sagði að [...], C, hefði verið í íbúðinni þegar þetta gerðist, í næsta herbergi, rúmliggjandi. Það herbergi snúi að því svæði þar sem ákærða tók hana niður í seinna skiptið. Vissi hún ekki hvort [...] sá eitthvað en hún hefði heyrt læti og spurt hvað gengi á. Hún sé nú flutt á Hrafnistu og orðin mikill sjúklingur og telji vitnið það ekki hafa þýðingu að reyna að taka skýrslu af henni vegna málsins. Ákærða hefði verið útúrdópuð þegar þetta gerðist og hefði hún ráðist á vitnið þegar hún sagði ákærðu að hún færi ekki fyrr en hún væri búin að skila því sem hún tók.

Hvað varðaði árás ákærðu á B, [...] ákærðu, þá hefði hún einnig í því tilviki stolið veski. Þau stöðvað hana og staðið í vegi fyrir henni svo að hún kæmist ekki út. Áður hefði hún opnað glugga, sem sé á annarri hæð, og ætlað að hoppa niður. Vitnið kvaðst hafa dregið hana inn og þegar hún ætlaði að fara hefði B staðið fyrir dyrunum og hefðu þau þurft að keyra ákærðu í gólfið til að stöðva hana. Þegar hún ætlaði að fara hefði vitnið krafist þess að ákærða skilaði peningunum og svefnlyfjum sem hún tók. Ákærða hefði neitað því og ráðist á B og bitið hann í höndina. Kvaðst hún halda að ákærða hefði verið búin að losa sig þegar hún beit B og sig minnti að þau hefðu enn verið í gólfinu. Ákærða hefði einnig sparkað og slegið til B en hún vissi ekki hvar þau högg lentu. B hefði eftir þetta farið á slysadeild og þar hefðu verið teknar myndir af áverkunum. Kvaðst vitnið einnig hafa séð áverka eftir bitið.

Vitnið B, [...] ákærðu, kvaðst hafa verið frammi í stofu dottandi þegar [...] ákærðu, vitnið A, hefði orðið vör við að peningaveski hafði horfið á meðan ákærða var hjá þeim. A hefði krafið ákærðu um veskið og verið hörð á því að ákærða hefði tekið það en ákærða þverneitað því og þau þá sagt ákærðu að hún færi ekki fyrr en það fyndist. Þá hefði ákærða farið í ofsakast. B hefði haldið hurðinni og þetta endað í handalögmálum við útidyrnar og hann og ákærða lent á gólfinu og hún bitið hann. Hann hefði verið að reyna að varna því að hún færi út og haldið henni fastri með því að taka um framhandleggi hennar og leggja þá yfir brjóstið, en hún hefði þá bitið hann og hann þá slegið til ákærðu. Taldi hann að bitið hefði varað í þrjár til fimm sekúndur og hefði hann hlotið áverka eftir það og leitað til læknis sem hefði tekið myndir af þeim. Einnig hefði ákærða, áður en hún beit hann, slegið hann, nokkuð fast hnefahögg í gagnaugað og hefðu gleraugun dottið af honum.

Lögreglumaður nr. [...] sagði að óskað hefði verið eftir aðstoð vegna yfirstandandi [...] 19. september 2019. Hann hafi ritað frumskýrslu vegna málsins sem hann staðfesti. Brotaþoli, vitnið A, hefði hringt og sagt að ákærða, [...], hefði ógnað henni með hníf. Brotaþoli hefði tekið á móti lögreglu og hefði henni verið kynnt vitnaskylda og sérstaklega ákvæði 117. gr. laga um meðferð sakamála. Hefði hún sagt ákærðu hafa komið á heimilið en hún byggi þar ekki lengur ogværi ekki velkomin þar. Hún hefði hálfruðst inn, hrint brotaþola, tekið af henni símann, tekið heimasímann úr sambandi og síðan tekið upp hníf. Ákærða hefði haldið hnífnum á lofti og hótað að skaða sjálfa sig og hefði brotaþoli tekið hnífinn af henni. Þær hefðu svo endað aftur í átökum og hefði hún endað á gólfinu og hefði hún sagt ákærðu hafa sparkað í sig þar sem hún lá, m. a. í höfuð hennar. Þetta hefði endað með því að ákærða hljóp í burtu en hún hefði komið aftur á meðan lögregla var á vettvangi og þá verið handtekin. Þeir hefðu einnig rætt við [...] ákærðu sem lá inni í rúmi þegar atvik gerðust. Kvaðst hún ekki hafa séð alla atburðarásina en séð þegar ákærða stóð yfir brotaþola og sparkaði í hana.

Lögreglumaður nr. [...] sagði tilkynningu hafa borist vegna heimilisofbeldis 4. júlí 2020 og hefði ákærða verið farin af vettvangi þegar þeir komu. Hann hefði ritað skýrslu vegna útkallsins sem hann staðfesti. Sagði hann brotaþola og [...] ákærðu hafa verið á vettvangi. Átök hefðu átt sér stað sem enduðu með því að ákærða beit brotaþola í framhandlegginn og hefði hann verið með sjáanlega áverka, bitfar. Hefði brotaþola og [...] ákærðu verið kynnt vitnaskylda á vettvangi og sérstaklega 117. gr. laga um meðferð sakamála.

Vitnið G bráðalæknir staðfesti vottorð sitt, dagsett 28. júlí 2020, vegna komu brotaþola á bráðadeild 4. júlí 2020. Sagði hann brotaþola hafa lýst því að hann hefði orðið fyrir líkamsárás sama dag og lent í átökum við ákærðu, sem væri fósturdóttir hans og væri í neyslu, en hún hefði bitið hann á framhandlegg. Við skoðun reyndist brotaþoli vera með bitfar á handlegg. Hann hefði verið með mar og hrufl en ekki bit í gegnum húðina. Sagði vitnið að áverkar brotaþola hefðu samsvarað lýsingu hans á atvikum.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa yfirfarið myndbandsupptöku vegna atvika er greinir í fyrsta lið ákæru frá 4. mars 2021 og staðfesti að hafa ritað samantekt um það sem þar kæmi fram. Þar sjáist ákærða taka skó úr hillu fyrir utan kvennaklefa. Hann hefði áður haft mikil afskipti af ákærðu og því þekkt hana en einnig fengið það staðfest frá öðrum lögreglumönnum að þetta væri ákærða sem sást á upptökunni. Um hefði verið að ræða gráa, svarta og hvíta Nike- skó og samrýmdust þeir lýsingu á þeim skóm sem voru teknir. Ákærða hefði komið út úr búningsklefanum með blautt hárog tekið síðan skóna. Vitnið kvaðst ekki hafa séð í hvaða skóm ákærða var þegar hún kom en það myndefni sem hann fékk til að skoðunar hefði verið frá þeim tíma þegar eigandi skónna var í sundi. Hún hefði sett skóna í hillu og farið í sund og þeir verið horfnir þegar hún kom upp úr.

Vitnið E kvaðst hafa verið að vinna sem öryggisvörður í Kringlunni 23. október 2020 þegar hringt var í hann frá versluninni Lindex vegna stúlku sem þar var. Vissi hann ekki hvort hún hefði verið að taka þar hluti en hún hefði verið undir áhrifum og starfsmenn viljað losna við hana úr versluninni. Vitnið og yfirmaður hans, H, hefðu farið í verslunina og tekið á móti konunni en hann teldi að þá hefði hún ekki verið sökuð um þjófnað. Þeir hefðu rætt við hana og vísað henni út úr versluninni og afhent lögreglu hana. Kvaðst vitnið ekki muna hvort ákærða hefði verið með þýfi en ástand hennar hefði ekki verið þannig að hægt hefði verið að tala mikið við hana. Þeir hefðu ekkert haft í höndunum þar sem ekki hafði verið staðfest að hún hefði tekið eitthvað í versluninni. Lögregla hefði síðan tekið skýrslu af þeim vegna þessara atvika.

Vitnið D kvaðst hafa farið í sund með tólf ára gamalt barnabarn sitt. Þær hefðu þurft að fara inn fyrir hlið þar sem aðgangsmiði er skannaður og viðskiptavinum hleypt inn. Þar séu skóhillur og hefðu þær sett skóna sína í þær í stað þess að fara með þá inn í klefann. Barnabarn hennar hefði átt skóna sem voru teknir og kvaðst vitnið telja að hún hefði sett skóna í aðra hillu að neðan. Um hafi verið að ræða um vikugamla Nike íþróttaskó, svarta í grunninn með merki á hliðinni en einnig sé hvítt og örlítið grátt í þeim. Þær hefðu farið í sund og þegar þær komu út aftur hefðu þær séð að skórnir voru horfnir. Þær hefðu leitað að skónum og látið vita af þessu í afgreiðslu en þeir ekki fundist. Hefði starfsmaður sundlaugarinnar sagt þeim að ekki ættu aðrir að komast í gegnum hliðið en þeir sem færu í sund. Einnig hefði þeim verið sagt um það bil hvenær þær voru í sundi og að hugsanlega væri hægt að sjá á upptökum úr myndavélum hver hefði tekið skóna. Taldi hún að skórnir hefðu kostað 25- 26.000 krónur.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa komið á vettvang í versluninni Lindex í Kringlunni og hefði ákærða þá verið þar ásamt öryggisvörðum. Fram hefði komið að ákærða hefði tekið bol í versluninni og hefði ákærða setið þarna eins og henni væri sama um þetta, verið í undarlegu ástandi og erfitt að ná sambandi við hana. Þó hefði komið fram hjá henni að hún þrætti ekki fyrir það að hafa tekið bolinn. Öryggisverðirnir hefðu sagst ætla að koma upptöku af atvikum til lögreglu og starfsmaður í versluninni hefði komið með flíkina til þeirra. Vitnið staðfesti að hafa ritað frumskýrslu vegna málsins og að hafa vottað framburðarskýrslu ákærðu.

Vitnið F, öryggisvörður hjá Öryggismiðstöðinni, kvaðst starfa m. a. í Nettó á Granda. Kvaðst hann ekki muna sérstaklega eftir atvikum 12. desember 2020 en sagði að almennt væri fólk stöðvað eftir að þaðværi farið fram hjá afgreiðslukassa léki grunur á að viðkomandi væri með eitthvað sem ekki væri búið að greiða fyrir. Þá væri rætt við viðkomandi og síðan hringt í lögreglu. Sagði hann að starfsmenn verslunarinnar væru mjög varkárir og staðfestu ekki þjófnað fyrr en hann hefði verið staðfestur þrisvar sinnum. Hann hefði fengið samtal frá þeim starfsmanni sem var að fylgjast með versluninni í gegnum eftirlitsmyndavél en ekkert væri staðfest fyrr en viðkomandi væri kominn fram hjá afgreiðslukassa. Þá staðfesti vitnið framburð sinni við lögreglu á vettvangi.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa ritað frumskýrslu vegna atvika 12. desember 2020. Þeim hefði borist tilkynning um ætlaðan þjófnað í Nettó á Fiskislóð og hitt þar bæði starfsmenn og öryggisverði. Ákærða hefði verið komin út fyrir öryggishlið og verið beðin um að koma afsíðis. Þar hefði verið tekin af henni framburðarskýrsla og tæmdur poki með vörum sem hún var með. Hefði hún viðurkennt að hafa tekið vörur án þess að greiða fyrir að verðmæti 4.729 krónur og sagst ekki hafa átt pening til að greiða þetta en hefði greitt fyrir hluta af vörunum sem hún var með. Hefðu vörurnar verið í samræmi við þá kassakvittun sem liggur fyrir í málinu. Vörunum hefði verið skilað og hefðu þær verið heilar. Vitnið staðfesti að hafa ritað og vottað undirritun á þær framburðarskýrslur sem teknar voru vegna málsins. Hann hefði tekið skýrslu af starfsmanni verslunarinnar sem kvaðst hafa fengið símtal frá öryggisverði sem fylgdist með myndavélum. Sá hefði séð ákærðu setja vörur í poka og fara á afgreiðslukassa og einungis taka hluta af vörunum upp og greiða fyrir þær. Síðan hefði hún gengið með allar vörurnar út um öryggishlið og þar hefði hún verið stöðvuð og lögregla kölluð til.

III

Niðurstaða

Ákærða játaði sök hvað varðar ákæru dagsetta 9. júní 2020, að undanskildum II. ákærulið. Hvað varðar ákæru dagsetta 17. september 2020 þá játaði hún einnig sök, að undanskildum II. ákærulið, og hvað varðar ákæru dagsetta 4. mars 2021 þá neitaði ákærða sök. Farið var með mál þetta, hvað varðar þá ákæruliði sem ákærða hefur játað, samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu. Atvikum er rétt lýst í ákæru. Ákærða hefur skýlaust játað þessi brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem hennier þar gefin að sök. Brot ákærðu samkvæmt I. kafla ákæru frá 9. júní 2020 voru framin í gildistíð eldri umferðarlaga nr. 50/1987. Samkvæmt 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 skal, hafi refsilöggjöf breyst frá því að verknaður er framinn og til þess er dómur gengur, dæma eftir nýrri lögum bæði um refsinæmi verknaðar og refsingu að því gefnu að hin nýju ákvæði séu ákærðu í hag eða inntak þeirra hið sama og áður gildandi refsiákvæða. Efnislega sambærileg ákvæði hvað varðar ætlaða háttsemi ákærðu var í umferðarlögum nr. 50/1987 sem í gildi voru þegar atvik gerðust. Með þessari athugasemd teljast brot ákærða vera réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunum.

Sönnunarbyrði um sekt ákærðu og atvik sem telja má henni í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Hvað varðar atvik er greinir í II. ákærulið ákæru frá 9. júní 2020 þá er ákærða þar ákærð fyrir að hafa ráðist á [...]. Ákærða neitar sök og tjáði sig ekkert um atvik við rannsókn málsins en sagði fyrir dómi að hún hefði í mesta lagi ýtt við brotaþola.

Samkvæmt 111. gr. laga um meðferð sakamála skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Í 3. mgr. lagaákvæðisins segir að hafi vitni ekki komið fyrir dóm og þess er ekki kostur við meðferð máls, en skýrsla hefur verið gefin hjá lögreglu eða öðrum stjórnvöldum meðan málið var til rannsóknar, og metur dómari þá hvort slík skýrsla hafi sönnunargildi og hvert það sé.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að ákærða kom aftur á vettvang eftir að lögregla kom þangað og var hún þá mjög æst. Er það í nokkru samræmi við framburð brotaþola um ástanda ákærðu þegar árásin átti sér stað. Framburður brotaþola við rannsókn málsins var á þann veg að brotaþoli hefði slegið og sparkað í líkama hennar og höfuð, m. a. andlit, og haldið því áfram eftir að brotaþoli féll í gólfið og er það í samræmi við það sem rakið er í ákæru. Fyrir dómi sagði brotaþoli að ákærða hafði ítrekað hrint henni og síðan sparkaði í hana þar sem hún lá á gólfinu, bæði í höfuð hennar og líkama. [...] brotaþola, C, var í íbúðinni þegar atvik gerðust. Skýrsla var tekin af henni við rannsókn málsins og má af henni ráða að hún heyrði læti þegar ákærða réðst að brotaþola við útidyrnar en sá ákærðu síðar sparka í búk og höfuð brotaþola þar sem hún lá á gólfinu. Við meðferð málsins fyrir dómi kom fram að C er orðin sjúklingur og dvelst á Hrafnistu. Var það mat dómsins að þess væri ekki kostur að fá hana fyrir dóminn vegna ástands síns. Fyrir liggur hljóðupptaka þar sem vitnið staðfestir framangreindan framburð sinn. Þá er hann í samræmi við framburð brotaþola fyrir dómi. Í ljósi þess verður niðurstaða dómsins byggð á framburði vitnisins.

Eins og rakið hefur verið hefur framburður brotaþola að mestu verið óbreyttur ígegnum meðferð málsins. Hann hefur verið stöðugur hvað það varðar að ákærða hafi hrint henni og sparkað í höfuð og búk hennar þar sem hún lá á gólfinu en verið á reiki varðandi það hvor ákærða hafi slegið hana. Fær þessi framburður hennar stoð í framburði C og vottorði og vætti þess læknis sem skoðaði brotaþola í kjölfar atvika og taldi áverka brotaþola vera í samræmi við lýsingar hennar á atvikum.

Brotaþoli og ákærða eru mæðgur og er því óumdeilt að tengsl þeirra eru slík að þau falli undir skilgreiningu 1. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum á þeim sem teljast vera í nánu sambandi. Hvað varðar þá háttsemi ákærðu sem hér að framan er talin sönnuð verður til þess að líta að ákvæðið tekur til brota sem eru endurtekin eða alvarleg. Er þá sérstaklega litið til þess að í greinargerð með ákvæðinu segir að ekki sé útilokað að einstakt brot geti fallið undir ákvæðið ef það nær tilteknu alvarleikastigi. Minni háttar brot sem ekki ná því stigi gætu eftir sem áður varðað við vægari refsiákvæði eins og 1. mgr. 217. gr. laganna. Með þessu orðalagi er skýrt kveðið á um að þegar um er að ræða einstakt tilvik og brot hefðu ella fallið undir 1. mgr. 217. gr. þá sé ekki ætlunin að það verði almennt heimfært undir ákvæðið.

Í máli því sem hér er til úrlausnar er ákært fyrir eina líkamsárás á hendur brotaþola. Fyrir liggur að ákærða sparkaði ítrekað í höfuð og búk brotaþola. Þrátt fyrir að ekki liggi fyrir um alvarleika þeirra högga sem brotaþoli fékk í höfuðið benda þeir áverkar sem hún hlaut á höfuðið til töluverðra hættueiginleika þessara sparka auk þess sem líta verður til þess að brotaþoli reyndi ítrekaðað sparka í bjargráð brotaþola. Verður að telja að hættueiginleikar verknaðarins hafi verið þess eðlis að hann hafi á alvarlegan hátt ógnað heilsu eða velferð brotaþola þó afleiðingar brotsins hafi ekki verið slíkir að heimfæra beri háttsemina undir 218. gr. almennra hegningarlaga. Með vísan til þess telur dómurinn sannað svo að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi veist að brotaþola á þeim stað og tíma er greinir í ákæru og sparkað í andlit og víðsvegar í líkama hennar með þeim afleiðingum sem þar greini ren ósannað að ákærða hafi slegið hana. Er háttsemi ákærðu rétt heim færð til refsiákvæða í ákæru.

Hvað varðar þau atvik er greinir í II. ákærulið ákæru frá 17. september 2020 þá er ákærða þar ákærð fyrir að hafa veist að [...] sínum. Ákærða neitar sök og hefur ekki tjáð sig um atvik í gegnum meðferð málsins. Samkvæmt því sem fram er komið í málinu voru brotaþoli og vitnið A inni á heimilinu þegar atvik gerðust. Framburður þeirra beggja hefur verið nokkuð samhljóða hvað varðar sakarefnið. Í gegnum alla meðferð málsins hafa þau borið um að ákærða hafi bitið brotaþola í framhandlegg og brotaþoli hefur einnig borið um það að ákærða hafi slegið hann hnefahögg í höfuðið og bar A á sama hátt fyrir dómi hvað það varðar. Ekkert er fram komið um að brotaþoli hafi fengið áverka við það högg en fyrir liggur vottorð læknis um að hann hafi við skoðun eftir atvikið verið með bit far á handlegg. Þá kom fram í vottorði og vætti læknisins fyrir dómi að hann taldi áverkana geta samrýmst lýsingu brotaþola á atvikum. Með vísan til framgreinds er það mat dómsins að sannað sé svo að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi gerst sek um framangreinda háttsemi og er brot hennar rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Hvað varðar ákæru frá 4. mars 2021 þá er ákærða þar ákærð fyrir þrjú þjófnaðarbrot.

Í fyrsta ákærulið er ákærða ákærð fyrir að hafa stolið skóm í Sundhöll Reykjavíkur. Ákærða neitar sök. Samkvæmt framburði kæranda, vitnisins C, þá átti 12 ára barnabarn hennar skóna sem stolið var. Í ljósi atvika verður ekki á það fallist að vísa beri málinu frá dómi á þeim forsendum að eigandi skónna hafi ekki lagt fram kæruna.

Engin vitni voru að því þegar ákærða tók skóna en fyrir liggur upptaka af því þegar svipaðir skór voru teknir úr þeim hillum sem kærandi sagði skóna hafa verið geymda í. Sá lögreglumaður sem skoðaði myndbandið fullyrti að um ákærðu hefði verið að ræða og vísaði til þess að hann hefði sýnt nokkrum starfsfélögum sínum myndbandið og þeir hefðu einnig talið að um ákærðu væri að ræða. Samkvæmt upptökunni var ákærða að koma úr sundi þegar hún sést á upptökunni. Með vísan til framangreinds framburðar og þeirra líkinda sem sjá má með ákærðu og þeirri konu sem sést á myndbandinu er það mat dómsins að um ákærðu sé að ræða.

Skórnir fundust ekki. Af framangreindri upptöku verður ekki skýrt ráðið hvernig skórnir voru sem ákærða tók. Þá liggja ekki fyrir nánari upplýsingar um þá skó sem stolið var en lýsing kæranda. Í málinu hefur ekki verið lögð fram upptaka af komu eiganda skónna og þar með hvar hún lagði skóna frá sér né heldur af ákærðu þegar hún kom í sund. Í ljósi alls framangreinds er það niðurstaða dómsins að ósannað sé að ákærða hafi tekið umrædda skó og verður hún því, með vísan til 108. og 109. gr. laga um meðferð sakamála, þegar af þeirri ástæðu, sýknuð af háttseminni.

Ákærða er í öðrum ákærulið ákærð fyrir þjófnað á peysu í versluninni Lindex í Kringlunni. Ákærða neitar sök. Samkvæmt vettvangsskýrslu og framburði lögreglumanns nr. [...] fyrir dómi sagði ákærða á vettvangi að hún neitaði því ekki að hafa tekið peysuna. Í frumskýrslu vegna málsins kemur fram að starfsmaður verslunarinnar hafi kallað til öryggisvörð, vitnið E, þegar ákærða var komin út úr versluninni með flík sem hún hafði ekki greitt fyrir. Framburður vitnisins fyrir dómi var óljós hvað það varðar hvort fyrir hefði legið, þegar hann hafði afskipti af ákærðu, að hún hefði stolið flíkinni úr versluninni. Þá er alls óupplýst hvernig ákærða kom flíkinni út úr versluninni en ekki liggur fyrir framburður starfsmanna verslunarinnar um atvik. Má af framburði lögreglumanns nr. [...] ráða að ætlunin hafi verið sú að lögreglu yrði afhent upptakaaf atvikum en hún liggur ekki fyrir í málsgögnum. Eins og atvikum er háttað er það mat dómsins að gegn neitun ákærðu sé ósannað að ákærða hafi stolið flíkinni úr versluninni og verður hún því sýknuð.

Í þriðja ákærulið er ákærða ákærð fyrir þjófnað í verslun Nettó á Granda. Ákærða neitaði sök. Fyrir liggur skýrsla sem tekin var af ákærðu á vettvangi og viðurkennir hún þá að hafa tekið þá muni sem í ákæru greinir og farið með úr versluninni án þess að greiða fyrir þá. Þetta staðfesti lögreglumaður nr. [...] sem ritaði frumskýrslu málsins og vottaði undirritun ákærðu á vettvangsskýrslu. Haft var eftir vitninu F, öryggisverði í versluninni, að starfsmaður hefði, í gegnum eftirlitsmyndavél, séð ákærðu setja vörur í poka og greiða einungis fyrir hluta þeirra á afgreiðslukassa. Sjálfur hefði hann fylgst með ákærðu fara með vörurnar í anddyri verslunarinnar þar sem hann stöðvaði hana og viðurkenndi hún þá að hafa ekki greitt fyrir þær vörur að verðmæti 4.729 krónur sem nánar eru sundurliðaðar í kassakvittun sem fyrir liggur í málinu. Fyrir dómi staðfesti vitnið þann framburð sem hann gaf hjá lögreglu en kvaðst lítið muna eftir atvikum nú. Í ljósi framangreinds telur dómurinn sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem að ofan greinir og telst brot hennar rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

IV

Ákærða er fædd í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 5. júní 2020, hefur ákærða tvisvar verið dæmd til refsingar. Hún var með dómi héraðsdóms 29. maí 2019 dæmd í þriggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna ráns og 20. nóvember 2019 í fjögurra mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brots gegn 1. m gr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var sá dómur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, vegna eldri skilorðsdómsins sem var dæmdur upp og ákærðu gerð refsing í einu lagi, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Teljast þau brot sem greinir í ákæru frá 9. júní 2020 vera hegningarauki vegna dómsins frá 20. nóvember 2019 en með þeim brotum sem greinir í ákæru frá 17. september 2020 og 4. mars 2021 telst ákærða hafa rofið skilorð dómsins frá 20. nóvember 2019. Verður skilorðsdómurinn því tekinn upp og ákærðu dæmd refsing í einu lagi, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar ákærðu er litið til 1. og 2. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, en brot ákærðu beindist að lífi og heilsu tveggja brotaþola vegna þeirra tveggja líkamsárása sem húnhefur nú verið sakfelld fyrir. Árás ákærðu á [...] var gróf og olli henni vanlíðan. Þá er einnig litið til 3. mgr. sama lagaákvæðis vegna tengsla ákærðu við báða brotaþola. Í ljósi alls framangreinds og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr.4. gr. laga nr. 22/1955. Þá greiði ákærða sekt í ríkissjóð að fjárhæð 2.200.000 krónur innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins en sæti ella fangelsi í 64 daga.

Með vísan til þeirra lagaákvæða er greinir í ákæru er ákærða svipt ökurétti í fimm ár frá 20. maí 2019 að telja, en þann dag var hún svipt ökurétti til bráðabirgða, og upptæk gerð til ríkissjóðs 0,75 gaf amfetamíni er haldlögð voru við rannsókn málsins.

Eftir úrslitum málsins verður ákærða dæmd til greiðslu 2/3 hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, er teljast hæfilega ákveðin 8 00.000 krónur, en 1/3 hluti greiðist úr ríkissjóði. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Þá greiði ákærða annan sakarkostnað málsins, 1.461.979 krónur, samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Við uppkvaðningu dómsins er gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærða, S-kvk-nf R-kvk-nf R-x-x, sæti fangelsi í átta mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði sekt í ríkissjóð að fjárhæð 2.200.000 krónur innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins að telja en sæti sæti ella fangelsi í 64 daga.

Ákærða er svipt ökurétti í fimm ár frá 20. maí 2019 að telja.

Ákærða sæti upptöku á 0,75 gaf amfetamíni.

Ákærða greiði 2/3 hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, sem samtals eru ákveðin 8 00.000 krónur, en 1/3 hluti þeirra greiðist úr ríkissjóði. Ákærða greiði 1.461.979 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign.)