S-459/2012

Mál þetta er höfðað með ákæru ríkissaksóknara dagsettri 4. desember sl. á hendur ákærða, X

„fyrir nauðgun, með því að hafa, aðfaranótt föstudagsins 21. október 2011, að Ö, haft samræði við B, en ákærði notfærði sér að B gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga.

Telst brot ákærða varða við 2. mgr., sbr. 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu B er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 1.500.000, auk vaxta, skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 21. október 2011 og þar til mánuður er liðinn frá birtingardegi bótakröfu þessarar, en með dráttarvöxtum, skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun. Gerð er krafa um að dráttarvextir leggist við höfuðstól miskabóta á 12 mánaða fresti í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta í samræmi við 12. gr. laga nr. 38/2001.“

Málavextir.

Málavextir eru þeir að kl. 02:18 aðfaranótt föstudagsins 21. október 2011 hafði C samband við lögregluna á [....] og kvað dóttur sinni, B, brotaþola í máli þessu, hafa verið nauðgað. Hann væri staddur að Æ en dóttir hans væri á Þ og hefði vinkona hennar látið hann vita af hinni ætluðu nauðgun. C kvað ákærða hafa verið að verki og væri hann farinn af vettvangi. Lögreglumenn fóru að Ö þar sem brotaþoli leigir litla kjallaraíbúð ásamt systur sinni. Þeir D, E og F, tóku á móti lögreglumönnum á vettvangi og kvaðst F hafa ekið G, E og D að Ö þar sem þeir hafi ætlað að ná töskur sem verið hafi í íbúð brotaþola. Kvaðst F hafa mætt hvítri [....] bifreið á mikilli ferð þegar hann hafi ekið Ö. Í lögregluskýrslunni segir að í íbúðinni hafi verið auk brotaþola, þau G, H, I og J og hafi G og J verið inni í svefnherbergi að hugga brotaþola sem verið hefði í miklu uppnámi. Þeir D, H, G og E kváðust allir hafa komið eftir að J og I höfðu mætt á staðinn og hefði brotaþoli verið í miklu uppnámi í íbúðinni. Hafi G farið að hugga brotaþola en hinir hafi beðið eftir lögreglu. I kvað K hafa skutlað ákærða og brotaþola heim til hennar en brotaþoli hefði strax orðið mjög ölvuð. I kvað K hafa ætlað að koma og sækja hana og J auk eins stráks sem lögregla hafði ekki upplýsingar um, til að aka þeim heim til brotaþola. I kvað K hafa verið um 20 mínútur á leiðinni frá því hann ók brotaþola og ákærða þar til hann hafi sótt þau. Hafi I sagt að þegar þau hafi komið að íbúðinni hafi liðið langur tími þar til komið hefði verið til dyra. Hún kvaðst hafa heyrt buxnahljóð, eins og verið væri að renna upp buxnaklauf eða smella belti. Ákærði hafi svo komið út úr íbúðinni og hlaupið rakleitt út. Brotaþoli hafi verið inni í íbúðinni í miklu uppnámi og sagt ákærða hafa nauðgað sér. J hafi tekið undir framburð I og hafi stúlkurnar sagt strákinn, sem með þeim hefði komið, hafa farið fljótlega. Þær hafi ekki getað gefið haldbæra lýsingu á klæðnaði ákærða þar sem hann hefði hlaupið beint út úr íbúðinni. Haft er eftir brotaþola í lögregluskýrslu að hún hefði farið snemma heim af balli í [....] með ákærða þar sem hún hefði verið orðin mjög ölvuð. Hún hafi sofnað í rúmi sínu og vaknað við það að ákærði væri að hafa samfarir við hana. Ákærði var handtekinn kl. 02:51 á [....vegi] þar sem hann var farþegi í bifreiðinni [....]. Hann kvaðst hafa verið mjög ölvaður og þetta hefði aldrei átt að gerast. Hann kvaðst hafa haft samfarir við brotaþola í um 10 sekúndur og hefði hann ekki notað smokk. K kvaðst hafa ekið ákærða og brotaþola heim til hennar og farið svo um 10-15 mínútum síðar með J, I og einhverjum strák þangað í kjölfarið. Hann kvaðst hafa farið inn og hafi ákærði komið hlaupandi út úr íbúðinni. Hann hafi ekið ákærða áleiðis heim til sín þar til lögregla stöðvaði för hans og handtók ákærða. L læknir annaðist réttarlæknisfræðilega skoðun á ákærða og brotaþoli var færð á neyðarmóttöku þolenda kynferðisofbeldis.

Í vottorði neyðarmóttökunnar, sem undirritað er af M lækni, kemur fram að brotaþoli komi þangað kl. 04:00 og sé greinilega undir áhrifum áfengis og gráti stanslaust. Hún segi lítið en svari þegar hún sé spurð, gefi litla sögu og muni lítið. Að því er kreppuviðbrögð varðar er merkt við skjálfta, hroll og vöðvaspennu og að því er tilfinningalegt ástand varðar er merkt við að framsetning sé samhengislaus, hún sé með grátköst, í hnipri og muni lítið/ekkert. Í vottorðinu er haft eftir brotaþola að hún hafi verið að skemmta sér og hafi hún farið heim ásamt vini sínum. Hún hafi drukkið talsvert og sofnað í öllum fötum þegar hún hafi komið heim. Hún hafi vaknað við að vinur hennar hafi verið að hafa samfarir við hana í leggöng og hafi hann verið búinn að draga niður buxur hennar og nærbuxur. Hún hafi að öðru leyti verið fullklædd. Hún hafi hvorki vitað hvort hann hefði haft sáðlát né hvort hann hefði notað verjur. Í vottorðinu segir að föt séu heil og engin áverkamerki sjáist á líkama. Ein lítil slímhúðarrifa hafi sést við leggangaop. Tekin hafi verið blóðsýni úr brotaþola til áfengisleitar kl. 04:00 og aftur kl. 05:00. Þá hafi verið tekið þvagsýni til lyfjaleitar kl. 04:40. Samkvæmt niðurstöðu rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði hafi mælst 0,92‰ af alkóhóli í fyrra blóðsýninu en 0,77‰ í seinna blóðsýninu. Þá hafi mælst 1,29‰ af alkólhóli í þvagi brotaþola. Í matsgerð rannsóknastofunnar dagsettri 3. nóvember 2011 segir að hlutaðeigandi hafi verið undir áhrifum áfengis þegar sýnin voru tekin. Niðurstöður mælinganna bendi til þess að styrkur etanóls í blóði hafi verið fallandi á þeim tíma, það styðji niðurstaða úr síðara blóðsýninu, og kunni því að vera liðinn nokkur tími (klukkustundir) frá því hlutaðeigandi neytti áfengis síðast (hlutfall milli þvags og blóðs var 1,5). Etanólstyrkur í blóðinu hafi því verið um 1,2‰ milli kl. 01:55-02:18 að því tilskildu að hlutaðeigandi hafi ekki drukkið áfengi eftir kl. 01:00 þessa nótt.

Ákærða hafi verið tekið blóð til alkóhólgreiningar kl. 04:36 sama dag og þvag kl. 04:22 sama dag. Samkvæmt niðurstöðu rannsóknastofunnar hafi alkólhól í blóði ákærða mælst 0,77‰, en í þvagi hafi mælst 1,19‰. Við réttarlæknisfræðilega skoðun á ákærða, sem hófst kl. 03:40 sama morgun, var ekki að sjá ferskt mar eða áverka á húð hans og þá var ekki að sjá sperma undir forhúð eða á getnaðarlim.

Í matsgerð rannsóknastofunnar dagsettri 8. nóvember 2011 segir að hlutaðeigandi hafi verið undir áhrifum áfengis þegar sýnin voru tekin. Niðurstöður mælinganna bendi til þess að styrkur etanóls í blóði hafi verið fallandi á þeim tíma og það styðji hlutfall milli þvags og blóðs sem sé 1,5 og kunni því að vera liðinn nokkur tími (klukkustundir) frá því hlutaðeigandi neytti áfengis síðast. Ekki hafi verið tekið annað blóðsýni svo brotthvarfshraði etanóls úr blóðinu sé ekki þekktur. Ef reiknað sé með meðalbrotthvarfshraða (0,19‰/klst.) hafi etanólstyrkur í blóðinu því verið um 1,2 til 1,3‰ milli kl. 01:50-02:20 að því tilskildu að hlutaðeigandi hafi ekki drukkið áfengi eftir kl. 01:00 þessa nótt.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að vinkona brotaþola hafi talað við hann og beðið hann um að koma brotaþola heim af balli í [....] þar sem hún væri búin að vera utan í einhverjum strákum. Hann kvað E vin hennar hafa leitað að henni þar og svo hafi hún komið út og farið inn í bíl og K hafi ekið þeim í íbúð brotaþola sem hún og systir hennar hafi leigt saman. Ákærði kvaðst hafa verið drukkinn og þá taldi hann ölvunarástand brotaþola hafa verið svipað og sitt. Hún hafi hallað sér upp að honum í bifreiðinni en þau hafi ekki kysst. Hann kvað þau ekki hafa rætt um að hafa samfarir á neinum tímapunkti þetta kvöld. Þau farið inn í íbúðina og hafi brotaþoli sest í annað rúmið og ákærði í hitt. K hafi verið að spjalla eitthvað við brotaþola og hafi ákærði farið á klósettið því honum hafi orðið svo flökurt. Þá hafi J hringt í ákærða og beðið hann um að biðja K um að ná sig og I á [....]. K hafi fallist á að gera þetta en hann hafi ekki farið alveg strax. J hafi hringt aftur og beðið K að drífa sig því þeim hafi verið kalt. K hafi síðan farið og ákærði þá sest í rúmið við hlið brotaþola og farið að tala við hana. Hún hafi teygt sig fram og gripið í ákærða og kysst hann. Hún hafi svo leitt hönd hans niður á bringu og brjóst hennar og þau hafi haldið áfram að kyssast eins og þau væru komin í forleik. Ákærði kvaðst hafa séð um að hneppa frá buxum beggja og síðan hafi þau haft samfarir. Hann kvað þeim báðum hafa liðið óþægilega því þau hafi verið svo rosalega góðir vinir og ef þau ætluðu einhvern tíma að ganga svo langt þá hafi þau frekar átt að tala um það. Þau hafi því hætt samförunum eftir 20-25 sekúndur því þeim hafi báðum liðið þannig að þetta væri ekki það rétta. Hann taldi sig hins vegar hafa haft samþykki brotaþola fyrir samförunum og réði það af því að hún hafi kysst hann og dregið hönd hans á bringu sér og brjóst. Brotaþoli hafi brostið í grát eftir samfarirnar og hafi hann reynt að hugga hana og spurt hana af hverju hún væri að gráta. Hann kvað rosalega erfitt að tala við brotaþola þegar hún grét eða var í uppnámi. Hafi þá verið bankað á hurðina, hann hafi opnað eftir um 10 sekúndur og þá hafi K, J, I og N staðið fyrir utan. Hann kvaðst hafa sagt við þau, „hún grætur bara“ og síðan hafi hann farið út til að róa sig niður því honum hafi liðið illa og verið sár yfir því hvernig þetta fór og hvernig brotaþoli brást við. Þá taldi hann að vinkonur brotaþola gætu kannski náð betra sambandi við hana. Hann kvaðst hafa viljað kæla sig niður, anda að sér fersku lofti. Hann kvaðst hafa gengið götuna sem liggur frá [....] og 10 mínútum eftir það hafi hann heyrt í strákunum og farið upp í bílinn til þeirra. Þeir hafi ætlað inn í íbúð brotaþola en þá hafi lögreglubifreið verið fyrir utan og K hafi ekið eitthvað um [....] og síðan út úr bænum. Á [....] hafi sími ákærða hringt og hafi það verið lögreglan sem hafi spurt hvar þeir væru og hafi ákærði síðan gefið sig fram við lögregluna.

Ákærði kvað samband hans við brotaþola hafa verið rosalega flókið. Hún hafi verið rosalega ástfangin af öðrum strák, O, og hefðu þau því haldið sambandi sínu leyndu. Þá hafi K verið skotinn í brotaþola og kvaðst ákærði ekki viljað særa góðan vin sinn með því að segjast vera skotinn í brotaþola. Ákærði kvaðst átta sig á því að hann hefði ekki átt að hlaupa út, hann hefði allan tímann átt að vera með brotaþola og hugga hana en hann kvað sér hafa liðið illa því henni hafi liðið illa, hann hafi verið sár og þurft að kæla sig niður. Ákærði kvað að tveimur eða þremur mánuðum eftir þetta hafi hann fengið facebook skilaboð frá brotaþola og seinna það kvöld hafi hún sent sér vinabeiðni á facebook. Hann kvaðst hafa samþykkt það að þau hafi farið að tala saman og hún spurt hvort honum þætti óþægilegt að tala við sig. Hann kvaðst hafa neitað því og sagt að honum fyndist gott að þau væru að tala saman aftur. Þau hafi hist síðar hjá vini hans og talað þar saman, hún hafi grátið, faðmað hann og sagst sakna hans og spurt hvort þau gætu alltaf verið bestu vinir. Hann kvaðst hafa frétt að brotaþoli hafi ekki viljað kæra hann en eftir að kæra lá fyrir hafi hún hent honum út af facebook.

Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að hún mundi ekki hvenær hún byrjaði að drekka um kvöldið eða hversu lengi hún hefði drukkið en hún hefði verið búin að drekka alls konar tegundir. Hún kvaðst hafa verið orðin mjög ölvuð þegar hún kom á ballið en kvaðst ekki hafa neytt áfengis eða annarra efna en munntóbaks þarna um kvöldið. Hún kvaðst hafa fengið rosalegan kipp við það, henni hafi ekki orðið óglatt en fundið til meiri áfengisáhrifa eftir það. Hún kvaðst muna eftir því að hafa dansað eitthvað og allt í einu hafi hún verið komin inn í bíl til K því stelpunum sem hún hafi verið með hafi fundist kominn tími til að hún færi heim og slakaði á. Hafi það annað hvort verið út af því að hún hafi verið orðin of drukkin eða þær þreyttar á því að passa hana. Hana minnti að stelpurnar hafi farið með hana út í bíl til K og ákærði hafi verið með henni. Hún mundi ekki hver hefði átt frumkvæði að því að sækja hana. Hún kvað P hafa verið í bifreiðinni en þegar þau hafi ekið heim til hennar hafi bara hún, K og ákærði verið í bifreiðinni. Hún hélt að hún hefði ekki rætt neitt við ákærða í bifreiðinni og hún mundi ekki hvort hún hefði rætt við K. Þá mundi hún ekki eftir því að hafa kysst ákærða. Hún kvaðst hafa verið við það að sofna og verið milli svefns og vöku. Hana minnti að ákærði og K hefðu hjálpað henni inn og hefði hún lagst upp í rúm. Hún hélt að hún hefði sofnað en hún hefði ekki háttað sig. Hún kvaðst muna eftir því að ákærði hafi verið að klæða sig úr buxunum. Þegar hér var komið sögu varð vitnið að víkja úr dómi vegna geðshræringar en kom aftur fyrir dóminn rúmum fjórum klukkutímum síðar. Þá skýrði hún svo frá að þegar hún vaknaði hafi hann verið að gera þetta við sig eins og hún komst að orði. Hún átti erfitt með að koma orðum að því sem ákærði átti að hafa verið að gera en sagði síðan að hann hefði verið að ríða henni, þ.e. getnaðarlimur hans hafi farið inn í píku hennar. Hún kvaðst hafa spurt hann hvað hann væri að gera en hann hafi spurt á móti, „hvað varst þú að gera?“ Hann hafi þá strax hætt að ríða henni og opnað fyrir krökkunum og hlaupið út. Hún kvaðst hafa farið að gráta og hlaupið á eftir honum til að athuga hvert hann væri að fara en síðan farið aftur inn. Hún taldi að hún hefði vaknað við það að einhver hafi verið að banka á hurðina, J, I og K að hana minnti og kvað hún að sér hafi liðið mjög illa. Hún kvað buxur sínar hafa verið á hælunum þegar hún vaknaði en hendur hennar fyrir ofan höfuð. Hún kvaðst hafa verið í sjokki og lítið getað sagt krökkunum hvað hefði gerst. Hún mundi ekki hvernig ölvunarástand hennar var þegar hún vaknaði. Hún kvaðst ekki hafa rætt um það við ákærða fyrr um kvöldið að þau myndu hafa samfarir enda hafi hún verið að hitta annan strák. Hún kvað ákærða ekki hafa átt að standa í þeirri trú að hún vildi hafa samfarir við hann. Hún neitaði því aðspurð að hafa togað í öxl ákærða og dregið hann að sér í íbúðinni, farið að kyssa hann og síðan hafi eitt leitt af öðru. Hún kvaðst annað hvort vakna með martröð eftir þessa atburði eða hugsa um þetta áður en hún fer að sofa.

Nánar aðspurð kvað brotaþoli ákærða hafa sagt sér að hann væri skotinn í henni, en þau væru búin að vera vinir í tíu, ellefu ár. Hún kvaðst hafa orðið sár og fyrir vonbrigðum vegna þess að ákærði vildi ríða henni, henni fannst það óþægilegt og eins og það væri að eyðileggja vinasamband þeirra. Hún kvaðst muna þegar ákærði tók hana úr buxunum eða var að fara að gera það eða svona byrja, eins og hún komst að orði. Hún kvaðst ekki hafa sagt honum að hún vildi ekki fara úr buxunum eða að hún vildi þetta ekki því henni fannst að hún gæti ekki talað. Hún kvaðst hafa vitað að hann vildi ríða henni en hún hafi ekki getað sagt honum að hún vildi það ekki. Henni fannst það vera rangt sem hann gerði en henni fannst hann ekki vera vondur en hann hefði verið að misnota hana því hún hefði verið búin að segja honum að hún væri hrifin af öðrum. Hún kvaðst ekki muna eftir því að hafa kysst ákærða. Hún kvaðst hafa haldið að ákærði hefði farið út vegna þess að hann hafi verið hræddur en hún vissi þó ekki við hvað hann hafi verið hræddur. Hún ítrekaði að hún hefði ekki gefið honum til kynna um kvöldið að hún vildi ekki ríða honum en taldi að hún hefði verið búin að segja honum áður að hún hafi aðeins viljað hann sem vin. Hún kvað það ekki vilja sinn að ákærða yrði refsað fyrir þetta. Hún vissi ekki hversu langur tími leið frá því bankað var þar til dyrnar voru opnaðar en mundi að stelpurnar hefðu sagt að þær hefðu heyrt beltahljóð. Hún kvað sig ráma í það þegar ákærði setti lim sinn inn í hana en hún gerði sér ekki grein fyrir því hve langan tíma samfarirnar stóðu yfir. Hún kvaðst ekki hafa getað stöðvað ákærða því hún hafi ekki getað hreyft sig, henni hafi fundist hún vera máttlaus. Hún kvaðst sjálf hafa dregið buxurnar upp þegar ákærði hætti. Hún kannaðist við að hafa kysst ákærða áður fyrir þetta kvöld og hún hafi hugsað að kannski gæti þetta gengið en svo hafi hún hitt hinn strákinn.

Vitnið J skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi farið með brotaþola á ballið og hafi brotaþoli varla getað staðið í lappirnar því hún hafi verið búin að drekka svo mikið. Hún kvaðst lítið hafa vitað af brotaþola þarna en vissi að hún hafði drukkið ýmsar tegundir áfengis. Þá hafi brotaþoli neytt munntóbaks og verið að dansa við ýmsa stráka. Hafi þá verið hringt í K og hann beðinn að aka brotaþola heim. Hann hafi komið og sótt brotaþola og ekið henni heim. K hafi komið aftur um hálftíma síðar og sótt hana og I og ekið þeim að heimili brotaþola. Þau hafi bankað en enginn svarað fyrr en opnað hafi verið fyrir þeim nokkrum mínútum síðar, u.þ.b. þremur mínútum. Vitnið kvaðst hafa heyrt í rennilás á buxum áður en opnað var. Vitnið minnti að hún hefði ekki heyrt neitt annað, hvorki grát né samræður. Ákærði hafi komið til dyra og hafi hann verið í sjokki, ekki sagt neitt og horft niður. Borinn var undir vitnið framburður þess hjá lögreglu þess efnis að ákærði hafi sagt að brotaþoli gréti bara. Vitnið rámaði í að ákærði hefði látið þessi orð falla. Brotaþoli hafi setið á rúminu hágrátandi, hún hafi andað mjög hratt og hafi ekki verið hægt að ná sambandi við hana. Ákærði hafi gengið mjög hratt út og brotaþoli hafi farið á eftir honum til að fá hann aftur inn í búðina. Þeim hafi tekist að fá brotaþola aftur inn í íbúðina en ekki hafi verið hægt að tala við hana. Brotaþoli hafi reynt að segja þeim hvað gerðist en það hafi ekki skilist. Hún hafi verið í öllum fötum þegar hún kom fram. Vitnið kvað ákærða og brotaþola hafa verið vini í mörg ár en brotaþoli hafi sagt henni að þau hafi eitthvað verið að kyssast fyrir þennan tíma. Vitnið kvaðst ekki hafa verið undir miklum áhrifum áfengis.

Vitnið I skýrði svo frá fyrir dómi að K hafi keyrt ákærða og brotaþola heim til hennar en þau hefðu verið saman á balli. Vitnið var ekki viss um það hversu mikið brotaþoli drakk, enda hefði hún ekki fylgst með henni allan tímann. K hafi ætlað að koma aftur og sækja þær en hann hafi ekki komið fyrr en um hálftíma síðar og hafi þau farið í íbúð brotaþola. Þau hafi bankað og kvaðst vitnið hafa heyrt beltahljóð innan úr herberginu. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt grát úr herberginu. Ákærði hafi komið til dyra eftir nokkrar mínútur og sagt við sig pirraður að brotaþoli gerði ekkert annað en að grenja og grenja og síðan hafi hann hlaupið út. Brotaþoli hafi verið grátandi og ekki getað talað en hún hefði reynt að útskýra með puttunum hvað hefði gerst. Vitnið gerði sér ekki grein fyrir því hvort brotaþoli hefði verið mikið ölvuð. Vitnið mundi ekki hvort brotaþoli hafi hlaupið á eftir ákærða. Vitnið vissi að ákærði og brotaþoli hefðu verið vinir og hefði brotaþoli verið nýbúin að kynnast öðrum strák. Hún taldi að eitthvað hefði verið á milli ákærða og brotaþola áður en þetta gerðist, þau hefðu eitthvað verið að kyssast.

Vitnið K skýrði svo frá fyrir dómi að hann væri vinur ákærða og hefði hann ekið honum og brotaþola af balli í [....] á heimili brotaþola. Brotaþoli hafi verið róleg og ákærði og brotaþoli hafi haft lítil samskipti. Hann hafi ekki orðið var við að þau væru að kyssast í bifreiðinni. Hann kvaðst hafa farið inn í íbúðina ásamt ákærða og brotaþola. Þau hafi öll sest í sama rúmið og spjallað saman. Hann kvaðst ekki muna um hvað þau spjölluðu. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu þar sem hann sagði brotaþola hafa lagst í rúmið. Hann hafði ekki skýringu á því. Hann kvað þau ekki hafa verið ölvuð og varð ekki var við að þau væru að kyssast eða að til stæði að þau ætluðu að stunda kynlíf. Hann kvaðst hafa séð mjög lítil áfengisáhrif á brotaþola. Borinn var undir hann framburður hans hjá lögreglu þegar hann sagði að brotaþoli hefði verið mikið full. Hann kvaðst nú muna að hún hefði verið undir litlum áfengisáhrifum og myndi hann það betur nú en þegar hann hafi gefið skýrslu hjá lögreglu. Hann kvaðst hafa dvalið í íbúðinni í u.þ.b. 10 mínútur og kannaðist við að hafa eftir þetta sótt J og I að beiðni ákærða og ekið þeim ásamt N að íbúð brotaþola og hafi þá verið liðnar 10-15 mínútur frá því hann lagði af stað til að sækja þær. Hann hafi bankað á hurðina en hann kvaðst engin hljóð hafa heyrt úr herberginu. Ákærði hafi komið til dyra 30-60 sekúndum síðar og farið beint út án þess að segja neitt eða horfa á þau. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu þess efnis að ákærði hafi ekki komið til dyra fyrr en eftir 3-4 mínútur. Hann hafði ekki skýringu á þessu misræmi en taldi að hann væri nú ekki viss um tímasetninguna. Brotaþoli hafi verið inni í herberginu hágrátandi. Hún hafi ekki sagt vitninu hvað gerðist en hún hafi reynt að segja vinkonum sínum hvað hefði gerst. Vitnið kvaðst ásamt N hafa farið að leita að ákærða. Þeir hafi fundið hann þar sem hann var á gangi, ekið með hann að [....] og síðan mælt sér mót við lögregluna eftir að hún hafði hringt í vitnið. Hann kvað ákærða hafa verið stressaðan af því að hann var að fara að hitta lögregluna.

Vitnið N, vinur ákærða, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði komið í bifreið K ásamt J og I að íbúð brotaþola. Hann kvað hafa verið bankað og eftir hálfa til eina mínútu hafi ákærði komið til dyra. Hann kvaðst ekki hafa heyrt nein hljóð úr herberginu. Ákærði hafi rokið út en brotaþoli hafi grenjað svo mikið að hún hafi ekki getað talað. Hann taldi að brotaþoli hafi verið vel ölvuð. Hann taldi ekki að brotaþoli hefði farið á eftir ákærða. J og I hafi reynt að hugga brotaþola. Hann mundi ekki eftir því að ákærði hefði sagt neitt þegar hann fór út. Hann hafi síðan komið í bifreið K og hafi þeir ekið í burtu. Lögreglan hafi hringt í K en hann mundi ekki hvort ákærði hefði verið stressaður af þeim sökum. Vitnið kvaðst hafa verið vel undir áhrifum áfengis.

Vitnið E skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði farið á ball í [....] og kvaðst hann áður en þangað var farið hafa verið í íbúð brotaþola. Hún hafi verið orðin vel full og hafi þurft að styðja við hana. Hann kvaðst hafa komið í íbúð brotaþola eftir umrætt atvik og hafi brotaþoli þá verið hágrátandi, skjálfandi og ekki getað talað. Reynt hafi verið að hugga hana og þá hafi verið hringt í lögregluna. Hún hafi bara sagt nauðgun, nefnt nafn ákærða og beðið um að pabba hennar yrði ekki sagt frá atvikum. Hann gat ekki greint frá ölvunarástandi brotaþola.

Vitnið D skýrði svo frá fyrir dómi að brotaþoli hafi verið á balli í [....] og hafi sú ákvörðun verið tekin að senda hana heim vegna ölvunarástands hennar. Hann hélt að ákærði og vinur hans hafi ekið henni heim. Hann kvaðst hafa komið í íbúð brotaþola eftir umrætt atvik og hafi brotaþoli verið hágrátandi og öskrað nafn ákærða og talað um nauðgun af hálfu hans. Hann kvaðst hafa reynt að róa hana og hefði hún sagt honum að ákærði hefði nauðgað henni.

Vitnið H skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið á balli í [....] og hefði hann komið íbúð brotaþola eftir umrætt atvik, en ákærði hefði þá verið farinn. Hefði hún verið í sjokki, átt erfitt með að tala og nefnt nafn ákærða og reynt að gera grein fyrir því sem hefði gerst og ýjað að því að henni hefði verið nauðgað. Hann mundi ekki hvernig hún hafi komið orðum að því.

Vitnið G skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið á balli í [....]. Hann kvaðst hafa hitt brotaþola, hún hafi verið komin í glas en ekki ofurölvi. Hann kvaðst ekki hafa talað við hana og ekki vitað hvers vegna hún hafi farið af ballinu. Hann kvaðst hafa komið í íbúð brotaþola eftir umrætt atvik og hafi brotaþoli þá verið grátandi í öðru rúminu. Reynt hafi verið að hugga hana en hún hafi lítið sem ekkert getað talað. Hún hafi talað um nauðgun, nefnt nafn ákærða og beðið um að föður hennar yrði ekki sagt frá.

Vitnið R, hjúkrunarfræðingur, skýrði svo frá fyrir dómi að brotaþoli hefði komið á Neyðarmóttökuna ásamt móður sinni. Hún hefði verið í miklu uppnámi og virkað mjög drukkin. Hún hafi grátið stanslaust en svarað þegar hún hafi verið spurð. Frásögn hennar hafi verið samhengislaus. Hún taldi brotaþola sýna einkenni þeirra sem orðið hefðu fyrir áfalli.

Vitnið M, læknir, skýrði svo frá fyrir dómi að við skoðun á brotaþola hafi ekki komið áverkar í ljós. Hún hafi virst undir áhrifum áfengis við komu og þá sé erfitt að meta kreppuviðbrögð. Hún kvað brotaþola hafa haft litla sprungu við leggangaop en slíkt sé mjög algengt og þurfi ekki að benda til kynferðisofbeldis. Hún hafi verið samvinnuþýð en ekki sagt mikið en svarað spurningum. Hún kvaðst erfitt að draga ályktanir um andlegt ástand brotaþola sökum þess að hún hafi verið undir áhrifum áfengis. Frásögn hennar hafi verið samhengislaus. hún hafi grátið mikið og setið í hnipri.

Vitnið S, sálfræðingur, skýrði svo frá fyrir dómi að brotaþoli hefði verið í meðferðarviðtölum hjá henni. Hefði hún mætt 10 sinnum og í fyrstu hefði henni liðið mjög illa. Hún hefði ekki sýnt mikið frumkvæði en hefði upplifað mikil svik frá ákærða, en hann hefði verið besti vinur hennar. Hann hefði reynst henni vel á sínum tíma þegar hún hefði lent í einelti. Hún hafi verið greind með athyglisbrest, hafi átt við náms- og málþroskaerfiðleika að stríða. Hún hafi helst af öllu viljað gleyma þessu máli og ekki viljað leggja fram kæru. Hún kvað brotaþola haldna alvarlegum kvíða. Hún kvað brotaþola hafa rætt atvikið og í fyrstu verið full sjálfsásökunar og talið að hefði hún ekki neytt áfengis og orðið svona drukkin hefði þetta ekki gerst. Hún kvað brotaþola hafa sagt að hún og ákærði hafi bara verið vinir og ekkert annað. Hún skildi brotaþola þannig að hún hafi ekki áttað sig á athöfnum ákærða fyrr en hann var byrjaður að hafa samfarir við hana.

Vitnið T, sálfræðingur, skýrði svo frá fyrir dómi að brotaþoli hafi verið í meðferðarviðtölum hjá henni. Hafi meðferðin snúist um það að auka vellíðan hennar og draga úr neikvæðum áhrifum þess sem hún hefði upplifað. Hún kvað umrætt atvik vera einn af þeim þáttum sem orsakað hafi vanlíðun hennar. Hún sé félagsfælin og félagskvíðin, eigi erfitt með einbeitingu, sé pirruð og haldist illa í skóla og vinnu. Hún kvað einkenni hennar hafa versnað og svefnleysi og svefntruflanir brotaþola ekki hafa verið fyrir hendi áður en mál þetta hafi komið upp. Hún kvaðst hafa rætt umrætt atvik við brotaþola en hún eigi almennt erfitt með að tjá sig. Hún sýni þó sterk viðbrögð þegar atvikið sé rætt og bendi þau til þess að hún hafi orðið fyrir kynferðislegri áreitni. Hún hafi rætt um að vinur hennar hafi notfært sér ástand hennar og átt við hana samfarir sem hún hafi ekki verið samþykk.

Vitnið U, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði komið á vettvang og þar hefðu tvær stelpur og einn strákur verið að hugga brotaþola. Hefði hún verið í mjög miklu uppnámi og talað um að ákærði hefði nauðgað henni. Hefði hún vaknað við það að ákærði væri að hafa samfarir við hana. Hefði ákærði síðan verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Hann kvaðst ekki hafa talað mikið við brotaþola og því ekki geta borið um ölvunarástand hennar.

Vitnið V, fyrrverandi rannsóknarlögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði komið á vettvang og þar hefði verið mikið uppnám. Hana minnti að hún hefði rætt við brotaþola en hún hefði verið í miklu uppnámi og erfitt að ná sambandi við hana. Hafi hún rætt um að hún hefði verið ölvuð og vaknað við að verið væri að hafa samfarir við hana. Henni fannst brotaþoli vera drukkin þegar hún ræddi við hana en hún hefði sýnt mikil tilfinningaleg viðbrögð án allrar tilgerðar.

Vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf, deildarstjóri rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands, gaf símaskýrslu fyrir dómi og staðfesti þær rannsóknir sem hún annaðist vegna máls þessa. Hún hafði ekki vitneskju um að neysla munntóbaks yki áfengisáhrif. Hún gat ekki tjáð sig um meðvitundarstig viðkomandi, það væri einstaklingsbundið.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa framið nauðgun, með því að hafa, aðfaranótt föstudagsins 21. október 2011, haft samræði við brotaþola á heimili hennar og er ákærði talinn hafa notfært sér að brotaþoli gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga. Ákærði neitar sök en viðurkennir að hafa haft samfarir við brotaþola en hætt þeim eftir 20-25 sekúndur eftir að þeim hafi báðum liðið óþægilega. Ákærði taldi sig hafa haft samþykki brotaþola fyrir samförunum, þau hafi setið saman í rúminu og talað saman, brotaþoli hafi kysst ákærða, leitt hönd hans niður á bringu og brjóst hennar og hafi þau haldið áfram að kyssast. Hafi ákærði talið að þau væru komin í forleik og hafi hann séð um að hneppa frá buxum beggja og síðan hafi þau haft samfarir. Brotaþoli hafi brostið í grát eftir samfarirnar og hafi hann reynt að hugga hana og spurt hana af hverju hún væri að gráta, en hann kvað það reynslu sína af brotaþola að erfitt væri að tala við hana þegar hún grét eða var í uppnámi. Hafi þá verið bankað á hurðina, hann hafi opnað eftir um 10 sekúndur og þá hafi K, J, I og N staðið fyrir utan. Ákærði kvaðst hafa sagt við þau, „hún grætur bara“ og síðan hafi hann farið út til að róa sig niður því honum hafi liðið illa og verið sár yfir því hvernig þetta fór og hvernig brotaþoli brást við. Þá taldi hann að vinkonur brotaþola gætu kannski náð betra sambandi við hana.

Brotaþoli átti mjög erfitt með að skýra frá atburðum fyrir dómi og varð að gera um fjögurra klukkustunda hlé á skýrslutökunni vegna geðshræringar hennar. Hún mundi ekki eftir því að hafa kysst ákærða en hún kvaðst hafa verið við það að sofna og verið milli svefns og vöku. Hana minnti að ákærði og vitnið K hefðu hjálpað henni inn og hefði hún lagst upp í rúm. Hún kvaðst muna eftir því að ákærði hefði verið að klæða sig úr buxunum og þá kvaðst hún hafa vaknað við það að ákærði hafi verið að ríða henni, en hér gætir ósamræmis í framburði brotaþola. Hún kvað sig ráma í það þegar ákærði setti lim sinn inn í hana en hún gerði sér ekki grein fyrir því hve langan tíma samfarirnar stóðu yfir. Hún gaf þá skýringu fyrir dómi að hún hafi ekki getað stöðvað ákærða því hún hafi ekki getað hreyft sig, henni hafi fundist hún vera máttlaus. Brotaþoli minnist ekki á þetta atriði við yfirheyrslu hjá lögreglu. Hún kvaðst sjálf hafa dregið buxurnar upp þegar ákærði hætti. Hún hafi spurt hann hvað hann væri að gera en hann hafi spurt á móti, „hvað varst þú að gera?“ Hann hafi þá strax hætt samförunum, opnað fyrir krökkunum og hlaupið út.

Ákærði og brotaþoli eru ein til frásagnar um það sem gerðist í herbergi brotaþola. Samkvæmt gögnum málsins mældust 0,92‰ af alkóhóli í blóðsýninu sem tekið var úr brotaþola kl. 04:00 en 0,77‰ í blóðsýni sem tekið var klukkutíma síðar. Það er álit sérfræðinga rannsóknastofunnar að etanólstyrkur brotaþola hafi verið um 1,2‰ milli kl. 01:55-02:18. Brotaþoli var samkvæmt þessu vissulega undir áhrifum áfengis en dómurinn getur ekki fallist á að sýnt hafi verið fram á að meðvitund hennar hafi verið það skert að hún hafi ekki átt að geta gert sér grein fyrir því sem gerðist. Þá hefur hún skýrt svo frá að hún muni eftir því að ákærði hafi verið að klæða hana úr buxunum. Þá rámar hana í að ákærði hafi sett lim sinn inn í hana og þá segist hún hafa dregið sjálf upp um sig buxurnar að samförunum loknum og hlaupið á eftir ákærða þegar hann fór út úr íbúðinni. Verður því að telja að brotaþoli hafi verið meðvituð um það hvert stefndi í samskiptum hennar og ákærða en óumdeilt er að hún gerði ákærða ekki grein fyrir því að hún væri mótfallin kynferðislegu samneyti við ákærða og þá ber til þess að líta að ákærði hætti samförunum um leið og hann áttaði sig á því að brotaþoli væri mótfallin þeim. Með hliðsjón af öllu framansögðu, sérstaklega því misræmi sem er í framburði brotaþola, hefur því ákæruvaldinu að mati dómsins ekki tekist að sanna gegn eindreginni neitun ákærða að hann hafi gerst sekur um nauðgun með því að notfæra sér að brotaþoli hafi ekki getað spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga. Verður því ekki hjá því komist að sýkna ákærða af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Eftir þessum úrslitum og með vísan til 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að vísa bótakröfu brotaþola frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 218. gr. sömu laga ber að fella allan sakarkostnað á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef J-kk-ef hrl., 500.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun réttargæslumanns brotaþola, M-kvk-ef G-kvk-ef hrl., 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 37.368 krónur vegna ferðakostnaðar réttargæslumannsins.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan ásamt meðdómsmönnunum R-kvk-þgf T-kvk-þgf og S-kk-þgf G. G-kk-þgf héraðsdómurum. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómendur og málflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði,X, skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Bótakröfu B er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef J-kk-ef hrl., 500.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun réttargæslumanns brotaþola, M-kvk-ef G-kvk-ef hrl., 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 37.368 krónur vegna ferðakostnaðar réttargæslumannsins.

H-kk-nf O. A-kk-nf

R-kvk-nf T-kvk-nf

S-kk-nf G. G-kk-nf