S-122/2022

1. Mál þetta, sem dómtekið var 7. desember 2022. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Austurlandi, útgefinni 8. nóvember sl., en móttekinni 23. sama mánaðar, á hendur Y, kennitala [...], [...] og X kennitala [...], til heimilis á sama stað;I.

Gegn ákærða Y, fyrir umferðarlagabrot í [...], með því að hafa fimmtudagskvöldið 17. mars 2022, undir áhrifum fíkniefna, ekið bifreiðinni [...], inn á bifreiðastæði verslunarinnar [...], þar sem hann stöðvaði bifreiðina. Tetrahydrókannabínól í blóði ákærða mældist 26 ng/ml og telst hann því hafa verið óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega.

Telst þetta varða við 1. mgr. og 2. mgr. 50. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. breytingarlög Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

II.

Gegn ákærðu báðum, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, framin í [...], með því að hafa í félagi, á ofangreindum tíma, í sölu- og dreifingarskyni, haft í vörslum sínum 39,04 gaf kannabisefni (Marihuana) og 1,57 gaf tóbaksblönduðu kannabisefni, sem fundust við leit lögreglu á þáverandi heimili ákærðu að [...] og í ofan nefndri bifreið.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. breytingarlög og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. breytingarreglugerðir.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist, að framangreind fíkniefni verði gerð upptæk, þ. e. 39,04 gaf kannabisefni og 1,57 gaf tóbaksblönduðu kannabisefni, sem hald var lagt á, sbr. 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Með vísan til 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög, er þess krafist að ákærðu verði dæmd til að sæta upptöku á peningum sem fundust við leit á áðurnefndu heimili þeirra, að [...], kr. 20.000, sem stafar af sölu fíkniefna. Upptökukrafan tekur einnig til áfallinna vaxta og verðbóta hinna haldlögðu verðmæta frá haldlagningardegi til upptökudags.

Jafnframt er, samkvæmt heimild í 7. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, krafist upptöku á eftirtöldum munum sem notaðir voru eða ætlaðir voru til ólögmætrar meðferðar fíkniefna og lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins: Vog og kannabiskvörn. (g-e-x) (nr. í munaskrá 565794).

2. Af hálfu ákærðu er krafist vægustu refsingar.

B.

1. Fyrir dómi hafa ákærðu skýlaust viðurkennt sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru. Með játningum ákærðu, sem ekki er ástæða til að efa að séu sannleikanum samkvæmar, sem og að virtum rannsóknargögnum lögreglu, þ. á m. framburðarskýrslum ákærðu, dagsettum 18. mars sl., ljósmyndum, efna- og munaskýrslum og matsgerð Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræðum, dagsettri 5. apríl sl., er að áliti dómsins nægjanlega sannað að ákærðu hafi gerst sek um þá háttsemi sem lýst er í á kæru, I. og II. kafla. Eru brot þeirra þar réttilega heimfærð til laga.

Að ofangreindu virtu verða ákærðu sakfelld fyrir þá háttsemi sem þeim er gefin að sök.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88/2008.

C.

1. Ákærða X, sem fædd er árið[...] og ákærði Y, sem fæddur er á árinu [...], hafa samkvæmt framlögðum sakavottorðum hvorugt sætt refsingum.

2. Í máli þessu hefur ákærði Y verið fundinn sekur um ávana- og fíkniefnalagabrot, í sölu og dreifingarskyni, en einnig umferðarlagabrot, þ. e. fíkniefnaakstur. Ber að ákvarða refsingu hans m. a. með hliðsjón af lýstri háttsemi, en einnig að virtri 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga, en í ljósi skýlausrar játningar og hnökralauss sakaferils þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. hegningarlaganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Að ofangreindu virtu, sbr. og ákvæði 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, ber einnig að dæma ákærða Y til greiðslu fésektar, að fjárhæð 200.000 krónur. Skal ákærði greiða sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en ella sæti hann fjórtán daga fangelsi.

Þá ber að kröfu ákæruvaldsins og með vísan til 101. gr. umferðarlaganna að svipta ákærða Y ökurétti í 18 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

3. Í máli þessu hefur ákærða X verið fundin sek um ávana- og fíkniefnalagabrot, í sölu og dreifingarskyni. Ber að ákvarða refsingu hennar m. a. með hliðsjón af lýstri háttsemi, og þykir refsing hennar hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga. Í ljósi skýlausrar játningar og hnökralauss sakaferils ákærðu þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hún almennt skilorð 57. gr. hegningarlaganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

4. Ákærðu skulu sæta upptöku á þeim fíkniefnum og fjármunum sem tilgreind eru í ákæru, sbr. efna- og munaskrár lögreglu nr. 47747 og 47748.

5. Að kröfu ákæruvalds og með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærðu til að greiða sakarkostnað máls þessa, en samkvæmt yfirliti lögreglustjóra og yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi nemur kostnaðurinn vegna umferðarlagabrots ákærða Y samtals 91.154 krónum og verður hann einn dæmdur til þess að greiða þann kostnað. Að auki skulu ákærðu greiða óskipt þóknun til skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef r lögmanns, 334.800 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti vegna starfa hans við alla meðferð málsins, og einnig ferðakostnað verjandans að fjárhæð 13.132. krónur.

6. Með málið fór af hálfu ákæruvalds H-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærðu, X og Y, sæti hvort um sig fangelsi í 45 daga, en fullnustu refsingar þeirra skal frestað og þær niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi þau almennt skilorð 57. gr. hegningarlaganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði Y greiði 200.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en ella sæti hann fjórtán daga fangelsi.

Ákærði Y er sviptur ökurétti í 18 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærðu sæti upptöku á þeim fíkniefnum og fjármunum sem tilgreind eru í ákæru, sbr. efna- og munaskrár lögreglu nr. 47747 og 47748.

Ákærði Y greiði einn 91.154 krónur í sakarkostnað. Að auki greiði ákærðu Y og X óskipt þóknun til skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef lögmanns, 334.800 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og einnig ferðakostnað verjandans að fjárhæð 13.132. krónur.