S-678/2007

Ár 2007, þriðjudaginn 29. maí, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í málinu nr. S-678/2007: Ákæruvaldið gegn M-kk-þgf Ó-kk-þgf, sem dómtekið var 23. sama mánaðar sem játningarmál samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu höfðaði málið með ákæru útgefinni 2. maí 2007 á hendur ákærða, M-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 000000-0000, Garðhúsum 31, Reykjavík, til refsingar fyrir eftirgreindar líkamsárásir, með því að hafa:

1. Aðfaranótt sunnudagsins 16. október 2005, við veitingastaðinn Pizza King, Hafnarstræti 18, Reykjavík, skallað H-kk-þf R-kk-þf P-kk-þf í hökuna með þeim afleiðingum að H-kk-nf R-kk-nf hlaut brot á kjálkabeini, skurð á höku og í munnholi og brot á framtönnum í neðri góm.

2. Aðfaranótt laugardagsins 30. september 2006, við heimili sitt að Garðhúsum 31, slegið N-kk-þf J-kk-þf B-kk-þf nokkrum sinnum í andlitið með þeim afleiðingum að N-kk-nf J-kk-nf hlaut tannbrot í efri gervigóm, mar og yfirborðsáverka í andliti og hruflsár á hægri olnboga.

Er fyrrgreind háttsemi talin varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998 og síðargreind háttsemi við 1. mgr. 217. gr. hegningarlaganna, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Í ákæru eru teknar upp eftirgreindar skaðabótakröfur:

H-kk-nf R-kk-nf P-kk-nf, kt. 000000-0000, krefst 606.559 króna bóta úr hendi ákærða með dráttavöxtum samkvæmt lögum nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 16. október 2005 til greiðsludags.

N-kk-nf J-kk-nf B-kk-nf, kt. 000000-0000, krefst 717.075 króna bóta úr hendi ákærða með vöxtum og dráttarvöxtum samkvæmt tilvitnuðum vaxtalögum.

Ákærði hefur fyrir dómi játað ákæruna rétta og viðurkennt að hafa veitt H-kk-þgf R-kk-þgf og N-kk-þgf J-kk-þgf framangreinda áverka. Samrýmist sú játning framburði ákærða hjá lögreglu og öðrum rannsóknargögnum. Er þannig sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði er nú tvítugur. Samkvæmt sakavottorði gekkst hann 14. mars 2007 undir 300.000 króna sekt fyrir umferðarlagabrot, en áður hafði hann 12. maí 2006 gengist undir 90.000 króna sekt, einnig fyrir umferðarlagabrot. Ber því nú að dæma ákærða hegningarauka samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga, enda fyrri líkamsárásin unnin í október 2005 og hin seinni í september 2006, jafnframt því sem refsing verður ákveðin með hliðsjón af reglum 77. gr. hegningarlaganna. Þá ber að líta til þeirra hagsmuna, sem brot ákærða beindust gegn, sbr. 1. töluliður 1. mgr. 70. gr. sömu laga og þess tjóns, sem hann olli með háttseminni, sbr. 2. töluliður. Einnig þykir rétt að horfa til aldurs ákærða á brotadegi, sbr. 4. töluliður, hversu styrkur og einbeittur vilji hans hafi verið, sbr. 6. töluliður og hvað honum hefur gengið til verksins, sbr. 7. töluliður. Varðandi tvö síðastgreind atriði skulu einkum höfð eftirfarandi atriði í huga, eins og þau hafa verið skýrð af ákærða fyrir dómi, sbr. 45.-48. gr. laga um meðferð opinberra mála: Ákærði hefur haldið því fram að fyrrnefndur H-kk-nf R-kk-nf hafi átt upptökin að líkamsárásinni við Pizza King, með því að ýta svo harkalega við ákærða að hann féll með höfuð sitt í götuna, en þessu hafi ákærði snöggreiðst, hann sprottið á fætur og skallað H-kk-þf. Er ekkert fram komið í rannsóknargögnum málsins, sem hnekkir greindum framburði, en vísbendingar eru um að ákærði gæti farið með rétt mál. Þá hefur ákærði haldið því fram að greindur N-kk-nf J-kk-nf hafi átt upptökin að árásinni fyrir utan heimili ákærða, með því að ráðast aftan að ákærða, þá er hann var nýstiginn út úr leigubifreið N-kk-ef og á leið inn til að sækja peninga til að greiða fyrir akstur, í kjölfar þess að debetkort ákærða reyndist ótnothæft til greiðslu. Fær sá framburður ákærða nokkra stoð í vætti bróður hans, en auk þeirra og N-kk-ef var ekki öðrum sjónarvottum til að dreifa. Ber ákærða að njóta þessara atriða við refsiákvörðun, þó þannig að ekki er fallist á að ákvæði 74. gr. eða 3. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum eigi hér við til sérstakrar refsilækkunar. Að öllu þessu gættu og með hliðsjón af játningu ákærða og því hve langt er um liðið frá því brotin voru framin, einkum og sér í lagi hið fyrra, þykir refsing hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi, sem eftir atvikum þykir mega skilorðsbinda eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði hefur frá upphafi mótmælt framlögðum skaðabótakröfum og var þeim ekki fylgt úr hlaði við þingfestingu málsins 23. maí síðastliðinn. Þegar að þessu gættu ber að vísa báðum kröfum frá dómi, sbr. 1. mgr. 172. gr. laga um meðferð opinberra mála. Á hinn bóginn ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sbr. 1. mgr. 165. gr. sömu laga, en til hans telst útlagður kostnaður að fjárhæð 51.400 krónur og þóknun G-kk-ef B. Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs verjanda ákærða á rannsóknar- og dómsstigi máls. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til mætinga hjá lögreglu og fyrir dómi þykir sú þóknun hæfilega ákveðin 145.416 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

E-kk-nf E. L-kk-nf fulltrúi lögreglustjóra sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærði, M-kk-nf Ó-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá dómsbirtingu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 55/1955.

Skaðabótakröfum H-kk-ef R-kk-ef P-kk-ef og N-kk-ef J-kk-ef B-kk-ef er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 196.816 krónur í sakarkostnað, þar með talda 145.416 króna þóknun G-kk-ef B. Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs verjanda síns.

J-kk-nf J-kk-nf