S-200/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 2. maí sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 8. mars 2012, á hendur X, kt. 000000-0000, [heimilisfang] „fyrir eftirtalin blygðunarsemis- og barnaverndarlagabrot með því að hafa á tímabilinu maí til september 2011 á heimili ákærða að [heimilisfang] sært blygðunarsemi A, kennitala 000000-0000, sem þá var 13-14 ára gömul, með eftirfarandi hætti:

1. Með því að setja í gang klámmyndband í tölvu sinni og sýna A.

2. Með því að biðja A ítrekað að nota kynlífshjálpartæki og fyrir vikið hugðist hann greiða henni kr. 1000-2000 í reiðufé.

Teljast brot þessi varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 15. gr. laga nr. 40/1992 og 2. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd (ad hoc) lögráðamanns brotaþola, Þ-kvk-ef B-kvk-ef, hrl., f.h. ólögráða stúlkunnar A, kennitala 000000-0000, er lögð fram krafa um miskabætur og málskostnað úr hendi ákærða. Krafist er að ákærða verði gert að greiða A miskabætur að fjárhæð kr. 600.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. september 2011 þar til mánuður er liðinn frá birtingu skaðabótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða skv. síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sín skýlaust fyrir dóminum eins og þeim er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og eru brot ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærunni.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði ekki sætt refsingu fyrir utan eina sektargerð vegna hraðaksturs á árinu 2003.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur játað brot sitt greiðlega og sýnt iðrun. Þá er litið til þess að ákærði hefur ekki áður gerst brotlegur við hegningarlög. Er þetta virt ákærða til málsbóta. Á hinn bóginn ber að líta til þess að ákærði braut trúnað gagnvart barnungri systur fyrrverandi unnustu sinnar, sbr. 1. og 2. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Refsing ákærða er ákvörðuð með hliðsjón af ákvæðum 77. gr.sömu laga. Í ljósi framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Með hliðsjón af atvikum þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna eins og nánar greinir í dómsorði.

Við þingfestingu málsins var bókað að samkomulag hefði tekist með ákærða og brotaþola að ákærði greiddi brotaþola 225.000 krónur í miskabætur í eingreiðslu við dómsuppkvaðningu. Með vísan til framangreind er ákærða gert að greiða brotaþola þá fjárhæð í miskabætur.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 167.868 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef P-kvk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 125.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Í málinu hefur ekki verið lagt fram yfirlit um annan sakarkostnað.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði brotaþola, A, 225.000 krónur í miskabætur.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., 167.868 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef P-kvk-ef hdl., 125.500 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir,

Héraðsdómur Reykjaness, 7. maí 2012