S-100/2013

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 2. september 2013 á hendur ákærða, X..., kt. ..., ..., .... Málið var dómtekið 5. september 2014.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 17. febrúar 2013, staddur við hús ... í Borgarnesi, Borgarbyggð, ráðist á A..., kt. ..., og slegið hann með krepptum hnefa í höfuðið, með þeim afleiðingum að A... fékk 2-3 cm skurð á hægri augabrún og glóðarauga á hægra auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Til vara er þess krafist að ákærða verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

I.

Hinn 19. febrúar 2013 kom A... á lögreglustöðina í Borgarnesi og kærði líkamsárás, sem hann kvaðst hafa orðið fyrir 17. sama mánaðar, á þorrablóti í .... Hann hefði farið út fyrir til að fá sér að reykja og hefði verið með B... og D.... Þar hefði hann verið að beygja sig eftir sígarettu, er hann hefði fengið högg á hægri augabrún. Hann hefði ekki tekið eftir því hver sló hann en honum verið sagt að það hefði verið X.... Kom fram hjá brotaþola að hann hefði hlotið skurð á hægri augabrún við höggið.

Eftir atburðinn leitaði brotaþoli á Heilsugæslustöðina í Borgarnesi. Samkvæmt áverkavottorði L-kvk-ef K-kvk-ef, læknis, var A... með 2-3 cm láréttan skurð á hægri augabrún.

II.

Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti málsatvikum þannig að umrædda nótt hefði kærastan hans farið út að reykja og verið með sígarettu sem hún missti á jörðina. Ákærði kvaðst hafa séð brotaþola teygja sig eftir sígarettunni taka hana upp og stinga upp í sig. Þá hefði kærasta ákærða spurt brotaþola hvað hann væri að gera og þá hefði brotaþoli ýtt við henni. Þá hefði vitnið E... komið að og rætt við brotaþola og ákærði einnig farið upp að brotaþola og spurt hvað væri í gangi. Brotaþoli hefði þá ýtt við ákærða og upp úr því byrjað rifrildi milli þeirra. Ákærði hefði ýtt við brotaþola sem hefði ýtt á móti. Þá hefði E... ýtt við brotaþola sem lent hefði á grindverki. Eftir það hafi orðið einhver átök, en þá hefði ákærði verið farinn inn. Þegar ákærði hefði komið aftur út hefði kærasta hans fundið til í hendinni og ákærði hefði þá ætlað að rjúka í brotaþola en F... sem var dyravörður á staðnum hefði stoppað hann af. Kvaðst ákærði ekki hafa náð að slá til brotaþola nema rétt í hægri öxlina, en slegið F.... Aðspurður kvaðst ákærði viss um það að hann hafi ekki slegið brotaþola í höfuð eða andlit. Aðspurður kvaðst ákærði hafa verið drukkinn umrætt sinn.

III.

Brotaþoli A... gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti atvikum þannig að hann hefði verið fyrir utan ... og verið að reykja. Þá hefði verið ráðist á hann og hann sleginn niður. Hann hefði staðið upp en þá hefði hann verið sleginn niður öðru sinni. Þá hefðu dyraverðir komið að og stöðvað átökin. Aðspurður kvaðst brotaþoli ekki hafa séð þann sem sló hann. Hann hefði fengið þær upplýsingar frá F... og B... að ákærði hefði slegið hann. Brotaþoli kvaðst hafa verið mikið ölvaður umrætt kvöld og ekki muna eftir að hafa fallið á girðingu. Hann hefði fallið aftur fyrir sig og staðið strax upp aftur. Kvaðst brotaþoli ekki ekki hafa lent í öðrum átökum umrætt kvöld.

F... gaf vitnaskýrslu fyrir dómi. Kvað hann málavexti vera þá að umrætt kvöld hefði hann verið dyravörður. Hann hefði séð brotaþola frammi og við anddyri með skurð og hefðu umræður verið í gangi um hver hefði veitt honum skurðinn. Hann kvaðst hafa beðið brotaþola að fara til læknis til að leita sér aðstoðar, sem brotaþoli hefði ekki viljað. Brotaþoli hefði svo farið út að reykja og þar hefði ákærði komið í átt að brotaþola og því hefði vitnið farið út á eftir honum. Ákærði hafi ætlað að rjúka í brotaþola en vitnið náð að komast á milli. Kom fram hjá vitninu að eina höggið, sem ákærði náði að gefa hefði lent á vitninu sjálfu. Kvaðst vitnið hafa fjarlægt ákærða, farið með hann inn í skólann og síðar komið ákærða í bifreið og honum verið keyrt heim. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa verið vitni að því er brotaþoli fékk skurð á augabrún og kannaðist ekki við að hafa sagt brotaþola að ákærði hefði slegið hann. Lýsti vitnið því að brotaþoli hafi verið mjög drukkinn umrætt sinn. Aðspurt kvaðst vitnið ekki geta sagt til um hvort ákærði hafi veitt brotaþola högg og það hefði ekki rætt við lögreglu um umrætt mál. Aðspurt kvaðst vitnið vera vin ákærða en kannast aðeins við brotaþola.

E... gaf vitnaskýrslu fyrir dómi. Lýsti hann atvikum þannig að hann hefði séð einhver læti en ekki að brotaþoli hefði verið sleginn. Vitnið kvaðst aðspurt muna eftir að hafa ýtt við brotaþola, sem hafi lent utan í girðingu. Kvaðst vitnið ekki hafa tekið eftir áverkum á brotaþola.

Vitnið B... greindi frá því í símaskýrslu fyrir dómi að hann hefði hitt brotaþola við ... umrætt sinn. Brotaþoli hefði verið blóðugur eftir einhver átök. Vitnið kvaðst ekki hafa séð hvernig átökin byrjuðu. Kvaðst vitnið hafa farið með brotaþola afsíðis og þá hafi ákærði komið og ráðist að brotaþola með höggum og sparki sem hefði verið stöðvað. Aðspurt kvaðst vitnið hafa hitt brotaþola inn í skólanum, með skurð fyrir ofan augað. Vitnið kvað brotaþola hafa sagt sér að ákærði hefði ráðist á hann fyrr um kvöldið, en vitnið hefði ekki séð það. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis umrætt sinn.

Vitnið J-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður gaf símaskýrslu fyrir dómi og

kom fram hjá því að lögreglan hafði rætt við dyraverði en ekki hefðu verið nein vitni að atvikinu og því ekki verið teknar fleiri skýrslur.

IV.

Ákærði hefur staðfastlega neitað að hafa ráðist á A..., eins og honum er gefið að sök í ákæru. Kveðst ákærði aðeins hafa ýtt við honum fyrr um kvöldið og síðan gengið á brott. Hann hafi síðar sama kvöld ætlað að ráðast að brotaþola en verið stöðvaður.

Frásögn ákærða er studd vætti F..., sem bar fyrir dómi að hann hefði séð brotaþola með skurð á augabrún. Ákærði hefði svo síðar komið að brotaþola og veist að honum en F... hefði náð að komast á milli. Vitnin B... og E... urðu ekki vitni að því þegar brotaþoli fékk áverka á hægri augabrún.

Andspænis þessu stendur vitnisburður X... þess efnis að hann hefði verið fyrir utan ... þegar hefði verið ráðist á hann og hann sleginn niður. Hann hefði staðið upp en þá hefði hann verið sleginn niður öðru sinni. Þá hefðu dyraverðir komið að og stöðvað átökin. Aðspurður kvaðst brotaþoli ekki hafa séð þann sem sló hann.

Í málinu hefur enginn getað borið vitni um þá líkamsárás sem ákærða er gefið að sök. Brotaþoli mundi ekki vel eftir meintu broti og sá ekki hver gaf sér umrædd högg. Einnig hafa vitnin F... og B... borið fyrir dómi að brotaþoli hafi verið komin með áverka, áður en ákærði reyndi að veitast að honum.

Stendur því orð gegn orði og framburður brotaþola stendur því einn að baki sakargiftum. Gegn neitun ákærða nægir þetta ekki til að ákæruvaldið fullnægi þeirri sönnunarbyrði, sem það ber samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008. Þar sem skynsamlegur vafi er til staðar um sekt ákærða verður með vísan til 1. mgr. 109. gr., sbr. 108. gr., laga nr. 88/2008 að sýkna ákærða af því broti sem honum er gefið að sök í ákæru.

Samkvæmt 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, verður allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem þykja hæfilega ákveðin, að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði.

A-x-x V. M-kk-nf, dómstjóri, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X..., er sýknaður af kröfum ákæruvalds.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, M-kvk-ef M-kvk-ef, héraðsdómslögmanns, 325.045 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-x-x V. M-kk-nf