S-2402/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 22. nóvember sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 24. maí 2022, á hendur K-kvk-þgf B-kvk-þgf A-kvk-þgf, kt. [...], [...], fyrir eftirtalin hegningarlagabrot:

1. Fyrir brot í nánu sambandi með því að hafa, föstudaginn 21. maí 2021, utandyra að [...], með ofbeldi og hótunum ógnað heilsu og velferð [...]með svofelldum hætti: a. Veist með ofbeldi að [...], A, kt. [...], slegið hann ítrekað í vinstri handlegg og kastað steypuhellu í vinstri hönd hans, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut mar og roða yfir vinstri upphandlegg, mar við olnboga vinstri handar, auk þess sem hann hlaut bólgu og eymsli á fingrum vinstri handar. b. Hótað [...], A, kt. [...], og [...], B, kt. [...], lífláti og ofbeldi, auk þess sem hún kvaðst ætla að kveikja í íbúð þeirra.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Fyrir þjófnað með því að hafa, aðfaranótt föstudagsins 11. mars 2020, að c, komist yfir farsíma í eigu D, kt. [...], farið inn á aðgang að netbanka hans og millifært samtals 668.500 kr. af tveimur reikningum hans í Arion banka yfir á bankareikning sinn í Landsbankanum númer [.....]. Um var að ræða sjö millifærslur sem sundurliðast nánar með svofelldum hætti:

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Fyrir þjófnað og nytjastuld með því að hafa, fimmtudaginn 12. september 2019, stolið kveikjuláslyklum, farsíma og peningaveski úr skáp í búningsklefa í E og í kjölfarið tekið bifreiðina F ófrjálsri hendi og í heimildarleysi ekið bifreiðinni um götur höfuðborgarsvæðisins.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Vegna ákæruliðar nr. 2 gerir J-kk-nf P-kk-nf H-kk-nf, lögmaður, fyrir hönd D, kt. [...], þá kröfu að ákærða verði dæmd til að greiða honum kr. 1.164.500.- með vöxtum skv.1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingunr. 38/2001 af kr. 10.000,- frá 2.1.2020 til 4.1.2020, af kr. 40.000 frá 4.1.2020 til 9.1.2020, af kr. 50.000 frá 9.1.2020 til 18.1.2020, af kr. 55.000 frá 18.1.2020 til 24.1.2020, af kr. 140.000 frá 24.1.2020 til 27.1.2020, af kr. 147.000 frá 27.1.2020 til 28.1.2020, af kr. 149.000 frá 28.1.2020 til 31.1.2020, af kr. 151.000 frá 31.1.2020 til 3.2.2020, af kr. 221.000 frá 3.2.2020 til 5.2.2020, af kr. 241.000 frá 5.2.2020 til 12.2.2020, af kr. 251.000 frá 12.2.2020 til 14.2.2020, af kr. 286.000 frá 17.2.2020 til 18.2.2020, af kr. 406.000 frá 18.2.2020 til 20.2.2020, af kr. 431.000 frá 20.2.2020 til 23.2.2020, af kr. 451.000 frá 23.2.2020 til 27.2.2020, af kr. 496.000 frá 27.2.2020 til 11.3.2020, af kr. 1.164.500 frá 11.3.2020 til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags, að frádreginni innborgun þann 28.10.2020 að fjárhæð kr. 669.470.

Tilvik Úttektarreikningur Tími Fjárhæð kr.

1. [...] 00:58:10 20.000

2. [...] 01:00:59 1.000

3. [...] 01:05:06 500

4. [...] 01:10:00 200.000

5. [...] 01:12:00 100.000

6. [...] 01:33:32 49.000

7. [...] 01:38:47 298.000

668.500

Þá gerir brotaþoli þá kröfu að ákærða verði dæmd til að greiða honum miskabætur að fjárhæð kr. 850.000 með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 2.1.2020 til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags.

Loks er gerð krafa um að ákærða verði dæmd til að greiða lögmannskostnað brotaþola við að koma bótakröfunni á framfæri og vegna hagsmunagæslu við meðferð málsins fyrir dómi, skv. tímaskýrslu og málskostnaðarreikningi sem lagður verður fram við meðferð málsins. Krafa er gerð með vísan til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Auk þess er krafist virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Hún krefst þess jafnframt að bótakröfu verði hafnað en til vara að hún verði lækkuð. Þá krefst hún hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Með bréfi 27. september 2021 fól ríkissaksóknari lögreglustjóranum á höfuð-borgarsvæðinu meðferð málsins vegna ákæruliðar 2, sbr. 3. mgr. 21. gr. og 1. mgr. 143. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Við fyrirtöku málsins 22. nóvember sl. lýsti sækjandi því að ákæruvaldið félli frá því í ákærulið 1 að málið varði við 1. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum en í staðinn varði það við 1. mgr. 217. gr. og 233. gr. laganna.

Farið var með mál þetta skv.164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín eftir framangreinda breytingu á ákærunni. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 17. maí 2022, hefur hún einu sinni gengist undir lögreglustjórasátt vegna umferðarlagabrots.

Undir rannsókn málsins var G geð- og embættislæknir dómkvaddur til að framkvæma geðrannsókn á ákærðu og meta hvort hún hafi verið fær eða alls ófær um að stjórna gerðum sínum í skilningi 15. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 á þeim tíma sem brotin voru framin, eða hvort refsing geti borið árangur, sbr. 16. gr. sömu laga. Í samantekt og áliti læknisins kemur fram að [ Heilsufarsupplýsingar], það komi ekki í veg fyrir að hún geti tekið ábyrgð á gerðum sínum. Ljóst sé að ákærða þurfi [...]. Ekkert í heilsu ákærðu eigi að koma í veg fyrir að refsing beri árangur. Það er því niðurstaða matsmanns að ákærða hafi verið fær um að stjórna gerðum sínum í þeim tilvikum sem hér um ræði og 15. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eigi því ekki við. Ákærða viti að gjörðir hennar geti leitt til refsinga. Þrátt fyrir flókna sögu og margþætta sé ljóst að enginn af þeim þáttum sé til þess fallinn að refsing geti ekki borið árangur. Því eigi 16. gr. laganna ekki við heldur.

Með hliðsjón af framangreindu, hve langt er liðið frá brotunum, sérstaklega í 3. lið ákærunnar, aldurs ákærðu þegar hún framdi brotin,3.,7. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Af hálfu D er krafist skaðabóta úr hendi ákærðu að fjárhæð 2.014.500 krónur sem sundurliðast þannig að 1.164.500 krónur eru skaðabætur sem þegar hefur verið greitt inn á 669.470 krónur sem koma til frádráttar kröfunni og hins vegar er um að ræða 850.000 krónurí miskabætur.

Samkvæmt gögnum málsins voru upphaflega til rannsóknar fleiri brot gegn brotaþola en ákært er fyrir. Í ákærunni er ákært fyrir þjófnað á 668.500 krónum. Fyrir liggur að sú fjárhæð hefur verið endurgreidd. Eru því ekki efni til að fallast á bótakröfuna í þessu máli. Þá eru ekki efni til að fallast á kröfu um miskabætur vegna ákæruefnisins sem er þjófnaður.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-x-x lögmanns, 837.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 519.584 krónur í annan sakarkostnað en sakarkostnaður að fjárhæð 1.088.100 krónur vegna tilnefnds réttargæslumanns brotaþola á rannsóknarstigi greiðist úr ríkissjóði.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kvk-nf R-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærða, K-kvk-nf B-kvk-nf A-kvk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða er sýknuð af skaðabótakröfu D.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 837.000 krónur, og 519.584 krónur í annan sakarkostnað en 1.088.100 krónur greiða stúr ríkissjóði.

B-kvk-nf B-kvk-nf