S-701/2011

Mál þetta, sem dómtekið var föstudaginn 1. júlí 2011, er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 3. maí 2011, á hendur T-kk-þgf S-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Vesturási 58, Reykjavík, og Þ-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Barðastöðum 13, Reykjavík, fyrir kynferðisbrot með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 1. ágúst 2009, á tjaldsvæði við Flúðir, Hrunamannahreppi, farið óboðnir inn í tjald A, þar sem hún lá sofandi ásamt B, ákærði Þ-kk-nf reynt að kyssa hana á munninn og káfað á brjóstum hennar og ákærði T-kk-nf káfað á lærum hennar við kynfæri.

Telst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu A, er krafist miskabóta að fjárhæð 1.000.000 króna auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. ágúst 2009, til þess dags er mánuður var liðinn frá því bótakrafan var kynnt ákærðu, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er krafist greiðslu kostnaðar vegna lögmannsaðstoðar að viðbættum virðisaukaskatti.

Verjandi ákærðu gerir þær kröfur að ákærðu verði sýknaðir af ákæru, en til vara að ákærðu verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst hann þess aðallega að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að bótakrafa verði lækkuð verulega. Loks krefst verjandi málsvarnarlauna sér til handa.

Málsatvik

Samkvæmt skýrslu lögreglu barst Neyðarlínu símtal, aðfaranótt laugardagsins 1. ágúst 2009, klukkan 2:14, sem af mátti ráða að hugsanlega hefði verið framin nauðgun á tjaldsvæði við veitingastaðinn Útlagann við Flúðir. Er lögreglumenn komu á vettvang hittu þeir fyrir ákærðu, T-kk-þf S-kk-þf G-kk-þf og Þ-kk-þf A-kk-þf, sem sögðust hafa óskað aðstoðar lögreglu þar sem stúlka sem dveldist í tjaldi á svæðinu, hefði sagst myndu kæra þá fyrir nauðgun.

Ákærðu sögðust hafa verið að gera að gamni sínu við stúlkuna, sem þeir töldu hafa verið með kærasta sínum í tjaldinu. Hefðu þeir verið með klámfengið tal við stúlkuna og spurt hana hvort hún væri í nærbuxum. Stúlkan hefði komist í mikið uppnám við þetta og hótað að kæra þá fyrir nauðgun. Stúlkuna var hvergi að finna á tjaldsvæðinu og aðhöfðust lögreglumenn því ekki frekar að sinni. Síðdegis daginn eftir hringdi A á lögreglustöðina á Selfossi og kvaðst vilja leggja fram kæru á hendur ákærðu vegna atviksins. Kom fram hjá stúlkunni í samtali við lögreglumann að hún hefði verið í tjaldi á tjaldsvæðinu um nóttina ásamt vini sínum, B, og hefðu þau verið gengin til náða. Ákærðu hefðu komið inn í tjaldið og hefði Þ-kk-nf rifið hana úr brjóstahaldaranum og dregið nærbuxur hennar niður. Síðan hefði bróðir B komið að og rekið ákærðu út úr tjaldinu.

A gaf skýrslu fyrir dómi, samkvæmt 2. mgr. 123. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, hinn 4. ágúst 2009. Sagðist hún hafa dvalið á tjaldsvæðinu við Flúðir um nýliðna verslunarmannahelgi og hefði vinur hennar, B, gist með henni í tjaldi. Aðfaranótt laugardagsins hefðu þau verið farin að sofa þegar ákærði Þ-kk-nf hefði ruðst inn til þeirra og ákærði T-kk-nf síðan fylgt á eftir. Hún sagði Þ-kk-þf hafa reynt að kyssa sig á munninn. Þá hefði T-kk-nf reynt að ná henni úr brjóstahaldaranum og hefðu ákærðu báðir káfað á brjóstum hennar. Ákærði T-kk-nf hefði jafnframt káfað á lærum hennar og farið með höndina upp að kynfærum hennar. Síðan hefði eldri bróðir B, J-kk-nf Þ-kk-nf T-kk-nf, komið þeim til hjálpar og rekið ákærðu út úr tjaldinu.

Ákærðu neituðu alfarið sök við yfirheyrslu hjá lögreglu og höfnuðu því að hafa viðhaft kynferðislega áreitni gagnvart A svo sem hún hefði lýst. Hins vegar kom fram hjá ákærðu að þeir hefðu verið að stríða ungmennunum tveimur og að þeir hefðu verið með kynferðislegt tal við þau.

Meðal gagna málsins er vottorð M-kvk-ef K. M-kvk-ef sálfræðings, dagsett 8. júlí 2010, vegna A. Í vottorðinu kemur fram að sálfræðingurinn hafi átt fimm meðferðarviðtöl við A. Hafi viðtölin leitt í ljós að A hafi í einhvern tíma glímt við depurð eða þunglyndi, sem hafi aukist til muna í kjölfar meints kynferðisbrots. Hún glími við ýmsa erfiðleika sem oft megi sjá hjá þolendum kynferðisbrota, s.s. þrálátar hugsanir og myndir af atburðinum í tíma og ótíma, sektarkennd og skömm.

Við aðalmeðferð málsins kvað ákærði T-kk-nf þá meðákærða Þ-kk-þf hafa dvalið á tjaldsvæðinu að Flúðum í umrætt sinn, en þetta hafi verið um verslunarmannahelgi. Þeir hefðu verið á dansleik um kvöldið og orðið viðskila, en hann hefði talað við Þ-kk-þf í síma skömmu eftir miðnætti, sem hefði sagt sér að hann væri inni í tjaldi hjá B. Ákærði kvaðst hafa farið til þeirra, en stúlka hefði verið í tjaldinu ásamt B. Hann kvað þá Þ-kk-þf hafa farið að stríða B, sem hefði verið að gorta af kvennamálum sínum fyrr um kvöldið. B og stúlkan hefðu verið klæðalítil og hefðu þeir verið að spyrja þau hvað þau hefðu verið að gera og þar fram eftir götum. Þau hefðu beðið þá um að hætta, en þeir hefðu haldið fíflaskapnum áfram og notað ljót orð. B hefði síðan sagst myndu hringja í bróður sinn, J-kk-þf Þ-kk-þf T-kk-þf, og hefðu þeir þá yfirgefið tjaldið. J-kk-nf Þ-kk-nf hefði komið þarna hlaupandi, en þá hefðu B og stúlkan komið út úr tjaldinu og hefði stúlkan verið í miklu uppnámi og sakað þá um nauðgun.

Ákærði neitaði að hafa káfað á lærum stúlkunnar. Þá kvaðst hann ekki hafa orðið var við að Þ-kk-nf reyndi að kyssa hana eða káfaði á brjóstum hennar. Hann sagði stúlkuna hafa legið innst í tjaldinu, B hefði legið við hlið hennar og Þ-kk-nf við hlið B. Hann hefði síðan kastað sér ofan á þau og legið þvert yfir fætur þeirra. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað um aldur stúlkunnar. Þá kvað hann vel geta verið að hann hefði spurt hana hvort hún væri ekki í neinum nærbuxum, en hún hefði legið undir svefnpoka svo að hann hefði ekki getað séð hvort svo væri.

Ákærði Þ-kk-nf kvaðst hafa átt leið fram hjá tjaldinu þar sem B og A gistu og hefði hann heyrt þau spjalla saman þar inni. Hann hefði farið að ræða við B, sem hefði þá farið að monta sig af því að hann hefði verið að hafa samfarir við stúlkuna. Ákærði kvaðst þá hafa farið inn í tjaldið til þeirra og farið að fíflast í B. Hann kvaðst hafa lagst við hlið B, en stúlkan hefði legið fyrir innan þá. Síðan hefði T-kk-nf hringt og verið að leita að honum. T-kk-nf hefði svo komið til þeirra inn í tjaldið og lagst yfir fætur hans. Þeir hefðu haldið áfram að stríða B, sem hafi verið orðinn mjög ósáttur og hótað að hringja í bróður sinn. Þeir hefðu því farið út úr tjaldinu, en þá hefði bróður B, J-kk-nf Þ-kk-nf, borið að. Hefði J-kk-nf Þ-kk-nf verið mjög reiður og sagt B hafa sagt að þeir hefðu verið að gera honum og stúlkunni eitthvað illt. Síðan hefði stúlkan komið út úr tjaldinu og hefði hún verið grenjandi og kallað þá nauðgara. Ákærði kvaðst þá hafa hringt í lögregluna.

Aðspurður neitaði ákærði að hafa snert stúlkuna eða reynt að kyssa hana inni í tjaldinu. Þá hefði hann ekki séð T-kk-þf káfa á henni. Það hefði legið vel á stúlkunni og hún hefði verið að tala um að hún væri „gröð“. Þau B hefðu verið að kyssast í viðurvist ákærðu og hefðu þau verið léttklædd þar sem þau lágu undir svefnpokunum. Þeir hefðu verið að gera grín að B, sem hefði svarað þeim með sögum af kynlífsreynslu sinni. Eftir einhvern tíma hefði B þó verið orðinn ósáttur og hefði hann viljað að þeir færu út. Stúlkan hefði hins vegar aldrei beðið þá um að fara. Eftir að þeir voru komnir út hefði hún svo allt í einu komið út úr tjaldinu grenjandi og öskrandi. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað um aldur stúlkunnar, en talið að hún væri á aldur við B, 17 eða 18 ára.

A greindi svo frá að þau B hefðu verið sofnuð þegar ákærði Þ-kk-nf kom inn í tjaldið til þeirra og ákærði T-kk-nf síðan skömmu síðar. Þ-kk-nf hefði lagst fyrir ofan þau, en T-kk-nf lagst ofan á fætur þeirra. Hún hefði verið fáklædd ofan í svefnpokanum, aðeins íklædd brjóstahaldara, og hefði svefnpokinn verið frárenndur. Hún kvað ákærðu hafa viðhaft dónalegt tal við þau, en ekki mundi hún nákvæmlega hvað þeir sögðu. Þ-kk-nf hefði farið með hendurnar undir brjóstahaldara hennar og káfað á brjóstum hennar. Þá hefði hann reynt að klæða hana úr brjóstahaldaranum með því að smella honum frá að framan. A kvað sér hafa brugðið mikið við þetta, enda væri ákærði miklu eldri en hún. Þá hefði T-kk-nf farið með hendurnar inn undir svefnpokann hennar og káfað á lærum hennar upp undir klof. Hún hefði beðið ákærðu um að hætta og þau B hefðu ítrekað beðið þá um að fara, en þeir hefðu ekki hlýtt því. Loks hefði B hringt í bróður sinn, sem kom til þeirra og hefðu ákærðu þá farið út úr tjaldinu.

Aðspurð kvaðst A ekki minnast þess að Þ-kk-nf hefði reynt að kyssa hana, eins og komið hefði fram hjá henni við skýrslutöku á rannsóknarstigi málsins. Hún kvaðst þó hafa munað atvik betur er hún gaf þá skýrslu og því hlyti þetta að vera rétt.

A kvað sér hafa liðið mjög illa á meðan á áreitni ákærðu stóð og eftir atvikið. Hún hefði verið hrædd og ekki vitað hvað ákærðu ætluðu að gera. Hún hefði upplifað þetta eins og þeir ætluðu að „ganga alla leið“. Hún vísaði því á bug að ákærðu hefðu verið að stríða B inni í tjaldinu. Dónaleg orð sem þeir viðhöfðu hefðu öll beinst að henni. Þá kannaðist hún ekki við að B hefði verið að guma að kynlífsreynslu sinni og vísaði því á bug að hún hefði talað á kynferðislegum nótum, eins og komið hafði fram hjá ákærða Þ-kk-þgf.

B kvaðst hafa vaknað upp við að ákærði Þ-kk-nf var kominn inn í tjaldið til þeirra A og hefði ákærði T-kk-nf komið skömmu síðar. Þ-kk-nf hefði hálfsetið við hlið hans og haft höndina ofan á honum, svo að hann gat ekki risið upp. T-kk-nf hefði svo lagst til fóta hjá þeim. Þ-kk-nf hefði togað niður brjóstahaldara A og hefði hann séð hann snerta brjóst hennar. Þá hefði hann séð Þ-kk-þf fara með höndina undir svefnpoka A og hefði hann haft orð á því að hún væri „blaut“. B kvaðst hafa beðið ákærðu að fara, en þeir hefðu ekki hlýtt því fyrr en hann hótaði að hringja í bróður sinn. Hann kvaðst ekki kannast við að ákærðu hefðu verið að stríða honum þarna í tjaldinu og vísaði því á bug að hann hefði verið að monta sig af kynlífreynslu sinni.

B kvað það vera rétt sem hann hefði borið við skýrslutöku á rannsóknarstigi málsins að Þ-kk-nf hefði reynt að kyssa A. Þá kvað hann A hafa sagt sér þegar þau voru að klæða sig eftir að ákærðu voru farnir út úr tjaldinu að T-kk-nf hefði strokið kynfæri hennar og læri.

J-kk-nf Þ-kk-nf T-kk-nf kvað B litla bróður sinn hafa verið búinn að hringja til sín nokkrum sinnum en hann hefði ekki svarað símanum. Síðan hefði honum borist sms-skilaboð frá B, sem bað hann um að koma strax upp á tjaldsvæði. Ákærðu, B og A hefðu verið komin út úr tjaldinu er hann bar að. Hann hefði séð að B var „stressaður“ og hræddur. Stúlkan hefði verið í miklu uppnámi. Hún hefði verið reið og æst og kallað að Þ-kk-þgf að hann væri ógeðslegur. Hann hefði spurt ákærðu hvað hefði gengið á, en þeir hefðu sagt að eitthvert grín hefði verið í gangi. B og A hefðu yfirgefið tjaldsvæðið eftir þetta og farið heim til B.

Ummæli vitnisins í lögregluskýrslu voru borin undir hann, þar sem haft var eftir honum að B hefði sagt honum að ákærðu hefðu reynt að nauðga A. Greinilegt hefði verið að eitthvað mikið hefði gengið á þar sem A hafi verið talsvert illa haldin, hún hafi grátið mikið og verið æst. Einnig hefði hann séð að B leið mjög illa, hann hafi titrað og skolfið og verið mjög æstur. Þá hafi B sagt honum að Þ-kk-nf hefði verið að káfa á stúlkunni og að T-kk-nf hefði kippt sænginni af henni. J-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst ráma í þetta og tók fram að hann hefði munað atvik betur er hann gaf skýrslu hjá lögreglu.

S-kvk-nf A-kvk-nf G-kvk-nf, eiginkona J-kk-ef Þ-kk-ef, kvaðst hafa rætt við A í kjölfar atviksins og hefði A sagt henni að ákærðu hefðu komið inn í tjaldið og byrjað að káfa á henni. A hefði verið grátandi og henni hefði liðið mjög illa. Miðað við hvernig hún talaði og hvernig henni leið taldi hún eitthvað hafa átt sér stað. Þá hefði B ekki liðið vel, hann hefði verið stressaður og reiður. Það hafi allt verið í uppnámi þarna.

B-kvk-nf M-kvk-nf V-kvk-nf kvað B og A hafa verið komin út úr tjaldinu þegar hana bar að. A hefði verið hágrátandi, hún hefði skolfið og greinilega liðið mjög illa yfir því sem hefði gerst. Hún hefði varla getað talað, aðeins grátið.

V-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa verið í tjaldi sínu og hefði hann heyrt að ákærðu, sem hann þekkti, voru komnir inn í tjaldið við hliðina, en þar voru fyrir piltur og stúlka sem hann kannaðist ekki við. Hann kvaðst hafa heyrt einhver orðaskipti og hefði stúlkan beðið ákærðu að fara. Hann kvað vera rétt sem haft var eftir honum í lögregluskýrslu að hann hefði heyrt eins og einhver hefði dottið í tjaldinu og síðan hefði stúlkan sagt við einhvern háværum rómi að hætta og fara út. Þá hefði hann heyrt piltinn segja við einhvern að „drulla sér út“. V-kk-nf kvaðst hafa farið út úr tjaldinu þegar búið var að koma mönnunum út. Stúlkan hefði verið í „móðursýkiskasti“ þarna fyrir utan. Hún hefði verið grátandi. Þá hefði pilturinn líka verið æstur.

Niðurstaða

Ákærðu neita sök og kveðast ekki hafa káfað á stúlkunni eða reynt að kyssa hana, eins og lýst er í ákæru. Ákærði Þ-kk-nf bar að hann hefði farið inn í tjaldið eftir að hafa átt orðaskipti við B, og kváðust ákærðu hafa verið að gera að gamni sínu við ungmennin inni í tjaldinu.

A og B hafa borið að þau hafi verið sofnuð í tjaldi sínu, en vaknað við að Þ-kk-nf kom þangað inn. A lýsti því við aðalmeðferð málsins að Þ-kk-nf hefði káfað á brjóstum hennar og T-kk-nf káfað á lærum hennar nálægt kynfærum. Lýsingar stúlkunnar fá stoð í framburði vitnisins B, sem kvaðst hafa séð Þ-kk-þf káfa á brjóstum A og hefði T-kk-nf farið með hönd undir svefnpoka hennar og haft á orði að hún væri „blaut“. Við aðalmeðferð málsins kvaðst A ekki minnast þess að Þ-kk-nf hefði reynt að kyssa hana, eins og hún bar við skýrslutöku fyrir dómi á rannsóknarstigi, en tók fram að hún hefði munað atvik betur þá. B kvaðst hins vegar muna eftir þessu, þegar það var borið undir hann. Lýsingar A og B á atvikum fá stoð í vitnisburði V-kk-ef G-kk-ef, sem kvaðst hafa heyrt að ungmennin reyndu að reka ákærðu á brott. Þá hafa vitni borið að A hafi verið í miklu uppnámi og grátandi þegar hún kom út úr tjaldinu og að B hafi einnig verið miður sín. Lýsingar vitnanna á ástandi A, sem og vottorð M-kvk-ef K. M-kvk-ef sálfræðings, renna stoðum undir framburð þeirra B um að ákærðu hafi brotið gegn henni.

A var einlæg í frásögn sinni af atvikum við aðalmeðferð málsins og var framburður hennar einkar trúverðugur að mati dómsins. Þá fær framburður hennar stuðning í framburði vitna og gögnum málsins, svo sem rakið hefur verið. Á hinn bóginn þykir frásögn ákærðu af atvikum og orðaskiptum þeirra, A og B, afar ótrúverðug, enda var ástand ungmennanna í kjölfarið til marks um að ákærðu hafi misboðið þeim gróflega með hátterni sínu. Samkvæmt framansögðu er það niðurstaða dómsins að leggja beri frásögn A til grundvallar niðurstöðu í málinu. Verða ákærðu sakfelldir samkvæmt ákæru og telst brot þeirra varða við 199. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærðu eru báðir fæddir árið 1985. Ákærði T-kk-nf hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi, en sakaferill ákærða Þ-kk-ef hefur ekki áhrif á refsingu. Ákærðu eru sakfelldir fyrir kynferðislega áreitni gagnvart tæplega 15 ára gamalli stúlku og verður refsing þeirra ákveðin með hliðsjón af 1. tölul. 1. mgr. og 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærðu hvors um sig hæfilega ákveðin fangelsi í 5 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með broti sínu hafa ákærðu bakað sér skyldu til að greiða stúlkunni miskabætur, sbr. 26. gr. skaðabótalaga. Verða ákærðu dæmdir til að greiða in solidum miskabætur að fjárhæð 300.000 krónur auk vaxta sem í dómsorði greinir.

Ákærðu verða dæmdir in solidum til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 313.750 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef J-kk-ef hrl., 251.000 krónur. Þóknun lögmanna er vegna vinnu á rannsóknarstigi málsins og við meðferð þess fyrir dómi og er ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti. Ákærðu greiði in solidum 178.644 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf K-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

Málið dæmdu héraðsdómararnir R-kvk-nf H-kvk-nf, sem dómsformaður, Á-kk-nf M-kk-nf og K-kvk-nf J-kvk-nf.

Dómsorð:

Ákærðu, T-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf A-kk-nf, sæti hvor um sig fangelsi í 5 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærðu greiði in solidum A 300.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. ágúst 2009 til 27. júní 2011, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærðu greiði in solidum málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 313.750 krónur, þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef J-kk-ef hrl., 251.000 krónur og 178.644 krónur í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf

Á-kk-nf M-kk-nf

K-kvk-nf J-kvk-nf