E-5899/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 10. mars 2008, er höfðað 1. ágúst 2007 af E-kk-þgf Ó-kk-þgf E-kk-þgf, Njálsgötu 86, Reykjavík, á hendur I-kvk-þgf K-kvk-þgf D-kvk-þgf, Nesbala 60, Seltjarnarnesi, fyrir hönd SÍA ehf.

Við upphaf aðalmeðferðar var upplýst að eftir að málið var höfðað hafi PAN heildverslun ehf., undir kennitölu SÍA ehf., tekið við aðild málsins. Breyttist varnaraðild og heiti málsins í samræmi við það.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 684.332 kr. með dráttarvöxtum frá 1. janúar 2007 til greiðsludags skv. III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Þá er gerð krafa um málskostnað.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda. Jafnframt krefst stefndi málskostnaðar ásamt virðisaukaskatti.

I.

Í ágúst 2006 gerði stefnandi tilboð í lagningu rafmagns í nýju verslunarhúsnæði við Laugaveg 86-94, í Reykjavík, að fjárhæð 999.354 kr., með virðisaukaskatti. Var tilboðið sundurliðað eftir verkþáttum, einingafjölda og verði. Stefnandi hafði milligöngu um að fá E-kk-þf R-kk-þf, rafmagnstæknifræðing hjá Akki sf., til að gera raflagnateikningar. Liggja þær fyrir í málinu og eru dagsettar 24. ágúst 2006. Tilboð stefnanda sundurliðast þannig:

Heiti Fjöldi Verð Samtals

strengir 3*1,5q 330 227 74.910

strengir 4*1,5q 100 261 26.100

strengir 5*1,5q 100 381 38.100

strengir 2*2,5q 110 263 28.930

strengir coax tv 100 246 24.600

strengir cat5 E 200 169 33.800

lampasnúra 3*1,0q 100 141 14.100

álrör 16 mm 60 458 27.480

stólar undir rör 1 35.000 35.000

strengstigar 200 mm ásamt festingum 50 3.863 193.150

lampar 4*18w vinnuliður 22 2.200 48.400

kastarabrautir vinnuliður 26 2.200 57.200

hátalarar vinnuliður 8 1.800 14.400

tengidósir 9*9cm utanáliggjandi 20 670 13.400

stungutengi 1 3.500 3.500

6 víratengi 1 2.000 2.000

festiefni 1 26.000 26.000

greinitafla 80*80 cm heild 1 155.000 155.000

16A klær 1p 22 279 6.138

tv tengill 2 2.199 4.398

hreyfiskynjari fyrir ljós 1 9.167 9.167

tenglar utanáliggjandi 2f 35 1.087 38.045

tenglarenna 1 2.697 2.697

rofar í tenglarennu 11 835 9.185

ljós snyrtingum 2 6.883 13.766

tölvutenglar 2f 4 1.847 7.388

tengikassi smáspenna heild 1 43.000 43.000

út exit ljós 3 16.500 49.500

Samtals verð með VSK 999.354

Í stefnu segir að stefnandi hafi byrjað á verkinu í byrjun september 2006. Við hafi bæst fleiri verkþættir sem fram koma á „uppgjörs- og tilboðsblaði“ sem gert var í nóvember/desember 2006 og er að fjárhæð 1.184.332 kr. Stefnandi kveðst hafa séð sig knúinn til að hverfa frá verkinu áður en því var endanlega lokið sökum samskiptaörðugleika við stefnda. Hafi þetta verið um miðjan september 2006. Stefnda var svo gerður reikningur, dags. 1. desember 2006, að fjárhæð 1.184.000 kr. Þar af voru 233.107 kr. vegna virðisaukaskatts. Til frádráttar kom 500.000 kr. greiðsla sem stefndi innti af hendi 15. september 2006.

Eftir að stefnandi fór frá verkinu fékk stefndi Rafberg ehf. til verksins. Fyrir liggur reikningur fyrirtækisins, dags. 24. október 2006, ásamt sundurliðaðri verklýsingu, vegna vinnu frá 19.-29. september 2006, að fjárhæð 364.789 kr. Í tölvuskeyti 15. apríl 2007 er vinnu nánar lýst þannig að klárað hafi verið að ganga frá strengjum fyrir hátalara, öryggiskerfi og rafmagnsstrengjum í stiga, þ.e.a.s. þeir festir. Hátalarar hafi verið settir upp og tengdir. Gengið hafi verið frá rafmagni í afgreiðsluborðið, rafmagns- og símatenglar settir í rennu og lagt rafmagn í skiltið bak við afgreiðsluborðið. Þá hafi strengir verið lagðir og tenglar settir upp fyrir eftirlitsmyndavélar og ljóskastarar settir upp á kastarabraut. Einnig hafi verið kláraðar tengingar í töflunni fyrir rafmagnsgreinar og kveikingar og gengið frá rennu við rafmagnstöflu. Settar hafi verið upp 4 ljósakrónur, þær tengdar og hitastýring á hitablásara. Að lokum hafi tafla verið merkt, lokamælingar gerðar og verkið tilkynnt.

Með innheimtubréfi lögmanns stefnanda, dags. 26. mars 2007, og ítrekunarbréfi 3. apríl s.á., var skorað á stefnanda að greiða 684.332 kr. auk dráttarvaxta og innheimtuþóknunar. Stefndi hefur ekki orðið við þeirri áskorun og höfðaði stefnandi því mál þetta.

Við aðalmeðferð málsins gaf stefnandi aðilaskýrslu og af hálfu stefnda gaf skýrslu I-kvk-nf K-kvk-nf D-kvk-nf. Þá kom fyrir dóm vitnið J-kk-nf G. G-kk-nf, sem var verkstjóri verksins. Einnig gáfu skýrslur R-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf og H-kk-nf M-kk-nf H-kk-nf, sem báðir unnu að verkinu af hálfu stefnanda, E-kk-nf R-kk-nf rafmagnstæknifræðingur, B-kk-nf E-kk-nf smiður og I-kk-nf J-kk-nf K-kk-nf, rafvirki hjá Rafberg ehf. Verða skýrslur þeirra raktar síðar eftir því sem ástæða er til.

II.

Stefnandi byggir kröfu sína á framangreindum reikningi, dags. 1. desember 2006, að fjárhæð 1.184.332 kr., vegna rafverktakavinnu í húsnæðinu að Laugavegi 86-94, Reykjavík. Stefnandi vísar til þess að stefnda hafi verið gert tilboð vegna vinnu og efnisútvegunar samkvæmt þeim einingarverðum sem fram komu í tilboði stefnanda. Tilboðið hafi verið að fjárhæð 999.354 kr. og síðar hafi bæst við fleiri verkþættir, ásamt efni, sem komi fram á uppgjörs- og tilboðsblaði sem gert var í nóvember/desember 2006, samtals að fjárhæð 1.184.332. Viðbótarkostnaður vegna annarra verkþátta og efniskostnaðar sé tilgreindur á seinna uppgjörs- og tilboðsblaðinu, svo sem vegna brunaviðvörunarkerfis, innbrotsvarnarkerfis, myndavélakerfis, skilta, strengja 3*1,5q, gólfrenna, festiefnis, tengla fyrir gólflista, aukavinnu við kastarabrautir og aukavinnu við ljós í plötum. Allt séu þetta verkþættir sem ekki hafi verið tilgreindir á fyrra tilboðsblaði eða á vinnuteikningum. Stefnandi krefst þess að umrætt tilboð/uppgjör verði að fullu tekið til greina í máli þessu.

Stefnandi bendir á að stefndi hafi greitt 500.000 kr. inn á reikninginn án athugasemda eða andmæla. Þá vísar stefndi til þess að hann hafi framkvæmt alla vinnu sem tilgreind sé í tilboði, en sökum samskiptaörðugleika við fyrirsvarsmann stefnda hafi hann séð sig knúinn til að hverfa frá verkinu áður en því var endanlega lokið. Stefnandi hafi aðeins átt eftir að tengja víra í töflu. Hafi hann áður lagt að töflunni og byrjað að tengja þegar starfsmenn hans hafi lýst því yfir að þeir hafi ekki treyst sér til að vinna lengur undir stanslausum svívirðingum og ákúrum fyrirsvarsmanns stefnda.

Stefnandi segir að stefndi hafi m.a. átt að sjá um efnisútvegun, t.d. að kaupa allan ljósabúnað o.fl. Sérbúnaður hafi ekki komið í tæka tíð, en það hafi m.a. leitt til þess að starfsmenn stefnanda hafi farið í önnur verk á meðan í stað þess að standa verklausir.

Stefnandi telur að stefndi geti ekki borið fyrir sig að tafir á verkinu séu sök stefnanda þar sem stefndi hafi t.d. ekki staðið við að útvega ljósabúnað og annað sem til féll. Til dæmis hafi plötur í lofti verið vitlaust gataðar af trésmiðum á vegum stefnda, þannig að ljósabúnaður hafi ekki komist í plöturnar þar sem götin hafi verið of þröng og ranglega staðsett. Þá hafi stefndi fyllt verslunina af innréttingum og húsgögnum á verktímanum og vinnuaðstaða stefnanda versnaði öll til muna við þetta. Það hafi kostað tilfæringar, sem aftur ollu töfum á verkinu.

Stefnandi segir að stefndi hafi viljað komast hjá því að láta teikna raflagnir í verslunina, en þá hefði stefnandi tekið þátt í lögbroti samkvæmt 197. gr. byggingarreglugerðar nr. 441/1998, sem kveði á um að fylgja staðli IEG. Um brunaviðvörunarkerfi gildi ákvæði ÍST EN 54 og reglur Brunamálastofnunar ríkisins. Hafi stefnanda verið skylt að leggja fram samþykktar teikningar áður en hann byrjaði á verkinu. Stefndi hafi lagt hart að stefnanda að sniðganga reglur skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997 og ákvæði byggingarreglugerðar nr. 441/1998. Fram hjá þessum reglum verði að sjálfsögðu ekki komist. Skorað hafi verið á stefnda að láta teikna raflagnir í verslunina en stefnandi hafi lengi staðið í stappi við stefnda til að útvega verkteikningar. Stefndi hafi viljað láta vinna verkið af fingrum fram og án allra teikninga. Þá hafi stefndi komið með mismunandi óskir varðandi raflögnina frá degi til dags þannig að erfitt og nánast ógjörningur hafi verið að starfa við slíkar aðstæður. Loks er teikningar komu hafi stefndi krafist þess að farið væri fram hjá þeim og bætt við verkþáttum, sem hvergi hafi komið fram á teikningum. Þrátt fyrir þetta hafi stefnandi lokið verkinu að mestu samkvæmt umræddu tilboðs/uppgjörsblaði og krafist greiðslu samkvæmt reikningi í byrjun desember 2006. Þar sem stefndi hafi ekki fengist til að greiða reikninginn sé nauðsynlegt að höfða mál þetta um eftirstöðvar reikningsins.

Stefnandi kveðst hafa reynt hvað eftir annað að fá stefnda til að framvísa vinnuteikningum sem hægt væri að vinna eftir. Umræddar teikningar frá Akki sf. hafi verið lágmarksteikningar en mikið vanti inn á þær miðað við tilboðsblað stefnanda, þ.e. brunavarnarkerfi, innbrotskerfi, myndavélakerfi, gólfrennu, auka kastarabraut o.s.frv.

Stefnandi segir að ekki hafi staðið á sér að upplýsa stefnda skv. 6. gr. laga nr. 42/2000 um umfang þjónustunnar og kostnað hennar. Stefnandi vísar einnig til 28. gr., 29. gr. og 30. gr. laga nr. 42/2000. Stefnandi hafi látið stefnda í té verðáætlun, sbr. fyrra tilboðsblað, og síðar seinna tilboðsblað, þar sem bæst höfðu við fleiri verkþættir. Verðlagning vinnu og efnis hafi ekki farið fram úr þeirri áætlun. Þá verði stefndi að greiða það verð sem telja má sanngjarnt með hliðsjón af efni og vinnu skv. 28. gr. laga nr. 42/2000. Með hliðsjón af 30. gr. sömu laga beri stefnanda viðbótargreiðsla vegna viðbótarverkþátta, sem voru tíundaðir á seinna tilboðsblaðinu, enda hafi stefnandi ekki getað séð fyrir þær kringumstæður sem seinna urðu, þ.e. beiðni stefnda um frekari framkvæmdir við brunavarnakerfi, innbrotskerfi, myndavélakerfi o.s.frv.

Þá hafi fyrirsvarsmaður stefnda viðhaft slík ummæli og framkomu við starfsmenn stefnanda að þeir hafi ekki séð sér annað fært en að hverfa frá verkinu rétt áður en því lauk. Verkið hafi verið komið á lokastig. Þá hafi einvörðungu verið eftir að framkvæma tengivinnu við rafmagnskassa í verslun stefnda. Stefnandi telur sig eiga að fá greitt samkvæmt reikningi sínum og tilboðsblaði enda hafi það ekki verið sín sök að fyrirsvarsmaður stefnda rak starfsmennina frá verkinu með þeim munnsöfnuði og niðrandi ummælum, sem hún hafi viðhaft við starfsmenn hans. Stefnandi hafi lagt til allt efni og vinnu við verkið samkvæmt seinna tilboði hans og beri stefnda að greiða honum full verkalaun eins og lög og meginreglur samninga- og kröfuréttarins geri ráð fyrir.

Um lagarök vísar stefnandi til laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, einkum VII. kafla laganna sem kveði á um að greiða skuli sanngjarnt verð með hliðsjón af vinnuframlagi og eðli vinnunnar. Þá er vísað til 17. gr. laganna varðandi það að stefndi hafi ekki tilkynnt um galla á keyptri þjónustu innan sanngjarns frests. Þá er vísað til 6 gr. laganna varðandi það að stefndi hafi verið vel upplýstur um óhagkvæmni þess að hafa ekki vinnuteikningar tilbúnar við upphaf verks og jafnframt um tilboðsverð áður en vinnan hófst. Einnig vísar stefnandi til almennra reglna kröfuréttarins um greiðslu fjárskuldbindinga samkvæmt tilboði stefndu og reikningi. Þá er vísað til 52. gr. laga nr. 73/1997 um skipulags- og byggingarlög og byggingarreglugerðar nr. 441/1998.

Um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, er vísað til reglna III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001. Krafa um málskostnað er byggð á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

III.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að veitt þjónusta hafi verið gölluð í merkingu 9. gr. laga nr. 42/2000, um þjónustukaup, þegar stefnandi hafi gengið frá verkinu áður en því hafi verið lokið að því leyti sem þjónustan hafi vikið frá samningi þeirra.

Stefndi kveður að þau atriði sem stefnandi tilgreini sem ástæður þess að hann gekk frá vinnunni séu ýmist rangar eða þess eðlis að þau réttlæti ekki samningsrofið. Þannig sé rangt og beinlíns ósatt að staðið hafi á stefnda við öflun ljósabúnaðar og annars sérbúnaðar. Hið rétta sé að ljóskastarar sem mynduðu grunnlýsingu í versluninni hafi verið komnir 15. ágúst 2006 og beðið afhendingar ásamt nauðsynlegum brautum samkvæmt upplýsingum verslunarinnar Rafkaupa hf., sbr. tölvuskeyti 22. október 2007. Þrátt fyrir það hafi stefnandi ekki komið þeim fyrir er hann gekk frá verkinu 13. eða 14. september 2006. Í annan stað sé rangt að loftplötur hafi verið ranglega gataðar sem hafi kallað á aukavinnu fyrir stefnanda með tilheyrandi töfum á verkinu, enda ekkert í gögnum málsins sem styðji þessa fullyrðingu. Þá hafi engin fyrirstaða verið af hálfu stefnda við því að stefnandi fengi að ljúka verkinu heldur þvert á móti hafi fyrirsvarsmaður stefnda marghringt í stefnanda til að reyna að fá hann til að ljúka verkinu.

Sýknukrafa stefnda er einnig reist á því að stefnandi hafi ekki staðið við samning varðandi tímafresti um lok verskins, sbr. 20. gr. laga nr. 42/2000. Hann hafi verið upplýstur um að verki yrði að vera lokið fyrir föstudaginn 15. september 2006. Þrátt fyrir að teikningar væru tilbúnar 24. ágúst hafi stefnandi ekki hafist handa fyrr en vika hafi verið liðin af septembermánuði. Á þeim tíma hafi stefnandi verið axlarbrotinn og mætt með arminn í fatla. Þrátt fyrir þetta hafi menn hans verið mikið fjarverandi við vinnu annars staðar, eftir að vinna við lagnir í verslun stefnda hófst. Hann hafi farið endanlega frá verkinu 13. eða 14. september, áður en hann hafi lokið því, og svo skömmu fyrir áætlaðan opnunartíma að ekki hafi verið unnt að koma í veg fyrir seinkun á opnun verslunarinnar.

Stefndi krefst þess að við mat á uppgjöri verði miðað við samning aðila, skv. tilboðsblaði, en samkvæmt honum hafi aðilar samið um að stefnandi skyldi inna af hendi raflagnir í samræmi við teikningar sem fyrir liggja í málinu og skyldi stefndi greiða fyrir þá vinnu 999.354 kr. Stefndi segir að þegar samið hafi verið um verð fyrir keypta þjónustu beri verkkaupa að greiða það verð fyrir þjónustuna. Seljandi geti ekki krafið stefnda um viðbótargreiðslu nema við mjög þröng skilyrði, eins og rakið sé í 30. gr. laga nr. 42/2000. Stefndi mótmælir því að stefnandi geti komið með nýtt tilboð löngu eftir að vinnu hans hjá stefnda lauk. Þá segir stefndi að af ýmsum ástæðum hafi yfirlýsing fyrrum meðeiganda stefnda um fyrirvaralausa greiðslu takmarkað sönnunargildi í málinu, en hún beri með sér misminni á atburðarrásinni auk þess sem þetta geti ekki talist óvilhallur vitnisburður.

Stefndi telur að við afmörkun á tjóni sínu verði að miða við að tjónið sé bæði fjártjón og miski. Þegar stefnandi hafi farið frá verkinu, sem hann hafi skuldbundið sig til að skila, degi áður en opna átti verslunina, hafi hann komið í veg fyrir að stefndi gæti hafið verslunarrekstur sinn. Krafa stefnda um afslátt eða bætur er reist á 13. gr. og eftir atvikum 15. gr. laga nr. 42/2000. Þegar séð hafi verið að stefnandi myndi ekki ljúka vinnu við raflagnir og frágang ljósa í samræmi við tilboðið og teikningar hafi stefndi leitað að öðrum iðnaðarmanni, sem væri reiðubúinn til að koma inn í verkið, en það hafi tekið nokkra daga að finna slíkan mann. Með heimild í 2. mgr. 11. gr. laga nr. 42/2000 hafi stefndi fengið Rafberg ehf., til að ljúka verkinu svo unnt yrði að hefja reksturinn og greiddi fyrir það 364.789 kr.

Til viðbótar kröfunni um afslátt eða bætur er þess krafist að stefnandi bæti stefnda það tjón sem hann hafi orðið fyrir vegna dráttar sem varð á þjónustu hans, sbr. 23. gr. og eftir atvikum 15. gr. laga nr. 42/2000. Þegar stefnandi hafi horfið frá verkinu 13. eða 14. september 2006 hafi aðrir iðnaðarmenn lokið verkum sínum en smiðurinn notað þessa daga til að setja upp innréttingar sem komu á staðinn 13. september. Stefndi heldur því fram að vanefndir stefnanda eins hafi orðið til þess að það þurfti að fresta opnun verslunarinnar um viku, en það hafi stefnandi vitað. Stefnanda hafi mátt vera ljóst að erfitt yrði að fá annan iðnaðarmann í hans stað með svo litlum fyrirvara. Við samningsrof stefnanda hafi stefndi orðið fyrir sölutapi í þá 6 daga sem hann neyddist til að fresta opnun verslunarinnar. Stefndi krefst þess að stefnandi greiði honum skaðabætur fyrir missi hagnaðar í 6 daga á grundvelli 23. gr. laga nr. 42/2000. Fjártjón sitt miðar stefndi við veltu verslunarinnar í októbermánuði 2006, að fjárhæð 356.508 kr. Stefndi krefst þess að skaðabótakröfu hans verði skuldajafnað á móti kröfu stefnanda komi til þess að dómurinn viðurkenni hana.

Stefndi krefst þess að stefnandi greiði honum bætur fyrir miskatjón samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga sem ákvarðaðar verði eftir því sem sanngjarnt þykir. Við mat á fjárhæð miskabóta verði almennt að líta til vitneskju stefnanda um afleiðingar vanefnda hans svo og huglægri upplifun fyrirsvarsmanns stefnda. Vanefndir stefnanda hafi bakað henni mikil óþægindi og áhyggjur. Vanefndirnar hafi komið í veg fyrir að stefndi gæti staðið við skuldbindingar sínar gagnvart öllum sínum viðskiptavinum. Dagana 13. og 14. september hafi verið orðið of seint að afboða sendinefnd frá Svíþjóð. Forsvarsmaður stefnda sem stóð að opnun fyrstu verslunar sinnar tegundar hér á landi, kveðst hafa staðið frammi fyrir því að geta ekki staðið við áætlanir sínar og loforð gagnvart birgjum sínum og kollegum, er hafi gert hana ótrúverðuga strax í upphafi samstarfsins. Vanefndir stefnanda hafi því vegið að starfsheiðri hennar og trúverðugleika, en mikið hafi legið við enda verið að opna fyrstu SÍA verslunina hér á landi, en það hafi valdið henni miklu hugarangri. Stefndi krefst þess að miskabótakröfu hennar verði skuldajafnað á móti kröfu stefnanda komi til þess að hún verði viðurkennd.

Um lagarök er vísað til ákvæða um réttindi og skyldur aðila í þjónustukaupum sbr. lög nr. 42/2000 um þjónustukaup, einkum þó II.-V. kafla laganna og VII. kafla. Um rétt til að bera fyrir sig vanefndaúrræði vegna gallaðrar greiðslu er vísað til 11.-15. gr., sbr. 10. gr. laga nr. 42/2000. Þá er vísað til reglna um úrbótaskyldu seljanda þjónustu sem dregið er að vinna, einkum 21.-24. gr. laga nr. 42/2000 og vanefndaúrræða kaupalaga nr. 50/2000, eftir því sem við á. Jafnframt er um skaðabætur vísað til 15. gr. og 23. gr. laga nr. 42/2000. Stefndi gerir auk þess kröfur um greiðslu skaðabóta utan samninga á grundvelli almennu skaðabótareglunnar, s.s. vegna þess miska sem vanefndir stefnanda hafi haft í för með sér fyrir hana. Jafnframt er byggt á kaupalögum nr. 50/2000, eftir því sem við á, og eftir atvikum lögum um neytendakaup nr. 48/2003 og almennum reglum samninga- og kröfuréttar.

Krafan um málflutningsþóknun er byggð á ákvæðum í XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, einkum 1. mgr. 130. gr. laganna. Krafan um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun er reist á lögum nr. 50/1988, þar sem lögmönnum sé gert að innheimta virðisaukaskatt af þjónustu sinni. Stefndi sé ekki virðisaukaskattskyldur og því beri honum nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum.

IV.

Um viðskipti aðila fer samkvæmt lögum nr. 42/2000 um þjónustukaup. Ekki var gerður skriflegur samningur um þjónustu stefnanda en fyrir liggur tilboð hans sem gert var í ágúst 2006 að fjárhæð 999.354 kr. Eftir að stefnandi byrjaði á verkinu bættust við aðrir verkþættir sem voru ekki í tilboðinu. Stefnandi fór frá verkinu og kveður að það hafi verið vegna samskiptaörðugleika við fyrirsvarsmann stefnda. Að mati dómsins er, gegn andmælum stefnda, ósannað að stefnandi hafi haft réttmæta ástæðu til að hverfa frá verkinu. Jafnframt er ósannað að stefndi hafi rekið stefnanda frá verkinu. Það breytir hins vegar ekki því að stefnandi á tilkall til endurgjalds fyrir það verk sem hann hafði þegar innt af hendi.

Stefnandi hefur lagt fram reikning og yfirlit yfir unnin verk, eða „uppgjörs- og tilboðsblað“ eins og hann kallar það. Fyrir dómi lýsti J-kk-nf G. G-kk-nf, sem var verkstjóri verksins, því að búið hafi verið að tengja rafmagn og hleypa straumi á ljósin þegar hann fór frá verkinu á sunnudagskvöldi 17. september. Búið hafi verið að ganga frá lögnum vegna aukaverka, sem stefndi hafi óskað eftir á föstudeginum, brunakerfi o.fl., og það verið klárt fyrir tengingu Securitas. Þannig hafi verið búið að gera allt sem átti að gera samkvæmt upphaflegu tilboði. Er þetta í samræmi við það sem I-kk-nf K-kk-nf, rafvirki hjá Rafbergi, sagði fyrir dómi um að straumur hafi verið kominn á. Af reikningi Rafbergs og lýsingu á verkum þeim sem fyrirtækið vann, sem fram kemur í tölvuskeyti 15. apríl 2007, verður ekki annað séð en að ólokin vinna hafi snúið að verkþáttum sem voru ekki hluti af tilboði sem stefnandi gerði í ágúst 2006, nánar tiltekið myndavéla- og öryggiskerfi, skilti, og önnur viðbótarverk. Liggur ekki annað fyrir en að stefnandi hafi unnið þau verk sem fram koma á uppgjörsblaðinu. Eru þetta sömu verkþættir og koma fram í tilboðinu frá ágúst 2006, að því undanskildu að ekki er krafist greiðslu fyrir tvo verkþætti, hátalara og hreyfiskynjara fyrir ljós. Þá fækkar utanáliggjandi tenglum „2f“ um 10, og rofum í tenglarennu fækkar úr 11 í 6. Á stefnandi því rétt á greiðslu 960.742 kr. fyrir allt þetta.

Stefnandi krefst auk þess greiðslu fyrir verk sem komu síðar til og ekki var gert ráð fyrir í tilboði hans frá ágúst 2006. Vinna við brunaviðvörunarkerfi, innbrotsvarnarkerfi, myndavélakerfi, skilti, gólfrennur, festiefni og tengla fyrir gólflista, var innt af hendi með vilja og vitund stefnda. Stefnandi á því rétt á greiðslu fyrir þau verk, samtals 120.990 kr., enda hefur ekki verið sýnt fram á að verð fyrir þá þjónustu sé ósanngjarnt, sbr. 28. gr. laga nr. 42/2000. Við aðalmeðferð málsins greindu stefnandi og J-kk-nf G. G-kk-nf frá því að kastarabrautir, sem stefndi sá um að útvega, hafi ekki verið gerðar til að hanga í loftinu eins og til stóð. Hafi því þurft að breyta þeim. Þá greindi B-kk-nf E-kk-nf smiður, sem sá um að útbúa plöturnar fyrir stefnda, að göt fyrir ljósin hefðu verið vitlaus og ljósin því ekki passað í þau. Stefnandi á því með vísan til 30. gr. sömu laga rétt til viðbótargreiðslna vegna aukavinnu við kastarabraut og ljós í plötum, samtals 102.600 kr., þar sem um vinnu var að ræða sem hann gat ekki séð fyrir.

Ekki er fallist á að stefndi eigi rétt á afslætti eða skaðabótum vegna þess að þjónusta stefnanda hafi verið gölluð enda liggur ekkert fyrir um að unnið verk stefnanda hafi verið gallað í skilningi 9. gr. laga nr. 42/2000. Þá er ekki sýnt fram á að opnun verslunarinnar hafi tafist um viku vegna þess að stefnandi fór frá verkinu. Líta verður til þess að óljóst er hvort 15. september hafi verið fastákveðinn sem skiladagur. Enn fremur verður að horfa til þess sem áður segir um að straumur hafi verið kominn á verslunina þegar stefnandi hætti vinnu. Við aðalmeðferð málsins kom fram að hátalarar, sem stefndi sá um að útvega, hafi ekki verið komnir á svæðið þegar stefnandi fór frá verkinu. Þá hefur komið fram að ljós sem stefndi sá um að útvega hafi ekki verið tiltæk fyrir stefnanda á réttum tíma þar sem þau hafi verið afhent öðrum og verslunin þurft að útvega önnur. Þótt fyrir liggi upplýsingar frá versluninni um að ljósin hafi borist til landsins 15. ágúst er ekki þar með sagt að þau hafi verið tiltæk fyrir stefnanda. Jafnframt sagði fyrirsvarsmaður stefnda fyrir dómi að „flestir“ iðnaðarmenn hafi verið búnir að ljúka vinnu sinni er stefnandi fór frá verkinu. Þannig er mjög óljóst að stefnandi eigi sök á því að opnun verslunarinnar kunni að hafa dregist.

Hvað varðar miskabótakröfu þá eru engin lagaskilyrði til að dæma stefnda slíkar bætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. lög nr. 37/1999.

Samkvæmt framansögðu er það niðurstaða dómsins að stefnda beri að greiða stefnanda stefnufjárhæð málsins, 684.332 kr. Dráttarvextir skulu reiknast frá höfðun málsins 1. ágúst 2007, sbr. 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Eftir atvikum málsins, einkum því sem áður segir um að stefnandi hafi ekki haft réttmæta ástæðu til að fara frá verkinu, verður stefnda gert að greiða stefnanda hluta málskostnaðar sem ákveðst 150.000 kr. Hefur þá ekki verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Stefndi, PAN heildverslun ehf., greiði stefnanda, E-kk-þgf Ó-kk-þgf E-kk-þgf, 684.332 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 1. ágúst 2007 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 150.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf