S-1938/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 21. febrúar 2007, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 7. nóvember 2006, á hendur X, [...], fyrir líkamsárás, með því að hafa að morgni laugardagsins 6. ágúst 2005, í Austurstræti í Reykjavík, slegið Á-kk-þf Þ-kk-þf G-kk-þf, [...], hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að Á-kk-nf Þ-kk-nf nefbrotnaði.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu Á-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum 692.110 kr. í skaðabætur auk vaxta frá 6. ágúst 2005 samkvæmt II. kafla laga nr. 38/2001 og dráttarvaxta samkvæmt III. kafla sömu laga frá því mánuður er liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýkn af kröfum ákæruvaldsins og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Þá krefst verjandi málsvarnarlauna að mati dómsins, sem greiðist úr ríkissjóði.

I.

Hinn 6. ágúst 2005, að morgni laugardags, kl. 06:47, var lögreglan í Reykjavík kvödd að söluturninum Fröken Reykjavík í Austurstræti, vegna líkamsárásar. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að er lögregluþjónar komu á vettvang sáu þeir hvar Á-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf og ákærði stóðu fyrir framan söluturninn. Í samtali við Á-kk-þf Þ-kk-þf kvaðst hann hafa verið að ganga vestur Austurstræti og hefði ákærði gengið á eftir honum. Mundi hann ekki eftir því hvort hann hefði sagt eitthvað við ákærða eða gert honum eitthvað. Skyndilega hefði ákærði kýlt sig í andlitið þannig að blæddi úr nefinu. Aðspurður kvaðst Á-kk-nf Þ-kk-nf ekki þekkja ákærða. Í samtali lögregluþjóna við ákærða kannaðist hann ekki við að hafa kýlt Á-kk-þf Þ-kk-þf í andlitið. Fram kemur í skýrslunni að ákærði hefði verið undir töluverðum áhrifum áfengis, en verið mjög rólegur. Síðan segir að á Á-kk-þgf Þ-kk-þgf hefði mátt sjá bólgu á nefi og blæddi úr því. Var honum ekið á slysadeild. Þá segir að á vettvangi hefði verið H-kk-nf M-kk-nf K-kk-nf sem kvaðst hafa séð þegar ákærði kýldi Á-kk-þf Þ-kk-þf.

Á-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lagði fram kæru hjá lögreglu 9. ágúst 2005 á hendur ákærða fyrir líkamsárás. Skýrði hann svo frá að hann hefði verið staddur í miðbænum. Hann hefði neytt áfengis, en taldi sig ekki hafa verið ofurölvi eða neitt þvíumlíkt. Ákærði, sem hann kvaðst annars ekkert þekkja til, hefði komið að honum þar sem hann sat ásamt nokkrum krökkum á tröppum gegnt Dómhúsinu í Reykjavík. Ákærði hefði látið vinalega, án þess að hann hafi vitað hvers vegna, en hann hafi fylgt ákærða örlítið vestur Austurstrætið. Hann minnti að ákærði hefði ætlað að sýna honum eitthvað, þó vildi hann ekki fullyrða það. Ákærði hefði eitthvað firrst við að hann ætlaði að snúa við og ákærði þá slegið til hans. Höggið hefði komið í andlitið án þess að valda skaða að ráði. Ákærði hefði gengið burt eftir þetta, en hann hefði fylgt ákærða eftir til að spyrja hvað honum gengi til. Þegar ákærði hafi séð hann koma þá hefði ákærði slegið til hans aftur og höggið lent á nefinu. Mikið hefði blætt úr því og hann hringt á lögreglu skömmu síðar sem kom á vettvang.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 23. maí 2006 og var honum kynnt framkomin kæra. Aðspurður kvaðst hann ekki kannast nokkurn skapað hlut við málið eða að hafa yfirhöfuð lent í handalögmálum. Sagði hann þó hugsanlegt að hann hafi verið þarna ef þetta var sama dag og „Gay Pride“ gangan. Hann mundi að það kvöld hefði lögreglan komið og rámaði hann í að hafa átt eitthvert samtal við hana. Aðspurður hvers vegna það væri verið að kæra hann fyrir líkamsárás ef það ætti ekki við rök að styðjast gat hann ekki ímyndað sér það, en sagði að það væri ekki nema það hefðu verið einhver læti þarna og hann verið þar í kring. Hann minntist þess þó ekki sérstaklega. Hann kvaðst ekki þekkja kæranda. Játaði hann því að hafa verið undir áhrifum áfengis. Taldi hann mjög ólíklegt að hafa lent í útistöðum eða átökum við kæranda en ekki muna eftir því sökum ölvunar. Ákærða var kynnt atvikalýsing kæranda og kannaðist hann ekki við þá lýsingu sem kærandi gaf. Neitaði hann því að áverkar væru eftir sig.

H-kk-nf M-kk-nf K-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu sama dag. Kvaðst hann hafa verið staddur í miðbænum á umræddum tíma. Hann hefði verið að versla í söluturninum Fröken Reykjavík þegar hann hefði séð tvo menn þar skammt frá, eða u.þ.b. 10 metrum frá honum. Mennirnir hefðu verið á Lækjartorgi nálægt klukkunni. Hann hefði þá séð annan manninn „gefa hinum á kjaftinn“ með því að kýla hann með krepptum hnefa. Sá sem hefði verið kýldur hafi síðan gengið í burtu og árásaraðilinn gengið í áttina að söluturninum og beðið þar. Lögreglan hefði komið stuttu síðar og náð tali af honum og einnig árásaraðilanum. Kvaðst hann ekki hafa heyrt hvað mönnunum fór á milli, hvorki fyrir né eftir árásina. Lýsti hann árásaraðilanum sem skolhærðum, grönnum og u.þ.b. 173 sm á hæð. Mundi hann ekki eftir því hvernig árásaraðilinn hefði verið klæddur, en treysti sér til að þekkja árásaraðilann aftur ef hann sæi hann eða ljósmynd af honum. Fram kemur í lögregluskýrslunni að hann kvaðst þekkja árásaraðilann á ljósmynd framan á tímariti sem dreift hafði verið til almennings þá um daginn.

Hinn 29. október 2006 hafði lögregla samband við Á-kk-þf Þ-kk-þf til að kanna hvort hann gæti bent á vitni að árásinni þar sem fram hafði komið að hann hefði setið ásamt nokkrum krökkum. Á-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst ekki vita hvaða krakkar það voru sem sátu með honum og gat hann ekki bent á frekari vitni í málinu.

II.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð S-kk-ef B-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss, frá 20. ágúst 2005, vegna komu Á-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef þangað kl. 7 að morgni 6. ágúst sama ár. Í vottorðinu segir að hann hafi greint svo frá að hann hefði verið í miðbænum og að ráðist hafi verið á hann. Við skoðun sé hann verulega bólginn á vinstri kinn og að því er virðist sé örlítil hægri skekkja á nefi. Hann sé verulega marinn yfir nefinu og því erfitt að dæma skekkjuna en klár eymsli séu yfir nefhryggnum og „klíniskt“ um nefbrot að ræða. Einnig hafi hann verið með blóðnasir sem nú hefðu hætt. Greining var mar á vinstri kinn og nefbrot. Útskýrt var fyrir honum að um nefbrot væri að ræða sem „klíniskt“ virtist vera augljóst. Ekkert væri gert í málinu fyrr en bólgan væri farin úr og ef nefið væri eitthvað skakkt, þegar bólgan væri horfin, þá þyrfti að rétta úr nefinu.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði greindi frá því að hringt hefði verið í hann af lögregluþjóni síðastliðið haust vegna kæru um líkamsárás á hendur honum. Hann hefði mætt til skýrslutöku og þá verið lýst fyrir honum atburðarás sem hann kannist ekkert við. Hann hefði síðan kannast við málið þar sem atvikið átti að hafa átt sér stað sama dag og Gay-Pride gangan var. Ákærði kvaðst muna eftir að hafa átt orðaskipti við lögregluþjóna þann dag, en sagðist ekki muna eftir að hafa slegið Á-kk-þf Þ-kk-þf. Ákærði gat ekki gert sér grein fyrir ástæðu þess að Á-kk-nf Þ-kk-nf benti á hann sem geranda. Ákærði kvaðst ekki þekkja Á-kk-þf Þ-kk-þf. Hann kvaðst hafa verið ölvaður en hann hefði ekki misst minnið og mundi eftir að hafa rætt við lögregluþjóna, en mundi ekki nákvæmlega hvað þeim fór á milli. Ákærði sagði að vinur hans, M, hefði verið með honum alla nóttina og fram undir morgun, eða til um kl. 7.00. Ákærði sagði að töluvert hefði verið af fólki í bænum um morguninn, milli kl. 6.00 og 7.00, þegar atburðurinn hafi átt að eiga sér stað. Ákærði kvaðst líklega hafa verið að koma af Pravda. Vinur hans, M-kk-nf, hefði ekki verið með honum þegar ákærði ræddi við lögregluna. Ákærði vissi ekki nákvæmlega hvar vinur hans hefði verið, en þeir hefðu hist síðar í Austurstræti. Ákærði kvaðst ekki hafa heyrt af málinu fyrr en ári eftir að atburðurinn á að hafa átt sér stað.

Vitnið, Á-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, skýrði svo frá að hann hefði verið fyrir framan söluturninn Fröken Reykjavík ásamt nokkrum krökkum. Þar hefði þessi maður komið, tekið hann baksviðs og spurt að einhverju. Vitnið hefði ætlað að ganga til baka en þá verið rifið í öxlina á honum og hann kýldur. Aðspurður kvaðst hann ekki muna hvort hann hefði verið kýldur einu sinni eða oftar, eða hvort þetta hefði verið á laugardags- eða sunnudagsmorgni, en hann hefði farið út að skemmta sér bæði föstudags- og laugardagskvöld. Hann mundi ekki hvort svokölluð Gay-Pride ganga hefði verið umrædda helgi. Vitnið greindi frá því að ákærði hefði hringt nokkrum sinnum í sig, a.m.k. þrisvar, líklega fyrir um tveim til þrem mánuðum síðan, í þeim tilgangi að semja við sig. Ákærði hefði viljað hitta sig á kaffihúsi til að spjalla um þetta, en aldrei hefði orðið af fundi þar sem illa hefði hist á. Aðspurður um ástand sitt umræddan morgun kvaðst vitnið hafa verið smá-ölvaður. Hann hefði drukkið áfengi kvöldið áður og eitthvað um nóttina. Þá greindi hann frá því að með honum hefði verið fyrrverandi unnusta hans, ásamt fleirum. Nánar aðspurður um atvik sagðist hann hafa rölt inn Austurstrætið, ásamt ákærða, í átt að Máli og menningu, en þeir ekki verið komnir langt. Hann hélt í fyrstu að þetta hefðu kannski verið 200-300 metra, en taldi svo 100 metra nær lagi. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu um að ákærði hefði fyrst veitt honum vægt högg, án þess að áverkar hefðu komið, hann síðan gengið að ákærða til að spyrja hvað honum hefði gengið til, og þá hefði ákærði veitt honum það högg sem ákært er fyrir. Sagði vitnið að hann myndi þetta ekki nákvæmlega þar sem langt væri um liðið. Vitnið taldi það frekar marktækt sem hann hefði sagt hjá lögreglu heldur en framburður hans fyrir dómi, hann væri „soldið gleyminn“.

Vitnið, M, kvaðst muna eftir að hafa verið með ákærða umrædda nótt, en þeir hefðu verið að skemmta sér í bænum. Þeir hefðu verið á skemmtistaðnum Pravda og kannaðist vitnið ekki við að ákærði hefði lent í útistöðum um nóttina. Leiðir þeirra hefðu skilið um morguninn og þeir farið heim í sitt hvoru lagi. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis þessa nótt, en þó ekki hafa verið dauðadrukkinn. Sagði vitnið að eitthvað hefði verið af fólki í bænum. Hann kvaðst ekki hafa tekið eftir því að lögregla hefði komið á vettvang og rætt við ákærða.

Vitnið, H-kk-nf M-kk-nf K-kk-nf, greindi frá því að hann hefði verið að versla í söluturninum Fröken Reykjavík. Er hann hefði snúið sér við hafi hann séð mann gefa öðrum manni á kjaftinn. Vitnið bar kennsl á ákærða í réttarsalnum sem þann sem hefði kýlt. Vitnið kvaðst ekki hafa séð þá ræða neitt saman. Sá sem var kýldur hefði fengið blóðnasir. Aðeins hefði verið um að ræða eitt högg. Síðan hefði lögreglan komið stuttu síðar og tekið skýrslu af vitninu. Þá hefði lögreglan rætt við ákærða og kærandann. Aðspurður hvort þetta hefði verið þá helgi sem Gay-Pride gangan var taldi vitnið að hún hefði ekki verið þessa helgi. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis, en ekki hafa verið mjög ölvaður. Hann myndi mjög vel eftir þessu. Vitnið kvaðst hvorki þekkja ákærða né Á-kk-þf Þ-kk-þf. Ákærði var inntur eftir því hvernig það hefði komið til að honum hefði verið sýnd ljósmynd af ákærða hjá lögreglu. Vitnið kvaðst ekki vita það. Honum hefði verið sýnd myndin og hann spurður hvort þetta væri maðurinn.

H-kvk-nf B-kvk-nf A-kvk-nf, lögregluþjónn, skýrði svo frá að tilkynnt hefði verið um líkamsárás í Austurstræti. Er lögreglan kom á staðinn hefði verið bent á árásaraðilann. Rætt hefði verið við hann, en hann ekkert munað eftir árásinni. Þeim sem hefði orðið fyrir árásinni hefði verið ekið á slysadeild. Aðspurð hvort hugsanlegt væri að þetta hafi átt sér stað einhvern annan dag, kvaðst vitnið sjá á dagbókarfærslu að atburðurinn hefði átt sér stað að morgni 6. ágúst 2005. Ekki gæti verið um aðra dagsetningu að ræða. Hún kvaðst ekki muna hvort atburðurinn hefði átt sér stað sama dag og Gay-Pride gangan þar sem langt væri um liðið. Þá kvaðst vitnið ekki muna hvort margir hefðu verið í bænum þegar komið var á vettvang. Hún kvaðst hafa rætt við ákærða og hann ekki kannast við atburðinn. Um ástand ákærða sagði hún að hann hefði verið mjög rólegur, en ölvaður. Ekki hefði verið ástæða til að handtaka hann þar sem allar upplýsingar um það hver hann væri hefðu legið fyrir og hann verið rólegur. Vitnið sagði að bent hefði verið á eitt vitni og upplýsingar verið fengnar um viðkomandi. Vitnið staðfesti frumskýrslu lögreglu.

Ákærði gaf aftur skýrslu fyrir dómi eftir að hafa hlýtt á vitnisburði. Hann kannaðist við að hafa haft samband við Á-kk-þf Þ-kk-þf. Hann hefði fengið símanúmer hans hjá lögreglunni og hringt til að fá einhverjar skýringar á því sem hefði gerst þar sem Á-kk-nf Þ-kk-nf hefði lýst atburðarás sem ákærði kannaðist ekkert við. Hann hefði viljað hitta Á-kk-þf Þ-kk-þf til að fá hann ofan af þessu. Ákærða hefði verið brugðið og hann velt því fyrir sér hvort hann hefði í raun gert þetta. Ákærði kvaðst aldrei hafa boðið brotaþola sáttatilboð. Þá sagði ákærði að hann hefði ekki verið í miðbænum að morgni laugardagsins, fyrir Gay-Pride gönguna sem haldin er á laugardögum. Langlíklegast væri að hann hefði verið heima við á þessum tíma.

IV.

Ákærði hefur frá upphafi neitað sök og verið staðfastur í framburði sínum. Hann kannast ekkert við að hafa slegið Á-kk-þf Þ-kk-þf, en þeir þekkjast ekki. Hann man eftir að hafa rætt við lögreglu er hann var staddur í miðbænum. Ákærði kveðst hafa verið ölvaður og hefur ekki getað greint frá því hvað lögreglan ræddi við hann. Ljóst er af frumskýrslu lögreglu og fyrirliggjandi læknisvottorði að þetta hefur verið að morgni laugardagsins 6. ágúst 2005. Lögregla ræddi ekki við ákærða fyrr en 23. maí 2006, rúmum níu mánuðum eftir að árásin á að hafa átt sér stað. Ekkert er fram komið um ástæðu þess að svo langur tími leið. Einu vitnin að meintri líkamsárás eru brotaþoli, Á-kk-nf Þ-kk-nf, og vitnið H-kk-nf M-kk-nf K-kk-nf. Fram hefur komið að þeir voru undir áhrifum áfengis.

Framburður Á-kk-ef Þ-x-x hefur verið nokkuð á reiki. Í frumskýrslu lögreglu er haft eftir honum að hann hafi verið að ganga vestur Austurstræti og ákærði gengið á eftir honum. Í kæruskýrslu hans segir hins vegar að hann hefði fylgt ákærða eftir vestur Austurstræti, eftir að ákærði hefði komið á máli við hann, er hann sat á tröppum gegnt Dómhúsinu í Reykjavík, ásamt fleiri krökkum. Þá sagði hann að ákærði hefði slegið hann tvisvar. Fyrir dómi kvaðst hann hafa verið fyrir framan söluturninn Fröken Reykjavík, ásamt nokkrum krökkum, er ákærði hefði komið til sín. Þeir hefðu svo gengið í átt að versluninni Máli og menningu þar sem ákærði hefði kýlt sig. Mundi hann ekki hvort hann hefði verið kýldur einu sinni eða tvisvar. Hann sagði að fyrrverandi kærasta hans hefði verið með honum, ásamt fleirum, en fyrir lögreglu kvaðst hann ekki geta bent á nein vitni. Nokkurs ósamræmis gætir því í vitnisburði Á-kk-ef Þ-kk-ef hjá lögreglu og fyrir dómi. Þá er frásögn hans ekki í samræmi við vitnisburð H-kk-ef M-kk-ef, um staðsetningu, sem kveðst hafa séð mann kýldan nálægt klukkunni á Lækjartorgi. Hjá lögreglu lýsti vitnið H-kk-nf M-kk-nf gerandanum sem skolhærðum, grönnum og u.þ.b. 173 sm á hæð, en fram hefur komið að ákærði er 180 sm á hæð. Síðan sýndi lögregla vitninu mynd af ákærða sem hafði birst framan á tímariti og sagði hann að þetta væri gerandinn. Hann var þannig ekki látinn benda á ákærða úr hópi annarra manna og er aðfinnsluvert hvernig staðið hefur verið að þessari sakbendingu.

Að öllu þessu virtu og gegn eindreginni neitun ákærða hefur ekki verið færð fram sönnun um sök ákærða sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sbr. 45. og 46. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991. Samkvæmt þessu ber að sýkna ákærða af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu Á-kk-ef Þ-kk-ef verður vísað frá dómi, sbr. 3. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991.

V.

Með vísan til 1. mgr. 166. gr. laga nr. 19/1991 ber að fella sakarkostnað á ríkissjóð. Er þar um að ræða þóknun verjanda ákærða, sem þykir hæfilega ákveðin, 300.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf I-kk-nf V-kk-nf fulltrúi.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, er sýkn af ákæru í málinu.

Bótakröfu Á-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef er vísað frá dómi.

Sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði sem er 300.000 króna þóknun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf