S-617/2013

Mál þetta, sem þingfest var 27. júní sl. og dómtekið á hendur ákærða A-kk-þgf I-kk-þgf 3. júní sl. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, dagsettri 20. maí 2013, á hendur A-kk-þgf I-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Suðurgötu 25, Reykjanesbæ og X, kt. [...], „fyrir líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 01. september 2012, á Hafnargötu á milli skemmtistaðanna Center og Manhattan, Reykjanesbæ, slegið S-kk-þf B-kk-þf M-kk-þf, kt. 000000-0000, í andlitið með þeim afleiðingum að S-kk-nf hlaut skurð á efri vör sem þurfti að sauma með 7 sporum.

Telst þessi háttsemi ákæra varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá gerir S-kk-nf B-kk-nf M-kk-nf, kt. 000000-0000, bótakröfu á hendur ákærða, samtals að fjárhæð 364.266 krónur meðvöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 1. september 2012 en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim tíma er mánuður er liðinn frá því að krafan er birt árásarmanni til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og játaði þá sök. Mótmælti hann bótakröfunni. Ákærði X mætti fyrir dóminn 3. júlí sl. og neitaði sök. Var þáttur hans skilinn frá og fékk málanúmerið S-659/2013. Farið var með þátt ákærða A-kk-ef I-kk-ef samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða, hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krafðist vægustu refsingar. Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sitt. Háttsemin er í ákæru réttilega færð til refsiákvæðis.

Í áverkavottorði S-kk-ef B-kk-ef læknis hjá HSS, sem liggur frammi í gögnum málsins, segir að við skoðun þann 1. september 2012 hafi brotaþoli verið með Y laga skurð yfir efri vör hægra megin. Hver armur skurðarins hafi verið um 1,5 cm að lengd og gapað talsvert. Hafi skurðurinn verið saumaðir með sjö sporum. Brotaþoli hafi komið aftur 4. september með sýkingu í sárinu og fengið sýklalyf. Saumar hafi verið teknir 6. september sl. Hafi brotaþoli ekki leitað til HSS aftur vegna þessa.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að ákærði játaði brot sitt greiðlega fyrir lögreglu og fyrir dóminum. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum ekki verið gerð refsing áður.Ákærði vísar til 3. mgr. 218. gr. b. laga nr. 19/1940 og krefst vægustu refsingar, svo og 74. gr. sömu laga. Ekkert kemur fram í gögnum málsins að brotaþoli hafi átt upptök að árás þeirri sem ákært er fyrir. Verður að því leyti ekki tekið tillit til þeirra varna ákærða.

Með hliðsjón af ofangreindu og afleiðinga brotsins er refsing ákærða ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Í málinu gerir brotaþoli bótakröfu þannig að ákærða verði gert að greiða honum miskabætur að fjárhæð 350.000 krónur, útlagðan kostnað, 14.266 krónur, og kostnað við að hafa kröfuna uppi auk tilgreindra vaxta. Miskabótakrafan er rökstudd með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og þess að árásin hafi verið tilhæfulaus og gróf og megi telja mildi að ekki fór verr. Þá fylgja gögn með sem styðja útlagðan kostnað brotaþola. Með vísan til 26. gr. skaðabótalaga á brotaþoli rétt á miskabótum vegna árásarinnar. Þykja miskabætur til hans hæfilega ákveðnar að fjárhæð 100.000 krónur. Þá skal ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 14.266 krónur í útlagðan kostnað. Samkvæmt 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 á brotaþoli rétt á bótum vegna kostnaðar við að halda fram kröfu sinni í málinu og þykir sá liður hæfilega ákveðinn að fjárhæð 75.300 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Samtals er ákærða því gert að greiða brotaþola skaðabætur að fjárhæð alls 189.566 krónur. Krafist er vaxta og dráttarvaxta. Ákærða var birt bótakrafan þann 10. júní 2013 og samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 ber honum að greiða dráttarvexti mánuði eftir birtingu kröfunnar. Verður ákærði því dæmdur til að greiða vexti skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af 100.000 krónum frá 1. september 2012 til 6. september 2012, en af 189.566 krónum frá þeim degi til 10. júlí 2013, og með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. frá þeim degi til greiðsludags.

Þá ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirliti vegna læknisvottorðs 24.150 krónur auk þóknunar skipaðs verjanda síns, S-kvk-ef F-kvk-ef hdl. sem þykja hæfilega ákveðin 100.400 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, sæti fangelsi í þrjátíu daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, samtals 124.550 krónur, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kvk-ef F-kvk-ef hdl, 100.400 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði S-kk-þgf B-kk-þgf M-kk-þgf kt. 000000-0000 189.566 krónur auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 af 100.000 krónum frá 1. september 2012 til 6. september 2012, en af 189.566 krónum frá þeim degi til 10. júlí 2013, og með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. frá þeim degi til greiðsludags.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.