S-33/2018

Mál þetta, sem dómtekið var 9. apríl sl., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru, útgefinni 9. febrúar 2018, á hendur E-kk-þgf M-kk-þgf Þ-kk-þgf, …:

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 24. september 2016, inni á skemmtistaðnum [M...], slegið [A] með glasi í höfuðið og því næst hent honum í gólfið, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut sex skurði, fimm á enni og einn í nefrót hægra megin við hægri augnkrók, sem sauma þurfti saman með samtals 20 sporum, mar á vinstri öxl og í vinstri holhönd og eymsli yfir bringubeini.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu [A], er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum kr. 924.134 í skaða- og miskabætur auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 24. september 2016, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá þeim degi er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi ákærða, H-kk-nf J-kk-nf lögmaður, krefst þess aðallega að refsing ákærða verði felld niður, en þar um vísar hann helst til 4. tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga. Til vara krefst verjandinn þess að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Jafnframt krefst verjandinn þess að fjárhæð einkaréttarkröfu verði lækkuð. Þá krefst verjandinn hæfilegra málflutningslauna.

I.

Málsmeðferð.

Eins og hér að framan sagði höfðaði héraðssaksóknari mál þetta með útgáfu ákæru þann 9. febrúar 2018, en með bréfi lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, dagsettu 1. júní 2017, höfðu rannsóknargögn verð send embætti hans. Með bréfi, dagsettu 15. febrúar sama ár, fól ríkissaksóknari samkvæmt beiðni héraðssaksóknara nefndum lögreglustjóra sókn málsins fyrir dómi og var ákæran ásamt rannsóknargögnum í framhaldi af því send Héraðsdómi Norðurlands eystra.

Fyrirkall dómsins og fyrrnefnd einkaréttarkrafa voru birt ákærða 2. mars 2018, en málið var síðan þingfest 22. sama mánaðar. Á nefndu dómþingi lýsti ákærði því yfir, að viðstöddum verjanda, að hann væri ekki reiðbúinn til þess að tjá sig um sakargiftir, en á dómþingi 12. apríl sama ár var bókað, að viðstöddum ákærða og verjanda hans, að aðalmeðferð máls færi fram þá um sumarið, þann 19. júní. Liggur fyrir að af því varð ekki.

Undirrituðum dómara var falin meðferð máls þessa með bréfi dómstólasýslunnar, dagsettu 21. febrúar 2019, sbr. heimildarákvæði 33. gr. laga um dómstóla nr. 50/2016.

II.

Málavextir.

1. Samkvæmt framlögðum gögnum var lögreglu tilkynnt um líkamsárás á nefndum veitingastað á … aðfaranótt 24. september 2016. Samkvæmt frumskýrslu hittu lögreglumenn brotaþola fyrir á vettvangi, en hann var þá blóðugur á höfði. Vegna þessa var hann færður með sjúkrabifreið á Heilbrigðisstofnunina á … til aðhlynningar.

Í nefndri skýrslu er því m.a. lýst að á vettvangi hafi lögreglumenn fengið þær upplýsingar að faðir ákærða hefði verið með dónaskap við unnustu brotaþola, að brotaþoli hefði þá brugðist við og gefið honum olnbogaskot í andlitið, en að þá hefði ákærði veist að brotaþola með barsmíðum, og þá með gleríláti.

Samkvæmt frumskýrslunni hittu nefndir lögreglumenn ákærða fyrir á ætluðum brotavettvangi. Er skráð að hann hafi játað að hafa misst stjórn á sér er hann varð vitni að viðskiptum brotaþola og föður síns og að hafa í framhaldi af því brugðist rangt við og þá með því að veitast að þeim fyrrnefnda með barsmíð.

Samkvæmt gögnum voru nefndir aðilar allir undir áhrifum áfengis.

2. Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu bar brotaþoli fram kæru vegna líkamsárásar þann 26. september 2016. Í kjölfarið voru sex vitni yfirheyrð um málsatvik, á tímabilinu frá september til desember nefnt ár. Þar á meðal gaf þá skýrslu faðir ákærða, en af gögnum verður ráðið að hann hafi aðeins hlotið óverulega áverka í viðskiptunum við brotaþola umrædda nótt. Ákærði var yfirheyrður um málsatvik 27. nóvember nefnt ár, en að lokum gaf brotaþoli skýrslu þann 2. apríl 2017.

Skýrslur þessar voru teknar upp í hljóði og mynd og eru viðeigandi diskar á meðal rannsóknargagna.

3. Í málinu liggja fyrir tvö læknisvottorð vegna áverka brotaþolans [A]. Í hinu fyrra, sem er dagsett 12. október 2016, er m.a. greint frá komu brotaþola á Heilbrigðisstofnun … umrædda nótt. Í vottorðinu er greint frá áverkum brotaþola, en einnig er lýst eftirfylgni, en þar um segir m.a.:

[...]

Í vottorðinu segir frá endurkomu brotaþola til læknis þann 28. september 2016, og segir um það eftirfarandi:

[...]

Þá segir í vottorðinu frá komu brotaþola vegna saumatökunnar, þann 29. september:

[...]

Í seinna læknisvottorðinu, sem dagsett er 11. ágúst 2017, er einnig greint frá áverkum brotaþola og þá í ljósi skoðunar læknis þann 19. apríl það ár, en þar um segir:

[...]

Í nefndu vottorði er það áréttað sem fram kom í hinu fyrrgreinda vottorði, þ.e. að brotaþoli hefði við skoðun læknis þann 28. september 2016 ekki enn verið farinn til vinnu, en tekið er fram að frekari gögn um óvinnufærni hans hafi ekki legið fyrir.

4. Samkvæmt gögnum var brotaþola boðið að leggja fram bótakröfu, með bréfi lögreglu, dagsettu 8. desember 2016. Með bréfi lögmanns brotaþola, dagsettu 12. apríl 2017, var lögreglunni send sundurliðuð og rökstudd bótakrafa. Er meginefni hennar tíundað í ákæru héraðssaksóknara hér að framan, en eins og fyrr sagði var hún fyrst birt ákærða þann 2. mars 2018.

III.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust játað sök samkvæmt ákæru.

Með hliðsjón af framangreindu, játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að draga í efa, sem og framlögðum rannsóknargögnum lögreglu, telst brot ákærða nægjanlega sannað. Er brot ákærða og réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Verður dómur lagður á málið án frekari sönnunarfærslu og þá með hliðsjón af 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og yfirlýsingum sakflytjanda við flutning málsins fyrir dómi.

IV.

Ákærði, sem er fæddur árið 1987, hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot og hefur sakaferill hans eigi áhrif í máli þessu.

Ákærði hefur í máli þessu gerst sekur um alvarlega líkamsárás. Við ákvörðun refsingar verður litið til þessa svo og þeirrar verknaðaraðferðar, sem lýst er í ákæru, en að slá mannveru í höfuðið með glerglasi er að áliti dómsins sérstaklega hættuleg aðferð, enda er hún til þess fallin að geta valdið miklu líkamstjóni, sbr. 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá lítur dómurinn svo á, að eins og atvikum var háttað hafi lýst háttsemi ákærða ekki verið í samræmi við háttsemi brotaþola gagnvart föður hans, en þó þykir mega horfa til 4. tl. 1. mgr. 74. gr. hegningarlaganna.

Til málsbóta fyrir ákærða verður m.a. litið til þess að hann játaði við alla meðferð málsins sakargiftir og hefur að auki fallist á bótaskyldu. Þá verður heldur ekki litið fram hjá því að lögreglurannsókn, ákærumeðferð og dómsmeðferð hefur dregist nokkuð án þess að ákærða verði þar kennt um.

Að öllu ofangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin sex mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

V.

J-kvk-nf Ó-kvk-nf A-kvk-nf lögmaður hefur fyrir hönd brotaþola, [A], haft uppi bótakröfu í málinu á hendur ákærða að fjárhæð 924.134 krónur, og þá vegna skaða- og miskabóta, auk vaxta og dráttarvaxta, eins og lýst er í ákæru. Krafan er dagsett 12. apríl 2017, en hún sundurliðast þannig:

1. Miskabætur kr. 800.000

2. Þjáningabætur kr. 26.740

3. Bætur vegna sjúkrakostnaðar kr. 23.977

4. Bætur vegna tapaðra tekna kr. 55.437

5. Munatjón kr. 27.980

Samtals kr. 924.134

Jafnframt hefur brotaþoli krafist málskostnaðar að mati dómsins, eins og lýst var hér að framan.

Af hálfu bótakrefjanda er um lagarök helst vísað til 1. gr., 3. gr. og 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, en einnig vaxtalaga. Fyrir dómi, við flutning, rökstuddi lögmaður brotaþola kröfugerðina enn frekar og vísaði hann þá m.a. til efnis bótakröfunnar frá 12. apríl 2017.

Fyrir dómi hefur ákærði eins og áður er fram komið viðurkennt bótaskyldu sína gagnvart brotaþola vegna brots síns, en hann hafði uppi athugasemdir og andmæli gegn tilteknum fjárhæðum samkvæmt 1., 2. og 4. tl. bótakröfunnar, og þá m.a. sem of háum, en einnig vegna vanreifunar.

Í máli þessu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir líkamsárás og ber hann bótaábyrgð gagnvart tjónþola vegna tjóns hans.

1 liður: Tjónþoli þykir eiga rétt á miskabótum samkvæmt 26. gr. skaðabótalaganna, sem þykja með hliðsjón af alvarleika brotsins og áverkum brotaþola samkvæmt áðurröktum læknisvottorðum hæfilega ákveðnar 650.000 krónur.

2. liður: Brotaþoli krefst þjáningabóta í 9 daga. Þessi liður þykir í ljósi gagna, og þá ekki síst áðurrakinna læknisvottorða, nægjanlega rökstuddur að hluta. Í ljósi andmæla ákærða og nefndra gagna verður hann tekinn til greina með fjárhæðinni 11.160 krónum.

3. liður: Þessi liður sætir ekki andmælum, enda liggja fyrir fullnægjandi gögn þar um. Verður hann því tekinn til greina með nefndri fjárhæð, 23.977 krónum.

4. liður: Af hálfu brotaþola er þessi liður rökstuddur, og er þar um vísað til þess að brotaþoli hafi orðið af tilteknum yfirvinnugreiðslum vegna fjarveru sinnar og þá sökum þeirra áverka sem hann hlaut af völdum ákærða. Af hálfu lögmanns hans er á það bent að þrátt fyrir fjarveru brotaþola frá vinnu hafi hann fengið greidda dagvinnu sína og einnig að hluta fyrir yfirvinnutíð, samtals 10 klukkustundir. Þrátt fyrir þetta hafi hallað á brotaþola, sem hafi samsvarað 17 yfirvinnuklukkustundum, en fyrir hverja stund hafi hann fengið greitt 3.261 krónu, eða samtals 55.437 krónur. Þessu öllu til staðfestu vísar lögmaðurinn til framlagðrar yfirlýsingar vinnuveitanda brotaþola um vinnulaunagreiðslur, en hann bendir og sérstakleg á að þar komi fram að brotaþoli hafi að jafnaði unnið 25-30 yfirvinnustundir á viku.

Að ofangreindu virtu og með hliðsjón af framangreindum gögnum, en einnig andmælum ákærða, verður fallist á kröfu brotaþola að hluta, þ.e. 26.088 krónur.

5. liður: Þessi liður sætir ekki andmælum, enda studdur fullnægjandi gögnum. Verður hann því tekinn til greina með nefndri fjárhæð, 27.980 krónum.

Loks ber að dæma ákærða til að greiða þann kostnað sem brotaþoli hefur orðið fyrir við að halda kröfu sinni fram með aðstoð lögmanns síns og þykir hann hæfilega ákvarðaður 295.120 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, sbr. ákvæði 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Samkvæmt framansögðu verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola bætur fyrir fjártjón og miska að upphæð 1.034.325 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Í samræmi við niðurstöðu dómsins, sbr. ákvæði 235. gr. laga nr. 88/2008, ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað málsins. Er þar um að ræða sakarkostnað ákæruvalds að fjárhæð 14.542 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, H-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 442.680 krónur, og er þá virðisaukaskattur meðtalinn.

Af hálfu ákæruvalds fór með málið E-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, E-kk-nf M-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði [A] bætur að fjárhæð 1.034.325 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 24. september 2016 til 2. apríl 2018, en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 457.222 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 442.680 krónur.