S-632/2013

Mál þetta, sem þingfest var 27. júní sl. og dómtekið sama dag, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 4. júní 2013, á hendur S-x-x R-x-x, kt. 000000-0000, Brattholti 1, Hafnarfirði, fyrir fjársvik, en til vara fjárdrátt:

„1. Með því að hafa föstudaginn 10. ágúst 2012, með blekkingum, látið starfsmann Landsbanka Íslands millifæra 50.000 kr. af reikningi H-x-x K-x-x í bankanum yfir á reikning D-x-x R-x-x nr. 140-26-3056, en ákærði hafði áður tekið tvö peningalán hjá félögunum Múla ehf. og Smálán ehf. að sömu upphæð í nafni H-x-x með því nota í heimildarleysi kennitölu hans og númer á bankareikningi, sem peningarnir voru í kjölfarið lagðir inn á. (007-2012-50317).

2. Með því að hafa föstudaginn 7. september 2012, með blekkingum, fengið D-x-x I-x-x til að taka út samtals 49.000 kr. af eigin reikningi og millifæra á erlendan reikning ákærða í gegnum Western Union Money Transfer sem ákærði nýtti svo í eigin þágu, en ákærði hafði áður tekið tvö peningalán hjá félögunum Múla ehf. og Kredia ehf. að sömu upphæð í nafni D-x-x með því nota í heimildarleysi kennitölu hans og númer á bankareikningi, sem peningarnir voru í kjölfarið lagðir inn á. (007-2012-50719).

Telst þetta varða við 248. gr., en til vara við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Í málinu gerir Múla ehf. kröfu um að ákærði greiði kr. 29.930 auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá útborgunardegi til greiðsludags. (007-2012-50179)“

Samkvæmt gögnum málsins kærði H-x-x fjársvik ákærða til lögreglu 5. september 2012. Segir í kærunni að ákærði hafi tekið tvö smálán hjá Múla ehf. og Smálánum ehf., samtals 50.000 krónur og látið millifæra þá fjármuni yfir á reikning Husamettin í Landsbanka Íslands. Ákærði hafi síðan hringt í Landsbankann og þóst vera H-x-x og beðið um að sama fjárhæð yrði millifærð á reikning móður sinna sem var gert en bróðir ákærða, sem hafði aðgang að bankareikningi móður þeirra, millifærði síðan peningana aftur inná reikning ákærða sem hann notaði í eigin þágu. Skýrði H-x-x fyrir lögreglu hvernig ákærði hafði komist yfir bankareikningsnúmer sitt. Fóru allar þessar færslur fram þann 10. ágúst 2012. Hjá lögreglu játaði ákærði þessi brot.

Þá er einnig kæruskýrsla D-x-x I-x-x frá 25. október 2012 vegna meintra fjársvika ákærða en þar kemur fram að ákærði hafi í tvígang hringt í D-x-x frá Þýskalandi og beðið hann um að millifæra á sig í gegnum Western Union fyrst 24.000 krónur og síðan 25.000 krónur sem D-x-x gerði. Við eftirgrennslan hafi hann séð að inn á reikning hans hafði áður verið millifærðar sömu fjárhæðir frá smálánafyrirtækjunum Múla ehf. og Kredia ehf. og hafi þau lán verið tekin í nafni Dukagjin. Við eftirgrennslan hafi komið í ljós að ákærði hafði beðið um þau lán og látið leggja þau inn á Dukagjin. Er í gögnum málsins staðfesting á IP-tölu tölvunnar sem óskaði eftir lánunum og að sú tölva hafi verið í Þýskalandi. Hjá lögreglu játaði ákærði þessi brot.

Ákærða var leiðbeint sem ólöglærðum. Með því að ákærði játaði brot sín skýlaust fyrir dóminum, og dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið að hætti 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krafðist vægustu refsingar. Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins eins og rakið er að ofan og verður hann því sakfelldur fyrir brot sín, sem eru réttilega heimfærð til 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur í tveggja mánaða fangelsi 11. mars 2009, skilorðsbundið til tveggja ára fyrir fjársvik. Hefur það brot ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú. Er refsing ákærða nú ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, en rétt þykir að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum þremur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Enginn sakarkostnaður hlaust af máli þessu. Gerð er krafa í ákæru, sem ekki var leiðrétt í þingfestingu málsins um að ákærði sætti ökuleyfissviptingu. Brot ákærða varðar ekki sviptingu ökuréttar og er þeirri kröfu hafnað.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða Múla ehf. 29.930 krónur. Gerð er krafa um vexti skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá útborgunardegi til greiðsludags. Vaxtakrafan er ekki rökstudd frekar né gögn fylgjandi sem hægt er að miða við. Verður ákærði því dæmdur til að greiða vexti skv. 1. mgr. 8. gr. vaxta laga frá birtingardegi kröfunnar sem var 11. júní 2013 til greiðsludags. Ekki er krafist dráttarvaxta.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, S-x-x R-x-x, kt. 000000-0000, skal sæta fangelsi í þrjá mánuð en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði Múla ehf., 29.930 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 11. júní 2013 til greiðsludags.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.