S-138/2015

Mál þetta, sem þingfest var 29. apríl 2015 og dómtekið 4. júní sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 30. mars 2015, á hendur M-x-x B-x-x C-x-x, kt. 000000-0000, Sléttahrauni 27, Hafnarfirði,

„fyrir húsbrot í Garðabæ með því að hafa fimmtudaginn 31. júlí 2014 ruðst í heimildarleysi inn á knattspyrnuvöll Stjörnunnar (Samsungvöllinn) á meðan leikur Stjörnunnar og L-x-x P-x-x stóð yfir með þeim afleiðingum að dómari leiksins þurfti að stöðva leikinn á meðan verið var að fjarlægja ákærða af vellinum.

Mál 007-2014-62939

Telst þetta varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd knattspyrnudeildar Stjörnunnar, kt. 000000-0000, og Aðalstjórnar Stjörnunnar kt., 000000-0000, gerir L-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, hrl., þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða knattspyrnudeild Stjörnunnar kr. 1.239.450, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 17. nóvember 2014 til greiðsludags. Þá krefjast knattspyrnudeild Stjörnunnar og Aðalstjórn Stjörnunnar þess að ákærða verði gert að greiða Stjörnunni þóknun vegna lögmannsaðstoðar við að halda uppi skaðabótakröfu þessari að mati dómsins.“

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og neitaði sök. Fór aðalmeðferð fram 4. júní sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Málsatvik.

Samkvæmt gögnum málsins fór fram þann 31. júlí 2014 fótboltaleikur í meistaraflokki karla í forkeppni Evrópudeildarinnar milli Stjörnunnar og Lech Poznan frá Póllandi. Hófst leikurinn kl. 18:30 og fór fram á heimavelli Stjörnunnar, Samsungvellinum í Garðabæ. Uppselt var á leikinn og komust færri að en vildu. Höfðu nokkrir aðilar brugðið á það ráð að standa fyrir utan leikvöllinn og freista þess að horfa á leikinn í gengum girðingu sem umkringdi leikvöllinn. Við suðurenda leikvallarins er læst hlið, þar sem boltasækjarar geta farið í gegn ef boltanum er spyrnt yfir girðinguna. Umrætt hlið er voldugt járnhlið samkvæmt ljósmyndum. Á meðan á leikjum stendur er hliðinu lokað en ekki læst þar sem komast þarf umsvifalaust um það til að sækja bolta á meðan á fótboltaleik stendur. Að öðrum kosti er hliðið læst með keðju og lás. Á lokamínútum leiksins kom einstaklingur í óleyfi inn á leikvanginn í gengum hliðið eftir að boltasækjari hafði farið að sækja bolta sem spyrnt hafði verið yfir hliðið. Eftir að hafa verið á vellinum í skamma hríð hljóp einstaklingurinn inn á leikvanginn sem varð til þess að dómari leiksins stöðvaði leikinn tafarlaust á meðan manninum var komið út af vellinum.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og kvaðst vera mikill fótboltaaðdáandi. Hann hafi ekki fengið miða á umræddan leik svo að hann hafi farið og staðið við grindverk meðfram vellinum til að sjá leikinn. Við hlið hans hafi verið hlið sem starfsmenn vallarins hafi getað farið inn og út um. Hann hafi séð stráka fara út um hliðið til að sækja bolta sem fór út af vellinum og notað tækifærið og hlaupið inn um hliðið og inn á völlinn eins langt og hann gat. Þar hafi starfsmenn náð honum og komið honum aftur út af vellinum. Ákærði kvaðst aðspurður oft hafa séð fótboltaleiki og kunna reglurnar um leikina og hafa vitað að hann mátti ekki fara inn á völlinn á meðan á leiknum stóð. Ákærði kvað engar merkingar hafa verið uppi, þar sem hann var, um að hann mætti ekki fara inn á völlinn. Aðspurður kvað ákærði tvo stráka hafa opnað hliðið þegar þeir fóru að sækja bolta út fyrir völlinn. Ákærði kvaðst hafa vitað að hann mátti ekki fara inn á völlinn.

Vitnið B kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið liðstjóri umrætt sinn. Vitnið hafi staðið við miðlínuna og þá heyrt einhvern kalla: „Hann er að fara inná.“ Vitnið hafi litið að hliðinu og séð þar mann hlaupa inn á völlinn. Vitnið ásamt öðrum starfsmönnum vallarins hafi hlaupið á eftir manninum, tekið hann og ýtt honum út um hliðið aftur. Mikil gæsla hafi verið og margir starfsmenn á leiknum. Vitnið kvað umrætt hlið einungis vera notað til að sækja bolta sem fara yfir grindverkið og út í læk. Þá sé hliðið notað en annars ekki í neitt annað. Mannvirkið sé í eigu Garðabæjar en Stjarnan sjái um rekstur vallarins. Vallarsvæðið sé læst og einungis félagsmenn og foreldrar þeirra hafi aðgang að vellinum og þá í æfingaskyni. Þegar leikir séu, sé svæðinu læst og einungis hleypt inn á stúkusvæði í gegnum sérstök hlið. Völlurinn sé alls ekki opinn almenningi þegar ekki séu leikir. Almenningi er ekki heimilt að fara inn á völlinn. Völlurinn sé umgirtur og læstur dags daglega. Á Evrópuleikjum má enginn vera nema á stúkusvæði fyrir utan starfsmenn. Afleiðingar þess að ákærði hljóp inn á völlinn voru að stöðva þurfti leikinn í þrjátíu sekúndur. Atvikið hafi farið fyrir aganefnd UEFA og Stjarnan þurft að greiða 8000 evrur í sekt til UEFA. Vitnið kvað umrætt hlið almennt vera læst með keðju og sérstökum lás en þegar fótboltaleikur standi yfir er keðjunni tyllt þannig að hurðin er lokuð en ekki læst. Hægt sé að opna hliðið utan frá á meðan leikur stendur yfir með því að fara með höndina inn fyrir hliðið og rífa keðjuna frá.

Vitnið C kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á leiknum sem öryggisstjóri. Á ca 92. mínútu hafi maður hlaupið inn á völlinn. Gæslumaður hafi náð til hans og komið honum út af vellinum. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða fara í gegnum hlið á suðurenda vallarins sem sé fyrir aftan markið. Þetta sé hlið sem boltasækjarar þurfi að fara í gegnum ef bolti fer út af. Leikinn hafi þurft að stöðva í þrjátíu sekúndur vegna þessa, sem sé alvarlegt mál. Aðspurt kvað vitnið ekki hægt að hafa umrætt hlið læst á meðan á leik stendur en það sé hins vegar lokað.

Vitnið D kom fyrir dóminn og kvaðst hafa unnið sem vallarstarfsmaður á þessum leik. Vitnið hafi séð einstakling hlaupa inn á völlinn og stöðva leikinn með því. Vitnið hafi farið á eftir manninum, náð honum og farið með hann út af vellinum. Mikil öryggisgæsla hafi verið á leiknum.

Vitnið E kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið starfsmaður á umræddum leik. Vitnið hafi vitað af nokkrum aðilum utan við hliðið en þeir hafi verið til friðs. Starfsmenn hafi haft gætur á þeim á meðan leikurinn fór fram. Starfsmenn hafi lítið getað gert vegna þessa annað en að hafa augu með þeim. Vitnið hafi síðan séð til ákærða eftir að hann var kominn inn á völlinn. Stöðva þurfti leikinn og þetta hafi verið gríðarleg truflun.

Forsendur og niðurstöður.

Óumdeilt er að ákærði hljóp inn á Samsungvöllinn í Garðabæ á meðan fótboltaleikur Stjörnunnar og Lech Poznan stóð yfir í meistaraflokki karla í Evrópudeildinni. Ákærði lýsti því fyrir dóminum að hann hafi notfært sér glufu í gæslunni og hlaupið inn um hlið sem var fyrir aftan annað markið, þegar boltastrákar fóru um hliðið. Ákærði hafi hlaupið eins langt inn á völlinn og hann gat og þangað til hann var stöðvaður af gæslumönnum. Ákærði neitar hins vegar að hafa brotið lög eða reglur með þessu háttalagi sínu. Ákærði krefst sýknu. Byggir hann sýknukröfu sína á því að skilyrði 231. gr. almennra hegningarlaga séu ekki uppfyllt og háttsemin eins og henni sé lýst í ákæru eigi ekki undir 231. gr. Ákærði hafi ekki ruðst í heimildarleysi inn á völlinn og áhöld séu um að fótboltavöllur geti talist mannvirki í skilningi 231. gr. Ákæruvaldið krefst sakfellingar.

Í 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 segir að ef maður ryðst heimildarlaust inn í hús eða niður í skip annars manns, eða annan honum óheimilan stað, eða synjar að fara þaðan, þegar skorað er á hann að gera það, þá varði það sektum eða fangelsi allt að sex mánuðum.

Ákærði fékk ekki aðgangsmiða á umræddan fótboltaleik og þess vegna stóð hann og fylgdist með leiknum á svæði sem ekki var ætlað áhorfendum. Þegar ákærði sá sér leik á borði, fór hann innum hlið sem var ætlað starfsmönnum vallarins og hljóp inn á völlinn. Ákærði kvaðst fyrir dóminum hafa vitað að honum var óheimilt að fara inn á völlinn. Þrátt fyrir að í lagaákvæðinu standi orðið „ryðst“ telur dómurinn orðið ekki vera túlkað svo þröngt að í því felist eingöngu að brjótast um, þrengja sér, troðast eða brjóta sér leið. Ákærði nýtti sér færi sem hann vissi að var ekki ætlað honum og hljóp inn um hliðið, inn á svæði sem honum var ljóst að hann hafði ekki heimild til að fara inn á. Með því telur dómurinn að háttsemin í ákvæðinu „að ryðjast í heimildarleysi“ sé uppfyllt. Þá telur ákærði fótboltavöllinn ekki falla undir hugtakið „mannvirki“. Undir rekstri málsins kom fram að völlurinn er lokaður og læstur almenningi og ekki hægt að komast inn á hann nema að klifra yfir girðingar og þá á þann hátt sem ákærði fór. Að öllu jöfnu er það hlið læst með keðju og lás. Almenningur hefur ekki aðgengi að vellinum nema með leyfi starfsmanna. Félagsmenn Stjörnunnar hafa aðgang að vellinum til íþróttaæfinga og almenningur með því að kaupa sér aðgöngumiða á leiki. Af ljósmyndum að dæma, sem liggja fyrir í málinu, og framburði vitna liggur fyrir að íþróttasvæðið er rammgirt og lokað fyrir aðgengi almennings. Þá er völlurinn sjálfur með gervigras og yfir eitt þúsund sæti þar í stúku. Í orðabókum er hugtakið „mannvirki“ skýrt sem eitthvað gert af manna höndum, einkum meiri háttar byggingar, jarðfastar, t.d. hús, brýr og virkjanir. Í lögum nr. 160/2010 um mannvirki segir í 2. gr. að lögin nái yfir öll mannvirki, sem reist eru, ofan jarðar eða neðan. Telur dómurinn engum vafa undirorpið að umræddur fótboltavöllur sé mannvirki í skilningi laganna og í vitund manna almennt. Þá er völlurinn girtur hárri rammgerðri girðingu og annað svæði læst með hurðum. Er því þeim, sem ætlar inn á völlinn eftir óhefðbundnum leiðum, fyllilega ljóst að hann sé að fara inn á stað sem honum er óheimill, sbr. sá sem kemst yfir sundlaugarveggi eða -girðingar og nýtir sér sundlaug í skjóli nætur. Þá lýsti ákærði því fyrir dóminum að það hafi verið ætlun hans að komast inn á völlinn. Liggur því fyrir einbeittur ásetningur ákærða en honum voru kunnar leikreglur um að utanaðkomandi maður hafði ekki heimild til að fara inn á leiksvæði leikmanna á meðan á leik þeirra stóð. Verður ákærði því sakfelldur fyrir háttsemi sína eins og henni er lýst í ákæru og honum gerð refsing fyrir. Ákærði ber fyrir sig lögvillu. Eins og ákærði skýrði sjálfur frá fyrir dóminum, var honum kunnugt um leikreglur fótboltaliða í leik. Er þessari málsástæðu því vísað á bug.

Er háttsemin réttilega heimfærð til 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Að virtum þeim hagsmunum sem ákærði braut gegn sem og ásetningsstigi ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í einn mánuð en rétt þykir að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að tveimur árum liðnum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., sem þykja hæfileg 306.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Í málinu gerir knattspyrnudeild Stjörnunnar og aðalstjórn Stjörnunnar þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða knattspyrnudeild Stjörnunnar 1.239.450 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 17. nóvember 2014 til greiðsludags. Þá krefjast knattspyrnudeild Stjörnunnar og aðalstjórn Stjörnunnar þess að ákærða verði gert að greiða Stjörnunni þóknun vegna lögmannsaðstoðar við að halda uppi skaðabótakröfu þessari að mati dómsins.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir þá háttsemi að ryðjast í heimildarleysi inn á knattspyrnuvöll Stjörnunnar á meðan á fótboltaleik stóð yfir í forkeppni Evrópudeildarinnar, (Europa league). Varð að stöðva leikinn á þrjátíu sekúndur og var Stjörnunni gert að greiða sektir vegna þessa til Knattspyrnusambands Evrópu að fjárhæð 8.000 evrur. Greiddi Stjarnan umkrafða sekt þann 17. nóvember 2014 og var þá 1.239.450 krónur. Ákærði krafðist þess að bótakröfunni yrði vísað frá dómi, til vara að hann yrði sýknaður af henni og til þrautavara að krafan yrði lækkuð verulega. Ákærði gerði engar athugasemdir við kröfuna fyrir utan að hún stafaði af aðgæsluleysi rekstrar- og ábyrgðaraðila vallarins og sé því ekki á ábyrgð né af völdum háttsemi ákærða. Ákærði gerði engar athugasemdir við tilurð kröfunnar, fjárhæð hennar né að hún hafi verið greidd af réttbærum aðila. Verður krafa knattspyrnudeildar Stjörnunnar því tekin til greina eins og hún er lögð fyrir dóminn. Verður ákærði dæmdur til að greiða bótakrefjanda 1.239.450 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 17. nóvember 2014 til greiðsludags. Að auki verður ákærði dæmdur til að greiða lögmannskostnað við að halda kröfunni uppi skv. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, sem þykir hæfilegur 100.000 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð.

Ákærði, M-x-x B-x-x C-x-x, sæti fangelsi í einn mánuð en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að tveimur árum liðnum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., 306.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði knattspyrnudeild Stjörnunnar og aðalstjórn Stjörnunnar 1.239.450 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 17. nóvember 2014 til greiðsludags.

Ákærði greiði L-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf hrl. 100.000 krónur í málkostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 10.6.2015.