S-258/2008

Mál þetta, sem var dómtekið 20. október sl., höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi með ákæru dagsettri 17. september sl. á hendur X, kt. 000000-0000, […];

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 14. júní 2008, í Skipagötu, Akureyri, slegið [A] í höfuðið með glerflösku, er við það brotnaði, með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð á höfði.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ákærði hefur fyrir dómi játað skýlaust þá háttsemi, sem lýst er í ákæruskjali.

Með vísan til játningar ákærða, sem ekki er ástæða til að efast um, að sé sannleikanum samkvæm, enda í samræmi við gögn málsins, telst brot ákærða nægjanlega sannað og er brot hans réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Verður dómur lagður á málið án frekari sönnunarfærslu með heimild í 125. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19, 1991.

Ákærði, sem er ungur að árum og var aðeins 17 ára gamall, þegar umrædd líkamsárás átti sér stað, hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins, dagsettu 17. september sl. Þá hefur hann hreinskilnislega gengist við broti sínu, lýst iðran, og er upplýst í málinu, að hann hafi náð sáttum við brotaþola málsins um skaðabætur, en skaðabótakrafa brotaþola málsins var dregin til baka vegna þessa samkomulags. Verður því við ákvörðun refsingar að líta til 4., 5. og 8. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Á hinn bóginn verður að telja líkamsárás með þeirri verknaðaraðferð, sem lýst er í ákæru, að slá mann í höfuðið með glerflösku, sérstaklega hættulega, enda er hún til þess fallin að geta valdið miklu líkamstjóni. Í málinu liggur fyrir áverkavottorð læknis á Fjórðungssjúkrahúsi Akureyrar, þar sem áverkum brotaþola er lýst. Hlaut hann v-laga skurð rétt ofan við hársrótina vinstra megin við miðlínu, tæpum þumlungi innan við hárlínu í vinstra kollviki. Mun skurðurinn hafa verið saumaður saman með 1 saumspori til að halda flipa saman og mun hann þannig hafa verið í ágætis legu, samkvæmt upplýsingum úr sjúkraskrá. Munu því 1., 2. og 3. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, koma til álita við ákvörðun refsingar.

Að ofangreindu virtu, þykir refsing ákærða, eftir atvikum, vera hæfilega ákvörðuð 45 daga fangelsi, en rétt er að fullnustu refsingarinnar verði frestað og hún falli niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Í samræmi við niðurstöðu dómsins, ber að greiða ákærða til að greiða sakarkostnað málsins, sem samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti sýslumannsins á Akureyri nemur 12.500,- krónum vegna áverkavottorðs brotaþola, svo og málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef, hdl., 65.000 krónur og er þá virðisaukaskattur meðtalinn.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 45 daga, en fresta skal fullnustu refsingar og hún niður falla að 2 árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 12.500,- krónur í sakarkostnað auk málflutningsþóknunar skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef, hdl., 65.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.