S-319/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 8. mars sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 24. janúar 2023 á hendur S-x-x J-x-x K-x-x, kt. [...], [...];

„fyrir umferðalagabrot með því að hafa fimmtudaginn 1. desember 2022, ekið bifreiðinni [...], eftir Hafnargötu í Reykjanesbæ, sviptur ökuréttindum og undir áhrifum áfengis (í blóði mældist alkóhól 2,47‰,) og því ekki fær um að stjórna bifreiðinni örugglega þegar lögreglan stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi ákærða varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 49. gr. og 1. mgr. 58. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, allt sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess jafnframt krafist að ákærði verði dæmdur til að sæta sviptingu ökuréttar, sbr. 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.“

Í fyrirkalli, sem var gefið út 6. febrúar 2023 og birt fyrir ákærða 14. sama mánaðar, var tekið fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við því að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið brot þau sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum. Ákærði sótti ekki þing við þingfestingu málsins 8. mars sl. og boðaði ekki forföll og var málið þá dómtekið á grundvelli 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði á hann töluverðan sakaferil að baki allt frá árinu 2013. Við ákvörðun refsingar í máli þessu er litið til þess að ákærði undir sektargerð hjá lögreglu 28. júlí 2013 til greiðslu 100.000 krónu sektar og til sviptingar ökuréttar í sex mánuði frá 29. mars 2013 fyrir ölvunarakstur og akstur án þess að hafa öðlast ökuréttindi. Ákærði gekkst undir sektargerð 25. ágúst 2013 til greiðslu 170.000 króna sektar og til að sæta sviptingu ökuréttar í tíu mánuði frá 29. september 2013 fyrir ölvunarakstur og akstur án ökuréttinda fyrir brot framið 21. apríl 2013. Ákærði gekkst undir tvær sektargerð hjá lögreglu 24. október 2013 annarsvegar til greiðslu 160.000 króna sektar og sviptingar ökuréttar í sex mánuði frá 29. júlí 2014 fyrir ölvunarakstur og akstur án þess að hafa öðlast ökuréttindi 8. júlí 2013 og hinsvegar til greiðslu 220.000 króna sektar og til sviptingar ökuréttar í þrjú ár frá 29. janúar 2015 fyrir ölvunarakstur og akstur án þess að hafa öðlast ökuréttindi 11. ágúst 2013. Þá gekkst ákærði undir sektargerð hjá lögreglu 26. september 2017 til greiðslu 300.000 króna sektar og til sviptingar ökuréttar í fjögur ár frá 29. janúar 2018 fyrir brot framið 22. desember 2016. Með dómi 7. maí 2018 var ákærði dæmdur í 60 daga fangelsi og til sviptingar ökuréttar ævilangt fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Með dómi 12. júlí 2019 var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi þar af einn mánuður skilorðsbundinn í tvö ár fyrir akstur sviptur ökurétti og önnur umferðalagabrot en hluti dómsins var hegningarauki við fyrri dóm frá 7. maí 2018. Þá var ákærði með dómi 12. mars 2020 dæmdur í 90 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti en með þeim dómi var skilorðsdómur frá 12. júlí 2019 dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi. Loks var ákærði með dómi 5. desember 2022 dæmdur í sex mánaða fangelsi fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Brot ákærða nú var framið áður en honum var síðast gerð refsing og ber því að dæma ákærða hegningarauka sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er samsvari þeirri þyngingu hegningarinnar, sem kynni að hafa orðið, ef dæmt hefði verið um öll brotin í fyrra málinu. Með hliðsjón af framangreindu og með vísan til dómvenju í samskonar málum, þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til framangreinds, í samræmi við kröfugerð ákæruvaldsins og með vísan til 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2109 er ævilöng svipting ökuréttar ákærða áréttuð. Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, alls 47.914 krónur. Um er að ræða kostnað vegna blóðtökuvottorðs og rannsóknar rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði.

H-kvk-nf B-kvk-nf R-kvk-nf aðstoðarmaður dómara kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, S-x-x J-x-x K-x-x sæti fangelsi í 90 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 49.914 krónur í sakarkostnað.

H-kvk-nf B-kvk-nf R-kvk-nf