S-1386/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 21. maí síðastliðinn, var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 19. desember 2013, á hendur T-x-x J-x-x, kt. 000000-0000, Laugavegi 69, Reykjavík, „fyrir eftirtalin brot framin aðfaranótt sunnudagsins 10. mars 2013, fyrir utan veitingastaðinn Irish Pub við Reykjavíkurveg 60 í Hafnarfirði:

I.

Brot gegn lögreglulögum með því að hafa, ekki hlýtt fyrirmælum lögreglumannsins A um að hverfa frá vettvangi.

Telst þetta varða við 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996.

II.

Brot gegn valdstjórninni með því að hafa, skömmu eftir atvik þau sem lýst er í ákærulið I, ráðist með ofbeldi á lögreglumanninn A, og slegið hann hnefahöggi vinstra megin í höfuðið, með þeim afleiðingum að A hlaut yfirborðsáverka á hálsi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur játað sök í I. lið ákæru en neitar sök að öðru leyti. Hann krefst sýknu af II. lið ákærunnar en vægustu refsingar að öðru leyti. Þess er krafist að málsvarnarlaun verði greidd úr ríkissjóði svo og annar sakarkostnaður.

II

Málavextir eru þeir að nefndan dag var lögreglan kvödd að framangreindum veitingastað vegna slagsmála. Á vettvangi var lögreglumönnum bent á ákærða og sagt að hann væri til vandræða. Þeir skipuðu honum á brott og hlýddi hann því en kom svo aftur. Honum var aftur skipað á brott en nú hlýddi hann ekki. Lögreglumennirnir hugðust nú enn á ný vísa ákærða á brott og ógnuðu honum með kylfum. Samkvæmt skýrslum lögreglumannanna sló ákærði lögreglumann, eins og honum er gefið að sök í ákærunni, þegar þeir voru að vísa honum á brott í seinna skiptið. Ákærði var handtekinn og færður á lögreglustöð. Hann var yfirheyrður daginn eftir, en neitaði að tjá sig.

Brotaþoli leitaði til slysadeildar og í vottorði þaðan er haft eftir honum að hann hafi verið kýldur vinstra megin á háls. Samkvæmt vottorðinu bar brotaþoli þá áverka sem í ákæru greinir.

III

Við aðalmeðferð ítrekaði ákærði játningu sína á I. ákærulið. Hann neitaði sök samkvæmt II. lið. Hann kvaðst hafa verið á vettvangi umrædda nótt og verið að rífast við félaga sína og hefði lögreglan komið og beðið þá um að fara. Hann kvaðst hafa ætlað að fara á brott en lögreglumaður hafi stöðvað sig og sagt sér að fara. Hann kvaðst hafa svarað því til að hann væri á leiðinni að leigubíl en þá hafi lögreglumenn beitt sig valdi. Til stimpinga hafi komið milli sín og lögreglumannanna og í þeim stimpingum, þegar hann hafi verið að verja sig, geti verið að hann hafi veitt lögreglumanni högg en það hafi ekki verið af ásetningi.

Brotaþoli staðfesti skýrslu sína. Hann kvað lögreglumenn hafa verið kvadda að nefndum veitingastað vegna slagsmála. Þegar þeir hafi komið á staðinn hafi slagsmálin verið yfirstaðin en hiti verið í fólki. Á staðnum hafi þeim verið sagt að ákærði hafi verið til vandræða og hafi þeir því ákveðið að vísa honum á brott. Ákærði hafi gengið að veitingastaðnum og hafi þeir þá aftur vísað honum á brott. Þá hafi ákærði gengið með fram húsinu og virtist svo sem hann væri að fara. Skömmu síðar hefði ákærði komið aftur og kvaðst þá brotaþoli hafa farið til hans og skipað honum ítrekað að yfirgefa vettvang. Ákærði hefði ekki hlýtt heldur gengið til lögreglumanna og kvaðst brotaþoli hafa sett höndina fyrir hann og tekið í hann. Þá hefði ákærði slegið höndina á sér í burtu og ýtt við sér. Brotaþoli kvaðst hafa slegið ákærða með kylfu í upphandlegg og þá hafi ákærði slegið sig vinstra megin í höfuðið. Hann hefði komið á móti sér með krepptan hnefa og hafi ákærði ekki verið að verja sig. Eftir þetta hefði ákærði verið handtekinn. Brotaþoli kvaðst hafa haft verki í höfðinu í nokkrar vikur á eftir.

Lögreglumaður, sem var með brotaþola, staðfesti skýrslu sína. Hann kvað hafa verið tilkynnt um slagsmál við nefndan veitingastað og hefði hann farið á vettvang með brotaþola. Þeir hefðu verið með langar lögreglukylfur. Þeim hefði tekist að dreifa fólkinu nema hvað einn maður hefði ekki hlýtt fyrirmælum þeirra. Hann hefði þó farið á brott en komið aftur og hefði honum þá aftur verið skipað að fara. Hann hefði ekki hlýtt því heldur gengið að brotaþola og rifið í hendur hans og ýtt honum aftur. Þá hafi maðurinn verið sleginn einu kylfuhöggi og hann svarað með því að slá brotaþola í vangann. Maður þessi hafi verið ákærði í málinu. Hann hefði verið mjög ör og ógnandi og hefði þetta farið vaxandi eftir því sem á leið. Þessi framkoma hans hefði beinst að lögreglumönnunum en ákærði hefði ekki verið í slagsmálum við aðra.

IV

Ákærði hefur játað sök samkvæmt I. ákærulið og verður hann sakfelldur fyrir það sem honum er þar gefið að sök. Brot hans þar er rétt fært til refsiákvæðis.

Tveir lögreglumenn hafa borið að ákærði hafi slegið nefndan lögreglumann eins og honum er gefið að sök í ákærulið II. Framburður þeirra fær að hluta til stuðning í framburði ákærða eins og rakið var. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í II. ákærulið og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

Á árunum 2007 til 2013 var ákærði sex sinnum sektaður fyrir brot gegn fíkniefnalögum, umferðarlögum og þjófnaðarákvæði hegningarlaganna.

Refsing ákærða nú verður ákveðin samkvæmt 77. gr. almennra hegningarlaga og er hún hæfileg 3 mánaða fangelsi sem bundið skal skilorði eins og í dómsorði segir.

Ákærði verður dæmdur til að greiða þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir, en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, T-x-x J-x-x, sæti fangelsi í 3 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum 2 árum frá deginum í dag að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 150.600 krónur og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, S-kvk-ef Ý-kvk-ef J-kvk-ef hdl., 25.100 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf