E-1615/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 15. maí sl., var höfðað með birtingu stefnu þann 20. október 2011 og þingfest þann 2. nóvember 2011.

Stefnandi er A-kk-nf D-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, Skógargerði 1, Reykjavík.

Stefndi er Þ-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000, Vogagerði 21, Vogum.

Dómkröfur stefnanda eru að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 654.610 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 24.07.2011 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins, en málskostnaðarreikningur verður lagður fram við aðalflutning málsins ef til kemur. Auk þess er krafist virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda en til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Í báðum tilvikum er þess krafist að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi.

Málsatvik.

Aðilar eru ekki sammála um málsatvik. Samkvæmt stefnanda eru málsatvik þau að stefnandi og stefndi hófu sameiginlega rekstur verktakafyrirtækis, Viðhaldsmeistarans ehf. Fyrirtækið ráku aðilar saman við verktöku í Noregi á árunum 2010 – 2011. Á þeim tíma, sem aðilar hafi staðið saman að rekstri fyrirtækisins, hafi stefndi beðið stefnanda um að lána sér peningafjárhæð, 500.000 krónur. Peningafjárhæðin hafi verið ætluð til persónulegra nota; vegna fjölskyldu stefnda. Stefnandi kveðst hafa millifært fjárhæðina af sínum reikningi á reikning stefnda þann 8. september 2010. Þremur mánuðum síðar eða þann 7. desember 2010 hafi stefnandi svo lánað stefnda 104.610 krónur, sem hafi verið greitt af greiðslukorti stefnanda, „American express“. Lánsfjárhæð hafi farið til greiðslu flugmiða fyrir eiginkonu stefnda, til Noregs, þar sem aðilar máls þessa hafi verið við störf. Þremur mánuðum eftir þetta hafi stefndi beðið stefnanda svo enn á ný um lán að fjárhæð 50.000 krónur. Fjárhæðina hafi stefndi þurft til persónulegra nota. Stefnandi hafi samþykkt að lána stefnda þessa fjárhæð og millifært hana á bankareikning stefnda. Engin skuldaviðurkenning hafi verið gerð eða önnur skjöl vegna framangreindra lána stefnanda til stefnda að undanskildu bréfi er stefndi ritaði í tilefni að skipulagningu félagaskipta. Þar komi fram viðurkenning stefnda á skuld sinni við stefnanda að fjárhæð 500.000 krónur og vegna flugseðla. Á árinu 2011 hafi aðilar hætt að vinna saman þannig að breyting hafi orðið á rekstri þess fyrirtækis sem þeir höfðu rekið. Ætlunin hafi verið að stefndi og stefnandi myndu í framhaldi ganga frá samningum vegna ofangreindra lána stefnanda til stefnda en ekkert hafi orðið úr því. Þar sem ekkert samkomulag hafi orðið á milli aðila hafi lögmaður stefnanda sent stefnda bréf 24. júní 2011 þar sem óskað var eftir að ofangreind skuld yrði gerð upp. Engin svör hafi borist né nokkur viðbrögð frá stefnda vegna þessa og því hafi stefnda verið sent innheimtubréf 19. júlí 2011. Þrátt fyrir þetta hafi ekkert heyrst frá stefnda og því hafi stefnandi engin önnur ráð en stefna máli þessu fyrir dóm.

Krafa stefnanda sundurliðist þannig: Þann 8. september 2010 var millifært af reikningi stefnanda nr. 0528-04-250920 á reikning stefnda, 500.000 krónur. Þann 7. desember 2010 var flugmiði greiddur fyrir eiginkonu stefnda, 104.610 krónur, og þann 18. mars 2011 voru millifærðar af reikningi stefnanda nr. 0528-26-7000 á reikning stefnda 50.000 krónur eða samtals 654.610 krónur.

Stefndi kveður málavexti vera þá að stefnandi og stefndi hafi um skamma hríð verið viðskiptafélagar og rekið í sameiningu Viðhaldsmeistarann ehf., sem stefndi hafði stofnað á sínum tíma og rekið. Stefnandi sé eigandi að verktakafyrirtækinu VA verktakar ehf. Upphaflega hafi staðið til að aðilar myndu sameina fyrirtæki sín undir nafni Viðhaldsmeistarans ehf., og hafi stefnandi því gerst eigandi, stjórnarmaður og prókúruhafi í Viðhaldsmeistaranum ehf. Samstarf aðila hafi varað frá árinu 2010 til vors 2011. Á umræddum tíma hafi málsaðilar meðal annars farið í samstarf í Noregi og stofnað fyrirtækið VHM BYGG AS. Við uppgjör milli aðila vorið 2011 hafi stefnanda ásamt viðskiptafélaga hans, V-kk-þgf A-kk-þgf J-kk-þgf, tekist með bellibrögðum og hótunum að láta stefnda skrifa undir framsal á VHM BYGG AS með þeim hætti að stefndi hafi ekki lengur átt hlut í því fyrirtæki. Meðan á samstarfi aðila hafi staðið hafi þeir haft mikil og góð samskipti sín á milli og stutt hvor annan og greitt eftir atvikum, fyrir hvorn aðila um sig, frá sínum eigin reikningum ýmsan útlagðan kostnað og fleira.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi byggir kröfur sínar á því að hann hafi lánað stefnda peninga að beiðni stefnda. Í tveimur tilvikum hafi stefnandi millifært peningana en í einu tilviki hafi stefnandi greitt farmiða með greiðslukorti sínu. Engin skrifleg gögn séu til vegna þessa en millifærslur á reikninga stefnda er staðfesting á ofangreindu.

Stefnandi vísar til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái meðal annars lagastoð í VI. kafla, sbr. 45., 47. og 54. gr. laga 50/2000 um lausafjárkaup. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styður stefnandi við reglur III. kafla, sbr. 1. mgr. 6. gr., vaxtalaga nr. 38/2001 með síðari breytingum. Krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun sé reist á lögum númer 50/1988. Stefnandi sé ekki virðisaukaskattsskyldur og beri honum því nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefnda. Varðandi varnarþing vísast til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi byggir sýknukröfu sína í fyrsta lagi á því að stefnandi eigi engar kröfur á hendur stefnda en samkvæmt málavaxtalýsingu stefnanda í stefnu þá telji stefnandi að hann hafi lánað stefnda peningafjárhæð til persónulegra nota, fyrst að fjárhæð 500.000 krónur, sem stefnandi segi að hann hafi millifært inn á reikning stefnda 8. september 2011. Þá kveðst stefnandi einnig hafa lánað stefnda 104.601 krónu af greiðslukorti sínu vegna flugmiða fyrir eiginkonu stefnda til að ferðast til Noregs, en stefndi hafi þá verið í Noregi við störf fyrir VHM BYGG AS, sem sé félag sem sé meðal annars í eigu stefnanda. Síðan sé tiltekið í stefnu að hann hafi lánað stefnda aukalega 50.000 krónur síðar. Ekki verði séð á hvaða grundvelli stefnandi telji stefnda skulda sér umrædda fjárhæð og á hvaða grundvelli hann byggi dráttarvaxtakröfu sína. Engir formlegir reikningar liggi að baki þessum kröfum, hvorki skuldabréf, skuldaviðurkenning né nokkuð annað. Ekki verði ráðið af gögnum málsins af hvaða ástæðum umræddar fjárhæðir eru millifærðar inn á reikning stefnda og engar viðurkenningar séu af hálfu stefnda á þessum kröfum. Engar skýringar séu í stefnu á því hvort um sé að ræða endurgreiðslu á útlögðum kostnaði, greiðslu vegna launa eða einhvers annars. Meðan hvorki sé til staðar formleg skuldaviðurkenning né skuldabréf eða önnur skjöl er sýni að um lán hafi verið að ræða þá verði ekki annað ráðið en hér hafi verið um greiðslu vegna útlagðs kostnaðar og eða launa til handa stefnda að ræða vegna vinnu hans fyrir VHM BYGG AS í Noregi, sem sé meðal annars í eigu stefnanda.

Í öðru lagi byggir stefndi sýknukröfu sína á því að ekki verði annað ráðið af framlögðum gögnum stefnanda en að hann sé að tvírukka flugmiða að fjárhæð 104.610 krónur vegna ferðar B-kvk-ef R-kvk-ef, eiginkonu stefnda, til Noregs en einnig sé krafið um ofangreinda fjárhæð í öðru máli sem rekið sé á milli VA verktaka ehf. og Viðhaldsmeistarans ehf. Í því máli sé tekið fram í stefnu að VA verktakar ehf. hafi greitt títtnefndan flugmiða með korti fyrirtækisins. Verið sé að krefja um sama flugmiða í tveimur málum.

Varakröfu sína um lækkun á kröfum stefnanda byggir stefndi á því að stefnandi sé að tvírukka um sama flugmiðann í tveimur mismunandi málum. Þá byggir stefndi á því að ekki sé fyrir að fara formlegri skuldaviðurkenningu frá stefnda vegna kröfu stefnanda á 500.000 krónum.

Stefndi vísar til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, sbr. meðal annars VI. kafla, sbr. 45., 46. og 54. gr., laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um málskostnað vísar stefndi til 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála með síðari breytingum. Kröfuna um virðisaukaskatt byggir hann á ákvæðum laga nr. 50/1988.

Niðurstaða.

Stefnandi gaf símaskýrslu við aðalmeðferð málsins og kvaðst hafa millifært 500.000 krónur á reikning stefnda að hans beiðni þar sem hann hafi verið að flytja dóttur sína heim til Íslands frá Danmörku og hafi verið fjár þurfi. Hafi stefnandi tiltekið á millifærslunni að um lán til stefnda hafi verið að ræða. Ekki hafi verið rætt um það í byrjun hvenær stefndi endurgreiddi lánið en aldrei hafi annað staðið til en að það yrði endurgreitt. Hafi stefnandi og stefndi rætt það sérstaklega, meðal annars þegar þeir gerðu upp peningamál varðandi fyrirtæki sín. Þá hafi stefnandi greitt flugmiða fyrir eiginkonu stefnda til Noregs um jól. Hafi sú greiðsla farið fram með kreditkorti á nafni VA verktaka ehf. en stefnandi væri skráður handhafi þess korts. Hafi stefnandi þurft að gera þá fjárhæð persónulega upp við VA verktaka ehf. þar sem sú fjárhæð hafi ekki tilheyrt rekstrinum. Þá kvað stefnandi stefnda hafa hringt í sig þegar stefndi var á leið heim frá Noregi þar sem stefndi var félaus og beðið stefnanda að lána sér 50.000 krónur svo stefndi gæti keypt eitthvað fyrir konu sína í fríhöfninni á heimleið. Það hafi stefnandi gert en það hafi aldrei staðið annað til en að stefndi endurgreiddi þessi lán.

Stefndi kvað fyrir dóminum að hann hafi litið á 500.000 krónurnar sem laun fyrir vinnu stefnda í Hörpu, fyrir VA verktaka ehf. sem stefnandi átti og rak, og hafi honum borið laun fyrir þá vinnu. Aðspurður kvaðst stefndi ekki hafa fengið launamiða fyrir þá greiðslu.

Í gögnum málsins liggur fyrir millifærsla af reikningi stefnanda inn á reikning stefnda að fjárhæð 500.000 krónur þann 15. mars 2011 og er skýringin sögð „lán til Þ-kk-ef“. Stefndi hefur ekki lagt nokkuð fram sem styður þá skýringu að um laun hafi verið að ræða eða hluta af uppgjöri milli stefnanda og stefnda. Verður krafa stefnanda því tekin til greina varðandi þennan kröfulið.

Ekki liggur fyrir hvenær stefnda bar að greiða umþrætta kröfu til baka en af gögnum málsins má sjá að stefndi var krafinn um þessa fjárhæð með bréfi þann 24. júní 2011. Þá liggur einnig fyrir að stefnandi millifærði af sínum persónulega tékkareikningi yfir á reikning stefnda þann 18. mars 2011 50.000 krónur. Stefndi hefur ekki lagt fram nokkuð eða sýnt fram á að um gjafagerning, laun eða eitthvert uppgjör aðila hafi verið að ræða. Verður krafa stefnanda að þessu leyti tekin til greina. Var stefndi fyrst krafinn um endurgreiðslu með bréfi lögmanns stefnanda þann 24. júní 2011.

Stefnandi krefur stefnda um 104.610 krónur vegna kaupa á flugmiða þann 7. desember 2010 fyrir B-kvk-þf R-kvk-þf, eiginkonu stefnda, frá Íslandi til Noregs. Í gögnum málsins liggur fyrir útskrift af kreditkortareikningi VA verktaka ehf., þann 7. desember 2010, þar sem 104.610 krónur eru gjaldfærðar. Þá liggur einnig fyrir reikningur frá Icelandair ehf., þar sem bókað er flug fyrir B-kvk-þf R-x-x til Osló. Er greiðsla millifærð af tilgreindu kreditkorti. Er reikningurinn stílaður á Viðhaldsmeistarann ehf. og greiðandinn tilgreindur Viðhaldsmeistarinn. Af þeim gögnum sem liggja fyrir verður ekki séð að andvirði flugmiðans hafi verið dregið af reikningi stefnanda, né er stefndi notandi flugmiðans. Hefur stefnandi ekki sýnt fram á né lagt nokkuð fram, sem staðfestir að hann hafi persónulega verið krafinn um umþrættan flugmiða. Af því leiðir að sýkna ber stefnda af þessum kröfulið.

Verður stefndi, að þessu virtu, dæmdur til að greiða stefnanda 550.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 3. mgr. 5. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 24. júlí 2011 til greiðsludags.

Þá ber að dæma stefnda til að greiða stefnanda 300.000 krónur í málskostnað. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ.

Stefndi, Þ-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000, Vogagerði 21, Vogum, greiði stefnanda, A-kk-þgf D-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Skógargerði 1, Reykjavík, 550.000 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 24. júlí 2011 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 300.000 krónur málskostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 23.5. 2012.