S-206/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 13. nóvember 2017, höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru útgefinni 9. júní 2017 á hendur ákærðu, X, kt. [...], [...], [...], „fyrir líkamsárás í Reykjavík á árinu 2016 með því að hafa laugardaginn 14. maí á skemmtistaðnum [...] við [...] veist að Y, kt. [...] og kýlt hana ítrekað í andlitið með þeim afleiðingum að Y hlaut mar á augnloki og augnsvæði, sár á nefi, yfirborðsáverka í andlit, mar á vinstra hné og nefbrot.“

Í ákæru er brot ákærðu talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er þess krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir E-kk-nf D-kk-nf E-kk-nf hdl., fyrir hönd Y, þá kröfu að ákærðu verði gert að greiða kröfuhafa skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð 500.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 14. maí 2016, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim tíma er mánuður var liðinn frá því að krafan var birt ákærðu til greiðsludags. Jafnframt er þess krafist að ákærðu verði gert að greiða kröfuhafa málskostnað.

Kröfur ákærðu:

Ákærða krefst aðallega sýknu af kröfu ákæruvaldsins og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Til vara er þess krafist að ákærðu verði ekki gerð refsing og að bótakröfu kröfuhafa verði vísað frá dómi. Til þrautavara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að fjárhæð bótakröfu verði lækkuð. Loks krefst verjandi ákærðu þóknunar sem greidd verði úr ríkissjóði.

I

A

Þann 14. maí 2016, klukkan 01:09, var lögregla kvödd að [...], en tilkynnt hafði verið um tvær stúlkur í slagsmálum. Í frumskýrslu lögreglu er haft eftir brotaþola að hún hafi verið að skemmta sér ásamt öðrum nemendum [...]. Ákærða hefði verið að „drulla yfir brotaþola“ með alls kyns yfirlýsingum um persónu hennar. Hefði ákærða slegið brotaþola flötum lófa í andlitið og ítrekað potað með putta í andlit brotaþola. Þá hefði brotaþoli tekið í klút ákærðu sem hefði verið orðin mjög árásargjörn og stokkið á brotaþola og skellt henni í jörðina, rifið í hár hennar og haldið henni fast niðri. Hefði ákærða síðan farið að klóra og rífa í nef og andlit brotaþola. Þá er haft eftir brotaþola að hún hefði ekki getað áttað sig á því hvað ákærða hefði gert henni, en kvaðst hafa fundið mikið til. Síðan hefði einhver komið og rifið ákærðu af henni.

Í skýrslunni er haft eftir ákærðu að brotaþoli og vinir hennar hafi komið að ákærðu og heimtað að hún og vinir hennar stæðu upp frá því borði sem þau sátu við þar sem brotaþola vantaði borð fyrir „beer pong“ leik. Neitaði ákærða því og þá upphófst rifrildi milli þeirra. Haft er eftir ákærðu að henni hefði verið hrint í gólfið og hún þá rifið í hár brotaþola og viðurkenndi að hafa kýlt til brotaþola. Sjá mátti minni háttar hrufl á vinstri hendi ákærðu (hnúum) og blóð á bol ákærðu sem hefði verið úr brotaþola.

Lögregla ræddi við vitni að slagsmálunum og skráði framburð þeirra í frumskýrslu. Vitnið A kvaðst ekki hafa séð upphaf átakanna, en séð ákærðu ofan á brotaþola og rífa af miklu afli í hár hennar og brotaþola halda í hárið á ákærðu til að reyna að verja sig fyrir árásum hennar. Vitnið B, starfsmaður [...], gat ekki lýst átökum ákærðu og brotaþola, en sagði ákærðu hafa setið ofan á brotaþola og brotaþola halda í hárið á ákærðu að því er virtist til að reyna að varna því að ákærða héldi áfram. Sagði vitnið augljóst að brotaþoli hefði verið að verja sig fyrir árásum ákærðu. Vitnið C kvaðst ekki hafa séð upphaf átakanna en þegar vitnið leit við sá það að ljóshærða stúlkan (ákærða samkvæmt innskoti lögreglu) var ofan á hinni og var að kýla hana. Vitnið D sagði lögreglu frá því á staðnum að brotaþoli og ákærða hefðu rifist mikið og hefði brotaþoli rifið ákærðu niður á gólfið. Þær hefðu svo slegist á gólfinu þangað til dyraverðir hefðu komið og skilið þær að. Loks sagði vitnið E að brotaþoli og ákærða hefðu verið að rífast út af einhverju borði. Hefði ákærða staðið uppi á bekk en brotaþoli á gólfinu. Hafi brotaþoli þá tekið í jakka ákærðu og rifið hana niður af bekknum þannig að þær hafi báðar dottið á bakið og farið að slást á gólfinu þar til dyraverðir hafi skilið þær að.

B

Brotaþoli mætti að eigin frumkvæði á lögreglustöðina við Hverfisgötu í þeim tilgangi að kæra líkamsárás sem hún kvaðst hafa orðið fyrir á skemmtistaðnum [...] aðfaranótt 14. maí 2016. Kvaðst brotaþoli hafa farið á [...] ásamt nemendum í [...]. Hún hefði séð um „beer pong“ leik og gengið að borði þar sem ákærða sat ásamt fleirum og spurt hvort þau væru til í að færa sig til að hægt væri að ljúka leiknum gegn því að fá bjór í staðinn. Því hefði ákærða neitað og byrjað að „drulla yfir“ brotaþola og kalla hana tík, tussu og hóru og sakað hana um að ráðskast með alla. Væri tími til kominn að einhver stæði uppi í hárinu á henni. Sagði brotaþoli að ákærða hefði staðið uppi á bekk sem hún hefði setið á og hafi haldið áfram að „drulla yfir“ hana og ota fingri framan í hana. Kvaðst brotaþoli hafa spurt ákærðu hvort hún væri ekki að fíflast. Brotaþoli hefði orðið mjög reið vegna þess hvernig ákærða hefði látið við hana og hefði tekið í trefil ákærðu og ætlað að ýta henni frá sér. Ákærða hefði greinilega tekið þetta þannig að brotaþoli væri að ráðast á hana. Hefði ákærða stokkið á hana og rifið í hárið á henni og þær fallið á gólfið. Það næsta sem hún hafi fundið var að ákærða hefði ríghaldið í hnakkann á henni og einnig í andlitið á henni. Er haft eftir brotaþola að ákærða hafi haldið í nefið á henni og hafi hún fundið að hún væri komin með blóðnasir. Hún hefði þá reynt að losa sig með því að klípa í síðuna á ákærðu, en hún hefði ekki sleppt. Þá hafi fjórir dyraverðir verið komnir á staðinn og hafi þeir reynt að ná ákærðu ofan af vitninu og hafi það tekist fyrir rest. Lögreglan hafi komið stuttu síðar og hún útskýrt fyrir lögreglu hvað hefði gerst. Við læknisskoðun hafi komið í ljós að hún var nefbrotin og með skurð á nefinu og hefði þurft að sauma þrjú spor í nefið. Þá hefði brotaþoli fengið glóðarauga á bæði augu.

Tekin var skýrsla af ákærðu 31. október 2016. Neitaði ákærða að hafa kýlt brotaþola og sagði brotaþola hafa átt upptökin að átökunum. Kvaðst ákærða vera með áverka eftir brotaþola og mundi hún leggja fram læknisvottorð því til staðfestingar. Í vottorði F heimilislæknis segir að ákærða hafi verið toguð niður á gólf þar sem ráðist var á hana. Er ákærða með roða fyrir neðan hægra auga sem er 1,5 x 1 cm. Einnig 2 cm roði fyrir neðan vinstra viðbein. Bæði á hægri og vinstri mjöðm eru rispur sem eru ca 4 cm á lengd og geta samrýmst klórförum. Fjögur klórför eru hægra megin og þrjú vinstra megin. Lýst er frekari roða og rispu og sári á hægra hné og smá mari við hliðina á því.

Teknar voru skýrslur af vitnum hjá lögreglu 28. september og 27. október 2016 og 4. maí 2017.

C

Í læknisvottorði G sérfræðilæknis, dagsettu 21. ágúst 2016, segir að brotaþoli hafi leitað á slysadeild klukkan 01:45 þann 14. maí sama ár út af áverkum sem hún hefði hlotið í líkamsárás skömmu áður. Er haft eftir brotaþola að kona hefði ráðist á hana. Þær hafi tekist á í nokkra stund og hún hafi í átökunum fengið högg í andlit og höfuð, en neiti áverkum annars staðar. Þá segir að brotaþoli sé við skoðun með talsvert af storknuðu blóði í andliti og á fötum. Hún sé með áverka í andliti og á nefi sjáist bogalaga sár vinstra megin sem endar við nefrótina rétt út við kinn. Brotaþoli sé mjög bólgin yfir nefrótinni og hrufl og skrámur í báðum augnkrókum og sár í hægri augnkróknum. Sé brotaþoli mjög aum á þessu svæði. Þá séu eymsli við þreifingu yfir kinnbeinum beggja vegna. Hún sé einnig með ca 2 cm kúlu á hvirfli vinstra megin og aðra heldur minni á hvirflinum hægra megin. Þar séu þreifieymsli. Ekki séu áverkar annars staðar á líkamanum, á brjóstkassa eða útlimum fyrir utan mar á vinstra hné. Í samantekt í vottorðinu segir að um sé að ræða talsverða áverka í andliti eftir líkamsárás, hafi mögulega verið skölluð og klóruð í andlit. Með sár yfir nefi og í augnkrók sem ætti að gróa á 10-14 dögum. Maráverkar í andliti ættu að jafna sig og hverfa að mestu leyti á svipuðum tíma. Ekki sé ástæða til að ætla að brotaþoli hafi varanlegar líkamlegar afleiðingar af þessum áverka annað en væntanlega örmyndun yfir nefi sem geti verið nokkuð áberandi. Þá hafi verið brot með örlítilli hliðrun á nefbeini sem ekki hafi verið talin ástæða til að rétta upp eða gera aðgerð á.

II

Skýrsla ákærðu og vitna fyrir dómi:

Ákærða neitar sök og neitaði því aðspurð að áverkar á brotaþola væru eftir hana. Hún skýrði frá því að hún og brotaþoli hefðu verið í fýlu út í hvor aðra. Kvaðst ákærða hafa setið ásamt félögum sínum við borð þegar brotaþoli hefði komið til hennar og sagst vilja fá borðið til að ljúka við einhvern leik sem brotaþoli var í. Ákærða hefði neitað því vegna frekju og leiðinda brotaþola. Krafðist brotaþoli þess að fá borðið en því hefði ákærða neitað og kvaðst hafa staðið uppi á bekknum hjá borðinu og sagt brotaþola að hún hefði verið leiðinleg og með frekju í skólanum. Áður en ákærða vissi af hefði brotaþoli rifið í klút, sem ákærða var með vafinn um hálsinn, og hefði togað ákærðu ofan á sig og þær fallið harkalega í gólfið. Hefði ákærða lent ofan á brotaþola. Hefðu þær lent í átökum en strax á eftir hefði dyravörður komið og stoppað þær af og stíað þeim í sundur. Nánar aðspurð kvaðst ákærða hafa skollið ofan á brotaþola og þær verið saman á gólfinu. Neitaði ákærða því að það hefðu verið kýlingar og spörk á milli þeirra, en þær hafi verið í átökum. Ákærða kvaðst hafa fengið glóðarauga og verið með klór upp með mjöðmunum og farið til læknis nokkrum dögum síðar og fengið læknisvottorð. Ákærða kvaðst hafa heyrt það frá nemendum í skólanum að brotaþoli hefði nefbrotnað í átökunum án þess að ákærða vissi hvernig það hefði atvikast. Neitaði ákærða að hafa kýlt brotaþola á nefið.

Vitnið Y brotaþoli kvaðst hafa verið á bjórkvöldi nemendafélags [...]. Nemendur hefðu verið með VIP-sal sem hefði átt að loka þar sem klukkan var meira en 01:00. Þau hefðu verið með „beer pong“ borð og kvaðst vitnið hafa farið að leita að öðru borði til að ljúka leiknum. Ákærða hefði verið á þessu borði og neitað að láta borðið af hendi með orðum sem ekki voru falleg. Brotaþoli kvaðst hafa spurt ákærðu að því hvort hún væri ekki að grínast. Ákærða hefði blótað vitninu í sand og ösku og síðan staðið upp og staðið á bekknum og verið að halla sér yfir brotaþola. Vitnið kvaðst ekki vita hvernig það hefði gerst en þær hefðu endað á gólfinu. Annaðhvort hefði ákærða stokkið á brotaþola eða dottið því að þær hefðu endað á gólfinu þar sem ákærða hefði látið höggin dynja á brotaþola. Hefði ákærða haldið í hárið á brotaþola í hnakkanum og hefði gripið um andlitið á brotaþola og haldið um það. Brotaþoli kvaðst hafa rifið í hárið á ákærðu og klipið í síðuna og magann á henni til að reyna að fá hana ofan af sér. Loksins hefðu dyraverðir komið og vinur vitnisins og reynt að toga ákærðu af vitninu, en hún hefði haldið fast í hnakkann á vitninu og ekki viljað sleppa. Loksins hefði ákærða sleppt og hefði hún verið tekin afsíðis. Farið hefði verið með vitnið í eldhús staðarins og eftir það hefðu lögreglumenn komið og tekið skýrslu af brotaþola og skutlað henni á sjúkrahús þar sem henni var sagt að hún væri nefbrotin. Spurt um það hvernig það hefði atvikast að þær duttu í gólfið kvaðst vitnið halda að það hefði rétt höndina fram og ætlað að ýta ákærðu niður, en hún hefði tekið það sem árás og stokkið á brotaþola. Vitnið tók fram að það væri ekki alveg öruggt á þessu. Vitnið neitaði því aðspurt að það hefði gripið í ákærðu, en útilokaði ekki að atburðarásin hefði verið eins og haft væri eftir vitninu í lögregluskýrslu. Vitnið kvaðst ekki hafa haft neina ástæðu til að ráðast á ákærðu. Hún hefði þó rifið í hárið á ákærðu og klipið í síðuna á henni meðan á áflogunum stóð. Þær hafi fyrst legið á hliðinni en síðan hefði ákærða farið ofan á hana. Neitaði vitnið því aðspurt að hafa togað í ákærðu og sagði að þá myndi vitnið hafa lent ofan á ákærðu. Það hefði ekki verið þannig, ákærða hefði endað ofan á brotaþola og sagði vitnið að líklegast væri að það hefði nefbrotnað þegar ákærða lenti ofan á vitninu af því að hún hefði „ekki náð góðu höggi“ á vitnið. Sagði vitnið að það hefði fengið högg á andlitið þegar ákærða stökk eða datt á vitnið, þá hefði vitnið fengið högg á nefið sem varð til þess að nefið brotnaði. Neitaði vitnið að hafa togað í hálsklút á ákærðu, en ákærða hefði haldið í andlitið á brotaþola.

H lögreglumaður greindi frá því að lögregla hefði verið kvödd á staðinn vegna líkamsárásar. Vitninu hefði verið vísað á brotaþola og hefði það rætt við hana. Nokkur æsingur hefði verið á vettvangi og því hefði verið kallað á fleiri lögreglumenn. Meintur gerandi hefði verið fyrir utan staðinn og hefði verið tekinn inn í lögreglubíl. Fljótlega hefði verið tekin ákvörðun um að handtaka ákærðu. Brotaþoli grét mikið og það sá á andliti hennar. Fljótlega kom upp grunur um að hún væri nefbrotinn og á því hefði handtaka ákærðu verið byggð. Brotaþola hefði verið ekið á slysadeild. Sýnilegir áverkar hefðu verið á brotaþola, hrufl undir auga, skurður á nefi sem var bólgið og aflaga, sem gaf til kynna að það væri brotið. Vitnið kvaðst ekki hafa séð áverka á ákærðu, en tók fram að það hefði talað stutt við hana. Vitnið sagði brotaþola hafa lýst því að hún hefði talað við ákærðu út af pingpong-spili og hafi haldið því fram að ákærða hefði farið að pota í brotaþola og slegið hana með flötum lófa um leið og þær byrjuðu að tala saman. Hefði brotaþoli tekið í ákærðu, sem hefði verið árásargjörn, til að varna því að ákærða kæmist nær brotaþola og þá hafi ákærða stokkið á brotaþola þannig að þær hefðu endað á gólfinu. Brotaþoli hefði á því tímamarki ekki getað lýst því nánar hvað hefði gengið á þegar þær voru komnar á gólfið nema að hún hefði fundið mikið til í andlitinu. Hefði brotaþoli ekki vitað hvort ákærða hefði verið að kýla hana eða hvað hún var að gera. Spurt sagði vitnið að ákærða hefði verið mjög æst og sýnilega ölvuð, en brotaþoli ekki sýnilega.

I lögreglumaður skýrði frá því að lögregla hefði verið kölluð til vegna líkamsárásar. Hann hefði talað við eitt vitni á staðnum og fengið framburð þess. Hefði vitnið lýst því að það hefði snúið baki að átökunum þegar þau byrjuðu en séð geranda liggja ofan á þolanda og lemja hana ítrekað.

Vitnið G læknir staðfesti fyrir dómi vottorð dagsett 21. ágúst 2016 sem vitnið vann vegna málsins. Vitnið kvaðst aðspurt ekki geta sagt hvað lægi að baki þeim upplýsingum í vottorðinu að brotaþoli hefði hugsanlega verið skölluð í andlitið, enda hefði þetta verið skráð af þeim sem skoðaði brotaþola í endurkomu og haft er eftir brotaþola. Miðað við útlitið hefði nefbrotið stafað af höggi framan á andlitið. Mikið mar hafi verið yfir nefrótinni. Vitnið kvaðst ekki treysta sér til að útiloka að nefið hefði brotnað við fall þegar brotaþoli og ákærða féllu saman á gólfið.

Vitnið D greindi frá því að það hefði verið á bjórkvöldi og tekið eftir því að ákærða hefði verið meira ölvuð en aðrir og óþolandi. Þegar kom að lokun staðarins hefðu þau verið beðin um að yfirgefa reykingasvæði staðarins þar sem loka átti helmingnum af því. Þá kvaðst vitnið hafa verið að ganga inn um dyrnar að [...] þegar vitnið hefði heyrt brotaþola segja: „Ég er komin með nóg af þessum helvítis tussulátum í þér.“ Vitnið kvaðst hafa litið við og séð brotaþola og ákærðu halda í hárið á hvor annarri. Ákærða hefði staðið uppi á bekknum inni í reykingasalnum og brotaþoli á jörðinni og báðar haldið í hárið á hvor annarri. Brotaþoli hefði verið að detta niður og togað ákærðu með sér á gólfið. Eftir það hefði orðið ringulreið og hafi fólk farið að skilja þær að. Kvaðst vitnið ekki hafa séð meira eftir það fyrr en brotaþoli komi út af staðnum í fylgd dyravarða og hefði haldið fyrir andlitið. Vitnið kvaðst ekki hafa séð högg eða átökin milli þeirra, en þær hefðu haldið í hárið á hvor annarri þegar þær féllu í gólfið. Spurt að því hvort vitnið hefði upplifað aðra hvora sem árásaraðila bar vitnið að ákærða hefði ekki truflað það mikið þótt hún væri orðin frekar drukkin, en það hefði ekki farið í taugarnar á vitninu en virtist fara mikið í taugarnar á brotaþola. Spurt sagðist vitnið hafa séð þær detta saman á gólfið. Þær hefðu haldið í hárið á hvor annarri og brotaþoli byrjað að leka í gólfið og hefði ennþá haldið í hárið á ákærðu sem hefði dottið með henni. Átökin hefðu staðið stutt yfir.

Vitnið C skýrði frá því að það hefði verið á [...] í yfirbyggðu porti og setið á bás. Þá hefðu orðið ryskingar á bak við vitnið og það heyrt að einhver skall á gólfið. Vitnið kvaðst hafa litið við og séð að brotaþoli var kýld. Brotaþoli hefði legið á gólfinu og verið undir ákærðu. Fólk hafi verið fljótt að hópast að, en vitnið kvaðst hafa séð fjögur högg sem miðuð voru í andlit, en vitnið kvaðst ekki hafa séð hvar höggin lentu. Ákærða hefði setið klofvega ofan á brotaþola. Brotaþoli hefði reynt að verja sig og gera eitthvað á móti. Vitnið hafi verið tvo metra frá og upplifað ákærðu sem árásaraðila, en vitnið tók fram að það hefði ekki séð upphaf átakanna en þegar vitnið sá til hefði ákærða haft yfirhöndina. Vitnið kvaðst ekki muna til þess að hafa séð áverka á brotaþola á staðnum.

Vitnið E kvaðst hafa verið á bjórkvöldi og verið úti að reykja með ákærðu. Ákærðu fannst brotaþoli vera ósanngjörn við hana, en þær höfðu unnið saman að verkefni. Brotaþoli hafði í tvígang tekið ákærðu fyrir í hópnum og hefði ákærða verið ósátt við það og vildi meina að það væri út af einhverju ósætti þeirra á milli vegna verkefnisins. Vitnið kvaðst hafa talað við ákærðu í stutta stund og eftir smástund hefðu þær fært sig yfir á „hitt reykingarsvæðið“. Vitnið kvaðst hafa verið orðin mjög drukkin og staðið við hliðina á ákærðu og brotaþola. Ákærða hefði staðið uppi á bekknum á reykingasvæðinu og brotaþoli staðið beint á móti ákærðu og voru þær að kallast á og kvaðst vitnið hafa haldið að þær væru að grínast og sagðist vitnið hafa hlegið að þeim. Brotaþoli hegði síðan hrifsað ákærðu niður og hefði ákærða endað ofan á brotaþola á gólfinu og verið þar í dágóðan tíma. Vitnið kvaðst ekki vita nákvæmlega hvað hefði gerst en allt í einu hefði verið komið blóð og allir að reyna að rífa þær í sundur. Eftir það hefðu þær verið dregnar út af dyravörðum. Spurt hvernig þær hefðu dottið á gólfið sagði vitnið að brotaþoli hefði tekið í axlirnar á ákærðu og hent sér aftur á bak með ákærðu ofan á sér. Þær hefðu áður rifist. Á gólfinu hefði ákærða verið ofan á brotaþola og haldið henni niðri, en vitnið kvaðst ekki hafa séð nein högg, en í huga vitnisins hefðu þær verið í átökum án þess að vitnið gæti lýst því nánar. Vitnið kvaðst ekki hafa séð nein ákveðin högg, en séð hendur í hári og klór, en ekkert umfram það. Sagði vitnið þær báðar hafa verið gerendur. Brotaþoli hefði byrjað þetta. Hún hefði verið leiðinleg allt kvöldið og togað í ákærðu, en ákærða hefði klárað þetta og haldið brotaþola niðri miklu lengur. Vitnið tók fram að það væri vinkona þeirra beggja.

Vitnið A skýrði frá því að það hefði komið sem gestur með brotaþola á bjórkvöld nemendafélags [...]. Leikurinn beer pong hefði verið í gangi, en þurft hefði að færa leikinn til. Brotaþoli hefði spurt um laust borð til að halda leiknum áfram. Vitnið sagði brotaþola hafa verið að tala við ákærðu og vitnið litið frá brotaþola í smástund. Vitnið hefði upplifað það þannig að þær hefðu verið að tala saman enda engin öskur eða þannig. Þegar vitnið leit við sá það ákærðu standa uppi á borðinu og þær eitthvað æstari. Sá vitnið ákærðu stökkva á brotaþola og lemja hana. Vitnið kvaðst hafa reynt að skilja þær að. Þrír dyraverðir hefðu komið og ýtt vitninu frá og reynt að ná þeim í sundur. Vitnið kvaðst síðan hafa farið með brotaþola inn í eldhús staðarins til að huga að sárum hennar. Spurt um átök á gólfinu kvaðst vitnið hafa séð ákærðu slá brotaþola en hefði ekki séð hvar höggið lenti. Þá hefði vitnið séð ákærðu rífa í hárið á brotaþola sem hefði reynt að ýta henni frá. Vitnið neitaði því aðspurt að brotaþoli hefði lagt hendur á ákærðu og kvaðst ekki hafa tekið eftir því. Vitnið sagði ákærðu hafa ráðist á brotaþola og hefði vitnið upplifað ákærðu sem árásaraðila. Brotaþoli hefði verið með stóran skurð á nefi og allt andlitið í blóði. Spurt um þann framburð vitnisins hjá lögreglu að það hefði ekki séð ákærðu kýla brotaþola leiðrétti vitnið sig og kvaðst hafa munað atvikin betur þegar það gaf skýrslu hjá lögreglunni.

B skýrði frá því að hann hefði verið dyravörður á [...] í maí 2016. Tvær stúlkur hefðu verið í reykingaskálanum á staðnum. Þegar vitnið kom að hefði önnur þeirra staðið uppi á borði og hin verið á gólfinu og voru þær að kljást. Nokkur troðningur hefði verið á staðnum og erfitt að sjá hvað gerðist. Vitnið kvaðst hafa þurft að skilja þær í sundur því að þær hefðu verið að berja hvor aðra. Mikið hefði þurft að hafa fyrir því að ná hendi úr hári. Þær hafi verið að slást og snúa hefði þurft upp á höndina á annarri stúlkunni til að losa hana úr hárinu á hinni. Blætt hefði úr hársverðinum. Spurt kvaðst vitnið ekki muna hvor stúlkan það hefði verið, en sú hefði verið ofan á og litið hefði út fyrir að hún væri gerandinn. Það hefði litið þannig út að sú sem var undir hefði verið þolandinn, en vitnið tók fram að það hefði ekki séð upphaf átakanna. Vitnið kvaðst hafa séð til þeirra áður en þær fóru í gólfið og útilokaði ekki að brotaþoli hefði togað ákærðu niður af borðinu. Þær hefðu verið að kljást þá líka og hefði brotaþoli vissulega getað togað ákæru niður, en vitnið kvaðst ekki geta verið visst á því, enda hefði verið troðningur á svæðinu. Þessi átök hefðu staðið stutt og aðeins í nokkrar mínútur eða þar til að þær hefðu verið aðskildar. Báðar hefðu slegið frá sér.

J skýrði frá því að hann hefði verið á reykingarsvæðinu á „[...]“ ásamt ákærðu. Skætingur hefði verið á milli ákærðu og brotaþola. Brotaþoli hefði beðið þau að færa sig af því að búið var að stilla upp í leikinn „beer pong.“ Ákærða hefði ekki tekið vel í það og þær hefðu byrjað að hreyta ónotum hvor í aðra. Ákærða hefði staðið uppi á sætinu við bekkinn og hefði brotaþoli rifið í ákærðu og „tekið hana yfir sig“ og eftir það hefðu þær byrjað að slást. Brotaþoli hefði haldið í hárið á ákærðu sem hefði kýlt brotaþola þremur eða fjórum höggum í nefið og í andlitið. Spurt hvort vitnið hefði upplifað aðra þeirra sem árásaraðila sagði vitnið svo ekki hafa verið, þær hefðu báðar verið jafnar. Á gólfinu hefðu þær legið hlið við hlið og verið að „henda höggum á hvora aðra.“ Vitnið kvaðst aðspurt hafa séð brotaþola slá ákærðu. Þá kvaðst vitnið hafa séð klórför á ákærðu en brotaþoli hefði verið með sprungið nef og hefði blætt úr henni. Báðar hefðu verið ölvaðar og æstar eftir að atvikið byrjaði. Vitnið sagði ákærðu og brotaþola vera skólafélaga vitnisins.

Einnig gáfu skýrslu fyrir dómi vitnin K og L lögreglumenn.

III

Ákærðu í máli þessu er gefin að sök líkamsárás í Reykjavík með því að hafa 14. maí 2016 á skemmtistaðnum [...] veist að Y og kýlt hana ítrekað í andlitið með þeim afleiðingum að Y hlaut mar á augnloki og augnsvæði, sár á nefi, yfirborðsáverka í andliti, mar á vinstra hné og nefbrot.

Ákærða neitar því að hafa kýlt Y í andlitið og krefst sýknu. Lýsti ákærða því að brotaþoli hefði rifið í klút sem hún var með vafinn um hálsinn og togað hana niður þannig að þær hafi báðar fallið harkalega í gólfið. Kvaðst ákærða hafa skollið ofan á brotaþola og þær lent í átökum, en ekki hefðu verið kýlingar eða spörk á milli þeirra. Þá kvaðst ákærða ekki vita hvernig það atvikaðist að brotaþoli nefbrotnaði.

Samkvæmt framburði brotaþola fyrir dómi var ákærða dónaleg við brotaþola í umrætt sinn og kallaði hana ýmsum nöfnum. Ákærða hefði staðið uppi á bekk og hallað sér yfir brotaþola. Án þess að brotaþoli vissi hvernig það hefði atvikast hefðu þær báðar endað á gólfinu. Annað hvort hefði ákærða stokkið á brotaþola eða dottið og látið höggin dynja á brotaþola eftir að þær voru komnar á gólfið. Hefði ákærða haldið í hárið á brotaþola og gripið um andlitið á brotaþola og haldið í það. Nánar aðspurð sagðist brotaþoli halda að hún hefði rétt höndina fram og ætlað að ýta ákærðu niður, en hún hefði tekið því sem árás og stokkið á brotaþola, en vitnið væri ekki öruggt á þessu og útilokaði ekki að atvikin hefðu verið með þeim hætti sem brotaþoli lýsti fyrir lögreglu. Í lögregluskýrslu, sem tekin var af brotaþola, er haft eftir henni að hún hafi orðið mjög reið yfir framkomu ákærðu og tekið í trefil sem ákærða var með og ætlað að ýta henni frá sér, en ákærða hefði tekið því þannig að verið væri að ráðast á sig og stokkið á hana og rifið í hárið á brotaþola og þær fallið á gólfið. Hefði ákærða haldið í nefið á brotaþola og hafi hún fundið að hún var komin með blóðnasir. Fyrir dómi neitaði brotaþoli því aðspurð að hafa togað í ákærðu, en sagði að ákærða hefði lent ofan á brotaþola og sagði að líklegast væri að hún hefði nefbrotnað þegar ákærða lenti ofan á henni „af því að hún hefði ekki náð góðu höggi“ á vitnið. Sagði brotaþoli að hún hefði fengið högg á andlitið þegar ákærða stökk eða datt á brotaþola. Þá hefði hún fengið högg á nefið sem varð til þess að nefið brotnaði.

D lýsti því fyrir dómi að hún hefði séð brotaþola toga ákærðu niður af bekk og þær detta saman í gólfið. Eftir það hefði orðið ringulreið og þær verið skildar að. Vitnið kvaðst ekki hafa séð högg eða nein átök á milli þeirra, en þær hefðu haldið í hárið á hvor annarri þegar þær duttu. C lýsti ryskingum og kvaðst hafa heyrt einhvern detta í gólfið og litið við og séð að brotaþoli hefði verið kýld. Vitnið sagði brotaþola hafa legið á gólfinu og ákærðu ofan á henni. Fullyrti vitnið að það hefði séð fjögur högg sem miðuð voru í andlit brotaþola, en það hefði ekki séð hvar höggin lentu. E skýrði frá því að brotaþoli hefði hrifsað ákærðu niður af bekk og hefði ákærða lent ofan á brotaþola á gólfinu. Kvaðst vitnið ekki vita hvað hefði gerst, en allt í einu hefði sést blóð. Vitnið taldi brotaþola og ákærðu hafa verið í átökum sín á milli, en vitnið hefði ekki séð nein högg, en séð hendur í hári og klór. A fullyrti fyrir dómi að hann hefði séð ákærðu slá brotaþola, en ekki hvar höggin lentu, en dró svo úr því þegar hann var spurður út þann framburð hjá lögreglu að hann hefði ekki séð ákærðu slá brotaþola og sagðist hafa munað atvikin betur við skýrslugjöf hjá lögreglu. Vitnið B, dyravörður á [...], skýrði frá því að þurft hefði að skilja ákærðu og brotaþola í sundur, en þær hefðu verið að berja hvor aðra. Loks sagði J að brotaþoli hefði rifið í ákærðu og „tekið hana yfir sig“ og eftir það hefðu þær byrjað að slást. Vitnið sagði brotaþola hafa rifið í ákærðu sem hefði kýlt ákærðu þremur eða fjórum höggum í nef og andlitið.

Með vísan til þess sem nú er fram komið þykir upplýst í málinu að ákærða féll ofan á brotaþola af bekk sem hún stóð upp á með þeim afleiðingum að báðar skullu harkalega á gólfið. Samkvæmt trúverðugum framburði brotaþola taldi hún líklegast að hún hefði nefbrotnað þegar ákærða skall ofan á henni því hún hefði „ekki náð góðu höggi“ á brotaþola. Þá segir í læknisvottorði G að brotaþoli hafi mögulega verið „skölluð“ í andlitið. Er þannig ekki hafið yfir skynsamlegan vafa í málinu að brotaþoli hafi hlotið þá áverka sem lýst er í ákærunni með öðrum hætti en þar er tekið fram, en ákærða verður ekki dæmd fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Samkvæmt 108. gr. nefndra laga nr. 88/2008 hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærðu og atvik sem telja má henni í óhag á ákæruvaldinu og verður að skýra skynsamlegan vafa ákærðu í hag, sbr. 109. gr. laganna. Þegar litið er til þess sem að framan er rakið og upplýst er í málinu er það mat dómsins að lýsing á ætlaðri refsiverðri háttsemi ákærðu í ákæruskjali eigi sér hvorki viðhlítandi stoð í málsgögnum né í framburði brotaþola fyrir dómi eða annarra vitna sem gáfu skýrslu í málinu. Samkvæmt þessu er það mat dómsins að ákæruvaldinu hafi ekki tekist að sanna, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærða hafi gerst sek um brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og verður hún sýknuð af kröfum ákæruvaldsins.

Af þessari niðurstöðu leiðir að bótakröfu Y í málinu er vísað frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Með vísan til 2. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 ber að fella allan sakarkostnað á ríkissjóð, þar með talda þóknun skipaðs verjanda ákærðu, B-kk-ef E-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 744.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt fyrirmæla 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Dóm þennan kveður upp J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærða, X, er sýkn af ákæru í máli þessu.

Skaðabótakröfu Y er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda ákærðu, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 744.000 krónur.

J-kk-nf H-kk-nf