S-771/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 4. f.m., er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Keflavík, útgefinni 2. júní 2006, á hendur D-kk-þgf B-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 000000-0000, Suðurgötu 52, Reykjanesbæ og R-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Túngötu 15, Sandgerði „fyrir líkamsárás með því að hafa að morgni sunnudags 27. nóvember 2005, fyrir utan skemmtistaðinn Traffic við Hafnargötu 30 í Keflavík, ráðist í sameiningu á G-kk-þf K-kk-þf, kt. 000000-0000, Brekkustíg 29a, Njarðvík, ýtt við honum og veitt honum hnefahögg með þeim afleiðingum að hann fellur til jarðar og áfram veitt honum hnefahögg og spörk í andlit og líkama eftir það. Við þetta hlaut G-kk-nf mar og bólgur yfir nefi, kinnbeinum og enni og jafnframt nefblæðingu úr vinstri nös. Þá hlaut hann einnig [brot] á hægri ökkla [...].“

Telst framangreind háttsemi ákærðu varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í ákæru er þess krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar. Þar er jafnframt getið bótakröfu sem G-kk-nf K-kk-nf gerir á hendur ákærðu. Eftir lækkun sem gerð var á kröfunni undir rekstri málsins er þess krafist að ákærðu verði in solidum gert að greiða G-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð 1.116.685 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 937.549 krónum frá 27. nóvember 2005 til 11. júní 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga af 1.116.685 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði D-kk-nf krefst þess aðallega að refsing hans verði felld niður, en til vara að honum verði einungis gerð vægasta refsing sem lög leyfa.

Ákærði R-kk-nf krefst aðallega sýknu, en til vara að honum verði einungis gerð vægasta refsing sem lög leyfa.

Þá gera ákærðu báðir þá kröfu að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara krefjast þeir lækkunar á henni. Loks krefjast verjendur hæfilegra málsvarnarlauna.

I.

Lögreglan í Keflavík var kvödd að skemmtistaðnum Traffic að Hafnargötu 32 í Reykjanesbæ kl. 6:32 að morgni sunnudagsins 27. nóvember 2005 vegna líkamsárásar. Á vettvang fóru þrír lögreglumenn. Er þeir komu á staðinn lá G-kk-nf K-kk-nf á gangstétt fyrir framan hús nr. 33 við Hafnargötu. Stuttu eftir komu lögreglumanna á vettvang kom P-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, dyravörður á Traffic, með ákærða D-kk-þf til þeirra og kvað hann vera árásaraðila.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, sem rituð er af K-kk-þgf I-kk-þgf M-kk-þgf lögreglumanni, færði hann ákærða D-kk-þf inn í lögreglubifreiðina og ræddi þar við hann. Er í skýrslunni haft eftir ákærða að hann hafi verið fyrir utan Traffic og dyraverðir verið að vísa fólki út þegar nokkrir strákar hafi komið þar að og viljað komast inn. Hafi ákærði þá átt orðaskipti við þessa stráka, en þeir ráðist á hann og kýlt. Ákærði hafi í kjölfar þessa farið í burtu, en síðar séð G-kk-þf sem hann hafi talið vera einn þessarra stráka sem veist hefðu að honum. Hafi hann ráðist á G-kk-þf og kýlt hann og sparkað í hann nokkrum sinnum.

G-kk-nf K-kk-nf var fluttur með sjúkrabíl á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja og þaðan á slysadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss í Reykjavík. Reyndist hann vera ökklabrotinn og með áverka í andliti. Um komu hans á slysadeildina og þá skoðun sem þar var framkvæmd á honum segir meðal annars í framlögðu vottorði R-kk-ef S-kk-ef sérfræðings í bæklunarskurðlækningum, en það er dagsett 30. desember 2005: „Hann kveðst hafa verið sleginn niður í gólf og að einnig hafi verið sparkað í hann á meðan hann lá á gólfinu. Hann telur við komu að fleiri en einn hafi sparkað í sig. Hann kveðst ekki hafa misst meðvitund. Hann kveðst ekki hafa getað staðið upp vegna verkja í hægri ökkla. Við komu [er] G-kk-nf undir áhrifum áfengis. [...] Það er mar og bólgur yfir nefi, kinnbeinum og enni. Það er merki um nefblæðingu úr vinstri nös. Það er þokkalegt loftflæði um báðar nasir. Kinnbein þreifast eðlileg með vægum eymslum og ekki er að sjá áverka á augnumgjörðinni né í augum. Nef devierar eða beygir aðeins til vinstri en G-kk-nf segist áður hafa brotnað á nefinu. Hann er hvellaumur yfir nefi. Kjálkabein þreifast eðlilega og það er enginn áverki á tennur. Á hægri ökklanum er hann töluvert bólginn bæði innanvert og utanvert. Það er skert hreyfing um ökklaliðinn og kliniskt er hann með brot á ökklanum. Rtg. er tekin því til staðfestingar og eftir það er sett á sjúkling gipsspelka og hann lagður inn á sjúkrahúsið til aðgerðar á ökklanum. Síðar sama dag er gerð aðgerð á hægri ökkla.“

II.

Fyrir dómi skýrði G-kk-nf K-kk-nf svo frá að hann hafi verið staddur á skemmtistaðnum Traffic í Keflavík aðfaranótt 27. nóvember 2005. Kvaðst hann hafa verið búinn að drekka 8-10 stóra bjóra um kvöldið og ekki muna vel eftir atburðum, líklega vegna ölvunar sinnar. Hann hafi aldrei séð ákærðu áður. Hann hafi verið á leið út af Traffic og verið geti að hann hafi þá ýtt við ákærða D-kk-þf. Það hafi þó allir verið að ýta við öllum. Hann hafi síðan verið á gangi eftir Hafnargötunni, skammt frá skemmtistaðnum, þegar hann hafi fengið högg á hnakkann eða öðrum megin í andlitið. Höggið hafi komið óvænt og hann hafi ekki séð hver það var sem veitti honum það. Hafi hann misst jafnvægið við höggið og fallið í jörðina þar sem annar ákærðu hafi komið að honum og sparkað í höfuð hans. Hann viti þó ekki hvor þeirra hafi verið þar að verki, en skýrði svo frá að vitni hefðu sagt honum daginn eftir að um annan hinna ákærðu hafi verið að ræða. Eftir þetta hafi ítrekað verið sparkað í höfuðið á honum. Gat G-kk-nf ekki staðfest hverjir hefðu verið þar að verki. Hann hafi ekki misst meðvitund. Hann hafi svo áttað sig á því að hann væri ökklabrotinn og tengdi það þessari atlögu. Aðspurður mundi G-kk-nf ekki eftir því að hafa ráðist að ákærða D-kk-þgf, en taldi mögulegt að hann hafi lenti í átökum við ákærða áður en hann féll í jörðina.

Í skýrslu sinni fyrir dómi kvaðst ákærði D-kk-nf hafa verið að skemmta sér á Traffic aðfararnótt 27. nóvember 2005. Hann hafi verið þar með vinum sínum. Kvaðst ákærði ekki hafa þekkt G-kk-þf K-kk-þf á þessum tíma og fyrst hitt hann þessa nótt fyrir utan skemmtistaðinn eftir að búið var að loka. Þá hafi G-kk-nf verið að reyna að komast inn en ákærði sagt honum að það væri búið að loka. Hafi ákærði ýtt honum frá og G-kk-nf þá farið í burtu en komið aftur stuttu seinna og kýlt ákærða í andlitið. Hafi ákærði þá farið á eftir G-kk-þgf og kýlt hann. Hefðu þeir þá báðir dottið í götuna og ákærði haldið áfram að kýla hann eftir að þeir duttu, tvö eða þrjú högg. Við svo búið hafi ákærði verið dreginn í burtu. Neitaði ákærði því alfarið að hafa sparkað í G-kk-þf. Kvaðst ákærði muna þessa atburði nokkuð vel, en hann hafi þó verið búinn að neyta áfengis í einhverjum mæli. Taldi ákærði að áverkar sem G-kk-nf hlaut kunni að einhverju leyti að hafa hlotist af höggum hans. Aðspurður um þann framburð vitna að hann hafi sparkað í G-kk-þf svaraði ákærði því til að hann minntist þess ekki að hafa gert það. Þá kvaðst hann ekki heldur minnast þess að hafa látið þau orð falla varðandi þetta sem höfð eru eftir honum í frumskýrslu lögreglu. Átök á milli hans og G-kk-ef hafi staðið yfir í um 3 mínútur. Bar ákærði að hann hafi verið einn að verki og að vinir hans hefðu dregið hann í burtu. Þá kvaðst ákærði ekki hafa séð meðákærða R-kk-þf þetta kvöld. Hann hafi hins vegar frétt það daginn eftir að meðákærði hefði einnig veist að G-kk-þgf. Ákærðu hefðu því ekki staðið sameiginlega í slagsmálum við G-kk-þf. Kvaðst ákærði hafa verð reiður eftir að G-kk-nf kýldi hann og því brugðist við með þeim hætti sem hann hefur lýst.

Ákærði R-kk-nf G-kk-nf bar fyrir dómi að hann hafi talað við meðákærða D-kk-þf fyrr um kvöldið og áður en þeir atburðir sem ákæra tekur til urðu, en þeir kannist hvor við annan. Bar ákærði að hann hafi verið staddur á skemmtistaðnum Traffic og ekki verið mikið ölvaður. Kvaðst hann muna greinilega eftir atvikum. Hann hafi verið að koma út af skemmtistaðnum þegar hann hafi séð meðákærða og G-kk-þf liggja á jörðinni og vera að slást. Hann hafi ekki kannast við G-kk-þf á þessum tíma og ekki séð hann áður. Slagsmálunum hafi lokið þegar meðákærði hafi staðið upp og gengið í burtu. G-kk-nf hafi þá farið á eftir honum. Þá hafi ákærði reynt að stoppa G-kk-þf, en G-kk-nf þá ýtt honum í burtu og nánast hoppað á eftir meðákærða og reynt að sparka í hann. Ákærði hafi þá kýlt G-kk-þf með krepptum hnefa og hafi höggið lent á aftanverðu andliti hans eða hægra megin á kinn eða gagnauga. Kvaðst ákærði hafa kýlt G-kk-þf til að hindra hann í að ráðast á meðákærða. G-kk-nf hafi ekki sérstaklega brugðist við þessu höggi ákærða og haldið áfram að hoppa á eftir meðákærða og sparka í hann. Meðákærði hafi reynt að verjast þessu. G-kk-nf hafi svo dottið og legið óvígur eftir. Ákærði hafi yfirgefið staðinn þegar hér var komið sögu. Það að G-kk-nf féll til jarðar verði ekki rakið til þess höggs sem ákærði veitti honum. Verið geti að G-kk-nf hafi hlotið mar á kinnbeini eða gagnauga við höggið. Aðrir áverkar sem G-kk-nf hlaut geti hins vegar ekki verið af völdum ákærða. Aðspurður kvaðst ákærði hafa séð meðákærða sparka tvisvar eða þrisvar í bak G-kk-ef, en aldrei í andlit hans eða höfuð.

Vitnið H-kk-nf F-kk-nf, sem starfaði sem dyravörður á skemmtistaðnum Traffic hina umræddu nótt, bar fyrir dómi að hann hafi á þessum tíma þekkt hlutaðeigandi aðila, það er ákærðu og G-kk-þf. Hann hafi ekki séð upptök átaka G-kk-ef og ákærða D-kk-ef. Hann hafi aðeins séð ákærða D-kk-þf sparka einu sinni í andlit G-kk-ef þar sem hann hafi legið á jörðinni. Eftir að ákærði D-kk-nf hafi verið dreginn í burtu hafi vinir G-kk-ef verið að egna hann til að ráðast að ákærða, en ákærði R-kk-nf þá komið að G-kk-þgf og slegið hann eitt högg. Við það hafi Gunnlagur fallið til jarðar. Hafi vitnið heyrt G-kk-þf kvarta stuttu seinna undan verk í löppinni. Treysti vitnið sér ekki til að segja til um það hversu langur tími hafi liðið frá því að G-kk-nf féll til jarðar eftir þetta högg frá ákærða R-kk-þgf og þar til hann fór að tala um að hann væri slasaður, en giskaði á 1-2 mínútur. G-kk-nf hafi verið verulega ölvaður.

Vitnið Þ-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf bar fyrir dómi að hann hafi verið að vinna á skemmtistaðnum Traffic umrædda nótt sem dyravörður. Kom fram hjá honum að hann hafi séð að slagsmál voru í gangi á milli G-kk-ef og ákærða D-kk-ef fyrir utan skemmtistaðinn. Hafi ákærði D-kk-nf legið ofan á G-kk-þgf og verið að kýla hann. Þá hafi ákærði náð að sparka í G-kk-þf þegar verið var að draga hann í burtu frá G-kk-þgf. G-kk-nf hafi eftir þetta staðið upp og honum og ákærða D-kk-nf þá lent saman aftur. Annar maður hafi þá komið þarna að og kýlt G-kk-þf hægra megin í andlitið. Gat vitnið ekki staðfest að það hafi verið ákærði R-kk-nf sem hafi verið þarna að verki. G-kk-nf hafi ekki verið viðbúinn þessu höggi og fallið til jarðar við það. Hann hafi ekki getað staðið upp eftir þetta fall. Ákærði D-kk-nf hafi þá notað tækifærið, ráðist að G-kk-þgf þar sem hann lá og farið að sparka í hann og kýla hann. Vitnið hafi þá skorist í leikinn. G-kk-nf hafi fallið til jarðar við gangstéttarbrún og fótbrotnað, en um hugsanlegar ástæður fótbrotsins að öðru leyti gat vitnið ekkert fullyrt.

Vitnið P-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, sem starfaði eins og fram er komið sem dyravörður á skemmtistaðnum Traffic hina umræddu nótt, kvaðst fyrir dómi þekkja til ákærðu og G-kk-ef. Þeir hefðu allir verið staddir á Traffic þessa nótt. G-kk-nf hafi verið mjög drukkinn og vart getað staðið í lappirnar. Honum hafi sökum ölvunar verið vísað út af skemmtistaðnum. Vitnið hafi svo séð G-kk-þf og ákærða D-kk-þf þar sem þeir hefðu staðið á gangstéttinni við skemmtistaðinn og verið að rífast. Engin átök hafi verið í gangi á milli þeirra. Vitnið hafi svo séð G-kk-þf þar sem hann lá á gangstéttinni hinum megin við Hafnargötuna. Hann hafi þá verið ökklabrotinn. Áður hafi vitnið séð G-kk-þf liggja á gangstéttinni við Traffic og í kjölfar þess að hann og ákærði D-kk-nf voru að rífast þar. Þá kom fram hjá P-kk-þgf að hann hafi séð ákærða R-kk-þf inni á skemmtistaðnum, en ekki þarna fyrir utan.

Vitnið A-kk-nf M-kk-nf E-kk-nf bar fyrir dómi að hann hafi verið staddur á skemmtistaðnum Traffic aðfaranótt 27. nóvember 2005. Kvaðst hann hafa þekkt báða ákærðu á þessum tíma, en ekki G-kk-þf. Kvaðst vitnið hafa neytt áfengis í talsverðum mæli, en muna atburði nokkuð vel. Bar vitnið að hann hafi séð ákærða D-kk-þf og G-kk-þf vera að ýta hvor við öðrum fyrir utan skemmtistaðinn, en hann hafi talið að þeim hafi verið vísað þaðan út. Dyrarverðirnir hefðu verið að stöðva þessar ýfingar á milli ákærða D-kk-ef og G-kk-ef. Kvaðst vitnið aðeins muna eftir einu höggi, það hafi verið ákærði R-kk-nf sem hafi veitt G-kk-þgf það. Hafi ákærði verið með krepptan hnefa og höggið lent hægra megin á höfði G-kk-ef. Við það hafi G-kk-nf gripið um andlitið en ekki fallið til jarðar. Hafi ákærði R-kk-nf þá verið fjarlægður af dyraverði skemmtistaðarins. Vitnið hafi ekki séð að sparkað hafi verið í G-kk-þf. Einhverju seinna og þegar ró hafi verið komin á hafi vitnið heyrt G-kk-þf öskra. Vitnið hafi þá verið statt við veitingastaðinn Hápunkt, sem sé beint á móti Traffic. Hafi G-kk-nf þegar hér var komið sögu legið á jörðinni framan við Traffic. Vitnið hafi síðan heyrt það síðar þessa nótt að G-kk-nf hafi fótbrotnað þegar hann hafi misstigið sig illa á gangstéttarkanti. Mágur vitnisins, V-kk-nf Ö-kk-nf V-kk-nf, hafi sagt vitninu þetta.

Vitnið B-kk-nf S-kk-nf bar fyrir dómi að hann hafi verið staddur við skemmtistaðinn Traffic umrædda nótt. Kvaðst hann hafa þekkt G-kk-þf K-kk-þf á þessum tíma, en ekki ákærðu. Einhver átök hafi verið í gangi fyrir utan skemmtistaðinn. Þá hafi komið þarna að maður og slegið G-kk-þf í höfuðið. Kvaðst vitnið ekki minnast þess að hafa séð aðra veitast að G-kk-þgf eftir þetta. G-kk-nf hafi ekki dottið við þetta högg, það hljóti að hafa gerst eitthvað síðar.

Vitnið G-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf bar fyrir dómi að hann hafi verið staddur við skemmtistaðinn Traffic umrædda nótt með félögum sínum. Lýsti vitnið atvikum svo að ákærði D-kk-nf og G-kk-nf hefðu átt í einhverjum átökum þegar þeir komu út af skemmtistaðnum. G-kk-nf hafi verið mjög æstur. Hafi þeir báðir viljað slást, en verið skildir í sundur. Þeim hafi lent aftur saman og G-kk-nf þá lent í götunni. Þegar hér var komið sögu hafi ákærði D-kk-nf sparkað að minnsta kosti einu sinni í bakið á G-kk-þgf. Bar vitnið að G-kk-nf hafi staðið upp eftir þetta. Hann hafi einhverju seinna heyrt G-kk-þf hrópa, en ekki séð hvað varð til þess þar sem hann hafi snúið baki í G-kk-þf. G-kk-nf hafi þá legið í götunni. Þá kom fram hjá G-kk-þgf að ákærði R-kk-nf hafi sagt honum frá því þessa nótt að hann hefði slegið G-kk-þf.

Vitnið K-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf lögreglumaður bar fyrir dómi að hann og tveir lögreglumenn aðrir hefðu verið kallaðir á vettvang aðfaranótt 27. nóvember 2005 og hafi hann gert frumskýrslu um málið. Staðfesti vitnið þá frásögn í frumskýrslu að P-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf dyravörður hafi komið með ákærða D-kk-þgf til lögreglumannanna þegar þeir komu á vettvang og að vitnið hafi þá farið með ákærða inn í lögreglubifreið. Bar vitnið að þar hafi komið fram hjá ákærða að hann hefði lent í átökum en ekki við hvern. Hafi ákærði borið að hann hefði séð G-kk-þf þar sem hann stóð fyrir utan Hápunktinn og þá ráðist á hann og sparkað í hann. Að sögn vitnisins var ákærði D-kk-nf töluvert ölvaður í umrætt sinn. Bar lögreglumaðurinn að hann hafi séð einhvern liggja í götunni, en hinir lögreglumennirnir hafi sinnt þeim manni.

R-kk-nf S-kk-nf læknir gaf skýrslu fyrir dómi við aðalmeðferð málsins. Hann var sérstaklega spurður um líklegar orsakir þess brots á ökkla sem G-kk-nf K-kk-nf hlaut í umrætt sinn. Fram kom hjá lækninum að um snúningsáverka á ökkla væri að ræða sem kynni að hafa orsakast af höggi utanvert á fótinn. Taldi læknirinn að ekki væri um venjulegan tognunaráverka að ræða sem menn fengju til dæmis við það að stíga vitlaust niður í fótinn. Hugsanlegt væri að G-kk-nf hafi ökklabrotnað við að misstíga sig á gangstéttarbrún. Töluvert álag þurfi til að koma svo áverki af þessu tagi verði.

III.

Í ákæru er ákærðu gefin að sök líkamsárás með því að hafa ráðist í sameiningu á G-kk-þf K-kk-þf með hnefahöggum og spörkum. Tekur saksókn til þess að G-kk-nf hafi fótbrotnað við þessa atlögu ákærðu og að auki hlotið mar og bólgur yfir nefi, kinnbeinum og enni og nefblæðingu úr vinstri nös. Varnir ákærðu í málinu lúta að meginstefnu til að því að þeir hafi ekki orðið valdir að því að G-kk-nf fótbrotnaði. Þá neita þeir að hafa sparkað í G-kk-þf. Þeir játa hins vegar að hafa slegið hann í höfuðið, ákærði R-kk-nf einu sinni og ákærði D-kk-nf tvisvar eða þrisvar sinnum. Telst sú háttsemi þeirra sönnuð, en játning þeirra fær stoð í vætti vitna.

Í 45. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála er mælt fyrir um þá meginreglu, að sönnunarbyrði um sekt sakbornings og atvik, sem telja má honum í óhag, hvíli á ákæruvaldinu. Skal dómari samkvæmt 46. gr. sömu laga meta hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, vitnisburðir, mats- og skoðunargerðir, skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn. Þá skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi, sbr. 1. mgr. 48. gr. laganna.

Í skýrslum vitnanna H-kk-ef F-kk-ef, Þ-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef og G-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef kom fram að þeir hefðu séð ákærða D-kk-þf sparka í G-kk-þf. Telst með þessu komin fram sönnun fyrir sakargiftum á hendur ákærða D-kk-þgf að þessu leyti. Hins vegar liggur ekki fyrir vitnisburður þess efnis að ákærði R-kk-nf hafi veist að G-kk-þgf með þeim hætti að sparka í hann. Er því með öllu ósannað að atlaga hans hafi auk hnefahöggs tekið til þess að hann hafi sparkað í G-kk-þf.

Málsatvik í umrætt sinn eru um margt óljós. Á það ekki hvað síst við um atburðarás í aðdraganda þess að G-kk-nf K-kk-nf fótbrotnaði. Í skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu 30. nóvember 2005 kvaðst hann „halda að hann hafi fengið högg aftanfrá, áður en [hann] féll niður, og við fallið hafi [hann] misstigið sig eða eitthvað“. Fyrir dómi var vitnisburður G-kk-ef varðandi þetta ekki afdráttarlausari. Hann kvaðst þó vera viss um það að fótbrotið væri tengt þeirri atlögu sem hann sætti í umrætt sinn. Þá skýrði hann svo frá hjá lögreglu að hann hafi ekki séð hverjir það voru sem réðust að honum, en kvaðst hafa heyrt að verið geti að árásaraðilar hafi verið allt að fjórir.

Þótt sannað teljist samkvæmt framansögðu að ákærði D-kk-nf hafi sparkað í G-kk-þf verður ekki dregin sú ályktun af því sem fram er komið um atburðarás í umrætt sinn að G-kk-nf hafi hlotið ökklabrotið af sparki frá ákærða. Varðandi líklegar orsakir þessa áverka þykir í ljósi vitnaframburða helst koma til greina að G-kk-nf hafi misstigið sig á gangstéttarbrún og að ökkli hans hafi brotnað undan því álagi á hann sem þannig myndaðist. Er þá eftir að leysa úr því hvort um hreint óhappatilvik hafi verið að ræða eða hvort rekja megi það með einum eða öðrum hætti til ákærðu að G-kk-nf hlaut þennan áverka. Ýmislegt í vætti vitna styður þá niðurstöðu að G-kk-nf hafi fallið til jarðar eftir högg sem ákærði R-kk-nf veitti honum og að hann hafi ekki getað staðið upp aftur eftir það þar sem hann hafi þá verið fótbrotinn. Hnígur vitnisburður H-kk-ef F-kk-ef í þessa átt, en hann starfaði sem dyravörður á veitingastaðnum Traffic hina umræddu nótt. Vitnisburður H-kk-ef var þó ekki afdráttarlaus um annað í þessari atburðarás en að ákærði hafi slegið G-kk-þf, sem við höggið hafi fallið til jarðar. Annar dyravörður, Þ-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, skýrði einnig svo frá að G-kk-nf hefði fallið til jarðar eftir högg sem honum var veitt og hann hafi ekki getað staðið upp aftur. Vitnið þekkti ekki árásarmanninn. Af vætti þessara vitna verður ráðið að atlaga sú sem G-kk-nf sætti hafi öll átt sér stað framan við veitingastaðinn, hún hafi staðið yfir í tiltölulega skamman tíma og að minnsta kosti tveir menn hafi tekið þátt í henni. Vitnisburður fjögurra vitna, þeirra P-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef, A-kk-ef M-kk-ef E-kk-ef, B-kk-ef S-kk-ef og G-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef, gengur hins vegar í aðra átt hvað þetta varðar og svo sem áður er rakið. Fram kom hjá vitninu A-kk-þgf M-kk-þgf að ákærði R-kk-nf hafi slegið G-kk-þf í höfuðið með krepptum hnefa og að G-kk-nf hafi ekki dottið við það högg. Fær þessi vitnsiburður vissa stoð í vætti B-kk-ef S-kk-ef. Þá bar vitnið P-kk-nf M-kk-nf, sem starfaði sem dyravörður á Traffic hina umræddu nótt, að hann hafi séð G-kk-þf liggja á gangstéttinni við Traffic og að ákærði R-kk-nf hafi ekki verið þar sjáanlegur. Vitnið hafi síðar séð G-kk-þf þar sem hann lá á gangstéttinni gengt Traffic, það er hinum megin við Hafnargötuna.

Vitnin H-kk-nf F-kk-nf og P-kk-nf M-kk-nf J-kk-ef hafa skýrt svo frá að G-kk-nf K-kk-nf hafi verið talsvert ölvaður hina umræddu nótt. Lýsti P-kk-nf M-kk-nf þessu svo að G-kk-nf hafi vart getað staðið í lappirnar sökum ölvunar og honum hafi verið vísað út af skemmtistaðnum.

Með vísan til þess sem nú hefur verið rakið eru fyrir hendi í málinu atriði sem valda vafa um það meginatriði sakargifta á hendur ákærðu að þeir hafi orðið valdir að því að G-kk-nf K-kk-nf fótbrotnaði. Er það mat dómsins, að öllu framangreindu virtu, að ekki sé komin fram í málinu nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, fyrir því að þessi áverki verði rakinn til refsiverðrar háttsemi ákærðu, sbr. 45. og 46. gr. laga um meðferð opinberra mála. Verða þeir því sýknaðir af sakargiftum að þessu leyti.

Sú háttsemi sem ákærði R-kk-nf hefur verið sakfelldur fyrir samkvæmt framansögðu einskorðast við eitt hnefahögg í höfuð. Þá er ákærði D-kk-nf sakfelldur fyrir að hafa slegið G-kk-þf K-kk-þf þrisvar sinnum í andlitið og fyrir að hafa sparkað í hann. Svo sem sönnunarfærslu er háttað telst ósannað að ákærði hafi sparkað í andlit G-kk-ef. Telja verður sannað að þá áverka sem tilgreindir eru í ákæru, að undanskildu ökklabrotinu, hafi G-kk-nf hlotið þá er ákærðu veittust að honum með framangreindum hætti. Með hliðsjón af þessum áverkum telst sannað að ákærðu veittust að G-kk-þgf í umrætt sinn á þann hátt sem varðar við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sem hér verður beitt, sbr. 4. málsl. 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991. Í ljósi þess sem fyrir liggur samkvæmt framansögðu um atlögu ákærðu verður við það að miða að þeir áverkar á höfði sem G-kk-nf hlaut verði í meira mæli raktir til ákærða D-kk-ef, en ljóst má einnig vera að ákærði R-kk-nf hafi orðið valdur að einhverjum þeirra. Umfram þetta verður ekki greint á milli verknaðar ákærðu í þessum efnum.

Ákærði R-kk-nf hefur ekki áður sætt refsingu. Ákærði D-kk-nf gekkst undir sektargreiðslu og sviptingu ökuréttar 1. september 2005 vegna ölvunaraksturs.

Ekki liggur fyrir að atvik hafi verið með þeim hætti að við eigi að líta til ákvæðis 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar ákærðu.

Við það verður að miða að ákærða D-kk-þgf og G-kk-þgf hafi lent saman, en tildrög þess eru frekar óljós. Þykir við ákvörðun refsingar ákærða D-kk-ef mega taka nokkurt tillit til 3. mgr. 218. gr. a. almennra hegningarlaga. Á hinn bóginn þykir ljóst að ákærði hafi gengið nokkuð harkalega fram gagnvart G-kk-þgf. Að þessu virtu verður ákærða gert að greiða sekt sem þykir hæfilega ákveðin 100.000 krónur. Verði sektin ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins skal ákærði í hennar stað sæta fangelsi í 8 daga.

Ákærða R-kk-þgf verður einnig gerð sektarrefsing, sem þykir hæfilega ákveðin 45.000 krónur. Verði sektin ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins skal ákærði í hennar stað sæta fangelsi í 4 daga.

IV.

Skaðabótakrafa G-kk-ef K-kk-ef sundurliðast þannig að gerð er krafa um miskabætur að fjárhæð 600.000 krónur og um bætur vegna vegna tapaðra launatekna að fjárhæð 235.089 krónur. Þá er krafist þjáningabóta að fjárhæð 102.460 krónum. Loks er gerð krafa um greiðslu á útlögðum lækniskostnaði að fjárhæð 29.936 krónur. Að auki er höfð uppi í málinu krafa um greiðslu á kostnaði vegna aðstoðar lögmanns við að halda bótakröfunni fram fyrir dómi og nemur sá liður 149.400 krónum. Samtals gerir þetta 1.116.885 krónur, en vegna samlagningarskekkju er endanleg bótakrafa 200 krónum lægri.

Bótakrafa G-kk-ef er grundvölluð á því að ákærðu hafi orðið valdir að því að hann fótbrotnaði. Svo sem fram er komið hafa ákærðu í refsimáli þessu verið sýknaðir af sakargiftum að þessu leyti. Verður bótakröfunni að því marki sem hún lýtur að bótum vegna þessa áverka því vísað frá dómi. Tekur þetta að fullu til kröfu um bætur vegna tapaðra launatekna og útlagðs lækniskostnaðar, svo og til kröfu um þjáningabætur, enda hefur ekki verið sýnt fram á að G-kk-nf eigi rétt til slíkra bóta vegna þeirra áverka sem ákærðu sannanlega veittu honum. Hins vegar er fullnægt skilyrðum til að dæma ákærðu til að greiða G-kk-þgf miskabætur á grundvelli a. liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. 13. gr. laga nr. 37/1999. Þykir hæfilegt að ákærðu greiði honum hvor um sig 35.000 krónur í miskabætur. Þá verður ákærðu jafnframt gert að bæta kostnað af aðstoð lögmanns vegna málsins, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga um meðferð opinberra mála, með samtals 37.500 krónum og er virðisaukaskattur þar meðtalinn. Um vexti fer svo sem í dómsorði greinir. Er í því sambandi sérstaklega til þess að líta að bótakrafa var birt ákærðu 11. maí 2006.

Málsvarnarlaun skipaðra verjenda ákærðu, L-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns og K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, þykja hæfilega ákveðin 186.750 krónur til hvors um sig og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Aðalmeðferð málsins snerist að meginstefnu til um þær sakargiftir að ákærðu hafi með atlögu sinni að G-kk-þgf K-kk-þgf orðið valdir að því að G-kk-nf fótbrotnaði. Þykir í ljósi niðurstöðu dómsins um þennan þátt málsins og með hliðsjón af seinni málslið 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála rétt að ákveða að ákærðu verði einungis gert að greiða helming málsvarnarlauna, en að öðru leyti skulu þau greidd úr ríkissjóði.

Annar sakarkostnaður nemur samkvæmt gögnum sem sækjandi hefur lagt fram 15.700 krónum. Um er að ræða kostnað vegna læknisvottorðs og verður ákærðu óskipt gert að greiða hann.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði D-kk-nf B-kk-nf R-kk-nf greiði 100.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í 8 daga .

Ákærði R-kk-nf G-kk-nf greiði 45.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í 4 daga.

Ákærði D-kk-nf greiði G-kk-þgf K-kk-þgf 53.750 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 35.000 krónum frá 27. nóvember 2005 til 11. júní 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 53.750 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði R-kk-nf greiði G-kk-þgf K-kk-þgf 53.750 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 35.000 krónum frá 27. nóvember 2005 til 11. júní 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 53.750 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði D-kk-nf B-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, L-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.750 krónur, að hálfu, en að öðru leyti skulu þau greidd úr ríkissjóði.

Ákærði R-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.750 krónur, að hálfu, en að öðru leyti skulu þau greidd úr ríkissjóði.

Ákærðu greiði óskipt 15.700 krónur í annan sakarkostnað.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf