S-46/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 5. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 18. mars 2009, á hendur B-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, [kt.], Suðurvangi 12, Hafnarfirði, „fyrir nytjastuld og brot á lögum um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa, á Höfn í Hornafirði, með því að hafa snemma morguns, föstudaginn 19. desember 2008, í heimildarleysi, tekið björgunarskipið Ingibjörgu, skipaskrárnúmer 2638, sem er 40,7 brúttótonn, með 600 kW aðalvélar og skráningarlengd 14,8 metrar, í eigu slysavarnarfélagsins Landsbjargar, þar sem skipið lá við bryggju í Hornafjarðarhöfn og siglt því út úr höfninni um Hornafjarðarós á haf út, um 17,7 sjómílna leið í suðaustur, þar sem hann sneri við og sigldi síðan sömu leið aftur til hafnar á Hornafirði. Og fyrir að hafa starfað við skipstjórn í siglingunni, án þess að vera lögmætur handhafi skipstjórnarskírteinis og án þess að í áhöfn skipsins væri yfirvélstjóri með vélstjórnarskírteini eða vélstjóri með réttindaskírteini á björgunarskip.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög og 1. mgr. 5. gr., sbr. 1. mgr. 12. gr. og 3. mgr. a. lið 2. tl. 12. gr., allt sbr. 15. og 20. gr. laga um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa nr. 30/2007, sbr. 2. mgr. 5. gr. sbr. 25. gr. reglugerðar um skipstjórnar- og vélstjórnarréttindi á fiskiskipum, varðskipum og öðrum skipum og sbr. 3.-5. gr., sbr. 7. gr. reglugerðar um skipstjórnarréttindi á björgunarskipum og 1. mgr. 6. gr. siglingalaga nr. 34/1985.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í framangreindri ákæru og var málið því þegar tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, eftir að fulltrúi ákæruvalds og ákærði sjálfur höfðu tjáð sig stuttlega um ákvörðun viðurlaga. Með játningu ákærða, sem fær fulla stoð í gögnum málsins, telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um þau brot sem lýst er í ákæru. Ákærði, sem ekki hefur skipstjórnarréttindi, tók umrætt björgunarskip ófrjálsri hendi og sigldi því á haf út og aftur til hafnar, án þess jafnframt að sinna lagaskyldu um að hafa vélstjóra um borð sér til aðstoðar. Teljast brot hans varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum, og við 1. mgr. 5. gr. og 2. tl. a-liðar 3. mgr. 12. gr., sbr. 15. gr., allt sbr. 20. gr., laga nr. 30/2007, um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverð brot. Hann játaði greiðlega brot sín jafnt hjá lögreglu sem fyrir dómi. Við ákvörðun refsingar er til þess litið, en jafnframt til þess hve mikla hættu má telja hafa verið búna af hátterni ákærða, en fyrir liggur í gögnum málsins að ákærði sigldi skipi sem hann hafði ekki réttindi til að stýra í gegn um Hornafjarðarós við þær aðstæður að ölduhæð var á milli 4 og 5 metrar, en sigling um ósinn er talin varasöm jafnvel vönum mönnum við bestu aðstæður, vegna mikilla strauma sem þar eru.

Með hliðsjón af framanrituðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 45 daga fangelsi, en fullnustu refsingarinnar er frestað og fellur hún niður að tveimur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Enginn sakarkostnaður féll til vegna málsins

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kk-þgf B-kk-þgf dómstjóra í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 10:25 miðvikudaginn 1. júlí 2009.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 45 daga, en fullnustu refsingar hans er frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

H-kk-nf B-kk-nf