E-3545/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 17. desember sl., er höfðað af Á-kvk-þgf R-kvk-þgf J-kvk-þgf, Óðinsgötu 6, Reykjavík á hendur Rósinkrans ehf., Hafnargötu 9, Stokkseyri með stefnu birtri 9. mars 2009.

Málið er höfðað til greiðslu vangoldinna launa og orlofs. Endanlegar dómkröfur stefnanda eru að stefnda verði gert að greiða henni samtals krónur 91.688 ásamt vöxtum frá 1. september 2007 samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001. Þess er enn fremur krafist, að dæmt verði, að dráttarvextir skuli leggjast við höfuðstól á tólf mánaða fresti í fyrsta sinn þann 1. september 2008, en síðan árlega þann dag. Loks krefst stefnandi málskostnaðar samkvæmt mati dómsins og vaxta af málskostnaði samkvæmt 3. kafla vaxtalaga frá 15. degi eftir uppkvaðningu dóms til greiðsludags. Einnig er krafist virðisauka af málskostnaði þar sem stefnandi er ekki virðisaukaskattskyldur.

Stefndi krefst þess að hann verði alfarið sýknaður af öllum kröfum stefnanda og honum dæmdur málskostnaður að mati réttarins.

Mál þetta var þingfest 19. mars sl. en þá fékk stefndi frest til að skila greinargerð. Eftir ítrekaða fresti lagði stefndi fram greinargerð 5. maí sl. Undirritaður dómari tók við meðferð málsins 1. september sl. og tók það fyrir 6. október sl. Þá var málinu frestað til 16. október sl. til sáttaumleitana. Þegar málið var tekið fyrir þann dag lýstu aðilar gagnaöflun lokið og aðalmeðferð var ákveðin 5. nóvember. Við aðalmeðferð lækkaði stefnandi dómkröfur sínar frá stefnu. Eftir dómtöku málsins varð dómari þess var að verulegur brestur var á skýrleika í yfirlýsingum stefnanda að því er varðaði skýringu og sundurliðun dómkröfunnar eftir lækkun hennar. Í samræmi við 104. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 voru aðilar boðaðir til þinghalds 30. nóvember sl. til að beina því til stefnanda að gera nánari grein fyrir fjárhæð dómkröfunnar og sundurliðun hennar. Málið var tekið fyrir að nýju 17. desember sl. þar sem stefnandi lagði fram endurbættan útreikning og tímaskráningu auk þess sem dómkrafan var lækkuð lítillega til samræmis við útreikninginn. Stefndi gerði ekki athugasemdir og málið var dómtekið að nýju.

I. Málsatvik

Stefnandi sinnti almennum afgreiðslustörfum í blómabúð stefnda frá 31. maí 2007 til 15. ágúst 2007 þegar hún lét af störfum. Í kjölfarið reis ágreiningur um uppgjör launa, starfslok og efni ráðningarsamningsins aðila en ekki var gerður skriflegur samningur.

Stefnandi heldur því fram að umsaminn vinnutími hennar hafi verið frá kl. 10 til 17 alla virka daga eða sjö klukkustundir á dag og umsamin laun fyrir þessar vinnustundir hafi verið 250.000 krónur á mánuði eða 1.470,59 á klukkustund í dagvinnu. Vinnutími hennar hafi verið 151,69 klst. á mánuði. Auk þess hafi verið samkomulag um að ef hún ynni umfram fyrrgreindan vinnutíma yrði sérstaklega greitt fyrir þá vinnu. Stefnandi byggir á því að á tímabilinu 31. maí 1. september 2007 hafi laun hennar verið vangreidd að samtals fjárhæð 43.821 krónur auk þess sem orlof að fjárhæð 59.142 hafi ekki verið gert upp við hana í samræmi við kjarasamning og orlofslög nr. 30/1987. Þá sé vangoldinn mismunur á greiðslum samkvæmt útgefnum launseðlum og þeim greiðslum er henni voru greiddar á bankareikning.

Með bréfi til stefnanda, dagsettu 18. febrúar 2008, gerði Verslunarmannafélag Reykjavíkur (VR) kröfu fyrir hönd stefnanda um greiðslu vangoldinna launa auk orlofs og mismunar á greiðslum og útgefnum launaseðlum. Krafan var ítrekuð með bréfi lögmanns stefnanda dagsettu 4. mars 2008. Þá lagði stefnandi fram skeyti til forsvarsmanns stefnda frá starfsmanni VR frá 4. febrúar 2008 þar sem sendar eru skýringar um laun stefnanda.

Í greinargerð stefnda er því haldið fram að ráðningarsamningurinn hafi hljóðað upp á 250.000 krónur í mánaðarlaun miðað við skil á 8 klukkustunda vinnuframlagi á dag miðað við fimm vinnudaga í viku. Samið hafi verið um jafnaðarlaun og verulega yfirborgun miðað við taxta samkvæmt kjarasamningum. Raunin sé að stefnandi skuldi stefnda samtals 55 óunnar vinnustundir auk vöruúttektar að fjárhæð 44.555 króna auk vaxta. Stefnandi hafi auk þess hætt störfum fyrirvaralaust og sé því bótaskyld gagnvart stefnda. Málatilbúnaður stefnanda sé því tilhæfulaus.

II. Málsástæður stefnanda

Stefnandi byggir á því samkvæmt tímaskýrslum hafi hún að jafnaði unnið lengur en upphaflega hafði verið samið um en laun ekki verið greidd í samræmi við vinnuframlag. Útgefnir launaseðlar á tímabilinu frá 31. maí til 1. september 2007 hafi ekki verið í samræmi við vinnuframlag stefnanda samkvæmt vinnuskýrslum. Einnig hafi verið mismunur á greiðslum sem stefnanda hafi borist í banka og þeim sem stefnda hafi borið að greiða samkvæmt útgefnum launaseðlum.

Stefnandi byggir á því að samkvæmt gr. 2.2 í kjarasamningi VR og Samtaka atvinnulífsins frá apríl 2004 beri að greiða aukatíma sem unnir séu á milli 17:00 og 18:00 á virkum dögum með dagvinnukaupi. Eftirvinna teljist hver sú vinna sem fari yfir hinn venjulega dagvinnutíma svo og á laugardögum og sunnudögum, sbr. gr. 2.2.1. og 2.2.2. í framangreindum kjarasamningi. Aðra aukatíma skuli greiða með 40% álagi upp að 171,15 klst. á mánuði. Fari vinna umfram þann tíma skuli greiða yfirvinnukaup. Stefnanda hafi því á starfstímanum ekki verið greidd laun í samræmi við kjarasamninga.

Við útreikninga hafa eftirfarandi vinnustundir verið margfaldaðir með 40% álagi og þannig fengin heildartímafjöldi.

Á endanlegu yfirliti stefnanda eru vangoldnir tímar sem stefnandi byggir á að stefndi beri að greiða henni sundurliðaðir með eftirfarandi hætti.

Frá 31. maí til júníloka hafi stefnandi unnið 155,2 klst. Hafi 25,7 klst. þar af verið unnar á eftirvinnutímabili. Samkvæmt tímaskýrslu stefnanda sé ljóst að frá 31. maí til 9. júní 2007 hafi stefnandi starfað samfleytt í 10 daga og vegna þess beri að greiða aukalega 7 klst. dagvinnulaun enda stefnandi ekki fengið vikulegan frídag í samræmi við gr. 2.4.3. og 2.4.4. í kjarasamningi VR og Samtaka atvinnulífsins sem gerður var í apríl 2004. Stefnda beri því að greiða stefnanda laun vegna 164,7 klst. í maí og júní 2007.

Í júlí 2007 sé samkvæmt útgefnum launaseðli um 135 klst. vinnuframlag að ræða. Við yfirferð tímaskýrslna stefnanda sé ljóst að dagvinnustundir séu 93,68 klst. en stefnandi hafi auk þess starfað 38,06 klst. á eftirvinnutímabili. Einnig hafi stefnandi unnið fimm sinnum á kvöldverðartíma og því beri að greiða 5 eftirvinnustundir vegna þess. Stefnda beri því að greiða stefnanda laun vegna 136,74 klst. í júlí 2007.

Í ágúst 2007 sé samkvæmt útgefnum launaseðli um 55,5 klst. að ræða. Samkvæmt tímaskýrslu stefnanda hafi stefnandi unnið að auki 7,5 klst. á eftirvinnutímabili. Stefnda beri að greiða stefnanda laun vegna 62,5 klst. í ágúst 2007.

Auk rangra útreikninga vinnustunda samkvæmt launaseðlum hafi stefndi ekki greitt laun í samræmi við launaseðla. Þegar bornar séu saman innborganir og útgefnir launaseðlar sé ljóst að mismunur útborgaðra launa og launum samkvæmt launaseðlum nemi 11.300 krónum.

Að auki skuli vinnuveitandi greiða áunnið orlof til launþega við lok ráðningasambands samkvæmt 8. gr. orlofslaga nr. 30/1987. Stefndi hafi ekki greitt stefnanda orlof á vegna tímabilsins frá 31. maí til 1. september 2007. Laun stefnanda, samkvæmt kjarasamning VR og Samtaka atvinnulífsins sbr. tímaskýrslur stefnanda, séu vegna dagvinnu kr. 419.382 og vegna eftirvinnu kr. 162.153. Heildarlaun stefnanda nemi því kr. 581.535 og áunnið og vangoldið orlof því kr. 59.142 (581.535 kr. x 10,17% ).

Endanleg sundurliðun dómkröfu stefnanda er með eftirfarandi hætti:

III. Málsástæður stefnda

Stefndi byggir á því að tímaskýrslur sem stefnandi hefur lagt fram virðist teknar saman eftir að störfum stefnanda lauk og þær séu ekki alveg réttar. Stefnandi hefur lagt fram yfirlit yfir tímaskráningar í júlí og ágúst 2007 sem hann segir að hafi verið til staðar í búðinni. Þar hafi starfsmenn ritað sjálfir sína tímaskráningu. Yfirlit vegna júní 2007 sem hafi verið geymt búðinni hafi ekki fundist. Þá er á því byggt að stefnandi hafi með tölvupósti starfsmanns VR, 4. febrúar 2008, fallist á að stefnandi skuldi stefnda 9,1 klst í vinnuframlag vegna júní. Tímaskýrslu stefnanda vegna júní 2007 sé því mótmælt sem rangri. Í júlí 2007 nemi unnir tímar alls 120,5 og í ágúst 2007 séu unnir tímar alls 50. Framlögðum tímaskýrslum sem stefnandi hefur lagt fram fyrir júlí og ágúst sé mótmælt að því leyti sem þeim beri ekki saman við framlaðar skýrslu stefnda.

Þá sé við útreikning á unnum vinnustundum ekkert tekið á hversu oft stefnandi hafi mætt of seint til vinnu og enn fremur því að alla virka daga fór stefnandi alltaf úr vinnu 15-20 mínútum fyrir kl. 17 til þess að sækja barn sitt á leikskóla.

Þá hækki stefnandi klukkustundafjölda sinn með útreikningi á yfirvinnu sem hún telji sig hafa unnið. Yfirvinna sé sú vinna sem unnin er umfram umsamda vinnuskyldu en þar sem stefnandi hafi ekki uppfyllt umsamda vinnuskyldu hvað unnar klukkustundir varði sé ekki um að ræða neina yfirvinnu.

Þá hafi stefnandi hætt án þess að hafa gert upp vöruúttektir sínar í júní til ágúst 2007, samtals að höfuðstólsfjárhæð 44.555 krónur.

Loks hafi stefnandi hætt fyrirvaralaust þann 15. ágúst 2007 og því eigi stefnandi rétt á bótum sem svari til helmings áskilins kaups eða það sem eftir er af vistinni. Stefndi hafi enn hvorki hafið innheimtu á úttekt stefnanda né haft uppi bótakröfu vegna fyrirvaralausrar uppsagnar stefnanda.

Samkvæmt framansögðu telur stefndi sig eiga inni allmargar óunnar vinnustundir hjá stefnanda sem nemur alls nokkrum tugum klukkustunda. Því sé ljóst að launaútreikningar og uppgjör stefnanda gagnvart stefnda standist ekki og stefndi skuldar stefnanda hvorki eitt né neitt. Það halli verulega í hina áttina.

Nánar tiltekið skuldi stefnanda stefnda 9,1 vinnustund vegna júní, 33,5 vinnustundir vegna júlí en ágúst sé nokkuð réttur. Þá hafi 13 klst. farið í að sækja barnið á leikskóla og sé miðað við 15 mínútur hvern virkan dag þó oftast væri farið 20 mínútur fyrir kl. 17. Miðað við þetta hafi stefnandi skilið eftir sig um það bil 55 óunnar klukkustundir auk vöruúttektar fyrir 44.555 krónur ásamt vöxtum frá 1. september 2007. Þetta ásamt því að hún hafi gengið úr vinnu fyrirvaralaust eigi að „dekka“ á móti óuppgerðu orlofi. Því beri að sýkna stefnanda alfarið af kröfum stefnanda og dæma honum málskostnað að mati réttarins. Kröfu um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Stefnandi kom fyrir dóminn og sagði að við ráðningu hennar hjá stefnanda hefði verið samið um vinnutíma frá kl. 10 til 17.00 og umsamin mánaðarlaun, 250.000 krónur, hefðu miðað við hún fengi að fara korteri fyrr eða fimmtán mínútum fyrir klukkan fimm til að hún gæti farið að sækja barn á leikskóla. Á móti hefði verið samið um að hún tæki ekki matar- og kaffitími þar sem hún yrði að mestu ein í versluninni. Um hefði verið að ræða sumarstarf þar sem hún hefði verið í skóla. Það hefði verið alveg á hreinu að hún væri að fara aftur í skólann um haustið. Hún kvaðst hvorki hafa ætlað að vinna um kvöld né helgar þar sem hún væri ein með barn. Hún hefði þó samþykkt síðan að vinna fyrstu helgarnar eftir að verslunin var opnuð þar sem stefndi hefði ekki haft annan starfsmann til að vinna á móti henni. Hún hefði tekið það skýrt fram að hún vildi ekki vera á jafnaðarkaupi og samið hefði verið um að ef hún ynni yfirvinnu yrðu hún annað hvort greidd í yfirvinnukaupi eða tekin út í fríi þannig mánaðarlaun myndu aldrei skerðast. Fram kom hjá stefnanda að hún hefði gert fyrirfram vaktaplan fyrir júní og júlí til að hafa eitthvað skipulag en síðan hefði hún skráð hjá sér eftir hvern vinnudag hvað hún hefði unnið nákvæmlega lengi til þess að allt væri á hreinu. Þá bar stefnandi að hún hefði fengið greiddar sléttar tölur inn á reikning eftir mánaðamót. Stefndi hefði greitt 200.000 krónur í júlí, aftur 200.000 í ágúst og síðan 80.000 í september en hvorki hefðu fylgt útreikningar né launaseðlar. Stefnandi kvaðst hafa hætt 15. ágúst og eftir það leitað eftir launaseðli í nokkur skipti. Loksins þegar hún hefði fengið launaseðlana hefði hún séð að hún hefði ekki fengið neitt orlof og enn fremur að upphæðir stemmdu ekki við upphæðirnar sem lagðar hefðu verið inn á reikninginn hennar. Hún hefði því leitað eftir aðstoð hjá VR.

Þá mætti fyrir dóminn G-kk-nf B-kk-nf G-kk-nf stefnda og eiginmaður stjórnarformanns stefnda, E-kvk-ef K-kvk-ef. Hann kvaðst hafa verið viðstaddur gerð ráðningarsamningsins við stefnda. Hann og E-kvk-nf hefðu spurt stefnanda hvað hún færi fram á í launakröfur. Stefnandi hefði farið fram á 250.000 krónur á mánuði gegn átta tímum á dag. Ef hún myndi hætta fyrr myndi hún vinna það af sér einn og einn laugardag eða á öðrum tíma. Ekki hefði átt að greiða sérstaklega fyrir yfirvinnu enda hefði hún fengið um 1500 krónur á tímann. Stefnandi hefði búið til vaktaplan sem hefði verið farið eftir og hún hefði fengið greitt fram að 20 mínútum fyrir fimm þegar hún sótti barnið. Vitnið sagði að við gerð ráðningarsamningin hefði legið fyrir að stefnandi myndi láta af störfum þegar skólinn byrjaði. Þá bar vitnið að stefandi hefði tekið sér matar- og kaffitíma þegar hentaði en aðspurður sagði hann að hún hefði ekki getað farið frá.

IV. Forsendur og niðurstöður

Stefnandi var ráðin með munnlegum ráðningarsamningi til almennra afgreiðslustarfa í blómaverslun stefnda. Umsamin mánaðarlaun voru kr. 250.000 en málsaðilar deila um hvort þau laun afmarkist við vinnu á dagvinnutímabili eða séu jafnaðarlaun fyrir alla vinnu stefnanda.

Stefndi ber sönnunarbyrði fyrir því að greiðsla fyrir vinnu utan dagvinnutímabils eða umfram mánaðarlega vinnuskyldu samkvæmt kjarasamningi hafi verið innifalin í launakjörum stefnanda. Ekki liggja fyrir önnur skrifleg gögn en launaseðlar. Við aðalmeðferð málsins kvaðst stefnandi hafa fengið þá afhenta eftir að hún hætti störfum hjá stefnda og var því ekki mótmælt af lögmanni stefnda. Launaseðill fyrir júní tilgreinir að mánaðarlaun séu kr. 250.000 en launaseðlar fyrir júlí og ágúst að laun fyrir „dagvinnu“ hafi verið kr. 1.460 á tímann. Með hliðsjón af því verður að hafna þeirri málsástæðu stefnda að um svokölluð jafnaðarlaun hafi verið að ræða. Ber því að greiða fyrir vinnu utan dagvinnutímabils með álagi samkvæmt kjarasamningi enda hefur stefndi ekki sýnt fram á að samið hafi verið um frávik frá því. Ekki er deilt um að leggja ber kjarasamning VR og Samtaka atvinnulífsins frá 16. apríl 2004 til grundvallar við útreikning á launakröfu stefnanda.

Í stefnu greinir að vinnutími hafi almennt verið frá kl. 10:00 til 17:00 eða 7 klst. á dag og ekki er deilt um að miða skuli við vinnu fimm daga vikunnar. Segir í stefnu að fyrir umsamin mánaðarlaun hafi stefnandi þurft að skila 151,67 klst. á mánuði. Við útreikning stefnukröfu, sem byggir á gögnum frá stéttarfélagi stefnanda, er hins vegar miðað við að deila skuli með 170 í mánaðarlaun stefnanda og því sé tímakaup í dagvinnu kr. 1.470,59. Leggur stefnandi þar til grundvallar deilitölu dagvinnutímakaups samkvæmt gr. 1.6.1.1. í kjarasamningi. Jafnframt er gengið út frá því í stefnu að ekki skuli greiða yfirvinnukaup fyrr en 171,15 klst. hafi verið skilað á mánuði. Fyrir vinnu utan venjulegs dagvinnutíma svo og á laugardögum og sunnudögum skuli greiða eftirvinnu. Krafa um uppgjör á grundvelli ofangreinds tímakaups gengur að mati dómsins ekki lengra en uppgjör samkvæmt umsömdum mánaðarlaunum og verður því fallist á þá viðmiðun.

Eftirvinnukaup og yfirvinnukaup er ekki tilgreint á launaseðlum og ber því samkvæmt gr. 1.7.1. í kjarasamningi að miða við að eftirvinnukaup sé 0,8235% af mánaðarlaunum fyrir dagvinnu (kr. 2.058,75) og yfirvinnukaup 1,0385% af sama stofni (kr. 2.596,25).

Stefnandi hefur lagt fram afrit tímaskýrslna fyrir júní til ágúst sem hún hélt sjálf og af hálfu stefnda liggja fyrir vinnuskýrslur fyrir júlí og ágúst. Skýrsla stefnda fyrir júní hefur glatast og er því ekki lögð fram. Vinnuskýrslur stefnanda og stefnda eru almennt samhljóða og frávik óveruleg. Þykir því mega byggja á vinnuskýrslum stefnanda fyrir júní.

Uppgjör launa fyrir maí og júní

Stefnandi hefur lagt fram tímaskýrslur fyrir júní og launaútreikninga VR fyrir sama tímabil. Miðað er við að dagvinnustundir hafi verið 129,5 og eftirvinnustundir 25,7.Unnar stundir eru því samtals 155,5 auk þess sem stefnandi telur sig eiga rétt á 2,5 klst. á eftirvinnukaupi vegna vinnu á kvöldverðartíma. Stefndi hefur ekki gert athugasemdir við tímaskrift einstaka daga en telur að stefnandi skuldi 9,1 tíma því stefnandi hafi ekki uppfyllt 100% vinnuskyldu í júní. Á því er jafnframt byggt að það hafi verið viðurkennt með tölvuskeyti frá starfsmanni Verslunarmannafélags Reykjavíkur frá 4. febrúar sl. Þar sem forsendur launakröfu stefnanda miðast við tímakaup og einungis sé greitt fyrir unnar stundir þá eru ekki efni til frádráttar frá skráðum vinnustundum samkvæmt tímaskýrslum.

Miðað við tímakaupsforsendur dómsins eru laun fyrir dagvinnu kr. 190.441 og laun fyrir eftirvinnu kr. 58.057 eða samtals kr.248.498.

Stefnandi krefst að auki 7 klst. á dagvinnulaunum þar sem hún hafi ekki fengið vikulegan frídag á tímabilinu 31. maí til 9. júní. Stefnandi vann 4 daga fyrri viku þessa tímabils og 6 daga síðari vikuna. Hefur með því verið fullnægt kröfu kjarasamnings um vikulegan frídag og á stefnandi ekki frekari kröfur á þeim grundvelli.

Samkvæmt framlögðum launaseðli fyrir júní fékk stefnandi mánaðarlaun kr. 250.000. Eru því ofgreidd laun vegna þessa tímabils kr. 1.502.

Uppgjör launa fyrir júlí

Stefnandi krefst þess í endanlegri kröfugerð að fá greiddar 93,68 klst. á dagvinnukaupi. Á það sér stoð í tímaskýrslum beggja aðila. Deilt er um fjölda eftirvinnustunda þann mánuð. Stefnandi krefst greiðslu 38 stunda auk 5 stunda vegna vinnu í kvöldmatartíma. Stefndi telur á hinn bóginn að heildarfjöldi stunda í júlí hafi verið 120,5. Á það sér hvorki stoð í tímaskýrslu stefnda né í launaseðli fyrir júlí þar sem heildarfjöldi stunda er sagður 135. Samkvæmt vaktaplani stefnda eru unnir eftirvinnutímar í júlí ekki færri en 35. Óljóst er hvort stefnandi vann frá 10 - 13 laugardaginn 7. júlí og í kvöldmatarhléum í fimm skipti þegar unnið var fram eftir kvöldi en í einhverjum tilvikum var stefnandi ein við vinnu þessi kvöld. Með hliðsjón af launaseðli fyrir júlí verður að teljast viðurkennt af hálfu stefnda að reikna beri stefnanda ekki færri en 135 stundir fyrir júlí. Dagvinnustundir eru þar af 93,68 og eftirvinnutímar því 41,32. Laun fyrir dagvinnu í júlí eru því kr. 137.765 og fyrir eftirvinnu kr. 85.068. Heildarlaun fyrir júlí eru því kr. 222.833. Laun samkvæmt launaseðli voru hins vegar kr. 197.100 og eru vangreidd laun því kr. 25.733.

Uppgjör launa fyrir ágúst

Fyrir ágúst krefst stefnandi greiðslu 55 dagvinnustunda og 7,5 eftirvinnustunda. Er sú tímaskrift í samræmi við vaktaplan sem stefndi hefur lagt fram en í því hefur þó láðst að reikna með greiðslu dagvinnulauna á frídegi verslunarmanna. Teljast því rétt laun fyrir ágúst vera kr. 80.882 fyrir dagvinnu og kr. 15.441 fyrir eftirvinnu. Heildarlaun fyrir ágúst eru því kr. 96.323. Laun samkvæmt launaseðli voru hins vegar kr. 80.300 og eru vangreidd laun því kr. 16.023.

Auk framangreindra krafna um uppgjör unninna vinnustunda hefur stefnandi krafist greiðslu 11.300 króna sem hann telur vera mismun á greiðslum sem stefnanda bárust í banka og þeim greidd voru samkvæmt launaseðlum. Stefndi hefur ekki mótmælt þeim málstástæðum er krafan byggir á og er því á hana fallist.

Stefnandi krefst enn fremur orlofslauna vegna tímabilsins frá 31. maí til 15. ágúst. Ekki kemur fram á launaseðlum að orlofslaun hafi verið greidd og í greinargerð stefnda er sömuleiðis gert ráð fyrir að þau séu óuppgerð. Heildarlaun stefnanda samkvæmd dómi þessum eru á tímabilinu kr. 567.654 og orlofslaun 10,17% af því eða kr. 57.730.

Krafa stefnda um frádrátt frá stefnukröfu

Stefndi hefur mótmælt kröfum og útreikningum stefnanda. Hann heldur því fram í greinargerð að stefnandi hafi farið alla virka daga úr vinnu 15 til 20 mínútum fyrir kl. 17 til að sækja barn sitt á leikskóla og að draga beri þær stundir frá dómkröfu stefnanda. Stefnandi telur á hinn bóginn að það hafi verið forsenda af hennar hálfu að hún hefði svigrúm til að sækja barn sitt á leikskóla kl. 17. Á móti hefði hún ekki tekið nein matar- eða kaffihlé enda hefði hún verið ein í búðinni flesta daga. Krafa stefnda um frádrátt kom fyrst fram í greinargerð til dómsins og hún á sér hvorki stoð í vaktaplani stefnda fyrir júlí og ágúst, þar sem stefndi hefur skráð vinnutíma stefnanda til kl. 17 flesta virka daga, né í þeim tímafjölda sem skráður er á launaseðla fyrir júlí og ágúst. Verður því ekki annað séð að samkomulag hafi verið um að stefnandi héldi launum til kl. 17 og er því kröfu um frádrátt af þeim sökum hafnað.

Stefndi hefur einnig krafist þess að tekið verði tillit til vöruúttektar stefnanda að fjárhæð 44.555 krónur. Við aðalmeðferð málsins viðurkenndi stefnandi skuldajöfnuð að fjárhæð 22.575 krónur vegna úttekta. Vegna ákvæða 1. gr. laga nr. 28/1930 um greiðslu verkkaups verður ekki gegn andmælum stefnda fallist á frekari skuldajöfnuð enda verður honum ekki beitt nema svo hafi áður verið sérstaklega um samið. Á sömu forsendu eru ekki efni til að dæma stefnda dráttarvexti af fjárhæðinni.

Stefndi telur sig eiga bótakröfu á stefnanda vegna meints brotthlaups stefnanda úr starfi. Krafan byggir á því að stefnandi hafi ekki unnið samningsbundinn uppsagnarfrest. Samkvæmt vaktaplani sem stefndi leggur fram er gert ráð fyrir því að stefnandi hætti störfum frá og með 17. ágúst vegna skóla. Eiginmaður stjórnarformanns stefnda, sem var viðstaddur ráðningu stefnanda, staðfesti fyrir dómi að ráðningu hafi átt að ljúka við upphaf skóla. Bótakröfu vegna brotthlaups er því hafnað.

Stefnda ber því að greiða stefnanda:

Vangoldin laun 31. maí til 15. ágúst 2007 kr. 41.756

Mismunur á greiðslu og útgefnum launaseðlum kr. 11.300

Orlof 31. maí til 15. ágúst 2007 kr. 57.730

Frádráttur vegna vöruúttekta kr. -22.575

Samtals kr. 88.211

Niðurstaða málsins er því sú að stefnda ber að greiða stefnanda 88.211 krónur með dráttarvöxtum frá 1. september 2007 til greiðsludags samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001. Samkvæmt 12. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 er þarflaust að kveða á um árlega höfuðstólsfærslu vaxta eins og krafist er af hálfu stefnanda

Í samræmi við niðurstöðu málsins, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 170.000 krónur. Samkvæmt 4. mgr. 129. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 ber málskostnaður dráttarvexti frá fimmtánda degi eftir uppkvaðningu dóms þótt þess sé ekki krafist sérstaklega eða getið í dómi og þarf því ekki sérstaklega að kveða á um það í dómi.

Á-kvk-nf B-kvk-nf kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Stefndi Rósinkrans ehf. greiði stefnanda Á-kvk-þgf R-kvk-þgf J-kvk-þgf 88.211 krónur með dráttarvöxtum frá 1. september 2007 samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 til greiðsludags og 170.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf B-kvk-nf.

------------------- --------------------- -------------------------

Rétt endurrit staðfestir,

Héraðsdómi Reykjavíkur, 21. desember 2009.