S-351/2008

Ár 2008, miðvikudaginn 23. apríl, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í málinu nr. S-351/2008: Ákæruvaldið gegn I-kvk-þgf H-kvk-þgf, sem dómtekið var 18. sama mánaðar sem játningarmál samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Ríkislögreglustjórinn höfðaði málið með ákæru útgefinni 22. febrúar 2008 á hendur R-kvk-þgf R-kvk-þgf, fæddri 1962, I-kvk-þgf H-kvk-þgf, kt. 181162-7249, Kleppsvegi 68, Reykjavík og átján öðrum einstaklingum, til refsingar fyrir brot á almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Þáttur ákærðu I-x-x var skilinn frá aðalmálinu á þingfestingardegi 14. mars síðastliðinn og er nú dæmdur sérstaklega.

Nefndri R-kvk-þgf er í I. kafla ákærunnar gefið að sök brot á 248. gr., sbr. 138. almennra hegningarlaga, sbr. 6. gr. laga nr. 54/2003, með fjársvikum í opinberu starfi sem þjónustufulltrúi hjá Tryggingastofnun ríkisins, framin á tímabilinu frá 2. janúar 2002 til 9. júní 2006, með því að hafa útbúið 781 tilhæfulausa kvittun fyrir útborgun og blekkt gjaldkera Tryggingastofnunar til að greiða að tilefnislausu úr sjóðum hennar á grundvelli þeirra, í jafn mörgum greiðslum, samtals krónur 75.750.444, sem hér segir: [...]

G.

Með því að hafa, á tímabilinu frá 21. október 2003 til 6. júní 2006, útbúið 75 kvittanir og látið greiða samtals krónur 7.710.443, í formi endurgreiðslna vegna útlagðs kostnaðar, inn á reikninga [X], nr. 117-26-2449 og 517-14-602846. [...]

N.

Með því að hafa, á tímabilinu frá 8. janúar 2002 til 14. febrúar 2006, útbúið 43 kvittanir og látið greiða samtals krónur 3.326.075, í formi endurgreiðslna vegna útlagðs kostnaðar, inn á reikning ákærðu I-kvk-ef nr. 527-05-26544. [...]

Í XIII. kafla ákærunnar er ákærðu I-x-x gefin að sök hylming samkvæmt 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga, í eftirgreindum tilvikum:

A.

Með því að hafa í 43 skipti, á tímabilinu frá 8. janúar 2002 til 14. febrúar 2006, veitt viðtöku á bankareikning sinn, haldið og ráðstafað samkvæmt fyrirmælum R-kvk-ef, samtals krónum 3.326.075, sem voru ávinningur af brotum R-kvk-ef, sem lýst er í N-lið I. kafla ákæru, þrátt fyrir að ákærðu hafi ekki getað dulist að ekki var um löglega fengið fé að ræða.

B.

Með því að hafa í 75 skipti, á tímabilinu frá 21. október 2003 til 6. júní 2006, veitt viðtöku á bankareikning dóttur sinnar [X], haldið og ráðstafað samkvæmt fyrirmælum R-kvk-ef, samtals krónum 7.710.443, sem voru ávinningur af brotum R-kvk-ef, sem lýst er í G-lið I. kafla ákæru, þrátt fyrir að ákærðu hafi ekki getað dulist að ekki var um löglega fengið fé að ræða.

Við þingfestingu aðalmálsins játaði R-kvk-nf sök að öllu leyti í samræmi við verknaðarlýsingu I. kafla ákæru. Ákærða játti einnig skýlaust sök og viðurkenndi að hafa gerst sek um hylmingu með þeim hætti, sem lýst er í A- og B-lið XIII. kafla.

R-kvk-nf og ákærða eru æskuvinkonur. Af framburði þeirra hjá lögreglu er ljóst að ákærða vissi frá upphafi um fjársvik R-kvk-ef úr sjóðum Tryggingastofnunar og heimilaði í því skyni 118 innlagnir á téða bankareikninga, en ákærða hafði prókúru á reikninga dóttur sinnar og bauð R-kvk-þgf þá til afnota. Þeim ber og saman um að þannig hafi samtals 11.036.518 krónur ranglega runnið inn á reikningana og að ákærða hafi fengið í sinn hlut nær helming fjárins, sem hún varði að eigin sögn til að fjármagna fíkniefnaneyslu. Hefur ákærða staðfest þetta fyrir dómi, þó þannig að hún kveðst nú ekki gera sér nákvæma grein fyrir skiptingu fjárins, enda hafi hún verið í mikilli neyslu á ákærutímabilinu.

Með hliðsjón af framansögðu og sér í lagi játningu ákærðu fyrir dómi, sem samrýmist rannsóknargögnum málsins, er sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi, sem henni er gefin að sök í XIII. kafla ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Ákvörðun viðurlaga.

Samkvæmt sakavottorði ákærðu gekkst hún árið 1998 undir sekt fyrir ökuhraðabrot, en hefur annars hreinan sakaferil. Hún játaði aðild sína í upphafi lögreglurannsóknar og hefur lagt sitt af mörkum til að upplýsa málið, ekki síst með greiðri játningu fyrir dómi. Þykir rétt að hún njóti þessa við refsiákvörðun. Á hinn bóginn ber að líta til aldurs ákærðu, en hún er 45 ára. Þá verður ekki horft framhjá því að brot hennar fólust í því að hylma yfir fjársvikum, að til þess notaði hún eigin bankareikning og reikninga dóttur sinnar, að brotin stóðu yfir langan tíma og vörðuðu verulega fjárhæð og að ákærða naut ríkulegs ávinnings af háttseminni. Þótt brotin séu óumdeilanlega samkynja varð tæplega átján mánaða hlé á brotastarfseminni, frá 7. febrúar 2002 til 21. október 2003, en frá þeim tíma voru brotin framin í samfellu. Þykir því rétt að virða háttsemina sem tvær brotaeindir í skilningi 1. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga. Að öllu þessu gættu þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin níu mánaða fangelsi.

Ákærða er 75% öryrki vegna [...]. Hún hefur verið óvinnufær um langt árabil, búið í félagslegu húsnæði og þegið framfærslubætur. Hún hefur [...]. Hún er þjökuð af stoðkerfisvandamálum og gengur við tvær hækjur. Með hliðsjón af téðum upplýsingum, fyrrgreindum málsbótum, því að ákærða á óverulegan sakaferil að baki og loks yfirlýsingu sækjanda um að ákæruvaldið sé eigi mótfallið skilorðsbindingu, þykir mega ákveða að fresta fullnustu dæmdrar refsingar þannig að hún falli niður að liðnum þremur árum frá dómsbirtingu haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærðu til að greiða 44.571 krónu í útlagða þóknun P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns vegna verjandastarfa í upphafi rannsóknar. Þá ber henni að greiða þóknun B-kk-ef B-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem tók formlega við starfi verjanda í ágúst 2006 og hefur einnig gætt hagsmuna ákærðu fyrir dómi. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til tímaskýrslu verjandans þykir þóknun hans hæfilega ákveðin 326.800 krónur, sem að meðtöldum virðisaukaskatti nemur 406.866 krónum.

B-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærða, I-kvk-nf H-kvk-nf, sæti fangelsi níu mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum frá dómsbirtingu haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 451.437 krónur í sakarkostnað, þar með talda 406.866 króna þóknun B-kk-ef B-kk-ef héraðsdómslögmanns.

J-kk-nf J-kk-nf