S-866/2008

I.

Mál þetta, sem dómtekið var að aflokinni aðalmeðferð 7. október sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 26. ágúst 2008, á hendur K-kk-þgf F-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Bollagötu 8, Reykjavík, “fyrir vopnalagabrot og eignaspjöll, með því að hafa að kvöldi laugardagsins 27. október 2007, í Sólbaðsstofunni Sælunni að Bæjarlind 1 í Kópavogi, haft í vörslum sínum úðabrúsa með táragasi er ákærði átti og hafði flutt til landsins frá Þýskalandi, og með því að hafa slegið járnröri af ryksugu og sparkað í hurðarkarm og hurðir á klefum í sólbaðsstofunni, með þeim afleiðingum hurðarkarmur (svo) og hurð brotnuðu svo ekki var hægt að loka hurðinni og sprunga kom í aðra hurð.

Telst þetta varða við 4. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998, og 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gerir Þ-kvk-nf M-kvk-nf J-kvk-nf, kt. 000000-0000, kröfu fyrir hönd Siesta-sól ehf. (svo), kt. 000000-0000, um að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 243.260, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá tjónsdegi, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.”

Af hálfu ákærða er þess krafist að refsikröfu ákæruvalds að því er varðar eignaspjöll verði vísað frá dómi. Þá er þess krafist að ákærði verði sýknaður af vopnalagabroti, en til vara að ákvörðun um refsingu verði frestað skilorðsbundið. Til þrautavara er þess krafist að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa vegna vopnalagabrotsins. Þá er þess krafist að framkominni bótakröfu verði vísað frá dómi. Loks er þess krafist að sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

II.

Málavextir.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dags. 10. nóvember 2007, barst tilkynning frá fjarskiptamiðstöð ríkislögreglustjóra um að óskað væri eftir skjótri aðstoð á sólbaðsstofuna Sæluna að Bæjarlind 1 þar sem menn vopnaðir kylfum hefðu ráðist inn. Segir í skýrslunni að lögreglumenn hafi þegar haldið á vettvang og þegar þangað hafi komið hafi þeir orðið þess áskynja að fólk var mjög skelkað. Einhverjir hafi tjáð þeim að sá sem hefði verið með kylfuna væri farinn af vettvangi og hugsanlega á bifreiðinni MO-973. Þá hafi lögreglumönnum verið tjáð að maður, sem væri inni á sólbaðsstofunni, hefði verið sakaður um nauðgun. Er lögreglumenn hafi gengið inn á sólbaðsstofuna hafi maður að nafni V-kk-nf komið út úr einu herberginu. Hann hafi verið mjög rauðeygður og tjáð lögreglu að á hann hefði verið sprautað táragasi og að honum sviði í augun. Lögreglumenn hafi farið út með V-kk-þgf og rætt við hann í lögreglubifreiðinni. Lögreglumenn úti í umferðinni hafi verið látnir vita af því að ætlaður gerandi væri hugsanlega á áðurgreindri bifreið.

Áðurgreindur V-kk-nf hafi tjáð lögreglu að hann hefði verið að fara í ljós og sest í sófa við hliðina á tveimur stúlkum. Fljótlega hefðu þær farið út af sólbaðsstofunni og hann síðan farið í ljós. Þegar hann hefði verið búinn í ljósum hefði hann mætt ókunnugum manni, sem hefði spurt hann að nafni og hann sagst heita V-kk-nf. Viðkomandi hefði þá sagst ætla að drepa hann og tekið upp úðabrúsa og sprautað á hann. Viðkomandi hefði síðan tekið upp járnkylfu og þá hefði hann hlaupið í burtu frá honum og læst að sér inni í klefa á sólbaðsstofunni. Maðurinn hefði þá borið það á hann að hann hefði nauðgað einhverri stúlku. Maðurinn hefði síðan horfið af vettvangi. Aðspurður af lögreglu neitaði V-kk-nf því að hafa nokkurn tíma nauðgað stúlku. Sagðist hann hafa kannast við aðra stúlkuna, sem hefði farið út af sólbaðsstofunni rétt eftir að hann hefði komið inn á stofuna. Aðspurður sagði V-kk-nf að sá sem ráðist hefði á hann væri dökkhærður með stutt hár, frekar grannur um 176 sm á hæð. Hann hefði ekki þekkt þennan mann.

Í skýrslunni segir að á vettvangi hafi lögreglumenn rætt við H-kvk-þf, starfsmann á sólbaðsstofunni, sem hefði orðið vitni að árásinni. Hún hafi tjáð þeim að hún hefði verið að þrífa einn klefann þegar strákur hefði komið hlaupandi inn í klefann og læst að sér. Strákurinn hefði fundið til í andlitinu og tár runnið úr augum hans. Strákurinn hefði tjáð henni að hann hefði verið “meisaður”. Strákurinn hefði síðan reynt að komast út um glugga inni í klefanum en þá hefði hurðin verið opnuð og inn hefði komið strákur með járnkylfu. Sá strákur hefði sagt henni að fara út úr klefanum og hefði hún hlýtt honum. Hurðinni hefði síðan verið lokað og sagðist hún ekki vita hvað gengið hefði á inni í klefanum eftir að hurðin lokaðist.

Samkvæmt frumskýrslunni ræddi lögregla einnig við R-kvk-þf, starfsmann á sólbaðstofunni, en hún hafi tilkynnt lögreglu um árásina. Hún hafi tjáð þeim að skömmu fyrir árásina hefðu tvær stúlkur komið inn á sólbaðsstofuna og beðið um að fá að komast í ljós. Þegar árásarþoli hefði komið inn á sólbaðsstofuna hefðu stúlkurnar hins vegar farið mjög skyndilega af sólbaðstofunni. Skömmu eftir að árásarþolinn hefði farið í ljós hefði maður komið inn á sólbaðsstofuna og tjáð henni að hann væri að ná í vin sinn úr ljósum. Maður þessi hefði verið dökkur yfirlitum, brúneygður og með millisítt, dökkt hár. Þegar árásarþoli hefði komið úr ljósum hefði þessi maður rokið upp og spurt hvor hann væri V-kk-nf og þegar strákurinn hefði svarað því játandi hefði þessi maður sprautað einhverju framan í hann líkt og táragasi Því næst hefði sami maður tekið upp kylfu og byrjað að elta árásarþola út um allt. Hún sagði að maðurinn hefði talað um að árásarþoli hefði nauðgað vinkonu hans. Eftir stuttan eltingarleik þessa manns og árásarþola hefði maðurinn hlaupið út og farið á brott á bifreiðinni MO-973.

Í frumskýrslu lögreglu segir að farið hafi verið með V-kk-þf á slysadeild þar sem augu hans hefðu verið skoluð. Lögregla hafi haft upp á árásarmanninum og heiti hann K-kk-nf. Hann hafi tjáð lögreglu að hann væri búinn að hafa samband við V-kk-þf og að allt væri í lagi þeirra í millum og að ekkert yrði gert í málinu. Þá hafi hann tjáð lögreglu að hann hygðist hafa samband við sólbaðsstofuna og lagfæra þær skemmdir sem hann hefði valdið á stofunni, en hann væri smiður.

Þá segir að lögreglumenn hafi farið aftur á sólbaðsstofuna Sæluna og kannað þar skemmdir innandyra. Sjá hafi mátt skemmdir á lofti húsnæðisins, þ.e. búið hafi verið að færa til og skemma þrjár plötur og beygla járn sem haldi plötunum. Einnig hafi verið svört strik á veggjum, sem gætu verið eftir skósóla. Ein hurð hafi verið rispuð og ekki hafi verið hægt að loka henni alveg. Stigið hefði verið upp á ljósabekk í einum klefanum og því væri óvíst með skemmdir á honum.

Í skýrslu lögreglu dagsettri 19. nóvember 2007 segir að sama dag hafi Þ-kvk-nf M-kvk-nf J-kvk-nf mætt í rannsóknardeild lögreglu til að kæra eignaspjöll á Siesta-Sól ehf., Bæjarlind 1 í Kópavogi hinn 27. október 2007. Hún hafi tjáð lögreglu að umrædd sólbaðsstofa væri í eigu hennar og eiginmanns hennar, I-kk-ef S-kk-ef J-kk-ef og að þau hjón væru tilknúin að kæra viðkomandi árásarmann vegna eignaspjallanna og krefjast þess að honum yrði refsað. Framvísaði hún mati á tjóninu frá Tjónaþjónustu TM trygginga, þar sem fram komi að tjónið væri metið á 899.380 krónur, en það væri huganlega ekki endanlegt. Þá væri krafist vaxta og dráttarvaxta af höfuðstól.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir:

Ákærði neitaði því að hafa verið með úðabrúsa með táragasi í vörslum sínum. Sagði ákærði að um hefði verið að ræða léttan piparúða, sem hann hefði keypt sér til varnar í Þýskalandi og síðan flutt með sér til landsins. Ákærði viðurkenndi að hafa sparkað og slegið léttu álröri af ryksugu í hurðarkarm og hurðir á klefum á sólbaðsstofunni með þeim afleiðingum, sem greinir í ákæru.

Ákærði sagði að tildrög þess að hann hefði farið á sólbaðsstofuna hefðu verið þau að nokkru áður hefði árásarþolinn, V-kk-nf, ráðist á kærustu hans vopnaður byssu og neytt hana inn á heimili sitt í þeim tilgangi að gefa henni eiturlyf og nauðga henni. Þessi atlaga hefði hins vegar ekki tekist þar sem móðir V-kk-ef hefði verið heima. Hann sagði að kærastan sín hefði komist í burtu frá umræddum manni við illan leik. Hann sagði að kærastan hans hefði ekki þorað að kæra manninn þar sem um þekktan fíkniefnasala væri að ræða, sem talinn væri stórhættulegur. Þegar atburðir málsins gerðust hefði kærastan hans verið á sólbaðsstofunni Sælunni og verið að bíða eftir að komast í ljós. Þessi maður hefði þá sest við hliðina á henni og byrjað að áreita hana. Hún hefði þá farið eitthvað afsíðis og hringt í sig og beðið um hjálp. Sagðist ákærði hafa orðið mjög hræddur og fyrsta hugsun hans hefði verið sú að fara á staðinn til að bjarga kærustunni sinni. Sagðist hann hafa gripið það sem hendi var næst, þ.e. rör af ryksugu, en hann hefði ekki haft í huga að valda skaða með því heldur hefði hugsunin verið sú að virðast ógnandi ef árásarþoli væri í fylgd annarra. Hann hefði síðan munað eftir piparúðanum, sem hann hefði óvart tekið með sér frá Þýskalandi þegar hann var á sjónum og ákveðið að hafa hann einnig meðferðis. Þegar hann hefði komið inn á sólbaðsstofuna sagðist hann hafa séð umræddan mann og orðið mjög reiður. Sagðist ákærði hafa misst stjórn á skapi sínu og sýnt ógnandi tilburði. Aðspurður sagði ákærði að kærastan sín heiti T-kvk-nf K-kvk-nf J-kvk-nf og að þau væru eins konar í sambúð í dag. Ákærði sagðist hafa átt við áfengisvandamál að stríða, en hann hefði farið í áfengismeðferð og ekki neytt áfengis eftir það.

H-kvk-nf M-kvk-nf B-kvk-nf sagðist halda að ákærði hefði verið með ryksugurör í höndunum og sagðist telja að það hefði verið úr járni. Hún sagðist þó ekki vera fullkomlega viss í sinni sök. Hún sagðist ekki hafa séð ákærða spreyja úr úðabrúsanum og sagðist ekki vita um hvaða efni hefði verið að ræða. Aðspurð sagði hún að sig minnti að rörið hefði verið silfrað og sagði aðspurð að það gæti allt eins hafa verið úr áli.

T-kvk-nf K-kvk-nf J-kvk-nf, sambýliskona ákærða, sagði að ákærði hefði verið með piparúða og létt ryksugurör meðferðis þegar hann kom á sólbaðsstofuna. Hún sagði að V-kk-nf hefði nokkru áður ógnað henni með byssu og neytt hana inn til sín. Þar hefði hann lokað hana inni í herbergi, neytt fíkniefna og boðið henni að drekka einhvern einkennilegan drykk. Síðan hefði móðir V-kk-ef bankað og spurt hvað gengi á og sagðist hún þá hafa hlaupið út. Síðar hefði hún verið að fara í ljós og þá séð þennan mann. Hún hefði þá hlaupið út og hringt í ákærða og sagt honum frá manninum. Sagðist hún hafa verið búin að segja ákærða frá atvikinu og hefði ákærði komið á staðinn og orðið mjög reiður.

H-kvk-nf H-kvk-nf A-kvk-nf, lögreglumaður, sagðist ekki hafa orðið vör við barefli eða úðabrúsa á vettvangi. V-kk-nf hefði hins vegar sýnt einkenni þess að hafa verið “meisaður”. Hún sagði að “meis” væri piparúði, sem ylli sviða í augum. Hún sagðist aðspurð ekki vita hvort það væri gas í piparúða. Aðspurð sagðist hún halda að táragas og piparúði væru ekki sama efnið og fólk fengi mismunandi einkenni af þessum efnum. Hún sagði að væntanlega væri gas í piparúða, en tók fram að hún væri ekki sérfræðingur í þessum efnum. Hún sagði að V-kk-nf hefði sýnt sömu einkenni og kæmu af þeim piparúða, sem lögreglan notaði. Af þeim sökum hefði hún dregið þá ályktun að um piparúða hefði verið að ræða. Hún sagðist ekki vita hvort styrkleiki piparúða geti verið mismunandi.

III.

Niðurstaða

Í máli þessu er ákærða í fyrsta lagi gefið að sök vopnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum úðabrúsa með táragasi. Ákærði neitar því að úðabrúsinn hafi innihaldið táragas, en heldur því fram að um hafi verið að ræða léttan piparúða, sem hann viðurkennir að hafa keypt sér til varnar í Þýskalandi og flutt með sér til landsins.

Í 4. mgr. 30. gr. vopnalaga nr. 16/1998 segir að öðrum en lögreglu sé óheimilt að flytja til landsins, framleiða eða eignast handjárn og fótajárn úr málmi eða öðru efni. Sama gildi um úðavopn, svo sem gasvopn og táragasvopn. Í athugsemdum með 19. gr. laga nr. 24/1997, sem breyttu 4. mgr. 30. gr. vopnalaga, segir að lagt sé til að ákvæðinu verði breytt þannig að það nái með ótvíræðum hætti til allra svokallaðra úðavopna, en undir þau falli til dæmis gasvopn og táragasvopn. Hugtakið úðavopn sé notað í reglum ríkislögreglustjóra er lúti að valdbeitingu lögreglu og því þyki rétt til samræmis nota það hér.

Fram hefur komið að lögregla lagði ekki hald á úðabrúsa þann, sem ákærði hafði í vörslum sínum í umrætt sinn og var innihald hans því ekki kannað. Þá liggur ekkert fyrir um það í málinu hvort léttur piparúði, sem ákærði kveðst hafa notað í umrætt sinn, telst táragas. H-kvk-nf H-kvk-nf A-kvk-nf lögreglumaður lýsti því hins vegar hér fyrir dómi að árásarþolinn hefði sýnt sömu einkenni og kæmu af þeim piparúða sem lögreglan notaði við störf sín, þ.e. sviða í augum. Þá kemur fram í frumskýrslu lögreglu að þegar lögregla hitti árásarþola á vettvangi hafi hann verið mjög rauðeygður og sviðið í augun. Einnig að farið hafi verið með árásarþolann á slysadeild þar sem augu hans hafi verið skoluð. Þá hefur ákærði viðurkennt að hafa keypt umræddan úðabrúsa erlendis í þeim tilgangi að verja sig þar ef á hann yrði ráðist. Með vísan til alls framangreinds þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að umræddur úðabrúsi og innihald hans var úðavopn í skilningi 4. mgr. 30. gr. vopnalaga nr. 16/1998, sbr. 19. gr. laga nr. 24/2007. Með háttsemi sinni hefur ákærði því gerst sekur um brot á nefndu lagaákvæði.

Í öðru lagi eru ákærða gefin að sök eignaspjöll með því að hafa slegið járnröri af ryksugu og sparkað í hurðakarm og hurðir á klefum í sólbaðsstofunni Sælunni með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Í ákæru er brot ákærða heimfært til 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 án nánari tilgreiningar á því undir hvað málsgrein brotið falli. Í gögnum málsins er þó gert ráð fyrir að um minniháttar eignaspjöll sé að ræða og með hliðsjón af því tjóni, sem ákærði olli og lýst er í ákæru, þykir að rétt að heimfæra háttsemina undir 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga. Af hálfu Siesta-Sólar ehf., rekstraraðila sólabaðsstofunnar Sælunnar, hefur verið gerð refsi- og bótakrafa í málinu. Kröfu þessa setur fram af hálfu einkahlutafélagsins, Þ-kvk-nf M-kvk-nf J-kvk-nf, sem í lögregluskýrslu kveðst vera eigandi sólbaðsstofunnar ásamt eiginmanni sínum, I-kk-þgf S-kk-þgf J-kk-þgf. Í málinu hefur verð lögð fram útprentun úr hlutafélagaskrá vegna Siesta-Sólar ehf. þar sem fram kemur að stjórn félagsins skipi I-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf sem stjórnarmaður og C-x-x V. J-x-x sem varamaður. Framkvæmdastjóri félagsins er þar ekki tilgreindur en þar segir að stjórnarmaður fari með prókúruumboð og riti firmað. Stofnandi er sagður I-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf. Þá vekur athygli að I-kk-nf S-kk-nf er sagður til heimilis að Tröllateigi 24 í Mosfellsbæ, en í lögregluskýrslu er Þ-kvk-nf M-kvk-nf hins vegar sögð til heimilis að Breiðuvík 63 í Reykjavík. Samkvæmt framangreindri útprentun úr hlutafélagskrá er ljóst að Þ-kvk-þgf M-kvk-þgf skortir umboð til að setja fram refsi- og bótakröfu í málinu fyrir hönd félagsins. Verður því að líta svo á að slík krafa hafi ekki komið fram af hálfu félagsins, þ.e. brotaþola. Samkvæmt 4. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga skal aðeins höfða mál út af brotum samkvæmt 1. mgr. ákvæðisins að sá krefjist sem misgert var við. Þar sem líta verður svo á að slík krafa hafi ekki komið fram af hálfu Siesta-Sólar ehf. ber að vísa ákærunni frá að því er varðar brot gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur frá árinu 2001 fjórum sinnum gerst sekur um brot á umferðarlögum og gekkst ákærði síðast undir lögreglustjórasátt hinn 29. maí sl. að fjárhæð 70.000 krónur og sviptingu ökuréttar vegna ölvunaraksturs. Ber að dæma ákærða hegningarauka við þá sátt, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing ákærði fyrir áðurgreint vopnalagabrot þykir hæfilega ákveðin sekt að fjárhæð 20.000 krónur, sem greiða ber til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, ella sæti ákærði fangelsi í 2 daga.

Refsikröfu ákæruvalds vegna eignaspjalla og bótakröfu Siesta-Sólar ehf. er vísað frá dómi.

Ákærði greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin að fjárhæð 124.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en að helmingi greiðist þau úr ríkissjóði.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Refsikröfu ákæruvalds vegna eignaspjalla og bótakröfu Siesta-Sólar ehf. er vísað frá dómi.

Ákærði, K-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf, greiði sekt að fjárhæð 20.000 krónur í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, en sæti ella fangelsi í 2 daga.

Ákærði greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hrl., að fjárhæð 124.500 krónur, en að helmingi greiðist þau úr ríkissjóði.

R-kvk-nf B-kvk-nf