S-45/2016

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum dagsettri þann 31. mars sl. á hendur ákærða, K-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Brimhólabraut 27, Vestmannaeyjum

I.

„fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 9. janúar 2016 á skemmtistaðnum Lundanum, Kirkjuvegi 21 í Vestmannaeyjum, skallað A-kk-þf Ö-kk-þf B-kk-þf , kt. 000000-0000, í andlit þannig að A-kk-nf Ö-kk-nf féll á borð og fékk högg á brjóstkassa, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut roða og bólgur á vinstra kinnbein og rifbrot á 9. rifbeini hægra megin.

II.

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa skömmu fyrir miðnætti miðvikudaginn 30. desember 2015 ekið bifreiðinni YK-183 eftir Reykjavíkurvegi stöðvað þar á rauðu ljósi og ekið inn Hjallabraut í Hafnarfirði, án tilskilinna ökuréttinda og óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa fíkniefna (í blóði mældust 60 ng/ml af amfetamíni, 30 ng/ml af MDMA og 3,0 ng/ml af tetrahýdrókannabínól) en akstur bifreiðarinnar var stöðvaður á Hjallavegi til móts við verslunina Samkaup úrval, Miðvangi 41 í Hafnarfirði.

Brot ákærða samkvæmt I. lið ákærunnar telst varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum, en samkvæmt II. lið ákærunnar teljast brotin varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þá hefur H-kk-nf B-kk-nf hrl. krafist þess fyrir hönd A-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef að ákærði verði dæmdur til að greiða tjónþola bætur samtals að fjárhæð kr. 599.200 ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi sem var 09.01.2016 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins þann 8. apríl sl. ásamt J-kk-þgf B-kk-þgf K-kk-þgf hdl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í II lið ákærunnar, en hann neitaði sök samkvæmt I. lið hennar. Hann kannaðist þó við að hafa skallað brotaþola en taldi að hann hefði ekki rifbeinsbrotnað Hann hafnaði framkominni bótakröfu og gerði kröfu um lækkun hennar. Upplýst var við meðferð málsins að ákærði hafði þann 13. mars sl. verið úrskurðaður í gæsluvarðhald til föstudagsins 8. apríl sl. kl. 16:00 á grundvelli c-liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Þá er dóminum kunnugt um að þann dag hafi gæsluvarðhaldið verið framlengt til föstudagsins 15. apríl sl. kl. 16:00 en með dómi Hæstaréttar Íslands uppkveðnum þann dag var ákærða gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 6. maí nk. kl. 16:00.

Um málavexti varðandi II. lið ákæru vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þeim ákærulið og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Málavextir, ákæruliður I.

Að því er I. lið ákæru varðar þá fékk lögreglan í Vestmannaeyjum tilkynningu um líkamsárás á skemmtistaðnum Lundanum aðfaranótt laugardagsins 9. janúar sl. Lögreglan ræddi við brotaþola, A-kk-þf Ö-kk-þf B-kk-þf, sem kvaðst hafa staðið við salernin inni á skemmtistaðnum og verið að ræða við félaga sína þegar ákærði hafi komið aðvífandi og skallað sig í andlitið algjörlega án tilefnis og síðan farið í burtu. Í skýrslu sem tekin var af brotaþola kemur fram að hann hafi dottið við höggið og lent á borði og síðan fallið í gólfið. Meðal gagna málsins er myndupptaka af atburðarásinni og sést þar m.a. að brotaþoli fellur á borðshornið. Í lögregluskýrslu segir að brotaþoli hafi verið bólginn á kinn fyrir neðan vinstra auga. Ákærði var handtekinn og færður í fangageymslu. Ákærði kvaðst ekki muna eftir atvikum vegna töluverðra áfengisáhrifa.

Í vottorði H-kk-ef Ó-kk-ef læknis dagsettu 9. febrúar sl. segir að roði og bólga sé á vinstra kinnbeini brotaþola. Einnig sé hann með mar, bólgu og áberandi þreifiaumur yfir rifbeini nr. 9 hægra megin að framanverðu, rifbrotseinkenni (í anterior axillary línu). Segir í vottorðinu að þessir áverkar geti vel samrýmst því að brotaþoli hafi fengið högg á vinstra kinnbein og í kjölfarið fallið og fengið högg á brjóstkassa með ofanverðum afleiðingum. Þá segir í vottorðinu að klínísk einkenni brotaþola geti mjög vel komið heim og saman við lýsingar hans. Taldi læknirinn hendingu eina hafa ráðið því að brotaþoli hlaut einungis mar og bólgur á kinnbeini en ekki alvarlegri áverka, s.s. höfuðkúpubrot, innankúpublæðingu eða mar á heila. Hvað áverka á brjóstkassa varði taldi læknirinn það vera hendingu eina að rifbrotið hafi ekki valdið rofi á brjósthimnu og/eða áverkum á lunga sem hefði getað valdið þrýstiloftbrjósti eða einföldu loftbrjósti sem og blæðingu í brjósthol sem allt séu lífshættulegir áverkar. Læknirinn kvað rifbrot vanalega gróa á 5-6 vikum.

Í þinghaldi þann 14. apríl sl. var lögð fram beiðni sækjanda um dómkvaðningu matsmanns til að upplýsa hvernig greining á rifbeinsbrotum fer fram, hvaða aðgerða sé þörf og hvaða aðferðum sé beitt og eins hversu áreiðanlegar slíkar greiningar séu. Y-kk-nf Ó-kk-nf bæklunarskurðlæknir var dómkvaddur til starfans og gaf hann samdægurs símaskýrslu fyrir dómi fyrir aðalmeðferð málsins með vísan til 1. mgr. 128. gr. og 2. mgr. 130. gr. laga nr. 88/2008. Í framburði matsmannsins kom fram að rifbeinsbrot séu nánast alltaf greind með skoðun, þ.e.a.s. greiningin sé klínísk. Röntgenmyndagreining gagnist sjaldnast en sneiðmyndataka kæmi til greina en hún sé ekki örugg. Athugað sé hvort eymsli séu fyrir hendi yfir rifi og hvort verkir versni við öndun. Hann kvað slíkar greiningar fullnægjandi til þess að greina rifbrot. Vitninu var kynnt læknisvottorð H-kk-ef Ó-kk-ef og kvað hann með hliðsjón af því 98,5% öruggt að brotaþoli hefði rifbeinsbrotnað.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kom ekki fyrir dóm við aðalmeðferð málsins en hann viðurkenndi fyrir dómi við þingfestingu málsins að hafa skallað brotaþola en taldi að hann hefði ekki rifbeinsbrotnað.

Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hefði skallað sig í kinnina upp úr þurru með þeim afleiðingum að hann datt á borð. Hann kvaðst hafa fundið mikið til í rifbeini um kvöldið og hafi hann átt erfitt með að draga andann. Hann kvað lækninn hafa tjáð sér að líklegt væri að hann væri rifbeinsbrotinn, hann sýndi slík einkenni. Brotaþoli kvaðst áður hafa rifbeinsbrotnað og því vissi hann hvernig einkennin væru. Hann kvað lækninn hafa tjáð sér að rifbeinsbrot kæmu ekki fram á röntgenmyndum. Hann kvaðst hafa verið alla vega einn mánuð að jafna sig en kvaðst enn finna fyrir seiðingi í rifbeininu.

Vitnið H-kk-nf Ó-kk-nf læknir staðfesti læknisvottorð sitt í símaskýrslu fyrir dómi og staðfesti að brotaþoli hefði sýnt öll merki þess að hann hefði rifbeinsbrotnað. Hann hefði verið með verki í brjóstkassa og þá hefði hann átt erfitt með hreyfingar og að anda djúpt. Hann hafi verið áberandi aumur yfir beininu sjálfu og útiloki það að um tognun milli rifja hafi verið að ræða.

Niðurstaða.

Ákærða er í I. ákærulið gefið að sök að hafa skallað brotaþola í andlit með þeim afleiðingum m.a. að brotaþoli féll á borð, fékk högg á brjóstkassa og rifbeinsbrotnaði. Ákærði viðurkennir að hafa skallað brotaþola en telur að hann hafi ekki rifbeinsbrotnað. Brotaþoli kvaðst hafa fundið mikið til í rifbeini um kvöldið og hafi hann átt erfitt með að draga andann. Hann kvað lækninn hafa tjáð sér að líklegt væri að hann væri rifbeinsbrotinn, hann sýndi slík einkenni. Hann kvaðst enn finna fyrir seiðingi í rifbeininu. Samkvæmt læknisvottorði H-kk-ef Ó-kk-ef læknis hlaut brotaþoli m.a. rifbeinsbrot og í skýrslu sinni fyrir dómi kvað hann brotaþola hafa sýnt öll merki þess að hann hefði rifbeinsbrotnað. Hann hafi verið með verki í brjóstkassa og þá hafi hann átt erfitt með hreyfingar og að anda djúpt. Hann hafi verið áberandi aumur yfir beininu sjálfu og útiloki það að um tognun milli rifja hafi verið að ræða. Dómkvaddur matsmaður, Y-kk-nf Ó-kk-nf bæklunarskurðlæknir, skýrði svo frá fyrir dómi að rifbeinsbrot séu nánast alltaf greind með skoðun, þ.e.a.s. greiningin sé klínísk. Röntgenmyndagreining gagnist sjaldnast en sneiðmyndataka komi til greina en hún sé ekki örugg. Athugað sé hvort eymsli séu fyrir hendi yfir rifi og hvort verkir versni við öndun. Hann kvað slíkar greiningar fullnægjandi til þess að greina rifbrot. Hann kvað læknisvottorð H-kk-ef Ó-kk-ef læknis staðfesta með 98,5% vissu að brotaþoli hefði rifbeinsbrotnað.

Með framburði ákærða og öðrum gögnum málsins er nægilega sannað að ákærði hafi skallað brotaþola í andlit með þeim afleiðingum m.a. að hann lenti á borði og fékk við það högg á brjóstkassa. Af myndum af atvikinu má ráða að brotaþoli hafi lent á borðshorninu. Í máli þessu er einungis deilt um það hvort brotaþoli hafi rifbeinsbrotnað af völdum ákærða. Með vísan til læknisvottorðs H-kk-ef Ó-kk-ef, skýrslu dómkvadds matsmanns og framburðar brotaþola leikur að mati dómsins enginn skynsamlegur vafi á því að brotaþoli hafi í greint sinn rifbeinsbrotnað. Er háttsemi ákærða því rétt færð til refsiákvæða í ákæru.

Sakaferill, viðurlög.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann sektaður árið 2013 fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf og þann 26. maí 2014 var hann sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 244. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og þá var hann sakfelldur fyrir akstur án þess að hafa öðlast ökuréttindi, sbr. 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Um var að ræða hegningarauka og var ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í 2 ár. Þann 17. febrúar 2015 sættist ákærði á greiðslu 74.000 króna sektar fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Með dómi uppkveðnum þann 21. júlí 2015 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga og var dómurinn frá 26. maí 2014 tekinn upp en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í 2 ár. Með dómi uppkveðnum sama dag var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og fíkniefnalöggjöf og var dómurinn frá 26. maí 2014 enn tekinn upp en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í 2 ár. Þann 17. september sl. var ákærði dæmdur í 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Þann 8. mars sl., var ákærði dæmdur í 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og ávana- og fíkniefnalöggjöf. Um var að ræða hegningarauka og var skilorðsdómurinn frá 17. september sl. dæmdur upp. Síðast hlaut ákærði dóm þann 8. apríl sl., 8 mánaða fangelsi, þar af voru 5 mánuðir skilorðsbundnir í 2 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga, 1. mgr. 171. gr., sbr. 169. gr. tollalaga, 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni og 3. mgr. 40. gr. lyfjalaga. Dómurinn frá 8. mars sl. var dæmdur upp. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga ber að taka skilorðshluta síðastgreinds dóm upp og ákveða refsingu ákærða í samræmi við ákvæði 77. gr. almennra hegningarlaga en einnig með vísan til 78. gr. sömu laga þar sem um er að ræða hegningarauka á tvo síðastgreinda dóma. Við ákvörðun refsingar ákærða verður höfð hliðsjón af játningu hans á sakargiftum. Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði en með hliðsjón af sakaferli ákærða þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna að neinu leyti. Frá refsivistinni skal draga gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 13. mars 2016. Ákærði greiði einnig 160.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins en sæti ella fangelsi í 12 daga. Þá ber með vísan til þeirra lagaákvæða er í ákæru greinir að svipta ákærða ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Bótakrafa brotaþola er þannig sundurliðuð að krafist er miskabóta samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga að fjárhæð 500.000 krónur og þóknunar lögmanns, 99.200 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Brotaþoli rökstyður miskabótakröfu þannig að ákærði hafi veist að brotaþola fyrirvaralaust þar sem hann hafi verið að skemmta sér með vinum sínum. Um hafi verið að ræða grófa atlögu þar sem brotaþoli hafi verið í varnarlausri stöðu gagnvart ákærða. Árásin hafi verið hættuleg en ákærði hafi skallað brotaþola í andlitið þannig að hann fékk högg á andlit og datt á borð með þeim afleiðingum m.a. að hann rifbeinsbrotnaði.

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða með vísan til 26. gr. skaðabótalaga og þykja þær hæfilega ákveðnar 300.000 krónur og bera vexti eins og í dómsorði greinir. Tekið verður tillit til þóknunar skipaðs réttargæslumanns brotaþola við ákvörðun málskostnaðar og kemur hún því ekki til álita við ákvörðun bóta.

Þá ber með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talinn útlagðan kostnað vegna læknisvottorðs og matsgerðar, samtals 168.269 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., 600.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk fæðis- og ferðakostnaðar verjandans, 55.924 krónur. Þá greiði ákærði einnig skipuðum réttargæslumanni brotaþola, H-kk-þgf B-kk-þgf, hrl., 225.060 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf, dómstjóri, kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, K-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði. Frá refsivistinni skal draga gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 13. mars 2016.

Ákærði greiði jafnframt 160.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja en sæti ella fangelsi í 12 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði A-kk-þgf E-kk-þgf B-kk-þgf 300.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 9. janúar 2016 til 1. maí 2016, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað vegna læknisvottorðs og matsgerðar, samtals 168.269 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., 600.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk fæðis- og ferðakostnaðar verjandans, 55.924 krónur. Þá greiði ákærði einnig skipuðum réttargæslumanni brotaþola, H-kk-þgf B-kk-þgf, hrl., 225.060 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf