S-470/2012

Málið, sem dómtekið var 16. október síðastliðinn, var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 15. júní 2012 á hendur „A-kk-þgf Á-kk-þgf B-kk-þgf, Reykjavík, fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hafa, að kvöldi þriðjudagsins 22. nóvember 2011, í lyftu á lögreglustöðinni við Hverfisgötu í Reykjavík, hótað lögreglumanninum A, sem var við skyldustörf, lífláti, en ákærði sagði í tvígang við hann: „Djöfull langar mig að stúta þér“, og í kjölfarið hótað A og lögreglumanninum B, sem einnig var við skyldustörf, líkamsmeiðingum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Framangreindir lögreglumenn handtóku ákærða nefndan dag og færðu á lögreglustöð. Að þeirra sögn var hann undir áhrifum og frekar uppstökkur. Á lögreglustöðinni ákvað varðstjóri að hann skyldi vistaður í fangaklefa og færðu lögreglumennirnir hann þangað. Farið var í lyftu milli hæða og í henni lét ákærði framangreind ummæli falla. Samskipti ákærða og lögreglumannanna voru tekin upp á myndband og þar heyrist ákærði segja að hann ætli sjálfur að ganga inn í lyftuna „og svo berjið þið mig í lyftunni“ segir hann við lögreglumennina. Lögreglumaðurinn bendir honum á að það séu myndavélar í lyftunni og ákærði svarar „já berjið mig í lyftunni“ og lögreglumaðurinn ítrekar að þar séu myndavélar. Þá segir ákærði „Já berjið mig samt, ha? Veistu djöfull langar mig að stúta þér“ og á myndbandinu sést að þeim orðum er beint að A lögreglumanni. A spyr ákærða hvort hann sé að hóta sér og ákærði svarar „nei ég segi „djöfull langar mér samt að stúta þér“ kýldu mig hérna og ...“. Lögreglumaðurinn segir „þú ert að hóta mér“ og ákærði svarar „nei, vá hvað þú ert stór maður“ og lögreglumaðurinn svarar „bara fá það á hreint sko“. Lögreglumaðurinn spyr ákærða aftur hvort hann sé að hóta sér og ákærði svarar „ nei, ég er bara að gefa í skyn að“ og þegar lögreglumaðurinn ítrekar spurningu sína segir ákærði „ég, kannski skeður eitthvað einhvern tímann fyrir þig“ og bætir svo við „kannski ég er með vini mínum einn daginn“ og bætir svo við eftir að lögreglumaðurinn hefur sagt já „ha, þá kannski náum við að taka þig, brjóta þig eða brjóta einhvern“. Lögreglumaðurinn spyr hann hvernig hann ætli að brjóta þá og ákærði svarar „ ha, ég er bara að segja þér það af því þú gerðir við mig áðan“. Lögreglumaðurinn spyr hvað hann hafi gert og ákærði svarar „hvað gerðir þú við mig áðan, þú sagðist það sjálfur“. Að þessum orðum sögðum ganga ákærði og lögreglumennirnir út úr lyftunni.

Við aðalmeðferð kannaðist ákærði við að hafa látið framangreind orð falla en kvaðst ekki hafa verið að hóta lögreglumönnunum. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum efna og lyfja í þetta skipti.

A lögreglumaður staðfesti skýrslu sína og bar jafnframt að ákærði hefði viðhaft framangreind orð við sig og B lögreglumann. Hann kvað ákærða hafa verið undir áhrifum efna og verið ógnandi í framkomu við lögreglumennina.

B lögreglumaður staðfesti skýrslu sína og bar að ákærði hefði verið ógnandi í framkomu við lögreglumennina, enda undir áhrifum. Hún kvaðst ekki muna nákvæmlega hvernig ákærði hefði hótað sér en kvað ákærða fyrst hafa beint hótunum að A og síðan að sér.

III

Hér að framan var rakið meginefni myndbandsins sem sýnir samskipti ákærða við lögreglumennina umræddan dag. Eins og þar er rakið viðhafði ákærði ummælin, sem greind eru í ákærunni, og beindi þeim að lögreglumanninum A. Þá heyrist ákærði einnig hóta því að brjóta A. Hins vegar verður ekki af myndbandinu ráðið að hótanir ákærða hafi beinst að B lögreglumanni. Það breytir engu um eðli hótana ákærða þótt hann orði þær þannig að hann langi til að „stúta“ lögreglumanninum eða „kannski ná að taka hann og brjóta“. Samkvæmt þessu telur dómurinn því sannað að ákærði hafi beint hótun um ofbeldi að lögreglumanninum A og með því brotið gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga eins og honum er gefið að sök í ákærunni. Það verður hins vegar að sýkna hann af því að hafa hótað B, enda ósannað gegn neitun ákærða.

Ákærði er fæddur í maí 1978. Hann á að baki sakaferil frá árinu 1998. Hefur hann sextán sinnum verið dæmdur fyrir brot á almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Hefur ákærði verið dæmdur til langrar fangelsisvistar og jafnan þurft að afplána eftirstöðvar reynslulausnar vegna rofa. Ákærði var síðast dæmdur í 8 mánaða fangelsi 6 júní 2012. Með hliðsjón af framanrituðu og 78. gr. almennra hegningarlaga er refsing ákærða nú hæfilega ákveðin 2 mánaða fangelsi.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, A-kk-nf Á-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 150.600 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf