E-9848/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 18. september sl., að loknum munnlegum málflutningi, er höfðað fyrir dómþinginu af Þb. Tryggingar og fjárvörslu ehf., Ingólfsstræti 3, Reykjavík á hendur Á-kvk-þgf O-kvk-þgf, Hléskógum 21, Reykjavík með réttarstefnu útgefinni 20. október 2008.

Endanlegar dómkröfur stefnanda eru þær:

1. Að rift verði með dómi eftirfarandi ráðstöfunum með greiðslum af bankareikningi hins gjaldþrota félags, Tryggingar og fjárvörslu ehf., nr. 0130-26-004812, til stefndu og/eða í þágu stefndu, samtals að fjárhæð kr. 40.238.615 krónur:

2. Að stefnda verði dæmd til að greiða stefnanda 19.069.705 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu frá þingfestingardegi stefnu þessarar, 4. nóvember 2008, til greiðsludags.

3. Að staðfest verði kyrrsetning sem Sýslumaðurinn í Reykjavík gerði þann 14. október 2008 í fasteign gerðarþola, Hléskógum 21, 109 Reykjavík, fastanr. 205-5103.

Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu, að skaðlausu.

Dómkröfur stefndu eru þær, að hún verði sýknuð af öllum kröfum stefnanda og að hafnað verði kröfu um staðfestingu á kyrrsetningargerð sýslumannsins í Reykjavík hinn 14. október 2008 í fasteign stefndu, Hléskógum 21, Reykjavík. Þá krefst stefnda málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnanda, að teknu tilliti til skyldu stefndu til greiðslu virðisaukaskatts.

II

Málavextir eru þeir, að með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur, uppkveðnum hinn 10. júlí 2008, var félagið Trygging og fjárvarsla ehf., tekið til gjaldþrotaskipta. Skiptabeiðandi var Tollstjóraembættið. Skiptastjóri birti fyrri innköllun vegna þrotabúsins í Lögbirtingablaðinu hinn 1. ágúst 2008 og rann kröfulýsingarfrestur því út hinn 1. október 2008. Tveimur kröfum var lýst í búið, þ.e. kröfu skiptabeiðanda, Tollstjóraembættisins, að fjárhæð 18.784.082 krónur og kröfu Og fjarskipta ehf. að fjárhæð 35.623 krónur. Engar eignir hafi fundist í búi félagins.

Forsvarsmaður Trygginga og fjárvörslu ehf., stefnda, Á-kvk-nf O-kvk-nf, hafi mætt til skýrslutöku hjá skiptastjóra hinn 21. júlí 2008. Við skýrslutökuna kvaðst stefnda hafa stofnað félagið Tryggingu og fjárvörslu árið 1997 í kring um tryggingasölu og sölu á lífeyrissparnaði og hafi hún staðið ein að stofnuninni. Í rauninni hafi verið um að ræða n.k. verktöku eða undirverktöku hjá félagi sem heitir Trygging og ráðgjöf ehf., sem sé svokallað ,,regnhlífarfélag“ tryggingarsölumanna. Það félag sé umboðsaðili fyrir bæði íslensk og erlend tryggingar- og lífeyrissparnaðarfélög. Aðspurð kvað stefnda félagið Tryggingu og fjárvörslu ehf. vera eignalaust og enn fremur að einu skuldir þess væru við embætti Tollstjóra. Stefnda mun hafa upplýst við skýrslutökuna að félagið Tryggingar og fjárvarsla ehf. skuldaði Tryggingu og ráðgjöf ehf. um 9.000.000 króna og síðar hafi hún upplýst fulltrúa skiptastjóra um að hún væri persónulega ábyrg fyrir þeirri skuld. Stefnandi kveður ekki mögulegt að leggja fram bókhaldsgögn félagsins Tryggingar og fjárvörslu ehf. í máli þessu en bókhald félagsins hafi brunnið í september 2007 í staðbundnum eldi í strauborði í þvottahúsi heima hjá stefndu, þar sem hún hafi geymt bókhald seinustu reikningsára félagsins. Engar lögregluskýrslur voru til um atburðinn, enda hvorki lögregla né slökkvilið kallað á vettvang. Stefnda kvaðst hafa greitt sér föst laun frá félaginu, 220.000 krónur á mánuði.

Stefnda kveður að hún og félagið Trygging og ráðgjöf hafi gert með sér verksamning vegna umræddrar tryggingaráðgjafar. Samningurinn hafi verið undirritaður af báðum aðilum hinn 1. apríl 2005 með gildistíma frá sama degi og gilti til 31. júlí 2008, en Trygging og fjárvarsla hafi verið tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur hinn 10. júlí 2008. Í samningnum sé í upphafi fjallað um starfshætti vátryggingamiðlara (hér TR) og verksvið ráðgjafa (stefndu). Í 4. gr. samningsins séu ákvæði um þóknun til ráðgjafa. Samkvæmt því greiði TR ráðgjafa þóknun fyrir þær vátryggingar sem hann afli fyrir TR. Þóknunin sé greidd sem fyrirframgreiðsla en reiknist ráðgjafa til launa í hlutfalli við greidd iðgjöld hverrar vátryggingar á endurgreiðslukröfutímabili hennar. Ráðgjafi þurfi því að endurgreiða fyrirframgreiðslu hlutfallslega falli vátryggingar eða lífeyrissparnaður niður, ef slíkum samningum er sagt upp eða breytt til lækkunar iðgjalds. Þóknunin sé í eðli sínu fyrirframgreiðsla og beri TR endurgreiðsluskyldu í allt að 48 mánuði frá dagsetningu samnings en tímabil endurgreiðsluskyldu sé mismunandi eftir eðli samnings. Greiðslur til stefndu vegna tryggingasölu séu þannig byggðar upp að allt sem hún selji sé fyrirframgreitt. Endurkröfuréttur á sölulaun geti verið mest eitt ár vegna trygginga fyrir tryggingafélagið Vörð en fyrir öll önnur félög, s.s. Sun Life, Friends Provident og Allianz geti endurkröfuréttur á sölulaun minnst verið 16 mánuðir og mest 48 mánuðir en það fari eftir tímalengd samnings eða samningstegund, sbr. yfirlýsingu H-kk-ef P-kk-ef, dagsetta 2. desember 2008. Sé samningum sagt upp eða breytt beri TR endurgreiðsluskyldu samkvæmt því sem að ofan greini og verktökum beri þá jafnframt að endurgreiða sína þóknun til TR. Segi í lokamálslið 4. gr. áðurnefnds samnings að ráðgjafi sem starfi fyrir hönd einkahlutafélags beri persónulega ábyrgð á fjárskuldbindingum félagsins gagnvart TR. Allar endurkröfur sem verði til vegna framangreindra atvika séu því persónulega á ábyrgð stefndu þrátt fyrir að greiðslur frá TR hafi á hverjum tíma verið inntar af hendi til TF.

Endurkröfuáhætta vegna Trygginga fjárvörslu ehf. sé 25.758.721 krónur, sbr. yfirlýsingu G-kk-ef Þ-kk-ef M-kk-ef, framkvæmdastjóra Tryggingar og ráðgjafar. Sé þar um að ræða hámark þeirrar endurkröfufjárhæðar sem fallið gæti á stefndu vegna Trygginga og fjárvörslu. Liggi nú fyrir staðfesting G-kk-ef um að þær kröfur sem þegar séu fallnar á hendur stefndu, og tilheyri því tímabili þegar hún hafi starfað á vegum TF, hafi, hinn 15. janúar 2009, verið komnar í 8.024.152 krónur. Bendir stefnda á að þær kröfur sem nú þegar séu fallnar á hana séu afar háar hlutfallslega sé litið til fjárhæðar endurkröfuáhættu. Haustið 2008 hafi uppsögnum á samningum fjölgað gríðarlega og sé ekki útlit fyrir annað en að það ástand muni vara áfram í samræmi við bágt efnahagsástand í þjóðfélaginu. Áréttað skuli að þarna sé um að ræða kröfur sem stefnda ber persónulega ábyrgð á gagnvart TR, sbr. 4. gr. verksamnings, en allar greiðslur vegna starfa hennar fyrir TR hafi farið í gegnum TF.

Stefnda mótmælir málavaxtalýsingu í stefnu að því leyti að þar til greindar færslur af reikningum félagins hafi ekki runnið til stefndu persónulega. Stefnda hafi ráðstafað umræddum greiðslum út af reikningum félagsins í því skyni að standa skil á ýmsum rekstrarkostnaði félagsins. Þrátt fyrir að ekki sjáist í öllum tilvikum af færslum á viðskiptareikningi félagsins hvert þær greiðslur hafi runnið þá hafi t.d. greiðslur sem stefnda hafi millifært á sinn persónulega reikning verið notaðar til að greiða slíkan kostnað. Stefnda mótmælir þeirri staðhæfingu í málavaxtalýsingu í stefnu, að allar færslur sem þar séu tilgreindar séu ótilhlýðilegar og í þágu stefndu, sem órökstuddri.

III

Stefnandi kveður að við skoðun á fjármálum félagsins síðastliðin tvö ár fyrir gjaldþrot þess, aðallega á bankayfirlitum reiknings félagsins í Landsbankanum (nr. 0130-26-004812), hafi komið í ljós að stefnda hafði ráðstafað stærstum hluta af fjármunum félagsins í eigin þágu og á tímabili notað bankareikning félagsins eins og sinn einkareikning. Þannig kveður stefnandi að ríflega þrjú hundruð færslur af reikningum félagsins hafi fundist sem virðist ekkert eiga skylt við rekstur félagsins.

Kveður stefnandi að flokka megi þessar greiðslur í fjóra flokka:

1. Millifærslur af bankareikningum félagsins inn á bankareikninga stefndu. Heildarfjárhæð millifærslna af reikningum félagsins inn á reikninga stefndu á 27 mánaða tímabili fyrir uppkvaðningu gjaldþrotaskiptaúrskurður kveður stefnandi vera 21.885.669 krónur.

2. Peningaúttektir stefndu af bankareikningi félagsins. Meðal gagna málsins eru viðskiptakvittanir sem stefnda riti undir eigin hendi fyrir úttektunum. Heildarfjárhæð peningaúttektanna kveður stefnandi vera 2.971.512 krónur.

3. Greiðslu til ýmissa fyrirtækja og þjónustuaðila. Sem dæmi um greiðslur af reikningum félagsins nefnir stefnandi að þaðan hafi m.a. verið greiddir Visa reikningar stefndu, afborganir af bílalánum stefndu, gjöld til Reykjavíkurborgar af fasteign stefndu, reikningar frá Orkuveitu Reykjavíkur vegna fasteignar stefndu, afnotagjöld Ríkisútvarpsins, keyptir flugeldar, keypt húsgögn, greitt fyrir bíóferðir, greitt fyrir steypu og hellulagnir, greitt fyrir gosbrunn, greitt á veitinga- og skyndibitastöðum og í fataverslunum.

Stefnandi kveður að aflað hafi verið staðfestingar á því að félagið Trygging og fjárvarsla ehf. hafi hvorki verið skráð fyrir kreditkortum hjá Visa né Euro. Félagið hafi ekki heldur verið skuldari að bílalánum hjá SP-fjármögnun og hafi enn fremur ekki átt fasteign á tímabilinu. Kveður stefnandi því augljóst að greiðslurnar hafi verið í þágu stefndu, ekki félagsins Tryggingar og fjárvörslu ehf. Að auki kveður stefnandi að stefnda hafi greitt með debetkorti félagsins margsinnis í Hagkaupum, Miðbúðinni, Bónus, Vínbúðum, Byko, Gróðurvörum, ballettskóla E-kvk-ef Scheving, Aktu taktu, McDonalds, í lyfjaverslunum, fyrir tannlæknaþjónustu og hjá mörgum fleiri verslunum, veitingastöðum og þjónustuaðilum. Heildarfjárhæð þeirra greiðslna, til fyrirtækja og þjónustuaðila í þágu stefndu, sem krafist sé riftunar á kveður stefnandi vera 14.455.413 krónur.

4. Keyptur erlendur gjaldeyrir. Stefnandi kveðst krefjast riftunar á kaupum félagsins á erlendum gjaldeyri fyrir 926.021 króna, sem stefnandi telur í þágu stefndu og félaginu með öllu óviðkomandi, sbr. viðskiptakvittanir.

Stefnandi kveðst telja augljóst og vart umdeilanlegt, m.a. í ljósi stærðar, umfangs og tilgangs félagsins Tryggingar og fjárvörslu ehf., þ.e. að selja tryggingar og lífeyrissparnað, að allar framangreindar ráðstafanir séu riftanlegar samkvæmt XX. kafla gjaldþrotaskiptalaga nr. 21/1991 og að stefndu beri að endurgreiða auðgun og/eða greiða skaðabætur samkvæmt 142. gr. sömu laga. Jafnframt byggir stefnandi sjálfstætt á sakarreglu skaðabótaréttarins um bótaábyrgð stefndu, eins og nánar verður vikið að síðar.

Um kröfugerð málsins tekur stefnandi fram að samtala þeirra greiðslna sem að hans mati eru riftanlegar séu rúmar 40.000.000 krónur þótt skoðun bankayfirlita félagsins hafi leitt í ljós að færslur og greiðslur af reikningum félagsins fyrir ríflega 50.000.000 króna hafi virst vera riftanlegar. Þannig kveðst stefnandi t.d. hafi fundið óútskýrðar peningamillifærslur af bankareikningum félagsins á nafngreinda einstaklinga að fjárhæð 3.982.204 krónur, sem látnar séu liggja á milli hluta að sinni, en stefnandi áskilur sér allan rétt gagnvart stefndu vegna þeirra.

Stefnandi lækkaði fjárhæð endurkröfu sinnar í samræmi við fjárhæð lýstra krafna í þrotabú stefnanda, þ.e. kröfu tollstjóra, að fjárhæð 18.784.082 krónur og kröfu Og Fjarskipta ehf. að fjárhæð 35.623 krónur, ásamt skiptakostnaði, að fjárhæð 250.000 krónur og dráttarvöxtum frá þingfestingardegi.

Stefnandi kveður mál þetta snúast að sínu mati um tilefnislausar og riftanlegar einhliða greiðslur af reikningum Tryggingar og fjárvörslu ehf. til og/eða í þágu nákomins aðila, stefndu. Kjarna málsins kveður stefnandi vera þennan:

Frestdagur. Frestdagur, sbr. 2. gr. gþskl. sé 16. apríl 2008.

Nákomin. Stefnda hafi verið nákomin félaginu, sbr. 3. gr. gjaldþrotaskiptalaga, sem stofnandi, eigandi, framkvæmdastjóri, prókúruhafi og eini stafsmaður þess frá stofndegi.

Ógjaldfærni stefnanda sl. tvö ár fyrir frestdag. Á þeim tíma sem hinar riftanlegu greiðslur hafi verið inntar af hendi kveður stefnandi félagið hafa verið ógjaldfært. Skuld félagsins við embætti Tollstjóra vegna opinberra álagðra gjalda hafi hvílt á félaginu allt tímabilið. Stefnandi kveður að stefnda hafi undirritað samtals 11 greiðsluáætlanir vegna þeirra án athugasemda eða mótmæla. Því sé um að ræða réttilega álögð opinber gjöld. Að sögn stefnanda sé ekki vitað um neinar eignir félagsins á tímabilinu.

Sannaðar greiðslur. Fyrir liggi nákvæm sundurliðinu á dagsetningum og fjárhæðum allra þeirra greiðslna sem krafist sé riftunar á, sbr. kröfugerð í málinu og fyrirliggjandi bankayfirlit og viðskiptakvittanir.

Allar greiðslur séu til stefndu og/eða í þágu stefndu og stefnanda óviðkomandi. Að mati stefnandi beri allar greiðslurnar það með sér að vera bersýnilega í þágu stefndu.

Skilyrði til riftunar og endurgreiðslu fyrir hendi. Að mati stefnanda séu skilyrði til riftunar á ofangreindum greiðslum fyrir hendi samkvæmt XX. kafla gjaldþrotaskiptalaga nr. 21/1991, eins og nánari verði gerð grein fyrir síðar og þar af leiðandi einnig til þess að stefnda verði dæmd til að greiða þrotabúinu stefnufjárhæðina ásamt dráttarvöxtum í samræmi við heimild í 142. gr. gjaldþrotaskiptalaga.

Skilyrði skaðabótaskyldu samkvæmt sakarreglunni séu uppfyllt. Í málinu sé einnig byggt sjálfstætt á almennu sakarreglunni og 108. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög, um skaðabótaábyrgð stefndu og telur stefnandi öll skilyrði skaðabótaábyrgð stefndu uppfyllt.

8. Ótilhlýðilegar peningaúttektir, millifærslur og greiðslur í öllu tilliti. Stefnandi telur að gögn málsins beri glögglega með sér að hinar riftanlegu greiðslur til og/eða í þágu stefndu séu ótilhlýðilegar í öllu tilliti. Stefnandi kveðst einnig vísa til þess að frá 18. apríl 2006 til 2. júlí 2008, eða síðustu 27 mánuði fyrir uppkvaðningu gjaldþrotaskiptaúrskurðar, hafi tekjur félagsins Trygging og fjárvarsla verið samtals 44.531.307 krónur eða 1.649.308 krónur á mánuði að meðaltali, sbr. meðfylgjandi bankayfirlit.

Stefnandi kveður ráðstafanir fjármuna með greiðslum á tímabilinu frá frestdegi, 16. apríl 2008 til 2. júlí 2008, vera riftanlegar samkvæmt 139. gr. gjaldþrotaskiptalaga, sbr. 2. mgr. greinarinnar. Skilyrði riftunar séu að mati stefnanda uppfyllt, þar sem stefnandi telji að stefnda hefði mátt vera grandsöm um yfirvofandi gjaldþrot félagsins á þessu tímabili. Á árunum 2001–2007 hafði stefnda undirritað 11 greiðsluáætlanir hjá Tollstjóraembættinu að undangengnum árangurslausum fjárnámum hjá félaginu vegna skulda félagsins við embættið. Samkvæmt birtingarvottorði hafi stefndu verið birt krafa um gjaldþrotaskipti félagins hinn 21. maí 2008 og þá hafi stefnda mætt sjálf við fyrirtöku gjaldþrotaskiptabeiðninnar hinn 28. maí 2008. Stefnandi kveðst telja útilokað annað en stefnda hafi mátt vita um yfirvofandi gjaldþrot um langt skeið áður en gjaldþrotaskiptaúrskurður hafi verið kveðinn upp.

Þá kveðst stefnandi ómögulega fá séð að greiðslur eftir frestdag, s.s. í Ísbúðinni, Byko, Vínbúðinni Mjódd o.s.frv., geti talist nauðsynlegar í þágu atvinnurekstrar félagsins, í skilningi 139. gr. gjaldþrotaskiptalaga. Því kveður stefnandi telja umræddar greiðslur riftanlegar.

Stefnandi kveður að ráðstafanir fjármuna með greiðslum á tímabilinu 16. apríl 2006 til 16. apríl 2008 séu innan 24 mánaða frá frestdegi og því riftanlegar samkvæmt XX. kafla gjaldþrotaskiptalaga. Stefnandi telur meðal annars að þær séu riftanlegar á grundvelli 1. mgr. og 2. mgr. 131. gr. gjaldþrotaskiptalaga um riftun gjafagerninga og að skilyrði riftunar séu uppfyllt, sbr. neðangreint:

Að mati stefnanda hafi hinar riftanlegu greiðslur allar verið í þágu stefndu og greiddar af fjármunum félagsins án þess að nokkurt endurgjald hafi komið fyrir. Haldi stefnda því fram að eitthvert endurgjald hafi komið til félagsins beri hún sönnunarbyrðina fyrir því.

Stefnandi telur augljóst að tilgangur greiðslnanna hafi verið sá einn að láta félagið fjármagna og greiða fyrir einkaneyslu stefndu eins og gögn málsins beri með sér. Því hafi tilgangurinn verið að ,,gefa“ eins og gjafahugtakið hafi verið skýrt af fræðimönnum og dómstólum í gjaldþrotaskiptarétti.

Stefnandi telur að auðgun stefndu nemi stefnufjárhæð málsins þar sem um greiðslur er að ræða sem hún ein naut góðs af.

Varðandi skilyrði 2. mgr. 131. gr., um að stefnda hafi verið nákomin stefnanda og að félagið hafi verið ógjaldfært á tímabilinu, tekur stefnandi eftirfarandi fram:

Nákomin: Stefnda hafi verið stofnandi, eigandi, framkvæmdastjóri, prókúruhafi og eini stafsmaður Tryggingar og fjárvörslu ehf. frá stofndegi. Hafi stefnda því verið nákomin félaginu, sbr. 3. gr. gjaldþrotaskiptalaga, einkum 4. tölulið.

Ógjaldfærni: Stefnandi kveður félagið Tryggingu og fjárvörslu ehf. hafa verið ógjaldfært í skilningi gjaldþrotaskiptalaga á því tímabili sem hinar riftanlegur greiðslur hafi verið inntar af hendi. Bankareikningar félagsins hafi nánast allt tímabilið verið í mínus (með yfirdrætti) og þá hafi félagið skuldað opinber gjöld, s.s. tryggingagjald, staðgreiðslu, þing- og sveitarsjóðsgjöld, auk vanskilagjalda og vaxta, sbr. yfirlit frá Tollstjóraembættinu. Félagið hafi verið eignalaust á framangreindu tímabili. Telji stefnda að félagið hafi verið gjaldfært á tímabilinu beri hún sönnunarbyrðina fyrir því.

Stefnandi kveðst einnig vísa til 141. gr. gjaldþrotaskiptalaga um riftun og telur skilyrði greinarinnar uppfyllt:

Stefnandi vísar til þess að hinar riftanlegur greiðslur hafi verið ótilhlýðilegar í skilningi 141. gr. gjaldþrotaskiptalaga.

Stefnandi telur óhjákvæmilegt annað en að stefnda hafi verið grandsöm um ógjaldfærni félagsins. Skuld félagsins við Tollstjóraembættið teygi sig aftur til ársins 1998. Á árinu 2001 hafi stefnda undirritað fyrstu greiðsluáætlun f.h. félagsins hjá embætti Tollstjóra en eignaleysi félagsins liggi fyrir.

Bankareikningar félagsins hafi almennt verið með neikvæðri innistæðu á tímabilinu.

Stefnandi kveðst jafnframt telja að greiðslurnar hafi rýrt eignastöðu félagsins og verið kröfuhöfum búsins til tjóns.

Ex tuto kveðst stefnandi taka fram að hann telji greiðslurnar einnig vera riftanlegar með stoð í 1. og 2. mgr. 133. gr. gjaldþrotaskiptalaga telji stefnda greiðslurnar hafa verið endurgjald fyrir vinnu, enda séu fjárhæðirnar sem um ræði úr öllu hófi miðað við þau laun sem stefnda kvaðst hafa haft hjá félaginu, 220.000 krónur á mánuði.

Vegna kröfu um endurgreiðslu og/eða skaðabætur kveðst stefnandi vísa til 142. gr. gjaldþrotaskiptalaga, sbr. einnig eftirfarandi:

Samtala þeirra greiðslna sem inntar hafi verið af hendi af reikningum Tryggingar og fjárvörslu ehf. í þágu stefndu og krafist sé riftunar á nemi 40.238.615 krónum. Stefnandi telur að stefnufjárhæðin sé beinn ávinningur stefndu af ráðstöfunum sem svari til beins fjárhagslegs tjóns búsins, kröfuhöfum þess til tjóns.

Stefnandi kveðst m.a. vísa til meginreglu gjaldþrotaskiptalaga um endurgreiðslu auðgunar, sbr. 1. mgr. 142. gr. gjaldþrotaskiptalaga, verði framangreindum greiðslum rift á grundvelli 131. - 138. gr. laganna. Meginreglan feli í sér að sá sem ráðstöfunar naut eigi að greiða þrotabúi fé að því leyti sem greiðslan hafi komið honum að notum. Stefnandi kveðst telja að stefnda hafi ein haft hag af þeim greiðslum sem krafist sé riftunar á og að þær hafi bersýnilega komið henni að notum, enda hafi stefnda fjármagnað einkaneyslu sína með fjármunum félagsins.

Stefnandi vísar jafnframt til 3. mgr. 142. gr. gjaldþrotaskiptalaga vegna fjárkröfu varðandi greiðslur eftir frestdag og ef öðrum greiðslum verði rift með stoð í almennu riftunarheimildinni í 141. gr. gjaldþrotaskiptalaga. Stefnandi telur skilyrði skaðabótaskyldu á grundvelli sakarreglunnar, sbr. 3. mgr. 142. gr. gjaldþrotaskiptalaga uppfyllt. Þannig kveðst stefnandi telja að stefnda hafi með saknæmum og ólögmætum hætti ráðstafað fjármunum félagsins í eigin þágu til tjóns fyrir félagið. Telur stefnandi í ljósi alls framangreinds að stefnda hafi verið grandsöm um ógjaldfærni félagsins á tímabilinu frá árinu 2006 til ágúst 2008, og raunar löngu áður. Þá kveðst stefnandi telja að umræddar greiðslur af bankareikningum félagsins hafi verið ótilhlýðilegar, eða saknæmar í skilningi skaðabótaréttarins, í öllu tilliti.

Verði það niðurstaða dómsins að ekki sé um riftanlegar ráðstafanir að ræða samkvæmt XX. kafla gjaldþrotaskiptalaga og þar af leiðandi að 142. gr. gjaldþrotaskiptalaga eigi ekki við um fjárkröfu stefnanda á hendur stefndu, kveðst stefnandi byggja fjárkröfuna einnig sjálfstætt á almennu skaðabótareglunni og 1. og 2. mgr. 108. gr. laga nr. 138/1994, um einkahlutafélög. Stefnandi kveðst vísa til umfjöllunar um aðrar málsástæður stefnanda, eftir því sem við eigi, um skaðabótaábyrgð stefndu. Ítrekað sé að stefnda hafi verið ein í forsvari fyrir félagið og því verið grandsöm um fjárhagsstöðu þess á tímabilinu. Stefnandi ítrekar jafnframt að um verulegar fjárhæðir sé að ræða sem greiddar hafi verið af reikningum félagsins til og/eða í þágu stefndu og hafi þessar greiðslur verið félaginu óviðkomandi.

Stefnandi kveðst krefjast þess að kyrrsetning sem Sýslumaðurinn í Reykjavík gerði hinn 14. október 2008 í fasteign stefndu, Hléskógum 21, 109 Reykjavík, fastanr. 205-5103, verði staðfest. Kveðst stefnandi telja að 5. gr. laga nr. 30/1991, um kyrrsetningu, lögbann o.fl., hafi verið fyrir hendi til að kyrrsetningin næði fram að ganga, m.a. í ljósi umfangs og eðlis málsins. Þá sé ekki vitað um aðrar eignir stefndu sem gætu staðið til fullnustu kröfunnar. Að þessu athuguðu kveður stefnandi ljóst að ef ekki hefði orðið af kyrrsetningu fasteignarinnar hefði verið veruleg hætta á að hún stæði til fullnustu þeirrar kröfu sem stefnandi haldi uppi á hendur stefndu í máli þessu. Er það mat stefnanda að hætta standi til þess að fasteignin verði seld eða aðrar ráðstafanir hafðar uppi til þess að koma henni undan verði kyrrsetningin ekki staðfest.

IV

Stefnda gerir athugasemdir við málatilbúnað stefnanda en hvergi sé í gögnum málsins útskýrt hvers vegna krafist sé riftunar á ráðstöfunum á greiðslum samtals að fjárhæð 40.238.615 krónur, en endurgreiðslukrafa á hendur stefndu, samkvæmt stefnu, nemi 30.000.000 krónum. Hvergi í stefnunni sé umfjöllun um hvernig síðarnefnd fjárhæð sé fundin og valdi það vandkvæðum fyrir vörn stefndu, að hvergi séu skýringar á þessum atriðum. Í stefnu sé tilgreint að áskilinn sé réttur til lækkunar stefnufjárhæðar undir rekstri málsins þegar fyrir liggi endanleg fjárhæð lýstra krafna, ásamt áfallandi vöxtum samkvæmt 114. gr. laga um gjaldþrotaskipti o.fl. nr. 21/1991, búskostnaðar og málskostnaðar. Að öðru leyti sé engin umfjöllun um stefnufjárhæðina sem slíka. Af hálfu stefndu er bent á að vanreifun málsins að því er þetta varði kann að varða frávísun málsins ex officio.

Stefnda byggir á því, hvað sem öðru líði, að stefnandi geti ekki gert kröfur um endurgreiðslu sem nemi hærri fjárhæð en lýstum kröfum í búið og áætluðum skiptakostnaði. Tollstjóri hafi lýst kröfu í búið vegna ógreiddra skattskulda félagsins að fjárhæð 18.784.082 krónur og Og fjarskipti ehf. kröfu að fjárhæð 35.623 krónur vegna viðskiptaskuldar. Samtals sé fjárhæð lýstra krafna því 18.819.705 krónur. Komist dómurinn að þeirri niðurstöðu að af hálfu félagsins hafi, með ólögmætum hætti, verið inntar af hendi greiðslur út úr búinu, því til tjóns, byggir stefnda á því að fjárhæð þeirra greiðslna sem rift verði, og krafist verði að stefnda endurgreiði, geti aldrei orðið hærri en sem nemi því sem á vanti að kröfuhafar hafi fengið fullnustu krafna sinna auk áætlaðs skiptakostnaðar. Byggir stefnda á því að engin önnur sjónarmið geti hér átt við þar sem engir aðrir en ofangreindir kröfuhafar telji sig eiga kröfu af einhverju tagi á búið. Stefnda hafi verið eini hluthafinn í hinu gjaldþrota félagi og sé því ljóst að ekki komi til skoðunar hugsanlegt tjón annarra aðila en þeirra kröfuhafa sem ekki hafi fengið fullnustu krafna sinna hjá Tryggingum og fjárvörslu.

Í öðru lagi byggir stefnda á því að umræddar ráðstafanir séu ekki riftanlegar á grundvelli XX. kafla laga um gjaldþrotaskipti o.fl. nr. 21/1991.

Stefnda mótmælir sem röngu og órökstuddu að öllu leyti, að allar greiðslur úr félaginu hafi verið í þágu stefndu án þess að nokkurt endurgjald hafi komið fyrir og að tilgangur greiðslnanna hafi verið sá einn að láta Tryggingar og fjárvörslu ehf. fjármagna og greiða fyrir einkaneyslu hennar, eins og stefnandi haldi fram og að ráðstafanirnar séu riftanlegar á grundvelli 1. og 2. mgr. 131. gr. gjaldþrotaskiptalaga.

Stefnda byggir á því að skilyrði um endurgreiðslu á auðgun og/eða greiðslu skaðabóta til félagsins samkvæmt 142. gr. gjaldþrotaskiptalaga, sem vísað sé til í stefnu, séu ekki fyrir hendi, en ákvæðið geri ráð fyrir að sá sem hag hafi haft af riftanlegri ráðstöfun greiði þrotabúi fé sem svari til þess sem greiðsla þrotamanns hafi komið að notum. Stefnda byggir á því að þær færslur sem greinir í stefnu hafi ekki orðið henni persónulega að notum og þar af leiðandi hvíli augljóslega ekki endurgreiðsluskylda á henni vegna þeirra.

Stefnda kveðst hafa greitt launakostnað og annan rekstrarkostnað af þeim fjárhæðum sem í stefnu sé byggt á að hafi verið ráðstafað í þágu hennar persónulega án endurgjalds til félagsins. Enn fremur hafi félagið greitt stefndu arð. Þá liggi fyrir að stefnda ber persónulega ábyrgð á þeim endurkröfum sem falli á hana vegna uppsagna og/eða breytinga á samningum og beri henni persónulega að endurgreiða hlutfall af söluþóknun sem Tryggingar og ráðgjöf hafi greitt inn í hið gjaldþrota félag. Þær kröfur sem stefnda muni þurfa að taka persónulega á sig geti að mati stefndu ekki talist með réttu fjármunir í eigu hins gjaldþrota félags. Verði staða hins gjaldþrota félags að skoðast út frá þeirri endurkröfuáhættu sem fylgt hafi starfseminni en stefnda ber þó persónulega ábyrgð á.

Stefnda byggir á því að stefnandi hafi ekki sýnt fram á að þær færslur sem greinir í stefnu hafi verið í þágu hennar persónulega. Umræddar færslur af reikningum félagsins hafi verið framkvæmdar í því skyni að standa skil á ýmsum rekstrarkostnaði félagsins, þ.á m. launum til stefndu. Laun stefndu frá félaginu námu á árinu 2006 hafi verið 2.640.000 krónur. Árið 2007 hafi laun til stefndu verið 2.400.000 krónur, ökutækjastyrkur 300.000 krónur og dagpeningar 600.000 krónur. Árið 2008, þ.e. frá janúar til júlí, þar til félagið hafi verið úrskurðað gjaldþrota, hafi laun stefndu frá félaginu numið. 220.000 krónum á mánuði, samtals 1.540.000 krónum á árinu 2008, sbr. skattframtöl stefndu fyrir árin 2006 og 2007, en byggt sé á áætlun vegna ársins 2008 (220.000 kr. á mánuði frá janúar – júlí 2008). Samtals nemi fjárhæð vegna launa til stefndu 7.480.000 króna.

Byggir stefnda á því að ofangreind fjárhæð skuli koma til lækkunar á kröfum stefnanda en augljóslega hafi stefnda átt rétt til launa frá félaginu. Hafi þær launagreiðslur verið hluti af þeim færslum sem stefnandi byggi á að stefnda hafi ráðstafað úr hinu gjaldþrota félagi í eigin þágu.

Augljóslega hafi verið um að ræða ýmsan annan rekstrarkostnað hjá félaginu, s.s. rekstrarvörur, húsaleigu, rekstrarkostnað, starfsaðstöðu, sölukostnað, aðkeyptan akstur og annan flutningskostnað, ferðakostnað og ýmsa aðkeypta þjónustu. Áætlaður kostnaður vegna þeirra þátta sé 3.664.243 krónur á ári, miðað við drög að skattframtali Trygginga og fjárvarsla 2007 vegna tekna 2006. Vegna áranna 2006, 2007 og tímabilsins frá janúar til júlí 2008 (2.137.475 krónur) teljist sá kostnaður samtals að fjárhæð 9.465.961 króna.

Stefnda hafi ekki getað lagt fram bókhald félagsins hjá skiptastjóra þar sem það hafi brunnið haustið 2007 þegar eldur hafi komið upp í þvottahúsi á heimili stefndu, sbr. staðfestingu um tjónið frá Verði tryggingum hf.. Þrátt fyrir að ekki sé hægt að leggja fram gögn sem sýni fram á nákvæman rekstrarkostnað félagsins verði að telja augljóst, eðli málsins samkvæmt, að um slíkan kostnað hafi verið að ræða hjá félaginu. Stefnda hafi aflað afrita reikninga vegna viðskipta við Og vodafone ehf. á árunum 2006, 2007 og hluta ársins 2008,fram að gjaldþroti félagsins. Samkvæmt þeim gögnum komi fram að einungis símakostnaður félagsins á því tímabili hafi numið 652.018 krónum. Byggir stefnda á því að rekstrarkostnaður félagsins skuli koma til lækkunar á endurgreiðslukröfu stefnanda. Stefnda hafi staðið skil á rekstrarkostnaðinum af fjármunum félagsins og séu fjárhæðirnar hluti af þeim færslum sem stefnandi byggir á að stefnda hafi ráðstafað úr hinu gjaldþrota félagi í eigin þágu.

Stefnda byggir á því, að sú staðreynd að bókhald félagsins liggi ekki fyrir, geti ekki leitt til þess að allar greiðslur út úr hinu gjaldþrota félagi verði taldar henni persónulega til hagsbóta. Byggir stefnda á því að sönnunarbyrði verði ekki alfarið snúið við og henni gert að sýna fram á að greiðslurnar hafi ekki runnið til hennar persónulega. Benda megi á að stefnandi hafi einungis lagt fram yfirlit yfir færslur á aðalreikningi félagsins sem staðhæft sé að geti ekki tilheyrt rekstri félagsins, án þess að nokkuð liggi þó fyrir um það. Geti stefnda ekki borið ábyrgð á því að bókhald félagsins sé ekki til staðar og telur hún enda ljóst að þrátt fyrir að meta þurfi að álitum liði eins og rekstrarkostnað þá sé augljóst að um slíkan kostnað hafi verið að ræða hjá félaginu líkt og hjá öðrum félögum, sem hafa sambærilegan rekstur með höndum.

Þá hafi verið hagnaður af rekstri félagsins árið 2006 og hafi stefnda af því tilefni fengið greiddan út arð frá félaginu að fjárhæð 5.000.000 króna.

Stefnda byggir enn fremur á því að ekki sé fært að líta svo á að um eiginlegar tekjur félagsins hafi verið að ræða að því marki sem enn sé endurkröfuáhætta á stefndu vegna tekna af störfum hennar fyrir Tryggingar og ráðgjöf, sem runnið hafi inn í hið gjaldþrota félag. Eins og fram komi í málavaxtalýsingu nemi endurkröfuáhætta vegna hins gjaldþrota félags, sem stefnda sé þó persónulega ábyrg fyrir, 25.758.127 krónum. Af þeirri fjárhæð sé upphæð gjaldfallinna krafna á hendur stefndu persónulega nú 8.024.152 krónur og ljóst að miðað við umfang uppsagna og breytinga á samningum á haustmánuðum 2008 og núverandi efnahagsástand í þjóðfélaginu séu verulegar líkur á að enn meira eigi eftir að gjaldfalla og standi stefnda þá persónulega í enn hærri skuld við Tryggingar og ráðgjöf. Stefnda gerir kröfu um lækkun fjárhæðar sem nemi þegar gjaldföllnum kröfum en áskildur sér rétt til að lýsa frekari kröfum á hendur búinu eftir því sem kröfufjárhæð hækki, eins og líkur bendi til að verði raunin. Fjárhæð krafna Trygginga og ráðgjafar á hendur stefndu, sem þegar eru gjaldfallnar, séu 8.024.152 krónur.

Þar sem stefnda krefst sýknu af kröfum stefnanda er þess þar af leiðandi í þriðja lagi krafist að kröfu stefnanda um staðfestingu kyrrsetningargerðar þeirrar er fram hafi farið á fasteign stefndu að Hléskógum 21, Reykjavík, hinn 14. október 2008, verði hafnað. Stefnda byggir á því að þar sem endurgreiðslukrafa stefnanda eigi ekki við rök að styðjast geti krafa um kyrrsetningu í eign stefndu, sem nemi sömu fjárhæð, ekki náð fram að ganga.

V

Í máli þessu krefst stefnandi þess að rift verði nánar tilgreindum greiðslum af bankareikningi stefnanda á tímabilinu frá 23. maí 2006 fram til 2. júlí 2008.

Stefnandi var úrskurðaður gjaldþrota með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur hinn 10. júlí 2008. Frestdagur við skiptin er 14. apríl 2006. Krafa stefnanda er um að greiðslur, sem krafist er riftunar á eigi, ekki skylt við rekstur félagsins. Er þar um að ræða millifærslur af bankareikningum félagsins inn á reikning stefndu, samtals að fjárhæð 21.885.669 krónur, peningaúttektir stefndu af bankareikningi félagsins, samtals að fjárhæð 2.971.512 krónur, greiðslur til ýmissa fyrirtækja og þjónustuaðila, samtals 14.455.413 krónur, og kaup félagsins á erlendum gjaldeyri að fjárhæð 926.021 króna. Samkvæmt því eru greiðslur þær sem krafist er riftunar á ýmist til stefndu sjálfrar, þ.e. peningaúttektir og millifærslur á reikning stefndu, eða greitt er til ýmissa fyrirtækja. Þegar af þeirri ástæðu að ekki er stefnt þeim aðilum, sem nutu hinna ýmsu greiðslna verður að hafna kröfu um riftun hvað þær greiðslur varðar. Kemur þá til skoðunar millifærslur af reikningi stefnanda á reikning stefndu, sem og peningaúttektir og kaup á gjaldeyri.

Samkvæmt 1. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991 er unnt að krefjast riftunar á gjafagerningi ef gjöfin var afhent á síðustu sex mánuðum fyrir frestdag og samkvæmt 2. mgr. sömu greinar má krefjast riftunar ef gjöfin var afhent sex til tólf mánum fyrir frestdag nema sýnt sé fram á að þrotamaður hafi þá verið gjaldfær og það þrátt fyrir afhendinguna og ef um gjöf til nákominna er tímamarkið sex til tuttugu og fjórir mánuðir fyrir frestdag.

Fyrir liggur í málinu að á árunum 2001-2007 voru gerðar 11 greiðsluáætlanir hjá Tollstjóraembættinu að undangengnum árangurslausum fjárnámum hjá félaginu vegna skulda þess við Tollstjóraembættið. Mátti stefndu því vera ljós fjárhagsstaða félagasins, en hún var framkvæmdastjóri þess og eini starfsmaður. Liggur og fyrir að á tímabili því sem umræddar greiðslur voru inntar af hendi til stefndu var bankareikningur félagsins nánast alltaf neikvæður og félagið skuldaði opinber gjöld. Þá liggur og fyrir að félagið var eignalaust.

Við aðalmeðferð málsins gaf stefnda skýrslu. Samkvæmt gögnum málsins, og því sem staðfest var með skýrslu stefndu, var félagið Trygging og fjárvarsla ehf. ekki skráð fyrir kreditkortum, var ekki skuldari að bílalánum og átti ekki fasteign. Samkvæmt því, og fyrrgreindum færslum og gögnum málsins að öðru leyti, er ljóst að greiðslur af bankareikningi félagsins voru í þágu stefndu persónulega. Fullyrðingar stefndu um að svo hafi ekki verið eru að öllu leyti ósannaðar og ekki studdar neinum gögnum og við yfirheyrslu stefndu fyrir dómi kom fram að svo hafði verið. Þá hefur stefnda ekki sýnt fram á það með neinu móti að endurgjald hafi komið fyrir. Verður því fallist á það með stefnanda að umræddar geiðslur af bankareikningi stefnanda til handa stefndu hafi verið gjöf í skilningi 131. gr. laga nr. 21/1991.

Fallist er á það með stefnanda að stefnda sé nákomin í skilningi 3. gr. laga nr. 21/1991 en hún var framkvæmdastjóri félagins.

Samkvæmt framansögðu eru því uppfyllt skilyrði 1. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991, varðandi greiðslur sem inntar voru af hendi til stefndu sex mánuðum fyrir frestdag og einnig 2. mgr. sömu lagagreinar, þannig að fallast ber á 1. lið dómkröfu stefnanda.

Fjárkrafa felur í sér endurgreiðslu hagnaðar á grundvelli 1. mgr. 142. gr. laga nr. 21/1991. Eins og að framan greinir verður litið svo á að fyrrgreindar greiðslur til stefndu af bankareikningum stefnanda hafi verið til hagsbóta fyrir stefndu. Samkvæmt 142. gr. laga nr. 21/1991, ber eftir þessari niðurstöðu að fallast á endurgreiðslukröfu stefnanda, en fjárhæð hennar eftir að stefnandi lækkaði hana við upphaf aðalmeðferðar málsins, er jafnhá kröfum sem gerðar hafa verið á búið ásamt skiptakostnaði.

Dæma ber stefndu til þess að greiða stefnanda málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn 1.800.000 krónur, þar með talinn virðisaukaskattur.

Eftir úrslitum málsins að öðru leyti og með vísun til þess að skilyrðum kyrrsetningargerðarinnar telst hafa verið fullnægt, sbr. 1. mgr. 5. gr. laga nr. 31/1990, er fallist á að stefnda beri til tryggingar tildæmdum fjárhæðum að þola staðfestingu á kyrrsetningargerð sýslumannsins í Reykjavík, sem fram fór 14. október 2008 í fasteigninni Hléskógum 21, Reykjavík, fastanr. 205-5103.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Rift er eftirgreindum greiðslum af bankareikningi stefnanda, Trygginga og fjárvarla ehf., nr. 0130-26-004812 til stefndu, Á-kvk-ef O-kvk-ef, að fjárhæð 27.279.202 krónur:

1. Millifærslur á reikning stefndu, samtals að fjárhæð 21.885.669 krónur:

23. maí 2006 að fjárhæð 800.000 krónur, 26. maí 2006 að fjárhæð 500.000 krónur, 29. maí 2006 að fjárhæð 2.855.148 krónur, 31. maí 2006 að fjárhæð 370.195 krónur, 2. júní 2006 að fjárhæð 1.200.195 krónur, 6. júní 2006 að fjárhæð 500.000 krónur, 14. júní 2006 að fjárhæð 50.000 krónur, 15. júní 2006 að fjárhæð 100.000 krónur, 16. júní 2006 að fjárhæð 800.000 krónur, 20. júní 2006 að fjárhæð 200.000 krónur, 30. júní 2006 að fjárhæð 2.000.000 króna, 17. júlí 2006 að fjárhæð 400.000 krónur, 23. ágúst 2006 að fjárhæð 25.000 krónur, 1. september 2006 að fjárhæð 260.000 krónur, 15. september 2006 að fjárhæð 160.000 krónur, 15. september 2006 að fjárhæð 75.373 krónur, 2. október 2006 að fjárhæð 495.064 krónur, 16. október 2006 að fjárhæð 150.000 krónur, 2. nóvember 2006 að fjárhæð 1.378.454 krónur, 3. nóvember 2006 að fjárhæð 165.762 krónur, 15. nóvember 2006 að fjárhæð 328.273 krónur, 28. nóvember 2006 að fjárhæð 140.000 krónur, 7. desember 2006 að fjárhæð 165.810 krónur, 8. desember 2006 að fjárhæð 1.000.000 krónur, 18. desember 2006 að fjárhæð 200.000 krónur, 15. janúar 2007 að fjárhæð 160.000 krónur, 30. janúar 2007 að fjárhæð 150.000 krónur, 2. febrúar 2007 að fjárhæð 250.000 krónur, 15. febrúar 2007 að fjárhæð 253.953 krónur, 1. mars 2007 að fjárhæð 250.000 krónur, 15. mars 2007 að fjárhæð 200.000 krónur, 23. mars að fjárhæð 278.948 krónur, 16. apríl 2007 að fjárhæð 275.000 krónur, 18. maí 2007 að fjárhæð 180.300 krónur, 15. júní 2007 að fjárhæð 300.000 krónur, 24. ágúst 2007 að fjárhæð 250.000 krónur, 18. september 2007 að fjárhæð 200.000 krónur, 5. október 2007 að fjárhæð 3.200.000 krónur, 19. október 2007 að fjárhæð 170.000 krónur, 4. desember 2007 að fjárhæð 200.000 krónur, 28. desember 2007 að fjárhæð 169.521 króna, 4. febrúar 2008 að fjárhæð 350.000 krónur, 18. febrúar 2008 að fjárhæð 258.673 krónur, 3. mars 2008 að fjárhæð 200.00 krónur, 4. júní 2008 að fjárhæð 45.000 krónur, 23. júní 2008 að fjárhæð 200.000 krónur, 2. júlí 2008 að fjárhæð 25.000 krónur.

2. Keyptur erlendur gjaldeyrir samtals að fjárhæð 926.021 króna:

25. júní 2006 að fjárhæð 193.560 krónur, 1. ágúst 2006 að fjárhæð 190.060 krónur, 17. júlí 2007 að fjárhæð 30.665 krónur, 18. júlí 2007 að fjárhæð 149.912 krónur, 24. ágúst 2007 að fjárhæð 266.840 krónur, 2. júní 2008 að fjárhæð 94.984 krónur.

3. Peningaúttektir samtals að fjárhæð 2.971.512 krónur:

1. ágúst 2006 að fjárhæð 400.000 krónur, 1. september 2006 að fjárhæð 175.000 krónur, 6. september 2006 að fjárhæð 166.000 krónur, 23. október 2006 að fjárhæð 220.000 krónur, 4. desember 2006 að fjárhæð 200.000 krónur, 22. desember 2006 að fjárhæð 30.000 krónur, 27. desember 2006 að fjárhæð 39.900 krónur, 1. febrúar 2007 að fjárhæð 110.000 krónur, 1. mars 2007 að fjárhæð 100.000 krónur, 2. apríl 2007 að fjárhæð 50.000 krónur, 17. apríl 2007 að fjárhæð 5.000 krónur, 20. apríl 2007 að fjárhæð 25.000 krónur, 30. apríl 2007 að fjárhæð 30.000 krónur, 18. júlí 2007 að fjárhæð 120.000 krónur, 15. ágúst 2007 að fjárhæð 128.323 krónur, 24. ágúst 2007 að fjárhæð 50.000 krónur, 24. september 2007 að fjárhæð 10.000 krónur, 10. desember 2007 að fjárhæð 977.289 krónur, 3. mars 2008 að fjárhæð 50.000 krónur, 2. júní 2008 að fjárhæð 50.000 krónur, 23. júní 2008 að fjárhæð 10.000 krónur, 2. júlí 2008 að fjárhæð 25.000 krónur.

4. Framseldir tékkar samtals að fjárhæð 1.496.000 krónur:

2. ágúst 2006 að fjárhæð 850.000 krónur, 2. ágúst 2006 að fjárhæð 646.000 krónur,

Stefnda, Á-kvk-nf O-kvk-nf greiði stefnanda, þb. Trygginga og fjárvarslna ehf., 19.069.705 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá 4. nóvember 2008, til greiðsludags og 1.800.000 krónur í málskostnað, þ.m.t. virðisaukaskattur.

Til tryggingar tildæmdum fjárhæðum er staðfest kyrrsetningargerð sýslumannsins í Reykjavík sem fram fór 14. október 2008 í fasteign stefndu, Hléskógum 21, Reykjavík, fastanr. 205-5103.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf