E-2322/2007

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, að fram kominni skriflegri sókn stefnanda samkvæmt 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, er höfðað með stefnu, birtri 12. mars 2007.

Stefnandi er Fjárstoð ehf., Stórhöfða 25, Reykjavík, en stefndi er Gourmet trading ehf. (áður Sælkeradreifing ehf.), Suðurlandsbraut 6, einnig í Reykjavík.

I.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða honum skuld að fjárhæð 1.369.277 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, af 53.489 krónum frá 1. mars 2006 til 31. mars s.á., af 532.942 krónum frá þ.d. til 1. apríl s.á., af 841.439 krónum frá þ.d. til 1. maí s.á., af 1.151.021 krónu frá þ.d. til 31. ágúst s.á., en af 1.369.277 krónum frá þ.d. til greiðsludags.

Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi.

Stefndi krefst aðallega sýknu af öllum kröfum stefnanda, en til vara sýknu að svo stöddu. Til þrautvara er þess krafist að kröfur stefnanda verði stórlega lækkaðar.

Í öllum tilvikum krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda, að skaðlausu.

II.

Stefnandi rekur bókhaldsþjónustu og var stefndi meðal viðskiptavina hans. Að því er fram kemur í stefnu er stefnufjárhæðin samkvæmt 5 reikningum vegna bókhaldsvinnu, afstemmninga vegna innflutnings og ýmissar ráðgjafar. Reikningarnir sundurliðast þannig:

Nr. Útgáfud. Gjaldd. Fjárhæð

R001004 01.03.2006 01.03.2006 306.762,00, eftirst. 53.489,00

PR05253 31.03.2006 31.03.2006 479.453,00

R0011063 01.04.2006 01.04.2006 308.497,00

R0011099 01.05.2006 01.05.2006 309.582,00

PR05951 31.08.2006 31.08.2006 218.256,00

Í stefnu segir að reikningunum hafi ekki verið mótmælt, hvorki efnislega né tölulega. Þar sem skuldin hafi ekki fengist greidd, þrátt fyrir innheimtutilraunir, hafi stefnanda verið nauðsynlegt að höfða mál þetta til greiðslu hennar.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. stoð í 45. og 51. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup. Um gjalddaga er einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Kröfu um dráttarvexti styður stefnandi við reglur III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, og krafa um málskostnað er reist á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

III.

Stefndi kveður lýsingu málavaxta í stefnu villandi og segir stefnda hafa mótmælt umræddum reikningum, bæði réttmæti þeirra og tölulega. Að hans sögn eru málavextir þeir að aðilar áttu í viðræðum síðsumars 2005 um að stefndi keypti bókhaldsþjónustu af stefnanda. Hafi aðilar þá gert með sér uppkast að samningi um stoðdeildarþjónustu, þar sem vinna stefnanda hafi verið skilgreind og verð bundið fastmælum. Í samningnum hafi jafnframt verið kveðið á um sérstakt átaksverkefni, sem fólst í því að koma bókhaldi stefnda í gott horf, en þar hafi verulega skort á. Verkefni þetta hafi átt að vinna strax á umsömdu tímagjaldi. Stefnandi hafi hins vegar reynst vanbúinn eða ófær um að vinna þetta verkefni og lítt orðið af efndum. Þegar stefndi hafi gengið eftir gögnum og efndum hafi stefnandi borið því við að stefndi skuldaði honum og neitaði um afhendingu gagna. Í greinargerð kemur enn fremur fram að samningur aðila hafi átt að taka gildi við undirritun og vera með sex mánaða uppsagnarfresti. Hann hafi þó aldrei verið undirritaður.

Sýknukrafa stefnda er á því byggð að stefndi skuldi stefnanda ekkert. Telur hann að stefnandi hafi þegar móttekið greiðslur sem séu langt umfram eðlilegt og sanngjarnt endurgjald. Sérstaklega bendir stefndi á að reikningar nr. R001004, R0011063 og R0011099 séu ekki fyrir veitta þjónustu, þeim fylgi ekkert vinnuframlag sem fellt verði undir ákvæði samningsins. Þá hafnar stefndi greiðsluskyldu samkvæmt reikningi nr. PR05253, þar sem hann efist um að stefnandi hafi unnið það verkefni sem reikningurinn vísi til. Loks mótmælir stefndi reikningi nr. PR05951, bæði tímafjölda og tímagjaldi, og bendir á að samkvæmt gjaldskrá hafi stefndi átt að greiða 5.300 krónur pr. klst. fyrir aukaverk.

Í öllum tilvikum skorar stefndi á stefnanda að upplýsa um vinnuframlag að baki hverjum reikningi, svo og þær greiðslur sem hann hafi þegar móttekið frá stefnda.

Krafa stefnda um málskostnað er reist á ákvæðum laga nr. 9171991, um meðferð einkamála.

IV.

Aðalmeðferð í máli þessu var fyrirhuguð 17. apríl sl. Til þinghaldsins mætti þá lögmaður stefnanda, en ekki var mætt af hálfu stefnda og forföll ekki boðuð. Með vísan til 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, var stefnanda gefinn kostur á að svara vörnum stefnda í skriflegri sókn. Frestur til þess var veittur til 25. apríl sl. og lagði stefnandi þá fram sókn sína. Í sama þinghaldi var mætt af hálfu stefnda, án boðunar, og krafa gerð um að dómari ákvæði nýjan dag til aðalmeðferðar. Með úrskurði dómsins sama dag var beiðni stefnda hafnað. Að öðru leyti var málinu frestað til þessa dags, 23. maí, og málið þá dómtekið.

Í sókn stefnanda eru kröfur hans ítrekaðar. Er þar greint frá aðdraganda að samningi aðila um þjónustu stefnanda, verkefnum stefnanda og samningsfjárhæðum. Þar segir einnig að fljótlega hafi komið í ljós að stór hluti bókhalds stefnanda hafi verið ófærður fyrri hluta árs 2005. Mannabreytingar hjá stefnda hafi hins vegar valdið því að stefnandi hafi ekki fengið nauðsynlegar upplýsingar og því hafi hægst á vinnu stefnanda. Um miðjan maí 2006 hafi aðilar átt fund og hafi þar verið farið yfir verkefnið frá öllum hliðum og tekist á um ábyrgð hvors aðila. Niðurstaðan hafi þar orðið sú að stefnandi myndi bakfæra tvo síðustu fastverðsreikninga, samtals að fjárhæð 618.079 krónur, gegn því að stefndi greiddi eftirstöðvar skuldarinnar. Jafnframt hafi orðið að samkomulagi að samningur aðila félli strax úr gildi. Tekið er fram að stefndi hafi ekki staðið við loforð sitt um greiðslur til stefnanda, og því hafi samkomulag um bakfærslu áðurnefndra reikninga fallið niður.

Stefnandi tekur sérstaklega fram að síðasti reikningurinn, nr. PR05951, sé gefinn út 31. ágúst 2006 og sé hann vegna vinnu við leiðréttingar á tolla- og birgðakerfi, sem unnið hafi verið að beiðni þáverandi fjármálastjóra stefnda. Samningur aðila hafi þá verið fallinn úr gildi og hafi tímagjald verið samkvæmt taxta stefnanda.

V.

Í máli þessu liggur fyrir ódagsettur og óundirritaður samningur um stoðdeildarþjónustu milli stefnanda og stefnda. Ekki er um það ágreiningur að samningur þessi gilti um samskipti aðila.

Í 1. og 2. gr. samningsins eru skilgreind þau verkefni sem stefnandi tekur að sér fyrir stefnda. Í 3. gr. er fjallað um aukaverk, sem stefndi getur óskað eftir að stefnandi vinni, og segir þar að þóknun fyrir þau reiknist samkvæmt verðskrá stefnanda. Samkvæmt 4. gr. skuldbindur stefndi sig til að greiða stefnanda fyrir þjónustu hans samkvæmt 1. og 2. gr. samningsins 233.500 krónur á mánuði, og skal greiðsla innt af hendi fyrirfram, einn mánuð í senn. Verðið breytist í samræmi við breytingar á launavísitölu, við undirskrift 268,0 stig. Tekið er fram að verð séu án virðisaukaskatts.

Í 6. gr. samningsins er fjallað um átaksverkefni. Segir þar að samningurinn geri ráð fyrir að bókhald stefnda sé í góðu horfi og helstu liðir afstemmdir. Samkvæmt upplýsingum stefnda skorti þó nokkuð á í þeim efnum og muni stefnandi ráða þar bót á svo fljótt sem kostur sé. Sú vinna sé ekki innifalin í fastri mánaðarlegri þóknun, en verði unnin í tímavinnu á tímagjaldi 5.300 krónur á klukkustund, auk virðisaukaskatts.

Þar sem þingsókn féll niður af hálfu stefnda ber samkvæmt 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, að dæma málið eftir fram komnum kröfum, gögnum og sókn stefnanda með tilliti til þess sem fram hefur komið af hálfu stefnda.

Meðal gagna málsins eru yfirlit frá stefnanda um þjónustu starfsmanna hans í þágu stefnda tímabilið frá 5. september 2005 til 11. október 2006. Yfirlitin eru aðgreind, annars vegar sem fastverðstímar, hins vegar sem aukaverk. Kemur þar fram skammstöfun á nafni starfsmanns, lýsing verks, tímafjöldi og verð. Gögn þessi styðja kröfur stefnanda vegna þeirra reikninga sem liggja frammi í málinu. Hafa ekki verið færð fram nein rök sem hnekkt geta réttmæti þeirra eða stutt geta málsástæðu stefnda um að hann skuldi stefnanda ekki umrædda reikninga.

Í skriflegri sókn stefnanda kemur fram að reikningur stefnanda nr. R001099, dagsettur 1. maí 2006, að fjárhæð 309.582 krónur, sé vegna stoðdeildarþjónustu í maí 2006, og í því sambandi vísað til 4. gr. Jafnframt segir þar að aðilar hafi um miðjan maímánuð 2006 samþykkt að fella samninginn úr gildi. Í ljósi þeirrar yfirlýsingar þykir rétt að lækka kröfu stefnanda vegna þess reiknings um helming, eða um 154.791 krónu. Síðasti reikningur stefnanda, nr. PR05951, er gefinn út löngu eftir að samningur aðila var fallinn niður. Því stoðar ekki stefnda að bera fyrir sig að tímagjald sé þar hærra en aðilar hafi á sínum tíma samið um.

Samkvæmt því sem að framan er rakið er það niðurstaða dómsins að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 1.214.486 krónur, ásamt dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir.

Með hliðsjón af úrslitum málsins, sbr. og 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað, sem telst hæfilegur 180.000 krónur.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, Gourmet trading ehf., greiði stefnanda, Fjárstoð ehf., 1.214.486 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, af 53.489 krónum frá 1. mars 2006 til 31. mars s.á., af 532.942 krónum frá þ.d. til 1. apríl s.á., af 841.439 krónum frá þ.d. til 1. maí s.á., af 996.230 krónum frá þ.d. til 31. ágúst s.á., en af 1.214.486 krónum frá þ.d. til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 180.000 krónur í málskostnað.

I-kk-nf E-kk-nf