S-2551/2021

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 8. apríl, er höfðað með ákæru lögreglustjórans [...], útgefinni 14. desember 2021, á hendur X, kennitala 000000-0000, [...], „fyrir hegningarlagabrot; brot gegn nálgunarbanni og umsáturseinelti, sem hér segir:

A. Fyrir brot gegn nálgunarbanni gagnvart dætrum sínum tveimur, A, kt. 000000- 0000 og B, kt. 000000- 0000, með því að hafa, sunnudaginn 19. september 2021, nálgast, sett sig í beint samband og átt samskipti við A og B, fyrir utan og inni í húsi móður þeirra, C, að [...], þrátt fyrir að ákærða hafi með ákvörðunum lögreglustjórans [...], dags. [...]verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart bæði A og B og bannað að veita þeim eftirför, nálgast þær á almannafæri, hringja í heima- eða farsíma þeirra, senda þeim tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við þær.

Telst framangreind háttsemi ákærða í ákærulið A. varða við 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Mál nr. [...]

B. Fyrir brot gegn nálgunarbanni og umsáturseinelti gagnvart dóttur sinni A, kt. 000000- 0000 á tímabilinu 21. október 2021 til 25. október 2021, sem hér nánar greinir:

B. I.

Með því að hafa, fimmtudaginn 21. október 2021, setið um A og fylgst með henni, í bifreið fyrir utan [...], þar sem hún var á [...]æfingu, og síðan veitt henni eftirför akandi, þegar hún var búin á æfingu og var sótt af syni fósturforeldra sinna, þrátt fyrir að ákærða hafi með ákvörðun lögreglustjórans [...], dags. [...] verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart A og bannað að veita henni eftirför, nálgast hana á almannafæri, hringja í heima- eða farsíma hennar, senda henni tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við hana.

B. II.

Með því að hafa, föstudaginn 22. október 2021, sent A vinabeiðni á Facebook, þrátt fyrir að ákærða hafi með ákvörðun lögreglustjórans [...], dags. [...]verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart A og bannað að veita henni eftirför, nálgast hana á almannafæri, hringja í heima- eða farsíma hennar, senda henni tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint sambandvið hana.

B. III.

Með því að hafa, föstudaginn 22. október 2021, setið um A og fylgst með henni, í bifreið fyrir utan [...], þangað sem hún kom í stutta stund, og veitt henni eftirför akandi, er henni var ekið þaðan í burtu af fósturmóður sinni, þrátt fyrir að ákærða hafi með ákvörðun lögreglustjórans [...], dags. [...] verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart A-x-þgf bannað að veita henni eftirför, nálgast hana á almannafæri, hringja í heima- eða farsíma hennar, senda henni tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við hana.

B. IV.

Með því að hafa, mánudaginn 25. október 2021, setið um A og fylgst með henni, í bifreið fyrir utan [...], þar sem hún hafði nýlokið [...], og síðan í beinu framhaldi nálgast hana er hún var komin út á bifreiðastæði með því að aka í tvígang framhjá henni, þrátt fyrir að ákærða hafi með ákvörðun lögreglustjórans [...], dags.[...]verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart A og bannað að veita henni eftirför, nálgast hana á almannafæri, hringja í heima- eða farsíma hennar, senda henni tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við hana.

Var framangreind háttsemi ákærða í ákærulið B., sbr. undirliði B. I. – B. IV., til þess fallin að valda A hræðslu og kvíða, enda ákærði í nálgunarbanni gagnvart henni á umræddu tímabili.

Telst framangreind háttsemi ákærða í ákærulið B., sbr. undirliði B. I. – B. IV., varða við 232. gr. og 232. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Mál nr. [...]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst sýknu, til vara að sér verði ekki gerð refsing en þrautavara vægustu refsingar sem lög leyfi.

Málavextir

Með ákvörðun lögreglustjórans [...] 2021 var X, kt. 000000- 0000, ákærða í máli þessu, bannað, allt til 30. september 2021, að veita dóttur sinni, A, eftirför, nálgast hana á almannafæri, hringja í heima- eða farsíma hennar, senda henni tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við hana. Sama dag lagði lögreglustjóri sama bann á ákærða vegna dóttur hans, B. Með úrskurði héraðsdóms [...] 2021 voru umræddar ákvarðanir lögreglustjóra staðfestar. Úrskurðurinn var kærður til Landsréttar sem vísaði málinu frá Landsrétti með úrskurði í máli nr. [...].

Með ákvörðun lögreglustjórans [...] var ákærða bannað, allt til 20. desember 2021, að veita dóttur sinni, A, eftirför, nálgast hana á almannafæri, hringja í heima- eða farsíma hennar, senda henni tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við hana. Ákvörðun lögreglustjóra var staðfest með úrskurði héraðsdóms [...]. Úrskurðurinn var kærður til Landsréttar sem vísaði málinu frá Landsrétti með úrskurði í máli nr. [...].

Með dómi Héraðsdóms Reykjaness [...]var ákærði dæmdur í 18 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 218. gr. b og 233. gr. b laga nr. 19/1940 og 1. sbr. 99. gr. laga nr. 80/2002. Meðal brotaþola í málinu voru [...], þar á meðal þær A og B, en einnig var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn þáv. eiginkonu sinni, C, en það brot var heimfært til 233. gr. b laga nr. 19/1940. Loks skal þess getið að í dóminum var C sakfelld fyrir brot gegn [...], þar á meðal A og B, og dæmd til sex mánaða skilorðsbundins fangelsis, en háttsemi hennar var í dóminum heimfærð til 98. og 1. sbr. 3. mgr. 99. gr. laga nr. 80/2002. Ákæra málsins var gefin út 8. september 2021. Dóminum hefur verið áfrýjað til Landsréttar.

Ákæruliður A

Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu, dags. 23. september 2021, sem lögregluþjónn 1 ritar undir, hafði D, starfsmaður Barnaverndarnefndar [...], samband við lögreglu til að tilkynna um meint brot ákærða á nálgunarbanni er hann væri í gagnvart dætrum sínum, A og B. D hafi skýrt frá því að stúlkurnar hafi sagt svo frá að A hafi vitað að móðir þeirra, C, væri nýbúin að kaupa hús [...]og hafi viljað sýna B húsið. Þegar þær hafi verið staddar framan við húsið hafi C og X skyndilega komið úr bílskúrnum og kallað á þær, sem ekki hafi þorað öðru en að hlýða. Bæði hafi faðmað stúlkurnar og kysst og boðið þeim inn og þær ekki þorað öðru en að hlýða.

Í málinu liggur greinargerð Barnaverndar [...], dags. 28. október 2021, undirrituð af D. Í upphafi segir að lögreglustjórinn [...] hafi óskað eftir að barnaverndin ræddi við þrjá nafngreinda drengi vegna „lögreglurannsóknar á nálgunarbanni“ ákærða gegn tveimur dætrum sínum. Rætt hafi verið við tvo drengi 5. október og þann þriðja degi síðar.

E, fæddur [...], hafi skýrt frá að hann myndi ekki hvort faðir eða móðir hefði kallað á stúlkurnar þegar þær hafi verið fyrir utan heimili móður. Báðir foreldrar hafi verið fyrir utan húsið. Drengurinn hafi sagt að hann myndi ekki hvort faðirinn hefði farið inn í húsið á eftir stúlkunum og móður þeirra.

F, fæddur [...], hafi sagt að hann myndi ekki eftir að faðir hafi kallað á stúlkurnar. Þau hafi talað „annað tungumál“ og drengurinn hafi ekki merkt breytingu á systrunum. Þær hafi farið inn í hús til foreldra sinna sem svo hafi drengurinn séð föðurinn koma út fyrir aftan hús. Þau hefðu öll talað saman á sínu máli. Mikil rigning hafi komið og þeir E þá farið heim en G orðið eftir en farið fljótlega heim. F hafi sagt að A hafi spurt þá hvort þeir vildu koma inn en bætt því við að þeir gætu dáið þar inni.

G, fæddur [...], hafi sagt að hann myndi aðstæður ekki gaumgæfilega, en A hafi farið fyrst inn í húsið. Hann hafi haldið að hún ætlaði að fá sér þar að borða. Hann hafi ekki tekið eftir neinum breytingum á systrunum. Foreldrarnir hafi talað við stúlkurnar á þeirra máli og svo hafi þau öll farið inn í húsið. Mikil rigning hafi komið og drengirnir farið heim.

Í málinu liggur upplýsingaskýrsla lögreglu, dags. 22. nóvember 2021, undirrituð af lögregluþjóni 1. Þar segir að þáv. verjandi ákærða hafi greint lögreglu frá því að C hafi tekið upp myndband á síma sinn „þegar A og B komu að húsinu umrætt sinn“. Lögregla hafi fengið myndbandið í hendur frá Barnavernd. „Myndbandið er 18 sekúndna langt. Það sýnir A og B utan við húsið hennar á [...]. A og B eru hlæjandi og sést í [ákærða] standa álengdar og horfa í átt að þeim.“

Ákæruliður B, I- IV.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, barst lögreglu tilkynning 25. október 2021 kl. 22:08 um grunsamlegar mannaferðir við [...]. Voru þær sagðar tengjast barni sem „væri að þjálfa á staðnum“ og hefði barnið orðið fyrir ofbeldi áður. Grunsamlegi aðilinn væri á ökutæki og hefði ekið brott með hraði þegar hann hafi séð að tekið væri eftir sér. Skýrsluritari, lögregluþjónn 3, hafi farið á staðinn ásamt öðrum lögregluþjóni. Á vettvangi hafi tekið á móti þeim H, I og J. Þau hafi greint frá því að ákærði hafi lagt bifreið fyrir utan [...] og beðið eftir að A lyki æfingu, en hún væri dóttir ákærða. H hafi hringt á Neyðarlínu en J tekið myndband af ákærða aka brott. Vitni hafi vitað aðákærði væri í nálgunarbanni gagnvart brotaþolanum til 21. desember 2021. Á vettvangi hafi Igreint frá því að sama hefði borið við fimmtudaginn 21. október og að föstudaginn 22. október hafi ákærði „sent A vinabeiðni á Facebook.“ Í skýrslunni segir að A hafi sagt að hún væri mjög hrædd við ákærða en hann hafi sagt við hana að hann ætlaði að elta hana hvert sem hún færi. Vitni hefðu sagt að ákærði hefði verið á bifreiðinni [...]. Lögregla hafi fundið bifreiðina stuttu síðar fyrir utan [...]. Í skýrslunni segir að lögregluþjónar hafi gefið „sig á tal við ökumann [...] sem reyndist vera [ákærði].“ Ákærði hafi verið handtekinn, grunaður um brot gegn nálgunarbanni og kynnt réttarstaða sakbornings. Hann hafi verið fluttur á lögreglustöð. Haft hafi verið samband við rannsóknarlögregluþjón á bakvakt, lögregluþjón 1, og hann upplýstur.

Í málinu liggur upplýsingaskýrsla, dags. 27. október 2021, undirrituð af lögregluþjóni 1. Þar segir að við rannsókn málsins hafi fósturmóðir brotaþolans A, I, greint frá því að stuttu áður hafi ákærði „sent A vinabeiðni á Facebook“. Í skýrslunni segir: „Þessu til staðfestingar tók I, þann 26. 10. 2021, skjáskot á farsíma sinn af vinabeiðninni úr farsíma A og þann 27. 10. 2021 kom I með farsíma A á lögreglustöð til að sýna vinabeiðnina en þá sást hvenær [ákærði] sendi vinabeiðnina á A. Á vinabeiðninni var dagsetningin „5 dagar“ sem þýðir að vinabeiðnin hafi verið send á A föstudaginn 22. 10. 2021 en þá var [ákærði] í nálgunarbanni gegn A. Skjáskot af vinabeiðninni frá því í dag fylgir skýrslu þessari.“

Ákærði gaf skýrslu á lögreglustöð 26. október eftir dvöl í fangaklefa. Með honum var þáv. verjandi hans. Túlkað var af og á[...]í skýrslutökunni. Í upphafi skýrslutökunnar var ákærða boðið að tjá sig sjálfstætt um málið og í samantekt er haft eftir honum: „Ég neita allri sök, ég var bara að keyra um á bílnum mínum í gær.“ Hann var þá spurður hvað hann hafi gert í gærkvöldi og svara ði: „Í gær var ég bara að keyra um göturnar í [...]á bílnum mínum.“ Hann var þá spurður á hvaða bifreið hann hafi verið og svaraði: „Ég var að aka um á [...] bílnum mínum sem ég á, svo klukkan 20:50 þá fór ég á [...] bílinn sem C, móðir barnanna minna, á. Eða nei ég meina ég fór á hann kl. 22.“ Hann var þá spurður hvar hann hefði ekið um á bifreið hennar, og svaraði: „Bara úti um allt.“ Hann var þá spurður hvað hann hafi verið að gera í gærkvöldi fyrir utan [...], þar sem A æfði, og svaraði: „Ég veit ég má ekki koma nálægt henni, ég var bara að keyra þarna á þessu stóra svæði en ég fór aldrei inn. Það var A sem kom að mér.“ Í samantekt skýrslunnar segir að borin hafi verið undir ákærða myndbandsupptaka sem tekin hafi verið umrætt kvöld við [...]. Eftir ákærða er haft: „Já það sést þarna að A var að nálgast mig, ég var bara að keyra þarna framhjá.“ Hann var spurður hvort hann æki bifreiðinni sem sæist á myndbandinu og svaraði: „Já þetta var ég en ég var bara að keyra á götunni og Análgaðist mig. Ég geri ekkert rangt og fór ekki út úr bifreiðinni.“

Samkvæmt samantektinni var borið undir ákærða að vitni hefðu séð hann aka á eftir bifreið sem sótt hefði A síðastliðið fimmtudagskvöld. Eftir ákærða er haft: „Ég er oft að aka um í bænum og ég veit ekkert á eftir hverjum eða undan hverjum ég er að aka.“ Hann var spurður hvort hann hefði reynt að setja sig í samband við A síðastliðinn föstudag og höfð er eftir honum neitun. Borið var undir ákærða skjáskot af síma A „þar sem [ákærði] er að senda henni vinabeiðni á Facebook. Beiðnin á að hafa komið upp á föstudaginn síðastliðinn.“ Eftir ákærða er haft: „Ég var ekki að gera þetta, ég sé að þetta er facebook aðgangurinn minn en ég var ekki að reyna að senda henni beiðni.“Borið var undir ákærða að lögregluþjónar sem ekið hefðu honum á lögreglustöð þennan morgun segi að hann hafi sagt við þá að A ætti kærasta og að ákærði ætlaði að gera eitthvað við hann ef ha nn sæi hann. Eftir ákærða er haft: „Já ég vil að þetta verði rannsakað þar sem dóttir mín er [...] og er að stunda kynlíf með [...] karlmanni.“ Ákærði var þá spurður hvað hann hafi sagt að hann ætlaði að gera við þann mann ef hann sæi manninn. Eftir ákærða er haf tað hann neiti að tjá sig um það.

Í málinu liggur upplýsingaskýrsla lögreglu, dags. 26. október 2021 kl. 11:16. Segir þar að lögregluþjónar 4 og 5 hafi flutt ákærða með sér í lögreglubifreið á lögreglustöð sama morgun. Í skýrslunni segir: „Á leið okkar til [...] þá kvaðst [ákærði] vera ósáttur við margt, þar á meðal lögregluna, og að hann fái ekki að sjá börnin sín. Einnig kvaðst hann vera mjög ósáttur að dóttir sín eigi í ástarsambandi við strák og kvaðst ætla að aka á fyrrgreindan strák ef hann, [ákærði], sæi hann, kærastann aftur með dóttur sinni. [Ákærði] ræddi um að hann hefði oft verið á rúntinum og ef hann skyldi sjá umræddan strák þá myndi hann, [ákærði], aka á þennan strák. [Ákærði] var mjög ákveðinn er hann hafði í þessum hótunum. Eftir að [ákærði] tjáði okkur lögreglumönnum að hann, [ákærði], ætlaði sér að aka á umræddan kærasta þá kveikti undirritaður á búkmyndavélinni minni tilþessað hafa samtal okkar hljóðritað, ég tilkynnti [ákærða] að ég hafi kveikt á myndavélinni, við það hætti [ákærði] að tjá sig við okkur lögreglumenn.“ Undir skýrsluna ritar lögregluþjónn 4 sem skýrsluritari og lögregluþjónn 5 staðfestir.

Í málinu liggur myndbandsupptaka sem sögð er tekin fyrir utan [...] 25. október 2021. Er upptakan 29 sekúndur að lengd. Sýnir hún bifreiðastæði og virðist tekin að kvöldi til. Næstu bifreiðastæði við myndavélina eru auð en allnokkuð frá er sést [...]bifreið ekið aftur á bak. Brotaþoli mun sjást ganga í átt að bifreiðinni en einnig sést vitnið I skammt frá henni. Brotaþoli gengur lengra í átt að bifreiðinni sem er ekið í burtu.

Skýrslur fyrir dómi

Ákæruliður A

Ákærði sagðist hafa verið við hús fv. eiginkonu sinnar að helluleggja fyrir utan bílskúrinn og bak við hann. Með sér hefðu verið við starfann fimm [...]. Stúlkurnar hefðu komið, móðir þeirra hefði tekið upp myndband og þær hefðu hlegið. Stúlkurnar hefðu talað við móður sína en ákærði ekki komið „nálægt þessu.“ Stúlkurnar og hann hefðu ekkert talað saman. Ákærði hefði ekki farið inn í húsið. Ákærði hefði ekki átt heima í húsinu. Ákærði sagðist ekki vita hvað stúlkurnar hefðu verið „að gera þarna“. Önnur ætti heima í [...] og hin í [...]og ákærði vissi ekki hver hefði komið með þær þangað að húsinu. Ákærði var spurður hvort hann heyrðist segja eitthvað í lok myndskeiðs sem liggur fyrir í málinu og var tekið á vettvangi. Hann svaraði að hugsanlega hefði hann verið að tala við vinnufélaga sína, að „biðja um að sækja möl eða hellur eða eitthvað svoleiðis.“

Ákærði sagðist ekki vita hversu lengi stúlkurnar hefðu verið á staðnum. Hann hefði verið að vinna fyrir utan húsið og beygt sig mikið við vinnuna og ekki séð í kring um sig. Stúlkurnar hafi farið inn í húsið.

Ákærði var spurður hvort hann hefði vitað að hann væri í nálgunarbanni gagnvart stúlkunum. Hann sagði að hann hefði ekki farið til þeirra. Þegar hann var spurður að nýju hvort hann hefði vitað af nálgunarbanni gagnvart þeim sagðist hann ekki hafa skrifað undir neitt slíkt.

Ákærði var nánar spurður hvort hann hefði aldrei farið inn í húsið umrætt sinn. Ákærði ítrekað að hann hefði ekki gert það. Ákærði sagði að „fullt af krökkum“ hefði verið þarna, „úti í götu“. Borið var undir ákærða að drengur einn segðist hafa séð hann fara inn í húsið og koma svo út um aðrar dyr. Ákærði neitaði þessu. Hugsanlega hefði hann farið inn í bílskúrinn að ná í verkfæri eða slíkt. Hann hefði engin samskipti átt við stúlkurnar þetta sinn.

Vitnið C, fv. eiginkona ákærða, sagðist muna eftir atvikinu. Þau ákærði hefðu, ásamt nokkurum [...], verið að helluleggja fyrir utan húsið „og allt í einu birtust stelpurnar“. Vitnið hefði nýlega keypt húsið og hefði ekki gefið stúlkunum upp heimilisfangið. Vitnið var spurt hvort þau ákærði hefðu haft samskipti við stúlkurnar umrætt sinn, og svaraði: „Stelpurnar komu heim til mín, hvernig á ég ekki að tala við stelpurnar þegar þær koma til mín?“ Vitnið sagði að þarna hefði engin tilviljun verið að baki, vitnið ætti heima í [...]en önnur stúlkan í [...]en hin í [...]. Vitnið sagði að stúlkurnar hefðu farið að tala við ákærða „og A knúsaði hann.“ Vitnið var spurt hvort ákærði hefði svarað í sömu mynt. Vitnið svaraði: „Nei, það var A sem fór og knúsaði hann og talaði við hann og líka B talaði og heilsaði honum og svo fórum við saman, ég og stelpurnar, inn og þær komu til mín að sjá húsið, af því að ég keypti húsið fyrir þær, ekki fyrir hann, hann var bara að hjálpa mér að koma því í stand.“ Ákærði hefði ekkert farið inn í húsið. Nánar spurt hvort ákærði hefði talað við stúlkurnar svaraði vitnið: „Börnin hans fóru að tala við hann, hvað gerist svo? Þegar barnið þitt kemur og knúsar þig, ætlar þú ekki að knúsa til baka?“ Þetta hefði verið fyrir utan húsið og staðið stutt.

Vitnið sagði að þau ákærði hefðu verið skilin á þessum tíma.

Vitnið sagðist hafa tekið upp myndskeið fyrir utan húsið, „af því að ég fann að það var einhver sem sendi stelpurnar þangað.“

Brotaþolinn A gaf dómskýrslu í Barnahúsi 27. september 2021. Kvaðst hún hafa umrætt sinn verið á ferð á leið til vinar fósturforeldra sinna þegar hún hefði séð B með vinum sínum. Hún hefði spurt fósturforeldrana hvort hún mætti fara til B og eftir það farið til hennar og „rúntað“ um með henni, en þær hefðu verið á rafmagnshlaupahjólum. Hún hefði spurt B hvort hún vildi sjá hús foreldra þeirra. B hefði viljað það og þær farið þangað ásamt þremur strákum, vinum B. Þegar þau hefðu verið komin framhjá bílskúrnum hefðu foreldrar þeirra komið og kallað til þeirra. Ákærði hefði spurt hana hvort þau mættu koma aðeins og tala við hana og svo hefði hann sagt eitthvað á þá leið að ef hún ætlaði að koma aftur til foreldranna þyrfti hún að segja það við dómstól en ekki „við hana D “. Foreldrarnir hefðu sagt stúlkunum að koma inn og þær hefðu ekki þorað að neita því. A hefði sagt strákunum sem voru með þeim að bíða en fara ekki. Þær Bhefðu farið inn. Ákærði hefði talað stuttlega við þær en svo farið aftur. A sagðist halda að þær hefðu verið í húsinu í þrjátíu til fjörutíu mínútur en kvaðst ekki hafa fylgst sérstaklega með því.

Brotaþolinn B gaf dómskýrslu í Barnahúsi 27. september 2021. Hún sagðist hafa verið úti með vinum sínum þegar hún hafi séð A sem hefði svo verið með þeim. A hafi spurt hvort hún vildi „sjá hvar húsið hennar mömmu er“ og B hefði svarað að hún vildi það. Þær hefðu farið þangað og „þau sögðu okkur að koma inn. Og svo sagði A æi nei og svo já, við fórum inn já.“Þær hefðu verið á rafmagnshjólum og þrír vinir hennar verið með í för, þar á meðal „E “og F. Nánar spurð sagði B að við húsið hefðu ákærði og C-kk-nf fyrir framan bílskúrinn og A farið að tala við móður þeirra. B sagðist telja að móðir þeirra hefði sagt þeim að koma inn en á meðan hafi ákærði haldið „áfram með vinnuna sína“. B hefði elt A og móður þeirra inn í húsið. Spurð hvar ákærði hefði verið svaraði B : „Við vorum að labba alls staðar í húsinu en pabbi var úti.“ B sagðist ekkert hafa talað við ákærða. Spurð hvort A hefði talað við hann svaraði hún: „Ég man ekki, held ekki.“Strákarnir sem hefðu verið með þeim hefðu verið úti á meðan. B sagðist ekki vita hvað þær hefðu verið lengi inni í húsinu.

E gaf dómskýrslu í Barnahúsi 12. nóvember 2021. Hann sagðist hafa verið á ferð með vinum sínum, F og G, og systrunum B og A. Þau hefðu verið á rafmagnshlaupahjólum og „síðan bara stoppuðum við allt í einu og þá [voru] einhverjir tveir fullorðnir og voru bara að segja hæ og hérna.“ Þeir fullorðnu hefðu verið karl og kona. Spurður hver hefði sagt ‚hæ‘ svaraði E : „Ég held það var bara mamman.“ Hún hefði þá verið að tala við systurnar. Í framhaldinu hefði verið farið inn í húsið. Spurður hverjir hefðu farið inn í húsið svaraði E : „Ég held það var bara hún og systir hennar.“ Hann var spurður um „hitt fólkið sem kallaði“ og svaraði: „Já ég held að það fór líka inn.“ Hann var þá spurður hvort hann ætti þá við karl og konu og sagði hann svo vera. Þau hefðu bæði farið inn með systrunum. Þeir F og G hefðu beðið úti í fimm mínútur en svo hefði komið mikil rigning og þeir farið heim. E var spurður hvort karlmaðurinn hefði sagt eitthvað og neitaði E því. Hann var spurður hvort stúlkurnar hefðu verið „glaðar að fara inn“ og svaraði að þær hefðu verið „ekkert alveg bara svakalega glaðar, bara svona venjulegar bara.“

F gaf dómskýrslu í Barnahúsi 12. nóvember 2021. F sagðist hafa verið með vinum sínum, „E “og G, og B. Svo hefði B fundið eldri systur sína og þau farið saman. Þau hefðu komið þar sem karl og kona hefðu verið að vinna í einhverju húsi „og svo voru þau bara eitthvað að tala við þau á öðru tungumáli.“ Karlinn hafi verið að vinna í bílskúrnum „en konan var bara eitthvað smá svona utan við húsið.“ Í framhaldinu hefðu „þau fjögur“ farið inn í húsið en drengirnir verið eftir úti. Svo hefði farið að rigna mikið „og þau buðu okkur inn“ en þeir hefðu farið burt. F var nánar spurður hverjir hefðu farið inn í húsið og svaraði: „Þau fjögur en svo kom pabbi þeirra út og fór aftur eiginlega í bílskúrinn“. Spurður hvort þau hefðu verið lengi fjögur í húsinu svaraði hann: „Já alveg svolítið.“ Spurður hversu lengi hann héldi þau hafa verið þar svaraði hann: „svona kannski fimm mínútur, eitthvað þannig.“

F var spurður hverjir hefðu talað saman á öðru tungumáli og svaraði: B, systir hennar, mamma hennar og ég held pabbi hennar talaði ekki það mikið.“ Spurður hvort hann hefði eitthvað talað svaraði F : „Já hann talaði eitthvað.“ Spurður hvort þeirra, karlinn eða konan, hefði talað fyrst í upphafi svaraði F að það hefði konan gert.

Vitnið D sagðist hafa frétt af málinu frá fósturforeldrum tveimur dögum síðar. Að sögn þeirra hefðu „stelpurnar [...] farið þarna fyrir utan heimili móður sinnar og hitt foreldra þar.“

Vitnið staðfesti greinargerð sína er liggur í gögnum málsins um viðtöl starfsmanna Barnaverndar[...]við þrjá drengi sem verið hefðu á vettvangi. Vitnið hefði sjálft rætt við einn þeirra, E, en annar starfsmaður við hina tvo. Greinargerðin væri einnig unnin samkvæmt upplýsingum frá þeim starfsmanni.

Lögregluþjónn 1 sagði lögreglu hafa fengið þær upplýsingar frá starfsmanni [...] að ákærði hefði verið staddur hjá fv. eiginkonu sinni og þau verið að dytta að húsi sem hún hefði nýlega keypt, þegar dætur þeirra, A og B, hefðu komið að heimilinu ásamt vinum sínum, en á sama tíma hefði ákærði verið í nálgunarbanni gagnvart þeim báðum. Vitnið hefði hafið rannsókn málsins. Starfsmaður Barnaverndar hafi greint frá að stúlkurnar hefðu verið á gangi þegar foreldrarnir hafi kallað til þeirra og í framhaldinu boðið þeim inn í húsið. Þau hefðu svo farið þangað fjögur og verið í einhvern tíma þangað til stúlkurnar hafi farið brott.

Vitnið sagði að í framhaldinu hafi skýrsla verið tekin af stúlkunum í Barnahúsi.

Ákæruliður B- I.

Ákærði sagðist ekki hafa verið við [...] á umræddum tíma. Hann hefði verið í vinnunni.

Ákærði var spurður hvort honum væri uppsigað við son fósturforeldra brotaþolans A. Ákærði sagði að „eitthvað [væri] ekki í lagi“ milli brotaþolans og sonar fósturforeldranna, og eitthvað væri „ekki í lagi í þessari fjölskyldu“. Ákærði væri búinn að tala um það við lögreglu en enginn hlustaði. Ákærði var spurður hvort hann hefði verið að fylgjast með brotaþola og piltinum og neitaði hann því. Frá brotaþola hefðu komið skilaboð um að hún neytti eiturlyfja og stundaði kynlíf.

Ákærði var spurður hvort hann hefði sagt við lögreglu að hann væri oft „á rúntinum“ og ef hann sæi umræddan pilt myndi ákærði aka á hann. Ákærði neitaði þessu.

Vitnið I, fósturmóðir brotaþola, sagði að þjálfari brotaþola hefði hringt í eiginmann vitnisins til að láta „vita að það sé verið að elta þau“. Sonur vitnisins, K, hefði sótt brotaþola. Þjálfarinn hefði látið vitaað hann hefði séð ákærða elta K og brotaþola á [...]bifreið.

Vitnið sagðiað sig minnti að þjálfarinn sem hefði hringt hefði verið H.

Vitnið sagðist ekki hafa tilkynnt þetta atvik til lögreglu af því að „þau sáu náttúrulega hann ekki sjálf og ég sá hann ekki sjálf. Og maður svona alveg að hugsa um hvort þetta væri hreinlega pottþétt hann“.

Vitnið sagði að æfingar brotaþola væru [...], „hún er stundum búin [...].“

Vitnið J sagði brotaþolann A hafa gengið út úr [...] og vitnið á eftir henni, um fimmtán sekúndum síðar. Vitnið hefði þá séð ákærða „keyra á eftir bílnum sem A stígur upp í.“ Vitnið sagðist hafa séð ákærða greinilega. Hann hefði ekið [...] bifreið. „Eldri bróðir“ brotaþola hefði sótt hana, að því er vitnið teldi. Brotaþoli hefði sagt vitninu að maðurinn væri eldri bróðir hennar.

Vitnið sagði að þegar þær hefðu gengið út hefði bifreið ákærða verið lagt „ekki í stæðunum beint fyrir utan húsið heldur svona aðeins til hliðar og svo bakkar hann út úr því stæði og keyrir á eftir þeim.“

Vitnið sagðist hafa séð bifreiðina „oft áður, af því að þetta var náttúrulega bara fjölskyldubíllinn hennar og ég man ekki númerið en ég þekkti númerið þegar ég sá það.“

Vitnið var spurt hversu langt vitnið hefði séð ákærða aka á eftir bifreið brotaþola. Vitnið sagðist hafa séð það „bara út þessa einu götu“, sem væri ekki verulega löng.

Ákærði hefði farið af stað tíu til fimmtán sekúndum á eftir bifreið brotaþola og ekið næstu bifreið á eftir þeim. Milli bifreiðanna hefði verið „eitthvað smá bil“.

Ákæruliður B- II.

Ákærði sagði að hugsanlega hefði hann sent brotaþola umrædda „vinabeiðni“ óvart. Hann hefði notað síma með snertiskjá.

Vitnið I, fósturmóðir brotaþola, sagði brotaþola hafa sýnt sér „vinabeiðnina“. Spurð um viðbrögð brotaþola sagðist vitnið telja að brotaþoli hefði verið hissa, „því hún vissi náttúrulega hvað hann mætti og hvað ekki.“ Vitnið sagðist telja að brotaþoli hefði ekki gert neitt með beiðnina.

Lögregluþjónn 2 sagðist hafa tekið við „farsíma er I kom með, með vinabeiðnina, og tók mynd af því.“

Ákæruliður B- III.

Ákærði sagðist hafa verið í vinnunni umrætt sinn. Hann ynni til klukkan tíu á kvöldin, stundum ellefu, sex daga vikunnar og stundum sjö daga.

Vitnið I, fósturmóðir brotaþola, sagðist hafa verið í boði hjá nágranna en „svo förum við þarna hjá [...], þar heim, hún hljóp inn og sótti eitthvað, þá var [ákærði]greinilega búinn að leggja í stæði þarna til hliðar, til þess að fela bílinn og fer þá á eftir okkur, og fer á eftir okkur alveg að hringtorginu, hann fór alveg að hringtorginu hjá flugvellinum og ákveður þá greinilega að hætta við að fara út í [...].“Vitnið sagði að auk sín hefði brotaþoli og tvær aðrar stúlkur verið í bifreiðinni. Ákærði hefði ekið [...]bifreið. Leiðin sem ákærði hefði ekið á eftir þeim „gæti alveg verið tveir þrír kílómetrar eða eitthvað.“ Ákærði hefði haft ítrekuð tækifæri til að aka aðra leið. „Og hann keyrði alveg þannig [...] að svona já, lét okkur alveg vita. Þetta var svona eins og í bíómynd.“ Í lokin hefði ákærði ekið „alveg svona aftan í bílnum hjá okkur.“

Vitnið sagðist hafa séð ákærða við stýrið.

Vitnið sagði að óþægilegt væri „að vera með fullan bíl af börnum og vera með einhvern að elta sig“. Ef ákærði hefði ekki látið af eftirförinni hefði vitnið ekki farið heim heldur á einhvern öruggan stað, hugsanlega lögreglustöðina.

Ákæruliður B- IV.

Ákærði sagðist hafa verið handtekinn í nánar greindu húsi þar sem hann hefði verið að vinna. Ákærði var spurður hvort hann hefði ekið bifreið sem sæist á myndbandsupptöku sem liggur fyrir í málinu og er sögð vera frá þeim stað og stund sem í ákæruliðnum greinir. Ákærði endurtók að hann hefði verið handtekinn við vinnu sína í nánar greindu húsi og hefði enga bifreið séð. Bifreiðin sem sæist á myndbandinu væri ekki sín bifreið. Hann sagðist ekki vita hvort einhver sem hann þekkti hefði á umræddum tíma átt bifreið eins og þá sem sæist á myndbandsupptökunni.

Ákærði sagði að lögregla hefði farið á vinnustað sinn og spurt um vinnutíma hans.

Þá hefði sími sinn verið tekinn til rannsóknar.

Borið var undir ákærða sem segir í frumskýrslu lögreglu að lögregla hefði gefið sig á tal við ökumann bifreiðarinnar [...], sem hefði verið ákærði. Ákærði sagði þetta rangt.

Borið var undir ákærða sem eftir honum er haft í lögregluskýrslu 26. október 2021 að hann hafi verið „bara að keyra um á bílnum mínum í gær.“ Ákærði sagðist hafa verið heima þegar hann hefði verið handtekinn og muna ekki meir. Borið var undir ákærða, sem haft er eftir honum í sömu skýrslu, að hann hafi ekið um á bifreið sinni, [...] bifreið, en um klukkan 22 fært sig yfir á bifreið fv. eiginkonu sinnar, [...]bifreið. Ákærði svaraði: „Þetta gerðist ekki.“Borið var undir ákærða sem segir í lögregluskýrslunni, að borin hafi verið undir hann myndbandsupptaka af vettvangi og í framhaldi skýrslunnar haft eftir honum: „Já það sést þarna að [brotaþoli] var að nálgast mig, ég var bara að keyra þarna framhjá.“Ákærði spurði hvar hann sæist á myndbandinu og hvar sæist skráningarnúmer bifreiðarinnar. Allt væri þetta falskt. Spurður hvers vegna hann bæri fyrir dómi með öðrum hætti en hjá lögreglu sagðist ákærði segja sannleikann. Allar ásakanir lögreglunnar væru lygi. Sérstaklega spurður hvort rangt hefði verið haft eftir sér í skýrslunni svaraði ákærði að það gæti verið, hugsanlega hefði [...] túlkur þýtt ranglega því hann hefði ekki lært [...]. Sérstaklega var borið undir ákærða hvort hann hefði í skýrslutöku lögreglu, spurður hvort hann sæist á myndbandsupptöku aka bifreið, svarað að hann hefði ekið á götunni og brotaþoli komið í áttina til hans. Ákærði sagðist ekki hafa sagt þetta, hann hefði ekki ekið bifreiðinni og ekki verið á þessum stað.

Vitnið I, fósturmóðir brotaþola, sagðist hafa komið til að sækja brotaþola að lokinni æfingu. Æfingunni hefði lokið fyrr en venjulega og „þau voru úti“. Vitnið hefði farið og spjallað við þjálfarana H og J. Þjálfararnir hefðu staðið hjá brotaþola vegna þess að vitnið hefði áður látið H vita „að hún mætti ekki vera ein fyrr en ég kæmi“. Þegar þau hefðu verið að spjalla „þá kemur hann einmitt og keyrir framhjá á bílnum hennar, [...]“. Ákærði hefði ekið fram hjá þeim og borið hönd fyrir „til að skýla andlitinu“. Ákærði hefði svo tekið „auka hring“ og farið „bak við eitthvað hús sem er þarna“ og „kemur svo aftur“.

Vitnið sagðist hafa séð ákærða undir stýri. Vitnið sagðist þekkja skráningarnúmer bifreiða ákærða og fv. eiginkonu hans.

Vitnið var spurt um áhrif umræddra atvika á brotaþola. Vitnið sagði að nóttina eftir atvikið sem fjallað er um í ákærulið B- I hefði brotaþoli ekki getað sofið. Hins vegar væri brotaþoli vön „allskonar áreiti“ þannig að „hún fer náttúrulega bara í svona fight mode [...] þá fer hún bara að hugsa alltaf ‚ég á von á honum‘, [...] þá getur hún staðið, annars myndi hún ekki standa.“

Vitnið sagði að eftir að ákærði hefði verið handtekinn og hnepptur í gæzluvarðhald væri vitnið með „allt annað barn“. Væri brotaþoli mun öruggari með sig og gæti verið ein og með vinkonum.

Vitnið staðfesti skýrslu sína hjá lögreglu 26. október 2021.

Vitnið J sagði atvik hafa verið með svipuðum hætti og hún hefði lýst varðandi ákærulið B- I. Ákærði hefði komið og verið fyrir utan „á því tímabili sem við erum að klára æfingu og erum að labba út í bíl.“ Í upphafi hefði bifreið ákærða verið á sama stað og hún hefði verið í tilviki ákæruliðar B- I. „ Svo keyrir hann bara burtu og við [...] stöndum fyrir utan og erum að spjalla og svo kemur hann aftur einhverju stuttu seinna og er þá á [...], er búinn að skipta um bíl, og þá keyrir hann eitthvað tvisvar, þrisvar, framhjá húsinu. Vitnið sagðist hafa séð hann aka og hafa tekið myndband sem sýndi hluta atburðarásarinnar. Upptakan sýndi „alla atburðarásina á [...] en hann hafði verði þarna áður á [...].“

Vitnið sagðist hafa þekkt bifreiðina og ákærða.

Vitnið sagði að ákærði hefði enga tilraun gert til að setja sig í samband við brotaþola.

Vitnið sagði að þarna hefðu einnig verið I og H auk brotaþola.

Vitnið sagðist telja að um tíu auð bifreiðastæði hefðu verið milli hússins og þess staðar þar sem ákærði hefði lagt bifreiðinni.

Vitnið sagðist hafa vitað að ákærði væri í nálgunarbanni gagnvart brotaþola. Vitnið hefði hins vegar ekki verið að svipast um eftir honum heldur tekið eftir honum fyrir tilviljun.

Vitnið sagði að æfingunum lyki yfirleitt um [...]. Lýsing á svæðinu væri ágæt.

Vitnið kvaðst hafa gefið lögreglu skýrslu og hafa sagt satt og rétt frá þar.

Vitnið H sagðist hafa fengið upplýsingar um að „skrýtnar mannaferðir“ væru kring um [...] og hefðu verið í einhvern tíma. Væri [...] bifreið „lagt þarna í visst stæði, sem er nálægt“. Vitnið hefði ákveðið „að fara þarna upp í [...]og bara fylgjast með þessu. Og það passar, það er bíl lagt í stæði og um leið og ég labba að bílnum þá keyrir bíllinn í burtu.“ Þegar vitnið hefði verið að fara af staðnum hefði [...] bifreið komið að, „sama manneskja í bílnum“. Ákærði hefði verið ökumaðurinn. Spurt hvort vitnið hefði einnig séð ákærða aka [...] bifreiðinni svaraði vitnið að það hefði ekki séð þann ökumann eins vel, en það hefði verið ákærði eða „tvíburabróðir hans“. Vitnið sagðist ekki muna hvort bifreiðin hefði verið stöðvuð en hún „brunar svo í burtu þegar við göngum að bílnum [...] og kemur svo á fullri ferð til baka [...] og keyrir svona bak við hús“. Á þessum tíma hefðu verið fyrir utan húsið auk vitnisins brotaþoli, fósturmóðir brotaþola, og J, og hugsanlega fleiri.

Vitnið sagðist ekki muna hvort brotaþoli hefði verið á staðnum í upphafi atburðarásarinnar, þegar bifreiðinni hefði verð lagt í stæði og vitnið gengið að henni„til þess að gá hver þetta væri“.

Vitnið sagðist hafa þekkt ákærða áður og vita hver hann er.

Lögregluþjónn 3 sagði tilkynningu hafa komið um að maður væri á [...]- bifreið fyrir utan [...] í [...] og búinn að senda dóttur sinni skilaboð um að hann ætlaði að drepa hana eða meiða hana. Lögregla hefði farið á vettvang og rætt við vitni en ökumaðurinn hefði verið farinn á brott. Vitnið hefði haft samband við rannsóknarlögregluþjón sem hefði komið á vettvang. Rannsóknarlögregluþjónninn hefði í framhaldinu farið ásamt öðrum lögregluþjóni á heimili ákærða og þar hefði ákærði verið handtekinn.

Vitnið staðfesti frumskýrslu sína úr málinu.

Vitnið sagðist ekkert hafa komið að rannsókn málsins.

Lögregluþjónn 4 staðfesti upplýsingaskýrslu sína er greinir frá atviki sem orðið hafi í lögreglubifreið er ákærði hafi verið fluttur á lögreglustöð. Vitnið kvaðst muna eftir atvikinu og að ákærði hafi sagt það við lögregluþjónana er í skýrslunni greinir. Í bifreiðinni hefði verið töluð enska.

Vitnið sagðist ekkert hafa komið að rannsókn málsins.

Lögregluþjónn 5 staðfesti upplýsingaskýrslu lögregluþjóns 2 er greinir frá atviki sem orðið hafi í lögreglubifreið er ákærði hafi verið fluttur á lögreglustöð. Vitnið sagðist muna eftir atvikinu og að ákærði hafi sagt það við lögregluþjónana sem greinir í skýrslunni. Ákærði hafi talað [...].

Vitnið sagðist ekkert hafa komið að rannsókn málsins.

Lögregluþjónn 2 kvaðst hafa verið viðstödd yfirheyrslu ákærða, hafa tekið eina vitnaskýrslu í málinuog verið viðstödd aðra. Vitnið staðfesti þær skýrslur sem frá vitninu stafa Lögregluþjónn 1 sagði brotaþola stunda [...] og hefðu þjálfarar hennar greint lögreglu frá því að ákærði hefði „verið að gera það að koma á bifreið fyrir utan [...], eða í grennd við hana, bílaplaninu við hliðina á henni, og vera að bíða þar eftir henni, meðal annars síðan veitt henni eftirför þegar hún fer á brott af æfingu í bifreið og þegar þetta berst til lögreglu þá hafði það verið um að ræða þriðja skiptið sem svoleiðis hefði átt sér stað“. Ákærði hefði verið í nálgunarbanni gagnvart brotaþolanum á þessum tíma. Vitnið hefði tekið skýrslu af ákærða og í kjölfarið af vitnum. Brotaþoli hefði ekki verið kölluð í skýrslutöku en lögregla hefði fengið þær upplýsingar að tíðar skýrslutökur af henni væru farnar að reyna mjög á hana.

Vitnið sagðist hafa stjórnað rannsókninni. Vitnið kvaðst kannast við skýrslur sínar í málinu.

Vitnið sagði aðspurt að við rannsóknina hefði ekki verið aflað upplýsinga af vinnustað ákærða um hvort hann hefði verið á vinnustaðnum þegar atvik málsins hefðu orðið.

Niðurstaða

Með ákvörðunum lögreglustjórans [...] 7. júlí 2021 var X, kt. 000000- 0000, bannað, allt til 30. september 2021, að veita dætrum sínum, A og B, eftirför, nálgast þærá almannafæri, hringja í síma þeirra, senda þeim tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við þær. Þessar ákvarðanir lögreglustjóra voru staðfestar í héraðsdómi[...]og kæru til Landsréttar vísað frá Landsrétti með úrskurði í máli nr. [...].

Með ákvörðun lögreglustjórans [...]var ákærða bannað, allt til [...], að veita dóttur sinni, A, eftirför, nálgast hana á almannafæri, hringja í síma hennar, senda henni tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við hana. Ákvörðun lögreglustjóra var staðfest með úrskurði héraðsdóms [...]. Úrskurðurinn var kærður til Landsréttar sem vísaði málinu frá Landsrétti með úrskurði í máli nr. [...].

Samkvæmt framanrituðu er ljóst að þegar atvik ákæruliðar A urðu voru í gildi þau nálgunarbönn sem rakin voru og þegar atvik ákæruliðar B það nálgunarbann sem rakið var.

Ákæruliður A

Ljóst er af skýrslum ákærða og vitna að ákærði var staddur við [...] í [...] á þeim tíma sem í ákæru greinir. Þar bar dætur hans, A og B að garði. Í ákæru er vísað til samskipta sem ákærði hafi átt við þær, „fyrir utan og inni í húsi móður þeirra“ umrætt sinn. Ljóst má telja af skýrslum ákærða og vitna að ákærði og fv. eiginkona hans, C, voru utanhúss þegar stúlkurnar bar að garði. Óumdeilt er í málinu að C og stúlkurnar báðar fóru inn í húsið. Ákærði og C báru fyrir dómi að ákærði hefði ekki farið inn í húsið. Í dómskýrslu sinni sagði brotaþolinn B „Við vorum að labba alls staðar í húsinu en pabbi var úti.“ Brotaþolinn A sagði hann hafa talað við sig inni í húsinu. Með stúlkunum voru þrír drengir í för. Tveir þeirra gáfu dómskýrslu í Barnahúsi. E sagðist telja fullorðna fólkið, ákærða og C, hafa farið inn í húsið með stúlkunum. F sagði þau fjögur, stúlkurnar og foreldra hennar, hafa farið inn, „en svo kom pabbi þeirra út og fór aftur eiginlega í bílskúrinn.“ E hafði áður greint fulltrúa Barnaverndar, D, frá atburðarásinni, og samkvæmt greinargerð D, sem D staðfesti fyrir dómi, sagði hann þá að hann myndi ekki hvort ákærði hefði farið inn í húsið ásamt stúlkunum og C. Viðtal fulltrúa Barnavernd arvið drenginn fór fram 5. október en dómskýrsluna gaf hann fimm vikum síðar. Þriðji drengurinn, G, ræddi við starfsmann barnaverndar. Samkvæmt greinargerð D, sem ekki talaði sjálf við drenginn heldur byggði greinargerðina á upplýsingum frá þeim starfsmanni sem það hafði gert, sagði drengurinn að öll fjögur hefðu farið inn í húsið. Þegar á allt framanritað þykir verða að telja skynsamlegan vafa leika á því atriði hvort ákærði hafi farið með stúlkunum og C inn í húsið umrætt sinn og þann vafa verður að skýra ákærða í hag samkvæmt meginreglum sakamálaréttarfars.

Með umræddri ákvörðun lögreglustjóra var ákærða bannað að veita stúlkunum eftirför, nálgast þærá almannafæri, hringja í síma þeirra, senda þeim tölvupóst eða setja sig á annan hátt í beint samband við þær. Að því er varðar atvikið fyrir utan húsið hefur ekkert komið fram um að von hafi verið á stúlkunum þangað umrætt sinn og ekkert komið fram um að óeðlilegt hafi verið að ákærði væri þar staddur. Þykir ekki hafa verið sýnt fram á í málinu að hann hafi haft frumkvæði að sérstökum samskiptum við þær fyrir utan húsið, þannig að sýnt sé fram á að hann hafi haft ásetning til að brjóta gegn því banni sem honum hafði verið sett. Að öllu framanrituðu virtu hefur ekki verið færð fram lögfull sönnun sakar ákærða samkvæmt ákærulið Aog verður ákærði því ekki sakfelldur vegna hans.

Ákæruliður B

Ákærði neitar sök samkvæmt ákærulið B og að því er varðar liðina B- I, B- III og B - IV kvaðst hann fyrir dómi alls ekki hafa verið á vettvangi umrædd sinn. Í tilvikum ákæruliða B- I og B- III hefði hann verið í vinnunni og að því er varðar lið B- IV vísaði ákærði fyrir dómi til þess að hann hefði verið handtekinn við vinnu sína í nánar greindu húsi. Í málinu liggja engin gögn fyrir um veru ákærða á vinnustað sínum og enginn hefur verið leiddur fyrir dóm sem borið gæti um að ákærði hafi í raun verið við vinnu fjarri vettvangi, á þeim tíma sem einstök atvik málsins eru sögð hafa orðið. Meginregla er í sakamálaréttarfari að sönnunarbyrði um sekt ákærða og annað sem honum er í óhag hvílir á ákæruvaldinu. Hér háttar hins vegar svo til að þegar ákærði var yfirheyrður við rannsókn málsins gaf hann samkvæmt skýrslum ekki þær skýringar að hann hefði verið í vinnu. Þegar hann var yfirheyrður eftir dvöl í fangaklefa 26. október, að viðstöddum þáv. verjanda sínum, greindi hann svo frá að hann hefði kvöldið áður ekið um á bifreið sinni. Um tíuleytið hefði hann skipt um bifreið og ekið um á bifreið fv. eiginkonu sinnar og ekið „út um allt“. Hann hefði meðal annars ekið nálægt [...]og samkvæmt skýrslu var borin undir hann myndbandsupptaka frá kvöldinu og þar kannaðist hann við sig undir stýri. Jafnframt kemur fram í skýrslunni að borið hafi verið undir ákærða að fimmtudagskvöldið áður hafi vitni séð hann elta bifreið með brotaþolanum A innanborðs og haft er eftir ákærða svarið að hann aki oft um bæinn og viti ekki á eftir hverjum eða undan hann aki. Hvergi í skýrslutökunni nefnir ákærði að hann hafi í raun verið á vinnustað sínum þegar atvikin eigi að hafa orðið. Fyrir dómi sagði ákærði að hugsanlega hefði [...] túlkur, sem ekki hefði lært [...], haft rangt eftir sér. Þótt í sjálfu sér sé ekki útilokað að túlkur geri mistök í þýðingu er slíkur grundvallarmunur á framburði ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi að engar líkur teljast á að hann stafi af mistökum túlks. Hafa engar skynsamlegar skýringar komið fram á gerbreyttum svörum ákærða og þykir framanritað draga verulega úr trúverðugleika framburðar ákærða að þessu leyti.

Ákæruliður B- I

Vitnið J gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst hafaséð ákærða við [...]aka á eftir þeirri bifreið er brotaþoli steig upp í. Áður hefði bifreið ákærða verið lagt „aðeins til hliðar og svo bakkar hann út úr því stæði og keyrir á eftir þeim.“ Vitnið sagðist hafa séð bifreið ákærða oft áður og hafa þekkt skráningarnúmer hennar þegar atvikið hefði orðið. Framburður vitnisins var skýr og trúverðugur. Á móti bar ákærði að hann hefði ekki verið á staðnum, heldur í vinnu. Eins og áður er rakið er það skýring sem hann gaf ekki hjá lögreglu. Þegar á framanritað er horft þykir sannað að ákærði hafi verið fyrir utan [...]þegar brotaþoli hafi verið þar inni og veitt henni eftirför akandi, þó ekki verði fullyrt að sú eftirför hafi verið sérstaklega löng. Á þeim tíma var í gildi framangreint nálgunarbann og braut ákærði með háttsemi sinni gegn 1. mgr. 232. gr. laga nr. 19/1940.

Ákæruliður B- II.

Fyrir liggur útprentað skjáskot af svonefndri vinabeiðni sem brotaþoli mun hafa fengið í farsíma sinn. Kemur skjáskotið heim og saman við lýsingu í upplýsingaskýrslu lögreglu sem rakin hefur verið. Í lögregluskýrslu er haft eftir ákærða að beiðnin hafi komið af aðgangi hans en hann hafi ekki verið að reyna að senda henni slíka beiðni. Fyrir dómi sagði ákærði að hugsanlega hefði hann sent beiðnina óvart en hann hefði notað síma með snertiskjá. Með hliðsjón af framanrituðu verður að telja sannað í málinu að beiðnin hafi komið frá aðgangi ákærða og ekkert hefur komið fram um að annar maður en hann hafi átt þar hlut að máli. Ákærði kveðst hafa notað síma með snertiskjá og út af fyrir sig er vel hugsanlegt við þær aðstæður virkist fleiri skipanir en notandinn hafði hugsað sér. Á hitt er hins vegar að líta að ákærði gerði engar ráðstafanir til að afturkalla beiðnina, en upplýsingaskýrsla lögreglu er rituð fimm dögum eftir að beiðnin var send. Verður að leggja til grundvallar að ákærði hafi í raun sent beiðnina og þannig sett sig í samband við brotaþola þannig að gengið hafi gegn því nálgunarbanni sem honum hafði verið sett. Sú háttsemi varðar við 1. mgr. 232. gr. laga nr. 19/1940.

Ákæruliður B- III.

Vitnið I, fósturmóðir brotaþola, lýsti að ákærði hefði verið búinn að leggja bifreið sinni fyrir utan [...]en svo ekið á eftir þeim á [...] bifreið, en með vitninu í bifreið hefðu verið brotaþoli og tvær aðrar stúlkur. Hann hefði ekið á eftir þeim hugsanlega tvo til þrjá kílómetra, í lokin „alveg svona aftan í bílnum hjá okkur.“ Framburður I var mjög skýr og trúverðugur. Á hinn bóginn bar ákærði fyrir dómi að hann hefði verið í vinnunni. Á kærði var ekki beinlínis spurður hjá lögreglu um ferðir sínar þetta kvöld og því er ekki um að ræða breyttan framburð hans fyrir dómi að þessu leyti. Lögregla ákvað að óska ekki eftir skýrslutöku af brotaþola og gaf lögregluþjónn 1 á því skýringar sem út af fyrir sig verða að teljast skiljanlegar.

Þó framburður I hafi verið mjög skýr og trúverðugur verður að öllu samanlögðu ekki talið að hann einn dugi til að hnekkja neitun ákærða á sakargiftum samkvæmt þessum ákærulið og ber því að sýkna hann af þeim.

Ákæruliður B- IV.

Myndbandsupptaka liggur fyrir og mun vera tekin umrætt sinn við [...]. Upptakan sýnir [...] bifreið ekið. Af upptökunni verða ekki dregnar sérstakar ályktanir um hvort ákærði hafi í raun verið þar við akstur. Fyrir dómi lýstu vitnin I, J og H öll að þau hefðu séð ákærða fyrir utan [...]að lokinni æfingu brotaþola þar. Ákærði kveðst ekki hafa verið þar staddur. Er það eins og áður hefur verið rakið í ósamræmi við það sem ákærði sagði hjá lögreglu daginn eftir atvikið. Með framburði vitnanna er sannað að ákærði hafi verið staddur við [...] að lokinni [...]æfingu brotaþola og að hann hafi ekið þar í að minnsta kosti tvívegis framhjá brotaþola. Með þessu braut ákærði gegn því nálgunarbanni sem honum hafði verið sett og varðar þessi háttsemi hans við 1. mgr. 232. gr. laga nr. 19/1940. Atvik málsins áttu sér stað eftir útgáfu ákæru í máli því sem dæmt var [...]í máli nr. [...].

Þegar horft er á þau ákæruatriði sem ákærði er sakfelldur fyrir í þessu máli og þá staðreynd að þau fremur hann gegn [...] ára gamalli dóttur sinni á aðeins fjögurra daga tímabili þykir háttsemi hans verða einnig heimfærð til 232. gr. a sömu laga.

Sá dómur er ákærði hlaut í [...] hefur verið rakinn en samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki hlotið aðra refsingu en þá. Þau brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir framdi hann fyrir uppsögu þess dóm og ber því að ákveða honum hegningarauka. Brot sín framdi ákærði gegn [...] dóttur sinni og rauf með þeim nálgunarbann sem sett hafði verið henni til verndar. Refsing ákærða ákveðst fangelsi í sex mánuði sem ekki er unnt að skilorðsbinda. Ákærði hefur sætt óslitnu gæzluvarðhaldi frá [...]. Með fyrrgreindum dómi héraðsdóms [...]var honum gert að sæta [...]fangelsi en jafnframt var kveðið á um að [...]drægist frá. Með hliðsjón af 76. gr. laga nr. 19/1940 verður ákveðið að það gæzluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá uppsögu dóms [...] dragist frá dæmdri refsingu vegna þessa máls. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir dómi, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, ákveðast 837.000 krónur með virðisaukaskatti. Í ljósi málsúrslita verður ákveðið að ákærði greiði tvo þriðju málsvarnarlaunanna 25.080 króna ferðakostnaðar verjandans en þriðjung þessa greiði ríkissjóður. Samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi féll annar sakarkostnaður ekki til. Gætt var 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Af hálfu ákæruvaldsins fór D-kk-nf R-kk-nf aðstoðarsaksóknari með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í sex mánuði. Frá refsingunni skal draga gæzluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá [...]til dómsuppsögudags.

Ákærði greiði að tveimur þriðjuhlutum 837.000 króna málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, og 25.080 króna ferðakostnað hans, en þriðjung greiði ríkissjóður.

Þ-kk-nf D-kk-nf