S-24/2015

Mál þessi, sem voru dómtekin 12. maí, höfðaði lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra með þremur ákærum útgefnum 23. febrúar 2015, 13. apríl 2015 og 28. september 2015 gegn X.

Með ákæru dagsettri 23. febrúar 2015,

„fyrir eftirtalin brot á lögum um ávana- og fíkniefni, lögum um dýravernd og vopnalögum:

I.  (024-2014-5773)

Með því að hafa miðvikudaginn 26. nóvember 2014, verið með í vörslum sínum 20,46 grömm af amfetamíni, þegar lögreglan hafði afskipti af honum við Nætursöluna við Strandgötu á Akureyri og hafa auk þess verið með í fórum sínum á almannafæri í greint sinn hníf að heildarlengd 20,5 cm., með 8,5 cm. löngu blaði, án þess að lögmæt ástæða eða tilefni væri fyrir þessum vopnaburði.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum og 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16, 1998.

II.(024-2014-6078)

Með því að hafa föstudaginn 12. desember 2014, verið með í vörslum sínum á almannafæri inni í afgreiðslu leigubílastöðvarinnar BSO við Strandgötu á Akureyri, hníf sem var 22 cm. að heildarlengd, en með 9,5 cm. löngu blaði, án þess að hafa lögmæta ástæðu fyrir hnífaburðinum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16, 1998.

III.(316-2015-147)

Með því að hafa fimmtudaginn 8. janúar 2015, bundið lifandi kanínu með vír við brunahana fyrir framan afgreiðslu tryggingafélagsins VÍS við Glerárgötu 24 á Akureyri og aflífað hana á sérstaklega grimmilegan og þjáningafullan hátt með því að hella yfir hana bensíni og kveikja í henni, en kanínuna hafði hann keypt í gæludýrabúð skammt frá vettvangi.

Telst þetta varða við D lið 1. mgr. 14. gr., G lið 1. mgr. 15. gr. og 1. mgr. og 2. mgr. 21. gr., sbr. 45. gr. laga nr. 55, 2013, um velferð dýra.

IV.(316-2015-789)

Með því að hafa þriðjudagskvöldið 10. febrúar 2015, verið með hníf í fórum sínum inni á bráðamóttöku Sjúkrahúss Akureyrar við Eyrarlandsveg, án lögmætrar ástæðu, en um 31 cm. hníf var að ræða.

Telst þetta varða við 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 29.203, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001. Einnig er gerð krafa um að þrír hnífar sem lögreglan haldlagði í ofangreindum málum verði gerðir upptækir til ríkissjóðs, með vísun til 1. mgr. 37. gr. laga nr. 16, 1998.

Jafnframt er gerð sú krafa vegna þess atferlis sem ákært er fyrir í III. lið ákærunnar, að ákærði verði sviptur heimild til að hafa dýr í umsjón sinni, versla með þau eða sýsla með þau með öðrum hætti, skv. 44. gr. laga nr. 55, 2013.“

Með ákæru dagsettri 13. apríl 2015,

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa laugardagskvöldið 14. febrúar 2015, verið með í vörslum sínum 0,41 grömm af amfetamíni, en lögreglan fann efnin í vörslum hans þar sem hann var staddur fyrir utan fangaklefa í lögreglustöðinni á Akureyri við Þórunnarstræti.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 29.696, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Með ákæru dagsettri 28. september 2015

„fyrir gripdeild, þjófnað og fíkniefnalagabrot

I

Með því að hafa fimmtudaginn 17. júlí 2014, stolið fartölvu af gerðinni Hewlett Packard og fartölvutösku, sem starfsmaður Olíudreifingar hafði lagt frá sér í afgreiðslusal bensínstöðvar Olíufélags Íslands að Háaleitisbraut 12 í Reykjavík.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II

Með því að hafa föstudaginn 18. júlí 2014, verið með í vörslum sínum 4,49 grömm af amfetamíni, en efnin fann lögreglan á ákærða, þegar þeir handtóku hann í Dagsetrinu að Eyjaslóð 7 í Reykjavík, vegna rannsóknar á ofangreindu máli.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

III

Með því að hafa föstudaginn 25. júlí 2014, hrifsað til sín lyf og vörur sem hann var að fá afgreidd í Lyfju í Lágmúla í Reykjavík og gleypt eitthvað af lyfjunum og síðan gengið út úr versluninni án þess að greiða fyrir lyfin og vörurnar, en var stöðvaður af afgreiðslumönnum í versluninni áður en hann komst út úr húsinu.

Telst þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efni því, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 28.251, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Málin voru sameinuð.

I

Ákærði játar að hafa framið verknaði sem lýst er í ákæru dagsettri 23. febrúar 2015. Uppfyllt er réttarfarsskilyrði 6. mgr. 45. gr. laga nr. 55/2013. Með játningu ákærða, sem fær stoð í gögnum málsins, verður hann talinn sannur að sök og er háttsemi hans sem lýst er í I. II. og IV. kafla ákærunnar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ekki verður á það fallist sem skipaður verjandi ákærða hreyfði við munnlegan málflutning og vísaði um til framburðar ákærða fyrir lögreglu að ekki yrði byggt á því að aflífun kanínunnar hefði verið sérstaklega grimmileg og henni þjáningafull, þar sem ákærði hefði notað mikið bensín og kanínan drepist samstundis. Getur aflífun með eldi ekki talist annað en grimmileg og til þess fallin að þjá þá lífveru sem hana þarf að þola. Háttsemi ákærða varðar við g. lið 15. gr. og 1. mgr. og 2. mgr. 21. gr., sbr. c. og g. liði 1. mgr. og 2. mgr. 45. gr. laga nr. 55/2013.

Ákærði neitar sök samkvæmt síðari ákærunum tveimur, að öðru leyti en því að hann játar sök samkvæmt lið III í síðastgreindu ákærunni, þ.e. gripdeildarbrotið. Með játningu hans hvað það varðar telst nægilega sannað að hann hafi framið þann verknað, sem er rétt heimfærður til refsiákvæðis.

Við munnlegan málflutning féll ákæruvaldið frá refsikröfu samkvæmt ákæru 13. apríl 2015. Stendur því aðeins eftir krafa um upptöku, sem fjallað verður um síðar.

Skýrslur gáfu fyrir dómi vitnin C, A og B.

II

Tilkynnt var um þjófnað á fartölvu á bensínstöð Olís við Háaleitisbraut í Reykjavík þann 17. júlí 2014. Eigandinn hafði skilið tösku með vélinni í eftir á gólfi verslunarinnar. Við skoðun á öryggismyndavélum verslunarinnar sást hvar ákærði gekk út úr versluninni með töskuna. Daginn eftir handtóku lögreglumennirnir A og B ákærða.

Dómari hefur skoðað myndir af atvikinu. Með vísan til þeirra er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi tekið töskuna, með þeim hætti að varði við 244. gr. almennra hegningarlaga. Eru haldlausar varnir hans byggðar á því að hann hafi eingöngu tekið tösku í umrætt sinn, en ásetningur hafi ekki staðið til að taka tölvu. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt þessum ákærulið.

Þegar komið var með ákærða á lögreglustöð fannst amfetamín sem lýst er í ákæru í buxnavasa hans. Staðfestu lögreglumenn það fyrir dómi. Er neitun ákærða ekki á neinum skynsamlegum rökum reist. Verður hann sakfelldur samkvæmt þessum ákærulið. Háttsemi hans er rétt heimfærð til refsiákvæðis.

III

Fyrir dóminn hefur verið lagt ítarlegt vottorð um geðheilsu ákærða frá S-kk-þgf S-kk-þgf forstöðulækni, dagsett 18. september 2015. Hefur hann haft ákærða til meðferðar frá árinu 1993. Í vottorðinu er rakin sjúkrasaga ákærða og þykja ekki efni til að endursegja hana hér, en ljóst er að ákærði hefur strítt við veikindi um langan tíma. Í niðurstöðum skýrslunnar segir að þrátt fyrir geðrofseinkenni, svo sem órökrétta hugsun og ofsóknarkennd, hafi geðrænu heilsufari ákærða ekki verið þannig háttað að hann vissi ekki mun á réttu og röngu eða gæti ekki vitað afleiðingar athafna sinna.

Að þessu athuguðu verður ekki á það fallist með ákærða að því verði ekki slegið föstu að hann sé sakhæfur.

Ákærði á nokkurn sakaferil að baki, sem nær allt aftur til ársins 1989. Hér skiptir máli að hann var síðast dæmdur þann 27. september 2012 í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 244. gr. og 245. gr. almennra hegningarlaga. Hefur hann rofið skilorð þess dóms og ítrekað auðgunarbrot, sbr. 255. gr. almennra hegningarlaga. Ber að taka skilorðsdóminn upp og dæma refsingu í einu lagi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga og eftir reglum 77. gr. laganna. Að þessu gættu, svo og því að brot ákærða gegn lögum um velferð dýra verður metið sérstaklega ámælisvert, ákveðst refsing ákærða fangelsi í 8 mánuði.

Meðferð málsins hefur dregist, bæði vegna öflunar vottorðs geðlæknis og þess að ákærði gaf sig ekki fram við aðalmeðferð til að gefa skýrslu og var meðferð máls frestað nokkrum sinnum þess vegna, uns ljóst varð að hann kysi að tjá sig ekki frekar um sakarefnið. Með vísan til þess að ákærða verður ekki að öllu leyti um það kennt að málið hefur dregist þykir fært að skilorðsbinda refsingu hans eins og greinir í dómsorði.

Skilyrði 44. gr. laga nr. 55/2013 þykja vera uppfyllt, þar sem brot ákærða gegn lögunum verður talið stórfellt. Verður hann sviptur heimild til að hafa dýr í umsjá sinni, versla með þau eða sýsla með þau með öðrum hætti. Eru ekki efni til að takmarka sviptinguna, hvorki við tiltekið tímabil né tilteknar dýrategundir.

Eins og áður er getið féll ákæruvaldið frá refsikröfu hvað varðar ákæru 13. apríl sl. Samt sem áður verður fallist á kröfu um upptöku amfetamíns eins og þar er krafist, enda taka lög nr. 65/1974 til þess efnis og ekki verður séð að það hafi verið í lögmætri vörslu, sbr. 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974. Verður fallist að öllu leyti á kröfur ákæruvalds um upptöku efna. Sömuleiðis verður fallist á kröfu um upptöku hnífa.

Ákærði verður dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar, sem nemur 74.850 krónum og auk þess málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðast eins og greinir í dómsorði að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er ævilangt sviptur heimild til að hafa dýr í umsjón sinni, versla með þau eða sýsla með þau með öðrum hætti.

Gerð eru upptæk 25,36 grömm af amfetamíni og þrír hnífar sem lögregla lagði hald á.

Ákærði greiði 591.465 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef hrl., 516.615 krónur.