S-8/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 19. febrúar 2013, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 2. janúar 2013, á hendur B-kk-þgf J-kk-þgf Á-kk-þgf, [kt.], Hæðargarði 17, Höfn, „fyrir eftirtaldar líkamsárásir gegn Þ-kk-þgf I-kk-þgf, framdar í Sveitarfélaginu Hornafirði:

I.

Laugardagskvöldið 22. júni 2012, framan við íþróttahúsið við Víkurbraut á Höfn, slegið hann nokkur hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut tvö sár á neðri vör sem þurfti að sauma saman.

II.

Aðfaranótt sunnudagsins 14. október 2012, nokkru eftir miðnætti, á verönd aftan við Hótel Höfn við Víkurbraut, slegið hann tvö til þrjú hnefahögg í andlitið og nokkru síðar sömu nótt inni á baðherbergi að Tjarnarbrú 20, ráðist á hann og slegið hann ítrekað hnefahöggum og hrint honum ofan í baðkar og slegið þar hnefahöggum í höfuð og handleggi, með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgu, mar og eymsli ofan við vinstra auga, mar og eymsli undir vinstra auga, eymsli á kinnbeinsboga vinstra megin, eymsli og roða í hársverði ofan við vinstra eyra, nokkra marbletti á vinstri upphandlegg og húðhrufl og bólgu yfir hryggjartindum á móts við herðablöð.“

Í ákæru er framangreind háttsemi ákærða talin varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum og er þess þar krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Ákærði játaði skýlaust brot sín fyrir dóminum eins og þeim er lýst í ákæruskjali og var málið því þegar tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Með játningu ákærða, sem fær fulla stoð í gögnum málsins, telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um þau brot sem lýst er í báðum liðum ákærunnar og sem þar eru rétt heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærði er 25 ára að aldri. Hann hefur ekki áður sætt refsingu fyrir ofbeldisbrot en samkvæmt framlögðu sakavottorði hlaut hann dóm á árinu 2009 fyrir brot gegn 2. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt því sem fram kemur í rannsóknargögnum lögreglu, þar á meðal skýrslu sem tekin var af ákærða, réðst ákærði í öll skiptin fyrirvaralaust á brotaþola þar sem hann taldi sig eiga óuppgerðar sakir við hann. Staðfesti ákærði þetta fyrir dómi.

Við ákvörðun refsingar ákærða er til þess litið að ákærði réðst þvívegis að tilefnislausu á brotaþola, en það getur ekki afsakað gerðir ákærða að hann taldi sig eiga óuppgerðar sakir við brotaþola. Þá er til þess litið að þótt áverkar brotaþola teljist ekki stórvægilegir hefur samkvæmt vottorði læknis hlotist lýti af sári á vör hans sem sauma þurfti eftir árás samkvæmt fyrri lið ákærunnar. Til mildunar horfir að ákærði hefur játað brot sín undanbragðalaust bæði hjá lögreglu og fyrir dómi.

Samkvæmt framanrituðu þykir refsing ákærða, með hliðsjón af 1., 2., 5. og 7. tl. 1. mgr. 70. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði, en með hliðsjón af sakaferli ákærða þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. sömu laga, með áorðnum breytingum.

Þá verður ákærða gert að greiða allan sakarkostnað málsins, sem samkvæmt yfirliti ákæruvalds er 15.000 krónur vegna öflunar læknisvottorðs, en enginn kostnaður hlaust af meðferð málsins fyrir dómi.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara, í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 10:00 þriðjudaginn 19. mars 2013.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf J-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði greiði 15.000 krónur í sakarkostnað.

H-kvk-nf B-kvk-nf