S-1563/2006

Mál þetta sem dómtekið var 11. apríl sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Reykjavík frá 18. september 2006, á hendur E-kk-þgf Ú-kk-þgf, Akursbraut 9, Akranesi, fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa ekið bifreiðinni OZ-578, aðfaranótt laugardagsins 29. júlí 2006, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,94%) og með 127 km hraða á klst. um Vesturlandsveg, um vegarkafla við Grundarhverfi, þar sem hámarkshraði er 90 km á klst.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 2. gr. laga nr. 23/1998 og 8. gr. laga nr. 84/2004.

Ákæra frá 19. desember 2006 á hendur E-kk-þgf Ú-kk-þgf var sameinuð fyrri ákæru, en þar er ákært fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2006:

I.

Hegningar- og umferðarlagabrot, með því að hafa, að morgni sunnudagsins 21. maí, á leið austur Bústaðaveg ekið bifreiðinni VS-197 gegn rauðu ljósi við afrein til norðurs frá Kringlumýrarbraut með þeim afleiðingum að hann lenti í árekstri við bifreiðina ZV-911, sem ekið var af afreininni inn á Bústaðaveg, ökumaður þeirrar bifreiðar, S-kk-nf H-kk-nf, fæddur 30. nóvember 1965, ristarbrotnaði og farþegi í bifreið ákærða hlaut minni háttar áverka.

Telst þetta varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 4. gr. og 1. mgr. 5. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

Umferðarlagabrot svo sem hér greinir:

1. Þriðjudaginn 9. maí ekið bifreiðinni VS-197 með 85 km hraða á klst. suður Vesturlandsveg í Hvalfjarðargöngum, á vegakafla við 6100 metra merkingu, þar sem leyfður hámarkshraði var 70 km á klst.

2. Mánudaginn 5. júní ekið bifreiðinni UH-800 með 109 km hraða á klst. austur Vesturlandsveg, á vegarkafla móts við Móberg, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km á klst.

3. Mánudaginn 19. júní ekið bifreiðinni TD-581 með 101 km hraða á klst. norður Sæbraut á vegarkafla að Kleppsmýrarvegi, þar sem leyfður hámarkshraði var 60 km á klst.

4. Laugardaginn 26. ágúst ekið bifreiðinni UH-800 norður Vesturlandsveg, á vegarkafla við Móa, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km á klst.

5. Föstudaginn 1. september notað farsíma án handfrjáls búnaðar við akstur bifreiðarinnar UH-800 um Suðurhóla.

6. Miðvikudaginn 6. september notað farsíma án handfrjáls búnaðar við akstur sömu bifreiðar við Snorrabraut.

7. Laugardaginn 16. september ekki notað öryggisbelti við akstur bifreiðarinnar YF-239 um Laugaveg.

8. Sunnudaginn 1. október ekið sömu bifreið með 110 km hraða á klst. norður Reykjanesbraut, á vegarkafla að Sæbraut, þar sem leyfður hámarkshraði var 70 km á klst.

Telst brotið í lið 1 varða við 4. sbr. 2. mgr. 37. gr. en brotin í liðum 2 og 4 við 2. mgr. sömu greinar, brot í liðum 3 og 8 við 1. sbr. 3. mgr. sömu greinar, brot í liðum 5 og 6 við 1. mgr. 47. gr. a. og loks brot í lið 7 við 1. mgr. 71. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 91/2001.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og enn fremur skv. 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997 og 8. gr., sbr. 7. gr. og 10. gr. reglugerðar um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna umferðarlagabrota nr. 431/1998 vegna uppsafnaðra punkta en ákærði hefur 5 staðfesta punkta á ökuferilsskrá og 14 punkta fyrir framangreind brot, samtals 19 punkta.

Sækjandi féll frá ákæru varðandi ákærulið 4.

Ákærði hefur játað sök samkvæmt ákæru dags. 18. september 2006 og samkvæmt II. ákærukafla ákæru 19. desember 2006 og krefst þess að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa vegna þess. Hins vegar hefur ákærði neitað sök að því er varðar I. ákærukafla síðarnefndu ákærunnar og krefst sýknu af þeim sakargiftum. Þá krefst verjandi ákærða málsvarnarlauna að mati dómsins.

Málavextir.

Ákæra dagsett 19. desember 2006

Ákærukafli I

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar í Reykjavík, frá 22. maí 2006, varð árekstur með ökutæki ákærða, sem ekið var austur Bústaðaveg, yfir Bústaðabrú inn á gatnamót afreinar til norðurs frá Kringlumýrarbraut, og ökutæki S-kk-ef H-kk-ef, sem ekið var norður nefnda afrein inn á gatnamótin. Umferðarljós á gatnamótunum voru virk er óhappið varð og mun rautt ljós hafa logað á akstursstefnu ökutækis ákærða. Við óhappið rakst ökutæki S-kk-ef á akstursstefnumerki á miðeyju Bústaðavegar austan gatnamótanna.

Haft var eftir ákærða á vettvangi að hann hafi ekið austur Bústaðaveg eftir vinstri akrein að nefndum gatnamótum með fyrirhugaða akstursstefnu áfram austur Bústaðaveg. Kvaðst hann muna eftir að hafa ekið mót grænu umferðarljósi vestan Bústaðabrúar. Kvað hann umferðarljósin austan brúarinnar þá hafa logað á rauðu en kvaðst hafa talið þau vera að skipta yfir á grænt. Er hann hafi verið að aka inn á gatnamótin kvað hann árekstur hafa orðið við ökutæki S-kk-ef, sem ekið hafi verið inn á þau til norðurs.

Haft var eftir S-kk-þgf á vettvangi að hann hefði ekið norður afrein frá Kringlumýrarbraut eftir vinstri akrein að nefndum gatnamótum með fyrirhugaða akstursstefnu vestur Bústaðaveg. Kvað S-kk-nf umferðarljósin á gatnamótunum hafa logað á grænu fyrir akstursstefnu hans er hann ók inn á þau. Á gatnamótunum kvað hann árekstur hafa orðið við ökutæki ákærða, sem ekið hafi verið inn á þau til austurs mót rauðu umferðarljósi. S-kk-nf kenndi eymsla í hægri fæti, vinstri hendi, höfði og fyrir brjósti, eftir óhappið og var fluttur með sjúkrabifreið á slysadeild Landspítala Fossvogi til læknisrannsóknar. Reyndist S-kk-nf vera brotinn á ökkla og rist hægri fótar.

Farþegi í ökutæki ákærða, E-kvk-nf I-kvk-nf K-kvk-nf, kenndi eymsla í hálsi og fyrir brjósti eftir óhappið og var flutt með sjúkrabifreið á slysadeild Landspítala í Fossvogi til læknisrannsóknar.

Vitni að óhappinu, Ó-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, gaf sig fram við lögreglu á vettvangi. Kvaðst hann á umræddum tíma hafa verið í bifreið á leið austur Bústaðaveg yfir Bústaðabrú eftir hægri akrein. Kvað hann ökutæki ákærða þá hafa verið ekið fram með bifreiðinni eftir vinstri akrein og ekið viðstöðulaust inn á nefnd gatnamót mót rauðu umferðarljósi með þeim afleiðingum að árekstur hafi orðið með ökutækjum ákærða og S-kk-ef.

Vitni að óhappinu, S-kk-nf Á-kk-nf, gaf sig fram við lögreglu á vettvangi. Kvaðst hann á umræddum tíma hafa verið í bifreið á leið austur Bústaðaveg eftir hægri akrein. Kvaðst hann hafa stöðvað vegna stöðu umferðarljósa vestan Bústaðabrúar og kvað ökutæki ákærða hafa verið stöðvað á vinstri akrein við hlið bifreiðarinnar. Kvað hann ljósin síðan hafa skipt yfir á grænt og kvað hann ökutæki ákærða þá hafa verið ekið af stað til austurs og ekið viðstöðulaust inn á gatnamót austan Bústaðabrúar mót rauðu umferðarljósi með þeim afleiðingum að árekstur hafi orðið með ökutækjum ákærða og S-kk-ef.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 28. ágúst 2006 kvaðst ákærði hafa ekið bifreiðinni VS-197 austur Bústaðaveg áleiðis inn á Bústaðabrú. Hann hafi ekið yfir fyrstu umferðarljós á grænu ljósi og hafi talið að við næstu gatnamót væri einnig kviknað grænt ljós þannig að hann hafi ekið að þeim án þess að hægja á ferðinni. Ákærði greindi svo frá að þegar hann hafi verið nánast kominn að gatnamótunum hafi enn verið rautt ljós og í sömu mund hafi annarri bifreið verið ekið til norðurs inn á gatnamótin beint fyrir framan hann. Ákærði kvaðst ekki hafa náð að hemla áður en áreksturinn varð og taldi sig hafa verið á u.þ.b. 60 km/klst. þegar hann ók á rauðu ljósi inn á gatnamótin. Ákærði taldi öruggt að ljósin myndu skipta yfir á grænt rétt áður en hann kæmi að þeim eins og víðast gerist í Reykjavík. Ákærði kvað umferðarljósin á gatnamótum Bústaðabrúarinnar ekki hafa verið samstillt, sem hafi orðið til þess að hann lenti í umferðaróhappinu. Hann kvaðst hafa brákast á bringu og tognað í baki.

Í málinu liggur frammi læknisvottorð S-kk-ef H-kk-ef frá 7. júní 2006, undirritað af S-kvk-þgf G. H. J-kvk-þgf, sérfræðingi á slysa- og bráðadeild. Þar kemur fram að hann hafi lent í umferðarslysi 21. maí 2006. Tekin var röntgenmynd af hægri rist og sást þá brot og liðhlaup í svokölluðum Lisfranc lið. Hafi hann fengið morfín vegna verkja og gipsspelku. Voru áverkar hans greindir brot á framristarbeini og yfirborðsáverki á brjóstkassa. Þá segir í læknisvottorðinu að hann verði margar vikur að jafna sig eftir þetta umferðaróhapp.

Þá liggur frammi í málinu læknisvottorð E-kvk-ef I-kvk-ef K-kvk-ef, undirritað af G-kk-þgf B-kk-þgf lækni. Segir þar að hún hafi leitað til slysa- og bráðadeildar 21. maí 2006 vegna umferðarslyss, en hún hafi verið farþegi í framsæti bifreiðar sem hafi lent í árekstri. Greining læknis var mar á brjóstkassa og tognun á hálshrygg.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi um þennan ákærukafla.

Vitnið, S-kk-nf H-kk-nf, kvaðst umrætt sinn hafa ekið að ljósum við Bústaðaveg. Hann hafi ekið á vinstri akrein og verið á leiðinni niður í bæ. Kvaðst hann hafa verið að fara að beygja inn Bústaðaveginn, en þegar hann hafi komið upp á brúna hafi hann séð sjúkrabíl leggja af stað. Vitnið kvaðst hafa séð sjúkrabílnum ekið inn á brúna en kvaðst ekki hafa séð bifreið ákærða.

Sjúkrabílnum hafi verið ekið í sömu átt og bifreið ákærða, er lenti á honum. Hafi sjúkrabíllinn verið á hægri akrein en bifreið ákærða á þeirri vinstri. Kvaðst vitnið ekki hafa séð bifreið ákærða fyrr en hún lenti á bíl vitnisins. Sjúkrabíllinn hafi verið á leiðinni austur en vitnið kvaðst ekki hafa verið kominn að ljósunum þegar hann sá til hans. Kvaðst vitnið hafa ekið hægt. Hann kvaðst viss um að hann hafi verið að aka að grænu ljósi þegar ákærði keyrði yfir á rauðu ljósi. Kvað vitnið farþega í bifreið ákærða hafa komið að máli við sig eftir áreksturinn og sagt ákærða hafa farið yfir á rauðu ljósi. Farþegi þessi hafi ekki þekkt bílstjórann neitt, en hann hefði fengið far í bifreiðinni gegn vægu gjaldi. Kvaðst vitnið hafa ristarbrotnað á hægri fæti við áreksturinn. Hann hafi verið að taka vinstri beygju á hægri ferð. Hann kvað líklegt að fóturinn hefði brotnað á bensíngjöfinni þar sem höggið hafi verið svo mikið. Kvaðst vitnið ekki geta sagt til um batahorfur, hann eigi erfitt með gang sem og að aka bíl. Þá starfi hann sem leigubílstjóri og kvað meiðslin hafa haft áhrif á vinnu sína.

Vitnið, S-kk-nf Á-kk-nf, kvaðst umrætt sinn hafa verið ökumaður á sjúkrabifreið. Hann hafi verið staddur á ljósunum vestan megin við Bústaðavegsbrúna. Bifreið hafi verið ekið að hlið sjúkrabílsins og stúlkur sem voru í bílnum hafi viljað gefa sig á tal við vitnið. Í því hafi grænt ljós kviknað og bifreiðin hafi ekið af stað og verið ekið viðstöðulaust yfir á rauðu ljósi, austan megin við brúna. Vitnið kvað leigubíl hafa komið upp á brúna og hann hafi ekið inn í hliðina á bílnum sem ók yfir á rauðu ljósi. Vitnið kvaðst þá hafa hugað að hinum slösuðu, en þeir hafi verið fjórir. Þeir hafi allir haft minni háttar áverka. Vitnið kvað bifreiðina, sem ekið hafi yfir á rauðu, hafa verið að aka samsíða sjúkrabifreiðinni. Vitnið hafi ekið sinni bifreið hægra megin en bifreiðin, sem ekið var yfir á rauðu ljósi, hafi verið vinstra megin á götunni. Þeir hafi stöðvað á rauðu ljósi á vesturenda brúarinnar en svo hafi bifreiðinni sem var við hlið hans, verið ekið greitt af stað og viðstöðulaust yfir götuna á næstu gatnamótum.

Vitnið, E-kvk-nf I-kvk-nf K-kvk-nf, kvaðst muna eftir atburðinum en kvaðst umrætt kvöld hafa verið undir áhrifum áfengis. Hún kvaðst hafa verið á leiðinni heim ásamt vinkonu sinni, T-kvk-þgf, og að þær hafi fengið far með ákærða gegn greiðslu. Vitnið kvað þau hafa verið að keyra á Bústaðaveginum, fram hjá Perlunni og hafi bifreið ákærða stöðvað á fyrri ljósunum á brúnni. Við hlið þeirra hafi verið sjúkrabíll. Kvað vitnið að þær vinkonurnar hafi verið að grínast eitthvað í mönnunum í sjúkrabílnum og vinka til þeirra, en þá hafi ákærði bölvað og gefið í með þeim afleiðingum að þegar ákærði fór yfir á næstu ljósum hafi ekki enn verið komið grænt ljós. Kvað vitnið ákærða hafa farið yfir á rauðu ljósi. Vitnið kvaðst hafa meiðst í árekstrinum.

Vitnið, T-kvk-nf R-kvk-nf F-kvk-nf, kvað þær E-kvk-þf hafa verið staddar í miðbænum og ákveðið að ,,húkka” sér far heim þar sem leigubílaröðin hafi verið löng. Þær hafi fengið far hjá ákærða. Þegar þau hafi komið að Bústaðabrúnni kvað vitnið ákærða hafa stöðvað á rauðu ljósi. Við hlið þeirra hafi verið sjúkrabíll og þær vinkonurnar verið að vinka mönnunum í sjúkrabílnum. Kvað vitnið það hafa farið í taugarnar á ákærða. Hafi hann rokið af stað og gefið í. Vitnið gat ekki alveg sagt til um það hvort ljósið á næstu gatnamótum hafi verið rautt og kvaðst ekki muna það alveg.

Niðurstaða.

Ákærði hefur játað að hafa ekið gegn rauðu ljósi umrætt sinn, en kvað það ekki hafa verið ásetning sinn.

Vitnið S-kk-nf H-kk-nf, sem slasaðist er hann lenti í árekstri við bifreið ákærða, lýsti því fyrir dómi að hann hefði ekið yfir gatnamótin á grænu ljósi, en bifreið ákærða verið ekið yfir á rauðu ljósi. Á sömu lund bar vitnið S-kk-nf Á-kk-nf sem var ökumaður sjúkarbifreiðar þeirrar er ók samsíða bifreið ákærða. Einnig bar vitnið E-kvk-nf I-kvk-nf K-kvk-nf að ákærði hefði gefið í, með þeim afleiðingum að á næstu gatnamótum hafi ákærði ekið yfir á rauðu ljósi. Þegar allt framangreint er virt og litið til játningar ákærða er sannað að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem í ákærukafla greinir og er hann sakfelldur fyrir hana. Við áreksturinn ristarbrotnaði S-kk-nf H-kk-nf, eins og greinir í framlögðu læknisvottorði, og einnig hlaut farþegi í bifreið ákærða minni háttar áverka. Þykir því einnig sannað að afleiðingar af háttsemi ákærða hafi verið þær sem í ákæru greinir og er háttsemi hans réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði hefur játað þá háttsemi sem greinir í ákærukafla II, þ.e. ákæruliði 1-3 og 5-7. Er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem er í ákæru réttilega heimfærð til refsiákvæða, en ákæruvaldið féll frá ákæru í ákærulið 4.

Þá hefur ákærði játað þá háttsemi sem greinir í ákæru frá 18. september 2006 og er hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem í ákæru er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákvörðun viðurlaga.

Ákærði á að baki langan sakaferil. Samkvæmt sakavottorði ákærða hlaut hann dóma fimm sinnum á árinu 1993, fyrst 26. febrúar 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir skjalafals, næst 5. apríl, 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir nytjastuld og fyrir að aka án ökuleyfis. Þá var ákærði dæmdur 17. september í 4 mánaða fangelsi, þar af 3 mánuði skilorðsbundna í 3 ár, fyrir nytjastuld. Ákærði var dæmdur næst 19. nóvember í 9 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, hegningarauka, fyrir brot á 1. mgr. 157. gr., 1. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 4. gr., 9. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Hinn 21. desember 1993 var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi fyrir brot á 1. mgr. 155. gr., 244. gr., 244. gr., sbr. 20. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og skilorðshluti dómsins frá 17. september dæmdur með. Enn var ákærði dæmdur 16. mars 1994 í 10 mánaða fangelsi, þar af 7 mánuði skilorðsbundna í 3 ár, fyrir brot á 1. mgr. 218. gr. og 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hlaut 10. október 1994 reynslulausn í 2 ár á 75 daga eftirstöðvum refsingar. Þann 28. apríl 1995 var ákærði dæmdur í 15 mánaða fangelsi fyrir rán og var skilorðshluti dómsins frá 16. mars 1994 dæmdur með. Ákærði var dæmdur 14. september 1995 í 3 mánaða fangelsi fyrir þjófnað. Þann 2. júlí 1996 hlaut ákærði 4 mánaða fangelsi fyrir brot gegn valdstjórninni og eignaspjöll. Þá hlaut ákærði reynslulausn 7. ágúst 1996 í 2 ár á 220 daga eftirstöðvum refsingar. Ákærði var dæmdur 29. apríl 1997 í 8 mánaða fangelsi fyrir líkamsárás og hlaut reynslulausn 1. desember 1997 í 1 ár á 80 daga eftirstöðvum refsingar. Ákærði hlaut 2 mánaða fangelsisdóm 10. mars 1999 skilorðsbundið í 3 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði rauf skilorð þetta og var dæmdur 17. nóvember s.á. fyrir fíkniefnabrot og brot gegn 231. gr., 244. gr. og 2. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga. Var dómurinn frá 10. mars tekinn upp og ákærði dæmdur samtals í fimm mánaða fangelsi. Ákærði var dæmdur 19. janúar 2000 í 4 mánaða fangelsi fyrir fíkniefnabrot og brot gegn 244. gr., 1. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga. Með dómi 16. febrúar 2000 var hann dæmdur í 4 mánaða fangelsi fyrir fíkniefnabrot og brot gegn 244. gr., 244., sbr. 20. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga. Hann hlaut þriggja mánaða fangelsisdóm 31. mars 2000 vegna þjófnaðar. Hann var dæmdur í 5 mánaða fangelsi með dómi 9. júní 2000 fyrir brot gegn umferðarlögum, ávana- og fíkniefnalögum og fyrir brot gegn 157. gr. og 244. gr. almennra hegningarlaga. Hann gekkst undir greiðslu 40.000 króna sektar 24. ágúst 2000 fyrir brot gegn 45. gr. umferðarlaga og var þá sviptur ökurétti í 12 mánuði. Með dómi 30. apríl 2002 var hann dæmdur í 8 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár fyrir brot gegn umferðarlögum og nytjastuld. Þá var hann dæmdur til greiðslu 13.000 króna sektar 24. júní 2002 fyrir brot gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga og var þá sviptur ökurétti í 2 ár frá 1. júlí 2002. Ákærði gekkst undir greiðslu 37.500 króna sektar 3. maí 2006 fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalögum. Síðast hlaut ákærði dóm 13. september 2006, 120.000 króna sekt, fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalögum og 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga. Hluti þeirra brota sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í máli þessu er framinn fyrir uppkvaðningu síðastgreinds dóms, en hluti þeirra eftir uppkvaðningu dómsins. Við ákvörðun refsingar verður því að líta til 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur nú í þriðja sinn verið sakfelldur fyrir ölvunarakstur. Þegar allt framangreint er virt er refsing ákærða ákveðin 60 daga fangelsi. Þá er ákærði sviptur ökurétti ævilangt, með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Samkvæmt sakarkostnaðaryfirlitum, sem lögð hafa verið fram af hálfu sækjanda, er útlagður sakarkostnaður 94.992 krónur sem ákærði verður dæmdur til að greiða samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991. Þá greiði ákærði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem eru hæfilega ákveðin 124.800 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Samtals greiði ákærði 219.792 krónur í sakarkostnað.

D ó m s o r ð:

Ákærði, Ö-kk-nf Ú-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga. Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 219.792 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.800 krónur.

I-kvk-nf E-kvk-nf.