S-9/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 18. febrúar 2013, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 27. desember 2012 á hendur X, kennitala […], […], „fyrir kynferðisbrot, með því að hafa í tvígang, á Sólbaðsstofunni Sælunni, Bæjarlind 1, Kópavogi, komið fyrir myndbandsupptökuvél á milli þilja tveggja ljósabekkjaklefa og tekið myndbönd af neðangreindum stúlkum án þeirra vitundar og sært þannig blygðunarsemi þeirra:

a) Þann 22. febrúar 2012 tekið myndband af A, kennitala […], fyrrverandi sambýliskonu sinni og barnsmóður, þar sem hún sést allsnakin stíga út úr ljósabekk, þurrka sér og klæða sig.

b) Þann 28. febrúar 2012 tekið myndband af B, kennitala […], þar sem hún sést afklæðast, en hún kom auga á myndavélina fyrir tilviljun þegar hún var á undirfötunum einum klæða.

Teljast brot þessi varða við 209 gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en b. liður telst auk þess varða við 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Ennfremur er þess krafist að framangreint myndefni og ljósmyndavél, ásamt minniskorti (munanúmer 357663), sem lögregla lagði hald á, verði gert upptækt samkvæmt 1. og 2. tl. 1. mgr. 69. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu A er þess krafist að ákærða verði gert að greiða miskabætur, skv. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, að fjárhæð kr. 800.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 22. febrúar 2012, en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Af hálfu B er þess krafist að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur, skv. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, að fjárhæð kr. 600.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 28. febrúar 2012, en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Hinn 7. febrúar 2013 var mál nr. S-53/2013, sem var höfðað á hendur ákærða með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 15. janúar 2013, sameinað þessu máli, sbr. heimild í 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þar eru ákærða gefin að sök eftirtalin umferðarlagabrot á árinu 2012 með því að hafa:

I.

Aðfaranótt laugardagsins 6. október, í Reykjavík, ekið bifreiðinni […] óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 390 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 6,7 ng/ml) norður Faxafen uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar á móts við verslunina Betra Bak.

II.

Að kvöldi sunnudagsins 7. október, í Hafnarfirði, ekið sömu bifreið óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 45 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 8,8 ng/ml) og með 87 km hraða á klst. suður Hafnarfjarðarveg og síðan Reykjavíkurveg, þar sem leyfður hámarkshraði var 60 km á klst., uns aksturinn var stöðvaður á Reykjavíkurvegi við Stakkahraun.

Teljast brotin varða við 1. mgr. og 2. mgr. 45. gr. a, og brot í lið II auk þess við 1. mgr., sbr. 3. mgr., 37. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Ákærði krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Ákærði mótmælir bótakröfum og krefst þess aðallega að þeim verði vísað frá dómi en til vara að hann verði sýknaður af kröfunum. Til þrautavara er þess krafist að bótakröfurnar verði lækkaðar. Þá gerir verjandi kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærum.

Ákærði er fæddur […] 1982. Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann á árinu 2002 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir fíkniefnalagabrot. Þá var honum á árinu 2005 þrisvar gerð sekt fyrir fíkniefnalagabrot. Loks var ákærða með dómi 4. desember 2012 gert að sæta fangelsi í einn mánuð, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir þjófnað, fíkniefnalagabrot og akstur undir áhrifum fíkniefna. Jafnframt var hann sviptur ökurétti í fjóra mánuði. Ber nú að dæma ákærða hegningarauka, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, en framangreindur dómur er dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi sbr. 60 og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Enn fremur skal ákærði sviptur ökurétti í þrjú ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Að kröfu ákæruvaldsins og með vísan til 1. og 2. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, skulu upptæk til ríkissjóðs myndefni og ljósmyndavél, ásamt minniskorti, sem lögregla lagði hald á.

Í málinu liggur fyrir skaðabótakrafa brotaþola A, að fjárhæð 800.000 krónur, auk vaxta. Ekki liggja fyrir gögn um afleiðingar brotsins en brotið er hins vegar til þess fallið að valda brotaþola miska. Að þessu virtu og með vísan til b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. lög nr. 37/1999, verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola bætur sem þykja hæfilega ákveðnar 200.000 krónur. Dráttarvextir skulu reiknast frá 7. júlí 2012 þegar liðinn var mánuður frá því ákærða var kynnt krafan af lögreglu, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Brotaþoli B gerir einnig kröfu um skaðabætur, að fjárhæð 600.000 krónur, auk vaxta. Ekki liggja heldur fyrir gögn um afleiðingar brotsins hvað hana varðar og þykja bætur hæfilega ákveðnar 200.000 krónur, auk vaxta, eins og í dómsorði greinir. Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað málsins, alls 431.395 krónur. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað, vegna ákæru 15. janúar 2013, er um að ræða kostnað vegna blóðtökuvottorðs, 12.757 krónur, og matsgerðar Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, 118.638 krónur. Þóknun verjanda, S-kvk-ef Y-kvk-ef Á-kvk-ef hdl., þykir hæfilega ákveðin 150.000 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum. Við ákvörðun þóknunar hefur verið tekið tillit til vinnu verjanda á rannsóknarstigi. Þá er þóknun réttargæslumanns A og B, J-kvk-ef S-kvk-ef hdl., ákveðin 150.000 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjú ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði skal sæta upptöku á myndefni og ljósmyndavél, ásamt minniskorti, sem lögregla lagði hald á.

Ákærði greiði A 200.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 22. febrúar 2012 til 7. júlí 2012, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði B 200.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 28. febrúar 2012 til 7. júlí 2012, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 431.395 krónur í sakarkostnað, þar með talda 150.000 króna þóknun verjanda síns, S-kvk-ef Y-kvk-ef Á-kvk-ef héraðsdómslögmanns, og þóknun réttargæslumanns, J-kvk-ef S-kvk-ef héraðsdómslögmann, að fjárhæð 150.000 krónur.

S-kvk-nf B-kvk-nf