E-1796/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 9. maí 2017, var höfðað af hálfu Varmalagna ehf., Ennishvarfi 16, Kópavogi 21. maí 2016 á hendur Þ-kvk-þgf S-kvk-þgf, Drápuhlíð 17, Reykjavík og 3. júní s.á. á hendur J-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, Lækjarási 3, Reykjavík til greiðslu skuldar.

Stefnandi krefst þess að stefndu verði dæmdar óskipt til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 156.240 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af 156.240 krónum frá 21. mars 2016 til greiðsludags. Krafist er málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Endanlegar dómkröfur stefndu eru aðallega um sýknu, en til vara er þess krafist að kröfur stefnanda verði lækkaðar. Krafist er málskostnaðar að skaðlausu að mati dómsins, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Í greinargerð kröfðust stefndu þess aðallega að málinu yrði vísað frá dómi. Með úrskurði 23. nóvember 2016 var kröfu þeirra um frávísun hafnað.

Yfirlit málsatvika og ágreiningsefna

Mál þetta varðar innheimtu á kröfu vegna vinnu stefnanda í hesthúsinu að Asabóli 6 við Vatnsveituveg í Reykjavík, en stefndu eiga sameiginlega 39,216% eignarhlut í hesthúsinu sem skiptist þannig að Þ-kvk-nf á 27,451% en J-kvk-nf 11,765%.

Stefndu lýsa atvikum með þeim hætti í greinargerð að stefnandi hafi verið beðinn um að lagfæra inntak í hesthúsinu og að það verk hafi verið unnið í þágu allra eigenda þess. Ekki hafi verið samið um verð fyrir verkið fyrir fram. Stefndu kannist ekki við að hafa óskað eftir vinnu við brynningarskálar í húsinu. Þeim hafi ekki borist neinn reikningur frá stefnanda og ekki fengið neinar upplýsingar um kröfuna fyrr en með innheimtubréfi lögmanns stefnanda, dags. 28. apríl 2016. Þeim hafi ekki borist innheimtuviðvörun fyrr en eftir þingfestingu málsins.

Fyrirsvarsmaður stefnanda lýsti atvikum svo fyrir dómi að stefnda Þ-kvk-nf hafi óskað eftir því að hann gerði við 14 brynningarskálar í hesthúsinu. Þetta hafi verið í framhaldi af því að hann hefði unnið sambærilegt verk við 15 brynningarskálar í sama hesthúsi fyrir annan eiganda þess. Vinnan hafi verið innt af hendi í febrúar 2016 og hafi stefnda J-kvk-nf veitt honum upplýsingar um hvert senda ætti reikninginn. Hann hafi síðar óskað eftir aðstoð J-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem er sameigandi stefndu að hesthúsinu, við að fá reikninginn greiddan. Meðal gagna málsins eru afrit af innheimtuviðvörun lögmannsins til beggja stefndu, dags. 1. apríl 2016 og afrit innheimtubréfa hans til þeirra, dags. 28. apríl s.á. Voru innheimtubréfin einnig send lögmönnum stefndu með tölvupósti. Fyrirsvarsmaður stefnanda kvað stefndu J-kvk-þf hafa óskað eftir því að fá að greiða honum reikninginn beint, en hann hafi þá vísað henni á J-kk-þf E-kk-þf.

Við aðalmeðferð málsins komu fyrir dóm og gáfu skýrslur K-kk-nf J-kk-nf K-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, og báðar stefndu. Aðalmeðferð fór samhliða fram í öðru máli, nr. E-1797/2016, þar sem sömu stefndu var stefnt til greiðslu reiknings vegna vinnu Rafdreifingar ehf. í sama hesthúsi stefndu. Fyrirsvarsmaður stefnanda þess máls, J-kk-nf S-kk-nf P-kk-nf, gaf skýrslu við aðalmeðferðina og einnig gáfu þar skýrslur vitnin J-kk-nf E-kk-nf, A-kvk-nf R-kvk-nf, E-kk-nf H-kk-nf, K-kk-nf G-kk-nf, Þ-kvk-nf G-kvk-nf, S-kk-nf R-kk-nf, S-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf og F-kk-nf S-kk-nf.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi kveður kröfu sína byggða á reikningi nr. 668 sem sé tilkominn vegna vinnu í hesthúsi stefndu. Stefndu og Baukur berserkur ehf., félag í þeirra eigu, eigi samtals 68,628% (27,4510% + 11,7650% + 29,4120%) eignarhluta í hesthúsi við Vatnsveituveg, Fáki í Reykjavík, Asabóli 6. Umbeðin vinna hafi verið unnin við séreignarhluta þeirra. Um sé að ræða vinnu við 14 brynningarskálar, sem teknar hafi verið niður og settir sér kranar í allar lagnir að brynningarskálunum. Umsamið verð með efni og vinnu hafi verið 9.000 krónur á skál auk virðisaukaskatts. Reikningurinn sé að fjárhæð 156.240 krónur, útgefinn 10. mars 2016 með gjalddaga 21. mars s.á. Skuld þessi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Innheimtuviðvörun hafi verið send þann 1. apríl 2016 og innheimtubréf send þann 28. apríl s.á. Daginn eftir eða þann 29. apríl s.á. hafi lögmönnum stefndu, S-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf hrl. og L-kk-þgf S-kk-þgf L-kk-þgf hdl., verið sendur tölvupóstur með afritum af innheimtubréfum, þar sem óskað hafi verið eftir svari um hvenær væri að vænta greiðslu. Lögmenn stefndu hafi látið þær vita af tölvupóstinum og í kjölfarið hafi þær haft samband við stefnanda og viljað fá að greiða honum beint. Stefnandi hafi sagt að málið væri ekki lengur í sínum höndum, það væri til innheimtu hjá J-kk-þgf E-kk-þgf lögmanni.

Vísað sé til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í 5., 6. og 28. gr. laga nr. 39/1922. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 12. gr. sömu laga. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styðji stefnandi við reglur III. kafla vaxtalaga, nr. 38/2001, með síðari breytingum. Krafan um málskostnað styðjist við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi varnarþing vísist til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefndu

Stefndu telji að kröfugerð stefnanda, þar með talin vaxtakrafa, sé óskýr þar sem tilvísanir um gjalddaga kröfunnar séu villandi og óskýrar. Krafist sé vaxta samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá 21. mars 2016 til greiðsludags. Enginn gjalddagi sé tilgreindur á reikningi stefnanda sem sé dagsettur 10. mars 2016. Hins vegar sé gjalddagi tilgreindur sem 21. mars 2016 í innheimtubréfi. Ekki sé gerð viðhlítandi grein fyrir kröfufjárhæðinni og hvað búi henni að baki. Engin vinnuskýrsla fylgi reikningi stefnanda eða sundurgreining á vinnustundum eða kostnaði af efniskaupum. Þá sé heldur ekki gefin nein skýring á skiptingu kostnaðar milli eigenda hesthússins.

Telja stefndu afar óljóst á hvaða málsástæðum stefnandi byggi varðandi gjalddaga kröfunnar. Því til viðbótar vilji stefndu benda á að í stefnu sé engin gangskör að því gerð að útskýra hvers vegna aðeins tveimur eigendum af fjórum sé stefnt fyrir vinnu sem unnin hafi verið í öllu hesthúsinu og nýtist öllum eigendum þess jafnt. Stefnandi reifi ekki neinar málsástæður sem hann telji að heimili honum að sækja kröfuna á hendur stefndu einum í stað annarra eigenda. Ekki sé heldur vísað til neinna lagareglna sem réttlætt gætu framangreint. Benda stefndu á að þótt þær séu eigendur einkahlutafélagsins Bauks berserks ehf. þá sé það félag með takmarkaðri ábyrgð og því sé ekki sjálfgefið að hægt sé að ganga að eigendum þess fyrir fjárskuldbindingum félagsins. Stefndu byggi á því að efndatími kröfunnar sé ekki kominn. Í því samhengi byggi stefndu á því að þeim hafi ekki borist reikningur stefnanda fyrr en með fylgigögnum stefnu eftir þingfestingu málsins. Efndatími kröfu geti aldrei verið fyrr en eftir að kröfuhafi krefji sannanlega um greiðslu. Slík krafa hafi fyrst borist þeim með innheimtubréfi, dags. 28. apríl 2016.

Þá byggi stefndu á því að innheimtu hafi ekki verið háttað í samræmi við lög þar sem þeim hafi aldrei borist innheimtuviðvörun í samræmi við 7. gr. innheimtulaga nr. 95/2008. Stefndu byggi kröfur sínar einnig á því að málatilbúnaður stefnanda byggi á ákvæðum laga sem fallin séu úr gildi en niðurstaða máls geti aldrei grundvallast á ákvæðum eldri laga.

Kröfu um lækkun dómkröfunnar byggi stefndu á því að krafa stefnanda sé byggð á vinnu sem unnin hafi verið í þágu fleiri aðila en þeirra. Stefndu séu tveir af fjórum eigendum umrædds hesthúss sem stefnandi hafi unnið í. Stefndu telji að verði ekki fallist á aðalkröfur þeirra þá eigi þær rétt á því að borga aðeins það sem samsvarar eignarhlut þeirra í viðkomandi hesthúsi eða 39,216%.

Vaxtakrafa stefnanda sé röng. Stefnanda sé ekki heimilt að reikna vexti frá 21. mars 2016 þar sem enginn gjalddagi sé tilgreindur á reikningi stefnanda og sé málatilbúnaður stefnanda óskýr varðandi gjalddaga. Stefndu byggi á því að um gjalddaga eigi að fara eftir reglu 3. mgr. 5. gr. nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, enda hafi ekki verið samið um gjalddaga. Samkvæmt reglunni geti kröfuhafi fyrst krafið skuldara um dráttarvexti mánuði eftir að hann sannanlega hafi krafið skuldara um greiðslu. Stefndu hafi fyrst borist slík krafa með sannanlegum hætti 29. apríl 2016.

Stefndu byggi á ákvæðum innheimtulaga nr. 95/2008, einkum 6. og 7. gr., og á meginreglum kröfuréttarins. Málskostnaðarkrafa styðjist við ákvæði 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Krafa um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun sé byggð á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, stefndu séu ekki virðisaukaskattskyldar og sé þeim því nauðsyn á að fá skattinn sér dæmdan úr hendi stefnanda.

Niðurstaða

Mál þetta er höfðað til innheimtu skuldar samkvæmt reikningi. Óumdeilt er að ekkert hefur verið greitt inn á kröfuna. Þá er óumdeilt að stefndu hafi í síðasta lagi 29. apríl 2016 borist innheimtubréf lögmanns. Samkvæmt því bréfi er höfuðstóll kröfunnar 156.240 krónur og segir þar að um sé að ræða vinnu við brynningarskálar í hesthúsi skuldara. Um sé að ræða 14 skálar og hafi umsamið verð með efni og vinnu verið 9.000 krónur á skál, auk virðisaukaskatts.

Stefndu halda því fram að stefnandi hafi ekki unnið þá vinnu sem reikningurinn varðar og að þær hafi ekki óskað eftir slíkri vinnu. Samskipti við fyrirsvarsmann stefnanda um greiðslu reikningsins áður en málið var höfðað skýra þær svo að þær hafi talið að reikningurinn væri vegna vinnu við vatnsinntak í kjölfar lekaslyss í hesthúsinu. Sú frásögn þeirra fær ekki staðist. Fjöldi vitna staðfesti við aðalmeðferð málsins að fyrirsvarsmaður stefnanda kom ekki að aðgerðum í hesthúsinu þegar lekinn varð, en annar pípulagningarmaður var þar staddur. Ekkert vitnanna staðfesti framburð stefndu um framkvæmdir við vatnsinntakið í hesthúsinu. Þá þykir sannað með framburði vitna, sem fær m.a. stoð í ljósmyndum, sem eru meðal gagna málsins, að kranar hafa verið settir á brynningarskálar með þeim hætti sem fyrirsvarsmaður stefnanda lýsti að hann hefði gert og reikningurinn varðar. Loks verður talið sannað að stefndu hafi meðan á þeirri vinnu stóð fært hesta sína til þannig að pípulagningarmaðurinn kæmist að brynningarskálum í þeirra stíum í hesthúsinu.

Að öllu þessu virtu þykir sannað að stefnandi hafi unnið verkið að minnsta kosti með samþykki stefndu. Þær neita því að hafa samið um verkið og verðið við stefnanda, en framburður fyrirsvarsmanns stefnanda um það fær á hinn bóginn stoð í framburði vitnis. Upplýst þykir að báðar stefndu hafi átt samskipti við fyrirsvarsmann stefnanda um verkið og greiðslu fyrir það. Hafnað er þeirri málsástæðu stefndu fyrir varakröfu um lækkun kröfunnar á hendur þeim, að eigendur hesthússins beri allir ábyrgð á þessum kostnaði í samræmi við eignarhlut sinn. Verkið sem stefndu var gerður reikningur fyrir var unnið við séreignarhluta þeirra og félags í þeirra eigu, sem stefnda Þ-kvk-nf staðfesti fyrir dóminum að hún færi með samningsumboð fyrir. Stefndu hafa ekki sýnt fram á að umkrafið endurgjald sé ósanngjarnt, en upplýst er að sama verð hafði verið greitt fyrir vinnu stefnanda við brynningarskálar í stíum meðeiganda stefndu, J-kk-ef E-kk-ef.

Í ljósi þess sem hér hefur verið rakið verður stefndu gert að greiða reikning stefnanda óskipt. Krafa stefnanda verður því tekin til greina, þó þannig að fallist er á það með stefndu að um dráttarvexti skuli fara að 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001, en gjalddaga kröfunnar er ekki getið á reikningi stefnanda. Samkvæmt því ber krafan dráttarvexti frá 29. maí 2016, en þá var liðinn mánuður frá þeim tíma sem óumdeilt er að stefndu hafi borist innheimtubréf lögmannsins vegna reikningsins.

Samkvæmt úrslitum málsins og með vísun til 1. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála, nr. 91/1991, verður stefndu gert að greiða stefnanda 250.000 krónur í málskostnað. Við ákvörðun málskostnaðar er bæði litið til kostnaðar af málsmeðferð um frávísunarkröfu stefndu og til hagræðis af því að samhliða er rekið annað mál á hendur stefndu.

Dóm þennan kveður upp K-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð

Stefndu, Þ-kvk-nf S-kvk-nf og J-kvk-nf Þ-kvk-nf, greiði stefnanda, Varmalögnum ehf., óskipt 156.240 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 29. maí 2016 til greiðsludags.

Stefndu greiði stefnanda óskipt 250.000 krónur í málskostnað.

K-kvk-nf K-kvk-nf