S-142/2014

Mál þetta, sem þingfest var 28. ágúst sl., og dómtekið var þann 18. september sl., er höfðað með tveimur ákærum útgefnum af lögreglustjóranum á Selfossi, annars vegar ákæru dags. 10. apríl sl., og hins vegar ákæru dags. 23. ágúst sl., á hendur E-kk-þgf F-kk-þgf J-kk-þgf, til heimilis að Ástjörn 3, Selfossi. Mál nr. S-199/2014, var þingfest 28. ágúst sl., með vísan til 2. málsliðar 1. mgr. 158. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var það mál sameinað máli þessu við fyrirtöku þann 18. september sl., með vísan til 1. mgr. 169. gr. sömu laga.

Með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 10. apríl 2014, var mál höfðað á hendur ákærða,

„fyrir fíkniefna- og umferðarlagabrot

I.

með því að hafa að kvöldi föstudagsins 24. janúar 2014 ekið bifreiðinni TV-G43 sviptur ökurétti ævilangt suður Eyraveg og austur Fossheiði óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa tetrahýdrókannabínóls.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga[.]

II.

með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 23. febrúar 2014 haft í vörslu sinni 0,34 g af amfetamíni á skemmtistaðnum Hressó í Austurstræti í Reykjavík, sem lögregla fann við leit á ákærða umrætt sinn.

Telst brot ákærða varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með síðari breytingum, til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrá nr. 27038), samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 23. ágúst 2014, var mál höfðað á hendur ákærða,

„fyrir þjófnað

með því að hafa síðdegis laugardaginn 10. apríl 2014 stolið Xbox tölvufjarstýringu að verðmæti kr. 9.995,- úr verslun Elko í Skeifunni í Reykjavík.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940[.]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og óskaði þess að S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf hdl., yrði skipaður verjandi sinn. Var fallist á þá ósk ákærða en verjandi hafði boðað forföll. Var málinu þá frestað. Við fyrirtöku málsins 18. september sl., mætti ákærði ásamt skipuðum verjanda sínum. Var mál S-199/2014 þá sameinað máli þessu líkt og áður greinir. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í báðum ákæruskjölum.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákærða sjálfum var einnig gefinn kostur á að tjá sig. Kom þá fram í máli ákærða að hann hefði tekið sig verulega á, væri nú „edrú“ og að vinna. Hann hafi leitað meðferðar vegna fíknar sinnar og búi nú á áfangaheimili í samræmi við tillögur meðferðaraðila. Þá kvaðst ákærði hafa verið „í lagi“ í þrjú og hálft ár, að undanskildu því er hann féll um fjögurra mánaða skeið, á þeim tíma er brot hans eru framin. Þá kvaðst ákærði skammast sín fyrir háttsemi sína, þá er mál þetta er sprottið af. Eftir dómtöku málsins afhenti ákærði dóminum gögn máli sínu til stuðnings. Þess skal getið að ákæranda var kunnugt um afhendingu gagnanna og gerði ekki athugasemdir við hana. Þá kom fram í máli verjanda að í ljósi breyttra haga ákærða yrði það honum afar þungbært ef reynslulausn, hverrar skilyrði ákærði rauf með brotum sínum, yrði dæmd upp og lagði til að reynslulausnin fengi að halda sér og ákærða yrði gerð refsing fyrir brot sín nú sér í lagi án skilorðs.

Í matsgerð frá rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræðum, sem liggur frammi með rannsóknargögnum lögreglu vegna ákæruliðar I, í ákæru dags. 10. apríl 2014, kemur fram að kannabínóíðar hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði hans mælst tetrahýdrókannabínól 5,9 ng/ml. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjala. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruskjölum og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði fjórtán sinnum áður sætt refsingu, þar af sjö sinnum vegna akstur undir áhrifum fíkniefna, sex sinnum vegna aksturs sviptur ökurétti og átta sinnum vegna auðgunarbrota. Fyrst var ákærða gerð sekt þann 10. apríl 2006, með sátt sýslumannsins á Selfossi, þá fyrir fíkniefnalagabrot. Þann 26. apríl 2007 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna, og hann sviptur ökurétti tímabundið. Þann 15. maí sama ár var ákærða dæmdur hegningarauki við fyrrgreindan dóm og honum gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna, fíkniefnalagabrot, þjófnað, nytjastuld, fjársvik og tilraun til þjófnaðar, en refsingu hans var þá frestað skilorðsbundið. Þann 12. júlí sama ár, var ákærði dæmdur til að sæta fangelsi fyrir rán. Þá var ákærði þann 25. október 2007 dæmdur fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna, akstur sviptur ökurétti, fíkniefnalagabrot, þjófnað, nytjastuld og fjársvik. Var þar um að ræða hegningarauka við fyrri dóm auk þess sem dæmdur var upp ofangreindur skilorðsdómur. Þann 9. apríl 2008 var ákærða dæmdur hegningarauki við síðastgreindan dóm, fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna, akstur sviptur ökurétti og fíkniefnalagabrot. Þann 17. apríl 2008, var ákærða gerð sekt fyrir þjófnað og fíkniefnalagabrot. Var þá um að ræða hegningarauka við fyrri dóm. Þann 8. janúar 2009 var ákærði enn fundin sekur um akstur undir áhrifum fíkniefna og akstur sviptur ökurétti, auk annarra umferðarlagabrota og fíkniefnalagabrot, og var honum þá gert að sæta fangelsi í 60 daga, auk þess sem hann var sviptur ökurétti ævilangt. Þann 9. sama mánaðar var ákærða ákvörðuð sekt vegna fíkniefnalagabrots. Þann 23. október 2009 var ákærða dæmdur hegningarauki og honum gert að sæta fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti, fíkniefnalagabrot, nytjastuld og þjófnað. Þann sama dag voru ákærða ákvörðuð viðurlög vegna fíkniefnamisferlis, en um var að ræða hegningarauka og honum ekki gerð sérstök refsing. Þá var ákærði þann 16. desember 2010 fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti, akstur undir áhrifum fíkniefna, auk annarra umferðarlagabrota, fíkniefnalagabrot, brot á lögreglulögum, þjófnað, nytjastuld, fjársvik og hylmingu. Var þá um að ræða hegningarauka við fyrri dóm. Þann 18. mars 2011 var ákærði fundinn sekur, meðal annars um akstur undir áhrifum fíkniefna, akstur sviptur ökurétti, önnur umferðarlagabrot, þjófnað, gripdeild, nytjastuld og hylmingu. Var þar að hluta til um að ræða hegningarauka við fyrri dóm og var ákærða þá gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, auk þess sem ævilöng svipting ökuréttar hans var þá áréttuð. Loks var ákærða þann 13. apríl 2012 dæmdur hegningarauki við síðastgreindan dóm, er hann var fundinn sekur um rán, og var hann þá dæmdur til að sæta fangelsi í fjórtán mánuði. Að teknu tilliti til hegningaraukasjónarmiða telst brot ákærða gegn 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987, nú ítrekað í fjórða sinn. Þá er ákærða nú, að teknu tilliti til hegningaraukasjónarmiða, í fimmta sinn gerð refsing vegna aksturs sviptur ökurétti.

Ákærða var þann 31. mars 2013 veitt reynslulausn til tveggja ára á eftirstöðvum refsingar, 420 dagar. Ljóst er að ákærði hefur með brotum sínum rofið skilyrði reynslulausnar þessarar í skilningi 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga. Samkvæmt 2. málslið 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005, kemur einkum til greina að láta skilorðsbundna reynslulausn haldast þrátt fyrir rof á skilyrðum hennar, þegar brot hefur ekki verið framið af ásettu ráði eða það varðar sektum. Þegar litið er til þess að hvorugt þessara atriða er fyrir hendi í máli þessu, sem og að virtum sakaferli ákærða kemur ekki til álita að láta reynslulausn hans haldast. Að framansögðu virtu og með vísan til 65. gr. laga nr. 49/2005 sbr. og 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ber að dæma upp ofangreinda reynslulausn með hinum nýju brotum, og ákveða refsingu ákærða í einu lagi með vísan til 77. sömu laga.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í tuttugu mánuði.

Í gögnum þeim sem ákærði afhenti dóminum er að finna vottorð um lok meðferðar og meðmæli, annars vegar frá vinnuveitanda ákærða og hins vegar rekstraraðila áfangaheimilis þess er ákærði hefur dvalist á frá því í maí 2014. Kemur meðal annars fram í umræddum meðmælabréfum að ákærði sýni gott fordæmi í vinnu, sé öðrum heimilismönnum á áfangaheimilinu fyrirmynd og sé sannarlega að vinna í sínu lífi með trúnaðarmanni og með hjálp AA samtakanna. Hann sýni ábyrgð og staðfestu og sé með mikið jafnaðargeð. Þá sé hann duglegur í vinnu, mæti stundvíslega og sé þægilegur í viðmóti við aðra starfsmenn.

Ákærði hóf brotaferil sinn ungur að árum og var hann svo til óslitinn allt til loka árs 2010. Ákærði er nú 26 ára gamall og virðist vera að ná góðum tökum á lífi sínu. Að öllu framangreindu virtu, svo og með vísan til dóms Hæstaréttar Íslands uppkveðnum 22. nóvember 2007, í máli réttarins nr. 193/2007, þykir þrátt fyrir sakaferil ákærða, mega skilorðsbinda refsingu hans að hluta. Skal því fresta fullnustu sautján mánaða af refsingunni og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til 101. og 102. gr., þó einkum 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, er ævilöng svipting ökuréttar ákærða áréttuð.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, eru gerð upptæk fíkniefni samkvæmt II. lið ákæru dags. 10. apríl sl., líkt og greinir í dómsorði.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 103.166 kr. auk þóknunar skipaðs verjanda, sem er hæfilega ákveðin 110.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts og ferðakostnaðar verjanda, sem nemur 4.640 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, E-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í tuttugu mánuði, en fresta skal fullnustu sautján mánaða refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

Áréttuð er ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Gerð eru upptæk 0,34 g af amfetamíni, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 27038.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 217.806 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 110.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðakostnað verjanda, 4.640 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.