S-271/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 10. janúar sl., er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefinni 29. nóvember 2016, á hendur X.

„fyrir umferðarlagabrot:

I.

Með því að hafa að kvöldi föstudagsins 7. október, ekið bifreiðinni [...], án ökuréttinda, á umferðarskilti við gatnamót Glerárgötu og Þórunnarstrætis á Akureyri og valdið með því tjóni á umferðarskiltunum, og því næst ekið af vettvangi án þess að tilkynna tjónið til lögreglu eða eiganda umferðarskiltanna.

Teljast brot þessi varða við 1. og 2. mgr. 10. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

II.

Með því að hafa, síðar það sama kvöld, ekið áðurnefndri bifreið, undir áhrifum áfengis og ávana- og fíkniefna, sviptur ökurétti, um götur Akureyrar, meðal annars um Brekkugötu, þar sem lögregla hafði afskipti af honum þar sem hann hafði bakkað bifreiðinni í bifreiðastæði við Amtsbókasafnið.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a, og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er gerð sú krafa að ákærða verði gert að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.

A.

1. Fyrirkall í máli þessu var gefið út 14. desember 2016. Var það birt fyrir ákærða 19. sama mánaðar. Í fyrirkallinu er vísað til efnisákvæða 155. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála um að dómari hafi talið að skilyrði væru til að dæma málið að ákærða fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. sömu laga og því kunni fjarvist hans að verða metin til jafns við játningu hans þó svo að hann sækti ekki dómþing. Samkvæmt áritun á fyrirkallið óskaði ákærði eftir því að O-kk-nf E-kk-nf hrl., yrði skipaður verjandi hans. Var þegar orðið við því og verjandanum send öll gögn málsins ásamt skipunarbréfi.

Við þingfestingu málsins þann 27. desember sl. var ekki sótt þing af hálfu ákærða eða skipuðum verjanda hans. Hins vegar lá fyrir rafpóstur verjandans, dagsettur 23. s.m., þess efnis að hann hefði ekki náð sambandi við ákærða, sbr. dskj. nr. 9. Vegna þessa var afráðið að fresta meðferð málsins til 10. janúar sl., sbr. rafskjal dómsins, dags. 27. desember sl.

Með rafbréfum til dómsins, dagsettu 29. desember upplýsti verjandinn að hann hefði farið yfir öll gögn ákæruvalds og lögreglu með ákærða og veitt ráðleggingar, og að ákærði hefði í framhaldi af því afráðið að afþakka frekari lögmannsþjónustu, en í þess stað lýst því yfir að hann hefði í hyggju að mæta fyrir dóminn á boðuðu tíma, sbr. dskj. nr. 10.

Við fyrirtöku þann 10. janúar sl. sótti ákærði ekki boðað dómþing. Var málið þá tekið til dóms að kröfu ákæruvalds m.a. í ljósi ofangreindrar atburðarrásar, með vísan til 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88, 2008.

2. Samkvæmt rannsóknarskjölum var lögreglunni á Akureyri gert viðvart um atvik máls, samkvæmt I. kafla ákæru, föstudaginn 7. október sl., kl. 20:00. Fram kemur í gögnum að þegar hafi verið hafin hefðbundna eftirgrennslan af hálfu lögreglu. Samkvæmt gögnum hafði lögregla afskipt af ákærða sama kvöld, kl. 23:11, sem hann var við akstur bifreiðarinnar [...] í Brekkugötu og var hann þá handtekinn og færður á lögreglustöð, en í framhaldi af því yfirheyrður um sakarefni málsins, sbr. I. og II. kafla ákæru. Hann játaði sök samkvæmt áritaðri skýrslu. Þá var tekið blóðsýni úr ákærða á lögreglustöðinni, en að auki gaf hann þvagsýni. Samkvæmt matsgerð rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði Háskóla Íslands mældist við rannsókn það alkóhól og þau fíkniefni í nefndum sýnum, sem lýst er í II. kafla ákæru.

Að öllu ofangreindu virtu, lýstrar atburðarrásar og gagna lögreglu þykir mega jafna áðurgreindri útivist ákærða við játningu hans með vísan til 161. gr. laga nr. 88, 2008. Brot ákærða teljast því nægilega sönnuð, en þau eru rétt heimfærð til lagaákvæða í ákæru.

B.

Ákærði, sem er 35 ára, á nokkurn sakaferil að baki samkvæmt framlögðu sakavottorði. Ákærði var þannig með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, þann 3. apríl 2014, sakfelldur fyrir fíkniefnaakstur og önnur umferðarlagabrot, en einnig fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Vegna þessa var ákærði dæmdur til sektarrefsingar, en að auki var hann sviptur ökurétti í 14 mánuði. Með dómi 14. nóvember 2014 var ákærði sakfelldur fyrir fíkniefnaakstur og brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöfinni og var honum gerð sektarrefsing, en að auki var hann sviptur ökurétti í 3 ár. Ákærði gekkst undir sektargerð lögreglustjóra þann 4. desember 2014 fyrir brot á vopnalögum. Þann 25. febrúar 2015 var hann dæmdur í Héraðsdómi Reykjavíkur í 30 daga fangelsi vegna hótunarbrots, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára, sbr. ákvæði 57. gr. hegningarlaganna. Ákærði rauf skilorðið, en hann var á ný dæmdur fyrir akstur ökutækis undir áhrifum fíkniefna, sviptingarakstur og brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöfinni, hinn 19. febrúar 2016. Með þessum síðastnefnda dómi var hinn fyrrnefndi skilorðsbundni dómur tekinn upp og ákærði dæmdur, m.a. í ljósi sakaferils, í 75 daga óskilorðsbundið fangelsi, en að auki var hann sviptur ökurétti ævilangt. Þann 4. apríl 2016 var ákærði dæmdur í Héraðsdómi Norðurlands eystra til sektargreiðslu fyrir sviptingarakstur, sem hann hafði gerst sekur um þann 12. febrúar 2015. Var því um hegningarauka að ræða við dóminn frá 25. febrúar sama ár, en einnig er til þess að líta að við meðferð þessa máls ákæruvaldsins voru ekki lögð fyrir dóminn gögn um dómsniðurstöðuna frá 19. febrúar 2016. Loks var ákærða, þann 20. maí 2016, gerð refsing vegna fíkniefna- og sviptingarakstur og í ljósi lýsts sakarferils var hann þá dæmdur í 60 daga óskilorðsbundið fangelsi, en einnig til sektargreiðslu, en að auki var þá áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting hans. Brotin framdi ákærði þann 29. febrúar sama ár, og var því í raun um hegningarauka að ræða við dóminn frá 4. apríl sama ár.

Í ljósi alls ofangreinds og þar sem ákærði hefur á síðustu árum ítrekað gerst sekur um m.a. ölvunar- og fíkniefnaakstur, en einnig fyrir að aka ökutækjum sviptur ökuréttindum, þykir refsing hans nú, með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga, eftir atvikum hæfilega ákveðin fimm mánaða fangelsi, sem er óskilorðsbundið.

Með vísan til 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga ber að virtri kröfu ákæruvalds, að árétta ævilanga ökuréttarsviptingu ákærða.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til ofangreindrar niðurstöðu verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, en samkvæmt yfirliti lögreglustjóra nemur hann samtals 166.113 krónum. Að auki verður ákærði dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hrl., og er hún ákveðin 41.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, sæti fangelsi í fimm mánuði.

Áréttuð er ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Ákærði greiði 204.113 krónur í sakarkostnað, þ. m. t. þóknun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hrl., 41.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.