E-745/2011

Mál þetta var höfðað með birtingu stefnu, þann 3. og 11. mars 2011 og var málið þingfest þann 13. apríl sl. Aðalmeðferð fór fram þann 17. nóvember sl. og var málið dómtekið að henni lokinni.

Stefnandi er NBI hf., en stefndu eru K-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, Fjörubraut 1224, 235 Reykjanesbæ og S-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Aratúni 42, 210 Garðabæ.

Stefnandi krefst þess að stefndu verði dæmdir in solidum til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 570.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af stefnufjárhæð frá 24. október 2008 til greiðsludags gagnvart stefnda K-kk-þgf I-kk-þgf J-kk-þgf en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af stefnufjárhæð frá 6. febrúar 2009 til greiðsludags gagnvart stefnda S-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf. Þá er krafist málskostnaðar að skaðlausu auk virðisaukaskatts.

Stefndu krefjast aðallega sýknu en til vara að stefnukröfur verði lækkaðar verulega og að stefnukrafan beri ekki dráttarvexti fyrr en frá dómsuppsögu. Þá er krafist málskostnaðar að skaðlausu auk virðisaukaskatts.

Málsatvik.

Samkvæmt gögnum málsins undirritaði stefndi K-kk-nf I-kk-nf þann 25. júlí 2007, tímabundinn húsaleigusamning um húseignina Hrauntungu 73, Kópavogi. Var leigusalinn Þ-kk-nf Ó-kk-nf S-kk-nf. Gildistími samningsins var frá 1. ágúst 2007 til 30. september 2008 og án sérstaks uppsagnarfrests af hálfu aðila. Í 7. gr. samningsins kemur fram að leigutaki skuli bæta allt tjón á húsnæðinu eða fylgifé þess, sem verði af völdum hans sjálfs, heimilismanna eða annarra manna sem hann leyfi afnot af húsnæðinu eða umgang um það. Allt almennt viðhald á íbúðinni sé á ábyrgð leigutaka þó í samráði við leigusala. Í 9. grein segir að fyrir afhendingu húsnæðisins þann 31. júlí 2007, skuli leigutaki afhenda leigusala bankaábyrgð skv. 4. tl. 1. mgr. 40. gr. húsaleigulaga, sem nemi þriggja mánaða leigu eða 570.000 krónum og skuli ábyrgðin vera í gildi til a.m.k. 15. október 2008. Segir að fjárhæðin sé til tryggingar skaðlausum greiðslum og réttum efndum á leigusamningnum. Ábyrgðin nái til leigugreiðslna og skaðabóta vegna tjóns á hinu leigða sem leigutaki beri ábyrgð á samkvæmt ákvæðum húsaleigulaga eða almennum reglum. Þá segir í 10. gr. samningsins að úttekt á leiguhúsnæðinu skuli fara fram við afhendingu, sem sé framkvæmd af byggingafulltrúa eða á vegum húsnæðisnefndar, að viðstöddum aðilum eða umboðsmanni þeirra. Þá segir að skylt sé að láta fara fram úttekt á hinu leigða við skil í lok leigutímans ef annar aðilinn krefst þess.

Þann 27. júlí 2007 undirritaði stefndi K-kk-nf I-kk-nf umsókn um bankaábyrgð hjá stefnanda að fjárhæð 570.000 krónur. Er tekið fram að ábyrgðin sé óafturkallanleg með gildistíma til 15. október 2008 og sé samkvæmt samningi um húsaleigu á eigninni Hrauntungu 73, Kópavogi. Þá er tekið fram að ábyrgðin greiðist gegn framvísun yfirlýsingar um vanefndir umsækjanda. Auk þess er tekið fram að um ábyrgðina gildi reglur ICC „URDG“ um bakábyrgðir. Þá ritar stefndi S-kk-nf H-kk-nf á ábyrgðina sem sjálfskuldarábyrgðarmaður. Í stöðluðum texta ábyrgðarinnar segir að undirrituðum sé ljóst að bankinn hafi ekki bein afskipti af réttri fullnustu samnings á milli seljanda og kaupanda. Skylda bankans felist eingöngu í því að taka við skjölum fyrir hönd undirritaðs í samræmi við fyrirmæli þau, sem tilgreind hafi verið við opnun þessarar ábyrgðar.

Með bréfi dagsettu 30. júlí 2007 sendi stefnandi stefnda K-kk-þgf I-kk-þgf bréf þar sem tilkynnt var um útgáfu ábyrgðarinnar. Kemur fram í bréfinu að ábyrgðin gildi til 15. október 2008 og að krafa verði að hafa borist bankanum á þeim degi í síðasta lagi. Þá segir að ábyrgðin falli undir samræmdar vinnureglur Alþjóða verslunarráðsins Uniform Rules for Demand Guarantees, ICC Publication No. 458. Tilkynning sama efnis var einnig send leigusala, Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf S-kk-þgf sama dag.

Með bréfi dagsettu 14. október 2008 gerði Þ-kk-nf Ó-kk-nf S-kk-nf kröfu á stefnanda á grundvelli bankaábyrgðarinnar að fjárhæð 622.600 krónur. Kemur fram í bréfinu að stór hluti þeirrar kröfu sé vegna vatnstjóns á neðri hæð hússins sem leigutakar hafi tekið upp hjá sér að lagfæra sjálfir á óviðunandi hátt án þess að ráðfæra sig við eigendur og gefa þeim færi á að sækja bætur til tryggingarfélags síns. Eru kostnaðarliðir raktir í kröfubréfinu, vegna fataskápar í svefnherbergi á neðri hæð, rimlagardína í svefnherbergjum á efri hæð, málningar og vinnu á tveimur herbergjum, plastparkets á neðri hæð, hurðar á gestasnyrtingu og ísetningar hillubera í geymslu, ljóss í svefnherbergi, þrifs á húsinu frá hreingerningarþjónustu, efnis og vinnu við stiga, rúðu og ísetningar á svalahurð í stofu, viðgerðar á skápahurðum í borðstofu, viðgerðar á skápahurð í eldhúsi og reykskynjara. Þá segir að auki hafi verið unnar skemmdir á parketi á efri hæð og muni tryggingafélagið Vörður að öllum líkindum bæta það tjón að frátalinni 40.000 króna sjálfsábyrgð sem einnig var gerð krafa um að leigutaki greiddi. Að auki var steingólf í þurrkherbergi sagt illa farið vegna leka sem ekki hafi verið tilkynnt um og loft á gestasnyrtingu og gangi verið með miklum rakaskemmdum vegna leka frá svalagólfi sem hafi orsakast af niðurfalli sem ekki hafi verið hreinsað.

Þann 24. október 2008 greiddi stefnandi 570.000 krónur til Þ-kk-ef Ó-kk-ef S-kk-ef með vísan til húsaleiguábyrgðar. Þann 1. nóvember 2008 sendi stefnandi stefnda K-kk-þgf I-kk-þgf greiðsluseðil þar sem hann var krafinn um 570.000 krónur auk greiðsluseðilsgjalds 595 krónur. Með tölvupósti þann 24. nóvember 2008 til lögmanns stefnanda, óskaði lögmaður stefnda eftir gögnum varðandi umrædda kröfu. Innheimtubréf var sent stefnda K-kk-þgf I-kk-þgf þann 6. janúar 2009 þar sem hann var krafinn um höfuðstól ásamt vöxtum og kostnaði. Þá liggur fyrir dóminum bréf frá 28. apríl [2009], á milli lögmanna um ábyrgð stefnda. Í bréfi lögmanns stefnda til lögmanns stefnanda þann 11. maí 2009, tiltekur lögmaður stefnanda ástæður leigusala um greiðslu á grundvelli ábyrgðarinnar þar sem vitnað sé til vatnstjóns. Kveður lögmaður stefnda greiðsluna hafa farið fram án þess að stefnda hafi verið gefinn kostur á að tjá sig um hana áður.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi byggir kröfu sína á því að stefnandi hafi samþykkt umsókn frá stefnda K-kk-þgf I-kk-þgf þann 30. júlí 2007, um að ábyrgjast greiðslur vegna húsaleigusamnings til handa leigusala Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf S-kk-þgf. Samkvæmt ábyrgðaryfirlýsingunni hafi stefnandi ábyrgst Þ-kk-þgf greiðslur vegna húsaleigu stefnda K-kk-ef I-kk-ef fyrir allt að 570.000 krónum ef til vanefnda stefnda K-kk-ef I-kk-ef kæmi á ábyrgðartímanum. Gildistími ábyrgðarinnar hafi verið til 15. október 2008 og krafa leigusala hafi borist stefnanda þann 14. október 2008. Þá hafi stefndi S-kk-nf H-kk-nf tekist á hendur ábyrgð á fullum efndum ábyrgðartaka gagnvart stefnanda í samræmi við framangreinda ábyrgðarbeiðni og greiðslu þeirrar ábyrgðar sem stefnandi stofnar til vegna hennar. Með bréfi þann 14. október 2008 hafi Þ-kk-nf Ó-kk-nf gert kröfu um greiðslu á ábyrgðarfjárhæðinni vegna tjóns á leiguíbúðinni að Hrauntungu 73 í Kópavogi og hafi ábyrgðin í samræmi við ábyrgðaryfirlýsinguna verið greidd út þann 24. október 2008. Stefnda hafi verið sent innheimtubréf þann 6. janúar 2009 en skuldin ekki fengist greidd þrátt fyrir það.

Málsástæður og lagarök stefndu.

Sýknukrafa stefndu byggja í fyrsta lagi á formhlið málsins og í öðru lagi á efnisatriðum.

Varðandi formhlið málsins byggja stefndu á því að ekki liggi fyrir sönnun á því að krafa Þ-kk-ef Ó-kk-ef S-kk-ef hafi borist stefnanda fyrir lok ábyrgðaryfirlýsingarinnar þann 15. október 2008. Þá vísi stefnandi í dskj. 9, til svokallaðra URDG skilmála um ábyrgðir og að bankinn hafi gefið út ábyrgðaryfirlýsinguna þann 30. júlí 2007 í samræmi við þær reglur en hvergi sé að finna í gögnum málsins þessar tilvitnuðu reglur né gögn um það að stefndu hafi verið kynnt ákvæði þeirra og að þeir skilmálar hafi gilt um hina íslensku ábyrgð. Því sé kröfugerð stefnanda stórlega vanreifuð hvað þessi atriði varði og lýsing málavaxta og málsástæðna í stefnu mjög knöpp.

Í öðru lagi byggja stefndu á því að ósannað sé að húsnæðið hafi verið lakara við lok leigusamnings en við upphaf hans. Engin úttekt hafi farið fram né hafi verið gerð krafa um hana við lok leigusamningsins. Þá sé eina skjalið sem sýni fram á útlagðan kostnað hjá Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf, reikningur að fjárhæð 77.250 krónur en heildarkrafan hafi verið að fjárhæð 622.600 krónur. Engin gögn hafi að öðru leyti fylgt kröfubréfinu til stefnanda og því líklegt að sú kröfugerð hafi verið tilbúningur a.m.k. að stærstum hluta og því ódómtæk sem slík. Þá séu í kröfubréfinu til stefnanda kröfuliðir sem falli utan ábyrgðar leigutaka, svo sem tjón af völdum ofnkrana og tjón af völdum innbrots. Þá mótmæla stefndu því að ábyrgðaryfirlýsingin hafi sjálfstæða tilveru án tengsla við þann húsaleigusamning, sem þó sé sérstaklega tilgreindur og vísað til í dskj. 4, og sé grundvöllur og væntanlega ástæða ábyrgðaryfirlýsingarinnar. Með þeim rökum sínum telji stefnandi sér óskylt að gæta ákvæða hans sbr. 10. gr. húsaleigusamningsins, og hafi gefið stefnanda beina og sjálfstæða heimild til útgreiðslu andvirðis ábyrgðartryggingarinnar. Mótmæla stefndu þessu sem röngu.

Þá segja stefndu að þeim hafi ekki verið gefinn kostur á að gera athugasemdir við kröfugerðina, né verið veittur andmælaréttur áður en andvirði ábyrgðarinnar hafi verið greitt út. Sé þar um að ræða sjálfsagðan og eðlilegan rétt til handa stefndu og skyldu stefnanda að gæta þess að kanna afstöðu stefndu, sem kaupanda umræddrar ábyrgðar, í þeim tilgangi að koma í veg fyrir að stefnandi kynni að baka sér ábyrgð vegna vanrækslu af þeim sökum eins og komi fram í 17. gr. URDG skilmálanna. Að lokum byggja stefndu á því að hin augljósu tengsl á milli ábyrgðarinnar og húsaleigusamningsins leiði til þess að fara verði eftir reglum 10. gr. húsaleigusamningsins um að aðilum sé gefinn kostur á úttektum í tilefni af kröfugerð leigusala. Þess hafi ekki verið gætt og stefnandi greitt allt andvirði ábyrgðarinnar út einungis örfáum dögum frá því krafan kom fram og án þess að gera minnstu tilraun til þess að ræða við stefndu.

Vísa stefndu til reglna samninga- og kröfuréttar og samningalaga nr. 7/1936 með síðari breytingum. Málskostnaðarkrafa stefndu byggir á 1. mgr. 130. gr., sbr. c-lið 1. mgr. 131. gr. laga nr. 91/1991.

Niðurstöður:

Við framlagningu greinargerðar stefndu kom í ljós að hluti af framlögðu dskj. nr. 4. vantaði í gögn er stefndu fengu afhent hjá dóminum og var sýknukrafa að hluta til byggð á röngum forsendum. Tillit hefur verið tekið til þess. Þá lagði stefnandi ekki fram tilvitnaðar URDG reglur fyrr en eftir framlagningu greinargerðar stefndu og ber greinargerð stefndu þess einnig merki. Komust málsástæður stefndu að í aðalmeðferð málsins vegna þess, þrátt fyrir að þeirra hafi ekki verið getið í greinargerð, en því var stefndu ekki um að kenna. Er þessi málatilbúnaður stefnanda ámælisverður en varðar ekki frávísun málsins frá dómi þar sem stefndu komu vörnum að við aðalmeðferð málsins.

Varðandi formhlið málsins byggja stefndu á því að ekki liggi fyrir sönnun á því að krafa Þ-kk-ef Ó-kk-ef S-kk-ef hafi borist stefnanda fyrir lok ábyrgðaryfirlýsingarinnar þann 15. október 2008. Ekkert er fram komið í málinu sem gefur tilefni til að ætla að stefnandi hafi fengið kröfuna eftir 15. október 2008.

Fyrir liggur, og er ágreiningslaust, að stefndi K-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf undirritaði umsókn um bankaábyrgð hjá stefnanda og tókst stefndi S-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf á sig sjálfskuldarábyrgð vegna hennar. Greiddi stefnandi ábyrgðarþega, Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf S-kk-þgf þann 24. október 2008 út 570.000 krónur að kröfu Þ-kk-ef.

Í bréfi stefnanda til lögmanns stefnda þann 28. apríl 2009 kemur fram að stefnandi hafi tekið einhliða ákvörðun um hvort skilyrði fyrir útgreiðslum væri fullnægt á grundvelli ábyrgðarinnar. Bendir stefnandi á að ábyrgðir væru haldlitlar tryggingar fyrir ábyrgðarþega ef til þyrfti að koma samþykki umsækjenda fyrir útgreiðslum. Sjónarmið um andmælarétt eigi ekki við um ábyrgðir enda séu þær í eðli sínu að hluta til ígildi peningagreiðslu til ábyrgðarhafa. Við skoðun á kröfu um greiðslu samkvæmt umræddri ábyrgð hafi það verið mat bankans að hún uppfyllti ofangreind skilyrði til útgreiðslu. Vísar stefnandi til URDG (Uniform Rules on Demand Guarantees) skilmála um ábyrgðir, þ.e. Alþjóða verslunarráðsins. Kveðst stefnandi vera bundinn af þeim reglum en þar segi að ábyrgðaraðili hafi enga aðkomu að ágreiningi aðila undirliggjandi samnings. Auk þess sé tekið fram í skilmálunum að sér í lagi skuli skilmálar ábyrgðarinnar ekki kveða á um að ábyrgðaaðilinn ákvarði hvort ábyrgðarþegi og umsækjandi hafi uppfyllt skyldur sínar samkvæmt undirliggjandi viðskiptum, enda snerti það ábyrgðaraðilann ekki. Þá kvað stefnandi kröfur, sem gerðar eru á grundvelli ábyrgðaryfirlýsinga, vera skoðaðar af stefnanda af sanngirni og metnar með hliðsjón af því hvort eigi að greiða þær eða ekki. Í tilviki stefnda hafi svo verið gert og það verið mat bankans að þeim bæri að greiða kröfu ábyrgðarþega.

Ekki er ágreiningur í máli þessu um að stefndi K-kk-nf I-kk-nf hafi afhent leigusala Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf eignina á umsömdum tíma eða 30. september 2008 eins og leigusamningurinn segir til um. Þá liggur ekkert í málinu fyrir um að leigusali hafi verið ósáttur við ástand hins leigða þegar hann tók við því. Verður að gera þá kröfu til leigusala, að þeir með einhverjum hætti, geri leigutaka ljóst að hann sé ósáttur við frágang hins leigða. Ekkert hefur verið lagt fram í máli þessu um að svo hafi verið gert og hafði stefnandi því engin gögn í höndum um vanefnd stefnda nema fullyrðingu ábyrgðarþega. Gegn mótmælum stefnda K-kk-ef I-kk-ef, er því ósannað að fyrir hafi legið vanefnd stefnda samkvæmt húsaleigusamningum sem ábyrgðaryfirlýsinging átti að tryggja, þegar stefnandi ákvað að greiða út trygginguna.

Í b-lið 2. gr. URDG skilmálanna segir að ábyrgðir séu í eðli sínu sjálfstæðir gerningar, óháðar undirliggjandi samningum eða útboðsskilmálum og séu ábyrgðaraðilar á engan hátt bundnir af slíkum undirliggjandi samningum eða útboðsskilmálum þó til þeirra sé vísað í ábyrgðinni. Með veitingu ábyrgðar skuldbindi ábyrgðaraðili sig til að greiða fjárhæð eða fjárhæðir sem þar séu tilgreindar við framvísun á skriflegri kröfu um greiðslu sem og annarra skjala sem getið sé um í ábyrgðinni og sem virðast uppfylla skilmála ábyrgðarinnar. Í 9. gr. skilmálanna segir að öll skjöl sem um er getið og framvísað sé í tengslum við ábyrgð, þ.m.t. krafan sjálf, skulu yfirfarin af eðlilegri aðgát af ábyrgðaraðilanum til að meta hvort þau virðist uppfylla skilmála ábyrgðarinnar. Virðist slík skjöl ekki samræmast skilmálum ábyrgðarinnar eða innbyrðis ósamræmis gæti skuli hafna þeim. Í 10. gr. segir í a-lið að ábyrgðaraðili skuli hafa eðlilegan tíma til að yfirfara kröfu um greiðslu vegna ábyrgðar til að ákveða hvort greiðsla skuli eiga sér stað eða hvort henni skuli hafnað. Í 15. gr. skilmálanna er tekið fram að ábyrgðaraðili sé ekki undanþeginn ábyrgð eða skaðabótaskyldu skv. greinum 11,12 og 14, gerist þeir sekir um að starfa ekki eftir bestu vitund eða beita ekki hæfilegri varkárni. Í 17. gr. skilmálanna segir að þrátt fyrir ákvæði 10. gr. sé lögð fram krafa vegna ábyrgðar, skuli ábyrgðaraðili án tafar tilkynna umsækjandanum þar um eða þar sem við á, milligönguaðila sem í slíkum tilvikum sjái um að tilkynna kröfuna til umsækjanda. Í 20. gr. skilmálanna, a-lið segir að allar kröfur um greiðslu samkvæmt ábyrgðinni skulu settar fram á skriflegan hátt og studdar með (auk annarra skjala sem nefnd kunna að vera í ábyrgðinni) skriflegri yfirlýsingu (hvort sem hún er hluti af kröfunni sjálfri eða sér skjal eða skjöl sem skilað er inn með kröfunni og vísað er til í henni) þar sem fram kemur: i) að umsækjandi hafi vanefnt skyldur sínar samkvæmt undirliggjandi samningi eða samningum eða… og ii) upplýsingar um hvernig umsækjandinn hafi svo vanefnt skyldur sínar. Í b-lið 20. gr. segir að hvers konar krafa um greiðslu samkvæmt gagnábyrgð skuli vera studd af skriflegri yfirlýsingu þess efnis að ábyrgðaraðilanum hafi borist krafa um greiðslu samkvæmt ábyrgðinni í samræmi við ákvæði hennar og grein þessa. Í 21. gr. segir að ábyrgðaraðili skuli án tafar framvísa kröfu ábyrgðarþega og öllum tengdum gögnum til umsækjanda eða, þar sem það á við, til milligönguaðila sem svo framvísar til umsækjanda.

Ekkert í gögnum málsins bendir til að stefnandi hafi kynnt stefndu kröfu Þ-kk-ef Ó-kk-ef, skv. 17. gr. og 21. gr. skilmálanna fyrr en eftir að búið var að greiða kröfuna út, enda kemur fram í bréfi stefnanda til lögmanns stefnda að í tilvikum sem þessum gildi andmælaréttur ekki. Því sé krafan greidd út, komi ekkert fram um að hún sé ekki byggð á réttum grunni. Stefnandi kveður stefnda hafa með tómlæti sínu, samþykkt kröfu ábyrgðarþega.

Samkvæmt frásögn stefnda K-kk-ef fyrir dóminum var ekki gerð krafa um að úttekt færi fram við lok leigusamningsins. Krafa Þ-kk-ef Ó-kk-ef til stefnanda er ekki studd neinum gögnum utan reiknings vegna þrifa að fjárhæð 77.257 krónur. Engin gögn um meinta vanefnd stefnda K-kk-ef I-kk-ef á leigusamningi hans og Þ-kk-ef Ó-kk-ef hafa verið lögð fram og virðast ekki hafa legið fyrir við kröfugerð Þ-kk-ef hjá stefnanda. Verður að gera þá lágmarkskröfu til stefnanda, að hann krefjist gagna eða reikninga fyrir útlögðum kostnaði ábyrgðarþega áður en fjárkrafa er greidd út og að um vanefnd sé að ræða á undirliggjandi samningi en ekki einhliða yfirlýsing ábyrgðarþega. Með slíkum vinnubrögðum ætti ábyrgðaraðili að komast hjá því að greiða hugsanlega tilbúnar kröfur eða kröfur sem sannanlega tengjast ekki umsækjanda. Í kröfubréfi Þ-kk-ef er tekið fram að vanefnd stefnda sé vegna þess að stefndi hafi sjálfur reynt að lagfæra skemmdir vegna vatnstjóns á neðri hæð hússins. Meðal kröfugerðar Þ-kk-ef eru rimlagardínur á efri hæð, hilluberar í geymslu og reykskynjarar. Ekki verður séð, án frekari gagna, hvernig þessir þættir tengist vatnstjóni á neðri hæð hússins. Þá er stór hluti kröfunnar, stigi, efni og vinna, samtals 150.000 krónur. Full ástæða hefði verið hjá stefnanda að krefja ábyrgðarþega um gögn til stuðnings þessum kröfum. Svo virðist ekki hafa verið gert. Hafa því skilyrði 9. gr. skilmálanna ekki verið uppfyllt. Ber stefnandi hallann af slíkum vinnubrögðum. Verður því að telja að stefnandi hafi brotið á stefnda að þessu leyti en stefndi K-kk-nf I-kk-nf, mátti treysta því, samkvæmt skilmálunum sem stefnandi byggir m.a. kröfugerð sína á, að hann fengi skriflega tilkynningu um það hvenær og hvers vegna hann var talinn hafa brotið gegn ákvæðum húsaleigusamningsins en í skilmálunum er sérstakleg tekið fram að það eigi að minnka líkurnar á að ábyrgðarþegi setji fram ósanngjarnar kröfur og misnoti þannig ábyrgðaraðila. Stefnandi hefur því ekki fært sönnur á því að skilyrði hafi verið til að greiða ábyrgðarþega tryggingarfjárhæðina. Ber stefnandi hallann af því.

Af öllu ofansögðu verða stefndu því sýknaðir af kröfum stefnanda.

Með hliðsjón af framangreindri niðurstöðu verður stefnandi dæmdur til að greiða stefndu málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 400.000 krónur samtals að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður dóm þennan upp.

Dómsorð:

Stefndu, K-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000 og S-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, eru sýkn í máli þessu.

Stefnandi NBI hf., kt. 000000-0000, Austurstræti 11, Reykjavík greiði stefndu samtals 400.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 23.11. 2011.