S-334/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 2. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 25. september síðastliðinn, á hendur T-x-x V-x-x, fæddum [...], ríkisborgara Sri Lanka, „fyrir misnotkun skjal[s], með því að hafa, föstudaginn 14. júlí 2017, í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, er hann kom til landsins frá Frankfurt, Þýskalandi, með flugi nr. WW761 á leið til Toronto, Kanada, með flugi WW213, framvísað við landamæravörð í landamæraeftirliti, í blekkingarskyni, þýsku vegabréfi, á nafni A, fd. [...], númer [...] með gildistímanum 02.07.2013 til 01.07.2019“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa, sem verði sekt eða skilorðsbundin fangelsisrefsing, og og gerð er krafa um hæfilega þóknun vegna starfa verjenda á rannsóknarstigi og fyrir dómi.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu 20. júlí síðastliðinn, greindi ákærði meðal annars frá því hann hafi komið hingað til lands frá Þýskalandi. Þar hafi hann dvalist síðan í október árið 2011 og sótt þar um hæli það ár, en þaðan hafi átt að senda hann til baka til Sri Lanka. Frá Íslandi hafi hann ætlað til Kanada til að sækja þar um hæli. Hann hafi bara viljað fara til annars lands en Þýskalands til að sækja um hæli. Framangreind för ákærða var stöðvuð er hann varð uppvís þeirri háttsemi sem lýst er í ákæru. Að framangreindu gættu og að öðru leyti með vísan til annars sem fram er komið, liggur ekki fyrir að aðstæður ákærða séu með þeim hætti sem fallið geti að skilgreiningu 1. málsliðar 1. mgr. 32. gr. laga nr. 80/2016, eða ákvæðum alþjóðasamnings um stöðu flóttamanna, sem íslenska ríkið gerðist aðili að 30. nóvember 1955, sbr. auglýsing nr. 74/1955, þannig að leitt geti af þeirri eða öðrum ástæðum til refsileysis. Hefur ákærði því unnið sér til refsingar. Við ákvörðun refsingar er til þess litið að ákærði hefur játað sök, hvort tveggja fyrir dómi og á rannsóknarstigi, og engra gagna nýtur við um að hann hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, sem ekki er efni til að binda skilorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknanir verjenda hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi. H-kvk-nf A-kvk-nf héraðsdómslögmaður var tilnefndur verjandi ákærða á rannsóknarstigi og verður ákærða gert að greiða þóknun vegna starfa hennar, sem þykir hæfilega ákveðin 105.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá er ákærði einnig dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef héraðsdómlögmanns, vegna starfa hans í þágu ákærða vegna meðferðar málsins fyrir dómi, en sú þóknun þykir hæfilega ákveðin 84.320 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, T-x-x V-x-x, fæddur 21. júní 1991, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns fyrir dómi, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef héraðsdómlögmanns, 84.320 krónur og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 105.400 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf