S-2757/2020

Dómur:

I.

Mál þetta, sem var þingfest 24. nóvember 2020 en dómtekið 4. febrúar sl., að lokinni aðalmeðferð, er höfðað af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu með ákæru útgefinni 5. október 2020 á hendur X, kt. 0000000000, [...].

Ákæran er svohljóðandi:

,,I.

Fyrir ofbeldi í nánu sambandi með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 11. nóvember 2017, veist með ofbeldi á þáverandi kærustu sína, A, kt. 0000000000, á heimili sínu að [...], með því að kasta farsíma hennar í gólfið þannig að hann skemmdist. Í framhaldinu tekið A hálstaki og þrengt að þannig að hún átti erfitt með andadrátt og missti meðvitund í stutta stund og því næst kastað henni frá sér þannig að enni hennar lenti á borðbrún eldhúsborðs. Voru afleiðingar árásar ákærða á A þær að hún hlaut mar á hálsi auk yfirborðsáverka á öðrum hlutum höfuðs, mar og bólgu vinstra megin á enni og mar á vinstra kinnbeini.

Mál 007201769422

Telst háttsemi þessi varða við 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa sunnudaginn 5. maí 2019, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökuréttindum ævilangt um Vífilstaðaveg, Garðabæ, þar sem ákærði ók aftan á bifreiðina [...]. Í kjölfar árekstursins ók ákærði af vettvangi án þess að nema staðar.

Mál 007201927027

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 14. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

III.

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa laugardaginn 25. janúar 2020, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökuréttindum ævilangt og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 1,8‰) um Arnarnesveg, Garðabæ, til austurs.

Mál nr. 00720203586

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 3. mgr. 49. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar, skv. 101. gr. laga nr. 77/2019.“

Ákærði hefur afdráttarlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruliðum II. og III.

Verjandi ákærða gerir aðallega þá kröfu að ákærði verði sýknaður af I. tölulið ákæru en til vara, komi til sakfellingar, er krafist vægustu refsingar sem lög frekast heimila, og verði dæmd fangelsisrefsing að þá verði hún skilorðsbundin. Verjandinn gerir sömuleiðis þá kröfu að ákærði verði dæmdur til þeirrar vægustu refsingar sem lög frekast heimila vegna II. og III. töluliðar ákæru. Loks krefst verjandinn þess að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun verjandans skv. málskostnaðarreikningi.

II.

Ákæruliður I

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var aðfararnótt laugardagsins 11. nóvember 2017 óskað eftir aðstoð lögreglu að [...], vegna ágreinings á heimili ákærða. Þegar lögregla kom á vettvang kvaðst ákærði, sem var áberandi ölvaður og í annarlegu ástandi, hafa óskað eftir aðstoð vegna þess að honum og kærustu hans hafi sinnast. Hann kvaðst hafa brotið farsímann hennar en hún hafi eyðilagt ísskáp í hans eigu en báðar hurðirnar af honum lágu á eldhúsgólfinu. Þá voru matvæli þar á víð og dreif. Vegna ástands ákærða gekk lögreglu erfiðlega að ræða við hann.

A, kærasta ákærða, lá grátandi í sófa í stofu og var með kúlu á enni ofan við vinstra auga og húðblæðingu á hálsi. A sagði að ákærði, sem væri kærasti hennar, hafi valdið þessum áverkum en hann hafi tekið hana hálstaki og kastað henni á borðbrún. Hún sagði að ákærði hefði skemmt ísskápinn. A kvaðst búa í [...] en hún hafi ætlað að eyða nóttinni hjá ákærða en hann hafi verið að skemmta sér með vinnufélögum sínum. Hann hafi síðan komið heim talsvert ölvaður og farið að sofa en síðan vaknað í vondu skapi. A kvaðst hafa verið að ræða við frænda sinn í síma en þegar samtalinu lauk hafi ákærði ásakað hana um að vera að ræða við einhvern strák. Ákærði hafi tekið símann hennar og grýtt honum í gólfið svo hann mölbrotnaði. Ákærði hafi síðan farið í ísskápinn til að ná sér í bjór en þá hafi A slegið í hurðina til að loka skápnum. Ákærði hafi reynt að opna skápinn aftur en hún lokað honum aftur en þá hafi hurðin dottið af og ákærði brjálast. Hann hafi króað A af inni í eldhúsi, tekið hana hálstaki og grýtt henni á borðbrún. Ákærði hafi þá ráðist á ísskápinn og hurðin á frystihólfinu einnig brotnað af.

Ákærði var handtekinn og fluttur á lögreglustöð en rannsóknarlögreglumaður kom á vettvang og A var fylgt á bráðamóttöku LSH. Við skýrslutöku daginn eftir neitaði ákærði að hafa tekið A hálstaki en sagði að hún hefði ráðist á ákærða og tekið hann hálstaki. Ákærði viðurkenndi að hafa brotið farsímann hennar. Ákærði taldi að áverkinn á hálsi A væri sogblettur. A neitaði því í skýrslutöku hjá lögreglu að hafa tekið ákærða hálstaki og áverkinn á hálsi hennar væri ekki sogblettur heldur eftir hálstak ákærða.

Í læknisvottorði fyrir A eftir atvikið segir m.a.:,,Á enni er stórt mar og bólga yfir vinstri augabrún. Veruleg eymsli þar yfir. Roði og væg eymsli yfir vinstra kinnbeini. Á hálsi vinstra megin er mar og roði. Hægra megin er einnig roði. Samrýmist því að gripið hafi verið harkalega um háls. Eymsli yfir hálsvöðvum framantil vinstra megin. Hreyfigeta í hálsi eðlileg.“ Batahorfur sagðar góðar.

Ákæruliður II

Lögreglu var tilkynnt um árekstur á Vífilsstaðavegi sunnudaginn 5. maí 2019 og hefði annarri bifreiðinni, sem lenti í árekstrinum, verið ekið á brott eftir áreksturinn. Það reyndist vera bifreiðin [...] og hafði lögregla samband við dóttur skráðs eiganda bifreiðarinnar og sagði hún að vinur hennar, ákærði í máli þessu, hefði aðgang að bifreiðinni. Daginn eftir kom ákærði á lögreglustöð og viðurkenndi að hafa valdið árekstrinum en hann væri sviptur ökurétti.

Ákæruliður III

Lögreglumenn, sem voru við almennt umferðareftirlit, laugardaginn 25. janúar 2020 stöðvuðu bifreiðina [...] á Arnarnesvegi. Ökumaður var ákærði og reyndist hann undir áhrifum áfengis og sviptur ökurétti.

III.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi:

Ákæruliður I

Ákærði sagðist hafa verið að koma úr vinnuferð frá útlöndum daginn áður en atvikið varð. Hann hafi síðan um kvöldið farið út að borða með vinnufélögunum en A kærasta hans hafi verið heima hjá honum á meðan. Hún hafi verið búin að gera notalegt þegar hann hafi komið heim og hún þá farið í bað. Ákærði kvaðst hafa fundið til áfengisáhrifa og sofnað á meðan A hafi verið í baðinu. Hún hafi verið vonsvikin og pirruð vegna þess þegar hún hafi komið úr baðinu. Hún hafi síðan vakið ákærða í æsingi og hrist hann og slegið til að vekja hann og hann vaknað ónotalega. Ákærði hafi síðan ætlað að sækja bjór í ísskápinn í eldhúsinu en A hafi þá skellt hurðinni á ísskápnum þegar ákærði hafi verið búinn að opna hana og hurðin þá dottið af skápnum. Eftir það hafi verið ósætti þeirra á milli og A þá sópað skálum, sem hafi verið arfur frá ömmu ákærða, á eldhúsgólfið og þær brotnað en skálarnar hafi haft tilfinningalegt gildi fyrir hann. Ákærði hafi þá tekið utan um A til að stöðva hana og snúið hana niður. Við það hafi hún rekist í eldhúsborðið og fengið kúlu á enni. Ákærði sagði að það hafi verið nauðsynlegt að stöðva A því hún hafi verið svo æst og verið að leggja heimili hans í rúst. Ákærði kvaðst ekki hafa tekið utan um hálsinn á A en hann hafi sett hendur á háls hennar meðan hún hreytti í hann orðum. Ákærði kvaðst ekki vita hvernig A hafi fengið áverka á hálsi. Ákærði kvaðst ekki hafa verið reiður meðan á þessu stóð en hann hafi verið í áfalli vegna hegðunar A. Ákærði sagði að það hafi verið aflsmunur á milli þeirra og hann væri sterkari en A. Ákærði kvaðst síðan hafa hringt á lögreglu vegna þess hversu æst A hafi verið. Ákærði kvaðst ekki hafa ætlað að meiða A og þau hafi haldið áfram að hittast í tvær til þrjár vikur eftir atvikið. Ákærði sagði að sími A hafi brotnað en hann mundi ekki hvers vegna en hann kvaðst hafa bætt henni símann eftir atvikið.

Vitnið og brotaþolinn, A, skýrði þannig frá að ákærði hafi verið að úti að skemmta sér með vinum sínum en komið heim um miðnætti mjög ölvaður. Hann hafi sest í sófa og verið að sofna og hún þá spurt hann hvort hann vildi ekki fara inn í herbergi en hann hafi ekki viljað það. Hann hafi síðan farið inn í herbergi en komið aftur fram og ætlað að sækja sér bjór í ísskápinn. A hafi þá spurt ákærða hvort það væri skynsamlegt og slegið í hurðina á ísskápnum til að loka henni en ákærði þá rifið í hurðina og hún dottið af. Reyndar hafi endað með því að ákærði hafi tekið báðar hurðirnar af ísskápnum þ.e. einnig af frystinum. Ákærði hafi síðan tekið A hálstaki með lófunum, líklega beggja handa, snúið hana í gólfið og hún skollið við það í eitthvað. A kvaðst ekki vita hvort hún hafi misst meðvitund. Hún kvaðst síðan hafa staðið upp og farið inn í stofu en ákærði þá hringt í lögreglu. A sagði að frásögn ákærða um skálarnar væri ekki rétt. Hún kvaðst hafa fengið þá áverka sem lýst er í ákæru af völdum ákærða. A sagði að ákærði hafi reynt að hafa samband við hana í nokkra daga eftir atvikið en hún hafi síðan slitið öllum tengslum við hann.

Vitnið, B lögreglumaður nr.

[...]

, kvaðst hafa farið á vettvang í umrætt sinn eftir að ákærði óskaði eftir lögregluaðstoð. Ákærði hafi verið ölvaður en hann hafi sagt að A hafi skemmt ísskápinn en hann hafi skemmt símann hennar. Hún hafi verið grátandi í sófa með stóra kúlu á enni og áverka á hálsi og sagt að ákærði hafi valdið þeim. Ákærði hafi verið handtekinn og fluttur á lögreglustöð en hann hafi verið mjög ósáttur við það þar sem það hafi verið hann sem hringdi á lögreglu.

A hafi sagt að hún hafi verið að ræða við frænda sinn í síma og ákærði ætlað í ísskápinn en hún hafi ætlað að koma í veg fyrir það. Rannsóknarlögreglumaður hafi síðan komið á vettvang þar sem um heimilisofbeldi hafi verið að ræða.

Vitnið, C lögreglumaður nr.

[...]

, sagði að tilkynnt hafi verið um heimilisofbeldi og hann farið á vettvang og þar hafi ákærði tekið á móti þeim. Hann hafi verið í annarlegu ástandi, ör og æstur. Hann hafi sagt að A hafi eyðilagt ísskáp en hann hafi eyðilagt símann hennar.

Vitnið kvaðst hafa séð áverka á A .

Vitnið, D lögreglumaður nr.

[...]

, kvaðst hafa verið rannsóknarlögreglumaður á þessum tíma og farið á vettvang vegna heimilisofbeldis. Vitnið mundi ekki hvort ákærði hafi verið á vettvangi þegar vitnið kom þangað en A hafi verið þar og með áverka. Það hafi verið tekin skýrsla af henni og af ákærða eftir dvöl í fangageymslu.

Ekki þykir ástæða til að gera grein fyrir framburðum annarra lögreglumanna sem komu fyrir dóminn. En þeir lögreglumenn sem komu að málinu staðfestu skýrslur sínar og E læknir staðfesti vottorð sitt.

Ákæruliðir II og III

Ákærði viðurkenndi afdráttarlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruliðum II. og III.

IV.

Niðurstaða:

I. töluliður ákæru:

Ákærða er gefið að sök ofbeldi í nánu sambandi og hann hefur viðurkennt að hafa tekið utan um brotaþola og snúið hana niður. Við það hafi brotaþoli rekist í eldhúsborð og fengið kúlu á enni. Ákærði viðurkenndi einnig að hafa sett hendur á háls brotaþola meðan hún hafi hreytt í hann orðum. Þetta hafi gerst í kjölfar þess að ákærði hafi ætlað að sækja sér bjór í ísskáp en brotaþoli þá skellt hurðinni á skápnum með þeim afleiðingum að hún hafi dottið af. Ákærði kvaðst hafa gert þetta vegna þess að brotaþoli hafi verið að rústa heimili hans og hann hafi vegna þess hringt sjálfur á lögreglu. Ákærði neitaði því hins vegar að hafa tekið brotaþola,,hálstaki og þrengt að þannig að hún átti erfitt með andardrátt og missti meðvitund í stutta stund og því næst kastað henni frá sér þannig að enni hennar lenti á borðbrún eldhúsborðs.“ En þannig er atvikum m.a. lýst í ákæru.

Brotaþoli lýsti atvikum þannig að hún hafi slegið í hurðina á ísskápnum því hún hafi ekki talið skynsamlegt að ákærði fengi sér meiri bjór. Ákærði hafi þá rifið í hurðina með þeim afleiðingum að hún hafi dottið af. Ákærði hafi síðan tekið brotaþola hálstaki með lófunum, snúið hana í gólfið og við það hafi hún skollið í eitthvað. Brotaþoli kvaðst ekki vita hvort hún hafi misst meðvitund.

Ekki voru vitni af atvikum þannig að brotaþoli og ákærði eru ein til frásagnar. Eins og fram er komið hefur ákærði viðurkennt að hafa tekið utan um brotaþola, snúið hana niður og hún þá rekist í eldhúsborð og fengið kúlu á enni. Hann hefur einnig viðurkennt að hafa sett hendur á háls brotaþola meðan hún hreytti í hann orðum. Hvorki rannsóknargögn né framburður brotaþola benda til þess að ákærði hafi tekið brotaþola hálstaki eins og lýst er í ákæru og með þeim afleiðingum sem þar er lýst. Gegn eindreginni neitun ákærða telst það því ósannað. En með hliðsjón af játningu ákærða telst hins vegar sannað að hann hafi tekið utan um brotaþola, snúið hana í gólfið og hún við það lent á eldhúsborði og hlotið við það áverka á höfði eins og lýst er í ákæru. Ákærði hefur einnig viðurkennt að hafa sett hendur á háls brotaþola án þess að um hálstak hafi verið að ræða. Þykir ekki óvarlegt að telja sannað að brotaþoli hafi við það hlotið minniháttar áverka á hálsi þ.e. mar eins og lýst er í ákæru. Samkvæmt þessu telst sannað að ákærði hafi valdið þeim áverkum á brotaþola sem lýst er í ákæru en ekki með þeim hætti sem þar er lýst.

Ákærði heldur því fram að um neyðarvörn hafi verið að ræða, sbr. 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. En hann hafi sjálfur hringt á lögreglu vegna framkomu og skemmdarverka brotaþola á heimili hans. Ákærði er karlmaður en brotaþoli kvenmaður og verður að ætla að ákærði hafi haft í fullu tré við brotaþola en hvorugt þeirra dró það í efa fyrir dómi. Verður því ekki talið að ákærða hafi staðið slík ógn af brotaþola að það hafi verið nauðsynlegt fyrir hann að bregðast við eins og hann gerði. Verknaður ákærða getur því ekki helgast af neyðarvörn.

Brot ákærða skv. I. tölulið ákæru er talið varða við 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákvæði 218. gr. b var bætt inn í hegningarlögin með 4. gr. laga nr. 23/2016. Í athugasemdum með 4. gr. frumvarpsins sem varð að lögum nr. 23/2016 segir m.a.:,,Með ákvæðinu er lagt til að við lögin bætist nýtt ákvæði, er verði 218. gr. b, þar sem ofbeldi í nánum samböndum verði sérstaklega lýst refsivert. […]. Með ákvæðinu er lögð áhersla á að ofbeldi í nánum samböndum feli ekki einungis í sér samansafn einstakra tilvika heldur megi virða slíka háttsemi sem eina heild. Athyglin er þannig færð á það ógnar og óttaástand sem getur skapast og jafnframt á þá viðvarandi andlegu þjáningu, kúgun, og vanmátt sem þolandi upplifir við slíkar aðstæður. Samkvæmt 1. mgr. ákvæðisins er það gert að skilyrði að háttsemi sé endurtekin eða alvarleg svo hún verði refsiverð samkvæmt ákvæðinu. Með því að háttsemi sé endurtekin er vísað til þess að hún hafi staðið yfir í lengri eða skemmri tíma þannig að telja megi að viðvarandi ógnarástand hafi skapast. Þó er ekki útilokað að einstakt brot geti fallið undir ákvæðið ef það nær tilteknu alvarleikastigi. Minni háttar brot sem ekki ná því stigi gætu eftir sem áður varðað við vægari refsiákvæði eins og 1. mgr. 217. gr. laganna.“ Í máli þessu er ákært fyrir eitt tilvik gagnvart fyrrverandi kærustu ákærða og miðað við það sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir, sbr. framanritað, verður ekki talið að háttsemi ákærða og afleiðingar árásarinnar hafi á alvarlegan hátt ógnað heilsu eða velferð brotaþola. Því er ekki hægt að leggja til grundvallar með hliðsjón af því, sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir, né af fyrirliggjandi gögnum að sú háttsemi hafi verið þess eðlis að verknaðurinn verði heimfærður undir 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hins vegar á hún undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga þar sem kveðið er á um að líkamsárás varði sektum eða allt að sex mánaða fangelsi en fangelsi allt að einu ári ef háttsemin er sérstaklega vítaverð.

Eins og fram er komið gerðist umrætt atvik 11. nóvember 2017 og skýrsla var tekin af ákærða hjá lögreglu sama dag. Af hálfu lögreglu og ákæruvalds virðist síðan ekkert hafa gerst í málinu fyrr en með útgáfu ákæru 5. október 2020 þegar liðin voru nærri því þrjú ár frá því að atvik urðu.

Háttsemi ákærða þykir varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. framanritað og ljóst að refsing fyrir brotið, kæmi til sakfellingar, yrði aldrei umfram eins árs fangelsi. Sökin myndi því fyrnast á tveimur árum, sbr. 1. tölulið 1. mgr. 81. gr. almennra hegningarlaga. En það liðu nærri því þrjú ár frá því að atvik urðu og þar til ákæra var gefin út en ekkert gerðist í millitíðinni sem rofið gat fyrningu og er sökin því fyrnd. Með vísan til þessa skal ákærði vera sýkn af refsikröfu ákæruvaldsins samkvæmt I. tölulið ákæru.

II. og III. töluliður ákæru:

Ákærði hefur afdráttarlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í II. og III. tölulið ákæru. Þar sem játningin er í samræmi við rannsóknargögn málsins telur dómari ekki ástæðu til að að draga í efa að játningin sé sannleikanum samkvæm. Telst því sannað að ákærði hafi gerst um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í II. og III. tölulið ákæru og þar er rétt heimfærð til refsiákvæða.

Refsing og sakarkostnaður:

Ákærði hefur unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Samkvæmt sakavottorði ákærða nær sakarferill hans aftur til ársins 2002. Í desember það ár var ákærði dæmdur í sex mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir líkamsárás og í maí 2004 var hann dæmdur í sjö mánaða fangelsi skilorðsbundið einnig fyrir líkamsárás en þar var um hegningarauka að ræða. Í september 2004 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Í desember 2007 var ákærði dæmdur í 100 daga fangelsi fyrir umferðarlagabrot m.a. ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti og í febrúar 2008 var hann dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti. Í janúar 2009 var ákærði dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti og í júní 2010 var hann dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Ákærði var dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi í desember 2013 fyrir akstur sviptur ökurétti og í júlí 2014 var hann dæmdur í sjö mánaða fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Loks gekkst ákærði undir sátt hjá lögreglustjóra í maí 2020 fyrir akstur sviptur ökurétti.

Ákærði er nú sakfelldur fyrir að aka sviptur ökurétti í sjöunda skipti, sbr. II. tölulið ákæru. En brotið samkvæmt III. tölulið ákæru er hegningarauki við sáttina frá því í maí 2020. Refsing ákærða verður ákveðin með hliðsjón af þessu en einnig með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til þessa þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sjö mánuði. En með hliðsjón af sakaferli hans þykir ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna að neinu leyti.

Ákærði hefur unnið sér til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. III. tölulið ákæru. Verður hann samkvæmt því sviptur ökurétti í 15 mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Eins og fram er komið er ákærði sýknaður af I. tölulið ákæru og þá játaði hann afdráttarlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í II. og III. tölulið ákæru og ekki kom því til aðalmeðferðar vegna þeirra. Með vísan til þessa skulu málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, 612.560 greiðast úr ríkissjóði. Ákærði greiði annan sakarkostnað 24.598 kr.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, skal vera sýkn af refsikröfu ákæruvaldsins samkvæmt I. tölulið ákæru.

Ákærði sæti fangelsi í sjö mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti í fimmtán mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, 612.560 kr. greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði annan sakarkostnað 24.598 kr.

I-kk-nf T-kk-nf almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til þessa þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sjö mánuði. En með hliðsjón af sakaferli hans þykir ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna að neinu leyti.

Ákærði hefur unnið sér til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. III. tölulið ákæru. Verður hann samkvæmt því sviptur ökurétti í 15 mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Eins og fram er komið er ákærði sýknaður af I. tölulið ákæru og þá játaði hann afdráttarlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í II. og III. tölulið ákæru og ekki kom því til aðalmeðferðar vegna þeirra. Með vísan til þessa skulu málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, 612.560 greiðast úr ríkissjóði. Ákærði greiði annan sakarkostnað 24.598 kr.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, skal vera sýkn af refsikröfu ákæruvaldsins samkvæmt I. tölulið ákæru.

Ákærði sæti fangelsi í sjö mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti í fimmtán mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, 612.560 kr. greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði annan sakarkostnað 24.598 kr.

I-kk-nf T-kk-nf