E-1422/2006

Mál þetta höfðaði stefnandi, Félag sumarhúsaeigenda Kerhrauni, Erluási 72, Hafnarfirði, með stefnu útgefinni 3. júlí 2006 og birtri 1. ágúst sama ár á hendur stefndu, Á-kvk-þgf M-kvk-þgf H-kvk-þgf, Blikanesi 19, Garðabæ. Málið var dómtekið að lokinni aðalmeðferð 12. desember 2006.

Stefnandi gerir þær kröfur að stefnda verði dæmd til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 99.000 krónur ásamt dráttarvöxtum af 91.000 krónum frá 1. júlí 2004 til 15. júní 2005 en af 99.000 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins.

Stefnda krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi hans að skaðlausu.

I.

Málavextir eru þeir helstir að stefnda eignaðist land með búsetuleyfi eftir mann sinn, L-kk-þf J-kk-þf. Landið var upphaflega hluti af jörðinni Klausturhólum en hefur nú verið gert að sérstakri fasteign. L-kk-nf J-kk-nf lét árið 1990 gera deiliskipulag fyrir hluta landsins, Kerhraun svæði A, B og C. Í grein 2.2.5.7. í deiliskipulaginu segir að lóðarhafar skuli stofna með sér félag og að félagið skuli taka til allra lóðarhafa og séu handhafar lóða þannig sjálfvirkt gjaldgengir félagar í samtökunum. Síðan segir að félagið skuli koma fram fyrir hönd lóðarhafa gagnvart landeiganda. Stefnda seldi lóðir úr landinu en áður en afsölum vegna þeirra var þinglýst, var gefið út svonefnt stofnskjal samkvæmt ákvæðum 14. gr. laga nr. 6/2001 og liggur það frammi í málinu.

Í málinu liggur einnig frammi stofnfundargerð Félags sumarhúsaeigenda í Kerhrauni en stofnfundurinn var haldinn 3. nóvember 1999. Í fundargerðinni kemur fram að fundarmenn hafi samþykkt stofnun félagsins og lög þess og kosið í stjórn og trúnaðarstöður. Þá var á fundinum ákveðið að árgjald félagsins yrði 1.000 krónur.

Óumdeilt er að stefnda var á árinu 2004 eigandi 13 sumarhúsalóða og eigandi einnar lóðar á árinu 2005. Á aðalfundi stefnanda 26. maí 2004 var framkvæmdagjald fyrir árið 2004 ákveðið 7.000 krónur og á aðalfundi 12. apríl 2005 var framkvæmdagjaldið ákveðið 7.000 krónur og þá var jafnframt ákveðið að árgjald næmi 1.000 krónum fyrir rekstri félagsins. Voru gjöldin samþykkt af öllum fundarmönnum.

II.

Stefnandi byggir kröfur sínar á því að stefndu beri sem eiganda 13 sumarhúsalóða á árinu 2004 og einnar lóðar á árinu 2005 að greiða umkrafin gjöld sem ákveðin hafi verið með lögmætum hætti á aðalfundum Félags sumarhúsaeigenda í Kerhrauni bæði árin. Í grein 2.2.5.7. í deiliskipulagi fyrir svæðið segi að lóðarhafar skuli stofna með sér félag og að félagið skuli ná til allra lóðarhafa. Stefnda sé því skuldbundin og beri ábyrgð á að greiða tiltekin gjöld fyrir þær lóðir sem hún er skráð fyrir á hverjum tíma. Í skýrslu G-kvk-ef M-kvk-ef N-kvk-ef, fyrirsvarsmanns stefnanda, fyrir dóminum við aðalmeðferð málsins kom fram að lóðir á svæðinu væru eignarlóðir og liti félagið svo á að allir þinglýstir eigendur lóða á svæðinu ættu að taka þátt í greiðslu framkvæmdagjalds. Allir sumarhúsaeigendur á tilgreindum svæðum í Kerhrauni séu þannig félagar í stefnanda og því rukkaðir sem slíkir. Stefnda hefði þannig orðið félagsmaður í félaginu þegar hún varð eigandi lóða á svæðinu.

Af hálfu stefnanda er skuld stefndu sundurliðuð þannig:

Nr. Útgáfudagur Gjalddagi Fjárhæð

1. 01.07.2004 01.07.2004 42.000

2. 01.07.2004 01.07.2004 21.000

3. 01.07.2004 01.07.2004 28.000

4. 15.06.2005 15.06.2005 8.000

Samtals nemi krafan 99.000 krónum og sé það stefnufjárhæð málsins auk dráttarvaxta en gjalddagi hafi verið útgáfudagur reikninga sem dráttarvextir reiknist frá. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé stefnanda því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Um lagarök vísar stefnandi til reglna samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfu um dráttarvexti og vaxtavexti byggir stefnandi á reglum III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Þá vísar stefnandi málskostnaðarkröfu sinni til stuðnings til ákvæða 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála en krafan um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun er reist á lögum nr. 50/1988 en stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur og því nauðsynlegt að fá dóm fyrir skattinum úr hendi stefndu. Um varnarþing vísar stefnandi til ákvæða 32. gr. laga nr. 91/1991.

III.

Stefnda byggir kröfur sínar á því að hún sé ekki, og hafi aldrei verið, félagi í þeim íbúasamtökum sem mælt er fyrir um stofnun á í grein 2.2.5.7. í framlögðu deiliskipulagi fyrir Kerhraun. Samkvæmt ákvæðum deiliskipulagsins verði enginn félagi í þessum samtökum nema hann sé þinglýstur eigandi lóðar og þá sé ljóst af tilgangi félagsins að stefnda geti ekki verið félagi í því.

Stefnda bendir á að innheimta stefnanda á félagsgjöldum byggi á framlögðu stofnskjali og virðist stefnandi líta á stofnskjöl sem einhvers konar eignarheimildir. Þetta sé misskilningur enda séu stofnskjöl einungis lóðarlýsingar og forsenda fyrir þinglýsingu eignarheimilda. Stefnda hafi átt landið hvort eð er og engin breyting orðið á því við útgáfu stofnskjalsins. Í samþykktum stefnanda komi fram í 2. gr. að félagsmenn séu þeir sem eigi lóðir í landi Kerhrauns og stefnda byggi á því að þetta eigi aðeins við um þá sem fái þinglýsta eignarheimild fyrir tiltekinni lóð.

Þá bendir stefnda á að í skipulagsskilmálunum hafi landeigandi lagt ákveðnar kvaðir á sjálfan sig og aðrar kvaðir á lóðarhafa og/eða félag þeirra. Ljóst sé að hann hafi aldrei talið sig í hópi lóðarhafa þótt hann hafi í upphafi átt allar lóðirnar. Í skýrslu sinni fyrir dóminum við aðalmeðferð málsins kvaðst stefnda hafa orðið eigandi að tilgreindum lóðum eftir lát manns síns en hann hefði látið gera framlagt deiliskipulag. Hefðu þau íbúasamtök, sem mælt er fyrir um í deiliskipulaginu, átt að vera samtök þeirra sem síðar keyptu lóðir, til að gæta hagsmuna sinna gagnvart stefndu sem landeiganda. Aðspurð kvaðst stefnda hafa mætt á stofnfund stefnanda af því að hún hefði verið beðin um það til að fylgjast með og sjá félagið hefja störf. Hins vegar hefði hún ekki tekið þátt í kosningum á fundinum og ekki gerst félagsmaður í félaginu. Kannaðist stefnda við að hafa fengið fundarboð frá félaginu en hún hefði þó aldrei sótt fundi þess þar sem hún var ekki félagi í því.

Vegna lagatilvísana stefnanda í stefnu, mótmælir stefnda því að hún hafi lofað að greiða þau gjöld sem krafist er í málinu og byggir á því að ósannað sé að hún hafi undirgengist greiðslu með athöfn sinni eða athafnaleysi.

IV.

Fram er komið að árið 1999 var stofnað félag sumarhúsaeigenda í Kerhrauni í Seyðishólalandi og af framlögðu deiliskipulagi fyrir svæði A, B og C í Kerhrauni verður ráðið að um sé að ræða þau íbúasamtök sem mælt er fyrir um að lóðarhafar skuli stofna í grein 2.2.5.7. í deiliskipulaginu. Er þar einnig mælt fyrir um að félagið skuli taka til allra lóðarhafa og að handhafar lóða séu þannig sjálfvirkt gjaldgengir félagar í samtökunum. Þá segir í lok ákvæðisins að félagið skuli koma fram fyrir hönd lóðarhafa gagnvart landeiganda.

Óumdeilt er að stefnda var eigandi tilgreindra 13 sumarhúsalóða á árinu 2004 og lóðar nr. 89 á árinu 2005 og fær það stoð í framlögðum gögnum málsins. Stefnda hefur hins vegar mótmælt því að hún hafi verið félagi í Félagi sumarhúsaeigenda í Kerhrauni og hafnar af þeim sökum greiðsluskyldu á framkvæmdagjöldum og félagsgjöldum. Þegar litið er til orðalags framangreindra ákvæða deiliskipulagsins í grein 2.2.5.7., einkum að því er varðar þau fyrirmæli að félagið eigi annars vegar að taka til allra lóðarhafa en að það eigi hins vegar jafnframt að koma fram fyrir hönd lóðarhafa gagnvart landeiganda, verða ákvæðin ekki talin svo skýr að gegn mótmælum stefndu geti þau skuldbundið hana á þann veg að þau skyldi hana til aðildar að stefnanda og leggi þar með á hana greiðsluskyldu á umkröfðum gjöldum. Breytir engu þótt í tilvitnaðri grein deiliskipulagsins sé gert ráð fyrir að handhafar lóða séu sjálfvirkt gjaldgengir félagar í samtökunum. Ekki er að finna í gögnum málsins aðrar vísbendingar um aðild stefndu að félaginu á umræddu tímabili, hvorki í framlögðum fundargerðum né í vætti vitna. Í ljósi framanritaðs þykja ákvæði í samþykktum stefnanda um að félagsmenn séu þeir sem eigi sumarhúsaland í landi Kerhrauns engu breyta að þessu leyti. Verður því að sýkna stefndu af kröfum stefnanda í málinu.

Eftir þessum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnanda gert að greiða stefndu málskostnað svo sem í dómsorði greinir.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Stefnda, Á-kvk-nf M-kvk-nf H-kvk-nf, er sýkn af kröfum stefnanda, Félags sumarhúsaeigenda Kerhrauni.

Stefnandi greiði stefndu 210.000 krónur í málskostnað að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf E-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómur Reykjaness 09.01.2007.