E-4858/2019

Dómur

I

Mál þetta sem var höfðað með stefnu birtri 13. september 2019 var dómtekið 17. september sl. Stefnandi er X, [...] M, en stefndi er Y, [...], Reykjavík.

Stefnandi gerir aðallega þær dómkröfur að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 3.569.236 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þingfestingardegi til greiðsludags. Til vara er þess krafist að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 594.902 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þingfestingardegi til greiðsludags. Þá krefst stefnandi greiðslu málskostnaðar.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda, auk greiðslu málskostnaðar.

II

1

Stefnandi hóf störf hjá stefnda á árinu 2006. Sinnti hann ýmsum störfum og gegndi m.a. starfi forstöðumanns adeildar haustið 2018. Stefnandi var í stjórnunarstöðu og hafði töluverð mannaforráð. Hinn æ. nóvember 2018 störfuðu [...] starfsmenn undir stjórn stefnanda.

Ödaginn x. nóvember 2018 var stefnandi boðaður á fund, með yfirmanni sínum, A, og B, starfsmanni stefnda. Aðilum ber ekki saman um hvert hafi verið tilefni fundarins og hvað þeim fór á milli og einkum um það hvort á þeim fundi hafi stefnanda verið afhent skriflegt uppsagnarbréf.

Umrætt uppsagnarbréf, sem liggur fyrir í gögnum málsins, er óundirritað og ódagsett en þar segir að stefnanda sé sagt upp störfum frá 30. nóvember 2018 að telja. Óskað sé eftir að hann láti strax af störfum, en laun verði greidd honum út uppsagnarfrest eða til 31. mars 2019. Er tekið fram í bréfinu að orlof og áunnið aukafrí, samtals 128,5 dagar ásamt öðrum áunnum réttindum, verði greidd út við lok uppsagnarfrests, eða samkvæmt nánara samkomulagi við stefnanda.

Viku fyrir fundinn x. nóvember 2018, hafði stefnandi ekki mætt til vinnu að beiðni stefnda. Hafði stefndi lagt til við stefnanda að hann tæki sér orlof á meðan verið væri að skoða mál hans hjá stefnda einkum í kjölfar ásakana sem bornar hefðu verið á hann frá öðrum starfsmanni stefnda.

2

Í læknisvottorði V læknis, dags. æ. júní 2019, sem óskað hafði verið eftir að beiðni lögmanns stefnanda hinn 28. mars 2019, kemur m.a. fram að óskað sé vottorðs vegna heilsufars „í kjölfar atviks sem kom upp á vinnustað í lok árs 2018 sem höfðu heilsufarslegar afleiðingar í för með sér“. Í vottorði læknisins kemur fram að stefnandi hafi leitað fyrst til hans hinn v. nóvember 2019, en hafi áður leitað á bráðamóttöku hinnu. nóvember 2018 vegna margs konar vanlíðunar og brjóstverks. Þar áður, eða z. október 2019, hafi hann leitað til D vegna nánar tilgreindra óþæginda. Í vottorðinu er einnig vísað til nótu frá vakthafandi lækni, fráu. nóvember 2018, vegna vanlíðunar. Þá segir svo í vottorðinu: „Honum (sic) hafði þá nýlega verið hættur að starfa í kjölfar uppsagnar, …“ Í vottorðinu tekur læknir enn fremur fram að í annað sinn sem hann hafi hitt stefnanda, hafi stefnandi lýst aðstæðum nánar og segir svo í vottorði læknisins: „Hann sagði mér [frá] ástæðum starfsloka þar sem hann hafi verið borinn röngum sökum af undirmanni …“ Þá hafi stefnandi mánuðina þar á undan lýst vaxandi streitueinkennum í tengslum við vinnuna og síðan segir svo:„ Hins vegar hafi ástand versnað til muna í kjölfar starfsloka …“

Í vottorði læknisins segir einnig að hann hafi hitt stefnanda reglulega „á tímabilinu nóvember 2018 til mars 2019 og að mínu mati sé ljóst að álag vegna uppsagnar sem honum fannst alltaf á röngum grunni olli mikilli versnun á sjúkdómum sem voru áður undir góðri stjórn …“.

Samkvæmt gögnum málsins hefur stefnandi dvalið á [...], um skemmri tíma í fimm skipti. Fyrst í árslok 2012, í desember 2014, í maí 2015, í nóvember og desember árið 2016 og síðast í u.þ.b. tvo mánuði á vordögum 2019.

Stefnanda voru greidd laun í fjóra mánuði eða frá 30. nóvember 2018 til 31. mars 2019, en stefndi hafnaði kröfu stefnanda um greiðslu launa í fjóra mánuði í veikindaleyfi, talið frá 1. apríl 2019.

3

Um starfskjör stefnanda hjá stefnda gilti samningur á milli Samtaka atvinnulífsins (SA) og Sambands stjórnendafélaga. Mismunandi kjarasamningar giltu um hina [...] starfsmenn sem störfuðu undir stjórn stefnda. Þannig giltu um suma þeirra samningur milli Samtaka atvinnulífsins og Flóabandalagsins, um aðra samningur SA og Starfsgreinasambands Íslands, en um 5 af þessum [...] starfsmönnum gilti kjarasamningur á milli VR og SA. Í síðastgreinda samningnum er mælt fyrir um 6 mánaða veikindarétt starfsmanns sem starfað hefur hjá sama vinnuveitanda í 10 ár.

4

Stefnandi gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins. Skýrslu vitna gáfu B, cstjóri stefnda, A, estjóri stefnda, og E, [...] stefnda.

Stefnandi tók fram í skýrslu sinni að hann hefði farið í veikindaleyfi í október 2018 vegna langvarandi álags í starfi og honum verið sagt að ekki væri þörf á að hann legði fram læknisvottorð. Hann hafi oft hafið störf snemma á morgnana og unnið langt fram á kvöld. Stundum hafi hann þurft að aka á milli landshluta. Hann hafi verið kominn með alvarlega kulnun og orðinn mjög veikur sem hafi versnað þegar ágreiningur kom upp á vinnustað.

Um fundinn x. nóvember 2018, tók stefnandi fram að honum hefði verið tjáð að stefndi ætlaði ekki að taka efnislega afstöðu til meintra ávirðinga í tengslum við sakir sem höfðu verið bornar á hann um kynferðislega áreitni, en stefnandi hafi talið að tilefni fundarins væru ásakanir á hendur honum um kynferðislega áreitni og ekki um neitt annað. Stefnandi tók fram að honum hefði ekki verið afhent uppsagnarbréf og hann kannaðist ekki við að hafa séð bréfið á fundinum. Í framhaldi af fundinum hafi hann ákveðið að afhenda vinnubíl sem hann hafi haft til umráða, en hann hafi ekki verið beðinn um að afhenda tölvu eða síma. Stefndi kvaðst hafa leitað til læknis nánast daglega eftir fundinn x. nóvember 2018. Um læknisvottorð sem liggur fyrir í gögnum málsins, þar sem rakin er sagan í kjölfar fundarins, þá kvaðst stefnandi ekki muna eftir einstaka samtali við lækni og að staða hans hafi verið þannig að hann hafi getað sagt hvað sem er til að fá aðstoð eða hjálp í vanlíðan sinni. Það megi vera að hann hafi sagt það sem þar komi fram.

B lýsti aðdraganda að fundinum x. nóvember 2018. Hann hafi hitt fstjóra hjá stefnda sem hafi borið stefnanda sökum varðandi orlof og varðandi samskipti hans við tvær konur sem störfuðu hjá stefnda. Hann hafi kallað stefnanda og fstjórann á fund til að ræða vinnufyrirkomulagið og það hafi verið leitt til lykta. Málið hafi þó haldið eitthvað áfram á milli stefnanda og fstjórans sem leiddi til þess að stefnandi hafi verið beðinn um að stíga til hliðar og taka sér leyfi á meðan málið væri skoðað. Það hafi engar sakir verið bornar á stefnanda en menn hafi viljað skoða málið nánar vegna þess að kurr hafi verið á vinnustaðnum, auk þess sem stefnandi hafi verið í miklu ójafnvægi. Stefnandi hafi því verið beðinn um að taka sér leyfi. Hann hafi átt mikið orlof inni og hafi því verið beðinn um að fara í leyfi þar til málin „settluðust“. Síðan hafi verið boðað til fundarins ödaginn x. nóvember 2018 en þá hafi verið liðnir 5 dagar frá því að rætt hafði verið við stefnanda og fstjórann. Á þeim tíma hafi farið fram nánari skoðun á málum stefnanda og þá komið í ljós að átt hefði verið við tímaskráningar. Af því tilefni var stefnandi boðaður á fund ödaginn x. nóvember 2018 og þá hafi verið búið að taka ákvörðun um að víkja stefnanda frá störfum. Engar ástæður hafi verið gefnar fyrir uppsögn á fundinum heldur hafi honum verið rétt bréfið eftir að það hafði verið lesið upp fyrir hann, en stefnandi beðist undan því að undirrita það. Stefnandi hafi verið mjög dapur á fundinum og ekki treyst sér til að taka við bréfinu. Tók vitnið fram að trúnaðarbrestur hefði ekki verið ræddur á fundinum vegna þess að stefnandi hafi ekki viljað að farið yrði nánar yfir atvik málsins sem hann hafi vitað um. Þá hafi ásakanir um áreitni ekki verið ræddar sérstaklega á fundunum. Vitnið tók einnig fram að stefnanda hefði verið afhent eintak af uppsagnarbréfinu sem hann hafi tekið með sér af fundinum en hafi ekki treyst sér til að skrifa undir. Tók vitnið fram að ástæða uppsagnarinnar hafi fyrst og fremst verið trúnaðarbrestur í tengslum við vinnutímaskráningar hans og annarra starfsmanna sem hafi komið fyrst í ljós viku fyrir fundinn x. nóvember 2018.

A, sem var dstjóri stefnda á þessum tíma, kvaðst hafa sent stefnanda heim í vikunni fyrir fundinn x. nóvember 2018 til þess að geta metið stöðuna sem komin var upp. Tók hann sérstaklega fram að stefndi hefði gætt þess að dæma ekki um eitthvað sem hefði gerst fyrir utan fyrirtækið. Tók hann fram að skoðuð hefðu verið ýmis gögn vegna þessara ásakana sem komið höfðu fram og þá hefði komið í ljós að átt hefði sér stað trúnaðarbrestur, þ.e.a.s. að stefnandi hafði farið inn í launakerfi stefnda og handfært inn tímaskráningar sem ekki hefði verið hægt að treysta að væru réttar. Það hafi verið mjög skrítið að sjá hve oft og miklu hefði verið breytt. Stefnandi var í stjórnunarstöðu, margt fólk hafi verið undir hans stjórn, búið var að framselja á hann heimildum til að fjárfesta fyrir háar fjárhæðir hjá stefnda og einfaldlega hafi trúnaður á milli vitnisins og stefnanda brostið. Á þeirri forsendu hafi stefnanda verið sagt upp störfum. Vitnið lýsti því sem fram fór á fundinum ödaginn x. nóvember 2018. Á þeim fundi hafi verið farið yfir trúnaðarbrest sem orðið hefði í tengslum við tímaskráningarnar, en vitnið kvaðst ekki hafa tekið afstöðu til annarra ávirðinga gagnvart honum. Hann hafi boðið stefnanda að fara yfir það í hverju trúnaðarbresturinn fælist en stefnandi var brotinn og hafi ekki viljað það. Hann hafi sagt að hann vissi um hvað málið snerist. Vitnið kvaðst hafa lesið upp fyrir stefnanda uppsagnarbréfið og sagt honum að miðað við það sem þar kæmi fram myndi hann fá launagreiðslur langt fram á árið 2019, til september eða október. Stefnandi vildi ekki taka við bréfinu, en það hafi verið alveg ljóst að honum hafi verið sagt upp störfum og hann beðinn um að tæma skrifstofu sína á M og í Reykjavík. Bílnum hafi hann skilað eftir helgina. Varðandi uppsafnað orlof sem stefnandi átti inni hjá stefnda, tók vitnið fram stefnandi hafi einu sinni verið beðinn um að fresta töku orlofs vegna breytinga á skipulagi sem þá áttu sér stað, en að öðru leyti hafi hann á þeim tíma sem hann var hjá stefnda ekki verið beðinn um að fresta orlofi. Hann hafi hins vegar hvatt hann til að taka sitt orlof. Þá taldi vitnið að um mikið uppsafnað orlof væri að ræða. Það hafi verið í höndum stefnanda að stjórna því.

E gerði grein fyrir tímaskráningarkerfi stefnda og þeim breytingum sem stefnandi hafði gert á tímaskráningum.

III

1. Helstu málsástæður og lagarök stefnanda Stefnandi byggir fjárkröfur sínar á almennum reglum samninga og kröfuréttarins, ráðningasamningi sínum við stefnda og gildandi kjarasamningum Sambands stjórnendafélaga (STF) og samtaka atvinnulífsins (SA) sem tók gildi 1. maí 2015. Krefur stefnandi stefnda aðallega um greiðslu launa í uppsagnarfresti, sem hann telur að fyrst geti talist frá 1. apríl 2019.

Stefnandi mótmælir því að hafa brotið ráðningarsamning STF og SA eða trúnað við stefnda líkt og haldið er fram í bréfi stefnda, dags. þ. maí 2019. Þá hafnar stefnandi því einnig að honum hafi verið kynnt á fundi x. nóvember 2018 í hverju trúnaðarbrestur fælist. Þvert á mót hafi tveir yfirmenn stefnanda og starfsmenn stefnda eingöngu farið yfir „upplognar“ ávirðingar sem samstarfsmenn stefnanda höfðu borið á stefnanda í október 2019.

Stefnandi mótmælir því að honum hafi verið kynnt á fundi x. nóvember 2018 að verið væri að segja honum upp og hvað þá að honum hafi verið kynnt uppsagnarbréf. Stefnandi byggir á því að á fundinum hafi E og A, yfirmenn hjá stefnda, farið yfir meintar ásakanir í garð stefnanda sem hann kannaðist ekki við. Eftir fundinn hafi stefnandi verið niðurbrotinn.

Stefnandi byggir á því að sönnunarbyrði hvíli á stefnda um að stefnandi hafi móttekið skriflega uppsögn. Stefndi hafi engin gögn lagt fram til stuðnings fullyrðingum sínum. Ekki nægi að vísa til vitna, sem eru starfsmenn stefnda og hafi mikla hagsmuni af niðurstöðu málsins, sbr. 59. gr. laga nr. 91/1991.

Stefnandi byggir á því að honum hafi fyrst orðið ljóst að stefndi væri að segja upp ráðningarsambandi aðila þegar lögmanni hans var sent skriflegt uppsagnarbréf með tölvupósti frá stefnda þann y. mars 2019. Stefnandi byggir á að uppsögnin hafi því tekið gildi frá næstu mánaðamótum þar á eftir, þ.e. frá og með 1. apríl 2019. Stefnda beri því að efna skyldur sínar skv. ráðningarsamningi í uppsagnarfresti í samræmi við fyrirmæli gildandi kjarasamnings.

Stefnandi vísar til gr. 10.2 í gildandi kjarasamningi. Þar sé mælt fyrir um að sé starfsmanni sagt upp eftir a.m.k. 10 ára samfellt starf hjá sama fyrirtæki, sé uppsagnarfrestur 4 mánuðir ef starfsmaður er orðinn 55 ára. Stefnandi hafi verið [...] ára gamall þegar uppsögnin barst í mars sl. Samkvæmt því eigi stefnandi rétt á 4 mánaða uppsagnarfresti.

Stefnandi byggir á því að hann hafi ekki þegið laun hjá öðrum aðilum í uppsagnarfresti þannig að komi til frádráttar launakröfu á hendur stefnda.

Stefnandi sundurliðar aðalkröfu sína vegna vangoldinna launa þannig:

Vangoldin heildarlaun í uppsagnarfresti 3.117.256 kr. (4 x 779.314). Krafa stefnanda tekur mið af launum hans í janúar 2019 enda eru þau í samræmi við ráðningarsamning aðila og gildandi kjarasamning STF og SA. Samkvæmt launaseðli fyrir tímabilið 1.1.201931.01.2019 voru útgreidd laun 779.314 kr. Stefnandi nýtur 4 mánaða uppsagnarfrests samkvæmt kjarasamningi.

Vangoldið orlof í uppsagnarfresti 406.490 kr. (13,04% * 779.314 * 4). Krafa stefnanda tekur mið af launum hans í janúar 2019 enda eru þau í samræmi við ráðningarsamning aðila og gildandi kjarasamning STF og SA. Samkvæmt gr. 2.1 í gildandi kjarasamningi nýtur stefnandi orlofslauna sem eru 13,04% af útborguðum launum. Stefnandi nýtur 4 mánaða uppsagnarfrests samkvæmt kjarasamningi.

Vangoldin desemberuppbót í uppsagnarfresti 29.667 kr. (89.000/12 * 4). Samkvæmt gr. 1.3 er desemberuppbót vegna ársins 2018 89.000 kr. Stefnandi nýtur 4 mánaða uppsagnarfrests samkvæmt kjarasamningi.

Vangoldin orlofsuppbót í uppsagnarfresti kr. 16.000 kr. (48.000/12 * 4). Samkvæmt gr. 1.4 er desemberuppbót vegna ársins 2018 48.000 kr. Stefnandi nýtur 4 mánaða uppsagnarfrests samkvæmt kjarasamningi.

Samtals 3.569.236 kr. (3.117.256+406.490+29.667+16.000).

Stefnandi byggir varakröfu sína á því að hann hafi orðið óvinnufær vegna veikinda og skilað inn læknisvottorði z. október 2018. Hann hafi því verið veikur þegar umþrætt uppsögn á að hafa farið fram. Veikindaréttur hans, sem stóð yfir þegar boðað var til fundarins í nóvember 2018, var ekki fullnýttur fyrr en 6 mánuðum eftir að læknisvottorðið var gefið út, eða z. apríl 2019. Er hér vísað í ákvæði í gildandi kjarasamningi STF og SA um veikindarétt þar sem stefnandi nýtur 6 mánaða veikindaréttar í hvert sinn.

Varakrafan sundurliðast þannig:

Vangoldin laun 1.19. apríl 2019, samtals 594.902 kr. 779.314 * 2/3 kr. 519.543 kr. Krafan tekur mið af launum stefnanda í janúar 2019 enda eru þau í samræmi við ráðningarsamning aðila og gildandi kjarasamning STF og SA. Samkvæmt launaseðli fyrir tímabilið 1.1.201931.01.2019 voru útgreidd laun 779.314 kr. Krafist er launa fyrir tvo þriðju hluta mánaðar.

Orlof af 519.543 kr. (13,04%*779.314*2/3) 67.748 kr. Samkvæmt gr. 2.1 í gildandi kjarasamning nýtur stefnandi orlofslauna sem eru 13,04% af útborguðum launum.

Hlutdeild í orlofs og desemberuppbót (48.000/12*2/3+89.000/12*2/3) 7.611 kr.

2. Helstu málsástæður og lagarök stefnda Stefndi hafnar málatilbúnaði stefnanda og byggir á því að stefnandi hafi mætt á fund þar sem honum var kynnt skriflegt uppsagnarbréf í samræmi við grein 10.1 í kjarasamningi Samtaka atvinnulífsins og Sambands stjórnendafélaga sem gilti um starfssamband aðila. Stefnanda hafi verið sagt upp með réttmætum hætti og í vitna viðurvist. Lokauppgjör vegna starfsloka stefnanda hafi farið fram í lok fjögurra mánaða uppsagnarfrests stefnanda 31. mars 2019.

Stefndi tekur fram að þrátt fyrir að vitni að fyrrnefndri uppsögn séu starfsmenn stefnda, þá liggi fyrir önnur gögn í málinu sem styðji málatilbúnað stefnda um að uppsögn hafi farið fram í byrjun nóvember 2018. Þannig hafi verið lokað fyrir farsíma stefnanda, netaðgang hans og aðgangskort 1. nóvember s.á. eftir að beiðni þar um hafði borist bdeild stefnda frá B. Skráningu að þessu leyti megi sjá í tölvukerfum stefnda. Þá skilaði stefnandi bifreið sem hann hafði til afnota u. nóvember 2018.

Þá verði einnig ráðið af gögnum málsins að upplifun stefnanda sjálfs í kjölfar fundarins hafi verið sú að honum hafi þá verið sagt upp störfum, sbr. læknisvottorð C frá æ. júní 2019. Þar komi fram að stefnandi hafi leitaði til D u. nóvember 2018. Hafi hann nýlega verið hættur störfum í kjölfar uppsagnar. Jafnframt er því lýst að veikindi stefnanda megi rekja til uppsagnar og stefnandi hafi tjáð lækninum um ástæður starfsloka að hans mati.

Stefndi tekur fram að hann sé atvinnurekandi á almennum vinnumarkaði og hafi því fulla heimild til að segja stefnanda upp störfum að gættum samningsbundnum réttindum hans. Ástæða uppsagnar stefnanda hafi verið trúnaðarbrestur milli hans og stefnda sem stefnanda var tilkynnt um á fundinum x. nóvember 2018 og hann gekkst við. Trúnaðarbrestur þessi hafi falist í því að stefnandi hafði ítrekað framkvæmt handvirkar breytingar á inn og útstimplunum tveggja annarra starfsmanna stefnda aftur í tímann. Skömmu síðar hafi enn fremur komið í ljós að stefnandi hafði skráð sig til vinnu daga sem hann var í veikindaleyfi á D. Þá hafði stefnandi ítrekað framkvæmt handvirkar breytingar á inn og útstimplunum sínum allt upp í mánuð aftur í tímann hverju sinni. Skráningar þessar hafi oft verið í miklu ósamræmi við það sem talist gæti eðlilegt enda innstimplanir þannig oft skráðar um kl. 5 að morgni og útstimplanir sömu daga um kl. 10 að kvöldi. Sem fyrr segir óskaði stefnandi ekki frekari skýringa á ástæðum uppsagnarinnar.

Að mati stefnda hafi framangreind háttsemi farið svo alvarlega gegn trúnaðarskyldum stefnanda að réttlætti fyrirvaralausa uppsögn. Stefndi fór hins vegar þá leið að greiða stefnanda laun í umsömdum uppsagnarfresti auk verulegs uppsafnaðs orlofs sem nam 128,5 dögum. Í ljósi framangreindra breytinga á tímaskráningum hafi verulegur vafi verið um það hvort stefnandi hafi með réttu átt svo mikið áunnið orlof við uppsögn og því hafi uppgjör við hann verið langt umfram skyldu að hans mati.

Með hliðsjón af framangreindu telji stefndi ljóst að stefnanda hafi verið sagt upp störfum x. nóvember 2018 í vitna viðurvist og hafi uppsögnin verið að fullu í samræmi við samningsbundinn rétt stefnanda. Uppgjör á öllum kröfum stefnanda gagnvart stefnda hafi farið fram í lok uppsagnarfrests 31. mars 2019. Beri því að sýkna stefnda af aðalkröfu stefnanda.

Stefndi mótmælir varakröfu stefnanda og hafnar því að hann eigi rétt til greiðslna í sex mánaða veikindaleyfi telji dómurinn að uppsögn hafi átt sér stað x. nóvember 2018. Samkvæmt grein 5.1 í kjarasamningi Samtaka atvinnulífsins og Sambands stjórnendafélaga skal um greiðslu launa í veikinda og slysatilfellum farið eftir samningum undirmanna eftir því sem við á. Stefnandi hafi haft mannaforráð á sinni hendi yfir tugum starfsmanna stefnda og voru undirmenn hans almennir starfsmenn adeildar stefnda, en samkvæmt talningu í október 2019 voru starfsmenn adeildar 75 talsins. Samkvæmt grein 8.1 í kjarasamningi Samtaka atvinnulífsins og Flóabandalagsins sem gildi um starfssamband þeirra undirmanna við stefnda njóti þeir réttinda til launa vegna veikinda sem nemi fjórum mánuðum eftir 5 ár í samfelldu starfi. Réttur stefnanda til greiðslu launa vegna veikinda var því runninn út þegar uppsagnarfrestur hans rann út í lok mars 2019 enda hófst veikindaleyfi hans z. október 2018.

Með vísan til þess er áður segi um aðalkröfu stefnanda telur stefndi að stefnandi hafi fengið greiðslur umfram skyldu vegna verulegs uppsafnaðs orlofs þrátt fyrir ítrekaðar breytingar á tímaskráningum og þar sem tilefni hafi verið til fyrirvaralausrar uppsagnar. Stefnandi geti því ekki talist eiga nokkrar kröfur á hendur stefnda.

Með vísan til alls framangreinds beri að sýkna stefnda af varakröfu stefnanda.

IV

Ágreiningur er með málsaðilum um hvort stefnanda hafi verið sagt upp störfum á fundi sem hann átti með tveimur starfsmönnum stefnda, ödaginn x. nóvember 2018, en stefnandi byggir aðalkröfu sína á því að honum hafi fyrst verið sagt upp störfum þann y. mars 2019, þegar lögmaður hans fékk uppsagnarbréf stefnanda með tölvupósti frá stefnda.

Óumdeilt er að stefnandi var boðaður á fund hjá stefnda í Reykjavík ödaginn x. nóvember 2018 og að á þeim fundi hafi auk stefnanda verið viðstaddir tveir starfsmenn stefnda, þ.e. dstjóri og cstjóri. Málsaðilum ber ekki saman um hvað hafi verið rætt á þeim fundi. Stefndi heldur því fram að á fundinum hafi stefnanda verið tilkynnt um uppsögn og að honum hafi verið afhent skriflegt uppsagnarbréf, sem hann hafi haft með sér af fundinum. Stefnandi mótmælir því að honum hafi verið sagt upp störfum á fundinum, hann hafi ekki fengið afhent uppsagnarbréf eða verið sýnt slíkt bréf og að hann líti svo á að tilefni fundarins hafi verið að ræða ásakanir sem bornar höfðu verið á hann.

Sönnunarbyrði um að stefnanda hafi verið sagt upp störfum og frá hvaða tíma hvílir á stefnda. Ljóst er að uppsagnarbréfið sem liggur fyrir í gögnum málsins var ekki undirritað, hvorki af stefnanda né stefnda. Það eitt getur þó ekki ráðið úrslitum. Í gögnum málsins liggja fyrir ýmis gögn sem benda til þess að á fundinum x. nóvember 2018 hafi stefnanda sannanlega verið sagt upp störfum hjá stefnda og að stefnanda hafi þá verið kunnugt um að starfssambandi hans og stefnda væri lokið frá x. nóvember 2018. Þannig er óumdeilt að stuttu eftir fundinn x. nóvember 2018, hafi stefnandi skilað bíl sem hann hafði haft afnot af og tengdist starfinu. Einnig kemur fram í útprentun úr tölvukerfi stefnda að lokað hafi verið fyrir aðgang stefnanda að starfsstöð stefnda frá æ. nóvember 2018. Þá verður ekki fram hjá því litið að í gögnum málsins liggur fyrir læknisvottorð þar sem haft er eftir stefnanda í viðtali hans hjá vakthafandi lækni á D u. nóvember 2018, að honum hafi verið sagt upp störfum. Í sama vottorði segir einnig að læknir hafi hitt stefnanda reglulega á tímabilinu nóvember 2018 til mars 2019 og að ljóst sé að „álag vegna uppsagnar“ hafi valdið mikilli vanlíðan hjá stefnanda. Í aðilaskýrslu stefnanda fyrir dóminum kvaðst stefnandi, spurður um vottorðið, ekki muna eftir einstaka samtali við lækni en það megi vera að hann hafi sagt það sem fram komi í vottorðinu.

Með vísan til þess er að framan greinir og að virtum gögnum málsins telur dómurinn að leggja verði til grundvallar við úrlausn málsins að stefnanda hafi verið sagt upp störfum á fundi sem hann átti með starfsmönnum stefnda ödaginn x. nóvember 2018 og að stefnanda hafi verið þetta ljóst. Fyrir liggur að uppgjör fór fram miðað við lok uppsagnarfrests 31. mars 2019, og að ekki er tölulegur ágreiningur um það uppgjör. Ber því að sýkna stefnda af aðalkröfu stefnanda.

Kemur þá til skoðunar varakrafa stefnanda sem byggir á þeirri málsástæðu að stefnandi hafi orðið óvinnufær vegna veikinda hinn z. október 2018. Hann hafi verið veikur þegar uppsögnin fór fram og að sá réttur hafi ekki verið fullnýttur fyrr en 6 mánuðum síðar, eða z. apríl 2019. Vísar stefnandi til gildandi samnings milli Samtaka atvinnulífsins og Sambands stjórnendafélaga og greinar 8.2.2 í kjarasamning milli VR og Samtaka atvinnulífsins um rétt hans til veikindalauna í 6 mánuði.

Stefndi hafnar kröfu stefnanda og telur að réttur stefnanda til greiðslu launa vegna veikinda sem hófst z. október 2018, hafi verið runninn út þegar uppsagnarfresti hans lauk í lok mars 2019. Telur stefndi rétt að leggja til grundvallar samning á milli Samtaka atvinnulífsins og Flóabandalagsins, sem mæli fyrir um 4 mánaða veikindarétt eftir fimm ára samfellt starf hjá sama vinnuveitanda.

Samkvæmt grein 5.1 í samningi milli Samtaka atvinnulífsins og Sambands stjórnendafélaga, sem giltu um starfskjör stefnanda, skal farið með greiðslur launa í veikinda og slysatilfellum eftir samningum undirmanna eftir því sem við á. Hafi stjórnandi ekki mannaforráð skal miðað við kjarasamning skrifstofufólks. Í kjarasamningi á milli VR og Samtaka atvinnulífsins er gert ráð fyrir, í grein 8.2.2, að launagreiðslur til starfsmanns í veikindaforföllum skuli vera 6 mánuðir eftir 10 ára starf hjá sama vinnuveitanda.

Stefnandi hóf störf hjá stefnda á árinu 2006 og hafði því starfað hjá stefnda í 12 ár þegar honum var sagt upp störfum hinn x. nóvember 2018. Er óumdeilt að stefnandi fór með töluverð mannaforráð eða alls [...] starfsmanna. Mismunandi kjarasamningar giltu um hina [...] starfsmenn sem störfuðu undir stjórn stefnda. Þannig giltu um suma þeirra samningur milli Samtaka atvinnulífsins og Flóabandalagsins. Um suma gilti samningur Samtaka atvinnulífsins og Starfsgreinasambands Íslands og um aðra starfsmenn gilti kjarasamningur á milli VR og Samtaka atvinnulífsins.

Eins og áður segir hafði stefnandi starfað hjá stefnda í 12 ár þegar honum var sagt upp störfum hinn x. nóvember 2018. Í ljósi þess, og með vísan til þess er að framan greinir, verður að telja að stefnandi njóti ekki lakari réttar en sumir undirmenn hans sem starfað höfðu hjá stefnda í 10 ár samfellt. Er það því niðurstaða dómsins að við ákvörðun á launagreiðslum til stefnanda í veikindaforföllum beri að leggja til grundvallar kjarasamning VR og Samtaka atvinnulífsins þar sem mælt er fyrir um 6 mánaða veikindarétt eftir 10 ára starf hjá sama vinnuveitanda. Með vísan til þess er fallist á varakröfu stefnanda eins og nánar greinir í dómsorði en ekki er tölulegur ágreiningur um útreikning hennar.

Eftir úrslitum málsins og með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þykir rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af rekstri málsins.

H-kk-nf K-x-x Þ-kk-nf lögmaður flutti málið af hálfu stefnanda.

S-kk-nf Á-kk-nf lögmaður flutti málið af hálfu stefnda.

R-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefnda, Y, ber að greiða stefnanda, X, 594.902 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 24. september 2019 til greiðsludags.

Málskostnaður á milli aðila fellur niður.

R-kvk-nf S-kvk-nf (sign.) á launagreiðslum til stefnanda í veikindaforföllum beri að leggja til grundvallar kjarasamning VR og Samtaka atvinnulífsins þar sem mælt er fyrir um 6 mánaða veikindarétt eftir 10 ára starf hjá sama vinnuveitanda. Með vísan til þess er fallist á varakröfu stefnanda eins og nánar greinir í dómsorði en ekki er tölulegur ágreiningur um útreikning hennar.

Eftir úrslitum málsins og með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þykir rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af rekstri málsins.

H-kk-nf K-x-x Þ-kk-nf lögmaður flutti málið af hálfu stefnanda.

S-kk-nf Á-kk-nf lögmaður flutti málið af hálfu stefnda.

R-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Stefnda, Y, ber að greiða stefnanda, X, 594.902 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 24. september 2019 til greiðsludags.

Málskostnaður á milli aðila fellur niður.

R-kvk-nf S-kvk-nf (sign.)