E-1196/2018

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 12. nóvember síðastliðinn, er höfðað 4. desember 2018.

Stefnandi er GS hús ehf., [...], Kópavogi.

Stefndi er Borgarhraun ehf., [...] Reykjavík.

Stefnandi krefst þess að stefndi greiði honum 7.201.082 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 3. nóvember 2017 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst aðallega sýknu af kröfum stefnanda en til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar og þeim skuldajafnað við gagnkröfu stefnanda að fjárhæð 11.000.000 króna. Þess er krafist að gagnkrafan beri dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 25. desember 2017 til greiðsludags. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar.

Upphafleg aðalkrafa stefnda var að málinu yrði vísað frá dómi. Leyst var úr þeirri kröfu með úrskurði 17. maí 2019. Var frávísunarkröfu stefnda hafnað.

I

Málsatvik

Stefnandi gerði stefnda tilboð í lóðina Brekkugötu 13 í Garðabæ sem stefndi svaraði með gagntilboði 12. janúar 2016 sem stefnandi samþykkti. Kaupverð lóðarinnar, sem er 3.227 m2, var 132.000.000 króna sem skyldi greiðast þannig: Við undirritun kaupsamnings, 90.000.000 króna; við afhendingu lóðarinnar, 42.000.000 króna. Hinu selda er svo lýst í gagntilboðinu: „Réttur til að reisa allt að 28 íbúðir á lóðinni Brekkugata 13 1R, fasta nr. [...] í Urriðaholti í Garðabæ, ásamt öllum eignarréttindum er þessari lóðum [sic.] fylgja og fylgja ber. Lóðirnar verða leigulóðir frá Garðabæ og innifalið í kaupverði er leigulóðaréttur og byggingaréttur í samræmi við deiliskipulag....“ Þá segir að lóðin afhendist veðbandalaus með jarðvinnu tilbúin undir sökkla á klöpp. Stefnt var að afhendingu lóðarinnar eigi síðar en 15. apríl.

Kaupsamningur um lóðina með viðaukum var gerður 19. apríl 2016 á grundvelli samþykkts gagntilboðs með því fráviki að byggingarréttur á lóðinni fæli í sér heimild til að reisa á lóðinni 25 íbúðir með bílageymslu „í samræmi við gildandi deiliskipulag.“ Þá var kveðið á um það í grein 3.1 í samningnum að stefnda bæri að afhenda lóðina tilbúna undir sökkla á klöpp.

Þann 28. apríl 2016 auglýsti Garðabær kynningu á tillögum að breytingum á deiliskipulagsáætlun lóðarinnar við Brekkugötu 13. Þar segir orðrétt: „Tillagan gerir ráð fyrir því að hámarksfjöldi íbúða verði 25 í stað 22. Bílastæði bætast við á lóð.“ Gefinn var kostur á athugasemdum við tillöguna með fresti til 13. júní 2016.

Með tölvupósti 24. maí 2016 var stefnanda sent sprengiplan fyrir lóðina og staðfesting á því að búið væri að „brjóta“ lóðina í rétta hæð. Jafnframt var óskað eftir að stefnandi tæki formlega við lóðinni og greiddi eftirstöðvar kaupverðsins, 42.000.000 króna.

Í bréfi stefnanda til stefnda 26. maí 2016 segir að réttur til bygginga íbúða í kaupsamningi hafi fækkað um þrjár íbúðir frá samþykktu gagntilboði en stefnandi hafi ákveðið að una við það til þess að tefja málið ekki enn frekar en miklir hagsmunir væru fyrir stefnanda að fylgja tímaáætlunum og byggingarhraða verksins. Fullyrti stefnandi að upplýsingar um byggingarrétt lóðarinnar í gagntilboði stefnda, í kaupsamningi og afsali væru rangar. Þar sem óheimilt væri að reisa 25 íbúðir á lóðinni teldi stefnandi að hin keypta lóð væri haldin galla. Jafnframt tók stefnandi fram að réttar upplýsingar hefðu haft áhrif á kaupin, þá sérstaklega á kaupverð lóðarinnar. Þrátt fyrir rangar upplýsingar kvaðst stefnandi ætla að greiða kaupverðið í samræmi við kaupsamning og treysta á að skipulagið myndi ná fram að ganga. Færi svo ekki áskildi stefnandi sér allan rétt til að sækja bætur á hendur stefnda vegna þessa. Greiddi stefnandi síðari greiðsluna 26. maí 2016.

Á fundi bæjarráðs Garðabæjar 5. júlí 2016 var samþykkt tillaga að breyttu deiliskipulagi vegna lóðarinnar við Brekkugötu 13, enda höfðu ekki verið gerðar athugasemdir við auglýsta tillögu. Var gert ráð fyrir fjölgun íbúða úr 22 í 25. Jafnframt var lóðarhafa bent á að við fjölgun íbúða yrði að greiða gjald til uppbyggingar skóla og íþróttamála samkvæmt samningi um uppbyggingu byggðar í Urriðaholti, 743.738 krónur á íbúð miðað við byggingarvísitölu 642,4 stig í janúar 2016.

Dagana 21.22. júlí 2016 áttu sér stað samskipti milli aðila vegna stöðu framkvæmda á lóðinni þar sem stefndi upplýsti stefnanda um mikilvægi þess að ljúka við botnplötu fyrir 1. ágúst 2016 svo að ekki kæmi til dagsekta. Engu að síður urðu tafir á smíði botnplötu sem leiddi til þess að 20. desember 2016 fékk stefndi kröfu um greiðslu dagsekta að fjárhæð 15.621.116 krónur.

Bæjarstjórn Garðabæjar samþykkti nýtt deiliskipulag fyrir lóðina 25. ágúst 2016. Í kjölfarið var hafist handa við að uppfæra byggingarteikningar sem voru lagðar inn til samþykktar hjá byggingarfulltrúa Garðabæjar 20. október 2016. Eftir athugasemdir byggingarfulltrúa voru uppfærðar teikningar lagðar inn 19. desember 2016.

Stefnandi fékk á fyrri hluta árs 2017 heimild byggingarfulltrúa til aðstöðusköpunar vegna jarðvegsframkvæmda á lóðinni. Kom þá í ljós að lóðin var ekki tilbúin undir sökkla eins og um hafði verið samið. Leitaði stefnandi álits G-kk-ef S-kk-ef verkfræðings sem taldi að fjarlægja þyrfti 500 m3 af klöpp til viðbótar því sem þegar hafði verið fjarlægt, auk þess sem að bæta þyrfti fyllingu í grunninn undir bílageymsluna þar sem brotið hefði verið nokkuð freklega úr klöppinni. Taldi G-kk-nf að viðbótarkostnaður vegna fleygunar og viðbótarfyllingar næmi 4.968.500 krónum.

Þann 23. mars 2017 tilkynnti stefnandi stefnda með tölvupósti að lóðin væri ekki tilbúin undir sökkla. Var óskað eftir því að gengið yrði í verkið sem fyrst þar sem stefnandi ætlaði að hefja framkvæmdir á lóðinni. Stefndi mun ekki hafa brugðist við tilkynningu stefnanda og svo fór að stefnandi vann verkið sjálfur.

Umsókn stefnanda um byggingarleyfi fyrir 25 íbúða fjölbýlishús á lóðinni við Brekkugötu 13 var samþykkt af bæjarráði Garðabæjar 28. mars 2017. Með afgreiðslunni var stefnanda gert að greiða tiltekin gjöld, þar á meðal sérstakt gjald vegna fjölgunar íbúða að fjárhæð 2.232.582 krónur, eða 744.194 krónur fyrir hverja íbúð.

Með bréfi 3. október 2017 krafði stefnandi stefnda um greiðslu viðbótarkostnaðar vegna fjölgunar íbúða á lóðinni um þrjár að fjárhæð 2.232.582 krónur og vegna framkvæmda til að gera lóðina tilbúna undir sökkla, 4.968.500 krónur, eða samtals 7.201.082 krónur.

Stefndi hafnaði ábyrgð á meintum göllum á fasteigninni með bréfi 25. nóvember 2017. Fullyrti stefndi að hann hefði efnt allar skyldur sínar samkvæmt kaupsamningi aðila. Þá kom fram að stefnandi hefði fengið heimild til þess að reisa fjölbýlishús með 25 íbúðum á lóðinni eftir breytingu deiliskipulagsins. Væri kaupsamningur aðila því efndur að fullu. Hafnaði stefndi því að hann hefði tekið á sig skyldur til þess að greiða gjöld vegna breytinga á deiliskipulagi. Þá taldi stefndi sér einnig óskylt að greiða viðbótarkostnað vegna lóðarinnar. Auk þess að hafna kröfum stefnanda krafðist stefndi greiðslu á dagsektum þar sem hann taldi stefnanda hafa vanrækt að ljúka við gerð botnplötu á tilskildum tíma. Vísaði stefndi til kaupsamnings og afsals aðila því til stuðnings.

Stefnandi aflaði matsgerðar dómkvadds matsmanns undir rekstri málsins. Þann 24. maí 2019 var S-kk-nf H-kk-nf byggingatæknifræðingur og húsasmíðameistari dómkvaddur til að meta galla og tjón vegna viðbótarkostnaðar við fleygun og fyllingar jarðefnis í grunn lóðarinnar að Brekkugötu 13 og láta í té rökstutt álit. Matsgerð S-kk-ef er dagsett 2. júlí 2019 og var lögð fram í málinu 5. júlí sama ár. Komst dómkvaddur matsmaður að því að heildarkostnaður vegna jarðvinnu, að meðtöldum kostnaði vegna vinnu mælingamanns og vinnu byggingarstjóra við samræmingu og eftirlit, væri 6.036.000 krónur, eða 5.997.523 krónur að teknu tilliti til þess að 60% virðisaukaskatts af vinnu á byggingarstað fáist endurgreitt.

II

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi kveðst eiga kröfu á hendur stefnda að fjárhæð 7.201.082 krónur sem eigi rætur að rekja til kaupsamnings aðila 19. apríl 2016 vegna kaupa á lóð við Brekkugötu 13 í Garðabæ. Um sé að ræða kröfu vegna galla á hinu keypta, annars vegar kröfu er varði breytingargjald vegna deiliskipulags og hins vegar vegna kostnaðar við jarðvegsframkvæmdir.

Stefndi hafi gert stefnanda gagntilboð sem hafi gert ráð fyrir sölu á lóð með byggingarétti fyrir 28 íbúðir þar sem söluverð hafi numið 132.000.000 króna. Stefnandi hafi gengið að gagntilboði stefnda og með því hafi verið kominn á bindandi samningur. Við gerð kaupsamnings, þar sem fram hafi farið nánari útfærsla á samningi aðila, hafi byggingarréttur verið minnkaður um þrjár íbúðir, eða úr 28 í 25. Þrátt fyrir að fjöldi íbúða samkvæmt byggingarrétti sé stór þáttur við ákvörðun kaupverðs hafi stefnandi ákveðið að efna skuldbindingar sínar og greitt 90.000.000 króna við undirritun kaupsamnings.

Eftir að undirritun hafi átt sér stað, og greiðsla á stórum hluta kaupverðsins, hafi komið í ljós að samkvæmt gildandi deiliskipulagi hafi aðeins verið heimilt að byggja 1822 íbúðir á lóðinni, en ekki 25 eins og komi fram í kaupsamningi. Stefnandi telji að fasteignin hafi vegna þess verið haldin galla í skilningi 18. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup.

Þá kveðst stefnandi telja að stefndi hafi vísvitandi með saknæmum og ólögmætum hætti leynt upplýsingum um að aðeins væri heimilt að byggja 1822 íbúðir á lóðinni, sbr. 26. og 27. gr. laga nr. 40/2002. Telji stefnandi ljóst að stefndi hafi vitað að umgetinn byggingarréttur í gagntilboði stefnda og kaupsamningi aðila hafi ekki verið fyrir hendi. Sé í fyrsta lagi byggt á því að stefndi hafi á þessum tíma sent fyrirspurn um breytingu á deiliskipulagi fyrir lóðina í þeim tilgangi að fjölga íbúðum á lóðinni í 2528. Í öðru lagi hafi stefndi keypt lóðina af félaginu Urriðaholti ehf. með kaupsamningi 8. maí 2015 þar sem fram komi að hið selda væri réttur til að reisa allt að 22 íbúða fjölbýlishús á lóðinni Brekkugötu 13 í Urriðaholti í Garðabæ. Þessum upplýsingum hafi stefndi leynt stefnanda með saknæmum og ólögmætum hætti og valdið honum tjóni. Þá komi fram í grein 7.1 í kaupsamningi aðila að fasteignin skyldi afhendast í umsömdu ástandi. Stefnandi, sem hafi lagt fjölda íbúða á lóðinni til grundvallar kaupverðinu, hafi því orðið fyrir tjóni þegar honum hafi verið gert að greiða svokallað breytingargjald vegna fjölgunar íbúða á lóðinni til þess að koma lóðinni í hið umsamda ástand. Nemi tjón stefnanda vegna þessa samtals 2.232.582 krónum eða 744.194 krónum fyrir hverja íbúð.

Krafa stefnanda vegna viðbótarkostnaðar sé þannig tilkomin að áður en til kaupsamnings aðila hafi komið hafi stefndi samið um jarðvegsframkvæmdir á lóðinni í tengslum við kaup hans á lóðinni af Urriðaholti ehf. Með samningnum hafi Urriðaholt ehf. tekið að sér jarðvegsframkvæmdir á lóðinni, þar á meðal að fjarlægja laust yfirborðsefni, sprengja og fjarlægja klöpp á tilgreindu verði. Þegar stefndi hafi selt stefnanda lóðina hafi verið samið um að lóðin skyldi afhendast tilbúin undir sökkla á klöpp, sbr. grein 5.2. Þá komi fram í grein 7.1 að fasteignin skyldi afhent í umsömdu ástandi á afhendingardegi.

Þegar stefnandi hafi ætlað að hefja framkvæmdir hafi komið í ljós að lóðin hafi ekki verið tilbúin undir sökkla á klöpp eins og áskilið hafi verið og hafi reynst nauðsynlegt að fjarlægja 500m3 klöpp til viðbótar því sem þá þegar hafði verið fjarlægt. Þá hafi jafnframt verið nauðsynlegt að bæta jarðvegi í grunn undir bílageymslu þar sem tekið hafi verið freklega af klöppinni. Þar sem lóðin hafi ekki reynst í umsömdu ástandi telji stefnandi að lóðin hafi verið haldin galla í skilningi 18. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup. Tjón stefnanda vegna gallans nemi kostnaði stefnanda við að koma lóðinni í umsamið ástand, eða samtals 4.968.500 krónum.

Hvað varðar lagarök vísar stefnandi til almennra reglna samninga, kröfu og skaðabótaréttar til stuðnings kröfu sinni. Jafnframt vísar stefnandi til meginregla fasteignakauparéttar og ákvæða laga nr. 40/2002 um fasteignakaup, einkum 18., 19., 26. og 27. gr. laganna.

Stefnandi byggir dráttarvaxtakröfu sína á 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Ber krafan dráttarvexti frá 3. nóvember 2017 til greiðsludags, en þá var liðinn mánuður frá því að stefndi var sannarlega krafinn um greiðslu kröfunnar. Krafa um málskostnað byggist á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Um varnarþing er vísað til greinar 10.2 í kaupsamningi aðila, sbr. 3. mgr. 42. gr. og 1. mgr. 34. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

III

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi kveður stefnanda ekki eiga lögmæta kröfu á hendur sér og krefst því aðallega sýknu af kröfum stefnanda. Verði ekki fallist á aðalkröfu stefnda um sýknu krefst stefndi til vara lækkunar á kröfum stefnanda. Verði fallist á að stefnandi eigi lögmæta kröfu á hendur stefnda í heild eða hluta telji stefndi sig eiga gagnkröfu á hendur stefnanda sem eigi að ganga upp í kröfu stefnanda að fullu. Verði hins vegar fallist á að stefnandi eigi rétt á greiðslu úr hendi stefnda vegna breytingargjalds kveðst stefndi telja kröfu stefnanda vera of háa. Stefndi telji sig jafnframt eiga gagnkröfu til skuldajafnaðar á hendur stefnanda eins og nánar verði rakið síðar.

Stefndi fullyrðir að hann hafi efnt samningsskuldbindingar sínar og mótmælir því að hafa í gagntilboði lofað afdráttarlaust að stefnandi fengi byggingarrétt fyrir 28 íbúðir á lóðinni. Í gagntilboði stefnda 12. janúar 2016 sé ekki að finna afdráttarlaust loforð stefnda um að heimilt væri að reisa 28 íbúðir á lóðinni, heldur komi fram að í hinu selda felist réttur til að reisa allt að 28 íbúðir á lóðinni. Auk þess segi í gagntilboðinu að hið selda feli í sér byggingarrétt í samræmi við deiliskipulag. Sé þetta í samræmi við endanlega útfærslu í kaupsamningi og afsali aðila 19. apríl 2016. Þar komi fram að í hinu selda felist „byggingarréttur sem felur í sér heimild til að reista á lóðinni 25 íbúðir með bílageymslu, í samræmi við gildandi deiliskipulag.“ Vert sé að taka fram að samkvæmt því deiliskipulagi sem hafi verið í gildi á þeim tíma þegar gagntilboðið, kaupsamningur og afsal hafi verið ritað hafi einvörðungu verið heimilt að reisa 22 íbúðir á lóðinni. Af tilvitnuðum gögnum leiði að stefnda hafi borið að afhenda lóðina með byggingarrétti í samræmi við gildandi deiliskipulag, það er með heimild til að reisa 22 íbúðir á lóðinni.

Stefndi kveðst hvorki bera ábyrgð á því að tilgreindur fjöldi íbúða sem hafi mátt reisa samkvæmt deiliskipulagi hafi breyst frá gagntilboði aðila og þar til kaupsamningur hafi verið gerður, né að í kaupsamningi hafi verið ranglega skírskotað til þess fjölda íbúða sem væri heimilt að byggja samkvæmt deiliskipulagi. Bendi stefndi sérstaklega á að samningurinn hafi verið saminn af lögmanni á vegum stefnanda og telji stefndi því að allan vafa sem leiði af orðalagi kaupsamnings verði að túlka sér í hag. Þótt komist yrði að þeirri niðurstöðu að af kaupsamningi og afsali aðila leiði að stefnda hafi borið að tryggja að stefnandi gæti byggt 25 íbúðir á lóðinni telji stefndi sig ekki eiga að standa straum af þeim kostnaði sem leiddi af deiliskipulagsbreytingu vegna fjölgunar íbúða á lóðinni. Í því skyni vísi stefndi til þess að í gagntilboðinu sé sérstaklega tekið fram að deiliskipulagsbreyting væri nauðsynleg til þess að heimilt væri að byggja fleiri en 22 íbúðir á lóðinni. Samkvæmt gagntilboðinu hafi stefnda eingöngu borið að afla staðfestingar á því að byggingaryfirvöld í Garðabæ myndu samþykkja fjölgun íbúða. Hvergi í samningi aðila sé kveðið á um það að stefndi ætti að standa straum af þeim kostnaði sem af þeirri breytingu hlytist. Stefndi telji það hafa verið stefnanda í lófa lagið að taka fram í kaupsamningi aðila ef hann vildi að stefnda bæri að standa straum af slíkum kostnaði, eða að taka þann kostnað með í reikninginn við ákvörðun á kaupverði eignarinnar. Af almennum reglum um lögskil og af skýrum fyrirmælum í kaupsamningi og afsali aðila leiði að það falli í hlut stefnanda að greiða öll gjöld af fasteigninni eftir útgáfu afsals, þar á meðal þann kostnað sem hafi hlotist af breytingu á deiliskipulagi. Þar sem stefnda hafi eingöngu borið að tryggja að stefnandi fengi heimild til að reisa 25 íbúðir á lóðinni, hafi hann þegar efnt skyldur sínar samkvæmt samningi aðila.

Þá kveðst stefndi mótmæla staðhæfingum stefnanda um að í bréfi 26. maí 2016 hafi stefnandi áskilið sér rétt til þess að sækja bætur vegna þess viðbótarkostnaðar sem myndi hljótast af breytingum á deiliskipulagi. Í bréfinu hafi stefnandi lýst því yfir að hann muni greiða umsamið kaupverð þrátt fyrir að honum sé ljóst að hann þurfi að afla breytinga á deiliskipulagi, en stefnandi hafi eingöngu áskilið sér rétt til að sækja bætur á hendur stefnda ef breytingin gengi ekki eftir eða ef tafir yrðu á málinu. Ljóst sé að deiliskipulagstillagan hafi gengið eftir og að ekki hafi verið óhóflegar tafir á málinu. Þrátt fyrir það hafi stefnandi ákveðið að sækja bætur á hendur stefnda. Stefnandi hafi ekki gert fyrirvara um það að hann teldi að stefndi ætti að greiða kostnað af þeirri breytingu á deiliskipulagi sem stefnanda hafi verið fyllilega ljóst að ætti eftir að ganga frá. Telji stefndi því að með fyrrnefndu bréfi hafi stefnandi lýst því yfir með bindandi hætti að hann myndi halda sig við kaupsamninginn þrátt fyrir að hann þyrfti að afla breytingar á deiliskipulagi með tilheyrandi kostnaði.

Samkvæmt framansögðu hafi stefndi efnt allar skuldbindingar sínar samkvæmt samningi aðila og því sé ekki til staðar galli í skilningi laga um fasteignakaup. Beri því að sýkna stefnda af kröfu stefnanda.

Stefnandi byggi á því að fjöldi íbúða, sem heimilt væri að reisa á lóðinni, hafi verið stór þáttur við ákvörðun kaupverðs og einnig sé skírskotað til þess að eftir að undirritun hafi átt sér stað og eftir að stefnandi hafi innt af hendi greiðslu á stórum hluta kaupverðs hafi komið í ljós að samkvæmt gildandi deiliskipulagi hafi aðeins verið heimilt að byggja 1822 íbúðir á lóðinni en ekki 25. Stefndi kveðst vísa til þess að samkvæmt 29. gr. laga um fasteignakaup hafi hvílt á stefnanda aðgæsluskylda við kaupin. Af henni leiði að stefnandi geti ekki borið fyrir sig galla á fasteign sem hann þekkti til eða átti að þekkja til þegar kaupsamningur var gerður.

Stefndi kveðst mótmæla staðhæfingu þess efnis að það hafi fyrst komið í ljós eftir undirritun kaupsamnings að einungis hafi verið heimilt að byggja 1822 íbúðir samkvæmt gildandi deiliskipulagi. Í gagntilboði stefnda hafi komið skýrt fram að nauðsynlegt væri að fá samþykki Garðabæjar fyrir fjölgun á heimilum íbúðafjölda samkvæmt gildandi deiliskipulagi ef reisa ætti fleiri en 22 íbúðir. Því telji stefndi að stefnanda hafi ekki getað dulist að samkvæmt gildandi deiliskipulagi hafi ekki verið heimilt að byggja 25 íbúðir á lóðinni. Ennfremur vísi stefndi til þess að deiliskipulagsáætlanir séu aðgengilegar almenningi. Það hafi því verið stefnanda í lófa lagið við kaupin að kanna hver hafi verið leyfilegur fjöldi íbúða á lóðinni samkvæmt gildandi deiliskipulagi, ekki síst ef fjöldi íbúða hafi verið forsenda við ákvörðunar á kaupverði eignarinnar. Loks vísi stefndi til þess að stefnandi hafi þegar greitt kaupverð að fullu og tekið athugasemdalaust við afsali fasteignarinnar. Það hafi þau réttaráhrif að möguleikar stefnanda til að beita vanefndarúrræðum gegn stefnda verði takmarkaðri en ella.

Með vísan til framangreinds telji stefndi að stefnandi geti ekki borið fyrir sig að fasteignin hafi verið haldin galla þar sem einungis hafi verið heimilt að reisa 22 íbúðir samkvæmt gildandi deiliskipulagi, enda um að ræða upplýsingar sem stefnandi hafi þekkt til við gerð kaupsamnings.

Þá kveðst stefndi jafnframt mótmæla staðhæfingum stefnanda um að hann hafi leynt upplýsingum um það hversu margar íbúðir væri heimilt að reisa á lóðinni. Skýrlega hafi komið fram í gagntilboðinu að samkvæmt gildandi deiliskipulagi hafi verið heimilt að byggja að hámarki 22 íbúðir. Vegna þessa sé ekki hægt að líta svo á að stefndi hafi látið hjá líða að gefa stefnanda upplýsingar um fasteignina sem höfðu áhrif á gerð kaupsamnings, sbr. 26. gr. laga um fasteignakaup. Þá hafi stefndi heldur ekki veitt rangar upplýsingar í skilningi 27. gr. laganna. Þrátt fyrir að stefndi hafi í raun upplýst stefnanda í gagntilboði sínu um heimilan íbúðafjölda á fasteigninni þá telji stefndi að það hafi ekki verið á hans ábyrgð að upplýsa stefnanda, sem sérhæfir sig í kaupum og sölu á fasteignum, um heimilan íbúðafjölda samkvæmt gildandi deiliskipulagi þar sem um sé að ræða upplýsingar sem stefnandi hafi hæglega getað kynnt sér enda sé deiliskipulagið aðgengilegt almenningi.

Markmið stefnda við samningsgerðina hafi verið að selja fasteignina ásamt byggingarrétti í samræmi við gildandi deiliskipulag. Það blasi þó við að í kaupsamningi og afsali aðila sé því ranglega haldið fram að byggingarréttur fasteignarinnar feli í sér heimild til að reisa á lóðinni 25 íbúðir með bílageymslu í samræmi við gildandi deiliskipulag. Stefndi telji að hafi stefnandi málsins á grundvelli framangreindra skjala haft réttmætar væntingar til þess að hann myndi öðlast við kaupin heimild til þess að byggja 25 íbúðir á fasteigninni án þess að þurfa að sækja um og greiða fyrir breytingar á deiliskipulagi, þá sé tjón hans að rekja til rangra upplýsinga í kaupsamningi og afsali milli aðila. Stefndi verði ekki gerður ábyrgur fyrir röngum og ósamrýmanlegum upplýsingum í kaupsamningnum og afsalinu, sem unnin hafi verið af lögmanni á vegum stefnanda. Það hafi verið í höndum þess fasteignasala er samdi skjalið að ganga úr skugga um að samræmi væri á milli staðhæfinga um heimilan íbúðafjölda samkvæmt byggingarrétti í kaupsamningi og afsali aðila og fyrirmæla gildandi deiliskipulags.

Þá kveðst stefndi enn fremur mótmæla kröfu og málsástæðum stefnanda um greiðslu vegna viðbótarkostnaðar við fleygun og fyllingu á klöpp. Verði hins vegar fallist á að stefnandi eigi rétt á greiðslu úr hendi stefnda vegna þessa þáttar telji stefndi kröfu stefnanda vera of háa og ekki eiga við rök að styðjast. Stefndi telji sig jafnframt eiga gagnkröfu til skuldajafnaðar á hendur stefnanda. Kaupsamningur aðila sé fremur fáorður um frágang lóðarinnar en það sé þó óumdeilt að samið hafi verið um að stefndi afhenti lóðina tilbúna undir sökkla á klöpp, sbr. lið 5.2 í kaupsamningi aðila. Stefndi kveðst hafa efnt þessa skyldu varðandi frágang lóðarinnar fyrir afhendingu hennar. Af þeim sökum telji stefndi að sér sé óskylt að greiða kostnað vegna viðbótar fleygunar og fyllingar á lóðinni. Stefnandi beri sönnunarbyrði fyrir galla og umfangi hans. Ekkert í þeim gögnum sem stefnandi hafi lagt fram sýni fram á að jarðvegsvinna af hans hálfu hafi verið ófullnægjandi eða í ósamræmi við fyrirmæli kaupsamningsins. Í því sambandi mótmæli stefndi staðhæfingum í minnisblaði þess efnis að „samkvæmt samkomulagi hafi lóðin átt að afhendast 70. cm undir plötu hæð þannig að hægt væri að steypa beint ofan á klöppina“, en engin slík fyrirmæli um framkvæmd verksins sé að finna í samningi milli aðila. Raunar telji stefndi að minnisblaðið sýni einungis fram á að mögulegt hefði verið að útfæra fleygun með öðrum hætti til þess að lóðin væri tilbúin undir sökkla á klöpp. Stefndi telji þó það ekki leiða til þess að hann hafi framkvæmt fleygun með ófullnægjandi hætti, heldur leiði það einungis til þess að fleiri en ein útfærsla hafi verið möguleg. Þá telji stefndi að hafi stefnandi viljað að stefndi innti verkið af hendið á tiltekinn hátt þá hafi honum borið að taka slíkt fram í kaupsamningi aðila. Vitanlega hafi stefnanda verið frjálst að velja aðra útfærslu við fleygun á klöpp, en hann telji sig ekki eiga að standa straum af þeim kostnaði er hafi hlotist af viðbótarframkvæmdum stefnanda. Þá sé bent á að stefnandi hafi tekið við afsali og greitt kaupverð að fullu án athugasemda. Einnig hafi stefndi sent stefnanda fyrir afhendingu lóðar og lokagreiðslu stefnanda, eða með tölvuskeyti 24. maí 2016, áætlun um sprengingar vegna fleygunar á klöpp en stefnandi hafi ekki gert neinar athugasemdir við framkvæmdina fyrr en hátt í ári síðar, eða 23. mars 2017, þegar stefnandi hafi skorað á stefnda að ganga í hin svokölluðu viðbótarverk. Stefndi ítreki því fyrri sjónarmið um tómlæti og afleiðingar þess fyrir möguleika stefnanda á beitingu vanefndarúrræða.

Að öllu framangreindu virtu telji stefndi að sýkna verði hann af kröfu stefnanda vegna viðbótarkostnaðar. Verði fallist á að stefnda beri að greiða kostnað vegna svokallaðra viðbótarverka telji stefndi að umkrafin fjárhæð sé bersýnilega of há og ekki í samræmi við þá vinnu og þann efniskostnað sem fari í umrædd viðbótarverk.

Stefndi kveðst eiga gagnkröfu á hendur stefnanda að fjárhæð 11.000.000 krónur og krefst þess, ef fallist verður á kröfur stefnanda í heild eða að hluta, að hún komi til skuldajafnaðar, sbr. 1. mgr. 28. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Stefndi hafi verið krafinn um greiðslu dagsekta vegna þess að stefnandi hafi ekki smíðað botnplötu á lóðinni á tilskildum tíma. Sé því ljóst að stefndi hafi orðið fyrir umtalsverðu tjóni, sem rekja megi til stefnanda. Krafa um dagsektir eigi rætur sínar að rekja til kaupsamnings stefnda og Urriðaholts ehf. þar sem kveðið hafi verið á um greiðslu dagsekta ef botnplata yrði ekki steypt fyrir 1. maí 2016. Kröfuna reisti stefndi á þeim rökum að samkvæmt skýru orðalagi í kaupsamningi og afsali aðila hafi öll réttindi flust og allar skyldur, þar með talið þinglýstar kvaðir á eigninni, yfir á stefnanda við kaupin. Í því felist að stefnandi hafi við kaupin orðið skuldbundinn til þess að steypa botnplötu fyrir 1. maí 2016 að viðurlögðum dagsektum.

Krafist sé dráttarvaxta af þeirri fjárhæð samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 25. desember 2017 til greiðsludags en þá hafi mánuður verið liðinn frá bréfi lögmanns stefnda til stefnanda, sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001. Verði fallist á kröfur stefnanda að einhverju leyti sé ljóst að skilyrði skuldajafnaðar séu fyrir hendi, enda kröfurnar samkynja og hæfar til að mætast.

Stefndi vísar til stuðnings kröfum sínum til meginreglna skaðabótaréttar, fasteignakauparéttar og samninga og kröfuréttar. Þá er vísað til laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála sérstaklega 2. mgr. 18 gr., 28. gr. og 1. mgr. 80. gr. Einnig vísar stefndi til laga nr. 40/2002 um fasteignarkaup, sérstaklega 26 gr., 27. gr. og 29. gr. laganna. Jafnframt vísar stefndi til laga nr. 70/2015 um sölu fasteigna og skipa, sérstaklega 12. gr., 16. gr., 25. gr. og 27. gr. laganna. Um vaxtakröfu vísar stefndi til III. – IV. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Krafa stefnda um málskostnað styðst við 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

IV

Niðurstaða

Mál þetta er sprottið af kaupum stefnanda á lóðinni Brekkugötu 13 í Garðabæ af stefnda með kaupsamningi 19. apríl 2016. Af hálfu stefnanda er byggt á því að hið keypta hafi verið gallað í skilningi laga nr. 40/2002 um fasteignakaup og eru kröfur hans tvíþættar í málinu. Annars vegar er um að ræða kröfu vegna breytingagjalds að fjárhæð 2.232.582 krónur, sem stefnandi greiddi í kjölfar breytinga á deiliskipulagi fyrir lóðina vegna fjölgunar íbúða á lóðinni úr 22 í 25, og hins vegar kostnað við jarðvegsframkvæmdir að fjárhæð 4.968.500 krónur, sem stefnandi fullyrðir að hafi verið nauðsynlegar til að gera lóðina tilbúna undir sökkla. Kröfur stefnanda á hendur stefnda nema því samtals 7.201.082 krónum.

Vegna kröfu um greiðslu breytingagjalds er af hálfu stefnanda vísað til þess að eftir undirritun kaupsamnings um lóðina hafi komið í ljós að ekki væri heimilt að byggja fleiri en 1822 íbúðir á lóðinni, en ekki 25 íbúðir eins og tilgreint væri í kaupsamningi aðila. Þá er bent á grein 7.1 í kaupsamningi aðila þar sem segi að fasteignin skuli afhent í umsömdu ástandi og hafi stefnandi, sem hafi lagt fjölda íbúða á lóðinni til grundvallar kaupverðinu, orðið fyrir tjóni þegar honum hafi verið gert að greiða breytingagjald vegna fjölgunar íbúða til að koma lóðinni í umsamið ástand.

Stefndi fullyrðir að hann hafi efnt samningsskuldbindingar sínar að fullu og krefst sýknu af kröfu stefnanda. Bendir stefndi á að í endanlegri útfærslu í kaupsamningi og afsali aðila 19. apríl 2016 felist byggingarréttur sem felur í sér heimild til að reisa á lóðinni 25 íbúðir með bílageymslu „í samræmi við gildandi deiliskipulag.“ Samkvæmt því deiliskipulagi sem hafi verið í gildi á þeim tíma þegar gagntilboð, kaupsamningur og afsal hafi verið ritað hafi aðeins mátt reisa 22 íbúðir á lóðinni. Samkvæmt því hafi stefnda borið að afhenda lóðina með byggingarrétti í samræmi við gildandi deiliskipulag og beri stefndi ekki ábyrgð á því að tilgreindur fjöldi íbúða sem hafi mátt reisa á lóðinni samkvæmt deiliskipulagi hafi breyst frá gagntilboði aðila og þar til kaupsamningur hafi verið gerður. Þá sé hvergi kveðið á um það í samningi aðila að stefndi eigi að standa straum af kostnaði við breytingu vegna fjölgunar íbúða á lóðinni.

Í lýsingu á hinu selda í kaupsamningi og afsali aðila 19. apríl 2016 um lóðina að Brekkugötu 13 segir í grein 1.1 að byggingarréttur á lóðinni feli í sér „heimild til að reisa á lóðinni 25 íbúðir með bílageymslu í samræmi við gildandi deiliskipulag.“ Þá er vísað til þess að um kaupin og réttarsamband aðila gildi lög nr. 40/2002 um fasteignakaup að því leyti sem ekki er samið um frávik í einstökum greinum.

Þegar stefndi keypti lóðina af fyrri eiganda hennar í maí 2015 öðlaðist hann heimild til að reisa allt að 22 íbúða fjölbýlishús á lóðinni. Segir í þeim samningi að byggingarréttur sé í samræmi við deiliskipulag og fjöldi íbúða 1822. Ekki er um það deilt í málinu að þegar fyrrgreindir samningar aðila málsins voru undirritaðir í apríl 2016 þá var í gildi deiliskipulag fyrir lóðina sem gerði ráð fyrir að hámarksfjöldi íbúða á lóðinni Brekkugötu 13 væri 22. Engu að síður seldi stefndi stefnanda byggingarrétt fyrir 25 íbúðir eða þremur fleiri en gildandi deiliskipulag heimilaði að byggt yrði á lóðinni. Sótti stefnandi um byggingarleyfi fyrir þeim fjölda íbúða á lóðinni og auglýsti bæjarstjórn Garðabæjar kynningu að breytingu á deiliskipulagi fyrir lóðina sem gerði ráð fyrir því að hámarksfjöldi íbúða á lóðinni yrði 25 í stað 22.

Með vísan til þess sem rakið er að framan og í ljósi þess að stefnda var kunnugt um það, vegna kaupsamnings við fyrri eiganda lóðarinnar, að byggingarréttur á lóðinni takmarkaðist við 1822 íbúðir verður fallist á það með stefnanda að hið selda hafi verið haldið galla í skilningi 18. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup, en þar segir að fasteign teljist gölluð ef hún stenst ekki þær kröfur um gæði, búnað og annað sem leiðir af lögunum og kaupsamningi. Með því að selja stefnanda byggingarrétt fyrir fleiri íbúðum á lóðinni en kveðið var á um í gildandi deiliskipulagi ábyrgðist stefndi samkvæmt lýsingu á hinu selda í kaupsamningi aðila 19. apríl 2016 að stefnandi gæti byggt umsaminn fjölda íbúða á lóðinni. Það gekk eftir og fékk stefnandi samþykkta umsókn sína um leyfi til að byggja fjöleignarhús á lóðinni með 25 íbúðum með því skilyrði meðal annars að greiða gjald vegna fjölgunar íbúða um þrjár að fjárhæð 2.232.582 krónur (3x744.194 krónur).

Kaupsamningur aðila er skýr um það efni að stefnandi hefði heimild til að byggja 25 íbúðir á lóðinni og verður því ekki fallist á sjónarmið stefnda í þá veru að honum hafi einvörðungu borið að afhenda byggingarrétt fyrir þeim fjölda íbúða sem tilgreindur var í þágildandi deiliskipulagi. Að mati dómsins bar stefnda samkvæmt grein 7.1 í kaupsamningi aðila að afhenda stefnanda lóðina með byggingarrétti fyrir 25 íbúðum. Það gerði stefndi ekki og verður því ekki hjá því komist að bæta stefnanda það tjón sem hann varð fyrir af þessum sökum og nemur kostnaði stefnanda af því að koma lóðinni í umsamið ástand að því varðar umsaminn fjölda íbúða á lóðinni, 2.232.582 krónur.

Í máli þessu krefst stefnandi greiðslu á viðbótarkostnaði vegna jarðvegsframkvæmda á lóðinni Brekkugötu 13 að fjárhæð 4.968.500 krónur. Vísar stefnandi til þess að lóðin hafi ekki reynst í umsömdu ástandi og því verið haldin galla í skilningi 18. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup og nemi tjón vegna gallans kostnaði stefnanda við að koma lóðinni í umsamið ástand. Bendir stefnandi á, kröfu sinni til stuðnings, að stefndi hafi með samningi við Urriðaholt ehf. tekið að sér jarðvegsframkvæmdir á lóðinni, þar á meðal að fjarlægja laust yfirborðsefni, sprengja og fjarlægja klöpp. Heldur stefnandi því fram að lóðin hafi ekki verið afhent tilbúin undir sökkla á klöpp eins og kveðið sé á um í grein 5.2 í kaupsamningi aðila. Bæta hafi þurft jarðvegi í grunn undir bílageymslu þar sem tekið hafi verið of mikið af klöppinni. Á öðrum stað hafi hins vegar þurft að fjarlægja 500 m3 klöpp til viðbótar því sem þegar hafi verið fjarlægt.

Stefndi kveðst mótmæla kröfu og málsástæðum stefnanda um greiðslu vegna kostnaðar við fleygun og fyllingu á klöpp og krefst sýknu. Bendir stefndi á að kaupsamningur aðila sé fáorður um frágang lóðarinnar en óumdeilt sé að samið hafi verið um að stefndi afhenti lóðina tilbúna undir sökkla á klöpp. Þá skyldu kveðst stefndi hafa uppfyllt og því sé honum óskylt að greiða kostnað vegna viðbótar fleygunar og fyllingar lóðarinnar, enda sé ósannað að jarðvegsvinna stefnda hafi verið ófullnægjandi eða í ósamræmi við fyrirmæli kaupsamnings.

Samkvæmt þessu greinir aðila á um það hvort lóðin hafi verið afhent í umsömdu ástandi. Að beiðni stefnanda tók G-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf verkfræðingur saman kostnað við jarðvinnu vegna lóðarinnar miðað við að skila ætti lóðinni tilbúinni undir sökkla. Í ódagsettri samantekt G-kk-ef segir að lóðarhafi hafi sjálfur þurft að ljúka við jarðvegsframkvæmdir á lóðinni undir sökkla þar sem þeim hafi ekki fyllilega verið lokið til að lóðin yrði byggingarhæf samkvæmt samningi. Þá segir að í fyrsta lagi sé um að ræða brot á klöpp innan byggingarreits sem hafi þurft að fjarlægja til að unnt væri að koma fyrir þeim fjölda íbúða sem um hafi verið samið og í öðru lagi aukið magn fyllingar á hluta af byggingarreit þar sem klöppin hafði verið sprengd langtum neðar en nauðsynlegt hafi verið samkvæmt hæðarsetningu á lóðarblaði. Mat G-kk-nf kostnað af jarðvinnu við að gera lóðina tilbúna undir sökkla samtals 4.968.500 krónur.

Í svörum dómkvadds matsmanns, S-kk-ef H-kk-ef byggingartæknifræðings og húsasmíðameistara, í matsgerð segir meðal annars að lóðin hafi við afhendingu verið tilbúin undir sökkla, miðað við að botnplata bílageymslu væri lárétt en ekki hallandi. Á hinn bóginn hafi vantað upp á að unnt væri að fullnýta byggingarreit bílageymslu til suðurs og að fullnýta byggingarreit kjallara í suðausturhorni „íbúðarblokkar“. Til þess að það væri mögulegt þyrfti að sprengja meira. Komst matsmaður að þeirri niðurstöðu að lóðin hafi verið í réttri hæð og rétt miðað við sprengiplan, en sprengiplanið gerði ekki ráð fyrir að fullnýta byggingarreit í suðurenda bílageymslu og í suðausturhorni kjallara. Samkvæmt þessu mat hinn dómkvaddi matsmaður kostnað við það sem sprengja þyrfti aukalega til þess að unnt væri að fullnýta byggingarreiti og akstur á hluta af sprengdu efni, en hluti af slíku efni var nýttur á staðnum. Að auki var metinn kostnaður við mælingarmann og úttektir og umsjón byggingarstjóra vegna viðbótarsprenginga, samtals að fjárhæð 5.997.523 krónur að teknu tilliti til endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu á verkstað.

Að mati dómsins telst sannað með matsgerð hins dómkvadda matsmanns, sem staðfest var fyrir dómi við aðalmeðferð málsins, sbr. einnig að sínu leyti kostnaðarmat G-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef verkfræðings, að lóðin að Brekkugötu 13 hafi ekki verið tilbúin undir sökkla á klöpp eins og samið var um í kaupsamningi aðila, sbr. grein 5.3. Ber þá að líta til þess að dómkvaddur matsmaður sannreyndi með matsgerð sinni, að fjarlægja þurfti 698 m3 klöpp til viðbótar því sem fjarlægt hafði verið til að fullnýta byggingarreit. Kom einnig fram hjá matsmanni fyrir dómi við aðalmeðferð málsins að hann telur sprengiplanið óeðlilegt með tilliti til þess að það fullnýti ekki byggingarreitinn. Hafa þarf í huga að stefndi seldi stefnanda byggingarrétt fyrir þremur fleiri íbúðum en þá var heimilt að byggja samkvæmt þágildandi deiliskipulagi fyrir lóðina. Að mati dómsins breytir engu þótt sprengiplan hafi verið í samræmi við yfirborðsmælingu og lóðin þannig í réttri hæð miðað við sprengiplan, enda var þá ekki gert ráð fyrir fullnýtingu byggingarreitsins.

Stefnandi hefur með matsgerð hins dómkvadda matsmanns fært sönnur á tjón sitt af því að stefndi skilaði lóðinni ekki í umsömdu ástandi í samræmi við grein 5.2 í kaupsamningi aðila. Er stefnandi bundinn af þeirri kröfu sem hann setti fram í stefnu, það er að tjónið nemi samtals 4.968.500 krónum. Fellst dómurinn á kröfu stefnanda um skaðabætur sem nema viðbótarkostnaði vegna jarðvegsframkvæmda og verður stefnda gert að greiða stefnanda þá fjárhæð að viðbættum dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir.

Í greinargerð stefnda er höfð uppi gagnkrafa til skuldajafnaðar við dómkröfur stefnanda. Fjárhæð gagnkröfunnar nemur 11.000.000 króna eftir lækkun kröfunnar við upphaf aðalmeðferðar. Byggir stefndi á því að hann hafi verið krafinn um greiðslu dagsekta vegna þess að stefnandi hafi ekki smíðað botnplötu á lóðinni á tilskildum tíma og hafi stefndi því orðið fyrir umtalsverðu tjóni sem rekja megi til stefnanda. Stefnandi mótmælti skuldajafnaðarkröfu stefnda og benti meðal annars á að engin skylda hvíldi á stefnanda að ljúka við botnplötu á lóðinni fyrir ákveðinn tíma.

Eins og fram er komið keypti stefndi lóðina að Brekkugötu 13 af Urriðaholti ehf. í maí 2015. Mun vera kveðið á um greiðslu dagsekta í þeim samningi ef botnplata yrði ekki byggð á tilteknum tíma. Slíkt ákvæði er ekki að finna í kaupsamningi aðila máls þessa um lóðina. Er að mati dómsins ósannað að stefnandi hafi við kaupin yfirtekið þessa skyldu af stefnda eða undirgengist á annan hátt skyldu til að smíða botnplötuna innan tiltekins frests að viðlögðum dagsektum. Er því ekki hjá því komist að hafna kröfu stefnda um gagnkröfu til skuldajafnaðar við dómkröfur stefnanda í málinu.

Samkvæmt framgreindu verður stefnda gert að greiða stefnanda 7.201.082 krónur (2.232.582 + 4.968.500) með dráttarvöxtum frá 3. nóvember 2017 til greiðsludags.

Eftir úrslitum málsins og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 1.200.000 krónur.

Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt fyrirmæla 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Aðilar málsins og dómarar töldu óþarft að málið yrði flutt á ný.

Dóm þennan kveður upp J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari, sem dómsformaður, og meðdómsmennirnir K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari og G-kk-nf V-kk-nf byggingarverkfræðingur.

Dómsorð:

Stefndi, Borgarhraun ehf., greiði stefnanda, GS húsum ehf., 7.201.082 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 3. nóvember 2017 til greiðsludags og 1.200.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf H-kk-nf

K-kk-nf H-kk-nf

G-kk-nf V-kk-nf

Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt fyrirmæla 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Aðilar málsins og dómarar töldu óþarft að málið yrði flutt á ný.

Dóm þennan kveður upp J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari, sem dómsformaður, og meðdómsmennirnir K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari og G-kk-nf V-kk-nf byggingarverkfræðingur.

Dómsorð:

Stefndi, Borgarhraun ehf., greiði stefnanda, GS húsum ehf., 7.201.082 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 3. nóvember 2017 til greiðsludags og 1.200.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf H-kk-nf

K-kk-nf H-kk-nf

G-kk-nf V-kk-nf