E-188/2004

Mál þetta, sem dómtekið var hinn 23. maí s.l., er höfðað af Trukknum ehf., kt. 000000-0000, Óseyri 8, 603 Akureyri, gegn Sniðli h.f., kt. 000000-0000, Múlavegi 1, Reykjahlíð, Suður-Þingeyjarsýslu með stefnu útgefinni 22. mars 2004.

Dómkröfur stefnanda eru þær, að hið stefnda félag verði dæmt til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð kr. 884.265 ásamt dráttarvöxtum af kr. 884.265 frá 20.06.2002 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt málskostnaðarreikningi.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda og stefnda verði tildæmdur málskostnaður samkvæmt málskostnaðarreikningi auk 24.5% virðisaukaskatts af málflutningsþóknun. Til vara gerir stefndi kröfu um að stefnukröfur verði lækkaðar mikið.

I.

Málavextir eru þeir helstir, að í ársbyrjun 2002 leitaði stefndi eftir viðgerð á verkstæði stefnanda á gírskiptingu í Caterpillar hjólaskóflu af framleiðslugerðinni 966C S/N 94X01156. Að aflokinni viðgerð gerði stefnandi stefnda reikning, sem var að teknu tilliti til afsláttar að fjárhæð kr. 1.074.012. Á reikninginn er eftirfarandi ritað: „Vegna Caterpillar hjólaskófla sem tekin var upp skipting í. Farið var í Bárðardal til að athuga skiptingu og var hún það mikið biluð að koma varð með hana á verkstæði til viðgerðar.“ Reikningurinn, sem dagsettur er 10. febrúar 2002, er sundurliðaður, þ.á.m. er dagvinna tiltekin 127 klst. að fjárhæð kr. 296.595 með virðisaukaskatti og kranavinna kr. 16.325. Liggur fyrir að stefndi greiddi reikninginn án athugasemda og fól starfsmanni sínum, K-kk-þgf S-kk-þgf, í framhaldi af því að aka vélinni frá verkstæði stefnanda á Akureyri að starfsstöð við Mývatn. Liggur fyrir að er nefndur starfsmaður stefnda hafði ekið vélinni rúmlega 20 km. og var á leið upp Víkurskarðið í Vaðlaheiði veitti hann því eftirtekt að kviknað hafði viðvörunarljós er gaf til kynna að olía á gírkassa hefði hitnað meira en óhætt var. Vegna þessa stöðvaði ökumaðurinn vélina, hafði símasamband við verkstæðisformann stefnanda S-kk-þf S-kk-þf eldri, en eftir að vélin hafði kólnað um stund hélt hann ferðinni áfram í samráði við verkstæðisformanninn. Er ökumaðurinn hafði ekið vélinni nokkurn spöl til viðbótar kviknaði nefnt viðvörunarljós að nýju. Stöðvaði hann þá vélina og hafði símasamband við verkstæði stefnanda, en í framhaldi af því fór framkvæmdastjóri stefnanda, S-kk-nf S-kk-nf yngri á vettvang og gerði athuganir á hjólaskóflunni, þ.á.m. á gírolíu, og ók henni nokkurn spöl um Víkurskarðið án þess að nokkuð óeðlilegt kæmi fram. Í framhaldi af því var afráðið að ökumaðurinn héldi för sinni áfram og ók hann því enn nokkurn spöl, niður Víkurskarðið að austanverðu og síðan eftir flatlendi, en stöðvaði síðan er viðvörunarljósið hóf að blikka. Var þá ákveðið að stefnandi færi með vélina á vagni á verkstæði sitt á Akureyri.

Í stefnu er því lýst að við rannsókn á vélinni eftir nefnda ökuferð hafi komið í ljós að vökvadæla í gírkassa var skemmd og að orsakir þess yrðu raktar til þess að vélinni hefði verið ekið í of háum gír frá Akureyri greinda akstursleið. Er staðhæft að fulltrúa stefnda hafi verið boðið að vera viðstaddur þegar gírkassinn var tekinn úr hjólaskóflunni, en hann afþakkað og boðið stefnanda að framkvæma nauðsynlega viðgerð.

Er mál þetta risið út af reikningskröfu stefnanda vegna ofangreinds verks, þ.e. vegna vinnu, varahluta og efniskostnaðar samtals að fjárhæð kr. 884.265. Reikningurinn, nr. 2453, er dagsettur 20. júní 2002 og er hann sundurliðaður í dagvinnu, kr. 524.755 að meðtöldum virðisaukaskatti, og vegna varahluta- og efniskostnaðar kr. 359.509. Liggur fyrir að stefndi neitaði að greiða reikninginn, en með aðilum var þá kominn upp ágreiningur um það hvort fyrri viðgerð stefnanda á gírkassanum hefði verið gölluð eða hvort að orsök þeirra skemmda sem stefnandi fullyrðir að hafi verið á olíuskiptidælunni hafi komið til vegna ógætilegs aksturslags starfsmanns stefnda eftir að hann tók við vélinni eftir fyrri viðgerðina. Samkvæmt gögnum varð að samkomulagi þann 6. júní 2002 að stefnandi afhenti stefnda vélina gegn ábyrgð banka um greiðslu hans ásamt vöxtum ef niðurstaða deilna þeirra yrði sú að hann væri greiðsluskyldur.

Samkvæmt gögnum málsins var greindur gírkassi úr hjólaskóflu stefnda sendur til skoðunar til Heklu h.f. í Reykjavík, en það félag er umboðsaðili fyrir Caterpillar vinnuvélar hér á landi.

Á síðari stigum rökstuddi stefndi neitun sína á greiðsluskyldu m.a með vísun til framlagðrar yfirlýsingar Ö-kk-ef S. G-kk-ef, bifvélavirkjameistara. sbr. dskj. nr. 7. Yfirlýsing þessi er dagsett 18. mars 2003. Er þar m.a staðhæft að nefndur aðili hafi skoðað nefnda sjálfskiptiolíudælu hjá vélasviði Heklu hf. og segir um þá skoðun eftirfarandi: „Við skoðun á dælunni sást greinilega að hún var mjög slitin eða sæti tannhjólanna (tannhjóladæla) voru niðurgrafin í hús dælunnar. Þetta leiðir til þess að glussinn fer á milli hjóla og húss sem veldur því að glussinn þeytist og hitnar (ofhitnar) í stað þess að dælast eðlilega um skiptinguna og inn á kæli skiptingarinnar. Mitt mat er það að það hefði átt að skipta um dæluna í fyrri viðgerðinni, þar sem greinilegt er að hún var þegar ónýt.“

Af hálfu stefnanda var áður greindur reikningur rökstuddur m.a. með umsögn Ó-kk-ef B. J-kk-ef, forstöðumanns þjónustudeildar vélasviðs Heklu h.f. Í nefndri umsögn er í upphafi greint frá lýsingu stefnanda á fyrstu viðgerð gírkassans þannig að hann hafi verið gerður upp með nýjum legum, diskum og þéttingum, en að ástæða þess að skiptingin (gírkassinn) hafi var tekin í yfirhalningu hafi verið sú að hún hafi hætt að halda gírnum í mokstri, þ.e. diskar skiptingarinnar hafi verið búnir. Staðhæft er að mælingar fyrir og eftir upptektina hafi sýnt að þrýstingur gírkassans, bæði dæluþrýstingur og kúplingaþrýstingar hafi verið í lagi. Við þessa fyrri viðgerð hafi olíukælir gírkassans verið hreinsaður, en hann hafi þó ekki reynst skítugur. Er frá því greint að við fyrri viðgerð gírkassans hafi hann verið prófaður og mældur, en við það verk hafi verið stuðst við viðgerðarbækur. Hafi þrýstingur verið innan uppgefinna marka á öllum mælipunktum. Þá er í umsögninni frá því greint að eftir viðgerðina hafi hjólaskóflunni verið ekið um Víkurskarð en akstri hætt er gaumljós hafi kviknað, en í framhaldi af því hafi viðgerðarmaður stefnanda farið á vettvang og segir um það nánar: „Athugar hann ástand gírkassans með mælingu og prófun. Ekkert fannst athugavert við þessa prófun. Viðgerðarmaður lét ökumann halda áfram að skoðun lokinni.“ Greint er frá því að eftir að hjólaskóflan hafi verið færð að nýju á verkstæði stefnanda, hafi gírkassinn verið tekinn úr vélinni og rifinn í sundur. Er staðhæft að ekkert hafi þá fundist athugavert við sjálfan gírkassann heldur hafi vökvadæla hans verið skemmd. Í nefndri umsögn er í framhaldi af þessu fjallað um líklegar ástæður fyrir vandanum og skemmdum í umræddri vökvadælu og segir um það eftirfarandi:

„1. Við akstur tækisins upp Víkurskarðið eru líkur á því að ekið hafi verið í of háum gír miðað við aðstæður. Tækið er búið svokölluðum aflskiptum gírkassa, sem er stýrt handvirkt á milli gíra, þ.e. ökumaður velur gírinn sem ekið skal í og ekki er um neinn möguleika á sjálfvirkri skiptingu á milli gíra, þ.e. gírkassinn skiptir ekki niður sjálfur þegar álag eykst eins og gerist í sjálfskiptum bílum og tækjum. Ef ekið er í of háum gír, þarf vökvatengslið (Converter) að vinna undir miklu álagi til þess að sjá um aflyfirfærsluna. Hitun olíunnar á sér stað í vökvatengslinu. Við venjulega mokstursvinnu og í akstri, þarf að velja gír sem hentar, miðað við álag og hraða við aðstæður hverju sinni.“

2. Við ofhitnun olíunnar eru líkur til þess að hún hafi freytt. Þegar olían freyðir, missir hún smureiginleikana, dælan tapar þrýstingnum og hætta er á að kúplingar gírkassans snuði ef ástandið varir lengi.“

Í 3. lið umsagnarinnar, sem fjallar um skemmdir á dælunni, er vísað til þriggja ljósmynda og eru eftirfarandi ályktanir dregnar:

„a. Skemmdir í botni dælunnar, á móti báðum tannhjólum hennar eru sjáanlegar. Það atriði útilokar að nánast öllu leyti að um mistök við samsetningu hafi verið að ræða. Hefði annað hjólið, t.d. það hjól sem drífur dæluna verið einungis skemmt, hefði mátt ætla að óeðlilegt álag hefði verið á því frá drifásnum. Svo hefur klárlega ekki verið.

b. Skemmdir sem sjáanlegar eru í legum dælunnar bera ekki með sér einkenni slits af völdum slitefna, en líkjast helst einvers konar tæringu, sem verið getur af völdum freyðandi olíu. Ekki hafði dregist til í legunum að neinu marki, og ekki eru ásar dæluhjólanna skemmdir.“

Með rafbréfi lögmanns stefnda dagsettu 10. maí 2004 til nefnds umsagnaraðila, forstöðumanns þjónustudeildar vélasviðs Heklu var leitað álits hans á því hvort stefnandi hefði átt að skipta um olíudælu í fyrri viðgerðinni og ennfremur á því hvort dælan hafi ekki verið nægjanlega góð eða verið valdur eða meðvaldur að þeim skemmdum sem urðu í seinna skiptið á gírskiptingunni.

Í svarbréfi forstöðumannsins sama dag kemur fram að umrædd dæla sé enn í vörslu Heklu h.f., en vegna flutninga geti reynst erfitt að finna hana. Erindinu svarði hann hins vegar með svofelldum hætti: „Þar sem ég sá ekki dæluna fyrir viðgerð gírkassans er ég ekki í aðstöðu til að fullyrða hvort hún hafi verið slitin umfram slitmörk, eða rispur/skemmdir fyrir hendi í henni á þeim tíma. Trukksmenn segja mér að þeir hafi skoðað dæluna og metið hana í lagi til áframhaldandi notkunar.“

Með bréfi lögmanns stefnda, dagsettu 10. maí 2004, var þess farið á leit við Héraðsdóm Norðurlands eystra að dómkvaddur yrði matsmaður til að skoða og meta umrædda sjálfskiptiolíudælu (vökvadælu). Í beiðninni eru bornar fram 10 spurningar, en þess getið að til að gera málsmeðferð skilvirkari hafi verið höfð samvinna við lögmann stefnanda við gerð matsbeiðnarinnar og hafi hann óskað eftir fjórum spurningum til viðbótar, nr. 11 - 14. Dómkvaðningin fór fram í Héraðsdómi þann 28. október s.á. og var matsmanninum, K-kk-þgf B-kk-þgf J-kk-þgf, bifvélavirkjameistara, gert að ljúka matsgerð sinni fyrir 15. desember 2004.

Fyrir liggur að umrædd olíudæla svo og aðrir hlutir er henni tengdust fundust ekki á starfsstöð stefnanda er til átti að taka og ekki heldur hjá nefndum umboðsaðila, Heklu h.f. í Reykjavík. Hafðist nefndur matsmaður því ekki að, en með bréfi lögmanns stefnda, sem dagsett er 16. júní 2005 var þess óskað hann skilaði matsgerð um álitaefnið á grundvelli þeirra gagna er þá lágu fyrir, þ.e. nefndir reikningar stefnanda fyrir fyrri og síðari viðgerð hans, yfirlýsing Ö-kk-ef S. G-kk-ef og umsögn og ljósmyndir Ó-kk-ef B. J-kk-ef. Að auki óskaði lögmaðurinn eftir svörum matsmannsins við 5 viðbótarspurningum, en afrit af bréfinu sendi hann lögmanni stefnanda með þeim orðum að honum gæfist kostur á að koma á framfæri athugasemdum sínum við matsmanninn.

Matsgerð hins dómkvadda matsmanns er dagsett 15. september 2005. Í upphafsorðum hennar áréttar matsmaður að margnefnd olíudæla eða hlutar úr henni hafi ekki komið í leitirnar og byggi hann því mat sitt á áður greindum gögnum.

Verður hér á eftir greint frá svörum matsmannsins við spurningum lögmanna stefnda og stefnanda.

„1)„Var sjálfskiptiolíudælan/vökvadælan í það slæmu ástandi að það hefði átt að skipta um hana í fyrri viðgerð matsþola.“

Ekki er hægt að svara þessari spurningu með neinum rökum öðrum en að hafi dælan litið eins út í fyrri viðgerðinni og hún gerði í seinni þá hefði átt að skipta um hana í fyrri viðgerðinni, en reynt verður að færa rök fyrir ástæðu þess að vélin ofhitaði sig í Víkurskarði í svörum á spurningum sem á eftir koma.

2) „Var vont ástand olíudælunnar valdur að síðari bilun tækisins.“

Svo virðist vera að olíudælan var það sem var bilað í síðara skiptið þannig að olíudælan olli þessari bilun.

3) „Var vont ástand olíudælunnar meðvaldur að síðari bilun tækisins.“

Vísa í svar hér að ofan no. 2.

4) „Var það rétt af starfsmönnum matsþola að láta aka tækinu áfram eftir að viðvörunarljós höfðu kviknað.“

Hafi þeir gert viðeigandi ráðstafanir, það er að lofa vélini að kólna (viðvörunarljós slokknað) og gert viðeigandi mælingar á þrýstingi og virkni gírkassa þá er það rétt, en með varkárni og eftirliti þó.

5) „Var skaðinn meiri vegna þess að starfsmenn matsþola létu aka tækinu lengra eftir að viðvörunarljós höfðu kviknað og ef svo var hve miklu meiri varð skaðinn.“

Hafi þeir gert ráðstafanir eins og lýst er í svari no 4. þá á hann ekki að verða meiri og vél stöðvuð strax og ofhitnunar verður vart, einnig getur þessi aðgerð verið hluti af bilanagreiningu á gírkassanum.

6) „Telur matsmaður að tækinu hafi verið ekið í of háum gír og ef svo hvaða afleiðingar hefur það haft.“

Þarna er komið að kjarna málsins og atriðið sem deilt er um, og verður reynt að svara með rökum hvað gerist ef vélinni er ekið í of háum gír upp Víkurskarð, annars vegar samkvæmt ástandslýsingu matsþola með „dælu í lagi“ sem við köllum lið a) og svo hins vegar ástandslýsingu matsbeiðanda með „bilaða dælu“ sem við köllum lið b)

a) Með gírkassa nýupptekinn og allir hlutir í lagi og vél ekið upp Víkurskarð og við gefum okkur að vélin sé í hæsta gír sem er sá gír sem mesta hættan er á ofhitnun, er öruggt að eftir nokkra stund fer olía að hitna vegna þess að þá er (converter) vökvatengslið hætt að geta séð um eðlilega aflyfirfærslu frá vél yfir í gírkassa og vökvatengslið snuðar. Olíukælir hættir að geta kælt olíuna eðlilega og ef þetta ástand varir lengi hitnar olían yfir eðlileg mörk. En áður en nokkur hætta verður á skemmdum vegna ofhitunar á gírkassa eða hlutum hans svo sem dælu, og olía á gírkassanum er af réttri gerð, og stenst kröfur framleiðanda gírkassans, á að kvikna aðvörunarljós í mælaborði fyrir olíuhita gírkassa, (Transmission Oil Temperature) sem er ljós sem er skilgreint no. 10 í Notkunar og viðgerðarhandbók (Operation and Maintenance Manual) vélar á bls. 5. Þar sem allar lýsingar á málsatvikum og einnig ökumanns sjálfs sem ég hef talað við þann 10/11/04 og mér virðist málsaðilar sammála um að ökumaðurinn hafi stöðvað vél strax og aðvörunarljós kviknaði og henni hafi ekki verið ekið með það logandi þá tel ég engar líkur á að það geti valdið skemmdum á gírkassa eða dælu hans þó að henni hafi verið ekið í hæsta gír upp Víkurskarð (sem ökumaður þvertekur fyrir að hafa gert).

b) Með gírkassa nýupptekinn en með dælu eins og myndir og lýsingar í fylgigögnum sýna og vél ekið upp Víkurskarð og viðeigandi gír valinn segjum annar gír, þá getur það gerst að dæla sjái (converter) vökvatengsli og kúplingum í gírum gírkassans ekki fyrir nægu magni og þrýstingi og olían sem frá dælunni kemur er hituð vegna þess að óþéttleiki dælunnar veldur því að olían hitnar og jafnvel myndast loftbólur í olíunni við það að sprautast milli hjólanna í dælunni og dæluhúss og vinnur vökvatengslið og kúplingar gírkassans ekki rétt og fer að snuða sem leiðir af sér enn meiri hitamyndum í vökvakerfi gírkassans. En eins og í fyrra dæminu þá á aðvörunarljós fyrir hita á gírkassa að kvikna áður en olían er búin að missa smureiginleika sína það mikið að það fari að valda skemmdum á öðrum hlutum gírkassans en dælunni sem var í þessu dæmi skemmd fyrir.

7) „Er tækið viðkvæmara fyrir því að það sé í röngum gír ef í tækinu er léleg olíudæla.“

Ef í tækinu er léleg olíudæla fyrir gírkassann vinnur gírkassi ekki rétt, og er þess vegna viðkvæmari fyrir álagi sem getur leitt af sér að kúplingar í gírkassa og vökvatengsli fyrir hann snuða og hætta á hitamyndun verður mikil.

8) „Hvað þarf langan akstur í of háum gír í km og klst. til að tækið þurfi þá viðgerð sem að framkvæma varð í síðara skiptið.“

Misjafnar aðstæður og annað hefur áhrif, ástand olíu o.fl. Vísa í svar á spurningu no. 6.

9) „Ef tækinu er ekið í of háum gír hvað er það sem skemmist, skemmist olíudælan og/eða gírkassinn sjálfur og hvað annað ef eitthvað er.“

Ef vél er ekið í of háum gír of lengi þ.e. nokkra stund eftir að aðvörunarljós hefur kviknað, (tímalengd fer eftir aðstæðum) og um ofhitun á olíu hefur orðið um að ræða, (þ.e. olía hefur misst smureiginleika sína og hún hafi jafnvel freytt) og dælan tapar þrýsting er líklegast að það fyrsta sem gerist er að, kúplingar gírkassans fara að snuða og diskar og milliplön í kúplingum gírkassans verða ónýtar. Erfitt er að fullyrða um þetta og geta aðrir hlutir gefið sig á undan eins og dælan sjálf, ventlabox o.fl. allt eftir ástandi þeirra hluta vegna slits o.fl. en mestar líkur eru á að kúplingar gefi sig ef aðrir hlutir eru óslitnir og í lagi.

10) „Er hjólaskóflan viðkvæmari fyrir því að henni sé ekið í háum gír ef vökvadælan er léleg eða ónýt.“

Vísa í svar á spurningu nr. 7.

11) „Hvernig vinnur converter hjólaskóflunnar undir þeim kringumstæðum að ekið er á hæsta og næsthæsta gír upp Víkurskarðið? Er hætt við að converter hennar hafi ofhitað olíuna fyrir skiptinguna í greint sinn og brennt hana eða hún freytt, þannig að smurgildi hafi minnkað eða eyðilagst?“

Inn í vökvagírnum sem er áþekkur hjólbarða í laginu eru fest tilsniðin skófluhjól og snýst hann með hraða vélarinnar. Vökvagírinn er festur þannig við sveifarás vélarinnar að hann snýst þegar vélin er í gangi. Snúningur skófluhjólsins myndar orku í vökvanum og slengir honum út á við í gírnum. Orkuhlaðinn vökvinn fer út úr skófluhjólinu á ytri brún en þaðan kastast hann inn í hverfilinn á ytri brún hans. Þessi orkuhlaðni vökvi gefur hreyfiorkuna sem leitast við að snúa hverflinum sem aftur knýr öxul sem gengur inn í gírkassann. Við þennan öxul eru tengdir diskar sem aftur eru tengdir mismunandi gírhlutföllum sem skila síðan afli út úr gírkassanum yfir í drifhjólin í gegnum drifið. Í þessari vél (tæki) verður að velja gír handvirkt þ.e. að það er ekki búnaður sem velur gír sjálfkrafa eftir hraða og álagi vélarinnar. Ef valinn er hæsti eða næsthæsti gír upp Víkurskarðið er hætta á að vökvagírinn nái ekki að framkvæma eðlilega aflyfirfærslu frá vél yfir á gírkassa þ.e. að gírhlutfall verður of hátt eða snúningsvægi verður of mikið og vökvagírinn fer að þeyta olíuna og hitamyndun verður í olíunni. Ef þetta ástand varir lengi hættir vökvakælir gírkassans að hafa undan að kæla vökvann. En áður en olían missir smurgildi sitt eða skemmdir verða á gírkassa, dælu eða vökvagír kviknar aðvörunarljós í mælaborði vélar sem gerir vart við hættuna. Þar sem eins og áður hefur komið fram stoppar ökumaður tækið. (Kemur einnig fram í umsögn Ó-kk-ef B. J-kk-ef í „forsaga og aðdragandi bilunar samkvæmt lýsingu Trukksins ehf.“. 4. lið) Þetta atriði tel ég að sýni að þó svo að ökumaður hafi ekið í hæsta gír og viðbrögð hans sem fyrr greinir hafi dæla ekki skemmst við það. Einnig er eitt atriðið sem styður það að dæla hafi ekki virkað rétt og að það hafi ekki komið fram á mælingum sem voru gerðar á verkstæði Trukksins eftir fyrri viðgerð að í umsögn Ó-kk-ef 5. lið kemur fram að „Athugar hann (viðgerðarmaðurinn sem fór að tækinu upp á Víkurskarði) ástand gírkassans með mælingu og prófun. Ekkert fannst athugavert við þessa prófun. Viðgerðarmaður lét ökumann halda áfram að skoðun lokinni.“ Á þessum mælingum hefði átt að sjást að dæla hafi ekki virkað rétt, en þarna virðast sömu niðurstöður koma fram og gerðar voru á verkstæði Trukksins áður en vélin fór á stað frá þeim.

12) „Hvaða afleiðingar er líklegt að ofangreindar kringumstæður hafi á converterinn annars vegar og vélabúnað skiptingarinnar hins vegar í þessari vél?“

Vísa í svar no. 9.

13) „Er líklegt að skemmdir þær sem urðu á vélinni á Víkurskarði eftir fyrri viðgerð matsþola verði raktar til ofhitnunar olíu.“

Ekki tel ég það líklegt miðað við þau gögn sem liggja fyrir í þessu máli þar sem að svo virðist vera að dæla hafi verið léleg fyrir, en ef olíusýni hefði verið tekið af olíunni væri hægt að sjá þetta með nokkurri vissu.

14) „Geta ofangreindar kringumstæður skapast ef ekið er á lægsta gír.“

Olía getur hitnað já ef dæla er léleg og eða hún dregur loft með þéttingum t.d. á inntaksröri dælu eða jafnvel kælir skiptingar stíflaður, ásamt öðrum kringumstæðum.

Í samræmi við áðurrakið bréf lögmanns stefnda, sem dagsett er 16. júní 2005 lét matsmaðurinn álit sitt í ljós um neðangreind álitaefni:

„1) „Hvaða mælingar liggja fyrir eftir viðgerðina og hvaða mælingar hefði verið eðlilegt að láta gera.”

Ekki liggja neinar skrásettar mælingar fyrir eftir viðgerðina sem hægt er að vitna í. Mælingar á vökvaþrýstingi á dælu og kúplingum gírkassa, einnig eru gerðar prófanir sem kallast „stall” eða „stoll test” til að finna út hlutföll vægismögnunar í vökvagír (converter).

2) „Hefði verið eðlilegt að mæla þrýsting og annað á búnaðinum eftir að vélin stöðvaðist í Vaðlaheiði.”

Já það hefði verið eðlilegt og í raun er það nauðsynlegt við bilanagreiningu.

3) „Þegar gírskipting er tekin upp er eðlilegt að skipta um annað hvort diska eða dælu eða er vaninn að skipta um hvorutveggja í einu?”

Það fer allt eftir ástandi hlutanna og eru gerðar slitmælingar á hlutunum eftir forskrift frá framleiðanda. Einnig er notast við sjónrænt mat þar sem það á við.

4) „Ef vélin er keyrð í of háum gír og ofhitnar hvort skemmist þá fyrr diskar eða dæla?”

Vísa í svar á fyrri spurningu no. 9.

5) Hvaða vísbendingar gefur svar við spurningu 4 um deiluefnið í máli þessu, þ.e. um þá fullyrðingu að vinnuvélinni hafi verið ekið í of háum gír og með því verið valdið þeim skemmdum sem gert var við í seinni viðgerðinni.

Miðað við þau gögn sem liggja fyrir þá er nær útilokað að svara þessu öðruvísi en það sem kemur fram í svari á spurningu no. 9.”

Í lok matsgerðar er kafli sem nefndur er: ,,Samantekt og niðurstaða” og segir þar m.a::

„Eins og fram hefur komið hafa hlutir úr gírkassa sem meta átti ekki komið í leitirnar og ekki liggja fyrir neinar tölulegar niðurstöður úr þrýstimælingum sem viðgerðaraðili segist hafa gert við bilanagreiningu. Ekki liggja fyrir sýni af olíunni sem var á kassanum þegar að hann bilaði í seinna skiptið.

Þau gögn sem liggja fyrir í þessu mati eru reikningar fyrir fyrri og síðari viðgerð á gírkassa, þrjár ljósmyndir af dælunni sundur rifinni, umsagnir Ö-kk-ef S. G-kk-ef og Ó-kk-ef B. J-kk-ef og lýsingar á því hvernig bilun átti sér stað frá báðum málsaðilum sem ekki eru sammála eins og við vitum.

Ekki er gerlegt að leggja tæknilegt mat á ástæður bilunar þessarar miðað við þau gögn sem fyrir liggja þ.e. niðurstöður mælinga á vökvaþrýstingi fyrir og eftir viðgerð, slitmælingar á dælu, dælan sjálf og olíusýni o.fl. Þetta væru gögn sem hægt væri að nota við slíka úrlausn en ekkert af þessu liggur fyrir.

Það sem er hægt að leggja mat á í máli þessu er hvernig að bilunar var vart þ.e. að viðvörunarljós fyrir olíuhita gírkassa kviknar í mælaborði og ökumaður stoppar þegar að það kviknar. Útilokað er að skemmdir séu orðnar á gírkassa eða dælu hans á þeim tímapunkti vegna þess að viðvörunarljósið er til varnar skemmdum á gírkassa ef olía ofhitnar og lætur ökumann vita af því.

Er niðurstaða mín samkvæmt þeim gögnum sem liggja fyrir í máli þessu að dæla hafi ekki virkað eins og hún átti að gera hvort sem að það hafi verið fyrir að dæla hafi verið léleg þegar að hún var sett í í seinna skiptið eða hún hafi jafnvel sogið loft með þéttingum á vökvainntaki hennar og hún skemmst við það (úr því verður ekki skorið nema að fá að sjá dæluna og þéttingar á henni ásamt fleiri hlutum) og það hafi verið orsök hitavandamáls í gírkassa eftir fyrri viðgerð viðgerðaraðila. Þessi niðurstaða er rökstudd eftir bestu getu hér að ofan og einnig í svörum á spurningum no. 6 og 11 ….

Ef deiluaðilum finnast þessi svör ófullnægjandi og ekki geta skorið úr um hvers vegna vélin stoppaði í Víkurskarði og að málið krefjist frekara mats þá verða fleiri gögn að koma til, þ.e. að dælan verður að finnast, þrýstimælingar sem gerðar voru og olíusýni að vera lögð fram, fá verður umrædda vél hingað á Akureyri og prufa hana við eins aðstæður til staðar þegar seinni bilunar varð vart o.fl.“

Eftir framlagningu matsgerðarinnar á dómþingi hinn 16. október 2005 lagði stefnandi fram mæliblöð sem hann kvaðst hafa fundið á starfsstöð sinni. Kvað hann þau gögn sýna mælingar sem gerðar höfðu verið fyrir og eftir fyrri viðgerð stefnanda á gírkassa umræddrar hjólaskóflu. Vegna þessa, en einnig vegna athugasemda sem stefnandi hafði haft uppi við matsgjörðina leituðu aðilar að nýju til matsmanns og lét hann þá í té viðbótarálit. Var það lagt fram í dómi þann 23. mars s.l. Í viðbótinni áréttar matsmaður fyrri ályktanir sínar í aðalatriðum, en vegna áritunar á mæliblaði stefnanda um þrýstiprófun, sem sagt er að hafi verið gert áður en gírskipting var tekin úr í hinni fyrri viðgerð, sem er svohljóðandi: ,,Þegar stall test var gert hitnaði skipting fljótt og ljós fyrir hita kviknaði“, hafði hann uppi svofellda athugasemd: Er þá ekki líklegt að skiptingin hafi hitnað þegar vél bilaði í fyrra skiptið þar sem ekki var hægt að keyra hana og diskar búnir og mikil hitamyndum á sér stað. Um þessi mál getur enginn maður sagt til með nokkurri vissu miðað við þau gögn sem liggja fyrir í málinu. Þá ritar matsmaðurinn ennfremur: Gögn sem meta á þetta mál út frá eru af skornum skammti, en þó hafa bæst við gögn sem sýna mælingar fyrir og eftir fyrri viðgerð og lýsingu ökumanns á ökuferðinni upp Víkurskarðið. Samt sem áður vantar mikilvægustu gögnin, sem eru olíusýni og þeir hlutir sem skipt var um í vélinni.“

II.

Stefnandi byggir dómkröfur sínar á reikningi nr. 2453 er hann gerði stefnda vegna áðurgreindrar síðari viðgerðar hans á umræddum gírkassa. Af hálfu stefnanda er vísað til þess að stefndi hafi ekki mótmælt reikningnum efnislega né þeirri viðgerð sem að baki honum er, en haldi aftur á móti því fram að galli hafi verið á fyrri viðgerðinni og af þeim sökum eigi hann ekki að greiða seinni viðgerðina.

Stefnandi byggir á því að það sé stefnda að greiða umræddan kostnað vegna viðgerðar á vökvadælu vélarinnar, því að það sé á ábyrgð stefnda að vökvadælan sem gert var við hafi skemmst. Aðili á vegum stefnda hafi keyrt vélina of hratt og í of háum gír frá Akureyri og upp á Víkurskarðið og þess vegna hafi vökvadælan skemmst. Á þeirri skemmd beri stefndi ábyrgð en þá skemmd hafi stefnandi gert við, sbr. umræddan reikning sem dagsettur sé 27. maí 2002.

Stefnandi byggir einnig á því að viðgerð sú sem fram fór á vélinni á undan þeirri viðgerð sem hér er krafist greiðslu fyrir, hafi verið í lagi og án þeirra ágalla sem stefndi heldur fram að á henni hafi verið. Með vísan til þess beri stefndi óumdeilda greiðsluskyldu á verkinu, enda hafi verkið verið unnið að hans beiðni og með hans samþykki. Hafi ágreiningur ekki verið hafður uppi af hálfu stefnda fyrr en að viðgerðinni lokinni. Þá hafi stefndi afþakkað að hafa fulltrúa sinn viðstaddan þegar skipting vélarinnar var rifin í seinna skiptið.

Ennfremur er á það bent að hefði stefnandi þurft að gera við / skipta um vökvadælur vélarinnar við fyrri viðgerð hennar, sem hann haldi þó fram að ekki hafi þurft, hefði stefndi hvort heldur sem er þurft að borga kostnað vegna þess. Það að neita greiðslu viðgerðar á vökvadælunni á þeim grundvelli að stefnandi hafi þegar átt að gera það við fyrri viðgerð vélarinnar, sé andstætt almennri skynsemi.

Um lagarök vísar stefnandi til reglna samninga- og kröfuréttar um loforð og réttar efndir fjárskuldbindinga. Kröfur um dráttarvexti þ.m.t. vaxtavexti styður stefnandi við III. kafla vaxtalaga nr. 25, 1987 með síðari breytingum vegna vaxta til og með 30. júní 2001, en III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 vegna vaxta frá 1. júlí 2001 til greiðsludags. Kröfu um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91, 1991 um meðferð einkamála, en um varnarþing til 42. gr. sömu laga.

Stefndi byggir dómkröfur sínar á því að hann hafi fengið umrædda hjólaskóflu afhenta eftir viðgerð stefnanda í febrúarmánuði 2002 á starfsstöð hans. Eftir að starfsmaður stefnda hafði ekið vélinni eftir viðgerðina í örfáa kílómetra hafi olíudæla í gírkassa skemmst. Annað hvort hafi viðgerð stefnanda verið gölluð og dælan skemmst af þeim sökum eða dælan hafi verið léleg fyrir og hafi þá átt að skipta henni út í hinni fyrri viðgerð. Er matsmaður hafi átt að framkvæma hið umbeðna mat hafi komið í ljós að stefnandi hafði týnt gögnum málsins, olíusíunni, olíudælunni og öðru sem meta þurfti. Heldur stefndi því fram að ef þessir hlutir hefðu legið fyrir hefði verið hægt með óyggjandi hætti að staðreyna atvik máls. Það sé hins vegar ekki hægt og sé það stefnanda að kenna og verði hann því að bera hallann af því.

Heldur stefndi því fram að umrædd olíudæla hafi verið biluð og hafi góður og gegn viðgerðarmaður átt að sjá það og skipta um dæluna. Ellegar hafi viðgerð stefnanda verið gölluð og því hafi dælan skemmst. Engar mælingar liggi fyrir frá stefnanda, en þær hefði þurft að gera til að ganga úr skugga um ástand dælunnar. Að þessu leyti vísar stefndi til framlagðrar yfirlýsingar Ö-kk-ef S-kk-ef á dskj. nr. 7, svo og umsagnar Ó-kk-ef B. J-kk-ef á dskj. nr. 15, en í þeirri síðari segir umsagnaraðilinn að hann geti ekki svarað því álitaefni hvort skipta hefði átt um dæluna í fyrri viðgerðinni. Sérstaklega vísar stefndi þó til niðurstöðu hins dómkvadda matsmanns, að sjálfskipting olíudælunnar hafi verið léleg fyrir eða að viðgerð hafi verið gölluð og að dælan hafi af þeim sökum skemmst en ekki vegna slæmrar meðferðar ökumanns stefnda. Stefndi vísar einnig til ályktana matsmannsins varðandi viðvörunarljós og viðbragða við þeim og þeirrar niðurstöðu hans að engar skemmdir hafi verið á diskum og milliplötum gírkassans, þrátt fyrir að olíudælan væri ónýt og að það tengdist því ekki að vélinni hafi verið ekið í of háum gír. Byggir stefndi á því að stefnandi hefði átt að gera við gírskiptinguna við fyrri viðgerðina þar sem vitað hafði verið að hún var ekki í lagi. Stefnandi hafi hins vegar ekki gert það með fullnægjandi hætti, en hann hafi ekki áttað sig á því að sjálfskiptiolíudælan hafi verið ónýt og að skipta hafi átt um hana eða lagfæra hana. Það hafi stefnandi ekki gert og því hafi hann skilað hjólaskóflunni í því ásigkomulagi að gírskiptingin var ennþá biluð þó svo að hann hafi verið beðinn um að gera við hana sérstaklega. Hafi þetta orðið til þess að hjólaskóflan hafi orðið að fara aftur inn til viðgerðar hjá stefnanda. Hafi þurft að taka allt í sundur aftur og hafi sú viðgerð verið tímafrek. Þetta hafi orðið til þess að stefndi fékk ekki tækið í hendur fyrr en í júní 2002 eða fjórum mánuðum síðar. Á þeim tíma hafi tækið engar tekjur skapað fyrir stefnda og hann því orðið fyrir tjóni, líkt og framlagðir reikningar hans sýni, sbr. dskj. nr. 20 og 21. Beri stefnandi ábyrgð á þessu fjártjóni stefnda og sé það til skuldajafnaðar á móti dómkröfum hans. Fjártjón stefnda sé í raun mun hærra en allar dómkröfur í máli þessu vegna tapaðra útseldra vinnustunda umrædda mánuði. Af hálfu stefnda er þess krafist, fari svo ólíklega, að kröfur stefnanda teljist vera réttar að einhverju leyti, að þá komi þessar gagnkröfur stefnda þeim kröfum til skuldajafnaðar. Umræddur reikningur stefnda sé að fjárhæð kr. 884.265. Meirihluti hans sé vegna vinnu, kr. 524.755, en varahlutir og efni að fjárhæð kr. 359.509. Heldur stefndi því fram að hefði stefnandi lagfært nefnda olíudælu í hinni fyrri viðgerð hefði vinnuhlutinn nær enginn orðið þar sem gírkassinn hafi þá verið sundurtekinn. Hafi stefndi þurft að borga varahlutina en vart nokkuð meira og hefði fyrri reikningur því verið hærri sem því nam. Það sé því krafa stefnda að reikningur stefnanda verði lækkaður um það sem nemur vinnuliðnum kr. 525.755. Hafi stefndi undir rekstri málsins leitað sátta á þessum forsendum en án árangurs.

III.

Við aðalmeðferð málsins gaf aðilaskýrslu S-kk-nf S-kk-nf yngri, bifvélavirkjameistari og framkvæmdastjóri stefnanda, en vitnaskýrslur þeir, S-kk-nf S-kk-nf eldri, vinnuvélastjóri og verkstæðisformaður stefnanda, Ó-kk-nf B. J-kk-nf, vélavirkjameistari og starfsmaður Heklu hf., K-kk-nf S-kk-nf vinnuvélastjóri stefnda og matsmaðurinn K-kk-nf B. J-kk-nf bifvélavirkjameistari.

Stefnandi máls þessa er bíla- og vélaverkstæði, sem hefur um margra ára skeið verið þjónustuaðili fyrir Heklu h.f., sem er umboðsaðili Caterpillar vinnuvéla hér á landi.

Í máli þessu liggur fyrir að stefnandi tók að sér um áramótin 2001/2002 viðgerð fyrir stefnda á vökvaskiptum gírkassa úr hjólaskóflu af fyrrnefndri gerð.

Samkvæmt frásögn framkvæmdastjóra stefnanda, S-kk-ef S-kk-ef yngri, lá fyrir við upphaf viðgerðarinnar að gírkassinn hafði hætt að halda „í gírnum í mokstri”. Við nánari bilanagreiningu á verkstæði stefnanda hafi verið byggt á mælingum á öllum slitflötum er hafi sýnt að þrýstingur á gírkassanum, bæði dæluþrýstingur og kúplingsþrýstingur hafi verið innan uppgefinna marka á öllum mælipunktum. Við greininguna hafi að auki verið stuðst við handbækur frá framleiðanda, upplýsingar á veraldarvef og sjónrænt mat. Er gírkassinn hafi verið rifinn hafi komið í ljós að diskar voru búnir og milliplön slitin: ,, Það var það sem að olli því að skiptingin eða gírkassinn var ekki að virka með eðlilegum hætti, þ.e. hann bara snuðaði á gírnum... og vélin tók ekki á eftir ákveðin tíma”. Við viðgerðina hafi verið skipt um greinda hluti, en einnig þéttingar í olíudælu og aðra nauðsynlega hluti, en heilir hlutar í gírkassanum látnir halda sér. Sérstaklega aðspurður um olíudælu gírkassans hafði framkvæmdastjórinn svofelld orð: ,,Mælingar gáfu aldrei til kynna í sjálfu sér að það væri neitt að olíudælunni, þrýstingur var myndi maður segja innan marka miðað við að sogsía í dælunni var óhrein, sem fellir þrýstinginn eitthvað örlítið, en var nokkuð góður og alls ekki lakari en á mörgum notuðum vélum“. Kvað hann það hafa verið mat starfsmanna stefnanda að ekki hafi verið tilefni til að skipta um olíudælu gírkassans.

Samkvæmt gögnum voru gerðar tíðkanlegar mælingar eftir upptekt gírkassans, sem að sögn framkvæmdastjóra stefnanda sýndu að þrýstingur var innan uppgefinna marka á öllum mælipunktum. Staðhæfði framkvæmdastjórinn að auk mælinganna hefði verið gert svokallað „stall test”, þar sem hjólaskóflunni hafi verið haldið í hæsta gír og látin hafa fullan snúning: „Þá fellur þrýstingurinn ekki, en reyndar var ekki keyrt mjög lengi í þessu stall testi … en hún stóðst það fullkomlega”.

Fyrir liggur að eftir að stefndi hafði greitt reikning stefnanda nr. 3112 í febrúarmánuði 2002 vegna ofangreindar viðgerðar, samtals að fjárhæð kr. 1.074.012, tók starfsmaður hans, K-kk-nf S-kk-nf, við hjólaskóflunni við starfsstöð stefnanda á Akureyri. Er óumdeilt að starfsmönnum stefnanda var kunnugt um ætlan K-kk-ef að aka vélinni um 100 km vegalengd að starfsstöð stefnda í Mývatnssveit. Að virtum framburði nefnds starfsmanns stefnda er ósönnuð sú málsástæða stefnanda að verkstæðisformaður stefnanda, S-kk-nf S-kk-nf eldri, að hafi lagt vara við því að aka vélinni svo langa akstursleið. Á hinn bóginn verður lagt til grundvallar samhljóða frásögn þeirra tveggja um nauðsyn þess að aka vélinni með aðgát.

Samkvæmt vætti K-kk-ef S-kk-ef þekkti hann allvel til hjólaskóflunnar er atvik máls gerðust og hefur stefnandi ekki hnekkt staðhæfingum hans um að hann hafi ekið vélinni eftir aðstæðum, þ.á.m. skipt henni niður þegar hann ók upp Víkurskarðið og stöðvað þegar hann varð var við að aðvörunarljós fyrir gírskiptinguna blikkaði. Í þessu samhengi er til þess að líta að samkvæmt frásögn framkvæmdastjóra stefnanda reyndist hitaskynjari fyrir gírskiptinguna í fullkomnu lagi.

Að virtum samhljóða framburði ofangreindra aðila verður í máli þessu að leggja til grundvallar að nefndur ökumaður, K-kk-nf S-kk-nf, hafi farið að ráðum starfsmanna stefnanda eftir að hann varð var við greint viðvörunarljós, en óumdeilt er að framkvæmdastjóri stefnanda fór á vettvang í Víkurskarði eftir að umrætt ljós blikkaði þar í annað sinn og gerði þær athuganir á vélinni sem hann taldi nauðsynlegar, þ.á.m. með því að aka henni, en einnig með því að gæta að olíu á gírkassa. Fyrir dómi bar framkvæmdastjórinn að við sjónskoðun hefði ekki verið sýnilegt að olía í gírkassanum hefði brunnið, en hann lýsti skoðun sinni þannig: „En þegar ég kem þá er vélin kólnuð alveg niður...Olían er ljós og fín, það er ekki sjáanlegt á henni eins og um bruna hefði verið að ræða, sem kemur strax fram, þá verður olían strax dekkri og lyktar um leið...Þannig að ég mat ástandið þarna að vélinni hefði einfaldlega verið ekið í of háum gír og verið að keyra í svokölluðu stolli eða semistolli, og þess vegna hafi þessi hiti átt sér stað.” Verður ráðið að eftir þetta hafi ökumanni stefnda verið gefin heimild til að halda áfram för sinni, en hann stöðvað endanlega vélina eftir að hafa ekið niður Víkurskarðið að austanverðu og að Fnjóskárbrú, um 10 km vegalengd, er viðvörunarljósið kviknaði í þriðja skiptið. Verður að ætla að þá hafi hjólaskóflan verið um 30-35 km frá starfsstöð stefnanda á Akureyri.

Fyrir dómi greindi framkvæmdastjóri stefnanda frá niðurstöðum bilanagreiningar eftir að hjólaskóflan hafði á ný verið færð á verkstæði á Akureyri: „Ástandið var ekki verra en það, að þegar við mældum, þ.e. fyrir seinni viðgerðina, þá standast gírkassinn og þrýstingurinn öll mál, nema þegar gert er svokallað stall test. Þá verður hitamyndun, en það gerist ekki fyrr en búið var að láta hana gera þetta í dálítinn tíma. Í ljós hafi síðan komið að ástæða bilunarinnar hafi verið greind olíuskiptidæla, það má segja að hún hafi ekki verið alveg ónýt, heldur er hún alveg á mörkunum og við ýtrasta álag þá heldur hún ekki.“

Samkvæmt framansögðu er ágreiningur með aðilum um hvað hafi orsakað það að margnefnd olíuskiptidæla í gírkassa hjólaskóflu stefnda reynist skemmd og þá um það hvort það hafi gerst eftir síðari viðgerð stefnanda eða fyrir hana.

Upplýst er að olíudælan var eftir síðari viðgerð stefnanda send af hans hálfu til skoðunar til umboðsaðila vélarinnar, Heklu h.f. í Reykjavík, en þar var hún m.a. mynduð af vitninu Ó-kk-þgf B. J-kk-þgf. Olíudælan hefur ekki fundist eftir þetta, þrátt fyrir ítrekaða leit.

Við meðferð málsins hefur stefnandi þrátt fyrir áskorun stefnda ekki getað lagt fram olíusýni eða mælingar sem gerðar voru á gírkassa vélarinnar við síðari upptekt starfsmanna hans.

Samkvæmt matsgerð hins dómkvadda matsmanns, sem staðfest var fyrir dómi er skoðun ofangreindra gagna grundvöllur þess að unnt sé að segja til með óyggjandi hætti um ástand olíudælunnar, þ.á.m. hvort slit eða yfirhiti hafi grandað henni. Verður stefnandi að áliti dómsins að bera halla af því að gögnin komu ekki í leitirnar og þá ekki sjálf olíudælan.

Það er niðurstaða hins dómkvadda matsmanns að sterk líkindi séu fyrir því að olíudæla gírkassans hafi ekki virkað eins og hún átti að gera þegar áðurgreindur starfsmaður stefnda tók við hjólaskóflunni eftir hina fyrri viðgerð á starfsstöð stefnanda.

Að áliti hinna sérfróðu meðdómsmanna er það til styrktar niðurstöðu matsmannsins að ekki var um olíubruna að ræða í gírkassa hjólaskóflunnar samkvæmt frásögn framkvæmdastjóra stefnanda eftir að ökumaður hennar hafði stöðvað akstur hennar á Víkurskarði. Þá hefur ekki verið sýnt fram á að aksturslagi ökumannsins verði kennt um ofhitnun olíunnar í gírkassanum, en í því viðfangi verður ekki litið fram hjá því að hann hafði er atvik gerðust aðeins ekið vélinni í skamman tíma og fáeina kílómetra, er viðvörunarljós gírskiptingarinnar sýndi merki um hitamyndunina.

Samkvæmt því sem áður var rakið lýsti bilunin sér á gírkassanum fyrir fyrri viðgerð stefnanda þannig að gírinn var hættur að halda í mokstri og reyndust diskar við athugun m.a. slitnir. Af hálfu stefnanda voru við meðferð málsins lögð fram mæliblöð um þrýstingsmælingar á gírkassanum, en samkvæmt leiðbeiningum framleiðanda hjólaskóflunnar skal gera slíkar mælingar við eðlilegan vinnsluhita vélarinnar.

Að áliti meðdómsmanna styður fyrrnefnd bilun og lýsing á virkni gírkassans, fyrir fyrri viðgerð stefnanda, ásamt framlögðum gögnum hans um framkvæmd þrýstingsmælinga, fyrir og eftir þá viðgerð, áðurgreinda niðurstöðu matsmanns um að bilunina hafi mátt rekja til skemmda á olíudælu, samfara lágum olíuþrýstingi og minna olíuflæði. Matsgerðinni hefur ekki verið hnekkt með yfirmati eða öðrum hætti.

Að ofangreindu virtu er það niðurstaða dómsins að hin fyrri viðgerð stefnanda á hjólaskóflu stefnda hafi ekki verið fullnægjandi. Verður því fallist á varakröfu stefnda og stefnanda dæmdur hluti umkrafins reiknings, sem samsvari andvirði nýrrar olíudælu.

Hinir sérfróðu meðdómsmenn hafa rækilega skoðað þá reikninga sem frammi liggja í málinu, þ.e reikning nr. 2453, sem krafa stefnanda er byggð á og reikning nr. 3112, sem stefndi greiddi stefnanda vegna margnefndrar fyrri viðgerðar.

Er það niðurstaða dómsins, þegar það er virt sem hér að framan er rakið, að stefndi verði dæmdur til að greiða hluta af umkröfðum reikningi nr. 2453, með kr. 287.901. Ber stefnda að greiða vexti af þeirri fjárhæð líkt og greinir í dómsorði, en við ákvörðun vaxtanna verður litið til þess samkomulags sem aðilar gerðu með sér þann 6. júní 2002, og áður var um getið, sbr. dskj. nr.4. Að öðru leyti verður stefndi sýknaður af kröfum stefnanda í máli þessu.

Gegn andmælum stefnanda og þar sem stefndi þykir ekki hafa sýnt fram á með málatilbúnaði sínum að hann hafi orðið fyrir vinnutapi vélar sem stefndi beri ábyrgð á og þar sem krafa hans er að öðru leyti órökstudd þykir ekki unnt að taka hana til greina til skuldajafnaðar við kröfu stefnanda, hvorki til sýknu eða lækkunar á kröfum stefnanda.

Eftir atvikum þykir rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af málarekstrinum.

Dóm þennan kveða upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari, B-kk-nf G-kk-nf, bifvélavirkjameistari, og S-kk-nf S-kk-nf, vélaverkfræðingur.

D Ó M S O R Ð :

Stefndi, Sniðill h.f., greiði Trukknum ehf., kr. 287.901 með almennum vöxtum skv. II. kafla laga nr. 38, 2001 frá 6. júní 2002 til og með tíunda degi eftir dómsuppsögu, en með dráttarvöxtum skv. III. kafla sömu laga frá þ.d. til greiðsludags.

Málskostnaður fellur niður.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf.

B-kk-nf G-kk-nf.

S-kk-nf S-kk-nf.