S-268/2012

Mál þetta, sem þingfest var 23. ágúst sl. og dómtekið að lokinni aðalmeðferð þann 18. september sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 11. júlí 2012, á hendur A-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Melasíðu 10 m, Akureyri,

„fyrir fíkniefnabrot

með því að hafa, þriðjudaginn 23. ágúst 2011 í klefa nr. 235 í fangelsinu að Litla Hrauni á Eyrarbakka haft í vörslu sinni 0,18 g af tóbaksblönduðu kannabisefni sem fangaverðir fundu í buxnavasa ákærða og 3,94 g af hassi sem fundust við klefaleit í klefa ákærað [sic] umrætt sinn.

Telst brot ákærða varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrá nr. 21616 & 21532), samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði neitar sök og krefst þess að verða sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa og að þau verði greidd úr ríkissjóði.

Málsatvik

Upphaf máls þessa má rekja til þess að þann 23. ágúst 2011 framkvæmdu fangaverðir í fangelsinu að Litla-Hrauni leit á ákærða, sem var á þeim tíma vistaður í fangelsinu. Segir í skýrslu fangavarða að tilefni leitarinnar hafi verið ástand ákærða en hann hafi verið í mikilli vímu. Við umrædda leit fannst bréf með „tóbaksmalli“ í hægri buxnavasa ákærða. Í framhaldi af því var gerð leit í fangaklefa ákærða númer 235 á gangi 2B á Litla-Hrauni. Í skýrslu fangavarða kemur fram að þar hafi fundist fíkniefnamoli í svörtum sokk sem troðið hafði verið ofan í raksápubrúsa sem var á speglahillu í salernisrými klefans.

Ákærði, núverandi refsifangi í fangelsinu á Litla-Hrauni, gaf skýrslu hjá varðstjóra í fangelsinu tveimur dögum eftir umrædda leit. Hann var síðan yfirheyrður af lögreglu þann 30. maí 2012.

Skýrslutökur fyrir dómi.

Ákærði, sem kannaðist við að hafa verið fangi á Litla-Hrauni á umræddum tíma, neitaði sök og bar við algeru minnisleysi um alla þætti máls þessa. Minnisleysið taldi ákærði hafa stafað af inntöku á svokölluð rússnesku dufti, sem gengið hafi milli fanga í fangelsinu á þessum tíma, en efnið valdi minnisleysi. Ákærði kvaðst ekki draga í efa að leit hafi farið fram í fangaklefa hans umræddan dag en tók fram að hver sem er hefði getað komið fíkniefnum fyrir í klefanum. Ákærði gat ekki tjáð sig um það hvort fíkniefni hefðu fundist í buxnavasa hans og ítrekaði að hann myndi ekkert eftir atvikum. Ákærði kvaðst ekki hafa fyrir venju að læsa klefa sínum þegar hann yfirgæfi hann og ekki muna hvort hann hafi gert það umræddan dag. Þá kvaðst ákærði ekki geta sagt til um það hvort hann hafi á þessum tíma notað kannabisefni og ekki muna hverjir voru með honum á gangi.

Vitnið G-kk-nf E-kk-nf, fangavörður, kvaðst hafa, ásamt E-kk-þgf Þ-kk-þgf fangaverði, leitað bæði í fötum ákærða og í fangaklefa umræddan dag og hafi leitin farið fram samkvæmt venju en ákærði hafi ekki verið viðstaddur leit í klefanum. Vitnið mundi ekki hvort ákærði var inni í klefa eða í sameign á ganginum þegar þeir komu að honum og tóku ákvörðun um að leita á honum. Vitnið mundi ekki hvort fangaklefi ákærða númer 235 hafi verið læstur þegar þeir komu að honum til leitar. Fram kom hjá vitninu að í vasa ákærða hafi þeir fundið svokallað tóbaksmall og í framhaldinu hafi farið fram leit í klefa ákærða. Þar hafi þeir fundið efni falið í brúsa fyrir rakkrem á hillu. Ástæða leitar hafi verið ástand ákærða, en vitnið gat ekki nánar greint frá því. Fram kom hjá vitninu að á umræddum tíma hafi verið mikil neysla í fangelsinu og vel geti verið að frásögn hans um algert minnisleysi sé rétt. Fram kom hjá vitninu að fangar hafi lykla að klefum sínum og beri á þeim ábyrgð en fram kom hjá vitninu að oft séu klefarnir opnir.

Vitnið E-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, fangavörður, minnti að ástæða leitar á ákærða og í klefa hans, sem vitnið tók þátt í ásamt G-kk-þgf E-kk-þgf, hafi verið grunur um fíkniefnaneyslu ákærða og minnti vitnið að leitað hafi verið í nokkrum fangaklefum á ganginum vegna ástands fanga á umræddum tíma og hafi nokkrir fangaverðir samtímis tekið þátt í leitinni. Vitnið minnti að þeir G-kk-nf hefðu fundið svokallað tóbaksmall í fötum ákærða og einnig efni í sokk sem falinn var í raksápubrúsa á salerni í klefa ákærða. Vitnið mundi hvorki hvort klefi ákærða hafi verið læstur þegar þeir komu að né hvar ákærði var staddur þegar ákvörðun var tekin um að leita á honum. Þá kom fram hjá vitninu að fangar séu ekki viðstaddir leit í klefum ef talið er að þeir séu undir áhrifum fíkniefna.

Niðurstaða

Ákærði hefur neitað sök og borið við algjöru minnisleysi um öll atvik þessa máls. Fram kom hjá ákærða að hann legði það ekki í vana sinn að læsa fangaklefa sínum og því hefði hver sem er getað komið fíkniefnunum þar fyrir. Vitnin G-kk-nf E-kk-nf og E-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf gátu ekki borið um það fyrir dómi hvort klefi ákærða hefði verið læstur í umrætt sinn eða hvar ákærði hefði verið staddur þegar ákvörðun var tekin um leit í fötum hans. Fram hefur komið að fangar á Litla-Hrauni beri ábyrgð á klefum sínum og hafi að þeim lykla. Þá segir í 42. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga að föngum sé heimilt að hafa ýmsa persónulega muni í fangaklefum. Ákærði gat því viðhaft þær lágmarks varúðarráðstafanir að læsa klefa sínum þegar hann var þar ekki inni, hafi hann búist við að farið yrði inn í klefann. Þá er til þess að líta að umrædd fíkniefni fundust inni á salerni klefans, falin í raksápubrúsa.

Verjandi ákærða benti á að misræmi væri í gögnum málsins hvað þyngd hinna umræddu fíkniefna varðar en efni þau sem hér um ræðir reyndust léttari við mælingu tæknideildar lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu en við mælingu á Litla-Hrauni og hjá lögreglunni á Selfossi. Í gögnum málsins kemur fram að umrætt hass hafi verið 0,26 grömmum þyngra við mælingu í fangelsinu en hjá tæknideild lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu og tóbaksblandaða kannabisefnið um 0,12 grömmum þyngra. Í rannsóknarbeiðni lögreglunnar á Selfossi til tæknideildar lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu kemur fram að tókbaksblandaða kannabisefnið hafi verið um 0,3 grömm og hassið um 4 grömm. Að mati dómsins er ekki varhugavert að byggja á mælingu tæknideildar lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu hvað magn umræddra fíkniefna varðar en ákæruvaldið upplýsti að mælitæki tæknideildar væru mun nákvæmari en mælitæki lögreglunnar á Selfossi. Þá liggur ekki annað fyrir í máli þessu en að leit hafi farið fram í samræmi við fyrirmæli laga um fullnustu refsinga nr. 49/2005, sbr. 1. mgr. 53. gr. og 1. tölulið 52. gr. sbr. 3. mgr. sömu laga. Með vísan til alls þess sem að framan er rakið verður að telja að lögfull sönnun sé fram komin um að ákærði hafi haft þau fíkniefni sem í ákæru greinir í vörslu sinni og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem í ákæru er lýst.

Ákærði á að baki nokkurn sakarferil. Samkvæmt framlögðu sakavottorði var ákærða með dómi Héraðsdóms Norðurlands eystra, uppkveðnum þann 13. febrúar sl., gert að sæta fjögurra mánaða fangelsi, fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og vopnalögum. Þá var ákærða, með dómi sama dómstóls uppkveðnum þann 10. apríl sl., dæmdur hegningarauki fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni, en ekki gerð sérstök refsing. Þó ákærði hafi í nokkur skipti verið dæmdur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni hefur sakarferill ákærða að öðru leyti en hér er að framan rakið ekki áhrif við ákvörðun refsingar hans nú. Brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir er framið fyrir uppkvaðningu áðurnefndra dóma Héraðsdóms Norðurlands eystra og ber því að dæma ákærða hegningarauka, samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er það mat dómsins að brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir hefði ekki leitt til þyngri refsingar en ákærða var gert að sæta með dóminum frá 13. febrúar 2012. Verður ákærða því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, eru gerð upptæk 0,18 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni og 3,94 grömm af hassi, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 21616 og 21532.

Samkvæmt upplýsingum ákæruvaldsins féll enginn kostnaður til vegna máls þessa. Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, ber að dæma ákærða til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 75.300 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ó-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf, lögreglustjóri á Selfossi, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, A-kk-þgf J-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Gerð eru upptæk 0,18 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni og 3,94 grömm af hassi, efnaskrá lögreglu nr. 21616 og 21532.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hrl/Selfossi, 75.300 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf T-kvk-nf.