S-113/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 16. nóvember sl., hefur sýslumaðurinn á Akureyri höfðað hér fyrir dómi með tveimur ákæruskjölum gegn X.

Ákæruskjal, útgefið 7. maí 2009.

Með þessu ákæruskjali er ákærði ákærður:

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 16. mars 2009, ekið bifreiðinni UX-599, undir áhrifum áfengis (2,14‰), undir áhrifum fíkniefna (í blóði fannst amfetamín 220 ng/ml og metýlfenidat 30 ng/ml) og sviptur ökurétti frá Kotárgerði á Akureyri, uns hann festi bifreiðina í snjóruðningi á gatnamótum Þingvallastrætis og Dalsbrautar.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 48, 1997 og lög nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 1. mgr. sbr. 3. mgr. og 4. mgr. 102 . gr. nefndra umferðarlaga, sbr. lög nr. 66, 2006.“

Ákæruskjal, útgefið 18. júní 2009.

Með þessu ákæruskjali er ákærði ákærður:

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 10. apríl 2009, verið með í vörslum sínum í bifreiðinni UX-599, 12,06 grömm af marihúana, þegar lögreglan stöðvaði bifreiðina í Hafnarstræti á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 15.550, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákærumálin voru sameinuð með heimild í 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

Dómkröfur skipaðs verjanda eru að ákærði verði sýknaður, en til vara að refsing hans verði ákvörðuð eins væg og lög leyfa. Verjandinn krefst og hæfilegra málsvarnarlauna.

I.

Málsmeðferð.

Við þingfestingu máls þessa hinn 3. júní sl. mætti ákærði ekki fyrir dóminn, en við fyrirtöku hinn 13. júlí sl. lýsti hann afstöðu til sakargifta og neitaði sök. Í nefndu þinghaldi var ákærða að eigin ósk skipaður verjandi, og á dómþingi 17. júlí lýstu málsaðilar sýnilegri gagnaöflun lokið. Var boðað til aðalmeðferðar 11. september sl. Við upphaf aðalmeðferðar var af hálfu skipaðs verjanda upplýst um lögmæt forföll ákærða, en þar sem óvíst var um viðveru nokkurra vitna, sem mætt voru samkvæmt boðun, var ákveðið með hliðsjón af 5. mgr. 165. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála að hlýða á framburð þeirra, en að öðru leyti var meðferð málsins frestað til 18. september sl. Ákærði mætti ekki þann dag, og lýsti skipaður verjandi því yfir að hann hefði tjáð sér að hann hygðist ekki neyta réttar síns til að vera viðstaddur aðalmeðferð málsins, sbr. 1. mgr. 166. gr. laga nr. 88, 2008. Í framhaldi af því var því lýst yfir af fulltrúa ákæruvaldsins, að ekkert væri því til fyrirstöðu að halda fram aðalmeðferð málsins, þrátt fyrir fjarveru ákærða, og var það gert. Málið var endurflutt í samræmi við 184. gr. nefndra laga þann 16. nóvember sl.

II.

Málavextir.

A. Ákæruskjal, útgefið 7. maí 2009.

1. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst tilkynning frá Fjarskiptamiðstöð lögreglu, kl. 04.52, að morgni 16. mars sl., um að ölvaður ökumaður væri að aka frá Kotárgerði á Akureyri í bifreiðinni UX-599, en hún er svört að lit og af gerðinni Range Rover. Í skýrslunni kemur fram að lögreglan hefði þegar hafið leit að bifreiðinni og hafi hún fundist um kl. 05.15 við gatnamót Þingvallastrætis og Dalsbrautar. Í skýrslunni er dregin sú ályktun að bifreiðinni hafi verið ekið suður Dalsbraut og beygt vestur Þingvallastræti, en hún þá hafnað í snjóruðningi með framhlutann og setið þar föst. Segir frá því að við komu lögreglumanna á vettvang hafi vél bifreiðarinnar ekki verið í gangi, en að ákærði hafi setið í ökumannssætinu. Er ástandi hans lýst þannig: ,,...var sofandi ölvunar eða vímuefna svefni undir stýri og tók það nokkra stund að vekja ökumann og koma honum í skilning um hvar hann væri og af hverju við værum að hafa afskipti af honum.“ Í niðurlagi skýrslunnar er aðstæðum á vettvangi lýst nánar og segir m.a. að ekki hafi verið ummerki í blautum snjónum við bifreiðina, um að ökumaðurinn hefði farið út úr henni eða að einhver hefði komið þar að eða farið frá henni.

Samkvæmt gögnum var ákærði handtekinn í kjölfar greindra afskipta lögreglu og fluttur á lögreglustöð. Er skráð að tilefnið hafi verið ,,ætlaður akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og akstur bifreiðar án réttinda, ökuskírteinis/án þess að hafa öðlast ökuskírteini.“ Um ástand ákærða segir í rannsóknargögnum lögreglu að hann hafi verið óstöðugur og að framburður hans hafi verið óskýr og ruglingslegur. Fram kemur að kl. 05:55 og 05:57 hafi verið tekin blóð- og þvagsýni úr ákærða, en að auki hafi verið tekin af honum svokölluð varðstjóraskýrsla, kl. 06:29. Í varðstjóraskýrslunni er haft eftir ákærða að hann hafi verið að aka bifreið undir áhrifum áfengis og hafi verið á leið til vinar síns, en geti að öðru leyti ekki skýrt frá ferðum sínum. Bókað er eftir ákærða að hann hafi ekki neytt áfengis eftir að akstri lauk.

Í rannsóknargögnum kemur fram að ákærði hafi verið látinn laus kl. 06:38 umræddan morgun. Liggur fyrir að fyrir útgáfu ákæruskjals var ákærði ekki yfirheyrður frekar um sakarefnið.

Samkvæmt vottorði Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði var magn alkóhóls í fyrrnefndum sýnum, sem tekin voru ákærða nefndan morgun, 2,14‰ í, blóðsýninu, en 2,92‰ í þvagsýninu. Í matsgerð rannsóknastofunnar segir að í þvagsýninu hafi að auki fundist amfetamín, metýlfenídat og tetrahýdrókannabínólsýra og að í blóðsýninu hafi amfetamín mælst 220 ng/ml, metýlfenídat 30 ng/ml, en tetrahýdrókannabínól hafi ekki verið þar í mælanlegu magni.

2. Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði lýsti afstöðu sinni til sakargifta í fyrrnefndu þinghaldi þann 13. júlí sl. Hann neitaði sök og kvaðst hafa vaknað á lögreglustöðinni umræddan morgun, en treysti sér ekki til að segja frekar um ferðir sínar vegna minnisleysis. Kvað hann minnisleysið stafa af áfengisvímu, en taldi þá eina skýringu haldbæra, að honum hefði verið „troðið undir stýri“ eigin bifreiðar aðfaranótt 16. mars sl.

A lögreglumaður kvað nafnlausa tilkynningu hafa borist lögreglu skömmu fyrir klukkan fimm að morgni 16. mars sl., um að aðili væri að fara frá húsi í Kotárgerði á svartri Range Rover bifreið. Hefði tilkynnandinn talið að ökumaðurinn væri ekki í ökuhæfu ástandi. Vegna þessa hefði verið farið á tveimur lögreglubifreiðum til leitar og hefði nefnd bifreið fundist eftir u.þ.b. fimmtán mínútur, í snjóskafli við gatnamót Dalsbrautar og Þingvallastrætis. Var það ætlan vitnisins að frá gatnamótunum og að Kotárgerði væri innan við kílómeter. Vitnið kvaðst hafa farið að bifreiðinni ásamt starfsfélaga sínum B, og bar að þeir hefðu þá strax séð hvar maður hefði setið sofandi í bílstjórasætinu. Þeir hefðu opnað bílstjórahurðina til að kanna lífsmörk nánar, en þá þekkt manninn sem ákærða í máli þessu. Vitnið bar að á vettvangi hefði farið fram leita að kveikjuláslyklum, og þeir fundist á gólfinu aftan við ökumannssætið. Vitnið bar að umhverfis bifreiðina hefði verið nýfallinn snjór og snjóföl og kvað engin skóför hafa verið þar sýnileg. Kvaðst vitnið hafa ályktað vegna þessara aðstæðna að enginn hefði getað farið úr ökumannssæti bifreiðarinnar án þess að þess hefðu sést merki. Vitnið bar að við nánari athugun hefði það fundið að vél bifreiðarinnar gaf frá sér hita. Vitnið kvað fíkniefni ekki hafa fundist á ákærða við öryggisleit og staðhæfði jafnframt að áfengi hefði ekki verið sýnilegt á vettvangi. Vitnið bar að vegna rannsóknarhagsmuna hefði ákærði, ásamt nefndri bifreið, verið færður á lögreglustöð, en við handtökuna hefði ákærði virst vera í annarlegu ástandi og undir áhrifum fíkninefna. Hefði það verið í samræmi við eigin orð ákærða, sem hann hefði látið falla við þvagsýnatöku og skýrslutöku hjá varðstjóra, en þá hefði hann sagt: „Þú veist, að ég er að taka amfetamín. Ég nota bara amfetamín.“ Er atvik máls þessa gerðust kvaðst vitnið hafa starfað í lögreglunni í um þrjú ár. Lét vitnið þá skoðun í ljós að það gæti engan veginn staðist, að ákærða hefði verið troðið undir stýri og í bílstjórasæti jeppabifreiðarinnar UX-599. Vísaði vitnið þar um til takmarkaðs rýmis, en áréttaði að auki fyrri frásögn sína um að engin fótspor hefðu verið í snjónum við bifreiðina.

B lögreglumaður kvað lögreglu hafa fengið tilkynningu frá Fjarskiptamiðstöð lögreglu, um að þangað hefði hringt aðili sem hefði tilkynnt, að ölvaður ökumaður væri að leggja af stað á bifreið úr Kotárgerði. Gerð, litur og númer bifreiðarinnar hefði verið tiltekin í tilkynningunni og hefði lögreglan þegar hafið leit á tveimur lögreglubifreiðum. Bifreiðin UX-599 hefði fundist eftir u.þ.b. fimmtán mínútur við gatnamót Dalsbrautar og Þingvallastrætis, um 700 til 1000 metrum frá Kortárgerði. Kvaðst vitnið hafa ályktað á vettvangi að bifreiðinni hefði verið beygt of snemma af Dalsbrautinni og inn á aðrein að Þingvallastræti eða hún snúist í beygjunni með þeim afleiðingum að hún hefði hafnað í snjóruðningi við gatnamótin. Vitnið bar að bifreiðin hefði setið föst í snjónum, en sjá hefði mátt spólför, sem gefið hefðu til kynna að reynt hefði verið að losa um hana. Við komu hefði vél bifreiðarinnar ekki verið í gangi, en gluggar og hurðir verið lokaðar. Hefði aðili verið sofandi ölvunar- eða vímuefnasvefni undir stýri í framsætinu. Vitnið bar að er þetta gerðist hefði snjóföl legið yfir öllu og staðhæfði að vegna greindra aðstæðna hefðu þeir lögreglumennirnir sérstaklega veitt því eftirtekt, að engin skóför hefðu verið við bifreiðina UX-599 önnur en þeirra eigin. Hefði og ekkert gefið til kynna að nokkur hefði farið frá eða komið að bifreiðinni. Vitnið kvaðst hafa fundið á vettvangi að hita lagði frá vél bifreiðarinnar, en af þeim sökum hefði það ályktað að ekki hefði verið langur tíminn liðinn frá því að henni var ekið. Vitnið kvað kveikjuláslykla hafa legið á gólfi bifreiðarinnar fyrir aftan ökumannssætið, en á vettvangi hefðu hvorki fundist fíkniefni né áfengi. Inni í bifreiðinni hefði og ekkert verið óvenjulegt fyrir utan að geisladiskar virtust hafa hrokkið til og lent á gólfi fyrir framan framfarþegasætið. Vitnið bar að illa hefði gengið að vekja umræddan aðila, en það hefði reynst vera ákærði í máli þessu. Ákærði hefði virst illa áttaður og undir miklum áhrifum áfengis eða einhverra vímuefna. Hann hefði verið handtekinn og kynnt réttarstaða að lögum, en í framhaldi af því verið færður á lögreglustöð. Þar hefðu verið tekin úr honum blóð- og þvagsýni, en vitnið áréttaði að við öryggisleit hefðu ekki fundist á honum fíkniefni eða áfengi.

Niðurstaða.

Ákærði hefur fyrir dómi neitað sök. Hann hefur og borið við minnisleysi um gjörðir sínar nefnda nótt, 16. mars sl., vegna áfengisvímu. Verður dómur af þessum sökum ekki nema að litlu leyti byggður á framburði hans.

Lagt verður til grundvallar í málinu að tilkynnt hafi verið um ætlaðan ölvunarakstur ökumanns bifreiðarinnar UX-599 í íbúðargötunni Kotárgerði á Akureyri laust fyrir kl. 04:00 umrædda nótt. Liggur fyrir að lögreglan kom að bifreiðinni kyrrstæðri um tuttugu mínútum síðar við gatnamót Dalsbrautar og Þingvallarstrætis. Gatnamóti þess eru ekki ýkja fjarri nefndri íbúðargötu.

Samkvæmt gögnum og vætti þeirra tveggja lögreglumanna sem komu fyrir dóminn sat ákærði er að var komið sofandi undir stýri bifreiðar sinnar, UX-599, við nefnd gatnamót. Vél bifreiðarinnar var þá eigi í gangi, en hiti var frá vélarhúsi. Bifreiðin sat föst í snjóruðningi, en snjóföl var á vettvangi er atvik máls gerðust. Samkvæmt vætti lögreglumannanna voru engin merki í snjónum um mannaferðir við bifreiðina, og við leit fundu þeir kveikjuláslykla hennar fyrir aftan ökumannssætið. Við frekari leit fundu lögreglumennirnir ekki merki eða umbúðir undan áfengi eða vímuefnum í eða við bifreið ákærða.

Að áliti dómsins er frásögn ákærða um það að einhver óþekktur aðili hafi troðið honum undir stýrið við greindar aðstæður harla ótrúverðug. Verður ráðið að ákærði hafi einfaldlega sofið ölvunar- og vímusvefni þegar lögreglan hafði afskipti af honum.

Þegar allt ofangreint er virt er að áliti dómsins ekki varhugavert að telja nægjanlega sannað, m.a. með niðurstöðum áðurrakinna rannsókna á blóð- og þvagsýnum ákærða, og þrátt fyrir neitun hans, að hann hafi ekið eigin bifreið eins og lýst er í ákæruskjali, útgefnu 7. maí 2009. Hann hafi þannig gerst sekur um þá háttsemi sem þar er lýst, að því frátöldu að ekki þykir að virtu sakavottorði ákærða og öðrum gögnum rök standa til þess að sakfella hann fyrir að hafa ekið bifreiðinni sviptur ökurétti, en sviptingartími eldra dóms hans rann út þann 10. mars sl. Ber því að sýkna ákærða af broti gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaganna. Háttsemi ákærða er að öðru leyti rétt lýst og heimfærð til refsiákvæða í ákæruskjalinu.

B. Ákæruskjal, útgefið 18. júní 2009.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu veitti lögreglumaður, sem var við almennt umferðareftirlit, athygli bifreiðinni UX-599, sem er svört Range Rover, skömmu fyrir kl. 11 að morgni föstudagsins 10. apríl sl., þar sem henni var ekið austur Gránufélagsgötu við Sjallann. Þekkti hann ökumanninn sem piltinn E, en hann er fæddur árið 1989. Segir frá því í skýrslunni að lögreglumaðurinn hafi missti sjónar af bifreiðinni um stundarsakir, en séð til hennar á ný við hús nr. 28 við Gránufélagsgötu austan Glerárgötu. Í skýrslunni er því lýst að nefndri bifreið hafi eftir þetta verið ekið vestur Strandgötu, suður Glerárgötu, vestur Kaupvangsstræti, framhjá Subway-veitingastaðnum og síðan suður Hafnarstræti. Þar hafi lögreglumaðurinn missti sjónar á bifreiðinni í um það bil 15 sekúndur, en síðan séð hvar henni hafði verið lagt í bifreiðastæði sunnan við veitingahúsið Bautann. Þá um leið hafi hann og séð hvar menn voru á hlaupum í portinu við veitingahúsið. Í skýrslunni segir að svo hafi virtist sem að bifreiðin hefði verið yfirgefin í flýti, en stöðuljósin hefðu ekki verið slökkt og hliðarrúður að framan verið hafðar opnar til hálfs.

Í lögregluskýrslunni segir frá því að skömmu eftir ofannefndan atburð hefði ökumaðurinn E verið handtekinn í miðbæ Akureyrar., Hann hefði í fyrstu ekki kannast við að hafa verið ökumaður jeppabifreiðarinnar og þar sem kveikjuláslyklar hefðu ekki fundist á honum hefði verið kannað hvort þá væri að finna í bifreiðinni sjálfri. Segir frá því að lyklarnir hefðu fundist á mælaborði bifreiðarinnar, framan við hægra framsætið, en þar á gólfinu hefði lögreglumaðurinn einnig séð plastpoka með ætluðum fíkniefnum, þ.e. marihúana. Vegna þessa hefði ökumaðurinn verið handtekinn, grunaður um vörslur á fíkniefnum, en hann neitað vörslunum, en hins vegar játað að hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Vegna rannsóknar málsins hafi hann verið færður á lögreglustöð, kl. 11:06.

Samkvæmt rannsóknargögnum hóf lögreglan leit að þeim þremur farþegum sem verið höfðu í umræddri bifreið er atvik áttu sér stað, þeim C, D, en þeir eru líkt og ökumaðurinn E fæddir árið 1989, svo og ákærða, X, en hann er fæddur árið 1972. Voru þeir allir handteknir kl. 12:15 við Sundlaug Akureyrar og fluttir á lögreglustöð, en þar var þeim kynnt réttarstaða grunaðra aðila.

Samkvæmt rannsóknarskýrslu var leitað í bifreiðinni UX-599 á lögreglustöðinni á Akureyri kl. 12:40 að viðstöddum eiganda hennar, X, ákærða í máli þessu. Við leitina fundust á gólfi bifreiðarinnar fyrir framan fremra farþegasætið í haldapoka 8 litlir pokar af ætluðu marihúana og einn lítill poki með óþekktu hvítu dufti. Samkvæmt efnaskýrslu lögreglu reyndist við prófun innihald litlu pokanna vera marihúana-efni og mældist það 12,06 grömm. Hið hvíta duft reyndist við prófun vera læknislyfið Mogadon.

Við skýrslutökur af hinum handteknu hjá lögreglu síðar þennan dag, 10. mars sl., kom m.a. fram, að ákærði X hefði komið til bæjarins þá um nóttina í nefndri bifreið, UX-599, ásamt nafngreindum ökumanni og tveimur stúlkum, og í samkvæmi þessa nótt hefði hann m.a. kynnst fyrrnefndum piltum. Einnig kom fram að ákærði hefði afráðið, laust fyrir kl. 11:00, að fara með piltunum í sund og hafi fyrrnefndur E verið fenginn til að aka bifreið hans. Hafi hann m.a. ekið um Gránufélagsgötu, um miðbæ Akureyrar og loks lagt bifreiðinni við veitingahúsið Bautann.

Í yfirheyrsluskýrslu hjá lögreglu, sem nefndur E staðfesti fyrir dómi, greinir hann frá því, að við lok nefndrar ökuferðar hefði hann aukið ökuhraðann eftir að einhver af farþegum hans hafði haft orð á því að hann skyldi aka afsíðis vegna ferða lögreglu. Vegna þessara orða kvaðst hann hafa ályktað að eitthvað væri í bifreiðinni sem þar ætti ekki að vera, en í rauninni ekki haft um það neina vitneskju. Ekki treysti hann sér til að segja til um hvar í bifreiðinni farþegar hans sátu, en bar að ökutækið hefði verið yfirgefið í nokkurri skyndingu af fyrrnefndri ástæðu.

D kvaðst við skýrslutöku hjá lögreglu, líkt og fyrir dómi, hafa farið í bifreiðina til E í Gránufélagsgötunni og sest í aftursætið við hlið C. Hann kvaðst ekki hafa þekkt til ákærða er þetta gerðist og enga vitneskju haft um að fíkniefni væru meðferðis. Staðhæfði hann að engin umræða hefði farið fram um slík efni í ökuferðinni.

C skýrði frá því í skýrslutöku hjá lögreglu, líkt og fyrir dómi, að hann hefði verið í bifreiðinni UX-599 með fyrrnefndum aðilum, en bar að þeir hefðu er atvik gerðust verið á leið í sund. Hann kvaðst hafa setið í aftursæti bifreiðarinnar við hlið D, en E verið ökumaður og eigandi ökutækis setið við hlið hans í framfarþegasæti. Hann kvaðst hafa talið að ökutækið hefði verið yfirgefið í þeirri skyndingu sem raun varð á sökum þess að ökumaðurinn hefði verið undir áhrifum áfengis. Hann kvaðst heldur enga vitneskju hafa haft um þau fíkniefni sem síðar fundust í bifreiðinni.

Samkvæmt rannsóknargögnum voru þeir C, D og E látnir lausir eftir greindar skýrslutökur lögreglu um miðjan dag þann 10 apríl sl.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu eftir vist í fangaklefa að morgni laugardagsins 11. apríl sl. Skýrði hann þá frá því að hann hefði í raun verið ósofinn er hann ákvað að fara í sund með þremur piltum, sem hann hafði kynnst í samkvæmi þá um nóttina. Hann kvaðst hafa setið í framfarþegasætinu er bifreiðinni var ekið í miðbæ Akureyrar og lagt þar í bifreiðastæði. Hann kannaðist ekki við að hafa séð til ferða lögreglu í ökuferðinni, en bar að allir hefðu farið úr henni í nokkurri skyndingu. Ítrekað aðspurður játaði ákærði að vera eigandi þeirra fíkniefna sem fundust við leit í bifreið hans á lögreglustöðinni daginn áður, og hann var viðstaddur. Skýrði ákærði frá því að þeir 8 pokar sem þá hefðu fundist hefðu verið hluti af fíkniefnum sem hann hefði keypt skömmu áður, en hann hefði notað efnin til eigin neyslu. Að auki kvaðst hann vera eigandi þeirra lyfja sem lögreglan lagði hald á.

Nefnd yfirheyrsluskýrsla ákærða fyrir lögreglu var hljóðrituð og er geisladiskur með upptökunni á meðal gagna málsins.

F rannsóknarlögreglumaður staðfesti fyrir dómi áðurraktar rannsóknar- og yfirheyrsluskýrslur. Bar hann m.a. að við frumrannsókn málsins hefði ákærði játað í óformlegri yfirheyrslu að hann væri eigandi þeirra fíkniefna er fundust við fyrrnefnda leit í bifreið hans hinn 10. apríl sl. Vegna þessa hefði í raun staðið til að sleppa ákærða lausum. Ákærði hefði hins vegar verið undir áhrifum vímuefna og þar sem erfiðlega hefði reynst að vekja hann síðdegis hefði verið afráðið að taka af honum formlega skýrslu daginn eftir, þann 11. apríl. Við þá skýrslutöku hefði ákærði verið vel fyrirkallaður og endurtekið játningu sína eins og hljóðritað hefði verið og fram kæmi á framlögðum hljóðdiski sem vitnið staðfesti.

Eins og áður var rakið lýsti kærði afstöðu sinni til sakargifta í fyrrnefndu þinghaldi þann 13. júlí sl. Hann neitaði sök og bar að hann hefði verið handtekinn eftir sundferð í Sundlaug Akureyrar. Hann kvaðst og enga vitneskju hafa haft um hvað hefði verið í bifreið hans, UX-599, umræddan dag.

Ákærði kaus eins og áður hefur verið lýst að vera ekki viðstaddur aðalmeðferð málsins.

Niðurstaða.

Samkvæmt framansögðu neitaði ákærði fyrir dómi sakargiftum. Er þessi afstaða ákærða í andstöðu við framburð þann sem hann hafði áður gefið við rannsókn málsins hjá lögreglu, en skýrsla hans þar var hljóðrituð.

Eins og hér að framan var rakið fundust þau fíkniefni sem um getur í ákæruskjali í bifreið ákærða skömmu fyrir hádegi hinn 10. apríl sl. Voru fíkniefni á gólfi bifreiðarinnar fyrir framan framfarþegasætið, í sérstökum umbúðum.

Að virtum rannsóknargögnum og skýrslum fyrir dómi verður lagt til grundvallar að ákærði hafi setið í nefndu farþegasæti, en forðað sér úr bifreið sinni ásamt þeim piltum sem hann var í slagtogi við, í nokkurri skyndingu, er þeir urðu varir við ferðir lögreglu.

Að virtum skýrslum nefndra pilta fyrir dómi, vitnisburði rannsóknar-lögreglumanns og með hliðsjón af yfirheyrsluskýrslu ákærða hjá lögreglu svo og öðrum gögnum þykir dóminum, eins og hér stendur á, ekki varhugavert að telja sannað að fíkniefnin sem fundust í bifreið ákærða hafi verið í vörslum hans en ekki annarra. Þykir dóminum sekt ákærða sönnuð samkvæmt þessari ákæru og hefur ákærði unnið sér til refsingar en háttsemi hans er rétt færð til ákvæða.

III.

Ákærði, sem er 37 ára, hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins áður gerst brotlegur við lög. Hann var með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur í febrúar 2004 dæmdur til að greiða sekt fyrir umferðarlagabrot, þ. á m. ölvunarakstur, og var þá jafnframt sviptur ökurétti í 12 mánuði. Þann 10. mars 2006 var honum með viðurlagaákvörðun Héraðsdóms Reykjaness gert að greiða sekt fyrir umferðarlagabrot, þ. á m. ölvunarakstur, en frá sama tíma var hann og sviptur ökurétti í þrjú ár. Hann gekkst í febrúar 2008 undir sátt, sektargreiðslu, hjá lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu, fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Loks var hann dæmdur í 75 daga fangelsi í Héraðsdómi Reykjavíkur þann 10. október sl. fyrir fimm umferðar- og fíkniefnalagabrot. Á meðal brotanna, sem framin voru frá árslokum 2008 til aprílloka 2009, voru vörslur á fíkniefnum, akstur á ökutækjum án gildra ökuréttinda svo og akstur sviptur ökuréttinum og fyrir að hafa þrívegis ekið bifreiðum óhæfur vegna neyslu fíkniefna. Hann var með nefndum dómi einnig sviptur ökurétti ævilangt.

Við ákvörðun refsingar ákærða nú ber m.a. að líta til þess að hann hefur í máli þessu verið sakfelldur fyrir vörslur á litlu magni af fíkniefnum, en einnig fyrir alvarlegt umferðarlagabrot. Hann hefur samkvæmt lýstum sakaferli ítrekað gerst sekur um umferðarlagabrot, þar á meðal ölvunarakstur og fyrir að aka ökutækjum óhæfur vegna neyslu fíkniefna.

Brot þau sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir voru framin í mars og apríl á þessu ári, þ.e. fyrir uppkvaðningu þess dóms sem kveðinn var upp yfir honum í október sl. Ber af þeim sökum að ákvarða ákærða hegningarauka í máli þessu, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Að öllu ofangreindu virtu og með hliðsjón af 77. gr. hegningarlaganna þykir dómara refsing ákærða vera hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi.

Þá ber samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaganna að svipta ákærða ökurétti. Ákærði var eins og áður var lýst sviptur ökurétti ævilangt með dómi þann 16. október sl. Ber að árétta það nú og svipta hann ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa að telja.

Þá ber með vísan til þeirra laga- og reglugerðarákvæða sem vísað er til í ákæruskjali frá 18. júní 2009 að fallast á upptökukröfu á fíkniefnum eins og lýst er í dómsorði.

Loks ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, sem samkvæmt yfirliti sýslumannsins er 153.018 krónur, en að auki ber honum að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin 155.625 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Fyrir uppkvaðningu dóms þessa var gætt ákvæða 184. gr. laga nr. 88, 2008.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði sæti upptöku á 12,06 grömmum af marihúana samkvæmt efnaskrá lögreglu nr. 15.550.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 308.643 krónur, að meðtöldum málsvarnarlaunum skipaðs verjanda síns, A-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 155.625 krónur.