E-9544/2008

Mál þetta sem tekið var til dóms 17. mars 2009, er höfðað með birtingu stefnu 16. október 2008.

Stefnandi er Fasteignamarkaðurinn ehf., Óðinsgötu 4, Reykjavík.

Stefndi er Gullhamrar ehf., Beykihlíð 25, Reykjavík.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða skuld að fjárhæð 373.500 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 373.500 krónum frá 16. apríl 2008 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins.

Stefndi krefst sýknu af dómkröfum stefnanda, en til vara lækkunar á kröfum stefnanda. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins.

Málsatvik.

Krafa stefnanda er samkvæmt reikningi nr. 9670, útgefnum 16. mars 2006, að fjárhæð 373.500 krónur, vegna vinnu starfsmanna stefnanda við verðmat á eignum stefnanda við Þjóðhildarstíg í Reykjavík.

Af hálfu stefnda hefur því verið haldið fram að stefnandi hafi einungis unnið tvö verðmöt fyrir stefnda, annað 1. október 2001 og hitt 26. janúar 2004 og að samist hafi svo um milli aðila málsins að síðara matið yrði endurgjaldslaust, þar sem stefnandi hafi við gerð fyrra matsins ekki gætt að því að í matinu var villa um stærð lóðar.

Fyrirsvarsmaður stefnanda, J-kk-nf G-kk-nf, hefur hins vegar haldið því fram í skýrslugjöf sinni fyrir dóminum, að hann hafi unnið fjöldamörg verðmöt fyrir stefnda og aldrei fengið greitt fyrir neitt þessara verðmata. Hafi því reikningur sá sem lagður hefur verið fram í málinu, verið útgefinn.

Fyrirsvarsmaður stefnda, L-kk-nf T-kk-nf H-kk-nf, staðfesti að verðmat vegna fasteignarinnar að Þjóðhildarstíg hefði verið unnið hjá stefnanda, fyrst árið 2001 og síðar í janúar árið 2004, þegar hann hafi beðið fyrirsvarsmann stefnanda að uppfæra sig matið frá 2001. Hann kvaðst hafa greitt fyrir fyrra matið, en kvaðst hafa litið svo á að hann þyrfti ekki að greiða fyrir matið sem gert var árið 2004, þar sem ágalli hafi verið á fyrra matinu frá árinu 2001. Þá kvaðst hann ekki hafa beðið um verðmat það sem lagt hefur fram í málinu frá nóvember 2004.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi kveður kröfu sína vera samkvæmt reikningi nr. 9760 útgefnum 16. mars 2006, að fjárhæð 373.500 krónur vegna vinnu starfsmanns stefnanda við verðmat á eignum stefnda við Þjóðhildarstíg í Reykjavík. Stefnandi hafi að fullu efnt sinn hluta viðskiptanna og skilað verðmötunum. Engin atvik heimili stefnda því þær vanefndir að greiða ekki reikning stefnanda.

Kveður stefnandi skuld þessa ekki hafa fengist greidda þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í 45. og 51. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi kveður stefnanda hafa unnið tvö verðmöt fyrir sig, hið fyrra 1. október 2001 og hið síðara 26. janúar 2004. Hið fyrra hafi ekki nýst sér, þar sem í því hafi verið villa um stærð lóðar. Það hafi því samist svo um með aðilum málsins að stefnandi ynni síðar annað mat án endurgjalds og hafi það verið matið frá 26. janúar 2004. Stefndi mótmælir því að hafa farið fram á við stefnanda að mat frá nóvember 2004, yrði unnið, enda kveður stefndi að hann hafi lokið fjármögnun eignar sinnar fyrir þann tíma og fasteignasalan Eignamiðlun hafi séð um að verðmeta eign hans með tilliti til fjármögnunar. Hafi hann því ekki haft neina hagsmuni af því að fá mat frá stefnanda í nóvember 2004 og hafi hann lagt fram gögn þessu til stuðnings.

Kröfu sína um sýknu byggir stefndi á því að ekki skyldi greiða sérstaklega fyrir verðmatið frá 26. janúar 2004. Það styðji þessa málsástæðu að reikningur hafi ekki verið gefinn út innan sennilegs tíma.

Í öðru lagi byggi stefndi á því að krafa stefnanda sé fyrnd. Samkvæmt athugasemdum við 2. gr. laga nr. 150/2007, sem vísi til um sama skilning á 1. málslið 1. mgr. 5. gr. eldri laga um fyrningu nr. 14/1095, byrji fyrningarfrestur að líða, þegar kröfuhafi átti fyrst rétt á efndum, eða eftir að hann hafði lokið mati sínu 26. janúar 2004. Útgáfa reiknings eftir á fái ekki breytt þessu, né heldur 49. gr. laga nr. 50/2000.

Krafa um lækkun er byggð á því að um endurvinnu frá eldri mötum sé að ræða.

Niðurstaða.

Ágreiningslaust er í málinu að stefndi óskaði eftir því við stefnanda að hann verðmæti eign sína að Þjóðhildarstíg í Reykjavík og að um fleiri en eitt verðmat var að ræða.

Í greinargerð stefnda er því hins vegar haldið fram að svo hafi um samist milli aðila að stefnda bæri ekki að greiða fyrir það verðmat, sem stefnandi vann fyrir hann í janúar 2004, þar sem villa hafi verið í fyrra verðmati frá árinu 2001. Fyrirsvarsmaður stefnda bar fyrir dómi að hann hafi ,,litið svo á“ að honum bæri ekki að greiða fyrir það mat, en staðfesti hins vegar ekki þá staðhæfingu sem fram kemur í greinargerð að svo hafi um samist milli aðila. Er alveg ósannað að svo hafi um samist milli aðila að stefnda bæri ekki að greiða fyrir það verðmat.

Þá heldur fyrirsvarsmaður stefnda því og fram að hann hafi ekki óskað eftir verðmati sem stefnandi vann fyrir hann í nóvember 2004 og liggur frammi í málinu. Í málinu hefur verið lagt fram verðmat eignarinnar frá fasteignasölunni Eignamiðlun frá mars 2004. Bendir það verðmat, ásamt þeim gögnum sem lögð hafa verið fram um fjármögnun eignar stefnda, til þess að ekki hafi á þeim tíma verið þörf fyrir frekara verðmat eignarinnar. Hins vegar liggja einnig fyrir í gögnum málsins skjöl, er sýna fram á, að þeim tíma er verðmatið frá nóvember 2004 var unnið, var stefnandi einnig að vinna við önnur verkefni í þágu stefnda og ekki hefur verið sýnt fram á að stefndi hafi með einhverjum hætti gert stefnanda grein fyrir að hann óskaði ekki lengur eftir þjónustu hans við verðmat eignarinnar.

Samkvæmt framangreindu hefur stefnda ekki tekist sönnun þess að svo hafi um samist milli aðila að ekki yrði greitt sérstaklega fyrir matið frá 26. janúar 2004 og að hann hafi gert stefnanda grein fyrir því áður en verðmat frá nóvember 2004 var unnið, að hann óskaði ekki lengur eftir verðmati á eign sinni. Þá hafa ekki verið lögð fram af hálfu stefnda nein gögn er staðfesta þær fullyrðingar hans að verðmat frá janúar 2001 hafi verið greitt. Er því ósannað að stefndi hafi greitt fyrir nokkurt þeirra verðmata sem fyrir dóminn hafa verið lögð.

Eins og að ofan greinir vann stefnandi nokkur verðmöt fyrir stefnda á nokkurra ára tímabili og síðasta verðmatið sem fyrir liggur í máli þessu er frá 15. nóvember 2004. Reikningur stefnanda vegna verðmatanna var gefinn út 16. mars 2006. Fer um fyrningu kröfu þessarar eftir þágildandi 3. gr. laga nr. 14/1905 um fyrningu kröfuréttinda. Stefna í máli þessu var birt 16. október 2008 og var því fjögurra ára fyrningarfrestur ekki liðinn þegar stefna var birt í málinu og krafa stefnanda ekki fyrnd.

Af hálfu stefnda hafa engin rök verið færð fyrir því að um ,,endurvinnu“ stefnanda hafi verið að ræða við síðari verðmöt og verður því ekki fallist á kröfu hans um lækkun kröfu stefnanda.

Þegar allt framangreint er virt verður stefndi dæmdur til greiðslu stefnufjárhæðar 373.500 króna, ásamt dráttarvöxtum eins og krafist er og í dómsorði greinir.

Með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 greiði stefndi stefnanda 100.000 krónur í málskostnað.

I-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D ó m s o r ð:

Stefndi, Gullhamrar ehf., greiði stefnanda Fasteignamarkaðnum ehf., 373.500 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 373.500 krónum frá 16. apríl 2008 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 100.000 krónur í málskostnað.

I-kvk-nf E-kvk-nf.