S-201/2012

Mál þetta sem upphaflega var dómtekið 8. maí sl. en endurupptekið og flutt að nýju 2. október sl. var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akranesi, á hendur X..., kt. ..., ..., ..., „fyrir skilasvik, með því að hafa skotið undan íhlutum úr tveimur dráttarbifreiðum með skráningarnúmerum ... og ... og selt kælinn úr frystivagni með skráningarnúmeri ... áður en til vörslusviptingar eignanna kom þann 18. janúar 2012, en lausafé þetta var veðsett Arion banka hf., kt. ... tryggingabréfi útgefnu af ákærða þann 11. nóvember 2009 að upphaflegri fjárhæð kr. 12.000.000 samkvæmt 23. gr. veðlaga nr. 75/1997 og veðskuldabréfi útgefnu af ákærða 10. ágúst 2005 að upphaflegri fjárhæð kr. 10.500.000 sem einungis hvíldi á dráttarbíl ... og þannig rýrt verðgildi veðsettra eigna og skert rétt lánardrottins síns til þess að öðlast réttmæta fullnustu í veðandlögunum við nauðungarsölu þeirra þann 19. janúar 2012, sem hér greinir:

1. Skotið undan báðum frambrettum, vélarhlíf að framan og fjórum dekkjum að aftan á Scania R500 dráttarbifreið með skráninganúmer ...,

2. skotið undan tveimur dekkjum að aftan á Volvo FH12 dráttarbifreið með skráninganúmer ...,

3. selt án samþykkis veðhafa kæli á Ekeri frystivagn með skráninganúmeri ....

Áætluð verðmætarýrnun eignanna er talin vera samtals kr. 4.235.000.

Telst þetta varða við 2. tl. 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Þ-kk-nf I-kk-nf V-kk-nf, hdl. gerir fyrir hönd Arion banka hf. þá kröfu aðallega að ákærði greiði Arion banka hf. kr. 8.993.255,- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 19. janúar 2012 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Til vara er þess krafist að ákærði greiði Arion banka hf. skaðabætur að álitum. Þá er áskilinn réttur til að leggja fram frekari gögn og eða koma með frekari skýringar á síðari stigum málsins.“

Dómkröfur ákærða eru þær aðallega að ákærði verði alfarið sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins í málinu.

Til vara að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög frekast leyfa og refsingin verði skilorðbundin að öllu leyti.

Þess er krafist að bótakröfum Arion banka hf. verði vísað frá dómi en til vara að þær verði lækkaðar verulega.

Loks er krafist málsvarnarlauna.

Málavextir eru þeir að með bréfi dagsettu 29. mars 2012 kærði Arion banki hf. ákærða til lögreglustjórans í Borgarnesi. Segir í kæru bankans að ákærði hafi sett Sparisjóði Mýrasýslu (nú Arion banki hf.) að veði með 1. veðrétti Scania R500 dráttarbíl, árgerð 2005, skráningarnr. ..., til tryggingar skilvísri og skaðlausri greiðslu veðskuldabréfsins með veðskuldabréfi útgefnu 10.08.2005. Með tryggingarbréfi útgefnu af ákærða þann 11.11.2009 til tryggingar skaðlausri greiðslu á öllum skuldum og fjárskuldbindingum hans og ... ehf., kt. ... við Nýja Kaupþing banka hf. (nú Arion banki hf.) hafi Arion banka hf. verið veðsett eftirfarandi lausafé skv. 23. gr. veðlaga nr. 75/1997, sbr. meðfylgjandi afrit tryggingarbréfsins:

• Scania R500 dráttarbíll, árgerð 2005, skráningarnr. ..., 2. veðr.

• Ekeri frystivagn, árgerð 1995, skráningarnr. ..., 1. veðr.

• Volvo FH12 dráttarbíll, árgerð 2000, skráningarnr. ..., 1. veðr.

• Floor gámagrind, árgerð 1986, skráningarnr. ..., 1. veðr.

• Ski-doo snjósleði, árgerð 2006, skráningarnr. ..., 1. veðr.

Vegna vanskila á skuldum þeim sem ofangreind skjöl hafi staðið til tryggingar á, og samkvæmt heimild í ofangreindum skjölum, hafi Arion banki hf. óskað eftir nauðungarsölu á ofangreindu lausafé, með nauðungarsölubeiðnum dags. 18.11.2011 og 13.12.2011. Með áritun sýslumannsins í Borgarnesi á nauðungasölubeiðnirnar þann 27.12.2011 hafi Arion banka hf. verið veitt heimild til að vörslusvipta uppboðsandlagið fyrir uppboðsdag, sem fyrirhugaður hafi verið þann 19.01.2012, skv. 59. og 60. gr. laga nr. 90/1991.

Þegar ofangreindar eignir hafi verið vörslusviptar, þann 18. janúar 2012 hafi komið í ljós að mikilvæga íhluti hafi vantað í hinar veðsettu eignir. Þannig hefði veðsali ekki haldið hinum veðsettu eignum við á fullnægjandi hátt eins og honum sé skylt skv. ákvæðum tryggingarbréfsins og veðskuldabréfsins. Á ljósmyndum, sem teknar hafi verið við vörslusviptingu, megi sjá vanbúnað eignanna. Um sér að ræða eftirfarandi íhluti: Á Scania R500 dráttarbíl (...) vanti bæði frambrettin, vélarhlíf að framan og fjögur dekk að aftan. Í Ekeri frystivagn (...) vanti kæli. Í Volvo FH12 dráttarbíl (...) vanti tvö dekk að aftan. Á Ski-doo snjósleða (...) vanti bæði skíðin og hlífar.

Hinn 19. janúar 2012 hafi farið fram uppboð hjá sýslumanninum í Borgarnesi á framangreindu veðsettu lausafé. Vegna skorts á framangreindum íhlutum hafi hinar veðsettu eignir verið seldar á lægri fjárhæð en ella. Sérfræðingur bankans í sölu fasteigna- og lausafjármuna hafi verðmetið framangreindar eignir, annars vegar miðað við að íhluti hafi ekki skort og hins vegar miðað við raunverulegt ástand þeirra á uppboðsdegi. Sé rýrnun verðmætanna 4.635.000 krónur. Á þessum tíma hafi ákærði verið eigandi og umráðamaður hinna veðsettu eigna og hafi ekki kært eignaspjöll á eignunum til lögreglu. Liggi í augum uppi að framangreindir íhlutir hafi verið fjarlægðir af ákærða eða fyrir tilstuðlan hans. Með því að fjarlægja umrædda íhluti úr veðsettum eignum hafi ákærði valdið bankanum fjárhagslegu tjóni. Honum hafi verið fullkunnugt um veðsetningu þessara muna og um skyldu sína sem veðsala til að viðhalda eignunum. Það sé mat Arion banka hf. að ásetningur X... hafi staðið til þess eins að rýra verðgildi veðsettra eigna og valda bankanum þannig ólöglegu fjárhagstjóni. Það sé því mat bankans að athafnir X... varði við 2. tölulið 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

X... var til skýrslutöku á lögreglustöðinni á Akranesi 18. apríl 2012.

X... sagði að það væri rétt sem kæmi fram í kæru bankans að ýmsa hluti hefði vantað á tækin sem um ræðir en það ætti sér allt eðlilegar skýringar. Hann sagðist einnig neita öllum sakargiftum.

Voru bornir undir hann einstakir liðir kærunnar.

Hvað varðaði Scania dráttarbíl, ..., sem á vantaði frambretti, vélarhlíf og fjögur dekk að aftan, sagði X... að brettin og vélarhlífin hefðu verið í réttingu og sprautun þegar vörslusviptingin fór fram og dekkin á dekkjaverkstæði í umfelgun og viðgerðum.

Hvað varðaði að kælinn vantaði í frystigáminn þá sagði X... að frystigámurinn hefði verið ónýtur eftir veltu á Borgarfjarðarbrúnni og kælirinn hefði verið seldur fyrir löngu síðan öðrum aðila í Borgarfirði. Gerði X... athugasemdir við ljósmyndir sem Arion banki sendi lögreglu ásamt kærunni og sagði að ljósmyndirnar sýndu ekki hliðina á gámnum sem hefði skemmst við veltuna einungis óskemmdu hluta gámsins. Var X... spurður hvort hann hefði fengið greitt úr tryggingum vegna umræddrar veltu en hann svaraði því til að svo hefði ekki verið, hann hefði ekkert fengið greitt fyrir gáminn.

Hvað varðaði dekk sem vantaði á Volvo dráttarbíl sagði X... að þau hefðu verið á dekkjaverkstæði þegar vörslusvipting fór fram.

Hvað varðaði að það vantaði skíði og hlíf á Skidoo snjósleða þá hefði sleðinn lent í tjóni og þessir hlutir eyðilagst en hann hefði pantað varahluti sem hann hefði ekki efni á leysa út, enn sem komið væri.

X... var spurður hvar þessir munir væru niðurkomnir nú og sagði hann að allir munirnir sem ofan eru taldir utan skíðin og hlífina á snjósleðann væru komnir til þess aðila sem hefði keypt tækin aftur á uppboði. Hann hefði skilað öllum mununum til bílasalans sem hefði keypt munina á uppboði og sá hefði selt hlutina til þriðja aðila aftur með öllum mununum á.

X... var spurður hvaða þriðji aðili þetta væri. Hann sagði að það væri fyrirtæki sem héti ... og væri í Borgarnesi. Hann var spurður hver væri í forsvari fyrir ... og hann svaraði að það væri kona sem héti A.... Hann var þá spurður hvort hann tengdist fyrirtækinu og hann svaraði að hann væri þar í vinnu. Hann sagði þá einnig aðspurður hver A... væri að hún væri eiginkona hans.

X... sagði að hann hefði komið dekkjunum af bílunum og vélarhlífinni og brettunum til B... sem væri með ... í Borgarnesi og hefði keypt hlutina á uppboði eftir vörslusviptinguna. ... hefði svo keypt bílana tvo og snjósleðann aftur af ... með hlutunum á. Hlífin og skíðin sem hann hefði pantað á snjósleðann hefði ekki enn verið leyst út.

X... var kynnt verðmat Arion banka og verðmætarýrnun sem tekin er til í kæru bankans. Sagðist X... vilja fá að sjá þessi dekk sem ættu samkvæmt mati bankans að kosta 1,1 milljón. Hann hefði aldrei séð svoleiðis dekk.

X... sagði að hann gerði einnig athugasemd við að hann væri kærður fyrir kælinn sem tekinn hefði verið úr frystigámnum þar sem hann teldi hann aldrei hafa verið í eigu bankans og ekki hluti af veðsetningunni.

Að lokum ítrekaði X... að hann neitaði sakargiftum. Bankinn hefði aldrei gert neina tilraun til að nálgast hlutina sem vantaði á tækin og hann hefði skilað þeim til bílasalans eftir uppboðið.

Kynning bótakröfu

Þann 30. maí 2012 var haft samband við ákærða og honum kynnt bótakrafa frá Arion banka vegna málsins.

Var honum kynnt heildarupphæð bótakröfu 9.344.255 krónur sem og rökstuðningur kröfunnar í sundurliðaðri áætlun sem borist hafi með innsendri kröfu.

Ákærði kvaðst hafna kröfunni alfarið og sagði ennfremur að upphæð kröfunnar væru algerlega út í hött.

Vitnið B... ... sagði í skýrslu sinni hjá lögreglu 20. apríl 2012 að hann hefði á uppboði þann 19. janúar keypt tvær vörubifreiðar ásamt snjósleða og gámagrind. Þarna hefðu verið margir að bjóða í hlutina en hann hefði staðið upp sem kaupandi vörubifreiðanna, snjósleðans og gámagrindarinnar. Hann hafi svo selt ákærða, vörubifreiðarnar og snjósleðann nokkrum dögum síðar.

Aðspurður sagðist B... aldrei hafa fengið í hendur neina íhluti sem vantaði á Volvo dráttarbifreið, né Scania dráttarbifreið og ekkert hefði verið minnst á slíka hluti, hvorki við uppboð né við sölu til ákærða. Framvísaði hann afriti af kaupsamningi á snjósleða og kvittun til ... Borgarnesi fyrir kaupverði dráttarbifreiðanna.

Aðspurður um hvort ákærði eða einhver á vegum ... hefði beðið hann að kaupa hlutina á uppboði og selja þá svo aftur til ..., sagði B... að svo hefði ekki verið. Hann hefði farið á þetta uppboð eins og svo mörg önnur til að verða sér úti um söluvæna muni til að selja aftur á ... sem hann reki í Borgarnesi.

Aðspurður um hver hefði annast kaupin á dráttarbílunum og snjósleðanum fyrir hönd ..., sagði B... að hann hefði bara átt samskipti við ákærða sem hefði alfarið séð um kaupin þessum munum.

Vitnið A... eiginkona ákærða var til skýrslutöku á lögreglustöðinni á Akranesi þann 26. apríl 2012. Hún sagði að hún væri skráður eigandi ... en væri búin að vera í fæðingarorlofi frá því seint á síðasta ári. Hún sæi um daglegan rekstur ásamt ákærða og sæi aðallega um bókhald ásamt bókara og ynni á skrifstofunni. Hún hefði ekki þekkingu á ... að því leyti að hún vissi ekki endilega hvaða tæki og tól þyrfti til rekstrarins, þá hlið sæi X... um.

Hún hefði ekki komið að kaupunum á þessum hlutum að öðru leyti en því að hún hefði millifært peninga fyrir kaupverðinu. Hún kvaðst ekkert hafa vitað um hvað vantaði á bílana þegar þeir voru teknir af fyrirtækinu, en hefði þó vitað að til stæði að setja einhverja hluti í viðgerð og skipta um einhver dekk en hún vissi ekkert frekar um það. Sagðist hún ekki hafa neina vitneskju um hvort munirnir sem upp eru taldir í kæru Arion banka hefðu farið til bílasalans sem keypti tækin á uppboði.

Lögregla hafði samband um síma við D... sem annaðist vörslusviptingar.

Tilefni þess var að í tölvupósti frá honum til E... starfsmanns Arions banka komi fram að D... hafi við vörslusviptingu séð að hluti, sem tilteknir séu í póstinum, hafi vantað á tækin sem hann vörslusvipti. Segir hann enn fremur í póstinum að hann hafi spurt ákærða um hlutina en hann hafi svarað því til að þeir væru týndir. Var þetta efni tölvupóstsins borið undir D... af lögreglu í símtali 30. maí 2012. Sagði hann þetta rétt, að hann hefði leitað eftir því við ákærða hvar hlutirnir væru sem hafi vantað á tvo vörubíla, snjósleða og frystivagn. Hefði ákærði svarað því til að þessir hlutir væru týndir. Sagði D... að hann hefði spurt ákærða um þessa hluti í tvígang og fengið sama svarið í bæði skiptin.

Í skýrslu lögreglu dagsettri 18. september 2012 segir að ákærði hafi gefið þær upplýsingar til lögreglu að hann hefði sjálfur verið að gera við dekk sem vantaði á vörubifreiðina og kært var fyrir og krafist bóta fyrir. Hefði hann verið með tæki til að negla dekkin að láni og hefði verið að vinna við að negla dekkin þegar bifreiðin hafi verið fjarlægð með vörslusviptingu. Sagði hann mann að nafni F... hafa verið að sprauta íhluti sem vantaði á Scania vörubifreiðina.

Haft var símasamband við F..., kt. ..., 18. september 2012 og hann spurður um íhluti sem X... sagði að hann hefði verið sprauta fyrir hann þegar Scania vörubifreið og fleiri munir voru teknir vörslusviptingu. F... staðfesti það að hann hefði verið að bletta og sprauta íhluti í Scania fyrir X... á síðasta ári að hann minnti. Hann hefði oft verið að vinna smáverk fyrir X... og þetta hefði verið eitt þeirra. Hann hefði svo skilað íhlutunum til X... aftur að loknu verki.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði sagði í skýrslu sinni að kælirinn hafi ekki verið á vagninum þegar hann var veðsettur hann hafi átt hann fyrir þegar hann fékk vagninn og lánað hann út um allt. Þegar hann hafi tekið lánin fyrir þessum bíl hafi bankinn sem þá var Sparisjóður Mýrarsýslu verið með í öllum útreikningum en þegar Arion banki hf. hafi verið tekinn við hafi allt farið á fullt og farið að krefja um uppgjör og greiðslur. Frambretti og vélarhlíf af Scania R500 dráttarbifreið hafa verið í sprautun hjá .... þegar vörslusvipting fór fram og einhverjir fleiri hlutir. Dekkin undir Scania bílnum hafi verið slitin og hann sjálfur verið að reyna að bjarga þeim með því að bora í þau og negla upp á nýtt. Tvö dekk undan Volvo FH12 dráttarbifreið hafi verið í viðgerð hjá honum sjálfum en þau hafi verið orðin slitin. Hann hafi aldrei hitt vörslusviptingarmanninn en þeir hafi talað saman í síma og vörslusviptingarmaðurinn spurt hvar bílarnir væru. Síðan hafi hann hringt aftur og spurt hvar íhlutirnir væru. Ákærði kvað rangt að hann hefði sagt vörslusviptingarmanninum að hlutirnir væru týndir er hinn hefði spurt um það og hafi ákærði sagt að hann yrði að ákveða það sjálfur. Hann hafi ekki upplýst um hvar hlutirnir væru enda hafi hinn ekki spurt um hvar þeir væru. Hann kvað ekki rétt sem greinir í samantekt um skýrslu hans hjá lögreglu að hann hefði sett dekkin í viðgerð, hann hefði sagt lögreglumanninum það sjálfur að hann hefði fengið lánaða naglabyssu hjá G... til þess að negla dekkin sjálfur. Um kælinn sagði ákærði að frystivagninn hefði fokið á hliðina á Borgarfjarðarbrúni en hann hafi ekki látið bankann vita af því. Hann hafi ekki látið bankann vita af því. Hann hafi ekki selt kælinn en hann hafi verið í láni á þessum tíma. Kælirinn sé á öðrum vagni núna. Hann mótmælti því sérstaklega að kælirinn hafi tilheyrt frystivagninum. Hann kveðst þekkja B... sem keypti munina á uppboðinu. Félagið .... sem keypti munina af B... sé í eigu konu hans en hann sé stjórnarmaður þar. Spurður um hvers vegna munirnir hefðu verið keyptir aftur sagði á-kk-nf að annaðhvort hefði verið að kaupa tækin eða hætta þessu. Ákærði hafi farið til B... og spurt hvort hann ætti bíla sem hann hafi síðan keypt á um það bil sama verði og þeir voru seldir á uppboði. Hann kvaðst hafa verið á fundum með bankann viku eftir viku og staðið í þeirri meiningu að verið væri að semja þegar að vörslusviptingu og uppboði kom.

Vitnið B... kvaðst hafa keypt bifreiðar á uppboðinu 19. janúar 2012. Vitnið kvaðst hafa mætt á uppboðið og keypt þar bíla. Ákærði hafi komið til vitnisins ekki löngu eftir uppboðið og .... keypt tvær bifreiðar. Frambretti og fleira hafi vantað á bílana. Hann kvaðst aðspurður ekki hafa verið fenginn til að kaupa bifreiðarnar

Vitnið A... eiginkona ákærða sagði í skýrslu sinni að hún hafi talið að þau væru í samningaviðræðum við Arion banka og talið að uppboðinu yrði frestað. Hún kvaðst ekki hafa vitað um ástand bifreiðanna.

Vitnið H... kvaðst hafa byrjað að vinna í Arion banka í Borgarnesi í júní – júlí 2009. Beiðni hafi borist um yfirdráttarheimild í september 2009 og þá hafi hann byrjað að vinna í þessu máli. Hafi vitnið greint stöðuna á málinu og farið yfir hana með ákærða það hafi vantað tryggingar og eitthvað inn á móti útlánum og þeir hafi verið að vinna í því að reyna að laga það til. Hann hafi unnið að því að út hafi verið gefið tryggingabréf 11. nóvember 2009 þar sem lausafé hafi verið veðsett. Um það að kæli hafi vantað á frystivagninn sagði vitnið hafa fengið í hendurnar lista yfir tækin sem boðin hafi verið til veðs. Þar komi fram að frystivagn hafi verið í boði og hann talið að væntanlega væru frystigræjur í vagninum. Spurður um vitneskju sína um þetta atriði sagði vitnið að hann hefði ekki hugmynd um það hann hefði ekki séð þetta sjálfur. Þeir hafi fengið mat undirritað af I... sem er á meðal gagna málsins. Tjón á frystivagni hafi ekki verið tilkynnt honum. Ekki hafi verið talað við vitnið í sambandi við það að selja kælinn. Hann minnti að útibústjóri hafi látið hann vita að einhverja hluti hafi vantað við uppboðið. Hann mundi ekki hvort það var fyrir eða eftir uppboðið sem hann fékk þær upplýsingar. Frá því að hann tók við þessu 2009 og teknar höfðu verið aukatryggingar hafi þeir J... fyrir ákærða unnið í málum hans og í janúar 2010 hafi þeir átt fund út af stöðunni og J... ætlað að vinna gögn sem vitnið hafi ekki fengið fyrr en eftir að nýtt félag hefði verið stofnað í nóvember 2011. Þeir hafi átt fund aftur í janúar 2012 í kjölfarið hafi verið reynt að finna lausn á málefnum ákærða. Hann hafi komið með tilboð í tækin sem þeir hafi ekki getað gengið að. Spurður um dskj. 6 sem er yfirlit viðskiptamanns frá 30. apríl 2013 og þar sem segir að lán nr. 354120269 sé uppgreitt, sagði vitnið að þetta hafi verið fært yfir í annað kerfi án þess að kannast við hvernig það hafi verið fært á milli kerfa. Aðspurður sagði vitnið að í september 2009 hafi yfirdráttarheimild ákærða verið framlengt að fjárhæð 9.4 milljónir. Á bílnum hafi hvílt 10.5 milljónir en heildarskuldir ákærða og félags í hans eigu hafi verið 33.5 milljónir í september 2009. Ekki hafi ákærði þurft heimild til að taka út peninga úr rekstri. Skuldir ákærða sjálfs hafi verið 27.5 milljónir. Vitnið hafi komið að samningum við ákærða fyrir hönd bankans. Hann hafi ekki skoðað tækin eða sagt ákærða fyrir um hvernig hann skyldi fara með tækin. Hann hafi verið í samskiptum við J... í janúar 2012 og reksturinn hefði verið færður í nýtt félag en ekki kvaðst vitnið muna hvort hann hafi viljað fá lækkun á vöxtum. Ekki kveðst ákærði hafa komið að uppboðinu. Við uppboð sé metið áætlað virði eigna ef einhver annar sé að bjóða í eignir.

Vitnið K... ráðgjafi í fullnustueignum á lögfræðisviði kvaðst hafa unnið mat á verðmætarýrnun sem fram kemur í kæru. Nánar aðspurður sagði hann að tölur í kæru væru umtalsvert lægri en þær sem hann hefði fengið á sínum tíma. Hann hafi fengið tölur frá umboðsaðilum og útreikningar byggst á verði á nýjum hlutum og viðgerðarkostnaður miðaður við þann tíma sem hann spurðist fyrir um kostnað. Byggt hafi verið á gögnum frá D... sem annaðist vörslusviptingu, skoðun á staðnum og fyrir uppboð. Um kæli sagði vitnið að hann hefði ekki komið að veðsetningu frystivagns á sínum tíma en taldi kæli hafa átt að fylgja honum úr því að hann væri kallaður frystivagn.Ekki hafi ákærða haft samband vegna vöntunar á tækjum en vitnið fengið vitneskju um það frá vörslusviptingaraðila. Verðmæti kælis hafi hann ætlað að væri um 3 til 5 milljónir á sínum tíma en vagninn sjálfur væri ekki með í þeirri tölu. Vitnið kvaðst hafa byggt á lista vörslusviptingarmanns og skoðun á staðnum. Ekki hafi verið í verkahring vitnisins að hafa samband við ákærða vegna vöntunar á hlutum. Ástand á hlutum hafi verið mjög slæmt. Vitnið hafi ekki mætt á uppboðið. Ekki hafi það verið hlutverk þeirra að gera við tækin en svaraði því til er hann var spurður um þetta atriði og samningaviðræður aðila að það væri ekki á hans borði heldur upplýsingur um verðmæti munanna og ástand.

Vitnið J... viðskiptafræðingur kvaðst hafa aðstoðað ákærða í samskiptum við bankann þar sem rekstur stæði ekki undir greiðslum til bankans. Um sumarið 2011 hafi þeir átt fund í Arion banka. Hafi þeir leitað eftir því hvort koma mætti málum í það horf að menn næðu saman. Í janúar 2012 hafi þeir ákærði átt fund með bankanum eftir að bankinn hafði beðið um ákveðin gögn frá þeim að þá hafi bankinn verið kominn að því að leggja fram drög að lausn. Það hafi undrað hann mikið að uppboðið fór fram, hann hafi ekki getað fundið annað á fundinum í janúar 2012 en að menn væru að leggjast á að leysa þetta. Ekki hafi verið rætt við hann um ástand munanna.

Hann staðfesti greinargerð sína frá 19. ágúst 2013.

Vitnið D... kvaðst hafa fengið beiðni um vörslusviptingu frá Arion banka og framkvæmt hana 18. janúar 2012. Hann hafi farið á svæði þar sem ákærði var með aðstöðu. Hann hafi talað við ákærða tveimur dögum áður en hann hafi ekki getað gert fyrir þá en þeir hafi þurft að fá aðgang að tækjunum en ákærði hafi verið í fullri vinnu. Vitnið hafi farið að morgni 18. janúar en ákærði hafi þá verið sofandi og vitnið fengið lykla að bílunum og tækjunum og flutt þau en áður hafði verið talað um að þeir færu með tækin á ... B.... Þetta hafi verið Scania og Volvo bifreiðar dráttarvagn og snjósleði. Vitnið hafi látið B... fá lyklana. Munirnir hafi verið í miklum lamasessi. Vitnið minnti að eitthvað hafi vantað á bílana og nefndi vélarhlíf, bretti og fleira hann hafi farið um vinnusvæðið en ekki fundið. Undir vitnið var borinn tölvupóstur til E... frá 19. janúar 2012 þar sem segir að ákærði hefði sagt honum daginn áður að munir þeir sem vantaði væru týndir. Hann hafi verið búinn að vera í sambandi við ákærða og mundi ekki hvort hann náði í hann. Það geti alveg verið að ákærði hefði sagt munina týnda.

Vitnið F... sagði að ákærði hefði komið með hluti í desember 2011 sem hann hafði tekið af bílum sínum til að láta vitnið sprauta og gera við. Hann hafi gert við munina í desember 2011 þetta hafi verið hlutir sem ákærði hafi tekið af bílum sínum og beðið sig um að laga og hafi vitnið gert það Hann kvað ákærða hafa tekið þetta aftur eftir áramótin í janúar 2012. Hafi ákærði viljað láta þetta líta vel út. Hann staðfesti það sem eftir honum var haft í skýrslu lögreglu frá 18. september 2012.

Niðurstaða

Ákærða er gefið að sök að hafa skotið undan íhlutum úr tveimur dráttarbifreiðum og selt kæli úr frystivagni með skráningarnúmeri UI-936 áður en til vörslusviptingar eignanna kom hinn 18. janúar 2012, en lausafé þetta var veðsett Arion banka hf.

Ákærði neitar sök og í skýrslu sinni fyrir dómi kvað hann kæli þann er greinir í ákæru ekki hafa verið hluta af veðandlagi því sem nefnt er frystivagn. Fram kom í skýrslu vitnisins K... að hann hefði aldrei skoðað veðin og að hann ályktaði sem svo að kælir hlyti að hafa verið hluti af frystivagninn og úr því að hann var ekki á honum hafi ákærði skotið honum undan. Þá kemur fram í mati I... á dskj. nr. 24 dagsettu 30 október 2009 sem vitnið kvaðst hafa haft undir höndum að mat á frystivagni væri 3 milljónir króna en í sundurliðun sem fylgir skaðabótakröfu Arion banka hf. er krafist 6.006.405 króna vegna varahluta og vinnu vegna frystivagns. Þegar til þessa er litið þykir slíkur vafi vera fyrir hendi um þetta atriði að sýkna ber ákærða af þessum lið ákæru sbr. 108. gr. lagga nr. 88/2008.

Þá kemur fram í skýrslu vitnisins F... að ákærði hafi látið hann hafa hluti úr bifreiðunum til sprautunar í desember 2011 en fram kemur í skýrslum vitnanna J... og K... að á þeim tíma var verið að leita leiða til þess að leysa vanda ákærða þannig að ekki kæmi til uppboðs á lausafé og fasteign ákærða. Þá þykja ekki efni til að rengja þá frásögn ákærða fyrir dómi að hann hafi verið að gera við dekk undan Volvo og Scania bílunum og þau því ekki verið á þeim er uppboðið fór fram og gegn eindreginni neitun ákærða er ekki komin fram sönnun um að hann hafi sagt vörslusviptingarmanni að munirnir væru týndir og ekki kemur fram í gögnum málsins að bótakrefjandi hafi leitað eftir því við ákærða að hann léti þeim muni þessa í té eftir að uppboðið fór fram. Verður á því byggt hér að þar sem ákærði og bótakrefjandi hafi átt í samningaviðræðum allt fram undir það að vörslusvipting fór fram og að ákærði hafi verið að bæta úr ástandi bifreiðanna að ekki sé nægjanlega sýnt fram á að ásetningur hans hafi staðið til þess að skjóta munum þessum undan við uppboði 19. janúar 2012.

Samkvæmt þessu verður ákærði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins.

Með vísan til 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að vísa bótakröfu brotaþola frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 skal allur sakarkostnaður greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun verjanda ákærða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, X..., skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Skaðabótakröfu Arion banka hf. er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef hrl., 753.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti svo og ferðakostnaður verjanda að fjárhæð 78.400 krónur.

A-x-x V. M-kk-nf