S-85/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 10. febrúar sl., er höfðað með ákæru sýslumannsins á Eskifirði, útgefinni 5. ágúst 2009, á hendur H-kk-þgf B-kk-þgf V-kk-þgf, [kt.], Hafnarbraut 24, Höfn, „fyrir líkamsárás á Höfn með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 6. júní 2009, í anddyri skemmtistaðarins Víkurinnar, Víkurbraut 2, slegið Á-kk-þf G-kk-þf, [kt.], eitt hnefahögg í andlitið þar sem hann stóð og síðan ítrekað slegið hann og sparkað í hann þar sem hann lá í gólfinu, með þeim afleiðingum að hann hlaut djúpan 1,5 cm langan skurð á efri vör sem þurfti að sauma með þremur sporum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við fyrirtöku málsins 10. febrúar sl. óskaði ákæruvaldið bókunar í þingbók um breytingu á verknaðarlýsingu ákæru, ákærða til hagsbóta, þannig að ákærða væri gefið að sök að hafa slegið Á-kk-þf G-kk-þf „eitt hnefahögg í andlit þar sem hann stóð og tvö högg þar sem hann lá í gólfinu, [...].“

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eftir að framangreindar breytingar höfðu verið gerðar á verknaðarlýsingu ákærunnar og var málið því þegar tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, eftir að ákærði hafði gefið stutta skýrslu um hagi sína fyrir dómi og fulltrúi ákæruvalds og verjandi ákærða höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti er skírskotað til ákæru. Með játningu ákærða, sem fær fulla stoð í gögnum málsins, þ.á m. upptöku úr eftirlitsmyndavél, telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um það brot sem lýst er í ákæru, eins og henni var breytt með bókun ákæruvaldsins, og sem þar er rétt heimfært til refsiákvæðis.

Ákærði er 27 ára að aldri og kveðst nú starfa á sjó, vera í sambúð og eiga von á barni. Hann kveðst hafa sótt reiðistjórnunarnámskeið meðan hann afplánaði dóm í Danmörku, sem hafi hjálpað honum mikið. Þá sé hann nánast hættur að drekka áfengi.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði ákærða, dags. 9. júní 2009, gekkst hann tvisvar undir sekt og sviptingu ökuréttar fyrir umferðarlagabrot á árunum 2000-2001. Síðan þá hefur ákærða ekki verið gerð refsing hér á landi, en á árunum 2004-2007 var honum fimm sinnum gerð refsing með dómum í Danmörku fyrir ýmis brot, þar af fjórum sinnum fyrir ofbeldisbrot. Dómar þessir liggja fyrir í málinu. Með dómi undirréttar í Skjern 18.10.2004 var hann dæmdur til 50 daga fangelsis, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir m.a. líkamsárás og með dómi sama undirréttar 15.12.2004, var hann sakfelldur fyrir líkamsárás en ekki gerð sérstök refsing. Enn var hann með dómi sama undirréttar frá 31.01.2006, dæmdur til greiðslu sektar fyrir eignaspjöll og með dómi 23.05.2006 var hann dæmdur í 10 mánaða óskilorðsbundið fangelsi fyrir ýmis hegningarlagabrot, þar af nokkur ofbeldisbrot. Með dómi V-x-x L-x-x 02.07.2007 var hann dæmdur til óskilorðsbundins fangelsis í 6 mánuði fyrir m.a. líkamsárás á vitni sem borið hafði gegn honum fyrir dómi (S-x-x 123. gr.) og voru þá eftirstöðvar refsingar sem honum hafði verið veitt reynslulausn af dæmdar upp. Síðast hlaut hann þriggja mánaða óskilorðsbundinn fangelsisdóm í Vestre Landsret 06.12.2007 fyrir líkamsárás, eignaspjöll og vörslur fíkniefna.

Dómurinn telur ekki efni til annars en að líta til þeirra erlendu dóma sem lagðir hafa verið fram við ákvörðun refingar ákærða. Með heimild í 2. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, verða dómar kveðnir upp í Danmörku 18.10.2004, 23.05.2006, 02.07.2007 og 06.12.2007 því taldir hafa ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar ákærða nú, sbr. 1. mgr. 218. gr. b. sömu laga.

Ákærði hefur frá upphafi játað brot sitt. Með árás sinni braut ákærði gegn mikilvægum hagsmunum, líkama annars manns, og enda þótt tjónið sem af hlaust geti ekki talist mikið, þá verður til þess horft að í læknisvottorði kemur fram að brotaþoli muni eftir áverkann verða með ör í andliti á áberandi stað sem verða muni lýti af.

Með hliðsjón af öllu framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi, en í ljósi þess að ákærði hefur ekki gerst sekur um refsivert brot að því er kunnugt er frá árinu 2007 og í ljósi þess sem ákærði hefur upplýst um breytta hagi sína, þykir fært að fresta fullnustu refsingar hans og skal hún falla niður að þremur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, alls 112.400 krónur, og er þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans, S-kvk-ef K-kvk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 100.400 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kk-þgf B-kk-þgf dómstjóra í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 10:50 þriðjudaginn 2. mars 2010.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf B-kk-nf V-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fullnustu refsingar hans er frestað og fellur hún niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 112.400 krónur í sakarkostnað, og er þar meðtalin þóknun skipaðs verjanda hans, S-kvk-ef K-kvk-ef hdl., 100.400 krónur.

H-kk-nf B-kk-nf