S-44/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 26. september 2011, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 6. maí 2011, á hendur A, [kt., heimilisfang], „fyrir líkamsárás á Reyðarfirði aðfaranótt sunnudagsins 26. september 2010, á skemmtistaðnum Cafe Kósý, Búðargötu 6, með því að hafa tekið S-kk-þf Ö-kk-þf S-kk-þf hálstaki og snúið hann niður og síðan stappað með fætinum á höfði hans, með þeim afleiðingum að hann missti meðvitund og fann fyrir ógleði, svima og sjóntruflunum, er hann kom aftur til meðvitundar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög.“

Í ákæruskjali er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins, en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst ákærði þess að allur sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð, þar með talin hæfileg málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, ásamt útlögðum kostnaði verjandans.

Við aðalmeðferð málsins gáfu auk ákærða skýrslu sem vitni S-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf R-kk-nf Ö-kk-nf, T-kvk-nf B-kvk-nf S-x-x G-kvk-nf, A-kk-nf Þ-kk-nf og Þ-kk-nf Þ-kk-nf.

I

Samkvæmt frumskýrslu lögreglustjórans á Eskifirði, dags. 27. september 2010, barst lögreglu beiðni um aðstoð vegna slagsmála á skemmtistaðnum Café Kósý, Búðargötu 6, Reyðafirði, kl. 03:37 aðfaranótt sunnudagsins 26. s.m. Hafi lögregla komið á vettvang mínútu síðar og þá komið að S-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf liggjandi á gólfinu framan við barborð veitingastaðarins. Að sögn sjónarvotta hafi S-kk-þgf verið hrint og þar sem hann hafi legið á gólfinu hafi árásarmaðurinn sparkað í höfuð hans. Um ástand S-kk-ef segir í skýrslunni að hann hafi getað sagt frá nafni sínu en ekki verið vel áttaður og lögreglu hafi ekki verið ljóst hvort það væri vegna höfuðhöggs eða ölvunar. S-kk-nf hafi verið fluttur með sjúkrabifreið á heilsugæslustöð til skoðunar. Rætt hafi verið við G-kk-þf Ö-kk-þf, dyravörð á staðnum, sem hafi sagst hafa séð þegar S-kk-þgf hafi verið hrint og sparkað í höfuð hans. Að sögn G-kk-ef hafi árásarmaðurinn verið með læti fyrr um kvöldið á veitingastaðnum. Staðarhaldari, A-kk-nf Þ-kk-nf, hafi sagst þekkja árásarmanninn sem ákærða. Lögregla hafi reynt að hafa uppi á ákærða en hann hafi ekki fundist.

Í frumskýrslu lögreglu er þess jafnframt getið að ákærði hafi hringt í síma S-kk-ef og beðist afsökunar á því að hafa ráðist á hann, en í skýrslunni kemur hvorki fram hvenær það símtal hafi átt sér stað né hvaðan lögregla hafði þessar upplýsingar.

Í málinu liggur fyrir vottorð K-kvk-ef L-kvk-ef E-kvk-ef læknis á heilsugæslustöð Fjarðabyggðar, dags. 9. mars 2011, þar sem fram kemur að S-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf hafi leitað á heilsugæslustöð þann 27. september 2010 vegna líkamsárásar aðfaranótt sunnudagsins 26. s.m. Í vottorðinu er frásögn S-kk-ef A-kk-ef lýst svo:

„Stóð við barinn á Kósy á Reyðarfirði, var rifinn niður og svo var stappað á höfðinu á honum. Hann man ekki eftir þessu en fékk þessar lýsingar frá lögreglu í gær.

Er nú með verki í höfðinu, óglatt, engin uppköst en nálægt því. Aðeins svimi. Var með smá sjóntruflanir þegar hann var vakinn á gólfinu, ekkert síðan þá. Mest legið fyrir síðan þetta, reyndi að mæta í vinnu í morgun en óglatt og leið illa.“

Í vottorðinu kemur eftirfarandi fram um skoðun læknisins:

„Skoðun: Ekki að sjá áverkamerki í andliti. Ekki eymsli yfir andlitsbeinum. Slímhúðir í munni eðlil. útlítandi. Hljóðhimnur og eyrnagangar eðlil. útlítandi. Þreifa ekki misfellur á höfði.

Miðað við sögu, að hann hafi misst meðvitund, hefur hann fengið heilahristing. Er að jafna sig á því núna, ráðl. að hvíla sig næstu daga. Láta vita ef höfuðverkur versnar eða ef uppköst, þá mætti ath. sneiðmynd af höfði.“

Fram kemur í vottorðinu að sjúklingur hafi ekki leitað aftur á heilsugæsluna vegna þessa atviks og sé því gert ráð fyrir því að hann hafi náð sér að fullu.

S-kk-nf Ö-kk-nf lagði fram kæru vegna líkamsárásar hjá lögreglu 27. september 2010 og gaf þá skýrslu vegna málsins. Við rannsókn lögreglu voru auk þess teknar skýrslur af tveimur starfsmönnum veitingastaðarins, þeim G-kk-þgf R-kk-þgf Ö-kk-þgf og T-kvk-þgf B-kvk-þgf S-kvk-þgf G-kvk-þgf.

II

Hér verður rakið eftir þörfum úr framburðum ákærða og vitna fyrir dómi, auk þess sem vikið verður að framburði þeirra hjá lögreglu eftir því sem tilefni er til.

Fyrir dómi kvaðst ákærði hafa verið að skemmta sér á Café Kósý. Hann hafi farið í land ásamt skipsfélögum á Vopnafirði og farið þaðan akandi yfir á Reyðarfjörð. Hann hafi verið orðinn mjög ölvaður þegar hann kom á Café Kósý. Sagðist hann einskis minnast frá veru sinni á veitingastaðnum og ekkert muna eftir samskiptum við S-kk-þf Ö-kk-þf, hvorki þeim atvikum sem lýst er í ákæru né öðrum samskiptum. Síðast muni hann eftir sér á leiðinni frá Vopnafirði til Reyðarfjarðar. Hann sagðist ekki muna eftir því að hafa verið vísað út af veitingastaðnum en viti til þess að skipsfélagar hans hafi farið með hann aftur til skips.

Ákærði kannaðist við að hafa hringt tvisvar sinnum í S-kk-þf Ö-kk-þf fljótlega eftir umrætt kvöld. Kvaðst hann hafa gert það ef ske kynni að ásakanir um að hann hefði ráðist á S-kk-þf Ö-kk-þf ættu við rök að styðjast. Kvaðst ákærði hafa frétt af málinu frá staðarhaldara veitingastaðarins, A-kk-þgf Þ-kk-þgf og hafa hringt í S-kk-þf Ö-kk-þf í því skyni að „heyra hvernig hann hefði það“, en ekki boðið honum bætur eða neitt slíkt.

Við rannsókn málsins hjá lögreglu bar ákærði á sama veg og fyrir dómi, þ.e. að hann myndi ekki eftir atburðum sökum ölvunar, en kannaðist við að hafa hringt í S-kk-þf Ö-kk-þf eftir atburðinn.

S-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Hann kvaðst hafa verið á Café Kósý umrætt kvöld og verið búinn að búinn að dansa og drekka heil ósköp, en sagðist muna vel eftir atburðum kvöldsins, þrátt fyrir ölvun sína. Hann hafi staðið við barinn og verið að kalla eitthvað til félaga síns sem staðið hafi við hinn enda barsins. Kvaðst hann ábyggilega hafa kallað til félaga síns að hann væri ljótur, en þeir félagar göntuðust oft á þann hátt sín á milli. Eftir það kvaðst hann ekki geta sagt sjálfur til um hvað gerst hafi en honum hafi verið sagt frá því eftir á að árásarmaðurinn hafi snúið hann niður og sparkað svo í höfuðið á honum. Vitnið kvaðst næst muna eftir sér á gólfinu við barinn þar sem dyravörður og lögreglumenn hafi stumrað yfir honum. Minni hans eftir árásina sé gloppótt en næst muni hann eftir sér í sjúkrabifreið, sem hafi flutt hann á heilsugæslustöð. Vitnið kvaðst telja sig hafa rotast við það högg sem hann hafi fengið og jafnframt kastað upp þar sem ælublettur hafi verið á jakka hans daginn eftir atburðinn.

S-kk-nf Ö-kk-nf sagðist geta sér þess til að ákærði hafi tekið til sín þessi orð sem hann hafi beint að félaga sínum, um að hann væri ljótur. Aðspurður í tilefni af framburði vitna hvort einhver orðaskipti hafi átt sér stað milli hans og ákærða kvaðst hann ekki minnast þess. Daginn eftir hafi hins vegar maður hringt í vitnið og kynnt sig sem ákærða. S-kk-nf kvaðst ekki minnast þess að hafa séð ákærða fyrr en í dómhúsinu. Aðspurður af verjanda sagðist hann hafa flett nafni ákærða upp á fésbókinni og séð þar mynd af honum, en hann kvaðst ekki hafa kannast við ákærða í sjón af þeirri mynd.

Aðspurður um áverka sína kvaðst S-kk-nf Ö-kk-nf hafa verið „vondur í hausnum og hálsinum vikuna á eftir“ en um aðrar afleiðingar hafi ekki verið að ræða. Vitnið kvaðst enga ytri áverka hafa fengið, en kvað rétta þá lýsingu á líðan hans við komu á heilsugæslustöð 27. september 2010 sem fram kemur í læknisvottorði.

G-kk-nf R-kk-nf Ö-kk-nf bar fyrir dómi um að hafa verið dyravörður á Café Kósý umrætt kvöld. Hann kvað bæði árásarmanninn og þann sem varð fyrir árásinni hafa verið mjög ölvaða. Margt hafi verið um manninn á skemmtistaðnum. Kvaðst G-kk-nf hafa verið að koma inn að barnum, þar sem þvaga hafi myndast, er hann hafi séð þessa tvo menn. Annar hafi legið algerlega varnarlaus í gólfinu og hinn hafi lyft fætinum hátt upp og trampað af fullu afli á höfði þess sem lá á gólfinu. Sagði vitnið að sér hafi virst um afar einbeittan ásetning til árásar að ræða, þar sem árásarmaðurinn hafi horft niður fyrir sig og miðað sparkinu á höfuð þess sem lá. Kvaðst vitnið hafa starfað sem dyravörður í um 20 ár og margt misjafnt séð, en þessi árás væri honum minnisstæð sökum þess hve fólskuleg hún hafi verið. Sparkið hafi lent á höfði þess sem lá á gólfinu, en vitnið sagðist ekki hafa séð hvort það hafi lent á andliti hans eða öðrum hluta höfuðsins. Vitnið kvaðst hafa fylgt árásarmanninum út af skemmtistaðnum meðan aðrir hlúðu að árásarþolanum, en ekki fylgst með því hvert ákærði fór eftir það.

G-kk-nf sagði að sér hafi virst sem árásarþolinn hafi „dottið út“ og hann hafi verið vankaður eftir árásina. Hann kvaðst ekki hafa séð aðdraganda árásarinnar, en lét þess getið að fyrr um kvöldið hafi honum þótt báðir aðilar líklegir til vandræða.

G-kk-nf kvaðst ekki hafa þekkt neitt til árásarmannsins, en hafa rætt um hann við staðarhaldarann, A-kk-þf Þ-kk-þf, fyrr um kvöldið, vegna tilrauna árásarmannsins til að ögra vitninu. Eftir að árásin hafði átt sér stað sagðist G-kk-nf hafa sagt A-kk-þgf að árásarmaðurinn væri sá sem hafi ögrað honum fyrr um kvöldið og þeir hafi rætt um sín á milli, en A-kk-nf hafi þekkt til þess manns. Aðspurður um lýsingu á árásarmanninum kvað vitnið hann hafa verið meðalháan mann á miðjum aldri, snoðaðan eða krúnurakaðan, með nokkurra daga skeggbrodda. Maðurinn hafi ekki verið uppáklæddur, heldur virst „vinnulegur“ eins og vitnið orðaði það.

T-kvk-nf B-kvk-nf S-x-x G-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og sagðist hafa verið við afgreiðslu á bar veitingastaðarins umrætt kvöld. Hún hafi verið búin að afgreiða báða málsaðila á barnum fyrir atvikið, en ekki séð nein samskipti þeirra á milli fyrir árásina. Kvaðst vitnið hafa staðið við annan enda barsins en málsaðilar við hinn endann er hún hafi séð árásarmanninn taka hinn manninn tökum aftan frá og leggja hann í gólfið. Hún hafi strax hlaupið fram fyrir barinn og séð þá árásarmanninn sparka tvisvar í höfuð hins mannsins þar sem hann lá á gólfinu. Spörkin hafi verið kraftmikil og að minnsta kosti annað þeirra hafi lent á höfuðsvæði þess sem lá, líklega á gagnauga hans. Aðspurð um það hvernig tökum árásarmaðurinn hafi tekið árásarþolann til að koma honum í gólfið sagðist vitnið ekki muna það, en þetta hafi gerst mjög hratt. Vitnið kvaðst strax hafa gengið á milli mannanna, en dyraverðir hafi komið fljótt og farið með árásarmanninn út fyrir. Dyravörðurinn G-kk-nf hafi verið í grennd við barinn þegar atburðurinn átti sér stað. Árásarþolinn hafi legið á gólfinu í svolitla stund, en síðan risið á fætur. Aðspurð hvort árásarþoli hafi misst meðvitund minntist vitnið þess ekki, en hann hafi verið sýnilega vankaður og fálmað í kringum sig eins og hann hefði misst sjón um stund.

Vitnið sagðist ekkert þekkja til árásarmannsins og aldrei hafa séð hann áður, en árásarþolann kannaðist hún við sem viðskiptavin á skemmtistaðnum. Hún gat ekki gefið aðra lýsingu á árásarmanninum en að hann væri dökkhærður karlmaður á hæð við hana sjálfa og kvaðst ekki telja að hún gæti þekkt hann aftur úr hópi manna. Borinn var undir vitnið framburður hennar hjá lögreglu um að rétt fyrir árásina hafi þau samskipti átt sér stað milli málsaðila við barinn að árásarþoli hafi snúið sér að árásarmanninum og sagt „þú ert ljótur“, en vitninu hafi virst þetta sagt í gríni og árásarþolinn svo strax snúið sér að öðrum manni þarna við barinn og farið að tala við hann. Árásarmaðurinn hafi brugðist illa við og spurt árásarþolann hvort hann hafi verið að kalla sig ljótan og hafi árásarþolinn þá rétt snúið höfðinu að honum og sagt mjög kæruleysislega „já, já“, en ekki hafi verið hægt að greina mikla meiningu eða neitt illt í því svari. Kvað vitnið þessi samskipti milli mannanna þá rifjast upp fyrir sér og staðfesti framburð sinn hjá lögreglu að þessu leyti. Aðspurð hvort verið gæti að árásarþolinn hafi beint orðum sínum að öðrum en árásarmanninum kvaðst vitnið ekki geta sagt til um það.

Framangreind vitni, S-kk-nf Ö-kk-nf, G-kk-nf R-kk-nf og T-kvk-nf B-kvk-nf, gáfu öll skýrslu við rannsókn málsins hjá lögreglu og samræmist framburður þeirra fyrir dómi í meginatriðum því sem þau báru um þar.

Þ-kk-nf Þ-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi og kvað lögreglumenn hafa verið skammt frá Café Kósý þegar tilkynning barst um líkamsárás á skemmtistaðnum. Er lögregla kom á vettvang hafi S-kk-nf legið þar á gólfi og virst vera að koma til meðvitundar eða a.m.k hafi hann verið mjög illa áttaður. Að sögn vitna hafi verið sparkað í höfuð S-kk-ef af manni sem verið hafi til leiðinda allt kvöldið. Staðarhaldarinn, A-kk-nf Þ-kk-nf, hafi nafngreint árásarmanninn sem ákærða. Árásinni hafi verið lýst sem fólskulegri og af litlu tilefni.

Aðspurður um ástand S-kk-ef kvað Þ-kk-nf hann hafa verið fluttan á heilsugæslustöð með sjúkrabifreið vegna gruns um höfuðáverka í ljósi lýsingar vitna á sparki sem hann hefði fengið í höfuðið. Hann hafi verið illa áttaður en getað sagt til nafns. Hann hafi ekkert vitað hvað gerst hafi fyrir hann.

Þ-kk-nf kvað árásarmanninn hafa verið farinn af vettvangi þegar lögregla kom. Vitni sem rætt hafi verið við á vettvangi hafi verið G-kk-nf R-kk-nf dyravörður og T-kvk-nf B-kvk-nf barþjónn, sem og A-kk-nf Þ-kk-nf veitingamaður, sem nafngreint hafi árásarmanninn og sagt hann hafa verið til vandræða umrætt kvöld. Vitnið kvaðst hafa spurnir af því að árásarmaðurinn hafi hringt í S-kk-þf og viljað leiða málið til lykta.

Vitnið staðfesti frumskýrslu sína í málinu.

A-kk-nf Þ-kk-nf, veitingamaður á Café Kósý, gaf skýrslu fyrir dómi. Hann sagðist hafa verið að afgreiða á barnum um kvöldið en ekki hafa séð árásina. Aðspurður hvers vegna hann hafi bent lögreglu á ákærða sem árásarmanninn kvaðst vitnið þekkja ákærða, hafa verið með honum á sjó og hafa vitað að ákærði væri ofurölvi umrætt kvöld. Hann kannaðist við að dyravörðurinn G-kk-nf R-kk-nf hafi sagt honum fyrr um kvöldið frá ögrandi hegðun manns á veitingastaðnum og kvaðst hann hafa sagt dyraverðinum að hann þekkti manninn. Eftir árásina hafi hann heyrt á tali fólks, þar á meðal G-kk-ef, að árásarmaðurinn væri maðurinn sem hefði verið með „einhvern skæting“ fyrr um kvöldið. Nánar aðspurður hvort það hafi verið ákærði sem þeir G-kk-nf ræddu fyrr um kvöldið sagðist A-kk-nf ekki þora að fullyrða það. Vitnið kvaðst hafa grunað að ákærði hefði verið að verki en tók fram að hann hafi ekki haft neitt meira fyrir sér um það en þessi orð fólksins. Nánar aðspurður hvað það hafi verið sem hafi gefið hafi honum til kynna að árásarmaðurinn hefði verið ákærði, t.d. hvort fram hafi komið hjá G-kk-þgf eða öðrum einhver lýsing á árásarmanninum, játti vitnið því, en gat ekki lýst því nánar en svo að fram hafi komið hjá fólki að árásarmaðurinn hefði verið maðurinn sem hefði verið með „skæting“ fyrr um kvöldið.

IV

Upplýst er að S-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf varð fyrir líkamsárás á Café Kósý umrætt kvöld. Um þetta hafa auk S-kk-ef tvö vitni borið og lýst árásinni sem fólskulegri, auk þess sem fyrir liggur vottorð læknis þar sem lýst er áhrifum árásarinnar á líðan S-kk-ef. Ákærði, sem ber við minnisleysi sökum ölvunar, neitar að hafa verið að verki.

Árásarmaðurinn var ekki handtekinn á vettvangi og gat brotaþoli, S-kk-nf Ö-kk-nf, ekki borið um það hver réðst á hann umrætt sinn. Fyrir dóminn komu tvö vitni að árásinni, þau G-kk-nf R-kk-nf og T-kvk-nf B-kvk-nf, bæði starfsmenn veitingastaðarins, en hvorugt þeirra kvaðst þekkja árásarmanninn. Fyrir dómi gaf G-kk-nf R-kk-nf nokkuð greinargóða lýsingu á árásarmanninum sem að mati dómsins fellur vel að ákærða eins og hann kom fyrir sjónir fyrir dómi, en sú lýsing getur þó jafnframt átt við fjölda annarra manna. T-kvk-nf B-kvk-nf gat aftur á móti ekki gefið nánari lýsingu á árásarmanninum en að hann hafi verið á hæð við hana sjálfa og dökkhærður og kvaðst hún ekki telja að hún hefði getað þekkt hann úr hópi manna.

Enda þótt ákærði beri við algeru minnisleysi um atburði á Café Kósý ber hann um að hafa verið á veitingastaðnum umrætt kvöld og á sá framburður hans stoð í framburði vitnisins A-kk-ef Þ-kk-ef, veitingamanns á Café Kósý, sem skilja verður svo að hann hafi séð ákærða á veitingastaðnum.

Fyrir liggur að böndin bárust að ákærða með þeim hætti að A-kk-nf upplýsti lögreglu á vettvangi um nafn ákærða sem ætlaðs árásarmanns. Framburður A-kk-ef fyrir dómi er ítarlega rakinn hér að framan en hann var ekki yfirheyrður við rannsókn lögreglu enda þótt nafngreining ákærða sem árásarmannsins hafi verið frá honum einum komin. Eins og að framan er rakið kvaðst A-kk-nf ekki hafa orðið vitni að árásinni og gæti því ekki borið af eigin raun um það hver árásarmaðurinn væri, en hann hafi grunað að ákærði hafi verið þar að verki. Aðspurður hvers vegna hann hafi nafngreint ákærða sem árásarmanninn við lögreglu svaraði A-kk-nf því til að hann hafi vitað að ákærði, sem hann þekkti frá fyrri tíð, hefði verið mjög ölvaður umrætt kvöld. Eftir árásina hafi hann heyrt á tali dyravarðarins G-kk-ef og annars ótilgreinds fólks að árásarmaðurinn hafi verið sá sem hafi verið með „skæting“ fyrr um kvöldið.

Framburður dyravarðarins G-kk-ef var ótvíræður um að árásarmaðurinn hafi verið sami maður og ögraði honum fyrr um kvöldið. Þeir A-kk-nf og G-kk-nf báru báðir um að hafa átt samtal fyrr um kvöldið um mann sem hafi verið að ögra G-kk-þgf og að A-kk-nf hafi þá sagst þekkja manninn. Það kom hins vegar ekki ótvírætt fram, hvorki hjá G-kk-þgf né A-kk-þgf, að A-kk-nf hafi orðið vitni að þessum samskiptum G-kk-ef við manninn sem ögraði honum eða að G-kk-nf hafi bent honum á manninn eða lýst honum eða hvers vegna annars A-kk-nf hafi sagst þekkja manninn. Er A-kk-nf var spurður fyrir dómi hvort það hafi verið ákærði sem þeir G-kk-nf hafi verið að ræða fyrr um kvöldið kvaðst hann ekki þora að fullyrða það. Enda þótt vitnið væri þráspurt hvers vegna hann hefði nafngreint ákærða við lögreglu sem árásaramanninn kom ekki fram hjá honum nánari skýring á því en að hann hafi dregið þá ályktun af orðum fólks um að árásarmaðurinn hafi verið sá sem hefði verið með „skæting“ um kvöldið.

Samkvæmt framburði dyravarðarins G-kk-ef var margt um manninn á veitingastaðnum umrætt kvöld. Ekkert er upplýst um það í málinu hvort fleiri gestir veitingastaðarins hafi þetta kvöld sýnt af sér hegðun sem flokka mætti sem ögrandi eða „skæting“.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag á ákæruvaldinu. Metur dómari það hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé komin fram um hvert það atriði sem varðar sekt, þar á meðal hvaða sönnunargildi vitnisburður hafi og hvaða sönnunargildi þær staðhæfingar hafi sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða af um það, sbr. 1. og 2. mgr. 109. gr. sömu laga. Með vísan til þess sem að framan er rakið um framburð A-kk-ef og G-kk-ef telur dómurinn ósannað að það hafi verið ákærði sem ögraði þeim síðarnefnda umrætt kvöld. Þegar af þeirri ástæðu verður sakfelling ákærða ekki reist á framburði G-kk-ef um að sami maður og ögraði honum hafi ráðist á S-kk-þf Ö-kk-þf. Önnur vitni eru ekki til frásagnar um það hver árásarmaðurinn var.

Ákærði ber því ekki í mót að hafa hringt í S-kk-þf Ö-kk-þf daginn eftir eða a.m.k. fljótlega eftir umrætt kvöld til að kanna „hvernig hann hefði það“, enda hafi hann þá frétt af atburðum frá A-kk-þgf Þ-kk-þgf. Þykir sú staðreynd ekki til þess fallin að styrkja málatilbúnað ákæruvaldsins á hendur ákærða, enda ber ákærði við minnisleysi sökum ölvunar og því ekki óeðlilegt að hann hefði samband við brotaþola eftir að hafa heyrt um ásakanir á hendur sér frá A-kk-þgf.

Samkvæmt öllu framanrituðu er að áliti dómsins ekki komin fram lögfull sönnun þess að það hafi verið ákærði sem réðst á S-kk-þf Ö-kk-þf umrætt sinn. Ber því að sýkna ákærða af ákæru fyrir líkamsárás.

Í samræmi við niðurstöðu málsins og 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að greiða allan sakarkostnað úr ríkissjóði. Málsvararnlaun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hrl., þykja hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 15:00 föstudaginn 21. október 2011.

Dómsorð:

Ákærði, A, er sýkn af ákæru í máli þessu.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 200.800 krónur og er virðisaukaskattur meðtalinn í þeirri fjárhæð.

H-kvk-nf B-kvk-nf