X-1/2018

Úrskurður

Mál þetta er rekið vegna ágreinings við gjaldþrotaskipti á búi varnaraðila. Var málinu vísað til dómsins með bréfi skiptastjóra varnaraðila, dags. 15. febrúar 2018, það þingfest 6. mars sama ár og síðan tekið til dóms 22. maí sl. að lokinni aðalmeðferð.

Sóknaraðili málsins er M-kvk-nf Þ-kvk-nf F-kvk-nf, til heimilis að Vesturgötu 24, Akranesi, en varnaraðili er þb. Allra Manna Hags ehf., síðast til heimilis að Innnesvegi 1, Akranesi.

Sóknaraðili krefst þess að krafa sín í þrotabú varnaraðila verði samþykkt eins og henni var lýst samkvæmt kröfulýsingu, dags. 12. maí 2017, að fjárhæð 2.990.764 krónur, auk dráttarvaxta af 246.808 krónum frá 1. ágúst 2016 til 1. febrúar 2017 og frá þeim degi af 910.0295 krónum til 1. mars sama ár og frá þeim degi af 1.333.914 krónum til 1. apríl s.á. og frá þeim degi af 1.802.786 krónum til 1. maí s.á. og frá þeim degi af 2.217.786 krónum til 1. júní s.á. og frá þeim degi af 2.990.764 krónum til greiðsludags. Sóknaraðili krefst og málskostnaðar úr hendi varnaraðila samkvæmt mati dómsins.

Varnaraðili krefst þess aðallega að kröfu sóknaraðila verði hafnað en til vara að hún verði lækkuð verulega. Hann krefst og málskostnaðar úr hendi sóknaraðila samkvæmt mati dómsins.

II.

Með úrskurði Héraðsdóms Vesturlands, uppkveðnum 9. mars 2017, var bú varnaraðila tekið til gjaldþrotaskipta og var P-kk-nf K-kk-nf lögmaður skipaður skiptastjóri. Meðal lýstra krafna í búið var krafa sóknaraðila að fjárhæð samtals 2.990.764 krónur. Kemur fram í kröfulýsingu sóknaraðila, dags. 12. maí 2017, sem skiptastjóri móttók sama dag, að höfuðstóll kröfunnar sundurliðist á eftirgreindan hátt:

Laun vegna júlí 2016 kr. 246.808

Orlofsuppbót vegna 2016 kr. 44.500

Desemberuppbót vegna 2016 kr. 44.411

Janúar 100% og 18 yfirvinnutímar kr. 574.576

Febrúar 94,8% og 2 tímar í eftirv. kr. 423.619

Mars 100% og 12,5 tímar í yfirv. kr. 468.872

Apríl 100% kr. 415.000

Maí 100% kr. 433.675

Desemberuppbót 2017 kr. 35.833

Orlofsuppbót 2017 kr. 33.690

Orlof frá 1/5 2016 til 1/6 2017 kr. 393.780

Innborgun janúar 2017 kr. 124.000 Höfuðstóll kröfu kr. 2.990.764

Tekið er fram að kröfunni sé lýst í búið sem forgangskröfu skv. 112. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Við aðalmeðferð málsins voru teknar skýrslur af sóknaraðilanum M-kvk-þgf Þ-kvk-þgf F-kvk-þgf, skiptastjóra varnaraðila, P-kk-þgf K-kk-þgf lögmanni, B-kk-þgf P-kk-þgf F-kk-þgf V-kk-þgf, fyrrverandi forsvarsmanni varnaraðila, P-kk-þgf S-kk-þgf Þ-kk-þgf og R-kk-þgf S-kk-þgf.

III.

Sóknaraðili vísar til þess að hún hafi unnið skrifstofustörf hjá hinu gjaldþrota félagi allt frá árinu 2015 og þar til henni hafi verið sagt upp störfum 28. febrúar 2017. Umsamin laun hafi verið 415.000 krónur fyrir dagvinnu á mánuði. Rekstur félagsins hafi gengið illa og hafi hún því ekki fengið laun greidd að fullu við hver mánaðamót. Eigi hún inni vangoldin laun vegna júlí 2016 að fjárhæð 246.808 krónur, auk 44.500 króna orlofsuppbótar og 44.411 króna desemberuppbótar. Hún eigi jafnframt inni vangoldin laun frá janúar 2017 að frátalinni innborgun að fjárhæð 124.000 krónur. Einungis hafi verið gefinn út einn launaseðill á árinu fyrir janúar 2017. Hafi sóknaraðili áunnið sér þriggja mánaða uppsagnarfrest er fyrirtækið hafi verið úrskurðað gjaldþrota. Hún hafi og átt inni orlof frá 1. maí 2016 til starfsloka, samtals 393.780 krónur. Sé á það bent að samkvæmt gr. 1.9 í kjarasamningi VR og SA, sem gildi frá 1. janúar 2016, eigi laun að greiðast fyrsta dag eftir að mánuði þeim ljúki sem laun séu greidd fyrir. Að auki skuli vinnuveitandi greiða áunnið orlof til launþega við lok ráðningarsambands skv. 8. gr. orlofslaga nr. 30/1987. Loks þurfi vinnuveitandi að gera upp áunnið hlutfall launþega af orlofs og desemberuppbót skv. köflum 1.3.1 og 1.3.2 í fyrrgreindum kjarasamningi. Sé því gerð krafa um vangoldin laun vegna janúar, febrúar, mars, apríl og maí 2017, auk orlofs og uppbóta, allt samkvæmt kjarasamningi VR og SA.

Sóknaraðili vísar og til þess að hún hafi haldið tímaskýrslur um vinnu sína og að launakrafa hennar byggist á þeim skýrslum. Hafi hún því unnið mun meira en fram komi á útgefnum launaseðlum, en viðbótarvinnuframlag hafi átt að koma á móti úttektum hjá varnaraðila. Hafi þeir reikningar verið óbókaðir samkvæmt fyrirmælum frá forsvarsmanni varnaraðila, en hafi átt að koma á móti launum. Hafi þannig allar raunverulegar úttektir að fullu verið uppgerðar vegna áranna 2015 og 2016. Lagðar hafi verið fram tímaskýrslur frá árinu 2015 og 2016 og launaseðlar sem byggist á þeim er sýni hvaða tekjur sóknaraðili hafi átt að fá. Mismunur á þeim launaseðlum og þeim launaseðlum sem gefnir hafi verið formlega út hafi verið tekinn upp í uppgjör á úttektum og sé að fullu upp gerður.

Verði ekki á framangreint fallist sé vöruúttektum, eins og þær séu framsettar af varnaraðila, mótmælt sem röngum, auk þess sem ekki hafi verið gerð nein krafa af hendi varnaraðila um greiðslu á þessum úttektum. Geti þær því ekki komið til skoðunar við útlistun máls þessa. Verði þrátt fyrir framangreint á það fallist að sóknaraðili sé í einhverri skuld við búið sé skuldajöfnuði mótmælt, enda sé óheimilt að skuldajafna kröfum á móti launum, sbr. 1. gr. laga nr. 28/1930. Þá sé lagt fram ljósrit af smssamskiptum frá nóvember 2016 þar sem fram komi að sóknaraðili hafi verið að vinna um helgar. Þá komi þar og fram að sóknaraðili hafi verið veik í febrúar 2017.

IV.

Varnaraðili vísar til þess að sóknaraðili hafi séð um bókhald hjá hinu gjaldþrota félagi, en í því hafi falist m.a. að hún hafi séð um launaútreikninga og skrifað reikninga. Þegar hún hafi hafið störf hjá félaginu í mars 2015 hafi starfshlutfall hennar verið 100%, en í mars eða apríl 2016 hafi hún óskað eftir að starfshlutfallið yrði lækkað í 50% og hafi það verið samþykkt. Að auki hafi hún, eins og aðrir starfsmenn, notið afsláttarkjara á þeim vörum sem seldar hafi verið í búð varnaraðila, sem hafi reiknast af útsöluverði. Hafi sá afsláttur verið 19% nema af vörum frá Dýrabæ, en þar hafi afslátturinn numið 20%. Hafi sóknaraðili átt að tiltaka öll sín laun á launaseðlum, þ.m.t. yfirvinnu, væri um það að ræða, og draga svo frá útborguðum launum úttektir, ef einhverjar væru.

Það hafi verið afstaða skiptastjóra og sé á því byggt að krafa sóknaraðila sé ekki í samræmi við það sem um hafi verið samið. Þannig miði sóknaraðili kröfu sína við það að hún hafi verið í fullu starfi hjá varnaraðila á þeim tíma sem krafan taki til. Starfshlutfall hennar hafi hins vegar verið 50% og sé krafan að því leyti ofreiknuð um 1.058.675 krónur. Vísist um þetta til þeirra launaseðla sem fylgt hafi kröfulýsingu sóknaraðila, en þar hafi laun hennar ýmist verið reiknuð sem 25%, 100% eða 125%, en samtals séu þau 50% á tímabilinu. Sé í þessu sambandi rétt að taka fram að sóknaraðili hafi sjálf séð um launaútreikning félagsins og haft sjálfsvald um launahlutfall sitt í hverjum mánuði, svo framarlega sem það færi ekki yfir 50% í heildina. Hafi þetta fyrirkomulag verið svona að ósk sóknaraðila. Þá staðfesti framlagðir launaseðlar er varði allan starfstíma sóknaraðila hjá varnaraðila að starfshlutfall hennar hafi verið 50%. Sé í þessu samhengi mótmælt þeim tímaskýrslum sem sóknaraðili hafi lagt fram þar sem þær séu ekki í samræmi við raunverulega vinnu sóknaraðila. Sömuleiðis sé mótmælt þeim launaseðlum sem sóknaraðili hafi lagt fram með greinargerð sinni, að því leyti sem þeir séu í ósamræmi við þá launaseðla er fylgt hafi kröfulýsingunni.

Í öðru lagi sé ljóst, þegar bornir séu saman launaseðlar og bankayfirlit, að sóknaraðila hafi frá því að hann hóf störf hjá varnaraðila verið ofgreidd laun að fjárhæð 82.545 krónur.

Í þriðja lagi liggi fyrir samkvæmt bókhaldi félagsins og athugunum fyrrverandi forsvarsmanns þess að sóknaraðili hafi tekið út vörur hjá félaginu að andvirði a.m.k. 1.760.601 króna, sem hafi verið greiddar. Sé gerður fyrirvari um að þessi fjárhæð kunni að vera hærri. Ekki hafi verið skrifaðir reikningar fyrir öllum þessum úttektum, en vitneskja um þær sé byggð á vitneskju þáverandi forsvarsmanns félagsins, annarra starfsmanna þess og starfsmanna þeirra félaga er skipt hafi verið við. Sé því sérstaklega mótmælt að um það hafi verið samið að sóknaraðili fengi greitt fyrir yfirvinnu með vöruúttektum.

Í fjórða lagi sé ljóst að sóknaraðili krefjist launa fyrir júlí 2016, þegar sóknaraðili hafi verið í sumarleyfi, en jafnframt sé gerð krafa um orlof. Fari þetta ekki saman því að ljóst sé að krafan sé a.m.k. ofreiknuð um sem nemi launum í júlí 2016.

Loks sé ljóst að í kröfulýsingu sóknaraðila hafi ekkert tillit verið tekið til greiðslu til hans að fjárhæð 300.000 krónur, sem lögð hafi verið inn á reikning hans í janúar 2017.

V.

Niðurstaða

Eins og áður segir lýsti sóknaraðili forgangskröfu í þrotabú varnaraðila vegna ógreiddra launa með kröfulýsingu sem skiptastjóri móttók hinn 12. maí 2017. Fylgdu með kröfulýsingunni launaseðlar vegna vinnu hennar hjá varnaraðila fyrir tímabilið 1. maí 2016 til og með janúar 2017, en óumdeilt sýnist að henni hafi verið sagt upp störfum frá og með 28. febrúar 2017. Á þessu tímabili er uppgefið starfshlutfall á launaseðlunum mjög breytilegt, eða allt frá 0,25 og upp í 1,25, en meðaltalsstarfshlutfall á tímabilinu samkvæmt þeim reynist vera 0,5, eða 50%. Er það í samræmi við staðhæfingu varnaraðila og fyrrverandi forsvarsmanns hans fyrir dómi um að starfshlutfall sóknaraðila hafi verið lækkað í hálft starf snemma árs 2016. Sóknaraðili heldur því hins vegar fram að starfshlutfall hennar hjá varnaraðila hafi í raun verið „mun meira en fram kemur á útgefnum launaseðlum“ og í samræmi við tímaskýrslur sem sóknaraðili hefur lagt fram undir rekstri málsins, en að „viðbótar vinnuframlag átti að koma á móti úttektum hjá fyrirtækinu.“ Byggist kröfugerð hennar á hendur varnaraðila á því að hún hafi undir lok starfstíma síns verið í fullu starfi hjá hinu gjaldþrota félagi. Enda þótt fyrrverandi samstarfsmaður sóknaraðila og starfsmaður nágrannafyrirtækis hafi borið á þann veg um daglegan vinnutíma sóknaraðila að ætla mætti að hún hefði verið í meira en hálfu starfi hjá varnaraðila, auk þess sem handfærð tímaskráningarskýrsla hennar bendi einnig í sömu átt, þá þykir eigi að síður ekki fært að líta fram hjá þeim launaseðlum sem fylgdu kröfulýsingu sóknaraðila og framburði fyrrverandi forsvarmanns sóknaraðila hvað varðar umsamið starfshlutfall sóknaraðila. Verður því lagt til grundvallar við úrlausn málsins að starfshlutfall sóknaraðila hjá varnaraðila á því tímabili sem um ræðir hafi að meðaltali verið 50%.

Varnaraðili vísar til þess að samkvæmt bókhaldi félagsins og athugunum fyrrverandi forsvarsmanns þess hafi sóknaraðili tekið út vörur hjá félaginu að andvirði a.m.k. 1.760.601 króna, sem ekki hafi verið greiddar. Engin bein krafa er þó gerð í málinu um skuldajöfnun vegna þessa við launakröfur sóknaraðila og engin önnur gögn um þetta lögð fram í málinu en yfirlit sem unnin munu hafa verið af fyrrverandi forsvarsmanni sóknaraðila. Með hliðsjón af þessu og gegn mótmælum sóknaraðila þykir ekki unnt að horfa til þessa við úrlausn málsins.

Sóknaraðili byggir og á því að hún hafi ekki fengið greidd laun fyrir vinnu sína í júlímánuði 2016 og krefst þess að henni verði vegna þessa greiddar 246.808 krónur, í samræmi við það sem hún hafi átt að fá útborgað samkvæmt fyrirliggjandi launaseðli fyrir þann mánuð. Varnaraðili hefur í sjálfu sér ekki mótmælt því að sóknaraðili hafi ekki fengið greidd laun fyrir þann mánuð en vísar hins vegar til þess að sóknaraðili hafi þennan mánuð verið í fríi og að hún geti ekki bæði krafist launa fyrir þann mánuð og jafnframt fengið greitt orlof. Sé því ljóst að „krafan er a.m.k. ofreiknuð um sem nemur launum í júlí.“ Fram kemur í tímaskráningaryfirliti sóknaraðila, og sýnist ómótmælt af hennar hálfu, að hún hafi verið í sumarfríi umræddan júlímánuð. Samkvæmt 3. gr. orlofslaga nr. 30/1987 er orlofsárið frá 30. apríl til 1. maí og skal orlof vera tveir dagar fyrir hvern unninn mánuð orlofsárið á undan. Þar sem fyrir liggur að sóknaraðili var samkvæmt því sem fram kemur í greinargerð varnaraðila í fullu starfi allt þar til í mars eða apríl 2016 þykir mega taka þennan kröfulið sóknaraðila til greina, eins og hann er settur fram.

Fyrir utan framangreindar athugasemdir varnaraðila er lúta að starfshlutfalli sóknaraðila og greiðslum vegna júlímánaðar 2016 hefur varnaraðili ekki gert tölulegar athugasemdir við kröfu hennar eða mótmælt einstökum liðum hennar en bendir hins vegar á að ekki verði ráðið af þeim launaseðlum er fylgdu kröfulýsingu hennar að hún hafi unnið nokkra yfirvinnu á þeim tíma sem krafa hennar nær til. Þrátt fyrir að ekki njóti við í málinu gagna, s.s. tilvitnaðs kjarasamnings milli VR og SA, sem kröfur sóknaraðila byggjast að hluta á, þykir að framangreindu virtu, og með tilliti til 50% starfshlutfalls sóknaraðila, mega fallast á að sóknaraðili eigi rétt á desemberuppbót á árinu 2016 að fjárhæð 22.206 krónur, launagreiðslum að fjárhæð 207.500 krónur á mánuði fyrir mánuðina janúar, mars, apríl og maí, en 196.710 krónur fyrir febrúarmánuð og 17.917 króna desemberuppbót vegna 2017. Hins vegar verður hafnað kröfum sóknaraðila um orlofsgreiðslur vegna tímabilsins 1. maí 2016 til 1. júní 2017 og greiðslur vegna orlofsuppbóta, enda hefur krafa hennar vegna orlofs í júlímánuði 2016 verið samþykkt og ekkert liggur fyrir um að hún hafi unnið yfirvinnu sem skapað hafi henni rétt til viðbótarorlofsgreiðslna.

Varnaraðili vísar til þess að við samanburð á launaseðlum og bankayfirlitum hafi komið í ljós að sóknaraðili hafi fengið ofgreidd laun frá varnaraðila sem nemi 82.545 krónum, auk þess sem ekki hafi í kröfulýsingu sóknaraðila verið tekið tillit til greiðslu til hennar að fjárhæð 300.000 krónur í janúar 2017. Engin bókhaldsgögn liggja þó fyrir í málinu sem staðfesta eða upplýsa neitt um þetta og gegn mótmælum sem lögmaður sóknaraðila setti fram við aðalmeðferð málsins verður ekki tekið tillit til þessa við úrlausn málsins.

Samkvæmt því sem að framan er rakið er niðurstaða dómsins sú að fallist er á kröfu sóknaraðila í bú varnaraðila með eftirgreindum hætti:

Laun vegna júlí 2016 246.808 kr.

Desemberuppbót 2016 22.206 kr.

Laun í janúar 2017 207.500 kr.

Laun í febrúar 2017 196.710 kr.

Laun í mars 2017 207.500 kr.

Laun í apríl 2017 207.500 kr.

Laun í maí 2017 207.500 kr.

Desemberuppbót 2017 17.917 kr.

Samtals 1.313.641 kr.

Óumdeild innborgun í jan. 2017 124.000 kr.

Samtals 1.189.641 kr.

Verður framangreind krafa samþykkt sem forgangskrafa í þrotabú varnaraðila skv. 112. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Með hliðsjón af framsetningu á dráttarvaxtakröfu sóknaraðila í kröfulýsingu og greinargerð verður kröfu um dráttarvexti vísað frá dómi vegna vanreifunar.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 400.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf dómstjóri kveður upp úrskurð þennan.

Úrskurðarorð:

Krafa sóknaraðila, M-kvk-ef Þ-kvk-ef F-kvk-ef, í þrotabú varnaraðila, Allra Manna Hags ehf., samkvæmt kröfulýsingu, dags. 12. maí 2017, er samþykkt sem forgangskrafa skv. 112. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. að fjárhæð 1.189.641 króna. Kröfu sóknaraðila um dráttarvexti er vísað frá dómi.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 400.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir, skrifstofu Héraðsdóms Vesturlands, 19. júní 2019 sóknaraðila í kröfulýsingu og greinargerð verður kröfu um dráttarvexti vísað frá dómi vegna vanreifunar.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 400.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf dómstjóri kveður upp úrskurð þennan.

Krafa sóknaraðila, M-kvk-ef Þ-kvk-ef F-kvk-ef, í þrotabú varnaraðila, Allra Manna Hags ehf., samkvæmt kröfulýsingu, dags. 12. maí 2017, er samþykkt sem forgangskrafa skv. 112. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. að fjárhæð 1.189.641 króna. Kröfu sóknaraðila um dráttarvexti er vísað frá dómi.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 400.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir, skrifstofu Héraðsdóms Vesturlands, 19. júní 2019