S-308/2013

Mál þetta sem dómtekið var 21. júní sl. er höfðað af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu með ákæru, dagsettri 30. apríl sl., á hendur A-kk-þgf Ó-kk-þgf B-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Rauðarárstíg 28, Reykjavík fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2012 í Reykjavík:

1. Fyrir gripdeild, með því að hafa á árinu dælt eldsneyti á bifreiðina TF-646 við bensínstöð N1 Ártúnshöfða að andvirði kr. 31.397,- og ekið henni á brott án þess að greiða fyrir eldsneytið, svo sem hér greinir:

1. fimmtudaginn 19. júlí, kr. 14.733,-

2. miðvikudaginn 25. júlí, kr. 13.014,-

3. laugardaginn 28. júlí, kr. 3.650,-

Eru þetta talið varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

2. Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 19. október 2012 ekið bifreiðinni KN-059, undir áhrifum ávana- og fíkniefna óhæfur til að stjórna henni örugglega (tetrahýdrókannabínól í blóði 1,1 ng/ml) Flugvallarveg neðan við Keiluhöllina, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Er þetta talið varða við 1., sbr. 2. mgr., 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44, 1993 og 18. gr. laga nr. 66, 2006.

Af hálfu G-kk-ef S-kk-ef, kt. 3000000-0000, f.h. N1 hf., kt. 000000-0000, er krafist skaðabóta úr hendi ákærða svo sem hér greinir:

Að fjárhæð kr. 14.733,-, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu, frá tjónsdegi, sem var 19. júlí 2012, en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Að fjárhæð kr. 13.014,-, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu, frá tjónsdegi, sem var 25. júlí 2012, en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Að fjárhæð kr. 3.650,-, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu, frá tjónsdegi, sem var 28. júlí 2012, en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og lágmarks þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í október 1993. Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði einu sinni hlotið ákærufrestun fyrir brot gegn valdstjórninni, sbr. 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga og tvisvar sinnum hlotið dóm fyrir brot gegn almennum hegningarlögum. Nú síðast var ákærði dæmdur þann 25. október 2012 til þriggja mánaða skilorðsbundins fangelsis fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Þá gekkst hann undir undir sekt vegna brota gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. og 1. og 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987 þann 21. janúar 2013, auk þess sem hann var sviptur ökurétti í 12 mánuði. Brot þau sem ákærði er sakfelldur fyrir nú voru framin áður en dómur frá 25. október 2012 gekk. Verður ákærða því dæmdur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, og refsing ákvörðuð í samræmi við 77. gr. laganna. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Með hliðsjón af framangreindu og breyttra aðstæðna ákærða þykir rétt að refsingin verði skilorðsbundin þannig að fullnustu hennar verði frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvo mánuði frá 21. janúar 2014.

Af hálfu N1 hf. var ekki sótt þing í málinu og voru skaðabótakröfur því felldar niður, sbr. 2. málslið 2. mgr. 174. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði greiði 179.053 krónur í sakarkostnað þar með talda málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 48.820 krónur.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, A-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvo mánuði frá 21. janúar 2014.

Ákærði greiði 179.053 krónur í sakarkostnað þar með talda málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 48.820 krónur.

B-kvk-nf B-kvk-nf