E-3900/2017

Dómur

Mál þetta, sem var höfðað með stefnu birtri 5. desember 2017, var dómtekið 5. desember 2019. Stefnandi er Ferill ehf., [...], Reykjavík en stefndi er REY Hotel ehf., [...], Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 7.523.976 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 15. september 2017 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi greiðslu málskostnaðar.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda, en til vara er krafist lækkunar á kröfu stefnanda. Þá krefst stefndi greiðslu málskostnaðar.

II.

1.

Stefnandi er ráðgjafarfyrirtæki á sviði hönnunar, verkefnastjórnunar, byggingastjórnunar og eftirlits, en stefndi er eigandi lóðar að Hlíðarenda 16 í Reykjavík og hefur unnið að undirbúningi að því að reisa þar mannvirki. Málsaðilar sömdu munnlega um að stefnandi tæki að sér tiltekna vinnu við fyrirhugaðar framkvæmdir stefnda á lóðinni, sem fólst í að gera kostnaðaráætlun fyrir verkið, hanna burðarþol og sjá um lagnahönnun. Ágreiningur varð á milli málsaðila um tímagjald sem stefnandi hefur krafið stefnda um fyrir verkið, en auk þess deila aðilar um fjölda vinnustunda og gæði lagnahönnunarinnar sem stefnandi lét stefnda í té.

Þann 15. september 2017 sendi stefnandi stefnda reikning vegna vinnunnar að fjárhæð 7.349.976 krónur með virðisaukaskatti. Samkvæmt reikningnum er um að ræða vinnu verkfæðinga og tæknifræðinga, samtals 347 vinnustundir, og er tímagjaldið 16.800 krónur. Einnig kemur fram á reikningnum að vinna verkfræðinema hafi verið alls sex vinnustundir og tímagjaldið fyrir þeirra vinnu aðeins lægra, eða 12.800 krónur. Þá var innheimt gjald fyrir akstur, samtals 21.000 krónur. Með reikningnum fylgdi tímaskýrsla þar sem fram koma upplýsingar um þau verkefni sem liggja til grundvallar tímaskráningum. Samkvæmt tímaskýrslunni var vinnan innt af hendi á tímabilinu 29. mars–24. ágúst 2017. Viðvörun um innheimtuaðgerðir var send stefnda hinn 22. nóvember 2017.

Málsaðilar sömdu ekki um tímagjald áður en stefnandi hóf störf fyrir stefnda, en ráða má af tölvuskeytum sem fóru á milli fyrirsvarsmanna málsaðila, dags. 24. ágúst 2017, að málsaðilar hafi ekki verið sammála um hvað væri eðlilegt tímagjald fyrir þá vinnu sem stefnandi hafði þegar innt af hendi fyrir stefnda. Kemur m.a. fram í einu tölvuskeytinu sú afstaða fyrirsvarsmanns stefnda, J-kk-ef H-kk-ef, að vegið tímagjald skuli ekki vera hærra en 14.000 krónur auk virðisaukaskatts. Í svari fyrirsvarsmanns stefnanda kemur fram að hann telji það of lágt tímagjald.

Í gögnum málsins liggja fyrir margvísleg tölvuskeyti á milli starfsmanna og fyrirsvarsmanna stefnanda og stefnda á verktímabilinu febrúar 2017 til september 2017, m.a. á tímabilinu 3.–9. maí, 1. júní, 13. júní og 8. ágúst 2017, þar sem rætt er um verkefnið, þ. á m. vegna vinnu stefnanda fyrir stefnda við lagnahönnun og burðarþol.

2.

Í þinghaldi hinn 7. febrúar 2017 óskaði stefndi eftir því að dómkvaddur yrði matsmaður til að leggja mat á það hvort fjöldi vinnustunda samkvæmt reikningi og tímaskýrslu stefnanda væri eðlilegur, hvað væri eðlilegt tímagjald fyrir það verk og hvort lagnahönnun stefnanda hefði verið í samræmi við almennar kröfur. Var E-kk-nf A-kk-nf, vélaverkfræðingur og löggiltur lagnahönnuður, dómkvaddur hinn 1. mars 2018 til að framkvæma hið umbeðna mat. Var nánar tiltekið óskað eftir að matsmaður mæti eftirtalin atriði:

1. Hvort fjöldi vinnustunda starfsmanna matsþola samkvæmt reikningi nr. 13315 og viðhengdri tímaskýrslu sé eðlilegur og í samræmi við það verk sem matsþoli skilaði til matsbeiðanda. Nánar tiltekið er þess óskað að matsmaður meti sérstaklega tímafjölda vegna eftirfarandi matsþátta: a. Gerð kostnaðaráætlunar. b. Hönnun burðarþols. c. Lagnahönnun.

2. Hvað sé eðlilegt tímagjald fyrir verk, sbr. lið 1.

3. Hvort hönnun matsþola á lagnakerfi hafi verið í samræmi við þær kröfur sem almennt má gera til slíkra kerfa með hliðsjón af sérfræðiþekkingu matsþola á þessu sviði. Nánar tiltekið er sérstaklega óskað mats á því hvort hönnunin hafi verið haldin ágöllum og hönnun matsþola á hitunar og loftræstikerfi hafi verið nothæf.

4. Með hliðsjón af svörum við liðum 1., 2. og 3. hvað sé eðlilegt og sanngjarnt endurgjald matsþola vegna verks fyrir matsbeiðanda.

Matsgerð E-kk-ef A-kk-ef var lögð fram í þinghaldi 7. febrúar 2019. Í matsgerðinni hefur matsmaður flokkað vinnuliði og fjölda vinnustunda eins og þær koma fram í tímaskráningu stefnanda með eftirfarandi hætti. Ekki er ágreiningur á milli málsaðila um flokkunina.

Vinnuliður

Hlutfall

Fjöldi vinnustunda

Burðarþol

7%

25,5 klst.

Kostnaðaráætlun

12%

41,5 klst.

Lagnahönnun

45%

158,0 klst.

Ferð til London og undirbúningur

14%

48,0 klst.

Stjórnun, vottunarmál, samskipti o.fl.

23%

80,0 klst.

100%

353 klst.

Um fyrstu matsspurningu kemst matsmaður að þeirri niðurstöðu að vinnuframlag vegna kostnaðaráætlunar hafi verið eðlilegt miðað við framlögð gögn og telur að vinnuframlag ætti að vera á bilinu 35–49 klst. Þá telur matsmaður vinnuframlag stefnanda við hönnun burðarþols og lagnir eðlilegt.

Um aðra matsspurningu telur matsmaður að eðlilegt tímagjald fyrir mjög reyndan tæknimann væri á bilinu 15.000–17.500 krónur án virðisaukaskatts og að tímagjald stefnanda hafi verið innan þeirra marka.

Um þriðju matsspurningu, sem lýtur að hönnun stefnanda á lagnakerfi, kemst matsmaður að þeirri niðurstöðu að hönnun stefnanda hafi verið í samræmi við þær kröfur sem almennt megi gera til FCUlagnakerfis og að hönnun stefnanda hafi ekki verið haldin ágöllum. Hún hafi verið nothæf.

Í svari við fjórðu matsspurningu kemst matsmaður að þeirri niðurstöðu að tímaskráning stefnanda fyrir verkið hafi verið eðlileg, nema að því er varðar þá endurvinnu sem fram fór 8. og 9. ágúst 2017. Hana hafi ekki átt að reikningsfæra, eða sem svarar 22 vinnustundum, samtals að fjárhæð 345.600 krónur án virðisaukaskatts.

Er það niðurstaða matsmanns að teknu tilliti til þessa að eðlileg þóknun fyrir matsbeiðanda hafi verið 5.569.800 krónur án virðisaukaskatts.

Í þinghaldi hinn 20. febrúar 2019 lagði stefndi fram beiðni um að dómkvaddir yrðu tveir óvilhallir sérfræðingar til að framkvæma yfirmat á spurningum nr. 1, 3 og 4 í undirmati. Voru þau H-kvk-nf K-kvk-nf vélaverkfræðingur og S-kk-nf R. R-kk-nf byggingaverkfræðingur dómkvödd hinn 6. mars 2019 til að framkvæma matið. Matsgerðin var lögð fram í þinghaldi 13. júní 2019. Í yfirmatsgerð er lögð til grundvallar áðurgreind flokkun matsmanns á vinnustundum stefnanda.

Í umfjöllun um fyrstu matsspurningu eru yfirmatsmenn sammála matsmanni um vinnuframlag stefnanda við gerð kostnaðaráætlunar og telja tímafjöldann eðlilegan og í samræmi við unnið verk. Yfirmatsmenn töldu vinnuframlag og þóknun stefnanda við hönnun burðarþols einnig eðlilega. Varðandi lagnahönnun töldu yfirmatsmenn einnig að um eðlilegar vinnustundir væri að ræða. Taka matsmenn m.a. fram að ef tekin væri lægsta prósentutala hönnunarkostnaðar og hönnun skilgreind þannig að hún væri í frumathugunarfasa, þá ætti heildarkostnaður við lagnahönnun að vera 7,6 milljónir. Reikningur fyrir heildarkostnaði stefnanda hafi verið 7,35 milljónir og þar af hafi kostnaður vegna lagnahönnunar verið 2,65 milljónir.

Um þriðju matsspurningu, sem lýtur að hönnun stefnanda á lagnakerfi og hvort það hafi verið í samræmi við þær kröfur sem almennt megi gera til slíkra kerfa, segir svo í yfirmatsgerð:

Við hönnun á loftræsingu í herbergin var fyrirskrifað að nota FCU einingu sem CIMC lagði til. Einingin er með afköst upp á 120 l/s en gert er ráð fyrir að hún blandi innilofti við ferskolft. Skv. skýrslu Eflu … er gert ráð fyrir að hluti fersklofts sé 35 l/s. Þetta er vel innan marka þess sem byggingareglugerð setur um loftræstingu íbúða. (Byggingareglugerð kafli 10.2). Eins og áður hefur komið fram var verkið á frumathugunarstigi, búið var að leggja mat á stofn og rekstrarkostnað lausna og búið að skila inn frumuppdráttum. Í kjölfar þeirra vinnu sem að ofan er talin, er í hönnun verka almennt rætt um þá kosti sem í boði eru í hitunar og loftræstikerfum og teknar ákvarðanir hvað á að velja í samráði við verkkaupa og oft arkitekta. Þær ákvarðanir fara svo með hönnun á þessum kerfum yfir á næsta skref sem er frumhönnun.

Um það hvað sé eðlilegt og sanngjarnt endurgjald, sbr. fjórðu matsspurningu, taka yfirmatsmenn fram að ekki verði annað séð en að heildarþóknun sé innan eðlilegra marka og endurgjald sanngjarnt miðað við þá stöðu sem verkefnið var í þegar slitnaði upp úr samvinnu á milli aðila. Var niðurstaða undirmats staðfest.

3.

Við aðalmeðferð málsins gáfu aðilaskýrslur Á-kk-nf I-kk-nf og J-kk-nf H-kk-nf. Skýrslu vitna gáfu dómkvaddur matsmaður E-kk-nf A-kk-nf vélaverkfræðingur og yfirmatsmenn H-kvk-nf K-kvk-nf vélaverkfræðingur og S-kk-nf R-kk-nf byggingaverkfræðingur. Einnig gáfu skýrslu vitna H-kk-nf H-kk-nf verkfræðingur og Þ-kk-nf Ó-kk-nf byggingatæknifræðingur, starfsmenn stefnanda, og þeir R-kk-nf S-kk-nf verkfræðingur og S-kk-nf G-kk-nf verkfræðingur, starfsmenn Eflu verkfræðistofu.

II.

1. Helstu málsástæður og lagarök stefnanda Stefnandi reisir kröfur sína á hendur stefnda á reikningi með gjalddaga 15. september 2017, samtals að fjárhæð 7.349.976 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, vegna vinnu stefnanda við verkefnastjórnun og burðarvirkis og lagnahönnun við fasteignina Hlíðarenda 16 í Reykjavík. Stefnandi byggir á því að hann hafi skorað á stefnda að greiða reikninginn án árangurs.

Stefnandi byggir einnig á því að stefndi hafi ekki gert athugasemdir við verkið á verktíma eða eftir að reikningur var gefinn út. Krafa stefnanda sé byggð á greindum reikningi vegna þjónustu sem stefnandi óskaði eftir en hafi ekki greitt fyrir. Vísar stefnandi til meginreglu samninga og kröfuréttar um að samninga beri að halda og efna.

2. Helstu málsástæður og lagarök stefnda Stefndi telur fjölda vinnustunda sem stefnandi krefst greiðslu fyrir ekki vera í samræmi við það verk sem unnið var. Þá telur stefndi málatilbúnað stefnanda einnig vanreifaðan. Engar upplýsingar liggi fyrir um samningsgrundvöll sem krafan sé byggð á og í stefnu sé verkinu sem krafist er greiðslu fyrir ekki lýst. Þetta uppfylli tæpast almennar kröfur um skýran málatilbúnað, sbr. elið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991.

Um gerð kostnaðaráætlunar byggir stefndi í fyrsta lagi á því að tímaskráning stefnanda sé óhófleg og tímagjald of hátt borið saman við það sem stefndi hafi fallist á að miða við eða talist geti sanngjarnt og eðlilegt endurgjald fyrir verkið.

Tímaskráning stefnanda sé um 84,5 klst. vegna þessa liðar, og þá hafnar stefndi einnig tímagjaldi stefnanda. Stefndi hafi boðið stefnanda 14.000 krónur fyrir hverja unna klukkustund og hafi aldrei samþykkt hærra tímagjald en það.

Um burðarþolshönnun tekur stefndi fram að tímar séu þar tilgreindir 51,5 klst. Ekkert verk hafi verið afhent stefnda vegna þessarar vinnu utan einföld samantekt um burðarþolskröfur á Íslandi. Telur stefndi tímaskráningu starfsmanna stefnanda vegna þessa verks ranga eða að í öllu falli hafi hún ekki skilað sér í verk fyrir stefnda. Telur stefndi að sýkna beri hann af kröfu sem falli undir þennan verklið. Þá telur stefndi a.m.k. ljóst að kröfur stefnanda séu verulega úr hófi og feli ekki í sér sanngjarnt og eðlilegt endurgjald. Í því sambandi sé tímagjald stefnanda einnig óhóflegt og umfram það gjald sem stefndi hafði samþykkt og talist geti sanngjarnt og eðlilegt.

Til grundvallar málatilbúnaði sínum vísar stefndi til almennra reglna verktakaréttar um sanngjarnt og eðlilegt endurgjald með hliðsjón af eðli verks, gæðum þess og atvikum að öðru leyti. Stefndi vísar einnig til 45. gr. laga um lausafjárkaup nr. 50/2000 og 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup.

Um lagnahönnun tekur stefndi fram að þó að nokkur vinna hafi farið í lagnahönnun af hálfu stefnanda, þá hafi gæðum verksins verið verulega ábótavant. Ekki geti komið til greiðsluskyldu vegna þessa verkliðar sökum galla á verkinu. Eftir að stefnandi hafi hætt vinnu fyrir stefnda hafi EFLA verkfræðistofa tekið að sér tiltekna verkþætti, meðal annars að ljúka við lagnahönnun. Þegar verk stefnanda hafi verið yfirfarið af EFLU hafi komið í ljós að allt verkið hafi verið unnið á röngum forsendum, en á því beri stefnandi alla ábyrgð. Þannig hafi hönnun stefnanda á hitunar og loftræstikerfi verið ónothæft þegar það var sett í hermilíkan hjá EFLU verkfræðistofu. Stefnandi bjóði sérfræðiþjónustu á sviði hönnunar og beri ábyrgð á gæðum þeirra verka sem afhent eru viðskiptavinum. Í samræmi við almennar meginreglur kröfu og verktakaréttar beri kaupandi ekki greiðsluskyldu vegna gallaðra verka, sbr. m.a. til hliðsjónar 38. gr. laga nr. 50/2000 og 13. gr. laga nr. 42/2000. Þar sem afrakstur vinnu stefnanda undir þessum lið sé með öllu ónothæfur sé því hafnað að stefndi beri nokkra greiðsluskyldu gagnvart stefnanda. Þessu til viðbótar er á því byggt að tímaskráning stefnanda sé óhófleg vegna þessa liðar og tímagjald umfram það sem samþykkt hafði verið og geti talist sanngjarnt og eðlilegt endurgjald.

IV.

Í máli þessu krefur stefnandi stefnda um greiðslu samkvæmt reikningi útgefnum 15. september 2017, vegna vinnu starfsmanna stefnanda við fyrirhugaðar byggingarframkvæmdir stefnda á lóðinni að Hlíðarenda 16 í Reykjavík. Er nánar tiltekið um að ræða verkefni sem fólust í gerð kostnaðaráætlunar, hönnun burðarþols og lagnahönnun.

Stefndi mótmælir greiðslu reikningsins. Mótmælir stefndi fjölda vinnustunda stefnanda vegna vinnu hans við kostnaðaráætlun og hönnun burðarþols. Auk þess er því mótmælt að sú vinna sem krafist er greiðslu fyrir hafi verið innt af hendi og því haldið fram að gæði hennar hafi verið ófullnægjandi, þar með talin lagnahönnun stefnanda. Þá telur stefndi einnig málatilbúnað stefnanda vanreifaðan þar sem stefnandi hafi ekki með framlagningu gagna lýst því verki sem hann hafi innt af hendi. Þá hafi stefnandi ekki sýnt fram á að stefndi hafi óskað eftir einstökum verkum þannig að greiðsluskylda hafi stofnast. Stefndi hafi boðið stefnanda 14.000 krónur fyrir hverja klst. og hafi aldrei samþykkt hærra tímagjald en þá fjárhæð.

Eins og áður hefur verið rakið tók stefnandi að sér að gera kostnaðaráætlun og hanna burðarþol og lagnir fyrir stefnda vegna fyrirhugaðra byggingarframkvæmda hans á lóðinni að Hlíðarenda 16 í Reykjavík. Ekki var gerður skriflegur samningur á milli málsaðila um verkið. Samstarfi málsaðila lauk í ágúst 2017 vegna ágreinings um fjárhæð tímagjalds. Samkvæmt gögnum málsins er ljóst að starfsmenn og fyrirsvarsmenn málsaðila voru í margvíslegum samskiptum á verktímanum, sem stóð yfir á tímabilinu febrúar 2017 til ágúst 2017. Í þeim kemur m.a. fram að stefnandi hafi sent stefnda ýmis gögn og stefndi óskað eftir gögnum, svo sem teikningum, kostnaðaráætlun og gögnum í tengslum við lagnahönnun. Er nánar tiltekið um að ræða frumkostnaðaráætlun, sjóðstreymisáætlun og íslenskar álagsforsendur fyrir burðavirkjahönnun ásamt teikningum sem sýna fyrirkomulag og frumhönnun lagna og loftræstikerfis.

Í ljósi þessa verður að telja haldlausar röksemdir stefnda um að stefnandi hafi innt af hendi vinnu sem ekki var óskað eftir.

Við munnlegan flutning málsins kom fram í ræðu stefnda sú málsástæða að ekki hefði verið ætlunin að stefnandi fengi greitt fyrir vinnu sína fyrir stefnda, heldur hefði hann unnið fyrir stefnda á eigin áhættu með það að markmiði að fá frekari verkefni í tengslum við fyrirhugaðar framkvæmdir stefnda. Málsástæðu þessari var mótmælt sem nýrri af lögmanni stefnanda. Í greinargerð stefnda er ekki byggt á þessari málsástæðu. Telst hún of seint fram komin og er henni því hafnað.

Stefnandi gerði stefnda reikning, dags. 15. september 2017, að fjárhæð 7.349.976 krónur. Til grundvallar reikningnum var ítarlegt yfirlit um tímaskráningar starfsmanna stefnanda sem komu að verkefninu. Dómurinn telur að þar sem málsaðilar höfðu ekki samið um fast verð fyrir þjónustu stefnanda áður en hún var innt af hendi hafi stefnda borið að greiða það verð sem telja mátti sanngjarnt með hliðsjón af vinnuframlagi og eðli þess, sbr. 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, sem gilda í lögskiptum aðila. Er sú regla í samræmi við meginreglu kröfuréttar, sbr. dóm Hæstaréttar Íslands 24. nóvember 2011 í máli nr. 115/2011.

Undir meðferð málsins aflaði stefnandi matsgerðar til að leggja mat á það hvort fjöldi vinnustunda starfsmanna stefnanda samkvæmt reikningnum við gerð kostnaðaráætlunar, hönnun burðarþols og lagnahönnun hefði verið eðlilegur og í samræmi við það verk sem stefnandi skilaði, sbr. matsspurningu 1. Einnig var óskað eftir að matsmaður legði mat á hvert væri eðlilegt tímagjald fyrir þau verk sem stefnandi innti af hendi á tímabilinu mars–ágúst 2017, sbr. fjórðu matsspurninguna.

Að því er varðar fjölda vinnustunda starfsmanna komst matsmaður að þeirri niðurstöðu að vinnuframlag stefnanda vegna þessara vinnuliða væri eðlilegt með tilliti til gagna málsins, en taldi eðlilegt að draga frá 22 vinnustundir, sem fóru í að endurgera tvær lagnateikningar 8. og 9. ágúst 2017. Taldi matsmaður með tilliti til þessa að vinnustundir vegna lagnahönnunar væru 136 klukkustundir. Þá taldi matsmaður að fjárhæð endurgjalds væri innan eðlilegra marka. Vísaði matsmaður til þess að um vinnu reyndra starfsmanna stefnanda hefði verið að ræða og með hliðsjón af því væri eðlilegt tímagjald m.t.t. þess verks sem unnið var á bilinu 15.000 til 17.000 krónur. Meðaltaxti samkvæmt reikningi stefnanda væri 16.792 krónur og væri því innan þeirra marka.

Yfirmatsmenn komust að sömu niðurstöðu og matsmaður og töldu að fjöldi vinnustunda vegna þessara vinnuliða væri eðlilegur. Í yfirmatsgerð var ekki óskað eftir mati á því hvað væri eðlilegt tímagjald.

Dómurinn, sem er skipaður sérfróðum meðdómsmanni, telur enga annmarka á matsgerðum matsmanns og yfirmatsmanna og leggur þær til grundvallar dómsniðurstöðu.

Að virtum gögnum málsins og með vísan til matsgerðar dómkvaddra matsmanna telur dómurinn að tímaskráning samkvæmt reikningi stefnanda, dags. 15. september 2017, eigi sér stoð í gögnum málsins. Verður því hafnað þeirri málsástæðu stefnda að vinnustundir stefnanda samkvæmt framlögðum reikningi hafi verið ofskráðar, en tekur undir með matsmönnum að rétt sé að draga frá 22 vinnustundir sem fóru í að endurgera tvær lagnateikningar 8. og 9. ágúst 2017. Nam krafa stefnanda vegna þeirrar vinnu samtals 428.544 krónur með virðisaukaskatti.

Stefndi telur að eðlilegt tímagjald sé 14.000 krónur, en stefnandi krefur stefnda um 16.800 krónur fyrir hverja vinnustund sérfræðinga. Hér er um svo óverulegan mun að ræða að ekki verður fallist á að reikningar stefnanda teljist ósanngjarnir að þessu leyti í skilningi 28. gr. laga nr. 42/2000.

Víkur þá að þeirri málsástæðu stefnda að hönnun stefnanda á lagnakerfi hafi verið haldin ágöllum. Telur stefndi, í samræmi við almennar meginreglur kröfu og verktakaréttar, að kaupandi beri ekki greiðsluskyldu vegna gallaðra verka, sbr. m.a. til hliðsjónar 38. gr. laga nr. 50/2000 og 13. gr. laga nr. 42/2000.

Í matsgerð dómkvadds matsmanns er komist að þeirri niðurstöðu að hönnun stefnanda á lagnakerfinu hafi verið í samræmi við þær kröfur sem almennt megi gera til slíkra kerfa og hafi ekki verið haldin ágöllum heldur hafi hún verið nothæf. Yfirmatsmenn komast að sömu niðurstöðu og matsmaður í undirmati, þ.e.a.s. að hönnunin hafi ekki verið haldin ágöllum og að hægt hafi verið að nota hana á næsta stigi hönnunar. Taka yfirmatsmenn m.a. fram í forsendum sínum að hönnunin hafi verið innan þeirra marka sem mælt er fyrir um í byggingarreglugerð um loftræstingu íbúða.

Bæði í undirmati og yfirmatsgerð leggja matsmenn til grundvallar niðurstöðum sínum að í forsendum fyrir hönnun lagnakerfis hafi stefnandi verið bundinn við að nota FCUeiningar sem CIMC hafi lagt til. Dómurinn er sammála niðurstöðum matsmanna og telur hönnun stefnanda á lagnakerfi í samræmi við þær kröfur sem almennt eru gerðar til slíkra kerfa miðað við íslenskar aðstæður. Með vísan til þessa er hafnað þeirri málsástæðu stefnda að lagnahönnun stefnanda hafi verið gölluð.

Með vísan til framangreinds telur dómurinn að leitt hafi verið í ljós að stefnandi hafi innt af hendi umrædda vinnu, tímagjald hafi verið eðlilegt og að vinnan hafi ekki verið haldin þeim annmörkum sem haldið hefur verið fram af stefnda, þar á meðal lagnahönnun. Þá er hafnað þeirri málsástæðu stefnda að krafa stefnanda sé vanreifuð og uppfylli ekki kröfur um skýran málatilbúnað, sbr. elið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Telur dómurinn dómkröfu stefnanda og atvik málsins sett fram með skýrum hætti í stefnunni. Þá er málsástæðum lýst með fullnægjandi hætti. Ekki verður heldur séð að málatilbúnaður stefnanda hafi valdið stefnda erfiðleikum við að taka til varna í málinu. Er það niðurstaða dómsins að fallast beri á dómkröfu stefnanda, eins og nánar greinir í dómsorði.

Eftir úrslitum málsins og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála ber stefnda að greiða stefnanda 1.000.000 króna í málskostnað.

G-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf lögmaður flutti málið af hálfu stefnanda.

J-kk-nf H-kk-nf lögmaður flutti málið af hálfu stefnda.

R-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan, ásamt meðdómsmönnunum H-kk-þgf S-kk-þgf héraðsdómara og M-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf, prófessor í vélaverkfræði.

Dómsorð:

Stefnda, REY Hotel hf., ber að greiða stefnanda, Ferli ehf., verkfræðistofu, 6.921.432 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 15. október 2017 til greiðsludags.

Stefnda ber að greiða stefnanda 1.000.000 króna í málskostnað.

R-kvk-nf S-kvk-nf

H-kk-nf S-kk-nf

M-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf um meðferð einkamála. Telur dómurinn dómkröfu stefnanda og atvik málsins sett fram með skýrum hætti í stefnunni. Þá er málsástæðum lýst með fullnægjandi hætti. Ekki verður heldur séð að málatilbúnaður stefnanda hafi valdið stefnda erfiðleikum við að taka til varna í málinu. Er það niðurstaða dómsins að fallast beri á dómkröfu stefnanda, eins og nánar greinir í dómsorði.

Eftir úrslitum málsins og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála ber stefnda að greiða stefnanda 1.000.000 króna í málskostnað.

G-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf lögmaður flutti málið af hálfu stefnanda.

J-kk-nf H-kk-nf lögmaður flutti málið af hálfu stefnda.

R-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan, ásamt meðdómsmönnunum H-kk-þgf S-kk-þgf héraðsdómara og M-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf, prófessor í vélaverkfræði.

Dómsorð:

Stefnda, REY Hotel hf., ber að greiða stefnanda, Ferli ehf., verkfræðistofu, 6.921.432 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 15. október 2017 til greiðsludags.

Stefnda ber að greiða stefnanda 1.000.000 króna í málskostnað.

R-kvk-nf S-kvk-nf

H-kk-nf S-kk-nf

M-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf