S-138/2011

Mál þetta, sem dómtekið 23. nóvember sl., að undangengnum endurteknum málflutningi, er höfðað með þrem ákæruskjölum, einu af ríkissaksóknara, öðrum af sýslumanninum á Akureyri, á hendur X og Z.

Ákæra ríkissaksóknara er útgefin 9. ágúst 2011 á hendur ákærðu báðum,

„fyrir neðangreind hegningar- og vopnalagabrot framin á Akureyri á árinu 2010 svo sem hér greinir:

I.

1. Gegn ákærða [Z] fyrir líkamsárás og frelsissviptingu, með því að hafa að morgni sunnudagsins 31. október í íbúð D að Vestursíðu [...], slegið [A] einu höggi aftan í hnakkann og skipað honum að setjast í stól í íbúðinni þar sem ákærði batt hendur hans aftan bak og fætur við stólinn og svipti hann þannig frelsi sínu í um það bil eina klukkustund. Á meðan [A] var bundinn við stólinn sló ákærði hann 5-6 höggum með krepptum hnefa í andlitið auk þess sem hann kleip hann í litla fingur hægra handar með töng.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga nr. 18/1940 með síðari breytingum

2. Gegn ákærða [Z] fyrir eftirfarandi hlutdeild í ofangreindu frelsissviptingarbroti ákærða [X] með því að hafa staðið hjá er ákærði [Z] svipti [A] frelsi og hafa gætt þess að [A] kæmist ekki undan á meðan ákærði [Z] fór úr íbúðinni um tíma og þannig viðhaldið því að [A] var sviptur frelsi sínu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 226. gr., sbr. 4. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga.

II.

3. Gegn ákærða [Z] fyrir fjárkúgun, með því að hafa miðvikudaginn 1. desember ítrekað hringt í [A] úr símanúmerunum 841-8514, 699-2393, 650-3456 og hótað honum líkamsmeiðingum ef hann ekki greiddi honum 150.000 krónur. Í framhaldi af símtölunum lagði [A] 50.000 krónur inn á bankareikning ákærða nr. 404617 í Sparisjóði Svarfdæla kl. 14:45 þennan dag.

Telst þetta varða við 251. gr. almennra hegningarlaga.

III.

Gegn ákærðu báðum fyrir vopnalagabrot framin föstudaginn 10. desember sem hér greinir:

4. Ákærði [Z] með því að hafa á ofangreindu heimili sínu að [...] haft í vörslum sínum haglabyssu af gerðinni CBC án þess að hafa skotvopnaleyfi og sverð með 61 cm löngu blaði.

5. Ákærði [Z] með því að hafa á ofangreindu heimili sínu að Vestursíðu [...] haft í vörslum sínum þrjár kaststjörnur.

Telst þetta varða við 1. mgr. 12. gr. og d-lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 15/1998 að því er varðar ákærða [Z] en e-lið 2. mgr.30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. sömu laga að því er varðar ákærða [X].

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist með vísan til 1. mgr. 37. gr. vopnalaga að ofangreind haglabyssa af gerðinni CBC, sverð og þrjár kaststjörnur, sem lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins, verði gerðar upptækar til ríkissjóðs.

Einkaréttarkrafa

Af hálfu [A], er þess krafist að ákærði [Z] verði dæmdur til að greiða honum 920.280 krónur, með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af 800.000 krónum frá 31. október 2010 til 1. desember 2010, en þá af krónum 850.000 frá þeim degi til 17. janúar 2011, en þá af krónum 920.280 frá þeim degi til þess dags þegar mánuður verður liðinn frá birtingu bótakröfu, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2011 frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar. “

Með ákæru sýslumannsins á Akureyri útgefinni 30. janúar 2012 er höfðað mál gegn ákærða [Z],

„fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot:

I.

Með því að hafa mánudaginn 14. nóvember 2011, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í blóði hans mældist amfetamín 545 ng/ml) norður þjóðveg nr. 1, skammt frá Blönduósi, með allt að 131 kílómetra hraða miðað við klukkustund, eftir vegarkafla við býlið Hnausa, en þar er hámarkshraði 90 kílómetrar og á lögreglustöðinni á Blönduósi skömmu eftir að hann var handtekinn neitað að veita lögreglu atbeina sinn við rannsókn málsins, með því að gefa blóð og þvagsýni

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 3. mgr. 47. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

II.

Með því að hafa þetta sama kvöld verið með í vörslum sínum í bifreiðinni [...], þar sem lögreglan stöðvaði hann vegna gruns um umferðarlagabrot, eins og framan er lýst, 0,58 grömm af amfetamíni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 21.655, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001. Jafnframt er gerð sú krafa að ákærði sæti sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Með ákæru sýslumannsins á Akureyri útgefinni 13. febrúar 2012 er höfðað mál gegn ákærða Z,

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudagsmorguninn 22. desember 2011, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna, (í blóði mældist amfetamín 415 ng/ml. og metýlfenídat mældist í þvagi), stutta vegalengd á bifreiðastæði við Suðurgötu [...] í Reykjavík.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Með heimild í 169. gr. laga nr. 88, 2008 voru ofangreindar ákærur sameinaðar í eitt mál.

Við aðalmeðferð málsins fyrir dómi kvaðst ákærði Z játa sök samkvæmt ákærum útgefnum 30. janúar og 13. febrúar að öðru leyti en því að hann neitaði sök í lið nr. 2 samkvæmt ákæru frá 30. janúar. Kvaðst sækjandi falla frá þeim þætti ákærunnar.

Ákærðu halda hins vegar báðir uppi vörnum að því er varðar það sakarefni, sem lýst er í ákæru ríkissaksóknara. Krefst ákærði Z sýknu af henni, en að öðru leyti eins vægrar refsingar og lög leyfi. Þá krefst hann sýknu af bótakröfu.

Ákærði X krefst sýknu.

I.

Aðfaranótt sunnudagsins 31. október 2010 var lögregla við eftirlit í miðbæ Akureyrar. Gaf þá ung stúlka sig á tal við lögreglumenn og kvaðst vera kærasta B. Sagði hún að hann hefði verið sleginn í andlitið fyrir utan Nætursöluna. Lögregla ræddi við B, sem var með áverka á andliti. Hann sagðist myndu ganga frá þessu á sinn máta, en skýrði ekki nánar hvað hann ætti við. B er hálfbróðir ákærða Z.

Brotaþoli, A, kom á lögreglustöð 2. nóvember 2010 og kærði líkamsárás og frelsissviptingu í íbúð ákærða Z að Vestursíðu ... að morgni 31. október 2010. Sagðist hann hafa verið á rúntinum ásamt tveimur félögum sínum. Hann hefði stöðvað bifreið sína í bifreiðarstæði fyrir strætisvagna í Hofsbót austan við Nætursöluna þar sem hann hefði ætlað að sækja þriðja félagann. Þá hefði komið að honum strákur að nafni B og beðið um far en brotaþoli sagst ekki geta orðið við því. Þá hefði B byrjað að „rífa kjaft“ sem hefði orðið til þess að brotaþoli og annar félaga hans hefðu farið út úr bifreiðinni. Hefði félagi hans rifið í B en brotaþoli sjálfur gengið beint að honum og kýlt hann með krepptum hnefa og hefði höggið lent á hægra gagnauga.

Eftir þetta atvik hefðu þeir farið í burtu en skilið B eftir við Nætursöluna, sótt félaga sinn og síðan farið í samkvæmi í Furulund ... .

Síðan hefðu brotaþoli og Ö farið og sótt ákærða Z í Vestursíðu ... . Hefði Z hringt og beðið brotaþola að aka sér í samkvæmið í Furulundinum. Er þangað hefði verið komið hefði Z sagst ætla að kynna brotaþola fyrir félaga sínum og hefðu þeir Z farið tveir saman að Vestursíðu ... . Þar hefðu þeir farið inn. Hefði ákærði X verið þar fyrir. Hefði brotaþoli farið á salerni en þegar hann hefði komið þaðan út hefði hann fengið þungt högg frá ákærða Z aftan á hnakkann og vankast. Ákærði Z hefði síðan skipað honum að setjast á eldhússtól og síðan bundið hendur hans aftan við bak og fætur hans við stólinn með tölvusnúru.

Síðan hefði ákærði Z kýlt sig hægra megin í andlitið, 5 eða 6 högg og skammað hann fyrir að hafa slegið bróður sinn, B, fyrr um kvöldið.

Ákærði Z hefði því næst hringt í B og sagst ætla að sækja hann. Síðan hefði hann farið og komið með til baka ásamt B. Á meðan hefði ákærði X ekki gert neitt þrátt fyrir að brotaþoli hefði beðið um aðstoð.

B hefði spurt brotaþola hvers vegna hann hefði kýlt sig, en brotaþoli hefði lítið munað eftir aðstæðum vegna þess hve vankaður hann hefði verið eftir höggið á hnakkann. Ákærði Z hefði ætlað að ,,setja skuld“ á sig og ætlað í því sambandi að fá hjá honum gítar og fleira dót. Ákærði Z hefði síðan tekið ,,visegrip“ töng og setti utan um litla fingur hægri handar brotaþola og kreist saman. Brotaþoli hefði meitt sig nokkuð mikið en B hefði stöðvað ákærða Z frá því að nota töngina.

Eftir þetta hefði B losað brotaþola. Hefði brotaþoli farið inn á baðherbergi og þrifið á sér andlitið. Síðan hefði hann ekið B í Hafnarstræti 24 og farið inn til hans og eftir það heim til sín.

B sagði í skýrslu hjá lögreglu að hann hefði verið að skemmta sér með kærustu sinni C. Þegar hann hefði ætlað koma sér heim hefði hann stöðvað græna Toyotu og beðið um far, en verið neitað. Einhver orðaskipti hefðu orðið. Þegar hann hefði verið að ganga í burtu hefðu menn komið úr bifreiðinni og slegið hann. Hann hefði fengið högg í andlitið og annað í hnakkann. Hann hefði bólgnað í andliti og fengið smá skurð á hægri augabrún sem blætt hefði úr. Hann hefði sagt lögreglumönnum hvað gerst hefði en ekki viljað gera neitt í málinu. Hann neitaði því að hafa sagst ætla að ganga sjálfur í málið.

Hann hefði síðan farið heim og hringt í bróður sinn, ákærða Z og sagt honum frá því að brotaþoli hefði slegið hann. Ákærði Z hefði orðið reiður og talað um að enginn kæmist upp með að berja einhvern úr fjölskyldu hans.

B sagðist síðan hafa farið að sofa, en vaknað við það að ákærði Z hefði barið að dyrum. Hann hefði sagt honum að hann væri með strákinn sem hefði lamið hann og dregið hann síðan með sér út í leigubíl. Hefðu þeir síðan keyrt upp í Vestursíðu ... með viðkomu í versluninni Strax við Borgarbraut. Hefðu þeir svo farið inn í íbúð ákærða X, þar sem hann hefði séð brotaþola bundinn við stól með símasnúru, bólginn í framan. Eftir að B hefði komið í íbúðina hefði ákærði Z slegið brotaþola eitt högg og auk þess státað af því að hafa náð að gera skurð á efri vör hans. Hann sagði að ákærði Z hefði sagt að brotaþoli ætlaði að gefa þeim gjafir vegna þessa máls. B kvaðst hafa beðið ákærða Z að hætta þessu. Hann kvaðst hafa séð ákærða Z vera með töng upp við fingur brotaþola, en ekki séð hvort hann hefði notað hana, en hafa sagt honum að gera það ekki.

Hann hefði síðan losað brotaþola og hjálpað honum að þrífa sig. Brotaþoli hefði svo ekið honum heim, þar sem brotaþoli hefði farið inn með sér og beðið C kærustu hans afsökunar á þessu öllu saman.

B skýrði lögreglu einnig frá því að ákærði Z hefði komið til sín daginn fyrir skýrslutökuna og beðið hann að skýra rangt frá atburðum, auk þess sem ákærði Z hefði sagt að brotaþoli hefði millifært 50.000 krónur á reikning sinn.

Ö gaf skýrslu fyrir lögreglu. Hann kvaðst hafa verið í bílnum með brotaþola og sagði að brotaþoli hefði slegið B. Þá sagði hann að ákærði Z hefði hringt í brotaþola. Hann hefði farið með brotaþola að sækja ákærða Z og sagði að brotaþoli hefði síðan farið með ákærða Z að hitta einhvern mann.

Lögregla tók símaskýrslu af Æ leigubílstjóra, sem sagðist muna eftir að hafa sótt mann að Vestursíðu ... og ekið í Hafnarstræti og síðan ekið honum og öðrum manni til baka í Vestursíðu, en hleypt þeim úr bílnum nokkuð frá Vestursíðu ... .

Lögregla yfirheyrði ákærða Z 10. desember 2010. Sagðist ákærði ekki hafa neitt um þessi mál að segja. Hann sagðist þó kannast við brotaþola. Hann neitaði því að hafa verið heima hjá ákærða X að morgni 31. október 2010. Byssuna sem fannst á heimili hans sagðist hann hafa verið með lengi í vörslum sínum og hafa ætlað að fara að henda henni. Hann hefði fengið sveðjuna að gjöf og væri hún bara til skrauts.

Lögregla tók aftur skýrslu af ákærða Z 20. desember 2010. Hann neitaði þar einnig öllum sakargiftum. Hann sagðist kannast við símanúmerin [...] og [...] og væru það númerin hans. Hann sagði að 50.000 krónurnar sem brotaþoli hefði greitt sér hefðu verið vegna þess að hann seldi brotaþola bílamagnara.

Þann 7. desember 2010 var tekin lögregluskýrsla af ákærða X. Hann sagðist ekki kannast við að hafa átt aðild að líkamsárás eða frelsissviptingu á heimili sínu. Ákærði Z hefði einhvern tíma fengið að gista tvær nætur hjá sér. Hann sagðist hafa verið í neyslu fíkniefna á þessum tíma sem gæti skýrt það hvers vegna hann myndi ekki eftir þessum atriðum.

Hann sagðist hafa fengið að fara með kaststjörnurnar í gegnum tollinn á sínum tíma og hafi aðeins ætlað að nota þær sem skraut.

Brotaþoli fór á slysadeild kvöldið eftir þessa atburði. Í bráðasjúkraskrá, þar sem komu hans og ástandi er lýst af Þ kandídat kemur fram að við skoðun hafi verið nokkur bólga á litlafingri, ekki hafi verið merki um brot og hafi hreyfigeta aðliggjandi liða verið eðlileg. Eymsli hafi verið vinstra megin á hnakka og legið fram að eyra. Hann hafi verið með glóðarauga ásamt bólgu og mari yfir hægra kinnbeini. Einnig hafi verið töluverð bólga í hægri kinn. Einnig hafi hann verið með þreifieymsli á kjálkaliðum. Hann hafi verið með sprungna vör og 2-2,5 cm skurð framan á vörinni og sár innan á vörinni í munninum sem hafi verið um það bil 4 cm á lengd.

II.

Fyrir dómi neitaði ákærði Z alfarið sök og sagðist ekkert kannast við það að hafa slegið brotaþola eða hafa krafið hann um peninga.

Hann kvaðst ekkert hafa verið í íbúð X þessa helgi og sagðist ekki hafa haft samband við brotaþola umrædda nótt. Þá kvaðst hann ekki hafa verið í samskiptum við B þessa nótt. Hann neitaði því einnig alfarið að hafa krafið brotaþola um peninga. Brotaþoli hefði greitt honum 50.000 krónur vegna þess að hann hefði selt honum bílgræjur. Hann kvaðst ekki muna hvar hann hefði verið umrædda nótt. Hann var spurður hvaða símanúmer hann hefði notað á þessum tíma, sagðist ekki kannast við númerin [...], en kannast við númerið [...]. Hann kvaðst þekkja brotaþola lítið, aðeins vera kunningi sem hann sæi stundum í bænum þegar hann væri að skemmta sér og sagði að hann myndi ekki eftir því að hafa nokkurn tímann farið með honum í bíl. Hann hefði þó selt honum bílamagnara, hátalara og geislaspilara. Hann neitaði að hafa búið hjá ákærða X eða haldið þar til. Hann kvaðst einnig ekki hafa heyrt af því að brotaþoli hefði slegið B bróður hans fyrr en við fyrirtöku málsins fyrir dómi.

Um þann ákærulið er varðar meint vopnalagabrot sagði hann að sverðið væri bitlaust skrautsverð og að hann hefði ekki vitað að væri að brjóta lög með því að eiga það. Hann sagði einnig að hann hefði aðeins verið að geyma byssuna fyrir vin sinn, hefði verið búinn að gleyma henni og ætlað að henda henni vegna þess hve hún væri í slæmu ástandi, ryðguð og skaftlaus.

Ákærði X kvaðst ekki vita neitt um frelsissviptinguna. Varðandi kaststjörnurnar játaði hann að hafa verið með þrjár slíkar. Hann teldi það ekki varða við vopnalög, hann hefði fengið að fara með þetta í gegnum toll þegar hann hefði komið frá Grikklandi. Skrautsverð hefði verið tekið af honum og honum gerð sekt fyrir að vera með það, en tollverðir leyft honum að halda kaststjörnunum.

Að öðru leyti kvaðst ákærði X ekki vita neitt um þetta mál. Hann hefði verið í neyslu á þessum tíma en þó halda að Z hefði ekki verið heima hjá honum umrædda nótt. Hann kvaðst vera búinn að snúa lífi sínu á beinu brautina, ekki vera lengur í neyslu, stunda sjómennsku og vera í sambúð.

Brotaþoli, A, bar fyrir dómi að hafa slegið B við Nætursöluna, eins og hann greindi lögreglu frá. Ákærði Z hefði síðan um hálftíma til klukkutíma síðar hringt til sín og hann hefði síðan sótt ákærða Z og ætlað að aka þeim Ö í Furulund ... . Þar hefði ákærði Z beðið Ö að fara úr bílnum og sagt að hann ætlaði að kynna hann fyrir einhverjum manni. Þeir hefðu síðan ekið upp í Vestursíðu og farið þar inn í íbúð ákærða X. Brotaþoli hefði farið á salerni, en þegar hann hefði komið þaðan út hefði hann fengið hnefahögg í hnakkann og vankast við það. Ákærði Z hefði tekið hann og bundið hann með einni tölvusnúru, bæði á höndum og fótum við stól, troðið tusku í munninn á honum og fest hana með sömu tölvusnúru. Hann hefði því næst verið sleginn 5 höggum og inn á milli þeirra hefði ákærði Z talað um að brotaþoli hefði slegið B. Ákærði Z hefði síðan farið og sótt B. Á meðan hefði ákærði X verið að brasa í sjónvarpinu í íbúðinni. Brotaþoli hefði reynt að tala við hann en ekki getað það vegna tuskunnar. Ákærði X hefði svo tekið tuskuna úr munninum á honum og brotaþoli hefði þá beðið hann að losa snúruna aðeins, því að ákærði Z hefði bundið hana svo fast. Hefði ákærði X gert það, og gefið honum vatn, síðan sett tuskuna aftur upp í hann og fest hana lauslega með tölvusnúrunni.

Eftir að ákærði Z hefði komið aftur ásamt B hefði B spurt hvers vegna hann hefði slegið sig, síðan hefði ákærði Z byrjað að klípa í litla fingur hans með ,,visegrip“ töng, en B hefði stöðvað það. Þetta hefði valdið smá áverka á fingrinum. B hefði síðan losað hann og brotaþoli hefði farið inn á bað og þrifið á sér andlitið. Hefði hann síðan ekið B heim til sín. Hann hefði farið til læknis næsta kvöld. Hann sagðist vera með varanlegt ör á efrivör eftir þessa árás. Hann kvaðst telja að hann hefði verið í Vestursíðunni í um tvo og hálfan tíma þar sem hann hefði farið með ákærða Z eftir að skemmtistöðum hefði verið lokað og verið kominn heim rétt fyrir klukkan 7. Hann kvaðst minnast árásarinnar á hverjum degi og líða illa vegna þess, en þó hafi hann ekki leitað eftir hjálp hjá sálfræðingi eða lækni.

Brotaþoli sagði að meint fjárkúgun hefði hafist í byrjun desember. Hann kvaðst ekki vita hvort ákærði Z hefði verið að innheimta fyrir sjálfan sig eða B. Ákærði Z hefði hótað honum að ,,kíkja í kotið“ og hefði brotaþoli óttast að hann kæmi í heimsókn og beitti ofbeldi. Hann hefði því millifært á ákærða Z 50.000 krónur í hraðbanka, en bankaupplýsingar hefði ákærði Z sent honum í textaskilaboðum. Skuldin hefði átt að vera 150.000 krónur, skipt í þrjá hluta. Hafi faðir hans síðan komist að þessu þar sem brotaþoli hefði verið peningalaus og hefði hann þá farið með honum og kært til lögreglu. Brotaþoli kvaðst engin hljómflutningstæki hafa keypt.

Fyrir dóm kom vitnið D, faðir brotaþola. Hann kvaðst hafa séð brotaþola daginn eftir árásina og séð hversu illa hann hefði verið farinn. Þetta hefði verið seinnipart dags. Hann sagði að brotaþoli hefði sagt sér að það hefði verið ráðist á sig, hann bundinn niður og barinn og sagt að ákærði Z hefði gert honum þetta. Einnig hefði hann nefnt vin hans sem hefði ekki gert neitt. Brotaþoli hefði í framhaldi af þessu farið á sjúkrahúsið með móður sinni. Lögreglu hefði verið gert aðvart síðar, eftir að hafa verið ráðlagt það af fulltrúa sýslumanns, sem þeir feðgar hefðu hitt vegna annars máls. Hann hefði frétt af meintri fjárkúgun eftir að brotaþoli hefði greitt, því hann hefði verið orðinn peningalaus. Brotaþoli hefði sagt honum ástæðuna, hann væri hræddur um að ákærði Z kæmi í heimsókn og hann síðan farið með honum til að kæra.

Vitnið Æ leigubílstjóri kom fyrir dóm og kvaðst muna óljóst eftir ferðinni, en staðfesti skýrslu sína um hana fyrir lögreglu, sem rakin er að framan. Hann kannaðist við ákærða Z sem farþega.

C unnusta B kom fyrir dóm og sagði að þau B hefðu verið að skemmta sér og einhverjir strákar ráðist á B og lamið hann. Hún hefði farið til lögreglunnar og fengið þau svör að fara heim eða fara á slysadeildina með hann. B hefði svo hringt í bróður sinn vegna þessa og verið reiður yfir þessu öllu saman, ekki getað sagt honum nákvæmlega hver hefði lamið sig en sagt ákærða Z að sá sem lamdi hann hefði verið á litlum grænum bíl. Ákærði Z hefði svo komið um klukkan fimm um nóttina, ekki verið í mjög góðu ástandi en þó ekki verið með læti og hefði hann síðan tekið B með sér út í leigubíl. Um klukkan sjö hefðu B og brotaþoli komið heim til hennar og hefði brotaþoli beðist fyrirgefningar á þessu öllu saman en ekki getað rétt fram höndina vegna þess hve bólgin hún hefði verið. Hún kvað drenginn ekki hafa litið vel út, en ekki hafa velt því neitt fyrir sér. Hún sagði að B hefði ekki sagt mikið við sig um þessi atvik.

Fyrir dóm kom lögreglumaðurinn Y. Hann útskýrði fyrir dómi hvers vegna þau þrjú símanúmer sem hefðu verið vegna fjárkúgunarinnar hefðu verið rannsökuð. Hann sagði að lögreglan hefði talið að númerið ... hefði tengst ákærða Z, því hringt hefði verið til baka úr því númeri eftir að hringt hefði verið í skráða númerið í kerfi lögreglunnar, ..., en ekki hefði verið svarað þegar hringt hefði verið í ákærða Z í það númer. Brotaþoli hefði einnig nefnt þau þrjú símanúmer sem skoðuð hefðu verið.

Y kvað lögreglu hafa talið að B gæti verið sakborningur og því hafi hann verið yfirheyrður sem slíkur. B hefði verið ljóst við skýrslutöku hjá lögreglu að hann væri að vitna gegn bróður sínum. Honum hefði þó verið kynnt það áður en skýrslutaka hófst að honum væri það ekki skylt.

III.

1.

B kaus að skorast undan vitnaskyldu fyrir dómi vegna skyldleika við ákærða Z. Fyrir liggur skýrsla hans fyrir lögreglu, sem rakin er hér að framan. Hann var þar yfirheyrður sem sakborningur og kynnt að honum væri ekki skylt að tjá sig sem slíkur, en ekki kynnt formlega, svo fært væri til bókar að honum væri enn fremur ekki skylt að tjá sig vegna skyldleika við annan sakborning. Af þessum sökum hefur skýrsla hans fyrir lögreglu ekki sjálfstætt sönnunargildi. Hún hefur þó áhrif til að gera framburð brotaþola trúverðugri en ella, þar sem hann er í fullu samræmi við þau atriði sem koma fram í skýrslu B fyrir lögreglu og brotaþoli ber einnig um.

Ekki hafðist upp á vitninu Ö til að gefa skýrslu fyrir dómi. Fyrir liggur skýrsla þessa vitnis fyrir lögreglu, þess efnis að brotaþoli hafi sótt ákærða Z og verið eftir með honum í bifreið er vitnið skildi við þá. Styrkir þetta framburð brotaþola svo langt sem það nær. Eftir það eru brotaþoli og ákærðu einir til frásagnar um atvik í íbúð ákærða X. Brotaþoli ber að ákærði Z hafi þar slegið sig, bundið og keflað og síðan farið af vettvangi og komið aftur í fylgd B. Vætti leigubifreiðarstjóra styður síðastnefnda atriðið, svo og C um að ákærði Z hafi komið um nóttina og sótt B. Brotaþoli ber að þá hafi ákærði Z slegið hann og klipið hann í fingur með töng. Fer þessi framburður hans saman við skýrslu B fyrir lögreglu. Þá liggur fyrir að áverkar sem lýst er í framangreindri bráðasjúkraskrá voru á brotaþola. Enn fremur er framburður C um að brotaþoli hafi komið í heimsókn seint um nóttina í samræmi við framburð brotaþola um það atriði.

Þegar þetta er virt í heild verður framburður brotaþola um atvik í Vestursíðu 36 metinn afar trúverðugur. Er ekki varhugavert að leggja hann til grundvallar og meta nægilega sannað að ákærðu hafi framið þá verknaði sem þeim er gefinn að sök í I. kafla ákæru ríkissaksóknara og þar eru rétt heimfærðir til refsiákvæða.

2.

Samkvæmt notkunaryfirliti um símanúmer brotaþola tengdust númerin 841 8514, 699 2393 og 650 3456 númeri hans þann 1. desember 2010, hið fyrstnefnda oftsinnis. Ákærði Z kannast við að hafa notað síðastnefnda númerið. Í upplýsingaskýrslu lögreglu kemur fram að lögregla hafi skráð hjá sér að ákærði notaði númerið .... Hafi lögregla hringt í það númer, ákærði ekki svarað, en hringt til baka úr númerinu ... . Styður þetta framburð brotaþola um að ákærði hafi hringt til hans úr þessum númerum.

Brotaþoli og ákærði Z eru einir til frásagnar um ástæðu þess að brotaþoli greiddi ákærða 50.000 krónur með millifærslu í hraðbanka þann 1. desember 2010. Staðhæfing ákærða um að greiðslan hafi verið vegna kaupa á hljómflutningstækjum er engum gögnum studd. Verður hún metin sem fyrirsláttur. Er framburður brotaþola um að hann hafi greitt vegna ótta við ákærða, sem hafi sagst ætla að ,,kíkja í kotið“, trúverðugur, ekki síst þegar hann er virtur í ljósi atvika sem fjallað er um í næsta kafla hér að framan. Er ekki varhugavert að leggja hann til grundvallar, og sakfella ákærða fyrir að hafa kúgað út úr brotaþola 50.000 krónur, en ekki þykir sannað að um 150.000 krónur hafi verið að ræða, eins og ákæra hljóðar um. Með þeirri breytingu verður ákærði talinn sannur að sök um þann verknað sem hann er ákærður fyrir í II. kafla ákæru ríkissaksóknara og þar er rétt heimfærður til refsiákvæðis.

3.

Ákærði Z er ákærður fyrir að hafa haft á heimili sínu í vörslum haglabyssu af gerðinni CBC án þess að vera með skotvopnaleyfi og sverð með 61 cm löngu blaði. Hefur hann játað þetta fyrir dómi, en ber því við að hann hafi ætlað að losa sig við byssuna og verið búinn að gleyma að hann væri með hana. Þá hafi sverðið verið skrautsverð sem hann hafi fengið í gjöf.

Með vörslum byssunnar og sverðsins hefur ákærði brotið gegn tilgreindum ákvæðum vopnalaga í ákæru.

Ákærða X er gefið að sök að hafa á heimili sínu haft í vörslum sínum þrjár kaststjörnur. Hann hefur borið því við að hann hafi ekki vitað að honum væri það óheimilt og hafi fengið að koma með þær til landsins í gegnum toll. Ekkert liggur fyrir um það hvort sú staðhæfing á við rök að styðjast. Skýrt er tekið fram í 2. mgr. 30. gr. vopnalaga, sbr. e-lið greinarinnar, að bannað sé að hafa kaststjörnur í vörslum sínum og flytja þær til landsins. V erður að sakfella ákærða fyrir vörslur þessara kaststjarna, hvernig sem það hefur atvikast að hann flutti þær til landsins. Varðar þetta við e-lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 15/1998.

4.

Ákærði Z hefur eins og áður var nefnt játað sök að því er varðar háttsemi sem lýst er í ákærum sýslumannsins á Akureyri útgefnum 30. janúar og 13. febrúar að öðru leyti en því að hann neitar að hafa verið með 0,58 grömm af amfetamíni í vörslum sínum. Féll sækjandi frá þeim ákærulið og játar ákærði sök samkvæmt báðum ákærunum með þeirri breytingu.

Játning ákærða er í samræmi við gögn málsins. Með hliðsjón af 3. mgr. 183. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála er ekki ástæða til að fjalla frekar um málavexti í þeim ákæruliðum.

Brot ákærða samkvæmt nefndum ákærum sýslumannsins á Akureyri þykja að framangreindu virtu nægjanlega sönnuð. Brotin eru rétt heimfærð til lagaákvæða.

IV.

1.

Ákærði Z er hér sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr., 1. mgr. 226. gr. og 251. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum, auk brota gegn vopnalögum og umferðarlögum. Hann á nokkurn sakaferil að baki. Sá hluti hans sem hér skiptir máli hljóðar um það að hann var þann 15. september 2005 dæmdur í 8 mánaða fangelsi, þar af fimm mánuðir skilorðsbundnir í þrjú ár, fyrir brot gegn 1. og 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og ýmis umferðarlagabrot. Var dæmd með þriggja mánaða refsing samkvæmt skilorðsbundnum dómi frá 2. október 2003 fyrir þjófnað. Hann hefur síðan sætt sektum og sviptingu ökuréttar samkvæmt dómum upp kveðnum á árunum 2007 og 2008, tvívegis hvort ár fyrir brot gegn umferðarlögum og síðast 5. nóvember 2010 fyrir brot gegn umferðarlögum. Hefur dómur frá 21. október 2008 hér áhrif, en með honum var ákærði dæmdur til greiðslu sektar og sviptur ökurétti í 12 mánuði fyrir brot gegn 1. og 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga.

Við ákvörðun refsingar ákærða verður að líta til þess að hann er hér sakfelldur fyrir alvarleg hegningarlagabrot. Verður honum ekki metið til málsbóta þótt atvik beri með sér að hann hafi verið að hefna fyrir árás á hálfbróður sinn. Til þess verður hins vegar litið að fram hafa verið lögð bréf frá vinnuveitanda hans, barnsmóður og ættingjum, sem hljóða um að hann hafi breytt lífi sínu til betri vegar. Þá verður ekki fram hjá því horft að ákærða verður ekki um það kennt að meðferð málsins hefur dregist. Að teknu tilliti til þessa alls, en einnig sakaferils ákærða verður hann dæmdur til að sæta fangelsi í 15 mánuði, en 12 mánuðir þar af bundnir skilorði eins og greinir í dómsorði. Frá dregst með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði sætti 11.-16. desember 2010.

Með vísun til 6. mgr. 102 gr. umferðarlaga verður ákærði sviptur ökurétti í þrjú ár frá birtingu þessa dóms að telja.

2.

Ákærði X er hér sakfelldur fyrir hlutdeild í broti gegn 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði sætti á árunum 2002-2007 6 sinnum sektarrefsingum fyrir brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Hann var þann 7. apríl 2008 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga. Eftir það sætti hann sekt og sviptingu ökuréttar fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga með dómi 2. mars 2003. Var skilorðsdómur þá látinn haldast. Ákærði kveðst nú stunda atvinnu og hafa breytt lífi sínu til hins betra. Verður refsing hans ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði.

3.

Brotaþoli krefst þess að ákærði Z verði dæmdur til að greiða sér 850.000 krónur í skaðabætur, með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 af 800.000 krónum frá 31. október 2010 til 1. desember 2010, en þá af krónum 850.000 frá þeim degi til 17. janúar 2011, en þá af krónum 920.280 frá þeim degi til þess dags þegar mánuður var liðinn frá birtingu bótakröfu, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2011 frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar. Er krafan sundurliðuð í 800.000 krónur í miskabætur og endurgreiðslu 50.000 króna sem brotaþoli lagði á reikning ákærða. Verður síðarnefndi liðurinn tekinn að fullu til greina.

Ákærði Z hefur bakað sér skyldu til greiðslu miskabóta til brotaþola. samkvæmt 26. gr. laga nr. 50/1993, sbr. lög nr. 37/1999. Ekki liggur fyrir vottorð um andlegar afleiðingar sem brotaþoli hafi orðið fyrir. Brot ákærða er hins vegar til þess fallið að hafa slíkar afleiðingar. Miskabætur þykja eftir atvikum hæfilega ákveðnar 600.000 krónur. Verður ákærði því dæmdur til að greiða brotaþola 650.000 krónur í skaðabætur, með vöxtum eins og greinir í dómsorði og málskostnað, sem ákveðst 130.000 krónur.

4.

Eftir framangreindum málsúrslitum ber að taka til greina kröfur ákæruvalds um upptöku vopna og einnig upptöku á kókaíni, þar sem um ólögmætt efni er að ræða.

5.

Sakarkostnaður á rannsóknarstigi nemur samkvæmt yfirlitum sækjanda 341.151 krónu og er hann allur til kominn vegna ákærða Z. Verður hann dæmdur til greiðslu þessa kostnaðar. Við ákvörðun sakarkostnaðar á dómstigi verður litið til þess að fresta þurfti aðalmeðferð vegna tilraunar sækjanda til að boða vitni, og verða ákærðu ekki látnir bera fullan kostnað af því. Verður ákærði Z dæmdur til að greiða 2/3 málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hrl., sem ákveðast í heild 338.850 krónur með virðisaukaskatti og 32.030 krónur af ferðakostnaði hans, sem ákveðst í heild með hliðsjón af framlögðum reikningi 64.060 krónur. Ákærði X verður sömuleiðis dæmdur til að greiða 2/3 málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., sem ákveðast í heild 276.100 krónur með virðisaukaskatti og helming ferðakostnaðar sem ákveðst í heild með hliðsjón af framlögðum reikningum 84.180 krónur. Sakarkostnaður greiðist að öðru leyti úr ríkissjóði.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi flutti málið af hálfu ákæruvaldsins í umboði ríkissaksóknara.

Gætt var ákvæðis 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði Z, sæti fangelsi í 15 mánuði. Fresta skal fullnustu 12 mánaða þar af og sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum þremur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Frá dregst með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði sætti 11.-16. desember 2010.

Ákærði X sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði Z er sviptur ökurétti í þrjú ár frá birtingu þessa dóms að telja.

Ákærði Z greiði A 650.000 krónur, ásamt vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu, frá 31. október 2010 til 20. nóvember 2011, en af kr. 650.000 krónum frá þeim degi til greiðsludags og 130.000 krónur í málskostnað.

Gerð eru upptæk 0,58 grömm af amfetamíni, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 21655, ein CBC haglabyssa, sverð með 61 cm löngu blaði og þrjár kaststjörnur.

Ákærði Z greiði 599.081 krónu í sakarkostnað, þar með talin að tveimur þriðju, málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, B-kk-ef N-kk-ef hrl. sem ákveðast í heild 338.850 krónur og 32.030 krónur af útlögðum kostnaði hans.

Ákærði X greiði 2/3 málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., sem ákveðast í heild 276.100 krónur og 42.090 krónur upp í útlagðan kostnað hans.