S-7008/2020

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 20. október 2020, á hendur K-kk-þgf J-kk-þgf, [...], [...], [...], fyrir skilasvik og til vara umboðssvik, með því að hafa þann 6. maí og 12. júní 2015 sem fyrirsvarsmaður, stjórnarmaður, eigandi, og prókúruhafi Tveggja snellna, ehf., [...], sem nú er þrotabú, millifært af bankareikningi félagsins hjá [...], [...]samtals kr. 8.000.000, milljónir inn á eigin bankareikning hjá [...], [...], en þann 6. maí 2015 millifærði ákærði kr. 5.000.000, milljónir og 12. júní 2015, kr. 3.000.000, og þannig misnotað aðstöðu sína, en með því skerti ákærði rétt lánadrottna félagsins, til að öðlast fullnægju af á eignum þess. Gert var árangurslaust fjárnám hjá Tveimur snellum ehf. 7. ágúst, 25. ágúst og 6. október 2014 hjá Sýslumanninum á höfuðborgarsvæðinu, en Héraðsdómi Reykjavíkur barst krafa um gjaldþrotaskipti 14. apríl 2015 og var krafan tekin fyrir á dómþingi í Héraðsdómi Reykjavíkur 13. maí 2015 þar sem ákærði mætti og fékk frest til 10. júní sama ár og þann 24. júní 2015 voru Tvær snellur ehf. úrskurðað gjaldþrota.

Telst brotið varða við 2. og 4. tl. 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og til vara 249. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 15. október 2020, hlaut ákærði dóm 18. febrúar 2016 fyrir skattalagabrot og brot gegn 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en sakaferill ákærða kemur að öðru leyti ekki til skoðunar við ákvörðun refsingar í máli þessu. Brot ákærða í máli þessu eru framin fyrir uppsögu framangreinds dóms og verður honum því gerður hegningarauki nú með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði mætti fyrir dóminn og játaði brot sín greiðlega og ber að virða það honum til refsimildunar. Á móti vegur að um talsverðar fjárhæðir er að ræða.

Með hliðsjón af sakarefni þessa máls þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf aðstoðarsaksóknari fyrir E-kk-þf L-kk-þf aðstoðarsaksóknara.

A-kvk-nf S-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, K-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

A-kvk-nf S-kvk-nf

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 15. október 2020, hlaut ákærði dóm 18. febrúar 2016 fyrir skattalagabrot og brot gegn 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en sakaferill ákærða kemur að öðru leyti ekki til skoðunar við ákvörðun refsingar í máli þessu. Brot ákærða í máli þessu eru framin fyrir uppsögu framangreinds dóms og verður honum því gerður hegningarauki nú með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði mætti fyrir dóminn og játaði brot sín greiðlega og ber að virða það honum til refsimildunar. Á móti vegur að um talsverðar fjárhæðir er að ræða.

Með hliðsjón af sakarefni þessa máls þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf aðstoðarsaksóknari fyrir E-kk-þf L-kk-þf aðstoðarsaksóknara.

A-kvk-nf S-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

Ákærði, K-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

A-kvk-nf S-kvk-nf