E-78/2013

Mál þetta er höfðað með stefnu birtri 16. maí 2013. Mál þetta var upprunalega dómtekið 21. mars sl. en endurupptekið og flutt að nýju og dómtekið 2. október sl.

Stefnandi er H-kk-nf B-kk-nf H-kk-nf Garðhúsum 49 Reykjavík.

Stefndi er Brúarreykir ehf. Brúarreykjum Borgarbyggð.

Þess er krafist að hið stefnda félag verði dæmt til að greiða stefnanda 977.838 krónur með dráttarvöxtum skv. III. kafla 1aga nr. 38/2001, af 616.113 krónum frá 1. júní 2012 til 12. júní 2012, af 495.791 krónum frá þeim degi til 1. júlí 2012, af 1.185.353 krónum frá þeim degi til 27. júlí 2012, af 1.034.153 krónum frá þeim degi til 17. janúar 2013, af 1.018.256 krónum frá þeim degi til 10. maí 2013 og loks af 977.838 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst þess að verða sýknaður af öllum dómkröfum stefnanda.

Til vara er krafist lægri fjárhæðar stefnukröfu að mati dómsins.

Þá er krafist málskostnaðar.

MÁLSATVIK

Stefnandi var ráðinn til landbúnaðarstarfa í maí 2012 að Brúarreykjum fyrir tilstilli átaksins Vinnandi vegur á vegum Vinnumálastofnunar á Vesturlandi. Gerður var ráðningarsamningur dagsettur 7. maí og segir þar að mánaðarlaun stefnanda skyldu vera 220.000 krónur. Var samningurinn undirritaður af starfsmanni Vinnumálastofnunar svo og stefnanda og fyrirsvarsmanni stefnda, B-kk-þgf B-kk-þgf B-kk-þgf. Samkvæmt samningnum fól starfið í sér almenn landbúnaðarstörf, en starfshlutfall stefnanda skyldi vera 100%. Var um tímabundna ráðningu að ræða, nánar tiltekið frá 7. maí 2012 til 6. maí 2013. Í ráðningarsamningnum var ekki sérstaklega fjallað um vinnutíma. Þá kom ekkert fram í samningnum um starfsskyldur stefnanda né fyrirkomulag ráðningarinnar.

Áður en stefnandi hóf störf hjá stefnda þáði hann atvinnuleysisbætur, en í þeirri viðleitni að verða aftur virkur þátttakandi á vinnumarkaði tók hann þátt í fyrrnefndu vinnumarkaðsúrræði á vegum Vinnunálastofnunar. Um úrræði þetta er kveðið í reglugerð nr. 12/2009 um þátttöku atvinnuleitenda sem tryggðir eru innan atvinnuleysistryggingakerfisins í vinnumarkaðsaðgerðum, en reglugerðin var sett með stoð í lögum nr. 55/2006 um vinnumarkaðsaðgerðir og lögum nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar. Markmiðið með reglugerðinni var að stuðla að þátttöku atvinnuleitenda í vinnumarkaðsaðgerðum og auðvelda þeim að þiggja starf fjarri lögheimili sínu. Þátttaka stefnda í vinnumarkaðsúrræðinu fólst í því að Vinnumálastofnun greiddi honum því sem nam fjárhæð þeirra grunnatvinnuleysisbóta sem stefndi átti rétt til úr Atvinnuleysistryggingasjóði, auk 8% mótframlags í lífeyrissjóð. Stefndi átti hins vegar að greiða stefnanda laun samkvæmt ákvæðum gildandi kjarasamnings.

Stefndi kveðst hafa hafið störf hjá stefnanda 3. maí 2012, áður en ráðningarsamningurinn var undirritaður en forsvarsmaður stefnda kveður hann hafa hafið störf 7. maí. Stefnandi hafi fengið greidd laun fyrir maí mánuð 12. júní 2012, eftir að hafa farið þess á leit við stefnda að hann fengi þau gerð upp. Stefnandi kveðst hafa orðið þess var þá að hann hefði ekki fengið greidd laun vegna þeirrar yfirvinnu sem hann kveðst hafa unnið í maí 2012 og nemi 333,5 vinnustundum.

Stefnandi kveðst hafa innt eftir því við stefnda að honum yrði greidd yfirvinna í samræmi við kjarasamningsbundin réttindi sín en kröfu hans hafi verið hafnað. Hafi honum verið tjáð að umsamin laun hans væru 220.000 krónur, og væri yfirvinna ekki greidd því til viðbótar. Hinn 25. júní 2012, taldi stefnandi sig hafa skilað 271,25 tímum í júní. Enn fremur hefði hann ekki tekið einn einasta frídag frá vinnu.

Að svo búnu hafi stefnandi leitað til Stéttarfélags Vesturlands vegna málsins sem ritaði bréf til stefnda, dags. 2. ágúst 2012, þar sem krafist var greiðslu vegna yfirvinnu auk greiðslna vegna ótekinna frídaga. Engin svör hafi borist frá stefnda vegna bréfsins stéttarfélagið því leitað fulltingis lögmanns um innheimtu á kröfunni. Lögmaður stefnanda hafi sent stefnda innheimtubréf hinn 12. október 2012 og hinn 24. október 2012 hafi lögmanni stefnanda borist bréf lögmanns stefnda þar sem kröfu stefnanda var mótmælt og því borið við að stefnandi hefði ráðist í 100% starf og ekki hafi verið ætlast til frekara vinnuframlags af honum. Stefnandi hafi getað fengið frí hvenær sem hann þyrfti á að halda. Lögmaður stefnanda ítrekaði kröfu hans í bréfi 19. desember 2012 og var áréttað að kjarasamningur SGS og Bændasamtakanna gilti um kaup og kjör stefnda. Þar sem stefndi hafði ekki samið um sérstök frávik frá því sem almennt gerðist samkvæmt samningnum eins og honum væri skylt að gera. Kröfum stefnanda var hafnað með bréfi lögmanns stefnda hinn 6. febrúar 2013.

Nánari sundurliðun dómkröfunnar er eftirfarandi:

Vangoldin laun vegna maí 2012, gjalddagi 1. júní 2012 kr. 616.113,-

Innborgun 12. júní 2012 kr. -120.322,-

Vangoldin laun vegna júní 2012, gjalddagi 1. júlí 2012 kr. 493.830,-

Laun á frídögum, gjalddagi 1. júlí 2012 kr. 75.203,-

Orlof 10,17% af 1.185.146,- gjalddagi 1. júlí 2012 kr. 120.529,-

Innborgun 27. júlí 2012 kr. -151.200,-

Innborgun 17. janúar 2013 kr. -15.897,-

Innborgun 10. maí 2013 kr. -40.418,-

Samtals kr. 977.838,-

Samtals nemi því dómkrafa stefnanda 977.838 krónum auk vaxta og kostnaðar.

Krafist sé dráttarvaxta frá gjalddaga hverrar launakröfu fyrir sig, en þegar laun eru greidd mánaðarlega beri að greiða laun fyrsta dag næsta mánaðar á eftir sbr. gr. 1.10.2 í kjarasamningi sbr. dskj. nr. 22. Þá sé gerð krafa um vexti af orlofi frá lokum ráðningar í samræmi við ákvæði 8. gr. laga um orlof nr. 30/1987. Við útreikning dómkröfu hafi verið tekið mið af innborgunum á innborgunardegi.

Dómkrafa stefnanda byggi á útreikningi Stéttarfélags Vesturlands og grundvallist útreikningurinn á þeim yfirvinnutímum sem stefnandi hafi unnið þegar hann var við störf á býlinu auk launa á frídögum. Krafa stefnanda sé byggð á hlutfalli þeirra launa sem samið hafi verið um í ráðningarsamningi milli stefnanda og stefnda hinn 7. maí 2012. Fjárkrafa stefnanda sé þannig reiknuð út frá mánaðarlaunum stefnanda sem verið hafi 220.000 krónur. Sé hlutfall reiknað út frá þeim launum hafi dagvinnukaup stefnanda verið 1.269 krónur, yfirvinnukaup hans 2.284 krónur, en stórhátíðarkaup 3.025 krónur.

MÁLSÁSTÆÐUR

Stefnandi kveðst byggja kröfur sínar á ráðningarsamningi aðila og rétti stefnanda til endurgjalds fyrir vinnu sína í þágu stefnda. Þá byggi stefnandi einnig á meginreglu samningaréttar um skyldu til efnda gerðra samninga.

Málatilbúnað sinn byggir stefndi enn fremur á ákvæðum kjarasamnings milli Starfsgreinasambands Íslands og Bændasamtaka Ís1ands, en ákvæði samningsins nái til starfsmanna sem vinni almenn landbúnaðarstörf á bændabýlum sbr. 1. gr. hans. Kjarasamningur þessi hafi að geyma lágmarkskjör og vísist í því sambandi til 1. gr.

laga nr. 55/1980, sbr. 7. gr. laga nr. 80/1938. Stefnandi hafi unnið sem vinnumaður í þágu stefnda en verið félagsmaður í Stéttarfélagi Vesturlands. Ráðningarsamningur sem gerður hafi verið á milli stefnanda og stefnda vegna starfans skyldi fara samkvæmt lögum og kjarasamningum sbr. 11. grein samningsins. Óumþrætt sé að stefnandi hafi starfað við landbúnaðarstörf í þágu stefnda og beri því að líta til gildandi kjarasamnings SGS og Bændasamtakanna um kaup og kjör stefnanda og af þeim samningi sé stefndi bundinn.

Kröfu sína um greiðslu yfirvinnu og launa á frídögum byggi stefnandi á skráningum sínum úr dagbók sem hann hafi lagt fram í máli þessu á dskj. nr. 12, auk ítarlegra lýsinga á daglegum störfum sínum í bágu stefnanda sbr. dskj. nr. 13. Af lýsingunum og dagbókarfærslunum megi ráða að á býlinu hafi stefnandi starfað við ýmis konar tilfallandi verkefni, sem ekki hafi einskorðast við fjósastörf. Lýsi hann atvikum á þann veg að dagurinn hafi byrjað snemma, hann hafi gefið búfénaði, mokað flór, tekið inn rúllur í hlöðu, lagað rafmagnsgirðingar, borið á skít og áburð auk þess að hafa gert við vélar, en upptalning þessi sé ekki tæmandi yfir störf hans á býlinu. Stefnanda minni að hafa í einhver skipti farið með fyrirsvarsmanni stefnanda að næsta bæ til að bera á áburð og flytja rúllur, en í eitt þeirra skipta hafi þeir til dæmis ekki komið aftur að Brúarreykjum fyrr en kl. 02.00 eftir miðnætti.

Af lýsingum stefnanda að dæma hafði hann unnið talsverða yfirvinnu í störfum sínum fyrir stefnda sem þeim síðarnefnda beri að greiða fyrir. Af dagbókarskráningu stefnanda verði ráðið að hann hafi unnið 152 dagvinnustundir í maí 2012, 170 yfirvinnustundir og þá einnig hafi hann unnið 11,5 stundir á lögboðnum frídegi hinn 27. maí 2012, nánar tiltekið á hvítasunnudegi. Í júní 2012 telur stefnandi sig hafa unnið 132 dagvinnustundir, 128,25 yfirvinnustundir og hafi hann enn fremur unnið í 11 tíma á þjóðhátíðardegi Íslendinga hinn 17 júní 2012. Stefndi hafi haft verkstjórnarvald yfir stefnanda og því sjálfur getað annast tímaskráningu og borið skylda til þess. Það hafi hann hins vegar ekki gert og sé því umrædd tímaskráning sú eina sem liggi fyrir í málinu.

Í 2. grein fyrrnefnds kjarasamnings komi fram að samningsbundin yfirvinna hefjist þegar lokið sé umsaminni dagvinnu. Segi enn fremur að fyrir vinnu á laugardögum, sunnudögum og öðrum samningsbundnum frídögum skuli greiða yfirvinnukaup. Þá komi fram að vinnu umfram 173,33 dagvinnustundir í mánuði skuli greiða með yfirvinnukaupi, en fyrir vinnu á stórhátíðardögum skuli greiða stórhátíðarkaup. Með greinar kjarasamningsins í huga verði ekki séð að stefndi geti komið sér undan kjarasamningsbundnum lágmarksréttinum stefnanda með því að hafna greiðslu kaups vegna yfirvinnu. Þá yfirvinnu hafi stefnandi ekki fengið greidda, sem hafi leitt til málsóknar þessarar.

Í 2. grein fyrrnefnds kjarasamnings komi fram að í sérstökum tilvikum megi semja um rofinn vinnutíma. Þá komi fram í 12. gr. samningsins að koma skuli fram í ráðningarsamningi ef sérstaklega sé samið um vinnutíma. Af þessu megi ráða að atvinnurekanda beri skylda til að semja um það sérstaklega í ráðningarsamningi krefjist skipulag búreksturs þess að samið sé um rofinn vinnutíma. Um það hafi hins vegar aldrei verið samið. Aðilar máls þessa hafi aldrei rætt um það hvernig vinnutíma á býlinu skyldi háttað. Það hafi ekki verið fyrr en 25. júní 2012, þegar stefnandi innti eftir því við stefnda að honum yrði greidd yfirvinna, að aðilar málsins hafi rætt um vinnutíma stefnanda. Þá fyrst hafi stefnandi áttað sig á túlkun stefnda á ráðningarsamningnum og orðið eðli máls samkvæmt forviða þegar honum var synjað um yfirvinnugreiðslu fyrir þegar unna vinnu. Það eina sem fyrir liggi varðandi kaup og kjör stefnanda sé ráðningarsamningur þar sem komi fram að mánaðarlaun skyldu vera 220.000 krónur. Enginn fyrirvari hafi verið gerður í ráðningarsamningnum um ráðningarkjörin eða vinnutíma, en hefði vilji stefnanda staðið til þess að semja sérstaklega um kjörin hefði honum verið í lófa lagið að gera slíkt, auk skyldu þar að lútandi samkvæmt ákvæði 12. greinar kjarasamningsins.

Ekkert komi fram í ráðningarsamningnum um fyrirkomulag starfsins né starfsskyldur stefnanda. Aldrei hafi verið samið um það að yfirvinna skyldi vera liður í föstum mánaðarlaunum stefnanda og þeirri fullyrðingu stefnda sé mótmælt sem rangri og ósannaðri. Með framangreint í huga ber stefndi sönnunarbyrði fyrir þeirri fullyrðingu sinni að samið hafi verið um föst mánaðarlaun að fjárhæð 220.000 krónur og að yfirvinna skyldi ekki greidd því til viðbótar. Stefndi beri hallann af því sem atvinnurekandi að ekki hafi verið gerður ítarlegri samningur um ráðningarkjör stefnanda. Að því sögðu sé á því byggt að stefnandi eigi réttmæta kröfu á kaupi fyrir vinnu sína í þágu stefnanda umfram 173,33 dagvinnustundir á mánuði og vísist í því sambandi til 2. gr. kjarasamningsins.

Krafa stefnanda um orlof byggi á 5. grein kjarasamningsins og ákvæðum laga nr. 30/1987 um orlof. Samkvæmt 8. gr. orlofslaga beri að gera upp við starfslok öll áunnin orlofslaun starfsmanns. Í samræmi við það sé gerð krafa um lágmarksorlof af vangreiddum launum stefnanda. Af launaseðlum stefnanda megi ráða að stefnandi hafi ekki fengið greitt orlof á vinnustundir sínar og sé því gerð krafa um 10,17% orlof af heildarlaunum stefnanda, samtals að fjárhæð 120.529 krónur. Kröfur stefnanda séu í öllum atriðum um lágmarkskjör samkvæmt kjarasamningum sbr. 1. mgr. laga nr. 55/1980 um starfskjör launafólks og skyldutryggingu lífeyrisréttinda sbr. 7. gr. laga nr. 80/1938 um stéttarfélög og vinnudeilur.

Stefnandi vísar til meginreglna samningaréttar um skyldu til efnda samninga og vinnuréttar um réttar efndir ráðningarsamninga og rétt stefnanda til endurgjalds fyrir vinnu sína. Þá er og vísað til laga nr. 55/1980, laga nr. 30/1987 um orlof og laga nr. 80/1938 um stéttarfélög og vinnudeilur. Kröfur um vexti styðjast við III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001.

Krafa um málskostnað styðst við 130. gr. laga. nr. 91/1991.

Sýknukrafa stefnda byggir í fyrsta lagi á því að fyrirliggjandi sé samningur milli aðila, sem kveði á um ákveðið vinnuhlutfall og mánaðarlaun í samræmi við það. Samningur aðila hafi ekki að geyma ákvæði um yfirvinnu og greiðslu fyrir hana. Stefndi telji sig hafa samið um heildarlaun fyrir starfið og að stefnanda hafi verið fullkunnugt um að hverju hann gekk. Því er mótmælt af hálfu stefnda að stefnandi hafi unnið yfirvinnu, en rétt sé að vinnutími hafi verið óreglulegur vegna eðlis starfsins. Stefndi hafi nú þegar greitt stefnanda laun fyrir tímabilið 7. maí til 30. júní 2012 (full laun greidd út júní bratt fyrir brotthlaup stefnanda úr starfi 25. júní 2012), samtals að fjárhæð 397.419 krónur, auk launatengdra gjalda og orlofs. Stefndi skuldi því stefnanda ekki vangoldin laun og launatengd gjöld.

Í öðru lagi sé sýknukrafa stefnda byggð á því að framlögð gögn, útreikningur og skráningar um meinta yfirvinnu, séu rangar, ósannaðar, vanreifaðar og ósundurliðaðar. Aukinheldur krefjist stefnandi launa fyrir tímabilið 3. til 6. maí 2012 áður en hann hóf störf hjá stefnda. Yfirlit um vinnustundir stefnanda á dskj. nr. 6 og 12 séu bæði ódagsett og óundirrituð og því alls óvíst frá hverjum þessi gögn stafa. Því er mótmælt að dskj. nr. 6 sé unnið af stéttarfélagi enda sé það ekki prentað á bréfsefni þess. Stefnandi ber sönnunarbyrði fyrir því að hann hafi unnið yfirvinnu fyrir stefnda og að stefndi hafi farið þess á leit við hann. Stefnandi hafi lagt fram yfirlitsblað, sbr. dskj. nr. 12, en ekki sérstakar launaskýrslur og engin grein sé gerð fyrir því hvað hann hafi verið að gera hvert sinn. Þegar krafa sé gerð um tímakaup og álag á það samkvæmt reiknuðum klukkustundum beri einnig að gera grein fyrir því hvaða störf hafi verið innt af hendi á þeim klukkustundum. Á yfirliti stefnanda sé eingöngu klukkustundafjöldi tilgreindur, en ekkert vinnuframlag að baki tímafjöldanum. Samkvæmt yfirliti stefnanda hafi stefnandi skilað af sér 333,5 klst. vinnu fyrir maí mánuð (tímabilið 7. maí til 31. maí) en það jafngildi um 16 klst. vinnu á dag alla daga vikunnar í maí mánuði 2012. Í júní 2012 kveðist stefnandi hafa unnið 271,25 klst. eða 11,5 klst. á dag alla daga vikunnar út 24. júní. Stefnandi hafi ekkert unnið hinn 25. júní, daginn sem hann hætti störfum hjá stefnda. Það sé líka álitaefni, hvort starfskraftur, sem ekki hafi verið á vinnumarkaði í meira en þrjú ár, hafi slíkt vinnuþrek að hann geti unnið í 11-16 klst. á sólarhring alla daga vikunnar. Fyrirsvarsmaður stefnda hafi ekki orðið var við að stefnandi hefði þetta mikla vinnuþrek þann tíma, sem stefnandi dvaldi hjá stefnda.

Í þriðja lagi sé sýknukrafa stefnda studd þeim rökum að samningur aðila hafi verið gerður undir handleiðslu Vinnumálastofnunar Vesturlands og á staðlað samningsform þeirra. Í ljósi þess geti stefndi ekki borið hallann af mögulegum vanköntum og óskýrum ákvæðum, sem gætu verið í samningnum, t.d. afmörkun vinnutíma.

Í fjórða lagi styður stefndi sýknukröfu sína við þau rök að það sé mjög ósanngjarnt gagnvart stefnda að honum sé gert að greiða margföld mánaðarlaun til stefnanda miðað við umsamið endurgjald. Það sé bersýnilega ósanngjarnt að stefnandi geti borið fyrir sig ákvæði samningsins um 100% starf til að réttlæta kröfur um greiðslu á aðra milljón fyrir meinta, ósamþykkta og að mati stefnda, óunna yfirvinnu, og beri því að víkja þessu ákvæði til hliðar í heild eða að hluta sbr. 36. gr. samningalaga nr. 7/1936. Þessi krafa um aukin laun sé mjög íþyngjandi fyrir stefnda þar sem ætlast sé til þess að hann greiði laun sem séu í engu samræmi við raunveruleikann á íslenskum vinnumarkaði.

Brostnar forsendur séu fyrir gildi samningsins ef ætlast hefði verið til af stefnda að hann greiddi yfirvinnu, sem hann hefði aldrei samþykkt fyrirfram að yrði unnin og að tímaskráning væri einhliða af hálfu stefnanda. Það jafngildi því að afhenda stefnda óútfyllta ávísun. Til grundvallar samningnum hafi legið ákveðnar hugmyndir og hafi þær verið þær ákvörðunarástæða stefnda fyrir því að ganga að samningnum. Hafi stefndi talið sig vera að taka þátt í samfélagslegu verkefni með því að taka þátt í vinnumarkaðsaðgerðum hjá Vinnumálastofnun Vesturlands og bjóða stefnanda, sem strítt hefði við langvarandi atvinnuleysi, starf. Stefndi hafi komið að samningi aðila með það í huga að ákveðin laun yrðu greidd fyrir vinnuna en ekki að honum yrði gert að greiða allt að þreföldum þeim launum, sem samið hefði verið um. Stefndi hefði aldrei gengið að samningi ef hann ætti að greiða um það bil 700.000 króna mánaðarlaun fyrir starfskraft, sem hvorki hefði lokið háskólanámi í búvísindum né dýralæknisfræði. Stefndi hafi ekki ráðið laununum sjálfur heldur Vinnumálastofnun og hafi stefnandi því fengið hærri laun en greiðslur séu úr atvinnutryggingarsjóði, hefði hann enn átt rétt til þeirra. Forsendur stefnda hafi verið ljósar við samningsgerð og jafnframt verið ákvörðunarástæða hans við samningsgerðina.

Komist dómurinn að þeirri niðurstöðu að stefnandi eigi rétt á aukagreiðslum fyrir störf sín hjá stefnda umfram umsamið endurgjald að fjárhæð 220.000 krónur sé gerð sú varakrafa að þær greiðslur verði lækkaðar verulega frá stefnukröfu og verði að mati dómsins. Varakröfu sína byggir stefndi í fyrsta lagi á því að stefnukrafan sé langt umfram umsamin laun og að aldrei hafi verið leitað samþykkis stefnda fyrir fjárhæð og útreikningi meintrar yfirvinnu.

Í öðru lagi byggir stefndi varakröfu sína á því að hann sé með mjólkurframleiðslu þar sem verðlagning framleiðslunnar sé í höndum opinberra aðila. Stefndi hafi engin tök á því að hækka álagningu á framleiðslu sinni til þess að koma til móts við auknar kröfur stefnanda umfram bær forsendur, sem gengið hafi verið út frá þegar til ráðningar stefnanda hafi komið. Einungis einn kaupandi sé að framleiðslu stefnda, Mjólkursamsalan (Auðhumla), og geti stefndi ekki selt framleiðslu sína til annars mjólkursamlags þótt einkarekið sé þar sem þau séu öll utan varnarlínu við Borgarfjörð, sbr. mjólkursamlagið í Bolungarvík.

Í þriðja lagi sé varakrafa stefnda studd þeim rökum að umfang meintrar yfirvinnu stefnanda sé einungis stutt yfirlitsblaði, en ekki launaskýrslum. Ekki sé ljóst hver hafi ritað það. Það sé bæði óundirritað og ódagsett. Hið sama eigi við um útreikning samkvæmt dskj. nr. 6. Þá sé ekki ljóst hvað sé verið að reikna út því tölurnar gefi ekki skýrt til kynna hvort um sé að ræða vinnutíma innan dagsins, fjölda unninna klukkustunda eða frítíma. Jafnframt hljóti það að teljast ótrúverðugt að stefnandi hafi unnið 16 klst. á sólarhring, miklu meira en fyrirsvarsmaður stefnda, sem þó ber ábyrgð á búinu. Rétt sé að nefna að kýrnar hafi verið komnar út í byrjun júní og þrif í fjósinu því mun auðveldari og aðgengilegri en að vetri til.

Í fjórða lagi sé varakrafa stefnda byggð á því að tölulegar forsendur fyrir dómkröfu stefnanda séu rangar. Í maí 2012 hafi stefnandi fengið 177.419 krónur í laun, og 27. júlí 2012 hafi stefnandi fengið 220.000 kr. í laun. Frá þessum launum hafi verið dreginn kostnaður við fæði og húsnæði en samtals hafi stefndi greitt stefnanda laun að fjárhæð 397.419 kr. auk 8% framlags atvinnurekanda í lífeyrissjóðinn Gildi, tryggingargjald og orlof. Útreikningi dráttarvaxta á orlof sé mótmælt sérstaklega þar sem orlofsárinu hafi ekki verið lokið þegar greiðsla orlofs fór fram, sbr. 2. mgr. 3. gr. laga nr. 30/1987, um orlof. Dráttarvöxtum á meinta yfirvinnu sé einnig mótmælt á þeirri forsendu að stefnda hafi aldrei verið gerð grein fyrir því að hann yrði krafinn um greiðslu óumbeðinnar yfirvinnu eingöngu byggðri á einhliða, ódagsettu og óundirrituðu yfirlitsblaði stefnanda.

Í fimmta lagi sé byggt á því að stefnandi hafi hlaupist á brott úr starfi án lögmætra forfalla. Vegna þess telur stefndi að hann eigi rétt til skaðabóta úr hendi stefnanda sbr. 1. mgr. 25. gr. hjúalaga nr. 22/1928. Þá telur stefndi rétt að dómurinn taki tillit til þess óhagræðis sem stefndi hafi orðið fyrir vegna brotthlaups stefnanda, sem farið hafi rétt fyrir heyskap þegar mest þörf hafi verið á auka starfskrafti hjá stefnda.

Um lagarök stefnda vísist til laga nr. 54/2006, reglugerðar nr. 12/2009, samningalaga nr. 7/1936, einkum 36. gr. þeirra laga, og til meginreglna samninga- og kröfuréttar.

Krafa um málskostnað er byggð á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála héraði. Krafa um virðisaukaskatt er byggð á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

NIÐURSTAÐA

Meginágreiningur aðila snýst um kröfu stefnanda um greiðslu fyrir yfirvinnu og vinnu á helgidögum. Er af hálfu stefnanda byggt á handrituðu yfirliti á ljósriti af blaði sem hvorki er dagsett né undirritað eða ber með sér hvaðan það stafi. Er því haldið fram að á gagni þessu sé að finna skráningu stefnanda sjálfs á vinnutímum sínum á tímabilinu 3. maí til 25. júní 2012. Af hálfu forsvarsmanns stefnda er því mótmælt að hann hafi séð þetta blað fyrr en Verkalýðsfélag Vesturlands hafði sent honum bréf dagsett 2. ágúst þar sem krafist var leiðréttingar á launum stefnanda. Kveðst forsvarsmaður stefnda aldrei hafa gert ráð fyrir því að stefnandi ynni yfirvinnu. Yfirlit þetta er grundvöllur krafna stefnanda í máli þessu. Gegn mótmælum forsvarsmanns stefnda ber stefnandi samkvæmt almennum reglum um sönnun, sönnunarbyrðina fyrir því að vinnustundir hans hafi verið með þeim hætti sem hann heldur fram og að samþykki vinnuveitanda hans fyrir yfirvinnu hafi legið fyrir. Stefnanda sem kom ekki fyrir dóm hefur ekki tekist að lyfta þeirri byrði og verður stefndi því sýknaður af öllum kröfum stefnanda.

Eftir úrslitum málsins verður stefnandi dæmdur til að greiða stefnda málskostnað að viðbættum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

DÓMSORÐ

Stefndi, Brúarreykir ehf., skal sýkn af öllum kröfum stefnanda, H-kk-ef B-kk-ef H-kk-ef.

Stefnandi greiði stefnda 502.000 krónur í málskostnað.

A-x-x V. M-kk-nf