S-58/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 5. nóvember sl., er höfðað af lögreglustjóranum á Vestfjörðum með ákæru 2. október 2014 á hendur ákærða; „E-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, , [...], fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 23. febrúar 2014, á bifreiðastæði við norðurhlið þjónustumiðstöðvar N1 á Ísafirði, slegið A, [...], í andlitið með krepptum hnefa með þeim afleiðingum að hann hlaut mörg brot í vinstri augntóft og í vinstri kjálka, stórt glóðarauga á vinstra auga og bólgu yfir vinstra kinnbeini.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu A, kennitala [...], er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaða- og miskabætur, samtals að fjárhæð 1.214.012 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af ofangreindri fjárhæð frá 23. febrúar 2014 til þess dags þegar mánuður var liðinn frá því að bótakrafan var kynnt fyrir ákærða, en með dráttarvöxtum frá þeim degi, samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, til greiðsludags. Þá er krafist greiðslu lögmannsþóknunar úr hendi ákærða, samkvæmt mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi, að viðbættum 25,5% virðisaukaskatti.

I

Farið var með mál þetta samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og málið tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu en ákæranda og verjanda ákærða var gefinn kostur á að tjá sig sérstaklega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Játning hans er í samræmi við önnur gögn málsins. Telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um brot það sem honum er gefið að sök í ákæru og er brotið þar réttilega heimfært til refsiákvæða.

II

Ákærði er fæddur árið 1994. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann með dómi Héraðsdóms Vestfjarða 5. mars 2013 dæmdur til greiðslu 100.000 króna sektar vegna brots gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var ákærði með dómi sama dómstóls 27. mars 2014 dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 70.000 krónur og sviptur ökurétti í 4 mánuði vegna brots gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987. Við ákvörðun refsingar ákærða er litið til skýlausrar játningar hans og ungs aldurs. Þá er einnig, til refsiþyngingar, litið til sakarferils hans og afleiðinga líkamsárásarinnar, sbr. 2. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Af hálfu bótakrefjanda er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð 1.214.012 krónur. Af hálfu ákærða var fallist á bótakröfu en þess krafist að fjárhæð hennar yrði stórlega lækkuð. Fyrir liggja reikningar vegna lækniskostnaðar, samtals að fjárhæð 13.612 krónur. Kostnaður þessi er afleiðing árásarinnar og verður ákærði því dæmdur til greiðslu hans. Einnig er gerð krafa um greiðslu 100.000 króna vegna áætlaðs viðbótar læknis- og tannlæknakostnaðar. Þessi kostnaður hefur ekki verið greiddur auk þess sem engin gögn liggja fyrir til staðfestingar á honum og er greiðslu hans því hafnað. Þá er með vísan til framlagðs reiknings gerð krafa um greiðslu lögmannskostnaðar, 100.400 krónur, vegna vinnu við gerð bótakröfu. Um útlagðan kostnað er að ræða og verður ákærði dæmdur til greiða bótakrefjanda hann. Loks er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum miskabætur að fjárhæð 1.000.000 króna. Með hliðsjón af áverkum bótakrefjanda og þeim afleiðingum sem brotið hefur haft fyrir hann telur dómurinn að miskabætur séu hæfilega ákveðnar 400.000 krónur. Dæmdar bætur bera vexti og dráttarvexti eins og rakið er í dómsorði. Þá er ákærði dæmdur til greiðslu þóknunar lögmanns bótakrefjanda; B-kk-ef J-kk-ef hrl., vegna vinnu við málið eftir gerð bótakröfu, 40.000 krónur, og hefur þá verði tekið tilliti til virðisaukaskatts.

Loks ber ákærða, með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 90.000 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Þá greiði ákærði útlagðan ferðakostnað verjandans 19.100 krónur. Þá lagði verjandi ákærða fram tvær greiðslukvittanir, samtals að fjárhæð 7.650 krónur. Þær bera með sér hvar var greitt en ekki fyrir hvað eða hver var greiðandi. Með vísan til þess hafnar dómurinn því að ákærða verði gert að greiða verjandanum þessa fjárhæð.

Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, E-kk-nf A-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 514.012 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 23. febrúar 2014 til 12. september 2014, en dráttarvöxtum samkvæmt 9., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 40.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, 109.100 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 90.000 krónur og ferðakostnað verjandans, 19.100 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf