S-447/2020

Mál þetta, sem var dómtekið 15. apríl sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, dagsettri 7. september 2020, á hendur L-kvk-þgf D-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. [...], með dvalar stað að [...], Akureyri, og Y, kt. [...], [...], [...].

„fyrir þjófnað, með því að hafa miðvikudaginn 24. júlí 2019, farið saman inn í íbúð A í húsinu [...] á Akureyri og stolið þaðan samlokugrilli, brauðrist, vöfflujárni, skipsskrúfu, ferðatösku, Nike poka, jakka, adidas bol og íþróttabuxum, þvottaefni, mýkingarefni og miklu magni af ýmis konar lyfjum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.“

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar.

Mál meðákærðu Y var skilið frá máli ákærðu og var húns akfelld fyrir brotið í dómi upp kveðnum 30. nóvember sl. Í máli þessu er þáttur ákærðu L-kvk-ef D-kvk-ef til meðferðar.

Ákærða krefst sýknu af kröfum ákæruvalds, til vara að henni verði ekki gerð sérstök refsing og þrautavara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna til handa verjanda hennar.

I

Þann 26. júlí 2019 leitaði A á lögreglustöð og kvað ákærðu og meðákærðu Y hafa farið í leyfisleysi á heimili hans tveimur dögum fyrr og stolið þar ýmsum munum. Sama dag fór lögregla að heimili ákærðu til að færa hana til skýrslutöku. Hún var ósamvinnuþýð og fór svo að hún var færð á lögreglustöð og vistuð þar til næsta dags þar sem ekki var unnt að taka af henni skýrslu vegna ástands hennar. Skýrsla var tekin af ákærðu 27. júlí. Kannaðist hún við að hafa farið á heimili A og tekið ýmsa muni en kvað meðákærðu hafi beðið hana að koma með sér að sækja muni sem hún ætti þar. Hún vísaði lögreglu á þessa hluti á heimili sínu.

II

Ákærða kvað meðákærðu Y hafa komið í heimsókn til sín. Hún hafi beðið ákærðu að koma með sérheim til A. Y hafi sagst mega fara þangað og taka hluti því hann væri ekki heima og hefði leyft henni að taka það sem hún vildi. Ákærða hafi farið með og gert það sem Y sagði henni að gera. Y hafi sagt henni að taka líka það sem hún vildi. Þær hafi farið með munina heim til ákærðu því Y hafi verið heimilislaus. Ákærða kvaðst hafa verið undir miklum áhrifum, að hana minnir af kannabis, og verið mjög rugluð.

Vitnið Y kvaðst hafa haft bíl að láni. Hún og ákærða hafi farið að heimili A. Vitnið muni ekki hvers vegna en ætlunin hafi ekki verið að taka neitt. A hafi ekki verið heima en vitninu hafi fundist hún hafa leyfi til að fara inn því hún hefði búið þar hjá honum skömmu áður. Ákærða hafi verið „ upptjúnuð“ og stolið alls konar fáránlegum hlutum, jafnvel þvottaefni. Ákærða sjálf hafi á þessum tíma verið á götunni og enga þörf haft fyrir þessa hluti. Vitnið kvaðst ekki hafa sagt ákærðu hvað hún ætti að taka heldur fremur reynt að hafa hemil á henni, hún hafi verið svo æst að taka alls konar hluti. Þær hafi enga heimild haft til þess og húnhafi sjálf ekkert tekið.

Vitnið B, starfsmaður umhverfis- og mannvirkjasviðs Akureyrarbæjar kvaðst hafa fengið tilkynningu um brotna rúðu í [...]. Vitnið hafi verið í afleysingum og ekki þekkt til íbúanna. Þegar hann kom hafi verið bíll fyrir utan og tvær konur inni. Þær hafi verið í undarlegu ástandi. Hann hafi farið að skoða rúðuna en þær verið mjög uppteknar af því að koma honum út og reynt að fá hann til að leita að hvítum ketti sem væri týndur. Vitnið kvað íbúðina hafa verið í rúst. Hann hafi mælt fyrir glugganum og aðeins rætt við konurnar. Þær hafi gefið honum nafn og símanúmer annarrar, L-kvk-ef með símanúmerið [...]. Vitnið kvaðst ekki hafa gert neinar athugasemdir við veru þeirra þarna. Þær hafi verið með plastkassa fullan af dóti en hann ekki veitt því sérstaka athygli þar sem þær hafi sagst vera að taka til því „ A “væri brjálaður og far inn suður. Síðar hafi hann fengið símtal frá lögreglunni og þá komi stað því að þær hefðu líklega ekki haft heimild til að vera þarna. Vitnið var spurt um framburð sinn hjá lögreglu þar sem hann lýsti því svo aðaðeins önnur stúlkan hefði verið inni, ljóshærð, grannleit með húðflúr á höndum. Hin hefði verið þybbin með dökkt hár. Hann kvaðst eiginlega vera viss um það núnaað þær hafi báðar verið inni en hann hafi sjálfsagt munað atvik betur þegar hann ræddi við lögreglu skömmu eftir atvikið.

Lögreglumaður nr. 1805 handtók ákærðu vegna málsins. Hann kvaðst hafa farið heim til D að [...] til að sækja ákærðu að ósk rannsakara. Að ósk ákærðu hafi samtal þeirra farið fram í lögreglubifreiðinni. Þar hafi henni verið kynnt að til stæði að færa hana til skýrslutöku vegna þjófnaðar. Hún hafi þá orðið æst, opnað bílinn og rokið út. Lögreglumennirnir hafi hlaupið hana uppi, en hún verið mjög æst og reynt að slíta sig lausa en verið handtekin og færð á lögreglustöð.

III

Ákærðu er gefinn að sök þjófnaður í félagi við vitnið Y sem hefur hlotið dóm fyrir brotið. Ákærða kannast við að hafa tekið ýmsahluti úr húsinu og farið með á eigið heimili en hún kvað Y hafa tjáð sér að hún mætti taka hvað sem hún vildi. Ákærða kvaðst hafa verið undir miklum áhrifum og mjög rugluð. Vitnið Y kvað framburð ákærðu um þetta ekki vera réttan, enda hafi hún ekki hafa haft nokkra heimild til að ráðstafa eigum A. Ákærða hafi verið stjórnlaus og tí nt til alls kyns hluti en vitnið hafi reynt að hafa hemil á henni. Vitnið hefur þegar hlotið dóm fyrir brotið og hefur því ekki hag af því að bera þetta á ákærðu. Vitnið B bar að konurnar hafi mikið reynt aðkoma honum frá húsinu.

Ákærðu var stödd inni á heimili manns sem var ekki staddur þar. Hún hafði ekki fengið hans leyfi til að fjarlægja hluti af heimili hans. Varðandi það hvort Y hafi gefið ákærðu heimild til að taka hluti úr húsinu stendur orð gegn orði en það er álit dómsins að ákærða hafi ekki mátt líta svo á að Y væri bær til að gefa henni slíkt leyfi. Verður ákærða því sakfelld fyrir það brot sem lýst er í ákæru og er þar réttilega heimfært til refsiákvæðis.

Ákærða hefur hreinan sakaferil. Refsing hennar er ákveðin 30 daga fangelsi en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið, eins og nánar greinir í dómsorði.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til dómsniðurstöðu verður ákærða dæmd til greiðslu sakarkostnaðar sem er ekki annar en málsvarnarlaun skipaðs verjanda hennar, semað teknu tilliti til ferðatíma eru hæfilega ákveðin 235.600 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, 42.685 króna ferðarkostnaðurhansog 6.300 króna dagpeningar.

A-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð :

Ákærða, L-kvk-nf D-kvk-nf G-kvk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa haldi hún almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði sakarkostnað, þ. e. þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 235.600 krónur, 42.685 króna ferðakostnað hans og 6.300 krónur í dagpeninga.