E-8884/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 4. september 2009, var höfðað 30. september 2008. Stefnandi er Blikk og bókhald ehf., Lyngási 11, Garðabæ, en stefndi er KSG ehf., Hraunbæ 121, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 680.163 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 13. desember 2007 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Dómkröfur stefnda eru þær að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. Þá krefst stefndi málskostnaðar.

II

Stefnandi kveðst reka almenna blikksmiðjuþjónustu og fleira og hafi hann gert stefnda tilboð í efni í stromprör á veitingastað sem stefndi reki. Hafi tilboðið hljóðað upp á 418.069 krónur með virðisaukaskatti. Í framhaldinu hafi stefndi óskað eftir því að stefnandi sæi um að útfæra og annast vinnu við uppsetningu stromprörsins. Hafi stefndi gert það en verkið hafi reynst öllu umfangsmeira en ráð hafi verið fyrir gert og því hafi farið heldur meira efni í verkið en gert hafi verið ráð fyrir í upphafi. Hafi stefnandi gert stefnda reikning vegna fyrri hluta verksins með reikningi 5. nóvember 2007 og sé hann að fullu greiddur. Reikningur sá sem byggt sé á í þessu máli sé vegna seinni hluta verksins og sé hann útgefinn 13. nóvember 2007 með gjalddaga 13. desember 2007 að fjárhæð 680.163 krónur.

Stefndi kveðst um miðjan september 2007 hafa leitað eftir tilboðum frá stefnanda vegna efnis og vinnu vegna stromprörs sem leiða hafi þurft frá ofni og út í gegnum veggi. Hafi tilboðið hljóðað upp á 418.069 krónur með virðisaukaskatti og hafi vinnan átt að taka 3 daga alls. Þegar starfsmenn stefnanda hafi byrjað á verkinu hafi það gengið greiðlega fyrstu tvö dagana en þegar komið hafi verið á þriðja dag hafi vinnuhraði starfsmanna breyst verulega og hafi eigandi stefnanda lítið verið á staðnum en starfsmaður á hans vegum hafi haldið sig á staðnum en virst lítið hafa fyrir stafni. Þetta hafi verið bagalegt því aðrir iðnaðarmenn hafi beðið eftir að loftræsingin væri frágengin. Hafi dagarnir liðið án þess að nokkuð gerðist og hafi stefnandi gefið þá skýringu að efnið væri búið og meira efni væri á leiðinni. Tveim vikum síðar hafi stefnandi mætt á staðinn og lokið við verkið. Til þess hafi hann fengið tvo starfsmenn á vegum stefnda en fyrirsvarsmaður stefnanda hafi lítið verið á staðnum og starfsmaður stefnanda hafi tekið lítinn þátt í verkinu. Þegar upp var staðið hafi starfsmenn stefnda því gengið frá loftræstingunni og hafi þeir unnið nær samfellt að því í þrjá daga.

Hinn 18. febrúar 2009 var að kröfu stefnda dómkvaddur matsmaður í málinu en stefndi féll frá því að afla matsgerðar. Þegar aðalmeðferð átti að fara fram hinn 4. febrúar 2009 var ekki sótt þing af hálfu stefnda og var málið dómtekið að kröfu stefnanda.

III

Stefnandi kveðst byggja kröfur sínar á reikningi útgefnum 13. nóvember 2007 með gjalddaga 13. desember 2007 að fjárhæð 680.163. Reikningur þessi sé tilkominn vegna vinnu við útfærslu og uppsetningu strompröra auk efniskostnaðar. Hafi upphaflega verið gert tilboð í efni að fjárhæð 418.069 krónur með virðisaukaskatti en stefndi hafi í framhaldinu óskað eftir að stefnandi sæi um að útfæra og annast vinnu við uppsetningu röranna. Hafi verkið reynst mun umfangsmeira en gert hafi verið ráð fyrir og í það hafi farið heldur meira efni. Hafi stefnandi gert stefnda tvo reikninga vegna verksins, annars vegar að fjárhæð 844.467 krónur vegna fyrri hluta verksins og sé hann að fullu greiddur og hins vegar reikning vegna seinni hluta verksins, sem fjallað sé um í máli þessu. Hafi þessi síðari reikningur ekki fengist greiddur þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Stefnandi kveðst byggja kröfur sínar á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfu um máskostnað byggi hann á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og um varnarþing vísist til 33. gr. þeirra laga.

IV

Stefndi kveðst krefjast sýknu á þeim grundvelli að krafa stefnanda sé of há og ekki í neinu eðlilegu samhengi við það vinnuframlag sem stefnandi og starfsmenn hans hafi lagt til. Eins og sjá megi af vinnuseðlum sem stefnandi leggi fram hafi verkið tekið tæpan mánuð en stefnandi hafi gefið mat, byggðu á reynslu hans, um að verkið tæki ekki meira en þrjá daga.

Hafi stefndi þegar greitt reikning að fjárhæð 844.467 krónur sem hann telji mun meira en eðlilegt fyrir það verk sem unnið hafi verið. Vísi stefndi til meginreglna kröfu- og samningaréttar um eðlilegt endurgjald sem eigi sér stoð í lögum um lausafjárkaup og lögum um þjónustukaup. Um málskostnað vísi stefndi til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

V

Stefndi hefur ekki lagt fram önnur gögn í máli þessu en greinargerð sína og tölvupóstsamskipti milli aðila og eins og rakið hefur verið féll niður þingsókn af hálfu stefnda þegar aðalmeðferð átti að fara fram. Með vísan til 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður málið dæmt eftir kröfum og gögnum stefnanda með tilliti til þess sem fram hefur komið af hálfu stefnda.

Fyrir liggur og er óumdeilt að aðilar gerðu með sér munnlegan samning en ágreiningur er um inntak þess samnings. Þá liggur fyrir að stefndi hefur greitt annan reikning af þeim tveim sem stefnandi hefur gefið út vegna verksins en stefndi hefur mótmælt seinni reikningi stefnanda sem mál þetta fjallar um. Byggir stefndi mótmæli sín á því að krafa stefnanda sé of há og ekki í neinu samhengi við það vinnuframlag sem hann lagði til.

Stefnandi hefur gert stefnda reikning vegna vinnu og efniskostnaðar sem stefndi telur of háan. Samkvæmt 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup skal neytandi greiða það verð sem telja má sanngjarnt með hliðsjón af eðli og umfangi vinnu, hafi ekki verið samið um verð fyrir keypta þjónustu. Þá segir í 45. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup að ef kaup eru gerð án þess að kaupverð leið af samningi skal kaupandi greiða fyrir söluhlut það gangverð sem er á sams konar hlutum, seldum við svipaðar aðstæður, við samningsgerðina, enda sé verðið ekki ósanngjarnt. Ef ekki er um neitt slíkt gangverð að ræða skal kaupandi greiða það verð sem sanngjarnt er miðað við eðli hlutar, gæði hans og atvik að öðru leyti. Þykir stefndi ekki hafa sýnt fram á það með haldbærum gögnum að umdeildur reikningur stefnanda sé of hár eða ósanngjarn miðað við eðli og umfang verksins og verður hann að bera hallann af þeim sönnunarskorti. Með því að kröfur stefnanda þykja studdar fullnægjandi gögnum sem ekki hefur verið hnekkt af hálfu stefnda verða kröfur stefnanda teknar til greina eins og þær eru framsettar og nánar greinir í dómsorði.

Eftir þessum úrslitum verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 100.000 krónur.

G-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, KSG ehf., greiði stefnanda, Blikk og bókhald ehf., 680.163 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 13. desember 2007 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 100.000 krónur í málskostnað.

G-kvk-nf B-kvk-nf