S-466/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 31. janúar, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 27. desember 2007, á hendur X,

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 12. ágúst 2007, utan við verslun Samkaupa við Aðalgötu á Dalvík, slegið [A], hnefahögg í andlitið þannig að hún féll í götuna, með þeim afleiðingum að hún hlaut áverka í andliti, brot í framvegg hægra kinnbeins og brot á miðkjúku baugfingurs. Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Í málinu gerir X, bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 909.762.“

Við þingfestingu málsins játaði ákærði skýlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er rétt færð til refsiákvæðis. Þá samþykkti hann framkomnar skaðabótakröfur vegna útlagðs kostnaðar við læknishjálp, 34.945 krónur, tjóns á gleraugum 35.600 krónur og lögmannsþjónustu 39.217 krónur. Framkomna miskabótakröfu, 800.000 krónur sagði ákærði vera of háa og ekki nægilega rökstudda. Farið var með málið skv. 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Með játningu ákærða, sem ekki þykir ástæða til að draga í efa, er hann sannur að sök samkvæmt ákæru og hefur unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar og verði hún bundin skilorði.

Ákærði á talsverðan sakaferil að baki og hlaut á árunum 1997-2002 allnokkura dóma, meðal annars fyrir hegningarlagabrot. Í marz 2002 var ákærði dæmdur í sex mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir skjalafals. Ákærði stóðst það skilorð.

Hinn 29. nóvember 2007 var ákærði dæmdur í 350 þúsund króna sekt fyrir fíkniefnalagabrot og vopnalagabrot. Brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir, framdi hann hinn 12. ágúst 2007 og ber því að líta til 78. gr. sbr. 77. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun um refsingu.

Þegar refsing ákærða er ákveðin, ber að horfa til þess að hann greiðir brotaþola slíkt högg í andlit að hún fellur í götuna og hlýtur áverka í andliti og brot í framvegg kinnbeins. Þá hlýtur hún brot á miðkjúku baugfingurs og samkvæmt gögnum málsins þurfti hún að gangast undir aðgerð þar sem fingurbrotið var lagað.

Ákærða til málsbóta kemur að hann hefur greiðlega játað brot sitt og hefur að nokkru leyti samþykkt framkomnar bótakröfur. Þá verður til þess litið að ákærði hefur, þrátt fyrir talsverðan brotaferil, ekki áður verið sakfelldur fyrir ofbeldisbrot. Refsing ákærða er ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fullnustu hennar þykir mega fresta og falli hún niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði hefur valdið A ólögmætri meingerð með atlögu sinni og ber skv. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 bótaábyrgð gagnvart henni. Að virtum gögnum málsins verða miskabætur til hennar ákveðnar 300.000 krónur auk þess sem ákærði verður dæmdur til greiðslu þeirra skaðabóta sem hann hefur þegar samþykkt að greiða, allt eins og í dómsorði greinir. Ekki var gerð krafa um dráttarvexti af dæmdum bótafjárhæðum.

Samkvæmt gögnum málsins nam sakarkostnaður við þingfestingu 13.500 krónum og verður ákærði dæmdur til greiðslu hans auk þóknunar skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem ákveðst 75.000 krónur og hefur þá verið litið til reglna um virðisaukaskatt.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði. Fullnustu refsingarinnar skal fresta og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 409.762 krónur.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef héraðsdómslögmanns, 75.000 krónur, og annan sakarkostnað 13.500 krónur.