S-212/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 14. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 5. júlí síðastliðinn, á hendur K-kk-þgf B-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Heiðargerði 3 í Vogum, „fyrir umferðarlagabrot, framin á árinu 2016, sem hér segir:

Með því að hafa, laugardaginn 23. janúar, ekið bifreiðinni [...] um Reykjanesbraut, uns lögregla stöðvaði aksturinn skammt frá Fitjum, Reykjanesbæ, undir áhrifum ávana- og fíkniefna og þannig óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist amfetamín 240 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 1,3 ng/ml).

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga. [...]

Með því að hafa, þriðjudaginn 26. júní, ekið bifreiðinni [...] um Þjóðbraut, Reykjanesbæ, uns lögregla stöðvaði aksturinn við Hringbraut 130 undir áhrifum ávana- og fíkniefna og þannig óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist amfetamín 95 ng/ml, metamfetamín 65 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 3,8 ng/ml).

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga. [...]

Með því að hafa, föstudaginn 9. september, ekið bifreiðinni [...] um Reykjanesbraut, uns lögregla stöðvaði aksturinn skammt frá Fitjum, Reykjanesbæ, undir áhrifum ávana- og fíkniefna og þannig óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist amfetamín 60 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 8,0 ng/ml).

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga. [...]

Með því að hafa, fimmtudaginn 6. október, ekið bifreiðinni [...] suður Vesturlandsveg við Árvelli á Kjalarnesi, á 99 kílómetra hraða á klukkustund, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði er 90 kílómetrar hraði á klukkustund.

Telst framangreind háttsemi ákærða varða við 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga. [...]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Mál nr. S-289/2017, sem höfðað var á hendur ákærða með ákæru útgefinni 4. þessa mánaðar, var sameinað þessu máli með heimild í 1. mgr. 169. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Með þeirri ákæru var hann ákærður „fyrir umferðarlagabrot, framin á árinu 2017, sem hér segir:

I.

Með því að hafa, laugardaginn 10. júní, ekið bifreiðinni [...] um Seljabót og Mánagötu í Grindavík undir áhrifum ávana- og fíkniefna og þannig óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist amfetamín 495 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 4,5 ng/ml).

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga. [...]

II.

Með því að hafa, mánudaginn 12. júní, ekið bifreiðinni [...] suður Breiðholtsbraut í Reykjavík, undir áhrifum ávana- og fíkniefna og þannig óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist amfetamín 270 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 5,5 ng/ml).

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga. [...]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Um málsatvik er skírskotað til framangreindra ákæruskjala.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð gögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst þess aðallega að sér verði ekki gerð refsing, en til vara vægustu refsingu sem lög leyfa, sem bundin verði skilorði í tilviki fangelsisrefsingar. Þá er þess krafist að sakarkostnaður verði að öllu leyti greiddur úr ríkissjóði. Fyrir liggur að ákærði hefur sótt um innlögn á sjúkrahúsið Vog til að sæta meðferð við fíknivanda sínum og af hálfu ákærða kom meðal annars fram að hann væri í fullri vinnu og iðraðist brota sinna. Ekki voru bornar brigður á þá frásögn af hálfu ákæruvalsins.

Samkvæmt því sem greinir á sakavottorði frá 14. þessa mánaðar, hefur ákærða í fimm tilvikum frá árinu 2007, verið gerð refsing fyrir lögbrot. Þar af hefur honum í tvígang verið gerð refsing fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna og hafa þau tilvik áhrif við ákvörðun refsingar nú og er hér getið. Með sátt hjá lögreglustjóra 24. mars 2011, samþykkti ákærði greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Með annarri þess háttar sátt 29. september 2013, samþykkti hann að nýju greiðslu sektar og tímabundna ökuréttarsviptingu, fyrir sams konar brot, fyrir að hafa ekki ökuskírteini meðferðis við akstur og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, en brotin viðhafði hann fyrr það ár. Eftir framangreindu, þar á meðal að sakaferli ákærða virtum, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, samkvæmt 77. gr. þeirra laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, réttilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, sem ekki þykja efni til að binda skilorði.

Með vísan til 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæðis 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, er ákærði jafnframt sviptur ökurétti ævilangt, frá birtingu dóms þessa að telja.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem ekki standa efni til að fella að neinu leyti á ríkissjóð. Sá kostnaður samanstendur af kostnaði vegna rannsóknaraðgerða lögreglu og þóknun verjanda ákærða, J-kk-ef F-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns. Samanlagður kostnaður vegna rannsóknaraðgerða nemur 888.794 krónum og þá þykir þóknun verjandans hæfilega ákveðin 105.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, K-kk-nf B-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 994.194 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef F-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, 105.400 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf