S-24/2007

I.

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 24. apríl 2007 að aflokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru sýslumannsins á Seyðisfirði, útgefinni 17. janúar 2007, á hendur J-x-x D-x-x C-x-x L-x-x, kt. 000000-0000, Laugarási, Fljótsdalshéraði “fyrir tollalagabrot, með því að hafa mánudaginn 17. júlí 2006 flutt með sér hingað til lands og eigi framvísað með tilskildum hætti við tollgæsluna við tollafgreiðslu flugfars Aurela airlines LSK-122, við komu á Egilsstaðaflugvelli frá Katowice í Póllandi, fartölvu af gerðinni Asus A600 model A6500L, í nýrri tösku ásamt mús og forritum, 0,6 kg. af reyktóbaki og 20 stk. (0,1 karton) af vindlingum, en í umrætt sinn kom ákærði um kl. 02:30 á tollhlið merkt grænu skilti með áletruninni “Enginn tollskyldur varningur” og fannst varningurinn við leit tollvarða í farangri ákærða.

Telst þetta varða við 1. mgr. 170. gr., sbr. 27. gr. tollalaga nr. 88/2005.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og jafnframt er þess krafist að ákærða verði gert að sæta upptöku á ofannefndum varningi, sbr. 181. gr. tollalaga nr. 88/2005.”

Af hálfu ákærða er krafist sýknu og að allur sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda, greiðist úr ríkissjóði.

II.

Málavextir

Í frumskýrslu tollgæslunnar á Seyðisfirði, sem dagsett er 26. júlí 2006, segir að um kl. 2.30 hinn 17. júlí sama ár, er tollafgreiðsla LSK-122 frá Kaupmannahöfn hafi staðið yfir á Egilsstaðaflugvelli, hafi ákærði komið á grænt tollhlið merkt “Enginn tollskyldur varningur”. Í farangri ákærða hafi fundist ný fartölva af gerðinni Asus A6000 model A6500L ásamt fylgihlutum. Einnig hafi fundist 0,6 kg eða 15 pakkar af 40 gr. Aguia reyktóbaki og 20 stykki (0,1 karton) af Marlboro vindlingum.

Í skýrslunni segir að fartölvan haf virst algjörlega ónotuð og ný, en aðspurður hafi ákærði sagst hafa keypt tölvuna fyrir fjórum árum og ferðast oft með hana áður á milli Íslands og Portúgal. Aðspurður hafi ákærði ekki sagst vera með reikning fyrir tölvunni meðferðis en tekin hafi verið ljósrit af þeim reikningum, sem fundist hafi í fórum ákærða. Tóbakið hafi verið vandlega falið í fölskum botni í ferðatösku ákærða. Í skýrslunni segir að túlkur, sem verið hafi á staðnum, hafi túlkað samskipti tollvarða og ákærða.

Loks segir í skýrslunni að þar sem ofangreindum varningi hafi ekki verið framvísað og hann umfram heimildir reglugerðar nr. 526/2000 með áorðnum breytingum um tollmeðferð vara sem ferðamenn og farmenn megi hafa með sér við komu til landsins hafi varningurinn verið haldlagður.

Daginn eftir barst tollgæslunni reikningur vegna kaupa á umræddri tölvu á faxi frá Portúgal, en hann er dagsettur 5. janúar 2006 og að fjárhæð 833,95 evrur.

Tekin var skýrsla af ákærða hjá lögreglu 21. nóvember 2006. Þar sagðist ákærði kannast við að hafa komið með áðurgreinda fartölvu til landsins. Sagðist hann hafa keypt þessa tölvu í byrjun árs 2006 í Porto í Portúgal á 833.95 evrur og kvaðst framvísa reikningi máli sínu til stuðnings. Sagðist hann hafa haft þessa tölvu með sér til Íslands strax í upphafi árs 2006 og síðan haft tölvuna með sér þegar hann fór heim í frí til Portúgals. Hann hafi því verið að flytja tölvuna til landsins í annað sinn.

Nánar aðspurður sagðist ákærði hafa skráð sig inn á tölvuna í byrjun janúar og að það ætti að sjást á tölvugögnum. Sagðist hann hafa verið að koma frá Lissabon í Portúgal í umrætt skipti. Hann sagðist ekki hafa talið þörf á því að framvísa tölvunni við tollayfirvöld. Sagðist hann hafa flutt tölvuna með sér á öxlinni í fyrra skiptið og þar af leiðandi ekki hugsað út í þetta í seinna skiptið. Sagðist hann vera tilbúinn til að greiða einhverja sanngjarna sekt vegna málsins, en sagðist krefjast þess að fá tölvuna aftur. Á henni væru persónuleg gögn, sem hann vildi fá aftur í sínar hendur. Þá sagði hann að tollayfirvöld hefðu einnig lagt hald á hleðslutæki og þráðlausan búnað fyrir farsíma, tösku, sem tölvan hefði verið í og ljósmyndir af fjölskyldu hans. Sagðist hann krefjast þess að fá þessa muni aftur í sínar hendur.

Aðspurður um tóbakið, sem fundist hefði í farangri hans, sagði hann að tóbakið hefði verið ætlað til eigin nota og að um birgðir til 6 mánaða hefði verið að ræða. Sagðist hann hafa vitað að heimilt væri að taka með sér 10 pakka af tóbaki.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum.

Ákærði neitaði sakargiftum. Hann sagði að tollverðir á Egilsstaðaflugvelli hefðu spurt hann að því í umrætt sinn hvort hann ætti fartölvuna og að hann hefði játað því. Sagðist hann hafa verið með tölvuna í venjulegri tölvutösku og haldið á henni á öxlinni. Tollvörðurinn hefði spurt hann hvort tölvan væri ný. Sagði hann að tölvan hefði litið út sem ný þar sem hún hefði enn verið í plastumbúðum frá framleiðanda ásamt snúrum og mús. Hann hefði þó ekki verið beðinn um að ræsa tölvuna til að sýna hvað væri á henni. Hann sagði að skjal merkt I-2, 1 væri reikningur vegna kaupa á tölvunni ásamt fylgihlutum. Liður nr. 2 á reikningnum væri t.d. vegna tölvutöskunnar. Hann sagði að eiginkona hans hefði sent reikninginn frá Portúgal á faxi til Impregilo þar sem hann starfi.

Aðspurður sagðist hann hafa búið hér á landi í þrjú og hálft ár og hafa keypt umrædda fartölvu 5. janúar 2006. Sagðist hann hafa farið um Egilsstaðaflugvöll a.m.k. tvisvar áður en atvik þau sem um er rætt í málinu hefðu átt sér stað. Aðspurður sagðist hann ekki hafa áttað sig á merkingu grænna og rauðra skilta í flugvallarbyggingunni á Egilsstöðum. Hafi hann brotið eitthvað af sér hafi hann gert það ómeðvitað. Hann sagði að farþegarnir sem hefðu skipt hundruðum hefðu allir farið á græna hliðið. Sagðist hann álíta að um tveir þriðju hlutar farþeganna hefðu verið með tölvu meðferðis. Aðspurður játaði ákærði því að hann hefði ferðast talsvert á milli landa, en hann hefði þó ekki áttað sig á merkingu grænna og rauðra hliða.

Ákærði viðurkenndi að hafa flutt tóbak það sem getið væri um í ákæru með sér til landsins og að það hefði verið falið á botni ferðatöskunnar.

Ákærði sagðist eiga fjölskyldu og heimili í Portúgal. Hann sagði að rangt væri að hann hefði verið að koma frá Katowice í Póllandi í umrætt sinn eins og fram kæmi í ákæru. Hið rétta væri að hann hefði verið að koma frá Portúgal með viðkomu í Kaupmannahöfn. Hann sagðist hafa ætlað að nota tölvuna til að eiga samskipti við fjölskyldu sína í Portúgal og geyma á henni myndir. Hann sagði að sér hefði ekki verið boðið upp á það af tollvörðum að greiða aðflutningsgjöld af fartölvunni. Þá hefði honum ekki verið boðið að taka persónuleg gögn úr tölvunni áður en hún var haldlögð. Í tölvutöskunni hefði einnig verið hlutir sem ekki tengdust tölvunni, t.d. hleðslutæki fyrir síma, Aðspurður sagði hann að einhver sem hefði verið honum samferða frá Portúgal hefði túlkað samskipti hans við tollverði.

Ó-kvk-nf H-kvk-nf S-kvk-nf, starfsmaður tollstjórans á Seyðisfirði, sagði að J-kk-nf F-kk-nf hefði tekið farangur ákærða í gegnum gegnumlýsingarvélina og í framhaldinu beðið hana og annað starfsmann um að fara betur í gegnum farangurinn. Sagðist hún hafa skoðað tölvutöskuna og þegar hún hefði opnað hana hefði tölvan og fylgihlutir hennar blasað við í plastumbúðum eins og um algjörlega nýja tölvu væri að ræða. Hún sagði að plastið utan um tölvuborðið hefði litið út fyrir að ekki hefði verið átt mikið við það. Hún sagði að henni og J-kk-þgf F-kk-þgf hefði borið saman um að þetta væri ný tölva, en ekki fjögurra ára gömul og notuð tölva eins og ákærði hefði staðhæft. Hún sagði að S-kk-nf S-kk-nf hefði leitað í ferðatöskunni og fundið þar tóbakið undir fölskum botni í töskunni. Hún sagði að ákærði hefði ekki framvísað þessum varningi, þ.e. hvorki tölvunni né tóbakinu. Hún sagði að stúlka sem þarna hefði verið stödd hefði túlkað samskiptin við ákærða og að ákærði hefði sagt í byrjun að hann hefði átt tölvuna í fjögur ár. Aðspurð sagði hún að reikningur vegna tölvunnar hefði borist tollgæslunni síðar á faxi. Þá sagði hún aðspurð að góðar merkingar væru á grænu og rauðu tollhliði á flugvellinum. Hún sagði að leiðbeiningar væru í flugstöðinni á ensku um hvaða vörur væri skylt að framvísa við komu til landsins. Þá sagði hún að til væru upplýsingabæklingar frá tollgæslunni á ensku, þýsku og dönsku með leiðbeiningum um hvað væri tollskyldur varningur. Hún sagði aðspurð að flugvélin, sem ákærði hefði komið með í umrætt sinn, hefði verið að koma frá Kaupmannahöfn.

S-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf, fyrrverandi starfsmaður tollstjórans á Seyðisfirði, sagðist hafa haft það hlutverk umrætt kvöld að skoða farangur hjá þeim farþegum sem hefðu verið búnir að fara í gegnum græna hliðið og lent í úrtaksleit. Farangri þeirra farþega væri rennt á færibandi í gegnum gegnumlýsingarvél. Hann sagði að um 60-70% farþega væru teknir í úrtaksleit. Ákærði hefði komið þarna í gegn og sagðist hann hafa leitað í ferðatösku hans og fundið þar tóbakið. Ó-kvk-nf H-kvk-nf hefði hins vegar leitað í tölvutöskunni og borið innihald hennar undir vitnið og J-kk-þf F-kk-þf. Þeim hefði borið saman um að ekki gæti staðist að tölvan væri fjögurra ára gömul eins og ákærði hefði staðhæft. Tölvan hefði virst vera mjög nýleg og enn í plastumbúðum. Hann sagði að einhver stúlka þarna á staðnum hefði túlkað fyrir ákærða. Þau hefðu sagt ákærða að það gæti ekki staðist að tölvan væri fjögurra ára gömul en ákærði hefði staðið fast við þann framburð sinn. Aðspurður sagðist hann ekki minnast þess að fundist hefðu reikningar í fórum ákærða. Hann sagði að ákærði hefði ekki verið beðinn um að gangsetja tölvuna. Aðspurður af verjanda sagði hann að algengt væri að starfsfólk við Kárahnjúka sem kæmi að utan væri með tölvur meðferðis. Hann sagði að ekki væri skoðað í allar tölvutöskur sem fólk hefði meðferðis við komu til landsins. Hann staðfesti að upplýsingabæklingar frá tollgæslunni væru til á ensku, þýsku og dönsku og lægju frammi í flugstöðinni. Aðspurður af verjanda sagði hann að ef tollskyldur varningur fyndist í farangri farþega, sem hefði farið í gegnum grænt tollhlið, væri þeim farþegum aldrei gefinn kostur á að greiða aðflutningsgjöld af hinum tollskylda varningi.

Hann sagði að farþegar sem kæmu að utan og færu í gegnum Egilsstaðaflugvöll færu inn í flugstöðina á sama stað og farþegar í innanlandsflugi og sæktu farangur sinn á sama stað. Þar væru skilti með rauðum og grænum örvum sem beindu farþegunum á rautt og grænt tollhlið, en við tollhliðin væru merkingar bæði á íslensku og ensku. Hann sagði að farþegar kæmust ekki út úr flugstöðinni án þess að fara í gegnum þessi tollhlið. Fyrir innan þessi tollhlið væri tollgæslan með gegnumlýsingarvél og aðstöðu til að framkvæma frekari leit í farangri.

J-kk-nf H-kk-nf lögreglufulltrúi staðfesti að hafa tekið skýrslu af ákærða hinn 21. nóvember 2006 vegna fartölvu og tóbaks sem fundist hefði í farangri hans hinn 17. júlí sama ár. Hann sagði að ákærði hefði ekki þrætt fyrir að hafa komið með umræddan varning til landsins, en hefði þó tekið fram að hann hefði áður komið með tölvuna til landsins.

Hann sagði að þegar farþegar kæmu erlendis frá og færu um Egilsstaðaflugvöll kæmu farþegar inn í flugstöðina á venjulegum stað og þaðan væri þeim beint að færibandinu þar sem þeir tækju við farangri sínum. Eftir það færu farþegar í röð til að fara í gegnum vegabréfa- og tollskoðun. Hann sagði að aðstaðan á flugvellinum væri svolítið þröng fyrir afgreiðslu þessara farþega. Áberandi merkingar væru um rautt og grænt tollhlið í flugstöðinni. Þá sagði hann að mikil mannþröng myndaðist yfirleitt fyrir framan vegabréfaskoðunina, en frá vegabréfaskoðuninni og að tollhliðunum væru um 3 metrar og þaðan gæti röðin farið í báðar í báðar áttir, þ.e. á rautt eða grænt hlið. Svæðið fyrir framan tollhliðin væri yfirleitt autt og þar væri ekkert sem ætti að birgja mönnum útsýni á merkingar um tollhliðin.

J-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf, deildarstjóri tollgæslunnar á Seyðisfirði, sagði að ákærði hefði komið á grænt hlið í umrætt sinn og verið valinn til úrtaksskoðunar. Farangri hans hefði því verið rennt í gegnum gegnumlýsingarvélina. Honum hefði sýnst eitthvað vera í ferðatöskunni, sem þyrfti skoðunar við og við frekari skoðun hefði komið í ljós að í henni var falskur botn og þar undir tóbak. Hann sagðist hafa beðið annan starfsmann um að skoða annan farangur ákærða og sagðist hann minna að Ó-kvk-nf H-kvk-nf hefði skoðað tölvutösku, sem ákærði hefði verið með á öxlinni. Hann sagði að þeim hefði sýnst tölvan vera ný eða nýleg og keypt erlendis. Þau hefðu kallað til stúlku, sem þarna hefði verið og talaði portúgölsku og hefði hún túlkað samskiptin við ákærða. Ákærði hefði sagt þeim að hann væri búinn að eiga þessa tölvu í lengri tíma, en þeim hefði ekki sýnst það geta staðist. Tölvan hefði því verið haldlögð ásamt tóbakinu. Hann sagði að ákærði hefði ekki framvísað þessum varningi heldur gengið í gegnum grænt tollhlið og að varningurinn hefði fundist við leit í farangri hans. Hann sagði að ákærði hefði síðar sent þeim reikning þar sem fram hefði komið að hún var keypt erlendis.

B-kvk-nf V-kvk-nf, deildarstjóri tollgæslunnar á Keflavíkurflugvelli, gaf skýrslu í gegnum síma og lýsti verklagi við tollskoðun á Keflavíkurflugvelli að ósk verjanda. Hún sagði að ekki væru skoðaðar tölvur hjá öllum farþegum sem færu í gegnum flugstöðina heldur væru farþegar settir í slembiúrtak og farangur þeirra sem í því lenti væri þá skoðaður vandlega.

III.

Niðurstaða.

Við aðalmeðferð málsins leiðrétti sækjandi þá staðhæfingu í ákæru málsins um að ákærði hefði verið að koma með flugi frá Katowice í Póllandi í greint sinn og upplýsti að hið rétta væri að ákærði hefði verið að koma frá Kaupmannahöfn í Danmörku. Ekki er ekki talið að vörn ákærða hafi verið áfátt vegna þessa enda lýtur villan að aukaatriði brots, sem leiðrétt var við aðalmeðferð málsins, sbr. 117. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Ákærði kom með flugi frá Kaupmannahöfn til Egilsstaða hinn 17. júlí 2006. Vitnin J-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf, sem báðir sinntu tollgæslustörfum á flugvellinum á Egilsstöðum í umrætt sinn, hafa borið um það að ákærði hafi komið í gegnum grænt tollhlið á flugvellinum og verið valinn af tollgæslunni til sérstakrar úrtaksskoðunar. Kom fram hjá þeim að slík skoðun færi fram hjá stórum hluta farþega og væri farangri viðkomandi þá rennt í gegnum gegnumlýsingarvél og síðan skoðaður betur ef þörf þætt á. Fram kom hjá framangreindum vitnum og vitninu Ó-kvk-þgf H-kvk-þgf S-kvk-þgf, sem einnig sinnti tollgæslustörfum á flugvellinum í umrætt sinn, að við slíka leit í farangri ákærða hafi fundist varningur sá er greinir í ákæru.

Fram er komið að tóbak það sem fannst við leit í farangri ákærða er umfram heimildir reglugerðar um tollmeðferð vara sem ferðamenn og farmenn hafa með sér við komu til landsins nr. 526/2000 og hefur ákærði viðurkennt brot sitt að því er innflutning á því varðar.

Að því er varðar innflutning ákærða á fartölvu ber að líta til 2. gr. reglugerðar nr. 526/2000, sbr. 1. gr. reglugerðar nr. 13/2002, en þar segir að ferðamönnum, sem búsettir eru hér á landi, sé heimilt að hafa með sér við komu til landsins án greiðslu aðflutningsgjalda varning fenginn erlendis í ferðinni fyrir allt að 46.000 krónur, auk áfengis og tóbaks.

Ákærði hefur verið búsettur og átt lögheimili hér á landi í þrjú og hálft ár. Hann hefur viðurkennt að hafa keypt umrædda fartölvu í Portúgal hinn 5. janúar 2006 og er það í samræmi við framlagðan reikning á skjali nr. I-2. Á reikningnum kemur fram að kaupverð tölvunnar ásamt fylgihlutum var 833.95 evrur, sem nam um 78.000 íslenskum krónum í júlí 2006. Með hliðsjón af framangreindu bar ákærða því að gera tollgæslunni grein fyrir fartölvunni og greiða af henni aðflutningsgjöld.

Í 1. mgr. 27. gr. tollalaga nr. 88/2005 segir að ferðamenn sem koma til landsins frá útlöndum skuli ótilkvaddir gera tollstjóra grein fyrir tollskyldum varningi sem þeir hafa meðferðis. Í athugasemdum í frumvarpi til laganna segir um 27. gr. að orðinu “ótilkvaddir” hafi verið bætt inn í 1. mgr. greinarinnar til áhersluauka þannig að ljóst væri að farþegar og farmenn skuli að eigin frumkvæði upplýsa tollgæslu um tollskyldan varning sem þeir hafi í fórum sínum við komu til landsins. Er þessi sama regla einnig tíunduð í 1. mgr. 10. gr. reglugerðar nr. 526/2000.

Í 3. mgr. 27. gr. tollalaga segir ennfremur að þar sem tollafgreiðsla ferðamanna fari fram sé tollstjóra heimilt að hafa aðskilin tollafgreiðsluhlið, annars vegar fyrir þá sem hafi meðferðis tollskyldan varning og hins vegar fyrir þá sem hafi engan slíkan varning meðferðis. Farþegar skuli þá sjálfir velja sér tollafgreiðsluhlið og teljast með vali sínu gefa til kynna hvort þeir hafi meðferðis varning sem þeim beri að gera tollgæslu grein fyrir, sbr. einnig 2. mgr. 10. gr. reglugerðar nr. 526/2000.

J-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og lýsti aðstöðu tollgæslu til tollafgreiðslu á flugvellinum á Egilsstöðum. Hann sagði að áberandi merkingar væru í flugstöðinni um rautt og grænt tollhlið. Hann sagði og að frá aðstöðu vegabréfaskoðunar og að tollhliðunum væru um þrír metrar og að svæðið þar á milli væri yfirleitt autt og því ætti ekkert að birgja mönnum útsýni á merkingar um rautt og grænt tollhlið. Er þessi lýsing í samræmi framburði vitnanna Ó-kvk-ef H-kvk-ef S-kvk-ef og S-kk-ef S-kk-ef Ó-kk-ef um að tollhliðin væru merkt með áberandi hætti í flugstöðinni. Er þetta sömuleiðis í samræmi við framlagðar ljósmyndir af aðstöðunni á flugvellinum en þar má sjá að tollhliðin eru merkt í samræmi við ákvæði 2. mgr. 10. gr. reglugerðar nr. 526/2000, þ.e. annað hliðið er merkt grænu átthyrndu skilti með áletruninni “Enginn tollskyldur varningur” og hitt rauðu ferhyrndu skilti með áletruninni “Tollskyldur varningur”. Á skiltunum er einnig áletrun á ensku, þ.e. “Nothing to declare” á græna skiltinu og “Goods to declare” á rauða skiltinu. Einnig er ljóst af framlögðum ljósmyndum að merkingarnar blasa við farþegunum á leið þeirra út úr flugstöðinni. Auk þess blasir við skilti á hárri stöng með tveimur örvum, annarri rauðri sem vísar á rauða tollhliðið og hinni grænni sem vísar á græna tollhliðið.

Sannað þykir með vitnisburði tollvarðanna J-kk-ef F-kk-ef A-kk-ef og S-kk-ef S-kk-ef Ó-kk-ef, sem studdur er framburði vitnisins Ó-kvk-ef H-kvk-ef S-kvk-ef, að ákærði fór í gegnum tollhlið merkt grænu skilti með áletruninni “Enginn tollskyldur varningur” og á ensku “Nothing to declare” á flugvellinum á Egilsstöðum í umrætt sinn og gaf því til kynna með því vali sínu að hann væri ekki með tollskyldan varning meðferðis, sbr. 3. mgr. 27. gr. tollalaga nr. 88/2005. Framburður ákærða um að hann hafi ekki gert sér grein fyrir merkingu rauðra og grænna tollhliða þykir ótrúverðugur í ljósi þess að ákærði hefur borið um það að hafa ferðast talsvert á milli landa og að hafa áður farið áður um Egilsstaðaflugvöll við komu til landsins. Einnig þykir ljóst að búið var um tóbakið í töskunni með þeim hætti að það blasti ekki við þeim sem opnaði töskuna og leitaði í henni.

Með vísan til þess sem nú hefur verið rakið þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um háttsemi þá sem í ákæru greinir. Í ákæru er háttsemi ákærða réttilega talin varða við 1. mgr. 170. gr., sbr. 27. gr. tollalaga nr. 88/2005. Rétt þykir þó að heimfæra háttsemi ákærða einnig undir 1. mgr. 2. gr., 1. og 2. mgr. 5. gr. og 10. gr. reglugerðar nr. 526/2000, sbr. reglugerð nr. 13/2002, svo og 169. gr. tollalaga. Við munnlegan flutning málsins tjáðu sakarflytjendur sig um sakaratriði með vísan til þess að háttsemi ákærða kynni að falla undir þessi ákvæði og verður því ekki talið að vörn ákærða hafi verið áfátt vegna þessa.

Háttsemi ákærða er því talin varða við 1. mgr. 170. gr., sbr. 27. gr. og 169. gr. tollalaga nr. 88/2005, sbr. 1. mgr. 2. gr., 1. og 2. mgr. 5. gr. og 10. gr. reglugerðar nr. 526/2000, sbr. reglugerð nr. 13/2002.

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða hegðun svo kunnugt sé.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin sekt að fjárhæð 31.000 krónur, sem greiða ber til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, ella sæti ákærði fangelsi í 4 daga.

Með vísan til 1. mgr. 181. gr. tollalaga nr. 88/2005 verður ákærða gert að sæta upptöku á fartölvu af gerðinni Asus A600 model A6500L ásamt tösku, mús og forritum, 0,6 kg af reyktóbaki og 20 stykkjum af vindlingum.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef V. Þ-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 149.400 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Við ákvörðun málsvarnarlauna er tekið tillit til þess að samhliða þessu máli var rekið samkynja mál á hendur öðrum aðila, mál nr. 25/2007, en skipaður verjandi ákærða í því máli var sá sami og í þessu máli.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri. Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, J-x-x D-x-x C-x-x L-x-x, greiði 31.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, en sæti ella fangelsi í 4 daga.

Upptæk eru fartölva af gerðinni Asus A600 model A6500L ásamt tösku, mús og forritum, 0,6 kg af reyktóbaki og 20 stykki (0,1 karton) af vindlingum.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef V. Þ-kk-ef hdl., að fjárhæð 149.400 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf