S-2043/2023

I Mál þetta, sem dómtekið var 2. október 2023, að lokinni aðalmeðferð, er höfðað af héraðssaksóknara með ákæru dags. 24. ágúst 2023 á hendur ákærða D-x-x C-x-x, [... ].

Ákærða er gefið að sök stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa staðið að innflutningi á samtals 15.130,00 grömmum af maríhúana, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni, en fíkniefnin voru falin í farangurstösku sem kom til landsins þann 19. maí 2023 og ákærði sótti í farangursþjónustu Icelandair í kjölfar komu hans til Íslands með flugi [... ] OG102 frá Bandaríkjunum föstudaginn 26. sama mánaðar.

Telst brot þetta varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 64/1974 og 32/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er krafist er upptöku á 15.130,00 gaf maríhúana, með vísan til 6. og 7. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana-og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

II

Málavextir.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu hafði tollgæslan í Flugstöð Leifs Eiríkssonar samband við lögreglu föstudaginn 26. maí 2023 vegna ákærða en hann var að koma til landsins frá Baltimore í Bandaríkjunum. Við komu hingað til lands fór hann í farangursþjónustu IGS í komusal flugstöðvarinnar og spurðist þar fyrir um tösku sem vinur hans, F-x-x S-x-x, ætti þar í tapað fundið. Taskan hafði komið hingað til lands með flugi frá Baltimore 19. maí 2023. Starfsmaður kynnti ákærða að hann gæti ekki fengið töskuna nema hann færi fyrst með hana í skoðun hjá tollgæslunni. Ákærði samþykkti það og fór ásamt starfsmanni IGS með töskuna í leitaraðstöðu tollgæslu þar sem taskan var sett í gegnumlýsingarvél. Meðan á því stóð óskaði ákærði eftir því að fara á snyrtingu og fékk leyfi til þess. Hann fór hins vegar beint í gegnum tollinn og athugaði ekki meira með töskuna né hafði frekari samskipti við tollverði eða annað starfsfólk að eigin frumkvæði.

Skoðun tollgæslu á töskunni, sem var læst, leiddi í ljós að í henni var ekki venjulegur farangur heldur nokkrar loftþéttar svartar umbúðir. Var ein pakkningin, sem var í þreföldu svörtu plasti, opnuð og gaus þá upp kannabislykt. Tollverðir fóru þá fram í komusal, fundu þar ákærða og færðu hann í leitarherbergi tollgæslu. Lögregla fór á vettvang og handtók ákærða. Hann, sem var undrandi, sagðist hafa verið í sambandi við vin sinn F-x-x S-x-x, sem ákærði vissi ekki betur en væri hér á landi, og F-x-x hafi beðið ákærða að taka töskuna til sín. Ákærði var klæddur í bleik læknaföt og hvítan læknaslopp og með skilríki hangandi á sér sem virtust eiga að sýna að hann ynni á stofnun sem hjálpaði fíklum í bata. Ákærði var fluttur á lögreglustöð.

Samkvæmt efnaskrá tæknideildar á höfuðborgarsvæðinu voru 15.130 grömm af maríhúana í töskunni. Sýni af efninu var sent til hefðbundinnar rannsóknar og samkvæmt matsgerð var um að ræða kannabis og magn tetrahýdrókannabínóls í þurru sýni var 160 mg/g.

Skýrsla var tekin af ákærða hjá lögreglu í kjölfar handtökunnar. Hann kvaðst hafa ætlað að vera á Íslandi í einn dag og ætlað að bóka ferðina til baka hér á landi. Hann kvaðst hafa átt að hitta vistmenn á stofnun hér á landi í heilbrigðisgeiranum. Hann ynni fyrir nokkur verktakafyrirtæki í þeim geira í Baltimore og hann væri undirverktaki. Hann hafi átt að koma hingað til lands í þeim tilgangi að kynnast hugsanlegum skjólstæðingum sem hann hafi átt að fara að hugsa um í starfi sínu hérlendis. Hann vissi ekki um hvaða stofnun eða vistheimili væri að ræða hér á landi en hann hafi átt að hringja til Bandaríkjanna og fá upplýsingar þar um. Ákærði sagði að þetta verkefni væri á vegum Medix heilbrigðisfyrirtækis í Baltimore. Hann hafi átt að hringja í Medix og þá fengi hann upplýsingar um hvern hann ætti að hitta hér á landi og hvert hann ætti að fara. Hann sagðist hafa átt að ræða við einhvern á mannauðssviði fyrirtækisins en þetta væri svona vegna þess að hann væri verktaki en annað gilti um fasta starfsmenn.

Ákærði kvaðst sjálfur hafa bókað flugið til Íslands og greitt fyrir flugmiðann en verktakafyrirtækið hafi síðan lagt inn á reikning hans vegna þess kostnaðar. Hann hafi ferðast einn til Íslands. Ákærði vissi ekki hvar hann hafi átt að gista og enginn hafi ætlað að sækja hann á flugvöllinn heldur hafi hann líklega átt að taka rútu eða leigubifreið. Hann sagði að hann væri sendur hingað og þangað í verkefni af Medix með skömmum fyrirvara. Hann hafi verið sendur hingað til lands með tveggja tíma fyrirvara. Honum hafi verið boðnir tveir kostir þ. e. að fara daginn sem hann hafi komið eða daginn eftir. Hann hafi valið það að fara strax því síðan hafi hann ætlað að fara í eins dags frí. Hann hafi átt að hafa samband við Medix þegar hann væri lentur hér á landi, hann fengi þá greitt og gæti þá bókað hótel. Ákærði kvaðst hafa átt að hitta sjúklingana hér á landi en bóka síðan flug til baka eftir að hafa haft samband við Medix.

Ákærði kvaðst ekki hafa komið áður til Íslands og hann þekkti engan hér á landi. Hann noti ekki fíkniefni því hann geti það ekki þar sem hann þurfi að vinna og geti því ekki verið undir áhrifum. Hann sagði að F-x-x S-x-x væri vinur sinn en hann hafi ekki umgengist hann mikið í langan tíma og hitt hann síðast fyrir viku. F-x-x hafi ekki beðið ákærða að fara til Íslands og hann vissi ekki hvort F-x-x væri hér á landi en ákærði hafi verið að reyna að finna út úr því. Ákærði sagði að það væru engin samskipti við F-x-x í farsíma ákærða og heldur engin gögn varðandi F-x-x fyrir utan ferðatöskumiðann sem hann hafi sent ákærða. F-x-x hafi hringt í ákærða og beðið hann að sækja töskuna til Icelandair á þjónustuborð í töskusalnum. Við þetta kvaðst ákærði hafa orðið reiður og spurt sjálfan sig af hverju F-x-x gæti ekki sjálfur sótt töskuna. Ákærði kvaðst ekki vita hver ætti töskuna en taldi það vera F-x-x og ákærði hafi sótt töskuna vegna þess að F-x-x hafi beðið ákærða um það. F-x-x hafi ekki sagt ákærða hvað væri í töskunni en ákærði hafi spurt F-x-x um það og hvort það væri eitthvað ólöglegt. Hann hafi sagt ákærða að hafa ekki áhyggjur. Hann hafi fengið mynd af töskumiðanum sendan á SMS skilaboðum frá F-x-x. Ákærði hafi farið með miðann í tapað/fundið hjá Icelandair og verið sagt þar að það þyrfti að tollskoða töskuna. Þegar verið hafi verið að afgreiða ákærða með töskuna hafi hann verið að ræða við F-x-x í síma. Hann kvaðst ekki hafa tekið við töskunni heldur farið með starfsmanni sem hafi sett töskuna í gegnumlýsingarvél hjá tollinum. Meðan taskan hafi verið gegnumlýst hafi ákærði farið á snyrtinguna enda þurft þess. Ákærði kvaðst ekkert hafa vitað um innihald töskunnar, hún hafi verið læst og hann hafi ekki haft lykil að lásnum. Hann hefði aldrei sótt töskuna fyrir F-x-x ef ákærði hefði vitað að það væru fíkniefni í henni. Hann kvaðst ekki hafa átt að fá greitt fyrir að sækja töskuna.

Skýrsla var síðan tekin aftur af ákærða 24. júlí 2023. Hann kvaðst vera framkvæmdastjóri á ópíum meðferðarstofnun sem haldi fólki frá vímuefnum. Hann kvaðst í raun ekkert þekkja F-x-x S-x-x heldur hafi þeir bara alist upp saman og þeir hafi ekki hist síðan þeir hafi verið 10 eða 11 ára. Ákærði hafi síðan rekist á F-x-x í verslunarmiðstöð fyrir um viku síðan skammt frá vinnustað ákærða. Hann hafi látið F-x-x hafa símanúmerið sitt og hann hafi síðan haft sambandvið ákærða þegar hann lenti í Keflavík og beðið ákærða að athuga með töskuna. Ákærði hafi sagt F-x-x að ákærði myndi ekki taka neina tösku en F-x-x sagt að hann vildi bara vita hvort taskan væri á flugvellinum. Þeir hafi haft samskipti í gegnum app sem heiti Talkatone. Þegar ákærði hafi lent á Íslandi hafi hann sett mynd um það á Instagram og þar sé aðgangur hans opinn öllum. Þá hafi fullt af fólki haft samband við ákærða í gegnum appið þ. á m. F-x-x.

Ákærði kvaðst hafa átt að fara í viðtal hjá fjölskyldu skjólstæðings sem hann hafi hugsanlega átt að sinna. Þegar hann hafi verið lentur hér hafi hann átt að senda tölvupóst á fyrirtækið og fá þar frekari upplýsingar um fjölskylduna og hvernig hann ætti að komast til hennar. Ákærði hafi aðeins átt að hitta fjölskylduna og fara í viðtal hjá henni. Ef niðurstaðan hefði orðið sú að hann myndi hugsa um þennan sjúkling hefði hann þurft að koma hingað til lands reglulega. Þetta hafi ekki verið hugsað sem langtímasamningur og umræddur sjúklingur hafi ekki þurft mikla umönnun. Ákærði kvaðst lítið sem ekkert vita um umræddan sjúkling þar sem vinnuveitandinn hafi sent litlar upplýsingar um hann. Hann kvaðst ekki vita hvers lenskur sjúklingurinn væri en hann talaði örugglega ensku.

Ákærði sagði að fyrirtækið sem hafi sent hann til Íslands væri Homecare/Medix. Fyrirtækið hafi ekki verið búið að leggja inn á reikning hans fyrir fargjaldinu til Íslands en þegar hann sé búinn að hitta viðskiptavininn hafi ákærði samband við fyrirtækið og þá endurgreiði það kostnaðinn. Ákærði kvaðst ekki hafa rætt það við F-x-x þegar hann hafi hitt hann fyrir um viku að ákærði væri að fara til Íslands. Hann hafi ekki heyrt í F-x-x eftir það fyrr en ákærði hafi verið lentur hér á landi og F-x-x þá haft samband og beðið ákærða að athuga með töskuna. Hann hafi ekki átt að taka töskuna og hann hafi sagt við starfsmann á flugvellinum að opna bara töskuna ef þess þyrfti en ákærði hafi ekki vitað hvað væri í töskunni. Hann kvaðst hafa farið á snyrtingu þegar taskan hafi verið búin að fara í gegnumlýsingu og komin upp á borð. Taskan hafi verið lokuð þegar ákærði hafi farið á snyrtinguna og hann hafi ekki séð þegar tollverðir hafi opnað hana. Eftir að hann hafi farið á snyrtinguna hafi hann farið út og reynt að ná netsambandi en það ekki tekist. Hann hafi þá farið aftur inn og náð netsambandi og reynt að ná í fyrirtækið og láta vita af sér en hann hafi ekki fengið tækifæri til þess. Ákærði kvaðst ekki hafa farið aftur að töskunni því honum hafi ekki verið sagt að hann þyrfti þess og hann hafi ekki verið kominn hingað út af töskunni. Þetta hafi ekki verið hans taska og honum hafi verið alveg sama um hana.

Ákærði sagði að C-x-x C-x-x væri frænka hans og hún hafi lánað honum fyrir fargjaldinu til Íslands. Ákærða var bent á að hann hafi verið í miklum samskiptum við þennan aðila eftir að hann lenti í Keflavík og C-x-x hafi leiðbeint ákærða í gegnum ferlið á vellinum. Hann sagði frænku sína ekkert tengjast málinu og það sé ekki sami einstaklingur sem hafi verið í samskiptum við hann á vellinumog C-x-x sem hafi verið í farsíma hans. C-x-x sem hafi leiðbeint ákærða hljóti að vera F-x-x. Ákærði sagði að M-x-nf T. sem einnig hafi verið í samskiptaþræðinum sé T-kvk-nf vinkona hans. Á samskiptaþræðinum kom fram að ákærði ætti að forða sér þegar verið var að opna töskuna en hann kvaðst ekki vita hvers vegna það hafi verið. Ákærði vissi ekki hvers vegna það kæmi fram á samskiptaþræðinum hvernig hægt væri að bóka farmiða fyrir hann til baka. Hann kvaðst hafa skoðað hvað það kostaði að fljúga frá Reykjavík til Parísar en hann hafi ætlað að fara þangað þegar hann kæmi aftur heim til sín.

Ákærði sagði að fatnaðurinn sem hann hafi verið í við komuna hingað til lands hafi verið vinnufatnaður hans þ. e. læknaföt þ. m. t. læknasloppur. Hann hafi verið í þessu vegna þess að hann hafi komið hingað til þess að hitta sjúkling og hann hafi einnig verið að fara að vinna strax og hann kæmi heim aftur. Hann hafi farið beint úr vinnu og út á flugvöll. Þetta hafi ekki verið hluti af leikþætti.

Loks var skýrsla tekin af ákærða hjá lögreglu 3. ágúst 2023. Þá hafði verjandi hans sent lögreglu bréf frá B-x-x J-x-x og sagði ákærði að hún ynni í mannauðsdeild Medix en fyrirtækið heiti Homecare/Medix og heimasíðan ætti að vera Homecare. com. Fyrirtækið sem sé að senda hann í verkefni sé Homecare. com en hann hafi aðeins farið í höfuðstöðvar fyrirtækisins í eitt viðtal og síðan hafi fyrirtækið bara samband varðandi verkefni. Ákærði sagði að kona að nafni A-x-x D-x-x tengist fyrirtækinu sem B-x-x vinni hjá. Hann kvaðst ekki vera með passa frá Medix fyrirtækinu en þeir láti slíkt ekki af hendi. Ákærði kvaðst einnig vinna hjá fyrirtækinu MD MATT og væri það á móti verslunarmiðstöðinni þar sem hann hafi hitt F-x-x S-x-x. Þetta sé sjálfstætt einkafyrirtæki og ákærði hélt að það væri ekki með heimasíðu og hann mundi ekki símanúmerið hjá því. Hann kvaðst ekki heldur vera með símanúmer fyrirtækisins vistað í símanum sínum því ef það sé hringt í aðalnúmer þess hringi hjá öllum starfsmönnum því það séu allir á sömu línunni. Hann kvaðst vera búinn að vinna þarna frá því í júní 2022 og það megi segja að þetta sé aðalstarfið hans.

Farsími ákærða var tekin til rannsóknar og í honum fundust margar ljósmyndir af fíkniefnum og þá aðallega af kannabisefnum. Þá var einnig mikið af myndum sem virtust tengjast pökkun og sölu á kannabisefnum. Þá var mynd af ákærða þar sem hann stendur með nokkra poka af kannabisefnum. Þá voru nokkrar myndir af ákærða í búningi hjúkrunarfólks.

Á Telegram spjallþræði milli ákærða og tveggja annarra aðila, C-x-x Connect og M-x-þgf T, mátti sjá C-x-x gefa ákærða fyrirmæli um hvernig hann ætti m. a. að nálgast töskuna og hver væri skráður fyrir henni. Þegar ákærði sagði C-x-x að starfsmaður hafi farið með töskuna til tollgæslu og þar sé verið að reyna að opna töskuna segir C-x-x ákærða að láta sig hverfa og fara í gegnum tollinn. Ákærði sendir svo skilaboð um að hann sé kominn í gegnum tollinn og þá bætir C-x-x hinum aðilanum þ. e. M-x-nf T. í spjallþráðinn. Saman virðast þeir vera að vinna að því að bóka flug fyrir ákærða til Parísar með Icelandair sama morgun þ. e. 26. maí.

F-x-x S-x-x, sem var skráður fyrir töskunni, virðist ekki hafa verið í þessum samskiptum. Rannsókn málsins leiddi í ljós að hann fór ekki um borð í flugvélina í Baltimore en innritaði þar tvær töskur. Önnur þeirra fór aldrei um borð í vélina en hin skilaði sér til Keflavíkur þar sem ákærði reyndi að nálgast hana, sbr. framanritað. Samkvæmt upplýsingum IGS á Keflavíkurflugvelli á það ekki að geta gerst að taska fari í loftið um borð í flugvél án þess að eigandi hennar sé um borð. Þar hljóti að hafa verið um að ræða mistök hjá farþegaþjónustu í Baltimore. Í samskiptum ákærða og C-x-x virðast þeir í upphafi ekki vita hvort um eina eða tvær töskur væri að ræða.

Ekkert kom fram við rannsókn á síma ákærða sem benti til þess að hann hafi verið í sambandi við íslendinga og engin íslensk símanúmer voru í farsíma hans.

Eins og fram er komið sagði ákærði í skýrslutöku hjá lögreglu að hann ynni sem verktaki hjá fyrirtæki í heilbrigðisþjónustu að nafni Homecare/Medix. Verjandi hans sendi lögreglu tölvupóst sem átti að vera einhvers konar staðfesting á því að ákærði hafi komið hingað til lands á vegum fyrirtækisins til að hitta sjúkling vegna einkahjúkrunar. Þar kemur fram að hægt sé að hringja í ákveðið símanúmer og fá staðfestingu hjá konu að nafni B-x-x J-x-x í mannauðsdeild HR Department á tilgangi ferðar ákærða hingað til lands. Tölvupóstur um þessa staðfestingu barst frá konu að nafni A-x-x D-x-x og netfanginu ashleyeshields@icloud. comen icloud. com sé ekki formlegt netfang hjá neinu fyrirtæki. Lögregla hringdi í símanúmerið sem verjandinn gaf upp og B-x-x svaraði en kynnti sig ekki á neinn formlegan hátt né með starfsheiti. Svo virtist sem verið væri að hringja í einkanúmer sem ekki tengdist fyrirtæki. Þegar B-x-x var kynnt að verið væri að hringja frá lögreglu á Íslandi stóð ekki á því að hún sagðist vinna hjá fyrirtæki í heilbrigðisþjónustu að henni forspurði. Henni var ekki skýrt frá ákveðnu erindi en hún var beðin um að senda lögreglumanni tölvupóst á netfang hans með formlegu netfangi fyrirtækisins. Henni var tjáð að icloud. com og gmail. com væru ekki tölvupóstfang sem hægt væri að sætta sig við. B-x-x lofaði því að senda tölvupóst en sagði að það væri svo mikið að gera að það gæti tekið einhverja daga fyrir hana að senda tölvupóst. Henni var þá tjáð að aðeins væri verið að biðja hana um að senda tölvupóst með staðfestingu á því að hún væri að vinna hjá ákveðnu fyrirtæki. Þeim tölvupósti yrði síðan svarað og borið upp formlegt erindi. Hún sagist skilja það en það væri bara svo mikið af sjúklingum að þaðgæti tekið tíma að senda tölvupóstinn. B-x-x var spurð um vefslóð fyrirtækisins og hún sagði það vera Medixhealthcare. com. Það barst aldrei tölvupóstur frá B-x-x.

Lögreglumaður hringdi í fyrirtækið Medix og þar svaraði kona og gaf upp tölvupóstfang sem hægt væri að senda fyrirspurn á um það hvort ákveðinn einstaklingur væri að vinna þar. Sendur var póstur á netfangið og kom strax svar um það að hvorki ákærði eða B-x-x J-x-x væru starfsmenn fyrirtækisins eða verktakar á þess vegum. Það kom einnig fram hjá fyrirtækinu að það hefði engin tengsl við Ísland og það væri ekki með starfsmenn eða verktaka sem ferðuðust út fyrir Bandaríkin til að sinna aðstoð við sjúklinga.

Lögregla hafði einnig samband við fyrirtækið Home. Care og þar fengust þær upplýsingar að ákærði hefði verið skráður sem sjálfstæður verktaki hjá fyrirtækinu en hann hefði ekki unnið fyrir það síðan árið 2018.

Ákærði nefndi einnig í skýrslutöku að hann ynni hjá fyrirtæki sem væri kallað OP clinic sem á að vera hjálpar- eða meðferðarstöð fyrir ungt fólk í fíknivanda. Hann gaf upp heimilisfang fyrirtækisins og hús og númer þess fannst en ekkert skilti var að sjá utan á húsinu á götusýn í Google Maps. Ákærði sagði að fyrirtækið væri ekki með heimasíðu og hann mundi ekki símanúmer þess. Rannsakari fann fyrirtæki með nafninu Suboxone Clinic Dundalk – MD MATT og ákærði sagði að það væri fyrirtækið. Haft var samband við fyrirtækið og sá sem varð fyrir svörum kannaðist ekki við ákærða. Tölvupóstur var sendur á fyrirtækið og í svari þaðan kom fram að ákærði hefði unnið þar en hætt að mæta til vinnu og verið sagt upp fyrir meira en mánuði síðan.

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kvaðst vinna við það í heimalandi sínu Bandaríkjunum að hjálpa fólki við að hætta neyslu á ópíum. Ákærði kvaðst vera sjálfstætt starfandi og hann fái bara símtöl og tölvupósta frá þeim sem hann vinni fyrir varðandi verkefni. Hann hafi rætt í síma við yfirmann hjúkrunar þar sem hann vinnur, B-x-x J-x-x, og hún hafi sent ákærða í verkefni á Íslandi þ. e. að hitta sjúkling eða öllu heldur fjölskyldu og ræða við hana. Ef hann hefði fengið verkefnið ætti hann t. d. að hjálpa til við að elda mat og baða viðkomandi. Ákærði hafi ekki verið með miklar upplýsingar um viðkomandi fjölskyldu en hann hafiátt að hringja í vinnuveitanda sinn þegar hann væri kominn til Íslands til að fá nánari upplýsingar. Hann hafi ekki getað það þar sem hann hafi verið handtekinn og eftir að hann hafi verið laus úr gæslu hafi B-x-x ekki viljað senda ákærða upplýsingar. Ákærða kvaðst hafa verið sagt að hann þyrfti ekkert leyfi til að starfa hér á landi þar sem hann hafi ekki verið kominn með verkefni.

Ákærði kvaðst hafa sagt nokkrum vinum sínum frá ferðinni og þegar hann hafi verið kominn hingað til lands hafi hann rætt við F-x-x S-x-x á Telegram og hann hafi einnig hringt í ákærða. F-x-x hafi beðið ákærða að athuga með tvær ferðatöskur hjá Icelandair. Ákærði og F-x-x hafi alist upp saman í Maryland en ákærði hafi ekki séð hann í 10- 15 ár en hitt hann fyrir einhverju síðan í verslunarmiðstöð en þá hafi F-x-x ekki rætt um tösku. Hann hafi vitað að ákærði væri að fara til Íslands. Þegar ákærði hafi athugað með töskurnar hafi honum verið sagt að þar væru engar upplýsingar um þær. Ákærði hafi þá rætt við tvær konur á Telegram sem hafi notað mismunandi nöfn á samskiptamiðlum og þær beðið ákærða að fara aftur og athuga með töskurnar þegar búið hafi verið að senda ákærða númer og nafn á töskunum. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað hvers vegna þessar konur hafi verið að ræða við hann. Ákærði hafi þá farið aftur í afgreiðslu Icelandair og sýnt starfsmanni þær upplýsingar sem honum hafði verið sendar. Starfsmaðurinn hafi þá komið með stóra tösku og sagt að það þyrfti að fara með hana til tollgæslunnar og ákærði farið með starfsmanninum þangað. Ákærði kvaðst ekki hafa verið beðinn um að taka töskuna og hann hafi ekki ætlað að gera það. Hann hafi sagt starfsmanninum það og ákærði kvaðst ekki hafa vitað hvað væri í töskunni en honum hafi þótt grunsamlegt að það hafi verið lás á henni. Þegar taskan hafi verið á færibandinu í tollinum hafi ákærði spurt hvort hann mætti fara á snyrtingu og farið þangað. Síðan hafi starfsmaður á flugvellinum komið til hans og síðan lögreglumaður og handtekið ákærða.

Ákærði kvaðst hafa fengið skilaboð um að fara ef taskan yrði skoðuð og þá hafi honum fundist að eitthvað væri ekki í lagi. Hann hafi þá farið á snyrtinguna en ekki yfirgefið flugvöllinn. Ákærði kvaðst hafa sent skilaboð um að taskan hafi verið opnuð og þá spurt hvað hann ætti að gera. Hann kvaðst ekki vita hvers vegna hann hafi verið spurður hvort hann vildi fara til Parísar. Ákærði kvaðst ekki heldur muna öll skilaboðin sem hafi farið á milli hans og þeirra sem hann hafi verið í samskiptum við en þeir hafi viljað að hann færi frá Íslandi. Þeir hafi reynt að senda ákærða pening en þeir hafi verið ótengdir hugsanlegu starfi ákærða hér á landi.

Ákærði kvaðst ekki hafa verið með gistingu hér á landi en hann hafi kannski ætlað að gista á heimilinu þar sem hann hafi átt að hitta hugsanlegan viðskiptavin eða á hóteli í eina nótt en fara síðan aftur heim. Ákærði kvaðst hafa greitt sjálfur fyrir ferðina hingað til lands en hann hafi ekki vitað hvert hann hafi átt að fara hér á landi. Þetta hafi verið fyrst ferð hans hingað til lands. Ákærði kvaðst ekki hafa bókað flugið sem taskan hafi komið með hingað til lands og ekki skipulagt flutning hennar hingað til lands.

Ákærði sagði það ekki rétt sem haft hafi verið eftir honum hjá lögreglu að hann hafi ætlað að sækja töskuna því hann hafi aðeins ætlað að athuga hvort hún væri á flugvellinum. Hann kvaðst ekki hafa sagt það við starfsmanninn á flugvellinum að hann ætlaði að sækja töskuna.

Vitnið, A [... ] starfsmaður í farangursdeild IGS, kvaðst hafa verið að ljúka vakt þegar maður hafi komið til hennar og ætlað að sækja töskuna. Vitnið kvaðst hafa farið með töskuna til tollgæslunnar en það væri skylt í tilfellum sem þessum að gegnumlýsa. Þegar það hafi verið búið hafi þurft að skoða töskuna betur og þá hafi ákærði spurt hvort hann mætti fara á snyrtingu og vitnið hafi bent honum á hana. Vitnið kvaðst hafa sagt starfsmönnum tollgæslunnar hvert ákærði hafi farið en síðan yfirgefið staðinn. Vitnið fullyrti að ákærði hafi ætlað að sækja töskuna og hann hafi sýnt vitninu skilaboð um að hann mætti gera það. Sá sem ætli að taka tösku eins og í þessu tilfelli þurfi að sýna fram á að hann megi það og þá eigi viðkomandi einnig að kvitta fyrir móttöku. Vitnið kvaðst ekki hafa fundið gögn um að ákærði hafi kvittað fyrir móttöku á töskunni. Vitnið sagði að ákærði hafi verið í áberandi klæðnaði og það hafi aldrei séð farþega í sambærilegum fatnaði. Hann hafi ekki verið stressaður í samskiptum sínum við vitnið.

Vitnið, B [... ], kvaðst hafa verið að mæta til vinnu kl. 06:00 að morgni og komið að gegnumlýsingarvél þar sem vitnið A hafi verið með tösku og með henni maður sem hafi verið að sækja töskuna fyrir annan mann. A hafi sagt að ákærði væri að sækja töskuna og því hafi þurft að gegnumlýsa hana. Það hafi verið gert og eftir það hafi þurft að skoða töskuna betur. Hún hafi verið full af einsleitum stórum kassalaga pakkningum. Taskan hafi verið læst og vitnið hafi sótt samstarfsmann til að opna hana. Þegar taskan hafi verið opnuð hafi komið í ljós pakkar með svörtum umbúðum sem taldir hafa verið innihalda kannabisefni. Vitnið kvaðst ekki hafa rætt við ákærða en hann hafi verið sóttur í komusal. Hann hafi verið í eftirtektarverðum fatnaði en ekkert óeðlilegt hafi verið við framkomu hans.

Vitnið, C [... ], kvaðst hafa verið að mæta til vinnu og þá hafi tollverðir og starfsmaður í farangursþjónustu verið með tösku við gegnumlýsingartæki. Vitninu hafi verið sagt að það hafi komið maður til að sækja töskuna fyrir annan mann. Ákveðið hafi verið að opna töskuna og í henni hafi verið loftþéttar pakkningar. Ein þeirra hafi verið opnuð ogí henni hafi verið meint kannabisefni. Maðurinn, sem hafi ætlað að sækja töskuna, hafi verið sagður á snyrtingu og í læknafötum. Vitnið hafi þá farið í myndavélakerfi og séð mann í læknafötum sem hafi verið kominn út úr komusalnum. Vitnið og annar til hafi farið að svipast um eftir manninum og fundið hann. Hann hafi verið færður aftur í leitaraðstöðu tollgæslunnar. Maðurinn hafi sagst vera í vinnuferð en hann ynni á meðferðarheimili. Hann hafi ætlað að hitta sjúkling hér á landi en vinur hans að nafni F-x-x hafi beðið hann að sækja töskuna. Vitnið kvaðst aldrei hafa séð farþega í sambærilegum fatnaði og maðurinn hafi verið í en það hafi ekki verið höfð afskipti af honum vegna þess. Hann hafi verið rólegur og ekkert athugavert við framkomu hans.

Vitnið, D [... ], kvaðst hafa hitt ákærða í leitarklefa tollgæslu en hann hafi verið klæddur í bleikan hjúkrunarfatnað og hvítan læknaslopp. Hann hafi sagst vera að sækja töskuna fyrir vin sinn en ákærði væri kominn til Íslands í hjúkrunartilgangi. Hann hafi sagst verið kominn hingað sem verktaki til að hitta sjúkling en nákvæmlega hver hafi verið tilgangur með för hans hingað til lands hafi verið óljós. Við skýrslutöku hafi ákærði gefið upp nafn á fyrirtæki sem hann ynni hjá en það hafi ekki fengist staðfest þrátt fyrir tilraunir til þess. Ákærði hafi einnig gefið upp nafn á öðru fyrirtæki og þar hafi fengist þær upplýsingar að hann hafi ekki unnið þar síðan árið 2018. Hjá þriðja fyrirtækinu, sem ákærði hafi nefnt, hafi þær upplýsingar fengist að ákærði hafi unnið þar en hætt fyrir mánuði síðan. Það fyrirtæki sagðist ekki vera með starfsemi utan Bandaríkjanna. Vitnið sagði að ákærði hafi verið hissa á því að hafa verið handtekinn en hann hafi verið rólegur. Vitnið sagði að nafnið F-x-x S-x-x hafi verið á töskunni og hann hafi bókað inn tvær töskur í Baltimore en hann hafi ekki farið hingað til lands.

IV

Kröfur og sjónarmið ákærða.

Verjandi ákærða gerir aðallega þá kröfu að ákærði verið sýknaður en til vara, komi til sakfellingar, er krafist vægustu refsingar sem lög frekast heimila. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði þ. m. t. málsvarnarlaun verjandans samkvæmt málskostnaðarreikningi.

Samkvæmt greinargerð verjanda ákærða byggir sýknukrafa hans aðallega á neitun ákærða á sakargiftum. Engin gögn liggi fyrir um það að taskan hafi verið skráð á ákærða þegar hún hafi komið hingað til lands 19. maí sl. og þá hafi ákærði ekki ætlað að sækja töskuna og taka hana í sínar vörslur. Ákærði hafi aldrei kvittað fyrir móttöku á töskunni og hún hafi aldrei verið í vörslum hans. Þá hafi ákærði ekki vitað né mátt vita að það væru fíkniefni í töskunni. Verði ákærði ekki sýknaður verði hann ekki sakfelldur fyrir annað en tilraun.

V Niðurstaða.

Ákærða er gefið að sök að hafa staðið að innflutningi á rúmlega 15 kg af maríhúana sem ætlað hafi verið til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Ákærði neitar sök.

Fyrir dómi kvaðst ákærði vera sjálfstætt starfandi í Bandaríkjunum og hann fái bara símtöl eða tölvupósta frá þeim sem hann vinni fyrir þar í landi. Hann hafi verið sendur hingað til lands til að hitta sjúkling eða öllu heldur fjölskyldu hans sem ákærði hafi hugsanlega átt að sinna. Hann hafi verið með litlar upplýsingar um fjölskylduna en átt að hringja í vinnuveitanda sinn þegar hann kæmi hingað til lands til að fá nánari upplýsingar.

Í fyrstu skýrslu hjá lögreglu kvaðst ákærði hafi komið hingað til lands til að hitta vistmenn á stofnun hér á landi í heilbrigðisgeiranum en hann ynni fyrir nokkur fyrirtæki á því sviði í Baltimore. Hann hafi komið hingað til lands til að kynnast hugsanlegum skjólstæðingum sem hann hafi átt að fara að sinna. Ákærði gat ekki upplýst um hvaða stofnun eða vistheimili væri um að ræða. Heldur hafi hann átt að hringja til Bandaríkjanna þegar hann væri kominn hingað og fá upplýsingar þar um. Við næstu skýrslutöku lýsti ákærði því að hann hafi átt að fara í viðtal hjá fjölskyldu skjólstæðings sem hann hafi hugsanlega átt að sinna en hann hafi ekki vitað hver það hafi verið. Hann hafi átt að fá frekari upplýsingar þegar hann væri kominn hingað til lands. Ef niðurstaðan hefði orðið sú að hann myndi hugsa um þennan sjúkling hefði hann þurft að koma hingað til lands reglulega. Þetta hafi ekki verið hugsað sem langtímasamningur og umræddur sjúklingur hafi ekki þurft mikla umönnun.

Ofangreindur þáttur í framburði ákærða þykir ótrúverðugur enda er hann ekki á einn veg. Það er ekki vitað til þess að sjúklingum hér á landi sé sinnt frá Bandaríkjunum með þeim hætti sem ákærði lýsti og er í raun fjarstæðukennt. Þá er einnig mjög ólíklegt að maður sé sendur þaðan til að hitta hugsanlegan skjólstæðing hér á landi án þess að hafa nokkrar upplýsingar um viðkomandi. Hvað þá að maður væri sendur hingað til lands í þessum tilgangi með tveggja klukkustunda fyrirvara eins og ákærði skýrði frá hjá lögreglu.

Fyrir dómi lýsti ákærði því að vinur hans F-x-x S-x-x hafi hringt í ákærða og einnig verið í samskiptum á Telegram þegar ákærði hafi verið kominn hingað til lands. F-x-x og ákærði hafi alist upp saman í Maryland en ekki hist í 10- 15 ár nema einu sinni í verslunarmiðstöð einhverju áður en ákærði hafi komið til Íslands. F-x-x hafi beðið ákærða að athuga með tvær töskur hjá Icelandair hér á landi og hann hafi síðan rætt við tvær konur á samskiptamiðli varðandi töskurnar þegar hann hafi verið kominn á flugvöllinn. Ákærði kvaðst ekki hafa verið beðinn um að taka töskuna og ekki ætlað að gera það.

Ákærði lýsti því ítrekað í fyrstu skýrslutöku hjá lögreglu að hann hafi átt að sækja tösku fyrir vin sinn F-x-x S-x-x í tapað/fundið á Keflavíkurflugvelli. Ákærði kvaðst aðeins hafa hitt F-x-x einu sinni frá því að þeir hafi verið 10 eða 11 ára og þá fyrir viku síðan í verslunarmiðstöð í Baltimore. Ákærði hafi þá ekki gefið F-x-x símanúmerið sitt en hann haft samband við ákærða þegar hann hafi verið lentur á Íslandi. F-x-x hafi líklega séð það á Instagram að ákærði væri kominn hingað. Í seinni skýrslutökum hjá lögreglu kvaðst ákærði ekki hafa átt að sækja töskuna heldur aðeins að athuga hvort hún væri á flugvellinum.

Það verður að teljast mjög ólíklegt að maður sem ekki hafði hitt ákærða í langan tíma, fyrir utan einu sinni í verslunarmiðstöð, hafi beðið hann að sækja fyrir sig með tösku með rúmlega 15 kg af fíkniefnum og án þess að ákærði vissi nokkuð um töskuna m. a. hvað hann ætti að gera við hana. Þessi þáttur í frásögn ákærða er ekki á einn veg og með miklum ólíkindablæ.

Starfsmaður í farangursþjónustu IGS lýsti því fyrir dómi að ákærði hafi ætlað að sækja töskuna en ekki aðeins að athuga hvort taskan væri þar. Hafi ákærði sýnt gögn um það að hann mætti sækja töskuna. Það að starfsmaðurinn hafi farið með töskuna til tollgæslu bendir til þess að ákærði hafi ætlað að sækja töskuna þar sem ekki verður séð að ástæða hafi verið til þess að fara með hana til tollgæslunnar ef ákærði hafi aðeins ætlað að fá staðfest að taskan væri til staðar hjá farangursþjónustunni en ekki að fá hana afhenta. Tveir [... ]greindu frá því að þeim hafi verið sagt að ákærði hafi ætlað að sækja töskuna fyrir annan mann. Með vísan til þessa þykir sannað að ákærði hafi ætlað að sækja töskuna og fá hana afhenta. Er það í samræmi við framburð ákærða í fyrstu hjá lögreglu og ekkert er fram komið um það að þar hafi verið um misskilning að ræða á milli ákærða og rannsakanda.

Þegar ákærði var að athuga með töskuna var hann í sambandi við tvo aðila C-x-x C-x-x og M-x-x T. Ákærði sagði í skýrslutöku hjá lögreglu að C-x-x frænka sín og það væri ekki sama manneskjan og væri í símanum hans og hafi verið í sambandi við ákærða á flugvellinum. C-x-x, sem hafi verið í sambandi við hann á vellinum, hljóti að vera F-x-x. Þá sagði ákærði að M-x-nf T. væri T-kvk-nf vinkona hans. Í samskiptum ákærða við C-x-x og M-x-þf T. kom fram að ákærði ætti að forða sér þegar verið var að opna töskuna á flugvellinum. Einnig kom fram að þessir tveir aðilar voru að reyna að bóka farmiða fyrir ákærða strax til baka til Parísar. Ákærði skoðaði einnig möguleika á að fljúga til Parísar. Þetta bendir ekki til þess að ákærði hafi verið kominn hingað til lands til að hitta hugsanlegan sjúkling sem hann hafi ætlað að annast. Bendir þetta þvert á móti til þess að ákærði og þeir tveir sem hann var í sambandi við þegar ákærði reyndi að nálgast töskuna hafi talið réttast að ákærði kæmi sér sem fyrst af landi brott eftir að taskan var tekin til skoðunar. Það bendir aftur til þess að þeir hafi verið með óhreint mjöl í pokahorninu.

Við komu hingað til lands var ákærði klæddur í hjúkrunarföt þ. m. t. læknaslopp. Hjá lögreglu kvaðst hann hafa verði svona klæddur vegna þess að hann hafi komið hingað til þess að hitta sjúkling og hann hafi einnig verið að fara að vinna strax og hann kæmi heim aftur. Þá hafi hann farið beint úr vinnu og út á flugvöll. Það þykir mjög ósennilegt að við venjulegar aðstæður ferðist fólk á milli landa í læknafötum jafnvel þó það sé að fara til annars lands til að hitta sjúkling. Þá ferðast fólk tæplega í vinnufötum á milli landa þó það eigi að fara í vinnu strax og það kemur til baka aftur. Bendir klæðnaður ákærða til þess að hann hafi verið hluti af einhverju óeðlilegu af hans hálfu.

Ákærði kvaðst vinna, sem verktaki, fyrir fleiri en eitt fyrirtæki í heimalandi sínu. Frásagnir hans af þessum fyrirtækjum voru mjög á reiki og hann gat gefið mjög litlar upplýsingar um þau svo sem símanúmer eða heimasíður. Lögregla hafði samband við fyrirtæki sem talið var að ákærði hafi nefnt og samkvæmt upplýsingum frá þeim var ákærði ekki þar í vinnu þegar hann kom hingað til lands.

Þegar framburður ákærða er virtur í heild sinni er hann ekki á einn veg og á köflum með miklum ólíkindablæ og ótrúverðugur. Með hliðsjón af rannsóknargögnum málsins ber framburður ákærða þess öll merki að vera rangur í öllum meginatriðum. Með vísan til þessa verður framburður ákærða ekki lagður til grundvallar við úrlausn málsins.

Eins og fram er komið telst sannað að ákærði hafi ætlað að sækja umrædda tösku á flugvellinum. Þegar tollgæsla tók töskuna til skoðunar þóttist ákærði þurfa að fara á snyrtingu og hann skilaði sér ekki til baka. Tveir aðilar sem ákærði var í sambandi við þegar hann var að sækja töskuna sögðu honum að koma sér í burtu þegar taskan var tekin til skoðunar. Þeir og ákærði sjálfur fóru þá að athuga hvort ákærði gæti komist strax til Parísar. Þetta bendir til þess að ákærði hafi vitað hvað var í töskunni og með því að ætla að sækja hana tók hann þátt í flutningi fíkniefna hingað til lands. Magn þeirra bendir eindregið til þess að þau hafi verið ætluð til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Það er líklega réttað taskan hafi aldrei verið í höndum ákærða sjálfs en í raun var hann búinn að fá hana afhenta þegar starfsmaður í farangursþjónustunni fór með töskuna ásamt ákærða til tollgæslunnar. Enda hafði ákærði sýnt fullnægjandi gögn því til staðfestingar hjá farangursþjónustunni að hann mætti fá töskuna afhenta. Ef hann hefði ekki sýnt þessi gögn og ekki mátt fá töskuna afhenta hefði ekki verið ástæða fyrir starfsmann farangursþjónustunnar að fara með töskuna ásamt ákærða til tollgæslunnar. Hins vegar verður ekki fullyrt að ákærði hafi einn verið eigandi fíkniefnanna þ. m. t. fjármagnað kaupin á þeim. Þá bendir allt til þess að það hafi fleiri en ákærði staðið að flutningi fíkniefnanna hingað til lands, sbr. samskipti hans við tvo aðila þegar hann var að fá töskuna afhenta. Við ákvörðun refsingar verður höfð hliðsjón af þessu.

Með vísan til alls ofanritaðs er talið sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Brot hans varðar við 173. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og hefur hann unnið sér til refsingar samkvæmt því.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki sætt refsingu hér á landi. Við ákvörðun refsingar verður tekið tillit til þess að ákærði átt þátt í að flytja hingað til lands töluvert magn af fíkniefnum sem ætlað var til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Með hliðsjón af því þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði en þykir mega ákveða að fresta skuli fullnustu 12 mánaða af refsivistinni í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til frádráttar refsivistinni komi með fullri dagatölu gæsluvarðhaldsvist sem ákærði sætti frá 26. maí til 2. júní 2023, sbr. 76. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði sæti upptöku til ríkissjóðs á 15.130 grömmum af maríhúana, sbr. 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni nr. 233/2001.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Ú-kk-ef G-kk-ef lögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin með hliðsjón af málskostnaðarreikningi og umfangi málsins 1.657.260 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og aksturskostnað verjandans 142.410 krónur. Þóknunin tekur einnig til starfa verjandans á rannsóknarstigi málsins. Ákærði greiði annan sakarkostnað 101.573 krónur.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, D-x-x C-x-x, sæti fangelsi í fimmtán mánuði en fresta skal fullnustu tólf mánaða af refsingunni í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til frádráttar dæmdri refsingu komi gæsluvarðhald ákærða frá 26. maí til 2. júní 2023, að fullri dagatölu.

Ákærði sæti upptöku til ríkissjóðs á 15.130 grömmum af maríhúana.

Ákærði greiði málsvarnlaun skipaðs verjanda síns, Ú-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 1.657.260 krónur og aksturskostnað verjandans 142.410 krónur. Ákærði greiði annan sakarkostnað 101.573 krónur.

I-kk-nf T-kk-nf