E-3770/2005

Mál þetta, sem dómtekið var 3. apríl sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Íslenska sjónvarpsfélaginu hf., Skipholti 31, Reykjavík, með réttarstefnu útgefinni af dómstjóra 12. maí 2005 og þingfestri 26. maí s.á., á hendur H-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf, Rauðagerði 16, Reykjavík.

Við upphaf aðalmeðferðar 3. apríl sl. gerði lögmaður stefnanda grein fyrir því að Síminn hf. hefði tekið við aðild málsins, með sameiningu Íslenska sjónvarpsfélagsins hf. og Símans hf., í desember sl., undir kennitölu og nafni Símans hf. Hefur sóknaraðild og heiti málsins breyst í samræmi við það.

Dómkröfur stefnanda eru eftirfarandi:

1. Að viðurkennt verði með dómi að stefnda sé óheimilt að ráða sig til eða starfa í þjónustu 365 - ljósvakamiðla ehf., 365 - prentmiðla ehf., eða annarra fyrirtækja í eigu sömu aðila og 365 - ljósvakamiðlar ehf. og 365 - prentmiðlar ehf. og eru í samkeppni við stefnanda, eða halda við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi eða sjálfstæður verktaki, eða taka á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi slíkra fyrirtækja til 9. apríl 2006, nema um sé að ræða verkefni á erlendri grundu.

2. Að viðurkennt verði með dómi að stefnda sé óheimilt að hagnýta sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu stefnanda, sem kunna að vera í vörslu stefnda eða kunna að komast í hans vörslur.

3. Að staðfest verði með dómi lögbann það sem sýslumaðurinn í Reykjavík lagði hinn 6. maí 2005, í málinu nr. L-17/2005, við því að stefndi ráði sig til eða starfi í þjónustu 365 - ljósvakamiðla ehf., 365 - prentmiðla ehf. eða annarra fyrirtækja í eigu sömu aðila og 365 - ljósvakamiðlar ehf. og 365 - prentmiðlar ehf. og eru í samkeppni við stefnanda, eða haldi við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi eða sjálfstæður verktaki, eða taki á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi slíkra fyrirtækja til 9. apríl 2006, nema um sé að ræða verkefni á erlendri grundu.

4. Að staðfest verði með dómi lögbann það sem sýslumaðurinn í Reykjavík lagði hinn 6. maí 2005, í málinu nr. L-17/2005, við því að stefndi hagnýti sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu stefnanda, sem kunna að vera í vörslu stefnda eða kunna að komast í hans vörslur.

Í öllum tilvikum krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til að greiða honum málskostnað að mati dómsins, þ.m.t. vegna reksturs lögbannsmáls nr. L-17/2005.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og að lögbannsgerð sýslumannsins í Reykjavík verði felld úr gildi. Hann krefst þess einnig að stefnanda verði gert að greiða honum málskostnað, að mati dómsins.

I.

Stefndi starfaði hjá Íslenska sjónvarpsfélaginu hf. um árabil, fyrst sem markaðsstjóri og síðar sem dagskrárstjóri samkvæmt ráðningarsamningi frá 16. júlí 2004. Samkvæmt samningnum skal dagskrárstjóri annast allan daglegan rekstur dagskrárdeildar, auk þess að bera ábyrgð á markaðs- og þróunarstarfi félagsins, ásamt því að aðstoða við auglýsingasölu í stærri verkefnum. Í ráðningarsamningnum er ákvæði um samkeppnisbann þess efnis að ef stefndi láti af störfum hjá vinnuveitanda, skuldbindi hann sig til að taka ekki við starfi, hvorki beint né óbeint, hjá íslenskum fyrirtækjum í samkeppnisaðstöðu eða öðrum hagsmunaaðilum innan árs frá þeim tíma er hann láti af störfum. Verkefni á erlendri grundu falli ekki undir ákvæðið. Í samningnum er einnig ákvæði um trúnað og hollustu þar sem segir að stefndi gegni ábyrgðar- og trúnaðarstarfi fyrir vinnuveitanda. Eðli starfsins vegna beri stefnda að meðhöndla allar upplýsingar, skjöl og gögn sem hann hefur aðgang að í starfi, af fyllsta trúnaði. Stefndi sé bundinn þagnarskyldu varðandi allt sem hann verði vís í starfi sínu og leynt eigi að fara. Þetta gildi einnig eftir að hann hefur hætt störfum hjá vinnuveitanda.

Hinn 4. apríl 2005 tilkynnti stefndi framkvæmdastjóra Íslenska sjónvarpsfélagsins að hann hefði í hyggju að taka við nýju starfi hjá 365 - ljósvakamiðlum. Stefndi sagði jafnframt að starfið væri þess eðlis að það stangaðist engan veginn á við fyrrnefnt ákvæði um samkeppnisbann í ráðningarsamningi og taldi hann því engum vandkvæðum bundið að halda áfram störfum hjá Íslenska sjónvarpsfélaginu í uppsagnarfresti sínum. Stefnandi kveður að framkvæmdastjórinn hafi óskað eftir formlegri uppsögn stefnda á ráðningarsamningi. Stefndi tilkynnti í tölvupósti degi síðar til allra starfsmanna Íslenska sjónvarpsfélagsins, að hann hefði sagt upp störfum hjá félaginu og ráðið sig til starfa hjá „365“.

Í ráðningarsamningi stefnda við 365 - ljósvakamiðla frá 4. apríl 2005 segir að stefndi sé ráðinn sem þróunarstjóri erlendra verkefna. Starfssvið stefnda sé að kanna tækifæri fyrir félagið á erlendum fjölmiðlamarkaði, undirbúa kaup þess á erlendum fyrirtækjum eða þátttöku í þeim með öðrum hætti. Í samningnum segir að eðli starfsins sé með þeim hætti að ekki sé um venjulegt daglaunastarf að ræða og beri stefnda að verja til þess tíma sem nauðsynlegt sé hverju sinni. Jafnframt kemur fram að stefnda sé óheimilt að sinna öðrum störfum án samþykkis yfirmanns á meðan samningurinn sé í gildi. Þá kemur fram að samningurinn taki gildi frá þeim tíma er stefndi lýkur störfum hjá núverandi atvinnurekanda og hefur störf hjá félaginu.

Hinn 6. apríl 2005 birtust í fjölmiðlum fréttir af því að stefndi hefði verið ráðinn til 365 ljósvaka- og prentmiðla sem þróunarstjóri erlendra fjárfestinga og verkefna félagsins. Daginn eftir birtist aftur frétt um ráðningu stefnda til 365 prent- og ljósvakamiðla, þá í Fréttablaðinu, en í fréttinni var viðtal við stefnda sem sagði hlutverk sitt verða að leita fjárfestingatækifæra erlendis fyrir félagið.

Stefnandi kveður að í kjölfarið af framangreindum fréttum um stefnda, svo og vísbendingum um að stefndi hefði þá þegar hafið störf fyrir samkeppnisaðilann, hafi framkvæmdastjóri Íslenska sjónarvarpsfélagsins ritað bréf til stefnda, dags. 9. apríl 2005. Í því segir að þar sem í ljós hafi komið að stefndi hafi þegar hafið störf fyrir samkeppnisaðilann án heimildar framkvæmdastjóra hafi stefndi brotið gegn starfssamningi. Var litið svo á að um væri að ræða algert og einhliða rof á trúnaði og starfssamningi. Var stefndi minntur á trúnaðarskyldur sínar, sbr. 27. gr. samkeppnislaga, auk ákvæðis um samkeppnisbann í ráðningarsamningi. Félagið áskildi sér jafnframt allan rétt í því sambandi.

Þennan sama dag, 9. apríl 2005, kveður stefnandi að framkvæmdastjórinn hafi óskað eftir því í samtali við stefnda að hann afhenti sér tölvugögn í tengslum við vinnuferð til Cannes í Frakklandi sem farin yrði daginn eftir, en stefndi hafi hafnað því. Framkvæmdastjórinn fór þá inn á tölvupóstkerfi stefnda hjá Íslenska sjónvarpsfélaginu. Við skoðun á tölvupósti stefnda hafi vaknað grunur um að ráðning hans næði til annarra starfa en látið hefði verið uppi og að stefndi hefði misfarið með mikilvægar upplýsingar í eigu félagsins í tengslum við ráðningu sína til 365 ljósvaka- og prentmiðla. Jafnframt kom í ljós við leit að gögnum í tölvupósti að stefndi hafði eytt tölvupósti úr pósthólfi sínu sem sendur var á tímabilinu 1. janúar 2005 til 31. mars s.á., en kerfisstjóri félagsins endurbyggði þann póst af öryggisafritum sem tekin höfðu verið í vikunni fyrir 9. apríl 2005.

Eftir 9. apríl 2005 greiddi Íslenska sjónvarpsfélagið stefnda ekki laun, auk þess sem félagið sagði upp samkomulagi milli þess, stefnda og Sparisjóðs Reykjavíkur og nágrennis um lækkun á skuldum stefnda við sparisjóðinn.

Íslenska sjónvarpsfélagið boðaði stefnda til fundar sem haldinn var 15. apríl 2005. Stefndi mætti á fundinn með lögmanni sínum, þar sem farið var yfir tölvupóst stefnda og honum gefinn kostur á að tiltaka hvaða tölvupóstur væri persónulegur tölvupóstur sem ekki varðaði starfsemi vinnuveitanda. Aðilar hittust aftur á fundi 18. apríl. Á fundunum var m.a. yfirfarinn og skoðaður tölvupóstur sem stefndi hafði sent til Á-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef og tölvupóstur sem stefnda hafði borist frá sama aðila, en Á-kk-nf Þ-kk-nf var ráðinn til 365 ljósvaka- og prentmiðla skömmu áður, eða um svipað leyti og stefndi. Á-kk-þgf Þ-kk-þgf var ætlað að stýra sókn fyrirtækisins í fjölmiðlun hér á landi, sem ætluð væri ungu fólki. Í fundargerðum var bókað af hálfu félagsins að í þeim tölvupósti er varðaði Á-kk-þf Þ-kk-þf, kæmu fram tilvísanir til málefna og/eða viðfangsefna sem féllu ekki undir skilgreiningu Persónuverndar á einkatölvupósti og það gæfi tilefni til nánari skoðunar á þeim tölvupóstsamskiptum.

Í erindi stefnda til Persónuverndar, dags. 24. apríl 2005, kærði hann meint brot Íslenska sjónvarpsfélagsins á meðferð tölvupósts og krafðist þess að skoðun á tölvupósti hans yrði stöðvuð og pósti eytt. Í svari Persónuverndar frá 3. október 2005 segir að þar sem ágreiningur aðila sé til meðferðar fyrir dómi og ekki liggi fyrir hvort tekin verði efnisleg afstaða til þess að hvaða marki umrædd meðferð á tölvupósti hafi farið gegn lögum um persónuvernd og meðferð persónuupplýsinga nr. 77/2000, verði að svo stöddu ekki aðhafst frekar í málinu.

Íslenska sjónvarpsfélagið taldi nauðsynlegt að fá lögbann lagt á stefnda þar sem skoðun á fyrrnefndum tölvupósti, í samhengi við annan tölvupóst og önnur atvik, hefði ótvírætt leitt í ljós að stefndi hefði ráðið sig eða fyrirhugað að ráða sig til samkeppnisaðila félagsins, þvert á skýlaust ákvæði ráðningarsamnings, og einnig að stefndi hefði misfarið með atvinnuleyndarmál og trúnaðarupplýsingar, á þeim tíma sem hann var enn starfsmaður þess. Taldi félagið að ætlun stefnda hafi verið að nýta þau gögn og upplýsingar til handa samkeppnisaðila og í því starfi sem stefndi réði sig til. Íslenska sjónvarpsfélagið lagði því fram lögbannsbeiðni hjá sýslumanninum í Reykjavík 22. apríl 2005. Af hálfu félagsins var lögð fram trygging að fjárhæð 4.000.000 kr.

Í máli nr. L-17/2005 lagði sýslumaðurinn í Reykjavík, hinn 6. maí 2005, lögbann við því að stefndi ráði sig til eða starfi í þjónustu 365 - ljósvakamiðla ehf., 365 -prentmiðla ehf. eða annarra fyrirtækja í eigu sömu aðila og 365 - ljósvakamiðlar ehf. og 365 - prentmiðlar ehf. og væru í samkeppni við Íslenska sjónvarpsfélagið, eða haldi við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi eða sjálfstæður verktaki, eða taki á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi slíkra fyrirtækja til 9. apríl 2006, nema um sé að ræða verkefni á erlendri grundu. Þá var lagt lögbann við því að stefndi hagnýti sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu Íslenska sjónvarpsfélagsins, sem kunna að vera í vörslu stefnda eða kunna að komast í hans vörslur.

Með bréfi, dags. 29. júní 2005, fór Íslenska sjónvarpsfélagið þess á leit við sýslumanninn í Reykjavík að gerðar yrðu ráðstafanir til að halda uppi lögbanni í málinu þar sem talið var að rökstuddur grunur væri um að stefndi starfaði hjá fyrirtækinu 365 - ljósvakamiðlar ehf., 365 - prentmiðlar ehf. og eða báðum, í andstöðu við lögbannið þar sem störf hans lytu ekki að verkefnum á erlendri grundu. Að undangenginni athugun taldi sýslumaður ekki unnt að fullyrða að viðhöfð hefði verið háttsemi í bága við lögbannið.

Íslenska sjónvarpsfélagið hf. höfðaði mál þetta til viðurkenningar á réttindum sínum og til staðfestingar á lögbanninu, sbr. ákvæði VI. kafla laga nr. 31/1990. Eins og fram hefur komið sameinaðist Íslenska sjónvarpsfélagið hf. og Síminn hf. í desember sl., undir kennitölu og nafni Símans hf.

Fyrirsvarsmaður Íslenska sjónvarpsfélagsins hf., M-kk-nf R-kk-nf, kom fyrir dóm og gaf skýrslu. Stefndi gaf einnig skýrslu fyrir dómi. Þá komu fyrir dóm fjölmörg vitni, sem ekki er ástæða til að rekja nánar hér.

II.

Málsástæðum stefnanda verður lýst hér eins og þær eru settar fram í stefnu málsins. Kröfur stefnanda eru byggðar á því að ráðning og störf stefnda fyrir samkeppnisaðila stefnanda, 365 - ljósvakamiðla ehf. og/eða 365 - prentmiðla ehf., sem stefnandi vísar til sem 365 ljósvaka- og prentmiðla, feli í sér brot gegn lögvörðum rétti stefnanda þann tíma sem samkeppnisbann varir samkvæmt ráðningarsamningi, þar sem stefndi hafi skuldbundið sig til þess í ráðningarsamningi, að taka ekki við starfi, hvorki beint né óbeint, hjá íslenskum fyrirtækjum í samkeppnisaðstöðu og öðrum hagsmunaaðilum innan árs frá þeim tíma er hann lét af störfum hjá Íslenska sjónvarpsfélaginu hf.

Stefnandi telur í ljós leitt að stefndi hafi hafið eða yfirvofandi hafi verið að stefndi hæfi störf hjá samkeppnisaðila, þvert gegn rétti stefnanda, auk þess sem stefndi hefði eða yfirvofandi hafi verið að stefndi myndi nýta sér atvinnuleyndarmál og trúnaðarupplýsingar í eigu stefnanda í starfi hjá samkeppnisaðila. Stefnandi telur ljóst að 365 ljósvaka- og prentmiðlar starfi í beinni samkeppni við stefnanda og að um sé að ræða svið þar sem samkeppni sé mjög hörð. Vísar stefnandi nánar til ákvæða ráðningarsamnings um „samkeppnisbann“ annars vegar og ákvæðis um „trúnað og hollustu“ hins vegar. Stefnandi hafi því verulega fjárhagslega hagsmuni af því að fá kröfur sínar staðfestar með dómi.

Stefnandi segir að á árinu 2004 og 2005 hafi farið fram hugmyndavinna í þágu hans, í samvinnu við móðurfélag stefnanda, Landssíma Íslands hf., um stofnun sjálfstæðs fyrirtækis, með breiðan starfsgrundvöll á sviði fjölmiðlunar fyrir ungt fólk, undir nafninu Cirkus ehf. Stefnandi byggir á því að fyrir liggi, að stefndi hafi hagnýtt og muni hafa ætlað að hagnýta sér þá viðskiptahugmynd í eigin þágu og þágu samkeppnisaðila stefnanda, 365 ljósvaka- og prentmiðla, en viðskiptahugmyndin lúti að rekstri innlendrar fjölmiðlastarfsemi. Stefnandi bendir á að samkvæmt ráðningarsamningi stefnda hafi hann m.a. borið ábyrgð á markaðs- og þróunarstarfi stefnanda og hafi ráðningarkjör m.a. verið við það miðuð.

Stefnandi heldur því fram að F-kk-nf F-kk-nf, starfsmaður Landssíma Íslands hf., og stefndi, af hálfu stefnanda, hafi átt viðræður um þróun og frekari útfærslu á framangreindri hugmynd. Hinn 23. mars 2005 hafi F-kk-nf sent tölvupóst til stefnda, sem bar heitið Cirkus og hafi haft að geyma tveggja blaðsíðna viðhengi með útlistun á forsögu og tilurð hugmyndarinnar að samnefndu fyrirtæki, ásamt tillögum að umgjörð þess. Hafi stefndi sent sjálfum sér tölvupóst á netfangi sínu hjá stefnanda, hinn 27. mars, með hugleiðingum sem lutu að sömu hugmynd. Stefnandi bendir á að 22. mars, þ.e. deginum áður en F-kk-nf F-kk-nf sendi tölvupóstinn til stefnda, hafi stefndi sent tölvupóst til Á-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef, sem var ráðinn til 365 ljósvaka- og prentmiðla, og fjallað þar um hugmynd um að „skipta aðeins 365 upp og allt sé ekki í einum potti“. Stefnandi telur þessi samskipti sýna að stefndi hafi þegar á þeim tíma er vinna var í gangi hjá stefnanda um hugmyndina Cirkus, verið farinn að leggja á ráðin um að ráða sig til samkeppnisaðila og nýta þar viðskiptahugmyndir sem hann hafði unnið með í störfum sínum hjá stefnanda.

Í því sambandi vísar stefnandi til tölvupósts stefnda 27. mars 2005 til Á-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef, sem borið hafi heitið „Sirkus planið“, en Á-kk-nf Þ-kk-nf sé alls ótengdur stefnanda eða móðurfélaginu, Landssíma Íslands hf., og þ.m.t. sé hvorki starfsmaður né ráðgjafi á vegum þeirra fyrirtækja. Hafi Á-kk-nf Þ-kk-nf formlega verið ráðinn nokkrum dögum síðar til 365 ljósvaka- og prentmiðla. Af þessu megi ljóst vera, að stefndi hafi lagt á ráðin með Á-kk-þgf Þ-kk-þgf að ráða sig til samkeppnisaðilans, 365 - ljósvaka- og prentmiðla, og kynna fyrir honum viðskiptahugmyndina um Cirkus. Í tölvupóstinum komi á nokkrum stöðum fyrir orðið „við“, sem vísi til þess að bæði stefndi og Á-kk-nf Þ-kk-nf hafi staðið að baki þessum áætlunum og fyrirhugað væri að þeir yrðu ráðnir til samkeppnisaðilans til að fylgja umræddum hugmyndum eftir, eða a.m.k. hafi þær verið grundvöllur að væntingum þeirra um ráðningu til samkeppnisaðilans. Eftirfarandi setningar úr tölvupóstinum leiði þetta m.a. í ljós:

„Ég veit að þetta er frábært concept sem er nákvæmlega það sem 365 og OgVodaphone vantar í dag. Síminn er að taka þá með strákunum og allt undir 30 ára hjá þeim er ekki að virka vel í dag - popptíví, fm957 o.fl. Þeir fá í leiðinni mjög reynda menn, koma verulegu höggi á samkeppnisaðila og búa til verðmæta aukningu og veltu aukningu fyrir sína eigendur.

Við þurfum að tengjast árangri verkefnisins með einhverjum hætti.

[...]“

Stefnandi vísar til þess að af samanburði á tölvupósti og viðhengi frá F-kk-þgf F-kk-þgf og framangreindum tölvupósti stefnda til Á-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef, sjáist að stefndi sé hvort tveggja, að leggja á ráðin um ráðningu til samkeppnisaðila, gagnstætt ákvæði ráðningarsamnings, og einnig að hagnýta sér viðskiptahugmyndirnar um Cirkus ehf., enda sé óyggjandi um sömu hugmyndir að ræða, m.a. hvað varði eftirfarandi, sbr. tölvupóst F-kk-ef F-kk-ef; þ.e. heildarhugmyndina, heildstætt fjölmiðlafyrirtæki með marga miðla og fyrir sama aldurshópinn, þ.e. yngra fólk og upp að fertugsaldri, Sirkus sjónvarpsstöð (TV), Extra-blað, sem innihaldi m.a. afþreyingarumfjöllun með myndum og hafi víðtæka dreifingu, vefsvæði, með ýmiss konar afþreyingu tengdri fjölmiðlafyrirtækinu, símaþjónustu og margs háttar samþætta markaðsstarfsemi milli tengdra fjölmiðla.

Stefnandi segir að stefndi hafi í fleiri tölvuskeytum látið Á-kk-þgf Þ-kk-þgf V-kk-þgf í té hugmyndir um Sirkus-fyrirtækið og útfærslu þess, svo að sá síðarnefndi myndi kynna hugmyndina fyrir samkeppnisaðilanum, 365 ljósvaka- og prentmiðlum, m.a. í tölvupósti 27. mars 2005 sem beri heitið „Hvað þarf til fyrir Sirkus TV“. Þar sé greint frá því hvað „GS“ þurfi að skilja, en stefnandi telur ekki nokkurn vafa á því að þar sé átt við G-kk-þf S-kk-þf (E-kk-þf), framkvæmdastjóra 365 ljósvaka- og prentmiðla, sérstaklega í ljósi annars tölvupósts þar sem sami aðili sé nefndur á nafn. Stefnandi byggir á því að ljóst sé einnig af þeim tölvupósti að stefndi hafi ætlað sér að setja upp svokallað Sirkus TV hjá samkeppnisaðilanum og láta „sirkus conceptið virka með öllum öðrum miðlum“, sem eins og áður sagði sé viðskiptahugmynd sem unnið hafi verið með hjá stefnanda og í samræmi við tillögur F-kk-ef F-kk-ef.

Stefnandi vísar til þess að 28. mars 2005 hafi Á-kk-nf Þ-kk-nf V-kk-nf sent tölvupóst til stefnda, sem ber heitið „Z TILLAGA TIL GUNNARS SMÁRA“. Með tölvupóstinum hafi fylgt viðhengi með tillögum um Sirkus-hugmyndina, nú orðaða undir nafninu Z heimurinn og unnin af CMC, og hafi ætlunin samkvæmt tölvupóstinum verið að Á-kk-nf Þ-kk-nf legði þá tillögu fyrir hönd sjálfs sín og stefnda fyrir framkvæmdastjóra 365 ljósvaka- og prentmiðla, G-kk-þf S-kk-þf E-kk-þf, í því skyni að selja fyrirtækinu hugmyndina. Byggi tillögurnar augljóslega á þeim hugmyndum sem stefndi hafði áður sent Á-kk-þgf Þ-kk-þgf. Þá sé ljóst samkvæmt tölvupóstinum að Á-kk-nf Þ-kk-nf hafi þá þegar kynnt 365 ljósvaka- og prentmiðlum hugmyndina um fjölmiðlafyrirtækið, fyrir hönd sín sjálfs og stefnda, og það hafi verið liður í ráðningu stefnda hjá umræddum fyrirtækjum.

Stefnandi bendir á að í blaðagreinum sé fjallað um ráðningu stefnda og Á-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef til 365 ljósvaka- og prentmiðla og staðfesti að hluti af starfsumhverfi þeirra hjá hinum nýja vinnuveitanda sé að sjá um að koma fyrrnefndri viðskiptahugmynd um fjölmiðlafyrirtæki á legg og útfæra hana. Jafnframt að sú vinna sé hafin.

Vísar stefnandi í því sambandi til fréttar Fréttablaðsins frá 5. apríl 2005, þar sem fram komi að Á-kk-nf Þ-kk-nf muni „stýra sókn fyrirtækisins í fjölmiðlun ætlaðri ungu fólki ...“. Í viðtali við DV sem birt var degi síðar segi Á-kk-nf Þ-kk-nf orðrétt: „markmiðið er að byggja upp samfélag ungs fólks innan fyrirtækisins. Það sem við erum að gera mun vera fyrir ungt og skemmtilegt fólk“. Í viðtali við DV, sem birtist 20. apríl s.á., segi nýráðinn dagskrárstjóri útvarpsstöðvarinnar FM 95,7 orðrétt: „Ég var á fundi með Á-kk-þgf Þ-kk-þgf V-kk-þgf sem er nýráðinn til 365 miðla og ég veit í raun ekki alveg hvað ég má gefa upp“. Einnig segi dagskrárstjórinn: „Það eru stefnubreytingar í gangi en það er verið að búa til nýtt umhverfi fyrir aldurshópinn 16-35 ára sem tengist sjónvarpi og útvarpi og jafnvel öðrum miðlum og það á að taka á öllu því sem fólk í þessum aldurshópi vill sjá, lesa og heyra. Þetta mun þýða mikla útbreiðslu á öllu því sem tengist þáttargerð í sjónvarpi og útvarpi“.

Þá vísar stefnandi einnig til fréttar Fréttablaðsins 28. apríl s.á., þar sem fram komi að hafinn sé „undirbúningur að tveimur nýjum sjónvarpsstöðvum og einu blaði hjá fjölmiðlafyrirtækinu 365“ og að þar sé um að ræða „barnastöð, unglingastöð og blað fyrir ungt fólk, svipað blöðum á borð við Vamm og Orðlaus sem nýverið hætti starfsemi“. Fram komi einnig í greininni, að „[i]nn í þessa nýju fjölmiðla munu síðan fléttast útvarpsstöðin FM957 og sjónvarpsstöðin Popptíví. Á-kk-nf Þ-kk-nf V-kk-nf, fyrrverandi sjónvarpsstjóri Skjás eins, var nýverið ráðinn til að hafa yfirumsjón með þessum nýju fjölmiðlum ...“.

Ennfremur byggir stefnandi á því að við fyrirtöku málsins hjá sýslumanninum í Reykjavík hafi ekki komið fram nein gögn varðandi fyrirhugaða ráðningu stefnda hjá umræddum aðilum við verkefni erlendis, önnur en ráðningarsamningur, dags. 4. apríl 2005.

Stefnandi telur fullsannað, eða a.m.k. hafið yfir skynsamlegan vafa, að nýr starfsvettvangur stefnda hjá 365 ljósvaka- og prentmiðlum hafi í raun verið sá að vinna að umræddum verkefnum sem lýst sé í framangreindum ráðagerðum. Starf hans hafi ekki varðað erlend verkefni, eins og stefndi láti liggja að, m.a. í fréttaviðtölum, eða a.m.k. ekki einskorðast við það. Hið sama gildi um efni ráðningarsamnings sem stefndi hafi lagt fram hjá sýslumanni. Augljóst sé að tilgangur þeirra uppgefnu skýringa stefnda sé að sneiða hjá samkeppnisbanni ráðningarsamnings, sem ekki taki til verkefna á erlendri grundu. Hins vegar sýni atvik málsins og fyrri athafnir stefnda fram á, svo ekki verði um villst, að hann standi sjálfur að baki þeirri innlendu þróunarvinnu sem tengist viðskiptahugmyndinni um fjölmiðlafyrirtæki fyrir ungt fólk. Þá telur stefnandi að fyrirliggjandi gögn feli í sér svo sterkar vísbendingar um trúnaðar- og samkeppnisbrot stefnda, að sönnunarbyrði teljist fullnægt, enda verði vart séð að skýrari gagna verði aflað, svo sem hér standi á.

Stefnandi byggir á því að ekki séu efni til þess að gera neinn greinarmun í þessu máli á störfum fyrir 365 - ljósvakamiðla ehf. og 365 - prentmiðla ehf. Um sé að ræða félög sem séu hluti af sömu samstæðu, í eigu sömu aðila og rekstur félaganna nátengdur. Bendir stefnandi á að í framlögðum fréttagreinum úr dagblöðum sé fjallað um að stefndi hafi verið ráðinn til beggja fyrirtækjanna og jafnframt sé ekki í neinni umfjöllun gerður greinarmunur á fyrirtækjunum, heldur nöfn þeirra spyrt saman og almennt fjallað um þau í sömu andrá sem „365 prent- og ljósvakamiðla“, „365 miðla“ eða „365“. Það athugist að fyrrgreind viðskiptahugmynd sem stefndi hafi kynnt fyrir fyrirtækinu gangi m.a. út á útgáfu svonefnds Extra-blaðs, en sú blaðaútgáfa sé samofin annarri fjölmiðlastarfsemi fyrir ungt fólk samkvæmt hugmyndinni. Framlagðar blaðagreinar staðfesti að umrædd fjölmiðlastarfsemi sé í burðarliðnum og muni þá 365 - prentmiðlar ehf. án nokkurs vafa vera ætlað að annast blaðaútgáfuna. Það sýni ásamt öðru fram á að 365 - prentmiðlar ehf. séu í samkeppni við stefnanda. Þá telur stefnandi einnig nauðsynlegt að lögbannið nái til annarra fyrirtækja í eigu sömu aðila og 365 - ljósvakamiðlar ehf. og 365 - prentmiðlar ehf. og séu í samkeppni við stefnanda. Umrædd félög séu hluti af stórri fjölmiðlasamsteypu með mörg félög innanborðs, en það sama gildi raunar einnig um aðaleiganda þeirra. Með því að orða lögbannið með umræddum hætti, sé því komið í veg fyrir að stefndi geti komið sér efnislega hjá samkeppnis- og trúnaðarbanni ráðningarsamnings með ráðningu til annarra samkeppnisfyrirtækja í eigu sömu aðila.

Stefnandi vekur athygli á því að fyrrnefnd tölvupóstskeyti séu að mestu leyti samin af stefnda á vinnutíma hjá stefnanda. Það sanni, að á sama tíma og stefndi hafi verið við störf hjá stefnanda hafi hann verið að leggja á ráðin um að nýta atvinnuleyndarmál og viðskiptahugmyndir til handa samkeppnisaðila og sjálfum sér í nýju starfi hjá þeim aðila.

Stefnandi byggir einnig á því að stefndi hafi viðhaft aðrar athafnir sem brjóti gegn ráðningarsamningi hans og séu í nánum tengslum við framangreind brot og vísar þar til tölvupósts stefnda til Á-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef 2. nóvember 2004, þar sem sendar séu í viðhengi tillögur um „myndveitu Símans“, fjögur sjálfstæð félög. Þar sé meðal annars að finna hugmyndir að Sirkus og Extra-blaði. Sé stefndi þar að senda trúnaðargagn vinnuveitanda síns, án heimildar, til óviðkomandi aðila. Þá bendir stefnandi á að verulegar líkur séu á að stefndi hafi með ólögmætum hætti spillt tölvugögnum og reynt að eyða tölvupóstsendingum fyrirtækisins um það leyti sem honum hafi verið starfslokin ljós.

Með vísan til alls framangreinds telur stefnandi sýnt að það séu mikilsverðir lögvarðir hagsmunir hans að athöfnum stefnda, sem miði að því að hefja eða halda áfram samkeppnisrekstri við stefnanda, svo og að nýta sér atvinnuleyndarmál og trúnaðarupplýsingar í eigu stefnanda, verði afstýrt eða þær stöðvaðar með lögbanni, í samræmi við stefnukröfur. Stefnandi telur sýnt fram á að stefndi hafi með athöfnum sínum brotið í bága við ákvæði ráðningarsamnings og gegn 27. gr. samkeppnislaga nr. 8/1993. Sé því fullnægt skilyrðum 1. mgr. 24. gr. laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o.fl. og beri því að staðfesta lögbann á hendur stefnda í samræmi við dómkröfur.

Stefnandi byggir á því að stefndi sé bundinn við ákvæði ráðningarsamnings varðandi samkeppnisbann og trúnað og að tildrög starfsloka stefnda hafi ekki haft nein áhrif á skuldbindingargildi umræddra ákvæða. Tilefni starfslokanna hafi verið að rekja til atvika sem vörðuðu stefnda og meint ólögmætt atferli hans. Stefndi hafi sjálfur sagt upp starfi sínu með tölvupósti 5. apríl 2005. Eftir að í ljós hafi komið að stefndi hafi þegar hafið störf hjá samkeppnisaðila hafi stefnandi sent stefnda bréf, dags. 9. apríl 2005, þar sem stefndi var, í tilefni starfslokanna, minntur á skyldur sínar varðandi samkeppni og trúnað. Engar athugasemdir hafi borist frá stefnda vegna þessa bréfs.

Stefnandi telur útilokað að hann geti tryggt hagsmuni sína með öðrum hætti en með lögbanni. Réttarreglur um refsingu eða skaðabætur muni á engan hátt tryggja hagsmuni stefnanda nægilega, þar sem um svo mikla viðskiptahagsmuni sé að tefla, eins og ráða megi af umfangi fyrirliggjandi gagna og upplýsinga, sbr. 3. mgr. 24. gr. laga nr. 31/1990.

Til stuðnings viðurkenningarkröfu sinni vísar stefnandi til meginreglna samningaréttar og vinnuréttar, sbr. einnig ákvæði 2. mgr. 25. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Kröfur um staðfestingu á lögbanni styður stefnandi við ákvæði IV. kafla laga um kyrrsetningu, lögbann o.fl. nr. 31/1990, og um staðfestingarmál vísar stefnandi til VI. kafla sömu laga. Þá vísar stefnandi einnig til ákvæða samkeppnislaga nr. 8/1993, einkum 27. gr.

Kröfu um málskostnað styður stefnandi við XXI. kafla laga um meðferð einkamála nr. 91/1991, aðallega 129. og 130. gr.

III.

Í greinargerð stefnda er byggt á því að með fyrirvaralausri riftun ráðningarsamnings hafi stefnandi slitið vinnusambandi aðila og geti af þeim sökum ekki byggt rétt sinn á öðrum ákvæðum samningsins, svo sem ákvæðum um samkeppnisbann. Stefnandi hafi rift ráðningarsamningi aðila einhliða hinn 9. apríl og samningurinn þar með fallið úr gildi. Því til staðfestingar hafi stefnandi ekki greitt stefnda laun frá þeim tíma, auk þess sem hann hafi sagt fyrirvaralaust upp samningi við SPRON sem tryggði stefnda fastar mánaðarlegar greiðslur. Stefndi hafi því ekki innt samningsskyldur sínar af hendi. Við einhliða riftun ráðningarsamnings geti vinnuveitandi ekki viðhaldið íþyngjandi ákvæði ráðningarsamnings samkvæmt meginreglum vinnuréttar. Því beri að sýkna stefnda af öllum kröfum stefnanda og fella lögbannsákvörðun sýslumanns úr gildi.

Stefndi vísar til þess að ráðningarsamningur aðila um samkeppnisbann sé íþyngjandi og brjóti í bága við 75. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944, með síðari breytingum, um atvinnufrelsi, auk þess sem líta beri til 37. gr. laga um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga nr. 7/1936, með síðari breytingum, við skoðun samningsins. Öll íþyngjandi ákvæði beri að túlka þröngt og líta beri til hagsmuna aðila af slíkum ákvæðum í vinnusamningum launþega.

Hér verði að líta til þess að stefndi sé launþegi sem ekki sé að stofna til samkeppni við stefnanda. Stefnandi hafi átt þess kost að nýta starfskrafta hans í uppsagnarfresti en hafnað því einhliða. Hagsmunir hans af því að stefndi fari ekki til starfa hjá öðrum ljósvakamiðli séu því léttvægir einkum í ljósi þess að nýr starfsmaður hafi verið ráðinn til starfa og því séu hagsmunir stefnanda litlir sem engir. Hagsmunir stefnda séu aftur á móti gríðarlegir, þ.e. að geta stundað vinnu til að afla sér viðurværis.

Stefndi telur að kröfur stefnanda gangi mun lengra en efni málsins og hagsmunir stefnanda standi til. Eins og fram komi í ráðningarsamningi stefnda hjá nýjum vinnuveitanda hafi hann ráðið sig til starfa við erlend þróunarverkefni hjá 365 -ljósvakamiðlum ehf. Í ráðningarsamningi aðila sé skýrt tekið fram að ákvæði um samkeppnisbann taki ekki til verkefna á erlendri grundu. Stefndi eigi því ekki lögvarða hagsmuni af kröfum sínum og því beri að fella ákvörðun sýslumanns úr gildi.

Þá telur stefndi að stefnandi hafi ekki lögvarða hagsmuni fyrir því að lögbann verði sett á störf hjá 365 - prentmiðlum þar sem fyrirtækið sé ekki í samkeppni við stefnanda, en það sé dagblaðaútgáfa með eigin prentsmiðju, en starfsemi stefnanda sé rekstur útvarps- og sjónvarpsstöðva. Samkeppnishindrandi ákvæði í ráðningarsamningi verði að túlka þröngt. Hafa beri í huga að það hafi verið stefnandi sem útbjó samning aðila og því verði að gera þá kröfu til hans að ef bannið hafi átt að taka til annarra fyrirtækja en ljósvakamiðla hafi það átt að koma skýrt fram í ráðningarsamningnum, enda um takmörkun á atvinnufrelsi að ræða.

Stefndi telur sömu rök gilda um þá kröfu að stefndi megi ekki starfa hjá öðrum fyrirtækjum „í eigu sömu aðila og 365 ljósvakamiðla“. Engin nánari skýring sé í stefnu um hvaða fyrirtæki sé að ræða. Gera verði þá lágmarkskröfu til dómkrafna stefnanda að stefndi viti um hvaða fyrirtæki sé að ræða. Krafa stefnanda sé ekki dómtæk hvað þetta atriði varði og uppfylli ekki ákvæði einkamálalaga um skýrleika dómkrafna. Krafa stefnanda gangi mun lengra en ákvæði ráðningarsamningsins segi til um og eigi sér því hvorki stoð í samningi aðila né lögum. Þvert á móti feli krafan í sér verulega skerðingu á atvinnufrelsi og því beri að sýkna stefnda af kröfum stefnanda.

Stefndi segir að samkvæmt ákvörðun sýslumanns hafi verið sett lögbann við hagnýtingu atvinnuleyndarmála og/eða trúnaðarupplýsinga „sem kunna að vera í vörslu stefnda eða kunna að komast í hans hendur“. Með öllu sé óljóst hvaða upplýsingar eða gögn sé átt við, enda hafi stefnandi ekki gert kröfu til neinna gagna úr hendi stefnda. Gera verði þá kröfu að stefnandi skilgreini nánar hvaða gögn það séu, sem gerð sé krafa um að stefndi megi ekki hagnýta sér.

Stefndi heldur því fram að hann hafi verið dagskrárstjóri og búi ekki yfir viðskiptaleyndarmálum í sínu starfi. Kaup á dagskrárefni séu í gegnum 7-8 stóra dreifendur efnis og séu venjulega gerðir samningar út líftíma sjónvarpsþáttar og því sé þetta ekki spurning um að nýta sambönd til að ná tilteknum þáttum yfir á aðrar stöðvar. Allir kaupendur sjónvarpsefnis semji við þessa sömu aðila og því búi dagskrárstjórar ekki yfir neinum atvinnuleyndarmálum.

Stefndi bendir á að samkvæmt ákvæðum 27. gr. samkeppnislaga sé starfsmanni óheimilt að nýta sér atvinnuleyndarmál í allt að 3 ár frá starfslokum. Ekkert tilefni sé til að setja lögbann sérstaklega gagnvart ótilgreindum gögnum eða upplýsingum sem samkeppnislögin ná til og setja mönnum skorður. Lögbann gagnvart slíkri háttsemi hafi enga sjálfstæða þýðingu þar sem brot gegn lögbanninu og bannreglu samkeppnislaga hafi sömu réttarverkanir og/eða skaðabótaskyldu. Nægileg vernd gagnvart broti á þessum ákvæðum sé lögbundin í samkeppnislögum og því beri að synja kröfum stefnanda.

Stefndi vísar til þess að stefnandi byggi mál sitt á því að stefndi hafi ætlað að nýta sér viðskiptahugmynd sem sé í eigu stefnanda. Stefnandi geti þó ekki skýrt hver umrædd „viðskiptahugmynd“ sé eða í hverju hún fólst og byggi mál sitt nær eingöngu á tölvupósti frá F-kk-þgf F-kk-þgf, starfsmanni Símans.

Fyrir það fyrsta geti viðskiptahugmynd byggð á tölvupósti starfsmanns frá öðru fyrirtæki þ.e. Símanum hf. sem sé fyrirtæki í meirihlutaeigu ríkisins, ekki verið eign stefnanda. Ekkert í gögnum málsins bendi til að umrædd hugmynd hafi verið unnin af hálfu starfsmanna stefnanda. Ef Síminn hf. telji að viðskiptahugmynd hafi verið notuð af hálfu stefnda í óleyfi þá sé það Símanns að standa vörð um sína hagsmuni en ekki stefnanda. Ekkert ráðningarsamband sé á milli stefnda og Símans og því gildi ekki ákvæði ráðningarsamnings stefnda og stefnanda gagnvart Símanum. Á þeim forsendum telur stefndi lögbannskröfu stefnanda ekki tæka þar sem hann hafi ekki sýnt fram á að hann eigi lögvarða hagsmuni af „viðskiptahugmyndinni“, „Cirkus“.

Því er mótmælt að í tölvupósti F-kk-ef F-kk-ef felist „viðskiptahugmynd“ í eigu Símans eða stefnanda. Stefndi hafi leitað til F-kk-ef til að kanna hvort hann væri tilbúinn til að vinna því fylgis innan Símans að kaupa hlut í fyrirtæki undir nafninu „Sirkus“ sem hann hugðist stofna og byggt væri upp sem símafyrirtæki, opin sjónvarpsstöð, blaðaútgáfa og netmiðill. Allt hafi þetta verið byggt á hugmyndum sem stefndi hafi áður unnið að og reynt að selja bæði Símanum hf. og öðrum fyrirtækjum.

Stefndi hafi byrjað að vinna að hugmynd í ágúst 2004 sem gekk undir nafninu „Sirkus“. Í upphafi hafi verið um að ræða stofnun símafyrirtækis, svokallað VMO, en síðan hafi hugmyndin þróast út í að slíkt fyrirtæki yrði sem heild með öðrum möguleikum.

Strax í september 2004 hafi stefndi lagt í mikinn kostnað við þróun vörumerkisins, m.a. gert samning við auglýsingastofuna Fítón um að þróa vörumerkið „Sirkus“ og hafi umsamið verð fyrir þá vinnu verið 400.000 kr., sem stefndi hafi borið persónulega ábyrgð á. Á sama tíma hafi stefndi keypt ráðgjöf af tæknifyrirtæki um nánari tækniútfærslu og borið einnig þann kostnað persónulega. Þeir aðilar hafi síðan setið fundi með stefnda þar sem hann hafi reynt að fá Símann til samstarfs um þátttöku í fyrirhuguðu fyrirtæki, en Síminn hafi ekki haft áhuga á því.

Stefndi hafi þá reynt að fá fylgi við hugmyndina með samtölum við þá Þ-kk-þf J-x-x og O-kk-þf H-kk-þf, framkvæmdastjóra hjá Símanum, en þeir hafi ekki sýnt hugmyndinni áhuga.

Stefndi mótmælir því að hugmynd um útgáfu blaðs undir nafninu „Extrablaðið“ hafi komið frá F-kk-þgf F-kk-þgf, starfsmanni Símans, í lok mars árið 2005, þar sem stefndi hafi fengið þá hugmynd haustið 2004, sem hafi gengið út á eins konar Séð og heyrt tímarit sem væri prentað og dreift með Morgunblaðinu.

Hugmyndin hafi verið kynnt fyrir Símanum og stefnanda boðið að vera þátttakandi í slíku blaði en enginn áhugi hafi verið fyrir málinu. Stefndi hafi þá átt fund með framkvæmdastjóra Morgunblaðsins, H-kk-þgf G-kk-þgf, til að kanna hvort blaðið væri tilbúið til samstarfs.

Stefndi hafi fengið G-kk-þf J-kk-þf B-kk-þf, lögmann og þáverandi stjórnarformann stefnanda, til að aðstoða sig við að selja hugmyndina og boðið honum 12,5% þóknun fyrir.

Er Morgunblaðið hafi hafnað beinni aðkomu að hugmyndinni hafi G-kk-nf J-kk-nf bent stefnda á að hann ætti að selja hugmyndina og kom á fundi með hugsanlegum kaupanda, Ó-kk-þgf B-kk-þgf K-kk-þgf, fyrrum ritstjóra DV.

Þannig hafi hvorki F-kk-nf F-kk-nf né aðrir starfsmenn komið að mótun eða útfærslu á hugmynd um Extrablaðið og því sé ekki um að ræða hugmynd sem sé hluti af viðskiptahugmynd stefnanda.

Stefndi segir að hann hafi um haustið 2004 einnig haft uppi hugmyndir um kaup á dönsku sjónvarpsstöðinni TV2. Forsvarsmenn stefnanda hafi ekki haft áhuga á því og hafi stefndi þá farið einn að vinna í að kaupa stöðina sem hann hugsaði sem útvíkkun fyrir stórt fjölmiðlafyrirtæki í Evrópu. Stefndi hafi fengið Baug Group til að vinna í málinu með sér sem samstarfsaðila, en ekkert hafi þó orðið úr kaupunum.

Af þessu megi sjá að stefndi hafi verið virkur í að reyna að sjá tækifæri á markaðnum, sem hafi verið hans áhugamál, án þess að það bitnaði á störfum hans hjá stefnanda. Aldrei hafi verið gerðar athugasemdir við störf hans þó hann hafi búið sér til aukaverkefni, enda hafi hann aldrei unnið á bak við stefnanda eða eigendur hans. Ekkert nýtt sé að stefndi hafi fengið hugmyndir sem hann hafi framkvæmt sjálfur á eigin ábyrgð ef stefnandi hafi ekki viljað taka þátt í þeim með honum. Skýrasta dæmið um það sé samningur um sýningarrétt á Enska boltanum. Eftir að stefnandi hafi dregið sig út úr kapphlaupi um enska boltann hafi stefndi haldið áfram persónulega að ná samningum um sýningarréttinn. Það hafi tekist og seldi stefndi réttinn til fyrirtækisins Íslenskt sjónvarp sem var í eigu G-x-x J-kk-ef B-kk-ef, stjórnarformanns stefnanda, sem seldi síðan félagið til Símans. Öll þessi vinna hafi verið unnin af stefnda án athugasemda og í raun samþykkt sem hans eign, enda hafi hugmyndin og rétturinn verið seldur sjálfum stjórnarformanni stefnanda.

Stefndi telur því að hann hafi ekki tekið neina viðskiptahugmynd eða brotið trúnað með nokkrum hætti við stefnanda. Nafnið á hugmynd stefnda „Sirkus“ sé í eigu hans enda skrásett vörumerki hans. Eðlilegt sé að stefndi reyni að selja sínar hugmyndir þeim sem þær vill kaupa, hvort hann hafi samráð um það við vin sinn Á-kk-þf Þ-kk-þf V-kk-þf varði stefnanda ekkert um. Á-kk-nf Þ-kk-nf hafi sýnt hugmyndinni áhuga og unnið í því að selja hugmyndina, sem hann hafi bætt sínum eigin hugmyndum við, til 365 - ljósvakamiðla. Með sama hætti hafi stefndi selt Enska boltann og reynt að selja Baugi hugmyndir sínar um kaup á sjónvarpsstöðinni TV2.

Stefndi telur að í þeim samanburði sem stefnandi gerir á tölvupósti F-kk-ef og tölvupósti til Á-kk-ef Þ-kk-ef, felist engin ný viðskiptahugmynd í pósti F-kk-ef. Sirkus, Extrablaðið og símafyrirtæki hafi allt verið hugmyndir sem stefndi hafi áður reynt að selja. Stefndi tekur fram að hugmyndin Tivolí.is snúi að tæknilausnum sem Síminn hafi yfir að ráða og eigi því ekkert sammerkt með hugmyndum um Sirkus.is.

Stefndi bendir á að eftir að forsvarsmaður stefnanda, M-kk-nf R-kk-nf, hafi í heimildarleysi lesið tölvupóst stefnda og séð nafnið Sirkus hafi hann látið skrá sig fyrir léninu sirkus.is. Það lén leiði þann sem það skoði beint inn á dagskrárvef Skjás eins. Stefndi telur þetta sýna betur en nokkuð annað að engin viðskiptahugmynd hafi verið til af hálfu stefnda sem tengd hafi verið við „Sirkus“.

Stefndi bendir á að hvergi komi fram í pósti F-kk-ef að um sé að ræða fyrirtæki fyrir ungt fólk eins og haldið sé fram af stefnanda. Í tölvupóstinum felist því engin ný viðskiptahugmynd.

Stefndi mótmælir því að sala á viðskiptahugmynd sinni sé sönnun fyrir því að hann ætli að vinna við dagskrárgerð. Stefndi hyggist ekki starfa við dagskrárgerð, heldur sinna erlendum verkefnum sem hann hafi þegar byrjað á og því til sönnunar lagt fram skjöl er sýni samskipti hans við aðila sem sinna erlendum útrásarverkefnum fyrir fjármálastofnanir. Stefndi vísar til ákvæðis í ráðningarsamningi er segi skýrt að ekki sé um fastan vinnutíma að ræða. Það sé beinlínis ómögulegt að sinna dagskrárgerð nema að hafa fastan viðverutíma á vinnustað.

Stefndi vísar til þess að í fylgigögnum með lögbannskröfu hafi verið tölvupóstur frá stefnda, dags. 27. apríl 2005. Engin skýring sé með þessum tölvupósti sem sé settur fram einungis til að gera störf stefnda á síðustu dögum fyrir fyrirtöku málsins hjá sýslumanni tortryggileg. Í póstinum komi fram að stefndi hafi óskað eftir upplýsingum um stærstu viðskiptamenn. Ástæðan hafi verið sú að hafist hafi verið handa við undirbúning að sölu við kostun Enska boltans vegna næsta keppnistímabils sem sé sami háttur og hafður sé við undirbúning sölu stórra verkefna. Fyrir liggi yfirlýsing frá sölustjóra stefnanda er staðfesti það.

Stefndi vísar einnig til þess að hugmyndir um uppbyggingu á Myndveitu Símans séu alfarið hugmyndir stefnda sem hann sendi vini sínum Á-kk-þgf Þ-kk-þgf V-kk-þgf. Þetta sé gert um haustið 2004 og þá hafi Á-kk-nf Þ-kk-nf ekki verið í starfssambandi við neitt ljósvaka- eða símafyrirtæki. Þessi hugmynd hafi aldrei verið hluti af uppbyggingu Símans. Persónulegar hugrenningar starfsmanna um uppbyggingu annarra fyrirtækja en þeir starfi hjá geti ekki verið brot á trúnaðarupplýsingum.

Stefndi telur engan grundvöll fyrir málssókn stefnanda sem byggist fyrst og fremst á því að stefndi hafi ætlað að nýta sér viðskiptahugmynd í eigu stefnanda, enda engin viðskiptahugmynd til. Taka verði tillit til þess við ákvörðun málskostnaðar.

Við mat á þeim gögnum sem stefnandi hafi lagt fram krefst stefndi þess að tekið sé tillit til þess að tölvupóstur stefnda til vinar síns Á-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef sé persónuleg gögn sem lögð hafi verið fram í andstöðu við ákvæði 7. gr. laga nr. 77/2000 og því verði ekki á þeim byggt í málinu. Hafi skoðun og notkun þeirra verið kærð til Persónuverndar.

Stefndi vísar til laga um lögbann nr. 31/1990, samningalaga nr. 7/1936, samkeppnislaga nr. 8/1993 og 75. gr. stjórnarskrárinnar og meginreglna vinnuréttar.

Um málskostnaðarkröfu stefnda er vísað til laga nr. 91/1991 og dráttavaxtakröfu af málskostnaði til sömu laga.

IV.

Dómkrafa stefnanda í 2. tölul. kröfugerðar hans varðar viðurkenningu á því að stefnda sé óheimilt að hagnýta sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu stefnanda, sem kunna að vera í vörslu stefnda eða kunna að komast í hans vörslur. Í kröfu þessari er ekki tilgreint hvaða atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar er um að ræða. Með hliðsjón af dómi Hæstaréttar í máli nr. 253/2005 frá 1. desember 2005, verður að telja að krafan uppfylli ekki skilyrði 80. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 og verður þessari kröfu því vísað frá dómi. Af þessu leiðir að synja ber kröfu stefnanda í 4. tölul. kröfugerðar hans um staðfestingu lögbanns er sýslumaður lagði á 6. maí 2005, sama efnis.

Við aðalmeðferð málsins greindi lögmaður stefnanda frá því að Síminn hf. hafi tekið við aðild málsins, með sameiningu Íslenska sjónvarpsfélagsins hf. og Símans hf., í desember sl., undir kennitölu og nafni Símans hf. Fram kom hjá lögmanni stefnda við munnlegan flutning málsins að þar með sé umræddur ráðningarsamningur fallinn úr gildi og ekki sé unnt að framselja hann til nýs aðila. Síminn eigi ekki aðild að ráðningarsamningnum og því beri að sýkna stefnda. Lögmaður stefnda mótmælti þessu sem nýrri málsástæðu og taldi Símann hf. geta tekið yfir kröfur Íslenska sjónvarpsfélagsins í dómsmálum. Þar sem upplýsingar um breytta aðild komu fram við aðalmeðferð málsins var ekki tilefni til hennar fyrr en þá og verður hún því tekin til greina, sbr. 5. mgr. 101. gr. laga nr. 91/1991.

Með ráðningarsamningi við Íslenska sjónvarpsfélagið hf. skuldbatt stefndi sig til að ráða sig ekki til fyrirtækis í samkeppnisstöðu við vinnuveitanda eða annarra hagsmunaðila, innan árs frá því að hann léti af störfum. Samkeppnisákvæðið í samningnum náði ekki til verkefna á erlendri grundu. Þá var í samningnum ákvæði um trúnað og hollustu meðan stefndi gegndi starfi, og eftir að hann hafði hætt störfum hjá vinnuveitanda.

Samkeppnisákvæðið og trúnaðarskyldur stefnda eru þannig bundnar við vinnuveitanda, sem var samkvæmt ráðningarsamningnum Íslenska sjónvarpsfélagið hf. Krafa stefnanda í 1. tölul. kröfugerðar hans lýtur að því að viðurkennt verði með dómi að stefnda sé óheimilt að ráða sig til tiltekinna fyrirtækja, eða annarra í eigu sömu aðila og eru „í samkeppni við stefnanda“. Þá er krafist staðfestingar lögbanns sama efnis, sem sýslumaður lagði á að beiðni Íslenska sjónvarpsfélagsins hf. Telja verður að framangreindar skyldur stefnda samkvæmt ráðningarsamningi sem hann gerði við Íslenska sjónvarpsfélagið hf. verði ekki framseldar til Símans hf., enda séu engar heimildir þess efnis í samningnum, né önnur gögn verið lögð fram því til stuðnings, auk þess sem starfsemi Símans hf. er ekki að öllu leyti sú sama og þess fyrirtækis sem stefndi gerði ráðningarsamning við. Leiðir aðildarskortur stefnanda, Símans hf., því til þess að sýkna ber stefnda af viðurkenningarkröfu í 1. tölul. kröfugerðar stefnanda, með vísan til 2. mgr. 16. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Af þessu leiðir að synja ber kröfu stefnanda í 3. tölul. kröfugerðar hans um staðfestingu lögbanns er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 6. maí 2005, sama efnis.

Í ljósi þess hvenær aðild breyttist, sem leiðir til sýknu stefnda af 1. tölul. kröfugerðar stefnanda, sem leiðir til synjunar á 3. tölul. kröfugerðar, verður málskostnaður látinn falla niður með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Vísað er frá dómi kröfu stefnanda, Símans hf., um að viðurkennt verði með dómi að stefnda, H-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf, sé óheimilt að hagnýta sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu stefnanda, sem kunna að vera í vörslu stefnda eða kunna að komast í hans vörslur.

Synjað er kröfu stefnanda um að staðfest verði með dómi lögbann það sem sýslumaðurinn í Reykjavík lagði hinn 6. maí 2005, í málinu nr. L-17/2005, sama efnis.

Stefndi er sýkn af kröfu stefnanda um að viðurkennt verði með dómi að honum hafi verið óheimilt að ráða sig til eða starfa í þjónustu 365 - ljósvakamiðla ehf., 365 - prentmiðla ehf. eða annarra fyrirtækja í eigu sömu aðila og 365 - ljósvakamiðlar ehf. og 365 - prentmiðlar ehf. og eru í samkeppni við stefnanda, eða halda við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi eða sjálfstæður verktaki, eða taka á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi slíkra fyrirtækja til 9. apríl 2006, nema um sé að ræða verkefni á erlendri grundu.

Synjað er kröfu stefnanda um að staðfest verði með dómi lögbann það sem sýslumaðurinn í Reykjavík lagði hinn 6. maí 2005, í málinu nr. L-17/2005, sama efnis.

Málskostnaður fellur niður.

S-kvk-nf B-kvk-nf