S-112/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 24. mars 2011 og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 16. febrúar 2011, á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Birkimörk 16, Hveragerði:

„fyrir fjárdrátt

með því að hafa á tímabilinu frá september 2006 til mars 2008, sem stjórnarmaður og framkvæmdastjóri Spaða ehf., kt. 000000-0000, dregið félaginu greiðslur starfsmanna á iðgjöldum til Festa [sic] lífeyrissjóðs alls kr. 143.773, sem félagið hélt eftir við útborgun launa til starfsmanna samkvæmt 7. gr. laga um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða nr. 129/1997.

Sundurliðast fjárhæðirnar sem hér greinir:

Telst brot ákærða varða við 247. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru er tekin upp einkaréttarkrafa T-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef hdl, fyrir hönd

Festu lífeyrissjóðs, en krafan er svohljóðandi:

„Einkaréttarkrafa:

í málinu gerir T-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf hdl. fyrir hönd Festu lífeyrissjóðs, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærða verði með dómi gert að greiða skaðabætur kr. 143.773,- ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af kr. 44.068, frá 1. desember 2006 til 1. desember 2007, en af kr. 131.654,- frá 1. desember 2007 til 1. mars 2008, af kr. 143.773,- frá 1. mars 2008 til 23. nóvember 2009 en dráttarvaxta skv. 9. gr., sbr. 6. gr. laganna frá 23. nóvember 2008 til greiðsludags. Auk þess er krafist lögmannskostnaðar kr. 165.271.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins. Hann óskaði ekki eftir verjanda, játaði sök og samþykkti framkomna einkaréttarkröfu.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála eftir að fulltrúa ákæruvaldsins og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um ákvörðun refsingar og lagasjónarmið. Ákærði kvað rekstur fyrirtækisins hafa gengið erfiðlega og það síðan farið í gjaldþrot.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Með játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, er sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruskjali og þar þykir rétt færð til refsiákvæðis. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu hefur ákærða ekki áður verið gerð refsing. Ákærði hefur játað brot sitt greiðlega og samþykkt að greiða framkomna einkaréttarkröfu. Í gögnum málsins kemur fram að með bréfi dagsettu 23. október 2008 krafðist lögmaður Festu lífeyrissjóðs þess að lögreglan í Árnessýslu rannsakaði ætlað brot ákærða. Samkvæmt gögnum málsins mætti ákærði í eina skýrslutöku hjá rannsóknardeild lögreglunnar á Selfossi, nánar tiltekið þann 9. ágúst 2010, eða tæpum tuttugu mánuðum eftir að málið var kært og óskað opinberrar rannsóknar. Ákæra var gefin út rúmum sex mánuðum eftir skýrslutökuna af ákærða. Ekki verður séð hvers vegna dráttur varð á rannsókn lögreglu og meðferð ákæruvaldsins í máli þessu og ekki verður séð af gögnum málsins að hann hafi verið af völdum ákærða. Fer þessi langi dráttur í bága við meginreglu 1. mgr. 171. gr. laga nr. 88/2008, sbr. og 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu. Með hliðsjón af öllu framansögðu þykir með vísan til a. liðar 1. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga mega fresta ákvörðun um refsingu ákærða og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði hefur samþykkt kröfu Festu lífeyrissjóðs um skaðabætur. Vextir reiknast því eins og krafist er, þó þannig að dráttarvextir samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, sbr. 9. gr. sömu laga, reiknast frá 30. september 2010 en þá var mánuður liðinn frá því bótakrefjandi lagði bæði fram upplýsingar um tjónsatvik og fjárhæð bóta. Krafa Festu lífeyrissjóðs um lögmannskostnað að fjárhæð kr. 165.271, byggir samkvæmt greinargerð á gjaldskrá lögmannstofu vegna fluttra skaðabótamála. Enginn málflutningur fór fram af hálfu lögmanns lífeyrissjóðsins og telur dómurinn því málskostnað hæfilega ákveðinn 40.000 kr.

Samkvæmt gögnum málsins féll enginn kostnaður til vegna rannsóknar þess.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákvörðun um refsingu ákærða, D-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef, er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði, Festu lífeyrissjóði, kt. 000000-0000, krónur 143.773,- ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af kr. 44.068, frá 1. desember 2006 til 1. desember 2007, en af kr. 131.654,- frá 1. desember 2007 til 1. mars 2008, af kr. 143.773,- frá 1. mars 2008 til 30. september 2010, en dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði, Festu lífeyrissjóði, lögmannskostnað að fjárhæð kr. 40.000.

R-kvk-nf T-kvk-nf