S-476/2019

Mál þetta, sem var dómtekið 30. janúar sl., var höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, á hendur H-kk-þgf S-kk-þgf G-kk-þgf, [...].

Sú fyrri er dagsett 19. desember 2019 og ákærða þar gefnir að sök þjófnaðir „úr verslun Símans hf. að Strandgötu 3 á Akureyri.

1. Að hafa mánudaginn 21. október 2019, stolið úr versluninni Bose heyrnartólum og Fitbit snjallúri samtals að verðmæti 92.980 krónum.

2. Að hafa mánudaginn 28. október 2019, stolið Galaxy Active 2 snjallúri, Fitbit Ionic snjallúri og Fitbit Charge 3 snjallúri, samtals að verðmæti 124.790 krónur.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr., sbr. og 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Síðari ákæran er dagsett 24. janúar 2020 „fyrir að hafa miðvikudaginn 15. janúar 2020, stolið úr eftirtöldum verslunum sem staðsettar eru í verslunarmiðstöðinni Glerártorgi á Akureyri:

1. Stolið kodda og tveimur pappírsrúllum úr verslun Rúmfatalagersins, samtals að verðmæti 11.185 krónur.

2. Stolið 5 heyrnartólum af mismunandi tegundum, skjákorti, hátalara og tölvuskjá úr verslun Tölvulistans/Heimilistækja, samtals að verðmæti 470.087 krónur.

3. Gert tilraun til að stela rakspíraglasi af óþekktri tegund og verðmæti úr verslun Lyf og heilsu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr., sbr. og 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er þess krafist að honum verði ekki gerð sérstök refsing, til vara að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið en þrautavara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegrar þóknunar til handa skipuðum verjanda.

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök samkvæmt ákæru. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88/2008.

Í fyrri ákærunni segir að brot ákærða séu talin varða við „ 1. mgr. 244. gr., sbr. og 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940“ og er á því byggt af hálfu ákærða að því skuli aðeins sakfellt fyrir tilraun. Í 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála segir að ekki megi dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem greini í ákæru né heldur dæma aðrar kröfur á hendur honum. Þó megi sakfella ákærða þótt aukaatriði brots, svosem staður og stund þess, séu ekki skýrt eða rétt greind, enda telji dómari að vörn hafi ekki verið áfátt þess vegna. Með sömu skilyrðum sé dómara og rétt að dæma eftir öðrum refsiákvæðum en komi fram í ákæru, þó aldrei aðrar kröfur en þar greini. Í ákærunni er lýst fullfrömdum brotum og játaði ákærði þá hegðun eins og henni er þar er lýst. Tilraun til þjófnaðar varðar sömu refsingu og fullframið brot. Þá tjáði verjandi ákærða sig um þetta atriði og ljóst að vörn var þar ekki áfátt. Með vísan til 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 verða brot ákærða því heimfærð til 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brot samkvæmt síðari ákærunni varða við þar tilgreind refsiákvæði.

Ákærði á nokkurn sakaferil að baki, sem nær aftur til ársins 2005. Þann 20. maí 2016 var ákærði dæmdur til að sæta átta mánaða fangelsi fyrir brot gegn umferðarlögum, en fullnustu fimm mánaða þar afvar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þann 25. maí 2018 var ákærði dæmdur í sex mánaða fangelsifyrir þjófnað og var skilorðshluti fyrrnefnds dóms dæmdur með. Þegar hann framdi það brot voru liðin meira en fimm ár frá því hann hafði síðast hlotið refsingu fyrir auðgunarbrot. Þann 16. janúar 2019 var ákærði dæmdur til sex mánaða fangelsisvistar fyrir þjófnað og brot gegn umferðarlögum, vopnalögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Var þar um að ræða hegningarauka við dóminn frá 25. maí 2018.

Loks var hann dæmdur fyrir þjófnað og tilraun til þjófnaðar 29. mars 2019, en þá varum að ræða hegningarauka við dóminn frá 16. janúar 2019, og ákærða ekki gerð sérstök refsing. Ákærði bar að hafa framið þau brot sem hann er nú dæmdur fyrir undir þrýstingi frá mönnum sem hann skuldi og óttist, en hvorki verjandi né sækjandi óskuðu eftir sönnunarfærslu um þetta. Fyrir liggur vottorð félagsráðgjafa um að ákærði sé í starfsendurhæfingu og sinni henni vel. Mikilvægt sé að hann fái tækifæri til að halda endurhæfingu áfram. Með vísan til framangreinds, og þess að um er að ræða aðra ítrekun auðgunarbrots, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til dómsniðurstöðu verður ákærði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar, þ. e. þóknun skipaðs verjanda síns, eins og hún ákveðst í dómsorði að virðisaukaskatti meðtöldum, og ferðakostnað hans.

A-kvk-nf S-kvk-nf aðstoðarmaður dómara kveður upp dóminn. Gætt var ákvæðis 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, H-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

Ákærði greiði 245.265 krónur í sakarkostnað, þ. m. t. þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 210.800 krónurog 34.465 króna ferðakostnað hans.