S-935/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 22. september sl., er höfðað af ríkissaksóknara með ákæru 9. júní 2011, á hendur H-kvk-þgf Þ-kvk-þgf H-kvk-þgf, kt. […], Hraunbæ 50, Reykjavík, fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 25. janúar 2011 staðið að innflutningi á 144,68 g af MDMA dufti ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin, sem unnt er að framleiða úr um 1845 töflur með efninu MDMA, flutti ákærða til Íslands sem farþegi með flugi AEU-902 frá Kaupmannahöfn, Danmörku, falin í líkama sínum, en hún var handtekin við komu til Keflavíkurflugvallar.

Er þetta talið varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 64/1974, sbr. 1. gr. laga nr. 32/2001.

Þess er krafist að ákærða verið dæmd til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að framangreind fíkniefni, 144,68 g af MDMA dufti og 0,50 g af amfetamíni, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana- og fíkniefna nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Ákærða hefur viðurkennt að hafa þriðjudaginn 25. janúar 2011, sem svokallað ,,burðardýr“, flutt inn til landsins fíkniefnið MDMA. Fíkniefnin hafi ákærða flutt til landsins sem farþegi með flugi AEU-902 frá Kaupmannahöfn, Danmörku, falin í líkama sínum. Hafi hún verið handtekin við komu til Keflavíkurflugvallar. Ákærða hafi flutt efnin að beiðni tiltekins einstaklings og verið lofað greiðslu fyrir verkið. Í framburði sínum, bæði hjá lögreglu sem og fyrir dómi, hefur ákærða viðurkennt háttsemi þá sem hún er ákærð fyrir. Lúta varnir hennar annars vegar að því að ekki liggi fyrir sönnun þess að MDMA efni það sem hún hafi flutt hafi verið 144,68 g að þyngd, þar sem einungis tvö ,,egg“ sem hún hafi flutt efnin í hafi verið send í rannsókn og því liggi ekki fyrir sönnun um styrk efna í öðrum eggjum. Hins vegar lúta varnir ákærðu að því að ekki hafi verið unnt að framleiða úr efni því sem hún flutti til landsins 1845 töflur með efninu MDMA. Þá heldur verjandi ákærðu því fram henni til málsbóta að síðari tíma rannsóknir hafi leitt í ljós að fíkniefnið MDMA sé ekki eins hættulegt og áður hafi verið talið. Eigi það að hafa áhrif á dæmda refsingu í málinu.

Með hliðsjón af játningu ákærðu er ekki ástæða til að rekja annað úr gögnum málsins en matsgerðir Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði en haldlögð efni voru send þangað til rannsóknar. Þá verður einungis gerð grein fyrir framburði vitnisins J-kk-ef K-kk-ef prófessors á Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði, en efni það sem haldlagt var af lögreglu var sent til rannsóknar hjá stofnuninni.

Samkvæmt matsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 2. febrúar 2011 voru tvö efnasýni send rannsóknarstofunni til meðferðar. Voru sýnin merkt 19543, nr. 3 og 19543, nr. 5. Fram kemur að fyrra sýnið hafi verið rakt, gráleitt duft og kögglar. Við komu hafi þyngd sýnis verið 1,012 g, en eftir þurrkun 0,955 g. Með blettagreiningu á þynnu, gasgreiningu á súlu, massagreiningu, vökvagreiningu á súlu og efnaprófun hafi fundist að sýnið hafi innihaldið MDMA. Hafi efnaprófin bent til að MDMA væri að mestu í formi MDMA klóríðs. Styrkur í sýni hafi verið 75%, sem samsvari 89% af MDMA klóríð. Seinna sýnið hafi verið rakt, gráleitt duft. Við komu hafi þyngd sýnis verið 1,156 g, en eftir þurrkun 1,115 g. Með blettagreiningu á þynnu, gasgreiningu á súlu, massagreiningu, vökvagreiningu á súlu og efnaprófun hafi fundist að sýnið hafi innihaldið MDMA. Hafi efnaprófin bent til að MDMA væri að mestu í formi MDMA klóríðs. Styrkur í sýni hafi verið 73%, sem samsvari 87% af MDMA klóríð.

Í matsgerð rannsóknarstofunnar frá 15. apríl 2011 kemur fram að lögregla hafi beðið um útreikning á því hversu margar töflur megi vinna úr 144,68 g af efni því sem sýnin hafi verið tekin úr. Í matsgerðinni kemur fram að ekki hafi mælingafræðilegur marktækur munur verið á styrk sýnanna. Í útreikningum verði því verið miðað við 74% styrk, sem sé meðaltalsgildi. Á tímabilinu 1. janúar 2007 til ársloka 2010 hafi komið til rannsóknar 34 sýni af MDMA töflum, sem hafi innihaldið á bilinu 17-100 mg MDMA. Meðalgildi hafi verið 58 mg og verði það notað í útreikningum. Ofangreint duft samsvari því 144,68 x 74/100 x 0,058 = 1845 töflum, sem innihaldi 58 mg af MDMA. Við framleiðslu á töflum úr dufti sé óhjákvæmilegt að eitthvað fari til spillis. Hve mikið, sé háð tækni og þjálfun þeirra sem verkið vinni.

J-kk-nf K-kk-nf prófessor staðfesti fyrir dómi matsgerðir sínar frá 2. febrúar og 15. apríl 2011 og gerði nánari grein fyrir einstökum atriðum tengdum þeim. J-kk-nf kvað það óvenjulegt að stofnuninni bærist efnið MDMA til rannsóknar í duftformi. Væri erfitt að leggja mat á málið af þeim ástæðum. Í rannsókninni hafi komið í ljós að tæplega 90% af efninu hafi verið virkt en hin 10% eitthvað annað efni heldur en MDMA. Efnið hafi því verið sterkt. J-kk-nf kvað mikinn fjölda greina vera til um skaðsemi efnisins MDMA. Hafi hann einungis séð eina grein sem gefið hafi annað í skyn. Í þeirri grein hafi komið fram að einungis einn þáttur af mörgum tengdum efninu kunni að hafa verið ofmetinn varðandi skaðsemi. Fíkniefnið MDMA sé hættulegt fíkniefni. Hafi notkun á efninu leitt til dauða. Ekki sé vandasamt að búa til töflur úr lausu efni ef viðkomandi hafi þekkingu á verkinu. Helsta hindrun í því að vel takist til sé tengt tækjabúnaði. Unnt sé að búa til töflur í höndunum en það sé erfitt. Helst þurfi töfluvél til verksins. Kvaðst J-kk-nf telja að ekki væri erfitt að komast yfir gamlar töfluvélar úr gömlu apótekunum þar sem töflur hafi verið framleiddar. Vel þjálfaður einstaklingur í því að búa til töflur með töfluvél geti komist af með innan við 1% afföll af efni við töflugerð. J-kk-nf kvað erfitt að fullyrða um hvort efni úr sömu framleiðslu hafi verið í báðum þeim sýnum sem tekin hafi verið til rannsóknar.

Niðurstaða:

Með vísan til játningar ákærðu verður hún sakfelld fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa þriðjudaginn 25. janúar 2011 staðið að innflutningi á MDMA dufti ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærða til Íslands sem farþegi með flugi AEU-902 frá Kaupmannahöfn, Danmörku, falin í líkama sínum, en hún var handtekin við komu til Keflavíkurflugvallar. Með hliðsjón af því að í matsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði 15. apríl 2011 kemur fram að ekki hafi verið mælifræðilega marktækur munur á styrk þeirra tveggja sýna er tekin voru til rannsóknar og í ljósi þeirrar aðferðar er beitt var við innflutning efnanna telur dómurinn hafið yfir skynsamlegan vafa að fíkniefnið MDMA hafi verið af verulegum styrkleika í öllum þeim ,,eggjum“ er ákærða flutti til landsins. Með vísan til þess að ákærða er með því sakfelld fyrri innflutning á 144,68 g af MDMA verður miðað við að um hafi verið að ræða stórfellt fíkniefnalagabrot. Með hliðsjón af því verður ákærða sakfelld samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærða er fædd í febrúar 1986. Gekkst hún undir sátt árið 2003 vegna brots á lögum um ávana- og fíkniefni. Verjandi ákærðu mótmælir því að unnt hafi verið að framleiða 1845 töflur með efninu MDMA úr því efni er ákærða flutti til landsins. Í vætti J-kk-ef K-kk-ef prófessors kom fram að sú niðurstaða hans byggi á því að ekkert efni fari til spillis. Færir töflugerðarmenn geti framleitt töflur úr lausu efni með innan við 1% afföll af efninu. Erfitt sé að framleiða töflur séu töfluvélar ekki notaðar til verksins. Rannsókn málsins hefur beinst að ákærðu sem svonefndu ,,burðardýri“. Hefur ekki orðið upplýst um þátt annarra í málinu eða á hvern hátt haga hafi átt sölu efnisins. Með hliðsjón af því verður ákærða við ákvörðun refsingar látin njóta vafans um hve margar töflur hafi verið unnt að framleiða úr efninu. Samt sem áður liggur fyrir hve mikið magn af dufti ákærða flutti til landsins. Efni þetta er lífshættulegt, svo sem J-kk-nf K-kk-nf prófessor hefur staðhæft og áður hefur verið slegið föstu af dómstólum. Með hliðsjón af sakarefni málsins, sakaferli ákærðu og greiðlegri játningu hennar er refsing hennar hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði. Verða 15 mánuðir af refsingunni skilorðsbundnir, svo sem í dómsorði greinir. Gæsluvarðhaldsvist ákærðu á rannsóknarstigi málsins dregst frá refsingu ákærðu.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru eru 144,68 g af MDMA dufti og 0,50 g af amfetamíni, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, gerð upptæk til ríkissjóðs.

Ákærða greiði sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti. Þá greiði hún málsvarnarlaun skipaðs verjanda, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, svo sem í dómsorði greinir og aksturskostnað hans að fjárhæð 31.200 krónur.

Af hálfu ákæruvalds flutti mál þetta H-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf settur saksóknari.

D ó m s o r ð :

Ákærða, H-kvk-nf Þ-kvk-nf H-kvk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði. Fresta skal fullnustu 15 mánaða af refsingunni og falli sá hluti hennar niður að liðnum 3 árum frá birtingu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Til frádráttar refsingu komi gæsluvarðhaldsvist ákærðu frá 26. janúar 2011 til 1. febrúar 2011.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs 144,68 g af MDMA dufti og 0,50 g af amfetamíni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærða greiði 713.406 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef héraðsdómslögmanns, 502.000 krónur og 31.200 krónur í aksturskostnað.

S-kk-nf S-kk-nf.