S-323/2023

Mál þetta var þingfest 23. febrúar 2023 og dómtekið 12. september sl. Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 31. janúar 2023 á hendur ákærða, Þ-kk-þgf F-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000- 0000, [...], [...]; „fyrir

I.

Umferðarlagabrot með því að hafa, fimmtudaginn 1 6. júní 2022, ekið bifreiðinni [...]sviptur ökurétti og með 80 km hraða á klukkustund vestur yfir gatnamót Langholtsvegar í Reykjavík, þar sem aksturinn var myndaður með eftirlitsbúnaði lögreglu, en leyfður hámarkshraði á veginum var 6 0 km á klukkustund.

Telst háttsemi þessi varða við 2., sbr. 4. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 58. gr, sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

M:[...]

II.

Umferðalagabrot með því að hafa, fimmtudaginn 5. janúar 2023, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Vesturlandsveg við Ártúnsbrekku í Reykjavík, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

M: [...]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst sýknu en til vara aðhann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa. Þá er gerð krafa um málsvarnarlaun verjanda samkvæmt tímaskýrslu er greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Ákærði var myndaður á bifreiðinni [...] í sjálfvirkri eftirlitsmyndavél þann 16. júní 2022, þar sem hann ók á of miklum hraða um Sæbraut til vesturs yfir gatnamót Langholtsvegar. Þann 10. ágúst 2022 gekkst ákærði við slíku broti og var málið sent ákærusviði.

Samkvæmt lögregluskýrslu voru höfð afskipti af ákærða að morgni 5. janúar 2023 við Ártúnsbrekku á Vesturlandsvegi þar sem hann var ökumaður bifreiðarinnar [...]. Ákærði var grunaður um akstur bifreiðarinnar sviptur ökurétti og ritaði hann undir vettvangsskýrslu á staðnum þar sem hann gekkst við slíku broti. Málið var sent ákærusviði lögreglustjóra sem gaf út ákæru í máli þessu þann 31. janúar 2023.

Niðurstaða

Ákæruvaldið byggir málatilbúnað sinn á því að ákærði hafi ítrekað gerst sekur um akstur sviptur ökurétti eins og sakavottorð beri augljóslega með sér. Fyrir liggi að ákærði hafi játað þau brot sem honum eru gefin að sök en haldi því fram að hafa ekið án gildra ökuréttinda en ekki sviptur ökurétti. Svipting ökuréttar feli í sér akstursbann og ekki sé unnt að sækja um ökuskírteini fyrr en að ákveðnum tíma liðnum. Þegar ákærði hafi verið sviptur ökurétti í 24 mánuði vegna ölvunaraksturs þann 20. mars 2018, hafi fallið niður seinkun á próftökuréttiauk þess sem ákærði hafi ítrekað gerst sekur um akstur sviptur ökurétti eftir það.

Ákærði neitar sök og byggir á því að hann hafi ekki verið að aka sviptur ökurétti heldur hafi hann ekið án ökuréttinda. Háttsemi ákærða sé því ekki réttilega tilgreind í ákæru en samkvæmt c. lið 1. mgr. 152. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 skuli m. a. greina í ákæru hver sú háttsemi er sem ákært er út af, heiti brots að lögum og aðra skilgreiningu. Samkvæmt ökuskírteinaskrá ákærða hafi hann haft gild ökuréttindi frá 16. september 2002 til 3. júlí 2005. Þann 4. júlí 2005 hafi ákærði verið sviptur ökuréttindum í sex mánuði eða til 3. janúar 2006. Þann 27. október hafi ákærði verið sviptur ökuréttindum í tvö ár eða til 26. október 2008. Ákærði hafi því getað sótt um að öðlast ökuréttindi að nýju, sbr. 2. mgr. 53. gr. þágildandi umferðarlaga nr. 50/1987, þann 27. október 2008. Það hafi hann hins vegar ekki gert og því hafi ákærði verið án ökuréttinda frá þeim tíma. Af því leiði að sýkna eigi ákærða enda hafi hann ekki verið við akstur sviptur ökurétti. Verði ekki fallist á sýknu byggir ákærði á því að hann verði aðeins sakfelldur fyrir akstur án ökuréttar en ekki sviptur ökurétti. Af því leiði að brot ákærða feli aðeins í sér að ákærði verði sviptur rétti til að öðlast ökuskírteini í fjóra mánuði, sbr. 4. mgr. 58. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Eins og að framan greinir, hefur ákærði ekki haft gild ökuréttindi frá árinu 2008, þar sem hann hirti ekki um að sækja um að öðlast ökuréttindi að nýju, eins og honum bar, vildi hann eiga rétt á að aka bifreið, sbr. 2. mgr. 53. gr. þágildandi laga nr. 50/1987. Samkvæmt sakavottorði ákærða dagsett 27. janúar 2023, var ákærði sviptur ökurétti í 24 mánuði frá 20. mars 2018 samkvæmt sátt við lögreglustjórann á höfuðborgarsvæðinu vegna ölvunaraksturs og vegna akstur án þess að hafa öðlast ökuréttindi en brotin voru talin varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. laga nr. 50/1987. Samkvæmt 5. mgr. 101. gr. sömu laga fól svipting ökuréttar í sér sviptingu réttar til aksturs samkvæmt ökuskírteini og réttar til að öðlast ökuskírteini. Ákærði var með dómi Héraðsdóms Reykjaness þann 6. maí 2019 dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti og var hann sviptur ökurétti ævilangt frá 14. maí 2019. Með dómi sama dómstóls þann 5. september 2019 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti og var hann sviptur ökurétti ævilangt frá 18. september 2019. Er fallist á málatilbúnað ákæruvaldsins um að ölvunarakstur á sama tíma og akstur án ökuréttar leiði til sviptingar ökuréttar. Af því leiðir að ákærði verður sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og eru brot hans þar réttilega heimfærð.

Ákærði er fæddur [...] og samkvæmt framlögðu sakavottorði dagsettu 21. janúar 2023 á hann að baki langan sakaferil vegna umferðarlagabrota. Við ákvörðun refsingar í máli þessu skiptir máli að ákærði undirgekkst sektargerð 4. september 2013 fyrir ölvunarakstur og akstur án ökuréttinda. Ákærði undirgekkst tvær sektargerðir 10. október 2013, báðar fyrir akstur sviptur ökurétti. Ákærði undirgekkst sektargerð 20. mars 2018 fyrir ölvunarakstur og akstur án þess að hafa öðlast ökuréttindi og var þá sviptur ökurétti í 24 mánuði. Með dómi 6. maí 2019 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi og til sviptingar ökuréttar ævilangt fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Með dómi 5. september 2019 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi og til sviptingar ökuréttar ævilangt fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti en það brot var framið fyrir uppsögu fyrrnefnds dóms frá 6. maí sama ár. Með dómi 22. maí 2020 var ákærði dæmdur í 45 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti en um hegningarauka að hluta var að ræða við áðurnefnda dóma frá 6. maí og 5. september 2019. Ákærði undirgekkst sektargerð 4. september 2020 vegna aksturs sviptur ökurétti vegna brots sem framið fyrir uppsögu dóms 22. maí 2020. Með dómi 10. október 2022 var ákærði dæmdur í 135 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti og með dómi Landsréttar 9. desember 2022 var ákærði dæmdur í 150 daga fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti.

Ákærði er nú sakfelldur fyrir hraðakstur og akstur sviptur ökurétti þann 16. júní 2022 en brotin voru framin fyrir uppkvaðningu dóma 10. október og 9. desember 2022 og verður honum því dæmdur hegningarauki vegna þeirra, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Þá er ákærði sakfelldur fyrir hraðakstursbrot og akstur sviptur ökurétti þann 5. janúar 2023.

Ákærði er nú sakfelldur í sjötta skipti fyrir að aka sviptur ökurétti.

Með hliðsjón af framangreindu, 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga og með vísan til dómvenju þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 14 5 daga. Með vísan til fastmótaðrar dómaframkvæmdar þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður honum gert að greiða allan sakarkostnað þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda, S-kk-ef S. F-kk-ef lögmanns, sem þykja með hliðsjón af umfangi máls og að virtri tímaskýrslu hæfilega ákveðin 301.320 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af málinu.

M-kvk-nf T-x-x héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Gætt var að ákvæðum 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómsorð:

Ákærði, Þ-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 14 5 daga.

Ákærði greiði 301.320 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S. F-kk-ef lögmanns.

M-kvk-nf T-x-x

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 3. nóvember 2023