S-277/2007

Mál þetta, sem var þingfest 9. ágúst sl. og dómtekið 31. október sl., hefur lögreglustjórinn á Hvolsvelli höfðað með ákæru, útgefinni 26. júní sl., á hendur X, kt. 000000-0000, Geitasandi 6, Hellu, Y, kt. 000000-0000, Hrólfsstaðahelli, Hellu, og Z, kt. 000000-0000, Meistaravöllum 5, Reykjavík,

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 14, ágúst 2005, fyrir utan skemmtistaðinn Kristján X að Þrúðvangi á Hellu, veist að A, kt. 000000-0000, hrint honum í jörðina, sparkað í hann og slegið hann ítrekað í andlit, hnakka og kvið með þeim afleiðingum að B-kk-nf hlaut af glóðarauga, nef- og rifbeinsbrot.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Af hálfu nefnds A er gerð krafa um fébætur að upphæð kr. 811.758, auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 14. ágúst 2005 til 28. ágúst 2006, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, auk greiðslu kostnaðar vegna lögmannsaðstoðar að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi auk virðisaukaskatts á málskostnað.“

Ákærðu komu fyrir dóminn við þingfestingu málsins og neituðu að hafa veist að brotaþola eins og í ákæru greinir og veitt honum þá áverka sem lýst er í ákæru. Fór aðalmeðferð fram þann 31. október sl. og var málið dómtekið þann dag. Verjendur ákærðu kröfðust sýknu og að sakarkostnaður yrði lagður á ríkissjóð. Til vara að ákærðu yrði ekki gerð sérstök refsing og til þrautavara að þeim yrði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá var bótakröfunni mótmælt og til vara að hún yrði lækkuð verulega.

Málsatvik:

Aðdragandi máls þessa mun vera sá að kærandi var ásamt fleira fólki á skemmtistaðnum Kristjáni X aðfaranótt 14. ágúst 2005 en töðugjöld voru þennan dag. Mikill fjöldi fólks var á Hellu og á skemmtistaðnum í umrætt sinn. Báru vitni, bæði fyrir lögreglu og dómi, að kærandi hefði verið að káfa á stúlku inni á staðnum og í framhaldi hefði honum verið hent þaðan út. Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu segir að Á-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf og I-kk-nf W-kk-nf, lögreglumenn, hafi verið við eftirlit, fótgangandi fyrir utan skemmtistaðinn Kristján X, en þar hafi verið dansleikur og mikill hópur manna fyrir utan staðinn. Hafi þeir veitt því athygli að maður hafi komið hlaupandi frá Hellubíói og hrasað svo við umferðarskilti sem stóð við Þrúðvang. Á eftir manninum hafi komið þrír aðilar og ráðist að honum og kýlt á meðan hann lá á jörðinni. Hafi annar lögreglumaðurinn þekkt einn árásaraðilann sem Z. Hafi þeir farið að slagsmálunum til að stöðva þau og dregið Z frá þeim og niður á jörðina og náð þar haldi á honum. Hefðu hinir tveir árásaraðilarnir látið sig þá hverfa af vettvangi. Hafi Z verið færður í tökum að lögreglubifreiðinni og þar verið rætt við hann. Segir að Z hafi sagst hafa verið staddur fyrir utan K-kk-þf X þegar B-kk-nf hefði farið að abbast eitthvað upp á bróður hans sem hafi svo endað með því að B-kk-nf hefði kýlt bróður Z, Y. Z hefði þá rokið í hann og kýlt þegar hann lá á jörðinni.

Skýrslur aðila og vitna fyrir dómi.

Ákærðu komu allir fyrir dóminn.

Ákærði X kom fyrir dóminn og kvaðst hafa hitt kæranda fyrir utan skemmtistaðinn. Kærandi hafi ætlað að setjast inn í bifreið og verið æstur en ákærði hefði ætlað að ræða við hann um það hvort kærandi hafi verið að káfa á kærustu vinar hans. Kærandi hefði þá ýtt við ákærða sem hefði fallið í götuna og þá hefði komið hópur af fólki aftan að sér og slagsmál hafist. Ákærði kvaðst hafa þá gengið að kæranda og gefið honum eitt högg í síðuna. Ákærði kvaðst hafa drukkið um tvo til þrjá bjóra um kvöldið. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa veitt honum þungt högg. Í beinu framhaldi hefði bróðir hans komið og dregið sig í burtu frá slagsmálunum. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa séð meðákærða Z í umrætt sinn. Ákærði kvaðst ekki vita hvernig eða hvers vegna kærandi hafi dottið í götuna.

Ákærði Y kom fyrir dóminn og kvaðst í upphafi hafa séð hvar kærandi hafi verið að ýta við meðákærða X og ákærði hefði þá ýtt við kæranda. Þá hefðu fleiri komið að en ákærði ýtt svo við kæranda að hann hefði dottið í gangstéttina. Um leið hefði hann séð að kæranda var veitt högg í andlitið. Hann hefði ekki séð frá hverjum það högg kom. Ákærði hefði þá staðið klofvega yfir honum og slegið kæranda þrisvar, fyrst í síðuna og síðan tvö högg í gagnaugað. Hefðu það ekki verið þung högg. Hann hefði þá séð að kærandi var hálf-rotaður og blóðugur í andliti en þá hefði ákærði gengið í burtu. Ákærði kvaðst hafa verið ölvaður í umrætt sinn. Ákærði kvaðst eingöngu hafa séð meðákærða X í umrætt sinn. Kvað ákærði ástæðuna fyrir því að hann veittist að kæranda hafa fyrst og fremst verið þá að hann taldi kæranda hafa ætlað að slá meðákærða X svo og að hann hafði heyrt að kærandi hefði verið að káfa á vinkonu vinar síns inni á K-kk-þgf X. Þá hefði ástæðan einnig verið sú að koma kæranda í skilning um að slík háttsemi sé ekki liðin í þeirra samfélagi. Kvaðst ákærði ekki hafa orðið var við lögregluna á meðan á slagsmálunum stóð. Ákærði kvaðst ekki hafa séð aðra meðákærðu veitast að kæranda.

Ákærði Z kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið staddur fyrir utan skemmtistaðinn og heyrt einhver læti. Hann hafi þá séð kæranda standa og vera að rífast við meðákærða Y. Hann hafi þá hlaupið að hópnum og dottið ásamt fleirum og það næsta sem hafi gerst var að lögreglan þreif hann upp úr þvögunni. Mikill fjöldi hafi verið þarna samankominn og ólætin byrjuð þegar hann kom að. Kvaðst ákærði hafa heyrt því fleygt á staðnum að kærandi hafi verið að káfa á ungum stúlkum fyrr um kvöldið. Ákærði kvaðst aldrei hafa slegið kæranda og ekki fengið tækifæri til þess. Ákærði kvaðst aldrei hafa séð meðákærða X þarna en meðákærða Y hafi hann séð ásamt kæranda rétt áður en hann datt en hann hefði dottið um allt fólkið sem kom hlaupandi að þeim. Kvað ákærði ekki rétt að hann hafi þekkt lögregluna sem dró hann upp úr þvögunni. Aðspurður kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa sagt lögreglu á vettvangi að hann hafi kýlt kæranda þar sem hann lá á jörðinni. Kvaðst hann ekki hafa séð aðra veita kæranda högg né spörk. Þá kvaðst ákærði hafa neitað því hjá lögreglu, þegar hann gaf skýrslu þar, að hafa slegið kæranda.

B-kk-nf E-kk-nf W-kk-nf N-x-x K-x-x kom fyrir dóminn ásamt túlki. Vitnið kvaðst hafa verið, ásamt samstarfsmönnum frá Hótel Rangá, staddur á Kristjáni X að skemmta sér. Hann hefði drukkið mikið og ákveðið að fara af staðnum þar sem hann hefði dottað inni á barnum. Hann átti von á leigubíl og fór út að leita að honum og hitti þá ungan strák fyrir utan. Hann minnti að hann hafi verið sleginn og síðan var sparkað í hann aftan frá og hann hafi þá dottið í gangstéttina. Þá hefðu allavega þrír aðilar, hann mundi ekki hversu margir, sparkað í höfuðið á sér að aftan og í andlitið. Kvaðst vitnið ekki þekkja þann, sem sló hann fyrst, í dóminum. Kvaðst hann ekki geta sagt hver þeirra þriggja hefði slegið sig. Kvaðst hann hafa fundið fyrir höggi en ekki séð hver sparkaði í sig aftan frá. Aðspurður um það hversu margir hefðu veist að honum, kvað hann að það hefðu verið að minnsta kosti þrír aðilar. Ákærði kvaðst ekki hafa þekkt neinn af þeim mönnum sem voru fyrir utan skemmtistaðinn og mundi ekki hvort hann hefði séð ákærðu inni á K-kk-þgf X eða fyrir utan, tvö og hálft ár væru liðin frá atburðinum. Vitnið kvaðst hafa fengið heilahristing í umrætt sinn og kvaðst ekki muna hvaða samræður hefðu átt sér stað áður en árásin var gerð. Kvaðst hann hafa fengið nokkur högg í höfuðið og mundi ekki vel hvers vegna árásin hætti en mundi eftir sér í bakherbergi á skemmtistaðnum ásamt lækni og lögreglu. Kvað vitnið að fyrsta höggið, sem honum var ætlað, hefði geigað. Vitnið mundi eftir því að einhver átök hefðu verið inni á skemmtistaðnum fyrr um kvöldið en mundi ekki annað. Kvaðst vitnið hafa nefbrotnað, þrjú rifbein hafi einnig brotnað og það hefði ekki geta unnið í margar vikur. Vitnið kvaðst hafa sífellt verið að fá blóðnasir í framhaldi og erfitt hefði verið að stöðva þær. Æð hefði farið í sundur og vitnið hefði þurft að fara í skurðaðgerð til að stöðva blæðingar. Vitnið kvaðst hafa minnkað bragð- og lyktarskyn eftir árásina og það hafi áhrif á starf hans þar sem hann reki fimm veitingahús. Þá hafi það haft mikinn sársauka eftir atvikið þar sem því hafi fundist nefið vera hálf laust. Vitnið kvað aðspurt að árásin hefði verið tilefnislaus og það hefði ekki gefið neitt tilefni til þess að á það yrði ráðist. Aðspurt um hvort það hafi verið að áreita stúlkur á skemmtistaðnum kvaðst vitnið ekki muna það, langt væri síðan og vitnið hefði verið ölvað. Aðspurt um högg sem vitnið hafi fengið í andlitið þegar það kom út af skemmtistaðnum, kvað vitnið að fyrsta höggið hefði geigað. Vitnið kvaðst hafa fallið vegna sparks sem það fékk aftan frá og í framhaldi fengið spörk í síðuna. Vitnið kvaðst ekki hafa séð hverjir voru að verki, því það hafi verið að ya að verja andlit sitt, en að minnsta kosti hafi það verið þrír aðilar sem réðust að vitninu þar sem það kvaðst hafa fundið spörk í sig úr þremur mismunandi áttum. Aðspurt um það hvort fleiri hafi ráðist að vitninu kvað það slíkt mögulegt en það gæti ekki verið visst um það. Erfitt væri fyrir vitnið að segja til um fjölda þeirra og nafngreina þá sem hlut áttu að máli. Vitnið kvað lækni hafa þreifað á rifbeinum og sagt vitnið vera rifbeinsbrotið. Það kvaðst hafa farið til læknis daglega í nokkurn tíma þar sem ekki hefði tekist að stöðva blæðingar úr nefi. Vitnið kvaðst í byrjun hafa farið til yfirlæknisins á Hvolsvelli, G-kk-ef B-kk-ef, en hann hafi ekki gefið út vottorð. Þá kvaðst vitnið hafa rifbeinsbrotnað bæði fyrir og eftir þennan atburð. Aðspurt um það sérstaklega hvort vitnið hafi verið slegið í andlitið, þá kvaðst það ekki muna það heldur hafi eingöngu verið sparkað í það. Þá kvaðst vitnið hafa nefbrotnað við að það hafi verið sparkað í andlit þess.

Á-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000, rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á vakt hjá lögreglunni á Hvolsvelli þegar umrætt atvik átti sér stað. Hann ásamt I-kk-þgf A-kk-þgf W-kk-þgf hafi verið fótgangandi á vakt fyrir utan Kristján X. Hefði hann séð kæranda hrökklast út frá skemmtistaðnum, hrasa við umferðarskilti og falla í jörðina. Þegar hann hefði fallið í jörðina hefði mikill fjöldi manna komið og ráðist að honum. Mikill hópur hefði safnast saman strax og hann hefði þekkt Z í þvögunni vegna fyrri afskipta af honum. Hann hefði tekið Z úr þvögunni og tekið hann til hliðar en þriðji aðili hefði komið að og farið með Z til síns heima. Þrír aðilar hefðu í upphafi elt kæranda. Á-kk-nf kvaðst hafa séð Z reiða til höggs en hann hefði ekki séð hvort eða hvar höggið lenti. Z hefði kýlt oftar en einu sinni en vegna mannfjöldans hefði hann ekki séð hvort hann hitti einhvern eða ekki. Aðspurður kvað hann að kærandi hafi fallið í jörðina og Z, ásamt tveimur öðrum, hefði staðið yfir honum. Það væri klárt að Z hefði ekki orðið undir í þvögunni. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa séð ákærða X slá, sparka í eða hrinda kæranda. Vitnið kvaðst ekki geta sagt til um hvort ákærði Y eða X hafi veitt ákærða högg eða spörk. Þá gat vitnið heldur ekki sagt til um það hvort aðrir en ákærðu hefðu veitt kæranda högg eða spörk.

Vitnið I-kk-nf A-kk-nf W-kk-nf lögreglumaður gaf símaskýrslu fyrir dóminum. Kvað vitnið að dansleik hafi verið að ljúka á K-kk-þgf X um klukkan þrjú um nóttina. Vitnið kvaðst hafa verið á vakt með Á-kk-þgf og hefðu þeir séð Z þar sem hann lá ofan á kæranda og hefðu þeir dregið hann ofan af honum. Z hefði verið ölvaður og æstur en þriðji aðili hefði komið þar að og boðist til að taka Z, sem hann hefði og gert. Þá hefðu þeir verið á vakt frameftir þar sem mikill æsingur hafi verið meðal manna og slagsmál. Vitnið kvaðst ekki hafa þekkt neinn af árásarmönnunum. Vitnið kvaðst ekki, aðspurt, minnast þess að hópur fólks hefði gert aðsúg að ákærða í umrætt sinn. Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða Z, Y eða X slá, hrinda eða sparka í kæranda, Z hefði legið ofan á kæranda þegar vitnið kom auga á þá en aðra getur vitnið ekki bent á.

Vitnið I-kk-nf M-kk-nf, kt. 000000-0000, Hellu, kom fyrir dóminn. Vitnið kvaðst hafa verið fyrir utan K-kk-þf X umrætt kvöld og hafi verið að skemmta sér. Vitnið kvaðst hafa heyrt sagnir af því að kærandi hefði verið með leiðindi fyrr um kvöldið. Kvaðst hann hafa séð kæranda koma út og séð hóp fólks hópast að honum. Bróðir vitnisins, X, hefði verið einn þeirra og það því farið að honum strax og dregið bróður sinn í burtu. Vitnið kvaðst hafa litið við þegar það var að leiða bróður sinn í burtu og þá hafi átökin verið yfirstaðin en lögreglan hefði þá verið komin í spilið. Vitnið staðfesti að það sem væri haft eftir sér í lögregluskýrslu, um að hafa séð ákærða Y og kæranda standa á umferðareyju og ræða eitthvað saman og í framhaldi séð þá ýta við hvor öðrum, væri rétt. Vitnið kvaðst þó ekki muna þetta sérstaklega í dag en það taldi sig hafa séð ákærða Y stökkva á kæranda og draga hann niður í götuna en gat ekki sagt til um hvernig kærandi lenti. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vitni að því að ákærði X hefði slegið kæranda. Vitnið kvaðst ekki geta sagt með vissu hversu margir hefðu verið þarna í hóp en það hafi allavega verið tíu til tuttugu manns. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vitni að neinni árás frá neinum ákærðu. Vitnið kvaðst ekki hafa séð nokkur merki í andliti kæranda um að hann hafi orðið fyrir áverkum í andliti. Vitnið kvaðst ekki geta sagt til um það hvort X hafi slegið hann áður en vitnið dró hann í burtu en vitnið áréttaði að ekkert hafi séð á kæranda þegar vitnið dró bróður sinn af vettvangi. Ákærði X hefði hins vegar snúið við og gengið aftur í átt að vettvangi og vitnið á eftir honum en þá hefði lögreglan verið komin í spilið og verið að leiða kæranda í burtu og þá hefði hann verið blóðugur í andliti.

Vitnið K-kk-nf V-kk-nf, kt. 000000-0000, Litlutungu 2, Hellu, kom fyrir dóminn en hann starfaði sem dyravörður umrætt sinn. Vitnið kvaðst ekki þekkja kæranda. Kvaðst hann hafa séð kæranda inni á K-kk-þgf X um kvöldið en hann hefði verið með leiðindi gagnvart kvenfólki þar. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vitni að þeirri árás sem kærandi varð fyrir umrætt sinn.

Vitnið S-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, Norður-Nýjabæ, Hellu, kvaðst hafa verið inni á K-kk-þgf X umrætt sinn. Þar inni hefði kærandi verið að káfa á sér og vitnið þá beðið hann um að hætta. Kærasti vitnisins hefði dregið kæranda frá því og í framhaldi hefði kærandi farið burt. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vart við slagsmál utandyra.

Vitnið J-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, Geitasandi 2, Hellu, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa heyrt unnustu sína S-kvk-þf ræða við kæranda inni á K-kk-þgf X umrætt sinn og biðja hann um að hætta að káfa á sér. Vitnið hefði þá dregið kæranda í burtu og í framhaldi hefði kærandi farið út úr húsi. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vitni að árásinni.

Niðurstöður.

Í máli þessu liggur fyrir að kærandi var á skemmtistaðnum Kristjáni X aðfaranótt 14. ágúst 2005. Langt er um liðið og farið að fyrnast yfir minni vitna. Kærandi man að hafa verið á skemmtistaðnum ásamt fleirum en ákveðið að fara heim og hafði pantað leigubifreið í þeim tilgangi. Þá man hann eftir því, er hann kom út og og var að leita að leigubifreiðinni, að hafa hitt ungan strák fyrir utan staðinn, að einhverjir komu að og áttu samræður við hann. Hann þekkti þá aðila ekki. Kærandi mundi síðan að hann hafi verið sleginn og sparkað hefði verið í hann aftan frá og hann dottið við það í gangstéttina. Þá hefðu að minnsta kosti þrír aðilar sparkað í höfuð hans aftan frá og í andlit og síðu. Kvað hann möguleika á því að fleiri hafi komið að árásinni. Kvaðst hann ekki þekkja þann, sem sló hann fyrst, í dóminum né vita hverjir aðrir voru að verki. Kærandi mundi ekki hvort hann hefði séð ákærðu inni á skemmtistaðnum eða fyrir utan hann. Kvað hann að fyrsta höggið sem hefði verið beint að honum hefði geigað. Þá kvaðst kærandi hafa nefbrotnað við að sparkað hafi verið í andlit hans.

Ákærði X neitaði að hafa veist að ákærða eins og í ákæru greinir. Kvað hann brotaþola hafa ýtt við sér fyrir utan skemmtistaðinn svo að ákærði hefði fallið í götuna. Sagði hann hóp fólks þá hafa drifið að og hópslagsmál byrjað. Viðurkenndi ákærði fyrir dóminum að hafa í framhaldi slegið brotaþola eitt högg í síðuna. Í beinu framhaldi hefði bróðir hans komið og dregið hann í burtu frá slagsmálunum. Ákærði X kvaðst ekki vita hvers vegna kærandi hefði fallið í götuna og hann minntist þess ekki að hafa séð ákærða Z í slagsmálunum.

Ákærði Y sá hvar kærandi var að ýta við meðákærða X og kvaðst þá hafa ýtt við kæranda þannig að hann féll í gangstéttina. Um leið kvaðst hann hafa séð að kæranda var veitt högg í andlitið en ekki frá hverjum. Ákærði Y kvaðst hafa staðið klofvega yfir kæranda og slegið hann þrisvar, fyrst í síðuna og síðan tvö högg í gagnaugað. Hefðu það ekki verið þung högg. Hann hefði þá séð að kærandi var hálf-rotaður og blóðugur í andliti en þá hefði ákærði gengið í burtu. Ákærði kvaðst eingöngu hafa séð meðákærða X í umrætt sinn. Þá sá ákærði Y aðra meðákærðu ekki slá til kæranda.

Ákærði Z kvaðst hafa séð kæranda standa fyrir utan skemmtistaðinn og vera að rífast við meðákærða Y. Hann hafi þá hlaupið að hópnum og dottið ásamt fleirum og það næsta sem hafi gerst var að lögreglan þreif hann upp úr þvögunni. Mikill fjöldi hafi verið þarna samankominn og ólætin byrjuð þegar hann kom að. Ákærði Z neitaði því að hafa slegið kæranda og kvaðst ekki hafa fengið tækifæri til þess. Þá sá hann aldrei meðákærða X í umrætt sinn en meðákærða Y sá hann ásamt kæranda rétt áður en hann datt en hann kvaðst hafa dottið um allt fólkið sem kom hlaupandi að þeim. Þá sá hann ekki aðra veita kæranda högg né spörk.

Á-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa séð ákærða Z reiða til höggs en hann hefði ekki séð höggið lenda á kæranda þar sem svo mikill mannsöfnuður hefði verið í kringum þá.

Mikið misræmi er í frásögn kæranda sjálfs, ákærðu og vitna. Kærandi kveðst hafa fallið við það að sparkað var í fætur hans aftan frá. Ákærði Y kveðst hafa ýtt við kæranda svo að hann hefði við það fallið í gangstéttina en séð um leið högg koma aftan frá sér en ekki vitað hver sló. Vitnið Á-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf kveðst hafa séð ákærða Z reiða til höggs en ekki séð hvort hann hafi hitt kæranda. Kærandi sjálfur kveður fyrsta höggið sem beint var að honum hafa geigað en hann vissi ekki frá hverjum það var. Þá kvaðst hann ekki hafa verið sleginn í andlitið, hann hafi nefbrotnað við spark í andlitið.

Ákærði Z hefur staðfastlega neitað að hafa slegið kæranda. Fær það stoð í vitnisburði kæranda sjálfs sem staðfesti að högg, sem hefði verið beint að sér áður en hann féll, hefði geigað. Má leiða líkur að því að það hafi verið það högg sem vitnið Á-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa séð ákærða Z veita en hann sá ekki hvort höggið lenti á kæranda eða ekki. Engin önnur vitni gátu borið að ákærði Z hafi veitt kæranda högg. Að þessu sögðu er ekki komin fram sönnun um að ákærði Z hafi sýnt af sér þá háttsemi eins og í ákæru greinir. Er hann því sýkn í máli þessu.

Ákærði X neitaði að hafa veist að ákærða eins og í ákæru greinir og með þeim afleiðingum sem þar segir. Hann viðurkenndi fyrir dóminum að hafa slegið kæranda eitt högg í síðuna. Í beinu framhaldi hefði bróðir hans komið og dregi hann í burtu frá slagsmálunum. Fær sá vitnisburður hans stoð í vitnisburði I-kk-ef M-kk-ef, bróður ákærða, en framburður hans var mjög svo trúverðugur fyrir dómi og ekkert sem véfengdi hann. Þá voru engin vitni að árás ákærða. Verður ákærða X því ekki gefið að sök að hafa veist að kæranda eins og í ákæru greinir og með þeim afleiðingum sem þar segir. Af þeim sökum ber að sýkna ákærða X.

Ákærði Y neitaði staðfastlega að hafa veist að kæranda eins og í ákæru greinir og með þeim afleiðingum sem þar segir. Viðurkenndi hann að hafa slegið hann í gagnauga og síðu en engar sjáanlegar afleiðingar hafi verið við þau högg enda laus. Hann hefði þá séð að kærandi var hálf-rotaður og blóðugur í andliti og þá gengið í burtu. Ákærði neitaði að hafa sparkað í kæranda en hann hefur sjálfur fullyrt að nefbrot það sem hann hlaut hafi orsakast af sparki en ekki höggi með hnefa. Er því fram kominn svo mikill vafi á að ákærði Y hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir að hann verður ekki sakfelldur fyrir þá háttsemi. Þá hafa engin vitni verið að meintri árás ákærða. Ber því að sýkna ákærða Y af kröfum ákæruvaldsins.

Að þessum niðurstöðum fengnum verður bótakröfu brotaþola vísað frá dómi.

Með vísan til 166. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að greiða allan sakarkostnað úr ríkissjóði sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu Z B-kk-ef og X S-kk-ef M-kk-ef, V-kk-ef H. V-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykja hæfileg með hliðsjón af eðli máls, 276.120 krónur og málsvarnarlaun verjanda Y-x-ef E-kk-ef, J-kvk-ef K-kvk-ef M-x-x héraðsdómslögmanns, 169.932 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til ferðakostnaðar og virðisaukaskatts.

Þá skal sakarkostnaður á rannsóknarstigi vegna tilnefnds réttargæslumanns, að fjárhæð 128.235 krónur, greiddur úr ríkissjóði. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

K-kvk-nf Þ-kvk-nf fulltrúi sýslumannsins á Hvolsvelli sótti mál þetta.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði Z er sýkn af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Ákærði X er sýkn af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Ákærði Y er sýkn af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Allur sakarkostnaður, sem er málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Z B-kk-ef og X S-kk-ef M-kk-ef, V-kk-ef H. V-kk-ef héraðsdómslögmanns, 276.120 krónur og skipaðs verjanda Y-x-ef E-kk-ef, J-kvk-ef K-kvk-ef M-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 169.932 krónur, skal greiddur úr ríkissjóði. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts og ferðakostnaðar.

Þá skal sakarkostnaður á rannsóknarstigi vegna tilnefnds réttargæslumanns brotaþola, H-kvk-ef H-kvk-ef héraðsdómslögmanns, að fjárhæð 128.235 krónur, greiddur úr ríkissjóði. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.