S-103/2006

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn í Stykkishólmi með ákæru 4. apríl 2006 á hendur ákærða, Þ-kk-þgf P-kk-þgf, kt. [---], Hagaflöt 12 í Garðabæ. Málið var dómtekið 8. september sama ár.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir ölvunarakstur með því „að hafa að morgni laugardagsins 2. júlí 2005 bakkað Mitsubishi fólksbifreiðinni SH-311 undir áhrifum áfengis, af bílastæði gegnt Mettubúð í Ólafsvík og út á Ólafsbraut þar sem lögregla hafði afskipti af ákærða. Alkóhólmagn í blóðsýni sem tekið var úr ákærða var 1,67‰.

Telst þetta varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. ofangreindra umferðarlaga, sbr. lög nr. 44/1993, 57/1997, 23/1998 og 84/2004.“

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Til vara krefst ákærði þess að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

I.

Málavextir eru þeir að laust fyrir kl. 7 að morgni laugardagsins 2. júlí 2005 voru lögreglumenn staddir í Mettubúð í Ólafsvík, sem er aðsetur björgunarsveitarinnar Bjargar. Þar fylgdust þeir ásamt liðsmönnum í björgunarsveitinni með ákærða setjast inn í bifreiðina SH-311, sem lagt hafði verið fyrir framan kjörbúð staðarins, en bifreiðaplan liggur milli Mettubúðar og verslunarinnar. Í frumskýrslu lögreglu er fullyrt að ákærði hafi gangsett bifreiðina, sett í gír og bakkað út á Ólafsbraut.

Um þessa helgi höfðu verið mikil hátíðarhöld í Ólafsvík, en sú árlega uppákoma hefur gengið undir nafngiftinni Færeyskir dagar. Við eftirlit fyrr um nóttina töldu lögreglumenn sig hafa tekið eftir ákærða við bjórdrykkju sitjandi í ökumannssæti bifreiðarinnar þar sem henni hafði verið lagt við Brúarholt. Af þessu tilefni lék grunur á að ákærði hefði ekið undir áhrifum áfengis og voru því höfð afskipti af honum.

Í frumskýrslu lögreglu er framhaldinu lýst þannig að lögreglumenn hafi komið að bifreiðinni. Ákærði hafi þá drepið á hreyfli hennar, tekið lykla úr kveikjulási og hent á gólfið fyrir framan farþegasæti, en þar sat félagi ákærða, J-kk-nf U-kk-nf K-kk-nf. Því næst hafi lögregla sagt ákærða að koma yfir í stjórnstöð björgunarsveitarinnar í Mettubúð meðan beðið væri eftir lögreglubifreið til að flytja hann á lögreglustöðina, en lögregla taldi sig merkja að ákærði væri undir áhrifum áfengis. Á leiðinni frá bifreiðinni hafi ákærði tekið til fótanna en verið eltur uppi af lögreglu og færður í handjárn. Í skýrslu lögreglu er því einnig lýst að lögregla hafi ekki fundið lykla að kveikjulási bifreiðarinnar og hafi vaknað sá grunur að fyrrnefndur J-kk-nf U-kk-nf hafi komið þeim undan.

Á vettvangi neitaði J-kk-nf U-kk-nf að gefa lögreglu upp nafn og kennitölu. Af því tilefni og vegna ölvunar á almannafæri var hann handtekinn og vistaður í fangaklefa á lögreglustöðinni í Ólafsvík fram eftir morgni.

Í þágu rannsóknar málsins var dregið blóðsýni úr ákærða á heilsugæslustöðinni í Ólafsvík skömmu eftir að hann var handtekinn. Við athugun Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði reyndist alkóhólmagn í blóðinu vera 1,67‰ að teknu tilliti til vikmarka (1,82 – 0,15 = 1,67).

II.

Fyrir dómi lýsti ákærði málsatvikum þannig að hann og J-kk-nf U-kk-nf K-kk-nf hefðu farið til Ólafsvíkur á hátíðina Færeyska daga akandi á bifreiðinni SH-311, sem er í eigu ákærða. Eftir að þeir höfðu neytt áfengis að kvöldi föstudagsins hefðu þeir hitt S-kk-þf Ó-kk-þf F-kk-þf og fengið hann til að aka bifreiðinni. Ákærði sagðist ekki muna hve lengi S-kk-nf Ó-kk-nf hefði ekið bifreiðinni, en að akstri loknum hefði hann lagt henni fyrir framan matvöruverslun og þar hefðu þeir allir farið út úr bifreiðinni. S-kk-nf Ó-kk-nf hefði síðan horfið á braut með lykla að kveikjulási bifreiðarinnar og sagðist ákærði síðar hafa frétt að hann hefði hitt stelpu og farið inn í tjald með henni.

Eftir að S-kk-nf Ó-kk-nf var farinn sagði ákærði að hann hefði sest inn í bifreiðina í ökumannssætið en J-kk-nf U-kk-nf í farþegasætið. Þar hefðu þeir drukkið bjór og taldi ákærði hugsanlegt að hann hefði verið að fikta í ljósum bifreiðarinnar. Einnig taldi ákærði ekki útilokað að hann hefði átt við handbremsuna, annað hvort rekið sig í hana eða tekið bifreiðina úr handbremsu. Hins vegar gat ákærði ekki sagt til um hvort bifreiðin hreyfðist, en þarna á bifreiðastæðinu væri halli.

Það næsta sem ákærði vissi var að lögreglu bar að en við það sagði ákærði sér hafa brugðið mjög. Ákærði kannaðist við að hafa lagt á flótta á hlaupum frá lögreglu og skýrði það háttalag sitt með því að hann hefði orðið mjög hræddur. Lögregla hefði hins vegar hlaupið ákærða uppi og handtekið hann.

Aðspurður kannaðist ákærði ekki við að hafa fleygt lyklum bifreiðarinnar þegar lögregla hafði afskipti af honum, enda hefði hann ekki verið með þá. Kvaðst ákærði ekki hafa fengið lykla bifreiðarinnar fyrr en þetta var allt afstaðið daginn eftir er ákærði hitti S-kk-þf aftur. Af sömu ástæðu sagði ákærði að sér hefði verið ókleift að gangsetja bifreiðina. Hins vegar taldi ákærði sennilegt að lögregla hefði dregið rangar ályktanir af því að sjá ljós bifreiðarinnar kvikna.

III.

Vitnið Ó-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, lögreglumaður, gaf skýrslu fyrir dómi og sagði að fyrr um nóttina hefði athygli beinst að bifreið ákærða. Nokkru síðar hefði lögregla fylgst með bifreiðinni þar sem hún stóð í stæði við matvöruverslun beint á móti stjórnstöð björgunarsveitarinnar í Mettubúð. Vitnið sagði að tveir strákar hefðu sest inn í bifreiðina, ljós verið tendruð og bakkljós logað. Bifreiðinni hefði síðan verið bakkað um það bil bíllengd, auk þess sem lítillega hefði verið lagt á hana. Þegar Ó-kk-nf S-kk-nf var kominn út úr stjórnstöðinni og upp að bifreiðinni sagðist hann hafa tekið eftir að ákærði snéri lykla úr svissi og henti þeim á gólfið fyrir framan farþega bifreiðarinnar. Um framhaldið að því leyti sagðist vitnið ekki geta borið sökum þess að það hefði hlaupið á eftir ákærða sem tók á rás. Farþegi bifreiðarinnar hefði hins vegar haft svigrúm til að koma lyklunum undan.

Vitnið R-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, héraðslögreglumaður, greindi frá því fyrir dómi að hann hefði á eftirlitsferð um bæinn tekið eftir bifreið ákærða við Brúarholt. Þar hefði strákur setið undir stýri við drykkju. Nokkru síðar sagði vitnið að bifreiðinni hefði verið lagt í stæði við verslun beint á móti stjórnstöð björgunarsveitarinnar og þá hefði vaknað grunur um ölvunarakstur. Þessu næst sagði vitnið að bifreiðin hefði verið gangsett og bakkað úr stæðinu. Aðspurður fullyrti R-kk-nf að bifreiðinni hefði verið ekið, enda hefðu bakkljós logað og reykur komið frá útblástursröri. Einnig sagði vitnið að ákærði hefði árangurslaust lagt á flótta hlaupandi eftir að afskipti voru höfð af honum.

Vitnið A-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf, björgunarsveitarmaður, lýsti því fyrir dómi að hann ásamt öðrum björgunarsveitarmanni og tveimur lögreglumönnum hefði skömmu fyrir atburði verið á eftirlitsferð um bæinn á bifreið björgunarsveitarinnar. Við götu nærri leikskóla Ólafsvíkur hefðu þeir tekið eftir bifreið ákærða, sem var kyrrstæð en í gangi og í henni menn. Ákveðið hefði verið að aka hring um nágrennið og fylgjast með bifreiðinni. Hún hefði síðan verið horfin og þá hefði verið lýst eftir henni um talstöðvarkerfi. Það hefði skilað árangri því að bifreiðin hefði fundist beint á móti stjórnstöð björgunarsveitarinnar við verslun, sem þar er til húsa. A-kk-nf S-kk-nf sagði að hann ásamt þeim sem voru með honum við eftirlitið hefði farið inn í stjórnstöðina og þaðan hefði verið fylgst með bifreiðinni þar sem grunur lék á að ökumaður væri ölvaður. Þegar hér var komið hefðu menn sest inn í bifreiðina, ljós hennar kviknað og síðan hefðu bakkljós bifreiðarinnar logað tvívegis eða þrívegis. Einnig hefði bifreiðin farið af stað en þá hefðu lögreglumenn farið út til að hafa afskipti af ökumanni. Hann hefði síðan komið út úr bifreiðinni og reynt að forða sér á hlaupum en verið handsamaður af lögreglu. Nánar aðspurt taldi vitnið að bifreiðinni hefði verið ekið fyrir eigin vélarafli. Aftur á móti gat vitnið ekki fullyrt hvort bifreiðin hefði verið gangsett en þó hefðu bakkljósin logað. Loks kom fram hjá vitninu að leitað hefði verið að kveikjuláslyklum í bifreiðinni en þeir hefðu ekki fundist. Aftur á móti minnti vitnið að lyklar hefðu komið fram nokkru síðar þegar ákærði hafði verið færður til blóðtöku og farþegi verið handtekinn. Þá hefðu einhverjir strákar komið til að ýta bifreiðinni aftur í stæðið og taldi vitnið að þeir hefðu haft lykla til að taka bifreiðina úr stýrislás.

Vitnið G-kk-nf Þ-kk-nf, björgunarsveitarmaður, bar fyrir dómi að í eftirlitsferð um bæinn hefði athygli beinst að bifreið ákærða nærri leikskólanum. Í bifreiðinni hefðu verið tveir strákar við drykkju. Þegar aftur var komið að hefði bifreiðin verið horfin en fundist aftur fyrir framan verslun beint á móti stjórnstöð björgunarsveitarinnar. G-kk-nf lýsti því að inni í stjórnstöðinni hefði hann séð bakkljós kvikna og bifreiðina fara af stað. Nánar aðspurt kvaðst vitnið innandyra ekki hafa heyrt í hreyfli bifreiðarinnar. Lögregla hefði síðan farið út úr stjórnstöðinni til að stöðva bifreiðina.

Vitnið D-kk-nf Ó-kk-nf A-kk-nf, björgunarsveitarmaður, kom fyrir dóm og greindi frá því að hann hefði verið að störfum við gæslu í stjórnstöð björgunarsveitarinnar á Færeyskum dögum í Ólafsvík. Vitnið kvaðst hafa heyrt um talstöð að lögregla væri að leita að bifreið vegna gruns um að ökumaður væri undir áhrifum áfengis. Í kjölfarið hefði bifreið sem svaraði til lýsingar lögreglu verið lagt við kjörbúðina beint á móti stjórnstöðinni. Lögregla hefði síðan komið ásamt liðsmönnum björgunarsveitarinnar og fylgst með bifreiðinni. Vitnið kvaðst hafa tekið eftir að tveir einstaklingar fóru inn í bifreiðina. Framhaldinu lýsti vitnið þannig að bifreiðin hefði verið sett í bakkgír, ljós hennar logað og reykur komið úr útblástursröri. Því næst hefði bifreiðinni verið bakkað nokkra metra, en þá hefði lögregla ásamt liðsmönnum björgunarsveitarinnar farið út til að hafa afskipti af ökumanni. Að lokum hefði ökumaður bifreiðarinnar lagt á flótta á hlaupum en verið handtekinn. Jafnframt sagði vitnið að félagi ökumanns hefði verið handtekinn vegna mótþróa.

Vitnið B-kk-nf T-kk-nf, björgunarsveitarmaður, sagði fyrir dómi að hann hefði starfað við gæslu umrædda helgi. Vitnið lýsti því að tilkynning hefði borist um ölvaðan ökumann en sá grunur hefði beinst að bifreið sem lagt var fyrir framan matvöruverslun gegnt stjórnstöð björgunarsveitarinnar í Mettubúð. Af þessum sökum hefði verið fylgst með bifreiðinni úr stjórnstöðinni. Hjá vitninu kom fram að tveir menn hefðu sest inn í bifreiðina, ljós kviknað og eimað út úr útblástursröri þannig að hreyfill bifreiðarinnar hefði augljóslega verið gangsettur. Bifreiðinni hefði síðan verið ekið aftur á bak um skamma vegalengd auk þess sem lagt hefði verið á hana. Þegar hér var komið kvaðst vitnið hafa farið út úr Mettubúð, en þá hefði ökumaður drepið á bifreiðinni. Einnig sagðist vitnið hafa tekið eftir að ökumaður tók lykla, að því er vitnið taldi, frá kveikjulás og fleygði þeim til farþega í bifreiðinni. Vitnið tók fram að leitað hefði verið að lyklunum án árangurs í bifreiðinni en hins vegar hefði ekki verið leitað að þeim á farþeganum.

Vitnið J-kk-nf U-kk-nf K-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og sagði málavexti vera þá að hann og ákærði hefðu verið að skemmta sér í Ólafsvík. Hefðu þeir fengið S-kk-þf Ó-kk-þf F-kk-þf til að aka bifreið ákærða en hann hefði að lokum lagt henni fyrir framan verslun. Þar hefðu þeir farið út úr bifreiðinni og skilið við S-kk-þf, sem hefði haldið á brott með einhverri stelpu. Í kjölfarið sagði J-kk-nf U-kk-nf að hann og ákærði hefðu farið inn í bifreiðina og ákærði sest í ökumannssæti en vitnið í farþegasæti. Þeir hefðu síðan setið að spjalli og við bjórdrykkju þar til lögregla hafði afskipti af þeim. Aðspurður sagði J-kk-nf U-kk-nf að bifreiðin hefði ekki verið gangsett, enda hefði S-kk-nf Ó-kk-nf verið með lykla bifreiðarinnar. Nánar aðspurður neitaði J-kk-nf U-kk-nf því einnig að hafa komið lyklum bifreiðarinnar undan. Þá mundi J-kk-nf U-kk-nf ekki eftir hvort þeir hefðu átt við ljós bifreiðarinnar eða handbremsu. Jafnframt vissi hann ekki til þess að bifreiðin hefði hreyfst meðan hann og ákærði sátu í henni fyrir framan verslunina. Þegar komið var undir hádegi daginn eftir atburði var J-kk-nf U-kk-nf yfirheyrður af lögreglu en þá hafði hann dvalið um hríð í fangaklefa. Við þá yfirheyrslu sagði vitnið að ákærði hefði látið bifreiðina renna án þess að gangsetja hana. Einnig sagði vitnið að björgunarsveitarmenn hefðu farið að leita að lyklum bifreiðarinnar eftir að ákærði hefði hent þeim á gólfið fyrir framan farþegasætið. Loks gerði vitnið athugasemd við þau vinnubrögð lögreglu að aðvara ekki ákærða heldur bíða eftir að hann færi af stað til að nappa hann. Fyrir dómi tók J-kk-nf U-kk-nf fram að hann hefði verið drukkinn þegar hann gaf þessa skýrslu hjá lögreglu. Þar hefði hann hugsað um það eitt að losna úr haldi og því hagað framburði sínum í samræmi við það. Einnig tók J-kk-nf U-kk-nf fram að lögregla hefði lagt honum orð í munn þegar skýrslan var skrifuð. Af þessu tilefni kvaðst J-kk-nf U-kk-nf hafa gefið á ný skýrslu hjá lögreglu 2. mars 2006, en sú skýrsla er efnislega á sama veg og framburður vitnisins fyrir dómi.

Vitnið S-kk-nf Ó-kk-nf F-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði hitt ákærða og J-kk-þf U-kk-þf á föstudagskvöldinu og tekið að sér að aka bifreið ákærða. Um nóttina sagðist vitnið síðan hafa lagt bifreiðinni fyrir framan verslun. Þar hefði hann kvatt þá félaga og haldið á brott. Vitnið kvaðst síðan hafa hitt stelpu og gist í tjaldi hennar um nóttina. Daginn eftir um hádegið kvaðst vitnið hafa hitt ákærða og J-kk-þf U-kk-þf. Kvaðst vitnið þá hafa látið ákærða fá lykla bifreiðarinnar eftir að hafa haft þá í sínum vörslum alla nóttina.

IV.

Ákærði hefur staðfastlega neitað að hafa snemma morguns 2. júlí 2005 ekið bifreiðinni SH-311 þaðan sem henni hafði verið lagt í stæði fyrir framan kjörbúð sem stendur gegnt stjórnstöð björgunarsveitarinnar í Mettubúð. Hins vegar telur ákærði hugsanlegt að hann hafi tendrað ljósabúnað bifreiðarinnar og jafnvel átt við handbremsu hennar þannig að hún kunni að hafa runnið í halla. Ákærði kvaðst þó ekki geta sagt til um hvort bifreiðin hreyfðist. Þá hefur ákærði fullyrt að bifreiðin hefði augljóslega ekki verið gangsett þar sem hann hefði ekki verið með kveikjuláslykla á þeim tíma sem hann á að hafa ekið bifreiðinni.

Frásögn ákærða er studd vætti J-kk-ef U-kk-ef K-kk-ef, sem var á ferðalagi með ákærða og sat í farþegasæti bifreiðarinnar þegar talið er að henni hafi verið ekið. Hefur vitnið með sama móti og ákærði lýst því að bifreiðinni hafi ekki verið ekið, enda hafi félagi þeirra, S-kk-nf Ó-kk-nf F-kk-nf, farið á brott með kveikjuláslykla bifreiðarinnar. Við skýrslutöku hjá lögreglu lýsti vitnið atvikum á annan veg og gerði athugasemd við þau vinnubrögð lögreglu að aðvara ekki ákærða heldur bíða eftir að hann færi af stað til að nappa hann. Þessa skýrslu gaf ákærði nokkrum klukkutímum eftir að hann var handtekinn vegna ölvunar á almannafæri. Af þeim sökum verður skýrslan ekki lögð til grundvallar sem sönnunargagn um þá háttsemi sem ákærða er gefin að sök. Á hinn bóginn rýrir það sönnunargildi framburðar vitnisins hér fyrir dómi að hann undirritaði skýrslu þessa efnis hjá lögreglu. Frásögn ákærða er einnig studd vætti fyrrnefnds S-kk-ef Ó-kk-ef, sem borið hefur að hann hafi haft kveikjuláslykla bifreiðarinnar þegar henni átti að hafa verið ekið. Þann vitnisburð sem og vætti J-kk-ef U-kk-ef ber að virða í því ljósi að um er að ræða kunningja ákærða.

Fyrr um nóttina, áður en afskipti voru höfð að ákærða, hafði lögregla ásamt björgunarsveitarmönnum orðið vör við bifreið ákærða við Brúartorg. Þegar bifreiðinni hafði verið ekið þaðan vaknaði grunur um ölvunarakstur þar sem talið var að menn hefðu setið að drykkju í bifreiðinni. Af þessu tilefni var fylgst náið með atburðum skömmu síðar þegar ákærði settist undir stýri bifreiðarinnar þar sem henni var lagt við matvöruverslun gegnt Mettubúð. Vitnin R-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, héraðslögreglumaður, og björgunarsveitarmennirnir D-kk-nf Ó-kk-nf A-kk-nf og B-kk-nf T-kk-nf hafa allir fullyrt fyrir dómi að ákærði hafi gangsett bifreiðina, enda hafi reykur komið út úr útblástursröri hennar. Jafnframt hafa þeir lýst því að bifreiðinni hafi verið ekið aftur á bak nokkurn spöl úr stæðinu. Vitnið Ó-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, lögreglumaður, hefur einnig borið afdráttarlaust fyrir dómi að bifreiðinni hafi verið ekið. Þá hafa björgunarsveitarmennirnir A-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf og G-kk-nf Þ-kk-nf greint frá því fyrir dómi að bifreiðin hafi farið af stað. Nánar sagði A-kk-nf S-kk-nf að hann teldi að bifreiðinni hefði verið ekið fyrir eign vélarafli en gerði þó þann fyrirvara að hann gæti ekki fullyrt hvort bifreiðin hefði verið gangsett. G-kk-nf sagði einnig að hann hefði ekki heyrt innandyra í hreyfli bifreiðarinnar.

Við aðalmeðferð málsins fór dómurinn á vettvang með sækjanda og verjanda ákærða og skoðaði aðstæður þar sem bifreiðinni var lagt fyrir framan kjörbúðina. Halli á því svæði er mjög óverulegur og er því ekki varhugavert að slá því föstu að bifreið bifist varla við það eitt að losað sé um handbremsu meðan bifreiðin er í frígír. Í öllu falli loga ekki bakkljós bifreiðarinnar nema bifreiðin sé sett í bakkgír eftir að kveikjulás hefur verið opnaður með lykli, en fyrrgreind vitni, sem fylgdust með bifreiðinni, hafa lýst því að kviknað hafi á þeim ljósabúnaði.

Þegar virt er samhljóða og greinargott vætti lögreglumanna og liðsmanna björgunarsveitarinnar, sem af gefnu tilefni voru beinlínis að fylgjast með bifreiðinni, og að gættu öðru því sem hér hefur verið rakið er sannað, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, að ákærði hafi ekið bifreiðinni SH-311 undir áhrifum áfengis en alkóhól í blóði hans mældist 1,67‰. Varðar brot ákærða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði eitt brot á sakaskrá, en hann hlaut dóm 12. apríl 2006 fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Var refsing ákveðin fangelsi í 4 mánuði skilorðsbundið í 3 ár. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir var framið fyrir uppkvaðningu þess dóms. Samkvæmt heimild í 1. mgr. 60. gr. almennra hegningarlaga þykir rétt að láta skilorðsdóminn halda en gera ákærða refsingu sér í lagi með þessum dómi.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin 130.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 10 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Þá verður ákærði með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dómsins að telja.

Loks verður ákærði samkvæmt 165. gr. laga um meðferð opinberra mála dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda vegna reksturs málsins fyrir dómi og við rannsókn lögreglu, en málsvarnarlaun eru ákveðin, að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Þ-kk-nf P-kk-nf, greiði 130.000 króna sekt í ríkissjóð og komi 10 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 209.467 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef C-kk-ef, hrl., 186.750 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf