S-8/2015

I

Mál þetta, sem dómtekið var 27. apríl sl., höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 29. janúar 2015 á hendur ákærða; H-kk-þgf F-kk-þgf, kennitala [...],[...], fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 20. apríl 2014, á Smiðjugötu, Ísafjarðarbæ, veist með ofbeldi að A, lögreglumanni, sem var við skyldustörf, með því að ýta við honum með báðum höndum, slá hann stuttu síðar hnefahögg á ennið og stanga hann með höfðinu harkalega aftur fyrir sig svo höggið lenti á hægra kinnbeini A, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut eymsli á miðju enni og ofan hægri augabrúnar, hægri vanga og hægri olnboga, mar á miðju enni og yfir hægri augabrún, roða og bólgu á hægri vanga, fleiður yfir hægri olnboga og hrufl yfir hægri úlnlið.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 101/1976 og 1. gr. laga nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

II

Ákærði hefur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og tjáði ákærandi og verjandi ákærða sig sérstaklega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Játning ákærða fær fulla stoð í gögnum málsins. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæða.

III.

Ákærði er fæddur árið 1992. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur hann tvisvar gengist undir sektargerðir lögreglustjórans á Vestfjörðum vegna umferðarlagabrota. Fyrri sektargerðina undirritaði ákærði 4. október 2013 og gekkst þá undir greiðslu sektar að fjárhæð 70.000 krónur og sviptingu ökuréttar í fjóra mánuði vegna brots gegn 1., sbr. 2. mgr. 44. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. Seinni sektargerðina undirritaði ákærði 3. júní 2014 og gekkst þá undir greiðslu sektar að fjárhæð 100.000 krónur og var sviptur ökurétti í 24 mánuði vegna brots gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir er hegningarauki við sektargerðina frá 3. júní 2014.

Við ákvörðun refsingar ákærða nú lítur dómurinn til þess að ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dómi og þess að ákærði hefur ekki áður gerst sekur um brot gegn hegningarlögum. Einnig er litið til þess að brot ákærða beindist að lögreglumanni sem var að sinna skyldustarfi sínu, sbr. 2. málsliður 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, afleiðinga brotsins fyrir viðkomandi lögreglumann sem hlaut áverka af atlögu ákærða, sbr. 2. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, svo og til 78. gr. sömu laga. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 200.000 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts, og útlagðan kostnað verjandans, 57.700 krónur.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf F-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hrl., 200.000 krónur, og útlagðan kostnað verjandans, 57.700 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf