E-8674/2008

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar 17. desember sl., var höfðað 29. september 2008 af J-kk-þgf K-kk-þgf Á-kk-þgf, Melaheiði 3, Kópavogi, gegn Vátryggingafélagi Íslands hf., Ármúla 3, Reykjavík. Stefnandi hefur í málinu krafist þess að viðurkennd verði bótaskylda stefnda vegna umferðarslyss stefnanda 19. mars 2006. Einnig krefst stefnandi málskostnaðar eins og málið væri ekki gjafsóknarmál en stefnanda var veitt gjafsókn samkvæmt gjafsóknarleyfi 28. september 2006.

Í greinargerð stefnda var krafist sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar að mati dómsins.

Í þinghaldi 7. desember sl. varð samkomulag um að fella málið niður en stefnandi krafðist málskostnaðar eins og málið væri ekki gjafsóknarmál. Stefndi krafðist málskostnaðar úr höndum stefnanda. Úrskurðurinn er kveðinn upp til úrlausnar á ágreiningi málsaðila um málskostnað og um gjafsóknarkostnað stefnanda.

Málið var þingfest 9. október 2008 og frestað til 20. nóvember s.á. en þá lagði stefndi fram greinargerð ásamt gögnum. Í þinghaldi 16. desember s.á. var lögð fram matsbeiðni af hálfu stefnda og var matsmaður dómkvaddur í þinghaldi 6. janúar sl. Matsgerð var lögð fram 25. nóvember sl. Málinu var þá frestað til 7. desember sl. en í því þinghaldi varð að samkomulagi að fella málið niður. Af hálfu stefnanda var krafist málskostnaðar eins og málið væri ekki gjafsóknarmál en af hálfu stefnda var krafist málskostnaðar að skaðlausu úr höndum stefnanda. Munnlegur málflutningur fór fram um þennan ágreining 17. sama mánaðar.

Samkvæmt 1. mgr. 127. gr. laga um meðferð einkamála verður gjafsóknarkostnaður stefnanda greiddur úr ríkissjóði sem þykir hæfilega ákveðinn 185.745 krónur, þar með talin þóknun lögmanns hans, S-kk-ef S. F-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 150.000 krónur án virðisaukaskatts en útlagður kostnaður er samtals 35.745 krónur.

Samkvæmt 2. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 ber stefnanda að greiða stefnda málskostnað ef máli er vísað frá dómi eða það er fellt niður af annarri ástæðu en þeirri að stefndi efni þá skyldu sem hann er krafinn um í málinu. Af hálfu stefnanda er vísað til 3. mgr. sömu lagagreinar og dómvenju fyrir því að málskostnaður sé felldur niður milli málsaðila þegar um gjafsóknarmál sé að ræða. Einnig er af hálfu stefnanda vísað til ólíkrar stöðu málsaðila og þess að stefnandi hafi greitt fyrir þá vátryggingu sem hann krefjist að fá vátryggingabætur greiddar úr. Stefnandi heldur því fram að hann hafi haft fullt tilefni til að höfða málið en staðhæfingar stefnda um að stefnandi hafi sýnt af sér stórkostlegt gáleysi við aksturinn þegar slysið varð séu rangar og ósannaðar. Af hálfu stefnda hefur bótaskyldu verið hafnað þar sem stefnandi hafi ekið á allt of miklum hraða og valdið slysinu með stórkostlegu gáleysi. Samkvæmt 2. mgr. 88. gr. umferðarlaga leiði stórkostlegt gáleysi tjónþola, sem hafi verið meðvaldur að tjóni, til þess að bætur fyrir líkamstjón megi lækka eða fella niður. Stefnandi hafi heldur ekki haft heimild til að aka bifreiðinni en hann hafi verið sviptur ökuleyfi þegar slysið varð. Stefnandi hafi höfðað málið að ástæðulausu og allt of seint en málshöfðunarfrestur hafi verið liðinn þegar málið var höfðað samkvæmt 2. mgr. 124. gr. laga um vátryggingasamninga nr. 30/2004. Í máli þessu sé engin lagaheimild til að fella málskostnað niður.

Ástæður sem stefnandi vísar til leiða ekki til þess að heimilt sé að víkja frá fyrirmælum framangreinds ákvæðis í lögum um meðferð einkamála um að stefnanda beri að greiða stefnda málskostnað þegar mál er fellt niður eins og þar segir. Gögn málsins bera með sér að stefnandi ók á mjög miklum hraða þegar slysið varð. Önnur atvik, eins og þau liggja fyrir í málinu, leiða ekki til að málskostnaður verði felldur niður samkvæmt 3. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála sem vísað er til af hálfu stefnanda. Dómvenja sem vísað er til af hálfu stefnanda gengur ekki framar ákvæði 3. mgr. 128. gr. sömu laga þar sem segir að gjafsókn breyti engu um að gjafsóknarhafa verði sjálfum gert að greiða gagnaðila sínum málskostnað.

Samkvæmt öllu framangreindu ber stefnanda að greiða stefnda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 450.000 krónur.

Úrskurðinn kvað upp S-kvk-nf I-kvk-nf héraðsdómari.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð:

Mál þetta er fellt niður.

Gjafsóknarkostnaður stefnanda greiðist úr ríkissjóði, samtals 185.745 krónur, þar með talin þóknun lögmanns hans, S-kk-ef S. F-kk-ef hdl., 150.000 krónur án virðisaukaskatts en útlagður kostnaður er samtals 35.745 krónur.

Stefnandi, J-kk-nf K-kk-nf Á-kk-nf, greiði stefnda, Vátryggingafélagi Íslands hf., 450.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf I-kvk-nf