S-954/2008

Ár 2008, föstudaginn 19. desember, er á dómþingi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 954/2008: Ákæruvaldið (K-kvk-nf B-kvk-nf) gegn B-kk-þgf S-kk-þgf Þ-kk-þgf (E-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf hdl.) sem tekið var til dóms hinn 10. desember sl. að lokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 3. október sl. á hendur ákærða, B-kk-þgf S-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. 000000-0000, Bræðraborgarstíg 21c, Reykjavík, “fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 16. desember 2007, fyrir utan skemmtistaðinn Kaffibarinn við Bergstaðastræti 1 í Reykjavík, fleygt glerglasi í andlit H-kk-ef B-kk-ef Á-kk-ef, með þeim afleiðingum að glasið brotnaði. Við þetta hlaut H-kk-nf B-kk-nf 3 cm langan skurð á enni og mar á nefi.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu H-kk-ef B-kk-ef Á-kk-ef, kennitala 000000-0000, er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 624.000.”

Málavextir

Fyrir liggur að aðfaranótt sunnudagsins 16. desember 2007 var ákærði á leið út af veitingastaðnum Kaffibarnum við Bergstaðastræti og hélt á glasi í hendinni. Hélt hann glasinu upp til þess að það rækist ekki í aðra sem voru fyrir utan dyrnar og biðu þess að fá inngöngu. Orðaskipti urðu með þeim ákærða og H-kk-þgf B-kk-þgf Á-kk-þgf sem stóð fyrir utan og beið eftir því að vera hleypt inn á veitingastaðinn. Kom til átaka í kjölfar þessa og liggur fyrir að H-kk-nf meiddist í andliti.

Í málinu er staðfest vottorð Á-kvk-ef Ó-kvk-ef læknis á slysa- og bráðadeild Fossvogsspítala um áverka á H-kk-þgf B-kk-þgf. Segir þar að á enni hans hafi verið um 3 cm langur skurður og að hann hafi verið nokkuð bólginn á nefi. Hafi skurðurinn verið saumaður 3 sporum.

H-kk-nf B-kk-nf ber ör á enni fyrir ofan augabrún.

Verður nú gerð grein fyrir því sem fram hefur komið í aðalmeðferð málsins.

Ákærði, sem neitað hefur sök, kveðst hafa verið á leiðinni út af veitingastaðnum ásamt vini sínum. Í dyrunum hafi þeir mætt röð af mönnum sem voru að reyna að komast inn þrátt fyrir það að dyravörðurinn hafi verið að reyna að hindra það. Kveðst hann hafa beðið eftir því að fá að fara út fyrir framan þessa röð. Hafi þá einn maðurinn ruðst inn svo að helltist úr glasi sem ákærði hélt á og fór mest af innihaldinu yfir ákærða. Hann kveðst svo hafa skvett því sem eftir var í glasinu á manninn og sagt honum að hirða það. Segir hann manninn þá hafa ráðist á sig og þeir farið í áflog þarna fyrir innan dyrnar. Hafi hann fengið hnefahögg ofan á höfuðið, ekki fast, og þeir hnoðast stutta stund þar til þeir hafi verið skildir. Hafi hinn maðurinn farið út en sjálfur hafi hann orðið eftir inni. Nokkru seinna hafi 6 – 7 stórvaxnir menn komið inn og dregið hann út, án þess að dyravörðurinn skipti sér af því. Lögreglan hafi svo komið fljótlega á vettvang og þetta þá lognast út af. Hann neitar því að hafa slegið hinn manninn með glasinu og segist ekki geta ímyndað sér að hann hafi gert það. Hlyti hann að muna eftir því ef hann hefði gert það. Hann segist ekki vita hvað orðið hafi af glasinu sem hann var með. Hann segist hafa sýnt lögreglumönnunum hendur sínar til þess að þeir sæju að ekkert blóð væri á þeim. Í sömu andrá hafi komið aðvífandi strákur og ætlað að ráðast á sig en lögreglumennirnir snúið strákinn niður of sett hann inn í lögreglubílinn. Kveðst hann þá hafa farið heim til sín. Hann kveðst ekki muna að hafa sagt við lögreglu á vettvangi eins og haft er eftir honum í frumskýrslu að glasið sem hann hélt á hefði í ógáti skollið í andliti mannsins í troðningi. Hann segir þetta þó vel geta hafa gerst þannig. Hann minnir að hann hafi séð að blæddi lítið eitt úr enni hins mannsins þarna fyrir utan. Hann kveðst hafa verið eitthvað undir áhrifum þegar þetta gerðist, eftir um 3 – 4 drykki.

H-kk-nf B-kk-nf Á-kk-nf hefur skýrt frá því að hann ásamt S-kk-þgf E-kk-þgf Þ-kk-þgf hafi beðið fremstir í röð eftir því að komast inn á Kaffibarinn í umrætt sinn. Dyravörður hafi vísað manni út af staðnum, ákærða, sem haldið hafi á litlu bjórglasi frá sér. Kveðst vitnið hafa ýtt við glasinu til þess að forða því að fá innihaldið yfir sig. Hafi ákærði þá hellt úr glasinu beint yfir hann en vitnið kveðst hafa reiðst þessu og látið hann heyra það. Hafi ákærði þá kastað glasinu í andlit vitninu svo að skurður kom á ennið og mar yfir nefið. Hafi þegar farið að blæða úr skurðinum. Ákærði hafi staðið í dyrunum þegar hann gerði þetta en vitnið segist hafa staðið fyrir neðan tröppurnar. Kveðst vitnið hafa ætlað á eftir ákærða inn í húsið en dyraverðir hafi hindrað það og ýtt við því svo að það féll við. Hann kveðst hafa orðið fyrir andlegu áfalli við þetta en það sé nú liðið hjá.

B-kk-nf K-kk-nf S-kk-nf, sem kveðst vera æskuvinur ákærða, hefur skýrt frá því að hann hafi verið á veitingastaðnum í umrætt sinn ásamt ákærða. Hafi þeir verið á leið út en dyravörðurinn hafi beðið þá um að hinkra við dyrnar. Þegar hann svo hafi opnað dyrnar hafi þegar verið ýtt við þeim tveimur þar sem þeir voru staddir í dyrunum og hafi þar verið að verki maður sem var að reyna að komast inn. Ákærði hafi haldið á litlu glasi, á stærð við vatnsglas. Hafi sá sem ýtt hafði við þeim slegið í glasið sem ákærði hélt á. Við það hafi drykkurinn farið yfir vitnið og ákærða, glasið dottið í gólfið og þeir tveir farið að tuskast eitthvað. Vitnið kveðst svo hafa dregið ákærða til baka en hinn pilturinn hafi hlaupið inn í veitingastaðinn. Hafi dyravörðurinn aftur á móti hent piltinum út og lokað dyrunum en beðið þá tvo, ákærða og vitnið að bíða inni. Hafi þeir orðið við því en nokkrum mínútum síðar hafi það gerst að inn á veitingastaðinn hafi komið um átta menn með þeim sem hafði verið í útistöðum við ákærða. Hafi sá bent á ákærða og sagt: “Þetta er hann, stútið honum!” Hafi þarna verið á ferð “fílefldir gaurar sem ætluðu að hjóla í hann”. Kveðst vitnið hafa reynt að stilla til friðar ásamt einhverjum manni sem var þarna var inni. Þetta hafi þó ekki orðið að meiru en rifrildi og þegar þeir ákærði komu út af staðnum hafi lögregla verið komin á vettvang og haft tal af fólki sem þarna var. Þegar þeir ákærði voru á förum af staðnum hafi nokkrir af þeim, sem komið höfðu inn með hinum manninum, reynt að hjóla í ákærða en lögreglan hafi þá þurft að “snúa þá niður” og þeir þá “ráðist á lögregluna og þeim svo hent inn í bíl”. B-kk-nf K-kk-nf segist ekki hafa séð að glas færi í andlitið á þessum manni og hafi hann staðið “beint” við hliðina á þeim. Nánar aðspurður segist vitnið geta fullyrt að ákærði hafi ekki slegið manninn með glasinu. Hann kveðst ekki muna eftir því að hafa séð áverka á manni þessum. Hann segist muna að hafa séð blóð, en ekki hafa séð áverka í andliti mannsins. Þegar hann er spurður hvar hann hafi séð blóð segist hann hafa séð það einhvers staðar á húströppunum og muni hann rétt hafi verið “einhvers konar sár eða framan í honum þegar hann var að tala við lögregluna” og bendir vitnið á stað á enni sér fyrir ofan hægra auga. Hann segist aðspurður ekki hafa orðið þess var að dyravörður hefði tekið ákærða í tök, ekki svo að hann muni þ.e.a.s., en segist ekki skilja það að dyravörðurinn skuli hafa hleypt brotaþolanum inn ásamt þessum mönnunum.

M-x-x L-x-x D-x-x hefur skýrt frá því að hann hafi staðið í biðröð fyrir utan skemmtistaðinn og séð ákærða koma út með hálfs lítra bjórglas í hendi. Hafi ákærði þá lent í einhverju rifrildi við annan mann sem þarna var og slegið þann mann með glasinu í andlitið. Ákærði hafi svo snúið inn aftur og sá sem fyrir högginu varð hafi einnig farið inn en dyravörðurinn þá hrint honum út aftur, alblóðugum, svo að hann féll við. Hafi þá verið glerbrot að sjá á manninum. Hann kveðst hafa staðið rétt hjá mönnunum þegar þetta gerðist. Hann kveðst ekki muna eftir að skvest hafi úr glasi á undan högginu.

S-kk-nf Ö-kk-nf Þ-kk-nf hefur skýrt frá því að hann hafi staðið fyrir utan Kaffibarinn að bíða eftir því að vera hleypt inn ásamt H-kk-þgf vini sínum. Hafi þá maður komið út með glas í hendi og haldið því á lofti. H-kk-nf, sem hafi verið undir glasinu, hafi ýtt við hendi ákærða eins og til þess að bægja glasinu frá sér en maðurinn þá kastað glasinu í andlit honum. Hafi glasið brotnað við þetta og H-kk-nf verið með skurð eftir þetta. Ákærði hafi svo farið inn á staðinn aftur og þeir reynt að fara inn líka en verið vísað út. Vitnið kveðst hafa verið undir áhrifum áfengis enda búið að drekka 4 – 5 bjóra.

E-kk-nf Ó-kk-nf, sem var dyravörður á Kaffibarnum í umrætt sinn, hefur skýrt frá því að hann muni ekki vel eftir þessum atburði. Hann muni þó að maður hafi farið út af staðnum með fullt bjórglas af einhverjum vökva. Maður þar fyrir utan hafi fundið að þessu og maðurinn þá sett glasið í andlitið á honum en ekki hafi hann séð nánar hvernig það gerðist og hvort það hafi gerst viljandi eða í ógáti. Kveðst vitnið þá hafa rekið manninn sem var með glasið inn á staðinn aftur til þess að afstýra frekari átökum. Nokkru seinna hafi sá sem fyrir glasinu varð og nokkrir aðrir ruðst inn á staðinn og kveðst vitnið þá hafa hringt á lögregluna til þess að fá þessa menn fjarlægða. Eftir vitninu er ýmist haft í lögregluskýrslum að maðurinn hafi verið sleginn með glasi eða því hent í hann. Er þetta borið undir hann og er að skilja hann svo að hann hafi munað betur atvikin þá en nú.

Á-kvk-nf Ó-kvk-nf læknir hefur komið fyrir dóm og staðfest vottorð sitt. Hún segir áverkana á H-kk-þgf B-kk-þgf geta samrýmst því að hann hafi fengið glas í andlitið. Aðspurð segir hún að marið á nefinu gæti hafa orsakast af hnefahöggi en skurðurinn enni mannsins ólíklega, nema viðkomandi hafi verið með hvassan hring á hendi.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök og með honum ber vinur hans, B-kk-nf K-kk-nf. Aftur á móti hafa tvö vitni, annað þeirra óvilhallt, borið með H-kk-þgf B-kk-þgf um það að ákærði hafi veitt honum áverkann með glasi þó þeim beri ekki öllum saman um það hvort hann hafi kastað glasinu eða slegið H-kk-þf B-kk-þf með því. Talar M-x-x L-x-x D-x-x um að H-kk-nf B-kk-nf hafi verið sleginn með því en sá síðarnefndi og S-kk-nf Ö-kk-nf að glasinu hafi verið kastað. Verður engu slegið föstu um það hvort glasið var laust úr hendi ákærða þegar það skall á honum eða ekki en sannað telst með þessum vitnisburðum að ákærði hafi veitt H-kk-þgf B-kk-þgf högg með glasinu svo að hann skarst og bólgnaði í andliti, eins og lýst er í ákærunni. Árás ákærða telst hafa verið sérstaklega hættuleg og hefði hún getað valdið mun meiri áverka en raun varð. Varðar brot hans við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Í málinu er svofelld bótakrafa:

“Á þessu stigi er sett fram neðangreind skaðabótakrafa.

Miskabætur skv. 26. grein skbl. kr. 400.000

Fatatjón kr. 100.000

Lögmannskostnaður kr. 124.000

Samtals krafa 624.000.”

Kröfunni fylgir enginn rökstuðningur og er henni vísað frá dómi.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Refsing ákærða, sem ekki hefur áður gerst sekur um ofbeldisbrot, þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Rétt þykir að fresta framkvæmd refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 3 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Dæma ber ákærða til þess að greiða verjanda sínum, E-kk-þgf H-kk-þgf B-kk-þgf hdl., 300.000 krónur í málsvarnarlaun, sem dæmast með virðisaukaskatti, og til þess að greiða annan sakarkostnað, 24.700 krónur.

DÓMSORÐ:

Ákærði, B-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði. Frestað er framkvæmd refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum 3 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði greiði verjanda sínum, E-kk-þgf H-kk-þgf B-kk-þgf hdl., 300.000 krónur í málsvarnarlaun og greiði auk þess annan sakarkostnað, 24.700 krónur.

P-kk-nf G-kk-nf