S-1240/2020

I

Mál þetta, sem dómtekið var 1. júlí 2021, höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með eftirfarandi ákæru 12. maí 2020 á hendur E-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [...], með lögheimili að [...], Reykjanesbæ, en dvalarstað á Spáni;„fyrir líkamsárás með því að hafa, sunnudaginn 19. ágúst 2018, í verslun 10- 11 í Austurstræti í Reykjavík, slegið Y, kt. [...], með krepptum hnefa í andlitið svo hann féll aftur fyrir sig og skall með höfuðið í gólfið, með þeim afleiðingum að Y hlaut skurð á efri vör og brot í framtönnum, nr. 11 og 21.

(Mál nr. 007- 2018-56417)

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákærunni er jafnramt höfð uppi einkaréttarkrafa frá S-kk-þgf G-kk-þgf lögmanni, fyrir hönd brotaþola, en við fyrirtöku málsins 1. júlí sl. var fjárhæð hennar lækkuð frá því sem greinir í ákæru, og hljóðar nú þannig: „Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða Y 948.880 krónur auk vaxta af 148.880 krónum samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og af 800.000 krónum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 18. ágúst 2018 til 28. desember 2018 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins eða framlögðum málskostnaðarreikningi.“ Sama dag var einnig dómtekið mál sem lögreglustjórinn á Suðurnesjum höfðaði með svohljóðandi ákæru 25. maí 2020 á hendur ákærða;

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa, fimmtudaginn 22. ágúst 2019, á lögheimili sínu [...] í Reykjanesbæ, íbúð [...], haft í vörslum sínum, samtals 1,48 grömm af maríhúana og 0,70 grömm af tóbaksblönduðum kannabisefnum sem lögregla fann við leit í ofangreindri íbúð ákærða og lagði hald á.

Telst háttsemi þessi varða við 2., sbr. sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 10/1997 og lög nr. 68/2001 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist að gerð verði upptæk með dómi 1,48 grömm af maríhúana og 0,70 grömm af tóbaksblönduðum kannabisefnum samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Samkvæmt heimild í 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ákvað dómari að málin skyldu sameinuð og þau dæmd sem eitt mál undir málsnúmerinu S - 1240/2020.

Með heimild í 2. mgr. bráðabirgðaákvæðis X í lögum nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 5. gr. laga nr. 32/2020, var skýrsla tekin af ákærða í gegnum síma við fyrirtöku málanna 1. júlí sl. Kvaðst hann játa brot sín samkvæmt báðum ákærunum og vildi koma á framfæri afsökunarbeiðni til brotaþola samkvæmt fyrri ákærunni, Y, og sagðist mjög iðrast gjörða sinna. Þá viðurkenndi hann bótaskyldu gagnvart brotaþola, en lagði fjárhæð kröfunnar í mat dómsins.

Þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning ákærða væri sannleikanum samkvæm, enda í samræmi við gögn málsins, var ákveðið að fara með málið að hætti 164. gr. laga nr. 88/2008, og látið nægja að skírskota til ákæru um málsatvik, sbr. 4. mgr. 183. gr. sömu laga. Verjandi ákærða krafðist vægustu refsingar sem lög leyfa og að málsvarnarþóknun hans yrði greidd úr ríkissjóði. Eftir þinghaldið kom verjandi þó þeim skilaboðum á framfæri við dómara að hann félli frá kröfu sinni um málsvarnarþóknun.

II

Í ljósi skýlausrar játningar ákærða telst sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem hann er sakaður um í áðurgreindum ákærum og eru brot hans þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í ágúst [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hann alls sex sinnum sætt refsiviðurlögum frá októbermánuði 2010, oftast fyrir brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni, en einnig fyrir brot gegn vopnalögum og siglingalögum. Með sátt 26. ágúst 2019 var honum gert að greiða 160.000 krónur í sekt vegna brota á umferðarlögum og jafnframt sviptur ökurétti frá sama degi í 24 mánuði. Þá var hann með dómi Héraðsdóms Suðurlands 7. desember 2020 dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 200.000 krónur vegna brota á siglingalögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru bæði framin fyrir uppkvaðningu áðurnefnds dóms, en einnig þegar hann gekkst undir fyrrnefnda sátt. Með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ber því nú að dæma honum hegningarauka við þau refsiviðurlög. Til málsbóta horfir að ákærði játaði skýlaust brot sín samkvæmt báðum framangreindum ákærum, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, og kvaðst mjög iðrast þess verknaðar sem lýst er í fyrri ákærunni og hann hefur greiðlega gengist við, auk þess sem hann hefur fallist á bótaskyldu gagnvart brotaþola. Á hinn bóginn ber einnig að líta til þess að atlaga ákærða beindist að höfði brotaþola, en slíku fylgir ávallt hætta á alvarlegum áverkum. Að gættum ákvæðum 1., 2. og 3. tl. 70. gr. og 77. gr., sbr. og 78. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ákveðst hæfileg refsing hans fangelsi í fjóra mánuði, en óhætt þykir að binda refsinguna skilorði, svo sem nánar greinir í dómsorði. Þá verður í samræmi við tilvitnuð ákvæði í síðari ákærunni orðið við kröfu ákæruvaldsins um upptöku tilgreindra fíkniefna.

Eins og áður greinir hefur brotaþoli samkvæmt fyrri ákærunni, Y, uppi kröfu um greiðslu skaðabóta úr hendi ákærða, alls að fjárhæð 948.880 krónur, auk vaxta og kostnaðar við að halda kröfunni fram fyrir dómi. Ákærði viðurkenndi bótaskyldu gagnvart brotaþola, en lagði fjárhæð kröfunnar í mat dómsins. Krafa þessi sundurliðast þannig að 91.280 krónur eru vegna sjúkrakostnaðar, sbr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, annars vegna samkvæmt reikningi tannlæknis 22. júní 2020 að fjárhæð 26.800 krónur, en hins vegar samkvæmt kostnaðaráætlun tannlæknis vegna frekari tannviðgerða, dagsett 25. júní 2021, að fjárhæð 64.480 krónur. Krafa vegna þjáningabóta, sbr. 3. gr. sömu laga, nemur 57.600 krónum, en 800.000 krónur eru vegna miska, sbr. a-lið 1. mgr. 26. sömu laga. Krafa brotaþola um sjúkrakostnað verður tekin til greina að fullu, enda studd fullnægjandi gögnum og viðurkennd af ákærða. Einnig verður krafa hans um greiðslu miskabóta tekin til greina að hluta og þykja þær hæfilega ákvarðaðar 450.000 krónur. Þar sem engin gögn fylgdu hins vegar til stuðnings kröfu brotaþola um þjáningabætur verður henni af sjálfsdáðum vísað frá dómi vegna vanreifunar, sbr. 3. mgr. 174. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Auk þessa verður ákærði dæmdur til greiðslu vaxta af bótakröfunni eins og nánar greinir í dómsorði. Loks verður ákærða gert að greiða 342.000 krónur í þóknun til lögmanns brotaþola, S-kk-ef G-kk-ef, vegna kostnaðar lögmannsins við að halda kröfunni fram fyrir dómi. Við ákvörðun þóknunar hefur verið tekið tillit til greiðslu virðisaukaskatts.

Þar sem verjandi ákærði féll frá kröfu um málsvarnarþóknun leiddi engan sakarkostnað af meðferð málsins.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upptæk skulu gerð 1,48 grömm af maríhúana og 0,70 grömm af tóbaksblönduðum kannabisefnum.

Ákærði greiði Y, 541.280 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 450.000 krónum frá 19. ágúst 2018 til 1. júlí 2021, en af allri fjárhæðinni, 541.280 krónum, frá þeim degi til dómsuppkvaðningardags, og frá þeim degi dráttarvexti af sömu fjárhæð samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Þá greiði ákærði þóknun lögmanns bótakrefjanda, S-kk-ef G-kk-ef, 342.000 krónur.

I-kk-nf E-kk-nf