S-121/2022

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru 18. ágúst 2022 á hendur ákærða, A-kk-þgf I. D-kk-þgf, kt...., Gróf 2, Borgarbyggð. Málið var dómtekið 11. október 2022.

Í ákæruskjali er ákærða gefið að sök eftirfarandi brot:

1.

Fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 13. febrúar 2022 heimildarlaust tekið bifreiðina VF- P31 við Eskihlíð 10 í Reykjavík og ekið henni án gildra ökuréttinda og undir áhrifum áfengis og óhæfur til þess að stjórna henni örugglega vegna ávana- og fíkniefna (í blóðsýni mældist vínandamagn 1,31 ‰ og tetrahýdrókannabínól 2,0 ng/ml), út af bifreiðastæði við húsið, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. sbr. 3. mgr. 49. gr., 1. sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

2.

Fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 17. apríl 2022 ekið bifreiðinni SM- R83 án gildra ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóðsýni mældist tetrahýdrókannabínól 4,0 ng/ml), um Vesturlandsveg við Hvalfjarðargöng í Hvalfjarðarsveit, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.

Á sama tíma haft í vörslum sínum 0,37 gaf maríhúana, sem ákærði framvísaði við leit lögreglu í bifreiðinni í framhaldi af handtöku ákærða.

Telst þetta varða við 1. sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019; og 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. lagaum ávana- og fíkniefni nr. 65/1974; og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 99. og 101. gr. laga nr. 77/2019.

Við þingfestingu málsins þann 11. október sl., var af hálfu ákæruvaldsins fallið frá þeim þætti 1. og 2. liðs ákæru er varðar akstur ákærða án gildra ökuréttinda.

Að þessu gættu hefur ákærði fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotin, sem réttilega eru færð til refsilaga í ákæru.

Refsing ákærða, sem er með hreint sakavottorð, þykir hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. almennra hegningarlaga með síðari breytingum. Jafnframt verður ákærða gert að greiða 380.000 króna sekt og komi 2 4 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru verður ákærði sviptur ökurétti í 27 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Loks verður ákærði með vísan til. 235. gr. laga um meðferð sakamála dæmdur til að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu, svo sem greinir í dómsorði.

G-kk-nf S-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, A-kk-nf I. D-kk-nf, sæti 30 daga fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Jafnframt greiði ákærði 380.000 krónu sekt í ríkissjóð og komi 2 4 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í 27 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 205.394 krónu í sakarkostnað G-kk-nf S-kk-nf