S-251/2017

Mál þetta, sem þingfest var 7. júlí 2017 og dómtekið 28. ágúst sl., er höfðað með ákæru á hendur E-kk-þgf A-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...], fyrir eftirtalin brot framin í maí 2017:

1. Fyrir brot gegn blygðunarsemi með því að hafa snemma morguns fimmtudaginn 4. maí 2017 sært blygðunarsemi A er hún stóð fáklædd og berbrjósta í baðherbergi á heimili sínu að [...], með því að fara upp að baðherbergisglugganum og horfa á A.

Telst þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2 Fyrir húsbrot og kynferðislega áreitni gegn barni, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 5. maí 2017 ruðst í heimildarleysi inn á heimili B og C að [...]og brotið gegn D, fæddri 2005, sem dvaldi á heimilinu hjá föður sínum og stjúpmóður, með því að standa við rúm stúlkunnar þar sem hún lá, setjast á rúmstokkinn og strjúka henni um bak og mjöðm innanklæða og fara síðan upp í rúmið til hennar og halda áfram að strjúka henni og er stúlkan flúði undan ákærða inn á salerni, að elta hana og reyna að opna salernisdyrnar en stúlkan kom í veg fyrir að honum tækist það.

Telst þetta varða við 231. gr. og 2. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa á sama tíma og stað og getið er í 2. ákærulið haft í vörslum sínum 0,84 grömm af marijúana en ákærði E-kk-nf A-kk-nf skildi fíkniefnin eftir í rúmi D.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

4. Fyrir þjófnað, með því að á sama tíma og stað og getið er í 2. ákærulið stolið flösku af gini.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu E, kt. 000000-0000, fyrir hönd ólögráða dóttur sinnar, D, kt. 000000-0000, er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 2.000.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 5. maí 2017 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Af hálfu A, kt. 000000-0000, er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 2.000.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 4. maí 2017 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 9. gr. sömu laga.

Ákærði kom fyrir dóminn ásamt skipuðum verjanda sínum þann 7. júlí sl. og neitaði sök í ákæruliðum 1, 2 og 3. Ákærði játaði sök í ákærulið 4. Fór aðalmeðferð fram þann 28. ágúst sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Málsatvik.

Ákæruliður 1.

Samkvæmt gögnum málsins barst lögreglunni tilkynning klukkan 6:34 að morgni 4. maí 2017 um mann sem hafi verið að sniglast fyrir utan [...]. Hafi maðurinn verið að gægjast á glugga. Kvaðst tilkynnandi hafa séð mann standa fyrir utan húsið og virst horfa á það. Hafi tilkynnandi, sem var ein heima, séð manninum rétt bregða fyrir við eldhúsgluggann en síðan ekki meir. Tilkynnandi hafi síðan farið inn á baðherbergi til að þvo sér undir höndum. Hún hafi verið í náttkjól og lyft honum upp til að þvo sér. Hafi hún þá séð út undan sér mann horfa á hana inn um baðherbergisgluggann. Henni hafi brugðið og slegið saman höndum til að hrekja manninn brott. Maðurinn hafi við það hlaupið á brott. Lýsti tilkynnandi manninum fyrir lögreglu. Kvaðst tilkynnandi hafa lyft náttkjólnum þannig að hún hafi verið ber að ofan þegar hún ætlaði að svo sér.

Ákæruliður 2.

Samkvæmt gögnum málsins fékk lögreglan tilkynningu kl. 1:51 þann 5. maí 2017 um að maður hafi farið inn á heimili og farið upp í rúm hjá 11 ára dóttur tilkynnanda. Fór lögreglan strax að leita að hugsanlegum geranda í hverfinu og fór heim til tilkynnanda. Ræddi lögreglan strax við brotaþola á staðnum sem var 11 ára stúlka. Lýsti brotaþoli því svo að hún hafi farið að sofa og verið klædd í nærbuxur og nærbol. Hún hafi svo vaknað við það að maður hafi staðið við hliðina á rúmi hennar. Maðurinn hafi síðan farið að strjúka á henni bakið innan undir nærbolnum og farið niður á mjöðm hennar og þegar hann hafi farið að rassinum hafi hún snúið upp á sig til að fá hann til að hætta og hafi hann þá hætt. Kvaðst hún kannski hafa vaknað við það að hann var að snerta hana. Brotaþoli kvaðst hafa fært sig fær manninum í rúminu en hann hafi þá skriðið upp í til hennar og reynt að strjúka hana meira. Maðurinn hafi ítrekað sagt: „Ekki vera hrædd, ert þú H.“ Brotaþoli hafi náð að standa upp og sagst þurfa á klósett. Maðurinn hafi þá sagt: „Ég ætlaði ekki að hræða þig elskan mín, ertu H?“ Hafi brotaþoli farið upp á næstu hæð á salerni og læst að sér. Hún hafi heyrt manninn koma upp og segja: „Ég ætlaði ekki að hræða þig.“ Maðurinn hafi reynt að opna lásinn á salernishurðinni en hún náð að læsa aftur. Nokkru síðar hafi hún opnað og farið fram til að fara upp í ris til foreldra sinna en þá hafi hún séð manninn inni í eldhúsi og heyrt svo „kling“ hljóð eins og tveimur glösum væri slegið saman. Hún hafi farið upp og vakið foreldra sína. Í framhaldi hafi foreldrar hennar séð að útidyrnar á miðhæð hússins voru ekki lokaðar eins og þau höfðu gengið frá þeim um kvöldið. Þá hafi verið drukkið úr rauðvínsglasi sem stóð fullt á eldhúsbekknum. Að auki hafi þau fundið poka með brúnu dufti, líklega kaffi, á náttborði brotaþola og undir sænginni hafi verið glær poki með jurt í, sennilega kannabis.

Ákæruliður 3.

Fíkniefni sem fannst í rúmi brotaþola, skv. ákærulið 2, aðfaranótt 5. maí 2017 að [...], var undir sæng hennar. Var hald lagt á pokann. Var um að ræða 0,84 g af marijúana.

Ákæruliður 4.

Ákærði játaði fyrir dómi að hafa tekið flösku af gini áður en hann yfirgaf húsið að [...].

Skýrslur fyrir dómi.

Ákæruliður 1.

Ákærði neitaði sök fyrir dóminum en kvaðst hafa átt leið um lóðina að [...] þar sem hann hafi verið að stytta sér leið frá Álfaskeiði eða Sólvangi að versluninni 10-11 við Setberg. Vitnið kvaðst í upphafi einungis hafa litið í átt að glugganum og séð brotaþola sem hafi brugðist við. Kvað ákærði brotaþola hafa verið að koma inn á baðherbergi og staðið þar í rólegheitum. Ákærði kvaðst aðspurður ekki geta lýst glugganum nema þetta hafi bara verið venjulegur gluggi. Ákærða var sýnd ljósmynd af glugganum og kvað hann það vera rétt að það hafi verið sandblásin filma á glerinu, ákærði hafi stoppað andartak, brotaþoli hafi brugðist við og ákærði farið. Ákærði hefði kannski átt að fara og biðjast afsökunar. Aðspurður kvaðst ákærði kannast við að hafa beygt sig niður til að sjá inn um gluggann. Ákærði kvaðst þekkja húsið en gamall skólafélagi hans hafi búið áður í þessu húsi. Ákærði kvaðst einungis hafa séð konu inni. Hann hafi beygt sig, hann hafi ekki séð framan í hana né fáklædda konu. Hún hafi bara verið þarna. Ákærði kvað ekki rétt eftir sér haft í lögregluskýrslu að hann hafi talið að konan væri að fara í bað. Hann hafi ekkert vitað um það. Ákærði kvað konuna kannski hafa staðið við vaskinn. Ákærði hafi ekki ætlað að gera konunni neitt. Ákærði kvaðst ekki hafa séð að konan hafi verið fáklædd og berbrjósta. Aðspurður um það á hvern hátt konan hafi brugðist við kvað hann hana hafa litið við og ákærði vissi að hann hefði gert henni „viðvart“. Konan hafi ekki öskrað en kannski orðið reið, ákærði hafi skynjað það.

Vitnið A kom fyrir dóminn og lýsti atvikinu svo að það hafi vaknað um tuttugu mínútur yfir fimm að morgni 4. maí sl., þar sem vitnið þurfti að fara austur á Flúðir að vinna. Vitnið hafi farið á náttkjólnum inn í eldhús til að fá sér kaffi en á leið sinni þangað hafi hún tekið eftir því út um herbergisglugga að maður var inni á lóðinni og hafi gengið meðfram endilöngu húsinu en vitnið búi í einbýlishúsi. Vitnið hafi séð að maðurinn fór yfir garðkant og hafi horfið. Nokkru síðar hafi hún farið inn á baðherbergi til að snyrta sig og í því skyni tekið náttkjólinn upp fyrir sig til að þvo sér undir höndum og þá staðið nánast nakin utan að vera í nærbuxum. Hún hafi þá komið auga á mannsandlit upp við baðherbergisgluggann og hafi hann horft á hana. Hún hafi horft í augun á manninum og um leið brugðið mjög, klappað saman höndum og hrópað að honum að fara. Í framhaldi hafi hún hringt í mann sinn, sem hafi verið úti á landi, og síðan í lögreglu og öryggismiðstöð. Kvað vitnið baðherbergisgluggann vera þannig að sandblásin filma sé á rúðunum en filman nái ekki alveg niður á gluggapóstinn og því sé óvarin rönd neðst á glerinu. Hafi maðurinn því þurft að beygja sig niður til að sjá inn í gegnum rifuna inn á baðherbergið. Maðurinn hafi því greinilega farið úr garðinum og komið svo til baka og þá kíkt á baðherbergisgluggann. Kvaðst vitnið hafa fengið áfall og brotnað saman eftir þetta. Vitnið hafi átt við svefntruflanir að stríða síðan og það hafi leitað til fyrrverandi vinnufélaga, sem sé sálfræðingur, til að leita ráða um hvert vitnið eigi að snúa sér varðandi áframhaldandi aðstoð. Vitnið hafi í þrjá til fjóra daga eftir þetta fengið menn frá Securitas til að koma og ganga úr skugga um að enginn væri í kringum húsið áður en hún færi sjálf inn í húsið.

Vitnið G, klínískur sálfræðingur, kvað fyrir dóminum rétt að brotaþoli hafi haft samband við sig vegna þessa atviks til að leita ráða og ræða atvikið við vitnið. Vitnið hafi gefið henni ráð varðandi svefn og fleira en ekki hafi verið um eiginlega meðferð að ræða.

Ákæruliður 2.

Ákærði kvað, varðandi þennan ákærulið, rétt að hann hafi farið inn í húsið og hafi kallað „halló halló“ þegar hann kom inn. Hann hafi farið inn í herbergi og sest á rúmstokkinn og klappað á sængina. Ákærði hafi ekki æst sig né farið fram á að brotaþoli gerði eitthvað. Ákærði kvaðst ekki hafa séð framan í brotaþola og ekki farið á eftir henni upp á efri hæðina. Neitaði ákærði að um kynferðisbrot hafi verið að ræða. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað af því að um barn væri að ræða. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis, hann hafi verið á örvandi efnum og pillum. Aðspurður um H kvaðst ákærði hafa hitt hana síðar um kvöldið en hún hafi verið í næstu götu. Upphaflega hafi ákærði ætlað að hitta H og fara á stefnumót með henni en hann hafi ekki talið að H ætti heima í þessu húsi. Það væri rangt eftir sér haft í lögregluskýrslu að hann hafi talið H búa í húsinu og að hún hafi sent sér fingurkoss og boðið sér inn í húsið. Kvaðst ákærði ekki vilja skýra þetta nánar. Ákærði hafi séð að stúlka hafi verið fyrir innan en reiknað með að hún væri eldri. Ákærði hafi gengið fram hjá húsinu, séð að ljósin voru kveikt inni og hann hafi gengið inn til að segja halló. Hann hafi ekki haft neitt slæmt í huga. Aðspurður hvort brotaþoli hafi verið sofandi þegar hann kom inn í herbergið, kvað hann brotaþola hafa verið í hvíld. Ákærði kvað brotaþola hafa verið í bol og síðum náttbuxum. Ákærði kvað rétt að hann hafi sest á rúmið og klappað óvart á sængina, kannski á lærið. Brotaþoli hafi þá staðið rólega upp og farið upp á efri hæð, líklega að tala við foreldra sína. Ákærði hafi farið á eftir henni í þeim tilgangi að biðja hana afsökunar. Ákærði hafi séð rauðvínsglas í eldhúsinu, drukkið það og tekið áfengisflösku þegar hann fór út úr húsinu og hann hafi síðan gefið sig fram við lögreglu daginn eftir. Ákærði neitaði því að hafa strokið brotaþola á bakinu. Hann muni ekkert eftir því að hafa komið að húsinu. Hann muni hins vegar þegar hann klappaði ofan á sængina hennar. Ákærði kvað það rangt að hann hafi reynt að opna salernishurðina. Ákærði kvaðst aðspurður ekki hafa gert sér grein fyrir aldri stúlkunnar en hann hafi áttað sig á því að hún var ekki fullorðin kona. Aðspurður hvort hann hafi lagst upp í rúmið hjá brotaþola kvaðst ákærði fyrst hafa sest á rúmstokkinn en hann hafi staðið upp aftur til að leggja eitthvað frá sér, sennilega kaffi, og þegar hann settist aftur hafi hann kannski verið einu feti nær. Brotaþoli hafi þá reist sig upp rólega. Sem betur fer hafi stúlkunni ekki brugðið og enginn hafi meiðst.

Skýrsla var tekin af brotaþola í Barnahúsi 9. maí sl. Lýsti vitnið því að það hafi vaknað við að maður stóð við rúm þess um nótt. Vitnið kvaðst ekki vita hvernig maðurinn komst inn í húsið. Vitnið hafi spurt manninn hver hafi sagt honum að koma inn og hann hafi svarað því að vitnið hafi boðið honum inn. Vitnið kvaðst í fyrstu ekki hafa áttað sig á því hvort þetta væri draumur eða ekki. Maðurinn hafi farið að strjúka vitninu um bakið. Vitnið hafi verið í nærbuxum, náttbol og toppi en maðurinn hafi strokið sér um bakið fyrir innan náttbolinn en utan á toppinum. Vitnið hafi ætlað að standa upp en maðurinn þá haldið í vitnið og sagt að hann hafi ekki ætlað að hræða það. Vitnið kvaðst hafa verið mjög hrætt. Vitnið kvaðst þá hafa þurft að fara á salernið og farið upp en verið hrætt um að maðurinn myndi elta sig. Vitnið hafi læst sig inni á salerni og farið að gráta og ekki þorað að öskra á manninn. Maðurinn hafi reynt að opna hurðina og pikka upp lásinn en vitnið hafi náð að læsa aftur. Þá hafi maðurinn aftur sagt að hann hafi ekki ætlað að hræða vitnið. Eftir nokkra stund hafi vitnið opnað dyrnar á salerninu en þaðan sjáist inn í eldhús. Þar hafi maðurinn staðið hjá eyju og snúið baki í vitnið. Vitnið hafi farið upp í ris og vakið föður sinn og fósturmóður og sagt þeim að það væri maður í húsinu og það væri mjög vond lykt af honum. Faðir hennar hafi í fyrstu haldið að um draum væri að ræða en farið síðan á neðri hæðina. Þar hafi hann séð að útidyrahurðin var ekki vel lokuð. Þá hafi stjúpmóðir hennar tekið eftir því að vínglas sem hún hafði skilið eftir nánast fullt á borðinu um kvöldið var tómt. Stjúpmóðir hennar hafi síðan farið niður í herbergi brotaþola og fundið þar tvo plastpoka, annan á náttborði hennar og hinn í rúminu. Aðspurt nánar um snertingar mannsins kvað vitnið manninn hafa snert á sér bakið og síðan ætlað að fara niður á mjöðmina en vitnið þá losað sig. Kvað vitnið aðspurt að maðurinn hefði snert bakið á sér og mjöðmina. Hann hafi bara verið að strjúka sig. Maðurinn hafi ítrekað sagt vitninu að vera ekki hrætt og hann hafi haldið að hún væri H. Vitnið kvað manninn hafa verið lagstan upp í rúmið hjá sér þegar vitnið kvaðst þurfa að fara á salernið. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt manninn koma upp á efri hæðina á eftir sér en þar sem vitnið hafi setið á salerninu hafi það séð að verið var að fikta við lásinn á hurðinni en hún læst strax aftur. Vitnið hafi í framhaldi farið upp til föður síns. Vitnið kvað systur sína hafa sofið í öðru herbergi á neðstu hæðinni en yngri bróðir hennar fimm ára og foreldrar sofið á efstu hæðinni. Salerni og eldhús séu á miðhæðinni.

Vitnið B, faðir brotaþola, lýsti atvikum svo fyrir dóminum að brotaþoli hafi vakið sig um eittleytið og sagt mann vera í húsinu. Vitnið hafi talið að hana hafi verið að dreyma og sest með henni í sjónvarpssófa fyrir utan svefnherbergið. Brotaþoli hafi sagt þá að það hafi verið mjög vond lykt af manninum og vitnið þá gert sér grein fyrir því að hana hafi ekki verið að dreyma. Hann og vitnið C hafi farið niður og séð ummerki á miðhæðinni. Búið hafi verið að drekka úr fullu rauðvínsglasi sem staðið hafi á eldhúsbekk. Þá hafi útidyrahurðin á miðhæðinni ekki verið fulllokuð en átti að vera læst. Þau hafi farið niður og þar hafi þau fundið poka með kaffi í í herberginu hennar og poka með kannabisefnum í rúminu hennar. Ekki komi til greina að neinn á heimilinu hafi átt umrædd kannabisefni. Brotaþoli hafi lýst manninum fyrir vitninu. Kvað hann brotaþola hafa lýst atvikinu þannig fyrir sér að hún hafi vaknað við að maðurinn stóð yfir henni í herberginu. Hún hafi ekki áttað sig á því og snúið sér á hina hliðina og ætlað að halda áfram að sofa. Hann hafi þá farið upp í rúmið til hennar og strokið henni um bakið og niður eftir því niður að mjöðmum. Brotaþoli hafi þá snúið sér undan og sagst þurfa á salerni og farið upp. Stuttu seinna hafi ákærði komið og reynt að opna salernisdyrnar en hún náð að læsa aftur. Stuttu seinna hafi hún opnað dyrnar og þá séð í bakið á ákærða þar sem hann hafi staðið í eldhúsinu og hún þá hlaupið upp til vitnisins og vakið það. Brotaþoli hafi sagt vitninu að ákærði hafi strokið sér innanklæða. Vitnið vissi ekki nákvæmlega í hverju brotaþoli svaf á þessum tíma en hún hafi sagt vitninu að hann hafi strokið sér um bert bakið. Vitnið kvað atvikið hafa haft töluverð áhrif á brotaþola. Hún gangi til sálfræðings. Hún sé komin með snertifælni og það megi ekki strjúka henni um bakið. Hún vilji ekki ræða atvikið en hún hafi orðið hrædd þegar hún frétti að hann var laus úr gæsluvarðhaldi. Brotaþoli eigi erfitt með að sofa í sínu herbergi, hún kjósi frekar að sofa í sjónvarpssófanum uppi hjá þeim. Vitnið kvað brotaþola hafa sagt sér það strax að ákærði hafi strokið sér um bakið. Þau hafi rætt þetta og þetta sé það sem hún segi.

Vitnið C, stjúpmóðir brotaþola, lýsti atvikum svo að brotaþoli hafi komið upp til þeirra hjóna og vakið þau og sagt mann vera í húsinu. Maðurinn hafi komið upp í rúm til hennar. Þegar búið var að róa brotaþola niður hafi þau farið niður á neðri hæðina. Þau hafi séð að útidyrahurðin var ekki alveg lokuð og vitnið hafi tekið eftir því að rauðvínsglas, sem það skildi eftir fullt í eldhúsinu kvöldinu áður, var tómt og sóðalegt að sjá. Þau hafi farið niður í herbergi brotaþola og séð plastpoka á náttborði við rúm hennar og eiturlyf í rúminu. Enginn í kringum þau noti eiturlyf. Brotaþoli hafi verið í miklu uppnámi þegar hún vakti þau en fyrst hafi þau haldið að hana hafi verið að dreyma. Brotaþoli hafi lýst ákærða og lykt af honum. Brotaþoli hafi lýst því þannig fyrir þeim að hún hafi vaknað við að maður stóð við rúm hennar og spurt hann hver hafi boðið honum inn og hann svarað: „Þú.“ Hún hafi sagst hafa verið ringluð og haldið að hún væri í draumi og snúið sér undan en hann hafi þá komið upp í rúm hennar og strokið henni um bakið og niður að rassinum. Hún hafi þá staðið upp og hann sagt henni að fara ekki en hún farið upp á salernið. Þar hafi hún beðið þar til hún hafi haldið að hann væri farinn og þá hlaupið upp til þeirra. Brotaþoli hafi lýst því að ákærði hafi farið inn undir bol hennar. Vitnið kvað brotaþola ekki þora að sofa í herberginu sínu lengur og sofa í sófa fyrir framan herbergi þeirra. Hún hafi einangrast frá félögum sínum og sé allt annað barn í dag. Þá sé hún núna með snertifælni og geti ekki tekið á móti faðmlagi.

Vitnið J lögreglumaður kvaðst hafa komið að heimili brotaþola þegar atvikið var tilkynnt lögreglu. Vitnið hafi þá rætt við brotaþola. Vitnið kvað rétt eftir brotaþola haft í lögregluskýrslu sinni sem liggi fyrir í málinu. Vitnið kvaðst ekki hafa séð fötin sem brotaþoli var í því að hún hafi verið komin í náttbuxur þegar lögreglan kom á vettvang. Vitnið kvað brotaþola hafa skýrt vel frá en greinilega verið í uppnámi en nokkur tími hafi liðið frá því að atvikið átti sér stað og þar til lögreglan kom þar sem mistök hafi átt sér stað við að flytja fyrra símtal föður hennar til Neyðarlínu til fjarskiptamiðstöðvar ríkislögreglustjóra þar sem hann hafi lagt símann á áður en tókst að áframsenda símtalið.

Vitnið K rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið á vettvang. Í herbergi brotaþola hafi verið lítill poki með ætluðum fíkniefnum og efnin verið send í greiningu. Engin fingraför hafi fundist á pokanum. Vitnið staðfesti skýrslu sína.

Vitnið F sálfræðingur kom fyrir dóminn og staðfesti mat sitt, sem liggur fyrir í málinu. Kvað vitnið brotaþola hafa komið í fimm viðtöl til sín. Fyrst hafi þær rætt hvað hafi gerst og um hennar viðbrögð. Eftir því sem leið frá atvikinu hafi meiri vanlíðan komið í ljós. Hún sé hrædd við drauma sína og hvað hana muni dreyma. Hún sé komin með snertifælni og þá finnist henni hún finna lykt þótt engin lykt sé til staðar. Þá hafi hún áhyggjur af framtíðinni. Vitnið reiknaði með að brotaþoli muni vera áfram í viðtölum í vetur hjá sér. Sé um einkenni áfallastreituröskunar að ræða. Vitnið kvaðst ekki þekkja brotaþola svo vel og því ekki gera sér grein fyrir því hvort atvikið hafi haft áhrif á hana félagslega þar sem skóli sé ekki byrjaður. Þá segi hún sér að henni líði verr á heimili föður en hjá móður og hún vilji að systir hennar sofi inni hjá sér og hún eigi miklu erfiðara með að sofna á heimili föður en móður. Megi það tvímælalaust rekja til atviksins. Brotaþoli hafi sagt sér í byrjun, en vitnið kvaðst ekki hafa skrifað frásögnina hjá sér, að maður hafi staðið við rúmið hjá sér. Brotaþoli hafi í fyrstu haldið að sig væri að dreyma og spurt manninn hver hafi hleypt honum inn. Hún lýsi því að maðurinn hafi strokið á henni bakið og niður á mjöðm eða mjaðmir og hann hafi notað nafnið H á hana. Hún hafi sagst þurfa að fara á klósettið og farið þangað og síðan heyrt að maðurinn var að eiga við hurðarhúninn eða var að reyna að komast inn. Brotaþoli hafi farið út af baðherberginu þegar hún hafi heyrt að hann var hættur og komist upp á þriðju hæðina. Vitnið kvaðst hafa spurt brotaþola hvort maðurinn hafi strokið henni innanklæða og brotaþoli hafi lýst náttkjól og fullyrt við sig að hann hafi ekki gert það.

Ákæruliður 3.

Ákærði neitaði sök varðandi þennan ákærulið. Ákærða var sýnd ljósmynd af fíkniefnum í glærum plastpoka á rúmi brotaþola. Ákærði kannist ekki við pokann og sagði að ef hann kaupi kannabis þá sé það ekki í svona umbúðum eins og sjáist á ljósmyndinni. Hann kannist ekki við að hafa verið með kannabis á þessum tíma og hafi ekki hugmynd um hvaðan það kom.

Ákæruliður 4.

Ákærði játaði sök í þessum ákærulið og er ekki þörf á að reifa hann frekar.

Önnur sönnunargögn.

Vitnið L geðlæknir kom fyrir dóminn og staðfesti skýrslur um geðmat á ákærða sem liggja fyrir í málinu. Fyrst hefði vitnið gert bráðabirgðamat á ákærða en síðan gert á honum geðmat. Kvað vitnið ákærða vera sakhæfan og ætti 15. og 16. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ekki við í hans tilviki. Ákærði hafi verið samvinnuþýður og kurteis við gerð matsins en vitnið hafi hitt ákærða nokkrum sinnum á meðan á matinu stóð. Ekki hafi verið um geðrof að ræða fyrir eða eftir atvikið en ákærði hafi verið í mikilli neyslu á þessum tíma. Aðspurt kvað vitnið fangelsisrefsingu bera árangur gagnvart ákærða. Vitnið staðfesti matsgerðir sínar fyrir dóminum.

Forsendur og niðurstöður.

Ákæruliður 1.

Ákærði neitaði sök í máli þessu við upphaf aðalmeðferðar. Í skýrslutöku fyrir dóminum kvaðst ákærði hafa verið að stytta sér leið um lóðina að [...], frá Sólvangi að versluninni 10-11 í Setbergi. Ákærði kvaðst þekkja til hússins en vinur hans hafi áður búið þar. Ákærði skýrði frá því fyrir dóminum að hann hafi beygt sig niður til að sjá inn í baðherbergið en neitaði að hafa séð brotaþola hálfnakta þar inni en hún hafi staðið við vaskinn. Þá sagði hann frá því að hún hafi „brugðist við“ þegar hún sá hann og hann þá farið. Framburður brotaþola hefur verið á sömu lund fyrir lögreglu og dóminum og samræmist framburði ákærða og öðrum gögnum málsins utan að hún kveðst hafa verið búin að lyfta náttkjólnum upp til að þvo sér þegar hún kom auga á ákærða liggjandi á glugganum. Telur dómurinn framburð brotaþola trúverðugan en hann samrýmist framburði ákærða fyrir dóminum að öllu leyti utan að hann kvaðst ekki hafa séð hana hálfnakta. Telur dómurinn framburð brotaþola trúverðugan að þessu leyti. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þessum ákærulið og gerð refsing fyrir. Er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæruliðnum.

Ákæruliður 2.

Ákærði neitar sök í þessum ákærulið en viðurkennir að hafa farið inn á heimili brotaþola í umrætt sinn, inn í herbergi hennar og sest á rúmstokkinn hjá henni og klappað henni, kannski á lærið en ofan á sængina.

Í þessum ákærulið eru ætluð brot ákærða heimfærð til 231. og 2. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði krefst þess að þeim þætti ákæruliðarins er varðar húsbrot skv. 231. gr. laganna verði vísað frá dómi þar sem krafa um málshöfðun hafi ekki komið fram fyrr en í lögregluskýrslu þann 15. ágúst sl. en ákæra hafi verið gefin út þann 6. júlí sl. og krafan því of seint fram komin.

Brot gegn 231. gr. almennra hegningarlaga sætir ákæru eftir kröfu þess sem misgert er við, sbr. a-lið 2. mgr. 242. gr. laga nr. 19/1940 og 4. mgr. 257. gr. sömu laga. Þá segir í 3. mgr. 144. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, að heimild brotaþola til þess að bera fram kröfu um málshöfðun falli niður sé krafa ekki gerð innan sex mánaða frá því að sá sem heimildina hefur fékk vitneskju um þann sem sekur kann að vera um hina refsiverðu háttsemi. Umrætt brot átti sér stað þann 5. maí sl. en formleg krafa um höfðun sakamáls vegna þess kom ekki fram fyrr en 15. ágúst sl. Er því ljóst að sex mánaða frestur skv. 3. mgr. 144. gr. laga nr. 19/1940 var ekki liðinn. Ákærði telur að krafan sé þrátt fyrir það of seint fram komin þar sem ákæra vegna brotsins hafi verið gefin út áður en krafan kom fram.

Í dómi Hæstaréttar Íslands í máli nr. 440/1992, sem kveðinn var upp 6. maí 1993, kemur fram að krafa húsráðanda um saksókn hafi komið fram 19. nóvember 1992 en ákæran hafi verið gefin út 10. nóvember s.á. Hafi héraðsdómur litið svo á að krafan væri of seint fram komin og vísaði þeim ákærulið frá dómi. Hæstiréttur hafnaði þeirri skýringu undirréttar í dómi sínum og vísaði m.a. í dóm Hæstaréttar í máli nr. 259/1991, uppkveðnum 10. apríl 1992. Í þeim dómi segir að krafa um saksókn hafi komið fram undir rekstri málsins vegna húsbrots og segir í dóminum að áskilnaði 242. gr. laga nr. 19/1940 hafi verið fullnægt. Þessa túlkun styður einnig dómur Hæstaréttar í máli nr. 389/2013, uppkveðinn 14. nóvember 2013, en þar segir að krafa um saksókn hafi komið fram ellefu mánuðum eftir að brot átti sér stað. Segir í forsendum dómsins: „Framangreindu skilyrði til höfðunar sakamáls var því ekki fullnægt umrætt sinn og þegar úr því var loks bætt ellefu mánuðum síðar var liðinn hinn lögbundni sex mánaða málshöfðunarfrestur sem kveðið er á um í 3. mgr. 144. gr. laga nr. 88/2008“. Af þessu má ráða að hægt er að bæta úr þessum galla fram í aðalmeðferð sé það gert innan lögbundins sex mánaða frests. Verður því ekki fallist á kröfu ákærða um að vísa þessum hluta ákærunnar frá dómi.

Ákærði viðurkenndi fyrir lögreglu og dóminum að hafa farið inn í umrætt hús aðfaranótt 5. maí 2017 án heimildar. Er framburður hans í samræmi við skjöl málsins og framburð annarra fyrir dóminum hvað þetta brot varðar. Með vísan til ofangreinds og játningar ákærða verður hann sakfelldur fyrir þessa háttsemi sem réttilega er heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærði kvað fyrir dómi að hann hafi farið inn í herbergi brotaþola, sest á rúm hennar og strokið henni ofan á sænginni. Aðspurður um það hvort hann hafi lagst upp í rúmið kvað hann að það gæti verið en eftir að hann stóð upp og lagði frá sér kaffipokann á náttborð hafi hann kannski sest feti ofar í rúmið. Neitaði hann alfarið að hafa farið inn undir bol brotaþola eða strokið henni um bak og niður á mjaðmir eins og segir í ákæru. Ákærði neitaði því fyrir dóminum að hann hafi talið að brotaþoli væri H eins og hann hafði gert fyrir lögreglu. Kvað hann þá skýringu sem hann hafi gefið hjá lögreglu vera ranga. Ákærði kvaðst hafa séð inn um glugga konu liggja í rúmi á jarðhæðinni og ákveðið að fara þangað inn. Neitaði hann því að það hafi verið í kynferðislegum tilgangi. Ákærði lýsti því fyrir dóminum að hann hafi farið upp stigann á eftir brotaþola í þeim tilgangi að biðja hana afsökunar en neitaði að hafa átt við baðherbergishurðina. Lýsti hann því einnig að hann hafi drukkið úr rauðvínsglasi sem hafi staðið fullt á eldhúsbekk og einnig að hann hafi tekið með sér flösku af gini þegar hann yfirgaf húsið.

Brotaþoli lýsti því svo í skýrslu í Barnahúsi þann 9. maí sl. að hún hafi vaknað um eittleytið um nóttina við að maður stóð við rúm hennar og hafi byrjað að strjúka á henni bakið. Hann hafi ætlað að fara niður á mjöðmina en hún hafi snúið sér undan og losað sig en hann hafi strokið henni um bak og niður á mjöðm. Hann hafi sagt henni að hún hafi boðið sér inn. Brotaþoli hafi verið í nærbuxum, toppi og bol utan yfir hann. Ákærði hafi strokið brotaþola fyrir innan bolinn en ekki farið inn undir toppinn. Brotaþoli kvaðst hafa verið mjög hrædd en reynt að leyna því. Maðurinn hafi ítrekað sagt henni að vera ekki hrædd og spurt hvort hún væri ekki H eða að hann hélt að hún væri H. Hún hafi náð að standa upp og fara upp á salernið og læsa sig þar inni. Þar sem hún hafi setið á klósettinu hafi hún séð að átt var við lásinn á hurðinni og hún náð að læsa henni aftur. Hana hafi langað að öskra en hún ekki þorað það.

Brotaþoli lýsti atvikum strax um nóttina fyrir vitninu L-kk-þgf G-kk-þgf S-kk-þgf lögreglumanni. Hefur vitnið eftir brotaþola að hún hafi vaknað um nóttina við að maður hafi staðið við rúm hennar og farið síðan að strjúka á henni bakið, innan undir nærbolnum og farið niður á mjöðm hennar og þegar hann hafi farið að rassinum hafi hún snúið upp á sig til að fá hann til að hætta, sem hann hafi gert. Maðurinn hafi ítrekað sagt við hana að vera ekki hrædd og spurt hvort hún væri ekki H. Brotaþoli hafi náð að standa upp og fara upp á salerni á næstu hæð og læsa sig þar inni. Maðurinn hafi reynt að opna lásinn á salernishurðinni en hún náð að læsa aftur. Hún hafi stuttu síðar náð að fara upp á efri hæð til foreldra sinna og vakið þau.

Brotaþoli lýsti atvikinu einnig á sama hátt fyrir föður sínum og stjúpmóður þá um nóttina. Hefur framburður brotaþola verið trúverðugur og samræmi í honum frá upphafi. Breytir engu um þótt hún hafi lýst því ýmist að ákærði hafi strokið henni að mjöðm, snert mjöðm eða verið kominn að rassi þar sem líffræðilega eru engin skörp skil á því hvar bak endar og mjöðm eða rass tekur við. Er ekki tekið undir það með ákærða að orðalag ákærunnar sé ónákvæmt og ekki í samræmi við framburð brotaþola.

Fyrir lögreglu þann 5. maí sl. lýsti ákærði því fyrst svo að hann hafi ætlað að hitta H og verið að leita að húsinu hennar, fundið það og séð hana þar inni. Hún hafi sent sér fingurkoss og boðið honum inn. Hann hafi farið inn, sest niður og klappað henni ljúft á lærið eða sængina. Hann hafi kannski verið of djarfur en stúlkan hafi vaknað og snúið sér á hina hliðina. Þá hafi hann fært sig, fært sig eitthvað til í rúminu og haldið að það væri bara allt í lagi. En þá hafi hún vaknað og sagst þurfa að fara á klósettið. Hún hafi farið upp og hann gengið upp á eftir henni og beðist fyrirgefningar á meðan hún var á salerninu. Svo hafi hann tekið einn hring, tekið vínflösku og gengið út. Lýsti ákærði því svo hjá lögreglu að hann hafi hitt umrædda H fyrr um daginn og þau hafi ætlað að hittast aftur. Ákærði hafi ætlað að fara heim til hennar og hann hafi spurt hana hvort hún vildi sofa hjá sér. Þau hafi skilið en hann svo ákveðið að finna hana, rölt upp götuna og talið sig hafa fundið húsið þar sem hún bjó, séð hana inn um gluggann og hún gefið sér fingurkoss og sagt sér að koma inn. Hann hafi ekki séð að um 11 ára stelpu væri að ræða. Þegar stúlkan hafi farið á salernið hafi hann séð að þetta var ekki H og hann því hlaupið á eftir henni, farið úr sokkunum og hlaupið á eftir henni, beðist fyrirgefningar og sagt að um misskilning væri að ræða. Ákærði hafi farið aftur niður á meðan stúlkan var á salerninu og farið síðan aftur upp á móti henni til að afsaka þetta. Aðspurður aftur fyrir lögreglu hvort ákærði hafi ætlað að stunda kynlíf með H neitaði ákærði því.

Í lögregluskýrslu þann 24. maí sl. kvaðst ákærði lítið geta sagt um H nema að hann hafi hitt hana og þau spjallað saman og hann hafi ætlað að eiga stefnumót með henni. Ákærði hafi verið búinn að taka inn lyf og verið drukkinn auk þess sem hann hafði ekki sofið í nokkra daga. Lýsti ákærði því að stúlkan hafi sent honum fingurkoss um leið og hann gekk framhjá herbergisglugganum og boðið honum inn. Ákærði hafi gengið inn í herbergið og sest á rúmið og klappað ofan á sængina, svona í mittishæð, en það hafi ekki verið neitt kynferðislegt. Ákærði kvaðst hafa áttað sig á því þegar stúlkan fór upp að þetta var ekki H sem hann ætlaði að hitta. Ákærði kvaðst hafa farið upp á eftir stúlkunni að baðherberginu og beðist fyrirgefningar. Síðar í skýrslunni kvaðst ákærði eingöngu hafa ætlað að spjalla við og kynnast H betur.

Ákærði dró til baka og breytti framburði sínum fyrir dóminum og kvaðst alls ekki hafa talið að það væri H sem hann hafi ætlað að hitta þarna. Í framburði ákærða fyrir lögreglu sagði ákærði ýmist svo að hann hafi spurt H hvort hún vildi sofa hjá sér, hann hafi ætlað á stefnumót með henni eða að hann hafi bara ætlað að kynnast henni betur eða spjalla við hana. Er framburður ákærða að þessu leyti reikull og lítið á byggjandi. Ákærði hefur játað að hafa farið inn til brotaþola. Eins og rakið hefur verið segir hann ítrekað hjá lögreglu að brotaþoli hafi gefið honum fingurkoss í gegnum gluggann og boðið honum inn en fyrir dóminum neitaði ákærði þessu. Telur dómurinn sannað að ákærði hafi farið inn til brotaþola í kynferðislegum tilgangi.

Brotaþoli sagði frá atvikinu á sama hátt strax um nóttina við lögreglu og í Barnahúsi nokkrum dögum síðar. Er framburður hennar stöðugur og trúverðugur. Vitnið F sagði að brotaþoli hafi neitað því aðspurð að ákærði hafi strokið henni innanklæða auk þess sem hún segist hafa eftir brotaþola að hún hafi verið í náttkjól umrætt sinn. Vitnið kvaðst ekki hafa skrifað frásögn hennar hjá sér en fullyrti þetta. Þrátt fyrir þennan vitnisburð rýrir hann ekki staðfasta frásögn brotaþola fyrir lögreglu sömu nótt og í Barnahúsi en brotaþoli hefur ætíð sagt svo frá að hún hafi verið í nærbuxum, bol og toppi innan undir honum og að ákærði hafi strokið henni um bakið undir bolnum.

Eins og rakið hefur verið telur dómurinn framburð brotaþola trúverðugan og styðst hann við frásagnir annarra sem hún sagði frá strax á eftir, þ. á m. lögreglu, foreldra og fyrir dómi.

Þrátt fyrir neitun ákærða telur dómurinn lögfulla sönnun fram komna um að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru. Er háttsemin réttilega heimfærð til 2. mgr. 202. gr. laga nr. 19/1940.

Ákæruliður 3.

Ákærði neitar sök í þessum ákærulið. Dómurinn telur sannað með gögnum og frásögn vitna að fíkniefni hafi fundist í rúmi brotaþola að [...], aðfaranótt 5. maí sl. Rannsókn fór fram á plastpoka sem fíkniefnin voru í en engin fingraför fundust á pokanum. Þrátt fyrir að vitni hafi fullyrt að enginn í kringum þau og á heimilinu neyti fíkniefna er uppi vafi um að ákærði hafi komið þeim fyrir þar sem þau fundust. Verður ákærði að njóta vafans og verður af þeim sökum sýknaður af þessum ákærulið.

Ákæruliður 4.

Ákærði játaði sök í þessum ákærulið. Er játning hans í samræmi við önnur sönnunargögn og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem réttilega er heimfærð til refsiákvæðis.

Ákvörðun refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur 7. desember 2016 í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og umferðarlagabrot. Önnur brot ákærða hafa ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Með brotum sínum sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir rauf ákærði skilorð þessa dóms. Verður sá dómur dæmdur upp nú, sbr. 60. gr. laga nr. 19/1940, og dæmt í báðum málunum, sbr. 77. gr. sömu laga. Við ákvörðun refsingar verður að líta til 1., 2. og 7. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 refsingunni til þyngingar.

Að öllu ofangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrettán mánuði. Ekki eru skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna. Gæsluvarðhald er ákærði sætti frá 6. maí 2017 til 24. júlí sl. skal koma refsingunni til frádráttar að fullri dagatölu.

Af hálfu E, kt. 000000-0000, fyrir hönd ólögráða dóttur sinnar, D, kt. 000000-0000, er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 2.000.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 5. maí 2017 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Skaðabótakrafan barst lögreglu þann 23. júní sl. Ekki verður ráðið af gögnum málsins að krafan hafi verið birt ákærða fyrr en við þingfestingu málsins þann 7. júlí sl.

Af framburði vitnisins F sálfræðings liggur fyrir að atburður þessi hefur haft mikil áhrif á brotaþola og valdið henni mikilli vanlíðan. Til stuðnings miskabótakröfunni er vísað til þess að brot ákærða hafi verið alvarlegt og haft alvarlegar afleiðingar fyrir brotaþola. Brotaþoli sýni greinilega einkenni áfallastreituröskunar. Henni finnist hún ekki lengur vera örugg á heimili föður síns og stjúpmóður og eigi erfitt með svefn. Muni atvikið hafa áhrif á hana til lengri tíma en hún hafi nú þegar mætt í fimm viðtöl hjá sálfræðingi og munu þau verða fleiri. Um lagarök er vísað til 26. gr. skaðabótalaga, nr. 50/1993. Brot ákærða hefur valdið brotaþola miska, svo sem sálfræðivottorð í gögnum málsins ber með sér. Á hún rétt á miskabótum vegna háttsemi ákærða á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993. Þykja þessar bætur hæfilega ákveðnar 900.000 krónur úr hendi ákærða. Þá fjárhæð greiði ákærði brotaþola, ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 5. maí 2017 til 7. ágúst 2017 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Af hálfu A, kt. 000000-0000, er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 2.000.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 4. maí 2017 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 9. gr. sömu laga. Um lagarök er vísað til 26. gr. skaðabótalaga, nr. 50/1993. Brot ákærða er til þess fallið að valda brotaþola miska. Lýsti brotaþoli óöryggi í kjölfar brotsins á heimili sínu og því að hún hafi átt erfitt með svefn. Á hún rétt á miskabótum vegna háttsemi ákærða á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993. Þykja þessar bætur hæfilega ákveðnar 300.000 krónur úr hendi ákærða. Ekki verður séð af gögnum málsins að krafan hafi verið birt ákærða fyrr en við þingfestingu málsins þann 7. júlí sl. Þá fjárhæð greiði ákærði brotaþola, ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 4. maí 2017 til 7. ágúst 2017 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðra verjenda ákærða og þóknun réttargæslumanna brotaþola, svo sem í dómsorði greinir.

Á-kvk-nf G-kvk-nf, B-kk-nf H-kk-nf og G-kk-nf A-kk-nf héraðsdómarar kveða upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, E-kk-nf A-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í þrettán mánuði. Gæsluvarðhald er ákærði sætti frá 6. maí til 24. júlí 2017 skal koma refsingunni til frádráttar að fullri dagatölu.

Ákærði greiði sakarkostnað sem er samtals 646.000 krónur.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 2.028.950 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði þóknun réttargæslumanns D, H-kvk-ef V-kvk-ef H-kvk-ef hdl., 421.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði þóknun réttargæslumanns A, E-kvk-ef D-kvk-þgf Á-kvk-ef hdl., 368.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði H-kvk-þgf V-kvk-þgf H-kvk-þgf hdl., vegna E, fyrir hönd D, 900.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 5. maí 2017 til 7. ágúst 2017 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði A 300.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 4. maí 2017 til 7. ágúst 2017 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

B-kk-nf H-kk-nf

G-kk-nf A-kk-nf