S-1792/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 28. mars sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Reykjavík, dagsettri 17. október 2006, á hendur B-kk-þgf R-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Básabryggju 51, Reykjavík, fyrir eftirtalin brot framin í Reykjavík á árinu 2006 nema annað sé tekið fram:

1. Þjófnaði:

1.1

Mánudaginn 8. maí, á Hótel Barón við Barónsstíg, farið í heimildarleysi inn í herbergi nr. 207 og stolið Canon Ixus myndavél að verðmæti um 40.000 krónur.

1.2

Sunnudaginn 28. maí, í líkamsræktarstöðinni Laugum, Sundlaugavegi 30, stolið bíllyklum og útfylltum tékka að verðmæti 7.000 krónur.

1.3

Föstudaginn 16. júní farið í heimildarleysi inn í eldhús á Gistiheimilinu Víking, [Þverholti 20], og stolið Toshiba fartölvu að verðmæti um 300.000 krónur.

1.4

Laugardaginn 24. júní, í söluturninum Okkar Videó að Seljabraut 54, stolið tveimur farsímum, samtals að verðmæti 68.880 krónur.

Eru brot brot þessi talin varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Gripdeildir:

2.1

Miðvikudaginn 5. júlí, á horni Vitastígs og Njálsgötu, hrifsað veski úr höndum Á-kvk-ef I-kvk-ef S-kvk-ef, kt. 000000-0000, hlaupið með veskið af vettvangi og slegið eign sinni á það, en í veskinu var seðlaveski Á-kvk-ef I-kvk-ef, greiðslukort, vasahnífur, nafnskírteini, lyfseðill og 16.000 krónur í peningum.

2.2

[Mánudaginn 3. júlí] á Brúnavegi hrifsað veski af J-kvk-þgf E-kvk-þgf, kt. 000000-0000, hlaupið með veskið af vettvangi og slegið eign sinni á það, en í veskinu var seðlaveski J-kvk-ef með greiðslukorti og 7.000 krónum í peningum, gleraugu og lyklar.

Þessi brot eru talin varða við 245. gr. almennra hegningarlaga.

3. Fíkniefnalagabrot, með því að hafa mánudaginn 8. maí á Hótel Barón haft í vörslum sínum 0,65 g af hassi sem lögreglumenn fundu við leit.

Brot þetta er talið varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og jafnframt að gerð verði upptæk 0,65 g af hassi sem hald var lagt á samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu ákærunnar hinn 29. nóvember 2006 og játaði að hafa framið brot þau sem honum eru þar gefin að sök. Með játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, teljast brot hans nægilega sönnuð og verður hann því sakfelldur fyrir þau. Teljast brot hans og réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Mál nr. S-1972/2006, sem sameinað var máli þessu 15. desember 2006, var höfðað með ákæru lögreglustjórans í Reykjavík, dagsettri 6. nóvember 2006, á hendur ákærða fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa ekið bifreiðinni YK-161 að morgni föstudagsins 5. maí 2006, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu slævandi lyfja frá Rjúpufelli í Reykjavík, uns lögregla stöðvaði aksturinn við gatnamót Suðurfells og Breiðholtsbrautar, og hafa þá jafnframt haft í fórum sínum 1,43 g af hassi.

Er brot þetta talið varða við 2. mgr. 44. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og jafnframt að framangreint fíkniefni verði gert upptækt samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Ákærði játaði síðastgreinda ákæru rétta og er játning ákærða í samræmi við gögn málsins. Verður hann því sakfelldur í samræmi við játningu sína. Teljast brot hans réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Mál nr. S-2101/2006 var sameinað máli þessu 15. desember 2006. Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Reykjavík, dagsettri 29. nóvember 2006, á hendur ákærða fyrir eftirgreind brot framin í Reykjavík laugardaginn 27. maí 2006 nema annað sé tekið fram:

1. Þjófnað, með því að hafa í líkamsræktarstöðinni Laugum við Sundlaugarveg 30 stolið bíllyklum að bifreiðinni ZH-998 og farsíma að verðmæti 15.900 krónur.

Er þetta talið varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Nytjastuld, með því að hafa sama dag tekið bifreiðina ZH-998 á bifreiðastæði líkamsræktarstöðvarinnar og notað hana í heimildarleysi uns lögregla fann bifreiðina í Stórholti 8. júní.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga.

3. Líkamsárás, með því að hafa mánudaginn 31. júlí á Sæbraut slegið S-kk-þf B-kk-þf, kt. 230145-3429, í andlitið með þeim afleiðingum að S-kk-nf hlaut væg eymsli með lítilsháttar mari yfir vinstra gagnauga og höfuðverk.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu krefst Þ-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 48.300 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 27. maí 2006 til þess dags þegar liðinn er mánuður frá birtingu kröfunnar, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði játaði sök samkvæmt 1. og 2. lið ákæru en neitaði sök samkvæmt ákærulið 3.

Með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, verður ákærði sakfelldur fyrir þau brot sem lýst er í 1. og 2. lið ákærunnar og þar teljast réttilega færð til refsiákvæða. Aðalmeðferð vegna 3. liðar ákærunnar fór hins vegar fram 8. og 28. mars sl. og verður nánar greint frá því máli hér á eftir.

Loks var mál nr. S-43/2007, sem sameinað var máli þessu 8. mars sl., höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 23. janúar 2007, á hendur ákærða fyrir eftirgreind auðgunarbrot framin í Reykjavík á árinu 2006:

1. Þjófnað. Að hafa mánudaginn 5. júlí, í versluninni Pumabúðin, Laugavegi 42, stolið Pumabol að verðmæti 2.490 krónur með því að rífa þjófavörn af bolnum og stinga í poka.

Er þetta talið varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Gripdeild. Að hafa [fimmtudaginn 27.] júlí, fyrir utan Farfuglaheimilið í Laugardal, Sundlaugavegi 34, tekið bakpoka sem þar lá og slegið eign sinni á hann.

Er þetta talið varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, teljast brot hans nægilega sönnuð og verður hann sakfelldur fyrir þau eins og þeim er lýst í ákæru með vísan til þeirra refsiákvæða er þar greinir.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar er lög leyfa. Krafist er sýknu af 3. lið ákæru frá 29. nóvember 2006 og til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða þess að honum verði dæmd málsvarnarlaun.

3. liður ákæru dags. 29. nóvember 2006.

Málavextir og skýrslur fyrir dómi.

Skömmu fyrir hádegi mánudaginn 31. júlí 2006 barst lögreglu tilkynning um líkamsárás á Sæbraut, austan við Holtaveg. Hittu lögreglumenn þar fyrir tilkynnanda, S-kk-þf B-kk-þf, sem kvaðst hafa ekið bifreið sinni suður Sæbraut er hann veitti athygli bifreið sem var ekið í sömu átt. Hafi Sæbraut þrengst við Kirkjusand vegna vegavinnu og S-kk-nf ekki veitt því athygli fyrr en nokkuð seint, þannig að hann hafi þurft að beygja snögglega af vinstri akreininni yfir á þá hægri. Hafi hann þá óvart beygt í veg fyrir umrædda bifreið. Er hann hafi sjálfur stöðvað bifreið sína við gatnamót Sæbrautar og Holtavegar hafi ökumaður hinnar bifreiðarinnar stöðvað þar fyrir aftan hann. Því næst hafi ökumaðurinn snarast út úr henni og að bifreið S-kk-ef, opnað bílhurðina, og ausið fúkyrðum yfir hann. Að svo búnu hafi ökumaðurinn farið aftur inn í bifreið sína en farþegi hennar þá stigið út. Hafi hann gengið að S-kk-þgf og slegið hann eitt högg í andlitið án þess að segja orð. Hafi hann svo sest aftur inn í bifreiðina og þeir ekið á brott. Áður kvaðst S-kk-nf hafa tekið mynd af bifreiðinni sem hann sýndi lögreglu. Sést þar bifreiðin YK-161 og í henni tveir menn. Náði lögreglan tali af eiganda og ökumanni YK-161 sem sagðist hafa reiðst vegna aksturslags bifreiðar fyrir framan sig, farið út og slegið í rúðu hennar þar sem hún hafði verið stöðvuð á ljósum. Hafi þá ökumaðurinn komið út og rifið kjaft og tekið myndir. Sagði hann B-kk-þf, son sinn og farþega bifreiðarinnar, hafa setið í henni allan tímann.

S-kk-nf lagði fram kæru hjá lögreglu 1. ágúst 2006 og sagði frá með sama hætti og fyrr. Sagði hann að eftir að B-kk-nf, ökumaður hinnar bifreiðarinnar, hefði ausið skömmum yfir sig hefði hann sjálfur farið út úr bifreið sinni og tekið ljósmyndir af bifreið B-kk-ef þegar B-kk-nf var sestur inn í hana á ný. Hafi þá ungur maður í farþegasæti þeirrar bifreiðar, ákærði í máli þessu, komið út úr henni og slegið sig eitt högg í andlitið. Hafi höggið komið á kinnbeinið undir hægra auga.

Í málinu liggur frammi læknisvottorð, dagsett 25. ágúst 2006. Kemur þar fram að S-kk-nf hafi verið með væg eymsli og lítils háttar mar yfir vinstra gagnauga. Þá hafi hann verið með höfuðverk. Geti einkennin samræmst vægum áverka eftir högg á höfuð.

Ákærði sagði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið í bifreið ásamt föður sínum, á leið um Sæbraut, er kærandi máls þessa svínaði fyrir þá. Hafi þeir ekið á eftir honum og er þeir stöðvuðu á rauðu ljósi hafi faðir hans farið út úr bifreiðinni og öskrað eitthvað á manninn. Þegar faðir hans kom til baka hafi kærandinn komið út úr sinni bifreið og haldið á myndavél. Kvaðst ákærði þá hafa talið að maðurinn ætlaði jafnvel að ráðast á föður hans og hafi hann því ákveðið að fara sjálfur út úr bifreiðinni. Kvaðst hann hafa verið á hækjum en þar sem þær hafi orðið eftir inni í bifreiðinni hafi hann þurft að styðja sig við húddið á bifreið föður síns og því hafi hann ekki komist lengra en það. Ákærði kvaðst hafa öskrað eitthvað á kæranda, þar sem hann hafi verið orðinn reiður, en kvaðst aldrei hafa komið við hann. Hefði maðurinn tekið myndir og svo farið tilbaka inn í bifreið sína án þess að koma alveg að bifreið föður hans. Kvaðst ákærði telja að framlögð ljósmynd af ákærða og föður hans hafi verið tekin eftir að þeir voru sestir aftur inn í bifreiðina. Ákærði kvaðst hafa verið edrú umrætt sinn þó hann hafi almennt verið í slæmu ástandi á þessu tímabili. Hann sagði þó að hann myndi muna eftir því ef hann hefði slegið manninn.

Vitnið S-kk-nf B-kk-nf kom fyrir dóminn. Hann kvaðst hafa skipt um akrein og stöðvað svo við umferðarljós á gatnamótum í umrætt sinn. Sagði hann vel hugsanlegt að hann hefði ekið í veg fyrir bifreið á leiðinni án þess að verða hennar var. Eftir að hann hefði stöðvað á gatnamótunum hafi maður komið askvaðandi úr bifreiðinni fyrir aftan, rifið upp dyrnar og byrjað að æpa á vitnið. Vitnið kvaðst ekki hafa svarað og hafi þá maðurinn snúið til baka. Kvaðst vitnið þá hafa farið út úr bifreið sinni og tekið með sér myndavél sem hann hefði alltaf meðferðis. Hafi hann gengið aftur fyrir bifreiðina og tekið mynd af bifreið mannsins. Þegar hann hafi verið að setja myndavélina aftur í vasann hafi hann séð ungan mann koma út úr fremra farþegasætinu. Hafi sá gengið rólega og þegjandi að vitninu og slegið hann eitt högg, með krepptum hnefa, áður en hann fór aftur til baka. Vitnið kvaðst hafa fundið til eymsla við höggið og í einhvern tíma á eftir. Vitnið kvaðst telja að fjarlægðin frá bifreið föður ákærða og að vitninu hafi verið um tveir metrar en hann hafi staðið aftan við stuðarann á bifreið sinni. Hann kvaðst ekki hafa tekið eftir að ákærði hafi haltrað eða verið með hækjur eða í gipsi.

Þá kom vitnið B-kk-nf A-kk-nf, faðir ákærða, fyrir dóminn. Lýsti hann atvikum svo að kærandi hefði ekið í veg fyrir hann á Sæbrautinni þannig að hann hefði orðið að hemla. Hafi maðurinn svo hindrað að hann gæti ekið fram úr honum. Kvaðst B-kk-nf þá hafa orðið mjög reiður og þegar þeir stöðvuðu á umferðarljósum hafi hann farið út úr bifreiðinni og hellt sér yfir kæranda þar sem hann sat í bifreið sinni. Hafi kærandi þá opnað dyrnar á bifreiðinni og verið með myndavél í hendinni. Hafi hann myndað stöðugt er hann kom á móti vitninu sem hafi bakkað og haldið áfram reiðilestri sínum. Ákærði hafi nú verið kominn út úr bifreiðinni, brákaður á fæti og með gips. Hafi hann stutt sig við vinstra frambretti bifreiðarinnar. Vitnið kvaðst ekki hafa snúið baki í ákærða í meira en þrjár til fjórar sekúndur og ef handalögmál hafi orðið þarna kvaðst vitnið myndu hafa tekið eftir því. Vitnið kvað ákærða ekki hafa komið nálægt kæranda. Kærandi hafi verið kominn upp að bifreið vitnisins og hafi mögulega staðið við framenda bifreiðarinnar en ákærði hafi allan tímann þurft að styðja sig við hægra frambrettið. Þá kvað vitnið kærandann aldrei hafa kveinkað sér.

Fyrir dóminn kom næst G-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf. Kvaðst hann hafa ekið strætisvagni um Sæbraut og komið að gatnamótunum við Holtaveg þegar ljósgræn Toyota hafi farið fram úr strætisvagninum og stöðvað fyrir framan hann. Hafi ökumaðurinn stokkið út, hlaupið að bifreiðinni fyrir framan og öskrað eitthvað inn um gluggann á þeirri bifreið. Hafi hann næst strunsað tilbaka og inn í bifreið sína. Ökumaður fremri bifreiðarinnar hafi þá stigið út úr henni, gengið aftur fyrir hana, tekið upp myndavél og myndað bifreiðina fyrir aftan og þá sem í henni voru. Hafi bílstjóri aftari bifreiðarinnar þá rokið aftur út og skammast í þeim sem tók myndina. Í framhaldi hafi farþegi í framsæti aftari bifreiðarinnar einnig rokið út, snarast að myndatökumanninum og gefið honum smálöðrung með hendinni eða handarbakinu. Þetta hafi verið smásnerting. Vitnið kvað manninum hafa virst bregða en hann hafi þó ekki kveinkað sér. Mennirnir tveir í Toyotunni hafi að svo búnu farið aftur í bifreiðina og ekið á brott. Sá sem fékk höggið hafi hins vegar stöðvað einhverja stund eins og til að jafna sig. Vitnið kvaðst aðspurður ekki hafa séð að ákærði hefði haltrað er hann gekk að kæranda. Hafi allir mennirnir staðið fyrir aftan fremri bifreiðina þegar þetta var.

Vitnið, G-kk-nf I-kk-nf R-kk-nf lögreglumaður, kom fyrir dóm og staðfesti undirritun sína undir frumskýrslu. Kvað hann kæranda hafa sýnt lögreglumönnunum roða á kinninni er þeir komu á vettvang en ekki hafi verið um afgerandi ummerki að ræða.

Vitnið, M-kk-nf J-kk-nf lögreglumaður, kvað kæranda hafa talað um eymsli í andliti er þeir komu á vettvang en kvaðst þó ekki hafa séð neinn áverka.

Niðurstaða.

Ákærði hefur, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, neitað að hafa slegið S-kk-þf B-kk-þf í andlitið umrætt sinn. Vitnið B-kk-nf A-kk-nf, faðir ákærða, kvaðst ekki hafa tekið eftir neinum handalögmálum milli ákærða og kæranda. Ákærði og faðir hans viðurkenndu báðir að þeir hefðu verið reiðir og skammað kæranda.

Vitnisburður kærandans, S-kk-ef B-kk-ef, hefur frá upphafi verið mjög skýr og eindreginn á þann veg að ákærði hafi gengið að sér og slegið sig í andlitið. Framburður hans fær mjög eindreginn stuðning í vitnisburði strætisvagnabílstjórans, G-kk-ef S-kk-ef G-kk-ef, sem af fyrirliggjandi ljósmyndum að dæma hafði góða yfirsýn yfir það sem gerðist á vettvangi. Skýrði hann frá því, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, að ákærði hefði gengið að S-kk-þgf og gefið honum, fyrirvaralaust smálöðrung með hendinni eða handarbakinu.

Telur dómurinn að nægilega sé sannað, með vitnisburði þeirra S-kk-ef og G-kk-ef S-kk-ef og með hliðsjón af öðrum gögnum málsins, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í þessum 3. lið ákærunnar frá 29. nóvember 2006 greinir og þar er réttilega talin varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvörðun refsingar o.fl.

Ákærði er fæddur í júlí 1981. Samkvæmt framlögðu sakavottorði má rekja sakaferil hans aftur til ársins 1997. Á árunum 1997 og 1998 hlaut ákærði fjóra refsidóma fyrir nytjastuld, eignaspjöll, líkamsárás, rán, þjófnað og gripdeild. Á árunum 2000 til 2003 gekkst hann undir fimm lögreglustjórasáttir vegna fíkniefnabrota. Ákærði var dæmdur 13. nóvember 2003 í 45 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir fíkniefnabrot. Þá hlaut hann 60 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir þjófnað með dómi 22. apríl 2005 og annan dóm 5. október 2005 en þá var honum ekki gerð sérstök refsing. Þá var ákærði dæmdur 7. mars 2006 í fangelsi í fjóra mánuði skilorðsbundið í tvö ár fyrir þjófnað, og var dómur frá 22. apríl 2005 þá dæmdur með. Loks var ákærði dæmdur 15. mars 2006 í 90 daga fangelsi skilorðsbundið í þrjú ár vegna þjófnaðar. Virðist sem dómara í því máli hafi ekki verið kunnugt um dóminn sem gengið hafði átta dögum áður enda er tekið fram í dóminum að dómurinn frá 22. apríl 2005 væri tekinn upp og dæmdur með. Með broti sínu nú hefur ákærði því rofið skilorð fyrrgreindra dóma.

Ákærði hefur í máli þessu verið fundinn sekur um líkamsárás, þjófnaði, gripdeildir, nytjastuld, vörslu fíkniefna og akstur undir áhrifum slævandi lyfja. Fram er komið að hluta þýfisins var skilað, meðal annars fartölvu skv. ákærulið 1.3 í ákæru frá 17. október 2006. Þá ber að virða ákærða það til hagsbóta að hann hefur játað öll brot sín greiðlega, að undanskilinni líkamsárásinni. Við ákvörðun refsingar verður skilorð samkvæmt framangreindum dómum tekið upp og dæmt með, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Ákærði hefur átt við vímuefnavanda að stríða, sem tengist brotum hans að verulegu leyti. Hefur hann lagt fram gögn sem sýna að hann sé að reyna að vinna bug á vanda sínum og sé kominn í vinnu. Þrátt fyrir það þykir, með hliðsjón af löngum sakaferli og ítrekuðum skilorðsrofum, ekki unnt að skilorðsbinda refsivist hans.

Ákærði er sviptur ökurétti í 4 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Upptæk eru gerð 2,08 g af hassi.

Ákærði hefur fallist á að greiða skaðabótakröfu Þ-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef skv. ákæru, dags. 29. nóvember 2006, og verður ákærði því dæmdur til að greiða honum 48.300 krónur með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. maí 2006 til 15. desember 2006 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði útlagðan sakarkostnað samtals að fjárhæð 100.574 krónur og réttargæslu- og málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 211.650 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

D ó m s o r ð:

Ákærði, B-kk-nf R-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 8 mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti í 4 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Upptæk eru gerð 2,08 g af hassi.

Ákærði greiði Þ-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf 48.300 krónur með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. maí 2006 til 15. desember 2006 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 312.224 krónur í sakakostnað, þar af 211.650 krónur í réttargæslu- og málsvarnarþóknun til skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Á-kk-nf M-kk-nf