S-275/2009

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Snæfellsnesi 17. desember 2009 á hendur ákærða, M-kk-þgf I-kk-þgf E-kk-þgf, kt. …, Grundargötu 74 í Grundarfjarðarbæ. Málið var dómtekið 24. mars 2010.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 6. nóvember 2009, í félagsheimilinu við Sæból í Grundarfjarðarbæ, slegið S-kk-þf S-kk-þf P-kk-þf, kt. …, í andlitið með þeim afleiðingum að hann fékk skurð neðan við vinstra auga sem þurfti að sauma.“ Er þetta talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verði ekki gerð refsing og til þrautavara að refsing verði svo væg sem lög frekast leyfa. Jafnframt er þess krafist að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

I.

Aðfaranótt föstudagsins 6. nóvember 2009 fór fram grímuball hjá Fjölbrautaskóla Snæfellinga í félagsheimilinu Sæbóli í Grundarfirði. Um kl. 1.00 um nóttina leitaði Ó-kk-nf T-kk-nf, húsvörður skólans, eftir aðstoð lögreglumanns sem var við eftirlit fyrir utan félagsheimilið. Þegar lögreglumaðurinn kom inn í eldhús félagsheimilisins voru tveir dyraverðir með S-kk-þf S-kk-þf P-kk-þf í tökum á gólfinu. Fram kom að S-kk-nf hafði lent í átökum og verið færður inn í eldhúsið til að kanna meiðsl sem hann hlaut í andliti. Þegar þangað var komið hefði hann gripið hníf og gert sig líklegan til að hlaupa á brott með vopnið. Við þessu hefði verið brugðist með því að afvopna hann og yfirbuga. Fram kemur í frumskýrslu lögreglu að S-kk-nf hafi verið æstur og var hann færður í járn.

S-kk-nf var færður til aðhlynningar á heilsugæslustöðina í Grundarfirði. Fram kemur í frumskýrslu lögreglu að hann hafi ekki verið samvinnuþýður við skoðun hjá lækni og var hann færður á lögreglustöðina í Grundarfirði, en þangað var hann sóttur af föður sínum síðar um nóttina.

Samkvæmt læknisvottorði Þ-kk-ef B-kk-ef, heilsugæslulæknis, 24. nóvember 2009 reyndist S-kk-nf með um 2 cm skurð hliðlægt yfir vinstra kinnbeini. Einnig kemur fram að talsvert mar og bólga hafi verið við sárið. Þá segir að sárið hafi verið saumað með fimm sporum og er því slegið föstu að það muni skilja eftir sig ör.

Hinn 9. nóvember 2009 mætti S-kk-nf á lögreglustöðina í Stykkishólmi ásamt föður sínum og lagði fram kæru vegna þeirrar líkamsárásar sem hann taldi sig hafa orðið fyrir af hendi ákærða.

II.

Ákærði neitaði sök við yfirheyrslu hjá lögreglu 17. nóvember 2009 og lýsti atburðum á þann veg að hann hefði varað S-kk-þf S-kk-þf P-kk-þf við að fara út úr félagsheimilinu svo hann yrði ekki laminn. S-kk-nf hefði þá verið með stæla og kvaðst ákærði hafa ýtt við honum. Ákærði kvaðst síðan hafa tekið upp búning sinn en þá fengið þrjú hnéspörk frá S-kk-þgf. Við þessu kvaðst ákærði hafa brugðist með því að ýta S-kk-þgf þannig að hann lenti inni í fatahenginu. Þessu hefði svo lokið með því að ákærði gekk burt.

Fyrir dómi lýsti ákærði málsatvikum þannig að hann hefði verið að ná í grímubúning sinn við fatahengið þegar hann gekk að S-kk-þgf. Ákærði kvaðst hafa vitað að fyrr um kvöldið hefði S-kk-nf lent í útistöðum við kunningja ákærða og því kvaðst hann hafa varað S-kk-þf við að fara út vegna þeirra sem þar voru. Ákærði sagði að S-kk-nf hefði brugðist við þessu með einhverjum stælum og kvaðst ákærði þá hafa ýtt honum frá sér. Þessu næst sagðist ákærði hafa beygt sig niður til að taka upp búning sinn en þá hefði hann fengið þrjú hnéspörk frá S-kk-þgf. Ákærði kvaðst hafa varist þessu með því að ýta S-kk-þgf af krafti í fatahengið. Aðspurður sagði ákærði að S-kk-nf væri sér ókunnugur og kvaðst ákærði ekkert hafa átt sökótt við hann. Einnig neitaði ákærði að hafa slegið S-kk-þf í andlitið. Þá sagðist ákærði ekki hafa verið með hring á fingri og tók fram að hann hefði ekki séð blóð á S-kk-þgf. Um ástand sitt sagðist ákærði hafa verið búinn að drekka nokkra bjóra.

III.

Fyrir dómi greindi S-kk-nf S-kk-nf P-kk-nf þannig frá atburðum að hann hefði verið að ná í úlpu sína í fatahenginu þegar ákærði kom og sagðist vita hver S-kk-nf væri og hvar hann ætti heima. S-kk-nf kvaðst hafa sagt allt í lagi og þá hefði ákærði kýlt sig með krepptum hnefa eitt högg. Taldi S-kk-nf að ákærði hefði verið með hring og kvaðst S-kk-nf vera með ör eftir það. Þessu næst kvaðst S-kk-nf hafa ráðist að ákærða og greitt honum hnéspark. Aðspurður kannaðist S-kk-nf við að hafa lent í útistöðum við aðra á ballinu en tók fram að hann hefði ekki átt neitt sökótt við ákærða. Þá sagðist S-kk-nf hafa verið undir áhrifum áfengis.

IV.

Vitnið L-kvk-nf L-kvk-nf Á-kvk-nf bar fyrir dómi að hún hefði gengið fram þegar ballið var búið. Þar sagði L-kvk-nf að ákærði hefði rekist í sig og kvaðst hún hafa hörfað frá. Þegar hér var komið kvaðst vitnið hafa litið á S-kk-þf og séð að honum blæddi. Þessu næst hefði S-kk-nf tekið í höfuð ákærða og veitt honum hnéspark, en þá kvaðst vitnið hafa kallað eftir aðstoð. Aðspurð kvaðst L-kvk-nf hafa verið allsgáð.

Vitnið B-kvk-nf G-kvk-nf kom fyrir dóm og sagðist hafa verið að skima eftir úlpu sinni í fatahenginu þegar hún hefði tekið eftir ákærða og S-kk-þgf. Vitnið kvaðst hafa litið á þá og séð ákærða slá S-kk-þf í andlitið vinstra megin með krepptum hnefa þannig að höggið kom á kinnbeinið undir auga. Við þetta kvaðst vitnið hafa litið undan og heyrt L-kvk-þf kalla eftir hjálp. Aðspurð kvaðst B-kvk-nf hafa verið allsgáð.

Vitnið G-kk-nf J-kk-nf skýrði frá því fyrir dómi að hann hefði verið að klæða sig í úlpu í fatahenginu þegar hann sá ákærða kýla S-kk-þf með hnefa í andlitið. Við þetta hefði S-kk-nf dottið á fatahengið en síðan ráðist að ákærða og gefið honum tvö hnéspörk. G-kk-nf kvaðst hafa tekið eftir að S-kk-nf var með áverka í andliti og taldi vitnið að hann hefði fengið þá eftir að hafa fallið á fatahengið. Einnig sagðist vitnið telja að ákærði hefði kýlt S-kk-þf tvívegis. Þá kvaðst vitnið ekki hafa verið undir neinum áhrifum og hvorki þekkja ákærða né S-kk-þf.

Vitnið L-kk-nf G-x-x K-x-x greindi frá því fyrir dómi að einhver spenna hefði verið milli ákærða og S-kk-ef á ballinu. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða sveifla færanlegu fatahengi í áttina að S-kk-þgf en ekki tekið eftir hvort það fór í hann. Upp úr því hefðu byrjað slagsmál milli þeirra og þá kvaðst vitnið hafa snúið sér að dyraverði og kallað í hann. Þegar dyravörður hefði skilið þá að kvaðst vitnið hafa tekið eftir að S-kk-nf var með skurð undir auganu. Nánar aðspurður sagði L-kk-nf að hann hefði snúið sér frá þegar hann kallaði á aðstoð en á meðan hefði hann ekki séð hvað fór fram á milli ákærða og S-kk-ef.

Vitnið G-kk-nf H-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði farið með ákærða í fatahengið að sækja búninga. Þar hefðu ákærði og S-kk-nf verið að ræða eitthvað. G-kk-nf kvaðst hins vegar hafa verið að svipast um eftir sínum búningi þegar hann heyrði læti og öskur. Í því kvaðst vitnið hafa séð S-kk-þf koma á ferð og ráðast að ákærða með hnéspörkum.

V.

Ákærði hefur fyrir dómi og við yfirheyrslu hjá lögreglu staðfastlega neitað að hafa slegið S-kk-þf S-kk-þf P-kk-þf í andlitið aðfaranótt föstudagsins 6. nóvember 2009 í félagsheimilinu við Sæból í Grundarfirði, eins og honum er gefið að sök í ákæru. Aftur á móti kannast ákærði við að hafa ýtt honum frá sér þegar hann var með einhverja stæla við sig í kjölfar þess að ákærði varaði hann við að fara út úr félagsheimilinu vegna þeirra sem þar voru. Einnig hefur ákærði lýst því að hann hafi ýtt S-kk-þgf kröftuglega frá sér eftir að hann hafði ráðist að ákærða með hnéspörkum.

Fyrir dómi hefur S-kk-nf hins vegar lýst atvikum þannig að ákærði hafi komið að sér í fatahenginu og sagst vita hver S-kk-nf væri og hvar hann ætti heima. Þegar S-kk-nf svaraði allt í lagi hafi ákærði slegið hann eitt högg í andlitið með krepptum hnefa. Í kjölfarið hafi S-kk-nf ráðist að ákærða með hnéspörkum. Þessi framburður S-kk-ef er studdur vætti vitnanna B-kvk-ef G-kvk-ef og G-kk-ef J-kk-ef, en þau hafa bæði borið fyrir dómi að ákærði hafi í fatahenginu slegið S-kk-þf með krepptum hnefa í andlitið. Framburður annarra vitna fer ekki í bága við þetta en af honum verður ráðið að þau fylgdust ekki óslitið með samskiptum ákærða og S-kk-ef. Samkvæmt þessu er sannað gegn eindreginni neitun ákærða að hann hafi slegið S-kk-þf hnefahögg í andlitið. Að virtum framburði S-kk-ef þykir jafnframt ekki varhugavert að slá því föstu að við þetta hafi hann hlotið skurð undir auga. Er þetta stutt vætti L-kvk-ef L-kvk-ef Á-kvk-ef, en hún hefur borið að S-kk-nf hafi verið blóðugur áður en hann réðst að ákærða með hnéspörkum. Því þykir mega útiloka að S-kk-nf hafi hlotið þá áverka eftir að hafa fallið á fatahengið en ákærði sjálfur hefur sagt að hann hafi ýtt kröftuglega við S-kk-þgf þannig að hann fór í fatahengið eftir að S-kk-nf hafði ráðist að honum með hnéspörkum.

Samkvæmt framansögðu verður ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás og varðar brotið við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940.

Ákærði var 18 ára að aldri þegar hann framdi brotið, en hann er með hreint sakavottorð. Að því gættu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 75.000 króna sekt og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inn fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Loks verður ákærði samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærði dæmdur til að greiða ferðakostnað verjandans.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, M-kk-nf I-kk-nf E-kk-nf, greiði 75.000 króna sekt í ríkissjóð og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærði greiði 177.688 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef K-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 150.600 krónur, og ferðakostnað verjandans, 20.188 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf