S-428/2010

Mál þetta höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 1. desember 2010 á hendur ákærða, A…, kt. …, …, …. Málið var dómtekið 31. mars 2011.

Ákærða er gefin að sök ólögmæt nauðung „með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 24. september 2010, að Hvanneyrargötu 4, Hvanneyri, Borgarbyggð, ógnandi og æstur í framkomu með skipunum og vopnaður hnífi neytt J-kvk-þf M-kvk-þf S-kvk-þf, kt. 280691-2329, og P-kk-þf S-kk-þf, kt. 171288-3049, til að afhenda sér lykil að herbergi J-kvk-ef M-kvk-ef, og einnig að fara inn í herbergið og halda þar kyrru fyrir og læst þau þar inni. Stuttu síðar, eftir að annar maður, K-kk-nf F-kk-nf, kt. 170388-4029, hafði fengið lykilinn hjá ákærða og farið inn í herbergið að boði hans en af ótta við ákærða læst herberginu innan frá, viðhaldið nauðunginni með því að hafa á sama ógnandi hátt og með því að berja á ytra byrgði hurðar á herberginu og með því að senda ógnandi textaskilaboð í farsíma P-kk-ef og K-kk-ef, krafist inngöngu í herbergið gegn þeirra vilja.“ Er þetta talið varða við 225. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940.

Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er þess krafist, með vísan til 1. tl. 1. mgr. 69. gr. a almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 149/2009, að gerður verði upptækur hnífur sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins og sakarkostnaður felldur á ríkissjóð. Til vara krefst ákærði vægustu refsingar sem lög frekast leyfa.

I.

Föstudaginn 24. september 2010, kl. 2.24 um nóttina, barst lögreglunni í Borgarnesi tilkynning símleiðis um að ákærði héldi þremur einstaklingum inni í herbergi að Hvanneyrargötu 4 á Hvanneyri. Tilkynnandi var J-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf, en aðrir með henni í herberginu voru P-kk-nf S-kk-nf og K-kk-nf F-kk-nf. Um er að ræða nemendagarða Landbúnaðarháskólans á Hvanneyri þar sem ákærði og þau sem voru í herberginu búa, en öll stunduðu þau nám við skólann. Fram kom hjá J-kvk-þgf að ákærði væri vopnaður hnífi en af upptöku á símtalinu má greinilega merkja að J-kvk-nf var í miklu uppnámi.

Lögregla kom á vettvang um stundarfjórðungi eftir að tilkynningin barst en erfiðlega gekk að finna húsið. Í símtali við lögreglu var ákveðið að lögreglumönnum yrði réttur lykill að útidyrum út um glugga á herberginu þar sem fólkið dvaldi. Þegar lögregla var komin á vettvang komu P-kk-nf og K-kk-nf út úr húsinu og segir í frumskýrslu að þeir hafi verið æstir og legið mikið niðri fyrir. Einnig kemur fram að J-kvk-nf hafi verið í miklu uppnámi og misst meðvitund sökum oföndunar. Þegar lögreglumenn voru að ræða við P-kk-þf og K-kk-þf fyrir utan húsið birtist ákærði á nærbuxum einum fata og var hann handtekinn. Öll munu þau hafa verið undir einhverjum áhrifum áfengis.

Lögregla kannaði vettvang og fann í herbergi ákærða hníf með 16,5 cm blaði, sem var haldlagður. Ákærði var færður á lögreglustöðina til frekari rannsóknar, en kölluð var til sjúkrabifreið til að færa J-kvk-þf á sjúkrahúsið á Akranesi þar sem hún fékk aðhlynningu vegna ótta og oföndunar.

Í þágu rannsóknar málsins var dregið blóðsýni úr ákærða kl. 3.46 og reyndist magn alkóhóls í blóðinu vera 1,17‰ að teknu tilliti til venjubundinna vikmarka. Þvagsýni sem tekið var frá ákærða skömmu áður var skimað án þess að fram kæmi svörun gagnvart fíkniefnum.

Á vettvangi var farsími ákærða haldlagður og við athugun á honum fundust tvö smáskilaboð (SMS) send til P-kk-ef og ein skilaboð send til K-kk-ef. Fyrstu skilaboðin voru samkvæmt klukku símans send kl. 2.39:29 á P-kk-þf og hljóðuðu þau þannig: „Jæja! Fyrst tid viljid ljuga að mer..... Andskotinn hafi tad segid tad bara strax!“. Næstu skilaboð voru send P-kk-þgf kl. 2.45:48 og hljóðuðu þannig: „Læt ta bara verkin tala!“. Þriðju skilaboðin voru síðan send K-kk-þgf kl. 2.46:26 og voru samhljóða síðari skilaboðunum til P-kk-ef.

II

1

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglunni í Borgarnesi eftir dvöl í fangaklefa um nóttina eftir handtöku. Ákærði kannaðist ekki við að hafa ógnað neinum með hnífi eða haft í hótunum. Ákærði lýsti atvikum þannig að hann hefði komið heim seint um kvöldið og hitt P-kk-þf S-kk-þf og J-kvk-þf M-kvk-þf S-kvk-þf, en hún hefði verið miður sín og grátandi. Ástæðuna fyrir því hefði hún sagt vera að menn væru fyrir utan íbúðina að fylgjast með henni. Einnig sagði ákærði að J-kvk-nf hefði mælst til þess að hann færi inn í sitt herbergi eða hefði ella verr af. Við þessu kvaðst ákærði hafa brugðist með því að fara inn í sitt herbergi og sækja hníf til að hafa með sér þegar hann lokaði svaladyrum og gluggum. Eftir að hafa gert það kvaðst ákærði hafa hitt K-kk-þf F-kk-þf, sem var nýkominn heim og spurði hvort eitthvað amaði að. Ákærði kvaðst hafa bent K-kk-þgf á að ræða við J-kvk-þf og hefði hann þá farið inn í herbergið til J-kvk-ef og P-kk-ef.

Þegar hér var komið kvaðst ákærði hafa farið inn í herbergi sitt og gengið frá hnífnum en síðan hefði hann knúið dyra á herbergi J-kvk-ef og spurt eftir K-kk-þgf. P-kk-nf hefði þá svarað og sagt K-kk-þf ekki vera þar. Ákærði kvaðst þá hafa farið aftur inn í sitt herbergi og heyrt að þau þrjú voru inni í herberginu hjá J-kvk-þgf. Af þeim sökum hefði hann sent þeim sms-skilaboð þess efnis að þau hefðu logið að honum. Um skilaboð þess efnis að ákærði ætlaði að láta verkin tala kvaðst ákærði hafa átt við að hann ætlaði út úr herbergi sínu þótt J-kvk-nf hefði beðið hann að halda kyrru fyrir. Ákærði kvaðst svo hafa verið kominn upp í rúm þegar hann varð var við umgang, auk þess sem bankað hefði verið á dyrnar hjá honum. Þegar ákærði fór að gæta að hver væri á ferð hefði enginn verið frammi á gangi en útidyrnar opnar. Ákærði kvaðst þá hafa farið út og verið handtekinn.

Ákærði taldi að ásakanir í sinn garð væru samantekin ráð J-kvk-ef, P-kk-ef og K-kk-ef. Um drykkju sína sagði ákærði að hann hefði verið búinn að drekka um ellefu bjóra frá því kl. 5 um daginn og taldi ákærði sig ekki hafa verið mjög ölvaðan.

2

Fyrir dómi lýsti ákærði atvikum þannig að umrætt kvöld hefði hann ásamt fleirum verið að skemmta sér á Hvanneyri. Meðal annars hefði hann farið á svonefndan Kollubar og þar hefði hann séð fyrrverandi unnustu sína að slá sér upp með fyrrverandi unnusta J-kvk-ef. Þegar ákærði kom á heimavistina um nóttina kvaðst hann hafa komið að J-kvk-þgf í miklu uppnámi grátandi í fanginu á P-kk-þgf. Ástæðuna fyrir þessu hefði hún sagt vera samskipti við fyrrverandi unnusta, auk þess sem hún ætti von á einhverjum mönnum úr bænum sem ættu eitthvað sökótt við hana. Ákærði kvaðst hafa reynt að róa J-kvk-þf og sagt að hann ætlaði að ganga úr skugga um að húsið væri læst. Áður kvaðst ákærði hafa sótt hníf inn í herbergi sitt sér til öryggis. Um framhaldið eftir að ákærði var búinn að loka húsinu sagðist hann hafa farið inn í herbergi til J-kvk-ef og P-kk-ef með hnífinn í hendi og þegar hann var að ganga út úr herberginu hefði K-kk-nf komið og spurt hvað gengi á. Ákærði kvaðst þá hafa sagt honum að eitthvað væri að hjá J-kvk-þgf, sem hún gæti útskýrt. Að því sögðu hefði ákærði afhent K-kk-þgf lykil að herberginu og síðan farið inn í sitt herbergi.

Eftir að hafa um stund dvalið í sínu herbergi kvaðst ákærði hafa bankað á dyrnar hjá J-kvk-þgf og spurt eftir K-kk-þgf til að hafa félagsskap af honum. P-kk-nf hefði þá svarað og sagt að K-kk-nf væri ekki inni í herberginu. Þegar ákærði var kominn aftur inn í sitt herbergi kvaðst hann hafa heyrt í þeim þremur og þá hefði hann sent sms-skilaboð þess efnis að þau hefðu verið að ljúga að honum. Þegar ákærði fékk engin viðbrögð við þeim skilaboðum hefði hann sent K-kk-þgf og P-kk-þgf sms-skilaboð um að hann ætlaði að grípa til sinna ráða, en með því hefði hann átt við að hann myndi þá mæta þeim mönnum sem J-kvk-nf óttaðist. Tók ákærði fram að hann hefði ekki með nokkru móti meint þetta þannig að hann hefði eitthvað illt í huga gagnvart J-kvk-þgf, P-kk-þgf eða K-kk-þgf.

Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa ógnað neinum með hnífnum eða haft neitt á móti því að þau sem voru inni í herbergi J-kvk-ef kæmu fram. Einnig sagði ákærði að hann hefði boðið J-kvk-þgf að skipta á lyklum og síðan hefði hann strax afhent K-kk-þgf lykilinn að herbergi J-kvk-ef. Þá tók ákærði fram að hægt væri að opna dyrnar að herberginu innan frá með snerli á læsingunni. Um ástand sitt sagði ákærði að hann hefði frá því kl. 5 um daginn verið búinn að drekka um 11 bjóra af minni gerðinni. Jafnfram sagði ákærði að J-kvk-nf hefði þegar verið í uppnámi sem ekki verði rakið til hans. Loks tók ákærði fram að hann hefði ekki haft neitt illt í huga gagnvart skólasystkinum sínum heldur þvert á móti hefði hann ætlað að gagna fram fyrir skjöldu til að verja þau.

III

1

Vitnið J-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf kom fyrir dóm og lýsti aðdragandanum þannig að hún hefði ásamt fleirum verðið að skemmta sér á Hvanneyri. Á Kollubar hefði henni lent saman við dreng, sem hún var að slá sér upp með, en sá drengur hefði verið að ræða við fyrrverandi unnustu ákærða. Vitnið kvaðst svo hafa farið heim í fylgd P-kk-ef S-kk-ef og þegar þangað var komið lýsti J-kvk-nf því að hún hefði verið í uppnámi. Þessu næst sagði vitnið að ákærði hefði komið og spurt hvað amaði að. P-kk-nf hefði þá skýrt ákærða frá atvikum og hefði ákærða mislíkað það sem hann heyrði, en vitnið taldi hugsanlegt að það hefði verið vegna fyrrverandi unnustu ákærða.

J-kvk-nf lýsti framhaldinu þannig að inni í herbergi hennar hefði ákærði verið með hníf og taldi vitnið hugsanlegt að hann hefði ætlað að vinna mein fyrrverandi unnustu sinni eða þeim dreng sem vitnið hafði verið í sambandi við. Vitnið kvaðst hafa beðið ákærða að gera ekkert heimskulegt, auk þess sem vitnið kvaðst hafa bent honum á að fólk sér tengt myndi ekki láta kyrrt liggja ef ákærði myndi gera vitninu eitthvað. Nánar aðspurð sagði J-kvk-nf þó að ákærði hefði aldrei ógnað sér, en hún hefði allt að einu upplifað hræðslu vegna hnífsins sem hann bar. Einnig sagði J-kvk-nf að hún hefði ekki skilið ákærða þannig að hann hefði verið reiður út í sig.

Um dvölina inni í herberginu sagði J-kvk-nf að ákærði hefði beðið hana og P-kk-þf að halda þar kyrru fyrir og taldi vitnið að um skipun hefði verið að ræða. Ákærði hefði einnig beðið um lykla að herberginu og farið út og læst því. Þegar hér var komið sagði J-kvk-nf að ekki hefði hvarflað að henni og P-kk-þgf að fara út úr herberginu, auk þess sem hún sagðist hafa verið mjög hrædd og farin að ofanda. K-kk-nf F-kk-nf hefði síðan komið inn í herbergið og P-kk-nf stokkið til og læst herberginu aftur. Þeir hefði einnig tekið rúmið og sett fyrir dyrnar til að varna ákærða inngöngu. Þessu næst hefðu þau haft samband við lögreglu.

Aðspurð sagði J-kvk-nf að hún og P-kk-nf hefðu sjálf farið inn í herbergið til hennar, en haldið þar kyrru fyrir vegna þess að þau töldu ógnun stafa af ákærða sem gekk um frammi á gangi vopnaður hnífi. Einnig kannaðist J-kvk-nf ekki við að hafa rætt um að menn væru væntanlegir sem áttu eitthvað sökótt við hana.

Um ástand sitt sagði J-kvk-nf að hún hefði verið búin að neyta áfengis en ekki fundið til teljandi áfengisáhrifa. Þá kvaðst hún aldrei hafa séð ákærða nota eiturlyf, en P-kk-nf hefði hins vegar greint henni frá því að ákærði neytti fíkniefna.

2

Vitnið P-kk-nf S-kk-nf kom fyrir dóm og greindi þannig frá atvikum að hann og J-kvk-nf hefðu farið heim eftir að hafa verið að skemmta sér á Kollubar. J-kvk-nf hefði verið miður sín vegna samskipta við strák sem hún var í sambandi við og þegar heim var komið sagði P-kk-nf að hann hefði reynt að hugga hana inni í eldhúsi. Ákærði hefði svo komið og séð að J-kvk-nf var í uppnámi. Við þessu hefði hann brugðist með því að sækja hníf, en síðan hefði hann sagt að svona færi enginn með vini sína. P-kk-nf sagði að þá hefði hann og J-kvk-nf reynt eftir mætti að róa ákærða og fá hann til að fara inn í sitt herbergi. Að lokum hefði ákærði fallist á tilmæli þeirra gegn því að hann fengi lykilinn að herbergi J-kvk-ef. Þegar J-kvk-nf var búin að afhenda ákærða lykilinn hefði hann sagt þeim að fara inn í herbergi til hennar og við því hefðu þau orðið og ákærði læst hurðinni. Nánar aðspurður taldi P-kk-nf að ákærði hefði skipað þeim að fara inn í herbergið. Tók vitnið fram að ákærði hefði verið til alls líklegur og verið mjög ógnandi. Einnig sagði P-kk-nf að hann hefði talið sér óheimilt að koma út úr herberginu. Þó tók vitnið fram að ákærði hefði ekki gefið til kynna að hann ætlaði að gera þeim eitthvað eða haft í hótunum við þau.

Um framhaldið sagði P-kk-nf að innan úr herberginu hjá J-kvk-þgf hefði hann heyrt ákærða læsa hurðum, loka gluggum og draga fyrir. Tók vitnið fram að ákærði hefði haft á orði að menn væru á eftir honum og að hann skuldaði einhverjum fé. Nánar lýsti vitnið þessu þannig að ákærði hefði skynjað einhverja utanaðkomandi ógn sem þeim stafaði hætta af. Taldi P-kk-nf hugsanlegt að skilja hefði mátt ákærða á þann veg að hann væri að verja þau eða að hann hefði viljað að þau héldu kyrru fyrir meðan hann færi og gerði fyrrverandi unnustu sinni eitthvað. Hins vegar taldi vitnið, þegar hér var komið, að ekki hefði vakað fyrir ákærða að vinna vitninu eða J-kvk-þgf mein.

Þessu næst sagði vitnið að K-kk-nf hefði komið inn í herbergið og spurt hvað amaði að. Þau hefðu sagt honum að koma inn og læsa og í kjölfarið hefðu þau hringt í lögregluna, sem hefði sagt þeim að varna ákærða inngöngu með því að setja rúmið fyrir hurðina. Ákærði hefði síðan bankað á hurðina og spurt eftir K-kk-þgf en vitnið sagt að hann væri farinn. P-kk-nf lýsti því að lögreglan hefði átt í erfiðleikum með að finna húsið. Að lokum hefði hann og K-kk-nf farið út og mætt lögreglunni. Rétt í því hefði ákærði komið út á nærbuxunum og verið handtekinn.

Um ástand sitt sagði P-kk-nf að hann hefði ekki verið undir merkjanlegum áfengisáhrifum. Ákærði hefði hins vegar sennilega verið undir áhrifum vímuefna, en vitnið kvaðst hafa fylgst með ákærða taka Rítalín viku áður. Aðspurður um sms-skilaboð ákærða kvaðst P-kk-nf hafa talið þau ógnandi í garð þess stráks sem J-kvk-nf hafði verið í sambandi við.

3

Vitnið K-kk-nf F-kk-nf kvaðst hafa komið heim un nóttina og þá hefði verið dregið fyrir alla glugga, auk þess sem útidyr og innri hurð voru lokaðar. Tók vitnið fram að þetta væri óvenjulegt. Þegar K-kk-nf var kominn inn sagði hann að ákærði hefði verið að fara inn í herbergi vitnisins. Ákærði hefði verið með hníf í rassvasanum og kvaðst vitnið hafa spurt hann hvað væri að. Ákærði hefði þá látið vitnið hafa lykla að herbergi J-kvk-ef og þangað kvaðst vitnið hafa farið og læst á eftir sér. Inni í herberginu hefði J-kvk-nf setið á rúminu í taugaáfalli að anda í poka. Þau hefðu síðan hringt eftir aðstoð lögreglu.

Framhaldinu lýsti K-kk-nf þannig að lögregla hefði komið eftir um hálfa klukkustund, en lögreglumenn hefðu átt í erfiðleikum með að finna húsið. Kvaðst vitnið hafa farið út til að ná í lögreglu en þá hefði ákærði verið handtekinn.

Aðspurður um sms-skilaboð kvaðst vitnið ekki vita hvernig þau bæri að skilja. Einnig sagði K-kk-nf að sér hefði ekki staðið á sama að ákærði gekk um með hníf og kvaðst vitnið ekki hafa treyst sér fram á gang. Ákærði hefði hins vegar aldrei ógnað vitninu og samskipti þeirra verið ágæt. Um ástand ákærða sagði vitnið að hann hefði verið undir áhrifum en ekki æstur. Vitnið kvaðst einnig hafa verið búið að drekka nokkra bjóra. Þá tók K-kk-nf fram að ákærði hefði bankað ákveðið á herbergisdyrnar. Ef vilji hefði staðið til taldi vitnið að ákærði hefði hæglega getað brotið sér leið með því að sparka upp hurðina.

4

Vitnið Þ-kk-nf J-kk-nf, lögreglumaður, bar fyrir dómi að á vettvangi hefði gengið erfiðlega að komast í samband við fólkið innan dyra en húsið hefði verið læst. P-kk-nf og K-kk-nf hefðu síðan komið út og ákærði þar á eftir. Um ástand ákærða sagði vitnið að hann hefði verið ölvaður en ekki æstur. Við athugun á vettvangi hefði fundist í herbergi ákærða hnífur sem lagt var hald á. Eftir að ákærði hafði verið handtekinn sagði vitnið að hann hefði í lögreglubifreiðinni á leið til Borgarness skýrt athafnir sínar þannig að hann hefði verið að vernda félaga sína.

Vitnið S-kk-nf G-kk-nf, lögreglumaður, greindi frá því fyrir dómi að lögregla hefði átt í erfiðleikum með að finna glugga á húsinu þar sem afhenda átti lykla að því. Skömmu síðar hefðu tveir drengir komið út úr húsinu og ákærði á eftir þeim á nærbuxunum. Fram kom hjá vitninu að ákærði hefði í lögreglubifreiðinni á leið á lögreglustöðina rætt um einhverja Fáfnismenn sem hann ætlaði að verja fólkið fyrir.

IV

Ákærði hefur hjá lögreglu og fyrir dómi staðfastlega neitað sök. Hefur ákærði skýrt svo frá að hann hafi ekki með nokkru móti beitt aðra ólögmætri nauðung heldur þvert á móti hafi honum gengið það eitt til að vernda skólafélaga sína gagnvart öðrum. Ákærði hefur kannast við að hafa haft hníf í hendi en skýrir það með því að hann hafi viljað tryggja eigið öryggi þegar hann gekk úr skugga um að heimavistin væri læst.

Vitnið P-kk-nf S-kk-nf bar fyrir dómi að ákærði hefði haft á orði að menn væru á eftir honum og að hann skuldaði einhverjum fé. Taldi vitnið að lýsa mætti þessu þannig að ákærði hefði skynjað einhverja utanaðkomandi ógn sem þeim öllum stafaði hætta af. Í þessu ljósi vildi P-kk-nf ekki útloka að ákærða hefði gengið það til að verja þau. Einnig lýsti vitnið K-kk-nf F-kk-nf því að húsið hefði verið læst og dregið fyrir glugga þegar hann kom heim um nóttina en það væri óvanalegt. Þá kom fram hjá lögreglu að ákærði hefði í lögreglubifreiðinni í kjölfar handtöku greint frá því að hann hefði ætlað að vernda skólafélaga sína þegar hann skýrði framgöngu sína. Í málinu liggur ekkert fyrir um að ákærði hafi haft nokkurt tilefni til að óttast að hann eða aðrir íbúar á heimavistinni hafi átt von á heimsókn misyndismanna. Hjá því verður hins vegar ekki litið að ákærði var ölvaður í umrætt sinn svo sem ráða má af mælingu á alkóhóli í blóði sem dregið var úr ákærða allnokkru eftir atburði. Verður að virða athafnir hans í því ljósi, en af þeim sökum er ekki hægt að vísa á bug að þær hafi stjórnast af ótta af þessu tagi þótt fyrir honum hafi ekki verið tilefni.

Í vætti J-kvk-ef M-kvk-ef S-kvk-ef og P-kk-ef S-kk-ef kemur fram að ákærða hefði mislíkað mjög þegar honum var skýrt frá því sem kom J-kvk-þgf úr jafnvægi. Einnig sagði P-kk-nf að ákærði hefði látið þau orð falla að svona færi enginn með vini sína. Var á vitnunum að skilja að bræði ákærða hafi beinst að fyrrverandi unnustu sinni eða þeim dreng sem J-kvk-nf hafði verið að slá sér upp með. Af þeim sökum hefðu umrædd vitni óttast að ákærði ætlaði að vinna þessu fólki mein. Á hinn bóginn hefði ákærði ekki haft í hótunum við vitnin eða gefið til kynna að hann hefði illt í hyggju gagnvart þeim. Verður heldur ekki ráðið af vætti þeirra að ákærði hafi neytt J-kvk-þf til að afhenda sér lykil að herbergi hennar, eins og segir í ákæru. Vitnin hafa aftur á móti borið fyrir dómi að þau hafi skilið orð ákærða sem skipun um að halda kyrru fyrir í herberginu.

Samkvæmt því sem hér hefur verið rakið verður því ekki hafnað að fyrir ákærða hafi vakað að verja sig og aðra gegn því sem hann taldi yfirvofandi ógn. Að því gættu er í sjálfu sér ekki óeðlilegt að hann hafi beint þeim tilmælum til félaga sinna að halda kyrru fyrir í herbergi J-kvk-ef. Ekki liggur heldur fyrir samkvæmt fyrrgreindum vitnisburðum að ákærði hafi með einhverju móti ógnað þeim sem dvöldu í herberginu, en í þeim efnum nægir ekki það eitt að hann bar hníf vegna ótta af fyrrgreindu tilefni. Þá breyta engu sms-skilaboð sem ákærði sendi P-kk-þgf og K-kk-þgf þess efnis að hann ætlaði að láta verkin tala, en P-kk-nf sagði fyrir dómi að hann hafi ekki tekið þetta til sín og K-kk-nf kvaðst ekki hafa vitað hvað ákærði átti við. Loks verður með engu móti útiloka að umrædd vitni hafi misskilið og rangtúlkað allar aðstæður og er þá haft í huga að J-kvk-nf var þegar í uppnámi áður en hún hitti ákærða, auk þess sem K-kk-nf varð sjálfur ekki vitni að aðdragandanum heldur heyrir um atvik frá J-kvk-þgf og P-kk-þgf. Að öllu þessu virtu þykir ekki gegn eindreginni neitun ákærða sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, að ákærði hafi í umrætt sinn beitt ólögmætri nauðung. Verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Samkvæmt 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun verjanda ákærða og ferðakostnaður verjandans, en þær greiðslur þykja hæfilega ákveðnar ásamt virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A…, er sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef, héraðsdómslögmanna, 313.750 krónur og ferðakostnaður verjandans 18.637 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf