S-581/2006

Ár 2006, mánudaginn 4. september, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í máli nr. S-581/2006: Ákæruvaldið gegn A-kk-þgf Á-kk-þgf B-kk-þgf, sem dómtekið var 31. ágúst síðastliðinn.

Málið er höfðað með ákærum Ríkissaksóknara, útgefnum 24. júní og 3. október 2005 og ákærum Lögreglustjórans í Reykjavík, útgefnum 26. júlí 2005 og 27. júní 2006, á hendur ákærða, A-kk-þgf Á-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Borgarhrauni 11, Hveragerði.

Með ákæru lögreglustjóra 26. júlí 2005 er málið höfðað til refsingar fyrir:

A.

Þjófnað samkvæmt 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með því að hafa:

1. Föstudaginn 5. nóvember 2004, stolið áfengi að verðmæti 6.400 krónur úr barskáp herbergis nr. 301 á Hótel Ísafirði við Silfurtorg þar í bæ.

2. Föstudaginn 19. nóvember 2004, stolið dúnvesti, húfu og armbandi, samtals að verðmæti 8.287 krónur, úr verslun Hagkaupa í Kringlunni í Reykjavík.

3. Föstudaginn 15. apríl 2005, stolið þremur pörum af kvenskóm, samtals að verðmæti 25.000 krónur, úr skóvinnustofunni Þráni skóara við Grettisgötu 3 í Reykjavík.

B.

Brot á 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni með áorðnum breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, með því að hafa, föstudaginn 5. nóvember 2004, haft í vörslum sínum 0,01 gramm af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla haldlagði við leit í hótelherbergi nr. 301, sem ákærði hafði til umráða, sbr. 1. töluliður A kafla ákæru. Auk refsingar er þess krafist að ákærði sæti upptöku á nefndum fíkniefnum, sbr. 6. mgr. 5. gr. nefndra laga og 2. mgr. 14. gr. tilvitnaðrar reglugerðar.

C.

Nytjastuld samkvæmt 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga og brot á 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með því að hafa, fimmtudaginn 30. júní 2005, notað bifreiðina SH-329 í heimildarleysi og ekið henni um götur Reykjavíkur, sviptur ökurétti, uns lögregla stöðvaði för hans á Hafravatnsvegi.

Með ákæru lögreglustjóra 27. júní 2006 er málið höfðað til refsingar fyrir:

A.

Gripdeild samkvæmt 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með því að hafa, í fimm skipti á bensínstöðvum í Reykjavík, dælt bensíni á fimm tilteknar bifreiðar og ekið brott án þess að greiða fyrir eldsneytið:

1. Mánudaginn 30. maí, hjá Olís við Álfheima, fyrir 2.000 krónur.

2. Sunnudaginn 5. júní, á sama stað, fyrir 2.001 krónu.

3. Sunnudaginn 26. júní, á sama stað, fyrir 2.957 krónur.

4. Sunnudaginn 10. júlí, hjá Shell við Vesturlandsveg, fyrir 4.000 krónur.

5. Mánudaginn 11. júlí, á sama stað, fyrir 2.001 krónu.

B.

Fyrir þjófnað samkvæmt 244. gr. almennra hegningarlaga, með því að hafa, þriðjudaginn 19. júlí 2005, stolið jakka að verðmæti 2.799 úr verslun Hagkaupa í Kringlunni.

Með ákæru Ríkissaksóknara 24. júní 2005 er málið höfðað til refsingar fyrir rán samkvæmt 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, framið að kvöldi sunnudagsins 21. mars 2004 í söluturninum Lukkustjörnunni að Langholtsvegi 126, Reykjavík, í félagi við ókunnan mann, sem hér segir: „Ákærði fór inn í söluturninn og kannaði aðstæður á vettvangi og fór því næst út í bifreið sem hann og samverkamaður hans voru á og lét hann vita að öllu væri óhætt. Fór sá maður þá inn í söluturninn og ógnaði afgreiðslustúlkunni S-kvk-þgf G-kvk-þgf Á-kvk-þgf, [fæddri 1977], með glerflösku og skipaði henni að afhenda sér peninga úr peningakassa söluturnsins, um það bil kr. 50.000, sem hann fór með út úr söluturninum og inn í bifreiðina sem ákærði beið hans í. Ákærði og samverkamaður hans nýttu ránsfenginn sameiginlega í eigin þágu.“

Með ákærunni 3. október 2005 er málið loks höfðað til refsingar fyrir:

A.

Rán samkvæmt 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara fyrir líkamsárás og þjófnað samkvæmt 217. og 244. gr. sömu laga, með því að hafa, fimmtudaginn 14. apríl 2005, í Gullsmíðaverslun og verkstæði Láru, Skólavörðustíg 10, Reykjavík, „veist að eiganda verslunarinnar L-kvk-þgf M-kvk-þgf, sem þar var við afgreiðslu, þegar hún reyndi að hindra að ákærði opnaði glerskáp í versluninni, og hrint henni svo að hún féll í gólfið með þeim afleiðingum að hún hlaut tognun á hálsi, brjósthrygg og upphandlegg og mar á hendi. Ákærði tók síðan a.m.k. 2 hringa úr skápnum, samtals að verðmæti um kr. 10.000 og hvarf síðan af vettvangi.“

B.

Tilraun til ráns samkvæmt 252. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga, en til vara fyrir tilraun til gripdeildar samkvæmt 245. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga, með því að hafa, að kvöldi fimmtudagsins 23. júní 2005, farið í söluturninn Gotta, Garðastræti 2, Reykjavík, „ógnandi í framkomu, og sagt eiganda söluturnsins Ö-kvk-þgf G-kvk-þgf, sem þar var við afgreiðslu, að um rán væri að ræða og skipað henni að opna sjóðsvél söluturnsins. Ákærði gekk síðan að sjóðsvélinni og lamdi í hana og þegar hún opnaðist ekki tók hann vélina upp og sló henni ítrekað í afgreiðsluborðið en hvarf síðan á brott þegar honum tókst ekki að opna sjóðsvélina.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa fyrir þau brot, sem honum eru gefin að sök í ákærum Lögreglustjórans í Reykjavík 26. júlí 2005 og 27. júní 2006. Þá krefst hann vægustu refsingar, fyrir gripdeild, samkvæmt A kafla ákæru Ríkissaksóknara frá 3. október 2005, sem og fyrir tilraun til gripdeildar, samkvæmt B kafla sömu ákæru. Á hinn bóginn krefst ákærði sýknu af ákærunni 24. júní 2005.

Ákæra útgefin 26. júlí 2005.

Ákærði hefur fyrir dómi játað sakargiftir samkvæmt nefndri ákæru og viðurkennt afdráttarlaust að hafa framið öll þau brot, sem lýst er í A-C kafla ákærunnar hér að framan. Með hliðsjón af þeirri játningu, sem samrýmist í öllum tilvikum rannsóknargögnum málsins, er sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákærunni og þar þykir réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákæra útgefin 27. júní 2006.

Ákærði hefur fyrir dómi játað sakargiftir samkvæmt nefndri ákæru og viðurkennt afdráttarlaust að hafa framið öll þau brot, sem lýst er í A og B kafla ákærunnar hér að framan. Með hliðsjón af þeirri játningu, sem samrýmist í öllum tilvikum rannsóknargögnum málsins, er sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákærunni og þar þykir réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákæra útgefin 24. júní 2005.

I.

Sunnudagskvöldið 21. mars 2004 um kl. 22:52 barst lögreglu tilkynning um að framið hefði verið rán í söluturninum Lukkustjörnunni að Langholtsvegi 126. Lögreglumenn fóru á vettvang og ræddu við S-kvk-þf G-kvk-þf Á-kvk-þf afgreiðslustúlku og G-kk-þf Ö-kk-þf S-kk-þf verslunareiganda. Að sögn S-kvk-ef hefði hún verið ein við störf þegar skuggalegur maður hefði komið inn í sjoppuna, ógnað henni með flösku og skipað henni að afhenda peninga úr afgreiðslukassa. Hún hefði fyrst haldið að maðurinn væri að grínast, en þegar hann hefði áréttað skipun sína og mundað flöskuna hefði hún áttað sig á alvöru málsins og látið hann hafa þá peninga, sem hefðu verið í kassanum. Við svo búið hefði maðurinn hlaupið á brott. Að sögn G-kk-ef hefði ræninginn haft um 50-70.000 krónur upp úr krafsinu.

Lögregla skoðaði upptöku úr eftirlitsmyndavélakerfi sjoppunnar. Samkvæmt henni kom karlmaður inn í sjoppuna og dvaldi þar í 26 sekúndur án þess að kaupa nokkurn hlut. Er óumdeilt að hér var um ákærða að ræða. Tæpum 3 mínútum síðar kom annar maður inn, íklæddur úlpu og hettupeysu og með sólgleraugu fyrir augum. Maðurinn huldi að auki neðri hluta andlits síns. Hann gekk að afgreiðsluborðinu með flösku í annarri hendi og otaði henni yfir borðið. Innan mínútu hvarf hann á braut með peninga úr afgreiðslukassa sjoppunnar. Er óumdeilt að hér var ræninginn á ferð. Umrædd upptaka og ljósmyndir unnar upp úr henni eru meðal framlagðra gagna í málinu.

S-kvk-nf gaf formlega vitnaskýrslu hjá lögreglu sama kvöld og skýrði frá atvikum á sama veg og áður er rakið. Hún kvaðst halda að ræninginn hefði haft á brott með sér um 50.000 krónur. S-kvk-nf lýsti nánar komu ákærða inn í sjoppuna, sagði hann hafa skimað í kringum sig, hann virst vera mjög stressaður og spurt hana hvort hún seldi brauð. Að sögn S-kvk-ef hefði hún í því sambandi bent honum á að fara í verslun 10-11 í Glæsibæ og hann við svo búið horfið á braut.

Ákærði var yfirheyrður 4. október 2004 af Þ-kk-þgf G-kk-þgf Þ-kk-þgf rannsóknarlögreglumanni, annars vegar í tengslum við rán í sömu sjoppu daginn áður og hins vegar vegna gruns um aðildar að ráninu 21. mars. Hann neitaði aðild að ráni 3. október, en viðurkenndi aðild að ráninu 21. mars. Í skýrslunni, sem ákærði staðfesti með nafnritun sinni í viðurvist G-kk-ef I-kk-ef I-kk-ef rannsóknarlögreglumanns, er bókað að hann hafi framið ránið í félagi við S-kk-þf V-kk-þf E-kk-þf. Ákærði hefði farið fyrst inn í sjoppuna til að kanna aðstæður og minnti ákærða að hann hefði keypt sér svaladrykk í leiðinni. Í framhaldi hefði hann farið út í bifreið til S-kk-ef, sagt honum að allt væri í lagi, S-kk-nf því næst stokkið inn og rænt sjoppuna, með bjórflösku í hendi að því er ákærða minnti. Skömmu síðar hefði S-kk-nf komið hlaupandi út í bíl, með um 30.000 krónur í reiðufé að því er ákærða minnti. Í kjölfarið hefðu þeir eytt peningunum í fíkniefni.

S-kk-nf V-kk-nf var yfirheyrður tvívegis vegna málsins og þrætti staðfastlega fyrir aðild að umræddu ráni. Mun málið síðar hafa verið fellt niður gagnvart honum.

II.

Fyrir dómi neitaði ákærði sök. Hann kvaðst hafa farið inn í söluturninn Lukkustjörnuna umrætt kvöld til að kaupa sér svaladrykk, en ekki í því skyni að kanna aðstæður til ráns. Í framhaldi hefði hann sest inn í bifreið, sem hann og S-kk-nf V-kk-nf E-kk-nf hefðu komið á og S-kk-nf farið inn í sjoppuna. Hann hefði komið út skömmu síðar og sagt að hann hefði framið rán. Þeir hefðu því næst ekið á brott og ákærði verið brjálaður út í S-kk-þf fyrir tiltækið. Hann kvað ekkert samráð hafa verið haft um ránið, en sökum þess hefði ákærði stigið út úr bifreiðinni skömmu síðar og sagt skilið við S-kk-þf. Hann hefði því ekki notið neins ávinnings af brotinu. Ákærða var kynntur sá vitnisburður S-kvk-ef G-kvk-ef Á-kvk-ef að hann hefði ekki keypt neitt í sjoppunni, heldur aðeins spurt hvort brauð væri til sölu. Hann þrætti ekki fyrir það, en kvaðst minna að hann hefði einnig keypt sér eitthvað að drekka. Ákærði gaf þá skýringu á játningu sinni hjá lögreglu að hann hefði óttast gæsluvarðhald ef hann ekki játaði sök og því hefði hann borið á þann veg, sem bókað var. Hann kvaðst ekkert muna eftir yfirheyrslunni, en staðfesti nafnritun sína á viðkomandi framburðarskýrslu.

S-kk-nf V-kk-nf E-kk-nf bar fyrir dómi að hann kannaðist ekkert við málið og þvertók fyrir að hafa verið í slagtogi við ákærða umrætt kvöld.

S-kvk-nf G-kvk-nf Á-kvk-nf bar fyrir dómi að hún hefði verið að vinna í sjoppunni umrætt kvöld þegar ákærði hefði komið inn. Henni hefði strax fundist hann vera grunsamlegur, hann skimað í kringum sig og spurt hvort hún seldi brauð. S-kvk-nf hefði vísað honum á 10-11 í Glæsibæ og hann við svo búið horfið á braut án þess að kaupa nokkurn hlut. Skömmu síðar hefði annar maður komið inn í sjoppuna, íklæddur hettupeysu og með sólgleraugu. Sá hefði gengið að afgreiðsluborðinu með flösku í hendi, otað henni yfir borðið og skipað S-kvk-þgf að afhenda peninga úr afgreiðslukassanum. Að sögn S-kvk-ef hefði hún fyrst haldið að maðurinn væri að grínast, en þegar hann hefði byrjað að slá flöskunni ítrekað við brún afgreiðsluborðsins og áréttað kröfu sína hefði hún orðið hrædd og afhent honum peningana úr kassanum.

Þ-kk-nf G-kk-nf Þ-kk-nf rannsóknarlögreglumaður bar fyrir dómi að hann hefði yfirheyrt ákærða 4. október 2004 í þágu rannsóknar tveggja rána í umræddri sjoppu. Ákærði hefði neitað aðild að öðru ráninu en gengist greiðlega við aðild að ráninu 21. mars 2004 og skýrt frá atvikum á þá leið sem fram kæmi í skýrslu hans, án þess að hann væri beittur þvingun af neinu tagi. Í framhaldi af frásögn ákærða hefðu honum verið sýndar myndir úr eftirlitsmyndavélakerfi sjoppunnar og hann staðfest að um sig væri að ræða.

G-kk-nf I-kk-nf I-kk-nf rannsóknarlögreglumaður bar fyrir dómi að hann hefði verið kallaður til að votta undirritun ákærða á umrædda framburðarskýrslu 4. október og því gæti hann ekki borið um atvik meðan á yfirheyrslu stóð. Hann kvaðst ekki minnast þess að ákærði hefði verið í einhverri pressu, en gat þess að ákærði hefði gegnum tíðina átt til að játa á sig sakir of frjálslega til að losna úr haldi lögreglu.

III.

Óumdeilt er að laust fyrir kl. 22:52 að kvöldi sunnudagsins 21. mars 2004 kom hettuklæddur maður inn í söluturninn Lukkustjörnuna, ógnaði S-kvk-þgf G-kvk-þgf Á-kvk-þgf afgreiðslustúlku með flösku og krafði hana um peninga úr afgreiðslukassa sjoppunnar. Vísast um þetta til vitnisburðar S-kvk-ef, sem hefur verið stöðugur og dómurinn metur trúverðugan, sem og til upptöku úr eftirlitsmyndavélakerfi sjoppunnar, sem dómurinn hefur skoðað. Þannig leikur enginn vafi á því að rán var framið í skilningi 252. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt framburði ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi, sem samrýmist vætti S-kvk-ef og fyrrnefndri upptöku, var hann staddur á eða við brotavettvang, en fyrir liggur að ákærði kom inn í sjoppuna örfáum mínútum fyrir ránið og staldraði þar við í 26 sekúndur. Sá framburður ákærða að hann hafi farið inn í sjoppuna til að kaupa sér svaladrykk fær á hinn bóginn ekki stoð í vætti S-kvk-ef, sem hefur ávallt borið að ákærði hafi aðeins spurst fyrir um brauð og við svo búið horfið á braut. Sá vitnisburður samrýmist því ágætlega sem sést á myndupptökunni, en samkvæmt henni er ljóst að ákærði keypti ekki nokkurn hlut í sjoppunni og að S-kvk-nf var að sinna öðrum viðskiptavini þann stutta tíma, sem ákærði dvaldi þar inni. Að þessu virtu verður ekki séð hver tilgangur ákærða var með för sinni inn í sjoppuna, annar en sá ránstilgangur, sem hann greindi skilmerkilega frá við yfirheyrslu hjá lögreglu 4. október 2004.

Fyrir dómi hefur ákærði gefið þá skýringu eina á afturköllun umræddrar játningar að hann hafi óttast gæsluvarðhald ef hann gengist ekki við ráninu. Af framburði ákærða og vætti lögreglumannanna tveggja, sem komu að nefndri yfirheyrslu, verður hins vegar ekki séð að þeir hafi þvingað hann til játningar eða haft óeðlileg áhrif á framburð hans og nákvæma lýsingu á atvikum. Er því engin haldbær skýring fram komin í málinu, sem styður hinn breytta og ótrúverðuga dómsframburð ákærða eða gefur annars skynsamlegt tilefni til að efast um réttmæti framburðar hans hjá lögreglu. Það er því álit dómsins að framburður ákærða fyrir dómi sé ómarktækur og að leggja beri til grundvallar frásögn hans hjá lögreglu, sem staðfest var í viðurvist tveggja lögreglumanna og samrýmist í mikilvægum atriðum vitnisburði S-kvk-ef og títtnefndri myndupptöku. Er þannig lögfull sönnun fram komin, sbr. 45.-46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, um að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákæru, þó þannig að miða ber við að ránsfengurinn hafi numið um 30.000 krónum. Háttsemin er rétt færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæra útgefin 3. október 2005.

A. Gullsmíðaverslun og verkstæði Láru.

I.

Fimmtudaginn 14. apríl 2005 um kl. 16:16 barst lögreglu tilkynning um að framið hefði verið rán í Gullsmíðaverslun og verkstæði Láru að Skólavörðustíg 10. Lögreglumenn fóru á vettvang og ræddu við L-kvk-þf M-kvk-þf eiganda verslunarinnar og G-kvk-þf Ö-kvk-þf E-kvk-þf viðskiptavin hennar. Að sögn L-kvk-ef hefðu karl og kona komið inn í verslunina og ásakað hana um að hafa keypt hring af bróður sínum, sem væri í eigu konunnar. L-kvk-nf hefði þrætt fyrir það, maðurinn hrint henni á gólfið og hún slasast. L-kvk-nf hefði því ekki tekið eftir hvort fólkið hefði haft einhver verðmæti á brott með sér. G-kvk-nf kvaðst hafa séð manninn opna glerskáp við útidyr verslunarinnar og hrifsa eitthvað út úr honum á leið sinni út. Er óumdeilt að hér áttu í hlut ákærði og S-kvk-nf G-kvk-nf Á-kvk-nf.

L-kvk-nf gaf formlega vitnaskýrslu hjá lögreglu um kvöldið og skýrði frá atvikum á sama veg. Hún kvað ákærða ekki hafa ógnað henni, heldur aðeins hrint henni á gólfið og hrifsað einhver verðmæti úr glerskápnum.

L-kvk-nf fór á slysadeild Landspítala-Háskólasjúkrahúss (LSH) kl. 00:57 næsta dag. Samkvæmt vottorði læknis sáust engir ytri áverkar á konunni, en hún kvartaði undan eymslum víða um líkamann. Niðurstaða skoðunar og greining var þessi: Hálstognun, tognun á brjósthrygg, tognun á upphandlegg og mar á hægri úlnlið og hendi.

Ákærði og S-kvk-nf voru yfirheyrð 15. apríl. Þau kváðust hafa farið inn í gullsmíðaverslunina umræddan dag til að krefja L-kvk-þf svara um hvar bróðir hennar væri, en sá hefði tekið hring af S-kvk-þgf, sem ákærði hefði gefið henni við trúlofun þeirra. Einnig hefði þau grunað að L-kvk-nf hefði keypt hringinn. S-kvk-nf kvað L-kvk-þf hafa ýtt við ákærða og hann þá stjakað við henni á móti. Í sama mund hefði S-kvk-nf hlaupið út úr versluninni. Að sögn ákærða hefði L-kvk-nf gert sig líklega til að slá hann, hann því borið hendur fyrir höfuð sér og hugsanlega ýtt aðeins við henni í leiðinni, en þó ekki þannig að hún hefði hrotið á skáp eða dottið á gólfið. Í framhaldi hefði ákærði tekið 2-3 hringa úr glerskáp við útidyrnar og því næst haft sig á brott. Ákærði kvaðst hafa verið búinn að gleypa 5 mogadon töflur fyrir atburði. S-kvk-nf lýsti ástandi hans sama dag með þeim orðum að hann hefði verið „ruglaður á því“.

Af gögnum málsins verður að ætla að umræddir hringar hafi komist til skila.

G-kvk-nf gaf skýrslu vitnis 3. maí 2005. Hún kvað ákærða og S-kvk-þf hafa komið inn í verslunina og S-kvk-nf vænt L-kvk-þf um að hafa keypt þjófstolinn hring af bróður sínum. Á meðan L-kvk-nf hefði karpað við S-kvk-þf hefði ákærði opnað glerskáp við útidyrnar og farið að gramsa í honum. G-kvk-nf hefði reynt að loka skápnum og ákærði þá spurt, reiður í bragði, hvort hann mætti ekki skoða. Í framhaldi hefði L-kvk-nf komið fram fyrir afgreiðsluborð og ákærði ýtt svo harkalega við henni að L-kvk-nf hefði skollið á skáp og dottið á gólfið. Parið hefði því næst haft sig á brott.

II.

Við þingfestingu málsins þrætti ákærði ekki fyrir að hafa farið í gullsmíðaverslunina umræddan dag, veist þar að L-kvk-þgf M-kvk-þgf og hrint henni á gólfið. Þá viðurkenndi hann að hafa hrifsað tvo hringa úr glerskáp við útidyr verslunarinnar og haft á brott með sér, en tók fram að þeir hefðu báðir komist til skila. Að þessu sögðu kvaðst ákærði gangast við minniháttar líkamsárás og gripdeild á umræddum hringum. Ákærði greindi nánar frá því við aðalmeðferð málsins að tilgangur hans með förinni til L-kvk-ef hefði verið sá einn að endurheimta hring í eigu S-kvk-ef unnustu hans, sem L-kvk-nf hefði tekið við af bróður sínum. Í framhaldi hefði L-kvk-nf ýtt við ákærða og hann svarað í sömu mynt, hugsanlega með þeim afleiðingum að L-kvk-nf hefði fallið á gólfið. Að sögn ákærða hefði hann svo, í skyndilegri reiði, tekið hringana tvo.

S-kvk-nf G-kvk-nf Á-kvk-nf bar fyrir dómi að hún hefði farið með ákærða til L-kvk-ef gullsmiðs og hann krafið L-kvk-þf um skil á hringnum. Í framhaldi hefði L-kvk-nf hrint ákærða, hann hrint henni á móti og S-kvk-nf þá hlaupið út úr versluninni. Ákærði hefði fylgt á eftir og haft með sér einhverja hringa.

L-kvk-nf M-kvk-nf bar fyrir dómi að hún hefði verið að afgreiða viðskiptavin þegar parið hefði komið inn í verslunina og S-kvk-nf ásakað hana út af einhverjum hring. Kvaðst L-kvk-nf ekkert hafa vitað um hvað konan væri að tala. Á meðan hefði ákærði verið að gramsa í glerskáp við útidyr verslunarinnar, L-kvk-nf því farið til hans, beðið hann að koma aftur síðar og hann svarað: „Má maður ekki versla í friði.“ Í framhaldi hefði ákærði hrint henni harkalega, hún lent á skáp fyrir aftan sig, fallið á gólfið og slasast. Að sögn L-kvk-ef væri hún enn ekki búin að jafna sig á áverkum sínum. L-kvk-nf kvað fólkið ekki hafa hótað henni á neinum tímapunkti. Hún þvertók fyrir að hafa ýtt við ákærða.

G-kvk-nf A-kvk-nf E-kvk-nf bar fyrir dómi að L-kvk-nf hefði verið að afgreiða hana þegar ákærði og S-kvk-nf hefðu komið inn í verslunina. Að sögn G-kvk-ef hefði henni fundist fólkið vera undir annarlegum áhrifum og tal þeirra hljómað eins og „bull“. S-kvk-nf hefði hreytt einhverjum ónotum í L-kvk-þf og ásakað hana út af einhverjum hring, en á meðan hefði ákærði opnað glerskáp við útidyrnar og gramsað í honum. G-kvk-nf bar að hún hefði reynt að loka skápnum, en ákærði þá reiðst og öskrað: „Má maður ekki skoða.“ Í framhaldi hefði L-kvk-nf komið fram fyrir afgreiðsluborðið og beðið ákærða vinsamlegast að fara út. Við svo búið hefði ákærði hrint henni, L-kvk-nf skollið á skáp fyrir aftan sig og fallið á gólfið, en ákærði og S-kvk-nf hlaupið á brott. G-kvk-nf kvað L-kvk-þf ekki hafa snert við ákærða.

III.

Með hliðsjón af samhljóða vitnisburði L-kvk-ef M-kvk-ef og G-kvk-ef Ö-kvk-ef E-kvk-ef fyrir dómi, sem fær þó nokkra stoð í framburði ákærða, er sannað að hann hafi umrætt sinn veist að L-kvk-þgf í gullsmíðaverslun hennar og hrint henni þannig að hún skall á skáp og féll þaðan á gólf verslunarinnar. Af vætti sömu vitna telur dómurinn vafalaust að árásin hafi verið að ósekju og L-kvk-nf ekki gert neitt það á hlut ákærða, sem réttlætt geti atlöguna. L-kvk-nf aflaði sér áverkavottorðs strax í kjölfarið og tekur verknaðarlýsing ákæru mið af niðurstöðum þeirrar læknisskoðunar. Þá er sannað með játningu ákærða fyrir dómi, sem samrýmist rannsóknargögnum málsins, að hann hafi opnað glerskáp við útidyr verslunarinnar, hrifsað tvo hringa úr skápnum og haft á brott með sér úr versluninni. Á hinn bóginn er ekkert fram komið í málinu, sem bendir til þess að um rán hafi verið að tefla í skilningi 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt framansögðu ber því að heimfæra þá háttsemi ákærða, sem lýst er í A kafla ákærunnar, undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 245. hegningarlaganna og sakfella ákærða fyrir minni háttar líkamsárás og gripdeild. Breytir engu í því sambandi þótt seinna brotið sé í ákæru ranglega talið til þjófnaðar samkvæmt 244. gr. laganna, enda varð vörn ákærða ekki áfátt þess vegna, sbr. 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála

B. Söluturninn Gotti.

I.

Fimmtudagskvöldið 23. júní 2005 um kl. 21:49 barst lögreglu tilkynning um að framið hefði verið rán í söluturninum Gotta að Garðastræti 2. Lögreglumenn fóru á vettvang og ræddu við Ö-kvk-þf G-kvk-þf verslunareiganda. Að sögn Ö-kvk-ef hefði hún verið við störf í sjoppunni þegar karlmaður hefði komið inn, sett sjal á höfuð sitt, tilkynnt að hann væri að fremja rán og því næst farið að lemja í afgreiðslukassa sjoppunnar. A-kvk-nf hefði náð að þrýsta á neyðarhnapp á meðan maðurinn hefði lamið árangurslaust í kassann. Hún hefði því næst komið sér út úr sjoppunni og maðurinn í framhaldi hent kassanum á gólfið. Að svo búnu hefði hann hlaupið tómhentur á brott.

Lögregla skoðaði upptöku úr eftirlitsmyndavélakerfi sjoppunnar. Eru ljósmyndir unnar upp úr henni á meðal framlagðra gagna. Á þeim sést hvar maður, sem óumdeilt er að var ákærði, skundar inn í sjoppuna, gengur að afgreiðsluborði, setur sjal ofan á hvirfil sinn og lemur að því er virðist flötum lófa ofan á afgreiðslukassann. Á meðan stendur A-kvk-nf fyrir innan borðið og mænir á ákærða. A-kvk-nf nálgast svo kassann, en hverfur síðan út úr sjoppunni. Í framhaldi lyftir ákærði kassanum upp, horfir á eftir Ö-kvk-þgf og lætur svo að því er virðist kassann falla á gólfið. Þessu næst vindur hann sér út úr sjoppunni.

A-kvk-nf gaf formlega skýrslu vitnis sama kvöld og skýrði frá atvikum á sama veg og áður er rakið. Hún kvað ákærða hvorki hafa beitt hana ofbeldi né hótað slíku, heldur aðeins sagt: „Ég ætla að láta þig vita að þetta er rán.“ Að sögn Ö-kvk-ef hefði henni verið brugðið og hún talið ákærða vera óreglumann, sem vantaði peninga.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu daginn eftir og viðurkenndi undanbragðalaust að hafa, í einhverju rugli, gert tilraun til að hrifsa peninga úr afgreiðslukassa sjoppunnar.

II.

Fyrir dómi viðurkenndi ákærði að hafa umrætt sinn farið inn í söluturninn Gotta, tekið þar afgreiðslukassa og hrist hann í árangurslausri tilraun til að opna hann og ná peningum. Hann kvaðst hafa verið „í tómu rugli“ þetta kvöld og lítið muna eftir atvikum að öðru leyti. Ákærði sagðist fúslega játa á sig tilraun til gripdeildar, en mótmælti harðlega að um ránstilraun hefði verið að ræða.

A-kvk-nf G-kvk-nf bar fyrir dómi á nákvæmlega sama veg og hún hafði áður gert. Hún kvað ákærða hafa reynt árangurslaust að opna afgreiðslukassann og hefði hann virst í senn örvæntingarfullur og í annarlegu ástandi. Að sögn Ö-kvk-ef hefði henni ekki staðið ógn af ákærða og hann hvorki hótað henni né borið vopn af neinu tagi, sem hefði hrætt hana.

III.

Með hliðsjón af framburði ákærða og Ö-kvk-ef G-kvk-ef fyrir dómi, sem samrýmist rannsóknargögnum málsins, er sannað að ákærði hafi umræddan dag farið inn í söluturninn, lamið þar í afgreiðslukassa, tekið hann því næst upp og látið hann hafna á gólfi sjoppunnar, allt í þeim tilgangi að opna kassann og ná peningum úr honum, en að svo búnu horfið tómhentur á braut. Klaufalegir tilburðir ákærða að tylla sjali ofan á kollinn á sér eða tilkynna Ö-kvk-þgf að hann væri að fremja „rán“ geta fráleitt leitt til þess að um ránstilraun teljist að ræða í skilningi 252. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, enda hefur frá upphafi málsrannsóknar legið fyrir að ákærði hvorki beitti ofbeldi né hótaði Ö-kvk-þgf beitingu þess. Á hinn bóginn er ljóst að háttsemi ákærði fól í sér tilraun til gripdeildar og ber því til samræmis að refsa honum fyrir brot á 245. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing og önnur viðurlög.

Ákærði, sem er 28 ára gamall, á að baki langan og óslitinn sakaferil, sem nær aftur til ársins 1996. Frá þeim tíma og fram til 26. júní 2003 hlaut hann fjórtán sinnum refsingu. Hér skipta einkum máli 40.000 króna sekt fyrir sviptingarakstur, sem ákærða var gerð 27. ágúst 1997 og 100.000 króna sekt fyrir sams konar brot samkvæmt dómi 24. febrúar 2000. Enn fremur, níu mánaða fangelsisdómur Hæstaréttar 26. september 2002, meðal annars fyrir minni háttar líkamsárás og þjófnað og fjögurra mánaða fangelsisdómur Héraðsdóms Suðurlands 25. júní 2003 fyrir minni háttar líkamsárás, húsbrot og brot gegn valdstjórninni. Næst hlaut ákærði 45 daga fangelsisdóm hinn 19. október 2004 fyrir sviptingarakstur. Í kjölfarið fylgdi sex mánaða dómur fyrir nytjastuld og sviptingarakstur, sem kveðinn var upp í Héraðsdómi Reykjavíkur 19. ágúst 2005. Sú niðurstaða sætti áfrýjun og bíður nú dóms Hæstaréttar. Næst ber að geta dóms Hæstaréttar 13. október 2005, en samkvæmt honum var ákærði dæmdur í tveggja ára fangelsi fyrir þjófnað, gripdeild, nytjastuld, sviptingarakstur og önnur brot, samtals 35 að tölu. Loks var ákærði hinn 7. júní 2006 sakfelldur fyrir fíkniefnalagabrot og hraðakstur, sviptur ökurétti, en ekki gerð sérstök refsing.

Brot þau, sem ákærði er nú sakfelldur fyrir, voru framin á tímabilinu frá 21. mars 2004 til 19. júlí 2005. Ber því nú að ákvarða honum hegningarauka samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 við þá dóma, sem að framan er getið og féllu frá og með 19. október 2004 til 7. júní 2006. Áhrif þessa eru þó ólík og miðast við hvert framið brot og stöðu þess gagnvart einstökum dómum. Nýtur ákærði lögum samkvæmt ákveðins hagræðis af því að um hegningarauka er að ræða. Þá þykir mega telja ákærða til tekna að hann hefur játað greiðlega öll þau brot, sem hann er nú sakfelldur fyrir, að frátöldu ráninu í söluturninum Lukkustjörnunni. Hefur sú viðleitni ákærða áhrif við refsiákvörðun. Loks þykir mega líta til þess, ákærða til hagsbóta, að hann fór í vímuefnameðferð á Vogi 29. mars 2006 og þaðan í fjögurra vikna framhaldsmeðferð á Staðarfelli í Dölum. Viðmót ákærða og framkoma í dómi ber þess og glögg merki að hann virðist nú vera að reyna að snúa við blaðinu og hverfa af þeirri braut afbrota, sem hann áður fylgdi.

Á hinn bóginn verður ekki horft framhjá aldri ákærði og hinum langa sakaferli, en hann hefur margsinnis verið sakfelldur fyrir, þjófnaði og önnur auðgunarbrot, sem og fyrir fíkniefnalagabrot og sviptingarakstur samkvæmt 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Telst ákærði vanaafbrotaður í skilningi 72. gr. almennra hegningarlaga og hefur með líkamsárásinni 14. apríl 2005 og þjófnaðarbrotunum, sem hér er fjallað um, ítrekað gerst sekur um slík brot, sbr. 71. gr. hegningarlaganna, sem og 1. mgr. 218. gr. b. sömu laga, sbr. 4. gr. laga nr. 83/2005, að því er varðar nefnda líkamsárás. Ákærði er nú sakfelldur fyrir fjórtán brot, þar af fjóra þjófnaði, sjö gripdeildir og eitt ránsbrot, framið í félagi við annan mann, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þótt vissulega megi að nokkru líta til þess að langt er um liðið frá því brotin voru framin kemur á móti til skoðunar að ákærði hvarf af landi brott áður en tókst að birta ákærur útgefnar 24. júní, 26. júlí og 3. október 2005 og sneri ekki aftur hingað til lands fyrr en 28. mars mars síðastliðinn.

Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði.

Auk nefndrar refsingar ber að kröfu ákæruvaldsins og með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni með áorðnum breytingum og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni með áorðnum breytingum að gera upptæk til ríkissjóðs 0,01 gramm af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla lagði hald á 5. nóvember 2004, sbr. B kafli ákærunnar 26. júlí 2005.

Olíuverslun Íslands hf. krefst þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta, samtals að fjárhæð 6.958 krónur, vegna gripdeildarbrotanna 30. maí, 5. júní og 26. júní 2005 samkvæmt ákærunni 27. júní 2006. Hefur ákærði fallist á bótaskyldu og samþykkt bótakröfurnar eins og þær eru settar fram og honum voru kynntar 2. júní 2006. Með hliðsjón af þessu og vísan til 1. og 2. mgr. 172. gr. laga um meðferð opinberra mála verður ákærði dæmdur til að greiða þá fjárhæð, með vöxtum eins og greinir í dómsorði.

Samkvæmt greindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 165. gr. laganna um meðferð opinberra mála ber loks að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Eru þar með taldar 7.890 krónur vegna áverkavottorðs L-kvk-ef M-kvk-ef gullsmiðs. Auk nefnds kostnaðar telst til sakarkostnaðar málsvarnarlaun H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs verjanda ákærða fyrir dómi. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls, fjölda þinghalda og tvískiptri aðalmeðferð, þykja þau hæfilega ákveðin 300.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf fulltrúi Lögreglustjórans í Reykjavík sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

Dómari tók við málinu 1. febrúar 2006, en fram að því hafi hann engin afskipti af meðferð þess.

DÓMSORÐ:

Ákærði, A-kk-nf Á-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákærði sæti upptöku á 0,01 grammi af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Ákærði greiði Olíuverslun Íslands hf. 6.958 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af krónum 2.000 frá 30. maí til 5. júní 2005, af krónum 4.001 frá þeim degi til 26. júní 2005 og af krónum 6.958 frá þeim degi til 2. júlí 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 307.890 krónur í sakarkostnað, þar með talin 300.000 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

J-kk-nf J-kk-nf