S-113/2018

Mál þetta sem dómtekið var 15. maí sl. var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu þann 6. mars 2018 „á hendur X, kt. [...], [...], [...], og Y, kt. [...], [...], [...], fyrir líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt 1. janúar 2016 utandyra á Klapparstíg skammt frá Laugavegi 20 í Reykjavík, í félagi veist að A, kt. [...], þannig að ákærði X sló hann ítrekað hnefahöggum og ákærði Y tók hann hálstaki og þrengdi að, þannig að hann leið út af, féll við og höfuð hans lenti í götunni, allt með þeim afleiðingum að A hlaut opið sár á öðrum hlutum höfuðs, nánar tiltekið skurð vinstra megin á enni og á augabrún, opið sár á úlnlið og hendi, nánar tiltekið hruflsár á hægri hendi og tognun og ofreynslu á hálshrygg.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

A, kt. [...], gerir þá kröfu að ákærðu greiði honum 300.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 1. janúar 2016 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Við fyrirtöku málsins 15. maí sl. lýsti sækjandi því að fallið væri frá ákæru á hendur ákærða X en ákæra á hendur ákærða Y væri óbreytt að öðru leyti en því að fallið væri frá því að líkamsárásin hafi verið í félagi við meðákærða.

Verjandi ákærða Y krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða Y hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði Y hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu hans og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Hann hefur ekki áður gerst sekur um refsivert brot. Við ákvörðun refsingar verður m.a. litið til játningar ákærða og hversu langt er liðið frá brotinu, en jafnframt til þess að um tilefnislausa og hættulega árás var að ræða, sbr. 1., 3. 7. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Af hálfu A er krafist miskabóta að fjárhæð 300.000 krónur. Ákærði hefur krafist þess að bótakröfunni verði vísað frá dómi þar sem hún sé óskýr og óljós, en til vara að krafan verði lækkuð verulega. Líta verður svo á að brotaþoli, sem setti kröfuna fram sjálfur, krefjist með henni miskabóta. Brotaþoli á rétt á miskabótum með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykir krafa um miskabætur hæfileg og verður fallist á hana ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Ákærði Y greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef F-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 200.880 krónur. Málsvarnarþóknun verjanda ákærða X, M-kk-ef D-kk-ef N-kk-ef lögmanns, 306.280 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Við ákvörðun þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði Y, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði Y greiði A 300.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. janúar 2016 þar til 15. mars 2017, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði Y greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef F-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 200.880 krónur.

Málsvarnarþóknun verjanda ákærða X, M-kk-ef D-kk-ef N-kk-ef lögmanns, 306.280 krónur, greiðist úr ríkissjóði.