S-227/2008

Mál þetta, sem þingfest var þann 7. maí sl. og dómtekið 6. ágúst sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 14. apríl 2008, á hendur Ó-kk-þgf F-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Miðholti 9, Mosfellsbæ,

„fyrir eignaspjöll

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 15. júlí 2007 hoppað ofan á vélarhlíf bifreiðarinnar GT-921 við Draugabarinn á Stokkseyri, með þeim afleiðingum að hún dældaðist.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gerir K-kvk-nf T-kvk-nf, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærða verði með dómi gert að greiða skaðabætur að fjárhæð kr. 99.142.“

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og neitaði sök. Fór aðalmeðferð fram 6. ágúst sl. og krafðist verjandi ákærða að hann yrði sýknaður af kröfu ákæruvaldsins og að bótakröfunni yrði vísað frá dómi. Til vara krafðist hann vægustu refsingar sem lög leyfa og að ákærði yrði sýknaður af bótakröfunni. Þá gerði hann kröfu um málsvarnarlaun og að þau yrðu greidd úr ríkissjóði.

Málsatvik.

Upphaf máls þessa er að lögreglunni á Selfossi var tilkynnt um að bifreiðin GT-921 hafi verið skemmd fyrir utan Draugabarinn á Stokkseyri aðfaranótt 15. júlí 2007. Í bifreiðinni hafi verið T-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf sem ók bifreiðinni, Á-kk-nf I-kk-nf umráðamaður bifreiðarinnar og þrír farþegar í aftursæti. T-kk-nf hefði ekið frá Draugabarnum og austur að kirkjugarðinum þar sem hópur af fólki hafi komið og stöðvað bifreiðina. Þau hafi þó getað ekið aðeins áfram og stoppað í sundinu við kirkjugarðinn. Þar hefði bifreiðin verið kyrrstæð og þau beðið eftir því að komast áfram. Í sundinu við kirkjugarðinn hefu tveir strákar komið hlaupandi út úr þvögunni, hægra megin að bifreiðinni og rennt sér upp á vélarhlífina, þeir runnið fram af húddinu og síðan hlammað sér aftur á húddið. Hefði það beyglast undan þeim sem lenti hægra megin á vélarhlífinni. Sá hefði verið í rauðri hettupeysu og hefði lögreglan rætt við þann aðila á vettvangi. Ákærði hefði strax á vettvangi sakað ökumann um að hafa ekið á sig en ákærði og félagi hans hefðu verið mjög ölvaðir.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið staddur á Bryggjuhjátíð á Stokkseyri og hópur af krökkum hafi verið á gangi þegar að bifreið hefði komið akandi og flautað á þau og ökumaðurinn hefði kallað á þau og beðið þau um að færa sig. Ákærði kvaðst hafa vikið til hliðar en bifreiðin samt ekið utaní fótlegg hans og hann því fallið á vélarhlíf bifreiðarinnar. Ákærði kvað aðspurður hafa snúið baki í bifreiðina þegar ekið var á hann og hann verið fyrir miðju bifreiðarinnar. Hann hefði fallið afturfyrir sign á vélarhlífina en langt væri síðan þetta gerðist og mundi hann því ekki nákvæmlega hvernig hann hefði fallið. Kvaðst hann ekki hafa meitt sig við þetta né leitað til læknis vegna þess. Ákærði neitaði því aðspurður að hafa hoppað uppá vélarhlífina en minnti að hann hefði farið uppá vélarhlífina. Ákærði kvaðst hafa verið ölvaður í umrætt sinn. Ákærði kvaðst ekki hafa orðið var við eða muna til þess að vélarhlífin hafi skemmst í umrætt sinn.

S-kk-nf G-kk-nf R-kk-nf, kt 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið í eftirliti við Shell-skálann á Stokkseyri ásamt öðrum lögreglumanni. S-kk-nf kvaðst hafa farið strax á vettvang þegar tilkynning barst um atvikið og hafði þá rætt við ákærða. Ökumaðurinn hefði tjáð sér að hann hefði verið að aka fram hjá Draugabarnum innanum mannþröng og ákærði hefði þá gefið sér “puttann” og ekki vikið frá bifreiðinni. Einn farþeganna hefði kallað út úr bifreiðinni og hefðu þá nokkrir aðilar safnast kringum bifreiðina. Í framhaldi hefði ákærði ásamt öðrum aðila fyrst sest framan á bifreiðina og ákærði síðan hoppað uppá hana. Ákærði hefði tjáð sér á vettvangi að ökumaður hefði ekið á sig og hann þá hoppað upp og við það stigið á húddið. Ákærði hefði ekki kvartað undan meiðslum eða neinu slíku. S-kk-nf kvaðst hafa séð að vélarhlífin hefði verið niðurkýld og skóför verið á vélarhlífinni. S-kk-nf kvaðst ekki getað sagt til um að skemmdirnar hafi getað orðið vegna þess að maður hafi dottið afturfyrir sig á vélarhlífina og borið fyrir sig hendurnar, allt væri mögulegt. Ákærði hefði verið mjög ölvaður í umrætt sinn.

H-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á vakt með S-kk-þgf G-kk-þgf þegar að umrætt útkall kom. Kvaðst hann vera bróðir eiganda bifreiðarinnar sem varð fyrir tjóni í umrætt sinn og hefði hann því strax sagt sig frá málinu vegna tengsla við hann. Hefði S-kk-nf því séð um rannsókn málsins á vettvangi frá þeim tíma. Kvaðst hann hafa séð dældir á vélarhlíf bifreiðarinnar í umrætt sinn. Kvaðst H-kk-nf hafa séð grunaðan á vettvangi og hefði hann verið í rauðri hettupeysu. Aðspurður kvaðst H-kk-nf ekki hafa komið frekar að málinu.

T-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Egilsstöðum II, Flóahreppi, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa ekið bifreiðinni GT-921 umrætt kvöld. Kvaðst hann hafa ekið frá bryggjunni á Stokkseyri umrætt kvöld og stúlka gengið fyrir framan bifreiðina. Hefði sú stúlka sent honum “puttann” og farþegi afturí hjá honum hefði kallað á stúlkuna og beðið hana um að koma sér í burtu. Þegar hann var kominn í sundið á milli frystihússins og kirkjugarðsins hefði fullt af fólki verið komið í kringum bifreiðina. Einhverjir hefðu hrækt á bifreiðina en tveir drengir hefðu komið framfyrir bifreiðina og fyrst rennt sér upp á vélarhlífina en þeir síðan hoppað uppá vélarhlífina með þeim afleiðingum að það kom beygla í hana ofarlega hægra megin. T-kk-nf kvaðst hafa komist í framhaldi framhjá þvögunni og hringt í beinu framhaldi á lögregluna sem hefði komið fljótlega á vettvang. Sá sem hefði skemmt bifreiðina hefði verið í rauðri hettupeysu og hefði lögreglan haft afskipti af honum. Kvað hann bifreiðina ekki hafa skemmst eftir hinn strákinn sem fór uppá bifreiðina. T-kk-nf kvað bifreiðina hafa verið kyrrstæða þegar strákarnir hoppuðu upp á hana. Neitaði hann því alfarið að hafa ekið aftan á ákærða. Aðspurður kvað hann ákærða hafa snúið baki í bifreiðina, tyllt höndunum á vélarhlífina og lyft sér upp þannig að rassinn skall á vélarhlífina en þá hefði bifreiðin verið kyrrstæð. T-kk-nf kvaðst hafa fengið tjónamat á skemmdunum í framhaldi sem hefði hljóðað á um eitt hundrað þúsund krónur. Ákærði kvaðst ekki hafa séð ákærða áður en hann hefði þekkt klæðaburð þess sem olli skemmdunum og hefði hann bent lögreglunni á ákærða. T-kk-nf kvaðst hafa hringt í bróður sinn sem var á vakt í lögreglunni og staddur á Stokkseyri þetta kvöld, því það hefði verið fljótlegasta leiðin til að fá lögregluna á vettvang. Að öðru leyti kvaðst T-kk-nf ekki hafa rætt umrætt atvik neitt sérstaklega við bróður sinn Á-kk-þf. Aðspurður kvað T-kk-nf bifreiðina vera ónýta í dag en það væri ekki af völdum skemmda ákærða.

Á-kk-nf I-kk-nf, kt. 000000-0000, Ferjunesi III, Flóahreppi, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið farþegi hjá T-kk-þgf í umrætt sinn. Þeir hefðu verið að aka hjá kirkjugarðinum og frystihúsinu á Stokkseyri og hefðu stelpa og strákur þá sest á vélarhlíf bifreiðarinnar í fyrstu og strákurinn síðan hoppað uppá bifreiðina þannig að rassinn hefði myndað dæld í vélarhlífina. Hefði strákurinn verið í rauðri hettupeysu með derhúfu. Kvað hann bifreiðina þá hafa verið kyrrstæða. Á-kk-nf kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis í umrætt sinn. Í framhaldi hefðu þeir farið að bensínstöðinni og rætt við lögregluna sem var þar stödd. Lögregluskýrsla sem ákærði gaf fyrir lögreglu þann 27. ágúst 2007 var borin undir ákærða en þar kvað hann tvo stráka hafa rennt sér uppá húddið. Kvað ákærði það geta verið en minnti þó að um hafi verið strák og stelpu að ræða. Aðspurður frekar kvað hann langt um liðið en það sé rétt eftir sér haft í lögregluskýrslu að um tvo stráka hafi verið að ræða en ekki strák og stelpu. Kvaðst hann vera viss um að strákurinn sem olli skemmdunum hafa verið í rauðri hettupeysu. Aðspurður kvað hann bifreiðina hafa ekið aftan að ákærða sem hefði fyrst rennt sér uppá húddið ásamt stelpunni en ákærði hefði síðan hoppað þannig að rassinn hefði farið uppá vélarhúddið. Hefðu þeir strax séð beygluna á vélarhlífinni út um framrúðu bifreiðarinnar. Aðspurður kvað Á-kk-nf það rétt að ákærði hefði sakað T-kk-þf strax í upphafi um að hafa ekið á sig.

S-kvk-nf S-kvk-nf, 000000-0000, Brattholti 4c, Mosfellsbæ kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á vettvangi í umrætt sinn ásamt ákærða og D-kvk-þgf. Hefði stúlka í aftursæti bifreiðarinnar og önnur stúlka á vettvangi átt í einhverjum orðaskiptum. Ökumaður bifreiðarinnar hefði skipað þeim að koma sér frá bifreiðinni en þau hefðu gengið fyrir framan bifreiðina sem hefði vel getað komist framhjá þeim. Kvaðst S-kvk-nf hafa séð ákærða lenda á vélarhlíf bifreiðarinnar en hún hefði ekki séð hver orsökin hafi verið. Bifreiðin hefði ekið mjög, mjög hægt þegar þetta var. Kvaðst S-kvk-nf ekki hafa séð ástæðu til að víkja fyrir bifreiðinni þar sem ökumaðurinn hefði verið með dónaskap, hefði hann beðið þau fallega hefðu þau auðvitað fært sig. Kvaðst S-kvk-nf hafa verið undir áhrifum áfengis í umrætt sinn. Aðspurð kvað S-kvk-nf að hún hefði gengið á undan bifreiðinni og gengi hægra megin á undan bifreiðinni. Önnur stúlka hafi gengið á undan og ákærði hafi gengið minnti hana vinstra megin við miðju bifreiðarinnar. Minnti S-kvk-þf að ákærði hafi verið í svartri hettupeysu en mundi ekki eftir því hvernig hún var klædd.

Niðurstöður:

Ákærði hefur neitað í máli þessu að hafa hoppað uppá bifreiðina GT-921 eins og lýst í ákæru. Kvaðst hann hins vegar hafa dottið aftur fyrir sig á vélarhlífina þegar að ákærði ók aftan á sig. Vitnin T-kk-nf og Á-kk-nf báru eins fyrir dóminum að ákærði hafi gengið á undan bifreiðinni ásamt öðrum strák og þeir fyrst sest framan á bifreiðina en ákærði síðan hoppað afturábak uppá vélarhlífina þannig að rassinn hefði lent ofarlega á vélarhlífinni með þeim afleiðingum að dæld hefði myndast í hana. Kvaðst vitnið Á-kk-nf hafa séð dældina strax útum framrúðuna. Vitnið S-kk-nf G-kk-nf, kvaðst hafa skoðað skemmdirnar á bifreiðinni og séð skófar á vélarhlífinni ásamt því að hún hafi verið niðurkýld.

Í máli þessu er ekki ágreiningur um að ákærði hafi farið á vélarhlífina í umrætt sinn heldur með hvaða hætti það gerðist og með hvaða afleiðingum. Kvaðst ákærði hafa dottið afturfyrir sig á vélarhlífina þegar að T-kk-nf ók á hann en engar skemmdir hefðu myndast við það. Vitnið S-kvk-nf kvaðst ekki hafa séð ástæðuna fyrir því að ákærði fór á vélarhlífina en hún hefði séð hann liggja á vélarhlífinni og standa upp frá henni. Ekkert liggur fyrir í málinu um að ekið hafi verið á ákærða nema hans frásögn sem ekki er hægt að meta trúverðuga. Bæði vitnin T-kk-nf og Á-kk-nf sem voru ódrukknir báru eins um að ákærði hefði fyrst sest á vélarhlífina en ákærði síðan hoppað upp með þeim afleiðingum að vélarhlífin skemmdist eins og í ákæru greinir. Telur dómurinn því fram komna lögfulla sönnun þess að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsem sem lýst er í ákæru og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi. Við aðalmeðferð málsins upplýstist að lögreglan hafði tekið ljósmyndir af skemmdunum en þær myndir voru ekki lagðar fram í málinu. Ekki er talið að málatilbúnaður sækjanda sé svo ábótavant vegna þessa að ekki verði lagður efnisdómur á málið.

Í málinu gerir K-kvk-nf T-kvk-nf kröfu um að ákærði verði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 99.142 krónur. Eingöngu liggur fyrir samantekt frá Bílamálun Agnars hf., um áætlaðan kostnað vegna skemmdana. Þá upplýstist fyrir dóminum að ekki hafi verið gert við skemmdirnar og að bifreiðin sé nú þegar ónýt. Er krafan ekki studd öðrum gögnum en umræddri samantekt um kostnað og því svo vanreifuð að vísa verður kröfunni frá dómi.

Í málinu liggur fyrir sakavottorð ákærða en samkvæmt því var hann síðast dæmdur þann 12. október 2007 í fjörutíu og fimm daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Önnur brot ákærða hafa ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Sú háttsemi sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú, átti sér stað 15. júlí 2007 og verður ákærða því gerður hegningarauki samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Níu mánuðir liðu frá því að ákærði var kærður í máli þessu og þar til ákæra var gefin út. Ekki liggur fyrir nein skýring á þeim drætti. Með vísan til þessa verður ákærða ekki gerð frekari refsing í máli þessu.

Með vísan til 165. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 ber að dæma ákærðu til greiðslu sakarkostnaðar sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 145.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf sýslumaður á Selfossi, sótti mál þetta.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, Ó-kk-þgf F-kk-þgf B-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði greiði sakarkostnað, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 145.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Bótakröfu K-kvk-ef T-kvk-ef er vísað frá dómi.

Á-kvk-nf G-kvk-nf