S-269/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 7. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 4. ágúst síðastliðinn, á hendur P-x-x S-x-x, kt. 000000-0000, Kirkjuvegi 52 í Reykjanesbæ, „fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 5. apríl 2017 ekið bifreiðinni [...], sviptur ökuréttindum og undir áhrifum áfengis (alkóhól í blóði mældist 0,66‰) eftir Breiðholtsbraut í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn“ og að hafa þannig brotið gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur hvorki sótt þing, né boðað forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 31. ágúst síðastliðinn og var birt A ásamt ákæru málsins 15. september síðastliðinn á skráðu lögheimili ákærða að Kirkjuvegi 52 í Reykjanesbæ, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brotin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði er fæddur 3. ágúst 1993 og á samkvæmt sakavottorði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2010, en þar af koma nú eftirgreind tilvik til skoðunar við ákvörðun refsingar. Hann samþykkti sektargreiðslu og tímabundna sviptingu ökuréttar með sátt hjá lögreglustjóra 24. janúar 2014, fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna árið 2013. Með annarri þess háttar sátt 6. desember 2016, samþykkti hann aftur greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í tólf mánuði frá þeim degi, fyrir sams konar brot og að aka án þess að hafa ökuskírteini meðferðis, en brotin framdi hann fyrr á því ári. Með dómi 12. apríl á þessu ári var hann dæmdur í þrjátíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir ölvunarakstur, sem hann viðhafði 10. desember á síðasta ári. Síðast var hann með dómi 17. júlí síðastliðinn dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir þjófnaði.

Brot ákærða í máli þessu, framdi hann fyrir uppsögu dómanna frá 12. apríl og 17. júlí á þessu ári og er honum því nú að gerður hegningarauki. Á grundvelli 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, er refsing síðargreinda dómsins tekin upp og ákærða gerð nú refsing í einu lagi, sbr. 78. gr. þeirra laga. Samkvæmt því, að öðru framangreindu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 75 daga, en rétt þykir að skilorðsbinda hana að hluta, á þann veg að sextíu dagar hennar skulu falla niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga, er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða þann sakarkostnað sem til er kominn vegna rannsóknar á ölvunarakstursbroti hans, eftir því sem greinir í dómsorði. Annar kostnaður sem féll til við rannsókn er vegna atriða sem ekki er ákært fyrir og verður sá kostnaður því ekki felldur á ákærða.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, P-x-x S-x-x, sæti fangelsi í 75 daga, en fresta skal fullnustu 60 daga refsingarinnar og falli sá hluti hennar niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 35.753 krónur í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf