arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-182/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 2. maí sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 14. mars 2013, á hendur G-kk-þgf B-kk-þgf J-kk-þgf, kt. [...], til heimilis að Háaleitisbraut 105, Reykjavík, en til dvalar að Birkiási 17, Garðabæ,

„fyrir þjófnað

með því að hafa, síðdegis þriðjudaginn 5. febrúar 2013 í verslun Samkaupa – Þín verslun, við Tryggvagötu á Selfossi, stolið tveimur pakkningum af harðfiski samtals að verðmæti kr. 6.396,-

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og lýsti því yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði níu sinnum áður sætt refsingu, þar af fjórum sinnum fyrir þjófnað, eða tilraun til þjófnaðar. Þannig var ákærði þann 11. ágúst 2009 dæmdur fyrir brot gegn 276., sbr. 287. gr. dönsku hegningarlaganna. Þann 10. mars 2010 gerði ákærði sátt við lögreglustjóra vegna brots gegn 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þann 28. nóvember 2011 var ákærða gert að sæta fangelsi í 30 daga, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn sömu grein og loks þann 20. september 2012, fyrir brot gegn 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var ákærða þá gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði, en refsingin skilorðsbundin til þriggja ára. Með broti því sem lýst er í ákæru hefur ákærði rofið skilorð síðastgreinds dóms og ber að dæma upp framangreinda refsingu og ákveða refsingu í einu lagi sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Að teknu tilliti til sakaferils ákærða, þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsingu hans.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf B-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-228/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið 13. júní 2013, er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dagsettri 16. apríl 2013, á hendur H-kk-þgf M-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Svölutjörn 46, Reykjanesbæ

“fyrir líkamsárás

með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 14. júní 2012 á verkstæði Viking Tours í Vestmannaeyjum, slegið L-kk-þf B-x-x L-kk-þf, kt. 000000-0000, tvö hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut mar vinstra megin hliðlægt á nefi og yfir vinstra kinnbeini, og bólgu og eymsli fyrir neðan vinstra auga og yfir vinstra kinnbeini.

Telst ofangreint brot varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940 sbr. 10. gr. laga nr. 20 frá 1980.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóm við þingfestingu málsins 13. júní sl. og lýsti því yfir að hann óskaði ekki eftir að fá skipaðan verjanda. Viðurkenndi ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Málið var því tekið til dóms samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála eftir að sækjandi og ákærði höfðu reifað sjónarmið um ákvörðun viðurlaga og lagaatriði.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði framdi brot það sem greinir í ákæru og er þar réttilega fært til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði hófst sakaferill ákærða með því að þann 24. janúar 2004 gekkst ákærði undir greiðslu fésektar fyrir ávana- og fíkniefnabrot og hefur honum fimm sinnum síðan verið gert að greiða fésektir vegna slíkra brota, síðast með dómi 12. janúar 2012. Þá var ákærði dæmdur þann 18. mars 2008 í 3 mánaða fangelsi skilorðsbundið í 2 ár og til greiðslu 160.000 kr. fésektar fyrir líkamsárás skv. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og ölvunarakstur. Var ákærði jafnframt sviptur ökurétti í 2 ár.

Vegna ákvæða 61. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 hefur fyrri dómur ákærða fyrir líkamsárás ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar ákærða nú, sbr. ella 1. mgr. 218. gr. b og 71. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar ákærða ber að líta til hreinskilnislegrar játningar ákærða og er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 1 mánuð og þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar þannig að hún falli niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt framlögðum gögnum varð kostnaður af rannsókn málsins kr. 18.000 vegna öflunar áverkavottorðs, en skv. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu þess kostnaðar, en ekki er um að tefla annan kostnað vegna málsins.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 1 mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, kr. 18.000.

S-kk-nf G. G-kk-nf.
S-255/2013

Mál þetta, sem þingfest var 6. júní sl., og dómtekið þann 7. sama mánaðar, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, þann 30. apríl 2013, á hendur B-kk-þgf L-kk-þgf, kt. [...], til heimilis að Flétturima 1, Reykjavík,

„fyrir gripdeild og þjófnaði

I.

með því að hafa síðdegis mánudaginn 11. mars 2013 í apóteki Lyfju við Austurveg á Selfossi tekið úr hillu verslunarinnar 4 pakkningar af Estée Lauder kremi, samtals að verðmæti kl. 56.253,- en ákærði hljóp með pakkningarnar nær samstundir úr úr versluninni án þess að greiða fyrir þær þannig að þjófavarnarkerfi verslunarinnar fór í gang.

Telst brot ákærða varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

II.

með því að hafa skömmu síðar en frá greinir í ákærulið I, í verslun Hagkaupa við Larsen stræti á Selfossi, stolið 2 Calvin Klein ilmvatnsglösum og tveimur tölvuleikjum samtals að verðmæti kr. 36.296,-[.]

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við fyrirtöku málsins þann 7. júní sl. og lýsti því yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði margoft áður sætt refsingu. Hefur ákærði m.a. fjórtán sinnum verið fundinn sekur um brot gegn 244. og 245. gr. almennra hegningarlaga, eða tilraun til slíkra brota, síðast með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur uppkveðnum 28. febrúar sl.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga. Að teknu tilliti til sakaferils ákærða þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, B-kk-nf L-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-292/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 20. júní sl., er höfðað með ákæru, útgefinni 29. maí 2013, af lögreglustjóranum á Selfossi á hendur D-x-x S-x-x, kt. [...], til dvalar í fangelsinu að Litla Hrauni, Eyrarbakka,

„fyrir tilraun til þjófnaðar

með því að hafa, síðdegis sunnudaginn 21. apríl 2013 í verslun Geysis shop á Geysi í Haukadal í Biskupstungum reynt að stela fatnaði að andvirði kr. 322.700,- sem ákærði tróð í bakpoka sem hann hafði meðferðis, en ákærði reyndi síðan að yfirgefa verslunina án þess að greiða fyrir umræddan fatnað en var stöðvaður af starfsmönnum áður en hann komst út.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá er í ákæru svohljóðandi einkaréttarkrafa:

„Í málinu gerir Geysir shops ehf., kt. [...] kröfu um að ákærða verði með dómi gert að greiða samtals kr. 155.600,- í skaðabætur.“

Ákærði mætti við þingfestingu máls þessa og lýsti því yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Þá samþykkti ákærði framkomna einkaréttarkröfu.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Kom þar fram að ákærði iðraðist brots síns.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði fjórum sinnum áður sætt refsingu, í öll skiptin meðal annars fyrir þjófnað eða tilraun til þjófnaðar, síðast 17. september 2012.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Með vísan til sakaferils ákærða þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

Við þingfestingu málsins var lögð fram greinagerð af hálfu brotaþola vegna einkaréttarkröfu hans. Í greinargerð brotaþola er auk ofangreinds krafist þar tilgreindra dráttarvaxta auk lögmannsþóknunar. Með vísan til 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, er það mat dómsins að krafa brotaþola um dráttarvexti og lögmannsþóknun komist ekki að í málinu, enda er hennar ekki getið í ákæru. Að öðru leyti er það mat dómsins að greinargerð brotaþola uppfylli skilyrði XXVI. kafla laga nr. 88/2008, og verður fallist á kröfu hans líkt og greinir í dómsorði.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara,kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, D-x-x S-x-x, sæti fangelsi í 60 daga.

Ákærði greiði Geysi shops ehf., skaðabætur að fjárhæð 155.600 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-316/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 10. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af Ríkissaksóknara þann 20. júní sl., á hendur [A], kt. [...], til heimilis að [...],

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, að morgni sunnudagsins 8. janúar 2012, að Skólavegi 19, Vestmannaeyjum, slegið [B], kennitala [...], í höfuðið með flösku og sparkað nokkrum sinnum í bak hans. Af atlögunni hlaut [B] skurð vinstra megin á enni sem þurfti að sauma með 7 sporum og mar og 5 sm skurð á baki.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og lýsti yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Kom fram í máli ákærða að hann hafi verið undir áhrifum er framangreint brot átti sér stað og baðst hann afsökunar á broti sínu. Þá kom fram í máli ákærða að brotaþoli hefði átt upptökin á átökum þeirra.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Líkt og áður greinir bar ákærði því við fyrir dómi að brotaþoli hefði átt upptökin á átökum milli þeirra. Á þetta sér nokkra stoð í gögnum málsins og þykir því rétt að líta til 3. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, við ákvörðun refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða og hreins sakaferils hans, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 7.193 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, [A], skal sæta fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað, 7.193 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-322/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 10. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Vestmannaeyjum þann 10. júlí 2013, á hendur [C], kt. [...], til heimilis að [...] og [D], kt. [...], til heimilis að [...].

Þáttur ákærða [D] var, við þingfestingu málsins, klofinn út úr máli þessu í mál nr. S-399/2013, og var því frestað ótiltekið. Varðar mál þetta því aðeins þátt ákærða [C], sem ákærður er, ásamt meðákærða:

„fyrir þjófnað

með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 3. apríl 2013 í félagi brotist inn á veitingastaðinn Conero í Vestmannaeyjum með því að spenna upp glugga á kvennasalerni á suðurhlið á annarri hæð og stolið þaðan 40 flöskum af Breezer, 36 flöskum af Smirnoff ice, 10 dósum af Egils lite, 3 Tuborg í dós og einni flösku af eftirtöldum víntegundum: Jack Daniels, Martini Bianco, Berentxen appel, Jagermeister, Malibu, Sierra tequila gold, Opal skot, Tópas skot, Mickey finn, Pisang Ambon, Passoa, Ísafold gin og Baileys.

(Mál nr. 32-2013-0962)

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940.

Þess er krafist að ákærð[i] verði dæmd[u]r til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði [C] mætti við þingfestingu máls þessa ásamt G-kk-þgf J-kk-þgf hdl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að ákæruvaldinu og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði [C] hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða [C] hefur hann ekki áður sætt refsingu.

Að virtum atvikum málsins og að teknu tilliti til hreins sakarferils ákærða [C] og skýlausrar játningar hans, þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er þóknun skipaðs verjanda ákærða, og er hún hæfilega ákveðin 125.500 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákvörðun um refsingu ákærða, [C], skal frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað, 125.500 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef J-kk-ef hdl., að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-326/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið 5. september sl., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara þann 14. ágúst 2013, á hendur E-kvk-þgf M-kvk-þgf, kt. [...], til heimilis að Álftarima 5, Selfossi.

„fyrir eftirtalin brot framinn fimmtudaginn 14. júní 2012:

1. Brot gegn lögreglulögum með því að neita að hlýða fyrirmælum lögreglu um að yfirgefa íbúð að Háengi 14, Selfossi.

Telst þetta varða við 19. gr. lögreglulaga nr. 90/1996, sbr. 41. gr. sömu laga.

2. Brot gegn valdstjórninni með því að hafa í kjölfar handtöku vegna háttsemi sem lýst er í ákærulið 1 veist að lögreglumanninum [A], sem var við skyldustörf, og hrækt í andlit hans. Ennfremur með því að hafa í lögreglubifreið fyrir utan framangreindan vettvang sparkað í andlit lögreglumannsins [B], sem einnig var við skyldustörf, með þeim afleiðingum að hann hlaut roða og bólgu á vinstra kinnbeini neðan við auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða mætti við þingfestingu málsins og lýsti því yfir að hún óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærða viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærðu og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hennar væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærðu sjálfri hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærða hefur gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærða hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða fimm sinnum áður sætt refsingu. Þar af hefur ákærða þrívegis sætt refsingu fyrir hegningarlagabrot. Þá var ákærða tvívegis á árinu 2004 dæmd til að sæta skilorðsbundnu fangelsi. Önnur brot ákærðu hafa varðar sektum, en ákærða var síðast dæmd þann 23. mars 2010.

Refsing ákærðu er hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði og þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, E-kvk-nf M-kvk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-353/2013

Mál þetta, sem þingfest var 3. október sl. og dómtekið þann 17. sama mánaðar, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, þann 8. september sl., á hendur [A], kt. [...], til heimilis að [...],

„fyrir hylmingu

með því að hafa í apríl mánuði 2012 haft í vörslu sinni 4 15″ felgur ásamt dekkjum sem ákærði festi kaup á af ótilgreindum aðila og þannig haldið umræddum dekkjum ásamt felgum ólöglega frá eiganda sínum, en ákærða var ljóst eða mátti vera ljóst að um þýfi var að ræða.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, en til vara við 1. mgr. 263. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins, en kom fyrir dóm þann 17. október sl., og lýsti því yfir að hann óskaði ekki skipunar verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði sex sinnum áður gerst brotlegur við lög, þar af tvívegis vegna auðgunarbrota. Þá var ákærði þann 15. febrúar sl. dæmdur til að sæta fangelsi í einn mánuð, en refsing hans skilorðsbundin til tveggja ára. Brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir er framið fyrir uppkvaðningu síðastgreinds dóms og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki og ber að dæma upp framangreinda refsingu og ákveða refsingu í einu lagi sbr. 60. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, [A], sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

S-kvk-nf I-kvk-nf.