S-242/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 11. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 4. þessa mánaðar, á hendur G-x-x G-x-x, fæddum [...], ríkisborgara Albaníu, „fyrir skjalafals, með því að hafa, mánudaginn 5. júní 2017, framvísað við landamæraverði í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, í blekkingarskyni, grísku kennivottorði nr. [...] , á nafni [...], f.d. [...], sem reyndist breytifalsað, í kjölfar þess að ákærði kom í vegabréfaskoðun vegna flugs [...], til Dublin, Írlandi“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Ákærði sótti um hæli hérlendis í kjölfar skýrslugjafar hjá lögreglu sama dag og hann kom til landsins, 5. síðasta mánaðar, en fyrir liggur að þeirri umsókn hefur verið hafnað. Að þessu gættu og að öðru leyti með vísan til gagna málsins, liggur ekkert fyrir í málinu um að aðstæður ákærða séu með þeim hætti sem fallið geti að skilgreiningu 1. málsliðar 1. mgr. 32. gr. laga nr. 80/2016, eða ákvæðum alþjóðasamnings um stöðu flóttamanna, sem íslenska ríkið gerðist aðili að 30. nóvember 1955, sbr. auglýsing nr. 74/1955, þannig að leitt geti af þeirri eða öðrum ástæðum til refsileysis. Hefur ákærði því unnið sér til refsingar.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa, sem í tilviki fangelsisrefsingar, verði bundin skilorði. Komi til óskilorðsbundinnar refsingar, þá dragist frá þeirri refsingu gæsluvarðhaldsvist ákærða frá 5. júní til 12. júní 2017. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um þóknun vegna starfa sinna í þágu ákærða eftir höfðun málsins fyrir dómi og á rannsóknarstigi. Við þingfestingu málsins var meðal annars frá því greint af hálfu ákærða, að fyrirhuguð för hans til Írlands hafi komið til vegna atvinnuleitar, svo að hann geti framfleytt fjölskyldu sinni og að hann hafi nú fengið þær fregnir að eiginkona hans sé alvarlega veik.

Við ákvörðun refsingar er til þess litið að ákærði hefur játað sök, hvort tveggja fyrir dómi og að endingu á rannsóknarstigi, og engra gagna nýtur við um að hann hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, en þá refsingu þykir að öllu virtu ekki efni til að binda skilorði. Til frádráttar refsingunni komi með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 5. síðasta mánaðar til 12. sama mánaðar.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins. Sá kostnaður er þóknun og ferðakostnaður verjanda hans á rannsóknarstigi og eftir höfðun málsins fyrir dómi, D-kk-ef R-kk-ef héraðsdómslögmanns. Þóknun verjandans þykir, með hliðsjón af vöxtum málsins og tímaskýrslu verjandans, hæfilega ákveðin 274.040 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og nemur aksturskostnaður hans 20.610 krónum. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-x-x G-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga, en til frádráttar refsingunni komi gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 5. júní 2017 til 12. júní 2017.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi, D-kk-ef R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 274.040 krónur, og ferðakostnað verjandans, 20.610 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf