S-240/2016

Mál þetta, sem dómtekið 19. maí sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu dagsettri 22. mars, á hendur :

„H-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000,

[...]

fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 3. febrúar 2015, á heimili A, að Vífilsgötu 18 Reykjavík, slegið A ítrekað hnefahöggum í andlitið, í bringuna og víðsvegar um líkamann, með þeim afleiðingum að A hlaut rifbrot, áverkaloftbrjóst, yfirborðsáverka á höfði, mar á mjóbaki og mjaðmargrind, mar á öxl og upphandlegg, mar á olnboga, mar á framarmi og yfirborðsáverka á úlnlið og hendi.

Mál 007-2015-5896.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Fyrir hönd A, kt. 000000-0000, gerir T-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, hdl, kröfu þess efnis að H-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf verði gert að greiða A skaðabætur að fjárhæð 2.125.320 kr. auk vaxta af 1.820.780 kr. skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 3. febrúar 2015 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa er kynnt sakborningi, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af 2.125.320 kr. frá þeim degi til greiðsludags. Þá er jafnframt krafist málskostnaðar fyrir héraðsdómi auk virðisaukaskatts á málflutningsþóknun, komi til flutnings málsins þar.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þann 18. apríl 2016 gaf lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu út nýja ákæru á hendur ákærða:

„fyrir þjófnað með því að hafa þriðjudaginn 14. júlí 2015 í verslun 10-11 við Barónsstíg 4 í Reykjavík stolið matvöru samtals að verðmæti 2.615 kr. setja ákæru inn hér .

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Fyrirkall ákærða, sem var birt í Lögbirtingarblaði þann 18. apríl sl., hafði að geyma viðvörun samkvæmt 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Þrátt fyrir þetta sótti ákærði ekki þing og ekki var kunnugt um að hann væri forfallaður. Málið verður því dæmt á grundvelli framlagðra gagna og samkvæmt þeim hefur verið færð fram næg sönnun fyrir sekt ákærða. Hann verður því sakfelldur samkvæmt ákærunni, en brot hans er þar rétt fært til refsiákvæðis.

Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann þrívegis undir sátt á árinu 2013 fyrir þjófnað og eignaspjöll.

Með hliðsjón af sakarefni málsins þykir fært að ákvarða ákærða refsingu í þessu máli með þeim hætti að ákærði sæti fangelsi í 3 mánuði. Verður refsingin skilorðsbundin með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Engan sakarkostnað leiddi af málinu.

Í málinu gerir brotaþoli A kröfu um að ákærði verði dæmdur til þess að greiða honum 2.125.320 kr. í skaðabætur auk vaxta og dráttarvaxta.

Í læknisfræðilegum gögnum eru tilgreindir þeir áverkar sem brotaþoli hlaut og raktir eru til þeirrar líkamsárásar sem hér um ræðir. Með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola miskabætur sem þykja hæfilega ákveðnar 300.000 kr. Krafa um greiðslu lækniskostnaðar að fjárhæð 9.615 kr. er studd gögnum og verður ákærði dæmdur til greiðslu þess kostnaðar. Gerð er krafa um bætur vegna stolinna og skemmdra muna og byggir sú krafa á áætlun. Hvorki var ákært fyrir auðgunarbrot né eignaspjöll. Verður ákærði ekki dæmdur til greiðslu bóta samkvæmt þessum lið. Ákærða ber að greiða kostnað brotaþola við að að halda bótakröfunni upp, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, en sá kostnaður þykir hæfilegur 180.000 kr.

Samtals skal ákærði greiða brotaþola 489.615 kr. með vöxtum og dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 489.615 kr. auk vaxta af 309.615 kr. skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 3. febrúar 2015 til 18. apríl 2015 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af 489.615 kr. frá þeim degi til greiðsludags.

S-kvk-nf H-kvk-nf