S-232/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 13. desember sl., er höfðað af lögreglustjóranum á Norðurlandi eystra með ákæru, útgefinni 14. október sl., á hendur X;

„fyrir hótanir, fíkniefnalaga- og vopnalagabrot:

I.

Með því að hafa fimmtudagskvöldið 5. apríl 2016, í stigagangi að [...]götu [...] á Akureyri, hótað nágranna sínum [A], með eftirfarandi orðum: „Ég mun fokking drepa þig helvítis fokking helvíti,“ og valdið þannig þessum nágranna sínum ótta um líf, heilbrigði eða velferð sína.

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II.

Með því að hafa ofangreindan dag fyrir utan fjölbýlishúsið að [...]götu [...] á Akureyri, verið með í vörslum sínum 16,71 grömm af maríhúana, en lögreglan fann efnin þegar lögreglan hafði afskipti af honum vegna hegðunar sem lýst er í ákærulið I.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

III.

Með því að hafa ofangreindan dag þarna fyrir utan ...götu ..., þar sem lögreglan hafði afskipti af honum verið með í vörslum sínum á almannafæri hníf með 8,7 cm. löngu blaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efni því, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 32.269, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001. Jafnframt er gerð krafa með vísan til 1. mgr. 37. gr. laga nr. 16, 1998 að haldlagður hnífur verði gerður upptækur til ríkissjóðs.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir A, bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 1.009.901, með vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38, 2001, um vexti og verðtryggingu frá 6. apríl 2016 til 7. júlí 2016, en síðan dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess er gerð krafa um þóknun vegna lögmannskostnaðar samkvæmt mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Fyrir dómi var af hálfu lögmanns bótakrefjanda fallið frá ofangreindri einkaréttarkröfu og féll þá sækjandi frá þeirri kröfu.

Af hálfu skipaðs verjanda ákærða var krafist vægustu refsingar til handa ákærða sem lög leyfa. Þá krafðist verjandinn málflutningsþóknunar, en einnig ferðakostnaðar. Þá andmælti verjandinn hluta málskostnaðar ákæruvalds.

A

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru, I., II. og III. kafla, en að auki féllst hann á upptökukröfur lögreglustjóra.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efast að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir samkvæmt nefndum ákæruköflum.

Meðferð máls þessa fyrir dómi fór samkvæmt reglum 164. gr. laga nr. 88, 2008.

B.

Ákærði, sem er 26 ára, hefur samkvæmt sakavottorði Sakaskrár ríkisins áður sætt refsingum. Að því leyti skiptir máli varðandi refsingu ákærða nú, að hann var með dómi 11. júlí sl. dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi, sem var skilorðsbundin til tveggja ár, auk sektar, fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöfinni, en einnig vegna umferðarlagabrota.

Brot þau sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í þessu máli voru framin fyrir uppkvaðningu fyrrnefnds dóms og ber því að dæma skilorðshluta hans upp og dæma með þeirri refsingu sem honum verður nú gerð, sbr. ákvæði 60. gr. sbr. 78. gr. hegningarlaganna.

Að ofangreindu virtu og með hliðsjón af 77. gr. hegningarlaganna verður ákærði dæmdur í 90 daga fangelsi og 100.000 króna sekt til ríkissjóðs. Eftir atvikum þykir fært að fresta fullnustu fangelsisrefsingarinnar skilorðsbundið og skal sá hluti falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, með áorðnum breytingum. Sektina skal ákærði hins vegar greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en ella sæti hann sjö daga fangelsi.

Fallist er á upptökukröfur ákæruvalds, á tilgreindu magni fíkniefna og á hnífi, sem lögreglan lagði hald á, samkvæmt ákæru.

Af hálfu ákærða er andmælt kröfu ákæruvalds um að aðkeyptur vélritunarkostnaður lögreglu samkvæmt reikning, að fjárhæð 36.000 krónur, falli undir sakarkostnaðarákvæði 216. gr. laga nr. 88, 2008.

Fallist er á með ákærða að umræddur kostnaður teljist ekki til óhjákvæmilegra útgjalda vegna rannsóknar málsins. Verður ákærði því ekki dæmdur til að greiða umræddan kostnað. Að öðru leyti verður hann dæmdur til að greiða sakarkostnað eins og nánar segir í dómsorði.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 90 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði, greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en ella sæti hann fangelsi í sjö daga.

Upptæk eru gerð fíkniefni, sbr. efnaskrár nr. 32.269, en einnig hnífur, sem lögreglan lagði hald á.

Ákærði greiði í sakarkostnað til ríkissjóðs, þóknun til skipaðs verjanda síns á fyrri stigum, Á-kk-ef P-kk-ef hrl., að fjárhæð 61.380 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns á seinni stigum, G-kk-ef M. A-kk-ef hrl., að fjárhæð 81.840 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, en einnig 34.650 krónur vegna ferðakostnaðar hans.