arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-398/2006

Mál þetta er höfðað af sýslumanninum í Stykkishólmi með ákæru 6. nóvember 2006 á hendur ákærða, A-kk-þgf B-kk-þgf Æ-kk-þgf, Holtsgötu 20 í Hafnarfirði, og Ó-kk-þgf H-kk-þgf, Faxabraut 34a í Reykjanesbæ. Málið var dómtekið 13. desember sama ár.

Í ákæruskjali er ákærðu gefin að sök nytjastuldur með því „að hafa í sameiningu laugardaginn 15. júlí 2006 tekið Polaris vélsleðann DJ-563 í heimildarleysi þar sem hann stóð á athafnasvæði Snjófells ehf. á Jökulhálsi við Snæfellsjökul, og ekið honum nokkurn spöl frá þeim stað og til baka aftur.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar. “

Hvorugur ákærðu sóttu þing er málið var þingfest né tilkynntu um forföll. Verður málið því dæmt samkvæmt 1. mgr. 126. gr. laga nr. 19/1991, enda var þess getið í fyrirkalli, sem ákærðu var birt sjálfum á löglegan hátt, að svo mætti með málið fara. Með vísan til þess og sakargagna verða báðir ákærðu sakfelldir fyrir að hafa framið það brot sem þeim er gefið að sök og réttilega er fært til refsiákvæða í ákæruskjali.

Ákærðu hafa nokkur brot á sakaskrá en þau hafa ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Aftur á móti er til þess að líta að ákærðu greindu lögreglu frá því við rannsókn málsins að þeir hefðu í umrætt sinn orðið bensínlausir á vélsleða á Snæfellsjökli. Því hefðu þeir þurft að fara fótgangandi nokkurn spöl að ná í bensínbrúsa í bifreið sem þeir höfðu til umráða. Þaðan hefðu þeir ekki nennt að ganga blautir og kaldir að vélsleðanum og því brugðið á það ráð að taka sleða ófrjálsri hendi eins og nánar er lýst í ákæru. Þessi lýsing ákærðu er ekki vefengd af hálfu ákæruvaldsins og horfir ákærðu til nokkurra málsbóta. Að því virtu verður brot þeirra talið smávægilegt þannig að heimilt sé að gera þeim fésekt. Þykir sekt hvors um sig í ríkissjóð hæfilega ákveðin 20.000 krónur og komi 2 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inn fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan en uppsaga dómsins hefur dregist lítillega vegna embættisanna dómarans.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-kk-nf B-kk-nf Æ-kk-nf, greiði 20.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 2 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inna fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærði, Ó-kk-nf H-kk-nf, greiði 20.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 2 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inna fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

B-kk-nf B-kk-nf
S-405/2006

Mál þetta er höfðað af sýslumanninum í Stykkishólmi með ákæru 14. nóvember 2006 á hendur ákærða, Ó-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf, Hrísmóum 2b í Garðabæ. Málið var dómtekið 13. desember sama ár.

Í ákæruskjali er ákærða gefið að sök áfengislagabrot með því „að hafa að morgni sunnudagsins 30. júlí 2006, valdið hneyksli sakir ölvunar á Fellabrekku og við veitingastaðinn Kaffi 59 í Grundarfjarðarbæ, m.a. með öskrum og grjótkasti.

Telst háttsemi ákærða varða við 21. gr., sbr. 27. gr. áfengislaga, nr. 75/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ákærði sótti hvorki þing er málið var þingfest né tilkynnti um forföll. Verður málið því dæmt samkvæmt 1. mgr. 126. gr. laga nr. 19/1991, enda var þess getið í fyrirkalli, sem ákærða var birt sjálfum á löglegan hátt, að svo mætti með málið fara. Með vísan til þess og sakargagna verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og réttilega er fært til refsiákvæða í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði var ákærða árið 2003 veitt ákærufrestun vegna brots gegn 244. gr. almennra hegningarlaga. Sama ár hlaut ákærði dóm fyrir brot gegn umferðarlögum og á árinu 2006 gekkst ákærði undir lögreglustjórasátt vegna brots á lögum um ávana- og fíkniefni.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 10.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 2 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan en uppsaga dómsins hefur dregist lítillega vegna embættisanna dómarans.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Ó-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf, greiði 10.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 2 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inna fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

B-kk-nf B-kk-nf
S-410/2006

Mál þetta er höfðað af sýslumanninum í Stykkishólmi með ákæru 9. nóvember 2006 á hendur ákærða, B-kk-þgf V-kk-þgf, Ásvöllum 6a í Grindavík. Málið var dómtekið 13. desember 2006.

Í ákæruskjali er ákærða gefið að sök fíkniefnalagabrot með því „að hafa að kvöldi föstudagsins 30. júní 2006, þá farþegi í bifreiðinni MP 819 á Snæfellsnesvegi á móts við Holt, haft í vörslum sínum 1,66 grömm af hassi og 1,56 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 82/1998, 13/1985, 60/1980, 10/1997 og 68/2001 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni nr. 233/2001, sbr. fylgiskjal I með reglugerðinni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, 248/2002 og 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Einnig er krafist upptöku á haldlögðu kannabisefni samkvæmt 6. mgr. 5. gr. nefndra laga um ávana- og fíkniefni og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærði sótti hvorki þing er málið var þingfest né tilkynnti um forföll. Verður málið því dæmt samkvæmt 1. mgr. 126. gr. laga nr. 19/1991, enda var þess getið í fyrirkalli, sem ákærða var birt sjálfum á löglegan hátt, að svo mætti með málið fara. Með vísan til þess og sakargagna verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og réttilega er fært til refsiákvæða í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði ekki gerst sekur um brot sem hefur áhrif við ákvörðun viðurlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 4 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru verður fallist á upptökukröfu ákæruvaldsins.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan en uppsaga dómsins hefur dregist lítillega vegna embættisanna dómarans.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, B-kk-nf V-kk-nf, greiði 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 4 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inna fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærði sæti upptöku á 1,66 g af hassi og 1,56 g af tóbaksblönduðu kannabis.

B-kk-nf B-kk-nf
S-411/2006

Mál þetta er höfðað af sýslumanninum í Stykkishólmi með ákæru 10. nóvember 2006 á hendur ákærða, S-kk-þgf K-kk-þgf A-kk-þgf, Grundarbraut 24 í Ólafsvík. Málið var dómtekið 13. desember 2006.

Í ákæruskjali er ákærða gefin að sök eftirtalin „umferðar- og fíkniefnalagabrot:

I.

Ákærða er gefið að sök að hafa síðdegis laugardaginn 16. september 2006 ekið BMW fólksbifreiðinni PO 528, undir áhrifum bannaðra ávana- og fíkniefna frá Reykjavík til Snæfellsbæjar. Í blóðsýni sem tekið var úr ákærða mældist tetrahýdrókannabínól 2,8 ng/ml.

Telst þetta varða við 1. og 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

Ákærða er gefið að sök að hafa aðfaranótt sunnudagsins 24. september 2006 haft í sínum vörslum 0,22 grömm af amfetamíni sem lögreglan fann í buxnavasa hans við leit í íþróttahúsinu á Jaðarsbökkum á Akranesi.

Telst háttsemi ákærða varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni nr. 233/2001, sbr. fylgiskjal I með reglugerðinni.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga og til að sæta upptöku á framangreindu haldlögðu amfetamíni samkvæmt 6. mgr. 5. gr. nefndra laga um ávana- og fíkniefni og 2. mgr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærði sótti hvorki þing er málið var þingfest né tilkynnti um forföll. Verður málið því dæmt samkvæmt 1. mgr. 126. gr. laga nr. 19/1991, enda var þess getið í fyrirkalli, sem ákærða var birt sjálfum á löglegan hátt, að svo mætti með málið fara. Með vísan til þess og sakargagna verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök. Varða brot ákærða samkvæmt ákærulið I við þau ákvæði sem í ákæru greinir en brot samkvæmt ákærulið II við 2. gr., sbr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, með síðari breytingum, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði ekki gerst sekur um brot sem hefur áhrif við ákvörðun viðurlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 100.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem í ákæru greinir verður ákærði sviptur ökurétti í sex mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Þá verður fallist á upptökukröfu ákæruvaldsins samkvæmt þeim lagaákvæðum sem vísað er til í ákæru.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu, svo sem nánar greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan, en uppsaga dómsins hefur dregist lítillega vegna embættisanna dómarans.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, S-kk-nf K-kk-nf A-kk-nf, greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inna fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í sex mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði sæti upptöku á 0,22 g af amfetamíni.

Ákærði greiði 112.501 krónur í sakarkostnað.

B-kk-nf B-kk-nf
S-415/2006

Mál þetta er höfðað af sýslumanninum á Akranesi með ákæru 20. nóvember 2006 á hendur ákærða, F-kk-þgf K-kk-þgf T-kk-þgf, Brattholti 1 í Hafnarfirði. Málið var dómtekið 12. desember sama ár.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 8. júlí 2006, haft í sínum vörslum 0,23 g af tóbaksblönduðu hassi í bifreiðinni ZT-181 er lögreglan hafði afskipti af ákærða í bifreiðinni kyrrstæðri í bifreiðastæði við Sóleyjargötu 1, Akranesi, og fann efnið við leit í bifreiðinni fyrir utan lögreglustöðina á Akranesi.

Brot ákærða þykir varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, lög 13/1985 og lög nr. 68/2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þess er jafnframt krafist að ofangreind 0,23 g af tóbaksblönduðu hassi verði gerð upptæk með dómi samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög 68/2001 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærði sótti hvorki þing er málið var þingfest né tilkynnti um forföll. Verður málið því dæmt samkvæmt 1. mgr. 126. gr. laga nr. 19/1991, enda var þess getið í fyrirkalli, sem ákærða var birt sjálfum á löglegan hátt, að svo mætti með málið fara. Með vísan til þess og sakargagna verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og réttilega er fært til refsiákvæða í ákæruskjali.

Refsing ákærða, sem er með hreint sakavottorð, þykir hæfilega ákveðin 30.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 4 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru verður fallist á upptökukröfu ákæruvaldsins.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan en uppsaga dómsins hefur dregist lítillega vegna embættisanna dómarans.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, F-kk-nf K-kk-nf T-kk-nf, greiði 30.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 4 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inna fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærði sæti upptöku á 0,23 g af tóbaksblönduðu hassi.

B-kk-nf B-kk-nf
S-56/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 11. apríl sl., höfðaði lögreglustjórinn í Stykkishólmi með ákæru 6. mars 2007 á hendur ákærða, J-kk-þgf Þ-kk-þgf W-kk-þgf, kt. ..., til heimilis að Hringbraut 110, Reykjavík;

„fyrir brot á lögum um atvinnuréttindi vélstjóra, lögum um lögskráningu sjómanna og lögum um eftirlit með skipum.

Ákærða, þá skipstjóra fiskibátsins Fanneyjar RE-31/1053, er gefið að sök að hafa að morgni fimmtudagsins 5. október 2006 látið úr höfn frá Patreksfirði án þess að í áhöfn væri yfirvélstjóri með atvinnuréttindi, án þess að áhöfnin væri lögskráð á bátinn og á bátnum óhaffærum, því hann hafði ekki fengið útgefið haffærisskírteini, en báturinn var dreginn til hafnar í Ólafsvík daginn eftir.

Telst þetta varða við b-lið 1. mgr. 2. gr. sbr. 14. gr. laga um atvinnuréttindi vélstjóra nr. 113/1984, 1. mgr. 2. gr. og 4. gr. sbr. 17. gr. laga um lögskráningu sjómanna nr. 43/1987 og 1. mgr. 9. gr. og 1. og 3. tl. 16. gr. sbr. 29. gr. laga um eftirlit með skipum nr. 35/1993.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

I.

Fyrirkall í máli þessu var gefið út 21. mars 2007 og birt fyrir ákærða 29. sama mánaðar. Við þingfestingu málsins 11. apríl sl. sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu sækjanda með vísan til 1. mgr. 126. gr. laga nr. 19/1991.

Með vísan til áðurgreindrar lagagreinar þykir mega jafna útivist ákærða til játningar hans enda fer sú niðurstaða ekki í bága við gögn málsins. Brot ákærða teljast því sönnuð og varða þau við b-lið 1. mgr. 2. gr. sbr. 14. gr. laga um atvinnuréttindi vélstjóra nr. 113/1984, 1. mgr. 2. gr. og 4. gr. sbr. 17. gr. laga um lögskráningu sjómanna nr. 43/1987 og 1. mgr. 9. gr. og 1. og 3. tl. 17. gr. sbr. 29. gr. laga um eftirlit með skipum nr. 47/2003. Í ákæru er ranglega vísað til samhljóða ákvæða eldri laga um eftirlit með skipum nr. 35/1993. Með heimild í 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 þykir eigi að síður rétt að dæma áfall á hendur ákærða enda ljóst að vörnum hans hefur ekki verið áfátt vegna þessara mistaka.

II.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki gerst sekur um refsiverða háttsemi sem áhrif hefur á ákvörðun refsingar í máli þessu.

Refsing ákærða þykir að brotum hans virtum hæfilega ákveðin 150.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tólf daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri máls þessa.

Dóm þennan kveður upp B-kk-nf B-kk-nf héraðsdómari en uppkvaðning dómsins hefur dregist lítillega vegna starfsanna dómara.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, J-kk-nf Þ-kk-nf W-kk-nf, greiði 150.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tólf daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

B-kk-nf B-kk-nf
S-129/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 23. janúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 10. ágúst 2007, á hendur J-x-x B-x-x L-x-x, kt. 000000-0000, Danmörku “fyrir húsbrot og líkamsárás, með því að hafa snemma morguns, sunnudaginn 1. apríl 2007, ruðst heimildarlaust inn á heimili fyrrverandi sambýliskonu sinnar, A-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef, kt. 000000-0000, að Heiðarvegi 17, Reyðarfirði, neðri hæð og neitað að fara þaðan eftir að inn var komið og rifið í hár hennar, hent henni til og frá, tekið hana upp og hent henni á rúm í svefnherbergi og haldið henni þar, með þeim afleiðingum að hún hlaut eymsli í hársverði og á baki og varð fyrir miklu andlegu áfalli.

Telst þetta varða við 231. gr. og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða, sem á sér stoð í gögnum málsins, sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði hefur ekki áður gerst brotlegur svo kunnugt sé.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur auk húsbrots gerst sekur um líkamsárás og er í báðum tilvikum um brot alvarlegs eðlis að ræða. Á hinn bóginn er litið til þess að ákærði hefur játað brot sitt, sýnt iðrun og leitað sér aðstoðar til að ráða bót á vanda sínum. Þá er litið til þess að ákærði hefur samið um greiðslu bóta til brotaþola. Í ljósi þessa þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Þar sem ákærði hefur ekki áður gerst brotlegur þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 202.000 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., að fjárhæð 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, J-x-x B-x-x L-x-x, sæti fangelsi í 60 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarskostnað að fjárhæð 202.000 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., að fjárhæð 150.000 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf
S-19/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 19. febrúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 22. janúar 2008, á hendur K-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Ásvegi 25, Breiðdalsvík “fyrir líkamsárás á Fáskrúðsfirði, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 7. október 2007, á bifreiðastæði við félagsheimilið Skrúð, tekið hálstak á H-kk-þgf F-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, fellt hann í götuna og slegið hann þar nokkur hnefahögg í höfuð og andlit, með þeim afleiðingum að hann hlaut mar á augnloki ofan og neðan, hægra megin, sem náði út á kinnbein og aftur að eyra og mar í augntóft, augnloki og fleiður á kinnbeini vinstra megin og blóðnasir.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að refsing verði látin niður falla með vísan til 2. mgr. 12. gr. eða 2. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940, til vara að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið og til þrautavara að ákærða verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er þess krafist að verjanda verði ákvörðuð lágmarksþóknun.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot hans réttilega heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst brotlegur.

Ekki er fallist á að 2. mgr. 12. gr. almennra hegningarlaga eigi við í máli þessu. Við ákvörðun refsingar er hins vegar litið til þess að samkvæmt framburði nokkurra vitna átti brotaþoli upptök að árás ákærða með ertingum og beinni árás. Þá er litið til þess að ákærði hefur frá upphafi játað brot sitt hreinskilningslega. Til refsiþyngingar er hins vegar að árás ákærða var harkaleg og er þá hafður í huga framburður vitna um að ákærði hafi slegið brotaþola í höfuðið nokkrum sinnum á meðan hann lá meðvitundarlaus á jörðinni og gat ekki varið sig. Í ljósi alls framangreinds og með hliðsjón af 2. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en þar sem ákærði hefur ekki áður gerst brotlegur þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 63.784 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef J-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin að fjárhæð 53.784 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, K-kk-nf E-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarskostnað að fjárhæð 63.784 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef J-kk-ef hdl., að fjárhæð 53.784 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf
S-224/2007

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 15. janúar sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 19. desember 2007, á hendur E-kk-þgf J-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. 000000-0000, Giljum, Fljótsdalshéraði “fyrir kynferðisbrot, með því að hafa, að kvöldi laugardagsins 23. júní 2007, í félagsheimilinu Valaskjálf, Skógarlöndum 3, Egilsstöðum, sett hendi sína inn undir bol A um hálsmál og gripið um brjóstahalda sem hún klæddist og togað í hann.

Telst háttsemi ákærða varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 15. gr. laga nr. 40/1992, en til vara við 199. gr. sömu laga, sbr. 8. gr. laga nr. 61/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir. Með vísan til ummæla í greinargerð með frumvarpi, sem varð að lögum 40/1992 og frumvarpi, sem varð að lögum nr. 61/2007 þykir rétt að heimfæra háttsemi ákærða til 199. gr. almennra hegningarlaga um kynferðislega áreitni.

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur játað brot sitt og sýnt iðrun. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en með því að ákærði hefur ekki áður gerst brotlegur þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ekki hefur verið lagt fram yfirlit um sakarkostnað.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf J-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

R-kvk-nf B-kvk-nf