S-250/2007

Mál þetta, sem þingfest var 19. júní sl. og dómtekið þann 23. október sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 23. maí 2007, á hendur B-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Flétturima 11, Reykjavík, „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 8. apríl 2007, ekið bifreiðinni PI-187 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,06‰) frá stöðvarhúsinu við Nesjavallavirkjun út að Grafningsvegi efri, þar sem lögregla stöðvaði akstur ákærða.

Telst brot ákærða varða við 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50,1987 sbr. lög nr. 44,1993, lög nr. 23,1998, lög nr. 132,2003 og lög nr. 84,2004.“

Ákærði kom fyrir dóminn og neitaði sök. Fór aðalmeðferð fram þann 23. október sl. og var málið dómtekið samdægurs. Krafðist verjandi ákærða að hann yrði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins og að málsvarnarlaun hans yrðu lögð á ríkissjóð. Hann afsalaði sér hins vegar málsvarnarlaunum yrði ákærði fundinn sekur.

Málsatvik:

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að lögreglan hafi verið við eftirlit þegar hún sá bifreið ekið frá stöðvarhúsinu við Nesjavallavirkjun út að Grafningsvegi. Stöðvaði lögreglan aksturinn og hafði tal af ökumanni. Lagði sterka áfengislykt frá vitum ökumanns og var hann þá handtekinn í framhaldi og færður á lögreglustöð til frekari rannsóknar. Þá kemur fram að við hlið bílstjórasætis í bifreiðinni hafi verið opin og átekin vodkaflaska. Aðspurður kvaðst ákærði hafa drukkið úr flöskunni við aksturinn og einnig hafa drukkið eitthvað af áfengi áður en akstur hófst. Eftir skýrslutöku hafi ökumanni verið sleppt en hann aðstoðaður við að komast aftur í sumarhús þar sem hann dvaldi með eiginkonu og vinum.

Skýrslur fyrir lögreglu og dómi.

Í skýrslu, sem tekin var af ákærða hjá lögreglu umrædda nótt, kvaðst ákærði hafa verið að aka bifreið og hafa byrjað að drekka áfengi um það bil einum til hálfum klukkutíma áður en hann var stöðvaður. Hann hafi ekki fundið til áfengisáhrifa við upphaf aksturs en fundið fyrir þeim síðar í akstri. Hann hafi verið að koma frá Nesjum og ekið Nesjavallaveg. Þá kvaðst hann ekki hafa drukkið áfengi eftir að akstri lauk.

Ákærði kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið í sumarbústað með fjölskyldu og vinum á Nesjavöllum. Hafi þar orðið ágreiningur um drykkju milli hjónanna og hann farið því í reiðikasti á bifreiðinni í burtu. Kvaðst hann ekki hafa verið byrjaður að neyta áfengis þegar akstur hófst en hann hafi ekið að stöðvarhúsinu við Nesjavallavirkjun og lagt bifreiðinni þar á bifreiðastæði sem væri ætlað fyrir rútur. Kvaðst hann hafa haft með sér vodkaflösku og hefði hann sturtað svo til öllu úr flöskunni í sig í þeim tilgangi að sofna eftir að akstri lauk. Hefði hann ræst miðstöðina í bifreiðinni og ætlað sér að sofna. Þá hefði lögreglan allt í einu verið komin og haft afskipti af honum. Ákærði neitaði alfarið að hafa verið undir áhrifum áfengis við aksturinn.

R-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn. Kvaðst hann hafa verið á vakt þegar tilkynning kom til lögreglunnar um meintan ölvunarakstur á Grafningsvegi. Hefði hann ásamt A-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf lögreglumanni farið strax af stað og ekið upp Grafningsveg í átt að Þingvöllum. Hefðu þeir ekið afleggjarann að Nesjavallavirkjun og séð þá til bifreiðar á ferð frá stöðvarhúsinu í átt að Grafningsvegi. Hefði lögreglan stöðvað bifreiðina á gatnamótunum þar sem bifreið ákærða var um það bil að beygja inn á veginn. Kvað hann A-kk-þf, sem var farþegamegin í lögreglubifreiðinni, hafa farið út og haft afskipti af ökumanni og fært hann í lögreglubifreiðina til að blása í alkóhólmæli. Sýndi vitnið dóminum á uppdrætti hvar ákærði var stöðvaður og kvað hann engan vafa hafa verið á því að bifreið ákærða hafi verið í akstri þegar hún var stöðvuð.

A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og bar eins og R-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf. Kvað hann lögregluna hafa ekið upp Grafningsveg og beygt inn Nesjavallaafleggjarann og séð þá bifreið koma akandi afleggjarann frá stöðvarhúsinu til móts við lögreglubifreiðina. Hefði bifreiðin verið stöðvuð í beygju og hann farið út og haft afskipti af ákærða. Þá kvað hann sig hafa þekkt númerið á bifreið ákærða en í tilkynningunni til lögreglu höfðu verið gefnar upplýsingar um númer bifreiðarinnar. Kvaðst A-kk-nf hafa séð opna áfengisflösku á gólfi bifreiðarinnar og hefði hann sett tappann á flöskuna. Kvað hann að búið hefði verið að drekka þónokkuð úr flöskunni en var ekki viss um hversu mikið var eftir. Kvað hann engan vafa hafa verið á því að bifreiðin hefði verið í akstri þegar hún var stöðvuð en hún hefði ekið hægt frá stöðvarhúsinu að beygjunni þar sem hún var stöðvuð.

Niðurstöður:

Ákærði neitaði fyrir dómi að hafa ekið bifreiðinni ölvaður í umrætt sinn. Kvaðst hann hafa ekið frá sumarbústað í Nesjalandi að stöðvarhúsinu við Nesjavallavirkjun, lagt bifreiðinni þar á bifreiðastæði og hellt í sig heilli flösku af sterku áfengi í þeim tilgangi að sofna. Í málinu liggja fyrir niðurstöður Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði þar sem alkóhól í blóði reyndist vera 2,06 prómill klukkan 02.30. Eru þær niðurstöður ekki véfengdar af ákærða.

Tveir lögreglumenn komu fyrir dóminn og kváðust hafa fengið tilkynningu um meintan ölvunarakstur um klukkan 1.10 aðfaranótt 8. apríl sl., við Nesjavelli, og fengu um leið upplýsingar um skráningarnúmer bifreiðarinnar. Fóru þeir beint á vettvang og sáu bifreið ekið frá stöðvarhúsinu við Nesjavallavirkjun í átt að Grafningsvegi. Var sú bifreið með sömu skráningarnúmer og þeir höfðu fengið upplýsingar um. Var bifreiðin stöðvuð og var ákærði undir stýri. Staðfestu báðir lögreglumennirnir að þeir hefðu séð bifreiðina aka frá stöðvarhúsinu og verið í akstri þegar lögreglan kom að. Þrátt fyrir neitun ákærða þykir fram komin lögfull sönnun með staðföstu vættitveggja lögreglumanna um að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru. Verður ákærði því sakfelldur fyrir það brot.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu gekkst ákærði undir sátt þann 23. maí 2000 og var gert að greiða 62.000 króna sekt fyrir brot gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga og sviptur ökurétti í tólf mánuði. Þann 11. desember 2000 gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun og var gert að greiða 170.000 króna sekt og sviptur ökurétti í þrjú ár fyrir ölvunarakstur og að aka sviptur ökurétti. Þann 2. apríl 2001 gekkst ákærði undir sátt og var gert að greiða 50.000 króna sekt fyrir að aka sviptur ökurétti og þann 5. maí 2004 gekkst ákærði undir sátt fyrir hraðakstur og að aka sviptur ökurétti og var gert að greiða 110.000 króna sekt. Ölvunarakstursbrot ákærða frá árinu 2000 hafa ekki ítrekunaráhrif í máli þessu.

Að þessu virtu, vínandamagni í blóði ákærða og með vísan til 101. gr. og 102. gr. laga nr. 50/1987, skal refsing ákærða hæfilega ákveðin 160.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæta ella fangelsi í 12 daga. Auk þess skal ákærði sviptur ökuleyfi í tvö ár frá birtingu dóms að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað er hlotist hefur af máli þessu, 28.287 krónur, en verjandi ákærða afsalaði sér málsvarnarlaunum að þessari niðurstöðu fenginni.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi flutti mál þetta af hálfu ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, B-kk-nf S-kk-nf, greiði 160.000 þúsund króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 12 daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dóms að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað að upphæð 28.287 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.