S-7192/2020

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 14. janúar 2021, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 27. október 2020 á hendur X, kt. [...], [...], [...], og Y, kt. [...], [...], [...], „fyrir líkamsárás í félagi með því að hafa, fimmtudaginn 20. desember 2018, á bifreiðastæði við verslun Bónus við Spöngina í Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kt. [...], og slegið hann með krepptum hnefa í andlitið svo hann féll í jörðina og í kjölfarið sparkað ítrekað í líkama hans og höfuð, allt með þeim afleiðingum að A hlaut yfirborðsáverka á höfði, nefi og olnboga, mar á brjóstkassa og yfirborðssár á höfði og andliti.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjendum ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Báðir ákærðu krefjast þess að ákvörðun um refsingu verði frestað skilorðsbundið samkvæmt 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegra þóknana til verjenda og þær greiðist úr ríkissjóði. Ákærðu hafa játað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem þeim er gefin að sök samkvæmt ákæru og eru játningarnar nægjanlega studdar sakargögnum. Samkvæmt því sem að framan greinir verða ákærðu sakfelldir fyrir brot samkvæmt ákæru og er það réttilega fært til refsiákvæðis í ákærunni.

Ákærðu eru báðir fæddir á árinu [...]. Ákærði X var með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur [...] 2020, í máli nr. S[...]/2020, sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og var ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundð í tvö ár frá uppsögu dómsins að telja héldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Að öðru leyti hefur ákærði X ekki áður gerst brotlegur við refsilög. Brot ákærða X, sem hann er nú sakfelldur fyrir, var framið fyrir uppsögu fyrrgreinds dóms og er því um að ræða hegningarauka. Að því virtu ber að taka upp dóminn og dæma refsingu ákærða X fyrir bæði málin í einu lagi samkvæmt 60. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði Y hefur samkvæmt sakavottorði, dagsettu 20. október 2020, ekki áður gerst brotlegur við refsilög og horfir það til málsbóta, sbr. 5. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Einnig horfir til málsbóta, sbr. 8. tölul. 1. mgr. sömu lagagreinar, að báðir ákærðu hafa játað skýlaust brot sín fyrir dómi og hjá lögreglu og verður ráðið af gögnum málsins að þeir iðrist gjörða sinna. Þá voru þeir nýlega orðnir fimmtán ára gamlir þegar brotið var drýgt og má álíta vegna æsku þeirra að full refsing sé ónauðsynleg eða skaðleg, sbr. 2. tölul. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga. Til refsiþyngingar gagnvart báðum ákærðu horfir að verkið var framið í sameiningu, af nokkrum grófleika og beindist að mikilvægum verndarhagsmunum með tjóni og hættu á tjóni fyrir brotaþola sem var ungur að árum, sbr. 1., 2. og 3. tölul. 1. mgr. og 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Óhæfilegur dráttur hefur orðið á meðferð málsins sem er ákærðu óviðkomandi og verður litið til þess við mat á refsingu. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða X hæfilega ákveðin fangelsi í fjörutíu og fimm daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Á hinn bóginn þykir rétt, eins og hér stendur á, og með vísan til aliðar 1. mgr. sömu lagagreinar, að fresta ákvörðun refsingar ákærða Y skilorðsbundið í tvö ár frá uppsögu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð samkvæmt fyrrgreindri lagagrein.

Ákærði X greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, vegna vinnu fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 250.000 krónur. Ákærði Y greiði þóknun skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, vegna vinnu fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 250.000 krónur. Framangreindar þóknanir eru ákveðnar að álitum, að meðtöldum virðisaukaskatti, út frá eðli og umfangi máls. Ákærðu greiði, óskipt, annan sakarkostnað, 47.000 krónur, vegna læknisvottorðs samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf S-kk-nf E-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjörutíu og fimm daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Frestað er ákvörðun refsingar ákærða, Y, skilorðsbundið í tvö ár frá uppsögu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði X greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 250.000 krónur. Ákærði Y greiði þóknun skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 250.000 krónur. Ákærðu greiði, óskipt, annan sakarkostnað, 47.000 krónur.

D-kk-nf K-kk-nf

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf S-kk-nf E-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjörutíu og fimm daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Frestað er ákvörðun refsingar ákærða, Y, skilorðsbundið í tvö ár frá uppsögu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði X greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 250.000 krónur. Ákærði Y greiði þóknun skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 250.000 krónur. Ákærðu greiði, óskipt, annan sakarkostnað, 47.000 krónur.

D-kk-nf K-kk-nf