S-5625/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 8. desember 2021, er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 23. nóvember 2021, á hendur X, kennitala [...], [...], [...], „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 29. nóvember 2019, á Enska barnum við Austurstræti 12 í Reykjavík, kastað glerglasi í andlit A, kennitala [...], svo glasið brotnaði, með þeim afleiðingum að A hlaut 7- 8 cm skurð vinstra megin á enni.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þ ess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd A, kennitala [...], er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum miskabætur að fjárhæð kr. 1.500.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 29. nóvember 2019 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða lögmannskostnað brotaþola við að koma bótakröfunni á framfæri og vegna hagsmunagæslu við meðferð málsins fyrir dómi skv. málskostnaðarreikningi sem lagður verður fram við meðferð málsins eða samkvæmt mati dómsins.“

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu en til vara krefst hann vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa. Þá krefst hann þess að bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð verulega.

I.

Málsatvik

Þann 29. nóvember 2019 kl. 00:38 var óskað eftir aðstoð lögreglu á Enska barinn við Austurvöll vegna áfloga. Þegar á vettvang var komið voru áflogin yfirstaðin. Brotaþoli var utandyra og hélt tusku upp að höfði sér. Kemur fram að hann hafi verið alblóðugur í framan og virst vera sár á andliti vinstra megin. Ekki reyndist unnt að ræða við brotaþola, sem var undir áhrifum áfengis og verulega ósáttur. Var hann fluttur með sjúkrabifreið á slysadeild.

Rætt var við meintan geranda, ákærða X. Hann greindi svo frá að brotaþoli hefði gengið upp að honum og kærustu hans og hvíslað að sér að hún væri lauslát og vildi sofa hjá honum. Kvaðst ákærði hafa reiðst mjög við þetta og gripið í brotaþola og hrint honum. Hafi það ekki verið ætlunin að meiða hann.

Lögreglan ræddi einnig við vitni á vettvangi. Þá aflaði lögreglan upptöku úr eftirlitsmyndavél staðarins en á henni sést umrædd líkamsárás.

Brotaþoli lagði fram kæru þann 5. desember 2019. Lýsti hann atvikum svo að einhver hefði hent glasi í hann og það hefði lent vinstra megin á enni hans og brotnað. Við það hefði hann fengið stóran skurð, hann vankast við höggið og síðan fallið í gólfið. Brotaþoli kvaðst ekki hafa séð gerandann en lýsti stuttum samskiptum sínum við par nokkru áður.

Skýrsla var tekin af ákærða 23. janúar 2021. Lýsti hann atvikum svo að brotaþoli hefði verið ágengur við kærustu ákærða og talaði niðrandi um hana. Hafi ákærði beðið brotaþola að láta hana í friði en hann ekki látið sér segjast. Kvaðst ákærði hafa „snappað“ við þetta en kannski gengið of langt.

Brotaþoli leitaði á slysadeild í kjölfar atviksins. Skýrði hann svo frá að vinur hans hefði hent eða slegið glasi í höfuðið á sér og hann hlotið áverka við það. Ekki komfram hvort glasið hefði brotnað. Á enni vinstra megin var brotaþoli með um það bil 7– 8 cmdjúpan skurð sem náði undir húð. Sárið var deyft og saumuð alls 13 spor í það. Talið var að skurðurinn myndi gróa innan hálfs mánaðar en brotþoli kynni að fá ör á ennið.

II.

Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða, brotaþola og annarra vitna við aðalmeðferð málsins, að því marki sem nauðsynlegt þykir til úrlausnar þess.

Ákærði greindi svo frá að hann hefði verið að skemmta sér með eiginkonu sinni. Maður hefði komið og farið að tala við hana. Kvaðst ákærði hafa beðið hann um að hætta því en hann hefði verið ágengur við hana. Þegar upptaka af atvikinu hæfist hefði þetta verið komið á það stig að ákærði hafði fengið sig fullsaddan af framkomu ákærða. Hann hefði gengið upp að honum en þá hefði maðurinn sagt „djöfull ætla ég að ríða konunni þinni í kvöld“. Ákærði kvaðst hafa sótt glas og kastað því í vegginn. Hefði glasið brotnað á veggnum. Hann hefði síðan tekið í ákærða og sagt honum að láta þau í friði. Hefði hann verið mjög reiður og mögulega afbrýðisamur en það hefði slaknað á honum þegar hann var tekinn burt. Ákærði kvaðst aldrei hafa ætlað að kasta glasi í brotaþola. Hann hefði bæði verið fullur og langt væri um liðið og því myndi hann ekki hvað gerðist í kjölfarið. Hann kvaðst ekki muna eftir því að hafa séð áverka á brotaþola. Ákærði kvaðst ekki geta skýrt það hvers vegna hann hefði ekki greint lögreglu frá því að hann hefði beitt glasi með framangreindum hætti.

Brotaþoli kvaðst lítið muna eftir atvikum en hann myndi eftir því að hafa séð ákærða og konu hans á staðnum. Þá kvaðst hann muna eftir því að hafa fengið glas í höfuðið og að hafa hnigið niður. Ákærði hefði kastað glasinu. Einhver hefði hlúð að honum og hann síðan farið á slysadeild. Brotaþoli kvaðst ekki geta sagt til um það hvort hann hefði talað óviðurkvæmilega við ákærða og konu hans. Brotaþoli kvaðst verða með ör á enninu eftir glasið. Þá lýsti hann líðan sinni í kjölfar atviksins og hvaða áhrif það hefði haft á hann.

B kvaðst hafa verið umrætt sinn með ákærða á skemmtistaðnum. Þar hefði verið karlmaður sem var að áreita hana en þó ekkert alvarlega en þó að reyna við hana. Hún hefði sagt við hann að hún ætti eiginmann. Hann hefði síðan orðið óþolandi og sagt að hann vildi ríða henni inni á klósetti. Eftir það hefði hann ekki hætt. Ákærði hefði sagt manninum að hætta þessu. Hefði henni liðið illa yfir áreitni mannsins. Vitnið kvaðst ekki muna eftir illindum eða átökum á milli ákærða og brotaþola og það enda þótt henni væri sýnd upptaka úr eftirlitsmyndavél í dómsal. Kvaðst hún aðeins muna eftir því að allt í einu hefðu orðið læti og lögreglan komið á vettvang. Kvaðst hún ekkert muna eftir samtali sínu við lögreglu á vettvangi og því að hún hefði sagt að ákærði hefði orðið afbrýðisamur og ráðist á brotaþola. Aðspurð kvaðst hún hafa verið ansi ölvuð.

Lögreglumaður nr. [...]kvaðst hafa komið á vettvang ásamt félaga sínum. Hann hefði rætt við brotaþola sem reyndist vart viðræðuhæfur. Hann hefði verið blóðugur í framan og haldið handklæði upp við andlitið. Þá hefði vitnið rætt við eiginkonu ákærða en hún hefði verið mjög ölvuð. Hefði ákærði verið mjög ósáttur við brotaþola sem hefði farið að reyna við eiginkonu hans. Hann hefði beðið hann að láta hana eiga sig en brotaþoli ekki virt það.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa rætt við ákærða á vettvangi. Hefði hann sagst hafa hrint brotþola en ekki kannast við að hafa beitt glasi. H ann hefði sagt brotaþola hafa áreitt konu ákærða og talað niðrandi um hana. Brotaþoli hefði einnig verið á vettvangi, alblóðugur í andliti og hefði blóð lekið niður eftir andliti hans. Hefði ákærði verið fullur eftirsjár vegna atviksins.

C læknir fór yfir helstu atriði vottorðs síns og gerði grein fyrir niðurstöðum þess. Staðfesti hann að brotaþoli hefði verið með nýlega áverka sem gætu samræmst þeirri sögu sem hann gaf. Áverkar gætu einnig samræmst því að hann hefði fengið glas í ennið og skorist við höggið. Læknirinn kvaðst ekki geta lagt mat á það hvort brotþoli hefði getað skorist við það að glerbrot þeyttist af vegg í andlit hans.

III.

Niðurstaða

Ákærða er gefið að sök að hafa kastað glerglasi í andlit brotaþola á skemmtistað í miðbænum, svo glasið brotnaði, með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir.

Samkvæmt frumskýrslu málsins voru hlutaðeigandi ölvaðir og brotaþoli óviðræðuhæfur. Búkmyndavél lögreglumanns liggur fyrir í málinu og þar má sjá og heyra samtal hans við ákærða. Ber þar á góma að glas hafi komið við sögu en ákærði kvaðst ekki muna að svo hefði verið og virtist ekki að öllu leyti áttaður á atburðarásinni. Á þessum tímapunkti lá því ekki fyrir skýr mynd af henni.

Ákærði neitar sök. Hann kannastvið að hafa misst stjórn á sér eftir óviðeigandi hegðun brotaþola gagnvart konu ákærða og kastað glasi í átt að honum. Hann hafi hins vegar ekki haft ásetning til þess að kasta glasinu í brotaþola heldur í vegg sem brotaþoli stóð í námunda við. Framburður ákærða um framangreint er á annan veg en í frumskýrslu og skýrslutöku hjá lögreglu en þar greindi hann frá á þann veg að hann hefði aðeins tekið í brotaþola sem hefði svo lent í gólfinu.

Brotaþoli kvaðst ekki muna vel eftir atvikinu, hvorki aðdragandanum né því sem gerðist í kjölfarið. Hér fyrir dómi bar hann á þann veg að hann myndi þó eftir því að ákærði hefði kastað glasinu í hann og kvaðst hann hafa vankast á eftir. Fyrir liggur að brotaþoli var fluttur af vettvangi á slysadeild þar sem gert var að sárum hans. Þar greindi hann frá því að glasi hefði verið hent eða slegið í höfuð hans.

Í málinu liggja fyrir upptökur úr eftirlitsmyndavél staðarins. Upptökurnar eru skýrar og kannaðist ákærði við sig á þeim. Einnig sjást eiginkona ákærða og brotaþoli. Á upptökunum sést umrætt atvik frá tveimur sjónarhornum. Það hefst nokkru áður en ákærði kastar glasinu og má því sjá aðdraganda nn rétt fyrir atvikið. Þar sést eiginkona ákærða standa við hátt borð og ræða við brotaþola. Ákærði er á vappi þar í kring og greinilegt að honum misbýður eitthvað og sýnir hann brotaþola ógnandi tilburði. Eiginkona hans heldur stillingu sinni og sést að hún reynir að róa ákærða, m. a. með ákveðinni handahreyfingu sem beint er í átt til hans. Ákærði gengur þá að næsta borði sem er töluvert frá þeim. Eiginkonan heldur áfram að ræða við brotaþola. Þá sést þegar ákærði tekur glas af borðinu sem hann stendur við, virðist hella úr því, ganga fram fyrir borðið og kasta glasinu svo ákveðið og af alefli í átt að ákærða sem þá fer úr mynd. Þá sést ákærði ganga rösklega í þá átt að brotaþola.

Sú skýring ákærða að hann hafi ætlað að kasta í vegginn en ekki brotaþola kemur fyrst fram við aðalmeðferð málsins. Kvaðst ákærði skýra áverka brotaþola með þeim hætti að sennilegt væri að glerbrot hefði kastast af veggnum og í andlit brotaþola.

Að mati dómsins er síðbúin skýring ákærða um að hann hafi ekki haft ásetning til að kasta í brotaþola ótrúverðug og í ósamræmi við gögn málsins. Hefur þar mest vægi framangreind upptaka og framburður brotaþola. Framburður eiginkonu ákærða hefur takmarkað sönnunargildi, m. a. vegna tengsla við ákærða, en að auki kvaðst hún lítið muna. Hvað sem líður skýringum ákærða mátti honum vera ljóst að með því að kasta glasinu með þeim hætti sem hann gerði, og í því ástandi sem hann var í, var vafalaust að brotaþoli myndi skaðast. Lét hann sér í léttu rúmi liggja hverjar afleiðingarnar yrðu.

Áverkar brotaþola eftir að hafa fengið glasið í andlitið voru talsverðir og ber hann ör í andliti eftir það. Fram kom í vitnisburði læknisins sem skoðaði hann að áverkarnir hefðu verið þess eðlis að ljóst mætti vera að glasið hefði hæft hann með talsverðu afli. Ósannað er hvort glasið hafi brotnað við það að hafna í andliti brotaþola og verður hann sýknaður af því ákæruatriði. Þykir upptakan fremur styðja að glasið hafi brotnað eftir á.

Eins og fram kemur í vottorðinu rofnaði húð á enni brotaþola vinstra megin og 7 – 8 cm skurður opnaðist, sem var djúpur og náði í gegnum húð og undirhúð. Ljóst er að af því verður talsverð blæðing. Því má ætla að ósennilegt sé að mar komi fram því samfara enda leitaði blæðingin á yfirborðið en ekki undir húð. Verður því ekki fallist á það með ákærða að það að mar hafi ekki verið sjáanlegt geri það líklegra að áverkar brotaþola hafi hlotist þegar glerbrot kastaðist af vegg og í andlit hans.

Samkvæmt framansögðu er sannað að ákærði hafi kastað glerglasi í andlit brotaþola með þeim afleiðingum er þar greinir. Verður ákærði sakfelldur fyrir sérlega hættulega líkamsárás og er háttsemin rétt heimfærð undir 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar horfir til þyngingar að ákærði gerðist sekur um alvarlega líkamsárás og aðferðin var til þess fallin að valda brotaþola miklum skaða. Hending ein réð því að ekki fór verr. Vísast í þessu sambandi til 1., 3. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til málsbóta horfir að ákærði hefur ekki áður verið fundinn sekur um hegningarlagabrot og vísast í því sambandi til 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Ekki eru skilyrði til þess að líta til 3. mgr. 218. gr. cí almennum hegningarlögum við ákvörðun refsingar þó framburður ákærða og eiginkonu hans sé trúverðugur um að framkoma brotaþola í þeirra garð og orð er hann lét falla hafi verið óviðurkvæmileg, enda gafst á kærða ráðrúm til þess að róa sig en gerði það ekki. Var ásetningur hans einbeittur.

Langt er liðið frá atvikum en þau áttu sér stað fyrir rúmum tveimur árum. Af gögnum málsins verður ekki annað ráðið en að rannsókn málsins, sem ekki var umfangsmikil, hafi dregist óþarflega á langinn. Skýrslur af ákærða og vitnum voru teknar rúmlega ári eftir atvikið og lauk rannsókninni með upplýsingaskýrslu lögreglu um efni upptökunnar í janúar 2021. Ákæra í málinu var gefin út 12. ágúst 2021 en var afturkölluð í þinghaldi 8. desember og ný ákæra birt í sama þinghaldi þar sem einkaréttarkröfu var komið að.

Samkvæmt framansögðu þykir hæfileg refsing ákærða vera fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Eins og áður segir var mál þetta upphaflega höfðað með ákæru héraðssaksóknara 12. ágúst 2021 en málið var fellt niður með vísan til b-liðar 1. mgr. 170. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og höfðað að nýju með ákæru dagsettri 23. nóvember 2021. Sú breyting ein var gerð að einkaréttarkröfu var komið að í málinu í hinu nýja ákæruskjali. Framangreint er í samræmi við heimild í 3. mgr. 153. gr. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála enda gert innan þeirra tímamarka er ákvæðið áskilur.

Líkamsárás ákærða olli brotaþola líkamlegu tjóni og háttsemin var til þess fallin að valda honum miska. Á hann rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 en ekki er við sálfræðileg gögn að styðjast. Með hliðsjón af áverkum brotaþola þykja miskabætur hans hæfilega ákveðnar 500.000 krónur með vöxtum og dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir. Upphafsdagur dráttarvaxta er 8. janúar 2022 eða mánuði eftir að bótakrafan var formlega birt. Þá skal ákærði greiða brotaþola 250.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 450.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 90.028 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, kennitala [...], sæti fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði A 500.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. nóvember 2019 til 8. janúar 2022 en dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags og 250.000 kr. í málskostnað vegna kröfunnar.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipað verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 450.000 krónur, og 90.028 krónur í annan í sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf