S-76/2021

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 22. júní 2021, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Austurlandi, útgefinni, 31. maí sl., á hendur A, kennitala [...], nú til heimilis að [...], [...], [...];

,, f yrir brot gegn nálgunarbanni, með því að hafa á árinu 2020 og 2021, ítrekað sett sig í samband við barnsmóður sína, B, kt. [...], [...], [...], með því að hringja í síma hennar og senda henni SMS skilaboð, en ákærða hafði með ákvörðun lögreglustjórans á Norðurlandi eystra frá 6. nóvember 2020 verið gert að sæta nálgunarbanni í 6 mánuði og m. a. var honum bannað koma á eða í námunda við heimili B og jafnframt var honum bannað að setja sig í samband við hana, nálgast hana á almannafæri, vinnustað hennar eða hafa samskipti við hana í síma, tölvu eða á annan hátt gegn vilja hennar og var ákvörðunin birt ákærða sama dag kl. 15:45. Ákærði braut gegn framangreindu nálgunarbanni með eftirtöldum hætti:

Mál 316- 2021- 555:

Á tímabilinu 06.11.2020 til 08.01.2021, hringt 1343 símtöl úr símanúmerinu [...], í símanúmer B, [...].

Á tímabilinu 12.11.2020 til 07.01.2021, sent 1092 SMS skilaboð úr símanúmerinu [...], í símanúmer B, [...].

Mál 316- 2021- 807:

Á tímabilinu 08.01.2021 til 03.02.2021, hringt 505 símtöl og sent 440 SMS skilaboð, úr símanúmerinu [...], í símanúmer B, [...].

Mál 316- 2021- 1857:

Á tímabilinu 01.02.2021 til 16.03.2021, hringt 435 símtöl og sent 484 SMS skilaboð, úr símanúmerinu [...], í símanúmer B, [...].

Telst þetta varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Skipaður verjandi, E-kvk-nf D-kvk-nf P-kvk-nf lögmaður, krefst þess fyrir hönd ákærða að ákvörðun um refsingu hans verði frestað skilorðsbundið, en til vara að refsingin verði ákvörðuð eins væg og lög leyfa. Þá krefst verjandinn hæfilegrar málflutningsþóknunar að mati dómsins.

II.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, þ. á m. framburðarskýrslur.

Að framangreindu virtu og þar sem játning ákærða er í samræmi við gögn málsins er að áliti dómsins nægjanlega sannað að hannhafi gerst sekur um þá háttsemi, sem í ákæru greinir, en brot hans eru þar réttilega heimfærð til laga.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Að ofangreindu virtu verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

III.

Ákærði, sem er fæddur á árinu [...], hefur samkvæmt sakavottorði sakaskrár ríkisins áður sætt refsingu, sem áhrif hefur á ákvörðun refsingar hans í þessu máli.

Ákærði var þannig með dómi 5. júní 2019 sakfelldur fyrir gripdeild, en hann var þá dæmdur í 30 daga fangelsi, sem var skilorðsbundið til tveggja ára.

Í máli þessu hefur ákærði verið fundinn sekur um brot gegn fyrrgreindu nálgunarbanni lögreglustjóra, sbr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/ 1940, en samkvæmt ákvæðinu varðar háttsemin sektum eða fangelsi í allt að 1 ár. Til þess erað líta að háttsemin var margendurtekin og horfir það ákærða til refsiþyngingar, sbr. ákvæði 6. t l. 1. m gr.70. gr. nefndra laga. Til þess er hins vegar einnig að líta að ekki var um hótanir að ræða, en greind samskipti og tilraunir til samskipta virðast helst hafa varðað tilraunir ákærða til að vera í símasamskiptum við 5 ára dóttur sína. Loks er til þess að líta að barnsmóðir ákærða virðist umræddu tímabili einnig hafa verið í símasamskiptum við ákærða á í allmörg skipti.

Með brotum sínum hefur ákærði rofið skilorð fyrrnefnds dóms, frá því á árinu 2019. Ber að taka skilorð dómsins upp og gera ákærða refsingu í einu lagi og þá með þeim brotum sem hann hefur sakfelldur fyrir í þessu máli. Ber að tiltaka refsingu ákærða eftir reglum 77. gr., sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Að öllu ofangreindu virtu og þá ekki síst í ljósi skýlausrar játningar ákærða, en einnig eins og mál þetta er vaxið, þykir refsing ákærða hæfileg ákveðin 60 daga skilorðsbundið fangelsi. Fær þykir að ákveða að nefnd refsing falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, en samkvæmt yfirliti lögreglustjóra féll enginn kostnaður til vegna rannsóknar málsins hjá lögreglu. Því beraðeinsað dæma ákærða til að greiða málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, sem þykja hæfileg ákvæðin 141.360 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvalds fór með málið H-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, A, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðingu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. g r. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 141.360 krónur í sakarkostnað, og er þar um að ræða málflutningsþóknun skipaðs verjanda hans, E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef lögmanns.