S-4669/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 4. október sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 21. ágúst 2023, á hendur A-x-x H-x-x S-x-x R-x-x, fæddum [...], [...], með dvalarstað að [...], „fyrir tilraun til [stórfellds ] fíkniefnalagabrots, með því að hafa, mánudaginn 3. júlí 2023, sótt og þar með gert tilraun til að taka við 999,34 gaf kókaíni, með 82- 83% styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni, en fíkniefnin voru í pappakassa, þar sem þau voru falin í tveimur umbúðum innan um varning fyrir hunda, sem kom hingað til lands með póstsendingu frá [...]miðvikudaginn 26. júní 2023 en lögreglan lagði hald á sendinguna á póstmiðstöðinni við [...] í Reykjavík og fjarlægði efnin úr umbúðunum. Ákærði sótti sendinguna mánudaginn 3. júlí 2023 á pósthúsinu við [...] í Reykjavík og fór með hana á gistiheimilið [...] við [...] í Reykjavík þar sem hann var handtekinn í kjölfarið.

Telst þetta varða við 173. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er krafist upptöku á framangreindum fíkniefnum, samtals 999,34 gaf kókaíni, samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og [...] 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 808/2018, og upptöku á haldlögðum Samsung snjallsíma sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins og tengist framningu brotsins, samkvæmt heimild í 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og með vísan til 1. tl. 1. mgr. 69. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og frádráttar gæsluvarðhalds. Þá krefst hann hæfilegrar þóknunar sér til handa sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Upphaf máls þessa var það að starfsmaður tollgæslu sem var við eftirlit með erlend-um bögglapósti í póstmiðstöð tók sendingu frá [...] til skoðunar 26. júní sl. Sendingin reyndist innihalda m. a. um 800 grömm af hvítu dufti sem efnagreiningartæki toll-gæslunnar greindi sem kókaín hýdróklóríð. Móttakandi var skráður A [...], [...], [...]Reykjavík, en sendandi B,, [...], [...], [...]. Hald var lagt á sendinguna og hún afhent lögreglu til frekari rannsóknar. Fíkniefnin voru falin innan um varning fyrir hunda en þau voru færð til tæknideildar til frekar greiningar. Enginn fannst í þjóðskrá með nafni móttakanda og uppgefið heimilisfang er ekki til. Pósturinn sendi skilaboð í gegnum tölvupóst á netfangið [...] um að sendingin væri komin til landsins og óskaði frekari upplýsinga. Svar barst fljótt með leiðréttingu á heimilisfangi.

Mánudagsmorguninn 3. júlí 2023 mætti á kærði í afgreiðslu pósthússins að [...] og kvaðst vera að sækja pakka sem hann hefði sendingarnúmerið fyrir. Hann fékk pakkann afhentan en lögregla var þá mætt til að fylgjast með. Ákærði gekk síðanað gistiheimilinu [...] í [...] og fór þangað inn með pakkann. Fljótlega kom hann út úr herbergi sínu án pakkans. Hann ræddi við starfsfólk í afgreiðslu hótelsins um að breyta bókun sinni. Hann átti bókað þar til næsta dag en sagðist vilja fara samdægurs. Síðan fór hann að [...] og ræddi við starfsfólk þar um flugrútuna. Á meðan var fylgst með herbergi hans til að tryggja að enginn færi þangað inn til að sækja pakkann. Ákærði fór svo aftur inn í herbergið sitt og var þar í nokkra stund þar til ákveðið var að handtaka hann. Kom þá í ljós að hann hafði opnað pakkann, en enginn annar var í herberginu.

Við rannsókn málsins kom í ljós að ákærði hafði komið með flugi frá [...] laugar-daginn 1. júlí, en flugið hafði verið bókað degi fyrr, nokkrum dögum eftir að póst-sendingin kom til landsins. Ákærði átti bókað flug til baka sömu leið þriðjudaginn 4. júlí.

Ákærði afhenti lögreglu símann sinn. Við skoðun á vettvangi mátti sjá að ákærði hafði fengið fyrirmæli og leiðbeiningar varðandi ferðina í símann sinn frá aðila sem kallaðist X í símanum. Átti einhver að koma og sækja pakkann á hótelherbergi ákærða. Mátti sjá að X sendi upplýsingar um lestarferð frá [...]til [...]þaðan sem ákærði flaug til Íslands. Ræddu þeir m. a. um pakkann. Ekki hefur enn komið í ljós hver X er. Þá sást að ákærði hafði verið í samskiptum við tvö íslensk símanúmer.

Fíkniefnin sem lögregla haldlagði voru vigtuð í tæknideild lögreglunnar og reyndust vera annars vegar 495,48 g og hins vegar 503,86 g, eða samtals 999,34 g. Tekin voru sýni úr báðum pakkningunum sem send voru í nánari greiningu. Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, dags. 12. júlí 2023, voru í sýninu hvítir kögglar og duft. Með blettagreiningu á þynnu, gasgreiningu á súlu, massagreiningu, vökvagrein-ingu á súlu og ýmsum efnaprófum fannst að sýnið innihélt kókaín. Efnapróf bentu til þess að kókaínið væri að mestu í formi kókaínsklóríðs. Styrkur kókaínsins var 82%, sem sams varar 92% kókaínsklóríðs í öðru sýninu en 83% í hinu, sem samsvarar 93% kókaínsklóríðs.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Ákærði neitar sök og kveðst ekki tengjast þeim fíkniefnum sem fundist hafi með neinum hætti. Hann myndi aldrei flytja fíkniefni og væri fórnarlamb í málinu. Hann kvaðst ekki nota fíkniefni eða vera í slíkum félagsskap. Ákærði kvaðst hafa góða vinnu í [...]og ekki þurfa á slíku að halda. Hann hefði komið til Íslands til að setja upp eldhús fyrir mann sem hefði sent hann hingað. Hann hefði átt að byrja að vinna tveimur dögum eftir komuna. Maðurinn hefði hins vegar látið hann vita að hlutir sem þyrfti að nota við uppsetningu á eldhúsinu væru ekki komnir en það væri pakki á leiðinni til landsins með þá og hann þyrfti að sækja sendinguna. Þegar ákærði væri kominn með pakkann yrði hann sóttur. Vegna tafa við framkvæmdirnar hefði staðið til að ákærði myndi vinna allan daginn fram á kvöld við að klára verkefnið en hann hefði síðan átt að fara heim daginn eftir. Ákærði hefði fengið uppgefið heimilisfangið þar sem hann ætti að sækja pakkann og farið þangað kl. 10 að morgni. Í ljós hefði komið að þetta var stór kassi og honum hefði fundist það skrítið. Þegar hann hefði opnað kassann hefði hann séð að þetta voru ekki þeir hlutir sem hann hefði átt von á. Hann hefði ekki haft áhuga á að koma nálægt þessu og farið út af hótelherberginu sínu og skilið kassann eftir. Hann hefði svo farið aftur upp á hótelherbergi, en 20 mínútum síðar hefði lögreglan birst.

Ákærði kvaðst hafa verið á spjalli við fólk í boði er farið hefði verið að ræða norðurljós. Hann hefði lýst því að hann langaði að fara til Grænlands til að sjá þau en vinir hans hefðu sagt að það væri líka hægt að sjá þau á Íslandi, en þar væri fallegra og einnig hægt að fara í [...]. Þau hefðu því mælt með að hann færi þangað. Einhver hefði þá nefnt að ef hann vildi fara þangað gæti hann fengið þar vinnu við að setja upp eldhús. Hann hefði verið spurður hvað hann vildi fá fyrir þá vinnuog hann hefði svarað að hann vildi fá milli 800 og 1500 evrur. Maðurinn, sem varfrá [...]og kallaði sig C, hefði sagst myndu hafa samband við fólkið sitt á Íslandi og láta hann vita eins fljótt og hann gæti. Viku seinna hefði C sagt honum að hann þyrfti að fara eftir þrjá daga. Ákærði kvaðst aldrei hafa séð þennan mann áður en þó talið að hann gæti treyst honum. Hann hefði verið spenntur að fara í ókeypis frí og að auki fá vinnu. Ætlunin hefði verið að dvelja á landinu í viku en fara þá aftur heim. Hann hefði komið til landsins um þremur eða fjórum dögum áður en hann hefði verið handtekinn. Hann héldi að hann hefði átt að fara tilbaka 5. júlíen hann hefði ekki verið með bók aðflug heldur átt að kaupa miða á flugvellinum. Fyrsta daginná Íslandi hefði hann gengið um og skoðað borgina. Hann hefði ekki átt að hitta neinn. Daginn eftir hefði hann heyrt af töfunum og sendingunni. Hann hefði farið út og kannað hvar hann ætti að sækja sendinguna næsta dag. Hann hefði rekist á konu og spurt hana um staðinn og hún þá bent honum á að þetta væri hinum megin við hornið á hótelinu.

Ákærði hefði svo sótt pakkann um morguninn en afgreiðslan tekið langan tíma. Hann hefði sent skilaboð til C hvort hann væri viss um að pakkinn hefði borist vegna þess. Hefði hann vitað að fíkniefni væru í sendingunni hefði hann látið sig hverfa. Hann hefði hins vegar beðið rólegur eftir sendingunni. Hann hefði búist við því að þetta væri lítill pakki með vatnskrana og skrúfum en pakkinn hefði hins vegar reynst stór. Hann hefði spurt hvort þetta væri örugglega pakkinn hans. Hann hefði svo séð nafnið sitt á honum og því tekið á móti pakkanum. Ákærði taldi að nafnið hans hefði verið á sending-unni þar sem hann hefði átt að taka á móti henni. Þegar á hótelið hefði verið komið hefði hann sett kassann á rúmið og opnað og séð að í honum var sundlaug og litlir pakkar. Þarna hefði ekki verið það sem hann hefði átt von á. Hann hefði þá ákveðið að taka ekki upp úr pakkanum og farið niður að sækja mat. Hann hefði svo farið upp aftur og borðað matinn sinn þar. Síðan hefði lögreglan komið inn á hótelherbergið.

Ákærði kvað C hafa sagt að hann yrði sóttur um kvöldið, en hann vissi ekki hver myndi sækja hann eða hver ætti eldhúsið sem um ræddi. C hefði skipulagt ferðina en hann hefði sjálfur ekki komið nálægt því. Þá hefði hann átt að fá greitt á milli 800 og 1500 evrur en hversu mikið færi eftir því hve langan tíma verkið tæki. Samskipti um ferðina hefðu farið fram í gegnum eitthvert app og símtöl. Aldrei hefði verið minnst á fíkniefni í þeim samskiptum. Honum hefði þótt skrítið þegar hann hefði verið beðinn að gæta þess að enginn væri að elta hann. Á þeim tíma hefði hann verið úti og pakkinn uppi á herbergi. Hann hefði svarað þvítil að hann hefði farið krókaleiðir þótt hann hefði í raun farið beinustu leið. Hann hefði fengið símtal um að lögreglan væri að leita hans. Hann hefði þá sent skilaboð á C og spurt hvað væri í gangi. C hefði þá sagt honum að eyða samskiptum þeirra sem fyrst. Hann hefði hins vegar ekki gert það þar sem þetta væri sönnun fyrir því að hann hefði ekkert gert. Spurður um þann mann sem hann hefði kallað D í skýrslutöku hjá lögreglu kvað hann það vera sama manninn og hann kalli C en hann hefði ruglast á nafninu. Þá kvað hann það ekki rétt sem haft sé eftir honum hjá lögreglu að undirbúningur fyrir ferðina hefði hafist sex vikum fyrir brottför. Það hefði verið um tveimur vikum fyrr. Þá hefði maðurinn lofað honum meiri vinnu í [...]eftir þetta verkefni. Hann vissi þó ekki við hvað maðurinn starfaði, en hann hefði unnið á skrifstofu.

Lögreglumaður nr. E kvað tilkynningu hafa borist lögreglu frá tollgæslu um að fíkniefni hefðu fundist í póstsendingu. Rannsóknastofa hefði staðfest að um fíkniefni væri að ræða. Heimilisfangið á sendingunni væri ekki til og sá sem skráður hefði veriðfyrir henni hefði ekki fundist. Ákveðið hefði verið að taka efnin úr sendingunni og fylgjast með henni. Nokkrum dögum síðar hefði ákærði birst til að sækja sendinguna en nafn hans hefði verið á pakkanum. Ákærða hefði verið fylgt eftir þar sem hann hefði farið á hótelherbergi sitt og skilið pakkann þar eftir. Hann hefði fljótlega komið út, farið á annað hótel og spurt þar um flugrútuna. Á meðan hefði verið eftirlit við herbergi hans. Að því loknu hefði hann farið aftur á herbergið sitt og þá hefði verið ákveðið að handtaka hann. Vitnið kvaðst ekki hafa farið inn á hótelherbergið en vita til þess að búið hefði verið að opna pakkann. Í kjölfarið hefði verið farið í að kanna ferðir ákærða og hefði þá komið í ljós að hann hefði komið til landsins daginn áður og átt pantað far til baka nokkrum dögum síðar. Ákærði hefði hins vegar ætlað að flýta fluginu og fara samdægurs, samkvæmt því sem vitnið hefði heyrt á samtali hans um flugrútuna.

Lögreglumaður nr. F kvaðst hafa tekið við fíkniefnunum og greint þau í forprófi. Hann hefði vigtað þau, tekið sýni og sent á rannsóknastofu. Um hefði verið að ræða kassa sem í hefði m. a. verið pakki undan sætishlíf fyrir hunda en inni í þeirri pakkningu hefðu verið tvær pakkningar sem vafðar hefðu verið plasti og límbandi. Pakkningarnar hefðu verið opnaðar og tekin forpróf. Efnið hefði gefið svörun sem kókaín. Tekin hefðu verið sýni úr báðum pökkunum og send Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði. Ekki hefði verið reynt að finna fingraför á pökkunum.

Lögreglumaður nr. G kvað tilkynningu hafa borist frá tollgæslu um fíkniefni í sendingu. Pakkinn hefði verið fluttur til tæknideildar þar sem efnin hefðu verið tekin úr en pakkinn hefði verið settur aftur á pósthús iðað því loknu. Ekki hefðiverið settur eftir-fylgdarbúnaður í pakkann. Síðan hefði verið beðið eftir að sendingin væri sótt. Á mánu-dagsmorgni hefði ákærði mætt til að sækja pakkann og í kjölfarið hefði honum verið fylgt eftir. Hann hefði farið á hótel en komið út skömmu síðar og farið á [...] þar sem hann hefði spurt hvort flugrútur færu seinni part dagsins. Hann hefði síðan farið aftur á hótelherbergið sitt og verið þar inni í svolitla stund. Þegar lögregla hefði komið að hefði pakkinn verið uppi á borði. Búið hefði verið að opna sendinguna og tveir tómir kassar verið ofan á en það hefðu verið kassarnir með fíkniefninu í. Ákærði hefði þegar heimilað skoðun á símanum sínum en ekki hefði verið lykilorð í símann. Í honum hefðu sést samskipti við óþekktan aðila í gegnum Signal, sem væri dulkóðað samskiptaforrit. Ekki hefði heldur verið lykilorð inn á það. Þá mundi vitnið ekki til þess að samskiptin hefðu átt að eyðast. Þau samskipti sem hann hefði átt við íslensk símanúmer hefðu einungis verið númer á hótelinu og hjá hótelþernu.

Vitnið H, verkefnastjóri Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, staðfesti matsgerð sem unnin var vegna rannsóknar málsins. Tvö sýni hefðu borist rannsóknastofunni. Í þeim hefði verið kókaín að styrkleika 82 og 83% með 92 og 93% kókaínklóríð. Fram hefði farið gasgreining á súlu og massagreining sem væru staðal greiningar fyrir viðkomandi efni.

Niðurstaða

Ákærða er gefin að sök tilraun til stórfelld s fíkniefnalagabrots með því að hafa sótt og þar með gert tilraun til að taka við póstsendingu sem innihélt 999,34 gaf kókaíni, með 82– 83% styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Ákærði neitar sök og byggir á því að hann hafi ekki vitað hvað hafi upphaflega verið í sendingunni, heldur hafi hann talið sig vera að taka á móti sendingu með lögmætu innihaldi.

Lögregla fékk þann 26. júní sl. tilkynningu um að fíkniefni hefðu fundist í póstsendingu. Efnin voru fjarlægð úr sendingunni og reyndist um að ræða 999,34 gaf kókaíni. Ákærði sótti sendinguna á pósthús mánudaginn 3. júlí sl. og fór með hana á gistiheimili þar sem hann var skömmu síðar handtekinn. Nafnið á sendingunni var nafn ákærða, en skrifað með frábrugðnum hætti. Haft var samband við móttakanda á netfang sem ákærði kannaðist við að hafa notað vegna dvalar sinnar á hóteli hér á landi og bárust svör með leiðréttingu á heimilisfangi. Lögregla fylgdi ákærða eftir frá því að hann móttók póstsendinguna. Hann fór með pakkann á hótelherbergi sitt og fór út skömmu síðar. Fyrir liggur framburður lögreglumanns sem fylgdist með honum um að hann hefði viljað stytta ferð sína og fara heim þann sama dag. Ákærði var svo handtekinn eftir að fara aftur á hótelherbergi sitt þar sem hann hafði þá opnað pakkann og tekið út pakkningarnar með fíkniefnunum.

Ákærði kvaðst upphaflega hafa haft áhuga á Íslandi vegna norðurljósa og [...]og hafa gripið tækifærið þegar honum hefði boðist að koma hingað til þess að setja upp eldhúsinnréttingu. Hann kvaðst hafa hitt mann í boði skömmu fyrir ferðina sem hefði boðið honum laun fyrir þessa vinnu. Sá hefði skipulagt og bókað ferðina. Hann hefði verið í sambandi við mann inní gegnum samskiptaforritið Signet og átt við hann símtöl. Hann gat ekki greint frá því hvar eða fyrir hvern hann hefði átt að setja upp eld-húsinnréttingu. Einu símtölin við íslensk símanúmer úr hans síma voru við hótel-starfsmenn hér á landiog virðist sem hann hafi ekki verið í samskiptum við neinn varð-andi veru sína hér nema þann sem skipulagði ferðina. Í síma ákærða er sá aðili nefndur X en ákærði hefur ýmist kallað hann C eða D og segir það vera sama manninn. Ekkert kemur fram um uppsetningu eldhúsinnréttingar eða fíkniefni í samskiptum þeirra. Ákærði taldi að það sem hefði vantað til að setja upp eldhúsinnréttinguna hefði verið krani, skrúfur og slíkir smáhlutir ogþað hefði átt að koma í sendingunni.

Ákærði kom til landsins á laugardegi og ætlaði að fara aftur heim á þriðjudegi. Fyrir liggur að sendingin kom til landsins 26. júní sl. en ferð ákærða var bókuð fjórum dögum síðar. Nafn ákærða, þótt ritað væri með örlítið breyttum hætti, var á sendingunni og hann hafði opnað hana þegar lögregla kom að og tekið upp pakkningar með fíkni-efnum. Er hann hafði opnað pakkann fór hann út af hótelherbergi sínu og virðist hann, skv. framburði lögreglumanns sem heyrði til hans, hafa gert ráðstafanir til þess að stytta ferð sína og komast sem fyrst úr landi.

Málið lýtur að innflutningi á talsverðu magni fíkniefna og er ljóst að verðmæti þess er umtalsvert. Sú aðferð sem beitt var við innflutning fíkniefnanna, að notast við milliliði og skipta hlutverkum, er þekkt og hefur þann tilgang að koma því til leiðar að fíkniefnin fari á milli landa frá sendanda til endanlegs móttakanda án þess að löggæslu-yfirvöld komist á snoðir um málið eða aðila þess. Algengt er að milliliðir viti einungis hvert þeirra hlutverk er en þekki ekki til annarra í keðjunni. Svo virðist sem hlutverk ákærða hafi einungis verið að taka á móti sendingunni og koma henni í hendur annarra.

Skýringar ákærða á erindi hans til landsins, hvers vegna hann sótti umrædda sendingu og hvað átti að vera í henni, verða að teljast með miklum ólíkindablæ og afar ótrúverðugar. Á kærði hefur ekki getað staðfest sögu sína með neinum hætti. Samskipti hans við aðilann sem kallast X í síma hans bera þess merki að hann hafi ekki haft neitt ákvörðunarvald um ferð sína, jafnvel á ferðalagi um land þar sem hann var búsettur. Þá átti hann stöðugt að gefa upplýsingar um framgang ferðarinnar. Eftir að hann fékk send-inguna afhenta átti hann að gæta þess að hann væri ekki eltur. Svar hansvið þvívar á þá leið að hann hefði farið krókaleið. Fyrir liggur að ákærði var beðinn um að eyða öllum samskiptum úr símanum. Þá virðist sem sími ákærða hafi ekki verið í hans eigu, en fram kemur í samskiptum hans við X að hann vissi ekki hvaða símafyrirtæki þjónustaði símann.

Með hliðsjón af öllu framangreindu, sem kemur allt heim og saman við að ákærði hafi haft ákveðið afmarkað hlutverk í innflutningi fíkniefna, verður að telja að ákærða hafi ekki getað dulist að hann var að taka á móti fíkniefnum. Verður að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gert tilraun til að sækja og taka á móti fíkniefnum svo sem í ákæru greinir. Þar sem búið var að fjarlægja fíkniefnin úr sendingunni er um að ræða svokallað pútatívt brot, eins og ákæruvaldið byggir á. Um mikið magn fíkniefna var að ræða af háum styrkleika og verður því að líta svo á að þau hafi verið ætluð til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt ákæru og er brot hans rétt heimfært í ákæru til 173. gr. a, sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dags. 21. ágúst 2023, hefur hann ekki áður gerst sekur um refsivert brot hér á landi og ekkert liggur fyrir um sakaferil hans annars staðar. Við ákvörðun refsingar ákærða verður litið til þess að ekkert hefur komið fram sem bendir til þess að hlutverk hans við innflutning fíkniefnanna hafi verið annað og meira en að sækja og taka við fíkniefnunum en sú háttsemi var liður í að koma fíkniefnunum í dreifingu hér á landi. Þá verður litið til þess að um tilraun er að ræða og til magns og styrkleika fíkniefnisins. Með hliðsjón af öllu framangreindu og vísan til 1., 3., 5. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 14 mánuði, en ekki þykir unnt að skilorðsbinda refsinguna. Gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 3. júlí sl. kemur til frádráttar refsingu.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru eru gerð upptæk samtals 999,34 gaf kókaíni og Samsung- snjallsími sem hald var lagt á við rannsókn málsins.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, 1.566.864 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 108.808 krónur í aksturs-kostnað og 505.338 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið M-kvk-nf O-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, A-x-x H-x-x S-x-x R-x-x, sæti fangelsi í 1 4 mánuði. Gæslu-varðhald ákærða frá 3. júlí 2023 kemur til frádráttar refsingu.

Ákærði sæti upptöku á 999,34 gaf kókaíni og Samsung- snjallsíma.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, 1.566.864 krónur og 108.808 krónur í aksturskostnað, og 505.338 krónur í annan sakarkostnað.

B-kvk-nf B-kvk-nf