E-5153/2021

1

Mál þetta, sem dómtekið var 30. nóvember 2022, höfðaði A, [...], með stefnu birtri 2. nóvember 2021, á hendur B, [...], til greiðslu launa og orlofs.

2

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða henni 731.557 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 1. janúar 2021 af 189.919 krónum til 1. febrúar 2021 og frá þeim degi af 524.901 krónu til 1. mars 2021 og frá þeim degi af 731.557 krónum til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins, að teknu tilliti til skyldu stefnanda til að greiða virðisaukaskatt af málflutningsþóknun lögmanns síns.

3

Dómkröfur stefnda eru þær, aðallega, að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda í málinu og að stefnandi verði dæmd til að greiða honum málskostnað samkvæmt mati dómsins, að teknu tilliti til greiðslu virðisaukaskatts á málflutningsþóknun. Til vara er gerð krafa um að krafa stefnanda verði verulega lækkuð og að málskostnaður verði felldur niður.

Málsatvik

4

Stefnandi var starfsmaður stefnda í hlutastarfi frá 1. september 2016. Mun vinnu-framlag hennar hafa verið mismunandi á milli mánaða en ekki var gerður við hana skriflegur ráðningarsamningur. Að morgni föstudagsins 11. desember 2020 sendi hún C og D, eigendum stefnda, s vohljóðandiskilaboð á messenger- skilaboðaforritinu á Facebook: „Fyrirgefið stuttan fyrirvara, en ég þarf að vera í fríi fram yfir áramót.“5

Sama morgun sendi D stefnanda svohljóðandi skilaboð á messenger: „Hæ A mín, við verðum að hittast og fara yfir málin. Kv. D.“ Að kvöldi sama dags sendi D stefnanda svohljóðandi skilaboð á messenger: „Elsku A vonandi er allt í lagi hjá þér en mér finnst ég megi vita hvað er að?“

6

Framangreindum skilaboðum svaraði stefnandi með svofelldum hætti daginn eftir, 12. desember 2020, á messenger: „Bjalla í þig í dag.“ Því svaraði D með þessum hætti á messenger: „Gott.“

7

Af gögnum málsins má ráða að stefnandi hafi hringt í síma C, fyrirsvarsmanns stefnda, kl. 15:37 samadag og hafi símtalið varað í 4 mínútur og 21 sekúndu.

8

Næstu samskipti aðila virðast hafa verið 19. desember 2020, en þann dag, kl. 16:22, sendi C stefnanda svohljóðandi tölvupóst: „Sæl A, Mig langar að skora á þig að mæta í vinnu hérna á mánudaginn, 21. des., eða láta mig vita af hverju þú getur ekki eða villt ekki mæta til vinnu. Annars verð ég því miður að líta svo á að samstarfi okkar sé lokið og að þú sért hætt að vinna í B. Kær kveðja, C.“Kl. 16:24 sama dag sendi Csvofelld skilaboð á stefnanda í gegnum messenger- forritið: „Viltu lesa mailiðfrá mér sem ég var að senda þér. Heyrumst. C.“

9

Af gögnum málsins má ráða að þennan sama dag, 19. desember 2020, kl. 17:05, hafi stefnandi hringt í síma D. Varði símtalið í 4 mínútur og 35 sekúndur. Samkvæmt framburði stefnanda fyrir dómi ræddi hún þá við C, fyrirsvarsmann stefnda.

10

Af gögnum málsins má sömuleiðis ráða að stefnandi hafi hringt í síma D kl. 13:55 þann 23. desember 2020 og hafi símtalið varað í 3 mínútur og 22 sekúndur. Samkvæmt framburði stefnanda fyrir dómi ræddi hún sem fyrr við C.

11

Stefnandi sendi D nokkru síðar svofelld skilaboð á messenger, þ. e. kl. 14:22 þann 23. desember 2020: „Elsku D, mig langaði bara til að segja gleðileg jól við þig, ég veit að þú ert örugglega á haus við undirbúning, ég bjalla á þig milli jóla- og nýárs.“ Þessum skilaboðum svaraði D á sama vettvangi, kl. 17:40 sama dag: „Elsku A mín mér þykir undi rvænt um þig. Reyndu að njóta jólanna og verðum í bandi milli jóla og nýár.“

12

Af gögnum málsins má jafnframt ráða að þann 4. janúar 2021, kl. 14:19, hafi stefnandi átt samtal við C í síma í 1 mínútu og 46 sekúndur.

13

Aðilum ber ekki saman um það sem þeim fór á milli í framangreindum símtölum í desember 2020 og janúar 2021, þ. e. í símtölum stefnanda og C 12., 19. og 23. desember 2020 og 4. janúar 2021. Stefnandi hefur haldið því fram að hún hafi útskýrt fyrir C í þessum símtölum að hún væri óvinnufær vegna veikinda, en C kannast ekki við það. Stefnandi hafi grátið í símann og beðist fyrirgefningar, en lítið samhengi hafi verið í frásögn hennar og óljóst hvers vegna stefnandi hefði ekki mætt til vinnu.

14

Næst virðist það hafa gerst í samskiptum aðila að C, fyrirsvarsmaður stefnda, sendi svohljóðandi tölvupóst á stefnanda 23. febrúar 2021, kl. 15:50: „Sæl A, ég er búinn að gera upp við þig áunnið orlof frá því í maí í fyrra og lít þarmeð svo á [að] samstarfi okkar sé lokið og að þú sért hætt að vinna í B.“

15

Barst stefnda í framhaldi af því læknisvottorð, útgefið 26. febrúar 2021 og undirritað af lækni á Heilsugæslunni [...], þar sem fram kom að stefnandi væri „[ó]vinnufær með öllu vegna sjúkdóms“. Hefði svo verið frá 11. desember 2020 og yrði áfram til 30. apríl 2021. Þá kemur einnig fram í vottorðinu að lækninum hafi verið tilkynnt um veikindin 26. febrúar 2021.

16

Stefnandi sendi stefnda svohljóðandi tölvupóst 8. mars 2021, kl. 16:00: „Sæll C, Ég hef ekki fengið svar eftir að ég sendi þér læknisvottorðið. Hér sendi ég það aftur uppfært.[...] Vinsamlegast beinið frekari samskiptum til [...]; VR hefur öll gögn frá mér og þekkir þessi mál betur. Með vinsemd, A.“

17

Í framhaldi af þessu áttu sér stað tölvupóstsamskipti á milli lögmanns, sem gætti hagsmuna stefnda, og stéttarfélags stefnanda, VR, auk þess sem stéttarfélagið sendi stefnda bréf, fyrir hönd stefnanda, dags. 19. mars 2021. Voru sjónarmið aðila rakin í þessum samskiptum. Stefnandi krafðist launa fyrir desember 2020 og janúar og hluta febrúar 2021, auk orlofs, en því var hafnað af hálfu stefnda.

18

Samskipti munu einnig hafa átt sér stað um ótengd atriði á milli eiginmanns stefnanda og eigenda stefnda í desember 2020 og janúar 2021. Eins og þeim samskiptum er lýst í gögnum málsins virðist fjarvera stefnanda ekki hafa komið til tals í þeim samskipt-um. Verður í því ljósi ekki séð að þau geti haft þýðingu við úrlausn málsins.

Helstu málsástæður stefnanda

19

Stefnandi byggir mál sitt á því að hún hafi veriðí ítrekuðum samskiptum við vinnu-veitendur sína í gegnum síma í desember 2020 og janúar 2021, þar sem hún hafi tilkynnt veikindi sín ítrekað. Í engum af þeim samtölum hafi stefndi óskað eftir læknisvottorði frá stefnanda.

20

Hafi stefnandi með þessu uppfyllt tilkynningar skyldu sína um veikindi, sbr. grein 8.3. í kjarasamningi VR og Samtaka atvinnulífsins (SA) frá 1. apríl 2019, en verði starfsmaður veikur og geti af þeim sökum ekki sótt vinnu skuli hann þegar tilkynna það yfirboðara sínum, sem ákveður hvort krefjast skuli læknisvottorðs. Þar sem ekki hafi verið krafist læknisvottorðs hafiþað ekki verið lagt fram fyrr en tilkynning kom fram um starfslok.

21

Stefnandi byggir jafnframt á því að hún eigi samkvæmt kjarasamningi rétt til launa í veikindum, en hún hafi áunnið sér tveggja mánaða veikindarétt. Stefnandi eigi því rétt til launa frá 11. desember 2020 til 11. febrúar 2021. Stefnandi eigi rétt til launa s amkvæmtmeðaltali launa þriggja síðustu mánaða fyrir desember 2020, auk 10,17% orlofs. Meðaltal tíma stefnanda í september, október og nóvember hafi verið 103,67 tímar í dagvinnu og 3,33 tímar í eftirvinnu.

22

Gerir stefnandi samkvæmt þessu kröfu um laun í veikindum vegna desember 2020 frá 10. desember til 31. desember 2020, eða 58% vinnuhlutfall í mánuðinum, alls 60,61 dagvinnutíma að fjárhæð 181.835 krónur (60,61 x 3.000) og 1,95 eftirvinnutíma að fjárhæð 8.084 krónur(1,95 x 4.148), auk 10,17% orlofs að fjárhæð 19.315 krónur (189.919 x 10,17%). Réttur útreikningur miðað við forsendur stefnanda væri 181.830 krónur (60,61 x 3.000) og 8.089 krónur (1,95 x 4.148) eða alls 189.919, sem er sama tala og samkvæmt stefnu, auk orlofs.

23

Stefnandi vísar til þess að samkvæmt kjarasamningi VR og SA hafi laun stefnanda átt að hækka frá 1. janúar 2021 um 15.750 krónurog miðist krafan frá þeim tíma við tímakaupið 3.094 krónurí dagvinnu og 4.279 krónurí eftirvinnu.

24

Gerð er krafa um laun í veikindum vegna janúar 2021, alls 103,67 tíma í dagvinnu að fjárhæð 320.733 krónur (103,67 x 3.094) og 3,33 tíma í eftirvinnu að fjárhæð 14.249 krónur(3,33 x 4.279) eða alls að fjárhæð 334.982 krónur, auk 10,17% orlofs að fjárhæð 34.068 krónur (334.982 x 10,17%). Réttur útreikningur miðað við forsendur stefnanda væri 320.755 krónur (103,67 x 3.094) og 14.249 krónur (3,33 x 4.279) eða alls 335.004 krónur, auk orlofs.

25

Þá er gerð krafa um laun í veikindum vegna febrúar 2021, frá 1. til 11. febrúar, eða 42% vinnuhlutfall í mánuðinum, alls 43,06 tíma í dagvinnu að fjárhæð 133.207 krónur (43,06 x 3.094) og 1,38 tíma í eftirvinnu að fjárhæð 5.918 krónur (1,38 x 4.279) eða alls að fjárhæð 139.125 krónur, auk 10,17% orlofs að fjárhæð 14.149 krónur(139.125 x 10,17%). Réttur útreikningur miðað við forsendur stefnanda væri 133.228 krónur (43,06 x 3.094) og 5.905 krónur (1,38 x 4.279) eða alls 139.133 krónur, auk orlofs.

26

Sundurliðast stefnukrafa stefnanda nánar tiltekið með eftirgreindum hætti samkvæmt stefnu:

Laun í veikindum vegna desember 2020 kr. 189.919,-

Orlof 10,17% á laun í veikindum v. desember 2020 kr. 19.315,-

Laun í veikindum vegna janúar 2021 kr. 334.982,-

Orlof 10,17% á laun í veikindum v. janúar 2021 kr. 34.068,-

Laun í veikindum vegna febrúar 2021 kr. 139.125,-

Orlof 10,17% á laun í veikindum v. febrúar 2021 kr. 14.149,-

Höfuðstóll samtals kr. 731.557,-27

Stefnandi vísar til þess að samkvæmt grein 1.9. í kjarasamningi VR og SAeigi laun að greiðast fyrsta dag eftir að þeim mánuði lýkur sem laun eru greidd fyrir. Að auki skuli vinnuveitandi greiða áunnið orlof til launþega við lok ráðningarsambands s amkvæmt 8. gr. laga nr. 30/1987 um orlof.

Helstu málsástæður stefnda

28

Sýknukröfu sína byggir stefndi á því að stefnandi hafi vanrækt tilkynningarskyldu sína um ætluð veikindi sín, samkvæmt skýlausu ákvæði greinar 8.3. í kjarasamningi VR og SA, með því að láta stefnda ekki vita fyrr en í lok febrúar 2021 að hún væri veik. Hefði hún uppfyllt tilkynningarskyldu sína hefði stefndi haft möguleika til að ræða meint veikindi við stefnanda og eftir atvikum óska eftir læknisvottorði til staðfestingar á veikindunum, eða fá trúnaðarlækni sinn til að sannreyna veikindin.

29

Ljóst sé af samskiptum aðila í málinu, í kjölfar þess að stefnandi tilkynnti stefnda 11. desember að hún hygðist ekki mæta til vinnu, að fyrirsvarsmönnum stefnda hafi verið ókunnugt um meint veikindi hennar, enda hefði aldrei komið til þess að skorað hefði verið á stefnanda að mæta til vinnu hefðu þau haft vitneskju um að hún væri raun-verulega veik og óvinnufær. Vegna þessarar vanrækslu stefnanda á tilkynningar-skyldu sinni eigi hún ekki, hvaðsem öðru líði, rétt á greiðslu veikindalauna úr hendi stefnda.

30

Stefndi byggir á því að stefnandi hafi haft fullt tilefni og ástæðu til að upplýsa stefnda um ætluð veikindi sín, í kjölfar þess að hún ákvað að mæta ekki til vinnu, eigi síðar en þegar stefndi sendi henni áskorun um að mæta til vinnu. Ekki einu sinni hafi hún nefnt við fyrirsvarsmenn stefnda, sem hún hafi þekkt vel til margra ára, að hún væri veik, en það sem helst hafi borið á góma í símtölum við stefnda hafi verið samskipti stefnanda við maka, sem og að það kæmi sér afar illa fyrir stefnda að missa hana fyrirvaralaust úr vinnu um óákveðinn tíma.

31

Vísar stefndi til þess að hafi stefnandi í raun og veru verið veik hefði mátt ætla að hún hefði leitað strax til læknis, eða fljótlega í kjölfar þess að hún taldi sig vera orðna veika. Það hafi hún ekki gert og ekki séð ástæðu til að leita til læknis fyrr en 78 dögum eftir að hún hafi ákveðið, upp á sitt eindæmi, að taka sér ótímabundið frí frá störfum.

32

Sú staðreynd að stefnandi hafi ekki gert neinn reka að því að krefjast veikindalauna fyrir desember eða janúar, í upphafi janúar og febrúar, bendir að mati stefnda ekki til þess að hún hafi þá verið óvinnufær vegna veikinda, eða talið sig eiga rétt á veikinda-launum vegna þessa. Þ að hafi ekki verið fyrr en 26. febrúar 2021, að stefnandi hafi leitað fyrst til læknis, sem hafi metið hana óvinnufæra frá 11. desember 2020, eða rúmlega tvo og hálfan mánuð aftur í tímann. Þá hljóti það að vekja furðu að eiginmaður stefnanda hafi sent stefnda tölvupóst 28. janúar 2021 en ekki minnst á líðan eða ætluð veikindi eiginkonu sinnar.

33

Byggir stefndi á því að með vísan til þess sem fyrir liggi um samskipti stefnanda og fyrirsvarsmanna stefnda sé með öllu ósannað að stefnandi hafi verið veik 11. desember 2020. Fyrirsvarsmönnum stefnda þyki að sér vegið, að því sé haldið fram að stefnandi hafi tilkynnt sig veika og að viðbrögð þeirra við því hafi þá verið að skora á hana að mæta til vinnu, ellegar væri ráðningu hennar lokið. Það hefðu þau aldrei gert hefðu þau vitað að stefnandi væri veik eða teldi sig vera veika. Tilkynningarskylda og sönnunarbyrði um veikindi stefnanda hvíli á henni og fjarri öllu lagi sé að þá skyldu hafi hún axlað gagnvart stefnda.

34

Telur stefndi ósannað með öllu að stefnandi hafi verið orðin veik fyrr en 26. febrúar 2021 er hún leitaði fyrst til læknis og fékk staðfestingu á veikindum og óvinnufærni sinni vegna þeirra. Óhjákvæmilegt sé vegna kröfu um greiðslu veikindalauna að veikindi séu staðfest með vottorði læknis sem byggi á skoðun og viðtali læknisins við hinn veika, á þeim tíma sem veikindin eiga að hafa hafist og staðið yfir.

35

Bersýnilegt séað læknisvottorð frá 26. febrúar 2021, sem byggi á skoðun og viðtali við stefnanda sama dag, sé marklaust til sönnunar um líðan og ástand stefnanda meira en tveimur og hálfum mánuði áður. Séuþað í raun forkastanleg vinnubrögð læknisins að gefa frá sér slíkt afturvirkt vottorð, um veikindi stefnanda á löngu tímabili, enda geti læknirinn þá ekki með neinu móti fullyrt eða staðhæft um ætluð veikindi stefnanda frá fyrri hluta desembermánaðar fram undir lok febrúar.

36

Stefndi byggir á því að stefnandi hafi, með því að mæta ekki til vinnu og hunsa í framhaldinu áskorun stefnda um að mæta til vinnu eða veita skýringar á fjarvistum sínum, rift ráðningu sinni frá og með 21. desember 2020. Samkvæmt meginreglum vinnu- og kröfuréttar eigi stefnandi ekki rétt á greiðslu veikindalauna úr hendi stefnda, enda ráðningarsambandi aðila löngu lokið er fyrst hafi legið fyrir að stefnandi væri óvinnufær.

37

Ef svo ólíklega vildi til að stefnandi ætti rétt á greiðslu veikindalauna úr hendi stefnda, þrátt fyrir framangreinda vanrækslu á tilkynningarskyldu og vegna sönnunarskorts um meint veikindi sín, sé ljóst að krafa stefnanda sé úr hófi fram, enda hafi stefnandi verið í hlutastarfi hjá stefnda með 28% starfshlutfall er hún hætti að mæta til vinnu. Varðandi greiðslur veikindalauna gildi sú meginregla vinnuréttar að starfsmaður sé eins settur fjárhagslega og ef veikindi hefði ekki borið að, en þá reglu megi finna í 1. mgr. 5. gr. laga nr. 19/1979 um rétt verkafólks til uppsagnarfrests frá störfum og til launa vegna sjúkdóms- og slysaforfalla. Yrði launaréttur stefnanda hið minnsta að taka mið af þessu starfshlutfalli hennar hjá stefnda.

38

Þegar stefnandi hafi fyrirvaralaust tekið sér frí 11. desember 2020 hafi hún þá þegar tekið út 32 veikindadaga frá því í janúar 2020. Hafi hámarks réttur hennar til greiðslu veikindalauna á þessum tíma einungis verið 28 dagar, enda kjarasamningsbundinn veikindaréttur stefnanda tveir mánuðir á hverju tólf mánaða tímabili.

39

Stefnandi hafi ákveðið upp á sitt eindæmi að taka sér launalaust leyfi 11. desember 2020. Samkvæmt meginreglum vinnuréttar sé réttur til veikindalauna ekki fyrir hendi verði starfsmaður veikur meðan á launalausu leyfi stendur. Þegar af þeim sökum sé réttur stefnanda til veikindalauna ekki til staðar í málinu, enda með öllu ósannað að hún hafi verið orðin veik 11. desember 2020. Þótt stefnandi gæti sýnt fram á að hún hafi orðið veik einhvern tíma á næstu vikum á eftir, sem hún geti ekki gert, sé ljóst að hún öðli st þá ekki rétt til veikindalauna úr hendi stefnda.

40

Stefndi mótmælir vaxtakröfu stefnanda, en upphafstími dráttarvaxta gæti í fyrsta lagi verið frá 19. apríl 2021 að hans mati, mánuði eftir að fyrsta kröfubréf VR hafi verið sent stefnda, auk þess sem stefndi hafi ekki fengið læknisvottorð í hendur fyrr en 26. febrúar 2021, sbr. III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Niðurstaða

41

Eins og að framan greinir eru aðilar ekki á einu máli um hvað þeim hafi farið á milli í símtölum í desember 2020 og janúar 2021, þ. e. í símtölum á milli stefnanda og C, fyrirsvarsmanns stefnda. Bæði komu þau fyrir dóminn og gáfu skýrslur við aðalmeðferð málsins. Greindi C frá því að samtöl þeirra hefðu verið samhengislaus, þar sem stefnandi hefði grátið í símann og beðist fyrirgefningar, en lítið hefði verið hægt að ráða í samtölin að öðru leyti. Stefnandi lýsti því hins vegar fyrir dómi að hún hefði átt við [...] veikindi að stríða á því tímabili sem mál þetta varðar og af þeim sökum verið óvinnufær. Hefði hún verið ófær til flestra verka á þessu tímabili og ekki í standi til að framkvæma einföldustu verk vegna veikinda sinna.

42

Það er mat dómsins að stefnandi hafi verið einlæg og trú í frásögn sinni fyrir dóm-inum og að lýsing hennar á sjúkdómseinkennum hennar geti vel samrýmst því að hún hafi glímt við þann sjúkdóm sem hún lýsti, á þeim tíma sem málið varðar. Lýsing hennar er þó ekki studd fullnægjandi gögnum, eins og stefndi hefur réttilega bent á.

Eftir stendur auk þess spurningin um það hvort stefndi hafi mátt gera sér grein fyrir því, í desember 2020 og janúar 2021, að fjarvistir stefnanda frá vinnu væru vegna veikinda hennar, en upplýsingar um eðli veikinda hennar virðast fyrst hafa komið fram í skýrslu hennar sjálfrar við aðalmeðferð málsins fyrir dómi, í nóvember 2022.

43

Eins og lýst er í málavaxtalýsingu hér að framan tilkynnti stefnandi stefnda fyrirvara-laust 11. desember 2020 að hún yrði að vera í fríi fram yfir áramót. Frekari skýringar voru ekki gefnar, í það minnsta ekki með skriflegum hætti, en stefnandi átti símtal við fyrirsvarsmann stefnda 12. sama mánaðar. Greinir þau sem fyrr segir á um það sem þar var rætt, sem og um það sem rætt var í símtölum 19. og 23. sama mánaðar, svo og 4. janúar 2021. Stendur þar orð gegn orði. Í ljósi þess verður lagt til grund-vallarvið úrlausn málsins að efni nefndra símtala sé ósannað að öðru leyti en því sem fyrirsvarsmaður stefnda greindi sjálfur frá við aðalmeðferð málsins fyrir dómi.

44

Af lýsingu fyrirsvarsmanns stefnda af símtölum hans og stefnanda í desember 2020 og janúar 2021 má ráða að stefnda hafi mátt vera ljóst að eitthvað var ekki eins og það átti að vera hjá stefnanda. Þrátt fyrir það verður ekki fullyrt, að virtum gögnum málsins og gegn eindreginni neitun stefnda, að forsvarsmenn hans hafi á þeim tíma vitað eða mátt vita um ástæður þess að stefnandi væri frá vinnu. Enn síður verður fullyrt að forsvarsmenn stefnda hafi mátt vita um eðli veikinda stefnanda, sem fyrst fékkst skýring á við skýrslutökur fyrir dómi, eins og áður segir.

45

F ær þessi skilningur meðal annars stoð í tölvupósti, sem fyrirsvarsmaður stefnda sendi stefnanda 19. desember 2020, þar sem skorað var á hana að mæta til vinnu. Virðist við skoðun á þeim pósti mega ráða að stefnda hafi, á þeim tíma, verið ókunnugt um hvers vegna stefnandi væri fjarverandi frá vinnu, sbr. orðalagið: „Mig langar að skora á þig að mæta í vinnu hérna á mánudaginn, 21. des., eða láta mig vita af hverju þú getur ekki eða villt ekki mæta til vinnu.“(auðkenning dómsins)46

Verður ekki séð að úr þessum skorti á upplýsingum, þ. e. um ástæður fjarvista stefn-anda frá vinnu, hafi verið bætt fyrr en með læknisvottorði, dags. 26. febrúar 2021, og þá aðeins að takmörkuðu leyti. Það læknisvottorð er þeim annmarka háð, að mati dómsins, að það byggir á viðtali við stefnanda sem átti sér stað þann sama dag og vottorðið er gefið út. Þá kemur ekki fram í vottorðinu hvers eðlis veikindi stefnanda hafi verið. Verður þegar af þeirri ástæðu ekki séð að vottorðið geti haft sönnunargildi um það hvort stefnandi hafi verið veik í desember 2020 eða janúar 2021, eða hvers eðlis þau veikindi hafi verið, og enn síður hvort stefnda hafi á þeim tíma verið kunnugt um veikindi stefnanda eða eðli þeirra.

47

Það er eðli máls samkvæmt forsenda þess að vinnuveitandi geti óskað eftir læknis-vottorði frá starfsmanni, sem kveðst vera óvinnufær vegna veikinda, að starfs-maðurinn tilkynni um þau veikindi til vinnuveitandans með skýrum og afdráttar-lausum hætti. Viti vinnuveitandi ekki af því að starfsmaður sé fjarverandi vegna veikinda eru hvorki forsendur til þess né ástæða til, af hans hálfu, að óska eftir því að starfsmaðurinn leggi fram læknisvottorð máli sínu til stuðnings. Í samræmi við þetta var ígrein 8.3. í kjarasamningi VR og SA, sem í gildi var á þeim tíma sem atvik þessa máls gerðust, lögð sú skylda á starfsmann sem veiktist og gat ekki sótt vinnu af þeim sökum að tilkynna yfirboðara sínum um þau veikindi. Vinnuveitandi skyldi á móti ákveða hvort læknisvottorðs skyldi krafist.

48

Eins og atvikum þessa máls og gögnum er háttað verður hvorki séð að stefnda hafi borist fullnægjandi tilkynning um veikindi stefnanda, í skilningi framangreindrar greinar kjarasamningsins, né að tilefni hafi skapast fyrir stefnda til að óska eftir læknisvottorði vegna fjarveru stefnanda frá vinnu í desember 2020 og janúar 2021. Þá verður ekki séð að stefnda verði kennt um það að hafa ekki haft vitneskju um veikindi stefnanda eða að hafa ekki óskað eftir því að hún legði fram læknisvottorð til sönnunar á þeim.

49

Verður samkvæmt framansögðu ekki betur séð en að stefndi hafi verið í góðri trú er hann tilkynnti stefnanda um það í febrúar 2021 að hann hefði gert upp áunnið orlof hennar, auk þess sem hann liti svo á að samstarfi þeirra væri lokið. Hafði stefnandi þá verið frá vinnu, að því er virðist án fullnægjandi skýringa, um ríflega tveggja mánaða skeið. Þá hafði hún ekki, a. m. k. ekki að því er séð verður af gögnum málsins, sinnt skriflegri áskorun stefnda um að mæta til vinnu eða ellegar veita skýringar á fjarvistum sínum, sem sett var fram í tölvupósti fyrirsvarsmanns stefnda 19. desember 2020, sem rakinn var hér að framan.

50

Með hliðsjón af öllu framangreindu og að öðru leyti að virtum atvikum málsins, eins og þau birtast í gögnum málsins, verður ekki séð að stefnandi geti átt rétt á veikinda-launum frá stefnda vegna desember 2020 og janúar og febrúar 2021, þar sem ekki var staðið rétt að tilkynninguum veikindi, sbr. grein 8.3. í þágildandi kjarasamningi VR og SA. Fyrir vikið fór sönnun fyrir þeim veikindum forgörðum og verður þar af leiðandi lagt til grundvallar dómi að þau séu ósönnuð. Ber þegar af þeirri ástæðu að sýkna stefnda af kröfum stefnanda í máli þessu.

51

Með hliðsjón af atvikum málsins og með vísan til 1. og 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þykir rétt að hvor aðili um sig beri sinn kostnað af máli þessu. Málskostnaður falli því niður á milli aðila.

52

Af hálfu stefnanda flutti málið G-kk-nf B-kk-nf Ó-kk-nf lögmaður.

53

Af hálfu stefnda flutti málið S-kk-nf G. G-kk-nf lögmaður.

54

J-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, B, er sýkn af kröfum stefnanda, A, í máli þessu.

Málskostnaður fellur niður.

J-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf