arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-268/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 30. janúar s.l., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 30. desember s.l., á hendur X:

„fyrir eftirtalin þjófnaðarbrot:

I. Með því að hafa laugardaginn 5. október 2013, stolið ísskápsseglum, ofnhönskum, svampi, kryddkvörnum og Remington dömurakvél, samtals að verðmæti 19.665 krónum í versluninni Bykó við Óðinsnes á Akureyri.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. Með því að hafa miðvikudaginn 18. desember 2013, stolið brjóstahaldara að verðmæti 4.990 krónum í verslun Hagkaupa við Furuvelli á Akureyri.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Fyrir dómi hefur ákærða skýlaust viðurkennt brot sín eins og þeim er lýst í ákæru.

Með játningu ákærðu, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi, sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærða sakfelld fyrir þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru.

Ákærða, sem er fædd 1987, á nokkurn sakaferil að baki, en sá ferill hefur ekki áhrif á refsingu hennar í máli þessu.

Ákærða hefur í máli þessu tvívegis gerst sek um þjófnaðarbrot í verslun, þann 5. október og 18. desember 2013, og ber að ákvarða refsingu hennar með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þykir refsing ákæru hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Til þess ber að líta að ákærða játaði brot sín við lögreglurannsókn málsins og var þýfinu komið til skila á brotavettvangi til eigenda. Afrakstur brota ákærðu var einnig harla rýr. Þá lýsti ákærða fyrir dómi iðran vegna gjörða sinna. Að þessu virtu og með hliðsjón af viðeigandi ákvæðum 70. gr. almennra hegningarlaga verður refsing ákærðu bundin skilorði eins og segir í dómsorði.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu fulltrúa lögreglustjóra.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, X, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar skal fresta og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hún almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-37/2014

Mál þetta, sem var dómtekið 24. mars sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi 6. febrúar sl. gegn X;

„fyrir tilraun til þjófnaðar, með því að hafa laugardaginn 11. janúar 2014, inni í mátunarklefa í versluninni [A], Akureyri, í þjófnaðarskyni klætt sig í tvo jakka, leggings og stuttbuxur, innanundir sín eigin föt í þeim tilgangi að komast þannig með fatnaðinn út úr versluninni án þess að afgreiðslufólkið tæki eftir því, en verðmæti þýfisins var 14.572- krónur.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða hefur komið fyrir dóm og játað sök. Með játningu hennar sem ekki er ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, enda í samræmi við gögn málsins, er nægilega sannað að ákærða hafi framið þann verknað sem henni er gefinn að sök og varðar við tilgreint refsiákvæði í ákæru.

Ákærða hefur hreinan sakaferil.

Refsing hennar ákveðst fangelsi í 30 daga sem rétt er að skilorðsbinda eins og í dómsorði greinir.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, X, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnu einu ári frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, með áorðnum breytingum.
S-38/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 19. marz, er höfðað með ákæru sýslumannsins á Akureyri, útgefinni 6. febrúar 2014, á hendur X.

„fyrir líkamsárás, með því að hafa miðvikudagsmorguninn 1. janúar 2014, við hús nr. 5 á Ráðhústorgi á Akureyri, ráðist að [A] og hrint henni þannig að hún féll aftur á bak og rak höfuðið í brunahana sem þar er staðsettur, með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut bólgu eða kúlu aftan á hnakka, um það bil 6 sentimetra að þvermáli og ½ sentimetra að þykkt, auk þess sem hún fann fyrir höfuðverk og ógleði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóm og játaði þar sök samkvæmt ákæru. Með þeirri játningu og þeirri stoð sem hún fær í gögnum málsins er ákærði sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst þess að refsing sín verði felld niður, hann iðrist brots síns, háttsemi sín hafi ekki verið hættuleg og gjörðir sínar hafi verið viðbrögð við æsingi sem verið hafi á svæðinu. Var af hans hálfu vísað til 3. mgr. 218. b gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði játar sök sína og verður horft til þess, sem og þess að hann hefur ekki sakaferil. Þá þykir ekki ástæða til að draga í efa að hann iðrist brotsins. Á hinn bóginn hrindir hann stúlku með þeim afleiðingum að höfuð hennar fer í brunahana og hún fær áverka á höfði. Mátti ákærða vera ljóst að meiðsli gátu hlotizt af því að hrinda stúlkunni. Gögn málsins þykja ekki veita því næga stoð að horft verði til 3. mgr. 218. b. gr. almennra hegningarlaga við úrlausn málsins. Þegar á allt er horft verður ákærði dæmdur til eins mánaðar fangelsis en rétt þykir að fullnustu refsingarinnar verði frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð. Ákærði verður dæmdur til að greiða málsvarnarþóknun I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., skipaðs verjanda síns, 50.200 krónur og er virðisaukaskattur innifalinn, en ekki féll annar sakarkostnaður til.

E-kk-nf Þ-kk-nf ftr. sýslumanns fór með málið af hálfu ákæruvaldsins.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í einn mánuð. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorðs 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 50.200 króna málsvarnarþóknun I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., skipaðs verjanda síns.
S-43/2014

Mál þetta, sem var dómtekið í dag, höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi þann 21. febrúar með ákæru á hendur X;

„fyrir þjófnað á eftirtöldum munum úr eftirtöldum verslunum, sem staðsettar eru í verslunarmiðstöðinni Glerártorgi Akureyri, laugardaginn 19. maí 2012:

I.

Að stela stuttbuxum að verðmæti 6.900- krónur í versluninni [A].

II.

Að stela íþróttabuxum, vettlingum, hárlit, augnskuggum í boxi, varalit og naglalakki í versluninni [B].

III.

Að stela tveimur bolum, hálsmeni, hárspöng, skóm og sokkum í versluninni [C].

IV.

Að stela úlpu í versluninni [D].

Brot þessi teljast varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða hefur komið fyrir dóm og játað sök. Með játningu hennar, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Refsing ákærðu, sem ekki hefur sætt refsingum áður, ákveðst 30 daga fangelsi en rétt þykir að fresta fullnustu fangelsisrefsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum haldið ákærða almennt skilorð.

Sakarkostnaður samkvæmt yfirliti sýslumannsins á Akureyri nemur 25.100 krónum og verður ákærða dæmd til greiðslu hans.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, X, sæti 30 daga fangelsi. Fullnustu þeirrar refsingar skal frestað og niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði 25.100 krónur í sakarkostnað.
S-87/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 6. júní sl., höfðaði lögreglustjórinn á Akureyri hér fyrir dómi þann 7. maí sl., með ákæru á hendur X:

„fyrir líkamsárás, með því aða hafa mánudaginn 21. apríl 2014, í [...], slegið fyrrverandi sambýliskonu sína og barnsmóður A, með flötum lófa eða handarbakinu í andlitið, með þeim afleiðingum að hún hlaut eymsli og roða vinstra megin í andliti.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði gerði þær kröfur að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru. Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er réttilega heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

II.

Sakaferill ákærða, sem er fimmtugur, hefur hefur ekki áhrif á refsingu hans í máli þessu. Samkvæmt 1. mgr. 217. gr. hegningarlaganna varðar brot gegn ákvæðinu sektum eða fangelsi allt að einu ári, ef háttsemin er sérstaklega vítaverð. Að þessu virtu og atvikum að öðru leyti, sbr. ákvæði 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 1. gr. laga nr. 27, 2006, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga.

Til þess ber að líta að ákærði játaði brot sitt við alla meðferð málsins. Þá lýsti ákærði yfir iðran vegna athæfisins, en hann hefur ekki áður gerst sekur um hegningarlagabrot. Að þessu virtu og m.a. með hliðsjón af 8. tl. 1. mgr. 70. gr. hegningarlaganna nr. 19, 1940 þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1995.

Engin sakarkostnaður hlaust af málarekstri þessum samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 45 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi hann almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1995.
S-1038/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 23. þ.m., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 11. desember 2013, á hendur K-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...].

Ákærða eru gefið að sök brot gegn valdstjórninni „með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 7. október 2013, á lögreglustöðinni við Hverfisgötu í Reykjavík, ítrekað hótað lögreglumanninum I lífláti er ákærði var færður í fangaklefa. Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu og eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu sem áhrif hefur við refsiákvörðun í málinu. Þykir refsing hans samkvæmt 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu hennar skilorðsbundið svo sem nánar greinir í dómsorði.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærði, K-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-1039/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 21. þ.m., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 17. desember 2013, á hendur H-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...].

Ákærða eru gefin að sök tvö brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa annars vegar stolið tveimur flöskum af Smirnoff vodka að verðmæti 7.558 krónur í verslun ÁTVR við Skeifuna í Reykjavík mánudaginn 14. janúar 2013 og hins vegar stolið sex bjórdósum að verðmæti 2.636 krónur í verslun ÁTVR við Skútuvog í Reykjavík 21. sama mánaðar.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sín og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu og eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærði á nokkurn sakaferil að baki. Hér skal þess getið að með dómi 13. maí 2013 var honum gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði fyrir umferðarlagabrot og eitt þjófnaðarbrot. Þá var hann 21. nóvember 2013 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir níu brot gegn 245. gr. almennra hegningarlaga, sem öll fólust í því að hann dældi eldsneyti á bifreið og ók á brott án þess að greiða fyrir það, og eitt þjófnaðarbrot. Var refsing fyrir þessi brot ákveðin sem hegningarauki við refsingu samkvæmt dóminum frá 13. maí 2013. Þau tvö brot sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í þessu máli voru framin fyrir uppkvaðningu þessara tveggja dóma. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga verður ákærða ekki gerð refsing í þessu máli.

Ákærða verður gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin er að teknu tilliti til virðisaukaskatts og svo sem í dómsorði greinir. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærða, H-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf, er ekki gerð refsing í málinu.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 62.750 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-15/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 10. þ.m., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 7. janúar 2014 á hendur N-x-x v-x-x d-x-x L-x-x, Amsterdamsestraatweg 871AA, Utrecht í Hollandi, [...], „fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa, fimmtudaginn 17. október 2013, staðið að innflutningi á 14.186 töflum með efninu MDMA (ecstasy) ætluðum til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærða til Íslands, sem farþegi með flugi FI-555 frá Brussel í Belgíu til Keflavíkurflugvallar, falin í botni ferðatösku sem hún hafði meðferðis.

Telst þetta varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 64/1974, sbr. 1. gr. laga nr. 32/2001.“

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Jafnframt er þess krafist að gerð verið upptæk ofangreind fíkniefni sem hald var lagt á við rannsókn málsins, sbr. 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá gerir verjandi ákærðu kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærða hefur skýlaust játað að hafa gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru. Er sannað með þeirri játningu og öðrum gögnum málsins að ákærða hafi framið það brot sem saksókn á hendur henni tekur til og er háttsemi hennar réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í maí 1987 og er hún því á 27. aldursári. Hún hefur ekki áður gerst sek um refsiverða háttsemi svo vitað sé. Hún hefur jafnframt játað brot sitt hreinskilningslega og er það virt henni til málsbóta. Einnig ber að líta til þess að ekki er annað komið fram í málinu en að hún hafi tekið að sér að flytja fíkniefnin hingað til lands gegn þóknun og sé því svokallað burðardýr. Þá hefur hún upplýst um aðild annarra að brotinu og er sú framganga hennar virt henni til refsilækkunar, sbr. 9. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Til refsiþyngingar horfir á hinn bóginn að um var að ræða mikið magn af hættulegum fíkniefnum sem voru ætluð til sölu og dreifingar. Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í fjögur ár. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærða hefur sætt frá 18. október 2013.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 er fallist á upptökukröfu ákæruvalds.

Ákærða verður dæmd til að greiða allan sakarkostnað samkvæmt yfirliti sækjanda um hann og ákvörðun dómsins um þóknun og aksturskostnað skipaðs verjanda ákærðu eins og nánar greinir í dómsorði. Við ákvörðun þóknunar hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærða, N-x-x v-e-x d-e-x L-x-x, sæti fangelsi í fjögur ár. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærða hefur sætt frá 18. október 2013.

Ákærða sæti upptöku á 14.186 töflum með efninu MDMA.

Ákærða greiði 821.340 krónur í sakarkostnað, þar af 627.500 krónur í þóknun til skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef S-kvk-ef héraðsdómslögmanns, og 52.875 krónur vegna aksturskostnaðar hans.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-234/2014

Mál þetta, sem var þingfest 11. júní 2014 en dómtekið 24. september 2014, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 6. maí 2014, gegn F-kk-þgf E-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Tjarnarbraut 8, Njarðvík, fyrir þjófnað, með því að hafa miðvikudaginn 5. mars 2014 að [...] í Garðabæ, stolið Samsung plasma sjónvarpi, að verðmæti kr. 127.999.

Telst brot þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákæra á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði krefst vægustu refsingar.

Ákærði er fæddur í apríl árið 1984. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum fimm sinnum verið gerð refsing frá árinu 2005. Þau brot hafi ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Við ákvörðun refsingar nú verður horft til þess að þjófnaður ákærða á sér stað í heimahúsi og er það metið ákærða til refsiþyngingar. Á hinn bóginn hefur ákærði játað verknað sinn bæði fyrir lögreglu og fyrir dómi og ber að meta honum það til málsbóta. Þá var ekki um mikil verðmæti að ræða þó þau verði ekki talin smáræði í því sambandi. Refsing ákærða þykir að framangreindu virtu hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Er fullnustu hennar frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt ákvörðun dómsins, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, F-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef hdl., sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Ekki leiddi annan sakarkostnað af málinu.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, F-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði þóknun til skipaðs verjanda síns, F-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 75.300 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf H-kk-nf
S-401/2014

Mál þetta, sem var þingfest 11. september 2014 og dómtekið þann 9. október 2014, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 21. júlí 2014, gegn X, kt. 000000-0000, [...], Reykjanesbæ, fyrir hótanir, með því að hafa, þann 2. júlí 2013, sent fyrrverandi eiginkonu sinni A, kt. 000000-0000, eftirfarandi sms smáskilaboð sem innihéldu hótanir um líkamsmeiðingar og voru til þess fallnar að vekja hjá henni ótta um líf, heilbrigði og velferð sína;

1. Klukkan 7:47 – sent skilaboð þar sem segir „Ég sker andlitið þitt“.

2. Klukkan 7:51 – sent skilaboð þar sem segir „Ég skal ganga frá þér“.

3. Klukkan 8:00 – sent skilaboð þar sem segir „Ef ég hitti þig einhvers staðar þár ber ég þig til óbóta“.

Telst háttsemi þessi varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða, hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krafðist vægustu refsingar. Hann sagði að skilaboðin hafi verið send í reiðikasti en ekki hafi staðið til að skaða fyrrverandi eiginkonu hans. Ástæða reiði hans væri sú að fyrrverandi eiginkona hans hafi notað hann fjárhagslega og skuldaði honum mikla peninga. Þeir peningar væru nú tapaðir. Ákærði vildi að fram kæmi að hann væri nú búinn að stofna nýja fjölskyldu og ætti dóttur sem væri eins og hálfs árs og allt gengi vel í því nýja sambandi.

Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sín. Háttsemin er í ákæru réttilega færð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í nóvember árið [...]. Ákærði með hreint sakavottorð. Við ákvörðun refsingar nú verður að líta til þess að ákærði játaði brot sín greiðlega fyrir dóminum og ber að virða það honum til refsilækkunar. Ekki er á það fallist að líta verði til 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga til refsihækkunar á þann hátt að brotið falli undir heimilisofbeldi.

Með hliðsjón af ofangreindu er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 2 mánuði en með vísan til játningar ákærða og sakavottorðs þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakarkostnað leiddi af málinu.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 2 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

B-kk-nf H-kk-nf