E-1276/2011

Mál þetta, sem var dómtekið 16. febrúar 2012, er höfðað 8. ágúst 2011.

Stefnandi er Í-kk-nf Y-x-x C-x-x, Þelamörk 46, Hveragerði.

Stefndi er Úrvals-Eldhús ehf., Smiðjuvegi 4A, Kópavogi.

Stefnandi krefst þess að stefndi greiði stefnanda 587.784 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 244.796 krónum frá 1. nóvember 2010 til 1. desember 2010 og af 587.784 frá 1. desember 2010 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Stefndi krefst sýknu og málskostnaðar.

I

Stefnandi starfaði hjá stefnda við framleiðslustörf frá 26. apríl til 6. október 2010. Ekki var gerður skriflegur ráðningarsamningur við stefnanda. Samkvæmt síðasta launaseðli stefnanda voru mánaðarlaun hans 160.095 krónur og yfirvinnutaxti 1.654 krónur. Þann 6. október 2010 hætti stefnandi störfum hjá stefnda. Heldur stefnandi því fram að honum hafi verið sagt upp störfum fyrirvaralaust, en hann hafi farið veikur heim úr vinnu þann dag. Leitaði stefnandi í kjölfarið til Eflingar-stéttarfélags sem sendi stefnda bréf, dagsett 11. október 2010, þar sem skorað var á stefnda að virða lög- og kjarasamningsbundinn uppsagnarfrest stefnanda.

Í tölvupósti lögmanns stefnda til stéttarfélagsins, dagsettum 26. október 2010, segir að ekki sé fallist á að greiða stefnanda laun í uppsagnarfresti þar sem stefnandi hafi verið staðinn að þjófnaði úr kæligeymslum stefnda og geti tveir starfsmenn staðfest það. Þá hafi stefnandi hlaupist á brott úr starfi. Stefnandi sendi stefnda launakröfu, dagsetta 8. nóvember 2010, þar sem gerð var krafa um greiðslu vangreiddra launa á uppsagnarfresti, orlofs og uppbóta. Stefndi hafnaði kröfu stefnanda með bréfi dagsettu 2. desember 2010 og ítrekaði fyrri andmæli. Lögmaður Eflingar-stéttarfélags svaraði bréfinu og skoraði á stefnda að framvísa skriflegum yfirlýsingum frá þeim aðilum sem töldu sig geta staðfest þjófnað stefnanda. Var það gert með bréfi dagsettu 7. desember og tölvubréfi dagsettu 14. desember 2010. Var tölvubréfið ítrekað 11. janúar 2011 og greint frá því að málið yrði tekið til innheimtu 18. janúar 2011 yrðu engin viðbrögð við kröfunni. Stefnda var sent innheimtubréf 26. janúar 2011.

Stefndi fullyrðir að sumarið 2010 hafi komið upp fleiri en eitt tilvik þar sem stefnandi hafi tekið ófrjálsri hendi vörur hjá stefnda. Hafi Þ-kk-nf B-kk-nf framkvæmdastjóri stefnda varað stefnanda við að slík hegðun yrði ekki liðin hjá stefnda. Í byrjun október 2010 hafi stefnandi ekki mætt til vinnu án þess að fyrir hendi væru lögmæt forföll. Hafi Þ-kk-nf framkvæmdastjóri stefnda, sem hafi verið staddur erlendis, frétt að ástæða fjarvista stefnanda væri óánægja stefnanda með greidda yfirvinnu fyrir septembermánuð. Hafi stefnanda verið boðið að ræða málin en jafnframt gert ljóst að mætti hann ekki til vinnu án þess að forföll væru lögmæt yrði litið svo á að hann hefði gerst sekur um brotthlaup úr starfi. Hafi stefnandi ekki mætt til vinnu næsta dag og lýst því við aðra starfsmenn að hann væri að fara til Akureyrar. Hafi hann ætlað að vera veikur eins og hann hafi orðað það. Hafi stefndi litið svo á að stefnandi hafi með þessu gerst sekur um brotthlaup úr starfi og fyrirgert rétti sínum til launa í uppsagnarfresti. Hafi stefnandi ekki snúið aftur til vinnu en vikuna á eftir hafi stefnda borist bréf það frá stéttarfélagi stefnanda sem lýst sé í stefnu.

II

Stefnandi krefst greiðslu vangreiddra launa á uppsagnarfresti, orlofs og uppbóta og byggir kröfuna á ákvæðum laga og aðalkjarasamnings Eflingar-stéttarfélags og Samtaka atvinnulífsins og launaseðlum stefnanda.

Stefnandi kveðst gera kröfu um greiðslu skaðabóta er jafngildi vangreiddum launum á uppsagnarfresti. Þann 6. október 2010 hafi stefnanda verið sagt fyrirvaralaust upp störfum. Þann dag hafi stefnandi farið heim í hádeginu sökum veikinda. Þar sem yfirmaður stefnanda, K-kk-nf H-kk-nf, hafi ekki verið við hafi stefnandi tilkynnt veikindin til samstarfsmanna sinna A-kk-ef Y-kk-ef G-kk-ef og J-x-x D-x-x sem hafi komið skilaboðunum til K-kk-ef. Síðar sama dag hafi stefnandi fengið þær upplýsingar frá A-kk-þgf að stefnandi hafi verið rekinn úr vinnu sinni. Hafi þetta komið stefnanda verulega á óvart enda hafi hann ekki gerst sekur um neitt það er réttlætti fyrirvaralausa uppsögn af hálfu stefnda. Sérstaklega sé bent á að stefnandi hafi ekki verið áminntur vegna meints brots í starfi sem stefndi hafi grundvallað brottrekstur sinn á. Til þess að hægt sé að rifta ráðningarsamningi verði brot starfsmanns að vera verulegt, svo sem gróf brot sem unnin séu af ásetningi eða stórfelldu gáleysi. Slíkt eigi alls ekki við í tilfelli stefnanda, þvert á móti hafi stefnandi verið að nýta sér lög- og kjarasamningsbundinn veikindarétt sinn. Sé brot ekki alvarlegt verði vinnuveitandi að áminna starfsmann um brottrekstur áður en hann geti gert mann brottrækan úr starfi. Sé áminning ekki gefin og starfsmanni ekki gefinn kostur á að bæta ráð sitt sé um ólögmæta riftun á ráðningarsamningi að ræða. Aðvörun verði jafnframt að vera sannanleg, vinnuveitandi verði að geta sýnt fram á að sakir séu til staðar og jafnframt verði að gefa áminningu í beinu framhaldi af vanefnd. Ljóst sé að stefndi hafi ekki virt neina af framangreindum meginreglum vinnuréttarins um veitingu áminninga og hafi því gerst sekur um ólögmæta fyrirvaralausa uppsögn úr starfi.

Í kjölfar hinnar fyrirvaralausu uppsagnar hafi stefnandi verið í algjörri óvissu um framhaldið þar sem hann hafi aðeins fengið vitneskju um uppsögnina frá samstarfsmanni sínum og hafi hún á engan hátt uppfyllt þær kröfur sem gerðar séu til forms og efnis uppsagna samkvæmt lögum og gildandi kjarasamningi. Hafi stefnandi því ítrekað reynt að ná í Þ-kk-þf B-kk-þf framkvæmdastjóra stefnda, sem þá hafi verið staddur erlendis, til að fá upplýsingar um sína stöðu. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir stefnanda til að ná í yfirmann sinn hafi símtölum hans ekki verið svarað. Hafi stefnandi því leitað til Eflingar-stéttarfélags.

Gerð sé krafa um greiðslu skaðabóta er jafngildi launum á uppsagnarfresti. Þar sem stefndi hafi ekki gert upp við stefnanda áunnin októberlaun vegna dagana 1.-6. október miðist krafan við tímabilið 1. október til 30. nóvember 2010. Samkvæmt 12. kafla aðalkjarasamnings Eflingar-stéttarfélags og Samtaka atvinnulífsins hafi stefnandi átt eins mánaðar uppsagnarfrest sem miðaðist við mánaðarmót. Þannig hafi stefnandi átt rétt á greiðslu launa út nóvember. Krafan miðist við umsamin mánaðarlaun stefnanda samkvæmt launaseðli hans fyrir september og meðaltal yfirvinnu fyrir allan starfstíma hans hjá stefnda. Samkvæmt launaseðli stefnanda fyrir september voru mánaðarlaun hans 160.905 krónur og heildaryfirvinna hans fyrir allan starfstíma hans hjá stefnda hafi verið 419.456 krónur. Meðaltals yfirvinna stefnanda hafi því verið 83.891 króna (419.456 krónur/5 mánuðir).

Gerð sé krafa um greiðslu orlofs á vangreidd laun stefnanda. Byggi krafan á ákvæðum laga um orlof nr. 30/1987 og 4. kafla aðalkjarasamnings Eflingar-stéttarfélags og Samtaka atvinnulífsins. Samkvæmt 7. gr. laga nr. 30/1987 reiknist orlofslaun að lágmarki 10,17% af heildarlaunum. Samkvæmt 8. gr. laganna skuli vinnuveitandi við lok ráðningartíma greiða launþega öll áunnin orlofslaun.

Gerð sé krafa um greiðslu orlofsuppbótar vegna orlofsársins 2010-2011. Samkvæmt ákvæði 1.4.2. í aðalkjarasamningi Eflingar-stéttarfélags og Samtaka atvinnulífsins skuli uppbótin greiðast 1. júní ár hvert, miðað við starfshlutfall og starfstíma, öllum starfsmönnum sem verið hafi samfellt í starfi hjá atvinnurekanda í 12 vikur á síðustu 12 mánuðum eða séu í starfi fyrstu viku í maí. Áunna orlofsuppbót skuli gera upp samhliða starfslokum verði þau fyrir gjalddaga hennar. Full orlofsuppbót hafi verið 25.800 krónur fyrir orlofsárið sem hafi hafist 1. maí 2010, en fullt starf í þessu samhengi teljist vera 45 unnar vikur. Stefnandi hafi starfað samtals í 30 vikur hjá stefnda að teknu tilliti til uppsagnarfrests og beri að fá orlofsuppbót í hlutfalli við það.

Þá sé gerð krafa um desemberuppbót vegna ársins 2010. Samkvæmt ákvæði 1.4.1. í kjarasamningi Eflingar-stéttarfélags og Samtaka atvinnulífsins fyrir hótel og veitingahús skuli uppbótin greiðast eigi síðar en 15. desember ár hvert, miðað við starfshlutfall og starfstíma, öllum starfsmönnum sem verið hafi samfellt í starfi hjá atvinnurekanda í 12 vikur á síðustu 12 mánuðum eða séu í starfi fyrstu viku í desember. Áunna desemberuppbót skuli gera upp samhliða starfslokum verði þau fyrir gjalddaga hennar. Full desemberuppbót árið 2010 hafi verið 46.800 krónur, en fullt starf í þessu samhengi teljist vera 45 unnar vikur. Stefnandi hafi starfað samtals í 30 vikur hjá stefnda að teknu tilliti til uppsagnarfrests og beri að fá desemberuppbót í hlutfalli við það.

Krafa stefnanda sundurliðist með eftirfarandi hætti:

Skaðabætur – ígildi launa á uppsagnarfresti í október og nóvember 2010:

Október 2010

Mánaðarlaun 160.905 krónur

Meðaltal yfirvinnu 83.891 krónur

Samtals 244.796 krónur

Nóvember 2010

Mánaðarlaun 160.905 krónur

Meðaltal yfirvinnu 83.891 krónur

Samtals 244.796 krónur

Samtals 489.592 krónur

Orlof

Október 2010 24.896 krónur

Nóvember 2010 24.896 krónur

Samtals 49.792 krónur

Uppbætur

Orlofsuppbót

25.800 kr. / 45 vikur * 30 vikur 17.200 krónur

Desemberuppbót

46.800 kr. / 45 vikur * 30 vikur 31.200 krónur

Samtals 48.400 krónur

Samtals 587.784 krónur

Stefnandi hafi verið félagsmaður í Eflingu-stéttarfélagi á því tímabili sem krafa hans hafi stofnast. Vísað sé til meginreglu vinnu-, kröfu- og samningaréttar um að laun beri að greiða í samræmi við umsamda launataxta samkvæmt gildandi ráðningar- og/eða kjarasamningi. Sé aðallega vísað um réttindi stefnanda til 1., 2., 3., 4. og 12. kafla kjarasamnings félagsins. Jafnframt sé vísað til laga 55/1980 um starfskjör launafólks o.fl., aðallega 1. gr., laga 28/1930 um greiðslu verkkaups, laga 30/1987 um orlof, aðallega 1., 7., og 8. gr. og laga 19/1979 um rétt launafólks til uppsagnarfrests o.fl. Byggt sé á því að stefndi hafi vanefnt bindandi ráðningarsamning við stefnanda með því að greiða ekki umsamin laun og uppfylla aðrar samningsskyldur sínar. Samkvæmt framangreindum réttarheimildum og samningum sé greiðsluskylda stefnda ótvíræð. Um sönnun sé jafnframt vísað til stjórnunarréttar stefnda og þess að hann sé bókhaldsskyldur að lögum.

Kröfur um dráttarvexti styður stefnandi við reglur III. og V. kafla laga 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Krafan um málskostnað styðst við XXI. kafla laga 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun er reist á lögum númer 50/1988. Stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur og ber honum því nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefndu. Varðandi varnarþing vísast til 33. gr. laga nr. 91/1991.

III

Stefndi kveðst byggja kröfu sína á því að stefnandi hafi fyrirgert rétti sínum til launa í uppsagnarfresti með brotthlaupi úr starfi. Meginskylda stefnanda samkvæmt samningi aðila hafi verið að vinna af hendi það verk sem hann hafi verið ráðinn til. Það sé veruleg vanefnd af hálfu stefnanda að mæta ekki til vinnu þegar ekki séu fyrir hendi lögmæt forföll. Með háttsemi sinni og fyrirvaralausu brotthlaupi úr starfi hafi stefnandi fyrirgert rétti sínum til launa úr hendi stefnda.

Stefndi byggir á meginreglum vinnuréttar, meðal annars um skyldur launþega. Krafa um málskostnað er byggð á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

IV

Stefnandi gaf skýrslu fyrir dómi. Einnig Þ-kk-nf B-kk-nf framkvæmdastjóri stefnda. Þá gáfu skýrslur vitnin G-kk-nf J-kk-nf, K-kk-nf H-kk-nf og A-kk-nf Y-kk-nf G-kk-nf.

Við munnlegan flutning málsins var af hálfu stefnda meðal annars vísað til þess að kröfugerð stefnanda væri vanreifuð. Ekki væri gerð grein fyrir frádrætti frá skaðabótakröfu stefnanda vegna launa eða réttar til launa eða atvinnuleysisbóta. Yrði ekki lagður efnisdómur á fjárkröfu stefnanda heldur bæri að vísa henni frá dómi án kröfu. Sætti þessi málsástæða stefnda athugasemdum og andmælum stefnanda sem of seint fram komin.

Samkvæmt 5. mgr. 101. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála skulu málsástæður og mótmæli koma fram jafnskjótt og tilefni verður til. Að öðrum kosti má ekki taka slíkar yfirlýsingar til greina nema gagnaðili samþykki eða aðili hefur þarfnast leiðbeininga dómara en ekki fengið þær. Hygðist stefndi byggja að einhverju leyti á því að málatilbúnaður og kröfur stefnanda í málinu væru vanreifaðar vegna þess að ekki væri gerð grein fyrir frádrætti vegna launa eða atvinnuleysisbóta bar honum að tefla því fram í greinargerð sinni, sbr. 1. málslið 5. mgr. 101. gr. laga nr. 91/1991, enda verður ekki talið að tilefni til þess að reifa sjónarmið af þessum toga hafi gefist fyrst eftir að greinargerð stefnda var lögð fram. Verður því ekki byggt á málsástæðunni gegn andmælum stefnanda.

Stefnandi hóf störf hjá stefnda við framleiðslu og pökkun 26. apríl 2010. Ekki var gerður skriflegur ráðningasamningur við stefnanda. Þann 6. október 2010 mætti stefnandi til vinnu sinnar en fór heim um hádegi og vann ekki hjá stefnda eftir það. Greinir aðila málsins á um það af hvaða ástæðum stefnandi fór úr vinnu þennan dag. Heldur stefnandi því fram að hann hafi verið veikur í maga, en stefndi heldur því fram að stefnandi hafi verið óánægður með launagreiðslu til sín og hafi tilkynnt samstarfsmönnum sínum að hann ætlaði að nýta sér veikindarétt sinn og fara til Akureyrar. Óumdeilt er að stefnandi fór úr vinnu um hádegi 6. október 2010. Stefnandi greindi frá því fyrir dómi að hann hefði hringt í samstarfsmann sinn, vitnið A-kk-þf Y-kk-þf G-kk-þf, um kl. 15.00 sama dag og þá frétt að hann hefði verið rekinn úr vinnu hjá stefnda. Hefði hann í framhaldinu reynt að ná símasambandi við Þ-kk-þf B-kk-þf og K-kk-þf H-kk-þf, sem hefði verið yfirmaður á staðnum í fjarveru Þ-kk-ef, til að fá skýringar á brottrekstrinum, en honum hefði ekki verið svarað. Vitnið K-kk-nf H-kk-nf bar fyrir dómi að hann kannaðist ekki við að stefnandi hefði reynt að ná í sig, en greindi frá því að stefnandi hefði verið óánægður með laun sín og stungið af. Vitnið A-kk-nf Y-kk-nf G-kk-nf bar fyrir dómi að stefnandi hefði sagt vitninu að hann væri að fara til Akureyrar til að hitta kærustuna sína. Hefði vitnið látið Þ-kk-þf H-kk-þf vita af þessu og hefði Þ-kk-nf þá sagt við vitnið að ef stefnandi ætlaði að láta svona þá þyrfti hann ekki að koma oftar í vinnuna. Vitnið bar að það hefði hringt í stefnanda og sagt honum frá því sem Þ-kk-nf H-kk-nf hefði sagt.

Krafa stefnanda um skaðabætur er á því reist að honum hafi verið sagt upp störfum fyrirvaralaust með ólögmætum hætti. Stefndi byggir á hinn bóginn á því að stefnandi hafi yfirgefið vinnustaðinn að eigin frumkvæði. Í tölvubréfi lögmanns stefnda til Eflingar-stéttafélags, dagsettu 26. október 2010, segir að stefnandi hafi hætt í vinnu að eigin frumkvæði, væri farinn í frí og kæmi eftir einhverja daga. Síðan segir orðrétt: „Alvarlegra er að hann var staðinn að stuldi í kæligeymslum fyrirtækisins og munu 2 starfsmenn geta staðfest það. Ekki er fallist á að greiða Í-kk-þgf laun í uppsagnarfresti vegna A) þjófnaðar B) brotthlaups úr vinnu.“ Samkvæmt þessu liggur fyrir að báðir aðilar halda því fram og byggja á því að ráðningarsambandinu hafi verið slitið með uppsögn hins aðilans. Krafa stefnda um sýknu af kröfum stefnanda er meðal annars byggð á því að stefnandi hafi fyrirgert rétti sínum til launa í uppsagnarfresti með brotthlaupi úr starfi. Það sé veruleg vanefnd af hálfu stefnanda að mæta ekki til vinnu þegar ekki séu fyrir hendi lögmæt forföll. Með háttsemi sinni og fyrirvaralausu brotthlaupi úr starfi hafi stefnandi fyrirgert rétti sínum til launa úr hendi stefnda.

Fyrir liggur í málinu að hvorki Þ-kk-nf B-kk-nf framkvæmdastjóri stefnda né Þ-kk-nf H-kk-nf, sem var verkstjóri hjá stefnda 6. október 2010, töluðu beint við stefnanda þann dag eða síðar um brotthvarf hans úr vinnu. Var Þ-kk-nf í fríi á þessum tíma, en stefnandi kveðst hafa tilkynnt um veikindi sín til samstarfsmanna sinna, J-x-x D-x-x og A-kk-ef Y-kk-ef G-kk-ef. Lét A-kk-nf Y-kk-nf Þ-kk-nf vita af brotthvarfi stefnanda úr vinnu. Þá var það A-kk-nf Y-kk-nf sem lét stefnanda vita af því að ef hann léti svona þyrfti hann ekki að koma aftur í vinnu.

Samkvæmt kjarasamningi milli Samtaka atvinnulífsins og Eflingar-stéttarfélags, Verkalýðsfélagsins Hlífar og Verkalýðs- og sjómannafélags Keflavíkur og nágrennis ber að gera skriflegan ráðningarsamning við starfsmann sem ráðinn er til lengri tíma en eins mánaðar og að meðaltali lengur en átta klukkustundir á viku. Gera skal slíkan skriflegan ráðningasamningi, eða staðfesta ráðninguna skriflega, eigi síðar en tveimur mánuðum eftir að starf hefst. Þá er uppsagnarfrestur einn mánuður í tilviki stefnanda samkvæmt sama kjarasamningi og skal uppsögn vera skrifleg og miðast við mánaðarmót, sbr. 6. mgr. 1. gr. laga nr. 19/1979 um rétt verkafólks til uppsagnarfrests frá störfum og til launa vegna sjúkdóms- og slysaforfalla. Fram er komið að stefnandi fékk ekki greidd laun frá stefnda fyrir dagana 1-6. október 2010.

Hvort sem stefnandi fór úr vinnu 6. október 2010 vegna veikinda eða af öðrum ástæðum er ljóst að mati dómsins að stefndi hafði þann kost að fara fram á læknisvottorð um þau veikindi samkvæmt grein 8.4.3 í áðurnefndum Kjarasamningi milli Samtaka atvinnulífsins annars vegar og Eflingar-stéttarfélags o.fl. hins vegar. Það gerði stefndi ekki og þá liggur einnig fyrir að ekki var talað beint við stefnanda vegna fjarveru hans frá vinnu eða honum veittur kostur á að bæta ráð sitt. Verður að líta svo á að stefndi, sem fullyrðir að stefnandi hafi hlaupist á brott úr vinnu í heimildarleysi á áðurgreindum degi, en ekki verið veikur, hafi sönnunarbyrði fyrir þeirri staðhæfingu. Hefur sú viðbára stefnda að stefnandi hafi farið úr vinnu í heimildarleysi ekki næga stoð í málsgögnum eða framburðum vitna og verður ekki á henni byggt. Er niðurstaða dómsins því sú að stefnda hafi ekki tekist sönnun um þetta ágreiningsefni og verði að bera hallan af því. Vitnið A-kk-nf Y-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði fært stefnanda þau tíðindi 6. október 2010 frá Þ-kk-þgf H-x-x verkstjóra að hann þyrfti ekki að mæta aftur til vinnu hjá stefnda. Að þessu gættu verður ekki hjá því komist að álykta sem svo að stefndi hafi vikið stefnanda úr starfi án fyrirvara í umrætt sinn og án þess að stefnandi fengi ráðrúm til að bæta ráð sitt og án þess að fylgja ákvæðum í áðurgreindum kjarasamningi við starfslok stefnanda hjá stefnda, sbr. einnig ákvæði 6. mgr. 1. gr. laga nr. 19/1979. Að þessu virtu er ekki fallist á að stefndi þurfi ekki að greiða stefnanda laun í uppsagnarfresti.

Krafa stefnda um sýknu er einnig byggð á því að stefnandi hafi gerst sekur um þjófnað á vörum úr kæligeymslu stefnda. Hefði stefndi tekið ófrjálsri hendi tvo kassa af drykknum My Secret. Fyrir dómi greindi Þ-kk-nf B-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, frá því að hann hefði frétt af því að stefnandi hefði tekið mikið magn af drykknum ófrjálsri hendi, en það hefði ekki verið kært til lögreglu. Hann hefði haldið fund með starfsmönnum stefnda í lok sumars 2010 af því tilefni að verið var að hefja sölu á drykknum sem væri mjög dýr, en við hefði borið að flöskur af þessum drykk væru að hverfa frá félaginu. Hefði hann áréttað fyrir stefnanda á fundinum og öðrum starfsmönnum hvaða reglur giltu. Gætu starfsmenn tekið sér drykkinn en það yrði að skrifa slíkar úttektir á viðkomandi starfsmann. Vitnið A-kk-nf Y-kk-nf bar fyrir dómi að stefnandi hefði tekið tvo kassa af drykknum án þess að greina frá fjölda flaskna en um hefði verið að ræða 300 ml. flöskur. Að einhverju leyti hefði verið um að ræða afganga sem starfsmenn mættu taka, enda væri ekki hægt að selja slíka afganga sem yrðu ónýtir.

Af framburði Þ-kk-ef B-kk-ef fyrir dómi verður ekki ráðið að stefndi hafi aðvarað stefnanda um að það væri brottrekstrarsök að taka vörur frá stefnda. Sá fundur sem haldinn var með starfsmönnum stefnda var almennur og haldinn í þeim tilgangi að árétta reglur stefnda í þessum efnum með almennum hætti. Það er mat dómsins að sú fullyrðing stefnda um að stefnandi hafi verið aðvaraður sérstaklega vegna ætlaðs þjófnaðar hans fái ekki staðist. Þá liggur ekkert fyrir um það í hvaða mæli stefnandi tók umræddan drykk og hvað mikið af því voru afgangar sem ekki var hægt að selja. Að þessu virtu er ekki talið að ætlaður þjófnaður stefnanda á vörum frá stefnda geti réttlætt hina fyrirvaralausu uppsögn stefnda.

Samkvæmt framangreindu verður það niðurstaða dómsins að nægilega sé sannað að stefnanda hafi verið sagt upp störfum hjá stefnda fyrirvaralaust og án þess að fylgt hafi verið ákvæðum í Kjarasamningi Eflingar-stéttarfélags, sbr. ákvæði 12.2 og 12.3 um uppsagnarfrest og framkvæmd uppsagna, eða lögum nr. 19/1979 við uppsögnina. Því er fallist á sjónarmið stefnanda og kröfu um skaðabætur vegna uppsagnarinnar sem nema föstum launum fyrir október og nóvember 2010 og meðaltalsyfirvinnu fyrir greinda mánuði, auk orlofs, orlofsuppbótar og desemberuppbótar samkvæmt framangreindum kjarasamningi, eins og krafist er, samtals 587.784 krónur (489.592 krónur + 49.792 krónur + 17.200 krónur + 31.200 krónur), auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 eins og greinir í dómsorði. Af hálfu stefnda hafa ekki verið gerðar athugasemdir við kröfufjárhæðir stefnanda að því fráteknu að krafan væri vanreifuð vegna þess að ekki væri tekið tillit til frádráttar vegna launa eða bóta vegna atvinnuleysis, sbr. það sem áður er fram komið.

Eftir þessum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 300.000 krónur og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari dæmir málið.

Dómsorð:

Stefndi, Úrvals-Eldhús ehf., greiði stefnanda, Í-kk-þgf Y-x-x C-x-x, 587.784 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 244.796 krónum frá 1. nóvember 2010 til 1. desember 2010 og af 587.784 krónum frá 1. desember 2010 til greiðsludags og 300.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf H-kk-nf