S-2078/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 18. janúar 2007, er höfðað með ákæru, útgefinni 28. nóvember 2006 af lögreglustjóranum í Reykjavík, á hendur ákærðu, H-kvk-þgf D-kvk-þgf K-kvk-þgf, [...], Blesugróf 7, Reykjavík, fyrir eftirtalin brot framin mánudaginn 4. september 2006 í félagi við G-kk-þf G-kk-þf, [...]:

1. Skjalafals, með því að hafa svikið út vörur og þjónustu á eftirgreindum stöðum í Reykjavík, með heimildarlausri framvísun á greiðslukortum L-kvk-ef S-kvk-ef P-kvk-ef, [...], sem áðurnefndur G-kk-nf hafði tekið ófrjálsri hendi, falsað nafn L-kvk-ef S-kvk-ef undir nótur og látið skuldfæra andvirðið á reikning hennar:

1.1 Lukkusmáranum, Smáralind í Kópavogi, andvirði kr. 25.000 í 2 færslum.

1.2 Catalinu, Hamraborg 11 í Kópavogi, andvirði kr. 39.100 í 3 færslum.

1.3 Háspennu, Laugavegi 118 í Reykjavík, andvirði kr. 30.000 í 2 færslum.

1.4 Vínbúðinni, Smáralind í Kópavogi, andvirði kr. 9.319.

Teljast þessi brot varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Fjársvik, með því að hafa sama dag í eftirgreind skipti svikið út vörur og þjónustu með því að hringja í þjónustuver símafyrirtækja og greitt fyrir símainneign með því að gefa heimildarlaust upp númer á greiðslukorti nefndrar L-kvk-ef S-kvk-ef:

2.1 Hringt í Og Vodafone, inneign að andvirði kr. 5.000 inn á símanúmerið 824 7771 í eigu ákærðu.

2.2 Hringt í Símann, inneign að andvirði kr. 5.000 inn á símanúmerið 849 5998 í eigu nefnds G-kk-ef.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar er lög leyfa og þóknunar verjanda að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

Farið var með mál þetta samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í febrúar 1983. Samkvæmt sakavottorði ákærðu gekkst hún undir greiðslu 120.000 kr. sektar með lögreglustjórasátt hinn 8. nóvember 2001, fyrir umferðarlagabrot. Hún var jafnframt svipt ökurétti í 12 mánuði. Með lögreglustjórasátt 10. janúar 2003 gekkst ákærða undir greiðslu sektar að fjárhæð 60.000 kr. fyrir umferðarlagabrot. Hinn 26. febrúar 2003 var ákæru frestað skilorðsbundið í þrjú ár fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga. Með lögreglustjórasátt 19. maí 2003 gekkst ákærða undir greiðslu 34.000 kr. sektar fyrir fíkniefnalagabrot. Með dómi 15. september 2003 var ákvörðun refsingar ákærðu frestað skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga og lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni og reglugerð nr. 16/1986. Þá var ákærða dæmd til greiðslu 43.000 kr. sektar hinn 16. desember 2003 fyrir fíkniefnalagabrot. Með dómi 21. maí 2004 var ákærða dæmd í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir umferðarlagabrot, fíkniefnalagabrot og brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga. Með sama dómi var ákærða dæmd til greiðslu 200.000 kr. sektar og svipt ökuréttindum í tvö ár. Þá var ákærða dæmd til greiðslu 28.000 kr. sektar hinn 31. mars 2005, fyrir fíkniefnalagabrot. Jafnframt var ákærða dæmd til greiðslu 38.000 kr. sektar 2. júní 2005 fyrir fíkniefnalagabrot. Við ákvörðun refsingar nú er að líta til ítrekunaráhrifa auðgunarbrots ákærðu samkvæmt dómi 21. maí 2004, sbr. 71. og 255. gr. almennra hegningarlaga. Þá er horft til þess að brot ákærðu eru framin í félagi, sbr. 2. mgr. 70. gr. sömu laga. Ákærðu er hins vegar virt til málsbóta að hún hefur játað brot sín greiðlega. Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing hennar hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Ákærða kveðst hafa tekið sig á og fyrir liggur að hún hefur hafið nám. Þykir því rétt að binda refsingu skilorði eins og í dómsorði greinir.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærðu til greiðslu sakarkostnaðar. Er þar um að ræða þóknun skipaðs verjanda ákærðu, J-kk-ef H-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 49.800 kr., að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins sótti málið G-kk-nf M-kk-nf fulltrúi.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð :

Ákærða, H-kvk-nf D-kvk-nf K-kvk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 48.900 króna þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf