E-6181/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 11. mars sl., höfðaði Endurskoðun og uppgjör ehf., Hlíðarsmára 9, Kópavogi, á hendur Brunnloki ehf., Fáfnisnesi 10, Reykjavík, með stefnu birtri 21. ágúst 2008. Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 66.026 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 247.133 krónum frá 9. febrúar 2007 til 16. ágúst 2007 og af 66.026 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins.

Stefndi krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda og tildæmdur málskostnaður úr hans hendi að mati dómsins, en til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar og að málskostnaður verði felldur niður.

Málsatvik, málsástæður og lagarök

Stefnandi kveðst reka endurskoðunarskrifstofu og hafa annast bókhald, uppgjör og skattframtal fyrir stefnda vegna ársins 2005 eins og framlagður reikningur beri með sér. Stefndi hafi gert athugasemdir við reikninginn á þeim forsendum að hann hefði orðið fyrir aukakostnaði vegna vinnubragða stefnanda. Kveður stefnandi kröfu sína hafa verið að höfuðstól 247.133 krónur. Hinn 16. ágúst 2007 hafi stefndi greitt inn á þá fjárhæð 181.107 krónur og séu eftirstöðvar hennar því 66.026 krónur sem sé stefnufjárhæð málsins. Eftirstöðvar skuldarinnar hafi ekki fengist greiddar þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar. Kveðst stefnandi byggja kröfu sína á meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en reglan fái lagastoð í 45., 47., 51. og 52. gr. laga um lausafjárkaup nr. 50/2000.

Stefndi vísar til þess að félagið, sem hafi rekið heildverslun með járnvöru til pípu- og hitalagna allt frá árinu 2003, hafi fengið stefnanda til að vinna og skila skattframtali fyrir félagið fyrir árið 2005, þar með talið leiðréttingarskýrslu vegna virðisaukaskatts. Stefnandi hafi hins vegar ekki skilað skattframtalinu til skattyfirvalda fyrr en sex mánuðum eftir að álagningu lauk og hafi það leitt til þess að skattyfirvöld hafi áætlað skattgreiðslur á félagið fyrir viðkomandi framtalsár. Hið stefnda félag hafi síðan fengið greiðsluseðil og reikning frá stefnanda, dags. 9. febrúar 2007, að fjárhæð 247.383 krónur, með gjalddaga 23. febrúar 2007, en engin sundurliðun vegna vinnu stefnanda hafi fylgt með. Stefndi hafi verið ósáttur við vinnubrögð stefnanda, einkum vegna þess að skattframtali hafi verið skilað of seint. Hafi skattur á stefnda því verið áætlaður og hafi það haft í för með sér aukakostnað fyrir stefnda. Við þetta hafi bæst að kostnaður vegna framtalsgerðarinnar hefði stóraukist frá fyrra ári, án frekari skýringa eða sundurliðunar. Hafi stefndi því fengið utanaðkomandi aðila til að reikna það tjón sem hann teldi sig hafa orðið fyrir vegna hinna síðbúnu skila á skattframtalinu.

Stefndi vísar til þess að hann hafi mátt treysta því að starfsmaður stefnanda, sem sé löggiltur endurskoðandi, myndi ekki bregðast starfsskyldum sínum með þeim hætti sem orðið hafi við skil á skattframtali stefnda. Miðist upphæð afsláttarkröfu hans við vaxtakostnað sem rakinn verði beint til vanrækslu stefnanda. Telji stefndi að honum hafi verið heimilt að skuldajafna afsláttarkröfu sinni við reikning stefnanda eins og gert hafi verið hinn 18. ágúst 2007. Hafi öll skilyrði skuldajöfnunar verið til staðar. Hafi kröfurnar verið gagnkvæmar, sambærilegar, hæfar til að mætast og báðar gildar. Um sé að ræða sanngjarna og eðlilega kröfu af hálfu stefnda sem sé í samræmi við það tjón sem hann telji að rekja megi til vanrækslu stefnanda. Stefndi hafi strax látið óánægju sína vegna reikningsins í ljós við stefnanda, bæði símleiðis og eins í tölvupósti. Hljóti framangreint að leiða til þess að hann verði sýknaður af kröfu stefnanda. Stefndi mótmæli og vaxtakröfu stefnanda, enda verði stefndi ekki krafinn um dráttarvexti fyrr en mánuði eftir að stefnandi sannanlega krafði skuldara með réttu um greiðslu, sbr. 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Sé stefnanda því ekki heimilt að reikna dráttarvexti fyrr en í fyrsta lagi frá 23. mars 2007. Um lagarök fyrir kröfu sinni kveðst stefndi vísa til meginreglna kröfuréttar um heimild til skuldajöfnunar og laga um vexti og verðtryggingu.

Niðurstaða Krafa stefnanda grundvallast á reikningi útgefnum 9. febrúar 2007 að fjárhæð 247.133 krónur, að frádreginni innborgun 16. ágúst 2007 að fjárhæð 181.107 krónur. Í greinargerð stefnda er sýknukrafa hans einungis á því byggð að hann eigi rétt á að fá afslátt af reikningi stefnanda sem nemi þeim dráttarvöxtum sem lagðir hafi verið á stefnda vegna síðbúinna skila á skattframtali hans til skattyfirvalda. Er í því sambandi vísað til þess að skattframtali stefnda hafi verið skilað sex mánuðum eftir að álagningu skattyfirvalda lauk. Við munnlegan flutning málsins var þetta leiðrétt af hálfu stefnda og vísað til þess að umrætt tjón væri einungis til komið vegna dráttarvaxta sem skattyfirvöld hefðu lagt á stefnda vegna síðbúinna skila á uppgjörsskýrslu virðisaukaskatts.

Ekkert liggur fyrir um að álagning dráttarvaxta vegna síðbúinna skila stefnda á virðisaukaskatti verði rakin til vanrækslu starfsmanna stefnanda en ekki vanrækslu stefnda sjálfs. Stefndi hefur ekki sýnt fram á að vinna stefnanda hafi verið haldið slíkum göllum að hann eigi rétt á afslætti af umkrafinni þóknun stefnanda. Þá hefur hann ekki heldur sýnt fram á að krafa stefnanda sé ósanngjörn. Verður krafa stefnanda því tekin til greina og stefndi dæmdur til að greiða stefnanda stefnukröfu máls þessa ásamt dráttarvöxtum eins og greinir í dómsorði.

Stefndi greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, Brunnlok ehf., greiði stefnanda, Endurskoðun og uppgjöri ehf., 66.026 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 247.133 krónum frá 9. mars 2007 til 16. ágúst 2007 en af 66.026 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.