E-435/2006

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar um fram komna frávísunarkröfu, hefur Hafnasamlag Eyjafjarðar, kt. 000000-0000, Ráðhúsinu, 620 Dalvík, höfðað hér fyrir dómi með stefnu, birtri 31. ágúst 2006, á hendur Öldusteini ehf., kt. 000000-0000, Brimnesbraut 8, 620 Dalvík.

Samkvæmt stefnu krefst stefnandi greiðslu skuldar að fjárhæð kr. 315.546 ásamt dráttarvöxtum skv. III. kafla vaxtalaga nr. 38, 2001, af kr. 190.666 frá 31.12.2005 til 28.02.2006, af kr. 236.207 frá 28.02.2006 til 31.03.2006, af kr. 236.745 frá 31.03.2006 til 30.04.2006, af kr. 315.546 frá 30.04.2006 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda.

Á dómþingi þann 26. október s.l. jók stefnandi, með samþykki stefnda, við dómkröfu sína um kr. 9.235 í samræmi við framlagðan reikning nr. SR 051491, en hann er dagsettur 31. desember 2006.

Stefndi gerir þær dómkröfur aðallega, að málinu verði vísað frá dómi, til vara, að hann verði sýknaður af öllum kröfu stefnanda og til þrautavara að dómkröfur verði stórlega lækkaðar. Þá krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda.

Stefnandi gerir þá kröfu í þessum þætti málsins, að frávísunarkröfu stefnda verði hafnað, en að málskostnaðarákvörðun verði látin bíða efnisdóms.

Í stefnu og öðrum gögnum lýsir stefnandi atvikum máls á þann veg, að hann reki m.a. höfn á Dalvík í Eyjafirði og veiti þar ýmsa þjónustu ásamt því að selja vörur. Dómkrafan sé vegna hafnar- og vigtunargjalda og fleiri þjónustu stefnanda við stefnda á tímabilinu frá desember 2005 til og með aprílmánuði 2006, sbr. framlagða sjö reikninga þar um. Reikningsskuldir þessar hafi ekki fengist greiddar þrátt fyrir innheimtutilraunir og hafi því verið nauðsynlegt að höfða mál þetta. Af hálfu stefnanda er áskilinn sérstakur réttur til að leggja fram frekari gögn síðar, gefist tilefni til slíks.

Kröfur sínar styður stefnandi við megin reglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en reglan fái m.a. stoð í VI. og VII. kafla laga nr. 50, 2000, en um gjalddaga kröfunnar er og vísað til 49. gr. nefndra laga.

Af hálfu stefnda er í greinargerð, en einnig við munnlegan flutning, atvikalýsingu stefnanda andmælt. Er til þess vísað að stefnukrafan sé að hluta til vegna leigu á verbúð, sem stefnandi hafi síðar ráðstafað til annars aðila, samhliða því sem stefnandi hafi tekið undir sig viðskeytingu við þá aðstöðu, án þess að endurgjald hafi komið fyrir til handa stefnda. Segir stefndi að ætla megi að nefnd viðskeyting sé a.m.k. jafn verðmæt og stefnukrafa málsins.

Af hálfu stefnda er frávísunarkrafan byggð á því, að ekki verði séð af málavöxtum og/eða reikningum hver sé grundvöllurinn að kröfugerð stefnanda. Staðhæfir stefndi að ekkert liggi fyrir um hver hin tilgreinda verbúð eða húsnæði sé, sem hann er sagður hafa haft á leigu. Ekki liggi heldur fyrir leigusamningur. Þá er áréttað að ekkert liggi fyrir um, að stefnandi hafi selt aðstöðuna á leigu til annarra og tekið undir sig tæki og búnað sem stefndi hafði sett þar upp.

Við flutning máls var af hálfu stefnda á því byggt að framlagðir reikningar stefnanda væru það óskýrir að ógerlegt fyrir stefnda að halda uppi vörnum í málinu. Var og áréttað að ekki hafi verið lagður fram leigusamningur eða þjónustuskrá af hálfu stefnanda og af þessu sökum væri ógerlegt fyrir stefnda að átta sig á fyrir hvað verið væri að gera kröfu um.

Við munnlegan flutning var af hálfu stefnanda vísað til þess að krafa hans varði einfalt skuldamál milli aðila. Var til þess vísað að í stefnu og öðrum gögnum komi fram að krafan grundvallist á sjö reikningum vegna þjónustu sem stefnda hafi verið látin í té, en m.a. hafi þar fallið undir aðstöðuleiga í verbúð. Áréttað var að dómkrafan væri studd reikningum, sundurliðuðum og dagsettum vegna hinnar veittu þjónustu, en í stefnu hafi og verið gerður áskilnaður um að leggja fram frekari gögn undir rekstri málsins. Að öðru leyti andmælti stefnandi málsástæðum og kröfugerð stefnda.

Í stefnu og öðrum gögnum kemur fram að kröfugerð stefnanda byggist á ætlaðri skuld stefnda samkvæmt sjö framlögðum reikningum. Á nefndum reikningum kemur m.a. fram að þeir séu sé vegna hafnar- vigtunar- og vatnsgjaldsgjalda og fleiri þjónustu af hálfu stefnanda við stefnda á því tímabili sem lýst er í stefnu. Á þremur reikningum tiltekið að um sé að ræða aðstöðuleigu í verbúð á nefndu tímabili og eru þeir reikningar sundurliðaðir með tilteknum númerum, fermetrastærð, verði, einingum og fjárhæð.

Samkvæmt framansögðu krefst stefnandi í máli þessu greiðslu skuldar af hálfu stefnda.

Að ofangreindu virtu og hvað sem líður sönnunarmati eða efnislegu réttmæti þeirra dómkrafna sem stefnandi heldur fram í málinu, verður að áliti dómsins ekki fallist á það með stefnda að sýnt sé að kröfugerð stefnanda sé svo áfátt að ekki sé unnt að taka hana til efnislegrar meðferðar. Ber að líta til þess að aðilar hafa ekki lýst lokið gagnaöflun sinni fyrir dómi.

Verður að þessu virtu ekki fallist á með stefnda að kröfugerð stefnanda eða málatilbúnaður hans teljist við svo búið það vanreifaður að vísa beri honum frá dómi. Eru því ekki efni til að vísa málinu nú frá dómi og er frávísunarkröfu stefnda því hafnað.

Ákvörðun um málskostnað bíður efnisdóms.

Úrskurð þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Frávísunarkröfu stefnda, Öldusteins ehf., er hafnað.

Málskostnaður dæmist ekki.