E-931/2017

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 25. maí sl., er höfðað af Útverði ehf., Laugavegi 182, Reykjavík, með stefnu birtri 15. febrúar 2016 á hendur Pressunni ehf., Kringlunni 4–12, Reykjavík.

Stefnandi gerir þær dómkröfur að stefndi verði dæmdur til þess að greiða stefnanda 57.705.582 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. september 2015 til greiðsludags, allt að frádreginni innborgun þann 10. mars 2017 að fjárhæð 5.000.000 króna.

Þá krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar.

Stefndi krefst þess að dómkröfur stefnanda verði stórlega lækkaðar.

Þá krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda eða í öllu falli að málskostnaður verði felldur niður.

Geta ber þess að stefndi hafði einnig uppi frávísunarkröfu í málinu er var hrundið með úrskurði þann 2. nóvember 2017. Þá ber einnig að geta þess að eftir úrskurð um gjaldþrotaskipti Pressunnar ehf., þann 13. desember 2017, tók þrotabú Pressunnar ehf. við aðild stefnda í málinu, sbr. og yfirlýsingu stefnda þess efnis frá 16. febrúar 2018.

Ágreiningsefni og málsatvik

Krafa stefnanda byggir á lánssamningi, dags. 17. desember 2014. Samkvæmt honum tók stefndi, Pressan ehf., 55.000.000 króna að láni hjá lánveitendum, sem voru upphaflega Umgjörð ehf., Útvörður ehf., Tryggvi Geir ehf. og Tart ehf. Síðar framseldu svo aðrir kröfuhafar allan rétt samkvæmt lánssamningnum til stefnanda, Útvarðar ehf., meðal annars með vísan til heimildar í grein 9.1 í samningnum. Samkvæmt skilmálum lánssamningsins skuldbatt Pressan ehf. sig til að endurgreiða lánið með einni greiðslu á gjalddaga, 1. september 2015. Þá skuldbatt stefndi sig til að greiða 7% ársvexti af skuldinni frá útgáfudegi lánssamnings og þar til á gjalddaga.

Stefnandi útskýrir kröfugerð sína í málinu svo, að á gjalddaga 1. september 2015 hafi krafan samkvæmt ofangreindu verið alls 57.705.582 krónur og sundurliðast þannig að höfuðstóll á gjalddaga 1. september 2015 voru 55.000.000 króna og 7% samningsvextir frá 17. desember 2014 til 1. september 2015 voru 2.705.582 krónur, eða samtals 57.705.582 krónur. Fyrrgreind fjárhæð, 57.705.582 krónur, sé höfuðstóll kröfu stefnanda á hendur stefnda. Þrátt fyrir innheimtutilraunir hafi stefndi ekki greitt skuld samkvæmt lánssamningnum. Þann 10. mars 2017 hafi þó verið greiddar 5.000.000 króna inn á skuldina og sé tekið tillit til þess í kröfugerð stefnanda.

Fyrir liggur að til tryggingar greiðslu skuldar samkvæmt lánssamningnum setti Pressan ehf. lánveitendum að handveði með 1. veðrétti hlutafé í DV ehf., að nafnverði 105.569.281 króna, en um var að ræða 68% alls hlutafjár í DV ehf. En eftir ofangreint framsal kröfuréttinda til stefnanda kveðst hann einn hafa orðið veðhafi samkvæmt fyrrgreindum handveðssamningi. Lýsir stefnandi því svo að í ljósi vanefnda Pressunnar ehf. á skyldu til endurgreiðslu lánsins samkvæmt framangreindum lánssamningi og á grundvelli heimildar í handveðssamningnum hafi stefnandi tekið hina veðsettu hluti til sín og selt þá þann 10. mars 2017. Söluverð hinna handveðsettu hluta hafi verið 5.000.000 króna, en árangurslaust fjárnám verið gert hjá DV ehf. 21. nóvember 2016. Af hálfu stefnanda er hér vísað til þess að samkvæmt handveðssamningnum hafi stefnanda verið heimilt að selja eða láta selja hina veðsettu hluti í heild eða að hluta, eða þá koma þeim í verð á hvern þann hátt sem hann kysi, í því skyni að fá greitt inn á kröfuna. Stefnandi hafi hér tekið tillit til fyrrgreindrar innborgunar í kröfugerð sinni.

Af hálfu stefnda, nú þrotabús Pressunnar ehf., eru hins vegar gerðar athugasemdir við framangreinda málavaxtalýsingu af hálfu stefnanda og telur stefndi þar mörgu vera sleppt sem máli skiptir. Til að mynda kjósi stefnandi af einhverjum ástæðum að nefna ekki þann kaupsamning, dags. 3. október 2014, sem liggi að baki lánssamningi þeim sem stefnandi byggi kröfu sína í máli þessu á, eins og beinlínis komi fram í grein 1.2 í lánssamningnum. Þyki stefnda því rétt að lýsa málsatvikum í heild sinni.

Málsatvik séu þá þau að í október árið 2014 hafi verið undirritaður samningur um kaup Pressunnar ehf. á 65,01% af heildarhlutafé félagsins DV ehf., sbr. ofangreindan kaupsamning. Seljendur hlutanna hafi verið Umgjörð ehf., Ólafstún ehf., Tryggvi Geir ehf. og Tart ehf. Kaupverð hinna seldu hluta hafi verið 130.556.954 krónur og hafi borið að greiða það í tvennu lagi, annars vegar með reiðufé, 75.556.954 krónur, en hins vegar með gerð ofangreinds lánssamnings við seljendur að fjárhæð 55.000.000 króna með gjalddaga 1. september 2015. Í kaupsamningi komi fram að til tryggingar greiðslu lánssamningsins skyldu seljendur fá veð í samtals 68% hluta í DV ehf.

Af hálfu stefnda er lögð áhersla á það að í 7. gr. kaupsamningsins er að finna ákvæði um leiðréttingu á kaupverði. Þar segi meðal annars að seljendur beri ábyrgð á kostnaði vegna dómsmála sem þá hafi verið rekin gegn DV ehf. og á þeim málum sem verði til vegna skrifa blaðsins fyrir yfirtöku kaupanda. Þar segi einnig að seljendur skuli bæta kaupanda ef í ljós kemur að afskrifa þurfi viðskiptakröfur í meira mæli en eðlilegt væri í sögulegu samhengi. Er þar enn fremur miðað við það að aðilar skyldu setjast niður fyrir lok júlí 2015 og fara yfir mögulegar leiðréttingarkröfur í samræmi við ofangreint. En kæmi til ágreinings um þær leiðréttingarkröfur skyldi sá ágreiningur borinn undir löggiltan endurskoðanda sem aðilar kæmu sér saman um. Yrðu samningsaðilar ekki sammála um endurskoðandann skyldu þeir tilnefna hvor sinn endurskoðandann, sem skyldi reyna að skera úr, sbr. 3. mgr. 9. gr. samningsins.

Þá leggur stefndi áherslu á það að í 8. gr. í kaupsamningnum komi jafnframt fram að seljendur hafi skuldbundið sig til þess að hækka ekki laun starfsmanna á tímabilinu á meðan kaupendur væru ekki komnir með yfirráð félagsins og að gera engar þær ráðstafanir í rekstri nema er leiddu af daglegum rekstri og þá í samráði við kaupanda.

Af hálfu stefnda er vísað til þess að eins og komi fram í fylgiskjölum með kaupsamningnum þá hafi verið gengið frá fyrri greiðslunni vegna kaupsamningsins, það er reiðufjárgreiðslunni, fljótlega í kjölfar kaupsamningsgerðar. Þann 17. desember 2014 hafi síðan verið skrifað undir lánssamninginn vegna seinni greiðslunnar. Samkvæmt honum tók stefndi 55.000.000 króna lán hjá lánveitendunum Umgjörð ehf., Tryggva Geir ehf., Tart ehf. og stefnanda, sem skyldi endurgreitt með einni greiðslu á gjalddaga 1. september 2015. Í lánssamningnum hafi síðan verið vísað til þess að stefndi legði fram til tryggingar efndum handveð í hlutum stefnda í DV ehf., sbr. handveðsyfirlýsingu þess efnis dagsetta sama dag, 17. desember 2014. Sé af hálfu stefnda bent á að hvorki lánssamningurinn né handveðsyfirlýsingin hafi þó verið undirrituð af hálfu DV ehf. og stjórn félagsins aldrei samþykkt umrædda veðsetningu.

Fljótlega eftir að Pressan ehf. hafi öðlast yfirráð yfir DV hafi komið í ljós að staða félagsins væri mun verri og alvarlegri en seljendur hafi gefið til kynna og hafi stefndi þurft að leggja gríðarlega fjármuni til DV ehf. til þess að halda félaginu gangandi. Þegar liðið hafi á sumarið 2015 hafi stefndi fengið endurskoðanda til þess að taka saman fyrir sig yfirlit yfir þann kostnað sem gæti komið til lækkunar kaupverðsins í samræmi við efni framangreindrar 7. gr. kaupsamningsins. Niðurstaða hans hafi verið sú að Pressan ehf. ætti kröfu til leiðréttingar að fjárhæð 30.934.938 krónur. Stefndi breytti þeirri niðurstöðu lítillega og sendi síðan kröfu til seljenda um 28.488.459 króna lækkun. Fyrirsvarsmaður stefnanda svaraði þeirri kröfu fyrir hönd seljenda með bréfi, dags. 9. sept. 2015, en í því var öllum lækkunarkröfum stefnda hafnað, fyrir utan það að seljendur sögðust reiðubúnir að greiða eina dómssátt að fjárhæð 330.000 krónur.

Í kjölfarið hafi svo átt sér stað samtöl á milli aðila um það að ljúka uppgjöri á lánssamningnum, að teknu tilliti til lækkunarkrafna stefnda, þótt stefndi telji að ekki verði séð að fyllilega hafi þá verið fylgt eftir því ferli sem kveðið sé á um í kaupsamningi um lausn ágreinings um lækkunarkröfur stefnda, sbr. 3. mgr. 9. gr. samningsins. Kveðst stefndi ítrekað hafa lagt fram tilboð og tillögur til lausnar, sem stefnandi hafi ýmist ekki svarað eða þá hafnað með öllu, án þess að koma með nokkrar gagntillögur. Hafi stefnandi gengið hart fram við innheimtu og leitast eftir því að ganga að þeim veðum sem hann telji sig eiga vegna lánssamningsins og meðal annars reynt að knýja fram hluthafafund í DV ehf. á þeim grundvelli. Þær tilraunir hafi ekki borið árangur, sbr. nú síðast svar ferðamála-, iðnaðar og nýsköpunarráðherra til stefnanda, dags. 7. apríl 2017. En þar hafi ráðherra hafnað því að hlutast til um boðun hluthafafundar á þeim grundvelli að veðsetning hlutanna hafi aldrei verið samþykkt af hálfu stjórnar DV ehf., eins og raunin sé.

Í því sambandi árétti stefndi að í fyrirliggjandi samþykktum DV ehf. segi, í 6. gr., að óheimilt sé að veðsetja eða framselja hluti í félaginu án samþykkis félagsstjórnar. Samkvæmt 1. mgr. 20. gr. laga um einkahlutafélög nr. 138/1994 hafi framsal hluta til eignar eða veðsetning þeirra ekki gildi gagnvart lánardrottnum framseljanda eða veðsala nema félag hafi fengið tilkynningu þar að lútandi frá framseljanda eða veðsala. Í máli þessu liggi fyrir að stjórn DV ehf. hafi aldrei verið tilkynnt um eða hún samþykkt umrædda veðsetningu og verði því að líta svo á að hún teljist ekki vera gild.

Enn fremur leggur stefndi áherslu á það að þrátt fyrir framangreinda niðurstöðu ráðherra þá fullyrði stefnandi þó í stefnu að hann hafi tekið umrædda hluti í DV ehf. til sín og selt þá þann 10. mars 2017. Ljóst megi vera að þar fari stefnandi ekki með rétt mál. Þannig liggi ekki fyrir nein gögn um þau meintu viðskipti, hlutaskrá félagsins sé óbreytt og í síðustu samningaviðræðum aðila hafi stefnandi óskað eftir því að fá hina meintu veðsettu hluti afhenta frá stefnda.

Málsástæður og lagarök af hálfu stefnanda

Byggt sé á því að krafa stefnanda sé samkvæmt lánssamningi, dags. 17. desember 2014. Samkvæmt honum hafi Pressan ehf. tekið 55.000.000 króna að láni hjá lánveitendum, sem hafi upphaflega verið Umgjörð ehf., Útvörður ehf., Tryggvi Geir ehf. og Tart ehf. Síðar hafi Umgjörð ehf., Tryggvi Geir ehf. og Tart ehf. framselt allan rétt sinn samkvæmt lánssamningnum til stefnanda, Útvarðar ehf., meðal annars með vísan til heimildar í grein 9.1 í lánssamningnum. Samkvæmt skilmálum lánssamningsins hafi Pressan ehf. skuldbundið sig til þess að endurgreiða lánið, 55.000.000 króna, með einni greiðslu á gjalddaga þann 1. september 2015. Þá hafi Pressan ehf. einnig skuldbundið sig til þess að greiða 7% ársvexti af skuldinni frá útgáfudegi lánssamnings og þar til á gjalddaga lánsins þann 1. september 2015.

Krafa stefnanda á gjalddaga lánsins 1. september 2015 hafi verið 57.705.582 krónur og sundurliðist svo: Höfuðstóll á gjalddaga 1. september 2015 sé 55.000.000 króna, en 7% samningsvextir frá 17. desember 2014 og til 1. september 2015 séu 2.705.582 krónur, eða samtals 57.705.582 krónur, en sú fjárhæð sé höfuðstóll kröfu stefnanda á stefnda. Þrátt fyrir ítrekaðar innheimtutilraunir hafi stefnandi ekki greitt skuld samkvæmt lánssamningnum við stefnanda. Þann 10. mars 2017 hafi þó verið greiddar 5.000.000 króna inn á skuldina og sé tekið tillit til þess í kröfugerð stefnanda.

Til tryggingar greiðslu skuldar samkvæmt lánssamningnum hafi stefndi sett lánveitendum að handveði með 1. veðrétti hlutafé í DV ehf., að nafnverði 105.569.281 króna, en um sé að ræða 68% alls hlutafjár í DV ehf. Eftir framsal kröfuréttinda til stefnanda hafi stefnandi einn orðið veðhafi samkvæmt umræddum handveðssamningi. Vegna vanefnda stefnda á skyldu til endurgreiðslu lánsins samkvæmt lánssamningi og á grundvelli heimildar í handveðssamningnum hafi stefnandi tekið hina veðsettu hluti til sín og selt 10. mars 2017. Söluverð hinna handveðsettu hluta hafi verið 5.000.000 króna, meðal annars byggt á því að árangurslaust fjárnám hafi verið gert hjá DV ehf. 21. nóvember 2016. Stefnandi bendi á að samkvæmt handveðssamningi hafi stefnanda verið heimilt að selja eða láta selja hina veðsettu hluti í heild eða að hluta, eða koma þeim í verð á hvern þann hátt sem hann kysi, í því skyni að fá greitt inn á kröfuna. Stefnandi hafi tekið tillit til fyrrgreindrar innborgunar í kröfugerð sinni í málinu.

Þrátt fyrir ítrekaðar innheimtutilraunir hafi stefndi ekki greitt kröfu stefnanda og sé málssókn því nauðsynleg. Stefnandi styðji kröfur sínar við reglur samningaréttar og kröfuréttar. Krafa stefnanda um greiðslu dráttarvaxta styðjist við 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, en krafa um greiðslu málskostnaðar styðjist við ákvæði XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála o.fl.

Málsástæður og lagarök af hálfu stefnda

Stefndi krefjist þess aðallega að máli þessu verði vísað frá dómi og vísi stefndi til 2. mgr. 18. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 um samaðild. Krafa stefnanda byggi á lánssamningi, dags. 17. desember 2014. Þar megi sjá að fjórir aðilar eigi kröfu á stefnda á grundvelli hans. Aðeins einn þeirra, stefnandi, fari með mál þetta á hendur stefnda og krefjist greiðslu allrar lánsfjárhæðarinnar. Samkvæmt lánssamningi sé hlutur stefnanda í láninu 23,57%, sem geri 12.963.500 krónur. Í þessu máli hefði eitt eftirfarandi þurft að gerast til þess að kröfugerð stefnanda væri mögulega tæk: Að allir lánveitendur að lánssamningnum stæðu að málinu, að aðrir lánveitendur hefðu framselt kröfur sínar til stefnanda, eða að stefnandi hefði miðað kröfugerð sína við þá afmörkuðu hagsmuni sem hann eigi að tiltölu. Ekkert þessara atriða sé hér uppfyllt og verði því að vísa máli þessu frá dómi á grundvelli lagareglna um samaðild til sóknar.

Verði ekki fallist á frávísun blasi við að stefndi eigi kröfu til þess að dómkröfur stefnanda verði stórlega lækkaðar. Umrætt lán hafi verið gert og það veitt sem liður í kaupsamningi um hluti í DV ehf., sbr. grein 1.2 í lánssamningnum, það er að þetta hafi átt að vera önnur greiðsla af tveimur. Eins og rakið hafi verið í málavaxtalýsingu af hálfu stefnda þá hafi aðilar samið um að við tilteknar aðstæður ætti stefndi kröfu til lækkunar kaupverðsins og seljendur bæru pro rata ábyrgð á lækkunarfjárhæðinni, sbr. lokamálslið 9. gr. kaupsamningsins. Í málinu liggi fyrir hvaða lækkunarkröfu stefndi hafi lagt fram á sínum tíma, það er samtals að fjárhæð 28.488.459 krónur, sbr. fyrirliggjandi gögn og bréf dags. 9. september 2015. Þeirri kröfu hafi verið hafnað að nánast öllu leyti af hálfu seljenda og enn hafi sá ágreiningur ekki verið útkljáður, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir af hálfu stefnda til að ná saman við seljendur um það atriði.

Samantekið telji stefndi að stefnandi geti í mesta lagi krafist greiðslu í samræmi við hlut sinn í heildarkröfu lánveitenda, eða 12.963.500 króna, en stefndi krefjist þar að auki lækkunar að fjárhæð 6.714.730 krónur á grundvelli umsaminnar leiðréttingar á kaupverði þeirra hluta sem lánssamningurinn snúist um, það er á grundvelli gagnkröfu til skuldajafnaðar sem því nemi. Telji stefndi að öll skilyrði skuldajafnaðar liggi fyrir hvað þetta varði, það er að kröfurnar séu gagnkvæmar, sambærilegar, hæfar til þess að mætast og að gagnkrafan sé gild og ótvíræð. Varðandi frávísunarkröfu vísi stefndi til 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi kröfu um stórfellda lækkun dómkrafna stefnanda vísi stefndi meðal annars til meginreglna um gagnkröfu til skuldajafnaðar. Varðandi málskostnaðarkröfu vísi stefndi til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, þá einkum til 129. og 130. gr. laganna.

Niðurstaða

Krafa stefnanda á hendur stefnda í málinu byggir óumdeilt á lánssamningi, dags. 17. desember 2014, sem gerður var í tengslum við kaup Pressunnar ehf. á hlutum í DV ehf., en kröfuhafar lánsins voru upphaflega ásamt stefnanda félögin Umgjörð ehf., Tryggvi Geir ehf. og Tart ehf. Þá liggur fyrir að frávísunarkröfu stefnda í málinu var hrundið með úrskurði, dags 2. nóvember 2017, en af hálfu stefnanda hafa verið lögð fram gögn um það að Umgjörð ehf., Tryggvi Geir ehf. og Tart ehf. hafi framselt allan rétt sinn samkvæmt framangreindum lánssamningi aðila til stefnanda, Útvarðar ehf.

Að mati dómsins verður að telja ljóst að grundvöllur kröfugerðar stefnanda í málinu, sem byggir ótvírætt á framangreindum lánssamningi aðila, liggi óumdeilt fyrir og er ekki tölulegur ágreiningur um framsetningu dómkröfunnar sem slíkrar. Það er að höfuðstóll á gjalddaga lánsins, 1. september 2015, hafi verið 55.000.000 króna, en þar við bætist 2.705.582 krónur vegna umsaminna vaxta eða alls 57.705.582 krónur. Að sama skapi verður að mati dómsins að leggja hér til grundvallar að stefnandi staðhæfir sjálfur að greiddar hafi verið inn á kröfu hans 5.000.000 króna 10. mars 2017, er komi þá til frádráttar dómkröfu hans, og er þá með því engin afstaða tekin til þess hér hvort réttilega hafi þá átt sér stað sala á umræddu handveði eins og málsaðila greinir á um.

Hvað varðar efnislegar varnir stefnda í málinu, þá byggja þær á því að lækka beri enn frekar framangreinda dómkröfu stefnanda samkvæmt lánssamningum frá 17. desember 2014, þar sem stefndi eigi gagnkröfur til skuldajafnaðar gagnvart stefnanda.

Af hálfu stefnda er þá einkum á því byggt að í 7. gr. kaupsamnings aðila um hluti í DV ehf., dags. 3. október 2014, hafi verið gert ráð fyrir mögulegri leiðréttingu á kaupverðinu eftir á. Það er að seljandi ætti samkvæmt því að bæta kaupanda kostnað vegna dómsmála er rekin voru á hendur DV og hófust fyrir kaupin, eða vörðuðu skrif frá þeim tíma. Þá bæri seljanda einnig samkvæmt þessu sama ákvæði í kaupsamningi aðila að bæta kaupanda afskriftir á viðskiptakröfum sem teldust vera verulega umfram sögulegar afskriftir og sem urðu til fyrir yfirtöku kaupanda á rekstrinum og væri þá miðað við árangurslaust fjárnám. Þá hefur stefndi loks einnig vísað til þess að í grein 8.2 í kaupsamningnum komi fram að laun eða önnur hlunnindi starfsmanna yrðu ekki hækkuð frá kaupum og fram að afhendingu umfram kjarasamninga, sem hafi þó gerst.

Hefur stefndi með hliðsjón af ofangreindu hér fyrir dómi leitast við að rökstyðja þessa kröfugerð sína um lækkun á dómkröfum stefnanda í ýmsum liðum, sem hann telur alls nema 27.963.249 krónum. Sé þar um að ræða 5.338.194 krónur vegna kostnaðar við rekstur dómsmála, 11.931.999 krónur vegna afskrifta og 10.693.056 krónur vegna launahækkana. Telur stefndi því að hann skuldi þá stefnanda vegna þessa a.m.k. ekki hærri fjárhæð af dómkröfum hans en sem nemi 24.769.333 krónum.

Hvað varðar framangreindar gagnkröfur stefnda gagnvart stefnanda, þá er það mat dómsins að alls ekki sé loku fyrir það skotið að stefndi kunni, þrátt fyrir andmæli stefnanda, mögulega að eiga einhverjar slíkar kröfur, byggðar á framangreindum kaupsamningi, dags. 3. október 2014. Sé hins vegar tekið mið af málsástæðum stefnda í greinargerð og þeim framlögðu gögnum sem þó liggja fyrir í málinu af hálfu stefnda, þá verður að telja að framsetning á ætluðum gagnkröfum í málinu sé það vanbúin að ekki sé hér með góðu móti gerlegt við svo búið að leggja efnislegt mat á umfang eða réttmæti þeirra krafna í þessu máli, sbr. d-, e- og g-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Að mati dómsins breytir þar engu þær skýringar stefnda fyrir dómi að framsetning á endanlegri kröfugerð hans styðjist við útreikninga af hálfu fyrrum framkvæmdastjóra DV ehf., sem hann bar vitni um hér fyrir dómi, og er því ekki um það að ræða að slíkar kröfur verði við svo búið hafðar hér uppi til skuldajafnaðar við kröfu stefnanda.

Að öllu framangreindu virtu verður það því niðurstaðan í málinu að fallast verði á dómkröfu stefnanda eins og hún liggur hér fyrir, enda er hún sem slík skýr og ótvíræð og ekki gerður hér ágreiningur um tölulega framsetningu hennar sem slíkrar.

Með hliðsjón af þessum úrslitum málsins þykir einnig vera rétt að stefnda verði hér gert að greiða stefnanda málskostnað, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, sem þykir vera hæfilega ákveðinn alls 1.500.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Málið flutti Þ-kk-nf E-kk-nf lögmaður fyrir stefnanda, en G-kk-nf Ó-kk-nf H-kk-nf lögmaður fyrir stefnda.

P-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn. Dómarinn tók við meðferð máls þessa þann 10. janúar sl., en hafði fram til þess engin afskipti af meðferð þess.

D ó m s o r ð:

Stefndi, þrotabú Pressunnar ehf., greiði stefnanda, Útverði ehf., 57.705.582 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. september 2015 til greiðsludags, allt að frádreginni innborgun þann 10. mars 2017 að fjárhæð 5.000.000 króna.

Stefndi greiði stefnanda 1.500.000 krónur í málskostnað.

Dóminn kveður upp P-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf héraðsdómari.