S-784/2006

Mál þetta, sem þingfest var þann 18. janúar sl., og dómtekið sama dag, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 7. desember 2006, á hendur H-kvk-þgf D-kvk-þgf K-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Blesugróf 7, Reykjavík,

,,fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni, umferðarlögum og lögum um fullnustu refsinga.

I.

Með því að hafa fimmtudaginn 28. september 2006 haft í vörslu sinni og reynt að smygla inn til fanga í fangelsinu að Litla-Hrauni, Eyrarbakka, 10 gr. af hassi, sem ákærða hafði falið í leggöngum sínum, en framvísað til lögreglu eftir að fíkniefnahundur hafði ,,merkt“ á ákærðu í heimsóknarálmu fangelsisins.

Telst brot ákærðu varða við 81. gr. laga um fullnustu refsinga nr. 49/2005 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, 75/1982, 13/1985, 68/2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

II.

Með því að hafa síðdegis fimmtudaginn 28. september 2006, ekið bifreiðinni SS-282 vestur Eyrarbakkaveg, Sveitarfélaginu Árborg, óhæf til að stjórna bifreiðinni örugglega, þar sem hún var undir áhrifum amfetamíns, metýlfenídats og tetrahýdró-

kannabínólsýru, uns lögregla stöðvaði akstur ákærðu skammt vestan Eyrarbakka.

Telst brot ákærðu varða við 1., sbr. 2. gr. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

III.

Með því að hafa, á sama stað og stund og frá greinir í ákærulið II. haft í vörslum sínum 0,76 grömm af amfetamíni, sem lögregla fann við leit í hólfi í bílstjórahurð áðurnefndrar bifreiðar.

Telst brot ákærðu varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, 75/1982, 13/1985, 68/2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 44, 1993, lög nr. 57, 1997, lög nr. 23, 1998, lög nr. 132, 2003, lög nr. 84, 2004 og lög nr. 66, 2006 og til að sæta upptöku á haldlögðum fíkniefnum sbr. ákærulið I og III (efnaskrá nr. 10391 & 10387), samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærða, sem kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins, játaði brot sín fyrir dóminum. Er játning hennar í samræmi við önnur gögn málsins og verður hún sakfelld fyrir brot sín en þau eru í ákæru rétt færð til refsiákvæða. Ákærða hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 125. gr. laga nr. 19/1991 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Verjandi ákærðu krafðist vægustu refsingar og málsvarnarlauna að mati dómsins. Verjandi ákærðu tók fram að við dómsuppsögu í máli ákærðu nr. S-3594/2003, þar sem ákærða var ákærð fyrir ölvunarakstur og brot á 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga, hefði í dómsorði láðst að dæma ákærðu til sviptingar ökuréttar og væri því sakavottorð ákærðu rangt þar sem ökusvipting í 2 ár vegna þessa brots væri tilgreint. Því hefði sá dómur ekki ítrekunaráhrif í máli þessu.

Um málavexti vísast til ákæruskjals.

Samkvæmt sakavottorði ákærðu sem liggur frammi í dóminum hefur ákærða sex sinnum verið fundin sek um brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöfinni frá árinu 2001 til 2005 auk þess að hafa fengið dóma fyrir ýmis hegningarlaga- og umferðarlagabrot frá 2001. Árið 2001 gerði ákærða sátt hjá lögreglustjóranum í Reykjavík og var svipt ökurétti í 12 mánuði vegna brota á 1. mgr. 5. gr. 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga og 1. mgr. 48. gr. sömu laga og greiddi 120.000 króna sekt. Þann 10. janúar 2003 gerði ákærða sátt hjá lögreglustjóranum í Reykjavík vegna brots gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Þann 26. febrúar 2003 fékk ákærða ákærufrestun skilorðsbundið í þrjú ár fyrir þjófnaðarbrot. Þann 19. maí 2003 gerði ákærða lögreglustjórasátt vegna brota gegn ávana- og fíkniefnalögum. Þann 15. september 2003 var ákærða fundin sek um þjófnaðarbrot og brot á lögum um ávana- og fíkniefni en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þann 16. desember 2003 var ákærða dæmd til greiðslu sektar í Héraðsdómi Suðurlands vegna brota gegn ávana- og fíkniefnalögum. Þann 21. maí 2004 var ákærða dæmd í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára fyrir ölvunarakstur, þjófnaðarbrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Þann 31. mars 2005 var ákærða dæmd til greiðslu sektar í Héraðsdómi Reykjavíkur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og þann 2. júní 2005 var ákærða einnig dæmd til greiðslu sektar í Héraðsdómi Reykjavíkur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni.

Brot þau sem ákærða hefur verið fundin sek um nú voru framin 28. september 2006. Hafa því sáttir og dómar frá 8. nóvember 2001, þar sem ákærða var fundin sek um brot gegn 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga, frá 10. janúar 2003, þar sem ákærða var fundin sek um brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga, og dómur frá 21. maí 2005, þar sem ákærða var fundin sek um brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú. Dómurinn getur ekki tekið undir þá málsástæðu verjanda ákærðu, að dómur frá 21. maí 2004 eigi ekki að hafa ítrekunaráhrif þar sem sannanlega láðist að svipta ákærðu ökurétti í dómsorði. Í forsendum dómsins kemur fram að ákærða var sakfelld fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þó svo að ákærða hafi ekki verið svipt ökurétti fyrir þá háttsemi, hefur brotið sem slíkt, þar sem það er játað og sakfellt fyrir það, ítrekunaráhrif. Í 1. mgr. 71. gr. laga nr. 19/1940 segir að ekki skuli beita ákvæðum um ítrekun brots, nema sökunautur hafi, áður en hann framdi síðara brotið, verið dæmdur sekur um brot eða gengist undir refsingu hér á landi fyrir brot, sem ítrekunaráhrif hefur á síðara brotið. Ákærða var fundin sek í ofangreindu máli og gerð refsing að öðru leyti en að svipta hana ökurétti og hefur sú sakfelling ítrekunaráhrif eins og kemur fram í tilvitnuðu lagaákvæði. Með dómum frá 31. mars og 2. júní 2005 hefur skilorðsbinding 45 daga fangelsis frá 21. maí 2004, verið látin standa. Þrátt fyrir það virðist ákærða ekki láta af háttsemi sinni. Ákærðu hefur sex sinnum frá árinu 2001 til 2005 verið gerð refsing fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalögum. Ákærða er nú sakfelld fyrir að reyna að smygla hassi inn í fangelsið á Litla-Hrauni og falið það í leggöngum sínum. Sýnir það einbeittan brotavilja ákærðu.

Með hliðsjón af sakaferli ákærðu, þeim brotum sem hún hefur verið sakfelld fyrir nú og með vísan til 72. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Ekki þykja efni til að skilorðsbinda refsinguna. Ákærða skal svipt ökurétti ævilangt frá birtingu dóms að telja.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, er fallist á kröfu ákæruvalds um upptöku á þeim fíkniefnum sem tilgreind eru í ákæru og lögregla lagði hald á eins og í dómsorði segir.

Með vísan til 165. gr. sbr. 164. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 skal ákærða greiða allan sakarkostnað sem hlotist hefur af máli þessu en það er kostnaður vegna rannsóknar á blóði og þvagi ákærðu, 157.239 krónur, og þóknun skipaðs verjanda ákærðu, J-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 79.057 krónur auk ferðakostnaðar, 8.220 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Mál þetta sótti G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi af hálfu ákæruvalds.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærða, H-kvk-nf D-kvk-nf K-kvk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærða sæti upptöku á 10 grömmum af hassi og 0,76 grömmum af amfetamíni.

Ákærða skal svipt ökurétti ævilangt frá birtingu dóms að telja.

Ákærða greiði allan sakarkostnað, 244.516 krónur, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 87.277 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.