E-7120/2008

Mál þetta, sem dómtekið var hinn 14. janúar sl., að lokinni aðalmeðferð, var endurupptekið og flutt að nýju hinn 29. apríl sl., og dómtekið sama dag. Málið var höfðað af Garðasteini ehf., Blikastíg 10, Bessastaðahreppi, á hendur G-kk-þgf S-kk-þgf, og K-kvk-þgf B-kvk-þgf, báðum til heimilis að Fannafold 15, Reykjavík, með stefnu birtri 3. september 2008.

Dómkröfur stefnanda eru þær, að stefndu verði dæmd til þess að greiða 379.164 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá 5. september 2006 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda, að skaðlausu.

Endanlegar dómkröfur stefndu eru þær aðallega, að þau verði sýknuð af kröfum stefnanda, en til vara, að dómkröfur stefndu verði lækkaðar verulega. Í báðum tilvikum krefjast stefndu málskostnaðar úr hendi stefnanda, auk virðisaukaskatts á málflutningsþóknun.

II

Málavextir eru þeir, að stefnandi, sem er verktakafyrirtæki á sviði skrúðgarðaþjónustu, hellulagna, pallasmíði o.fl., tók að sér endurnýjun á garði að Fannarfold 17, Reykjavík, fyrir Á-kvk-þf S-kvk-þf og Ú-kk-þf S-kk-þf, og smíði á millivegg milli lóðanna að Fannarfold 15 og 17. Hefur stefnandi gert stefndu reikning vegna hluta þessara framkvæmda, sem hann kveður vera vegna gerðar milliveggjar á lóðamörkum.

Dómkvaddur var matsmaður, að kröfu stefndu, til þess að meta kostnað við umdeildar framkvæmdir, og er matsgerð hans dagsett í mars 2009. Í niðurstöðu matsgerðar segir, að matsmanni hafi verið ætlað að meta girðingu, samtals 20,9 m sem samanstandi af 11 og ½ forsmíðuðum girðingaeiningum. Hæð girðingarinnar sé frá 138 cm þar sem hún sé lægst, efst á lóðinni, og upp í 203 cm þar sem hún sé hæst, út við götu. Hleðslan sé frá 0 cm, efst á lóðinni, og upp í 83 cm, út við götu. Hleðslan sé gerð úr 210 stærri hleðslusteinum ásamt 28 minni. Efsta yfirlag hleðslu, undir girðingaeiningunum, séu 42 minni hellusteinar.

Matsmaður mat hlut Fannafoldar 15 í þessum framkvæmdum vera 304.944 krónur.

III

Stefnandi byggir á því, að hann hafi unnið fyrir stefndu við gerð milliveggjar milli lóðanna Fannafold 15 og 17. Stefndu eru eigendur fasteignarinnar að Fannafold 15, en Á-kvk-nf og Ú-kk-nf fasteignarinnar Fannafold 17. Stefnandi kveður Á-kvk-þf og Ú-kk-þf í fyrstu hafa komið fram f.h. stefndu gagnvart stefnanda varðandi smíði milliveggjarins. Stefnandi kveður, að verkið hafi verið unnið með samþykki stefndu og í samráði við þau, en þau hafi m.a. séð um útvegun efnis og komið að ákvörðun um útlit veggjarins og efnisval í hann. Ekki hafi verið gert skriflegt tilboð eða skriflegur verksamningur, enda ekki óskað eftir því af hálfu verkkaupa.

Heildarvinnutími á verkinu hafi numið 331 vinnustund, samkvæmt framlagðri vinnudagbók starfsmanns stefnanda, sem unnið hafi verkið, en þar af hafi vinna við veggjasmíðina verið 90 stundir og vélavinna 44 stundir. Gjald fyrir akstur nemi 10.000 krónum, og gjald fyrir uppúrtöku og brottflutning efnis nemi 30.000 krónum og efniskostnaður 246.384 krónum.

Stefnandi gerði stefndu reikninga fyrir þeirra þætti í framkvæmdunum, þ.e. helmingi kostnaðar við millivegginn, annars vegar fyrir helming efniskostnaðar, að fjárhæð 123.192 krónur, og hins vegar fyrir helming vinnu, vélavinnu, akstur og uppúrtöku og brottflutning efnis, að fjárhæð 255.972 krónur, eða samtals 379.164 krónur. Báðir reikningarnir hafi verið útgefnir hinn 5. september 2006, með gjalddaga sama dag, og þeim hafi fylgt sundurliðunarblað yfir efniskostnað annars vegar og hins vegar vélavinnu, akstur, uppúrtöku og brottflutning efnis. Dráttarvaxta sé krafist frá útgáfudegi reikninga.

Stefnandi kveður stefndu hafa, með bréfi lögmanns þeirra, hafa mótmælt reikningi vegna vinnu o.fl., sem of háum, en viðurkennt efnisreikninginn, án athugasemda. Stefndu hafi hins vegar hvorugan reikninginn greitt, þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Um lagarök vísar stefnandi til samninga- og kröfuréttar, um loforð og efndir skuldbindinga.

Kröfu um dráttarvexti byggir stefnandi á lögum nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu.

Kröfu um málskostnað byggir stefnandi á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

IV

Stefndu byggja sýknukröfu sína á því, að kröfum sé ranglega beint að þeim, þar sem þau hafi ekki ráðið stefnanda til verksins. Stefnandi hafi verið ráðinn til verksins af hálfu eigenda Fannafoldar 17 og hefði stefnandi því átt að beina kröfum sínum að þeim. Beri því að sýkna stefndu á grundvelli aðildarskorts.

Stefndu kveðast, í greinargerð, vera tilbúin til þess að taka eðlilegan þátt í kostnaði við uppsetningu veggjar á lóðamörkum, en það sé hins vegar ekki rétt, sem fram komi í stefnu, að eigendur fasteignarinnar Fannafold 17, hafi haft umboð til þess að koma fram fyrir þeirra hönd gagnvart stefnanda.

Stefndu hafi ekki komið að samningum við stefnanda, þar sem stefnandi hafi ekki unnið á þeirra vegum, heldur eigenda fasteignarinnar að Fannafold 17, enda hafi þar verið um að ræða mjög stórt verk við endurnýjun á garði og lóð Fannafoldar 17, sem falist hafi í algjörri umbyltingu lóðarinnar. Hvorki stjórnarformaður né framkvæmdastjóri stefnanda hafi rætt við stefndu, hvorki fyrr né síðar, varðandi vegginn milli lóðanna.

Stefndu kveða, að þegar framkvæmdum við lóð Fannafoldar 17 hafi verið lokið, hafi annar eigandi þeirrar fasteignar, Ú-kk-nf, komið með reikning frá fyrirtækinu Garðasteini, stefnanda málsins, sem stílaður hafi verið á fasteignina Fannafold 15, að fjárhæð 409.346 krónur, og sagt að um væri að ræða hluta stefndu vegna milliveggjarins á lóðamörkum, þ.e. væntanlega 50% af heildarkostnaði veggjarins. Vegna athugasemda stefndu hafi verið gerður nýr reikningur.

Stefndu kveðast ekki hafa verið sátt við fjárhæð reikningsins og hafi því gert athugasemdir við hann við talsmann stefnanda, K-kk-þf I-kk-þf G-kk-þf. Athugasemdir þeirra hafi verið vegna vinnustunda og vélavinnu, sem í heildina hafi verið sagðar vera 90 stundir og 44 klst. vélavinna. Töldu stefndu þetta vera fjarri lagi, en engin leiðrétting hafi fengist. Í framlagðri vinnubók starfsmanns stefnanda komi ekki fram hvenær verkið var unnið eða hver hafi verið hin svokallaða vélavinna og hvergi minnst á vinnu í þágu Fannafoldar 15, aðeins að unnið hafi verið fyrir Fannafold 17.

Varakröfu sína um lækkun stefnukröfu byggja stefndu á því, að kröfur sem gerðar séu á hendur þeim séu allt of háar, miðað við það verk, sem um ræði.

Um lagarök vísa stefndu til 16. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, og reglna samninga- og kröfuréttar.

Kröfu um málskostnað byggja stefndu á 1. gr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

Kröfu um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun byggja stefndu á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, en stefndu séu ekki virðisaukaskattsskyld og beri því nauðsyn til að fá dóm fyrir skattinum úr hendi stefnanda.

V

Í máli þessu krefur stefnandi stefndu um greiðslu fyrir vinnu við að grafa upp limgerði á lóðamörkum fasteignar stefndu og Fannafoldar 17 í Reykjavík. Óumdeilt er að starfsmaður stefnanda vann þetta verk, en stefndu byggja á því aðallega, að ekkert samningssamband sé á milli þeirra og stefnanda og því beri að sýkna þau á grundvelli aðildarskorts. Til vara byggja þau á því, að lækka beri kröfu stefnanda, í samræmi við niðurstöðu matsgerðar auk þess að taka verði tillit til þess, að þau hafi útvegað blikkhólka í girðinguna.

Við aðalmeðferð gáfu stefndu skýrslu sem og sá starfsmaður stefnanda sem vann verkið.

Ekki var gerður skriflegur samningur um umdeilt verk en samkvæmt framburði stefndu voru þau sammála nágrönnum sínum að Fannafold 17 að taka þátt í kostnaði við að reisa sameiginlega girðingu á lóðamörkum eignanna og sögðust þau ætla að standa skil á sanngjörnum hluta vegna þeirra framkvæmda. Í framburði stefndu kom og fram, að nágrannar þeirra að Fannafold 17 hafi sagst vera með garðyrkjumann á sínum snærum sem fallist hefði á að vinna þetta verk. Þá kom fram hjá stefndu að fljótlega eftir þetta samtal hafi stefnandi hafist handa við framkvæmdir á lóðinni að Fannafold 17. Þá hafi starfsmaður stefnanda m.a. óskað eftir því við stefndu, K-kvk-þf, að hún útvegaði sérstaka blikkhólka til þess að steypa niður uppistöðustaura fyrir girðinguna, en stefnda hafi unnið í blikksmiðju. Þá hafi stefndu og nágrannar þeirra komið sér saman um val á girðingaefni. Þá kom fram hjá stefndu að þau hafi ekki gert athugasemdir við efniskostnaðarlið reiknings hans, að fjárhæð 123.192 krónur, er stefnandi hafi sýnt þeim reikninginn til greiðslu, en gert athugasemdir við vinnuliðinn.

Þegar þessi framburður stefndu er virtur verður ekki annað séð, en að þau hafi bæði samþykkt framkvæmdirnar sem og að fela nágrönnum sínum að Fannafold 17, að ráða stefnanda til verksins. Þá kom og fram að stefndu fylgdust með framkvæmdunum og gerðu ekki athugasemdir við þær.

Þegar framangreint er virt verður að telja að stefndu hafi með loforði sínu til nágranna sinna og að fela þeim að ráða starfsmann til verksins, sem og með því að taka þátt í efnisvali og útvegun efnis til stefnanda, samþykkt í verki fyrir sitt leyti, að greiða sinn hluta af umræddum framkvæmdum til stefnanda. Af þessum ástæðum er hafnað kröfu stefndu um sýknu vegna aðildarskorts.

Kemur þá til skoðunar varakrafa stefndu um lækkun dómkröfu. Eins og að framan greinir var dómkvaddur matsmaður til þess að meta kostnað við umdeildar framkvæmdir. Niðurstaða matsins var sú að heildarkostnaður við gerð girðingarinnar væri hæfilega metinn 609.888 krónur og hlutur stefndu væri því 304.944 krónur. Eftir að matið lá fyrir gerði stefndi athugasemdir við matið. Var m.a. gerð sú athugasemd að í matsbeiðni sé lengd girðingar ranglega tilgreind. Fyrir liggur að aðilar voru boðaðir til matsfundar og fengu matsbeiðnina í hendur, en gerðu engar athugasemdir fyrr en matið lá fyrir. Matsmaður kom fyrir dóminn og staðfesti matsgerð sína. Kvað hann að tilgreind mæling á girðingunni breytti ekki niðurstöðu matsgerðarinnar, þar sem efnið væri þar rétt tilgreint miðað við girðingaeiningar og því sé miðað við rétta lengd á girðingunni. Þegar það er virt sem og að matsgerðinni hefur ekki verið hnekkt með yfirmatsgerð þykir rétt að leggja hana til grundvallar um kostnað við framkvæmdirnar, að frádregnum metnum kostnaði vegna blikkhólka, 15.300 krónur, en óumdeilt er að stefndu útveguðu þá. Þegar allt framangreint er virt verða stefndu því dæmd til þess að greiða stefnanda 297.294 krónur, með vöxtum eins og krafist er í stefnu.

Eftir þessari niðurstöðu ber að dæma stefndu til þess að greiða stefnanda málskostnað. Við ákvörðun málskostnaðar er litið til þess að dómkvaddur var matsmaður að kröfu stefndu, sem þau báru kostnað af. þegar það er virt þykir rétt að stefndu verði dæmd til þess að greiða stefnanda 100.000 krónur upp í málskostnað hans.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Stefndu, G-kk-nf S-kk-nf og K-kvk-nf B-kvk-nf, greiði in solidum stefnanda, Garðasteini ehf. 297.294 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá 5. september 2006 til greiðsludags.

Stefndu greiði stefnanda 100.000 krónur í málskostnað.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf