S-488/2023

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 5. október sl., er höfðað með ákæru Héraðssaksóknara þann 12. september sl., á hendur I-kk-þgf S-kk-þgf B-kk-þgf, [...] fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 14. apríl 2022, á skemmtistaðnum Hvíta Húsinu, Hrísmýri 6, Selfossi, slegið A, með glerglasi í höfuð, með þeim afleiðingum að A hlaut nokkra skurði í andlit.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í ákæru er tilgreind svofelld einkaréttarkrafa brotaþola:

A, gerir þá kröfu að ákærði í málinu, I-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf, [...], greiði sér skaðabætur að fjárhæð kr. 1.250.000,- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 13. apríl 2022, þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun verði

B, lögmaður, ekki skipaður réttargæslumaður.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 29. september sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Að virtum atvikum máls, sem og að teknu tilliti til þess að ákærði hefur ekki áður sætt refsingu, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum. Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 30.432 kr.

Með háttsemi sinni gagnvart brotaþola umrætt sinn hefur ákærði bakað sér bótaskyldu skv. almennum skaðabótareglum og 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Í bótakröfu er krafist miskabóta skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð kr. 800.000, auk bóta að fjárhæð 450.000 kr., vegna beins vinnutaps. Þá er og gerð krafa um málskostnað, að viðbættum virðisaukaskatti. Er hæfilegt að ákærði greiði brotaþola kr. 7 00.000 í miskabætur, með vöxtum og dráttarvöxtum eins og nánar greinir í dómsorði, en bótakrafan var kynnt ákærða við birtingu ákæru þann 29. september 2023. Krafa brotaþola um bætur vegna vinnutaps eru að mati dómsins studdar nægilegum gögnum og verður fallist á hana. Að framangreindu virtu þykir rétt að ákærði greiði brotaþola 150.000 kr. í málskostnað, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, I-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði.

Fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimurárum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 30.432 krónur.

Ákærði greiði brotaþola, A, skaðabætur að fjárhæð 1.150.000 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, 13. apríl 2022 til 29. október 2023, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði brotaþola 150.000 krónur í málskostnað, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.