S-1039/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 13. október sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 10. ágúst, á hendur A-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hraunbrún 53, Hafnarfirði „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 10. júní 2006, á veitingastaðnum Dominos við Fjarðargötu, Hafnarfirði, slegi Ó-kk-þf F-kk-þf B-kk-þf, kennitala 000000-0000, í andlitið með glerglasi, með þeim afleiðingum að Ó-kk-nf F-kk-nf hlaut tvo skurði á vinstri kinn sem sauma þurfti, skurð á vistri eyrnasnepil og skrámur og rispur á hálsi.“

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. "

Þann 20. september 2006 lagði ákæruvaldið fram skaðabótakröfu Ó-kk-ef F-kk-ef B-kk-ef sem barst eftir útgáfu ákæru.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvalds en til vara vægustu refsingar sem lög frekast leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá er krafist frávísunar á bótakröfu.

I.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst henni tilkynning um klukkan 01:44 aðfaranótt sunnudagsins 10. júní 2006 um slagsmál á Dominos við Fjarðargötu í Hafnarfirði. Þegar lögreglumenn komu á vettvang sat árásarþoli, Ó-kk-nf F-kk-nf, fyrir utan Dominos og voru vinir hans A-kk-nf og P-kk-nf hjá honum. Meintur árásarmaður, A-kk-nf, var inni á Dominos að sópa saman glerbrotum sem voru á gólfinu. Er lögreglumenn fóru að ræða við Ó-kk-þf, kom A-kk-nf í þann mund út og gekk fyrir húshornið. Sinnti hann ekki fyrirmælum um að nema staðar. Var hann eltur á hlaupum og sinnti ekki ítrekuðum fyrirmælum um að nema staðar. Fór svo að löggæslumenn náðu honum og handtóku hann. Var A-kk-nf, ákærði í máli þessu, bersýnilega nokkuð ölvaður og veitti mótspyrnu við handtöku. Að því er greinir í frumskýrslu lögreglu var A-kk-nf sá sem var hjá Ó-kk-þgf ölvaður en P-kk-nf ekki. Kunningi ákærða Á-kk-nf kom á fund lögreglu sagðist hafa verið á Dominos með A-kk-þgf þegar Ó-kk-nf hafi farið að rífast við þá. Hafi ákærði skvett úr bjórglasi á Ó-kk-þf og þá hafi brotist út slagsmál sem enduðu með því að Ó-kk-nf fékk bjórglas í andlitið.

II.

Sagði ákærði í skýrslu sinni fyrir dómi að hann hafi í umrætt sinn komið inn á Dominos með Á-kk-þgf kunningja sínum. Þar hafi verið þrír piltar sem þeir lentu í orðaskaki við og þegar einn þeirra hafi sagt aðeins of mikið þá hafi hann skvett á hann lögg úr hálfs lítra bjórglasi sem hann hafi verið með í hendinni. Við þetta hafi drengurinn staðið upp og ráðist á ákærða sem var með glasið í hendinni og síðan hafi hlutirnir atvikast þannig að hann hafi brotið glasið á hausnum á stráknum þegar hann var að slá frá sér. Lýsti ákærði því þannig að hann hafi reynt að halda stráknum frá sér með vistri hendinni en þeir hafi einhvernvegin togast á og dottið í gólfið og þá hafi hann sveiflað hægri hendinni sem hann var með glasið í í hausinn á stráknum. Kvaðst ákærði hafa verið undir áhrifum áfengis en strákinn sem fyrir högginu varð hafi hann ekki þekkt neitt fyrir. Sagði ákærði að áður en hann hafi brotið glasið á höfðinu á stráknum þá hafi strákurinn verið búinn að slá hann í hausinn. Eftir atvikið hafi þeir sæst og tekist í hendur og hann hafi farið að sópa saman glerbrotunum á gólfinu en þegar brotaþolinn hafi áttað sig á því að ákærði hafi gengið of langt þá hafi hann hringt á lögreglu. Þegar lögregla kom á staðinn kvaðst ákærði hafa hlaupið burt vegna þess að hann hafi orði óttasleginn þegar hann hafi áttað sig á því hvað hann hafði gert. Hann kvaðst ekki hafa séð áverka á brotaþola en allt hafi verið í blóði og sjálfur hafi hann verið skorinn á hendinni eftir að glasið brotnaði en höggið sem ekki var þungt hafi lent á vanga brotaþola. Lýsir ákærði aðdragandanum þannig að Á-kk-nf vinur hans hafi tekið bjórdós af brotaþola og sagt við hann að hann væri ekki nógu gamall til að drekka og rétt honum síðan dósina aftur.

Brotaþolinn, Ó-kk-nf, skýrði svo frá að þeir hafi komið þrír saman á Dominos til þess að fá sér pizzu en þar voru fyrir tveir menn sem stóðu við afgreiðsluborðið. Upphófust orðahnippingar milli þessara manna og þeirra félaganna sem enduðu með því að ákærði A-kk-nf hafi skvett á brotaþola úr bjórglasi sem skvetti þá á ákærða úr bjórdós sem hann var með. Minnist brotaþoli þess að hann hafi kallað ákærða ,,dingó” og hafi hann þá slegið hann með glasinu og þeir fallið í gólfið. Komið hafi í ljós að hann hann var alblóðugur í andlitinu og hafi P-kk-nf félagi hans sagt honum að hringja á lögreglu sem hann hafi gert og hafi hún náð ákærða fljótlega á hlaupum. Kvaðst brotaþoli hafa verið undir áhrifum áfengis en hann muni þó atburði í aðalatriðum. Sagðist hann ekki hafa þekkt ákærða eða félaga hans neitt fyrir atburðinn. Kannast brotaþoli ekki við að ákærði hafi dottið með honum í gólfið því hann hafi staðið yfir sér. Hann segist hafa séð hendina á ákærða koma og að honum hafi fundist ákærði slá hann alveg að ástæðulausu. Honum hafi ekki fundist höggið vera svakalega þungt. Sagði brotaþoli að ákærði hafi sagt við hann á eftir á fyrir utan veitingastaðinn að hann hafi slegið hann af því að hann hafi kallað hann ,,dingó” en eftir því að dæma þá hafi ákærði ekki vitað hvað það þýddi en sjálfur viti hann ekki betur en að það þýði maður eða fullur maður. Sagði brotaþoli að áður en til átakanna kom hafi ákærði togað í klofið á gallabuxum sem brotaþoli var í þar sem hann sat. Kvaðst brotaþoli ekki hafa reynt neitt að slá til ákærða en hann hafi reynt að sparka í hann þegar hann sjálfur var dottinn í gólfið en ekki hitt. Hann kannast ekki við að hafa ráðist á ákærða.

Vitnið Á-kk-nf K-kk-nf, félagi ákærða, lýsti því að hann hafi komið ásamt ákærða inn á Dominos og að þar hafi komið til orðahnippinga við einhverja stáka og hafi þetta leitt til þes að einn strákanna hafi gert atlögu að ákærða sem hafi slegið hann. Kvaðst Á-kk-nf áður hafa tekið bjórdós af þessum strák og látið hann fá hana aftur. Hann hafi átt upphafið að því sem hann taldi vera saklaust grín. Hann hafi ekki séð ákærða slá brotaþola vegna þess að hann hafi snúiði í þá baki en þegar hann sneri sér að þeim þá hafi þeir verið í átökum og glerbrot í kring. Hann hafi ekki séð strákinn slá til A-kk-ef eða þá falla í gólfið.

Vitnið P-kk-nf kvaðst hafa komið ásamt tveimur vinum sínum inn á Dominos til þess að kaupa pizzu og þar hafi verið fyrir tveir menn sem hafi byrjað með ögrandi framkomu í garð þeirra félaga. Hafi þetta endað með því að orðahnippingar mill Ó-kk-ef og ákærða leiddu til þess að ákærði skvetti bjór framan í Ó-kk-þf sem hafi þá skvett úr bjórdós framan í ákærða. Þeir hafi síðan farið að togast á Ó-kk-þf og ákærði sem endaði með því að ákærði var klofvega yfir Ó-kk-þgf sem lá á bakinu. Hafi ákærði allt í einu skellt glasinu í andlitið á honum. Sagði P-kk-nf að Ó-kk-nf hafi ekki áttað sig á því strax hvað hann var mikið meiddur. Kvaðst P-kk-nf hafa rætt atburðinn við Ó-kk-þf nýlega og hafi sér virst greinilegt að Ó-kk-nf myndi atburðinn ekki vel, en hann sjálfur sem hafi verið allsgáður telji sig muna alveg hundrað prósent hvernig umræddir hlutir gerðust. Ó-kk-nf og ákærði hafi báðir reynt að slá hvor til annars en það hafi bara verið vindhögg þar til ákærði sló Ó-kk-þf með glasinu. Sjálfur hafi hann reynt að halda þeim í sundur en í skjótri svipan hafi glasið verið komið í andlitið á Ó-kk-þgf. Hann hafi séð þetta sjálfur og að við höggið hafi glerbrot orðið föst í andlitinu á Ó-kk-þgf. Hann segir að ákærði og félagi hans hafi átt upptökin að orðaskakinu milli þeirra en hann muni ekki nógu vel hvor þeirra byrjaði að rífast í þeim. Sagði P-kk-nf að höggið sem ákærði sló með glasinu í andlit Ó-kk-ef hafi ekki verið mikið högg en þó nóg til þess að glasið brotnaði og að sá sem sló það hafi slegið vísvitandi.

Vitnið A-kk-nf M-kk-nf sem var í för með Ó-kk-þgf og P-kk-þgf kvaðst muna eftir því að ákærði hafi skvett úr bjórglasi á Ó-kk-þf sem hafi skvett til baka en hann hafi ekki séð þegar Ó-kk-nf var sleginn með glasinu vegna þess að hann hafi snúið sér að afgreiðsluborðinu en hann hafi heyrt hljóðið þegar glasið brotnaði. Hann hafi ekki séð átökin milli Ó-kk-ef og ákærða. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis.

Samkvæmt vottorði H-kvk-ef V-kvk-ef læknis, sem er ritað 13. júní 2006, kom Ó-kk-nf F-kk-nf B-kk-nf á hennar fund á Heilsugæslustöð Mosfellsumdæmis um kl. 03:00. Hafði hann þá sögu að segja að hann hafi um klukkustund áður verið sleginn með bjórglasi í andlitið. Í vottorðinu segi m.a.: „Þegar hann kemur er hann undir áhrifum áfengis. Hefur að sögn drukkið 2-3 bjóra. Áverkar: Á vinstri kinn er ca. 2-3 cm skurður. Honum er lokað með 5 stökum saumum. Rétt fyrir ofan er annar skurður ca. ½ cm sem lokað er með 1 stökum saum. Skurður við vinstri eyrnasnepil sem er límdur með sterisrip. Að auki smáskrámur og rispur í andliti og á hálsi.”

IV.

Með framburði þeirra vitna sem raktir hafa verið og skýrslu ákærða sjálfs er fram kominn fullnægjandi sönnun þess að ákærði hafi, aðfaranótt laugardagsins 10.júní 200, á veitingastaðnum Dominos í Hafnarfirði, slegið Ó-kk-þf F-kk-þf B-x-x með glerglasi í andlitið. Með vætti þessara vitna, vottorði H-kvk-ef V-kvk-ef læknis og framlögðum ljósmyndum telst einnig sannað að þessi atlaga ákærða hafi haft þær afleiðingar sem í ákæru greinir. Vitnisburður þeirra Ó-kk-ef og P-kk-ef er skýr og afdráttarlaus um það að ákærði hafi haldið á bjórglasi og slegið Ó-kk-þf í andlitið með því. Önnur vitni sáu ekki atvikið er það gerðist en afleiðingar þess. Vitnið A-kk-nf kvaðst hafa heyrt þegar glas brotnaði. Þykir rétt svo sem hér hagar til að leggja vitnisburð þeirra Ó-kk-ef og P-kk-ef sem sáu atvikið til grundvallar að því er höggið varðar. Þá styðst þetta að nokkru leyti við framburð ákærða.

Eins og vitnisburðir þeirra sem á horfðu eru verður ekki hjá því komist að álykta sem svo að ákærði hafi viljandi slegið Ó-kk-þf með glasinu. Ekki er fallist á þá frásögn ákærða að um tilviljun hafi veriða ræða. Þá telur dómari rétt að byggja á þeim framburði brotaþola og vitnisins P-kk-ef að höggið hafi ekki verið þungt eða veitt af alefli. Þá verður ekki fram hjá því litið að höggið var greitt meðan átök stóðu yfir milli ákærða og brotaþola þó ekki sé unnt að fullyrða óyggjandi hvor átti upptökin að átökunum þó ekki verði fram hjá því litið að við upphaf þeirra skvetti ákærði úr bjórglasinu framan í brotaþola sem þá skvetti til baka á ákærða. Hafa ákærði og brotaþoli báðir staðfest þessa atburðarás í skýrslum sínum fyrir dóminum. Telur dómari að ákærði verði að axla ábyrgð á því að hann var með bjórglasið í hendinni þegar hann sló brotaþola með því í andlitið. Slík högg eru mikið hættuspil og geta hæglega haft mjög alvarlegar afleiðingar í för með sér fyrir þann sem fyrir verður þó að sú hafi, að því er best verður séð, ekki orðið raunin í þessu tilfelli. Verður glerglas sem notað er sem barefli í slíkum tilfellum að flokkast sem sérstaklega hættulegt tæki.

Er samkvæmt þessu sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Þá er fallist á það með ákæruvaldinu að háttsemi ákærða sé réttilega heimfærð undir 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Ákærði hefur ekki sætt neinum refsingum áður sem hér skipta máli.

Þegar til þessa er litið og að atlaga ákærða var unnin í átökum milli hans og brotaþola þykir og rétt að hafa hliðsjón af refsilækkunarheimild 3. mgr 218. gr. b. almennra hegningarlöga nr. 19/1940. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði. Í ljósi þessa þykir einnig mega skilorðsbinda refsingu hans í heild sinni eins og nánar greinir í dómsorði..

IV.

Um skaðabótakröfu, sem sett var fram eftir útgáfu ákæru, verður ekki gegn mótmælum ákærða fjallað í málinu.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála verður ákærði dæmdur til að greiða 132.395 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.500 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts af málsvarnarlaunum.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 3 mánuði. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 132.395 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.500 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómi Reykjaness 25.10.2006.