S-336/2012

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum dagsettri 27. september sl. á hendur ákærða, Á-kk-þgf Þ-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Lindarvaði 21, Reykjavík

„fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni

með því að hafa að kvöldi föstudagsins 3. ágúst 2012 haft í vörslum sínum 1,55 grömm af amfetamíni og 1,67 grömm af tóbaksblönduðu kannabis en efnin fann lögregla þar sem ákærði hafði falið þau innan við hjólbarða sendibifreiðar við Goðahraun í Vestmannaeyjum eftir að hann hljóp undan lögreglu er hún hafði afskipti af ákærða á tjaldstæðinu við Áshamar í Vestmannaeyjum.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65 frá 1974, sbr. lög nr. 60 frá 1980, lög nr. 75 frá 1982, lög nr. 13 frá 1985 og lög nr. 68 frá 2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233 frá 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á 1,55 grömmum af amfetamíni og 1,67 grömmum af tóbaksblönduðu kannabis, sem hald var lagt á við rannsókn málsins, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65 frá 1974.“

Við meðferð málsins hefur sækjandi leiðrétt ákæru að því leyti að umrædd sendibifreið hafi staðið við Foldahraun en ekki Goðahraun. Ekki voru gerðar athugasemdir við þessa leiðréttingu af hálfu verjanda ákærða.

Málavextir.

Samkvæmt lögregluskýrslu voru lögreglumenn við fíkniefnaeftirlit á tjaldsvæðinu við Áshamar í Vestmannaeyjum um kl. 21:30 föstudaginn 3. ágúst 2012 er ákærði gaf sig á tal við þá. Í skýrslunni segir að leitað hafi verið á honum fyrr þann sama dag. Hafi ákærði spurt hvort fíkniefnahundurinn myndi ennþá finna lykt af honum frá því hann hefði verið tekinn í Landeyjahöfn með fíkniefni daginn áður og hafi hann bent á hliðarvasa á buxum sínum. Fíkniefnaleitarhundurinn L-x-x hafi hins vegar merkt ákveðna lykt frá nærbuxum hans, þ.e. við svæði buxna að framanverðu. Hafi ákærði þá orðið mjög flóttalegur og sagt að þetta hlytu að vera einhver mistök. Hafi verið farið fram á að hann heimilaði leit í fórum sínum en hann hafi neitað því í fyrstu. Honum hafi verið boðið að ganga að salernisaðstöðu til að framkvæma frekari leit og hafi hann þegið það. Er gengið hafi verið í átt að salernunum hafi ákærði tekið til fótanna og stokkið á girðingu sem komið hefði verið fyrir umhverfis tjaldsvæðið, klifrað yfir hana og hlaupið áfram. Segir í skýrslunni að hann hafi hlaupið með hægri hendi ofan í buxum að framanverðu. Lögreglumenn hafi ekki komist yfir girðinguna vegna oddhvassra pinna sem staðið hafi upp úr henni og hafi ákærði náð að komast fyrir horn fjölbýlishúss fyrir ofan tjaldsvæðið og beygt þar til hægri. Þegar lögreglumaður hafi verið kominn þangað hafi ákærði beygt aftur til vinstri og hlaupið áfram uppeftir. Hafi þá lögreglumaður séð ákærða við bílastæði að Goðahrauni (svo) en er ákærði hafi orðið hans var hafi hann hlaupið áfram upp Foldahraun. Er hann hafi verið kominn innst í botnlanga götunnar hafi lögreglumennirnir séð hann fela sig við enda á girðingu við Foldahraun 30. Ákærði hafi gert sig líklegan til að hlaupa áfram en lögreglumaður hafi þá slegið með lögreglukylfu léttu höggi á hægra læri hans. Honum hafi áður verið gefin skipun um að leggjast á jörðina en hann hafi ekki hlýtt því. Ákærði hafi verið færður í handjárn og segir í lögregluskýrslu að belti hans hafi verið laust og er dregin sú ályktun í lögregluskýrslu að hann hafi verið að sækja eitthvað ofan í nærbuxur sínar. Engin fíkniefni hafi hins vegar fundist við leit á honum en hann hafi verið blóðugur á hægri hendi eftir að hafa skorið sig á girðingunni. Lögreglumaður fór því næst með fíkniefnahundinn þá leið sem ákærði hafði hlaupið. Við sendibifreið sem stóð á bílastæðinu við Goðahraun (svo) fann hundurinn fíkniefni í plastpoka sem hafði verið falinn fyrir innan hjólbarða bifreiðarinnar og mátti sjá blóðkám á umbúðunum. Tekið er fram í lögregluskýrslunni að umrædd bifreið sé sú sama og ákærði hafi sést standa við áður en hann hafi hlaupið áfram á undan lögreglu. Ákærði neitaði að hafa verið með fíkniefni í fórum sínum og aðspurður hvers vegna hann hefði hlaupið frá lögreglu og farið yfir girðinguna gaf hann þá skýringu að hann hefði verið „nojaður“, en kvaðst ekki geta gefið frekari skýringar. Engin fíkniefni fundust á ákærða en þvagsýni úr ákærða gaf til kynna að hann hefði neytt THC, amfetamíns og kókaíns. Við frekari yfirheyrslu hjá lögreglu kvaðst ákærði hafa orðið hræddur, „panikað“ og ákveðið að hlaupa í burtu. Hann kvaðst ekki eiga þau fíkniefni sem fundist hefðu við bifreiðina og kvað blóð sem á þeim voru ekki frá sér komið.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið staddur á salerni við tjaldstæði í Vestmannaeyjum. Þegar hann hefði komið þaðan hefði hann gefið sig á tal við þrjá lögreglumenn sem þar hefðu staðið. Hann kvað hund sem þeir voru með hafa farið að þefa af sér, hann hefði merkt hann við nárann, og hefðu lögreglumennirnir viljað skoða innan í buxur hans. Hann kvaðst ekki hafa samþykkt það, enda hefðu þeir ekki verið með heimild. Hann kvaðst hafa gengið að salernunum ásamt þeim en einhver hræðsla hefði gripið hann og hefði hann hlaupið yfir grindverkið án þess að hugsa og haldið sína leið. Hann kvað belti sitt hafa losnað á hlaupunum og hefði hann reynt að laga það. Hann hefði síðan verið handtekinn rétt hjá tjaldsvæðinu. Hann kvaðst hafa skorist á hægri hendi þegar hann fór yfir grindverkið og hefði blætt aðeins úr henni. Hann kvaðst hafa verið í stresskasti og hlaupið þar til hann var handtekinn nokkrum húsum frá tjaldstæðinu. Hann kannaðist við að hafa neytt fíkniefna fyrir handtökuna, amfetamíns, en hann neitaði því að eiga þau fíkniefni sem fundust á vettvangi og mál þetta snýst um og þá kvaðst hann ekki hafa haft fíkniefni í fórum sínum. Hann kannaðist ekki við að hafa verið handtekinn áður vegna vörslu fíkniefna og hann kvað það ekki rétt að fundist hefðu fíkniefni á honum í Landeyjahöfn, en hann kannaðist við að leitað hefði verið á honum þar.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf, rannsóknarlögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafði verið við eftirlit á þjóðhátíð í Vestmannaeyjum ásamt fleiri lögreglumönnum er ákærði hefði komið til þeirra og spurt hvort fíkniefnahundurinn myndi merkja á sig því hann hefði merkt á sig daginn áður í Landeyjahöfn. Hundurinn hefði merkt á klofið á honum og hafi hann því verið spurður hvort hann væri með eitthvað á sér. Hann hefði neitað því og ekkert hefði fundist við leit á honum. Hann hafi verið spurður hvort hann væri með eitthvað innanklæða en hann hafi ekki viljað sýna þeim það. Ákærði hafi þá verið spurður hvort hann vildi koma á salernið til leitar og hafi þeir gengið í áttina þangað. Ákærði hafi þá tekið til fótanna og stokkið upp á girðingu og yfir hana. Hann hafi hlaupið í burtu og kvaðst vitnið hafa séð ákærða fara með höndina ofan í buxurnar að framanverðu. Ákærði hafi haft um 50-100 metra forskot og kvaðst hann hafa séð að ákærði hafði stöðvað við bílastæði. Ákærði hafi hlaupið af stað aftur en verið handtekinn skömmu síðar. Hann hafi þá verið talsvert blóðugur á höndum, buxurnar rifnar og beltið laust. Strax hafi verið farið verið með fíkniefnahundinn sömu leið og ákærði hafði hlaupið og hafi hundurinn fundið fíkniefnin við sama bíl og ákærði hefði staðið við þegar hann stöðvaði við bílastæðið. Hafi verið blautt blóð á umbúðunum um fíkniefnin. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða leggja fíkniefnin frá sér við umrædda bifreið. Hann vissi ekki hvort tekin hefðu verið fingraför af fíkniefnapokanum. Vitnið dró þá ályktun af því sem hann sá að ekki léki vafi á því að ákærði hefði verið með umrædd fíkniefni innanklæða.

Vitnið Þ-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hefði spurt hvort hundurinn myndi finna lykt af honum. Hundurinn hefði merkt hann sterklega í mitt klofið og hefði ákærði þá stressast upp og farið að snúa út úr. Ákærði hefði stokkið yfir girðinguna og hlaupið í burt og hefði hann losað um beltið og farið með höndina í klof sér. Hann kvaðst hafa elt ákærða en misst sjónar af honum. Hann hafi fundist skömmu síðar og hafi hann þá verið handtekinn. Hann hafi verið skorinn á hendi og með laust belti. Engin fíkniefni hafi fundist á honum en strax hafi verið gengið með fíkniefnahundinn þá leið sem ákærði hafi hlaupið og hafi þá fundist fíkniefni í poka fyrir aftan bíldekk á þeirri leið sem ákærði hefði hlaupið. Óstorknað blóð hafi verið á pokanum en ákærði hafi neitað að eiga hann. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða við bifreið þá sem fíkniefnapokinn fannst við. Hann vissi ekki til þess að fingraför hefðu verið tekin af pokanum.

Vitnið H-kk-nf H-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hafi komið að máli við lögreglumennina og spurt hvort fíkniefnahundurinn myndi finna lykt af honum núna. Hann kvað hundinn hafa þefað af ákærða og merkt mjög ákveðna fíkniefnalykt af klofi hans. Ákærði hafi þá bent á hliðarvasa á buxum sínum og sagt að hundurinn ætti að þefa þar því þar hefði hundur merkt á honum daginn áður. Hundurinn hafi ekki litið við þeim vasa, aðeins klofi ákærða, en þar hafi hundurinn merkt mjög sterka lykt. Ákærði hafi í fyrstu ekki heimilað leit á sér en honum hafi verið boðið að fara afsíðis á gámasvæði til leitar en þá hafi hann rifið sig lausan og farið yfir girðingu. Hann kvaðst hafa séð ákærða troða hendi inn á klof sér. Hann kvaðst hafa farið í lögreglubifreiðina með hundinn og ekið af stað á móti ákærða. Við Áshamar hafi hann séð að félagar hans hafi verið búnir að handtaka ákærða. Ákærði hafi verið með beltið laust og blóðugur á hægri hendi. Engin fíkniefni hafi fundist á ákærða og hafi vitnið þá farið með hundinn þá leið sem ákærði hafði hlaupið. Hundurinn hafi fundið fíkniefnin í poka falin við dekk bifreiðar og hafi ferskt blóð verið á pokanum. Hann kvað hundinn merkja fíkniefni þannig að hann bendi á staðinn með nefinu og reyni hann að vera eins nálægt og hann geti. Hann kvað hundinn eingöngu þjálfaðan til þess að merkja fíkniefni, engin önnur efni.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa haft í vörslum sínum 1,55 g af amfetamíni og 1,67 g af tóbaksblönduðu kannabis, en efni þessi fundust í plastpoka við hjólbarða sendibifreiðar við Foldahraun í Vestmannaeyjum eftir að fíkniefnaleitarhundur fann þau eftir að hafa fylgt hlaupaleið ákærða frá tjaldsvæði við Áshamar í Vestmannaeyjum. Ákærði neitar sök en hann kannaðist við að hafa neytt fíkniefna fyrir handtökuna og fundust merki þess í þvagsýni sem hann gaf. Upplýst er að ákærði gaf sig á tal við lögreglumenn að fyrra bragði og hafa þeir borið fyrir dómi að ákærði hafi spurt hvort hundurinn myndi enn merkja fíkniefni á honum en hundur hefði merkt á honum fíkniefni daginn áður. Hundurinn merkti mjög sterka fíkniefnalykt úr klofi ákærða og er lögregla hugðist fara með ákærða afsíðis til leitar á honum tók hann til fótanna, stökk yfir girðingu sem var umhverfis tjaldsvæðið og hljóp að Foldahrauni þar sem hann var handtekinn. Að sögn lögreglumannsins J-kk-ef G-kk-ef stöðvaði ákærði við bifreið þá þar sem fíkniefnin fundust, en hljóp síðan áfram. Ákærði hefur gefið þá skýringu á flótta sínum að hann hafi verið „nojaður“ og hann hafi „panikað“. Ákærði hefur borið að hann hafi skorið sig þegar hann stökk yfir girðinguna og þá hafa þeir lögreglumenn sem gefið hafa skýrslu í málinu staðfest að ferskt blóð hafi verið á pokanum sem fíkniefnin voru í. Lögreglumennirnir hafa einnig borið að ákærði hafi á hlaupunum farið með höndina í klof sitt og upplýst er að við handtöku var belti ákærða laust. Ákærði gaf þá skýringu að belti hans hefði losnað á hlaupunum og hefði hann reynt að laga það.

Nægilega er sannað í máli þessu að hundur, sem sérstaklega er þjálfaður til þess að leita að fíkniefnum, hafi merkt mjög ákveðið að fíkniefni væri að finna við klofsvæði ákærða, innan klæða. Viðbrögð ákærða við því voru að leggja á flótta þegar lögreglumenn óskuðu eftir því að leita á honum og eru skýringar hans á þeirri háttsemi ekki trúverðugar. Sannað er að ákærði skarst á hendi þegar hann stökk yfir girðinguna við tjaldsvæðið og þá liggur fyrir að óstorknað blóð var á umræddum fíkniefnapoka þegar hann fannst við sendibifreiðina. Hins vegar var ekki rannsakað sérstaklega hvort blóðið hefði stafað frá ákærða og þá var ekki kannað hvort fingraför ákærða væru á pokanum. Þá hefur einn lögreglumannanna borið að ákærði hefði stöðvað við umrædda bifreið á flóttanum, en óumdeilt er að hún var á flóttaleið hans og þar fannst fíkniefnapokinn eftir ábendingu hundsins. Allir lögreglumennirnir hafa borið að ákærði hafi farið með hönd í klof sitt á flóttanum og ber að hafna þeirri skýringu ákærða að hann hafi einungis verið að lagfæra belti sitt. Ákærði hefur einnig borið að hann hafi neytt fíkniefna fyrr um kvöldið. Þegar allt framanritað er virt og þrátt fyrir framangreinda annmarka á rannsókn málsins þykir hafið yfir allan skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 98.000 króna sekt til ríkissjóðs sem greiðist innan 4 vikna frá uppkvaðningu dómsins en ella sæti ákærði fangelsi í 8 daga.

Með vísan til þeirra lagaákvæða er í ákæru greinir ber að gera upptæk þau fíkniefni sem lagt var hald á við rannsókn málsins.

Þá ber með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef hdl., 313.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk kostnaðar verjandans, 13.160 krónur vegna aksturs og 27.000 krónur vegna flugfars.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og málflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði, Á-kk-nf Þ-kk-nf K-kk-nf, greiði 98.000 króna sekt til ríkissjóðs innan 4 vikna frá uppkvaðningu dómsins en sæti ella fangelsi í 8 daga.

Upptæk eru gerð 1,55 g af amfetamíni og 1,67 g af tóbaksblönduðu kannabis, sem hald var lagt á við rannsókn málsins

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef hdl., 313.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, 13.160 krónur vegna aksturs og 27.000 krónur vegna flugfars.

H-kk-nf O. A-kk-nf