S-1110/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 15. mars 2023, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu, á hendur X, kt. [...], [...]:

„fyrir eftirtalin hegningarlagabrot:

I.

Stórfelld eignaspjöll með því að hafa, sunnudaginn 26. desember 2021, í bílskýli við [...]kveikt í bifreiðinni [...], með þeim afleiðingum að eldurinn breiddist út og olli skemmdum á húsnæðinu og átta bifreiðum sem þar voru.

Mál nr. 007- 2021- 091976

Telst brot þetta varða við 2. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Þjófnað með því að hafa, sunnudaginn 26. desember 2021, brotist inn í húsnæði A að [...]í Reykjavík, með því að brjóta rúðu og stolið þaðan 5.000 krónum sem voru í veski á skrifstofu verslunarinnar.

Mál nr. 007- 2021- 092114

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Þjófnað með því að hafa, mánudaginn 10. janúar 2022, brotist inn í bifreiðina [...], í eigu B, kt. [...] og stolið þaðan i Phone farsíma, að verðmæti 120.000 krónur, svörtum Nike Air Force skóm og brúnni íþróttatösku að óþekktu verðmæti og svörtum Nike buxum sem í henni voru að verðmæti 20.000 krónur og tilraun til þjófnaðar með því að hafa brotist inn í og rótað í bifreiðunum [...], í eigu D, kt. [...], [...], í eigu E, kt. [...]og [...], í eigu F, kt. [...], þar sem þær stóðu á bifreiðastæði við G, [...]í Reykjavík.

Mál nr. 007- 2022- 002043

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

[...]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar [...]“

Við upphaf aðalmeðferðar féll sækjandi frá IV. kafla ákæru.

Ákærði krefst þess aðallega að refsing verði látin niður falla. Til vara að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið en til þrautavara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa og að refsing verði að öllu leyti skilorðsbundin. Þá krefst hann málsvarnarþóknunar til handa verjanda sem greiðist úr ríkissjóði.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot þau sem eftir standa í ákæru. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur árið [...]. Með dómi Héraðsdóms Suðurlands frá [...] 2022 var ákvörðun refsingar hans frestað skilorðsbundið í tvö ár vegna brots gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Brot þau sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú eru framin fyrir uppkvaðningu fyrrgreinds dóms. Samkvæmt þeim dómi var litið til ungs aldurs ákærða, greiðrar játningar hans og breyttra aðstæðna hans.

Fyrir dóminn voru lögð gögn þar sem rakin er greiningar- og meðferðarsaga hans en hann hefur verið skjólstæðingur Barnaverndar Reykjavíkur um langt skeið. Þá liggja fyrir gögn sem staðfesta að ákærði hefur lagt sig fram við að bæta ráð sitt. Hann sé nú byrjaður í svokölluðu [...]en þar fer fram sértæk þjónusta fyrir börn og ungmenni.

Eins og fyrr greinir voru brot ákærða nú framin áður en dómur frá [...] 2022 féll. Ætla má að niðurstaða þess dóms hefði orðið hin sama hefði ákærði verið saksóttur fyrir öll brotin í einu og sama málinu, eins og æskilegt hefði verið að gera, sbr. 1. mgr. 143. gr. l aga nr. 88/2008. Ekki verður því fallist á aðalkröfu ákærða um að refsing hans verði felld niður með vísan til 2. mgr. 74. gr., sbr. 2. tl. 1. mgr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þegar litið er til framangreinds þykir rétt að fallast á varakröfu ákærða og fresta ákvörðun refsingar skilorðsbundið og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá telur dómurinn ástæðu til þess að binda frestunina sérstökum skilyrðum samkvæmt 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga. Á það skal bent að Fangelsismálastofnun hefur heimild til þess að fela öðrum umsjónina, sbr. 1. mgr. 83. gr. laga nr. 15/2016 um fullnustu refsinga. Í því sambandi vísast til þess sem áður er rakið um vistun ákærða hjá [...] samkvæmt ákvörðun Barnaverndar Reykjavíkur, en eftir atvikum getur tilhögun umsjónar breyst eftir að ákærði nær lögræðisaldri.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun verjanda síns sem þykir hæfileg 301.320 krónur. Tekið er tillit til vinnu verjanda á rannsóknarstigi. Þá er tekið tillit til virðisaukaskatts við ákvörðun þóknunar. Annan sakarkostnað leiddi ekki af málinu.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákvörðun um refsingu ákærða X skal frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá er frestunin bundin sérstökum skilyrðum samkvæmt 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 301.320 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf