S-1823/2020

Dómur:

Mál þetta var þingfest 1. október 2020 og dómtekið 18. desember. Málið er höfðað með þremur ákærum Lögreglustjórans á Suðurnesjum útgefnum 13. júlí, 7. september og 19. október 2020 á hendur ákærða, X, kt. 0000000000, […], […], fyrir eftirgreind 14 umferðarlagabrot.

1.

Með því að hafa mánudaginn 19. ágúst 2019 ekið bifreiðinni […] á Njarðarbraut inn á Reykjavíkurtorg og þaðan inn á Hafnargötu við pósthús í Reykjanesbæ, notandi farsíma án þess að hafa til þess handfrjálsan búnað.

2.

Með því að hafa miðvikudaginn 21. ágúst 2019 ekið bifreiðinni […] á Sandgerðisvegi inn í Rósaselstorg og þaðan Reykjanesbraut til suðausturs, notandi farsíma án þess að hafa til þess handfrjálsan búnað.

Telst háttsemi samkvæmt 1. og 2. tölulið varða við 1. mgr. 57. gr., sbr. 94. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. 1. mgr. 47. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. eldri umferðarlaga nr. 50/1987.

3.

Með því að hafa laugardaginn 7. september 2019 ekið bifreiðinni […] norður Hringbraut, við Vesturgötu í Reykjanesbæ á 68 km/klst. hraða, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði var 50 km/klst.

Telst háttsemin varða við 2. mgr. 37. gr. sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. 1. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 100. gr. eldri umferðarlaga nr. 50/1987.

4.

Með því að hafa föstudaginn 10. apríl 2020 ekið bifreiðinni […] upp á grasmön við hlið akbrautar að Fitjabraut í Reykjanesbæ og síðan lagt bifreiðinni skáhallt á grasmöninni og yfirgefið bifreiðina án þess að ganga tryggilega frá henni. Afleiðingar utanvegaaksturs ákærða voru skemmdir í jarðvegi í formi djúpra hjólfara.

Telst háttsemin varða við 4. mgr. 28. gr. og 1. mgr. 31. gr., sbr. 94. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

5.

Með því að hafa laugardaginn 6. júní 2020 ekið bifreiðinni […] vestur Sandgerðisveg á 136 km/klst. hraða, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst.

Telst háttsemin varða við 3. mgr. 37. gr. sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

6.

Með því að hafa fimmtudaginn 30. júlí 2020 ekið bifreiðinni […] á 120 km/klst. hraða, að teknu tilliti til vikmarka, eftir Reykjanesbraut við InnriNjarðvík í Reykjanesbæ þar sem lögregla stöðvaði aksturinn, en á veginum er leyfður hámarkshraði 90 km/klst.

7.

Með því að hafa miðvikudaginn 19. ágúst 2020 ekið bifreiðinni […] vestur Reykjanesbraut við InnriNjarðvík í Reykjanesbæ á 137 km/klst. hraða, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst.

Telst háttsemi samkvæmt 6. og 7. tölulið varða við 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

8.

Með því að hafa þriðjudaginn 25. ágúst 2020 ekið bifreiðinni […] greitt inn á bifreiðaplan ÓB við Fitjabakka í Reykjanesbæ og þar ekið (spólað) bifreiðinni nokkra hringi þannig að hún skyldi eftir sig hjólför í veginum og reykur myndaðist frá dekkjum.

Telst háttsemin varða við 6. mgr. 20. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

9.

Með því að hafa laugardaginn 29. ágúst 2020 ekið bifreiðinni […] vestur Reykjanesbraut við Vogastapa í Reykjanesbæ á 135 km/klst. hraða, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst.

Telst háttsemin varða við 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

10.

Með því að hafa fimmtudaginn 28. maí 2020 ekið bifreiðinni […] á Hafnarfjarðarvegi við Arnarnesveg í Garðabæ, sviptur ökurétti og á 111 km/klst. hraða, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði var 80 km/klst.

Telst háttsemin varða við 3. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

11.

Með því að hafa miðvikudaginn 23. september 2020 kl. 18:54 ekið bifreiðinni […] á Sandgerðisvegi, Miðnesheiði, sviptur ökurétti, notandi farsíma án þess að hafa til þess handfrjálsan búnað og á 106 km/klst. hraða, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst.

Telst háttsemin varða við 3. mgr. 37. gr., 1. mgr. 57. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

12.

Með því að hafa miðvikudaginn 23. september 2020 kl. 22:29 ekið bifreiðinni […] á Sandgerðisvegi, Miðnesheiði, sviptur ökurétti og á 164 km/klst. hraða, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst.

Telst háttsemin varða við 3. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

13.

Með því að hafa mánudaginn 28. september 2020 ekið bifreiðinni […] á Sandgerðisvegi, Miðnesheiði, sviptur ökurétti, notandi farsíma án þess að hafa til þess handfrjálsan búnað og á 120 km/klst. hraða, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst.

Telst háttsemin varða við 3. mgr. 37. gr., 1. mgr. 57. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

14.

Með því að hafa föstudaginn 2. október 2020 ekið bifreiðinni […] á Norðurlandsvegi við Kjálkavegamót, Akrahreppi, sviptur ökurétti, án þess að hafa ökuskírteini meðferðis og á 137 km/klst. hraða, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst.

Telst háttsemin varða við 3. mgr. 37. gr. og 1. og 8. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökuréttar samkvæmt 1. og 2. mgr. 99. gr. og 104. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði neitar sök samkvæmt 1., 2., 3., 4., 5., 6., 7., 11., 12. og 14. tölulið, játar sök samkvæmt 8. og 9. tölulið og gengst að hluta við þeim brotum sem lýst er í 10. og 13. tölulið. Að því marki sem ákærði játar sök krefst hann vægustu refsingar sem lög leyfa. Hann krefst annars sýknu af refsikröfum ákæruvaldsins og sýknu af kröfunni um sviptingu ökuréttar. Þá verði allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun verjanda.

I. Sakarefni máls.

1. töluliður.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglumannanna A og B voru þær kl. 22:40 að kvöldi mánudagsins 19. ágúst 2019 við umferðareftirlit í lögreglubifreið á leið um Þjóðbraut að Reykjavíkurtorgi í Reykjanesbæ er þær sáu til ákærða nota farsíma við akstur Skoda bifreiðarinnar […] þar sem hún var á leið um Njarðarbraut, inn á Reykjavíkurtorg. Að sögn lögreglumannanna hélt ákærði á farsímanum í vinstri hendi og bar hann upp að eyra. Þær hófu því eftirför, stöðvuðu bifreið ákærða og höfðu tal af honum. Ákærði þrætti fyrir brotið og neitaði að undirrita vettvangsskýrslu lögreglumannanna. Samkvæmt henni var myrkur og þurrt á vettvangi, lýsing slæm og umferð í meðallagi. Í frumskýrslu segir að upptaka af meintu broti úr eyewitness búnaði sé vistuð hjá lögreglu.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi 19. nóvember sl. Hann kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls, sem fram fór dagana 11. og 18. desember. Lögreglumennirnir A og B komu fyrir dóm og staðfestu ofangreindar skýrslur. Báðar staðhæfðu að þær hafi greinilega séð ákærða halda á farsíma í vinstri hendi og bera hann upp að vinstra eyra meðan á akstri stóð og báru að bifreið hans hafi á þeim tímapunkti verið í um 100 metra fjarlægð frá lögreglubifreiðinni. B bar að hún hafi tekið ákærða tali við bifreið hans og hann sýnt henni handfrjálsan búnað, sem ekki hafi verið í notkun. A bar að ákærði hafi greinilega verið æstur í viðræðum við B og hún því blandað sér í samtal þeirra. Þar sem hún stóð við bifreið ákærða hafi hann hringt í einhvern gegnum handfrjálsan búnað og kvartað undan því að lögregla hafi stöðvað hann fyrir að tala í síma án slíks búnaðar.

Dómurinn hefur gaumgæft myndupptöku af meintu broti og telur það hvorki sanna né afsanna hvort ákærði hafi greint sinn haldið á farsíma upp við vinstra eyra. Upptakan sýnir hins vegar að stutt var á milli lögreglubifreiðarinnar og bifreiðar ákærða þegar þeirri síðarnefndu var ekið inn á Reykjavíkurtorg og var sjónarhorn lögreglumannanna um framrúðu sinnar bifreiðar gegnum hliðarrúðu bifreiðar ákærða ökumannsmegin. Að þessu gættu og með hliðsjón af samhljóða dómsframburði A og B um að þær hafi án nokkurs vafa séð ákærða bera farsíma upp að vinstra eyra, sem dómurinn metur trúverðugan og samrýmist rannsóknargögnum máls, er sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í 1. tölulið. Þykir háttsemin réttilega færð undir 1. mgr. 57. gr., sbr. 94. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. áður 1. mgr. 47. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

2. töluliður.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglumannanna C og D voru þeir kl. 14:57 miðvikudaginn 21. ágúst 2019 við umferðareftirlit í lögreglubifreið á leið austur Reykjanesbraut og bifreiðin kyrrstæð við Rósaselstorg er þeir sáu til ákærða nota farsíma við akstur Skoda bifreiðarinnar […] þar sem hún var á leið um Sandgerðisveg, inn á Rósaselstorg. Að sögn lögreglumannanna hélt ákærði á farsímanum í vinstri hendi og bar hann upp að eyra. Þeir hófu því eftirför, stöðvuðu bifreið ákærða og höfðu tal af honum. Ákærði þrætti fyrir brotið, benti lögreglumönnunum á handfrjálsan búnað sem var í bifreiðinni, kvaðst hafa verið að tala í farsímann gegnum þann búnað og neitaði að undirrita vettvangsskýrslu lögreglumannanna. Samkvæmt henni var dagsbirta og blautt á vettvangi, götulýsing engin og umferð í meðallagi. Í frumskýrslu segir að upptaka af meintu broti úr eyewitness búnaði sé vistuð hjá lögreglu.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi 19. nóvember sl. Hann kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls 11. og 18. desember. Lögreglumennirnir C og D komu fyrir dóm og staðfestu ofangreindar skýrslur. Báðir kváðust hafa séð ákærða halda á farsíma í vinstri hendi og bera hann upp að vinstra eyra meðan á akstri stóð. Þeir sögðu lögreglubifreiðina hafa verið fyrstu bifreið inn á hringtorgið þegar ákærði ók inn á torgið og hafi ekki margir metrar verið á milli bifreiðanna. D bar að hann hafi tekið ákærða tali og ákærði þá dregið fram handfrjálsan búnað og sagst hafa notað þann búnað er hann ók inn á hringtorgið. Lögreglumennirnir voru inntir eftir því hvort mögulegt væri að ákærði hafi einungis stutt hönd við kinn meðan á akstri stóð og svaraði C því til að hann gæti ekki útilokað að svo hafi háttað til, en taldi sig engu að síður hafa séð ákærða halda á farsíma og hreyfa munninn eins og hann væri að tala. D áréttaði að hann hafi séð ákærða halda á einhverjum hlut í vinstri hendi og borið hann upp að eyra. Hann taldi ljóst að ákærði hafi þá verið að tala í farsíma og bar að ákærði hafi verið að tala í símann þegar D kom fyrst að bifreið hans.

Dómurinn hefur gaumgæft myndupptöku af meintu broti og telur það hvorki sanna né afsanna hvort ákærði hafi greint sinn haldið á farsíma upp við vinstra eyra. Upptakan sýnir hins vegar að stutt var á milli lögreglubifreiðarinnar og bifreiðar ákærða þegar þeirri síðarnefndu var ekið inn á Rósaselstorg. Þá er jafn ljóst af upptökunni að sjónarhorn lögreglumannanna var um framrúðu sinnar bifreiðar gegnum hliðarrúðu bifreiðar ákærða farþegamegin og því ómögulegt fyrir lögreglumennina að sjá vinstri hlið líkama ákærða. Að þessu gættu og gegn eindreginni neitun ákærða þykir ekki loku skotið fyrir það að ákærði hafi greint sinn ekið bifreið sinni með vinstri hönd við eyra, án þess að tala í farsíma án handfrjáls búnaðar. Ber því samkvæmt 108. gr., 1. mgr. 109. gr. og 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að sýkna ákærða af meintu broti samkvæmt 2. tölulið.

3. töluliður.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglumannanna E og F voru þeir kl. 00:50 aðfaranótt laugardagsins 7. september 2019 í lögreglubifreið á leið suður Hringbraut og staddir rétt sunnan Vesturgötu er þeir urðu varir við Skoda bifreiðina […] sem ekið var greitt norður Hringbraut þar sem leyfður hámarkshraði var 50 km/klst. F opnaði því fyrir ratsjá lögreglubifreiðarinnar og læsti töluna 71 km/klst. á skjá ratsjárinnar. Lögreglumennirnir stöðvuðu för bifreiðarinnar við Krambúðina að Hringbraut 55, höfðu tal af ökumanni, ákærða í málinu og sýndu honum læsta mælingu. Ákærði þrætti fyrir brotið og neitaði að undirrita vettvangsskýrslu lögreglumannanna. Samkvæmt henni var myrkur á vettvangi, götulýsing góð og umferð lítil.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi 19. nóvember sl. Hann kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls 11. og 18. desember. Lögreglumennirnir E og F komu fyrir dóm og staðfestu ofangreindar skýrslur. Þeir kváðust hafa verið á leið suður Hringbraut þegar umrædd hraðamæling var gerð, þeir snúið lögreglubifreiðinni strax við og haft tal af ákærða eftir að hann lagði bifreið sinni við Krambúðina. Ákærði hafi stigið út, gengið að lögreglubifreiðinni og verið sýnd læst tala á skjá ratsjárinnar. Að sögn beggja lögreglumanna var stutt á milli bifreiðanna þegar mæling fór fram, engin önnur umferð nálæg og gæti hraðamæling því ekki átt við neina aðra bifreið. Báðir lögreglumenn báru að ekkert í nærumhverfi bifreiðanna tveggja gæti hafa truflað mælingu. Báðir kváðust hafa lokið námskeiði í meðferð ratsjármælitækja lögreglu og báðir staðfestu það sem fram kemur í vettvangsskýrslu um að ratsjá hafi verið prófuð fyrir og eftir mælingu.

Dómurinn hefur gaumgæft myndupptöku af meintu broti og sést þar að lögreglubifreiðin var vart komin yfir gatnamót Hringbrautar og Vesturgötu þegar bifreið var ekið á móti og talan 71 km/klst. læst á skjá ratsjár lögreglubifreiðarinnar. Strax á eftir sést að hraði mældrar bifreiðar lækkar í 69 og síðan í 62 og 58 og stendur í 52 km/klst. þegar bifreiðarnar mætast skammt sunnan við fyrrgreind gatnamót. Upptakan sýnir og að lögreglubifreiðinni var strax snúið við og eftirför hafin, að hin mælda bifreið stöðvaði við rautt umferðarljós á gatnamótunum, þaðan sem henni var ekið af stað og beygt nær strax til hægri inn á bílastæði við Krambúðina. Er ágreiningslaust að ákærði ók umræddri bifreið. Af upptökunni er ljóst að hraðamælingin geti ekki átt við neina aðra bifreið en bifreið ákærða. Samkvæmt framansögðu og með hliðsjón af samhljóða dómsframburði lögreglumannanna tveggja um hraðamælinguna, sem dómurinn metur trúverðugan og samrýmist rannsóknargögnum máls, meðal annars um að ratsjá lögreglubifreiðarinnar hafi verið réttilega prófuð fyrir og eftir mælingu, þykir sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í 3. tölulið. Þykir háttsemin réttilega færð undir 2. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. áður 1. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

4. töluliður.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglumannanna G og H 11. apríl 2020 voru þeir daginn áður við umferðareftirlit á Fitjabraut er þeir sáu hvar bifreiðinni […] af gerðinni Dodge Ram 2500 hafði verið lagt ofan á grasmön við hlið akvegar um Fitjabraut. Ákærði hafi staðið við hlið bifreiðarinnar, sem er skráð eign hans, en látið sig hverfa er lögreglu bar að. Hann hafi svo komið aftur skömmu síðar og gefið sig á tal við lögreglumennina. Samkvæmt skýrslunni gekkst ákærði í fyrstu við því að hafa lagt bifreiðinni á möninni, en neitaði því síðan og gekk á brott. Af ljósmyndum sem lögreglumennirnir tóku af bifreiðinni og aðstæðum í kringum hana má sjá skemmdir í grassverði manarinnar og nokkuð djúp hjólför. Ein myndin sýnir hvar grárri skutbifreið hefur verið lagt á malaröxl við akveginn, skammt frá Dodge bifreiðinni.

Ákærði gaf lögregluskýrslu vegna málsins 15. apríl sl. Hann neitaði sök og kvaðst hafa komið að bifreiðinni […] þar sem hún stóð olíulaus á grasmöninni. Hann kvaðst ekki vita hver lagði bifreiðinni á þessum stað, en hann hafi skilið lykil eftir í kveikjulás og einhver greinilega stolið bifreiðinni og skilið hana eftir á möninni.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi 19. nóvember sl. Hann kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls 11. og 18. desember. Lögreglumaðurinn G kom einn fyrir dóm vegna málsins, staðfesti ofangreinda skýrslu og bar með líkum hætti um málsatvik. Hann kvað ákærða hafa borið fyrir sig á vettvangi að bifreiðin […] væri olíulaus og því gæti hann ekki fært hana burt. Jafnframt hafi ákærði þrætt fyrir að hafa lagt bifreiðinni á greindum stað.

Dómurinn hefur gaumgæft myndupptöku af meintu broti, sem sýnir hvar bifreiðin […] stendur ofan á grasmön við Fitjabraut. Upptakan sýnir ekki ákærða nálægt bifreiðinni og þegar hann kemur í mynd er hann fjarri bifreiðinni og vill sem minnst ræða við þá þrjá lögreglumenn sem voru á staðnum. Upptakan styður þannig ekki að ákærði hafi tekið lögreglumennina tali á vettvangi. Þá staðreynir upptakan að dökkri skutbifreið var lagt í námunda við […] og er ekkert fram komið í málinu sem útilokar að ákærði hafi komið á þeirri bifreið á staðinn, enda kannaði lögregla ekki um hvaða bifreið væri að ræða. Ákærði neitar eindregið sök í þessum þætti málsins og greindi lögreglu frá því að einhver hlyti að hafa tekið bifreiðina […] í heimildarleysi og skilið hana eftir olíulausa á grasmöninni. Með hliðsjón af framansögðu og gegn eindreginni neitun ákærða þykir ekki loku skotið fyrir það að bifreiðin […] hafi verið tekin í heimildarleysi og skilin eftir á grasmöninni við Fitjabraut án þess að ákærði eigi þar hlut að máli. Ber því samkvæmt 108. gr., 1. mgr. 109. gr. og 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 að sýkna ákærða af meintu broti samkvæmt 4. tölulið.

5. töluliður.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglumannanna I og J voru þær kl. 09:00 að morgni laugardagsins 6. júní 2020 í lögreglubifreið á leið austur Sandgerðisveg er þær „fengu meldingu“ á hraðaratsjá bifreiðarinnar um að bifreið væri ekið á móti á 157 km/klst. Síðan hafi dregið snögglega úr hraða viðkomandi bifreiðar og J læst 141 km/klst. á skjá ratsjárinnar. Að sögn lögreglumannanna hafi aðeins ein bifreið verið á vettvangi og gat mælingin því aðeins átt við hana. Þær hafi því snúið bifreið sinni við, hafið eftirför, stöðvað för bifreiðarinnar […], af gerðinni Land Rover Discovery árgerð 2007 og haft tal af ökumanni, ákærða í málinu. Honum hafi verið boðið að sjá mælda tölu á skjá ratsjárinnar, en hann afþakkað. Í framhaldi hafi hann gengist við því að hafa ekið bifreiðinni á allt að 110 km/klst., en sagði mælinguna 141 km/klst. ekki geta staðist, enda kæmist bifreiðin ekki svo hratt. Í málinu liggur einnig fyrir vettvangsskýrsla lögreglumannanna, en samkvæmt henni var dagsbirta á vettvangi og umferð lítil. Í frumskýrslunni segir að hljóðupptaka af brotinu úr eyewitness búnaði sé vistuð, en vegna bilunar í upptökubúnaðinum hafi myndupptaka ekki varðveist.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi 19. nóvember sl., en gekkst við því að hafa greint sinn ekið bifreiðinni […] á 110 km/klst. Ákærði kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls 11. og 18. desember. Lögreglumennirnir I og J komu fyrir dóm og staðfestu ofangreindar skýrslur. Þær kváðust hafa verið á leið um Sandgerðisveg er þær fengu meldingu á hraðaratsjá lögreglubifreiðarinnar um að bifreið væri ekið á móti á 157 km/klst. Síðan hafi dregið úr hraða bifreiðarinnar og þær læst 141 km/klst. á skjá ratsjárinnar. Báðir lögreglumenn báru að engin önnur bifreið hafi verið á vettvangi og því gæti mælingin aðeins átt við bifreið ákærða. Þá báru báðir lögreglumenn að ekkert í nærumhverfi bifreiðanna tveggja gæti hafa truflað mælingu, kváðust báðir hafa lokið námskeiði í meðferð ratsjármælitækja lögreglu og báðir staðfestu sérstaklega að ratsjá hafi verið prófuð fyrir og eftir mælingu.

Ákærði leiddi K til vitnis í þessum þætti málsins. K kvaðst hafa verið í bifreið ákærða og á leið um Sandgerðisveg þegar ákærði hafi tekið fram úr einni bifreið og á sama tíma hafi verið önnur bifreið fyrir framan þá, sem ekið hafi verið hraðar en bifreið ákærða. Þannig hafi þrjár bifreiðar verið nánast í hnapp þegar lögregla ákvað að stöðva bifreið ákærða. K kvaðst halda að bifreið ákærða hafi verið á 110 km/klst.

Ákærði kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls og nýtur framburður síðastgreinds vitnis því ekki stoð í öðrum gögnum. Að því gættu og með hliðsjón af samhljóða dómsframburði lögreglumannanna tveggja um hraðamælinguna, sem dómurinn metur trúverðugan og samrýmist rannsóknargögnum máls, meðal annars um að engin önnur bifreið hafi verið á vettvangi þegar mæling fór fram og um það að ratsjá lögreglubifreiðarinnar hafi verið réttilega prófuð fyrir og eftir mælingu, þykir sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í 5. tölulið. Þykir háttsemin réttilega færð undir 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

6. töluliður.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglumannanna L og M voru þær kl. 13:26 fimmtudaginn 30. júlí 2020 við hraðamælingar á Reykjanesbraut, við InnriNjarðvík, þegar þær urðu varar við bifreiðina […] af gerðinni BMW þar sem henni var ekið vestur Reykjanesbraut og mældist hraði hennar 124 km/klst. samkvæmt ratsjá. Ökumanni var gefið merki um að stöðva, sem hann gerði og reyndist þar ákærði á ferð. Hann neitaði sök og kvaðst hafa ekið á 105 km/klst. Samkvæmt vettvangsskýrslu, sem ákærði neitaði að undirrita, var dagsbirta, blautt og umferð í meðallagi. Í frumskýrslu segir að upptaka af hraðamælingunni sé vistuð hjá lögreglu.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi 19. nóvember sl. Hann kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls 11. og 18. desember. Lögreglumennirnir L og M komu fyrir dóm og staðfestu ofangreindar skýrslur. Þær kváðust hafa verið við hraðamælingar á Reykjanesbraut, mælt bifreið ákærða á 124 km/klst. þar sem henni var ekið á móti kyrrstæðri lögreglubifreiðinni og læst þá tölu á skjá ratsjárinnar. Að sögn beggja lögreglumanna var bifreið ákærða á hægri akrein þegar mæling fór fram og engin önnur bifreið nálæg sem gæti hafa truflað mælinguna. Þó hafi ein önnur bifreið verið fyrir aftan bifreið ákærða, en hraði þeirrar bifreiðar verið sýnilega lægri. Ákærða hafi verið boðið að sjá læsta tölu, en hann afþakkað það. Báðir lögreglumenn báru að ekkert í nærumhverfi bifreiðanna gæti hafa truflað mælingu. Báðir kváðust hafa lokið námskeiði í meðferð ratsjármælitækja og báðir staðfestu það sem fram kemur í vettvangsskýrslu um að ratsjá hafi verið prófuð fyrir og eftir mælingu.

Dómurinn hefur gaumgæft myndupptöku af meintu broti og sést þar að lögreglubifreiðin er kyrrstæð við Reykjanesbraut þegar tveimur bifreiðum er ekið á móti. Annarri bifreiðinni er greinilega ekið hraðar en hinni, tekur fram úr henni og er á hægri akrein þegar hraðamæling fer fram. Samkvæmt upptökunni leikur enginn vafi á því að sú bifreið sem hraðar fór er BMW bifreiðin […] sem ákærði ók. Að þessu gættu og með hliðsjón af samhljóða dómsframburði lögreglumannanna tveggja um hraðamælinguna, sem dómurinn metur trúverðugan og samrýmist rannsóknargögnum máls, meðal annars um að ratsjá lögreglubifreiðarinnar hafi verið réttilega prófuð fyrir og eftir mælingu, þykir sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í 6. tölulið. Þykir háttsemin réttilega færð undir 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

7. töluliður.

Samkvæmt frumskýrslu M lögreglumanns var hún kl. 21:25 að kvöldi miðvikudagsins 19. ágúst 2020 við hraðamælingar á Reykjanesbraut, við InnriNjarðvík, ásamt lögreglumanninum N er þau urðu vör við bifreiðina […] af gerðinni Range Rover Sport þar sem henni var ekið vestur Reykjanesbraut og mældist hraði hennar 142 km/klst. samkvæmt ratsjá. Ökumanni var gefið merki um að stöðva, sem hann gerði. Reyndist þar ákærði á ferð. Hann neitaði sök. Samkvæmt vettvangsskýrslu, sem ákærði neitaði að undirrita, var rökkur og engin lýsing á vettvangi, þungfært og umferð lítil. Í frumskýrslu segir að upptaka af hraðamælingunni sé vistuð hjá lögreglu.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi 19. nóvember sl. Hann kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls 11. og 18. desember. Lögreglumennirnir M og N komu fyrir dóm og staðfestu ofangreindar skýrslur. Þau kváðust hafa verið við hraðamælingar á Reykjanesbraut, mælt bifreið ákærða á 142 km/klst. þar sem henni var ekið á móti lögreglubifreiðinni og læst töluna 142 á skjá ratsjárinnar. Að sögn beggja lögreglumanna var engin önnur bifreið nálægt þegar mæling fór fram og ekkert í nærumhverfi sem gæti hafa truflað mælinguna. Þeir kváðu ákærða hafa verið mjög æstan, hann stigið út og komið að lögreglubifreiðinni, séð læsta tölu á skjá ratsjárinnar, hann sagst vera að flýta sér og neitað sök. M bar að hún hefði lokið námskeiði í meðferð ratsjármælitækja og N kvaðst hafa fengið kennslu í meðferð þessara mælitækja þegar hann hóf störf hjá lögreglunni. Báðir lögreglumenn staðfestu það sem fram kemur í vettvangsskýrslu um að ratsjá hafi verið prófuð fyrir og eftir mælingu.

Dómurinn hefur gaumgæft myndupptöku af meintu broti og sést þar að lögreglubifreiðin er kyrrstæð við Reykjanesbraut þegar bifreið ákærða […] er ekið á móti. Samkvæmt upptökunni var engin önnur umferð nálæg þegar mæling var gerð. Leikur því enginn vafi á því að sú bifreið var mæld á 142 km/klst. Að því gættu og með hliðsjón af samhljóða dómsframburði lögreglumannanna tveggja um hraðamælinguna, sem dómurinn metur trúverðugan og samrýmist rannsóknargögnum máls, meðal annars um að ratsjá lögreglubifreiðarinnar hafi verið réttilega prófuð fyrir og eftir mælingu, þykir sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í 7. tölulið. Þykir háttsemin réttilega færð undir 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

8. töluliður.

Ákærða er hér gefið að sök að hafa þriðjudaginn 25. ágúst 2020 ekið bifreiðinni […] greitt inn á bifreiðaplan ÓB við Fitjabakka í Reykjanesbæ og þar ekið (spólað) bifreiðinni nokkra hringi þannig að hún skyldi eftir sig hjólför í veginum og reykur myndaðist frá dekkjum. Ákærði játaði háttsemi þessa fyrir dómi 19. nóvember sl. Með hliðsjón af þeirri játningu, sem samrýmist frumskýrslu lögreglu vegna málsins og ljósmynd af hinni reykspólandi bifreið, er ákærði sannur að sök í þessum þætti málsins og er háttsemin í ákæru réttilega heimfærð til 6. mgr. 20. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

9. töluliður.

Ákærða er hér gefið að sök að hafa laugardaginn 29. ágúst 2020 ekið bifreiðinni […] vestur Reykjanesbraut við Vogastapa í Reykjanesbæ á 135 km/klst., að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst. Ákærði játaði háttsemi þessa fyrir dómi 19. nóvember sl. Með hliðsjón af þeirri játningu, sem samrýmist rannsóknargögnum máls, er ákærði sannur að sök í þessum þætti málsins og er háttsemin í ákæru réttilega heimfærð til 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

10. töluliður.

1.

Ákærða er hér gefið að sök að hafa fimmtudaginn 28. maí 2020 ekið bifreiðinni […] af gerðinni Land Rover Discovery á Hafnarfjarðarvegi við Arnarnesveg í Garðabæ, sviptur ökurétti og á 111 km/klst., að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði var 80 km/klst. Ákærði gekkst við hraðakstursbrotinu á vettvangi, en var við það tækifæri ekki borinn sökum um sviptingarakstur.

Ákærði kom fyrir dóm vegna málsins 19. nóvember sl. og játaði þá einnig hraðakstursbrotið, en mótmælti því sem röngu að hann hafi verið sviptur ökurétti á greindum tíma og neitaði að því leyti sök samkvæmt þessum ákærulið.

Með hliðsjón af greiðri játningu ákærða á hraðakstursbrotinu, sem samrýmist rannsóknargögnum máls, er ákærði sannur að þeirri sök og er sú háttsemi í ákæru réttilega heimfærð til 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

2.

Af hálfu ákæruvaldsins er á því byggt að ákærði hafi hlotið dóm fyrir umferðarlagabrot í Hróarskeldu í Danmörku 9. janúar 2020 og þá verið sviptur ökurétti í eitt ár. Dómur þessi hafi verið löglega birtur fyrir ákærða á Íslandi 5. mars 2020 og hafi eins árs svipting ökuréttar tekið gildi þann dag. Ákærði hafi því verið sviptur ökurétti þegar lögregla hafði afskipti af honum 28. maí sl. og það hafi ákærði vitað. Breyti hér engu að mati ákæruvaldsins þótt láðst hafi að færa sviptinguna í sviptingarskrá lögreglu og að danski dómurinn birtist ekki á sakavottorði ákærða fyrr en 1. september. Telur ákæruvaldið að ákærði sé þannig sekur um sviptingarakstur samkvæmt 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 og beri að refsa honum samkvæmt því.

Hið umþrætta sviptingarakstursbrot er tekið upp í ákæru útgefinni 19. október 2020 og er þar auk refsikröfu gerð sú krafa að ákærði verði sviptur ökurétti samkvæmt 1. og 2. mgr. 99. gr. „og 104. gr. umferðarlaga nr. 77/2019“.

Um umferðarlagabrot framin erlendis segir í 104. gr. að hafi íslenskur ríkisborgari sætt sviptingu ökuréttar erlendis fyrir verknað sem samkvæmt íslenskum umferðarlögum hefði varðað sviptingu ökuréttar megi svipta hann þeim rétti í sakamáli og komi þá að öðru leyti til framkvæmda ákvæði 98.101. gr. íslenskra umferðarlaga. Er ákvæði þetta nær samhljóða samsvarandi ákvæði í eldri umferðarlögum nr. 50/1987, þó þannig að þar sagði að svipta megi mann ökurétti hér á landi vegna erlends umferðarlagabrots „í sérstöku opinberu máli“.

Samkvæmt e. lið 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal í ákæru greina svo glöggt sem verða má kröfur ákæruvaldsins um refsingu og önnur viðurlög, þar á meðal um sviptingu réttinda. Í ákæru lögreglustjóra 19. október 2020 er ekki krafist staðfestingar á ökuréttarsviptingu ákærða samkvæmt hinum danska dómi og var sú krafa fyrst sett fram við munnlegan flutning málsins. Samkvæmt 1. mgr. 180. gr. sömu laga má ekki dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir og ekki dæma aðrar kröfur á hendur honum en í ákæru segir. Að þessu gættu og með hliðsjón af orðalagi 104. gr. umferðarlaga verður að telja að ákæruvaldinu hafi borið að krefjast þess í ákæru að hin erlenda ökuréttarsvipting yrði staðfest hér á landi með dómi og að án þess verði hinn danski dómur að því leyti ekki talinn hafa réttaráhrif gagnvart ákærða. Þess utan liggur ekkert fyrir um að þegar hinn danski dómur var birtur ákærða hafi honum verið gerð grein fyrir því að dómurinn hefði eða gæti haft réttaráhrif hér á landi. Benda önnur gögn málsins þvert á móti til þess að bæði ákærði og lögregla hafi til skamms tíma staðið í öndverðri trú. Að þessu sögðu og með vísan til 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 ber að sýkna ákærða af meintu broti gegn 1. mgr. 58. gr. umferðarlaga.

11. 13. töluliður.

1.

Ákærða eru hér í fyrsta lagi gefin að sök þrjú eðlislík umferðarlagabrot, sem öll byggja á rafrænni hraðamælingu lögreglu. Samkvæmt 11. tölulið er honum gefið að sök að hafa miðvikudaginn 23. september 2020 kl. 18:54 ekið bifreiðinni […], sem er af gerðinni Range Rover Sport, á Sandgerðisvegi um Miðnesheiði, sviptur ökurétti, notandi farsíma án þess að hafa til þess handfrjálsan búnað og á 106 km/klst., þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst. Er sú háttsemin talin varða við 3. mgr. 37. gr., 1. mgr. 57. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Þá er ákærða samkvæmt 12. tölulið gefið að sök að hafa sama dag kl. 22:29 ekið sömu bifreið á Sandgerðisvegi um Miðnesheiði, sviptur ökurétti og á 164 km/klst. og er sú háttsemi talin varða við 3. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Loks er ákærða gefið að sök í 13. tölulið að hafa mánudaginn 28. september ekið bifreiðinni […], sem er af gerðinni Land Rover Discovery, á Sandgerðisvegi um Miðnesheiði, sviptur ökurétti, notandi farsíma án þess að hafa til þess handfrjálsan búnað og á 120 km/klst. Er sú háttsemi talin varða við 3. mgr. 37. gr., 1. mgr. 57. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Ákærði kom fyrir dóm 19. nóvember sl. og neitaði sök samkvæmt 11. og 12. tölulið en játaði sök samkvæmt 13. tölulið. Hann kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð máls 11. og 18. desember.

Að því er varðar 11. tölulið liggur fyrir skýrsla lögreglu um rafræna hraðamælingu, en samkvæmt henni var dökkri jeppabifreið greint sinn ekið um Miðnesheiði á 106 km/klst. Á meðfylgjandi ljósmynd sést karlkyns ökumaður, íklæddur ljósleitri yfirhöfn, halda á farsíma í hægri hendi meðan. Myndin sýnir ekki skráningarplötu á framhlið bifreiðarinnar og virðist sem hún sé ekki til staðar. Af myndinni að dæma virðist ökumaður bifreiðarinnar greinilega vera ákærði í þessu máli og er sú ályktun dómsins reist á gaumgæfilegri skoðun og samanburði á umræddri mynd og allmörgum myndupptökum af ákærða, sem liggja frammi í málinu. Telur dómurinn þannig engum vafa undirorpið að ljósmynd lögreglu sýni að hér sé ákærði á ferð. Að því gættu og með vísan til rannsóknargagna málsins er sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi greint sinn verið að nota farsíma án þess að hafa til þess handfrjálsan búnað og bifreið hans mælst á 106 km/klst. Er ákærði þannig sekur um brot á 3. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 57. gr., sbr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Ákæruvaldið hefur ekki getað útskýrt af hverju ekki sé tekið tillit til vikmarka við hina rafrænu hraðamælingu líkt og gert er í fyrri ákæruliðum er byggjast á ratsjármælingum lögreglumanna. Að því gættu og með hliðsjón af 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga um meðferð sakamála verður við það miðað að ákærði hafi greint sinn mælst á 102 km/klst. og honum refsað samkvæmt því.

Að því er varðar 12. tölulið liggur fyrir skýrsla lögreglu um rafræna hraðamælingu, en samkvæmt henni virðist sömu jeppabifreið greint sinn ekið um Miðnesheiði á 164 km/klst. Myndin sýnir ekki skráningarplötu á framhlið bifreiðarinnar og virðist sem hún sé ekki til staðar. Á meðfylgjandi ljósmynd sést að áliti dómsins sami karlmaður, í sömu yfirhöfn og í 11. tölulið greinir. Er sú ályktun dómsins reist á gaumgæfilegri skoðun og samanburði á umræddri mynd og allmörgum myndupptökum af ákærða, sem liggja frammi í málinu. Telur dómurinn þannig engum vafa undirorpið að ljósmynd lögreglu sýni að hér sé ákærði á ferð. Að því gættu og með vísan til rannsóknargagna málsins er sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi greint sinn verið ökumaður umræddrar bifreiðar og hún mælst á 164 km/klst. Er ákærði þannig sekur um brot á 3. mgr. 37. gr., 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Ákæruvaldið hefur ekki getað útskýrt af hverju ekki sé tekið tillit til vikmarka við hina rafrænu hraðamælingu líkt og gert er í fyrri ákæruliðum er byggjast á ratsjármælingum lögreglumanna. Að því gættu og með hliðsjón af 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga um meðferð sakamála verður við það miðað að ákærði hafi greint sinn mælst á 159 km/klst. og honum refsað samkvæmt því.

Fyrir dómi játaði ákærði þá sök samkvæmt 13. tölulið að hafa greint sinn ekið bifreiðinni […] á Sandgerðisvegi um Miðnesheiði, notandi farsíma án þess að hafa til þess handfrjálsan búnað og á 120 km/klst. Samrýmist sú játning rannsóknargögnum máls og er ákærði þannig sekur um brot á 3. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 57. gr., sbr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Ákæruvaldið hefur ekki getað útskýrt af hverju ekki sé tekið tillit til vikmarka við hina rafrænu hraðamælingu líkt og gert er í fyrri ákæruliðum er byggjast á ratsjármælingum lögreglumanna. Að því gættu og með hliðsjón af 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga um meðferð sakamála verður við það miðað að ákærði hafi greint sinn mælst á 116 km/klst. og honum refsað samkvæmt því.

2.

Ákærða er einnig gefið að sök í töluliðum 11.13. að hafa í umrædd skipti ekið tilgreindum bifreiðum sviptur ökurétti og eru þau brot talin varða við 1. mgr. 58. gr., 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Með vísan til alls þess sem rakið er undir ákærulið 10.2. að framan ber að sýkna ákærða af umræddri háttsemi.

14. töluliður.

Samkvæmt frumskýrslu O lögreglumanns voru hún og P á leið um Norðurlandsveg, við Kjálkavegamót í Akrahreppi, kl. 21:41 að kvöldi föstudagsins 2. október 2020 þegar þau sáu Range Rover bifreiðinni […] ekið úr gagnstæðri átt og mældu hraða hennar með ratsjá á 142 km/klst. þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km/klst. Haft var tal af ökumanni bifreiðarinnar, ákærða í málinu og taldi hann sig hafa ekið rétt yfir 120 km/klst. Ákærði var ekki með ökuskírteini á sér. Samkvæmt vettvangsskýrslu var myrkur og engin lýsing á vettvangi, þurrt og umferð lítil. Í frumskýrslu er áréttað að umferð hafi verið lítil á vettvangi og geti mæling ekki átt við aðra bifreið.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi 19. nóvember sl. og kaus að mæta ekki fyrir dóm við aðalmeðferð 11. og 18. desember. Lögreglumennirnir O og P komu fyrir dóm og staðfestu ofangreindar skýrslur. Þeir kváðu engan vafa leika á því að þeir hafi mælt hraða bifreiðar ákærða á 142 km/klst. og læst þá tölu á skjá ratsjárinnar. Báðir lögreglumenn báru að engin önnur bifreið hafi verið á vettvangi og því gæti mælingin aðeins átt við bifreið ákærða. Þá báru báðir lögreglumenn að ekkert í nærumhverfi bifreiðanna tveggja gæti hafa truflað mælingu, kváðust báðir hafa lokið námskeiði í meðferð ratsjármælitækja lögreglu og báðir staðfestu sérstaklega að ratsjá hafi verið prófuð fyrir og eftir mælingu. Fram kom í máli beggja lögreglumanna að O hafi ein rætt við ákærða á vettvangi. O bar að skráningarmerki hafi vantað á framhlið bifreiðar ákærða og hann ekki getað framvísað ökuskírteini. Hún hafi kannað sömu atriði á vettvangi og fengið staðfest gegnum málaskrá lögreglu að skráningarmerkið hafði verið tilkynnt glatað og að ákærði væri með gild ökuréttindi.

Með hliðsjón af samhljóða dómsframburði lögreglumannanna tveggja um hraðamælinguna, sem dómurinn metur trúverðugan og samrýmist rannsóknargögnum máls, meðal annars um að engin önnur bifreið hafi verið á vettvangi þegar mæling fór fram og um það að ratsjá lögreglubifreiðarinnar hafi verið réttilega prófuð fyrir og eftir mælingu, þykir sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um það hraðakstursbrot sem honum er gefin að sök í 14. tölulið og þykir sú háttsemi réttilega færð undir 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Ákærða er í þessum ákærulið jafnframt gefið að sök að hafa ekið nefndri bifreið sviptur ökurétti og er það brot talið varða við 1. mgr. 58. gr., 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga.

Eins og að ofan greinir fékk lögregla staðfest á vettvangi að ákærði væri með gild ökuréttindi hér á landi. Að því gættu og annars með vísan til alls þess sem rakið er undir ákærulið 10.2. að framan ber að sýkna ákærða af umræddri háttsemi.

Þá ber einnig að sýkna ákærða af meintu broti gegn 8. mgr. 58. gr. umferðarlaga fyrir að hafa ekki haft ökuskírteini meðferðis umrætt sinn, enda liggur nægjanlega fyrir að ákærði hafði á greindum tíma útvegað sér stafrænt ökuskírteini en gat ekki kallað það fram í farsíma sínum á vettvangi vegna skorts á netsambandi.

II. Ákvörðun refsingar og annarra viðurlaga.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hlaut hann sektardóm í Danmörku 9. janúar 2020 fyrir umferðarlagabrot framin þar í landi. Hefur sá dómur enga þýðingu við ákvörðun refsingar og sviptingar ökuréttar í máli þessu og gildir hið sama um önnur brot ákærða samkvæmt sakavottorði.

Ákærði er í þessu máli sakfelldur fyrir fjölmörg umferðarlagabrot og ber að tiltaka refsingu fyrir þau samkvæmt reglum 98. gr. umferðarlaga, sbr. og ákvæðum 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 að forminu til. Að því gættu þykir refsing ákærða réttilega ákveðin 1.305.000 króna sekt til ríkissjóðs. Greiði ákærði ekki þá sekt innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu skal koma hennar í stað 44 daga fangelsi.

Ákærði hefur unnið til sviptingar ökuréttar vegna brots samkvæmt 12. tölulið. Með vísan til 1. mgr. 99. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 þykir sú svipting hæfilega ákveðin tveir mánuðir frá dómsbirtingu að telja.

Samkvæmt greindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða hluta sakarkostnaðar. Áfallinn sakarkostnaður er enginn. Er því aðeins um að ræða aksturskostnað og málsvarnarlaun Á-kvk-ef B-kvk-ef E-kvk-ef verjanda ákærða. Ákærði hefur samkvæmt framansögðu verið sýknaður af hluta sakarefnis. Því til samræmis þykir rétt að ákærði greiði 2/3 hluta málsvarnarlauna verjanda síns, en 1/3 hluti þeirra greiðist úr ríkissjóði. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til tímaskýrslu verjanda þykja málsvarnarlaun hæfilega ákveðin 684.500 krónur og hefur þá ekki verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Ákærði greiði einn 43.092 króna aksturskostnað verjanda.

J-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, greiði 1.305.000 króna sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu, en sæti ella fangelsi í 44 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvo mánuði frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði greiði 2/3 hluta 684.500 króna málsvarnarlauna Á-kvk-ef B-kvk-ef E-kvk-ef verjanda síns, en 1/3 hluti þeirra greiðist úr ríkissjóði. Þá greiði ákærði 43.092 króna aksturskostnað verjanda.

J-kk-nf J-kk-nf

Dómsorð:

Ákærði, X, greiði 1.305.000 króna sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu, en sæti ella fangelsi í 44 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvo mánuði frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði greiði 2/3 hluta 684.500 króna málsvarnarlauna Á-kvk-ef B-kvk-ef E-kvk-ef verjanda síns, en 1/3 hluti þeirra greiðist úr ríkissjóði. Þá greiði ákærði 43.092 króna aksturskostnað verjanda.

J-kk-nf J-kk-nf