S-639/2018

Mál þetta, sem dómtekið var 21. nóvember sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 30. október 2018, á hendur A-x-x Z-x-x, kt. [...],[...], Reykjavík, fyrir nytjastuld og umferðalagabrot með því að hafa, aðfaranótt sunnudags 8. janúar 2017, tekið bifreiðina [...] í heimildarleysi þar sem hún stóð í bifreiðastæði við Tryggvagötu í Reykjavík og ekið henni án gildra ökuréttinda og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa áfengis (í blóði mældist vínandi 1,25‰) vestur Tryggvagötu, ekki sinnt stöðvunarmerkjum lögreglu er hún hugðist stöðva aksturinn heldur ekið áfram og beygt inn Geirsgötu til vesturs, ekið upp á umferðareyju við gatnamót Geirsgötu og Tryggvagötu þar sem bifreiðin hafnaði á umferðarskilti sem staðsett var á umferðareyjunni, ekið áfram austur Geirsgötu, yfir gangstétt á milli Tryggvagötu 17 og Tryggvagötu 19 og síðan vestur Tryggvagötu þar sem hann stöðvaði bifreiðina við Tryggvagötu 19c og hljóp frá vettvangi þrátt fyrir ítrekuð fyrirmæli lögreglumanna um að stöðva för sína, að Garðastræti 13 þar sem lögregla handtók hann.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 3. mgr. 5. gr., 1. mgr. 10. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 19. gr. lögreglulaga nr. 90/1996.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Við meðferð málsins féll ákæruvaldið frá þeim lið ákæru sem laut að því að ákærði hefði ekið án gildra ökuréttinda.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 24. október 2018, hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi.

Með hliðsjón af framangreindu og sakarefni þessa máls þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Í ákæru er ekki að finna kröfu um sviptingu ökuréttar ákærða. Samkvæmt 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 má hvorki dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir né heldur dæma aðrar kröfur á hendur honum. Verður ákærði því ekki dæmdur til þess að sæta sviptingu ökuréttar.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kvk-ef M-kvk-ef lögmanns, 105.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og 24.255 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-x-x Z-x-x, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kvk-ef M-kvk-ef, 105.400 krónur og 24.255 krónur í annan sakarkostnað.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf