S-1033/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 27. október 2011, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 16. september 2011 á hendur R-kk-þgf T-kk-þgf E-kk-þgf, kt. […],[…], Kópavogi, fyrir stórfellda líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 2. janúar 2011, framan við veitingastaðinn Monte Carlo, Laugavegi 34a í Reykjavík, slegið G-kk-þf S-kk-þf H-kk-þf með krepptum hnefa í andlit með þeim afleiðingum að hann féll aftur fyrir sig og skall með hnakkann í jörðina. Hlaut G-kk-nf S-kk-nf þreifieymsli yfir höfði, skurð hægra megin á aftanverðu höfði, innanbastblæðingu hægra megin á heila og höfuðkúpubrot.

Þetta er talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar.

Í ákæru málsins er af hálfu G-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef, kt. […], krafist skaða- og miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 7.759.307 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. janúar 2011, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. mgr., sömu laga að liðnum mánuði frá dagsetningu skaðabótakröfu, 8. mars 2011, til greiðsludags.

Ákærði krefst vægustu refsingar er lög leyfa og þess að hún verði skilorðsbundin að öllu leyti. Ákærði viðurkennir bótaskyldu í málinu en mótmælir kröfu brotaþola sem of hárri.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í júlí 1984. Í sakavottorði ákærða kemur fram að hann gekkst undir greiðslu 47.000 króna sektar með lögreglustjórasátt hinn 15. apríl 2004 vegna fíkniefnalagabrots og umferðarlagabrots. Með dómi 23. mars 2005 var honum gert að sæta fangelsi í 30 daga, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir brot gegn 245. gr. almennra hegningarlaga. Þá var hann dæmdur 7. nóvember 2007 í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 248. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga. Skilorðsdómurinn frá 23. mars 2005 var dæmdur upp. Við ákvörðun refsingar nú ber að líta til greiðrar játningar ákærða og er hún virt honum til málsbóta. Einnig ber að horfa til þess að ákærði viðurkennir bótaskyldu. Samkvæmt fyrirliggjandi læknisvottorðum voru afleiðingar árásar ákærða alvarlegar og horfir það til refsiþyngingar. Nánar tiltekið segir í vottorði B-kk-ef K-kk-ef sérfræðilæknis á slysa- og bráðadeild Landspítala, dags. 19. febrúar 2011, að brotaþoli hafi hlotið heilablæðingu, svokallaða subdural blæðingu (innanbastblæðingu) hægra megin, og höfuðkúpubrot. Þá segir í vottorði G-kvk-ef K-kvk-ef, endurhæfingarlæknis á Landspítalanum, dags. 18. október 2011, að brotaþoli hafi fengið „nokkuð alvarlegan heilaáverka“ og tognun í hálsi. Samkvæmt mati sem fram hafi farið á Grensásdeild sex vikum eftir áverkann hafi brotaþoli verið með merki um væga hugræna skerðingu, skertan kraft og breytt skyn í vinstri líkamshelmingi, hálstognun og svima. Um væri að ræða afleiðingar heilaáverkans. Auk þess hafi hann hafi fengið flog en það væri einnig afleiðing áverkans. Þá segir í vottorðinu að um stuttan tíma hafi verið að ræða frá því brotaþoli hlaut áverkann og þar til matið fór fram og búast mætti við frekari framförum. Ákæruvaldið vísar um hæfilega refsingu ákærða til dóms Hæstaréttar í máli nr. 365/2006 þar sem dæmt var 12 mánaða fangelsi fyrir tvær líkamsárásir, en í annarri árásinni var um að ræða heilaáverka. Einnig er vísað til dóms nr. 413/2007 en þar var refsing ákveðin fangelsi í 14 mánuði fyrir líkamsárás, sem leiddi til heilaskaða, og önnur smærri brot. Skilorðsbundin refsiákvörðun sem sakborningurinn hafði áður hlotið var felld inn í refsingu hans. Í báðum málunum höfðu ákærðu neitað sök. Með vísan til þessara dóma en að teknu tilliti skýlausrar játningar ákærða í máli þessu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði. Við ákvörðun þess hvort skilorðsbinda eigi refsingu ákærða ber að líta til þess að sakaferill hans er óverulegur, ólíkt því sem var í dómi Hæstaréttar nr. 365/2007. Þá hefur hann ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot, eins og ákærði í dómi Hæstaréttar nr. 413/2007. Afleiðingar árásar ákærða voru hins vegar svo alvarlegar að útilokað er að refsing hans verði að öllu leyti skilorðsbundin. Að þessu virtu þykir rétt að fresta fullnustu sjö mánaða refsingar ákærða og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Eins og áður segir viðurkennir ákærði bótaskyldu en mótmælir kröfunni sem of hárri. Í þinghaldi 27. október 2011 var af hálfu brotaþola lögð fram leiðrétt bótakrafa, þannig að höfuðstóll kröfunnar er lækkaður úr 7.759.307 krónum í 5.588.446 krónur. Bótakrafan sundurliðast þannig:

Sjúkrakostnaður 3.173.697 kr.

Annað fjártjón 251.575 kr.

Þjáningabætur (80x1540) + 12x2879) 157.640 kr.

Miskabætur 1.000.000 kr.

Lögmannskostnaður 1.005.534 kr.

(grunngjald v/ málflutnings 113.785 kr. og

15% af 4.582.912 kr., 687.437 kr.,

auk 204.312 kr. v/vsk)

Lögð hafa verið fram gögn um að brotaþoli sé ekki sjúkratryggður hér á landi og ekki í Kanada þar sem hann er búsettur. Sjúkrakostnaður brotaþola samkvæmt reikningi Landspítala, dags. 8. febrúar 2011, nemur 27.813 Kanadadollurum, eða 3.133.690 krónum. Þá hafa verið lagðir fram fjórir aðrir reikningar Landspítala, að fjárhæð 15.792 krónur, 11.382 krónur, 8.672 krónur og 600 krónur. Einnig gerir brotaþoli kröfu vegna lyfjakostnaðar, 3.561 króna. Brotaþoli gerir jafnframt kröfu um bætur vegna þess að hann hafi misst af flugi frá New York til Toronto, 101.575 krónur. Allir þessir kröfuliðir eru studdir reikningum og ber að dæma ákærða til að greiða þennan kostnað, sbr. 1. mgr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Krafa um bætur fyrir föt sem hafi eyðilagst, að fjárhæð 150.000 krónur, er ekki studd gögnum og verður þessum kröfulið því hafnað.

Með vísan til 3. gr. skaðabótalaga er fallist á kröfu brotaþola um þjáningabætur í þrjá mánuði, þar af 12 daga rúmliggjandi, eða 157.640 krónur.

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna árásarinnar á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga. Brotaþoli gerir kröfu um miskabætur að fjárhæð 1.000.000 króna og vísar því til stuðnings til dóms Hæstaréttar í máli nr. 245/2008. Með hliðsjón af téðum dómi verður fallist á þessa kröfu brotaþola.

Samkvæmt framansögðu ber ákærða að greiða brotaþola samtals 4.432.912 krónur, auk vaxta eins og í dómsorði greinir en með hliðsjón af því að brotaþoli lagði fram leiðrétta bótakröfu í þinghaldi 27. október 2011 þykir rétt að dráttarvextir reiknist frá dómsuppsögu, sbr. sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Þá ber ákærða samkvæmt 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 að greiða brotaþola málskostnað. Gerð er krafa um 1.005.534 krónur í málskostnað og er hún reist á ákvæði í gjaldskrá um þóknun fyrir munnlega flutt mál, en farið var með mál þetta sem játningamál samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008. Þykir málskostnaður hæfilega ákveðinn 300.000 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað málsins, alls 231.415 krónur. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða kostnað vegna læknisvottorðs, 31.050 krónur, og 12.115 krónur vegna blóðtökuvottorðs. Þóknun verjanda ákærða þykir hæfilega ákveðin 188.250 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, R-kk-nf T-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í níu mánuði, en fresta skal fullnustu sjö mánaða refsingarinnar og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði G-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf 4.432.912 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 2. janúar 2011 til dómsuppsögu, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði G-kk-þgf S-kk-þgf 300.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 231.415 krónur í sakarkostnað, þar með talda 188.250 króna þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf