E-885/2017

Mál þetta var höfðað með stefnu birtri 10. mars 2017 og dómtekið 16. apríl 2018. Stefnandi er Þrotabú Griffins á Íslandi ehf., Garðastræti 36, 101 Reykjavík. Stefnda er Á-kvk-nf V. R-kvk-nf A-kvk-nf, Hverafold 128, 112 Reykjavík.

Stefnandi gerir eftirfarandi dómkröfur:

Að rift verði með dómi greiðslum stefnanda til stefndu að fjárhæð 320.000 krónur þann 2.5.2014, að fjárhæð 40.000 krónur þann 10.6.2014, að fjárhæð 350.000 krónur þann 1.7.2014, að fjárhæð 100.000 krónur þann 26.8.2014, að fjárhæð 250.000 krónur þann 29.8.2014, að fjárhæð 50.000 krónur þann 9.9.2014, að fjárhæð 50.000 krónur þann 19.9.2014, að fjárhæð 390.000 krónur þann 30.9.2014, að fjárhæð 60.000 krónur þann 21.10.2014, að fjárhæð 300.000 krónur þann 31.10.2014, að fjárhæð 400.000 krónur þann 28.11.2014, að fjárhæð 200.000 krónur þann 19.12.2014, að fjárhæð 150.000 krónur þann 12.1.2015, að fjárhæð 350.000 krónur þann 2.3.2015, að fjárhæð 60.000 krónur þann 23.3.2015, að fjárhæð 160.000 krónur þann 24.3.2015, að fjárhæð 60.000 krónur þann 7.4.2015, að fjárhæð 135.000 krónur þann 4.5.2015, að fjárhæð 200.000 krónur þann 8.5.2015, að fjárhæð 200.000 krónur þann 1.6.2016, að fjárhæð 200.000 krónur þann 19.6.2015, að fjárhæð 50.000 krónur þann 25.6.2015, að fjárhæð 300.000 krónur þann 30.6.2015, að fjárhæð 130.000 krónur þann 10.7.2015, að fjárhæð 200.000 krónur þann 17.7.2015, að fjárhæð 120.000 krónur þann 30.7.2015, að fjárhæð 100.000 krónur þann 20.8.2015, að fjárhæð 300.000 krónur þann 1.9.2015, að fjárhæð 150.000 krónur þann 18.9.2015, að fjárhæð 300.000 krónur þann 1.10.2015, að fjárhæð 120.000 krónur þann 24.11.2015, að fjárhæð 450.000 krónur þann 2.12.2015, að fjárhæð 100.000 krónur þann 29.1.2016, að fjárhæð 500.000 krónur þann 11.2.2016, að fjárhæð 350.000 krónur þann 2.3.2016, að fjárhæð 150.000 krónur þann 4.4.2016, að fjárhæð 300.000 krónur þann 7.4.2016.

Að stefndu verði gert að endurgreiða stefnanda kr. 7.645.000, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af 320.000 krónur þann 2.5.2014, að fjárhæð 40.000 krónur þann 10.6.2014, að fjárhæð 350.000 krónur þann 1.7.2014, að fjárhæð 100.000 krónur þann 26.8.2014, að fjárhæð 250.000 krónur þann 29.8.2014, að fjárhæð 50.000 krónur þann 9.9.2014, að fjárhæð 50.000 krónur þann 19.9.2014, að fjárhæð 390.000 krónur þann 30.9.2014, að fjárhæð 60.000 krónur þann 21.10.2014, að fjárhæð 300.000 krónur þann 31.10.2014, að fjárhæð 400.000 krónur þann 28.11.2014, að fjárhæð 200.000 krónur þann 19.12.2014, að fjárhæð 150.000 krónur þann 12.1.2015, að fjárhæð 350.000 krónur þann 2.3.2015, að fjárhæð 60.000 krónur þann 23.3.2015, að fjárhæð 160.000 krónur þann 24.3.2015, að fjárhæð 60.000 krónur þann 7.4.2015, að fjárhæð 135.000 krónur þann 4.5.2015, að fjárhæð 200.000 krónur þann 8.5.2015, að fjárhæð 200.000 krónur þann 1.6.2016, að fjárhæð 200.000 krónur þann 19.6.2015, að fjárhæð 50.000 krónur þann 25.6.2015, að fjárhæð 300.000 krónur þann 30.6.2015, að fjárhæð 130.000 krónur þann 10.7.2015, að fjárhæð 200.000 krónur þann 17.7.2015, að fjárhæð 120.000 krónur þann 30.7.2015, að fjárhæð 100.000 krónur þann 20.8.2015, að fjárhæð 300.000 krónur þann 1.9.2015, að fjárhæð 150.000 krónur þann 18.9.2015, að fjárhæð 300.000 krónur þann 1.10.2015, að fjárhæð 120.000 krónur þann 24.11.2015, að fjárhæð 450.000 krónur þann 2.12.2015, að fjárhæð 100.000 krónur þann 29.1.2016, að fjárhæð 500.000 krónur þann 11.2.2016, að fjárhæð 350.000 krónur þann 2.3.2016, að fjárhæð 150.000 krónur þann 4.4.2016, að fjárhæð 300.000 krónur þann 7.4.2016.

Að stefnda verði dæmd til að greiða stefnanda málskostnað.

Af hálfu stefndu er þess krafist að hún verði sýknuð, en til vara að fjárkröfur verði lækkaðar verulega. Hún krefst einnig málskostnaðar.

I.

Málsatvik og helstu ágreiningsefni

Bú félagsins Griffins á Íslandi ehf., var tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 21. september 2016. Frestdagur við skiptin var 13. apríl 2016. Félagið var stofnað árið 2008 af þáverandi eiginmanni stefndu, A-x-x R-x-x R-x-x, sem var jafnframt eigandi, framkvæmdastjóri og stjórnarformaður félagsins.

Við skoðun á færslum af bankareikningi félagsins komu í ljós þó nokkrar greiðslur af reikningi félagsins inn á persónulegan bankareikning stefndu á tímabilinu frá 2. maí 2014 til og með 7. apríl 2016. Samtals nema þessar greiðslur 1.970.000 krónum á tímabilinu frá 24. nóvember 2015 til 7. apríl 2016, eða sex mánuðum fyrir frestdag, og 5.675.000 krónum á tímabilinu frá 2. maí 2014 til 1. október 2015, eða sex til tuttugu og fjórum mánuðum fyrir frestdag. Samtals nema greiðslurnar 7.645.000 krónum, sem er stefnufjárhæð málsins.

Við skýrslutökur hjá skiptastjóra upplýsti framkvæmdastjóri félagsins að þessar greiðslur hefðu verið tilkomnar vegna skulda félagsins við hann. Skiptastjóri sendi stefndu riftunaryfirlýsingu þann 13. desember 2016 sem var svarað þann 3 febrúar 2017 af framkvæmdastjóra félagsins. Þar kemur fram að stefnda hafi gengist í ábyrgð fyrir félagið sem hún hafi þurft að greiða og með því eignast endurkröfu á hendur félaginu. Umræddum greiðslum hafi verið ráðstafað inn á þá endurkröfu.

Stefnandi skoraði á stefndu að leggja fram gögn um að hún hefði gengist í ábyrgð fyrir félagið og gögn um það hvaða greiðslur hún hefði innt af hendi á grundvelli þeirrar ábyrgðar, en tók jafnframt fram að það myndi ekki breyta því að um riftanlegar greiðslur væri að ræða.

Í þrotabú Griffins á Íslandi var lýst einni kröfu, sem nam kr. 12.162.829 krónum, vegna Tollstjórans í Reykjavík. Hluti þeirrar fjárhæðar eru ógreiddar greiðslur vegna virðisaukaskatts, upphaflega að fjárhæð 4.461.735 kr., sem ekki er gerður ágreiningur um að félagið skuldi, en aðrar fjárhæðir eru byggðar á áætlunum.

Ágreiningur þessa máls varðar það hvort greiðslur til stefndu eru gjöf eða greiðsla á skuld. Þá er deilt um gjaldfærni félagsins á þeim tíma þegar greiðslur á tímbilinu sex til tuttugu og fjóra mánuði fyrir frestdag, voru inntar af hendi, hvort þær hafi verið ótilhlýðilegar og til hagsbóta fyrir kröfuhafa á kostnað annarra hluthafa.

Við meðferð málsins gáfu stefnda og A-x-x R-x-x R-x-x skýrslu fyrir dómi.

II

Helstu málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir á því að greiðslurnar séu riftanlegar á grundvelli 131. gr. laga um gjaldþrotaskipti nr. 21/1991. Stefnda hafi ekki lagt fram nein gögn sem máli skipti til staðfestingar á þeim skýringum að um endurgreiðslu á skuld sé að ræða. Greiðslur sem fóru fram á tímabilinu frá 13. október 2015 til 13. apríl 2016, samtals að fjárhæð 1.970.000 krónur, séu riftanlegar á grundvelli 1. mgr. 131. gr. gþl. enda hafi þær verið inntar af hendi innan sex mánaða frá frestdegi. Aðrar greiðslur, samtals 5.675.000 krónur, séu riftanlegar samkvæmt 2. mgr. 131. gr. laganna, sem mæli fyrir um að slíkar greiðslur séu riftanlegar nema leitt sé í ljós að þrotamaðurinn hafi þá verið gjaldfær og það þrátt fyrir afhendinguna, en stefnda, sem beri sönnunarbyrðina fyrir því, hafi ekki sýnt fram á það. Þar sem stefnda sé nákomin stefnanda í skilningi 3. gr. gþl. taki fresturinn til 24 mánaða fyrir frestdag.

Stefnandi byggir jafnframt á því að framangreindar greiðslur séu riftanlegar á grundvelli 134. gr. gþl. með vísan til þess að þær hafi skert greiðslugetu þrotamanns verulega. 1. mgr. 134. gr. taki til greiðslna 6 mánuðum fyrir frestdag og 2. mgr. 134. gr. eigi við um greiðslur frá 6–24 mánuðum fyrir frestdag. Félagið hafi verið í verulegri skuld enda nemi lýstar kröfur rúmlega 12 milljónum. Þær greiðslur sem krafist er riftunar á nemi tæpum 7,7 milljónum og hafi augljóslega skert greiðslugetu stefnanda verulega og raskað jafnræði kröfuhafa með ólögmætum hætti.

Þá byggir stefnandi á því að greiðslurnar séu riftanlegar á grundvelli 141. gr. gþl. þar sem þær feli í sér ráðstafanir sem hafi verið á ótilhlýðilegan hátt til hagsbóta fyrir stefndu á kostnað annarra kröfuhafa og leitt til þess að tæplega 7,7 milljónir hafi ekki verið til reiðu til fullnustu fyrir kröfuhafa og það hafi leitt til skuldaaukningar kröfuhöfum til tjóns. Stefnda hafi vitað eða mátt vita um ógjaldfærni félagsins enda sé hún eiginkona eiganda og framkvæmdastjóra félagsins.

Krafa stefnanda um endurgreiðslu á 7.645.000 kr. byggi á 142. gr. gþl., en samkvæmt ákvæðinu skal sá sem hafði hag af riftanlegri greiðslu greiða þrotabúinu fé sem svarar til þess sem greiðsla þrotamannsins hefur orðið honum að notum, eða bætur eftir almennum reglum.

III.

Helstu málsástæður og lagarök stefndu

Stefnda hafnar því að um sé að ræða gjafagerninga, heldur séu þetta greiðslur skulda Griffins á Íslandi ehf. við stefndu, en hún hafi ásamt eiginmanni sínum gengist í ábyrgðir fyrir félagið og greitt skuldir þess, samtals að fjárhæð 62.774.461 króna. Stefnda vísar til þess að sérstakur skaðleysissamningur hafi verið gerður á árinu 2009 þar sem félagið taki ábyrgð á þeim ráðstöfunum og skuldbindingum sem stjórnarmenn gangist undir í þágu félagsins. Greiðslur til stefndu hafi verið samkvæmt þeim samningi, en stefnda og eiginmaður hennar hafi greitt skuldir CHI Sparibíls ehf., kt. 621208-0450, og gengist í ábyrgð fyrir Tækniþjónustu Íslands ehf., kt. 550411-0910, sem hvort tveggja hafi verið félög í eigu Griffins á Íslandi ehf.

Stefnda vísar til þess að hún hafi ekki haft neina fjárhagslega burði til þess að greiða þessar skuldir félagsins öðruvísi en að fá þær endurgreiddar tafarlaust. Greiðslurnar hafi ekki verið óvenjulegar eða neitt óeðlilegt við að þær væru greiddar út þegar veltureikningur félagsins hafi verið jákvæður. Stefnda hafi ekki hagnast á þeim ráðstöfunum sem hún gerði í þágu félagsins heldur þvert á móti reynt að styrkja stöðu þess. Engin millifærsla hafi verið umfram eign á veltureikningi félagsins og ekkert hafi komið fram um það að félagið gæti ekki staðið við skuldbindingar sínar allt fram að gjaldþroti.

Stefnda vísar til þess að gjaldþrot félagsins hafi ekki orðið vegna aðstæðna sem vörðuðu daglegan rekstur þess. Félagið hafi haft með höndum þjónustu við einn aðila, Ratio ehf., og þegar það félag hafi ekki getað staðið við samninga hafi grundvöllur fyrir rekstri Griffins á Íslandi ehf. verið brostinn. Greiðslur til stefndu skipti engu máli í því samhengi. Enginn aðili annar en Tollstjóri hafi lýst kröfu í búið og um þá kröfu sé ágreiningur enda byggi hún á áætlun. Griffin hafi staðið í skilum með allar greiðslur og verið gjaldfært allt þar til ljóst hafi orðið að ekki yrði unnt að finna lausn á stöðu Ratio ehf. Samningaviðræður vegna þessa hafi staðið yfir allt fram á sumarið 2016. Stefnda hafi því verið í góðri trú um gjaldbærni félagsins allt fram til loka rekstursins og talið raunhæfa möguleika á að greiða öllum kröfuhöfum. Stefnandi hafi ekki lagt fram nein gögn um það að Griffin á Íslandi ehf. hafi ekki getað staðið undir greiðslum á því tímabili sem riftunarkrafan taki til. Þá sé krafa Tollstjóra óviss, og það renni enn frekar stoðum undir þá skoðun að félagið sé gjaldbært, þar sem ekki sé útséð um að krafan verði greidd.

Loks er dráttarvaxtakröfu stefnanda mótmælt með vísan til þess að ekkert hafi komið fram um að miða skuli upphaf dráttarvaxta við aðra dagsetningu en þingfestingu stefnu

III.

Niðurstaða

Eins og rakið hefur verið reisir stefnandi riftunarkröfurnar aðallega á 1. og 2. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Samkvæmt 1. mgr. má krefjast riftunar á gjafagerningi ef gjöfin var afhent á síðustu sex mánuðum fyrir frestdag og samkvæmt 2. mgr. 131. gr., ef um nákomna er að ræða, sex til tuttugu og fjórum mánuðum fyrir frestdag, nema að leitt sé í ljós að þrotamaðurinn hafi þá verið gjaldfær og það þrátt fyrir afhendinguna. Frestdagur við skipti á þrotabúi Griffins á Íslandi ehf. var 13. apríl 2016. Í málinu er óumdeilt að greiðslur að fjárhæð 1.970.000 krónur voru greiddar innan sex mánaða fyrir frestdag og greiðslur að fjárhæð 5.675.000 krónur áttu sér stað tuttugu og fjórum mánuðum fyrir frestdag. Því skilyrði er lýtur að riftunarfresti samkvæmt 131. gr. laganna er því óumdeilanlega fullnægt. Aðilar deila á hinn bóginn um það hvort líta beri á umræddar greiðslur sem gjafagerninga er heimili riftun samkvæmt ákvæðinu. Þá er enn fremur ágreiningur um það hvort Griffin á Íslandi ehf. hafi verið gjaldfært félag þegar greiðslurnar voru inntar af hendi, að því er varðar þær greiðslur sem áttu sér stað á tímabilinu frá 6–24 mánuðum fyrir frestdag.

Riftunarreglum XX. kafla laga nr. 21/1991 er ætlað að tryggja að markmið laganna um jafnræði kröfuhafa við úthlutun eigna búsins geti náðst. Reglurnar gera þrotabúinu kleift að ónýta með afturvirkum hætti ráðstafanir sem eru til þess fallnar að raska þessu jafnræði.

Almennt hefur verið litið svo á að með gjöf í merkingu 131. gr. laga nr. 21/1991sé átt við ráðstöfun sem leiði til skerðingar á eignum þrotamanns, sem ella hefðu komið til skipta milli kröfuhafa, og auðgunar eða eignaaukningar viðtakanda. Við mat á því hvort ráðstöfun feli í sér slíka gjöf verður enn fremur að huga að því hvort ætla megi að ráðstöfunin hafi átt sér stað í örlætisskyni, til aðgreiningar frá ráðstöfunum sem einungis eru viðskiptalegs eðlis.

Þær greiðslur sem krafist er að verði rift voru ekki tilkomnar vegna ábyrgða stefndu fyrir Griffin á Íslandi ehf., heldur CHI Sparibíl ehf. sem var í helmingseigu þess. Það félag var tekið til gjaldþrotaskipta 4. febrúar 2015 og skiptum lokið þann 10. júlí sama ár. Fjármögnun stefndu á CHI Sparibíl ehf. var ekki útfærð með þeim hætti að Griffin á Íslandi ehf. kæmi að henni, svo sem með því að greiðslan væri fyrst greidd inn til félagsins og síðan sem hlutafé eða lánsfé til þess félags sem Griffin á Íslandi ehf. átti hlut í.

Stefnda vísar til yfirlýsingar, dagsettrar 6. janúar 2009, þar sem Griffin á Íslandi ehf. tekur ábyrgð á öllum ráðstöfunum stjórnarmanna í þágu félagsins og skuldbindingum sem þeir gangast undir vegna félagsins eða félaga sem Griffin á Íslandi ehf. er hluthafi í. Í málinu eru ekki lagðir fram ársreikningar félagsins og engin þau gögn sem styðja að þessi yfirlýsing hafi verið gefin út þann 6. janúar 2009 og henni komið á framfæri með þeim hætti að viðsemjendur félagsins, og eftir atvikum opinberir aðilar sem félagið hefði skyldur við, gætu kynnt sér hana. Við skýrslutöku yfir framkvæmdastjóra félagsins hjá skiptastjóra þann 17. október 2016 var ekkert vikið að umræddri yfirlýsingu og riftunaryfirlýsingu, sem beint var til stefndu 13. desember 2016, var ekki svarað.

Stefnda og þáverandi eiginmaður hennar, sem var eigandi félagsins, gátu haft hagsmuni af því að leggja félögum í eigu Griffins á Íslandi ehf. til fjármagn og tryggja rekstrargrundvöll þeirra á meðan þau annaðhvort öfluðu tekna eða líkur voru til þess að unnt yrði að selja hlutafé þeirra áfram til þriðja aðila. Stefnda hafði val um það með hvaða hætti hún kysi að útfæra þá fjármögnun, þar á meðal hvaða kröfur hún gerði um það hvernig skuldbindingar Griffins á Íslandi ehf. lægju fyrir frá upphafi gagnvart kröfuhöfum, og að þess yrði gætt að engar grunsemdir vöknuðu síðar um að þær væru útbúnar eftir á.

Með vísan til þess sem að framan er rakið verður ekki tekið tillit til umræddrar skaðleysisyfirlýsingar og lagt til grundvallar að stefnda hafi fengið greiðslur frá Griffin á Íslandi ehf., án þess að félagið hefði verið á neinn hátt skuldbundið gagnvart stefndu til þess að greiða þær fjárhæðir. Teljast umræddar greiðslur, að fjárhæð 1.970.000 kr., til stefndu því riftanlegar samkvæmt 1. mgr. 131. gr. gjaldþrotalaga. Hið sama er að segja um greiðslur samkvæmt 2. mgr. 131. gr., enda er óumdeilt að stefnda telst vera nákomin í skilningi ákvæðisins, nema sýnt sé fram á að félagið hafi verið gjaldfært á þessum tíma og það þrátt fyrir afhendinguna. Stefnda ber sönnunarbyrðina fyrir því að svo hafi verið.

Í málinu er óumdeilt að félagið hafði ekki skilað opinberum gjöldum, hvorki virðisaukaskatti, tekjuskatti né öðrum lögbundnum gjöldum á því tímabili sem umræddar greiðslur fóru fram. Þrotabú félagsins er eignalaust og krafa Tollstjóra er eina krafan í búið. Ekki er hægt að byggja á öðru en að krafa Tollstjóra sé réttmæt, en hún hefur ekki verið lækkuð og virðisaukaskattshluti hennar er óumdeildur.

Í skýrslutöku yfir framkvæmdastjóra Gríffins á Íslandi ehf. hjá skiptastjóra 17. október 2016 kemur fram að hlutabréfaeign félagsins í Ratio ehf. hafi verið veðsett „upp yfir topp“. Í málinu er ekki upplýst hvort þær veðskuldir voru tilkomnar vegna Griffins á Íslandi ehf. eða skulda þriðja aðila sem félagið hafði veitt veðleyfi fyrir. Verður ekki séð að sala á hlutum í því félagi hafi sérstaka þýðingu fyrir Griffin á Íslandi ehf. nema þá til greiða upp skuldir við veðhafana að svo miklu leyti sem þær tilheyrðu félaginu.

Við mat á gjaldfærni verður, sbr. einnig 64. gr. gjaldþrotalaga nr. 21/1991, að horfa til þess að félagið greiddi ekki lögbundin gjöld, þar á meðal vörsluskatta, þegar þau féllu í gjalddaga. Þessi vanskil stóðu yfir í langan tíma, en virðisaukaskattur er ógreiddur frá virðisaukaskattstímabilinu nóvember og desember 2014, auk þess sem allar virðisaukaskattsgreiðslur á árinu 2015 og á árinu 2016, fram að gjaldþroti félagsins, eru í vanskilum. Með því að ráðstafa greiðslum til stefndu var ekki til staðar laust fé til þess að greiða þessar gjaldföllnu skuldir.

Af hálfu stefndu er ekki lagður fram verktakasamningur félagsins við Ratio ehf. Ljóst er að þessum verktakasamningi frá 31. júlí 2014 var annað hvort sagt upp eða samningstíminn rann út, án þess að hann yrði endurnýjaður. Í skýrslutöku hjá skiptastjóra og við aðalmeðferð kom fram hjá fyrrverandi framkvæmdastjóra félagsins að rekstrargrundvöllur þess var algerlega háður þessum samningi. Að mati dómsins fær það ekki staðist skilyrði um gjaldfærni að í stað þess að greiða lögbundin gjöld sé reiðufé félagsins ráðstafað til nákominna, þegar fyrir liggur að samningur sem ræður úrslitum um gjaldfærni er annaðhvort að renna út eða líkur standa til þess að honum verði sagt upp, eins og raunin varð. Verður krafa stefnanda um riftun því tekin til greina á grundvelli 1. og 2. mgr. 131. gr. gjaldþrotalaga nr. 21/1991.

Samkvæmt 1. mgr. 142. gr. gjaldþrotalaga nr. 21/1991 verður stefnda dæmd til að greiða þrotabúinu þá fjárhæð sem hún fékk greidda inn á bankareikning sinn. Stefnandi krefst dráttarvaxta frá þeim dögum sem umræddar greiðslur voru inntar af hendi. Lög standa ekki til þess að dráttarvextir dæmist fyrr en mánuður var liðinn frá því að stefnda var krafin um greiðslu samkvæmt 9. gr. laga nr. 38/2001. Riftunarkrafa stefnanda var gerð með bréfi til stefndu þann 13. desember 2016 og ber krafan því dráttarvexti frá 13. janúar 2017.

Við ákvörðun málskostnaðar ber að líta til úrslita málsins, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, eðlilegs umfangs málsins og hagsmuna aðila. Með hliðsjón af framangreindu er stefndu gert að greiða stefnanda 600.000 kr. í málskostnað. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Af hálfu stefnanda flutti málið J-kk-nf S. Ó-kk-nf lögmaður.

Af hálfu stefndu flutti málið G-kk-nf S-x-x Ó-kk-nf lögmaður.

H-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Greiðslum stefnanda til stefndu að fjárhæð 320.000 krónur, þann 2.5.2014, að fjárhæð 40.000 krónur, þann 10.6.2014, að fjárhæð 350.000 krónur, þann 1.7.2014, að fjárhæð 100.000 krónur, þann 26.8.2014, að fjárhæð 250.000 krónur, þann 29.8.2014, að fjárhæð 50.000 krónur, þann 9.9.2014, að fjárhæð 50.000 krónur, þann 19.9.2014, að fjárhæð 390.000 krónur, þann 30.9.2014, að fjárhæð 60.000 krónur, þann 21.10.2014, að fjárhæð 300.000 krónur, þann 31.10.2014, að fjárhæð 400.000 krónur, þann 28.11.2014, að fjárhæð 200.000 krónur, þann 19.12.2014, að fjárhæð 150.000 krónur, þann 12.1.2015, að fjárhæð 350.000 krónur, þann 2.3.2015, að fjárhæð 60.000 krónur, þann 23.3.2015, að fjárhæð 160.000 krónur, þann 24.3.2015, að fjárhæð 60.000 krónur, þann 7.4.2015, að fjárhæð 135.000 krónur, þann 4.5.2015, að fjárhæð 200.000 krónur, þann 8.5.2015, að fjárhæð 200.000 krónur, þann 1.6.2015, að fjárhæð 200.000 krónur, þann 19.6.2015, að fjárhæð 50.000 krónur, þann 25.6.2015, að fjárhæð 300.000 krónur, þann 30.6.2015, að fjárhæð 130.000 krónur, þann 10.7.2015, að fjárhæð 200.000 krónur, þann 17.7.2015, að fjárhæð 120.000 krónur, þann 30.7.2015, að fjárhæð 100.000 krónur, þann 20.8.2015, að fjárhæð 300.000 krónur, þann 1.9.2015, að fjárhæð 150.000 krónur, þann 18.9.2015, að fjárhæð 300.000 krónur, þann 1.10.2015, að fjárhæð 120.000 krónur, þann 24.11.2015, að fjárhæð 450.000 krónur, þann 2.12.2015, að fjárhæð 100.000 krónur, þann 29.1.2016, að fjárhæð 500.000 krónur, þann 11.2.2016, að fjárhæð 350.000 krónur, þann 2.3.2016, að fjárhæð 150.000 krónur, þann 4.4.2016, að fjárhæð 300.000 krónur, þann 7.4.2016, er rift.

Stefnda, Á-kvk-nf V. R-kvk-nf A-kvk-nf, greiði stefnanda, þrotabúi Griffins á Íslandi ehf., 7.645.000 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 13. janúar 2016 til greiðsludags.

Stefnda greiði stefnanda 600.000 krónur í málskostnað.

H-kk-nf S-kk-nf (sign.)