E-4325/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 11. janúar sl. að loknum munnlegum málflutningi, var höfðað með stefnu birtri 23. ágúst 2006 af H-kvk-þgf L-kvk-þgf, Langholtsvegi 89, Reykjavík, á hendur Ó-kk-þgf E-kk-þgf, Garðabraut 100, Garði.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða henni 435.763 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af 408.673 krónum frá 15. apríl 2006 til stefnubirtingardags, 23. ágúst 2006, en af stefnufjárhæð, 435.763 krónum, frá þeim degi til greiðsludags og að dráttarvextir leggist við höfuðstól kröfunnar á 12 mánaða fresti. Þá er krafist að staðfestur verði lögveðréttur í fasteign stefnda, að Langholtsvegi 89, Reykjavík, þ.e. í báðum eignarhlutum stefnda, fastanúmer 202-0377, þ.e. iðnaður 01-102, og fastanúmer 202-0378, þ.e. íbúð 01-0201, og geymsla, 02-0102, til tryggingar kröfu stefnanda ásamt vöxtum og innheimtukostnaði, þ.m.t. málskostnaði. Jafnframt er krafist málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnda samkvæmt 130. gr. laga nr. 91/1991 að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Af hálfu stefnda er krafist sýknu af öllum kröfum stefnanda og að stefnda verði dæmdur málskostnaður úr hendi stefnanda að mati réttarins.

Yfirlit um málsatvik og ágreiningsefni

Málsaðilar eru eigendur að fasteigninni Langholtsvegi 89 í Reykjavík. Stefnandi varð eigandi verslunarhúsnæðis á 1. hæð eða hluta götuhæðar og hluta í kjallara með eignayfirlýsingu 23. september 2005, en frá upphafi þess árs hafði einkahlutafélag hennar átt húsnæðið. Stefndi er eigandi hluta götuhæðar og rishæðar samkvæmt afsölum 15. janúar 2006. Komið hefur fram að hluti kjallara sé í óskiptri sameign þeirra. Eignarhluti stefnanda í húsinu er 56,2% en stefnda 43,8% samkvæmt þinglýstum eignaskiptasamningi frá árinu 1978. Stefnandi hefur vísað til þess að gerður hafi verið nýr eignaskipasamningur um húsið 15. febrúar 2006, en honum hafi ekki verið þinglýst. Byggingarfulltrúinn í Reykjavík veitti stefnanda byggingarleyfi 29. desember 2005 til þess að innrétta íbúð í hluta 1. hæðar og kjallara þar sem stefnandi býr nú.

Haldnir voru húsfundir á árinu 2005 eins og fram kemur í fundargerðum sem lagðir hafa verið fram í málinu. Húsfundur var haldinn 15. mars 2005 en samkvæmt fundargerð mættu á hann eigendur ásamt lögmönnum þeirra. Þar kemur einnig fram að rædd hafi verið ný eignaskiptayfirlýsing og lagt fram tilboð H-kvk-ef B-kvk-ef arkitekts um gerð hennar, ásamt teikningum, að fjárhæð 140.000 krónur. Bókað er að af hálfu annarra eigenda en stefnanda, sem þá voru Vatnslagnir ehf. og J-kk-nf A-kk-nf, hafi verið greitt atkvæði gegn tillögunni en stefnandi hafi samþykkt hana. Tillagan hafi því hlotið samþykki meiri hluta eigenda samkvæmt hlutfallstölu þeirra og löglega boðuðum húsfundi. Stefnandi krafðist þess á fundinum að stofnaður yrði hússjóður fyrir sameiginlegum hússjóðsgjöldum, en því var mótmælt af hálfu meðeigenda. Ræddar voru nauðsynlegar endurbætur á sameign og ákveðið að boða til nýs fundar í apríl þegar tilboð lægju fyrir.

Húsfundur var haldinn 6. júlí s.á. Samkvæmt fundargerð var upplýst að skólplögn væri ónýt, en hún hefði verið mynduð og var myndbandið lagt fram á fundinum. Kynnt var munnlegt tilboð Presslagna, að fjárhæð 450.000 krónur, í viðgerð og endurnýjun á skólplögn hússins. Tilboðið var samþykkt af stefnanda en mótmælt af þáverandi eiganda, S-kk-þgf Ó-kk-þgf, sem óskaði eftir skriflegu tilboði og afriti af myndbandinu. Fundi var festað til næsta dags og var þá lagt fram skriflegt tilboð sömu fjárhæðar í endurnýjun á öllum skólplögnum undir húsinu, heim að baðherbergi undir bílskúr. Tilboðið var samþykkt af stefnanda en hafnað af öðrum eigendum. Í fundargerð er bókað að tilboðið hafi verið samþykkt með einföldum meirihluta. Gerð var athugsemd þess efnis að S-kk-nf Ó-kk-nf gæti gert þetta ódýrar og lagt fram tilboð á næsta fundi. Ekki kemur fram að hann hafi gert það.

Húsfundur var haldinn 23. ágúst s.á. Rædd var uppsetning brunaveggs milli eignahluta aðila á 1. hæð. Lagt var fram tilboð K-kk-ef A. H-kk-ef að fjárhæð 93.375 krónur, sem var samþykkt af hálfu stefnanda, en hafnað af öðrum eigendum, þar sem ekki lægi fyrir endanleg niðurstaða um staðsetningu veggjarins samkvæmt dómi. Hafnað var jafnframt framkomnum teikningum hjá byggingarfulltrúa og að ekki lægi fyrir að tilboðsgjafi væri löggiltur byggingarmeistari. Samkvæmt fundargerð var tillagan samþykkt með einföldum meirihluta samkvæmt d-lið 41. gr. laga nr. 26/1994. Á fundinum fór einnig fram umræða um flutning og breytingu Orkuveitu Reykjavíkur á rafmagnsinntökum hússins. Lagt var fram tilboð að fjárhæð 20 til 30 þúsund krónur. Fram hefur komið af hálfu stefnanda að rafmagnsinntakið hafi þurft að færa í kyndiklefa í sameign úr séreign. Stefnandi samþykkti að þetta yrði gert en því var hafnað af öðrum eigendum. Þá var lagt fram tilboð rafvirkjameistara vegna endurnýjunar og flutnings á rafmagnstöflu úr séreign stefnanda í kyndiklefa, að fjárhæð samtals 250.868 krónur. Tilboðið var samþykkt af stefnanda en hafnað af öðrum eigendum. Í fundargerðinni kemur fram að annar þeirra telji að 2/3 hluta atkvæða þurfi til þessara framkvæmda en ekki einfaldan meirihluta samkvæmt fyrrnefndri lagagrein. Þá var á fundinum lagt fram áætlaður kostnaður vegna flutnings Símans á símainntaki sem stefnandi samþykkti en aðrir eigendur höfnuðu.

Af hálfu stefnda hafa undir rekstri málsins komið fram athugasemdir við málatilbúnað stefnanda, en málið sé vanreifað af hennar hálfu og grundvöllur kröfugerðarinnar óljós. Við upphaf aðalmeðferðar var að beiðni stefnda bókað að hann hefði ítrekað gefið stefnanda kost á að fella málið niður af þessum sökum án kostnaðar en hún hafi ekki fallist á það.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi vísar til þess að krafa hennar í málinu sé til komin vegna sjö reikninga á hendur húsfélaginu Langholtsvegi 89 vegna kostnaðar við sameign hússins. Stefnandi hafi greitt alla reikningana að fullu fyrir hönd húsfélagins og geri endurköfu á hendur stefnda í hlutfalli við hlutdeild hans í viðkomandi kostnaði. Krafan sé byggð á eftirfarandi reikningum:

Nr. Útgáfudagur Gjalddagi Kröfuhafi Fjárhæð

1. 24.8.2005 24.8.2005 Ríkisskattstjóri 5.000 krónur

2. 6.9.2005 6.9.2005 Vandað verk ehf. 93.375 “

3. 13.9.2005 13.9.2005 Orkuveita Rvk. 23.933 “

4. 28.9.2005 28.9.2005 Rafsvið s.f. 180.000 “

5. 1.10.2005 1.10.2005 Presslagnir ehf. 450.068 “

6. 5.3.2006 22.5.2006 H-kvk-nf B-x-x., arkitekt 174.300 “

7. 30.9.2005 23.2.2006 Síminn hf. 55.000 “

Samtals 981.676 krónur.

Stefnandi byggi á því að skuld hafi stofnast við húsfélagið að fjárhæð 981.676 krónur. Stefnandi krefji stefnda um 435.763 krónur samkvæmt hlutdeild hans í húsinu og í samræmi við lög nr. 26/1994. Dráttarvaxtakrafa sé miðuð við dagsetningu innheimtubréfs, en dráttarvaxta sé heimilt að krefjast að liðnum 15 dögum frá þeirri dagsetningu ofangreinda gjalddaga reikninganna.

Stefndi sé þinglýstur eigandi að tveimur eignarhlutum af þremur í húsinu, þ.e. með fastanúmer 202-0377 (01-102) og með fastanúmer 202-0378, (01-0201og 02-0102). Stefnandi sé eigandi að einum eignarhluta af þremur í húsinu, þ.e. með fastanúmer 202-0376, (01-001, 01-1001 og 0101) en stefnandi hafi tekið yfir, með yfirlýsingu þinglýstri 26. september 2005, allar skyldur og réttindi af H-kvk-þgf L-kvk-þgf hdl. ehf., fyrrum eiganda framangreinds eignarhluta.

Eigendur fjölbýlishúss beri ábyrgð in solidum gagnvart kröfuhöfum húsfélagsins á sameiginlegum skyldum og skuldbindingum samkvæmt 1. mgr. 54. gr. laga um fjöleignarhús nr. 26/1994. Ákvarðanir hafi verið teknar á lögmætan hátt á húsfundum hússins um framkvæmdirnar sem hafi verið boðaðir með löglegum hætti. Þar hafi verið tekin ákvörðun 15. mars 2005 um að gera nýjan eignaskiptasamning. Aðrar ákvarðanir hafi verið ræddar og teknar á síðari húsfundum. Stefnandi hafi eignast endurkröfurétt á hendur stefnda í hlutfalli við hlutdeild hans í viðkomandi kostnaði, allt að frádregnum hluta hennar, þar sem hún hafi efnt sameiginlega fjárskuldbindingu samkvæmt 4. mgr. 54. gr. laga nr. 26/1994. Stefnda beri því að endurgreiða stefnanda í hlutfalli við hlutdeild hans í viðkomandi kostnaði. Byggt sé á hlutfallstölum samkvæmt eignaskiptasamningi um húsið, þinglýstum 11. nóvember 1978, þar sem báðir eignarhlutar stefnda séu samtals 43,8% af húsinu öllu, en eignarhluti stefnanda sé 56,2% af öllu húsinu. Gerður hafi verið nýr eignaskiptasamningur um húsið 15. febrúar 2006 sem enn hafi ekki verið þinglýst.

Reikningarnir hafi allir verið greiddir að fullu af stefnanda, sem krefjist endurgreiðslu á hlutdeild stefnda í þeim, 435.763 krónum, sem jafnframt sé stefnufjárhæðin. Við munnlegan málflutning mótmæli stefnandi því að umræddar framkvæmdir séu eingöngu til hagsbóta fyrir stefnanda eða vegna eiginahluta hennar eins og stefndi haldi fram. Skráning á húsfélaginu hafi verið nauðsynleg en húsfélagið þurfi að hafa kennitölu samkvæmt 1. mgr. 20. gr. laga um virðisaukaskatt. Þá hafi verið nauðsynlegt að færa rafmagnsinntak og rafmagnstöflu, sem staðsett hafi verið í séreign stefnanda, og endurnýja töfluna um leið. Sama gildi um inntak síma. Skolplagnir teljist allar til sameignar án tillits til þess hvar þær liggi í húsinu samkvæmt 7. tl. 8. gr. laga um fjöleignarhús nr. 26/1994. Þá mótmælti stefnandi því að málatilbúnaði hennar sé áfátt. Krafan sé útlistuð í stefnu og við þingfestingu málsins hafi viðeigandi skjöl verið lögð fram. Engin rök standi til þess að vísa málinu frá dómi án kröfu eins og stefndi álíti að dóminum beri að gera. Enginn ágreiningur hafi verið um að skólplögnina undir húsinu hafi þurft að endurnýja. Nýjum málsástæðum stefnda sé mótmælt af hálfu stefnanda sem of seint fram komnum. Af hálfu stefnanda hefur því verið lýst að allir reikningar skiptust eftir eignahlutföllum, nema reikningur vegna brunaveggs, að fjárhæð 93.375 krónur, sem skiptist að jöfnu á milli málsaðila.

Lögveðskrafa sé byggð á 48. gr. og lokamálslið 4. mgr. 54. laga nr. 26/1994 þar sem segi að endurkröfu sameigenda fylgi lögveð í eignarhlutum annarra sameigenda með sama hætti og segi í 48. gr. s.l.

Þrátt fyrir ítrekaðar innheimtuaðgerðir stefnanda hafi stefndi ekki greitt skuldina. Stefnanda beri því nauðsyn til að fá stefnda dæmdan til að greiða hana og einnig að fá viðurkenndan lögveðsrétt til tryggingar skuldinni í eignarhlutum stefnda.

Stefnandi byggi kröfu sína á lögum um fjöleignarhús nr. 26/1994, einkum III. kafla laganna. Sérstaklega sé vísað til 47. gr., 48. gr., 54. gr. og 55. gr. laganna. Málið sé höfðað á fasteignavarnarþingi, sbr. 1. mgr. 34. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Um málskostnað sé vísað til XXI. kafla sömu laga. Um virðisaukaskatt á málskostnað sé vísað til laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt. Þar sem stefnandi sé ekki virðisaukasskattskyld sé nauðsynlegt við ákvörðun málskostnaðar að taka tillit til skyldu hennar til að greiða virðisaukaskatt á málflutningsþóknun. Þá sé byggt á III. og IV. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Málsástæður og lagarök stefnda

Af hálfu stefnda er vísað til þess að reikningarnir væru vegna framkvæmda sem stefnandi hafi á húsfundi óskað eftir að húsfélagið annaðist. Því hafi verið hafnað á fundinum enda umræddar framkvæmdir eingöngu til hagsbóta fyrir stefnanda og hennar eignarhluta og því öðrum sameigendum óviðkomandi.

Þá vísi stefndi til sérstakrar yfirlýsingar, sem bókuð hafi verið í þingbók, þess efnis að hann hefði ítrekað gefið stefnanda kost á að fella málið niður án kostnaðar, en málið sé vanreifað af hálfu stefnanda.

Við munnlegan málflutning kom fram af hálfu stefnda að málatilbúnaði stefnanda væri verulega áfátt og ætti að varða frávísun á málinu án kröfu. Skýringar stefnanda væru of seint fram komnar. Af hálfu stefnda var því mótmælt við munnlegan málflutning að skólplagnir hafi verið ónýtar og þarna væri um svo verulegar breytingar á þeim að ræða að meirihluta samþykki 2/3 hluta eigenda hefði þurft fyrir þeim. Einnig var því hafnað af hálfu stefnda að óheimilt væri að hafa rafmagnstöflu í séreign. Öllum framkvæmdum hafi verið mótmælt af hálfu stefnda.

Stefndi vísi til almennra reglna samninga- og kröfuréttar og enn fremur til laga nr. 26/1994. Um málskostnaðarkröfu stefnda sé vísað til 21. kafla laga nr. 91/1991.

Niðurstöður

Krafa stefnanda í málinu er byggð á reikningum á hendur húsfélaginu að Langholtsvegi 89 sem tilgreindir eru í stefnu. Þar er og vísað til þess að um sé að ræða sameiginlegan kostnað samkvæmt ákvæðum laga um fjöleignarhús nr. 26/1994. Af þessu, svo og lýsingum að öðru leyti í stefnu á sakarefninu og gagnaframlagningu stefnanda við þingfestingu málsins, verður ekki dregin sú ályktun að málatilbúnaður stefnanda í heild uppfylli ekki skilyrði réttarfarslaga til að fá efnislega meðferð þótt þar kunni einstökum atriðum að vera áfátt. Með vísan til þessa verður málinu ekki vísað frá dómi vegna ófullnægjandi málatilbúnaðar án kröfu. Einstakir kröfuliðir geta þó sætt frávísun vegna varnreifunar og verður vikið að því við umfjöllun um þá hér á eftir eins og við á.

Reikningur ríksisskattstjóra, sem stefnandi vísar til, að fjárhæð 5.000 krónur, er vegna skráningar á kennitölu húsfélagsins, en fram kemur á honum að hann hefur verið greiddur 24. ágúst 2005. Samkvæmt 1. tl. 13. gr. laga um fjöleignarhús er eigendum fjöleignarhúsa skylt að vera í húsfélagi og þeim er samkvæmt 2. tl. sömu lagagreinar skylt að greiða hlutdeild í sameiginlegum kostnaði. Enn fremur kemur fram í lögunum að stofna beri hússjóð til að standa straum af sameiginlegum útgjöldum eins og nánar er lýst í 1. tl. E liðar 41. gr. og 1. mgr. 49. gr. laganna, þar sem fram kemur að ¼ hluti eigenda geti krafist þess. Stefnandi hefur greitt þennan reikning og hefur eignast endurkröfu á hendur stefnda vegna þess samkvæmt 4. mgr. 54. gr. laganna. Ber með vísan til þess að taka þennan kröfulið stefnanda til greina, þ.e. 43,8% af 5.000 krónum, samtals 2.190 krónur.

Reikningur 6. september 2005 er vegna brunaveggs að fjárhæð 93.375 krónur. Þessi kröfuliður er ekki reifaður nánar í stefnu en vísað almennt til þess að um sameiginlegan kostnað sé að ræða. Í fundargerð húsfélagsins frá 23. ágúst s.á. kemur fram að rætt var um uppsetningu á brunavegg milli eignarhluta málsaðila á 1. hæð. Lagt var fram tilboð og gengið til atkvæðagreiðslu eins og fram kemur í fundargerðinni. Stefnandi samþykkti það en tillögunni var hafnað af hálfu annarra eigenda og vísað meðal annars til þess að ekki lægi fyrir endanleg niðurstaða um staðsetningu veggjarins. Með vísan til þessa verður að telja þennan kröfulið stefnanda, að fjárhæð 46.688 krónur, vanreifaðan og ber þar með að vísa honum frá dómi.

Reikningur Orkuveitu Reykjavíkur, að fjárhæð 23.933 krónur, er vegna breytingar á heimlögn og reikningur Rafsviðs sf., að fjárhæð 180.000 krónur, er vegna endurnýjunar á rafmagnstöflu og tilfærslu á henni. Reikningur Símans hf., að fjárhæð 55.000 krónur, er vegna tilfærslu á inntaki símans. Fram hefur komið að þessar breytingar hafi verið gerðar til að færa innlögn og töflu úr séreign í sameign og vegna viðeigandi endurnýjunar á rafmagnstöflu. Í 1. mgr. 86. gr. byggingareglugerðar nr. 441/1998 segir að inntaksrými, þar sem stofnleiðslur fyrir heitt og kalt vatn, rafmagn og síma tengist húsi, skuli ætíð vera í sameign. Ákvörðun um að færa inntak rafmagns og síma var tekin á húsfundi 23. ágúst 2005 með samþykki einfalds meirihluta eigenda, þ.e. stefnanda. Samkvæmt 3. mgr. 30. gr. laga um fjöleignarhús nægir alltaf samþykki einfalds meirihluta eigenda fyrir smávægilegum breytingum og endurnýjunum. Hér verður að telja að endurnýjun á rafmagnstöflu og tilfærsla á inntaki, sem um ræðir, falli undir þessa heimild. Með vísan til þess ber að taka þennan kröfulið stefnanda til greina, samtals að fjárhæð 258.933 x 43,8% = 113.413 krónur.

Reikningur Presslagna ehf. er vegna endurnýjunar á skólplögn undir húsinu. Samkvæmt 7. tl. 8. gr. laga um fjöleignarhús falla undir sameign allar lagnir, þar með taldar skólplagnir, sem þjóna sameiginlegum þörfum og þörfum heildarinnar, án tillits til þess hvar þær liggja í húsinu. Engin andmæli komu fram af hálfu stefnda við því að nauðsynlegt hafi verið að endurnýja skólplögnina vegna viðhalds á henni fyrr en við aðalmeðferð málsins. Verður því lagt til grundvallar við úrlausnina að rétt hafi verið að endurnýja lögnina. Telst kostnaður vegna þess til sameiginlegs kostnaðar og ber stefnda að greiða stefnanda hlutdeild í honum samkvæmt 2. t. 13. gr. og 4. mgr. 54. gr. laga um fjöleignarhús. Stefnandi gerir kröfu um að stefndi endurgreiði henni samkvæmt hlutfallseign stefnda sem reiknast 450.068 krónur x 43,8%, samtals 197.130 krónur.

Reikningur H-kvk-ef B-kvk-ef, að fjárhæð 174.300 krónur, er vegna eignaskiptasamnings, en tilboð hennar vegna þessa kom fram á húsfundi 15. mars 2005 og var samþykkt af stefnanda en hafnað af öðrum, eins og áður er komið fram. Annað hefur ekki komið fram af hálfu stefnanda um gerð eignaskipasamningsins. Í 1. mgr. 16. gr. fjöleignarhúsalaga segir að gera skuli eignaskipayfirlýsingu um öll fjöleignarhús og samkvæmt 5. mgr. sömu lagagreinar ber að gera nýja eignaskipayfirlýsingu og láta þinglýsa henni ef gerðar eru breytingar á fjöleignarhúsi eða innbyrðis eignatilfærslur sem breyta eða raska eignaskiptayfirlýsingu eða eignarhlutföllum. Samþykki allra eigenda þarf til breytinga á þinglýstri eignaskipayfirlýsingu og hlutfallstölum, sbr. 1. tl. A-liðar 41. gr. sömu laga. Samkvæmt 1. mgr. 18. gr. laganna skulu allir eigendur eiga þess kost að vera með í ráðum um breytingar á þinglýstri eignaskiptayfirlýsingu og hlutfallstölum. Í 4. mgr. lagagreinarinnar segir að fáist aðrir eigendur ekki til að standa að nauðsynlegum breytingum geti viðkomandi fengið dómkvadda matsmenn til að endurreikna eða endurákvarða hlutfallstölur í húsinu en náist ekki samkomulag að fengnu mati getur eigandi, sem vill breyta grundvelli þess, höfðað mál til ógildingar á gildandi eignarhlutföllum og viðurkenningar á hinum nýju samkvæmt 5. mgr. Að þessu virtu þykir stefnandi ekki hafa sýnt fram á að þarna sé um kostnað að ræða sem stefnda beri að taka þátt í. Ber með vísan til þess að sýkna stefnda af þessum kröfulið stefnanda.

Krafa stefnanda verður tekin til greina í samræmi við ofangreint en samkvæmt því ber stefnda að greiða henni samtals 312.733 krónur ásamt dráttarvöxtum, eins og krafist er, af 285.643 krónum frá 15. apríl 2006 til 23. ágúst s.á en af 312.733 krónum frá þeim degi til greiðsludags, en dráttarvextir leggjast við höfuðstól á 12 mánaða fresti.

Þá ber að taka kröfu stefnanda um staðfestingu veðréttar til greina samkvæmt 4. mgr. 54. gr., sbr. 48. gr. laga um fjöleignarhús.

Með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála þykir rétt að stefnda verði gert að greiða stefnanda 300.000 krónur í málskostnað.

Dóminn kvað upp S-kvk-nf I-kvk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, Ó-kk-nf E-kk-nf, greiði stefnanda, H-kvk-þgf L-kvk-þgf, 312.733 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af 285.643 krónum frá 15. apríl 2006 til 23. ágúst s.á., en af 312.733 krónum frá þeim degi til greiðsludags, en dráttarvextir leggjast við höfuðstól á 12 mánaða fresti, og 300.000 krónur í málskostnað.

Staðfestur er lögveðréttur stefnanda í fasteign stefnda að Langholtsvegi 89, eignarhlutum með fastanúmer 202-0377, þ.e. iðnaður 01-102, og fastanúmer 202-0378, þ.e. íbúð 01-0201, og geymsla, 02-0102, til tryggingar kröfunni.

S-kvk-nf I-kvk-nf.