S-279/2005

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 10. júní 2005 á hendur J-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Vitastíg 11, Reykjavík og B, kt. 000000-0000, (....)l, Skilmannahreppi, „ fyrir þjófnað með því að hafa, fimmtudaginn 5. maí 2005, stolið tveimur pokum af harðfiski að verðmæti kr. 1.725.- úr versluninni H-Sel, Dalbraut 7, Laugarvatni”

Telur ákæruvaldið brot ákærða J-kk-ef varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en brot ákærðu B varða við 1. mgr. 244. gr. sbr. 22. gr. sömu laga og krefst þess að ákærðu verði dæmd til refsingar.

Ákærða B mætti við þingfestingu málsins og neitaði sök. Ákærði J-kk-nf mætti ekki við þingfestingu málsins en verjandi hans upplýsti að ákærði muni einnig neita sök. Málinu var þá frestað til aðalmeðferðar þann 4. október 2005 en vegna veikinda vitnis frestaðist málið til 25. september 2006.

Verjendur ákærðu krefjast aðallega sýknu og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsivist, ef dæmd verður, verði skilorðsbundin. Þess er krafist að allur sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun að mati dómsins, verði greiddur úr ríkissjóði.

Málsatvik:

Í málinu liggur fyrir frumskýrsla lögreglu gerð þann 8. maí 2005. Kemur þar fram að vitnið J-kk-nf Þ-kk-nf hafi hringt í lögreglu og kvaðst hafa staðið aðila að þjófnaði úr verslun sinni H-Seli á Laugarvatni. Hann kvaðst hafa elt aðilana um götur Laugarvatns, þar til þau stöðvuðu inni í enda á botngötu. Þá kvaðst hann hafa gengið að bíl þeirra og tekið kveikjuláslyklana úr svissinum og haldlagt þá og óskaði eftir lögregluaðstoð hið fyrsta. Segir í skýrslunni að J-kk-nf Þ-kk-nf segi sína sögu svo, að í verslunina hafi komið karl og kona, J-kk-nf og B. B hafi haldið starfsfólki á „snakki” meðan J-kk-nf fór „laumulega” um búðina og öllum verið ljóst hvað hafi staðið til. Hann hafi síðan sést taka tvo harðfiskpoka og stinga inn á sig. Þetta sjáist á eftirlitsmyndbandi. Tilkynnandi kvaðst hafa veitt J-kk-þgf eftirför út úr búðinni og rifið harðfiskpokana af honum. Hafi pokarnir rifnað við þetta. Segir að J-kk-nf hafi þá boðist til að borga fyrir harðfiskinn en ekki átt peninga til þess þegar til átti að taka. Þar hafi konan þá verið komin á bílnum þeirra og J-kk-nf farið inn í bílinn og þau ekið á brott. J-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst þá hafa virkjað sveitunga sinn til að aka á eftir þeim og þeir fylgt þeim um götur Laugarvatns, því hann hafi séð að bifreiðin var full af einhverju dóti, uns J-kk-nf og B komust í „sjálfheldu” neðan við íþróttahúsið. Þar hafi hann gengið að bíl þeirra og fjarlægt kveikjuláslyklana. Segir svo að skýrsluritari ásamt DM897 hafi farið og rætt við J-kk-þf og B. Þau hafi sagt sögu J-kk-ef Þ-kk-ef rétta, þ.e. að J-kk-nf hafi stolið harðfiski, farið með út og síðan ekki getað greitt þegar honum var boðið að ljúka málinu þannig. Segir í lögregluskýrslunni að leit hafi verið gerð í bifreiðinni með heimild B og hafi bifreiðin verið full af svörtum plastpokum sem voru fullir af tómum dósum og flöskum. Annað hafi ekki fundist í bifreiðinni. Segir svo að rætt hafi verið við J-kk-þf Þ-kk-þf sama dag og lögregluskýrslan var rituð. Segir þar að J-kk-nf Þ-kk-nf muni leggja fram refsi- og bótakröfu og óskaði hann eftir 3ja vikna fresti til þess. Hann kvaðst hafa við leit í kring um verslunina hafa tekið eftir pocket bók úr versluninni, sem hafi sýnilega einnig verið tekin umrætt sinn. Eitthvað hafi séð á bókinni og hún því ekki verið í söluhæfu ástandi. Verðgildi stolinna og skemmdra muna hafi verið kr. 3.324.- þar af verðgildi harðfisksins 1.725.- krónur.

Framburður vitna og ákærðu:

Ákærði J-kk-nf kom fyrir dóminn. Sagði hann að þann 5. maí 2005 hafi hann verið á ferðalagi að skoða landið. Hann taldi líklegt að hann hafi komið við í versluninni H-Seli á Laugarvatni á þessum tíma. Sagði hann að ákærða B hafi verið með sér. Ákærði neitaði því að hafa tekið umrædda harðfiskpoka á staðnum. Hann sagðist hafa verið fyrir utan verslunina þegar lögreglan kom. Hann hafi verið í bifreiðinni þegar lögreglan kom en bifreiðin hafi verið dálítið fyrir utan verslunina. Hann viðurkenndi að hafa farið inní verslunina en hann hafi ekki tekið umrædda harðfiskpoka. Sagði hann að einhver hafi komið að, það megi vera að það hafi verið verslunareigandinn. Ákærði tjáði sig ekki frekar um ferðir sínar í umrætt sinn. Tekið var fram að ákærðu hafi verið í sambúð á þessum tíma.

Ákærða B kom fyrir dóminn. Ákærða kannaðist við að hafa verið á ferð á Laugarvatni í umrætt skipti ásamt meðákærða. Hún hafi farið inní verslunina en verslað í sjoppunni sem er aðskilin versluninni. Hún sagðist hafa keypt svala og súkkulaði. Síðan hafi hún sest útfyrir verslunina til að snæða það sem hún keypti. Hún segist ekki vita hvar meðákærði J-kk-nf hafi verið á meðan. Ákærða segir að hún hafi setið fyrir utan verslunina þegar hún hafi séð ákærða allt í einu koma hlaupandi ásamt öðrum manni sem mun vera verslunareigandinn fyrir hornið á húsinu. Segir hún að hún hafi séð mann hlaupa á eftir ákærða J-kk-þgf frá versluninni og hún hafi því ekið á eftir þeim. Síðan hafi verslunareigandinn verið kominn á jeppa og annar jeppi hafi verið kominn til sögunnar og þeir hafi keyrt á eftir henni eins og brjálæðingar. Segir ákærða síðar fyrir dómi að ákærði J-kk-nf hafi komið með henni inní verslunina, hún hafi síðan farið í sjoppuna til að versla en ekki vitað hvar J-kk-nf hafi verið á meðan. Segir hún aðspurð að þau hafi komið saman út úr versluninni og hún farið í sjoppuna til að versla en ekki vitað þá hvert J-kk-nf fór á meðan, „hún sjái ekki með bakinu.” Aðspurð sagði ákærða síðan að hún hafi séð tvo menn koma hlaupandi á eftir ákærða J-kk-þgf þegar hún hafi setið á bekk við hliðina á versluninni við að snæða.

Vitnið J-kk-nf Þ-kk-nf R-kk-nf verslunarmaður kom fyrir dóminn. Sagði hann að hann hafi verið bakatil í versluninni og komið fram í búðina í umrætt sinn. Þá hafi fólk komið til hans sem var að versla og sagt honum að þau hafi séð mann stinga inná sig vörum. Um leið hafi ákærði gengið fram og ætlað út úr versluninni. Hafi fólkið bent á þann mann og séð hann vera að fara út úr dyrunum. Vitnið fór á eftir ákærða sem hafi verið kominn bakvið verslunina að ruslagámi sem þar sé. Hafi vitnið sagt við ákærða að honum væri illa við að láta stela af sér og óskaði eftir því að ákærði afhenti honum varninginn. Þá hafi ákærði dregið upp úr erminni tvo harðfiskpakka og hafi vitnið tekið við þeim. Þegar vitnið var komið inn í verslunina með varninginn hafi hann séð að búið var að rífa þjófavarnarmiða af og eyðileggja umbúðirnar. Hann hafi farið aftur út úr versluninni og séð ákærða. Hann hafi sagt við hann að hann yrði að greiða fyrir vöruna þar sem hún væri ekki verslunarvara lengur. Hann hafi játað því en ekki sagst hafa pening að svo stöddu. Bauð vitnið honum að koma inn og hringja í vini sína til að fá lánaða peninga. Þá hafi ákærði tekið til fótanna og vitnið hlaupið á eftir honum. Þeir hafi hlaupið á milli blokka á svæðinu. Vitnið hafi séð nálægan íbúa útivið sem hann þekkti og beðið hann um að keyra sig á eftir ákærða. Hann hafi því farið uppí bíl hjá viðkomandi og um leið og þeir hafi verið að keyra út úr innkeyrslunni hafi bíll ákærðu B komið aðvífandi og keyrt á eftir ákærða. Hann hafi farið uppí bíl ákærðu og þau síðan keyrt áfram en lent í sjálfheldu við íþróttamiðstöðina. Vitnið hafi þar gengið að bifreið ákærðu og sagt þeim að lögreglan væri á leiðinni, hann hafi opnað bifreiðina bílstjóramegin og tekið lyklana úr kveikjulásnum. Hann hafi síðan haldið lyklunum þar til lögreglan kom.

Sagði vitnið að á meðan að ákærði hafi verið inní versluninni þá hafi ákærða B haldið starfsfólki uppi á snakki. Telur vitnið að þetta hafi verið samantekin ráð hjá ákærðu. Vitnið sagðist ekki hafa séð eða heyrt ákærðu B eiga samskipti við starfsfólk sitt, sér hafi verið sagt það eftirá. Vitnið sagðist heldur ekki hafa séð hvort ákærða B hafi verslað hjá sér, hann hafi ekki verið frammi í versluninni á meðan. Vitnið sagði húsakynni verslunarinnar vera þannig að fyrst er komið inní sjoppuna en þar sé lágur veggur um það bil 1.20 cm á hæð sem skilur verslun og sjoppu að en það sjáist vel á milli. Sagði vitnið ekki hafa séð ákærðu B þegar hann átti samskipti við ákærða J-kk-þf. Inngangur í verslunina sé beint á móti bensíntönkum og á þeirri hlið séu bekkir sem hægt sé að sitja við utandyra. Sá sem standi í útidyrum sjái vel bekkina utandyra. Eftirá hafi verið komið með bók til vitnisins sem hann sagði að hafa verið með vörumerkingu frá sér, sem fannst við blokkina. Vitnið sagðist ekki hafa afhent lögreglunni bókina enda hafi verið komið með hana til hans eftir að lögreglan var farin af vettvangi. Vitnið sagðist hafa afhent lögreglunni harðfiskpokana eftir að ákærðu voru farin af vettvangi. Vitnið segir sig og aðstoðarmann sinn hafa verið einbíla þegar þeir veittu ákærða J-kk-þgf eftirför.

Vitnið L-kk-nf H-kk-nf, lögreglumaður kom fyrir dóminn. Sagðist hann muna eftir umræddu tilviki. Lögreglan hafði verið kölluð upp á Laugarvatn vegna meints þjófnaðar og að kærandi, J-kk-nf Þ-kk-nf R-kk-nf, verslunarmaður, hafi haft ákærðu hjá sér þegar lögreglan kom á vettvang en ákærðu hafi bæði setið inní bifreið sinni. Þeir hafi fyrst rætt við verslunareigandann og hann hafi sagt þeim að karlmaður í bifreiðinni hafi tekið tvo pakka af harðfiski úr verslun hans. Verslunareigandinn hafi sagst hafa tekið harðfiskinn af ákærða. Verslunareigandinn sýndi lögreglunni harðfiskpokana á staðnum. Sagðist vitnið hafa rætt við ákærðu og spurt ákærða J-kk-þf hvort sú saga sem verslunareigandinn tjáði þeim væri sönn og hafði ákærði játað því. Ákærði J-kk-nf hafi þá gengist við því að hafa tekið umræddan harðfisk. Sagði vitnið að verslunareigandinn hafi haldið harðfiskinum eftir. Sagði vitnið að lögreglan hafi ekki talið ástæðu til að færa ákærðu til skýrslutöku. Sagði hann að ákærða B hafi ekki virst vita hvað gekk á og hafi verið ósátt við framgöngu verslunareigandans.

Vitnið E-kk-nf T-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn. Sagði hann að hann ásamt lögreglumanninum L-kk-þgf H-kk-þgf, hafi komið að ákærðu og kæranda við íþróttahúsið á Laugarvatni. Verslunareigandinn hafi sagt sína sögu sem ákærðu hafi staðfest. Sagðist hann hafa séð harðfiskpokana og hafi þeir verið eitthvað rifnir. Minnti hann að ákærða B hafi verið ökumaður. Sagði hann að harðfiskurinn hafi ekki verið haldlagður. Engar myndir hafi verið teknar á vettvangi. Sagði hann að ekki hafi verið leitast eftir því að afla upplýsinga um frekari vitni í málinu. Hann minnti að verslunareigandinn hafi sagt að atvikið væri til á myndbandi en það hafi ekki verið skoðað af lögreglu svo hann viti. Aðspurt sagði vitnið að þegar ákærðu hafi staðfest sögu verslunareigandans þá gæti hann ekki fullyrt að ákærða B hafi líka staðfest frásögn verslunarmannsins. Sagðist hann verða að skoða lögregluskýrsluna áður en hann geti staðfest það.

Niðurstöður:

Ágreiningslaust er í máli þessu að ákærðu J-kk-nf og B komu í verslunina H-Sel á Laugarvatni þann 5. maí 2005 og að þau fóru bæði inní verslunina.

Engin skýrsla var tekin af ákærða J-kk-þgf þegar meintur þjófnaður er kærður til lögreglu. Fyrir dómi var framburður ákærða óljós og svo á reiki að ekki er á honum að byggja. Neitaði hann því hins vegar að hafa tekið umræddan harðfisk. Verður því að skoða framburð annarra vitna við mat á því hvort tekist hafi að sanna meint brot ákærða. Í frumskýrslu lögreglunnar sem lögreglan gerir samkvæmt frásögn J-kk-ef Þ-kk-ef, bæði á vettvangi og í gegn um síma, segir að J-kk-nf Þ-kk-nf hafi tjáð lögreglu um atburðarrásina sem ákærði hafi síðan staðfest á vettvangi við lögreglu að væri rétt. Kom fram hjá vitninu J-kk-þgf Þ-kk-þgf að viðskiptamenn hans í versluninni hafi komið til sín og sagst hafa séð ákærða setja inná sig vörur úr rekka verslunarinnar og farið með út. Engin skýrsla var tekin af þeim vitnum né um þau getið í frumskýrslu lögreglunnar. Eins kemur fram að myndbandsupptaka hafi verið til af atburðinum en hún hefur ekki verið lögð fram í málinu né skoðuð af lögreglunni við rannsókn málsins. Rannsókn málsins virðist eingöngu hafa snúist um það að skrá eftir vitninu J-kk-þgf Þ-kk-þgf atburðarrásina svo og frásögn lögreglumannanna tveggja sem voru kallaðir á vettvang. Misræmi er í frásögnum vitna um það hvort hald hafi verið lagt á harðfiskinn eða ekki. Er rannsókn málsins því verulega ábótavant. Á hitt er að líta að þegar litið er til þess að tveir lögreglumenn staðfesta það fyrir dómi að ákærði hafi gengist við því að hafa tekið ófrjálsri hendi umrædda harðfiskpakka úr versluninni á staðnum og staðfestingu vitnisins J-kk-ef Þ-kk-ef um að ákærði hafi afhent sér umrædda harðfiskpakka fyrir utan verslunina, þrátt fyrir neitun ákærða hér fyrir dómi, þá þykir það hafið yfir allan skynsaman vafa að telja verður sannað að ákærði J-kk-nf hafi brotið af sér eins og í ákæru greinir. Er þar einnig að líta til hegðunar ákærða á vettvangi en hann hljóp brott af vettvangi þrátt fyrir að honum hafi verið veitt eftirför og ætlaði sér að komast undan með aðstoð meðákærðu í bíl þeirra er þau lenda í blindgötu. Hefur ákærði J-kk-nf því unnið sér til refsingar. Samkvæmt sakarvottorði ákærða sem liggur frammi í máli þessu þá hefur ákærði hlotið 45 refsidóma frá árinu 1978.

Brot ákærða sem ákært er fyrir í máli þessu er framið áður en dómur gekk í Héraðsdómi Reykjavíkur þann 5. október 2005 en þar var ákærði dæmdur til 7 mánaða fangelsis fyrir brot gegn 244., 231., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 2. mgr. 44. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Ákærði var einnig dæmdur þann 4. apríl 2006 í 6 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 2. mgr. 44., 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga og 2., sbr. 5. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974 og 244. og 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var honum í þeim dómi dæmdur hegningarauki. Er það mat dómsins að brot það sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í máli þessu hefði ekki orðið til þyngingar þeirri refsingu er ákærði hlaut með greindum dómi hefði það þá verið dæmt með. Ákærða verður því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu samanber 78. gr. hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til 165. gr. sbr. 164. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 skal dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar. Ákærði, J-kk-nf skal greiða þóknun skipaðs verjanda síns ásamt aksturskostnaði, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 74.890.- krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Engin skýrsla var tekin af ákærðu B þegar hinn meinti þjófnaður var kærður. Framburður hennar fyrir dómi var ósannfærandi og á reiki. Sagði hún aðspurð um atvikið þegar að ákærði J-kk-nf hljóp frá versluninni ýmist að einn maður hafi verið á eftir honum eða tveir. Einnig var henni tvísaga um það hvort einn eða tveir jeppar hefðu elt hana þegar hún var að keyra ákærða J-kk-þf uppi á hlaupunum. Lýsing hennar á því hvar hún sat að snæðingi utanvið verslunina var auk þess ekki í samræmi við lýsingu verslunareigandans á aðstæðum á staðnum en hún sagðist hafa setið á bekk utandyra fyrir hornið þar sem gengið var út og inn í verslunina og því ekki séð hvort eða hvenær ákærði kom út úr versluninni. Þar fyrir utan var henni tvísaga um það hvort þau fóru saman út úr versluninni eða í sitt hvoru lagi og framburður hennar um veru ákærða J-kk-ef á meðan hún var að versla var mjög á reiki. Ákærða B neitaði því hins vegar að hafa vitað til þess að ákærði J-kk-nf hafi ætlað eða hafi stolið harðfiski úr versluninni. Kemur það heim og saman við framburð vitnisins L-kk-ef H-kk-ef þar sem hann sagði að ákærða hafi ekki sagst vita hvað gengi á þegar lögreglan kom á vettvang. Er hér svo mikill vafi á vitneskju hennar um verknað meðákærða og hlutdeild hennar, þrátt fyrir ótrúverðugan vitnisburð, að hún verður ekki sakfelld fyrir hlutdeild eins og í ákæru greinir. Þykir ákæruvaldið ekki hafa fært fram lögfulla sönnun á sekt hennar. Með vísan til 166. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 skulu málsvarnarlaun verjanda ákærðu, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, kr. 95.001.- greiðast úr ríkissjóði.

Annar sakarkostnaður hlaust ekki af málinu.

Af hálfu ákæruvaldsins sótti málið G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómsuppsaga hefur dregist lítillega vegna starfsanna dómarans.

D ó m s o r ð :

Ákærða, J-kk-þgf G-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu. Ákærði, J-kk-nf greiði verjanda sínum K-kk-þgf S-kk-þgf hæstaréttarlögmanni, málsvarnarlaun kr. 74.700.- Ákærða, B I-kvk-nf skal vera sýkn af kröfum ákæruvaldsins. Málsvarnarlaun verjanda ákærðu B, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, kr.95.001.- skulu greidd úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.