S-61/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 28. mars sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara 30. desember 2005 gegn G-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Bæjargili 63, Garðabæ, „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 11. september 2005 fyrir utan íbúðarhúsnæðið að Lækjarhjalla 2, Kópavogi, slegið K-kk-þf F-kk-þf S-kk-þf, kennitala 000000-0000, í andlitið með glerflösku með þeim afleiðingum að tvær framtennur í efri gómi gengu mikið inn og hann hlaut bólgu á efri vör, sá á tannholdi og um 5 sm langan skurð á vinstri augabrún.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu en til vara vægustu refsingar. Málsvarnarlauna er krafist.

I.

Þann 11. september 2005, kl. 03:42, barst lögreglunni tilkynning um að hópslagsmál væru í vændum við Lækjarhjalla 2 í Kópavogi. Lögreglan fór á vettvang og hitti fyrir nokkur ungmenni í hóp sem sögðust vera að bíða eftir að vera sótt. Nokkur ungmenni í hópnum voru ölvuð. Þegar lögreglan yfirgaf vettvang sáu þeir að fleiri ungmenni slógust í hópinn. Einn pilta úr hópnum gaf sig á tal við lögreglu og var hann í rauðum stuttermabol með hvítum stöfum á bringunni.

Skömmu eftir að lögreglan hafði yfirgefið vettvang barst tilkynning um að piltur hafi verið barinn í höfuðið við Lækjarhjalla 2. Lögreglan fór aftur á vettvang og hitti fyrir K-kk-þf F-kk-þf S-kk-þf sem hafði verið sleginn í andlitið. Vinir hans voru að hlúa að honum. Í frumskýrslu lögreglu segir að lögreglumenn hafi borið kennsl á ungmennin sem voru að slást í hópinn þegar lögreglan hafði yfirgefið vettvang stuttu áður. Þessi ungmenni voru nú að ganga vestur Hlíðarhjalla frá Lækjarhjalla 2. Þegar þau urðu vör við lögregluna tóku tveir piltar til fótanna. Lögreglan náði tali af ungmennunum við Trönuhjalla en þau sögðust ekki hafa séð árásina. Þegar lögreglan var að ræða við þau komu tveir piltar og gáfu sig á tal við lögregluna. Voru það piltarnir sem lögreglan hafði séð taka til fótanna stuttu áður. Sögðust þeir hafa verið á staðnum er árásin átti sér stað en þeir hafi ekki átt aðild að henni. Þeir sögðust heita S-kk-nf Æ-kk-nf S-kk-nf og G-kk-nf K-kk-nf. Lögreglan ræddi nú einslega við S-kk-þf í lögreglubifreið og sagði hann þá að G-kk-nf hefði slegið K-kk-þf með flösku í andlitið. S-kk-nf neitaði hins vegar harðlega að hafa átt hlut að máli. Blóð var þó á höndum S-kk-ef. Sagðist hann hafa fengið blóð á hendur sínar þegar hann hafi verið að halda um höfuð K-kk-ef eftir árás G-kk-ef. S-kk-nf var í rauðum stuttermabol með stöfunum „Cocain“ á bringunni. Aðspurður á vettvangi sagði ákærði G-kk-nf að hann hafi ekki gert neitt af sér. Hann var í renndri peysu ljósbrúnni að lit.

Sjúkrabifreið kom á vettvang og flutti K-kk-þf á slysadeild. Vinur K-kk-ef, H-kk-nf S-kk-nf, gaf sig fram á vettvangi og sagðist hafa séð árásina. Sagði hann að piltur í rauðum bol með stafina „Cocain“ hafi kýlt vin sinn, A-kk-þf S-kk-þf G-kk-þf, utan undir með þeim afleiðingum að hann hafi fallið í jörðina. K-kk-nf hafi þá farið að hlúa að A-kk-þgf en þá hafi sami piltur slegið K-kk-þf í andlitið með flösku. Í frumskýrslu lögreglu segir að önnur ungmenni á vettvangi hafi einnig sagt að strákur í rauðum bol með stafina „Cocain“ hafi slegið K-kk-þf í andlitið. Þessi ungmenni hafi þó ekki séð árásina. Lögreglumaður ræddi við K-kk-þf í sjúkrabifreiðinni. Sagði K-kk-nf þá að strákur í rauðum bol hafi slegið sig með flösku í andlitið er hann hafi verið að aðstoða vin sinn sem hafi legið á jörðinni.

Hjá lögreglu og fyrir dómi skýrði K-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf svo frá að hann hafi verið umrædda nótt í samkvæmi að Lækjarhjalla 2 í Kópavogi. Um nóttina hafi nokkur hópur fólks safnast saman fyrir utan Lækjarhjalla 2 og hafi húsráðandi þá óttast að þetta fólk vildi komast inn í samkvæmið og því bundið enda á það. K-kk-nf segir að þegar hann hafi komið út hafi hann séð vin sinn, A-kk-þf S-kk-þf G-kk-þf, liggja í götunni og strák í rauðum bol með áletruninni „Cocain“ að sparka í höfuð hans. K-kk-nf kvaðst hafa beygt sig niður að A-kk-þgf og tekið um höfuð hans. Hafi hann starað út í loftið eins og hann væri rotaður. Hafi hann í framhaldi af því spurt strákinn í rauða bolnum hvað hann væri eiginlega að gera en fengið samstundis högg í andlitið og muni hann ekkert meira. K-kk-nf kvaðst hafa heyrt það frá þeim sem voru á vettvangi að strákur í rauðum bol hafi slegið hann í höfuðið með flösku.

Ákærði G-kk-nf skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hafi komið á vettvang á bifreið sem félagi hans, H-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, hafi ekið. H-kk-nf hafi verið að sækja kærustu sína sem hafi verið í samkvæmi að Lækjarhjalla 2. Hann kvaðst hafa verið mikið drukkinn í umrætt sinn og muni ekki vel atburðarás. Með í för hafi verið félagar hans, S-kk-nf Æ-kk-nf S-kk-nf og V-kk-nf H-kk-nf E-kk-nf. Hann kvaðst muna eftir að hafa lent í einhverjum leiðindum þarna fyrir utan húsið og muni óljóst eftir því að hafa slegið strák með flösku í höfuðið. Hann kvaðst ekki vita hvers vegna hann hafi gert það. Ákærði kvað V-kk-þf hafa sagt sér að hann hafi slegið strák í höfuðið og kvaðst ákærði ekki hafa ástæðu til þess að ætla annað en að það væri rétt. Hann muni hins vegar óljóst eftir atvikum.

Fyrir dómi skýrði ákærði svo frá að hann hafi verið mjög ölvaður og muni það eitt að hann hafi lent í rifrildi við einhverja á staðnum fyrir utan Lækjarhjalla 2. Hann muni þó að hann hafi ekki slegið neinn en lögreglan hafi beitt hann þrýstingi og fengið hann til að játa með því að segja honum að allir á vettvangi hafi sagt að hann væri hinn seki.

Hjá lögreglu skýrði S-kk-nf Æ-kk-nf S-kk-nf svo frá að hann hafi komið á staðinn með ákærða, H-kk-þgf S-kk-þgf V-kk-þgf og V-kk-þgf H-kk-þgf E-kk-þgf. Þeir hafi verið að sækja T-kvk-þf, unnustu H-kk-ef. Nokkuð af fólki hafi verið statt fyrir utan húsið. Hann kveðst hafa heyrt hljóð eins og einhver væri laminn með flösku. Hann hafi séð ákærða slá eitt högg en kvaðst ekki vita hvert hafi verið tilefnið því hann hafi ekki orðið var við neitt rifrildi. Hann hafi séð pilt liggja á jörðinni eins og hann væri steinrotaður því hann hafi starað út í loftið. Hann kvaðst hafa beðið viðstadda að kalla á sjúkrabifreið. Ákærði hafi forðað sér á hlaupum strax eftir atburðinn og af einhverjum sökum hafi hann hlaupið á eftir ákærða. Ekki vissi hann af hverju hann hafi gert það. Hjá lögreglu var S-kk-nf spurður um hvers vegna vitni hafi gefið lýsingu á klæðaburði hans og talið hann hafa slegið kæranda. S-kk-nf gat ekki útskýrt það en taldi hugsanlegt að vitnin hafi ruglast á honum og ákærða þar sem hann hafi verið að athuga með strákinn sem hafi verið sleginn.

Fyrir dómi skýrði S-kk-nf svo frá að hann hafi ekki séð neitt í umrætt sinn heldur hafi lögreglan sannfært hann um að annað hvort hann eða ákærði hafi slegið kæranda. Eina sem hann hafi séð hafi verið að strákur hafi legið á jörðinni og allur blóðugur. Hann hafi farið að huga að honum og beðið viðstadda að hringja á sjúkrabíl. Krakkarnir hafi hins vegar haldið að hann hefði lamið kæranda og hafi hann þá orðið hræddur og flýtt sér í burtu.

H-kk-nf S-kk-nf sagði hjá lögreglu og fyrir dómi að hann hafi séð strák liggja í götunni. Hafi kærandi þá komið og farið að huga að stráknum. Þá hafi strákur í rauðum bol með áletruninni „Cocain“ framan á slegið kæranda með flösku og hlaupið síðan í burtu.

H-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf sagði hjá lögreglu að í umrætt sinn hafi hann verið staddur í Lækjarhjalla ásamt ákærða, S-kk-þgf og V-kk-þgf. Þeir hafi komið á vettvang í þeim tilgangi að sækja vinkonu hans sem þar hafi verið. Kvaðst hann hafa séð er ákærði hafi lamið strák í höfuðið með flösku. Strákurinn hafi fallið í götuna við höggið og legið þar. Annar strákur hafi komið þarna og gefið sig að ákærða. Hann kvaðst ekki hafa heyrt hvað þeim fór í milli en skyndilega hafi ákærði lamið þann pilt líka með flöskunni. Taldi H-kk-nf að ákærði hafi lamið hvorn strákinn einu höggi. Ekki vissi H-kk-nf hvað ákærða hafi gengið til með þessu. Hann hafi verið drukkinn en þó ekki útúrdrukkinn. H-kk-nf kvaðst ekki hafa drukkið áfengi þetta kvöld enda á bifreið. Fyrir dómi dró H-kk-nf þennan framburð til baka og kvaðst ekkert hafa séð. Lögregla hafi þrýst á hann og lagt honum orð í munn og hann skrifað undir.

V-kk-nf H-kk-nf E-kk-nf var staddur að Lækjarhjalla ásamt G-kk-þgf, S-kk-þgf og H-kk-þgf. Hann kvaðst ekki vita hvað hafi orðið til þess að ákærði lenti í útistöðum við stráka á staðnum. Hann kvaðst ekki hafa séð hvað gerðist en séð strák liggja á götunni og ákærða skammt frá að rífast við einhvern annan strák. Hann kvaðst hafa hringt á sjúkrabifreið úr síma sem hann hafi fengið lánaðan hjá einhverjum á staðnum. H-kk-nf sagði að ákærði hafi verið mjög ölvaður í umrætt sinn.

Vitnið Þ-kvk-nf S-kvk-nf G-kvk-nf sagðist hafa séð strák liggja á jörðinni og tvo aðra stráka standa yfir honum. Annan þeirra þekkti vitnið sem S-kk-þf Æ-kk-þf S-kk-þf. Hún kvaðst hafa talað við þá en þeir hafi verið mjög æstir og flýtt sér í burtu.

Lögreglan hafði samband við A-kk-þf S-kk-þf G-kk-þf en hann kvaðst ekki mundu kæra þar sem honum hafi ekki orðið meint af og mundi ekki eftir tilvikinu.

II.

Í læknisvottorði 24. september 2005, segir að við skoðun á höfði og hálsi hafi sést áberandi skurður á vinstri augabrún um það bil 5 cm langur. Talsverð bólga hafi verið í sárabörmum. Þá hafi verið talsverð bólga á efri vör, einkum hægra megin. Við skoðun innan á vörinni sé talsvert blóð. Sjúklingur hafi verið í tannréttingum undanfarið eitt og hálft ár og sé með tannréttingagrind eða víra. Svo virðist sem framtennur í efri góm hafi færst til.

Í vottorði R-kk-ef M. T-kk-ef tannlæknis frá 15. nóvember 2005 segir að við skoðun hafi komið í ljós mikilir áverkar á tönnum og tannholdi. Tennur sem auðkenndar séu 2 + og 1 + hafi gengið mikið inn og ekki sé óvarlegt að ætla að þær hefðu dottið úr ef ekki hefði verið tannréttingatæki til staðar. Tennurnar hafi verið þvingaðar fram og nýr vír settur. Með röntgenmynd hafi komið í ljós að rætur tannanna hafi verið óbrotnar. Komið hafi í ljós að rótarfylla þyrfti tennurnar.

III.

Samkvæmt 1. mgr. 48. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skal dómur reistur á þeim sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Eins og að framan er rakið hafa vitnin S-kk-nf Æ-kk-nf S-kk-nf og H-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf dregið framburð sinn hjá lögreglu til baka. Ákærði hefur einnig neitað fyrir dómi að hafa átt þátt í meiðslum kæranda en framburður hans hjá lögreglu var mjóg óljós um þetta atriði.

Þá sagði vitnið H-kk-nf S-kk-nf að hann hafi séð strák, sem klæddur hafi verið rauðum bol með áletruninni „Cocain“ að framan, slá kæranda með flösku í höfuðið og hlaupa síðan í burtu. Vitnið S-kk-nf Æ-kk-nf var einmitt þannig klæddur umrætt kvöld. Vitnið H-kk-nf er í vinahópi kæranda og var frásögn hans og ennfremur frásögn kæranda trúverðug hér fyrir dómi.

Samkvæmt framansögðu er framburður vitna misvísandi og ákærði hefur neitað sök hér fyrir dómi. Er því ekki komin fram lögfull sönnun þess að ákærði hafi framið þann verknað sem hann er ákærður fyrir, sbr. 45. gr. og 46. gr. laga nr 19/1991. Ber því að sýkna hann af kröfu ákæruvalds í málinu

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði eins og nánar greinir í dómsorði.

DÓMSORÐ:

Ákærði, G-kk-nf K-kk-nf, er sýkn af kröfu ákæruvalds.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef hdl., 120.000 krónur og annan sakarkostnað 25.700 krónur eða samtals 145.700 krónur.

G-kk-nf A-kk-nf