S-70/2012

Mál þetta, sem dómtekið var þann 4. apríl sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 2. mars 2012, á hendur X:

„Fyrir neðangreind hegningar- og barnaverndarlagabrot gegn stjúpdóttur sinni, A, framin á ofangreindu heimili ákærða að [Z] svo sem hér greinir:

1. Fyrir brot gegn blygðunarsemi og barnaverndarlagabrot, með því að hafa í nóvember og desember 2009 og ágúst og september 2010, ítrekað sært blygðunarsemi stúlkunni [svo], sem þá var 14 ára, með því að sýna henni klámfengið efni í tölvu og í einhver skipti fróað sér á sama tíma.

Telst þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 15. gr. laga nr. 40/1992 og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

2. Fyrir kynferðisbrot gegn stúlkunni, sem þá var 15 ára, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 16. júlí 2011 í stofu á ofangreindu heimili sínu, látið stúlkuna fróa sér og hafa við sig munnmök, haft munnmök við stúlkuna og haft við hana samræði og endaþarmsmök.

Telst þetta varða við 1. mgr. 201. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 61/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

A-kvk-nf H-kvk-nf F-kvk-nf hdl., gerir þá kröfu fyrir hönd [A], að ákærði verði dæmdur til að greiða henni kr. 4.000.000 í miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 18. desember 2008 en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laganna til greiðsludags. Þá er krafist hæfilegrar þóknunar vegna starfa réttargæslumanns að mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts.“

Af hálfu sækjanda var við þingfestingu málsins fallið frá því sakarefni í 1. tölulið ákæru að ákærði hefði „í einhver skipti fróað sér“ í viðurvist stjúpdóttur sinnar. Að öðru leyti ítrekaði sækjandi gerðar kröfur.

Fyrir dómi var af hálfu skipaðs réttargæslumanns, A-kvk-ef H. F-kvk-ef hdl., lýstri einkaréttarkröfu breytt og er krafist 3.000.000 króna í miskabætur, en að auki er krafist vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 16. júlí 2011 til 25. október sama ár, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laganna frá þeim tíma til greiðsludags.

Dómkröfur skipaðs verjanda, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., eru að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög heimila og að hún verði skilorðsbundin. Þá er þess krafist að skaðabótakrafa verði lækkuð. Loks krefst verjandinn hæfilegra málsvarnarlauna.

I.

Samkvæmt rannsóknargögnum barst lögreglu tilkynning frá Rauða krossinum laust eftir miðnætti þann 16. júlí 2011 þess efnis að stúlkan A hefði þá skömmu áður skýrt símleiðis frá ætluðu kynferðisbroti ákærða í máli þessu. Brást lögregla þegar við og fór á heimili ákærða, en hann var þar einn á heimilinu ásamt nefndri stúlku og yngri systkinum hennar. Var ákærði handtekinn, en í kjölfarið var tölvubúnaður hans tekinn til skoðunar. Þá voru aðrar viðeigandi ráðstafanir gerðar, en þ. á m. var stúlkan A flutt á neyðarmóttöku Y.

Við rannsókn lögreglu var ákærði tvívegis yfirheyrður um kæruefnið, þann 16. júlí 2011 og 2. febrúar 2012. Þá var stúlkan A einnig tvívegis yfirheyrð um málsatvik, en einnig móðir hennar.

Við áframhaldandi lögreglurannsókn og við meðferð málsins fyrir dómi var aflað frekari gagna, en þ. á m. eru heilsufarsupplýsingar og skýrslur félagsmálayfirvalda.

Með skipunarbréfi sýslumanns þann 12. september 2011 var fyrrnefndur réttargæslumaður skipaður lögráðamaður stúlkunnar A. Lagði lögmaðurinn m.a. fram bótakröfu, sem miðað er við í máli þessu, en hún er dagsett 15. september 2011. Ákærða var birt bótakrafan 25. sama mánaðar.

II.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust viðurkennt þau brot sem í ákæru greinir, líkt og sakarefninu var breytt við meðferð málsins.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst, sbr. það sem hér að ofan var rakið. Er háttsemi ákærða rétt heimfærð til refsiheimilda.

Að ofangreindu virtu verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga 88, 2008.

Við ákvörðun refsingar verður einkum litið til þess að ákærði hefur verið sakfelldur fyrir alvarleg kynferðisbrot en einnig brot gegn barnaverndarlögum. Beindust brot ákærða gegn mikilvægum hagsmunum, en með háttseminni brást hann algjörlega trúnaðarskyldum sínum gagnvart stúlkunni A. Þá verður að telja að ákærða hafi hlotið að vera ljóst að stúlkan átti við ýmsa erfiðleika að stríða og er fram komið að brotin hafa haft mikil og alvarleg áhrif á hana. Ákærði hefur á hinn bóginn við alla meðferð málsins játað brot sín og jafnframt samþykkt að greiða skaðabætur að hluta. Ákærði er 51 árs og hefur samkvæmt sakavottorði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Fyrir dómi lýsti ákærði mikilli iðran sinni vegna brota sinna gegn stúlkunni, en fyrir liggur að hann var um tíma undir læknishendi á sjúkrahúsi vegna þessa.

Þykir refsing ákærða að öllu ofangreindu virtu, og með hliðsjón af 1. og 2. tölulið 1. mgr. 70. gr. en enn fremur 3. mgr. sömu greinar svo og 8. tölulið 74. gr., sbr. 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, hæfilega ákveðin fangelsi í tvö ár og sex mánuði. Engin efni eru til að skilorðsbinda refsinguna.

A-kvk-nf H-kvk-nf F-kvk-nf hdl. bar fram skaðabótakröfu við lögreglurannsókn málsins á hendur ákærða og er henni lýst hér að framan. Lögmaðurinn rökstuddi kröfu sína við meðferð málsins fyrir dómi.

Fyrir dómi hefur ákærði fallist á að greiða skaðabætur en krefst lækkunar.

Stúlkan A á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna þeirrar háttsemi sem hann hefur verið sakfelldur fyrir, sbr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993. Að mati dómsins hefur verið sýnt fram á, þ. á m. með vottorðum, að sjálfsmynd stúlkunnar hefur skaðast og að brot ákærða hafa valdið henni alvarlegum afleiðingum. Verður ákærði dæmdur til að greiða stúlkunni miskabætur að fjárhæð 1.200.000 krónur auk vaxta eins og í dómsorði greinir.

Í samræmi við málsúrslit og 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála verður ákærða gert að greiða sakarkostnað. Samkvæmt yfirliti ákæruvalds er um að ræða 77.800 krónur, sem til féll við rannsókn lögreglu, svo og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, en síðastnefndu greiðslurnar þykja hæfilega ákveðnar að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði. Við ákvörðun launa skipaðs verjanda ákærða er tekið tillit til þess að hann hefur þegar fengið greitt fyrir störf sín á rannsóknarstigi málsins.

Af hálfu ákæruvalds fór með málið K-kvk-nf B-kvk-nf saksóknari.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvö ár og sex mánuði.

Ákærði greiði A-kvk-þgf H-kvk-þgf F-kvk-þgf hdl., fyrir hönd A, 1.200.000 krónur í miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 16. júlí 2011 til 25. október sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laganna frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 563.585 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., 234.685 krónur og réttargæslulaun A-kvk-ef H-kvk-ef F-kvk-ef hdl., skipaðs réttargæslumanns A, 251.000 krónur.