S-15/2022

Mál þetta sem dómtekið var 6. apríl 2022 er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Vestfjörðum 22. febrúar 2022 á hendur S-kvk-þgf H-kvk-þgf S-kvk-þgf, [kt. og heimilisfang], „fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa sunnudaginn 2. maí 2021, ekið bifreiðinni [...], um [...] á Súðavík, ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóðsýni mældist 445 ng/ml) og svipt ökurétti, uns lögregla stöðvaði aksturinn við hús nr. 1.“

Er háttsemin sem lýst er í ákæru talin varða við 1. sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Er þess krafist í ákæru að ákærða verði dæmt til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. gr. laga nr. 77/2019.

Ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa þannig að ákærða fái sektarrefsingu og verði svipt ökurétti tímabundið en ekki ævilangt. Þá krefst hún þess að verjanda hennar verði ákveðin hæfileg þóknun sem greiðist úr ríkissjóði.

Við þingfestingu málsins játaði ákærða skýlaust þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru. Þar sem dómari mat það svo að játningin samræmdist gögnum málsins var það tekið til dóms á grundvelli 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig um ákvörðun viðurlaga.

Í samræmi við framangreinda játningu sem á sér fulla stoð í gögnum málsins er ákærða sakfelld fyrir þá háttsemi sem í ákæru greinir og er háttsemin þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærða sem fædd er 1986 hefur fjórum sinnum áður hlotið dóm vegna sambærilegra brota og hér er sakfellt fyrir. Þann 7. mars 2011 var hún dæmd til 330.000 króna sektar fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45 a. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 2. sbr. 5. gr. og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Hún var og svipt ökurétti í 18 mánuði frá 4. apríl 2011. Hún var dæmd 23. maí 2012 til greiðslu sektar að fjárhæð 300.000 krónur fyrir brot gegn sömu lagaákvæðum, auk 1. mgr. 48. gr. sömu laga fyrir akstur svipt ökurétti. Hún var og svipt ökurétti í þrjú ár frá 4. október 2012. Þá var ákærða dæmd fyrir sambærileg umferðarlagabrot sem og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, 9. september 2014. Refsing var ákveðin 45 daga fangelsi. Einnig var hún svipt ökurétti ævilangt frá 3 desember 2014. Kemur og fram á sakavottorði að hún hafi lokið samfélagsþjónustu 7. janúar 2017. Loks var ákærða dæmd 23. júlí 2021 til 75 daga fangelsisvistar, enn fyrir sambærileg umferðarlagabrot, þar á meðal akstur svipt ökurétti og til greiðslu sektar fyrir vörslur fíkniefna.

Ákærða er nú enn á ný, á grundvelli játningar hennar og gagna málsins, fundin sek um akstur svipt ökurétti undir áhrifum fíkniefna.

Af hálfu ákærðu er á því byggt að hún sé haldin fíknisjúkdómi og hafi hrasað í baráttu sinni við hann eftir langt tímabil án fíkniefna, eins og sjá megi á sakavottorði hennar. Þá er og vísað til þess að meginástæða fyrir því að hún hafi ekki fengið ökuréttindi sín að nýju sé seinagangur fangelsismálastofnunar sem leitt hafi til þess að hún hafi ekki lokið samfélagsþjónustu eftir brot sitt samkvæmt dómi í september 2014 fyrr en 7. janúar 2017. Með vísan til framangreinds telur ákærða að henni beri að ákveða sektarrefsingu og tímabundna ökuréttarsviptingu.

Ekki eru sérstök efni í dómi þessum til að draga í efa að ákærða sé haldin fíknisjúkdómi og það feli í sér að hún kunni að falla á bindindi sínu vegna þess. Á hinn bóginn verður ekki fallist á að sjúkdómurinn hafi óhjákvæmilega þær afleiðingar að ákærða aki bifreið, svipt ökurétti og undir áhrifum fíkniefna. Þá er ekki unnt að horfa til þess við ákvörðun viðurlaga í máli þessu að ákærða hafi ekki lokið samfélagsþjónustu vegna dóms 9. september 2014 fyrr en 7. janúar 2017, enda liggur fyrir að þegar ákærða var staðin að akstri bifreiðar 2. maí 2021 var hún svipt ökurétti.

Með hliðsjón af framangreindu, sakarferli ákærðu og að teknu tilliti til þess að ákveða ber refsingu ákærðu sem hegningarauka við dóm frá 23. júlí 2021, sem þýðir að henni verður nú ákveðin viðbótarrefsing eins og sakarefni málanna hefðu verið dæmd í einu lagi, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. og 77. gr. sömu laga. Með vísan til þessa þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga. Í ljósi þess að um er að ræða hegningarauka er ekki fallist á með ákæruvaldi að rétt sé að ítreka ævilanga ökuleyfissviptingu ákærðu í dómi þessum.

Ákærðu verður gert að greiða sakarkostnað að fjárhæð 293.352 krónur, sem er annars vegar útlagður kostnaður ákæruvalds að fjárhæð 125.952 krónur og hins vegar málsvarnarþóknun verjanda ákærðu, S-kvk-ef P-kvk-ef lögmanns sem þykir hæfilega ákveðin 167.400 krónur og er virðisaukaskattur meðtalinn í þeirri fjárhæð.

H-kk-nf B-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Uppsaga dómsins hefur dregist vegna embættisanna dómara. Var fulltrúa ákæruvalds og verjanda gefið færi á að tjá sig að nýju um ákvörðun viðurlaga en lýstu sig sammála dómara um að það væri óþarft.

Dómsorð:

Ákærða, S-kvk-nf H-kvk-nf S-kvk-nf, [kt.], sæti fangelsi í 45 daga.

Ákærða greiði sakarkostnað að fjárhæð 293.352 krónur, sem er annars vegar útlagður kostnaður ákæruvalds að fjárhæð 125.952 krónur og hins vegar málsvarnarþóknun verjanda ákærðu, S-kvk-ef P-kvk-ef lögmanns sem þykir hæfilega ákveðin 167.400 krónur og er virðisaukaskattur meðtalinn í þeirri fjárhæð.

H-kk-nf B-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir:

Héraðsdómi Vestfjarða 24. maí 2022