S-218/2023

1. Mál þetta, sem dómtekið var 1. september sl., er höfðað með þremur ákærum ákæruvaldsins á hendur H-kk-þgf V-kk-þgf H-kk-þgf, kennitala [...], til heimilis að [...].

Ákæra Lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefin 21. apríl 2023. Mál nr.

S - 247/2023.

Með ákærunni er ákærði saksóttur:

„fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt [sunnu]dagsins 24. apríl 2022, fyrir utan veitingastaðinn Kurdo Kebab við Skipagötu slegið A, kt.

[...]

, eitt hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut tvö sár/skurði í andlitið, annað milli augabrúnanna, um það bil 3 cm. láréttan skurð og hitt um það bil 2 cm. skurð ofarlega á nefi, auk þess sem hann hlaut glóðarauga á hægra auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar.“

Ákæra Lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefin 21. apríl 2023. Mál nr. S-248/2023.

Með ákærunni er ákærði saksóttur fyrir eftirfarandi brot:

„ I.

Með því að hafa sunnudaginn 31. júlí 2022, ekið bifreiðinni

[...]

, ófær um að stjórna ökutækinu örugglega vegna töku slævandi lyfja og undir áhrifum ávana- og fíkni- efna (í blóðsýni sem tekið var úr ákærða vegna rannsóknar málsins mældist kókaín 83 ng/ml., MDMA 200 ng/ml., alprazolam 4,1 ng/ml og klónazepam 62 ng/ml.) suður Hörgárbraut á Akureyri, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans skammt frá verslunarstaðnum Ak- inn.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 50. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

II.

Með því að hafa mánudagskvöldið 25. apríl 2022, verið með í vörslum sínum þegar hann var stöðvaður á bifreiðinni [...] á Lækjartúni á Akureyri, 79 töflur af fíknilyfinu [alprazolam] Krka, (virka efnið [ alpraz olamum] ) en töflurnar fundust á ákærða við leit á honum í úlpu hans eftir að hann hafði verið handtekinn vegna meints fíkniefnaaksturs og fluttur á lögreglustöðina á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr. og 3. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakar- kostnaðar og til sviptingar ökuréttar, samkvæmt 99. gr. og 101. gr. nefndra umferðarlaga.

Jafnframt til að sæta upptöku á fíknilyfjum, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 47.948, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákæra Héraðssaksóknara, útgefin 13. apríl 2023. Mál nr. S- 218/2023

Með ákærunni er ákærði saksóttur

„fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum framin á árinu 2022:

I.

Fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 6. október utandyra við Sandgerðisbót á Akureyri veist með ofbeldi að lögreglumanni nr.

[...]

, sem var við skyldustörf, og sparkað í fót hans með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn féll á jörðina og lenti á bakinu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 7. október í fangaklefa á lögreglustöðinni við Þórunnarstræti 138 á Akureyri veist með ofbeldi að lögreglumanni nr.

[...]

, sem var við skyldustörf, og sparkað í vinstra læri hans.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakar-kostnaðar.“

2. Samkvæmt heimild í 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála voru ofan-greind ákærumál sameinuð við meðferð málsins fyrir dómi undir máls númerinu S-218/2023. Dómari tók við meðferð hins sameinaða máls þann 26. júní sl., sbr. bréf dómstólasýslunnar, sbr. og heimildarákvæði 6. mgr. 30. gr. laga nr. 50/2016.

Verða sakargiftir á hendur sakborningi hér á eftir að nokkru rakta rí tímaröð.

3. Ákærði neitar alfarið sök í máli þessu. Skipaður verjandi, Þ-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf lögmaður, krefst þess fyrir hönd ákærða að hann verði alfarið sýknaður af refsikröfum ákæruvaldsins í hinu sameinaða máli. Til vara krefst verjandinn þess að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandinn hæfilegra málflutnings-launa vegna starfa sinna við alla meðferð málsins, hjá lögreglu og fyrir dómi.

B.

Ákæra Lögreglustjórans á Norðurlandi eystra. Mál nr. S- 247/2023.

1. Samkvæmt frumskýrslu B, lögreglumanns nr.

[...]

, dags.25. apríl 2022, var hann í lögreglubifreið við almennt umferðareftirlit aðfaranótt 24. apríl 2022, klukkan 03:41, ásamt starfsfélögum, í miðbæ Akureyrar, þegar vitnið C kom að máli við þá og tilkynnti að pilturinn A hefði orðið fyrir líkamsárás fyrir utan skyndibitastaðinn Kurdo Kebab, að Skipagötu 2. Í skýrslunni segir m. a. frá því að lögreglumennirnir hafi fengið þær upplýsingar að aðdragandinn að hinni ætluðu árás hefði verið með þeim hætti að glas hefði brotnað fyrir utan veitingastaðinn, en í framhaldi af því hefði brotaþolinn A verið sleginn í andlitið.

Af frumskýrslunni verður ráðið að lögreglumennirnir hafi á vettvangi átt orðastað við brotaþola, A. S kráð er að hann hafi verið með sýnilega áverka í andlitinu en hafi haft á orði að hann vildi eigi bera fram kæru. Skráð er að í viðræðum lögreglumannanna við vitnið C, en einnig við ónefndan vegfaranda, hefðu komið fram upplýsingar um að ungur drengur, íklæddur svartri upp renndri hettupeysu, hefði gengið af vettvangi og norður að Ráðhústorginu. Tekið er fram að þessar síðast greindu upplýsingar hefðu verið afar óljósar, en að þær hefðu þó leitt til þess að tveir lögreglumenn hefðu haft tal af nefndum dreng, sem hafi verið 16 ára. Skráð er að lögreglumennirnir hafi veitt því eftirtekt að drengurinn, sem er nafngreindur, hefði verið „rauður á hægri hnúum“ en að hann hefði þvertekið fyrir að hafa átt aðild að umræddri líkamsárás.

2. Í frumskýrslunni greinir fyrrnefndur lögreglumaður frá því að hann hefði lagt leið sína inn á skyndibitastaðinn í Skipagötunni um hádegisbilið daginn eftir og gætt að myndskeiðsupptökum þá um nóttina. Segir m. a. frá því að á upptökum hafi m. a. mátt sjá að vitnið C hefði verið þar innandyra umrædda nótt, kl. 03:45, en að auk hafi mátt sjá að brotaþolinn A hefði á sama tíma verið í viðræðum við „mann sem klæddist svörtum stuttermabol og með ined húð flúr á hægri hendi“.

3. Í frumskýrslunni segir einnig frá því að brotaþolinn A hefði komið á lögreglustöðina umræddan dag, klukkan 17:58, í þeim tilgangi að leggja fram kæru vegna líkamsárásarinnar í Skipagötunni þá um nóttina. Fram kemur að brotaþola hafi verið leiðbeint um kæruferlið, en jafnframt segir að hann hefði þá strax haft á orði að hann ætlaði að fara til skoðunar á bráðamóttöku Sjúkrahússins á Akureyri. Í skýrslunni segir loks frá því að brotaþoli hefði komið á lögreglustöðina 27. apríl nefnt ár, klukkan 18:00, og að hann hefði þá staðhæft að árásaraðilinn umrædda nótt hefði verið H-kk-nf V-kk-nf H-kk-nf, ákærði í máli þessu.

4. Með bréfi margnefnds lögreglumanns, dags. 4. janúar 2023, var óskað eftir áverkavottorði frá Sjúkrahúsinu á Akureyri vegna brotaþola.

5. Í áverkavottorði Sjúkrahússins á Akureyri, dags. 11. janúar 2023, sem ritað er af D, sérfræðingi í skurðlækningum, segir m. a. að brotaþoli hafi fyrst komið á sjúkrahúsið 24. apríl fyrra ár og hitt fyrir hjúkrunarfræðing. D aginn eftir hafi hann hitt fyrir læknanema, en í það skiptið hafi jafnframt verið til taks ábyrgur nafngreindur sérfræðingur í skurðlækningum. Tekið er fram að brotaþoli hafi enn komið á sjúkrahúsið 27. apríl það ár, en að þá hefði verið til taks ábyrgur nafngreindur sérfræðingur í bráða lækningum. Skýrsluhöfundur segir að hann hafi ritað vottorðið samkvæmt upplýsingum úr sjúkraskrám.

Í vottorðinu segir að brotaþoli hafi m. a. lýst því við komu þann 24. janúar 2023 að hann hefði verið að skemmta sér þegar maður hefði ráðist á hann að tilefnislausu. Greint er frá því að blætt hafi talsvert úr enni brotaþola, en hann hefði ekki kært sig um að bíða og því farið af sjúkra húsinu. Síðan segir:

„ Þann 25.04.22 kemur hann (brotaþoli) síðan aftur og fær þá skoðun læknis á bráðamóttöku. Þar kemur fram að um er að ræða 28 ára gamlan karlmann sem í miðbæ Akureyrarbæjar lendir í líkamsárás þar sem maður ræðst að honum og veitir honum 2 hnefahögg í andlitið. Sjáanleg eru 2 gróandi sár eftir skurð í andlitinu, annað þeirra er á milli augabrúnanna, u. þ. b. 3 c m láréttur skurður og hinn ofarlega á nefi u. þ. b. 2 cm. (Brotaþoli) er einnig með glóðarauga á hægra auga. Hann segist ekki hafa misst með-vitund við áverkann.“ Fram kemur að brotaþoli hafi verið boðaður til endurkomu vegna kvartana hans um verk á nárasvæði og þá með það fyrir augum að meta mögulegt kviðslit.

Í vottorðinu segir að við endurkomu brotaþola á sjúkrahúsið þann 27. apríl 2022 hafi brotaþoli klínískt verið greindur með kviðslit í náranum vinstra megin og að hann hafi af því tilefni fengið tilvísun á göngudeild til skurðlækna til frekara mats, en síðan segir: „ Þetta er þó algjörlega ótengt þessum áverka við árásina að talið er. Varðandi áverkann á [höfuðið] er engin ástæða til þess að ætla annað en að sár grói vel og ekki verði neinar eftirstöðvar að því.“

6. Samkvæmt gögnum hélt rannsókn lögreglu áfram vorið 2022. Var þannig brota-þoli yfirheyrður þann 4. maí, en einnig gáfu skýrslur vitnin C þann 14. maí, E þann 15. maí og loks F þann 23. maí. Samkvæmt samantektarskýrslum lögreglu skýrðu nefnd vitni frá því að ákærði, H-kk-nf V-kk-nf, hefði fyrrnefnda nótt veitt brotaþola áverka í andlitið með barsmíð, en að ákærði hefði þegar atvik gerðust verið í fylgd ónafngreinds karlmanns. Að auki kom fram hjá brotaþola að nafngreind vinkona hans hefði tekið mynd af ákærða á vettvangi í greint sinn.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu um sakarefnið þann 31. október 2022. Samkvæmt samantektarskýrslu um yfirheyrsluna vísaði ákærði til minnisleysis um gjörðir sínar umrædda nótt, þar sem hann hefði á þessu tímabili eigi verið á „góðum stað í lífinu“. Skráð er eftir ákærða að hann hefði ekkert þekkt til brotaþola.

Framburður ákærða, brotaþola og vitna fyrir dómi.

7. Ákærði hefur fyrir dómi neitað sök. Hann áréttaði hina fyrri frásögn sína hjá lögreglu, og þar á meðal að minni hans um eigin gjörðir umrædda nótt hefði verið mjög takmarkað, en hann tók aftur á móti fram að vorið 2022 hefði hann tíðum lagt leið sína í miðbæinn. Í því viðfangi hafði ákærði á orði að ef hann hefði verið í miðbænum í greint sinn hefði hann að líkindum munað eftir því þrátt fyrir að hann hefði verið í slæmu ástandi vegna eigin fíkniefnaneyslu. Ákærði skýrði jafnframt frá því að hann hefði haft spurnir af kæru brotaþola, en þá jafnframt að hinn grunaði aðili hefði verið handtekinn.

Fyrir dómi var ákærða kynnt ljósmynd, sem fyrst hafði verið aflað hjá vitni við aðalmeðferð málsins og lögð fyrir dóminn. Ákærði staðfesti að mynd þessi væri af honum í miðbænum og þá nærri fyrrgreindum skyndibitastað í Skipagötunni. Ákærði kaus að tjá sig ekki frekar um ljósmyndina eða sakarefnið.

8. Brotaþolinn A skýrði frá því fyrir dómi að hann hefði verið í fylgd vinnufélaga, þ. á m. vitnisins G, í miðbæ Akureyrar umrædda nótt. Hann hefði haldið til á tilteknum bar í Hafnarstrætinu, en síðan lagt leið sína að veitingastað í Skipagötunni, nærri Ráðhústorginu. Hann hefði verið ölvaður þegar þetta gerðist og bar að af þeim sökum myndi hann mjög takmarkað um atvik máls, að öðru leyti en því að hann hefði að líkindum brotið glas fyrir utan veitingastaðinn og sagði: „... og þá fékk ég bara einn í andlitið. Það er það eina sem ég man.“ Nánar aðspurður sagði brotaþoli að árásaraðilinn hefði verið karlmaður íklæddur vesti, og minntist þess jafnframt að árásarmaðurinn hefði lýst óánægju sinn vegna framferðis hans með glasið. Brotaþoli staðhæfði að hann hefði engin samskipti haft við árásarmanninn fyrir barsmíðina og ekki þekkt til hans, en ætlaði að hann hefði hins vegar átt orðastað við félaga árásarmannsins eftir árásina.

Brotaþoli skýrði frá því að við vegna barsmíðarinnar hefði hann fengið áverka á andlitið, en einnig í nárann. Hann kvaðst mjög fljótlega eftir barsmíðina, að ráði félaga sinna, hafa farið af vettvangi, en minnast þess ekki að hafa átt orðastað við lögreglumenn á vettvangi. Brotaþoli sagði að í framhaldi af þessu hefði hann lagt leið sína á Sjúkrahúsið á Akureyri, en síðan farið til síns heima.

Brotaþoli skýrði frá því að hann hefði afráðið að kæra umrædda líkamsárás til lögreglu þann 27. apríl, og staðhæfði að þegar það gerðist hefði hann verið búinn að heyra nafn árásaraðilans frá vinnufélögunum, þ. e. að þar hefði átt í hlut ákærði í máli þessu.

Fyrir dómi, við aðalmeðferð málsins, staðhæfði brotaþoli að hann þekkti ákærða í sjón fyrir þann aðila sem hefði veitt honum áverkann umrædda nótt. Brotaþoli tók fram að hann hefði náð fullum bata af áverkum sínum.

9. Vitnið C skýrði frá því að hann hefði verið fyrir utan tiltekinn veitingastað í Skipagötunni ásamt brotaþola og vitnunum E og F þegar hinn fyrst nefndi hefði orðið fyrir líkamsárás. Vitnið sagði að þeir félagarnir hefðu allir verið ölvaðir, en það lýsti aðdragandanum og árásinni nánar þannig: „A kastar þarna glasi sem brotnar á gangstéttinni og svo voru þarna einhver orða skipti á milli og svo kom svona högg inn í hópinn sem að hitti hann (A )... ég átti ekki von á að væri eitthvað högg að koma þarna þar sem hann stóð sko... ég sá ekki almennilega hver sló höggið.“ Vitnið sagði að eftir barsmíðina hefði blætt úr nefi brotaþola.

Vitnið skýrði frá að þegar nefndur atburður hefði gerst hefði það hálfpartinn snúið ásjónu sinni frá brotaþola. Vitnið tók fram að það hefði í raun lítt þekkt til brotaþola þegar þetta gerðist, og á þeirri stundu alls ekkert þekkt til hins ætlaða árásarmanns, semþað hefði fengið ábendingu um á vettvangi. Vitnið sagði að árásarmaðurinn hefði verið íklæddur einhverslags vesti, og minntist þess að hann hefði verið stutthærður og rúmlega 180 cm á hæð.

Vitnið sagði að það hefði aðeins lítillega rætt við lögreglumenn á vettvang, og minntist þess ekki að hafa bent þeim á hinn ætlaða árásaraðila og þá ekki að það hefði í því samhengi nefnt til sögunnar pilt í upp renn dri hettupeysu. Að því leyti staðfesti vitnið ekki það sem skráð hafði verið eftir því í frumskýrslu lögreglu.

10. Vitnið E skýrði frá því í fjarfundarskýrslu fyrir dómi að umrædda nótt hefði það verið að skemmta sér í miðbænum, og bar að þegar atvik máls gerðust hefði það verið fyrir utan veitingastað í Skipagötunni ásamt félögum sínum, þ. á m. vitninu C, en einnig brotaþola. Vitnið sagði að þeir hefðu nánar tiltekið staðið í eins konar hring þegar brotaþoli hefði „allt í einu bara verið kýldur að aftan... eða H-kk-nf kýldi hann... ég heyri bara eitthvað högg og A dettur á mig, og við snúum okkur allir að þessum H-kk-þgf, en við vorum smá stund að meðtaka þetta, að hann (brotaþoli) hefði verið laminn af einhverjum, og frá mínum sjónarhóli hefði þetta alveg eins getað verið ég.“

Vitnið sagði að barsmíðin hefði komið á andlit brotaþola, en sagði nánar þar um: „ Égsá ekki höggið sjálft, en ég náttúrulega snéri mér við bara á einni sekúndu og sá að það var hann, þessi H-kk-nf... það var enginn annar sem kom til greina, það var enginn annar þarna.“ Vitnið skýrði frá því að það hefði veitt því eftirtekt að karlmaður, eftir atvikum félagi ákærða H-kk-ef, hefði verið nokkuð fjær þeim félögunum þegar atburðurinn gerðist. Vitnið staðhæfði að vegna þessa hefði hinn ætlaði félagi ákærða ekki getað átt þátt í barsmíðinni gegn brotaþola. Vitnið sagði að ákærði hefði verið dálítið æstur á vettvangi, en það lýsti útliti hans á þá leið að hann hefði verið með smá skegg og verið stærri og með meiri líkamsburði en hinn ætlaði nærstaddi félagi hans. Vitnið skýrði frá því að það hefði í raun fyrst heyrt nafn ákærða tveimur dögum eftir nefndan atburð, en það kvaðst engin samskipti hafa haft við hann á vettvangi í greint sinn.

11. Vitnið F skýrði frá því fyrir dómi að það hefði í greint sinn verið fyrir utan veitingastað í Skipagötunni og bar að það hefði staðið þar í hring ásamt félögum sínum, þ. e. vitnunum C og E og fjórða aðilanum, en einnig brotaþola. Vitnið sagði að við þessar aðstæður hefði strákur komið að máli við brotaþola, en í framhaldi lamið hann á ennið. Vitnið kvaðst hafa séð þessa barsmíð með eigin augum. Vitnið skýrði nánar frá því að þegar atburðurinn gerðist hefði það staðið fast við brotaþola, og staðhæfði að enginn annar en ákærði hefði verið nærri hópnum, og þá ekki aðili sem hefði verið með honum á vettvangi.

Vitnið skýrði frá því að það hefði verið ölvað þegar atvik þessa máls gerðust. Vitnið kvaðst helst minnast þess að ákærði hefði verið með derhúfu, verið meðalmaður á hæð og nokkuð þrekvaxinn. Vitnið kvaðst ekkert hafa þekkt til ákærða, en heyrt nafn hans daginn eftir og þá jafnframt séð prófíl hans á netinu. Vitnið kvaðst hafa skýrt brotaþola frá þessari vitneskju sinni.

12. Vitnið G skýrði frá því fyrir dómi að umrædda nótt hefði það hitt fyrir vinnufélaga sinn, brotaþola, fyrir utan veitingastað í Skipagötunni. Vitnið sagði að þegar þetta gerðist hefði brotaþoli verið með sýnilegan blóðáverka, og bar að af þeim sökum hefði það spurt hann hverju það sætti. Vitnið sagði að brotaþoli hefði svarað spurningunni með því að benda á karlmann, og um leið fullyrt að sá aðili hefði lamið hann. Vegna þessara upplýsinga kvaðst vitnið hafa tekið ljósmynd af umræddum karlmanni, hinum ætlaða árásarmanni, sem það hefði ekki þekkt neitt fyrir. Fyrir dómi afhenti vitnið umrædda litljósmynd, en hún var í framhaldi af því lögð fram af sækjanda sem málsskjal, sbr. dskj. nr. 23.

13. Vitnið D, skurðlæknir og framkvæmdastjóri klínískrar þjónustu Sjúkrahússins á Akureyri, staðfesti efni áður rakins áverkavottorðs. Vitnið áréttaði að það hefði aldrei séð brotaþola, en lét það álit í ljós að lýstur áverki gæti samrýmst frásögn hans um barsmíð.

14. Vitnið B, lögreglumaður nr. [...], skýrði frá upphafsaðgerðum lögreglu á vettvangi í Skipagötunni umrædda nótt með líkum hætti og áður hefur verið rakið hér að framan, sbr. frumskýrslu lögreglu. Vitnið sagði að það hefði aðeins lítillega rætt við brotaþola í greint sinn, enda hefði hann mjög fljótlega horfið af vettvangi. Vitnið bar að það hefði ekki náð tali af neinum sjónarvotti að líkamsárásinni, og heldur ekki fengið eiginlega lýsingu af árásarmanninum. Vitnið vísaði til þess að nærstaddir aðilar hefðu allir verið undir áhrifum áfengis.

Vitnið skýrði frá því að tveir vegfarendur hefðu verið með óljósar upplýsingar um að ungur drengur hefði hraðað sér af vettvangi, en staðhæfði að síðar hefði komið í ljós, við rannsókn þess, að drengurinn hefði ekki verið viðriðinn barsmíðina gegn brota-þola.

Vitnið skýrði frá því að í greint sinn hefði það hefði þekkt ákærða í sjón, en ekki séð til hans á vettvangi. Vitnið staðhæfði að það hefði hins vegar veitt ákærða athygli þessa nótt og bar að hann hefði þá verið íklæddur mótorhjólavesti. Vitnið staðfesti að öðru leyti efni frumskýrslu lögreglu og þar á meðal að brotaþoli og vitni hefðu bent á ákærða sem geranda í máli þessu.

15. Vitnið H, lögreglumaður nr[...], lýsti eigin aðgerðum á vettvangi umrædda nótt, og þar á meðal viðræðum þess við ungan pilt. Vitnið minntist þess ekki að hafa séð ákærða á vettvangi, en tók fram að minni þess væri í raun takmarkað um þennan atburð. Ekki þykir ástæða til að rekja framburð vitnisins frekar.

Niðurstaða.

1 6. Ákærða er í máli þessu gefin að sök líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt 24. apríl, í Skipagötunni á Akureyri slegið brotaþolann A einu hnefahöggi á andlitið, eins og nánar segir í ákæru og með þeim afleiðingum sem þar greinir.

Í ákæru lögreglustjóra er tiltekið að atvik máls hafi gerst á laugardegi. Það er augljós misritun, en samkvæmt almanaki gerðust atvik máls aðfaranótt sunnudags, sbr. að því leyti ákvæði 180. gr. laga nr. 88/2008.

1 7. Sakargiftir á hendur ákærða eru einkum reistar á framburði brotaþola og áður-nefndra vitna, staðfestu læknisvottorði og öðrum gögnum, þ. á m. ljósmynd sem lögð var fyrir dóminn.

Ákærði neitar sök, en hefur við alla meðferð málsins, hjá lögreglu og fyrir dómi, lýst yfir verulegu minnisleysi um gjörðir sínar umrædda nótt. Ákærði hefur á hinn bóginn staðfest að fyrrnefnd ljósmynd sýni veru hans í Skipagötunni.

1 8. Óumdeilt er í máli þessu að lögreglumenn hlýddu kalli þegar eftir var leitað og hittu brotaþola fyrir í Skipagötunni umrædda nótt, en einnig vitnið C, og að hinn fyrrnefndi var þá með sýnilega andlitsáverka.

Samkvæmt frásögn brotaþola og vætti nefnds vitnis, en einnig og ekki síður vætti vitnanna E og F, hafði brotaþoli skömmu fyrir komu lögreglumannanna orðið fyrir barsmíð. Að mati dómsins er vætti þessara vitna trúverðugt þrátt fyrir að ölvunarástand þeirra marki frásögn þeirra augljóslega að nokkru.

Að áliti dómsins styður framburður nefndra vitnanna skýrlega frásögn brotaþola, en eigi verður framhjá því horft að hann þekkti ákærða í dómsal og þá fyrir þann aðila sem veitt hafði honum hnefahögg á andlitið umrædda nótt. Að mati dómsins er frásögn brotaþola og nefndra vitna trúverðug, en hefur að auki verulegan stuðning í þeirri litljósmynd sem vitnið G tók af ákærða á vettvangi í Skipagötunni.

Þegar ofangreint er virt í heild, ásamt áðurröktu áverkavottorði, er að áliti dóms-ins eigi varhugavert að telja nægjanlega sannað að ákærði hafi gerst sekur um að hafa slegið brotaþola einu hnefahöggi í andlitið aðfara nótt sunnudagsins 24. apríl 2022, líkt og nánar er lýst í ákæru. Háttsemin varðar við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaganr. 19/1940.

C.

Ákæra Lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefin 21. apríl 2023. Mál nr. S-248/2023.

II. kafli ákæru.

1. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu í máli nr. [ ] og öðrum gögnum, þ. á m. fylgi-skjölum með sektargerð í máli lögreglustjóra nr.

[...]

, var tilkynnt um ætlaðan ölvunar-akstur ökumanns bifhjólsins [...] mánudagskvöldið 25. apríl 2022. Liggur fyrir að af þessu tilefni var akstur ákærða stöðvaður í Lækjartúni á Akureyri, kl. 22:59. Segir um þetta löggæsluverkefni m. a. í gögnum: „ H-kk-nf (ákærði) steig síðan af hjólinu og sagðist ætla að fara á slysadeild með kærustu sinni, sem var kyrrstæð í bifreið þarna skammt frá.“ Skráð er að í viðræðum ákærða við lögreglumenn á vettvangi hafi hann verið þvoglumæltur, en að auki hafi fas hans, þrátt fyrir neitun, bent til þess að hann væri undir áhrifum vímuefna.

Skráð er að ákærði hafi blásið í S- D2 áfengismæli lögreglu, kl. 23:02, sem hefði sýnt 0,23 prómill. Greint er frá því að ákærði hafi á vettvangi neitað að gefa fíkniefna-strokupróf og hafi hann af þeim sökum verið handtekinn og leiddur í lögreglubifreið, þrátt fyrir nokkra vanstillingu, mótþróa og hótanir. Tekið er fram að vegna þessarar framkomu og ástands hafi ákærði verið handjárnaður.

Í rannsóknarskýrslum lögreglu segir frá því að eftir að ákærði hafði verið fluttur á lögreglustöð hefði hann upplýst að hann væri með hníf í úlpuvasanum. Greint er frá því að lögreglumenn hefðu í framhaldinu gert öryggisleit í fatnaði ákærða, og segir um það atriði nánar í skýrslu I, lögreglumanns nr.

[...]

:

„ Kl. 23:22 fundust 3 smelluláspokar með hvítum töflum í innanklæða vasa á úlpu hans (ákærða). Töflurnar voru haldlagðar og settar í sönnunargagnapoka með innsiglis-númerinu 020003. Sönnunargagnapokinn var settur í vörsluskáp lögreglunnar á Akureyri fyrir lyf og fíkniefni. Ég var með kveikt á búkmyndavél minni þegar ég framkvæmdi öryggisleitina. Upptakan er vistuð inn í DEMS kerfi lögreglunnar. Á lögreglustöðinni var H-kk-nf spurður út í töflurnar. Hann neitaði að sjá sig.“

Fram kemur að ákærða hafi í nefndu ferli verið kynnt réttarstaða grunaðs manns, og að hann hefði í framhaldi af því fengið tækifæri til þess að ræða einslega við verjanda sinn í síma.

Samkvæmt rannsóknargögnum var tekið blóðsýni úr ákærða umrætt kvöld, kl. 23:51, vegna hins ætlaða fíkniefnaaksturs hans.

2. Ákærði var yfirheyrður um kæruefnið, þ. e. um tilurð þeirra ætluðu fíknilyfja sem lögreglan hafði fundið og haldlagt við öryggisleitina. Yfirheyrsluna annaðist lögreglu-varðstjórinn J, nr.

[...]

, á tímabilinu frá kl. 00:06 til 00:10. Var ákærði m. a. spurður hver hefði átt efnið, hvaða efni um væri að ræða, um magnið, hvar hann hefði fengið efnið og hvað hann hefði greitt fyrir það. Að auki var ákærði spurður um eigin fíkniefnaneyslu og að lokum hvort hann vildi hafa uppi athugasemdir. Svör ákærða við nefndum spurningum voru á þá leið að hann væri ekki eigandi hins haldlagða efnis og hefði ekki vitneskju um tegund þess, en kysi að öðru leyti ekki að veita svör um kæruefnið eða hafa uppi athugasemdir.

3. Samkvæmt efnaskýrslu lögreglu, nr.

[...]

, var hið haldlagða efni rannsakað af tæknideild Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, þann 2. september 2022. Um niður-stöðu þeirrar rannsóknar segir: „ Alprazolam Krka – Ávana- og fíknilyf – hvítar ílangar fjórskiptar töflur merktar GG- 249, í 8 pokum – virkt efni: [ Alprazolam] – 79,00 stykki.“ 4. Samkvæmt gögnum gaf lögreglustjóri út sektargerð, sem dagsett er 19. júlí 2022, sem varðaði m. a. kæru lögreglu gegn ákærða vegna fyrrgreinds aksturs hans, þann 25. apríl nefnt ár, í Lækjartúni á bifhjóli undir áhrifum ávana- og fíkniefna og lyfja. Í sektargerðinni er tekið fram að við rannsókn á fyrrgreindu blóðsýni ákærða hafi mælst kókaín 35 ng/ml. Með sektargerðinni var ákærða boðið að ljúka málinu með sektar-greiðslu, ökuréttarsviptingu og greiðslu málskostnaðar. Með eigin áritun samþykkti ákærði að gangast undir sektargerðina þann 31. júlí 2022. Ekki er getið um nánari tímasetningu áritunar ákærða.

5. Samkvæmt gögnum var ákærða boðið að ljúka því máli sem hér er til umfjöllunar, þ. e. vegna varslna hans á umræddu fíknilyfi, með sektargerð, dags. 3. október 2022, og þá með tiltekinni sektargreiðslu til ríkissjóðs. Liggur fyrir að ákærði áritaði ekki sektar-gerðina.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

6. Ákærði hefur fyrir dómi neitað sakarefni þessa ákærukafla.

Ákærði áréttaði efnislega fyrri frásögn sína hjá lögreglu og staðhæfði að hann hefði ekki haft vitneskju um umrætt fíknilyf sem lögreglan hafði fundið við leit í þeirri úlpuflík sem hann hefði íklæðst í greint sinn. Ákærði staðhæfði að hann hefði fengið flík þessa lánaða vegna kuldatíðar, enda hefði hann aðeins verið í skjóllitlum klæðnaði á verknaðar stundu, og að ætlan hans hefði verið að aka umræddu bifhjóli að þáverandi heimili sínu, við Keilusíðu. Ákærði staðhæfði að hann hefði þannig ekki verið eigandi að þeim töflum sem lögreglan fann í úlpuvasanum og haldlagði í greint sinn. Ákærði kvaðst nánar aðspurður á verknaðarstundu ekki hafa haft vitneskju um eignarhaldið á úlpu flíkinni, en bar að hann hefði eftir að afskiptum lögreglu lauk grennslast fyrir um það atriði. Fyrir dómi neitaði ákærði að upplýsa um eiganda margnefndrar úlpu.

7. Vitnin I, lögreglumaður nr. [...], og J, lögregluvarðstjóri nr. [...], skýrðu frá ofangreindum lögregluaðgerðum og samskiptum við ákærða á sama veg og hér að framan hefur verið rakið, en þau staðfestu jafnframt efni nefndra rannsóknargagna.

Niðurstaða.

8. Fyrir liggur í máli þessu að lögreglan stöðvaði akstur ákærða umrætt mánu-dagskvöld vegna ætlaðs fíkniefnaaksturs. Liggur fyrir að þær grunsemdir reyndust á rökum reistur, en samkvæmt matsgerð rannsóknastofu var ákærði undir áhrifum kókaíns. Í rannsóknargögnum kemur fram að þegar atvik máls gerðust hafi verið skýjað og yfirborð akbrautarinnar blautt á vettvangi, en að auki kemur fram í gögnum að þáverandi unnusta ákærða hafi verið í næsta nágrenni við handtökuvettvang í kyrrstæðri bifreið.

Óumdeilt er að ákærði upplýsti lögreglu eftir að hann hafði verið handtekinn og færður á lögreglustöð að hann hefði í vörslum sínum hníf í þeirri úlpufl ík sem hann var íklæddur. Í kjölfar þessa gerðu lögreglumenn þá öryggisleit sem áður er lýst og þá fundust í nefndri úlpu hið ætlaða ávana- og fíknilyf, samtals 79 töflur, í sérstökum smelluláspokum. Liggur fyrir að vegna þessa gaf ákærði skýrslu á lögreglustöðinni um kæruefnið, sbr. það sem rakið var í lið 2 hér að framan. Samkvæmt matsgerð rannsókna-stofu reyndist hið haldlagða efni vera ávana- og fíknilyfið Alprazolam Krka.

Fyrri liggur að ákærði skýrði frá því í fyrsta sinn fyrir dómi að umrædd úlpuflík hefði alls ekki verið í hans eigu heldur hefði hann fengið hana lánaða vegna aðstæðna.

Þegar ofangreind atriði og atburðarás eru virt heildstætt verður af hálfu dómsins fallist á með ákæruvaldinu að frásögn ákærða sé í heild ótrúverðug. Það er því niðurstaða dómsins að ákærði hafi í skilningi laga haft vörslur á því fíknilyfi sem lögreglan haldlagði, sbr. sakarefni þessa ákærukafla. Verður ákærði því sakfelldur fyrir háttsemina, en hún er réttilega heimfærð til laga í ákærunni.

I. kafli ákæru.

1. Samkvæmt frumskýrslu K, lögreglumanns nr.

[...]

, sem staðfest er af L, lögreglumanni nr.

[...]

, var akstur ákærða, H-kk-ef V-kk-ef, á bifreiðinni

[...] stöðvaður á Hörgárbraut sunnudaginn 31. júlí 2022, kl. 17:28. Samkvæmt gögnum var tilefni þeirrar aðgerðar það að tilkynning hafði borist um rásandi akstur bifreiðarinnar. Í skýrslunni segir m. a. að ákærði hefði á vettvangi gefið öndunarsýni í alkóhólmæli, sem hefði sýnt 0,00 prómill. Tekið er fram að ákærði hefði verið óskýr í tali, að hann hefði neitað að gefa munnvatnsstroku vegna fíkniefna prófs og að hann hefði af þessum sökum verið handtekinn vegna ætlaðs fíkniefnaaksturs og færður á lögreglustöð. Greint er frá því að eftir þessar ráðstafanir hefði ákærði samþykkt að gefa munnvatnssýni vegna fíkniefnaprófs, kl. 17:59. Tekið er fram að ákærði hafi af því tilefni haft á orði að líklegt væri að í því sýni myndi finnast benzódíazepín, MDMA og kókaín. Liggur fyrir að það varð síðar raunin, sbr. lið 3 hér á eftir.

Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu var vitnið M farþegi í bifreið ákærða í greint sinn, en hún var þá í sambandi við ákærða, en að auki barnshafandi. Segir frá því að vegna þessa hafi málið verið tilkynnt til barnaverndarnefndar.

2. Samkvæmt gögnum tók læknir blóðsýni úr ákærða, kl. 18:04. Var sýnið sent til hefðbundinnar rannsóknar, en jafnframt var óskað eftir lyfjarannsókn á tilteknum fíkniefnum og - lyfjum.

3. Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, dags. 5. september 2022, sem varðaði umrætt sýni mældust þar eftirfarandi efni: Alprazolam: 4,1 ng/ml, k lónazepam: 62 ng/ml, k ókaín: 83 ng/ml og MDMA: 200 ng/ml. Um k ókaínefnið segir nánar í matsgerðinni:

„ Efnið er í flokki ávana- og fíkniefna, sem óheimil eru á íslensku forráðasvæði. Ökumaður telst því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar sýnið var tekið, sbr. 50. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.“

Þá segir í matsgerðinni um lyfin alprazolam og k lónazepam:

„ Alprazolam er róandi og kvíðastillandi lyf. Klónazepam er flogaveikilyf. Þessi lyf eru af flokki benzódíazepína, hafa slævandi áhrif á miðtaugakerfið, eru að fullu sam-verkandi og draga úr aksturshæfni í lágum lækningalegum skömmtum. Styrkur alpra-zolams í blóðinu er eins og eftir töku lyfsins í lágum lækningalegum skömmtum og styrkur klónazepams er eins og eftir töku lyfsins í háum lækningalegum skömmtum. Fullvíst er að ökumaðurinn hefur ekki getað stjórnað bifreið með öruggum hætti af þessum sökum.“

4. Samkvæmt gögnum var ákærða boðið að ljúka máli þessu með sektargerð, dags. 12. október 2022. Samkvæmt gögnum þáði ákærði ekki boð lögreglustjóra.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

5. Fyrir dómi lýsti ákærði afstöðu sinni til sakargifta á þá leið að hann játaði verknaðarlýsingu ákærukaflans að því er varðaði akstur á nefndri bifreið, en neitaði því að hann hefði verið í annarlegu ástandi og þá þannig að hann hefði verið undir áhrifum efnanna alprazolam, kókaíns og MDMA. Ákærði lýsti jafnframt efasemdum varðandi fyrrgreindar rannsóknarniðurstöður Háskóla Íslands. Ákærði lét þess getið að þegar atvik máls þessa gerðust hefði hann verið gestkomandi í brúðkaupshaldi. Nánar aðspurður treysti ákærði sér ekki til að segja til um hvort hann hefði neytt fyrrnefndra fíkniefna daginn fyrir greind afskipti lögreglu, 6. Vitnið M, barnsmóðir ákærða, skýrði frá því fyrir dómi að hún hefði ekkert séð athugavert við akstur ákærða, en bar að þau hefðu í greint sinn verið á leið úr kirkju þegar lögreglan hafði lýst afskipti. Vitnið staðhæfði að ákærði hefði þó verið „sjúskaður“ útlits þegar þetta gerðist, en sagði að hann hefði gefið þá skýringu að hann hefði þjáðst af kvefi en að auki verið með ofnæmi.

7. Vitnin K, lögreglumaður nr.

[...]

, og L, lögreglumaður nr.

[...]

, greindu frá lögregluaðgerðum og samskiptum sínum við ákærða á sama veg og rakið var hér að fram. Þau staðfestu efni rannsóknargagna.

8. Vitnið N, lyfjafræðingur og sérfræðingur á Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, staðfesti efni matsgerðar. Vitnið lét það álit í ljós að styrkur lyfsins klónazepams í blóðsýninu hefði verið samsvarandi því að um hefði verið að ræða yfir 1,2 prómill af alkóhóli, en af þeim sökum hefði verið um háan lækningalegan skammt að ræða.

Niðurstaða.

9. Ákærði neitar sök að því er varðar lyfja- og fíkniefnaakstur en játar að hafa verið ökumaður bifreiðarinnar [...] þegar lögreglumenn stöðvuðu akstur hans á Hörgárbraut síðdegis sunnudaginn 31. júlí 2022.

Í málinu liggur fyrir staðfest matsgerð sérfræðinga á rannsóknastofu um grein-ingu á því blóðsýni sem lögreglan lét taka úr ákærða vegna rannsóknar máls þessa, sbr. það sem rakið var í lið 3 hér að framan. Að virtri þeirri niðurstöðu, sem einnig þykir hafa nokkra stoð í staðfestri frumskýrslu lögreglu, er að áliti dómsins fram komin fullnægjandi sönnun af hálfu ákæruvalds um að ákærði hafi vegna lyfja- og fíkniefnaneyslu verið ófær um að stjórna umræddri bifreið. Er ákærði því sannur að sök og er háttsemi hans rétt færð til laga í þessum ákærukafla.

D.

Ákæra Héraðssaksóknara, útgefin 13. apríl 2023. Mál nr. S- 218/2023.

I. kafli ákæru.

1. Samkvæmt frumskýrslu O, lögregluvarðstjóra nr. [...], voru höfð afskipti af ákærða í Sandgerðisbótinni skömmu eftir miðnættið aðfaranótt fimmtudagsins 6. október 2022.

Í nefndri skýrslu er því lýst að tilefni nefndra afskipta hafi verið með þeim hætti að kl. 01:52 umrædda nótt hefði lögreglunni borist tilkynning þess efnis að þrír aðilar hefðu verið með mikinn atgang við tiltekið heimili í Sandgerðisbótinni á Óseyri, og þá þannig að aðhlaupsmenn hefðu m. a. sparkað í glugga og hurðir, en einnig voru upplýsingar um að þeir hefðu haft á vettvangi kjötexi.

Fyrir liggur að lögreglan brást við þessum tíðindum með hraði og þá þannig að fimm lögreglumenn fóru áleiðis á vettvang á þremur lögreglubifreiðum, en þar á meðal var nefndur varðstjóri. Af rannsóknargögnum verður ráðið að fljótlega hafi borist upplýs-ingar um að aðhlaupsmennirnir hefðu haft sig á brott frá umræddu heimili, en af þeim sökum hefðu tvær áhafnir lögreglubifreiðanna hafið leit í næsta nágrenni, en hin þriðja áhöfnin hefði ekið að húseigninni til þess að kanna aðstæður og afla frekari upplýsinga. Liggur fyrir að í kjölfar þessa bárust upplýsingar um að einn aðhlaupsmannanna hefði verið með grímu, og jafnframt að þeir hefðu handleikið hamar og að einn þeirra hefði verið með hníf.

2. Samkvæmt gögnum stöðvuðu fyrrnefndur varðstjóri og samstarfsmenn hennar, þeir B, lögreglumaður nr. [...], og Ó, lögreglumaður nr. [...], akstur leigubifreiðar í Sandgerðisbótinni. Á meðal þeirra fjögurra farþega sem voru í leigubifreiðinni var ákærði í máli þessu, H-kk-nf V-kk-nf. Því er lýst í skýrslu varðstjórans að ákærða hafiverið skipað að koma út úr bifreiðinni og að honum hafi í framhaldi af því verið tilkynnt að hann væri grunaður um refsiverða háttsemi. Í skýrslunni er atvikum nánar lýst þannig:„ H-kk-nf var æstur og erfiður í viðræðum. Hann vildi ekki ræða við okkur og ætlaði að yfirgefa vettvang þrátt fyrir að við tjáðum honum að við þyrftum að klára við-ræður áður. Hann var ör og virtist vera undir áhrifum fíkniefna. H-kk-nf var handtekinn klukkan 02:09 grunaður um tilraun til innbrots og eignaspjalla. Égog lögreglumaður nr.

[...] tókum H-kk-nf í lögreglutök. H-kk-nf streittist á móti handtöku, hann spennti hendurnar mikið og kippti þeim til og frá. Hann fór ekki eftir ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að vera rólegur og að koma með okkur sjálfur yfir í lögreglubifreiðina. Hann greip í hendurnar á lögreglumanni nr.

[...] þegar hann var með hann í lögreglutökum og sleppti ekki þrátt fyrir fyrirmæli um að gera það. Við öryggisleit fannst hnífur í hulstri með appelsínugulu skefti, hnífurinn var brotinn og var í hægri rassvasa. Þegar ég kynnti H-kk-þgf að ég ætlaði að setja hann í handjárn æstist hann mikið og reyndi að losna undan lögreglutökum. Þá tekur H-kk-nf og rykkir sér til, setur fæturna fyrir fæturna á lögreglumanni [...] þannig að hann missir lögreglutakið og fellur í jörðina á bakið. Réttáður en H-kk-nf felldi hann niður sagði H-kk-nf; „ Ef þú tekur mig niður þá verður þetta fokking miklu fokking verra fyrir þig“ og „ekki vera að reyna að fella mig annars felli ég fokking þig.““

Samkvæmt skýrslu varðstjórans var ákærði settur í handjárn og færður í lögreglu-bifreið, en síðan fluttur á lögreglustöð. Þessi er getið í skýrslunni að við nánari öryggisleit lögreglu hafifundist hamar í bakpoka, sem ákærði hafði meðferðis í greint sinn.

3. Þeir lögreglumenn sem komu að ofangreindum aðgerðum í og við Sandgerðis-bótina umrædda nótt rituðu svonefndar „ aðkomu skýrslur“ um atvik málsins.

Í skýrslu B, lögreglumanns nr. [...], er aðgerðum á handtökuvettvangi lýst með svipuðum hætti og rakið var í skýrslu varðstjórans hér að framan. Er þannig áréttað að á kærði hafi brugðist illa við þegar hann var tekinn lögreglutökum. Þannig hafi hann öskrað og gert tilraunir til þess að losa sig úr tökunum. Fram kemur í skýrslunni að ákærði hafi verið í annarlegu ástandi og að hann hafi m. a. ekki fylgt fyrirmælum. Vitnið lýsir atvikum eftir að ákærða hafði verið tilkynnt formlega, kl. 02:09, að hann hefði verið handtekinn, grunaður um vopnalagabrot, þannig:

„ Í sömu mund og við settum H-kk-þf í handjárn felldi hann mig með því að sparka undan mér löppunum, með þeim afleiðingum að ég féll aftur á bakið í grasið. Þegar H-kk-nf felldi mig rak hann einnig hægri olnboga sinn fyrir ofan hægra auga mitt.“

Í skýrslum lögreglumannanna nr. [...], [...]og [...] er atvikum að nokkru lýst á sama veg og hér að framan hefur verið rakið, og þar á meðal að ákærði hefði látið ófriðlega eftir að hann hafði verið tekinn lögreglutökum. Þá er í skýrslum þessum stað-hæft að ákærði hefði við lýstar aðstæður sparkað í fótlegg eða fótleggi lögreglumannsins nr. [...]og fellt hann á jörðina.

4. Samkvæmt rannsóknargögnum voru lögreglumenn með virkar búkmyndavélar þegar hinir síðastgreindu atburðir gerðist. Þá er á meðal rannsóknargagna viðeigandi tölvukubbur með myndskeiðum, en þar á eru a. m. k. fimm myndskeið sem sýna vettvang að hluta og þá eftir að ákærða hafði verið tilkynnt að hann hefði verið handtekinn. Mynd-skeiðum þessum er að nokkru lýst í upplýsingaskýrslu lögreglumanns hjá Héraðs-saksóknara, en að auki eru þar tiltekin þau ummæli sem ákærði lét frá sér fara, en á meðal þeirra eru hinu fyrrgreindu orð sem skráð eru í frumskýrslu lögregluvarðstjóra. Hluti þessara myndskeiða var sýndur við aðalmeðferð málsins og þá af hálfu sækjanda, en áður hafði verjandi haft aðgang að þeim eftir þingfestingu málsins fyrir dómi.

5. Ákærði var yfirheyrður um sakarefni þessa ákærukafla af nefndum lögreglu-manni hjá embætti Héraðssaksóknara þann 2. mars 2023, að viðstöddum tilnefndum þeim verjanda sem síðar var skipaður til starfans fyrir dómi. Við yfirheyrsluna voru ákærða m. a. kynnt efnisatriði úr fyrrgreindri skýrslu varðstjóra og þ. á m. var það atriði þegar til stóð að setja á hann handjárn, en yfirheyrandi staðhæfir að við þær aðstæður hefði hann streist á móti, rykkt sér til og síðan brugðið lögreglumanni með fæti sínum með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn féll til jarðar. Jafnframt voru ákærða sýndir valdir kaflar af fyrrgreindum myndskeiðum.

Við skýrslugjöfina neitaði ákærði kæruefni þessa ákærukafla og staðhæfði að atvikum máls hefði í raun verið öfugt farið miðað við það sem þar er lýst. Ákærði lét þess hins vegar getið að minni hans um atburðinn hefði ekki verið alveg sem skyldi.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

6. Ákærði hefur fyrir dómi neitað því sakaratriði sem lýst er í þessum ákærukafla, þ. e. að hann hafi aðfaranótt 6. október 2022 sparkað í lögreglumanninn nr.

[...]. Ákærði skýrði frá því að líferni hans hefði ekki verið í hinu besta horfi á nefndu tímabili vegna fíkniefnaneyslu og áréttaði hann að því leyti frásögn sína hjá lögreglu um að minnisglöp hefðu hrjáð hann um atburðarásina í greint sinn. Ákærði kvaðst hins vegar minnast þess að lögreglumenn hefðu stöðvað leigubifreið þar sem hann hefði verið farþegi, og staðfesti að hann hefði í framhaldi af því verið handtekinn. Ákærði kvaðst ekki minnast þess að hafa streist á móti handtökunni eða að hann hefði átt í átökum við lögreglumenn og þá ekki að hann hefði viðhaft svigurmæli. Ákærði kvaðst aðeins minnast þess að við nefndar aðstæður hefði lögreglumaður fallið á bakið, en um nánari tildrög þess vísaði hann helst til þeirra myndskeiða sem hann hefði áður séð við yfirheyrsluna hjá lögreglufulltrúa hjá embætti Héraðssaksóknara.

7. Vitnið B, lögreglumaður nr. [...], skýrði frá atvikum máls og afskiptum af ákærða með líkum hætti og hann hafði áður gert í áðurrakinni aðkomuskýrslu. Vitnið staðhæfði að ákærði hefði greinilega verið undir áhrifum fíkniefna, en hann lýsti m. a. atferli hans nánar þannig: „ Hann (ákærði) streitist svolítið á móti og er bara erfiður viðureignar... Hann er allur svona á iði og er æstur og fer illa að fyrirmælum og vill losna. Og við tökum hann lögreglutökum af því að hann streitist svo mikið á móti. Svo tek ég eftir því að hann (ákærði) er með lítinn dúkahníf í hægri rassvasa.“ Vitnið sagði að þegar þarna hefðiverið komið sögu hefði ákærði verið farinn að „æsast meira og streitast á móti, og þá vill hann meina að ég hafi stigið á sig þegar ég var bara einungis að færa mig nær honum til að vera með betri tök á honum, og þá gerist það að hann, hérna, hann svona hótar því að hann að ætli að fella mig, og svo líður bara augnablik, ég bara meðtek þetta ekki, það sem hann segir, ég bara heyri þetta síðar á upptöku í búkmyndavélum lögreglumanna á vettvangi og minni eigin, þá fellir hann mig, þá setur hann bara hægri fótinn fram fyrir hægri fótinn minn, með hælnum, og þannig sveiflar hann fætinum aftur og með þeim afleiðingum að ég fell aftur á bak á grasið.“ Vitnið staðhæfði að það hefði ekki hrasað í greint sinn og því hefði hið síðast greinda athæfi ákærða ekki verið óviljaverk. Vitnið kvaðst ekki hafa hlotið neina áverka vegna fallsins á grasið.

8. Vitnið O, lögregluvarðstjóri nr. [...], bar að hún hefði þekkt ákærða í sjón þegar hún stöðvaði akstur leigubifreiðarinnar í Sandgerðisbótinni og bar að það hefði séð strax og ákærði hefði stigið út úr bifreiðinni að hann var undir miklum vímuáhrifum, og m. a. verið þvoglumæltur. Vitnið sagði að þau samskipti sem á eftir fóru hefðu tekið mið af þessu ástandi ákærða, enda hefði hann verið æstur og í verki sýnt vilja til þess að forðast öll afskipti. Vitnið skýrði frá því að þar sem í fyrstu hefðu ekki legið fyrir greinargóðar upplýsingar um ætlaðan verknað ákærða við fyrrgreint heimili skömmu áður hefði það tekið ákvörðun um að kyrrsetja ákærða og því tilkynnt honum að hann væri handtekinn. Vitnið sagði að eftirfarandi viðbrögð lögreglu hefðu einkennst af öllum þessum aðstæðum, sem það lýsti nánar þannig:

„ Í handtökunni er hann (ákærði) mikið að streitast á móti. Ég er með vinstri handlegg, en (lögreglumaður nr. [...]) með hægri handlegg (ákærða) í lögreglutökum og við ætluðum bara að framkvæma öryggisleit og annað. Hann (ákærði) er alltaf að kippa hendinni til, hann er mjög æstur í samskiptunum... Og þegar við ætlum að fara að setja hann í handjárn þá upplifði ég þetta þannig að (lögreglumaður nr. [...]) snéri sér aðeins frá honum og beindist aðeins meira að honum og þá hélt ákærði að við ætluðum að fara að setja hann niður á jörðina og sagði eitthvað í líkingu við það og endurtekið: „ Ætlar þú að taka mig niður... þá tek ég þig niður“ og í þeim töluðu orðum þá svona rykkir hann sértil, hann notar líkamann,... líkamsþyngd sína og takið sem hann er náttúrulega með... og beitir sér þannig... hann tekur skref, hann færir fótinn sinn... hann stígur fram fyrir... setur einhvern veginn löppina fyrir hann (lögreglumanninn nr. [...]) og fellur hann niður í jörðina.... Ég sá hann ekki sparka, en ég finn mjög mikla hreyfingu og hann (ákærði) rykkir sér alveg til... Þetta gerist eldsnögg tog svo rís hann (lögreglumaðurinn) aftur upp bara jafnsnöggt og þetta gerðist í rauninni. Og við höldum áfram í handtöku og hann streitist enn þá á móti og hann er settur í handjárn.“ Vitnið lét þess getið að nefndur lögreglumaður og ákærði hefðu báðir verið rammir að afli, þó svo að hinn fyrrnefndi hefði örugglega verið léttari.

9 Vitnið Ó, lögreglumaður nr. [...], greindi frá því að það hefði staðið fyrir aftan ákærða og lögreglumennina nr. [...]og [...] þegar þeir hefðu hafið undirbúning þess að handjárna ákærða. Vitnið sagði að atvik máls hefðu í raun gerst með mjög skjótum hætti, en af þeim sökum treysti það sér ekki til að segja til um að ákærði hefði sparkað eða ýtt fæti sínum í lögreglumanninn nr. [...], með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn féll til jarðar. Vitnið sagði að ákærði hefði a. m. k. fært fót sinn að lögreglumanninum í greint sinn.

10. Vitnið P, lögreglumaður nr. [...], skýrði frá því að þegar það hefði komið á vettvang á Óseyrinni hefði það séð að þrír lögreglumenn, nr. [...], [...]og [...], hefðu staðið hjá ákærða. Vitnið kvaðst hafa fylgst með atburðarásinni eftir þetta úr nokkurri fjarlægð og veitt því eftirtekt þegar ákærði hefði sveiflað fæti sínum út frá eigin líkama, en í framhaldi af því séð lögreglumann nr. [...] falla til jarðar, á bakið. Nánar aðspurt kvaðst vitnið í rauninni ekki hafa séð hvort ákærði hefði sparkað frá sér eða hvort hann hefði einungis lagt fót sinn að lögreglumanninum. Vitnið sagði að þrátt fyrir myrkur hefði það séð ágætlega til enda hefði götulýsing, en einnig ökuljós lögreglubifreiða, lýst upp vettvanginn.

11. Vitnið Q, lögreglumaður nr.

[...]

, greindi frá því að það hefði í fyrstu aðgerðum lögreglu umrædda nótt ekið lögreglubifreið að húseign þeirri þar sem heimilisfólk hafði kært atgang aðkomu manna, en í framhaldi af því ekið að handtökuvettvangi ákærða í Sandgerðisbótinni. Vitnið sagði að lögreglubifreiðin hefði staðnæmst um 50 m frá handtökuvettvangi, og bar að það hefði enn verið í bifreiðinni þegar það hefði séð lögreglumanninn nr.

[...] snúast í hálfhring, falla á jörðina og lenda á bakinu. Vitnið kvaðst ekki hafa séð vel aðdragandann að þessu atviki, aðeins séð ákærða „stíga til“ en ekki séð hann sparka eða sveifla fæti sínum að lögreglumanninum.

Niðurstaða.

12. Ákærða er í þessum ákærukafla gefið að sök brot gegn valdstjórninni með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 6. október 2022 utandyra í Sandgerðisbót á Akureyri veist með ofbeldi að lögreglumanni nr.

[...]

, sem var við skyldustörf, og sparkað í fót hans með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn féll á jörðina og lenti á bakinu.

Í ákæru er brot ákærða talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sem er svohljóðandi:

„Hver, sem ræðst með ofbeldi eða hótunum um ofbeldi á opinberan starfs-mann, þegar hann er að gegna skyldustarfi sínu eða út af því, og eins hver sá, sem á sama hátt leitast við að hindra framkvæmd slíks starfa eða neyða starfsmanninn til þess að framkvæma einhverja athöfn í embætti sínu eða sýslan, skal sæta fangelsi allt að 6 árum. Ef brot samkvæmt þessari málsgrein beinist að opinberum starfs-manni, sem að lögum hefur heimild til líkamlegrar valdbeitingar, má beita fangelsi allt að 8 árum. Beita má sektum, ef brot er smáfellt.“

Sakargiftir á hendur ákærða eru einkum reistará framburði fimm lögreglumanna og myndskeiðum úr upptökubúnaði lögreglu, en einnig öðrum rannsóknargögnum.

Af hálfu rannsóknaraðila eða ákæruvalds var ekki aflað læknisvottorðs, en fyrir liggur að ekki hlutust áverkar af hinni ætluðu refsiverðu háttsemi ákærða.

Ákærði neitar sök en hefur við alla meðferð málsins, hjá lögreglu og fyrir dómi, að nokkru lýst yfir minnisleysi um atvik máls og þá um samskipti sín við lögreglumenn í Sandgerðisbótinni. Óumdeilt er að atvik máls gerðust nærri leigubifreið, þar sem ákærði hafði áður verið farþegi.

Fyrir liggur að þrír lögreglumenn, nr.

[...]

,

[...] og

[...]

, höfðu afskipti af ákærða í kjölfar þess að neyðarkall hafði borist frá heimili nærri Óseyrinni. Liggur og fyrir að lögreglumennirnir höfðu fljótlega afskipti af ákærða nærri nefndum vettvangi, að hann streittist á móti handtöku og að hann var þá jafnframt tekinn hefðbundnum lögreglutökum.

Fyrrgreindar upptökur og myndskeið úr búkmyndavélum lögreglumanna á vett-vangi sýna að mati dómsins allvel atburðarásina við upp haf umræddra afskipta. Liggur þannig fyrir að nær strax varð nokkur atgangur og æsingur í ákærða, en þá ekki síst þegar til stóð að færa hann í handjárn. Gögn þessi eru að mati dómsins í samræmi við fram-lagðar skýrslur, en einnig trúverðugan framburð O, lögregluvarðstjóra nr.

[...], svo og í samræmi við vætti annarra lögreglumanna á vettvangi, ekki síst B, lögreglumanns nr.

[...]

, og Ó, lögreglumanns nr.

[...] .

Að áliti dómsins verður skýrlega ráðið af greindum gögnum og vitnisburðum að ákærði hafi þegar atvik máls gerðust verið í æstu skapi og að hann hafi frá upphafi látið ófriðlega og þannig í raun streist á móti lögmætum aðgerðum lögreglumanna á vettvangi.

Af hálfu ákæruvalds, sbr. verknaðarlýsingu ákæru, er byggt á því að við lýstar aðstæður hafi ákærði sparkað í fót lögreglumannsins nr.

[...] með þeim afleiðingum að hann féll á jörðina.

Nefndur lögreglumaður hefur borið fyrir dómi að ákærði hafi af ásetningi sveifl-að, en ekki sparkað í fótlegg hans við nefndar lögregluaðgerðir. Verður frásögn lögreglu-mannsins helst skilin þannig að ákærði hafi fremur brugðið fyrir hann fæti og þannig fellt hanntil jarðar.

Áðurgreind myndskeið úr búkmyndavélum lögreglumanna sýna að áliti dómsins ekki fyllilegar aðstæður og atvik þegar hinn síðasti atburður gerðist. Hins vegar má þar heyra orðaskipti á vettvangi, og er sú orðræða í aðalatriðum í samræmi sem það sem hér að framan hefur verið rakið, m. a. í frumskýrslu varðstjóra.

Af vætti þeirra lögreglumanna, sem voru í beinum samskiptum við ákærða á vett-vangi, verður ráðið að ákærði hafi ekki sparkað í lögreglumanninn nr.

[...] í þeim svipt-ingum sem áttu sér stað eftir að ákærði hafði verið tekinn umræddum lögreglutökum. Verður þetta atriði lagt til grundvallar í málinu, enda er þetta atriði einnig í samræmi við vætti þeirra lögreglumanna sem fylgdust með atvikum máls úr fjarlægð, en að því leyti er um að ræða breytingu miðað við það sem þeir höfðu áður skráð um atvik og athæfi ákærða í „ aðkomu skýrslum“.

Að ofangreindu virtu þykir ákæruvaldið ekki hafa sannað að ákærði hafi sparkað í fót lögreglumannsins nr.

[...] fyrir fall hans og ber því að sýkna hann af þeirri háttsemi ákærunnar. Á hinn bóginn verður lagt til grundvallar trúverðugur framburður allra nefndra lögreglumanna um að undir lok þessarar atburðarásar hafi atvik máls gerst með mjög skjótum hætti.

Þegar framangreint er virt heildstætt er það niðurstaða dómsins að ákærði hafi verið að brjótast um eftir að hann hafði verið tekinn lögreglutökum og þá ekki síst þegar staðið hafi til að setja hann í handjárn. Að þessu virtu og í ljósi þess sem hér að ofan hefur verið rakið hefur ákæruvaldið að áliti dómsins eigi sannað að ákærði hafi veist að lögreglumanni nr.

[...] með ofbeldi í skilningi 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum. Verður ákærði því sýknaður af þeirri háttsemi sem lýst er í þessum kafla ákærunnar.

I I. kafli ákæru.

1. Samkvæmt rannsóknargögnum var ákærði, H-kk-nf V-kk-nf, vistaður í fangaklefa lögreglustöðvarinnar á Akureyri föstudagskvöldið 7. október 2022, og verður ráðið að þar hafi komið til rannsóknarhagsmunir. Liggur fyrir að við þessar aðstæður hafi vaknað grunsemdir hjá lögreglumönnum, sem fylgdust með ákærða í öryggismyndakerfi, um að hann hefði í vörslum sínum fíkniefni, og þá þannig að hann hefði falið það í nærbuxnastreng sínum.

Samkvæmt lögregluskýrslum, sem eru í samræmi við ljósmyndir, en einnig myndskeið úr öryggismyndakerfinu, fóru þrír lögreglumenn, nr.

[...]

,

[...]og

[...], í fangaklefann til ákærða, kl. 20:12, í þeim tilgangi að leita í fatnaði hans. Er óumdeilt að í kjölfarið og vegna andstöðu ákærða hafi komið til átaka í klefanum milli lögreglumannanna og hans.

Í málinu liggja fyrir svonefndar „ aðkomu skýrslur“ þeirra lögreglumanna sem við sögu komu í greint sinn um þann atgang sem varð í fangaklefanum, sbr. sakarefni ákæru-kaflans. Samkvæmt gögnum fóru umræddir lögreglumenn úr fangaklefanum kl. 20:15:06 eftir að leit hafði verið framkvæmd á ákærða.

Auk myndefnisins úr öryggismyndakerfinu og nefndra aðkomuskýrslna eru á meðal gagna málsins níu skjáskotsmyndir með myndtexta lögreglumannsins nr.

[...].

2. Við rannsókn lögreglufulltrúa hjá embætti Héraðssaksóknara var ákærði yfir-heyrður um málsatvik og ákæruefni máls þessa, þann 2. mars 2023, og liggur þessi skýrsla fyrir. Enn fremur liggur fyrir upplýsingaskýrsla lögreglufulltrúans um atvik í fangaklefanum samkvæmt myndskeiðum, annars vegar úr búkmyndavél lögreglu-mannsins nr.

[...] og hins vegar úr öryggismyndakerfi fangahúss. Þá er viðeigandi tölvukubbur á meðal rannsóknargagna. V ið aðalmeðferð málsins fyrir dómi voru myndskeið þessi margsýnd, en upptakan er í heild 6,37 mínútur. Atvikalýsing lögreglufulltrúans er svohljóðandi:

Lögreglumenn ganga inn í fangaklefa þar sem H-kk-nf er vistaður. H-kk-nf er klæddur úr peysu og sokkum.

Á mínútu 2:56 stendur H-kk-nf upp af bekknum, lögreglumaður heldur með hægri hendi við bringu H-kk-ef.

Á mínútu 3:00 slær H-kk-nf hendi lögreglumannsins frá. Lögreglumenn reyna að ýta H-kk-þgf aftur í sitjandi stöðu en hann stígur upp á bekkinn. Lögreglumenn toga H-kk-þf niður af bekknum og virðast vera að reyna að koma honum í gólfið.

Á mínútu 3:15 sparkar H-kk-nf með hægri fæti í vinstra læri lögreglumanns, átök milli lögreglumanna og H-kk-ef halda áfram og fleiri lögreglumenn koma að og hjálpa við að koma H-kk-þgf í gólfið sem tekst á mínútu 3:32.

Lögreglumenn halda H-kk-þgf í gólfinu, en á mínútu 5:32 fær hann að standa upp og settist síðan á bekkinn, í framhaldi var leitað í nærbuxum H-kk-ef.

Lögreglumenn ganga út úr klefanum á mínútu 6:24 og klefanum er lokað.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

3. Ákærði hefur fyrir dómi neitaði því sakaratriði sem lýst er í þessum ákærukafla, þ. e. að hafa sparkað í lögreglumanninn nr.

[...] í fangaklefa þar sem hann hafði verið vistaður. Ákærði hefur vísað til minnisleysis um atvik máls, en hann byggir á því að myndskeiðin úr öryggismyndvélum sýni greinilega að fótur hans hafi ekki komið við fyrrgreindan lögreglumann. Í þess stað hafi fótur hans „farið út í loftið“. Þessu til viðbótar bendir ákærði á að viðbrögð hans í fangaklefanum hafi verið óviljaverk og þá eftir að lögreglumenn hefðu „stormað“ inn í klefann, enda hefði hann á þeirri stundu hræðst aðgerðir þeirra. Ákærði bendir jafnframt á að fyrir liggi í máli þessu að umræddur lögreglumaður hafi ekki fengið neina ákomur af sparki hans í greint sinn.

4. Vitnið R, lögreglumaður nr. [...], hefur skýrt frá tilefni þess að það fór inn í fangaklefann til ákærða, ásamt starfsfélögum, með sama hætti og hér að framan hefur verið rakið. Vitnið hefur lýst því að við komu þess í klefann hefði ákærði staðið andspænis honum, en eftir viðræður fallist á að setjast, en fljótlega staðið á fætur á nýog í framhaldi af því gengið fast að því. Vitnið kvaðst hafa brugðist við þessu með því að setja hönd sína á brjóstkassa ákærða, en hann þá slegið á höndina, en að auki fljótlega tekið í skyrtu þess og rifið hana, sbr. framlagðar skjámyndir.

Vitnið skýrði frá því að vegna lýstrar atburðarásar hefði verið ákveðið að taka ákærða lögreglutökum með það að markmiði að leggja hann á gólf klefans. Vitnið sagði að ákærði hefði brugðist hart við þessum áformum og hefði það ásamt tveimur starfsfélögum því þurft að beita sér gegn ákærða, en hann hefði verið öflugur að kröftum. Vitnið sagði að í þeim atgangi sem þarna varð hefði starfsfélagi þess haldið í hægri hönd ákærða, en í sviptingunum hefði það misst eigið tak sitt á vinstri hendi ákærða. Vitnið staðhæfði að við þessar aðstæður hefði ákærði náð að sparka í ofanvert vinstra læri þess og sagði: „ Ég sá hann sparka í mig... með hægri, minnir mig... þetta var fast... ég fann alveg fyrir þessu höggi.“

Vitnið skýrði frá því að það hefði ekki fengið neina áverka vegna fótasparks ákærða, og af þeim sökum hefði það ekki leitað til læknis, enda ekki fengið neinar leið-beiningar þar um frá yfirmönnum. Vitnið greindi frá því að þrátt fyrir langan starfsferil hefði það aldrei orðið fyrir álíka ofbeldisverki og þarna gerðist. Vitnið bar að í huga þess hefði ekki verið um að ræða óviljaverk af hálfu ákærða. Þar um vísaði vitnið m. a. til fyrrnefndra myndskeiða og áréttaði að spark ákærða hefði verið fast. Vitnið sagði að aðgerðinni í fangaklefanum hefði lokið þegar fíknilyf hefði fundist í fötum ákærða. Vitnið kvaðst hafa ætlað að ákærði hefði verið undir áhrifum vímuefna þegar atburður þessi gerðist.

5. Vitnið S, lögreglumaður nr. [...], skýrði frá því að tilefnið fyrir för þess í fangaklefa ákærða í greint sinn hefði verið fyrirhuguð öryggisleit. Vitnið sagði að ákærði hefði brugðist illa við aðgerðinni og hefði hann verið í æstu skapi. Vitnið kvaðst hafa fylgst með því þegar ákærði hefði ýtt hendi sinni á brjóstkassa lögreglumannsins nr. [...]og bar að ákærða hefðu af því tilefni verið gefin fyrirmæli um að setjast niður, en hann þá æst sig enn frekar. Vitnið sagði að vegna þessa hefði verið ákveðið að beita lögreglutökum gegn ákærða, en framhaldinu lýsti það þannig: „... og í þeim tökum sparkar hann (ákærði) í lögreglumann [...]... ég bæði sá sparkið og heyrði það lenda... ég sá að þetta fór neðan við mitti... það var allavega na það fast að ég sá að lögreglumaðurinn fipaðist... Hann (ákærði) var náttúrulega bara að sparka frá sér, þannig að ég get ekkert sagt til um hvort að hann hafi verið að reyna að meiða hann eða sparka í hann (lögreglumanninn). Ég get ekkert sagt til um hvort að þetta hafi verið óviljaverk eða ekki.“

6. Vitnið T, lögreglumaður nr. [...], lýsti tilefni þess að það fór í fangaklefa ákærða, að þar hefði komið til áðurgreind fíkniefnaleit. Vitnið greindi frá því að þegar það hefði verið komið inn í klefann, ásamt starfsfélögunum, hefði það heyrt ákærða segja að hann hefði þegar tekið inn „hættulega mikið af ecstasy“.

Vitnið skýrði frá því að ákærði hefði í fyrstu setið á bekk, en fljótlega staðið upp, en í framhaldi af því hefði það séð lögreglumanninn nr. [...] setja lófa sinn á bringu ákærða. Vitnið sagði að ákærði hefði brugðist illa við þessu, og bar að það hefði séð hann slá á hönd lögreglumannsins. Vitnið sagði að vegna hinnar ógnandi hegðunar hefði verið afráðið að taka ákærða lögreglutökum þannig að leitin gæti farið fram. Vitnið sagði að ákærði hefði brugðist illa við þessum aðgerðum, en bar að þeir, lögreglumennirnir, hefðu í sameiningu tekið hann niður. Vitnið lýsti framhaldinu þannig: „ Ég tók fyrst grunntök í hægri hendinni á (ákærða), ég var í latexhönskum, og (ákærði) var mjög sveittur þannig að ég missti takið af hendinni á honum, og þá tók lögreglumaður nr. [...] utan um hann að aftanverðu. (Ákærði) var þarna að reyna að losa sig og (lögreglumaður nr. [...]) hélt um vinstri hendi hans... og svo sé ég bara að (ákærði) er svona að sparka eitthvað frá sér eða svona að sprikla eitthvað. Og svo sé ég bara að hann sparkar eitthvað frá sér. Ég sé nú ekkert hvar sparkið lenti... en ég heyrði samt sem áður að hann fór í eitthvað og í sömu andrá þá fipaðist (lögreglumaður nr. [...]), eins og höggið hefði lent í honum... ég sé ekki höggið lenda í (lögreglumanninum).“

Vitnið sagði að aðgerðum í fangaklefanum hefði lokið þegar lokað hylki hefði fundist í fórum ákærða.

Niðurstaða.

7. Að virtum ofangreindum gögnum liggur að áliti dómsins fyrir að lögreglu-maðurinn nr. [...]fór ásamt starfsfélögum í fangaklefa ákærða, í ljósi rökstuddra grun-semda um vörslur ákærða á fíkniefni. Voru nefndir lögreglumenn þannig að sinna lögmætum skyldustörfum í fangaklefanum og í viðskiptum sínum við ákærða í greint sinn.

Ákærði neitar sök, en hann ber því m. a. að í þeim atgangi sem varð í fangaklefanum í greint sinn hafi spark hansað lögreglumanninum nr. [...]ekki hæft hann og því hafi ekkert tjón hlotist af hinu ætlaða refsiverða athæfi hans. Að auki hafi verið um óviljaverk að ræða af hans hálfu.

Fyrir liggur, sbr. m. a. vætti lögreglumanna og myndefnis úr öryggismyndakerfi, að ákærði brást við aðgerðum í greint sinn með harðri mótspyrnu, og þá ekki síst þegar hann sparkaði leiftursnöggt til fyrrnefnds lögreglumanns. Að áliti dómsins er í þessu viðfangi til þess að líta að þegar hinn síðast greindi atburður gerðist var ákærði í handa-lögmálum við starfsfélaga lögreglumannsins, en beindi ásjónu sinni að honum, og hafði áður rifið skyrtu hans. Verður því ekki litið á verknaðinn sem óviljaverk.

Það er álit dómsins að framburður nefndra lögreglumanna sé skýr og trúverðugur um þann atgang sem varð í fangaklefanum, en einnig og þá í ljósi aðstæðna að frásögn þeirra sé skýr um umrætt fótaspark ákærða. Framburður lögreglumanna hefur eins og áður sagði stoð í þeim myndskeiðum úr öryggismyndakerfi sem fyrir liggja í málinu. Að þessu virtu er það niðurstaða dómsins að spark ákærða hafi aðeins lauslega snert fótlegg lögreglumannsins nr. [...].

Ágreiningslaust er að ekki hlaust líkamstjón af því ætlaða refsiverða athæfi sem lýst er í þessum kafla ákæru.

Að mati dómsins liggur fyrir í máli þessu að vegna andstöðu ákærða hafi nefndir lögreglumenn beitt valdi líkt og þeim er heimilt að lögum, en að þar hafi þeir viðhaft meðalhóf í ljósi aðstæðna.

Það er niðurstaða dómsins, að ofangreindu virtu, að ákærði hafi í greint sinn viðhaft ofbeldisverknað gagnvart lögreglumanni. Það er einnig niðurstaða dómsins að háttsemi ákærða falli undir vernd ákvæðis 1. mgr. 106. gr. hegningarlaganna. Er til þess að líta að lögreglumenn njóta samkvæmt ákvæðinu aukinnar verndar vegna eðlis skyldustarfa þeirra. Lagaákvæðið lýsir verknað refsinæman án tillits til afleiðinga hans og þarf því m. a. ekki að hljótast líkamstjón af broti þannig að um fullframið brot sé að ræða. Er þannig um svonefnt samhverft brot að ræða.

Með vísan til framangreind s er að áliti dómsins lögfull sönnun fram komin, gegn neitun ákærða, um að hann hafi brotið gegn valdstjórninni með því að hafa ráðist með ofbeldi á lögreglumann nr. [...] með þeim hætti sem lýst er í þessum ákærukafla, og er brot hans þar réttilega fært til laga.

E.

1 Ákærði, sem er fæddur árið [...], hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins áður gerst brotlegur við lög, sem áhrif hefur á refsingu hans. Þann 3. maí 2019 gekkst ákærði undir sátt Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu með sektargreiðslu vegna fíkniefnaaksturs. Þann 7. október 2021 gekkst hann undir sektargreiðslu með viðurlaga-ákvörðun Héraðsdóms Reykjavíkur vegna minniháttar líkamsárásar. Loks gekkst ákærði þann 31. júlí 2022 undir sektargreiðslu með viðurlagaákvörðun Héraðsdóms Norður-lands eystra vegna umferðarlagabrota, þ. á m. vegna fíkniefnaaksturs, og var hann frá sama degi sviptur ökurétti í tvö ár og sex mánuði.

2. Í máli þessu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, fyrir umferðarlagabrot vegna fíkniefna- og lyfjaaksturs, fyrir ávana- og fíkniefnalagabrot vegna varslna á fíknilyfi og loks fyrir brot gegn valdstjórninni, sbr. ákvæði 1. mgr. 106. gr. hegningarlaganna.

3. Ákvarða ber refsingu ákærða m. a. með hliðsjón af alvarleika málsins, sbr. 1. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr., 3. mgr. 106. gr., en einnig 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og loks lýstum saka ferli, sbr. 71. gr. hinna síðast greindu laga.

Þykir refsing ákærða að ofangreindu virtu hæfilega ákveðin sex mánaða fangelsi. Að auki er ákærði dæmdur til þess að greiða sekt til ríkissjóðs, og þá helst vegna umferðar- og fíkniefnaþátta málsins og þykir hún, m. a. í ljósi sakaferilsins, eftir atvikum hæfilega ákveðin 900.000 krónur.

Fyrir liggur í málinu vottorð sem staðfesta frásögn ákærða umað hann hafi leitað sér meðferðar og lokið fíkniefnameðferð vorið 2023. Að öllu ofangreindu virtu og með hliðsjón af 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. hegningarlaganna þykir fært að fresta fullnustu fangelsisrefsingar ákærða skilorðsbundið og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. hegningarlaganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði skal greiða sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en sæta ella 38 daga fangelsi.

Ákærði skal sæta upptöku á þeim fíkniefnum, sem tilgreind eru í ákæru, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 47.948.

Þá ber að á kröfu ákæruvalds og með vísan til 7. mgr. 101. gr. umferðarlaganna, en einnig að virtum hegningaraukaáhrifum, að svipta ákærða ökurétti í þrjú ár frá 31. janúar 2025 að telja, en þá rennur út eldri ökuréttarsvipting hans.

4. Að kröfu ákæruvalds og með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, en einnig í ljósi málsúrslita, ber að dæma ákærða til að greiða ¾ hluta málskostnaðar að því er varðar málsvarnarlaun og kostnað hins skipaða verjanda síns, en ¼ hluti þessa kostnaður greiðist úr ríkissjóði.

Samkvæmt gögnum og yfirlýsingum sækjanda fyrir dómi nemur sakarkostnaður lögreglustjóra samtals 273.189 krónum. Skal ákærði greiða þann kostnað óskipt.

Málflutningslaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef lögmanns, ákvarðast að álitum, en með hliðsjón af tíma- og verkskýrsluhans, 1.446.636 krónur, en útlagður ferðakostnaður hans samkvæmt framlögðum gögnum nemur 71.185 krónum.

Samkvæmt framansögðu skal ákærði greiða málsvarnarlaun verjanda síns, að ¾ hlutum, samtals 1.084.977 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og enn fremur fyrrgreindan ferðakostnað hans að fjárhæð 53.388 krónur, þ. e. í sama hlutfalli. Hluti nefnds sakarkostnaðar, þ. e. ¼ hluti, greiðist úr ríkissjóði, samtals 379.455 krónur.

Af hálfu ákæruvaldsins fór með málið F-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Gætt var ákvæða 184. gr. laga nr. 88/2008 fyrir uppkvaðningu dómsins.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, H-kk-nf V-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði, en fullnustu refsingarinnar skal fresta og falli hún niður að þremur árum liðnum haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 900.000 krónur í sekt til ríkissjóðs. Skal ákærði greiða sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en sæta ella 38 daga fangelsi.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjúár frá 31. janúar 2025 að telja.

Ákærði skal sæta upptöku á þeim fíkniefnum, sem tilgreind eru í ákæru, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 47.948.

Ákærði greiði sakarkostnað ákæruvaldsins óskipt, að fjárhæð 273.189 krónur.

Ákærði greiði 3/4 hluta annars málskostnaðar að fjárhæð 1.084.977 krónur, vegna málsvarnarlauna skipaðs verjanda, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef lögmanns, sem í heild ákvarðast 1.446.636 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, en einnig greiði ákærði sama hlutfall af ferðakostnaði verjandans, 53.388 krónur, sem ákvarðast í heild 71.185 krónur. 1/4 hluti málsvarnarlauna og ferðakostnaðar skipaðs verjanda ákærða samkvæmt ofansögðu greiðist úr ríkissjóði, samtals 379.380 krónur.