E-69/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 31. mars sl., er höfðað með stefnu birtri 24. janúar 2006.

Stefnandi er Byggingafélagið Klakkur ehf., kt. 000000-0000, Smiðjuvegi 9, Vík.

Stefndi er Edinborg ehf., kt. 000000-0000, Lambafelli, Hvolsvelli.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 879.273 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. í III. kafla laga nr. 38/2001 af 450.798 krónum frá 31. október 2004 til 4. nóvember sama og af stefnufjárhæð frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda samkvæmt reikningi.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda. Til vara krefst stefndi lækkunar á stefnukröfum. Þá krefst stefndi málskostnaðar að mati dómsins.

Stefna í máli þessu var árituð 17. febrúar 2006 og málskostnaður ákveðinn 112.000 krónur. Málið var endurupptekið 17. maí 2006 og lögð var fram trygging fyrir málskostnaði.

Málavextir.

Stefnandi lýsir málsatvikum í stefnu svo að hann sé byggingafélag sem annist almenna smíðavinnu. Skuldin sé tilkomin vegna viðskipta stefnanda og stefnda en stefndi hafi keypt þjónustu hjá stefnanda samkvæmt eftirgreindum reikningum: nr. 18886, dags. 31. október 2004 að fjárhæð 450.798 krónur og nr. 669, dags. 4. nóvember 2005 að fjárhæð 428.475 krónur.

Stefndi lýsir málsatvikum svo að ætlunin hafi verið sú að stefnandi aðstoðaði við að reisa tvö 38 m² gistihýsi. Honum hafi hins vegar ekki lánast að útvega mannskap í verkið og hafi stefndi því unnið það sjálfur. Löngu eftir að því hafi lokið hafi stefnandi hins vegar gefið út tvo reikninga í tengslum við verkefnið.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi reisir kröfur sínar á framangreindum reikningum og hafi skuldin ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Stefnandi vísar til meginreglu samningaréttarins um skuldbindingargildi samninga og meginreglu kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga. Dráttarvaxtakröfur eru reistar á 1. mgr. í III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 og krafa um málskostnað er byggð á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að tilvist krafna stefnanda sé ósönnuð og engar málsástæður eða marktæk lagarök sé að finna fyrir kröfugerðinni og hvergi sé það reifað hvers vegna stefnandi eigi að fá greitt fyrir verk sem hann hafi að mati stefnda ekki unnið. Stefnandi beri sönnunarbyrðina fyrir réttmæti krafna sinna, strax hafi verið gerðar athugasemdir við framsetningu reikninga og þrátt fyrir það hafi ekki verið leitast við að bæta úr ágöllum í reikningsgerðinni. Stefndi þurfi ekki að sýna fram á að reikningsgerð sé ósanngjörn þegar svona standi á. Reikningarnir séu alls ófullnægjandi sem grundvöllur fyrir mati á því hvort kröfugerð sé í einhverjum tengslum við verðmæti þess verks sem stefnandi hafi innt af hendi. Gjalddagar einstakra reikninga séu ekki rökstuddir á nokkurn hátt og þá byggir stefndi á tómlæti stefnanda við að setja fram reikninga.

Stefndi vísar til meginreglna verktakaréttar hvað varðar sönnunarbyrði fyrir réttmætri kröfugerð, afleiðingar þess að reikningsgerð dregst og nauðsyn þess að verktaki greini án tafar frá kröfugerð sinni. Þá er byggt á 34. gr. laga nr. 42/2002 um þjónustukaup en þar komi fram að neytanda sé ekki rétt að greiða verksala fyrr en gerður hafi verið fullnægjandi og sundurliðaður reikningur. Stefndi vísar um málskostnaðarkröfu til 129.-131. gr. laga um meðferð einkamála.

Niðurstaða.

Við upphaf aðalmeðferðar málsins lagði stefnandi fram fylgiskjöl sem sýna að hann hefur unnið að smíði smáhýsa að Lambafelli í ágúst og október 2004. Telst því nægilega sannað að stefnandi hafi unnið umrædd verk í þágu stefnda. Reikningar þeir sem stefnandi reisir málsókn sína á eru dagsettir 31. október 2004 og 4. nóvember 2005 og er seinni reikningurinn því dagsettur rúmu ári eftir að umrætt verk var unnið. Þessir reikningar eru í samræmi við gögn málsins og hefur stefndi ekki hrakið þá með framlagningu matsgerðar. Stefndi byggir hins vegar á tómlæti stefnanda við að setja fram reikninga. Ekki verður betur séð en stefnandi hafi fyrst sent seinni reikninginn til stefnda rúmu ári eftir verklok. Verður því fallist á að með þessu hafi stefnandi sýnt af sér verulegt tómlæti og verður stefndi sýknaður af kröfu stefnanda um greiðslu þessa reiknings. Krafa stefnanda samkvæmt fyrri reikningnum verður hins vegar tekin til greina.

Samkvæmt 3. mgr. 141. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála skal stefndi að öðru jöfnu dæmdur til að greiða stefnanda allan málskostnað án tillits til þeirrar niðurstöðu sem fæst við endurupptöku. Samkvæmt þessu ber að dæma stefnda til að greiða stefnanda 150.000 krónur í málskostnað.

H-kk-nf O. A-kk-nf, dómstjóri kvað upp dóminn ásamt meðdómsmönnunum Á-kk-þgf G-kk-þgf húsasmíðameistara og E-kk-þgf I-kk-þgf byggingatæknifræðingi.

DÓMSORÐ:

Stefndi, Edinborg ehf., greiði stefnanda, Byggingafélaginu Klakki ehf. 450.798 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. í III. kafla laga nr. 38/2001 frá 31. október 2004 til og 150.000 krónur í málskostnað.

H-kk-nf O. A-kk-nf

Á-kk-nf G-kk-nf

E-kk-nf I-kk-nf.