S-199/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 24. maí 2012, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 2. mars 2012 á hendur X, kennitala […], […], „fyrir neðangreind hegningar- og fíkniefnalagabrot framin á árinu 2011 í […], nema annað sé tekið fram:

I.

Eignaspjöll, með því að hafa, sunnudaginn 12. júní, sprautað lími inn í læsingu útidyrahurðar að […], með þeim afleiðingum að læsingin skemmdist.

(007-2011-35859)

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Hótanir, með því að hafa í tölvupóstum 10. apríl, 5. maí og 30. ágúst, hótað A, fyrrverandi eiginkonu sinni, að senda nektarmyndir af henni á vinnustað hennar en þessar hótanir voru til þess fallnar að vekja hjá A ótta um velferð sína.

(007-2011-22865)

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 125. gr. laga nr. 82/1998.

III.

Stórfelldar ærumeiðingar gegn fyrrverandi eiginkonu sinni A, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 4. september sett umslag inn um bréfalúgu á heimili foreldra A, að […], en umslagið innihélt 41 ljósmynd sem sýnir A nakta eða í kynferðislegum athöfnum með öðru fólki. Með háttsemi sinni móðgaði og smánaði ákærði A en faðir hennar opnaði umslagið og sá umræddar myndir.

(007-2011-54708)

Telst þetta varða við 233 gr. b almennra hegningarlaga, sbr. 3. gr. laga nr. 27/2006.

IV.

Hylmingu, með því að hafa, föstudaginn 9. september, í íbúð sinni að […], haft í vörslum sínum Ipad spjaldtölvu, sem lögregla fann við húsleit, vitandi að um þýfi væri að ræða og þannig haldið tölvunni ólöglega fyrir eiganda hennar en tölvunni var stolið úr bifreið sem lagt var í bílageymslunni að […] á tímabilinu 10. til 15. ágúst 2011.

(007-2011-68492)

Telst þetta varða við 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga.

V.

Fyrir fíkniefnalagabrot, með því hafa, á sama stað og tíma og greinir í ákærulið I, haft í vörslum sínum 0,50 g af maríhúana og 1,15 g af tóbaksblönduðu kannabisefni sem lögreglumenn fundu við leit.

(007-2011-68492)

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist með vísan til 1. og 3. tl. 1. mgr. 69. gr. a almennra hegningarlaga að gerður verði upptækur geisladiskur sem inniheldur ljósmyndir af A og lögregla lagði halda á við húsleit hjá ákærða. Jafnframt er þess krafist að ofangreind 0,50 g af maríhúana og 1,15 g af tóbaksblönduðu kannabisefni verði gerð upptæk, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir A, kt. […], þá kröfu að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 5.350, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 11. júní þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Við aðalmeðferð málsins leiðrétti sækjandi ákæru málsins þannig að í V. ákærulið á tímasetning að vísa til IV. ákæruliðar en ekki I. liðar. Undir rekstri málsins gerðu ákærði og brotaþoli sátt um bótakröfu sem greinir í ákæru.

Ákærði krefst sýknu af I.-IV. ákærulið en vægustu refsingar er lög leyfa hvað varðar V. ákærulið. Þá gerir verjandi kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

I. ákæruliður. Eignaspjöll 12. júní 2011.

Við aðalmeðferð málsins greindi ákærði frá því að hann hefði flutt frá brotaþola í nóvember 2010 og fengið lögskilnað í ágúst 2011 vegna hjúskaparbrots brotaþola. Jafnframt sagði ákærði að í apríl 2011 hefðu samskipti hans og brotaþola versnað og brotaþoli hefði tálmað umgengni hans við börnin. Hann hefði því verið argur og ósáttur. Jafnframt sagði ákærði að brotaþoli hefði fengið nálgunarbann á hann sumarið 2011, en það hefði verið grundvallað á tilbúningi brotaþola. Ákærði sagði að hann hefði reyndar viðurkennt nokkra hluti en brotaþoli hefði búið annað til. Það hefði gengið á ýmsu í samskiptum þeirra en það hefði aldrei verið um að ræða ofbeldi eða hótanir.

Ákærði viðurkenndi að hafa sunnudaginn 12. júní 2011 sprautað lími inn í læsingu útidyrahurðar að […], með þeim afleiðingum að læsingin skemmdist. Ákærði telur hins vegar háttsemi sína ekki vera refsiverða þar sem hann hafi átt fasteignina ásamt brotaþola, þótt brotaþoli hafi ein verið skráð fyrir eigninni. Brotaþoli neitaði þessu fyrir dómi og sagði að hún hefði verið ein eigandi eignarinnar og um hafi verið að ræða heimili hennar.

Þar sem fyrir liggur að um var að ræða heimili brotaþola en ekki ákærða og hún var ein skráð eigandi eignarinnar verður ákærði sakfelldur fyrir eignaspjöll. Brot ákærða varðar við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II. Hótanir 10. apríl, 5. maí og 30. ágúst 2011.

I.

Í umræddum tölvupósti ákærða til brotaþola 10. apríl 2011 segir: „Gæti mér verið meira sama eins og þér er sama um mig? Þú vilt vera og ert lúmsk glenna, leyfum þeim að njóta þess sem þú vilt að þeir vilja sjá en vilt ekki sýna. (sjá viðhengi) Forward á […]??“

Í tölvupósti ákærða 5. maí 2011 segir hann m.a. að brotaþoli hafi svarið að ekkert væri í gangi hjá henni og C og það hefði verið ljótt af henni að gera það og segja ákærða ekki frá þeim strax. Ákærði segir svo að hann hafi allan tímann haft rétt fyrir sér og að lokum segir í tölvupóstinum: „Viðhengi mundu dreifast, all over.“

Þá liggur fyrir tölvupóstur 30. ágúst 2011 þar sem ákærði spyr m.a. hvort C sé fluttur inn og í lokin segir: „Hverjum langar ekki að sjá flottar myndir af lygadruslum?“

II.

Ákærði sagði fyrir dómi að hann hefði sent brotaþola tölvupóst 10. apríl 2011 en í honum hefðu ekki verið nektarmyndir. Ákærði sagði að um hafi verið að ræða tvær gamlar partímyndir þar sem brotaþoli hafi verið að dansa í kjól. Ákærði kvaðst hafa sent tölvupóstinn í kjölfar rifrildis við brotaþola og í póstinum hefði hann átt við að hann vildi að starfsfélagar brotaþola fengju að sjá rétta mynd af brotaþola, en hún sýndi aðra mynd af sér í vinnunni en heima hjá sér. Ákærði var þá spurður hver væri „rétt mynd“ af brotaþola og svaraði hann að hún væri glæsileg kona og hún hefði þörf fyrir að vera áberandi þegar hún væri að skemmta sér. Spurður um ástæðu þess að ákærði taldi þörf á því að sýna vinnufélögum mynd af brotaþola fullklæddri að dansa sagði ákærði að hann hefði sent tölvupóstinn í hita leiksins, en þau hefðu rifist. Ákærði var þá aftur spurður um tilgang þess að senda slíkar myndir á starfsfélaga brotaþola og sagði ákærði að það hefði ekki verið til þess að ná sér niðri á henni. Þá sagði ákærði að hann hefði sent umræddan tölvupóst í kjölfar þess að hann hefði komist að því að brotaþoli hefði haldið fram hjá honum. Ákærði var í framhaldi af þessu spurður hvort í orðum hans hefði ekki falist hótun um að senda myndir sem brotaþoli hafi ekki viljað að starfsfélagar hennar sæju og sagði ákærði að hann teldi þetta ekki hótun og að ekki hafi verið um að ræða viðkvæmar myndir, heldur myndir þar sem brotaþoli væri að dansa í kjól.

Um tölvupóst 5. maí 2011 sagði ákærði að ekki hafi verið viðhengi í tölvupóstinum, en hann hafi verið að vísa til myndanna tveggja í tölvupóstinum frá 10. apríl, af brotaþola að dansa í kjól.

Hvað varðar tölvupóstinn 30. ágúst 2011 sagði ákærði að setningin „hverjum langar ekki að sjá flottar myndir af lygadruslum?“ væri ekki frá honum komin heldur hefði brotaþoli bætt henni í tölvupóstinn frá honum.

Ákærði skýrði jafnframt frá því að hann hefði átt nektarmyndir af brotaþola, en hann ætti þær ekki lengur. Hún ætti nektarmyndir af honum og hann hefði því aldrei farið að senda nektarmyndir af henni þar sem hún hefði þá getað sent myndir af honum, en hann hefði ekki viljað það. Enn fremur sagði ákærði að hann teldi að ásakanir brotaþola um hótanir ættu ekki við rök að styðjast og hún hefði áður sakað hann um ýmislegt að ósekju, s.s. það að hann hefði hent steini í bifreið mannsins sem hún er með en það hefði svo komið í ljós að því hefði verið öfugt farið.

Borið var undir ákærða að í lögregluskýrslu, dags. 9. júní 2011, hafi ákærða verið kynnt að brotaþoli hefði greint frá því að hann hafi hótað henni því að birta nektarmyndir af henni með fjöldapóstsendingu á vinnustað hennar. Hann hafi svo verið spurður hvort hann vildi tjá sig um þetta og svarað: „Það var í einu svona momenti.“ Ákærði kvaðst hafa verið að vísa til þess að eitt sinn hefðu þau rifist heiftarlega fyrir utan vinnustað brotaþola og hann hefði þá sagt að það væri réttast að leyfa strákunum í vinnunni að sjá þessar myndir sem þau ættu. Ákærði kvaðst ekki hafa verið að ýja að því sama í framangreindum tölvupósti.

Brotaþoli sagði fyrir dómi að þegar hún hafi fengið sendan tölvupóstinn 10. apríl 2011 hafi hún verið í vinnunni. Hún hefði opnað viðhengi með póstinum og nektarmyndir af henni hefðu blasað við. Brotaþoli kvaðst hafa eytt myndunum. Hún kvaðst ekki muna hvort þetta hefði verið ein mynd eða tvær vegna þess hversu brugðið henni hafi verið. Þá sagði brotaþoli að hún ynni í opnu rými og að hún hafi verið heppin að enginn hafi séð myndirnar á tölvuskjánum þegar hún opnaði viðhengið. Um tölvupóstinn 5. maí 2011 sagði brotaþoli að hún hefði litið á hann sem hótun í kjölfar tölvupóstsins 10. apríl. Þá kvaðst brotaþoli hafa litið á tölvupóstinn 30. ágúst sem áframhaldandi hótun um að senda nektarmyndir af henni til fólks í kringum hana. Brotaþoli neitaði því að hafa sett inn setninguna „hverjum langar ekki að sjá flottar myndir af lygadruslum?“, eins og ákærði bar um fyrir dómi. Jafnframt sagði brotaþoli að hún hefði óttast mjög að ákærði myndi standa við hótanir sínar. Brotaþola var kynntur framburður ákærða fyrir dómi um að hún hafi verið í kjól á myndunum í viðhengi tölvupóstsins 10. apríl og sagði brotaþoli að það væri af og frá.

Vitnið D-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður, sem kom fyrir dóm vegna rannsóknar á tölvu ákærða vegna ákæruliðar III, var spurt hvort hægt væri að sjá hvort átt hafi verið við tölvupóst, eins og ákærði heldur fram að brotaþoli hafi gert í tölvupóstinum 30. ágúst 2011. Vitnið sagði að það ætti að vera hægt að afla upplýsinga um það hjá Google eða í „sent items“ í tölvu ákærða. Að öðru leyti er ekki ástæða til að rekja framburð vitnisins.

III.

Samkvæmt því sem rakið hefur verið hafði ákærði á umræddum tíma undir höndum nektarmyndir af brotaþola. Þá hefur ákærði greint frá því að hann hafi eitt sinn í rifrildi fyrir utan vinnustað brotaþola hótað því að senda starfsfélögum brotaþola myndirnar. Ákærði neitar því að í tölvupósti sem hann sendi brotaþola 10. apríl 2011 hafi verið nektarmyndir í viðhengi heldur hafi verið um að ræða tvær myndir af brotaþola í kjól að dansa. Þessi framburður ákærða er afar ótrúverðugur þegar litið er til þess að ákærði hafði undir höndum nektarmyndir, hann hafði áður hótað að birta starfsfélögum brotaþola þær og í tölvupóstinum talar hann um myndir sem hún vilji ekki að aðrir sjá. Ummæli ákærða í tölvupóstinum styðja vitnisburð brotaþola um að í tölvupóstinum hafi verið nektarmyndir, og „forward á […]“ verður ekki skilið öðruvísi en þannig að í tölvupóstinum hafi falist hótun um að senda myndirnar á alla starfsfélaga brotaþola.

Skoða verður tölvupóstinn 5. maí 2011, þar sem segir að viðhengi munu dreifast um allt, í ljósi fyrri samskipta og er ljóst að um áframhaldandi hótun var að ræða vegna nektarmyndanna.

Ákærði neitar því að hafa sagt í tölvupósti 30. ágúst 2011 „hverjum langar ekki að sjá flottar myndir af lygadruslum“. Efni téðs tölvupósts var ekki staðreynt við rannsókn málsins og verður því gegn neitun ákærða að telja ósannað að með honum hafi hann haft í hótunum við brotaþola.

Samkvæmt framansögðu er sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi í tölvupósti 10. apríl og 5. maí 2011 hótað brotaþola að senda nektarmyndir á vinnustað hennar og voru þessar hótanir til þess fallnar að vekja hjá henni ótta um velferð sína. Verknaður ákærða varðar við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 125. gr. laga nr. 82/1998.

III. Stórfelldar ærumeiðingar 4. september 2011.

I.

Ákærði sagði fyrir dómi að hann hafi verið búinn að tína til ýmsa muni sem brotaþoli hafi átt, m.a. myndir á A4 blöðum sem hún hafi unnið í Photoshop. Hann hafi svo skilað þeim á heimili foreldra brotaþola, en það hafi verið eins konar „skiptistöð“ vegna nálgunarbanns sem hann hafi sætt á þessum tíma. Ákærði kvaðst hafa sett myndirnar í umslag og látið bréf fylgja með þar sem hann hafi beðið foreldra brotaþola að koma myndunum til hennar. Hann hefði látið bréfið fylgja með svo ekki færi milli mála að um væri að ræða myndir sem brotaþoli ætti og ákærði væri að skila. Ákærði var þá spurður af hverju hann hefði skrifað á umslagið „b.t. D“, þ.e. föður brotaþola, en ekki stílað það á brotaþola og kvaðst ákærði ekki vita það. Jafnframt sagði ákærði að myndirnar hefðu verið samanbrotnar í umslaginu og hann hefði ekki gert ráð fyrir því að faðir brotaþola færi að skoða myndirnar. Þá sagði ákærði að hann hefði ekki viljað skilja myndirnar eftir fyrir utan, ásamt öðrum munum sem hann hefði skilið þar eftir.

Ákærði var spurður af hverju hann hefði ekki viljað samþykkja upptöku á geisladisk sem fannst við húsleit á heimili hans, með umræddum myndum af brotaþola, en samþykkt eyðingu mynda í tölvunni og minniskubbi. Ákærði svaraði því til að brotaþoli væri með eintak af þessum geisladiski og aðrir aðilar, sem væru á myndunum, og ákærði teldi sig vera eiganda þessara mynda. Ákærði kvaðst ekki vilja samþykkja upptöku á diskinum nema sami diskur yrði gerður upptækur hjá brotaþola. Hann væri hins vegar ekki að nota geisladiskinn sem einhvers konar tryggingu.

Brotaþoli sagði fyrir dómi að frá miðjum ágúst 2011 hafi hún nokkrum sinnum þurft að kalla til lögreglu vegna þess að ákærði hefði látið öllum illum látum, verið með ónæði, hótanir og elt hana. Í byrjun september hefði brotaþoli ákveðið að flýja ákærða og fara út úr bænum. Hún hefði farið ásamt kærasta sínum í sumarbústað á föstudegi og á laugardeginum hefði faðir hennar hringt og sagt frá því að ákærði hefði komið og skilið eftir dót og umslag með umræddum myndum. Brotaþoli kvaðst hafa verið miður sín út af þessu og þetta hefði verið afar niðurlægjandi fyrir hana og óþægilegt.

Vitnið D, faðir brotaþola, sagði að ákærða hefði verið gert að sæta nálgunarbanni um sumarið 2011. Vitnið kvaðst hafa tekið að sér að vera milliliður og samskipti varðandi börnin hafi átt að fara í gegnum vitnið. Í ágúst 2011 hefði ástandið verið erfitt og lögregla verið kölluð til nokkrum sinnum vegna ákærða. Brotaþola hefði verið ráðlagt af sálfræðingi og barnaverndarnefnd að flýja út úr bænum og hún hafi gert það á föstudegi. Um nóttina hefði svo umrætt umslag borist, með myndum og bréfi. Vitnið kvaðst hafa vitað af tilvist myndanna þar sem það hefði séð tölvupóst frá ákærða til brotaþola þar sem hann hefði hótað að birta þær. Vitnið kvaðst hafa rifið myndirnar og hent þeim í ruslið en svo tekið þær úr ruslinu og látið brotaþola fá þær. Vitnið var spurt hvort myndirnar hefðu verið brotnar saman og sagði vitnið að svo hefði ekki verið, en það gæti verið að bréfið hafi verið brotið saman. Myndirnar hefðu blasað við vitninu. Vitnið sagði jafnframt að sér hefði brugðið við að sjá myndirnar. Þá sagði vitnið að það hefði reynst ákærða afar vel og m.a. gefið honum 5-6 milljónir króna til að kaupa […]. Það hefði því komið á óvart að ákærði væri svo fullur af hatri að hann hafi gert þetta. Vitnið sagði enn fremur að það hafi ekki verið neinn vafi á því að vitnið hafi átt að sjá myndirnar.

II.

Samkvæmt því sem fram er komið í málinu setti ákærði í umslag myndir af brotaþola sem sýndu hana nakta og í kynferðislegum athöfnum með öðru fólki. Umslagið var stílað á föður brotaþola og setti ákærði það inn um bréfalúgu á heimili hans. Það hlaut því að vera óhjákvæmilegt að faðir brotaþola sæi myndirnar og getur tilgangur ákærða með háttsemi sinni ekki hafa verið annar en sá að láta föður brotaþola sjá myndirnar. Breytir engu í þessu sambandi þótt ákærði hafi látið bréf fylgja með í umslaginu eða hvort myndirnar voru brotnar saman eða ekki. Með þessari háttsemi ákærða móðgaði hann og smánaði brotaþola og fól verknaður hans í sér stórfelldar ærumeiðingar. Brot ákærða varðar við 233. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 3. gr. laga nr. 27/2006.

IV. Hylming 9. september 2011.

I.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 22. september 2011, í kjölfar atvika í III. ákærulið og húsleitar á heimili hans, var ákærði spurður hver væri eigandi Ipad-spjaldtölvu sem fannst í svefnherbergi hans. Ákærði kvaðst vera eigandi hennar en hann hefði fengið hana um mánaðamótin ágúst og september. Ákærði kvaðst hafa keypt hana notaða fyrir 55.000 kr. í gegnum tölvuleikjasíðu. Ákærða var kynnt að tölvunni hefði verið stolið úr bifreið í […], en ákærði neitaði því að hafa stolið henni og kvaðst ekkert vita um málið. Þegar ákærði var beðinn um að upplýsa hver hefði selt honum tölvuna sagði hann að það væri einhver einstaklingur og hann þyrfti að grafa upp hvernig hann hefði komist í samband við hann. Ákærði kvaðst hafa hitt umræddan einstakling við IKEA.

Fyrir dómi sagði ákærði að hann hefði ekki greint rétt frá hjá lögreglu heldur hefði hann fengið umrædda spjaldtölvu sem greiðslu fyrir leigu á bíl. Ákærði kvaðst ekki vilja gefa upp nafn viðkomandi aðila en um væri að ræða aðila sem væri nákominn honum. Þá sagði ákærði að hann hefði búið til þá sögu hjá lögreglu að hann hefði fengið tölvuna í gegnum leikjasíðu og hitt mann við IKEA vegna þess að hann hefði ekki trúað því að tölvan væri stolin og viljað ræða við aðilann sem lét hann fá tölvuna. Ákærða var bent á að spjaldtölvunni hefði verið stolið úr bifreið þar sem ákærði býr og hann spurður hvort honum þætti það ekki skrýtið og sagði ákærði að bílageymslan hefði á þessum tíma verið opin og hver sem er hefði getað farið inn í hana. Ákærði var svo spurður hvort hann hefði rætt við aðilann sem lét hann fá tölvuna og svaraði ákærði játandi. Ákærði var þá spurður hvaða skýringu aðilinn hefði gefið á vörslum sínum á tölvunni. Kom þá verulegt hik á ákærða en svo sagði hann að aðilinn hefði sagt að tölvan væri ekki stolin en ekki sagt neitt um það hvar hann hefði fengið hana. Ákærði var einnig inntur eftir því hvort hann hefði ekki orðið var við að gögn í tölvunni hafi verið frá E, eiganda tölvunnar, sem er nágranni ákærða, og sagði ákærði að hann hafi ekki verið búinn að kveikja á tölvunni og skoða hana þrátt fyrir að hafa fengið hana um mánuði áður.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður sagði fyrir dómi að í umræddri spjaldtölvu hefðu fundist gögn sem bentu á eiganda hennar. Það hafi verið haft samband við eigandann og hann hefði staðfest að það hefði verið brotist inn í bifreið hans í bílakjallara í húsnæðinu þar sem ákærði býr einnig.

Vitnið Þ-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður, sem framkvæmdi húsleit á heimili ákærða 9. september 2011, gaf einnig skýrslu fyrir dómi, en ekki er ástæða til að rekja framburð vitnisins hér.

II.

Fyrir liggur í málinu að umræddri spjaldtölvu var stolið úr bifreið […]. Hjá lögreglu kvaðst ákærði hafa keypt umrædda tölvu í gegnum internetið en hann breytti framburði sínum fyrir dómi og sagði að hann hefði fengið tölvuna sem greiðslu fyrir leigu á bíl. Ákærði vildi ekki gefa upp hver lét hann fá tölvuna, en sagði að það hefði verið aðili sem væri honum nákominn. Þegar ákærði gaf skýrslu fyrir dómi um þennan ákærulið var á honum mikið hik og átti hann í vandræðum með svör og var hann mjög ótrúverðugur. Er áleitin sú spurning af hverju hann vildi ekki gefa upp nafn þess sem lét hann fá tölvuna og er nærtækasta skýringin sú að ákærði viti að um þýfi hafi verið að ræða. Með vísan til framangreinds er sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um hylmingu, sbr. 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

V. Fíkniefnalagabrot 9. september 2011.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákvörðun refsingar, upptaka og sakarkostnaður.

Ákærði er fæddur í […]. Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann með lögreglustjórasátt 14. janúar 2008 undir að greiða 49.000 kr. sekt fyrir fíkniefnalagabrot. Þá var hann dæmdur 13. desember 2011 til að greiða 75.000 kr. sekt fyrir að brjóta gegn nálgunarbanni, sbr. 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru framin fyrir téðan dóm og því ber að dæma honum hegningarauka samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 77. gr. laganna. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að brot ákærða samkvæmt II. og III. ákærulið voru mjög ófyrirleitin. Enn fremur ber að líta til þess að tengsl ákærða og brotaþola auka á grófleika verknaðar hans, sbr. 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Í ljósi þess að um er að ræða hegningarauka og að brot ákærða frá árinu 2008 hefur ekki áhrif hér þykir rétt að binda refsingu hans skilorði, eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákæruvaldið gerir kröfu um að gerður verði upptækur geisladiskur sem inniheldur ljósmyndir af brotaþola og lögregla lagði hald á. Að mati dómsins er hætta á því að umræddar myndir verði notaðar til að fremja brot ef geisladiskurinn verður ekki gerður upptækur og er því fallist á upptöku hans með vísan til 1. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Umrædd fíkniefni eru gerð upptæk með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Eins og áður segir gerðu ákærðu og brotaþoli sátt undir rekstri málsins vegna bótakröfu sem gerð er í ákæru og verður því ekki dæmt um hana.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað. Um er að ræða þóknun verjanda sem er ákveðin með hliðsjón af tímaskýrslu, 272.963 kr., að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Þá sæti ákærði upptöku á 0,15 g af maríhúana, 1,15 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og geisladisk, sem lögregla lagði hald á.

Ákærði greiði í sakarkostnað þóknun verjanda síns, A-kvk-ef B-kvk-ef J-kvk-ef héraðsdómslögmanns, að fjárhæð 272.963 krónur.

S-kvk-nf B-kvk-nf