S-1172/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 7. september sl., var höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 25. febrúar 2021, á hendur: „ X, kennitala [...], [...], [...], með dvalarstað í [...], fyrir nauðgun, með því að hafa þriðjudaginn 15. október 2019 á þáverandi dvalarstað sínum að [...] í [...], með ofbeldi og ólögmætri nauðung haft samræði og önnur kynferðismök við fyrrum sambúðarkonu sína og [...], A, kt. [...], án hennar samþykkis, en ákærði stakk fingri inn í leggöng hennar, henti henni á rúm þannig að hún lenti á maganum, girti niður um hana, reif í hár hennar og hafði við hana samræði þar til hann fékk sáðlát, en af þessu hlaut A þreifieymsli á hnakka og grunn sár á innri skapabörmum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kt. [...], er gerð krafa um að ákærði greiði henni miskabætur að fjárhæð 4.000.000 kr., auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá 15. október 2019, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi er mánuð[u]r er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða máls kost[n]að að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum máls kostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“I

Af hálfu ákærða var lögð fram greinargerð, sbr. 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins, til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst ákærði þessað bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð. Loks gerir ákærði þá kröfu að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ. m. t. málsvarnarlaun verjanda hans.

Ákærði byggir sýknukröfu sína aðallega á því að sök ákærða sé ekki sönnuð. Vísar hann m. a. til þess að ekki hafi verið gætt hlutlægni gagnvart ákærða er skýrsla var tekin af honum við rannsókn málsins og snúið út úr svörum hans. Þá sé framburður brotaþola ekki stöðugur um atvik og ytri atvik og skýrslur vitna sem styðji að eitthvað hafi gerst staðfesti ekki að ákærði hafi brotið af sér á þann hátt sem lýst er í ákæru.

II

Málsatvik

Lögreglu barst þriðjudaginn 15. október 2019, kl. 14:59, tilkynning um að brotaþoli, A, væri á Neyðarmóttöku Landspítalans og fram hefði komið hjá henni að hún hefði orðið fyrir kynferðisofbeldi fyrr um daginn. Rannsóknarlögreglumaður ræddi við brotaþola á Neyðarmóttöku eftir að hafa brýnt fyrir henni vitnaskyldu og - ábyrgð. Kvaðst hún hafa verið í sambúð með ákærða sem þau hefðu slitið um einum og hálfum mánuði áður og ættu þau saman [...] sem væri um [...] gömul. Hún og ákærði hefðu fyrr um daginn rætt saman á Snapchat sem fyrst hefðu verið eðlileg samskipti en hann síðan beðið hana að senda honum mynd af sér. Það hafi hún gert og hann sagt að hún liti vel út á myndinni og hann spurt hana hvort hún vildi koma með honum á rúntinn. Hún hefði þá sagt honum að hún þyrfti að koma til hans til að ná í föt af [...] sem hefðu orðið eftir þegar [...].

Brotaþoli kvaðst síðan hafa farið til ákærða og tekið með mat fyrir þau bæði. Ákærði hefði verið í rúminu á nærbuxunum þegar hún kom. Hún hafi sest á rúmstokkinn hjá honum og hann þá togað hana niður og byrjað að kyssa hana. Kvaðst hún þá hafa sagt honum að hún vildi þetta ekki og að þetta væri óeðlilegt þar sem þau væru ekki lengur saman en hann þá sagt „hvað er þetta, við getum nú alveg leikið samt“. Hann hefði síðan byrjað að káfa á henni og m. a. sett fingur í leggöng hennar. Hún hefði náð að standa upp en hann þá dregið niður buxurnar hennar og fleygt henni á rúmið þar sem hún hafi þá legið á maganum. Ákærði hefði síðan rifið í hár hennar og haft samfarir við hana um leggöng. Kvaðst hún hafa sagt nei við hann í nokkur skipti þangað til hún gafst upp og lét þetta yfir sig ganga. Hann hefði fengið sáðlát í leggöng hennar. Sagði brotaþoli að ákærða hefði ekki átt að geta dulist að hún var á móti þessu. Hún hefði síðan staðið upp og farið á salernið þar sem hún hefði byrjað að gráta. Síðan hafi hún farið fram og náð í buxurnar sínar og þá sagt við ákærða að hann vissi vel að hún væri algjörlega á móti þessu. Ákærði hefði þá svarað: „Já ég veit það“, og byrjað að gráta. Hún hefði síðan farið en ákærði sent henni skilaboð á Snapchat og spurt m. a. hvort hún ætlaði að kæra hann, en hún ekki svarað honum. Einnig hefði hann beðið hana um að segja engum þetta. Kvaðst hún hafa búið við andlegt ofbeldi af hálfu ákærða þegar þau bjuggu saman og hann ítrekað haldið fram hjá henni. Hún hefði um tíu vikum fyrr [...] og á meðan hafi ákærði haldið fram hjá henni.

Ákærði var handtekinn að kvöldi 15. október og var þá framkvæmd réttarlæknisfræðileg skoðun á honum. Þá var vettvangur einnig rannsakaður og m. a. haldlagðir munir til frekari rannsóknar.

Skýrsla var tekin af brotaþola á ný 22. október 2019. Lýsti hún þá atvikum eins og 15. október. Einnig kom fram hjá henni að hún hefði setið á rúminu og beðið ákærða um að ná í dót sem[...] ætti og hún hafði komið til að sækja. Ákærði hafi þá verið undir sæng og viti hún ekki hvort hann var klæddur í einhver föt. Sjálf hafi hún verið í hettupeysu, hlaupabuxum, nærbuxum og strigaskóm en ekki í brjóstahaldara. Hann hafi þá gripið um mjaðmir hennar, togað hana niður og byrjað að kyssa hana en hún þá ýtt honum frá sér, sagt honum að hætta og sest aftur upp. Ákærði hafi þá togað hana niður aftur, káfað á milli fóta hennar og farið síðan inn á hana með puttana og hafi hún þá legið á bakinu. Hún hefði sagt honum að hætta, þau væru ekki lengur saman og hafi ákærði þá sagt að það þýddi ekki að þau gætu ekki leikið sér. Hafi hún sagt honum að hún vildi þetta ekki, sett fæturna saman og sagt honum að hætta. Hún hafi síðan aftur ýtt honum frá sér og staðið upp. Hann hefði þá fært sig á brúnina á rúminu, farið að káfa á henni að ofan, girt niður um hana og hent henni á rúmið þannig að hún datt á magann. Þá hefði ákærði rifið fast í hár hennar þannig að hún hafi verið með fettu á bakinu og haft við hana samfarir. Kvaðst hún hafa frosið og ekki vitað hvað hún ætti að gera en spurt hann hvað hann væri að gera. Kvaðst hún oft hafa sagt honum að hætta og hann átt að vita að hún vildi þetta ekki. Einnig hefði hún sagt við hann að henni fyndist þetta vont. Þegar ákærði hafði við hana samræði hafi hún legið á maganum og hann einhvern veginn lyft mjöðmum hennar og rifið í hár hennar. Hún hafi ekki legið flöt heldur verið á lærunum og með höndina „svona niðri svona til þess að þetta sé ekki vont“. Hún væri mjög hársár og hefði því lyft sér upp þegar hann reif í hár hennar. Ákærði hafi þá verið fyrir aftan hana, á gólfinu, og haft samræði við hana aftan frá. Eftir þetta hefði hún farið á salernið og þar inni farið að hágráta og hún í raun ekki verið viss um hvað gerðist og hvernig hún ætti að vera. Eftir að hún klæddi sig hafi hún spurt ákærða „hvað væri að frétta“. Hann hafi þá sagt „hvað“ og hún sagt við hann að hún hefði ekki samþykkt þetta og að þetta væri misnotkun. Ákærði hefði þá brotnað og byrjað að gráta og sagt „já ég veit“ og samsinnt því að þetta væri misnotkun. Ákærði hefði síðan látið hana hafa pollabuxur sem [...]eigi en þurft að fara upp á þriðju hæð hússins til að ná í annað dót en hún farið út á meðan. Ákærði hafi þá kallað á eftir henni, einnig hafi hann hringt í hana um leið og hún var farin og sent henni skilaboð á Facebook til að biðjast afsökunar á því sem gerðist og sagt „vonandi hafi það ekki ollið neinu illu“. Þá hafi hann einnig sent henni skilaboð á Snapchat og spurt hvort hún ætli að kæra hann. Eftir þetta hafi hún farið út á Granda og sótt [...]en þá brotnað niður og sagt þeim að ákærði hefði brotið gegn sér. Í kjölfar þess hafi hún leitað á Neyðarmóttöku.

Brotaþola var kynntur framburður ákærða hjá lögreglu. Sagði hún rangt hjá ákærða að hún hefði beðið hann um að putta sig og að hún hefði farið sjálfviljug upp í rúmið eftir að ákærði klæddi hana úr buxum og nærbuxum og lagst þar á fjóra fætur. Samþykki hennar hafi ekki legið fyrir. Þá sagði hún ákærða hafa klætt hana úr buxunum eftir að hann henti henni á rúmið. Einnig sagði hún það rangt hjá ákærða að hún hefði tekið þátt í kynmökum með honum og að hún hefði aldrei beðið hann um að hætta, það hefði hún nokkrum sinnum gert. Hvað varðar þann framburð ákærða að brotaþoli hafi orðið fúl þegar hann hafi, eftir samræðið, sagt að hann vildi ekki byrja með henni aftur kvaðst hún ekki hafa sagt að hún vildi byrja með honum aftur heldur að þau væru ekki saman. Þá sagði hún ákærða ekki, eftir að þetta gerðist, hafa verið að reyna að tala við hana um [...]heldur það sem hún var að saka hann um. Hann vildi vera viss um að hún mundi ekki kæra hann og bað hana um að halda þessu á milli þeirra. Þá var hún búin að segja við hann að hann hefði nauðgað henni og var ákærði að vísa til þess. Hún kvaðst meira að segja hafa spurt hann hvort þetta væri það sem hefði gerst í hinum málunum og hafi hann þá hikað en síðan sagt „nei, nei, nei, alls ekki“ og síðan sagt að hann vissi ekki hvað gerðist. Með því að vera að reyna að ná í hana eftir þetta hefði hann verið að reynaað koma í veg fyrir að hún segði frá. Skilaboðin frá ákærða þar sem hann baðst afsökunar og kvaðst vona að þetta hafi ekki valdið neinu slæmu snúist um þessa nauðgun. Kvaðst brotaþola hafa liðið illa eftir þetta. Hún eigi erfitt með að sofa og kasti upp þegar hún hugsi um þetta og finnist vont að pissa. Þá hefði hún verið með [...].

Brotaþoli leitaði á Neyðarmóttöku skömmu eftir meint brot liggur fyrir móttökuskýrsla hjúkrunarfræðings um komu brotaþola og er þar m. a. skráð frásögn hennar. Samkvæmt henni kom brotaþoli kl. 14:00 á Neyðarmóttökuna. Þá kemur þar fram að brotaþoli hafi verið grátbólgin um augun og grátið þegar hún lýsti atvikum. Hún skalf á höndunum og var mikið að fikta í nöglunum á sér en gaf góða og skýra sögu um allt sem gerðist. Hefði skoðun hennar gengið vel en hún verið verkjuð þegar kvenskoðun var gerð. Í gögnum frá Neyðarmóttöku er einnig að finna skýrslu læknis um skoðun brotaþola. Kemur þar fram að hún hafi verið með þreifieymsli aftan á höfði í hársverði, meira vinstra megin. Telji læknirinn að þetta komi heim og saman við að ákærði hafi togað í hár hennar á meðan samfarir áttu sér stað. Þá hefði brotaþoli verið með grunn sár efst vinstra megin á „labia minor“ sem hafi sést við skoðun á ytri kynfærum og hafi brotaþoli verið með mikil eymsli þar við skoðun.

Þá liggur fyrir skýrsla tæknideildar vegna rannsóknar á gögnum sem aflað var við skoðun brotaþola á neyðarmóttöku, skoðun ákærða, rannsókn á vettvangi og á munum sem þar voru haldlagðir. Á pappír sdúk sem brotaþoli stóð á við skoðun fundust fjögur hár, eitt langt og þrjú styttri. Við rannsókn á höfuðhárum frá brotaþola sem safnað var með greiðu kom í ljós að af sjö hárum voru þrjú með sjáanlegri rót á „ anagen- stigi“hárvaxtar sem bendi til þess að þau hafi verið rifin úr hársverði. Þá reyndist útlit háranna vera samskonar og langa hárið sem fannst á dúknum.

Einnig liggur fyrir upplýsingaskýrsla lögreglu um Facebook- samskipti ákærða og brotaþola. Kemur þar fram að ákærði sendi henni eftirfarandi skilaboð sama dag og atvik gerðust, kl. 16:51: A fyrirgefðu með allt sem gerðist aðan eg vona að þetta hafi ekki ollið eh slæmu :(((

Fyrir liggur vottorð B sálfræðings, dagsett 5. desember 2019, vegna brotaþola. Þar kemur fram að brotaþoli hafði þá komið í átta viðtöl hjá henni síðan 19. september sama ár og væri enn í meðferð hjá henni. Fyrir þann tíma hefði brotaþoli verið byrjuð í þjónustu hjá [...] og lokið þjónustu hjá áfallateymi Landspítala. Þann 17. október hafi brotaþoli upplýst um meint kynferðisofbeldi ákærða og hún fimm sinnum komið til viðtals frá því atvik gerðust. Í viðtölunum hafi henni verið veittur sálrænn stuðningur og byrjað var að meta afleiðingar meints brots. Eftir það hefði [...] sem m. a. tengdust því að takast á við afleiðingar meints kynferðisbrots. Samsvari einkenni brotaþola í kjölfar áfallsins einkennum sem þekkt séu hjá fólki sem hefur upplifað alvarleg áföll eins og líkamsárás, stórslys, nauðgun eða hamfarir. Segir í vottorðinu að brotaþoli hafi virst trúverðug og samkvæm sjálfri sér og komst í sýnilegt tilfinningalegt uppnám þegar hún ræddi meint kynferðisbrot og afleiðingar þess. Þá hefðu niðurstöður sjálfsmatskvarða samsvarað vel frásögnum brotaþola. Svör brotaþola við lista sem mældi áfallastreitueinkenni voru nokkuð há og þörf á að kanna þau einkenni nánar.

Einnig liggur fyrir vottorð C sálfræðings, dagsett 26. nóvember 2019. Kemur þar fram að brotaþola var vísað til hennar í kjölfar meints brots og ræddi hún fjórum sinnum við brotaþola, síðast 11. nóvember 2019, og var henni veittur sálrænn stuðningur og áfallahjálp. Segir í vottorðinu að sálræn einkenni brotaþola í kjölfar brotsins samsvari einkennum sem þekkt eru hjá fólki sem upplifað hefur alvarleg áföll. Þá hefði hún ávallt verið hreinskilin og trúverðug. Viðtölunum lauk vegna leyfis sálfræðings og voru þá engar skýrar vísbendingar komnar fram um að eðlilegt bataferli væri hafið og meðferðarþarfir til frambúðar höfðu ekki verið greindar.

Skýrsla var tekin af ákærða 16. október 2019. Hann neitaði sök og kvaðst hafa verið í sambúð með brotaþola sem þau hefðu nýverið slitið og [...]. Hann sagði brotaþola hafa ætlað að koma til hans til að ná í [...]. Hún hafi tekið með sér mat sem hún borðaði eftir að hún kom. Þau hefðu spjallað saman, hann kysst hana og hún hann á móti. Síðan hafi hann klætt hana út fötunum, hún lagst á rúmið og þau sofið saman. Eftir það hefðu þau talað eitthvað saman og hún síðan farið. Nánar spurður kvaðst hann hafa sett hönd inn undir nærbuxurnar hennar. Síðan hafi hann klætt brotaþola úr buxunum og nærbuxunum þar sem hún stóð á gólfinu en hann sat á rúminu og hún síðan farið á fjóra fætur á rúmið. Það hefði hún tekið upp hjá sjálfri sér en hann ekki beðið hana um það og þau ekkert rætt það hvernig þau ætluðu að stunda kynlíf. Hann hefði síðan sett lim sinn inn í leggöng hennar og haft við hana samfarir og hann þá staðið á gólfinu. Hann viti ekki hve lengi þetta stóð en giski á tvær, fjórar mínútur. Þau hefðu ekki notað smokk og hann fengið sáðlát inn í brotaþola. Eftir þetta hefði brotaþoli spurt hann út í það sem gerðist og hvort hann vildi bara sofa hjá henni eða hvort hann vildi láta reyna á sambandið aftur. Hann hafi þá sagt við brotaþola að hann treysti sér ekki til þess og hafi hún tekið því illa. Hún hafi beðið hann um að ná í dót sem [...] eigi, sem hann hafi gert, og hún síðan farið. Hann sagði brotaþola aldrei hafa streist neitt á móti og ekki sagt neitt allan tímann. Brotaþoli hefði leyft sér að klæða hana úr buxunum en hún hafi einnig verið í svartri hettupeysu allan tímann. Þá kvaðst hann hafa sett hendurnar niður í nærbuxurnar hennar þegar hann kyssti hana og þá farið inn í leggöng hennar. Þetta hefði hann gert af því að brotaþoli bað hann um að putta sig. Brotaþoli hefði ekkert sagt meðan á þessu stóð en stunið. Þau hafi bæði verið liggjandi þegar þetta gerðist en brotaþoli staðið upp eftir þetta og hann þá klætt hana úr að neðan. Brotaþoli hefði verið pirruð þegar hún fór og skellt hurðinni á eftir sér en hann ekki tekið eftir því hvort hún hefði grátið. Kvaðst hann telja að brotaþoli hafi verið samþykk því að stunda kynlíf með honum. Benti hann á að hún hefði tekið á móti kossunum, beðið hann um að putta sig og farið sjálfviljug á fjórar fætur. Þá hefði hún væntanlega reynt að toga buxurnar aftur upp hefði hún ekki viljað þetta og eitthvað barist á móti. Hún hafi aldrei sagt að hún vildi ekki stunda kynlíf með honum og aldrei sagt honum að hætta á meðan á þessu stóð og ekki reynt að komast í burtu.

Ákærði kvaðst hafa reynt að hringja í brotaþola eftir þetta þar sem hún hafi, þegar hún fór, sagt að hann myndi aldrei fá að sjá [...] aftur. Hafi hann ítrekað reynt að hringja í hana og sent henni skilaboð á Snapchat en hún eytt honum út þar og á Facebook. Kvaðst hann ekki muna hvaða skilaboð hann sendi henni þar sem skammtímaminni hans sé lélegt en telja að það hafi varðað [...]. Ákærða voru kynnt framangreind skilaboð er hann sendi brotaþola í gegnum Facebookog staðfesti hann að hafa sent þau. Spurður hvað hann hafi verið að tala um sagði ákærði að honum hafi fundist hann þurfa að biðjast fyrirgefningar vegna einhvers en geti ekki útskýrt um hvað þessi skilaboð snúast. Þá var ákærða kynntur sá framburður brotaþola að hann hefði sent henni skilaboð á Snapchat og spurt hana hvort hún ætlaði að kæra hann. Staðfesti ákærði að hafa sent þau skilaboð og sagði brotaþola hafa talað eitthvað um það að hún ætlaði að kæra en viti ekki hvað. Síðan sagði ákærði: „... þegar þú segir þetta þá eftir samfarir þá segir hún að hún hafi einhvern veginn á einhvern hátt neitað þessu og sagt að þetta væri nauðgun.“ Þetta hafi brotaþoli sagt eftir kynmökin þegar þau voru að tala saman. Kvaðst ákærði ekki hafa munað eftir þessum skilaboðum fyrr en hann var spurður um þau og hafi því ekki greint frá þeim fyrr. Þá hafnaði ákærði því að hafa viðurkennt við brotaþola eftir atvikið að hann hefði nauðgað henni og að hafa í kjölfar þess farið að gráta.

Við rannsókn málsins voru teknar skýrslur af vitnunum D, E, F og G en ekki er ástæða til að rekja efni þeirra.

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi að því marki sem nauðsynlegt er til úrlausnar málsins.

Ákærði neitar sök. Hann sagði brotaþola hafa komið til að sækja hluti sem [...]eigi, m. a. pollagalla. Hann hefði verið nývaknaður þegar hún kom og settist á rúmið hjá honum. Þau hefðu spjallað saman, hún borðað og hann horft á sjónvarpið. Hann hefði síðan kysst hana og hún kysst hann á móti. Síðan hefði hann farið „inn á buxurnar og nærbuxurnar og farið inn í hana“. Eigi hann við að hann hafi sett hönd inn undir buxur og nærbuxur, farið með puttana á snípinn og inn í leggöngin. Þau hefðu síðan bæði staðið upp og hann klætt hana úr buxum og nærbuxum. Hún hefði síðan sjálf farið á rúmið „á fjórar fætur“ og hann klætt sig úr nærbuxunum og sett liminn inn í leggöng hennar. Þau hefðu stundað kynlíf og hann fengið það inn í hana. Hann hefði síðan farið inn á bað og náð í pappír fyrir hana, og þau síðan klætt sig og spjallað. Brotaþoli hefði spurt hann, en hann muni ekki nákvæmt orðalag hennar, hvort ætlunin með þessu hefði verið sú að reyna að byrja samband aftur eða bara sofa hjá henni. Kvaðst hann þá hafa sagt að hann treysti sér ekki til að fara aftur í sambandið m. v. hvernig það hefði verið. Hún hefði tekið þessu illa og orðið reið og beðið hann um að sækja hlutina sem hún hafði komið til að sækja. Hann hefði þá náð í þessa hluti og hún beðið í forstofunni á meðan. Hann hefði síðan látið hana hafa þá og hafi hún þá enn verið reið og farið út og skellt á eftir sér. Hann hefði þá reynt að ná í hana símleiðis en hún svaraði ekki og hann þá sent henni skilaboð á Facebook. Ákærði kvaðst ekki muna hvort þeirra hafði frumkvæðið að því að brotaþoli kom til hans. Kvaðst hann ekki hafa haft samræði við brotaþola án samþykkis hennar eins og hann er ákærður fyrir eða sett fingur í leggöng hennar án samþykkis en brotaþoli hefði beðið hana um það. Þá kvaðst hann ekki hafa hent henni á rúmið þannig að hún lenti á maganum. Hann hafi klætt hana úr buxum og nærbuxum en ekki rifið í hárið á henni.

Þá voru borin undir ákærða skilaboð sem liggja fyrir útprentuð og hann er talinn hafa sent brotaþola sama dag: „ [ A ] fyrirgefðu með allt sem gerðist aðan eg vona að þetta hafi ekki ollið eh slæmu :(((“ Sagði ákærði þá að þessi skilaboð væru send í gegnum Instagram. Hann muni ekki eftir að hafa sent þau og geti ekki útskýrt þau. Hann efist þó ekki um að hafa sent þessi skilaboð. Muni hann lítið eftir þeim skilaboðum sem hann sendi í gegnum síma. Þá kom fram hjá ákærða að áður en hann sendi skilaboðin hafi brotaþoli hótað því að hann fengi aldrei að sjá [...] aftur. Þá kvaðst ákærði ekki muna eftir að hafa sent brotaþola skilaboð áður en hún kom. Hann viti að brotaþoli kom til hans til að ná í fatnað fyrir [...] sem hafði gist hjá honum skömmu áður. Sagði ákærði að brotaþoli hefði samþykkt að hafa við hann samræði. Spurður hvernig samþykkið hefði verið sett fram sagði ákærði að hún hafi beðið hann um að fara með puttana inn í sig og farið sjálf á rúmið eftir að hann klæddi hana úr buxunum. Þau hefðu legið í rúminu þegar hann kyssti hana og fór inn á hana. Síðan hafi þau staðið upp, hann klætt hana úr buxunum og hún farið sjálf á rúmið. Hann hefði ekki beðið hana með orðum um að hafa samfarir við sig en tilburðir hennar voru eins og hún væri samþykk samræðinu.

Spurður hvort hann átti sig á því á hverju hann hefði verið að biðjast afsökunar sagði ákærði að brotaþoli hafi orðið reið þegar hann sagði að hann treysti sér ekki í samband með henni. Hafi hann viljað biðjast fyrirgefningar til að fyrirbyggja illindi varðandi þetta. Hún hafi ekki spurt hann hvort hann vildu byrja með henni aftur heldur hvort ætlun hans með kynlífinu hefði verið að reyna að byrja samband aftur eða hvort hann hafi bara ætlað að sofa hjá henni. Að öðru leyti muni hann ekki eftir samskiptum þeirra eftir að þau höfðu samræði. Það seinasta sem brotaþoli sagði áður en hún fór var að hann fengi ekki að hitta [...] aftur. Þá var ákærða kynnt að fram hafi komið í framburði brotaþola hjá lögreglu að ákærði hafi stöðugt haldið fram hjá henni og neitaði ákærði því. Hann hafi talað við stelpur í gegnum samfélagsmiðla en ekki verið að hitta aðrar stelpur. Ákærði sagði að þau hefðu verið saman í um þrjú ár og byrjað að búa saman eftir að hafa verið í samskiptum eitt sumar. Sambúðin hafi gengið tiltölulega vel til að byrja með en síðan farið að ganga verr. Þegar leið á sambandið hafi þolinmæði þeirra fyrir hvort öðru verið orðin mjög lítil og þau rifist út af öllu. Kvaðst hann lítið muna eftir lokum sambandsins en sagði brotaþola hafa átt frumkvæði að því að ljúka því. Eftir að þau hættu saman hafi brotaþoli, um tíma, ekki viljað leyfa honum að sjá [...] en þau hefðu aldrei komið sér saman um [...]. Brotaþoli hafi einhvern tímann farið [...]á meðan þau bjuggu saman og þá hafi hann verið með [...]heima hjá foreldrum sínum. Hafi hann þá heimsótt brotaþola [...]. Sagði hann að þau hefðu tvisvar farið með brotaþola á spítala eftir að [...]. Alls hefði [...]. Kvaðst hann hafa litið svo á að þau væru hætt saman þegar atvik gerðust en brotaþoli hefði ekki komið heim aftur eftir að hún fór á spítalann.

Ákærða var kynnt að brotaþoli hefði í framburði sínum hjá lögreglu sagt að samskipti þeirra umrætt sinn hefðu byrjað á því að hann sendi henni skilaboð. Kvaðst ákærði ekki muna eftir því og ekki minnast þess að hafa beðið hana um að senda mynd en efist ekki um þessar lýsingar hennar. Kvaðst hann telja að hann hafi verið að biðja hana um sjálfsmynd en viti ekki í hvaða tilgangi. Þá muni hann ekki hvort það var eitthvað kynferðislegt tal á milli þeirra áður en hún kom eða eftir að hún kom til hans.

Þá var borinn undir ákærða sá framburður brotaþola hjá lögreglu að hún hefði setið á rúminu þegar ákærði greip um mjaðmir hennar og byrjaði að kyssa hana og hafi hún þá ýtt honum frá sér. Sagði ákærði þá að hann muni eftir að hafa kysst hana en ekki eftirað hún hefði ýtt honum frá sér eða beðið hann um að hætta. Var ákærða einnig kynnt að hún hafi borið um að ákærði hafi togað sig endalaust niður og káfað á milli fóta hennar og farið inn í hana og hún hafi sagt honum að hætta. Kvaðst ákærði þá ekki muna eftir því að hún hefði beðið hann um að hætta. Var ákærða kynntur áfram framburður brotaþola hjá lögreglu þar sem hún bar um að ákærði hefði hent henni og tekið einhvern veginn um hana og hent á rúmið þannig að hún datt á magann, girt niður um hana og rifið í hár hennar og haft við hana samræði. Sagði ákærði þá að hann viti að hann hefði ekki gert neitt án samþykkis hennar og muni ekki eftir að hafa rifið í hár hennar. Ákærða er kynnt að brotaþoli hafi í kjölfar atvika farið á Neyðarmóttöku þar sem kembt var á henni hárið. Samkvæmt skýrslu lögreglu voru rannsökuð hár sem þá fundust og reyndust sum þeirra vera með rót og var ákærða kynnt að af því sé dregin sú ályktun í rannsóknargögnum að rifið hefði verið hár hennar. Kvaðst ákærði ekki muna eftir því og enga skýringu geta gefið á þessu né heldur á eymslum sem hún reyndist vera með á höfði við skoðun. Þá var ákærða kynnt að brotaþoli hefði við skoðun reynst vera með grunn sár á innri skapabörmum. Kvaðst ákærði ekki kunna skýringar á þessum áverkum og sagði að brotaþoli hefði ekki gefið til kynna að henni hefði fundist þetta vera vont og ekki streist á móti.

Var ákærða einnig kynnt að brotaþoli hafi lýst því hjá lögreglu að hún hefði sagt við ákærða að hún hefði ekki samþykkt þetta og að ákærði hefði þá brotnað niður og sagt „ég veit það“ og farið að gráta. Kvaðst ákærði ekki kannast við þetta. Hann minnist þess að hafa reynt að ná í brotaþola eftir að hún fór og haldi að hann hafi verið að reyna þetta þar sem hún hefði verið reið þegar hún fór út. Viti hann ekki hvort hún hafi verið reið út af einhverju öðru en því að hann vildi ekki fara aftur í samband við hana. Hann viti ekki hvort hún hótaði því að hann fengi ekki að [...] út af þessu eða hvað bjó þá að baki hjá henni. Þá muni hann ekki eftir því að brotaþoli hafi talað um að þetta væri nauðgun en telji líklegt að hann hefði munað það ef hún hefði sagt þetta. Einnig var ákærða kynnt að brotaþoli hefði í framburði sínum hjá lögreglu sagt að ákærði hefði, þegar hann var grátandi inni í eldhúsi, beðið hana um að halda þessu á milli þeirra. Kvaðst ákærði ekki muna eftir að hafa sagt þetta. Ákærði kvaðst hafa verið á lyfjum á þessum tíma, [...] sem hafi haft áhrif á minni hans en sé einnig með lélegt minni.

A brotaþoli kvaðst hafa farið til Reykjavíkur þennan dag og verið á fundum hjá [...]. Hún og ákærði hefðu verið hætt saman og hafi [...] verið hjá ákærða helgina áður. Hún hafi verið búin að senda ákærða skilaboð og sagt honum að hún þyrfti að koma til hans og ná í [...] og annað dót sem varð eftir hjá honum. Hann hefði þá byrjað að senda henni skilaboð og spurt hana m. a. hvað hún væri að gera og hvort hún vildi koma á rúntinn. Hún hafi þá verið að kaupa sér mat og sagt ákærða að hún þyrfti að koma til hans. Hann hefði þá beðið hana um að taka mynd af sér og senda honum. Hún hefði þá sent honum venjulega mynd og hann hrósað henni og beðið hana um að senda sér mynd af henni allri sem hún neitaði. Bjóst hún eins við að ákærði væri þá með eitthvað kynferðislegt í huga og þess vegna hefði hún neitað. Síðan spurði ákærði hana hvenær hún kæmi. Hún hefði svo keypt mat fyrir sig og ákærða og síðan farið til hans. Sagði hún að það hefði verið vond lykt í íbúðinni, sem hún hefði áður búið í, og allt í drasli. Ákærði hefði verið í rúmi sem var í stofunni en þar er jafnframt eldhúsið. Var hann undir sæng en ber að ofan. Hún hafi sest á endann á rúminu þar sem ekki hefði verið pláss á stól til að setjast á og byrjað að borða. Brotaþola voru sýndar framlagðar myndir af vettvangi þar sem m. a. mátti sjá sófa og skrifborðsstól og kvaðst hún þá ekki hafa viljað fara innar í íbúðina en hafi vitað af sófanum og stólnum. Einnig hefði þar verið mikið af drasli og hún ekki ætlað að koma sér vel fyrir. Benti brotaþoli á það á mynd, hvar hún hefði sest, sem var við innganginn inn í herbergið og eldhúsinnréttingu. Kvaðst hún hafa beðið ákærða um að sækja dótið en hann ekki gert það heldur legið á rúminu og síðan kveikt á sjónvarpinu. Hún hefði síðan lagt frá sér matinn og ákærði þá gripið í hana um mjöðmina og dregið hana niður og reynt að kyssa hana. Hún hafi þá ýtt honum frá sér og sagt honum að hætta, þau væru ekki lengur saman. Ákærði hefði þá sagt að þau gætu samt leikið sér. Hann hafi aftur reynt að rífa hana niður og hún ýtt honum aftur frá sér. Kvaðst hún hafa verið í hlaupabuxum með teygju í mittið og í hettupeysu. Hafi ákærði síðan reynt að fara með puttana inn í leggöng hennar en hún ýtt honum frá sér aftur og sagt honum að hætta.

Eftir að hún sagði ákærða að hætta varð hann ákafari og sneri henni einhvern veginn og henti á rúmið og lenti hún á maganum. Ákærði hafi staðið á gólfinu á meðan hann hafði samræði við hana aftan frá. Síðan hefði hann girt niður um hana og farið að stunda við hana samræði og rifið í hár hennar. Kvaðst hún hafa sagt að þetta væri vont og beðið hann að hætta en hann ekki hlustað á hana. Hafi ákærði sagt á meðan á þessu stóð: „Það er svo fokking gott að ríða þér.“ Í þessum aðstæðum hefði hún frosið og hætt að segja „hættu“. Ákærði hefði klárað og hún síðan farið inn á baðherbergi en ákærði orðið eftir í rúminu. Hún hafi farið að hágráta inni á baði, farið síðan fram og náð í buxurnar sínar og nærbuxur og klætt sig. Hafi hún sagt við ákærða að hún hefði ekki viljað þetta og spurt hvort hann vildi eitthvað með hana fyrst hann gerði þetta. Hann hafi svaraði því neitandi. Einnig hefði hún spurt hvort hann hafi gert þetta við hinar stelpurnar sem hann var kærður fyrir að brjóta gegn. Svaraði hann því einnig neitandi. Þau hefðu svo rætt þetta og ákærði þá farið að gráta. Kvaðst hún hafa sagt við hann að hann hefði nauðgað henni og hann þá sagt: Já, ég veit það, fyrirgefðu. Síðan hefði hann spurt hana hvort þau gætu haldið þessu á milli þeirra. Brotaþoli kvaðst hafa verið í sjokki og beðið hann um sækja dótið svo að hún gæti farið. Þau hefðu síðan gengið upp og hún tekið skóna sína en hann gengið upp á næstu hæð til að leita að dóti. Kvaðst brotaþoli þá hafa farið en hann kallað eitthvað á eftir henni á leiðinni út í bifreiðina. Einnig hefði hann hringt í hana nokkrum sinnum og sent henni nokkur „snöpp“ og þar hafi hann m. a. sagt: Ætlarðu að kæra, plís [ A ]. Kvaðst hún ekki hafa svaraði þessu og ekki heldur símtölunum. Kvaðst hún síðan hafa farið að sækja [...] en þá brotnað niður og sagt þeim frá því sem gerðist ogfarið í kjölfar þess á Neyðarmóttöku. Kvaðst hún hafa fengið Facebook- skilaboð frá ákærða, að hún haldi þegar hún var á leiðinni heim þaðan, þar sem hann sagði: [ A ]fyrirgefðu með allt sem gerðist aðan eg vona að þetta hafi ekki ollið eh slæmu. Þessu hefði hún heldur ekki svarað. Staðfesti brotaþoli að um væri að ræða þau skilaboð sem liggja fyrir útprentuð. En þetta séu einu skilaboðin sem ekki eyddust og benti hún á að einnig hefði verið hægt að sjá að ákærði hringdi í hana. Ákærði hefði einnig spurt hana á Snapchat hvort hún ætlaði að kæra.

Þá kom fram hjá brotaþola að hún hefði ekki vitað að ákærði yrði strax tekinn inn ef hún segði frá þessu. Kvaðst hún hafa fengið mörg ljót skilaboð frá [...] eftir þetta og hafi þau sagt að það væri henni að kenna að hann væri farinn inn, það væri ekki nóg að hún væri að banna þeim að sjá [...] hún ætlaði líka að senda ákærða í fangelsi af því að hún væri pirruð. Brotaþoli sagði að hún og ákærði hefðu ekkert rætt saman um kynlíf í þeim skilaboðum sem fóru á milli þeirra áður en hún kom til ákærða. Kvaðst hún ekki hafa átt von á kynlífi á milli þeirra. Þá sagði brotaþoli að ákærði hefði meitt hana mikið á meðan hann hafði samræði við hana og rifið í hárið á henni á meðan. Ákærði hefði aldrei spurt hana hvort hún vildi hafa samræði við hann en hún hefði ekki viljað þetta. Kvaðst hún hafa sagt honum nokkrum sinnum að hætta og að þau væru ekki saman lengur en hann ekki hætt. Þá hefði hún nokkrum sinnum ýtt honum frá sér, t. d. þegar hann reyndi að toga hana niður og kyssa hana en þá hefði hún staðið upp úr rúminu. Ákærði hefði klárað og eigi hún við að hann hafi fengið sáðlát inn í hana. Brotaþoli staðfesti að hafa verið með sár inni á skapabarmi eftir atvikið. Muni hún ekki hvort það blæddi úr þeim sárum en hún hefði verið aum. Sagði hún að ákærði hefði viðurkennt að hafa beitt hana ofbeldi og að hafa nauðgað henni þegar þau töluðu saman eftir þetta. Hún hefði spurt hann hvort þetta þýddi að hann vildi taka upp sambandið aftur. Sjálf hefði hún ekki viljað halda sambandinu áfram en spurt ákærða til að fá að vita hvað hann væri að pæla. Sagði hún ákærða ekkert hafa spurt um [...]á meðan hún var hjá honum nema talað um að hún væri að sækja [...]. Þá hefðu þau ekkert rætt [...] ákærða en þegar þetta gerðist hefði ákærði ekki verið búinn að sækja um [...]. Brotaþoli sagði að henni hefði liðið illa þegar þetta gerðist og verið hrædd. Eftir þetta sé allt búið að vera erfitt en hún eigi þó bæði góða og slæma daga og hafi verið að vinna mikið í sjálfri sér. Hafi þetta verið sérstaklega erfitt þar sem [...] hefðu verið að senda henni skilaboð. Hún hafi byrjað að fá martraðir þegar um ár var liðið frá atvikum og þá vaknað upp öskrandi. Hafi hún rætt við lækni um þetta sem sagði að þetta gæti verið afleiðing þessara atvika. Sagði hún ákærða hafa vitað að hún væri í [...] að leita sér hjálpar.

Brotaþoli kvaðst hafa kynnst ákærða um sumar þegar hún var að vinna á [...] og var hún þá á sautjánda ári. Þau hafi byrjað að búa saman í september það ár á heimili foreldra ákærða en hún farið reglulega til foreldra sinna. Sambúðin hafi gengið vel í upphafi en hann hafi oft sagt henni ósatt og hafi hún ekki séð í gegnum það fyrr en hún sá að hann var á Tinder að tala við aðrar stelpur og hafði þá verið að sofa hjá öðrum stelpum. Brotaþoli kvaðst hafa verið meðvirk og látið þetta halda áfram. Þá hafi hún orðið fyrir miklu andlegu ofbeldi af hans hálfu. Hún hefði ekkert mátt segja og hann ranghvolft augunum ef hún sagði eitthvað. Hún hafi átt að vinna á meðan hann gerði ekkert annað en að hanga í tölvunni og svo átti hún að þrífa og elda þegar hún kom heim. Þá hefði hann heldur ekki sinnt [...] til jafns við hana. Hún hefði verið mjög veik og [...] legið á spítala í nokkra daga. Hún hafi ákveðið að fara ekki aftur til hans þegar hún var útskrifuð en foreldrar hennar hafi þá farið með hana heim til þeirra. Ákærði hefði ekkert heimsótt hana á spítalann en á meðan verið að reyna að fá stelpu til að koma heim til hans og sofa hjá honum en hún viti ekki hvað hafi síðan gerst. Brotaþoli sagði að [...] hafi tengst sambandinu. Henni hafi fundist hún vera [...]. Það kvöld hefðu þau ætlað að gera eitthvað saman en þegar hún var búin að [...] sagði ákærði að hann nennti ekki að gera neitt með henni og fór að spila tölvuleik. [...] Brotaþoli kvaðst hafa reynt nokkrum sinnum að ræða við ákærða eftir að hún fór til foreldra sinna, m. a. vegna [...], en hann taldi sig aldrei hafa tíma til þess.

Fram kom hjá brotaþola að hún hafi komið af spítalanum um einum og hálfum mánuði áðuren þetta gerðist. Þau hefðu ekkert rætt það að þau væru að hætta saman en þennan dag voru þau ekki lengur saman. Þess vegna hafi hún, þegar hann var að toga hana, sagt að þau væru ekki saman. Einnig hafi hún gengið út frá því að þetta væri búið af hálfu ákærða þar sem hann var byrjaður með öðrum stelpum. Þá sagði hún ákærða ekki hafa beðið hana um að koma aftur heim til hans eftir að hún fór til foreldra sinna. Þennan dag hefði hún ekki hótað því að ákærði fengi ekki að sjá [...]. Þá var brotaþola kynnt að ákærði hefði í sínum framburði sagt að hún hefði kysst hann á móti þegar hann kyssti hana og sagði brotaþoli þá að þegar ákærði kyssti hana og dró hana niður hafi hún strax kippt sér í burtu og dregið sig frá honum. Þá sé það ekki rétt að hún hafi farið sjálfviljug á rúmið eftir að hann klæddi hana úr buxunum, né heldur hafi hún farið sjálf á fjóra fætur eða beðið hann um að putta sig.

Borinn er undir brotaþola framburður hennar hjá lögreglu 22. október 2019: Mér fannst þetta vont, hann var að meiða mig. Og núna alla þessa viku, ég hef ekki sofið, ég hef, ég er að kasta upp við hvert einasta tækifæri út af því um leið og ég hugsa um þetta. Mér finnst mjög vont að pissa, samt ekki svona eins og ég er með blöðrubólgu því ég hef verið með blöðrubólgu áður heldur er mér bara illt. Staðfesti brotaþoli að hafa enn fundið til sársauka viku eftir að atvik gerðust eins og þarna komi fram. Kvaðst hún hafa fundið til á meðan ákærði hafði samræði við hana og enn verið með verki viku seinna. Henni hafi fundist ákærði vera harkalegur þegar hann hafði samræði við hana. Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið í sambandi við ákærða síðan þetta gerðist en verið í samskiptum við [...] en ágreiningur hafi verið á milli þeirra um [...] en nú hafi tekist samkomulag um það.

Brotaþoli sagði að [...] hefði ekki náð að hjálpa henni en hún hefði fengið nýja greiningu, „[...]“. Hún hefði farið á [...] og þá hafi hún fyrst fengið skilning á líðan sinni. Þessa meðferð hafi hún klárað nú í maí. Líðan hennar hefði orðið verri eftir að hún heyrði af aðalmeðferðinni auk þess sem vanlíðan fylgi því að ákærði sé nú að sækja um [...]. Þá sagði brotaþoli að þau hefðu sofið einu sinni saman frá því að þau skildu og þangað til atvik gerðust.

Borinn var undir brotaþola framburður hennar hjá lögreglu þar sem eftirfarandi kom fram: Fyrst var ég svona skilurðu bara eins og kynhvötin er bara alveg ókei, en síðan bað ég hann um að stoppa... Sagði brotaþoli að þegar hún sagði kynhvötin eigi hún við að hún hafi verið hikandi varðandi það sem hann var að gera. Hún vissi að þetta væri ekki rétt og langaði ekki að gera þetta. Hann átti ekki rétt á því núna. Þá var borinn undir brotaþola framburður hennar hjá lögreglu þar sem fram kom að hún hefði ekki kært hann ef hann hefði játað fyrir henni. Sagði brotaþoli þá að hún hefði ekki meint það illa þegar hún kærði hann og hefði ekki vitað að hann yrði tekinn beint inn. Ef hann hefði viðurkennt þetta fyrir öllum hefði hana ekki langað til að kæra þetta.

Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið reið eftir þetta heldur í sjokki og hafi sjálf ekki áttað sig alveg á því sem gerðist. Það svar ákærða að hann vildi ekki byrja aftur í sambandi með henni hafi ekki skipt hana máli. Þá er brotaþola kynnt að í ákæru komi fram að hún hafi greinst með þreifieymsli á hnakka. Kvaðst hún hafa fengið þetta þegar ákærði reif mjög fast í hárið á henni á meðan hann hafði kynmök við hana. Hún hefði sagt honum nokkrum sinnum að þetta væri vont. Þá hefði hann einnig beygt á henni bakið á meðan hann togaði í hárið á henni. Hún hafi þá legið einhvern veginn á maganum við brúnina á rúminu og verið „á lærunum“ þannig að fætur hennar voru ekki beinir og hann verið beint fyrir aftan hana og einnig tekið um mjaðmir hennar og lyft henni upp.

D, [...], sagði brotaþola hafa farið til Reykjavíkur að sækja dót til ákærða. Brotaþoli hefði hringt í hana í miklu uppnámi og sagt henni frá því sem gerðist og þá verið á leiðinni á Landspítala. Í símtalinu hafi hún sagt að ákærði hefði ráðist á hana og hafi hún fyrst skilið það sem að hann hefði verið að hrinda henni út. Var hún smátíma að átta sig á því að hann hefði neytt sig á hana og hafi brotaþoli átt erfitt með að segja „nauðgun“. Eftir þetta hefði ákærði sent brotaþola skilaboð þar sem hann baðst fyrirgefningar á hegðun sinni og hafi hún séð þessi skilaboð í síma brotaþola. Ekki kom fram á hverju hann var að biðjast fyrirgefningar. Einnig hafi hann sagt eitthvað á þann veg hvort það yrði nokkuð mál út af þessu.

Vitnið sagði að farið að bera á breyttri hegðun brotaþola eftir að hún byrjaði með ákærða. Hún hefði t. d. alltaf staðið sig vel í skóla, unnið með skóla, æft mikið og verið örugg með sig og hvað hún vildi. Hún hefði verið farin að vera með sömu skoðanir og ákærði og jafnvel móðir hans og varði ákærða í einu og öllu, t. d. þegar rætt var um það hvers vegna hann væri ekki að sækja um vinnu. Smátt og smátt fór að halla undan fæti hjá brotaþola eftir að hún fór að vera með ákærða og var hún mjög upptekin af ákærða og hans líðan. Hún gerði sífellt minna af því sem hún hafði verið að gera, var alveg hætt að vinna og í skóla og hætt að hreyfa sig. Þau hefðu síðan heyrt að ákærði væri með kærur á bakinu og hann væri í samskiptum við aðrar stelpur og var þá oft klúr og ógeðslegur. Brotaþoli hefði oft komið heim eftir að hún varð [...]. Brotaþoli hefði sagt henni að þau hefðu verið að ræða málin umrætt sinn og hefði ákærði þá hrint henni á rúmið. Hún hafi sagt honum að hætta en hann ekki gert það. Hafi hún sagt að hún hefði ekki verið nógu sterk til að stöðva hann. Vitnið sagði að brotaþoli hefði [...]. Vitnið og [...] brotaþola hefðu ákveðið að hún yrði ekki lengur á heimili ákærða og hafi brotaþoli eiginlega samþykkt það. Ákærði hefði aldrei heimsótt brotaþola á spítalann og ekki svaraði henni þegar hún hringdi í hann.

Þá sagði vitnið að brotaþoli hefði fyrst verið [...] eftir að hún fór að vera með ákærða og farið oftar en einu sinni [...]. Fyrir þann tíma hefði hún t. d. átt erfitt félagslega en ekki áður [...]. Hún hafi orðið nokkrum sinnum [...] vegna þess en einnig hefði brotaþoli fengið stuðning í skólanum. Þá hefði brotaþoli orðið fyrir [...]. Hafi hún fengið aðstoð vegna þess. Brotaþoli hefði þó náð að halda sínu striki í gegnum allt sem gerðist áður en hún fór að vera með ákærða.

G, [...], sagði brotaþola hafa farið til Reykjavíkur og hafi hún ætlað að sækja dót sem hafði orðið eftir hjá ákærða. Brotaþoli hefði síðan hringt og sagt að ákærði hefði nauðgað sér og kvaðst hann telja að hún hefði notað það orð. Hún hafi þá verið niðurbrotin, hálfgrátandi og mjög miður sín og var hún þá komin á Neyðarmóttökuna. Hún hefði ekki lýst því nánar hvað gerðist og aldrei rætt atvik í smáatriðum við vitnið. Hann sagði brotaþola og ákærða hafa kynnst [...] þegar hún var að vinna þar. Um haustið hefði hún flutt heim til ákærða og foreldra hans. Í seinni tíð hafi hún verið orðin sífellt þyngri í skapi og átt erfitt. Þau hefðu reynt að ræða við brotaþola um að slíta sambandinu við ákærða og hafi hún tvisvar komið heim í smátíma en svo farið aftur til ákærða. Brotaþoli hefði [...]. Eftir það hefðu þau farið með hana heim þegar hún var útskrifuð. Hún hafði leitað sér aðstoðar og hefði verið farið að líða eitthvað betur þegar þetta gerðist. Kvaðst hann telja að brotaþola gengi nú vel og telji hann að hún sé á góðri leið við að ná bata.

E, vinkona brotaþola, sagði brotaþola hafa sagt henni frá því sem gerðist, líklega daginn eftir að atvik gerðust. Hún hafi farið til ákærða að sækja föt á [...] og hefði ákærði þá gripið í hana og reynt að kyssa hana en brotaþoli sagt honum að hætta. Hann hefði ekki stoppað en nauðgað henni og hún farið á Neyðarmóttöku í kjölfarið. Ákærði hefði eftir þetta sent brotaþola skilaboð á Messenger og beðið hana fyrirgefningar og kvaðst ekki skilja hvað kom yfir hann. Brotaþoli hafi brotnað niður þegar hún sagði vitninu frá þessu og var hágrátandi og átti erfitt með að segja frá. Brotaþola hefði liðið mjög illa eftir þetta en þær hefðu verið í miklum samskiptum á þessum tíma. Sagði vitnið að sambúð ákærða og brotaþola hefði ekki gengið vel. Hún hefði ekki orðið vitni að andlegu ofbeldi ákærða í garð brotaþola en brotaþoli hefði aðallega sagt henni frá því eftir að sambúðinni lauk. Þegar brotaþoli var í sambúð með ákærða hefði hún verið mjög lokuð og einangrað sig mikið. Hafi henni fundist eins og brotaþoli hefði séð um allt í sambúðinni, þ. á m. [...].

H, hjúkrunarfræðingur á Neyðarmóttöku, kvaðst hafa tekið á móti brotaþola þegar hún kom á Neyðarmóttöku. Læknir hefði komið seinna til að skoða hana og hafi hún þá einnig verið viðstödd. Brotaþoli hafi verið grátbólgin, hafi grátið mikið og skolfið á höndum og mikið fiktað í nöglunum á sér. Hafi vitnið hlúð að henni og hlýtt á frásögn hennar og skráð hana. Læknirinn hafi farið yfir þá skráningu með brotaþola sem hefði staðfest hana. Brotaþoli hafi komið beint til þeirra í kjölfar atvika en hún hafði farið til [...] síns að sækja fatnað. Vitnið hafi hitt brotaþola kl. 14:15 og skráð að brotaþoli hafi þá verið fjarræn, eirðarlaus, með grátköst, óttaslegin og með skjálfta og hroll og miði hún þá við það sem hún sá en ekki frásögn brotaþola um þetta. Kvaðst hún hafa heyrt þegar brotaþoli hringdi í foreldra sína, og var þá enn grátandi, og sagði „[ X ] nauðgaði mér“. Vitnið staðfesti skýrslu sína um komu brotaþola og sagði það hafa rifjast upp fyrir henni að brotaþoli var með eymsli í hársverðinum sem samrýmdist sögu hennar um að það hafi verið rifið í hár hennar. Þá muni hún ekki hvort höfuðhár hennar hafi verið kembt en hafi það verið sent lögreglu þá var það gert.

I, læknir á Neyðarmóttöku, kvaðst í dag ekki muna eftir atvikum. Hún hafi skoðað brotaþola og sé frásögn sjúklings saga sem hún taki hjá brotaþola. Þá merki hún í skýrslu sinni við það hvernig brotaþoli kom fyrir við skoðun, var t. d. með skjálfta og hroll sem sé merki um áfall, að vera ekki alveg í jafnvægi. Þá hafi brotaþoli verið með þreifieymsli aftan á höfði, í hársverðinum, sem komi heim og saman við hennar sögu og að það hafi verið tosað í hárið á henni á meðan samfarir áttu sér stað og að hún hafi verið reigð aftur. Við kvenskoðun hafi komið í ljós að brotaþoli var með sár innan á ytri kynfærum. Svona sár komi gjarnan ef kona hefur ekki blotnað nægilega þegar getnaðarlimi er þrengt inn í kynfærin. Þá komi tog á slímhúðina og sár myndist. Erfitt sé að segja til um hvort þetta geti komið af annarri ástæðu en þetta samræmist sögu brotaþola. Sagði vitnið aðþað væri mjög óþægilegt að hafa samfarir með svona áverka og hafi brotaþoli fundið til á kynfærasvæði þegar hún kom til þeirra og verið aum í kringum sárin við skoðun. Telji vitnið að þetta geti samrýmist því að hún hafi orðið fyrir kynferðisofbeldi. Vitninu var kynnt að brotaþoli hefði lýst því í framburði sínum hjá lögreglu að hún hafi viku eftir atvikið lýst líðan sinni svo: Mér finnst vont að pissa samt ekki svona eins og ég er með blöðrubólgu því ég hef verið með blöðrubólgu áður heldur er mér bara illt... Sagði vitnið að sú lýsing að henni hafi fundist vont að pissa geti samrýmst þessum áverkum en þvagið geti valdið sviða á sári. Þá sagði vitnið að ekki hefði verið merkt við að höfuðhár hefði verið kembt en verið gæti að gleymst hefði að skrá þetta fyrst komið hafi fram hjá lögreglu að höfuðhár hafi verið kembt. Ef hár er plokkað sé það með rót en hún geti ekki staðfest að það geti fallið með rót.

B sálfræðingur sagði brotaþola hafa komið til hennar í [...]. Henni hafi upphaflega verið vísað þangað frá áfallateymi. Hún hafi byrjað að taka viðtöl við brotaþola 19. september 2019 og verið með viðtöl við hana þangað til í nóvember 2020. Þegar brotaþoli byrjaði hjá henni hafði hún [...]búin að hitta annan sálfræðing í nokkur skipti og komin í betra jafnvægi. Kaflaskil urðu svo eftir ætlað brot en þá var meðferðin rétt að hefjast. Brotaþoli kom til hennar 17. október og lýsti mikilli vanlíðan og uppnámi út af brotinu. Hún hafi lýst áfallastreitueinkennum, sjálfsásökun, hugsunum um að hún hefði ekki átt að fara til hans, að hún hefði átt að vera í öðrum buxum sem erfiðara var að draga niður og mikilli skömm vegna þess sem hafði gerst. Það hefði einnig flækt málið að meintur gerandi er [...] og hún þurfti m. a. að takastá við þá stöðu, t. d. vegna [...], og það skipti almennt máli sé meintur gerandi nákominn brotaþola. Hún var [...] og átti sögu um það og [...] til þess áður en hafði verið komin á betra ról hvað það varðar. Kvaðst hún hafa séð mun á henni í fyrsta viðtalinu eftir ætlað brot og metið hana [...]. Þær hugsanir tengdi hún við brotið og hafi hún ekki viljað takast á við það sem gerðist. Hún hefði hitt hana fimm sinnum þegar kallað var eftir vottorðinu og var þá ekki búin að gera formlegt mat á áfallastreituröskun en það var gert síðar. Staðfesti vitnið að [...]brotaþola hefðu aukist eftir brotið. Brotaþola hefði verið vísað til hennar [...] en hún hafði áður verið með áfallastreituröskun vegna eldra áfalls og var á réttri braut eftir það eftir að hafa hlotið meðferð vegna þess. Kvaðst vitnið geta greint formlega milli einkenna sem stafa frá yngra broti með greiningarviðtali. Lagði hún fyrir brotaþola spurningar 28. janúar 2020 út frá meintu kynferðisofbeldi 15. október 2019. Reyndust áfallastreitueinkenni vera til staðar enþau uppfylltu ekki ströngustu greiningarskilmerki um áfallastreituröskun. Í svörum hennar komu greinilega fram neikvæðar afleiðingar brotsins. Voru það m. a. erfiðar hugsanir um kynferðisofbeldið og líkamleg einkenni þegar eitthvað minnti hana á brotið, erfiðar hugsanir vegna afleiðinga þess sem gerðist, t. d. samskipti við fyrrverandi tengdafjölskyldu. Einnig greindi hún frá erfiðum tilfinningum varðandi brotið og sagði þá að reiði væri þar sterkust og hún kenndi sjálfri sér um en fram kom hjá henni við endurmat að ákærði ætti auðvitað að vera ábyrgur. Einnig greindi hún frá vantrausti á sjálfri sér tengt áfallinu, að hún ætti erfitt með að taka ákvarðanir og frá mikilli skömm auk þess sem þetta hefði haft áhrif á tilhugsunina um nánd við aðra menn. Kvaðst vitninu hafa fundist brotaþoli vera trúverðug á þann veg að hún var samkvæm sjálfri sér, t. d. á milli viðtala, og hún komst í tilfinningalegt uppnám þegar ræddir voru ákveðnir hlutir varðandi brotið.

C, sálfræðingur á Neyðarmóttöku, kvaðst hafa hitt brotaþola þrisvar í kjölfar kynferðisbrotsins. Hafi hún farið í gegnum það með brotaþola hvernig henni liði en henni hefði liðið illa og verið með [...]. Brotaþoli hefði lokið áfallameðferð hjá henni nokkrum mánuðum áður með góðum árangri og var ekki með áfallastreitueinkenni vegna þess brots og hafði verið vísað áfram [...]. Kvaðst vitnið hafa séð mikla breytingu á brotaþola eftir ætlað brot. Brotaþoli hafi svarað sjálfsmatskvarða í hvert skipti sem hún kom til hennar til að meta áfallastreitueinkenni. Fyrst eftir brotið var niðurstaðan á kvarðanum 68 stig, sem sé frekar hátt, en hún hafði verið komin niður í 6 eftir fyrra brot en kvarðinn nái upp í 80. Lýsti hún afleiðingum í tengslum við þetta brot og sé því ekki hætta á að hún rugli þeim saman við eldra brot. Ekki hafi verið liðinn nægilega langur tími frá brotinu til að hægt hefði verið að greina áfallastreituröskun en líða þurfi mánuður frá broti.

Vitnið sagði brotaþola hafa sýnt mikið hugrekki en hún hafi fengið margar áminningar um brotið þegar hún var í samskiptum við [...] sem voru t. d. að kenna henni um að hann væri kominn í fangelsi. Engu að síður hafi hún reynt að hafa samskipti við þau þó að það hafi valdið henni vanlíðan. Þá staðfesti vitnið að brotaþoli hefði ávallt verið hreinskilin og trúverðug í viðtölum. Hún sagði alltaf eins frá, virtist ekki vera að ýkja og svaraði mats listum í samræmi við það sem fram kom í frásögnum hennar. Þá var hún alltaf samkvæm sjálfri sér og virtist ekki vera að fegra sig þó að henni fyndist eitthvað vera skammarlegt.

J, sérfræðingur í tæknideild, kvaðst hafa framkvæmt rannsókn vegna gagna sem aflað var á Neyðarmóttöku. Hann hafi fengið til skoðunar pappírsdúk sem brotaþoli stóð á þegar skoðun átti sér stað. Þar hefði hann fundið fjögur hár sem öll voru skollleit að lit. Eitt var langt, hin voru styttri. Eitt af stuttu hárunum var brotið en hin þrjú voru það sem kallað er „á telogen- stigi hárvaxtar“. Þetta eru hár sem fallið hafa eðlilega úr hársverði og eru ekki nothæf til DNA- greiningar. Hár sem er brotið er styttra í annan endann en rúnnað í hinn en ekki sé hægt að draga neina ályktun af þessu. Þá hafi hann skoðað sjö hár sem voru saman í flóka og safnað var frá brotaþola með greiðu á Neyðarmóttöku. Þrjú þeirra reyndust vera með rót á „ anagen- stigi hárvaxtar“, þ. e. með lifandi rót og hafi því verið toguð eða rifin úr hársverði. Hin voruá „telogen- stigi“ hárvaxtar.

Vitnið sagði að hárin sem sögð eru hafa verið greidd hefðu komið til hans í innsigluðum poka frá Neyðarmóttöku. Ekki liggi fyrir úr hverjum þessi hár voru ogekki var gerð DNA- greining á þeim og samanburðarhár frá brotaþola barst ekki með þeim. Sagði vitnið að rót hefði allt annað útlit ef hár félli sjálft heldur en það sem sást á þessum þremur sem voru greidd og auðvelt sé að greina þarna á milli. Hann geti ekki fullyrt hvort hárin hefðu verið toguð eða rifin en ljóst að þau hafa ekki fallið eðlilega úr hársverði. Hann geti heldur ekki sagt til um hversu mikinn kraft þurfi til að ná þeim úr hársverði en eitthvert afl þurfi. Hárin voru öll eins útlítandi en sjónræn skoðun bendi til þess að þau hafi verið eins og langa hárið í dúknum. Telji hann því líkur á því að þau séu úr sama einstaklingi og einnig vegna þess hvar þau fundust. Þá sagði vitnið að almennt væri viðurkennt í þessum fræðum að hár sem er með rót hafi verið tekið með afli úr hársverði. F, [...], kvaðst hafa verið með brotaþola í Reykjavík þennan dag. Hafi brotaþoli sagt henni frá því að ákærði hefði nauðgað henni. Brotaþoli hefði farið að hágráta þegar hún sagði frá þessu og henni liðið mjög illa. Hefði hún ekki getað sagt vitninu frá þessu fyrst en svo „sprungið“. Brotaþoli hafi komið seint til hennar en hún hafði ætlað að sækja dót til ákærða og sækja síðan vitnið. Hafi vitnið síðan farið með brotaþola á Neyðarmóttöku. Kvaðst vitnið hafa tekið eftir breytingu á brotaþola eftir þetta. Viti vitnið til þess að brotaþoli hefði orðið fyrir miklu andlegu ofbeldi af hálfu ákærða þegar hún bjó með honum. Brotaþoli hefði farið mjög langt niður eftir þetta en líði nú mun betur.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa verið á bakvakt þegar tilkynnt var um að kona væri á Neyðarmóttöku sem hefði lýst því að henni hefði verið nauðgað af fyrrverandi sambýlismanni og [...]. Hann hefði þvingað hana til samræðis í kjallara hjá foreldrum sínum þar sem hann bjó. Hún hefði komið þangað til að sækja fatnað af [...]. Vitnið kvaðst hafa hitt hana á Neyðarmóttöku og hafi hún þá ekki verið undir áhrifum en verið döpur og niðurdregin. Þar hefði hann tekið niður framburð hennar og sent síðan lögreglumenn til að leita ákærða og starfsmenn tæknideildar á vettvang brotsins. Ákærði hefði verið handtekinn um kvöldið. Sjálfur hefði hann talað við ákærða í fangageymslu og liggi fyrir bókun um það samtal. Var honum minnisstætt að brotaþoli hafði átt við [...] að stríða og að hún kom vel fyrir og var trúverðug að hans mati. Minnist hann þess ekki að hún hafi verið í uppnámi en hún var niðurdregin og döpur.

IV

Niðurstaða

Ákærði er ákærður fyrir nauðgun, sbr. 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt lagaákvæðinu gerist hver sem hefur samræði eða önnur kynferðismök við mann án samþykkis hans sekur um nauðgun og skal hann sæta fangelsi ekki skemur en 1 ár og allt að 16 árum. Samþykki telst liggja fyrir ef það er tjáð af frjálsum vilja. Samþykki telst ekki liggja fyrir ef beitt er ofbeldi, hótunum eða annars konar ólögmætri nauðung. Til ofbeldis telst svipting sjálfræðis með innilokun, lyfjum eða öðrum sambærilegum hætti.

Í greinargerð með frumvarpi til laga nr. 16/2018 er breytti 194. gr. í framangreint horf er tekið fram að með breytingunni verði samþykki sett í forgrunn skilgreiningar á nauðgun og því horfið frá megináherslu á verknaðaraðferð við nauðgun. Við skilgreiningu hugtaksins samþykki segir þar m. a. svo: Ljóst [er] að samþykki til þátttöku í samræði eða öðrum kynferðismökum verður að tjá með orðum eða annarri ótvíræðri tjáningu. Það þýðir að gefa þarf samþykki til kynna eða að virk þátttaka í tiltekinni athöfn verði túlkuð sem samþykki af hálfu annars eða annarra þátttakenda. Ekki verður gerð krafa um að þátttakandi mótmæli eða sýni mótstöðu gagnvart þátttöku í kynferðislegri athöfn. Þá getur algert athafnaleysi ekki verið túlkað sem vilji til þátttöku. Samþykki fyrir þátttöku í samræði eða öðrum kynferðismökum afmarkast við það tiltekna tilvik og við þær kynferðislegu athafnir sem samþykkið nær til. Af kynfrelsi leiðir að eðlilegt er að þátttakandi í kynferðislegri athöfn geti hvenær sem er skipt um skoðun um þátttöku sína. Slík skoðanaskipti verður að tjá með orðum eða annarri tjáningu þannig að annar eða aðrir þátttakendur verði þess áskynja.

Ákærði neitar sök. Hann hefur viðurkennt að hafa haft samræði við brotaþola umrætt sinn en segir það hafa verið með samþykki hennar. Sagði hann brotaþola hafa veitt samþykki sitt með því að kyssa ákærða á móti þegar hann kyssti hana, fara á fjóra fætur á rúminu áður en hann hafði samræði við hana og biðja hann um setja fingur í leggöng hennar.

Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Brotaþoli og ákærði eru ein til frásagnar um atvik. Þau báru bæði um að brotaþoli hefði komið til ákærða til að sækja fatnað sem [...] átti og að þau hefðu verið hætt saman þegar atvik gerðust. Hún hafi sest á rú mið hjá honum og borðað mat sem hún kom með. Um atvik eftir þetta er framburður þeirra samhljóða hvað það varðar að ákærði hafi sett fingur í leggöng hennar, girt niður um hana og haft við hana samræði. Ákærði kvaðst hins vegar ekki hafa hent henni á rúmið og ekki togað í hár hennar eins og brotaþoli lýsti. Ákærði hafnar því alfarið að brotaþoli hafi sagt honum að hætta framangreindri háttsemi eða ýtt honum frá sér eins og brotaþoli ber um.

Framburður brotaþola hefur verið stöðugur um atvik. Fyrir dómi sagði hún að ákærði hafi byrjað að kyssa hana og dregið hana niður og hún þá ýtt honum frá sér. Hann hafi þá dregið hana niður aftur og sett fingur inn í leggöng hennar og hafi hún þá ýtt honum af sér aftur og sagt honum að hætta. Síðan hafi ákærði hent henni í rúmið, girt niður um hana og byrjað að hafa við hana samræði og þá togað í hár hennar. Á meðan ákærði hafði samræði við hana hefði hún frosið og hætt að biðja ákærða um að hætta. Kvaðst hún hafa, meðan á þessu stóð, nokkrum sinnum beðið ákærða að hætta og nokkrum sinnum ýtt honum frá sér og sagt honum að þau væru ekki lengur saman. Þá kom fram hjá brotaþola í framburði hennar fyrir dómi að hún hafi sagt ákærða, þegar hann hafði við hana samræði og togaði í hár hennar, að henni þætti þetta vont. Er þessi framburður að mestu í samræmi við framburð sem bókaður var eftir henni á Neyðarmóttöku. Verður sá framburður ekki skilinn öðruvísi en svo að ákærði hafi tekið niður buxur hennar og nærbuxur þegar hún stóð við rúmið en framburður hennar fyrir dómi og hjá lögreglu 22. október 2019 skilinn þannig að hún hafi þá verið komin á rúmið. Þá verður sá framburður hennar fyrir dómi að hún hafi sagt ákærða að „þetta væri vont“ á meðan hann hafði samræði við hana ekki talinn vera í andstöðu við þá lýsingu hennar að hún hafi verið orðin frosin á einhverju tímamarki á meðan á þessu stóð og hætt að biðja hann um að hætta og látið þetta yfir sig ganga. Er það því mat dómsins að framburður brotaþola hafi verið í stöðugur um þau atvik sem máli skipta þó að framangreint misræmi sé fram komið hvað það varðar hvenær ákærði girti niður um hana.

Við skoðun brotaþola á Neyðarmóttöku reyndist hún vera með eymsli í hársverði og sár á kynfærum, nánar tiltekið á innri skapabörmum og með eymsli þar við skoðun. Fram kom hjá brotaþola að hún hafði fundið verk þegar ákærði hafði við hana samfarir, bæði á höfði, þegar ákærði togaði í hár hennar, og í kynfærum. V ar hún enn með verk í kynfærum viku eftir atvikið. Í framburði læknis sem skoðaði brotaþola á Neyðarmóttöku kom fram að þeir áverkar sem voru á kynfærum brotaþola væru þess eðlis að hún hefði getað fundið enn fyrir þeim viku eftir atvik og fundið fyrir þeim við samræði. Þá er ekki getið um það í skýrslu Neyðarmóttöku að hár brotaþola hafi verið kembt. Hins vegar liggur fyrir skýrsla tæknideildar lögreglu og vætti sérfræðings úr tæknideild um að hafa móttekið frá Neyðarmóttöku hár sem safnað var þegar hár brotaþola var kembt. Voru hárin í flóka og við nánari skoðun reyndust þau vera sjö og voru þar af þrjú með rót. Bar sérfræðingurinn á þann veg að það benti til þess að hárin hefðu verið toguð eða rifin úr hársverði viðkomandi. Fyrir liggur að ekki var framkvæmd DNA- greining til sönnunar á því úr hverjum hárin væru. Voru hárin, samkvæmt framburði sérfræðingsins, útlitslega eins og langt hár sem fannst á dúki sem brotaþoli stóð á við skoðun. Með vísan til þess, og þar sem fyrir liggur staðfesting á því hvaðan þau voru fengin, telur dómurinn ekki óvarlegt að leggja til grundvallar að þau stafi frá brotaþola. Er það mat dómsins að framangreind gögn styðji framburð brotaþola um atvik og bendi skýrt til þess að ákærði hafi viðhaft háttsemi gagnvart brotaþola sem olli henni beinum líkamlegum sársauka og þeim áverkum er greinir í ákæru.

Ekkert er fram komið um að brotaþoli hafi gert ráð fyrir því að eiga í kynferðislegum samskiptum við ákærða umrætt sinn. Fyrir liggur að ákærði óskaði eftir því að brotaþoli sendi honum mynd af sér allri áður en hún kom. Verður af framburði brotaþola ráðið að hún hafi skilið það þannig að eitthvað kynferðislegt lægi þar að baki af hálfu ákærða og að hún neitaði að senda honum slíka mynd. Þá kom skýrt fram af hálfu þeirra beggja að tilgangur brotaþola með því að koma til ákærða var að sækja föt sem [...] átti og að þau voru þá hætt saman. Brotaþoli og ákærði eru sammála um að brotaþoli hafi, eftir meint brot, spurt hvort ætlun hans með því að hafa samræði við hana væri að reyna að byrja aftur samband við hana. Ákærði sagði brotaþola hafa orðið reiða þegar hann sagði að hann treysti sér ekki til að byrja aftur með henni en brotaþoli sagði að hún hefði ekki orðið reið vegna þess svars heldur hafi einungis verið að velta því fyrir sér hvað hann væri að hugsa. Er það mat dómsins að framangreind tilgáta ákærða um ástæðu þess að brotaþoli varð honum reið standi stekki í ljósi þess að brotaþoli leitaði í kjölfarið til Neyðarmóttöku og atvika málsins að öðru leyti.

Fyrir liggur útprentun af skilaboðum sem ákærði sendi brotaþola um þremur klukkustundum eftir að hún fór þar sem ákærði baðst afsökunar og staðfesting á því að þau bárust frá ákærða. Við rannsókn málsins staðfesti ákærði að hafa sent þessi skilaboð og fyrir dómi dró hann ekki í efa að hann hefði sent þau en kvaðst ekki muna það lengur. Kvaðst hann telja að þessi skilaboð hefðu varðað hótun sem brotaþoli setti fram áður en hún fór, um að hann fengi ekki oftar að sjá [...]. Brotaþoli hefur alfarið neitað því að hafa hótað ákærða á þennan hátt og sagði þau ekki hafa [...]. Lýsti hún ástandi hennar svo eftir meinta nauðgun að hún hefði verið í sjokki en ekki reið og hafi ekki áttað sig á því sem gerðist. Þá kom fram hjá brotaþola að hann hefði einnig sent henni skilaboð þar sem hann bað hana um að kæra hann ekki en ekki liggur fyrir útprentun eða önnur staðfesting á sendingu þeirra. Vitnið D, [...], staðfesti fyrir dómi að hafa séð í síma brotaþola skilaboð þar sem ákærði spurði hvort það yrði nokkurt mál úr þessu. Að auki bar brotaþoli um að þau hefðu rætt meint brot áður en hún fór og ákærði þá viðurkennt að hafa nauðgað henni og beðið hana um að segja engum frá. Ákærði sagði fyrir dómi að hann myndi ekki eftir því að hafa rætt við brotaþola um meinta nauðgun, að hafa beðið hana um að halda þessu á milli þeirra og mundi ekkert eftir skilaboðum sem hann hefði sent. Við rannsókn málsins staðfesti ákærði að hafa sent brotaþola skilaboð og spurt hana hvort hún ætlaði að kæra en ekki vita hvað. Einnig sagði hann þáað brotaþoli hefði eftir samræðið sagt að hún hefði á einhvern hátt neitað þessu og sagt að þetta hefði verið nauðgun.

Ekkert er fram komið sem styður það að brotaþoli hafi hótað ákærða því að hann fengi ekki að sjá [...] aftur. Við meðferð málsins hefur ákærði einungis lýst samskiptum hans og brotaþola eftir meint brot á mjög brotakenndan hátt en ekki gefið heildstæða frásögn af þeim samskiptum og hefur ítrekað borið fyrir sig minnisleysi t. d. um innihald skilaboða. Hjá lögreglu tengdi ákærði afsökunarbeiðnina einnig við orð brotaþola um að ákærði hefði nauðgað sér en fyrir dómi einungis við hótun brotaþola um að hann fengi ekki að sjá [...].

Við mat á framburði ákærða er óhjákvæmilegt að líta heildstætt á það sem fram er komið í málinu þ. á m. framburði vitna og málsgögn. Þegar litið er til þeirra orða sem ákærði lét falla í skilaboðunum sem hann sendi brotaþola eftir að atvik gerðust þá eru skýringar ákærða á þeim ekki trúverðugar. Eru þær fremur óljósar eins og lýst hefur verið og hafa tekið breytingum frá því sem var á rannsóknarstigi. Benda skilaboðin samkvæmt orðanna hljóðan til þess að ákærði telji sig hafa gert eitthvað á hlut brotaþola. Þá styðja þeir áverkar sem brotaþoli reyndist vera með við skoðun á Neyðarmóttöku við framburð brotaþola en ákærði hefur engar skýringar gefið á þeim. Samkvæmt þessu er það mat dómsins að framburður ákærða sé, hvað framangreint varðar, óstöðugur auk þess sem hann samrýmist ekki málsgögnum. Metur dómurinn því framburð hans ótrúverðugan og verður niðurstaða málsins ekki á honum byggð að því leyti sem hann er í andstöðu við annað sem fram er komið.

Dómurinn hafnar alfarið vörnum ákærða á því byggðum að sýnt hafi verið fram á að þegar brotaþoli kom hafi verið til staðar einhver gagnkvæmur áhugi ákærða og brotaþola á því að hafa kynmök. Jafnvel þó að dregin yrði sú ályktun af framburði brotaþola hjá lögreglu að hún hafi hikað við að mótmæla háttsemi ákærða er framburður hennar annars skýr um það hvenær hún ýtti ákærða frá sér og bað hann um að hætta, eða fljótlega eftir að ákærði byrjaði að kyssa hana. Þá hafa athugasemdir ákærða hvað varðar framgöngu lögreglu við yfirheyrslu hans á rannsóknarstigi ekki áhrif við mat á sönnun, eins og atvikum er háttað.

Eins og rakið hefur verið metur dómurinn framburð brotaþola stöðugan um að ákærði hafi haft samræði við hana gegn vilja hennar en framburður hennar fyrir dómi skýr og í samræmi við framburð hennar við rannsókn málsins. Fyrir dómi var augljóst að það tók mjög á hana að lýsa atvikum. Einnig var framburður hennarí fullu samræmi við framburð þeirra vitna sem hittu hana eða ræddu við hana í kjölfar brotsins en þau lýsa því að hún hafi grátið og verið miður sín og fullyrt að ákærði hefði brotið gegn henni. Þá leitaði hún sér aðstoðar á Neyðarmóttöku strax í kjölfar atvika. Bar sá hjúkrunarfræðingur er þar tók á móti brotaþola í samræmi við framangreint um ástand hennar. Þá sagði sá læknir er þar skoðaði brotaþola að hún hefði sýnt einkenni þess að vera í áfalli en hún hafi m. a. skolfið. Eins og á stendur í máli þessu verður vægi þeirra vitna sem eru skyld brotaþola ekki talið vera minna en annarra hvað þetta varðar, sbr. 126. gr. laga nr. 88/2008, enda er lýsing þeirra á líðan brotaþola í kjölfar brotsins í ákveðnu samræmi við lýsingu starfsmanna á neyðarmóttöku og lögreglumanns á bakvakt. Þá styðja framlögð vottorð og vætti þeirra sálfræðinga er þau rituðu að brotaþoli hafi orðið fyrir alvarlegu áfalli umrætt sinn.

Framburður brotaþola fær stoð í þeim gögnum sem rakin hafa verið og hefur hann verið stöðugur um þau atriði sem máli skipta, þ. á m. um að samræðið hafi verið gegn vilja hennar og ákærði hafi ekki virt þá afstöðu hennar. Þetta hafi hún ítrekað tjáð ákærða með orðum auk þess sem hún hafi ýtt ákærða frá sér og sagt honum að hann væri að meiða hana. Er ósannað að brotaþoli hafi veitt samþykki sitt með annars konar tjáningu. Þá hefur hún lýst atvikum í samræmi við þá lýsingu á háttsemi ákærða er greinir í ákæru. Er það þannig mat dómsins að framburður brotaþola sé trúverðugur og verður niðurstaða málsins á honum byggð. Viðbrögð brotaþola í kjölfar atvika, þeir áverkar sem brotaþoli reyndist vera með og þau skilaboð sem ákærði sendi henni þá benda einnig til þess að brotaþoli hafi ekki verið samþykk kynmökunum og að ákærða hafi hlotið að vera það ljóst. Að öllu þessu virtu og með vísan til alls framangreinds telur dómurinn nægilega sannað þannig að hafi sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og er brot ákærða þar réttilega heimfært til refsiákvæða.

IV

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 24. febrúar 2021, hefur hann þrisvar verið dæmdur til refsingar fyrir kynferðisbrot. Ákærði var með dómi Hæstaréttar 5. júní 2014 dæmdur í 18 mánaða skilorðsbundið fangelsi vegna brots gegn 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var ákærði með dómi Hæstaréttar frá 22. september 2016 sakfelldur fyrir brot gegn sama lagaákvæði og dæmdur í 20 mánaða fangelsi og var dómurinn hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, vegna dómsins frá 5. júní 2014. Var fyrrgreindi dómurinn þá dæmdur upp og ákærða gerð refsing vegna beggja málanna. Framangreind brot framdi ákærði áður en hann hafði náð 18 ára aldri. Hafa þau því ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú, sbr. 1. og 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga, þrátt fyrir að ákærði hafi rofið dæmt skilorð, sbr. 61. gr. sömu laga. Þá var ákærði með dómi Landsréttar 1. febrúar 2019 dæmdur í fangelsi í þrjú ár og sex mánuði fyrir brot gegn 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga. Með broti sínu var ákærði talinn hafa rofið skilorð dómsins frá 22. september 2016. Hefur framangreindur dómur Landsréttar ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú en að auki er litið til 205. gr. almennra hegningarlaga en samkvæmt ákvæðinu má hækka refsingu um allt að helming hafi maður áður verið sakfelldur fyrir kynferðisbrot.

Auk framangreinds er við ákvörðun refsingar ákærða litið til þess að brot ákærða var gróft, það olli brotaþola líkamlegum áverkum auk langvarandi andlegrar vanlíðanar sem lýst er í fyrirliggjandi vottorðum og vætti sálfræðinga er henni sinntu, sbr. 1. og 2. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Einnig lítur dómurinn til 6. töluliðar sama lagaákvæðis en ákærði lét sér ekki segjast þrátt fyrir að brotaþoli hafi ítrekað látið í ljós að hún vildi ekki hafa samræði við hann. Þá lítur dómurinn sérstaklega til þeirra nánu tengsla sem voru á milli þeirra en brotaþoli og ákærðu höfðu nýverið slitið sambúð sinni og [...], sbr. 3. mgr. 70. gr. sömu lagaog að með broti sínum braut ákærði gróflega gegn kynfrelsi hennar. Loks liggur fyrir, samkvæmt framburði ákærða, að hann hafði fulla vitneskju um að brotaþoli hafði glímt við [...] og m. a. verið lögð inn á spítala vegna [...]um sex vikum áður en atvik gerðust. Ákærði á sér engar málsbætur. Af hálfu ákærða er á því byggt að milda beri refsingu hans vegna óhæfilegs dráttar á meðferð málsins. Nú eru liðin um tvö ár frá því atvik gerðust. Af málsgögnum verður ráðið að eðlilegur framgangur var á rannsókn málsins og var henni lokið í maí 2020. Það var hins vegar ekki sent héraðssaksóknara fyrr en í desember sama ár og hafa ekki komið fram skýringar á þeim drætti. Verður að nokkru litið til þeirra tafa við ákvörðun refsingar ákærða. Í ljósi alls framangreinds og dómafordæma, sbr. t. d. dóm Hæstaréttar í máli nr. 624/2011, sem kveðinn var upp 16. febrúar 2012, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fimmár. Vegna sakarferils ákærða og alvarleika brotsins eru ekki forsendur til að skilorðsbinda dæmda refsingu.

V

Í málinu gerir brotaþoli kröfu um miskabætur að fjárhæð 4.000.000 króna auk vaxta og dráttarvaxta. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir alvarlegt brot gegn 1. mgr. 194. gr. laga nr. 19/1940 gagnvart brotaþola og hefur með háttsemi sinni bakað sér bótaábyrgð á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Er háttsemi ákærða til þess fallin að valda brotaþola miska sem er í máli þessu að auki staðfestur m. a. með vottorðum og vætti sálfræðinga eins og að framan er rakið. Þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin, með hliðsjón af atvikum og dómafordæmum, 2.0 00.000 króna, auk vaxta og dráttarvaxta eins og nánar greinir í dómsorði. Er upphafstími dráttarvaxta ákveðinn með hliðsjón af því að ákærða var birt bótakrafan með fyrirkalli 4. mars 2021.

Eftir úrslitum málsins verður ákærði dæmdur til greiðslu alls máls kostnaðar, þ. m. t. málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef lögmanns, er teljast hæfilega ákveðin 1.600.000 krónur, og þóknunar réttargæslumanns brotaþola, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 700.000 krónur. Við ákvörðun málsvarnarlauna og þóknunar hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts og vinnu lögmannanna á rannsóknarstigi. Loks greiði ákærði 272.631 krónu í annan sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í fimmár.

Ákærði greiði A, kennitala [...], 2.0 00.000 króna auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 15. október 2019 til 4. apríl 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, B-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 1.600.000 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola A, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 700.000 krónur og 272.631 krónu í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign.)