S-328/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 2. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 21. september síðastliðinn, á hendur A-x-x A-x-x S-x-x, fæddum [...], ríkisborgara Sómalíu, „fyrir skjalafals, með því að hafa, mánudaginn 31. júlí 2017, framvísað við landamæravörð í flugstöð L-kk-ef E-kk-ef, í blekkingarskyni er hann var á leið til Toronto í Kanada með flugi WW213, breytifölsuðu og stolnu bresku vegabréfi nr. [...], á nafni A, fd. [...], útgefnu þann 23.02.2015 með gildistíma til 23.02.2015“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að ákærða verði ekki gerð refsing, en til vara komi til fangelsisrefsingar, þá verði hún bundin skilorði. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um þóknun úr ríkissjóði vegna starfa sinna í þágu ákærða eftir höfðun málsins fyrir dómi og á rannsóknarstigi, auk ferðakostnaðar.

Fyrir liggur að ákærði hefur ekki sótt um hæli hérlendis. Við skýrslugjöf hjá lögreglu 1. ágúst síðastliðinn, greindi hann meðal annars frá því hann hafi verið á leið til Kanada í leit að betra lífi. Hann hafi dvalið í Noregi undanfarin þrettán ár, en þangað hafi hann flutt ásamt fjölskyldu sinni sem flóttamaður. Framangreind för hans til Kanada var stöðvuð er hann varð uppvís þeirri háttsemi sem lýst er í ákæru.

Að öllu virtu, þar á meðal með hliðsjón dómaframkvæmd, er því hafnað að ákærða skuli ekki gerð refsing, af þeirri ástæðu að honum hafi í kjölfar þess að hann framdi brot sitt, verið gert að sæta tilkynningarskyldu samkvæmt 114. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016. Sú framkvæmd að sökuðum mönnum sé gert að sæta slíkri tilkynningarskyldu, er lögákveðið úrræði og verður ekki séð að beiting þess geti haft áhrif á ákvörðun dómsins um refsingu ákærða. Þá verður ekki séð að aðstaða hans geti að öðru leyti verið með þeim hætti að leitt geti til refsileysis og hefur hann því unnið sér til refsingar. Til þess er að líta að hann hefur játað sök, hvort tveggja fyrir dómi og á rannsóknarstigi, og ekki nýtur við haldbærra gagna um sakaferil hans sem áhrif kynni að hafa við ákvörðun refsingar nú. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, en þá refsingu er eftir framansögðu ekki efni til að binda skilorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun verjanda hans á rannsóknarstigi og þóknun og feðrakostnaður verjandans eftir höfðun málsins fyrir dómi, J-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns. Þóknun verjandans vegna þessara starfa hans við málsvörn ákærða þykir með hliðsjón af umfangi málsins, hæfilega ákveðin 295.120 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og nemur aksturskostnaður verjandans 6.751 krónu. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-x-x A-x-x S-x-x, fæddur 17. maí 1986, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi, J-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 295.120 krónur, og ferðakostnað verjandans, 6.751 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf