S-687/2011

Mál þetta var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dags. 4. apríl 2011, á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf, Kleppsvegi 74, Reykjavík, og A. Málið var dómtekið að lokinni aðalmeðferð 30. ágúst sl.

Málið er höfðað eins og í ákæru segir … fyrir stórfellda líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 11. apríl 2010, á veitingastaðnum Nasa við Thorvaldsenstræti í Reykjavík, í félagi, ásamt nokkrum óþekktum aðilum, veist að B, ítrekað slegið hann hnefahögg í höfuð og líkama en ákærði D-kk-nf S-kk-nf hafi auk þess ítrekað sparkað í höfuð hans og líkama og slegið hann í höfuð með glerflösku. Afleiðingar árásarinnar urðu þær að B hlaut skurð á hægra augnloki, marga litla skurði á hnakka og yfir vinstra gagnauga, mar yfir báðum augum, bólgu yfir hægra auga og brot yfir augntóftargólfi hægra megin.

Þetta er talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Ákæruvaldið krefst refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

B krefst skaða- og miskabóta óskipt úr hendi ákærðu að fjárhæð 827.310 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 af 515.300 krónum frá 11. apríl 2009 til 29. apríl sama ár, en af 827.310 krónum frá þeim degi til þess dags er mánuður var liðinn frá því að ákærðu var kynnt krafan, en dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann einnig málskostnaðar.

Ákærði D-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst hann þess að skaðabótakrafa verði lækkuð verulega.

Ákærði A krefst sýknu af kröfum ákæruvalds og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Til vara krefst hann þess að hann verði einungis sakfelldur fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga og að refsing verði felld niður. Til þrautavara krefst hann vægustu refsingar er lög leyfa.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var hún kölluð umrætt sinn að veitingastaðnum NASA við Austurvöll. Dyraverðir vísuðu lögreglu á brotaþolann, B, sem eins og segir í skýrslunni var blóðugur á höfði, með skurð á hnakka og mar á hægra auga. Segir að B hafi lítið viljað tala við lögreglu, en sagt að hann hefði lent í átökum við ákærða A. Hefðu átökin byrjað inni á salerni, en haldið áfram fyrir utan staðinn, þar til dyraverðir náðu að skakka leikinn.

Í frumskýrslu er haft eftir B að hann ætli ekki að kæra árásina. Hann leitaði hins vegar til lögreglu 14. apríl og kærði. Er ákærði A einn kærður.

Á þessum tíma var sími C hleraður vegna rannsóknar fíkniefnamáls. Þann 11. apríl talaði hann tvisvar í síma við ákærða D-kk-þf S-kk-þf, þar sem ákærði sagði honum frá átökum er hann hefði lent í á NASA þá um nóttina. Leiddi þessi hlerun til þess að rannsóknin beindist einnig að ákærða D-kk-þgf S-kk-þgf sem sakborningi.

B kvaðst hafa verið á NASA. Ákærði A og þrír menn með honum hafi ráðist á sig inni á salerni, en dyrarverðir komið og skakkað leikinn. Þeir hafi slegið sig niður og þeir síðan haldið áfram barsmíðum eftir að hann var kominn niður á gólfið. Hann hafi ekki þekkt neinn af árásarmönnunum, nema ákærða A.

Fyrir utan salernið hafi hann svo ráðist sjálfur á A, en verið sleginn strax niður af einhverjum. Það hafi svo verið sparkað í sig, aðallega í höfuðið. Hann hafi einnig verið sleginn aftan á höfuðið með flösku. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis. Hann hafi ætlað sér að ná höggi á ákærða A er hann var kominn út af salerninu.

B sagði að hann hefði rifist við A í síma í kringum áramótin næstu á undan. Hann staðfesti að hann hefði þá hótað að lemja A. Hann kvaðst viss um að ákærði A hefði staðið fyrir árásinni á sig inni á salerninu. Hann hefði ekki þekkt neinn annan í hópnum. Hann hefði talið að þetta hefðu verið félagar A.

Ákærði A sagði að þegar hann var á salerninu hefði einhver sem hann þekkti ekki komið og spurt sig hvort hann væri kærasti D. Þetta hefði verið B, sem hefði svo ráðist á sig. A kvaðst hafa varist höggum B, en ekki slegið hann nema til þess að verjast. Hann hefði ýtt honum frá sér. Hann hefði svo komið sér út og farið af staðnum með D.

Nánar kvaðst hann ekki hafa veitt B neina áverka. B hefði enn verið uppistandandi þegar hann fór út. Hann hefði ekki verið með félögum sínum þarna, hann hefði ekki þekkt neinn þarna inni.

Ákærði kvað B hafa verið að áreita D með símhringingum í kringum næstliðin áramót. Hann hafi þá rætt við hann, en B hefði hótað að lemja hann.

Ákærði sagði að meðákærði D-kk-nf S-kk-nf hefði ekki verið með sér þetta kvöld. Hann kvaðst ekki muna eftir því að hafa séð hann þarna á staðnum.

Ákærði D-kk-nf S-kk-nf sagði fyrir dómi að hann hefði verið fyrir utan salernið með nokkrum öðrum. Þá hefði B komið og slegið alla í kringum sig. Hann hefði verið alveg brjálaður. Sjálfur kvaðst D-kk-nf hafa orðið fyrir höggi. B hefði verið kominn niður á gólf mjög fljótlega. Hann hefði sparkað í hann, en ekki í höfuðið. Þá staðfesti hann að hann hefði slegið hann í höfuðið með glerflösku. Þá hefði B verið búinn að læsa sig um fæturna á honum og hann hafi slegið hann til að losa sig. B hefði bitið í fæturna á honum.

Ákærði D-kk-nf S-kk-nf kvaðst ekki hafa verið inni á salerninu og ekki vita hvað hefði gerst þar. Hann kvað meðákærða A ekki hafa tekið þátt í átökunum þarna, hann hefði ekki verið þarna frammi. Hann hafi heyrt síðar að ráðist hefði verið á A inni á salerninu.

Ákærði staðfesti að upptaka sem liggur frammi í málinu sé af símtali sem hann átti.

Í samtölum þessum lýsti ákærði því að einhver hefði ráðist á meðákærða A og síðan segir hann: „… lömdum hann alveg í spað á klósettinu á Nasa“. Hann hefði síðan ráðist einn á eina sjö menn þar fyrir utan. Síðar í samtalinu segist ákærði hafa brotið flösku á höfðinu á viðkomandi og sparkað í hann.

Ákærði kvaðst nú vera búinn að vera á fyrirmyndarganginum á Litla-Hrauni um skeið. Hann væri hjá sálfræðingi og í stöðugum samtölum við AA-fulltrúa. Hann vildi hætta í afbrotum.

Vitnið D kvaðst hafa verið með ákærða A. Hún lýsti því að A hefði farið á salernið, en komið svo aftur og sagt að það hefði verið ráðist á sig. Þá hefðu þau farið, en séð að það voru hópslagsmál í gangi fyrir utan salernið. Hún hefði séð B þar.

L-kk-nf B-kk-nf, sem var dyravörður á Nasa umrætt kvöld, gaf skýrslu fyrir dómi. Hann sagði að það hefðu orðið átök á salerninu, en þegar dyraverðir hafi komið að hafi allir farið út nema einn sem hafi verið blóðugur, B. Þeir hafi leitt hann fram, en þar hafi hann stokkið á hópinn og lent í gólfinu strax. L-kk-nf kvaðst síðan hafa náð honum og farið með hann út. Hann sagði að B hefði verið laminn í höfuðið með flösku þegar hann var að draga hann út.

Áverkum B er lýst í vottorði S-kvk-ef A. G-kvk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítalans, dags. 23. ágúst 2010. Þar segir: „Hann fór í tölvusneiðmynd af andlitsbeinum og þá sást brot í cavum orbita hægra megin. Þar er hluti af orbitagólfi hliðrar caudalt en það er ekki prolaps á rectus inferior vöðvanum niður í þetta brot. Smá loftbólur sáust í orbita og slímhimnuþykknun á brotstað og vökvi í hægri maxillar sinus. Ekki sáust önnur brot.“

S-kvk-nf staðfesti vottorð sitt fyrir dómi. Hún sagði að áverkar bæru vitni um þung högg. Brotið sagði hún að væri sennilega ekki eftir flösku.

Þá ritaði H-kk-nf P-kk-nf, yfirlæknir á háls-, nef- og eyrnadeild Landspítala, áverkavottorð. Þar segir að vegna innfalls auga og dofaeinkenna hafi verið ákveðið að lyfta augntóttarinnihaldi upp og setja plötu í augntóttargólfið. Aðgerðin hafi verið framkvæmd 15. apríl 2010. Viku eftir aðgerðina hafi B komið í eftirlit. Þá hafi engin tvísýni verið lengur til staðar, en minnkandi dofi í kinn. H-kk-nf staðfesti vottorðið fyrir dómi.

Niðurstaða

Atvik eru ljós í grófum dráttum, en um einstök atvik er vafi. Þannig ber öllum saman um að átökin hafi byrjað á salerni staðarins, milli B annars vegar, og nokkurra manna hins vegar. Þeirra á meðal var ákærði A. Orð D-kk-ef S-kk-ef í hinu hljóðritaða símtali benda til þess að hann hafi tekið þátt í átökunum á salerninu, en því neitaði hann fyrir dómi og engin vitni bera að hann hafi verið þar.

Læknisvottorð og ljósmyndir sem teknar voru af B sýna að hann hefur orðið fyrir mörgum höggum á höfuðið. Upplýst er hins vegar að hann hefur átt í átökum við fjölda manna, ekki eingöngu við ákærðu A og D-kk-þf.

Um upphaf átakanna benda þeir hvor á annan, ákærði A og B. Önnur vitni gátu ekki borið um þetta. Frekari gögn veita ekki vísbendingu og verður að telja ósannað að ákærði A hafi ráðist á B og veitt honum áverka. A neitar að hafa gert nokkuð annað en að verja sig. Gegn neitun hans er ekki unnt að telja sannað að hann hafi ráðist á B og veitt honum áverka þannig að varðað geti refsingu samkvæmt 217. eða 218. gr. almennra hegningarlaga.

Einnig er misræmi í framburðum ákærða A og B þegar kemur að atvikum fyrir utan salernið. B kveðst hafa reynt að koma höggi á ákærða A þar frammi, en ákærði kveðst ekki hafa verið þar. Önnur vitni bera ekki um þátttöku ákærða A í átökum fyrir framan salernið. Framburður ákærða fær nokkurn stuðning í framburði unnustu hans, sem kveðst hafa séð hópslagsmál þegar ákærði var með henni á leið út af staðnum. Að þessu virtu er ósannað að ákærði A hafi tekið þátt í þessum síðari hluta átakanna. Að öllu athuguðu er ósannað að hann hafi gerst brotlegur eins og lýst er í ákæru og verður að sýkna hann af kröfum ákæruvalds.

Engin vitni bera um að ákærði D-kk-nf S-kk-nf hafi tekið þátt í átökum við B inni á salerninu. Hann játar að hafa tekið þátt í átökunum við B frammi. Þá játar hann að hafa slegið hann með hnefa og sparkað í hann, þó ekki í höfuðið. Þá kveðst hann hafa slegið hann í höfuðið með flösku. Ekki eru fram komin nein þau sönnunargögn sem hnekkt geti framburði ákærða um hans þátt. Vísbending um að hann hafi verið inni á salerninu er ekki nógu skýr. Verður að leggja til grundvallar að ákærði D-kk-nf S-kk-nf hafi slegið og sparkað í líkama B, en ekki höfuð, og slegið hann með glerflösku í höfuðið. Ekki skiptir máli þó B hafi haldið um fætur ákærða þegar hann beitti flöskunni.

Með þessu hefur ákærði D-kk-nf S-kk-nf brotið gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga eins og í ákæru segir.

Ákærði D-kk-nf S-kk-nf hefur fjórum sinnum verið sakfelldur fyrir líkamsárásir, brot gegn 217. og 218. gr. almennra hegningarlaga. Fyrst var hann sektaður með dómi í nóvember 2003. Síðan var hann dæmdur til að óskilorðsbundinnar refsivistar í desember 2008 (1. mgr. 218. gr.), aftur í mars 2010 (1. mgr. 217. og 1. mgr. 218. gr.) og loks í desember 2010 þar sem ákærði var dæmdur til að sæta fangelsi í tólf mánuði fyrir tvö brot gegn 217. gr. Var í dóminum skírskotað til margítrekaðra ofbeldisbrota ákærða og 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga. Auk þessa var hann sakfelldur í desember 2006 fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga og dæmdur til að sæta fangelsi í 60 daga, skilorðsbundið.

Verður nú að ákveða ákærða hegningarauka við dóminn frá 17. desember 2010. Líta ber til þess að ákærði var ekki upphafsmaður að átökunum. Þá hefur hann sýnt vilja til að hætta afbrotum. Er hæfilegt að honum verði gert að sæta fangelsi í sex mánuði til viðbótar.

Þar sem ákærði A er sýknaður af refsikröfu verður að vísa bótakröfu á hendur honum frá dómi. Dæma ber ákærða D-kk-þf S-kk-þf til að greiða B bætur, en ekki skiptir máli í því samhengi hvort sannað verði hvernig B hlaut einstaka áverka.

Bótakrafa B er í þremur hlutum. Hann krefst þjáningabóta samkvæmt 3. gr. skaðabótalaga í 10 daga, samtals 15.300 króna. Þá krefst hann miskabóta samkvæmt 26. gr. laganna, 500.000 króna. Loks gerir hann kröfu vegna tekjutaps, 312.010 krónur. Fallast ber á kröfu um þjáningabætur og miskabætur sem eru hæfilega ákveðnar 300.000 krónur. Hins vegar ber að vísa kröfu vegna tekjutaps frá dómi, en ekki er sýnt fram á að B hafi orðið fyrir slíku tapi. Þá dæmast vextir eins og krafist er, en dráttarvextir reiknast frá 26. júní sl. Þá var mánuður liðinn frá þingfestingu málsins, en bótakrafan var ekki kynnt ákærðu hjá lögreglu. Þóknun réttargæslumanns reiknast sem sakarkostnaður.

Málsvarnarlaun verjanda ákærða A, 270.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Ákærði D-kk-nf S-kk-nf greiði málsvarnarlaun verjanda síns, 270.000 krónur. Þóknun réttargæslumanns brotaþola, 160.000 krónur, og annan sakarkostnað, 80.300 krónur, verður ákærði D-kk-nf S-kk-nf einnig dæmdur til að greiða. Framangreind laun og þóknun eru ákveðin með virðisaukaskatti.

J-kk-nf F-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði A er sýknaður af kröfum ákæruvalds. Bótakröfu á hendur honum er vísað frá dómi.

Ákærði, D-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákærði D-kk-nf S-kk-nf greiði B, 315.300 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 11. apríl 2010 til 26. júní 2011, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Málsvarnarlaun verjanda ákærða A, 270.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Annan sakarkostnað greiði ákærði D-kk-nf S-kk-nf, málsvarnarlaun verjanda síns, 270.000 krónur, þóknun réttargæslumanns brotaþola, 160.000 krónur, og annan sakarkostnað, 80.300 krónur.