S-1684/2007

Ár 2007, föstudaginn 23. nóvember, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í máli nr. S-1684/2007: Ákæruvaldið gegn K-kk-þgf S-kk-þgf, sem dómtekið var 21. sama mánaðar sem játningarmál samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu höfðaði málið með ákæru útgefinni 22. október 2007 á hendur K-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Háaleitisbraut 33, Reykjavík, til refsingar fyrir nytjastuld samkvæmt 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með því að hafa, mánudaginn 2. apríl 2007, tekið leigubifreiðina KP-901 í heimildarleysi frá veitingastaðnum Pizza Höllinni í Mjódd og ekið henni um götur í Reykjavík uns bifreiðin var skilin eftir í Vatnsendahvarfi, en þar fannst hún tveimur dögum síðar eftir ábendingu ákærða.

P-kk-nf S-kk-nf, Stífluseli 10, Reykjavík, krefst þess að ákærði verði jafnframt dæmdur til greiðslu 58.000 króna skaðabóta, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. apríl 2007 til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar, en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga til greiðsludags.

H-kk-nf L-kk-nf, Snorrabraut 40, Reykjavík, krefst þess að ákærði verði einnig dæmdur til greiðslu 125.285 króna skaðabóta, með sömu vöxtum og að ofan greinir.

Ákærði játar sök samkvæmt ákæru og krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Jafnframt krefst hann þess að nefndum bótakröfum verði vísað frá dómi sökum vanreifunar, en að því frágengnu verði bætur lækkaðar frá því sem krafist er.

Með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi, sem samrýmist rannsóknargögnum málsins, er ofangreind háttsemi sönnuð og þykir hún rétt færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði varð 18 ára í febrúar 2007. Samkvæmt sakavottorði var hann 6. september 2005 sakfelldur fyrir þjófnað, en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Með dómi 15. nóvember 2006 var sá dómur tekinn upp á grundvelli skilorðsrofs, sakarefnið dæmt með nýju fíkniefnalagabroti og ákærða gerð sex mánaða fangelsisrefsing, skilorðsbundin þrjú ár. Loks gekkst ákærði 11. september 2007 undir sátt og 100.000 króna sektargreiðslu fyrir ölvunarakstur, jafnframt því sem hann var sviptur ökurétti í átta mánuði.

Með brotinu, sem ákærði er nú sakfelldur fyrir, hefur hann rofið sex mánaða skilorðsdóminn. Ber því að taka upp þann dóm á grundvelli reglna 60. gr. almennra hegningarlaga, dæma með máli þessu og ákvarða refsingu með hliðsjón af 77. laganna, sem og 78. gr. að því er varðar ofangreinda sátt. Að þessu gættu og með hliðsjón af ungum aldri ákærða, greiðri játningu og því að hann hefur gert sér far um að semja um bótagreiðslur til tveggja tjónþola í málinu, er refsing hæfilega ákveðin sjö mánaða fangelsi, sem í ljósi sömu atriða þykir rétt að skilorðsbinda, eins og segir í dómsorði.

Samkvæmt greindum málsúrslitum ber að dæma um framlagðar bótakröfur og ákveða bætur eftir almennum reglum, sbr. 2. mgr. 172. gr. laga um meðferð opinberra mála. Bótakrefjandinn P-kk-nf S-kk-nf var umráðamaður leigubifreiðarinnar KP-901 þegar hún hvarf frá Pizza Höllinni, laust fyrir kvöldmat mánudaginn 2. apríl síðastliðinn. Bifreiðin var atvinnutæki P-kk-ef, en eign bótakrefjandans H-kk-ef L-kk-ef.

H-kk-nf krefst þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu 125.285 króna, þar af 8.000 krónur vegna stuldar á „píptæki“ úr leigubifreiðinni og 117.285 krónur í viðgerðarkostnað. Ákærði sætir ekki ákæru fyrir stuld á nefndu píptæki og liggur ekkert haldbært fyrir um það í málinu að hann hafi stolið slíku tæki. Ber þegar af þeirri ástæðu að vísa þeim kröfulið frá dómi, sbr. 1. mgr. 170. gr. laganna um meðferð opinberra mála. Þá sætir ákærði ekki ákæru fyrir eignaspjöll á leigubifreiðinni, en í „samantekt“ frá Glitur 4. apríl 2007 er greint frá réttingarvinnu, málun, ásetningu nýs „taxa“ merkis og fleira. Er ekki ljóst hvort hér sé um mat á kostnaði að ræða eða reikning fyrir greiddar viðgerðir á leigubifreiðinni. Óháð því skýtur skökku við að bifreiðin er sögð óskemmd í upplýsingaskýrslu lögreglu, dagsettri 4. apríl 2007, þá er hún fannst að morgni þess dags. Þótt ákærði hafi samkvæmt áðursögðu lýst sig reiðubúinn að greiða H-kk-þgf bætur og hann reynt að ná samkomulagi um sanngjarna fjárhæð þeirra er óhjákvæmilegt að vísa einnig síðarnefndum kröfulið frá dómi vegna andmæla ákærða við réttmæti kröfunnar, sem studd er ónógum gögnum um sönnun tjóns, sbr. og 1. mgr. 170. gr. fyrrnefndra laga.

P-kk-nf krefst þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu 8.000 króna vegna stuldar á lyklakippu og 50.000 króna vegna vinnutekjutaps. Ákærði sætir ekki ákæru fyrir stuld á nefndri lyklakippu og liggur ekkert haldbært fyrir um verðmæti hennar. Ber þegar af þeirri ástæðu að vísa nefndum kröfulið frá dómi, sbr. 1. mgr. 170. gr. laganna um meðferð opinberra mála. Þá liggur aðeins fyrir í málinu 50.000 króna reikningur P-kk-ef vegna vinnutekjutaps í fjóra daga. Hvorki er tilgreint hvaða daga um sé að ræða né hvernig bótafjárhæðin er fundin, en ljóst er að bifreiðin var í reiðileysi frá mánudagskvöldi 2. apríl til miðvikudagsmorguns 4. apríl, þá er P-kk-nf tók við henni, eða í liðlega 40 klukkustundir. Þótt ákærði hafi samkvæmt áðursögðu gengist óbeint við bótaskyldu gagnvart P-kk-þgf og reynt að ná samningum við hann breytir það engu um að vísa ber einnig greindum bótalið frá dómi á grundvelli andmæla ákærða og óskýrleika um raunverulegt tjón og útreikning þess, sbr. 1. mgr. 170. gr. títtnefndra laga, enda fráleitt réttlætanlegt að tefja meðferð refsimálsins til frekari gagnaöflunar um ætlað tjón.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laganna um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til að greiða þóknun B-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns vegna verjandastarfa hjá lögreglu og fyrir dómi. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til fjölda mætinga þykir sú þóknun hæfilega ákveðin 172.308 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

J-kk-nf H-kk-nf fulltrúi lögreglustjóra sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærði, K-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi sjö mánuði, en fresta skal fullnustu refsingar og hún falla niður að liðnum fimm árum frá dómsbirtingu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Skaðabótakröfum P-kk-ef S-kk-ef og H-kk-ef L-kk-ef er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 172.308 króna þóknun B-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns.

J-kk-nf J-kk-nf