S-565/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 8. september 2008, er höfðað með ákæru, útgefinni af ríkissaksóknara 5. maí 2008, á hendur E-kvk-þgf F-kvk-þgf, kt. [...], Kleppsvegi 40, Reykjavík, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 7. júlí 2007, utandyra við Vatnsenda í Kópavogi, slegið J-kk-þf A-kk-þf J-kk-þf, kt. [...], í höfuðið með glerflösku með þeim afleiðingum að flaskan brotnaði og J-kk-nf A-kk-nf hlaut skurði á nef, efri vör og enni sem sauma þurfti með samtals 19 sporum, auk þess sem hann hlaut sár á enni.

Þetta er talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.

Ákærða krefst þess að hún verði sýknuð af ákæru í málinu og að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði. Þá gerir verjandi ákærðu kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

I.

Hinn 10. júlí 2007 lagði J-kk-nf A-kk-nf J-kk-nf fram kæru hjá lögreglu á hendur ákærðu vegna líkamsárásar sem hann hafi orðið fyrir 7. júlí 2007. Samkvæmt lögregluskýrslu skýrði hann svo frá að hann hefði verið í staddur í samkvæmi við Vatnsendaveg. Er hann hafi staðið þar fyrir utan hafi G-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf verið í þrætum við einhvern pilt og þeir hrint hvor öðrum. Kærandi hefði farið til þeirra og pilturinn sem var að stimpast við G-kk-þf þá farið að ýta við kæranda. Ákærða hafi þá komið að þeim og verið mjög æst og með móðursýki. Hún hafi farið að öskra á þá að láta piltinn í friði. Kærandi hefði sagt henni að skipta sér ekki af þessu og ákærða þá slegið hann með bjórflösku í andlitið svo flaskan brotnaði. Höggið hefði komið ofarlega á ennið og glerbrotin skorið andlit hans við nef og efri vör. Kærandi kvaðst hafa ýtt ákærðu frá sér og hlaupið til að ná í þerripappír. Hann hefði svo yfirgefið vettvang ásamt vinum sínum, en þá hafi allt verið logandi í slagsmálum. Kærandi kvaðst hafa neytt áfengis umrætt kvöld, en ekki svo að hann hefði verið ofurölvi.

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu 3. desember 2007 þar sem hún greindi frá því að hafa verið í samkvæmi í hesthúsi með vinkonu sinni. Þangað hefðu komið þrír strákar úr Garðabæ og þeir verið með einhver læti. T-kk-nf, vinur hennar, hafi verið þarna fyrir utan þegar þessir strákar hefðu komið og byrjað að hóta T-kk-þgf. Hún og Á-kk-nf G-kk-nf, vinur hennar, hefðu farið út og hjálpað T-kk-þgf. Þessir strákar hefðu eitthvað talað um að þeir þyrftu bara að hringja eitt símtal og þá kæmi fullt af fólki úr Garðabæ sem mundi lemja þau. Hún og Á-kk-nf hefðu tekið T-kk-þf í burtu, en hann hafi verið blindfullur, og farið inn í húsið aftur. Þau hefðu farið aftur út, á bak við húsið, og sest þar í stóla. Skömmu síðar hefðu strákarnir komið aftur og spurt T-kk-þf hvort hann ætlaði að biðja þá fyrirgefningar fyrir að segja að vinur þeirra væri aumingi. Síðan hefði einn strákanna sparkað í bringuna á T-kk-þgf þar sem hann sat þannig að hann flaug aftur á bak. Strákurinn sem sparkaði hefði haldið á tómri flösku. Ákærða kvaðst hafa staðið upp og reynt að stoppa þetta og sagt við hann að hann sparki ekki í sitjandi mann. Þá hefði hann sagt við hana: „Þegiðu druslan þín.“ Hún hefði þá rifið flöskuna af honum og spurt hvað hann væri að gera með hana og hann svarað: „Þér kemur það ekki við, komdu með flöskuna druslan þín.“ Hann hafi svo kýlt í áttina til hennar, en hún sett hendina með flöskuna á móti til að verjast högginu. Við það hafi flaskan farið í andlitið á honum og brotnað og hann hefði dreift glerbrotunum yfir andlitið. Hann hefði sett hendurnar fyrir andlitið og hún beðið hann fyrirgefningar. Það hefði allt orðið brjálað við þetta og strákarnir sagt að hún yrði drepin á eftir. Síðan hefði strákurinn sem fékk flöskuna í sig stokkið á T-kk-þf og kýlt hann í andlitið. T-kk-nf hefði dottið inn í runna og svo brotist út hópslagsmál. Ákærða kvaðst hafa hlaupið í burtu en strákurinn sem fékk flöskuna í andlitið hafi hlaupið á eftir henni og náð að fella hana. Svo hafi þeir hlaupið í burtu og inn í bíl.

Þegar borinn var undir ákærðu framburður J-kk-ef A-kk-ef hjá lögreglu sagði hún að það væri ekki rétt að hann hefði náð í þerripappír eftir að hann fékk flöskuna í andlitið því hann hafi haldið áfram að slást. Um áverkavottorð sem fyrir liggur í málinu sagði ákærða að það stæðist ekki að áverkar J-kk-ef A-kk-ef væru eftir hana. Þá sagði hún að hann hefði lent í átökum eftir að hann fékk flöskuna í sig og það gæti vel verið að hann hafi fengið áverka við það. Jafnframt sagði hún að hann hefði sett hendurnar fyrir andlitið og svo dregið hendurnar niður eftir andlitinu og þá hafi hún orðið vör við að það blæddi úr andlitinu á honum. Ákærða kvaðst líta svo á að hún hafi verið í sjálfsvörn og það hafi verið ósjálfráð viðbrögð hennar að lyfta hendinni upp þegar hann hafi ætlað að kýla hana.

Samkvæmt lögregluskýrslu frá 29. nóvember 2007 ræddi lögreglan við H-kk-þf H-kk-þf í gegnum síma. Í skýrslunni er haft eftir H-kk-þgf að hann muni vel eftir þessu máli, en einhverjar ryskingar hafi verið á milli fólks. Hann hafi þó ekki verið þátttakandi í þeim og aðeins fylgst með úr fjarlægð. Hafi hann síðan séð hvar J-kk-nf A-kk-nf er að rífast við einhverja stúlku sem hélt á bjórflösku af gerðinni Viking. Þau hefðu skipst á einhverjum orðum og stúlkan síðan lamið J-kk-þf A-kk-þf með flöskunni beint í andlitið þannig að flaskan mölvaðist og andlit hans fylltist blóði. J-kk-nf A-kk-nf hefði strax eftir höggið hlaupið frá og síðan yfirgefið vettvang og farið með vinum sínum á slysadeild.

Lögreglan ræddi einnig sama dag í gegnum síma við Á-kk-þf S-kk-þf T-kk-þf. Í lögregluskýrslu segir að Á-kk-nf S-kk-nf hafi greint frá því að hafa verið í partýi ásamt fjölda fólks. Einhver ágreiningur hefði verið á milli fólks sem þarna var og einhverjar ryskingar. Á einhverjum tímapunkti hafi hann heyrt öskur og þá snúið sér við og séð hvar J-kk-nf A-kk-nf var alblóðugur í andliti og stúlka staðið öskrandi fyrir framan hann. J-kk-nf A-kk-nf hefði strax forðað sér, en stúlkan staðið öskrandi á eftir. Þá segir í skýrslunni að Á-kk-nf S-kk-nf hafi því sagt að hann hefði ekki séð þegar J-kk-nf A-kk-nf fékk flöskuna í andlitið. Skömmu eftir þetta hefði hann ekið með J-kk-þf A-kk-þf á slysadeild.

Jafnframt var rætt við G-kk-þf Ö-kk-þf A-kk-þf í gegnum síma. Í lögregluskýrslu segir að hann hafi greint svo frá að hann hafi verið í partýi sem haldið var í hesthúsahverfi. Einhver ágreiningur hafi verið á milli fólks sem þarna var og ryskingar og J-kk-nf A-kk-nf hefði verið í einhverjum átökum við pilt. Skömmu síðar hafi G-kk-nf Ö-kk-nf svo séð að J-kk-nf A-kk-nf var að rífast við vinkonu þess sem hann hafði verið í átökum við. G-kk-nf Ö-kk-nf kvaðst hafa séð stúlkuna rífa af J-kk-þgf A-kk-þgf bjórflösku sem hann hélt á og hann spurt hvort hún ætlaði virkilega að lemja hann með henni. Hefði hún því næst lamið flöskunni beint í andlit J-kk-ef A-kk-ef og andlit hans strax fyllst af blóði. J-kk-nf A-kk-nf hefði hrint stúlkunni frá sér þannig að hún féll í einhvern runna. Einhver læti hefðu orðið í kjölfarið en J-kk-þgf A-kk-þgf síðan fljótlega verið ekið á slysadeild.

Hinn 7. desember 2007 ræddi lögreglan í gegnum síma við T-kk-þf E-kk-þf Ó-kk-þf. Í lögregluskýrslu segir að hann hafi skýrt svo frá að hann hafi verið í partýi ásamt fjölda fólks. Einhverjir strákar hefðu komið þarna að og byrjað með einhver læti við gesti. Hafi þeir ýtt við einhverju fólki og hann skipt sér af því og spurt af hverju þeir væru með þessa stæla. Strákarnir hefðu þá verið með frekari hótanir og m.a. sagst vera úr Garðabæ og þeir gætu kallað eftir aðstoð þaðan. T-kk-nf hafi síðan sagt að hann hafi setið í stól skömmu síðar, en þá hafi einn af þessum strákum sem hafði sig mest í frammi sparkað honum úr stólnum þannig að hann féll aftur fyrir sig og bjór sullaðist yfir hann. Þessi strákur hafi haldið á bjórflösku og ákærða farið til hans og spurt hvað hann væri eiginlega að gera, en strákurinn svarað með hótunum. T-kk-nf hafi svo rétt farið inn til að þurrka af sér bjórinn, en þegar hann kom aftur út hafi hann séð þennan strák blóðugan í framan og gera sig líklegan til að ráðast á ákærðu. T-kk-nf hafi svo sagt að hann hafi skorist inn í það, en þá verið kýldur af þessum strák þannig að hann hlaut glóðarauga á eftir. T-kk-nf kvaðst hafa verið verulega ölvaður og að hann muni þetta ekki í smáatriðum.

Þá var rætt sama dag við Á-kk-þf G-kk-þf K-kk-þf í gegnum síma. Í lögregluskýrslu segir að hann hafi greint frá því að hafa verið í hesthúsateiti ásamt fjölda fólks. Einhverjir strákar hefðu komið þangað óboðnir og byrjað með einhver læti og ýtingar. T-kk-nf hafi setið í stól fyrir utan og þá hefði einn af þessum strákum komið og sparkað í stólinn þannig að T-kk-nf féll og bjór fór yfir hann. Ákærða hefði farið til þessa stráks og spurt hann hvaða læti þetta væru eiginlega í honum, en strákurinn hafi staðið ögrandi fyrir framan hana með bjórflösku. Ákærða hefði svo rifið af honum flöskuna og þá hafi strákurinn spurt hvort hún ætli að slá hann með flöskunni. Á-kk-nf G-kk-nf hefði svo litið undan en heyrt flöskuna brotna og séð svo að strákurinn var allur út í blóði. Félagar stráksins hefðu komið upp að ákærðu og ítrekað hótað henni og sagst ætla að ná í liðsauka úr Garðabæ. Hafi Á-kk-nf G-kk-nf átt fullt í fangi með að koma í veg fyrir að þeir réðust á hana. Einhverjir strákar hefðu síðan ráðist á T-kk-þf og kýlt hann þannig að hann fékk glóðarauga.

II.

Í málinu liggur fyrir vottorð T-kk-ef F-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítalans, dags. 28. júlí 2007. Í vottorðinu kemur fram að J-kk-nf A-kk-nf leitaði á slysa- og bráðadeild hinn 7. júlí 2007 rétt fyrir kl. 3 um nóttina vegna áverka sem hann hefði fengið tæpri klukkustund áður. Kvaðst hann hafa verið sleginn með glerflösku í andlitið sem brotnaði og skar hann nokkuð í andliti.

Við skoðun hafi hann verið með skurð á nefi, nánast S-laga, heldur vinstra megin á nefinu, sem byrji nokkuð hátt á nefbryggjunni og liggi síðan S-laga niður á vinstri nasavæng. Þetta hafi náð vel í gegnum húðina en ekki niður í nefbrjóskið. Á vinstri efri vör hafi einnig verið tveir skurðir. Annar aðeins ofar, stjörnulaga, rétt neðan við vinstri nös. Þetta hafi verið tiltölulega litlir skurðir. Á enni hafi verið 2 grunnir skurðir hver ofan við annan og hægra megin á enni hafi verið sár, nánast eins og hringur, u.þ.b. 2 mm í þvermál, eins og það hafi skorist þar smá biti úr húðinni.

Einnig segir í vottorðinu að sárið á nefinu hafi verið saumað með samtals tíu sporum. Í hvort sár á efri vör hafi farið 3-4 spor. Þá hafi farið 2 spor í dýpra sárið á enninu, en hitt hafi ekki þurft að sauma. Á sárið hægra megin á enni hafi verið sett eitt spor. Ætla megi að þessi sár grói að mestu leyti á 2-3 vikum. Það taki hins vegar 6-12 mánuði fyrir ör að öðlast sitt endanlega útlit. Hætt sé við að það verði af þessu einhver örmyndun, sérstaklega af sárinu á nefinu og hætt sé við að þar geti verið all áberandi ör til frambúðar. Með vottorðinu fylgdu ljósmyndir af áverkum J-kk-ef A-kk-ef.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærða skýrði svo frá að hún og Á-kk-nf G-kk-nf hefðu tekið eftir T-kk-þgf sitjandi í stól fyrir utan hesthúsið og einhverjir strákar verið að tala við hann. Hún hefði spurt hvað væri í gangi og einn af strákunum sagt að þeim kæmi það ekki við, þeir væru komnir úr Garðabæ og ætluðu að láta lemja þau öll. Hún hefði sagt honum að láta ekki svona. Svo hefðu þau farið inn og aftur út, bak við húsið, og setið þar. Strákarnir hefðu komið aftur, en þau hefðu haldið að þetta væri allt búið og ekkert meira yrði gert. T-kk-nf hefði setið í stól og Á-kk-nf G-kk-nf staðið við hlið hans og hún verið fyrir aftan þá, setið í grasinu. Einn af strákunum hefði byrjað að æsa sig og hún staðið upp og spurt hvort það væri ekki allt í lagi. Svo hefði strákurinn sparkað í T-kk-þf þannig að hann flaug aftur fyrir sig. Strákurinn hefði sagt við hana: „Skiptu þér ekki af þarna druslan þín.“ Hún kvaðst hafa spurt hvað hann ætlaði að gera við þessa tómu bjórflösku. Þá hefði hann spurt hvað henni komi það við og hún þá tekið í flöskuna. Við það hafi komið til einhverra orðaskipta milli þeirra og hann komið í áttina að henni. Hún kvaðst hafa lyft hendinni og ekki vitað hvað gengi á, en hann hafi verið blindfullur. Við það hafi flaskan brotnað. Hún kvaðst hafa séð flöskuna rekast í ennið á honum og hann grípa um andlitið. Allt hafi verið í blóði. Hann hafi verið blóðugur á höndunum og spýtt út úr sér blóði sem fór á bol hennar. Vinur stráksins hafi hlaupið inn og náð í þurrkur og strákurinn verið að þurrkað sér og sagt: „Er ekki í lagi með þig mellan þín.“ Hún hefði bakkað og beðist fyrirgefningar og sagt að þetta hafi ekki átt að gerast. Strákarnir hefðu hópast að henni og Á-kk-nf G-kk-nf verið fyrir framan hana. P-kk-nf vinur hennar hafi svo komið. Þeir hefðu varið hana þannig að hún yrði ekki „lamin í klessu“. Þau hefðu verið komin í einhvern runna og hún endurtekið: „Fyrirgefðu.“ Strákarnir hefðu sagt að þeir ætluðu að kæra hana og „þetta væri bara búið fyrir hana“ og hún væri dauð. Þá hefðu allt í einu byrjað slagsmál og strákarnir ekki hætt. Við það hefði P-kk-nf, vinur ákærðu, kýlt J-kk-þf A-kk-þf og hann bakkað. Það hefðu verið hópslagsmál í runnanum. Allt í einu hafi J-kk-nf A-kk-nf kýlt T-kk-þf sem datt. Ákærða kvaðst hafa hlaupið í burtu og strákarnir hlaupið á eftir henni og J-kk-nf A-kk-nf hefði hrint henni þannig að hún datt aftur fyrir sig á hnakkann. Hún hefði svo snúið sér við og strákarnir þá verið komnir upp í bíl og farið.

Nánar um ástæðu þess að hún hafi sett fyrir sig hendina sagði ákærða að J-kk-nf A-kk-nf hefði vaðið að henni og hún hugsað að hann væri blindfullur. Hún hefði sett höndina fram fyrir andlit sitt og varið sig. Hún hafi ekki vitað hvað var að gerast og séð að flaskan fór í enni hans og brotnaði. Þegar ákærða var innt eftir því hvernig J-kk-nf A-kk-nf hefði vaðið að henni, hvort hann hefði komið hlaupandi að henni eða gert sig líklegan til að slá hana, sagði hún: „Eitthvað var það sko. Hann kom bara hérna og ég bara lyfti upp þannig að höndin fór og hann kom bara. Óð að mér.“ Hún sagði að þau hefðu verið á móti hvort öðru og þetta gerst svo hratt. Hún kvaðst ekkert hafa vitað hverju hún ætti von á og því varið sig. Hún kvaðst ekki hafa slegið til J-kk-ef A-kk-ef með flöskunni. Nánar aðspurð af verjanda sínum kvaðst hún hafa verið að verjast höggi frá J-kk-þgf A-kk-þgf. Henni hefði fundist hann gera sig líklegan til að ráðast á hana. Hann hefði lent á flöskunni með ennið. Innt eftir skýringum á áverkum J-kk-ef A-kk-ef kvaðst hún telja að þeir væru til komnir í slagsmálum sem hann hefði lent í eftir á eða þegar hann dró glerbrotin yfir andlitið. Ákærða greindi frá því að hún hefði eftir atvik þetta fengið líflátshótanir. Hún gat ekki sagt nánari deili á vini hennar P-kk-ef, annað en að hann sé kallaður P-kk-nf K.

Um áfengisneyslu sína umrædda nótt sagði ákærða að hún hefði drukkið freyðivín með vinkonum sínum um klukkan 9 eða 10 um kvöldið, en ekki meira áfengi en það.

Vitnið J-kk-nf A-kk-nf J-kk-nf sagði að vinur hans, A-kk-nf M-kk-nf, hefði boðið honum í umrætt samkvæmi. Hann sagði að þetta hefði byrjað með einhverjum látum milli sín, vinar hans og einhvers stráks. Það hefðu verið stimpingar milli þeirra og rifrildi. Ákærða hefði komið og blandað sér í þetta og sagst ætla að lemja hann með flöskunni. Hann hefði ekki trúað því að hún myndi gera það, en áður en hann vissi hafi hún lamið hann með flöskunni. Vitnið kvaðst hafa farið og þurrkað sér í framan. Þá sagði hann að rosaleg læti hefðu verið eftir þetta. Vitnið sagði jafnframt að umrædd flaska hafi verið bjórflaskan hans, en hún hafi verið nánast tóm. Ákærða hefði tekið af honum flöskuna og hann spurt hvað hún ætlaði að gera við hana. Hann kvaðst ekki muna nákvæmlega hvað ákærða hafi sagt en hún hafi lamið hann í andlitið með flöskunni. Hún hefði staðið beint fyrir framan hann.

Vitnið var inntur eftir því hvort hann hefði ógnað ákærðu og svaraði hann því til að hann hefði ýtt henni burt frá sér þegar hún sló hann í andlitið, en ekki áður en hún hafi slegið hann. Vitnið sagði að hann hefði svo farið inn og þurrkað sér. Er hann kom út hafi verið mikil læti og hann lent í slagsmálum við sama strák og þeir voru að rífast við. Einhver hefði komið aftan að honum og kýlt hann aftan á hnakkann. Eftir þetta hefði hann hlaupið ásamt félögum sínum inn í bíl og farið á slysadeild. Vitnið kvaðst ekki hafa fengið annað högg í andlitið.

Þegar borin var undir vitnið frásögn ákærðu, um að hann hafi gert sig líklegan til að ráðast á hana og hún sett upp hendina til að verja sig, kvaðst hann aðeins hafa staðið fyrir framan hana og spurt hvort hún ætlaði að slá hann með flöskunni. Þetta hefði verið beint högg frá henni.

Vitnið sagði að hann væri enn með ör í andliti eftir árás ákærðu. Vitnið játaði að hann hefði sparkað í vin ákærðu sem sat í stól. Vitnið taldi útilokað að hann hefði skorið sig sjálfur þegar hann þurrkaði sér í framan. Þá kannaðist vitnið ekki við að haft hafi verið í hótunum við ákærðu, en hann hefði sjálfur fengið hótanir.

Vitnið kvaðst hafa verið búinn að drekka þrjá bjóra og hann verið með vit í kollinum eins og hann orðaði það.

Vitnið H-kk-nf H-kk-nf sagði að hann hefði farið ásamt J-kk-þgf A-kk-þgf, vini sínum, og fleirum í partý, en A-kk-nf vinur þeirra hafi verið þar og beðið þá um að koma. Þar hefði komið til einhverra orðaskipta milli manna og vitnið séð ákærðu og J-kk-þf A-kk-þf rífast. Vitnið kvaðst hafa séð ákærðu taka bjórflösku af J-kk-þgf A-kk-þgf, en hann hafi spurt hvort hún ætlaði að slá hann og hún gert það. Vitnið sagði að það hefðu svo komið upp mikil læti þarna og þeir farið á endanum. Vitnið kvaðst ekki hafa tekið þátt í slagsmálum sem þarna voru. Þá sagði vitnið að hann hefði staðið við hliðina á J-kk-þgf A-kk-þgf þegar ákærða sló hann með flöskunni. Fram kom hjá vitninu að ákærða hefði reitt flöskuna til höggs og slegið henni. Flaskan hefði lent í andliti J-kk-ef A-kk-ef og það hefði fossblætt úr honum. Um það hvort J-kk-nf A-kk-nf hafi ógnað ákærðu eða gert sig líklegan til að ráðast á hana, áður en hún sló hann, svaraði vitnið neitandi. Þá sagði vitnið að það væri ekki rétt sem ákærða heldur fram að hún hafi rétt upp hendina til að verja sig. Vitnið kvaðst hafa drukkið 3-4 bjóra, en hann hefði ekki fundið fyrir miklum áfengisáhrifum.

Vitnið Á-kk-nf S-kk-nf T-kk-nf, greindi frá því að J-kk-nf A-kk-nf, félagi hans, hafi verið að rífast við einhvern og stúlka komið, rifið af honum bjórflösku og „smallað“ henni í andlitið á honum. Vitnið kvaðst hafa litið við einmitt þegar þetta hafi átt sér stað og séð hana rífa af honum flöskuna. J-kk-nf A-kk-nf hefði spurt eitthvað á þá leið hvað hún ætlaði að gera. Hún hefði svo „smallað“ flöskunni á andliti hans. Hann hefði ýtt henni í burtu, litið til vitnisins og verið alblóðugur í andliti. Svo hefðu brotist út slagsmál. Vitnið kvaðst hafa ekið J-kk-þgf A-kk-þgf á slysadeild. Þá kvaðst vitnið hafa verið í 3-4 metra fjarlægð er hann hafi séð stúlkuna rífa flöskuna af J-kk-þgf A-kk-þgf og hann hefði séð höggið. Borið var undir vitnið lögregluskýrsla frá 29. nóvember 2007, sem fyrir liggur í málinu vegna símtals lögreglu við vitnið, en í henni kemur að vitnið hafi sagt að hann hefði heyrt öskur og „þá snúið sér við og séð hvar J-kk-nf A-kk-nf var allur alblóðugur í andlitinu ... Á-kk-nf sagðist því ekki hafa séð þegar J-kk-nf fékk flöskuna í andlitið.“ Vitnið kvaðst fullviss um að hann hefði séð það sem hann lýsti fyrir dómi og hann sagðist ekki muna eftir þessu símtali við lögregluna, en langt væri um liðið.

Vitnið G-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf, vinur J-kk-ef A-kk-ef, greindi frá því að hafa séð ákærðu tala við J-kk-þf A-kk-þf og að hún hefði tekið flösku af honum. J-kk-nf A-kk-nf hefði spurt hvort hún ætlaði að lemja hann í andlitið og þá hafi hún gert það. Vitnið kvaðst hafa staðið við hliðina á J-kk-þgf A-kk-þgf er þetta gerðist. Um það hvort J-kk-nf A-kk-nf hafi ógnað ákærðu eða gert sig líklegan til að ráðast á hana sagði vitnið að J-kk-nf A-kk-nf hefði ekki gert sig líklegan til að ráðast á hana, en þau hefðu eitthvað verið að öskra á hvort annað. Þegar vitnið var inntur eftir því nákvæmlega hvar hann hefði staðið sagði vitnið að hann hefði verið 2-3 metrum frá og sagði svo að hann muni ekki hvort hann hafi horft á J-kk-þf A-kk-þf vera laminn, en hann hefði séð hann blóðugan í framan. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis. Aðspurður um ástæðu þess að ósamræmi væri í framburði hans hjá lögreglu og fyrir dómi sagði hann að það væri langt um liðið frá atvikum.

Vitnið T-kk-nf E-kk-nf Ó-kk-nf, vinur ákærðu, sagði að einhverjir strákar úr Garðabæ hefðu komið í samkvæmið og verið með læti. Vitnið kvaðst hafa setið á bak við húsið er honum hafi verið sparkað niður. Hann hefði þá farið inn í húsið og svo komið aftur út. Vitnið sagði að ákærða hefði tekið flösku af J-kk-þgf A-kk-þgf sem hafi spurt hvað hún ætlaði að gera við flöskuna, en hann hafi ætlað að ýta henni „eða eitthvað svoleiðis“ og hún sett hendina út. Nánar inntur eftir því hvernig ákærða hefði tekið flöskuna og hvað gerðist eftir það sagði vitnið að það hefðu brotist út slagsmál og hann verið kýldur. Hann hefði ekki séð með hvaða hætti flaskan lenti í andlitinu á J-kk-þgf A-kk-þgf, en hann hafi séð hann blóðugan. Vitnið sagði að honum hefði sýnst að þetta hafi verið vörn hjá ákærðu. Aðspurður hvort flaskan hafi þá farið í andlitið á J-kk-þgf A-kk-þgf þegar ákærða setti út hendina sagðist vitnið ekki hafa séð þetta almennilega. Þá kvaðst hann ekki hafa séð ákærðu taka flöskuna af J-kk-þgf A-kk-þgf. Þegar vitnið var inntur eftir því af verjanda ákærðu af hverju hann hafi talið að hún hafi verið að verja sig sagði hann að J-kk-nf A-kk-nf hafi verið að ýta henni, eða verið að reyna það, og kallað hana druslu. Vitnið sagðist hafa verið búinn að drekka 8-9 bjóra og verið vel í því eins og hann orðaði það.

Vitnið Á-kk-nf G-kk-nf K-kk-nf, vinur ákærðu, skýrði frá því að hann hefði verið í samkvæmi og nokkrir strákar komið sem hafi verið með eitthvað vesen. Vitnið kvaðst hafa farið afsíðis, á bak við húsið. Strákarnir hefðu komið þangað og einn þeirra sparkað í T-kk-þf sem hafi setið í stól þannig að hann datt niður. Strákarnir hefðu svo horfið í smá stund og komið til baka með „einhvern ógeðslegan svip í augunum“ og flösku í hendinni, en J-kk-nf A-kk-nf hefði haldið á henni eins og barefli. Vitnið sagði að hann hefði séð ákærðu hlaupa að J-kk-þgf A-kk-þgf og rífa af honum flöskuna. Vitnið kvaðst hafa verið að sinna T-kk-þgf og reynt að koma honum í burtu svo hann fengi ekki flöskuna í andlitið. Vitnið hafi því ekki séð þegar flaskan brotnaði. Hann hefði hins vegar spurt alla hvort ákærða hefði lamið J-kk-þf A-kk-þf með flöskunni í andlitið og honum sagt að hún hafi verið að verja sig, en J-kk-nf A-kk-nf hafi reynt að kýla hana og hún lagt flöskuna fyrir sig. Vitnið lýsti því að hann og tveir aðrir félagar hans hefðu þurft að halda strákunum frá ákærðu og þeir hótað henni öllu illu. Slagsmál hefðu brotist út og strákarnir rokið burt. Vitnið kvaðst hafa verið búinn að drekka um þrjá bjóra. Þá sagði vitnið að J-kk-nf A-kk-nf hefði þurrkað framan úr sér og glerbrot verið í andliti hans.

Vitnið T-kk-nf F-kk-nf læknir staðfesti vottorð sem fyrir liggur í málinu. Vitnið sagði að áverkar þeir sem J-kk-nf A-kk-nf var með geti fyllilega samrýmst því að hann hafi fengið högg í andlitið með flösku sem brotnar. Við það að flaskan fari í ennið geti komið sár og brotin svo skorist niður nefið og á vörina. Taldi vitnið ólíklegt að áverkar J-kk-ef A-kk-ef séu eftir hnefahögg. Þá taldi vitnið að á nefinu geti orðið talsvert áberandi ör, en það sé eitthvað sem tíminn leiði í ljós. Það taki yfirleitt um 6-12 mánuði að jafna sig og hugsanlega eitthvað lengur.

Vitnið Þ-kk-nf G-kk-nf Þ-kk-nf rannsóknarlögreglumaður útskýrði hvernig skýrslutökur fóru fram hjá lögreglu. Hann sagði að fjölmargar skýrslur væru teknar í gegnum síma. Þá væri byrjað á því að kynna viðkomandi vitnaskylduna og vitnaábyrgðina. Svo væru upplýsingar teknar niður og þær svo lesnar upp. Þetta væri skrifað niður jafnóðum þannig að aðalatriðin komi fram. Í lokin væri vitninu svo sagt að það mætti búast við að vera kallað fyrir dóm og staðfesta skýrsluna. Lögregluskýrslan sjálf væri gerð eftir símtalið.

IV.

Aðdragandi máls þessa er sá að J-kk-nf A-kk-nf kom ásamt félögum sínum í samkvæmi sem haldið var í hesthúsi. Kom þar til stimpinga milli þeirra og vina ákærðu sem ákærða hafði afskipti af. Í máli þessu er óumdeilt að ákærða tók af J-kk-þgf A-kk-þgf bjórflösku sem hann hélt á. Til orðaskipta kom á milli þeirra sem endaði með því að flaskan brotnaði á andliti J-kk-ef A-kk-ef, en þeim ber ekki saman um með hvaða hætti það gerðist. Öll vitni í málinu eru annað hvort vinir ákærðu eða J-kk-ef A-kk-ef.

Framburður ákærðu, um það hvernig flaskan fór í andlit J-kk-ef A-kk-ef, hefur verið nokkuð á reiki og dregur það úr trúverðugleika frásagnar hennar um að hún hafi verið að verjast árás frá J-kk-þgf A-kk-þgf eða að þetta hafi verið óhappatilvik. Hjá lögreglu kvaðst hún hafa haldið á flöskunni og lyft hendinni til að verjast höggi frá J-kk-þgf A-kk-þgf. Þetta hafi hún gert í sjálfsvörn, en það hafi verið ósjálfráð viðbrögð hennar að lyfta hendinni þegar hann hafi ætlað að kýla hana. Fyrir dómi lýsti hún sjálf atvikum hins vegar þannig að hann hafi komið í áttina að henni, eða vaðið að henni. Þegar hún var innt eftir því hvernig hann hefði nálgast hana, hvort hann hefði hlaupið að henni eða gert sig líklegan til að slá hana, var framburður hennar mjög óskýr, en hún svaraði á þá leið að „eitthvað var það sko“ og „hann kom bara“. Nánar aðspurð af verjanda sínum kvaðst hún svo hafa verið að verjast höggi frá J-kk-þgf A-kk-þgf. Hún hefði lyft upp hendinni og haldið henni kyrri og J-kk-nf A-kk-nf lent á flöskunni með ennið. Við munnlegan málflutning málsins var því haldið fram af hálfu ákærðu að þetta hafi verið óhappatilvik. Frásögn ákærðu um að flaskan hafi brotnað við það að J-kk-nf A-kk-nf hafi rekið andlitið í flöskuna þar sem hún hafi haldið henni kyrri fyrir framan sig er með nokkrum ólíkindablæ og ekki í samræmi við framburð vitna.

J-kk-nf A-kk-nf hefur lýst því að ákærða hafi tekið af honum bjórflösku sem hann hélt á og hann hafi spurt hvað hún ætlaði að gera við flöskuna. Hún hafi svarað einhverju til og svo slegið hann í andlitið. J-kk-nf A-kk-nf neitaði því að hafa ógnað henni. Framburður J-kk-ef A-kk-ef er í samræmi við staðfastan og skýran vitnisburð H-kk-ef. Vitnið hefur borið um það hjá lögreglu og fyrir dómi að ákærða hafi tekið flöskuna af J-kk-þgf A-kk-þgf, sem spurði hvort hún ætlaði að slá hann, og hún þá slegið flöskunni í hann. Jafnframt hefur vitnið sagt að J-kk-nf A-kk-nf hefði ekki ógnað ákærðu.

Vitnið Á-kk-nf S-kk-nf fullyrti fyrir dómi að hann hefði séð ákærðu „smalla“ flöskunni í andlit J-kk-ef A-kk-ef. Í lögregluskýrslu kemur hins vegar fram að hann hafi sagt í símtali við lögreglu að hann hefði ekki séð höggið. Þegar vitnið var inntur eftir þessu ósamræmi í framburði hans kvaðst hann ekki muna eftir þessu símtali, en það verður að teljast með nokkrum ólíkindum að hann skuli ekki muna eftir því. Það er hins vegar varhugavert að draga of miklar ályktanir af þessu í ljósi þess að lögregluskýrslan um samtalið er ekki staðfest af vitninu og langt er um liðið eins og hann benti á.

Vitnið G-kk-nf Ö-kk-nf sagði hjá lögreglu að hann hefði séð ákærðu lemja flöskunni í andlit J-kk-ef A-kk-ef. Vitnisburður hans fyrir dómi var hins vegar ekki eins afdráttarlaus og hjá lögreglu um það hvort hann hefði séð ákærðu slá J-kk-þf A-kk-þf, en það kann að skýrast af því hversu langt er um liðið.

Fram kom hjá vitninu Á-kk-þgf G-kk-þgf að hann hefði ekki séð hvað gerðist þegar flaskan fór í andlit J-kk-ef A-kk-ef, en hann var að sinna félaga sínum, T-kk-þgf E-kk-þgf. T-kk-nf E-kk-nf kvaðst heldur ekki hafa séð höggið og var framburður hans um að J-kk-nf A-kk-nf hafi ætlað að ýta við ákærðu „eða eitthvað“ mjög óskýr, en hann var undir miklum áfengisáhrifum umrædda nótt. Hefur þetta óhjákvæmilega áhrif á mat á sönnunargildi framburður hans og verður ekki á þessu byggt. Þá verður að líta til þess að samkvæmt því sem fram hefur komið um atvik hefur hann varla verið í aðstöðu til að sjá aðdraganda þess að flaskan fór í andlit J-kk-ef A-kk-ef.

Að öllu þessu virtu er ekki fallist á að um óhappatilvik hafi verið að ræða og telur dómurinn að það sé hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi slegið J-kk-þf A-kk-þf með þeim hætti sem lýst er í ákæru. Þá er ekki hægt að líta svo á að háttsemi ákærðu sé refsilaus þar sem hún helgist af neyðarvörn, enda ekkert komið fram um að J-kk-nf A-kk-nf hafi gert nokkuð sem gaf tilefni til þess að ákærða þurfti að bregðast við á þann hátt sem hún gerði.

Ákærða heldur því fram að áverkar J-kk-ef A-kk-ef séu ekki af hennar völdum þar sem hann hafi dregið glerbrotin yfir andlitið og einnig hafi hann lent í átökum eftir að flaskan brotnaði á andliti hans. Lýsing ákærðu um að J-kk-nf A-kk-nf hafi sjálfur valdið áverkunum með því að nudda glerbrotum yfir andlit sitt er fráleit og ekki í samræmi við framburð vitna. Þá hefur ekkert komið fram sem styður það að hann hafi fengið áverka í andlit í slagsmálum. Enn fremur ber að líta til þess að T-kk-nf F-kk-nf læknir greindi frá því fyrir dómi að það sé mjög ólíklegt að áverkarnir séu eftir hnefahögg og að áverkarnir samrýmist fyllilega verknaðarlýsingu í ákæru málsins. Er því sannað að áverkar þeir sem lýst er í ákæru séu af völdum ákærðu. Varðar verknaður ákærðu við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum.

V.

Ákærða er fædd í september 1989. Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að hún var 17 ára er hún framdi brot sitt. Samkvæmt sakavottorði hennar hefur hún ekki áður gerst brotleg við almenn hegningarlög. Til refsiþyngingar horfir að hún sló mann í höfuðið með flösku sem brotnaði. Var atlaga ákærðu hættuleg og hlutust af henni margvíslegir skurðir þannig að sauma þurfti 19 spor í andlit hans. Ber hann lýti í andliti vegna þessa. Þótt það sé ámælisvert að hann hafi sparkað í vin ákærðu þykir það ekki réttlæta háttsemi hennar. Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði, en rétt er að binda refsingu skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

VI.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærðu til að greiða sakarkostnað, sem er samtals 246.304 krónur. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða áfallinn kostnað vegna læknisvottorðs, 23.200 krónur. Þá verður þóknun verjanda ákveðin 223.104 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Við ákvörðun þóknunar verjanda hefur verið tekið tillit til vinnu á rannsóknarstigi.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærða, E-kvk-nf F-kvk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 246.304 krónur í sakarkostnað, þar með talin 223.104 króna þóknun skipaðs verjanda ákærðu, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf