E-6416/2009

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar um frávísunarkröfu stefnda föstudaginn 5. febrúar sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af T-x-x H-x-x Z-x-x, kt. 000000-0000, Engjaseli 87, Reykjavík, með stefnu, birtri 27. apríl 2009, á hendur S-kk-þgf G-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lindarbraut 13, Seltjarnarnesi.

Dómkröfur stefnanda eru þær, að stefnda verði gert að greiða stefnanda kr. 1.832.207, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af kr. 418.006 frá 01.07. 2007 til 01.08. 2007, af kr. 785.120 frá 01.08. 2007 til 01.09. 2007, af kr. 1.058.202 frá 01.09. 2007 til 01.10. 2007, af kr. 1.407.878 frá 01.10. 2007 til 01.11. 2007, af kr. 1.832.207 frá 01.11. 2007 til greiðsludags, að teknu tilliti til innborgunar að fjárhæð kr. 660.000, sem greidd var hinn 31.10. 2007 kr. 660.000. Þá er krafizt málskostnaðar að mati dómsins, auk virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega, að málinu verði vísað frá dómi, til vara, að stefndi verði sýknaður af kröfu stefnanda og til þrautavara, að krafa stefnanda verði stórlega lækkuð. Loks krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda að mati dómsins.

Málavextir

Málavextir eru þeir, að stefnandi réð sig til starfa hjá stefnda við bílasprautun og starfaði þar frá júnímánuði 2007 og fram í október sama ár.

Stefnandi kveður stefnda hafa greitt sér laun, sem hafi verið lægri en lágmarkstaxti kjarasamnings Samiðnar og Samtaka atvinnulífsins, sem hafi verið í gildi á þeim tíma, sem stefnandi starfaði hjá stefnda. Lýtur krafa stefnanda að leiðréttingu á tímakaupi, yfirvinnukaupi og orlofi, auk desemberuppbótar og orlofsuppbótar.

III

Málsástæður stefnanda

Stefnandi kveðst hafa verið starfsmaður hjá stefnda frá júní 2007 til október 2007. Krafa hans sé komin til af því, að stefndi hafi greitt honum laun, sem hafi verið lægri en lágmarkstaxti kjarasamnings Samiðnar og Samtaka atvinnulífsins, sem í gildi hafi verið á þeim tíma, er stefnandi starfaði hjá stefnda. Stefnandi krefjist þannig leiðréttingar á tímakaupi, yfirvinnukaupi og orlofi. Þá hafi stefnandi ekki fengið greidda desemberuppbót og orlofsuppbót.

Krafa stefnanda miðist við tímakaup kr. 1.178, í stað kr. 850, eins og hann hafi fengið greitt fyrir, og kr. 2.121 fyrir yfirvinnu, í stað kr. 1.530, eins og hann hafi fengið greitt fyrir. Þá eigi orlofsgreiðsla að nema 11.11% af greiddum launum í stað 10,17%, í samræmi við gildandi kjarasamning, og nemi sú fjárhæð kr. 179.973. Þá nemi vangreidd desemberuppbót kr. 20.436 og orlofsuppbót kr. 11.880. Krafan sundurliðist svo, en jafnframt sé vísað um sundurliðun hennar til dskj. nr. 11, þar sem fram komi nánari sundurliðun eftir mánuðum í greidd laun og vangreidd laun, svo og útreikningur á orlofi og orlofs- og desemberuppbót.

Nr. Útgáfudagur Gjalddagi Fjárhæð

1. 30.06. 2007 01.07. 2007 235.600

2. 30.06. 2007 01.07. 2007 182.406

3. 31.07. 2007 01.08. 2007 193.192

4. 31.07. 2007 01.08. 2007 173.922

5. 31.08. 2007 01.09. 2007 196.726

6. 31.08. 2007 01.09. 2007 76.356

7. 30.09. 2007 01.10. 2007 188.480

8. 30.09. 2007 01.10. 2007 161.196

9. 31.10. 2007 01.11. 2007 212.040

10. 31.10. 2007 01.11. 2007 20.436

11. 31.10. 2007 01.11. 2007 11.880

12. 31.10. 2007 01.11. 2007 179.973

Samtals sé stefnufjárhæðin kr. 1.832.207. Inn á skuldina hafi verið greidd innborgun 31.10. 2007 kr. 660.000, og verði tekið tillit til hennar við uppgjör kröfunnar. Eftirstöðvar skuldarinnar hafi ekki fengizt greiddar, þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Stefnandi vísi til meginreglu vinnu-, kröfu- og samningaréttar um, að laun beri að greiða í samræmi við umsamda launataxta samkvæmt gildandi kjarasamningi. Vísist um réttindi stefnanda til kjarasamnings Samiðnar og Samtaka atvinnulífsins. Jafnframt vísi stefnandi til laga nr. 55/1980 um starfskjör launafólks o.fl., aðallega 1. gr. laga nr. 28/1930 um greiðslu verkkaups, laga nr. 30/1987 um orlof, aðallega 1.,7. og 8. gr., og laga nr. 19/1979 um rétt launafólks til uppsagnarfrests o.fl. Byggt sé á því, að stefndi hafi vanefnt bindandi ráðningarsamning við stefnanda með því að greiða ekki laun í samræmi við gildandi kjarasamning og uppfylla ekki aðrar samningsskyldur sínar. Samkvæmt framangreindum réttarheimildum og samningum sé greiðsluskylda stefnda ótvíræð. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styðji stefnandi við reglur III. kafla laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, með síðari breytingum. Krafan um málskostnað styðjist við XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun sé reist á lögum númer nr. 50/1988. Stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur og beri honum því nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefndu. Varðandi varnarþing vísist til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður stefnda

Aðalkrafa stefnda er sú, að málinu verði vísað frá dómi og er sá þáttur málsins einungis hér til úrlausnar.

Frávísunarkröfu sína kveðst stefnandi byggja á 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Séu kröfur stefnanda vanreifaðar, þar sem ekki sé sýnt fram á, hvernig krafa hans um greiðslu lágmarkstaxta sé til komin. Þá sé óljóst, hvort krafa stefnanda taki til þess, að hann hafi engin laun fengið, eða hvort byggt sé á því, að hann hafi fengið vanreiknuð laun. Enn fremur taki krafa hans aðeins til greiðslu daglauna og yfirvinnulauna, en geri á engan hátt grein fyrir staðgreiðslu skatta, greiðslum í lífeyrissjóð og fleira.

IV

Forsendur og niðurstaða

Málavaxtalýsing er af skornum skammti í stefnu.

Krafa stefnanda er sundurliðuð í stefnu eftir dagsetningum, án þess að fram komi, hvernig þær fjárhæðir eru til komnar, en jafnframt er vísað til nánari sundurliðunar til dskj. nr. 11. Á því blaði eru annars vegar reiknuð út dagvinnu- og yfirvinnulaun stefnanda, eins og hann kveðst, í stefnu, hafa fengið greidd, og hins vegar eins og hann telur rétt laun vera, og þá væntanlega samkvæmt lágmarkstaxta kjarasamnings Samiðnar og Samtaka atvinnulífsins, auk orlofslauna, orlofsuppbótar og desemberuppbótar. Af kröfugerð stefnanda verður ekki ráðið, að hann hafi fengið greidd laun, að frátöldum kr. 660.000, greiddum 31. október 2007, sem stefnandi kveðst munu taka tillit til við uppgjör kröfunnar. Er kröfugerð hans þannig ekki í samræmi við kröfulýsinguna. Málatilbúnaður stefnanda er þannig villandi, misvísandi og ruglingslegur og uppfyllir ekki skilyrði 80. gr. laga nr. 91/1991 um skýrleika. Ber því að vísa málinu frá dómi. Eftir þessari niðurstöðu ber stefnanda að greiða stefnda málskostnað, sem þykir eftir atvikum hæfilega ákveðinn kr. 120.000.

S-kvk-nf Ó-kvk-nf héraðsdómari kvað upp úrskurðinn.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Málinu er vísað frá dómi.

Stefnandi, T-x-x H-x-x Z-x-x, greiði stefnda, S-kk-þgf G-kk-þgf G-kk-þgf, kr. 120.000 í málskostnað.