S-477/2006

Mál þetta, sem þingfest var í dag og dómtekið samdægurs, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, á hendur T-x-x L-x-x H-x-x, kt. 000000-0000, með lögheimili í Danmörku, dagsettri 13. júlí 2006

,,fyrir umferðarlagabrot og gripdeild,

I.

með því að hafa þriðjudaginn 24. janúar 2006 ekið bifreiðinni PS 073 sviptur ökurétti frá Hoftúnum í Staðarssveit, yfir Fróðárheiði um Útnesveg til Ólafsvíkur að bensínsölu Skeljungs þar í bæ og dælt á bifreiðina eldsneyti að verðmæti kr. 4.461.- og ekið brott án þess að greiða fyrir eldsneytið, norður Ólafsbraut og vestur Ennisbraut áleiðis til Hellissands, þar sem lögreglan hafði afskipti af ákærða við Hraðbúð Esso á Hellissandi.

Ákæruvaldið segir þessa háttsemi ákærða varða við 245. gr. almennra hegningalaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 2. júlí 2006 ekið bifreiðinni UD-581, sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,03‰ og í þvagi 1,47‰), austur Laugarvatnsveg frá Laugarvatni að Gullfossi og síðan vestur Laugarvatnsveg uns bifreiðin hafnaði utan vegar og valt, skammt sunnan Neðri_Dals í Biskupstungum, þar sem ákærði ásamt samferðarfólki ýtti bifreiðinni aftur á hjólin og ákærði ók áfram sem leið lá aftur á Laugarvatn.

Ákæruvaldið segir þessa háttsemi ákærða varða við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 44/1993, lög nr. 57/1997, lög nr. 23/1998, lög nr. 132/2003 og lög nr. 84/2004.

Þá gerir Á-kk-nf J-kk-nf Þ-kk-nf, kt. 000000-0000, rekstraraðili bensínsölu Skeljungs í Ólafsvík kröfu um að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð kr. 4.461.- vegna ákæruliðar I.“

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og játaði brot sín. Með málið var farið samkvæmt ákvæðum 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði framdi brot þau sem greinir í ákærum og þau eru réttilega færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann undir viðurlagaákvörðun 19. apríl 2004, þar sem honum var gert að greiða 145.000 króna sekt fyrir ölvunarakstur og akstur án ökuréttinda og hann sviptur ökurétti í 10 mánuði frá 19. apríl 2004. Ákærði gekkst undir viðurlagaákvörðun 8. júní 2005 fyrir ölvunarakstur og var sviptur ökurétti í tvö ár frá 8. júní 2005. Ákærði hlaut 45 daga fangelsisdóm skilorðsbundinn í tvö ár, 5. október 2005, fyrir brot gegn 244. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga. Ákærða var gert að greiða 60.000 króna sekt fyrir að aka sviptur ökurétti 14. október 2005. Þá hlaut hann 45 daga fangelsisdóm skilorðsbundinn í tvö ár, fyrir þjófnað og að aka sviptur ökurétti, 25. nóvember 2005. Loks var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi, þar af 5 mánuði skilorðsbundna til þriggja ára, og sviptur ökurétti ævilangt með dómi 24. febrúar sl. Var ákærða þar gerð refsing fyrir mörg brot, þar af fyrir að hafa fjórtán sinnum ekið sviptur ökurétti, tvö ölvunarakstursbrot, tvö hraðakstursbrot, tvo nytjastuldi, þrjá þjófnaði, eignaspjöll og brot gegn 1. mgr. 4. gr. og 1. mgr. 10. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Vísað var til 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 við ákvörðun refsingar, svo og til þess að ákærði hefði með háttsemi sinni rofið skilorð dóma sem hann hlaut 5. október 2005 og 25. nóvember 2005 og var skilorð beggja dómanna dæmt upp og ákærða ákvörðuð refsing í einu lagi fyrir öll brotin. Þá var ákærði sviptur ökurétti ævilangt með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þann 30. júní 2006 var ákærði svo dæmdur í níu mánaða fangelsi fyrir að aka sviptur ökurétti, fyrir brot á lögum um ávana-og fíkniefni nr. 65/1974 og gripdeild. Var um hegningarauka að ræða og dómurinn frá 24. febrúar dæmdur með.

Brot ákærða sem ákært er fyrir í máli þessu samkvæmt ákærulið I er framið 24. janúar 2006. Er það brot framið áður en dómar gengu þann 24. febrúar og 30. júní 2006. Ber því að ákvarða refsingu ákærða vegna þessa ákæruliðar sem hegningarauka samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur margítrekað brotið gegn ákvæði 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga með því að aka sviptur ökurétti og hefur honum fimm sinnum áður verið gerð refsing fyrir slíkt brot frá árinu 2004. Þá hefur ákærði áður gerst sekur um auðgunarbrot. Ákærði hefur auk þess frá árinu 2004 þrisvar sinnum verið gerð refsing fyrir ölvunarakstur. Brot ákærða samkvæmt ákærulið II í ákæru framdi ákærði tveimur dögum eftir að dómur gekk í Héraðsdómi Suðurlands 30. júní 2006 þar sem ákærði var dæmdur í níu mánaða fangelsi fyrir gripdeild, akstur sviptur ökurétti og brot á lögum um ávana-og fíkniefni.

Fyrir dóminum í dag játaði ákærði brot sín án undandráttar. Ákærði segist ganga til sálfræðings í heimalandi sínu en engin gögn þar af lútandi hafa verið lögð fyrir dóminn. Sú yfirlýsing hefur þó ekki verið véfengd. Þá verður að líta til þess að með broti ákærða þann 2. júlí sl., var ákærði með tvo farþega í bifreiðinni þegar hann ók henni í frá Laugarvatni og missti stjórn á henni þannig að hún valt utanvega. Í framhaldi reisti ákæri ásamt farþegum bifreiðina við og hélt ákærði akstri sínum áfram þar til hann stöðvaði bifreiðina við Hótel Eddu á Laugarvatni. Ákærði kallaði ekki eftir aðstoð þegar bifreið hans valt þrátt fyrir að hafa haft farsíma meðferðis eins og gögn málsins bera með sér heldur hélt akstrinum áfram. Er þar um einbeittan brotavilja að ræða.

Með hliðsjón af framangreindu og vísan til 71. og 72. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Ákærða var fyrst gerð skilorðsbundin refsing 5. október 2005, aftur 25. nóvember 2005 og loks 24. febrúar 2006. Ákærði hefur ítrekað rofið fyrri skilorð sem honum hefur verið gert að sæta. Ekki þykir því fært að skilorðsbinda refsingu hans nú.

Þá skal ákærði sviptur ökurétti ævilangt.

Með vísan til 165. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað sem er 47.784 krónur og þóknun skipaðs verjanda síns S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns sem þykir hæfilega ákveðin 78.435 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Ákærði greiði Á-kk-þgf J-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. 000000-0000, 4.461 krónu í skaðabætur. Ekki hefur verið gerð krafa um vexti né dráttarvexi af fjárhæðinni.

Mál þetta sótti G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi fyrir hönd ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, T-x-x L-x-x H-x-x, sæti fangelsi í átta mánuði.

Ákærði skal sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði allan sakarkostnað 126.219 krónur.

Ákærði greiði Á-kk-þgf J-kk-þgf Þ-kk-þgf 4.461 krónu í skaðabætur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.