S-489/2009

Mál þetta, sem þingfest var 19. nóvember sl. og dómtekið samdægurs, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 10. október 2009, á hendur S-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Torfufelli 50, Reykjavík,

„fyrir þjófnað

með því að hafa, um hádegisbil þriðjudaginn 2. september 2008 í samvinnu og sameiningu við L-kvk-þf A-kvk-þf, kt. 000000-0000, farið inn í Fjölbrautaskóla Suðurlands á Selfossi og stolið úr anddyri skólans tveimur fartölvum ásamt töskum og bakpoka með skólabókum.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940 en til vara við 245. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Einkaréttarkara.

Í málinu gerir Á-kvk-nf L-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000 kröfu um að ákærða verði gert að greiða kr. 130.000.- í skaðabætur auk vaxta samkvæmt 7. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi, en dráttarvaxta frá 1. nóvember 2008.

Í málinu gerir K-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærða verði gert að greiða kr. 34.397,- í skaðabætur, auk vaxta samkvæmt 7. gr. vaxtalaga frá tjónsegi, en síðan dráttarvexti.“

Ákærði kom fyrir dóminn og játaði brot sín fyrir dóminum. Er játning hans í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann sakfelldur fyrir brot sín en þau eru í ákæru rétt færð til 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um refsiákvörðun og lagaatriði. Sækjandi málsins féll frá einkaréttarkröfu f.h. K-kk-ef J-kk-ef. Ákærði mótmælti bótakröfunni frá Á-kvk-þgf L-kvk-þgf S-kvk-þgf. Um málavexti vísast til ákæruskjals.

Samkvæmt sakavottorði, sem liggur frammi í málinu, á ákærði langan sakaferil að baki frá árinu 2002. Þau brot sem hafa áhrif við ákvörðun refsingar nú er dómur frá 7. október 2005, en þá var ákærði dæmdur í fimm mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára fyrir þjófnað, og dómur frá 20. janúar 2006 en þá var ákærði dæmdur í sex mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára fyrir þjófnað. Brot það sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú, framdi hann 2. september 2008 og rauf hann með því skilorð dómsins frá 20. janúar 2006 en áður hafði ákærði rofið skilorð dómsins frá 7. október 2005. Þá gekkst ákærði undir sátt þann 12. nóvember 2008 fyrir umferðarlagabrot og var gert að greiða 50.000 krónur í sekt auk þess að vera sviptur ökurétti í þrjá mánuði. Þann 6. janúar 2009 var ákærði síðan dæmdur til greiðslu 210.000 króna sektar fyrir að aka undir áhrifum fíkniefna og var sviptur ökurétti í fjórtán mánuði. Þann 2. október 2009 var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára fyrir þjófnaðarbrot og nytjastuld, og þann 28. október 2009 gekkst ákærði undir sátt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og var gert að greiða 90.000 krónur í sekt til ríkissjóðs.

Brot það sem ákærði er sakfelldur fyrir nú framdi hann fyrir sáttina þann 12. nóvember 2008, dóminn 6. janúar 2009, dóminn 2. október sl. og sáttina þann 28. október sl. Verður honum því gerður hegningarauki samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Brot það sem ákærða er gerð refsing fyrir nú var þriðja þjófnaðarbrotið sem hann hafði framið þann 2. september 2008, auk þess sem hann hefur með broti sínu í annað sinn rofið skilorðsdóm. Önnur fjármunabrot framdi ákærði áður en hann varð átján ára og hafa þau því ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú.

Er refsing ákærða með hliðsjón af ofansögðu ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, en með vísan til dómsins frá 2. október sl., þess að ákærði játaði brot sitt greiðlega og þess að rúmt ár er liðið frá því að ákærði framdi brotið, þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún falla niður að þremur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Í málinu gerir Á-kvk-nf L-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærða verði gert með dómi að greiða henni 130.000 krónur í skaðabætur ásamt nánar tilgreindum vöxtum. Ákærði mótmælti kröfunni. Í gögnum málsins kemur fram að F-kvk-nf B-kvk-nf Ó-kvk-nf var eigandi fartölvunnar sem ákærði tók. Bótakrafan er ekki gerð fyrir hennar hönd né skýrt út í ákæru hvernig aðild bótakrefjanda er tilkomin. Þá er bótakrafa vanreifuð og uppfyllir ekki skilyrði 174. gr. laga nr. 88/2008. Ber því að vísa henni frá dómi.

Með vísan til þessa ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sem er þóknun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H. V-kk-ef hdl., 100.000 krónur, auk ferðakostnaðar, 27.490 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts í báðum tilvikum.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, S-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H. V-kk-ef hdl., 100.000 krónur, auk ferðakostnaðar, 27.490 krónur, allt að meðtöldum virðisaukaskatti.

Bótakröfu Á-kvk-ef L-kvk-ef S-kvk-ef er vísað frá dómi.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.