S-298/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 27. júní sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, þann 29. maí 2013, á hendur [A], kt. [...], til heimilis að [...],

„fyrir fíkniefnabrot

I.

með því að hafa á tímabilinu frá mánaðarmótum janúar og febrúar 2013 og fram til 23. febrúar 2013 selt allnokkrum aðilum í umdæmi lögreglustjórans á Selfossi u.þ.b. 30-50 grömm af kannabisefnum, þ.á.m. [sic] að hafa á nefndu tímabili tvisvar selt [B], kt. [...] kannabisefni í neysluskömmtum.

II.

með því að hafa að kvöldi laugardagsins 23. febrúar 2013 í sölu- og dreifingaskyni haft í vörslu sinni 16,54 g af maríhúana í 14 einingum sem ákærði framvísaði til lögreglu eftir að bifreiðin OG-348 sem ákærði var farþegi í umrætt sinn, hafði verið stöðvuð af lögreglu í Suðurhólum á Selfossi.

Teljast brot ákærða samkvæmt báðum ákæruliðum varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrá nr. 24539) samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt G-kk-þgf H-kk-þgf hdl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði fjórum sinnum áður sætt refsingu, í öllum tilvikum sektarrefsingu, þar af þrisvar sinnum fyrir brot gegn ákvæðum laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða og sakaferils hans, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, eru gerð upptæk 16,54 g af maríhúana, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 24539.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sem er þóknun skipaðs verjanda hans, sem er hæfilega ákveðin 70.000 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara,kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, [A], sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Gerð eru upptæk 16,54 g af maríhúana, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 24539.

Ákærði greiði sakarkostnað, 70.000 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef H-kk-ef hdl., að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.