S-296/2013

Mál þetta sem þingfest var þann 26. júní sl., og dómtekið þann 8. júlí sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi þann 29. maí 2013, á hendur [A], kt. [...], til heimilis að [...], [B], kt. [...], til heimilis að [...] og [C], kt. [...], til heimilis að [...].

Þáttur ákærða [C] var klofinn út úr máli þessu í mál nr. S-320/2013, við fyrirtöku máls þessa þann 8. júlí sl. Varðar mál þetta því aðeins þátt ákærðu [A] og [B], en málið er höfðað á hendur þeim ásamt meðákærða [C],

„fyrir þjófnað

með því að hafa að kvöldi laugardagsins 4. ágúst 2012 í samverknaði brotist inn í sumarhús nr. 16 við C-götu í landi Klausturhóla í Grímsnes og Grafningshreppi með því að brjóta rúðu í þvottahúshurð og stela úr sumarhúsinu 3 Macbook fartölvum.

Telst brot ákærða [sic] varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði [B] mætti við þingfestingu málsins þann 26. júní sl. ásamt H-kk-þgf B-kk-þgf hrl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði [B] viðurkenndi þá skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Ákærði [A] mætti við fyrirtöku málsins þann 4. júlí sl., ásamt S-kk-þgf S-kk-þgf hdl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði [A] viðurkenndi þá skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Ákærði [C] hefur ekki mætt fyrir dóminn, og hefur hans þáttur málsins verið klofinn frá máli þessu líkt og áður greinir.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærðu [A] og [B] og þar sem dómurinn taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning þeirra væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að ákæruvaldinu og T-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf hdl., sem mætti fyrir verjendur beggja ákærðu við fyrirtöku málsins þann 8. júlí sl., hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Kom þar fram að ákærði [B] væri nú í meðferð vegna áfengis og/eða vímuefnavanda, og lagði lögmaðurinn fram vottorð því til staðfestingar.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærðu [A] og [B] hafa gerst sekir um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærðu hafa með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða [A] hefur hann þrisvar sinnum áður verið fundinn sekur um refsivert athæfi. Kemur þar fram að ákærði var þann 19 desember 2012 dæmdur fyrir þjófnað, en honum ekki gerð sérstök refsing. Þá var ákærði þann 18. desember 2012 dæmdur fyrir þjófnað og líkamsárás, og honum gert að sæta fangelsi í tólf mánuði, en refsingin var skilorðsbundin til tveggja ára. Brot það sem ákærði er nú ákærður fyrir er framið fyrir uppkvaðningu áðurgreindra dóma og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er það mat dómsins að brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir hefði ekki leitt til þyngri refsingar en ákærða var gert að sæta í síðastgreindum dómi. Verður ákærða [A] því ekki gert sérstök refsing í máli þessu.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða [B] hefur hann einu sinni áður sætt refsingu, en hann var þann 2. desember 2011 dæmdur fyrir rán og honum gert sæta fangelsi í átta mánuði, en refsingin var skilorðsbundin til tveggja ára. Með broti því sem lýst er í ákæru hefur ákærði rofið skilorð dóms þessa og ber að dæma upp framangreinda refsingu og ákveða refsingu í einu lagi sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing ákærða [B] er hæfilega ákveðin fangelsi í níu mánuði. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Ákærði [A] greiði þóknun skipaðs verjanda síns, sem er hæfilega ákveðin 120.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts, auk ferðakostnaðar verjanda sem nemur, 13.920 krónum. Ákærði [B] greiði þóknun skipaðs verjanda síns, sem er hæfilega ákveðin 120.000 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, auk ferðakostnaðar verjanda, sem nemur 13.920 krónum.

S-kvk-nf I-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, [A], er ekki gerð sérstök refsing.

Ákærði, [B], sæti fangelsi í níu mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði [A] greiði sakarkostnað, 120.000 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda hans S-kk-ef S-kk-ef hdl., að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðakostnað verjanda, 13.920 krónur.

Ákærði [B] greiði sakarkostnað, 120.000 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda hans H-kk-ef B-kk-ef hrl., að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðakostnað verjanda, 13.920 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.