S-1354/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 18. mars 2009, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 16. desember 2008 á hendur X, kt. [...], fyrir kynferðisbrot með því að hafa í þrjú skipti, í desember 2007 og janúar 2008, í bifreiðinni [...], sem staðsett var á höfuðborgarsvæðinu, og á ofangreindu heimili sínu haft samræði við A, sem þá var 14 ára gömul, og í eitt skiptið látið hana hafa við sig munnmök.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 40/1992, 4. gr. laga nr. 40/2003 og 11. gr. laga nr. 61/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í ákæru málsins er af hálfu A, kt. [...], krafist skaðabóta að fjárhæð 1.500.000 krónur, auka vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. janúar 2008 til 29. maí 2008, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laganna frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um greiðslu kostnaðar vegna lögmannsaðstoðar.

Ákærði krefst þess aðallega að honum verði ekki gerð refsing. Til vara er krafist vægustu refsingar er lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá er þess aðallega krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að ákærði verið sýknaður af bótakröfu en annars verði hún lækkuð verulega. Verjandi ákærða gerir kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Jafnframt var réttargæslumanni gefinn kostur á að tjá sig vegna bótakröfu í málinu.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í nóvember 1988 og var því 19 ára er hann framdi brot sín. Samkvæmt sakavottorði hans hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að ákærði hefur hreinskilnislega játað brot sín. Þannig hefur hann viðurkennt að hafa þrívegis haft samræði við stúlkuna og eitt sinn munnmök og var honum ljóst að hún var þá 14 ára gömul. Ákærði kveður að þetta hafi verið með vilja stúlkunnar og er sá framburður í samræmi við skýrslu sem stúlkan hefur gefið. Í þinghaldi 18. mars sl. kom fram að þau séu ennþá í samskiptum. Samkvæmt 1. málsl. 202. gr. almennra hegningarlaga, sbr. lög nr. 61/2007, er fortakslaust bann við því að hafa samræði eða önnur kynferðismök við barn yngra en 15 ára. Refsilágmark vegna brota gegn 1. mgr. 202. gr. laga nr. 19/1940 er eins árs fangelsi, en samkvæmt 2. málsl. 202. gr. má lækka refsingu eða láta hana falla niður ef gerandi og þolandi eru á svipuðum aldri og þroskastigi. Ákærði var tæplega fimm árum eldri en stúlkan þegar brotin voru framin og kemur því ekki til álita að lækka refsingu eða fella hana niður. Að öllu þessu virtu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 12 mánuði. Með hliðsjón af ungum aldri ákærða og þess að hann hefur ekki áður sætt refsingu þykir fært að skilorðsbinda refsinguna að öllu leyti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Eins og fram hefur komið er af hálfu brotaþola, A, gerð krafa um að ákærði verði dæmdur til að greiða henni skaðabætur að fjárhæð 1.500.000 krónur, auk vaxta. Kynferðisbrot eru almennt til þess fallin að valda brotaþolum miska, en eins og atvikum er háttað í máli þessu og þar sem ekki liggja fyrir gögn um andlegar afleiðingar sem brot ákærða kunna að hafa haft á stúlkuna verður bótakröfu vísað frá dómi.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað, samtals 443.722 krónur. Um er að ræða þóknun verjanda ákærða á rannsóknarstigi, S-kk-ef H-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin, með hliðsjón af tímaskýrslu, 109.066 krónur. Þóknun verjanda ákærða fyrir dómi, B-kk-ef N-kk-ef hrl., þykir hæfilega ákveðin 167.328 krónur. Eins og hér stendur á verður sakarkostnaður vegna þóknunar réttargæslumanns, á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 167.328 krónur, felldur á ríkissjóð. Við ákvörðun þóknunar verjenda og réttargæslumanns hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 12 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Bótakröfu A er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 402.154 krónur í sakarkostnað, þar með talda 109.066 króna þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, að fjárhæð 167.328 krónur.

Þóknun skipaðs réttargæslumanns, H-kvk-ef H-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, að fjárhæð 167.328 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

S-kvk-nf B-kvk-nf