S-181/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 11. desember 2006, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 9. nóvember 2006, á hendur G-kk-þgf M-kk-þgf H. B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kollaleiru, Reyðarfirði “fyrir brot gegn almennum hengingarlögum, með því að hafa að morgni mánudagsins 14. ágúst 2006, ruðst í heimildarleysi inn á afmarkað vinnusvæði Bectels á álverslóð í Reyðarfirði með því að klippa í sundur þrjá víra í girðingu sem afmarkar lóðina, og þegar inn var komið synjað að fara þaðan. Með þessari háttsemi stöðvaði ákærði vinnu á svæðinu í um tvær klukkustundir.

Telst þetta varða við 231. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 132. gr. laga nr. 82/1998 og lög 30/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til upptöku á töng, sem lögregla lagði hald á, skv. 69. gr. almennra hegningarlanga nr. 19/1940.

Af hálfu Alcoa Fjarðaráls sf. er þess krafist að ákærða verði gert að greiða bætur að fjárhæð kr. 11.319.035.- með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 14. ágúst 2006, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði skýlaust fyrir dóminum að hafa haft í frammi háttsemi þá sem greinir í ákæru og kvað verknaðarlýsingu í ákæru rétta. Hann kvaðst hins vegar ekki telja að háttsemi sín væri refsiverð og mótmælti heimfærslu háttseminnar til refsiákvæða í ákæru. Af hálfu málflytjenda var því lýst yfir að einungis væri deilt um lagaatriði og því væru skilyrði til þess að fara með málið að hætti 125. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991. Með vísan til þess var ákveðið að fara með málið samkvæmt fyrrnefndri lagagrein og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu, en áður hafði málflytjendum verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir.

Í máli þessu var ákærða gefið að sök að hafa ruðst í heimildarleysi inn á afmarkað vinnusvæði Bectels á álverslóð í Reyðarfirði og er sú háttsemi heimfærð undir 231. gr. almennra hegningarlaga í ákærunni. Liggur fyrir í málinu krafa Alcoa Fjarðaráls sf., sem reisir álver á lóðinni, um að ákærða verði refsað fyrir háttsemina sbr. 242. gr. almennra hegningarlaga. Fram hefur komið að álverslóðin á Reyðarfirði er afgirt og að á girðinguna hafi verið fest skilti með reglulegu millibili með áletrunum um að óviðkomandi sé bannaður aðgangur bæði á íslensku og ensku. Sjá má og af framlögðum ljósmyndum af vettvangi að um mjög veigalitla girðingu er að ræða, en á staurana eru aðeins strengdir þrír vírar. Fram kom og hjá ákærða þegar hann ávarpaði dóminn að hann hefði farið inn á lóðina til að mótmæla framkvæmdunum þar. Sagðist hann og sjálfur hafa orðið fyrir því að girðingar frá honum hefðu verið eyðilagðar en af hálfu ákæruvalds hefði ekki verið talin ástæða til að aðhafast frekar vegna þess, sbr. dskj. nr. 4. Með athæfi sínu hefði hann viljað kanna hvort jafnræðis yrði gætt og hans mál yrði látið sæta sömu meðferð, þ.e. látið niður falla. Með hliðsjón af framangreindu þykir ljóst að ákærði klippti á víra girðingarinnar í öðru skyni en því að komast inn á svæðið, enda þykir ljóst að girðing þessi var lítil eða engin fyrirstaða við inngöngu ákærða inn á lóðina og að auðvelt var að smeygja sér inn fyrir hana eða stika yfir hana. Vinnusvæðið var því hvorki lokað né læst og þykir sýnt að hver sem er gat gengið fyrirhafnarlaust inn á það. Í ljósi framangreinds og eðlis staðarins sem byggingasvæðis þykir sú háttsemi ákærða að fara inn á vinnusvæðið á lóðinni ekki eiga undir 231. gr. almennra hegningarlaga sem fjallar um húsbrot. Ber því að sýkna ákærðu af broti gegn því ákvæði.

Með því að klippa á víra girðingarinnar hefur ákærði hins vegar gerst sekur um eignaspjöll og er sú háttsemi ákærða réttilega heimfærð undir 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga í ákæru.

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur viðurkennt háttsemi sína og hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin sekt að fjárhæð 70.000 krónur, sem greiða ber í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins að telja, ella sæti ákærði fangelsi í 6 daga.

Þá þykir rétt að fallast á kröfu ákæruvaldsins um upptöku á töng, sem lagt var hald á í greint sinn, sbr. heimild í 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., þykja hæfilega ákveðin að fjárhæð kr. 99.600 með virðisaukaskatti. Með hliðsjón af úrslitum málsins þykir rétt að ákveða að ákærði greiði helming þeirra, en að þau falli að öðru leyti á ríkissjóð.

Í málinu hefur Alcoa Fjarðarál sf. krafist bóta að fjárhæð 11.319.035 krónur með vöxtum og dráttarvöxtum frá 14. ágúst 2006 til greiðsludag vegna tjóns, sem fyrirtækið hafði orðið fyrir vegna háttsemi ákærða á athafnasvæði félagsins. Í kröfugerð félagsins segir að stöðva hafi þurft vinnu um eitt þúsund starfmanna á athafnasvæðinu og að slíkri vinnustöðvun fylgi gríðarlegur kostnaður, sem félagið geri kröfu um að fá bættan. Til stuðnings kröfunni er eingöngu lagt fram yfirlit yfir ætlaðan kostnað, sem sundurliðaður hefur verið eftir vinnusvæðum og undirverktökum. Er þar greinilega um áætlaðar tölur að ræða. Engin frekari gögn hafa verið lögð fram til stuðnings bótakröfunni, svo sem verksamningar eða gögn frá undirverktökum. Verður að telja kröfuna með öllu vanreifaða og er henni því vísað frá dómi með heimild í 5. mgr. 172. gr. laga um meðferð opinberra mála.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf M-kk-nf H. B-kk-nf, greiði 70.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, en sæti ella fangelsi í 6 daga.

Upptæk er töng, sem lögregla lagði hald á í greint sinn.

Bótakröfu Alcoa Fjarðaráls sf. er vísað frá dómi.

Ákærði greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem eru samtals að fjárhæð 99.600 krónur, en að helmingi skulu þau greiðast úr ríkissjóði.

R-kvk-nf B-kvk-nf