E-4676/2007

Mál þetta var höfðað 25. júní 2007 og tekið til úrskurðar 31. f.m.

Stefandi er E-kk-nf P-kk-nf, Laugarásvegi 5, Reykjavík

Stefndi er Umferðarstofa, Borgartúni 30, Reykjavík.

Í málinu gerir stefnandi þá kröfu að stefndi verði dæmd til að greiða sér skaðabætur að fjárhæð 663.681 króna ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 25/1987 af 663.683 krónum frá 24. maí 2006 til greiðsludags. Einnig krefst hann málskostnaðar.

Aðalkrafa stefnda er að málinu verði vísað frá dómi og að stefnanda verði gert að greiða sér málskostnað. Til vara krefst stefndi þess að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda og að stefnandi verði dæmdur til að greiða sér málskostnað.

Aðalkrafa stefnanda er til úrlausnar í úrskurðinum. Stefnandi krefst þess að ekki verði fallist á frávísunarkröfu stefnda og að sér verði ákvarðaður málskostnaður úr hendi hans.

Í stefnu er greint frá málsatvikum og málsástæðum sem hér greinir:

„Krafa stefnanda er byggð á niðurstöðu úrskurðar í stjórnsýslumáli nr. 24/2004, E-kk-nf P-kk-nf gegn Umferðarstofu, dómskjal nr. 3, dags. 10.03.2005. Með tilvitnuðu úrskurði kemst Samgönguráðuneytið að því að stefnda hafi, með afgreiðslu sinni á ósk stefnanda um innflutning á hjólum, brotið gegn hagsmunum hans við afgreiðslu innflutningsbeiðni hans eins og nánar er lýst í tilvitnuðum úrskurði, þ.e. andmælareglu og eða rannsóknarreglu stjórnsýslulaga. Í framhaldi af úrskurði ráðuneytisins var lagt fyrir að framkvæma nýja prófun. Við þá prófun voru ekki gerðar neinar athugasemdir við hjól stefnanda sbr. dskj. nr. 4.

Með því að gæta ekki þeirra reglna sem stjórnsýslulög mæla fyrir um varð töf og óþarfur kostnaður fyrir stefnanda sem hann telur ekki rétt að hann beri þar sem komast hefði mátt hjá þeim kostnaði hefði stefnda gengið til þess verks sem fólst í skoðun á innflutningsbeiðni stefnanda og hjólum þeim sem hann hugðist flytja inn án fyrirfram gefinnar niðurstöðu. Það sé ekki eðlilegt að niðurstaða stefnda skuli umpólast eftir úrskurð ráðuneytis samgöngumála. Öll afgreiðsla málsins af hálfu stefnda ber vott um að hindra innflutning án eðlilegrar, hlutlausrar könnunar. Stefnandi telur að með framkomu sinni og vinnubrögðum, sem sætt hafi aðfinnslum Samgöngumálaráðuneytisins, hafi stefnda brotið gegn góðum stjórnsýslureglum og valdið stefnanda tjóni sem hann eigi ekki að bera sjálfur.

Stefnandi var (svo) fyrir tjóni vegna framkomu stefnda og nemur tjón hans stefnukröfu og skiptist þannig: Geymslukostnaður Vöruhótels Eimskipa nemur kr. 508.640, lögmannsþóknun Lex-Nestor kr. 55.558, R-kk-nf P-kk-nf lögm. kr. 79.839 og greiðsla til Könnunar kr. 19.647 samtals tjón að fjárhæð kr. 663.681.

Stefnandi krafði stefnda um bætur en málaleitan hans var alfarið hafnað.

Stefnandi telur úrskurð Samgönguráðuneytis taka af öll tvímæli um að ranglega hafi verið staðið að könnun og rannsókn stefnda á umsókn stefnanda sem hafi farið langt út fyrir mörk þau stefn stefnda séu sett og stjórnsýslureglur heimila. KPMG endurskoðunarfirma hefur farið yfir kostnað stefnanda og byggir bótakrafan á því að endurkrafið er fyrir beint tjón þ.e.a.s. útlagðan kostnað stefnanda vegna mistaka og tafa sem afgreiðsla stefnda olli honum og staðfest er í úrskurði ráðuneytisins og verður ekki rakin til stefnanda.

Stefnda hefur ekki orðið við áskorun um að greiða fyrir það tjón sem stefnandi sannanlega hefur orðið fyrir og er því málsókn þessi nauðsynleg.“

Af hálfu stefnda er á því byggt að málatilbúnaður stefnanda standist ekki þær kröfur sem séu gerðar í 80. gr. laga nr. 91/1991, einkum e-lið 1. mgr.

Í greinargerð stefnda segir að af stefnu sýnist mega ráða að stefnandi hafi staðið fyrir innflutninga á einhvers konar hjólum. Ekki sé þeim hjólum lýst í stefnu eða upplýst hve mörg þau hafi verið. Ekki komi fram hvenær hjólin hafi verið flutt inn og hvaðan og í hvaða skyni. Því sé ekki lýst hvar hjólin hafi verið geymd eða hve lengi, hvaða gjald hafi verið greitt fyrir geymslu hjólanna og hver hafi innt það af hendi. Ekki komi fram hvort nauðsynlegt hafi verið að hafa hjólin í geymslu eða hvort þau hafi ekki fengist tollafgreidd eða hvað hafi orðið til þess að þau voru í geymslu né heldur að stefnandi hafi orðið fyrir töfum og óþarfa kostnaði eins og segi í stefnu. Ekki sé því lýst hvaða prófanir hafi verið gerðar á umræddum hjólum og í hvaða skyni og hver hafi staðið að prófununum. Enn síður sé því lýst í stefnu á hvaða hátt stefnandi hafi orðið fyrir tjóni vegna aðgerða starfsmanna stefnda og þá hvaða aðgerða. Ekki sé því heldur lýst hvernig verklag stefnda við „skoðun á innflutningsbeiðni stefnanda og hjólum þeim sem hann hugðist flytja inn“ hafi orðið stefnanda til tjóns og því sé ekki heldur lýst hvort og/eða hvernig umræddar prófanir og niðurstöður þeirra hafi haft áhrif á fyrirhugaðan innflutning á hjólum.

Í stefnu sé getið um tiltekið meint tjón stefnanda sem sýnist vera fólgið í útlögðum kostnaði hans. Tilgreindur sé geymslukostnaður vöruhótels, lögmannsþóknanir og greiðsla til Könnunar. Engin tilraun sé gerð til þess í stefnu að skýra liði þessa eða tengja þá og fjárhæðir þeirra við atvik málsins.

Engir reikningar fylgi stefnunni eða gögnum málsins.

Fallist er á framangreind frávísunarrök stefnda.

Af hálfu stefnda er einnig tekið fram að krafa stefnanda um dráttarvexti styðjist við lög sem séu ekki lengur í gildi og hvergi sé vísað til gildandi réttar vegna dráttarvaxtakröfunnar. Þá sé stefnufjárhæðin ekki hin sama og dráttarvaxta sé krafist af og mismunurinn sé óskýrður. – Þessi atriði eiga ekki að varða frávísun málsins.

Samkvæmt framangreindu eru slíkir vankantar á málatilbúnaði stefnanda, sbr. einkum e-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, að ókleift er úr að bæta.

Samkvæmt þessu er niðurstaða úrskurðarins sú að fallast beri á kröfu stefnda um frávísun málsins. Stefnandi greiði stefnda málskostnað sem er ákveðinn 80.000 krónur.

S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurðinn.

Ú r s k u r ð a r o r ð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi greiði stefnda 80.000 krónur í málskostnað.

S-kk-nf H. S-kk-nf.