S-235/2012

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð miðvikudaginn 13. febrúar, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 2. nóvember 2012, á hendur X, fyrir umferðarlagabrot og fíkniefnalagabrot:

„I.

Með því að hafa sunnudaginn 23. september 2012, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í þvagi hennar mældist amfetamín) norður Drottningarbraut á Akureyri, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hennar á móts við Umferðarmiðstöðina. Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

II.

Með því að hafa þennan sama dag, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hennar á Akureyri, verið með í vörslum sínum 1,42 grömm af amfetamíni, en efnið hafði verið í pakka, sem hún hafði fengið sendan frá Reykjavík, en hún var stöðvuð og handtekin eftir að hún náði í pakkann á Akureyrarflugvöll.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001 með síðari breytingum.

III.

Með því að hafa í byrjun maí 2011, látið senda sér frá Reykjavík, með flugi 2,40 grömm af amfetamíni, en lögreglan lagði hald á efnið hjá B, sem ákærða hafði beðið um að ná í pakkann fyrir sig á Akureyrarflugvöll.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001 með síðari breytingum.

IV.

Með því að hafa 1. september 2011, látið senda sér frá Reykjavík, með flugi 2,09 grömm af amfetamíni, en lögreglan lagði hald á efnin á Akureyrarflugvelli, þann sama dag.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001 með síðari breytingum.“

Við fyrirtöku málsins játaði ákærða sök samkvæmt I. og II. ákærulið en neitaði sök samkvæmt III. og IV. ákærulið.

Með játningu sinni, sem fær næga stoð í gögnum málsins og engin ástæða þykir vera til að draga í efa er ákærða sönn að sök samkvæmt ákæruliðum I. og II. og hefur unnið sér til refsingar. Víkur nú sögunni að ákæruliðum III og IV.

Málavextir

Ákæruliður III

Samkvæmt lögregluskýrslu voru lögregluþjónar ásamt fíkniefnaleitarhundi við eftirlit í flugfrakt á Akureyrarflugvelli hinn 3. maí 2011. Hafi hundurinn „merkt“ poka sem komið hafi með flugi frá Reykjavík kl. 18:30, skráður viðtakandi hafi verið X, ákærða í máli þessu, sendandi A. Lögregla hafi beðið og séð hver sækja myndi pakkann. Það hafi gert B. Lögregla hafi gefið sig á tal við hana og hafi hún sagt ákærðu hafa beðið sig um að sækja sendinguna og koma henni til sín. Rétt er að geta þess hér að í lögregluskýrslunni er haft eftir B að X „L-kvk-nf“ hafi beðið um þetta, en fyrir dómi sagði lögregluþjónninn sem skrifaði skýrsluna að þar væri misritað. Lögregla hafi fylgt B til ákærðu. Þar hafi ákærða staðfest að hún hafi átt von á sendingunni og beðið B um að sækja hana. Pokinn hafi verið opnaður. Í honum hafi verið kassi með ilmvatnsglasi og dunkur með fæðubótarefninu „herbalife“. Í kassanum með ilmvatnsglasinu hafi verið lítil pakkning með hvítu dufti. Hafi það verið amfetamín. Er haft eftir ákærðu að hún hafi átt von á gjöf frá A og væri það ilmvatnsglasið en „herbalife“-dunkinn hafi hún keypt. Um fíkniefnin hafi hún ekkert vitað.

Samkvæmt efnaskýrslu reyndust 2,4 grömm af amfetamíni í sendingunni.

Ákæruliður IV

Samkvæmt lögregluskýrslu fór lögregluþjónn hinn 2. september 2011 á Akureyrarflugvöll „til að fylgjast með pakka sem fíkniefnahundur hafði merkt og grunur [var] um að í væru fíkniefni.“ Pakkinn hafi komið með kvöldflugi frá Reykjavík daginn áður, skráður viðtakandi ákærða.

Enginn hafi komið til að sækja pakkann og við lok fraktarafgreiðslu 2. september hafi verið lagt hald á hann og farið með á lögreglustöðina. Morguninn eftir hafi verið hringt í ákærðu og hún beðin um að koma á lögreglustöðina til að opna pakkann. Hafi hún ekki gert það og ekki síðar, „þrátt fyrir ítrekaðar beiðnir um að mæta á stöðina.“

Loks hafi verið ákveðið að opna pakkann. Í honum hafi verið geisladiskahulstur í poka og í hulstrinu þrjár pakkingar af hvítu efni.

Samkvæmt farmbréfi var ákærða viðtakandi pakkans en sendandi C, ... .

Hinn 23. september 2011 kom ákærða til skýrslutöku á lögreglustöðina á Akureyri. Kvaðst hún þar „alltaf“ hafa ætlað að koma í skýrslutöku, en gleymt því. Hefði ákærða áður lent í því að A, sem ákærða hefði kynnzt á Vogi, hefði sent ákærðu pakka. Er haft eftir ákærðu: „Hún sendi mér pakka áður og ætlaði að koma en hún sendi þann pakka áður en hún kom. Mér þótti það grunsamlegt, lögreglan lagði hald á þennan pakka og ég sagði að A hefði sent þann pakka. Varðandi þennan pakka þá átti ég ekki von á neinu og fæ að vita að sendandinn var einhver sem ég þekkti ekki neitt og mér þótti þetta allt grunsamlegt.“

Kvaðst ákærða hjá lögreglunni ekkert vita um efnin sem verið hefðu í sendingunni og telja að einhver hefði sent sér þau til að koma sér „í bobba út af þessu fyrra máli.“ Ákærða hefði ekki ætlað að sækja pakkann þegar þeir á flugvellinum hefðu látið sig vita af honum.

Samkvæmt efnaskýrslu innihélt pakkinn 2,09 grömm af amfetamíni.

Framburður vitna fyrir dómi

Ákærða neitaði að gefa skýrslu við aðalmeðferð málsins.

Vitnið Ö lögregluþjónn kvaðst hafa verið í eftirliti á Akureyrarflugvelli í maí árið 2011 og þar hafi pakki, á nafni ákærðu, verið „merktur“. Hefði vitnið beðið og séð hver myndi sækja pakkann og það hefði gert stúlka nokkur, sem vitnið kvaðst ekki lengur muna hvað héti. Stúlkan hefði sagt ákærðu hafa beðið sig um að sækja pakkann og hefði vitninu fundizt hún „mjög trúverðug“. Hefði lögregla fylgt stúlkunni til ákærðu sem hefði sagzt eiga pakkann. Í pakkanum hefði fundizt amfetamín en ákærða ekki kannazt við að eiga það.

Um þremur vikum síðar hefði vitnið haft afskipti af ákærðu eftir að hún hefði sókt pakka í fraktina og þar verið þrír belgir af rítalíni, en virkt efni þess væri náskylt amfetamíni. Belgirnir hafi verið teknir en ákærðu sagt að hún fengi þá aftur ef hún sýndi fram á að læknir hefði ávísað þeim. Væru belgirnir enn í vörzlu lögreglu.

Haustið eftir hefði pakki komið á nafn ákærðu en aldrei verið sóktur. Vitnið hefði hringt nokkurum sinnum í ákærðu til að fá hana til að koma á stöðina og opna pakkann, en hún ekki gert það.

Vitnið B kvaðst vera mikil vinkona dóttur ákærðu. Hefði vitnið verið á leið í heimsókn til ákærðu þegar hún hefði beðið vitnið um að fara áður inn á flugvöll fyrir sig að sækja síðbúna afmælisgjöf sem ákærða ætti þar. Vitnið hefði farið og fengið pakkann afhentan og þá hefði lögregla gefið sig fram, sagt að pakkinn hefði verið „merktur“ og spurt hvort vitnið vissi um innihaldið. Vitnið hefði sagt að það væri afmælisgjöf. Eftir þetta hefði lögreglan fylgt vitninu til ákærðu og pakkinn verið opnaður þar að ákærðu viðstaddri. Í honum hefði verið ilmvatnskassi, „herbalife-shake-mix“ og amfetamín. Ákærða hefði verið hissa. Ilmvatnið hefði verið ónotað en „búið að taka plastið utan af umbúðunum“.

Vitnið sagðist aldrei hafa rætt þetta mál við ákærðu.

Niðurstaða

Eins og áður segir telst ákærða sönn að sök samkvæmt ákæruliðum I og II.

Sönnunarbyrði um sekt ákærðu og annað sem henni er í óhag hvílir á ákæruvaldinu.

Ljóst er af ákærulið II, þar sem ákærða játar skýlaust sök, að rúmu ári eftir atvik ákæruliðar III, fékk ákærða sent amfetamín með flugi, sókti það á flugvöll og tók það í sínar vörzlur. Sök af einu broti er hins vegar ekki sönnun annars, þó keimlíkt væri.

Óumdeilt er að fíkniefni voru í báðum þeim sendingum sem um ræðir í ákæruliðum III og IV og að sendingarnar voru ætlaðar ákærðu. Á hinn bóginn er augljóst, að hver sem er getur orðið fyrir því að einhver taki upp á því að senda honum póst og pakka, og getur ekki komið til mála að menn beri skilyrðislausa ábyrgð á því sem þeir fá sent. Í máli þessu liggur fyrir að ákærða lét sækja fyrir sig fyrri sendinguna en hirti ekki um þá síðari. Ákærða viðurkenndi fyrir lögreglu að hafa vitað um innihald fyrri pakkans, annað en amfetamínið sem hún kvaðst ekkert vita um. Vitninu B, sem sókti pakkann á flugvöll að beiðni ákærðu, sagði ákærða að pakkinn geymdi síðbúna afmælisgjöf, en ákærða er fædd í febrúar en pakkinn var sendur í maí. Að mati dómsins hefur frásögn ákærðu hjá lögreglu talsverðan ólíkindablæ en ákærða tók þann kost að gefa ekki skýrslu fyrir dómi. Þegar á þetta er horft og málavexti alla verður að telja lögfulla sönnun hafa verið færða fram fyrir því að ákærða hafi gert ráð fyrir að fíkniefni væru í þeim pakka sem hún lét sækja fyrir sig og umboðsmaður hennar fékk í sínar vörzlur á flugvellinum. Þykir ákærða sönn að sök samkvæmt ákærulið III og hafa unnið sér til refsingar, en háttsemi hennar er í ákærunni rétt færð til refsiheimilda.

Um ákærulið IV gegnir hins vegar að því leyti öðru máli að ákærða hirti aldrei um þá sendingu sem barst og var skráð á hennar nafn. Ekkert liggur fyrir um að hún hafi átt von á sendingunni. Þykir ábyrgð á innihaldinu ekki verða lögð á hana við svo búið. Verður ákærða sýknuð af ákærulið IV.

Við ákvörðun refsingar verður horft til þess að ákærða játaði sök samkvæmt ákæruliðum I og II. Af sakaferli ákærðu verður horft til þess að í ágúst 2010 voru henni ákveðin viðurlög, eitt hundrað þúsund króna sekt, fyrir brot gegn 2. mgr. 44. og 1. mgr. 45. gr. a umferðarlaga og svipt ökurétti í eitt ár. Þá gekkst ákærða undir sátt hinn 6. júlí 2011, sextíu þúsund króna sekt fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga en ákærða hafði ekið svipt ökurétti. Brot sitt samkvæmt ákærulið III framdi hún áður og verður því refsingin ákveðin samkvæmt reglum um hegningarauka. Þegar á allt er horft verður refsing ákærðu nú ákveðin 150.000 króna sekt í ríkissjóð og komi tíu daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins. Ákærða verður nú svipt ökurétti í tvö ár. Málsvarnarlaun verjanda ákærðu, Í-kvk-ef E-kvk-ef hdl., ákveðast 175.700 krónur og er virðisaukaskattur innifalinn. Í ljósi málsúrslita verður ákærðu gert að greiða þau að hálfu en ríkissjóði að hálfu. Annan sakarkostnað, sem samkvæmt yfirliti sýslumanns nemur 204.078 krónum og féll til vegna rannsóknar á akstri ákærðu, ber að dæma hana til að greiða. Fallast ber á gerðar upptökukröfur.

E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi sýslumannsins á Akureyri fór með málið af hálfu ákæruvaldsins. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærða, X, greiði 150.000 króna sekt í ríkissjóð en tíu daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærða er svipt ökurétti í tvö ár.

Málsvarnarlaun verjanda ákærðu, Í-kvk-ef E-kvk-ef, alls 175.700 krónur, greiði ákærða að hálfu en ríkissjóður að hálfu. Annan sakarkostnað, 204.078 krónur, greiði ákærða.

Upptækt er gert 5,91 gramm af amfetamíni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins og greind eru í efnaskýrslum númer 20.160, 23.645 og 23.794.