S-1779/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 5. desember 2006, er höfðað með ákæru, útgefinni af ríkissaksóknara 16. október 2006, á hendur O-x-x K-kk-þgf, [...], Torfufelli 27, Reykjavík, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 18. desember 2005, á veitingastaðnum kaffi Victor, Hafnarstræti 1-3, Reykjavík, veist að K-kk-þgf Ó-kk-þgf, [...], skallað hann og slegið hann í andlitið með glerglasi með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð á enni, neðan við vinstri nös og á neðri vör auk þess sem hann marðist í andliti.

Þetta er talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu K-kk-ef Ó-kk-ef er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum 1.199.800 kr. í skaðabætur, auk vaxta samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. febrúar 2006 til greiðsludags.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærða verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa og að hún verði að öllu leyti skilorðsbundin. Þá er þess krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði lækkuð verulega. Að lokum er krafist hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

I.

Aðfaranótt sunnudagsins 18. desember 2005 kl. 03:40 barst lögreglunni í Reykjavík tilkynning um að maður hefði verið sleginn við veitingastaðinn kaffi Victor og væri hann rotaður. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að er lögreglumenn komu á staðinn hafi þeir séð mann liggja á jörðinni, K-kk-þf Ó-kk-þf, fyrir utan staðinn og hafi hann verið blóðugur í andliti. Fram kemur að dyraverðir hafi tjáð þeim að maðurinn hefði verið sleginn í andlitið inni á skemmtistaðnum. Tveir menn sem þetta hafi gert væru enn staddir þar inni. Starfsmaður á skemmtistaðnum, S-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf, hefði greint frá því að tveir aðilar, sem virtust útlendingar, hefðu ráðist á K-kk-þf á neðri hæð staðarins. Annar þeirra hefði skallað hann í andlitið og kastað glasi í andlit hans. Hinn hefði slegið hann í andlitið. Hefði ákærði skallað K-kk-þf og G-x-x D-x-x slegið hann í andlitið. Þá kemur fram að tveir dyraverðir, H-kk-nf og H-kk-nf, hefðu séð þetta gerast og bent lögreglumönnum á árásarmennina. Dyraverðirnir hafi sótt G-x-x inn á skemmtistaðinn sem tjáði lögreglumönnum að hann hefði slegið K-kk-þf í andlitið. Þá hafi dyraverðir einnig sótt ákærða og þeir sagt að ákærði hefði skallað K-kk-þf inni á skemmtistaðnum. Voru ákærði og G-x-x handteknir. Greindi ákærði frá því að K-kk-nf hefði fyrst ráðist á sig og verið með læti í sinn garð og G-x-x. K-kk-nf var fluttur með sjúkrabifreið á slysadeild.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu um morguninn. Í lögregluskýrslu kemur fram að hann kvaðst hafa drukkið bjór inni á kaffi V-kk-þgf, en mundi ekki hversu mikið hann hefði drukkið. Hann mundi eftir að hafa gengið að borði sínu og það hafi verið þarna fyrrum vinnufélagi sinn sem hafi setið á næsta borði við sig. Ákærði hafi heilsað honum og spurt manninn að því hvort hann myndi ekki eftir sér, en svo hafi þetta endað í átökum einhvern veginn. Þessi maður hefði staðið upp en ákærði mundi svo ekki alveg hvað gerðist. Þó mundi hann eftir því að hafa skallað manninn í andlitið. Þá hefði hann slegið manninn með hendinni sem glasið var í, vinstri hendi. Hann hafi ekki ætlað að slá manninn með glasinu, heldur með hendinni, en auðvitað hafi glasið fylgt eftir. Þetta hefði gerst þannig að maðurinn hafi komið ógnandi að sér og hann þá skallað manninn í andlitið. Síðan hafi maðurinn komið enn nær sér og þá hefði hann slegið manninn með hendinni einu höggi. Honum hefði fundist maðurinn ógnandi. Því hafi þetta farið í gang, en hann hafi ekki ætlað að gera manninum mein. Kvaðst hann hafa séð högg sín lenda í andliti mannsins, en maðurinn hafi ekki fallið í gólfið. Eftir að hann hefði slegið manninn hefði maðurinn slegið sig. Þetta hafi mest verið stimpingar, en það gæti verið að þessi maður hefði slegið sig. Hann muni það ekki. Hann sagðist ekki hafa séð félaga sinn slá til mannsins.

G-x-x D-x-x var einnig yfirheyrður um morguninn. Kvaðst hann hafa séð ákærða slá manninn með glasinu og sjálfur hefði hann aðeins verið að ná ákærða út úr þessum átökum.

K-kk-nf Ó-kk-nf lagði fram kæru hjá lögreglu 19. desember 2005 vegna líkamsárásar umrædda nótt. Skýrði hann svo frá að hann hefði farið á kaffi V-kk-þf. Kvaðst hann hafa neytt áfengis í hófi og ekki verið ofurölvi eða neitt því um líkt. Með honum í för hafi verið tveir kunningjar hans, R-x-x og A-x-x. K-kk-nf taldi sig vita af hverju ráðist var á hann. Hann hafi verið giftur konu að nafni V-x-x B-x-x, en þau væru skilin [...]. V-kvk-nf sé samlandi árásarmannanna og vinkona. Sagði hann að þessir sömu menn hefðu komið margoft og skemmt bifreið hans að honum ásjáandi og jafnframt hótað honum í síma. V-kk-nf hafi yfirleitt verið með í för. Hann kvaðst ekki hafa kært þessi atvik þar sem lögmaður hans hafi ekki viljað blanda þessu saman við [...]. Hann sagðist hafa séð V-kvk-þf inni á staðnum skömmu áður en ráðist hafi verið á hann. Hann hafi setið til borðs með R-x-x og A-x-x. Hann hafi orðið var við að árásarmennirnir voru að gefa honum auga og fylgjast með ferðum hans. Hann hefði staðið frá borðinu til að fara að barnum og kaupa sér kókglas. Þegar hann hafi verið kominn u.þ.b. fjóra metra frá borðinu hafi grennri maðurinn, dökkhærður, komið og skallað sig í andlitið. Höggið hafi komið beint á nefið. Hann hefði ekki fallið niður, en augu hans fyllst blóði og hann verið ringlaður. Þá hafi hinn maðurinn byrjað að kýla hann í andlitið. Hann taldi sig hafa fengið 7-8 högg frá þessum manni. Dyrverðir hefðu síðan fljótlega stöðvað árásina. Hann hafi gengið með þeim í átt að útidyrunum, en þá hafi hann hnigið niður og lítið munað eftir sér fyrr en á slysadeild. Taldi hann víst að árásin hefði verið að undirlagi V-kvk-ef.

K-kk-nf Ó-kk-nf mætti á ný til lögreglu 25. desember 2005 og kærði hótanir sem hann sagði tengjast framangreindri líkamsárás. Greindi hann frá því að með mönnunum tveimur, sem hefðu ráðist á hann, hafi verið þriðji maðurinn, G-x-x F-x-x, frá Lettlandi, en hann hefði komist undan. Kvaðst K-kk-nf hafa verið við Garðakirkju á Álftanesi er maður hafi komið aftan að honum og sett hníf að hálsi sínum. Maðurinn hafi hótað að hann yrði drepinn ef hann drægi ekki kæruna til baka. Sýndist honum að maður þessi hafi verið G-x-x. Hefði maðurinn hlaupið inn í bíl og tveir aðrir menn verið í bílnum. Bíllinn hefði síðan farið að heimili fyrrverandi konu hans á Álftanesi.

Ákærði var aftur yfirheyrður hjá lögreglu 22. mars 2006. Þegar hann var inntur eftir því hvort hann vildi bæta einhverju við fyrri framburð sinn greindi hann svo frá að hann hefði lent í rifrildi við K-kk-þf á barnum og mundi hann ekki nákvæmlega hver hefði slegið hvern fyrst, en játaði að hafa skallað K-kk-þf einu sinni og síðan þegar K-kk-nf hafi ætlað að ráðast á sig þá hefði hann slegið K-kk-þf með þeirri hendi sem bjórglasið var í. Dyraverðir hafi tekið K-kk-þf í burtu og lögregla komið síðar og handtekið sig. Aðspurður hvort G-x-x hefði slegið K-kk-þf taldi hann svo ekki hafa verið. G-x-x hefði reynt að ganga á milli þeirra. Ákærði kannaðist ekki við mann að nafni G-x-x F-x-x og kannaðist ekki við hótanir við Garðakirkju á Álftanesi. Borið var undir ákærða áverkavottorð vegna komu K-kk-ef á slysadeild umrædda nótt. Ákærði gerði þær athugasemdir við lýsingu áverka að hann væri örvhentur og hefði því slegið hann með vinstri hendi. Þess vegna hefðu áverkarnir átt að koma hægra megin á K-kk-þgf. Þá hefði ákærði skallað hann í ennið og þess vegna ættu að vera áverkar þar. Jafnframt sagði ákærði að langur tími hefði liðið þar til lögregla og sjúkrabifreið komu, eða um tvær klukkustundir. Í millitíðinni hefði K-kk-þgf verið hent út vegna þess að hann hafi verið æstur og uppáþrengjandi við fólk. Hann hefði ítrekað boðið upp á að vera laminn af öðrum og taldi ákærði að það gæti vel verið að K-kk-nf hefði lent í einhverjum frekari átökum. Þá kannaðist ákærði ekki við að kona hafi verið með þeim þetta kvöld og kannaðist hann ekki við konu að nafni V-x-x B-x-x. Ákærði kvaðst hafa unnið með K-kk-þgf hjá Bortækni fyrir nokkrum árum síðan, en það hefðu engin leiðindi verið á milli þeirra þá. Þetta kvöld hefði K-kk-nf verið mjög ölvaður og leiðinlegur og einfaldlega verið að leita slagsmála. Hann hafi farið að rífast í sér og þess vegna hafi þessi slagsmál byrjað. Að lokum sagði ákærði að stuttu eftir að þetta gerðist hafi K-kk-nf hringt í sig og hótað sér lífláti. Einnig hafi G-x-x verið laminn í febrúar og stuttu eftir það hefði K-kk-nf hringt í sig og talað mjög óskýrt. Vildi ákærði tengja þetta símtal við þá árás og K-kk-nf hafi með þessum hætti verið að láta vita að hann væri að hefna sín.

II.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð E-kvk-ef B-kk-ef, sérfræðings í lyflækningum, frá 6. febrúar 2006, vegna komu K-kk-ef Ó-kk-ef á slysa- og bráðadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss aðfaranótt 18. desember 2005 kl. 04:12. Í vottorðinu segir að K-kk-nf hafi skýrt svo frá að hann hafi verið á kaffi Victor er maður vatt sér að honum og skallaði hann í andlitið og sló hann með krepptum hnefa í andlitið. Hafi hann fengið skurð á ennið og enn fremur kvartað yfir verkjum í andlitinu öllu og í augum. Við skoðun hafi hann verið verulega ölvaður og ósamvinnuþýður í fyrstu. Fyrst hafi augu verið skoðuð og engin merki sést um aðskotahluti eða „corneal abrasion“. „Pupillusvörun“ sé eðlileg. Við skoðun á höfði sjáist 3 cm langur skurður á enninu vinstra megin. Þá hafi verið „flipaður“ skurður fyrir neðan vinstri nösina og að lokum skurður á neðri vörinni vinstra megin við miðlínu. Sjúkdómsgreining var opið sár á höfði, á vör og munnholi. Sárin þrjú í andliti voru deyfð og hreinsuð, en sárið fyrir neðan vinstri nösina var límt. Þá kemur fram að hann hafi ekki fengist til að láta sauma sárið á vörinni þrátt fyrir fortölur. Í skurðinn á enninu hafi verið tekin 5 spor. Síðan segir að hann yfirgaf sjúkrahúsið áður en meðferð var að fullu lokið og hafi þannig útskrifast gegn vilja læknisins.

Jafnframt liggur fyrir læknisvottorð J-kk-ef G-kk-ef H-kk-ef læknis frá 13. mars 2006. Þar segir að K-kk-nf hafi haft miklar höfuðkvalir eftir áverkann og verið óvinnufær með öllu til 7. febrúar 2006. Þótt hann hafi verið vinnufær eftir þetta verði ekki fullyrt að eftirstöðvar eftir þungt höfuðhögg séu með öllu horfnar og verði hann undir eftirliti hjá lækninum vegna þess.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði greindi frá því að hafa verið á kaffi V-kk-þgf umrædda nótt, ásamt kunningjum sínum, og setið þar við borð. Með honum hafi verið G-x-x og R-kk-nf. K-kk-nf Ó-kk-nf hafi setið á næsta borði við sig. Ákærði hefði staðið upp og farið á barinn. Hann hafi svo snúið aftur að borði sínu og staðið við það er K-kk-nf hafi nálgast sig og talað við sig. K-kk-nf hefði potað í sig, ýtt sér og ónáðað sig. Ákærði hafi verið nýbúinn að kaupa sér bjór og haft glas í vinstri hendi og veski í þeirri hægri. Ákærði kvaðst hafa skallað K-kk-þf í ennið, en það hafi ekki verið mikið högg. K-kk-nf hafi haldið áfram að pota í sig og pirra. Þá hefði K-kk-nf verið orðljótur. Ákærði kvaðst hafa slegið hann með vinstri hendi sem glasið var í og glasið brotnað við höggið. Dyraverðir hefðu síðan fljótlega komið og skilið þá í sundur. Aðspurður, hvar höggið hefði lent, sagði ákærði það hafa verið hægra megin, ofan við eyra. Sagði hann að glasið hafi ekki átt að lenda í andlitinu. Ákærði kvaðst sjálfur hafa meitt sig í hendinni og honum blætt. Ákærði kvaðst ekki hafa séð blóð á K-kk-þgf eða áverka á honum. Þegar ákærði var inntur eftir því hvort fleiri hefðu blandast inn í þessi átök sagði ákærði að þetta hafi bara verið þeir tveir og dyraverðir hafi komið fljótt. Ákærði sagði að þetta hefði gerst rétt eftir miðnætti og hann verið áfram á staðnum þar til hann var handtekinn um tveimur tímum síðan. Ákærða minnti að hann hefði síðan séð K-kk-þf við sjúkrabílinn er ákærði hafði verið handtekinn. Nánar aðspurður hvað ákærða og K-kk-þgf fór á milli er þeir hittust á veitingastaðnum greindi ákærði frá því að þeir hefðu unnið saman hjá Bortækni í nokkra daga. Ákærði hafi spurt K-kk-þf hvort hann myndi ekki eftir sér, þeir hefðu verið að vinna saman. Hann hafi bara ætlað að vera kurteis og heilsa. Hann hefði verið mjög árásargjarn og ákærði átt von á því að hann myndi slá sig, en K-kk-nf hefði ekki getað slegið sig mikið því hann hafi varla getað staðið í fæturna. K-kk-nf hefði ekki þekkt sig og ákærði sagt: „Hvað þekkirðu mig ekki?“ Þá hafi K-kk-nf haldið áfram að pota í sig og talað mjög slitrótt og óskýrt. Ákærði hafi beðið K-kk-þf um að láta sig í friði, en K-kk-nf haldið áfram og viljað slást. Allt hafi bent til þess. Jafnframt sagði ákærði að K-kk-nf hefði reynt að slá til sín, jafnvel sparkað, en ákærði náð að verja sig. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis umrædda nótt, en ekki miklum. Taldi hann K-kk-þf hafa verið undir áhrifum áfengis og jafnvel vímuefna. Kvaðst hann hafa heyrt af því að K-kk-nf hefði verið með læti inni á staðnum áður en umræddur atburður gerðist. Þegar ákærði var inntur eftir því hvort K-kk-nf ætti eitthvað sökótt við ákærða neitaði hann því og taldi að K-kk-nf hefði farið mannavillt á sér og einhverjum mönnum frá Lettlandi. Þess vegna hefði K-kk-nf áreitt sig og viljað slást.

Um persónulega hagi sína sagðist ákærði hafa verið búsettur á Íslandi í fimm og hálft ár og starfað hér á landi. Nú starfi hann sem smiður. Í málinu liggur fyrir yfirlýsing vinnuveitanda og fær ákærði góð meðmæli hans.

Vitnið, K-kk-nf Ó-kk-nf, skýrði svo frá að hann hefði staðið upp frá borði sínu á veitingastaðnum, þar sem hann hafi setið ásamt R-x-x B-x-x og A-x-x, og ætlað á barinn að fá sér kókglas. Ákærði hefði komið á móti honum og stoppað fyrir framan hann og sagt við hann: „Do you know me?“ Hann hafi svarað neitandi og ákærði þá skallað sig. Jafnframt sagði hann að ákærði hefði slegið sig í andlitið með glasi. Síðan hefðu höggin dunið á sér af ákærða og öðrum manni. Hann átti erfitt með að átta sig á því hvort um fleiri menn hefði verið að ræða. Þegar hann var inntur eftir því hvar hann hefði verið skallaður sagði hann það hafa verið á nef og enni sitt. Glasið hefði lent vinstra megin á andliti sínu, við auga og á kinn. Hann hefði skorist fyrir ofan augabrún, niður eftir nefinu og við vör. Hann sagði að hnefahöggin hefðu aðallega lent á höfði sínu. Kvaðst hann hafa fengið glóðarauga á báðum augum. Vegna útlits síns hefði hann ekki getað látið sjá sig eða farið út fyrir dyr fyrr en um miðjan janúar. Aðspurður hversu margir menn hefðu ráðist á hann sagði hann að tveir menn hefðu komið í byrjun og síðan hafi hann ekki áttað sig vel á því hverjir voru að berja til sín. Hann hefði reynt að verja andlit sitt og fundið að það var skorið. Aðspurður hvort hann hefði verið laminn oftar en einu sinni með glasi sagði hann það hafa a.m.k. verið í tvö skipti, á sömu kinn. Hann taldi sig hafa skorist í andliti við fyrra höggið. Kvaðst hann hafa verið búið að neyta tveggja bjóra á Dubliners, þar sem hann hefði verið áður, og ekki verið drukkinn. Hann hefði ekki drukkið áfengi inni á kaffi V-kk-nf. Nánar aðspurður hvort sami aðilinn eða sitt hvor aðilinn hefði slegið hann með glasi fullyrti hann að hafa verið sleginn með glasi af sitt hvorum manninum. Þegar hann hafi verið skallaður hefði hann séð annan mann koma hálfhlaupandi að sér og tekið glas af borðinu og keyrt það í andlit sér. Bæði glösin hefðu brotnað. Kvaðst hann hafa verið mjög vankaður eftir að hafa verið skallaður. Átti hann erfitt með að átta sig á hversu langur tími leið frá því þetta gerðist og þar til hann fór af staðnum. Kvaðst hann hafa misst meðvitund. Vitnið giskaði á að 10-15 mínútur hefðu liðið. Hann greindi frá því að hann vissi að ákærði starfaði hjá Bortækni en vissi ekki meira um hann. Þeir höfðu ekki átt samskipti áður. Hinn manninn, G-x-x, hefði hann séð nokkrum sinnum í kringum heimili sitt í tengslum við annað mál þessu óviðkomandi. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa lent í öðrum átökum umrætt kvöld eða nótt. Sagði hann það alrangt að hann hefði ýtt eða potað í ákærða. Þá neitaði hann því að hafa slegið til ákærða. Aðspurður um veru hans á slysadeild kvaðst hann hafa verið mjög reiður og farið áður en búið var að sauma hann. Honum hefði liðið illa og viljað komast heim. Neitaði hann því að hafa verið verulega ölvaður, frekar hefði hann verið vankaður.

Afleiðingar líkamsárásarinnar sagði hann vera slæman höfuðverk. Hann hefði lent í slæmu bílslysi 1994 og brotið hálslið, en verið orðinn góður eftir það. Eftir líkamsárásina hefðu meiðsli tekið sig upp í hálsi. Útlit hans hefði verið hræðilegt, glóðaraugu, skurðir og bólgur í andliti. Þá greindi hann frá því að hann hafi ætlað að vinna fyrir P-kk-þgf L-x-x, samkvæmt tilboði sem hann hefði gert, en ekki hafi getað orðið af því.

Vitnið, P-kk-nf L-x-x, staðfesti yfirlýsingu sem liggur fyrir í málinu um að hann hafi 15. desember 2005 tekið tilboði K-kk-ef Ó-kk-ef að fjárhæð 650.000 í verk við hellulagnir og flísalagnir á heimili vitnisins. Verkið hafi átt að hefjast 19. desember og ljúka fyrir 1. febrúar 2006. Vitnið hafi þurft að fá annan í verkið þar sem K-kk-nf hafi verið óvinnufær. Tilboðið hafi verið vegna vinnu, en ekki efnis sem vitnið ætlaði að útvega.

Vitnið, A-x-x A-x-x, kvaðst þekkja ákærða lítillega. Þá vissi vitnið nafn K-kk-ef Ó-kk-ef en sagðist ekki vita mikið meira um hann. Þeir hefðu unnið við sömu byggingu um tíma. Vitnið greindi frá því að hafa hitt K-kk-þf og R-kk-þf um klukkan átta um kvöldið á veitingastaðnum Dubliners. Þeir hefðu síðan farið saman yfir á kaffi V-x-x og sest niður. Aðspurður um ástand K-kk-ef þá hélt vitnið að hann hafi þá verið edrú. Vitnið kvaðst hafa snúið baki í atvik það sem ákært er fyrir, en hafa séð dyraverði fylgja K-kk-þgf út sem hefði verið mjög æstur og ofbeldisfullur. K-kk-nf hafi ekki viljað fara út. Vitnið hefði svo séð K-kk-þf fyrir utan staðinn um 10-15 mínútum síðar. K-kk-nf hefði verið undir áhrifum áfengis og ekki hægt að ræða við hann eða skilja. K-kk-nf hefði sagt vitninu að láta sig í friði og verið orðljótur. Vitnið sagði í fyrstu að hann hefði ekki séð áverka eða blóð á K-kk-þgf. Síðan sagði vitnið að á K-kk-þgf hafi verið rispa á enninu og kúla. Þegar borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu 22. ágúst 2006, um að K-kk-nf hafi verið blóðugur á hendi og í andliti, sagði vitnið að rétt væri að hann hafi haldið um rispur á enni og nokkrir blóðdropar verið í lófa hans. Aðspurður hvort K-kk-nf hefði lent í einhverjum öðrum átökum á veitingastaðnum Dubliners eða kaffi Victor sagði vitnið að K-kk-nf hefði verið að koma og fara frá borði sem vitnið sat við og hann gæti því ekki sagt til um það.

Vitnið, R-x-x S-x-x, kvaðst hafa verið með ákærða umrædda nótt. Vitnið greindi frá því að hann hefði kynnst ákærða í Litháen og þeir verið í sambandi hér á landi. Vitnið sagðist ekki þekkja K-kk-þf Ó-kk-þf. Vitnið skýrði frá því að hafa farið á kaffi Victor ásamt G-x-x og hitt ákærða þar fyrir utan. Þeir hefðu farið saman inn á veitingastaðinn. Vitnið kvaðst hafa veitt því eftirtekt hvernig K-kk-nf hafði gengið um og verið drukkinn. Hann hefði verið áberandi og með leiðindi við fólk í kring. Þá sagði vitnið að er ákærði var á leið aftur frá barnum hafi K-kk-nf komið að honum og til slagsmála komið. Ákærði hefði skallað K-kk-þf. Dyraverðir hefðu komið og fært K-kk-þf út af staðnum. K-kk-nf hefði verið ósáttur við það og sparkað og slegið frá sér. Ákærði hafi verið áfram á staðnum og skömmu síðar hefði lögreglan komið og handtekið ákærða. Skýrði vitnið frá því að ákærði hefði meitt sig á hendi og einhver búið um hendur hans, en vitnið gat ekki greint frá því hver það var. Vitnið kvaðst hafa séð frekar illa hvað hefði gerst og ekki verið mjög nálægt. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða slá K-kk-þf einu sinni. Vitnið var ekki viss hvort ákærði hafi þá verið með glas í hendi og það brotnað, en taldi það líklegt. Þetta hefði verið hröð atburðarrás. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt orðaskipti milli ákærða og K-kk-ef. Vitnið tók ekki eftir því hvort K-kk-nf hefði hlotið áverka. Nánar aðspurður skýrði vitnið frá því að K-kk-nf hefði verið með leiðindi við ákærða þegar hann gekk að honum. Hefði K-kk-nf ýtt ákærða einu sinni svo vitnið sá til, en vitnið sagðist ekki muna þetta nákvæmlega. Aðspurður hvort K-kk-nf hefði slegið ákærða kvaðst vitnið ekki hafa séð slíkt. K-kk-nf hefði verið mjög pirrandi og gengið á milli fólks og hrint niður glösum. Það hafi verið tilviljun að ákærði gekk fram hjá honum.

Vitnið, H-kk-nf B-kk-nf, var dyravörður á veitingastaðnum umrædda nótt. Vitnið greindi frá því að hafa verið kallaður til vegna átaka inni á staðnum þar sem „allt hafi orðið vitlaust þarna inni“. Vitnið hefði séð mann, sem var krúnurakaður, sitjandi í sófa og var hann blóðugur í andlitið. Vitnið hefði spjallað við manninn og fært hann út vegna hávaða inni á staðnum og fólksfjölda. Svo sagði vitnið að á leiðinni út hefði seinna höggið komið. Vitnið sá ekki hvaðan það kom og þurfti að forðast að verða fyrir því. Vitnið kvaðst hafa heyrt að mikið hefði gengið á inni á staðnum. Þá greindi vitnið frá því að hafa þurft að hafa afskipti af K-kk-þgf áður vegna þess að hann hafi verið með kjaft og læti. Vitnið sagði að annar maður hefði verið með ákærða. Sjúkrabifreið hefði svo komið á staðinn 10-15 mínútum síðar. Ákærði og félagi hans hafi verið áfram inni á staðinn þar sem dyraverðir hafi ekki lagt í þá vegna þess hversu sterklegir þeir væru. Dyraverðir hefðu síðan sótt ákærða og félaga hans og þeir fylgt þeim með góðu. Aðspurður hvort vitnið hefði þurft að skilja menn í sundur í þessum átökum kvaðst hann ekki hafa gert það og dyraverðir hefðu ekki skilið þá að.

Tekin var símaskýrsla af vitninu, S-kvk-þgf B-kvk-þgf S-kvk-þgf. Hún kvaðst hafa verið við vinnu á kaffi V-kk-þgf umrætt kvöld. Er hún hefði verið á leið niður stiga af efri hæð staðarins hefði hún séð tvo menn. Annar þeirra hefði slegið hinn í framan og skallað manninn. Sá sem hefði verið skallaður hafi verið sköllóttur eða krúnurakaður. Vitnið mundi ekki hvernig hinn maðurinn leit út. Síðan hefðu dyraverðir komið. Aðspurð um áverka á manninum sem var sleginn sagði vitnið að það hefði blætt úr andliti hans og blóð verið á gólfinu. Vitnið kvaðst hafa séð manninn sitja í stól.

Vitnið, J-kk-nf Þ-kk-nf lögreglumaður, mundi óljóst eftir málinu. Vitnið minnti að K-kk-nf hefði verið ölvaður. Hann hafi verið fyrir utan staðinn og verið fluttur í sjúkrabíl. Þá minnti vitnið að hann hefði verið blóðugur. Dyraverðir hefðu síðan rætt við lögreglumennina og bent þeim á árásarmennina.

Vitnið, E-kvk-nf B-kvk-nf, sérfræðingur á slysa- og bráðadeild, kom fyrir dóminn. Aðspurð hvar áverkar myndu lenda ef sá sem slær er örvhentur sagði vitnið það geta skipt máli hvernig viðkomandi snýr og hvernig höggið kæmi. Ekki væri útilokað að áverki kæmi fram á vinstri hlið í andliti. Þá kom fram að örvhentir menn gætu að sjálfsögðu slegið með hægri hendi. Vitnið sagði erfitt að staðhæfa hvort áverkar væru eftir eitt eða tvö högg með glasi. Þegar borinn var undir vitnið framburður K-kk-ef fyrir dómi um að hann hefði ekki verið ölvaður sagði hún að hann hefði bersýnilega verið drukkinn. Þá kom fram að hann hefði ekki viljað láta sauma eitt sár. Vitnið sagði að um minni háttar áverka hafi verið að ræða. Aðspurð um það hvort áverkar geti samrýmst því að K-kk-nf hefði verið sleginn einu sinni með glasi sagði vitnið að svo væri og áverkar væru ekki óeðlilegir miðað við verknaðarlýsingu.

Tekin var símaskýrsla af vitninu, J-kk-þgf G-kk-þgf H-kk-þgf lækni, sem kvaðst hafa skoðað K-kk-þf daginn eftir atvik það sem ákært er fyrir. Sagði vitnið að það væri kunningsskapur með honum og ákærða. Með því ætti vitnið við að hann hefði verið heimilislæknir K-kk-ef í 20 ár. Sagði vitnið að K-kk-nf hafi verið örvinglaður eftir atvikið og áverkarnir í raun verið miklu meiri en fram kemur í fyrirliggjandi vottorðum. Sagði vitnið að K-kk-nf hefði hlotið áverka á heila, nánar tiltekið mar. Taldi vitnið að K-kk-nf væri fremur að draga úr afleiðingunum en hitt. Aðspurður sagði vitnið að ekki hefðu verið teknar myndir til að staðfesta þetta. Þá greindi vitnið frá því að K-kk-nf hefði slasast alvarlega fyrir 20 árum síðan og hlotið hálsáverka.

Ekki reyndist unnt að boða G-x-x D-x-x og R-x-x W-x-x B-x-x fyrir dóminn. Taldi ákæruvaldið ekki vera þörf á þeim vitnum.

IV.

Ákærði hefur játað að hafa skallað og slegið K-kk-þf Ó-kk-þf umrædda nótt á veitingastaðnum kaffi Victor. Fyrir dómi kom fram að K-kk-nf telur að hann hafi verið sleginn tvisvar í andlitið með glasi, af sitt hvorum manninum, og að hann hafi orðið fyrir endurteknum höggum frá tveimur mönnum og jafnvel fleirum. Þessi framburður hans þykir nokkuð óljós og ekki í samræmi við framburð annarra vitna fyrir dómi. Þá er nokkurt ósamræmi í framburði hans hjá lögreglu og fyrir dómi. Þannig sagði hann hjá lögreglu að maður hefði skallað hann og annar maður slegið hann ítrekað í andlitið. Ekkert kemur fram um að hann hafi verið sleginn með glasi. Á slysadeild er haft eftir honum að hann hafi verið skallaður og sleginn með krepptum hnefa. Ekkert kemur fram um glas eða endurtekin högg. Hafa verður í huga að hann kveðst hafa vankast eftir að hann var skallaður. Þá er óljóst hvort og hvernig K-kk-nf hefur fengið „seinna höggið“ sem vitnið H-kk-nf B-kk-nf skýrði frá. Með hliðsjón af játningu ákærða, um að hafa skallað K-kk-þf og slegið hann einu sinni með glasi, sem er í samræmi við frásögn vitnanna R-x-x S-kk-ef og S-kvk-ef B-kvk-ef S-kvk-ef, þykir sannað að ákærði hefur skallað K-kk-þf og slegið hann í andlitið með glasi, eins og greinir í ákæru. Ekki þykir skipta máli þótt S-kvk-nf B-kvk-nf segði fyrir dómi að ákærði hefði fyrst slegið K-kk-þf með glasi og svo skallað hann, enda er haft eftir henni í frumskýrslu lögreglu, í þessari röð, að ákærði hafi skallað og slegið hann.

Ákærði telur ekki víst að allir áverkar K-kk-ef séu af sínum völdum þar sem um tveir tímar hafi liðið frá átökunum og þar til sjúkrabifreið og lögregla komu á vettvang. K-kk-nf hafi verið mjög ölvaður og með leiðindi við fólk og því getað lent í öðrum átökum. Fyrir dómi kvaðst ákærði ekki hafa séð áverka eða blóð á K-kk-þgf. Þá hefur ákærði gert athugasemdir við að áverkar hafi verið vinstra megin á andliti K-kk-ef þar sem hann sé örvhentur og því ættu áverkar fremur að vera hægra megin á andliti. Þessi frásögn hans fær ekki stoð í framburði vitna um að 10-15 mínútur hafi liðið frá því árásin átti sér stað og þar til sjúkrabifreið og lögregla komu á vettvang. Þá kemur fram í gögnum málsins að hálftími leið frá því lögreglu barst tilkynning um líkamsárásina og þar til K-kk-nf kom á slysadeild. Ekkert er komið fram um að hann hafi lent í öðrum átökum. Hvað varðar áverka hans þá kemur fram í frumskýrslu lögreglu að hann hafi verið blóðugur í andliti. Enn fremur hafa vitnin S-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf B-kk-nf borið að hann hafi verið blóðugur í andliti. Við komu á slysadeild var hann með áverka. Vitnið, E-kvk-nf B-kvk-nf sérfræðingur, bar fyrir dómi að áverkar sem lýst er í fyrirliggjandi læknisvottorði og í ákæru greinir geti samrýmst verknaðarlýsingu og að þeir teljist ekki óeðlilegir miðað við hana. Þá sé ekki útilokað að áverkar komi vinstra megin á andlit þótt gerandinn sé örvhentur. Að öllu þessu virtu þykir sannað að áverkar þeir sem getið er í ákæru séu af völdum ákærða. Varðar verknaður ákærða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði er fæddur í júní 1981. Samkvæmt sakavottorði hans hefur hann ekki áður gerst brotlegur við almenn hegningarlög og verður litið til þess við ákvörðun refsingar. Þá hefur hann játað að hafa skallað og slegið K-kk-þf. Til refsiþyngingar horfa 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þar sem ákærði skallaði og sló mann í höfuðið með glasi sem brotnaði. Var atlaga ákærða hættuleg og hending að ekki fór verr. Ákærði heldur því fram sér til málsbóta að K-kk-nf, sem hafi verið mjög ölvaður, hafi ýtt við sér, og verið með leiðindi. Hafi ákærði talið hann líklegan til að slá sig. Þótt framburður ákærða fái nokkra stoð í framburði R-x-x S-kk-ef og H-kk-ef B-kk-ef, auk þess að fram er kominn vitnisburður um að ákærði hafi verið æstur og bersýnilega drukkinn, auk þess sem nokkur ástæða er til að ætla að hann hafi farið mannavillt og talið sig eiga sökótt við ákærða, þykir ekki nægilega í ljós leitt að árás ákærða hafi verið gerð í áflogum eða átökum milli hans og brotaþola sem réttlætt geti háttsemi ákærða. Þá þykir heldur ekki leitt í ljós að 1. eða 4. tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga eigi við. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði, en rétt þykir að binda refsingu skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

V.

Af hálfu brotaþola, K-kk-ef Ó-kk-ef, er krafist skaðabóta að fjárhæð 1.199.800 kr. auk vaxta. Sundurliðast krafan þannig:

Miskabætur 500.000 kr.

Töpuð laun 650.000 kr.

Lögmannskostnaður 49.800 kr.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir líkamsárás og ber hann skaðabótaábyrgð á tjóni brotaþola sem rekja má til hinnar refsiverðu háttsemi. Brotaþoli á rétt á miskabótum á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. lög nr. 37/1999. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 150.000 krónur. Um rökstuðning fyrir kröfu um bætur vegna vinnutaps er vísað til þess að brotaþoli hafi verið óvinnufær til 8. febrúar 2006 og því misst verk við hellulagnir og flísalagnir. Í fyrirliggjandi læknisvottorði J-kk-ef G-kk-ef H-kk-ef kemur fram að K-kk-nf hafi haft miklar höfuðkvalir og verið óvinnufær. Í vitnisburði læknisins fyrir dómi kom fram að læknirinn telur að K-kk-nf hafi fengið mar á heila og hann slasast alvarlega fyrir 20 árum síðan. Engar rannsóknir hafa hins vegar verið gerðar á hugsanlegum höfuðáverkum og tengslum þeirra við eldra slys. Þykir ástand brotaþola og orsakir óvinnufærni hans svo óljósar að vísa verður þessari kröfu frá dómi. Gerð er krafa um kostnað vegna lögmannsaðstoðar, 49.800 kr. Ákærða var skipaður réttargæslumaður og fer um þóknun lögmannsins samkvæmt því. Ákærði skal því greiða brotaþola 150.000 krónur með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði. Vaxta hefur verið krafist frá 8. febrúar 2006. Er krafan miðuð við að brotaþoli hafi verið vinnufær frá þeim tíma. Dráttarvextir verða reiknaðir frá 22. apríl 2006, þegar liðinn var mánuður frá því að ákærða var kynnt bótakrafan hjá lögreglu, sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

VI.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað, sem er samtals 363.405 kr. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða áfallinn kostnað vegna læknisvottorðs, 23.200 kr. Þá verður þóknun verjanda ákveðin, með hliðsjón af tímaskýrslu, 260.205 kr., að meðtöldum virðisaukaskatti. Þóknun réttargæslumanns fyrir dómi telst hæfilega ákveðin 80.000 kr., að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf saksóknari.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð

Ákærði, O-x-x K-x-x, sæti fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði K-kk-þgf Ó-kk-þgf 150.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. febrúar 2006 til 22. apríl 2006, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 363.405 krónur í sakarkostnað, þar með talin 260.205 króna þóknun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og 80.000 króna þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef K. A-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf