E-6878/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 8. september sl., er höfðað með stefnu birtri 10. og 12. nóvember 2010 og áritaðri um birtingu 11. sama mánaðar.

Stefnendur eru R-kk-nf S-kk-nf og J-kvk-nf K-kvk-nf H-kvk-nf, bæði til heimilis að Úlfarsbraut 60, Reykjavík.

Stefndu eru Smíðafélagið ehf., Mánagötu 7, Reykjanesbæ, Börkur ehf., Njarðarnesi 3-7, Akureyri, og G-kk-nf S-kk-nf, Strýtuseli 15, Reykjavík.

Réttargæslustefndu eru Tryggingamiðstöðin hf., Síðumúla 24, Reykjavík, og Vátryggingafélag Íslands hf., Ármúla 3, Reykjavík.

Dómkröfur stefnenda eru þær, að stefndu verði in solidum dæmdir til að greiða stefnendum 1.460.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. III. kafla laga nr. 38/2001, um vexti og verðbætur, af stefnufjárhæð frá 23. júlí 2009 til greiðsludags. Þá krefjast stefnendur málskostnaðar að mati dómsins og virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Af hálfu stefnda, Smíðafélagsins ehf., er þess aðallega krafist að hann verði sýknaður af kröfu stefnenda og honum dæmdur málskostnaður samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins. Til vara krefst hann þess að fjárkröfur stefnenda verði lækkaðar verulega og honum dæmdur málskostnaður samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins.

Af hálfu stefnda, Barkar ehf., er þess krafist að hann verði sýknaður af kröfum stefnenda og að stefnendur verði dæmd til greiðslu málskostnaðar samkvæmt framlögðum reikningi eða samkvæmt mati dómsins.

Af hálfu stefnda, G-kk-ef S-kk-ef, er krafist sýknu af öllum kröfum stefnenda í málinu og málskostnaðar úr hendi stefnenda að mati dómsins.

Af hálfu réttargæslustefnda, Tryggingamiðstöðvarinnar hf., eru engar kröfur gerðar.

Af hálfu réttargæslustefnda, Vátryggingafélags Íslands hf., er gerð krafa um málskostnað úr hendi stefnenda að mati dómsins.

I.

Í stefnu er helstu málavöxtum lýst á þann veg, að stefnendur hafi árið 2007 ákveðið að byggja hús sitt að Úlfarsbraut 60 í Reykjavík. Þegar teikningar af húsinu hafi legið fyrir hafi Skipulags- og byggingarsvið Reykjavíkurborgar gefið út byggingarleyfi hinn 5. febrúar 2007. Byggingastjóri hússins hafi verið stefndi, G-kk-nf S-kk-nf. Stefnendur hafi leitað tilboða í glugga og hurðir hússins og þá leitað til stefnda, Barkar ehf., og afhent teikningarnar. Hefði stefndi, Börkur ehf., gert stefnendum tilboð sem þau hafi samþykkt. Stefnendur hafi talið, að stefndi, Börkur ehf., ynni við smíði glugga og hurða í samræmi við umsamið verk og hafi þeim ekki verið kunnugt um að stefndi, Börkur ehf., hefði fengið stefnda, Smíðafélagið ehf., til að vinna verkið samkvæmt tilboði til þeirra, fyrr en haft var samband við stefnendur frá stefnda, Smíðafélaginu ehf., og þeim tilkynnt að gluggarnir væru tilbúnir. Stefnendur hafi greitt fyrir gluggana og síðan hafi gluggarnir verið settir í húsið.

Fljótlega eftir að stefnendur hafi flutt í húsið, hafi komið í ljós að gluggar voru ekki eins og teikningar gerðu ráð fyrir. Í teikningunum hafi verið gert ráð fyrir tvöföldum póstum vegna stærðar glugganna en svo hafi ekki verið í reynd og hefðu þeir því ekki þolað álag af veðri og vindum.

Stefnendur kveðast hafa leitað til stefndu, Smíðafélagsins ehf. og Barkar ehf., vegna þessa og gert athugasemdir með ýmsu móti við fyrirtækin vegna þess að gluggarnir væru ekki réttilega smíðaðir; ekki í samræmi við teikningar og í raun hættulegir. Hvorki þeir né stefndi, G-kk-nf, hafi sinnt kvörtunum þeirra og því hafi þau óskað eftir því að dómkvaddur yrði matsmaður til að meta tjón þeirra. Byggi kröfur stefnenda á niðurstöðu matsgerðarinnar og séu því að höfuðstól 1.460.000 krónur.

Stefndi, Smíðafélagið ehf., gerir í greinargerð sinni athugasemdir við málavaxtalýsingu stefnenda. Þeir hafi smíðað glugga í Úlfarsbraut 58-60, samtals 28 gluggastykki, og hafi smíðin verið samkvæmt tilboði, sem stefndi, Börkur ehf., hafi gert GB-Verki ehf. Ekkert hafi hins vegar orðið af því að stefndi, Börkur ehf., og GB-Verk ehf. semdu sín í milli. Fyrirtækin tvö hafi haft samband við stefnda og óskað eftir því að hann annaðist verkið samkvæmt fyrirliggjandi tilboði. Gert hafi verið ráð fyrir að stefndi smíðaði 14 gluggastykki í Úlfarsbraut 58 og 14 stykki í Úlfarsbraut 60 og hafi það verið í samræmi við tilboðið. Í tilboðinu hafi ekki verið gert ráð fyrir því, að um tvöfalda pósta væri að ræða, enda hefði þá þurft að gera ráð fyrir að minnsta kosti 46-48 gluggastykkjum og kostnaður augljóslega verið mun hærri en gert var ráð fyrir í tilboðinu. Að gluggasmíðinni lokinni hafi stefnandi, R-kk-nf, litið á smíðina í Reykjanesbæ og engar athugasemdir gert. Stefndi hafi síðan afhent verktaka og byggingarstjóra stefnenda gluggana vorið 2007 án athugasemda af þeirra hálfu og þá hafi engar athugasemdir komið fram við úttekt byggingarfulltrúa. Stefnendur hafi kvartað um leka á árinu 2008 og hafi stefndi boðist til að bæta það, sem að stefnda sneri, en því tilboði hafi stefnendur hafnað.

Stefndi, Börkur ehf., gerir í greinargerð sinni athugasemdir við málavaxtalýsingu í stefnu. Bendir hann á að það hafi verið fyrirsvarsmaður GB-Verks ehf. en ekki stefnendur sem upphaflega leitaði til stefnda og óskaði eftir tilboði í smíði glugga og útihurða í fasteignina Úlfarsbraut 58-60. Þrjú tilboð hafi verið gerð en ekkert þeirra hafi verið samþykkt. Eftir að síðasta tilboðið var gert, hafi komið í ljós að stefndi gat ekki afhent smíðina fyrir þann tíma, sem óskað hafði verið eftir, og hafi því ekkert orðið af samningi milli hans og stefnenda. Hins vegar hafi verið rætt um það, hvar hægt væri að fá umrædda smíðavinnu og hafi sölumaður stefnda, G-kk-nf E-kk-nf, boðist til að kanna hvort stefndi, Smíðafélagið ehf., gæti tekið verkið að sér á sama verði og stefndi hefði boðið. Það hefði gengið eftir og hefði afskiptum G-kk-ef þar með lokið. Stefndi hefði ekki fengið stefnda, Smíðafélagið ehf., til að taka verkið að sér sem undirverktaki og hvorki fengið greiðslur frá því félagi né stefnendum vegna verksins. Viðskipti stefnda og stefnenda hefðu eingöngu verið þau, að stefndi hefði selt þeim gler í glugga.

Í málinu liggur frammi matsgerð dómkvadds matsmanns, H-kk-ef S. G-kk-ef, byggingarverkfræðings og húsasmíðameistara, dagsett 28. júní 2010, sem hann staðfesti í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins. Þar kemur fram að þrír gluggar í húsi stefnenda, þ.e. gluggar merktir nr. 7, 10 og 13, hafi ekki verið smíðaðir í samræmi við framlagðar teikningar arkitekts. Teikningarnar sýni að glugga hafi átt að smíða með tvöföldum póstum en þeir hafi hins vegar verið framleiddir með einföldum póstum. Er það mat matsmannsins að þessar breytingar hafi valdið því að gluggarnir standist ekki álagsforsendur samkvæmt byggingarreglugerð nr. 441/1998. Þá sé ljóst að gluggarnir þrír standist ekki staðal- og reglugerðarákvæði um svignun út frá vindálagi, enda sé reiknuð hámarkssvignun lóðrétts pósts í glugga nr. 7,35,87 mm, í glugga nr. 10 sé hún 10,71 og í glugga nr. 13 sé hún 47,55 mm. Leyfileg hámarkssvignun samkvæmt 128. gr. byggingarreglugerðar nr. 441/1998 sé hins vegar 8 mm. Matsmaður kveður sjáanlega mikla gliðnun milli gluggapósta og jafnframt séu karmstykki undin og sé skýringa að leita í því að efnissverleikar í körmum og póstum séu ekki nægjanlegir. Styðji útreikningar á svignun vegna vindálags þá fullyrðingu.

Um tjón stefnenda af framangreindu kveður matsmaður að styrkur framangreindra þriggja glugga sé það langt undir kröfum og að skemmdir, sem þegar séu komnar fram vegna gliðnunar og vindings í þeim, séu þess eðlis og það umfangsmiklar að skipta þurfi gluggum út. Viðunandi viðgerðir og endurbætur á gluggum séu ekki gerlegar. Hins vegar er það mat matsmannsins að í ljósi þess að styrkur glugga nr. 10 sé ekki það langt undir kröfum, sem og að staðsetning sé ekki áveðurs, réttlæti það ekki að skipt sé um þann glugga. Er það mat matsmannsins að kostnaður við að skipta út gluggum nr. 7 og 13 sé 1.460.000 krónur með virðisaukaskatti. Er kostnaðurinn sundurliðaður með eftirfarandi hætti:

II.

Stefnandi byggir kröfur sínar á niðurstöðu framlagðrar matsgerðar dómkvadds matsmanns frá 28. júní 2010, sem áður er rakin, en gluggar hússins hafi ekki verið eins og teikningar gerðu ráð fyrir. Vísa stefnendur til matsgerðarinnar þar sem fram komi að þrír gluggar hússins hafi verið ranglega smíðaðir og ekki í samræmi við staðal- og reglugerðarákvæði að því er varðar svignun út frá vindálagi. Mikil gliðnun sé milli gluggapósta og karmstykki séu undin og sé ástæðu þess að finna í því, að efnissverleikar í körmum og póstum séu ekki nægilegir. Séu viðgerðir og endurbætur ekki gerlegar en ekki þurfi þó að skipta út þriðja glugganum þar sem styrkur hans sé ekki það langt undir kröfum og hann sé auk þess ekki áveðurs. Stefnendur miða fjárhæð stefnukröfu sinnar við niðurstöðu matsgerðarinnar.

Stefnendur kveðast beina kröfum sínum að stefndu á grundvelli eftirfarandi ástæðna:

1) að stefnda, Smíðafélaginu ehf., á grundvelli þess að hann hafi smíðað umrædda glugga og ekki gætt þess að haga smíðinni í samræmi við teikningar arkitekts, staðla og reglugerðarákvæði, sbr. 37. gr. skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997, sbr. 79. gr. og 128. gr. byggingarreglugerðar nr. 441/1998,

2) að réttargæslustefnda, Vátryggingafélagi Íslands hf., þar sem stefndi, Smíðafélagið ehf., sé með tryggingar vegna rekstrar síns hjá félaginu,

3) að stefnda, Berki ehf., á grundvelli þess að stefnendur hafi leitað til félagsins um smíði umræddra glugga og gert samning við fyrirtækið. Allar teikningar hafi verið lagðar fyrir stefnda þegar leitað var tilboðs í verkið. Félagið hafi leitað til stefnda, Smíðafélagsins ehf., til að smíða gluggana án nokkurs sambands við stefnendur. Stefndi, Börkur ehf., beri því ábyrgð gagnvart stefnendum á því að rétt vara væri afhent stefnendum í samræmi við tilboð þeirra,

4) að stefnda, G-kk-þgf S-kk-þgf, sem byggingarstjóra húss þeirra en sem slíkur hafi hann borið ábyrgð á því að húsbyggingin væri í samræmi við staðla, reglugerðir og lög,

5) að réttargæslustefnda, Tryggingamiðstöðinni hf., þar sem byggingarstjórinn hafi verið tryggður hjá félaginu en greiðandi tryggingarinnar hafi verið Rúmmeter ehf.

Allir stefndu hafi brugðist skyldu sinni við smíði glugga í hús stefnenda eins og staðfest sé í matsgerðinni. Stefndu, Börkur ehf. og Smíðafélagið ehf., séu sérfræðingar á sviði glugga- og hurðasmíði og selji þjónustu sína sem slíkir. Stefnendur séu hins vegar ekki fagmenn á þessu sviði og hafi treyst fullkomlega öllum þeim sérfræðingum, sem að smíði hússins komu.

Stefndi, G-kk-nf, beri ábyrgð samkvæmt ákvæðum laga nr. 73/1997, sbr. ákvæði reglugerðar nr. 441/1998.

Ábyrgð réttargæslustefndu byggist á því að stefndu hafi keypt tryggingar hjá þeim ef þeir yrðu skaðabótaábyrgir vegna starfsemi sinnar sem sérfræðingar.

Um varnarþing vísa stefnendur til 34. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Þá vísa stefnendur til almennu skaðabótareglunnar og meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga. Málskostnaðarkröfu sína byggja stefnendur á 130. gr. laga nr. 91/1991 en kröfu um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun á lögum nr. 50/1988. Stefnendur séu ekki virðisaukaskattskyld og beri þeim því nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefndu.

III.

Að því er aðalkröfu um sýknu varðar, mótmælir stefndi, Smíðafélagið ehf., þeim fullyrðingum stefnenda að gluggar húss þeirra hafi ekki verið í samræmi við teikningar arkitekts, ótilgreinda staðla og tilteknar byggingarreglur. Stefndi hafi fengið í hendur tilboð frá GB-Verki ehf. á vegum stefnenda en tilboðið hafi upphaflega verið gert af stefnda, Berki ehf. Stefndi hafi smíðað gluggana í samræmi við tilboðið en hafi hins vegar ekki séð um uppsetningu þeirra.

Í tilboðinu hafi verið gert ráð fyrir því að stefndi smíðaði 14 gluggastykki fyrir Úlfarsbraut 60, samtals 28 fyrir Úlfarsbraut 58 og 60, en stefnendur eigi Úlfarsbraut 60. Samkvæmt teikningu af húsi stefnenda hafi verið gert ráð fyrir því að gluggastykkin væru samtals 28. Orðið „STK“ standi fyrir neðan hvert og eitt gluggastykki á teikningunni. Hvorki í tilboðinu né í teikningum af gluggunum hafi verið minnst á að sérstaklega þyrfti að huga að styrkingu glugganna vegna vindálags og hafi stefndi smíðað gluggana samkvæmt tilboðinu. Stefnendur, byggingarstjóri og verktaki hafi tekið við gluggunum athugasemdalaust og geti stefndi ekki borið ábyrgð á því síðar, að tilboðið hafi ekki reynst vera í samræmi við óskir stefnenda.

Samkvæmt matsgerð virðist höfuðorsök þess að gluggarnir standist ekki vindálag vera sú, að þeir hafi verið smíðaðir með einföldum póstum í stað tvöfaldra pósta, líkt og stefnendur halda fram að teikningar geri ráð fyrir. Stefndi beri hins vegar ekki ábyrgð á því. Stefndi hafi smíðað gluggana í samræmi við fyrirliggjandi tilboð og í tilboðinu hafi ekki verið gert ráð fyrir tvöföldum póstum, þ.e. að gluggastykkin væru mun fleiri en 14. Tilboðið hefði því þurft að vera skýrt hvað þetta varðaði, auk þess sem kostnaður hefði orðið mun hærri. Stefndi geti ekki borið ábyrgð á því að hafa smíðað samkvæmt tilboðinu og beri því að sýkna hann af kröfum stefnenda.

Samkvæmt 3. mgr. 51. gr. skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997 og 32. gr. byggingarreglugerðar nr. 441/1998 sé það á starfssviði byggingarstjóra að vera framkvæmdastjóri byggingarframkvæmda. Hann ráði iðnmeistara í upphafi verks með samþykki eiganda eða samþykki ráðningu þeirra. Byggingarstjóri geri verksamning við iðnmeistara, sem hann ráði, en í samningi skuli m.a. koma fram á hvaða verkþáttum iðnmeistari beri ábyrgð, sbr. gr. 38 - 45. Byggingarstjóri beri ríka ábyrgð á því að byggt sé í samræmi við samþykkta uppdrætti, lög og reglugerðir. Það hafi ekki verið á ábyrgð stefnda, sem smíðað hafi glugga samkvæmt tilboði, athugasemdalaust af hálfu stefnenda, verktaka og byggingarstjóra. Auk þess hafi byggingarfulltrúi tekið út verkið og hafi engar athugasemdir gert við gluggana sem stefndi smíðaði.

Í ljósi ríkrar ábyrgðar byggingarstjóra sé ljóst, að hann beri ábyrgð á því að stefndi var látinn smíða glugga samkvæmt fyrrnefndu tilboði og að gluggarnir voru svo settir athugasemdalaust í hús stefnenda. Beri því að sýkna stefnda.

Ábyrgð verktaka sé einnig rík. Í máli þessu sé stefndi, G-kk-nf S-kk-nf, einnig skráður sem húsasmíðameistari að verkinu. Vísað sé til þess sem áður er komið fram um að hann hafi tekið athugasemdalaust við gluggunum. Verktakinn hafi svo sett gluggana í hús stefnenda og gengið frá öllum umbúnaði.

Stefndi bendir á, að stefnendur virðist byggja kröfur sínar á almennu skaðabótareglunni og meginreglu kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga. Óvíst sé hvers eðlis krafa stefnenda sé, þ.e. hvort um sé að ræða skaðabótakröfu innan eða utan samninga en skilyrði skaðabótaskyldu í þessum tilvikum séu ekki alfarið þau sömu. Beri að skýra óskýrleika í stefnu hvað þetta varðar stefnendum í óhag. Umræddir annmarkar á kröfugerð stefnenda vegna þessa séu verulegir. Þar sem kröfugerðin sé fjarri því að vera studd fullnægjandi rökum að þessu leyti, beri að sýkna stefnda þar sem grundvöllur stefnukrafna sé verulega óljós. Að öðrum kosti telji stefndi eðlilegt að vísa kröfum stefnenda frá ex officio.

Stefndi hafnar því að hafa sýnt af sér saknæma háttsemi, ásetning eða gáleysi. Stefndi hafi smíðað gluggana samkvæmt tilboðinu og séu skilyrði sakarreglunnar ekki uppfyllt.

Stefndi byggir varakröfu sína um lækkun á kröfu stefnenda á því, að kröfur þeirra séu allt of háar og ekki nægjanlega rökstuddar. Vísar hann til þeirra röksemda, sem fram koma í umfjöllun um aðalkröfu hans hér að framan, en þeim til fyllingar til þess að ágallar séu á kröfugerð stefnenda og að stefnendur séu meðábyrgir.

Að því er ágalla á kröfugerð stefnenda varðar vísar stefndi til þess að ytra byrði glugga sé sameign samkvæmt 3. tl. 8. gr. laga nr. 26/1994, um fjöleignarhús. Húseignin að Úlfarsbraut 58-60 sé fjöleignarhús í skilningi laga nr. 26/1994. Í kröfugerð stefnenda sé ekki sundurliðað hvað stefnendur þurfi að greiða. Þá mótmælir stefndi því að hann beri ábyrgð á kostnaði vegna ísetningar glugga og vinnu henni tengdri, enda hafi hann aðeins komið að gluggasmíðinni sjálfri. Loks sé í kröfugerð stefnda ekki tekið tillit til réttar stefnenda til endurgreiðslu virðisaukaskatts. Beri því að lækka kröfur stefnenda sem því nemi.

Um meðáabyrgð stefnenda vísar stefndi til þess að þeir hafi sjálfir reist húsið að Úlfarsbraut 60 og sjálfir sótt um byggingarleyfi og ráðið byggingarstjóra og húsasmíðameistara. Virðist sem stefnendur hafi komið nærri smíði hússins frá upphafi og þá hafi þeir einnig fylgst með gluggasmíðinni og litið á smíðina. Hafi stefnendur jafnframt tekið við gluggunum athugasemdalaust og greitt fyrir þá. Komist dómurinn að því að stefndi beri ábyrgð á tjóni stefnenda, telji stefndi því rétt að bætur yrðu lækkaðar vegna meðábyrgðar.

Stefndi mótmælir dráttarvaxtakröfu stefnenda, enda sé veruleg óvissa uppi í málinu. Á meðan svo sé, verði stefndi ekki dæmdur til greiðslu dráttarvaxta af stefnukröfum, enda verði stefnendur sjálfir að bera ábyrgð á annmörkum á eigin málatilbúnaði, sbr. að sínu leyti 7. gr. laga nr. 38/2001. Um dráttarvexti af skaðabótakröfum fari að ákvæðum 9. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, en stefnandi byggi ekki á ákvæðum þeirrar lagagreinar og verði dráttarvextir því ekki dæmdir. Í öllu falli telji stefndi að dráttarvextir verði í fyrsta lagi dæmdir frá dómsuppsögudegi, sbr. 2. mgr. 9. gr. laga nr. 38/2001.

Stefndi mótmælir því að stefnendur eigi rétt til málskostnaðar úr hendi stefnda sökum óvissu í málinu, sbr. 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Verði jafnframt að líta til þess, að stefndi bauð stefnendum úrbætur auk sátta.

Stefndi byggir á almennum reglum samningaréttar og reglum kröfuréttar um skuldbindingargildi samninga, galla og vanefndaúrræði. Þá vísar stefndi til almennra reglna verktakaréttar, skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997 og ákvæða byggingarreglugerðar nr. 441/1998. Málskostnaðarkröfu sína reisir stefndi á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 og kröfu um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun á lögum nr. 50/1988. Stefndi sé ekki virðisaukaskattskyldur í þessu tilliti og sé því nauðsynlegt að taka tillit til virðisaukaskattsins við ákvörðun málskostnaðar.

V.

Stefndi, Börkur ehf., byggir sýknukröfu sína í fyrsta lagi á aðildarskorti með vísan til 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Á því sé byggt í stefnu, að stefndi beri ábyrgð á þeim göllum sem fram komu á gluggum í húsi stefnenda á grundvelli samnings. Stefnendur hafi hins vegar ekki lagt fram nein gögn sem styðji þá fullyrðingu. Virðist byggt á því að framlögð tilboð sanni að komist hafi á samningur á milli stefnda og stefnenda. Skjöl þessi beri hins vegar með sér að stefndi gerði GB-Verki ehf. þessi tilboð en ekki stefnendum og mótmæli stefndi þeirri fullyrðingu stefnenda að komist hafi á samningur á milli þeirra og stefnda. Sölumaður stefnda, G-kk-nf E-kk-nf, hafi engin samskipti átt við stefnendur vegna þessara tilboða en það hafi verið fyrirsvarmaður GB-Verks ehf. sem óskaði eftir tilboðinu. Aldrei hafi komið fram í samskiptum G-kk-ef og fyrirsvarsmanna GB-Verks ehf. að þeir væru að óska eftir tilboðum fyrir annan aðila en félagið sjálft, eins og sjá megi af tilboðunum.

Tilboðin í smíði glugga og hurða í fasteignina Úlfarsbraut 58-60 séu byggð á mismunandi forsendum en þau séu öll óundirrituð og beri með sér að ekki hafi komist á samningur milli aðila. Beri stefnendur sönnunarbyrðina fyrir því að samningur hafi komist á.

Augljóst sé að ekki verði litið á framangreind skjöl sem bindandi samninga. Sé því ósvarað hvert af þessum tilboðum sé bindandi fyrir aðila málsins en á tilboðunum sé gert ráð fyrir að samið sé um greiðsluskilmála og að afhendingartími sé ákveðinn. Þá sé merkt við að um sé að ræða tilboð en ekki sé merkt í reit þar sem standi verksamningur. Skjölin, eins og þau líti út, geti varla falið í sér bindandi samning en ekki hafi þar verið samið um það, hvernig átti að greiða kaupverðið eða hvenær átti að afhenda vöruna þótt þessi atriði séu grundvallaratriði í viðskiptum.

Stefnendur hafi aldrei komið að tilboðsgerðinni og hafi það eingöngu verið fyrirsvarsmenn GB-Verks ehf. sem voru í sambandi við G-kk-þf E-kk-þf, sölumann stefnda. G-kk-nf hafi jafnframt talið sig vera að skipta við GB-Verk ehf., enda hafi aldrei komið fram að forsvarsmenn félagsins væru að óska eftir tilboðum fyrir hönd annarra. Sé óljóst hvort stefnendur líti svo á að stefndi, Smíðafélagið ehf., hafi verið undirverktaki stefnda en miðað við kröfugerð virðist svo ekki vera. G-kk-nf hafi hvorki haft umboð né heimild til að binda stefnda með samningum við þriðja mann.

Stefndi bendir á að stefnendur geti ekki átt kröfur bæði á hendur stefnda og stefnda, Smíðafélaginu ehf., enda hljóti kröfur á þessa aðila að byggjast á samningum. Af framlögðum gögnum sé ljóst að stefndi, Smíðafélagið ehf., hafi talið sig vera í samningssambandi við stefnendur. Stefnendur hafi leitað til þess félags þegar gallinn kom fram og reynt að semja við félagið eftir að matsgerðinni var skilað og hafi þau því væntanlega talið sig eiga kröfu á það. Krafan geti ekki byggst á öðru en reglum um skaðabætur innan samninga. Sé af þessu ljóst, að enginn samningur hafi komist á milli hans og stefnenda um kaup á gluggunum.

Samkvæmt framlögðum reikningi frá stefnda, Smíðafélaginu ehf., hafi hann verið gerður beint á annan stefnenda en stefndi hafi hins vegar selt gler í gluggana og hafi ekkert annað samningssamband verið milli stefnda og stefnenda. Þá beri gögn málsins með sér, að stefnendur hafi verið í sambandi við stefnda, Smíðafélagið ehf., eftir að gallinn kom í ljós, sem sýni að stefnendur hafi litið svo á að þeir ættu kröfu á hendur því félagi. Sé því á því byggt, að aldrei hafi komist á samningur milli stefnenda og stefnda og því krefjist hann sýknu vegna aðildarskorts.

Verði ekki fallist á að sýkna beri stefnda vegna aðildarskorts byggir hann á neðangreindum málsástæðum.

Ábyrgð stefnda á þeim göllum, sem fram hafi komið á gluggunum, hljóti að byggja á því að stefndi, Smíðafélagið ehf., hafi verið undirverktaki hans og hafi ekki staðið að smíði glugganna í samræmi við kröfur sem gera megi til hans. Stefndi hafi lagt fram teikningar af gluggunum, sem hann byggði tilboð sín á, og þar sé gert ráð fyrir að gluggapóstarnir séu tvöfaldir. Gluggarnir séu hins vegar ekki sýndir heilir heldur skornir sundur með þverpóstum. Ef gluggarnir hefðu verið smíðaðir í samræmi við teikninguna, hefði verið ómögulegt að ná fullnægjandi styrk í gluggana, sbr. framlagt bréf A-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef byggingarverkfræðings. Tilboð stefnda hafi miðað við að gluggarnir yrðu heilir eins og sjá megi af tilboðunum. Byggi stefnendur á því að komist hafi á samningur á grundvelli tilboðanna og hafi þau því samþykkt að gluggarnir væru smíðaðir heilir en ekki skiptir eins og teikningin gerði ráð fyrir. Af bréfi A-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef verði ráðið að þessi breyting hafi orðið til þess að gluggarnir stæðust frekar vindálag, þótt ekki hafi verið nóg að gert. Það verði því ekki byggt á því að breyting frá teikningu hafi orðið til þess að gluggarnir reyndust ekki hafa fullnægjandi styrk.

Stefndi, Smíðafélagið ehf., virðist hafa smíðað gluggana heila, sem sé tvímælalaust líklegra til að standast kröfur um vindálag heldur en ef þeir hefðu verið smíðaðir í samræmi við teikningu. Þær kröfur verði ekki gerðar til stefnda, Smíðafélagsins ehf., að hann hafi gengið úr skugga um að gluggarnir stæðust vindálag, enda hafi átt að mega treysta hönnuði glugganna til þess. Hönnuðinum hafi borið að láta þess getið á teikningu eða í verklýsingu ef þurft hefði að gera sérstakar ráðstafanir til að styrkja gluggana en það hafi ekki verið gert. Hafi því stefndi, Smíðafélagið ehf., mátt gera ráð fyrir að ekki þyrfti að styrkja gluggana sérstaklega. Matsmaðurinn telji hins vegar að ef póstar hefðu verið tvöfaldir hefðu þeir staðist vindálag. Stefndi telji ranga þá ályktun matsmannsins, að tvöfaldir gluggapóstar hefðu staðist vindálag, þar sem hann hafi ekki gætt að því að samkvæmt teikningu hafi gluggarnir átt að vera skiptir, sem augljóslega hafi í för með sér að styrkur þeirra minnki mjög verulega, sbr. bréf A-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef.

Stefndu benda á að stefndi, Smíðafélagið ehf., hafi boðist til að bæta úr göllum, sem stefnendur virðist ekki hafa fallist á. Stefndi telji, verði litið svo á að hann beri ábyrgð gagnvart stefnendum vegna gallanna, að stefnendur hafi misst rétt sinn til að krefja hann um skaðabætur með því að hafna boði um úrbætur, sbr. 36. gr. laga nr. 50/2000.

Vekur stefndi athygli á því að svo virðist sem fasteignin Úlfarsbraut 58-60 sé fjöleignarhús en samkvæmt 3. tl. 8. gr. laga nr. 26/1994 sé ytri búnaður glugga sameign. Óljóst sé hvernig eignin skiptist milli eigenda og því sé óljóst hver hlutur stefnenda sé í kostnaði við að bæta úr göllum glugganna. Að svo stöddu áskilji stefndi sér rétt til að mótmæla fjárhæð kröfu stefnenda með vísan til þess að þau eigi ekki kröfu til skaðabóta umfram eignarhlut sinn í fjöleignarhúsinu.

Stefndi vísar til þess, að stefnendur eigi rétt á að fá virðisaukaskatt endurgreiddan af vinnu á byggingarstað, sbr. 1. mgr. 42. gr. 50/1988, sbr. lög nr. 10/2009, og beri því að lækka kröfu þeirra um þá fjárhæð. Samkvæmt matsgerð sé áætlaður kostnaður hins vegar með virðisaukaskatti.

Stefndi mótmælir upphafstíma dráttarvaxta. Líta verði til þess að stefnda hafi verið send matsgerðin 4. október 2010 og hann krafinn um greiðslu með bréfi, dagsettu sama dag. Dráttarvaxta verði því ekki krafist fyrr en frá 4. nóvember 2010, sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001.

VI.

Stefndi, G-kk-nf S-kk-nf, kveðst hvorki hafa séð um að panta né útvega glugga fyrir stefnendur, heldur hafi stefnandi, R-kk-nf S-kk-nf, séð alfarið um það. Stefndi hafi aftur á móti séð um að festa gluggana og glerja þá og hann hafi því ekki séð gluggana fyrr en komið var með þá í húsið. Hann hafi ekki grandskoðað gluggana en séð að þeir voru af réttri stærð. Hins vegar hefði þeim, sem smíðað höfðu gluggana, verið treyst fyrir því að þeir væru réttilega smíðaðir að öðru leyti. Kveðst stefndi ekki hafa kunnáttu til að reikna út styrk efnisins.

Við útreikninga tæknimanns hafi komið í ljós, að gluggarnir stæðust ekki það veðurálag sem hér sé. Hefði það legið ljóst fyrir í upphafi, kveðst stefndi aldrei hafa sett gluggana upp. Bendir hann á, að byggingarstjórar fari yfirleitt ekki til framleiðanda til að sannreyna staðla við framleiðslu glugga. Séu þeir rétt smíðaðir, þ.e. eftir réttum málum, og allir póstar, opnanleg fög og hurðir séu á réttum stað, svo og að efnið sé eins og teikning segir til um, sé ályktað á þá leið að gluggarnir standist kröfur. Þar sem stefndi hafi ekki komið að samningum um smíði glugganna, hafi hann talið eiganda og framleiðanda hafa gengið út frá réttum forsendum

Gluggarnir hafi verið festir í húsið eftir bestu getu, enda séu ekki gerðar athugasemdir við það í matsgerð og vísi stefndi því á þá, sem smíðuðu gluggana.

VII.

Af hálfu réttargæslustefnda, Tryggingamiðstöðvarinnar hf., eru engar kröfur gerðar í málinu. Í greinargerð sinni bendir hann hins vegar á að stefndi, G-kk-nf S-kk-nf, falli ekki undir ábyrgðartryggingar hjá honum vegna starfa sem tekið geti til bótakröfu stefnenda í málinu. Fyrirtækið Rúmmeter ehf. hafi keypt starfsábyrgðartryggingu byggingarstjóra hjá réttargæslustefnda vegna framkvæmda á sínum vegum. Við umsókn um byggingarleyfi vegna framkvæmda á lóðinni Úlfarsbraut 58-60 virðist sem framvísað hafi verið staðfestingu réttargæslustefnda um tilvist slíkrar vátryggingar Rúmmeters ehf. frá árinu 2005, þar sem fyrirtækið sé tilgreint sem vátryggingartaki og stefndi, G-kk-nf, sem vátryggður. Samkvæmt þeirri yfirlýsingu hafi falist að stefndi, G-kk-nf, var vátryggður samkvæmt umræddri vátryggingu í störfum sínum fyrir Rúmmeter ehf. Verkefni og störf, sem hann hins vegar hafi kosið að takast á hendur í eigin nafni eða nafni annarra fyrirtækja, séu vátryggingum Rúmmeters ehf. óviðkomandi. Óumdeilt sé, að fyrirtækið Rúmmeter ehf. hafi ekkert haft með umræddar framkvæmdir á Úlfarsbraut 58-60 eða stjórn þeirra að gera.

Af hálfu réttargæslustefnda, Vátryggingafélags Íslands hf., er gerð krafa um málskostnað úr hendi stefnenda. Vísar hann til þess að stefndi, Smíðafélagið ehf., hafi verið með frjálsa ábyrgðartryggingu vegna atvinnurekstrar hjá félaginu á tímabilinu frá 1. janúar 2010 til 31. desember 2010 en ekki hafi verið um slíka tryggingu hjá félaginu að ræða fyrir þann tíma.

Samkvæmt skilmálum tryggingarinnar bæti hún tjón vegna atvika, sem gerist á vátryggingartímabilinu eingöngu, jafnvel þótt afleiðingar komi ekki í ljós fyrr en vátryggingin sé fallin úr gildi. Bætur greiðist hins vegar ekki vegna atvika, sem verði áður en vátryggingartímabil hófst, jafnvel þótt afleiðingar komi ekki í ljós fyrr en á vátryggingartímabili. Réttur stefnenda til bóta úr frjálsri ábyrgðartryggingu hjá réttargæslustefnda sé því háður því að hið bótaskylda atvik hafi gerst á vátryggingartímabilinu, þ.e. á tímabilinu frá 1. janúar til 31. desember 2010. Þótt ekki komi fram með skýrum hætti í stefnu, hvenær það atvik átti sér stað, sem stefnendur byggi kröfur sínar á, megi sjá af öðrum gögnum málsins að umræddir gluggar voru smíðaðir á árinu 2007 og að stefnendur höfðu vitneskju um meinta galla þegar á árinu 2008. Fyrir liggi því, að meint bótaskylt atvik hafi orðið utan vátryggingartímabils hinnar frjálsu ábyrgðartryggingar, sem stefndi, Smíðafélagið ehf., var með hjá réttargæslustefnda á árinu 2010. Sé því ljóst að þar sem atvikið, sem sé grundvöllur kröfugerðar stefnenda, hafi orðið áður en stefndi, Smíðafélagið ehf., tók ábyrgðartrygginguna hafi ekki stofnast bótaréttur til handa stefnendum úr þeirri tryggingu. Geti því aldrei komið til að umrætt tjón bætist úr tryggingunni, jafnvel þótt litið verði svo á að um skaðabótaábyrgð stefnda, Smíðafélagsins ehf., gagnvart stefnendum sé að ræða.

VIII.

Við aðalmeðferð málsins gáfu skýrslur R-kk-nf S-kk-nf, stefnandi málsins, I-kk-nf S-kk-nf K-kk-nf, stjórnarformaður stefnda Barkar ehf., stefndi G-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf M-kk-nf E-kk-nf, fyrrverandi sölustjóri stefnda Barkar ehf., H-kk-nf S. G-kk-nf, dómkvaddur matsmaður, og H-kk-nf Þ-kk-nf. Verður framburður þeirra rakinn eins og þurfa þykir.

Í stefnu vísa stefnendur til almennu skaðabótareglunnar og meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga. Verður að skilja tilvísun þeirra til almennu skaðabótareglunnar svo að um sé að ræða kröfu um skaðabætur utan samninga og er það mat dómsins að grundvöllur kröfugerðar stefnenda sé ekki svo óskýr að varði frávísun málsins af sjálfsdáðum en frávísunar hefur ekki verið krafist af hálfu stefndu.

Til sönnunar á tjóni sínu vísa stefnendur til framlagðrar matsgerðar dómkvadds matsmanns. Þar kemur fram, að teikningar sýni að glugga hafi átt að smíða með tvöföldum póstum en þeir séu hins vegar einfaldir. Sé ljóst að stærri gluggar nr. 7, 10 og 13 hafi ekki verið smíðaðir samkvæmt hönnun. Er það síðan niðurstaða matsmannsins að þessar breytingar hafi valdið því að gluggar standist ekki álagsforsendur samkvæmt byggingarreglugerð nr. 441/1998. Þá sé mikil gliðnun milli gluggapósta og karmstykki séu undin og sé skýringin sú, að efnissverleikar í körmum og póstum séu ekki nægjanlegir. Bendir hann jafnframt á að útreikningar á svignun vegna vindálags styðji þá fullyrðingu. Telur matsmaður að skipta þurfi út gluggum nr. 7 og 13 og samkvæmt útreikningum í matsgerð nemur heildarkostnaður stefnenda vegna þess 1.460.000 krónum. Hefur þessu mati ekki verið hnekkt með yfirmatsgerð og er það mat dómsins að við það verði að miða um sönnun fyrir tjóni stefnenda og orsökum þess.

Í málinu liggja fyrir teikningar að parhúsi við Úlfarsbraut 58-60 í Reykjavík og eru stefnendur eigendur að húsinu nr. 60. Var byggingarleyfi gefið út 5. febrúar 2007 og réðu stefnendur stefnda, G-kk-þf S-kk-þf, sem byggingarstjóra hússins. Stefnandi, R-kk-nf, kveðst hafa leitað tilboða hjá stefnda, Berki ehf., í gluggasmíðina. Þessu hefur stefndi, Börkur ehf., mótmælt og byggir sýknukröfu sína á aðildarskorti. Er á því byggt að aldrei hafi komið til samninga við stefnendur en fyrirsvarsmaður GB-Verks ehf. hafi hins vegar leitað til hans í lok janúar 2007 um tilboðsgerð í smíðina. Er það í samræmi við það, sem kom fram í vætti G-kk-ef M-kk-ef E-kk-ef, fyrrverandi sölustjóra Barkar ehf., um að B-kk-nf, starfsmaður GB-Verks ehf. og sonur stefnda, G-kk-ef, hefði komið með teikningar til sín og óskað eftir tilboðum í gluggasmíðina. Kannaðist hann ekki við að stefnendur hefðu haft samband við sig fyrr en eftir að gluggarnir höfðu verið afhentir. Fær framburður hans stoð í þeim tilboðum um gluggasmíði Úlfarsbrautar 58-60, sem stefnandi lagði fram í málinu, en þau eru stíluð á GB-Verk ehf. „co/B-kk-þf“.

Framangreind tilboð bera ekki með sér að þau hafi verið samþykkt, enda eru þau ekki undirrituð af tilboðshafa. Kom fram í framburði I-kk-ef S-kk-ef, stjórnarformanns Barkar ehf., og vitnisins, G-kk-ef M-kk-ef, að ekkert hafi orðið úr samningsgerðinni milli stefnenda og stefnda, Barkar ehf., því tíminn til verksins hefði verið talinn of skammur til að unnt væri að vinna verkið í tæka tíð. Framlagður reikningur stefnda, Barkar ehf., á hendur stefnanda, R-kk-þgf, er samkvæmt efni sínu vegna kaupa hans á gleri en ber ekki með sér að þar sé um að ræða vinnu við smíði á gluggum. Að öllu framanrituðu virtu og að virtum mótmælum stefnda, Barkar ehf., telst því ósannað að samningur um gluggasmíðina hafi komist á milli stefnenda og stefnda, Barkar ehf. Þá er ósannað að stefndi hafi unnið við gluggasmíðina, sem stefnendur telja að hafi valdið þeim tjóni.

Stefnendur byggja kröfur sínar á hendur stefnda, Berki ehf., jafnframt á því, að félagið hafi leitað til stefnda, Smíðafélagsins ehf., um smíði glugganna, án nokkurs samráðs við þá og hafi því borið ábyrgð á því að rétt vara væri afhent í samræmi við tilboð. Hvorki I-kk-nf S-kk-nf, stjórnarformaður stefnda Barkar ehf., né G-kk-nf M-kk-nf, fyrrverandi sölustjóri stefnda, könnuðust við að félagið hefði samið við stefnda, Smíðafélagið ehf., eða haft annars konar milligöngu milli þess og stefnenda. Fram kom hjá G-kk-þgf M-kk-þgf að hann hefði bent stefnendum á stefnda, Smíðafélagið ehf., og boðist til að fara með gluggateikningarnar til þess félags í Keflavík þar sem hann væri búsettur þar í bæ. Önnur gögn um þessa aðkomu stefnda, Barkar ehf., liggja ekki fyrir í málinu og verður því að telja fullyrðingar stefnenda að þessu leyti ósannaðar.

Að öllu framangreindu virtu, verður að fallast á það með stefnda, Berki ehf., að hann eigi ekki aðild að málinu og verður hann því, þegar af þeirri ástæðu, sýknaður af kröfum stefnenda í máli þessu.

Fyrir liggur og er ómótmælt að stefndi, Smíðafélagið ehf., sá um smíði umræddra glugga. Er á því byggt af félagsins hálfu að þeir hafi verið smíðaðir samkvæmt upphaflegu tilboði stefnda, Barkar ehf. Hins vegar hafi það ekki verið á ábyrgð stefnda, Smíðafélagsins ehf., að þeir voru ekki smíðaðir samkvæmt teikningum, enda hafi engar athugasemdir verið gerðar við smíðina af hálfu stefnenda, verktaka og byggingarstjóra. Áður er rakið að G-kk-nf M-kk-nf, þáverandi starfsmaður stefnda, Barkar ehf., hefur borið um að hann hafi komið gluggateikningunum til stefnda, Smíðafélagsins ehf. Hefur þeim framburði ekki verið hnekkt og verður við hann miðað. Bar stefnda, Smíðafélaginu ehf., sem sérfræðingi í smíðum, að gæta þess að gluggarnir væru smíðaðir í samræmi við fyrirliggjandi gluggateikningar. Ber hann því skaðabótaábyrgð á því að það var ekki gert.

Óumdeilt er að stefndi, G-kk-nf S-kk-nf, gegndi störfum byggingarstjóra við smíði húss stefnenda. Sýknukrafa hans er byggð á því að hann hafi einungis séð um að festa gluggana og glerja þá og ekki skoðað þá fyrr en komið var með þá í húsið. Þá bendir hann á að hann hafi ekki haft kunnáttu til að reikna út efnisstyrk þeirra. Byggingarstjóri ber ábyrgð á því að byggt sé í samræmi við samþykkta uppdrætti, lög og reglugerðir. Ber honum að hafa yfirumsjón og eftirlit með byggingarframkvæmdum, sem hann stýrir, og sjá um að framkvæmdin sé tæknilega og faglega fullnægjandi. Fyrir liggur að stefnendur hafa orðið fyrir tjóni vegna þess að gluggasmíðin var ekki í samræmi við gluggateikningar. Í ljósi ríkrar ábyrgðar sinnar sem byggingarstjóra bar stefnda, G-kk-þgf, að gæta að því að gluggarnir væru smíðaðir í samræmi við gluggateikningarnar, sem og lög og reglugerðir, og ber hann því ábyrgð á því, ásamt stefnda, Smíðafélaginu ehf., að það var ekki gert. Ber stefndi, G-kk-nf, því skaðabótaábyrgð með stefnda, Smíðafélaginu ehf., á tjóni stefnenda vegna þessa.

Varakrafa stefnda, Smíðafélagsins ehf., um lækkun stefnukrafna, er á því byggð, að ekki sé í stefnu sundurliðað hvað stefnendur þurfi að greiða vegna glugganna í ljósi þess að ytra byrði þeirra sé sameign samkvæmt 3. tl. 8. gr. laga nr. 26/1994, um fjöleignarhús. Fyrir liggur að stefndi smíðaði umrædda glugga og gerði stefnendum reikning vegna þess og var hann greiddur. Eins og áður er rakið byggja stefnendur skaðabótakröfu sína á því, að stefndi hafi ekki smíðað gluggana í samræmi við framlagðar teikningar, eins og honum hafi borið að gera, og með því valdið þeim tjóni. Á skaðabótakrafan sér því rætur í viðskiptum þessara aðila. Stefnendur eiga hagsmuni þá, sem um er deilt í málinu, og verður því að telja að þeir geti beint kröfum sínum að stefnda með þeim hætti sem gert er í máli þessu.

Varakröfu sína byggir stefndi, Smíðafélagið ehf., jafnframt á því að lækka beri stefnukröfur á grundvelli meðábyrgðar á þeim forsendum að stefnendur hafi komið nærri smíði hússins frá upphafi, fylgst með gluggasmíðinni og tekið við gluggunum athugasemdalaust og greitt fyrir þá. Er þessi málsástæða hvorki rökstudd frekar né hefur því verið nánar lýst, hver sú lækkun ætti að vera. Verður því ekki á henni byggt.

Að öllu framanrituðu virtu er það niðurstaða dómsins að stefndu, Smíðafélagið ehf. og G-kk-nf S-kk-nf, beri skaðabótaábyrgð á tjóni stefnenda, sem eins og áður er rakið þykir sannað með framlagðri matsgerð. Þar er gerð grein fyrir því að í kostnaðartölum sé innifalinn virðisaukaskattur. Samkvæmt lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. bráðabirgðaákvæði sem sett var í lögin með 2. gr. laga nr. 10/2009, fást endurgreidd 100% af virðisaukaskatti af vinnu við endurbætur eða viðhald íbúðarhúsnæðis á tímabilinu 1. mars til 1. janúar 2011. Inni í matsfjárhæðum eru vinnuliðir samtals að fjárhæð 878.000 krónur. Þykir rétt við mat á skaðabótum að taka tillit til þessa og er það því niðurstaða dómsins að stefnendur eigi rétt á skaðabótum að fjárhæð 1.281.602 krónur (1.460.000 – 178.398).

Með vísan til ákvæða 9. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 þykir rétt að miða upphafsdag dráttarvaxta við mánuð eftir að stefnendur settu fram kröfur sínar á grundvelli matsgerðarinnar. Í málinu liggja frammi tvö bréf lögmanns stefnenda, dagsett 4. október 2010, annars vegar til stefnda, G-kk-ef, og réttargæslustefnda, Tryggingamiðstöðvarinnar hf., og hins vegar til stefndu, Smíðafélagsins ehf. og Barkar ehf., og réttargæslustefnda, Vátryggingafélags Íslands hf. Í bréfunum er gerð grein fyrir niðurstöðu matsgerðar dómkvadds matsmanns og krafa gerð um greiðslu í samræmi við útreikning matsmannsins á tjóni stefnenda. Verða dráttarvextir því reiknaðir frá 4. nóvember 2010 til greiðsludags, eins og nánar greinir í dómsorði.

Af hálfu réttargæslustefnda, Vátryggingafélags Íslands hf., er gerð krafa um málskostnað úr hendi stefnenda. Er á því byggt, að stefndi, Smíðafélagið ehf., hafi ekki verið með tryggingu hjá félaginu fyrir 1. janúar 2010. Samkvæmt framlögðu vátryggingarskírteini var stefndi, Smíðafélagið ehf., með frjálsa ábyrgðartryggingu vegna atvinnurekstrar hjá þessum réttargæslustefnda á tímabilinu frá 1. janúar 2010 til 31. desember sama ár. Samkvæmt ákvæðum tryggingarinnar bætir hún einungis tjón vegna atvika, sem gerast á vátryggingartímabilinu, en ekki vegna atvika, sem urðu áður en það hófst, og gildir það einnig þótt tjónið hafi ekki komið í ljós fyrr en á tryggingartímabilinu. Ljóst er að sú gluggasmíði, sem olli tjóni stefnenda, fór fram áður en vátryggingatímabil þetta hófst en reikningur stefnda, Smíðafélagsins ehf., vegna smíðinnar er dagsettur 8. maí 2007. Engin gögn hafa verið lögð fram um að stefndi, Smíðafélagið ehf., hafi verið með gilda tryggingu hjá þessum réttargæslustefnda fyrir 1. janúar 2010. Að þessu virtu er það mat dómsins að fallast beri á kröfu réttargæslustefnda, Vátryggingafélags Íslands hf., um málskostnað úr hendi stefnenda og þykir hann hæfilega ákveðinn 150.000 krónur.

Eftir niðurstöðu málsins verða stefndu, Smíðafélagið ehf. og G-kk-nf S-kk-nf, dæmdir til að greiða óskipt málskostnað stefnenda, R-kk-ef S-kk-ef og J-kvk-ef K-kvk-ef H-kvk-ef, sem telst hæfilega ákveðinn 1.235.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, þar með talinn útlagður kostnaður vegna öflunar matsgerðar dómkvadds matsmanns. Stefnendur verða dæmd til að greiða málskostnað stefnda, Barkar ehf., sem telst hæfilega ákveðinn 400.000 krónur. Þá verða stefnendur jafnframt dæmd til að greiða málskostnað réttargæslustefnda, Vátryggingafélags Íslands hf., sem telst hæfilega ákveðinn 150.000 krónur.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan ásamt meðdómsmönnunum G-kk-þgf V-kk-þgf byggingaverkfræðingi og J-kk-þgf Á-kk-þgf P-kk-þgf byggingatæknifræðingi.

D Ó M S O R Ð

Stefndu, Smíðafélagið ehf. og G-kk-nf S-kk-nf, greiði óskipt stefnendum, R-kk-þgf S-kk-þgf og J-kvk-þgf K-kvk-þgf H-kvk-þgf, 1.281.602 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., vaxtalaga nr. 38/2001 frá 4. nóvember 2010 til greiðsludags.

Stefndi, Börkur ehf., er sýknaður af öllum kröfum stefnenda.

Stefndu, Smíðafélagið ehf. og G-kk-nf S-kk-nf, greiði óskipt stefnendum 1.235.000 krónur í málskostnað að meðtöldum virðisaukaskatti.

Stefnendur greiði óskipt stefnda, Berki ehf., 400.000 krónur í málskostnað.

Stefnendur greiði óskipt réttargæslustefnda, Vátryggingafélagi Íslands hf., 150.000 krónur í málskostnað.

A-kvk-nf E-kvk-nf

G-kk-nf V-kk-nf

J-kk-nf Á-kk-nf P-kk-nf