S-352/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 23. mars 2021, höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 11. febrúar 2021 á hendur ákærða, X, kt.[...], [...], [...];

„fyrir hættubrot og umferðarlagabrot, með því að hafa föstudaginn 15. maí 2020, ekið bifreiðinni [...], rásandi, án nægilegrar tillitssemi og varúðar um Heiðarbraut í Reykjanesbæ, þaðan sem hann beygði viðstöðulaust út á Vesturgötu, í veg fyrir bifreið sem ekið var um Vesturgötu þannig að lá við árekstri, útaf akbrautinni og uppá gangstétt þar sem minnstu munaði að hann keyrði á vegfarendur. Ákærði ók þaðan áfram vestur Vesturgötu, beygði suður Hólmgarð, þaðan sem hann beygði vestur Nónvörðu, suður Fagragarð þar sem kærði ók bifreiðinni uppá gangstétt, vestan akbrautar, rétt framhjá barni sem var þar á hlaupahjóli, sveigði bifreiðinni því næst aftur inná akbrautina, ók áfram suður Fagragarð, beygði viðstöðulaust vestur Aðalgötu, í veg fyrir umferð sem ekið var um Aðalgötu þannig að lá við árekstri, ók bifreiðinni áfram vestur Aðalgötu og út af akbraut skammt frá gatnamótum Aðalgötu og Vatnsholts þar sem hann sveigði bifreiðinni þvert yfir akbrautina í kjölfarið. Ákærði ók þar næst á grindverk og ljósastaur til móts við Vatnsholt 1 D, þar sem hann stöðvaði aksturinn. Með háttsemi sinni raskaði kærði umferðaröryggi á alfaraleið og stofnaði lífi og heilsu annarra vegfarenda í augljósan háska með ófyrirleitnum hætti.

Telst þetta varða við 168. gr. og 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 17. gr., 1. og 2. mgr. 26. gr., allt sbr. 1. mgr. 94. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Kröfur ákærða í málinu eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Forsendur og niðurstaða:

Ákærði játaði brot sín án undandráttar við þingfestingu málsins. Játning hans fær stoð í framlögðum gögnum. Samkvæmt því þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er á sjötugsaldri. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur hann ekki áður verið sakfelldur fyrir refsiverða háttsemi. Ákærða til málsbóta horfir skýlaus játning hans. Samkvæmt þessu og að atvikum máls að öðru leyti virtum þykir refsing ákærða, sbr. 1., 5. og 8. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, réttilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn málsins og rekstri þess fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

Dómsorð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

K-kk-nf H-kk-nf