S-2/2015

I

Mál þetta, sem dómtekið var 23. mars sl., höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 13. janúar 2015 á hendur ákærða „S-kk-þgf P-kk-þgf I-kk-þgf, kennitala [...],[...], fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 20. september 2014, við veitingastaðinn Edinborgarhúsið, á móts við Pollgötu, Ísafjarðarbæ, slegið A, kennitala [...], höggi með gleríláti í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut nokkra skurði vinstra megin á andliti.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa og hún verði að öllu leyti skilorðsbundin.

II

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og viðurkenndi þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Játning ákærða fær fulla stoð í gögnum málsins. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

III

Ákærði er fæddur árið 1990. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur hann fimm sinnum síðan árið 2008 gengist undir sektargerð eða verið dæmdur til refsingar. Það sem hér skiptir máli er að hann var með dómi Héraðsdóms Reykjaness 9. janúar 2009 dæmdur í eins mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var hann með dómi Héraðsdóms Suðurlands 13. mars 2009 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 244. gr. almennra hengingarlaga. Voru brot þau sem ákærði var þá sakfelldur fyrir talin vera hegningarauki vegna þeirra brota sem ákærði var sakfelldur fyrir með dómi 9. janúar 2009 og gekkst undir með sektargerð 12. mars 2008 vegna brots gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Ákærði stóðst skilorð dómsins frá 13. mars 2009 og verður því, með vísan til 61. gr. almennra hegningarlaga, ekki talið að dómurinn hafi ítrekunaráhrif á ákvörðun refsingar nú. Við ákvörðun refsingar ákærða er litið til skýlausrar játningar hans og afleiðinga brotsins og hættueiginleika verknaðarins, sbr. 2. og 3. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þá má ráða af framlögðum gögnum að ákærði og brotaþoli höfðu átt í einhverjum útistöðum áður en atvik gerðust. Ekki verður þó talið að átök hafi þá verið byrjuð á milli þeirra eða að um neyðarvörn hafi verið að ræða, sbr. 12. gr. almennra hegningarlaga. Engu að síður er við ákvörðun refsingar litið til þess sem á undan var gengið, sbr. 7. töluliður 1. mgr. 70. gr. sömu laga. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði og skal hún falla niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Eftir úrslitum málsins, og með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, verður ákærði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar, 20.000 krónur.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, S-kk-nf P-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði allan sakarkostað málsins, 20.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf