E-4275/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 15. janúar 2007, er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af D-kk-þgf T-kk-þgf A-x-x, kt. 000000-0000, Heiðarlundi 7a, Akureyri, á hendur Verði Íslandstryggingu hf., kt. 000000-0000, Skipagötu 9 Akureyri, með stefnu sem birt var 28. júní 2006.

Dómkröfur stefnanda eru að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 3.801.143 kr. ásamt vöxtum af 546.480 kr. frá slysdegi þann 28. ágúst 2003 til 28. október 2003 og af 3.801.143 kr. frá stöðugleikapunkti þann 28. október 2003 til 16. maí 2005 og dráttarvexti af upphæðinni frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi. Auk þess er krafist að tekið verði tillit til skyldu stefnanda til að greiða virðisaukaskatt af málflutningsþóknun, þar sem stefnandi er ekki virðisaukaskattskyldur aðili.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að félagið verði alfarið sýknað af öllum kröfum stefnanda og að stefnanda verði gert að greiða því málskostnað að mati dómsins. Til vara að kröfur stefnanda verði viðurkenndar að hluta og málskostnaður felldur niður.

Helstu málavextir eru að 28. ágúst 2003, klukkan 11:30, lenti stefnandi í umferðaróhappi. Samkvæmt lögregluskýrslu af atvikinu mun stefnandi hafa verið að aka bifhjóli sínu [PZ-528] norður Hafnarfjarðarveg er bifreið, er ekið var á undan honum, hægði skyndilega mjög á ferðinni. Stefnandi hafi reynt að hemla, en við það hafi bifhjólið misst veggrip og fallið á hliðina, en stefnandi kastast af hjólinu og runnið yfir veginn.

Þá segir í lögregluskýrslunni að stefnandi hafi hringt á lögreglustöðina og tilkynnt að hann hefði verið að aka á Hafnarfjarðarvegi og lent í árekstri við bifreið í Gjánni og við það fallið af bifhjóli sem hann ók en ekki slasast.

Er lögreglan kom á staðinn ítrekaði stefnandi að hann hefði ekki slasast, en tekið er fram í skýrslunni, að stefnandi hefði sýnt lögreglunni að hann hafði rispast lítillega á hægri framhandlegg. Þá segir að stefnandi hafi verið í leðurjakka og buxum og með öryggishjálm og hafi hann tjáð þeim að leðurfatnaðurinn hefði ekki skemmst, en öryggishjálmur hans hefði skemmst lítillega. Tekið var fram að bifhjólið hefði verið skemmt á hægri hlið, stefnuljós brotið og rispur á plasthlífum.

Um akstursskilyrði segir að bjart hafi verið en skýjað, yfirborð vegar hafi verið malbikað og slétt, en færð blaut. Þá var greint frá því að stefnandi hefði sjálfur ekið af vettvangi.

Í læknisvottorði H-kk-ef Ó-kk-ef, dags. 9. júní 2004, dskj. nr. 6, er greint frá því að stefnandi hafi komið á Slysa- og bráðamóttöku Landspítala-Háskólasjúkrahúss í Fossvogi hinn 28. ágúst 2003 klukkan 13:25, og segir, að honum hefði verið ekið þangað í einkabíl. Hafi D-kk-nf lýst aðdraganda slyssins eins og þar segir. Hann hafi fengið mikið högg á hjálminn, en við það hafi hjálmurinn eyðilagst. Hann hafi ekki rotast, ekki fundið fyrir ógleði og væri ekki með höfuðverk. Hann hafi þó verið hálf vankaður fyrst á eftir en alveg skýr síðan. Þá segir að hann hafi verið í leðurgalla „sem hélt, kom ekkert gat á hann, en skrámaðist þó á hægri olnboga“. Greint er frá því að hann sé með psoriasis á olnbogum og sé húð því viðkvæmari fyrir slíku. Þá segir:

Skoðun við komu sýnir eðlilegan blóðþrýsting, 133/71, púls 78. Hann er ekki með nein merki um heilahristing eða merki um aðra alvarlegri höfuðáverka. Er ekki með merki um tognun við skoðun hér en gæti þó að mínu mati auðveldlega fengið tognunareinkenni síðar. Hann kveðst áður hafa lent í svipuðum áverka og þá fékk hann væg tognunareinkenni frá hálsi fyrst á eftir. Það er reiknað með því að hann fari ekki í vinnuna þennan dag en verði vinnufær degi síðar. Sár á olnboganum er hreinsað og settar á umbúðir en engin önnur meðferð talin nauðsynleg. Hefur ekki leitað aftur til deildarinnar vegna þessa áverka svo séð verði af okkar gögnum.

Í slysavottorði S-kk-ef B-kk-ef, læknis á Heilsugæslunni Kópavogi, dags. 26. september 2004, dskj. nr. 7, segir undir fyrirsögninni Skoðun 01.04.2004. kl. 10.12 Heilsugæslustöð Hvammi:

Skoðun við komu: Það var ekki að finna ákveðin merki um heilahristing eða aðra áverka en hann hafði verið hálf vankaður fyrst á eftir, var alveg orðinn áttaður á stað og stund.

Sár á efri útlimum voru hreinsuð og settar á umbúðir. Fékk ráðleggingar varðandi whiplash áverka.

Stuttu eftir fór D-kk-nf að finna fyrir stirðleikaeymslum í mjóbaki sem leiðir út í hægri rasskinn aðallega og fær stundum verkjastreng út í hægra læri. Hann verður mjög stirður ef að hann situr lengi eða stendur lengi. Á stundum erfitt með að breyta um stellingu í rúminu á nóttunni. Virðist vera búinn að ná sér að fullu í hægri öxlinni og hægri handlegg.

Reflexar eru bilateral. Eðlilegir kraftar bilateral. Sensibilitet normal. Er stirður og aumur í mjóbaki.

Í framhaldinu er pöntuð röntgenmynd af mjóbaki sem sýnir Spina fifida occulta. Grunur um Mb.Scheuerman neðst í thoracalhrygg. Lendarhryggjaliðir eðlilegir. D-kk-nf missti nokkra daga úr vinnu vegna þessa. Treystir sér ekki lengur að vinna sem málari og er farinn að vinna sem tónlistarkennari.

Hann þreytist mjög fljótt ef að hann situr lengi eða þarf að standa lengi í sömu sporum, þreytan aðallega í mjóbakinu, finnur af og til fyrir verk niður í hægra læri.

Virðist ætla að taka langan tíma að ná sér að fullu eftir þetta.

Hinn 12. febrúar 2005 tóku R-kk-nf J-kk-nf, læknir og sérfræðingur í bæklunarskurðlækningum, og B-x-x G. M-kk-nf, héraðsdómslögmaður og lektor, að sér að ósk Vátryggingafélags Íslands hf. og Íslandstryggingar hf. að meta afleiðingar umferðarslyssins, sem stefnandi lenti í 28. ágúst 2003, þ.e. að meta bótaþætti samkvæmt lögum nr. 50/1993 og 37/1999. Matsgerðin er dags. 16. apríl 2005. Þar segir m.a. undir fyrirsögninni Samantekt og álit:

Aðal einkenni nú [eru] vegna mjóbaksverkja en engin hálseinkenni.

Þó orsakatengsl milli núverandi mjóbakseinkenna og umferðarslyssins 28.08.2003 séu ekki alveg ljós telja matsaðilar að meiri líkur en minni séu á að mjóbakseinkenni séu vegna afleiðinga umferðarslyssins. Um er að ræða bifhjólaslys þar sem D-kk-nf fellur á götuna óvarinn og fær höfuðhögg. Hann hefur enga fyrri sögu um stoðkerfiseinkenni og er sennilegt að hann hafi fengið tognunaráverka á mjóbak í þessu slysi. Miðast niðurstöður matsins við það.

Við mat á tímabili atvinnutjóns er miðað við frásögn hans að hann hafi verið óvinnufær í fjóra daga. Ekki liggur fyrir læknisvottorð sem staðfestir þessa óvinnufærni.

Við tímabil þjáningabóta er miðað við væga tognunaráverka. Þjáningabætur metnar í einn mánuð.

Við mat á miska er miðað við afleiðingar mjóbakstognunar með þeim einkennum og skoðun sem lýst er. Miski er metinn 8%. Til hliðsjónar eru miskatöflur Örorkunefndar.

Við mat á örorku hafa matsmenn borið saman tvær áætlaðar atburðarásir í lífi D-kk-ef. Annars vegar þá, sem telja verður að hafi verið líkleg, ef slysið hefði ekki orðið, við þá, sem orðin er frá því það gerðist og líklegt er að verði í framtíðinni, að teknu tilliti til þeirrar staðreyndar að slysið olli líkamstjóni og líkur eru fyrir því að afleiðingarnar valdi honum tekjutjóni í framtíðinni.

...

Að öllum gögnum virtum og með vísan til viðtals á matsfundi og læknisskoðunar telja matsmenn að hann búi við nokkra starfsorkuskerðingu vegna afleiðinga slyssins og að líkur séu fyrir því að hún valdi tekjuskerðingu í framtíðinni. Telja þeir því rétt að meta honum nokkra örorku og telst hún hæfilega metin 8% að teknu tilliti til tjónstakmörkunarskyldu hans skv. 2. mgr. 5. gr. skaðabótalaga.

Hinn 21. apríl 2005 krafðist stefnandi bóta úr hendi stefnda en bifhjólið PZ-528 var vátryggt hjá stefnda. Með bréfi 15. júní 2005 hafnaði stefndi kröfunni með rökstuddum hætti.

Stefnandi byggir á því að ökutækið PZ-528 hafi verið vátryggt hjá stefnda og hafi hann sem ökumaður verið tryggður sérstakri slysatryggingu hjá stefnda, sbr. 92. gr. umferðarlaga. Beri stefnda því að greiða stefnanda fullar skaðabætur vegna tjóns sem hann hafi orðið fyrir vegna umferðarslyssins 28. ágúst 2003, sbr. I. kafla skaðabótalaga nr. 50/1993.

Vegna staðhæfingar stefnda í framangreindu bréfi hans til stefnanda 15. júní 2005 vísar stefnandi til læknisvottorða og matsgerðar er liggja fyrir í málinu.

Tölulega gerir stefnandi grein fyrir kröfu sinni með eftirfarandi hætti:

Þjáningabætur. 30.600 kr.

30 dagar án rúmlegu x 1.020

Varanlegur miski 8% 465.880 kr.

Samkvæmt matsgerð hlaut stefnandi 8% varanlegan miska. Bætur vegna varanlegs miska

eru því 8% af kr. 5.823.5000.-, skv. 4. gr. skaðabótalaga, sbr. 15. gr. s.l. sem gera kr. 465.880.-

Varanleg örorka 8% 3.254.663 kr.

Árslaun kr. 2.637.833.- x 15.423 x 8%

Annað fjártjón 50.000 kr.

Ýmislegur kostnaður stefnanda er 50.000 kr. Krafan á stoð í 1. gr. skaðabótalaga

þar sem segir að sá sem beri skaðabótaábyrgð skuli greiða annað fjártjón sem hlýst af líkamstjóni.

Samtals 3.801.143 kr.

Stefndi byggir á því að umferðaróhappið 28 ágúst 2003 hafi ekki valdið stefnanda líkamstjóni. Meðfæddur klofinn hryggur og vaxtatruflunarbreytingar í hryggnum hafi valdið verkjum hans neðst í mjóbaki sem hafi stundum leitt niður í hægra læri. Beri því að sýkna stefnda alfarið af kröfum stefnanda í máli þessu.

Fallist dómurinn ekki á þessa málsástæðu, byggir stefndi á því, að stefnandi hafi sjálfur valdið umferðaróhappinu með því að aka bifhjóli sínu of hratt miðað við akstursskilyrði umrætt sinn, sbr. 1. mgr. og h-lið 2. mgr. 36. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Ályktunarorð: Eins og rakið var í lýsingu málavaxta liggur matsgerð fyrir í málinu þar sem greint er frá mati á afleiðingum umferðarslyss, sem stefnandi lenti í 28. ágúst 2003, þ.e. bótaþáttum samkvæmt lögum nr. 50/1993 og nr. 37/1999. Með þessu mati hefur stefnandi leitt nægar líkur að því að hafa orðið fyrir líkamstjóni í slysinu, enda hefur stefndi ekki leitað mats dómkvaddra manna eða lagt fram önnur gögn til að hnekkja matinu.

Bifhjól stefnanda, PZ-538, sem stefnandi ók er hann lenti í slysinu, var vátryggt hjá stefnda. Stefnandi var því tryggður sérstakri slysatryggingu hjá stefnda samkvæmt 92. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 2. gr. laga nr. 32/1998. En stefndi hefur ekki sýnt fram á að stefnandi hafi verið meðvaldur af líkamstjóni sínu vegna slyssins af ásetningi eða stórkostlegu gáleysi, sbr. 2. mgr. 88. gr. umferðarlaga.

Af hálfu stefnanda er umdeild skaðabótakrafa reiknuð og sett tölulega fram út frá umræddri matsgerð, en tölulegur ágreiningur er ekki um kröfuna.

Samkvæmt framangreindu verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda umkrafða fjárhæð með vöxtum og málskostnað, allt eins og í dómsorði greinir.

P-kk-nf Þ-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Stefndi, Vörður Íslandstrygging hf., greiði stefnanda, D-kk-þgf T-kk-þgf A-x-x, 3.801.143 krónur með vöxtum af 546.480 krónum frá 28. ágúst 2003 til 28. október 2003 og af 3.801.143 krónum frá þeim degi til 16. maí 2005, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 991.951 krónu í málskostnað.

P-kk-nf Þ-kk-nf