S-136/2017

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 21. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 9. ágúst sl., á hendur D-kk-þgf G-kk-þgf H-kk-þgf, til heimilis að Vesturbergi 6, Reykjavík,

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, föstudaginn 7. apríl 2017, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Selvogsbraut í Þorlákshöfn, Sveitarfélaginu Ölfusi, óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns, kókaíns og tetrahýdrókannabínóls.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar frá 06.06.2018 að telja, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 11. september sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Í matsgerð frá rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, sem liggur frammi meðal rannsóknargagna lögreglu, kemur fram að amfetamín, kókaín og tetrahýdrókannabínólsýra hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði hans mælst kókaín 105 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 3,1 ng/ml, en amfetamín hafi ekki verið í mælanlegu magni í blóði hans. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði tíu sinnum áður sætt refsingu. Þann 16. maí 2013 var ákærði fyrst fundinn sekur um ölvunaraksturs. Þann 17. október 2013 var ákærða gerð sekt fyrir að hafa þann 26. apríl 2013, þ.e. fyrir uppkvaðningu framangreinds dóms, meðal annars ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Þann 26. júní 2014, var ákærði fundinn sekur um að hafa þann 29. ágúst 2013, ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Telst þar um ítrekun að ræða. Þá var ákærði þann 17. desember 2014, fundinn sekur um að hafa þann 29. ágúst 2014, ekið undir áhrifum fíkniefna sem og sviptur ökurétti. Loks var ákærði þann 6. apríl 2016, fundinn sekur um gripdeild og honum gert að sæta fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Með broti því sem lýst er í ákæru hefur ákærði rofið skilorð síðastgreinds dóms og ber að dæma upp framangreinda refsingu og ákveða refsingu í einu lagi sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga. Að virtum atvikum máls og með vísan til dómvenju, þykir rétt að fresta fullnustu 30 daga refsingarinnar

og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 101. og 102. gr., þó einkum 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærðu ökurétti ævilangt. Eru því ekki efni til að ákveða upphafstíma sviptingarinnar.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti sækjanda samtals 164.512 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, D-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga, en fresta skal fullnustu 30 daga refsingarinnar og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 164.512 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.