S-4/2016

I

Mál þetta, sem dómtekið var 13. apríl sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 15. janúar 2016 á hendur ákærða, „S-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala [...], [...], [...], fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 22. ágúst 2015, fyrir utan veitingastaðinn Húsið, [...], þar sem hann stóð neðst í útidyratröppum staðarins, ráðist að A, kt. [...], sem stóð efst í tröppunum, hrifsað í hann og kippt honum niður, þannig að A féll niður tröppurnar og lenti á palli neðan við tröppurnar, með þeim afleiðingum að hann hlaut hruflsár á enni og á nefi, auk beinbrots á hægri hendi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. síðari breytingar. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá er af hálfu A, kennitala [...], gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða honum miskabætur að fjárhæð 600.000 krónur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. ágúst 2015 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafan er birt ákærða, en með dráttarvöxtum frá þeim degi til greiðsludags samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, auk málskostnaðar brotaþola að mati dómsins eða samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa og komi til þess að honum verði dæmd fangelsisrefsing að hún verði þá skilorðsbundin. Þá er þess krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún verði stórlega lækkuð. Loks er þess krafist að allur sakarkostnaður, þar með talin hæfileg málsvarnarlaun að mati dómsins, greiðist úr ríkissjóði.

II

Aðfaranótt laugardagsins 22. ágúst 2015 barst lögreglu tilkynning um að ráðist hefði verið á A fyrir utan skemmtistaðinn Húsið, [...], og honum hrint niður tröppur. Lögreglumenn hittu brotaþola á Heilbrigðisstofnun Vestfjarða ásamt vitninu B. Var þá grunur um að brotaþoli væri handleggsbrotinn auk þess sem hann var með stóra kúlu á hægra enni og smásár í andliti. Hann kvaðst ekki vita hver hefði hrint honum niður tröppurnar og hafa verið við útidyrnar ásamt D þegar maður hafi komið aftan að honum og hrint honum með þeim afleiðingum að hann hafi dottið aftur fyrir sig niður tröppurnar. Sagði hann manninn hafa verið í grárri hettupeysu og gallabuxum og með húfu eða hatt.

Þá ræddi lögregla við B sem kvaðst hafa séð hver hrinti brotaþola niður tröppurnar. Sá sem það gerði sé frá Æ, og hafi hann séð manninn fyrr um kvöldið á Edinborg. Maðurinn hafi skallað sig inni á Húsinu og síðan farið út og þá hrint brotaþola niður tröppurnar og svo farið í leigubifreið af Skoda-gerð. Maðurinn hafi verið í grárri hettupeysu og gallabuxum og með smá skegg.

Í samtali lögreglu við vitnið C [...] kom fram að hann hefði séð einhver átök við Húsið. Gerandinn hafi verið í hettupeysu, í áberandi kaffibrúnum buxum og með köflóttan „sixpensara“.

Þá ræddi lögregla við D, skipstjóra á [...]. Benti hann á tvo einstaklinga úr áhöfn sem hefðu verið með „sixpensara“, E og ákærða. Þá var rætt við F, skipverja á [...], sem sagði að framangreindir einstaklingar, auk G, væru oft með „sixpensara“. Taldi hann að G og ákærði hefðu farið í land þetta kvöld.

Brotaþoli gaf skýrslu vegna málsins 16. september 2015. Hann kvaðst lítið muna eftir atvikinu og hafa hlotið heilahristing vegna höfuðhöggs og hafa verið undir áhrifum áfengis. Hann hafi staðið á tröppunum fyrir framan innganginn inn á [...] og verið að tala við m.a. B þegar maður hafi komið þangað og spurt hann hvort hann væri að bögga sig. Hann kvaðst hafa svarað því neitandi en í framhaldi af því hafi maðurinn allt í einu komið að honum og hrint honum niður. Gerandi hafi staðið við handriðið í tröppunum þegar hann kippti honum niður. Hann kvaðst muna eftir því að árásarmaðurinn hafi verið með gamaldags húfu, derhúfu, að hann minni svarta og hvíta, með kassalaga mynstur. Hann var í vindjakka með hettu, að hann minnti bláum, dökkhærður og með stutt hár. Þá kvaðst brotaþoli hafa handarbrotnað og sagði árásina hafa valdið sér miklu tjóni.

Við rannsókn málsins voru tvisvar teknar skýrslur af ákærða, 29. október og 23. desember 2015. Í fyrri framburði hans kom fram að hann hafi farið á Edinborg þetta kvöld og drukkið áfengi og hafi orðið talsvert drukkinn og farið í „blackout“. Hann kvaðst hafa verið klæddur í úlpu, með „sixpensara“, í svörtum joggingbuxum og brúnum Adidas-skóm. Þá kvaðst hann ekki muna eftir að hafa lent í neinum átökum þetta kvöld eða að hafa hrint brotaþola. Í seinni framburðinum ítrekaði ákærði að hann myndi ekki eftir því að hafa verið á Húsinu þetta kvöld.

Fyrir liggur skýrsla lögreglu vegna eignaspjalla aðfaranótt laugardagsins 22. ágúst 2015, vegna rúðubrots í Edinborgarhúsinu. Tilkynning um atvikið barst klukkan 2.58. Þegar lögreglumenn komu á vettvang var ákærði þar liggjandi við inngang hússins og rúða brotin í útihurð. Í skýrslunni kemur fram að ákærði hafi ekki virst geta staðið í fæturna vegna ölvunar og hafi hann m.a. óskað aðstoðar þar sem einhver væri að elta hann. Einnig kom þar fram að rúða hefði verið brotin um hálftíma eftir að veitingastaðnum var lokað. Þá liggur fyrir skýrsla af ákærða sem tekin var af honum 22. ágúst 2015, daginn eftir árásina, vegna rúðubrotsins. Kvaðst hann þá bara muna eftir að hafa farið á Edinborg og lýsti því að hann hefði drukkið mikið og fljótlega farið í „blackout“.

Við rannsókn málsins var tekin skýrsla af vitninu B. Hann kvaðst hafa verið fyrir utan Húsið að tala við brotaþola þegar strákur sem hann þekkti ekki kom og spurði brotaþola hvort hann væri að bögga sig og hafi brotaþoli svarað því neitandi. Brotaþoli hafi þá staðið efst í tröppunum en þessi strákur neðst í þeim. Strákurinn hafi teygt sig og tekið í brotaþola og hrint honum þannig niður tröppurnar með þeim afleiðingum af brotaþoli féll niður og hálfrotaðist. Kvaðst hann halda að árásarmaðurinn hafi verið frá Æ eða Ö, um 175 til 180 sm á hæð, stutthærður, í grárri hettupeysu og í gallabuxum. Hann hafi verið á aldrinum 25 til 30 ára, axlabreiður, með breiða kjálka, skeggbrodda og með skollitað hár. Hann kvaðst ekki minnast þess að hann hafi verið með höfuðfat en honum hafi verið sagt það. Í framhaldi af þessu hafi árásarmaðurinn farið inn í Skoda-leigubifreið. Maðurinn hafi verið mjög ölvaður og hafi vitnið fyrst séð hann á Edinborg og þá virtist hann vera í lagi. Vitnið sagði árásina hafa átt sér stað rétt fyrir klukkan þrjú.

Vitnið C sagði í skýrslu sinni við rannsókn málsins að hann hefði setið í leigubifreið sinni á planinu við N1 þegar atvik gerðust. Þaðan hafi hann séð yfir á tröppurnar við Húsið en ekki heyrt orðaskipti. Hann hafi séð að það stóð maður á trépallinum og annar maður fyrir neðan tröppurnar. Sá sem stóð fyrir neðan tröppurnar hafi teygt sig upp og rifið í manninn sem stóð uppi á tröppunum og „slitið“ hann niður tröppurnar. Hafi maðurinn dottið illa. Sá sem datt hafi náð að grípa þann sem hrinti honum með sér niður. Hann kvaðst hafa ekið geranda fyrr um kvöldið frá Edinborg á Húsið og hafi hann þá verið viðskotaillur. Fjórir eða fimm aðrir hafi verið með honum í leigubifreiðinni og hafi hluti þeirra verið úr áhöfninni á [...] en vitnið kvaðst ekki vita hvort gerandi var einn þeirra. Kvaðst vitnið halda að árásin hafi átt sér stað um klukkan tvö. Hann lýsti geranda sem frekar grannvöxnum, 180 til 185 sm á hæð, í brúnum buxum og með brúnköflóttan „sixpensara“.

Fyrir liggja m.a. ljósmyndir lögreglu af vettvangi, mynd af „sixpensara“, teikning af tröppum við veitingastaðinn Húsið, samantekt um upplýsingaöflun lögreglu í þágu rannsóknar, listi yfir lögskráða skipverja á [...] og kort sem sýnir að vegalengd milli Hússins og Edinborgar er 536 metrar.

Einnig liggur fyrir vottorð I læknis, dagsett 22. nóvember 2015, þar sem fram kemur að brotaþoli leitaði sér aðstoðar á slysadeild Heilbrigðisstofnunar Vestfjarða aðfaranótt laugardagsins 22. ágúst 2015. Þar kemur fram að brotaþoli hafi við komu verið með hruflsár á enni og nefi og áverka á hægri hendi sem hugsanlega væri brot. Þá kemur þar fram að brotaþoli hafi komið á ný 23. ágúst 2015 og að röntgen-mynd hafi sýnt brot á hægri hendi sem ekki var talið vera í ásættanlegri legu og var því lagað.

Loks liggja fyrir gögn um myndsakbendingu. Samkvæmt þeim fór brotaþoli og vitnið B í myndsakbendingu vegna málsins. Bentu þeir báðir á mynd af ákærða og töldu hann vera árásarmanninn. Einnig fór vitnið C í myndsakbendingu og endurþekkti hann ekki ákærða sem árásarmanninn.

Við rannsókn málsins voru einnig teknar skýrslur af vitnunum G og E en þeir höfðu þá réttarstöðu sakbornings, en ekki er talin ástæða til að rekja efni þeirra. Þá liggur fyrir upplýsingaskýrsla um samtal lögreglu við H, móður brotaþola. Kvaðst hún þessa nótt hafa hringt til læknis til að biðja um aðstoð fyrir brotaþola eftir að henni var sagt frá því sem gerðist og hafi hún farið með hann á Heilbrigðisstofnun Vestfjarða í framhaldi af því. Þá kemur þar fram að samkvæmt dagbók lögreglu kom hún á lögreglustöð 22. ágúst 2015 og sýndi varðstjóra á síma sínum að hún hefði hringt til læknis klukkan 3.08 um nóttina.

III

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kvaðst hafa farið á Edinborg ásamt skipsfélögum sínum um kvöldið. Þar hafi hann drukkið bjór, og jafnvel koníak, og þegar leið á kvöldið hafi hann verið orðinn ölvaður. Hann hafi síðan farið í „blackout“ um tólf- eða eittleytið, og geti ekki lýst því sem gerðist eftir það. Hann hafi svo vaknað á lögreglustöð um klukkan átta um morguninn. Hann hafi farið í yfirheyrslu um hádegi vegna rúðubrotsins en hafi svo þurft að bíða á lögreglustöðinni á meðan kannað var hvort föt hans pössuðu við lýsingu á fötum sem maður var í sem tengdist því þegar einhver slasaðist á öðrum skemmtistað. Svo reyndist ekki vera og var hann ekkert spurður um atvikið á Húsinu. Hann kvaðst hafa hringt sjálfur í lögreglu vegna rúðubrotsins og sagði þá einnig að það hafi einhver verið að elta hann.

Ákærði kvaðst ekki muna eftir að hafa farið frá Edinborg, á Húsið, að hafa farið í leigubifreið eða að hafa verið handtekinn. Ákærði sagði að G væri félagi hans og E æskuvinur hans og þeir hafi á þessum tíma búið saman í Reykjanesbæ. Ákærði kvaðst telja að þetta kvöld hafi hann ekki verið með köflótta „sixpesarann“ og hafi þá verið búinn að týna honum en hann gæti verið að misminna. Hann, E, G og tveir í viðbót úr áhöfninni hafi allir keypt sér „sixpensara“. Hans húfa hafi verið mosagræn, einlit. Kvaðst hann minna að þetta kvöld hafi hann verið klæddur í brúna skó, rauðan bol, gallabuxur eða joggingbuxur, dökka peysu, með köflóttu rauðu og svörtu á, og græna Cintamani-úlpu sem var stór og mikil með hettu. Peysan hafi ekki verið hettupeysa heldur fínni að gerð. Ákærði kvaðst halda að J vélstjóri hafi einnig átt „sixpensara“, gráan eða grábrúnan, og halda að hann hafi verið með hann þetta kvöld og sagði marga hafa verið með „sixpensara“ þetta kvöld.

Ákærði kvaðst hafa athugað greiðslukortareikning sinn og þar voru engar færslur frá Húsinu. Fyrir utan þetta tilvik hafi hann tvisvar farið í „blackout“ og átti í öðru tilvikinu sér stað líkamsárás sem hann var dæmdur fyrir. Aðspurður hvort það geti staðist að hann hafi framið það brot sem lýst er í ákæru sagðist að hann ekki vita það. Ákærði kvaðst ekki vita hvernig hann á að hafa getað hrifsað í mann í efstu tröppu þegar hann var í neðstu.

Vitnið A, brotaþoli, kvaðst hafa verið á Húsinu og verið úti að tala við B þegar einhver kom og hrinti honum niður tröppurnar. Hann muni þegar hann ætlaði að standa upp og svo þegar hann var kominn á sjúkrahús og var að tala við lögreglu en viti ekki hvort hann missti meðvitund við fallið. Þegar árásin átti sér stað hafi hann staðið við handriðið uppi á pallinum fyrir ofan tröppurnar. Gerandi stóð niðri. Hann muni eftir sér í loftinu en ekki hvað gerandi gerði sem varð til þess að hann féll niður tröppurnar. Þá kvaðst hann ekki muna eftir að hafa átt einhver samskipti við geranda áður en þetta gerðist. Hann hafi verið með B en K hafi verið að keyra og hafi skutlað honum á sjúkrahúsið. Hann hafi brotnað á handarbaki og fengið sár á enni og nef. Í dag sé hann búinn að ná sér eftir áverkana en handarbrotið sé skakkt. Brotaþoli sagði að gerandi hafi verið með „sixpensara“, að honum sýndist köflóttan, svartan og hvítan og í vindjakka, fjólubláum og svörtum eða bláum og svörtum. Það var einhver litur í miðjunni og svart fyrir neðan og ofan og svo „merkt með einhverju“. Hann kvaðst hafa bent á geranda í myndsakbendingu og sagt að hann væri langlíklegastur.

Brotaþoli lýsti aðstæðum svo að þegar komið er að Húsinu þurfi að ganga upp nokkrar tröppur og þegar komið er upp tröppurnar sé þar pallur. Kvaðst hann hafa staðið á pallinum, kannski rúmlega hálfan metra frá tröppunum, þegar atvikið gerðist. Kvaðst hann hafa flogið niður tröppurnar og lent á palli sem er þar neðst. Gerandi hafi verið við tröppurnar, fyrir neðan þær, farið upp tröppurnar, en hann viti ekki hversu langt upp. Hann kvaðst hafa fundið að gerandi tosar í hann, en hann sé ekki viss hvar, og svo hendist hann niður tröppurnar. Brotaþoli kvaðst telja útilokað að það hafi verið hrint á bakið á honum. Hann sagði húfuna hafa verið í laginu eins og „sixpensara“. Hún hafi verið köflótt, hvít og svört.

Vitninu var kynntur sá framburður sinn hjá lögreglu að þeir hafi verið að hlæja þegar maður hafi spurt hvort hann væri að bögga sig. Kvaðst hann muna eftir því en telja að árásin hafi verið tilefnislaus. Sagði hann að hann hafi lýst þessu rétt í skýrslu hjá lögreglu, það er að gerandi hafi staðið við handriðið á tröppunum og kippt sér niður. Hann kvaðst vera rétthentur og hafa átt erfitt með að skrifa og að nota tölvu eftir handarbrotið og sé einn fingur hans skakkur. Hann hafi hætt við að fara að vinna með skóla vegna handarbrotsins og svo hætt í skóla.

Vitnið C [...] kvaðst hafa þetta kvöld ekið hópi manna frá Edinborg á Húsið og gæti það hafa verið um miðnætti. Hann kvaðst ekki muna eftir að ákærði hafi verið í þessum hóp. Einn farþeginn hafi verið drukkinn og með dónaskap. Maðurinn hafi verið um 180-185 sm á hæð, grannur, með stórköflóttan brúnan og svartan „sixpensara“ á höfðinu, í buxum sem voru á litinn eins og mjólkurskollitað kaffi. Hann hafi svo séð manninn fyrir utan Húsið og hafi fylgst með honum vegna fyrri samskipta þeirra og hafi vitnið þá verið rúmlega götubreidd frá, 6-8 metra. Maðurinn hafi staðið á palli fyrir neðan tröppurnar og uppi á pallinum hafi verið fólk. Hann kvaðst hafa séð þegar maðurinn með einhverjum hætti teygði sig í manninn á efri pallinum og greip í hann þannig að hann missti jafnvægið og lenti á bakinu og fór þannig niður tröppurnar. Vitnið sagði að gerandi hafi hugsanlega stigið upp í fyrsta þrep með annan fótinn til að teygja sig í brotaþola en ekki farið hærra. Vitnið kvaðst ekki vera visst um hvar hann tók í brotaþola en sá strax að hinn missti jafnvægið. Sá sem reif hann niður lenti einhvern veginn ofan á honum og þeir veltust út af pallinum og á gangstéttina. Þá var hópur af fólki kominn í kringum þá og þar með sá vitnið ekki meira. Vitnið kveðst telja að hann sé ekki mannglöggur. Vitninu var sýnd framlögð mynd af „sixpensara“ og kvaðst hann telja að húfa geranda hafi verið meira stórköflótt en litirnir séu réttir. Kvaðst hann telja að atvikið í tröppunum hafi gerst á milli klukkan tvö og þrjú um nóttina. Þetta hafi gerst síðla sumars og á þeim tíma sé komið myrkur en það sé þokkaleg lýsing þarna.

Vitnið L lögreglumaður sagði fósturföður brotaþola hafa hringt og tilkynnt að hann væri á sjúkrahúsi eftir að ráðist hafði verið á hann fyrir utan Húsið. Vitnið fór á sjúkrahúsið ásamt vitninu M og hafi læknir þá verið búinn að gera að sárum brotaþola. Þeir hafi rætt við brotaþola og B sem var með honum og hafi vitnið skrifað frumskýrslu málsins. Þá kom í ljós að honum hafði verið hrint niður tröppurnar við Húsið. Brotaþoli sagði að hann hefði staðið í anddyrinu á Húsinu þegar maður kom að honum og ýtti honum aftur á bak niður tröppurnar. Aðspurður sagði hann að brotaþoli hafi ekki lýst því svo að annar hafi staðið neðst í tröppum en hinn efst. M hafi rætt við B sem hafi sagt að hann hafi séð manninn sem hrinti brotaþola og að þetta væri maður sem þeir hafi hitt áður á Edinborg og hafi sagst vera frá Æ. Maðurinn hafi verið klæddur hettupeysu og gallabuxum, með hatt eða húfu, „sixpensara“.

Vitnið M lögreglumaður kvaðst hafa farið á sjúkrahúsið ásamt L. Þá hafi verið búið að gera að sárum brotaþola. Vitnið hafi spurt B um atvik og hafi hann lýst því svo að þeir hafi hitt mann á Edinborg og hafi þeir rætt við manninn sem hafi verið úr Æ. Þeir hafi hitt hann aftur á Húsinu og fyrir utan hafi hann „rykkt í“ brotaþola þannig að hann datt. B lýsti því að maðurinn hafi verið með skrítinn hatt, gamaldags hatt, og í hettupeysu og gallabuxum. B kvaðst einnig halda að maðurinn hafi farið upp í leigubifreið eftir þetta. Þeir hafi reynt að hafa samband við leigubifreiðastjóra kvöldsins en enginn hafi svarað. B lýsti því svo að þetta hafi gerst í tröppunum fyrir utan Húsið. Það hafi verið „rykkt í“ hann og sé þetta orðalagið sem B notaði. Þeir hafi farið og leitað að einhverjum í svona klæðnaði en ekki fundið.

Vitnið N rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa tekið á móti þeim þremur vitnum sem komu í myndsakbendingu. Hann kvaðst þá ekki hafa vitað hver var ætlaður gerandi og því ekki átt möguleika á að vísa á þann sem var grunaður. Þá sagði hann að ekki væri sama uppröðun á myndunum þannig að það væri mjög erfitt fyrir vitni að tala sig saman. Vitnið C hafi komið fyrst og taldi enga á þessum myndum stemma við þann sem hann hafði í huga sem geranda. Vitnið B hafi bent ákveðið á eina mynd og sagt að það væri gerandi. Vitnið A hafi talað um að sá sem hann benti á væri líklegasta andlitið á þessum myndum og var ekki eins afdráttarlaus í svörum og B.

Vitnið P lögregluvarðstjóri kvaðst hafa þessa nótt, um klukkan þrjú, farið í útkall vegna eignaspjalla á Edinborg þar sem maður hafði kastað steini í gegnum rúðu. Þegar vitnið kom þangað var líklega búið að loka staðnum og var dyravörður með manninn í tökum og var hann handtekinn og vistaður í fangaklefa. Maðurinn virtist vera mjög ölvaður, átti erfitt með að standa og halda jafnvægi. Vitnið kvaðst minna að hann hafi verið í gráum íþróttabuxum og ekki með höfuðfat. Vitnið sagði að sömu nótt hafi verið líkamsárás á Húsinu. Hann hafi svarað símtali þegar sambýlismaður móður þess sem slasaðist hringdi og tilkynnti um árásina. Vitnið hafi ráðlagt honum að fara á sjúkrahús og sent tvo lögreglumenn þangað. Þetta hafi verið eftir að hann var kominn aftur á lögreglustöð eftir útkallið á Edinborg. Kvaðst vitnið telja að fram hafi komið að líkamsárásin hafi átt sér stað skömmu áður. Vitnið kvaðst ekki hafa farið sjálfur með ákærða á lögreglustöð heldur varð eftir á vettvangi. Þegar hann kom til baka var ákærði kominn í klefa og hafi verið tilkynnt um árásina fljótlega eftir að hann var kominn á stöðina. Vitnið sagði að tímasetning brots í skýrslu vegna líkamsárásar sé miðuð við þann tíma þegar tilkynning um líkamsárás barst og á sama hátt hvað varðar eignaspjöllin.

Vitnið O lögreglufulltrúi sagði að í upphafi hafi ekki verið vitað hver var gerandi en talið að hugsanlega væri um að ræða einstakling af [...], vegna lýsingar á fatnaði og höfuðfati. Rætt hafi verið við áhafnarmeðlimi og hafi þrír einstaklingar komið til greina miðað við að þeir hafi þetta kvöld átt að hafa verið með „sixpensara“ og nutu þessir þrír réttarstöðu sakbornings, ákærði, og vitnin E og G. Þar sem vitni þekktu ekki meintan geranda hafi verið ákveðið að hafa myndsakbendingu. Þau spjöld sem notuð voru við sakbendinguna voru útbúin af tæknideild lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu og annaðist annar lögreglumaður sem ekki hafði komið að rannsókn málsins sakbendinguna, til að gæta hlutleysis. Við undirbúning var leitað eftir einstaklingum með sömu einkenni, útlit og vaxtalag og fleira, og sakborningur, svo að hann skæri sig ekki úr, og myndir af þeim settar saman á spjald ásamt mynd af sakborningi. Þetta hafi verið gert fyrir hvern sakborning. Þrjú vitni komu í myndsakbendingu og var myndunum víxlað á milli þannig að þær höfðu ekki sömu númer eða stöðu hjá vitnum. Þetta komi í veg fyrir að vitni geti sammælst um „ákveðna niðurstöðu“. Kvaðst hann telja að einhver tími hafi liðið frá því að atvik gerðist þar til það var tilkynnt.

Vitnið B kvaðst hafa verið á Húsinu þessa nótt með brotaþola. Þeir hafi verið uppi í tröppunum á palli við inngang þegar þangað kom strákur sem hafi verið vel í glasi. Brotaþoli hafi horft eitthvað á hann og hafi strákurinn þá spurt hvort hann væri eitthvað að bögga hann. Brotaþoli hafi svarað því neitandi, litið frá stráknum og haldið áfram að tala við vitnið. Næst þegar vitnið sá strákinn hafi hann verið í tröppunum, teygt sig fram, gripið í brotaþola og hent honum niður. Kvaðst hann telja að gerandi hafi farið upp eina tröppu og þaðan teygt sig í brotaþola sem hafi verið alveg við tröppurnar. Hann hafi rykkt í brotaþola. Brotaþoli hafi flogið niður og lent á hliðinni og misst meðvitund í nokkrar sekúndur og hafi gerandi ætlað í hann þar sem hann lá á jörðinni en var ýtt frá. Brotaþola hafi verið illt í hendinni þegar hann rankaði við sér. Gerandi hafi flúið í burtu með leigubifreið, að hann haldi einn, en vitnið hafi farið með brotaþola á sjúkrahús.

Fyrr um kvöldið hafi hann og brotaþoli séð geranda á Edinborg. Hann hafi þá ekki verið eins ölvaður og þegar atvikið gerðist í tröppunum. Vitnið kvaðst halda að hann og brotaþoli hafi farið á Húsið um tvöleytið og að atvikið hafi gerst rétt fyrir klukkan þrjú og þeir hafi verið komnir á sjúkrahúsið rétt eftir klukkan þrjú, 10 til 15 mínútum eftir árásina. Vitnið sagði að dálítið langur tími hafi liðið frá árásinni þar til þeir fóru á sjúkrahúsið. Brotaþoli hafi verið fullur og illt og voru þeir alltaf að stoppa. Þegar þeir hafi verið komnir hálfa leið hafi þeir fengið far. Vitnið lýsti geranda þannig að hann hafi verið með skollitað stutt hár, með brodda, ekki hávaxinn, kannski 170 til 180 sm. Hann kvaðst ekki muna lengur eftir klæðnaði hans. Kvaðst hann telja að gerandi hafi ekki verið með höfuðfat en einhver sem hann hafi oft verið að tala við, bæði á Húsinu og á Edinborg, hafi verið með höfuðfat.

Vitnið staðfesti að hafa farið í myndsakbendingu vegna málsins og sagði að honum hafi fundist sá sem hann benti á vera eins og sá sem kastaði brotaþola niður og sá eini sem passaði við hann. Vitnið staðfesti framburð sinn hjá lögreglu þess efnis að hann hafi heyrt að gerandi væri frá Æ eða Ö. Þá sagði vitnið ekki rétt sem fram komi í skýrslu hans hjá lögreglu að gerandi hafi skallað hann áður en hann hrinti brotaþola, hann hafi gert það eftir að brotaþoli féll og hann var að stoppa geranda af.

Vitnið F sagði skipsfélaga hans, ákærða, G og hugsanlega E, hafa á þessum tíma átt „sixpensara“.

Vitnið R kvaðst muna eftir þremur skipsfélögum sínum sem áttu „sixpensara“, ákærða, G og E. Ákærði og G hafi farið út á lífið þetta kvöld en vitnið viti ekki hvort þeir voru með hattana.

Vitnið S kvaðst ekki muna hvaða skipsfélagar hans hafi átt „sixpensara“. Vitninu var kynntur framburður sinn hjá lögreglu þar sem fram kemur að hann hafi talið að ákærði, E og G hafi átt „sixpensara“ og kvaðst hann minna það. Hann sagði ákærða og E hafa farið í land þetta kvöld en hann viti ekki hvort þeir hafi verið með hattana.

Vitnið T læknir kvaðst hafa verið á vakt þessa nótt þegar brotaþoli kom og hafi hann sagt að árásin hafi gerst um klukkan þrjú um nóttina. Brotaþoli hafi verið með hruflsár á enni og nefi auk áverka á hægri hendi yfir miðhandarbeini og grunaði vitnið að hann væri brotinn. Brotaþoli hafi verið mikið ölvaður en áttaður. Hann kvaðst hafa verið fyrir utan Húsið og staðið þar í tröppunum þegar maður hafi komið að og hrint honum og hann hafi fallið niður nokkrar tröppur og lent á höfðinu og kannski rotast í nokkrar sekúndur. Vitnið sagði að tímasetning í vottorði gæti hafa komið frá brotaþola eða móður hans sem var með honum. Þá sagði vitnið að ef legan á brotinu væri ásættanleg mundi brotaþoli ná sér að fullu.

Vitnið V læknir sagði brotaþola hafa komið í endurkomu til hans. Fram hafi komið að honum hafi verið hrint fram af tröppum og hafi hann verið með sár á enni og brot á miðhandarbeini hægra megin. Upphaflega hafi ekki verið nógu góð lega á broti og var gerð lagfæring á því. Vitnið sagði að brotið ætti ekki að hafa áhrif á brotaþola til lengri tíma. Borinn var undir vitnið framburður brotaþola um að fingurinn á honum væri skakkur og sagði vitnið að mestu máli skipti að það væri ekki snúningur á fingri og ætti það ekki að vera.

Vitnið G kvaðst hafa farið í bæinn þessa nótt, fyrst á Edinborg þar sem flestir af skipinu voru. Hann fór síðan á Húsið um eitt- eða tvöleytið og kvaðst halda að ákærði hafi þá verið kominn á Húsið. Hann hafi verið með ákærða þetta kvöld bæði á Húsinu og á Edinborg og síðast séð ákærða um þrjúleytið, dansandi á Húsinu. Vitnið kvaðst hafa verið með „sixpensara“ en muni ekki hvort hinir voru með sína. Sá sem ákærði átti hafi verið grár, einlitur en vitnið viti ekki hvort hann hafi verið með mynstur. Hans sé marglitur, brún og grár með mynstri.

Vitnið E kvaðst hafa farið á Edinborg og Húsið þetta kvöld og hafa verið eitthvað með ákærða á Edinborg og þá hafi ákærði verið „góður“. Kvaðst vitnið hafa séð ákærða á Húsinu en muni ekki klukkan hvað. Vitnið kvaðst hafa átt „sixpensara“ á þessum tíma en muni ekki hvort hann var með hann þetta kvöld. Ákærði hafi átt svona húfu líka. Hann og ákærði séu æskuvinir og bjuggu þá og búi enn saman. Vitninu var kynntur sá framburður sinn hjá lögreglu að þegar hann kom á Húsið hafi ákærði verið þar að dansa og sagði vitnið að það væri rétt og einnig sá framburður hans hjá lögreglu að ákærði hafi skömmu síðar sagt honum að hann hafi þessa nótt farið heim með konu.

Vitnið H, móðir brotaþola, kvaðst hafa verið á dansgólfinu á Húsinu þegar árásin átti sér stað og verið sótt þangað. Þegar hún kom út hafi brotaþoli verið liggjandi fyrir neðan tröppurnar, rotaður. Hafi hún hugað að honum og félagi brotaþola hafi svo ekið þeim á sjúkrahúsið. Kvaðst hún telja að það hafi tekið fimm til tíu mínútur að fá brotaþola til að standa á fætur. Þegar árásin átti sér stað hafi klukkan ekki verið orðin þrjú. Vitnið kvaðst hafa hringt þegar þau voru fyrir utan sjúkrahúsið og hafi hún látið lögreglu hafa þá tímasetningu sem hún staðfesti að hafi verið 3.08. Kvaðst hún telja að hún hafi hringt þetta símtal þegar 15-20 mínútur voru liðnar frá því að árásin átti sér stað og að miðað við það hefði árásin getað átt sér stað um 15-20 mínútur í þrjú. Aðspurð um afleiðingar árásarinnar fyrir brotaþola sagði hún að hann hafi þurft að hætta í skóla. Hann sé rétthentur og hafi ekkert getað skrifað. Hann hafi eiginlega gefist upp á öllu af því að hann gat ekki beitt hendinni. Hann sé m.a. greindur með einhverfu, ákveðna þroskahömlun, „tourette“ og ADHD og hann geti því frekar notað hendurnar en höfuðið.

Vitnið U kvaðst hafa verið að vinna á Edinborg þetta kvöld og orðið vitni að rúðubroti. Hann hafi setið við borð og séð stein koma inn um rúðuna. Hann hafi séð geranda sem hafi verið með skrítna húfu og í joggingbuxum. Húfan hafi verið „sixpensari“ en kvaðst ekki muna hvernig hún hafi verið á litinn. Maðurinn hafi verið á Edinborg fyrr um kvöldið og þá verið mjög ölvaður. Vitnið kvaðst hafa frétt frá móður brotaþola að maðurinn hefði hent manni niður stiga og vinir brotaþola hafi ætlað að berja hann. Hann hafi þá farið að Edinborg og brotið rúðuna og svo bent á tvær stelpur sem voru inni í bifreið og sagt að þær ætluðu að berja sig. Vitnið kvaðst ekki muna klukkan hvað rúðubrotið átti sér stað en búið hafi verið að loka staðnum og taldi vitnið að honum hafi verið lokað fyrir klukkan þrjú þar sem lítið hafi verið að gera þegar leið á kvöldið.

IV

Ákærði neitar sök. Byggir hann vörn sína á því að ósannað sé að hann hafi framið brot það sem lýst er í ákæru og að á þeim tíma sem árásin átti sér stað hafi hann verið við skemmtistaðinn Edinborg þar sem hann hafi verið handtekinn vegna rúðubrots.

Ekki er ágreiningur um það hvort brotaþoli, A, hafi í umrætt sinn hlotið þá áverka sem í ákæru greinir en þeir samrýmast þeim lýsingum sem fram koma í vottorði I læknis og framburði læknanna V og T.

Ákærði hefur frá upphafi borið um að hann muni ekki eftir því sem gerðist þegar líða tók á kvöldið sökum áfengisneyslu sinnar og þar með muni hann ekkert eftir því að hafa farið á skemmtistaðinn Húsið. Fyrir liggur að ákærði var handtekinn þessa nótt eftir að hafa brotið rúðu í Edinborg og má ráða af lögregluskýrslu vegna atviksins, sem rituð er af P varðstjóra og hann staðfesti fyrir dómi, að ákærði hafi verið mjög ölvaður þá. Einnig segir í skýrslunni að ákærði hafi óskað eftir aðstoð lögreglu þar sem það væri verið að elta hann. Þá bar vitnið U um að ákærði hafi verið ölvaður þetta kvöld. Loks báru skipsfélagar ákærða, vitnin G og E, um að þeir hafi séð ákærða á Húsinu umrædda nótt og verður að telja að með framburði þeirra sé sannað að svo hafi verið og með ofangreindum framburði ákærða, P og U að ákærði hafi verið mjög ölvaður.

Í ákæru er atvikum lýst svo að ákærði hafi staðið neðst í útidyratröppum staðarins og ráðist að brotaþola, sem stóð efst í tröppunum, hrifsað í hann og kippt honum niður. Vitnin B og C lýstu því svo fyrir dómi að gerandi hafi stigið upp í fyrstu tröppuna og þaðan teygt sig í átt að brotaþola en hvorugur lýsti atvikinu svo nákvæmlega hjá lögreglu. Brotaþoli sagði geranda hafa farið upp tröppurnar en hann viti ekki hversu langt. Er það mat dómsins að þetta misræmi sé aukaatriði brots og vörn ákærða sé ekki áfátt vegna þess, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Þá segir í ákæru að ákærði hafi „... hrifsað í hann og kippt honum niður...“. Brotaþoli, B og C gátu ekki borið nákvæmlega um það hvernig gerandi tók í brotaþola en báru um að það hafi verið „gripið“ í hann og við það hafi hann fallið. Þá lýsti brotaþoli því að hann hefði fundið að „tosað“ var í hann. Í frumskýrslu lögreglu er haft eftir brotaþola að honum hafi verið hrint niður tröppurnar. Brotaþoli notar þetta orðalag einnig í skýrslu sinni hjá lögreglu en við nánari lýsingu segir hann atvik engu að síður vera eins og í ákæru greinir og hann síðar bar um fyrir dómi. Verður þessi orðanotkun brotaþola ekki talið rýra trúverðugleika framburðar hans. Þá verður, með vísan til framlagðra ljósmynda og teikninga af tröppum, ekki talið að aðstæður á vettvangi hafi verið slíkar að sá verknaður sem lýst er í ákæru hafi ekki verið gerlegur. Með vísan framangreinds og sérstaklega til framburðar framangreindra þriggja vitna er það mat dómsins að sannað sé að veist hafi verið að brotaþola eins og lýst er í ákæru.

Strax í upphafi málsins var talið að gerandi hafi verið með húfu, „sixpensara“. Í frumskýrslu er bókað eftir brotaþola að hann hafi á sjúkrahúsinu sagt að gerandi hafi verið með einhvers konar gamaldags húfu eða hatt og staðfesti L lögreglumaður það í framburði sínum fyrir dómi. Við upphaf rannsóknar miðaðist því leit lögreglu við að finna einstaklinga sem verið höfðu með slíka húfu. Fljótlega kom í ljós að þrír skipverjar á [...], sem þá var í höfn, ákærði, E og G komu til greina.

Ákærði lýsti því í framburði sínum hjá lögreglu 30. október 2015 að hann hafi þetta kvöld verið í úlpu, með „sixpensara“, í svörtum joggingbuxum og í brúnum Adidas-skóm. Fyrir dómi kvaðst hann halda að hann hafi verið búinn að týna „sixpensaranum“ þetta kvöld, að hann hafi verið klæddur í græna stóra og mikla Cintamani-úlpu, peysu, rauðan bol, gallabuxur og brúna skó. Hann sagði „sixpensarann“ hafa verið grænan, einlitan. Peysan hafi ekki verið hettupeysa heldur fínni að gerð, dökk að lit, með köflóttu mynstri, rauðu og svörtu.

Í framburði sínum hjá lögreglu sagði brotaþoli að árásarmaðurinn hafi verið með derhúfu sem hann minni að hafi verið svört og hvít, með mynstri sem væri með kassalaga mynstur. Þá sagði hann manninn hafa verið í vindjakka með hettu, að hann minni bláum. Fyrir dómi lýsti hann árásarmanninum á sambærilegan hátt utan þess að lýsing hans á jakka geranda var nákvæmari og sagði hann hafa verið í vindjakka sem hafi verið svartur á litinn en fjólublár eða blár í miðju.

Vitnið B sagði m.a. fyrir dómi að gerandi hafi ekki verið með höfuðfat andstætt því sem hann hafði sagt hjá lögreglu.

Vitnið U sem sá til ákærða þegar hann braut rúðuna í Edinborg, staðfesti fyrir dómi að ákærði hafi þá verið með „sixpensara“. Þá bar vitnið C einnig um það að gerandi hafi verið með slíka húfu.

Vitnin C og B og brotaþoli fóru öll í myndsakbendingu vegna málsins. C þekkti ekki ákærða sem geranda í myndsakbendingunni og fullyrti hann fyrir dómi að ákærði væri ekki sá sem framdi árásina en hafði þann fyrirvara á framburði sínum að hann væri ómannglöggur. Brotaþoli og B þekktu ákærða aftur í myndsakbendingunni sem geranda. B var samkvæmt framburði sínum fyrir dómi viss á því en brotaþoli taldi ákærða vera líklegastan af þeim sem voru á myndunum. Þetta staðfesti vitnið N er framkvæmdi myndsakbendinguna.

Ákærði byggir á því að hann hafi verið í haldi lögreglu um það leyti sem árásin átti sér stað þar sem hann hafi brotið rúðu á Edinborg. Samkvæmt skýrslu lögreglu barst tilkynning um rúðubrotið klukkan 2.58 þessa nótt. Af framburði vitnisins P má ráða að ákærði hafi verið handtekinn í kjölfar tilkynningarinnar og færður í fangaklefa. Samkvæmt útprentun úr dagbók lögreglu vegna málsins barst tilkynning um líkamsárás klukkan 4.05 um nóttina og fóru lögreglumenn þá á sjúkrahús til viðræðna við brotaþola. Fram kemur í dagbók lögreglu að móðir brotaþola, H, hafi komið á lögreglustöð og sýnt lögreglumanni tímasetningu símtals við vaktlækni frá því um nóttina, klukkan 3.08, og er þar bókað: „Þau hafi farið upp á sjúkrahús í beinu framhaldi.“ Í framburði sínum við aðalmeðferð málsins kvaðst hún hafa verið stödd fyrir utan sjúkrahúsið þegar hún hringdi þetta símtal og þá hafi 15-20 mínútur verið liðnar frá því að árásin átti sér stað og kvaðst hún telja miðað við þessa tímasetningu að árásin hafi geta átt sér stað um 15-20 mínútur í þrjú. Vitnið B bar um það í framburði sínum fyrir dómi að hann teldi að atvikið hafi gerst rétt fyrir klukkan þrjú og þeir hafi verið komnir á sjúkrahúsið rétt eftir klukkan þrjú, 10-15 mínútum eftir árásina, en sagði þá hafa verið lengi á leiðinni og farið af stað gangandi en svo fengið far. Vitnið C taldi atvik hafa gerst milli klukkan tvö og þrjú. Önnur vitni gátu ekki borið sérstaklega um ætlaða tímasetningu brots.

Miðað við framburð þessara vitna þá átti árásin sér stað í fyrsta lagi klukkan 2.40. Ákærði hafði því í mesta lagi 18 mínútur til að fara frá Húsinu að Edinborg, sem samkvæmt framlögðum gögnum er 536 metrar, og brjóta rúðuna. Samkvæmt lýsingu í lögregluskýrslu og framburði P var ákærði mjög ölvaður þegar hann var handtekinn og virtist ekki geta staðið í fæturna. Þá má ráða af framburði ákærða og vitnana B og C að veist hafi verið að ákærða eftir árásina. Þá bar B um að ákærði hafi farið burt frá Húsinu í leigubifreið. Þrátt fyrir ölvunarástand ákærða og með vísan til þess að ákærði kann að hafa verið að forða sér frá vettvangi vegna viðbragða einstaklinga sem töldu hann hafa veist að brotaþola, hvort sem hann fór gangandi eða með bifreið, þykir ekki óvarlegt að álykta á grundvelli vegalengdarinnar að hann gæti hafa komist að Edinborg fyrir klukkan 2.58 og að það hafi einungis tekið hann nokkrar mínútur.

Eins og að framan er rakið er lýsing vitna á fatnaði árásarmanns nokkuð misvísandi. Engu að síður telur dómurinn sannað með framburði brotaþola og vitnisins C að gerandi hafi verið með „sixpensara“ þegar árásin átti sér stað. Þá báru C og U um að ákærði hafi verið sá eini sem þeir sáu með slíka húfu þetta kvöld. Framburður ákærða og annarra um útlit hennar eru hins vegar misvísandi og verður ekki á þeim staðhæft um lit hennar eða mynstur. Einnig verður að telja ákveðin líkindi með lýsingu brotaþola á jakka ákærða og ákærða á peysu sinni. Þá er til þess að líta að tvö vitni, brotaþoli og B, bentu á ákærða sem árásarmanninn við myndsakbendingu. Ekkert er fram komið í málinu sem dregur sérstaklega úr trúverðugleika framburðar ákærða, brotaþola og B og vitnisins C, að því er varðar atvikalýsingu. Með vísan til framangreinds þykja vera fram komin sönnunargögn sem eindregið benda til þess að ákærði hafi verið árásarmaðurinn. Loks liggur fyrir að ákærði var á skemmtistaðnum þetta kvöld og hafði, eins og rakið hefur verið, svigrúm til að komast á Edinborg innan þess tímaramma sem fyrr hefur verið rakinn. Með vísan til framangreinds telur dómurinn sannað svo að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir og er brot hans þar réttilega heimfært til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur árið [...]. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur hann fjórum sinnum gengist undir refsingu frá því árið 2012. Það sem hér skiptir máli er að hann var með dómi héraðsdóms 8. janúar 2016 dæmdur í 30 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brots gegn 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974. Var sá dómur hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga við sektargerð er ákærði gekkst undir 20. janúar 2015 vegna brots gegn lögum um ávana- og fíkniefni og viðurlagaákvörðun héraðsdóms frá 28. mars 2014 vegna brots gegn sömu lögum. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir framdi hann 22. ágúst 2015 og telst það því vera hegningarauki við dóminn frá 8. janúar 2016. Verður honum því ákveðin refsing í einu lagi fyrir brot sem þar um ræðir og það brot sem hann er nú sakfelldur fyrir, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga, sbr. og 77. gr. og 78. gr. sömu laga. Með vísan til framangreinds, þess að um tilefnislausa árás var að ræða og með hliðsjón af þeirri háttsemi sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Brotaþoli gerir þá kröfu að ákærði greiði honum miskabætur að fjárhæð 600.000 krónur auk vaxta, eins og að framan greinir, auk málskostnaðar. Brotaþoli byggir miskabótakröfu sína á 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með háttsemi þeirri sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir gerðist hann sekur um ólögmæta meingerð gegn persónu stefnda. Með vísan til framlagðs læknisvottorðs og framburða vitna um afleiðingar árásarinnar fyrir brotaþola þykja skilyrðum 26. gr. til að dæma ákærða til að greiða stefnda miskabætur vera fyrir hendi. Með hliðsjón af dómvenju þykja þær hæfilega ákveðnar 300.000 krónur, með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði. Þá greiði ákærði þóknun lögmanns brotaþola, 200.000 krónur, og er þá virðisaukaskattur innifalinn.

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er 671.400 krónur. Til sakarkostnaðar teljast málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef H-kk-ef hrl., sem eru hæfilega ákveðin 625.000 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts, útlagður kostnaður verjandans, 36.400 krónur, og annar sakarkostnaður samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvalds, 10.000 krónur. Ekki er lagaheimild til að fella útlagðan kostnað verjanda vegna ferða sakbornings undir sakarkostnað.

Uppkvaðning dómsins hefur dregist fram yfir frest samkvæmt 1. mgr. 184. gr. laga um meðferð sakamála. Af hálfu dómara og málflytjenda var ekki talin þörf á að málið yrði flutt að nýju.

Af hálfu ákæruvalds flutti mál þetta B-kvk-nf Ó-kvk-nf J-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjóra.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, S-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 300.000 krónur í miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. ágúst 2015 til 23. janúar 2016, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 200.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, 671.400 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef H-kk-ef hrl., 625.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf