S-223/2009

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn í Stykkishólmi með ákæru 1. október 2009 á hendur ákærða, Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf Þ-kk-þgf kt. ..., Grundargötu 60 í Grundarfjarðarbæ. Málið var dómtekið 11. nóvember 2009.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir líkamsárás, en ákærða er gefið að sök „að hafa aðfaranótt sunnudagsins 7. júní 2009, framan við veitingahúsið Krákuna í Grundarfjarðarbæ, slegið T-kk-þf B-kk-þf, kennitala ..., í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut nefbrot og brot í framvegg kinnholu vinstra megin auk dofa í efri góm.“ Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Einnig er tekin upp í ákæru einkaréttarkrafa T-kk-ef G. B-kk-ef á hendur ákærða, en hann krefst þess að ákærða verði gert að greiða sér 518.480 krónur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 7. júní 2009, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega eru fært til lagaákvæða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði ekki mál á sakaskrá sem áhrif hafa við ákvörðun refsingar.

Að virtu broti ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Brotþoli, T-kk-nf G. B-kk-nf, krefst skaðabóta úr hendi ákærða, en krafan er sundurliðuð þannig:

Miski skv. 26. gr. skaðabótalaga kr. 400.000

Útlagður kostnaður brotaþola kr. 14.976

Lögmannsþóknun + VSK kr. 103.504

Samtals kr. 518.480

Ákærði hefur fyrir dómi viðurkennt bótaskyldu og fallist á kröfu um útlagðan kostnað brotaþola. Að örðu leyti er fjárhæð kröfunnar mótmælt.

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga, nr. 50/1993. Að virtum aðdraganda brotsins og aðstæðum öllum þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 200.000 krónur. Krafa vegna lögmannsaðstoðar þykir ekki úr hófi og verður hún tekin til greina. Þá verður fallist á vaxtakröfu þannig að dráttarvextir reiknist frá 16. október 2009, en þá var mánuður liðinn frá því krafan var kynnt ákærða, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvalds og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, Þ-kk-nf Ó-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940.

Ákærði greiði T-kk-þgf G. B-kk-þgf 318.480 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 7. júní 2009 til 16. október sama ár, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 127.400 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 87.150 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf