S-533/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 6. þessa mánaðar, höfðaði lögreglustjórinn í Hafnarfirði með ákæru, útgefinni 6. apríl 2006, á hendur ákærða, S-kk-þgf M-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Bergstaðastræti 71, Reykjavík, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa miðvikudaginn 16. nóvember 2005, um kl. 14:24, haft í vörslum sínum, að hluta til sölu og dreifingar, 198,73 g. af maríhúana er hann geymdi í fataskáp í svefnherbergi sínu að Reykjavíkurvegi 22, Hafnarfirði og lögregla fann við húsleit á framangreindum tíma, og 6,19 g. af hassi er hann geymdi í buxnavasa sínum er lágu á gólfi svefnherbergis hans og 67,67 g. af maríhúana og 76,16 g. af hassi er hann geymdi í skúffu á skenk í svefnherbergi sínu og hann framvísaði við húsleit umrætt sinn.

Þetta er talið varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 10/1997, sbr. lög nr. 68/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og honum verði gert að sæta upptöku á 82,35 g. af hassi og 266,4 g. af maríhúana auk eftirtalina muna, ætlaða til neyslu og meðferðar fíkniefna; pennaveskis er innihélt áhöld til neyslu fíkniefna, hnífs með 21,5 cm. löngu blaði og stafrænnar vogar, sem lögregla lagði hald á í þágu rannsóknar málsins, skv. 6. og 7. mmgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og nr. 68/2001.

Ákærði krefst sýknu af þeirri háttsemi að hafa ætlað að selja og dreifa framangreindum fíkniefnum að hluta, en að öðru leyti krefst ákærði vægustu refsingar er lög leyfa.

I.

Við þingfestingu málsins játaði ákærði skýlaust að hafa átt þau fíkniefni sem í ákæru greinir og lögregla lagði hald á og kvaðst hann hafa ætlað efnin til eigin neyslu. Ákærði neitaði því að hafa ætlað að selja og dreifa hluta efnanna eins og honum er gefið að sök. Játning ákærða á vörslu fíkniefnanna samrýmist öðrum gögnum málsins og er því ekki þörf á frekari sönnurfærslu að því leyti. Snýst því sönnunarfærsla í aðalmeðferð málsins einvörðungu um það hvort ákærði hafi ætlað að selja og dreifa hluta fíkniefnanna eins og haldið er fram í ákæru.

Í frumskýrslu lögreglunnar í Hafnarfirði frá 17. nóvember sl. kemur fram að þann 16. sama mánaðar hafi lögreglu borist þær upplýsingar að innandyra að Reykjavíkurvegi 22, í íbúð ákærða, væru fíkniefni ætluð til sölu. Fóru lögreglumenn á vettvang og fylgdust með umferð manna. Lögreglumenn fóru inn í stigagang hússins, hittu þar fyrir ákærða og handtóku hann. Fóru þeir síðan inn í íbúð ákærða og hittu þar fyrir Ó-kk-þf U-kk-þf S-kk-þf og Ó-kk-þf Ö-kk-þf Ó-kk-þf, sem einnig voru handteknir. Skömmu síðar kom kærasta ákærða, B-kvk-nf E-kvk-nf, inn í íbúðina og var hún samstundis handtekin. Öll hin handteknu heimiluðu leit að fíkniefnum í íbúðinni og var þeim jafnframt boðið að framvísa fíkniefnum og áhöldum þeim tengdum. Ákærði og Ó-kk-nf vísuðu lögreglu á fíkniefni sem lögregla lagði hald á og einnig fann lögregla fíkniefni í blárri íþróttatösku sem fannst í fataskáp og ákærði upplýsti að í væru fíkniefni eftir að lögreglan hafði fundið töskuna.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu þann 16. nóvember sl. og játaði að eiga þau efni er í ákæru greinir. Þá kvaðst hann fjármagna eigin neyslu með sölu fíkniefna. Bar ákærði að hann hefði ætlað að nota 150 grömm af grasinu til eigin neyslu, en megnið af hassinu hefði hann ætlað að selja. Ákærði kvaðst selja Ó-kk-þgf S-kk-þgf reglulega hass, síðast 10 grömm. Ákærði gaf aftur skýrslu hjá lögreglu þann 5. janúar sl. og þá að viðstöddum verjanda sínum. Kvaðst hann nú neita því að hafa selt fíkniefni. Hann kvaðst þó viðurkenna að hafa selt Ó-kk-þgf S-kk-þgf 10 grömm af hassi. Nánar aðspurður viðurkenndi hann einnig að hafa selt Ó-kk-þgf og nokkrum góðum vinum fíkniefni.

Í skýrslu sinni fyrir dóminum kvaðst ákærði hafa átt þau fíkniefni sem lögreglan lagði hald á og hefði hann ætlað þau til eigin neyslu. Kvað hann þau þrjú neyta fíkniefna, hann, B-kvk-þf og Ó-kk-þf. Hann kvaðst hafa keypt fíkniefnin sjálfur og staðgreitt þau. Hann kvaðst sjálfur nota 2 grömm af fíkniefnum daglega og væri hann búinn að neyta fíkniefna í 2 ár. Hann kvaðst ekki hafa selt fíkniefni. Hann kvaðst þó hafa selt Ó-kk-þgf S-kk-þgf nokkrum sinnum fíkniefni. Ákærði kvaðst hafa játað á sig sölu og dreifingu fíkniefna til að losna úr haldi lögreglunnar. Hann hefði þá verið skakkur og undir áhrifum fíkniefna. Kvað hann lögregluna hafa verið ýtna og hann talið að hann losnaði frekar úr haldi ef hann játaði á sig sölu fíkniefna.

Í skýrslu sinni hjá lögreglu kvaðst Ó-kk-nf U-kk-nf S-kk-nf hafa keypt þau fíkniefni, sem hann framvísaði við lögreglu við framangreinda húsleit, af ákærða. Um hefði verið að ræða 12 grömm sem hann hefði greitt 20.000 krónur fyrir.

Í skýrslu sinni fyrir dóminum kvaðst Ó-kk-nf U-kk-nf hafa keypt fíkniefni með ákærða en ekki af honum. Hann kvað lögregluna hafa sagst vita að hann hefði keypt fíkniefni af ákærða og að hann kæmist ekki upp með að neita því. Hann hefði því viðurkennt kaup af ákærða til þess að hann losnaði sem fyrst úr haldi lögreglu, en honum hefði verið hótað innilokun ef hann játaði ekki fíkniefnakaup af ákærða.

B-kvk-nf E-kvk-nf kærasta ákærða bar hjá lögreglu að ákærði hefði selt fíkniefni í um tvö ár. Hún hefði séð hann selja fólki fíkniefni. Hún kvað Ó-kk-þf U-kk-þf S-kk-þf hafa keypt reglulega fíkniefni af ákærða. Hún kvað ákærða hafa selt grammið á 2000 krónur og stundum á 2500 krónur. Um hefði verið að ræða marihuana og hass.

B-kvk-nf E-kvk-nf skoraðist undan vitnisburði við aðalmeðferð málsins.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður kvað það hafa komið fram hjá ákærða við framangreinda húsleit að hluti fíkniefnanna hefði verið ætlaður til sölu og dreifingar. Hann kvað aldrei hafa verið lagt að ákærða að játa á sig sölu og dreifingu fíkniefna. Hann kvað ákærða hafa virst undir áhrifum fíkniefna við handtöku, en hann hefði hins vegar verið í lagi 2-3 klst. síðar er af honum var tekin skýrsla.

Vitnið H-kk-nf G-kk-nf rannsóknarlögreglumaður var viðstaddur skýrslutöku af ákærða og kvað vitnið ákærða hafa verið í góðu ástandi við skýrslutökuna. Vitnið kvað ákærða hafa talað um að hluti fíkniefnanna hefði verið ætlaður til sölu en hinn hlutinn til eigin neyslu.

II.

Eins og að framan er rakið liggur fyrir skýlaus játning ákærða á því að hafa haft þau fíkniefni er í ákæru getur í vörslum sínum er lögregla lagði hald á efnin. Samrýmist sú játning öðrum gögnum málsins og er háttsemi ákærða réttilega færð til refsiákvæða. Ákærði krefst á hinn bóginn sýknu af því að hafa ætlað að selja og dreifa fíkniefnunum að hluta.

Eins og áður getur játaði ákærði sölu fíkniefna og að hafa ætlað að selja hluta fíkniefnanna í fyrstu skýrslu sinni hjá lögreglu. Í síðari skýrslu sinni hjá lögreglu, að viðstöddum verjnda sínum, dró ákærði í land en þó ekki að öllu leyti þar sem hann viðurkenndi að hafa selt Ó-kk-þgf U-kk-þgf S-kk-þgf 10 grömm af hassi svo og að hafa selt vinum sínum fíkniefni. Fyrir dóminum bar ákærði að hann hefði játað á sig sölu fíkniefna til að losna úr haldi lögreglu. Hann játaði þó að hafa selt Ó-kk-þgf U-kk-þgf fíkniefni.

Vitnið Ó-kk-nf U-kk-nf S-kk-nf bar hjá lögreglu að hann hefði keypt fíkniefni af ákærða, en fyrir dóminum kvaðst vitnið aldrei hafa keypt fíkniefni af ákærða. Bar vitnið að hann hefði játað kaup fíkniefna hjá ákærða til að losna við innilokun hjá lögreglu.

B-kvk-nf E-kvk-nf, kærasta ákærða, bar hjá lögreglu að ákærði hefði stundað sölu fíkniefna um 2ja ára skeið og meðal annars selt Ó-kk-þgf U-kk-þgf fíkniefni.

Rannsóknarlögreglumennirnir J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf og H-kk-nf G-kk-nf, báru báðir fyrir dómi að ákærði hefði sagt að hluti fíkniefnanna sem lögregla lagði hald á hjá honum hefði verið ætlaður til sölu.

Framburður vitnisins Ó-kk-ef U-kk-ef fyrir dómi um að hann hafi aldrei keypt fíkniefni af ákærða þykir afar ótrúverðugur, enda í andstöðu við framburð hans hjá lögreglu og allar skýrslur ákærða, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, svo og skýrslu B-kvk-ef E-kvk-ef hjá lögreglu.

Þá verður einnig að telja framburð ákærða þar sem hann dregur úr fyrsta framburði sínum hjá lögreglu um sölu fíkniefna, ótrúverðugan og í andstöðu við önnur rannsóknargögn. Þá ber til þess að líta að um talsvert magn fíkniefna var að ræða sem ætla má að hafi verið ætlað til sölu að hluta. Að öllu framansögðu virtu þykir hafið yfir allan skynsamlegan vafa að ákærði hafi ætlað að selja hluta þeirra fíkniefna er í ákæru greinir. Þykir sök hans því sönnuð og er háttsemin réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé. Þykir refsing hans hæfilega ákveði fangelsi í 60 daga, en eftir atvikum þykir mega ákveða að fullnustu refsingarinnar skuli frestað og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 1971940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Þá skal ákærði sæta upptöku þeirra fíkniefna og muna sem lögregla lagði hald á og nánar greinir í dómsorði.

Loks ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, samtals 213.498 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 160.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

F-kk-nf H. A-kk-nf héraðsdómari kveður dóminn upp.

DÓMSORÐ:

Ákærði, S-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fullnustu refsingarinnar skal frestað og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði sæti upptöku á á 82,35 g. af hassi og 266,4 g. af maríhúana auk eftirtalina muna, ætlaða til neyslu og meðferðar fíkniefna; pennaveskis er innihélt áhöld til neyslu fíkniefna, hnífs með 21,5 cm. löngu blaði og stafrænnar vogar, sem lögregla lagði hald á í þágu rannsóknar málsins.

Ákærði greiði 213.498 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun, skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 160.000 krónur.

F-kk-nf H. A-kk-nf