S-1036/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 18. nóvember sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 22. september sl., á hendur S-kk-þgf S-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Miðholti 3, Mosfellsbæ, fyrir líkamsárás með því að hafa, fimmtudaginn 27. desember 2007, í versluninni Hagkaup að Holtagörðum í Reykjavík, ráðist á Þ-kk-þf M. E-kk-þf, kt. 000000-0000, og slegið hann hnefahöggi í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgu, roða og þreifieymsli yfir vinstri kinn, vanga og kjálkalið auk áverka á tönn sem leiddi til þess að draga þurfti tönnina úr.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir Þ-kk-nf M. E-kk-nf þá kröfu að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaða- og miskabóta, samtals að fjárhæð 766.226 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 27. desember 2008, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga.

Verjandi ákærða krefst þess aðallega að ákærði verði sýknaður af ákæru um brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, en að brot hans verði fellt undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og að ákærða verði ekki gerð refsing í málinu, en til vara að ákærða verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst verjandi þess aðallega að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að sýknað verði af kröfu um skaðabætur. Loks krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins.

Málsatvik

Samkvæmt skýrslu lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu frá 27. desember 2007 barst tilkynning klukkan 18:26 um að starfsmaður verslunarinnar Hagkaup við Holtagarða hefði orðið fyrir árás viðskiptavinar. Á vettvangi ræddu lögreglumenn við Þ-kk-þf M. E-kk-þf sem sagðist hafa verið að afgreiða aldraðan mann og hefði ungur maður á aldrinum 25 til 27 ára verið með honum í för. Sagðist Þ-kk-nf hafa afgreitt manninn og ætlað að ganga í burtu að því loknu, en ungi maðurinn hefði þá brugðið fyrir hann fæti. Hefði hann gripið í unga manninn til að forðast falli og sagt við hann að svona gerði maður ekki. Hefði ungi maðurinn þá veitt honum þungt hnefahögg á vinstri vanga. Hefði árásarmanninum verið fylgt út úr versluninni eftir þetta. Haft var samband við kaupanda stólsins, sem reyndist vera E-kk-nf G-kk-nf. Sagðist hann hafa verið í versluninni ásamt tveimur barnabörnum sínum og væri ákærði annar þeirra. Hefði verslunarferðinni lyktað með því að ákærði sló starfsmann sem hefði verið að afgreiða þá. Haft var símasamband við ákærða, sem sagðist hafa verið í versluninni með afa sínum og frænda. Hefði starfsmaður sem afgreiddi þá í versluninni sýnt þeim dónaskap. Er þeir ætluðu að ganga á brott eftir að hafa keypt stólinn hefði starfsmaðurinn gengið fyrir fótinn á honum og síðan rifið harkalega í hann. Hefði honum fundist maðurinn ætla að ráðast á sig og hefði hann slegið hann hnefahögg þar sem honum hefði fundist hann ógnandi.

Mánudaginn 20. október 2008 mætti Þ-kk-nf M. E-kk-nf og lagði fram kæru vegna líkamsárásar sem hann hefði orðið fyrir í umrætt sinn. Sagði Þ-kk-nf að komið hefði í ljós að tannbein hefði klofnað hægra megin í neðri góm hans og hefði hann misst jaxl vegna þessa og væri annar laus. Hefði hann leitað til tannlæknis eftir atvikið, en klofningsbrotið hefði ekki komið í ljós fyrr en hann missti tönn í neðri góm.

Meðal gagna málsins er vottorð H-kvk-ef H-kvk-ef heimilislæknis, dagsett 28. október 2008, þar sem kemur fram að Þ-kk-nf M. E-kk-nf hefði leitað á Læknavaktina á Smáratorgi þann 27. desember 2007. Hefði Þ-kk-nf sagst hafa verið sleginn hnefahöggi í vinstri vanga og vera með verki í vinstri kinn og blóðbragð í munni. Við skoðun hefði komið fram roði yfir vinstri vanga eða kinn og væg bólga. Þreifieymsli hefðu verið yfir vinstri kinn og út á vanga og yfir kjálkalið.

Þá liggur fyrir vottorð S-kvk-ef R-kvk-ef V-kvk-ef tannlæknis, dagsett 28. júlí 2008, þar sem kemur fram að Þ-kk-nf hefði komið til skoðunar á tannlæknastofu 28. desember 2007 eftir að hafa orðið fyrir líkamsárás daginn áður. Hefði hann sagst hafa fengið högg á vinstri hlið neðri kjálka og tennur skollið harkalega saman. Væri hann með mikla verki í vinstri kjálkalið og á vinstra kjálkabarði. Hann hefði verið bólginn í kringum vinstri kjálkalið og aumur í tönnum vinstri hliðar. Ekki hefði verið sjáanlegt klínískt tannbrot, en Þ-kk-þgf hefði verið gert grein fyrir því að varanlegur áverki gæti komið fram síðar. Þann 4. júlí 2008 hefði Þ-kk-nf komið á stofuna og þá verið með verki í „44“. Við klíníska- og röntgenskoðun hefði komið í ljós sprunga og króna og stifti hefði verið laust. Hefði þurft að draga tönnina.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 20. mars 2009. Sagðist hann þá muna atvik illa og gæti vel verið að hann hefði verið undir áhrifum einhverra lyfja. Hann viðurkenndi að hafa slegið Þ-kk-þf hnefahögg, en sagðist telja hæpið að áverkar sem lýst væri í læknisvottorðum væru af hans völdum.

Við aðalmeðferð málsins játaði ákærði að hafa slegið brotaþola svo sem lýst er í ákæru, með þeim afleiðingum sem þar er lýst að öðru leyti en því að ákærði hafnaði því að höggið hefði valdið tannáverka sem komið hefði fram nær ári síðar.

Vitnið Þ-kk-nf M. E-kk-nf sagði ákærða hafa slegið sig mikið hnefahögg í umrætt sinn og hefði höggið lent á kjálkalið vinstra megin í andliti. Hefði hann leitað á Læknavaktina þennan dag, en farið til tannlæknis daginn eftir. Tannlæknirinn hefði ekki fundið neitt athugavert til að byrja með. Hann hefði haft samband við tannlækninn á ný nokkrum dögum síðar vegna þess að hann hefði fundið að eitthvað hefði gerst í neðri gómi. Einhverjum vikum síðar hefði tannlæknirinn svo uppgötvað að kjálkinn var sprunginn, sem leiddi til þess að tennur höfðu losnað. Sagðist vitnið hafa rætt nokkrum sinnum við tannlækninn fyrir skoðunina 4. júlí 2008. Hefði hann í fyrstu ekki ætlað að leggja fram kæru vegna líkamsárásarinnar, en komið hefði í ljós að ef hann gerði það ekki fengi hann tjón sitt ekki bætt.

Vitnið S-kvk-nf R-kvk-nf V-kvk-nf sagðist hafa skoðað brotaþola 28. desember 2007 og hefði hann verið með verki í kjálkalið og tönnum. Hefði hann verið aumur í tönnum hægri hliðar, en ekki vinstri eins og misritast hefði í læknisvottorði. Mjög algengt væri að af miklu höggi hlytust „míkrósprungur“ í tönnum, þ.e. örfínar sprungur sem sjáist ekki við röntgenskoðun eða klíníska skoðun. Slíkar sprungur geti valdið verkjum og eymslum við bit og fari einkenni yfirleitt versnandi. Vitnið sagði algengt að ef högg komi öðrum megin á kjálka komi afleiðingarnar fram hinum megin í kjálkanum. Við fyrstu skoðun hefði brotaþoli verið mikið bólginn á kjálkaliðasvæði vinstra megin, en aumur í tönnum hægra megin. Þegar á leið hefði rót fyrsta forjaxl í neðri góm klofnað og væri það afleiðing af högginu sem brotaþoli hlaut í umrætt sinn. Vitnið tók fram að brotaþoli hefði leitað nokkrum sinnum á stofuna vegna einkenna áður en tönnin datt. Hefði allt bent til þess að sprungur væru í tönninni. Síðastliðið sumar hefði svo krónan loks dottið úr tönninni. Þá hefði verið greinilegt að rótin var sprungin í tvennt og hefði orðið að fjarlægja hana. Hefði títanskrúfa verið sett ofan í beinið og nýrri tönn komið þar fyrir. Tönnin sem varð að fjarlægja hefði áður verið í góðu lagi og hefði dugað brotaþola í mörg ár.

Þá kom vitnið H-kvk-nf H-kvk-nf fyrir dóminn og staðfesti læknisvottorð sitt. Verður framburður vitnisins ekki rakinn frekar.

Niðurstaða

Ákærði játar að hafa slegið Þ-kk-þf M. E-kk-þf eins og lýst er í ákæru, með þeim afleiðingum sem þar er lýst, að öðru leyti en því að hann hafnar því að höggið hafi valdið áverka á tönn sem leiddi til þess að draga þurfti tönnina úr. Þ-kk-nf hefur borið að hann hafi hlotið áverka á tönnum í umrætt sinn og fram er komið að hann leitaði til S-kvk-ef R-kvk-ef V-kvk-ef tannlæknis daginn eftir atvikið. Hefur S-kvk-nf R-kvk-nf lýst áverkanum í læknisvottorði og í framburði sínum fyrir dóminum og kom fram hjá vitninu að áverkinn væri afleiðing af högginu sem Þ-kk-nf hlaut í umrætt sinn. Með vísan til framangreinds telur dómurinn sannað að tannáverki sem Þ-kk-nf hlaut og lýst er í ákæru hafi hlotist af hnefahöggi því sem ákærði veitti honum sem í ákæru greinir. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemi hans þar rétt heimfærð til refsiákvæðis.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Ákærði er fæddur í maí 1982 og á hann sér nokkurn sakaferil. Varðandi ákvörðun refsingar ákærða skiptir máli að 19. mars 2008 var hann dæmdur í tveggja mánaða fangelsi fyrir líkamsárás og þjófnað. Þann 7. maí 2008 gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun fyrir umferðarlagabrot. Þann 13. október 2008 var ákærði loks dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir skjalafals og fjársvik. Brot ákærða sem hann er nú sakfelldur fyrir var framið fyrir uppkvaðningu nefndra dóma og viðurlagaákvörðunar og verður refsing því ákveðin sem hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar ákærða verður litið til þess annars vegar að árás hans á Þ-kk-þf M. E-kk-þf var með öllu tilefnislaus. Á hinn bóginn er til þess að líta að nærri tvö ár eru liðin síðan brotið var framið. Með hliðsjón af framansögðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Þ-kk-nf M. E-kk-nf hefur krafist skaða- og miskabóta að fjárhæð 766.226 krónur með vöxtum, sem sundurliðast þannig:

Þjáningabætur í 30 daga 39.600 krónur

Miskabætur 400.000 krónur

Útlagður kostnaður vegna læknisaðstoðar 246.753 krónur

Lögfræðikostnaður 79.873 krónur

Krafa um þjáningabætur samkvæmt 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 er engum gögnum studd og verður ákærði því sýknaður af bótakröfu að því leyti. Með hliðsjón af dómaframkvæmd þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 180.000 krónur. Krafa um greiðslu bóta vegna útlagðs kostnaðar er studd viðhlítandi gögnum og verður því dæmd eins og hún er fram sett. Þá á brotaþoli rétt á bótum vegna kostnaðar við að halda fram bótakröfu sinn svo sem krafist er. Verður ákærði dæmdur til að greiða Þ-kk-þgf M. E-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð 506.626 krónur. Skaðabætur beri vexti sem í dómsorði greinir og miðast upphafsdagur vaxta við kröfugerð bótakrefjanda.

Dæma ber ákærða til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns, á rannsóknarstigi málsins og við meðferð þess fyrir dómi, 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði 10.000 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið G-kvk-nf S-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

R-kvk-nf H-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði Þ-kk-þgf M. E-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð 506.626 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 27. desember 2008 til 20. apríl 2009, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur, og 10.000 krónur í annan sakarkostnað.