E-27/2007

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar hinn 10. maí 2007 um fram komna frávísunarkröfu, hefur K-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf kt. 000000-0000, Tröllagili 14, 603 Akureyri, höfðað hér fyrir dómi með stefnu birtri 18. desember 2006, gegn Rekstrarfélaginu Vélar/þjón ehf., kt. 000000-0000, Járnhálsi 2, 110 Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru að hið stefnda félag verði dæmt til greiðslu skuldar að fjárhæð kr. 87.150,- ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38, 2001 af kr. 87.150,- frá 25.10.2006 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum að upphæð kr. 54.410,-. Þá er gerð krafa um málskostnað.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að málinu verði vísað frá dómi. Til vara er þess krafist að stefnda verði sýknað af öllum kröfum stefnanda. Í báðum tilvikum krefst stefnda málskostnaðar að skaðlausu.

Í þessum þætti málsins krefst stefnandi þess, að frávísunarkröfu stefnda verði hafnað og stefnanda úrskurðaður málskostnaður úr hendi stefnda.

I.

Í máli þessu byggir stefnandi dómkröfu sína á reikningi vegna verklauna.

Er óumdeilt að krafa stefnanda á rót sína að rekja til þess að á haustmánuðum 2006 setti hann að beiðni framkvæmdastjóra hins stefnda félags, en þeir eru bræður, upp hurð á starfsstöð félagsins í Reykjavík. Liggur fyrir að stefnandi sendi stefnda að verki loknu reikning, sem dagsettur er 25. október sama ár, að fjárhæð kr. 87.150,- að meðtöldum virðisaukaskatti. Samkvæmt málatilbúnaði stefnanda greiddi stefnda inná skuldina kr. 57.410,- með innborgun þann 8. nóvember og hefur verið tekið tillit til þess við uppgjör kröfunnar. Eftirstöðvar skuldarinnar hafa hins vegar ekki fengist greiddar þrátt fyrir innheimtutilraunir og því hafi verið nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, sbr. 45. gr. laga um lausafjárkaup nr. 50, 2000.

II.

Hið stefnda félag byggir frávísunarkröfu sína á því að stefnandi hafi höfðað mál þetta á röngu varnarþingi. En til þess er vísað að í stefnu komi það raunar alls ekki fram við hvaða varnarþingsákvæði laga um meðferð einkamála nr. 91, 1991, stuðst sé við.

Byggir stefnda frávísunarkröfu sína á því, með vísan til 33. gr. nefndra laga, að varnarþing stefnda sé í Reykjavík, en félagið hafi ekki skrásett útibú á Norðurlandi eystra.

Stefnda vísar jafnframt til þess að stefnandi hafi ekki til sölu vöru eða þjónustu í verslun eða annarri fastri starfstöð í þeirri þinghá er hann höfði mál sitt, sbr. 1. mgr. 36. gr. nefndra laga. Þá byggir stefnda á því að stefnandi geti ekki stuðst við 38. gr. nefndra laga, um launavarnarþing, þar sem það ákvæði taki ekki til krafna verktaka um endurgjald samkvæmt verksamningi.

Loks byggir stefnda á því að máltilbúnaður stefnanda fullnægi engan veginn skilyrðum e. og f. liðar 80. gr. einkamálalaganna. Þannig komi ekki fram í stefnu eða í framlögðum reikningi fyrir hvað stefnandi sé í raun að krefjast greiðslu fyrir.

Við munnlegan málflutning var af hálfu stefnanda vísað til þess að krafa hans varði eitt einfalt smíðaverk. Bendir stefnandi á að samkvæmt vottorði Skattstjóra Norðurlandsumdæmis eystra sé hann skráður virðisaukaskattskyldur aðili skv. lögum nr. 50, 1988 um virðisaukaskatt með síðari breytingum, en skráð aðalstarfsemi hans sé húsbyggingar og önnur mannvirkjagerð. Við flutning vísaði stefnandi til þess að hann hefði starfsstöð á Akureyri og væri því heimilt að höfða mál þetta á svonefndu starfsstöðvarvarnarþingi samkvæmt 36. gr. laga nr. 91, 1991.

III.

Reglur um varnarþing er að finna í V. kafla laga nr. 91, 1991 um meðferð einkamála, en í 33. gr. laganna er kveðið á um þá meginreglu að höfða eigi mál á hendur félagi á heimilisvarnarþingi.

Samkvæmt gögnum málsins er starfsstöð stefnda í Reykjavík og var stefna máls þessa birt þar á starfsstöðinni. Lögheimili stefnanda er eins og áður er rakið á Akureyri.

Í máli þessu er ágreiningur með aðilum um greiðslu fyrir verk, sem stefnandi vann fyrir stefnda á starfsstöð félagsins í Reykjavík. Hinar sérstöku varnarþingsreglur 1. mgr. 36. gr. nefndra laga þykja að því ekki eiga við. Verður að þessu virtu þegar að vísa máli þessu frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91, 1991 ber stefnanda að greiða stefnda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn kr. 50.000.

Úrskurð þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

Ú r s k u r ð a r o r ð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, K-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf, greiði stefnda, Rekstrarfélaginu Vélar/Þjón ehf. kr. 50. 000 í málskostnað.