E-4125/2007

Mál þetta var höfðað 30. maí 2007 og dómtekið 18. þ.m.

Stefnandi er Fönn ehf., Skeifunni 11, Reykjavík.

Stefndi er Hótel Leifur Eiríksson ehf., Skólavörðustíg 45, Reykjavík.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér skuld að fjárhæð 132.213 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt ákvörðun Seðlabanka Íslands á hverjum tíma um grunn dráttarvaxta og vanefndaálags, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 21. febrúar 2004 til greiðsludags. Þá er krafist vaxtavaxta samkvæmt 12. gr. greindra laga er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti svo og málskostnaðar. Upphafleg krafa var um greiðslu skuldar að fjárhæð 135.238 krónur auk vaxta og málskostnaðar en endanleg dómkrafa er í samræmi við skriflega sókn sem var lögð fram 6. september sl. og kemur þar fram að lækkun stafi af því að í ljós hafi komið að reikningur, sem um ræðir í málinu, inniberi vaxtakröfu að hluta.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi hans.

Í stefnu segir að krafa stefnanda sé byggð á reikningi, útgefnum 21. janúar 2004, með gjalddaga 21. febrúar s.á., að fjárhæð 135.248 krónur. Stefnandi sé alhliða þvottahús og efnalaug (fatahreinsun). Hann bjóði einnig upp á leigu á borðdúkum, handklæðadreglum og gólfmottum. Umrædd skuld sé vegna þjónustu stefnanda stefnda til handa. Eins og fram komi í framlögðu reikningsyfirliti sé um að ræða viðskipti milli aðila frá janúar 2003 til desember 2005. Greiðsla vegna stefnufjárhæðarinnar hafi ranglega verið færð á stefnda en það verið leiðrétt; hún hafi ekki verið greidd.

Með stefnu var lagt fram ljósrit, mjög óskýrt, af reikningi stefnanda á hendur stefnda vegna þvotts á líni auk leigu og þjónustugjalds, upphæð samtals 132.213 krónur. Dagsetning reikningsins er 30. nóvember 2003 og ekkert er þar getið um gjalddaga. Einnig var lagt fram afrit innheimtubréfs, reikningsyfirlit og handskrifuð yfirlýsing þar sem segir: „Var greitt en bókað inn á reikn. hjá G-kvk-þgf í staðinn fyrir F-kvk-þf. Síðan í mars 2004 gerir hann upp skuld sína við G-kvk-þf með Euro-samningi sem þá er útbúinn of lágur þar sem þessi innb. var færð hjá G-kvk-þgf, þ.a.s. uppgjörið við G-kvk-þf var of lágt.“

Í greinargerð stefnda segir að safnast hafi upp skuld vegna viðskipta aðilanna á árunum 2003 og 2004. Þá hafi verið gerður samningur milli þeirra um að stefndi greiddi upp skuldina með raðgreiðslum gegnum kreditkort sitt. Í því skyni hafi verið útgefin tvö skuldabréf sem stefnandi hafi framselt Kreditkortum ehf. Með útgáfu þessara skuldabréfa hafi öll gjaldfallin skuld við stefnanda verið uppgreidd, þ.m.t. sá reikningur sem stefnt sé út af í máli þessu.

Málatilbúnaður stefnanda er óglöggur sem m.a. kemur fram í því misræmi sem er á framlögðum reikningi og lýsingu hans í stefnu. Óumdeilt er að málsóknin er byggð á hinum framlagða reikningi. Reifun málavaxta er einnig mjög ábótavant. Ekki verður samt talið rétt, úr því sem komið er, að vísa málinu frá dómi af sjálfsdáðum.

Við aðalmeðferð málsins 18. þ.m. skýrðist það mjög af skjölum sem þá voru lögð fram og af vætti F-kvk-ef G-kvk-ef.

F-kk-nf starfaði á þeim tíma sem um ræðir í málinu sem bókhaldari stefnanda og þvottahússins Grýtu. Eigendatengsl munu hafa verið milli fyrirtækjanna. Samkvæmt vottorði úr fyrirtækjaskrá voru félögin Fönn ehf. og Grýta-Hraðhreinsun ehf. sameinuð samkvæmt samrunaáætlun, dags. 30. júní 2004, staðfestri á hluthafafundi 30. ágúst 2004, uppgjörsdagur 31. desember 2003.

Stefndi greiddi hinn umstefnda reikning 20. janúar 2004. Fyrir mistök bókhaldara var greiðslan hins vegar færð á viðskiptareikning hans hjá G-kvk-þgf í staðinn fyrir stefnanda. Í mars 2004 fór fram uppgjör viðskiptaskuldar stefnda við G-kvk-þf með raðgreiðslum eins og áður getur. Vegna framangreindrar villu varð það uppgjör lægra en skyldi sem svarar upphæð reikningsins sem greiddur var 20. janúar s.á. Sameining fyrirtækjanna var þá að ganga í garð og bar fyrirsvarsmaður stefnda, Þ-kk-nf R-kk-nf H-kk-nf, að hann hafi talið sig vera að gera upp skuld við stefnanda – hið sameinaða fyrirtæki. Hið sanna mátti þó sjá af bókhaldsyfirlitum.

Ljóst er af gögnum málsins að rétt er, sem haldið er fram af hálfu stefnanda, að stefndi skuldar honum fjárhæð reiknings að upphæð 132.213 krónur; reikningurinn hefur verið greiddur en stefndi skuldar stefnanda engu að síður fjárhæð hans vegna þeirra atvika sem að framan greinir. Má þannig með nokkrum rétti fallast á að rétt sé að krafan sé byggð á reikningnum.

Samkvæmt þessu er niðurstaða máls þessa sú að dæma ber stefnda til að greiða stefnanda 132.213 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 21. febrúar 2004 til greiðsludags en óþarft er að kveða sérstaklega á um höfuðstólsfærslu dráttarvaxta. Ákveðið er að málskostnaður skuli falla niður.

S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð:

Stefndi, Hótel Leifur Eiríksson ehf., greiði stefnanda, Fönn ehf., 132.213 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 21. febrúar 2004 til greiðsludags.

Málskostnaður fellur niður.

S-kk-nf H. S-kk-nf.