E-1734/2007

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar 24. október sl., að loknum munnlegum málflutningi um frávísunarkröfu stefndu, er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Grænumýri ehf., Suðurmýri 4, Seltjarnarnesi, gegn Humac ehf., áður Öflun ehf., Laugavegi 182, Reykjavík, með stefnu áritaðri um birtingu 23. febrúar 2007.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefnda verði gert að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 5.073.998 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt ákvörðun Seðlabanka Íslands á hverjum tíma um grunn dráttarvaxta og vanefndaálags, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 5.073.998 kr. frá 1. júlí 2006 til greiðsludags. Þá er krafist vaxtavaxta samkvæmt 12. gr. sömu laga er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti, auk málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega að málinu verði vísað frá dómi en til vara að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. Þá krefst stefndi þess að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar að mati dómsins.

Málið er til úrlausnar um frávísunarkröfu stefnda.

Samkvæmt stefndu er krafa stefnanda byggð á reikningi að fjárhæð 5.073.998 kr., útgefnum 1. júní 2006 með gjalddaga 1. júlí 2006. Stefnandi kveður að reikningur þessi sé tilkomin vegna þjónustu stefnanda fyrir stefnda á árinu 2003, sem unnin hafi verið af S-kk-þgf L-kk-þgf S-kk-þgf. Um sé að ræða vinnu við áætlanagerð, tölvukerfi, bókhaldskerfi, uppsetningu launabókhalds, vinnu við bókhald o.fl., eins og tilgreint sé í framlögðum reikningi og vinnuskýrslu. Fyrirhugað hafi verið að greiða fyrir þessa vinnu með öðrum hætti en það hafi ekki gengið eftir og hafi stefnanda því verið nauðsynlegt að gefa út reikning vegna þessarar vinnu. Reikningurinn hafi verið gerður í júní 2006, en honum hafi verið hafnað af fjármálastjóra stefnda með vísan til þess að „búið sé að greiða að fullu fyrir þá vinnu sem hér um ræðir“ og ekki hafi verið samið um annað. Ljóst sé að fjármálastjóri stefnda hafi með þessu staðfest þá vinnu sem starfsmaður stefnanda hafi unnið í þágu stefnda en stefnandi hafni með öllu órökstuddri fullyrðingu stefnda að fyrir vinnuna hafi þegar verið greitt. Stefndi hafi sönnunarbyrðina fyrir því. Skuld þessi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar. Áskilinn sé réttur til frekari gagnaöflunar, en stefnandi hafi undir höndum ýmis gögn er sýni fram á vinnu þessa.

Vísað sé til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í 45., 47. og 54. gr. laga nr. 50/200 og lögum nr. 42/2000. Um gjalddaga kröfunnar er einkum vísað til meginreglu 49. gr. laga nr. 50/2000. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti styður stefnandi ákvörðun Seðlabanka Íslands á hverjum tíma um grunn dráttarvaxta og vanefndaálags, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, með síðari breytingum. Krafan um málskostnað styðjist við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi varnarþing er vísað til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Kröfu sína um frávísun byggir stefndi á því að reikningur sá sem byggt sé á í málinu sé án frekari undirgagna honum til stuðnings. Skorti verulega á að hann leggi fullnægjandi grundvöll að kröfu stefnanda og að ekki verði úr því bætt undir rekstri málsins svo dóm megi leggja á málið. Í þessu sambandi sé vísað til þess að langt sé um liðið frá því að meint vinnuframlag hafi átt að eiga sér stað og reikningur sé gefinn út. Eina skjalið sem lagt hafi verið fram í málinu reikningnum til stuðnings sé einfalt excel skjal unnið af stefnanda og án nokkurra fylgiskjala. Stefnandi geti á engan hátt sýnt fram á að skjalið sé rétt og sé því mótmælt sem röngu og algerum tilbúningi stefnanda. Tímaskýrsla á því skjali sé í engu samræmi við raunveruleikann og sé því mótmælt. Vísað sé til þess, sem komi fram í hlutafélagaskrá um tilgang stefnanda, en um sé að ræða ráðgjafarfyrirtæki og verði því að gera auknar kröfur til slíkra fyrirtækja að þau sanni með skýrum hætti mál sitt og þann grundvöll sem reikningurinn byggist á. Það sé ólíðandi að fyrirtæki sem geri sig út fyrir að vera í ráðgjafarstörfum skuli komast upp með að senda himinháa reikninga löngu eftir meint vinnuframlag starfsmanns án frekari undirgagna og skýringa. Slíkt sé bæði kostnaðarsamt og ólíðandi fyrir fyrirtæki sem sé að reyna að starfa hér á landi að það geti átt von á himinháum reikningum án þess að gerðar séu kröfur til kröfuhafa um að þeir leggi fram viðhlítandi gögn máli sínu til stuðnings. Til marks um það hversu ruglingslegur málatilbúnaður stefnanda sé segi í stefnu að útgáfudagur reikningsins sé 1. júní 2006 með gjalddaga 1. júlí 2006 þegar reikningurinn hafi verið útgefinn samkvæmt áritun á hann hinn 15. maí 2006. Í ljósi framanritaðs sé þess krafist að málinu verði vísað frá dómi þar sem stefnandi hafi ekki fullnægt kröfum laga um meðferð einkamála um glöggan og skýran málatilbúnað. Málið sé því ekki dómtækt og slíkir annmarkar á því að þeir verði ekki lagaðir undir rekstri þess.

Stefnandi krefst þess að hafnað verði kröfu stefnda um frávísun málsins og málið verði tekið til efnislegrar meðferðar. Kveðið verði á um málskostnað vegna þessa þáttar máls í efnisdómi.

Niðurstaða

Í stefnu segir að krafa stefnanda sé byggð á reikningi að fjárhæð 5.073.998 kr. sem útgefinn sé 1. júní 2006 og með gjalddaga 1. júlí 2006. Þá er í kröfugerð krafist dráttarvaxta af reikningsfjárhæð frá tilgreindum gjalddaga 1. júlí 2006. Til grundvallar kröfugerð sinni í málinu hefur stefnandi lagt fram ljósrit af reikningi, dags. 17. maí 2006, þar sem ekkert verður ráðið um umfangs þess verks, sem krafist er greiðslu á. Á þeim reikningi er enginn gjalddagi tilgreindur. Þá hefur stefnandi ekki lagt fram í málinu marktæk gögn til stuðnings þeirri staðhæfingu sinni að reikningskrafan sé vegna þjónustu við stefnda á árinu 2003. Vegna þess ósamræmis sem er milli kröfugerðar og málsástæðna stefnanda annars vegar og reikningsins sem lagður er til grundvallar hins vegar er málatilbúnaður stefnanda ekki svo glöggur sem skyldi. Þá er einnig um vanreifun að ræða að því er grundvöll reikningskröfunnar varðar.

Málatilbúnaður stefnanda samkvæmt framansögðu fer í bága við d, e og g-liði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Ber því að fallast á kröfu stefnanda um frávísun málsins.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr. skal stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað, sem ákveðst 120.000 krónur.

E-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Grænamýri ehf., greiði stefnda, Humac ehf., 120.000 krónur í málskostnað.

E-kk-nf Ó-kk-nf