S-78/2006

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 31. október, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 6. júní 2006 á hendur P-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Austurvegi 9, Reyðarfirði “fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa sunnudaginn 23. apríl 2006 ekið bifhjólinu PO-943 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,06‰) frá heimili sínu að Austurvegi 9 á Reyðarfirði um Austurveg og Búðareyri, uns hann missti vald á bifhjólinu á móts við söluskála Olís að Búðareyri 33 á sama stað.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48,1997, 3. gr. laga nr. 57,1997 og 7. gr. laga nr. 84,2004.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44,1993, 2. gr. laga nr. 23,1998 og 8. gr. laga nr. 84,2004.”

Af hálfu ákærða er krafist sýknu, en til vara að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að háttsemi ákærða verði talin varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Þá er þess krafist að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun verjanda verði lagður á ríkissjóð.

II.

Málsatvik

Í skýrslu lögreglu segir að sunnudaginn 23. apríl 2006 kl. 19.24 hafi lögreglu borist tilkynning frá fjarskiptamiðstöð um að drukkinn maður, ákærði í máli þessu, hefði skömmu áður farið að heiman frá sér í fússi og ekið stóru bifhjóli. Viðkomandi lögreglumaður, sem staddur var á Eskifirði, ók strax sem leið liggur inn á Reyðarfjörð og lét jafnframt lögreglumann á Fáskrúðsfirði vita af atvikinu, en hann ók einnig til Reyðarfjarðar. Varð hvorugur lögreglumaðurinn var við bifhjólið á leið sinni til Reyðarfjarðar og ekki heldur á Reyðarfirði þrátt fyrir töluverða eftirgrennslan.

Í skýrslu lögreglu segir að rétt eftir klukkan átta hafi Þ-kk-nf P-kk-nf H-kk-nf gefið sig á tal við lögreglu og spurt hvort lögregla kannaðist við að einhver hefði lent í mótorhjólaslysi. Hafi Þ-kk-nf sagst hafa talað við kærustu vinar síns, ákærða í máli þessu, sem væri að aka ákærða á sjúkrahúsið á Neskaupsstað þar sem hann hefði lent í óhappi á bifhjólinu sínu. Lögreglan fór að heimili ákærða að Austurvegi 9 og hitti þar fyrir mág ákærða Þ-kk-ef R. Þ-kk-þf og tjáði hann lögreglu að ákærði hefði dottið á bifhjóli sínu við Olís á Reyðarfirði og verið væri að aka honum á sjúkrahúsið á Neskaupsstað. Hann væri þó ekki mikið slasaður.

Lögregla ræddi við H-kvk-þf B-kvk-þf og A-kk-þf M-kk-þf S-kk-þf, starfsmenn söluskála Olís á Reyðarfirði. Þau hafi sagst hafa heyrt þegar hjólið datt , litið út og séð hjólið renna töluverða vegalengd eftir götunni og ökumanninn á eftir. Þau hafi sagt að óhappið hefði átt sér stað klukkan 19.30.

Í lögregluskýrslu segir að V-kk-nf V-kk-nf hafi verið fyrir utan söluskála Olís á Reyðarfirði þegar óhappið varð. Hafi hann sagt að hjólið hefði runnið eftir götunni og ökumaðurinn einnig. Hann hafi aðstoðað ökumanninn við að ýta hjólinu þar sem það hefði verið fast í gír. V-kk-nf hafi ekki sagst þekkja ökumanninn með nafni, en halda að þetta væri strákur sem inni hjá T-x-x. Hafi V-kk-nf ekki sagst hafa fundið áfengislykt af ökumanni hjólsins enda hefði ökumaðurinn verið með hjálm á höfðinu en fundist ökumaðurinn eitthvað undarlegur. V-kk-nf hafi sagt að óhappið hefði gerst um kl. 19.30.

Í skýrslu lögreglu segir loks að lögreglumaður á Neskaupsstað hafi verið beðinn um að fara á Fjórðungssjúkrahúsið þar og ræða við ákærða.

Viðkomandi lögreglumaður hitti ákærða og sambýliskonu hans F-kvk-þf S. Ó-kvk-þf á sjúkrahúsinu á Neskaupsstað. Ákærði var handtekinn klukkan 20.40 grunaður um ölvun við akstur. Hann var látinn blása í S-D2 mæli kl. 20.45, sem sýndi 2,10‰. Var ákærða bent á að hann væri undir áhrifum áfengis og sagðist ákærði þá hafa drukkið 2 til 3 bjóra eftir að akstri lauk. Klukkan 20.50 dró B-kk-nf M-kk-nf læknir ákærða blóð og var það sýni merkt nr. 36826. Klukkan 21.25 gaf ákærði þvagsýni í viðurvist læknisins sem merkt var 36827 og klukkan 21.30 tók læknirinn annað blóðsýni úr ákærða sem merkt var nr. 36828. Að skoðun og aðhlynningu lokinni kl. 21.50 var ákærði útskrifaður af sjúkrahúsinu. Fór ákærði þá með lögreglu á lögreglustöð þar sem tekin var af honum skýrsla frá klukkan 21.53 til klukkan 22.32. Sagðist ákærði hafa ekið að heiman frá sér vestur Austurveg og Búðareyri á 50 til 70 km hraða. Þegar hann hefði verið kominn á móts við söluskála Olís á Reyðarfirði hefði honum fundist bifreið vera að aka í veg fyrir hann frá planinu við Olís. Hann hefði því hemlað snögglega með þeim afleiðingum að framhjólið læstist, hann misst stjórn á hjólinu og fallið í götuna. Hann sagði að G-kk-nf G-kk-nf hefði komið til hans og hjálpað honum að koma hjólinu inn í húsnæði Tempru að Leiruvogi 2 á Reyðarfirði. Eftir það hefði G-kk-nf ekið honum heim. Eftir að heim var komið sagðist ákærði hafa drukkið tvo til þrjá áfenga bjóra og því næst hefði sambýliskona hans ekið honum á Fjórðungssjúkrahúsið á Neskaupsstað. Skömmu eftir komu þeirra á sjúkrahúsið hefði lögreglan komið þangað einnig.

Blóðsýnin tvö og þvagsýni úr ákærða voru send Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði til alkóhólgreiningar. Samkvæmt niðurstöðum rannsóknarstofunnar sem dagsettar eru 3. maí 2006 mældist magn alkóhóls í blóðsýninu sem tekið var fyrr 2,06 ‰ en í því sem tekið var 40 mínútum síðar 1,92 ‰. Magn alkóhóls í þvagi ákærða mældist 2,87 ‰.

Ákærði var boðaður að nýju í skýrslutöku hjá lögreglu 29. maí 2006, en kaus þá að tjá sig ekki um sakarefnið.

Lögregla óskaði eftir mati Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði á því hvort ákærði hefði verið ölvaður kl. 19.24 umræddan dag og þá hversu mikið með hliðsjón af niðurstöðum fyrrgreindrar rannsóknar og þeim framburði ákærða að hann hefði drukkið tvo til þrjá bjóra eftir að hann féll af hjólinu um klukkan 19.30.

Álitsgerð rannsóknarstofunnar er dags. 8. maí 2006 og undirrituð af K-kvk-þgf M-kvk-þgf deildarstjóra og E-kvk-þgf S-kvk-þgf lyfjafræðingi. Í niðurstöðu álitsgerðarinnar segir eftirfarandi:

“Niðurstaða etanólmælingar í blóð- og þvagsýnum og hlutfallið þar á milli (1,4), bendir eindregið til þess að etanólþéttni í blóði viðkomandi ökumanns hafi náð hámarki og verið farin að falla þegar sýnin voru tekin. Með niðurstöðum úr báðum blóðsýnum má sjá brotthvarfshraða viðkomandi ökumanns en hann hefur verið 0,21 ‰ á klst. Til að reikna til baka etanólstyrk verður að ganga út frá því að áfengisneysla viðkomandi ökumanns hafi verið lítil eftir kl. 18:30, þ.e. um 1 klukkustund fyrir akstur. Má þá ætla að etanólstyrkur í blóði viðkomandi ökumanns hafi verið nær 2,5 ‰ um kl. 19:26, þegar meintur ölvunarakstur átti sér stað og styður mældur etanólstyrkur í þvaginu þá niðurstöðu.

Ef viðkomandi hefur drukkið “tvo til þrjá áfenga bjóra” eftir að akstri lauk, er ekki hægt að reikna með neinni nákvæmni til baka. Ef reiknað er með 1500 ml af 5 % bjór (3 x 500 ml) eru það um 60 g af etanóli. Etanólstyrkur í blóði ca. 80 kg karlmanns eftir þá drykkju gæti mælst frá 0,8 – 1,4 ‰ að algjöru hámarki.

Samkvæmt ofansögðu og miðað við hinn mikla etanólstyrk í bæði blóði og sérlega í þvagi er nær fullvíst að umræddur aðili hafi drukkið talsvert áfengi fyrir kl. 19.26 og því verið undir áhrifum áfengis þegar meintur ölvunarakstur átti sér stað.”

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og eftir atvikum hjá lögreglu.

Ákærði sagði að á umræddum tíma hefði hann mætt miklum mótbyr þar sem hann hefði verið að missa vinnuna og sambýliskona hans að fara frá honum. Sagðist hann hafa drukkið einn bjór með kvöldmatnum, en reyndar borðað lítið og skömmu síðar sinnast við sambýliskonuna, sem hefði endað með því að hann hefði farið út í fússi og ekið af stað á bifhjóli sínu. Þ-kk-nf mágur hans hefði verið staddur á heimilinu og talið hann drukkinn og því hringt á lögreglu. Sagðist ákærði hafa dottið á hjólinu á móts við söluskála Olís þar sem gatan hefði verið hál og framhjól bifhjólsins læsts þegar hann snögghemlaði. Hann sagði að G-kk-nf G-kk-nf hefði hjálpað honum að ýta hjólinu inn í skemmu fyrirtækisins Tempru og sagðist hann halda að þeir G-kk-nf hefðu stoppað þar í um 45 mínútur. Eftir það hefði G-kk-nf ekið honum heim, hann sest þar niður og haldið áfram að rífast við konu sína, en Þ-kk-nf mágur hans hefði einnig verið staddur á heimilinu. Sagðist hann hafa sest annað hvort inn í stofu eða við eldhúsborðið og drukkið þar þrjár til fjórar hálfs lítra dósir af bjór. Sambýliskona hans og mágur hefðu náð að róa hann aðeins niður og viljað fara með hann á slysavarðstofu en hann neitað því í fyrstu. Að lokum hefði konan hans náð að koma honum út í bíl og jafnframt hent í hann nokkrum bjórdósum og að svo búnu ekið honum á Neskaupsstað. Á leiðinni þangað hefði hann drukkið 3 bjóra í viðbót. Á Neskaupsstað hefði lögregla tekið á móti honum og látið hann blása í mæli, auk þess sem honum hefði verið dregið blóð tvívegis og hann látinn gefa þvagsýni. Að svo búnu hefði verið farið með hann á lögreglustöð þar sem tekin hefði verið af honum skýrsla.

Aðspurður sagðist ákærði ekki hafa fundið til áfengisáhrifa við aksturinn, enda hefði hann aldrei hreyft hjólið ef svo hefði verið. Aðspurður sagði ákærði að rétt væri að hann hefði tvívegis áður verið tekinn ölvaður undir stýri. Varðandi tímasetningar sagði ákærði að hann hefði borðað kvöldmat á milli kl. 18.00 og 19.00, hann og G-kk-nf hefðu verið í skemmunni hjá T-kvk-þgf í um 45 mínútur og síðan hefði hann dvalið hátt í klukkutíma heima hjá sér áður en hann og sambýliskona hans lögðu af stað til Neskaupsstaðar. Þá sagði hann að venjulegur aksturstími frá Reyðarfirði til Neskaupsstaðar væri 35 til 40 mínútur, en konan hans aki hægt og því væri hún oft upp undir klukkutíma þarna á milli.

Vitnið S-kvk-nf M. B-kvk-nf lögreglumaður sagði að Þ-kk-nf mágur ákærða hefði tilkynnt lögreglu kl. 19.24 umrætt kvöld að ölvaður maður hefði farið að heiman frá sér í fússi. Hún sagðist hafa ekið til Reyðarfjarðar og einnig látið lögreglumann á Fáskrúðsfirði vita. Hún sagðist hvorki hafa orðið vör við bifhjól á leiðinni né á Reyðarfirði. Um kl. 20.00 hefði Þ-kk-nf P-kk-nf H-kk-nf stöðvað hana við andapollinn á Reyðarfirði og tjáð henni að ákærði hefði orðið fyrir óhappi á bifhjólinu. Hún hefði í beinu framhaldi farið að heimili ákærða og hitt þar fyrir Þ-kk-þf mág ákærða og hann sagt henni að sambýliskona ákærða væri að aka honum á sjúkrahús á Neskaupsstað. Hún sagði að N-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður á Neskaupsstað hefði handtekið ákærða á sjúkrahúsinu og látið taka úr ákærða blóð- og þvagsýni. Sjálf sagðist hún hafa talað við starfsmenn Olís og V-kk-þf, sem staddur hefði verið fyrir utan Olís þegar óhappið varð.

Vitnið N-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður sagði að S-kvk-nf lögreglumaður á Eskifirði hefði hringt í hann og tilkynnt honum um atvikið. Sagðist hann hafa farið á sjúkrahúsið á Neskaupsstað og hitt þar ákærða og sambýliskonu hans. Hann hefði látið ákærða blása í mæli, sem sýnt hafi 2,1‰. Að svo búnu hefði ákærða tvívegis verið dregið blóð og hann látinn gefa þvagsýni. Eftir það hefði hann farið með ákærða á lögreglustöðina þar sem tekin hefði verið af honum skýrsla. Þar hefði ákærði sagt að hann hefði drukkið einn til tvo bjóra heima hjá sér eftir að akstri lauk.

Vitnið Þ-kk-nf P-kk-nf H-kk-nf sagðist hafa ætlað í heimsókn til ákærða og F-kvk-ef sambýliskonu hans þetta sama kvöld. Hann sagði að F-kvk-nf hefði hringt í sig um kl. 20.00 um kvöldið og sagt sér að ákærði hefði dottið á hjólinu og að þau væru að leggja af stað á sjúkrahúsið á Neskaupsstað. Hann sagði að F-kvk-nf hefði ekki minnst á að ákærði væri ölvaður. Sagðist hann hafa farið heim til ákærða og þar hefði Þ-kk-nf tjáð honum að ákærði og F-kvk-nf hefðu verið að rífast og ákærði rokið út í fússi. Vitnið sagðist hafa verið að keyra kærustu sína í flug á Egilsstöðum og sagðist hann minna að það hefði verið kl. 20.00. Hann sagðist þó ekki vera alveg viss um þetta. Hann hefði því verið að aka frá Egilsstöðum rétt rúmlega kl. 20.00. Sagðist hann telja að hann hefði hitt lögregluna á Reyðarfirði upp úr kl. 20.30. Vitnið sagðist þekkja ákærða mjög vel og vera sérstakur trúnaðarvinur hans. Þá sagðist hann hafa búið í einn vetur hjá ákærða og konu hans. Hann sagðist alltaf heyra á ákærða þegar hann væri búinn að fá sér áfengi, en umrætt kvöld hefði hann rætt við ákærða í síma rétt fyrir kvöldmat og þá hefði hann ekki heyrt á ákærða að hann væri drukkinn.

Vitnið V-kk-nf V-kk-nf sagðist hafa verið staddur við Olís á Reyðarfirði umræddan dag að setja bensín á bílinn sinn þegar hann hefði heyrt skell, litið upp og séð bifhjól renna 100-150 metra eftir götunni og mann koma haltrandi á eftir því. Eftir að hafa borgað bensínið hefði hann farið til mannsins til athuga hvort hann væri slasaður, en þá hefði hann verið búinn að reisa hjólið við og verið að reyna að ná því úr gír. Hann sagði að maðurinn hefði verið með hjálminn opinn, en hann ekki fundið vínlykt af manninum. Maðurinn hefði hins vegar komið svolítið einkennilega fyrir, eins og hann hefði orðið fyrir áfalli. Hann sagðist ekki geta sagt til um það hvort maðurinn hefði verið undir áhrifum áfengis eða ekki. Hann sagði að í umrætt sinn hefði hann verið að keyra konuna í flug einhvern tímann eftir hádegismat á milli kl. þrjú og fjögur eða á milli kl. fjögur og fimm, en hann sagðist síðan ekki vera viss um hvenær dagsins þetta var.

Vitnið G-kk-nf G-kk-nf sagði að F-kvk-nf sambýliskona ákærða hefði hringt í hann og sagt honum að ákærði hefði farið út í fússi á hjólinu í miklu reiðikasti. Hún sagði að F-kvk-nf hefði ekki minnst á að ákærði væri ölvaður. Honum var bent á að hann hefði borið um það hjá lögreglu. Sagðist hann þá ekki muna vel eftir þessu þar sem langt væri um liðið frá atburðinum. Hann sagðist þó ekki halda að hann hefði sagt lögreglu ósatt á sínum tíma. Sagðist hann hafa ekið af stað á bílnum og komið að Olís þar sem hann hefði rekist á ákærða og hefði hjólið legið á hliðinni. Sagðist hann hafa hjálpað ákærða að ýta hjólinu inn í húsnæði T-kvk-ef. Hann sagði að ákærði hefði verið í vondu skapi og skrámaður og að þeir hefðu lítið talað saman. Þá sagði hann að Þ-kk-nf hefði einnig komið þarna að á meðan þeir voru enn úti á götu. Hann sagði að ákærði og Þ-kk-nf hefðu rifist en hann ekki heyrt hvað þeim fór á milli en síðan hefðu þeir náð sáttum og Þ-kk-nf farið. Honum var bent á að í lögregluskýrslu hefði hann borið um það að Þ-kk-nf hefði skammað ákærða fyrir að fara fullur á hjólinu. Sagði vitnið þá að það gæti verið en hann myndi það ekki nú. Hann sagðist hafa fundið smávægilega áfengislykt af ákærða á vettvangi. Honum var bent á að í lögregluskýrslu hefði hann sagst hafa fundið mikla áfengislykt af ákærða en hann sagðist enga skýringu hafa á því misræmi. Einnig var honum bent á að í lögregluskýrslu hefði hann borið að ákærði hefði borið öll merki ölvunar og að göngulag hans hefði verið reikult. Sagði vitnið þá að göngulag ákærða hefði verið eins og hann væri haltur. Vitnið gat hins vegar ekki skýrt það misræmi sem væri á framburði hans hjá lögreglu og hér fyrir dómi. Hann sagði að þeir hefðu dvalið í um 10 mínútur í húsnæði T-kvk-ef og reykt eina sígarettu áður en hann ók ákærða heim. Þeir hefðu ekki drukkið áfengi á meðan þeir voru þar. Aðspurður sagðist hann vera góður vinu ákærða og F-kvk-ef sambýliskonu hans. Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 29. maí 2006. Hann bar að mestu leyti á sama veg og hér fyrir dómi fyrir utan ofangreint misræmi. Þá bar hann um það að F-kvk-nf hefði hringt í hann á milli kl. 19.00 og 19.30 og þá sagði hann að þegar hann hefði komið á vettvang hefði hann greinilega séð að ákærði var ölvaður.

Vitnið F-kvk-nf S. Ó-kvk-nf sambýliskona ákærða sagði að hún hefði tjáð ákærða umrætt kvöld að hún væri að fara frá honum, þau hefðu rifist og ákærði rokið út í fússi og ekið í burt á bifhjólinu. Hún sagði að Þ-kk-nf bróðir hennar hefði hringt á lögreglu, en það hefði ekki verið að hennar ósk. Hún sagðist hafa verið hrædd um ákærða þar sem hann hefði verið í brjáluðu skapi og ekki í galla. Hún hefði því hringt í G-kk-þf G-kk-þf og beðið hann um að athuga hvort það væri i lagi með ákærða í húsnæði Tempru þar sem ákærði hafði aðstöðu. Hún sagði að ákærði hefði miklu fyrr um daginn fengið sér einn bjór og hún hefði orðið mjög reið vegna þess. Aðspurð sagði hún að ákærði hefði ekki drukkið bjór með kvöldmatnum. Aðspurð sagðist hún ekki vita hvað klukkan var þegar ákærði fór út. Þá sagðist hún ekki vita hvenær hún hringdi í G-kk-þf. Ennfremur sagðist hún ekki vita hvenær Þ-kk-nf fór út þar sem hún hefði aðeins orðið vör við það þegar hann kom til baka. Hún sagði að ákærði hefði komið heim í miklu uppnámi, hún náð að róa hann aðeins niður og hefði ákærði drukkið tvær til þrjár hálfs lítra dósir af bjór. Hún sagði að sér hefði fundist líða langur tíma frá því að ákærði fór út og þar til hann kom til baka. Sagðist hún hafa viljað fara með hann á sjúkrahús, en langur tími hefði liðið þar til henni hefði tekist að koma honum út í bíl. Sagðist hún hafa hent í hann þremur bjórdósum og hefði ákærði drukkið úr þeim öllum á leiðinni til Neskaupsstaðar. Aðspurð sagðist hún ekki gera sér grein fyrir hvort það var kominn kvöldmatur þegar ákærði rauk út af heimilinu og ók af stað á bifhjólinu.

Vitnið Þ-kk-nf R. Þ-kk-nf mágur ákærða sagði að ákærði og F-kvk-nf hefðu rifist umrætt kvöld og ákærði rokið út og ekið í burt á bifhjólinu. Sagðist hann hafa séð bjórdósir á borðinu og því haldið að ákærði hefði drukkið bjór. Hann sagðist vita að ákærði hefði drukkið einn bjór fyrr um daginn en ekki vita hvenær dagsins það var. Þá sagðist hann ekki muna hvenær hann hringdi í lögreglu. Hann sagðist síðan hafa frétt að ákærði hefði velt hjólinu og fundið hann við Olís, en þar hefði G-kk-nf verið að hjálpa honum með hjólið. Hann sagði að ákærði hefði verið fúll, en sagðist ekki hafa séð hvort ákærði var drukkinn og ekki fundið neina áfengislykt. Þá sagðist hann ekki vita hvort ákærði drakk bjór eftir að hann kom heim. Aðspurður sagðist hann muna eftir að hafa tilkynnt þetta sem ölvunarakstur. Hann sagðist ekki vita hvað klukkan var þegar hann hringdi í lögregluna en muna að þá hefði verið bjart úti.

Vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf lyfjafræðingur og deildarstjóri Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði staðfesti niðurstöðu álitsgerðar rannsóknarstofunnar dags. 8. maí 2006. Hún sagði að þessi niðurstaða væri fengin með hliðsjón af niðurstöðu mælinga á etanóli í blóð- og þvagsýnum, hlutfalli á milli magns etanóls í blóði annars vegar og þvagi hins vegar og þeim tímasetningum, sem upp hefðu verið gefnar. Með hliðsjón þessu og því mikla magni etanóls í blóði og þvagi teldi hún að viðkomandi hefði drukkið áfengi fyrir kl. 19.24 og í raun fyrir kl. 19.00. Hún sagði að brotthvarfshraði þessa einstaklings væri 0,21 ‰ á klukkustund. Með því að ganga út frá því að viðkomandi hefði ekki drukkið áfengi svo neinu nemi eftir kl. 18.30, þ.e. klukkutíma fyrir óhappið, megi ætla etanólstyrkur í blóði hafi verið í kringum 2,5‰. Hann sagði að framburður ákærða um drykkju áfengis eftir kl. 19.30 stemmdi ekki við niðurstöður mælinga á etanólstyrk í blóði og þvagi, sérstaklega ekki í þvagi. Sagði hún að viðkomandi hefði ekki getað náð svo háum etanólstyrk í blóði og útilokað væri að svo hár styrkur etanóls hefði náðst í þvagi á svo skömmum tíma. Hún sagði að ef reiknað væri með að ákærði hefði drukkið þrjá hálfs lítra bjóra að styrkleika 5% eftir að akstri lauk þá gæti etanólstyrkur í blóði 80 kg karlmanns mælst að algjöru hámarki 1,4‰, en þó væri það í raun útilokað að ná svo háum styrk í blóð. Réttara væri að miða við 1-1,2 ‰ og þá hefði etanólstyrkur í blóði verið yfir 1,2 ‰ í blóði fyrir aksturinn. Aðspurð sagði hún þó að málið væri í raun ekki svo einfalt að hægt væri að draga 1-1,2 ‰ frá 2,5 ‰ því hlutfall á milli etanólsstyrks á milli blóðs og þvags benti eindregið til þess að einhver tími hefði liðið frá því að drykkju lauk að mestu og þá væri hún að tala um einhverjar klukkustundir. Sá framburður ákærða að hafa drukkið áfengi eftir kl. 19.30 væri í andstöðu við niðurstöður mælinga á etanólstyrk í blóði og þvagi. Hún benti einnig á að etanólstyrkur í blóði var lægri í sýninu sem var tekið seinna en í því sem var tekið fyrr en það sýndi að etanólstyrkur í blóði var að falla þegar sýnin voru tekin. Hún sagði að það væru mjög litlar líkur á því og nánast útilokað að ákærði hefði drukkið áfengi að einhverju ráði eftir að akstri lauk. Ekki væri hins vegar hægt að útiloka að ákærði hefði drukkið áfengi eftir að akstri lauk en það hefði hins vegar ekki verið í miklum mæli. Vitninu var kynnt að hér fyrir dómi hefði ákærði borið að hafa drukkið 4 til 6 stórar bjórdósir í kringum klukkan 20.00. Hann sagði að sá framburður stemmdi ekki við niðurstöður mælinga á etanólstyrk í blóði og þvagi. Hún sagði að hægt væri að fullyrða að etanólstyrkur í blóði ákærða hefði verið yfir 1 ‰ um kl. 19.30 þegar akstri lauk.

Vitnið E-kvk-nf S-kvk-nf lyfjafræðingur sagði að hátt hlutfall á milli styrks etanóls í blóði og þvagi og hár styrk etanóls í blóði benti til þess að styrkur etanóls í blóði ákærða hafi verið búinn að ná hámarki kl. 20.50 og á niðurleið. Einnig benti hátt hlutfall (1,4) á milli styrks etanóls í blóði og þvagi til þess að drykkju hafi að mestu verið lokið að minnsta kosti tveimur klukkustundum fyrr eða kl. 19.00. Þegar jafnvægi væri á styrk etanóls í blóði og þvagi væri þetta hlutfall 1,2 til 1.25 en í tilfelli ákærða hefði hlutfallið verið komið vel yfir þau mörk. Hún sagði að miðað við niðurstöður þessara mælinga hefði etanólstyrkur í blóði ákærða verið vel yfir 2 ‰ kl. 19.30. Vitninu var kynnt að ákærði hefði borið fyrir dómi að hafa drukkið 4 til 6 stórar bjórdósir um kl. 20.00. Hún sagði þá að útilokað væri að ná því hlutfalli sem væri á milli blóðs og þvags á svo skömmum tíma. Ekki væri nóg að neyta etanólsins heldur þyrfti það að frásogast úr meltingarvegi og út í blóðrás og þaðan að skiljast út í þvag og það ferli tæki eina klukkustund og lengri tíma ef mjög mikil áfengis væri neytt og etanólstyrkurinn væri hærri. Ákærði hefði því verið ölvaður þegar slysið átti sér stað. Þar sem styrkur etanóls í þvagi hefði verið hærri en í blóði þegar sýnin voru tekin væri hægt að hægt fullyrða að um væri að ræða drykkju, sem átt hefði sér stað áður en akstri lauk. Einnig væri útilokað að ná svo háum etanólstyrk í blóði á svo skömmum tíma. Þá hefði styrkur etanóls í síðara blóðsýninu verið lægri sem sýndi að styrkur etanóls í blóði var að falla og því búinn að ná hámarki. Ef ákærði hefði drukkið 4 til sex bjóra um kl. 20.00 hefði etanólstyrkur í blóði hins vegar átt að vera að hækka þegar blóðsýnin voru tekin. Sömu sögu segði einnig hlutfall etanólsstyrks í blóði og þvagi. Hún sagði að frá því að áfengis væri neytt og þar til styrkur etanóls næði hámarki í blóði liði á bilinu ein til tvær klukkustundir. Hærri styrkur etanóls í þvagi en blóði ákærða benti því til þess að lengri tími en 1-2 klukkustundir hefðu liðið frá því að drykkju lauk. Hún sagði að brotthvarfshraði etanóls í ákærða hefði mælst 0,21‰, sem væri eðlilegur brotthvarfshraði. Hún sagði að þessar niðurstöður byggðu á vísindalegum og viðurkenndum rannsóknum.

III.

Niðurstaða

Eins og að framan greinir hefur S-kvk-nf M. B-kvk-nf lögreglumaður borið hér fyrir dómi að hafa fengið tilkynningu um að ákærði hefði farið að heiman frá sér í fússi á bifhjóli kl. 19.24 umrætt kvöld. Þá hefur hún borið um það að Þ-kk-nf P-kk-nf H-kk-nf hafi stöðvað hana á Reyðarfirði um kl. 20.00 og sagt henni frá óhappinu. Hún hefði í beinu framhaldi farið á heimili ákærða og hitt þar fyrir Þ-kk-þf mág ákærða sem hefði tjáð henni að sambýliskona ákærða væri að aka honum á sjúkrahúsið á Neskaupsstað. Þá hefur N-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf staðfest að hafa handtekið ákærða á sjúkrahúsinu kl. 20.40. Bæði voru vitni þessi mjög trúverðug.

Ákærði hefur neitað því að hafa ekið bifhjóli sínu undir áhrifum áfengis í umrætt sinn. Hefur hann skýrt frá því að hann hafi borðað kvöldmat á heimili sínu á milli kl. 18.00 og 19.00, því næst rokið út af heimilinu í fússi vegna rifrildis við sambýliskonu sína og ekið af stað á bifhjólinu, en sú ökuferð hafi endað á því að hann datt af hjólinu skömmu síðar. Því næst hefðu hann og G-kk-nf ýtt hjólinu inn í húsnæði T-kvk-ef og dvalið þar í 45 mínútur. Eftir það hefði G-kk-nf ekið honum heim, hann dvalið þar hátt í klukkutíma áður en hann og sambýliskona hans lögðu af stað til Neskaupsstaðar en ferðina þangað hefði sennilega tekið hátt í klukkutíma.

Samkvæmt framburði ákærða hafa því liðið um tvær og hálf klukkustund frá því að slysið varð og þar til hann var handtekinn á Neskaupsstað en það þýðir að slysið hafi átt sér stað rétt fyrir kl. 18.00. Sú tímasetning er í ósamræmi við tímasetningu í frumskýrslu lögreglu sem staðfest hefur verið af S-kvk-þgf M. B-kvk-þgf lögreglumanni hér fyrir dómi. Tímasetning í lögregluskýrslu er og í samræmi við skýrslu G-kk-ef G-kk-ef hjá lögreglu um að sambýliskona ákærða hafi hringt í hann á milli kl. 19.00 og 19.30 og framburð ákærða hér fyrir dómi um að hann hafi borðað kvöldmat heima hjá sér á milli kl. 18.00 og 19.00. Framburður ákærða um að hann og G-kk-nf hafi dvalið í um 45 mínútur í húsnæði Tempru eftir óhappið er og í ósamræmi við skýrslu G-kk-ef hér fyrir dómi en hann sagði að þeir hefðu dvalið þar í um 10 mínútur og reykt eina sígarettu áður en hann ók ákærða heim. Í skýrslu sem lögregla tók af ákærða á Neskaupstað skömmu eftir atburðinn sagðist ákærði hafa drukkið tvo til þrjá bjóra heima hjá sér eftir að akstri lauk. Hér fyrir dómi kvaðst ákærði hins vegar hafa drukkið úr þremur til fjórum stórum bjórdósum heima hjá sér og úr þremur bjórdósum á leiðinni til Neskaupsstaðar eða alls úr sex til sjö stórum bjórdósum eftir að akstri lauk. Eins og að framan greinir er talsvert ósamræmi á framburði ákærða og vitna hér fyrir dómi og þá aðallega hvað varðar tímasetningar einstakra atburða. Þá er misræmi í skýrslu ákærða hjá lögreglu og hér fyrir dómi um magn þess áfengis sem ákærði kveðst hafa drukkið eftir að akstri lauk og loks er framburður ákærða um neyslu mikils magns áfengis eftir að akstri lauk ekki í samræmi við niðurstöður mælinga á magni alkóhóls í blóði og þvagi ákærða. Með hliðsjón af framangreindu verður að telja framburð ákærða mjög ótrúverðugan.

Mikið ósamræmi var á framburði vitnisins G-kk-ef G-kk-ef hjá lögreglu og hér fyrir dómi um meinta ölvunarástand ákærða. Gat vitnið ekki gefið neinar skýringar á þessu misræmi. Þykir framburður þessa vitnis af þeim sökum afar ótrúverðugur, einnig með hliðsjón af því að vitnið kvaðst vera góður vinur ákærða og sambýliskonu hans. Þá eru vitnin F-kvk-nf S. Ó-kvk-nf, sambýliskona ákærða og Þ-kk-nf R. Þ-kk-nf, hálfbróðir hennar, nátengd ákærða og teljast því bæði vilhöll vitni. Auk þess var minni þeirra um tímasetningar atburðarásarinnar mjög bágborið. Loks er að finna þversögn í framburði vitnisins F-kvk-ef hér fyrir dómi en fyrst neitaði hún því aðspurð að ákærði hefði drukkið bjór með kvöldmatnum, en síðar í skýrslunni sagðist hún ekki gera sér grein fyrir hvort kominn var kvöldmatur þegar ákærði rauk út af heimilinu og ók af stað á bifhjólinu. Þá sagðist vitnið Þ-kk-nf P-kk-nf H-kk-nf vera sérstakur trúnaðarvinur ákærða og telst hann því einnig vilhallt vitni. Auk þess ber tímasetningum í skýrslu hans hér fyrir dómi hvorki saman við tímasetningar lögreglu né frásögn ákærða, en hann sagði að F-kvk-nf hefði hringt í hann um kl. 20.00 þegar hann var staddur á Egilsstöðum og þá hefðu hún og ákærði verið að leggja af stað til Neskaupsstaðar. Fyrir liggur að ákærði var handtekinn á Neskaupsstað fjörutíu mínútum síðar, en ákærði hefur borið að F-kvk-nf hafi verið hátt í klukkutíma að aka til Neskaupsstaðar. Eðlilegur aksturstími frá Reyðarfirði til Neskaupsstaðar væri hins vegar 35 til 40 mínútur. Þá sagðist vitnið Þ-kk-nf P-kk-nf hafa stöðvað lögreglu á Reyðarfirði um kl. 20.30, en hér fyrir dómi hefur viðkomandi lögreglumaður staðfest að það hafi verið um kl. 20.00. Með vísan til alls framangreinds þykja vitni þessi mjög ótrúverðug og er ekki unnt að byggja á framburði þeirra í málinu.

Eins og fram hefur komið mældist styrkur etanóls í blóðsýni, sem tekið var kl. 20.50, 2,06‰, en í blóðsýni sem tekið var 40 mínútum síðar 1,92‰. Styrkur etanóls í þvagsýni, sem látið var í té kl. 21.25, mældist hins vegar 2,87‰. Vitnin K-kvk-nf M-kvk-nf og E-kvk-nf S-kvk-nf báru báðar hér fyrir dómi að hátt hlutfall á milli magns etanóls í blóði og þvagi ákærða, þ.e. sú staðreynd að styrkur etanóls í þvagi ákærða var mun hærri en í blóði hans, benti til þess að etanólstyrkur í blóði hefði verið búinn að ná hámarki kl. 20.50 og þá verið á niðurleið. Einnig benti þetta háa hlutfalli og hinn hái styrkur etanóls í blóði og þvagi til þess að drykkju hefði að mestu verið lokið að minnsta kosti tveimur klukkustundum fyrr eða um kl. 19.00. Báru þær báðar að niðurstöður þessara mælinga bentu til þess að etanólstyrkur í blóði ákærða hefði verið vel yfir 2 ‰ um kl. 19.30. Hvað varðar þann framburð ákærða að hann hefði drukkið þrjá til þrjá og hálfan lítra af áfengum bjór um klukkutíma áður en sýnin voru tekin sögðu bæði vitnin að útilokað væri að ná svo háum styrk etanóls í blóði og þvagi á svo skömmum tíma og ekki síður því háa hlutfalli sem væri á milli styrks etanóls í blóði og þvagi. Þá bentu þær einnig á að styrkur etanóls í síðara blóðsýninu hefði mælst lægri en í því sem fyrr var tekið en það sýndi að styrkur etanóls í blóði ákærða var að falla þegar sýnin voru tekin. Hefði ákærði hins vegar neytt mikils áfengis um kl. 20.00 hefði styrkur etanóls í blóði ákærða hins vegar átt að vera að hækka þegar blóðsýnin voru tekin. Þær sögðu því að framburður ákærða um mikla neyslu áfengis skömmu áður en blóðsýnin voru tekin ekki samrýmast niðurstöðum rannsóknarstofunnar á styrk etanóls í blóði og þvagi ákærða. Þær bentu báðar á að brotthvarfshraði etanóls í líkama ákærða hefði mælst 0,21 ‰ sem væri eðlilegur brotthvarfshraði. Vitnið E-kvk-nf benti á að frá því áfengis væri neytt og þar til styrkur etanóls í blóði næði hámarki liði á bilinu ein til tvær klukkustundir. Hærri styrkur etanóls í þvagi ákærða en í blóði hans benti hins vegar til þess að enn lengri tími hefði liðið frá því að ákærði hætti neyslu áfengis og þar til blóðsýni voru tekin. Hún sagði að vegna þessa væri hægt að fullyrða að um væri að ræða neyslu áfengis áður en akstri lauk. Vitnið K-kvk-nf sagði að það væru mjög litlar líkur á því og nánast útilokað að ákærði hefði neytt mikils magns áfengis eftir að akstri lauk. Ekki væri hins vegar hægt að útiloka að hann hefði neytt einhvers áfengis eftir að akstri lauk en það hefði hins vegar ekki verið í miklum mæli. Hún sagði að hægt væri að fullyrða að etanólstyrkur í blóði ákærða hefði verið yfir 1‰ um kl. 19.30 þegar akstri lauk.

Samkvæmt niðurstöðu alkóhólrannsóknar mældist verulegt áfengismagn í blóði og þvagi ákærða. Hefur ákærði borið að hafa neytt mikils magns áfengs bjórs eftir að akstri lauk, bæði heima hjá sér og á leiðinni til Neskaupsstaðar skömmu áður en sýnataka fór fram. Er ljóst samkvæmt vætti K-kvk-ef M-kvk-ef og E-kvk-ef S-kvk-ef að sá framburður er ekki í samræmi við niðurstöður alkóhólrannsóknar þar sem styrkur etanóls í blóði ákærða var að falla þegar sýnin voru tekin og styrkur etanóls í þvagi var umtalsvert hærri en í blóði. Með vísan til alls framangreinds þykir hafið yfir allan skynsamlegan vafa að ákærði hafi við aksturinn verið undir áhrifum áfengis í skilningi 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum. Verður hann því sakfelldur fyrir þá háttsemi. Þar sem ákærði hafði færi á að neyta einhvers áfengis að akstri loknum og ein klukkustund og 20 mínútur liðu frá því að akstri lauk og þar til fyrsta blóðsýnið var tekið þykir varhugavert að slá því föstu að magn áfengis í blóði hans hafi verið yfir 2 ‰ í blóði hans við aksturinn. Með vísan til framburðar vitnanna K-kvk-ef M-kvk-ef og E-kvk-ef S-kvk-ef þykir hins vegar unnt að leggja til grundvallar að áfengismagn í blóði ákærða hafi verið að minnsta kosti 1 ‰ um kl. 19.30, þegar akstri lauk. Með vísan til framangreinds verður háttsemi hans því heimfærð undir 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákærði hefur tvívegis áður gerst sekur um ölvunarakstur. Hinn 11. janúar 1999 gekkst ákærði undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í 12 mánuði vegna brots gegn 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Hinn 25. júní 2003 gekkst ákærði aftur undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í 2 ár vegna brots gegn 1. mgr. 4. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga.

Með hliðsjón af sakarferli ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Þá er ákærði sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 244.171 króna, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 186.750 krónur, þ.m.t. virðisaukaskattur.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri. Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna mikilla embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði P-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 244.171 króna, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., að fjárhæð 186.750 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf