S-121/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 31. mars 2011 og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Hvolsvelli, dagsettri 2. febrúar 2011, á hendur E-kvk-þgf H-kvk-þgf Á-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Þrúðvangi 8, Hellu:

„I.

fyrir fjárdrátt,

með því að hafa, sem framkvæmdastjóri og stjórnarmaður Torf-og [sic] grjóthleðslunnar ehf. kt. 5202992389 [sic], á tímabilinu febrúar 2008 til janúar 2009, dregið samtals kr. 344.940,- af launum starfsmannsins, K-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, kt. 000000-0000, sem haldið var eftir við útborgun launa og ganga áttu til greiðslu á meðlagsskuld nefnds starfsmanns við Innheimtustofnun sveitarfélaga skv. 1. tl. 7. mgr. 5. gr. laga nr. 54/1971 um þá stofnun, en eigi staðið skil á því fé eins og skylt var, heldur dregið ofangreindu félagi féð og notað í rekstur þess.

Sundurliðast fjárhæðin sem hér segir:

Telst brot ákærðu varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19,1940.

II.

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, hinn 17. mars 2009, ekið bifreiðinni RR-037 austur Suðurlandsveg á 102 km hraða á klst. þar sem leyfður hámarkshraði var 70 km á klst., uns lögregla stöðvaði akstur hans [sic] austan við Lyngás.

Telst háttsemin varða við 4. mgr. 37. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. síðari breytingar.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru er tekin upp einkaréttarkrafa G-kk-ef Þ-kk-ef B-kk-ef hdl, fyrir hönd

Innheimtustofnunar sveitarfélaga, en krafan er svohljóðandi:

„Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir G-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf hdl. fh. Innheimtustofnunar sveitarfélaga, kt. 000000-0000, svohljóðandi skaðabótakröfu: Höfuðstóll kröfunnar er kr. 344.940 en að auki er krafist dráttarvaxta skv. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af kr. 28.780 frá 15.02.2008 til 15.06.2008, af kr. 68.300 frá þeim degi til 15.07.2008, af kr. 107.820 frá þeim degi til 15.08.2008, af kr. 147.340 frá þeim degi til 15.09.2008, af kr. 186.860 frá þeim degi til 15.10.2008, af kr. 226.380 frá þeim degi til 15.11.2008, af kr. 265.900 frá þeim degi til 15.12.2008, af kr. 305.420 frá þeim degi til 15.01.2009 og af kr. 344.940 frá þeim degi til greiðsludags, [sic] Auk þess er krafist innheimtukostnaðar kr. 58.024.“

Ákærða mætti við þingfestingu málsins. Hún óskaði ekki eftir verjanda, játaði sök í báðum ákæruliðum og samþykkti framkomna einkaréttarkröfu.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærðu og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hennar væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála eftir að fulltrúa ákæruvaldsins og ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um ákvörðun refsingar og lagasjónarmið. Ákærða kvað rekstur fyrirtækisins hafa gengið erfiðlega og það síðan farið í gjaldþrot.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Með játningu ákærðu, sem er í samræmi við gögn málsins, er sannað að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæruskjali og þar er rétt færð til refsiákvæða. Þótt svo að í öðrum lið ákæruskjals sé ekki nákvæmlega tilgreint hvar á Suðurlandsvegi ákærða var mæld á 102 km hraða á klukkustund þykir mega leggja dóm á málið, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008, enda bera gögn málsins með sér að mæling lögreglu fór fram við Lyngás í Rangárþingi ytra. Ákærða hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu hefur ákærðu ekki áður verið gerð refsing. Ákærða hefur játað brot sitt greiðlega og samþykkt framkomna einkaréttarkröfu. Í gögnum málsins kemur fram að með bréfi dagsettu 31. mars 2009 lagði Innheimtustofnun sveitarfélaga fram kæru á hendur fyrirsvarsmanni/mönnum Torf- og grjóthleðslunnar ehf. hjá sýslumanninum á Hvolsvelli, vegna brots þess er í I. ákærulið greinir, en ákærða var þá skráð stjórnarformaður og framkvæmdastjóri félagsins. Samkvæmt gögnum málsins mætti ákærða í eina skýrslutöku hjá rannsóknardeild lögreglunnar á Hvolsvelli, nánar tiltekið þann 15. janúar 2011, eða rúmum tuttugu og einum mánuði eftir að málið var kært og óskað opinberrar rannsóknar. Ákæra var gefin út skömmu eftir skýrslutökuna af ákærðu. Ekki verður séð hvers vegna dráttur varð á rannsókn lögreglu á þeim lið máls þessa og ekki verður séð af gögnum málsins að hann hafi verið af völdum ákærðu. Fer þessi langi dráttur í bága við meginreglu 1. mgr. 171. gr. laga nr. 88/2008, sbr. og 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu. Með hliðsjón af öllu framansögðu þykir með vísan til a. liðar 1. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga mega fresta ákvörðun um refsingu ákærðu og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða hefur samþykkt kröfu Innheimtustofnunar sveitarfélaga um skaðabætur. Þar sem krafa um vexti af skaðbótakröfunni er ekki byggð á ákvæðum IV. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu verður vaxtakrafan ekki tekin til greina, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008. Innheimtustofnun sveitarfélaga hefur einnig uppi kröfu um innheimtukostnað að fjárhæð 58.024 krónur. Í lögum nr. 88/2008 er ekki gert ráð fyrir að dæma megi þann sem ákærður er í opinberu máli til greiðslu innheimtukostnaðar og verður því áðurnefnd krafa um innheimtukostnað ekki tekin til greina, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008.

Samkvæmt gögnum málsins féll enginn kostnaður til vegna rannsóknar þess.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákvörðun um refsingu ákærðu, E-kvk-ef H-kvk-ef Á-kvk-ef, er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða greiði, Innheimtustofnun sveitarfélaga, kt. 000000-0000, krónur 344.940.

R-kvk-nf T-kvk-nf