E-3788/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 20. nóvember sl., var höfðað með stefnu birtri 8. nóvember 2012 af F-kvk-þgf B-kvk-þgf, Bakkastíg 2 í Reykjavík, á hendur Laugavegi 74 ehf., Brúnási 20 í Garðabæ, og með sakaukastefnu áritaðri um birtingu 18. mars 2013 á hendur Laug ehf., Klapparstíg 27 í Reykjavík.

Stefnandi krefst þess aðallega að eignarréttur hans að svokölluðu „flutningshúsi“, sem áður stóð að Laugavegi 74 í Reykjavík, verði staðfestur með dómi. Til vara krefst stefnandi þess að forsvarsmönnum stefnda Laugavegs 74 ehf., og/eða forsvarsmönnum sakaukastefnda Laugar ehf., verði gert að gefa út afsal fyrir svokölluðu „flutningshúsi“, sem áður stóð að Laugavegi 74 í Reykjavík, til stefnanda að viðlögðum 50.000 kr. dagsektum, að liðnum þrjátíu dögum frá því að dómur er kveðinn upp í málinu. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Stefndi og sakaukastefndi krefjast sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar.

Stefndi Laugavegur 74 ehf. var úrskurðaður gjaldþrota 12. september 2013 og tók þrotabú hans, til heimilis að Lágmúla 7 í Reykjavík, við aðild að málinu. Verður hér eftir vísað til umrædds félags, hvers þrotabú fer nú með aðild að málinu, sem stefnda.

Málsatvik og ágreiningsefni

Í málinu er deilt um eignarrétt að svonefndu „flutningshúsi“, sem um árabil hafði staðið að Laugavegi 74 í Reykjavík en var sumarið 2007 fjarlægt af grunni sínum þar og flutt út í Örfirisey til geymslu. Hafði stefndi eignast fasteignina við Laugaveg 74 og áætlaði að reisa nýtt hús á lóðinni.

Þann 29. janúar 2008 undirrituðu stefnandi og stefndi verksamning vegna vinnu við hina fyrirhuguðu nýbyggingu. Í 1. gr. samningsins kemur m.a. fram að stefnandi leggi til allar raflagnir, alla vinnu við raflögn og alla vinnu við ljós og uppsetningu þeirra í nýbygginguna. Þá kemur fram í 3. gr. að verkið verði unnið af K-kk-þgf S. K-kk-þgf, löggiltum rafverktaka, sem er eiginmaður stefnanda. Í 4. gr. samningsins kemur fram að umsamið verksamningsverð sé 4.454.000 kr., með virðisaukaskatti. Stefndi muni greiða stefnanda verksamningsgreiðslur þannig að 1.500.000 kr. greiðist við lok uppsteypu og reisingu forsteyptra eininga, 1.500.000 kr. við fokheldi nýbyggingar og 1.454.000 kr. við verklok. Síðan segir orðrétt í 4. gr., en með skammstöfuninni FB er þar vísað til stefnanda en L74 til stefnda: „Við undirskrift verksamnings afhendir L74 FB, hús (án grunns og lóðar) sem upphaflega var byggt 1902. Húsið, sem er veðbandalaust, er hæð og ris og stóð upphaflega á lóð að Laugavegi 74 í Reykjavík, en var flutt á geymslulóð í Örfirisey í júní 2007, þar sem það stendur á kaupsamningsdegi. Húsið stendur á flutningsramma lóðarlaust og tilbúið til flutnings. FB hefur kynnt sér húsið og ástand þess og samþykkt að taka við því í því ástandi sem það er í á kaupsamningsdegi. FB er heimilt að hefja endurbætur á húsinu, en ábyrgist um leið að rýra eigi verðgildi þess. Gengið verður frá afsali frá L74 til FB við verklok raflagna í nýbyggingu að Laugavegi 74.“ Í 5. gr. samningsins kemur fram að stefnanda sé kunnugt um að stefndi hafi áður gert kaupsamning um flutningshúsið. Að ósk kaupenda hafi verið gengið til samningaviðræðna við þá um riftun kaupsamningsins, sem sé ólokið, og stefndi geri því fyrirvara um að riftun við fyrri kaupendur gangi eftir. Slíkt gekk eftir með samkomulagi 8. febrúar 2008, sem fyrir liggur í málinu, en þar kemur fram að kaupverð samkvæmt þeim samningi sem féll úr gildi hafi verið 1 kr.

Vinna hófst samkvæmt verksamningnum milli stefnanda og stefnda en lauk ekki þar sem stefndi hætti framkvæmdum við nýbygginguna. Liggja engir reikningar fyrir vegna vinnu af hálfu stefnanda, engin fjárgreiðsla hefur átt sér stað milli aðila og afsal ekki verið gefið út. Þann 1. ágúst 2012 undirrituðu stefndi og sakaukastefndi samning sem ber yfirskriftina „KAUPSAMNINGUR-AFSAL“. Þar segir að stefndi og sakaukastefndi geri með sér „svofelldan kaupsamning og afsal“ þar sem stefndi lofar að selja og sakaukastefndi að kaupa áðurnefnt flutningshús. Söluverð samkvæmt samningnum er 4.500.000 kr., sbr. 2. gr. samningsins.

Þann 3. ágúst 2012 sendi lögmaður stefnda stefnanda bréf þar sem vísað er til þess að ekkert hafi orðið af framkvæmdum stefnda við nýbygginguna, verksamningurinn því ekki verið efndur og afsal þ.a.l. ekki gefið út. Jafnframt liggi fyrir að stefndi hafi boðið stefnanda annað verk í stað framangreinds verks en því verið hafnað af hálfu stefnanda. Þar sem ekkert endurgjald hafi verið innt af hendi af hálfu stefnanda fyrir flutningshúsið, hvorki á grundvelli verksamningsins né á annan hátt, tilheyri flutningshúsið því enn stefnda og eignarréttur hans sé ótvíræður. Vegna forsögu málsins, og þess að stefnanda hafi verið afhent umráð hússins við undirritun verksamnings, telji stefndi ástæðu til að ætla að stefnandi kunni að hafa orðið fyrir kostnaði við geymslu þess. Sem eiganda hússins beri stefnda að greiða þennan kostnað og því muni hann, gegn framvísun greiðslukvittana, endurgreiða stefnanda útlagðan kostnað vegna þessa, sem ætla megi að nemi um 200.000 kr. Í bréfinu er síðan tilkynnt að stefndi hafi nú selt þriðja aðila flutningshúsið og að ráðstafanir verði gerðar á næstu dögum til að flytja og afhenda húsið.

Með bréfi, dags. 31. ágúst 2012, gerði K-kk-nf S. K-kk-nf, eiginmaður stefnanda, athugasemdir við framangreint bréf lögmanns stefnda. Þar segir að rangt sé að húsið sé í eigu stefnda. Ef stefndi álíti svo vera hefði forsvarsmönnum hans borið að gefa þessa meintu eign sína upp við árangurslausar fjárnámsgerðir á hendur félaginu í stað þess að lýsa yfir eignaleysi. Þá sé rangt að ekkert hafi orðið af framkvæmdum stefnda á Laugavegi. Grunnur hafi verið tekinn og steyptur upp. Þessu hafi fylgt vinna við undirbúning, hönnun, lýsingar, sökkulskaut, vinnurafmagn og raflagnir í kjallara. Rangt sé að samningur hafi ekki verið efndur. Samningurinn hafi verið efndur fyrir ásettu verði hússins og gott betur. Því sé vísað á bug að stefndi hafi getað boðið annað verk enda sé félagið ógjaldfært, auk þess sem óþarfi hafi verið að bjóða annað verk þar sem andvirði hússins hafi þegar verið greitt og tilheyri því ekki stefnda. Kostnaður við framkvæmd samningsins og geymslu hússins nemi nú rúmum fimm milljónum króna. Fráleitt sé að stefndi geti ráðstafað umræddu húsi, sem hann hafi afhent og hafi verið athugasemdalaust utan hans halds og vörslu í fjögur ár.

Frekari samskipti liggja ekki fyrir milli stefnanda, eða eiginmanns hennar, og stefnda, í kjölfar framangreindra bréfa, en stefnandi höfðaði mál þetta 8. nóvember 2012, á hendur stefnda, og á hendur sakaukastefnda þann 18. mars 2013, en hið síðarnefnda gerði stefnandi í kjölfar þess að stefndi lagði fram fyrir dómi framangreindan samning stefnda og sakaukastefnda frá 1. ágúst 2012.

Í málinu liggur fyrir skjal með yfirskriftinni „Samningsuppkast“, þar sem fjallað er um vinnu við að leggja raflagnir í húsbyggingu að Laugavegi 74. Í skjalinu segir m.a.: „Alls með öllum opinberum gjöldum 13.454.000.-“, „Hús -9.000.000.-“ og „Peningar 4.454.000.-“. Þá liggur fyrir samantekt stefnanda um framkvæmd verksamningsins frá 29. janúar 2008, miðað við 1. janúar 2012. Þar er í fyrsta lagi tilgreindur kostnaður að fjárhæð 2.473.700 kr., sem sundurliðaður er í 250.000 kr. vegna lýsingahönnunar fyrir raflagnahönnuð, 73.000 kr. vegna samráðsfunda með arkitektum, 150.000 kr. vegna efnis og vinnu við bráðabirgðarafmagn, 97.000 kr. vegna lagningar sökkulskauts, 298.900 kr. vegna vinnu við raflagnir í kjallara, 50.000 kr. vegna efnis í raflagnir í kjallara, 73.000 kr. vegna samráðsfunda með raflagnahönnuði, 600.000 kr. vegna aðaltöflu, og 890.800 kr. vegna bóta vegna riftunar verksamnings. Þá er tilgreindur kostnaður við að taka við húsi og geyma það, að fjárhæð 2.667.700 kr., sem sundurliðast í 298.900 kr. vegna vinnu, 690.000 kr. vegna færslu á húsi í geymslu, 1.228.800 kr. vegna leigu í 45 mánuði og 450.000 kr. vegna umsjónar með húsi í 45 mánuði.

Stefnandi gaf aðilaskýrslu fyrir dómi, sem og fyrirsvarsmaður sakaukastefnda, K-kk-nf M-kk-nf. Þá gáfu vitnaskýrslu K-kk-nf S. K-kk-nf, O-kk-nf B-kk-nf, E-kk-nf E-kk-nf og J-kk-nf B-kk-nf. Í skýrslu K-kk-ef S. K-kk-ef kom fram að hann teldi sig hafa verið búinn að vinna u.þ.b. fjórðung verksins samkvæmt áðurnefndum verksamningi þegar framkvæmdum við nýbygginguna var hætt. E-kk-nf E-kk-nf, fyrrverandi fyrirsvarsmaður stefnda, kvaðst hins vegar geta hugsað sér að K-kk-nf hafi verið búinn að ljúka einhvers staðar undir einu prósenti af verkinu. J-kk-nf B-kk-nf, sem var byggingarstjóri í tilviki þess húss sem síðar var reist að Laugavegi 74, bar á þann veg að þegar hann hafi komið að því verki hafi þær raflagnir sem fyrir voru verið mjög stutt komnar; að vinnan sem búið hafi verið að inna af hendi í raflögnum hafi verið „bara í einhverjum þúsund köllum“. Að öðru leyti þykir ekki þörf á að rekja skýrslur aðila og vitna fyrir dómi.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi vísar til þess að stefndi hafi afhent stefnanda flutningshúsið sem hluta greiðslu samkvæmt kaupsamningi í samræmi við verksamning aðila hinn 29. janúar 2008. Það hafi verið í umsjón og vörslu stefnanda allt frá þeim tíma að stefnandi hafi fengið húsið afhent til eignar greint sinn, jafnframt því að hafa haldsrétt í húsinu til staðfestingar eignarrétti sínum, vegna vinnu stefnanda samkvæmt verksamningnum og kostnaði vegna vörslu þess.

Eina greiðsla stefnda til stefnanda vegna verksamningsins hafi verið flutningshúsið, sem aðilar hafi verið sammála um að meta á 1.000.000 kr. Stefnandi hafi hins vegar unnið samkvæmt verksamningi/kaupsamningi aðila fyrir u.þ.b. 2.500.000 kr., jafnframt því að leggja í verulegan kostnað við að taka við flutningshúsinu og geyma það, frá árinu 2007 samtals rösklega fimm miljónir króna, sbr. fyrirliggjandi samantekt stefnanda. Því sé ljóst að kaupsamningsverðið sé löngu greitt. Í ljósi framangreinds hafi það komið stefnanda í opna skjöldu er lögmaður stefnda tilkynnti stefnanda með bréfi um ráðstöfun hússins. Vegna þeirrar óvissu sem uppi sé um eignarhald flutningshússins hafi stefnanda verið nauðugur einn sá kostur að höfða málið og fá eignarrétt sinn að húsinu staðfestan með dómi, eða fá útgefið afsal vegna þess.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í VI. og VII. kafla laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Þá vísar stefnandi til XVIII. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, eftir því sem við geti átt, og réttarreglna um haldsrétt og brigðarétt. Um varnarþing vísar stefnandi til 2. mgr. 122. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda og sakaukastefnda

Hvað varðar aðalkröfu stefnanda byggir stefndi á því að stefnandi hafi aldrei öðlast nein eignarréttindi yfir flutningshúsinu sem áður stóð við Laugaveg 74. Stefnandi geri staðfestingarkröfu en hvergi komi fram að hann hafi nokkru sinni notið þeirra réttinda sem krafist sé staðfestingar á. Til þess sé að líta að stefnandi hafi gert tilraun til þess að selja Reykjavíkurborg húsið á fyrri hluta árs 2010 en kaupin hafi ekki gengið í gegn þar sem réttur eigandi hússins hafi ekki staðið að sölunni. Þar sem stefnandi hafi aldrei öðlast eignarrétt yfir húsinu sé ekki tækt að fara fram á staðfestingu þeirra réttinda fyrir dómi.

Stefndi vísar til þess að á því yfirliti yfir kostnað við framkvæmd verksamningsins, sem stefnandi hefur lagt fram, sé að finna kostnaðarliði er tengjast hýsingu hússins í Örfirisey í 45 mánuði. Af þessu megi sjá að stefnandi telji sjálfur að húsið hafi verið í eigu stefnda á umræddu tímabili, ella hefði hann ekki talið upp kostnað við að taka við húsi og geyma það með öðrum atriðum um framkvæmd verksamningsins við stefnda. Upptalning stefnanda gefi til kynna að það hafi verið sameiginlegur skilningur aðila að viðtaka hússins og umsjón þess fram að útgáfu afsals hafi verið þáttur í þjónustu stefnanda, en ekki endurgjaldi. Athygli sé vakin á því að stefnandi hafi ekki vísað fram neinum reikningum til stuðnings útreikningum sínum.

Þá sé til þess að líta að verðmæti hússins sé mun meira en svo að hægt sé að fallast á þá túlkun stefnanda að það hafi verið hluti endurgjalds samkvæmt verksamningi aðila. Í 4. gr. verksamningsins komi fram að umsamið verksamningsverð hafi verið 4.454.000 kr. og greiðsla heildarupphæðarinnar sé sundurliðuð í samningnum. Hvergi sé tekið fram í samningnum að flutningshúsið beri að afhenda sem hluta af umsömdu verksamningsverði. Engin gögn séu komin fram sem styðji þá fullyrðingu stefnanda að aðilar hafi verið sammála um að meta flutningshúsið á 1.000.000 kr. Þvert á móti bendi útreikningar stefnanda á áðurnefndu yfirliti hans til þess að heildarverðmæti verksamnings hafi verið 4.454.000 kr. Hins vegar megi vísa bæði til kaupsamnings stefnda við sakaukastefnda, dags. 1. ágúst 2012, þar sem húsið sé metið á 4.500.000 kr., og samningsuppkasts að verksamningi stefnanda við stefnda, þar sem fram komi að húsið sé metið á 9.000.000 kr.

Stefndi vísar einnig til þess að samkvæmt 4. gr. verksamnings aðila hafi átt að ganga frá afsali við verklok raflagna að Laugavegi 74. Þær framkvæmdir hafi farið öðruvísi en ætlað var og því hafi ekki orðið nein verklok. Því séu engar forsendur til að gefa út afsal fyrir flutningshúsinu. Þegar ljóst hafi verið að verkið við nýbygginguna að Laugavegi 74 yrði ekki klárað hafi stefndi boðið stefnanda að afhenda umsamda vinnu á öðrum verkstað, en stefnandi hafi hafnað því tilboði og því sé ljóst að verksamningur aðila hafi aldrei verið efndur. Beri því að sýkna stefnda af varakröfu stefnanda þar sem hún byggist á því að verklok hafi orðið. Við málflutning kvað lögmaður stefnda málsástæðu stefnda, um að sýkna beri þar sem verklok hafi ekki orðið, eiga við bæði um aðal- og varakröfu stefnanda.

Um lagarök vísar stefndi til almennra meginreglna samninga- og kröfuréttar. Þá vísar stefndi til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála varðandi málskostnað.

Sakaukastefndi byggir á sömu málsástæðum og lagarökum og stefndi en vísar jafnframt til þess að sakaukastefndi sé afsalshafi hússins og ekkert sé fram komið sem breyti þeirri staðreynd.

Niðurstaða

Þann 29. janúar 2008 gerðu stefnandi og stefndi með sér verksamning þar sem stefnandi tók að sér verk við nýbyggingu sem stefndi hugðist reisa að Laugavegi 74. Í 4. gr. verksamningsins kom fram að meðal greiðslna fyrir verkið væri hús, sem stefndi hafði eignast og stóð áður að Laugavegi 74, en hafði verið flutt á geymslulóð í Örfirisey árið 2007. Vinna hófst samkvæmt verksamningnum en lauk ekki þar sem stefndi hætti framkvæmdum við nýbygginguna. Stefnandi telur sig eiganda að húsinu en þann 1. ágúst 2012 undirrituðu stefndi og sakaukastefndi samning um kaup sakaukastefnda á húsinu af stefnda. Í málinu krefst stefnandi þess að eignarréttur hans að húsinu, sem aðilar vísa til sem „flutningshúss“, verði staðfestur, en til vara að forsvarsmönnum stefnda og/eða sakaukastefnda verði gert að gefa út afsal fyrir húsinu til stefnanda, að viðlögðum dagsektum. Skilja verður aðalkröfu stefnanda svo að hún lúti að staðfestingu á beinum og óskilyrtum eignarrétti stefnanda að húsinu.

Í áðurnefndri 4. gr. verksamnings stefnanda og stefnda kemur fram að stefndi muni haga verksamningsgreiðslum til stefnanda með þeim hætti að 1.500.000 kr. greiðist við lok uppsteypu og reisingu forsteyptra eininga, 1.500.000 kr. við fokheldi nýbyggingar og 1.454.000 kr. við verklok, eða samtals 4.454.000 kr. Síðan segir orðrétt í samningsákvæðinu, en með skammstöfuninni FB er þar vísað til stefnanda en L74 til stefnda: „Við undirskrift verksamnings afhendir L74 FB, hús (án grunns og lóðar) sem upphaflega var byggt 1902. Húsið, sem er veðbandalaust, er hæð og ris og stóð upphaflega á lóð að Laugavegi 74 í Reykjavík, en var flutt á geymslulóð í Örfirisey í júní 2007, þar sem það stendur á kaupsamningsdegi. Húsið stendur á flutningsramma lóðarlaust og tilbúið til flutnings. FB hefur kynnt sér húsið og ástand þess og samþykkt að taka við því í því ástandi sem það er í á kaupsamningsdegi. FB er heimilt að hefja endurbætur á húsinu, en ábyrgist um leið að rýra eigi verðgildi þess. Gengið verður frá afsali frá L74 til FB við verklok raflagna í nýbyggingu að Laugavegi 74.“

Þær fjárgreiðslur sem nefndar eru í framangreindu samningsákvæði voru ekki inntar af hendi og ekkert liggur fyrir um að þeirra hafi verið krafist. Leggja verður til grundvallar að flutningshúsið hafi verið afhent stefnanda í janúar 2008, til samræmis við samningsákvæðið, en afsal var hins vegar ekki gefið út, enda kom ekki til þeirra verkloka sem getið er í niðurlagi samningsákvæðisins. Framangreint samningsákvæði verður ekki skilið svo að stefnandi hafi öðlast beinan og óskilyrtan eignarrétt að húsinu við afhendingu. Þvert á móti ber ákvæðið með sér að þótt húsið hafi verið afhent hafi slíkur eignarréttur stefnanda ekki átt að að koma til fyrr en við verklok, þegar stefnandi hefði innt af hendi skyldur sínar samkvæmt samningnum. Þannig er m.a. tekið fram að stefnandi „ábyrgist [...] að rýra eigi verðgildi hússins“ og að „[g]engið verð[i] frá afsali við verklok raflagna í nýbyggingu að Laugavegi 74“. Samkvæmt þessu og almennum reglum hafði stefnandi öðlast skilyrtan eignarrétt að húsinu, sem bundinn var því skilyrði að hann fullnægði skyldum sínum samkvæmt samningnum, þ.e. lyki hinu umsamda verki. Til slíkra verkloka kom hins vegar ekki, líkt og fyrr greinir. Í því sambandi má nefna að K-kk-nf S. K-kk-nf, sem sinnti verkinu fyrir hönd stefnanda, bar á þann veg fyrir dómi að hann teldi sig hafa verið búinn að vinna u.þ.b. fjórðung verksins þegar framkvæmdum við nýbygginguna var hætt. Önnur vitni báru á þann veg að verkið hefði verið mun styttra á veg komið en svo. Í öllu falli er óumdeilt að verkinu var langt í frá lokið. Samkvæmt þessu verður ekki talið að umrætt samningsákvæði hafi fært stefnanda þann eignarrétt, sem hann krefst staðfestingar á. Getur varsla stefnanda og umsjón með húsinu frá samningsdegi engu breytt um þetta, enda gekk samningsákvæðið út frá þeim vörslum en fól um leið skýrlega í sér að sá eignarréttur, sem stefnandi krefst staðfestingar á, kæmi ekki til fyrr en við verklok. Þá hefur ekki þýðingu þótt ástæður þess að verkinu lauk ekki sé að rekja til stefnda, enda breytir það engu um að stefnandi innti einungis lítinn hluta þeirrar greiðslu af hendi, sem leiða átti til afsals honum til handa.

Stefndi hefur ekki greitt stefnanda neitt vegna verksins og í málatilbúnaði sínum hefur stefnandi vísað til yfirlits, sem hann lagði fram, um þá vinnu sem innt hefði verið af hendi við nýbygginguna og þann kostnað sem hann hefði haft af því að taka við flutningshúsinu og geyma það. Vegna þessa málatilbúnaðar skal tekið fram að í málinu eru engar fjárkröfur stefnanda til úrlausnar, heldur er málið höfðað til staðfestingar á eignarrétti stefnanda að flutningshúsinu. Hugsanlegar fjárkröfur hans á hendur stefnda geta ekki breytt þeirri eignarréttarlegu stöðu sem að framan greinir og leitt til þess að fallist verði á aðalkröfu hans, enda áskildi samningurinn skýrlega verklok fyrir slíku, líkt og fyrr greinir, og hugsanlegar fjárkröfur stefnanda fá ekki breytt því skilyrði.

Samkvæmt framangreindu hefur stefnandi ekki fært sönnur á þann eignarrétt, sem hann krefst staðfestingar á, og verður því sýknað af aðalkröfu stefnanda. Með vísan til þess sem að framan er rakið verður einnig að sýkna af varakröfu stefnanda, enda var skyldan til útgáfu afsals samkvæmt samningnum háð skilyrði um verklok raflagna, sem ekki urðu.

Eftir þessum úrslitum, og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, verður stefnanda gert að greiða stefnda og sakaukastefnda málskostnað, en hann þykir hæfilega ákveðinn 200.000 kr. í tilviki hvors um sig.

Af hálfu stefnanda flutti málið S-kk-nf H-kk-nf hrl.

Af hálfu stefnda og sakaukastefnda flutti málið A-kk-nf K-kk-nf F-kk-nf hdl.

Dóminn kveður upp E-kk-nf J-kk-nf, settur héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, þrotabú Laugavegs 74 ehf., og sakaukastefndi, Laug ehf., eru sýknir af kröfum stefnanda, F-kvk-ef B-kvk-ef.

Stefnandi greiði stefnda og sakaukastefnda hvorum um sig 200.000 krónur í málskostnað.

E-kk-nf J-kk-nf