S-159/2015

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð föstudaginn 11. mars, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 20. nóvember 2015, á hendur X, fyrir

„neðangreind hegningar- og barnaverndarbrot, framin [...] á árinu 2015:

1. Fyrir blygðunarsemisbrot og brot á barnaverndarlögum, með því að hafa miðvikudaginn 8. apríl sett sig í samband við [A], í gegnum samskiptaforritið snapchat með notendanafninu [G] og þóst vera 17 ára strákur frá [...]. Ákærði viðhafði kynferðislegt tal við [A] gegnum snapchat, meðal annars um að hann langaði að hafa við hann munnmök, láta drenginn hafa við sig munnmök og hafa við hann endaþarmsmök og spurði drenginn hvort hann runkaði sér. Þá fékk ákærði [A] til að senda sér eina mynd af kynfærum sínum, reyndi að fá hann til að senda fleiri myndir af sér nöktum og sendi drengnum mynd af kynfærum sínum.

Telst þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

2. Fyrir tilraun til nauðgunar, með því að hafa daginn eftir, fimmtudaginn 9. apríl, hótað því að dreifa samskiptum sínum við [A] og myndinni sem drengurinn sendi honum deginum áður, opinberlega, ef hann hefði ekki önnur kynferðismök við sig fyrir klukkan 23 þann dag.

Telst þetta varða við 1. mgr. 194. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu [B], f.h. ólögráða sonar hennar, [A], er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða brotaþola bætur að fjárhæð kr. 1.500.000 auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um [vexti] og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 9. apríl 2015 til þess dags er mánuður er liðinn frá því bótakrafa var kynnt ákærða, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess er krafist lögmannsþóknunar úr hendi ákærða, brotaþola að skaðlausu samkvæmt mati dómsins eða síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Til vara krefst hann þess að ákvörðun refsingar verði frestað en til þrautavara vægustu refsingar sem lög leyfi. Hann krefst þess að bótakröfu verði vísað frá dómi. Verjandi hans krefst málsvarnarlauna úr ríkissjóði.

Málavextir

Er atvik málsins urðu áttu ákærði og brotaþoli báðir heima ...

Samkvæmt lögregluskýrslu hafði B, móðir brotaþola, samband við lögreglu klukkan 22:48 hinn 9. apríl 2015 og tilkynnti að aðili, sem notaði notandanafnið „G“ í forritinu „snapchat“ hefði haft samband við brotaþola á svonefndum snapchat-aðgangi hans. Í framhaldinu ræddi lögregla við brotaþola sem tjáði henni að „G“ hefði haft samband við sig og eftir samtöl þeirra tveggja hefði brotaþoli sent aðilanum tvær myndir, aðra af andliti sínu en hina af kynfærum sínum. Í einu samtala þeirra brotaþola og „G“ hefði „G“ spurt hvort ekki væru laglegir samkynhneigðir karlmenn í ... og hefði brotaþoli þá nefnt að hann vissi til þess að ákærði væri samkynhneigður. Hefðu samskipti brotaþola og „G“ haldið áfram, bæði gegnum „snapchat“ og vefsíðuna „facebook“. Hefði „G“ bæði hótað brotaþola og hvatt hann til að hafa samband við ákærða. Hefði „G“ gefið brotaþola þá kosti að hitta ákærða fyrir klukkan 23 þetta kvöld og hafa við hann samfarir en ella myndi „G“ birta á netinu þær myndir sem brotaþoli hefði sent. Ákærði hefði í framhaldinu haft samband við brotaþola á vefsíðunni „facebook“.

Í málinu eru ákæruvaldið og ákærði á einu máli um að það hafi verið ákærði sem tjáði sig undir notendanafninu „G“.

Í málinu liggja fyrir útprentuð svokölluð skjáskot sem munu vera af samtölum ákærða og brotaþola með forritinu „snapchat“. Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu tók móðir brotaþola skjáskot af þeim er hún skoðaði síma brotaþola og eru þau komin til lögreglu frá henni og brotaþola.

Til einföldunar verður sendandinn „G“ hér nefndur G.

Snemma í samtölum sem fóru fram 8. apríl spyr brotaþoli G hvernig hann hafi „fundið [hann] á snapchat“ og fær það svar að G hefði skrifað rangt nafn þegar hann hefði verið „að adda“. [...]

Í málinu liggur vottorð C sálfræðings, dagsett 6. janúar 2016. Þar segir að brotaþoli hafi komið í þrjú viðtöl til sálfræðingsins í júní 2015. Í viðtölunum hafi hann lýst „ágengum hugsunum varðandi upplifað brot“ sem haft hafi áhrif á daglegt líf hans. Hann hafi lýst „endurupplifun atviks“ og hafi hugsanir hans valdið hjá honum kvíða og ótta um eigið öryggi og hefði hann einangrað sig. Honum hafi fundist hann óöruggur í heimabæ sínum og óttast að rekast þar á „meintan geranda“. Brotaþola hafi í upphafi verið mikið niðri fyrir vegna málsins en hann hafi nýtt viðtölin mjög vel, verið áhugasamur og lagt sig fram um að fylgja eftir þeirri meðferðarvinnu sem fram hafi farið. Honum hafi gengið vel að „ná tökum á sinni líðan“ og náð góðum árangri í að stýra hugsunum sínum. Loks hafi brotaþoli komið í eitt viðtal til sálfræðingsins í nóvember 2015. Hann hafi þá látið vel af líðan sinni og virst hafa aðlagast vel lífi á nýjum slóðum. Hann hafi sagst „upplifa enn stöku hugsanir um atburðinn en hann væri meðvitaður um sína styrkleika og því hefðu þær hugsanir ekki mikil áhrif á hans líðan.“ Ekki hefðu verið ákveðin frekari viðtöl.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði kvaðst hafa kynnst brotaþola sumarið 2014 [...]. Sjálfur hefði ákærði farið í gegnum „rosalega langt og strangt ferli“ þegar hann hefði verið að „finna sjálfan [sig] og endaði í allskonar ógöngum“ í öllu því ferli. Hefði hann ekki getað hugsað sér að nokkur annar þyrfti að ganga í gegnum slíkt. Sjálfur hefði ákærði ákveðið á sínum tíma að verða öðrum til halds og trausts sem hvergi gætu leitað stuðnings. Kvaðst hann hafa talið sig ekki geta rætt þessi mál við brotaþola í eigin persónu og hefði því ákveðið „að vera þessi þriðji aðili“ ef svo mætti segja. Ákærði hefði vorkennt brotaþola en aldrei haft neinn áhuga á honum „sem slíkum“.

Ákærði sagðist einn hafa haft aðgang að „G“ og enginn annar hefði vitað um það.

Ákærði lýsti aðdraganda „snapchat“-samskiptanna þannig að hann hefði fengið „vinabeiðni“ frá tilteknu notendanafni og hefði þá spurt ... hvort það væri á vegum brotaþola. Hún hefði neitað því en gefið sér upp notendanafn hans. Hefði ákærði þá ákveðið að „adda honum“, hann hefði fengið „þá flugu í hausinn að hérna tékka á þessu“. Þeir brotaþoli hefðu talað saman „á þessu snapchati“ og hefði ákærði margboðið brotaþola að „fjarlægja mig út af listanum hjá sér“. Brotaþoli hefði spurt sig „margra spurninga í sambandi við þessa hluti“ og sýnt „hálf óþægilega mikinn áhuga“. Ákærði kvaðst hafa gert þetta „þannig séð að brjóta mér leið til þess að geta svo talað við hann sem ég sjálfur.“ Hefði hann í framhaldi af samtölum „G“ og brotaþola haft samband við brotaþola í eigin nafni og sagst hafa „heyrt af þessu frá þessum einstakling“.

Ákærði kvaðst hafa byrjað samskipti við brotaþola sem „G“ „til þess að spjalla um kynhneigðir“ og til þess að brotaþoli „hefði þá þennan einstakling í rauninni til þess að leita til á þessu snapchatti“, en sér hefði svo fundist þetta rangt og ákveðið að „færa mig yfir sem ég sjálfur“. Ákærði sagði þá hafa rætt kynferðislega hluti en kvaðst ekki muna hvor hefði átt frumkvæði að því. Ákærði hefði hins vegar engar kynferðislegar langanir haft til brotaþola og ekki haft áhuga á að hitta hann í kynferðislegum tilgangi.

Ákærði kvaðst ekki kannast við að hafa fengið senda mynd af kynfærum brotaþola. Að minnsta kosti hefði hann ekki skoðað slíka mynd, hafi hann fengið hana senda. Sjálfur hefði hann ekki sent brotaþola slíka mynd af sér.

Ákærði kvaðst kannast við að hafa daginn eftir hótað brotaþola því, sem „G“, að birta samskipti þeirra og myndir ef brotaþoli hefði ekki önnur kynferðismök við sig, ákærða. Það hefði hann gert „til þess að benda honum á að internetið væri ekki save place fyrir hvern sem er til að tala við hvern sem er.“ Ákærði kvaðst hafa farið af stað „sem [G] og tala við hann þarna heilan dag, margbýð honum að fjarlægja mig af vinalistanum, bendi honum á [X] og fara yfir þau mál. Hvernig sem ég bendi honum á að tala við sjálfan mig á „facebook“ er kannski ekki rétt aðferð, já ég náttúrulega hóta honum sem [G] og ætla ekkert að skafa af því og veit það“.

Ákærði sagðist sjálfur hafa orðið fyrir því, þegar hann hefði verið ungur og leitandi, að hafa kynnst einstaklingi sem hefði talið sér trú um að hann gæti aðstoðað ákærða, en hefði svo misnotað ákærða líkamlega. Hann hefði viljað hjálpa brotaþola til þess að lenda ekki í sömu aðstæðum sjálfur síðar. Hefði hann talið það öruggt þar sem hann hefði ekki haft neinar langanir til brotaþola.

Ákærði var spurður um „facebook“-samskipti þeirra brotaþola lokakvöldið þar sem ákærði skrifaði til brotaþola að henn hefði getað „komið þessum [G] í burt. Snappinu hans var eytt“ og brotaþoli svaraði „Já flott hjá þér að eyða snappinu þínu“. Ákærði var spurður hvers vegna hann hefði þá ekki gengist við því að standa sjálfur á bak við „[G]“ og sagðist hann ekki hafa séð ástæðu til þess, en hann hefði ætlað að viðurkenna það fyrir brotaþola síðar.

Ákærði var sérstaklega spurður um verknaðarlýsingu í ákæru. Hann staðfesti að hann hefði viðhaft við brotaþola það kynferðislega tal sem rakið er í ákærunni. Hann neitaði hins vegar að hafa fengið brotaþola til þess að senda sér mynd af kynfærum hans, reynt að fá hann til að senda fleiri myndir og að hafa sent brotaþola mynd af eigin kynfærum. Hann kvaðst viðurkenna að hafa, sem „G“, hótað brotaþola að dreifa samskiptum þeirra ef hann hefði ekki önnur kynferðismök við ákærða fyrir kl. 23:00 þann dag.

Ákærði sagði að þegar viðtakandi vistaði myndir sem sendar væru með „snapchat“ kæmi tilkynning um vistunina og hefði brotaþoli þannig mátt vita að myndir sem hann hefði sent hefðu ekki verið vistaðar.

Ákærði sagði kynferðislegt tal þeirra brotaþola hafa verið frá þeim báðum komið, sjálfur hefði hann ekki átt meira frumkvæði en brotaþoli en kannski verið „full opinn að tjá mig um það við hann.“

Ákærði sagðist hafa sagt brotaþola að hann væri búinn að loka reikningi „G“ áður en móðir brotaþola hefði skorist í leikinn. „Facebook“-skilaboð um það hefðu verið ítrekun fyrri skilaboða um það til brotaþola.

Brotaþoli sagðist hafa kynnst ákærða sumarið 2014 ... . Þeir hefðu ekki átt í samskiptum utan þess á þeim tíma en ákærði hefði þó „addað“ honum á „facebook“.

Brotaþoli lýsti upphafi þessa máls þannig að á samskiptaforritinu „snapchat“ hefði sér verið „addað af notanda sem kallaði sig [G]“. Brotaþoli, sem hefði ekki vitað að ákærði hefði verið þessi notandi, hefði átt í „mjög kynferðislegum samskiptum“ við þennan „G“, en daginn eftir hefði sá aðili hótað „að birta myndir af mér sem ég hafði sent honum og hann vildi sem sagt að ég og þessi [X] myndum stunda kynlíf fyrir klukkan tólf [...] og myndum senda honum myndir af því.“

Brotaþoli sagði að spjall þeirra „G“ hefði verið skemmtilegt en sífellt orðið grófara. Spurður hvor þeirra hefði átt frumkvæði að því svaraði brotaþoli: „Ég mundi segja að það væri hann, en ég var alveg samþykkur að, þú veist, að þetta væri í gangi, en undir lokin þá var ég kominn með nóg og vildi ekki meira.“ Þetta hefði þá ekki verið skemmtilegt lengur „og þetta var ekki eitthvað sem ég vildi gera“.

Brotaþoli var spurður hvers vegna hann hefði ekki tekið „G“ á orðinu og eytt honum úr forriti sínu. Hann sagði að sér hefði fundist samtalið spennandi og á þeim tíma viljað halda því áfram.

Brotaþoli sagði að strax daginn eftir hefði þessi aðili verið „byrjaður að reyna að ná í mig í gegnum þennan samskiptavef og hér og er strax farinn að hóta mér einhverju, eða já, daginn eftir er hann byrjaður að hóta mér að birta þessar myndir í rauninni. En fyrst þarna fyrst hefur X sjálfur samskipti við mig í gegnum facebook.“ Þau samskipti hefðu verið að frumkvæði ákærða og hafist um fjögurleytið þann dag.

Brotaþoli kvaðst hafa sent ákærða, sem G, mynd af kynfærum sínum. Sér hefði fundist „það bara eitthvað spennandi. Mér datt í hug að það gæti orðið, myndi auka spennuna, en það í rauninni að mínum hluta þá fannst mér það ekki hjálpa til.“ Spurður hver hefði átt frumkvæði að þessu svaraði brotaþoli: „Ég held ég hafi gert það að eigin frumkvæði, en hann var að ýta svolítið undir það, myndi ég segja.“ Sjálfur hefði brotaþoli fengið sendar þrjár myndir af getnaðarlimi ákærða.

Um kvöldmatarleyti hinn 9. apríl hefði ákærði farið að ræða við hann um hótanir „G“. „Hann hérna sagði mér að .. .. G eða sem sagt, það var þannig að sem sagt að [X] lét mig fyrst vita að hótanirnar væru að koma og síðan fóru þær að koma til mín í gegnum vini.“ Ákærði hefði sagt að „það væri best bara að hlýða honum. En hérna hann sagðist líka þekkja einhverja gaura sem að kynnu að hakka og eitthvað svoleiðis og [...] gætu komist að því hver þessi G væri ef að þetta væri búið að gerast. Þeir væru ekki tilbúnir að fara að hakka nema þetta væri búið að gerast“, að brotaþoli og ákærði væru „búnir að stunda kynlíf og búnir að senda honum myndir, þá gætu þeir farið og hakkað hann og komist að hver þetta væri.“ Ákærði hefði einnig nefnt að kannski væri hægt að múta honum [...] að birta ekki þessar myndir og hann sagðist vera tilbúinn til að hérna borga honum pening ef að hérna hann, til að já hann myndi ekki birta myndirnar.“ Brotaþoli sagðist muna að „hann ítrekaði það við, að sem sagt hann sagði sérðu hvað ég er tilbúinn að gera fyrir þig, ég er tilbúinn til að borga pening til að þetta komi ekki fyrir þig“.

Brotaþoli sagðist hafa vitað að til væru forrit sem gætu opnað „snöppin aftur“. Hann hefði því ekki getað útilokað að „G“ væri með myndir og samtal undir höndum og gæti dreift. Brotaþoli sagðist hafa haft samband við tvo vini sína og sagt að láta sér ekki bregða ef þeim bærust „einhverjar myndir“, heldur láta sig strax vita. Hann hefði hins vegar ekki sagt hvers kyns myndirnar væru.

Brotaþoli var spurður hvort ákærði hefði sagst vera reiðubúinn til kynferðismaka með honum og sagði að „hann sendi það alveg rosalega oft að hann væri tilbúinn til þess. [...] ég man ekki alveg eftir þessu sko, en hann sagði allavega mjög ítrekað að hann væri tilbúinn til þess.“ Brotaþoli hefði harðneitað því og ekki haft neina löngun til þess. Frekar hefði hann leyft myndunum að fara sína leið.

Brotaþoli sagði að andlit sitt hefði ekki sést á þeirri mynd sem hann hefði sent af kynfærum sínum. Af myndinni hefði hins vegar verið hægt að þekkja herbergi hans og fatnað. Brotaþoli sagði að hótanirnar hefðu einnig snúist um að samtölin yrðu birt og þá myndi notendanafn hans líklega sjást. Væri notendanafn hans á margra vitorði.

Brotaþoli sagði að um ellefuleytið um kvöldið hefði hvarflað að sér að yfirgefa ... , „þannig að ég var að hugsa mér sko bara að fara að strjúka og ekkert, bara til að losna frá þessu, [...] ég ætlaði sem sagt bara að strjúka burt til að sleppa við hérna afleiðingarnar af myndunum, eða sem sagt ef að þær yrðu birtar.“ Hann kvaðst ekki hafa vitað hvert hann færi, bara burt. Um kvöldið hefði móðir hans hins vegar tekið eftir að hann væri eitthvað undarlegur og hefði hann sagt henni allt af létta. Þau hefðu svo haft samband við lögreglu. Móðir hans hefði fengið að skoða spjallið við „G“ en „ég lét hana ekki vita af spjallinu við [X], nema hún tók eftir því sjálf að hann var að senda áfram á mig og vildi fá að sjá það sem [X] hefði sent, en hann hefði nú þegar beðið mig um að eyða parti af samtalinu þannig að mestallur mikilvægi parturinn af samtalinu er ekki til“. Hefði móðir hans sjálf tekið að svara ákærða gegnum aðgang brotaþola. Þannig hefði hún sagst, sem brotaþoli, vera gengin til náða.

Brotaþoli var spurður hvort ákærði hefði sagt sér, áður en móðir brotaþola hefði komist í spilið, að hann væri búinn að koma í veg fyrir birtingu myndanna. Því svaraði brotaþoli: „Já hann sendi skilaboð um það að sem sagt bara rétt fyrir að hérna sem sagt þegar hérna mamma fer að senda á hann þá einmitt fer hann að senda um að skil... þetta væri búið reddast og hann ætlaði ekkert að senda þessar myndir.“ Ákærði hefði sagt að „ég þyrfti ekkert að vera hræddur við þetta lengur.“ Nánar spurður hvort þetta hefði verið áður en móðir brotaþola hefði farið að spjalla við ákærða svaraði brotaþoli: „Eee nei svona á sama tíma mundi ég segja“. Hann kvaðst telja að þetta hefði komið fram í skilaboðum sem hefðu varðveist. Enn nánar spurður sagði hann ákærða hafa í „facebook“-samtali, sem móðir brotaþola hefði átt í við hann á reikningi brotaþola, sagt að brotaþoli þyrfti ekki að hugsa meira um þetta „snapaðgengi“ því það hefði verið tekið niður, og hefðu þau boð ekki komið frá honum áður. Brotaþoli hefði fylgst með yfir öxlina á móður sinni og þarna séð þessa staðhæfingu í fyrsta sinn.

Vitnið B, móðir brotaþola, sagði hann hafa sagt sér um kvöldið að hann hefði gert „hræðilegan hlut“. Hann hefði tekið af sér nektarmynd og sett á netið. Þetta hefði gerst í netspjalli við sautján eða átján ára gamlan pilt á ..., sem notaði nafnið „G“. Þá hefði sá aðili gert sér þá kosti „að ef hann myndi ekki hitta [ákærða] fyrir klukkan ellefu um kvöldið þá ætlaði hann að birta sem sagt myndirnar og hann átti að hitta hann til þess að stunda með honum kynlíf og sem sagt [ákærði] ætti að kenna honum hvernig ætti að stunda kynlíf, alvörukynlíf með karlmanni.“ Vitnið hefði haft samband við lögregluna, tölva brotaþola hefði verið opin „og í því þá opnast sko facebookið og það koma skilaboð frá [ákærða] inn á facebookið hans [brotaþola]“ og þá verði „eitthvað svona spjall“ en vitnið hefði þá ákveðið að svara ákærða og segjast farin að sofa. Hefði vitnið þóst vera brotaþoli en þá komið einhver svör frá ákærða sem vitninu hefðu fundist undarleg og hefði það furðað sig á ágengni ákærða. Vitnið hefði því haft samband við lögregluna að nýju og sagt henni að ákærði væri að reyna að nálgast brotaþola. S-kk-nf hefði farið að gruna að ákærði væri í raun „G“ frá ... . Fljótlega hefði vitnið kvatt ákærða á „facebook“ og þá undirritað með eigin nafni.

Vitnið sagði að brotaþoli hefði tekið málinu „rosalega alvarlega“, verið „rosalega hræddur“ og helst viljað „bara hverfa af jörðinni“.

Vitnið C sálfræðingur staðfesti vottorð sitt. Sama gerði vitnið D lögregluþjónn um skýrslu sína.

Vitnið E fv. rannsóknarlögreglumaður sagðist hafa farið ásamt félaga sínum E á heimili ákærða daginn eftir tilkynningu til lögreglu. Þar hefði verið lagt hald á tölvu ákærða og síma. Ákærði hefði strax áttað sig á erindi lögregluþjónanna og haft á orði að hann hefði ætlað að vera búinn að tala við „móðurina“ og „leiðrétta þetta eitthvað“ en af því hefði ekki orðið. Vitnið taldi að hugsanlega hefði ákærða ekki gefist tími til þess.

Vitnið F rannsóknarlögreglumaður sagðist hafa farið ásamt E á heimili ákærða og þar fundist tölva og tveir símar, annar glænýr. Hinn hefði fundist í ruslatunnunni.

Vitnið sagði að móðir brotaþola hefði tekið skjáskot í síma brotaþola. „Þannig er snapchat-forritið. Yfirleitt eyðir þetta spjalltextaboðum, stundum hanga þau inni í einhvern tíma en detta síðan út, það virðist ekki vera alveg nákvæmlega föst regla eftir ákveðinn tíma. Hún hafði tekið greinilega skjáskot þegar hún fékk símann fyrst í hendurnar, haft vit á því, en næst sem sagt þegar hún kíkti og við ætluðum að kíkja í hann, þá var allt horfið sko.“ Lögreglan hefði ekki verið viðstödd þegar móðir brotaþola hefði tekið skjáskotin og gæti því ekki staðfest tímasetningar þeirra. Móðirin hefði raðað skjáskotunum upp og kvaðst vitnið ekkert geta sagt um hvernig hún hefði gert það.

Vitnið sagði að ákærði hefði sagst ekkert hafa gert af sér.

Niðurstaða

Að mörgu leyti eru atvik málsins óumdeild. Þannig er óumdeilt að það hafi verið ákærði sem setti sig í samband við brotaþola undir notandanafninu „G“. Rakin hafa verið ýmis atriði úr samtali þeirra ákærða, undir nafninu „G“ og brotaþola. Þau eru tekin úr skjáskotum þeim sem móðir brotaþola mun hafa tekið, raðað upp og prentað út. Engin ástæða er til að draga efni þeirra í efa og verður miðað við hvor um sig hafi ritað þau orð sem gögnin benda til. Fyrir dómi kvaðst ákærði hafa viðhaft það kynferðislega tal sem sérstaklega er vitnað til í ákærunni og fær það stoð í gögnunum. Verður því slegið föstu. Viðhafði ákærði þar gróft kynferðislegt tal við brotaþola, sem var fimmtán ára gamall eins og ákærði vissi. Brotaþoli lýsti fyrir dómi að sér hefði þótt samtalið skemmtilegt og spennandi framan af, en hann taldi sig þá vera að tala við ókunnugan pilt, sér tveimur árum eldri. Hefur ákærði með þessari háttsemi brotið gegn 209. gr. almennra hegningarlaga og vegna aldurs brotaþola einnig gegn 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga svo sem honum er gefið að sök í fyrri ákærulið.

Brotaþoli segist hafa sent „G“ mynd af kynfærum sínum en ákærði kannast ekki við það og segist að minnsta kosti ekki hafa opnað myndina hafi hún verið send. Í samtali „G“ og brotaþola segir „G“: „M-x-x senda mer 100 myndir af þer noktum [mynd af hjarta] Bara eins og þu villt:***“. Næsti texti sem frá brotaþola kemur er orðin: „Hope i dont dissapoint u“. Því svarar „G“ með orðunum: „Það var svo litil birta :( Geturðu haft meiri birtu ? :** Og mer langar rosa að sja rassinn þinn :$“. Því svarar brotaþoli með orðunum „[...]:)“. Því svarar G með „hehe“.

Af þessum hluta samtals þeirra verður ráðið að brotaþoli hafi sent „G“ mynd, eins og „G“ hafði nefnt. „G“ kvartar yfir lítilli birtu og óskar eftir að næst verði meiri birta. Annars staðar í samtali þeirra segir „G“ meðal annars: „Ma eg sja rassinn og meira af typpinu?“. Þykir í þessu ljósi ekki skynsamlegur vafi á því að brotaþoli hafi sent ákærða mynd af kynfærum sínum, svo sem brotaþoli segir. Það gerði brotaþoli í beinu framhaldi af þeim orðum „G“ að brotaþoli mætti senda honum hundrað nektarmyndir af sér, ef hann vildi. Í samtölum þeirra „G“ og brotaþola óskar „G“ ítrekað eftir fleiri nektarmyndum eins og rakið hefur verið. Er sannað að hann hafi reynt að fá brotaþola til að senda sér fleiri nektarmyndir, svo sem honum er gefið að sök í fyrri ákærulið.

Brotaþoli segist hafa fengið í samtölunum sendar þrjár myndir af kynfærum ákærða. Ákærði neitar því. Í samtölunum spyr „G“ á einum stað: „Fannst þer svona ogeðslegt að sja typpið a mer ? Hehe“. Þykir með þessu sannað að ákærði hafi sent brotaþola að minnsta kosti eina slíka mynd, svo sem honum er gefið að sök í ákæru.

Samkvæmt þessu er sök ákærða sönnuð samkvæmt ákærulið I og er háttsemi hans rétt færð til refsiheimilda.

Ákærði gengst við því að hafa, sem „G“, hótað brotaþola birtingu samtals þeirra og mynda, ef brotaþoli hefði ekki önnur kynferðismök við ákærða. Þetta segist hann hafa gert brotaþola til varnaðar en ekki til þess að ná fram kynferðismökunum. Hafi aldrei staðið til af sinni hálfu að þau færu fram. Lokamarkmið ákærða hafi verið að geta sjálfur átt samtöl við brotaþola, honum til stuðnings og ráðgjafar.

Ákærði setur sig í samband við brotaþola undir fölsku flaggi. Mjög fljótlega í samtalinu beinir ákærði talinu að kynferðismálum og sjálfum sér í eigin persónu. Sem „G“ hvetur hann brotaþola til að leita til ákærða, og tekur fljótt fram að ákærði sé sagður vera „fkn góður í rúminu“ og segir hann vera „bara æði“. Síðar í samtalinu hvetur „G“ brotaþola til að „tékka á“ ákærða og athuga hvort hann vilji hafa kynmök en þegar brotaþoli hafnar því ítrekar „G“ tillögu sína og hvetur hann til að nýta sér það að hafa „fkn sætan traustan homma sem ... “. Öruggara sé að fá reynslu frá mun eldri manni en jafnöldrum. Þar á eftir býðst „G“ til að finna „snappið hans“ ákærða og spyrja hvort hann „myndi halda framhjá“. Hvetur ákærði, sem „G“, brotaþola þannig ítrekað til að nálgast ákærða, með kynlíf í huga.

Sannað er með framburði ákærða sjálfs, sem fær stoð í gögnum, að hann hafi sett fram umræddar hótanir við brotaþola. Þá þykir ljóst að hótanirnar hafi verið brotaþola mikið alvörumál, svo sem ákærða mátti vera ljóst. Hann og móðir hans bera bæði um að hann hafi velt fyrir sér að yfirgefa ... tafarlaust seint um kvöld vegna yfirvofandi birtingar og [...].

Ákærði talar í eigin nafni við brotaþola á „facebook“ um kvöldið, þegar skammt er eftir af fresti þeim, sem hann hefur sagt brotaþola að „G“ hafi sett þeim. Segir hann fyrst að þeir hafi frest til klukkan hálf ellefu en bætir svo við að „núna“ hafi „hann“ sagt að þeir hefðu frest til fimmtán mínútur í ellefu. „Hvað eigum við að gera ? ???“ spyr ákærði brotaþola. Þá berast brotaþola skilaboð frá „G“ um að tíu mínútur séu til stefnu. Er þarna settur mikill þrýstingur á brotaþola að hafa þegar kynmök við ákærða, ella muni „G“ „dreifa spjallinu okkar um allt“. Það er ekki fyrr en ákærða er ljóst að móðir brotaþola er byrjuð að svara honum á „facebook“ sem hann segir frá því að hættan sé liðin hjá og brotaþoli hafi ekkert að óttast.

Eins og rakið hefur verið byggir ákærði á því að fyrir sér hafi vakað að fræða og hjálpa brotaþola, sýna honum fram á þær hættur sem leynist á netinu og mikilvægi þess að treysta ekki öllum sem þar verða á vegi hans, og verða í framhaldinu í aðstöðu til að hjálpa honum frekar ef hann óskaði. Sú frásögn ákærða er ekki trúverðug og fær ekki stoð í gögnum málsins. Á fyrri degi samtalsins við brotaþola vísar „G“ fyrst og fremst á ákærða sem einstakling sem sé mjög „góður í rúminu“ og hvetur brotaþola mjög til að leita kynlífs með honum. Hefði þó verið nærtækara að mæla með ákærða sem hollum ráðgjafa og viðræðugóðum, ef það hefði verið raunverulegt markmið samtalsins.

Af framanrituðu er ljóst að ákærði, sem „G“, beinir tali þeirra brotaþola ítrekað að kynferðismálum og hvetur brotaþola ítrekað til að leita kynlífs með ákærða. Daginn eftir setur hann fram hótanir, sem brotaþoli tekur mjög alvarlega, um það sem gerast muni, hafi brotaþoli ekki kynferðismök við ákærða. Það er ekki fyrr en móðir brotaþola hefur komist að því hvernig komið er, sem ákærði segir brotaþola að hann þurfi ekki að láta undan hótununum. Þykir sannað að ákærði hafi haft vilja til að ná fram kynferðismökum með þessum hætti og ótvírætt sýnt þann ásetning í verki. Hefur hann með háttsemi sinni brotið gegn 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga sbr. 20. gr. sömu laga svo sem honum er gefið að sök í síðari ákærulið.

Í samræmi við það sem hér hefur verið rakið er ákærði sannur að sök samkvæmt ákæru. Háttsemi hans beindist að fimmtán ára gömlum pilti sem ákærði hafði samband við undir fölsku flaggi og reyndi síðar með hótunum að fá til kynmaka við sig.

Í ... var ákærði dæmdur til tveggja mánaða fangelsis fyrir ... en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Að öðru leyti skiptir sakaferill ákærða ekki máli við ákvörðun refsingar. Þau brot sem ákærði er sakfelldur fyrir framdi hann fyrir uppsögu þess dóms og verður honum nú ákveðinn hegningarauki. Verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í fimmtán mánuði. Í málinu liggur greiningar- og meðferðarskýrsla meðferðarstöðvarinnar Stuðla um ákærða, dags. 14. mars 2006. Kemur þar fram að ákærði hafi tvívegis verið vistaður á Barna- og unglingageðdeild Landspítalans á árunum .... og ...., alls í um níu vikur. Hafi hann í fyrri innlögn verið greindur með ofvirkniröskun, alvarlegt þunglyndi, aðskilnaðarkvíðaröskun, mótþróaröskun, aðrar hegðunarraskanir og áfallastreituröskun en í síðari innlögn með ofvirkniröskun, mótþróaröskun, aðrar hegðunarraskanir og aðlögunarröskun. Eru í skýrslunni raktir erfiðleikar sem við hafi verið að glíma og komi þar fram að vegna veikinda hafi móðir hans ekki treyst sér til að búa honum þær uppeldisaðstæður sem hann þarfnaðist. Kemur fram í skýrslunni að ákærði hafi dvalist mikið á stofnunum, BUGL og Stuðlum. Hafi hann eftir útskrift vistast á fósturheimili. Þá er í skýrslunni greint frá alvarlegum kynferðisbrotum sem framin hefðu verið innan fjölskyldu hans.

Tilraun ákærða sem hann er sakfelldur fyrir fólst í orðum einum, þótt enginn vafi sé á að þau hafi vakið mikinn ótta hjá brotaþola. Þegar á allt er horft þykir fært að skilorðsbinda hluta refsingar ákærða, eins og í dómsorði greinir, en auk hins almenna skilyrðis 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955, skal ákærði sæta á skilorðstímanum sérstakri umsjón á vegum Fangelsismálastofnunar, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19/1940. E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari telur að vegna eðlis þeirra brota sem ákærði er sakfelldur fyrir séu ekki efni til að skilorðsbinda refsingu hans að neinu leyti.

Ákærði hefur framið ólögmæta meingerð gegn brotaþola og ber á henni bótaábyrgð. Engin ástæða er til að efast um að brotaþoli hefur verið í öngum sínum þegar hótanir fóru að berast honum og að málið hefur haft áhrif á hann, svo sem rakið er í vottorði sálfræðings. Á hinn bóginn verður að líta til þess að tiltölulega skammur tími leið frá því hótanir tóku að berast og þar til brotaþola varð ljóst hvernig í pottinn var búið. Af vottorði sálfræðingsins verður ráðið að brotaþoli hafi unnið vel úr málinu af sinni hálfu og það hafi nú minni áhrif á líðan hans. Verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 300.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum eins og greinir í dómsorði en miðað er við að bótakrafa hafi verið kynnt ákærða 27. maí 2015. Ákærði verður dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef hdl., 995.410 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, áætlaðan ferðakostnað verjandans, 50.000 krónur og útlagðan kostnað verjandans 71.080 krónur, þóknun skipaðs réttargæslumanns, J-kk-ef S-kk-ef E-kk-ef H-kk-ef hdl., 327.360 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og annan sakarkostnað sem samkvæmt yfirliti saksóknara nemur 94.480 krónum. Gætt var 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

K-kvk-nf B-kvk-nf varahéraðssaksóknari fór með málið af hálfu ákæruvaldsins.

Málið dæma héraðsdómararnir Þ-kk-nf D-kk-nf, E-kk-nf S-kk-nf og Ó-kk-nf Ó-kk-nf.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í fimmtán mánuði. Fullnustu tólf mánaða af refsingunni skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Jafnframt sæti ákærði á skilorðstímanum sérstakri umsjón á vegum Fangelsismálastofnunar, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 300.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 9. apríl 2015 til 27. júní 2015, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef hdl., 995.410 krónur, áætlaðan ferðakostnað verjandans, 50.000 krónur, útlagðan kostnað verjandans 71.080 krónur, þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, J-kk-ef S-kk-ef E-kk-ef H-kk-ef hdl., 327.360 krónur og 94.480 króna annan sakarkostnað.