S-256/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 6. október 2017, höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 10. júlí 2017 á hendur ákærðu, L-x-x M-x-x, fæddum [...], og P-x-x P-x-x, fæddum [...], báðum pólskum ríkisborgurum;

„fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa staðið saman að innflutningi á samtals 2.963,64 g af MDMA, sem hafði að meðaltali 80% styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærði P-x-x frá Hollandi til Íslands, falin í sérútbúnu geymsluhólfi í innréttingu bifreiðar af gerðinni Opel Omega með skráningarnúmerið BS-65194 sem ákærði ók frá Zoetermeer í Hollandi til Danmerkur og þaðan með farþegaferjunni Norrænu sem kom til Seyðisfjarðar þriðjudaginn 25. apríl 2017. Ákærði ók bifreiðinni áleiðis til Keflavíkur og sótti meðákærða L-x-x sem kom með flugi frá Stokkhólmi þann 26. apríl. Óku ákærðu þá bifreiðinni að gistiheimilinu Hjarðarbóli í Ölfushreppi þar sem L-x-x fjarlægði hluta ofangreindra fíkniefna úr bifreiðinni og voru ákærðu handteknir á gistiheimilinu þann 27. apríl, en fíkniefnin fundust við leit í herbergi þeirra á gistiheimilinu og í bifreiðinni.

Telst brot þetta varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 64/1974 og 32/2001.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Krafist er upptöku á 2.963,64 g af MDMA, með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002. Þá er þess jafnframt krafist að bifreiðin BS-65194, sem notuð var til að flytja framangreind fíkniefni til landsins og lögreglan lagði hald á verði gerð upptæk samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. gr. a. almennra hegningarlaga, sbr. 2. gr. laga nr. 140/2009.“

Kröfur ákærðu:

Kröfur ákærða L-x-x eru þær aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds en til vara að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Fari svo að ákærða verði gerð fangelsisrefsing er þess krafist að gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 28. apríl 2017 dragist frá dæmdri refsingu að fullri dagatölu. Þá krefjast verjendur ákærða hæfilegrar þóknunar sem greiðist úr ríkissjóði.

Kröfur ákærða P-x-x eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa og að gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 28. apríl 2017 dragist frá dæmdri refsingu að fullri dagatölu. Þá krefjast verjendur ákærða þóknunar sér til handa er greiðist úr ríkissjóði.

I

Í apríl 2017 bárust lögreglu upplýsingar um að fíkniefni væru falin í bíl sem væri á leið til landsins með ferjunni Norrænu. Þegar ferjan lagðist að bryggju á Seyðisfirði 25. apríl 2017 var leitað í nokkrum bílum sem með ferjunni komu, meðal annars bíl af gerðinni Opel Omega með pólskt skráningarnúmer, BS65194. Ökumaður bílsins var pólskur ríkisborgari, ákærði P-x-x. Engin fíkniefni fundust við leit tollgæslu í bílnum. Þrátt fyrir þá niðurstöðu tók lögregla ákvörðun um að fylgja bílnum eftir. Að skoðun tollgæslu lokinni ók ákærði P-x-x bílnum sem leið lá suður í Reykjanesbæ. Um miðjan dag 26. apríl 2017 fór ákærði P-x-x að Flugstöð Leifs Eiríkssonar og sótti þangað ákærða L-x-x sem komið hafði til landsins með flugi FI-307 frá Stokkhólmi í Svíþjóð. Frá flugstöðinni ók ákærði P-x-x bílnum að gistiheimilinu Hjarðarbóli í Ölfusi. Þar tóku ákærðu herbergi á leigu í tvær nætur.

Að morgni 27. apríl 2017 óku ákærðu á höfuðborgarsvæðið þar sem þeir fóru í Verkfæralagerinn við Smáratorg. Í versluninni keypti ákærði L-x-x meðal annars topplykla- og sexkantasett, fasta lykla og skrúfjárn. Frá versluninni óku ákærðu aftur til baka á gistiheimilið.

Laust fyrir kl. 12 á hádegi sama dag fór ákærði L-x-x akandi á bíl meðákærða frá gistiheimilinu. Um það bil 45 mínútum síðar ók hann bílnum út af Grafningsvegi og inn á afleggjara að Heiðartjörn. Lagði ákærði bílnum því næst í útskoti frá veginum þar sem hann var kyrrstæður í um 45 mínútur. Á meðan fylgdist lögregla með bílnum. Ákærði ók síðan til baka aftur að gistiheimilinu. Veittu lögreglumenn því athygli að þegar ákærði fór út úr bílnum við gistiheimilið hafði hann meðferðis stóran poka. Tæpri klukkustund síðar yfirgáfu ákærðu báðir gistiheimilið. Voru þeir í burtu í rúmlega fjórar klukkustundir. Á meðan fóru lögreglumenn inn í herbergi ákærðu og komu þar fyrir hlustunarbúnaði að undangengnum dómsúrskurði. Við þá aðgerð fundu lögreglumennirnir tvær sívalar pakkningar með fíkniefnum, sem lögregla ákvað að haldleggja ekki að svo komnu máli. Þegar lögreglumennirnir höfðu lokið við að setja hlustunarbúnaðinn upp yfirgáfu þeir herbergið.

Laust fyrir kl. 17:30 komu ákærðu til baka á gistiheimilið og fóru inn í herbergi sitt. Þegar lögregla hafði hlýtt á samskipti ákærðu í stutta stund var tekin ákvörðun um að ráðast til inngöngu og handtaka ákærðu. Við leit lögreglu í herberginu voru síðan fyrrnefndar tvær pakkningar af fíkniefnum haldlagðar.

Í þágu rannsóknar málsins lagði lögregla hald á bíl ákærða P-x-x. Við leit í honum fundust fjórar sams konar pakkningar af fíkniefnum og fundist höfðu í herberginu á gistiheimilinu. Í rannsóknargögnum lögreglu kemur fram að við leitina hafi þurft að losa hanskahólfið í bílnum, fjarlægja loftpúðann á bak við hólfið og einnig grind þá sem loftpúðinn var festur á. Þar fyrir innan hafi komið í ljós gat sem búið var að gera á bita sem lá þvert yfir bílinn. Inni í bitanum hafi lögregla síðan fundið áðurnefndar fjórar pakkningar með fíkniefnum.

Í skýrslutökum hjá lögreglu neitaði ákærði L-x-x frá upphafi að tjá sig um málsatvik. Ákærði P-x-x neitaði að kannast við fíkniefnin en gaf lögreglu hins vegar sögu um ástæður þess að hann kom á bíl sínum til Íslands. Einnig lýsti ákærði nokkuð ítarlega aðdragandanum að för sinni hingað til lands. Kvaðst ákærði hingað kominn í frí og til þess að hitta vin sinn, D-x-x að nafni.

II

Í málinu liggja frammi þrjár matsgerðir Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands. Samkvæmt matsgerðum, dagsettum 16. maí 2017, var meðalstyrkur MDMA 80% í sýnum er rannsóknastofunni bárust úr hinum haldlögðu fíkninefnum. Er það sagt samsvara 95% af MDMA-klóríði. Fram kemur einnig í matsgerðunum að sýnin hafi að mestu verið á formi MDMA-klóríðs.

Með beiðni lögreglu 17. maí 2017 var þess óskað að Rannsóknastofa í lyfja- og eiturefnafræði legði á það mat hversu mikið magn MDMA-taflna í neyslustyrkleika mætti framleiða úr þeim 2.963,64 grömmum af MDMA sem lögregla haldlagði samkvæmt framansögðu undir rannsókn málsins. Í matsgerð, dagsettri 2. júní 2017, segir svo: „Neyslustyrkleiki á MDMA kristöllum, eða dufti, er ekki þekktur. Mikill meirihluti MDMA sýna sem koma til rannsóknar eru á töfluformi. Líta má svo á að ein tafla sé einn skammtur. Á tímabilinu 1.1.2010 til ársloka 2015 bárust Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði til rannsóknar 44 sýni af MDMA töflum, sem innihéldu á bilinu 67-129 mg af MDMA. Meðalgildið var 92 mg og verður það notað í útreikningunum hér á eftir. Ofangreint sýni samsvarar því 2963,64x0,80/0,092 = 25.770 töflum sem innihalda 92 mg af MDMA. Við framleiðslu á töflum er óhjákvæmilegt að eitthvað fari til spillis. Hve mikið, er háð tækni og þjálfun þeirra, sem verkið vinna.“

A, verkefnastjóri hjá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, vann allar framangreindar matsgerðir, þær tvær fyrstnefndu ásamt B lyfjafræðingi. A kom fyrir dóm við aðalmeðferð málsins og staðfesti að hann hefði fengið sýni úr hinum haldlögðu fíkniefnum til rannsóknar. Sýnin sagði vitnið hafa verið á kristallaformi. Styrkleika MDMA í sýnunum kvað vitnið hafa verið í efri kantinum miðað við þau sýni sem rannsóknastofunni hefðu borist á árunum 2012-2015.

Um fjölda MDMA-taflna sem framleiða mætti úr hinum haldlögðu fíkniefnum bar vitnið, í samræmi við áður tilvitnaða matsgerð frá 2. júní 2017, að framleiða hefði mátt 25.770 töflur sem innihéldu 92 mg af MDMA, en þann styrk MDMA sagði vitnið vera meðaltal þeirra 44 MDMA-töflusýna sem rannsóknastofunni hefðu borist til prófunar á árunum 2010 til 2015. Miðgildið sagði vitnið hafa verið 94 mg. Sérstaklega aðspurt kvaðst vitnið ekki geta útilokað að raunverulegt meðaltal og raunverulegt miðgildi MDMA-taflna, sem gengju kaupum og sölu á Íslandi, væru töluvert hærra en samkvæmt framangreindum rannsóknarniðurstöðum.

III

A

Við þingfestingu málsins 7. september sl. neitaði ákærði L-x-x sök í málinu. Við aðalmeðferð málsins skýrði ákærði hins vegar svo frá að hann hefði komið hingað til lands umrætt sinn þeirra erinda að fjarlægja tvo pakka af fíkniefnum, samtals um 1 kg að þyngd, úr bíl meðákærða, skráningarnúmer BS-65194. Aðra aðkomu hefði ákærði ekki haft að málinu. Sérstaklega kom fram hjá ákærða að hann hefði ekkert komið að því að koma fíkniefnum fyrir í nefndri bifreið. Kvaðst ákærði ekki hafa vitað með vissu um tegund fíkniefnanna en sá sem fengið hefði hann til fararinnar hefði gefið í skyn að um ecstasy (MDMA) væri að ræða.

Ákærði L-x-x kvaðst ekkert þekkja meðákærða P-x-x og ekki hafa hitt hann fyrr en hann kom til Íslands. Fundum þeirra hefði borið saman hér á landi fyrir milligöngu þriðja aðila, L-x-x að nafni, sem búsettur væri í Póllandi. L-x-x sagði ákærði hafa skipulagt innflutning fíkniefnanna. Leit í síma varðandi bíl af Opel Omega-gerð kvað ákærði hafa verið framkvæmda þegar L-x-x hefði verið að kynna honum hvernig staðið yrði að flutningi fíkniefnanna, hvernig bíll yrði notaður o.þ.h. Þá kannaðist ákærði við að hafa leitað eftir því í símanum sínum hvernig taka ætti mælaborð úr bíl af nefndri tegund.

Skömmu áður en ákærði hefði haldið af stað til Íslands hefði L-x-x hefði látið hann fá síma, lítinn og svartan, líklega með hollensku númeri í, sem ákærði hefði notað til að vera í sambandi við meðákærða. Símann hefði lögregla fundið og haldlagt á gistiheimilinu Nánari upplýsingar um L-x-x sagðist ákærði ekki geta gefið og var á honum að skilja að öryggi fjölskyldu hans væri ógnað gæfi hann þær upplýsingar.

Ákærði staðfesti að hann hefði verið í Hollandi dagana 19. til 21. apríl 2017. Hann hefði verið í Rotterdam, Amsterdam og Haag og mögulega keyrt í gegnum eða framhjá Zoetermeer. Ákærði kannaðist hins vegar ekkert við að hafa hitt meðákærða við Bastian Hotel í Zoetermeer á þeim tíma. Framburður meðákærða í þá veru sé rangur. Eins og áður sagði hefði hann fyrst hitt meðákærða á Íslandi. Ákærði hefði síðan keyrt til Eindhoven þaðan sem hann hefði flogið til Litháen. Þaðan hefði hann farið akandi til Póllands. Kvaðst ákærði ekki minnast þess að hafa verið í símasambandi við meðákærða á þeirri leið.

Aðspurður staðfesti ákærði að hafa sent skilaboð til meðákærða þegar hann var að koma til landsins. Ákærði tók þó fram að áðurnefndan síma, sem lögregla haldlagði, hefði hann fengið frá L-x-x einungis 11 klukkustundum áður en hann fór hingað til lands í flug. Ákærði hefði því ekki verið með símann í fórum sínum er hann var í Hollandi dagana 19.-21. apríl 2017 samkvæmt áðursögðu. Eftir að ákærði fékk símann afhentan hefði hann haft samband við meðákærða, sem hann hefði á þeim tímapunkti engin deili þekkt á, og kannað hjá honum hvort ekki væri allt með felldu. Meðákærði, sem þá hefði verið kominn til Íslands, hefði sagt svo vera og að hann væri kominn í gegnum tollskoðun. Að þeim upplýsingum fengnum hefði ákærði lagt af stað áleiðis hingað til lands. Tilvitnað símtal sagði ákærði mögulega það fyrsta sem hann hefði átt við meðákærða. Tók ákærði fram að skilaboð, sem send hefðu verið til meðákærða úr fyrrnefndum síma, um hvað hann ætti að segja fengi hann spurningar er hann færi í gegnum tollskoðun eftir komuna til landsins, hefði hann ekki sent. Þegar þau skilaboð voru send hefði hann enn ekki verið búinn að fá símann afhentan.

Ákærði sagðist hafa áformað að dvelja hér á landi í tvær vikur. Hann hefði ætlað að nota þann tíma til þess að koma á samböndum í tengslum við byggingaverktakastarfsemi sem hann væri í með bróður sínum í Bretlandi. Tók ákærði fram að hann hefði komið hingað til lands áður og líkað vel sú dvöl.

Ákærði staðfesti að hann hefði fengið bílinn lánaðan hjá meðákærða og meðal aðeins farið í verslun Krónunnar í Kópavogi. Þar hefði ákærði rekist á mann sem hann hefði kannast við í tengslum við verktakastarfsemi sína, en tengdist í engu innflutningi fíkniefnanna. Degi síðar hefðu þeir meðákærði farið í Verkfæralagerinn þar sem ákærði hefði keypt verkfæri til þess að nota við að fjarlægja áðurnefndar tvær pakkningar af fíkniefnum úr bíl meðákærða. Sagðist ákærði hafa vitað hvar efnin voru falin í bílnum. Upplýsingar um það hefði hann fengið frá L-x-x. Hvort meðákærði hefði haft um það vitneskju gat ákærði ekki borið. Spurður um hvernig hann hefði náð efnunum úr bílnum bar ákærði að hann hefði tekið hlífina yfir loftpúðanum af og síðan losað loftpúðann sjálfan og tekið hann úr. Meira hefði í raun ekki þurft að gera. Þá hefðu pakkarnir tveir með fíkniefnunum komið í ljós. Pakkana sagði ákærði hafa verið aflanga, eins pylsur í laginu, og hefðu þeir legið hlið við hlið. Opið kvað ákærði hafa verið það stórt að hann hefði getað tekið pakkana út með höndunum. Kannaðist ákærði ekkert við að einhver spotti hefði verið þar sem pakkningarnar voru. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa reynt að staðreyna að um 1 kg af efnum væri að ræða, eins og hann hefði verið upplýstur um í upphafi. Þá sagði hann það hafa komið honum á mjög óvart þegar meira magn fíkniefna fannst í bílnum við leit lögreglu.

Eftir að hafa fjarlægt fíkniefnin úr bifreiðinni kvaðst ákærði hafa farið með þau inn á gistiheimilið. Þar hefði hann sett efnin annars vegar í töskuna sína og hins vegar í flík sem hann var með. Ákærði hefði síðan áformað að bíða á gistiheimilinu eftir símtali. Ákærði tók hins vegar fram að er þarna var komið sögu hefði hann verið orðinn viss um að eitthvað hefði farið úrskeiðis vegna þess hversu langur tími var liðinn frá síðasta símtali. Lýsti ákærði þeim grun sínum að L-x-x hefði hringt í lögreglu og greint henni frá málinu, en L-x-x sagði ákærði einan hafa vitað af flugi sínu hingað til lands frá Litháen. Ekki einu sinni eiginkona ákærða hefði vitað af því hvert för hans var heitið. Mögulega hefði L-x-x tilkynnt þetta til þess að beina athyglinni frá öðru. Ákærðu hefðu mögulega verið notaðir sem tálbeitur.

B

Í þinghaldi 13. september sl. kom ákærði P-x-x fyrir dóm og neitaði sök. Í upphafi skýrslu sinnar fyrir dómi við aðalmeðferð málsins kvaðst ákærði hins vegar vilja játa innflutning á fíkniefnum hingað til lands frá Hollandi með þeim hætti sem í ákæru væri lýst að því undanskildu að hann sagðist einungis hafa vitað af 1 kg af fíkniefnum í bíl sínum. Ákærði hefði ekki haft hugmynd um að magnið væri 3 kg og ekki verið í neinni aðstöðu til þess að staðreyna magnið þar sem hann hefði ekki vitað hvar í bílnum efnin voru falin. Þá hefði ákærði hvorki vitað hverrar tegundar fíkniefnin voru né heldur hvenær þau voru sett í bílinn. Gat ákærði heldur ekki sagt til um á hvaða tímapunkti honum varð kunnugt um að fíkniefni væru í bílnum. Þá sagðist ákærði aðspurður ekki mega upplýsa hver faldi efnin í bílnum. Nánar spurður um hvort það hefði verið meðákærði svaraði ákærði: „ Ég veit það ekki. Hef ekki grænan grun.“ Spurður um hvernig hluti fíkniefnanna hefði komist úr bílnum sagðist ákærði ekkert um það vita. Hans hlutverk hefði verið það eitt að koma með bílinn hingað til lands og snúa síðan aftur heim til Póllands. Hver beðið hefði hann um það kvaðst ákærði ekki mega greina frá. Það hefði ekki verið meðákærði. Ákærði kvaðst hafa keypt bílinn í mars á þessu ári. Neitaði ákærði því að hafa verið í sambandi við meðákærða eða einhvern annan í tengslum við þau kaup. Ákærði kvaðst hafa átt að fá í sinn hlut hluta andvirðis fíkniefnanna, mögulega 3.000-4.000 zloty.

Ákærði sagðist aðspurður ekkert þekkja meðákærða L-x-x. Þeir hefðu einungis verið í sambandi á netinu fyrr á þessu ári og ætlað að koma hingað til lands í þeim tilgangi að leita sér vinnu. Fullyrti ákærði að sá hefði tilgangur komu hans hingað verið, þótt hann hefði samkvæmt framansögðu vitað af fíkniefnunum. Ákærði sagðist sjálfur ekki hafa keypt far fyrir sig og bílinn með Norrænu hingað til lands. Spurður um hver það hefði gert kvaðst ákærði það ekki vita. Kom fram hjá ákærða að hann hefði ætlað að dvelja á Íslandi í einn dag en halda síðan aftur heim til Póllands. Hvernig það samrýmdist fyrri framburði um atvinnuleit vísaði ákærði til þess að hann hefði reynt að hringja í félaga sinn en hann ekki svarað. Ákærði hefði þá skipt um skoðun og ákveðið að snúa aftur heim. Bílinn hefði ákærði ætlað að skilja eftir. Hvort einhver hefði ætlað að taka við bílnum sagðist ákærði ekki vita. Var á ákærða að skilja að meðákærði hefði ætlað að aðstoða hann við að útvega flugmiða heim.

Símanúmer sem skráð var á aðila að nafni L-x-x í síma ákærða kvað hann vera símanúmer meðákærða. Hann hefði fyrst kynnt sig fyrir ákærða sem L-x-x.

Ákærði staðfesti að hann hefði verið í Hollandi fyrr á þessu ári. Spurður út í ástæðu þess bar ákærði að eftir að hann hefði lagt af stað í förina hingað til lands hefði bíll hans bilað, eitthvað tengt bremsum. Ákærði hefði þá verið staddur í Þýskalandi. Á sama tíma hefði meðákærði haft samband við ákærða til þess að spyrjast fyrir um hvernig honum sæktist ferðin en þeir hefðu eins og fyrr var nefnt áformað að hittast á Íslandi og leita eftir vinnu. Ákærði hefði beðið meðákærða um að gera við bilunina en ákærði hefði vitað af honum í Hollandi. Meðákærði hefði fallist á það og hefði hann tekið við bílnum utan við hótel í Zoetermeer í Hollandi. Þar hefði ákærði fyrst hitt meðákærða í eigin persónu sem samkvæmt áðursögðu hefði kynnt sig fyrir ákærða sem L-x-x. Ákærði hefði á meðan meðákærði var að vinna í bílnum lagst til svefns á hótelinu. Taldi ákærði að meðákærði hefði verið með bílinn í nokkrar klukkustundir. Að þeim tíma liðnum hefði meðákærði komið til baka og sagst vera búinn að gera við bílinn, sem ákærði hefði síðan sannreynt við akstur hans í framhaldinu. Viðgerðina hefði meðákærði framkvæmt án endurgjalds.

Ákærði kannaðist við að hafa sent meðákærða skilaboð þar sem hann hefði óskað ráða hjá meðákærða um hvað hann ætti að segja, yrði hann tekinn til hliðar við tollskoðun. Svar meðákærða við þeim skilaboðum kvaðst ákærði ekki hafa séð fyrr en lögregla bar það undir hann við rannsókn málsins. Gat ákærði ekki gefið neinar skýringar á þessu svari meðákærða.

Við komuna til landsins sagðist ákærði ekki hafa vitað hvar hann myndi gista næstu nótt. Staðfesti ákærði að hann hefði daginn eftir sótt meðákærða á flugvöllinn. Spurður um hvað þeir hefðu ætlað að gera á gistiheimilinu Hjarðarbóli svaraði ákærði: „Sofa.“ Áréttaði ákærði fyrri framburð um að hann hefði er þarna var komið sögu áformað að fara af landinu aftur þennan sama dag. Mögulega hefði það þó getað dregist í einn eða tvo daga. Síðar um daginn sagði ákærði meðákærða hafa fengið bílinn lánaðan. Hann hefði framhaldinu farið og keypt matvöru.

Daginn eftir hefðu þeir farið saman í Verkfæralagerinn en bíllinn hefði þarfnast smávægilegra lagfæringa eftir tollskoðunina. Festa hefði þurft loftrás og tvær plasthlífar hægra megin í mælaborðinu og hefði ákærði beðið meðákærða um að laga þetta. Til þess hefði þó aldrei komið. Síðar þennan sama dag hefði meðákærði farið einn í burtu á bílnum. Kvaðst ákærði ekki muna hversu lengi hann var fjarverandi.

Aðspurður neitaði ákærði að tjá sig um samtal sem lögregla hljóðritaði að milli hans og meðákærða í herberginu síðar þennan sama dag. Sagðist ákærði ekki hafa hugmynd um hver það var sem kom fíkniefnum fyrir í herberginu þar sem lögregla síðan fann þau. Það hefði ekki verið hann. Þá sagðist ákærði hvorki eigi það vesti né þá tösku sem efnin fundust í. Nánar aðspurður kvaðst ákærði ekki muna hvort hann hefði séð fíkniefni inni í herberginu. Sagði ákærði þau fíkniefni er í herberginu fundust vera þau efni sem játning hans taki til.

IV

C tollvörður bar fyrir dómi að bíll ákærða P-x-x af Opel Omega gerð hefði verið stöðvaður við komuna til landsins með Norrænu og tekinn til leitar ásamt allnokkrum öðrum bílum. Fram kom hjá vitninu að fyrir hefðu legið upplýsingar um að í einhverjum bíl sem kæmi með ferjunni væri „pakki“. Vitnið taldi að ákærði hefði þurft að bíða í um tvær klukkustundir áður en leit í bíl hans hófst. Margir aðrir sem með ferjunni komu þennan dag hefðu einnig þurft að bíða. Vitnið kvað rætt hafa verið við ákærða sem sagst hefði hingað kominn til þess að leita sér að vinnu og aka um landið. Kom fram hjá vitninu að því hefði virst ákærði vera stressaður. Ákærða hefðu ítrekað borist símtöl á meðan við hann var rætt. Hefði ákærði sagt vin sinn L-x-x og unnustu sína vera að reyna að ná í sig. Vitnið kvaðst hafa óskað eftir heimild frá ákærða til þess að skoða símann hans og hefði sú heimild verið auðfengin. Með leyfi ákærða hefði pólskumælandi lögreglumaður síðan lesið skilaboð í símanum. Var á vitninu að skilja að við lestur skilaboðanna hefði vaknað grunur um að ákærði væri mögulega viðriðinn refsiverða háttsemi.

Vitnið kvað allan þann farangur sem verið hefði í bifreið ákærða hafa verið settan í gegnum röntgentæki tollgæslunnar. Í kjölfarið hefði bíllinn sjálfur verið skannaður og framkvæmd í honum „létt“ leit. Við þá leit sagði vitnið lítið hafa verið skrúfað í sundur. Mögulega þó eitthvað í kringum stokkinn í miðju bílsins og einnig við vélina. Ekkert hefði fundist við þessa leit í bílnum.

D rannsóknarlögreglumaður skýrði svo frá fyrir dómi að lögreglu hefðu borist upplýsingar um að fíkniefni væri að finna í ferjunni Norrænu umrætt sinn. Tollgæslan hefði unnið ákveðna greiningarvinnu og á grundvelli hennar hefðu nokkrir bílar verið teknir til skoðunar er þeir komu úr ferjunni. Meðan á þeirri skoðun stóð hefði ökumaður eins bílsins fengið skilaboð í símann sinn þess efnis að ekkert myndi finnast við skoðun tollgæslumanna og leitarhunds í bílnum. Vegna þessa meðal annars hefði verið talið rétt að fylgja bílnum eftir.

Vitnið staðfesti aðspurt að fíkniefni hefðu fundist í svartri Nike-tösku á gistiheimilinu Hjarðarbóli, sams konar tösku og ákærði L-x-x hefði haft meðferðis við komuna til landsins. Þá staðfesti vitnið einnig að við rannsókn lögreglu á síma ákærða L-x-x hefði verið að finna leitir tengdar MDMA, vefmyndavélum á Seyðisfirði, Opel-bíl og hvernig taka ætti mælaborð úr slíkum bíl.

E lögreglumaður kvaðst hafa tekið þátt í leit í herbergi ákærðu á gistiheimilinu Hjarðarbóli í Ölfushreppi. Vitnið sagði lögreglu fyrst hafa farið inn í herbergið til þess að kanna aðstæður og koma hlustunarbúnaði þar fyrir. Lögregla hefði þá fundið tösku inni í skáp sem í hefðu verið ætluð fíkniefni.

Eftir að ákærðu höfðu verið handteknir hefði farið fram formleg leit í herberginu. Áðurnefnd efni hefðu þá að hluta verið komin í dúnvesti sem var í herberginu.

F rannsóknarlögreglumaður bar fyrir dómi að hann hefði komið að leit í bílnum BS65194. Áður en hafist var handa við leitina hefði verið kannað hvaða verfæri höfðu verið notuð af þeim verkfærum sem ákærði L-x-x hafði keypt. Um fáa lykla hefði verið að ræða og hefði lögregla miðað leit sína við þá.

Þegar hanskahólf bílsins hefði verið opnað hefði mátt sjá að illa hafði verið frá því gengið og greinilegt verið að búið var að eiga við innréttinguna. Einn þeirra lykla sem áður voru nefndir hefði á passað skrúfur inni í hólfinu og þegar búið var að losa þær hefði loftpúðinn komið í ljós. Næst hefðu verið losaðir fjórir boltar sem héldu loftpúðanum og púðinn verið tekinn úr. Þar fyrir aftan hefði verið grind, sem fest hefði verið með fjórum boltum, og hefði hún einnig verið fjarlægð. Þá hefði mátt sjá í hvítan borða og að búið var að skera gat á bita er gengið hefði þvert yfir bílinn. Inni í bitanum hefðu fíkniefni fundist. Spurt um hvort sést hefði í fíkniefnin þegar horft var inn í gatið á bitanum svaraði vitnið: „Þegar við vorum búnir að lyfta ... plastinu frá, færa okkur eftir þessu borða, sem kom svo í ljós að var límdur ... utan um ... innstu pakkninguna ..., þegar við tókum þetta plast frá og kíktum ... náðum að kíkja inn í bitann, þá sáum við í endann á pakkningu.“ Framan við þá pakkningu sagði vitnið við prófun hafa reynst vera nægjanlega mikið pláss fyrir tvær pakkningar áþekkar þeim sem inni í bitanum fundust. Sérstaklega aðspurt kvað vitnið ekkert hafa sést í ystu pakkninguna þegar horft var beint framan á gatið á bitanum. Til þess að sjá í endann á pakkningunni hefði þurft að halla sér til hliðar og horfa inn eftir bitanum.

Fram kom hjá vitninu að það hefði ekki verið mikil aðgerð að komast að fíkniefnunum í bílnum, sérstaklega ekki ef vitað væri fyrirfram hvar ætti að leita. Mögulega hefði það tekið um 15 mínútur. Vitnið bar einnig að fyrirstaða hefði verið fyrir innstu pakkninguna og því hefði ekki gengið að fjarlægja fíkniefnin með því að toga í hvíta borðann.

G rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa komið að leit í bílnum BS65194. Vitnið sagði þau verkfæri sem fundist hefðu hafa verið höfð til hliðsjónar við leitina og fljótlega hefðu sjónir lögreglu beinst að þeim stað sem efnin síðan fundust á. Vitnið sagðist hafa unnið framlagða myndaskýrslu þar sem meðal annars væri að finna mynd af nefndum verkfærum og komið inn á hvernig þurft hefði að bera sig að til þess að fjarlægja efnin úr bílnum. Fjarlægja hefði þurft nokkrar skrúfur og var það álit vitnisins að þekkti viðkomandi til tæki ekki nema 10-15 mínútur að komast að efnunum og fjarlægja þau. Lyfta hefði þurft hlíf framan við loftpúðann, taka hann úr, og síðan fjarlægja hlíf aftan við loftpúðann. Þegar hún hefði verið farin hefði mátt sjá gat sem gert hafði verið í bita í mælaborðinu sem gangi þvert í gegnum bílinn. Tók vitnið fram að áður en hlífin aftan við loftpúðann var fjarlægð hefði mátt sjá band, sem greinilega hefði ekki til heyrt bílnum, og síðar hefði reynst gegna því hlutverki að hjálpa til við að fjarlægja fíkniefnapakkningarnar úr bitanum. Fram kom hjá vitninu að þegar kíkt hefði verið inn í bitann hefði mátt sjá endann á þeirri pakkningu sem næst hefði verið opinu á bitanum.

Vitnið sagði lögreglu hafa reynt að toga í bandið en þá komið í ljós fyrirstaða. Sagði vitnið tvær innstu pakkningarnar hafa reynst skorðar og því hefði ekki verið hægt að fjarlægja fíkniefnin með því að toga í bandið. Lögregla hefði þurft að beita sérstöku áhaldi við að ná þeim úr. Fyrri tveimur pakkningunum hefði verið hægt að ná út með fingrunum.

Aðspurt taldi vitnið að þær tvær pakkningar sem fundust á gistiheimilinu hefðu blasað við þegar búið var að fjarlægja áðurnefnda hlíf aftan við lofpúðann. Tók vitnið fram að lögregla hefði framkvæmt athugun á því hversu margar sambærilegar pakkningar og fundust hefðu komist framan við þær pakkningar sem í bílnum voru. Niðurstaðan hefði verið sú að þar væri pláss fyrir tvær pakkningar.

H rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa farið austur til Seyðisfjarðar umrætt sinn til aðstoðar tollvörðum. Staðfesti vitnið að það væri mælandi á pólska tungu. Fram kom hjá vitninu að sími ákærða P-x-x hefði hringt ítrekað á meðan bíll hans, skráningarnúmar BS65194, var til skoðunar. Hringingarnar sagði vitnið hafa verið úr leyninúmeri. Ákærði hefði sagt þær koma frá vini sínum. Vitnið kvað tollvörð hafa óskað heimildar frá ákærða til þess að skoða símann og hefði ákærði veitt honum hana. Ákærði hefði sjálfur opnað símann svo skoða mætti innihald hans. Í símanum sagði vitnið hafa verið skilaboð sem vakið hefðu grunsemdir lögreglu, en í þeim hefði komið fram að í bílnum væri eitthvað sem hvorki hundur tollgæslunnar né röntgentæki myndu finna.

Vitnið sagðist einnig hafa komið að hlustun í málinu. Vitnið bar að það gæti greint á milli ákærðu í þeim upptökum sem fyrir liggja. Vísaði vitnið til þess í því sambandi að það hefði verið búið að hitta báða ákærðu og jafnframt hefði vitnið haft aðgang að skýrslutökum í málinu.

Þá kvaðst vitnið hafa skoðað vefsögu í síma ákærða L-x-x. Þar hefði mátt sjá að ákærði hefði leitað eftir bíl af Opel Omega-gerð, sams konar bíl og ákærði P-x-x kom á hingað til lands. Ákærði hefði jafnframt leitað að upplýsingum um það hvernig taka ætti mælaborð úr slíkum bíl. Hann hefði enn fremur leitað að upplýsingum um það hvernig komast ætti frá Zoetermeer í Hollandi til Eindhoven þar í landi, en hótel sem ákærði P-x-x hefði dvalist á samkvæmt gögnum málsins væri í fyrrnefnda bænum. Þá hefði í leitarsögunni mátt finna leit að fíkniefninu MDMA.

I, starfsmaður í upplýsinga- og áætlanadeild lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu, kvaðst hafa fengið það verkefni að kanna staðsetningar símanúmersins 31653623981 dagana 19.-21.apríl 2017. Unnið hefði verið með símtöl og SMS-sendingar sem númerið hefði tengst á því tímabili. Kom fram hjá vitninu að lögregla hefði talið sig vita að ákærði L-x-x hefði verið með umráð símanúmersins á nefndu tímabili.

Vitnið staðfesti og skýrði rannsóknarskýrslu sína, dagsetta 9. júní 2017. Umrætt símanúmer sagði vitnið hafa tengst tveimur sendum nærri Bastian Hotel 20. apríl 2017. Samkvæmt því lægi fyrir að sími með númerinu hefði verið í nágrenni við sendana á þeim tíma. Hversu nærri sendunum númerið var gat vitnið ekki borið um nákvæmlega en tók fram að í þéttbýli væri net senda frekar þétt. Þá kom fram hjá vitninu að ýmislegt spilaði inn í tengingar símanúmera við símsenda, meðal annars hindranir fyrir tengingum við senda, t.d. háar byggingar, en slíkar hindranir gætu valdið því að símanúmer tengdist ekki alltaf þeim sendi sem næst væri.

Vitnið staðfesti einnig að umrætt símanúmer hefði verið í sambandi við símanúmer sem upplýst væri að ákærði P-x-x hefði notað, númerið 48793482539.

J rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa fylgt ákærða L-x-x eftir þegar hann ók eftir Grafningsvegi um hádegisbil 27. apríl 2017. Ákærði hefði beygt út af Grafningsvegi inn á malarveg. Hann hefði því næst lagt bílnum þannig að hann var í hvarfi. Þar hefði bíllinn staðið í tæpa klukkustund. Vitnið sagðist hafa komið sér fyrir töluvert frá bílnum með upptökumyndavél. Vitnið hefði ekki séð vel hvað ákærði gerði inni í bílnum eftir að hann lagði honum. Vitnið hefði þó séð að ákærði var að bogra yfir mælaborðinu, meðal annars hægra megin. Eftir að ákærði ók af stað aftur hefði hann ekið sem leið lá að gistiheimlinu Hjarðarbóli.

V

Ákærðu er í málinu gefið að sök stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa staðið saman að innflutningi á samtals 2.963,64 grömmum af MDMA, sem hafði að meðaltali 80% styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Er í ákæru meðal annars til þess vísað að fíkniefnin hafi ákærði P-x-x flutt til Íslands, falin í sérútbúnu geymsluhólfi í innréttingu bíls af gerðinni Opel Omega með skráningarnúmerið BS65194 með ferjunni Norrænu sem kom til Seyðisfjarðar þriðjudaginn 25. apríl 2017. Ákærði P-x-x hafi síðan ekið bifreiðinni til Keflavíkur og sótt meðákærða L-x-x, sem komið hafi til landsins með flugi frá Stokkhólmi 26. apríl 2017. Ákærðu hafi í framhaldinu ekið að gistiheimilinu Hjarðarbóli í Ölfushreppi þar sem ákærði L-x-x hafi fjarlægt hluta fíkniefnanna úr bílnum. Ákærðu hafi síðan verið handteknir á gistiheimilinu 27. apríl 2017 og hafi áðurnefnd fíkniefni fundist við leit í herbergi ákærðu á gistiheimilinu og í bifreiðinni.

Við aðalmeðferð málsins játaði ákærði L-x-x að hafa komið hingað til lands umrætt sinn þeirra erinda að fjarlægja tvo pakka af fíkniefnum, um 1 kg að þyngd, úr bíl meðákærða með skráningarnúmerið BS65194. Aðra aðkomu sagðist ákærði ekki hafa haft að málinu. Sérstaklega kom fram hjá ákærða að hann hefði ekkert komið að því að koma fíkniefnum fyrir í bílnum. Kvaðst ákærði ekki hafa vitað með vissu hvaða fíkniefni var um að ræða en sagði þó að sá sem fékk hann til fararinnar hefði gefið í skyn að um ecstasy (MDMA) væri að ræða.

Við aðalmeðferð málsins játaði ákærði P-x-x að hafa flutt fíkniefni hingað til lands frá Hollandi með þeim hætti sem í ákæru er lýst að því undanskildu að ákærði sagðist einungis hafa vitað af 1 kg af fíkniefnum í bílnum. Hann hefði ekki haft hugmynd um að magnið væri 3 kg. Vísaði ákærði til þess að hann hefði ekki verið í neinni aðstöðu til þess að staðreyna magn efnanna þar sem hann hefði ekki vitað hvar í bílnum efnin voru falin. Þá kvaðst ákærði hvorki hafa vitað hverrar tegundar fíkniefnin voru né heldur hvenær þau voru sett í bílinn. Ákærði sagði hans hlutverk hafa verið það eitt að koma með bílinn hingað til lands og snúa síðan aftur heim til Póllands. Hver beðið hefði hann um þetta kvaðst ákærði ekki mega greina frá en tók fram að það hefði ekki verið meðákærði. Þá sagðist ákærði P-x-x ekkert geta sagt til um það hvort meðákærði hefði falið fíkniefnin í bílnum.

Upplýst er samkvæmt framansögðu og rannsóknargögnum málsins að þriðjudaginn 25. apríl 2017 kom ákærði P-x-x til Seyðisfjarðar með ferjunni Norrænu. Jafnframt liggur fyrir að í bíl ákærða af gerðinni Opel Omega, með skráningarnúmerið BS65194, voru þá 2.963,64 grömm af MDMA, sem hafði að meðaltali 80% styrkleika, sbr. matsgerðir Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði sem fjallað er um í kafla II hér að framan, en efnin voru falin í sérútbúnu geymsluhólfi í innréttingu bílsins. Efnin fann lögregla tveimur dögum síðar, annars vegar í herbergi ákærðu á gistiheimilinu Hjarðarbóli í Ölfushreppi og hins vegar í áðurnefndu geymsluhólfi í bíl ákærða P-x-x. Enn fremur er upplýst að eftir komuna til Seyðisfjarðar ók ákærði P-x-x bílnum sem leið lá til Reykjanesbæjar og sótti ákærða L-x-x á flugvöllinn, en ákærði L-x-x kom til landsins 26. apríl 2017 með flugi frá Stokkhólmi. Í framhaldinu ók ákærði P-x-x bíl sínum að gistiheimilinu Hjarðarbóli í Ölfushreppi þar sem ákærðu bókuðu gistingu. Að lokum liggur fyrir með játningu ákærða L-x-x, sem studd er rannsóknargögnum lögreglu og framburði vitna, að degi síðar fjarlægði hann hluta fíkniefnanna úr bílnum, en þann hluta efnanna fann lögregla í herbergi ákærðu á gistiheimilinu samkvæmt áðursögðu.

Framburður ákærða P-x-x í málinu hefur að mati dómsins ekki verið stöðugur. Var það ekki fyrr en við skýrslugjöf við aðalmeðferð málsins sem hann játaði innflutning á fíkniefnum hingað til lands, þó þannig að hann hefði talið að einungis væri um 1 kg af fíkniefnum að ræða. Þá kvaðst ákærði ekki hafa vitað hverrar tegundar fíkniefnin væru. Upplýst er að mati dómsins samkvæmt framansögðu og rannsóknargögnum málsins að ákærði var með hin haldlögðu fíkniefni í vörslum sínum í töluverðan tíma. Þá liggur fyrir að hann kom með bíl sinn hingað til lands þrátt fyrir að hann hefði um það vitneskju að í honum væri falið mikið magn fíkniefna. Að mati dómsins þykir í ljósi alls framangreinds mega slá því föstu að ákærði P-x-x hafi látið sér í léttu rúmi liggja hvaða efni voru í bílnum og einnig hvert magn efnanna væri. Þá þykir þegar að gættu magni fíkniefnanna og styrkleika þeirra mega slá því föstu að efnin hafi verið ætluð til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Með vísan til þessa og annars þess sem að framan er rakið þykir dómnum sannað, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði P-x-x hafi með þeim hætti sem lýst er í ákæru staðið að innflutningi á samtals 2.963,64 grömmum af MDMA, sem hafði að meðaltali 80% styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Er háttsemi ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Svo sem fyrr var rakið hefur ákærði L-x-x játað að hafa komið hingað til lands umrætt sinn þeirra erinda að fjarlægja tvo pakka af fíkniefnum, um 1 kg að þyngd, úr bíl meðákærða. Hann hefur neitað annarri aðkomu að málinu.

Ákærði L-x-x hefur kannast við að hafa verið í Hollandi dagana 19.-21. apríl 2017, en á þeim tíma var meðákærði þar einnig staddur. Þá er upplýst með framlögðum símagögnum, sem lögregla aflaði við rannsókn málsins, og vitnisburði I, að sími sem ákærði L-x-x var með í vörslum sínum er hann var handtekinn hér á landi var staðsettur í það minnsta mjög nærri því hóteli sem ákærði P-x-x dvaldist á í bænum Zoetermeer á umræddum tíma. Með vísan til þess og framburðar ákærða P-x-x um að ákærðu hafi hist fyrir utan hótelið þykir dómnum mega slá því föstu að aðkoma ákærða L-x-x að málinu sé meiri en hann hefur játað. Hvert hlutverk ákærða L-x-x í innflutningi fíkniefnanna var nákvæmlega verður ekki slegið föstu á grundvelli framlagðra rannsóknargagna, en í því sambandi verður sérstaklega að líta til framburðar meðákærða þess efnis að það hafi ekki verið ákærði L-x-x sem fékk hann til fararinnar.

Í málinu liggja frammi ljósmyndir af bíl ákærða P-x-x sem teknar voru við leit lögreglu í bílnum. Einnig liggja fyrir framburðir lögreglumannanna F og G sem framkvæmdu leitina. Í vætti þess fyrrnefnda kom fram að eftir að búið var að fjarlægja grind þá sem loftpúðinn var festur á hefði mátt sjá í hvítan borða og að búið var að skera gat á bita er gengið hefði þvert yfir bílinn. Inni í bitanum hefðu fíkniefnin fundist. Kom fram hjá lögreglumanninum að ekkert hefði sést í ystu pakkninguna þegar horft var beint framan á gatið á bitanum. Hins vegar hefði sést í endann á pakkningunni þegar lögreglumaðurinn hefði hallað sér til hliðar og horft inn eftir bitanum. Þá bar lögreglumaðurinn einnig að fyrirstaða hefði verið fyrir innstu pakkninguna og því hefði ekki gengið að fjarlægja fíkniefnin með því að toga í borðann. G lýsti leit lögreglu með mjög áþekkum hætti og starfsfélagi sinn. Tók hann sérstaklega fram að áður en hlífin aftan við loftpúðann var fjarlægð hefði mátt sjá band, sem greinilega hefði ekki til heyrt bílnum, og síðar hefði reynst gegna því hlutverki að hjálpa til við að fjarlægja fíkniefnapakkningarnar út úr bitanum. Lögreglumennirnir hefðu reynt að toga í bandið en þá komið í ljós fyrirstaða. Tvær innstu pakkningarnar hefðu reynst vera skorðar og því hefði ekki verið hægt að fjarlægja fíkniefnin með því að toga í bandið og hefði þurft að beita sérstöku áhaldi við að ná þeim út úr bitanum. Þá kom fram hjá G að þegar kíkt var inn í bitann hefði mátt sjá í endann á þeirri pakkningu sem næst hefði verið opinu á bitanum.

Samkvæmt framburði lögreglumannanna F og G var framkvæmd athugun á því hversu margar sambærilegar pakkningar og fundust hefðu komist framan við þær pakkningar sem fundust við leit í bílnum. Niðurstaðan var sú að þar væri pláss fyrir tvær pakkningar. Við blasir samkvæmt öllu framangreindu að þar hafi áður legið þær tvær pakkningar sem ákærði L-x-x hefur játað að hafa tekið úr bílnum.

Eins og fyrr var getið telur dómurinn ljóst að aðkoma ákærða L-x-x að málinu sé meiri en hann hefur játað. Að öllu því heildstætt virtu sem að framan er rakið er það mat dómsins að framburður ákærða L-x-x um að hann hafi komið hingað til lands til þess að fjarlægja einungis 1 kg af fíkniefnum úr bílnum og að hann hafi ekki á nokkru stigi málsins haft hugmynd um að meira magn fíkniefna væri falið í bílnum sé ótrúverðugur. Sá framburður ákærða verður því ekki lagður til grundvallar við úrlausn málsins. Þá verður að telja augljóst að virtum framburði ákærða um að sá sem fékk hann til fararinnar hefði gefið í skyn að um ecstasy (MDMA) væri að ræða að ákærði hafi í það minnsta látið sér í léttu rúmi liggja, auk magns fíkniefnanna, einnig tegund þeirra efna sem hann átti að fjarlægja úr bíl meðákærða. Þá þykir samkvæmt framansögðu mega slá því föstu að virtu magni fíkniefnanna og styrkleika þeirra að efnin hafi verið ætluð til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Með vísan til alls þess sem hér hefur verið rakið telur dómurinn því sannað, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði L-x-x hafi ásamt ákærða P-x-x staðið að innflutningi á samtals 2.963,64 grömmum af MDMA, sem hafði að meðaltali 80% styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni, svo sem ákærða L-x-x er gefið að sök í ákæru. Er háttsemi ákærða þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

VI

Samkvæmt framlögðum sakavottorðum hefur hvorugur ákærðu áður gerst sekur um refsiverða háttsemi hér á landi. Ákærði P-x-x á hins vegar sakaferil að baki í Póllandi.

Ákærðu eru samkvæmt því sem rakið er í kafla V hér að framan sakfelldir í málinu fyrir að hafa staðið saman að innflutningi á miklu magni hættulegra fíkniefna hingað til lands í ágóðaskyni. Að því gættu sem fyrir liggur um þátt hvors ákærðu um sig í brotinu þykir ekki ástæða til að gera upp á milli þáttar þeirra við ákvörðun refsingar. Samkvæmt því og með vísan til þess mikla magns hættulegra fíkniefna sem hér um ræðir þykir refsing hvors ákærðu um sig, með hliðsjón af dómafordæmum, hæfilega ákveðin fangelsi í fjögur ár. Til frádráttar refsingu ákærðu kemur gæsluvarðhald sem þeir hafa sætt, sbr. 76. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, frá 28. apríl 2017 að fullri dagatölu.

VII

Með vísan til niðurstöðu málsins, kröfugerðar ákæruvalds og 1. töluliðar 1. mgr. 69. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 verður bíll ákærða P-x-x, skráningarnúmer BS65194, gerður upptækur. Bílinn haldlagði lögregla undir rannsókn málsins en hann var eins og margoft hefur komið fram notaður til þess að flytja til landsins þau 2.963,64 grömm af MDMA sem lögregla fann við leit á gistiheimilinu Hjarðarbóli í Ölfushreppi og í bílnum 27. apríl sl. Þá verða hin haldlögðu fíkniefni einnig gerð upptæk með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Á grundvelli sakfellingar ákærðu, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður þeim gert að greiða óskipt sakarkostnað samkvæmt framlögðu sakarkostnaðaryfirliti, samtals 579.864 krónur. Þá verður ákærðu gert að greiða þóknun skipaðra verjenda sinna, en þóknun verjenda þykir eftir umfangi málsins, og með hliðsjón af tímaskýrslum verjenda, hæfilega ákveðin svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði L-x-x M-x-x sæti fangelsi í fjögur ár.

Ákærði P-x-x P-x-x sæti fangelsi í fjögur ár.

Til frádráttar refsingu ákærðu kemur gæsluvarðhald sem þeir hafa sætt frá 28. apríl 2017 að fullri dagatölu.

Ákærði L-x-x greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef hdl., 2.002.600 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og útlagðan ferðakostnað verjandans 107.360 krónur. Ákærði L-x-x greiði einnig þóknun skipaðs verjanda á rannsóknarstigi málsins, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 569.160 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ákærði P-x-x greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef hdl., 1.918.280 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og útlagðan ferðakostnað verjandans, 23.760 krónur. Ákærði P-x-x greiði einnig þóknun skipaðs verjanda á rannsóknarstigi málsins, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 337.280 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og útlagðan ferðakostnað lögmannsins 11.000 krónur.

Ákærðu greiði óskipt 579.864 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærðu sæti upptöku á 2.963,64 grömmum af MDMA. Þá sæti ákærði P-x-x jafnframt upptöku á bíl af gerðinni Opel Omega, skráningarnúmer BS65194, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

K-kk-nf H-kk-nf