S-16/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 17. maí sl. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Austurlandi, útgefinni 25. apríl 2016 á hendur A, [kt.], [...], [...] „fyrir líkamsárás í Sveitarfélaginu Hornafirði með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 31. desember 2015, á heimili móður sinnar, að [...], [...], fyrirvaralaust, slegið móður sína [B], þar sem hún stóð í eldhúsi íbúðarinnar, eitt hnefahögg í hægri síðuna, með þeim afleiðingum að hún hlaut eymsl á brjóstkassa yfir 6 rifbeini á hægri hlið.“

Í ákæru er brot ákærða talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum, og er þess þar krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málavexti er skírskotað til ákæru. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var aðdragandi atvika máls þessa sá að leitað var aðstoðar lögreglu vegna vímuástands ákærða. Ekki verður þó talið að það leysi ákærða undan refsiábyrgð, sbr. meginreglu fyrri málsliðar 17. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sótti ekki þing við þingfestingu málsins og boðaði ekki forföll, enda þótt í fyrirkalli sem birt var á lögheimili hans, í samræmi við 156. gr. laga nr. 88/2008, hafi þess verið getið að sækti hann ekki þing mætti hann búast við því að fjarvist hans yrði metin til jafns við að hann viðurkenndi að hafa framið brot það, sem hann er ákærður fyrir og dómur lagður á málið að honum fjarstöddum.

Með heimild í 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, og þar sem dómari telur framlögð gögn nægileg, verður ákærði sakfelldur fyrir það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og sem þar er réttilega heimfært til refsiákvæðis.

Ákærði er fæddur árið [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hann frá árinu 1998 hlotið nokkra dóma og gengist undir nokkrar lögreglustjórasáttir fyrir ýmis brot gegn umferðarlögum og löggjöf um ávana- og fíkniefni. Hinn 19. desember 2011 hlaut hann 30 daga fangelsisdóm vegna brots gegn valdstjórninni, 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Stóðst hann skilorð þess dóms. Síðast gekkst ákærði undir sektarrefsingu með sátt hjá lögreglustjóranum á Suðurlandi 2. mars 2015 vegna brots gegn 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974.

Við ákvörðun refsingar ákærða nú hefur dómurinn frá 19. desember 2011 ítrekunaráhrif, sbr. 1. mgr. 218. gr. b. og 71. gr. almennra hegningarlaga, en að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki sérstök áhrif. Brot ákærða beindist gegn móður hans á heimili hennar. Af hlutust eymsl en ekki sjáanlegir áverkar. Eins og atvikum er háttað þykja ekki efni til að beita 3. mgr. 70. gr. sömu laga til refsiþyngingar.

Að framanrituðu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Í ljósi þess að liðið er á fimmta ár frá þeim dómi sem ákærði hlaut 2011 og að hann stóðst skilorð þess dóms þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar og fellur hún niður að þremur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins, 25.000 krónur vegna öflunar áverkavottorðs.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara.

Dómsorð:

Ákærði, A, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og fellur hún niður að þremur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

H-kvk-nf B-kvk-nf