S-8127/2020

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 4. febrúar 2021, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 8. desember 2020, á hendur Ó-kk-þgf E-kk-þgf B-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], „fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 29. september 2019, utandyra við Laugaveg 10 í Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kt. [...], og skallað hann í andlit með þeim afleiðingum að A hlaut nefbeinabrot og mar á augnloki og augnsvæði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd A, kt. [...], gerir G-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf, lögmaður, þá kröfu að ákærði greiði A kr. 848.454 í skaðabætur. Jafnframt er krafist vaxta, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 29. september 2019 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákærði hefur játað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæru og er játningin studd sakargögnum. Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Bótakrefjandi gerir sömu einkaréttarkröfu og greinir í ákæru. Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hún verði að öllu leyti skilorðsbundin. Ákærði mótmælir einkaréttarkröfu og krefst verulegrar lækkunar. Verjandi ákærða gerir ekki kröfu um þóknun.

Samkvæmt því sem að framan greinir verður ákærði sakfelldur fyrir brot samkvæmt ákæru og er það réttilega fært til refsiákvæðis í ákæru. Ákærði er fæddur á árinu [...] og hefur ekki áður gerst brotlegur við refsilög samkvæmt sakavottorði, dags. 30. nóvember 2020. Horfir það til málsbóta, sbr. 5. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Einnig horfir til málsbóta, sbr. 8. tölul. 1. mgr. sömu lagagreinar, að ákærði hefur skýlaust játað brot sitt fyrir dómi og kannast við verkið hjá lögreglu. Til refsiþyngingar horfir að verkið beindist gegn mikilvægum verndarhagsmunum brotaþola og olli honum tjóni, sbr. 1. og 2. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þá beindist verkið að höfuðsvæði brotaþola en slíkt er almennt hættulegt, sbr. 3. tölul. 1. mgr. sömu lagagreinar. Einnig verður ráðið af gögnum að um hafi verið að ræða fyrirvaralausa líkamsárás sem beindist að brotaþola, gangandi vegfaranda sem átti leið framhjá ákærða. Verður tekið tillit til alls þessa við refsimat. Að auki ber að líta til þess að tafir hafa orðið á meðferð málsins sem eru ákærða óviðkomandi. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Einkaréttarkrafa brotaþola um miskabætur og útlagðan kostnað er að fjárhæð 848.454 krónur, auk vaxta. Höfuðstól miska og skaðabótakröfunnar sundurliðar bótakrefjandi í eftirgreinda kröfuliði:

1. Miskabætur samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 700.000 krónur.

2. Útlagður kostnaður samkvæmt kvittunum 148.454 krónur.

Við úrlausn á kröfu um miskabætur ber að líta til þess að ákærði hefur játað sök samkvæmt ákæru en með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærði með ólögmætum og saknæmum hætti bakað sér skaðabótaábyrgð. Brotaþoli á því rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli aliðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. síðari breytingar. Ákærði hefur ekki fært fram haldbær rök fyrir hinu gagnstæða. Miskabætur verða eins og hér stendur á ákveðnar að álitum og með hliðsjón af dómvenju, 300.000 krónur.

Við úrlausn á kröfu um bætur vegna útlagðs kostnaðar ber að líta til þess að ákærði hefur bakað sér skaðabótaábyrgð samkvæmt 1. gr. laga nr. 50/1993 og almennu sakarreglunni. Kröfuliðurinn er að mestu studdur gögnum sem lýtur að útlögðum sjúkrakostnaði, samtals að fjárhæð 76.979 krónur. Verður að telja að kostnaður þessi standi í nægjanlegum tengslum við sakarefni málsins, sem ákærði hefur játað, og verður honum gert að greiða brotaþola þann kostnað. Útlagður kostnaður vegna hótelgistingar, 16.475 krónur, sem ákærði hefur sérstaklega mótmælt, er órökstuddur í greinargerð með einkaréttarkröfu og hefur ekki nægjanlega skírskotun til sakarefnisins. Verður ákærði sýknaður af þessum kröfulið. Útlagður kostnaður vegna kaupa á jakkafötum, skyrtu og bindi, 55.000 krónur, er jafnframt órökstuddur í fyrrgreindri greinargerð og er ekki studdur gögnum. Verður ákærði einnig sýknaður af þessum kröfulið.

Framangreindar skaðabætur, sem ákærða verður gert að greiða til brotaþola, skulu bera vexti eins og nánar greinir í dómsorði. Upphafstími dráttarvaxta skal miðast við 18. febrúar 2021 en þá var liðinn mánuður frá því ákærða var sannanlega kynnt bótakrafan við birtingu ákæru og fyrirkalls. Í einkaréttarkröfu er ekki krafist málskostnaðar og verður slíkur kostnaður því ekki dæmdur.

Verjandi ákærða gerir ekki kröfu um þóknun og dæmist hún því ekki. Ákærða verður gert að greiða 37.600 krónur í sakarkostnað til ríkissjóðs vegna öflunar læknisvottorðs brotaþola. Ekki verður fallist á með ákæruvaldinu að annar sakarkostnaður samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins verði felldur á ákærða þar sem hann tengist ekki sakarefni málsins samkvæmt ákæru.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið G-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf aðstoðarsaksóknari vegna K-kk-ef S-kk-ef E-kk-ef aðstoðarsaksóknara. Af hálfu ákærða flutti málið skipaður verjandi ákærða, Ó-kk-nf E-kk-nf lögmaður. Af hálfu bótakrefjanda flutti málið G-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf lögmaður.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, Ó-kk-nf E-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 376.979 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. september 2019 til 18. febrúar 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 37.600 krónur í sakarkostnað til ríkissjóðs.

D-kk-nf K-kk-nf skipaður verjandi ákærða, Ó-kk-nf E-kk-nf lögmaður. Af hálfu bótakrefjanda flutti málið G-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf lögmaður.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, Ó-kk-nf E-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 376.979 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. september 2019 til 18. febrúar 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 37.600 krónur í sakarkostnað til ríkissjóðs.

D-kk-nf K-kk-nf