E-6654/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 25. ágúst síðastliðinn, var höfðað 26. október sl. af Heklu ehf., Laugavegi 174, Reykjavík, gegn S-kk-þgf G-kk-þgf, Skagaseli 2, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 150.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 1. apríl 2010 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi stefnanda að mati dómsins.

Yfirlit málsatvika og ágreiningsefna

Stefnandi kveðst hafa selt stefnda varahlut í bifreið sem stefndi hafi kvittað fyrir að hafa móttekið. Stefndi hafi á þeim tíma verið starfsmaður stefnanda í annarri deild en varahlutadeild. Stefndi hafi fengið varahlutinn afhentan og hafi reikningur verið gefinn út síðar.

Stefndi mótmælir því að hafa fengið varahlutinn hjá stefnanda og telur sér því óskylt að greiða umræddan reikning fyrri hann.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Af hálfu stefnanda er málsatvikum lýst þannig að hann reki bílaumboð í Reykjavík. Stefnandi selji og leigi út nýjar og notaðar bifreiðar, ásamt því að reka viðgerðarþjónustu. Einnig selji stefnandi varahluti í bifreiðar. Krafan í málinu sé tilkomin vegna viðskipta stefnda við stefnanda og sé hún byggð á framlögðum reikningi, útgefnum 31. mars 2010, með gjalddaga 1. apríl s.á., að fjárhæð 150.000 krónur og sé það stefnufjárhæðin í máli þessu auk dráttarvaxta og kostnaðar. Umsaminn gjalddagi í viðskiptum stefnda við stefnanda sé framangreindur dagur og sé stefnufjárhæð og dráttarvextir miðaðir við það tímamark.

Af hálfu stefnanda er vísað til þess að stefndi hafi óskað eftir því að stjörnugír yrði pantaður fyrir hann en sjálfskipting í bifreið hans hafi bilað. Stefndi hafi fengið stjörnugírinn afhentan og kvittað fyrir móttöku hans. Reikningur hafi verið skrifaður út síðar þar sem stefndi hafi verið starfsmaður hjá stefnanda og óskað eftir að fá að semja um verð fyrir vöruna sem afhent var. Starfsmaður stefnanda hafi staðfest fyrir dóminum að hann hefði veitt heimild fyrir því að stefndi fengi varahlutinn afhentan án þess að greiða fyrir hann um leið gegn því að stefndi kvittaði fyrir móttöku hans sem hann hafi gert.

Af hálfu stefnanda er því mótmælt að nokkurt misræmi sé í gögnum eða að þau sýni að stefndi hafi ekki fengið hlutinn afhentan. Varahluturinn hafi verið færður á milli lagera í bókhaldi vegna þess að stefndi hafi unnið í annarri deild og þess vegna sé annað númer á sölupöntun en á afriti reikningsins. Reikningurinn hafi verið gerður þegar stefndi var hættur störfum hjá stefnanda. Stefnandi hafi fært fram fulla sönnun fyrir þessum viðskiptum.

Stefnandi byggi kröfuna á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfuna um dráttarvexti styðji stefnandi við lög um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Krafan um málskostnað styðjist við 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála og varðandi varnarþing sé vísað til 32. gr. sömu laga.

Málsástæður og lagarök stefnda

Sýknukrafa stefnda er studd þeim rökum að reikningaútskrift frá stefnanda sé röng. Stefndi vísi til þess að varan sé enn þá á lager hjá stefnanda undir öðru lagernúmeri vegna tilfærslu á lager. Varan hafi verið endurskráð á öðrum lager eftir endurskipulagningu og eigandaskipti sem hafi orðið hjá félaginu. Ef varan finnist ekki á lager þá hafi átt sér stað misskráning á bílnúmeri eða kennitölu.

Stefndi kveðst hafa verið sölumaður dekkjadeildar fyrirtækisins, sem sé í öðrum húsakynnum, en mögulega hafi vörupöntunin verið rangfærð á hann sem innkaupaaðila. Vegna þessa sé um að ræða einhliða reikningsútskrift sem hafi verið gerð án þess að kaup hafi farið fram og að auki hafi stefndi sannanlega ekki verið viðstaddur þegar umræddur kaupgjörningur hafi átt að eiga sér stað. Reikningurinn frá stefnanda sé dagsettur og tímamerktur á þeim tíma þegar stefndi hafi verið á fundi í Keflavík.

Stefndi kveðst hafa staðfest pöntun á varahlut hjá stefnanda 13. júlí 2009. Það hafi komið til af því að rautt ljós hafi kviknað í bifreið hans. Þar sem bifreiðin hafi farið að skipta sér illa á milli gíra hafi stefndi beðið móttökustjóra MMC-verkstæðisins um að athuga hvað væri að bifreiðinni. Hann hafi sagt að möguleiki væri á því að stjörnugírinn væri að gefa sig. Stefndi kveðst hafa farið í varahlutaverslun stefnanda og spurst fyrir um stjörnugír og hvað hann myndi kosta. Honum hafi verið tjáð að stjörnugír væri ekki til og því hafi hann lagt fram pöntun til þess að stjörnugír yrði til ef hann þyrfti á honum að halda. Hann hafi staðfest pöntunina 13. júlí 2009 en þá hafi stjörnugírinn ekki verið til á lager hjá stefnanda. Stefndi kveðst því ekki hafa tekið við varahlutnum með undirritun sinni heldur hafi hann einungis staðfest pöntunina með henni. Með sölupöntuninni, sem hann hafi undirritað, sé sannað að stjörnugírinn hafi þá ekki verið til hjá stefnanda. Á þeim tíma hafi því verið ómögulegt fyrir stefnda að fá umræddan stjörnugír afhentan. Þennan dag hafi hann einungis kvittað fyrir móttöku sölupöntunar en ekki stjörnugírs.

Stefndi kveðst hafa farið með bifreiðina á vélaverkstæði í Kópavogi og beðið um að athugað yrði hvað væri að henni. Honum hafi verið tjáð að um væri að ræða bilun í túrbínu, converter bifreiðarinnar, og að skipta þyrfti um böndin í túrbínunni. Skipt hafi verið um þau og hafi bifreiðin verið eins og ný á eftir. Að skipta um bönd sé lítið mál, svipað og að skipta um kúplingsdisk, því að túrbínan, converterinn, sé fyrir utan sjálfskiptinguna en stjörnugírinn sé inni í henni. Sérfræðiþjónustu þurfi til þess að skipta um stjörnugírinn því að rífa þurfi sjálfskiptinguna í tætlur. Örfá verkstæði á landinu ráði við að skipta um stjörnugírinn.

Þá vísi stefndi til þess að umrædd viðskipti milli starfsmanna stefnanda séu byggð á misskilningi á reikningsfærðri vöru þar sem rangt nafn hafi sannanlega verið skráð á reikninginn. Á afriti hans komi fram fyrir hvaða sölupöntun innheimtan sé. Sölupöntunin sem stefndi hafi kvittað fyrir 13. júlí 2009 sé með öðru sölunúmeri en tilgreint sé á reikningnum. Þetta komi einnig skýrt fram á vörulýsingu reikningsins sem sé önnur en vörulýsingin á sölupöntuninni. Sölupöntunin sé óviðkomandi og ótengd umræddum reikningi. Sölupöntunin, sem sé grundvöllur reikningsins og tilgreind á honum, hafi ekki verið lögð fyrir dóminn. Starfsmenn stefnanda virtust því hafa ruglast á nöfnum viðskiptavina sinna.

Niðurstaða

Stefnandi hefur lagt fram afrit reiknings fyrir vöru sem tveir fyrrverandi starfsmenn hans hafa staðfest fyrir dóminum að stefndi hafi fengið afhenta. Verslunarstjóri í varahlutadeild stefnanda skýrði svo frá að stefndi hafi sjálfur beðið um að varahluturinn yrði færður á milli deilda hjá stefnanda þar sem hann hafi ætlað að semja um verðið. Hann hafi kvittað fyrir móttöku vörunnar á upprunalegri sölupöntun sem staðfestingu á því að hann hefði tekið við vörunni. Þetta hafi verið gert fyrir stefnda þar sem hann hafi verið starfsmaður stefnanda. Hann hafi viljað gera vörukaupin upp við sinn yfirmann og því hafi verið fallist á óskir stefnda um að gera þetta á þennan hátt. Sölupöntunin hafi ekki neina þýðingu fyrir málið en hún hafi í þessu tilviki verið prentuð út til að fá staðfestingu stefnda á móttöku vörunnar. Stefndi hafi sótt varahlutinn inn í afgreiðslu en vitnið kvaðst hafa beðið um að hann kvittaði fyrir móttöku hans við afhendingu og það hafi stefndi gert með því að kvitta á staðfestingu á pöntuninni. Þetta hafi verið óvenjulegt en reglan sé sú að reikningur sé skrifaður út um leið og hlutur er afhentur. Enginn vafi sé á því að stefndi hafi fengið hlutinn afhentan. Starfsmaður í varahlutaversluninni staðfesti í skýrslu sinni fyrir dóminum að hann hafi pantað umræddan varahlut fyrir stefnda. Aðeins hafi verið afhentur stjörnugírinn, eins og merkt sé við á staðfestingarblaðinu. Verð hafi ekki verið sett inn á blaðið enda hafi ekki átt að nota það sem reikning. Vörulýsingin sé sú sama en á reikningnum sé notað erlent heiti hennar. Sama vörunúmer þýði að um sömu vöru sé að ræða.

Af hálfu stefnda er vísað til þess að hann hafi þegar til kom ekki þurft á umræddum varahlut að halda. Sú staðhæfing hans er ekki studd nokkrum gögnum. Þá eru staðhæfingar stefnda, þess efnis að varan hafi verið ranglega skráð á hann og að hún sé enn til á lager hjá stefnanda, órökstuddar og þær standast ekki samkvæmt því sem fram kemur í gögnum málsins. Óumdeilt er að stefndi bað um að stefnandi pantaði stjörnugír fyrir sig. Þá eru röksemdir stefnda fyrir því að kaupin hafi ekki farið fram meðal annars þær að hann hafi ekki verið viðstaddur þegar reikningurinn var gerður. Þar sem krafa stefnanda í málinu er á því byggð að reikningurinn hafi verið skrifaður út eftir að kaupin fóru fram og stefndi hafði fengið vöruna afhenta hefur þessi málsástæða stefnda ekki þýðingu fyrir úrlausn málsins. Með vísan til þess sem fram hefur komið í málinu skortir sönnur fyrir því að viðskiptin og reikningsgerð stefnanda vegna þeirra sé á misskilningi byggð eins og stefndi heldur fram.

Þegar framangreint er virt verður að telja að stefndi hafi með undirritun sinni fyrir móttöku á umræddum varahlut staðfest að hafa fengið hlutinn afhentan hjá stefnanda. Með vísan til þess, málsatvika sem hér hefur verið lýst og gagna málsins þykir stefnandi hafa fært fullnægjandi sönnun og rök fyrir kröfu sinni í málinu. Ber með vísan til þess að taka kröfuna til greina.

Samkvæmt 1. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála ber að dæma stefnda til að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 200.000 krónur.

Málið dæmir S-kvk-nf I-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Stefndi, S-kk-nf G-kk-nf, greiði stefnanda, Heklu ehf., 150.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 1. apríl 2010 til greiðsludags og 200.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf I-kvk-nf.