Z-7/2009

Mál þetta barst dóminum með erindi sóknaraðila sem var móttekið 29. október 2009. Málið var þingfest 18. desember 2009 og tekið til úrskurðar 10. mars 2010.

Sóknaraðilar eru S-kk-nf H-kk-nf og B-kvk-nf S-kvk-nf, bæði til heimilis að Ólafsgeisla 11, Reykjavík. Þau krefjast þess að felld verði úr gildi ákvörðun Sýslumannsins í Reykjavík frá 22. október 2009 um stöðvun nauðungarsölu á fasteigninni Austurbakka 2, fastanúmer 230-9719 og að lagt verði fyrir sýslumann að ákveða hvenær uppboð hefjist á eigninni. Þá krefjast sóknaraðilar málskostnaðar úr hendi varnaraðila að mati dómsins.

Varnaraðilar eru Austurhöfn-TR ehf., Tryggvagötu 17, Reykjavík og þrotabú Nýsis hf., Aðalstræti 6, Reykjavík. Þeir krefjast þess að staðfest verði ákvörðun Sýslumannsins í Reykjavík frá 22. október 2009 þess efnis að stöðva nauðungarsölu fasteignarinnar Austurbakka 2, fnr. 230-9719, og að sóknaraðilum verði gert að greiða varnaraðilum málskostnað að mati dómsins.

I.

Varnaraðilinn Nýsir hf. eignaðist fasteignina Austurbakka 2, fnr. 230-9719, með lóðarleigusamningi, dagsettum 22. mars 2007 og mótteknum til þinglýsingar sama dag. Með kaupsamningi, dagsettum 14. apríl 2009 seldi Nýsir hf. varnaraðilanum Austurhöfn-TR ehf. meðal annars fyrrgreinda fasteign. 29. maí sama ár gerði Sýslumaðurinn í Hafnarfirði fjárnám, meðal annars í nefndri fasteign, til tryggingar kröfum sóknaraðila. Um tvö fjárnám var að ræða og fór annað fram að kröfu sóknaraðilans S-kk-ef H-kk-ef en hitt að kröfu sóknaraðilans B-kvk-ef S-kvk-ef. Fjárnámunum var þinglýst sama dag. Með nauðungarsölubeiðnum, mótteknum 12. júní 2009, kröfðust sóknaraðilar hvor um sig að hin framangreinda fasteign yrði seld á nauðungarsölu á grundvelli nefndra fjárnáma. 15. júní sama ár var áðurnefndum kaupsamningi þinglýst á fasteignina. Með úrskurði Héraðsdóms Reykjaness 13. október 2009 var bú Nýsis hf. tekið til gjaldþrotaskipta.

Þann 15. október 2009 tók Sýslumaðurinn í Reykjavík fyrir nauðungarsölubeiðnir sóknaraðila. Gerðarþoli við nauðungarsöluna var sagður varnaraðilinn Austurhöfn-TR ehf. Af hálfu varnaraðilans var þess krafist að uppboðið yrði stöðvað með vísan til 138. gr. laga nr. 21/1991. Af hálfu sóknaraðila var kröfunni mótmælt og þess krafist að uppboðinu yrði haldið áfram. Nauðungarsölunni var að svo komnu máli frestað til 20. október. Þann dag var nauðungarsalan tekin fyrir og af hálfu aðila voru kröfur ítrekaðar. Var nauðungarsölunni frestað á ný til 22. október og ákvað sýslumaður þá að stöðva uppboðið.

II.

Af hálfu sóknaraðila kemur fram að varnaraðilinn Austurhöfn-TR ehf. beri því við að við gjaldþrotaskipti varnaraðilans Nýsis hf. hafi fjárnám sóknaraðila í umræddri eign fallið niður með vísan til 138. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Það sé meginágreiningsatriði aðila hvort skilyrði til beitingar ákvæðisins séu uppfyllt.

Í 1. mgr. 138. gr. gþl. segi: ,,Kyrrsetning í eign þrotamannsins fellur sjálfkrafa niður við uppkvaðningu úrskurðar um töku bús hans til gjaldþrotaskipta ef eignin rennur til þrotabúsins. Eins fer um löggeymslu og fjárnám sem hefur verið gert í eign þrotamannsins á síðustu sex mánuðum fyrir frestdag ef eignin rennur til þrotabúsins.” Skilyrði þess að fjárnám falli niður sé því að eignin renni til þrotabúsins. Fyrir liggi að fasteignin Austurbakki 2, fnr. 230-9719, hafi verið seld varnaraðilanum Austurhöfn-TR ehf. með kaupsamningi dagsettum 14. apríl 2009. Af hálfu skiptastjóra varnaraðilans þrotabús Nýsis hf. hafi ekki verið farið fram á riftun kaupsamningsins. Þessi varnaraðili sé því ekki eigandi umræddrar fasteignar sem þ.a.l. renni ekki til þrotabúsins. Óumdeilt sé að varnaraðilinn Austurhöfn-TR ehf. sé réttur aðili nauðungarsölunnar sem gerðarþoli í samræmi við ákvæði 2. tl. 2. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Skiptastjóri varnaraðilans þrotabús Nýsis hf. hafi ritað Sýslumanninum í Reykjavík bréf dagsett 21. október 2009 þar sem krafist hafi verið aflýsingar á fjárnámum sóknaraðila. Sýslumaður hafi ákveðið einhliða að verða við þeirri kröfu en af hálfu sóknaraðila hafi þeirri afstöðu verið mótmælt. Í bréfi skiptastjóra sé þess krafist að afmáð verði umrædd fjárnám í „ [...] byggingarreit 6 á Austurbakka 2 sem voru eign Nýsis hf.“ Ljóst sé af orðalagi bréfsins að skiptastjóri líti svo á að umrædd fasteign tilheyri ekki búinu. Sé því ljóst að fasteignin renni ekki til þrotabúsins. Þegar af þessari ástæðu liggi fyrir að skilyrði 1. mgr. 138. gr. gþl. séu ekki uppfyllt. Skilyrði séu ekki til þess að fjárnám sóknaraðila falli niður og beri því að fella ákvörðun sýslumanns úr gildi og boða til byrjunar uppboðs.

Sóknaraðilar byggja á því að jafnræði kröfuhafa þrotabús Nýsis hf. sé ekki raskað með nauðungarsölunni enda hafi ekki verið sýnt fram á að niðurfelling fjárnámsins leiði til þess að úthlutun til kröfuhafa aukist. Gjaldþrot sé sameiginleg fullnustuaðgerð kröfuhafa. Tilgangur riftunarreglna 20. kafla laga nr 21/1991 sé að veita kröfuhöfum jafnan rétt til úthlutunar. Ekki hafi verið sýnt fram á að riftun á fjárnámum sóknaraðila leiði til þess að úthlutun til kröfuhafa úr þrotabúi Nýsis hf., aukist.

Sóknaraðilar telja að kaupsamningur sé yfirfærslugerningur sem færi eignarrétt frá seljanda til kaupanda. Við afhendingu eignarinnar færist áhættan af eigninni frá seljanda til kaupanda. Fjárnám sóknaraðila hafi ekki verið til staðar við afhendingu eignarinnar. Varnaraðili hafið látið undir höfuð leggjast að þinglýsa kaupsamningnum strax eftir undirritun hans. Það sé varnaraðila að halda rétti sínum til haga hvað þetta varðar. Hann verði að sæta því að réttindi sóknaraðila, sem hafi verið grandlausir um áðurnefndan kaupsamning þegar fjárnámið hafi farið fram, gangi framar hans rétti á grundvelli reglna um forgangsáhrif þinglýsingar.

Með vísan til framangreinds verði að fella úr gildi ákvörðun Sýslumannsins í Reykjavík frá 22. október 2009 um stöðvun nauðungarsölu á fasteigninni Austurbakka 2, fnr. 230-9719 og leggja fyrir sýslumann að ákveða hvenær uppboð hefjist á eigninni.

Um lagarök vísa sóknaraðilar til laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu og til laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl., einkum 138. gr. laganna. Sóknaraðilar vísa einnig til meginreglna fasteignakauparéttar um réttaráhrif kaupsamninga sem og ákvæða laga nr. 40/2002 um fasteignakaup. Kröfu um málskostnað byggja sóknaraðilar á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

III.

Varnaraðilinn Austurhöfn-TR ehf. mótmælir því að hann eigi að teljist réttur aðili nauðungarsölunnar sem gerðarþoli samkvæmt ákvæði 2. tl. 2. gr. laga nr. 90/1991. Sóknaraðilar hafi beint fjárnámsbeiðnum sínum að Nýsi hf. enda hafi fjárnámunum verið þinglýst á fasteignina Austurbakka 2, fnr. 230-9719, á grundvelli þinglýstrar eignarheimildar Nýsis hf. Kaupsamningi varnaraðila við Nýsi hf. hafi verið þinglýst fyrir aftan fjárnámin. Við þinglýsingu kaupsamningsins hafi krafa sóknaraðila ekki yfirfærst á varnaraðilann Austurhöfn-TR ehf. heldur hafi fjárnám sóknaraðila orðið háð þeim réttindum sem varnaraðilinn þrotabú Nýsis hf. eigi á grundvelli kaupsamningsins. Við fyrirtöku beiðnanna hjá Sýslumanninum í Reykjavík í október 2009 hefði því átt að beina uppboðsmeðferðinni að varnaraðilanum þrotabú Nýsis hf., enda félagið þinglýstur eigandi, en gefa hefði mátt varnaraðilanum Austurhöfn-TR kost á að andmæla uppboðsbeiðninni þar sem hann hefði lögvarinna hagsmuna að gæta.

Austurhöfn-TR ehf. byggir á því að þrátt fyrir að bindandi kaupsamningur hafi stofnast á milli hans og Nýsis hf. þann 14. apríl 2009 hafi hann ekki öðlast eignarrétt yfir fasteigninni við undirritun samningsins. Kaupsamningur aðila kveði á um að varnaraðila Austurhöfn-TR ehf. hafi borið að greiða hið umsamda kaupverð 450.000.000 krónur við undirritun samningsins. Engar greiðslur hafi hins vegar farið fram. Á reitnum hafi ennfremur hvílt fjárnám, sem þinglýst hafi verið 13. mars 2009. Nauðsynlegt hafi verið að afmá það úr þinglýsingabók svo umrædda fasteign mætti afhenda réttilega. Það fjárnám hvíli enn á fasteigninni. Þá hafi 6. gr. kaupsamningsins staðið í vegi fyrir því að kaupsamningnum væri þinglýst við undirritun, þar sem kveðið hafi verið á um að efni kaupsamningsins væri trúnaðarmál milli varnaraðilans Austurhafnar-TR ehf. og Nýsis hf. að því er snerti fjárhagsleg atriði samningsins. Aldrei hafi staðið til að þinglýsa kaupsamningi, einungis afsali þegar kaupin væru að fullu frágengin. Auk þess hafi báðir aðilar kaupsamningsins vitað að fjármögnun kaupverðsins hafi ekki verið klár við undirritun kaupsamningsins og því yrði kaupverðið ekki greitt strax. Því verði ekki litið svo á að afhending eignarinnar hafi ennþá farið fram. Í kjölfar fjárnáms sóknaraðila hafi hins vegar verið ákveðið að þinglýsa kaupsamningnum til að koma í veg fyrir frekari fjárnám. Fram til þess dags er Nýsir hf. hafi verið úrskurðað gjaldþrota hafi aðilar verið að leitast við að gera upp þessar kröfur svo ljúka mætti kaupunum með greiðslu kaupverðsins. Kaupsamningurinn hafi því enn ekki komið til framkvæmda og óljóst hvort af því verði vegna almennra riftunarreglna og sérstækra heimilda skiptastjóra til riftunar gjörninga sem þrotabúið hafi gert. Málsástæða sóknaraðila um að varnaraðilinn Austurhöfn-TR ehf. verði að bera hallann af andvaraleysi sínu við þinglýsingu kaupsamningsins sé því ekki tæk í þessu máli.

Vísað sé á bug því sjónarmiði sóknaraðila að skilyrði ákvæðis 1. mgr. 138. gr. laga nr. 21/1991, um gjaldþrotaskipti séu ekki uppfyllt. Ákvæðið kveði á um að fjárnám sem hafi verið gert á síðustu sex mánuðum fyrir frestdag í eign þrotabús, falli sjálfkrafa niður við uppkvaðningu úrskurðar um gjaldþrotaskipti, ef eignin renni til þrotabúsins. Frestdagur við gjaldþrotaskipti Nýsis hf. hafi verið 9. október 2009, sbr. 2. gr. laga nr. 21/1991. Á-kk-þgf H-kk-þgf hrl., sem ásamt Þ-kk-þgf E-kk-þgf hrl., hafi verið skipaður skiptastjóri þrotabús Nýsis hf., hafi því verið rétt að krefjast þess í bréfi dagsettu 21. október 2009 til Sýslumannsins í Reykjavík, að fjárnám sóknaraðila yrðu felld úr gildi með vísan til ákvæðis 1. mgr. 138. gr. laga nr. 21/1991, enda hafi þau verið gerð innan þessa 6 mánaða tímabils. Auk þess hafi eignin fallið til búsins því eignin hafi verið þinglýst eign varnaraðilans þrotabús Nýsis hf. á frestdegi og Nýsir hf. því afsalshafi. Framangreint ákvæði gjaldþrotaskiptalaga kveði einungis á um „eign“ þrotabúsins og því skipti ekki máli í þessu sambandi hvort Nýsir hf. sé kaupsamningshafi, afsalshafi eða hvort tveggja. Aðalmáli skipti í þessu sambandi að umrædd fasteign tilheyri eignasafni búsins. Önnur niðurstaða væri til þess fallin að raska meginreglunni um jafnræði kröfuhafa.

Austurhöfn-TR ehf. vísar til þess að samkvæmt 4. mgr. 116. laga nr. 21/1991 verði ekki komið fram nauðungarsölu á eign þrotabús nema að kröfu, eða með samþykki, skiptastjóra. Hér liggi ekki fyrir samþykki skiptastjóra fyrir því að nauðungarsölunni verði fram haldið heldur sé henni harðlega mótmælt af hans hálfu.

Með vísan til framangreinds beri að synja kröfu sóknaraðila um að hrinda ákvörðun Sýslumannsins í Reykjavík frá 22. október 2009 um stöðvun nauðungarsölu á fasteigninni Austurbakka 2, fnr. 230-9719.

Um lagarök er vísað til ákvæða laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti, einkum 4. mgr. 116. gr. og 1. mgr. 138. gr. laganna. Varnaraðili vísar jafnframt til ákvæða laga nr. 90/1991, um nauðungarsölu. Varnaraðili byggir einnig á meginreglum fasteignakauparéttar um réttaráhrif kaupsamninga og yfirfærslu eignarréttar sem og ákvæðum laga nr. 40/2002 um fasteignakaup. Kröfu sína um málskostnað byggir varnaraðili á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991. Um kröfu um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun vísar varnaraðili til ákvæða laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

IV.

Varnaraðilinn þrotabú Nýsis hf. telur að megin ágreiningsefni máls þessa sé hvort skilyrði hafi verið til þess að sýslumaður yrði við tilmælum skiptastjóra sem fram hafi komið bréflega þann 21. október 2009 um aflýsingu fjárnáma sóknaraðila. Það sem sóknaraðilar virðist telja að valdi vafa í þessu sambandi sé hvort því skilyrði 138. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti sé fullnægt að eignin renni til þrotabúsins ef fjárnámin falli niður. Ákvæðið hljóð svo: ,,Kyrrsetning í eign þrotamannsins fellur sjálfkrafa niður við uppkvaðningu úrskurðar um töku bús hans til gjaldþrotaskipta ef eignin rennur til þrotabúsins. Eins fer um löggeymslu og fjárnám sem hefur verið gert í eign þrotamannsins á síðustu sex mánuðum fyrir frestdag ef eignin rennur til þrotabúsins.“ Sóknaraðilar virðist byggja á því að með því að áður en fjárnámin hafi verið gerð hafi Nýsir hf. verið búinn að gera kaupsamning um eignina sem leiða hafi átt til þess að varnaraðilinn Austurhöfn-TR ehf. yrði eigandi eignarinnar, leiði það til þess að ekki sé fullnægt skilmálum ákvæðisins um að eignin renni til þrotabúsins.

Þrotabú Nýsis hf. byggir á því að þessi skilningur standist ekki. Krafa sóknaraðila sé á Nýsi hf., sem sé skuldari krafnanna. Fjárnámin hafi verið gerð til tryggingar þessum skuldum og þau hafi verið gerð í eign Nýsis hf. Þetta leiði til þess að fjárnámshafi eignist að öðru jöfnu tryggingarrétt í þeim réttindum sem skuldarinn hafi átt í hinni fjárnumdu eign. Þau réttindi kunni að vera takmörkunum háð, til dæmis vegna annarra veðskulda eða vegna réttinda kaupsamningshafa sem við úthlutun uppboðsandvirðis séu meðhöndluð sem hver önnur tryggingaréttindi eftir efni sínu. Kaupsamningur Nýsis og Austurhafnar um hin fjárnumdu verðmæti breyti hér engu. Varnaraðilinn Austurhöfn-TR ehf. hafi enga hagsmuni af úrlausn þessa máls. Ef talið yrði að fjárnámin ættu að standa myndi það af endurgjaldi varnaraðilans Austurhafnar-TR ehf. samkvæmt kaupsamningnum sem í hlut þrotabúsins kæmi einfaldlega rýrna sem nemi því sem kæmi í hlut sóknaraðila. Eignin sem rynni til varnaraðilans þrotabús Nýsis hf. myndi rýrna sem því næmi.

Þá er vísað til þess að það sé tilgangur 138. gr. laga nr. 21/1991 að sporna við slíkum tilviljanakenndum fullnustuuppgjörum og tryggja með því jafnræði kröfuhafa. Þær eignir sem til staðar séu og sem skiptast skuli milli kröfuhafanna eftir reglum laga nr. 21/1991 eigi ekki að rýrna vegna fjárnáma sem gerð séu innan sex mánaða fyrir frestdag. Ákvæði greinarinnar um „ef eignin rennur til þrotabúsins“ vísi til þess að þrotabúið verði að hafa hagsmuni af því að fjárnámi sé aflétt. Það að fjárnámi sé aflétt verði að leiða til þess að þau verðmæti sem komi til skipta aukist. Þessum áskilnaði sé bersýnilega fullnægt í þessu máli þar sem hin fjárnumda eign eða andvirði hennar rynni til þrotabúsins.

Þá er byggt á því að uppgjör samkvæmt kaupsamningi Nýsis hf. og varnaraðilans Austurhafnar-TR ehf. um hin fjárnumdu verðmæti hafi ekki farið fram. Aðilar samningsins hafi verið sammála um að uppgjörið færi fram þegar lánsfjármögnun væri tryggð. Enn sé óljóst hvort varnaraðilinn Austurhöfn-TR ehf. muni nokkurn tíma eignast raunverulegt eignarhald í eignunum en slíkt sé háð því að greiðsla fari fram. Enn sé heldur ekki búið að ákveða hvort kaupsamningnum verði rift enda sé frestur til þess enn ekki liðinn. Athugun skiptastjóra á riftanleika gerningsins sé ólokið og niðurstaða liggi því ekki fyrir. Þetta breyti þó í raun engu enda myndi endurgjald búsins skerðast ef fjárnámin stæðu.

Með vísan til ofangreinds beri að synja kröfu sóknaraðila um að fyrir Sýslumanninn í Reykjavík verði lagt að láta fara fram uppboð á fasteigninni Austurbakka 2, fnr. 230-9719.

Um lagarök vísar varnaraðilinn þrotabú Nýsis hf. til 1. mgr. 138. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Kröfu um málskostnað að mati dómsins byggir varnaraðili á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991. Um virðisaukaskatt á málskostnaðarkröfu vísar varnaraðili til ákvæða laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.

V.

Fyrir liggur að varnaraðilinn þrotabú Nýsis hf. seldi varnaraðilanum Austurhöfn-TR ehf. fasteignina Austurbakka 2, Reykjavík, fnr. 230-9719, með kaupsamningi dags. 14. apríl 2009. Rúmum sex vikum síðar, þann 29. maí, gerði Sýslumaðurinn í Hafnarfirði tvö fjárnám í fasteigninni til tryggingar kröfum sóknaraðila. Sóknaraðilar létu samdægurs þinglýsa fjárnámunum á fasteignina, en framangreindum kaupsamningi var ekki þinglýst á fasteignina fyrr en 15. júní 2009.

Í 1. mgr. 29. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978 kemur fram að réttindum yfir fasteign skuli þinglýsa til þess að þau haldi gildi gegn þeim, er reisa rétt sinn á samningum um eignina, og gegn skuldheimtumönnum eiganda eða annars rétthafa að eign. Í þessu ákvæði birtist sú meginregla íslensks réttar að öll réttindi yfir fasteignum séu um réttarvernd háð þinglýsingu. Þetta ákvæði verður að túlka svo að í þeim tilvikum þegar fjárnám er gert í fasteign sem er þinglýst eign gerðarþola, sem hann hefur áður selt þriðja manni án þess að kaupsamningi hafi verið þinglýst, beri að líta svo á að eignarréttur færist á milli seljanda og kaupanda við þinglýsingu eignarheimildar en ekki við gerð kaupsamnings. Fjárnámum sóknaraðila var þinglýst á undan kaupsamningi varnaraðila og ganga þau því framar rétti varnaraðilans Austurhafnar-TR ehf., sbr. einnig dóma Hæstaréttar Íslands sem birtir eru í dómasafni réttarins frá 1969, bls. 1095 og 1414. Samkvæmt þessu hefði Nýsir hf., síðar varnaraðilinn þrotabú Nýsis hf., átt að vera uppboðsþoli við nauðungarsöluna, sbr. 2. tl. 2. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu, eftir atvikum við hlið varnaraðilans Austurhafnar-TR ehf., sbr. 3. tl. 2. gr. sömu laga.

Í 1. mgr. 138. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. segir m.a. að fjárnám sem hafi verið gert í eign þrotamannsins á síðustu sex mánuðum fyrir frestdag falli sjálfkrafa niður við uppkvaðningu úrskurðar um töku bús hans til gjaldþrotaskipta ef eignin renni til þrotabúsins. Með vísan til þess sem að framan greinir verður að telja ljóst að hin umdeilda fasteign sé ,,eign þrotamannsins” í skilningi þessa ákvæðis. Eins og fyrr greinir var kaupsamningnum á milli varnaraðila um umrædda fasteign þinglýst 15. júní 2009. Þrátt fyrir það verður að telja að fasteignin renni til varnaraðilans þrotabús Nýsis hf., enda er þessi varnaraðili enn þinglýstur eigandi fasteignarinnar samkvæmt lóðaleigusamningi þinglýstum 22. mars 2007.

Samkvæmt 4. mgr. 116. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. verður kröfu um nauðungarsölu á eign þrotabús ekki komið fram á fyrstu sex mánuðum eftir uppkvaðningu úrskurðar um að búið sé tekið til gjaldþrotaskipta nema að kröfu eða með samþykki skiptastjóra. Bú Nýsis hf. var tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjaness 13. október 2009 og fyrir liggur að skiptastjóri þrotabúsins hefur ekki veitt samþykki sitt fyrir nauðungarsölu hinnar umdeildu fasteignar.

Það verður því niðurstaða málsins að hafnað verður kröfum sóknaraðila og staðfest sú ákvörðun Sýslumannsins í Reykjavík frá 22. október 2009 að stöðva nauðungarsölu á fasteigninni Austurbakka 2, fnr. 230-9719.

Eins og atvikum málsins er háttað þykir mega ákveða að hver aðili beri sinn kostnað af málarekstrinum.

A-kvk-nf M. K-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp úrskurðinn.

Ú r s k u r ð a r o r ð :

Staðfest er ákvörðun Sýslumannsins í Reykjavík frá 22. október 2009 um stöðvun nauðungarsölu á fasteigninni Austurbakka 2, Reykjavík, fnr. 230-9719.

Málskostnaður fellur niður.

A-kvk-nf M. K-kvk-nf