S-136/2006

Málið er höfðað með ákæru, útgefinni 24. janúar 2006, á hendur:

,,L-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000,

Miðtúni 53, Reykjavík,

S-kk-þgf H-kk-þgf V-kk-þgf, kt. 000000-0000,

Álftamýri 2, Reykjavík

og S-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000,

Flyðrugranda 20, Reykjavík

fyrir eftirgreind brot framin í Reykjavík, nema annars sé getið, á árinu 2005:

I.

Ákærða S-kk-þgf H-kk-þgf og L-kk-þgf aðallega fyrir skjalafals, en til vara fyrir fjársvik, með því að hafa í félagi svikið út vörur, samtals að andvirði 1.270.532 kr., í staðgreiðsluviðskiptum í verslunum í Reykjavík og Kópavogi heimildarlaust í nafni D-kk-ef L-x-x gegn greiðslu með innistæðulausum tékkum að sömu fjárhæð, sem ákærði S-kk-nf H-kk-nf falsaði með áritun á nafninu D-kk-nf á eyðublöð frá Sparisjóði Reykjavíkur og nágrennis, sem hann hafði komist yfir, svo sem rakið er:

1. Þann 19. mars svikið út tölvu, tölvuskjá, myndavél, minniskubb og 5 mynddiska að andvirði alls 230.695 kr. í verslun Elkó sf., Skeifunni 7, gegn greiðslu með tékka sömu fjárhæðar á eyðublaði nr. 9275077.

2. Þann 23. mars svikið út salernissetu, salernisskál, vatnskassa og verkfærakassa að andvirði 92.311 kr. í verslun Húsasmiðjunnar við Smáratorg í Kópavogi gegn greiðslu með tékka sömu fjárhæðar á eyðublaði nr. 9275078.

3. Þann 26. mars svikið út mótaplötur að andvirði 645.048 kr. og vörur til pípulagna að andvirði 302.478 kr. í verslun Húsasmiðjunnar, Skútuvogi 12, gegn greiðslu með tékkum að sömu fjárhæðum á eyðublöðum nr. 9275079 og 9275080.

Telst þetta aðallega varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940 en til vara við 248. gr. sömu laga.

II.

Ákærða S-kk-þgf H-kk-þgf fyrir hlutdeild í broti ákærðu S-kk-ef H-kk-ef og L-kk-ef samkvæmt ákærulið I.3 með því að hafa þann 26. mars sótt mótaplöturnar að Vesturvör 27 í Kópavogi stuttu eftir að ákærði S-kk-nf H-kk-nf hafði fengið starfsmenn Húsasmiðjunnar til að aka vörunni þangað og ekið með plöturnar að Heiðargerði 13 í Vogum á Vatnsleysuströnd þar sem ákærði geymdi þær þrátt fyrir að hann vissi hvernig ákærðu S-kk-nf og L-kk-nf voru að þeim komnir.

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr., sbr. 22. gr., almennra hegningarlaga en til vara við 264. gr. hegningarlaganna.

III.

Ákærða L-kk-nf fyrir eftirgreind brot:

1. Þjófnað, með því að hafa mánudaginn 3. janúar í félagi við E-kvk-þf G-kvk-þf, kt. 000000-0000, stolið verkfærum að verðmæti 42.400 kr. í stigagangi fjölbýlishússins nr. 10 við Hátún í Reykjavík.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga.

2. Fjársvik, með því að hafa 16. apríl í Sjónvarpsmiðstöðinni, Síðumúla 2, í félagi við nefnda E-kvk-þf og óþekktan mann svikið út sjónvarpstæki að verðmæti 59.990 kr. með því að láta skuldfæra andvirðið heimildarlaust með greiðslukorti á greiðslukortareikning annars manns.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist, að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Í málinu eru hafðar uppi eftirgreindar skaðabótakröfur:

Húsasmiðjan hf., kt. 000000-0000, krefst bóta að fjárhæð 394.789 kr. ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38,2001 frá 26. mars 2005 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Elkó sf., Skeifunni 7, Reykjavík, krefst bóta að fjárhæð 230.695 kr. ásamt dráttarvöxtum, sbr. lög nr. 38, 2001 frá 19. mars 2005.“

Undir dómsmeðferð málsins gerði ákæruvaldið þær leiðréttingar á II. lið ákæru að í stað 26. mars komi 29. mars og í stað Vesturvarar 27 komi húsnúmer 29. Þá var bent á ritvillu í heimfærslu til refsiákvæðis. Vísa eigi til 254. gr. í stað 264. gr. almennra hegningarlaga.

Verjandi ákærða L-kk-ef krefst sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og frávísunar bótakrafna. Málsvarnarlauna er krafist úr ríkissjóði að mati dómsins.

Verjandi ákærða S-kk-ef H-kk-ef krefst sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og frávísunar bótakrafna. Málsvarnarlauna er krafist úr ríkissjóði að mati dómsins.

Verjandi ákærða S-kk-ef H-kk-ef krefst sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Málsvarnarlauna er krafist úr ríkissjóði að mati dómsins.

Málsatvik

Ákæruliðir I. 1.-3. og II.

Með bréfi Húsasmiðjunnar hf., dags. 30. mars 2005, til lögreglunnar í Reykjavík var kærð notkun á tékka úr stolnu hefti og vörusvik. Í bréfinu segir að um tvo tékka hafi verið að ræða, annars vegar að fjárhæð 645.048 krónur, dags. 26. mars 2005, sem notaður var til að greiða reikning nr. 26273630 fyrir 150 mótaplötur og hins vegar tékki að fjárhæð 302.478 krónur, dags. sama dag, sem notaður var til að greiða reikning nr. 67634834 hjá pípulagningadeild fyrirtækisins. Þá segir í bréfinu að mótaplöturnar hafi verið keyrðar á bíl á vegum Húsasmiðjunnar að Vesturvör 26, þriðjudagsmorguninn 29. mars 2005, en eftir að upp komst um vörusvikin hafi verið kannað hvort vörurnar væru enn á þeim stað en svo hafi ekki verið. Upplýstu vitni að vörubifreið hafi komið og sótt vöruna.

Þá barst lögreglunni bréf Húsasmiðjunnar, dagsett 5. apríl 2005, þar sem til viðbótar ofangreindri kæru var kærð notkun á tékka að fjárhæð 92.311 krónur, dagsettum 23. mars 2005, sem notaður var til að greiða reikning nr. 57107001.

Loks barst lögreglunni bréf Elkó sf., dagsett 5. apríl 3005 þar sem kærð var notkun á tékka úr stolnu hefti og vörusvik. Tékkinn var dagsettur 19. mars 2005, að fjárhæð 230.695 krónur og notaður til að greiða reikning nr. PA15695 fyrir tölvu, tölvuskjá, myndavél, minniskubb og afþreyingarefni hjá versluninni.

Umræddir tékkar liggja frammi í málinu og eru þeir ritaðir á eyðublöð nr. 9275079, 9275080, 9275078 og 9275077 allir frá Sparisjóði Reykjavíkur og nágrennis en ritað er undir þá með nafninu ,,D-kk-nf“.

Nú verður rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi og hjá lögreglu eftir því sem ástæða þykir.

Ákærði L-kk-nf neitar sök. Hann kvaðst hafa ekið meðákærða þegar hann tók út þær vörur sem tilgreindar eru í 1.-3. tl. ákæruliðar I. Þá kvaðst hann eitt sinn hafa farið með honum inn í Húsasmiðjuna við Smáratorg. Hann kvaðst ekki hafa vitað hvernig eða fyrir hvern meðákærði hefði tekið út vörurnar. Ákærði kvaðst hafa þekkt meðákærða fyrir en hann hafi þá kynnt sig undir öðru nafni. Framburður ákærða um þetta var þó fremur ójós. Kvaðst ákærði ekki hafa gert sér grein fyrir því að um einn og sama manninn hafi verið að ræða. Ákærði kvaðst hafa tekið að sér að keyra meðákærða þegar hann átti í þessum viðskiptum en S-kk-nf hafi greitt bensínkostnað. Ákærði kvaðst aldrei hafa séð meðákærða láta þessar vörur af hendi.

Meðal gagna málsins eru upplýsingar um 8 símtöl milli ákærðu á tímabilinu 10.-19. mars 2005. Kvaðst ákærði L-kk-nf ekki muna sérstaklega eftir þeim símtölum.

Ákærðu L-kk-nf og S-kk-nf H-kk-nf voru handteknir 1. apríl 2005 vegna gruns um aðild að máli þessu og úrskurðaðir í gæsluvarðhald. Við yfirheyrslu hjá lögreglu 1. apríl neitaði ákærði L-kk-nf sök og var þá tíðrætt um mann sem hann kallaði ,,D-kk-þf“ sem hann hafði ekið í Húsasmiðjuna þegar sá síðarnefndi verslaði þar 23. mars og aftur 29. mars þegar hann ók honum að lagerhúsi Húsasmiðjuna. Aftur hafi hann hitt hann við Vesturvör 27 í Kópavogi, þar sem hann hafi aðstoðað hann við að setja fleka upp á bílpall. Við skýrslutöku hinn 4. apríl 2005 kvað ákærði hugsanlegt að ,,D-kk-nf“ og meðákærði S-kk-nf H-kk-nf væri sami maðurinn. Hann kvaðst hafa ekið honum í Húsasmiðjuna 23. mars og 26. mars, m.a. í timbursöluna. Þá kvaðst hann einnig hafa ekið meðákærða í Elkó. Hann kvaðst hafa farið með honum inn 23. mars og aðstoðað hann við að versla en yfirgefið verslunina á undan honum, 26. mars hafi hann aðeins aðstoðað hann við að ferma bifreiðina en aðeins ekið honum að timbursölunni. Hann kvaðst hafa farið með honum inn í verslun Elkó og ekið með honum að Hótel Íslandi með vörurnar en vissi ekki hvað varð um þær. Ákærði kvaðst hafa verið staddur við Vesturvör þegar búið var að flytja mótaplöturnar sem lýst er í ákærulið I.3. þangað. Hann hafi hjálpað S-kk-þgf H-kk-þgf að stafla borðum inn í gámabifreið sem þangað kom en ökumann hennar hafi hann aldrei séð.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf játar sök. Kvaðst hann hafa ritað nafnið ,,D-kk-nf“ undir þá tékka sem hér um ræðir og játar að hafa svikið út vörurnar sem lýst er í 1.-3. tl. I. kafla ákærunnar. Kvaðst hann hafa átt viðskiptin í verslununum en meðákærði L-kk-nf hafi ekið honum á staðina og komið með inn í eitt skiptið. Kvaðst ákærði hafa einn átt hlut að máli. Meðákærði L-kk-nf hafi ekki komið að þessum viðskiptum. Aðspurður kvað hann hugsanlegt að rétt væri eftir meðákærða haft í lögregluskýrslu að hann hafi kallað hann ,,D-kk-þf“ meðan á viðskiptunum stóð. Kvaðst ákærði hafa ætlað að láta mann sem kallaður væri ,,G-kk-nf“ fá vörurnar. Hann kvaðst þó ekkert þekkja þennan mann en hann hafi hitt hann á Laugavegi og hafi maðurinn þá afhent ákærða ávísanaheftið og beðið hann um að greiða fyrir vörurnar. Lýsti ákærði því að hann hafi ekki talið sig vera að blekkja neinn með þeim viðskiptum. Kvaðst ákærði hafa fengið greiddar um 20.000 krónur fyrir hverja úttekt. Ákærði kvaðst þekkja meðákærða S-kk-þf lauslega vegna sameiginlegs áhugamáls en S-kk-nf hafi sótt mótaborðin.

Ákærði var spurður um símanotkun sína 23. og 26. mars 2005. Samkvæmt þeim gögnum ræddi ákærði mörgum sínnum við meðákærða S-kk-þf þessa daga. Kvaðst ákærði ekki muna þetta. Fram kom hjá ákærða að hann mundi atburði illa en fram er komið að hann gengur ekki heill til skógar eftir slys.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 2. apríl 2005 neitaði ákærði S-kk-nf H-kk-nf sök en breytti framburði sínum 5. s.m. Viðurkenndi hann þá að hann hefði ritað tékkana sem hér um ræðir og keypt vörurnar sem lýst er í þessum ákæruliðum. Kvað hann mann að nafni ,,G-kk-nf“ hafa gefið sér fyrirmæli á minnismiða um hvað ákærði átti að kaupa. Kvaðst S-kk-nf H-kk-nf ekki þekkja meðákærða S-kk-þf og kvað meðákærða L-kk-þf aðeins hafa ,,skutlað“ sér. Við yfirheyrslu 7. apríl 2005 lýsti ákærði því að hann þekkti S-kk-þf og hefði talað við hann í síma.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf neitar sök. Hann kvaðst hafa keyrt mótaplötur þær sem um ræðir í II. kafla ákæru í Vogana. Hann kvaðst ekki hafa vitað að þær hafi verið fengnar með svikum. Kvað hann meðákærða S-kk-þf H-kk-þf hafa sagt við sig að hann ætti plöturnar og hafi hann beðið ákærða um að sækja þær. Hann kvaðst þó ekki þekkja S-kk-þf H-kk-þf vel en hefði þó haft einhver samskipti við hann vegna sameiginlegs áhugamáls. Hann kvaðst hafa affermt bifreið sína fyrir utan hús dóttur sinnar í Vogunum þrátt fyrir að ekki hafi verið samið um að hann færi með mótaplötunar þangað. Kvaðst hann ekki muna hvert hann átti að fara með plöturnar en sennilega hafi einhver átt að sækja þær, en það hafi þó ekki orðið. Ákærði kvaðst kannast við að hafa rætt símleiðis við meðákærða S-kk-þf H-kk-þf eins og fram kemur í gögnum málsins þó hann myndi ekkert sérstaklega eftir samtölunum. Aðspurður kvað hann húsbyggingu sem unnið var að í Vogunum fyrir konu hans hafa verið lokið á þessum tíma.

Í upplýsingaskýrslu lögreglunnar, dags. 5. apríl 2005, er haft eftir ákærða S-x-x H-kk-þgf að hann hefði ekið gámabifreið í eigu GG-lagna, vinnustaðar hans, að Vesturvör þar sem hann hafi sótt dokaborð og ekið með þau að Vogum að Vatnsleysuströnd samkvæmt fyrirmælum ónafngreindra manna sem báðu hann um þetta. Hann kvaðst ekki hafa vitað nánar um það hvað hafi orðið um þessi dokaborð. S-kk-nf H-kk-nf lýsti því að sig hafi verið farið a gruna að ekki væri allt með felldu, einkum vegna þess að maðurinn sem hann kvaðst hafa flutt varninginn fyrir hafi ekki haft samband aftur Við eftirgrennslan lögreglu fundust dokaborðin í innkeyrslu húss dóttur hans að Vogum á Vatnsleysuströnd og kvað hún ákærða S-kk-þf hafa komið með þau þangað.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf var yfirheyrður hjá lögreglunni 5. apríl 2005 og kvað þá mann að nafni ,,Ö-kk-nf“ hafa beðið sig um að sækja dokaborð í Kópavoginn. Hann hafi hringt í hann 29. mars 2005 og beðið ákærða um að skilja gám eftir við Vesturvör. Maðurinn hafi hringt að nýju þegar búið var að fylla gáminn og hafi hann þá sótt gáminn en enginn hafi verið á staðnum. Hann hafi ekki fengið frekari fyrirmæli og því ekið timbrinu inn í Voga þar sem hann affermdi við heimili dóttur sinnar. Hafi hann á þessum tímapunkti verið farið að gruna að ekki væri allt með felldu.

Vitnið, J-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, starfsmaður Elkó, kvað úttektina sem um ræðir í ákærulið I.1. hafa átt sér stað á laugardegi rétt fyrir lokun. Aðeins tveir menn hafi verið eftir í versluninni. Hafi þeir verið með vörur á bretti og voru komnir að afgreiðslukassa. Þeir hafi verið að spjalla um daginn og veginn við vitnið og E-kvk-þf, sem afgreiddi á kassanum. Hafi annar mannanna rætt við vitnið á meðan hinn gekk frá viðskiptunum og greiddi með ávísun. Að því búnu héldu mennirnir sína leið. Kvaðst J-kk-nf ekki treysta sér til að bera kennsl á þessa menn í dag.

Vitnið, E-kvk-nf G-kvk-nf B-kvk-nf, starfsmaður Elkó, kvaðst hafa unnið á kassanum 19. mars 2005 er maður kom til hennar með vörurnar sem um ræðir í ákæruli I.1. Með honum hafi verið annar maður en sá hafi staðið álengdar á meðan sá fyrrgreindi var afgreiddur. Hún kvaðst hafa dregið þá ályktun að þeir væru saman. Maðurinn sem til hennar kom hafi greitt fyrir vörurnar með ávísun. Hafi henni fundist sem eitthvað væri að manninum en hún hafi m.a. þurft að stafa fyrir hann þegar hann skrifaði á ávísunina. Hún kvaðst ekki hafa haft reynslu af því að vinna á kassa þegar atvik þetta átti sér stað en hún hafi m.a. beðið ákærða um að skrifa númer af debetkorti sínu á ávísunina þar sem bankar voru lokaðir á þessum tíma og ekki fékkst staðfesting á því að innstæða væri fyrir hendi á úttektarreikningi.

Vitnið, G-kvk-nf Ó-kvk-nf S-kvk-nf, starfsmaður Elkó, kvaðst hafa staðið við hlið E-kvk-ef G-kvk-ef þegar viðskiptin sem hér um ræðir áttu sér stað. Kvað hún tvo menn hafa verið saman í versluninni og hafi annar þeirra greitt með ávísun. Hinn maðurinn hafi beðið hjá á meðan.

Vitnið, B-kk-nf M-kk-nf O-kk-nf, starfsmaður Húsasmiðjunnar, lýsti því að tveir menn hafi komið saman í búðina á föstudegi þegar verið var að loka og keypt klósett og klósettkassa, sbr. ákærulið I.2. Hann hafi afgreitt þessa menn og hafi ,,sá ljóshærði“ keypt vörurnar og greitt fyrir þær en hinn hafi farið út nokkru áður. Báðir hafi þó rætt við vitnið um það sem verið var að kaupa og kvað B-kk-nf þá ekki hafa verið örugga með hvað þeir keyptu. Hafi honum fundist sem ,,sá ljóshærði“ væri í forsvari og væri að versla fyrir ,,einhvern pípara úti á landi“.

Vitnið, H-kk-nf J-kk-nf Á-kk-nf, bifreiðastjóri hjá Húsasmiðjuna, kvaðst hafa ekið með dokaborð í Kópavoginn snemma á mánudagsmorgun sbr. ákærulið I.3. Sá sem hafði keypt efnið hafi komið með honum og gefið honum fyrirmæli um að koma þeim fyrir á gangstéttinni við Vesturvör en að aka ekki alveg upp að húsinu sem honum hafi þó fundist eðlilegast.

Vitnið, M-x-x R-x-x R-x-x, kvaðst hafa starfað hjá ákærða S-kk-þgf H-kk-þgf og myndi eftir því að hann hafi flutt mótaplötur. Kannaðist M-x-x við að ákærði S-kk-nf hafi verið að byggja hús í Vogunum og að vitnið hafi hjálpað honum lítið eitt við það. Borið er undir hann það sem eftir honum er haft í lögregluskýrslu að hann hafi séð mótaplötur fyrir utan hús dóttur S-kk-ef og að S-kk-nf hafi tjáð honum að hann hafi fengið plöturnar ódýrt og ætlaði að nota þær við húsbygginguna. Kvaðst M-x-x ekki muna eftir þessu.

Vitnið, S-kk-nf Á-kk-nf læknir, lýsti högum ákærða S-kk-ef H-kk-ef á þann veg að hann hefði verið læknir hans frá desember 1997. Hann hafi oft komið til hans en þó minna á síðustu árum. Hann hafi síðast komið til hans 10. febrúar sl. Vitnið kvað ákærða hafa lent í mótorhjólaslysi þegar hann var 17 ára og í kjölfarið átt við mikla höfuðverki að stríða og andvökur. Lýsti S-kk-nf lyfjum sem ákærði hefði fengið vegna veikinda sinna og að sumum lyfjanna fylgi aukaverkanir, svo sem syfja. Komið hefði fyrir að hann sofnaði þar sem hann sæti. S-kk-nf lýsti því hvernig ákærða gengi að hlýða fyrirmælum um lyfjatöku og viðbrögðum sínum þar að lútandi og eftirliti. Vitnið kvaðst ekki hafa séð merki um geðrof hjá ákærða en hann væri ,,skrítinn“ og bæri þess merki að hann hafi um árabil strítt við mikla verki. S-kk-nf kvað ákærða hafa eðlisgreind sem hefði ,,brogast“ af slysinu en honum hafi þó ekki fundist minni hans slæmt. Hann skrifaði þó hluti niður til minnis. S-kk-nf kvað ákærða hæfan til að sæta afplánun í fangelsi læknisfræðilega séð.

Niðurstaða ákæruliða I. 1.-3.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf hefur játað málavaxtalýsingu í ákæru rétta varðandi sig en hann kvaðst ekki hafa talið háttsemi sína saknæma eins og lýst var. Þessi mótbáta er að engu hafandi. Sannað er með skýlausri játningu ákærða S-kk-ef H-kk-ef og með öðrum gögnum málsins að hann hafi gerst sekur um háttsemi þá sem í þessum köflum ákæru greinir og varðar háttsemin við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga svo sem í ákæru greinir.

Ákærða L-kk-þgf er gefið að sök að hafa í félagi við meðákærða S-kk-þf H-kk-þf svikið út vörur eins og lýst er í þessum ákæruliðum. Ákærði L-kk-nf hefur frá upphafi neitað sök. Ákærði S-kk-nf H-kk-nf bar að ákærði L-kk-nf hafi ekki átt neinn hlut að máli varðandi kaup muna sem í þessum köflum ákæru greinir. Engin vitnisburður er þess efnis að ákærði L-kk-nf hafi átt hér hlut að máli með saknæmum hætti þótt hann hafi ekið ákærða S-kk-þgf H-kk-þgf eins og fram er komið. Að þessu virtu og með vísan til eindreginnar neitunar ákærða L-kk-ef og með vísan til 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála er ósannað að hann hafi gerst sekur um háttsemi þá sem í þessum ákæruliðum greinir og er hann sýknaður af þessum liðum ákærunnar.

Niðurstaða ákæruliðar II.

Ákærði neitar sök. Ákærði játar að hafa sótt mótaplöturnar og flutt þær að Heiðargerði 13 í Vogum á Vatnsleysuströnd allt eins og í ákærunni greinir. Byggist neitun ákærða á því að honum hafi ekki verið kunnugt um það hvernig ákærði S-kk-nf H-kk-nf var að plötunum kominn. Ákærði bar í skýrslu hjá lögrelunni hinn 5. apríl 2005 að sig hafi verið farið að gruna að ekki væri allt með felldu eins og lýst var. Framburður ákærða um það hvernig til hans var leitað með flutninginn og um það sem síðar gerðist er mjög ótrúverðugur um margt. Dómurinn telur gegn neitun ákærða ósannað að hann hafi vitað hvernig S-kk-nf H-kk-nf var að mótaplötunum kominn. Hins vegar er það mat dómsins, er málavextir eru virtir í heild, að ákærði S-kk-nf H-kk-nf hafi með háttsemi sinni, sem lýst er í þessum ákærulið, sýnt af sér stórfellt gáleysi og verður háttsemi hans færð undir 263. gr. almennra hegningarlaga en vikið var að þeirri heimfærslu undir flutningi málsins.

Ákæruliður III. 1.

Hinn 3. janúar 2005 var lögreglunni tilkynnt um þjófnað á verkfærum að Hátúni 10, í Reykjavík. Á vettvangi hittist fyrir S-kk-nf G-kk-nf húsvörður sem greindi svo frá að hann hafi hitt fyrir þrjár manneskjur sem hafi ,,flækst“ um ganga hússins. Hann hafi verið að dúkaleggja og tekið eftir því nokkru síðar að búið var að stela suðublásara að verðmæti 30.000 - 40.000 krónur og ofanskurðarhnífi. Við skýrslutöku hjá lögreglu 5. janúar 2005 greindi S-kk-nf svo frá að hann hafi séð í eftirlitsmyndakerfi hússins, þrjá aðila standa við verkfærakistu hans og gramsa í henni. Einn þeirra hafi stungið einhverju inn á sig. Ekki var unnt að leggja fram afrit af upptöku þessari þar sem búið var að taka yfir hana.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglunni 25. janúar 2005. Í bifreiðinni sem ákærði ók fannst suðublásari (dúksuðuvél). Fram kom hjá ákærða í þessari skýrslu að hann flutti suðublásara úr Hátúni 10 í bifreið þeirra E-kvk-ef. Það hafi verið af dómgreindarleysi sem hann gerði þetta en hann hafi verið á leiðinni að skila blásaranum er hann lenti í umferðaróhappi.

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærði neitar sök. Hann kvaðst hafa verið ásamt E-kvk-þgf G-x-x í stigagangi Hátúns 10 er E-kvk-nf hafi rétt honum einhver verkfæri, m.a. blásara, sem hann hafi tekið við, án þess að vita hvaðan þau kæmu. Seinna hafi íbúi úr Hátúni 10, sem þau hafi verið að heimsækja, sagt þeim frá þjófnaðinum og hafi hann þá viljað skila verkfærunum. Það hafi verið ætlun hans þegar hann lenti í umferðaróhappi með E-kvk-þgf en samkvæmt gögnum málsins voru verkfærin þá í bifreiðinni sem ákærði ók. Samkvæmt gögnum málsins komst suðublásari að vermæti 40.000 krónur til skila.

Ekki tókst að hafa uppi á E-kvk-þgf G-kvk-þgf í því skyni að taka af henni skýrslu fyrir dómi. Hún gaf skýrslu hjá lögreglunni 16. apríl 2005 þar sem hún lýsti því að þau ákærði hefðu tekið munina sem í þessum ákærulið greinir og flutt á heimili ákærða. Hafi þau verið með munina í bifreið á leið að skila þeim er þau lentu í árekstri.

Niðurstaða ákæruliðar III.1.

Sannað er með framburði ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hafi gerst sekur um háttsemi þá sem hér er ákært vegna og er brot hans rétt fært til refsiákvæðis í ákærunni.

Ákæruliður III.2.

Hinn 14. apríl 2005 var lögreglan kvödd að versluninni Bónus, Hraunbæ vegna þjófnaðar frá V-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf, starfsmanni verslunarinnar. Kvaðst hann hafa uppgötvað um kl. 17.30 að úr úlpu hans, sem hékk á snaga í aðstöðu starfsmanna, hafði horfið debetkort frá Íslandsbanka, Nokia farsími og bíllykill að bifreið hans. Þrjár færslur hafi verið gerðar af korti hans eftir að þjófnaðurinn átti sér stað, m.a. frá Sjónvarpsmiðstöðinni að fjárhæð kr. 59.990. Þá hafi hann fengið þær upplýsingar frá Sjónvarpsmiðstöðinni að sést hafi til grárrar Huyndai Sonata bifreiðar með skráningarnúmerið UI-361 fyrir utan verslunina á sama tíma og viðskiptin áttu sér stað.

Lögreglunni var sýnd myndbandsupptaka frá því kl. 15.47 ofangreindan dag. Þar sést þegar ljóshærð kona kom inn um starfsmannainngang verslunarinnar og hélt inn í búningaaðstöðu starfsmanna þar sem dvaldist um stund. Hún hafi svo gengið þaðan út um bakdyr. Skömmu síðar hafi sést þegar ljósri Huyndai Sonata bifreið var ekið á bifreiðastæðinu við bakdyrnar.

Ákærði og E-kvk-nf G-kvk-nf voru handtekin 15. apríl 2005 en þá voru þau stödd í verslun Bónus við Smáratorg. Öryggisvörður verslunarinnar, sem kunnugt var um þjófnaðarmálið frá deginum áður í verslun Bónus í Hraunbæ, upplýsti lögregluna um að þau hefðu komið akandi á bifreiðinni UI-361.

Verður nú rakinn framburður ákæra og vitna fyrir dómi.

Ákærði neitar sök. Kvaðst hann minnast þess að hafa ekið E-kvk-þgf og ónafngreindum manni í Sjónvarpsmiðstöðina. Hann hafi ekki farið inn í verslunina heldur beðið úti í bifreiðinni. Kvaðst hann ekki muna hvert þau hafi síðan farið með sjónvarpið sem þau keyptu þar en hann kvaðst ekki hafa vitað hver hafi átt að fá tækið. Þegar hann hafi komist að því við skýrslutöku hjá lögreglu að tækið hafði verið svikið út úr versluninni hafi hann komist að því hvar það niður komið og skilað því. Hann kvað það mistúlkun sem fram kæmi í skýrslu lögreglu að hann hafi gert sér grein fyrir því að sjónvarpstækið sem E-kvk-nf hafi komið með út í bifreiðina hafi ekki tilheyrt henni. Annað sem þar kæmi fram, um að hann hafi ekki verið með í ráðum með E-kvk-þgf og þriðja aðilanum þegar þau sviku út vörur með debetkortum, kannaðist hann ekki við að hafa sagt.

Eins og rakið var að ofan tókst ekki að hafa uppi á E-kvk-þgf G-kvk-þgf. Hún kom því ekki fyrir dóminn. tekin var af henni skýrsla hjá lögrelunni 16. apríl þar sem hún greindi svo frá að ónefndur maður sem var í för með þeim ákærða hafi keypt sjónvarptækið sem hér um ræðir.

Vitnið, H-kk-nf Ó-kk-nf, starfsmaður Sjónvarpsmiðstöðvarinnar, kvað mann hafa komið í búðina til hans og ætlað að kaupa sjónvarpstæki. Hann hafi gengið frá greiðslu með korti en eftir það hafi ýmislegt vakið athygli vitnisins. Til að mynda hafi bifreiðinni, sem koma átti sjónvarpstækinu fyrir í, verið lagt í vari. Annar maður, sem í bifreiðinni sat, hafi komið og ætlað að hjálpa manninum með tækið. Þá hafi setið kona í bifreiðinni.

Niðurstaða ákæruliðar III.2.

Ekki er vitað hver maðurinn er sem var í för með ákærða og E-kvk-þgf G-kvk-þgf er sjónvarptækið var svikið út. Gegn endreginni neitun ákærða og með vísan til 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála er ósannað að ákærði hafi gerst sekur um háttsemi þá sem hér er ákært fyrir og ber að sýkna hann af þessum ákærulið.

Ákærði L-kk-nf á að baki nokkurn sakaferil. Hann hefur frá árinu 1988 hlotið 6 refsidóma fyrir fjársvik, þjófnað, eignaspjöll og fíkniefnabrot. Hann hlaut síðast dóm 8. desember 2005, 14 mánaða fangelsi fyrir fíkniefnabrot. Nú ber að dæma hegningarauka sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Þjófnaðarbrot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir er smávægilegt og verðmæti sem stolið var komust að langmestu leyti til skila. Ljóst er að ákærða hefði ekki verið gerð frekari refsing ef sakarefni þetta hefði verið dæmt í ofangreindu máli. Ákærða L-kk-þgf er því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf hefur ekki áður gerst sekur um brot gegn almennum hegningarlögum. Refsing hans þykir hæfilega ákvörðuð 150.000 króna sekt í ríkissjóð og komi 12 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf hefur hlotið þrjá refsidóma frá árinu 1998 fyrir líkamsárás og þjófnað. Síðasti dómurinn er frá því í október 2002. Refsing hans er ákvörðuð með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur játað brot sín hreinskilnislega og er það virt honum til refsilækkunar. Þykir refsing hans hæfilega ákvörðuð fangelsi í 4 mánuði. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða skilorðsbundið í 3 ár frá birtingu dómsins að telja og falli refsingin niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Komi til afplánunar refsivistar ákærða skal draga frá refsivistinni gæsluvarðhald er ákærði sætti vegna málsins, sbr. 76. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf er bótaskyldur vegna háttsemi sinnar samkvæmt ákærulið I en bótakröfurnar eru vegna háttsemi sem þar er lýst. Er hann dæmdur til greiðslu beggja bótakrafna auk vaxta og dráttarvaxta eins og í dómsorði greinir en dráttarvextir reiknast frá 24. apríl 2006 en þá var mánuður liðinn frá birtingu bótakrafna fyrir ákærða.

Ákærði L-kk-nf greiði 1/4 hluta af 186.750 króna málsvarnarlaunum til H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns á móti 3/4 hlutum sem greiðast úr ríkissjóði.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf greiði 186.750 krónur í málsvarnarlaun til K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf greiði 158.529 krónur í sakarkostnað sem til féll á rannsóknarstigi málsins og 186.750 krónur í málsvarnarlaun til G-kk-ef S-kk-ef hérðsdómslögmanns.

Við ákvörðun lögmannsþóknunar hefur í öllum tilvikum verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

G-kk-nf M-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans í Reykjavík, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

G-kk-nf S-x-x M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Ákærða, L-kk-þgf E-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði, S-kk-nf H-kk-nf V-kk-nf, greiði 150.000 króna sekt í ríkissjóð og komi 12 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði, S-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað skilorðsbundið í 3 ár frá birtingu dómsins að telja og falli refsingin niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Komi til afplánunar refsivistar ákærða S-kk-ef H-kk-ef skal draga frá henni gæsluvarðhald er ákærði sætti vegna málsins.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf greiði eftirtöldum aðilum skaðabætur:

Húsasmiðjunni hf., kt. 000000-0000, 394.789 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 26. mars 2005 en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá 24. apríl 2006 til greiðsludags.

Elkó sf., Skeifunni 7, Reykjavík, 230.695 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá 24. apríl 2006 til greiðsludags.

Ákærði L-kk-nf greiði 1/4 hluta af 186.750 króna málsvarnarlaunum til H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns á móti 3/4 hlutum sem greiðast úr ríkissjóði.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf greiði 186.750 krónur í málsvarnarlaun til K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði S-kk-nf H-kk-nf greiði 158.529 krónur í sakarkostnað sem til féll á rannsóknarstigi málsins og 186.750 krónur í málsvarnarlaun til G-kk-ef S-kk-ef hérðsdómslögmanns.

G-kk-nf S-x-x M-kk-nf