S-406/2014

Mál þetta, sem var dómtekið 13. þ.m., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 5. ágúst 2014, á hendur B-kk-þgf M-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Garðavegi 13 í Reykjanesbæ.

Ákærða er gefin að sök „sérstaklega hættuleg líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 23. júní 2012, á skemmtistaðnum Paddys, Hafnargötu 38, Reykjanesbæ, kastað eða slegið glerglasi í andlit A og kýlt hann ítrekað með krepptum hnefa í andlitið, með þeim afleiðingum að A hlaut 10 sár á enni og kinnum, þar af tvo djúpa skurði sem sauma þurfti með 5 sporum, og bólgu á andliti.“ Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi viðurkennt að hafa í umrætt kastað glerglasi í andlit A. Skýrði ákærði svo frá að hann telji sig hafa sleppt glasinu rétt áður en það skall í andliti A. Þá hefur ákærði gengist við sakargiftum að öðru leyti og þá þannig að um tvö hnefahögg hafi verið ræða, allt með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Var í ljósi þessa framburðar ákærða farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þá með þeim hætti sem hann hefur lýst samkvæmt framansögðu. Er brot hans réttilega heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði er fæddur í janúar 1994. Hann hefur þrisvar sinnum gengist undir sektargreiðslu hjá lögreglustjóra vegna brota á umferðarlögum. Þá var hann með dómi 14. desember 2012 dæmdur í 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. og 2. mgr. 218. gr. sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga. Refsing ákærða í þessu máli verður hegningarauki við þann dóm. Ber því samkvæmt 60. gr. laganna að dæma þann dóm upp og gera ákærða refsingu í einu lagi fyrir öll brotin eftir 78. gr. þeirra.

Atlaga ákærða að brotaþola var mjög háskaleg. Þá er ekkert fram komið sem gefur næga ástæðu til að ætla að það sem greinir í 4. tölulið 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga eigi við um ákærða og hugarástand hans er hann framdi verknaðinn, en í ljósi lýsingar ákærða á tildrögum árásarinnar fyrir dómi hefur verjandi hans sérstaklega vísað til þessa ákvæðis til stuðnings kröfu um mildun refsingar. Á hinn bóginn leiðir ungur aldur ákærða á verknaðarstundu til refsilækkunar, en hann var þá 18 ára gamall.

Með vísan til þess sem að framan er rakið þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Þykir svo sem hér háttar til mega fresta fullnustu hennar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda um hann og ákvörðun dómsins um þóknun skipaðs verjanda, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri kvað upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, B-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 133.420 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 105.420 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf