S-1340/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 17. nóvember sl., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 9. október 2008 á hendur E-kk-þgf B-kk-þgf I-kk-þgf, kt. [...], Bröttukinn 7, Hafnarfirði, fyrir eftirtalin hegningarlagabrot framin í Reykjavík, fimmtudaginn 21. febrúar 2008, sem hér greinir:

1. Tilraun til ráns með því að hafa, á Fótaaðgerðarstofu Eddu ehf., Hverfisgötu 61, með andlit sitt hulið, látið þau orð falla að um rán væri að ræða og þannig ógnað starfsmanninum I-kvk-þgf H-kvk-þgf Y-kvk-þgf, krafist peninga og með ofbeldi ýtt við henni þannig að hún féll á skáp, en ákærði hvarf á braut þegar I-kvk-nf H-kvk-nf sagði að enga peninga væri þar að finna.

2. Brot gegn valdstjórninni með því að hafa, í lögreglubifreið sem staðsett var við Bústaðaveg, skammt austan við Bústaðabrú, sparkað í höfuð K-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef, sem þar var við skyldustörf, með þeim afleiðingum að hann hlaut heilahristing og yfirborðsáverka vinstra megin á enni.

Brot ákærða samkvæmt 1. tölulið er talið varða við 252. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brot samkvæmt 2. tölulið er talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 101/1976, lög nr. 82/1998 og lög nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Málavextir:

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá fimmtudeginum 21. febrúar 2008 kl. 16.35 barst lögreglu á þeim tíma tilkynning um rán í Fótaaðgerðarstofunni Eddu á Lindargötu í Reykjavík. Fram kemur í skýrslunni að lögregla hafi þegar í stað haldið á staðinn. Þess er getið að þegar lögreglumenn hafi verið komnir á vettvang hafi borist önnur tilkynning þess efnis að gerandinn væri fyrir utan skemmtistaðinn Mónakó á Laugavegi. Þar var ákærði handtekinn kl. 16.48. Virtist hann við handtöku í mjög annarlegu ástandi og er því lýst að augasteinar hans hafi verið útþandir auk þess sem hann hafi verið mjög ör og æstur. Þá kemur fram að við handtöku hafi hann verið bólginn á vinstra auga og með hrufl á fingrum hægri handar. Í skýrslu lögreglu er greint frá því að tilkynnandi hafi haldið á eftir ákærða og verið í símasambandi við lögreglu.

Á Fótaaðgerðastofunni var rætt við I-kvk-þf H-kvk-þf Y-kvk-þf starfsmann snyrtistofunnar og kemur fram að hún hafi verið í töluverðu uppnámi. Er haft eftir I-kvk-þgf H-kvk-þgf að hún hafi verið með viðskiptavin hjá sér þegar maður hafi gengið inn og beðið um að fá að hringja. Maðurinn hafi verið mjög kurteis en þó virst í annarlegu ástandi. Hún hafi því haft manninn í augsýn enda talið að hann væri vís til að reyna að taka muni eða peninga. Maðurinn hafi gengið út og þakkað fyrir símtalið. Viðskiptavinur hennar hafi greitt fyrir þjónustuna og farið út. Skömmu síðar hafi maðurinn komið öðru sinni og þá beðið um að fá nota salernið. Hafi I-kvk-nf H-kvk-nf samþykkt beiðni mannsins en orðið áhyggjufull. Hafi hún því brugðið á það ráð að taka alla peninga úr sjóðsvél stofunnar og fela þá. Maðurinn hafi komið af salerninu og þá verið búinn að hylja andlit sitt með því að setja dökkan klút fyrir andlitið. Hann hafi ruðst að henni og öskrað til hennar: ,,Þetta er rán. Hvar eru peningarnir?” og hrint henni þannig að hún féll á skáp fyrir innan afgreiðsluborð. Hafi hún svarað manninum því til að allir greiddu með kreditkortum og hlaupið út í mikilli geðshræringu. Skömmu síðar hafi maðurinn farið út án þess að taka neitt og hlaupið norður Frakkastíg í átt að Lindargötu. Kvaðst I-kvk-nf H-kvk-nf kenna til eymsla í hægri hendi eftir höggið.

Í skýrslu lögreglu kemur fram að vitni hafi gefið sig fram sem kvaðst hafa fylgt ákærða eftir þar til hann var handtekinn fyrir utan Mónakó. Vitnið hafi ekki viljað láta nafn síns getið. Vitnið hafi tjáð lögreglu að ákærði hafi hlaupið norður Frakkastíg að Lindargötu þar sem maður hafi gengið í skrokk á ákærða. Hafi sá maður, sem vitnið lýsti sem manni í svarti úlpu með loðkraga og klæddum ljósum buxum, sparkað í höfuð ákærða þar sem hann lá í jörðinni og gengið að því búnu suður Frakkastíg.

Í skýrslu lögreglu er þess getið að eftir handtöku hafi ákærði verið fluttur á lögreglustöðina við Hverfisgötu. Hafi sjúkrabifreið verið kölluð til vegna aðgerða ákærða á lögreglustöð. Lögreglumaður hafi fylgt ákærða í sjúkrabifreiðinni á leið á slysadeild en ákærði verið í mjög annarlegu ástandi og æst sig mjög upp. Framburður hans hafi verið ruglingslegur og samhengislaus.

Samkvæmt skýrslum lögreglu voru teknar röntgenmyndir af ákærða á slysadeild. Ákærði hafi beðið um að fá að fara á salerni en þar hafi hann brotið spegil með höndunum og tekið eitt brotið og strokið því um hálsinn á sér. Hafi hann við það hlotið grunnar rispur á hálsi. Hafi ákærði þá verið tekinn tökum og lögreglumanni tekist að fjarlægja brotið. Hafi ákærði róast við það og hafi hann í kjölfarið verið færður niður á slysadeild. Í ljós hafi komið að hann var brákaður í andliti. Að höfðu samráði við lækna hafi lögreglumenn að lokinni læknisskoðun fært ákærða í lögreglubifreið. Hafi hann til öryggis verið færður í handjárn. Á Bústaðavegi hafi ákærði skyndilega orðið æstur og reynt að standa upp. Hafi hann verið tekinn tökum og lagður niður á gólf lögreglubifreiðarinnar. Er lögreglumaðurinn K-kk-nf Ö-kk-nf K-kk-nf hafi reynt að leggja ákærða í gólfið hafi ákærði náð að snúa sér og þá sparkað í höfuð lögreglumannsins. Lögreglumaðurinn hafi vankast við höggið og félagi hans því óskað eftir aðstoð. Hafi önnur áhöfn lögreglumanna komið á vettvang skömmu síðar. K-kk-nf Ö-kk-nf hafi farið á slysadeild.

Í rannsóknargögnum málsins liggur fyrir áverkavottorð Þ-kk-ef N-kk-ef sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítalans í Fossvogi. Þar er áverkum lögreglumannsins K-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef lýst. Við komu á slysadeild er K-kk-nf A-kk-nf sagður vera með stóra kúlu vinstra megin á enni og aðra smærri aðlægt. Hafi K-kk-nf Ö-kk-nf verið með heilahristing.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu að morgni föstudagsins 22. febrúar 2008. Kvaðst hann hafa verið á skemmtistaðnum Mónakó að drekka bjór. Hafi maður boðið honum að prófa nýtt ,,skot“ með dýru efni sem væri að koma á markaðinn. Hafi hann farið með þessum manni inn á salerni skemmtistaðarins og sprautað sig með efninu. Efnið heiti ketamín og kostaði skammturinn af því 20.000 krónur. Hann hafi hins vegar fengið efnið ókeypis til að prófa. Eftir að hafa sprautað sig hafi honum strax liðið mjög illa og hann farið út af skemmtistaðnum. Kvaðst hann hafa kastað upp og jafnframt minnast þess að hafa álpast um Hverfisgötuna. Hann hafi fengið að fara inn í einhverja verslun og þar hafi hann kastað upp. Hafi hann gengið fram og sagt við konu sem þar var inni: ,,Þetta er rán.“ Honum hafi ekki fundist konan bregðast illa við en hann kvaðst ekki muna hvað hún hafi sagt. Hann kvaðst muna eftir því að konan hafi gengið út úr versluninni og hann gengið á eftir henni og sagt að hafa engar áhyggjur því þetta væri bara rugl í honum. Hann hafi gengið niður á Lindargötu. Þar kvaðst hann muna eftir því að einhver maður hafi kallað á hann og hafi sá maður ráðist að honum og sparkað í andlit hans. Hann kvaðst í raun ekki muna mikið eftir því sem gerðist en sagðist hljóta að hafa ,,steinlegið í götunni“. Ákærði kvaðst ekki muna meira eftir sér fyrr en hann var handtekinn af lögreglu. Næst myndi hann eftir sér á slysadeild. Kvað hann sig ráma í að hafa lent í einhverjum átökum við lögreglumennina. Lögreglumennirnir hafi farið með hann öðru sinni á slysadeildina. Ákærði kvaðst í yfirheyrslu hjá lögreglu ekki hafa ætlað sér að fremja rán. Hann myndi óljóst eftir sér eftir ,,ketamínskotið“. Kvaðst hann skulda 300.000 krónur fyrir gömul fíkniefnaviðskipti og ekki hafa haft efni á því að greiða skuldina. Kvaðst hann ekki muna eftir ofbeldi gegn lögreglumanni.

Framburðir fyrir dómi:

Fyrir dómi kvaðst ákærði muna sama og ekkert eftir atvikum umræddan dag. Hann hafi verið,,lyfjaður“. Hann kvaðst þó muna eftir því að hafa verið staddur inni á snyrtistofunni og taldi sig hafa ætlað að nota salernið. Undir hann var borinn framburður I-kvk-ef H-kvk-ef Y-kvk-ef starfsmanns snyrtistofunnar um að maður hefði komið inn á snyrtistofuna og sett klút fyrir andlit. Kvaðst ákærði ekki muna eftir því og í raun ekki muna eftir neinum samskiptum við starfsmanninn að öðru leyti en því að hafa ætlað að fá að nota salernið þar inni. Borin voru undir ákærða ummæli úr skýrslu sem tekin var af honum hjá lögreglu. Kvaðst ákærði þá ekki muna mikið eftir yfirheyrslunni. Nánar aðspurður um atvik kannaðist hann við að hafa farið á skemmtistað þennan dag og taldi jafnframt að það gæti verið rétt að hann hefði neytt fíkniefnis sem héti ketamín. Aðspurður um að ryskingar síðar sama dag kvaðst ákærði ekki muna eftir því. Hann kvaðst hins vegar muna eftir því að hafa fundið til þegar hann vaknaði daginn eftir. Kvaðst ákærði hafa verið í óreglu um mánaðartímabil á umræddum tíma, en hann hafi losnað úr fangelsi í janúar 2008. Viku síðar hafi hann ,,fallið“.

Varðandi ofbeldi gegn lögreglu kvaðst ákærði ekkert muna eftir atvikum. Kvaðst ákærði þó muna eftir því að lögreglumenn hafi verið með einhverjar ,,ryskingar við hann“ á slysavarðstofunni. Myndi hann eftir því að hafa rankað við sér næsta morgun. Borin var undir ákærða skýrsla lögreglumannsins Á-kk-ef J-kk-ef þar sem því er lýst að ákærði hafi sparkað í höfuð lögreglumanns er lögregla reyndi að setja ákærða í tök inni í lögreglubifreið. Kvað ákærði það vera alveg á hreinu að það hafi hann ekki gert vísvitandi. Hann væri ekki mikið fyrir átök og þessar lýsingar kæmu honum ,,alveg á óvart“.

I-kvk-nf H-kvk-nf Y-kvk-nf lýsti því fyrir dómi að maður hafi komið inn á snyrtistofuna og beðið um að fá að hringja. Hann hafi að því búnu gengið út. Skömmu síðar hafi hann komið aftur og beðið um að fá að fara á snyrtinguna. Maðurinn hafi ekki virst fullur en þó í annarlegu ástandi. Maðurinn hafi horft hvasst á hana. Á meðan maðurinn hafi verið á salerninu hafi síðasti viðskiptavinur hennar yfirgefið stofuna. Hún hafi þá farið að gera upp. Hafi henni þótt óþægilegt að vera ein með manninum innandyra. Hún hafi því tekið peninga úr peningakassanum og sett þá undir blöð á afgreiðsluborðinu. Maðurinn hafi komið fram og þá verið kominn með grímu fyrir andlitið. Gríman hafi verið svartur klútur sem hann hafi bundið fyrir nef og munn. Maðurinn hafi kallað að þetta væri rán og að hún ætti að koma með peningana. Hann hafi gengið hröðum skrefum að henni og hún þá staðið upp úr stól en ákærði rifið í hana og hent henni í burtu. Kvaðst hún ekki hafa dottið en farið ,,utan í skápinn“ sem var fyrir aftan hana. Hann hafi rifið upp peningakassann og þá orðið þess áskynja að þar voru engir peningar. Hafi hann þá öskrað hvar peningarnir væru og hún svarað honum að það væru engir peningar því allir greiddu með kreditkortum. Hafi hún stokkið út og ekki vitað hvað hún ætti til bragðs að taka. Hún hafi séð manninn hlaupa út fljótlega á eftir og séð hvar hann hljóp fyrir horn Lindargötu og Klapparstígs. Ákærði hafi ekki hótað sér. Kvaðst I-kvk-nf jafnframt í fyrstu ekki hafa áttað sig fyllilega á því hvað væri að gerast en hafa orðið skelkuð eftir atvikið.

A-kk-nf F-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður bar að tilkynning hafi borist um rán á Hverfisgötu. Hafi hann haldið á vettvang í félagi við annan lögreglumann. Í fyrstu hafi atvik málsins verið óljós. Síðar hafi komið í ljós að vitni hafi tilkynnt um að gerandi væri á Laugavegi. Annar lögreglubíll hafi því haldið þangað og handtekið ákærða. Sjálfur hafi A-kk-nf F-kk-nf rætt við starfsmann Fótaaðgerðarstofu Eddu þar sem hann hafi fengið staðfest að þar hafi verið gerð tilraun til ráns. Hafi starfsmaðurinn gert honum grein fyrir atvikum málsins. A-kk-nf F-kk-nf gat þess að starfsmaðurinn hafi verið í uppnámi en náð að gera grein fyrir atvikum málsins. Skömmu síðar hafi borist upplýsingar um að ákærði hafi orðið fyrir líkamsárás skammt frá. Lýsing hafi fengist á ofbeldismanninum. Fljótlega hafi maður gengið inn á fótaaðgerðarstofuna sem hafi svarað til lýsingar á hinum ætlaða ofbeldismanni og hafi sá maður verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Að því er síðari ákæruliðinn varðar hafi af hálfu annarra lögreglumanna verið kallað eftir aðstoð. Þá hafi ákærði verið í lögreglubifreið sem var að flytja hann frá slysavarðstofu og á lögreglustöðina. Ákærði hafi verið í handjárnum en að sögn lögreglumanna náð að sparka í höfuð lögreglumannsins K-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef. Hafi A-kk-nf tekið eftir því að K-kk-nf A-kk-nf hafi verið mjög vankaður. Hann hafi ,,ráfað til“ og A-kk-nf því farið með K-kk-þf á slysadeildina. K-kk-nf hafi sagt honum að hann hafi fengið þungt spark í höfuðið.

G-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður kvaðst ásamt lögreglumanninum A-kk-þgf F-kk-þgf hafa verið staddur niðri í bæ þegar tilkynning hafi borist um rán á fótaaðgerðarstofu á Hverfisgötu. Þar hafi þeir hitt fyrir konu sem hafi verið mjög brugðið. Hún hafi gert þeim grein fyrir atburðarrásinni og sagt frá manni sem komið hafi inn og beðið um að fá að fara á snyrtinguna. Konan hafi virst mjög skelfd og mikið niðri fyrir. G-kk-nf hafi verið með í því að flytja ákærða frá lögreglustöðinni og á slysadeild. Þá hafi ákærði verið æstur og honum haldið í lögreglubifreiðinni. Hafi hann séð lögreglumanninn K-kk-þf Ö-kk-þf K-kk-þf skömmu eftir að hann hafi hlotið spark frá ákærða. K-kk-nf Ö-kk-nf hafi haldið um ennið og virst illa áttaður. Hafi lögreglumenn verið að róa ákærða en sjálfur hafi G-kk-nf fært K-kk-þf Ö-kk-þf inn í lögreglubifreið.

K-kk-nf Ö-kk-nf K-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa verið á ferð í lögreglubifreið með lögreglumanninum Á-kk-þgf J-kk-þgf er ákærði hafi verið handtekinn á Laugavegi fyrir framan skemmtistaðinn Mónakó. Þeir hafi flutt ákærða á lögreglustöð í kjölfar handtöku. Ákærði hafi verið í mjög annarlegu ástandi og greinilega undir áhrifum áfengis eða vímuefna. Ákærði hafi farið í röntgenmyndatöku og gengist undir læknisrannsókn. Hann hafi beðið um að fá að fara á klósett. Inni á salerninu hafi hann brotið spegil og tekið brot úr speglinum og virst ætla að skera í hálsinn á sér. Hafi K-kk-nf ásamt Á-kk-þgf J-kk-þgf lögreglumanni náð að taka glerið af ákærða. Ákærði hafi sveiflast á milli þess að vera meðvitundarlítill og mjög æstur. Ákærði hafi verið rólegur þegar hann var settur í lögreglubifreiðina. Inni í bifreiðinni hafi hann verið handjárnaður. Á Bústaðavegi fyrir ofan Kringlumýrarbraut hafi ákærði skyndilega vaknað, horft á K-kk-þf, staðið upp og ráðist að honum. K-kk-nf hafi gripið um axlir ákærða og lagt ákærða í gólfið. Ákærði hafi legið á maganum en náð að velta sér á vinstri hlið. Hafi ákærði sparkað í höfuð K-kk-ef með hægri fæti. Sparkið hafi lent í enni K-kk-ef. K-kk-nf hafi verið við axlir ákærða þegar ákærði hafi litið á hann. Ákærði hafi horft á andlitið hans þegar hann sparkaði í höfuð hans. Þegar ákærði hafi sparkað hafi K-kk-nf verið búinn að missa takið á öxlum ákærða og ákærði því legið laus á vinstri hlið. Ekki hafi verið um óhappatilvik að ræða heldur hafi hans upplifun verið sú að ákærði hafi miðað og hitt. K-kk-nf hafi rotast í einhverjar sekúndur og fengið heilahristing. Hafi hann fengið mikið sjokk og farið heim.

Á-kk-nf J-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa fengið tilkynningu um rán og haldið á vettvangi með lögreglumanninum K-kk-þgf E-kk-þgf K-kk-þgf. Önnur tilkynning hafi borist síðar um ætlaðan geranda við Mónakó á Laugavegi. Lögreglumennirnir hafi handtekið ákærða og farið með hann á lögreglustöð. Ákærði hafi virst í annarlegu ástandi og sveiflast á milli þess að vera rólegur og æstur. K-kk-nf Ö-kk-nf hafi fylgt ákærða í sjúkrabíl á spítala en sjálfur hafi Á-kk-nf ekið á eftir í lögreglubifreið. Ákærði hafi gengist undir læknisrannsókn og svo farið inn á salerni þar sem hann hafi brotið spegil og reynt að valda skjálfum sér skaða með speglinum. Að höfðu samráði við lækni hafi ákærði verið færður aftur á lögreglustöðina. Á leiðinni til baka á lögreglustöðina hafi ákærði verið færður í handjárn og settur á bekk aftur í lögreglubifreiðinni. Kvaðst Á-kk-nf hafa ekið bifreiðinni. Er þeir komu að Bústaðavegi hafi Á-kk-nf orðið var við læti aftur í bifreiðinni og heyrt K-kk-þf öskra. Hafi Á-kk-nf stöðvað bifreiðina og farið inn í hana að aftanverðu. Þar hafi hann séð ákærða liggja á gólfinu. K-kk-nf Ö-kk-nf hafi setið á bekknum og virst hálfvankaður. K-kk-nf Ö-kk-nf hafi sagt að ákærði hafi sparkað í höfuðið á sér. Önnur lögreglubifreið hafi komið á vettvang og fært K-kk-þf Ö-kk-þf undir læknishendur. Á-kk-nf hafi ásamt öðrum lögreglumanni flutt ákærða á lögreglustöðina.

Þ-kk-nf N-kk-nf læknir kvaðst hafa tekið á móti K-kk-þgf E-kk-þgf við komu á bráðamóttöku. K-kk-nf hafi sagt frá því að hann hafi verið að handtaka mann sem hafi ráðist á hann í lögreglubifreið og sparkað í höfuð hans. Frásögn lögreglumannsins hafi verið skýr.

Niðurstaða:

Í máli þessu liggur það fyrir að lögregla var kölluð til vegna ráns á Fótaaðgerðarstofunni Eddu fimmtudaginn 21. febrúar 2008. Á vettvangi var I-kvk-nf H-kvk-nf Y-kvk-nf starfsmaður á fótaaðgerðarstofunni sem kvað mann hafa komið inn á stofuna í tvígang, fyrst til að hringja en svo til að fá að nota salernið. Hafi hann komið af salerninu grímuklæddur og kallað til hennar ,,þetta er rán“. Hafi hann ýtt við henni og leitað að fjármunum í sjóðsvél en ekki fundið. Hafi hann í kjölfarið farið út af snyrtistofunni. Fyrir dómi lýsti hún því jafnframt að hún hafi verið ein inni á stofunni þegar þetta gerðist.

Ákærði var handtekinn á Laugavegi um stundarfjórðungi eftir þessa tilkynningu. Fram hefur komið hjá K-kk-þgf E-kk-þgf K-kk-þgf lögreglumanni, sem handtók ákærða, að ákærði hafi við handtöku sagst hafa verið að ,,djóka eitthvað í henni“. Fyrir dómi hefur ákærði borið um það að hann muni lítið eftir sér þennan dag, en kveðst þó muna eftir því að hafa farið inn á snyrtistofuna til þess að fá að fara á salernið. Við yfirheyrslu hjá lögreglu strax næsta morgun kannaðist ákærði við að hafa farið á snyrtistofuna og að hafa gengið fram og sagt við konu þar inni ,,þetta er rán“. Mundi hann þá jafnframt eftir því að konan hafi gengið út úr versluninni og hann gengið á eftir henni og sagt henni að hafa engar áhyggjur því þetta væri bara rugl í honum.

Ekki verður framhjá því litið að hjá lögreglu lýst ákærði því er hann kallaði til starfsmanns snyrtistofunnar að um rán væri að ræða. Þar gat ákærði jafnframt gert grein fyrir undanfara þess að hann fór inn á fótaaðgerðarstofuna og tilteknum eftirmála. Kvaðst hann þá skulda um 300.000 krónur vegna fíkniefnakaupa. Að mati dómsins telst sannað með framburði ákærða sjálfs og I-kvk-ef H-kvk-ef að ákærði fór inn á fótaaðgerðarstofuna umrætt sinn og að hann hafi hrópað að um rán væri að ræða. Þá telst jafnframt sannað að ákærði hafi opnað sjóðsvél staðarins og að I-kvk-nf H-kvk-nf hafi við þetta hlaupið út af snyrtistofunni. Í þessu framferði ákærða greint sinn fólst hótun um ofbeldi. Hefur ákærði með háttsemi gerst sekur um tilraun til ráns, en honum auðnaðist ekki að hafa á brott með sér neina fjármuni. Verður hann sakfelldur samkvæmt 1. tl. ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Að því er 2. tl. ákæru varðar liggur fyrir að lögreglumaðurinn K-kk-nf Ö-kk-nf K-kk-nf leitaði á slysadeild fimmtudaginn 21. febrúar 2008. Í áverkavottorði sem staðfest hefur verið fyrir dómi kemur fram að þá hafi K-kk-nf verið með stóra kúlu á vinstra enni og heilahristing. Ákærði hefur borið fyrir dómi að hann muni ekki eftir því að hafa sparkað í höfuð lögreglumanns inni í lögreglubifreið. Ekki mundi ákærði eftir þessu atviki hjá lögreglu en kannaðist þá við einhver átök við lögreglu.

Í málinu liggur fyrir sá framburður K-kk-ef A-kk-ef að ákærði hafi horft í andlit hans er hann hafi sparkað í höfuð K-kk-ef. Hafi sparkið komið á enni hans. Upplifun hans hafi verið sú að ákærði hafi ,,miðað og hitt”. Á-kk-nf J-kk-nf lögreglumaður, sem ók lögreglubifreiðinni þegar atvikið átti sér stað, hefur borið um að hafa heyrt læti aftur í bifreiðinni og jafnframt að hafa heyrt K-kk-þf Ö-kk-þf öskra. Hafi Á-kk-nf stöðvað bifreiðina og farið inn í hana að aftanverðu. Hafi hann séð ákærða liggjandi á gólfinu en K-kk-nf Ö-kk-nf sitja vankaðan á bekk. Verður ráðið af framburði Á-kk-ef að talsvert hafi gengið á aftur í bifreiðinni. Þá er við mat á niðurstöðu til þess að líta að lögreglumaðurinn A-kk-nf F-kk-nf H-kk-nf, sem kom á vettvang eftir að óskað hafði verið eftir liðsauka, hefur borið um það fyrir dómi að K-kk-nf Ö-kk-nf hafi virst vankaður. Með vísan til ofangreindra framburða, sem einnig sækir stoð í fyrirliggjandi áverkavottorð í málinu, þykir að mati dómsins hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi sparkað í höfuð K-kk-ef A-kk-ef með þeim afleiðingum er í ákæru greinir. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt 2. tl. ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í mars 1973. Hefur hann hlotið samtals 29 refsidóma frá árinu 1990 fyrir ýmis auðgunarbrot, skjalafals, líkamsárás, fíkniefnalagabrot, auk ítrekaðra brota gegn umferðarlögum. Þrír framangreindra dóma eru fyrir rán. Hlaut hann síðast dóm fyrir rán árið 2005, en þá var hann dæmdur í 2 ára og 6 mánaða fangelsi fyrir rán, fíkniefnalagabrot og brot gegn umferðarlögum. Síðast var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi 25. september 2008 fyrir þjófnað, fíkniefnalagabrot og umferðalagabrot. Eru brot ákærða í þessu máli hegningarauki við síðastgreinda dóminn og ber því að ákvarða ákærða refsingu sem hegningarauka samkvæmt 78. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 77. gr. Brot ákærða eru alvarleg og beinast gegn mikilvægum hagsmunum. Að teknu tilliti til þess svo og sakaferils ákærða er refsing hans hæfilega ákveðin 12 mánaða fangelsi, sem í ljósi sakaferils ákærða þykir ekki unnt að skilorðsbinda.

Ákærði greiði tildæmd málsvarnarlaun, ásamt virðisaukaskatti svo sem í dómsorði er kveðið á um.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf K-kvk-nf fulltrúi ríkissaksóknara.

D ó m s o r ð:

Ákærði, E-kk-nf B-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 167.328 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.