S-166/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 22. síðasta mánaðar, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 25. mars síðastliðinn, á hendur R-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Hólabergi 80 í Reykjavík, „fyrir þjófnað á árinu 2013, með því að hafa:

1. Fimmtudaginn 19. september í versluninni Bónus í Hraunbæ, Reykjavík stolið matvöru, samtals að verðmæti kr. 13.272.-

[...]

2. Þriðjudaginn 17. desember í versluninni Krónunni, Reykjavíkurvegi 50 í Hafnarfirði, Ögurhvarfi í Kópavogi, stolið mat- og drykkjarvöru, samtals að verðmæti kr. 15.361,-

[...]

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Í málinu gerir A, kt. 000000-0000, f.h. Haga hf., kt. 000000-0000 þá kröfu að ákærðu verið gert að greiða skaðabætur, fjárhæð kr. 13.272,- auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, frá tjónsdegi 19. september 2013 en eftir það dráttarvaxta skv. 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

[...]

Í málinu gerir B, f.h. Kaupás, kt. 000000-0000 þá kröfu að ákærðu verið gert að greiða skaðabætur, fjárhæð kr. 15.361,- auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, frá tjónsdegi 17. desember 2013 en eftir það dráttarvaxta skv. 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

[...]“

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sín og samþykkt framkomnar bótakröfur á hendur henni. Var því farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi ákærðu höfðu fengið kost á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem saksókn á hendur henni tekur til samkvæmt framansögðu og er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Verður ákærða því sakfelld fyrir háttsemi sína og gerð refsing fyrir.

Af hálfu ákærðu er þess krafist að henni verði ekki gerð refsing. Verjandi krefst hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Ákærða er fædd í júlí 1974 og samkvæmt framlögðu sakavottorði á hún nokkurn sakaferil að baki sem nær aftur til ársins 2004. Frá árinu 2008 hefur henni í sjö skipti verið gerð refsing fyrir þjófnað, þar af í eitt skipti einnig fyrir gripdeild. Þann 28. október 2008 var hún dæmd í fimm mánaða fangelsi, þar af þrjá mánuði skilorðsbundið, fyrir þjófnað og umferðarlagabrot. Hún var dæmd í fjögurra mánaða fangelsi 12. júní 2009 fyrir þjófnað, 1. desember sama ár var hún dæmd í 90 daga fangelsi, aftur fyrir þjófnað og 25. maí 2010 var hún dæmd í 30 daga fangelsi, einnig fyrir þjófnað. Þá gekkst hún undir lögreglustjórasátt með vegna fíkniefnalagabrots 21. desember 2012. Þann 21. janúar 2013 var hún dæmd í fimm mánaða fangelsi fyrir þjófnað og umferðarlagabrot og svipt ökurétti ævilangt, en 120 daga reynslulausn var þá jafnframt dæmd upp. Þann 30. maí 2013 var hún dæmd í átta mánaða fangelsi fyrir nokkra þjófnaði og gripdeildir. Nokkur þeirra brota sem hún var sakfelld fyrir með þeim dómi voru framin fyrir sektargerðina 21. desember 2012, en nokkur þeirra brota eftir þann tíma en fyrir uppkvaðningu dómsins 21. janúar sama ár og var ákærðu að því leyti gerður hegningarauki. Önnur brot sem ákærða var sakfelld fyrir með dóminum 30. maí 2013 voru framin eftir uppkvaðningu dómsins 21. janúar 2013. Loks var ákærða dæmd í þriggja mánaða fangelsi 11. desember síðastliðinn fyrir nokkra þjófnaði. Eitt þeirra brota sem ákærða var sakfelld fyrir með þeim dómi var framið fyrir uppkvaðningu dómsins 21. janúar 2013 og sektargerðina 21. desember 2012, þrjú þeirra brotanna voru framin eftir þann tíma en fyrir uppkvaðningu dómsins 30. maí 2013 og var ákærðu að því leyti gerður hegningarauki. Önnur brot sem ákærða var sakfelld fyrir með dóminum 11. desember síðastliðinn voru framin eftir téða dóma og sektargerð.

Brot ákærðu 19. september 2013 var framið fyrir uppkvaðningu dómsins frá 11. desember 2013. Ber því að dæma ákærðu hegningarauka við þann dóm að því er það brot varðar, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Þá verður refsing jafnframt tiltekin eftir reglum 77. gr. almennra hegningarlaga. Með vísan til 71. gr. og 255. gr. almennra hegningarlaga og með hliðsjón af dómi Hæstaréttar Íslands í máli númer 92/2008, hefur dómur ákærðu frá 11. desember 2013, líkt og aðrir refsidómar ákærðu vegna auðgunarbrota, ítrekunaráhrif í málinu. Til málsbóta horfir að ákærða hefur, hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi, gengist greiðlega við brotum sínum og fyrir liggur að hún hefur sótt meðferð við fíknivanda sínum. Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, en ekki þykja efni til að skilorðsbinda refsingu hennar.

Um einkaréttarkröfur í sakamáli fer eftir XXVI. kafla laga um meðferð sakamála og jafnframt eftir lögum um meðferð einkamála nr. 91/1991, eftir því sem við á. Samkvæmt 4. mgr. 17. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 koma stjórnendur félaga, stofnana eða samtaka fram einir eða fleiri í sameiningu sem fyrirsvarsmenn slíkra aðila eftir því sem leiðir af almennum reglum. Í 1. mgr. 2. gr. laga um lögmenn nr. 77/1998 segir að ef aðili fer ekki sjálfur með mál sitt fyrir dómi eða sá sem að lögum getur verið fyrirsvarsmaður hans í dómsmáli verði ekki öðrum en lögmanni falið að gæta þar hagsmuna hans. Gerð skaðabótakröfu er málssókn af hálfu þess sem hana setur fram og hluti af meðferð málsins fyrir dómi.

Í málinu er einkaréttarkrafa A, fyrir hönd Haga hf., um að ákærðu verði gert að greiða skaðabætur að fjárhæð 13.272 krónur, auk vaxta. F-kk-nf er fyrirsvarsmaður Haga hf. í skilningi 4. mgr. 17. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Verður ákærða dæmd til að greiða Högum hf. skaðabætur vegna þess tjóns sem af broti hennar 19. september síðastliðinn leiddi. Ákærða greiði Högum hf., skaðabætur að fjárhæð 13.272 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af krónum af 13.272 krónum frá 19. september 2013 til 14. maí 2014, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Í ákæru er einnig einkaréttarkrafa B, fyrir hönd Kaupáss, um að ákærðu verði gert að greiða skaðabætur að fjárhæð 15.361 krónu, auk vaxta. Sömu kröfu er að finna meðal gagna málsins, en þar er hún sett fram af C, fyrir hönd Kaupáss. Samkvæmt gögnum málsins starfa B og C hjá öryggisdeild. Hvorki verður séð að þeir séu fyrirsvarsmenn Kaupáss hf. í skilningi 4. mgr. 17. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 eða að þeir hafi réttindi til málflutnings fyrir dómi. Því brast þá hæfi til þess að setja fram bótakröfu í málinu og ber því að vísa kröfunni frá dómi.

Dæma ber ákærðu til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 62.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærða, R-kvk-nf S-kvk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærða greiði Högum hf. 13.272 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 19. september 2013 til 14. maí 2014, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Bótakröfu Kaupáss hf. er vísað frá dómi.

Ákærða greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 62.750 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf