E-7440/2019

1

Mál þetta, sem tekið var til dóms 16. júní 2021, höfðaði Travel Blue Ltd., c/o UHY Deutschland AG, Reimerbrucke 5, Hamborg, Þýskalandi, með stefnu birtri 11. desember 2019, á hendur Netnordic ehf., Laugarásvegi 75, Reykjavík, til greiðslu skuldar, vaxta og málskostnaðar.

2

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi, Netnordic ehf., greiði stefnanda 14.773,33 bandaríkjadali (USD) ásamt dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af 541,72 USD frá 6. desember 2018 til 16. desember 2018, af 3.406,00 USD frá þeim degi til 28. janúar 2019, af 8.356,36 USD frá þeim degi til 30. mars 2019, af 8.787,37 USD frá þeim degi til 3. apríl 2019 og af 14.773,33 USD frá þeim degi til greiðsludags. Til vara gerir stefnandi kröfu um vexti af sömu fjárhæð, með 8,12% ársvöxtum af 541,72 USD frá 6. desember 2018 til 16. desember 2018, af 3.406,00 USD frá þeim degi til 28. janúar 2019, af 8.356,36 USD frá þeim degi til 30. mars 2019, af 8.787,37 USD frá þeim degi til 3. apríl 2019 og af 14.773,33 U SD frá þeim degi til greiðsludags. Í báðum tilvikum krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til að greiða honum málskostnað að skaðlausu.

3

Af hálfu stefnda er þess krafist að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. Þá krefst stefndi málskostnaðar að skaðlausu.

I

Málavextir

4

Stefnandi er fyrirtæki sem framleiðir ýmiss konar ferðabúnað undir vörumerkinu Travel Blue. Stefndi rekur heildsölu á Íslandi og kaupir sem slíkur vörur til endursölu hér á landi. Kynni tókust með fulltrúum stefnanda og fyrirsvarsmanni stefnda á árinu 2017 er aðilar hittust á vörusýningu í Berlín í Þýskalandi. Í framhaldi af því pantaði stefndi vörur frá stefnanda til endursölu á Íslandi. Það leiddi síðar til þess að aðilar undirrituðu samning um viðskipti sín á milli þann 13. september 2018.

5

Samkvæmt samningi aðila skyldi stefndi hafa einkasölurétt í hvers kyns verslunum á Íslandi, frá bensínafgreiðslustöðvum til stórverslana, að undanskildum öllum verslunum Pennans hér á landi, en Penninn var þegar í viðskiptum við stefnanda og keypti vörur beint frá honum. Samkvæmt samningi stefnanda og stefnda skyldi stefndi hafa 75 daga greiðslufrest frá móttöku vara í vöruhúsi stefnda. Samningur aðila var til eins árs, með möguleika á framlengingu ef vel tækist til.

6

Stefndi pantaði í kjölfarið fleiri vörur frá stefnanda, þ. á m. þær vörur er hinir ógreiddu reikningar lúta að, en þeir eru: Reikningur nr. 3049, að fjárhæð 801,72 USD með gjalddaga þann 6. desember 2018, Reikningur nr. 2684, að fjárhæð 2.864,28 USD með gjalddaga þann 16. desember 2018, Reikningur nr. 2986, að fjárhæð 4.950,36 USD með gjalddaga þann 28. janúar 2019, Reikningur nr. 3368, að fjárhæð 431,01 USD með gjalddaga þann 30. mars 2019, Reikningur nr. 3385, að fjárhæð 5.011,62 USD með gjalddaga þann 3. apríl 2019, Reikningur nr. 3386, að fjárhæð 974,34 USD með gjalddaga þann 3. apríl 2019, allt að frádregnum kreditreikningi nr. 511 að fjárhæð 260,00 EUR á móti reikningi nr. 3049.

7

Gögn málsins bera með sér að fyrirsvarsmaður stefnda hafi þegar í júlí 2018 kvartað yfir því við stefnanda að hluti vörusendingar til hans, sem kom hingað til lands þann 2. júlí 2018, þ. e. áður en samningur aðila var undirritaður, hefði ekki verið í viðunandi ástandi, þar sem pakkningar hefðu verið skítugar eða rifnar, auk þess sem vörur sem greindar voru á vörureikningi vantaði. Því hafi ekki verið um söluhæfa vöru að ræða. Stefndi hefur greint frá því að vegna þessa hafi hann ekki leyst umræddar vörur úr tolli og það hafi leitt til kostnaðar vegna geymslugjalda o. fl. Stefndi hafi loks séð sig tilneyddan til að leysa sendinguna úr tolli, þar sem hann hafi ekki átt annarra kosta völ. Vörureikningur vegna þessara viðskipta er ekki meðal þeirra reikninga sem mál þetta varðar.

8

Samkvæmt gögnum málsins gekk stefnandi á eftir stefnda með greiðslu vegna vara sem hann hafði móttekið í febrúar 2019. Samskipti aðila virðast á þeim tíma hafa verið vinsamleg, en í mars sama ár kvartaði fyrirsvarsmaður stefnda yfir því að Penninn væri ekki aðeins að selja vörur stefnanda í eigin verslunum, heldur einnig til annarra smásöluverslana.

9

Virðast samskipti aðila hafa versnað smám saman fram eftir vori 2019. Stefnandi krafði stefnda um greiðslu reikninga, en án árangurs. Stefnandi sendi stefnda innheimtuviðvörun þann 11. júlí 2019 og innheimtubréf þann 25. sama mánaðar. Sama dag sendi þáverandi lögmaður stefnanda tölvupóst til stefnda þar sem lýst var yfir riftun samnings aðila frá næstu mánaðamótum þar á eftir, á grundvelli verulegra vanefnda stefnda. Að sögn stefnanda eru framangreindir reikningar enn ógreiddir. Eftirstöðvar þeirra að frádreginni kreditnótu nr. 511 eru 14.773,33 USD sem er stefnufjárhæð málsins.

II

Helstu málsástæður stefnanda

10

Stefnandi kveðst byggja kröfur sínar á framlögðum reikningum, samningi aðila og síðari samskiptum, þar sem óskað var eftir greiðslufresti, svo og á almennum reglum kröfuréttarins og meginreglu samningaréttarins um skuldbindingargildi samninga. Stefnda beri skylda til að efna samning sinn við stefnanda og til að greiða fyrir vörur sem hann hafi pantað og móttekið frá stefnanda.

11

Stefnandi kveður stefnda hafa pantað vörur reglulega en dráttur hafi verið á greiðslu reikninga. Stefnandi hafi sent stefnda greiðsluyfirlit í febrúar 2019, en stefndi hafi fyrst kvartað yfir sölu Pennans til annarra í mars sama ár. Stefnandi hafi áréttað kröfu sína um greiðslu í maí 2019, löginnheimta hafi hafist í júlí sama ár og viðskiptasamningi aðila þá rift vegna vanefnda stefnda.

12

Stefnandi hafnar því að hann hafi vanefnt samning aðila eða selt öðrum en Pennanum, en sala til Pennans hafi verið undanskilin einkasölurétti stefnda samkvæmt samningi aðila. Stefnandi vísar til þess að enginn tölulegur ágreiningur sé um kröfu hans í málinu, sem byggist á útgefnum reikningum, sem ekki hafi verið mótmælt efnislega. Riftun samnings aðila breyti auk þess engu um að stefnda beri að greiða fyrir þær vörur sem hann hafi pantað og móttekið.

13

Stefnandi vísar einnig til þess að sakarefni málsins snúist um greiðslu reikninga en ekki um riftun samnings aðila eða það hvort hún hafi verið lögmæt eða ólögmæt, enda séu engar kröfur hafðar uppi í því samhengi. Stefnandi geti auk þess ekki borið ábyrgð á ákvörðunum eða athöfnum Pennans. Þá byggir stefnandi á því að ætluð gagnkrafa stefnda sé vanreifuð og óljós og því ódómtæk, hvað sem öðru líði. Þá sé hún ósönnuð.

14

Um dráttarvaxtakröfu sína vísar stefnandi til III. kafla vaxtalaga, einkum 1. mgr. 5. gr. og 1. mgr. 6. gr. laganna. Varakröfu um 8,12% ársvexti byggir stefnandi á þýskum dráttarvöxtum samkvæmt 288. gr., sbr. 247. gr., þýsku borgaralögbókarinnar BGB (þ. Bürgerliches Gesetzbuch).

15

Kröfu sína um málskostnað úr hendi stefnda byggir stefnandi á 1. mgr. 129. gr. og 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

III

Helstu málsástæður stefnda

16

Stefndi hafnar greiðsluskyldu og krefst sýknu, í fyrsta lagi, þar sem hluti þeirra vara sem hann móttók samkvæmt umræddum reikningum og fyrri reikningum, sem þegar eru greiddir, hafi verið gallaður og ósöluhæfur. Sýknukrafa stefnda byggir, í öðru lagi, á því að stefnandi hafi brotið viðskiptasamning þann sem gerður var á milli aðila þann 13. september 2018, stefnda til fjártjóns, og loks rift þeim samningi með ólögmætum hætti í júlí 2019.

17

Gerir stefndi kröfu um að gagnkröfu, sem hann telur sig eiga á hendur stefnanda vegna ólögmætrar riftunar samnings aðila, verði skuldajafnað við kröfu stefnanda, að því marki sem hún kunni að verða viðurkennd. Verði riftun samnings hins vegar talin réttmæt sé byggt á því af hálfu stefnda að stefnandi eigi ekki rétt á greiðslu, sbr. meginreglur um riftun. Því beri stefnanda að taka við umræddum vörum, eins og stefndi kveðst hafa boðið honum að gera.

18

Stefndi vísar nánar tiltekið til þess að honum hafi borist vörur fyrir undirritun viðskiptasamnings aðila, sem hafi reynst verulega gallaðar, auk þess sem magn þeirra hafi verið ranglega tilgreint. Stefndi segir að erfiðlega hafi gengið að fá fram viðbrögð frá stefnanda vegna hinna gölluðu vara, en hann hafi þó lofað að skoða málið og leiðrétta gagnvart stefnda. Stefndi kveðst hafa treyst orðum stefnanda og í framhaldi af því ritað undir viðskiptasamning við hann.

19

Stefndi kveðst fljótlega hafi orðið var við að brotið væri gegn einkarétti hans til sölu og dreifingar á vörum stefnanda hér á landi samkvæmt samningnum, þ. e. af hálfu Pennans, meðal annars með sölu til Heimkaupa og verslana þjóðgarðsins á Þingvöllum.

20

Stefndi kveðst ekki hafa leyst út vörur úr tolli samkvæmt þeim reikningum sem krafist er greiðslu á. Hann kveðst hafa sent tölvupóst á stefnanda þann 11. apríl 2019, þar sem hann hafi kvartað undan því að ekki hefði verið leyst úr málefnum aðila vegna samningsbrota stefnanda og óskað eftir afstöðu stefnanda til þess hvort hann myndi vilja fá vörurnar endursendar.

21

Stefndi kveður stefnanda ekki hafa látið uppi afstöðu sína um að móttaka vörurnar, en áfram gert kröfu til þess að hinir umstefndu reikningar yrðu greiddir, þrátt fyrir skýr samningsbrot. Við það hafi stefndi ekki getað sætt sig, en hann hafi að lokum leyst vörurnar út í lok júní 2019 vegna geymslugjalda sem féllu á þær og þar með stefnda.

22

Stefndi hefur mótmælt riftun samningsins og telur hana ólögmæta og að stefnandi hafi þannig fellt á sig skaðabótaábyrgð gagnvart stefnda. Stefndi kveðst ekki hafa gefið stefnanda neitt tilefni til riftunar samningsins og hann hafi ekki vanefnt hann að sínu leyti. Hin ólögmæta riftun hafi bakað stefnda fjártjón, sem stefnandi beri ábyrgð á.

23

Stefndi kveður útreikninga sína styðjast við samning aðila, en ljóst sé að tjón hans á ársgrundvelli, miðað við útreiknaða framlegð, sé mun meira en sem nemi kröfu stefnanda. Því beri að sýkna stefnda af kröfum stefnanda. Útreikningur stefnda byggist á meðaltalsálagningu, sem studd sé framlögðum gögnum og nemi um 50%. Miðað við þá álagningu og vænta umsetningu samkvæmt samningi aðila sé tjón stefnda 6.325.000 krónur á ársgrundvelli. Að teknu tilliti til þess tíma sem eftir var af samningi aðila þegar honum var rift í júlí 2019 nemi tjónið tæplega 3.000.000 króna, sem sé mun hærri fjárhæð en stefnukrafa máls þessa.

24

Stefndi byggir á því að skilyrði skuldajafnaðar séu í hvívetna uppfyllt, hvað varðar aðild, efndatíma og að gagnkröfur séu samkynja kröfu stefnanda. Verði hins vegar talið að stefnandi hafi haft réttmæta ástæðu til að rifta samningi aðila felist í þeirri yfirlýsingu að stefnandi geri ekki kröfu um að samningurinn verði framvegis efndur eftir efni sínu og jafnframt að stefndi þurfi ekki að efna hann að sínu leyti.

25

Stefndi byggir á því að greiðslur sem kunni að hafa verið greiddar beri að endurgreiða og mótteknum vörum að skila, að því leyti sem slíkt sé unnt, en stefndi hafi boðist til þess þegar í apríl 2019 að endursenda vörur samkvæmt umstefndum reikningum. Hafi sú afstaða hans ekkert breyst. Þannig eigi stefnandi ekki rétt á að fá peningagreiðslur fyrir vörurnar, heldur einungis að fá þær afhentar til baka. Dómkrafa stefnanda miðist við að samningur aðila haldi og byggist þar á reglum kröfuréttar, sem gangi þvert á yfirlýsingar hans um riftun.

26

Vanefnd stefnanda sjálfs á samningnum veiti honum vissulega ekki rétt til að hafa uppi kröfur er byggist á honum og styðjist við reglur kröfuréttar innan samninga, gegn mótmælum stefnda.

27

Stefndi hefur einnig uppi gagnkröfu til skuldajafnaðar á kröfum stefnanda, vegna vara sem hafi reynst gallaðar og ósöluhæfar. Svo sem framlagðar ljósmyndir beri með sér hafi vörurnar ekki verið í söluhæfum búningi. Þrátt fyrir loforð stefnanda um að bæta stefnda tjón hans hafi engar efndir orðið á því. Um hafi verið að ræða sendingu samkvæmt þremur reikningum, dagsettum 25. júní 2018, samtals að fjárhæð 8.871,64 USDer stefndi geri kröfu um að verði skuldajafnað á móti kröfum stefnanda.

28

Dráttarvaxtakröfu stefnanda er sérstaklega mótmælt af hálfu stefnda, en stefndi telur hana ekki eiga við rök að styðjast, meðal annars vegna riftunaryfirlýsingar stefnanda og þess að stefnandi hafi ekki orðið við áskorun um að taka við vörunum til baka. Viðtökudráttur stefnanda að þessu leyti veiti ekki rétt til töku dráttarvaxta af umræddum reikningum.

IV

Niðurstöður

29

Stefnandi hefur höfðað mál þetta til innheimtu sex reikninga, með gjalddaga á tímabilinu 6. desember 2018 til 3. apríl 2019. Stefndi hefur hvorki mótmælt því að þessir reikningar eigi rétt á sér né að hann hafi pantað þær vörur og móttekið sem þeir varða. Þá hefur stefndi eigi heldur andmælt efni eða fjárhæð reikninganna sem slíkra. Verður því við það miðað að reikningarnir séu réttir og að skylda hafi stofnast til að stefndi greiddi þá.

30

Stefndi hefur ekki andmælt því að hafa móttekið þær vörur sem stefnandi krefst greiðslu fyrir. Hann telur sig hins vegar eiga gagnkröfur til skuldajafnaðar á móti kröfum stefnanda, annars vegar vegna galla á vörum sem stefndi móttók og greiddi fyrir og hins vegar vegna vanefnda stefnanda og ólögmætrar riftunar hans á samningi aðila. Telur stefndi að gagnkröfur hans nemi hærri fjárhæð en stefnukrafa málsins. Því hefur stefnandi hafnað.

31

Mótmæli stefnda snúa í fyrsta lagi að því að hann hafi móttekið gallaðar vörur sem honum hafi ekki borið að greiða fyrir, auk þess sem vantað hafi vörur sem greindar voru á vörureikningum. Er helst að skilja á stefnda að hann hafi eigi að síður greitt fyrir þessar vörur og að hann eigi rétt á endurgreiðslu vegna þess, þ. e. gagnkröfu á hendur stefnanda.

32

Það hefur verið nokkuð á reiki í málinu við hvaða vörur eða vörusendingar framangreind fullyrðing eigi, þ. e. að vörur hafi ýmist verið gallaðar eða oftaldar á vörureikningum, með þeim afleiðingum að þær hafi ekki verið leystar úr tolli fyrr en löngu síðar og þá af illri nauðsyn. Af málatilbúnaði stefnda má helst skilja að þessi fullyrðing eigi við um vörur samkvæmt þeim reikningum sem mál þetta varðar, auk eldri reikninga sem þegar hafi verið greiddir. Af gögnum málsins og framburði fyrirsvarsmanns stefnda, S-kk-ef R-kk-ef, hér fyrir dóminum, má hins vegar ráða að fullyrðingin eigi í raun aðeins við um þær vörur sem stefndi móttók í júlí 2018, en ekki um þær vörusendingar sem mál þetta varðar.

33

Stefndi ber sönnunarbyrði um þá fullyrðingu sína að hann eigi gagnkröfu á hendur stefnda vegna gallaðra og óafgreiddra vara og verður af þeim sökum að bera halla af því sem óljóst þykir eða misvísandi.

34

Gögn málsins bera með sér að stefndi hafi fengið sendar vörur samkvæmt reikningum dagsettum 25. júní 2018, sem hann segir að hafi að hluta til verið gallaðar. Engar nánari upplýsingar liggja hins vegar fyrir um það hve stór hluti sendingarinnar hafi verið gallaður eða hvaða vörur. Þá liggur ekki fyrir hvaða vörur hafi vantað af þeim sem tilgreindar eru í reikningum stefnanda vegna þessarar vörusendingar. Loks liggja ekki fyrir gögn um það að umræddir reikningar hafi verið greiddir, þannig að gagnkrafa geti hafa stofnast. Meðal gagna málsins er yfirlit yfir símgreiðslur stefnda til stefnanda, en þær eru ótímasettar auk þess sem fjárhæðir þeirra greiðslna stemma ekki við fjárhæðir vörureikninga dagsettra 25. júní 2018.

35

Gögn málsins bera sömuleiðis með sér að stefndi hafi fundið að því við stefnanda í júlí 2018 að vörur sem hann hefði móttekið í þeim mánuði hefðu verið gallaðar, auk þess sem hann hefði ekki fengið allar þær vörur sem honum væri ætlað að greiða fyrir. Á hinn bóginn virðast þessi atriði ekki hafa verið til umræðu á milli aðila frá júlí 2018 til maí 2019, er stefndi ítrekaði umkvartanir sínar, en á þeim tíma hafði komið upp ágreiningur á milli aðila um önnur atriði.

36

Fyrir liggur að stefnandi og stefndi gerðu með sér viðskiptasamning í september 2018, þar sem hvergi var á það minnst að stefndi ætti kröfu á stefnanda vegna fyrri vörusendinga. Stefndi hefur að mati dómsins ekki gefið trúverðugar skýringar á því hvers vegna hinnar meintu kröfu var ekki getið í samningi aðila, eða um hana fjallað í tengslum við gerð samningsins, eins og eðlilegt hefði verið, en telja verður að um tvo jafn setta aðila hafi verið að ræða. Verður stefndi að bera halla af því.

37

Þá má ráða af tölvupósti fyrirsvarsmanns stefnda til stefnanda, dags. 22. febrúar 2019, sem sendur er rúmum sjö mánuðum eftir að stefndi móttók hinar gölluðu vörur, að samskipti aðila hafi verið í góðu horfi á þeim tíma. Styður það ályktun um að málið hafiá þeim tíma verið útkljáð á milli aðila.

38

Með hliðsjón af öllu framangreindu verður ekki talið að stefnda hafi, gegn andmælum stefnanda, tekist sönnun þess að hann eigi kröfu á hendur stefnanda vegna gallaðra eða of- talinna vara, sem hann geti nýtt til skuldajafnaðar á móti kröfum stefnanda í máli þessu. Málsástæðu stefnda um að hann eigi gagnkröfu vegna gallaðra vara eða vara sem hann aldrei fékk er þar af leiðandi hafnað.

39

Mótmæli stefnda lúta í öðru lagi að því að hann eigi kröfu á hendur stefnanda vegna meintra vanefnda stefnanda á samningi aðila og ólögmætrar riftunar hans. Því mótmælir stefnandi og ber því við að samningi aðila hafi verið rift vegna verulegra vanefnda stefnda.

40

Eins og áður segir er mál þetta höfðað til innheimtu reikninga. Þeim reikningum hefur hvorki verið mótmælt efnislega né vefengt að stefndi hafi móttekið þær vörur sem reikningarnir taka til. Þá verður ekki séð að riftun samnings aðila, eða það hvort stefnandi vanefndi samninginn, breyti neinu um greiðsluskyldu stefnda vegna hinna umstefndu reikninga, vegna vara sem hann pantaði og móttók áður en riftunin tók gildi og enginn ágreiningur er um.

41

Stefndi ber sönnunarbyrði um þær fullyrðingar sínar að stefnandi hafi vanefnt samning aðila og að riftun samningsins hafi verið ólögmæt, svo og að hann hafi orðið fyrir fjártjóni vegna hinnar ólögmætu háttsemi. Því fer fjarri að mati dómsins að stefnda hafi tekist slík sönnun, að virtum gögnum málsins og því sem fram kom í skýrslutökum við aðalmeðferð málsins, þ. m. t. af fyrirsvarsmanni stefnda. Þá verður ekki séð að stefnandi hafi brotið gegn samningi aðila, með því að tryggja ekki gagnvart stefnda að Penninn myndi einungis selja vörur frá stefnanda í eigin verslunum, en ekki til annarra.

42

Meint gagnkrafa stefnda er þess utan óljós og lítt rökstudd. Hún er sömuleiðis byggð á einhliða og ógagnsæjum útreikningum stefnda sjálfs. Gögn til stuðnings kröfunni eru jafnframt ófullnægjandi. Stefndi hefur eigi heldur nýtt sér heimildir sínar samkvæmt IX. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála til að fá dómkvaddan matsmann til að meta það tjón sem hann telur sig hafa orðið fyrir vegna athafna stefnanda.

43

Að framangreindu virtu er ekki hægt að fallast á það með stefnda að hann eigi gagnkröfu á hendur stefnanda, sem byggist á því að stefnandi hafi vanefnt samning aðila eða að samningnum hafi verið rift með ólögmætum hætti, er stefndi geti nýtt til skuldajafnaðar á móti kröfum stefnanda. Þá er ekki heldur á það fallist með stefnda að riftun samningsins feli það í sér að hann sé laus undan greiðsluskyldu vegna þeirra reikninga sem mál þetta varðar, enda ber stefnda að greiða fyrir þær vörur sem hann pantaði og móttók áður en riftun samningsins tók gildi.

44

Með hliðsjón af framangreindu er fallist á kröfur stefnanda eins og þær eru settar fram í stefnu málsins og nánar greinir í dómsorði. Því er jafnframt hafnað að stefndi eigi kröfur sem hann geti nýtt til skuldajafnaðar á móti kröfum stefnanda, sbr. 1. mgr. 28. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

45

Hvað dráttarvaxtakröfu stefnanda varðar lúta andmæli stefnda að því að hún eigi ekki við rök að styðjast, meðal annars vegna riftunaryfirlýsingar stefnanda og þess að stefnandi hafi ekki orðið við áskorun um að taka við vörum til baka. Viðtökudráttur stefnanda að því leyti veiti stefnanda ekki rétt til dráttarvaxta vegna umræddra reikninga.

46

Ekki er unnt að fallast á með stefnda að um sé að ræða viðtökudrátt af hálfu stefnanda vegna vara sem stefndi telur sig eiga rétt á að skila. Nægir í því efni að vísa til tölvupósts stefnanda til stefnda, dags. 25. maí 2019, þar sem stefnda er boðið að skila óseldum vörum á sinn kostnað. Þá verður ekki séð að riftunaryfirlýsing stefnanda losi stefnda undan greiðsluskyldu vegna vara sem hann hafði áður móttekið. Málsástæðum stefnda varðandi dráttarvaxtakröfu stefnanda er þar af leiðandi hafnað og fallist á vaxtakröfu stefnanda eins og nánar greinir í dómsorði.

47

Með hliðsjón af úrslitum málsins ber stefnda að greiða stefnanda málskostnað eftir því sem nánar greinir í dómsorði, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

48

Afhálfu stefnanda flutti málið G-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf lögmaður, sem tók við málinu af K-kvk-þgf S-kvk-þgf Ó-kvk-þgf lögmanni skömmu fyrir aðalmeðferð þess.

49

Af hálfu stefnda flutti málið H-kk-nf M-kk-nf lögmaður.

50

J-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómarinn tók við málinu þann 14. janúar 2021 en hafði ekki haft afskipti af því fyrir þann tíma.

Dómsorð :

Stefndi, Netnordic ehf., greiði stefnanda, Travel Blue Ltd., 14.773,33 bandaríkjadali (USD) ásamt dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af 541,72 USD frá 6. desember 2018 til 16. desember 2018, af 3.406,00 USD frá þeim degi til 28. janúar 2019, af 8.356,36 USD frá þeim degi til 30. mars 2019, af 8.787,37 USD frá þeim degi til 3. apríl 2019 og af 14.773,33 USD frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 1.100.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf