S-1228/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 12. janúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 10. nóvember sl. á hendur M-x-x W-x-x V-x-x, kennitala 000000-0000, Kríuási 15, Hafnarfirði, fyrir líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 1. október 2006, á veitingastaðnum Hressingarskálanum, Austurstræti í Reykjavík, slegið H-kk-þf J-kk-þf með krepptum hnefa í andlit og skömmu síðar, utandyra við veitingastaðinn, slegið hann öðru sinni með krepptum hnefa í andlit, allt með þeim afleiðingum að H-kk-nf nefbrotnaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu H-kk-ef J-kk-ef, kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaða- og miskabætur að fjárhæð 325.000 krónur auk dráttarvaxta á höfuðstól kröfunnar frá tjónsdegi 1. október til greiðsludags svo og til greiðslu frekari kostnaðar vegna gagnaöflunar og rökstuðnings ef þörf krefur.

Verjandi ákærða krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins, en til vara að ákærða verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst verjandi að bótakröfu í málinu verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði lækkuð verulega. Loks krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins.

Málsatvik

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá aðfaranótt 1. október 2006, barst tilkynning klukkan 04:47 um slagsmál á mótum Pósthússtrætis og Austurstrætis í Reykjavík. Þegar lögreglumenn komu á vettvang reyndust vera átök með hópi fólks utan við veitingastaðinn Apótekið við Pósthússtræti. Lögreglumenn ræddu við A-kk-þf J-kk-þf A-kk-þf, sem hafði tekið þátt í átökunum. Sagðist hann vera vinur ákærða, sem hefði kallað sig til aðstoðar þar sem hann hefði átt í átökum við annan mann. Rætt var við ákærða og er haft eftir honum í skýrslunni að H-kk-nf J-kk-nf hefði sakað sig um að káfa á unnustu H-kk-ef. Sagðist ákærði hafa ýtt við H-kk-þf og þeir skipst á höggum í kjölfarið. Kemur fram að viðstaddir á vettvangi hafi farið fram á að ákærði yrði fjarlægður þar sem hann hefði átt upptök að átökunum. Hefði ákærða og A-kk-þgf því verið ekið á brott af vettvangi.

Þann 12. október 2006 mætti H-kk-nf J-kk-nf á lögreglustöð og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás. H-kk-nf sagðist hafa verið í samkvæmi í heimahúsi í miðborginni í umrætt sinn ásamt ákærða og öðru fólki og hefðu þau síðan haldið í Hressingarskálann við Austurstræti. Þar hefði hann dansað við vinkonu ákærða, M-kvk-þf R-kvk-þf Ó-kvk-þf. Hefði M-kvk-nf dansað með þeim hætti að gæti hafa vakið afbrýðisemi ákærða. Eftir að dansinum lauk hefði M-kvk-nf haldið því fram við ákærða að H-kk-nf hefði leitað á hana, sem að sögn H-kk-ef átti ekki við rök að styðjast. Sagði H-kk-nf að S-kvk-nf J-kvk-nf, vinkona hans, hefði komið til hans og spurt hvað hefði gerst á milli þeirra M-kvk-ef. Hefði hann þá gengið til ákærða og M-kvk-ef til að grennslast fyrir um hvort eitthvað væri að. Ákærði hefði þá slegið hann eitt högg í andlitið, sem hefði lent á nefi. Nokkurt umstang hefði orðið af þessu og dyraverðir vísað ákærða út úr húsinu. Hefðu þau S-kvk-nf einnig farið út ásamt vinum sínum Á-kk-þgf Ó-kk-þgf og A-kvk-þgf Ý-kvk-þgf S-kvk-þgf. Þá hefði vini ákærða drifið að og hefðu þeir ráðist á þau. Hefði ákærði náð að slá H-kk-þf öðru höggi sem lent hefði á sama stað og fyrr. Sagðist H-kk-nf ekki hafa slegið ákærða til baka eða valdið honum neinu líkamstjóni. Komið hefði í ljós að hann var nefbrotinn eftir atvikið og hefði hann leitað á slysadeild vegna þessa.

Meðal gagna málsins er vottorð Ó-kk-ef T. Þ-kk-ef, sérfræðings í lyf- og heimilislækningum, dagsett 26. ágúst 2008, þar sem kemur fram að H-kk-nf J-kk-nf hefði komið á slysa- og bráðadeild Landspítalans í Fossvogi 2. október 2006 klukkan 18:28. Hefði hann sagst hafa orðið fyrir líkamsárás um einum og hálfum sólarhring fyrr og fengið högg vinstra megin í andlit og á nef. Hefði talsverð bólga verið yfir nefbeinum og ljóst að nefholið hafði þrútnað, auk þess sem blæðing sást frá miðsnesi. Hefði H-kk-nf verið vísað til háls-, nef og eyrnalæknis. Þá liggur fyrir vottorð H-kk-ef H-kk-ef, sérfræðings í háls-, nef og eyrnalækningum, dagsett 16. júní 2009, um skoðun á H-kk-þgf 12. október 2006. Í vottorðinu kemur fram að H-kk-nf hafi nefbrotnað árið 2001, en síðan aftur verið kýldur 1. október 2006 og nefið skekkst við það. Hefði allur nefpíramídinn gengið til vinstri og miðsnesið skekkst. Hann hefði gengist undir aðgerð 20. nóvember 2006 þar sem miklar skekkjur á miðsnesi hefðu verið leiðréttar. Nef hefði verið brotið upp, ný myndun á beini og nefhrygg meitluð burt og nef slípað niður.

Af gögnum málsins verður ráðið að lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu tók ákvörðun um að hætta rannsókn málsins og var kæranda tilkynnt sú ákvörðun með bréfi, dagsettu 29. janúar 2008. Kærði H-kk-nf ákvörðun lögreglustjórans til ríkissaksóknara. Í gögnum málsins er afrit af bréfi ríkissaksóknara til kæranda, dagsett 29. mars 2008, um afstöðu til kærunnar. Kemur þar fram að rökstuðningur lögreglustjóra fyrir ákvörðuninni hefði borist með bréfi, dagsettu 7. mars 2008. Þar segi m.a.:

„Í frumskýrslu lögreglu eru frásagnir misvísandi um það sem átti sér stað umrætt sinn í samanburði við kæruskýrslu kæranda málsins. Í málinu liggur fyrir kæruskýrsla en ekki var tekin skýrsla af kærða.

Þegar ákvörðun embættisins um að hætta rannsókn var tekin var liðið eitt ár og tæplega fjórir mánuðir frá því að atvik áttu sér stað. Óskað var eftir áverkavottorði hjá slysadeild til að staðfesta áverka kæranda málsins þann 12. október 2006 og var sú beiðni ítrekuð þann 29. janúar 2007. Í janúar 2008 hafði áverkavottorð enn ekki borist til staðfestingar á áverkum í ætlaðri líkamsárás.“

Í niðurstöðu ríkissaksóknara kemur fram að lögreglu beri hvenær sem þess er þörf að hefja rannsókn út af vitneskju eða gruns um að refsivert brot hafi verið framið sbr. 2. mgr. 66. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991, sem þá giltu. Ekki verði séð að nokkur lagarök hafi staðið til þess að hætta rannsókn málsins svo sem gert hefði verið. Beri lögreglu því að rannsaka málið eins og kæra gefi tilefni til. Var ákvörðun um að hætta rannsókn málsins felld úr gildi og lagt fyrir lögreglustjóra að taka málið til frekari rannsóknar.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu 21. nóvember 2008. Sagðist hann hafa verið að skemmta sér á Hressingarskálanum í umrætt sinn. Áður hefði hann verið í afmælisveislu ásamt ákærða, S-kvk-þgf J-kvk-þgf, M-kvk-þgf R-kvk-þgf Ó-kvk-þgf og fleira fólki. Hefðu þau verið búin að drekka mikið áfengi og öll verið mjög ölvuð. Hann hefði staðið við barinn þegar M-kvk-nf, kærasta hans, hefði komið til hans og sagt H-kk-þf hafa káfað á henni á dansgólfinu. Hefði H-kk-nf borið að og þeir farið að rífast. Síðan hefðu upphafist átök og sagðist ákærði muna eftir að hafa legið í gólfinu ásamt H-kk-þgf og vinum hans þegar dyraverðir komu og vísuðu þeim öllum á dyr. Sagðist ákærði hafa fengið á sig högg, en ekki vita frá hverjum. Þá hefði hann veitt einhverjum högg, en ekki vita hver það var. Lítil sem engin átök hefðu orðið fyrir utan skemmtistaðinn, en lögregla hefði fljótlega komið á vettvang. Engin átök hefðu orðið með þeim H-kk-þgf þarna. Ákærði sagðist ekki geta sagt til um hvort áverkar sem H-kk-nf hefði hlotið væru af hans völdum. Nokkuð margir hefðu tekið þátt í átökunum og þeir hefðu verið „í einni hrúgu“.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði sagðist hafa verið í afmælisveislu hjá Á-kk-þgf Ó-kk-þgf þetta kvöld, ásamt því fólki sem hann hafði áður nefnt, en síðan hefði verið haldið niður í miðbæ. Þau hefðu farið á Hressingarskálann. Sagðist ákærði hafa farið afsíðis, en hin hefðu verið að dansa. Þegar hann kom til baka hefði M-kvk-nf R-kvk-nf, kærasta hans, sagt honum að H-kk-nf hefði verið að snerta hana óviðurkvæmilega á meðan á dansinum stóð. Hefðu þeir H-kk-nf farið að rífast vegna þessa. Vini H-kk-ef hefði drifið að og slagsmál upphafist. Sagðist ákærði hafa endað í gólfinu. Dyravörður hefði haft afskipti af þeim og allir farið út, þar sem rifrildið hefði haldið áfram þar til lögregla kom og leysti upp hópinn.

Ákærði sagðist ekki geta lýst því nánar hvernig slagsmálin upphófust. Þetta hefði gerst hratt. Um 6 til 8 manns hefðu verið þarna í kringum þá H-kk-þf. Hann vissi ekki hvort hann hefði veitt einhverjum högg þarna, en hann hefði verið að verja sig. Vinir H-kk-ef hefðu fylgt þeim út eftir að dyraverðir leystu upp slagsmálin. Þeir hefðu haldið áfram að rífast fyrir utan og hefði hann verið einn til að byrja með. Síðan hefði A-kk-nf J-kk-nf A-kk-nf borið að og hefði hann reynt að hjálpa ákærða. Lítilsháttar átök hefðu orðið þarna fyrir utan. Ákærði sagðist hafa hlotið mar og skrámur í átökunum. Hann sagðist ekki muna eftir því að hafa veitt H-kk-þgf hnefahögg á nefið. Hann hefði enga áverka séð á H-kk-þf og fyrst heyrt að hann hefði nefbrotnað þegar H-kk-nf sendi honum textaskilaboð daginn eftir og krafði hann um peninga vegna þessa. Hefði hann neitað þeirri umleitan. H-kk-nf hefði sent honum og kærustu hans fleiri slík skilaboð næstu daga á eftir.

Ákærði tók fram að hann hefði ekki notið aðstoðar túlks þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu. Hann hefði talað ensku við skýrslutökuna. Hann hefði lesið skýrsluna yfir í lokin, en ekki skilið allt sem þar var ritað.

Vitnið H-kk-nf J-kk-nf sagðist hafa verið á dansgólfinu að dansa við M-kvk-þf R-kvk-þf, kærustu ákærða. Skyndilega hefði hún rokið af dansgólfinu og farið að ræða við ákærða. Hefði hann farið til þeirra, en ákærði þá slegið hann hnefahögg sem lenti á nefi hans. Hann hefði fallið í gólfið við þetta. Í kjölfarið hefði ákærða verið vísað út af veitingastaðnum. Sagðist H-kk-nf hafa farið út á eftir ákærða til að fá útskýringar á því sem gerst hefði. Hefðu a.m.k. 3 félagar ákærða komið aðvífandi og frekari átök orðið. Hefði hann þá fengið annað högg frá ákærða, sem einnig hefði lent á nefi. H-kk-nf sagði Á-kk-þf vin sinn hafa verið með sér þarna fyrir utan, en ekki aðra. Hann vísaði því á bug að hópur manna hefði verið með honum og tekið þátt í átökunum. Þá hefði hann ekki slegið ákærða.

Vitnið Á-kk-nf Ó-kk-nf sagðist hafa staðið nálægt útganginum á veitingastaðnum og séð ákærða og H-kk-þf þar sem þeir stóðu á gangi við barinn. Hefði ákærði slegið H-kk-þf að því er virtist að tilefnislausu og H-kk-nf fallið við þetta á borð. Dyraverðir hefðu komið að og fylgt ákærða út. Sagðist vitnið hafa fylgt á eftir og spurt ákærða hverju sætti. Hefði ákærði þá slegið hann fyrirvaralaust. H-kk-nf hefði komið út af veitingastaðnum og spurt ákærða hvers vegna hann hefði slegið sig. Þá hefði ákærði slegið H-kk-þf aftur og höggið lenti í andliti hans eins og áður. Eftir þetta hefðu þrír vinir ákærða komið aðvífandi og ráðist að honum, en ákærði stöðvað þá í því. Síðan hefði lögreglu borið að.

Nánar aðspurður um atvikið inni á veitingastaðnum sagði vitnið ákærða hafa slegið H-kk-þf þungt högg með krepptum hnefa. Hefði hann séð að H-kk-nf var bólginn, blóðugur og marinn í andliti. Hefði verið augljóst að hann hefði fengið högg á nefið. Sagðist hann hafa séð þetta atvik greinilega. Þeir H-kk-nf hefðu svo verið á leiðinni heim þegar þeir hefðu hitt ákærða við veitingastaðinn Apótekið. Hefði H-kk-nf gengið til ákærða og spurt hann hvers vegna hann hefði verið að ráðast á sig. Þá hefði ákærði veitt honum annað högg. Vitnið sagðist aldrei hafa séð H-kk-þf bera fyrir sig hendurnar.

Vitnið S-kvk-nf J-kvk-nf sagði M-kvk-þf hafa komið til sín og sagt H-kk-þf, þáverandi kærasta sinn, hafa verið að káfa á henni á dansgólfinu. Hún hefði ekki orðið vitni að samskiptum H-kk-ef og ákærða inni á veitingastaðnum, en séð ákærða slá H-kk-þf fyrir utan staðinn. Hún hefði farið út fyrir til að ræða við ákærða um það sem gerst hefði. Þá hefði vini ákærða borið að, „hrúgu af strákum“. Hefði ákærði ráðist á H-kk-þf og kýlt hann í andlitið. Hún hefði einnig séð ákærða ráðast á Á-kk-þf þarna fyrir utan. H-kk-nf hefði verið með glóðarauga, brotið nef og blóðnasir eftir þetta.

Vitnið sagði ekki rétt sem haft var eftir henni í skýrslu lögreglu að hún hefði séð ákærða slá H-kk-þf hnefahögg inni á veitingastaðnum.

Vitnið A-kk-nf J-kk-nf A-kk-nf sagðist hafa verið á gangi á milli skemmtistaða í miðbænum með félaga sínum þegar hann hefði séð hvar þrír eða fjórir menn hefðu verið búnir að króa mann af og verið að sparka í hann. Þegar nær kom hefði hann séð að það var ákærði, sem þarna var verið að veitast að, en þeir hefðu unnið saman um tíma. Vitnið sagði þá félagana hafa rifið mennina frá ákærða og í kjölfarið hefðu orðið einhverjar minni háttar stimpingar.

Vitnið M-kvk-nf R-kvk-nf Ó-kvk-nf sagði H-kk-þf hafa káfað á sér þar sem þau voru að dansa á dansgólfinu og hefði hún sagt ákærða frá því. Hún hefði ekki orðið vitni að slagsmálum á milli ákærða og H-kk-ef. Í vikunni eftir þetta hefðu henni borist textaskilaboð úr síma S-kvk-ef J-kvk-ef þar sem þess var krafist að þau ákærði greiddu H-kk-þgf 50.000 krónur.

Vitnið J-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og staðfesti frumskýrslu sem hann hafði ritað í málinu. Vitnið sagðist ekki geta skýrt rugling sem virtist hafa átt sér stað varðandi nöfn þeirra sem getið er í skýrslunni. Þá komu vitnin Ó-kk-nf T. Þ-kk-nf og H-kk-nf H-kk-nf fyrir dóminn og staðfestu læknisvottorð sín. Verður framburður vitnanna ekki rakinn frekar.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök. Bar ákærði fyrir dóminum að hann hefði lent í átökum við H-kk-þf og vini hans inni á veitingastaðnum og vissi ekki hvort hann hefði veitt einhverjum högg. Þá sagðist hann ekki muna eftir því að hafa slegið H-kk-þf hnefahögg á nefið utan við skemmtistaðinn.

H-kk-nf J-kk-nf hefur borið að hann hafi gengið af dansgólfinu til að ræða við ákærða og hafi ákærði þá slegið hann hnefahögg sem lenti á nefi hans. Hafi hann fallið í gólfið við þetta. Þá hafi hann fengið annað högg frá ákærða utan við veitingastaðinn, sem einnig hafi lent á nefi hans. Á-kk-nf Ó-kk-nf sagðist hafa séð ákærða slá H-kk-þf að því er virtist fyrirvaralaust þar sem þeir stóðu á gangi við bar veitingastaðarins og hefði H-kk-nf fallið á borð við þetta. Hefði hann einnig séð ákærða slá H-kk-þf í andlitið eftir að út var komið, þegar H-kk-nf hugðist ræða atvikið við ákærða. Hefði H-kk-nf verið með áverka í andliti og augljóst að hann hefði fengið högg á nefið. Þá bar S-kvk-nf J-kvk-nf að ákærði hefði veitt H-kk-þf hnefahögg í andlitið utan við skemmtistaðinn og hefði hann verið með glóðarauga, brotið nef og blóðnasir á eftir. Með framburði framangreindra vitna telst sannað að ákærði hafi slegið H-kk-þf J-kk-þf tveimur höggum með krepptum hnefa eins og lýst er í ákæru, með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði, svo sem í ákæru greinir og lýst er í vottorðum læknanna Ó-kk-ef T. Þ-kk-ef og H-kk-ef H-kk-ef. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Ákærði er fæddur í apríl 1979. Sakaferill hans hefur ekki áhrif á refsingu í málinu. Fram er komið að ákærði sló H-kk-þf í kjölfar þess að unnusta hans tjáði honum að H-kk-nf hefði káfað á líkama hennar þegar þau dönsuðu saman. Hefur H-kk-nf neitað að það hafi gerst. Allt að einu þykir mega horfa til þess við ákvörðun refsingar hver aðdragandi var að líkamsárásinni. Að þessu virtu telst refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Brot ákærða átti sér stað 1. október 2006, en ákæra var ekki gefin út fyrr en 10. nóvember 2009. Hafa ekki fengist viðeigandi skýringar á þeim drætti sem orðið hefur á lögreglurannsókn málsins. Þykir rétt að ákveða að fresta skuli framkvæmd refsingar ákærða og að hún falli niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

H-kk-nf J-kk-nf hefur krafist skaðabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 325.000 krónur með vöxtum, sem sundurliðast þannig:

Miskabætur 300.000 krónur

Áætlaður lækniskostnaður 25.000 krónur

Krafa um ætlaðan lækniskostnað er ekki studd gögnum og verður ákærði því sýknaður af bótakröfu að því leyti. Með hliðsjón af dómaframkvæmd þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 200.000 krónur, sem beri vexti sem í dómsorði greinir.

Dæma ber ákærða til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef J-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 186.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði 34.700 krónur í annan sakarkostnað.

Dómsorð:

Ákærði, M-x-x W-x-x V-x-x, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði H-kk-þgf J-kk-þgf miskabætur að fjárhæð 200.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. október 2006 til 21. desember 2008, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef J-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 186.750 krónur og 34.700 krónur í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf