E-5355/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 15. október sl., er höfðað með stefnu, birtri 21. apríl sl.

Stefnandi er Kraftvélar ehf., Dalvegi 6-8, Kópavogi, en stefndi er Ásberg ehf., Völuteigi 11, Mosfellsbæ.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu skuldar að fjárhæð 731.320 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, af 28.222 krónum frá 20. desember 2007 til 20. mars 2008, af 263.589 krónum frá þ.d. til 20. júní s.á., af 290.312 krónum frá þ.d. til 20. júlí s.á., af 295.570 krónum frá þ.d. til 20. janúar 2009, en af 731.320 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins.

Stefndi krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi, til vara að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda, en til þrautavara krefst hann verulegrar lækkunar á kröfum stefnanda. Þá krefst hann málskostnaðar að mati dómsins, en til vara að málskostnaður verði felldur niður.

II.

Í stefnu segir að krafa stefnanda sé vegna viðskipta stefnanda og hins stefnda félags frá desember 2007 til janúar 2009, en stefnandi annast leigu á vinnuvélum af ýmsu tagi. Krafan byggist á eftirtöldum átta reikningum, og sundurliðast þannig:

Útgáfudagur Gjalddagi Fjárhæð kr.

07.11.2007 20.12.2007 28.222,00

19.02.2008 20.03.2008 235.367,00

02.05.2008 20.06.2008 10.741,00

19.05.2008 20.06.2008 5.109,00

29.05.2008 20.06.2008 10.873,00

23.06.2008 20.07.2008 2.160,00

24.06.2008 20.07.2008 3.098,00

17.12.2008 20.01.2009 435.750,00

Samtala reikninganna er stefnufjárhæðin, 731.320 krónur. Samkvæmt stefnu hefur skuldin ekki fengist greidd, þrátt fyrir innheimtutilraunir, og því er stefnanda nauðsynlegt að höfða mál þetta.

Stefnandi kveðst byggja kröfu sína á meginreglum samningaréttarins um skuldbindingargildi samninga, en vísar einnig til meginreglu kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga. Dráttarvaxtakrafa styðst við 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, en málskostnaðarkrafa er reist á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

III.

Í greinargerð stefnda er því haldið fram að hin stutta málavaxtalýsing gefi ekki rétta mynd af viðskiptum aðila. Þar segir að stefndi sé jarðvinnufyrirtæki og hafi í gegnum árin átt viðskipti við stefnanda, ýmist með því að kaupa af honum vélar og tæki, leigja slíkan búnað eða kaupa af honum þjónustu. Jafnframt hafi stefndi verið í viðskiptum við stefnanda fyrir annað félag, sem hann eigi að hluta, þ.e. Nesvélar ehf. Staðhæfir stefndi að vandamál hafi verið með afstemmingar milli félaganna, og nefnir hann í dæmaskyni að innborganir hafi ranglega verið bókaðar. Einnig bendir hann á að í sumum tilvikum hafi verið svokölluð endurkaupaákvæði í viðskiptum aðila, og hafi þá stefndi skilað vélum til stefnanda. Ekki sé tekið tillit til þessa í kröfugerð stefnanda. Telur stefndi að skuld sín við stefnanda sé að fullu greidd, þar sem ranglega hafi verið millifært milli félaga, en til vara heldur hann því fram að verið sé að krefja hann um hærri fjárhæð en hann skuldi.

Frávísunarkrafa stefnda byggist á því að málatilbúnaður stefnanda fari í bága við d., e. og f. lið 80. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Því til stuðnings bendir hann á að stefnandi leggi ekki fram þá reikninga sem hann telur að stefndi skuldi honum, en láti nægja að leggja fram viðskiptayfirlit. Á því sé þó ekki að finna fyrsta reikninginn, að fjárhæð 28.222 krónur, né nokkrar innborganir sem stefndi tilgreinir, og heldur fram að hann hafi innt af hendi.

Verði ekki fallist á kröfu stefnda um frávísun málsins, byggir hann á því að hann hafi greitt fyrir allt sem hann hafi keypt af stefnanda, og megi leiða það af viðskiptareikningi stefnanda, að teknu tilliti til þeirra innborgana sem hann telur sig hafa innt af hendi. Varakrafa hans er á því reist að skuldin sé lægri en stefnandi haldi fram.

Stefndi mótmælir kröfu stefnanda um dráttarvexti og heldur því fram að dráttarvexti skuli ekki dæma fyrr en í fyrsta lagi frá dómsuppsögu, komi til áfalls í málinu.

Um lagarök vísar stefndi til meginreglna kröfu- og samningaréttar, en einnig til laga um lausafjárkaup nr. 50/2000, eftir því sem við á. Varðandi vexti vísar hann til vaxtalaga nr. 38/2001. Að því er varðar frávísun, kröfugerð, málskostnað og sönnun, er vísað til laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

IV.

Í þinghaldi í máli þessu 5. október sl. var ekki mætt af hálfu stefnda, en lögmaður stefnda hafði skömmu áður tjáð dómara að hann myndi ekki frekar halda uppi vörnum fyrir stefnda. Lögmaður stefnanda var mættur í þinghaldið og óskaði eftir að svara vörnum stefnda í skriflegri sókn. Skilaði hann sókn í málinu 15. október sl. og var málið þá tekið til dóms. Verður málið dæmt eftir fram komnum kröfum og gögnum stefnanda, með tilliti til þess sem fram hefur komið af hálfu stefnda, sbr. 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

Meðal gagna í máli þessu er viðskiptayfirlit frá stefnanda, vegna viðskipta aðila frá 5. október 2007 til 17. desember 2008. Af því má sjá færslur sem svara til þeirra fjárhæða sem stefnandi krefur um í máli þessu. Fyrsta færslan, að fjárhæð 28.222 krónur, ber þess vott að þar er verið krefjast eftirstöðva reiknings, sem gefinn var út 7. nóvember 2007, að fjárhæð 123.255 krónur. Að öðru leyti koma fjárhæðir reikninga fram á viðskiptayfirlitinu. Þar má einnig finna greiðslur, sem síðar hafa verið leiðréttar og færðar sem innborganir, ýmist á Nesvélar ehf. eða Kraftvélaleiguna ehf.

Þótt fallast megi á það með stefnda að stefnanda hafi að réttu lagi borið að leggja fram þá reikninga sem standa að baki kröfu hans, verður ekki talið að þeir annmarkar einir séu þess eðlis að valda eigi frávísun málsins. Er þá sérstaklega til þess horft að ekki verður séð að slíkt hafi hamlað vörnum stefnda, enda gefur viðskiptayfirlit stefnanda glögga mynd af viðskiptum aðila, og má þar hæglega rekja úttektir og innborganir stefnda. Ber því að hafna kröfu stefnda um að vísa málinu frá dómi.

Málatilbúnaður stefnda lýtur einkum að því að stefnandi hafi ekki réttilega fært innborganir frá honum til lækkunar á viðskiptaskuld stefnda. Jafnframt byggir hann á því að í sumum tilvikum hafi gilt svokölluð endurkaupaákvæði í viðskiptum aðila. Stefndi hefur hvorki fært fram rök til stuðnings máli sínu, né lagt fram gögn sem varpað gætu ljósi á málsástæður hans. Þar sem ekkert er fram komið sem stutt geti kröfur stefnda, verður krafa stefnanda tekin til greina, eins og hún er sett fram í stefnu.

Með hliðsjón af úrslitum málsins, sbr. og 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað, sem telst hæfilegur 180.000 krónur.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, Ásberg ehf., greiði stefnanda, Kraftvélum ehf., 731.320 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, af 28.222 krónum frá 20. desember 2007 til 20. mars 2008, af 263.589 krónum frá þ.d. til 20. júní s.á., af 290.312 krónum frá þ.d. til 20. júlí s.á., af 295.570 krónum frá þ.d. til 20. janúar 2009, en af 731.320 krónum frá þeim degi til greiðsludags

Stefndi greiði stefnanda 180.000 krónur í málskostnað.

I-kk-nf E-kk-nf