S-156/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 21. júní 2011 og dómtekið þann 8. desember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 10. júní 2011, á hendur X…, kt. …, …, ….

„ fyrir kynferðisbrot gagnvart A… fæddri …, með því að hafa margoft á tímabilunum frá maí til september á árunum 1990 til 1996, er stúlkan var á aldrinum 6 til 13 ára, að …, klætt stúlkuna úr að neðan, sleikt á henni kynfærin, káfað á kynfærum hennar og stungið fingri og óþekktum hlut inn í kynfærin á henni.

Telst þetta varða við 1. mgr. 202.gr. almennra hegningarlaga nr. 19/ 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 40/1992, 4. gr. laga nr. 40/2003 og 11. gr. laga nr. 61/2007, sbr. áður 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 40/1992, sbr. og áður 202. gr., sbr. 1. mgr. 200. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A…, kt. …, er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 1.400.000, auk vaxta, samkvæmt 7. gr. vaxtalaga nr. 25/1987, frá 1. janúar 1996 til 1. júlí 2001 og vöxtum frá þeim degi, skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, til þess dags er mánuður er liðinn frá því bótakrafa þessi er kynnt fyrir kærða en með dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags auk greiðslu þóknunar vegna réttargæslu að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi auk virðisaukaskatts.“

Verjandi ákærða skilaði greinargerð í málinu og var hún lögð fram 26. september sl. Samkvæmt henni er krafist sýknu og málsvarnarlauna úr ríkissjóði. Við málflutning krafðist verjandi ákærða aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krafðist hann þess að bótakröfu yrði vísað frá dómi eða dæmdar yrðu lægri bætur en krafist er. Þá krafðist verjandinn málsvarnarlauna úr ríkissjóði að mati dómsins.

Málavextir.

Málavextir eru þeir að þann 17. ágúst 2010 sneri A…, kt. …, sér til lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu og skýrði frá því að föðurbróðir hennar, ákærði í máli þessu, hefði misnotað hana þegar hún var yngri. Kvaðst hún muna eftir því að þetta hafi fyrst gerst þegar hún hafi verið 6 eða 7 ára og hafi hún þá vaknað í rúminu heima hjá sér. Hafi ákærði verið búinn að setja kodda yfir höfuð hennar, búinn að klæða hana úr fötum fyrir neðan mitti og verið að fikta þarna niðri eins og hún komst að orði, sleikja og pota með puttunum. Hafi hann fengið að gista heima hjá henni því hann hafi verið á balli í …. Hún kvaðst hafa verið geðveikt hrædd og þóttist vera sofandi. Hann hafi oft verið að líta undir koddann og fannst henni þetta skrítin tilfinning því þetta hafi ekki verið vont eða neitt svoleiðis. Hún kvað ákærða alltaf hafa verið að renna tungunni og fannst henni eins og hann hefði verið nýbúinn að borða skyr. Hún mundi ekki hvernig þetta endaði, en þegar hún hafi vaknað daginn eftir hafi hann setið við eldhúsborðið og fannst henni skrítið að horfa á hann og kvaðst hún ekki hafa viljað að neinn vissi af þessu. Þetta hafi gerst oftar og hafi það yfirleitt verið þannig að hann hafi fengið að gista því hann hafi búið að B… sem sé í korters fjarlægð frá …. Brotaþoli kvað ákærða í næsta skipti hafa setið á stól við endann á rúmi hennar og hafi hann sett kodda yfir höfuð hennar en það hafi hann gert í öll skiptin. Þetta skipti hafi hann komið með eitthvað sem henni hafi fundist vera vaselíndolla, klætt hana úr að neðan og fiktað í henni. Hún gerði sér ekki grein fyrir því hversu mörg skipti þetta voru, þetta renni svolítið saman hjá henni, en hann hafi smurt hana með vaselíni og þá hafi hann farið að troða einhverju inn í klofið á henni. Hún mundi eftir því að í eitt skiptið þegar hún vaknaði hafði blætt úr henni. Hún kvað sér ekki alltaf hafa fundist þetta geðveikt vont, stundum var eins og hún hafi hálfpartinn notið þess. Þetta hafi alltaf gerst á sumrin, eiginlega aldrei á veturna því þá hafi hann aldrei gist heima. Hún tengdi þessa atburði við böll sem haldin hafi verið á hótelinu og þá tengdi hún atburðina líka við tiltekið rúm sem hún hafi átt. Þegar hún hafi verið farin að eldast hafi hún ekki viljað eiga þetta rúm lengur, þannig að hún hafi eyðilagt rúmið, skrifborð og hillu sem hafi verið í stíl með því að tálga þau þannig að þessi húsgögn hafi orðið ónýt. Hafi foreldrar hennar orðið geðveikt reið en samt keypt nýtt rúm handa henni, árið fyrir ferminguna hennar að því er hún taldi. Þá hafi hún á þessum tíma viljað fara í sveitina til ömmu sinnar og afa og einhvern tíma þegar hún hafi verið þar hafi móðir hennar hringt og spurt hvort ákærði mætti sofa í rúminu hennar en þá hafi hún orðið alveg brjáluð og ekki leyft það.

Brotaþoli kvaðst hafa ákveðið í júlí eða ágúst 2008 að hún yrði að tala við ákærða og kvaðst hafa boðað hann á fund með henni og foreldrum hennar, en á þessum tíma hafi ákærði verið búinn að eignast tvær dætur með konu sinni og hafi hún ekki viljað að ákærði bryti gegn þeim. Hún taldi ákærða á þessum fundi hafa viðurkennt að hafa brotið gegn henni og hafi hann sagt að skýringin væri sú að hann hefði alltaf verið svo fullur.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 14. desember 2010 og neitaði hann alfarið sök. Hann minntist þess ekki að hafa nokkurn tíma farið inn í herbergi brotaþola og hefði hann aldrei gerst brotlegur gagnvart henni.

Faðir brotaþola, D…, gaf skýrslu hjá lögreglu 26. nóvember 2010 og kvað hann dóttur sína aldrei hafa sagt sér hvað ákærði hefði gert við hana en hún hefði lýst umgjörðinni og hvenær þetta ætti að hafa átt sér stað. Hefði ákærði oft gist hjá þeim um helgar þegar hann væri að skemmta sér og hefði hann þá alltaf verið drukkinn. D… kvaðst í eitt skipti hafa vaknað að nóttu til að fara að pissa og hefði hann þá komið að ákærða þar sem hann lá uppi í rúmi hjá brotaþola. Kvaðst hann hafa rekið ákærða út úr herberginu og hafi ákærði borið því við að hann hefði villst á rúmum því hann væri svo fullur. Kvaðst D… hafa tekið þá skýringu góða og gilda enda hefði hann treyst ákærða fullkomlega. Hann taldi að brotaþoli hefði verið um 10 ára gömul þegar þetta gerðist. D… sagði að fyrir nokkrum árum, kannski 3-4, hefði brotaþoli kallað ákærða á fund á heimili þeirra. Hefðu brotaþoli, móðir hennar og ákærði setið í eldhúsinu en D… hafi ekki treyst sér til þess að standa augliti til auglitis við bróður sinn og því setið inni í stofu, en opið sé þaðan inn í eldhús. Hafi brotaþoli spurt ákærða hvort hann vissi af hverju hún hefði kallað hann til fundar en ákærði hefði neitað því. Hefði brotaþoli þá sagt honum að það væri vegna misnotkunarinnar í æsku. Hefði ákærði neitað í fyrstu en þegar brotaþoli hefði spurt hann hvort hún ætti að lýsa því hvað hann hefði gert hefði ákærði viðurkennt að hafa misnotað hana og borið því við að hann hefði bara gert það þegar hann var fullur og vissi ekki hvað hann var að gera. D… kvaðst hafa skilið brotaþola þannig að ákærði hefði gert nánast allt við hana nema að hafa við hana samfarir.

Móðir brotaþola, E…, gaf skýrslu hjá lögreglu 26. nóvember 2010 og skýrði svo frá að hún myndi eftir því að einn morguninn hafi brotaþoli komið til sín og sýnt á sér höndina og sagt, „mamma, sjáðu hvað X… setti á mig.“ Kvaðst E… hafa séð að þetta var sæði. Hún mundi ekki hvað brotaþoli var gömul, en hún kvaðst gjörsamlega hafa frosið, orðið ofboðslega hrædd og vitað að það hafi ekki þýtt fyrir hana að segja eitt né neitt því henni yrði aldrei trúað. Hún mundi eftir að brotaþoli hafi skemmt rúm sem hún átti, sennilega þegar hún hafi verið 10-12 ára gömul, en hún hafi fengið nýtt rúm fyrir ferminguna. Hún kvað brotaþola hafa sett það skilyrði að ákærði mætti aldrei gista í þessu rúmi. Hún kannaðist við að brotaþoli hefði kallað ákærða á fund þeirra fyrir einu eða tveimur árum og hefði hún sagt ákærða að hann væri kominn þangað vegna misnotkunar hans á henni. Hafi hún spurt hvort hann vildi að hún tíndi allt upp í smáatriðum en hann hafi neitað því. Ákærði hafi sagt að hann hafi vitað um hvað hún hafi verið að tala og hafi hann viðurkennt þetta strax. Hafi hann spurt hvað brotaþoli vildi að hann gerði og hafi brotaþoli þá sagt að hann ætti að borga henni fimm milljónir en hann hafi sagt að það gæti hann ekki því þá myndi konan hans komast að þessu. Hann hafi beðið um vikufrest en síðan hafi ekkert heyrst frá honum. E… kvað engan vafa leika á því að hann hefði viðurkennt þetta enda hefði hún spurt hann hvað hann hefði sett á hönd hennar ef þann hefði þrætt fyrir þetta. Hún kvað hafa komið fram í samtölum sínum við brotaþola að ákærði hefði gert nánast allt við hana nema að hafa við hana samfarir, hann hefði haft munnmök við hana, strokið hana og sett eitthvað inn í leggöng hennar. Þá kvaðst E…í eitt skipti hafa séð smá blóðblett í rúmi brotaþola en hún hefði ekki verið á blæðingum þá.

Aflað hefur verið upplýsinga um fermingardag brotaþola og samkvæmt kirkjubók …kirkju fermdist hún …. Þá voru lögð fram gögn um dánardægur tveggja föðurbræðra hennar, þeirra …, en hann lést þann … og …, en hann lést þann ….

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að fyrir hafi komið að hann hafi gist á heimili brotaþola á því tímabili sem tilgreint er í ákæru. Hann kvað þetta stundum hafa gerst um áramót, kannski einu sinni eða tvisvar, en hann kannaðist ekki við að það hefði gerst um sumartímann í tengslum við dansleiki. Hann kannaðist við að brotaþoli hafi verið á heimilinu þegar hann gisti þarna en hann kvaðst aldrei hafa farið inn í herbergi hennar. Hann kvað ekkert kynferðislegt hafa gerst milli þeirra. Hann kannaðist ekki við lýsingu brotaþola á atvikum og hafnaði henni alveg. Hann kannaðist ekki við að hafa verið á ferli í húsinu þegar aðrir voru í rekkju. Hann kvaðst í þau skipti sem hann gisti hafa verið undir áhrifum áfengis eins og aðrir á heimilinu. Hann kannaðist ekki við að hafa sett sæði á hönd brotaþola og þá kannaðist hann ekki við að bróðir hans, faðir brotaþola, hefði í eitt skipti rekið hann úr herbergi brotaþola, hann kvað þetta ósatt. Ákærði gat ekki skýrt þær ásakanir sem bornar væru á hann og hann kannaðist ekki við að nein óvild væri milli hans og fjölskyldu brotaþola. Ákærði kannaðist við að brotaþoli hafi boðað hann til fundar á heimili bróður hans, þetta hafi gerst 7. september 2008. Hann kvaðst muna dagsetninguna sökum þess að hann hafi skrifað hana hjá sér. Hann kvað bróður sinn hafa setið inni stofu en brotaþoli og móðir hennar hafi ásamt honum setið inni í eldhúsi. Hann gat ekki ímyndað sér að bróðir hans hefði heyrt hvað fram fór því hann hafi verið að horfa á sjónvarpið. Hann kvað brotaþola hafa borið á sig að hafa framið kynferðisbrot gagnvart sér og ætti hann að greiða henni fimm milljónir í skaðabætur sem ættu að leggjast inn á reikning föður hennar. Hann kvaðst engu hafa svarað að öðru leyti en því að hann kvaðst hafa neitað því að hafa brotið gegn brotaþola. Hann kvað ekki hafa verið rætt hvað myndi gerast ef hann ekki greiddi þessa fjárhæð en hann kvað foreldra brotaþola hafa verið í fjárhagskröggum. Hann skýrði framburð foreldra brotaþola þannig að þau standi með henni. Hann neitaði því að hafa gengist við brotunum og borið því við að hann hafi verið undir áhrifum áfengis. Hann kvað samband þeirra bræðra fyrir fundinn hafa verið ágætt og ekkert ósætti milli þeirra. Hann kvaðst hafa sagt konu sinni frá þessum fundi strax um kvöldið og þá hafi hann sagt O… bróður sínum frá honum. Hann kvað samband sitt við D… bróður sinn hafa rofnað eftir þetta. Hann kvað brotaþola hafa hringt reglulega allt sumarið og hótað honum og konu hans hinu og þessu m.a. dagblaðaskrifum. Ákærði kvað engin samskiptavandamál hafa verið milli hans og brotaþola fyrir umræddan fund. Ákærði kvaðst sumrin 1995 og 1996 hafa unnið samfellt á Austurlandi og Norðurlandi en hann kannaðist ekki við að hafa gist á heimili brotaþola að sumri til á þeim tíma.

Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að fyrsta skiptið hafi hún vaknað í rúminu sínu og hafi þá ákærði verið búinn að setja stóran púða yfir höfuð hennar og klæða hana úr að neðan. Hún kvaðst hafa þóst vera sofandi. Ákærði hafi notað fingur og tungu til skiptis í kynfæri hennar og fannst henni áferðin á tungunni vera þannig eins og hann væri nýbúinn að borða skyr. Hún kvaðst muna eftir öðru skipti er hún vaknaði og sá ákærða sitja við endann á rúminu og kvaðst hún hafa séð útlínur hans og þekkt hann á nefinu. Hann hafi alltaf sett púða yfir höfuð hennar og í eitt skiptið þegar hann hafi verið byrjaður hafi hann farið fram og komið aftur með vaselín. Hún kvað ákærða aldrei hafa gengið alla leið. Hún kvaðst muna eftir einu skipti þegar þetta hafi verið geðveikt vont og fannst henni þá eins og hann hefði verið að nota eitthvað annað dót. Hún kvaðst hafa séð blóðblett í lakinu en hún hafi ekki verið byrjuð á blæðingum á þessum tíma. Hún kvað þetta alltaf hafa gerst í tilteknu rúmi sem hún hafi átt og fyrir rest hafi hún skemmt öllu húsgögnin í herberginu með því að tálga þau og fengið ný. Hafi hún fengið nýtt járnrúm eftir það og hafi ákærði aldrei brotið gegn henni í því rúmi. Hún kvað þetta alltaf hafa gerst á sumrin þegar bjart var úti en hún gat ekki sagt hversu oft. Hún hafi eftir að hún fékk nýja rúmið sóst eftir að fara í sveitina og einhverju sinni hafi móðir hennar hringt í hana og sagt að ákærði ætlaði að gista og sofa í rúmi brotaþola. Hún kvaðst hafa orðið alveg brjáluð og sagt að hann mætti það ekki. Hún taldi að hún hefði verið rúmlega fimm ára gömul, kannski sex til sjö ára þegar fyrsta skiptið gerðist en ákærði hafi aldrei brotið gegn henni eftir að hún fermdist. Hún gat ekki gert sér grein fyrir því hvenær ákærði hafi síðast brotið gegn henni, en hún hélt að það hefði verið sumarið eða haustið 1996, en nýja rúmið hafi hún fengið nokkru áður en hún fermdist. Hún kvað þetta hafa gerst í nokkur sumur en hún gat ekki skýrt frá því hvort eitthvert sumarið hefði dottið út. Hún taldi sig alltaf hafa vitað að það sem ákærði gerði hafi verið rangt en í flest skiptin hafi þetta ekki verið neitt vont.

Brotaþoli kvaðst hafa velt fyrir sér hvað hún ætti að gera og kvaðst hafa tekið þá ákvörðun að fá ákærða á fund með henni og foreldrum sínum, sennilega árið 2007. Hann hafi samþykkt það og komið. Faðir hennar hafi setið inni í stofu en ákærði hafi verið í eldhúsinu ásamt henni og móður hennar. Hún hafi spurt hann hvort hann vissi af hverju hann væri kominn. Hann hafi neitað en þá hafi hún sagt að það væri út af því sem hann hefði gert við hana þegar hún var lítil. Hún hafi spurt hvort hann myndi eftir því en hann hafi neitað. Hún hafi spurt hvort hann væri alveg viss og spurt hvort hann vildi að hún lýsti því fyrir honum í smáatriðum. Hann hafi þá sagt „nei, ég var bara alltaf svo fullur.“ Hafi hún þá fengið sjokk og taldi hún þetta hafa verið viðurkenninguna hans. Hún kvaðst hafa orðið ánægð yfir því að foreldrar hennar hafi fengið staðfestingu á því sem gerst hefði. Hún kvað föður sinn hafa setið inni í stofu og heyrt það sem fram fór en sjónvarpið hafi ekki verið í gangi. Brotaþoli kvaðst hafa spurt hvort ákærði gerði sér grein fyrir því hvað hann hefði gert henni, en hann hafi ekki svarað neinu en virkað stressaður. Hún kvaðst hafa látið hann vita af því að hún væri ekki bara að þessu fyrir sig sjálfa heldur einnig fyrir dætur hans tvær sem hann hafi eignast. Hún kvaðst ekki hafa fengið svar frá honum um það hvað hann vildi gera en hún kvaðst hafa gert honum grein fyrir því að hún vildi að hann segði konu sinni frá þessu. Hún kvaðst hafa spurt hvort hann hafi viljað að málið færi fyrir dóm en hann hafi neitað því. Hún kvaðst hafa varpað því fram að hann greiddi henni fimm milljónir en hann hafi sagt að hann gæti ekki orðið við því sökum þess að hann gæti ekki haldið því leyndu fyrir konu sinni. Ákærði hafi viljað fá umhugsunarfrest en hann hafi ekki haft samband. Hún kvaðst hafa haft samband við hann einu til einu og hálfu ári síðar og spurt hann hvað hann ætlaði að gera og hafi hann þá sagt að hann vildi fara réttu leiðina og kvaðst hún þá hafa farið hana. Hún kvað tilgang sinn aðallega hafa verið þann að fá viðurkenningu frá ákærða fyrir því sem hann hefði gert henni en einnig að hann segði konunni sinni frá þessu. Hún kvað hugmyndina um fimm milljónir tilkomna vegna þess að þetta væri það há fjárhæð að annaðhvort gæti hann ekki borgað eða hann yrði að taka hana að láni. Í hvert sinn sem hann tæki upp gíróseðilinn myndi hann þurfa að hugsa um það sem hann gerði. Hún kvað tvo bræður ákærða hafa dáið með skömmu millibili og kvaðst hún þá hafa leyft ákærða að kveðja bræður sína í friði og væri það skýringin á því að hún hafi ekki lagt fram kæru fyrr. Hún kvaðst hafa reynt að ná tali af konu ákærða í þeim tilgangi að segja henni frá háttsemi ákærða en hún hafi ekki mátt vera að því að hitta hana. Hún kvaðst hafa verið hrædd um að hann gerði við dætur sínar það sama og hann hafi gert henni. Hafi því orðið úr að hún hafi sent konu ákærða SMS og nokkrum dögum seinna hafi hún hringt í brotaþola alveg brjáluð og sagt að hún ætti ekki að vera að gera neitt í málinu því þetta væri ekki neitt neitt því henni hefði ekki verið nauðgað. Brotaþoli kannaðist ekki við að rætt hefði verið um að peningarnir skyldu lagðir inn á reikning föður hennar. Brotaþoli kannaðist ekki við að hafa greint F… sálfræðingi frá því að faðir hennar hefði beitt hana kynferðislegu ofbeldi, hún hafi sagt honum að hann hafi beitt hana líkamlegu ofbeldi. Hún gerði sér ekki grein fyrir því hversu oft ákærði hafi brotið gegn henni en þetta hefði gerst á ýmsum tímum og tengdi hún það því hvar rúmið var í herberginu og jafnframt hvernig hún sneri í rúminu. Hún kvað atvikin öll svipuð og renna saman í huga hennar en þau hafi verið fleiri en eitt, tvö eða þrjú. Hún tengdi síðasta skiptið því að hún eyðilagði rúmið sitt og fékk nýtt rúm árið áður en hún fermdist, sennilega er hún var 12 ára en hún gerði sér ekki nákvæma grein fyrir dagsetningu í því sambandi.

Vitnið D…, faðir brotaþola og bróðir ákærða, skoraðist ekki undan því að gefa skýrslu og skýrði svo frá fyrir dómi að komið hafi fyrir að ákærði hafi gist á heimili þeirra árin 1990 til 1996. Hafi hann þá verið að skemmta sér í … og verið undir áhrifum áfengis. Hafi hann sofið í herbergi nálægt herbergi brotaþola en hún hafi sofið ein í herbergi. Hann mundi eftir því að brotaþoli skemmdi rúm sitt en ekki mundi hann hvenær það var, gæti verið 1994 til 1996. Hann kvaðst einu sinni að hausti til hafa komið að ákærða rúmlega fjögur að nóttu og kvaðst hann hafa séð ákærða sitja inni í herbergi brotaþola, eitthvað að „paufast“ í henni, en hún hafi verið vakandi. Hann vildi meina að hann væri að koma við stúlkuna, káfa á henni ofan til eða á bringunni. Hann gat ekki skýrt misræmi í þessum framburði sínum og framburði sínum hjá lögreglu, en þar hafi hann einungis sagt að ákærði hafi legið í rúminu við hlið brotaþola. Hann kvaðst hafa rekið hann út úr herberginu en engar skýringar hafi komið fram um þessa hegðun hans. Hann taldi þetta hafa gerst 1995 eða 1996 en engin eftirmál hafi orðið eftir þetta. Hann kvað ákærða hafa notið trausts eftir þetta. Hann kvað brotaþola hafa fengið nýtt rúm 1996 eða 1997, en hann gat ekki fullyrt um ártalið. Hann mundi ekki hvenær brotaþoli fór að vera meira í sveit en áður. Hann kvað konu sína hafa tjáð sér árið 2007 að hún hefði séð sæði á hendi brotaþola. Hann kannaðist við að hafa verið viðstaddur fund með ákærða því hann hafi ekki viljað trúa þessu á ákærða og hafi hann komið þessum fundi á. Hann kvaðst hafa viljað fá þetta á hreint og kvaðst hann hafa setið inni í stofu og heyrt vel það sem fram fór. Hann kvað sjónvarpið ekki hafa verið í gangi. Hann kvað brotaþola hafa spurt ákærða sem hafi viðurkennt allt saman og þegar hann hafi heyrt það hafi hann orðið sem lamaður. Hann kvaðst ekki muna orðaskipti nákvæmlega. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu þar sem hann kvað ákærða hafa neitað í fyrstu en hún hafi spurt hvort honum þætti þetta í lagi en hann hafi neitað því. Hann kvað konu sína hafa verið í eldhúsinu og heyrt það sem fram fór. Hann kvað ákærða ekki hafa verið með neinar mótbárur en ekki kannaðist hann við að ákærði hafi átt að greiða brotaþola bætur sem leggjast ættu inn á reikning D…. Hann kvað þetta hafa tekið mjög á sig og þegar hann hafi verið búinn að fá allan sannleikann á borðið hafi allt hrunið í kringum hann. Hann kvaðst trúa dóttur sinni eftir að hafa heyrt það sem ákærði sagði á fundinum. Hann kvað enga óvild hafa verið á milli þeirra fram að því og hann kvaðst ekki geta borið um samskipti brotaþola við ákærða og eiginkonu hans eftir þetta.

Vitnið E…, móðir brotaþola, skýrði svo frá fyrir dómi að komið hafi oft fyrir að ákærði hafi gist á heimili þeirra á því tímabili sem hér um ræðir. Hann hafi oft komið heim undir áhrifum áfengis og hafi brotaþoli þá verið heima. Brotaþoli hafi verið í sérherbergi og í eitt skipti hafi brotaþoli komið til hennar seint um nótt og hafi hún verið með sæði á höndunum og hafi hún sagt, „sjáðu hvað X… setti á mig.“ Hún kvaðst hafa frosið gjörsamlega, orðið skíthrædd, gjörsamlega lömuð og óttaðist að henni yrði ekki trúað. Hún kvaðst því engum hafa sagt frá þessu fyrr en nokkrum árum síðar. Hún kvaðst eftir þetta hafa haft varann á sér þegar ákærði gisti hjá þeim. Þá kvað hún eiginmann sinn hafa tjáð sér að hann hefði hent ákærða út úr herbergi brotaþola, en hún mundi ekki hvenær þetta var. Hún kvað eiginmann sinn hafa sagt að ákærði hafi setið á rúminu en hún minntist þess ekki að hann hefði verið að gera eitthvað við brotaþola. Hún taldi að brotaþoli hefði skemmt rúmið sitt, sennilega sumarið sem hún var 12 ára, eða stuttu eftir að hún sá sæðið á hendi hennar, en hún mundi ekki hvenær hún fékk það rúm. Hún hefði fengið nýtt rúm áður en hún fermdist en hún mundi ekki nákvæmlega hvenær. Hún kvað brotaþola eftir þetta hafa farið að sækja það fast að dvelja í sveit á sumrum og þá mundi hún eftir því að brotaþoli hafi lagt blátt bann við því að ákærði dveldi í nýja rúminu. Hún kvað brotaþola hafa farið að greina sér frá atvikum smátt og smátt eftir að hún hafi verið flutt að heiman. Hún kvað að daginn eftir að brotaþoli hafi verið með sæðið á höndunum hafi hún þrifið herbergið sitt frá a til ö. Hún kvað brotaþola hafa tjáð sér að ákærði hefði ekki farið alla leið en hann hefði notað fingur og tungu. Hún mundi eftir því að eitt skiptið hafi verið rakablettur í laki brotaþola, það hafi ekki verið blóð. Hún mundi eftir að á þessum tíma hafi hún séð blett í laki brotaþola sem líkst hafi blóði. Hún kvað brotaþola hafa boðað ákærða á fund með henni og föður sínum. Hafi þær setið í eldhúsinu en D… hafi setið í stofunni og taldi hún að hann hefði heyrt það sem fram fór, en slökkt hafi verið á sjónvarpi. Hún hafi snúið sér beint að efninu og farið að tala um kynferðislega misnotkun af hálfu ákærða og spurt hann hvort hann kannaðist ekki við þetta. Hann hafi ekki neitað en gengist við þessu en borið því við að hann hefði verið fullur. Hann hafi ekki viljað að brotaþoli lýsti þessu í smáatriðum. Brotaþoli hafi spurt hann hvað hann vildi gera en fátt hafi orðið um svör. Hún kvað peningagreiðslur hafa borið á góma, ákærði hafi ekki viljað að málið færi fyrir dóm og hafi hann viljað gera eitthvað annað. Hún mundi ekki eftir frekari umræðu um þetta atriði. Hún kvað brotaþola hafa viljað tala við eiginkonu ákærða vegna þess að hún hafi haft áhyggjur af dætrum hennar og ákærða en hún hafi aldrei viljað tala við hana.

Vitnið G…, sambýlismaður brotaþola, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi fyrst frétt af ætluðum brotum ákærða gagnvart henni árið 2003 eða 2004 en hann tók fram að hann myndi það ekki vel. Hann kvað þau hafa verið í fíkniefnum á þessum tíma og kvað hann það skýra minnisleysi sitt. Hún hafi fyrst talað um að um ættingja hennar eða föðurbróður hafi verið ræða án þess að nafngreina hann í fyrstu. Hann kvaðst hafa frétt af umræddum fundi með ákærða og kvað sér hafa verið sagt að ákærði hafi þá viðurkennt að hafa brotið gegn brotaþola.

Vitnið I… félagsmálastjóri …, skýrði svo frá fyrir dómi að barnaverndarnefnd hefði fengið tilkynningu frá Heilsuverndarstöðinni þess efnis að dætur ákærða og H… eiginkonu hans kynnu hugsanlega að vera í hættu vegna þess að aðstandandi ákærða hefði ásakað hann um kynferðislega áreitni. Hún kvað þau hafa verið boðuð til viðtals þar sem þeim var greint frá þessum ásökunum og hafi þá komið í ljós að þau hafi vitað um þær og hefðu verið í samskiptum við brotaþola. Hún kvað ákærða hafa verið mjög miður sín, hann hafi ekki skilið þetta og þá hafi H… sýnt henni SMS skilaboð sem hafi verið þess eðlis að þau hafi staðfest frásögn þeirra um hótanir af hálfu brotaþola um kæru ef hann gerði ekki þetta eða hitt. Hana minnti að þau hafi talað um að ákærði hefði verið boðaður á fund með brotaþola og foreldrum hennar og hefði þar komið fram krafa um peningagreiðslu af hálfu ákærða til að koma í veg fyrir kæru. Hún kvaðst aldrei hafa verið í samskiptum við brotaþola eða foreldra hennar. Hún kvaðst ekki hafa fundið gögn hjá barnaverndarnefnd sem bentu til þess að ábending hefði borist með formlegum hætti varðandi brotaþola á árum áður.

Vitnið H…, eiginkona ákærða, skoraðist ekki undan því að gefa skýrslu og skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi frétt af umræddum fundi daginn sem ákærði hafi komið heim af fundinum sem haldinn hafi verið 7. september 2008. Hún kvað ákærða hafa sagt henni að brotaþoli hefði farið fram á peningaupphæð frá honum og hann kvaðst hafa neitað því sem borið hefði verið á hann. Hún kvað brotaþola ekki hafa verið í samskiptum við hana fyrir fundinn. Hún kvað ákærða hafa tekið ásökunum brotaþola mjög illa og þá kvaðst vitnið hafa hrokkið við og brugðið. Hún kvað brotaþola hafa sent sér SMS skilaboð löngu seinna, eða ári seinna og viljað að hún kæmi á fund með foreldrum hennar. Hún kvaðst aldrei hafa farið á fund þeirra og hafi brotaþoli orðið reið og löngu seinna hafi hún sent SMS skilaboð með ljótum orðum um ákærða, þetta væru síðustu dagarnir til þess að gera þetta í góðu. Hún kvaðst hafa rætt við brotaþola í síma eftir að brotaþoli hefði sent henni 4 SMS skilaboð og spurt hana hvers vegna hún væri að hóta henni. Hún kannaðist ekki við að hafa sagt við brotaþola að þetta væri svo lítið því ekki hefði verið um nauðgun að ræða. Hún kvaðst hafa rætt við I… og síðan við lögregluna vegna þessara skilaboða. Hún kvaðst hafa átt þrjú börn frá fyrra sambandi sínu og kvað hún ákærða hafa reynst þeim mjög vel og hefði ekkert komið upp á í samskiptum þeirra.

Vitnið J…, stjúpsonur ákærða, skoraðist ekki undan því að gefa skýrslu og skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði árin 2002 eða 2003 búið í íbúð í Reykjavík með brotaþola og G…. Hann mundi ekki eftir því að hafa verið viðstaddur samtal þar sem brotaþoli greindi frá einhverju sem ákærði átti að hafa gert henni. Hann kvað brotaþola hafa verið í neyslu fíkniefna á þessum tíma og þá kvaðst hann sjálfur hafa stundað sams konar líferni. Hann kvað fíkniefnaneysluna hafa verið það mikla á þessum tíma að hann hefði verið týndur eins og hann komst að orði.

Vitnið K… læknir skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði átt tvö viðtöl við brotaþola í janúar 2008 þar sem fram hefði komið að hún hefði greint frá misnotkun af hálfu föðurbróður síns. Hún hafi ekki lýst nákvæmlega hvað hefði gerst en henni hafi virst að henni hafi liðið verulega illa út af þessu. Hún kvað brotaþola haldna miklum kvíða og þunglyndi og kvaðst hún tengja það við ætlaða misnotkun. Hún kvað hafa komið fram í viðtölum við hana nú í haust að oft hafi verið erfitt heima hjá henni en árið 2008 hafi hún eingöngu rætt um hina ætluðu misnotkun.

Vitnið L… skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði verið umsjónarkennari brotaþola í fjögur ár þegar hún hafi verið í grunnskóla, eða frá árunum 1992 til 1996. Hún kvaðst hafa orðið vör við breytingu á líðan brotaþola þegar hún var í fimmta bekk, en þá hafi hún orðið önugri en áður. Hún kvaðst hafa talað við hana og spurt hvort hún gæti ekki lagað samskipti þeirra en þá hafi hún brotnað niður og sagt að henni liði illa. Hún kvað samskipti þeirra hafa lagast en hún hafi farið að sýna verri vinnubrögð en áður, t.d. í teikningu. Þá taldi hún að hún hafi talað við brotaþola þegar hún hafi verið í 6. eða 7. bekk og hafi henni þá liðið mjög illa, talað um erfiðleika heima og erfið samskipti við foreldra sína. Hún kvaðst á þessum tíma hafa talað við fulltrúa barnaverndarnefndar en ekki haft meiri afskipti af málum hennar eftir það. Hún kvaðst hafa hugsað hvort verið gæti að brotaþoli væri beitt kynferðislegu ofbeldi en brotaþoli hafi aldrei skýrt frá því heldur talað um að faðir hennar beitti hana ofbeldi. Hún kvaðst hafa á tilfinningunni að brotaþoli hefði ekki skýrt henni frá öllu sem komið hefði fyrir hana og grunaði hana að faðir hennar hefði átt þar hlut að máli. Hún kvað frásögn brotaþola nú styðja grun hennar um að hún hefði á sínum tíma sætt kynferðislegu ofbeldi.

Vitnið M… yfirlögregluþjónn skýrði svo frá fyrir dómi að H… hefði leitað til lögreglunnar árið 2008 vegna SMS skilaboðum sem henni hefðu borist. Hann mundi ekki hvort hann las skeytin en hann kvaðst hafa ráðlagt henni að eyða ekki skilaboðunum ef hún hefði í hyggju að leggja fram kæru og hefði henni verið vísað á lögærðan fulltrúa. Hann kvað það hafa byggst á því að H… hafi þótt skilaboðin benda til þess að um fjárkúgun og rangar sakargiftir væri hugsanlega að ræða en hann kvaðst ekki hafa lagt mat á það atriði.

Vitnið N…, stjúpdóttir ákærða, skoraðist ekki undan því að gefa skýrslu og skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði farið snemma að heiman en það hefði ekki tengst ákærða í máli þessu.

Vitnið O…, bróðir ákærða, skoraðist ekki undan því að gefa skýrslu og skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi aldrei búið á heimili ákærða að … í … á árunum 1990 til 1996 og þá kvaðst hann aldrei hafa gist þar.

F… sálfræðingur skýrði svo frá fyrir dómi að árin 1999-2000 hefði hann verið með brotaþola og þáverandi sambýlismann hennar í viðtölum en tilgangurinn hefði verið að vinna úr þeim áföllum sem hún hefði lent í. Hefði brotaþoli þá nefnt að faðir hennar, að hann taldi, hefði gerst sekur um kynferðisbrot gagnvart henni en tók fram að langt væri um liðið og hann myndi þetta ekki vel. Hann kvað þetta ekki hafa verið fókusinn í samtölum þeirra en greinilegt hafi verið að hún hafi lent í ýmsu. Hann kvað hana haft mörg einkenni þeirra sem sætt hefðu kynferðisofbeldi.

Vitnið P… sálfræðingur skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að brotaþoli hefði skýrt honum frá því á árunum 2007 til 2008 að föðurbróðir hennar hefði leitað á hana í tvö til þrjú skipti þegar hún hafi verið átta til níu ára gömul. Hann kvað þetta ekki hafa verið meginuppistöðuna í því sem þau hafi unnið með en þetta hafi verið kjarninn í lýsingu hennar. Hann mundi ekki eftir því að hún hafi skýrt honum frá atvikum sem gerst hefðu eftir að hún varð eldri. Þetta hafi greinilega verið eitt af því sem haft hefði mikil áhrif á hana og hún hafi viljað vinna með og losna frá. Hann kvaðst hafa hvatt hana til að halda áfram með málið og ekki láta kyrrt liggja.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa margoft framið kynferðisbrot gagnvart brotaþola á árunum 1990 til 1996, að … í …, er stúlkan var á aldrinum 6 til 13 ára, með því að klæða stúlkuna úr að neðan, sleikja á henni kynfærin og stinga fingri og óþekktum hlut inn í kynfærin á henni. Ákærði neitar alfarið sök en hann er föðurbróðir brotaþola og hefur komið fram í málinu að hann hafi á þessum árum nokkrum sinnum gist á heimili bróður síns, konu hans og brotaþola í tengslum við skemmtanir sem hann sótti í …. Hefur komið fram að ákærði hafi í þeim tilvikum verið undir áhrifum áfengis en ekki hefur verið í ljós leitt hversu oft ákærði gisti á heimili brotaþola og þá hefur ákærði borið því við að hann hafi meira og minna verið við vinnu á Suðurlandi og Austurlandi sumrin 1995 og 1996. Brotaþola finnst að brotið hafi verið á henni að sumarlagi og byggir hún þá ályktun sína á birtunni sem verið hafi í herbergi hennar. Upplýst hefur verið að ákærði mætti á fund sem haldinn var á heimili foreldra brotaþola og virðist ekki ágreiningur um að fundurinn hafi verið haldinn 7. september 2008. Brotaþoli og foreldrar hennar halda því fram að ákærði hafi á þessum fundi játað að hafa framið þá háttsemi sem honum er gefin að sök en ákærði neitar því að skilja megi viðbrögð hans á þann veg. Fram hefur komið að brotaþoli hafi á þessum fundi viðrað þá hugmynd við ákærða að hann greiddi henni fimm milljónir króna í skaðabætur og væri málið þá úr sögunni.

Ákærði kvað hafa komið fyrir að hann hafi gist á heimili brotaþola á því tímabili sem tilgreint er í ákæru. Hann kvað þetta stundum hafa gerst um áramót, kannski einu sinni eða tvisvar, en hann kannaðist ekki við að það hefði gerst um sumartímann í tengslum við dansleiki. Hann kannaðist við að brotaþoli hafi verið á heimilinu þegar hann gisti þarna en hann kvaðst aldrei hafa farið inn í herbergi hennar. Hann kannaðist ekki við að hafa sett sæði á hönd brotaþola og þá kannaðist hann ekki við að bróðir hans, faðir brotaþola, hefði í eitt skipti rekið hann úr herbergi brotaþola, hann kvað þetta ósatt. Ákærði lýsti umræddum fundi í september 2008 þannig að bróðir hans hafi setið inni stofu en brotaþoli og móðir hennar hafi ásamt honum setið inni í eldhúsi. Hann gat ekki ímyndað sér að bróðir hans hefði heyrt hvað fram fór því hann hafi verið að horfa á sjónvarpið. Hann kvað brotaþola hafa borið á sig að hafa framið kynferðisbrot gagnvart sér og ætti hann að greiða henni fimm milljónir í skaðabætur sem ættu að leggjast inn á reikning föður hennar. Hann kvaðst engu hafa svarað að öðru leyti en því að hann kvaðst hafa neitað því að hafa brotið gegn brotaþola. Hann neitaði því að hafa gengist við brotunum og borið því við að hann hafi verið undir áhrifum áfengis.

Brotaþoli hefur skýrt svo frá að fyrsta atvikið hafi gerst þegar hún hafi verið 6 eða 7 ára og hafi hún þá vaknað í rúminu heima hjá sér. Hafi ákærði verið búinn að setja kodda yfir höfuð hennar, búinn að klæða hana úr fötum fyrir neðan mitti og verið að fikta í kynfærum hennar, sleikja þau og pota með puttunum. Hafi hún þóst vera sofandi en ákærði hafi oft verið að líta undir koddann og fannst henni þetta skrítin tilfinning því þetta hafi ekki verið vont eða neitt svoleiðis. Hún kvað ákærða alltaf hafa verið að renna tungunni og fannst henni eins og hann hefði verið nýbúinn að borða skyr. Þetta hafi gerst oftar og í næsta skipti hafi ákærði setið á stól við endann á rúmi hennar og hafi hann sett kodda yfir höfuð hennar en það hafi hann gert í öll skiptin. Þetta skipti hafi hann komið með eitthvað sem henni hafi fundist vera vaselíndolla, klætt hana úr að neðan og fiktað í henni. Hún hafi ekki gert sér ekki grein fyrir því hversu mörg skipti þetta hafi verið, en hann hafi smurt hana með vaselíni og þá hafi hann farið að troða einhverju inn í klofið á henni. Hún mundi eftir því að í eitt skiptið þegar hún vaknaði hafði blætt úr henni. Hún kvaðst muna eftir öðru skipti er hún vaknaði og sá ákærða sitja við endann á rúminu og kvaðst hún hafa séð útlínur hans og þekkt hann á nefinu. Hún kvað sér ekki alltaf hafa fundist þetta geðveikt vont, stundum var eins og hún hafi hálfpartinn notið þess. Þetta hafi allaf gerst á sumrin, eiginlega aldrei á veturna því þá hafi hann aldrei gist heima. Hún tengdi þessa atburði við böll sem haldin hafi verið á hótelinu og þá tengdi hún atburðina líka við tiltekið rúm sem hún hafi átt. Þegar hún hafi verið farin að eldast hafi hún ekki viljað eiga þetta rúm lengur, þannig að hún hafi eyðilagt rúmið, skrifborð og hillu sem hafi verið í stíl með því að tálga þau þannig að þessi húsgögn hafi orðið ónýt. Hafi foreldrar hennar orðið geðveikt reið en samt keypt nýtt rúm handa henni, árið fyrir ferminguna hennar að því er hún taldi. Þá hafi hún á þessum tíma viljað fara í sveitina til ömmu sinnar og afa og einhvern tíma þegar hún hafi verið þar hafi móðir hennar hringt og spurt hvort ákærði mætti sofa í rúminu hennar en þá hafi hún orðið alveg brjáluð og ekki leyft það.

Vitnið D…, faðir brotaþola og bróðir ákærða skýrði svo frá fyrir dómi að komið hafi fyrir að ákærði hafi gist á heimili þeirra árin 1990 til 1996. Hafi hann þá verið að skemmta sér í … og verið undir áhrifum áfengis. Hafi hann sofið í herbergi nálægt herbergi brotaþola en hún hafi sofið ein í herbergi. Hann mundi eftir því að brotaþoli skemmdi rúm sitt en ekki mundi hann hvenær það var, gæti verið 1994 til 1996. Hann kvaðst einu sinni að hausti til hafa komið að ákærða rúmlega fjögur að nóttu og kvaðst hann hafa séð ákærða sitja inni í herbergi brotaþola, eitthvað að „paufast“ í henni, en hún hafi verið vakandi. Hann vildi meina að hann væri að koma við stúlkuna, káfa á henni ofan til eða á bringunni. Hann gat ekki skýrt misræmi í þessum framburði sínum og framburði sínum hjá lögreglu, en þar hafi hann einungis sagt að ákærði hafi legið í rúminu við hlið brotaþola. Hann kvaðst hafa rekið hann út úr herberginu en engar skýringar hafi komið fram um þessa hegðun hans. Hann taldi þetta hafa gerst 1995 eða 1996 en engin eftirmál hafi orðið eftir þetta. Hann kvað brotaþola hafa fengið nýtt rúm 1996 eða 1997, en hann gat ekki fullyrt um ártalið. Hann kvað konu sína hafa tjáð sér árið 2007 að hún hefði séð sæði á hendi brotaþola. Hann kannaðist við að hafa verið viðstaddur fund með ákærða því hann hafi ekki viljað trúa þessu á ákærða og hafi hann komið þessum fundi á. Hann kvaðst hafa viljað fá þetta á hreint og kvaðst hann hafa setið inni í stofu og heyrt vel það sem fram fór. Hafi brotaþoli spurt ákærða sem hafi viðurkennt allt saman og þegar hann hafi heyrt það hafi hann orðið sem lamaður. Hann kvaðst ekki muna orðaskipti nákvæmlega. Hann kvað ákærða ekki hafa verið með neinar mótbárur en ekki kannaðist hann við að ákærði hafi átt að greiða brotaþola bætur sem leggjast ættu inn á reikning sinn. Hann kvað þetta hafa tekið mjög á sig og þegar hann hafi verið búinn að fá allan sannleikann á borðið hafi allt hrunið í kringum hann. Hann kvaðst trúa dóttur sinni eftir að hafa heyrt það sem ákærði sagði á fundinum.

Vitnið E…, móðir brotaþola, skýrði svo frá fyrir dómi að komið hafi oft fyrir að ákærði hafi gist á heimili þeirra á því tímabili sem hér um ræðir. Hann hafi oft komið heim undir áhrifum áfengis og hafi brotaþoli þá verið heima. Brotaþoli hafi verið í sérherbergi og í eitt skipti hafi brotaþoli komið til hennar seint um nótt og hafi hún verið með sæði á höndunum og hafi hún sagt, „sjáðu hvað X… setti á mig.“ Hún kvaðst hafa frosið gjörsamlega, orðið skíthrædd, gjörsamlega lömuð og óttaðist að henni yrði ekki trúað. Hún kvaðst því engum hafa sagt frá þessu fyrr en nokkrum árum síðar. Hún kvaðst eftir þetta hafa haft varann á sér þegar ákærði gisti hjá þeim. Þá kvað hún eiginmann sinn hafa tjáð sér að hann hefði hent ákærða út úr herbergi brotaþola, en hún mundi ekki hvenær þetta var. Hún kvað eiginmann sinn hafa sagt að ákærði hafi setið á rúminu en hún minntist þess ekki að hann hefði verið að gera eitthvað við brotaþola. Hún taldi að brotaþoli hefði skemmt rúmið sitt, sennilega sumarið sem hún var 12 ára, eða stuttu eftir að hún sá sæðið á hendi hennar, en hún mundi ekki hvenær hún fékk það rúm. Hún hefði fengið nýtt rúm áður en hún fermdist en hún mundi ekki nákvæmlega hvenær. Hún kvað brotaþola eftir þetta hafa farið að sækja það fast að dvelja í sveit á sumrum og þá mundi hún eftir því að brotaþoli hafi lagt blátt bann við því að ákærði dveldi í nýja rúminu. Hún kvað brotaþola hafa farið að greina sér frá atvikum smátt og smátt eftir að hún hafi verið flutt að heiman. Hún kvað að daginn eftir að brotaþoli hafi verið með sæðið á höndunum hafi hún þrifið herbergið sitt frá a til ö. Hún kvað brotaþola hafa tjáð sér að ákærði hefði ekki farið alla leið en hann hefði notað fingur og tungu. Hún mundi eftir því að eitt skiptið hafi verið rakablettur í laki brotaþola, það hafi ekki verið blóð. Hún mundi eftir að á þessum tíma hafi hún séð blett í laki brotaþola sem líkst hafi blóði. Hún kvað brotaþola hafa boðað ákærða á fund með henni og föður sínum. Hafi þær setið í eldhúsinu en D… hafi setið í stofunni og taldi hún að hann hefði heyrt það sem fram fór. Brotaþoli hafi snúið sér beint að efninu og farið að tala um kynferðislega misnotkun af hálfu ákærða og spurt hann hvort hann kannaðist ekki við þetta. Hann hafi ekki neitað en gengist við þessu en borið því við að hann hefði verið fullur. Hann hafi ekki viljað að brotaþoli lýsti þessu í smáatriðum. Brotaþoli hafi spurt hann hvað hann vildi gera en fátt hafi orðið um svör. Hún kvað peningagreiðslur hafa borið á góma, ákærði hafi ekki viljað að málið færi fyrir dóm og hafi hann viljað gera eitthvað annað.

Vitnið K… læknir skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði átt tvö viðtöl við brotaþola í janúar 2008 þar sem fram hefði komið að hún hefði greint frá misnotkun af hálfu föðurbróður síns. Hún hafi ekki lýst nákvæmlega hvað hefði gerst en henni hafi virst að henni hafi liðið verulega illa út af þessu. Hún kvað brotaþola haldna miklum kvíða og þunglyndi og kvaðst hún tengja það við ætlaða misnotkun.

Vitnið L… sem var umsjónarkennari brotaþola í fjögur ár eða frá árunum 1992 til 1996, skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði orðið vör við breytingu á líðan brotaþola þegar hún var í fimmta bekk, en þá hafi hún orðið önugri en áður. Hún kvaðst hafa talað við hana og spurt hvort hún gæti ekki lagað samskipti þeirra en þá hafi hún brotnað niður og sagt að henni liði illa. Hún kvað samskipti þeirra hafa lagast en hún hafi farið að sýna verri vinnubrögð en áður. Þá taldi hún að hún hafi talað við brotaþola þegar hún hafi verið í 6. eða 7. bekk og hafi henni þá liðið mjög illa, talað um erfiðleika heima og erfið samskipti við foreldra sína. Hún kvaðst á þessum tíma hafa talað við fulltrúa barnaverndarnefndar en ekki haft meiri afskipti af málum hennar eftir það. Hún kvaðst hafa hugsað hvort verið gæti að brotaþoli væri beitt kynferðislegu ofbeldi en brotaþoli hafi aldrei skýrt frá því heldur talað um að faðir hennar beitti hana ofbeldi. Hún kvaðst hafa á tilfinningunni að brotaþoli hefði ekki skýrt henni frá öllu sem komið hefði fyrir hana og grunaði hana að faðir hennar hefði átt þar hlut að máli. Hún kvað frásögn brotaþola nú styðja grun hennar um að hún hefði á sínum tíma sætt kynferðislegu ofbeldi.

F… sálfræðingur skýrði svo frá fyrir dómi að árin 1999-2000 hefði hann verið með brotaþola og þáverandi sambýlismann hennar í viðtölum en tilgangurinn hefði verið að vinna úr þeim áföllum sem hún hefði lent í. Hefði brotaþoli þá nefnt að faðir hennar, að hann taldi, hefði gerst sekur um kynferðisbrot gagnvart henni en tók fram að langt væri um liðið og hann myndi þetta ekki vel. Hann kvað þetta ekki hafa verið fókusinn í samtölum þeirra en greinilegt hafi verið að hún hafi lent í ýmsu. Hann kvað hana haft mörg einkenni þeirra sem sætt hefðu í kynferðisofbeldi.

Vitnið P… sálfræðingur skýrði svo frá fyrir dómi að brotaþoli hefði skýrt honum frá því á árunum 2007 til 2008 að föðurbróðir hennar hefði leitað á hana í tvö til þrjú skipti þegar hún hafi verið átta til níu ára gömul. Hann kvað þetta ekki hafa verið meginuppistöðuna í því sem þau hafi unnið með en þetta hafi verið kjarninn í lýsingu hennar. Hann mundi ekki eftir því að hún hafi skýrt honum frá atvikum sem gerst hefðu eftir að hún varð eldri. Þetta hafi greinilega verið eitt af því sem haft hefði mikil áhrif á hana og hún hafi viljað vinna með og losna frá.

Samkvæmt framansögðu hefur brotaþoli lýst kynferðisbrotum af hálfu ákærða gagnvart henni þegar hún var á barnsaldri og hefur framburður hennar að mati dómsins verið trúverðugur. Framburður hennar fær stoð í framburði móður hennar sem segir hana í eitt skipti hafa sýnt henni sæði á höndum sér sem hún hafi sagt að komið hafi frá ákærða. Þá hefur faðir brotaþola borið að hafa í eitt skipti komið að ákærða inni í herbergi hennar en að vísu verður að hafa í huga að ekki er samræmi í framburði hans hjá lögreglu og fyrir dómi. Hjá lögreglu kvað hann ákærða hafa legið í rúmi brotaþola en fyrir dómi taldi hann ákærða hafa verið að káfa á bringu brotaþola. Ekki hefur fengist skýring á þessu misræmi en framburður hans styður þó þá frásögn brotaþola að ákærði hafi farið inn í herbergi hennar en því hefur ákærði neitað. Það styrkir enn fremur framburð brotaþola að á umræddum fundi viðurkenndi ákærði að mati brotaþola og foreldra hennar að hafa brotið gegn brotaþola og þá styrkir framburður vitnanna K…., L…, F… og P… enn frekar að brotaþoli hafi orðið fyrir kynferðisofbeldi á barnsaldri. Þegar allt framanritað er virt þykir ekki varhugavert að slá því föstu að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem hann er ákærður fyrir og rétt er færð til refsiákvæða í ákæru.

Verjandi ákærða byggir á því að sök ákærða sé fyrnd verði talið að sönnun hafi tekist. Ekki verður fram hjá því litið að mjög er á reiki hvenær brot ákærða eiga að hafa verið framin, sérstaklega hefur reynst erfitt að tímasetja síðasta brot ákærða. Brotaþoli hefur tengt brot ákærða við sumartímann og jafnframt við tiltekið rúm sem hún hafi átt. Hún hafi eyðilagt það rúm og fengið nýtt rúm nokkru fyrir fermingu sína en ekki hefur verið upplýst hvenær þar var. Hefur brotaþoli borið að ákærði hafi aldrei brotið gegn henni eftir að hún fékk nýja rúmið. Komið hefur fram í málinu að brotaþoli var fermd þann … en hún varð 14 ára þann … sama ár. Fram kom hjá móður brotaþola að hún hefði skemmt rúmið sitt sumarið sem hún varð 12 ára, en það mun þá hafa verið sumarið 1995. Faðir brotaþola taldi hana hafa skemmt rúmið einhvern tíma á árunum 1994 til 1996 en hún hefði fengið nýtt rúm 1996 eða 1997 en hann gat ekkert fullyrt um ártalið. Ekki hefur verið hrakinn sá framburður ákærða að hann hafi verið við vinnu úti á landi sumrin 1995 og 1996 og verður því að telja varhugavert að telja sannað að ákærði hafi brotið gegn stúlkunni eftir að hún náði 12 ára aldri þann …, en allan vafa í þessum efnum ber að skýra sakborningi í hag. Þegar ákærði braut síðast gegn brotaþola var refsing fyrir brot gegn 202. gr. almennra hegningarlaga fangelsi allt að 12 árum. Samkvæmt þágildandi 4. tl. 81. gr. sömu laga fyrndist sök fyrir brot gegn 202. gr. laganna á 15 árum. Í samræmi við framangreinda niðurstöðu dómsins verður að telja að fyrningarfrestur hafi byrjað að líða 17. júní 1995 og var sök því fyrnd þann 17. júní 2010. Þann 22. nóvember 2010 var haft símasamband við ákærða og honum kynnt framkomin kæra brotaþola. Hann gaf síðan skýrslu hjá lögreglu 14. desember sama ár. Samkvæmt 4. mgr. 82. gr. almennra hegningarlaga rofnar fyrningarfrestur þegar rannsókn hefst gegn manni sem sökunaut fyrir rétti eða lögreglustjóra. Þegar þessar aðgerðir gegn ákærða hófust var sök hans fyrnd samkvæmt framansögðu. Verður því ekki hjá því komist að sýkna hann af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu. Með vísan til 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að vísa bótakröfu brotaþola frá dómi.

Sakarkostnaður.

Með vísan til 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 skal allur sakarkostnaður greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., sem ákvarðast 627.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Einnig greiðist úr ríkissjóði þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kvk-ef M-kvk-ef H-kvk-ef hdl., sem ákvarðast 400.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 6.902 krónur í útlagðan kostnað vegna starfa hennar á rannsóknarstigi málsins og jafnframt vegna starfa hennar við að halda fram kröfunni fyrir dómi. Um þóknun réttargæslumanns vísast til 48. gr., 216. gr. og 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dóm þennan kveða upp H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri, A-x-x V-kk-nf M-kk-nf dómstjóri og B-kvk-nf B-kvk-nf settur héraðsdómari.

Uppkvaðning dómsins hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómendur og sakflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings, sbr. 1. mgr. 184. gr. framangreindra laga.

Dómsorð:

Ákærði, X…, skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Skaðabótakröfu A… er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 627.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, svo og þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kvk-ef M-kvk-ef H-kvk-ef hdl., 400.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og útlagður kostnaður hennar, 6.902 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf

A-x-x V-kk-nf M-kk-nf

B-kvk-nf B-kvk-nf.