S-477/2016

Mál þetta, sem dómtekið 13. desember 2016, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 5. júlí 2016, á hendur:

„S-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000,

[...], Reykjavík.

fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt [...] 2015 í [...], Reykjavík, kýlt A, kt. 000000-0000, einu hnefahöggi í andlit með þeim afleiðingum að A féll á götuna og hlaut sprungu í höfuðkúpuna upp af gagnauga vinstra megin, blæðingu utan heilahimna, heilamar hægra megin sem og sár sem náði í gegnum hægri kinn.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

B-kk-nf Þ-kk-nf hrl., gerir þá kröfu f.h. brotaþola að ákærði verði dæmdur til að greiða brotaþola 1.483.296 kr. í skaðabætur og útlagðan kostnað. Þá er krafist að ákærði verið dæmdur til að greiða brotaþola kostnað vegna lögmannsaðstoðar. Einnig er krafist vaxta samkvæmt IV. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af fjártjóni og miska frá tjónsdegi og þar til einn mánuður er liðinn frá því bótakrafan hefur verið birt í samræmi við 1. mgr. 8. gr. laganna, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags, allt í samræmi við 9. gr. sömu laga.“

Verjandi ákærða gerir þær kröfur að ákærði verði sýknaður en til vara að honum verið dæmd vægasta refsing er lög leyfa, eftir atvikum að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist að öllu leyti úr ríkissjóði. Einnig krefst hann þess að bótakrafa verði stórlega lækkuð.

I.

Í frumskýrslu lögreglu er málsatvikum lýst svo að aðfaranótt [...] 2015 kl. 5:30 hafi verið kallað eftir aðstoð lögreglu vegna líkamsárásar við leigubílaröðina við [...]. Óumdeilt er að staðsetningin er beint fyrir framan [...] við strætisvagnaskýlið. Þegar lögreglan kom á vettvang lá brotaþoli í götunni og var blóðugur á höfði. Fram kemur að mikill fjöldi fólks hafi verið á vettvangi. Engin vitni eru þó nafngreind í skýrslunni en fram kemur sú lýsing að ákærði hafi kýlt brotaþola þannig að hann féll rotaður í götuna. Árásarmaðurinn hafi farið burt af vettvangi og var honum lýst svo að hann væri í gráum jakka og með gifs á hægri hendi. Ákærði var stöðvaður skömmu síðar á [...] en þar var hann fótgangandi ásamt félaga sínum B. Haft er eftir ákærða að hann viðurkenndi að hafa kýlt brotaþola og „tekið á hann vinstri krók“. Við það hafi brotaþoli fallið í götuna. Kvað ákærði það hafa verið svar við höggi sem brotaþoli hafi veitt honum en hann hafi verið upphafsmaður átakanna. Voru ákærði og B vistaðir í fangageymslu í kjölfarið. Brotaþoli var fluttur með sjúkrabifreið til aðhlynningar á Landspítala-háskólasjúkrahús.

Í yfirheyrslu hjá lögreglu þennan sama dag lýsti ákærði því að hann og félagi hans hafi rifist við strák í leigubílaröðinni. Annar strákur hafi komið og kýlt hann í andlitið og hafi hann svarað fyrir sig með einu höggi. Hafi hann hlotið áverka eftir árásina og er orðrétt haft eftir ákærða að hann væri bólginn vinstra megin í andlitinu eins og sjá megi. Enga athugasemd er hins vegar að finna frá lögreglukonunni sem skýrsluna tók.

Þann [...] 2015 kom brotaþoli á lögreglustöðina og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás umrætt sinn. Kvaðst hann hafa ætlað að koma vin sínum C til aðstoðar en tveir strákar hafi verið að rífast við hann og síðan veist að honum. Hafi hann ekki sýnt ofbeldistilburði.

Á meðal gagna málsins er vottorð læknis á slysadeild sem skoðaði brotaþola í kjölfar árásarinnar. Haft er eftir honum að maður hafi veist af honum og barið einu höggi í hægra kinnbein. Við það hafi hann lent harkalega í götunni og hafi fengið högg vinstra megin á höfuðið. Hann hafi rotast við höggið. Við skoðun kom í ljós að minnkuð heyrn hafi verið á vinstra eyra en vinstri hlust var full af blóði. Þá hafi hann verið með sár á innanverðri hægri kinn sem næði í gegnum kinnina. Sneiðmyndataka hafi sýnt sprungu í höfuðkúpu upp af gagnauga vinstra megin og svolitla blæðingu utan heilabasts. Brotaþoli var greindur með höfuðkúpubrot. Þá hafi sést merki um heilamar hægra megin sem skýrðist með því að við það að kastast á vinstri hlið kastaðist heilinn fyrst í þá átt og síðan tilbaka og kæmi marið því gegnt höggstaðnum. Grunur hafi verið um sprungu í kinnbeini en blóð hafi sést í vinstri kinnbeinsholu. Brotaþoli var jafnframt skoðaður af sérfræðingum háls- nef og eyrnadeildar og var þar til eftirlits í kjölfarið.

II.

Við aðalmeðferð málsins greindi ákærði svo frá að vinur hans B hefði verið að rífast við lágvaxinn mann. Ákærði hafi stigið inn í og tekið þátt í því rifrildi. Það hafi ekki verið alvarlegt. Einhver „kýtingur“ hafi orðið. Hafi hann sett höndina fyrir sig því hann taldi að hann ætti von á höggi en það hafi ekki komið. Síðan hafi brotaþoli komið úr röðinni og kýlt hann í andlitið. Svarði hann því höggi með því að kýla hann en við það skall hann í jörðinni og missti meðvitund. Ákærði kvaðst þá hafa farið burt ásamt B. Aðspurður kvaðst ekki hafa verið mikið drukkinn. Ákærði staðfesti að hann hafi verið með gifs á hægri hendi. Hann hafi sjálfur fengið áverka í andlit en hafi ekki leitað á slysadeild. Ákærði kvaðst aðspurður vera [...] á hæð og sennilega talinn höggþungur. Ákærði kvaðst iðrast þess sem gerðist.

Brotaþoli kvaðst hafa verið í bænum ásamt fleira fólki. Hann hafi staðið í leigubílaröðinni og hafi verið kominn framarlega í röðina ásamt tveimur samferðarmönnum sínum. Félagi hans C sem með þeim var hafi verið ölvaður og með einhverja tilburði við ákærða og félaga hans sem voru þarna staddir. Hafi það endað þannig að þeir tóku hann niður og hafi hann verið kominn niður á fjóra fætur þegar brotaþoli ákvað að koma honum til aðstoðar. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa séð C beita mennina ofbeldi en hann hafi ekki séð aðdragandann af því sem þar gerðist. Brotaþoli kvaðst hafa stokkið til og ýtt þeim frá og kvaðst ekki vilja vesen. Hafi hann viljað halda mönnunum frá C og öðru samferðarfólki sínu. Nánar spurður kvaðst brotaþoli hafa ýtt frá sér með flötum lófum og hafi ekki verið ógnandi heldur reynt að stilla til friðar. Hann hafi ýtt í bringu ákærða og kvað áverka sem ákærði kynni að hafa fengið ekki geta verið eftir sig. Þá lýsti brotaþoli áverkum þeim sem hann hlaut og væru afleiðingarnar m.a. skert heyrn og ýmis óþægindi sérstaklega vinstra megin í höfði.

B kvaðst hafa verið með ákærða umrætt sinn. Þeir hafi verið í leigubílaröðinni Hann hafi verið nokkuð ölvaður auk þess sem hann mundi atvik ekki vel. Vitnið hafi byrjað að rífast við tvo stráka sem þarna voru og ákærði líka farið að kýta. Einhver læti orðið í kjölfarið. Hafi vitnið hugsanlega ýtt í einhvern en ekki lagt hendur á neinn og enginn lagt hendur á hann. Hafi þetta bara verið ryskingar. Hafi ákærði sagt sér að hann hefði verið sleginn og því svarað fyrir sig en hann hafi ekki verið vitni að því. Vitnið kvaðst hafa verið nokkuð ölvaður. Hafi hann og ákærði gengið í burtu eftir þetta.

C kvaðst hafa verið með brotaþola umrætt sinn. Hann hafi verið frekar ölvaður og hafi verið að ráfa fram og tilbaka í leigubílaröðinni. Hann hafi verið að fíflast í fólki en líklegt sé að ákærði og félagi hans hafi verið þar á meðal. Vitnið kvaðst ekki muna hvort hann sló til þeirra en sjálfur hafi hann ekki verið með áverka. Brotaþoli og D, sem með honum var, hafi reynt að draga hann í burtu en vitnið hafi verið farinn að æsa sig við mennina og rífa í þá og þeir í hann á móti. Hann hafi ekki séð brotaþola beita ofbeldi og ekki heldur aðdragandann að því að hann var sleginn niður. Hann hafi hlúð að honum eftir að það gerðist.

D lýsti atvikum svo að tveir aðilar hafi verið að leita eftir átökum við C en hann hafi verið að „væflast“ í leigubílaröðinni. Átök hafi hafist þeirra á milli og hún og brotaþoli reynt að fá þá til að hætta með orðum og sögðust bara vilja komast heim. Einn mannanna hafi snúið sér að henni. Brotaþoli hafi þá komið á milli þeirra og bað manninn að láta þetta gott heita. Maðurinn hafi þá slegið hann strax og féll hann við það í jörðina. Aðspurð kvað vitnið C hafa átt í líkamlegum átökum við mennina en brotaþoli ekki gert neitt á móti. Hún hafi ekki séð þegar brotaþoli var sleginn. Vitnið telur að mennirnir hafi hlaupið í burtu því þeir hafi verið á bak og burt.

E kvaðst hafa séð tvo menn vera að rífast í leigubílaröðinni. Minnti hann að vinur annars mannsins hafi skipt sér af en hann hafi ekki verið ógnandi í hegðun. Maðurinn með gifsið hafi kýlt hann en við það féll hann í götuna. Hann kvaðst ekki hafa séð brotaþola kýla neinn og hafi hann verið kýldur hafi það verið löngu áður en þessi atburðarrás átti sér stað. Ákærði og annar maður hafi hlaupið í burtu eftir þetta. Vitnið kvaðst hafa munað atvik best er lögregluskýrslan var tekin af honum og staðfesti hann það sem þar kemur fram. Vitnið kvaðst hafa verið með félögum sínum og enginn þeirra ofurölvi. Þeir hafi staðið nokkrum metrum frá þeim stað er átökin urðu.

F kvaðst hafa orðið vitni að „ríg“ á milli stráka. Ákærði sem hafi verið með gifs hafi kýlt tvo stráka. Annar hafi orðið fyrir meiri skaða. Ákærði hafi ógnað honum en það hafi ekki verið gagnkvæmt. Nánar spurður kvaðst hann hafa séð ákærða ýta í brotaþola og svo kýla hann strax á eftir. Hann hafi ekki séð félaga ákærða gera neitt. Vitnið kvaðst ekki hafa séð allan aðdragandann en ákærði hafi verið með stæla. Ákærði og félagi hans hafi síðan hlaupið í burtu.

G kvaðst hafa séð ákærða ýta undir átök umrætt sinn í [...]. Þegar hann hafi komið að ásamt félögum sínum hafi rifrildi verið byrjað á milli tveggja stráka í röðinni og ákærða og félaga hans sem stóðu fyrir utan. Upphaflega hafi rifrildið verið á milli tveggja stráka. Kvaðst vitnið hafa séð einhvern sleginn en ekki nákvæmlega hvernig. Sá sem var kýldur hafi hins vegar verið að reyna að stilla til friðar og hafi hann verið sá rólegi í hópnum. Hann hafi ekki séð hann slá til neins eða sýna ógnandi tilburði. Þá kvaðst hann ekki muna eftir því að ákærði hefði fengið högg.

H kvaðst hafa verið í leigubílaröðinni umrætt sinn og veitti fjórum karlmönnum eftirtekt. Tveir þeirra hafi verið mjög fullir og „potuðu“ í hvorn annan og kýtuðu en hinir tveir voru vinir þeirra. Hún hafi heyrt brotaþola reyna að róa strákana niður og hafi nánast verið í miðri setningu þegar ákærði kýldi hann svo að hann féll til jarðar. Aðspurð kvaðst vitninu höggið hafa verið kraftmikið. Brotaþoli hafi ekkert náð að bera fyrir sig hendurnar. Hún kvaðst ekki hafa séð brotaþola gera neitt áður en höggið nema reyna að stilla til friðar. Þá kvaðst hún ekki hafa séð neinn slá ákærða. Ákærði hafi verið á bak og burt þegar hún næst vissi en hún hafi gefið sig fram við lögreglu því að hún kannaðist við ákærða. Hún kvaðst hafa byrjað að vinna á sama vinnustað og brotaþoli eftir þetta atvik.

I læknir staðfesti læknisvottorð sitt og fór yfir helstu niðurstöður þess.

Þá komu fyrir dóminn þeir lögreglumenn sem sinntu útkalli og komu á vettvang. Fóru þeir yfir verkaskiptingu þeirra á milli og frekari aðgerðir sem leiddu til handtöku ákærða.

Einnig kom fyrir dóminn sú lögreglukona sem tók skýrslu af ákærða á lögreglustöð. Kvaðst hún muna illa eftir því sem fram fór og mundi ekki hvort að ákærði hefði sýnt henni áverka á andliti sínu. Venja væri sú að ráðleggja viðkomandi að leita á slysadeild. Ekkert verklag væri um að mynda ætti slíka áverka og rak hana ekki minni til þess að það hefði verið gert. Hafi hún engar myndir fundið í gögnum lögreglu.

III.

Niðurstaða

Ákærði hefur viðurkennt að hafa kýlt brotaþola í andlitið umrætt sinn. Hann hafi hins vegar brugðist við á þennan hátt eftir að brotaþoli kýldi hann. Framburður ákærða um þetta atriði fær hins vegar ekki stoð af framburði vitna í málinu. Þvert á móti renna þeir stoðum undir trúverðugan framburð brotaþola um að hann hafi reynt að stilla til friðar í átökum sem hann efndi ekki til. Lýsti brotaþoli atvikum svo að hann kynni að hafa stuggað við ákærða með því að ýta í bringu hans og þannig komið félaga sínum C til hjálpar en hafi í kjölfarið fengið þungt högg í andlitið og hafi engum vörnum komið við.

Að virtri játningu ákærða, framburði vitna svo og með vísan í læknisvottorð í málinu þar sem áverkum brotaþola er lýst, er sannað að ákærði gerðist sekur um vísvitandi líkamsárás og olli brotaþola því líkamstjóni sem í ákæru getur. Brot ákærða er rétt fært til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga en samkvæmt ákvæðinu nægir gáleysi til afleiðinga líkamsárásarinnar. Ljóst má vera að ásetningur ákærða náði til þess að veita brotaþola högg í andlitið en fyrir liggur að afleiðingarnar urðu aðrar og meiri. Ber ákærði engu að síður ábyrgð á þeim enda sennileg afleiðing af fyrirvaralausu föstu höggi í andlit brotaþola sem var algjörlega óviðbúinn og féll því strax í götuna. Er ekki loku fyrir það skotið að hann hafi rotast við höggið en ekki lendinguna.

Í munnlegum málflutningi verjanda ákærða var látið að því liggja að brotaþoli kynni að hafa farið mannavillt eftir að hafa fengið högg frá öðrum og talið brotaþola þar að verki, þ.e. verið í villu um gerandann. Hvað sem því líður hefur það ekki áhrif á sakarmat í máli þessu. Þá er ekki hjá því litið að ákærði yfirgaf vettvang í snatri í stað þess að gefa sig fram og útskýra mál sitt. Með vísan til þess sem rakið hefur verið eru ekki skilyrði til að beita 3. mgr. 218. gr. c. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar.

Ákærði sem er fæddur [...] á ekki að baki sakarferil og er til þess litið við ákvörðun refsingar. Til þyngingar horfir að um var að ræða fyrirvaralausa og tilefnislausa árás. Hlaut brotaþoli talsverðan skaða af. Verður því höfð hliðsjón af 1. og 2. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga. Að framangreindu virtu og atvikum að öðru leyti þykir hæfileg refsing ákærða vera 60 daga fangelsi en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Af hálfu brotaþola, A, er krafist skaðabóta en krafan er sundurliðuð og skiptist í kröfu um miskabætur og bætur vegna fjártjóns sem brotaþoli telur sig hafa orðið fyrir.

Ákærði er bótaskyldur vegna háttsemi sinnar. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi hans á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun bóta er litið til þeirra afleiðinga verknaðarins fyrir brotaþola sem fá stoð í gögnum málsins og eru ákveðnar 500.000 krónur. Krafa brotaþola vegna útlagðs kostnaðar 49.296 kr. er studd gögnum og tekin til greina. Krafan ber almenn vexti eins og í dómsorði greinir og dráttarvexti mánuði eftir þingfestingu málsins. Auk þess greiði ákærði málskostnað vegna meðferðar bótakröfunnar.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hrl., 420.000 krónur, og 36.000 krónur í annan sakarkostnað.

D ó m s o r ð :

Ákærði, S-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A, 549.296 kr. auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. mars 2015 til 8. október 2016 en dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 230.000 kr. í málskostnað. Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hrl., 420.000 krónur, og 36.000 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)