E-1171/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 24. janúar sl., var höfðað með birtingu stefnu þann 15. júní 2011 og var málið þingfest þann 29. júní 2011.

Stefnandi er Logos sf., kt. 000000-0000, Efstaleiti 5, 105 Reykjavík.

Stefndi er A-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, Ásbúð 78, 210 Garðabæ.

Stefnandi krefst þess aðallega að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 1.373.962 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 514.682 krónum frá 28. maí 2010 til 28. júní 2010 en af 893.962 krónum frá þeim degi til 26. ágúst 2010, en af 1.053.159 krónum frá þeim degi til 30. september 2010, en af 1.286.871 krónu frá þeim degi til 27. október 2010, en af 1.317.989 krónum frá þeim degi til 24. nóvember 2010, en af 1.362.604 krónum frá þeim degi til 27. desember 2010 en af stefnufjárhæð frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda en til vara að hann verði einungis dæmdur til að greiða stefnanda 500.000 krónur. Þá krefst hann þess að málskostnaður falli niður.

Aðalmeðferð fór fram þann 24. janúar sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum. Stefndi flutti mál sitt sjálfur en hann er ólöglærður og var leiðbeiningarskyldu gætt. Undir rekstri málsins féll stefndi frá frávísunarkröfu sinni.

Málsatvik.

Stefndi leitaði til stefnanda á árinu 2008 í þeim tilgangi að ná samningum vegna mikilla skulda þeirra hjóna hjá viðskiptabanka stefnda. Voru skuldirnar tilkomnar vegna húsbyggingar í Garðabæ í nafni félagsins HA ehf., sem er í eigu stefnda og eiginkonu hans. Voru skuldir bæði með veði í íbúðarhúsi þeirra hjóna og í nýbyggingu sem HA ehf. var eigandi að. Stefndi var í persónulegum ábyrgðum fyrir félagið. Samkvæmt stefnda var enginn rekstur á vegum félagsins en félagið var þrátt fyrir það með skuldir, en það hafði keypt og selt fasteignir. Félagið BFT ehf. var að 1/3 í eigu stefnda og konu hans. Var stefndi í persónulegum ábyrgðum fyrir það félag. Þá er stefndi eigandi að hluta í félaginu Norðurbyggingar ehf. og var stefndi einnig í persónulegum ábyrgðum fyrir það félag. Fólst vinna stefnanda í því að aðstoða stefnda vegna ofangreindra ábyrgða svo og vegna persónulegra skulda. Unnu starfsmenn stefnanda m.a. við að áfrýja til Hæstaréttar Íslands dómum undirréttar á hendur stefnda persónulega og vegna ábyrgða hans fyrir ofangreind félög. Ekki var samið um verð fyrir þjónustu stefnanda fyrirfram. Samkvæmt stefnda voru haldnir fimm fundir með honum og lögmönnum stefnanda en enginn fundur hafi verið haldinn með honum og viðskiptabanka hans.

Í gögnum málsins liggur fyrir yfirlit yfir vinnu og verkefni hvers starfsmanns stefnanda fyrir stefnda. Þá liggur fyrir greiðsluyfirlit yfir greiðslur og útgefna reikninga á hendur stefnda. Þá liggur fyrir tölvupóstur frá 13. september 2010 þar sem starfsmaður stefnanda óskar eftir því við stefnda að hann greiði upp skuld sína við stefnanda. Þann sama dag svaraði stefndi stefnanda meðal annars að hann myndi klára alla reikninga sem sneru að stefnanda í lok október en þá fengi hann peninga. Með tölvupósti þann 15. apríl 2011 benti stefnandi stefnda á að skuld hans yrði send til innheimtu nema innborganir kæmu til. Stefndi svaraði samdægurs því til að hann ætti ekki krónu en væri kannski að losa pening eftir páska og myndi borga um leið og eitthvað losnaði hjá honum. Stefnda var send innheimtuviðvörun þann 18. maí 2011 vegna ógreiddra reikninga hjá stefnanda. Var skorað á stefnda að greiða skuldina innan tíu daga frá dagsetningu bréfsins. Það gerði stefndi ekki. Gerði stefndi aldrei athugasemdir við reikninga stefnanda.

Stefndi bauð stefnanda 600.000 krónur sem fullnaðargreiðslu undir rekstri málsins en sátt náðist ekki um það.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi byggir kröfu sína á útgefnum reikningum vegna vinnu starfsmanna stefnanda fyrir stefnda en stefndi hafi óskað eftir vinnu hjá stefnanda á árinu 2008 vegna mikilla skulda og persónulegra ábyrgða fyrir einkahlutafélög sem hann var hluthafi í. Hafi vinnan falist í undirbúningi málflutnings, fjárnámi, gerð ágripa vegna áfrýjunar þriggja héraðsdóma til Hæstaréttar Íslands og gagnaöflunar vegna stefnanda sjálfs og þeirra ábyrgða sem hann var í fyrir einkahlutafélög sín svo og persónulegra ábyrgða hans og konu hans. Stefndi hafi greitt í byrjun inn á vinnu stefnanda en hafi síðan hætt að greiða reikninga. Stefndi hafi ekki verið neytandi í skilningi 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, og þó svo hafi verið þá hafi hann ekki sýnt fram á að gjald stefnanda sé ósanngjarnt. Ekkert sé komið fram hjá stefnda um að umkrafið gjald sé ósanngjarnt. Ekki hafi verið samið um verð fyrirfram og engin kostnaðaráætlun hafi verið gerð í upphafi viðskiptasambands þeirra. Þá mótmælir stefnandi málsástæðu stefnda um aðildarskort stefnanda. Viðskipti aðila hafi staðið í tvö ár og stefndi hafi aldrei gert athugasemdir við fjárhæð reikninga stefnanda, ekki einu sinni í tölvupósti. Stefndi hafi einungis borið fyrir sig fjárskort. Fjárskortur leiði ekki til sýknu.

Stefnandi vísar til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga og skuldbindingargildi loforða. Einnig vísar hann til laga um lausafjárkaup nr. 50/2000, einkum 45. gr., og laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, einkum 28. gr. Kröfuna um dráttarvexti byggir stefnandi á lögum nr. 38/2001 og kröfuna um málskostnað byggir hann á 130. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi krefst sýknu í málinu af öllum kröfum stefnanda en til vara að honum verði ekki gert að greiða hærri fjárhæð en 500.000 krónur. Stefndi byggir sýknukröfu sína á aðildarskorti þar sem lögmaður stefnanda hafi ekki sýnt fram á með óyggjandi hætti að hann sé með heimild til að vinna þá vinnu sem krafa hans byggi á. Sýna þurfi fram á að stefnandi hafi fullnægjandi heimild sem stefnandi hafi ekki gert. Því beri að sýkna stefnda.

Stefndi kveðst ekki hafa fengið neina áætlun frá stefnanda um væntanlegan kostnað vegna vinnu stefnanda fyrir stefnda. Engir fundir hafi verið haldnir með stefnanda, stefnda og viðskiptabanka stefnda eins og stefndi hafði búist við. Þá hafi stefnandi aldrei gert stefnda grein fyrir því umfangi sem vinna stefnanda var og stefndi því ekki getað gert sér grein fyrir umfangi verksins. Þá kvað stefndi við aðalmeðferð málsins að hann hafi ekki vitað um lög um lögmenn nr. 77/1998 á þessum tíma og þá möguleika hans að skjóta ágreiningi aðila til úrskurðarnefndar Lögmannafélagsins.

Stefndi vísar ekki til neinna lagaákvæða í greinargerð sinni, sem hann byggir sýknukröfu sína á, en vísar til laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

Forsendur og niðurstaða:

Ágreiningslaust er í máli þessu að stefndi leitaði til stefnanda á árinu 2008 í þeim tilgangi að kaupa þjónustu af stefnanda.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á aðildarskorti. Af gögnum málsins liggur fyrir, svo og staðfesting stefnda sjálfs, að hann leitaði á lögmannsstofuna Logos sf. á árinu 2008 í þeim tilgangi að fá lögfræðiaðstoð vegna mikilla skulda hans og til að leita samninga við viðskiptabanka sinn. Af reikningsyfirliti stefnanda kemur fram að nokkrir starfsmenn stefnanda hafa unnið að málum stefnda. Stafa reikningar stefnanda réttilega frá Logos sf. og hefur stefndi ekki sýnt fram á að hann hafi gert persónulegan samning við annan aðila en stefnanda og þá starfsmenn hans. Stefndi hefur þvert á móti staðfest að hann hafi leitað til stefnanda. Verður sýknukrafa stefnanda því ekki tekin til greina vegna aðildarskorts.

Um var að ræða miklar skuldir stefnda og eiginkonu hans, bæði persónulegar og vegna persónulegra ábyrgða fyrir einkahlutafélag hans og eiginkonu hans, HA ehf. Auk þess var um miklar persónulegar ábyrgðir að ræða hjá stefnda fyrir félögin BFT ehf. og Norðurbyggingar ehf., sem stefndi var hluthafi í. Kvað stefndi fyrir dóminum að skuldir sem hvíldu á íbúðarhúsi hans og nýbyggingu, sem hann var að reisa í nafni HA ehf., hafi numið um 300.000.000 króna. Í vinnuskýrslu yfir vinnu starfsmanna stefnanda fyrir stefnda kemur fram að vinnan sé vegna málflutnings, vegna greiðsluáskorana, fjárnámsbeiðna, fjárnáms, áfrýjunarstefna, gerð ágripa vegna áfrýjunar þriggja dóma til Hæstaréttar Íslands og fleira. Staðfesti stefndi að þessi vinna hefði verið fyrir hann persónulega en var þó ekki viss hvort einhver vinna hefði verið unnin fyrir aðra eigendur BFT ehf. Þá liggur fyrir að stefndi greiddi inn á vinnu stefnanda allt þar til hann hafði ekki fé lengur en það staðfesti stefndi sjálfur í tölvupósti til stefnanda í september 2010. Ekkert liggur fyrir í gögnum málsins að stefndi hafi mótmælt reikningum stefnanda sem of háum né hefur hann sýnt fram á að svo sé, né að gjaldskrá stefnanda sé ósanngjörn. Stefndi kvaðst fyrir dóminum hafa rekið fyrirtækja- og fasteignasölu frá árinu 1990 og verið í fyrirtækjarekstri í áratugi. Verður vankunnáttu stefnda í viðskiptum heldur ekki borið við í viðskiptasambandi hans og stefnanda.

Stefnandi byggir á almennum reglum samninga- og kröfuréttar um réttar efndir.

Stefndi byggði á lögum um lögmenn nr. 77/1998 við aðalmeðferð málsins og mótmælti stefnandi þeirri málsástæðu sem of seint fram kominni. Verður undir það tekið með stefnanda. Ekki er tölulegur ágreiningur í máli þessu.

Stefndi hefur ekki sýnt fram á að umkrafin krafa stefnanda sé ósanngjörn og engar varnir hafa komið fram af hálfu stefnda sem leiða til sýknu eða til þess að varakrafa hans sé tekin til greina. Þá er fjárskortur ekki sýknuástæða.

Verður stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda umkrafða fjárhæð eins og segir í dómsorði.

Verður stefndi eftir þessum málalokum dæmdur til að greiða stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, A-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, Ásbúð 78, Garðabæ, greiði stefnanda, Logos sf., kt. 000000-0000, Efstaleiti 5, Reykjavík, 1.373.962 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 514.682 krónum frá 28. maí 2010 til 28. júní 2010 en af 893.962 krónum frá þeim degi til 26. ágúst 2010, en af 1.053.159 krónum frá þeim degi til 30. september 2010, en af 1.286.871 krónu frá þeim degi til 27. október 2010, en af 1.317.989 krónum frá þeim degi til 24. nóvember 2010, en af 1.362.604 krónum frá þeim degi til 27. desember 2010 en af 1.373.962 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.