S-82/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 28. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 1. júní sl., á hendur A-kk-þgf E-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. 000000-0000, Skorrastað 4, Neskaupsstað “fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 10. janúar, verið með 0,13 gr. af hassi í vörslum sínum í bifreiðinni VM-824, sem lögregla stöðvaði við Stríðsminjasafnið á Reyðarfirði og fannst eftir að lögregla hafði handtekið hann og gerði leit í bifreiðinni á lögreglustöðinni að Strandgötu 52, Eskifirði.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65,1974, sbr. lög nr. 60,1980, sbr. lög nr. 13,1985 og sbr. lög nr. 82,1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana- og fíkniefna nr. 233,2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og upptöku á 0,13 gr. af hassi, sem tilgreint er í efnaskrá nr. 8427, sem lögreglan lagði hald á, samkvæmt 5. og 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65,1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233,2001.”

Af hálfu ákærða er krafist sýknu og að allur sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda, verði lagður á ríkissjóð.

II.

Málavextir

Í frumskýrslu lögreglu sem dagsett er 11. janúar sl. kemur fram að hinn 10. janúar sama ár kl. 12.01 hafi ákærði verið stöðvaður þar sem hann ók bifreiðinni VM-824 um Heiðarveg á Reyðarfirði og áleiðis að stríðsminjasafninu, en ákærði hafi verið að koma úr flugi á Egilsstöðum í greint sinn. Lögreglan hafi haft upplýsingar um að hugsanlegt væri að ákærði hefði fíkniefni í fórum sínum en ákærði hefði oft komið við sögu í fíkniefnamálum. Þá hefði lögreglan haft upplýsingar um að ákærði hefði verið í mikilli hassneyslu í mörg ár.

Í skýrslunni segir að ákærði hafi brugðist mjög illa við afskiptum lögreglu og haft orð á því að lögreglunni kæmi það ekki við þótt hann reykti hass. Þá hafi hann kallað lögreglumennina öllum illum nöfnum og verið með óbeinar hótanir. Ákærði hafi hvorki heimilað leit á sér né í bílnum. Hann hafi verið mjög æstur og spurt hvar fávitinn hann S-kk-nf (lögreglumaður) væri og sagt að hann gæti ekki gert neitt þar sem dóttir hans væri oft í heimsókn á heimili hans á Skorrastað. Þá segir að ákærði hafi haldið áfram að æsa sig, hækkað og lækkað í útvarpinu, skipt um rásir og talað samhengislaust þannig að erfitt hafi verið að skilja hann. Ákærði hafi sagt að lögreglan hefði lagt hann í einelti árum saman og hún skyldi bara passa sig. Hann ætlaði að ganga eins langt og hann gæti og gera hlutina eins erfiða fyrir lögreglu og hægt væri. Þá hafi hann sagst vera mjög andfélagslega sinnaður og vera algjörlega andsnúinn þjóðfélaginu og lögreglunni þar með. Í skýrslu lögreglu segir loks að ákærði hafi virst vera í annarlegu ástandi.

Ákærði var handtekinn og fluttur á lögreglustöðina á Eskifirði og farið með bifreið hans í bílageymslu lögreglunnar á Eskifirði. Fengin var heimild til leitar í bifreiðinni með úrskurði héraðsdóms Austurlands uppkveðnum sama dag. Ákærði samþykkti hins vegar að tæma vasa sína og í skýrslu lögreglu segir að engin fíkniefni hafi fundist á honum.

Fíkniefnaleitarhundur var látinn leita bifreiðina og fór leitin fram í bifreiðageymslu lögreglunnar á Eskifirði. Í skýrslu lögreglu segir að strax við upphaf leitar hafi ákærði sagt að bifreiðin hefði áður verið bílaleigubíll og því hefðu margir notað hana áður en hann keypti hana. Jafnframt hafi hann sagt að hann hefði keypt bifreiðina sem tjónabíl, rifið hana alla í sundur og gert upp. Þegar hundurinn merkti á fíkniefni í bifreiðinni hafi ákærði sagt að það væri ekki að furða þar sem margir hefðu haft bifreiðina til afnota. Hann hafi þó sagst hafa tekið mjög vel til í bifreiðinni eftir að hann gerði hana upp. Í skýrslu lögreglu segir að við leitina hafi fundist 0,1 gr. af efni í hanskahólfi, sem gefið hafi jákvæða svörun sem kannabisefni. Einnig hafi fundist smáræði í hólfi vinstra megin við stýri bifreiðarinnar en það hafi verið svo lítið að það hafi ekki verið vigtanlegt. Loks segir í lögregluskýrslu að á meðan á leitinni stóð hafi orðið að færa ákærða í klefa þar sem hann hafi verið farinn að trufla leitina og ekki látið af þeirri háttsemi þrátt fyrir fyrirmæli lögreglu um að að vera á sama stað í bifreiðageymslunni á meðan leitin færi fram.

Haldlögð efni voru send til tæknideildar lögreglunnar í Reykjavík til efnagreiningar og samkvæmt skýrslu tæknideildarinnar var þar um að ræða 0,13 gr. af hassi.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum.

Ákærði neitaði sök. Hann sagði að lögregla hefði stöðvað hann vegna hraðaksturs á Fagradal umræddan dag. Hefði hann verið að koma úr flugi frá Reykjavík, en þar hefði hann verið við jarðarför systur sinnar nokkru áður. Eftir að þeim afskiptum lauk hefði hann ekið niður á Reyðarfjörð og verið stöðvaður þar öðru sinni af lögreglu á Heiðarvegi skammt frá Stríðsminjasafninu. Lögregla hefði spurt hann um ferðir hans og tjáð honum að borist hefðu upplýsingar um að hann væri með fíkniefni í vörslum sínum. Ákærði sagðist hafa verið svekktur yfir þessum endurteknu afskiptum lögreglunnar og verið undrandi á því af hverju þeir hefðu ekki spurt hann að þessu í fyrra skiptið. Aðspurður sagðist hann ekki kannast við að hafa sagt lögreglunni að þeim kæmi ekki við þótt hann reykti hass. Ef hann hefði hins vegar sagt þetta hefði hann aðeins gert það til að svekkja þá. Hann kannaðist ekki við að hafa sagt að hann væri andfélagslega sinnaður, heldur hefði hann sagt að sífelld afskipti lögreglunnar af honum síðastliðin 10 ár hefðu verið illa með sálina í sér og nú væri komið nóg. Þá viðurkenndi ákærði að hafa sagt lögreglu að hann myndi ekki leyfa þeim að leita að fíkniefnum eins og venjulega. Ákærði sagðist hins vegar hafa vitað að engin fíkniefni væru í bifreiðinni.

Ákærði sagði að faðir hans, Þ-kk-nf J-kk-nf, hefði keypt bifreiðina VM-824 í október 2004 og að hann sjálfur hefði keypt hana af föður sínum í júní 2005. Hann sagði að þeir feðgar byggju á sama stað. Sagðist ákærði hafa gert bifreiðina upp áður en hún var skráð á hans nafn.

Ákærði sagði að lögregla hefði handtekið hann á Reyðarfirði og flutt hann yfir á Eskifjörð. Hann sagðist hafa verið viðstaddur leitina í bifreiðinni að hluta til. Hann sagði að einn lögreglumannanna hefði kallað á hann við leitina til að skoða efni, sem hann taldi sig hafa fundið í hólfi vinstra megin við stýrið, og var búinn að setja í plastpoka. Ákærði sagðist ekki hafa séð neitt og kallað lögreglumanninn hálfvita og endurtekið það tvisvar til þrisvar sinnum. Þá hefði hann verið færður í klefa. Ákærði sagðist því ekki hafa séð efnið, sem fannst í hanskahólfinu. Ákærði sagðist ekki kannast við að hafa átt þessi fíkniefni. Hann sagði að bifreiðin hefði verið bílaleigubíll áður hann keypti hana og því margir notað hana. Mögulegt væri því að fíkniefnin stöfuðu frá einhverjum viðskiptamanna bílaleigunnar. Ákærði sagðist ekki hafa aðrar skýringar á því að umrædd fíkniefni fundust í bifreiðinni. Ákærði sagðist ekkert hafa komið nálægt hanskahólfinu þegar hann gerði upp bifreiðina og sagði hann að í hanskahólfinu hefðu enn verið bæklingar frá bílaleigunni. Þá sagðist ákærði ekki hafa ryksugað eða þrifið þau hólf, sem fíkniefnin fundust í.

Ákærði sagðist kannast við að lögregla hefði oft haft af honum afskipti vegna fíkniefnamála. Hann viðurkenndi að hafa neytt fíkniefna, a.m.k. einu sinni, en sagðist ekki neyta þeirra að staðaldri. Hann sagði að afskipti lögreglu byggðust alfarið á sögusögnum.

Vitnið Þ-kk-nf Á-kk-nf lögregluvarðstjóri kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Hann sagðist hafa haft afskipti af ákærða ásamt A-kvk-þgf H-kvk-þgf vegna hraðaksturs á Fagradal, en þar hefðu þau verið utan farsímasambands. Þegar þau hefðu komið í símasamband hefðu þeim borist upplýsingar um að ákærði væri undir grun um að vera með fíkniefni í vörslum sínum. Þau hefðu síðan stöðvað ákærða skammt frá Stríðsminjasafninu á Reyðarfirði. Hann sagði að ákærði hefði strax brugðist illa við afskiptum þeirra og sagt að þeim kæmi ekkert við þótt hann væri í neyslu. Þá hefði ákærði neitað allri samvinnu við lögreglu og ekki heimilað leit í bifreiðinni. Þeim hefði þótt þessi afstaða ákærða renna enn styrkari stoðum undir það að hann væri með fíkniefni í bifreiðinni, einnig í ljósi þess að ákærði hefði oft komið við sögu fíkniefnamála áður. Þá hefði ákærði talað samhengislaust, hækkað og lækkað í útvarpinu og verið mjög stressaður. Í framhaldi af þessu hefði ákærði verið handtekinn og óskað eftir heimild hjá dómara til leitar í bifreiðinni. Hann sagði að leitað hefði verið í bifreiðinni með aðstoð fíkniefnaleitarhund. Þá staðfesti hann að færa hefði þurft ákæra í fangaklefa í miðri leit þar sem hann hefði ekki hlítt fyrirmælum lögreglu um að halda sig á sama stað í bifreiðageymslunni. Hann sagði að sig minnti að A-kvk-nf hefði fundið efnin í bifreiðinni. Hann sagði að ákærði hefði áður komið við sögu fíkniefnamála hjá lögreglu. Þá sagði hann að lögregla hefði traustar upplýsingar um það að ákærði hefði verið í neyslu fíkniefna undanfarin ár. Hann sagði ekki rétt að tekið hefði verið öðru vísi á málum ákærða en öðrum fíkniefnamálum í umdæminu. Þá sagði hann að ekki hefðu verið höfð meiri afskipti af ákærða en efni hefðu staðið til. Hann sagði að ákærði hefði verið einn í bifreiðinni þegar hann var stöðvaður.

Vitnið A-kvk-nf H-kvk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Hún sagðist hafa stöðvað ákærða vegna hraðaksturs á Fagradal í umrætt sinn. Eftir að þeim afskiptum lauk hefðu þau ákveðið stöðva hann aftur við Stríðsminjasafnið á Reyðarfirði. Hún sagðist ekki muna eftir hvort þau fengu frekari upplýsingar um ákærða í millitíðinni. Þegar þau hefðu stöðvað ákærða í annað sinn hefði hann verið mjög stressaður og byrjað á að segja þeim að lögreglunni kæmi ekkert við hvort hann reykti hass eða væri með það í vörslum sínum. Hún sagði að hann hefði hækkað og lækkað í útvarpinu til skiptis og kallað þau öllum illum nöfnum. Þá hefði ákærði verið með óbeinar hótanir í garð lögreglu. Hún sagði að ákærði hefði verið handtekinn og hann færður á lögreglustöðina á Eskifirði, en bifreiðinni hefði verið læst. Þá sagði hún að beðið hefði verið um heimild hjá dómara til leitar í bílnum. Hún sagði að fíkniefnaleitarhundur hefði verið látinn leita bifreiðina og leitað hefði verið á þeim stöðum þar sem hundurinn merkti mest við. Hún sagðist hafa fundið lítinn hassmola innan um blaðasnepla í hanskahólfinu og hefði molinn verið án umbúða. Þá sagði hún að í hólfi vinstra megin við stýrið hefði fundist eitthvert smáræði sem ekki hefði verið vigtanlegt. Aðspurð sagði hún að færa hefði þurft ákærða aftur í klefa þar sem hann hefði ekki hlítt fyrirmælum lögreglu við leitina. Hún sagði að ákærði hefði tekið fram að bifreiðin hefði verið bílaleigubíll og margir hefðu gengið um hana og því gætu margir hafa neytt kannabisefna í henni. Einnig hefði komið fram hjá ákærða að hann hefði tekið bifreiðina alla í sundur og gert hana upp og þrifið hana mjög vel á eftir. Hún sagðist ekki vita hver fann efnið, sem fannst í hólfi vinstra megin við stýrið.

Vitnið E-kk-nf Ó-kk-nf lögreglufulltrúi kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Hann sagðist hafa komið að málinu þegar búið var að handtaka ákærða og færa á lögreglustöð. Hann sagðist hafa rætt lítillega við ákærða á stöðinni en ákærði hefði verið æstur og lítið viljað við hann tala. Þá sagði hann að ákærði hefði ekki hlítt fyrirmælum lögreglu um að trufla ekki lögreglu við leitina og því hefði hann verið færður aftur í klefa á meðan leit var fram haldið. Hann sagði að við leitina hefði fundist lítill hassmoli í hanskahólfi bifreiðarinnar. Þá sagðist hann minna að smá tóbakssalli hefði fundist annars staðar í bifreiðinni, en það hefði verið svo lítið að ekki hefði verið orð á gerandi. Fíkniefnahundur hefði verið látinn leita bifreiðina og hann merkt við staði í bifreiðinni. Hann sagði að hann og A-kvk-nf hefðu leitað saman í hanskahólfinu, en ávallt væri staðið þannig að leit að tveir leituðu saman. Hann sagði að ákærði hefði áður komið við sögu fíkniefnamála og sögusagnir hefðu verið um það í mörg ár að hann væri í neyslu fíkniefna. Hann sagði að ákærði hefði sagt þeim við leitina að bifreiðin hefði verið bílaleigubíll og að hann hefði tekið hana alla í sundur og gert upp aftur. Hann staðfesti að um rangt ártal væri að ræða í greinargerð á skjali merktu IV. 2-1 og IV. 3-1. Í stað 2005 ætti að standa þarna 2006.

Vitnið S-kk-nf G-kk-nf lögregluvarðstjóri kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Hann sagði að haft hefði verið samband við hann eftir að ákærði hafði verið stöðvaður á Reyðarfirði og hann neitað að veita heimild til leitar í bílnum. Hann sagði að ákærði hefði verið æstur og dónalegur og virst vera í annarlegu ástandi. Eftir að úrskurður dómara barst um heimild til leitar hefði hann leitað í bifreiðinni í bílageymslu lögreglunnar á Eskifirði. Leitin hefði farið fram með hefðbundnum hætti, þ.e. með því að láta hundinn leita fyrst í bílnum og hefði hann merkt við hanskahólfið og sýnt áhuga á litlu hólfi vinstra megin við stýrið án þess að merkja við þann stað. Hann sagði að fíkniefnin sem fundust við leitina hefðu verið án umbúða. Hann sagði að hundurinn hefði hagað sér með sama hætti og fíkniefnahundar höguðu sér við leit í bifreiðum þar sem hass hefði verið reykt, þ.e. hann hefði leitað upp við loftið þar sem reykurinn hefði stigið upp. Hann sagði aðspurður að lykt af fíkniefnum dofnaði með tímanum. Þá sagði hann að hassefni þornaði hratt þar sem talsvörður vökvi væri í því. Þá sagði hann að hassið sem fannst í bifreið ákærða hefði ekki litið út fyrir að vera gamalt, þ.e.a.s. það hefði hvorki verið þurrt né upplitað. Hann sagði að ákærði hefði verið æstur og dónalegur við leitina. Hann sagðist minnast þess að ákærði hefði sagt þeim við leitina að hann hefði gert bílinn upp með því að rífa hann nánast í frumeindir og setja hann saman aftur. Hann sagðist hafa unnið að fíkniefnamálum í umdæminu frá árinu 2002 og að nafn ákærða hefði oft og iðulega komið upp í sambandi við fíkniefnamál þar. Þá sagði hann að ákærði hefði oft lýst þeirri skoðun sinni að kannabisefni ættu að vera lögleg. Hann sagðist ekki muna hvernig bifreið ákærða var flutt til Eskifjarðar, en sagðist þó halda að annar tollvörðurinn sem kom að leitinni hefði ekið henni til Eskifjarðar.

IV.

Niðurstaða

Með framburði lögreglumannanna Þ-kk-ef Á-kk-ef, A-kvk-ef H-kvk-ef, E-kk-ef Ó-kk-ef og S-kk-ef G-kk-ef, sem allir voru greinargóðir og skýrir, er sannað að fíkniefni þau, sem um ræðir í málinu, fundust í greint sinn við leit í bifreið ákærða VM-824.

Ákærði hefur borið um það að hann hafi ekki átt umrædd fíkniefni og ekki vitað af því að þau væru falin í bifreiðinni. Hefur hann gefið þá skýringu á tilvist efnanna í bifreiðinni að bifreiðin hafi verið bílaleigubíll áður en hann og faðir hans eignuðust hann og því margir haft umráð hennar áður en hún kom í þeirra hendur. Fíkniefnin geti því stafað frá viðskiptavinum bílaleigunnar.

Samkvæmt framlögðum gögnum hafði bifreiðin verið í eigu og umráðum ákærða og föður hans í 13 mánuði þegar leitin fór fram. Hefur ákærði borið um það að faðir hans hafi keypt bifreiðina sem tjónabíl, en ákærði gert hana upp sjálfur með því að rífa hana alla í sundur, rétta og setja saman aftur.

Lögreglumennirnir Þ-kk-nf Á-kk-nf og A-kvk-nf H-kvk-nf hafa bæði borið um það að ákærði hefði brugðist mjög illa við afskiptum lögreglu og verið æstur og dónalegur. Þá báru þau bæði um það að ákærði hefði sagt við þau að lögreglunni kæmi ekki við þótt hann neytti fíkniefna eða væri með þau í vörslum sínum. Lögreglumennirnir E-kk-nf Ó-kk-nf og S-kk-nf G-kk-nf hafa og borið um það að ákærði hafi verið æstur og dónalegur á meðan leit var gerð í bifreiðinni. Jafnframt báru lögreglumennirnir A-kvk-nf, E-kk-nf og S-kk-nf að meðan á leit í bifreiðinni stóð hefði ákærði haft á orði að bifreiðin hefði áður verið bílaleigubíll og því hefðu margir haft umráð hennar.

Lögreglumaðurinn S-kk-nf G-kk-nf bar um það að fíkniefnahundur sá, sem leitaði í bifreiðinni, hefði hagað sér á sama hátt við leitina og fíkniefnahundar höguðu sér almennt við leit í bifreiðum þar sem neysla kannabisefna hefði átt sér stað, þ.e. hann hefði leitað upp við loftið þar sem reykur hefði stigið upp. Þá sagði hann að hassefnið sem fannst í bifreið ákærða hefði ekki litið út fyrir að vera gamalt, þ.e. það hefði hvorki verið þurrt né upplitið, en hassefni þornaði hratt þar sem í því væri talsverður vökvi.

Í ljósi alls ofangreinds, sérstaklega þess tiltölulega langa tíma, sem bifreiðin hafði verið í eigu og umráðum ákærða og föður hans og að á þessum tíma gerði ákærði bifreiðina upp með því að rífa hana alla í sundur og setja saman aftur, viðbragða ákærða við afskiptum lögreglu og leit í bifreiðinni, sem þykja benda til þess að hann hafi vitað af fíkniefnunum í bifreiðinni og framburðar lögreglumannsins S-kk-ef G-kk-ef um að hassefnið, sem fannst í bifreið ákærða hefði ekki litið út fyrir að vera gamalt, þykir ótrúverðug sú skýring ákærða að fíkniefnin hafi stafað frá viðskiptavinum fyrri eiganda bifreiðarinnar. Verður því að telja sannað að ákærði hafi vitað af fíkniefnunum í bifreiðinni og verið með þau í vörslum sínum. Er því talið sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Hinn 3. nóvember 1999 gekkst ákærði undir greiðslu sektar vegna brota gegn ávana- og fíkniefnalöggjöfinni. Hinn 23. október 2000 var ákærði dæmdur í 60 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár vegna þjófnaðarbros og í september 2005 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöfinni.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin sekt að fjárhæð 28.000 krónur, sem greiða skal innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, ella sæti ákærði fangelsi í 2 daga.

Upptæk skulu gerð 0,13 grömm af hassi.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 149.800 krónur, þar með talinn virðisaukaskattur og útlagðan kostnað hans að fjárhæð 25.810 krónur.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf E-kk-nf Þ-kk-nf, greiði 28.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, en sæti ella fangelsi í 2 daga.

Upptæk eru 0,13 grömm af hassi.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef hdl., krónur og útlagðan kostnað hans að fjárhæð 25.810 krónur

R-kvk-nf B-kvk-nf