S-20/2015

Mál þetta, sem þingfest var 24. nóvember 2015 og dómtekið 26. janúar sl., er höfðað af lögreglustjóranum á Norðurlandi vestra 2. nóvember 2015 með ákæru á hendur B-kk-þgf I-kk-þgf S-kk-þgf, fæddum 30. desember 1980, til heimilis að Kirkjuvegi 6, Hvammstanga, ,,fyrir eftirtalin hegningarlagabrot:

I.

Fyrir eignaspjöll og húsbrot með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 11. júní 2015 að Hvammstangabraut 3 á Hvammstanga, brotið niður hluta úr skjólvegg og rifið niður girðingu umhverfis fasteignina, hent til og sparkað í styttur sem voru í garði fasteignarinnar með þeim afleiðingum að þær brotnuðu, sparkaði í útidyrahurð hússins með þeim afleiðingum að rúða í henni brotnaði, kastað steinum að húsinu með þeim afleiðingum að tvær rúður brotnuðu þegar steinarnir gengu í gegnum þær auk þess sem skemmdir urðu á gluggabúnaði og skjólvegg. Tekið síðan upp kertastjaka úr málmi sem stóð á stétt framan við aðalinngang hússins og lamið honum í stéttina svo holur komu í hana og að lokum ruðst heimildarlaust inn í húsið.

Teljast ofangreind brot ákærða varða við 1. mgr. 257. gr. og 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Fyrir hótanir með því að hafa á sama tíma og á sama stað og greinir í ákærulið I, ítrekað hótað húsráðendum R-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. 000000-0000 og H-kvk-þgf S-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. 000000-0000 lífláti en framangreindar hótanir voru til þess fallnar að vekja hjá R-kk-þgf og H-kvk-þgf ótta um líf sitt og velferð.

Telst brot ákærða varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir L-kk-nf R-kk-nf hdl., f.h. brotaþola R-kk-ef Á-kk-ef kt: 000000-0000, og H-kvk-þgf S-kvk-þgf S-kvk-ef kt: 000000-0000 þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða þeim sameiginlega skaðabætur að fjárhæð kr. 600.190,- þá krefst brotaþoli R-kk-nf miskabóta að fjárhæð kr. 1.500.000,- og brotaþoli H-kvk-nf krefst miskabóta að fjárhæð kr. 1.500.000,- auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá tjónsdegi 11. júní 2015 þar til mánuður er liðinn frá því að ákærða var birt bótakrafan, en dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá eim (sic) degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar, að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi, auk virðisaukaskatts.“

B

Þing var ekki sótt af ákærða þegar málið var þingfest 24. nóvember sl. en skipaður verjandi sótti þing og óskaði eftir fresti. Málið var aftur tekið fyrir 8. desember sl., boðaði ákærði þá forföll vegna veðurs og ófærðar. Ákærði sótti þing 26. janúar sl. og játaði skýlaust háttsemi þá sem honum er í ákæru gefin að sök og þar er réttilega færð til refsiákvæða. Ákærði hafnaði hins vegar framkominni bótakröfu sem var skilin frá máli þessu og verður um hana dæmt í sérstöku máli. Að framkominni játningu ákærða sem er í samræmi við gögn málsins telst sekt ákærða nægilega sönnuð og var farið með málið eftir ákvæðum 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Samkvæmt sakavottorði á ákærði að baki nokkurn sakarferil, en hann var hinn 18. nóvember 2005 dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og fyrir ölvun við akstur. Með þessum dómi var hann sviptur ökurétti í tvö ár. Í janúar 2006 var hann dæmdur til greiðslu sektar og sviptur ökurétti í 20 mánuði fyrir brot gegn umferðarlögum. Á árinu 2007 var hann dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn umferðarlögum. Hinn 28. júlí 2008 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar í Noregi fyrir hótun gagnvart lögreglumanni og fyrir óspektir. Hann var hinn 16. nóvember 2010 dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökurétti ævilangt. Loks var ákærði hinn 7. nóvember 2011dæmdur í þriggja mánaða fangelsi en refsingin bundin skilorði í tvö ár fyrir brot gegn 217. gr. almennra hengingarlaga.

Ákærði er nú sakfelldur fyrir húsbrot sem varðar við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en af gögnum málsins má ráða að hann steig án nokkurrar heimildar inn í anddyri hússins nr. 3 við Hvammstangabraut. Jafnframt er hann sakfelldur fyrir hótanir í garð húsráðenda en það brot varðar við 233. gr. sömu laga. Loks er hann sakfelldur fyrir eignaspjöll. Ákærði hefur skýlaust játað brot sín og þá greindi hann frá því við meðferð málsins að hann sæi eftir broti sínu er þetta honum til refsilækkunar. Brot ákærða voru hins vegar alvarlegs eðlis einkum hótanir hans sem beindust að lífi brotaþola. Að þessu virtu og sakarferli ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fullnustu tveggja mánaða refsingarinnar er frestað og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Annar sakarkostnaður en þóknun verjanda ákærða, S-kk-ef Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns sem þykir hæfilega ákveðin 124.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti hefur ekki fallið á mál þetta og ber að dæma ákærða til greiðslu þess kostnaðar.

Af hálfu ákæruvalds sótti málið S-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á Norðurlandi vestra.

H-kk-nf H-kk-nf kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fullnustu tveggja mánaða af refsingunni er frestað og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 124.000 króna þóknun verjanda síns, S-kk-ef Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

H-kk-nf H-kk-nf.