S-1696/2019

Dómur:

Mál þetta, sem dómtekið var 15. september 2020, höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 7. október 2019 á hendur ákærða, X, kt. [...], [...], [...];

„fyrir líkamsárás, með því að hafa að morgni laugardagsins 4. nóvember 2017 að [...] í [...], veist fyrirvararlaust með ofbeldi að þáverandi sambýliskonu sinni, Y, kt. [...], þar sem hún lá sofandi uppi í rúmi, haldið fyrir munn hennar og slegið hana ítrekað í andlitið með krepptum hnefa sem og tekið hana hálstaki og bitið í hægra eyra, með þeim afleiðingum að hún hlaut mar á vinstra augnloki og augnsvæði og mar á vinstri kinn sem og skrapsár á hálsi og vinstri framhandlegg.

0072017067886

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Þá gerir Þ-kvk-nf B. S-kvk-nf, hdl., f.h. Y, kt.

[...]

, kröfu um að ákærði verði dæmdur til að greiða Y miskabætur að fjárhæð 2.000.000, auk vaxta skv. 8. gr. laga nr.

3872001 um vexti og verðtryggingu frá 4. nóvember 2017 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. laga, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38

/2001 frá þeim degi til greiðsludags.

Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun. Gerð er krafa um að dráttarvextir leggist við höfuðstól miskabóta á 12 mánaða fresti í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta allt í samræmi við 12. gr. laga nr. 38/2001.

“

Kröfur ákærða:

Ákærði krefst þess í málinu að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds og allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin þóknun verjanda hans til handa. Hvað bótakröfu brotaþola varðar krefst ákærði þess aðallega að kröfunni verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð verulega.

I

Málsatvik eru þau að snemma morguns 4. nóvember 2017, um kl. 06:47, barst lögreglu tilkynning þar sem óskað var eftir aðstoð í íbúð að [...] í [...] þar sem maður var sagður vera að ganga í skrokk á kærustu sinni. Þegar lögregla kom á vettvang hitti hún brotaþola fyrir. Í viðræðum við lögreglu bar brotaþoli kærasta sinn, ákærða í málinu, þeim sökum að hafa slegið hana nokkrum höggum í andlitið með krepptum hnefa á meðan hún lá sofandi í rúminu.

Ákærði var í íbúðinni þegar lögregla kom á vettvang og er í frumskýrslu lögreglu bókað að hann hafi tjáð lögreglu að fyrra bragði að hann hefði slegið brotaþola. Var ákærði í kjölfarið handtekinn vegna gruns um líkamsárás og færður á lögreglustöð í þágu rannsóknar málsins. Auk brotaþola og ákærða var vinkona brotaþola, B, stödd í íbúðinni en ekki var tekin framburðarskýrsla af henni á vettvangi þar sem hún talaði ekki íslensku.

Framburðarskýrsla var tekin af brotaþola á vettvangi. Lýsti brotaþoli atvikum svo að hún hefði vaknað um morguninn þegar ákærði hefði komið heim og ráðist fyrirvaralaust á hana þar sem hún lá sofandi. Ákærði hefði slegið hana ítrekað í andlitið, fjögur til fimm högg, og hefði eitt högganna verið áberandi þungt. Það högg hefði lent á vinstra kinnbeini. Ákærði hefði einnig bitið hana í eyrað og kallað hana hóru á meðan hann veittist að henni. Um ástæðu árásarinnar bar brotaþoli, sem hún hafði eftir ákærða, að ákærði hefði verið ósáttur við að ókunnugur karlmaður hefði sett „like“ við mynd af henni á Instagram.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu að kvöldi sama dags og atvik máls gerðust. Skýrsluna tók B rannsóknarlögreglumaður og er í henni bókað að skýrslutakan hafi hafist kl. 20:45. Í skýrslunni er haft eftir ákærða að eftir að hann kom heim um morguninn hefði hann séð að „einhver strákur“ var búinn að setja „like“ á brotaþola á Netinu. Við það hefði ákærði brjálast og ráðist á brotaþola og slegið hana eitt eða tvö högg í andlitið. Kom fram hjá ákærða að hann hefði verið mjög ölvaður þegar þetta gerðist og að honum liði mjög illa vegna þessa. Þegar framburður brotaþola var borinn undir ákærða svaraði hann því til að hann gerði ekki athugasemdir við framburðinn nema hvað það varðaði að hann myndi ekki eftir því að höggin hefðu verið fjögur eða fimm. Ákærða minnti að hann hefði slegið brotaþola tvisvar. Þá kvaðst ákærði muna eftir því að hann hefði eitthvað verið að narta í eyra brotaþola.

Undir rannsókn málsins var aflað vottorðs C læknis, sérfræðings á slysa og bráðadeild Landspítalaháskólasjúkrahúss í Fossvogi, vegna skoðunar sem brotaþoli gekkst undir 4. nóvember 2017. Í vottorðinu, sem dagsett er 5. desember 2017, er eftir brotaþola haft að hún hefði verið heima hjá sér um morguninn þegar kærasti hennar hefði komið heim og vakið hana með því að halda fyrir munninn á henni og slá hana að minnsta kosti fjórum höggum í andlitið. Hann hafi einnig tekið hana hálstaki sem skilið hafi eftir sig klórför á hálsi og vinstri framhandlegg.

Í vottorðinu segir um áverka brotaþola að hún hafi verið verulega bólgin í andliti. Vinstra auga hafi verið sokkið og bólga og eymsli verið þar í kring og niður á kinnina. Segir læknirinn um verulegan áverka að ræða. Samandregið er áverkum brotaþola svo lýst í vottorðinu að mar hafi verið á augnloki og augnsvæði, mar á kinn, skrapsár á hálsi og skrapsár á framhandlegg. Þá kemur fram það mat vottorðsgjafa að áverkarnir ættu að jafna sig á 1014 dögum. Í niðurlagi vottorðsins segir að áverkar brotaþola samsvari gefinni sögu.

II

Við þingfestingu málsins 6. febrúar 2020 neitaði ákærði sök og hafnaði bótakröfu brotaþola. Hann ítrekaði þá afstöðu sína við aðalmeðferð málsins.

Ákærði var í upphafi skýrslu sinnar fyrir dómi inntur eftir tengslum sínum við brotaþola. Svaraði ákærði því til að hann og brotaþoli hefðu tekið upp samband í lok árs 2015 og hefði sambandið varað í rúm þrjú ár.

Málsatvikum lýsti ákærði svo að hann, brotaþoli og vinkona brotaþola, A, hefðu farið saman út að skemmta sér um kvöldið. Þau hefðu öll haft áfengi um hönd og þá hefðu ákærði og brotaþoli einnig tekið fíkniefni sem hún var með. Ákærði og brotaþoli hefðu um kvöldið eða nóttina farið að rífast út af einhverju rugli á samfélagsmiðlum og hefði svo farið að konurnar fóru heim og skildu ákærða eftir í bænum. Ákærði kvaðst þá hafa farið til vinar síns. Þaðan hefði hann síðan farið heim.

Ákærði kvaðst hafa verið lyklalaus og hefði brotaþoli opnað fyrir honum. Brotaþoli hefði í framhaldinu lagst upp í rúm en ákærði tekið símann hennar og farið að skoða hann. Brotaþoli hefði brugðist illa við því og „... ræðst eiginlega bara á mig“, og hún náð símanum af ákærða. Ákærði hefði í kjölfarið reynt að ná símanum aftur af brotaþola og hún þá skallað hann í tvígang í andlitið og klórað hann. Ákærði viðurkenndi að hafa rifið í hönd brotaþola en að öðru leyti kvaðst hann bara hafa reynt að ýta henni frá sér og verja sig. Ákærði sagði átökin ekki hafa staðið lengi yfir og hann fljótlega farið inn í stofu. Brotaþoli hefði elt ákærða þangað og veist að honum að nýju. Vinkona brotaþola, A, hefði þá komið fram.

Ástæðu þess að hann vildi komast í síma brotaþola sagði ákærði hafa verið þá að brotaþoli hefði verið búin að loka á hann á öllum samfélagsmiðlum. Þá hefði hann vitað að hún var að hafa samband við aðra karlmenn. Aðspurður taldi ákærði sig hafa verið í rétti til þess að skoða í síma brotaþola og vísaði hann í því sambandi til þess að brotaþoli hefði margítrekað verið búin að skoða síma hans. Þá hefði hún ítrekað eytt fólki út af samfélagsmiðlum ákærða, fólki sem hann hefði jafnvel verið búinn að þekkja árum saman.

Ákærði hafnaði því alfarið að hafa kýlt brotaþola með krepptum hnefa. Ákærði sagði aftur á móti mögulegt að hann hefði slegið til brotaþola með opnum lófa til þess að verja sig. Jafnframt gæti vel verið að hann hefði rekið olnboga í brotaþola í atganginum, þó svo að það hefði ekki verið ásetningur hans. Þá rámaði ákærða í að hann hefði nartað í eyra brotaþola. Taldi ákærði að brotaþoli hefði enga áverka fengið við það. Aðspurður neitaði ákærði að hafa tekið fyrir munn brotaþola meðan á átökum þeirra stóð. Hann neitaði því einnig að hafa tekið hana hálstaki. Ákærði fullyrti að sjálfur hefði hann borið áverka eftir átök þeirra brotaþola. Hann hefði verið „útúrbitinn“, blóðugur og marinn. Enginn sem að málinu kom hefði hins vegar sýnt áverkum hans hina minnstu athygli.

Fram kom hjá ákærða að brotaþoli hefði ítrekað ráðist að honum meðan á sambandi þeirra stóð og hefði hann í tvígang þurft að leita sér aðhlynningar á slysadeild vegna þess, svo sem gögn málsins bæru með sér. Brotaþoli hefði einnig beitt ákærða andlegu ofbeldi stóran hluta þess tímabils sem sambandið stóð yfir. Ákærði sagði samband þeirra brotaþola hafa verið mjög óheilbrigt.

Í kjölfar þess að atvik máls gerðust kvaðst ákærði hafa farið í meðferð. Hann hefði síðan flutt út á land og starfað á hóteli um tíma. Brotaþoli hefði flutt með ákærða og synir hennar einnig. Þau hefðu búið saman um nokkurra mánaða skeið úti á landi áður en sambandi ákærða og brotaþola endanlega lauk.

III

Y, brotaþoli í málinu, var í upphafi skýrslu sinnar fyrir dómi innt eftir tengslum sínum við ákærða. Hún svaraði því til að þau hefðu búið saman um tíma að [...] í [...].

Brotaþoli lýsti málsatvikum 4. nóvember 2017 svo að vinkona hennar, A, hefði komið í heimsókn um kvöldið og þær síðan farið saman niður í bæ. Á meðan þær dvöldu þar hefði ákærði verið með þeim um tíma. Um miðnættið hefðu brotaþoli og A farið heim til brotaþola með leigubifreið. Þegar þangað kom hefðu þær farið að sofa og hefði A lagst til hvílu í herbergi sona brotaþola, sem ekki hefðu verið heima.

Sérstaklega aðspurð sagði brotaþoli framburð ákærða þess efnis að hún hefði hleypt honum inn í íbúðina þegar hann kom heim vera rangan. Hið rétta væri að undir morgun hefði brotaþoli vaknað við að ákærði sat ofan á henni. Hann hefði í framhaldinu kýlt hana nokkrum sinnum í andlitið með krepptum hnefa og hefði eitt höggið verið mjög þungt. Brotaþoli kvaðst hafa farið að öskra og ákærði þá tekið fyrir munn hennar. Áður hefði ákærði verið með þá sömu hönd á hálsi brotaþola. Ákærði hefði einnig klórað brotaþola í andlitið, kýlt hana í hálsinn og bitið í eyra hennar. Meðan á þessu gekk hefði ákærði talað um menn sem „lækað“ hefðu mynd á Instagram hjá brotaþola og hann spurt hvort hún væri að tala við þá. Brotaþoli sagðist hafa verið varnarlaus gagnvart atlögu ákærða. Á endanum hefði henni þó tekist að komast frá honum og út úr svefnherberginu. Hún hefði síðan farið og vakið A og beðið hana um að fá eiganda íbúðarinnar, sem búið hefði á efri hæð hússins, til þess að kalla til lögreglu. Brotaþoli sagðist sjálf ekki hafa getað hringt eftir aðstoð þar sem ákærði hefði tekið af henni símann.

Brotaþoli sagði hlé hafa orðið á sambandi þeirra ákærða eftir að atvik máls þessa gerðust. Þau hefðu hins vegar tekið upp þráðinn að nýju eftir að ákærði lauk meðferð í desember 2017. Í kjölfarið hefðu þau flutt saman út á land. Þeirri sambúð hefði lokið þegar ákærði réðst á brotaþola að nýju. Brotaþoli hefði einnig kært þá árás. Á brotaþola var að skilja að í raun hefði hún viljað að sambandi þeirra ákærða lyki fyrr en það gerði en að hún hefði átt erfitt með að losna undan honum. Brotaþoli sagði þau tilvik sem ákærði hefði beitt hana ofbeldi og hótunum hafa verið mun fleiri en hún hefði kært til lögreglu.

Aðspurð kvaðst brotaþoli kannast við annað þeirra tilvika sem ákærði hefði vísað til í skýrslu sinni fyrir dómi þar sem hann hefði fengið áverka vegna viðskipta sinna við brotaþola og þurft að leita á slysadeild. Í því tilviki sagðist brotaþoli hafa verið að verja sig. Í hinu tilvikinu kvað brotaþoli ákærða hafa skaðað sjálfan sig með því að slá glasi í höfuð sér.

Brotaþoli bar að atvik þau sem gerðust 4. nóvember 2017 hefðu haft mikil áhrif á hana. Næstu þrjár vikurnar á eftir hefði hún ekki farið út úr húsi vegna áverkanna sem hún hefði borið. Þá hefði hún átt, og eigi raunar enn, erfitt með svefn og ekki þorað að vera ein á ferð að kvöldlagi. Brotaþoli kvaðst hafa sótt hóptíma hjá sálfræðingi á árinu 2019 vegna þessara afleiðinga. Einnig hefði hún sótt viðtöl mánaðarlega hjá sálfræðingi síðastliðið ár. Þar áður hefði hún verið í viðtalsmeðferð hjá sálfræðingi í Póllandi í gegnum Skype.

A bar fyrir dómi að hún hefði gist á heimili vinkonu sinnar, brotaþola í málinu, aðfaranótt 4. nóvember 2017. Um kl. 06:0006:30 hefði brotaþoli komið inn í herbergið þar sem vitnið svaf og vakið það. Brotaþoli hefði beðið vitnið um að fara til nágrannans á efri hæð hússins og hringja í lögreglu og hefði vitnið gert það.

Vitnið sagði brotaþola hafa borið áverka, hún litið illa út, skolfið og verið í miklu uppnámi þegar hún kom inn í herbergið til þess. Nefndi vitnið sérstaklega að annað auga brotaþola hefði verið bólgið og hún ekki getað opnað það. Þá hefði vitnið séð klórför á hálsi hennar. Vitnið sagði ákærða, fyrrverandi kærasta brotaþola, hafa verið inni á heimilinu og hann verið ógnandi og með læti. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa tekið eftir áverkum á ákærða. Brotaþoli hefði í framhaldinu greint vitninu frá því að hún hefði verið sofandi þegar ákærði hefði komið inn til hennar og slegið hana. Þá hefði ákærði haldið fyrir munn brotaþola svo að hún gæti ekki gefið frá sér hljóð.

B rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa tekið framburðarskýrslu af ákærða að kvöldi 4. nóvember 2017 á lögreglustöð. Vitnið sagði ástand ákærða þá hafa verið ágætt og hann verið vel viðræðuhæfur. Aðspurt kvaðst vitnið ekki minnast þess að hafa séð áverka á hnúum ákærða við skýrslutökuna.

C læknir, sérfræðingur á slysa og bráðadeild LSH, kom fyrir dóm við aðalmeðferð málsins og staðfesti og skýrði framlagt vottorð sitt, dagsett 5. desember 2017, en efni vottorðsins er að nokkru reifað í kafla I hér að framan. Vitnið staðfesti jafnframt að það hefði tekið framlagðar ljósmyndir af áverkum brotaþola.

Vitnið sagði áverka brotaþola hafa samrýmst lýsingu hennar á atvikum. Brotaþoli hefði verið með ansi mikið mar á vinstri kinn, er virst hefði vera ferskt, sem verið hefði í samræmi við þá frásögn hennar að hún hefði fengið að minnsta kosti fjögur högg í andlitið fyrr um daginn. Vitnið sagði aðspurt alls ekki víst að eftir þann fjölda högga hefðu verið sjáanlegir áverkar á hnefa gerandans.

Vitnið kvað það hafa verið mat sitt að brotaþoli yrði óvinnufær í að minnsta kosti tvær vikur vegna áverkanna. Taldi vitnið það vera næstum því útilokað að áverkar brotaþola hefðu komið til við að hún hefði skallað aðra manneskju.

Þá gáfu einnig skýrslu fyrir dómi lögreglumennirnir D og E, en ekki þykir þörf á að rekja framburð þeirra sérstaklega.

IV

Í málinu liggur frammi vottorð F sálfræðings þar sem fram kemur að brotaþoli þjáist af kvíða og áfallastreituröskun vegna ofbeldis sem hún hafi verið beitt af fyrrverandi sambýlismanni sínum, ákærða í málinu. Brotaþoli eigi í vandræðum með svefn. Einnig eigi hún erfitt með að treysta fólki. Ofbeldið sem hún hafi orðið fyrir hafi skaðað sjálfstraust hennar og leitt til þess að hún hafi fjarlægst fjölskyldu og vini. Að mati vottorðsgjafa þarfnist brotaþoli sálfræði og læknismeðferðar til að ná sér að fullu eftir ofbeldið sem hún varð fyrir.

F kom fyrir dóm og staðfesti vottorð sitt sem hún sagði hafa verið ritað 23. september 2019. Vitnið sagðist fyrst hafa hitt brotaþola í maí 2019 þegar hún hefði komið inn í stuðningshóp sem vitnið hefði stýrt. Brotaþoli hefði tekið þátt í vinnu hópsins í nokkur skipti. Í september sama ár hefði brotaþoli aftur haft samband við vitnið og óskað eftir að fá að hitta það og væru þær nú búnar að hittast í alls níu skipti. Á fyrsta fundi þeirra hefði strax komið í ljós mikil vanlíðan hjá brotaþola. Hún hefði verið mjög kvíðin og átt erfitt með að einbeita sér og hún stöðugt haft á tilfinningunni að einhver væri að elta hana og fylgjast með henni. Einnig hefði hún stöðugt verið að endurupplifa atvik úr sambandi þeirra ákærða. Vitnið sagði eitt þeirra tilvika sem vitnið hefði lýst vera það tilvik sem mál þetta varðaði. Það væri því eitt þeirra tilvika sem valdið hefði lýstri vanlíðan brotaþola. Vitnið sagði brotaþola enn glíma við afleiðingar ofbeldisins og að óvíst væri hversu lengi það tæki hana að ná bata.

V

Ákærða er í málinu gefin að sök líkamsárás með því að hafa að morgni 4. nóvember 2017, að [...] í [...], veist fyrirvararlaust með ofbeldi að brotaþola, þáverandi sambýliskonu sinni, þar sem hún lá sofandi uppi í rúmi, haldið fyrir munn hennar og slegið hana ítrekað í andlitið með krepptum hnefa, tekið hana hálstaki og bitið í hægra eyra hennar með þeim afleiðingum að hún hlaut mar á vinstra augnloki og augnsvæði, mar á vinstri kinn og skrapsár á hálsi og vinstri framhandlegg.

Sakargiftir á hendur ákærða eru reistar á framburði brotaþola. Svo sem rakið er í kafla III hér að framan bar brotaþoli fyrir dómi að undir morgun hefði hún vaknað við að ákærði sat ofan á henni. Hann hefði síðan kýlt hana nokkrum sinnum í andlitið með krepptum hnefa og hefði eitt högganna verið mjög þungt. Brotaþoli kvaðst hafa farið að öskra og ákærði þá tekið fyrir munn hennar. Áður hefði ákærði verið með þá sömu hönd á hálsi brotaþola. Ákærði hefði einnig klórað brotaþola í andlitið og bitið í eyra hennar. Meðan á þessu stóð hefði ákærði talað um menn sem „lækað“ hefðu mynd á Instagram hjá brotaþola og hann spurt hvort hún væri að tala við þá.

Ákærði neitar sök. Framburður ákærða fyrir dómi er reifaður í II. kafla dómsins. Þar lýsti ákærði málsatvikum svo að þegar hann hefði komið heim undir morgun hefði hann verið lyklalaus og hefði brotaþoli hleypt honum inn. Brotaþoli hefði í framhaldinu lagst upp í rúm en ákærði tekið síma hennar og farið að skoða í hann. Brotaþoli hefði brugðist illa við, og „... ræðst eiginlega bara á mig“, og hún náð símanum af ákærða. Ákærði hefði í kjölfarið reynt að ná símanum aftur af brotaþola og hún þá skallað hann í tvígang í andlitið og klórað hann. Ákærði viðurkenndi að hafa rifið í hönd brotaþola en að öðru leyti kvaðst hann bara hafa reynt að ýta henni frá sér og verja sig. Ákærði sagði átökin ekki hafa staðið lengi yfir.

Framburður ákærða fyrir dómi var með talsvert öðrum hætti en sá framburður sem hann gaf hjá lögreglu að kvöldi 4. nóvember 2017. Svo sem rakið er í kafla I hér að framan bar ákærði þá að eftir að hann kom heim um morguninn hefði hann séð að „einhver strákur“ var búinn að setja „like“ á brotaþola á Netinu. Við það hefði ákærði brjálast og ráðist á brotaþola og slegið hana eitt eða tvö högg í andlitið. Þegar framburður brotaþola var borinn undir ákærða hjá lögreglu svaraði hann því til að hann gerði ekki athugasemdir við framburðinn nema hvað það varðaði að hann myndi ekki eftir því að höggin hefðu verið fjögur eða fimm. Hann minnti að hann hefði slegið brotaþola tvisvar. Þá kvaðst ákærði muna, eftir að honum hafði verið kynntur framburður brotaþola, að hann hefði eitthvað verið að narta í eyrað á brotaþola.

Samkvæmt framansögðu samrýmist framburður ákærða fyrir lögreglu mun betur frásögn brotaþola af atvikum en framburður hans fyrir dómi. Af hálfu ákærða hafa ekki komið fram haldbærar skýringar á þeim breytingum sem framburður hans í málinu hefur tekið. Í því sambandi skal sérstaklega tekið fram að gögn málsins bera með sér að ríflega 12 klukkustundir liðu frá því að ákærði var handtekinn á vettvangi og þar til skýrslutaka lögreglu af honum hófst. Framburður brotaþola hefur aftur á móti frá upphafi verið skýr og afdráttarlaus um að ákærði hafi, án nokkurs tilefnis, ráðist að henni með þeim hætti sem áður var lýst. Að mati dómsins er það sem fram kemur í vottorði C læknis, sérfræðings á slysa og bráðadeild Landspítalaháskólasjúkrahúss í Fossvogi, um áverka sem brotaþoli bar við læknisskoðun sama dag og atvik máls gerðust, framburði brotaþola eindregið til stuðnings, en vottorðið er að nokkru reifað í kafla I hér að framan. Hið sama má segja um framburð læknisins fyrir dómi, sbr. III. kafla dómsins. Þegar allt þetta er virt heildstætt þykir dóminum sannað, gegn neitun ákærða, með trúverðugum og stöðugum framburði brotaþola og því sem honum er til stuðnings samkvæmt framansögðu, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði hafi að morgni 4. nóvember 2017 ráðist að brotaþola með ofbeldi með þeim hætti sem lýst er í ákæru. Enn fremur þykir sannað með framburði brotaþola, framlögðum ljósmyndum og vottorði og vætti læknisins að við árás ákærða hafi brotaþoli hlotið þá áverka sem í ákæru er lýst.

Í ákæru er háttsemi ákærða heimfærð til 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í því ákvæði segir að hver sem endurtekið eða á alvarlegan hátt ógni lífi, heilsu eða velferð núverandi eða fyrrverandi maka síns eða sambúðaraðila með ofbeldi, hótunum, frelsissviptingu, nauðung eða á annan hátt, skuli sæta fangelsi allt að sex árum. Í þessu máli er einungis til umfjöllunar það eina tilvik sem lýst er í ákæru. Verður að því virtu sem fyrir liggur um málsatvik og áverka brotaþola ekki talið að ákærði hafi í umrætt sinn á alvarlegan hátt ógnað lífi, heilsu eða velferð brotaþola í skilningi 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga, en tekið skal fram að vottorð F sálfræðings og framburður hennar fyrir dómi ber með sér að þar séu til umfjöllunar afleiðingar fleiri meintra tilvika sem brotaþoli hefur lýst fyrir sálfræðingnum. Að öllu þessu gættu þykir sú háttsemi sem dómurinn telur ákærða sannan að samkvæmt framansögðu réttilega heimfærð til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Verður ákærði því sakfelldur fyrir brot á því ákvæði, enda þykja skilyrði 1. mgr. 180. gr. i.f. laga nr. 88/2008 vera hér uppfyllt.

VI

Sakaferill ákærða er hverfandi og hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar hans. Ákærði er í málinu sakfelldur fyrir líkamsárás gegn þáverandi sambýliskonu sinni. Samkvæmt framansögðu telur dómurinn háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brot gegn ákvæðinu varða sektum eða fangelsi allt að sex mánuðum en fangelsi allt að einu ári ef háttsemin er sérstaklega vítaverð. Árás ákærða beindist meðal annars gegn höfði brotaþola og var framin innan veggja heimilisins. Að þessu gættu og að afleiðingum árásarinnar virtum, sbr. 1., 2., 3. og 5. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

VII

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir líkamsárás gagnvart brotaþola. Með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærði bakað sér skaðabótaábyrgð. Brotaþoli á því rétt til miskabóta úr hendi ákærða á grundvelli aliðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sem þykja að því gættu er fyrir liggur um afleiðingar árásarinnar samkvæmt framansögðu, og atvikum máls að öðru leyti virtum, réttilega ákvarðaðar 450.000 krónur. Um vexti og dráttarvexti af bótakröfunni fer svo sem í dómsorði greinir, en krafan var birt ákærða 27. janúar 2020.

Við þingfestingu málsins var Þ-kvk-nf B. S-kvk-nf lögmaður skipuð réttargæslumaður brotaþola í málinu. Af þeim sökum eru ekki lagaskilyrði til þess að dæma brotaþola málskostnað úr hendi ákærða, sbr. ákvæði 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, heldur verður réttargæslumanni ákveðin þóknun samkvæmt fyrirmælum 1. mgr. 48. gr. sömu laga.

VIII

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður ákærði dæmdur til greiðslu 43.900 króna kostnaðar vegna öflunar læknisvottorðs, sbr. sakarkostnaðaryfirlit lögreglustjóra, dagsett 7. október 2019. Þá þykir rétt í ljósi þeirrar niðurstöðu dómsins að heimfæra líkamsárás ákærða til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 að gera ákærða að greiða helming þóknunar verjanda síns og réttargæslumanns brotaþola, en þóknun lögmannanna þykir að umfangi málsins virtu og með hliðsjón af tímaskýrslum þeirra hæfilega ákveðin með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði samtals 439.305 krónur í sakarkostnað, þar með talinn helming þóknunar skipaðs verjanda síns, A-kk-ef H-kk-ef lögmanns, sem í heild ákveðst 364.560 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og helming þóknunar skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Þ-kvk-ef B. S-kvk-ef lögmanns, sem í heild ákveðst 426.250 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ákærði greiði brotaþola, Y, 450.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 4. nóvember 2017 til 27. febrúar 2020, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

K-kk-nf H-kk-nf

Ákærði greiði samtals 439.305 krónur í sakarkostnað, þar með talinn helming þóknunar skipaðs verjanda síns, A-kk-ef H-kk-ef lögmanns, sem í heild ákveðst 364.560 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og helming þóknunar skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Þ-kvk-ef B. S-kvk-ef lögmanns, sem í heild ákveðst 426.250 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ákærði greiði brotaþola, Y, 450.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 4. nóvember 2017 til 27. febrúar 2020, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

K-kk-nf H-kk-nf