S-310/2010

I.

Mál þetta, sem dómtekið var að aflokinni aðalmeðferð 8. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 19. apríl 2010, á hendur X, kt. 000000-0000, Smáratúni 46, Reykjanesbæ, „fyrir líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 26. júlí 2009, á veitinga- og skemmtistaðnum Paddy's, Hafnargötu 38, Reykjanesbæ, skallað E-kk-þf M-kk-þf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, í andlitið þar sem þeir stóðu við bar á veitingastaðnum með þeim afleiðingum að E-kk-nf M-kk-nf hlaut nefbrot.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verið dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir E-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, bótakröfu á hendur ákærða samtals að fjárhæð kr. 407.185,- ásamt vöxtum af kr. 280.270,- skv. 8., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 frá 26. júlí 2009 til þess dags er liðinn er mánuður frá því að krafan er kynnt kærða en frá þeim degi af kr. 407.185,- með dráttarvöxtum skv. IV. kafla laga nr. 38/2001, sbr. 9. gr. laganna, allt til greiðsludags.

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna.

II.

Í frumskýrslu lögreglu, dags. 26. júlí 2009, segir að þegar lögreglumenn við eftirlitsstörf hafi ekið fram hjá skemmtistaðnum Paddy's um kl. 4.08 aðfaranótt 26. júlí 2009 hafi þeir séð dyraverði með mann í tökum utan við staðinn. Hafi dyraverðirnir veifað til þeirra og óskað eftir aðstoð. Þegar lögreglumenn hafi komið að hafi dyraverðirnir haldið ákærða í jörðinni. Lögreglumenn hafi reynt að tala við ákærða, róa hann niður og fá hann með þeim í lögreglubifreiðina, en það hafi haft þveröfug áhrif. Ákærði hafi legið á maganum á jörðinni og haldið höndunum fast undir sér þegar lögreglumenn hafi ætlað að færa hann í handjárn. Þurft hafi að nota kylfur til að ná höndum ákærða undan honum. Ákærði hafi því næst verið settur í handjárn og færður á lögreglustöðina við Hringbraut þar sem hann hafi verið vistaður í fangaklefa.

Í skýrslunni segir að á vettvangi hafi verið rætt við dyravörðinn D-kk-þf, sem hafi verið með ákærða í tökum þegar að var komið. Hafi D-kk-nf tjáð lögreglu að ákærði hafi veist að manni við barinn á veitingastaðnum og síðan lent í átökum við dyraverði, sem endað hafi með því að honum hafi verið haldið í tökum fyrir utan veitingastaðinn þar til lögregla kom. Tjáði D-kk-nf lögreglu að ákærði hefði bitið sig í handlegginn á meðan hann hélt honum.

Samkvæmt frumskýrslunni var einnig rætt við brotaþola, E-kk-þf M-kk-þf, á vettvangi. Tjáði hann lögreglu að hann hefði staðið við barinn inni á Paddy's og verið að fá afgreiðslu þegar ákærði hefði fundist að hann ætti að fá afgreiðslu á undan honum og því skallað brotaþola. Í skýrslunni segir að brotaþoli hafi verið bólginn á nefi og að úr því hafi blætt.

Meðal gagna málsins er vottorð S-kk-ef B-kk-ef, læknis á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja, dags. 31. júlí 2009, þar sem segir að E-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf hafi leitað til hans hinn 27. júlí 2009 vegna áverka, sem hann hafi orðið fyrir 25. sama mánaðar. Að sögn E-kk-ef hafi hann verið við barinn á skemmtistaðnum Paddy's og verið að ræða við ákveðinn mann. Viðkomandi hafi þá slegið hann á hægra kinnbein og verið með fullt glas í þeirri hendi sem hann sló með. Fljótlega hafi dyraverðir komið að og fjarlægt manninn, en þegar þeir hafi verið að fara með hann hafi maðurinn náð að skalla E-kk-þf M-kk-þf í andlitið, þ.e. beint á nefið. Frekari samskipti hafi þeir ekki átt.

Í vottorðinu segir að við skoðun og þreifingu hafi fundist bólga og skekkja á nefi. Fengin hafi verið röntgenmynd, sem sýnt hafi brot á nefbeini. Nefið hafi þó verið beint og hvorki hafi verið talin þörf á að setja tróð í nefið né að rétta brotið.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir:

Ákærði kvaðst hafa komið inn á veitingastaðinn Paddy's umrætt kvöld til að fá sér öl. Mikil ös hefði verið við barinn, en hann hefði séð þar smá glufu og farið upp að barnum og ætlað að panta sér öl. Hefði þá komið þarna að maður, kærandi í máli þessu, sem ruðst hefði fram fyrir hann. Ákærði sagði að sér hefði líkað þetta illa en kærandi hefði þá sagt að hann væri að sækja drykki handa vinum sínum. Sagðist ákærði þá hafa spurt hann að gamni sínu hvort hann gæti þá ekki bara boðið sér í glas líka. Kærandi hefði þá sagt að hann ætlaði ekki að kaupa drykki handa einhverjum ræflum eða rónum eða eitthvað í þeim dúr. Sagði ákærði að hann hefði tekið þessu óstinnt upp og sagt við kæranda eitthvað á þá leið að þá myndi hann bara berja hann þarna fyrir utan. Kærandi hefði ekki tekið þessu vel og byrjað að vera með skæting og notað ýmis ljót orð. Sagðist ákærði hafa séð að best væri að forða sér og hefði hann ætlað að fara frá barnum. Við það hefði eitthvað gerst og sagði ákærði að sér skildist að bjór eða vatn hefði slest á kæranda. Sjálfur sagðist hann ekki muna eftir að hafa slett vatni eða bjór á kæranda, en sagðist ekki útiloka að það hefði gerst með þeim hætti að hann hefði rekist utan í glas hjá einhverjum við barinn, sem slest hefði úr. Það næsta sem hann myndi var að hann hefði legið í gólfinu með kæranda ofan á sér. Sagði ákærði að kærandi hefði snúið hann niður og við það hefði höfuðið á sér lent utan í borði og gleraugun dottið af. Kærandi hefði síðan verið ofan á honum og haldið honum í tökum með stimpingum og spörkum og beðið eftir að dyraverðir kæmu honum til aðstoðar. Ákærði sagði að dyraverðirnir hefðu tekið hann föstum tökum og ætlað að henda honum út. Nánar aðspurður sagði ákærði að dyraverðirnir hefðu haldið höndum hans fyrir aftan bak. Þegar dyraverðirnir hefðu tekið hann upp úr gólfinu hefði hann reynt að ná jafnvægi og losa sig frá þeim. Einnig hefði hann verið að leita að gleraugunum sínum. Í þessum átökum skildist honum að höfuðið á honum hefði rekist utan í kæranda og sagðist ákærði ekki útiloka að það hefði gerst. Það hefði hins vegar ekki verið með vilja gert, enda hefði hann verið í haldi dyravarða. Dyraverðirnir hefðu því næst farið með hann út af staðnum. Fyrir utan staðinn hefði hann viljað fá gleraugun sín, en um dýr og vönduð gleraugu hefði verið að ræða. Dyraverðirnir hefðu ekki viljað hleypa honum aftur inn á staðinn og alltaf ýtt honum í burtu. Á endanum hefði þolinmæði þeirra sennilega þrotið og þá hefðu þeir snúið hann niður í götuna og haldið honum þar til lögregla kom á staðinn.

Aðspurður sagðist ákærði hafa fundið til áfengisáhrifa umrædda nótt, en ekki muna hversu mikið hann hafði drukkið. Hann sagðist ekki þekkja til kæranda og ekki muna í hvernig ástandi hann var. Aðspurður sagði ákærði að kærandi hefði ekki verið ógnandi við barinn, en hann hefði verið mjög orðljótur og með skæting.

Ákærði sagðist hafa gefið skýrslu sína hjá lögreglu eftir að hafa verið vistaður í fangaklefa yfir nótt, en ákærði sagðist ekkert hafa sofið alla nóttina. Honum hefði fundist það vera firra að vera í skýrslutöku hjá lögreglu sem sakborningur þar sem hann hefði litið svo á að ráðist hefði verið á sig. Hann hefði því ekki verið upplagður fyrir skýrslutöku á þessum tímapunkti og því ekki farið út í nein smáatriði þar sem hann hefði viljað komast heim hið fyrsta.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 26. júlí 2009. Þar kannaðist hann ekki við að hafa skallað eða slegið nokkurn mann á áðurgreindum skemmtistað nóttina áður. Þá sagði ákærði að hafi hann skallað einhvern í andlitið hafi það verið í sjálfsvörn.

Kærandi, E-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf, kvaðst hafa verið á skemmtistaðnum Paddy's umrætt kvöld með systur sinni og tveimur vinum. Sagðist hann hafa farið á barinn og keypt handa þeim fjóra drykki og orðið að fara tvær ferðir með glösin á borðið. Þegar hann hefði náð í seinni glösin tvö hefði ákærði verið við barinn og talið að kærandi væri að ryðjast fram fyrir sig í röðinni. Hefði ákærði verið með skæting við sig, m.a. um að hann myndi lemja kæranda og að kærandi ætti að kaupa fyrir hann drykk. Sagðist kærandi hafa svarað ákærða með því að hann ætlaði ekki kaupa drykk handa einhverjum róna. Ákærði hefði þá orðið reiður og skvett úr hálffullu glasi af bjór framan í hann. Sagðist kærandi þá hafa snúið ákærða niður og haldið honum þar til dyraverðir komu til hans, en það hefðu þeir gert mjög fljótlega. Hann sagði að ákærði hefði legið á bakinu á meðan hann hélt honum í gólfinu. Dyraverðirnir hefðu síðan reist ákærða upp úr gólfinu með því að lyfta undir hendurnar á honum og þá hefði ákærði sveiflað höfðinu beint á nefið á kæranda. Aðspurður hvort ákærði hefði gert þetta af ásetningu sagðist kærandi ekki sjá neinn tilgang með þessu annan en þann að ákærði hefði ætlað sér að skalla kæranda í andlitið. Hann sagðist ekki hafa séð hvort dyraverðirnir sneru ákærða við á gólfinu, þ.e. á magann. Þá sagðist kærandi ekki muna hvort ákærði sneri fram eða hvort hann sneri baki í kæranda þegar hann skallaði hann. Loks sagðist hann ekki vita hvar á höfðinu á ákærða höggið lenti.

Kærandi sagðist hafa nefbrotnað við höggið. Aðspurður sagðist kærandi hafa fundið til áfengisáhrifa þegar þetta gerðist. Þá sagði hann að ákærði hefði verið ölvaður. Hann sagðist ekki þekkja til ákærða. Kærandi kvaðst hafa snúið ákærða niður í þeim tilgangi að honum yrði vísað út af staðnum. Sagðist hann ekki hafa ætlað að vera í neinum slagsmálum þarna inni og til að koma í veg fyrir það hefði hann snúið ákærða niður eftir að hafa verið búinn að fá glas í andlitið.

Kærandi gaf skýrslu hjá lögreglu 28. júlí 2009, sem er í samræmi við framburð hans hér fyrir dómi, að öðru leyti en því að þar sagði kærandi aðspurður að hann gæti ekki metið það hvort ákærði skallaði hann af ásetningi. Ákærði hefði legið kyrr á gólfinu á meðan hann hélt honum og þegar dyraverðirnir hefðu tekið við honum hefði hann, kærandi, stigið til hliðar og ekkert verið að fylgjast með því hvernig ákærði lét í höndunum á dyravörðunum. Skyndilega hefði hann fengið höfuðið á ákærða beint í nefið.

D-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf sagðist hafa unnið sem dyravörður á veitingastaðnum Paddy's umrætt kvöld. Sagðist hann hafa staðið í dyrunum þegar tveir dyraverðir hefðu komið með ákærða og ætlað að vísa honum út af staðnum. Þegar ákærða hefði verið sleppt fyrir utan staðinn hefði hann ráðist á annan dyravörðinn, þ.e. E-kk-þf. Sagðist hann því hafa orðið að snúa ákærða niður og halda honum niðri á meðan hringt var á lögreglu. Á meðan á þessu stóð hefði ákærði bitið hann í höndina. Lögreglan hefði síðan komið og tekið ákærða. Hann sagði að E-kk-nf hefði tjáð sér að ákærði hefði skallað ungan mann inni á staðnum, en vitnið sagðist ekki hafa séð það gerast. Hann sagði að ákærði hefði verið mjög ölvaður, æstur og viðskotaillur.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 23. desember 2009, sem samræmist framangreindu.

E-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf sagðist hafa verið að vinna á barnum þegar umrætt atvik gerðist. Hann sagði að mennirnir tveir hefðu verið að dansa á dansgólfinu þegar eldri maðurinn hefði byrjað að ýta við þeim yngri. Þeir hefðu síðan ýtt við hvor öðrum og það hefði endað með því að annar maðurinn hefði skallað hinn. Sagðist vitnið þá hafa rokið til og fjarlægt manninn, sem skallaði.

Aðspurður sagði hann að barinn væri nánast á dansgólfinu, en mennirnir hefðu hins vegar ekki staðið við barinn þegar þeim lenti saman. Hann sagðist ekki hafa séð ákærða sletta úr glasi yfir tekið kæranda og ekki hafa tekið eftir því hvort kærandi var blautur. Nánar aðspurður sagði hann að ákærði hefði skallað kæranda áður en dyraverðir höfðu afskipti af þeim og sagði hann að ákærði hefði staðið í fæturna þegar hann hefði komið að honum. Hann sagðist ekki hafa séð ákærða og kæranda í átökum á gólfinu. Þessu næst hefðu hann og J-kk-nf vísað ákærða út af staðnum. Sagði hann að sig minnti að þeir hefðu haldið í sitt hvorn handlegginn á ákærða þegar þeir vísuðu honum út og að ákærði hefði ekki streist á móti að neinu ráði. Þegar honum hefði verið sleppt fyrir utan staðinn hefði ákærði reynt að slá til hans, en ekki tekist. Þeir D-kk-nf hefðu síðan snúið hann niður og haldið honum niðri þar til lögreglan kom. Hann tók fram að ákærði hefði bitið D-kk-þf í höndina á meðan þeir héldu honum niðri. Hann sagði að ákærði hefði verið drukkinn, en ekki ofurölvi. Þá hefði ákærði verið nokkuð æstur.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 18. janúar 2010. Þar sagðist hann hafa komið að tveimur mönnum við barinn, sem hefðu virst ætla að takast á. Sagðist hann ekki hafa séð upptökin að deilum þeirra. Mennirnir hefðu verið með aðra höndina eða báðar á eða við brjóstkassa hvors annars. Annar þeirra hefði skallað hinn með enninu beint á nefið. Sagðist hann hafa tekið manninn, sem skallaði, og vísað honum út af staðnum ásamt D-kk-þgf dyraverði. Aðspurt um ásetning mannsins sagði vitnið að sér hefði fundist maðurinn skalla hinn af ásetningi. Sá sem skallaði hefði verið eldri maður.

J-kk-nf H-kk-nf I-kk-nf sagðist hafa verið að vinna sem dyravörður á umræddum skemmtistað þegar atvik málsins gerðust. Sagðist hann hafa vísað ákærða út af staðnum vegna slagsmála á dansgólfinu. Hann sagðist ekki hafa séð átökin á milli ákærða og kæranda en annar dyravörður hefði kallað á aðstoð hans, sennilega E-kk-þf. Þegar hann hefði komið að þessu hefði verið búið að slíta þá ákærða og kæranda í sundur og þeir báðir staðið í fæturna. Sagðist hann hafa aðstoðað við það að koma manninum út og sagðist halda að hann hefði haldið utan um axlirnar á manninum á leiðinni út. Þá sagðist hann halda að D-kk-nf hefði verið honum til aðstoðar. Loks sagði hann að blætt hefði úr nefi kæranda.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 18. janúar 2010, sem samræmist framangreindu.

III.

Niðurstaða

Í máli þessu er ákærðu gefið að sök að hafa skallað kæranda í andlitið þar sem þeir stóðu við bar á veitingastaðnum Paddy's með þeim afleiðingum að kærandi nefbrotnaði.

Ákærði hefur staðfastlega neitað sök. Hefur hann lýst atburðarás með þeim hætti að þeir kærandi hefðu staðið við barinn í umrætt sinn og átt einhver orðaskipti, sem leitt hefðu til þess að kærandi hefði skyndilega snúið hann niður og haldið honum í tökum á gólfinu þar til dyraverðri komu að þeim. Dyraverðirnir hefðu tekið hann föstum tökum með því að halda höndum hans fyrir aftan bak og síðan tekið ákærða upp úr gólfinu. Á meðan á því stóð hefði hann reynt að ná jafnvægi og losa sig frá dyravörðunum. Einnig hefði hann verið að leita að gleraugum sínum, sem dottið hefðu af honum þegar kærandi sneri hann í gólfið. Í þessum átökum skildist honum að höfuðið á honum hefði rekist utan í kæranda og sagðist ákærði ekki útiloka að það hefði gerst. Það hefði hins vegar ekki verið með vilja gert enda hefði hann verið í haldi dyravarða.

Kærandi lýsti atvikum málsins með þeim hætti hér fyrir dómi að þeir ákærði hefðu átt orðaskipti við barinn, sem leitt hefðu til þess að ákærði hefði skvett úr hálffullu glasi af bjór yfir hann. Viðbrögð hans hefðu þá verið þau að snúa ákærða niður í gólfið og halda honum þar. Dyraverðir hefðu síðan komið að þeim og tekið við ákærða og reist hann upp úr gólfinu með því að lyfta undir hendurnar á honum. Ákærði hefði þá sveiflað höfðinu beint á nefið á kæranda. Þegar kærandi var inntur eftir því hvort ákærði hefði gert þetta af ásetningi sagði kærandi að hann sæi ekki neinn tilganga með þessu annan en þann að ákærði hefði ætlað sér að skalla hann í andlitið. Aðspurður sagðist kærandi ekki hafa séð hvort ákærði sneri fram eða hvort hann sneri baki í kæranda þegar hann skallaði hann. Þá sagðist hann ekki vita hvar á höfðinu á ákærða höggið lenti. Í skýrslu sinni hjá lögreglu sagði kærandi aðspurður að hann gæti ekki metið það hvort ákærði skallaði hann af ásetningi. Jafnframt sagði kærandi hjá lögreglu að þegar dyraverðirnir hefðu tekið við ákærða hefði hann sjálfu stigið til hliðar og ekkert verið að fylgjast með því hvernig ákærði lét í höndunum á dyravörðunum. Skyndilega hefði hann fengið höfuðið á ákærða beint á nefið.

Framburður E-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef hér fyrir dómi er í verulegum atriðum í ósamræmi við framburð bæði ákærða og kæranda. Vitnið kvað mennina tvo hafa verið að dansa á dansgólfinu þegar eldri maðurinn hefði ýtt við þeim yngri. Þeir hefðu síðan ýtt við hvor öðrum, sem endað hefði með því að eldri maðurinn hefði skallað þann yngri. Sjálfur hefði hann þá rokið til og fjarlægt manninn, sem skallaði. Nánar aðspurður kvað hann mennina ekki hafa staðið við barinn þegar þeim lenti saman og að ákærði hefði skallað kæranda áður en dyraverðir höfðu afskipti af þeim. Einnig að ákærði hefði staðið í fæturna þegar hann kom að honum. Eins og áður greinir hafa ákærði og kærandi báðir borið um það að þeir hafi staðið við barinn þegar kærandi sneri ákærða niður. Jafnframt að ákærði hafi legið á gólfinu og kærandi verið með hann í tökum þegar dyraverðir komu að þeim. Loks hefur kærandi borið um það að ákærði hafi skallað hann þegar dyraverðir höfðu tekið ákærða tökum og voru að reisa hann upp úr gólfinu. Ákærði hefur heldur ekki útilokað að hann hafi án óviljandi rekið höfuð sitt í andlit kæranda þegar dyraverðirnir reistu hann upp úr gólfinu. Hvorugur þeirra hefur borið um það að hafa ýtt við hinum. Í ljósi framangreinds þykir framburður vitnisins E-kk-ef A-kk-ef ótrúverðugur og verður ekki á honum byggt í málinu.

Önnur vitni geta ekki borið um samskipti eða átök ákærða og kæranda.

Svör kæranda við því hvort ákærði hafi skallað hann af ásetningi í andlitið þykja óákveðin og óskýr, bæði hér fyrir dómi og hjá lögreglu. Með hliðsjón af öllu framangreindu og eindreginni neitun ákærða þykir slíkur vafi leika á um sekt ákærða að sýkna beri hann af refsikröfu ákæruvalds.

Með hliðsjón af þessum úrslitum ber að vísa bótakröfu brotaþola frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Með vísan til 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála verður allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin þóknun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef H-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 150.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Ákærði, X, er sýkn af refsikröfu ákæruvalds.

Bótakröfu E-kk-ef M-kk-ef G-kk-ef er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 150.600 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

R-kvk-nf B-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 27.9. 2010