S-1051/2008

Málið, sem dómtekið var 19. nóvember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 1. september 2008 „á hendur S-kk-þgf P-kk-þgf Ó-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Miðtúni 31, Ísafjarðarbæ, fyrir brot í opinberu starfi og líkamsárás, að kvöldi mánudagsins 26. maí 2008, í verslun Tíu-ellefu, Efstalandi 26, Reykjavík, með því að hafa, þegar ákærði, ásamt öðrum lögreglumanni, hafði afskipti af J-kk-þgf G-kk-þgf M-kk-þgf, fæddum 22. mars 1991, vegna tilkynningar um þjófnað á vöru úr versluninni, gerst offari við framkvæmd lögreglustarfa og eigi gætt lögmætra aðferða við handtöku og leit, með því þá, eftir að J-kk-nf G-kk-nf hafði synjað ákærða um heimild til leitar og að framvísa hlut sem hann var grunaður um að hafa stolið, veist að J-kk-þgf G-kk-þgf og gripið um fatnað hans, háls og kverkar svo átök urðu milli þeirra og ákærði snéri J-kk-þf G-kk-þf niður á gólfið og handjárnaði, allt með þeim afleiðingum að J-kk-nf G-kk-nf hlaut mar hægra megin við mjöðm á mjaðmarkambi nær miðlínu, húðrispur og smá húðmar ofan við efsta hluta upphandleggs hægra megin við öxl að innanverðu, eymsli á hálsi og mar undir húð á enni hægra megin.

Telst þetta varða við 132. gr. og 1. mgr. 217. gr., sbr. 138. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 3. gr. laga nr. 54/2003.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu R-kk-ef A-kk-ef, hrl., fyrir hönd J-kk-ef G-kk-ef M-kk-ef, kennitala 000000-0000, er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 400.000, auk vaxta frá tjónsdegi samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, en hafi krafan ekki verið greidd innan mánaðar frá því hún var kynnt ákærða er krafist dráttarvaxta frá þeim degi til greiðsludags samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laga nr. 38/2001. Að auki er krafist málskostnaðar, auk virðisaukaskatts, samkvæmt mati réttarins og að dæmdur málskostnaður verði tilgreindur sérstaklega frá dæmdum skaðabótum. Jafnframt er þess krafist að dráttarvextir leggist við höfuðstól dómkröfu og málskostnað á 12 mánaða fresti, í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði. Þá er þess krafist að bótakröfunni verði vísað frá dómi.

II

Málavextir eru þeir að klukkan 23.16 mánudaginn 26. maí 2008 voru ákærði og J-kk-nf P-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður sendir að verslun 10/11 í Grímsbæ við Bústaðaveg, en þaðan hafði borist tilkynning vegna gruns um þjófnað. Segir í skýrslu sem ákærði ritar að í tilkynningunni hafi komið fram að starfsmönnum verslunarinnar stæði stuggur af hópi fólks sem væri á vettvangi ásamt hinum grunaða. Er lögreglumennirnir komu á vettvang var þeim bent á J-kk-þf G-kk-þf M-kk-þf sem var þar ásamt hópi fólks og kváðust starfsmenn verslunarinnar gruna hann um að hafa stolið tyggjópakka. Lögreglumennirnir báðu J-kk-þf um að tæma vasa sína til að hann gæti hreinsað sig af þessum ásökunum og varð hann við því. Í skýrslunni segir síðan orðrétt: „Undirritaður (ákærði) sá þá hvar mótaðist fyrir ívölum hlut innanklæða, n.t.t. innanundir nærbuxnastreng J-kk-ef en þær héngu nokkuð fyrir ofan gallabuxurnar sem hann íklæddist. Honum var tjáð að við hygðumst ekki fara innan í nærbuxurnar hans en hann hafði þá þegar, að fyrra bragði, sagst ekki muna sýna hvað hann hefði þar að fela, hætti að tæma vasa síns og byrjaði að tína aftur ofan í þá muni sem hann hafði þegar fjarlægt þaðan. Hann var þá aftur beðinn um að tæma vasa sína en við þá bón brást, að mati undirritaðs, ókvæða við, varð sýnilega æstur og hóf að uppnefna lögreglumenn. Undirritaður tók þá með hægri hendi í hálsmálið á bol er J-kk-nf íklæddist og brá vinstri hendi um háls hans í þeim tilgangi að halda honum föstum en við það tók J-kk-nf til að ýta á móti og taldi ég hann reyna að slá til mín. Við svo búið upphófust átök á milli lögreglumanna og J-kk-ef sem svo endaði með því að hann var yfirbugaður, færður í handjárn og í lögreglubifreiðina 07-255. J-kk-nf varð mjög æstur þegar í lögreglubifreiðina var komið, barðist um og skallaði m.a. hliðarrúðu bifreiðarinnar ítrekað.“ Í skýrslunni kemur fram að J-kk-nf hafi verið fluttur á lögreglustöð og þar fyrir varðstjóra. Vegna ungs aldurs hans var ekki leitað á honum innan klæða en í vösum hans fannst ekki umræddur tyggjópakki. Haft var samband við móður hans, en hún sagðist ekki ætla að koma og sækja hann. Var J-kk-nf því fluttur að Efstalandi þar sem bifreið hans var.

Samskipti ákærða og framangreinds J-kk-ef voru tekin upp og var myndskeiðið sett á vefinn. Daginn eftir, 27. maí, var athygli lögreglustjóra vakin á atvikinu og sendi hann ríkissaksóknara bréf samdægurs þar sem hann tilkynnti um það í samræmi við ákvæði lögreglulaga og sendi jafnframt gögn málsins er þá voru tiltæk.

29. maí kærði lögmaður sá, er bótakröfuna gerir, ákærða til ríkissaksóknara. Í kærunni er atburðarásinni lýst á nokkuð annan veg en í framangreindri skýrslu.

J-kk-nf G-kk-nf M-kk-nf leitaði læknis 28. maí og í vottorði segir: „Við skoðun er hann með mar hægra megin við mjöðm, medialt við crista iliaca um 3 cm í þvermál. Er einnig með húðrispur ofan við axillu hægra megin og smá húðmar. Er með mestu eymslin í aftanverðum hálsi. Hefur eðlilega hreyfigetu en fær verki við fulla hreyfingu til hægri og vinstri um háls. Einnig við flexion og extension um háls. Er einnig með lítið subcutan hematom á enni hægra megin. Álit: Áverkar eftir átök, allir smávægilegir og ekkert sem á að valda langvarandi skaða, ekki þörf á meðferð.“

Málið var rannsakað af hálfu ríkissaksóknara og við þá rannsókn höfðu ákærði og þrír aðrir lögreglumenn stöðu sakborninga. Einnig voru teknar skýrslur af J-kk-þgf G-kk-þgf og þremur öðrum vitnum.

III

Ákærði bar að hann hefði ásamt J-kk-þgf P-kk-þgf S-kk-þgf lögreglumanni verið sendur að Grímsbæ umrætt kvöld, en þaðan hefði borist tilkynning um þjófnað eða hnupl. Ákærði hefði verið stjórnandinn. Að vísu hefði fylgt með að þjófurinn væri farinn og lægi því ekkert á. Þetta hefði svo verið tekið aftur og sagt að þjófurinn væri enn á staðnum ásamt hópi fólks sem væri að ógna starfsfólkinu. Lögreglumennirnir hefðu verið beðnir um að hraða sér á staðinn. Á staðnum hefðu þeir séð hóp að fólki og hefði starfsmaður verslunarinnar bent á einn pilt úr hópnum og sagt að hann hefði stolið vörum. Ákærði kvaðst hafa spurt piltinn hvort hann hefði stolið einhverju, en hann hefði neitað því. Hann kvaðst því hafa beðið piltinn um að tæma vasa sína og hefði hann fallist á það og tæmt vasana. Ákærði kvaðst hafa séð móta fyrir einhverju fyrir innan nærbuxnastreng piltsins og spurt hvað þetta væri. Hann svaraði því til að þetta væri síminn sinn, en neitaði að sýna ákærða hann. Ákærði kvaðst ekki hafa ætlað að leita innan klæða á piltinum en taldi að þessi hlutur gæti verið hvað sem var. Á þessu augnabliki hefði pilturinn einnig verið farinn að setja hluti sína aftur í vasann og þá hefðu þeir skipst á orðum, meðal annars hefði pilturinn spurt sig hvort hann væri fokking þroskaheftur. Þegar hér var komið taldi ákærði sig hafa heimild til að handtaka piltinn þar eð hann vildi ekki sýna honum hvað hann var með innanklæða og var auk þess farinn að viðhafa munnsöfnuð. Í stað þess handtaka piltinn kvaðst ákærði hafa ætlað að taka í kraga bolsins sem hann var í og segja honum að haga sér eins og maður og ljúka þannig leitinni og þar með málinu. Ákærði kvaðst hafa gripið með hægri hönd í bolinn í brjósthæð og með vinstri hönd hefði hann ætlað að taka í kragann, en það mistókst og höndin fór allt of hátt og lenti á öxl piltsins nálægt hálsæðinni, en hann mundi ekki hvort höndin kom nálægt kverkunum. Hann kvaðst hafa gripið í föt piltsins til að leggja áherslu á orð sín að pilturinn ætti ekki að vera með kjaft og honum bæri að hlýða sér, kvað hann alvanalegt að lögreglumenn bæru sig svona að frekar en að handtaka viðkomandi. Þegar ákærði áttaði sig á mistökunum hefði hann sleppt höndinni um leið en viðbrögð piltsins hefðu verið þau að hjóla í ákærða sem brást við með því að reyna að snúa honum við. Ákærða kvað sér hafa mistekist að yfirbuga piltinn fyrr en eftir að þeir höfðu borist um verslunina og fallið í gólfið. Ætlun ákærða hefði verið að snúa piltinum við og færa hann í handjárn, en það mistókst vegna þess að hann streittist á móti. Hann var þó að lokum handtekinn með aðstoð B-kk-ef lögreglumanns og fluttur á lögreglustöð. Við leit þar fannst ekkert þýfi. Spurður um áverkana á piltinum sem lýst er í ákæru kvað ákærði geta verið að pilturinn hefði hlotið þá í átökunum, en hann hefði enga áverka séð á honum og pilturinn hefði ekki kvartað. Þá kvaðst ákærði ekki hafa verið reiður piltinum í viðskiptum þeirra. Hann kvaðst hafa verið lögreglumaður frá maí 2002 og hafa lokið lögregluskólanum.

J-kk-nf G-kk-nf M-kk-nf bar að hafa verið í Grímsbæ umrætt kvöld ásamt félögum sínum. Þegar þau komu inn sagði afgreiðslumaður þeim að hann myndi hringja á lögreglu ef hann hefði minnsta grun um þjófnað. Hann hefði svo sagt sér að hann hefði sig grunaðan um þjófnað og hringt á lögregluna. Lögreglumaður hefði spurt sig hvort hann hefði verið að stela en hann neitað því. Lögreglumaðurinn bað hann að tæma vasa sína og varð hann við því. Lögreglumaðurinn hefði svo beðið hann að tæma vasana aftur og kvaðst J-kk-nf G-kk-nf þá hafa spurt lögreglumanninn hvort hann væri þroskaheftur, þetta væru bara lyklarnir sínir. Þá hefði lögreglumaðurinn misst sig, sagt sér að vera ekki með kjaft og tekið í hálsmál bolsins sem hann var í. Með hinni hendinni hefði hann tekið um háls sér. Lögreglumaðurinn hefði ekki viðhaft tök eins og hann hygðist snúa honum við. J-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa ýtt lögreglumanninum frá sér og þá hefði annar lögreglumaður komið til aðstoðar og hefði hann þá slegið frá sér. Þeir hefðu síðan tekið hann og handjárnað og við það slóst höfuð hans í gólfið. Spurður nánar um viðbrögð lögreglumannsins áður en hann greip í hann kvað J-kk-nf G-kk-nf lögreglumanninn hafa reiðst þegar hann kallaði hann þroskaheftan. J-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa sýnt mótþróa allt þar til hann hafði verið yfirbugaður.

S-kvk-nf E-kvk-nf J-kvk-nf var í versluninni þetta kvöld. Hún skýrði svo frá að afgreiðslumaður hefði sakað J-kk-þf G-kk-þf ranglega um stuld. Lögreglan hefði komið og beðið J-kk-þf G-kk-þf um að taka upp úr vösum sínum og hefði hann gert það, en lögreglumaðurinn talið hann vera með meira í vösunum. J-kk-nf G-kk-nf neitaði því og þá hefði lögreglumaðurinn sagt honum að vera ekki með kjaft og tekið utan um hálsinn á honum með báðum höndum og hefði það ekki verið laust tak. Eins minnti hana að lögreglumaðurinn hefði tekið í fatnað J-kk-ef G-kk-ef. J-kk-nf G-kk-nf reyndi að ýta lögreglumanninum frá sér og síðan hófust átök milli þeirra sem enduðu með handtöku J-kk-ef G-kk-ef. Spurð kvað hún lögreglumennina hafa virst frekar ákafa eða æsta í upphafi. Hún kvað J-kk-þf G-kk-þf einu sinni hafa svarað lögreglumanninum að hann væri ekki með neitt í fokking vasanum, en ekki mundi hún til þess að það hefði espað lögreglumanninn.

Á-kk-nf E-kk-nf G-kk-nf var í versluninni ásamt félögum sínum og bar að afgreiðslumaður hefði borið á þau þjófnað og hringt á lögregluna. Lögreglumaður lét J-kk-þf G-kk-þf tæma vasa sína en hann neitaði að sýna farsíma sinn. Lögreglumaður ítrekaði við J-kk-þf G-kk-þf að tæma vasa sína og sagði við hann að vera ekki með kjaft. J-kk-nf G-kk-nf svaraði ekki en ýtti frá sér. Lögreglumaðurinn hefði þá gripið með báðum höndum um háls J-kk-þgf G-kk-þgf, en ekki sá hann lögreglumanninn taka í föt hans. Í framhaldinu hefði J-kk-nf G-kk-nf verið tekinn niður og handtekinn. Á-kk-nf E-kk-nf tók atburðinn upp á myndsíma og er sú upptaka meðal gagna málsins. Spurður um framkomu lögreglumannanna kvað Á-kk-nf E-kk-nf þá hafa verið rólega í byrjun, en J-kk-nf G-kk-nf hefði verið kaldhæðinn og gert grín að þeim.

J-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf, sem var í versluninni, bar að J-kk-nf G-kk-nf hefði verið að þykjast vera að stela einhverju, en þetta hefði verið grín. Lögreglan hefði komið og þegar lögreglumaður var að tala við J-kk-þf G-kk-þf og biðja hann að taka símann sinn upp hefði J-kk-nf G-kk-nf spurt lögreglumanninn hvort hann væri þroskaheftur og við það hefði lögreglumaðurinn misst stjórn á sér og tekið um hálsinn á honum. Ekki sá J-kk-nf R-kk-nf lögreglumanninn taka annars staðar í J-kk-þf G-kk-þf. Eftir þetta hófust átök milli þeirra sem bárust innar í verslunina. Hann kvað J-kk-þf G-kk-þf hafa sýnt þeim félögunum mar á maga.

N-kk-nf Þ-kk-nf var í versluninni með félögum sínum. Hann bar að afgreiðslumaður hefði grunað þá um stuld úr versluninni og hringt á lögregluna. J-kk-nf G-kk-nf hefði verið eitthvað tregur við að tæma vasa sína og spurt lögreglumann að því hvort hann væri þroskaheftur og þá hefði lögreglumaðurinn ráðist á hann og tekið hann hálstaki. Nánar lýsti hann þessu eins og lögreglumaðurinn hefði tekið utan um hálsinn, en ekki gat hann borið um hvort tekið hefði verið utan um kverkarnar. J-kk-nf G-kk-nf hefði slegið frá sér en hann hefði síðan verið handtekinn og færður út í bíl. N-x-x kvað J-kk-þf G-kk-þf hafa kvartað yfir verk í kvið þegar lögreglan hafði sleppt honum.

Á-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf var í versluninni þetta kvöld. Hann bar að afgreiðslumaður hefði ásakað J-kk-þf G-kk-þf um þjófnað sem ekki var rétt. Lögreglan kom á staðinn og hefði lögreglumaður beðið J-kk-þf G-kk-þf að tæma vasa sína sem hann gerði. Meðan á því stóð sagði lögreglumaðurinn J-kk-þgf G-kk-þgf að hætta þessu kjaftæði og tekið um háls hans, fyrst með annarri hönd og síðan báðum í kring um barkakýlið föstu taki að því er honum sýndist. Eftir það hófust átök sem bárust að frystikistu í versluninni. Á-kk-nf H-kk-nf kvað J-kk-þf G-kk-þf hafa sýnt þeim félögunum mar og taldi það hafa verið á síðu.

S-kk-nf M-kk-nf K-kk-nf afgreiðslumaður í versluninni bar að umrætt kvöld hefði hópur af krökkum verið í versluninni og hefði einn af þeim stolið einhverju. Hópurinn hefði svo farið en komið aftur og taldi afgreiðslumaður að einn úr hópnum hefði stolið einhverju. Lögreglan hefði komið og lögreglumaður hefði beðið pilt úr hópnum um að sýna sér hvað hann væri með í vösunum, en þessi piltur var undir grun um þjófnað. S-kk-nf M-kk-nf kvað piltinn hafa tæmt alla vasa nema einn. Pilturinn og lögreglumaðurinn þrefuðu eitthvað um þetta sem endaði með því að lögreglumaðurinn tók piltinn hálstaki, en ekki gat hann lýst því nánar. Hann kvað lögreglumanninn hafa þá verið orðinn pirraðan vegna framkomu piltsins. Átök hófust milli þeirra og bárust þau að frystikistu og lenti pilturinn utan í henni,

V-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf var einnig við afgreiðslu í versluninni þetta kvöld. Hann bar að hópur af ungu fólki hefði verið með læti og þegar hann ætlaði að vísa þeim út hefði einhver sagt þú ert einn en við erum átta. Hann hefði því ákveðið að óska eftir aðstoð lögreglu og eins hefði einn piltur verið með stæla og verið að stinga einhverju undir beltið. V-kk-nf A-kk-nf kvaðst hafa bent lögreglunni á piltinn og beðið um leitað yrði á honum. Pilturinn sýndi lögreglumanninum mótþróa og neitaði að sýna honum hvað hann var með undir beltinu. Pilturinn og lögreglumaðurinn þrefuðu nokkra stund sem endaði með því að lögreglumaðurinn þreif í viðbein piltsins. Hann kvaðst hafa staðið fyrir aftan lögreglumanninn og sér hefði sýnst þetta.

J-kk-nf P-kk-nf S-kk-nf fyrrverandi lögreglumaður kom með ákærða á vettvang. Hann kvað þá hafa verið senda í verslunina vegna þess að þar væri hópur unglinga með ólæti. Á staðnum var afgreiðslumaður sem grunaði einn piltinn um að hafa stolið í versluninni. Ákærði hefði beðið piltinn um að sýna sér hvað hann væri með í vösunum og hefði hann gert það, en ekki verið sérlega samvinnuþýður. Hann hefði til dæmis sett hluti í vasana aftur áður en hann hafði tæmt þá alla. Þá komu nærbuxur piltsins upp fyrir buxnastrenginn og þar var bunga eins og hlutur væri þar fyrir innan. Pilturinn hafi algerlega neitað að sýna hvað það væri og þar sem hann var grunaður um að hafa stolið boxi sem gat verið þessi hlutur bað ákærði hann að sýna sér hvað þetta væri. Pilturinn neitaði og varð eins og örari og ýtti þá ákærði við honum. Pilturinn tók á móti og þá hófust átök þeirra á milli sem bárust inn í verslunina. J-kk-nf P-kk-nf kvaðst hafa snúið sér við til að halda félögum piltsins frá. Skömmu síðar hefðu tveir aðrir lögreglumenn komið og hefði annar þeirra aðstoðað ákærða. J-kk-nf P-kk-nf kvaðst ekki hafa séð ákærða taka um háls og kverkar piltsins. Hann kvað ákærða hafa gripið með vinstri hendi í öxlina fast við háls piltsins hægra megin. Með hægri hendi hefði ákærði gripið í klæði piltsins að framanverðu. J-kk-nf P-kk-nf taldi að eitthvað sem pilturinn sagði við ákærða gæti hafa verið tilefni viðbragða ákærða en ekki það að ákærði væri að knýja piltinn til að leyfa leit.

H-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf lögreglumaður kom í verslunina en útkallið var vegna hóps af fólki sem var með ólæti. Þegar hann kom inn voru mikil læti í versluninni og sá hann ákærða í átökum við pilt. J-kk-nf P-kk-nf hefði haldið hópi unglinga í skefjum. B-kk-nf K-kk-nf lögreglumaður fór að aðstoða ákærða en sjálfur fór hann að aðstoða J-kk-þf P-kk-þf.

B-kk-nf K-kk-nf lögreglumaður kom á vettvang ásamt H-kk-þgf S-kk-þgf. Hann bar að þegar hann kom á vettvang hefði hann séð átök milli ákærða og pilts. Hann kvaðst hafa farið að aðstoða ákærða, en pilturinn hefði streist mikið á móti. Eftir handtöku hefði hann verið bæði óstýrilátur og dónalegur.

J-kk-nf B-kk-nf læknir skoðaði J-kk-þf G-kk-þf. Hann ritaði að vísu ekki vottorðið en staðfesti að þar væri rétt greint frá áverkum þeim sem J-kk-nf G-kk-nf bar. Hann taldi ekki ólíklegt að áverkarnir gætu verið eftir átök. Um væri að ræða smávægilega áverka.

IV

Hér að framan var þess getið að samskipti ákærða og J-kk-ef G-kk-ef í versluninni voru tekin á myndband sem er meðal gagna málsins. Myndin hefst á því að þeir standa hvor gegnt öðrum og heyrist ákærði segja tæma úr vösunum og J-kk-nf G-kk-nf svarar ég er ekki með neitt. Ákærði svarar því til að það sé eitthvað og segir taktu það og settu það hérna. J-kk-nf G-kk-nf tekur þá hlut upp og sýnir ákærða, það gæti verið farsími eða lyklakippa. Þessu næst er eins og J-kk-nf G-kk-nf segi eitthvað en það heyrist ekki hvað það er, en síðan segir ákærði hættu þessum kjafti drengur og þrífur fyrirvaralaust með hægri hendi í hálsmál treyju J-kk-ef G-kk-ef og svo með vinstri hönd sinni um háls hans hægra megin og ýtir honum aftur á bak. Ákærði sleppir síðan takinu eftir örstutta stund og ýtir J-kk-nf G-kk-nf þá við honum. Ákærði bregst við með því taka í hann og hrekst J-kk-nf G-kk-nf undan honum að frystikistu og síðan meðfram henni. Þá er annar lögreglumaður kominn til skjalanna og sameiginlega leggja þeir J-kk-þf G-kk-þf í gólfið.

Í II. kafla var tekinn upp orðréttur kafli úr lögregluskýrslu sem ákærði ritaði eftir atburðinn. Verður ekki betur séð en þessi kafli skýrslunnar gefi sömu mynd af upphafi átakanna og myndbandið. Áður en átökin hófust uppnefndi J-kk-nf G-kk-nf lögreglumenn segir í skýrslunni og ákærði bar að hann hefði spurt sig hvort hann væri fokking þroskaheftur og það fær stuðning í framburði annarra vitna að J-kk-nf G-kk-nf hafi notað orðið þroskaheftur um ákærða. Á myndbandinu heyrist að J-kk-nf G-kk-nf segir eitthvað við ákærða rétt áður en ákærði greip í hálsmál hans en ekki heyrist hvað það er. Það er vörn ákærða að þegar J-kk-nf G-kk-nf hafi ekki hlýtt honum hafi hann tekið í hann til að leggja áherslu á orð sín og að J-kk-þgf G-kk-þgf bæri að hlýða sér. Kvað ákærði þetta alvanalegt af lögreglumönnum, enda leystust mál oft við það að mönnum væri þannig sýnd ákveðni og þyrfti þá ekki að beita valdi frekar. Það fær þó ekki staðist að ákærði hafi beitt þessari aðferð gagnvart J-kk-þgf G-kk-þgf. Af gögnum málsins, myndbandinu, framburði ákærða og vitna og frumskýrslu ákærða sjálfs verður ráðið að J-kk-nf G-kk-nf hafi sagt framangreint orð við ákærða og hann svarað honum eins og rakið var og síðan þrifið harkalega í hálsmálið á treyju hans og í beinu framhaldi gripið um háls hans. Í átökunum sem á eftir fylgdu lenti J-kk-nf G-kk-nf meðal annars utan í frystikistu áður en hann var felldur í gólfið. Hann leitaði til læknis sem gaf vottorð um áverkana og bar að þeir gætu verið eftir átök. Með vísun til þessa og þess sem rakið var um viðskipti ákærða og J-x-x G-kk-ef telur dómurinn sannað að hann hafi hlotið áverkana, sem greindir eru í ákæru, í átökunum við ákærða.

Í ákæru er ákærða í fyrsta lagi gefið að sök að hafa eigi gætt lögmætra aðferða við handtöku og leit, með því þá, eftir að J-kk-nf G-kk-nf hafði synjað ákærða um heimild til leitar og að framvísa hlut veist að honum eins og lýst var. Þetta er talið varða við 132. gr. almennra hegningarlaga, en þar er meðal annars lögð refsing við því ef opinber starfsmaður gætir ekki af ásetningi eða stórfelldu gáleysi lögmætra aðferða við handtöku eða leit. Að framan var það rakið hvernig J-kk-nf G-kk-nf hafði, að boði ákærða, tæmt vasa sína að mestu en eitthvert þref var þó milli þeirra þegar J-kk-nf G-kk-nf lét framangreint orð falla og ákærði þreif í hann. Atlaga ákærða að J-kk-þgf G-kk-þgf var því hvorki tengd leitinni á honum né heldur hefur verið sýnt fram á að með henni hafi ákærði ætlað að handtaka hann. Hér var um að ræða líkamsárás ákærða á J-kk-þf G-kk-þf, að öllum líkindum viðbrögð hans við framangreindum ummælum J-kk-ef G-kk-ef. Þessi verknaður ákærða varðar við 1. mgr. 217. gr., sbr. 138. gr. almennra hegningarlaga, en ákærði verður sýknaður af því að hafa eigi gætt lögmætra aðferða við handtöku og leit eins og honum er gefið að sök og þar með af broti gegn 132. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu. Refsing hans er hæfileg 120.000 króna sekt er afplánast skal með 10 daga fangelsi verði hún ekki greidd innan 4 vikna.

Samkvæmt þessum málsúrslitum verður ákærða gert að greiða J-kk-þgf G-kk-þgf M-kk-þgf skaðabætur sem eru hæfilega ákveðnar 60.000 krónur með vöxtum eins og greinir í dómsorði. Við ákvörðun bóta er haft í huga að árásin varði í stuttan tíma og afleiðingar hennar voru ekki alvarlegar.

Ákærði skal greiða 18.745 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef L. B-kk-ef hrl., 732.060 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, svo og útlagðan kostnað verjandans 22.700 krónur. Enn fremur laun verjanda síns á rannsóknarstigi, G-kk-ef T-kk-ef hrl., 139.440 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Loks verður ákærða gert að greiða þóknun réttargæslumanns J-kk-ef G-kk-ef, R-kk-ef A-kk-ef hrl., 111.552 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, S-kk-nf P-kk-nf Ó-kk-nf, greiði 120.000 krónur í sekt til ríkissjóðs er afplánast skal með 10 daga fangelsi verði hún ekki greidd innan 4 vikna.

Ákærði greiði J-kk-þgf G-kk-þgf M-kk-þgf 60.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga frá 26. maí 2008 til 22. október sama ár, en með til dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 18.745 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef L. B-kk-ef hrl., 732.060 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, svo og útlagðan kostnað verjandans 22.700 krónur. Enn fremur greiði ákærði laun verjanda síns á rannsóknarstigi, G-kk-ef T-kk-ef hrl., 139.440 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun réttargæslumanns J-kk-ef G-kk-ef M-kk-ef, R-kk-ef A-kk-ef hrl., 111.552 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf.