S-259/2011

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 29. júní 2011 á hendur ákærða, A,

„fyrir fjárdrátt

með því að hafa á tímabilinu 7. til 23. október 2009 ekki skilað inn uppgjöri Vínbúðarinnar á Hellu fyrir dagana 7. og 8. október sama ár, samtals að fjárhæð kr. 175.492,- og þannig haldið fjármununum með ólögmætum hætti frá eiganda sínum, en ákærði var á þeim tíma starfsmaður framangreindrar verslunnar.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verið [sic] dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Mál þetta var þingfest 10. október 2011 og kom þá ákærði fyrir dóminn og neitaði sök. Óskaði ákærði eftir að J-kk-nf J-kk-nf hrl. yrði skipaður verjandi og var það gert. Aðalmeðferð málsins fór fram 9. desember 2011 og var málið dómtekið að henni lokinni. Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær kröfur sem að ofan greinir, en af hálfu ákærða er þess krafist að ákærði verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins og allur sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð, þ. m. t. þóknun skipaðs verjanda.

Málavextir.

Með bréfi dagsettu 19. október 2009, undirrituðu af E-kk-þgf S. E-kk-þgf, f.h. Áfengis- og tóbaksverslunar ríkisins, barst lögreglu kæra á hendur ákærða vegna fjárdráttar í Vínbúðinni á Hellu. Kemur þar fram að fjárdrátturinn hafi átt sér stað dagana 7. og 8. október 2009, þann 7. að fjárhæð 64.292 kr. og þann 8. að fjárhæð 111.200 kr., samtals að fjárhæð 205.209 kr. [sic]. Þá kemur fram í kærunni að ákærði sé ekki starfsmaður ÁTVR, heldur hafi komið inn sem starfsmaður á vegum Kjarvals, til afgreiðslustarfs í Vínbúðina á Hellu vegna veikinda starfsmanns.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að þann 14. október 2009 hafi lögreglu verið tilkynnt um meintan fjárdrátt starfsmanns ÁTVR á Hellu. Hafi S-kk-nf og O-kk-nf, starfsmenn ÁTVR hist fyrir, og rætt hafi verið við S-kk-þf. S-kk-nf hafi sagt að ákærði, starfsmaður verslunarinnar, hafi skilað uppgjöri hvers dags úr versluninni seint og illa. Þetta hafi verið tímabilið frá 7. október til „dagsins í gær“, 13. október 2009. Hafi þá S-kk-nf og O-kk-nf ákveðið að fara á Hellu til að kynna sér málið og hafi ákærði vitað að þeir væru væntanlegir austur þann 14. október 2009. Ákærði hafi þá um morguninn farið í KB banka og skilað inn uppgjörunum frá 9., 10., 12. og 13. október 2009, en ekki 7. og 8. október. S-kk-nf kvaðst hafa rætt við ákærða og spurt hann hví hann hafi ekki skilað inn uppgjörum þessara daga og hafi ákærði svarað því til að hann ætlaði að geyma þessi uppgjör, í gíslingu þar til ÁTVR væri búið að leiðrétta launin hans hjá fyrirtækinu. Þá hafi ákærði sagt peningana vera á sínum eigin bankareikningi. Þá kemur fram í skýrslunni að ákærði sé ekki starfsmaður ÁTVR, heldur verslunarinnar Kjarval, sem sæi um rekstur verslunar ÁTVR á staðnum. Starfsmaður ÁTVR væri í veikindaleyfi og hafi málunum verið reddað, tímabundið, með starfsmanni frá Kjarval.

Þann 30. október 2009 tók lögregla skýrslu af ákærða. Þar kvaðst ákærði ætla að geyma peningana þangað til hann væri búinn að fá uppgerð launin frá því að hann byrjaði 1. júlí. Það sé ekki komin enn, en hann kvaðst ekki hafa haft tök á að geyma peningana lengur svo hann hafi skilað þeim inn í bankann þann 23. október 2009, óhreyfðum í uppgjörspokunum. Ákærði kannaðist við upphæðirnar, þ.e. 64.292 kr. annars vegar og 111.200 kr. hins vegar, og kveður það hafa verið í sitt hvorum uppgjörspokanum. Ákærði vildi ekkert segja um þá fjárhæð sem þá vantaði enn í sjóðtalningu, 29.797 krónur og kvaðst ekki geta gert grein fyrir því. Þá kveðst ákærði hafa áttað sig á því að þetta væri ekki rétta leiðin til að knýja fram leiðréttingu launa, hann hafi misst kjarkinn og skilað fénu í bankann.

Í greinargerð ákærða er málsatvikum lýst þannig að ákærði hafi starfað hjá Kjarval á Hellu, hann hafi verið ráðinn til starfa í Vínbúðinni, sem K-kk-nf hefur umsjón með rekstri á, og hafi hann gengið í stöðu verslunarstjóra Vínbúðarinnar í veikindaforföllum annars starfsmanns. Hafi ákærði á þeim tíma fengið þær upplýsingar að við hann yrði gerður ráðningarsamningur, þar sem laun hans tækju mið af ábyrgð hans sem verslunarstjóra en þrátt fyrir ítrekanir ákærða um málið hafi afgreiðsla málsins dregist fram á haust. Þá kemur fram að ákærða hafi verið vikið úr starfi þann 14. október 2009. Miðvikudaginn 11. nóvember 2009 hafi þáverandi mannauðsstjóri Vínbúðarinnar lagt fram tillögu að uppgjöri við ákærða, með því að skrifa reikning í nafni ákærða um greiðslu 429.202 kr. Ákærði hafi tekið við greiðslunni þrátt fyrir að ekki væri um launauppgjör að ræða og að ranglega væru dregnar af honum 29.797 kr., en þann frádrátt telur ákærði tilkomin vegna samlagningarvillu í útreikningum Vínbúðarinnar sem víða sé að finna í gögnum málsins.

Málsástæður og lagarök ákærða

Í greinargerð ákærða kemur fram að sú háttsemi ákærða, að halda eftir uppgjörum hafi byggt á því að knýja á um gerð ráðningarsamnings og réttar launagreiðslur og hafi sú afstaða verið kunn. Er fallist á að sú háttsemi kunni að hafa falið í sér brot á starfsskyldum ákærða, en hafi með engu móti verið refsiverð, heldur þáttur af einkaréttarlegum ágreiningi aðila.

Ákærði telur háttsemi sína ekki varða refsingu, sbr. 243. gr. hegningarlaga, þar sem ekki hafi staðið nokkur ásetningur til auðgunar að baki henni. Ástæða háttseminnar hafi verið krafa um réttmætt launauppgjör og gerð löglegs ráðningarsamnings. Þá falli háttsemi ákærða ekki undir verknaðarlýsingu 247. gr. hegningarlaga. Falli háttsemi ákærða ekki að verknaðarlýsingu 247. gr. almennra hegningarlaga þar sem leynd sé óhjákvæmilegt skilyrði brots. Aðgerðir ákærða hafi hins vegar verið eiganda fjárins augljósar og gerðar í því skyni að knýja á um efndir við launauppgjör. Þá sé ekki heldur uppfyllt það skilyrði að ákærði hafi slegið eign sinni á féð, sbr. orðalagið að draga sér, heldur hafi féð legið óhreyft í uppgjörspokum. Þá bendir ákærði á að verknaðarlýsingin í ákæru um að uppgjörum hafi ekki verið skilað í tiltekinn tíma lýsi ekki fjárdrætti, enda kveði almenn hegningarlög ekki á um það hvenær skuli skila uppgjörum verslana. Orðalag ákærunnar um að fjármunum hafi verið haldið frá eiganda sínum á ólögmætan hátt hafi ekki sjálfstæða þýðingu gagnvart verknaðarlýsingu fjárdráttar. Sé ákæran háð þeirri meginvillu að lýsa meintri aðstöðu eiganda fjárins, í stað þess að lýsa því hvernig ákærði hafi slegið eign sinni á féð og auðgast, en þau atriði séu vandséð. Auk þess standist lýsing ákærunnar á áhrifum á eiganda fjárins ekki. Ákærði hafi dregið skil á uppgjörum í október, án nokkurrar leyndar, og á þeim tíma hafi hann sjálfur átt hærri kröfu á Vínbúðina, sem hafi snuðað ákærða um laun frá 18. júlí 2009. Sé vandséð hvernig fyrirtækið kunni að hafa orðið af fjármunum með ólögmætum hætti vegna háttsemi ákærða. Þá sé óskýrt í ákærunni hver sé eða hafi verið eigandi fjárins, enda Vínbúðin á Hellu ekki sjálfstæð lögpersóna.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá við aðalmeðferð að hann hafi verið að þrýsta á launagreiðslur frá ÁTVR með því að halda eftir umræddu fé. Hafi ákærði verið á launum hjá versluninni Kjarval, en auglýst hafi verið eftir starfsmanni fyrir Vínbúðina og hafi hann sótt um starfið og fengið. Vínbúðin hafi verið inni í Kjarvalversluninni. Þegar ákærði hafi verið ráðinn hjá Kjarval til að starfa í Vínbúðinni hafi verið gert ráð fyrir að yfir honum væri verslunarstjóri. Það hafi verið B-kvk-nf K-kvk-nf, en hún hafi bæði verið verslunarstjóri hjá Kjarval og Vínbúðinni. Hafi ákærði verið ráðinn sem starfmaður Vínbúðarinnar á launum hjá K-kk-þgf. Á launaseðli hafi Norvik verið tilgreint sem launagreiðandi en ekki ÁTVR. Hafi hann komið til starfa hjá Vínbúðinni í júlí 2009 og fljótlega orðið eini starfsmaðurinn í versluninni, en B-kvk-nf hafi forfallast skömmu eftir að ákærði hafi komið til starfa og legið fyrir að hún kæmi ekki aftur. Hafi hann því átt að vera á verslunarstjóralaunum en þau hafi hann ekki fengið. Hafi laun hans ekkert hækkað við þetta. Ákærði kvaðst hafa verið í sambandi við ÁTVR um launakjör sín. Hafi ákærði fljótlega vakið máls á þessu og þá hafi mannauðsstjóri ÁTVR nefnt þetta við sig. Hafi ákærði fyrst ekki vitað að hann ætti að skila innkomunni inn daglega, en eftir að hann hafi vitað það þá hafi hann dregið nokkra daga að skila inn fénu til að þrýsta á um launagreiðslur. Hafi ákærði haldið eftir innkomunni fyrir þá tvo daga sem lýst er í ákærunni og skilað því inn þann dag sem þar er lýst. Ákærði hafi séð um allar pantanir og alla afgreiðslu sex daga vikunnar frá klukkan 11-18 virka daga og 11-14 á laugardögum. Enginn annar hafi verið í búðinni og hafi ákærði einn borið ábyrgð á henni. Meðal starfsskyldna hans hafi verið uppgjör á innkomunni og að fara með innkomuna í banka. Hafi ákærði átt að setja féð í sérstaka uppgjörspoka sem hafi verið geymdir yfir nótt í peningaskáp í búðinni og fara svo með í banka daginn eftir, í uppgjörspokunum með uppgjörsmiðum hvers dags. Hafi seðlar og klink verið talið nákvæmlega og fært inn á uppgjörsmiðana. Fyrst hafi ákærði ekki vitað að hann ætti að skila uppgjörinu daglega, en skömmu áður en starfslok hafi orðið, á að giska viku, hafi honum verið sagt að hann ætti að gera þetta daglega, en um það hafi hann enga hugmynd haft áður. Allt sumarið hafi hann skilað þessu inn einu sinni til tvisvar í viku. Svo hafi komið upp í honum kergja og þá hafi hann farið að draga þetta enn lengur. Það hafi staðið u.þ.b. mánuð sem hann hafi vísvitandi verið að draga skil á uppgjöri, en hann hafi þó alltaf skilað uppgjörinu. Þetta hafi yfirmönnum ÁTVR verið ljóst, enda hafi hann verið búinn að segja þeim þetta. Sér hafi líka verið ljóst að ÁTVR gæti séð hvenær uppgjörið kæmi inn. Hafi ákærði fengið greidd laun frá Kjarval, almenn afgreiðslulaun. Þegar ákærði hafi skilað uppgjörinu fyrir umrædda tvo daga, þ.e. 7. og 8. október 2009, þann 23. október 2009, hafi hann vitað að hann yrði kærður til lögreglu og hafi hann ekki þorað að halda fénu lengur, en ekki hafi þó lögregla verið búin að tala við hann þá. Ákærði kvaðst hafa skilað uppgjörinu í uppgjörspokunum með uppgjörsmiðunum. Ekki hafi ákærði nýtt féð á neinn hátt og t.a.m. enga vexti fengið af fénu, en peningarnir hafi bara legið óhreyfðir í pokunum. Uppgjörspokana með uppgjörunum fyrir 7. og 8. október 2009 kvaðst ákærði hafa farið með heim til sín og geymt þá þar þangað til hann hafi skilað þeim í bankann. Aldrei hafi staðið til af sinni hálfu að slá eign sinni á peningana og hafi alltaf staðið til að skila peningunum. Hann hafi skilað fénu um viku eftir að honum hafi verið sagt upp störfum, en hann hafi þá vitað að um væri að ræða lögreglumál. Aðspurður kvað ákærði sér myndi hafa verið nægilegt að geyma féð í versluninni, en sér hafi ekki dottið þetta í hug fyrr en eftir að hann hafi verið látinn hætta störfum og þá verið með féð meðferðis. Eftir að ákærði hafi hætt störfum hafi hann fengið uppgerða launaleiðréttingu.

Vitnið A-kk-nf Á-kk-nf lögreglumaður bar um það fyrir dóminum við aðalmeðferð að hann hafi gert frumskýrslu í málinu. Hafi verið tilkynnt til lögreglu að peninga vantaði í Vínbúðinni og hafi búðinni verið lokað og óskað eftir lögreglu á staðinn. Hafi vitnið farið á staðinn og hitt þar fyrir tvo starfsmenn ÁTVR. Hafi komið í ljós að vantað hafi nokkur innlegg og starfsmenn ÁTVR því ákveðið að fara austur á Hellu til að kanna málið. Sama dag hafi verið lagt inn hluti af því sem vantaði. Hafi vitnið tekið niður allar upplýsingar. Hafi svo vitnið fengið sent yfirlit yfir þau innlegg sem hafi vantað. Vitnið hafi aðeins annast málið í upphafi en ekki séð um rannsókn þess, sem hafi farið fram á Selfossi.

Vitnið S-kk-nf H-kk-nf starfsmaður ÁTVR kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hann væri svæðisstjóri fyrirtækisins á Suðurlandi. Skýrði vitnið frá því að frá bókhaldi fyrirtækisins hafi komið upplýsingar um að ekki væri búið að leggja inn sex uppgjör og hafi þeir verið sendir af stað til að kanna með það. Þá hafi verið búið að leggja inn fjögur uppgjör, en tvö hafi enn vantað. Bókhaldið hafi verið búið að hafa samband við ákærða áður. Ekki hafi þeir haft samband við ákærða áður en þeir hafi lagt af stað austur á Hellu þennan dag. Í september og október 2009 hafi uppgjörin skilað sér seint, en þeir hafi ekki vitað um það. Þeir hafi aðeins vitað um sex uppgjör sem hafi ekki verið búið að skila inn, en svo hafi þeir fengið um það upplýsingar þegar þeir hafi komið austur að búið væri að leggja fjögur inn, en tvö stæðu út af. Vitnið kvaðst hafa verið sendur austur á Hellu til að koma ákærða inn í starfið þegar ákærði hóf störf. Ekki hafi ákærði starfað sem verslunarstjóri, en það hafi staðið til að ráða hann sem verslunarstjóra, en hann hafi þó í raun séð um verslunina. Ekki kvaðst vitnið hafa neitt með ráðningar að gera. Hann hafi þó vitað til að einhverjir samningar væru í gangi við ákærða, varðandi ráðningu sem verslunarstjóri. Ekki vissi vitnið hvers vegna ekki hafði verið gengið frá ráðningunni. Vitnið kvað verklagsreglur segja til um það að peninga skuli geyma í peningaskáp og skila í banka næsta virka dag, eða í næturhólf. Þetta hafi vitnið kynnt ákærða og afhent ákærða plagg um þetta og hafi ákærða verið þetta ljóst. Þetta hafi verið í september 2009 á að giska, en fyrr hafi þeir ekki vitað að hann væri einn í versluninni. Þegar þeir hafi komið á Hellu 14. október 2009 hafi þeir spurt ákærða um uppgjörin fyrir 7. og 8. október 2009 og hafi ákærði sagst halda þeim í gíslingu þangað til búið væri að leiðrétta við sig laun. Ekkert hafi komið fram um að ákærði hafi reynt að leyna verknaði sínum, s.s. með því að fela það í bókhaldi eða á annan hátt.

Vitnið O-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf starfsmaður ÁTVR kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar að hnökrar hafi verið á því að uppgjör Vínbúðarinnar á Hellu skiluðu sér inn á réttan hátt. Athugasemd frá bókhaldi fyrirtækisins hafi þannig verið kveikjan að því að þeir hafi farið austur til að kanna hvað væri á seyði. Ekkert hafi hann haft samband við ákærða áður. Hafi þeim verið sagt að sex uppgjör vantaði. Þegar þeir komu austur hafi þeir fengið um það upplýsingar að fjórum uppgjörum hafi verið skilað, en að tvö væru eftir. Þeir hafi hitt ákærða á staðnum og hafi hann kannast við að tvö uppgjör vantaði og hafi hann sagt að hann væri með féð á sínum reikningi og væri með peningana í gíslingu. Skildi vitnið þetta svo að ákærði hafi gert peningana að sínum, en ekkert hafi vitnið spurt ákærða nánar um þetta. Hafi það tengst eitthvað launamálum ákærða, sem vitnið kvaðst ekki þekkja til. Hafi þeir sagt ákærða að þetta væri lögbrot og að þeir yrðu því að kalla til lögreglu. Viðbrögð ákærða hafi verið þau að afhenda þeim lyklana og ganga út sjálfviljugur.

Vitnið E-kk-nf S. E-kk-nf framkvæmdastjóri sölu- og þjónustusviðs Vínbúðar ÁTVR kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um það að hafa sent lögreglu kæru vegna málsins. Kom fram hjá vitninu að um 13. október 2009 hafi vitnið fengið athugasemd frá bókhaldi að sex uppgjör vantaði frá Vínbúðinni á Hellu. Hafi vitnið farið að grafast fyrir um þetta. Hafi þá komið fram að allt frá septemberlokum hafi verið talsverðir hnökrar á því að uppgjör á Hellu skiluðu sér á réttan hátt. Hafi vitnið gert athugasemdir um þetta við sölu og þjónustu sem sjái um eftirlit í Vínbúðunum. Hafi vitnið lagt drög að því að menn færu austur daginn eftir, ef uppgjörin hefðu ekki skilað sér. Daginn eftir hafi uppgjörin ekki skilað sér og hafi þá menn verið sendir af stað til að kanna málið. Þegar þeir hafi komið austur hafi verið búið að leggja inn fjögur af sex uppgjörunum sem vantaði, en tvö uppgjör hafi vantað, þ.e. uppgjörin frá 7. og 8. október 2009 og það hafi verið elstu uppgjörin af þessum sex. Við könnun vitnisins hafi komið í ljós að uppgjörin hafi verið lögð inn nokkur í einu, en það þætti vitninu benda til ákveðinnar veltu. Það sem vitninu hafi fundist verst hafi verið að uppgjör frá 14. og 15. september 2009 hafi ekki skilað sér inn fyrr en 9. október 2009. Þetta hafi vitninu fundist benda til að verið væri að velta fjármunum á undan sér. Vitnið kvaðst ekki hafa lagt á það trúnað að verið væri að halda peningum í gíslingu vegna launamála, vegna þess að veltan hafi verið byrjuð löngu áður en launaviðræður hafi verið komnar af stað. Ekki hafi vitnið átt neinn hlut að launamálum ákærða. Vitnið kvaðst hafa fengið að vita það um miðjan september að ákærði hefði verið að leysa af miklu lengur en þeir hefðu haldið og að B-kvk-nf hefði farið mun fyrr en þeir hafi vitað. Hafi staðið viðræður frá miðjum september og fram í október hvernig ætti að leysa þetta og hafi þeir verið tilbúnir að greiða verslunarstjóralaun og hafi aldrei verið neinn dráttur hjá fyrirtækinu að leysa þetta, en þeir hafi bara ekki vitað fyrr en 14. september 2009 að ákærði hafi verið að leysa af svona lengi. Hafi verið unnið í málinu alveg fram í október, en dráttur á innlögnum hafi verið byrjaður strax um 20. september 2009. Ekki kvaðst vitnið hafa vitað til þess að dráttur á uppgjörum hafi verið byrjaður fyrr. Maður á vegum fyrirtækisins hafi farið a.m.k. tvisvar til ákærða og hafi átt að vera alveg ljóst að uppgjör skyldu lögð inn strax næsta virkan dag og engin undanbrögð leyfð frá því. Á bankayfirlitum hafi verið hægt að sjá fyrir hvaða dag væri lagt inn uppgjör. Uppgjörsmiðarnir sem ákærði fyllti út kæmu hins vegar ekki til ÁTVR. Í bókhaldi Vínbúðarinnar komi mjög skýrt fram ef tiltekin uppgjör skila sér ekki. Ekki kvaðst vitnið hafa heyrt um það að peningunum hefði verið haldið í gíslingu fyrr en O-kk-nf og S-kk-nf, starfsmenn ÁTVR, hefðu komið til Reykjavíkur aftur eftir för sína á Hellu 14. október 2009, en fyrr hafi vitnið ekki heyrt heldur um launaágreining. Það hafi vitninu ekki fundist trúverðugt í ljósi þess að launaviðræður væru varla hafnar. Ekki kvaðst vitnið vita til þess að ákærði hefði gert neitt til að leyna því að uppgjörunum hefði ekki verið skila, enda hafi það verið augljóst.

Vitnið G-kvk-nf C-x-x E-kvk-nf fyrrverandi starfsmaður ÁTVR kom fyrir dóminn við að almeðferð og bar um það að hún hefði séð um uppgjör á launamálum ákærða hjá ÁTVR. Hafi vitnið haft samskipti við ákærða vegna launamála hans haustið 2009, en vitnið var mannauðsstjóri ÁTRV á þeim tíma. Kona að nafni G-kvk-nf hjá Kaupási hafi haft við sig samband og skýrt frá því að til stæði að ráða ákærða í afleysingar meðan þáverandi verslunarstjóri færi í fæðingarorlof. Síðan hafi vitnið heyrt í ákærða í fyrri hluta september 2009. Hafi vitnið haft samráð við aðra stjórnendur ÁTVR um að ákærði myndi leysa af og það hafi verið samþykkt með þeim fyrirvara að hann kæmi til viðtals. Í samstarfsbúðum sé verslunarstjórinn iðulega starfsmaður samstarfsbúðarinnar. Svo hafi komið í ljós að verslunarstjórinn hafi farið í veikindaleyfi en það hafi vitnið ekki vitað. Þannig hafi ákærði verið að leysa verslunarstjórann af í veikindaleyfi. Vitnið hafi verið í sambandi við ákærða á þessum tíma. Það hafi verið ljóst að ákærði hafi ekki verið sáttur við þau laun sem honum hafi verið greidd. Í byrjun október 2009 hafi ákærði fyrst hringt í hana og sagst vilja fá launin sín. Þá hafi hún farið að skoða málið og fengið send gögn frá honum. Hafi vitnið svo þurft frekari gögn og fengið þau send frá Kaupási. Kaupás hefði átt að upplýsa ÁTVR mun fyrr um að ákærði væri farinn að sinna verslunarstjórastarfi. Ef rétt hefði verið staðið að málinu þá hefði ákærði getað verið kominn á verslunarstjóralaun strax í ágúst. Ekki mundi vitnið hvenær ákærði hafi tjáð sig fyrst um að hann myndi halda eftir fé vegna ógreiddra launa, en það hafi verið í einhverjum samskiptum við hann og hugsanlega verið í símtali í byrjun október 2009. Ekki mundi vitnið hvort hún hafi gefið eitthvað út á það. Ekki mundi vitnið hvenær hún hefði fyrst heyrt af því að ákærði héldi fé eftir vegna ógreiddra launa. Vitnið lýsti því hvernig uppgjöri við ákærða hefði verið háttað.

Vitnið B-kvk-nf K-kvk-nf fyrrverandi verslunarstjóri gaf skýrslu við aðalmeðferð gegnum síma og lýsti starfi verslunarstjóra. Um hafi verið að ræða hálfa stöðu. Fyrst hafi ákærði verið ráðinn sem almennur starfsmaður, en svo hafi vitnið forfallast í júlí 2009. Vitnið kvaðst hafa fengið laun sín greidd að hálfu frá Vínbúðinni og að hálfu frá Kaupási. Fyrir hafi legið strax í byrjun júlí 2009 að hún yrði stutt í starfi eftir það.

Niðurstaða.

Í ákæru er ákærða gefinn að sök fjárdráttur, með því að hafa á tilteknu tímabili ekki skilað inn uppgjöri Vínbúðarinnar á Hellu fyrir tvo tiltekna daga og þannig haldið þeim tilteknu fjármunum með ólögmætum hætti frá eiganda sínum. Er verknaður ákærða í ákærunni talinn varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en í ákvæðinu er því lýst að „dragi maður sér fjármuni eða önnur verðmæti, sem hann hefur í vörslum sínum, en annar maður er eigandi að, án þess þó að verknaðurinn varði við 246. gr., þá skal hann sæta fangelsi allt að 6 árum.”.

Í ákæru er því ekki lýst að ákærði hafi dregið sér umrætt fé, heldur aðeins sagt að ákærði hafi á tilteknu tímabili ekki skilað inn umræddu uppgjöri. Ekki er því heldur lýst í ákærunni að háttsemi ákærða hafi verið í auðgunarskyni og kemur ekkert fram um það að ákærði hafi á einhvern hátt tileinkað sér umrætt fé, s.s. með því að fara með það heim til sín eða leggja það inn á eigin reikning, heldur aðeins að hann hafi ekki skilað því inn og þannig haldið fjármununum með ólögmætum hætti frá eiganda sínum.

Það er álit dómsins að í ákæru sé ekki lýst háttsemi sem svari til lýsingar á fjárdrætti samkvæmt 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til að ákærði verði sakfelldur samkvæmt því ákvæði er óhjákvæmilegt að í ákæru sé lýst háttsemi sem talin verði fjárdráttur, sbr. 1. mgr. 180. gr. og 1. mgr. 152. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Er í ákæru ekki að finna lýsingu á háttsemi sem varðað geti ákærða refsingu eftir nefndu hegningarlagaákvæði.

Þegar af þeirri ástæðu sem að ofan greinir er óhjákvæmilegt að sýkna ákærða af öllum kröfum ákæruvalds í málinu.

Eftir þessari niðurstöðu verður allur sakarkostnaður lagður á ríkissjóð sbr. 1. og 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, en um er að ræða málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef J-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 450.000 að meðtöldum virðisaukaskatti og ferðakostnaði.

Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir 4 vikur, en dómari og sakflytjendur töldu endurflutning málsins óþarfan, sbr. 1. mgr. 184. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A, skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvalds í málinu.

Sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef J-kk-ef hrl., kr. 450.000.

S-kk-nf G. G-kk-nf.