S-50/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 21. október sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 9. maí 2011, á hendur R-kk-þgf Ó-kk-þgf M-kk-þgf, [kt.], Vesturfold 15, Reykjavík, „fyrir eftirfarandi brot, sem framin voru sunnudaginn 16. desember 2010, á heimili ákærða að Egilsseli 1, Egilsstöðum:

I.

Fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa haft í vörslum sínum 71,64 grömm af marihuana, í sölu- og dreifingarskyni, sem lögreglan fann við leit í bílageymslu á heimili hans.

II.

Fyrir brot gegn tollalögum, með því að hafa haft í vörslum sínum 60 millilítra af anabólískum sterum, í 6 stungulyfjaglösum, sem ákærði vissi eða mátti vita að hefðu verið ólöglega flutt til landsins, sem lögreglan fann við leit í bílageymslu á heimili hans.

III.

Fyrir áfengislagabrot, með því að hafa framleitt 25,65 lítra af áfengi, með 5,0% vínandainnihaldi miðað við rúmmál og átt sérhæfð áhöld til að eima og sía áfengi, án heimildar, en lögreglan lagði hald á áfengið og áhöldin við leit í bílageymslu á heimili hans.“

Í ákæruskjali eru brot ákærða samkvæmt ákærulið I talin varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með áorðnum breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001. Brot samkvæmt ákærulið II eru talin varða við 1. mgr. 171. gr., sbr. 169. gr., tollalaga nr. 88/2005 og brot samkvæmt ákærulið III eru talin varða við a. lið 2. mgr. 4. gr., sbr. 2. mgr. 6. gr. og 7. gr., sbr. 1. mgr. 27. gr. áfengislaga nr. 75/1998, með áorðnum breytingum.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er í ákæru gerð svohljóðandi upptökukrafa:

„Þess er einnig krafist að framangreind 71,64 grömm af marihuana, ásamt vog og fjölmörgum litlum plastpokum, skv. ákærulið I og 60 millilítrar af anabólískum sterum, skv. ákærulið II og 25,65 lítrar af áfengi í 52 flöskum, ásamt þremur kolasíum úr plasti og eimingartækjum fyrir áfengi, sem samanstanda af suðupotti með áfestum kæli úr stáli, ásamt slöngum, skv. ákærulið III, sem lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins, verði gerð upptæk, sbr. 6. og 7. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 og sbr. 2. mgr. 68. gr. lyfsölulaga nr. 30/1963 og 3. mgr. 48. gr. lyfjalaga nr. 93/1994 og 1. mgr. 181. gr. tollalaga nr. 88/2005 og 1. mgr. 28. gr. áfengislaga nr. 75/1998.“

Fyrir dómi neitaði ákærði sök varðandi þau brot sem honum eru gefin að sök í ákærulið I. Hvað ákærulið II varðar játaði hann að hafa haft í vörslum sínum 60 millilítra af vefaukandi (anabólískum) sterum í 6 stungulyfjaglösum, en neitaði sök á þeim grundvelli að honum hafi ekki verið ljóst að sterarnir kynnu að vera ólöglega innfluttir. Ákærði játaði fyrir dómi skýlaust sök samkvæmt ákærulið III.

Ákærði kvaðst samþykkja upptöku á 25,65 lítrum af áfengi í 52 flöskum, ásamt þremur kolasíum úr plasti og eimingartækjum fyrir áfengi, sbr. ákærulið III. Hann kvaðst ekki taka afstöðu til kröfu ákæruvaldsins um upptöku á munum skv. ákærulið I og II, utan þess að hann mótmælir upptöku á vog og litlum plastpokum skv. ákærulið I.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af ákæruliðum I og II, en vægustu refsingar sem lög leyfa vegna brota samkvæmt ákærulið III. Þá er þess krafist að ákærða verði skilað vog og litlum plastpokum, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins. Ennfremur krefst ákærði þess að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun verjanda hans.

I

Í ódagsettri yfirlitsskýrslu lögreglu vegna rannsóknar málsins kemur fram að upphaf málsins sé að rekja til þess að þær upplýsingar hafi borist til lögreglunnar um nokkurt skeið að ákærði væri að selja fíkniefni á Austurlandi. Þessar upplýsingar hafi borist lögreglumönnum í umdæmum lögreglustjóranna á Seyðisfirði og Eskifirði. Lögreglustjórinn á Eskifirði hafi farið fram á það við Héraðsdóm Austurlands að heimild fengist símahlustunar og til þess að koma eftirfararbúnaði fyrir í bifreið ákærða og hafi það verið heimilað með úrskurðum dómsins 13. desember 2010. Við símahlustun hafi komið fram vísbendingar um að ákærði væri að selja fíkniefni. Þann 16. desember 2010 hafi lögreglustjórinn á Eskifirði farið fram á heimild til húsleitar á heimili ákærða, sem og í bifreið hans og hafi heimild til þess fengist samdægurs með úrskurði Héraðsdóms Austurlands.

Í málinu liggja fyrir svokallaðar frumskýrslur beggja lögreglustjóraembættanna sem að málinu komu, annars vegar skýrsla lögreglustjórans á Seyðisfirði, dags. 10. janúar 2011 og hins vegar skýrsla lögreglustjórans á Eskifirði, dags. 19. janúar 2011. Í skýrslum þessum kemur fram að akstur ákærða hafi verið stöðvaður nálægt heimili hans á Egilsstöðum og hann handtekinn vegna gruns um fíkniefnamisferli kl. 16:14 fimmtudaginn 16. desember 2010. Með ákærða í för hafi verið þunguð eiginkona hans og ung dóttir. Hafi ákærði verið vistaður í fangaklefa frá kl. 16:25 fram að því að til framkvæmdar húsleitar kom. Lögreglumenn hafi í fylgd eiginkonu ákærða sótt son þeirra á heimili þeirra og hafi hún og börnin í fyrstu verið færð á kaffistofu lögreglustöðvarinnar en börnin síðan sótt af fulltrúa félagsmálayfirvalda kl. 16:42. Eiginkona ákærða hafi ekki verið formlega handtekin sökum þess hve langt hún var gengin með barn og hún hafi ekki verið viðstödd húsleit á heimili þeirra ákærða. Tekin hafi verið skýrsla af henni að lokinni húsleit, en hún síðan farið til síns heima.

Húsleit á heimili ákærða og í bifreið hans er lýst í báðum framangreindum frumskýrslum og jafnframt í sérstökum skýrslum um leit og haldlagningu, dags. 20. desember 2010. Fram kemur í þessum skýrslum að húsleit hafi hafist kl. 17:13 og lokið kl. 18:37 þann 16. desember 2010. Fimm lögreglumenn hafi tekið þátt í leitinni, ásamt fíkniefnahundi. Leitað hafi verið í öllu húsinu, sem sé á tveimur hæðum. Fíkniefnaleitarhundurinn hafi „merkt“ í hjónaherbergi á efri hæð og í þvottahúsi á neðri hæð. Jafnframt hafi hundurinn „merkt“ í bílageymslu á efri hæðinni, en þar hafi þeir munir fundist sem hald hafi verið lagt á. Þetta hafi verið ætluð fíkniefni í plastboxi undan fæðubótarefnum, ætlaðir sterar, heimabruggaður bjór í talsverðu magni, suðutæki til framleiðslu áfengis, kolasíur til framleiðslu áfengis, bók með skuldalista, lítil vog sem ætlað sé að hafi verið notuð við vigtun fíkniefna og litlir plastpokar („sölupokar“) ætlað sé að hafi átt að nota vegna fíkniefnaviðskipta. Um leit í bifreið ákærða segir að leitað hafi verið með aðstoð fíkniefnaleitarhunds, sem „merkt“ hafi undir og aftan við aftursæti bifreiðarinnar, en ekkert saknæmt hafi fundist þrátt fyrir töluverða leit.

II

Í málinu liggur fyrir rannsóknarbeiðni lögreglustjórans á Seyðisfirði, dags. 10. janúar 2011, þar sem óskað er rannsóknar á tegund og magni hinna ætluðu fíkniefna, sem og önnur rannsóknarbeiðni, dagsett sama dag, þar sem óskað er rannsóknar á tegund og efni ætlaðra stera í töfluformi og í vökvaformi. Í efnaskýrslu tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu kemur fram að við rannsókn og prófun tæknideildarinnar þann 13. janúar 2011 kl. 10:48 hafi hin ætluðu fíkniefni, sem pakkað hafi verið í 70 litla plastpoka, reynst 71,64 grömm af marihuana. Í annarri efnaskýrslu tæknideildarinnar kemur fram að að við rannsókn og prófun tæknideildar þann 13. janúar 2010 kl. 10:58 hafi 5 stungulyfjaglös með gulum vökva, reynst innihalda 50 ml. af anabólískum sterum (Sustanon) og eitt stungulyfjaglas með hvítum vökva hafi innihaldið 10 ml. af anabólískum sterum (Vinstrol Depot/Stanazolol). Stungulyfjaglas, merkt asísku letri með 1 ml af hvítu dufti í og 90 stk. af hvítum hringlaga töflum, ómerktum, innihaldi óþekkt efni. Hringlaga töflur, 15 stk., í álþynnu merktri Seguril 40 mg., innihaldi læknislyf.

Þá liggja fyrir í málinu ljósmyndir af nokkrum þeirra muna sem haldlagðir voru við húsleit á heimili ákærðu, þ.e. af suðutækjum og kolasíum, vog, litlum plastpokum með riflás, tveimur pappakössum sem bjórflöskur eru sagðar hafa fundist í og af tveimur tegundum af bjórflöskum, annars vegar af Thule bjórflösku með ómerktum tappa og hins vegar af Grolsch bjórflösku, án innsiglis. Til samanburðar eru ljósmyndir af bjórflöskum af sömu tegundum teknum á sölustað ÁTVR á Egilsstöðum.

Enn fremur liggur fyrir skýrsla lögreglustjórans á Eskifirði, dags. 3. maí 2011, um framkvæmd styrkleikamælingar á ætluðu heimalöguðu áfengi í tveimur flöskum sem valdar hafi verið af handahófi úr þeim samtals 52 flöskum sem haldlagðar voru. Fram kemur að styrkleikamælingin hafi verið framkvæmd með flotmæli af gerðinni „France“ og að fyrir og milli mælinga hafi mælinum verið komið fyrir í vatni og þá sýnt 0% styrkleika. Við mælingu á 450 ml. flösku merktri Grolsch hafi flotmælirinn sýnt „rétt um 5% styrkleika“ en við mælingu á 500 ml. flösku merktri Thule hafi flotmælirinn sýnt „rétt tæplega 5% styrkleika“.

Í málinu hafa enn fremur verið lagðar fram hljóðritanir, sem og endurrit þeirra, af 18 símtölum við tvö símanúmer sem lögregla telur ákærða hafa notað, sem áttu sér stað dagana 13.-17. desember 2010. Þá liggur fyrir dómsúrskurður fyrir heimild lögreglu til þeirrar símahlustunar, sem og úrskurður fyrir heimild til húsleitar.

Þá liggur fyrir í málinu upplýsingaskýrsla lögreglu þar sem rakið er efni 9 símtala nafngreinds manns á tímabilinu 3.-11. desember 2010, sem lögregla kveður hafa verið hlustuð í þágu rannsóknar annars máls en þess sem hér er til umfjöllunar.

III

Hér verður rakið eftir þörfum úr framburði ákærða fyrir dómi og hjá lögreglu, Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi og neitaði því að eiga þau fíkniefni sem fundust í bílskúr á heimili hans við húsleit lögreglu umrætt sinn. Hann kvaðst ekki hafa séð fíkniefnin áður og ekki vita hvernig á því standi að þau hafi fundist í bílskúrnum. Hann kvaðst selja fæðubótarefni sem hann geymdi í bílskúrnum og oft á tíðum hafi hann skilið viðskiptavini sína eina eftir í bílskúrnum meðan hann hafi farið inn í eldhús og blandaði drykki úr fæðubótarefnunum til smökkunar. Þá kvaðst ákærði vita til þess að lögregla hafi farið inn í húsið eftir handtöku hans, áður en húsleit fór fram, án þess að ákærði eða eiginkona hans væru viðstödd. Ákærði hafi meðan þetta gerðist setið í fangageymslu en eiginkona hans hafi setið í lögreglubifreið fyrir utan húsið og henni verið meinað um að fara með lögreglumanni þangað inn. Þá bendir ákærði á að bílskúrinn hafi að öllu jöfnu verið hafður ólæstur.

Ákærði kvaðst hafa notað litla plastpoka, sem lögregla haldlagði, undir fæðubótarefni sem hann seldi. Í bílskúrnum hafi verið plastpokar af mörgum stærðum og gerðum og lögregla aðeins lagt hald á hluta af þeim. Vigt sem lögregla haldlagði hafi verið notuð til að vigta skammta af fæðubótarefnum. Ákærði kvaðst bæði hafa selt fæðubótarefnin í heilum dunkum og í lausasölu, en fólk hafi gjarnan viljað prófa litla skammta áður en það keypti heilan dunk.

Ákærði kvaðst hafa keypt hina haldlögðu stera af manni í Reykjavík. Hann kvaðst ekki vita hvort þessir sterar væru ólöglega innfluttir, en hann vissi til þess að hægt væri að kaupa ýmiss konar stera í lyfjaverslunum. Hann hafi ekki velt því fyrir sér, en þessir sterar væru algengir í notkun.

Aðspurður um hvað símtöl þau sem lögregla hlustaði á hafi snúist kvaðst ákærði telja þau flest eða öll hafa snúist um kaup á fæðubótarefnum eða bara um það að fólk hafi ætlað að heimsækja hann.

Borin var undir ákærða upplýsingaskýrsla Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögreglumanns, dags. 13. desember 2010, um efni símtala milli nafngreindra manna sem lögregla mun hafa hlustað á vegna rannsóknar annars máls. Ákærði kvaðst kannast við mann sem kallaður sé „[A]“, sem hafi keypt af honum fæðubótarefni, en ekki kannast við nöfn annarra manna sem getið sé um í skýrslunni svo hann muni. Hann kvaðst ekki geta svarað fyrir það hvað aðrir menn ræddu í símtölum sín á milli og hafnaði því að vera sá „R-kk-nf“ sem þessir menn hafi rætt um.

Ákærði kvaðst hvorki neyta fíkniefna né hafa nokkurn tímann stundað sölu fíkniefna.

Framburður ákærða fyrir dómi er í öllum meginatriðum í samræmi við skýrslur sem hann gaf hjá lögreglu 16. desember 2010 og 24. janúar 2011. Við síðari skýrslutökuna voru hljóðritanir símtala við símanúmerin […] og […] bornar undir ákærða. Rétt þykir að víkja hér að efni þeirra og framburði ákærða um þau við skýrslutöku hjá lögreglu, samkvæmt því sem fram kemur á hljóðritun, en framburður ákærða um einstök símtöl er ekki rakinn í samantekt lögreglumanns á framburði hans.

Fyrst voru borin undir ákærða símtöl við símanúmer hans […] og kannaðist ákærði bæði við símanúmerið og rödd sína í símtölum þessum:

Í símtali 14. desember 2010 kl. 13:50:31 ræða ákærði og viðmælandi hans um framtíðaráform ákærða og kveðst ákærði þá ætla að „kafa aftur í innflutninginn eins og ég var sko“. Hjá lögreglu tilgreindi ákærði viðmælanda sinn og gaf þá skýringu að hann hafi áður fyrr átt heildsölu og flutt inn bæði matvæli og húsgögn. Hann kvaðst nú vera að hefjast handa um innflutning á dekkjum.

Í símtali 14. desember 2010 kl. 17:49:03 ræða ákærði og viðmælandi hans, sem ákærði tilgreindi, í u.þ.b. 13 mínútur um dekkjainnflutning, áður en þeir byrja að ræða um skuld einhvers manns að nafni „[B]“ upp á tæp fjögur hundruð þúsund. Kemur fram í símtalinu að um hafi verið að ræða tiltekinn fjölda stykkja á „tvö og tvö“ og einhver á „tvö og níu“. Ekki kemur fram í símtalinu um hvaða vörur sé verið að ræða, en ákærði gaf þá skýringu að viðmælandi hans væri samstarfsmaður hans í viðskiptum með fæðubótarefni og að þarna hafi verið rætt um skuld eins viðskiptamanns þeirra vegna kaupa á slíkum efnum.

Í símtali 14. desember 2010 kl. 20:20:14 spyr viðmælandi ákærða hvort „jólasveinninn“ ætli að kíkja á viðmælandann. Segir ákærði honum að hringja í „hinn félaga okkar“ sem sé með „pakkann til þín, jólagjöfina“. Ákærði tilgreindi viðmælanda sinn og kvað þarna hafa verið rætt um fæðubótarefni.

Í símtali 14. desember 2010, kl. 20:50:07, sem ákærði staðfesti hjá lögreglu að hafa átt við sama mann og hann tilgreindi sem viðmælanda sinn í símtali sama dag kl. 17:49:03, ræða þeir m.a. um einhvern náunga tengdum viðmælandanum, sem hafi verið að selja fíkniefni, og segir viðmælandi ákærða þá að sá maður sé „einhver svona dúddi, eins og dúddarnir sem við erum oft að selja svona“. Ákærði gaf þá skýringu hjá lögreglu að þarna hafi viðmælandi hans verið að vísa til viðskiptavina þeirra ákærða í viðskiptum með fæðubótarefni.

Í símtali 15. desember 2010 kl. 19:12:29 spyr viðmælandi ákærða hvort hann eigi „eitthvað“. Ákærði tilgreindi viðmælanda sinn og gaf þá skýringu að um hefði verið að ræða viðskipti með fæðubótarefni, þ.e. svokölluð „orkuskot“.

Þá voru borin undir ákærða hlustuð símtöl við símanúmerið […] og kannaðist ákærði við rödd sína í þeim símtölum:

Í símtali 13. desember 2010 kl. 20:20:26 kynnir viðmælandinn sig og spyr hvort ákærði sé í „aðstöðu til að taka [sér] bíltúr“. Svarar ákærði því til að svo sé ekki og spyr viðmælandinn þá hvort ákærði viti um einhvern sem sé „á ferðinni“, en ákærði neitar því. Ákærði kvað símtalið snúast um viðskipti með fæðubótarefni, en viðmælandinn hafi verið búinn að panta einhverja vöru hjá sér.

Í símtali 13. desember kl. 21:46:50 við sama símanúmer og síðasta símtal hér að framan, spyr viðmælandinn hvort ákærði verði við eftir hálftíma. Taldi ákærði þetta stutta samtal hafa snúist um að viðmælandinn hafi ætlað að heimsækja hann og hugsanlega eiga við hann viðskipti með fæðubótarefni.

Í símtali 15. desember kl. 10:22:50 spyr viðmælandinn ákærða hvort hann megi kíkja á hann um kvöldið. Ákærði tilgreindi viðmælandann og sagði hann oft hafa keypt af sér fæðubótarefni, en þetta símtal hafi líklega bara snúist um heimsókn.

Í símtali 15. desember 2010 kl. 13:23:10, spyr viðmælandinn ákærða hvort hann geti kíkt á hann á eftir, en ákærði segist verða upptekinn milli kl. 14 og 15:30. Kvaðst ákærði ekki muna nafn viðmælandans en staðfesti aðspurður það nafn sem borið var undir hann. Kvaðst ákærða minna að viðmælandinn og kona hans hafi komið við hjá honum til að skoða fæðubótarefni.

Í símtali 15. desember 2010 kl. 13:29:52, spyr viðmælandinn, sem er kona, hvort hún sé á réttum stað en ákærði leiðbeinir henni heim til sín. Ákærði tilgreindi viðmælandann og kvað heimsókn þessa hafa snúist um viðskipti með fæðubótarefni.

Í símtali dags. 15. desember 2010 kl. 13:56:19 kynnir viðmælandi sig og kvaðst vera að „pæla bara í nokkrum, þrem, fjórum eða eitthvað“ og kveðst eiga óhægt um vik með að koma síðar þann dag til ákærða þar sem hann sé á Egilsstöðum í för með föður félaga síns og geti „eiginlega ekkert verið að skjótast mikið í eitthvað svona sko“. Ákærði tilgreindi viðmælanda sinn og kvaðst telja hann hafa keypt af sér „orkuskot“.

Í símtali 15. desember 2010 kl. 15:05:31 kveðst viðmælandi ákærða vera að pæla í „tveim“ og spyr ákærða hvort hann geti hitt sig á tilgreindum stað. Ákærði staðfesti að viðmælandi hans hafi verið sami aðili og í símtali sama dag kl. 13:56:19 og gaf þá skýringu, eins og fyrr, að þarna hafi viðmælandinn beðið um svokölluð „orkuskot“.

Í símtali 15. desember 2010 kl. 15:09 staðfesti ákærði að um sé að ræða sama aðila og í símtali kl. 15:05:31, sem biður hann nú að hitta sig frekar á öðrum tilgreindum stað.

Í símtali 15. desember 2010 kl. 15:23:28 býður ákærði viðmælanda sínum að kíkja við. Ákærði kvaðst ekki kannast við rödd viðmælanda síns, en staðfesti aðspurður að þetta gæti verið sá maður sem tilgreindur er í skýrslum lögreglu sem rétthafi símanúmersins.

Í símtali 15. desember 2010 kl. 16:15:59 spyr viðmælandi ákærða hvort hann geti hitt á hann en ákærði kveðst ekki geta það strax en býður honum að koma um kvöldið. Ákærði tilgreindi viðmælanda sinn og kvað símtalið hafa snúist um að viðmælandinn ætlaði að heimsækja sig, hugsanlega til að kaupa fæðubótarefni.

Í símtali 15. desember 2010 kl. 20:15:07 spyr viðmælandinn hvort ákærði sé heima og býður ákærði honum að kíkja við. Ákærði tilgreindi viðmælandann sem þann sama og í símtali sama dag kl. 16:15:59. Hann hafnaði því að þessi heimsókn hafi snúist um fíkniefnaviðskipti.

Ekki var borið undir ákærða símtal frá 15. desember 2010 kl. 12:56:45, þar sem viðmælandinn er kona, en óþarft er að rekja efni þess. Þá var ekki borið undir ákærða símtal þann 17. desember 2010 kl. 17:51:05, þar sem ákærði svaraði ekki en karlmaður sem hringir heyrist segja „hann er ekki að svara, þá hefur hann verið tekinn“.

IV

Verður nú vikið að framburði þeirra lögreglumanna og starfsmanns lögreglu sem gáfu skýrslu sem vitni fyrir dómi. Um frekari skýrslutökur vitna var ekki að ræða fyrir dómi, en eiginkona ákærða, sem gaf skýrslu sem sakborningur við rannsókn málsins hjá lögreglu, skoraðist undan því að gefa skýrslu fyrir dómi.

Þ-kk-nf Þ-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst hafa stjórnað rannsókn málsins og húsleit á heimili ákærða. Hann kvað aðdraganda rannsóknar lögreglu gagnvart ákærða vera þann að lögreglu hafi verið að berast upplýsingar frá kaupendum um að ákærði væri að selja fíkniefni. Þá hafi slíkar upplýsingar komið fram í símtölum sem lögregla hafi hlustað á vegna rannsóknar annars máls á hendur manni sem lögregla hafi áður haft afskipti af vegna fíkniefnamála. Hafi fengist dómsúrskurður fyrir heimild til hlustunar á símanúmerum sem talið var að ákærði notaði og hafi fljótlega þótt ljóst að ákærði stæði í umfangsmiklum fíkniefnaviðskiptum á Austurlandi. Í framhaldinu hafi verið farið í húsleit á heimili ákærða, að fengnum úrskurði héraðsdómara.

Vitnið lýsti því að alþekkt væri að sjaldnast væri talað um fíkniefni undir þeirra rétta heiti heldur notuð ýmis önnur heiti. Hans mat hafi verið að í símtölum sem hlustað var á í síma ákærða hafi farið fram fíkniefnaviðskipti, en ekki viðskipti með fæðubótarefni.

Vitnið kvaðst hafa heyrt af því að ákærði væri einnig að selja stera, en rannsókn lögreglu hafi ekki beinst að því sérstaklega. Hann kvað lögreglu ekki hafa haft upplýsingar um að ákærði stundaði sölu á fæðubótarefnum en hafa séð slík efni í bílskúr á heimili ákærða við húsleitina. Aðspurður af verjanda sagðist vitnið kannast við að hafa einhvern tímann áður haft afskipti af ákærða en ekki minnast þess að hafa leitað að fíkniefnum á honum eða farið fram á heimild til slíks.

Beðinn að lýsa því atviki er lögregla sótti son ákærða á heimili hans fyrir húsleitina kvaðst Þ-kk-nf hafa farið að heimilinu með eiginkonu ákærða og aðeins farið inn í anddyri hússins. Hann hafi gætt þess að fara aldrei úr augsýn eiginkonu ákærða og lögreglumannsins N-kk-ef A-kk-ef sem með henni sat í lögreglubifreið fyrir utan húsið. Sonurinn hafi sjálfur komið fram í anddyrið og fylgt honum út. Lyklar hafi hangið á snaga bak við hurð í anddyri, sem vitnið hafi læst húsinu með.

Vitnið lýsti framkvæmd húsleitarinnar, þannig að fyrst hafi verið leitað í íbúðarhúsnæðinu, en síðan í bílskúrnum. Leitað hafi verið með aðstoð fíkniefnahunds. Hundurinn hafi „merkt“ víða við í bílskúrnum, m.a. við dekkjastafla þar sem fíkniefnin hafi fundist. Hundurinn hafi einnig „merkt“ við inni í íbúðarhúsinu, á stað þar sem töskur hafi verið geymdar í geymslu á neðri hæð íbúðarhússins. Við leitina hafi auk fíkniefnanna fundist bruggtæki, heimalagað áfengi, sterar og rifláspokar sem algengt sé að notaðir séu við sölu fíkniefnaskammta. Þar hafi jafnframt fundist vasabók með skuldalista, þ.e. þar hafi komið fram nöfn og upphæðir. Sterar í stungulyfjaglösum hafi fundist í skúffu og hafi ákærði strax sagst eiga þá og að þeir væru ætlaðir til eigin neyslu hans. Í bílskúrnum hafi verið dunkar með fæðubótarefnum í það miklu magni að vitnið kvaðst telja það meira en svo að ætlað væri til eigin neyslu. Aðspurður kvaðst Þ-kk-nf hafa notað hanska við húsleitina eins og reglan sé.

Meðan á húsleit stóð hafi ákærði setið í stofu hússins undir gæslu lögreglumanns, en Þ-kk-nf kvaðst ekki minnast þess að hann hafi verið handjárnaður. Lögmaður ákærða hafi verið viðstaddur. Eiginkona ákærða hafi ekki verið viðstödd húsleitina þar sem þess hafi ekki verið talin þörf, enda hafi ekki verið litið svo á að hún væri handtekin. Vitnið kvað ekkert hafa komið fram við rannsókn lögreglu sem bent gæti til þess að eiginkona ákærða ætti þátt í þeim brotum sem voru til rannsóknar, en vissulega hafi sala fíkniefna verið talin fara fram á sameiginlegu heimili þeirra. Vitnið lýsti nánar aðgerðum lögreglu gagnvart eiginkonu ákærða og börnum, en ekki er þörf á að rekja það hér.

Vitnið staðfesti skýrslugerð sína í málinu.

J-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst hafa komið að húsleit hjá ákærða og annast skýrslutöku af honum. Hann lýsti húsleitinni með svipuðum hætti og Þ-kk-nf, þannig að fyrst hafi fíkniefnahundur „skannað“ húsnæðið og menn síðan leitað á þeim stöðum sem hundurinn merkti. Sjálfur kvaðst J-kk-nf hafa leitað í svefnherbergi, í kommóðu sem hundurinn hafi merkt, auk þess sem hann hafi tekið ljósmyndir af fundarstöðum í bílskúrnum. Kannabisefni hafi fundist í dekkjastæðu í bílskúrnum. Ákærði og lögmaður hans hafi verið miðsvæðis í íbúðinni, í stofunni megnið af tímanum en þegar eitthvað fannst hafi hann verið leiddur þangað og hið fundna borið undir hann. Ekkert saknæmt hafi fundist annars staðar en í bílskúrnum. J-kk-nf kvaðst hafa verið með hanska á höndum við leitina, eins og reglan sé við húsleitir lögreglu.

H-kk-nf B-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður gaf einnig skýrslu fyrir dómi og bar um aðkomu sína að rannsókn málsins og tildrög þess að rannsóknin var hafin. Hann kvað upplýsingar hafa verið að berast lögreglu um að ákærði væri að selja fíkniefni, sem leitt hafi til þess að óskað hafi verið dómsúrskurða, fyrst heimildar til símahlustunar og uppsetningar eftirfararbúnaðar og síðar til húsleitar. Eftir fáeina daga við símahlustun hjá ákærða hafi þótt komnar fram upplýsingar sem lögregla hafi talið sýna fram á að ákærði stundaði sölu fíkniefna, þótt menn hafi þar rætt um efnin undir rós. Ekki hafi þótt rétt að bíða lengur með að fara í húsleit hjá ákærða. Fjórir lögreglumenn hafi auk vitnisins annast leitina og á vegum eins þeirra hafi verið fíkniefnaleitarhundur. Lýsti vitnið leitinni með svipuðum hætti og þeir Þ-kk-nf og J-kk-nf, þannig að hundurinn hafi farið fyrstur um húsnæðið og merkt við nokkra staði og menn síðan skipt liði og leitað, m.a. í herbergi á efri hæð, þvottahúsi á neðri hæð, en ekkert saknæmt hafi fundist í íbúðarhúsinu. Síðast hafi verið leitað í bílskúrnum. Þar hafi verið mikið af dóti og menn skipt bílskúrnum í svæði. Þar hafi í skúffu í hillusamstæðu fundist haldlagðir sterar, sem og „grammavigt“, heimagerður bjór, gormabók með upplýsingum um skuldir og suðutæki til bruggunar. Hundurinn hafi m.a. merkt við dekkjastæðu, þar sem í hafi fundist plastbox sem innihaldið hafi kannabisefni í söluumbúðum. Einnig hafi fundist í hillu litlir plastpokar, samskonar þeim sem kannabisefnin fundust í.

Fæðubótarefni hafi verið í bílskúrnum, í plastdöllum með skrúfuðu loki og einhverjar minni einingar í bréfum. Vitnið minntist þess ekki að hafa séð fæðubótarefni í litlum plastpokum samskonar þeim sem fundust í bílskúrnum og lögregla haldlagði. Vitnið kvaðst hafa vitað til þess að ákærði væri að selja fæðubótarefni, en ákærði hafi eitt sinn boðið vitninu fæðubótarefni til sölu. Í því samtali hafi ákærði rætt um þau efni með nafni en ekki undir rós á nokkurn hátt. Út frá þeirri upplifun sinni meðal annars kvaðst vitnið hafa talið fullvíst að þau símtöl sem lögregla hlustaði á í símanúmer ákærða, þar sem talað hafi verið undir rós, hafi ekki fjallað um viðskipti með fæðubótarefni.

Vitnið kvaðst ekki minnast þess að hafa nokkru sinni fengið upplýsingar um að ákærði væri að selja stera. Upplýsingar sem lögreglu hafi borist áður en rannsókn gegn ákærða hófst hafi verið fengnar frá aðilum sem lögregla hafi þótt mark takandi á en sem ekki vildu láta nafns síns getið.

N-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður lýsti aðkomu sinni að handtöku ákærða og húsleit lögreglu. Hann staðfesti skýrslur um húsleit og haldlagningu, dagsettar 16. og 20. desember 2010, sem hann ritaði vegna málsins. Hann kvaðst ásamt lögreglumanninum Þ-kk-þgf Þ-kk-þgf hafa farið að heimili ákærða, áður en húsleit hófst, til að sækja son ákærða. Hann lýsti framkvæmd húsleitarinnar með svipuðum hætti og hinir lögreglumennirnir, þannig að fíkniefnahundur hafi leitað fyrst og merkt á nokkrum stöðum í húsinu, sem síðan hafi verið sérstaklega leitað á. Fíkniefni í neyslupakkningum hafi fundist í dekkjastæðu í bílskúrnum, sem hundurinn hafi merkt við. Dekkin hafi verið pökkuð í plastpoka og efnin fundist í neðsta dekkinu. Fíkniefnin hafi verið í neyslupakkningum, þ.e. litlum plastpokum og geymd í dós undan fæðubótarefni, svipaðri þeim sem fundust í hillum í bílskúrnum. Einnig hafi fundist við leit í bílskúrnum heimagerður bjór og sterar í skúffu. Við húsleitina hafi ákærði setið í sófa í stofu ásamt verjanda sínum og hafi vitnið gætt hans þar. Vitnið kvaðst ekki minnast þess að ákærði hafi verið handjárnaður. Vitnið kvaðst kannast við að hafa séð fæðubótarefni í dósum í bílskúrnum, en ekki við að hafa séð sýnishorn slíkra efna í litlum pakkningum.

G-kk-nf S-x-x K-x-x lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi og bar um þátttöku sína og fíkniefnaleitarhunds á hans vegum við húsleit hjá ákærða. Lýsti hann leitinni líkt og aðrir þeir sem að leitinni komu þannig að fyrst hafi hundurinn verið látinn leita, fyrst í íbúðarhúsnæðinu og síðan í bílskúrnum, en síðan hafi lögreglumenn leitað á þeim stöðum sem hundurinn „merkti“. Í bílskúrnum hafi hundurinn „merkt“ við nokkra staði og hafi fíkniefni fundist á einum þeirra, nánar tiltekið í dekkjastæðu, í neðsta dekki. Vitnið kvaðst ekki sjálfur hafa leitað í dekkjastæðunni og ekki muna hver það gerði. Vitnið kvaðst ekki minnast þess hvort hundurinn hafi merkt við á einhverjum stöðum inni í íbúðarhúsinu, en þar hafi a.m.k. ekkert fundist.

E-kk-nf Ó-kk-nf rannsóknarlögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi. Hann kvaðst hafa framkvæmt mælingu á áfengismagni í haldlögðu áfengi með svokölluðum flotmæli. Mælirinn hafi fyrst verið prufaður í vatni til að ganga úr skugga um að hann sýndi þá núll og síðan verið notaður til að mæla áfengismagn í hinum haldlagða vökva, sem vitnið minnti að hafi mælst í kringum 4-5%. Viðstaddur mælinguna hafi verið G-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður. Vitnið kvaðst ekki vita hvar mælir þessi væri keyptur en mælirinn væri ekki löggiltur.

G-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður staðfesti fyrir dómi að hafa fylgst með mælingu E-kk-ef Ó-kk-ef á áfengisinnihaldi hins haldlaga áfengis.

S-kvk-nf R-kvk-nf Ó-kvk-nf, starfsmaður tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu gaf skýrslu fyrir dómi og staðfesti tvær efnaskýrslur sem hún undirritaði og liggja fyrir í málinu, annars vegar um rannsókn á haldlögðum fíkniefnum og hins vegar á ætluðum vefaukandi (anabólískum) sterum. Hún staðfesti að ætluð fíkniefni hafi reynst 71,64 grömm af marihuana en kvað styrkleika efnisins ekki hafa verið mældan. Kom fram í framburði hennar að magn innihalds stungulyfjaglasa með ætluðum sterum hafi verið mælt en efnið sem slíkt hafi ekki verið rannsakað heldur hafi upplýsingum sem fram komi utan á glösunum verið lýst í efnaskýrslunni. Hún kvaðst ekki geta svarað því hvort sterar af þessari tegund væru notaðir í lækningaskyni á Íslandi.

S-kvk-nf M-kvk-nf B-kvk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi. Hún kvaðst hafa hlustað á og annast uppritun á símtölum í síma ákærða. Algengt sé að rætt sé um andlag fíkniefnaviðskipta undir rós, og svo hafi verið í þessum símtölum. Hennar skilningur á þeim hafi verið sá að þarna hefðu farið fram fíkniefnaviðskipti. Vitnið kvað lögreglu hafa oftar en einu sinni í aðdraganda rannsóknarinnar hafa borist upplýsingar um að ákærði væri að selja fíkniefni, en þessar upplýsingar hafi ekki borist henni persónulega. Flestir þeirra sem hafi verið að setja sig í samband við ákærða í þessum símtölum væru þekktir af lögreglu fyrir tengsl við fíkniefnaviðskipti eða neyslu og nafngreindi vitnið þá aðila að ósk verjanda ákærða. Vitnið kvað símtöl sem ákærði hafi átt við eiginkonu sína og aðra fjölskyldumeðlimi ekki hafa verið rituð upp. Vitnið kvaðst ekki hafa vitað til þess að ákærði væri að selja fæðubótarefni. Ó-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi og bar um aðkomu sína að hlustun á símtölum í síma ákærða. Hann staðfesti gerð upplýsingaskýrslu, dags. 16. desember 2011, en ekki er þörf á að rekja frekar framburð þessa vitnis.

V

Ákæruliður I

Ákærða er gefið að sök að hafa haft í vörslum sínum 71,64 grömm af marihuana, í sölu og dreifingarskyni, sem lögreglan fann við leit 16. desember 2010 í bílageymslu á heimili hans. Í ákæru kemur ranglega fram að 16. desember 2010 hafi verið sunnudagur en hið rétta er að húsleitin fór fram fimmtudaginn 16. desember 2010. Þessi villa, sem leiðréttist við aðalmeðferð, kom ekki niður á vörn ákærða og hefur ekki þýðingu fyrir niðurstöðu málsins.

Ákærði hefur frá upphafi málsins alfarið neitað sök og kveðst ekki hafa vitað af þeim fíkniefnum sem fundust í bílskúr hans. Ber hann því við að einhver hljóti að hafa komið þessum fíkniefnum þar fyrir og vísar þar til þess að bílskúrinn hafi yfirleitt verið ólæstur, auk þess sem fjöldi fólks hafi komið þar inn til að kaupa fæðubótarefni. Ákærði bendir á að atvik sem átti sér stað vorið 2010, sem leiddi til þess að hann hlaut dóm fyrir líkamsárás og hótun í febrúar 2011, hafi ekki verið til þess fallið að afla honum vinsælda meðal bæjarbúa. Einnig bendir ákærði á að lögregla kunni að hafa komið efnunum fyrir í bílskúrnum við húsleit sem fram fór á heimili hans eða áður en hún fór fram.

Lögreglumennirnir sem komu að húsleitinni hafa allir gefið skýrslu fyrir dómi og borið með svipuðum hætti um framkvæmd hennar. Bera þeir um að ákærði hafi verið staðsettur miðsvæðis í húsinu ásamt verjanda sínum meðan leit fór fram en að honum hafi jafnharðan verið kynnt það þegar eitthvað hafi fundist sem að mati lögreglu hafi verið ástæða til að leggja hald á. Verður ekki ráðið af framburði ákærða að lýsing lögreglumannanna á framkvæmd húsleitarinnar sé röng svo einhverju skiptir, en það hvort ákærði var handjárnaður eða ekki þykir ekki hafa þýðingu við úrlausn málsins. Ákærði var viðstaddur húsleitina ásamt lögmanni sem tilnefndur var sem verjandi hans. Í beinu framhaldi af húsleitinni var tekin skýrsla af ákærða, að viðstöddum verjanda hans og við lok skýrslutökunnar var bókuð eftir verjandanum sú athugasemd að þeim ákærða hafi ekki verið sýnd haldlögð vog þegar hún fannst við leitina. Aðrar athugasemdir voru ekki hafðar uppi af hálfu verjandans, hvorki við húsleitina né skýrslutökuna.

Ákærði bendir á að einn lögreglumannanna, Þ-kk-nf Þ-kk-nf, hafi farið inn í hús hans áður en húsleitin hófst. Upplýst er að Þ-kk-nf fór ásamt eiginkonu ákærða og öðrum lögreglumanni, N-kk-þgf A-kk-þgf H-kk-þgf, að heimili ákærða í því skyni að sækja son þeirra. Fyrir dómi kvaðst Þ-kk-nf einungis hafa farið inn í anddyri hússins og kallað á drenginn sem sjálfur hafi komið fram í anddyrið. Kvaðst Þ-kk-nf hafa gætt þess að fara aldrei úr augsýn eiginkonu ákærða og lögreglumannsins sem biðu í lögreglubifreiðinni. Lögreglumaðurinn N-kk-nf A-kk-nf bar fyrir dómi um að hafa farið ásamt Þ-kk-þgf og eiginkonu ákærða að heimilinu til að sækja son þeirra ákærða skömmu áður en húsleitin fór fram, en var ekki sérstaklega spurður út í þau atvik. Ákærði var ekki viðstaddur þegar sonur hans var sóttur af lögreglu og getur því sjálfur ekki borið um þau atvik. Eiginkona hans kaus að tjá sig ekki fyrir dómi og 10 ára sonur hans var ekki leiddur sem vitni.

Enda þótt ákærði telji sig ekki hafa notið vinsælda í kjölfar líkamsárásar og hótunarbrots gagnvart unglingspilti sem hann hlaut dóm fyrir í febrúar 2011, hefur hann ekki tilgreint neina sérstaka óvildarmenn og ekki fært fram nein sérstök rök eða gögn til stuðnings þeirri málsvörn að einhver kunni að hafa komið fíkniefnunum fyrir í bílskúr hans til þess að klekkja á honum. Þá hefur framburði lögreglumannsins Þ-kk-ef Þ-kk-ef, um að hafa ekki farið lengra en inn í anddyri hússins og einungis dvalist þar í örskamma stund meðan hann kallaði á son ákærða, ekki verið hnekkt. Loks er ekkert komið fram sem stutt getur þá málsvörn ákærða að fíkniefnunum hafi verið komið fyrir af lögreglu við húsleitina sem ákærði sjálfur var viðstaddur, ásamt tilnefndum verjanda sínum.

Samkvæmt framangreindu telur dómurinn ekkert hald í þeirri vörn ákærða að fíkniefnunum hafi verið komið fyrir í bílskúr ákærða án vitundar hans. Telur dómurinn, þrátt fyrir neitun ákærða, hafið yfir skynsamlegan vafa að fíkniefnin sem fundust við húsleit lögreglu í bílskúr á heimili ákærða hafi verið þangað komin með vitund og vitneskju hans og að hann hafi haft vörslur þeirra í skilningi 4. mgr. 2. gr. laga nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni.

Ákærða er eins og áður sagði gefið að sök að hafa haft fíkniefnin í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni. Um það er af hálfu ákæruvalds m.a. byggt á upplýsingum sem fram komu við símahlustun hjá ákærða. Um er að ræða 17 símtöl á tímabilinu 13.-15. desember 2010 og auk þess eitt símtal 17. desember 2010 þar sem ákærði svaraði ekki símanum. Liggja fyrir í málinu hljóðritanir þeirra símtala, sem og skýrslur þar sem meginefni símtalanna er dregið saman og loks orðrétt endurrit þeirra símtala eða kafla þeirra sem lögregla telur hafa þýðingu í málinu. Fram kemur í öllum tilvikum hvaða símanúmer hafi tengst símanúmerum ákærða og nöfn þeirra sem skráðir eru fyrir þeim símanúmerum.

Hér að framan hefur verið rakið úr símtölum þeim sem hlustuð voru í síma ákærða. Kannast ákærði í öllum tilvikum við að hafa átt þessi símtöl og gaf í flestum tilvikum upp við lögreglu nöfn viðmælenda sinna eða staðfesti aðspurður nöfn þeirra. Í engu þessara símtala eru fíkniefni nefnd á nafn, hvorki beinlínis né undir þekktum gæluheitum. Ákærði ber því við að símtöl þessi hafi snúist um viðskipti hans með fæðubótarefni, þar á meðal svokölluð „orkuskot“ sem ungt fólk hafi verið að kaupa af honum til nota við skemmtanahald. Enda þótt taka megi undir það með ákæruvaldinu að það dragi úr trúverðugleika skýringa ákærða að í símtölum þessum eru fæðubótarefni aldrei nefnd á nafn, verður ekki hjá því litið að lögreglumenn þeir sem stóðu að húsleit á heimili ákærða báru flestir fyrir dómi um að hafa tekið eftir talsverðu magni af fæðubótarefnum í dunkum í bílskúr ákærða og bar einn þeirra, H-kk-nf B-kk-nf A-kk-nf, um að ákærði hafi eitt sinn boðið honum fæðubótarefni til kaups. Verður því að leggja til grundvallar framburð ákærða um að hann hafi stundað sölu fæðubótarefna. Þá hefur af hálfu ákæruvalds engin tilraun verið til þess gerð að hnekkja þeim skýringum ákærða að símtölin hafi snúist um viðskipti með fæðubótarefni, til dæmis með því að leiða sem vitni viðmælendur ákærða í framangreindum símtölum, sem upplýst virðist hafa verið hverjir voru. Af hálfu ákæruvalds var þess í stað leitast við að leiða í ljós álit lögreglumanna á því hvort símtöl þessi snérust um fíkniefnaviðskipti. Slíkur framburður getur ekki haft sönnunargildi í málinu og ber að átelja þann málatilbúnað ákæruvaldsins. Samkvæmt framangreindu verður ekki fallist á það með ákæruvaldinu að framangreind símtöl veiti sönnun um að haldlögð fíkniefni hafi verið ætluð í sölu- og dreifingarskyni.

Af hálfu ákæruvalds er jafnframt byggt á upplýsingaskýrslu lögreglumanns, dags. 13. desember 2010, um efni nokkurra símtala sem lögregla kveður hafa verið hlustuð vegna rannsóknar á ætluðum brotum á fíkniefnalöggjöf annars manns. Efni þessarar upplýsingaskýrslu var fyrst borið undir ákærða við aðalmeðferð málsins fyrir dómi. Kvaðst ákærði þá, eins og að framan er rakið, kannast við nafn mannsins, sem hafi keypt af honum fæðubótarefni, en hann kvaðst ekki kannast við nöfn viðmælenda þessa manns sem tilgreind eru í upplýsingaskýrslunni. Ákærði hafnaði því að vera sá „R-kk-nf“ sem tilgreindur er í skýrslu þessari, ýmist sem viðmælandi mannsins sem til rannsóknar var eða umræðuefni þess manns og viðmælenda hans. Fyrir dóminn voru hvorki lagðar hljóðritanir né nákvæm endurrit af þessum símtölum. Þá voru ekki lögð fram gögn því til stuðnings að hlustanir lögreglu í þessum tilvikum hafi farið fram með heimild samkvæmt dómsúrskurði. Þeir sem nafngreindir eru í upplýsingaskýrslu þessari voru hvorki leiddir fyrir dóm sem vitni né yfirheyrðir hjá lögreglu vegna málsins. Að mati dómsins er fráleitt að ætla að þessi upplýsingaskýrsla hafi nokkurt sönnunargildi í máli þessu og verður fram hjá henni litið við úrlausn málsins.

Við leit lögreglu í bílskúr ákærða fannst stílabók á miðju borði í bílageymslu. Í skýrslum lögreglu um leit og haldlagningu kemur ekki fram lýsing á innihaldi bókarinnar, aðrar en að hún innihaldi „upplýsingar“. Bók þessi var borin undir ákærða við skýrslutöku hjá lögreglu 16. desember 2010 og sagðist hann þá hafa skrifað upplýsingar um skuldir vegna viðskipta hans með fæðubótarefni í þessa bók. Bók þessi var ekki lögð fram í málinu, né heldur ljósmyndir af innihaldi hennar og engin rannsókn virðist hafa farið fram á efni hennar hjá lögreglu. Verður því ekki talið að fundur hennar hafi sérstakt sönnunargildi málinu.

Í gögnum málsins er að finna tvær ljósmyndir af vog þeirri sem fannst í bílskúr ákærða. Hvorki þar né annars staðar í gögnum málsins kemur fram hvort vogin mæli brot úr grammi eða einungis heil grömm eða meira. Engin rannsókn fór fram á voginni með tilliti til þess hvort þar mætti greina leifar fíkniefna. Þykir fundur þessarar vogar í bílskúr ákærða ekki veita sérstaka stoð fyrir því að haldlögð fíkniefni hafi verið ætluð í sölu- eða dreifingarskyni.

Ekki verður fallist á það með ákæruvaldinu að magn haldlagðra fíkniefna sé slíkt að af því megi draga þá ályktun að efnin hafi verið ætluð til sölu eða dreifingar. Hið sama á við um þann framburð ákærða að hann neyti ekki sjálfur fíkniefna.

Í rannsóknargögnum lögreglu, m.a. efnaskýrslu tæknideildar LRH, kemur fram að hinum haldlögðu rösklega 70 grömmum af marihuana hafi verið pakkað í 70 litla plastpoka. Í bílskúr ákærða fannst nokkuð magn af litlum rifláspokum af fjórum mismunandi tegundum, samkvæmt því sem fram kemur á ljósmyndum lögreglu af haldlögðum munum. Engin samanburður virðist hins vegar hafa verið gerður á þeim pokum sem haldlagðir voru í bílskúr ákærða og þeim pokum sem fíkniefnin voru geymd í. Gegn neitun ákærða og þar sem önnur gögn málsins þykja ekki veita stoð fyrir því að efnið hafi verið ætlað til sölu, þykir framangreindur umbúnaður hinna haldlögðu fíkniefna ekki veita fullnægjandi sönnun fyrir því að þau hafi verið ætluð til sölu eða annarrar dreifingar.

Samkvæmt öllu framanrituðu telst sannað að ákærði hafi haft í vörslum sínum fíkniefni þau sem fundust og haldlögð voru við húsleit lögreglu þann 16. desember 2010 og verður ákærði því sakfelldur fyrir brot gegn ákvæðum 1. mgr., sbr. 4. mgr., 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni, með áorðnum breytingum, sbr. einnig 1. mgr. 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirritunarskyld efni, með áorðnum breytingum. Ósannað þykir hins vegar, með vísan til framanritaðs og 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, að þessi fíkniefni hafi verið ætluð í sölu- eða dreifingarskyni og verður ákærði sýknaður af því ákæruefni.

Ákæruliður II

Í ákærulið II er ákærða gefið að sök að hafa haft í vörslum sínum 60 millilítra af vefaukandi (anabólískum) sterum í 6 stungulyfjaglösum sem fundust við húsleit í bílskúr hans. Hann játar að hafa átt þessa stera og keypt þá af ónafngreindum manni en neitar sök samkvæmt þessum ákærulið á þeim grundvelli að honum hafi ekki verið ljóst að sterarnir kynnu að vera ólöglega innfluttir.

Í ákæru er brot ákærða samkvæmt þessum ákærulið talið varða við 1. mgr. 171. gr., sbr. 169. gr., tollalaga nr. 88/2005. Samkvæmt 1. mgr. 171. gr. laganna skal hver sem „selur eða afhendir, kaupir eða veitir viðtöku vöru“, þótt hann viti eða megi vita að hún sé ólöglega innflutt, sæta sektum eða fangelsi allt að tveimur árum. Það orðalag ákærunnar að ákærði hafi „haft í vörslum sínum“ umrædda stera er því ekki í fullu samræmi við orðalag ákvæðis 1. mgr. 171. gr. tollalaga, en þar sem ekki verður séð að vörn ákærða hafi orðið áfátt af þessum sökum þykja ekki efni til þess að vísa þessum ákærulið frá dómi ex officio.

Samkvæmt efnaskýrslu tæknideildar LRH bera upplýsingar á stungulyfjaglösunum með sér að í fimm þeirra séu anabólískir sterar af gerðinni „Sustanon“ en í einu glasanna sé innihaldið anabólískir sterar af gerðinni „Winstrol Depot/Stanazolol“. Sú játning ákærða að um sé að ræða vefaukandi stera samræmist því þeim upplýsingum sem fram koma á hinum haldlögðu stungulyfjaglösum, samkvæmt því sem greinir í efnaskýrslu LRH sem vitnið S-kvk-nf R-kvk-nf Ó-kvk-nf, starfsmaður tæknideildar LRH, staðfesti fyrir dómi. Þykir því óhætt að leggja til grundvallar að um vefaukandi (anabólíska) stera sé að ræða, enda þótt engin rannsókn hafi farið fram á innihaldi stungulyfjaglasanna.

Fyrir dómi bar ákærði um að hafa keypt sterana af ónafngreindum manni í Reykjavík. Við skýrslutöku hjá lögreglu vildi ákærði ekki svara því hver hafi selt honum sterana og af framburði hans fyrir dómi var að skilja að hann viki sér undan því að upplýsa um nafn þessa manns. Ákærði kvaðst ekki hafa velt því fyrir sér hvort þessir sterar væru ólöglega innfluttir, en kvaðst vita til þess að hægt væri að kaupa ýmiss konar stera í lyfjaverslunum hér á landi og að svona sterar séu algengir í notkun. Hann byggir á því að ósannað sé að sterarnir hafi verið ólöglega fluttir til landsins og telur þá allt eins hafa getað fengist í íslenskri lyfjabúð.

Samkvæmt 6. gr. reglugerðar nr. 212/1998, um innflutning einstaklinga á lyfjum til eigin nota, sem sett er á grundvelli 44. gr. lyfjalaga nr. 93/1994, er óheimilt að flytja inn í eigin farangri eða á annan hátt lyf af flokki vefaukandi stera (anabolica) og hliðstæðra efna samkvæmt c.-lið í skrá Alþjóðaólympíunefndarinnar, eða hormón heiladinguls og undirstúku (pituitary og hypothalamic), þ.e. vaxtarhormón og hliðstæð efni samkvæmt f.-lið í skrá Alþjóðaólympíunefndarinnar yfir lyf sem bönnuð eru í íþróttum, umfram það magn sem einstaklingur þarf til mest 30 daga notkunar. Er þar jafnframt tekið fram að tollayfirvöld geti krafist þess að einstaklingur sem hefur í fórum sínum lyf samkvæmt 1. mgr. færi fullnægjandi sönnur á, að lyfin séu honum nauðsynleg í því magni sem tilgreint er, t.d. með vottorði læknis.

Ekki er upplýst í málinu hvort vefaukandi sterar af þeirri tegund sem hald var lagt á við rannsókn málsins hafi markaðsleyfi á Íslandi og hvort þeir séu seldir í íslenskum lyfjabúðum og þá væntanlega samkvæmt ávísun læknis, en dómurinn telur óhætt að leggja til grundvallar að vefaukandi sterar séu a.m.k. ekki seldir án lyfseðils hér á landi. Engar ljósmyndir liggja fyrir í málinu af stungulyfjaglösunum en af efnaskýrslu tæknideildar LRH og framburði S-kvk-ef R-kvk-ef, starfsmanns tæknideildarinnar, verður ekki annað ráðið en að hin haldlögðu stungulyfjaglös hafi ekki borið merkingar um að hafa verið ávísað af lækni. Þá verður að horfa til þess að heimild einstaklinga til innflutnings á 30 daga skammti af vefaukandi sterum, skv. reglugerð nr. 212/1998, er bundin því skilyrði að viðkomandi sýni fram á að sterarnir séu honum nauðsynlegir í því magni sem tilgreint er. Ekkert í málinu bendir til þess að hinum haldlögðu sterum hafi verið ávísað af lækni.

Framburður ákærða um að hafa ekki velt því fyrir sér hvort sterarnir kynnu að vera ólöglega innfluttir þykir verulega ótrúverðugur í ljósi þess að hann hefur ekki viljað tilgreina af hverjum hann keypti sterana og ekki skýrt hvers vegna maður, sem fengið hefði sterana ávísaða af lækni og annað hvort flutt þá inn í landið samkvæmt heimild í áður nefndri reglugerð nr. 212/1998 eða keypt þá í íslenskri lyfjabúð, ætti að vilja selja öðrum þá.

Samkvæmt öllu framanrituðu þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að þeir vefaukandi sterar sem hald var lagt á við húsleit lögreglu séu ólöglega til landsins komnir og að ákærða hafi verið eða mátt vera það ljóst. Verður ákærði því sakfelldur fyrir það brot sem honum er gefið að sök í II. lið ákærunnar. Er brot ákærða réttilega heimfært í ákæru til ákvæða tollalaga nr. 88/2005. Vegna athugasemda í málflutningi verjanda ákærða skal tekið fram að ekki var þörf á því að vísa í ákæru jafnframt til ákvæða lyfja- eða lyfsölulaga eða framangreindrar reglugerðar nr. 212/1998, enda er ákærða ekki gefið að sök að hafa sjálfur flutt sterana ólöglega inn til landsins. Um upptökukröfu ákæruvaldsins vegna steranna verður fjallað hér síðar.

Ákæruliður III

Ákærði játaði sök samkvæmt þessum ákærulið í upphafi aðalmeðferðar málsins, þ.e. að hafa orðið uppvís að áfengislagabroti með því að hafa framleitt 25,65 lítra af áfengi með 5% áfengisinnihaldi miðað við rúmmál og hafa átt sérhæfð áhöld til að eima og sía áfengi, án heimildar. Við munnlegan flutning málsins gerði verjandi hans þó þá athugasemd við að mælingu lögreglu á áfengisinnihaldi að hún hefði ekki farið fram með löggiltu mælitæki.

Í málinu liggur fyrir, eins og fyrr var rakið, lögregluskýrsla, dags. 3. maí 2011, um framkvæmd styrkleikamælingar með svokölluðum flotmæli á innihaldi tveggja flaskna sem valdar hafi verið af handahófi úr þeim bjórflöskum sem haldlagðar voru við húsleit á heimili ákærða. Tveir lögreglumenn stóðu að framkvæmd mælingarinnar og staðfestu þeir báðir skýrslu sína og að mælitækið hafi verið prófað í vatni áður en áfengisinnihald hins haldlagða vökva var mælt. Af hálfu ákærða var, eins og fyrr sagði, einungis gerð athugasemd við að mælitækið sem notað var hafi ekki verið löggilt en engar athugasemdir komu fram við það að einungis var mælt áfengisinnihald lítils hluta þess áfengis sem haldlagt var.

Ákærði játaði sök hvað þennan ákærulið varðar með skýlausum hætti að viðstöddum verjanda sínum. Játning ákærða á sér fulla stoð í gögnum málsins, þar á meðal framangreindri lögregluskýrslu um mælingu á áfengisinnihaldi. Þykja engin efni til að draga þá játningu í efa í ljósi síðbúinna athugasemda verjandans. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þau brot sem honum eru gefin að sök í ákærulið III og sem þar eru rétt heimfærð til refsiákvæða.

VI

Ákærði hefur hér verið sakfelldur fyrir brot samkvæmt I. lið ákærunnar gegn tilgreindum ákvæðum laga nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni og reglugerðar nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og eftirlitsskyld efni, með því að hafa haft í vörslum sínum 71,64 grömm af marihuana, en ósannað er eins og fyrr er rakið að efni þetta hafi verið ætlað í sölu- og dreifingarskyni. Brot gegn lögum þessum og reglugerð varða sektum eða fangelsi allt að 6 árum. Þá hefur ákærði verið sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 171. gr., sbr. 169. gr., tollalaga nr. 88/2005, með viðtöku á ólöglega innfluttum vefaukandi sterum, sbr. II. lið ákærunnar, en brot gegn þessum ákvæðum varða sektum eða fangelsi allt að 2 árum. Loks hefur ákærði verið sakfelldur fyrir brot gegn tilgreindum ákvæðum áfengislaga nr. 75/1998, með því að hafa framleitt 25,65 lítra af áfengi, með 5,0% vínandainnihaldi miðað við rúmmál og átt sérhæfð áhöld til að eima og sía áfengi, án heimildar, sbr. ákærulið III. Varða brot gegn ákvæðum áfengislaga sektum eða fangelsi allt að sex árum.

Ákærði er 34 ára að aldri. Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði hlaut hann dóm 23. febrúar 2011 fyrir líkamsárás og hótanir og voru brot hans talin varða við 1. mgr. 217. gr. og 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var hann þá dæmdur til að sæta fangelsi í 3 mánuði en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í 2 ár. Brot ákærða nú eru framin fyrir uppsögu dóms þessa og ber því að taka upp hina skilorðsbundnu refsingu samkvæmt dómnum og dæma ákærða refsingu í einu lagi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga, sem samsvari þeirri þyngingu refsingar sem kynni að hafa orðið ef þá hefði verið dæmt um öll brotin í einu lagi, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, sbr. einnig 77. gr. sömu laga.

Við ákvörðun refsingar er litið til magns þeirra fíkniefna og vefaukandi stera sem hald var lagt á, sem og til magns og styrkleika hins heimabruggaða áfengis. Til mildunar horfir að ákærði hefur hreinan sakaferil, utan þess dóms sem áður var getið og kveðinn var upp eftir að mál þetta kom upp. Þá horfir játning ákærða á broti samkvæmt ákærulið III og að hluta til samkvæmt ákærulið II til mildunar hvað þá þætti málsins varðar.

Það er mat dómsins að hefði verið dæmt um þau brot ákærða sem hann hefur nú verið sakfelldur fyrir samhliða þeim brotum sem hann var dæmdur fyrir 23. febrúar sl., hefði refsing hans verið ákveðin 4 mánuðir og að fullnustu refsingarinnar hefði eftir sem áður verið frestað skilorðsbundið. Verður dómurinn frá 23. febrúar 2011 því tekinn upp og dæmdur með máli þessu og refsing ákærða vegna beggja málanna ákveðin 4 mánaða fangelsi, en fullnustu refsingarinnar verður frestað og fellur hún niður að tveimur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með hliðsjón af því að ákærði hefur ekki verið sakfelldur að fullu fyrir brot samkvæmt I. lið ákærunnar og að málsvörn hans þykir hafa orðið kostnaðarsamari vegna þess þáttar sem hann var sýknaður af, þykir rétt, með heimild í 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, að helmingur sakarkostnaðar greiðist úr ríkissjóði en að ákærði beri helming sakarkostnaðar. Samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins yfir sakarkostnað á rannsóknarstigi féll til kostnaður vegna aðstoðar tilnefnds verjanda ákærða, E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef hrl., við fyrri skýrslutöku af honum hjá lögreglu. Verður þóknun henni til handa ákveðin í samræmi við fyrirliggjandi reikning hennar, 62.750 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá liggur fyrir að ákærði naut aðstoðar annars lögmanns, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., sem tilnefndur var verjandi hans við síðari skýrslutökuna hjá lögreglu. Verður þóknun hans ákveðin 37.650 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts. Fyrir dómi var H-kk-nf B-kk-nf hrl. skipaður verjandi ákærða og þykja málsvarnarlaun hans hæfilega ákveðin 351.400 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, en auk þess er útlagður kostnaður verjandans vegna flugfargjalds 30.270 krónur og vegna móts annars lögmanns við þinghald, 9.350 krónur. Samkvæmt framangreindu telst sakarkostnaður málsins alls 491.420 krónur og þar af verður ákærði dæmdur til að greiða 245.710 krónur.

Í ákæru er krafist upptöku á framangreindum 71,64 grömmum af marihuana, ásamt vog og fjölmörgum litlum plastpokum, skv. ákærulið I, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins. Með vísan til niðurstöðu um þennan ákærulið og til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni, sem og til fyrsta málsliðar 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, ber að gera hin haldlögðu fíkniefni upptæk til ríkissjóðs. Þar sem ósannað þykir hins vegar að umrædd vog og plastpokar hafi verið notuð eða ætluð til ólögmætrar meðferðar efnanna, verður kröfu ákæruvaldsins um upptöku þeirra muna hafnað.

Með vísan til 3. mgr. 48. gr. lyfjalaga nr. 93/1994, 2. mgr. 68. gr. lyfsölulaga nr. 30/1963 og 1. mgr. 181. gr. tollalaga nr. 88/2005, verða 60 millilítrar af vefaukandi (anabólískum) sterum í 6 stungulyfjaglösum, sem lögregla lagði hald á við húsleit á heimili ákærða, gerðir upptækir.

Þá ber, með vísan til 1. mgr. 28. gr. áfengislaga nr. 75/1998, að gera upptæka þá 25,65 lítra af áfengi í 52 flöskum, þrjár kolasíur úr plasti og eimingartæki fyrir áfengi, sem samanstanda af suðupotti með áfestum kæli úr stáli, ásamt slöngum, sem lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 15:00 þriðjudaginn 29. nóvember 2011. Fyrir uppsögu dómsins var gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, en dómsuppsaga hefur dregist vegna embættisanna dómara.

Dómsorð:

Ákærði, R-kk-nf Ó-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingar hans er frestað og fellur hún niður að tveimur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði helming sakarkostnaðar málsins, en helmingur greiðist úr ríkissjóði. Sakarkostnaður vegna málsins, sem nemur alls 491.420 krónum, samanstendur af málsvarnarlaunum skipaðs verjanda hans fyrir dómi, H-kk-ef B-kk-ef hrl., 351.400 krónur, auk útlagðs kostnaðar verjandans, samtals 39.620 krónur og þóknun E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef hrl., 62.750 krónur og V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., 37.650 krónur, sem bæði voru tilnefnd verjendur ákærða við rannsókn málsins hjá lögreglu, en fjárhæðir þóknana og málsvarnarlauna eru að meðtöldum virðisaukaskatti. Ákærði greiði því alls 245.710 krónur í sakarkostnað.

Upptæk skulu þau 71,64 grömm af marihuana sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Upptækir skulu þeir 60 millilítrar af vefaukandi (anabólískum) sterum í 6 stungulyfjaglösum, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins

Upptækir skulu 25,65 lítrar af áfengi í 52 flöskum, þrjár kolasíur úr plasti og eimingartæki fyrir áfengi, sem samanstanda af suðupotti með áfestum kæli úr stáli, ásamt slöngum, sem lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins.

Hafnað er kröfu ákæruvaldsins um upptöku á vog og fjölmörgum litlum plastpokum, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

H-kvk-nf B-kvk-nf