S-440/2012

Mál þetta, sem þingfest var þann 17. janúar sl. og dómtekið 24. janúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 22. nóvember 2012, á hendur J-kk-þgf S-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Núpi 2, Rangárþingi eystra,

„fyrir brot á umferðarlögum og almennum hegningarlögum

I.

með því að hafa, að kvöldi föstudagsins 17. ágúst 2012 tekið bifreiðina OH-683 þar sem hún stóð á bifreiðastæði við Hróa Hött á Selfossi og hagnýtt sér bifreiðina í heimildarleysi og óleyfi til aksturs sviptur ökuréttindum ævilangt og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóð [sic] 1,14‰) um Austurveg á Selfossi, áleiðis til Reykjavíkur uns ákærði missti stjórn á bifreiðinni á Hellisheiði með þeim afleiðingum að bifreiðin valt og eyðilagðist.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987 og 2. mgr., sbr. 1. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

II.

með því að hafa, síðdegis laugardaginn 1. september 2012 ekið bifreiðinni JD-931 sviptur ökurétti ævilangt austur Suðurlandsveg við Þingborg í Flóahreppi.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir Ó-kk-nf S-kk-nf hrl. f.h. Litla Jóns ehf., kt. 000000-0000, þá kröfu vegna ákæruliðar I að ákærði verði dæmdur til þess að greiða brotaþola skaðabætur að fjárhæð kr. 540.770, auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 af kr. 247.800 frá 20. ágúst 2012 til 24. september 2012 af kr. 422.800 frá 24. september 2012 til 9. nóvember 2012, en af kr. 540.770 frá 9. nóvember 2012 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi var kynnt fyrir sakborningi, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 6. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 af kr. 247.800 frá þeim degi til greiðsludags.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og óskaði eftir að S-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf hrl., sem ekki sótti þing, yrði skipaður verjandi sinn og var það gert. Ákærði óskaði eftir fresti til að ráðfæra sig við verjanda sinn og taka afstöðu til sakargifta. Var málið tekið fyrir aftur 24. janúar 2013. Í því þinghaldi óskaði sækjandi leiðréttingar á ákæru þannig að brot ákærða skv. I. lið ákæru varðaði við 45. gr. en ekki 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987. Þá játaði ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í báðum liðum ákæru. Jafnframt viðurkenndi ákærði bótaskyldu en mótmælti kröfunni sem of hárri.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig um lagaatriði og viðurlög. Þá gerði ákærði sjálfur grein fyrir stöðu sinni.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði níu sinnum áður sætt refsingu, þar af fimm sinnum vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna og/eða áfengis, fimm sinnum vegna brota gegn 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, og fimm sinnum fyrir brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Þykir rétt að rekja nánar sakaferil ákærða hvað varðar áðurgreind umferðarlagabrot. Þann 5. maí 2003 var ákærði dæmdur fyrir ölvunarakstur ásamt broti gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var ákærði sviptur ökurétti í 2 ár. Þann 9. maí 2005 var ákærði dæmdur fyrir akstur sviptur ökurétti, en á sakavottorði vantar að tilgreina um sakfellingu þá fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Þann 9. desember 2005 var ákærði aftur dæmdur fyrir ölvunarakstur og var þá sviptur ökurétti ævilangt. Er í þeim dómi ítarlega farið yfir sakaferil ákærða og kemur þar meðal annars fram að hann hafi á árinu 1997 verið tvívegis sektaður fyrir ölvunarakstursbrot sem hann framdi áður en hann varð 18 ára gamall og á árinu 1998 verið sektaður og sviptur ökurétti fyrir ölvunarakstursbrot og þá hafi hann á árinu 1999 tvívegis verið sektaður fyrir brot gegn 48. gr. umferðarlaga. Þann 29. mars 2006 var ákærði dæmdur fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Var ákærði sviptur ökurétti ævilangt. Þann 2. mars 2007 var ákærði dæmdur fyrir akstur sviptur ökurétti. Þann 19. desember 2008 var ákærði dæmdur fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Var ákærði sviptur ökurétti ævilangt. Þann 13. mars 2012 var ákærði dæmdur m.a. fyrir brot gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Var ákærði sviptur ökurétti ævilangt. Þá er upplýst í málinu að ákærði var dæmdur í 4 mánaða fangelsi þann 4. desember 2012 fyrir brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940 og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki við þann dóm. Að virtum sakaferli ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 14 mánuði. Ekki kemur til álita að skilorðsbinda refsinguna að neinu leyti.

Með vísan til 101. og 102. gr., þó einkum 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærða ökurétti ævilangt.

Ákærði hefur mótmælt einkaréttarkröfu sem of hárri. Einkaréttarkrafan er í þremur liðum. Fyrsti liður er um bætur vegna altjóns bifreiðarinnar, kr. 247.800. Er þeim lið ekki mótmælt. Ákærði hefur mótmælt liðum II og III sem of háum, en þeir eru annars vegar kr. 175.000 vegna afnotamissis og hins vegar vegna lögmannskostnaðar kr. 117.970. Krafa um afnotamissi miðast við kr. 5.000 fyrir hvern dag og krafa um lögmannskostnað byggir á gjaldskrá viðkomandi lögmanns sem innheimtir kr. 23.500 fyrir hverja klukkustund og er áætluð vinna vegna kröfunnar 4 klukkustundir. Þykir báðum liðum í hóf stillt og verður ákærða gert að greiða kröfuna eins og nánar greinir í dómsorði, en kröfum um vexti og dráttarvexti er ekki mótmælt.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu 98.049 kr., auk þóknunar skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 75.300 að meðtöldum virðisaukaskatti auk aksturskostnaðar verjandans, kr. 14.100.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 14 mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði Litla Jóni ehf., kt. 000000-0000, kr. 540.770, auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af kr. 247.800 frá 20. ágúst 2012 til 24. september 2012, af kr. 422.800 frá 24. september 2012 til 9. nóvember 2012, en af kr. 540.770 frá 9. nóvember 2012 til 6. janúar 2013, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 6. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af kr. 247.800 frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, kr. 187.449, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., kr. 75.300 að meðtöldum virðsaukaskatti og aksturskostnaði verjandans kr. 14.100.

S-kk-nf G. G-kk-nf