S-959/2014

Ár 2014, mánudaginn 15. desember, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 959/2014: Ákæruvaldið (H-kk-nf R. G-kk-nf) gegn K-x-x K-x-x (K-kk-nf S-kk-nf hrl.), sem tekið var til dóms að aflokinni aðalmeðferð hinn 10. desember sl.

Málið er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 16. október sl. á hendur ákærða, K-kk-ef K-x-x, kennitala [...], Drekavöllum 18, Hafnarfirði, „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt 14. desember 2013, við Hressingarskálann í Austurstræti, slegið A í höfuðið með glerflösku, með þeim afleiðingum að hún hlaut þrjá skurði og bólgu við vinstra auga.

Telst brotið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa

Þess er krafist að K-x-x K-kk-ef, kt. [...] eða öðrum þeim er sök á sannast, verði gert að greiða A, kt. [...], miskabætur samtals að fjárhæð kr. 500.000, með vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 14. desember 2013, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim tíma er mánuður er liðinn frá því að krafan er birt honum til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að ákærða verði gert að greiða brotaþola málskostnað að skaðlausu, skv. síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum 25,5% virðisaukaskatti, fyrir að halda fram bótakröfu sinni í málinu.“

Málavextir

Samkvæmt staðfestri skýrslu B lögreglumanns var það laugardagsnóttina 14. desember 2013 að tilkynnt var um líkamsárás á móts við verslunina 10-11 í Austurstræti til lögreglunnar í Reykjavík. Þegar lögreglumenn komu á vettvang var þar fyrir árásarþolinn, A, og var þeim sagt að maður hefði slegið hana í andlitið með flösku. Var hann sagður hafa flúið af vettvanginum. A var skorin á enni og bólgin þar. Hinn grunaði var handtekinn skömmu síðar eftir tilvísun vitna og færður í fangageymslu. Nokkur vitni gáfu sig fram á vettvangi og hafa flest komið fyrir dóm í málinu, eins og rakið verður.

Samkvæmt staðfestu vottorði, sem C sérfræðilæknir á bráða- og slysadeild Landspítalans hefur gert eftir gögnum spítalans, voru þrír skurðir í kring um vinstra auga með bólgu umhverfis augað. Engin glerbrot voru í sárum konunnar og voru þau límd aftur með þar til gerðum plástri.

Ákærði var yfirheyrður á lögreglustöðinni 14. desember 2013 og viðurkenndi þá að hafa slegið konuna í andlitið með flösku. Sagði hann konuna, sem hefði verið mjög ölvuð og árásargjörn, fyrst hafa veist að sér og slegið sig tilefnislaust á hökuna. Kvaðst hann þá hafa ýtt henni frá sér en konan þá reynt að slá hann aftur og hann aftur ýtt henni frá sér. Konan hefði svo komið í þriðja sinn og reynt að slá hann en hann hefði þá slegið hana í andlitið með bjórflösku, sem hann hélt á, og hún fallið við það. Kvaðst hann þá hafa orðið skelkaður og hlaupið á brott. Ekki vissi hann hvort flaskan brotnaði við höggið, sem hann sagði ekki hafa verið þungt. Hann kvaðst hafa verið hóflega drukkinn þegar þetta gerðist.

Meðferð málsins fyrir dómi

Ákærði segist hafa verið staddur fyrir utan skemmtistaðinn Hressó ásamt vinum sínum þegar einhver stúlka kom þaðan út, drukkin mjög og tók sér stöðu við hlið hans. Sló hún hann tilefnislaust á hálsinn með hendinni. Kveðst hann hafa ýtt stúlkunni frá sér og sagt henni að hafa sig á brott og farið að tala við vini sína. Þá hafi hann séð útundan sér að aftur var slegið til hans og beygt sig undan högginu. Kveðst hann hafa haldið um stútinn á flösku og verið að drekka úr henni en flaskan vel full að bjór. Hafi hann ýtt þeim sem sló frá með þeirri hendi. Hafi hann ekki séð hver það var sem þá átti í hlut, hvort það var karl eða kona, enda hafði hann reigt aftur höfuðið við það að drekka. Hann kveðst svo hafa séð að stúlka hafði fallið í götuna og orðið miður sín út af þessu og því farið á brott. Hann segir að þarna hafi verið margt fólk. Þá segist hann hafa verið dálítið drukkinn og ekki muna hve mörg högg stúlkan sló hann en telur að hún hafi slegið með opnum lófa. Hann segist ekki hafa beinlínis barið stúlkuna heldur hafi hann ýtt í höfuð hennar með flöskunni. Hafi hann ekki ætlað sér að meiða stúlkuna. Hann kveðst ekki vefengja að stúlkan hafi fengið áverkana sem hún fékk við það að hann ýtti henni frá sér. Hann kveðst halda að flaskan hafi brotnað við þetta en er þó sé hann ekki viss um það.

A hefur skýrt frá því að hún muni ekki eftir samskiptum við ákærða eða því þegar hún var slegin þar sem hún hafi fengið heilahristing við höggið. Hún kveðst ekki hafa verið drukkin í þetta sinn en þó verið búin að drekka áfengi. Hún kveðst hafa fengið kúlu á höfuðið sem ekki hafi enn hjaðnað og auk þess fái hún nú höfuðverk af og til. Hún kveðst hafa verið með kvíðaröskun fyrir þennan atburð og hafi hún færst í aukana eftir hann. Annars kveðst hún haga lífi sínu með eðlilegum hætti. Þó líði henni ekki vel þegar hún þurfi að fara niður í bæ.

D hefur skýrt frá því að hún hafi verið stödd fyrir utan Hressingarskálann ásamt vinkonum sínum og þá séð karl og konu vera að tala saman. Hafi konan ýtt við karlinum sem þá hafi rekið flöskuna, en ekki slegið henni, í andlitið á konunni og fylgt á eftir svo að flaskan brotnaði. Aðspurð segir hún að höggið hafi ekki verið snöggt en fast. Fossblætt hafi úr enni konunnar. Hún kveðst hafa verið búin að drekka tvo bjóra um fyrr kvöldið og eiginlega ekki fundið til áfengisáhrifa lengur.

E hefur skýrt frá því að hún hafi séð til karls og konu fyrir utan Hressingarskálann og virst vera að rífast. Næst muni hún eftir því að glerflaska hafi farið í andlit konunnar. Hafi maðurinn ekki slegið konuna heldur eins og fylgt flöskunni eftir í andlit hennar. Hafi hann svo farið á brott en þær vinkonurnar farið að stumra yfir konunni. Ekki kveðst hún aðspurð muna hvort stúlkan hafði ýtt við manninum áður.

F hefur skýrt frá því að hún hafi séð karl og konu tala saman fyrir utan Hressingarskálann og þá séð hvar karlinn fylgdi eða barði glasi eða flösku í andlitið á konunni svo að glerbrotin hrukku frá og gekk svo á brott. Kveðst hún hafa veitt manninum eftirför góða stund og getað vísað lögreglunni á hann. Hafi hann svo verið handtekinn. Hún kveðst hafa neytt áfengis fyrr um kvöldið en verið orðin allsgáð aftur.

G hefur skýrt frá því að hún hafi séð stelpu og strák fyrir utan Hressingarskálann og virtust þau vera að rífast. Hafi stúlkan ýtt við stráknum en hann þá sett glas eða gler í andlitið á henni. Hafi hann svo hlaupið á brott en stúlkan æpt upp og tekið um andlit sér. Hafi sést á henni að hún hafði skorist í framan.

Niðurstaða

Framburði ákærða og vitnanna ber að mestu leyti saman um atvikið, aðdraganda þess og hvernig það gerðist að A hlaut áverkann. Verður að skilja framburð fólksins á þá lund að ákærði hafi ekki slegið A með því að sveifla handleggnum heldur hafi hann rekið flöskuna viljandi í andlit hennar með því að rétta úr olnboganum og fylgja högginu eftir. Telst þessi verknaður ákærða vera líkamsárás. Högg með gleri í andlit manns er sérstaklega hættuleg atlaga og hefði árás ákærða hæglega getað valdið mun meira líkamstjóni en raun varð á. Hefur ákærði því gerst brotlegur gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Ákærði var dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi í nóvember í fyrra. Hefur hann rofið skilorð þess dóms og ber því að dæma hann upp og gera ákærða refsingu í einu lagi. Hafa ber hliðsjón af því höggið sem ákærði veitti A var ekki eins hart og það hefði orðið hefði hann borið sig til á annan hátt. Refsing hans þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 5 mánuði. Rétt er að fresta 3 mánuðum af refsingu þessari og ákveða að sá hluti hennar falli niður að liðnum 3 árum frá dómsuppsögu að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Af hálfu A er þess krafist að ákærði verði dæmdur til þess að greiða henni 500.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum, eins og að ofan greinir. Kröfunni er í hóf stillt og bera að dæma ákærða til þess að greiða henni miskabætur, eins og krafist er ásamt almennum vöxtum samkvæmt 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu frá 14. desember 2013 til 11. desember 2014 en frá því með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laganna til greiðsludags.

Dæma ber ákærða til þess að greiða verjanda sínum, K-kk-þgf S-kk-þgf hrl., 200.000 krónur í málsvarnarlaun og H-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf hdl. 114.205 krónur í lögmannsþóknun. Málflutningslaun lögmannanna eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti.

Loks ber að dæma að ákærði greiði annan kostnað af málinu, 34.200 krónur.

DÓMSORÐ:

Ákærði, K-x-x K-x-x, sæti fangelsi í 5 mánuði. Frestað er 3 mánuðum af refsingu þessari og fellur sá hluti hennar niður að liðnum 3 árum frá dómsuppsögu að telja, haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði greiði A 500.000 krónur í miskabætur ásamt almennum vöxtum frá 14. desember 2013 til 11. desember 2014, en frá því með dráttarvöxtum til greiðsludags.

Ákærða greiði verjanda sínum, K-kk-þgf S-kk-þgf hrl., 200.000 krónur í málsvarnarlaun og H-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf hdl. 114.205 krónur í lögmannsþóknun.

Loks greiði ákærði annan kostnað af málinu, 34.200 krónur.

P-kk-nf G-kk-nf