S-926/2012

Mál þetta, sem var dómtekið 15. febrúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 13. nóvember 2012 á hendur X, kt. […], […],[…] fyrir húsbrot, líkamsárás og eignaspjöll með því að hafa 30. október 2011 ruðst heimildarlaust inn um glugga á íbúð barnsmóður sinnar og fyrrum unnustu, Y, að […] í […] og valdið þar spjöllum með því að hafa brotið Samsung flatskjá, spegil, stofuborð, kertastjaka og 3 stóla, fleygt Acer fartölvu, Nokia farsíma og naglasetti í gólfið þannig að tækin skemmdust og á sama tíma ráðist á Y, tekið um háls hennar, hrint henni á brotið stofuborðið og hrint henni víðsvegar um íbúðina, allt með þeim afleiðingum að Y hlaut skurð á stóru tá, tognaði á fingri, hlaut yfirborðsáverka á hálsi og vinstri olnboga og mar á handarbaki.

Telst brot þetta varða við 217. gr., 231. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Hinn 14. desember 2012 var mál númer S- 980/2012, sem höfðað var á hendur ákærða með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 29. nóvember 2012, sameinað þessu máli, sbr. heimild í 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þar er ákærða gefin að sök umferðar- og fíkniefnalagabrot, „með því að hafa fimmtudaginn 11. október 2012 á heimili ákærða að […] í […], haft í vörslum sínum 5,80 grömm af maríhúana, en fíkniefnin fundust við leit á heimili ákærða“ og „með því að hafa föstudaginn 24. febrúar 2012 í Hafnarfirði ekið bifreiðinni JZ-884 án þess að hafa ökuskírteini meðferðis og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrokannabínól 0,7 ng/ml) norður Strandgötu til móts við Suðurgötu 80 þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.“

Teljast brotin varða við 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002, svo og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006 og til að sæta upptöku á 5,80 grömmum af maríhúana sem lögreglan lagði hald á samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Ákærði neitar sök að því varðar líkamsárás þá sem honum er gefin að sök í ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 13. nóvember 2012 en gengst við því að hafa framið eignaspjöll á heimili brotaþola, Y. Þá játar ákærði sakargiftir samkvæmt ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 29. nóvember 2012. Krefst ákærði sýknu af sakargiftum varðandi líkamsárás en vægustu refsingar vegna annarra sakargifta. Verði ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás á brotaþola er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst skipaður verjandi málsvarnarlauna.

I

Rétt eftir miðnætti 30. október 2011 barst lögreglu tilkynning um mikil læti og átök í íbúð að […] í […]. Í frumskýrslu lögreglu segir að tilkynnandi og nágranni, A, hefði tjáð lögreglu að mikið hefði gengið á skömmu áður en lögregla kom á staðinn og hefði maður sem hann gaf lýsingu á farið úr íbúðinni. Var svipast um eftir honum en án árangurs. Er komið var inn í íbúðina var brotaþoli, Y, þar inni á baðherbergi að þrífa blóð af smá skurði sem hún var með á hendi. Var hún í miklu uppnámi, mjög miður sín og grét mikið. Að ósk hennar var henni ekið heim til móður sinnar. Tjáði brotaþoli lögreglu að hún hefði nýlega slitið sambandi við barnsföður sinn, ákærða í málinu. Hefði hún verið með unnusta sínum um kvöldið en hann hefði verið farinn þegar ákærði kom. Kvaðst brotaþoli hafa verið inni í stofu þegar ákærði hefði skyndilega staðið inni á gólfi og verið mjög æstur. Taldi hún líklegt að hann hefði skriðið inn um glugga á barnaherbergi. Hefði ákærði sturlast, brotið spegil, borð og stóla. Þá hefði hann verið gjörsamlega stjórnlaus, brotið sjónvarpið og hefði hún orðið mjög hrædd um sjálfa sig. Hann hefði síðan yfirgefið íbúðina.

Hinn 20. febrúar 2012 mætti brotaþoli á lögreglustöð og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir eignaspjöll, húsbrot og líkamsárás og krafðist þess jafnframt að ákærða yrði refsað fyrir brot sín. Hún skýrði frá því að ákærði hefði brotist inn um glugga á heimili hennar, verið í andlegu ójafnvægi og öskrað mikið. Hann hefði tekið stofuborðið og hent því í vegg með þeim afleiðingum að það hafi brotnað. Þá hafi hann tekið fartölvu og hent henni í gólfið og því næst Nokia farsíma, hent honum í gólfið þannig að hann hafi brotnað. Einnig hafi ákærði brotið þrjá borðstofustóla, flatskjá, spegil, kertastjaka og naglasett. Þá hefði ákærði tekið um háls brotaþola með hægri hendi, lyft henni upp og síðan hent brotaþola á brotið stofuborðið. Einnig hafi ákærði hrint brotaþola meðal annars á ísskápinn og baðvaskinn.

Meðal gagna málsins er læknisvottorð […] sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala háskólasjúkrahúss dagsett 7. apríl 2012. Þar segir að brotaþoli hafi tjáð lækni við komu á bráðamóttöku að brotist hafi verið inn til hennar, að hún hafi lent í stimpingum og verið tekin hálstaki. Hún hafi hlotið áverka á vinstri olnboga og tognun á fingri. Einnig mar á handarbaki. Þá hafi hún verið með skurð á stórutá en hún muni hafa stigið á brot úr spegli sem hafi brotnað við átökin.

II

Hinn 25. september 2012 var tekin skýrsla af ákærða hjá lögreglu. Hann gekkst við því að hafa farið inn um glugga á heimili brotaþola og valdið skemmdum á fartölvu, farsíma, flatskjá þremur borðstofustólum og spegli. Hann kvaðst hafa bætt tjónið að fullu. Spurður um það hvort hann hefði tekið um háls brotaþola og lyft henni upp sagði ákærði það rangt. Þá neitaði ákærði því að hafa varpað brotaþola á stofuborð eða hrint henni. Hann bar að brotaþoli hefði öskrað og ráðist á sig.

Í skýrslu lögreglu sem tekin var af A 19. september 2012 segir að A hafi verið heima hjá sér að […] þegar hann hafi heyrt hávaða að utan. Hafi hann séð mann berja ákaft á hurð að […]. Hafi hann séð manninn fara inn um glugga og eftir að maðurinn hafi verið kominn inn í íbúðina hafi hann heyrt mikil hróp og taldi hann manninn hafa gengið berserksgang innan dyra. Kvaðst A hafa vitað að ung kona bjó í íbúðinni. Hafi hann óttast um öryggi hennar og því hafi hann hringt á lögreglu. Hann kveðst ekki hafa farið strax að íbúðinni heldur beðið fyrirmæla frá lögreglu um hvað hann ætti að gera. Því gekk hann rólega að húsinu og sá þegar maðurinn fór í burtu. Þá hafi hann farið inn í húsið og rætt við konuna sem hafi greint frá því hver hafi verið að verki. Dimmt hafi verið í íbúðinni en hann hafi séð að allt var í rúst innan dyra.

III

Við aðalmeðferð málsins játaði ákærði að hafa farið óboðinn á heimili brotaþola og valdið skemmdum á þeim munum sem taldir eru í ákæru dagsettri 13. nóvember 2012. Hann neitaði sök að því varðar líkamsárás á brotaþola. Ákærði greindi frá því að hann og brotaþoli hefðu verið í sambúð og ættu saman þriggja ára barn. Þau hefðu slitið sambúðinni í mars 2011 en haldið áfram að hittast eftir það. Kvöldið sem um ræði hefði hann sent brotaþola símaskilaboð og spurt hana hvort hún ætlaði út að skemmta sér. Hún hafi þá svarað að þau ætluðu að vera heima. Hefði hann þá spurt hver „þau“ væru en ekki fengið svör. Þá tilkynnti hann brotaþola að hann myndi koma á heimili hennar til að athuga hver væri þar með henni, enda kvað ákærði að sig hefði grunað að hún væri að hitta annan mann. Hefði hann bankað heima hjá brotaþola en ekki fengið nein svör. Hefði hann þá farið inn um glugga á herbergi og inn í stofu þar sem brotaþoli var. Hafi hún ekki svarað spurningum hans, en verið glottandi og ögrandi við ákærða sem hafi verið afbrýðisamur. Hafi hann hótað að brjóta sjónvarpið ef hún svaraði ekki spurningum hans og þá hafi brotaþoli öskrað á ákærða og ýtt við honum. Hann hafi brotið sjónvarpið og skemmt ýmsa aðra muni á heimilinu. Ákærði neitaði því að hafa tekið brotaþola hálstaki en kvaðst hafa ýtt henni frá sér þannig að hún hefði dottið á stofuborð sem hafi legið á gólfinu. Ákærði kvað brotaþola hafa verið í uppnámi um kvöldið, en eftir atburðinn hefðu samskipti þeirra verið góð og þau gert með sér samkomulag um að hún myndi ekki kæra hann til lögreglu. Það hafi breyst síðar.

Brotaþoli greindi frá því að hún hefði setið í stofunni á heimili sínu þegar ákærði hafi allt í einu birst inn í íbúðinni. Vinur hennar hefði verið hjá henni rétt áður en hefði verið farinn af heimilinu enda hefði hún átt von á því að ákærði kæmi og hefði hún viljað tala við hann ein. Hún heyrði að barið var mjög fast á hurðina en opnaði ekki. Hefði ákærði þá komist inn um glugga á herbergi inn af eldhúsi og komið öskrandi inn í stofuna. Brotaþoli kvaðst hafa beðið ákærða að fara út, en hann ekki orðið við því, tekið af henni fartölvu og hent henni í vegg. Hún hefði þá staðið upp með farsíma í hendinni og sagt ákærða að ef hann færi ekki myndi hún hringja á lögregluna. Ákærði hafi þá tekið símann af henni, þrykkt honum í gólfið, því næst tekið stofuborðið og hent því í vegginn, þá sjónvarpið og hent því á gólfið og síðan munum af eldhúsborðinu. Brotaþoli kvaðst hafa reynt að ýta ákærða út úr íbúðinni, en hann hafi þá ýtt henni upp að ísskápnum, tekið hana hálstaki og haldið henni. Kveðst brotaþoli hafa hlotið mar á hálsi og tognun á fingri af völdum árásarinnar og hafi hún leitað til slysadeildar kvöldið eftir atburðinn. Hún kvað ákærða hafa verið í um 15 mínútur í íbúðinni en hann hafi komið aftur síðar til að leita að símanum sínum en hafi ekki fundið hann. Þá bar brotaþoli að hún og ákærði hafi samið sín á milli um að hún myndi ekki kæra atburðinn til lögreglu ef ákærði bætti tjón hennar. Hún hefði farið fram á 160.000 krónur en ákærði hefði aðeins greitt henni 60-70.000 krónur í bætur og hefði svo í febrúar hvatt hana til að kæra.

Vitnið […] læknir staðfesti læknisvottorð sitt fyrir dóminum. Hún sagði að brotaþoli hefði leitað til bráðamóttöku klukkan 18.30 kvöldið eftir atburðinn. Hún hefði verið með áverka rétt ofan við vinstra olnboga, allstóran marblett. Þá hefði hún verið tognuð á fingri en ekki kæmi fram í skýrslu hennar hvaða fingur það hefði verið og kvaðst vitnið ekki muna það. Þá hefði verið lítið mar á handarbaki og stífleiki og eymsli í hálsi eftir að brotaþoli hefði að eigin sögn verið tekin hálstaki. Einnig hefði brotaþoli stigið á brot úr spegli og hlotið sár á stórutá á hægra fæti. Tekin hafi verið röntgenmynd af tánni vegna gruns um aðskotahlut þar en aðgerð hafi ekki verið gerð á fætinum. Spurð um það hvort áverkar á brotaþola geti samrýmst því að brotaþoli hefði verið tekin hálstaki, henni hrint á ísskáp og hún dottið á borð hvað vitnið svo vera. Ekki hefði verið um að ræða ytri áverka á hálsi en engu að síður gæti hálstak valdið tognun á hálsi.

Vitnið A bar fyrir dómi að hann hefði verið heima hjá sér að […] í […] og heyrt lengi barið á dyr í nágrenninu og gargað „opnaðu“. Þegar hann hafi litið út um glugga hafi hann séð hvar maður skreið inn um glugga á næsta húsi sem væri um það bil átta metrum frá heimili hans. Skömmu eftir að maðurinn var kominn inn heyrðust öskur og læti og þá kvaðst vitnið hafa hringt á lögreglu og síðan farið á vettvang en verið með lögreglu í símanum. Vitnið bar að það hefði hitt konu á vettvangi sem hefði verið mjög skelkuð og hrædd og séð inn í íbúðina þar sem allt hefði verið í rúst. Vitnið kvaðst ekki hafa séð áverka á konunni en dimmt hefði verið inni vegna rafmagnsleysis.

Þá kom fyrir dóminn […] lögreglumaður sem kom á vettvang að […] þann 30. október 2011. Hann staðfesti fyrir dómi þá frumskýrslu sem hann ritaði vegna málsins.

IV

Ákærði hefur játað að hafa framið brot þau sem hann er ákærður fyrir með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 29. nóvember 2012. Þar eru ákærða gefin að sök umferðarlaga- og fíkniefnabrot með því að hafa ekið bifreiðinni JZ-884 án þess að hafa ökuskírteini meðferðis, undir áhrifum ávana- og fíkniefna og með því að hafa í vörslum sínum 5,80 grömm af maríhúana á heimili sínu. Um nánari atvik er vísað til áðurgreindrar ákæru.

Játning ákærða verður ekki dregin í efa. Þykir því sannað með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir. Brot ákærða eru réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

V

Samkvæmt ákæru útgefinni 13. nóvember 2012 er ákærða gefið að sök húsbrot, eignaspjöll og líkamsárás með því hafa 30. október 2011 farið í heimildarleysi inn um glugga á íbúð brotaþola að […] í […], valdið skemmdum á ýmsum munum sem tilgreindir eru í ákæru, ráðist á brotaþola, tekið um háls hennar, hrint henni meðal annars á brotið stofuborð með þeim afleiðingum að hún tognaði á fingri, hlaut yfirborðsáverka á hálsi og vinstri olnboga, mar á handarbaki og skarst á stóru tá.

Svo sem fram er komið hefur ákærði gengist við því að hafa farið í heimildarleysi inn um glugga á heimili brotaþola og valdið skemmdum á þeim munum sem taldir eru upp í ákæru útgefinni 13. nóvember 2012, en neitað því að vera valdur að líkamsárás á brotaþola sem lýst er í ákærunni.

Brotaþoli lýsti því bæði hjá lögreglu og fyrir dómi hvernig ákærði kom óboðinn á heimili hennar í umrætt sinn. Hann hafi ekki sinnt ítrekaðri beiðni hennar um að yfirgefa íbúðina en þess í stað valdið spjöllum á munum á heimilinu og að lokum ráðist á brotaþola, tekið um háls hennar og hrint henni um íbúðina. Lýsti ákærði því fyrir dómi að hann hefði verið ölvaður og afbrýðisamur vegna þess að hann grunaði að brotaþoli væri farin að hitta annan mann. Þegar brotaþoli svaraði ekki spurningum hans í þá veru hafi honum fundist brotaþoli glotta og ögra honum í stað þess að svara spurningum hans. Brotaþoli hefur borið um atvik málsins á sama veg fyrir dómi og hún gerði hjá lögreglu. Fyrir liggur læknisvottorð […]og framburður hennar fyrir dómi um að brotaþoli hafi við komu á bráðadeild fundið fyrir eymslum í hálsi og verið stíf, sem samrýmist því að hún hefði verið tekin hálstaki. Áverkar brotaþola sem lýst er gátu að mati vitnisins samrýmst lýsingu brotaþola á atvikum. Með hliðsjón af framangreindu verður frásögn brotaþola af atvikum lögð til grundvallar og þykir hafið yfir vafa að ákærði hafi veist að brotaþola með þeim hætti sem hún lýsir og rakið er í ákærunni og með þeim afleiðingum sem þar greinir. Þrátt fyrir neitun ákærða verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi, sem telst rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 13. nóvember 2012.

VI

Ákærði er fæddur í ágúst 1988. Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann undir sátt 29. september 2009 um greiðslu sektar fyrir brot gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr., 1. mgr. 45. gr. a og 10. gr. umferðarlaga og var sviptur ökurétti í 10 mánuði. Þann 13. október 2011 gekkst ákærði undir sátt um greiðslu sektar fyrir brot gegn 2., sbr. 4., 5 og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Fyrrnefnda brotið hefur því ítrekunaráhrif á umferðalagabrot það sem tilgreint er í ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 29. nóvember 2012. Er ákærði því sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dómsins að telja, sbr. 6. mgr. 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 þar sem kveðið er á um áhrif ítrekunar brots á tímalengd sviptingar ökuréttar.

Enn fremur verður ákærða, með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, gert að sæta upptöku á 5,8 grömmum af maríhúana sem fundust á heimili ákærða og voru haldlögð 11. október 2012, með efnaskrárnúmer 23774, sbr. efnaskýrslu lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

Við ákvörðun refsingar ákærða fyrir brot gegn 217. gr., 231. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 verður að líta til þess að ákærði fór óboðinn inn á heimili til barnsmóður sinnar og fyrrum unnustu, gekk þar berserksgang, skemmdi ýmsa muni, réðst á brotaþola og veitti henni þá áverka sem lýst er í ákæru. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi en í ljósi atvika málsins og sakarferils ákærða, sem ekki hefur áður gerst sekur um brot á almennum hegningarlögum, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VII

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað málsins, en samkvæmt yfirliti þar um er kostnaður vegna vottorða og matsgerðar samtals 121.983 krónur. Þá verður ákærða gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef héraðsdómslögmanns á rannsóknarstigi og vegna meðferðar málsins fyrir dómi, alls 385.913 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

F-kvk-nf B-kvk-nf F-kvk-nf fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu flutti málið af hálfu ákæruvaldsins, en A-kk-nf K-kk-nf F-kk-nf héraðsdómslögmaður varði ákærða.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði sæti upptöku á 5,80 grömmum af maríhúana.

Ákærði greiði 507.896 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 385.913 krónur

J-kk-nf H-kk-nf