S-152/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 6. október sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 9. september sl., á hendur X;

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa á hálfu ári, þar til hann var handtekinn af lögreglu laugardags kvöldið 19. apríl 2014, selt um 157 grömm af maríhúana til ótilgreindra aðila á Akureyri, en hann keypti fyrir um það bil hálfu ári um 80 grömm af maíhúana í Reykjavík og seldi um 77 grömm af því efni og síðan um mánaðarmótin mars-apríl 2014, keypti hann um 100 grömm af maríhúana í Reykjavík og flutti með sér til Akureyrar og seldi um 90 grömm af því efni, en var handtekinn ofangreint laugardagskvöld með 0,36 grömm af maríhúana í vörslum sínum við [...] á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 27.436, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2, mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001. Jafnframt er gerð krafa um að hagnaður hans af ofangreindri fíkniefnasölu að fjárhæð kr. 465.000- verði gerður upptækur til ríkissjóðs, samkvæmt 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001 og 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 149, 2009.“

Við meðferð málsins fyrir dómi var upptökukrafa í ákæru lækkuð úr fyrrnefndum 465.000 krónum í 415.000 krónur. Að öðru leyti áréttaði fulltrúi ákæruvalds gerðar kröfur.

Skipaður verjandi ákærða, I-kk-nf Þ-kk-nf hdl., krefst vægustu refsingar fyrir hönd ákærða.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað sakargiftir líkt og þeim er lýst í ákæru, og eins og sakarefninu var breytt af hálfu ákæruvalds fyrir dómi.

Með játningu ákærða sem ekki er ástæða til að efnast um að sé sannleikanum samkvæm, sem og örðum gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefið að sök. Háttsemi hans er rétt heimfærð til laga í ákæru.

II.

Ákærði, sem er fæddur árið 1991, hefur ekki slíkan sakarferil að áhrif hafi í máli þessu fyrir utan það að þann 6. júní sl. var honum með viðurlagaákvörðun héraðsdóms gert að greiða sekt til ríkissjóðs vegna brota gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Ber vegna þess að líta til 78. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar ber að einnig að til þess að um sölu fíkniefna var að ræða og er það til refsiþyngingar. Á hinn bóginn játaði ákærði skýlaust brot sín við alla meðferð málsins. Þá er hann ungur að árum og að þessu virtu þykir refsing hans eftir atvikum hæfilega ákveðin 60 daga fangelsi, sem rétt þykir að skilorðsbinda eins og segir í dómsorði.

Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir sölu á fíkniefna. Ákærði játaði þá háttsemi fyrir dómi, líkt og hann hafði áður hjá lögreglu og kom fram að hann hefði haft nokkurn hagnað af. Að þessu virtu er fallist á upptökukröfu ákæruvaldsins og er ákærða gert að sæta upptöku á þeim hagnaði, þ.e. 415.000 krónum.

Dæma ber ákærða til að greiða sakarkostnað, sem fellst ekki í öðru en málsvarnarlaunum skipaðs verjanda hans, sem þykir hæfilega ákveðin 65.886 krónur að meðtölum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður dóm þennan

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í 60 daga, en fullnustu refsingarinnar skal fresta og hún niður falla að liðnum 2 árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs hagnaður ákærða að fjárhæð 415.000 krónur.

Ákærði greiði sakarkostnað, þ.e. málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns I-kk-ef Þ-kk-ef hdl. 65.886 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.