S-1624/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 5. janúar 2022, höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 26. júlí 2021 á hendur ákærðu, A, kt. 000000- 0000, til heimilis að [...], og B, kt. 000000-0000, [...];

„fyrir fíkniefnalagabrot framin á árinu 2021, nema annað sé tekið fram: 1. Gegn ákærðu báðum fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa flutt til landsins allt að 500 stk. af MDMA töflum ætluðum til söludreifingar hér á landi. Ákærði B-kk-nf og fjármagnaði innflutninginn en töflurnar voru sendar með póstsendingu frá Belgíu til Íslands. Pakkinn barst til Íslands þann 21. desember 2020 og var ákærða A skráður viðtakandi hans en hún sótti pakkann á pósthúsið að Dalvegi 6 þann 6. janúar og afhenti ákærða B hann sama dag á heimili sínu að [...].

2. Gegn ákærðu báðum fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa flutt til landsins 501 stk. af MDMA töflum ætluðum til söludreifingar hér á landi. Ákærði B skipulagði og fjármagnaði innflutninginn en töflurnar voru sendar með póstsendingu frá Belgíu til Íslands. Pakkinn barst til Íslands 2. febrúar og uppgötvuðu starfsmenn tollsins að fíkniefni væru í pakkanum og tilkynntu það til lögreglu sem skipti fíkniefnunum út fyrir gerviefni. Ákærða A var skráður viðtakandi pakkans og sótti hún hann á pósthúsið að Dalvegi 6 þann 4. febrúar og afhenti hann ákærða B síðar sama dag á heimili hans að [...].

Telst þetta varða við 173. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Gegn ákærða B fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa 4. febrúar haft í vörslum sínum samtals 2,46 gaf kókaíni og 23 stk. af MDMA töflum sem lögregla fann við húsleit á heimili ákærða að [...].

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/01974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er krafist upptöku á framangreindum fíkniefnum, samtals 524 stk. af MDMA töflum og 2,46 gaf kókaíni, samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 808/2018. Loks er þess krafist að upptækar verði gerðar samtals 262.000 krónur sem fundust við húsleit lögreglu á heimili ákærða B, samkvæmt heimild í 1. mgr. 69. gr. b almennra hegningarlaga og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Kröfur ákærðu í málinu:

Ákærði B krefst aðallega sýknu af sakargiftum samkvæmt 1. lið ákæru en að öðru leyti krefst hann vægustu refsingar sem lög leyfa. Til vara krefst ákærði þess að refsing hans verði ákvörðuð eins væg og lög framast heimila. Hvað upptökukröfu ákæruvalds varðar krefst ákærði þess að kröfuum upptöku á 262.000 krónum í reiðufé verði hafnað.

Að öðru leyti andmælir ákærði ekki upptökukröfunni. Þá krefst skipaður verjandi ákærða þóknunar sér til handa, er greiði stúr ríkissjóði.

Ákærða A krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvalds en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandi hennar þóknunar sér til handa úr ríkissjóði.

IM iðvikudaginn 3. febrúar 2021 fékk lögregla tilkynningu frá Tollgæslu Íslands um að daginn áður hefði póstsending verið stöðvuð og tekin til skoðunar í aðstöðu tollgæslunnar að Stórhöfða 32 í Reykjavík. Skráður sendandi var „Eurobokers Finance & Insurance“, staðsettur í Brussel í Belgíu. Skráður móttakandi sendingarinnar var ákærða A. Við skoðun tæknideildar lögreglu á innihaldi sendingarinnar kom í ljós að hún innihélt 501 MDMA- töflu. Töflurnar voruí grænni skjalamöppu og voru pakkaðar inn í lofttæmdar umbúðir og álpappír.

Á kærða sótti póstsendinguna á pósthús við Dalveg í Kópavogi, um kl. 11:05, hinn 4. febrúar 2021. Áður hafði lögregla aflað sér dómsúrskurðar fyrir því að mega koma fyrir staðsetningarbúnaði í sendingunni. Eftir að hafa sótt sendinguna ók ákærða til Reykjavíkur og lagði bifreið sinni í Skuggasundi við Sölvhólsgötu. Ákærða yfirgaf bifreið sína og hélt fótgangandi til vinnu kl. 11:36. Skyldi ákærða sendinguna eftir í bifreið sinni. Um kl. 17:00 yfirgaf ákærða vinnustað sinn og fór aftur í bifreiðina. Ók hún af stað og veitti lögregla henni eftirför. Um kl. 18:07 ók ákærða að heimili ákærða B að[...]. Skömmu síðar, eða um kl. 18:34, voru ákærðu handtekin í íbúð ákærða.

Þegar lögregla kom inn í íbúð ákærða var búið að opna póstsendinguna og lá umslag á gólfinu en græn skjalamappa ásamt áðurgreindum umbúðum á sófaborðinu. Haldlagði lögregla umbúðirnar. Vísaði ákærði lögreglu á eftirfararbúnað lögreglu sem ákærði hafði tekið úr möppunni og kastað út um gluggann. Við leit í svefnherbergi ákærða fundust samtals 230.000 krónur í peningaseðlum í vasa á jakka sem var inni í fataskáp. Einnig fundust 32.000 krónur í peningaseðlum í vasa á buxum sem voru ofan í ferðatösku. Í svefnherberginu fann lögregla enn fremur tvo poka, sem síðar reyndust innihalda samtals 2,46 grömm af kókaíni. Þá fann lögregla 23 MDMA- töflur í vasa á jakka ákærða sem hékk í fatahengi á gangi íbúðarinnar.

Við rannsókn lögreglu kom í ljós að áþekk sending hafði borist ákærðu A nokkru áður, eða hinn 6. janúar 2021. Undir rannsókn málsins aflaði lögregla sér gagna um þá sendingu frá Póstinum. Í símum beggja ákærðu fann lögregla gögn er tengdust þeirri sendingu.

Samkvæmt efnaskýrslu tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu voru 258,97 grömm af MDMA- töflum í þeirri pakkningu er ákærða sótti á pósthús 4. febrúar 2021. Lögregla óskaði eftir því við Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands að hún greindi og styrkleikamælti töflurnar. Í matsgerð rannsóknastofunnar, dagsettri 15. febrúar 2021, segir svo: „Sýnið var fjórar ljósbláar töflur. Töflurnar voru fimmhyrnt ar með merki „Punisher“. Meðalþungi þeirra var 0,514 g og mesta þvermál þeirra var um 14,1 mm. Með blettagreiningu á þynnu, gasgreiningu á súlu, massagreiningu, vökvagreiningu á súlu og efnaprófum fannst að töflurnar innihéldu MDMA og súkrósa. Efnaprófin bentu til þess, að MDMA væri að mestu á formi MDMA-klóríðs. Í töflunum voru 57 mg af MDMA (samsvarar 68 mg af MDMA- klóríði).“

Með beiðni 8. febrúar 2021 óskaði lögregla eftir þvíað Rannsóknastofa í lyfja- og eiturefnafræði greindi og styrkleikamælti MDMA- töflur sem lögregla fann í jakka á kærða við leit á heimili hans. Samkvæmt matsgerð, dagsettri 15. febrúar 2021, voru töflurnar tilsvarandi þeim töflum sem bárust til landsins 2. febrúar 2021, að undanskildum meðalþunga taflnanna en meðalþungi þeirra fyrrnefndu reyndist vera 0,506 grömm. Samkvæmt efnaskýrslu tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu var alls um að ræða 23 þríhyrnd ar MDMA- töflur, sem vógu samtals 11,81 gramm.

Ákærða gafí þrígang skýrslu hjá lögreglu undir rannsókn málsins. Við skýrslugjöf 4. febrúar 2021 var ákærða spurð út í póstsendingu sem komið hefði hingað til lands í desember 2020. Svaraði ákærða því til að hún hefði sótt sendinguna á pósthúsið en ekki vitað hvert innihald hennar væri. Ákærðasagðimeðákærðahafafala st eftir því að fá að nota nafn hennar og heimilisfang fyrir móttöku sendingarinnar. Hvað síðari póstsendinguna varðaði kvaðst ákærða ekki hafa átt von á sendingunni og engar upplýsingar haft um innihald hennar. Þegar skýrsla var tekin af ákærðu hjálögreglu 23. júní 2021 bar ákærða að hún hefðiekki þekktinnhald þeirrar sendingar sem hún sótti 6. janúar 2021 þegar hún móttók hana á pósthúsinu. Þegar ákærði hefði opnað sendinguna hefði hún hins vegar séð innihaldið sem verið hefði samþjappað, „allt blátt“ og „í töfluformi“. Ákærða kvað stekki geta áætlað fjölda taflnanna en taldi að þær hefðu þakið eitt A4 blað.

Ákærði gaf í þrígang skýrslu vegna málsins hjá lögreglu. Hann kannaðist við fíkniefnasendinguna sem lögregla haldlagði 4. febrúar 2021. Kom fram hjá ákærða að meðákærða hefði ekki vitað að sendingin væri væntanleg. Ákærði þvertók hins vegar fyrir að vita nokkuð um fyrri póstsendinguna. Þær 23 MDMA- töflur sem lögregla haldlagði á heimili hans 4. febrúar 2021 sagðist ákærði hafa keypt hér á landi. Haldlagða fjármuni kvað ákærði afrakstur vinnu sinnar, meðal annars við„skutlara“ - þjónustu.

IIAÍ þinghaldi 6. desember 2021 kom ákærða fyrir dóm og neitaði sök samkvæmt ákæruliðum 1 og 2. Við aðalmeðferð málsins 5. janúar sl. áréttaði hún þá afstöðu sína.

Fyrir dómi lýsti ákærða málsatvikum svo að hún hefði í byrjun febrúar 2021, á nnokkurs fyrirvara, fengið SMS- skilaboð í símann sinn um póstsendingu á sínu nafni.

Ákærða kvaðst ekki hafa átt von á sendingu á þessum tíma og hún ekkert vitað hvað þarna var á ferðinni. Ákærða hefði farið á pósthús einum eða tveimur dögum síðar, skömmu fyrir hádegi, og sótt sendinguna. Hún hefði því næst ekið til vinnu sinnar í miðborginni. Á meðan ákærða hefði verið við vinnu hefði sendingin legið í framsæti bifreiðar hennar.

Þegar ákærða hefði verið að aka heim úr vinnu síðdegis kvaðst hún hafa fengið á tilfinninguna að henni væri veitt eftirför. Ákærðahefði ákveðið að aka um í nokkurn tímaog á meðan á akstrinum stóð hefði styrkst sá grunur hennarað hún væri elt. Ákærða hefði á þeim tímapunkti farið að velta því fyrir sér hvort bifreiðin sem veitti henni eftirför tengdist póstsendingunni. Vegna þessa kvaðst ákærða hafa stöðvað bifreið sína fyrir utan verslun Nettó og hringt í meðákærða og spurt hann að því hvort hann hefði látið senda henni eitthvað. Ákærði hefði ekki viljað kannast við að svo væri. Í framhaldinu hefði ákærða allt að einu farið heim til ákærða með sendinguna. Skömmu síðar hefði verið drepið á dyr og í ljós komið að þar var lögreglan á ferðinni.

Fram kom hjá ákærðu að meðákærði hefði í nóvember 2020 spurt hana að því hvort hann mætti láta senda pakka á heimilisfang hennar þar sem sjálfur væri hann ekki með skráð heimilisfang. Vegna góðra kynna sinna af meðákærða kvaðst ákærða hafa svarað beiðni hans játandi, án þess að inna hann eftir því hvað það væri sem hann hygðist láta senda sér. Ákærða tók fram að henni hefði ekki þótt neitt óeðlilegt við beiðni ákærða, enda hefðu þau umgengist mikið á þessum tíma og ákærði bæði verið með lykla að íbúð hennarog bifreið.

Nokkru síðar hefði ákærða fengið tilkynningu um að hún ætti sendingu á pósthúsi. Ákærða hefði fariðá pósthús við Dalveg í Kópavogi og sótt sendinguna, sem reynst hefði vera umslag, og síðan afhent ákærða sendinguna á heimilisínu. Staðfesti ákærða að atvik þessi hefðu gerst 6. janúar 2021. Ákærða sagði meðákærða hafa opnað umslagið og hún séð að í því var „einhver pappír“. Hvað annað hefði þar verið bar ákærða í fyrstu að hún hefðiekki séð. Nánar spurð um innihald umslagsins kannaðist ákærða síðan við að í því hefði verið rauðgul mappa. Spurð um hvað annað hefði verið í umslaginu svaraði ákærða: „Klárlega einhver eiturlyf. [---] Ég þekkti þetta ekki, en klárlega eitthvað sem var ekki löglegt.“ Staðfesti ákærða fyrir dómi að hafa tekið ljósmynd, sem væri meðal gagna málsins, af möppunni sem var í umslaginu. Möppuna og innihald hennar hefði meðákærði geymt inni í skáp í svefnherbergi ákærðu um tíma. Þar sem ákærðu hefði samkvæmt framansögðu grunað að um ólögleg efni væri að ræða hefði hún á endanum farið fram á það við ákærða að hann geymdi sendinguna annars staðar. Spurð um hvort líkindi hefðu verið með sendingunum tveimur kvaðst ákærða ekkert hafa spáð í það fyrr en að vinnu lokinnidagþannsemhún sótti síðari sendinguna á pósthúsið.

Ákærða kvaðst aðspurð hafa kynnst meðákærða í miðbæ Reykjavíkurí ágúst 2020. Hún sagðist ífyrstuhafavonast eftir því að þau myndu taka upp samband en síðar hefði hún áttað sig á því að hugur ákærða stæði ekki til þess. Ákærða sagði þau meðákærða nær engin samskipti hafa átt eftir að mál þetta kom upp. Á kærði værikominn í samband með annarri konu og sjálf vildi ákærða halda lífi sínu áfram og vinna úr því mikla áfalli sem mál þetta allt hefði veriðfyrir hana. Ákærða sagðist vera komin með góða vinnu og einbeita sér að starfi sínu og afkomendum.

Ákærða bar að hún hefðiverið í áfalli við yfirheyrslur hjá lögreglu eftirað hún var handtekin. Ástand hennar hefði verið slíkt að á tímabili hefði hún óttast að hún væri að fá taugaáfall. Skýrslutakan hefði reynst henni mjög erfið.

B Hinn 1. desember 2021 kom ákærði B fyrir dóm og neitaði sök samkvæmt ákærulið 1. Ákærði játaði hins vegar þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið 2 en mótmælti heimfærslu hennar til refsiákvæða í ákæru. Þá játaði ákærði sök samkvæmt ákærulið 3.

Við aðalmeðferð málsins bar ákærði að sú ákvörðun hans að flytja inn MDMA-töflur, sbr. ákærulið 2, hefði verið mjög slæm og sæi hann eftir henni. Ákærði kvaðst á þessum tíma hafa rekið hreingerningarfyrirtæki en rekstur þess hefði gengið illa í Covid-ástandinu og fyrirtækið verið orðið skuldugt. Hefði ákærði ekki séð fram á að geta greitt skuldir fyrirtækisins.

Spurður um hvernig hann hefði staðið að innflutningi MDMA- taflnanna 501 bar ákærði að hann hefði pantað fíkniefnin á hulduneti (e. darkweb) og greitt fyrir með bitcoin. Ákærði sagði það rétt hjá meðákærðu að hann hefði ekki innt hana eftir þvíhvort hann mætti láta senda henni þá póstsendingu sem kom tillandsins 2. febrúar 2021. Hún hefði því enga hugmynd haft um að sendingin væri á leiðinni. Þá ákvörðun sína að láta senda efnin til meðákærðu útskýrði ákærði með þeim hættiað hannhefði á þessum tíma verið nýhættur með kærustunni sinniog því verið á hrakhólum varðandi húsnæði. Ákærði hefði því látið senda pakkann til meðákærðu.

Aðspurður kannaðist ákærði hvorki við að hafa látið senda aðra sendingu á meðákærðu, sem innihaldið hefði MDMA- töflur og hún sótt á pósthús 6. janúar 2021, né að hafa veitt sendingu viðtöku þann sama dag úr hendi ákærðu. Ákærði kvaðst eingöngu hafa tekið á móti þeirri sendingu sem ákæruliður 2 tæki tilog lögregla hefði haldlagt 4. febrúar 2021.

Krónurnar 2 64.000, sem lögregla hefði fundið við húsleit á heimili hans, sagði ákærði hafa verið greiðslur fyrir þrenns konar vinnu sem hann hefði innt af hendi. Nefndi ákærði sérstaklega að hann hefði unnið sem „skutlari“ og þá hefði hann tekið að sér að mála heima hjá ákærðu.

Þau fíkniefni, önnu ren MDMA- töflunar 501 sem verið hefðu í umræddri sendingu og lögregla hefði haldlagt við leit á heimili hans, sagði ákærði hafaverið ætluð til neyslu er hann færi út að skemmta sér.

IIIC tollvörður kvaðst hafa fundið fíkniefni í sendingu sem komið hefði til landsins 2. febrúar 2021. Spurt að því hvers vegnar umrædd sending hefði verið tekin til skoðunar vísaðivitniðtilstarfsreynslu sinnar og þekkingar. Vitnið kvað fráganginn á fíkniefnunum hafa verið mjög fagmannlegan. Vitnið tók fram að í framhaldinu hefði komið í ljós að skráður móttakandi sendingarinnar hafði fengið aðra sendingu nokkrum vikum fyrr.

Lögreglufulltrúi nr. 9932 skýrði svo frá fyrir dómi að lögreglu hefðu borist upplýsingar frá tollgæslu um ætlaða fíkniefna sendingu og í kjölfarið hefði lögreglumaður verið sendur á staðinn. Tæknideild lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu hefði í kjölfarið staðfest að fíkniefni væru í sendingunni. Í framhaldinu hefði verið tekin ákvörðun um að setja búnað í pakkann, í stað fíkniefnanna, áður en hann færi á pósthús, svo fylgjast mætti með honum. Á kærða hefði síðan sótt pakkann og hefði henni verið veitt eftirför. Samtímis hefði sími hennar verið hlustaður. Á kærða hefði hringt í meðákærða og greint honum frá því að hana grunaði að einhver væri að elta sig. Hún hefði síðan farið tilfundar við ákærða. Þegar lögregla hefði orðið þess áskynja að verið var að eiga við pakkann hefði hún farið inn í íbúðina og handtekið ákærðu. Vitnið sagði ákærðu A hafa verið mjög skelkaða og hún skolfið mikið við handtökuna. Tók vitnið fram að ákærða hefði verið samstarfsfús við lögreglu við rannsókn málsins. Við leit í íbúðinni sagði vitnið meðal annars hafa fundist nokkrar ætlaðar MDMA- töflur.

Vitnið sagði tollgæslu hafa látið lögreglu vita af annarri sendingu sem borist hefði á nafni ákærðu og afhent hefði verið 6. janúar 2021. Í framhaldinu hefði verið aflað gagna varðandi þá sendingu. Ákærða hefði við skýrslutöku hjá lögreglu viðurkennt að hafaeinnigs ótt þá sendingu.

R annsóknarlögreglumaðurnr. 0526 kvaðst hafa tekið við rannsókn málsins eftir að ákærðu voru handtekin 4. febrúar 2021. Vitnið sagði tollgæslu hafa upplýst að önnur sending á nafni ákærðu hefði borist til landsins 21. desember 2020. Vitnið bar að fyrri sendingin hefði verið nákvæmlega eins útlítandi og sú sending sem tollgæslan stöðvaði 2. febrúar 2021. Vísaði vitnið til þess að við skoðun á símtækjum ákærðu hefði sést sendingarnúmer og ljósmyndir af sendingunni sem ákærða móttók 6. janúar 2021, auk ítrekunar sem henni hefði verið send af Póstinum. Þá hefði ákærði verið með númer fyrri sendingarinnar í sínu símtæki.

Vitnið staðfesti að ákærða hefði sýnt lögreglu samvinnu frá upphafi rannsóknar og hún lagt sitt af mörkum til þess að upplýsa málið. Þá kom fram hjá vitninu að ákærða hefði verið niðurbrotin.

D, verkefnastjóri hjá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, kom fyrir dóm og staðfesti og skýrði framlagðar matsgerðir. Vitnið bar að annars vegar hefðu verið rannsakaðar MDMA- töflur sem fundist hefðu í fatnaði ákærða við húsleit lögreglu og hins vegar MDMA- töflur úr sendingunni sem barst til landsins 2. febrúar 2021. Vitnið sagði að í báðum tilfellum hefði verið um eins merktar ljósbláar töflur að ræða. Bæði sýnin hefðu verið með deili skorum og þá hefðu þau innihaldið sama magn af MDMA, 57 grömm. Meðalþungi taflnanna hefði einnig verið áþekkur. Vitnið sagði miklar líkur á því að töflurnar hefðu verið búnar til á sama stað og á sama tíma, með hliðsjón af útliti þeirra.

Hvað styrk taflnanna varðaði sagði vitnið hann hafa verið í lægri kantinum. Meðalstyrkur frá árinu 2010 til ársins 2021 hefði verið um 98 mg. Meðalstyrkur í þeim töflum sem hér um ræddi hefði verið 68 mgog því í neðri mörkum meðalstyrks.

Þá gáfu einnig skýrslu fyrir dómi rannsóknarlögreglumaður nr. 0611 og lögreglufulltrúi nr. 0804 en ekki þykja efni til að rekja framburð þeirra sérstaklega hér.

IV

Ákæruliðir 1 og 2:

Í ákærulið 2 er ákærðu báðum gefið að sök stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa flutt til landsins 501 MDMA- töflu ætlaða til söludreifingar hér á landi. Ákærði B er í ákæru sagður hafa skipulagt og fjármagnað innflutninginn en töflurnar hafi verið sendar með póstsendingu frá Belgíu til Íslands. Pakkinn hafi borist til Íslands 2. febrúar 2021 og hafi starfsmenn tollsins uppgötvað að fíkniefni væru í pakkanum og tilkynnt það til lögreglu sem skipt hafi fíkniefnunum út fyrir gerviefni. Ákærða A hafi verið skráður viðtakandi pakkansoghafihúnsótthann á pósthúsið að Dalvegi 6 í Kópavogi 4. febrúar 2021 og afhent ákærða hann síðar sama dag á heimili hans að [...].

Eins og rakið er í kafla II. B hér að framan hefur ákærði játað að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið 2. Játning ákærða samrýmist gögnum málsinsog fær einnig stoð í framburði meðákærðu. Telst því sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sökí ákærulið 2.

Í ákærulið 1 er ákærðu báðum gefið að sök stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa nokkru áður flutt til landsins allt að 500 stk. af MDMA- töflum, ætluðum til söludreifingar hér á landi. Ákærði er í ákæruliðnum sagður hafa skipulagt og fjármagnað innflutninginn en töflurnar hafi verið sendar með póstsendingu frá Belgíu til Íslands. Pakk innhafi boristtil Íslands 21. desember 2020. Ákærðahafiveriðskráður viðtakandi pakkans og sótt hann á pósthúsið að Dalvegi 6 í Kópavogi 6. janúar 2021 og afhent ákærða hann sama dag á heimili sínu að [...].

Ákærðu neita bæði sök samkvæmt ákærulið 1. Ákærða hefur hins vegar borið að í nóvember 2020 hafi ákærði spurt hana að því hvort hann mætti láta senda pakka á heimilisfang hennar þar sem sjálfur væri hann ekki með skráð heimilisfang. Vegna góðra kynna sinna af meðákærða kvaðst ákærða hafa svarað beiðni hans játandi, án þess að inna hann eftir því hvað það væri sem hann hygðist láta senda sér. Nokkru síðar hefði ákærða fengið tilkynningu um að hún ætti sendingu á pósthúsi. Ákærða hefði 6. janúar 2021 farið og sótt sendinguna, sem reynst hefði vera umslag, á pósthús við Dalveg í Kópavogi, og í kjölfarið hefði hún afhent ákærða sendinguna á heimili sínu.

Ákærði hefur ekkert viljað kannast við þá sendingu sem meðákærða kveðst samkvæmt framansögðu hafa sótt á pósthús 6. janúar 2021. Þannig kannaðist ákærði við skýrslugjöf sína fyrir dómi hvorki við að hafa látið senda aðra sendingu en í ákærulið 2 greinir á meðákærðu, sem hún hefði sótt á pósthús 6. janúar 2021, né að hafa veitt sendingu viðtöku þann dag úr hennar hendi. Kvaðst ákærði eingöngu hafa tekið á móti þeirri sendingu sem lögregla haldlagði 4. febrúar 2021 samkvæmt áðursögðu.

Framburður ákærðu um að hún hafi móttekið póstsendingu 6. janúar 2021 fær styrka stoð í gögnum sem lögregla aflaði frá Póstinum og telur dómurinn sannað með þeim gögnum að ákærða hafi sótt sendingu á pósthús þann dag. Í málinu liggja frammi ljósmyndir sem sýna glögglega að mjög mikil líkindi voru útlitslega með þeirri sendingu og sendingunni sem ákærði hefur gengist við að hafa látið senda hingað til lands, sbr. ákærulið 2. Af gögnum málsins má sjá að sendandi beggja sendinganna var sami aðili, staðsettur í Belgíu, og þá var ákærða skráður móttakandi þeirra beggja. Símtal sem ákærð u áttu 4. febrúar 2021 í kjölfar þess að ákærða sótti hina síðari sendingu á pósthús þann sama dag bendir eindregið til þess að áður hafi komið sambærileg sending til landsins á vegum ákærða. Í sömu átt benda gögn sem lögregla fann í síma ákærða en í þeim kemur fram að hann hafi margítrekað kannað stöðu fyrri sendingarinnar. Þá fundust í síma ákærðu A samskipti ákærðu sem ljóst er að vörðuðu hina fyrri sendingu.

Samkvæmt öllu þessu telur dómurinn sannað, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði hafi verið sá aðili sem stóð að sendingu þeirrar sendingar til landsins frá Belgíu sem ákærða sótti á pósthús 6. janúar 2021.

Fyrir dómi bar ákærða að eftir að hún hefði afhent ákærða fyrri sendinguna á heimili sínu 6. janúar 2021 hefði hann opnað umslagið og hún séð að í því var „einhver pappír“. Hvað annað hefði þar verið bar ákærða í fyrstu að hún hefði ekki séð. Nánar spurð um innihald umslagsins kannaðist ákærða síðan við að í því hefði verið rauðgul mappa. Spurð um hvað annað hefði verið í umslaginu svaraði ákærða: „Klárlega einhver eiturlyf. [---] Ég þekkti þetta ekki, en klárlega eitthvað sem var ekki löglegt.“ Staðfesti ákærða fyrir dómi að hafa tekið ljósmynd, sem væri meðal gagna málsins, af möppunni sem var í umslaginu. Möppuna og innihald hennar hefði ákærði geymt inni í skáp í svefnherbergi ákærðu um tíma. Þar sem ákærðu hefði samkvæmt framansögðu grunað að um ólögleg efni væri að ræða hefði hún á endanum farið fram á það við ákærða að hann geymdi sendinguna annars staðar.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu, sbr. kafla I hér að framan, lýsti ákærða aðdraganda þess að umrædd sending barst til landsins á hennar nafni með líkum hætti og fyrir dómi. Lýsingar hennar á innihaldi sendingarinnar voru hins vegar mun gleggri. Þannig kom fram í skýrslu sem ákærða gaf 23. júní 2021 að þegar ákærði hefði opnað sendinguna hefði ákærða séð innihaldið sem verið hefði samþjappað, „allt blátt“ og „í töfluformi“.

Ákærða kvaðst ekki geta áætlað fjölda taflanna en taldi að þær hefðu þakið eitt A4 blað. Upplýst er með framlögðum matsgerðum Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, sbr. I. kafla dómsins, að MDMA- töflur sem lögregla haldlagði við leit á heimili ákærða 4. febrúar 2021 voru sambærilegar þeim töflum sem voru í sendingunni sem tollgæsla stöðvaði tveimur dögum áður. Þá bar D, verkefnastjóri hjá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, fyrir dómi að í báðum tilfellum hefði verið um eins merktar ljósbláar töflur að ræða. Bæði sýnin hefðu verið með deili skorum og þá hefðu þau innihaldið sama magn af MDMA, 57 grömm. Meðalþungi taflnanna hefði einnig verið áþekkur. Sagði hann miklar líkur á því að töflurnar hefðu verið búnar til á sama stað og á sama tíma, með hliðsjón af útliti þeirra.

Þegar allt framangreint er heildstætt virt telur dómurinn að slá megi því föstu, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að í þeirri sendingu sem ákærða móttók á pósthúsi 6. janúar 2021 hafi verið nokkurt magn MDMA- taflna. Hvort fjöldi þeirra hafi verið slíkur sem í ákærulið 1 er hæst vísað til verður hins vegar engu slegið föstu um. Verður því að láta við það sitja að leggja til grundvallar við úrlausn málsinsað um nokkurn fjölda slíkra taflna hafi verið að ræða.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði ekkert viljað kannast við fyrri póstsendinguna. Sá framburður hans fær enga stoð í gögnum málsins. Þvert á móti er hann í hróplegri andstöðu við framburð meðákærðu og þau gögn sem áður er vísað til. Framburður ákærða hvað fyrri sendinguna varðar er því haldlaus og að engu hafandi. Að því gættu og með vísan til alls þess sem að framan er rakið þykir dóminum sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið 1 að því undanskildu að því verður ekki slegið föstu að fjöldi MDMA- taflnanna hafi verið slíkur sem í ákæruliðnum er hæst vísað til. Af því leiðir að rétt þykir að heimfæra umrædda háttsemi ákærða undir 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Eins og rakið hefur verið hefur ákærða borið að hún hafi ekki vitað hvað var í sendingu þeirri sem ákærði fékk heimild til að láta senda á nafn hennar og heimilisfang síðla árs 2020 og ákærða sótti á pósthús 6. janúar 2021. Að mati dómsins hefur ekkert komið fram í málinu sem hnekkir þeim framburði ákærðu. Telur dómurinn því að ákæruvaldinu hafi ekki tekist að sanna, gegn neitun ákærðu, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærðu hafi hlotið að vera ljóst, eða hún haft ástæðu til að ætla, að í sendingunni væru ólögleg fíkniefni er hún sótti hana á pósthús og færði ákærða hana. Verður ákærða því sýknuð af sakargiftum samkvæmt ákærulið 1.

Hvað sakargiftir á hendur ákærðu samkvæmt ákærulið 2 varðar telur dómurinn hins vegar ekki verða framhjá því litið að þegar ákærða móttók síðari sendinguna á pósthúsi 4. febrúar 2021 gat henni ekki dulist að um var að ræða sendingu sem var afar lík hinni fyrri í útliti og frá sama sendanda. Samkvæmt þeim framburði ákærðu sem rakinn var hér að framan hlaut henni aðvera ljóst að fyrri sendingin hafði innihaldið ólögleg fíkniefni. Jafnframt hlaut henni að vera ljóst að með því að taka við síðari sendingunni og færa meðákærða hana, án þess að ganga úr skugga um hvert innihald sendingarinnar væri og eftir atvikum kalla til lögreglu, væri hún að leggja innflutningi á fíkniefnum lið. Lét ákærða sér þannig í léttu rúmi liggja hvaða fíkniefni ákærði væri að flytja til landsins og í hvaða magni. Samkvæmt þessu og með vísan til annars þess sem að framan er rakið verða ákærðu bæði sakfelld fyrir þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákærulið 2, þó þannig hvað brot ákærðu A varðar að það verður talið varða við 173. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 20. gr. sömu laga, enda hafði lögregla fjarlægt hin ólöglegu fíkniefni úr sendingunni þegar ákærðu varð ljóst innihald hennar.

Ákæruliður 3:

Í þessum ákærulið er ákærða B gefið að sök fíkniefnalagabrot með því að hafa 4. febrúar 2021 haft í vörslum sínum samtals 2,46 gaf kókaíni og 23 MDMA- töflur sem lögregla fann við húsleit á heimili hansað [...].

Ákærði hefur samkvæmt því sem rakið er í kafla II. Bjátað að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið 3. Játning ákærða samrýmist gögnum málsins. Telst því sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök og réttilega er heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

V Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða B ekki áður verið gerð refsing. Ákærði er í málinu sakfelldur fyrir að hafaí tvö aðgreind skipti skipulagt og fjármagnað innflutning á nokkru magni af hættulegum fíkniefnum hingað til lands. Samkvæmt því, sbr. 1., 3., 5., 6. og 7. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og með vísan til þess sem áður var rakið um þann vafa sem uppi er um magn þeirra fíkniefna sem voru í fyrri sendingunni, þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í tíu mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 5. til 12. febrúar 2021 að fullri dagatölu, sbr. 76. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærðu A ekki áður verið gerð refsing. Ljóst er af því sem að framan greinir að þáttur hennar í innflutningi fíkniefnanna einskorðaðist við að sækja umslag með efnunum á pósthús og færa meðákærða það. Einnig þykir mega líta til þess að ásetningur ákærðu var ekki einbeittur og þá sýndi hún lögreglu ákveðna samvinnu við rannsókn málsins. Horfa síðastgreind atriði ákærðu til málsbóta. Samkvæmt öllu þessu, sbr. 1., 3., 5., 6. og 8. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fimm mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu þriggja mánaða af refsingunni og skal sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

VI

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og tilgreindra lagaákvæða í ákæru verða gerð upptæk þau fíkniefni sem lögregla haldlagði undir rannsókn málsins.

Þá verða jafnframt gerðar upptækar þær 262.000 krónur sem lögregla fann og haldlagði á heimili ákærða 4. febrúar 2021, enda hefur honum ekki tekist að sýna fram á að umrædda fjármuni megi ekki rekja til brotastarfsemi, sbr. 1. mgr. 69. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 ummeðferð sakamála, verður ákærða gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns. Með vísan til sýknu ákærðu af sakargiftum samkvæmt ákærulið 1 þykir rétt með vísan til sama lagaákvæðis að hún greiði helming þóknunar skipaðs verjanda síns, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef lögmanns, en þóknunin greiðist að öðru leyti úr ríkissjóði. Ákærða greiði einnig þóknun tilnefnds verjanda síns við skýrslutöku á rannsóknarstigi málsins, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns. Þóknun lögmannanna þriggja þykir með hliðsjón af tímaskýrslum þeirra hæfilega ákveðin svo sem í dómsorði greinir. Þá verður ákærðu með vísan til framlagðs sakarkostnaðaryfirlits og fylgigagna þess gert að greiðaóskiptsamtals 540.054 krónur í annan sakarkostnað, sbr. 2. mgr. 236. gr. laga nr. 88/2008.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómsorð:

Ákærði, B, sæti fangelsi í tíu mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 5. til 12. febrúar 2021 að fullri dagatölu.

Ákærða, A, sæti fangelsi í fimm mánuði en fresta skal fullnustu þriggja mánaða af refsingunni og skal sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði B greiði þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 2.356.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum. Ákærða A greiði helming þóknunar skipaðs verjanda síns, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef lögmanns,721.370 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, en þóknunin, sem í heild ákveðst 1.442.740 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, greiðist að öðru leyti úr ríkissjóði. Ákærða greiði einnig þóknun tilnefnds verjanda síns á fyrri stigum málsins, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 81.840 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum. Þá greiði ákærðu óskipt 540.054 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærðu sæti upptöku á 501 MDMA- töflu. Ákærði B einn sæti jafnframt upptöku á 23 MDMA- töflum,2,46 grömmum af kókaíni og 262.000 krónum.

K-kk-nf H-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir:

Héraðsdómur Reykjaness,2. mars 2022.