S-660/2020

Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á Suðurlandi, dags. 7. október 2020, á hendur G-kk-þgf Þ-kk-þgf H-kk-þgf, [...]

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, síðdegis laugardaginn 27. júní 2020, ekið bifreiðinni [...]sviptur ökurétti austur Suðurlandsveg við Ölkelduháls í Sveitarfélaginu Ölfusi.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 58. gr. umferðarlaga nr. 77, 2019, sbr. 1. mgr. 95. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

M álið var þingfest 19. nóvember 2020.

Ákærði neitar sök.

Aðalmeðferð fór fram 21. apríl 2021 og var málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af öllum kröfum ákæruvalds, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsingin verði þá skilorðsbundin. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna úr ríkissjóði að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu 28. júní 2020 var lögregla daginn áður við umferðareftirlit á Suðurlandsvegi við Ölkelduháls. Veitti lögregla athygli bílnum [...]sem ekið var í austurátt. Var ákveðið að veita honum eftirför og segir í skýrslunni að rétt utan við Hveragerði hafi ökumanni verið gefið merki um að stöðva aksturinn með forgangsljósum lögreglubílsins. Ekki hafi ökumaður sinnt ljós- og hljóðmerkjum lögreglu og hafi bílnum verið fylgt áfram í austurátt.

Svo segir í frumskýrslu að þegar tækifæri gafst hafi lögreglumaðurinn VS- 1823 ekið lögreglubílnum upp að hlið [...] og hafi lögreglumaðurinn h 1504 gefið ökumanni, sem hafi verið karlmaður með dökkt hár og í hvítum bol með armbandsúr á vinstri hendi merki um að stöðva bílinn, sem hann hafi og gert. H afi lögreglubíllinn 225 verið stöðvaður fyrir framan [...] og hafi báðir lögreglumennirnir séð ökumann og farþega í [...] skipta snögglega um sæti. Hafi lögregla gengið að hurð [...] ökumannsmegin og sagt farþeganum, sem þá hafi verið kominn í ökumannssætið, að drepa á bifreiðinni og afhenda kvikjuláslykla, sem hún hafi gert.

Reyndust þetta vera ákærði og A. Kváðu þau að A hafi verið að aka bílnum, en ákærði var og er sviptur ökurétti og kannaðist hann ekki við að hafa verið að aka. Segir í skýrslunni að þegar lögregla var að ræða við þau hafi ákærði fært sig úr farþegasæti í aftursæti og klætt sig í ljósgráa peysu. Var ákærði handtekinn vegna gruns um akstur sviptur ökurétti og var hann fluttur á lögreglustöð þar sem hann lét í té þvagsýni sem reyndist neikvætt gagnvart ávana- og fíkniefnum. Þá var þvagsýni A sem hún gaf á lögreglustöð jafnframt neikvætt.

Rannsóknargögnum fylgir mynddiskur með upptöku úr búkmyndavél lögreglu frá vettvangi en þar sést ekki hver er ökumaður bílsins.

Ekki eru efni til að gera frekari grein fyrir rannsókn málsins.

Framburður við aðalmeðferð

Ákærði gaf skýrslu við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið á leið á ættarmót ásamt konu sinni. Hafi þau mætt lögreglu og í lögreglubílnum hafi verið lögreglukona sem hafi verið búinn að leggja konu ákærða í einelti, en hún sé [...]. Þau hafi áður þurft að eiga við svona mál þar sem þessi lögreglukona hafi verið að elta konu ákærða úr vinnunni og fram og til baka. Kona ákærða hafi ekki fengið frið fyrir þessari lögreglukonu. Þau hafi svo verið stoppuð og hann verið ásakaður um að hafa ekið bílnum. Þetta sé fáránlegt og hvers vegna séu ekki til myndir af því þegar konan hans hafi verið að aka en ekki ákærði.

Kvað þau hafa verið að koma úr Reykjavík og ferðinni verið heitið að Minni Borg. Þau hafi séð lögreglu þar sem hún hafi verið að mæla uppi á heiðinni og næst orðið vör við hana þegar þau hafi verið að koma í gegnum Hveragerði. Kvaðst ekki hafa veitt því athygli að lögregla hafi veitt þeim eftirför eða gefið þeim merki um að stoppa.

Umræddur bíll sé af gerðinni Chevrolet 20 VAN og sé konan hans, A, eigandi hans. Þetta sé serðabíll útbúinn sem húsbíll og rúmgóður eftir því. Allir gluggar aftur í hafi verið málaðir með skipalakki.

Aðspurður um það sem fram kemur í frumskýrslu að lögregla hafi séð ákærða aka og séð þau skipta um sæti, kvað ákærði þetta bara ekki vera rétt. Eina hreyfingin sem hafi orðið hafi verið þegar hann hafi teygt út handlegginn til að bjarga hundinum sem hafi henst til þegar bíllinn hafi stoppað. Það sé alrangt að hann hafi verið að aka.

Frammi í bílnum séu 2 sæti og stokkur á milli. Þarna sé auðveldara að skipta um sæti en á venjulegum bíl, en það hafi samt ekki verið raunin.

Aðspurður um að lögregla hafi séð mann í hvítum bol með armbandsúr á hendinni að keyra bílinn kvað ákærði það ekki rétt. Það sé rétt að hann hafi verið með úr eins og sjáist á myndum frá vettvangi, en þar sést ákærði líka í hvítri peysu eða bol.

Aðspurður um einelti lögreglu gagnvart konu ákærða og hvernig það beinist þá gegn ákærða sjálfum kvað ákærði að lögreglukonan sé [...] og hafi A orðið fyrir miklu áreiti frá umræddri lögreglukonu og öðrum tilteknum lögreglumanni þegar hún hafi búið þar, þrátt fyrir að aldrei hafi nokkrar sakir sannast á konu ákærða. Hún hafi ekki einu sinni fengið frið í vinnunni. Konan hans sé skráð fyrir bílnum og þegar lögregla hafi ekki haft neitt á konuna þá hafi þeir reynt að taka ákærða. Konan hans hafi verið ólétt þegar þau hafi verið stöðvuð við aksturinn, gengin 7 vikur og heilsuhraust.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa búið á áfangaheimili Verndar og verið í afplánun þegar þetta var. Hann hafi ekki átt langt eftir og hafi nú lokið afplánun og sé á tveggja ára skilorði síð an 2. janúar 2021. Hann hafi þannig haft miklu að tapa. Hann hafi verið edrú síðan 6. ágúst 2018 og hafi verið að standa sig. Í dag sé ákærði í endurhæfingu hjá sjúkraþjálfara o. fl. eftir bílslys, en sé ekki í vinnu. Þau búi saman hann og A ásamt barni sínu.

Lögreglukonan sem hafi verið að áreita konu ákærða sé sama lögreglukonan og hafi haft af þeim afskipti þetta sinn. Hún hafi líka vitað hver ákærði sé. A hafi búið [...] í rúmt ár og þessar ofsóknir hafi staðið megin hluta þess tíma.

Aðspurður kvað ákærði að ekki hafi verið neitt tilefni fyrir lögreglu til að hafa afskipti af þeim umrætt sinn, bíllinn verið skoðaður og á löglegum hraða. Ákærði kvað enga skýringu hafa komið fram hjá lögreglu á því hvers vegna þau hafi bæði verið tekin og fengin þvagprufa hjá báðum, en lögreglan hafi ábyggilega bara verið að reyna að ná þeim fyrir eitthvað.

Vitnið A, sambýliskona og barnsmóðir ákærða, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þau hafi verið á leið á ættarmót á Borg. Þau hafi verið akandi en hún muni ekki til þess að hafa séð nein blá ljós á lögreglubílnum. Hún hafi ekki orðið vör við lögreglu fyrr en lögreglan hafi verið komin við hlið þeirra. Hafi lögregla sagst hafa elt þau niður alla Kamba með bláum ljósum, en vitnið kvaðst ekki hafa orðið vör viðþað. Lögregla hafi spurt þau hvers vegna þau hafi skipt um sæti. Vintið kvaðst þekkja lögreglukonuna sem hafi haft afskipti af þeim og þær eigi ekki góða sögu. Hafi hún t. a. m. komið í óþarfar húsleitir hjá vitninu þegar hún hafi búið [...]. Hafi lögreglukona þessi haft mikil og ástæðulaus afskipti af vitninu. Kvaðst halda að þetta væri einhver árátta hjá þessari lögreglukonu að eltast við vitnið og fara á eftir kærasta hennar.

Umræddur bíll sé Chevrolet G20 Van og sé hann í eigu vitnisins. Vitnið kvaðst hafaátt þennan bíl þegar hún bjó [...]en lögreglukonan hafi ekki haft af henni afskipti á þessum bíl þá, en bíllinn sé skráður á vitnið og nóg að fletta bara upp númerinu. Vitnið kvaðst hafa séð lögregluna á Hellisheiði við Ölkelduháls að hraðamæla, en ekki búist við neinum afskiptum enda hafi hún verið á löglegum hraða. Ekkert hafi verið athugavert við bílinn eða aksturinn. Þau hafi svo verið komin í gegnum hringtorgið við Hveragerði þegar lögreglan hafi stoppað þau. Kvaðst ekki muna eftir að hafa séð nein blá ljós. Lögreglubíllinn hafi komið upp að hlið þeirra og veifað og því hafi hún stoppað strax. Aðspurð um plássið í bíl þeirra kvað vitnið þetta vera rúmgóðan bíl, enda VAN, en frammi í séu 2 stórir stólar og box á milli sætanna sem geri erfitt að komast á milli sætanna eða aftur í. Vitnið kvaðst hafa verið búin að spenna á sig belti og hafi verið í belti þegar lögreglumaðurinn kom að hurðinni. Vitnið kvaðst ekki kunna að færa sætin fram og aftur og hafi hún aldrei kunnað það.

Aðspurð kvaðst vitnið minna að ákærði hafi verið í grárri prjónapeysu. Vitninu var sýnd mynd af ákærða frá vettvangi og kvað geta verið að hann hafi verið í gráu peysunni utan yfir eða verið búinn að fara úr henni.

Aðspurð kvaðst vitnið hafa keyrt bílinn umrætt sinn. Um það að lögregla hafi haldið öðru fram kvað vitnið það bara vera rugl og það hefði verið ómögulegt að skipta um sæti á þessum stutta tíma sem þau hefðu haft til þess. Þetta sé til komið vegna óvildar lögreglukonunnar í sinn garð sem nú sé farin að reyna að skemma fjölskyldulíf hennar með því að koma á eftir kærastanum hennar.

Vitnið lýsti afskiptum lögreglukonunnar og tiltekins lögreglumanns [...] af vitninu, sem hafi verið tíð, tilefnislaus og árangurslaus. Vitnið kvaðst ekki vita hvort lögreglukonan hafi séð þau með þennan bíl áður. Vitnið kvaðst ekki vita hvers vegna hún hafi verið látin gefa þvagsýni, nema mögulega vegna áráttu lögreglukonunnar gagnvart henni. Sér þyki þó undarlegt að hafa þurft að gefa þvagsýni fyrst lögreglan hafi verið svona viss um að ákærði hafi verið að keyra en ekki vitnið.

Lögreglumaður nr. 1823 kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hún og félagi hennar hafi verið í hraðaeftirliti á Hellisheiði þennan dag. Hafi þau séð þennan bíl, flett honum upp og ákveðið að fara á eftir honum til að athuga með ökumann. Þau hafi ekið á eftir bílnum og þegar þau hafi verið komin niður Kambana, áður en komið er að Hveragerði, hafi hún sett ljósin á en ökumaður bílsins hafi ekki stoppað. Þegar þau hafi verið komin út úr hringtorginu við Hveragerði hafi hún sett hljóðmerkin á og ökumaður hafi samt ekki stoppað. Þar sem gatan verði tvíbreið í námunda við Kotströnd hafi hún ekið lögreglubílnum upp að hlið bílsins og þau hafi séð ákærða vera að keyra og hafi félagi hennar gefið honum merki um að stoppa. Þarna hafi lögreglubíllinn bæði verið með hljóðmerkjum og ljósmerkjum. Hafi ákærði þá stoppað bílinn og vitnið stoppað lögreglubílinn fyrir framan hann. Þegar hún og hinn lögreglumaðurinn hafi farið út úr lögreglubílnum hafi þau séð þau vera að skipta um sæti. Aðspurð um hvort bíllinn hafi verið að keyra hratt þegar þau hafi veitt honum athygli uppi á Hellisheiði kvað vitnið það ekki hafa verið. Um ástæðu þess að samt hafi verið ákveðið að hafa afskipti af bílnum kvað vitnið það hafa verið vegna þess að hún hafi þekkt til skráðs eiganda úr fyrri afskiptum lögreglu og því hafi verið ákveðið að kanna með ástand ökumanns. Aðspurð kvaðst vitnið ekki hafa séð ökumanninn þegar bílnum var ekið á heiðinni, en hún hafi séð ökumanninn þegar vegurinn hafi verið orðinn tvíbreiður við Kotströnd. A hafi verið skráður eigandi bílsins.

Vitnið lýsti því að hafa haft afskipti af A þegar hún hafi verið að vinna sem lögreglumaður [...] og það hafi gefið henni tilefni til að kanna með ástand ökumanns þetta sinn. Þau afskipti [...]hafi verið vegna fíkniefnaneyslu og hafi verið farið í húsleit þar sem A hafi búið. Kvaðst ekki muna hvort eitthvað hafi fundist við húsleit. Það hafi verið vitað að það væri neysla á heimili A [...] en þar hafi hún þó ekki verið staðin að akstri. Kvaðst ekki muna hvort einhvern tíma hafi fengist staðfest að neysla væri á heimilinu, en lögreglan [...] hafi fengið um það upplýsingar og hafi jafnframt verið upplýsingar um sölu fíkniefna á heimilinu. Þegar vitnið hafi séð hver var skráður eigandi hafi vitninu þótt rétt að kanna með ástand ökumanns. Vitnið kvaðst ekki muna hve oft hún hafi haft afskipti af A [...] en það hafi ekki verið minna en 5 sinnum. Sennilega milli 5 og 10 sinnum. Vitnið lýsti því aðspurð að hafa séð ákærða keyra bílinn þegar þau hafi ekið við hlið hans. Kvaðst vera 100% viss um það. Um það hvernig hann hafi verið klæddur kvaðst vitnið ekki una það. Um það hvort einhver einkenni hafi verið á ákærða sem hafi staðfest þetta kvað vitnið að þau hafi verið 2 í bílnum, karl og kona. Ökumaðurinn hafi verið karlmaður með stutt hár. A sé ljóshærð kona með sítt hár og gleraugu. Þau séu ekkert lík og þetta hafi bara ekki farið neitt á milli mála. Um það hve langur tími hafi liðið frá því að hún hafi ekið samsíða bílnum og svo farið fram fyrir hann þangaðtil var stoppað kvað vitnið það hafa verið milli 5 og 10 sekúndur. Vitnið hafi séð ákærða og A í baksýnisspeglinum að skipta um sæti. Aðspurð kvaðst vitnið hafa séð ákærða við aksturinn inn um hliðarrúðu bílstjóramegin. Ákærði hafi ekið hægra megin á akveginum og lögreglubíllinn hafi komið vinstra megin. Þá hafi sést inn um bílstjóragluggann. Vitnið hafi ekið og hinn lögreglumaðurinn verið í framsætinu. Þegar þau hafi svo verið stigin út úr lögreglubílnum og komin að hinum bílnum þá hafi ákærði setið í farþegasæti og A verið komin í bílstjórasætið. Vitnið kvaðst minna að þau hafi þá ekki verið með öryggisbelti, en kvaðst ekki geta fullyrt um það.

Aðspurð hvers vegna bílnum hafi verið flett upp í upphafi kvað vitnið það iðulega vera gert til að sjá hverjir tengist bílnum og hvort það gefi ástæðu til að kanna bílinn frekar. Þetta hafi líka verið stór og áberandi bíll, áhugaverður. Þess vegna hafi bílnum verið flett upp.

Aðspurð hvort vitnið og hinn lögreglumaðurinn hafi sagt, þegar þau komu að bílnum, að það væri á upptöku að þau hafi skipt um sæti, kvaðst vitnið ekki muna það.

Aðspurð hvers vegna A, sem var barnshafandi, hafi verið látin gefa þvagsýni sem sakborningur kvað vitnið að A hafi fyrst nefnt þungun sína þegar hún hafi verið beðin um sýni. Vitnið kvaðst hafa talið rétt að taka þvagsýni þar sem ákærði og A hafi haldið því fram að hún hafi verið að aka og taka af allan vafa um hvort þau væru undir áhrifum fíkniefna. Mögulega hafi það verið mistök að fá þvagsýni hjá A þar sem vitnið hafi verið fullviss um að ákærði hafi verið ökumaðurinn. Ekki hafi verið litaðar rúður í framhurðinni bílstjóramegin.

Aðspurð kvaðst vitnið ekki kannast við að A hafi kvartað við lögreglu [...]undan því að vitnið persónulega legði hana í einelti.

Vitnið lýsti því enn aðspurð að hafa séð ákærða og A skipta um sæti í baksýnisspeglinum eftir að hafa stöðvað lögreglubílinn og á sama tíma hafi hinn lögreglumaðurinn stigið út úr lögreglubílnum ogsagt „þau eru að skipta um sæti“.

Lögreglumaður nr. h 1504 kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þetta hafi verið sumarið 2020 og hann og annar lögreglumaður hafi verði uppi á Hellisheiði við umferðareftirlit. Þau hafi verið að hraðamæla bíla og fletta þeim upp. Þegar þessi bíll hafi birst hafi hinn lögreglumaðurinn þekkt til skráðs eiganda bílsins vegna fyrri afskipta þegar lögreglumaðurinn hafi verið við störf [...]. Hafi þau ákveðið að fara á eftir bílnum og athuga með ástand og réttindi ökumanns. Þau hafi reynt að stöðva akstur bílsins með notkun forgangsljósa lögreglubílsins, en því hafi ekki verið sinnt. Þau hafi líka reynt að nota hljóðmerki lögreglubílsins en ökumaður hafi samt ekki stöðvað bílinn. Þegar þau hafi verið komin fram hjá hringtorginu við Hveragerði hafi þau tekið það til bragðs að aka upp að hlið bílsins og „glugga ökumann“ og þá hafi vitnið séð ákærða í ökumannssætinu og gefið honum merki um að leggja út í kant. Hafi ákærði hægt ferðina og lagt út í kant og hafi þau lagt lögreglubílnum fyrir framan hann. Vitnið hafi litið við og þá séð ákærða skipta um sæti við stelpu sem hafi verið í farþegasætinu. Hafi vitnið farið út úr lögreglubílnum og gengið strax að hinum bílnum og að ökumannshurðinni og beðið ökumanninn um að drepa á bílnum. Minnti vitnið að hann hafi líka beðið um að fá afhenta lykla að bílnum. Hann hafi líka gengið á þau um hvers vegna þau hafi verið að skipta um sæti, en þau hafi staðfastlega neitað því. Svo hafi þetta farið í reglubundið ferli með framburðarskýrslum og töku munnvatnssýna, en fyrri afskipti hins lögreglumannsins af A hafi eitthvað tengst fíkniefnabrotum. Munnvatnssýnin hafi bæði komið neikvæð út.

Aðspurður hvers vegna þau hafi flett upp númeri þessa bíls kvað vitnið að bíllinn hafi verið stór og vakið athygli. Vitninu hafi fundist eitthvað við ökumanninn sem honum hafi fundist ástæða til að kanna nánar. Það sé líka gott verklag hjá lögreglu að fletta upp bílum og athuga með stolna bíla og hvort það séu skráð einhver brot vegna þessa og þessa bíls o. þ. h. Það sé bara partur af starfi þeirra sem lögreglumanna. Vitnið kvaðst ekki muna hver hafi tekið ákvörðun um að hefja eftirför. Vitnið kvaðst hafa séð að karlmaður var að keyra bílinn þegar þau sáu bílinn fyrst við Ölkelduháls uppi á Hellisheiði. Þá hafi þau snúið í vestur og bílnum verið ekið til austurs. Bíllinn hafi verið kominn aðeins á undan þeim þegar þau hafi farið á eftir honum. Þau hafi ekki strax kveikt á forgangsljósum enda hafi þau fyrst þurft að ná honum. Það hafi við Kambana eða svo. Kvaðst ekki geta sagt til um hvort ökumaður hafi tekið eftir þeim, en hann hafi ekki virst vera að reyna að stinga þau af eða auka hraðann. Þau hafi bæði gefið ljós- og hljóðmerki, en hvort ökumaður hafi ekki tekið eftir þeim eða ekki kvaðst vitnið ekki geta fullyrt um. Þau hafi svo ekið upp að hlið bílsins, en þá hafi vitnið verið í farþegasæti lögreglubílsins. Þau hafi farið upp að vinstri hlið bílsins og hafi vitnið þannig haft beint sjónarhorn á ökumanninn. Ökumaðurinn hafi verið stuttklipptur í bol og með armbandsúr á hendi. Vitninu var sýnt skjáskot úr upptöku frá vettvangi þar sem ákærði sést í farþegasætinu og kvað þetta vera ökumanninn. Svo eftir smá stund hafi ákærði farið aftur í bílinn og farið í einhverja peysu. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa orðið var við að ökumaður bílsins væri að eiga eitthvað við sætið meðan þau hafi verið þarna.

Aðspurður hve langur tími hafi liðið frá því að lögreglubíllinn var stöðvaður fyrir framan hinn bílinn þangað til bíllinn er stopp og vitnið fer út kvað vitnið það vera bara á sama tíma. Báðir bílarnir hafi hægt á sér samtímis. Vitnið hafi horft aftur fyrir sig og þau hafi skipt um sæti um leið og bíllinn hafi stoppað. Vitnið kvaðst alveg viss um þetta og á þessu léki enginn vafi í sínum huga. Vitnið hafi séð þetta út um afturrúðu lögreglubílsins. Frá afturrúðu lögreglubílsins að framrúðu hins bílsins hafi kannski verið mesta lagi 5 metrar, varla bíllengd. Vitnið kvaðst hafa séð inn um hliðarrúðuna hjá ökumanninum, sem hafi verið ákærði, þegar vitnið hafi gefið honum merki um að stöðva bílinn.

Aðspurður kvaðst vitnið ekki muna til þess að þau hafi rætt eitthvað sérstaklega um ætlaðan ökumann bílsins meðan þau óku á eftir honum. Það hafi komið fram hjá hinum lögreglumanninum að vegna fyrri afskipta hafi hún talið ástæðu til að kanna með þennan bíl og ökumann hans. Þegar þau hafi farið á eftir bílnum hafi vitnið a. m. k. ekki haft hugmynd um hver karlmaðurinn væri.

Aðspurður hvers vegna ekki væri hljóð á eftirlitsmyndavél í lögreglubílnum þegar þau hafi verið að elta bílinn kvaðst vitnið ekki vita um það. Aðspurður um það að vitnið hafi sagt í upptöku á vettvangi, að sætaskiptin væru til á upptöku, kvaðst vitnið kannast við þetta. Vitnið kvaðst sjálfur hafa kveikt á búkmyndavélinni meðan þau hafi verið inni í lögreglubílnum, með það fyrir augum að sjá ökumanninn. Hins vegar hafi gluggapóstur lögreglubílsins verið fyrir. Vitnið kannaðist við að hafa sagt þetta, en það hafi reynst vera rangt vegna þess að gluggapóstur lögreglubílsins hafi verið fyrir. Þegar vitnið hafi verið að ræða við ákærða hafi vitnið hins vegar ekki verið búinnað átta sig á þessu og haldið að upptakan í búkmyndavélinni sýndi ákærða undir stýri og við aksturinn. Aðspurður um hvers vegna A hafi líka verið látin gefa þvagsýni kvað vitnið það vera vegna þess að hún hafi, sem og þau bæði, haldið því fram að hún hafi keyrt. Í sínum huga sé ekki mögulegt að A hafi verið ökumaðurinn. Vitnið hafi horft á þessi sætaskipti og séð ákærða við aksturinn. Þegar vitnið hafi komið að bílnum hafi A verið í ökumannssætinu og ákærði í farþegasætinu. Minnti vitnið að þá hafi þau ekki verið með öryggisbelti spennt. Þau hafi verið eitthvað að fikta við beltin.

Forsendur og niðurstaða

Ákærða í málinu er gefið að sök að hafa umrætt sinn ekið bílnum [...] sviptur ökurétti eins og nánar greinir í ákæru. Hefur hann skv. framansögðu þverneitað þessum sakargiftum allar götur frá því lögregla hafði afskipti af honum á vettvangi. Þá hefur sambýliskona hans, vitnið A, borið á sama veg.

Gegn þessum framburði er afdráttarlaus og skýr framburður beggja lögreglumannanna sem stöðvuðu aksturinn umrætt sinn. Hafa þau bæði lýst því skýrt og greinilega, án alls vafa, að hafa séð ákærða undir stýri við aksturinn og hafa þau jafnframt lýst því að hafa séð ákærða og A skipta um sæti undir eins og bíllinn var stöðvaður í sama mund og lögreglumennirnir voru að stíga út úr lögreglubílnum, sem þá var fyrir framan bíl ákærða og A.

Af hálfu ákærða hefur verið vísað til þess að annar lögreglumaðurinn hafi horn í síðu A og vilji henni allt til miska. Um þetta liggur ekkert fyrir og getur engu breytt að lögreglumaðurinn hafi áður haft afskipti af A í starfi sínu sem lögreglumaður. Getur heldur engu breytt þó að ekki liggi fyrir hvað útúr þeim afskiptum hafi komið. Þá verður heldur ekki séð hvers vegna það ætti að verða til þess að lögreglumaðurinn myndi ranglega ásaka ákærða um refsiverðan verknað, en gera verður greinarmun á ákærða og sambýliskonu hans. Þá liggur heldur ekkert fyrir um að hinn lögreglumaðurinn hafi nokkra slíka afstöðu til ákærða og sambýliskonu hans. Er þessi vörn ákærða því með öllu haldlaus.

Með hliðsjón af afdráttarlausum, skýrum og samhljóða framburði beggja lögreglumannanna sem komu fyrir dóminn við aðalmeðferð er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefur gerst sekur um þann verknað sem í ákæru greinir og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Hefur ákærði unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði 10 sinnum áður hlotið refsingar fyrir akstur sviptur ökurétti og er brot hans margítrekað. Er hæfilegt að ákærði sæti fangelsi í 6 mánuði og kemur ekki til álita að skilorðsbinda refsinguna að neinu leyti.

Samvæmt 235. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, en ekki hlaust kostnaður af rannsókn málsins hjá lögreglu. Er því aðeins um að ræða málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, kr. 383.400 að virðisaukaskatti meðtöldum, ásamt aksturskostnaði verjandans, kr. 11.400.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls kr. 394.800, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, kr. 383.400 að meðtöldum virðisaukaskatti og einnig þ. m. t. ferðakostnaður verjandans kr. 11.400.

S-kk-nf G. G-kk-nf