S-183/2017

Mál þetta, sem dómtekið var þann 9. nóvember sl., höfðaði lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra hér fyrir dómi með ákæru, útgefinni 22. september 2017, á hendur X, kt. 000000-0000, ... , Akureyri.

Endanleg verknaðarlýsing ákæru og sakargiftir á hendur ákærðu eru samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi svohljóðandi:

„fyrir líkamsárás, [....] með því að hafa sunnudaginn 29. maí 2016, komið að heimili fyrrum sambýlismanns sín Y, kt. 000000-0000, að ... á Akureyri, og höggvið með stunguspaða í svalahurð og glugga við hlið svalahurðarinnar, og valdið þannig skemmdum á hurðinni, gluggaumbúnaði og gleri, og veggjum í kring, og með því að hafa komið aftur, síðar sama dag, á áðurnefnt heimili Y, [...] og veist [að] Y og henti að honum ilmvatnsglasi og blómapotti úr leir, og síðan slegið hann ítrekað og klórað, áður en hann náði að yfirbuga hana, með þeim afleiðingum að hann hlaut klórför í kringum háls, á bringu og niður að [lífbeini], á handleggjum og yfir olnbogum, á fótum og á mjöðm, eymsli í hnjám og baki, og kúlu yfir úlnlið (styloid process) hægri handar. [...].

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 217. gr., 231. gr., 233. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til þess að greiða brotaþola, Y, kt. 000000-0000, til heimilis að ..., Akureyri, bætur að fjárhæð kr. 745.000,- ásamt vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 29. maí til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt sakborningi, en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Auk þess er gerð krafa um þóknun vegna lögmannskostnaðar samkvæmt mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Eftir þingfestingu málsins var af hálfu ákæruvalds fallið frá hluta sakaratriða í ákæru, að því er varðaði húsbrot, eignaspjöll og hótanir, sbr. fyrrgreind ákvæði 231. gr., 232. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum. Í framhaldi af þessu féll lögmaður brotaþola frá hluta lýstrar einkaréttarkröfu, að því er varðaði skaðabætur fyrir eignatjón að fjárhæð 445.000 krónur.

Að öðru leyti voru kröfur ákæruvalds og brotaþola áréttaðar og rökstuddar fyrir dómi, þ. á m. miskabótakrafa að fjárhæð 300.000 krónur.

Skipaður verjandi, I-kk-nf Þ-kk-nf hrl., krefst þess að refsing ákærðu verði ákvörðuð eins væg og lög framast heimila og að miskabótakrafa brotaþola verði felld niður eða hún lækkuð verulega. Loks krefst verjandinn að allur sakarkostnaður, þar á meðal málsflutningsþóknun hans, verði felld á ríkissjóð.

Fyrir dómi var farið með mál ákærðu samkvæmt málsmeðferðarreglum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

I.

Fyrir dómi hefur ákærða skýlaust viðurkennt sakargiftir, líkt og þeim er endanlega lýst í ákæru að því er varðar líkamsárás gegn brotaþola þann 29. maí 2016. Játning ákærðu er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, en þar á meðal eru ljósmyndir af vettvangi og brotaþola, en einnig læknisvottorð.

Í ljósi ofangreinds er sök ákærðu nægilega sönnuð og er brot hennar réttilega heimfært til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

II.

Sakaferill ákærðu hefur ekki áhrif í máli þessu.

Ákvarða ber refsingu ákærðu m.a. með hliðsjón af 1. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Einnig ber að líta til ákvæða 3. mgr. 70. gr. nefndra laga og verður að því leyti fallist á sjónarmið ákæruvalds, sbr. m.a. dóm Hæstaréttar Íslands í máli nr. 987/2008. Hins vegar er ekki fallist á það sjónarmið ákærðu að líta eigi til 4. tl. 1. mgr. 70. gr. laganna líkt og atvikum máls þessa er háttað. Hins vegar ber að líta til þess að ákærða játaði sök sína skýlaust fyrir dómi, en að auki þykir fært að líta til tiltekinna einkalífsvandkvæða hennar, og þá til refsimildunar

Að öllu ofangreindu virtu er refsing ákærðu ákveðin 45 daga fangelsi. Rétt þykir eins og hér á stendur að fresta fullnustu refsingar ákærðu skilorðsbundið og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Á-kk-nf B-kk-nf hdl., lagði fram hjá lögreglu, fyrir hönd brotaþolans Y, skaðabótakröfu og er henni er lýst í ákæru hér að framan. Eins og áður sagði féll lögmaðurinn við meðferð málsins fyrir dómi frá hluta kröfunnar og er hún því einskorðuð við miskabætur vegna greindrar líkamsárásar, að fjárhæð 300.000 krónur auk vaxta og málskostnaðar. Bótakrafan er dagsett 5. september 2017, en hún var birt ákærðu þann 23. október sama ár.

Fyrir dómi andmælti ákærða bótakröfunni, en krafðist til vara lækkunar á fjárhæð hennar.

Með líkamsárásarbroti sínu hefur ákærða að áliti dómsins bakað sér bótaskyldu gagnvart brotaþola. Verður því fallist á að hann eigi rétt til miskabóta úr hendi hennar með vísan til 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga.

Við ákvörðun miskabóta er einkum litið til líkamlegra afleiðinga árásarinnar og þykja þær hæfilegar 200.000 krónur, ásamt vöxtum eins og nánar segir í dómsorði. Með vísan til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða þar að auki dæmd til að greiða brotaþola málskostnað vegna lögmannsaðstoðar, sem þykir hæfilega ákveðin 184.140 krónur, en við ákvörðun þeirrar fjárhæðar hefur verið tekið mið af virðisaukaskatti.

Með vísan til ofangreindrar dómsniðurstöðu og með hliðsjón af niðurfellingu ákæruvalds á áðurgreindum sakaratriðum í ákæru verður ákærða dæmd til þess að greiða sakarkostnað að 1/3 hluta, en 2/3 hlutar skulu falla á ríkissjóð.

Af hálfu ákæruvalds er um sakarkostnað aðeins vísað til reiknings vegna vélritunar fyrir rannsóknardeild lögreglu að fjárhæð 57.040 krónur. Að áliti dómsins er hér ekki um að ræða óhjákvæmileg útgjöld vegna rannsóknar sakamáls og meðferðar þess, sbr. ákvæði 1. mgr. 216. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Verða þessi útgjöld lögreglu því ekki lögð á ákærðu.

Málsvarnarþóknun skipaðs verjanda ákærðu, I-kk-ef Þ-kk-ef hrl., sem að teknu tilliti til virðisaukaskatts og tímaskýrslu ákvarðast 265.980 krónur, skal ákærða greiða í fyrrgreindum hlutföllum, að 1/3 hluta, en 2/3 hlutar greiðist úr ríkissjóði.

Af hálfu ákæruvalds fór með málið A-kvk-nf B. B-kvk-nf fulltrúi.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærða, X, sæti fangelsi í 45 daga, en fullnustu refsingarinnar skal frestað og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi hún almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði Y 200.000 krónur í miskabætur, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 29. maí 2016 til 23. nóvember 2017, en með dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags og 184.140 krónur í málskostnað.

Ákærða greiði þóknun skipaðs verjanda, I-kk-ef Þ-kk-ef hrl., að fjárhæð 265.980 krónur, að 1/3 hluta, en 2/3 hlutar greiðist úr ríkissjóði.