E-399/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 5. febrúar sl., er upphaflega höfðað með stefnu birtri 18. janúar 2007, á hendur stefnda G-kk-þgf V-kk-þgf Á-kk-þgf og 19.janúar 2007 á hendur M-x-x P-x-x, stefndu L-x-x P-x-x og stefnda Lauffelli ehf. Með stefnu birtri 31.júlí 2007 höfðaði stefnandi mál á hendur sömu stefndu og með framhaldsstefnu birtri 18. janúar 2008 höfðaði stefnandi mál á hendur stefndu. Í þinghaldi 5. júní 2008 voru öll málin sameinuð í því máli sem hér er dæmt.

Stefnandi er B-kvk-nf M-kvk-nf J-kvk-nf, Sogavegi 103, Reykjavík.

Stefndu eru Lauffell ehf., Vallarbraut 3, Hafnarfirði, L-x-x P-x-x, M-x-x P-x-x, bæði til heimilis að Hringbraut 107, Reykjavík, og G-kk-nf V-kk-nf Á-kk-nf, Bauganesi 19, Reykjavík.

Endanlegar dómkröfur stefnanda eru þær að stefndu verði dæmd að óskiptu til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð kr. 4.644.093 ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af 121.634 krónum frá 1. september 2006 til 1. október 2006, af 292.684 krónum frá þeim degi til 1. nóvember 2006, af 482.415 krónum frá þeim degi til 1. desember 2006, af 689.035 krónum frá þeim degi til 1. janúar 2007, af 1.054.946 krónum frá þeim degi til 1. febrúar 2007, af 1.421.819 krónum frá þeim degi til 1. mars 2007, af 1.790.204 krónum frá þeim degi til 1. apríl 2007, af 2.157.352 krónum frá þeim degi til 1. maí 2007, af 2.526.699 krónum frá þeim degi til 1. júní 2007, af 2.899.207 krónum frá þeim degi til 1. júlí 2007, af 3.273.640 krónum frá þeim degi til 20. ágúst 2007, af 3.280.440 krónum frá þeim degi til 1. október 2007, af 4.197.683 krónum frá þeim degi til 1. nóvember 2007, af 4.367.580 krónum frá þeim degi til 1. desember 2007, af 4.538.577 krónum frá þeim degi til 1. janúar 2008 en af 4.644.093 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Auk greiðslu skeytakostnaðar kr. 11.000. Til vara er krafist annarrar lægri fjárhæðar að mati réttarins.

Inn á skuldina hafa verið greiddar eftirfarandi innborganir: hinn 1. mars 2007 168.188 krónur og sama dag 162.627 krónur. Verði tekið tillit til þessara innborgana við uppgjör kröfunnar miðað við innborgunardag.

Þá er krafist málskostnaðar.

Af hálfu stefndu er krafist sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar.

Með úrskurði uppkveðnum 5. desember 2007 var kröfu stefndu um frávísun máls nr. E-5327/2007 synjað.

MÁLSATVIK

Stefndi G-kk-nf V-kk-nf sendi stefnanda tölvupóst í júlí 2006 þar sem spurst var fyrir um íbúð til leigu fyrir starfsmenn hins stefnda fyrirtækis Laugafells ehf. Í bréfinu segir að þau hafi hug á að leigja íbúð fyrir fjóra starfsmenn hjá fyrirtækinu.

Leigusamningur var undirritaður hinn 1. ágúst 2006 milli stefnanda sem leigusala og Lauffells ehf. sem leigjanda. Leigutími samkvæmt samningnum skyldi frá 1. ágúst 2006 til 31. júlí 2007 og fjárhæð leigu 160.000 krónur á mánuði sem tæki mið af breytingum á vísitölu neysluverðs og er viðmiðunarvísitala 261,9 stig. 1. gjalddagi skyldi 1. september 2006.Við upphaf leigutíma voru greiddir þrír mánuðir, 480.000 krónur og gengust L-x-x P-x-x, M-x-x P-x-x og G-kk-nf V-kk-nf Á-kk-nf í sjálfskuldarábyrgð vegna leigunnar. Í samningnum segir orðrétt „Leigjanda er óheimilt að framselja leigurétt sinn eða framleigja hið leigða húsnæði án samþykkis leigusala. Það telst þó ekki framsal á leigurétti eða framleiga þótt leigutaki heimili 4 starfsmönnum á vegum leigutaka afnot af hinu leigða enda skal við það miðað að aldrei verði fleiri en 4 búsettir í einu í hinum leigða húsnæði“

Gjalddagi var 1. hvers mánaðar. Stefnandi kveðst hafa falið banka sínum innheimtu á leigugjaldinu sem sent hafi greiðsluseðil á stefnda Lauffell ehf. í hverjum mánuði. Kröfugerð stefnanda er nú um leigugjald fyrir tímabilið frá 1. september 2006 og út júlí 2007 að frádregnum 330.815 krónum sem greiddar voru 1. mars 2007.

Við skoðun á húsnæðinu, eftir að líða tók á leigusamninginn, hafi komið í ljós að komið hefði verið fyrir tveim rúmum í hverju herbergi, sem séu fjögur, og að auki rúmum í stofu og hvar sem hægt hafi verið að koma þeim fyrir. Ljóst hafi því verið að notkunin hafi verið margföld umfram það sem skilyrt var í leigusamningnum af hálfu stefnanda og allir aðilar hefðu samþykkt. Síðar hafi komið í ljós að Lauffell ehf. hefði skráð 13 aðila í húsnæði stefnanda, en áður hefði H-x-x, faðir stefnda M-x-x, verið skráður þar.

Stefnda, Lauffelli ehf. hafi hinn 9. maí 2007 verið sent viðvörunarskeyti um greiðslu leigugjalds, bæði grunnleigugjalds sem hafi verið í vanskilum og viðbótargjalds vegna 10 starfsmanna, sem verið hafi umfram þann fjölda sem umsamin hafi verið. Skeytið hafi verið móttekið þann 14. maí 2007 án þess að nokkur greiðsla bærist í kjölfarið. Þar sem stefndi, Lauffell ehf. hafi ekki sinnt áskorun um greiðslu innan 7 sólahringa frá því að skeytið var sent hafi stefnandi lýst yfir riftun leigusamningsins með skeyti dags. 18. maí 2007 sem móttekið hafi verið 23. maí 2007.

Við afhendingu hafi ástand íbúðarinnar eins og segi í athugasemdum úttektarmanns. „v.s. er laust á gólfinu - Brotin skáplöm - íbúðin er öll mjög óhrein einkum gólfteppi í stofu og gangi sömuleiðis gluggatjöld. Stigateppi ónýtt”. Tekið hafi verið fram af hálfu umboðsmanns leigutaka að íbúðin hefði verið ræst fyrir afhendingu.

Stefnandi kveðst hafa leitað tilboða í hreingerningu og teppahreinsun og fengið tilboð frá Stjörnuþrifum að fjárhæð 103.958 krónur. Starfsmanni Stjörnuþrifa hafi ekki tekist að hreinsa teppin á íbúðinni sbr. framlagða yfirlýsingu hans þar um. Myndir hafi verið teknar af tilgreindum blettum sem ekki hafi tekist að hreinsa þrátt fyrir að notast hafi verið við bestu efni og tæki.

Stefnandi hafi einnig leitað tilboða í sambærileg teppi því ljóst hafi verið að teppin á íbúðinni hafi verið ónýt. Tilboð hafi borist frá Teppabúðinni að fjárhæð 614.995 krónur álagt.

Þá hafi stefnandi fengið tilboð í málningu, því venjuleg þrif hafi ekki dugað til að hreinsa veggi og loft íbúðarinnar, en augljóst hafi verið að mikið hefði verið reykt í íbúðinni á leigutímanum. Tilboð fagaðila, Málverks sf. kt. 000000-0000, hafi hljóðað upp á 550.000 krónur sbr. fyrirliggjandi tilboð.

Einnig hafi stefnandi aflað sér tilboðs í hreinsun gluggatjalda. Efnalaugin Björg hafi áætlað kostnað við hreinsun 65.000 krónur.

Þá hafi séð verulega á húsgögnum stefnanda eftir veru starfsmanna stefnda Lauffells ehf. svo sem sjá megi á ljósmyndum sem lagðar hafi verið fram. Stefnandi hafi fengið kostnaðaráætlun hjá Húsgögnum ehf. í lagfæringu á „gömlum húsgögnum" eins og þar segir að fjárhæð 180.525 krónur.

Þá hafi stefnandi þurft að leita til lásasmiðs strax þar sem leigutaki hefði látið snúa læsingunni við á hurð inn í íbúð þannig að aðeins hafi verið hægt að læsa íbúðinni að utanverðu en þeir sem inni voru hafi ekki átt þess kost að opna ef læst var. Kostnaður vegna þessa hafi verið 8.000 krónur skv. kvittun.

Stefnandi hafi verið ákveðinn í að leigja íbúðina áfram en ekki haft neina vissu fyrir því hvenær íbúðin yrði afhent né í hvers konar ásigkomulagi hún yrði við afhendingu. Stefnandi hafi þó talið sig vita fyrir víst þegar ljóst hafi verið orðið hvernig íbúðin hefði verið nýtt að hún yrði vart íbúðarhæf við skil leigutaka, eins og komið hafi á daginn. Stefnandi hafi því ekki auglýst né sýnt íbúðina væntanlegum leigutökum síðustu 6 mánuði leigutímans eins og hún hafi átt rétt til sbr. 2. mgr. 41. gr. húsaleigulaga. Vegna tafa á afhendingu, ástandi íbúðar við afhendingu, tímanum sem það hafi tekið að gera íbúðina aftur leiguhæfa, auglýsa og semja við annan leigutaka, hafi stefnanda ekki tekist að fá annan leigjanda fyrr en frá og með 20. janúar 2008.

Stefndi Lauffell ehf. hafi í upphafi leigutímans greitt sem samsvaraði tveggja mánaða leigu fyrirfram og þess vegna ekki átt að greiða leigu fyrir tvo síðustu mánuðina sem félagið var með eignina. Í tveim fyrri innheimtumálunum á hendur stefnda Lauffelli ehf. o.fl. hafi ekki verið tekið tillit til þessarar fyrirframgreiðslu enda hafði félagið ekki enn látið eignina af hendi fyrir útgáfu síðari stefnunnar þ.e. í málinu E-5317/2007. Í framhaldsstefnu og í kröfugerð stefnanda nú sé hins vegar tekið tillit til þessarar fyrirframgreiðslu og því felldar niður bætur fyrir tapaða leigu fyrir ágúst og september 2007. Kröfur um bætur vegna tapaðrar leigu fyrir október 2007 til 20. janúar 2008 nemi 615.451 krónum.

Stefndi Lauffell ehf. hafi samþykkt fyrir undirritun leigusamningsins að leggja fram bankatryggingu að fjárhæð 500.000 krónur fyrir skaðabótum vegna tjóns á hinu leigða sem leigjandi beri ábyrgð á. Þegar komið hafi að undirskrift samningsins hafi stefndi Lauffell ehf. ekki getað lagt fram áskilda ábyrgð en þá farið fram á að leysa þá ábyrgð með greiðslu peninga sem varðveittir yrðu inn á vörslureikningi. Við afhending íbúðar stefnanda og úttekt á henni hinn 22. ágúst 2007 hafi komið í ljós skemmdir sem stefnandi hafi þá haft uppi áskilnað um að yrðu bættar. Tjón stefnanda á hinu leigða sem leigjandi beri ábyrgð á sé eftirfarandi:

Þrif á íbúð fyrir utan gluggatjöld skv. tilboði kr. 103.958

Þrif á gluggatjöldum skv. tilboði kr. 65.000

Lagfæring á húsgögnum skv. tilboði kr. 180.525

Skipt um lás og gert við hurð kr. 8.000

Nýtt gólfteppi álagt skv. tilboði kr. 614.995

en krafan er lækkuð um 40% m.t.t. aldurs þess sem

fyrir er kr. 368.973

Málun íbúðar skv. tilboði kr. 550.000

Samtals kr. 1.283.256

Tryggingarféð kr. 500.000 komi til lækkunar kröfum um bætur byggðum á tilboðum og kvittunum.

MÁLSÁSTÆÐUR

Stefnandi kveðst byggja kröfu sína á leigusamningi, en samkvæmt útskrift frá innheimtubanka stefnanda skuldi Lauffell ehf. ennþá leigu samkvæmt leigusamningi að fjárhæð 1.152.126 krónur, sem sé grunnleiga auk vísitöluhækkana. Stefnandi kveðst hafa falið banka sínum innheimtu á leigugjaldinu, hafi bankinn sent greiðsluseðil til Lauffells ehf. en leigan þrátt fyrir það ekki verið greidd samkvæmt greiðsluseðlunum heldur beint inn á reikning stefnanda, og þá aðeins grunnleigan, 160.000 krónur, nema leiga desembermánaðar 2006 sem hafi verið að fullu greidd.

Þá kveðst stefnandi gera kröfu um greiðslu leigu fyrir starfsmenn stefnda Lauffells ehf. umfram þá fjóra sem afnot hins leigða takmarkast við. Það að fleiri starfsmenn noti hið leigða hafi í för með sér meira slit og kalli á meira viðhald. Þá sé vitað að fyrirtæki eins og stefndi Lauffell ehf. krefji hvern starfsmann um leigugjald fyrir íbúðarhúsnæði og ekki sé óalgengt að hver erlendur starfsmaður greiði 45.000 krónur á mánuði til starfsmannaleiga fyrir húsnæði. Sé miðað við 160.000 króna grunnleigugjald, sem sé 40.000 krónur á hvern íbúa miðað við að þeir séu fjórir, þá kveðst stefnandi ekki telja ósanngjarnt að áskilja sér helming þeirrar fjárhæðar fyrir hvern sem nýti húsnæði stefnanda á vegum Lauffells ehf., umfram þá fjóra sem samið hafi verið um að nýttu húsnæðið. Þá hækki sú fjárhæð með sama hætti og grunnleigan. Stefnandi kveðst ekki hafa við önnur gögn að styðjast en skráningu þjóðskrár um fjölda starfsmanna á hverjum tíma. Í september 2006 hafi íbúum í íbúðinni fjölgað um sjö á tilteknum dögum og sé krafist leigu frá þeim tíma sem hver þeirra sé skráður í húsnæði stefnanda. Þá hafi þeim fjölgað um tvo í október 2006 og einn til viðbótar í nóvember. Séu því skráðir 14 íbúar í húsnæði stefnanda. Stefnandi kveðst sundurliða kröfu sína svo:

1. á gjalddaga 1. september 2006 121.634 krónur

2. á gjalddaga 2. október 2006 171.050 krónur

3. á gjalddaga 1. nóvember 2006 189.731 króna

4. á gjalddaga 1. desember 2006 203.207 krónur

5. á gjalddaga 1. janúar 2007 203.384 krónur

6. á gjalddaga 1. febrúar 2007 203.818 krónur

7. á gjalddaga 1. mars 2007 204.658 krónur

8. á gjalddaga 1. apríl 2007 203.971 krónur

9. á gjalddaga 1. maí 2007 205.193 krónur

10. á gjalddaga 1. júní 2007 206.949 krónur

11. á gjalddaga 1. júlí 2007 208.018 krónur

Samtals 2.121.514 krónur auk dráttarvaxta frá gjalddaga hvers mánaðar.

Stefnandi kveðst byggja á því að stefndu L-x-x, M-x-x og G-kk-nf hafi öll skrifað undir leigusamninginn sem ábyrgðaraðilar og tekist áhendur ábyrgð in solidum á réttum efndum samningsins.

Stefnandi kveður forsvarsmenn stefnda Lauffells ehf. og sjálfskuldarábyrgðaraðila auk annarra sem hafi kynnt sig sem forsvarsmenn Lauffells ehf. hafi komið sér hjá að funda um vanskil Lauffells ehf. og ábyrgð vegna brota á ákvæðum leigusamnings aðila. Ekki hafi því verið hjá því komist að höfða mál til að fá dóm fyrir kröfu stefnanda og greiðslu hennar.

Stefnandi byggir kröfur sínar um skaðabætur vegna tjóns á hin leigða á hendur stefnu á ákvæðum húsaleigulaga og almennum reglum skaðabótaréttarins. Í yfirlýsingu um úttekt lýsi lögmætur úttektarmaður yfir að íbúðin hafi öll verið mjög óhrein, einkum gólfteppi í stofu og gangi og sömuleiðis gluggatjöld. Þá lýsi hann stigateppið ónýtt. Í framhaldi úttektar hafi stefnanda aflað tilboða í þrif á íbúðinni allri. Stefnandi byggir á að hann eigi kröfu á grundvelli fyrirliggjandi tilboða sem unnið verði eftir miðað við efni og aðstæður stefnanda, þ.e. þrif á öðru en gluggatjöldum skv. tilboði kr. 103.958, þrif á gluggatjöldum skv. tilboði kr. 65.000, bótum vegna skemmda á húsgögnum en viðgerð skv. tilboði er að fjárhæð kr. 180.525 en um sé að ræða antik húsgögn sem verulega hafi séð á við skil á íbúðinni. Þá byggir stefnandi á að hann eigi endurkröfu á hendur stefndu vegna kostnaðar við að skipta um lás og gera við hurð að fjárhæð kr. 8.000 sbr. kvittun.

Þá byggir stefnandi á að hann eigi kröfu á bótum vegna kostnaðar við að mála eignina og vísar þar til fyrirliggjandi tilboðs kr. 550.000 kröfufjárhæðinni til stuðnings. Af hálfu stefnda Lauffells ehf. hafi því verið lýst yfir að leigutaki teldi húsnæðið í mjög góðu ástandi þegar hann tók við því og að ekki hafi verið þörf á úttekt byggingarfulltrúa við afhendingu sbr. 12. gr. leigusamnings aðila. Þrátt fyrir þrif eftir afhendingu hafi íbúðin borið merki mikilla reykinga á leigutímanum sem áberandi hafi verið á lit veggja og lofts auk þess sem megn reykingalykt hafi enn verið til staðar. Því hafi ekki verið hjá því komist að mála íbúðina.

Kröfur sínar á hendur stefnda Lauffelli ehf. vegna ónýtts gólfteppis byggir stefnandi á umsögn úttektarmanns og hins vegar á árangurslausum tilraunum fagaðila við að þrífa bletti sem úttektarmaður hafi talið að unnt væri að þrífa. Teppið teljist því ónýtt af völdum aðila á vegum stefnda Lauffells ehf. og byggir stefnanda kröfur sínar á grundvelli almennra skaðabótareglna. Fjárhæðin byggi á tilboði Teppabúðarinnar en stefnandi telji eðlilegt að lækka þá fjárhæð um 40% að teknu tilliti til aldurs gólfefnis. Krafa stefnanda sé tilboðsfjárhæðin kr. 614.995 - 40% eða kr. 368.973. Krafist er dráttarvaxta af fjárhæðinni frá stefnubirtingardegi til greiðsludags.

Kröfuliður þessi er samtals kr. 1.283.256 skv. tilboðum og kvittunum í ágúst og september 2007.

Tryggingarféð kr. 500.000 auk vísitöluhækkunar 276,7/261,9, en nvt. fyrir október 2007 var 276,7 stig, samtals kr. 528.255 kemur til lækkunar þessum kröfulið þ.e. 1.283.256 -528.255 = 755.001 og er krafist er dráttarvaxta af þeirri fjárhæð frá 1.10.2007 til greiðsludags.

Stefnandi byggir kröfu sína á hendur stefndu vegna tapaðra leigutekna frá 1.8.2007 til 19. janúar 2008 á almennum reglum skaðabótaréttarins. Ástand íbúðarinnar meðan stefndi Lauffell ehf. var með hana á leigu var meg þeim hætti að hún var aldrei sýningarhæf væntanlegum leigutökum á leigutímanum auk þess sem alls óvíst var hvenær hún yrði afhent. Stefnandi gat vegna þessa ekki nýtt sér ákvæði 2. mgr. 41. gr. húsaleigulaga og sýnt hið leigða húsnæði sex síðustu mánuði leigutímabilsins. Þegar leigutaki afhenti íbúðina loks nokkru eftir að umsaminn leigutími var liðinn og kvað hana hafa verið ræsta fyrir afhendingu kom annað í ljós sbr. yfirlýsingu úttektarmanns. Stefnandi varð því að byrja á að afla tilboða í þrif og láta þrífa. En þegar það dugði ekki til, varð að mála og ennfremur reyndust teppin ónýt. Allt tafði þetta fyrir að stefnandi gæti auglýst íbúðina á ný til útleigu og fékkst ekki leigutaki fyrr en frá og með 20. janúar 2008. Stefnandi reiknar bæturnar út frá leigusamningi aðila, en að öllu jöfnu hefði stefnandi haft þær tekjur af eigninni frá og með 1. ágúst 2007 úr hendi nýs leigutaka ef skil á eigninni hefðu verið með eðlilegum hætti í samræmi við samning aðila. Þar sem stefndi hafði í upphafi greitt 2 mánuði fyrirfram í leigu sem reikna átti sem greiðsla fyrir 2 síðustu mánuði leigutímans, er sú greiðsla látin mæta bótakröfu vegna tapaðrar leigu fyrir ágúst og september 2007. Stefnandi krefur hins vegar um bætur fyrir leigutekjumissi frá og með 1. október 2007 til og með 19. janúar 2008. Nánar fyrir október 2007 kr. 169.042 (kr. 160.000 / 261,9 x 276,1 nvt.) auk dráttarvaxta frá 1. okt. 2007, fyrir nóvember 2007 kr. 169.897 (kr. 160.000 / 261,9 x 278,1) auk dráttarvaxta frá 1. nóv. 2007, fyrir desember 2007 kr. 170.997 (160.000 / 161,9 x 279,9) auk dráttarvaxta frá 1. des. 2007 og fyrir 1. til 19. janúar 2008 kr. 105.516 (160.000 / 161,9 x 281,8 /31/19 daga) auk dráttarvaxta frá 1. janúar 2008. Eða samtals kr. 615.451 í bætur fyrir leigutekjumissi sem stefndi Lauffell ehf. ber ábyrgð á.

Stefnandi byggir rétt sinn til að höfða framhaldsstefnu í máli aðila nr. E-5317/2007 á að stefndi Lauffell ehf. afhenti stefnanda ekki íbúðina að Sogaveg 103 fyrr en eftir útgáfu stefnu í því máli dags. 30.7.2007. Það var fyrst við afhendingu og úttekt 22.8.2007 sem stefnandi gat hafist handa og látið meta bótaskylt tjón sitt. Ennfremur höfðu stefndu krafist frávísunar í máli E-5317/2007 og það var ekki fyrr en niðurstaða í því máli lá fyrir 5.12.2007 að unnt var að taka ákvörðun um framhald málsins af hálfu stefnanda. Það verði því ekki metið stefnanda til vanrækslu að hafa ekki gert kröfur sínar í einu lagi í öndverðu sbr. 29. laga nr. 91/1991.

Lagatilvísanir: Stefnandi vísar m.a. 29. gr. sbr. 27. gr. eml. nr. 91/1991, til húsaleigulaga nr. 36/1994, m.a. 27. gr., 33. gr., 39. gr., 41. gr., 61. gr. 62. gr., 69. gr. þeirra laga auk almennra reglna skaðabótaréttarins kröfum sínum til stuðnings. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styður stefnandi við reglur III kafla vaxtalaga nr. 38/2001 með síðari breytingum. Krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun er reist á lögum númer 50/1988. Stefnandi er ekki virðisaukaskattsskyldur og ber honum því nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefndu. Varðandi varnarþing vísast til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Stefndu byggja kröfu sína um sýknu á því að húsaleiga fyrir hina leigðu íbúð sé að fullu greidd. Stefndi Lauffell hafi við upphaf leigusamnings lagt fram tryggingu að fjárhæð 500.000 krónur auk þess sem stefndu hafi greitt tveggja mánaða húsaleigu fyrirfram samtals að fjárhæð 320.000 krónur. Samtals hafi stefndu því greitt stefnanda 820.000 krónur fyrirfram. Ljóst sé að stefndi Lauffell eigi endurkröfu á stefnanda vegna tryggingargreiðslnanna.

Húsaleigusamningi um fasteignina hafi verið rift með símskeyti sem borist hafi stefndu 23. maí 2007. Er á því byggt að stefnandi geti ekki krafið stefndu um greiðslu leigu á grundvelli leigusamnings, eins og ótvírætt sé tekið fram í stefnu að stefnukrafa byggi á, eftir að leigusamningi var rift. Í því sambandi er vísað til þeirrar meginreglu kröfuréttar að við riftun falli réttaráhrif samnings niður og að aðilar hans eigi ekki frekari kröfur á hendur hvorum öðrum skv. efni samningsins. Stefndi áréttar að í stefnu sé ekki byggt á því að stefnandi eigi kröfur á hendur stefndu á öðrum grundvelli og sé stefnandi bundinn af þeim málatilbúnaði.

Í ljósi þessa eigi stefnandi eingöngu kröfur á hendur stefndu vegna leigu fyrir 1. mars 2007 til 23. maí 2007. Leigufjárhæð fyrir það tímabil sé 448.463 krónur. Stefndu hafi áður munnlega lýst yfir skuldajöfnuði gagnvart kröfum, þ.e. að fyrirframgreidd leiga og eftir atvikum tryggingafé gangi upp í leiguskuld. Sá skilningur hafi verið ítrekaður með bréfi lögmanns stefndu, dags. 20. ágúst 2007, sem afhent hafi verið stefnanda og lögmanni hans samdægurs, Stefndu byggja á því að skilyrði skuldajafnaðar séu fyrir hendi og stefnda Lauffelli heimilt að skuldajafna í máli þessu kröfum sínum á stefnanda gegn leigugreiðslum. Til stuðnings þessa vísa stefndu til ólögfestra meginreglna kröfuréttar um skuldajöfnuð og 28. gr. laga nr. 91/1991.

Liggi því fyrir að í ljósi skuldajöfnuðar, fyrirframgreiðslna og trygginga stefndu teljist grunnleiga samkvæmt leigusamningi fyrir hið umdeilda húsnæði fullgreidd.

Hvað varðar kröfu stefnanda um greiðslur umfram gunnleigu skv. leigusamning aðila, er þeim kröfum stefnanda mótmælt. Í því sambandi er á því byggt að krafan sé með öllu ólögmæt. Stefndu byggja í því sambandi á því að engin heimild sé hvorki í leigusamningi aðila eða húsaleigulögum nr. 36/1994 til þess að krefja um skaðabætur sem álag ofan á leigugreiðslur vegna umfram íbúa eins og gert sé í máli þessu, Skorti kröfur stefnanda því lagagrundvöll.

Þá vísa stefndu til þess að samkvæmt 27. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994 geti stefnandi ekki borið fyrir sig frávik frá leigusamningi sem ekki hafi þýðingu fyrir hann eða aðra þá sem í húsinu búi eða starfi. Er á því byggt að stefnandi hafi ekki sýnt fram á að hugsanlegur umframfjöldi íbúa hafi sérstaka þýðingu fyrir hann eða aðra sem búa í húsnæðinu og þar af leiðandi geti meintur íbúafjöldi í íbúðinni ekki talist brot á leigusamningi aðila.

Stefndu vísa sömuleiðis til þess að samkvæmt 3. og 4. tölul. 1. mgr. 61. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994 sé stefnanda heimilt að rifta leigusamningi ef ólögmætt framsal leiguréttar eigi sér stað eða leigjandi nýti húsnæðið með öðrum hætti fram kemur í leigusamningi. Telja stefndu því að í húsaleigulögum séu tæmandi talin vanefndaúrræði vegna hinna meintu brota á samningi aðila, þ.e. að eingöngu sé heimilt að rifta húsaleigusamningi á þeim forsendum sem stefnandi byggir á í þessu máli.

Málsástæðum stefnanda um rétt til greiðslna vegna slits á íbúðinni vegna umfram íbúa er mótmælt. Hvað þær varði sé ítrekað það sem áður hefur verið rakið um vanreifun krafna þessara. Þá er á því byggt að fullyrðingar stefnanda um slit á íbúðinni eða tjón vegna fjölda íbúa hennar séu með öllu ósannaðar. Er á það bent að stefnandi hafi ekki aflað sér mats dómkvaddra matsmanna né látið gera úttekt á húsnæðinu skv. XIV. kafla húsaleigulaga nr. 36/1994, þar sem fram komi samanburðarmat á ástandi húsnæðisins við afhendingu og við skil húsnæðisins. Hafi stefnanda verið þetta í lófa lagið og beri hann ótvírætt hallan af sönnunarskorti hvað þetta varðar.

Þá byggja stefndu á því að fullyrðingar stefnanda um fjölda aðila sem eigi að hafa búið í húsinu séu með öllu ósannaðar. Ekkert liggi fyrir í málinu sem sýni fram á að þeir aðilar sem skráðir voru með lögheimili að Sogavegi 103, Reykjavík hafi búið þar og nýtt húsnæðið. Fullyrðingum stefnanda um fjölda rúma og nýtingu húsnæðisins er mótmælt sem röngum og ósönnuðum.

Forsendum kröfu stefnanda um viðbótarleigu og fjárhæð hennar er einnig mótmælt sem ólögmætum og vanreifuðum. Ekki séu fram nein haldbær rök fyrir því á hvaða forsendum stefnandi telji sér heimilt að krefja stefndu um 20,000 krónur á mánuði fyrir hvern einstakling í viðbótarleigu. Þá sé algerlega ósannað af hálfu stefnanda hversu margir bjuggu í íbúðinni, sem sé grundvallarreikniforsenda bótakröfu. Sé krafa stefnanda því úr lausu lofti gripin og án viðhlítandi rökstuðnings og ekki studd sönnunargögnum.

Þá er fjárhæð krafna stefnanda óhófleg og í engu samræmi við það sem tíðkist á leigumarkaði. Samkvæmt skýrum ákvæðum 2. ml. 37. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994, skuli leigufjárhæð vera sanngjörn og eðlileg í garð beggja aðila leigusamnings. Er á því byggt að kröfur stefnanda í máli þessu séu það ekki.

Stefndu byggja jafnframt á því að ábyrgðarskilmálar leigusamnings aðila séu ólögmætir. Samkvæmt leigusamningi séu settar þrenns konar tryggingar fyrir leigugreiðslum, þ.e. fyrirframgreiðsla, bankaábyrgð og sjálfskuldarábyrgð. Telja stefndu að ákvæði samningsins um greiðslu tryggingafjár og fyrirframgreiðslu á leigu stangist á við ákvæði 2. mgr. 34. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994. Er á því byggt að ákvæðið, sem og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 36/1994 girði fyrir að ofan á greiðslu tryggingafjár og fyrirframgreiðslu leigu, sé samið um sjálfskuldarábyrgð, Sé því sjálfskuldarábyrgðarákvæði samningsins andstætt ákvæðum húsaleigulaga nr. 36/1994 og geti stefnandi því ekki byggt efnisrétt á því. Beri því að sýkna aðra stefndu en stefnda Lauffell ehf. á þessum forsendum.

Að lokum er á því byggt að ábyrgðarskilmálar leigusamningsins séu verulega ósanngjarnir og andstæðir góðri viðskiptavenju. Er þar einkum vísað til umfangs trygginga skv. samningum, sem verði að teljast verulega íþyngjandi fyrir stefndu. í ljósi þess er á því byggt að á þeim grundvelli beri að víkja þeim til hliðar með vísan til 36. gr. samningalaga nr. 7/1936. Í þessu sambandi sé einnig á það bent að stefndu hafi ekki notið lögmannsaðstoðar við gerð samningsins, en hann hafi verið saminn af lögmanni stefnanda.

Um kröfu stefnanda um skaðabætur vegna ætlaðs tjóns á íbúðinni er því í fyrsta lagi mótmælt að stefndu hafi valdið tjóni á hinu leigða húsnæði á leigutímanum. Er á því byggt að hinu leigða húsnæði hafi verið skilað í algerlega sambærilegu ástandi og stefndu tóku við því. Séu því engar forsendur til að telja stefndu skaðabótaskyld vegna ætlaðs ástands hins leigða.

Stefnandi hafi ekki með nokkru móti fært sönnur fyrir því hvernig ástand hins leigða var við upphaf leigutíma. Honum hafi verið í lófa lagið við upphaf leigusamnings að afla úttektar starfsmanna Reykjavíkurborgar á ástandi húsnæðisins skv. ákvæðum XIV. kafla húsaleigulaga nr. 36/1994, sem hann hafi ekki gert. Liggi því engin sönnun fyrir um ástand hins leigða við afhendingu og þar af leiðandi heldur engin sönnun um meinta rýrnun á húsnæðinu. Beri stefnandi ótvírætt hallann af þessum sönnunarskorti.

Stefndu vísa einnig til 63. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994, þar sem kveðið er á um að leigjandi beri ekki bótaábyrgð á rýrnun eða spjöllum húsnæðis sem leiðir af venjulegri eða umsaminni notkun húsnæðis, eða starfar af atvikum sem voru leigjanda óviðkomandi. Er á því byggt að meint rýrnun húsnæðisins sé í öllu falli ekki umfram það sem leiði af eðlilegum notum á húsnæðinu og hugsanlegar skemmdir á því sem verið hafi til staðar við afhendingu þess séu stefndu óviðkomandi.

Þá er einstökum bótaliðum í kröfugerð stefnanda mótmælt. Fullyrðingum stefnanda um að stefndi Lauffell hafi fengið húsnæðið afhent í mjög góðu ástandi er mótmælt. Húsnæðinu hafi verið skilað í sambærilegu ástandi og stefndi, Lauffell, tók við því, en ljóst sé að húsnæðið var notað og búið notuðum húsgögnum. Teppi íbúðarinnar hafi langt frá því getað talist nýtt eða nýlegt við afhendingu og hafi teppinu verið skilað í sambærilegu ástandi. Sama gildi um húsgögn sem leigð hafi verið með íbúðinni, en þau hafi verið notuð og komin til ára sinna. Sé það fráleit af stefnanda að ætla stefndu að greiða fyrir standsetningu gamalla húsgagna.

Stefndu mótmæla því einnig sem röngu og ósönnuðu að nauðsynlegt hafi verið að mála íbúðina, en engin haldbær sönnunargögn styðji þá fullyrðingu stefnanda. Í því sambandi sé einnig á það bent að aldrei hafi verið samið um að stefnandi ætti að skila íbúðinni nýmálaðri eða veggjum hennar í tilteknu ástandi.

Sömuleiðis er fullyrðingum um að mikið hafi verið reykt í íbúðinni mótmælt, enda engin haldbær sönnunargögn um hvort leigjendur stefndi hafi reykt mikið í íbúðinni, eða hvort fyrri leigjendur hafi reykt í íbúðinni.

Þá er fullyrðingum stefnanda um gluggatjöld íbúðarinnar mótmælt sem röngum og ósönnuðum. Eins og aðrir hlutar íbúðarinnar hafi gluggatjöld hennar verið notuð og komin til ára sinna við afhendingu. Engin haldbær gögn liggi til grundvallar fullyrðingum stefnanda um ástand gluggatjalda hvorki við afhendingu né skil íbúðarinnar og teljist þær því með öllu ósannaðar.

Fullyrðingum stefnanda um læsingar á innihurð er eining mótmælt sem röngum og ósönnuðum.

Þá er niðurstöðum úttektarmanns Reykjavíkurborgar mótmælt, að því leiti sem þær styðji ekki málatilbúnað stefndu. Þær hafi enga þýðingu í málinu þar sem enginn samanburður sé fyrir hendi um ástand hins leigða við upphaf leigutíma.

Á því er því byggt að meint tjón stefnanda sé með öllu ósannað. Stefnandi byggi einstaka kröfuliði sina á tilboðum og verðáætlununum frá ýmsum aðilum, sem hann hafi aflað einhliða og án nokkurs samráðs við stefndu. Ekki sé upplýst í málinu hvort stefnandi hafi aflað tilboða frá fleiri aðilum og hvort um lægstu tilboð hafi verið að ræða. Þá sé ekkert upplýst um tengsl stefnanda við tilboðsgjafa. Sé því ljóst að framlögð gögn hafi ekkert sönnunargildi í málinu og beri að líta algerlega framhjá þeim við úrlausn málsins.

Þá vísa stefndu til þess að stefnandi hefur ekki aflað mats dómkvaddra matsmanna á meintu tjóni sínu, en samkvæmt grunnreglum um sönnun séu slíkar matsgerðir einu haldbæru sönnunargögnin um sambærilegt tjón og stefnandi heldur fram að hann hafi orðið fyrir. Hafi stefnanda verið í lófa lagið að afla slíks mats og beri allan halla af sönnunarskorti um meint tjón sitt.

Ekki sé heimilt að dæma bætur að álitum vegna tjóns stefnanda. Stefnandi beri sönnunarbyrði fyrir meintu tjóni sínu og teljist það ósannað, séu skilyrði skaðabóta ekki fyrir hendi og beri því að sýkna stefndu af kröfum stefnanda.

Þá er því mótmælt að stefndu beri að bæta stefnanda meint tjón vegna tapaðra leigutekna. Hið leigða hafi verið í sambærilegu ástandi og þegar stefndi Lauffell tók við því og hins vegar sé ósannað að stefnandi hafi orðið fyrir tjóni vegna afhendingar hins leigða. Engin gögn liggi fyrir um í hve langan tíma hin leigða íbúð eigi að hafa verið óíbúðarhæf vegna lagfæringa, en stefnanda hafi verið í lófa lagið að afla sér slíks mats.

Stefndu byggja einnig á því að stefnanda hafi borið að gera ráðstafanir til að takmarka tjón sitt og leigja íbúðina út hið fyrsta, en engin gögn liggi fyrir í málinu um tilraunir stefnanda til þess. Sé t.d. óupplýst hvort og þá hvenær stefnandi auglýsti húsnæðið til leigu. Leiði það til brottfalls bótaréttar.

Þá er forsendum og útreikningum stefnanda á bótakröfum vegna tapaðrar leigu mótmælt.

Samkvæmt 64. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994 hafi stefnanda verið skylt að lýsa bótakröfu sinni á hendur stefndu vegna skila hins leigða innan tveggja mánaða frá skilum húsnæðisins. Í máli þessu liggi fyrir að stefnandi hafi aldrei haft uppi slíka kröfu innan þess tímafrests og sé því bótaábyrgð stefndu vegna skila húsnæðisins fallin niður, sbr. 3. mgr. 64. gr. húsaleigulaga.

Ætlaðar kröfu stefnanda hafi verið að fullu greiddar með skuldajöfnuði við þær tryggingar sem stefndu létu stefnanda í té vegna leigusamningsins.

Varakrafa stefndu um verulega lækkun dómkrafna stefnanda byggir á sömu málsástæðum og lagarökum og aðalkrafa, eftir því sem við á, sérstaklega umfjöllun um að tjón stefnanda sé ósannað. Þá byggir stefnandi að lækka beri kröfur stefnanda þar sem stefnandi hafi vanrækt þá skyldu sína að takmarka tjón sitt.

Þá er á því byggt að taka beri tillit til þess að nýtt kemur í stað gamals, sem og að stefnandi getur vegna málningar og teppalagnar fengið endurgreiddan virðisaukaskatt af aðkeyptri vinnu.

Kröfu um dráttarvexti er mótmælt sérstaklega. Stefndu telja ljóst að hún sé í ósamræmi við ákvæði III. og IV. kafla vaxtalaga nr. 38/2001, en skv. lögunum bera skaðabótakröfur dráttarvexti frá því að mánuður er liðinn frá því að upplýsingar liggja fyrir svo hægt sé að meta tjón hans. Eru því engar forsendur til að ákvarða dráttarvexti eins og stefnandi byggir á.

Að öðru leyti er öllum málsástæðum og lagarökum stefnanda mótmælt.

Vegna kröfu um frávísun vísar stefndu til 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, einkum e. liðar 1. mgr.

Málsástæðu um heimild til að hafa uppi kröfu um skuldajöfnuð styðja stefndu við 28. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Stefndu vísar einnig máli sínu til stuðnings til ákvæða húsaleigulaga nr. 36/1994, einkum 27., 34., 37., 40., 61. 63. og 64. gr.

Þá vísa stefndu til ákvæðis 36. gr. samningalaga nr. 7/1936

Málsástæðu um heimild til að hafa uppi kröfu um skuldajöfnuð styðja stefndu við 28. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Krafa um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, með síðari breytingum.

NIÐURSTAÐA

Stefnandi krefur um greiðslu eftirstöðva leigugreiðslu samkvæmt samningi aðila fyrir tímabilið 1. september 2006 til 1. júlí 2007 að fjárhæð samtals 1.152.126 krónur. Krefur hann hér um greiðslu 160.000 króna fyrir hvern mánuð að viðbættum vístöluhækkunum. Stefnandi kveður greiðslu að fjárhæð 330.815 hafa verið greidda hinn 1. mars 2007 vegna þessa. Þrátt fyrir riftun stefnanda er til þess að líta að hún fékk íbúðina ekki afhneta fyrr en í ágústmánuði 2007 og er því fallist á að stefndu beri að greiða fyrir afnot hennar út leigutímann.

Þá hafa af hálfu stefnanda verið lögð fram gögn frá þjóðskrá þar sem fram kemur að samtals 14 aðilar hafa verið skráðir til heimilis að Sogavegi 103 í íbúð stefnanda á því tímabili sem hér um ræðir. Hefur hann gert kröfu um að stefnda Lauffelli beri að greiða sérstaklega fyrir þá aðila umfram þá fjóra sem getið er um að dvelja megi í íbúðinni hverju sinni. Krefst hann 20.000 króna greiðslu fyrir hvern þeirra á mánuði og nemur þessi kröfuliður hans 2.121.514 krónum. Stefndu halda því fram að Lauffell hf. hafi látið skrá ýmsa starfsmenn á sínum vegum að Sogavegi 103 af hagkvæmnisástæðum en í reynd hafi þeir búið á ýmsum öðrum stöðum. Þessari málsástæðu stefndu er hafnað en Lauffell hf. verður að bera hallann af því hvernig skráningu starfsmanna hans var háttað. Verður því fallist á það með stefnanda að sýnt sé fram á að í íbúð hennar hafi dvalið fleiri leigjendur en samningur aðila gerði ráð fyrir og enn fremur verður lagt til grundvallar að fjöldi þeirra og dvalartími hafi verið sá sem byggt er á af hálfu stefnanda. Samkvæmt gögnum þeim sem stefnandi hefur lagt fram voru allt að 10 menn í íbúðinni umfram það sem samningur gerði ráð fyrir hverju sinni. Fallast verður á það með stefnanda að fjöldi íbúa sé langt umfram það sem hún mátti gera ráð fyrir og að hún eigi réttmæta kröfu til greiðslna umfram umsamda leigugreiðslu vegna þessa. Verður þessi kröfuliður tekinn til greina þannig að stefndu verða dæmd til að greiða stefnanda 1.200.000 krónur vegna þess að umtalsvert fleiri dvöldu í íbúð hennar en samningur gerði ráð fyrir.

Stefnandi krefst bóta vegna skemmda og slits á íbúðinni og enn fremur missis leigutekna vegna ástands hennar. Fyrir liggur skýrsla úttektarmanns og þar kemur fram að ástandi er ábótavant segir m.a að salerni sé laust á gólfi, skápalöm brotin, íbúðin sé öll mjög óhrein einkum gólfteppi í stofu og gangi, sömuleiðis gluggatjöld. Þá sé stigateppi ónýtt.

Stefnandi ber fyrir sig tilboð að fjárhæð 103.958 krónur fyrir þrif en fram kemur í skýrslu vitnisins K-kk-ef G-kk-ef að hann hafi komið að teppahreinsun og að 3 blettir hafi verið í teppinu en myndir hafa verið teknar af blettum þessum sem ekki hafi tekist að hreinsa þrátt fyrir að notast hafi verið við bestu efni og tæki. Með vísan til skýrslu úttektarmanns og vitnisins K-kk-ef þykir mega taka þennan kröfulið stefnanda til greina eins og hann er fram settur.

Stefnandi krefur um greiðslu vegna nýrra teppa enda hafi hann talið að teppin á íbúðinni hafi verið ónýt. Ber hann fyrir sig tilboð að fjárhæð 614.995 krónur álagt en krefur um 368.973 krónur vegna aldurs teppanna sem fyrir voru. Hér verður til þess að líta að stefnandi lagði í kostnað við að hreinsa teppin og þegar til þess er litið svo og að óljóst er með aldur þeirra og ástand er leigutaki fékk íbúðina til leigu verður þessum kröfulið hafnað.

Stefnandi krefur um greiðslu vegna málningar íbúðarinnar og ber fyrir sig tilboð sem hann hafi fengið frá fagaðila, Málverks sf. að fjárhæð 550.000 krónur. Fallist er á það með stefnanda að þörf hafi verið á því að mála íbúðina eftir að hún var afhent en þessi kröfuliður verður tekinn til greina með 300.000 krónum.

Fallist verður á kröfu stefnanda um hreinsum á gluggatjöldum með 50.000 krónum.

Stefnandi hefur aflað sér kostnaðaráætlunar vegna viðgerða á húsgögnum en hún heldur því fram að séð hafi verulega á húsgögnum stefnanda eftir veru starfsmanna stefnda Lauffells ehf. svo sem sjá megi á ljósmyndum sem lagðar hafi verið fram. Fallist er á þennan kröfulið með 120.000 krónum.

Loks verður fallist á kröfu stefnanda vegna læsingar á hurð að fjárhæð 8.000 krónur en hún hefur lagt fram kvittun vegna þessa.

Stefnandi heldur því fram að vegna tafa á afhendingu, ástandi íbúðar við afhendingu, tímanum sem það hafi tekið að gera íbúðina aftur leiguhæfa, auglýsa og semja við annan leigutaka, hafi stefnanda ekki tekist að fá annan leigjanda fyrr en frá og með 20. janúar 2008. Gerir stefnandi kröfu um tapaðar leigutekjur að fjárhæð 615.452 krónur þ.e. fyrir tímabilið frá 1. október 2007 til 20 janúar 2008. Hefur stefnandi þá ráðstafað þeirri tveggja mánaða leigugreiðslu frá stefnda Lauffelli hf. sem hann fékk við upphaf leigumálans til greiðslu leigu fyrir ágúst og september 2007.

Fallast má á það með stefnanda að vegna þess hvernig ástand íbúðarinnar var er hún tók við henni í ágúst hafi hún tapað nokkrum leigutekjum en með greiðslum fyrir ágúst og september 2007 þykir henni hafa verið bættur sá tekjumissir og er því frekari kröfum vegna þessa því hafnað.

Samkvæmt framansögðu verður fallist á bótakröfu stefnanda með 581.958 krónum en frá þeirri fjárhæð ber að draga 528.255 krónur vegna tryggingar sem stefndi Lauffell ehf. setti fyrir efndum samnings.

Svo sem hér að framan er rakið er það niðurstaða dómsins að stefndi Lauffell ehf. sé skuldugur stefnanda vegna uppgjörs á leigusamningi aðila um íbúð að Sogavegi 103 hér í borg. Stefndu L-x-x P-x-x, M-x-x P-x-x og G-kk-nf V-kk-nf Á-kk-nf tókust á hendur sjálfskuldarábyrgð fyrir réttum efndum á leigusamningi aðila og tekur hún samkvæmt efni sínu til réttra efnda á leigusamningnum, þ. e. fyrir leigugreiðslum og skaðabótum vegna tjóns á hinu leigða. Yfirlýsing þessi er skilmálalaus og eru stefndu bundin af henni og verða því dæmd til greiðslu dómkrafna ásamt stefnda Lauffelli ehf.

Samkvæmt öllu framansögðu verða stefndu dæmd til að greiða stefnanda 2.405.829 krónur með dráttarvöxtum eins og greinir í dómsorði.

DÓMSORÐ

Stefndu, Lauffell ehf., L-x-x P-x-x, M-x-x P-x-x og G-kk-nf V-kk-nf Á-kk-nf, greiði stefnanda, B-kvk-þgf M-kvk-þgf J-kvk-þgf, 2.405.829 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 3.413 krónum frá 1. desember 2006 til 1. janúar 2007, af 166.040 krónum frá þeim degi til 1. febrúar 2007, af 329.095 krónum frá þeim degi til 1. mars 2007, af 492.822 krónum frá þeim degi til 1. apríl 2007, af 655.999 krónum frá þeim degi til 1. maí 2007, af 820.153 krónum frá þeim degi til 1. júní 2007, af 985.712 krónum frá þeim degi til 1. júlí 2007, af 1.152.127 krónum frá þeim degi til 20. ágúst 2007, en af 2.405.829 krónum frá þeim degi til greiðsludags – allt að frádregnum 330.815 krónum sem greiddar voru 1. mars 2007.

Stefndu greiði stefnanda 800.000 krónur í málskostnað.

A-x-x V. M-kk-nf