S-260/2015

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi dagsettri 9. júlí 2015 á hendur ákærða, M-x-x M-x-x, kt. 000000-0000, til heimilis að .......

„fyrir hegningar- og umferðarlagabrot

með því að hafa, að kvöldi fimmtudagsins 9. apríl 2015 ekið bifreiðinni RR-369 norður Biskupstungnabraut skammt sunnan við Alviðru í Ölfusi, með einn yfirfarþega í farangursrými bifreiðarinnar og of hratt miðað við aðstæður þar sem mikil ísing var á veginum, þannig að ákærði missti stjórn á bifreiðinni sem valt nokkrar veltur og hafnaði utan vegar, með þeim afleiðingum að A-x-x B-x-x kt. 000000-0000 farþegi í farangursrými kastaðist út, hafnaði undir bifreiðinni og hlaut til það umfangsmikla fjöláverka og lést skömmu síðar.

Teljast brot ákærða varða við 215. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. h. lið 2. mgr. 36. gr. og 2. mgr. 73. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins, ásamt J-kvk-þgf G-kvk-þgf hdl., sem skipuð var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Um málsatvik nægir að vísa til ákæru, sbr. 4. mgr. 183. gr. sömu laga.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Við ákvörðun refsingar ákærða verður höfð hliðsjón af því að hinn látni var besti vinur ákærða samkvæmt gögnum málsins og málflutningi verjanda hans fyrir dómi. Þá verður höfð hliðsjón af skýlausri játningu ákærða og jafnframt því að hann er ungur að árum. Með hliðsjón af öllu framansögðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði en fullnustu hennar skal frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til þeirra lagaákvæða er í ákæru greinir ber að svipta ákærða ökurétti og verður hann sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Þá ber með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talinn útlagðan kostnað samkvæmt yfirliti, 1.733.075 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, J-kvk-ef G-kvk-ef hdl., 160.875 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, M-x-x M-x-x, sæti fangelsi í 3 mánuði en fullnustu refsingarinnar skal frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað samkvæmt yfirliti, 1.733.075 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, J-kvk-ef G-kvk-ef hdl., 160.875 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf.