S-126/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 20. ágúst sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Austurlandi, útgefinni 15. júlí sl., á hendur H-kk-þgf M-kk-þgf R-kk-þgf, kennitala […], […], […]:

,,fyrir umferðarlagabrot á Fljótsdalshéraði og í Vopnafjarðarhreppi, með því að hafa miðvikudaginn 22. maí 2019, undir áhrifum áfengis og sviptur ökurétti, ekið bifreiðinni […], frá Egilsstöðum og þaðan áfram til Vopnafjarðar, þar sem hann missti stjórn á bifreiðinni á Norðausturvegi á Sveinshálsi á Sandvíkurheiði og ók út af veginum og stórskemmdi bifreiðina. Vínandamagn í blóði kærða mældist 3,07 ‰.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 49. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.“

I.

Mál þetta barst héraðsdómi 17. júlí sl. og var fyrirkall dómsins birt ákærða 5. ágúst sl. Við þingfestingu málsins, þann 20 ágúst sl., sótti ákærði ekki þing og boðaði eigi lögmæt forföll. Var málið þá dómtekið að kröfu fulltrúa ákæruvalds með vísan til 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Þykir mega jafna framangreindri útivist ákærða til játningar hans með vísan til ofangreindrar lagagreinar, enda fer sú niðurstaða að mati dómsins ekki í bága við rannsóknargögn lögreglu, þ. á m. framburðarskýrslur og álitsgerð Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja og eiturefnafræði, dags. 5. júní sl. Teljast brot ákærða því nægjanlega sönnuð og eru þau réttilega heimfærð til lagaákvæða í ákæru.

II.

Ákærði, sem er fæddur á árinu 1961, hefur samkvæmt sakavottorði áður verið dæmdur til refsinga og verið sviptur ökurétti vegna umferðarlagabrota, þ. á m. vegna ölvunar og sviptingaraksturs. Ákærði gekkst þannig tvívegis undir lögreglustjórasátt lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu þann 2. júní 2014 vegna ölvunaraksturs og var þá gert að greiða sekt til ríkissjóðs, en jafnframt var sviptur hann ökurétti í þrjú ár. Þann 27. apríl 2015 var ákærði dæmdur til að greiða sekt vegna ölvunar og sviptingaraksturs, en jafnframt var hann sviptur ökurétti í fjögur ár. Þann 6. júní 2016 gekkst ákærði undir lögreglustjórasátt lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu vegna umferðarlagabrota, þ. á m. vegna sviptingaraksturs og var þá gert að greiða sekt. Loks var ákærði þann 16. apríl 2018 dæmdur í 90 daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt vegna umferðarlagabrota. Var um að ræða m.a. endurtekinn ölvunar og sviptingarakstur, en að hluta til var um að ræða hegningarauka við eldri refsingu.

Í máli þessu hefur ákærði enn verið sakfelldur fyrir ölvunar og sviptingarakstur. Ber að ákvarða refsingu ákærðu m.a. með hliðsjón af lýstum sakaferli. Að þessu virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fimm mánaða fangelsi, sem ekki eru efni til að skilorðsbinda.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga ber að svipta ákærða ökurétti. Hann hefur eins og að ofan hefur verið rakið endurtekið gerst sekur um ölvunar og sviptingarakstur. Verður því hin ævilanga ökuréttarsvipting ákærða áréttuð og þá frá birtingu dóms þessa að telja.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, en samkvæmt yfirliti lögreglustjóra nemur útlagður kostnaður hans samtals 53.053 krónur.

Með málið fór af hálfu ákæruvalds H-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf M-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 53.053 krónur í sakarkostnað til ríkissjóðs.

Ákærði greiði 53.053 krónur í sakarkostnað til ríkissjóðs.