S-1504/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 27. september sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara, dags. 2. mars 2023, á hendur: „X fyrir kynferðislega áreitni, með því að hafa að morgni sunnudagsins [...]2020, í sumarhúsi [...]lagst upp í rúm við hlið A, sem þar var sofandi, farið undir sæng hennar, tekið utan um hana, strokið rass hennar utan klæða, kysst háls hennar, reynt að taka upp bol hennar og togað hana til sín þegar hún reyndi að komast undan.

T elst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd A er þess krafist að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur aðfjárhæð kr. 1.500.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá 15. nóvember 2020 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“I

1. Ákærði krefst þess aðallega að hannverði sýknaður en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa. Hann krefst þess að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að bætur verði stórlega lækkaðar. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

II

Málsatvik

2. Lögreglu barst [...]2020 tilkynning um ætlað kynferðisbrot ákærða og ræddi í kjölfarið við brotaþola, A. Kvaðst hún hafa verið í sumarbústað[...] að skemmta sér með vinum sínum. Kvaðst hún hafa sofið í hjónarúmi í svefnherbergi ásamt nokkrum vinum sínum. Hefði hún um morguninn vaknað um klukkan 7:30 við að ákærði hefði verið að þukla maga hennar, rass og brjóst og kysst hana gegn vilja hennar. Hefði hún reynt að standa á fætur og fara burtu frá honum en ákærði þá tekið í höndina á henni og togað hana aftur í rúmið. Sagði hún að B hefði verið vitni að þessari atburðarás að hluta til. Brotaþoli sagði að ákærði hefði verið að nota kókaín þetta kvöld og hann verið utan í öllum stelpunum og sýnt af sér lostugt athæfi gagnvart þeim áður en hann braut á henni.

3. Skýrsla var tekin af brotaþola sama dag. Hún sagði atvikið hafa gerst í sumarbústað sem hún var með á leigu ásamt vitnunum C, D, E, F og G. Auk ákærða hefðu einnig verið þarna þrír aðrir strákar. Kvaðst hún hafa vaknað þennan morgun milli klukkan 7:30 og 8:00 við að [...] maður var fyrir aftan hana og hefði hann verið að reyna að koma við hana og hefði kysst hana á hálsinn og gripið utan um rassinn á henni. Henni hefði brugðið en hún hefði verið undir áhrifum og viti ekki hve lengi hann hafi verið búinn að vera þarna. B, sem hefði verið sofandi inni í herberginu, hefði vaknað við þetta og sagt ákærða að drulla sér út og hefði hann farið. Ákærði hefði síðan komið aftur inn í herbergið til að leita að símanum sínum en síðan farið aftur fram.

4. Brotaþoli kvaðst hafa legið í hjónarúminu og hefði D verið við hlið hennar og í miðjunni og hinum megin við D hefði B verið. G, E og F hefðu verið í koju sem varí þessu sama herbergi. Kvaðst brotaþoli hafa verið að þrífa ásamt G um nóttina og farið að sofa um klukkan 6:00 um morguninn. Ákærði hefði átt að sofa í sófanum frammi. Hún hefði vaknað við að hann hefði legið fyrir aftan hana og verið að reyna að ýta sér nær henni og farið undir sængina. Hún hefði verið klædd í íþróttabuxur og bol. Ákærði hefði reynt að komast inn undir bolinn en hún hefði sagt honum að hætta og hefði ætlað að setjast upp. Ákærði hefði verið búinn að draga upp bolinn sem hún hafði verið búin að girða niður í buxurnar og hefði hún fundið að hann hefði veriðað slæda niður. Þegar ákærði var farinn fram hefði hún fundið að brjóstahaldarinn hennar hefði verið laus og hægra brjóstið lafandi út úr eins og hann hefði kannski verið búinn að koma eitthvað við brjóstin. Brjóstahaldarinn sem hún var í hafi verið þéttur á henni og með spöngum og hefði brjóstið lafað út fyrir ofan hann.

5. Brotaþoli sagði að ákærði hefði reynt að draga hana niður þegar hún settist upp og þá hefði B sagt honum að fara út. Kvaðst hún ekki vita hvað hefði gerst áður en hún vaknaði en hún hefði verið drukkin og það tekið hana dálítinn tíma að vakna. Þegar ákærði kyssti hana hefði hún legið sofandi á hægri hlið og fundið andardrátt og að ákærði hefði síðan kysst hana á hálsinn vinstra megin. Þá hefði ákærði strokið og reynt að grípa í rass hennar utanklæða. Ákærði hefði verið mjög drukkinn.

6. Brotaþoli kvaðst hafa verið áfram í herberginu þangað til hún hafi verið sótt rétt fyrir klukkan 11 og hefði ekki hitt ákærða eftir þetta. Væri hún búin að vera hálftitrandi síðan þetta gerðist og kvíðin. Kærasti brotaþola og tveir vinir hans hefðu rætt við foreldra ákærða eftir þetta og þá verið að leita að ákærða. Hefðu þeir ætlað að tala við ákærða og fá hann til að biðjast afsökunar. Hann hefði hins vegar slökkt á símanum og hefði hún þá haft samband við lögreglu.

7. Skýrsla var tekin af ákærða [...] 2021. Ákærði sagði að um fimm stelpur hefðu verið í bústaðnum og hefðu þær boðið H og honum að koma þangað. Þeir og I hefðu farið þangað og verið að drekka. Hefðu tveir strákar í viðbót komið þangað um kvöldið og hefði annar þeirra verið J. Allir hefðu síðan farið að sofa og hefðu hann og I vinur hans endað einir frammi í stofu. H og C hefðu farið inn í eitt herbergið og hinar stelpurnar fjórar inn í annað stærra herbergi. Í því herbergi hefði verið hjónarúm í miðjunni, koja og að hann haldi annað rúm. Honum hefði verið kalt og hann ákveðið að fara inn í stærra herbergið, en þar væri hlýrra, og sofna þar. Þegar hann kom þangað inn hafi hann ekki séð mikið, aðeins séð að það voru tveir í hjónarúminu en vissi ekki hverjir. Það hefði verið smápláss á milli þeirra og hefði hann því skotið sér í plássið og farið að sofa. Taldi hann að stelpurnar hefðu allar verið sofandi þegar hann kom þangað inn. Það næsta sem hann viti sé að pikkað hafi verið í hann, honum sagt að hann gæti ekki verið þarna og hann því farið fram og sofnað á sófanum.

8. Morguninn eftir þegar hann vaknaði hafi brotaþoli verið farin. Hefðu stelpurnar kallað á H inn í herbergið og sagt honum að brotaþoli hefði farið og hefði henni fundist eitthvað óþægilegt eins og ákærði hefði brotið á henni. Kvaðst hann hafa komið af fjöllum en skilið að kannski hefði henni fundist óþægilegt þegar hann lagðist við hliðina á þeim en ekkert kynferðislegt hefði gerst. Hann hefði ekki þuklað á henni en kannski sett höndina yfir hana af því að þau hefðu verið þétt saman. Á leiðinni í bæinn hefði kærasti brotaþola hringt í síma H og sakað ákærða um að hafa nauðgað brotaþola, misnotað hana, og reynt að fá ákærða til að hitta sig á bifreiðastæði. Kvaðst ákærði hafa sagt honum að þetta væri rangt og ekki viljað hitta hann en boðist til að hitta hann daginn eftir og ræða þetta. Síðan hefði kærasti brotaþola farið heim til foreldra ákærða og sakað ákærða um að hafa misnotað brotaþola. Einnig hefði hann reynt að adda ákærða á samfélagsmiðlum.

9. Ákærða var kynntur framburður brotaþola og hafnaði hann alfarið að hafa viðhaft þá háttsemi sem hún lýsir. Brotaþoli hefði verið undir sæng og sjálfur hefði hann verið fullklæddur og legið ofan á sænginni.

10. Samkvæmt vottorði K sálfræðings, dags. [...] 2023, var brotaþola vísað í inntökuteymi meðferðar einingar lyndisraskana og hún samþykkt til inntöku í áfallateymi. Hefði brotaþoli komið í fyrsta viðtalið [...]2023 til að meta einkenni áfallastreituröskunar eftir meint kynferðisofbeldi. Alls hafi hún farið í 19 viðtöl á tímabilinu frá [...]til [...]2023, á vegum áfallateymisins. Ítarlegt mat á einkennum og niðurstaða greiningarmats sýndu að brotaþoli uppfyllti greiningarskilmerki fyrir áfallastreituröskun í kjölfar meints kynferðisbrots [...]2020 og hafi hún fengið formlega slíka greiningu. Hefði verið notað hálfstaðlað greiningarviðtal sem hannað væri til þess að meta hvort áfallastreituröskun væri til staðar eftir tiltekið áfall. Hefðib rotaþolináðfullum bata og uppfylli ekki lengur greiningarskilmerki fyrir áfallastreituröskun.

11. Við rannsókn málsins voru teknar skýrslur af B, D, G, E, F, C, H og I, en ekkier ástæða til að rekja efni þeirra.

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi 12. Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi að því marki sem nauðsynlegt er til úrlausnar málsins.

13. Ákærði sagðiað hann og félagar hans, vitnin H og I, hefðu farið í bústaðinn þetta kvöld. Brotaþoli og vinkonur hennar hefðu verið byrjaðar að drekka þegar þeir komu og hefðu þau verið að spila á spil, spjalla og spila tónlist. Seinna um kvöldið hefðu tveir aðrir strákar bæst við og kvaðst ákærði telja að þeir hétu B og J. Partíið hefði haldið áfram fram eftir kvöldi en fólk síðan farið að tínast inn í herbergi, að hann haldi upp úr miðnætti. Hefðu H og C farið í minna herbergið og aðrir í hitt herbergið utan hans og I sem hefðu verið eftir frammi. Hefðu þeir ekki fengið úthlutað neinu rúmi og hefðu ætlað að sofa á leðursófa með tveimur tungum sem varí stofunni. Þar hefði verið mjög kalt og hann því ákveðið að athuga inni í herbergi þar sem var mun heitara, en I hefði einnig kvartað undan kulda. Þegar hann hefði farið þangað inn í herbergið, um hálftíma eftir að aðrir fóru þangað inn, hefði verið dimmt þar og hann ekki séð mikið. Taldi ákærði að koja hefði verið vinstra megin og einhver sofandi í henni og hjónarúm fyrir miðju. Hefðihann séð að það var pláss á milli tveggja sem lágu í rúminu og hefði hann skotið sér inn í það og farið að sofa og þá verið fullklæddur.

14. Kvaðst ákærði ekki muna hvort hurðin á herberginu hefði verið opin þegar hann fór þangað inn. Þá hefði hann ekki séð greinilega hverjir voru þarna en séð að það voru einhverjir og ekki áttað sig á því hvort allir hefðu verið sofandi. Hann hefði lagst á milli, komið sér fyrir og farið að sofa. Kvaðst hann hafa farið utan í fólk en hafa legið ofan á sænginni en ekki farið undir hana. Þá kvaðst hann hafa snúið að annarri manneskjunni og lagt höndina yfir hana en það hefði verið mjög þröngt í rúminu. Hefði það alls ekki verið í þeim tilgangi að valda óþægindum. Ákærði kvaðst ekki hafa strokið rass brotaþola utanklæða, kysst hana á hálsinn eða reynt að taka upp bol hennar. Þá hafi hann ekki farið undir sæng brotaþola eða tekið utan um hana. Kvaðst hann ekki hafa orðið var við nein sérstök viðbrögð frá þeim sem þarna lágu, t. d. þegar hann lagði höndina yfir einhvern, og virðist enginn hafa vaknað þegar hann lagðist.

15. Sagði ákærði að stuttu seinna hefði strákur sem svaf í herberginu, B eða J, pikkað í hann og sagt honumað hann yrði að fara fram og sofa þar. Kvaðst ákærði hafa sagt ekkert mál og farið fram og farið að sofa á sófanum og hefði þá enn verið kalt þar. Um morguninn hefði H verið kallaður inn í herbergi til stelpnanna og kom fram hjá þeim að brotaþoli hefði farið um morguninn. Hefði henni liðið eins og eitthvað óþægilegt hefði gerst, eins og ákærði hefði brotið eitthvað á henni, sem ákærði kvaðst ekki hafa gert. Þeir hefðu síðan fengið sér kaffi, gert sig klára og svo haldið af stað í bæinn.

16. Á leiðinni í bæinn hefði kærasti brotaþola hringt í hann og ásakað hann um að hafa nauðgað brotaþola og misnotað og hefðihann viljað hitta hann á einhverju bifreiðastæði. Kvaðst ákærði ekki hafa ætlað að setja sig í þær aðstæður og sagt honum að hann ætlaði ekki að hitta hann þar en gæti hitt hann daginn eftir. Kærasti brotaþola hefði síðan sama dag farið heim til foreldra ákærða á meðan þar var fjölskylduboð og ásakað ákærða um ýmislegt.

17. Ákærði sagði að engin tengsl hefðu verið milli hans og brotaþola og hann aldrei hitt hana áður. Þau hefðu ekki verið að draga sig saman þetta kvöld. H hefði þekkt C og kvaðst ákærði hafa hitt flestar stelpnanna áður. Samskipti milli allra hefðu verið fín fyrr um kvöldið. Allir hefðu verið að spjalla saman og spila og drekka áfengi en ekki nota fíkniefni. H hefði sagt honum að brotaþola hefði fundist það óþægilegt að hann hefði komið inn og lagst við hliðina á þeim. Hann hefði ekki séð brotaþola þennan morgun. Hvað varðar ölvunarástand hans, þá hefði hann verið ölvaður en muni atvik vel.

18. Sagði ákærði að það væri búið að stimpla hann sem kynferðisafbrotamann og hefði það valdið honum kvíða og streitu. Frá því að fyrst var haft samband við hann hefði hann reynt að ná sáttum þótt hann hefði ekki gert neitt af sér en skilji að það hafi verið óþægilegt þegar hann lagðist hjá þeim. Það hefði alls ekki vakað fyrir honum að brjóta á neinum. Sátt hans hefði falist í því að hann vildi biðjast afsökunar á þeim óþægindum sem nærvera hans kynni að hafa valdið og væri enn tilbúinn til þess.

19. Sagði ákærði að ölvunarástand hans hefði að hluta haft áhrif á minni hans af atvikum og þá hvað varðar smáatriði en hann myndi atburðarás kvöldsins. Alla vega tveir aðrir einstaklingar hefðu verið í rúminu, báðir undir sæng en hann viti ekki hverjir það voru. Kvaðst hann ekki hafa verið búinn að vera lengi í herberginu þegar hann vaknaði við að pikkað var í hann og hann beðinn um að fara. Þegar hann kom inn í herbergið hefði verið dimmt þar inni og hann rétt getað fótað sig en séð betur eftir því sem hann kom nær. Þegar hann fór út úr herberginu eftir að hafa verið vakinn hefði hann ekki orðið sérstaklega var við það að einhver annar hefði vaknað og ekki heyrt neinn tala nema þá. Hann og brotaþoli hefðu ekki talað saman á meðan hann var inni í herberginu og viti hann ekki hvort brotaþoli hafi vaknað þegar hann fór út. Þegar hann vaknaði hefði hann legið á hlið en risið upp og talað við þann sem pikkaði í hann. Geri hann sér því ekki grein fyrir því hvort hann hefði verið með höndina yfir einhverjum þegar hann vaknaði en telji að hann hafi þá ekki haldið í neinn.

20. Var ákærða kynntur framburður brotaþola hjá lögreglu. Sagði hann að framburður brota-þola væri ekki réttur. Þá var ákærða kynntur framburður B hjá lögreglu og sagði ákærði framburð hans rangan, B eða J hefði pikkað í hann og beðið hann um að fara fram en hefði ekki öskrað á hann. Þá kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa legið hálfur ofan á brotaþola heldur hafa legið við hlið hennar. Kvaðst ákærði heldur ekki kannast við að hafa komið aftur inn í herbergið nokkrum mínútum seinna til að leita að síma. Spurður hvort ölvunarástand hans gæti haft áhrif á minni hans af atvikum sagði ákærði að hann hefði verið fullur, nývaknaður og smá ringlaður. Þá var borinn undir ákærða framburður D hjá lögreglu og sagði ákærði hann vera al farið rangan. Einnig var borinn undir ákærða framburður E hjá lögreglu og kvaðst ákærði ekkert hafa um hann að segja nema að ekki hefði verið öskrað á hann að fara út. Hann upplifði það svo að hann hefði verið beðinn um að fara út.

21. Brotaþoli, A, sagði það hafa verið [...] 2020 sem C, sem þá var vinkona hennar, hefði boðið H yfir í bústað sem hún og vinkonur hennar hefðu verið með á leigu. Hefðu ákærði og I komið með honum og hefðu þeir verið með mikið af áfengi með sér. Þeir hefðu verið mjög skrítnir og verið að hella ofan í glösin hjá stelpunum án þess að þær vissu af því. Þeir hefðu verið óþægilegir og með ofbeldistilburði. H hefði fengið eitthvert kast og barið í hurð og öskrað og ákærði hefði verið að sveifla hnífum. Hefði hún frétt það daginn eftir að þeir hefðu verið að nota kókaín. Síðan hefði B komið líka.

22. Brotaþoli sagði að síðan hefðu allir verið farnir að sofa nema hún og G og hún hefði ekki viljað fara að sofa af því að hún hefði ekki treyst þessum strákum. Þær hefðu verið að íhuga að sofa í öðrum af tveimur sófum sem voru frammi en ákveðið að fara inn í herbergi þar sem D og B voru í hjónarúminu og G og E í kojunni. Hefði ákærði enn verið vakandi þegar hún fór inn, líklega um fjögur- eða fimmleytið um nóttina. Sagði hún að það væri ekki ólíklegt að það hefði verið kalt frammi um nóttina. Kvaðst hún hafa lagst við hliðina á D og sofnað þar en vaknað við að einhver hefði verið að kyssa á henni hálsinn. Kvaðst hún hafa frosið og ekki getað hreyft sig og hefði henni verið haldið niðri. Hefði ákærði reynt að lyfta upp bolnum hennar, komið við magann á henni og þrýst kynfærum sínum upp að rassi hennar. Kvaðst hún ekki vita hvort ákærði hefðikomið við brjóst hennar en þau hefðu a. m. k. verið komin út úr brjóstahaldaranum þegar hún vaknaði. Hún hefði reynt að segja ákærða að hætta en hann ekki hætt fyrr en B vaknaði og sagði honum að drulla sér út úr herberginu sem hann gerði. Ákærði hefði reynt að koma inn aftur en hann hafði gleymt símanum sínum en síðan farið fram aftur. Hann hefði fundið símann, hún muni ekki hvar en haldi að hann hafi verið undir sæng. Þegar ákærði hefði tekið upp símann hefði hún séð að það var kveikt á vasaljósi í símanum.

Taldi brotaþoli að ákærði hefði verið með kveikt á vasaljósinu þegar hann kom inn í herbergið.

23. Daginn eftir hefði hún farið heim snemma og hefði vinur kærasta hennar komið og sótt hana. Kvaðst hún í langan tíma ekki hafa áttað sig á því hvað hefði komið fyrir en [...]hefði skutlað henni upp á lögreglustöð og sagt henni að hún ætti að kæra. Eftir þetta hafi hún ekki getað sofið í margar nætur og hafi hún fengið PDST og hefði hún séð bústaðinn fyrir sér aftur og aftur. Hefði hún alls ekki verið hún sjálf í marga mánuði eftir þetta.

24. Alls hefðu þau verið tíu í bústaðnum með ákærða, I og H. F hefði sofið í kojunni, líklega þeirri efri ásamt E, og G hefði einnig lagst til svefns í kojunni þegar þær komu inn í herbergið. Þau hefðu þrjú sofið í rúminu, B hefði legið hægra megin, D í miðjunni og hún vinstra megin. Spurð hvernig samskipti hennar og ákærða hefðu verið þetta kvöld sagði brotaþoli að ákærði hefði sagt að hún væri að haga sér eins og tík af því að hún vildi ekki tala við hann og sagt að hún væri geðveikt skrítin við hann. Hann hefði verið miklu meira ofan í hinum stelpunum. Kvaðst hún ekki hafa vitað að það hefði verið ákærði sem kom upp í rúmið fyrr en daginn eftir og hefði haldið að þetta hefði verið annar einstaklingur. Brotaþoli kvaðst ekki hafa drukkið mikið til að byrja með en þegar leið á kvöldið hefði hún drukkið meira og verið orðin aðeins drukkin.

25. Brotaþoli kvaðst hafa legið á hlið þegar hún vaknaði við að ákærði var að kyssa hálsinn á henni vinstra megin. Hún hefði verið klædd í svartar þröngar íþróttabuxur og rauðan bol. Hann hefði strokið inn á magann á henni og komið við rassinn á henni. Hún hefði verið með bolinn gyrtan ofan í buxurnar og hefði ákærði dregið hann upp og strokið henni á maganum. Einnig hefði ákærði farið með höndina undir buxurnar hjá rassinum en ekki komið alveg við hann. Sagði brotaþoli að ákærði hefði þrýst kynfærum sínum að rassi hennar og hefði hún skammast sín fyrir það og því ekki minnst á það hjá lögreglu. Kvaðst hún vita hvernig þessi tilfinning væri og hafa fundið fyrir þessu. Hún hefði ekki getað komið þessu út úr sér þegar hún gaf skýrslu hjá lögreglu.

26. Brotaþoli kvaðst hafa reynt að setjast upp en ákærði hefði dregið hana aftur niður. Hún hefði látið í ljós við ákærða að hún vildi þetta ekki; sagt honum nokkrum sinnum að hætta en hann hefði ekki svarað því. Kvaðst hún ekki hafa lamið frá sér. Það hefði verið alveg dimmt þegar þetta gerðist. B hefði vaknað við þetta og D síðan vaknað þegar B var sestur upp og hefði D þá séð að ákærði var komin n ofan á hana. Kvaðst hún ekki hafa fundið að ákærði væri ofan á henni. Hann hefði haldið henni niðri en hún hefði ekki upplifað það að þyngd hans væri ofan á henni. Ákærði hefði legið á hlið og verið með höndina yfir henni. Kvaðst hún ekki hafa heyrt nákvæmlega hvað B sagði við ákærða en B hefði þá talað hátt. Hefði ákærði strax brugðist við þegar B hækkaði röddina og sagði honum að fara og farið. Kvaðst hún ekki vita hvað ákærði hefði sagt en ákærði hefði orðið hissa og farið síðan út. Kvaðst hún ekki vita hve langur tími hefði liðið frá því að hún vaknaði við að ákærði var að kyssa hana á hálsinn og þangað til B rak hann út en það gætu hafa verið einhverjar sekúndur frekar en mínútur. Kvaðst hún halda að hún gæti hafa verið búin að sofa í um klukkustund þegar hún vaknaði. D og B hefðu farið aftur að sofa eftir að ákærði fór fram en hún hefði verið vakandi alla nóttina. Hefði hún m. a. farið fram á bað og læst sig þar inni, sent skilaboð og talað í símann.

27. Brotaþoli sagði að höfuðgaflinn á rúminu hefði verið upp við vegg en enginn veggur hefði annars veriðvið rúmið. Hún hefði bókstaflega getað dottið fram úr rúminu. Hefði verið lítið pláss í rúminu þegar þau voru komin þangað þrjú og þar hefðu verið tvær sængur og gæti passað að ákærði hefði verið á milli tveggja sænga.

28. Sagði brotaþoli að þegar hún hefði vaknað hefði hún ekki áttað sig á því hvað var að gerast. Kvaðst hún þá hafa upplifað að frosna og liðið eins og hún væri uppdópuð og gæti ekki hreyft sig. Eftir þetta hefði henni liðið mjög illa, verið mjög kvíðin, hefði þurft að umbreyta öllu í kringum sig, hefði grátið og öskrað og ekki getað sinnt [fjölskyldumeðlimi]. Í dag líði henni betur eftir að hafa farið í gegnum mikla vinnu til að ná bata, m. a. meðferð hjá sálfræðingi. Telji hún að öll einkennin verði rakin til brots ákærða og væri ekki um neitt annað atvik að ræða. Líðan hennar í dag væri misjöfn.

29. Borinn var undir brotaþola framburður hennar hjá lögreglu. Sagði hún ákærða hafa strokið magasvæðið og aðeins niður hjá rassinum með hendinni. Einnig hefði hann strokið hliðina á rassinum og þá farið undir buxurnar, strokið rassinn alveg utan klæða yfir buxurnar og snert rass hennar með kynfærum sínum. Staðfesti hún framburð sinn hjá lögreglu að öðru leyti. Þá var brotaþola kynntur framburður ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi, m. a. sá að hann kannast ekki við að hafa þuklað á henni en hefði sett höndina yfir hana af því að þau voru svo þétt saman. Sagði brotaþoli að þetta væri ekki rétt. Þá hefði ákærði ekki verið beðinn góðlátlega að fara út úr herberginu heldur hefði B öskrað á hann.

30. B kvaðst hafa komið í bústaðinn þetta kvöld ásamt félaga sínum, L, sem var farinn þegar atvik gerðust, og hefði vitnið ekki þekkt aðra sem voru í bústaðnum. Mikið hefði verið um drykkju en hann hefði farið tiltölulega snemma, ásamt D, inn herbergið sem brotaþoli sofnaði í seinna, kannski fljótlega eftir miðnætti. Hann hefði síðan sofnað en vaknað um miðja nótt við að brotaþoli sagði að það væri einhver þarna inni eða að hann væri hér. Hafi ákærði þá verið kominn þangað inn og hafi hann legið hálfur í rúminu og hálfur einhvern veginn ofan á brotaþola. Sjálfur kvaðst hann ekki hafa séð neinn fyrst þar sem það hefði verið dimmt í herberginu og úti og hefði hann einungis séð aðeins frá sér en einnig hefði komið smá ljós frá vekjaraklukku sem var á náttborði.

31. Sagði vitnið að hann hefði síðan staðið upp og séð að einhver var kominn inn í herbergið. Hefði vitnið lagt saman tvo og tvo og beðið viðkomandi að fara án þess að hafa séð neitt annað. Ákærði hefði þá staðið upp og farið strax út og ekkert mótmælt því. Hefði ákærði verið mjög ölvaður og verið eins og hann vissi ekki hvað var að gerast. Kvaðst vitnið hafa verið hvass við ákærða, ekki það að hann hafi þurft þess heldur meira til að sýna vald sitt hafi hann sagt orðrétt: gaur, vilt u drulla þér. Ákærði hefði þá farið fram en staðið aðeins við hurðina og þá sagt: hvað, hvað, eins og hann hefði verið hissa á vitninu, og hefði vitnið þá sagt: æi, gaur farðu bara framog lokað.

32. Vitnið sagði að næsta dag hefðu allir borðað morgunverð og látið eins og ekkert hefði í skorist og sjálfur hefði hann farið tiltölulega snemma heim eftir að hafa verið sóttur. Hann hefði eiginlega ekkert séð brotaþola um morguninn sem hefði haldið sig inni í herberginu þar sem þetta hafði gerst.

33. Vinkonur brotaþola hefðu einnig verið í herberginu um nóttina og hefði brotaþoli, eftir að ákærði fór fram umnóttina, talað við þær um að ákærði og einhverjir aðrir strákar sem hefðu verið þarna hefðu verið eitthvað óviðeigandi fyrr um kvöldið. Brotaþoli hefði aðallega verið að tala við þær en hefði einnig sagt takk við vitnið og taldi hann að hún hefði þá verið í smásjokki. Myndi hann ekki hvort brotaþoli hefði þá sagt nákvæmlega hvað hefði gerst en hefði sagt að ákærði hefði verið kominn til hennar.

34. Þá sagði vitnið að þegar hann var frammi kvöldið áðurhefðu þauverið að spila, syngja, drekka og í drykkjuleikjum og allir verið saman í hring við borðið. Það hefðu verið fíkni-efni á borðinu, smá af kókaíni og kannabis, hann hefði ekki séð neinn neyta þeirra en heyrt að einhver hefði gert það. Kvaðst hann ekki hafa tekið sérstaklega eftir ákærða þá. Þegar hann hefði beðið ákærða að fara út úr herberginu hefði ákærði verið mjög ölvaður en ekki ör eða pirraður, heldur meira ringlaður en strax farið út. Sjálfur hefði hann verið undir áhrifum áfengis og svolítið vel í glasi þegar hann sofnaði. Lýsti vitnið herberginu svo að það hefði verið stórt með tví- og jafnvel þríbreiðu rúmi í miðjunni og koju vinstra megin og hafi ein vinkona brotaþola verið þar í neðri kojunni. Rúmið hafi verið svo stórt að þau þrjú hefðu komist í það. Brotaþoli hafi verið á endanum vinstra megin ef horft er framan á rúmið, svo D og svo hann á endanum hægra megin. Þegar vitnið hafi staðið upp hafi ákærði legið einhvern veginn hálfur í rúminu og hálfur út fyrir rúmið vinstra megin. Hafi hann verið með fæturna út fyrir og legið hálfur á brotaþola. Kvaðst vitnið hafa togað í ákærða og sagt honum að drulla sér út. Kvaðst hann ekki vita hvort ákærði hefðiverið vakandi eða sofandi þegar hann lá svona hálfur á brotaþola. Vitnið kvaðst hafa togað í bakið á peysu ákærða og togað hann upp þegar hann var að biðja hann um að fara út. Þá hafi ákærði verið vakandi. Kvaðst hann ekki muna hvar hendur ákærða hefðu verið þegar hannhefði legið hálfur ofan á brotaþola. Hefði brotaþoli þá legið á endanum á rúminu í svefnstöðu, eins og hún væri sofandi, og kvaðst hann ekki hafa tekið eftir því að hún hefði hreyft sig. Væri hann nokkuð viss um að hún hefði enn verið liggjandi kyrr þegar hann hafði afskipti af ákærða og hann hefði engar greinilegar hreyfingar séð frá hvorugu þeirra. Þori hann þó ekki að segja til um hvort hann hefði séð hreyfingar ef þau hefðu þau hreyft sig þar sem það hefði verið dimmt í herberginu.

35. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu. Staðfesti vitnið þann framburð, m. a. að hann hefði heyrt að brotaþoli hefði verið að reyna að ná sambandi við D þegar hann vaknaði og að hafa heyrt hana segja: D, gaurinn er hérna. Kvaðst hann nú ekki minnast þess að brotaþoli hefði farið alveg að gráta eftir þetta. Rámi hann í að ákærði hefði komið aftur inn í herbergið og beðið um að fá símann sinn. Kvaðst hann halda að síminn hefði fundist á gólfinu við vinstri hlið rúmsins þegar horft er framan á það og ákærði sjálfur tekið hann upp. Eina ljósið á símanum hafi verið þegar það kviknaði á skjánum þegar síminn var tekinn upp. Þá sagði vitnið að brotaþoli hefði sagt þeim inni í herbergi að ákærði og fleiri hefðu verið óþægilegir allt kvöldið. Þá kannist hann við að hurðin á svefnherberginu hafi verið lokuð.

36. Staðfesti vitnið að brotaþoli hefði sagt þeim að ákærði hefði kysst hana á hálsinn, haldið henni niðri og káfað á henni en hann geti ekki sagt að ákærði hafi haldið brotaþola niðri þegar hann sá ákærða. Þá hefði ekkert offors verið í gangi og hann hefði ekki séð neinar snertingar. Hefði brotaþoli talað um einhverjar snertingar þegar hún sagði stelpunum frá þessu strax eftir að atvik gerðust og þá verið í uppnámi en hann myndi ekki orðrétt hvað hún hefði sagt. Staðfesti vitnið einnig að hafa ítrekað þurft að segja ákærða að koma sér út, að ákærði hefði staðið ringlaður á þröskuldinum þegar hann var að fara út og hefðiekki skilið hvað var í gangi.

37. D kvaðst hafa unnið með brotaþola í tvö til þrjú ár. Ákærða hafi hún ekki þekkt en hann hefði verið vinur H sem hún þekkti. Hefðu ákærði, H og I komið til þeirra í bústaðinn með nokkrar flöskur af vodka og hefðu þau öll verið að drekka. Um kvöldið hefði ákærði verið að snerta á hana og hún að reyna að forðast það. Vitnið kvaðst síðan hafa farið að sofa ásamt B, hefði hún sofnað í miðju rúminu en B verið vinstra megin við hana. Síðan hefði hún vaknað um nóttina eða undir morgun og fundið að einhver hefði verið við fótinn á henni eða þarna í kringum hana. Hefði hún þá litið til hægri og séð að ákærðih efði verið ofan á brotaþola sem þá var komin við hlið hennar. Kvaðst hún ekki hafa áttað sig á því hvað væri í gangi og ekki vitað hvort hún hefði ýtt við B eða hann vaknað sjálfur. Allt í einu hefði B ýtt við ákærða og sagt: hvað ertu að gera, drullaðu þér út, eða: farðu út, og hent honum út. Einnig hefði verið koja í herberginu og þar hefðu E, G og F-hk-nf. Myndi hún ekki hvort þau hefðu talað eitthvað saman áður en hún hefði farið aftur að sofa. Brotaþoli hefði sagt henni þegar hún vaknaði að hún væri að fara af því að þetta hefði komiðfyrir og hún vildi ekki vera lengur í kringum þetta fólk.

38. Þegar vitnið vaknaði um nóttina hefði verið mjög dimmt í herberginu en aðeins komið ljós frá glugganum og hefði hún séð útlínur. Kvaðst hún halda að ákærði hefði rekist í fótinn á henni og hefði hún þá litið til hliðar og séð að höfuð ákærða og efri hluti líkama hans hefði verið ofan á brotaþola. Hún viti ekki hvernig ástand ákærða hafi verið en þau hefðu öll verið frekar drukkin. Brotaþoli hefði rumskað eitthvað við þetta og hún sett hendurnar upp og sagt: hvað. Vitnið kvaðst hafa hugsað með sér: hvað er að gerast. Myndi hún ekki nákvæmlega hvað brotaþoli hefði sagt um þetta. Brotaþoli hefði farið á undanúr bústaðnum og hún ekki náð að tala við hana. Brotaþoli hefði síðan útskýrt fyrir henni daginn eftir eða tveimur dögum síðar hvað hefði gerst. Hefði hún sagt að hún hefði vaknað við ákærða inni á sér, undir bolnum og hefði fundið þunga á sér. Hefði hann verið inni á brjóstum hennar en myndi vitnið ekki hvort það hefði verið búið að losa eða ekki. Hefði þetta alla vega verið innan undir fötunum. Brotaþola hefði fundist þetta óþægilegt og telji vitnið að hún hefði ekki áttað sig á því sjálf hvað hefði komið fyrir. Brotaþola hefði liðið hræðilega þegar hún sagði vitninu frá þessu. Sagði brotaþoli að henni liði ömurlega og væri endalaust kvíðin og næði ekki áttum.

39. Var vitninu kynntur framburður hennar hjá lögreglu. Kvaðst hún nú muna eftir að hafa heyrt kyssuhljóð hægra megin við sig og þá sest upp og séð útlínur ákærða sem hefði verið ofan á brotaþola en sagði óvíst að hún hafi áttað sig á því hvað hafi verið að gerast. Einnig myndi hún eftir að ákærði hefði komið við fót hennar. Þá staðfesti hún að hafa heyrt B segja ákærða að drulla sér út en halda að hann hefði einnig ýtt honum út. Staðfesti vitnið að öðru leyti það sem fram kom í framburði hennar hjá lögreglu. Spurð nánar um kyssuhljóðið sagði vitnið að ákærði hefði verið með höfuðið yfir maga brotaþola þegar hún heyrði þetta. Hefði ákærði ekki verið við háls brotaþola þegar vitnið vaknaði. Kvaðst hún ekki geta útilokað að ákærði hefði þá verið sofandi.

40. G sagði ákærða hafa komið í bústaðinn með tveimur vinum sínum. Þeir hefðu komið með áfengi, verið sjálfir að drekka og gefið þeim áfengi. Þau hefðu síðan farið að sofa, ákærði frammi í sófa ásamt einum öðrum og fimm í öðru herberginu en tveir í hinu. Hún og brotaþoli hefðu farið saman inn í herbergið að sofa og hefði vitnið farið í koju en brotaþoli í hjónarúmið. Um nóttina hefði ákærði komið inn í herbergi og farið upp í rúm til brotaþola en B hefði vaknað við það og öskrað á ákærða að fara út. Þau hefðu síðan farið aftur að sofa og ekki áttað sig á því hvað hefði gerst fyrr en daginn eftir.

41. Vitnið kvaðst nú ekki muna hvort hún hefði vaknað eða ekki. Daginn eftir hefði brotaþoli sagt þeim frá því sem hefði gerst og hefði hún þá verið búin að biðja einhvern um að sækja sig. Hefði brotaþoli sagt að ákærði hefði komið upp í til hennar og byrjað að strjúka henni utan klæða og kysst hana á hálsinn. Hefði hún vaknað með brjóstahaldarann yfir eins og það væri búið að fikta eitthvað. Þau hefðu setið öll saman eftir að þau vöknuðu og brotaþoli sagt þeim frá og hefði brotaþola þá verið aðeins brugðið.

42. Vitnið sagði að ákærði hefði verið mjög drukkin n þetta kvöld og verið með óþægilega hegðun allt kvöldið, m. a. strokið lærið á vitninu og reynt að toga hana til sín. Kvaðst vitnið ekki hafa viljað hafa hann nálægt stelpunum og passað að hann færi í sófann frammi með vini sínum. Sjálf hefði hún ekki verið mikið ölvuð um nóttina. Borinn var undir vitnið framburður hennar hjá lögreglu. Sagði hún að nú finnist henni eins og hún hafi heyrt í B um nóttina en staðfesti að öðru leyti það sem þar kemurfram.

43. E sagðiað vinkonuhópurinn hefði verið með partí í bústaðnum og boðið vinum með og hefðu allir verið að drekka. Minnti hana að brotaþoli hefði annað hvort ekki verið að drekka eða ekki drukkið mikið og farið snemma að sofa og hefði fundist óþægilegt að vera þarna. Ákærði hefði drukkið mikið og verið svolítið úti um allt. Sjálf hefði hún farið að sofa í efri koju í sama herbergi og brotaþoli, D og B gistu í. G svaf í neðri kojunni en C og H hefðu sofið í öðru herbergi. Kvaðst vitnið hafa vaknað við öskur frá B. Hún hefði verið hálfsofandi en heyrt B öskra á ákærða að fara út úr herberginu. Finnist henni eins og hún hafi kíkt aðeins og þá verið hálfsofandi og séð að ákærði var í dyragættinni og Bað reka hann út. Hún hefði síðan farið aftur að sofa en verið gæti að þau hin hefðu þá haldið áfram að ræða þetta.

44. Morguninn eftir hefði brotaþoli viljað fara strax heim og hringt í kærasta sinn og beðið hann um að sækja sig. Brotaþoli hefði verið í áfalli en þær hefðu ekki talað mikið um þetta og kvaðst vitnið aldrei hafa vitað fullkomlega hvað gerðist. Hafi vitninu verið sagt að um hefðiverið að ræða þukl utanklæða. Ákærði hefði lagst upp í rúmið hjá brotaþola, lagst á hana og snert hana utan klæða. Sagði vitnið að brotaþoli hefði verið kunningi hennaren hún hefðiverið að hitta ákærða í fyrsta skipti. Staðfesti vitnið þann framburð sem hún gaf hjá lögreglu en kvaðst nú ekki muna fullkomlega eftir samræðum sínumvið brotaþola um atvik.

45. F kvaðst hafa farið að sofa á undan öllum og viti því ekki hvað gerðist þetta kvöld. Minni hana að hún hafi sofið með eyrnatappa. Viti hún ekki hvenær hinir fóru að sofa og hefði hún verið sofandi þegar þetta gerðist. Daginn eftir hefði verið uppþot hjá stelpunum og þær allar rætt þetta afsíðis. Strákarnir hefðu líka verið þarna og hefði þetta verið eins og þeir hefðu ekki gert sér grein fyrir því hvað hefði verið að gerast. Kvaðst vitnið minna að brotaþoli hefði farið á undan þeim og hefði hún verið frekar miður sín. Hafi vitninu verið sagt að ákærði hefði komið inn í herbergið og lagst upp í rúmið hjá brotaþola en þá hefði D sagt honum að fara af eða eitthvað svoleiðis. Borinn var undir vitnið framburður hennar hjá lögreglu við rannsókn málsins og staðfesti hún framburðinn.

46. C sagði að þær hefðu nokkrar vinkonur farið saman í bústað ogh efðihún boðið H með sér og hefðu tveir eða þrír vinir hans komið með honum. Þau hefðu öll verið að drekka og spila og hafa gaman og hefði hún frétt af því daginn eftir hvað hefði gerst en hún hefði gist í öðru herbergi um nóttina. Brotaþoli hefði sagt henni frá því sem ákærði gerði og sagt að hann hefði verið óþægilegur og hefði hún verið í áfalli vegna þess. Hefði B sagt ákærða að drulla sér í burtu. Þá hafi D verið við hliðina á brotaþola og hún fundið fyrir þessu en myndi vitnið ekki hvað D hefði sagt um þetta.

47. K sálfræðingur staðfesti að hafa ritað vottorð vegna brotaþola, dags. 26. september 2023. Brotaþoli hefði komið til meðferðar hjá henni vegna gruns um að hún væri með áfallastreituröskun. Hefði vitnið í fyrsta viðtali greint einkenni áfallastreituröskunar ásamt því að taka ítarlega niður sögu. Varð það niðurstaðan að brotaþoli væri að lýsa einkennum áfallastreituröskunar út frá meintu kynferðisbroti. Í kjölfarið var gert ítarlegt mat á einkennum áfallastreituröskunar í geðgreiningarviðtali sem er sérstaklega hannað til að meta hvort áfallastreita sé til staðar. Var þá verið að meta einkennin með beinni tilvísun í meint kynferðisbrot. Í matinu hefði komið í ljós að hún uppfyllti öll greiningarskilmerki áfallastreituröskunar.

48. Brotaþoli hefði farið í 19 meðferðarviðtöl og hefði henni verið veitt hugræn úrvinnslu-meðferð. Þegar hún var rúmlega hálfnuð í meðferðinni höfðu einkennin lækkað og þau verið komin undir greiningarmörk og voru áfallaeinkenni ekki lengur til staðar í lok meðferðar, [...]. Brotaþoli hefði lýst því að atvikið hefðiátt sér stað í bústað. Hún hefði vaknað og hefði maður þá verið kominn upp í rúm til hennar og verið byrjaður að snerta hana á rassinum og kyssa hálsinn á henni og hefði hún frosið.

49. Vitnið sagði að ekkert annað gæti skýrt líðan brotaþola. Þegar geðgreiningarviðtalið var lagt fyrir brotaþola hefði vitnið tryggt að öll einkenni mætti rekja til meints kynferðis-brots með því að spyrja hana mjög ítarlega út í og fá dæmi um hvert og eitt einkenni. Þá lýsti hún mjög greinilega áfallinu í bústaðnum. Brotaþoli hefði uppfyllt öll einkenni áfallastreituröskunar. Hún lýsti kynferðislegu ofbeldi, var með endurupplifanir og ágeng-ar minningar um meint brot og geranda, sterk líkamleg viðbrögð þegar eitthvað minnti hafa á meint brot, hún lýsti forðunareinkennum, neikvæðum breytingum í hugsunum og tilfinningum tengt áfallinu, hún greindi frá neikvæðum viðhorfum og sjálfsásökunum, neikvæðum tilfinningum, skömm, sektarkennd, ótta, ofu rár veknieinkennum, og þá hafi hún uppfyllt viðmið þegar meira en mánuður var liðinn frá atvikum.

50. Spurð hvort það áfall að vakna við að ókunnugur maður er uppi í rúmi gæti hafa valdið brotaþola áfalli og hún þá fyllt í eyðurnar þannig að hún telji sig hafa orðið fyrir einhvers konar broti svaraðivitniðaðerfitt væri að svara þessu en það væri hugsanlegt að upplifa það sem ógn ef einhver ókunnugur birtist allt í einu á einhverjum stað sem hannætti ekki að vera á og að viðkomandi upplifi það sem ógn gegn sínu lífi. Viðmiðið í greiningarvinnunni geti bæði verið það að ókunnugur maður hefði lagst í rúmið og að hann hefði gengið lengra. Einkennin geti ekki sagt til um það hversu langt hafi verið gengið.

51. H kvaðst hafa farið í bústaðinn ásamt I og ákærða. Hefðu stelpurnar verið orðnar frekar fullar þegar þeir komu og mikið hefði verið drukkið þetta kvöld. Hann hefði síðan farið inn í herbergi með C en ákærði og I hefðu átt að sofa í sófanum frammi en aðrir hefðu farið í annað herbergi. Þegar hann hefði vaknað hefði brotaþoli verið farin eða að fara en einhver hefði sótt hana og hefðu allir verið í miklu uppnámi. Hann hefði spurt hvað hafi gerst og hefði ein stelpan þá spurt hvort hann væri til í að fara með ákærða og hefðihann svarað því játandi. Hefðu þær viljað losna við ákærða vegna þess sem hefði gerst. Þeir hefðu síðan farið og þegar þeir hefðu verið búnir að aka í um 10– 15 mínútur hefði þáverandi kærasti brotaþola hringt í þá og sagt þeim að hitta sig. Hafi hann ætlað að ræða við þá og klára þetta mál svo það yrði ekki meira vesen úr þessu. Hefði hann verið með hótanir og viljað að þau myndu sættast og að ákærði myndi biðjast afsökunar. Þeir hefðu ekki viljað gera þetta og farið heim.

52. Kvaðst vitnið ekki muna orðrétt hvað brotaþoli hefði sagt en fram hefði komið að ákærði hefði farið inn í herbergið og lagst upp í hjá þeim og eitthvað verið að fikta í brotaþola þangað til hún hefði látið í sér heyra eða B vaknað og sagt ákærða að drulla sér út úr herberginu. Ákærði hefði þá farið fram og sofnað í sófanum.

53. Vitnið sagði að ákærði hefði sagt honum að það hefði verið kalt frammi og lítið pláss. Hefðu B og D verið í rúminu frá hægri þegar horft er framan á rúmið en brotaþoli vinstra megin og hefðu þau verið með sæng yfir sér. Hefði ákærði lagst ofan á sængina á milli brotaþola og þess sem var henni næstur, B eða D, og svo sofnað. Hugsanlega hafi hann sett höndina utan um brotaþola á meðan hann svaf eða gert það viljandi en hafi svo vaknað við það að B hafi sagt honum að fara fram. Um morguninn hefði ákærði verið þunnur en ekki undir áhrifum. Hefði hann ekki virst skammast sín fyrir neitt og virkilega vildi meina að hann hefði ekki gert neitt en venjulega hefði ákærði sagt vitninu allt. Væri ákærði vinur hans og hefðu þeir búið saman í tvö til þrjú ár og unnið enn lengur saman. Á þessum tíma hefðu þeir báðir drukkið mikið en ákærði hefði aldrei lent í vandræðum vegna drykkju.

54. I kvaðst hafa farið í bústað ásamt ákærða og H og þeir verið að drekka og djamma. Myndi hann lítið eftir þessu en allir hefðu verið drukknir. Kvaðst vitnið hafa verið sofandi frammi í sófa þegar meint brot átti sér stað. Það hefði ekki verið þægilegt að sofa þar og mjög kalt. Ákærði hefði verið í sófanum þegar hann sofnaði og þegar hann vaknaði og hefði hann ekki orðið var við neinn umgang ákærða þessa nótt. Hefði hann ekki verið upplýstur neitt um þetta fyrr en honum var send frétt um málið. Hann hefði vitað að það hafi verið eitthvert vesen þegar þeir voru á leiðinni úr bústaðnum. Einhver mjög reiður hefði hringt í þá en sjálfur hefði hann þá verið mjög þunnur, viljað fara heim og ekki viljað taka þátt í samræðum. Ákærði hefði verið hissa á þessum símtölum. Kvaðst vitnið lítið hafa þekkt stelpurnar sem voru með bústaðinn en hafa þekkt ákærða í gegnum H-kk-þf væri vinur vitnisins. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu sem hann staðfesti, þar á meðal að hafa frétt að ákærði hefði ekki getað sofnað og farið inn í svefnherbergi að sofa en ekki muna hvenær hann frétti það.

IV

Niðurstaða

55. Ákærði er í máli þessu ákærður fyrir kynferðislega áreitni, með því að hafa lagst upp í rúm við hlið brotaþola, sem þar var sofandi, farið undir sæng hennar, tekið utan um hana, strokið rass hennar utan klæða, kysst háls hennar, reynt að taka upp bol hennar og togað hana til sín þegar hún reyndi að komast undan. Í ákæru er brotið talið varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

56. Dómur skal reistur á þeim sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi, sbr. 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. gr. sömu laga. Samkvæmt 1. mgr. 109. gr. laganna verður ákærði því aðeins sak-felldur að nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fram komin um hvert það atriði er varðar sekt. Metur dómurinn hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða um það.

57. Fyrir liggur að þetta kvöld var samkvæmi í bústaðnum og að allir sem þar voru höfðu verið að drekka áfengi. Má af framburði brotaþola, D og G ráða að þeim hafi fundist ákærði hafa verið ágengur við sumar stelpurnar þetta kvöld og fundist hegðun hans óþægileg. Gistu alls tíu einstaklingar í bústaðnum þessa nótt. Atvik gerðust í svefnherbergi og er óumdeilt að auk ákærða og brotaþola sváfu D og B einnig í rúmi sem þar var. Í herberginu var einnig koja og í henni sváfu G, E og F. Einnig er óumdeilt að eitthvað varð til þess að D og B vöknuðu ogákærðavarvísað út úr herberginu. Þá verður ráðið af framburði flestra þeirra sem voru í húsinu morguninn eftir að brotaþoli hafi þá verið í uppnámi. Ekki liggja fyrir ljósmyndir eða önnur gögn um aðstæður í húsinu en framburður ákærða, brotaþola og vitna.

58. Ákærði neitar sök. Hefur framburður hans í gegnum meðferð málsins verið stöðugur þess efnis að hann hafi farið inn í herbergið til að finna hlýrri stað til að sofa á. Hann hafi komið sér fyrir á milli tveggja einstaklinga sem lágu í rúminu og þá legið á hlið og sett aðra höndina yfir annan þessara einstaklinga. Þá hafi verið dimmt í herberginu og hann ekki vitað hverjir hefðu legið í rúminu. Fær framburður hans um birtustig stoð í framburði annarra vitna og þess sem vitað er um aðstæður. Þá telst ósannað að hann hafi notað ljós í farsíma sínum þegar hann var að koma sér fyrir í rúminu. Kvaðst ákærði hafa sofnað í rúminu en vaknað við það að pikkað var í hann og honum sagt að fara fram sem hann hafi gert. Framburðir annarra sem um þetta geta borið eru hins vegar á þann veg að B hafi öskrað á ákærða eða sagt honum ákveðið að drulla sér út. B bar um að hafa þá einnig tekið í ákærða og D sagði B hafa ýtt við honum.

59. Framburður brotaþola hefur einnig verið nokkuð stöðugur. Þó kom fram hjá henni fyrir dómi að ákærði hefði einnig snert hana utan klæða á rassinn með kynfærum sínum þar sem hann lá í rúminu. Kvaðst hún hafa skammast sín mikið fyrir þetta og því ekki getað sagt frá þessu þegar hún gaf skýrslu hjá lögreglu. Metur dómurinn þennan framburð hennar trúverðugan og að fram sé komin fullnægjandi skýring á þessum breytta framburði hennar.

60. Við mat á framburði vitna horfir dómurinn til 126. gr. laga um meðferð sakamála en samkvæmt lagaákvæðinu metur dómari sönnunargildi vitnisburðar við úrlausn máls. Í því sambandi skal m. a. hugað að afstöðu vitnis til ákærða og eftir atvikum brotaþola, hagsmunum þess af málsúrslitum, þroska þess, áreiðanleika skynjunar þess á atvikum, minni, ástandi og hegðun þess við skýrslugjöf, öryggi þess og skýrleika í svörum og samræmi í frásögn. Annars vegar voru í bústaðnum þessa nótt brotaþoli og vinkonur hennar sem þó virðast hafa verið misnánar. Hins vegar voru ákærði og tveir vinir hans og B. Virðast vitnin hafa þekkst takmarkað milli þessara þriggja hópa. Er ekkert fram komið sem bendir til þess að framburði r vitna hvað varðar sakarefnið ráðist af þessum tengslum þeirra þannig að ekki verið á honum byggt.

61. Af framburði brotaþola og D má ráða að brotaþoli var í miklu uppnámi eftir brotið. Þá verður ráðið af vætti og vottorði sálfræðings sem haft hefur brotaþola til meðferðar að brotaþoli var í kjölfar atvika greind með áfallastreituröskun sem rakin var til háttsemi ákærða umrætt sinn. Kom fram í framburði sálfræðingsins að með slíku mati verði þó ekki sýnt fram á það með óyggjandi hætti hversu langt ákærði hafi gengið umrætt sinn til að valda þessum afleiðingum.

62. Óumdeilt er, og verður ráðið af framburði brotaþola, D og B, að D lá fyrir miðju í rúminu þegar ákærði kom þangað og brotaþoli vinstra megin þegar horft er á rúmið en B hægra megin. Ákærði kvaðst hafa komið sér fyrir á milli tveggja einstaklinga. B sagði ákærða hafa verið hálfan út úr rúminu vinstra megin þegar horft er á rúmið þegar hann vaknaði en framburður brotaþola verður skilinn svo að ákærði hafi legið fyrir aftan hana, henni á vinstri hönd miðað við að hún sagði hann hafa legið á milli tveggja sænga og ákærði hafi kysst hana á hálsinn vinstra megin. Sú staðsetning samrýmist fremur framburði ákærða. 63. Af framburði ákærða verður ráðið að hann hafi verið sofandi þegar B vék sér að honum og rak hann fram. Brotaþoli bar um að áður hafi m. a. þau atvik gerst er greinir í ákæru, þ. e. að ákærði hafi farið undir sæng hennar, tekið utan um hana, strokið rass hennar utan klæða, kysst háls hennar, reynt að taka upp bol hennar og togað hana til sín þegar hún reyndi að komast undan. Samkvæmt framburði hennar taldi hún að frá því að ákærði kyssti hana á hálsinn og þar til B rak hann fram hefðu fremur liðið einhverjar sekúndur en mínútur. B bar um að hann hefði vaknað við það að brotaþoli hefði verið að segja Dað ákærði væri þarna en hvorki brotaþoli né D báru um slíkt samtal. Þá hefði ákærði legið ofan á brotaþola og með fæturna út af rúminu. Brotaþoli kvaðst hafa reynt að segja ákærða að hætta en hann ekki hætt fyrr en B vaknaði. D bar hins vegar um að hafa vaknað við eitthvert rusk við fætur sér sem hún taldi stafa frá fótum ákærða. Hún hefði þá litið til hægri og séð ákærða liggja á brotaþola með höfuðið á maga hennar og heyrt kyssuhljóð. B hefði síðan ýtt í ákærða, sem þá hefði legið hálfur á brotaþola, og sagt honum að drulla sér út úr herberginu. Hvorki B né D gátu fullyrt hvort ákærði hefði verið vakandi þegar hann lá á brotaþola né heldur hvort þau hefðu séð ákærða eða brotaþola hreyfa sig. Miðað við aðfarir B þegar hann vakti ákærða, samkvæmt framburði annarra en ákærða, má ætla að ákærði hefði átt að vakna við þær hafi hann verið sofandi. Þá bendir framburður B og D til þess að ákærði hafi verið illa áttaður þegar hann var rekinn út.

64. Samkvæmt þessu ber framangreindum aðilum ekki saman um atburðarás og aðstæður eða staðsetningu ákærða og brotaþola. Einnig eru þessir framburðir í andstöðu við framburð brotaþola um að hún hafi verið að biðja ákærða um að hætta þangað til B rak hann út og að ákærði hafi haldið henni niðri, en sá framburður kann þó að skýrast af því að ákærði hafi legið á henni. Hafi ákærði verið vinstra megin við brotaþola, eins og B-kk-nf, má ætla að hann hafi haft lítið pláss í rúminu hafi brotaþoli reynt að setjast upp á meðan hann var þar. Einnig er ólíklegt að þá hafi verið komin á sú ró sem B lýsti þegar hann vaknaði hafi tog átt sér stað á milli ákærða og brotaþola skömmu áður eins og brotaþoli lýsti. Þá samrýmist það ekki framburði brotaþola um að ákærði hafi kysst hana á hálsinn að D hafi heyrt kyssuhljóðá meðan ákærði lá með höfuðið á maga hennar.

65. Er ekkert fram komið sem rýrir sérstaklega trúverðugleika framburða ákærða og brota-þola hvað varðar þau meginatriði er máli skipta við mat á sönnun. Ákærði hefur ekki dregið fjöður yfir það að sú háttsemi hans að leggjast upp í rúm hjá sofandi fólki hafi verið alls óviðeigandi. Samkvæmt framburðum vitna er ekki hægt að útiloka að ákærði hafi verið sofandi og hafi verið vakinn þegar hann var rekinn út eins og hann bar um. Framburður brotaþola um atvik hefur verið skýr og trúverðugur og aðstæður í samræmi við lýsingu hennar en það á einnig við um framburð ákærða. Þau vitni sem komu fyrir dóminn gátu ekki borið um ætluð brot ákærða. Bæði brotaþoli og B báru um það að í kjölfar atviksins, um nóttina, hafi brotaþoli verið í uppnámi en þau vitni sem komu fyrir dóminn gátu lítið rifjað upp um það hvað brotaþoli sagði þá um atvik. Þá verður ekkifram hjá því litið að brotaþoli vantreysti ákærða áður en hún fór að sofa vegna hegðunar hans fyrr um kvöldið. Verða ekki af framburði B og D dregnar ályktanir um það sem gerðist áður en þau vöknuðu. Eru þannig ekki fram komin gögn til stuðnings þeim framburði brotaþola aðákærði hafi brotið gegn henni eins og í ákæru greinir að öðru leyti en því að hann hafi lagst upp í rúm við hlið brotaþola sem þar var sofandi og lagt hendi yfir hana, eins og ákærði hefur viðurkennt, en þó sagt að hann hafi ekki vitað hver hafi legið þar og hafnað því að hafafarið undir sæng brotaþola.

66. Ákærði er ákærður fyrir brot gegn 199. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt laga-ákvæðinu skal hver sem gerist sekur um kynferðislega áreitni sæta fangelsi allt að tveimurárum. Þá segir í lagaákvæðinu að kynferðisleg áreitni felist m. a. í því að strjúka, þukla eða káfa á kynfærum eða brjóstum annars manns innan klæða sem utan, enn fremur í táknrænni hegðun eða orðbragði sem er mjög meiðandi, ítrekað eða til þess fallið að valda ótta. Eins og orðalag lagaákvæðisins ber með sér er háttsemin ekki tæmandi talin í lagaákvæðinu. Engu að síður er það mat dómsins, eins og atvikum er háttað, að sú háttsemi að leggjast hjá brotaþola og taka utan um hana teljist ekki vera kynferðisleg áreitni samkvæmt lagaákvæðinu. Þegar af þeirri ástæðu komi ekki til skoðunar að sakfella ákærða fyrir þá háttsemi.

67. Samkvæmt framangreindu liggja í meginatriðum fyrirorð brotaþola gegn orðum ákærða um atvik. Verður ákærði að njóta þess vafa sem uppi er um sekt hans. Í ljós alls framan-greinds og þegar málsgögn eru metin heildstætt verður ekki talið, gegn neitun ákærða, að sannað sé svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Verður ákærði því sýknaður af öllum kröfum ákæru-valdsins.

68. Eftir þessari niðurstöðu og með vísan til 2. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála, er einkaréttarkröfu brotaþola vísað frá dómi.

69. Með vísan til 2. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála greiðist allur sakarkostnaður málsins úr ríkissjóði, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 1.200.000 krónur, og málsvarnarþóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 600.000 krónur, oghefur þá í báðum tilvikum verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

70. Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kvk-nf H-kvk-nf B-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

71. S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, er sýkn af kröfu ákæruvaldsins.

Einkaréttarkröfu A er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 1.200.000 krónur, og skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 600.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf