S-117/2022

I. Málsmeðferð, ákæruskjal og dómkröfur aðila 1. Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á Vesturlandi, útgefinni 23. ágúst 2022, á hendur [X...], kt....,...,.... Aðalmeðferð málsins fór fram 15. desember 2022 og var málið dómtekið að henni lokinni.

2. Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir:

„líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 5. desember 2021 í húsinu nr. 6 við... á... slegið[A...], kt...., í andlitið með þeim afleiðingum að hún hlaut mar á hægri vanga og við hægra auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“3. Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Hann krefst þess að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II. Málsatvik

4. Samkvæmt framlögðum gögnum lögreglu barst tilkynning til Fjarskiptamiðstöðvar ríkislögreglustjóra um hugsanlega yfirstandandi heimilisofbeldi á efri hæð... á....

5. Lögregla fór á vettvang og opnaði ákærði fyrir þeim. Kvað hann hávaðann vera tilkominn vegna rifrildis hans og sambýliskonu hans og vildi ekki hleypa lögreglu inn í íbúðina.

6. Á staðnum varð lögregla vör við að brotaþoli var að kalla innan úr svefnherberginu og fóru lögreglumenn þá inn í íbúðina og ræddu við brotaþola og ákærða.

7. Ákærði sagði að þau hefðu verið úti að skemmta sér og brotaþoli hefði farið á undan honum heim. Er hann hefði svo komið heim hefði útihurðin verið læst og enginn komið til dyra. Hann hefði þá þurft að skríða inn um glugga. Hann hefði svo farið að vekja brotaþola sem hefði farið að rífast við hann. Neitaði hann að hafa beitt brotaþola ofbeldi.

8. Lögreglan fór inn í svefnherbergi og ræddi við brotaþola sem kvaðst hafa komið heim á undan ákærða fyrr um kvöldið. Hún hefði læst húsinu og farið að sofa. Hún hefði fyrst vaknað við að hann var kominn inn í svefnherbergið. Þar hefði hann ráðist að henni og slegið hana. Var sjáanlegt mar að byrja að koma út á hægri vanga brotaþola og við hægra auga hennar samkvæmt framburði.

9. Ákærði var reiðubúinn að eigin frumkvæði að yfirgefa heimilið.

III. Skýrslur fyrir dómi

10. Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti atvikum umrætt sinn þannig að hann og brotaþoli hefðu verið í partýi hjá vinafólki þar sem þau hafi drukkið áfengi. Brotaþoli hefði farið heim á undan honum því að þau hefðu verið að rífast í partýinu, hann hefði svo komið heim seinna. Er hann hefði komið heim hefði útihurðin verið læst, hann hefði bankað en enginn svarað og þá hefði hann ákveðið að fara inn um glugga. Er hann var kominn inn hefði brotaþoli komið öskrandi að honum með hendurnar uppi. Stuttu síðar hefði hann heyrt að einhver var að banka og þá var það lögreglan. Brotaþoli hefði farið að öskra er lögreglan var komin á staðinn og sagt að hann hefði lamið hana en hann sagt að það væri ekki satt. Aðspurður neitaði ákærði að hafa nokkurn tímann slegið brotaþola. Aðspurður um áverka á brotaþola, sem lýst var í lögregluskýrslu, kvaðst hann ekki hafa lamið hana heldur þurft að verja sig gegn henni. Kvað hann föður sinn hafa komið á staðinn eftir að lögreglan var á staðnum.

11. Brotaþoli gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti atvikum umrætt sinn þannig að hún og ákærði hefðu farið saman í partý til vinafólks. Þau hefðu farið að rífast í partýinu, hann hefði ýtt í hana þannig að hún meiddi sig á höfði og hún þá ákveðið að fara heim. Er hún kom heim hefðu börnin verið sofandi og afi þeirra, sem var að passa, hefði farið heim til sín. Hún hefði ákveðið að læsa hurðinni því að ákærði hefði verið mjög ölvaður og hún það reið að hún vildi ekki fá hann inn. Hún hefði svo lagt sig hjá börnunum og sofnað. Allt í einu hefði hún vaknað við það að ákærði var kominn inn og kveikti ljósið. Hann hefði verið að öskra á hana og spyrja hvers vegna hún hefði læst hurðinni. Börnin hefðu vaknað og farið að gráta, en ákærði hefði elt hana í kringum rúmið þeirra. Hún hefði náð símanum og hringt í afa barnanna. Lýsti hún því að náttfötin hennar hefðu rifnað og hún hefði fengið mar á auga eftir þetta. Kvaðst hún ekki vita hvernig hann veitti henni áverkana. Kvaðst hún ekki muna hvor hefði verið fyrr á staðinn, lögreglan eða afi barnanna. Hún hefði ekki hringt á lögregluna. Er lögreglan hefði komið á staðinn hefði ákærði lokað hana inni í herbergi svo að hún gæti ekki talað við þá, en hún hefði náð að opna hurðina og biðja um hjálp. Afinn hefði farið með börnin inn í svefnherbergi. Hún hefði rætt við lögreglukonu og lögreglan hefði einnig rætt við ákærða. Lögregla hefði tekið myndir af henni á vettvangi. Lögreglan hefði beðið ákærða að fara af heimilinu, hann hefði farið til vinar síns, en svo verið kominn strax aftur heim er lögreglan var farin. Lýsti hún því að um morguninn hefði ákærði verið sofandi á sófanum í stofunni, hún hefði þá tekið börnin og farið til vinkonu sinnar. Aðspurð um hvernig hann hefði veitt henni áverka kvaðst hún ekki muna það nákvæmlega, hann hefði verið að reyna að ná í hana og slegið til hennar. Lýsti hún því að ákærði væri enn með hótanir gagnvart henni. Aðspurð um þrjár mismunandi lýsingar á atvikum í lögregluskýrslum sem hún gaf, og svo lýsingum hennar fyrir dómi og ósamræmið í lýsingunum, kvað hún ár vera liðið frá atvikum, ákærði hefði slegið hana einu sinni en hún muni það ekki betur en þetta. Það hefði ekki verið túlkur við skýrslutökur og líklegt að orðið hafi misskilningur.

12. [B...], faðir ákærða, kom fyrir dóm en ákvað að nýta sér rétt sinn, vegna tengsla við ákærða, til að tjá sig ekki um málið.

13. G-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti því að tilkynning hefði borist frá aðila á hæðinni fyrir neðan íbúð ákærða og brotaþola, um hugsanlegt heimilisofbeldi. Lýst hafi verið gráti og rifrildi fullorðinna og barnsgráti. Er þeir hefðu komið á staðinn hefði ákærði komið til dyra og lýst því að þau hjónin hefðu verið að rífast. Lögreglumaðurinn hefði beðið um að fá að ræða við brotaþola og ákærði hefði sagst ætla að sækja hana. Hann hefði þá sett fótinn fyrir hurðina og beðið ákærða að hafa hana opna. Brotaþoli hefði komið út úr svefnherberginu og verið grátandi í miklu uppnámi. Þeir hefðu þá farið inn í íbúðina. Hann hefði farið inn í svefnherbergið þar sem hún hefði verið hjá börnunum. Hefði brotaþoli lýst því að hún hefði farið heim á undan ákærða, eftir rifrildi, og læst hurðinni. Hún hefði svo vaknað við að ákærði var kominn inn. Hefði hún lýst því að ákærði hefði slegið hana. Þá hefði hann boðað rannsóknarlögreglumann á staðinn. Kvaðst hann hafa tekið eftir roða við auga brotaþola, en teknar hefðu verið myndir af henni.

14. B-kk-nf B-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður gaf vitnaskýrslu fyrir dómi og lýsti atvikum þannig að það hefði borist tilkynning og þeir hefðu farið á vettvang. Ákærði hefði opnað fyrir þeim og fyrst ekki viljað hleypa þeim inn, en þeir hefðu heyrt brotaþola kalla og þá farið inn í íbúðina. Hann hefði farið með ákærða inn í eldhús en félagi hans rætt við brotaþola. Kvað hann ákærða einungis hafa sagt að þau hefðu verið að rífast, ekkert annað.

15. H-kvk-nf L-kvk-nf G-kvk-nf lögreglumaður gaf vitnaskýrslu fyrir dómi og lýsti því að hún hefði komið á vettvang. Brotaþoli hefði verið inni í svefnherbergi er hún kom á staðinn. Hún hefði sótt hana og farið með henni inn í annað herbergi að ræða við hana. Brotaþoli hefði verið grátandi og í miklu uppnámi og sagt að ákærði hefði slegið sig. Hún hefði þá spurt brotaþola hvort áverki við auga væri vegna þess, en brotaþoli hefði ekki vitað beinlínis af áverkanum, farið og skoðað sig í spegli og svo komið og sagt að hann hefði slegið hana þarna. Hún hefði verið blá á augnlokinu en ekki viljað fara frá börnunum til að fara til læknis. Næst hefði vitnið rætt við ákærða sem hefði neitað því að hafa slegið hana. Kvaðst hún hafa séð föður ákærða á vettvangi. Aðspurð um þrjár mismunandi lýsingar brotaþola á atvikum í skýrslum lögreglu kvaðst hún ekki muna að það hefðu verið stór frávik. Aðspurð kvaðst hún ekki muna eftir því að brotaþoli hefði lýst því að náttföt hefðu rifnað. Áverkavottorð hefði ekki verið ritað því að brotaþoli hefði ekki viljað fara frá börnunum í skoðun. Aðspurð um lýsingu á því að brotaþoli hefði tjáð í skýrslu að hún hefði marist á augabrún lýsti hún því að bláminn hefði verið á augnlokinu en ekki augabrúninni. Aðspurð kvað hún hvorki ákærða né brotaþola hafa verið sjáanlega ölvuð.

Niðurstaða

16. Ákærða er gefið að sök að hafa sunnudaginn 5. desember 2021, í húsinu nr.... á..., slegið [A...]í andlitið með þeim afleiðingum að hún hlaut mar á hægri vanga og við hægra auga.

17. Ákærði hefur neitað sakargiftum eins og þeim er lýst í ákæruskjali málsins en viðurkennir rifrildi milli hans og brotaþola umrædda nótt.

18. Nokkurs ósamræmis gætir í framburði brotaþola, í lögregluskýrslu sem hún gaf 9. desember 2021 kvað hún að ákærði hefði slegið hana oft í andlitið með opinni vinstri hendi. Hún gaf aftur skýrslu 5. janúar 2022 og þar lýsti hún því að ákærði hefði slegið hana einu sinni með opnum lófa. Í skýrslum fyrir dómi kvaðst hún fyrst ekki vita hvernig hann veitti henni áverkana umrætt sinn en svo undir lok skýrslutöku sagði hún að ákærði hefði slegið hana einu sinni en hún muni það ekki betur en þetta. Ekki er loku fyrir það skotið að misræmi í framburði brotaþola geti stafað af óvandaðri túlkun líkt og brotaþoli nefndi fyrir dómi. Ákærði verður hins vegar ekki látinn bera hallann af því.

19. Ákærði neitar eindregið sök í málinu og engin vitni voru að atburðum umrædda nótt. Því er einungis til að dreifa framburði brotaþola og skýrslum af þeim erað komu. Framburður brotaþola getur ekki talist annað en óstöðugu rog ekki er hægt að honum virtum að telja meint brot ákærða samkvæmt ákæru um að hann hafi slegið brotaþola með þeim afleiðingum er í ákæru greinir sannað.

20. Þá eru einnig óljós atriði varðandi meinta áverka eða meiðsl brotaþola en þau voru ekki staðfest með læknisvottorði. Þannig má til að mynda ráða að brotaþoli hafi ekki gert sér grein fyrir einhverri ákomu á augnloki, fyrr en rannsóknarlögreglumaður benti henni á áverka í kjölfar atvika málsins, en þá hafi það kallað fram geðshræringu hjá brotaþola sem hafði áður verið orðin róleg í samtali sínu við lögreglumanninn samkvæmt framburði fyrir dómi. Hún hafi að því er virðist þannig ekki áttað sig á að hún hafi hlotið einhvern áverka umrætt sinn. Í skýrslu af rannsóknarlögreglumanni sem ræddi við brotaþola á vettvangi kom ekkert fram um mar á hægri vanga eins og lýst er í ákæru málsins. Þá er ekki lýst áverka á hægri vanga á ljósmynd sem liggur fyrir í málinu af brotaþola enda slíkur ekki sjáanlegur. Hið sama á reyndar við um fjólubláa díla sem sagðir eru sjást á ljósmyndinni á augnloki, sem afar erfitt er að staðreyna með vissu.

2 1. Að framangreindu virtu, sem og mati á framburði fyrir dómi og framlögðum sönnunargögnum málsins, þykir vera slíkur vafi fyrir hendi um sök ákærða um brot á 217. gr. hegningarlaga um líkamsárás af ásetningi og um ætlan ákærða með henni að skaða brotaþola, að hann verður sýknaður af kröfum ákæruvaldsins, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 2. Sakarkostnaður skal greiddur úr ríkissjóði, svo og málsvarnarlaun verjanda ákærða, Þ-kk-ef A-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, samkvæmt framlögðum yfirliti, sem eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

2 3. E-kk-nf S-kk-nf aðstoðarsaksóknari flutti málið fyrir dómi af hálfu ákæruvalds.

24. Dóm þennan kveður upp L-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari.

DÓMSORÐ

Ákærði, [X...], er sýkn af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin 669.600 króna málsvarnarlaun og 38.324 króna ferðakostnaður Þ-kk-ef A-kk-ef Á-kk-ef, skipaðs verjanda ákærða.

L-kk-nf K-kk-nf