S-65/2017

I

Mál þetta, sem dómtekið var 31. mars sl., höfðaði héraðssaksóknari 15. febrúar 2017 á hendur ákærða, T-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [...], [...], [...];

„fyrir meiri háttar brot gegn skattalögum sem framkvæmdastjóri og aðalmaður í stjórn einkahlutafélagsins GD 579, kt. [...] (nú þrotabú), með því að hafa:

1. Eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskattsskýrslu einkahlutafélagsins á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilsins september - október rekstrarárið 2015 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna maí – júní til og með nóvember – desember rekstrarárið 2014 og janúar-febrúar til og með september – október rekstrarárið í samræmi við fyrirmæli IX. kafla laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, samtals að fjárhæð kr. 11.334.682, sem sundurliðast sem hér greinir:

Árið 2014

maí – júní kr. 1.215.112

júlí – ágúst kr. 1.272.759

september – október kr. 1.483.351

nóvember – desember kr. 1.278.949

kr. 5.250.171

Árið 2015

janúar – febrúar kr. 1.054.835

mars – apríl kr. 1.215.337

maí – júní kr. 1.233.857

júlí – ágúst kr. 1.176.759

september – október kr. 1.403.723

kr. 6.084.511

Samtals  kr. 11.334.682

2. Eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna janúar til og með desember rekstrarárið 2015 og janúar rekstrarárið 2016, í samræmi við fyrirmæli III. kafla laga um staðgreiðslu opinberra gjalda nr. 45/1987, samtals að fjárhæð kr. 4.513.615, sem sundurliðast sem hér greinir:

Árið 2015

janúar kr. 309.538

febrúar kr. 317.947

mars kr. 446.475

apríl kr. 314.250

maí kr. 363.653

júní kr. 266.378

júlí kr. 397.521

ágúst kr. 201.177

september kr. 314.293

október kr. 374.082

nóvember kr. 475.081

desember kr. 480.410

kr. 4.260.805

Árið 2016

janúar kr. 252.810

Samtals kr. 4.513.615

Framangreind brot ákærða teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig:

a) 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995

og 3. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 1. tölulið ákæru.

b) 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 2. tölulið ákæru.

Þess er er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Kröfur ákærða:

Ákærði krefst þess í málinu að hann verði dæmdur til þeirrar vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa.

II

Ákærði hefur skýlaust játað sök í málinu. Í ljósi þess ákvað dómari að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og taka það til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Ráða má af gögnum málsins að vanhöld hafi verið á því að skilað væri staðgreiðslu að fjárhæð 252.810 krónum vegna greiðslutímabilsins janúar 2016 en ekki apríl það ár, líkt um getur í töflu í ákæru. Verður ákærði allt að einu sakfelldur fyrir að hafa ekki skilað staðgreiðslu að nefndri fjárhæð vegna tímabilsins janúar 2016, sbr. texta ákæru og ákvæði 2. málsliðar 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008.

Játning ákærða samrýmist framlögðum gögnum og teljast brot hans því sönnuð. Eru brot ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

III

Ákærði er fæddur árið [...]. Hann hefur ekki áður sætt refsingum svo kunnugt sé. Við ákvörðun refsingar ber að horfa til þess að ákærði hefur játað sök greiðlega. Þá verður til þess að líta að samkvæmt lögum nr. 50/1988 og 45/1987 er unnt að fara niður úr refsilágmarki þeirra laga, sem annars nemur tvöfaldri skattfjárhæð, hafi brot einskorðast við að standa ekki skil á réttilega tilgreindum virðisaukaskatti samkvæmt virðisaukaskattskýrslu, eða réttilega tilgreindri staðgreiðslu samkvæmt skilagrein staðgreiðslu, enda hafi skil verið staðin á verulegum hluta skattfjárhæðar eða þá að málsbætur séu miklar.

Samkvæmt heildaryfirliti um afdregna en vangoldna staðgreiðslu opinberra gjalda af launum launþega og heildaryfirliti um vangoldinn virðisaukaskatt voru staðin skil á verulegum hluta virðisaukaskatts fyrir tímabilin maí-júní 2014 og september-október 2015. Þar sem virðisaukaskattskýrslu var ekki skilað á lögmæltum tíma að því er varðar síðara tímabilið verður skattfjárhæð allt að einu tvöfölduð fyrir það tímabil. Að öðru leyti var ekki staðið skil á verulegum hluta virðisaukaskatts. Að því er staðgreiðslu varðar hefur verið staðið skil á meira en þriðjungi greiðslna vegna allra þeirra tímabila sem ákært er fyrir. Verður skattfjárhæð því ekki tvöfölduð hvað staðgreiðslu varðar.

Í gögnum málsins liggur fyrir að innborgunum á skuldir GD579 ehf., eftir upphaf vanskila, að fjárhæð 1.945.004 krónur, var ráðstafað inn á opinber gjöld og tryggingagjald og vanskilakostnaðar vegna þeirra gjalda. Við ákvörðun viðurlaga verður tekið tillit til þessara innborgana á þann hátt sem ákærða er hagfelldast.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fimm mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu fangelsisrefsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Þá verður ákærða jafnframt gert, með vísan til þess sem að framan er rakið, að greiða 16.000.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fjögurra mánaða fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, verður ákærði dæmdur til þess að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef G. G-kk-ef hrl., sem hæfilega þykir ákveðin svo sem í dómsorði greinir að virðisaukaskatti meðtöldum. Annan sakarkostnað leiddi ekki af rannsókn og rekstri málsins.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, T-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 16.000.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fjögurra mánaða fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef G. G-kk-ef hrl., 242.420 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

K-kk-nf H-kk-nf