S-463/2009

Mál þetta, sem þingfest var 9. desember 2009 og dómtekið 13. apríl 2010, er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dagsettri 7. október 2009, á hendur R-x-x G-x-x A-x-x, kt. 000000-0000, Hamraborg 38, Kópavogi,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 3. ágúst 2008 á þjóðhátíð í Vestmannaeyjum, austan við stóra sviðið í Herjólfsdal, slegið G-kk-þf Ó-kk-þf G-kk-þf, kt. 000000-0000, hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að hann kjálkabrotnaði á neðri kjálka vinstra megin og fór í aðgerð þar sem kjálkinn var víraður saman.

Telst ofangreint brot varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20 frá 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í málinu gerir H-kk-nf B-kk-nf hdl. þá kröfu fyrir hönd brotaþola að ákærði verði dæmdur til að greiða honum bætur að fjárhæð 2.756.993 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 4. ágúst 2008 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Við þingfestingu málsins, þann 9. desember 2009, mætti ákærði ekki og var lagt fyrir lögreglu að færa ákærða fyrir dóminn. Þann 3. mars sl. mætti ákærði fyrir dóminn og neitaði sök og mótmælti framkominni bótakröfu. Ákærði óskaði þá eftir að ræða við lögmann og voru honum afhent gögn málsins ásamt því að honum var gerð grein fyrir því að málinu yrði frestað til frekari ákvarðanatöku um framhaldið til 11. mars, kl. 10.35. Þann dag mætti ákærði ekki og skipaði dómari ákærða því verjanda og frestaði málinu til 18. mars sl. Þann dag hafði skipaður verjandi ekki náð til ákærða þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Var málinu þá frestað ótiltekið til ákvörðunar um aðalmeðferð. Síðar þann sama dag var ákveðið að aðalmeðferð færi fram í Vestmannaeyjum þann 13. apríl sl. Ákærði mætti ekki þá en hvorki verjandi né lögregla hafði haft uppi á ákærða þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Var málið flutt án skýrslutöku af ákærða en hann hafði áður gefið skýrslu fyrir lögreglu. Dómari vísaði bótakröfu brotaþola á reglulegt þing með vísan til 2. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008. Var málið dómtekið að málflutningi loknum. Krafðist verjandi ákærða sýknu en til vara vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krafðist hann málsvarnarlauna og að þau yrðu greidd úr ríkissjóði.

Málavextir.

Samkvæmt gögnum málsins kom brotaþoli á lögreglustöðina í Vestmannaeyjum þann 8. ágúst 2008 til að leggja fram kæru vegna líkamsárásar aðfaranótt 3. ágúst 2008. Kemur fram í skýrslu G-kk-ef að hann hafi verið austan við stóra sviðið á götunni á milli sviðsins og hvítra tjalda heimamanna. Hann hafi verið að aðstoða félaga sinn sem hefði dottið og verið hálfboginn þegar einhver hafi komið að honum og slegið hann eitt högg á vinstri kinn. G-kk-nf kvaðst hafa vankast við höggið og ekki vitað af sér fyrr en nokkru seinna. Í ljós hafi komið síðar að hann var kjálkabrotinn og hann því verið fluttur á slysadeild Borgarspítalans í Fossvogi. G-kk-nf kvaðst ekki vita hvaða maður það var sem réðst á hann en félagar hans sem voru með honum hafi einhverjar upplýsingar um kærða.

Skýrslur fyrir lögreglu og dómi.

Ó-kk-nf B-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, kvað hjá lögreglu sig hafa verið við tjörnina þegar V-kk-nf B-kk-nf hafi komið hlaupandi til sín og sagt honum að strákarnir væru í slagsmálum og að hann yrði að koma. Ó-kk-nf kvaðst hafa þá gengið fram hjá gossjoppunni og séð þar í bakið á manni sem hann hefði ekki þekkt en vitað að var einhver af hans félögum, enda hafi þeir allir verið í eins jökkum. Þá hafi maður með dökkt hörund slegið þann mann sem sneri baki í Ó-kk-þf og hafi höggið verið mjög fast. Hefði höggið lent í andlitinu og sá sem fyrir högginu varð fallið í jörðina. Þegar Ó-kk-nf kom nær hefði hann séð að árásarþoli var G-kk-nf en þeir hafi ekki gert sér grein fyrir því strax að hann hafi verið kjálkabrotinn. Kvað Ó-kk-nf árásarmanninn hafa verið mjög æstan og hann hefði sýnt sér tattú sem hann var með á maganum, rétt fyrir ofan nafla. Það hafi verið einhver texti en hann kvaðst ekki muna hvaða texti það var.

I-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf, kt. 000000-0000, gaf skýrslu þann 18. september 2009 hjá lögreglu. Kvaðst hann hafa verið á umræddum stað þegar árásin átti sér stað. Eftir að einhverjar stympingar hafi verið á milli nokkurra stráka hafi G-kk-nf allt í einu verið sleginn einu höggi í andlitið af manni sem hafi verið dökkur á hörund, svo að G-kk-nf féll í jörðina. I-kk-nf kvaðst ekki þekkja manninn sem sló G-kk-þf.

F-kk-nf F-kk-nf, kt. 000000-0000, kvaðst hjá lögreglu hafa verið á vettvangi umrætt sinn. Kvaðst hann vita hver R-x-x var en hann væri ekki vinur hans. Kvaðst hann hafa séð tvo hópa mætast fyrir aftan sviðið og strákana rekast lítillega saman. Síðan hefði hann séð að R-x-x tók sér eitthvað í höndina án þess að beygja sig og kýla G-kk-þf svo skyndilega í andlitið svo G-kk-nf féll niður. R-x-x og félagar hans hafi flýtt sér í burtu.

R-x-x G-x-x A-x-x gaf skýrslu hjá lögreglu þann 9. febrúar 2009 og kvaðst þá hafa séð sex til sjö manns ráðast á einn mann og hann hafi sjálfur reynt að stöðva það. Hann hafi ýtt við einum til tveimur mönnum en engan slegið. Sjálfur hafi hann verið sleginn. R-x-x kvaðst ekki minnast þess að hafa sýnt neinum tattú í umrætt sinn fyrir ofan nafla en kvaðst þó vera með tattú þar.

G-kk-nf Ó-kk-nf G-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið að ganga hjá stóra sviðinu með félögum sínum og hitt hóp af strákum sem hefðu verið útúrruglaðir. Hann hefði sagt þeim „að vera rólegir á spýttinu“ og í framhaldi hefði verið einhver ýtingur en því lokið. Eftir það hefði hann allt í einu fengið högg á vinstri kjálka, fallið niður og orðið ringlaður. Í framhaldi hefði hann farið á sjúkrahús en hann hefði reynst kjálkabrotinn. Í dag fyndi hann fyrir óþægindum sérstaklega í kulda en hann væri sjómaður. Hann hefði verið frá vinnu um það bil þrjá mánuði eftir atburðinn. G-kk-nf kvaðst aldrei hafa séð þann sem sló hann áður eða haft við hann orðaskipti.

Ó-kk-nf B-kk-nf J-kk-nf kvaðst fyrir dóminum hafa verið á svæðinu. V-kk-nf vinur hans hefði komið til sín hlaupandi og sagt slagsmál vera í uppsiglingu. Ó-kk-nf hefði hlaupið að og þá séð ákærða slá brotaþola á kjálkann. Ó-kk-nf kvaðst hafa ýtt ákærða frá en ákærði komið að honum aftur og spurt út í það hver hefði ýtt sér. Ó-kk-nf kvaðst hafa sagt honum hver hefði gert það. Þá hefði ákærði sýnt sér tattú sem ákærði var með fyrir ofan nafla og sagt sér að þetta væri eitthvert klíkutattú. Sá sem hefði slegið G-kk-þf hefði verið dökkur á hörund og þeir félagarnir vitað að hann gengi undir nafninu R-x-þgf. Þeir hefðu farið á myspace-síður og fundið heimasíðu ákærða og þeir þekkt hann af myndinni. Þá hefði félagi þeirra, F-kk-nf, þekkt manninn fyrir. Aðspurður kvað Ó-kk-nf ákærða hafa staðið einan á móti brotaþola en fleiri hefðu verið fyrir aftan þá.

I-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið að ganga vestur af sjoppunum, rétt við félaga brotaþola, þegar þeir mættu strákahóp sem greinilega hefðu verið útúrdópaðir. Hann hefði heyrt G-kk-þf segja eitthvað í þá áttina: „rólegir á spýttinu þarna“, og þá hefði orðið einhver skætingur. Því hefði öllu lokið þegar R-x-nf hoppaði allt í einu og sló G-kk-þf. I-kk-nf kvaðst einnig hafa verið kýldur og því snúið sér frá en í framhaldi hefði gæslan komið og fjarlægt G-kk-þf. I-kk-nf kvaðst ekki hafa þekkt gerandann en þeir félagarnir hefðu farið á netið og fundið mynd af R-x-þgf sem hefði verið mynd af ákærða. Þar hefði hann séð nafn ákærða. I-kk-nf kvaðst hafa séð höggið.

F-kk-nf F-kk-nf gaf símaskýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa verið á svæðinu en hann væri í hjólastól og hefði ekki verið ölvaður. Hann hefði komið að þar sem G-kk-nf og félagar voru en þar hafi verið einhver smálæti. Hann hefði séð svartan strák taka sér eitthvað í hönd og slá G-kk-þf í andlitið. F-kk-nf kvaðst hafa haft gott sjónarhorn yfir hópinn og séð höggið. G-kk-nf hefði í framhaldi fallið í jörðina og hópurinn í framhaldi leyst upp. F-kk-nf kvaðst hafa séð árásarmanninn fyrir atburðinn og vitað hver hann væri og þekkt nafn hans sem væri R-x-nf eða R-x-x en ekki þekkja hann sérstaklega.

Niðurstöður.

Í gögnum málsins liggur fyrir útdráttur frá lögreglu um að dráttur hafi orðið á afgreiðslu málsins þar sem ákærði hafi hvergi verið skráður í hús og ekki svarað neinum skilaboðum, hvorki frá lögreglu eða númerum með númeraleynd. Ákærði hefði loks svarað í síma þegar hann sjálfur átti um sárt að binda eftir árás um áramót 2008/2009. Þá hefði hann ekki sinnt kvaðningu lögreglu og verið eftirlýstur í kerfi lögreglunnar. Þá kom ákærði ekki fyrir dóm fyrr en lögreglu var gert að færa hann fyrir dóminn. Í framhaldi virðist ákærði ekki hafa látið ná til sín og fór málið í aðalmeðferð án þess að skýrsla væri tekin af ákærða við aðalmeðferð málsins. Var litið svo á að með því að sinna ekki skilaboðum, hefði ákærði kosið að nýta sér rétt 2. mgr. 113. gr. laga nr. 88/2008 um að tjá sig ekki um sakarefnið. Verjandi ákærða krafðist sýknu, m.a. á þeim forsendum að ekki væri vitað hvort réttur aðili hafi verið ákærður þar sem vitni gátu ekki borið kennsl á hann fyrir dóminum.

Ákærði kom fyrir dóminn þann 3. mars sl. og hitti dómarann fyrir. Með staðfestingu vitnisins F-kk-ef um að hann hefði þekkt ákærða fyrir árásina, staðfestingu hans á að sá hinn sami hafi verið sá sem þeir félagar fundu á myspace-síðu undir nafninu R-x-x, og að það hafi verið sá sem sló brotaþola, þykir dóminum full sönnun fram komin fyrir því að um ákærða hafi verið að ræða.

Ákærði er sakaður um að hafa slegið G-kk-þf Ó-kk-þf G-kk-þf hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að hann kjálkabrotnaði á neðri kjálka vinstra megin. Óumdeilt er að G-kk-nf Ó-kk-nf var sleginn í umrætt sinn og var í framhaldi fluttur undir læknishendur þar sem í ljós kom að hann var kjálkabrotinn. Þá er ekki deilt um það að ákærði var á þjóðhátíð í umrætt sinn og ekkert hefur komið fram, hvorki fyrir lögreglu né dómi, um að ákærði hafi ekki verið sá sem ákærður er í máli þessu. Vitnið Ó-kk-nf kvaðst hafa séð dökkleitan mann slá brotaþola og vitnið I-kk-nf kvaðst einnig hafa séð dökkleitan mann slá brotaþola. Vitnið F-kk-nf kvaðst hafa vitað hver ákærði var fyrir atburðinn og vitnið sá ákærða einnig slá brotaþola í umrætt sinn. Þrátt fyrir neitun ákærða fyrir dóminum við fyrirtöku málsins, telur dómarinn það sannað að um ákærða hafi verið að ræða. Með stoð í framburði framangreindra vitna, sem voru öll samhljóma fyrir dóminum og trúverðug, er það talið sannað að ákærði sló brotaþola eins og greinir í ákæru, með þeim afleiðingum að brotaþoli kjálkabrotnaði. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi og verður honum gerð refsing fyrir hana. Ekkert í málinu bendir til þess að um hópslagsmál hafi verið að ræða eða óviljaverk af hálfu ákærða en ákærði sjálfur hefur ekki komið fyrir dóminn til að skýra sína hið málsins. Er háttsemi ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur þann 1. nóvember 2007 í þrjátíu daga fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, og til greiðslu 190.000 króna sektar fyrir nytjastuld, ölvunarakstur og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, auk þess að vera sviptur ökurétti í átján mánuði. Þá gekkst ákærði undir sátt þann 5. mars 2009 fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og var gert að greiða 38.000 krónur í sekt. Brot það sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú, framdi hann áður en ákærði gekkst undir sáttina 5. mars 2009 og ber því að gera honum hegningarauka samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Þá hefur ákærði rofið skilorð dómsins frá 1. nóvember 2007 og verður hann nú tekinn upp og dæmt í einu lagi fyrir brot það, sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir, samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 77. gr. sömu laga. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður gerst sekur um líkamsárás. Brot ákærða var framið 3. ágúst 2008. Eins og að framan er rakið reyndist lögreglu örðugt að ná til ákærða til skýrslugjafar eða ekki fyrr en í febrúar 2009. Þá var ákæra gefin út þann 7. október 2009. Málið var fyrst þingfest þann 9. desember 2009 sem skýrist af því að ekki tókst að birta ákærða fyrirkall þar sem hann fannst ekki. Þá mætti ákærði ekki fyrir dóminn fyrr en 3. mars 2010 eftir að lögreglu hafði verið falið að færa ákærða fyrir dóm. Er sá dráttur sem orðið hefur á málinu því að mestu af völdum ákærða. Er með hliðsjón af framanrituðu refsing ákærða ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en rétt þykir að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Bótakröfu brotaþola hefur verið vísað á reglulegt þing með heimild í 2. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008. Gerð var krafa um að ákærði yrði dæmdur bótaskyldur skv. 2. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008. Er sú krafa tekin til greina og er bótaskylda ákærða í máli þessu viðurkennd.

Sakarkostnaður:

Aðalmeðferð málsins var ákveðin í Vestmannaeyjum þann 14. apríl sl. Hafði verjandi ákærða gert ráðstafanir til að fljúga frá Bakkavelli til Vestmannaeyja þann sama morgun. Að morgni 14. apríl sl. var gos hafið í Eyjafjallajökli og var þjóðvegi I frá Skeiðaafleggjara lokað vegna þess þann sama morgun. Var verjanda ákærða því ómögulegt að fljúga þaðan eins og til stóð. Varð verjandi ákærða því að fljúga með einkaflugvél frá Selfossi til Vestmannaeyja með tilheyrandi kostnaði. Verður sá kostnaður ekki lagður á ákærða þar sem honum verður ekki um kennt. Ber því að leggja þann kostnað á ríkissjóð, sem er samkvæmt reikningi 98.000 krónur.

Að þessum niðurstöðum fengnum ber að dæma ákærða til að greiða annan sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirliti 9.000 krónur vegna læknisvottorðs og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef hrl., sem eru hæfilega ákveðin 213.350 krónur, allt að meðtöldum virðisaukaskatti.

Mál þetta sótti H-kvk-nf K. H-kvk-nf, fulltrúi sýslumannsins í Vestmannaeyjum.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, R-x-x G-x-x A-x-x, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað, samtals 222.350 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hrl., 213.350 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

Viðurkennd er bótaskylda ákærða í máli þessu.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.