S-23/2011

Mál þetta, sem var dómtekið 5. maí sl., var höfðað 25. janúar sl. með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Akureyri 25. janúar 2011 á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 17. júní 2010, fyrir utan veitinga- og skemmtistaðinn Sjallan[n] við Gránufélagsgötu á Akureyri, í átökum við [A], sparkað ítrekað í höfuð og líkama hans, eftir að [A] féll í jörðina, með þeim afleiðingum að hann hlaut talsverða áverka á framtönnum og eymsli yfir kjálkaliðum, en tennur nr. 11 og 21 losnuðu og kýldust inn á við og rótin ýttist úr beini.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa.

Í málinu gerir [A], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 424.882-, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2011 frá 17.06.2010, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá 7.02.2011 til greiðsludags.“

I.

Fyrir dómi hefur ákærði viðurkennt sakargiftir líkt og þeim er lýst í ákæruskjali.

Samkvæmt gögnum málsins, þ. á m. læknisvottorði dagsettu 23. júlí 2010, leitaði brotaþolinn fyrst á slysadeild Sjúkrahússins á Akureyri þann 17. júní 2010. Í vottorði sem þá var gert er m.a. skráð að brotaþoli hafi greinst með talsverða áverka á framtönnum sem hafa gengið til og vísa aftur í munnhol. Tölvusneiðmynd sýndi fram á tvær lausar tennur og þær hafi kýlst inn á við meðan rótin hefur ýst fram úr beini ofan til. Brotaþolinn hafi verið aumur við þreifingu yfir kjálkaliðnum, sérstaklega hægra megin og haft minniháttar hruflsár á höndum.

Með hliðsjón af framangreindu og játningu ákærða fyrir dómi, sem einnig er í samræmi við rannsóknarskýrslur lögreglu þykir sök ákærða samkvæmt ákæru nægjanlega sönnuð, en með tilliti til framlagðra gagna ákæruvalds þykir brot hans varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

II.

Ákærði, sem er 22 ára, á samkvæmt sakavottorði nokkurn sakaferil að baki allt frá árinu 2006 vegna fíkniefnalaga- og umferðarlagabrota, en síðast hlaut hann dóm vegna þessa í júlí 2009. Þá hefur ákærði einnig verið dæmdur fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, vegna líkamsárásar, en þann dóm hlaut hann þann 11.október 2007, þá rétt 18 ára, eins mánaðar fangelsi sem var skilorðsbundið til tveggja ára.

Við ákvörðun refsingar ákærða verður litið til þess að háskalegt verður að teljast að sparka í höfuð manns. Þykir refsing ákærða í ljósi þessa og sakaferils, sbr. 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. og 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, hæfilega ákveðin sex mánaða fangelsi. Fyrir liggur að ákærði hóf áfengis- og vímuefnameðferð 3. desember s.l. Hann játaði brot sitt afdráttarlaust, lýsti yfir iðran vegna verknaðarins fyrir dómi og samþykkti að hluta til bótakröfu. Þá virðast aðstæður ákærða hafa breyst til betri vegar á síðustu misserum. Að þessu virtu og ungum aldri ákærða þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Einkaréttarkrafa.

Ó-kk-nf E-kk-nf hæstaréttarlögmaður hefur, fyrir hönd A, lagt fram skaðabótakröfu á hendur ákærða. Er krafan dagsett 15. október 2010, en hún var endanlega sundurliðuð að því er varðaði miskabætur og sjúkrakostnað þann 8. nóvember 2010 þannig:

1. Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 kr. 300.000,-

2. Sjúkrakostnaður skv. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 kr. 141.332,-

Samtals kr. 441.332,-

Krafist er vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001 frá 17. janúar 2010 en dráttarvaxta skv. 9. gr. sömu laga.

Bótakrafan er með viðeigandi fylgiskjölum, en um lagarök er vísað til 1. og 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993.

Fyrir dómi samþykkti ákærði að greiða brotaþola skaðabætur, það er sjúkrakostnað og miskabætur og kostnað vegna lögmanns, en mótmælir einstökum fjárhæðum sem of háum.

Í máli þessu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir líkamsárás og ber hann fébótaábyrgð gagnvart bótaþola vegna tjóns hans.

Verður því fallist á kröfu brotaþola samkvæmt 2. tl., 141.332 krónur, en krafan er nægjanlega rökstudd með reikningum v/ tannlæknakostnaðar og komugjalda á sjúkrahús. Brotaþoli á auk þess rétt á miskabótum úr hendi ákærða, sbr. a-lið 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993, sbr. lög nr. 37, 1999, sem þykja hæfilega ákveðnar 200.000 krónur. Þá verða brotaþola dæmdar bætur vegna kostnaðar við að halda uppi bótakröfu sinni, sem þykja hæfilegar eins og krafist er 80.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Samkvæmt ofangreindu verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola, A, 472.082 krónur í bætur fyrir fjártjón og miska ásamt vöxtum eins og greinir í dómsorði.

Dæma ber ákærða til að greiða 21.600 króna útlagðan sakarkostnað vegna læknisvottorðs, auk málflutningsþóknunar skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef hdl., 94.125 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Mál þetta var rekið samkvæmt málsmeðferðarreglum 164. gr. laga nr. 88, 2008.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði A 422.082 krónur í bætur fyrir fjártjón og miska ásamt vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 17. júní 2010 til 5. mars 2011, en með dráttarvöxtum skv. 9 gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 115.725 krónur í sakarkostnað, þar með talda málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef hdl., 94.125 krónur.