S-1062/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 11. desember sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 29. september 2009 á hendur I-kk-þgf B-kk-þgf, Melabraut 22, Seltjarnarnesi og L-kk-þgf B-kk-þgf B-kk-þgf, Barðaströnd 41, Seltjarnarnesi, fyrir líkamsárás, með því að hafa, föstudaginn 12. september 2008, við skemmtistaðinn Tunglið á Tryggvagötu í Reykjavík, í félagi við óþekkta aðila, ráðist á J-kk-þf Þ-kk-þf, slegið hann nokkrum hnefahöggum í andlitið og sparkað í líkama hans, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut opið sár á augnsvæði, mar og yfirborðsáverka á andliti auk þess sem brotnaði upp úr tönn.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir J-kk-nf Þ-kk-nf þá kröfu að ákærðu verði dæmdir til greiðslu miskabóta á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð kr. 1.000.000 og skaðabóta á grundvelli 1. gr. skaðabótalaga að fjárhæð kr. 137.481. Einnig er gerð krafa um innheimtukostnað ásamt virðisaukaskatti. Auk þess er krafist dráttarvaxta til greiðsludags.

Af hálfu ákærða I-kk-ef B-kk-ef er þess krafist að hann verði sýknaður af ákæru. Til vara er þess krafist að refsing hans verði felld niður en til þrautavara að henni verði frestað skilorðsbundið. Þá er gerð krafa um að bótakröfu verði vísað frá dómi. Að lokum er þess krafist að málsvarnarlaun að mati dómsins verði greidd úr ríkissjóði.

Af hálfu ákærða L-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef er þess krafist aðallega að refsing hans verði látin niður falla. Til vara er þess krafist að refsingu hans verði frestað skilorðsbundið og til þrautavara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfi sem verði þá í formi sektar eða bundin skilorði. Þá er gerð sú krafa, aðallega vegna bótakröfu, að henni verði vísað frá dómi, til vara að ákærði verði sýknaður af henni en til þrautavara að hún verði lækkuð verulega. Loks er krafist hæfilegra málsvarnarlauna.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu fengu lögreglumenn tilkynningu um slagsmál í Tryggvagötu, á móts við skemmtistaðinn Tunglið, föstudaginn 12. september 2008, kl. 00.31. Kemur fram að slagsmálin hafi verið yfirstaðin er lögreglumennirnir komu á vettvang en þeir hafi hitt fyrir J-kk-þf Þ-kk-þf sem hafi verið í aðhlynningu hjá sjúkragæslufólki. Hafi J-kk-nf sagst hafa verið staddur fyrir utan staðinn, við Tollhúsið, þegar strákur, sem hann og félagi hans hefðu áður lent í stimpingum við inni á skemmtistaðnum, hafi ráðist að vini hans. Hafi J-kk-nf ætlað að ganga í milli en þá verið sleginn í andlitið og síðan fallið í götuna. Í framhaldi hafi honum verið haldið niðri og hafi þá einnig verið sparkað ítrekað í hann liggjandi. Auk framangreinds stráks hafi félagi stráksins tekið þátt í árásinni, en J-kk-nf kvaðst hvorugan þeirra þekkja. Er tekið fram í frumskýrslu að ekið hafi verið með J-kk-þf á slysadeild Landspítalans en hann hafi verið með skurð á vinstra augnloki, með mar og bólginn undir báðum augum, bólginn á nefi og með kúlu á enni.

J-kk-nf lagði fram kæru vegna líkamsárásarinnar sama dag. Í kæruskýrslu segir hann upphaf málsins að maður hafi ýtt við H-kk-þgf K-kk-þgf F-kk-þgf, félaga hans, inni á Tunglinu. Í framhaldi hafi orðið eitthvert rifrildi á milli mannsins og annars félaga kæranda, E-kk-ef D-kk-ef B-kk-ef, sem hafi orðið til þess að manninum og E-kk-þgf hafi verið vísað út. Kærandi og vinir hans, A-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf K-kk-nf F-kk-nf, S-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf, hafi farið út á eftir þeim þar sem þeir hafi óttast um E-kk-þf. Fyrir utan hafi þeir hitt framangreindan mann og reynt að ræða þar við hann. Hafi hann öskrað á þá og þeir þá gengið burt. Maðurinn og félagar mannsins hafi þá elt þá yfir götuna og kýlt kæranda þar nokkrum sinnum í andlitið. Hafi félagar mannsins einnig tekið þátt í árásinni. Hafi kærandi fallið í götuna eftir að hafa verið kýldur nokkrum sinnum. Þar hafi honum verið haldið á meðan aðrir hafi sparkað nokkrum sinnum í andlit hans.

Teknar voru lögregluskýrslur af framangreindum vinum kæranda og öðrum vitnum og beindist þá grunur að ákærðu í máli þessu. Þegar skýrsla var tekin af ákærða I-kk-þgf kannaðist hann við að hafa tekið þátt í slagmálum fyrir utan Tunglið í greint sinn og hafi þar barist tveir hópar. Hafi þessi átök átt sér stað í kjölfar rifrildis og einhverra ýfinga milli hópanna tveggja inni á skemmtistaðnum. Sagðist ákærði hafa slegið einhverja pilta hnefahögg í andlit í greint sinn og að vel gæti verið að hann hefði slegið þar kæranda, ef hann væri dökkhærður með sítt hár. Þá kannaðist hann við að hafa sparkað í liggjandi mann og gæti vel verið að það hefði verið kærandi. Taldi hann að ákærði L-kk-nf B-kk-nf hefði einnig sparkað í þann sama mann, en tók fram að þeir hefðu ekki sparkað í andlit hans. Við skýrslutöku af ákærða L-kk-þgf hjá lögreglu kvaðst hann kannast við að hafa slegið kæranda eitt högg í andlitið eftir að kærandi hefði hrækt framan í hann. Hann sagðist hins vegar ekki hafa sparkað í kæranda. Þá sagðist hann ekki hafa séð ákærða I-kk-þf slá eða sparka í kæranda.

Í málinu liggur fyrir vottorð S-kvk-ef G. H. J-kvk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss, dags. 18. október 2008, um áverka sem kærandi var með er hann kom til skoðunar um kl. 01.30 hinn 12. september 2008. Kemur þar fram í niðurstöðukafla að „sparkað var í hann og hann hlaut högg á augabrún og sár, auk þess sem hann marðist í andliti í kringum augu og kvarnaðist úr tönn. Sár ættu að gróa vel en vissulega getur myndast örlítið ör eftir sárið. Mar ætti að jafna sig og yfirborðsfleiður að fullu. Líklegt að hann þurfi að leita til tannlæknis vegna áverka á framtönn og það getur valdið fjárhagslegum útlátum.“

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði I-kk-nf lýsti því að einhverjar ýfingar hefðu átt sér stað inni á skemmtistaðnum Tunglinu á milli hans og annarra stráka. Hefðu nokkrir strákar, líklega sjö talsins, komið að honum og sagst ætla að lemja hann. Kvaðst hann þá hafa sagt við þá að þeir skyldu gera þetta upp fyrir utan staðinn. Hann hefði þó ekki farið strax út og hefðu strákarnir verið með einhverjar hótanir gagnvart honum inni á ballinu. Ákærði lýsti því og að hann hefði gefið einum úr hópnum kinnhest inni á ballinu. Þegar hann hefði svo komið út af staðnum hefði hópur stráka staðið hinum megin við götuna og horft á hann. Kvaðst ákærði hafa séð að þessir strákar hefðu byrjað að slást við vini hans. Hefði hann ekki viljað horfa upp á það. Lýsti hann því meðal annars svo að hann hefði ekki viljað sitja undir því að hópur busa kallaði hann aumingja og hótaði að berja hann. Hefði hann því viljað „svara í sömu mynt“. Hefði hann blandað sér í slagsmálin og „kastað frá sér einhverjum höggum“ að einhverjum í þessum hópi. Kvaðst ákærði ekki vita hvort þessi högg hefðu að einhverju leyti beinst að eða lent á kæranda máls þessa. Kvaðst hann nánar aðspurður vel geta trúað því að hann hefði verið í átökum við kæranda. Lýsti ákærði því að sparkað hefði verið í hann sjálfan og að hann hefði verið kýldur í andlitið. Hefði hann fengið glóðarauga og skurð í átökunum en þó ekki leitað til læknis vegna þess. Ákærði kvaðst aðspurður kannast við að hann „gæti hafa sparkað í einhvern sem lá“. Gæti verið að það hefði verið aftan í bakið en ekki mjög fast. Gæti alveg eins verið að um hefði verið að ræða kæranda í því tilviki. Spurður enn frekar um þetta játaði ákærði að hafa sparkað einu sinni í kæranda. Hefði kærandi þá legið í götunni og hjá honum hnífur sem fallið hefði úr vasa hans. Ákærði kvaðst telja að hann ætti ekkert frekar sök á umræddum slagsmálum en aðrir sem þar hefðu komið við sögu. Um hefði verið að ræða hópslagsmál. Ákærði kvað meðákærða L-kk-þf og hann sjálfan hafa sparkað „eitthvað smávegis“ í kæranda í greint sinn. Spurður nánar um þetta sagði ákærði: „Ég hljóp ekki að honum og byrjaði einn að sparka í hann“. Nánar spurður um upphaf átakanna sagðist ákærði telja að einhver úr hans hópi hefði átt upptökin að þeim.

Ákærði L-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf lýsti atvikum svo að hann hefði lent í smáslag við A-kk-þf H-kk-þf G-kk-þf fyrir utan Tunglið, en þá hefðu „hópslagsmál verið í gangi“. Í kjölfarið hefði hann séð ungan hvíthærðan dreng, hvítklæddan, halda kæranda niðri og hefði sá verið að slá kæranda „á fullu“. Sagði ákærði umræddan hvíthærða dreng tilheyra vinahópi beggja ákærðu en hann kysi að upplýsa ekki nánar hver hann væri. Einhvern tímann þar á eftir kvaðst ákærði hafa verið að rífast við kæranda og hefði því lokið með því að kærandi, sem hefði verið alblóðugur í framan, hefði hrækt framan í hann. Kvaðst ákærði þá hafa brugðist við með því að slá kæranda á vinstri kjálkann sem við það hefði fallið í götuna. Kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa að öðru leyti slegið kæranda eða sparkað í hann liggjandi. Aðspurður kvaðst ákærði hafa komið að eftir að hópslagsmálin byrjuðu og því gæti hann ekkert um það borið hver eða hverjir hefðu átt upptökin að þeim. Þá kvað ákærði slagsmál hans við A-kk-þf hafa átt sér stað samhliða slagsmálunum þar sem kærandi kom við sögu. Hefði þetta allt verið að gerast á sama tíma og verið hluti af slagsmálum tveggja hópa. Lýsti ákærði því svo að ákærði I-kk-nf hefði aðallega tekið þátt í þessum hópslagsmálum en hinir úr þeirra hópi hefðu komið þar að honum til stuðnings.

Kærandi kvað upphaf átakanna fyrir utan Tunglið mega rekja til þess að ákærði I-kk-nf hefði tvívegis slegið H-kk-þf K-kk-þf vin hans inni á skemmtistaðnum. Hefði þetta leitt til ýfinga, annars vegar milli stráka í vinahópi ákærðu og hins vegar um fimm manna vinahóps kæranda. Hefði því lokið með því að einum vina hans, E-kk-þgf, og einum úr hópi ákærðu hefði verið vísað út af staðnum. Kvað kærandi aðra úr sínum hópi hafa fylgt E-kk-þgf út þar sem þeir hefðu verið hræddir um að á hann yrði ráðist er út væri komið. Þar hefðu strákar í þessum hópum haldið áfram að rífast. Kvað kærandi báða ákærðu hafa verið á staðnum en félaga þeirra hefði hann ekki kannast við. Fljótlega hefði ákærði I-kk-nf gert sig líklegan til að slá H-kk-þf en kærandi kvaðst þá hafa gengið á milli þeirra og ýtt I-kk-þgf í burtu. Hefði I-kk-nf þá kýlt hann í staðinn. Kvaðst kærandi hafa slegið til I-kk-ef á móti. Hefði I-kk-nf náð að slá hann tvö högg í andlitið. Einhverjir í hinum hópnum hefðu síðan sparkað í hann. Kvaðst ákærði ekki vita hvort ákærði hefði átt þar hlut að máli þar sem sjálfur hefði hann eingöngu hugsað um að verja sig. Kvaðst kærandi hafa kýlt einhvern í þessum átökum en hann vissi hins vegar ekki hvort hann hefði sparkað í einhvern. Kannaðist hann við að vinur hans A-kk-nf hefði verið í átökum á sama stað en hann hefði ekkert séð af þeim slagsmálum. Kærandi sagði fimm félaga sína hafa komið út af skemmtistaðnum um kvöldið. Hefðu tveir þeirra, Ó-kk-nf og H-kk-nf, verið teknir í burtu af öryggisvörðum staðarins eftir að slagsmálin milli hópanna byrjuðu. Þá hefði E-kk-nf horfið meðan á þeim stóð. A-kk-nf hefði sjálfur lent í átökum og kvaðst ákærði hafa verið einn eftir, ásamt S-kk-þgf M-kk-þgf, á móti sex úr hinum hópnum. Spurður um þátt ákærða L-kk-ef sagði hann L-kk-þf hafa gengið á eftir sér þegar kærandi sagðist hafa ætlað á brott. Hefði L-kk-nf sýnt honum hnefann og sagt að kærandi hefði sett á hann blóð. Kvaðst kærandi þá hafa hrækt framan í ákærða L-kk-þf en L-kk-nf á móti slegið hann í andlitið. Sagði ákærði greinilegt að ákærði L-kk-nf hefði þá verið búinn að slá hann áður í andlitið. Hann hefði þó ekki sjálfur séð það þar sem hann hefði verið með tvo skurði við augun og að margir hefðu þá verið að slá hann á sama tíma. Kærandi neitaði því aðspurður að hann hefði verið með hníf í fórum sínum. Spurður um afleiðingar árásarinnar sagðist hann vera með tvö ör við augabrúnina, brotnað hafi upp úr tönn auk þess sem hann væri mjög bólginn og marinn í andliti. Hefði tekið hann nokkrar vikur að jafna sig.

Vitnið S-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa farið út af ballinu í Tunglinu með þeim H-kk-þgf og kæranda eftir að einhverjum úr hópnum hefði verið vísað út vegna átaka. Fyrir utan hefðu þeir hitt fyrir báða ákærðu ásamt einhverjum fleirum. Hefði þá einhverjir í hópunum byrjað að rífast. Í framhaldi hefði H-kk-nf gengið í burtu og báðir ákærðu þá hlaupið á eftir honum. Hefðu þeir þar ráðist á hann. Sjálft kvaðst vitnið hafa hlaupið á eftir og þá fengið högg í andlitið frá ákærða L-kk-þgf. Í framhaldi hefðu ákærðu hlaupið að kæranda og ráðist á hann ásamt fleirum úr þeirra hópi. Hefði líklega verið um að ræða fimm til tíu manna hóp sem hefði þar verið að berja á kæranda. Hefði hann séð báða ákærðu sparka í kæranda liggjandi í jörðinni. Í lokin kvaðst vitnið hafa verið að hjálpa kæranda á fætur og í burtu þegar ákærði L-kk-nf hefði komið að kæranda og kýlt hann aftur niður. Aðspurt kvaðst vitnið ekkert hafa séð til A-kk-ef eða þeirra átaka sem hann hefði lent í.

Vitnið A-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf sagðist hafa farið út af ballinu ásamt kæranda og fleirum úr þeirra hópi í kjölfar þess að E-kk-þgf D-kk-þgf vini þeirra hefði verið vísað þaðan út vegna stimpinga. Auk hans hefði einhverjum þeirra sem hann lenti í stimpingum við verið vísað út og því hefðu þeir óttast að á E-kk-þf yrði ráðist í framhaldi. Er út var komið hefðu einhverjir í hópunum tveimur byrjað að rífast og síðan hefði það þróast út í slagsmál. Hann kvaðst sjálfur ekki hafa orðið vitni að þeim slagsmálum sem kærandi lenti í því hann hefði verið farinn af staðnum.

Vitnið E-kk-nf D-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa lent í útistöðum inni á ballinu, líklega við ákærða I-kk-þf, og því verið vísað þaðan út. Hefði hann síðan hitt félaga sína, þá S-kk-þf, H-kk-þf og kæranda, fyrir utan. Þar hefðu orðið rifrildi og slagsmál brotist út á milli einhverra úr hans hópi annars vegar og hins vegar ákærða I-kk-ef og einhvers annars sem hann teldi að hefði verið ákærði L-kk-nf. Hefði sá verið með hettu á höfði. Kvaðst vitnið hafa séð að kærandi var laminn en hann hefði þó ekki séð hver það gerði. S-kk-nf hefði svo komið að og dregið kæranda í burtu.

Ó-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf kvaðst hafa verið staddur fyrir utan Tunglið í greint sinn. Hann hefði þó ekki séð það atvik sem mál þetta snýst um.

H-kk-nf K-kk-nf F-kk-nf lýsti atburðum inni á Tunglinu á svipaðan veg og kærandi og aðrir félagar hans. Hefði rifrildi og stimpingar svo haldið áfram utan dyra og væri hugsanlegt að ákærði I-kk-nf hefði eitthvað verið að hrópa þar til sín án þess að hann hefði eitthvað sinnt því. Kvaðst H-kk-nf hafa séð ákærða I-kk-þf og kæranda byrja að slást. Hefði I-kk-nf barið og sparkað í andlit kæranda en vitnið kvaðst ekki hafa séð hver byrjaði. Þá hefði einhver „sköllóttur gaur“ einnig tekið þátt í að ráðast á kæranda en H-kk-nf kvaðst ekki viss um hvort sá hefði verið ákærði L-kk-nf. Kvaðst H-kk-nf hafa farið þarna aðeins frá en komið aftur stuttu síðar. Hefði I-kk-nf þá verið „brjálaður“ og slegið hann eitt högg. Kvaðst hann þá hafa ákveðið að draga sig í hlé og fara á brott.

H-kk-nf I-kk-nf O-kk-nf kvaðst hafa starfað sem dyravörður á Tunglinu á greindum tíma. Hann hefði þó ekki verið á vakt þetta kvöld heldur kíkt þar við. Sagðist hann ekki muna vel eftir atvikum. Minntist hann þess að hafa séð slagsmál og hefði sér virst sem þau væru nokkuð einhliða eða að þar væri hópur manna að ráðast á einn mann. Hefði sá hlaupið á brott og í áttina að Sæbrautinni. Hefðu einhverjir hlaupið á eftir honum. Kvaðst vitnið hafa heyrt eitthvað kallað um það að árásarþolinn hefði verið með hníf á sér.

B-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf, dyravörður á Tunglinu, kvaðst ekki muna eftir atvikum í þessu máli þar sem hann kæmi að miklum fjölda slíkra mála. Hann minntist þess þó að hafa heyrt á staðnum frá öðrum dyraverði að hnífur hefði fundist á árásarþolanum. Kvaðst hann staðfesta þá símaskýrslu sem hann gaf í málinu.

M-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf kvaðst vera í vinahóp ákærðu. Lýsti hann því að nokkur æsingur og einhver slagsmál hefðu verið í gangi fyrir utan Tunglið í greint sinn. Hann kvaðst hins vegar ekkert þekkja til umrædds atviks og gæti því ekkert um það borið.

S-kvk-nf G. H. J-kvk-nf læknir staðfesti og gerði grein fyrir vottorði sínu vegna áverka á kæranda. Taldi hún áverkana samræmast lýsingu sem kærandi hefði gefið um að hann hefði orðið fyrir árás og að meðal annars hefði verið sparkað í hann.

Niðurstaða

Þegar framangreindir framburðir eru vegnir saman, og í því sambandi sérstaklega litið til framburðar beggja ákærðu, kæranda, H-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef og S-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef, verður sönnun talin komin fram um að báðir ákærðu hafi í félagi við óþekkta aðila ráðist á kæranda í greint sinn og að báðir ákærðu hafi slegið hann hnefahöggi eða höggum í andlitið og sparkað í hann. Verður þáttur hvors ákærðu fyrir sig í atlögunni ekki greindur nánar. Samkvæmt því, og með vísan til vottorðs og vættis læknisins S-kvk-ef G. H. J-kvk-ef og vitnaframburða að öðru leyti um áverka kæranda, verða báðir ákærðu sakfelldir fyrir þá háttsemi sem í ákæru greinir. Eru brot þeirra þar rétt færð til refsiákvæðis.

Ákvörðun refsingar, skaðabætur o.fl.

Hvorugur ákærðu hefur áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Af hálfu beggja ákærðu hefur verið vísað til þess að um fjöldaslagsmál hafi verið að ræða og krafist niðurfellingar refsingar eða refsilækkunar með vísan til 3. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Enda þótt ýmislegt sé óljóst um nákvæma framvindu mála í greint sinn sýnist þó liggja fyrir að um hafi verið að ræða átök á milli tveggja hópa sem hafi byrjað með einhverjum ýfingum inni á skemmtistaðnum og haldið áfram og stigmagnast þar utan dyra. Verður til þessa litið við ákvörðun refsingar ákærðu. Í því sambandi verður þó einnig horft til þess aldursmunar sem er á ákærðu annars vegar og kæranda hins vegar, en kærandi var 15 ára þegar árásin átti sér stað en ákærðu 18 og 20 ára. Þá liggur ekkert fyrir um að kærandi hafi sjálfur átt upptök að árásinni og verður ekki talið að sú háttsemi hans, sem hann sjálfur hefur viðurkennt, að hrækja framan í ákærða L-kk-þf, breyti neinu þar um, enda virðist árásin á kæranda þá að mestu hafa verið yfirstaðin. Að þessu virtu þykir refsing ákærðu hvors um sig hæfilega ákveðin 140.000 króna sektargreiðsla til ríkissjóðs. Ákveðst vararefsing 10 daga fangelsi verði greiðsla sektarinnar ekki innt af hendi innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

L-kvk-nf J-kvk-nf hrl. hefur, fyrir hönd kæranda, J-kk-ef Þ-kk-ef, krafist þess, með bréfi til lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu hinn 4. ágúst sl., að ákærðu verði dæmdir til að greiða honum miskabætur skv. 26. gr. skaðbótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð 1.000.000 króna, skaðabætur skv. 1. gr. sömu laga að fjárhæð 137.481 króna, auk lögmannsþóknunar og dráttarvaxta. Enda þótt í framangreindu kröfubréfi sé ekki farið nákvæmlega eftir þeim kröfum sem gerðar eru í 2. mgr. 173. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 til frágangs slíkra greinargerða þykja þó ekki á henni slíkir ágallar að varði frávísun bótakröfunnar af þeim sökum eins og krafist hefur verið af hálfu ákærða L-kk-ef B-kk-ef.

Krafa kæranda um skaðabætur á grundvelli 1. gr. skaðabótalaga sundurliðast þannig:

1) Kostnaður móður vegna flugs hingað til lands frá Grikklandi kr. 111.281.

2) Tannviðgerðir kr. 9.200.

3) Fataviðgerðir kr. 17.000.

Ekki verður talið að kærandi hafi sýnt fram á að kostnaður móður með flugi hingað til lands frá Grikklandi daginn eftir umrædda árás og aftur til Grikklands fjórum dögum síðar teljist sennileg afleiðing verknaðar ákærðu. Verður að hafna þeirri kröfu. Fallist verður á kostnað vegna tannviðgerðar með vísan til fyrirliggjandi reiknings tannlæknis. Hins vegar liggja engin gögn fyrir um tjón vegna fataviðgerða og verður þeirri kröfu vísað frá dómi.

Ákærðu hafa verið sakfelldir fyrir að valda þeim meiðslum á kæranda sem lýst er í ákæru og hafa með því fellt á sig bótaskyldu skv. a. lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga. Með vísan til þess, atvikum öllum og með hliðsjón af venju í slíkum málum, verður ákærðu gert að greiða kæranda óskipt 160.000 krónur í miskabætur.

Samtals ber ákærðu því að greiða kæranda óskipt 169.200 krónur í skaðabætur. Auk þess verður ákærðu gert að greiða kæranda óskipt 149.400 krónur í bætur vegna lögmannskostnaðar við að halda kröfu sinni fram. Samkvæmt ákæru krefst kærandi auk skaðabótanna „dráttarvaxta til greiðsludags“ án þess að tilgreindur sé vaxtafótur eða vísað til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, sbr. heimild í 11. gr. sömu laga. Vaxtakrafan er því vanreifuð og ber að vísa henni frá dómi.

Ákærðu greiði óskipt 30.700 krónur í útlagðan sakarkostnað vegna læknisvottorðs.

Ákærði I-kk-nf greiði 251.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði L-kk-nf B-kk-nf greiði 251.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, I-kk-nf B-kk-nf, greiði 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna, en sæti ella fangelsi í 10 daga.

Ákærði, L-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf, greiði 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna, en sæti ella fangelsi í 10 daga.

Báðir ákærðu greiði J-kk-þgf Þ-kk-þgf óskipt 169.200 krónur í skaðabætur, auk 149.400 króna í bætur vegna lögmannskostnaðar. Kröfu um dráttarvexti er vísað frá dómi.

Ákærðu greiði óskipt 30.700 krónur í útlagðan sakarkostnað.

Ákærði I-kk-nf greiði 251.000 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði L-kk-nf B-kk-nf greiði 251.000 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Á-kk-nf M-kk-nf