S-4636/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 15. nóvember, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. október 2022, á hendur X, kt. [...], [...], „fyrir brot í nánu sambandi með því að hafa, þriðjudaginn 22. júní 2021, veist með ofbeldi að fyrrverandi kærustu sinni og barnsmóður, [...], kt. [...], utandyra við hús nr. [...]að [...], rifið upp hurðina ökumannsmegin á bifreiðinni [...]þar sem [...] sat undir stýri, sparkað í líkama hennar og ítrekað slegið hana með krepptum hnefa, þar á meðal í höfuð og andlit, því næst rifið í hár hennar og reynt að draga hana út úr bifreiðinni. Voru afleiðingar árásar ákærða á [...]þær að hún hlaut mar á enni vinstra megin og á hnakka, mar á vinstra hné, eymsli yfir hálsvöðvum og sjalvöðva vinstra megin og bólgu fremst á vinstri löngutöng.

Mál nr. 007-2021- 36311

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegra málsvarnarlauna verjanda sínum til handa.

Í þinghaldi 15. nóvember sl. féll ákæruvaldið frá framangreindri heimfærslu og heimfærði brotið undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður sætt refsingu fyrir ofbeldisbrot. Við ákvörðun refsingar ákærða er til þess litið og greiðrar játningar hans hér fyrir dómi, sbr. 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til þyngingar horfir að brotaþoli var nákominn ákærða í skilningi 3. mgr. 70. gr. sömu laga. Þá ber að líta til grófleika háttsemi ákærða en brotaþoli hlaut líkamlega áverka þó að þeir hafi ekki reynst alvarlegir. Gat hún sér enga björg veitt enda föst í öryggisbelti bifreiðar sinnar. Vísast í þessu sambandi til 1. tl., 3. tl. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þær ástæður sem ákærði hefur tiltekið sem hvata árásarinnar réttlæta hana ekki að mati dómsins.

Samkvæmt framansögðu þykir hæfileg refsing ákærða ákveðin fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, eins og nánar greinir í dómsorði.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 60 dagaen fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipað verjanda síns, Ó-kvk-ef H-kvk-þgf G-kvk-ef lögmanns, 194.680 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf