S-329/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 30. ágúst 2010, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 26. apríl 2010 á hendur A-kk-þgf P-kk-þgf T-kk-þgf, kt. […], Greniteigi 35, Reykjanesbæ, og A-kk-þgf E-kk-þgf B-kk-þgf, kt. […], Reynidal 1, Reykjanesbæ, fyrir „brot gegn valdstjórninni, framin í Reykjanesbæ aðfaranótt laugardagsins 14. febrúar 2009 eins og hér greinir:

Gegn ákærða A-kk-þgf P-kk-þgf fyrir að hafa á akbrautinni við Hringbraut, rétt sunnan Vesturbrautar, hótað lögreglumönnunum G-kk-þgf G-kk-þgf A-kk-þgf, G-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf og K-kk-þgf I-kk-þgf M-kk-þgf, sem þar voru við skyldustörf, lífláti.

Gegn ákærða A-kk-þgf E-kk-þgf fyrir að hafa á sama stað og getið er í ákærulið 1, hrækt tvisvar sinnum í andlit og á höfuð lögreglumannsins G-kk-ef A-kk-ef og hótað honum og G-kk-þgf G-kk-þgf lífláti og með því að hafa skömmu síðar, í lögreglubifreið á leið á lögreglustöðina við Hringbraut 130, hótað lögreglumönnunum G-kk-þgf H-kk-þgf og K-kk-þgf I-kk-þgf M-kk-þgf lífláti og að skera börn þeirra á háls.“

Þetta er talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 101/1976, lög nr. 82/1998 og lög nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Hinn 24. ágúst 2010 var sakamálið nr. 424/2010 sameinað þessu máli en þar er höfðað sakamál á hendur ákærða A-kk-þgf með ákæru útgefinni 10. maí 2010, fyrir eftirtalin brot:

I.

Umferðarlagabrot, með því að hafa, sunnudaginn 5. júlí 2009, ekið bifreiðinni VJ556 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,52‰) frá gatnamótum Nónvörðu og Aðalgötu og upp Aðalgötu í Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1., sbr. 3., mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., sbr. 1. gr., laga nr. 48/1997.

II.

Umferðarlagabrot, með því að hafa, laugardaginn 1. ágúst 2009, ekið bifreiðinni VJ556, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóði mældist 20 ng/ml og tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 1,3 ng/ml), á Hafnargötu móts við hús nr. 88 í Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a, sbr. 5. gr., laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

III.

Umferðarlagabrot, með því að hafa, þriðjudaginn 1. september 2009, ekið bifreiðinni VJ556, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól í blóði 3,5 ng/ml), suður Hringbraut, Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a, sbr. 5. gr., laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

IV.

Fíkniefnalagabrot, með því að hafa haft 7,94 g af amfetamíni í vörslum sínum er hann geymdi í frystihólfi innan í ísskáp á heimili hans að Heiðarholti 12h, Reykjanesbæ og lögregla fann við húsleit þriðjudaginn 1. september 2009.

Þetta er talið varða við 2., sbr. 5. og 6., gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 4. gr. laga nr. 57/1997 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að sæta upptöku á 7,94 g af amfetamíni, samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Hinn 24. ágúst 2010 var jafnframt sakamálið nr. 427/2010 sameinað þessu máli en þar er höfðað sakamál á hendur ákærða A-kk-þgf með ákæru útgefinni 21. maí 2010, fyrir eftirtalin brot:

I.

Umferðarlagabrot, með því að hafa, sunnudaginn 28. mars 2010, kl. 03:10, ekið bifreiðinni RX200, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóði mældist 60 ng/ml og tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 15,3 ng/ml), norður Grænásbraut sunnan við Austurbraut í Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 5. gr., laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987

II.

Umferðarlagabrot, með því að hafa sunnudaginn 28. mars 2010, kl. 19:45, ekið bifreiðinni BR900, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóði mældist 25 ng/ml og tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 4,4 ng/ml), á Njarðarbraut skammt frá Fitjum í Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 5. gr., laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 4. gr. laga nr. 57/1997 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Þá var sakamálið nr. 441/2010 sameinað þessu máli hinn 24. ágúst 2010, en þar er höfðað sakamál á hendur ákærða A-kk-þgf, með ákæru útgefinni 31. maí 2010, fyrir eftirtalin brot:

I.

Umferðarlagabrot, með því að hafa, föstudaginn 9. apríl 2010, ekið bifreiðinni RX200, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 14,1 ng/ml), norður Reykjanesbraut, við Rósaselstorg í Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 5. gr., laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987

II.

Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa haft 0,36 g af kannabisefnum í vörslum sínum er hann geymdi ofan á stofuborði heimilis síns að Reynidal 1, Reykjanesbæ og lögregla fann við húsleit föstudaginn 9. apríl 2010.

Telst háttsemi þessi varða við 2., sbr. 5. og 6., gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 4. gr. laga nr. 57/1997 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að sæta upptöku á 0,36 g af kannabisefnum, samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Enn fremur var sakamálið nr. 584/2010 sameinað þessu máli hinn 24. ágúst 2010, en þar er höfðað sakamál á hendur ákærða A-kk-þgf, með ákæru útgefinni 26. júlí 2010, fyrir eftirtalin brot:

I.

Fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 19. mars 2010 haft 4,06 g af kannabisefnum í vörslum sínum og lögreglan fann fyrir utan svefnherbergisglugga heimilis hans að Reynidal 1, Reykjanesbæ og fyrir að hafa haft í vörslum sínum 1,81 g af amfetamíni og lögreglan fann fyrir utan glugga eldhúss Reynidals 1.

Þetta er talið varða við 2., sbr. 5. og 6., gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

II.

Fíkniefnalagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 15. apríl 2010 haft 0,75 g af kannabisefnum í vörslum sínum er hann geymdi ofan á eldhúsborði heimilis síns að Reynidal 1, Reykjanesbæ og með því að vera með í vörslum sínum 0,57 g af amfetamíni ofan á kommóðu í stofu heimilisins en lögregla fann fíkniefnin við húsleit.

Þetta er talið varða við 2., sbr. 5. og 6., gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

III.

Umferðarlagabrot, með því að hafa, miðvikudaginn 21. apríl 2010, ekið bifreiðinni RX200, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 13,9 ng/ml), inn á Aðalgötu frá bifreiðarstæði Hafnargötu 18 í Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 5. gr., laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

IV.

Umferðarlagabrot, með því að hafa, laugardaginn 15. maí 2010, ekið bifreiðinni RX200, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 11,1 ng/ml), á Sjávargötu að húsi nr. 32, í Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 5. gr., laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

V.

Fíkniefnalagabrot, með því að hafa haft 1,22 g af kannabisefnum í vörslum sínum er hann geymdi á sófaborði heimilis síns að Reynidal 1, Reykjanesbæ og lögregla fann við húsleit föstudaginn 15. maí 2010.

Þetta er talið varða við 2., sbr. 5. og 6., gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001.

VI.

Umferðarlagabrot, með því að hafa, þriðjudaginn 25. maí 2010, ekið bifreiðinni RX200, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 20 ng/ml), frá bensínstöðinni ÓB við Fitjabraut, í Reykjanesbæ.

Þetta er talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 5. gr., laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 4. gr. laga nr. 57/1997 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að sæta upptöku á 1,38 g af amfetamíni og 6,03 g af kannabisefnum, samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Ákærði A-kk-nf krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara vægustu refsingar er lög leyfa. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Ákærði A-kk-nf krefst sýknu af ákæru, dags. 26. apríl 2010, en vægustu refsingar er lög leyfa hvað varðar ákærur útgefnar 10. maí, 21. maí, 31. maí og 26. júlí 2010.

Ákæra 26. apríl 2010. Brot gegn valdstjórninni.

I.

Aðfaranótt laugardagsins 14. febrúar 2009, kl. 03:45, var lögreglan við umferðareftirlit og veitti bifreið athygli á Hringbraut í Reykjanesbæ. Í frumskýrslu lögreglu, sem staðfest var fyrir dómi, segir að ákveðið hafi verið að kanna ástand og ökuréttindi ökumanns. Ökumanni hefði verið gefið merki um að stöðva bifreiðina og lögreglumenn þekkt ökumanninn, H-kvk-þf Þ-kvk-þf, vegna afskipta af henni vegna fíkniefnaaksturs. Meðan lögreglumaðurinn G-kk-nf G-kk-nf A-kk-nf hefði rætt við ökumanninn hafi lögreglumaðurinn G-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf farið að fremri farþegahurðinni, vinstra megin, þar sem ákærði A-kk-nf sat. Er ákærði hafi séð G-kk-þf Ö-kk-þf hafi hann opnað hurðina harkalega þannig að hún skall á honum. Ákærði A-kk-nf hefði svo spurt G-kk-þf Ö-kk-þf hvort honum hefði þótt þetta gott og hrækt tvisvar á hann, í andlit og höfuð. G-kk-nf Ö-kk-nf hefði fært ákærða A-kk-þf úr bifreiðinni og handtekið hann. Nokkur átök hefðu orðið og ákærði A-kk-nf reynt að hindra lögreglumenn við störf. Ákærði A-kk-nf hefði í engu hlýtt fyrirmælum lögreglu um að fara frá og ítrekað reynt að komast að ákærða A-kk-þgf. Fleiri lögreglumenn, DÞ-0119 og G-kk-nf H-kk-nf, hefðu komið á vettvang og handtekið ákærða A-kk-þf. Ákærðu hefðu verið færðir á lögreglustöðina. Þá segir í frumskýrslu að báðir ákærðu hefðu verið færðir á lögreglustöð og að þeir hefðu verið mjög æstir og hótað lögreglumönnum lífláti. Fram kemur einnig í frumskýrslunni að lögreglumennirnir K-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf, S-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf og G-kk-nf H-kk-nf hefðu flutt ákærða A-kk-þf í lögreglubifreið. Ákærði A-kk-nf hefði verið fluttur á annarri bifreið af lögreglumönnunum DÞ-0119 og BG-0806, en fyrst hafi hann verið í annarri bifreið og þar hefði hann hótað lögreglumönnunum K-kk-þgf I-kk-þgf M-kk-þgf, S-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf og G-kk-þgf H-kk-þgf lífláti.

Í skýrslu vitnisins G-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef lögreglumanns, sem hann ritaði aðfaranótt 14. febrúar 2009, kl. 05.03, segir að ákærði A-kk-nf hefði verið mjög æstur og ógnandi. Ákærði A-kk-nf hefði opnað farþegahurð bifreiðarinnar harkalega á vitnið og svo spurt hvort sér hefði fundist gott að fá hurðina í sig. Síðan hefði ákærði A-kk-nf hrækt tvisvar á vitnið, á andlit og höfuð. Þegar vitnið hafi ásamt G-kk-þgf G-kk-þgf A-kk-þgf lögreglumanni handtekið ákærða A-kk-þf hefði ákærði ítrekað hótað vitninu og G-kk-þgf G-kk-þgf lífláti. Jafnframt segir í skýrslunni að á meðan beðið var eftir frekari aðstoð lögreglu hafi ákærði A-kk-nf nokkrum sinnum reynt að komast að ákærða A-kk-þgf. Ákærða A-kk-þgf hafi ítrekað verið skipað að fara en hann ekki sinnt því. Þá hefði ákærði A-kk-nf hótað vitninu og G-kk-þgf G-kk-þgf lífláti. Ákærði A-kk-nf hafi svo verið handtekinn af lögreglumönnunum DÞ-0119 og G-kk-þgf H-kk-þgf.

Vitnið G-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður greindi frá því í skýrslu, dags. 14. febrúar, kl. 05:15, að beiðni um aðstoð hefði borist frá áhöfn lögreglubifreiðar á Hringbraut í Reykjanesbæ. Er vitnið kom á vettvang hefði það séð lögreglumennina G-kk-þf Ö-kk-þf H-kk-þf og G-kk-þf G-kk-þf A-kk-þf með ákærða A-kk-þf í lögreglutökum. Ákærði A-kk-nf hefði verið mjög æstur, barist um og haft uppi miklar hótanir í garð G-kk-ef A-kk-ef og G-kk-ef G-kk-ef. Þá hefði ákærði A-kk-nf ítrekað reynt að hindra lögreglumennina við störf sín. Hann hafi þá verið handtekinn af vitninu og lögreglumanninum DÞ-0119. Ákærði A-kk-nf hefði verið færður í lögreglubifreið og þar hefði hann haft uppi miklar hótanir í garð lögreglumannanna G-kk-ef H-kk-ef, K-kk-ef I-kk-ef M-kk-ef og G-kk-ef G-kk-ef A-kk-ef. Vitnið hefði svo ásamt lögreglumönnunum K-kk-þgf I-kk-þgf og S-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf flutt ákærða A-kk-þf á lögreglustöðina við Hringbraut. Svo segir í skýrslunni að á leiðinni hefði ákærði A-kk-nf haft uppi miklar hótanir í garð lögreglumanna. Hann hefði m.a. ætlað að skera börn þeirra á háls, lífláta alla fjölskyldu þeirra og ítrekað líflátshótanir í garð þeirra. Ákærði A-kk-nf hefði jafnframt haldið áfram að hóta þeim á lögreglustöðinni.

Fram kemur í skýrslu vitnisins S-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögreglumanns, dags. 14. febrúar 2009, kl. 05:08, að er vitnið hefði ekið ákærða A-kk-þgf á lögreglustöðina hefði hann verið mjög æstur og verið í tökum á gólfi lögreglubifreiðarinnar. Hann hefði m.a. sagt að hann ætlaði að drepa lögreglumennina K-kk-þf I-kk-þf og G-kk-þf og skera börn þeirra á háls þannig að þau myndu finna fyrir meiri sársauka en hann núna. Þetta hefði hann endurtekið í lögreglubifreiðinni og á lögreglustöðinni.

Vitnið K-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf lögreglumaður skýrði frá því í skýrslu, dags. 16. febrúar 2009, að vitnið hefði ásamt lögreglumönnunum G-kk-þgf H-kk-þgf og S-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf flutt ákærða A-kk-þf á lögreglustöð. Ákærði A-kk-nf hefði verið mjög æstur og látið ófriðlega. Ákærða A-kk-þgf hefði því verið haldið í lögreglutökum í lögreglubifreiðinni. Á leiðinni hefði ákærði A-kk-nf ítrekað haft í hótunum við lögreglumenn. Hann hefði ítrekað sagt að hann ætlaði að drepa lögreglumennina og fjölskyldur þeirra. Einnig hefði hann sagt að hann ætlaði að skera börn þeirra á háls og láta þau finna fyrir miklum þjáningum. Ákærði A-kk-nf hefði ítrekað hótað lögreglumönnunum í lögreglubifreiðinni og á lögreglustöðinni.

Ákærði A-kk-nf var yfirheyrður hjá lögreglu eftir dvöl í fangaklefa og kvaðst hann vilja biðjast fyrirgefningar. Hann hefði verið blindfullur um nóttina og muni því litið eftir atvikum. Aðspurður kvaðst hann ekki muna hvort hann hefði skellt bílhurð á lögreglumann eða hrækt í andlit hans. Inntur eftir því hvort hann hefði hótað lögreglumönnum og börnum þeirra lífláti sagði ákærða að honum þætti það ólíklegt, en hann viti það ekki vegna minnisleysis. Ákærði sagði einnig að honum hefði fundist lögreglumennirnir taka harkalega á sér.

Ákærði A-kk-nf var yfirheyrður hjá lögreglu 13. mars 2009 og neitaði sök. Hann kvaðst hafa reynt að róa vin sinn, meðákærða A-kk-þf, og engu hótað. Þá neitaði hann því að hafa hindrað lögreglumenn við störf en hann hefði kannski verið fyrir. Hann kannaðist við að hafa fengið fyrirmæli um að fara frá ákærða A-kk-þgf og farið aðeins frá, en svo þegar ákærði A-kk-nf hefði grátið er hann var tekinn lögreglutökum hefði hann farið að honum og reynt að róa hann niður. Aðspurður hvort hann hefði séð meðákærða A-kk-þf hrækja í tvígang á lögreglumann kvaðst hann ekki hafa séð það en minnti að meðákærði hefði greint sér frá því daginn eftir. Inntur eftir því hvort hann hefði heyrt meðákærða hafa í hótunum við lögreglumenn svaraði hann neitandi.

II.

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærði A-kk-nf P-kk-nf T-kk-nf skýrði frá því að hafa verið umrædda nótt í bifreið sem lögreglan stöðvaði. Ákærði sagði að meðákærði A-kk-nf hefði „hurðað“ lögreglumann og hrækt á hann. Meðákærði hefði verið tekinn tökum fyrir utan bifreiðina og ákærði reynt að róa hann, en hann hefði grenjað af sársauka. Lögreglan hefði sagt ákærða ítrekað að fara frá en hann hefði ekki gert það. Ákærði hefði svo verið handtekinn ásamt meðákærða. Ákærði neitaði því að hann hefði hótað lögreglumönnunum á vettvangi. Ákærði sagði að hann hefði verið ölvaður umrædda nótt.

Ákærði A-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf kvaðst ekki muna eftir öðru en að hann hefði meitt sig mikið. Ákærði sagði að hann hefði verið mjög ölvaður og muni því mjög lítið eftir atvikum. Aðspurður hvort hann hefði hrækt á lögreglumann kvaðst hann ekki muna eftir því. Þá sagði ákærði að hann teldi mjög ólíklegt að hann hefði hótað lögreglumönnum.

Vitnið G-kk-nf G-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður skýrði frá því að hafa umrædda nótt stöðvað bifreið við umferðareftirlit. Vitnið hefði rætt við ökumann bifreiðarinnar og lögreglumaðurinn sem hefði verið með vitninu, G-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf, farið farþegamegin þar sem ákærði A-kk-nf sat. Ákærði A-kk-nf hefði opnað hurðina harkalega og skellt henni utan í G-kk-þf Ö-kk-þf og stuttu síðar hrækt tvisvar framan í hann. Annars vegar í andlit hans og hins vegar á húfu hans. Ákærði hefði þá verið handtekinn, en hann hefði verið mjög æstur og streist á móti. Farþegar sem sátu aftur í í bifreiðinni hefðu komið út úr henni og einn af þeim, ákærði A-kk-nf, hefði reynt að hindra lögreglumennina við störf. Vitnið hefði ítrekað ýtt ákærða A-kk-þgf frá en hann hefði alltaf komið aftur að. Þegar ákærði A-kk-nf hafi verið settur í járn hefðu fleiri lögreglumenn komið að og í framhaldinu hefði ákærði A-kk-nf einnig verið handtekinn. Vitnið sagði að báðir ákærðu hefðu haft uppi líflátshótanir í sinn garð og annarra lögreglumanna.

Vitnið G-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður skýrði frá því að hafa ásamt G-kk-þgf G-kk-þgf A-kk-þgf lögreglumanni stöðvað bifreið við umferðareftirlit. G-kk-nf G-kk-nf hefði rætt við ökumanninn og vitnið farið farþegamegin þar sem ákærði A-kk-nf sat. Ákærði A-kk-nf hefði opnað hurðina harkalega á vitnið og spurt hvort vitninu hefði þótt þetta gott, líkt og þetta hefði verið ásetningur hjá honum. Ákærði A-kk-nf hefði svo hrækt á vitnið, í andlit og höfuð. Í framhaldinu hefði ákærði A-kk-nf verið færður úr bifreiðinni og verið handtekinn. Ákærði A-kk-nf hefði verið æstur og það komið til átaka við hann. Vitnið sagði að ákærði A-kk-nf hefði hótað sér og G-kk-þgf G-kk-þgf m.a. lífláti. Fleiri farþegar hefðu verið í bifreiðinni og einn félagi ákærða, ákærði A-kk-nf, hefði haft sig mest í frammi og skipt sér af handtöku ákærða A-kk-ef og ekki hlýtt fyrirmælum lögreglunnar. Þegar vitnið var innt eftir því hvort ákærði A-kk-nf hefði haft í hótunum við vitnið svaraði vitnið því játandi.

Vitnið G-kk-nf H-kk-nf, fyrrverandi lögreglumaður, sagði að beiðni hefði borist frá lögreglumönnum um aðstoð við handtöku. Vitnið hefði komið á vettvang á lögreglubifreið ásamt lögreglumanni nr. 119 og aðstoðað við handtöku. Tveir menn hefðu verið færðir á lögreglustöðina við Hringbraut. Í lögreglubifreiðinni sem vitnið var á hefði verið ákærði A-kk-nf og þrír aðrir lögreglumenn. Í lögreglubifreiðinni hefði ákærði A-kk-nf hótað þeim lífláti en hótanirnar hefðu beinst að öllum lögreglumönnunum sem voru í bifreiðinni. Aðspurt hvort ákærði A-kk-nf hefði haft í hótunum á vettvangi minnti vitnið að báðir ákærðu hefðu haft í hótunum og ákærði A-kk-nf hrækt á G-kk-þf Ö-kk-þf H-kk-þf lögreglumann. Borinn var undir vitnið framburður þess í skýrslu 14. febrúar 2009 um að ákærði A-kk-nf hefði á vettvangi haft í hótunum við lögreglumennina G-kk-þf G-kk-þf A-kk-þf, G-kk-þf Ö-kk-þf H-kk-þf og K-kk-þf I-kk-þf M-kk-þf og sagði vitnið að það væri rétt.

Vitnið K-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf lögreglumaður skýrði frá því að hlutverk hans hefði verið að flytja handtekinn mann á lögreglustöð, ákærða A-kk-þf. Í lögreglubifreiðinni hefði ákærði A-kk-nf hótað sér, G-kk-þgf H-kk-þgf og S-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf. Ákærði hefði hótað því að skera börn þeirra á háls og láta þau finna fyrir meiri sársauka en ákærði fyndi fyrir. Aðspurt hvort ákærði A-kk-nf hefði hótað vitninu eða öðrum lögreglumönnum á vettvangi kvaðst vitnið ekki muna það. Borin var undir vitnið skýrsla G-kk-ef H-kk-ef, dags. 14. febrúar 2009, þar sem fram kemur að ákærði A-kk-nf hefði m.a. haft í hótunum við vitnið, en vitnið kvaðst ekki muna eftir þessu.

Vitnið S-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður skýrði frá því að lögreglumenn hefðu óskað eftir aðstoð. Tveir menn hefðu verið handteknir og vitnið flutt annan aðilann, ákærða A-kk-þf, í lögreglubifreið á lögreglustöð. Í bifreiðinni hefðu einnig verið lögreglumennirnir K-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf og G-kk-nf H-kk-nf. Ákærði A-kk-nf hefði verið mjög æstur og verið illviðráðanlegur og það hefði því þurft að hafa hann í tökum á gólfinu. Ákærði A-kk-nf hefði haft uppi ljót orð í garð lögreglumannanna, barna þeirra og fjölskyldu. Ákærði A-kk-nf hefði m.a. sagt að hann ætlaði að skera og myrða börn þeirra og láta þau finna fyrir meiri sársauka en hann fyndi fyrir.

Vitnið G-kk-nf M-kk-nf V-kk-nf, vinur ákærðu, var farþegi í bifreiðinni sem lögreglan stöðvaði umrædda nótt. Vitnið sagði að langt væri um liðið og það myndi ekki vel atvik. Aðspurt hvort ákærði A-kk-nf hefði hrækt á lögreglumann kvað vitnið að hann hefði ekki gert það. Þá kvaðst vitnið ekki hafa heyrt ákærða A-kk-þf hóta lögreglumönnum. Fram kom að vitnið hefði setið í aftursæti bifreiðarinnar, fyrir miðju.

Vitnið H-kvk-nf Þ-kvk-nf Ó-kvk-nf, vinkona ákærðu, sem var ökumaður bifreiðarinnar sem lögreglan stöðvaði, kvaðst lítið muna eftir atvikum og ekki muna hvort ákærðu hefðu haft í hótunum við lögreglumenn eða hvort A-kk-nf hefði hrækt á lögreglumann.

III.

Ákærðu neita sök. Málsatvik eru þau að umrædda nótt voru lögreglumennirnir G-kk-nf G-kk-nf A-kk-nf og G-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf við umferðareftirlit og ákváðu að stöðva bifreið sem ákærðu voru farþegar í. G-kk-nf G-kk-nf ræddi við ökumann bifreiðarinnar, H-kvk-þf Þ-kvk-þf Ó-kvk-þf, en G-kk-nf Ö-kk-nf fór farþegamegin þar sem ákærði A-kk-nf sat. Þá opnaði ákærði A-kk-nf bílhurðina harkalega, að því er virtist af ásetningi, þannig að hún skall á G-kk-þf Ö-kk-þf. Ákærði A-kk-nf var þá færður úr bifreiðinni af lögreglumönnunum og hann handtekinn. Við handtökuna kom til átaka við ákærða A-kk-þf og ákærði A-kk-nf hafði afskipti af henni þrátt fyrir ítrekuð fyrirmæli lögreglumannanna um að halda sig fjarri. Lögreglumennirnir kölluðu eftir liðsinni og komu lögreglumennirnir G-kk-nf H-kk-nf, K-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf, og S-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf á vettvang. Ákærðu voru báðir handteknir og fluttir sinn í hvorri lögreglubifreiðinni á lögreglustöð.

Í 1. tl. ákæru er ákærða A-kk-þgf gefið að sök að hafa á umræddum vettvangi hótað lögreglumönnunum G-kk-þgf G-kk-þgf, G-kk-þgf E-kk-þgf og K-kk-þgf I-kk-þgf lífláti. Ákærði neitar þessu. Fyrir liggur skýr vitnisburður G-kk-ef G-kk-ef, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, um að ákærði A-kk-nf hefði hótað honum og öðrum lögreglumönnum sem voru á vettvangi lífláti. Vitnið G-kk-nf Ö-kk-nf hefur einnig borið um að ákærði A-kk-nf hafi hótað sér og G-kk-þgf G-kk-þgf lífláti. Er þetta í samræmi við vitnisburð G-kk-ef H-kk-ef lögreglumanns sem kom á vettvang. Vitnið K-kk-nf I-kk-nf kvaðst fyrir dómi ekki muna eftir því hvort ákærði A-kk-nf hefði á vettvangi haft í hótunum við sig. Vitnin G-kk-nf M-kk-nf V-kk-nf og H-kvk-nf Þ-kvk-nf Ó-kvk-nf, vinir ákærðu, komu fyrir dóm og sögðu að þau myndu lítið eftir atvikum og hefur vitnisburður þeirra enga þýðingu. Samkvæmt framansögðu er komin fram lögfull sönnun um að ákærði A-kk-nf hafi hótað lögreglumönnunum G-kk-þgf G-kk-þgf og G-kk-þgf E-kk-þgf lífláti, sbr. 1. tl. ákæru.

Ákærða A-kk-þgf er í 2. tl. ákæru m.a. gefið að sök að hafa tvisvar hrækt á lögreglumanninn G-kk-þf Ö-kk-þf. Ákærði ber fyrir sig minnisleysi. Samkvæmt vitnisburði G-kk-ef A-kk-ef, hjá lögreglu og fyrir dómi, hrækti ákærði tvisvar á hann, í andlit og höfuð, í framhaldi af því að ákærði A-kk-nf skellti á hann bílhurðinni. Vitnið G-kk-nf G-kk-nf hefur lýst þessu með sama hætti og framburður ákærða A-kk-ef fyrir dómi styður einnig að ákærði hafi hrækt á lögreglumanninn G-kk-þf Ö-kk-þf. Þá hefur vitnið G-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður greint frá því að ákærði A-kk-nf hafi hrækt á G-kk-þf G-kk-þf. Eins og áður segir hefur framburður vina ákærðu, G-kk-ef M-kk-ef og H-kvk-ef Þ-kvk-ef, enga þýðingu. Að öllu þessu virtu er sannað, gegn neitun ákærða A-kk-ef, að hann hafi tvisvar sinnum hrækt á lögreglumanninn G-kk-þf Ö-kk-þf, í andlit og á höfuð. Ákærða A-kk-þgf er jafnframt gefið að sök að hafa á vettvangi hótað lögreglumönnunum G-kk-þgf E-kk-þgf og G-kk-þgf G-kk-þgf lífláti. Með vísan til afdráttarlauss vitnisburðar G-kk-ef G-kk-ef og G-kk-ef A-kk-ef, hjá lögreglu og fyrir dómi, sem studdur er framburði lögreglumannsins G-kk-ef H-kk-ef, er sannað að ákærði A-kk-nf hafi haft uppi líflátshótanir við G-kk-þf Ö-kk-þf og G-kk-þf G-kk-þf. Enn fremur er sannað með vitnisburði lögreglumannanna G-kk-ef H-kk-ef og K-kk-ef I-kk-ef M-kk-ef, sem studdur er framburði lögreglumannsins S-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef, að ákærði A-kk-nf hafi í lögreglubifreið á leið á lögreglustöð hótað G-kk-þgf og K-kk-þgf I-kk-þgf lífláti og að skera börn þeirra á háls.

Brot ákærðu varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Ákærur, dags. 10. maí, 21. maí, 31. maí og 26. júlí 2010.

Ákærði A-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærum.

Refsing og sakarkostnaður.

Ákærði A-kk-nf er fæddur í október 1990. Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann með lögreglustjórasátt 6. apríl 2010 undir greiðslu sektar fyrir fíkniefnabrot og umferðarlagabrot. Brot ákærða sem hann er nú sakfelldur fyrir beindist að lögreglumönnum við skyldustörf en slík brot ber að líta alvarlegum augum. Með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í einn mánuð, sem bundin verður skilorði, eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði A-kk-nf er fæddur í janúar 1990. Samkvæmt sakavottorði hans gekkst hann með lögreglustjórasátt hinn 31. mars 2006 undir greiðslu 31.000 króna sektar fyrir fíkniefnabrot. Með dómi 15. september 2008 var hann dæmdur í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 244. gr. og 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með dómi 10. júlí 2009, vegna brota gegn 244. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga, var ákærða ekki gerð sérstök refsing en um hegningarauka var að ræða. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir eru að hluta til framin fyrir síðastgreindan dóm. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga verður refsing hans samkvæmt dómi 15. september 2008 dæmd upp og refsing hans ákveðin með hliðsjón af 77. og 78. gr. sömu laga. Við ákvörðun refsingar ber að líta til þess að brot hans samkvæmt ákæru 26. apríl 2010 beindist að lögreglumönnum við skyldustörf og ber að líta slík brot alvarlegum augum. Þá hefur ákærði gerst sekur um að hafa í átta skipti ekið undir áhrifum fíkniefna og einu sinni undir áhrifum áfengis. Enn fremur hefur hann fimm sinnum gerst sekur um fíkniefnabrot, en um smáræði var að ræða hvert sinn. Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sjö mánuði. Rétt þykir með vísan til 1. mgr. 57. gr. a almennra hegningarlaga að fresta fullnustu fjögurra mánaða þeirrar refsingar og sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. sömu laga. Þá skal ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins og sæta upptöku á samtals 10,32 g af amfetamíni og 6,39 g af kannabisefnum, sem lögregla lagði hald á.

Með vísan til 219. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, ber að dæma ákærðu til að greiða allan sakarkostnað. Þannig ber ákærða A-kk-þgf að greiða þóknun verjanda síns sem þykir hæfilega ákveðin 125.500 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Samkvæmt yfirlitum um sakarkostnað ber ákærða A-kk-þgf að greiða samtals 1.055.536 krónur vegna matsgerða Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræðum og blóðtökuvottorða. Þóknun verjanda hans þykir hæfilega ákveðin 188.250 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði A-kk-nf P-kk-nf T-kk-nf sæti fangelsi í einn mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði A-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf sæti fangelsi í sjö mánuði, en fresta skal fullnustu fjögurra mánaða refsingarinnar og sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði A-kk-nf er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins.

Ákærði A-kk-nf sæti upptöku á samtals 10,32 g af amfetamíni og 6,39 g af kannabisefnum, sem lögreglan lagði hald á.

Ákærði A-kk-nf greiði í sakarkostnað 125.500 króna þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef V-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Ákærði A-kk-nf greiði 1.243.786 krónur í sakarkostnað, þar með talda 188.250 króna þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf