S-47/2011

Mál þetta var dómtekið 15. apríl s.l. Það er höfðað 2. mars s.l. af sýslumanninum á Akureyri gegn X, og Z;

„fyrir eftirtalin umferðar- og fíkniefnalagabrot:

I. (Umferðarlagabrot.)

Gegn [X], fyrir að hafa þriðjudaginn 10. ágúst 2010, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannbínól 7,5 ng/ml), frá heimili sínu norður Merkigil og austur Borgarbraut, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans á móts við Vestursíðu á Akureyri.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

II. (Fíkniefnalagabrot.)

Gegn ákærðu báðum fyrir að hafa sama dag, verið með saman í vörslum sínum á sameiginlegu heimili þeirra, 257,15 grömm af maríhúana og 0,18 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni, en efni þessi hafði ákærði [X] fengið afhent nokkrum dögum áður í því skyni að selja þau á Akureyri og nágrenni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

III. (Fíkniefnalagabrot.)

Gegn ákærða [X], fyrir að hafa í júlímánuði 2010, fengið afhent um 90 grömm af maríhúana og selt um helminginn af því ótilgreindra aðila og hagnast af því um 200 þúsund krónur og gegn X /.../.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

IV. (Fíkniefnalagabrot.)

Gegn ákærða [X], fyrir að hafa aðfaranótt laugardagsins 7. .ágúst 2010, verið með í vörslum sínum 0,45 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni, þar sem lögreglan hafði afskipti af honum fyrir utan samkomuhúsið Víkurröst við Skíðabraut á Dalvík.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og ákærði [X] til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006. Jafnframt er gerð krafa um að ákærðu verði dæmdir til að sæta upptöku á haldlögðum fíkniefnum sem tilgreind eru í efnaskrám nr. 18.557 og 18.540 og [X] til að sæta upptöku á haldlagðri grammavog, sem haldlögð var við rannsókn málsins og 200.000 krónum, sem var hagnaður hans af fíkniefnasölunni, allt samkvæmt 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Vegna þess að ljóst þótti að það myndi dragast að X kæmi fyrir dóm vegna óvissu um aðsetur hans var þáttur hans skilinn frá málinu og ákveðið að dæma hann sér í lagi.

Við meðferð málsins breytti ákæruvaldið ákæru þannig að í II. kafla væri ákærða gefið að sök að hafa fengið efnin afhent í því skyni að selja hluta þeirra. Ákærði kvaðst játa sök skv. þessum kafla að honum svo breyttum. Einnig játar hann sök samkvæmt I. og IV. kafla ákærunnar.

Ákærði krefst aðallega sýknu af III. kafla ákæru, en til vara og að öðru leyti vægustu refsingar sem lög leyfa og að hafnað verði kröfu um upptöku á 200.000 krónum.

I.

Lögregla hafði afskipti af ákærða við Víkurröst á Dalvík 7. ágúst 2010 og fann þá á honum tóbaksblandaða kannabisefnið, sem rakið er í IV. kafla ákæru. Ákærði hefur játað sök samkvæmt þeim kafla ákærunnar og er sök hans nægilega sönnuð með þeirri játningu og gögnum málsins. Varðar sú háttsemi við tilgreind refsiákvæði í ákærunni.

Einn lögreglumannanna sem afskipti höfðu af ákærða á Dalvík sá til ferða hans þriðjudaginn 10. ágúst 2010, akandi bifreiðinni ... um Merkigil. Grunaði lögregla hann um brot gegn 45. gr. a. umferðarlaga og stöðvaði för hans og færði hann á lögreglustöð. Þvagsýni benti til þess að grunurinn væri réttur. Blóðsýni var tekið og sent til rannsóknar. Samkvæmt matsgerð Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði mældist tetrahydrókannabínól í blóði 7,5 ng/ml.

Ákærði hefur játað sök samkvæmt I. kafla ákæru þar sem honum er gefið að sök að hafa brotið gegn 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum, fyrir að aka með þetta magn tetrahydrókannabínóls í blóði. Samkvæmt játningu hans og framangreindum gögnum er hann sannur að sök um brot gegn þessum ákvæðum.

Í framhaldi af handtöku ákærða var gerð leit heima hjá honum að Merkigili 10 með samþykki hans. Fundust við leitina efni sem talin eru í II. kafla ákæru. Ákærði hefur játað vörslur þeirra fyrir sitt leyti. Með játningu hans og samkvæmt framangreindu er sök hans samkvæmt þeim kafla ákærunnar, með þeirri breytingu sem getið er um hér að framan, nægilega sönnuð og varðar háttsemi hans við tilgreind refsiákvæði í ákæru.

II.

Ákærði var yfirheyrður kl. 14:47 til 15:05 þennan sama dag, 10. ágúst 2010. Auk annars er þess getið í upphafi samantektar um skýrslu hans að hann hefði áður en skýrslutakan hófst rætt við lögmann símleiðis í einrúmi, en ekki óskað eftir aðstoð verjanda að svo komnu máli. Í samantekt um yfirheyrsluna, sem var tekin upp, bæði hljóð og mynd, kemur fram varðandi þann hluta hennar sem III. kafli ákæru er byggður á, að ákærða hafi verið kynnt að við leit lögreglu á heimili hans hefðu fundist grammavogir og tómir rennilásapokar. Þá hafi lögregla athugað gsm síma hans þar sem væru m.a. vistuð skilaboð frá því í júlí, sem bentu til fíkniefnasölu hans. Út frá því væri ætlun lögreglu að hann hefði verið að skammta kannabisefni og selja í júlí 2010. Segir að ákærði hafi játað það. Hann hafi verið spurður um umfang þeirrar sölu. Hann hafi sagt að hún hefði ekki verið mikil, hann hefði verið með einhver 90 grömm og það verið í fyrsta skipti sem hann hefði tekið „stórt.“ Ákærði hafi aðspurður sagst hafa fengið þau efni afhent líklega í byrjun júlí. Þau hefðu ekki farið öll í sölu og hann gæti ekki áætlað hve stór hluti hefði verið seldur. Hann hafi sagst hafa selt efnin þá á 4.000 krónur grammið. Hann gæti ekki áætlað hvað hann hefði haft í tekjur, það hefðu í raun ekki verið neinar tekjur heldur hefði þetta átt að koma út á sléttu svo hann gæti reykt sjálfur frítt. Hann hefði greitt í kringum 200.000 krónur fyrir 90 grömmin. Hann hafi verið spurður hvort hann hefði selt efni upp í þá upphæð og hann játað því. Það hafi verið borið undir hann að ef hann hafi selt grammið á 4.000 krónur hefði hann þurft að selja 50 grömm til að fá upp í kostnað, þ.e. 200.000 krónur. Hann hafi sagt við þessu að afgangurinn hefði farið í hann og Z. Hann hafi þá verið spurður hvort um helmingurinn af þessum 90 grömmum sem hann hefði fengið í júlí hefði farið í sölu og hinn helmingurinn í neyslu. Hann hafi staðfest það og sagt að hann hefði ekki haft neinar beinar tekjur af fíkniefnasölunni. Hann hafi verið spurður hvernig hann hefði staðið að sölunni og sagt að það spyrðist mjög fljótt út ef einhver ætti efni. Fólk hefði bara haft samband, t.d. í heimasímann, og hefði komið þarna heim til að fá efni, en hann hefði líka skroppið út og hitt fólk.

Ákærði bar fyrir dómi að hann myndi ekkert eftir þessari skýrslutöku, en líklega hefði hann sagt eitthvað til að sleppa út sem fyrst. Hann kvaðst því neita þeim sökum sem á hann eru bornar í III. kafla ákæru.

K-kk-nf E-kk-nf, sem tók skýrsluna, kom fyrir dóminn og staðfesti skýrslutökuna og þá samantekt, sem hér hefur verið eftir honum höfð. Hluti upptöku af skýrslunni var sýndur í réttinum. Er samantektin skilmerkileg um það sem kom fram við skýrslutökuna í þeim hluta sem sýndur var. Lögreglumaðurinn bar eindregið að ákærði hefði ekki verið undir merkjanlegum áhrifum fíkniefna. Verður það heldur ekki séð af myndbandinu að svo hafi verið.

Samkvæmt þessari skýrslu ákærða keypti hann 90 grömm af kannabisefnum, líklega í byrjun júlí 2010. Kveðst hann hafa notað sumt til eigin þarfa, en selt annað. Segist hann hafa selt grammið á 4.000 krónur og komið út á sléttu, þannig að hann hafi greitt 200.000 krónur fyrir efnin og selt fyrir álíka fjárhæð.

Skýrsla ákærða fyrir lögreglu er skýr og skilmerkileg. Verður ekki annað ráðið af athugun á upptöku af henni en að hann hafi leitast við það eftir fremsta megni að svara spurningum lögreglumanns eftir bestu vitund. Þótt hann muni nú ekkert eftir skýrslutökunni og lítið almennt eftir atvikum í júlí 2010, eftir því sem hann skýrði frá fyrir dómi, þykir ekki varhugavert að byggja á því að hann hafi greint lögreglu satt og rétt frá meðferð sinni á fíkniefnum á þessum tíma. Þegar auk þess er litið til þess að lögreglumaðurinn staðfesti að skilaboð hefðu verið í síma ákærða, sem bentu til að hann hefði lagt stund á fíkniefnasölu í júlí 2010, þykir ekki varhugavert að telja nægilega sannað með játningu hans að hann hafi framið það brot, sem honum er gefið að sök í III. kafla ákæru og varðar við þar tilgreind refsiákvæði.

Sá hluti sakaferils ákærða sem hefur áhrif á ákvörðun refsingar felst í því að með sátt 4. október 2010 gekkst hann undir greiðslu 140.000 króna sektar og sviptingu ökuréttar í 12 mánuði frá þeim degi að telja, fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga. Ber að tiltaka refsingu hans sem hegningarauka við þessa sekt, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga og að öðru leyti eftir reglum 77. gr. sömu laga. Ákveðst hún fangelsi í þrjá mánuði, sem rétt er að skilorðsbinda eins og nánar greinir í dómsorði. Þá verður hann jafnframt dæmdur til greiðslu sektar fyrir umferðarlagabrotið, sem að gættum áhrifum 78. gr. almennra hegningarlaga ákveðst 100.000 krónur, að viðlagðri vararefsingu eins og í dómsorði greinir, og sviptur ökurétti í 6 mánuði frá 4. október 2011 að telja.

Samkvæmt 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974, sbr. 7. gr. laga nr. 10, 1997, er heimilt að gera upptækt til ríkissjóðs andvirði ólögmætrar sölu efna, sem lögin taka til og gildir það sama um ávinning af öðrum brotum á lögunum sem svarar til slíks ávinnings og muni sem keyptir eru fyrir ávinninginn. Sé ekki unnt að færa fullar sönnur á fjárhæð ávinnings er dómara heimilt að áætla fjárhæðina. Ákærði áætlaði það sjálfur að hann hefði selt fyrir um 200.000 krónur og komið út á sléttu. Þykir ekki varhugavert að áætla að ávinningur hans hafi numið 200.000 krónur samkvæmt þessu. Ber samkvæmt þessu að fallast á kröfu ákæruvaldsins um upptöku á 200.000 krónum. Efni og muni ber að gera upptæk eins og nánar greinir í dómsorði.

Dæma ber ákærða til að greiða sakarkostnað. Útlagður kostnaður nemur 94.510 krónum. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, ákveðast að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

Gætt var ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88, 2008.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 3 mánuði og greiði 100.000 krónur í sekt. Fresta ber fullnustu fangelsisrefsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Fangelsi í 8 daga komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingur þessa dóms að telja.

Ákærði er sviptur ökurétti í 6 mánuði frá 4. október 2011 að telja.

Ákærði sæti upptöku á 200.000 krónum.

Gerð eru upptæk 257,15 grömm af marihúana og 0,63 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Ákærði greiði 213.735 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 119.255 krónur.