S-637/2013

Mál þetta, sem dómtekið var mánudaginn 11. nóvember 2013, er höfðað með ákæru, útgefinni af ríkissaksóknara 21. júní 2013, á hendur A, kt. 000000-0000, [...], Reykjavík, fyrir líkamsmeiðingar af gáleysi með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins [...] 2012, á veitingastaðnum B, Reykjavík, kastað aftur fyrir sig glerglasi, sem lenti á borði fyrir aftan hana og brotnaði þannig að glerbrot dreifðust víða, m.a. í augu C, með þeim afleiðingum að hún hlaut meiðsl á augum, sviða og móðu fyrir augum.

Telst þetta varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu C, kt. 000000-0000, er þess krafist að ákærðu verði gert að greiða henni skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð 268.662 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá [...] 2012, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi er ákærðu var kynnt krafan til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að ákærðu verði gert að greiða C málskostnað að skaðlausu, samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum 25,5% virðisaukaskatti, fyrir að halda fram bótakröfu í málinu.

Verjandi krefst þess aðallega að ákærða verði sýknuð af öllum kröfum ákæruvaldsins, en til vara að hún verði dæmd til vægustu refsingar er lög leyfa, sem jafnframt verði bundin skilorði. Þá er þess krafist að skaða- og miskabótakröfu í málinu verði vísað frá dómi. Loks krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Miðvikudaginn [...] 2012 mætti C hjá lögreglu til að leggja fram kæru vegna atviks á veitingastaðnum B í Reykjavík aðfaranótt sunnudagsins [...] sama mánaðar. C kvaðst hafa verið að skemmta sér á veitingastaðnum og hefði hún setið við borð ásamt fleira fólki. Hefði stúlka sem var þarna á staðnum skyndilega kastað stóru bjórglasi á borðið og hefði glasið mölbrotnað. Við þetta hefðu brot úr glasinu kastast framan í C og í fótlegg hennar. Hefði eitthvað af glerbrotunum lent í augum hennar og hana verkjað undan. C kvaðst hafa farið heim þegar í stað og reynt að skola augun og hefði hún fundið fyrir glerbrotum í báðum augum. Hana hefði sviðið í augun og hefði henni liðið mjög illa. Hún hefði síðan leitað til augnlæknis daginn eftir. Kvaðst hún enn finna til eymsla og sviða í augunum og sjá í móðu.

Í dagbók lögreglu er færsla um atvik á veitingastaðnum í umrætt sinn og kemur þar fram að ákærða hafi kastað glasinu. Hafi ákærða verið ósátt við að einhver setti glas á borð hennar og kastað því aftur fyrir sig, með þeim afleiðingum að það brotnaði og glerbrot fóru um allt. Þá hefði glerbrot farið í auga og læri C A-kvk-ef, en ekki hefði verið að sjá áverka á henni. Kemur fram að rætt hafi verið við ákærðu og hefði hún beðið C afsökunar á gerðum sínum. Hún hefði sagst ekki hafa ætlað að skaða neinn.

Ákærða var yfirheyrð af lögreglu [...] 2012. Í skýrslu lögreglu um yfirheyrsluna er haft eftir ákærðu að hún hefði verið að skemmta sér á veitingastaðnum í umrætt sinn og verið talsvert ölvuð. Hún hefði setið við borð og verið að ræða við vinkonu sína þegar einhver nærstaddur lagði tómt bjórglas á borðið og gekk í burtu. Hefði hún tekið glasið og „vippað“ því aftur fyrir sig. Hún hefði ætlast til þess að glasið færi í gólfið, en það hefði lent á borði fyrir aftan hana og brotnað. Það hefði ekki verið ætlun hennar að meiða nokkurn, heldur hefði verið um óhapp að ræða.

Í málinu liggur fyrir vottorð J-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef augnlæknis, dagsett [...] 2012, þar sem kemur fram að C hefði leitað á stofu hans [...] 2012 og sagst hafa fengið glerbrot í bæði augu einum og hálfum sólarhring fyrr. Við skoðun hafi ekki fundist merki um glerbrot, glersalla eða alvarlega áverka vegna slíkra aðskotahluta, en ummerki hafi verið um ertingu í augum, þ.e. þurrkablettir og smáblöðrumyndun í þekju hornhimnu. Slík ertingarmerki gangi oftast til baka með gervitáranotkun á nokkrum dögum. Í vottorðinu kemur fram að hornhimnuör hafi verið á hægra auga eftir eldri veirusýkingu sem hafi valdið alvarlegri sjónskerðingu. Hafi sjón á hægra auga mælst 0,1, en 1,0 á vinstra auga. Í vottorði læknisins, dagsettu [...] 2012, kemur fram að C hafi aftur haft samband [...] 2012 og greint frá því að hún hafi verið með tárleka úr vinstra auga eftir atvikið. Þá fyndi hún af og til stingi og hefði móðusjón á báðum augum. Við skoðun hafi sjón á hægra auga mælst 0,1 sem fyrr, en 1,2 á vinstra auga. Við raufarlampaskoðun hafi þurrkablettir sést á hornhimnu beggja vegna og hafi C verið með lágan tárahálfmána. Meðferð hefði falist í því að sílíkontappar voru settir í bæði táragangaop á neðri augnlokum. C hefði haft samband daginn eftir og greint frá því að einkennin væru að mestu horfin.

Ákærða neitaði sök fyrir dómi. Við aðalmeðferð málsins kvaðst hún hafa verið á veitingastaðnum ásamt vinkonum sínum. Hún hefði setið með einni þeirra við borð þegar maður hefði gengið fram hjá og lagt glas á borðið hjá þeim. Ákærða kvaðst hafa tekið glasið og tyllt því fyrir aftan sig á stólbakið þar sem hún sat. Skömmu síðar hefði C komið aðvífandi og sakað hana um að hafa kastað glasinu með þeim afleiðingum að hún hefði fengið glerbrot í augað. Ákærða kvaðst hafa útskýrt fyrir lögreglu sem kom á vettvang hvað hefði gerst og að rangt væri eftir henni haft í dagbókarfærslu. Þá kannaðist hún ekki við að hafa greint frá því við yfirheyrslu hjá lögreglu að hafa vippað glasinu aftur fyrir sig, eins og haft var eftir henni í lögregluskýrslu. Kvaðst ákærða hafa tjáð lögreglumanninum sem annaðist yfirheyrsluna að hún hefði rétt glasið aftur fyrir sig og tyllt því á stólbakið. Hún kannaðist þó við að hafa ritað nafn sitt undir lögregluskýrsluna. Ákærða kvaðst hafa verið illa áttuð við yfirheyrsluna, en hún hefði verið á þunglyndislyfjum á þessum tíma, auk þess að neyta fíkniefna. Ákærða kvaðst ekki vita nafn konunnar sem hefði setið við borðið með henni í umrætt sinn og ekki þekkja hana vel. Nánar spurð við lok aðalmeðferðar upplýsti ákærða að hún vissi ekki hvaða kona þetta væri.

Vitnið, C, kvaðst hafa setið í sex manna hópi við borð í horni veitingastaðarins þegar stórt bjórglas hefði komið fljúgandi og lent fyrir framan hana á borðinu. Hefði glasið mölbrotnað og glerbrot farið í augu hennar og læri. Vitnið kvað ekki hafa farið á milli mála hvaðan glasið kom, en aðeins eitt borð hefði verið við hlið borðsins sem hún sat við. Tvær konur hefðu setið við borðið og hefði ákærða verið önnur þeirra. Strákur að nafni E, sem sat við hlið vitnisins, hefði bent henni á ákærðu og sagt hana hafa kastað glasinu. Vitnið kvaðst hafa gengið til ákærðu og spurt hvað henni hefði gengið til með þessu. Hefði ákærða svarað að hún hefði ekki verið að hugsa. Dyravörðum hefði verið gert viðvart og síðan hefði lögregla komið á vettvang og rætt við ákærðu. Vitnið kvaðst hafa fundið til í augunum og séð allt í móðu. Hún hefði farið heim til sín og skolað augun, en síðan farið til augnlæknis á mánudagsmorgninum. Hún kvaðst enn finna fyrir augnleka frá vinstra auganu. Vitnið kvað ekki hafa verið margt fólk í horninu þar sem þau sátu. Hún kvað ekki hafa farið á milli mála að einhver hefði kastað glasinu.

Vitnið, F, kvaðst hafa setið við borð með C og fleira fólki þegar glas hefði komið fljúgandi fram hjá honum, lent á borðinu og brotnað og hefðu glerbrot farið út um allt. Það hefði verið eins og sprengja hefði orðið á borðinu, en glös sem voru þar fyrir hefðu einnig brotnað. Vitnið kvaðst hafa litið aftur fyrir sig og séð að þar sat stúlka, sem farið var að ræða við. Hann hefði ekki séð neinn annan fyrir aftan sig og enginn hefði verið á ferli um þetta svæði. Kvaðst vitnið telja að ekki léki vafi á því að þessi manneskja hefði kastað glasinu.

Vitnið, H, kvaðst hafa setið hægra megin við C, en við næsta borð hefði setið kona, sem sneri baki í þau. Hún hefði séð glas koma úr áttinni frá borðinu sem konan sat við og hefði það lent á borðinu hjá þeim og brotnað. Vitnið kvaðst telja alveg ljóst að konan hefði hent glasinu, enda hefði hún viðurkennt það fyrir C. Vitnið tók þó fram að hún hefði ekki séð ákærðu kasta glasinu heldur hefði hún sá það koma fljúgandi úr áttinni frá henni.

Vitnið, D, sem einnig sat við borðið, kvaðst ekki hafa séð hvaðan glasið kom, en hún hefði ekki setið nærri þeim stað þar sem glasið lenti og brotnaði.

Vitnið, E, kvaðst hafa setið við borðið og hefði C verið honum á hægri hönd. Hann kvaðst hafa séð konu sitja við næsta borð og hefði hún snúið baki í þau. Hann hefði síðan séð konuna kasta glasi aftur fyrir sig og hefði glasið lent á borðinu hjá þeim og brotnað. Hefði C kvartað undir því að hafa fengið glerbrot í augun. Vitnið kvaðst ekki vera viss um hve margir sátu við borðið þaðan sem glasinu var kastað, en hann minnti að það hefðu verið þrjár manneskjur. Það hefði hins vegar ekkert farið á milli mála hver það var sem kastaði glasinu. Vitnið lýsti útliti konunnar og kvaðst telja sig bera kennsl á ákærðu í dóminum. Hann kvaðst strax hafa látið vita hver það var sem kastaði glasinu og hefðu dyraverðir haft afskipti af konunni.

Vitnið, G, faðir ákærðu, kvaðst hafa sótt hana á lögreglustöðina eftir að hún gaf þar skýrslu [...] 2012. Vitnið kvað sér hafa fundist ákærða vera illa á sig komin og „rugluð í því sem var að gerast“.

Vitnið, J-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf augnlæknir, gerði grein fyrir læknisvottorðum sínum. Hann kvað þurrkabletti á hornhimnum og þekjublöðrum sem komu fram við augnskoðun C [...] 2012 geta komið heim og saman við að hún hefði fengið glerbrot í auga, en ekki væri þó hægt að fullyrða um það. Þessi einkenni geti líka stafað af því að stúlkan hefði fengið áfengi í augun. Táraleki, stingir í augum og móðusjón sem stúlkan hafi lýst, séu einkenni ertingarhornhimnubólgu og geti hafa stafað af því að hún hefði fengið glerbrot í augu, þó ekki væri hægt að fullyrða um það. Þá geti hvaða aðskotahlutur sem er hafa valdið þessum einkennum.

Vitnið, G-kvk-nf J-kvk-nf S-kvk-nf lögreglumaður, sem kom á vettvang á veitingastaðnum í umrætt sinn, kvaðst hafa rætt við stúlku sem hefði viðurkennt að hafa kastað glasinu. Vitnið kvað stúlkuna hafa verið leiða yfir því sem hefði gerst og hefði hún viljað fá að biðja brotaþola afsökunar.

Vitnið, G-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður, sem annaðist yfirheyrslu ákærðu [...] 2012, kvað hana hafa skýrt greiðlega frá atvikum og hefði frásögn hennar komið heim og saman við þær upplýsingar sem lágu fyrir í málinu. Ekkert hefði komið fram sem gefið hefði til kynna að hún væri ekki andlega fær um að gefa skýrslu. Þá kvaðst vitnið ekki myndu hafa tekið skýrslu af ákærðu ef hann hefði merkt vímuáhrif á henni eða ekki talið hana færa um skýrslugjöf.

Niðurstaða

Ákærða neitar sök og hafnar því að hafa kastað glerglasi eins og í ákæru greinir. Hún lýsti því fyrir dóminum að hún hefði tyllt glasinu á stólbak fyrir aftan sig, en kvaðst ekki vita hvað varð um það eftir það. Framburður ákærðu fyrir dóminum er ekki í samræmi við það sem fram kemur í dagbókarfærslu, sem lögreglumaður sem kom á vettvang ritaði og lögregluskýrslu, sem tekin var af ákærðu [...] 2012. Þar kemur fram að ákærða hafi kastað eða „vippað“ glasinu aftur fyrir sig í umrætt sinn. Hefur ákærða borið að rangt hafi verið eftir henni haft í dagbókarfærslu og lögregluskýrslu, auk þess sem hún hafi verið illa áttuð við skýrslugjöfina.

Ákærða kannaðist við að hafa undirritað framangreinda lögregluskýrslu [...] 2013. Þá greindi rannsóknarlögreglumaður sem tók skýrsluna frá því fyrir dóminum að hún hefði skýrt greiðlega frá atvikum og hefði ekkert komið fram við skýrslugjöfina sem gefið gat til kynna að hún væri ekki andlega fær um að gefa skýrslu. Ekkert er fram komið í málinu sem styður fullyrðingar ákærðu um að rangt sé eftir henni haft í framangreindri lögregluskýrslu eða dagbókarfærslu. Þá er lýsing á atvikum sem þar er að finna jafnframt í samræmi við framburð vitna á vettvangi, einkum vitnisins E, en fram kom hjá honum fyrir dóminum að hann hefði séð ákærðu kasta glasinu aftur fyrir sig. Framburður ákærðu við aðalmeðferð málsins er ótrúverðugur að mati dómsins, auk þess sem hann er í andstöðu við framburð vitna og gögn málsins að öðru leyti, og ber því að hafna honum.

Samkvæmt framansögðu þykir sannað að ákærða hafi kastað aftur fyrir sig glerglasi, eins og lýst er í ákæru, með þeim afleiðingum að það brotnaði á borðinu fyrir aftan hana og glerbrot dreifðust víða. Með framburði C, sem fær stoð í læknisfræðilegum gögnum, þykir jafnframt hafið yfir skynsamlegan vafa að glerbrot hafi farið í augu C, með þeim afleiðingum að hún hlaut þar meiðsl. Líkamstjón sem C hlaut við þetta var ekki slíkt sem í 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga greinir og verður ákærða því sýknuð af aðalkröfu ákæruvaldsins um sakfellingu fyrir líkamsmeiðingar af gáleysi samkvæmt 219. gr. sömu laga. Á hinn bóginn gat ákærðu ekki dulist að háttsemi hennar var stórháskaleg og kynni að hafa í för með sér að nærstaddir hlytu líkamstjón af. Þykir hún á ófyrirleitinn hátt hafa stofnað heilsu annarra í augljósan háska í umrætt sinn. Verður ákærða sakfelld fyrir þá háttsemi sem í ákæru greinir og varðar brot hennar við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða er fædd í febrúar [...]. Refsing hennar verður ákveðin sem hegningarauki við lögreglustjórasátt sem hún gekkst undir [...] 2012 fyrir fíkniefnalagabrot og refsidóm frá [...] 2012, en ákærða var þá dæmd til 30 daga fangelsisrefsingar, skilorðsbundið í tvö ár, vegna þjófnaðar. Verður skilorðsdómurinn dæmdur upp og ákærðu dæmd refsing í einu lagi, sbr. 60. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að háttsemi ákærðu var stórháskaleg og hafði í för með sér að brotaþoli meiddist í augum, sbr. 1. og 3. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, sem bundin verði skilorði sem í dómsorði greinir.

C hefur krafist skaða- og miskabóta í málinu, samtals að fjárhæð 268.662 krónur, auk vaxta og málskostnaðar. Krafan sundurliðast þannig:

1. Miskabætur 200.000 krónur

2. Kostnaður vegna læknisþjónustu 28.662 krónur

3. Kostnaður vegna læknisvottorðs 40.000 krónur

Brotaþoli á rétt á miskabótum samkvæmt a-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun fjárhæðar miskabóta verður litið til þeirra atriða sem reifuð voru varðandi ákvörðun refsingar í málinu. Þykir miskabótakröfu í hóf stillt og verður hún dæmd eins og hún er fram sett. Krafa um bætur fyrir kostnað vegna læknisþjónustu og læknisvottorðs er studd viðhlítandi gögnum og verður jafnframt dæmd að fullu. Skaða- og miskabætur beri vexti sem í dómsorði greinir. Þá verður ákærða dæmd til að greiða brotaþola málskostnað, 188.250 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef hdl., 251.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og 97.500 krónur í annan sakarkostnað.

Dómsorð:

Ákærða, A, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði C 268.662 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá [...] 2012 til [...] 2012, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags, og 188.250 krónur í málskostnað.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef hdl., 251.000 krónur, og 97.500 krónur í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf