S-114/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 29. apríl sl., er höfðað með ákæru útgefinni af héraðssaksóknara, dags. 8. mars 2016, á hendur X, kennitala 000000-0000, [...], „fyrir kynferðisbrot gegn stjúpdóttur sinni, A, þá 16 ára, með því að hafa aðfararnótt [...], á sameiginlegu heimili þeirra að [...] á [...], lýst með síma sínum á líkama stúlkunnar þar sem hún var sofandi í hjónarúmi ákærða og móður stúlkunnar ásamt yngri systur sinni, tekið hönd hennar og sett á beran getnaðarlim sinn og látið stúlkuna fróa sér með því að stýra hendi hennar. Er stúlkan náði að losa hendi sína af getnaðarlim ákærða, tók hann aftur í hendi hennar og setti á getnaðarlim sinn. Ákærði hætti ekki fyrr en A náði að losa hönd sína og kreppa hana og systir hennar vaknaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 201. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu B, kt. 000000-0000, fyrir hönd ófjárráða dóttur hennar, A, kt. 000000-0000, er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð 1.000.000 króna, með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 14. október 2014 til 12. júní 2015, en dráttarvöxtum, skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnum 200.000 krónum sem greiddar voru þann 24. apríl 2016. Þá er krafist þóknunar til handa réttargæslumanni vegna réttargæslustarfa, sbr. 48. gr. laga nr. 88/2008, sbr. 216. gr. sömu laga, þ. m. t. vegna framsetningar bótakröfu.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök. Var því farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði viðurkenndi bótaskyldu en hafnaði bótafjárhæð. Gafst réttargæslumanni brotaþola og verjanda kostur á því að tjá sig um fjárhæð bótakröfunnar.

Ákærði krafðist vægustu refsingar sem völ væri á og að refsing yrði skilorðsbundin að öllu leyti. Þá var krafist verulegrar lækkunar á bótakröfu og að tekið yrði tillit til innborgunar sem ákærði hefði greitt að fjárhæð 200.000 krónur.

Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins. Er brot ákærða réttilega heimfært til 1. mgr. 201. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða einu sinni verið gerð refsing áður. Það brot hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar hans nú. Ákærði hefur játað brot sitt skýlaust sem ber að virða honum til málsbóta. Fram kemur í gögnum málsins að ákærði muni ekki eftir umræddum atvikum en véfengi ekki frásögn brotaþola, enda væri hún þannig manneskja að hún væri ekki að ljúga neinu upp á hann. Þá kemur fram í gögnum málsins, haft eftir brotaþola að ákærði hefði sagt við hana að hann gæti ekki farið fram á fyrirgefningu hennar sem má túlka sem fyrirgefningarbeiðni. Ákærði lagði fyrir dóminn yfirlýsingu þar sem hann lýsir yfir mikilli iðrun vegna háttsemi sinnar, sektarkennd og skömm sem hafi haft mikil áhrif á líf hans og fjölskyldu eftir þetta. Fyrir dóminn var lögð staðfesting frá sálfræðingi um að ákærði hafi og sé að leita sé hjálpar, í því skyni að koma í veg fyrir að háttsemi sem þessi geti átt sér aftur stað. Þá hefur ákærði þegar greitt 200.000 krónur sem bætur til brotaþola. Horfir allt framangreint til refsilækkunar fyrir ákærða, sbr. 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Til refsiþyngingar kemur að ákærði braut gegn stjúpdóttur sinni, og þykja þau tengsl hafa aukið á grófleika verknaðarins, sbr. 1. tl. 1. mgr. 70. gr. og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Af gögnum málsins má ráða að málið hafi haft mikil áhrif á alla fjölskyldu ákærða og brotaþola. Hafi móðir brotaþola og ákærði flust búferlum á milli landshluta vegna málsins sem aftur hafi leitt til mikilla breytinga á högum brotaþola og samskiptum hennar við foreldra sína og systkini. Hafi brotaþoli upplifað höfnun og eftirsjá og brjótist um með henni hvort hún hafi með kæru sinni breytt rétt.

Með vísan til þessa og alls framangreinds, þykir, eins og máli þessu er háttað sérstaklega, mega ákveða að skilorðsbinda hluta refsingar ákærða eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði gekkst við bótaskyldu en hafnaði fjárhæð fyrirliggjandi bótakröfu sem of hárri og væri hún ekki í samræmi við dómafordæmi Hæstaréttar. Ekki liggur annað fyrir en að ákærða hafi fyrst verið birt framkomin skaðabótakrafa með fyrirkalli málsins, þann 22. mars 2016.

Í máli brotaþola kom fram að brot ákærða hafi haft mikil áhrif á hana andlega og hafi hún þurft að sækja tíma hjá C sálfræðingi í Barnahúsi vegna þessa. Í framlagðri skýrslu sálfræðingsins kemur fram að ekki hafi verið um að ræða áfallstreituröskun en fram hafi komið ýmis einkenni áfallastreitu sem hafi truflandi áhrif á líðan stúlkunnar. Hafi niðurstöður rannsókna bent til þess að brotaþoli upplifði ekki sterk einkenni andlegrar vanlíðan. Í viðtali 8. júlí 2015 hafi brotaþola liðið betur þótt hún ætti enn erfitt með að tjá tilfinningar sínar varðandi brotið. Var ákveðið að halda ekki áfram viðtölum að svo stöddu og virðast ekki fleiri viðtöl hafa farið fram.

Samkvæmt því sem að framan greinir er þó ljóst að málið allt hefur haft mikil áhrif og breytingar á fjölskyldu og líf brotaþola og hafi valdið henni miklu sálarangri um það hvort hún hafi gert rétt með því að upplýsa um málsatvik. Samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og með hliðsjón af þeim gögnum sem liggja fyrir um afleiðingar brotsins um andlega hagi brotaþola eru miskabætur henni til handa hæfilega ákveðnar 800.000 krónur ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað málsins sem er samkvæmt gögnum málsins reikningur vegna þóknunar U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hrl verjanda ákærða á rannsóknarstigi málsins, 64.480 krónur, og reikningur frá Barnahúsi, 45.000 krónur, samtals 109.480 krónur. Þá verður ákærða gert að greiða þóknun verjanda hans fyrir dómi, T-kk-nf K-kk-nf hdl. 409.200 krónur, auk aksturskostnaðar sem miðar við 160 km. akstur, 18.560 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef hrl. sem hæfileg er ákveðin 327.360 krónur, auk útlagðs kostnaðar réttargæslumanns, fyrir mót, bílaleigubíl, akstur og flugmiða, 94.579 krónur og miðar aksturskostnaður við 100 km. akstur allt að teknu tilliti til virðisaukaskatts eins og nánar greinir í dómsorði.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 18 mánuði, en fresta skal fullnustu 15 mánaða af refsingunni, og skal hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppsögu þessa dóms haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði B, fyrir hönd ófjárráða dóttur hennar, A, 800.000 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá [...], en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá 22. apríl 2016 til greiðsludags, að frádregnum 200.000 krónum sem ákærði greiddi þann 24. apríl 2016.

Ákærði greiði 959.179 krónur í sakarkostnað, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, T-kk-ef K-kk-ef hdl., 409.200 krónur, auk útlagðs kostnaðar verjanda, 18.560 krónur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef hrl., 327.360 krónur, auk útlagðs kostnaðar réttargæslumanns, 94.579 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf