E-1555/2006

Mál þetta höfðuðu OSN lagnir ehf., Smiðjuvöllum 6, Keflavík, með stefnu birtri 28. febrúar 2006 á hendur M-kvk-þgf J-kvk-þgf, Vallarbraut 7, Seltjarnarnesi. Málið var dómtekið 21. september sl.

Stefnandi krefst greiðslu á 245.134 krónum með dráttarvöxtum frá 31. desember 2005 til greiðsludags, að frádregnum 78.962 krónum er greiddar voru inn á kröfuna 15. febrúar 2006. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Stefndi krefst sýknu og málskostnaðar að viðbættum virðisaukaskatti af málflutningsþóknun.

Í stefnu segir að stefnandi hafi með höndum ýmsa byggingastarfsemi, pípulagnir o.fl. Stefnda standi í skuld við sig og kveðst stefnandi byggja á reikningi er hann hafi gefið út 31. desember 2005 með gjalddaga sama dag. Reikningur þessi er að fjárhæð 245.134 krónur. Fjárhæð reikningsins er 196.895 krónur. Bætt er við virðisaukaskatti að fjárhæð 48.239 krónur þannig að heildarfjárhæðin nemur 245.134 krónum. Á yfirlitsblaði er fylgir reikningnum kemur fram að reiknaðar eru 28 stundir í dagvinnu á 3.492 krónur og 9 stundir í yfirvinnu á 5.588 krónur. Samtals nemur því vinnuliðurinn 148.068 krónum. Þá er á yfirlitinu greindur akstur (232 km, samtals 12.760 krónur), handverkfæragjald (8.140 krónur) og ýmiss konar efni. Nema þessir liðir samtals 48.827 krónum.

M-kvk-nf S. B-kvk-nf, sem er dóttir stefndu og stóð fyrir framkvæmdum í íbúð hennar, ritaði stefnanda bréf þann 11. janúar 2006. Þar segir að áðurnefndur reikningur sé rangur og er óskað eftir því sem nefnt er „réttur reikningur ásamt sundurliðuðum rökstuðningi”.

Stefndu var send áminning um skuld við stefnanda frá Íslandsbanka þann 6. febrúar 2006. Nokkrum dögum síðar, 9. febrúar, var henni sent innheimtubréf frá Lögheimtunni. Enn var send áminning frá Íslandsbanka 22. febrúar 2006. Sérstakt svar við áðurnefndu bréfi dóttur stefndu barst henni ekki.

Af hálfu stefndu voru greiddar 78.962 krónur til Lögheimtunnar f.h. stefnanda þann 15. febrúar 2006. M-kvk-nf B-kvk-nf ritaði Lögheimtunni bréf 14. febrúar þar sem hún sundurliðaði greiðsluna. Greiddar voru 65.213 krónur fyrir vinnu, en stefnda telur að vinnustundafjöldi sé ekki meiri en 15. Byggir hún það á eigin skráningu og segir að þetta sé rífleg áætlun. Þá voru greiddar 4.365 krónur fyrir tiltekið efni. Loks var greitt handverkfæragjald og fyrir akstur „í sama hlutfalli og vinnuþátturinn”, eins og segir í yfirlitinu.

G-kk-nf Ó-kk-nf pípulagningameistari, fyrirsvarsmaður stefnanda, gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins. Hann kvaðst hafa gert stefndu grein fyrir því að hann ynni úr sínu eigin efni, hann gæti hugsanlega notað eitthvað af því sem væri til staðar. Þá hefði hann gert grein fyrir því að fyrirtækið væri með starfsstöð í Keflavík og að reikna yrði tíma fyrir ferðir.

Stefnda gaf skýrslu við aðalmeðferð. Hún kvað M-kvk-þf dóttur sína hafa séð um þessar framkvæmdir í íbúðinni. Sjálf kvaðst hún hafa skrifað hjá sér tímana sem starfsmenn stefnanda voru á staðnum.

M-kvk-nf S-kvk-nf B-kvk-nf gaf skýrslu. Hún sagði að verkinu hefði verið nærri lokið er stefnandi kom að því. Eftir hafi verið að tengja sjö ofna, varmaskiptagrind og skipta um tvö rör í kyndiklefa. Hún kvaðst hafa sagt að hún væri búin að kaupa allt efni og að ef það vantaði meira myndi hún sjá um að kaupa það. Fyrirsvarsmaður stefnanda hafi skoðað efnið sem var til staðar og ekki gert neina athugasemd. Sérstaklega aðspurð kvað hún stefnanda ekki hafa áskilið sér að vinna úr sínu eigin efni. En stefnandi hafi síðan ekki notað efnið sem hún hafi verið búin að kaupa. Þeir hafi hins vegar ekki sagt þeim frá því. Hún sagði að þau hefðu greitt til Lögheimtunnar samkvæmt tímaskráningu sem móðir hennar hefði unnið. Hún hafi rætt síðar við einhvern starfsmann stefnanda. Sá hefði sagt að þeir sem unnu verkið segðu að tímaskráningin væri rétt. Hann hafi ekki viljað eiga fund um málið. Þá hafi hann ekki sent nein gögn um tímaskráninguna eða nokkuð annað.

H-kk-nf E-kk-nf, eiginmaður M-kvk-ef, bar að starfsmaður stefnanda hefði skoðað allt efnið sem hafði verið til staðar. Það hafi einungis vantað varmaskiptagrind. Hann sagði að þau hefðu greitt tímagjald í samræmi við skráningu stefndu M-kvk-ef og það efni sem starfsmenn stefnanda hefðu sagt að vantaði. Þau hafi leiðrétt akstursþáttinn hlutfallslega í samræmi við breytingu á vinnuþættinum. Þrátt fyrir bréf sín hefðu þau ekki fengið frekari sundurliðun frá stefnanda.

B-kk-nf R-kk-nf, nemi í pípulögnum, gaf skýrslu fyrir dómi. Hann er frændi stefndu og hafði unnið verkið fram til þess að stefnandi kom að því. Hann kvaðst ekki hafa getað lokið verkinu vegna utanlandsferðar. Hann kvaðst hafa reiknað með að geta lokið því sem eftir var á 15 tímum. Hann hafi vitað að starfsmenn stefnanda komu úr Keflavík, en þeir hafi talað um að þeir væru hvort sem er alltaf að vinna í bænum.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Í stefnu er byggt á því að stefnda standi í skuld við stefnanda. Byggt er er á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga.

Málsástæður og lagarök stefndu.

Í greinargerð stefndu er að finna ítarlega málavaxtalýsingu, sem að hluta til hefur verið rakin hér að framan. Segir að stefnda hafi haft glögga yfirsýn yfir þann tíma sem starfsmenn stefnanda voru á staðnum og skrifað það hjá sér. Ríflega áætlað telur stefnda að starfsmennirnir hafi sinnt verkinu í 15 klukkustundir. Vegna þessa hafi reikningur stefnanda, sem krafði um greiðslu fyrir 37 klukkustunda vinnu, verið endursendur.

Stefnda telur að öll efniskaup stefnanda hafi verið án sinnar vitundar og heimildar. Stefnandi hafi fengið skýr fyrirmæli um að láta vita um allt efni sem þyrfti að útvega, dóttir stefndu myndi sjá um að útvega það efni sem vantaði.

Í greinargerð stefndu er rakið hvernig tveir aðilar, Íslandsbanki og Lögheimtan, hafi innheimt kröfu stefnanda á sama tíma.

Stefnda telur sig hafa greitt að fullu fyrir verk stefnanda er hún greiddi 78.962 krónur til Lögheimtunnar 15. febrúar 2006. Hún bendir á að beiðni hennar um nýjan reikning eða rökstuðning fyrir hinum fyrri hafi verið hunsuð. Áætlað hafi verið að verk stefnanda myndi tæki 10 klukkustundir. Miðað við 15 klukkustundir hafi átt að vera auðvelt að ljúka verkinu á einum degi. Þá sé ósanngjarnt að reikna fullt tímagjald meistara fyrir vinnu óreynds iðnnema. Stefnda segir að greiðsla sín hafi verið miðuð við þessa 15 tíma og þau plasthúðuðu rör sem stefnandi hafi útvegað. Tekur hún fram að verktakinn hafi sagt að hann ætti annað erindi í verslun og gæti tekið þessi rör um leið.

Þá mótmælir stefnda útreikningi aksturspeninga. Verktakinn hafi tekið fram að þeir væru hvort eð væri að vinna í bænum og því sé fráleitt að gera reikning fyrir akstur. Þá mótmælir stefnda upphæð verkfæragjalds.

Stefnda vísar til meginreglna laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, svo og 28. gr., 34. gr. og VII. kafla laganna.

Forsendur og niðurstaða.

Ekki er um það deilt að starfsmenn stefnanda unnu við og luku tilteknu verki í íbúð stefndu og að stefnandi hafi átt rétt á greiðslu fyrir verkið. Um skipti aðila gilda lög nr. 42/2000 um þjónustukaup.

Stefnandi gerði stefndu reikning liðlega fjórum mánuðum eftir að verk var unnið. Í fylgiblaði er tilgreint allt það efni sem stefnandi telur sig hafa lagt til, svo og heildartímafjöldi og hvernig hann skiptist í dagvinnu og yfirvinnu. Af hálfu stefndu voru þegar gerðar athugasemdir við reikninginn, þó þær athugasemdir hafi ekki verið nákvæmar. Þessum athugasemdum sinnti stefnandi í engu. Þá gerði hann í stefnu og við framlagningu gagna í þessu máli enga tilraun til að gera frekari grein fyrir forsendum reikningsgerðarinnar. Þá voru engin vitni tilgreind í stefnu og stefnandi leiddi þau ekki.

Samkvæmt 2. mgr. 4. gr. leggur seljandi þjónustu, stefnandi í þessu tilviki, til efni og aðföng nema um annað sé sérstaklega samið. Skýrslur aðila voru ósamhljóða um þetta atriði. Af hálfu stefndu er fullyrt að stefnandi hafi samþykkt að nota það efni sem útvegað hafði verið og viðurkennt er að stefnandi hafi lagt fram lítinn hluta er tekið hafi verið tillit til er greiðsla var innt af hendi. Þar sem stefnandi hefur ekki freistað þess að leiða nein vitni er gætu upplýst þetta ágreiningsefni frekar verður hann að bera hallann af því að þetta er óupplýst. Á hann því ekki rétt á greiðslu fyrir efni.

Vinnustundafjöldi við verkið sýnist mikill við fyrstu sýn. Í aðilaskýrslu forsvarsmanns stefnanda kom fram að hann reiknar vinnustundir þann tíma sem fór í ferðir til og frá starfsstöð stefnanda í Keflavík. Af skýrslu B-kk-ef R-kk-ef, sem að sönnu er ekki alveg óaðfinnanlegt vitni vegna tengsla sinna við stefndu, má ráða að stefnda taldi að ekki yrði tekið gjald fyrir ferðatíma. Má hér einnig líta til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 42/2000, en ætla má að ferðatími sé allnokkur og hlutfallslega mikill miðað við umfang verksins. Verður því talið ósannað að samið hafi verið um greiðslu fyrir tíma sem fór í ferðir. Þar sem gögn um tímaskráninguna hafa ekki verið lögð fram er ekki unnt að meta hvort greiðsla stefndu þann 15. febrúar 2006 hafi verið fullnægjandi, sbr. einnig 1. mgr. 34. gr. laga nr. 42/2000. Verður stefnandi að bera hallann af því að málið er illa upplýst að þessu leyti og verður stefnda sýknuð af kröfum hans.

Rétt er eftir atvikum að stefnandi greiði hluta málskostnaðar stefndu með 150.000 krónum. Er þá litið til þess að lögmaður hennar mun krefja um virðisaukaskatt af þóknun sinni og að stefnda rekur ekki virðisaukaskattskylda starfsemi.

J-kk-nf F-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Stefnda, M-kvk-nf J-kvk-nf, er sýknuð af kröfum stefnanda, OSN-lagna ehf.

Stefnandi greiði stefndu 150.000 krónur í málskostnað.