S-255/2009

Ár 2009, þriðjudaginn 21. apríl, er á dómþingi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 255/2009: Ákæruvaldið (K-kvk-nf B-kvk-nf) gegn R-x-x M-x-x G-x-x (B-kk-nf E-kk-nf hdl.) sem tekið var til dóms hinn 8. sama mánaðar að lokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru Ríkissaksóknara, dagsettri 4. mars sl. á hendur ákærða, R-x-x M-x-x G-x-x, kt. 000000-0000, Miklubraut 66, Reykjavík, “fyrir eftirgreind hegningarlagabrot:

1. Hótun með því að hafa aðfarnótt laugardagsins 29. nóvember 2008, á efri hæð skemmtistaðarins Café Amor við Ráðhústorg á Akureyri, hótað H-kk-þgf S-kk-þgf J-kk-þgf, kennitala 000000-0000, ofbeldi með því að leggja hníf að kinn hans og hálsi. Var háttsemin til þess fallin að vekja með H-kk-þgf S-kk-þgf ótta um líf sitt og heilbrigði.

2. Þjófnað með því að hafa fimmtudaginn 29. janúar 2009, í verslun Hagkaupa í Smáralind í Kópavogi, stolið skarti samtals að verðmæti kr. 4.297, með því að stinga því í vasa sinn og ganga með út úr versluninni án þess að greiða fyrir.

Telst brot ákærða samkvæmt 1. ákærulið varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 82/1998 og brot ákærða samkvæmt 2. ákærulið við 244. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á framangreindum hnífi samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga.”

1. töluliður ákæru.

Málavextir

Fyrir liggur að aðfaranótt laugardagsins 29. nóvember 2008 var ákærði ölvaður og staddur á efri hæð skemmtistaðarins Kaffi Amor við Ráðhústorg á Akureyri. Þóttust menn þá verða þess varir að hann hefði hníf í hendi og beindi honum að öðrum gesti sem þarna var inni. Í staðfestri skýrslu Ó-kk-ef T-kk-ef Ó-kk-ef lögreglumanns segir að þegar þeir lögreglumennirnir komu á staðinn hafi dyraverðir bent þeim á mann sem gekk frá staðnum. Sögðu þeir hann hafa ógnað fólki með hnífi. Lögreglumennirnir náðu að hefta för mannsins og handtaka hann. Reyndist maðurinn vera ákærði í máli þessu. Var hann handtekinn og færður í lögreglubíl. Fannst hnífur í snjónum á götunni rétt hjá lögreglubílnum þar sem ákærði hafði gengið. Var enginn snjór yfir honum þótt snjókoma væri á.

Meðal gagna málsins eru ljósmyndir af hnífi sem lagt var hald á og sagður er hafa fundist í götunni hjá lögreglubílnum. Um er að ræða sjálfskeiðung sem er 19 cm að lengd en þar af er hnífsblaðið 8 cm og oddhvasst mjög.

Tekin var skýrsla af ákærða hjá lögreglu um hádegið næsta dag. Sagðist honum svo frá að þegar hann hefði verið að dansa á Kaffi Amor hefði hann rekið fótinn í smáhlut sem lá á gólfinu, sem hann hélt fyrst að væri kveikjari. Hefði hann tekið hlutinn upp og opnað hann en þá orðið þess áskynja að fólk horfði einkennilega á hann. Hefði hann þá lokað hlutnum, sem hann sá að var hnífur og stungið honum í vasa sinn. Hefði hann svo farið út af staðnum. Kvaðst hann hafa verið búinn að drekka 10 – 15 bjóra þegar þetta var. Ákærða var sýnd mynd af hnífnum sem fannst hjá lögreglubílnum og sagði það vera hnífinn sem hann hafði tekið upp og stungið á sig. Hann kvaðst aðspurður ekki muna hvernig á því stóð að hnífurinn fannst í götunni en sagði að ef til vill hefði hann misst hann úr vasa sínum. Ákærði neitaði því að hafa ógnað neinum þarna á skemmtistaðnum eða hafa átt í útistöðum við nokkurn mann þar.

Verður nú gerð grein fyrir því sem fram hefur komið í aðalmeðferð málsins um þetta sakaratriði.

Ákærði hefur sagt það vera rangt að hann hafi hótað nokkrum manni eins og segir í ákærunni. Hann segist hafa verið ölvaður og ekki kannast hann við að hafa átt samskipti við nokkurn mann þarna inni. Þá segist hann hafa fundið einhvern hníf á gólfinu en hann muni allt sem gerðist. Hann segist hafa rekið fótinn í eitthvað á dansgólfinu og ekki hafa séð í fyrstu að um hníf var að ræða. Hafi hann tekið hlutinn upp og þá séð hvað þetta var en ekki muni hann mikið meira. Hann segist hafa sett hlutinn í vasann. Hafi hnífurinn verið lokaður þegar hann tók hann upp og segist ákærði ekki hafa opnað hann, að minnsta kosti minni hann að það hafi hann ekki gert. Ekki muni hann eftir að fólk væri þarna nærstatt. Hann segist hafa farið heim á leið eftir að hafa stungið hnífnum á sig. Ákærði neitar því að hafa beint hnífnum að nokkrum manni þarna. Hann kveðst hafa verið búinn að drekka mjög mikið þegar þetta gerðist. Undir ákærða er borin skýrsla hans hjá lögreglunni og kveðst hann hugsanlega hafa opnað hnífinn en þetta muni hann ekki.

Ó-kk-nf T-kk-nf Ó-kk-nf lögreglumaður hefur komið fyrir dóm. Hann segir þá lögreglumennina hafa verið stadda skammt frá skemmtistaðnum þegar kallað var í þá og þeir beðnir að fara þangað. Þegar þangað kom hafi þeim verið bent á mann sem gekk í átt frá staðnum og sagt að hann hefði verið með hníf þar inni og ógnað þar einhverjum. Hafi þeir handtekið mann þennan og einnig fundið þar hníf sem þeir hafi haldið að maðurinn hefði látið detta á jörðina rétt áður en hann var tekinn. Hafi enda enginn snjór verið á hnífnum þrátt fyrir snjókomu þegar þetta var. Maðurinn hafi svo verið færður á lögreglustöðina en sjálfur hafi hann orðið eftir til þess að ræða við dyravörð og mann sem sagt var að ógnað hefði verið með hnífnum. Ekki hafi verið áverka að sjá á þeim manni Segir hann skýrslu sína um þetta vera rétta. Hann segist halda að hnífur þessi hafi verið lokaður en hann tekur þó fram að annar lögreglumaður hafi tekið hann upp af jörðunni. Hafi ákærði ekki virst kannast við hnífinn í fyrstu en þeir hafi ekki getað talað neitt við hann að gagni vegna tungumálaörðugleika.

A-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf dyravörður á Kaffi Amor í umrætt sinn hefur skýrt frá því að hann hafi verið í stiganum á leið upp á efri hæð hússins og þá séð mann halda á einhverju sem glitti á upp að hálsinum á öðrum manni, á að giska 2 metra frá vitninu. Hafi þetta virst vera einhver málmhlutur en vitnið segir þó að rokkið hafi verið þarna inni. Hann segist svo hafa séð að þetta hafi verið hnífur og kveðst hann hafa séð hnífsblaðið. Segist hann enda hafa flýtt sér aftur niður til þess að gera viðvart um þetta og beðið um að kallað yrði á lögreglu. Þegar hann var á leið upp aftur hafi hann séð manninn koma niður með hendur í vösum og hafi maðurinn gengið út. Kveðst vitnið hafa svo fylgst með manninum og bent lögreglumönnunum á hann þegar þeir komu á staðinn. Maður sá sem orðið hafi fyrir þessu hafi verið rólegur en þó hafi mátt sjá að honum hafði brugðið við þetta. Vitnið segir það ekki geta staðist sem ákærði hefur sagt að hann hafi einungis tekið hnífinn upp af gólfinu og verið að skoða hann. Hann segir að fátt fólk hafi verið þarna, kannski 3 – 4 á dansgólfinu. Hann kveðst ekki hafa séð áverka á þeim sem hnífnum var beint að.

J-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, hefur komið fyrir dóm og skýrt frá því aðspurður að áverkar hafi ekki verið á hálsinum á H-kk-þgf S-kk-þgf en aftur á móti hafi hann verið með dálítinn roða á enninu.

H-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf er staddur erlendis og hefur ekki komið fyrir dóm í málinu. Ekki var gerður reki að því að fá hann til landsins til vitnisburðar. Vegna síðari málsliðar 4. mgr. 116. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008 var ekki talið heimilt að verða við kröfu ákæruvaldsins um það að taka af honum skýrslu um síma.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök. Hann kannast þó við að hafa verið með hnífinn í hendinni þarna inni en segist hafa tekið hann upp af gólfinu. Eitt vitni, A-kk-nf M-kk-nf dyravörður, hefur hins vegar borið að ákærði hafi haldið hnífnum að hálsinum á H-kk-þgf S-kk-þgf. Fyrir liggur að ákærði fór af skemmtistaðnum þegar eftir atvikið og að vitnið vísaði lögreglunni á ákærða þar sem hann gekk í áttina frá staðnum. Þá liggur það fyrir að ákærði varð viðskila við hnífinn þegar lögreglan kom til þess að handtaka hann. Frásögn ákærða um það hvernig hann komst yfir hnífinn og hvernig hann varð viðskila við hann er með nokkrum ólíkindablæ. Þykja öll þessi atriði styrkja frásögn vitnisins og álítur dómurinn óhætt sé að byggja á henni. Telst ákærði vera sannur að því að hafa haldið hnífinum að hálsi H-kk-ef S-kk-ef. Ósannað telst hins vegar að ákærði hafi lagt hnífinn að kinn hans. Athæfi þetta var til þess fallið að vekja með H-kk-þgf S-kk-þgf ótta um líf sitt og heilbrigði. Það athugast að verknaður ákærða var ekki hótun með berum orðum heldur var um að ræða ógnandi athæfi sem jafna má til hótunar. Ákærði hefur þannig orðið sekur um brot gegn 233. gr. almennra hegningarlaga.

2. töluliður ákæru.

Í máli þessu er óstaðfest lögregluskýrsla um þjófnað í verslun Hagkaupa í Smáralind 29. janúar sl. Þá er í málinu kassastrimill úr versluninni frá 29. janúar sl., kl. 18.46. Þar eru tilgreindar þrjár tilteknar vörur, allar með heitinu skart-dót. Samtals er verðmæti þeirra sagt vera 4.297 krónur. Loks er að geta um mynddisk sem einnig fylgir málinu. Á þessum mynddiski er sama dagsetning og byrjar myndskeiðið kl. 18.09. Þar sést fólk í kjörbúð, þar á meðal karlmaður í ljósgráum galla, sem heldur á innkaupakörfu, og dökkklædd kona með honum. Fólk þetta sést skoða varning í hillum og hafa hönd á sumu. Eitthvað virðist vera sett í körfuna sem karlmaðurinn virðist gramsa í með annarri hendinni á milli þess sem hann hefur hana í vasa sínum. Í eitt sinn virðist einhver smáhlutur detta í gólfið og konan þá taka hann upp og rétta karlinum, sem virðis láta hann í körfuna, en hann sést svo stinga hendinni í vasann. Þá sést hann eitt sinn stinga hendinni í vasann eftir að hann virðist hafa haft hönd á einhverju í hillu. Fólk þetta sést svo ganga í átt að verslunardyrunum og sést þá að karfan er tóm. Karlmaðurinn lætur hana svo í stæðu af körfum við útidyrnar. Um leið og fólkið hverfur sjónum fyrir framan verslunina sjást hlaupa á eftir því þrír verðir úr versluninni. Sjást þeir þegar leiða fólkið aftur inn í verslunina en áður sést að eitthvað, sem karlmaðurinn er með, dettur í gólfið fyrir framan innganginn í verslunina. Sést einn varðanna taka það upp.

Verður nú gerð grein fyrir því sem fram hefur komið í dómi varðandi þetta sakaratriði.

Ákærði neitar sök. Hann sér í réttinum myndupptöku úr öryggismyndavél og kannast við sjálfan sig í henni. Hann neitar því að hann hafi sett nokkurn hlut í vasa sinn eins og haldið sé fram af hálfu ákæruvaldsins. Þá segist hann ekki hafa verslað neitt þarna og ekkert haft með sér út úr versluninni. Hann kannast við að öryggisverðir hafi stöðvað för hans en neitar því að hafa fleygt frá sér nokkru. Hann kveðst hins vegar hafa misst úr vasa sínum lykla, sem hann var með. Hafi hann einungis verið með á sér persónulega muni, svo sem síma og lyklana, en enga snyrtivöru eða skartgripi.

K-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf, öryggisvörður í versluninni, segist hafa fylgst með því í myndavél að ákærði og vinkona hans tóku skartvörur í versluninni og að ákærði setti þær í körfu. Þaðan hafi þau sést fara inn í snyrtivörudeildina og taka þar hluti af spjöldunum og stinga á sig. Hafi þau svo farið út en för ákærða verið stöðvuð fyrir framan verslunina. Hafi fundist á honum þrír hlutir úr versluninni, þar á meðal augnhár. Þá kannast vitnið aðspurt við að eitthvað hafi fundist í tösku konunnar sem var með ákærða. Nánar aðspurður kveðst hann ekki muna hvaða varningur fannst hjá hvoru þeirra. Hann segir að vörurnar sem teknar voru af fólkinu séu tilgreindar á kassastrimlinum sem fyrr var nefndur. Um það sem talið er sjást á upptökunni, að ákærði fleygi einhverju frá sér eftir það að för hans var heft fyrir utan verslunina segir vitnið að það hafi verið eyrnalokkar. Þá segir vitnið að ákærði hafi ekki verið með neina snyrtivöru og muni konan hafa verið með snyrtivöruna. Hann segir þá öryggisverðina ekki hafa leitað á fólkinu heldur hafi það verið beðið um að tæma vasa sína.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök. Enda þótt ekki sé hægt að sjá það með fullri vissu af upptökunni að ákærði hafi stungið á sig verslunarvarningi í búðinni þykir dómaranum hegðun hans þar vera grunsamleg og geta vel samrýmst því að hann stingi smáhlutum í vasa sinn. Einungis eitt vitni, K-kk-nf G-kk-nf öryggisvörður, hefur komið fyrir dóm. Hefur hann ekki getað rifjað upp hvaða þýfi hafi fundist á ákærða að öðru leyti en því að hann hafi fleygt frá sér eyrnalokkum fyrir framan innganginn í verslunina, eins og sjáist á upptökunni. Telur dómurinn sannað með framburði vitnisins, sem nýtur stuðnings af myndupptökunni, bæði af athöfnum ákærða inni í versluninni og fyrir framan innganginn að henni, að ákærði hafi stolið þessum eyrnalokkum. Aftur á móti telst vera ósannað að hann hafi stolið öðru því sem hann er ákærður fyrir. Hefur ákærði með þessum verknaði sínum orðið sekur við 244. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing og sakarkostnaður

Refsing ákærða, verður að hluta til hegningarauki en að hluta til telst ákærði rofið skilorð 30 daga fangelsisdóms frá 4. desember sl. Ber að dæma upp þann dóm og gera ákærða refsingu í einu lagi. Þykir refsingin hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga.

Dæma ber ákærða til þess að greiða verjanda sínum, B-kk-þgf E-kk-þgf hdl., 150.000 krónur í málsvarnarlaun en 50.000 króna málsvarnarlaun ber að greiða verjandanum úr ríkissjóði. Málsvarnarlaunin dæmast með virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað, 28.780 krónur, ber að dæma ákærða til þess að greiða.

DÓMSORÐ:

Ákærði, R-x-x M-x-x G-x-x, sæti fangelsi í 60 daga.

Ákærði greiði verjanda sínum, B-kk-þgf E-kk-þgf hdl., 150.000 krónur í málsvarnarlaun en 50.000 króna málsvarnarlaun greiðist verjandanum úr ríkissjóði.

Annan sakarkostnað, 28.780 krónur, greiði ákærði.

P-kk-nf G-kk-nf