S-11/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 28. janúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni 18. febrúar 2013 á hendur ákærða, B-kk-þgf S-kk-þgf, kt...., Kvistási í Borgarbyggð.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfararnótt laugardagsins 1. september 2012, staddur á dansleik í félagsheimilinu Þverárrétt, Borgarbyggð, ráðist á G-kk-þf Þ-kk-þf Ó-kk-þf kt. ..., og slegið hann í höfuðið, með þeim afleiðingum að G-kk-nf fékk glóðarauga á vinstri auga, rispu og mar á vinstri augabrún og skrámu og mar á vinstra gagnauga og bólgu og mar yfir kinnbeini.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði neitar sök og krefst þess að verða sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins, að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði þ.á.m. laun skipaðs verjanda hans I-kk-ef T-kk-ef hrl.

Sunnudaginn 2. september 2012 kom G-kk-nf Þ-kk-nf Ó-kk-nf á lögreglustöðina í Borgarnesi og lagði fram kæru. Kvaðst hann hafa verið að skemmta sér á dansleik í félagsheimilinu við Þverárrétt aðfaranótt 1. september 2012 er ákærði hefði slegið hann í andlit. Brotaþoli hafi verið að dansa er skyndilega hafi verið tekið í vinstri öxl hans og síðan hafi hann fengið högg á vinstra auga. Hafi hann strax litið við og séð að það hafi verið ákærði sem hefði slegið hann en ákærði hefði farið strax í burtu og hafi brotaþoli talið að kona hans sem hafi verið með honum hafi togað hann í burtu. Brotaþoli kveðst hafa neytt áfengis umrætt sinn en ekki verið mikið ölvaður og myndi alla atburði vel. Árásin hafi verið tilefnislaus og ekki vissi brotaþoli til þess að ákærði ætti sökótt við hann. Hann kvað ákærða hafa slegið sig með krepptum hnefa og hafi hann leitað til læknis fyrr um daginn. Hann kvaðst finna til í augum og einnig kenna eymsla í hálsi eftir höggið. Krafðist brotaþoli þess að ákærða yrði refsað fegna þessa.

H-kvk-nf H-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu hinn 14. september 2012 og kvaðst hafaverið að skemmta sér í félagsheimilinu Þverárrétt umrætt sinn. Hún hafi verið að dansa við brotaþola er ákærði hafi skyndilega komið og tekið brotaþola kverkataki með báðum höndum. Menn hafi komið að og slitið ákærða af brotaþola en er hann hafi verið að fara hafi ákærði slegið brotaþola í andlit með þeim afleiðingum að brotaþoli hafi fengið glóðarauga. Hún kvaðst hafa verið undir áfengisáhrifum en hún hafi ekki verið mikið drukkinn og myndi vel eftir atvikum.

Ákærði sagði í skýrslu sinni hjá lögreglu hinn 5. febrúar 2013 að hann myndi eftir samskiptum við brotaþola umrætt kvöld eða nótt en myndi ekki eftir neinum átökum við hann. Er lýsing brotaþola og vitnisins H-kvk-ef var borin undir hann kvaðst hann ekki muna eftir þessum atvikum. Hann hafi engin samskipti átt við brotaþola fyrir umrætt kvöld en kvað hann hafa hringt í sig daginn eftir og viljað fá peninga frá B-kk-þgf. Þeir hafi síðan talað saman og náð fullum sáttum.

Hann kvaðst ekki hafa beitt brotaþola þrýstingi til að draga kæru sína til baka né átt hlut að því að aðrir gerðu það.

Hinn 29. desember 2012 kom brotaþoli á lögreglustöðina í Borgarnesi og kvaðst vera kominn til þess að draga til baka kæru sína á hendur ákærða. Hann kvað ástæðu Þessa vera að hann væri í meiri vandamálum ef hann gerði það ekki. Hann kvað ákærða ekki hafa haft samband við sig en tveir til þrír aðilar hefðu komið þeim skilaboðum til hans að einhver gæti komið heim til hans og ráðist á hann eða skemmt hluti sem hann ætti.

Frammi liggur áverkavottorð V-kk-ef D. S-kk-ef læknis þar sem segir m.a. að brotaþoli hafi leitað til læknisins 2. september 2012. Á andliti hafi verið sjáanlegt glóðarauga þ.e.a.s. mar neðan við vinstra auga og mar á efra og neðra augnloki, einnig á innanverðu nefinu. Smávegis rispa og mar í augabrún sömu megin og að auki skráma og mar á vinstra gagnauga. Þá sé nokkur bólga og mar yfir kinnbeini. Þá sé greinileg línuleg og samsíða skrámur á hálsinum vinstra megin sem vel geti samræmst því að tekið hafi verið með fingrum um hálsinn.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kvaðst ekkert muna eftir atvikum umrætt sinn fullyrti að hann hefði ekki slegið brotaþola. Brotaþoli hafi átt nokkur símtöl við ákærða eftir atvikið og viljað frá peninga en ekki minntist ákærði þess að hann hafði talað um áverka við sig.

Brotaþoli kvaðst hafa verið að dansa við vitnið H-kvk-þf H-kvk-þf en verið tekinn og laminn eða kýldur á vinstra auga. Hann hafi hótað að kæra en síðan dregið kæruna til baka vegna hótana í sinn garð. Hann kvaðst aldrei hafa rætt málið við ákærða en þetta hefði verið eitt högg og hann hefði fengið rosalegt glóðarauga.

Vitnið H-kvk-nf H-kvk-nf sagðist hafa verið að dansa við brotaþola er ákærði hafi komið og veist að honum en kvaðst þó ekki muna atvik vel. Hún kvað rétt eftir sér haft í lögregluskýrslu er skýrslan var borin undir hana og sagði nánar aðspurð ákærði hafi sett höndina í brotaþola og þá hafi komið blóð á gagnauga hans.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök og ber fyrir sig að hann muni ekki eftir atviku og hafi tengdaforeldrar hans sagt honum að hann hefði ekki slegið brotaþola.

Á hinn bóginn liggur fyrir að brotaþoli var með áverka sem hann kvað stafa frá höggi er ákærði hefði greitt honum og enn fremur bar vitnið H-kvk-nf H-kvk-nf að ákærði hefði slegið brotaþola þannig að úr honum blæddi.

Þykir hafið yfir allan vafa að ákærði hafi slegið brotaþola í höfuðið, með þeim afleiðingum að hann fékk glóðarauga á vinstri auga, rispu og mar á vinstri augabrún og skrámu og mar á vinstra gagnauga og bólgu og mar yfir kinnbeini svo sem honum er gefið að sök í ákæru og verður hann því sakfelldur fyrir þetta brot sitt sem varðar við 1. mgr. 217. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Með dómi Héraðsdóms Vesturlands frá 19. apríl 2011 var ákærði dæmdur til fjögurra mánaða fangelsisvistar og voru þrír mánuðir refsingar hans skilorðsbundnir til þriggja ára. Með broti sínu sem hér er dæmt, rauf ákærði skilorð þess dóms og verður skilorðsbundni hluti hans nú tekinn upp og ákærða gerð refsing í báðum málunum með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga. Þá ber að líta til ákvæðis 218. gr. b með því að ákærði er nú fundinn sekur um ítrekaða líkamsárás.

Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði en engin efni eru til að skilorðsbinda hana.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins. Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða málsvarnarlaun verjanda, en þau eru tilgreind í dómsorði að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-x-x V. M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði B-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef T-kk-ef hrl., 188.250 krónur.

A-x-x V. M-kk-nf