E-62/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 24. febrúar sl., er höfðað af Arion banka hf., Borgartúni 19, Reykjavík, á hendur H-kvk-þgf K-kvk-þgf H-kvk-þgf, Borgarbraut 33, Borgarnesi, með stefnu birtri 20. mars 2014.

Stefnandi krefst þess að stefnda verði dæmd til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 173.920 krónur, ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af þeirri fjárhæð frá 31. júlí 2013 til greiðsludags. Jafnframt krefst hann málskostnaðar að mati dómsins.

Endanlegar kröfur stefndu eru þær að hún krefst þess aðallega að verða sýknuð af öllum kröfum stefnanda. Auk þess krefst hún þess „Að stefnandi endurgreiði þá upphæð sem þeir tóku í leyfisleysi með vöxtum og dráttarvöxtum frá 3. Desember 2012 til 1. Mars 2014 af reikningi 0326-26-352, reikningseigandi J-x-x A R-x-x L-x-x.... Að stefnandi endurgreiði 43.460 kr með vöxtum frá 2. Janúar 2013 til dagsins í dag ...“

Í máli þessu krefur stefnandi stefndu um greiðslu á yfirdráttarskuld stefndu að fjárhæð 173.920 krónur á veltureikningi hennar nr. 0326-26-700352 í útibúi stefnanda í Borgarnesi. Stefnandi kveður stefndu hafa sótt um og fengið samþykkta yfirdráttarheimild á reikninginn upp að tiltekinni fjárhæð og þar með heimild til að stofna til slíkrar skuldar við stefnanda. Þessi yfirdráttarheimild hafi hins vegar fallið niður 13. apríl 2013 og hafi stefndu því borið að greiða skuldina á þeim degi. Það hafi þó ekki gengið eftir og hafi reikningnum því verið lokað í kjölfarið, eða hinn 31. júlí 2013. Hafi uppsöfnuð skuld stefndu á veltureikningnum þá numið stefnufjárhæð málsins. Stefnda hafi fengið reglulega send yfirlit frá stefnanda um stöðu reikningsins á hverjum tíma, en stefnandi viti ekki til þess að gerðar hafi verið athugasemdir við þau yfirlit. Samkvæmt almennum reglum kröfuréttar og meginreglu samningaréttar um skuldbindingargildi loforða og skyldu til að efna samninga beri stefndu að greiða kröfuna. Þar sem skuldin hafi ekki fengist greidd, þrátt fyrir innheimtutilraunir, hafi málshöfðun verið nauðsynleg. Stefnandi mótmælir og endurgreiðslukröfum stefndu. Þær séu þessu máli óviðkomandi og eigi ekki að fá að komast að.

Stefnda kveðst hafa notið greiðsluþjónustu eða útgjaldadreifingar hjá stefnanda, en í nóvember 2012 hafi hún farið í útibú stefnanda í Borgarnesi og rætt þar við nafngreindan þjónustufulltrúa sinn. Hafi stefnda sagt starfsmanninum að þau hjónin gætu ekki undirritað nýja greiðsluáætlun því að þau væru hætt í viðskiptum hjá stefnanda. Hafi hún því sagt upp greiðsluþjónustunni. Þrátt fyrir það hafi stefnandi yfirfært 260.000 krónur af reikningi eiginmanns stefndu inn á útgjaldareikning hennar í byrjun desember 2012 og greiðsluþjónustan haldið áfram. Hafi eiginmaður hennar þá brugðist við með því að loka þessum bankareikningi sínum. Í júní 2013 hafi starfsmaður stefnanda sýnt þeim hjónum yfirlit yfir reikning stefndu og upplýst þau um það að reikningurinn væri í skuld upp á 150.000 krónur. Við nánari skoðun á yfirlitinu hafi komið í ljós að skuldin væri vegna greiðsluþjónustu í desember 2012 og janúar 2013.

Af greinargerð stefndu verður helst ráðið að hún byggi sýknukröfu sína á því að hún kannist ekki við að hafa farið fram á yfirdrátt vegna umrædds reiknings. Stefnandi hafi ekki lagt fram nein gögn er sýni upphæð yfirdráttarheimildarinnar eða tímabil yfirdráttarins. Þá hafi stefnandi ekki heldur lagt fram nein gögn sem stefnda hafi undirritað vegna heimildarinnar. Stefnda kveðst hafa sagt upp greiðsluþjónustu bankans í nóvember 2012 og hafi því ekki átt að stofnast til yfirdráttar eftir það.

Niðurstaða

Eins og fyrr segir byggist dómkrafa stefnanda á því að stefnda hafi sótt um og fengið samþykkta yfirdráttarheimild á veltureikning sinn hjá stefnanda nr. 0326-26-700352 upp að tiltekinni fjárhæð og þar með heimild til að stofna til slíkrar skuldar við stefnanda. Heimildin hafi hins vegar fallið niður 13. apríl 2013 og hafi stefndu því borið að greiða stefnanda fjárhæð yfirdráttarskuldarinnar á reikningnum þann dag.

Stefnda hefur lagt fram gögn er sýna að hún hefur notið greiðsluþjónustu frá stefnanda. Þannig liggur fyrir yfirlit yfir greiðsluáætlun fyrir tímabilin desember 2010 til nóvember 2011 og desember 2012 til nóvember 2013 þar sem gert er ráð fyrir að stefnandi annist mánaðarlega greiðslu af umræddum bankareikningi stefndu á tilteknum útgjöldum og jafnframt að gert hefur verið þar ráð fyrir mánaðarlegum innborgunum af bankareikningi eiginmanns stefndu. Þá verður og af áætluninni ráðið að gert hefur verið ráð fyrir því að til nokkurs yfirdráttar gæti komið á reikningnum vegna þessara greiðslna.

Enda þótt ekkert liggi fyrir í málinu um að aðilar hafi gert með sér skriflegt samkomulag um yfirdráttarheimild stefndu á umræddum reikningi vegna greiðsluþjónustu stefnanda verður af framangreindum gögnum og greinargerð stefndu ráðið að um þetta fyrirkomulag hafi verið samkomulag milli þeirra. Stefnda kveðst hins vegar hafa sagt upp greiðsludreifingunni hjá stefnanda í nóvember 2012, án þess þó að nein gögn styðji þá staðhæfingu hennar. Samkvæmt framangreindu verður ekki annað séð en að það fyrirkomulag um greiðsluþjónustu fyrir stefndu, og yfirdráttur á umræddum veltureikningi hennar í tengslum við það, hafi verið með fullri vitneskju og samþykki stefndu. Þar sem ekkert liggur fyrir um það að hún hafi sagt þeirri þjónustu upp í nóvember 2012, og þar sem ekki verður séð að stefnda hafi mótmælt stefnufjárhæðinni, verður stefnda dæmd til að greiða hana með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Auk þess að krefjast sýknu krefst stefnda þess að „Að stefnandi endurgreiði þá upphæð sem þeir tóku í leyfisleysi með vöxtum og dráttarvöxtum frá 3. Desember 2012 til 1. Mars 2014 af reikningi 0326-26-352, reikningseigandi J-x-x A R-x-x L-x-x.... Að stefnandi endurgreiði 43.460 kr með vöxtum frá 2. Janúar 2013 til dagsins í dag ...“

Stefnda getur ekki án höfðunar gagnsakar krafist sjálfstæðs dóms á hendur stefnanda vegna fjármuna sem hún telur að hann hafi tekið „í leyfisleysi með vöxtum og dráttarvöxtum“ af reikningi eiginmanns hennar. Þegar af þeirri ástæðu verður kröfum þessum vísað frá dómi.

Stefnda greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan en hann tók við rekstri málsins er hann var skipaður dómstjóri 1. mars 2015.

Dómsorð:

Stefnda, H-kvk-nf K-kvk-nf H-kvk-nf, greiði stefnanda, Arion banka hf., 173.920 krónur, ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af þeirri fjárhæð frá 31. júlí 2013 til greiðsludags.

Vísað er frá dómi eftirgreindum kröfum stefndu: „Að stefnandi endurgreiði þá upphæð sem þeir tóku í leyfisleysi með vöxtum og dráttarvöxtum frá 3. Desember 2012 til 1. Mars 2014 af reikningi 0326-26-352, reikningseigandi J-x-x A R-x-x L-x-x.... Að stefnandi endurgreiði 43.460 kr með vöxtum frá 2. Janúar 2013 til dagsins í dag.“

Stefnda greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf