E-1668/2020

Úrskurður

Mál þetta, sem var höfðað 19. júní 2020, var tekið til úrskurðar 19. janúar 2020. Stefnendur eru húsfélagið Vesturgata 18 (áður húsfélagið 1820), Vesturgötu 18, Hafnarfirði, húsfélagið Vesturgata 20, Vesturgötu 20, Hafnarfirði, A-kvk-nf S-kvk-nf, Vesturgötu 18, Hafnarfirði, vegna eignarhluta 010202 í húsinu nr. 18 við Vesturgötu í Hafnarfirði, fastanúmer 2303200, Á-kk-nf S-kk-nf og D-kvk-nf H-kvk-nf, Vesturgötu 18, Hafnarfirði, vegna eignarhluta 010303 í húsinu nr. 18 við Vesturgötu í Hafnarfirði, fastanúmer 2303205, E-kk-nf Þ-kk-nf D-kk-nf, Vesturgötu 20, Hafnarfirði, vegna eignarhluta 010201 í húsinu nr. 20 við Vesturgötu í Hafnarfirði, fastanúmer 2303199, I-kk-nf G-kk-nf og S-kvk-nf M-kvk-nf, Vesturgötu 18, Hafnarfirði, vegna eignarhluta 010102 í húsinu nr. 18 við Vesturgötu í Hafnarfirði, fastanúmer 2303196, Ó-kk-nf Þ-kk-nf Á-kk-nf, Vesturgötu 18, Hafnarfirði, vegna eignarhluta 010103 í húsinu nr. 18 við Vesturgötu í Hafnarfirði, fastanúmer 2303197, S-kk-nf S-kk-nf og S-kvk-nf S-kvk-nf, Vesturgötu 20, Hafnarfirði, vegna eignarhluta 01301 í húsinu nr. 20 við Vesturgötu í Hafnarfirði, fastanúmer 2303203, S-kvk-nf J-kvk-nf og Þ-kk-nf E-kk-nf, Vesturgötu 20, Hafnarfirði, vegna eignarhluta 010101 í húsinu nr. 20 við Vesturgötu í Hafnarfirði, fastanúmer 2287057, og Æ-kk-nf G-kk-nf og S-kvk-nf G-kvk-nf A-kvk-nf, Vesturgötu 18, Hafnarfirði, vegna eignarhluta 010104 í húsinu nr. 18 við Vesturgötu í Hafnarfirði, fastanúmer 2303198. Stefndi er J-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf, Markarflöt 35, Garðabæ. Réttargæslustefndi er Vátryggingafélag Íslands, Ármúla 3, Reykjavík.

Dómkröfur stefnenda eru þær að stefnda verði gert að greiða húsfélaginu Vesturgötu 18 og Vesturgötu 20 óskipt 113.676.574 krónur, auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; stefnendum I-kk-þgf G-kk-þgf og S-kvk-þgf M-kvk-þgf óskipt 233.000 krónur auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; stefnanda Ó-kk-þgf Þ-kk-þgf Á-kk-þgf 77.000 krónur auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; stefnanda Ö-kvk-ef S-kvk-ef 233.000 krónur auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; stefnendum Á-kk-þgf S-kk-þgf og D-kvk-þgf H-kvk-þgf óskipt 1.133.000 krónur auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; stefnendum Æ-kk-þgf G-kk-þgf og S-kvk-þgf G-kvk-þgf A-kvk-þgf óskipt 131.000 krónur auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; stefnanda E-kk-þgf Þ-kk-þgf D-kk-þgf 304.000 krónur auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; stefnendum S-kvk-þgf J-kvk-þgf og Þ-kk-þgf E-kk-þgf óskipt 243.000 krónur auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; stefnendum S-kk-þgf S-kk-þgf og S-kvk-þgf S-kvk-þgf óskipt 213.000 krónur auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu; allt að frádregnum greiðslum að fjárhæð 20.861.000 krónur þann 3. desember 2019 og 96.000.000 króna þann 26. maí 2020.

Þá krefjast stefnendur þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnendum málskostnað.

Engar efniskröfur eru gerðar á hendur réttargæslustefnda heldur er honum gefinn kostur á að gæta hagsmuna sinna í málinu.

Stefndi J-kk-nf G-kk-nf krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnenda en til þrautavara að kröfur stefnenda verði lækkaðar verulega. Í öllum tilvikum krefst stefndi þess að honum verði dæmdur málskostnaður að skaðlausu in solidum úr hendi stefnenda, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Réttargæslustefndi gerir kröfu um málskostnað.

Í þessum þætti málsins er til úrlausnar krafa stefnda um að málinu verði vísað frá dómi en stefnendur mótmæla þeirri kröfu. Þá gera stefnendur kröfu um málskostnað í þessum þætti málsins.

I.

Málsatvik eru þau að stefnendur eru kaupendur og eigendur átta íbúða í fjöleignarhúsi að Vesturgötu 18 og þriggja íbúða að Vesturgötu 20, og húsfélög þeirra. Samkvæmt byggingarsögu hússins var S-kk-nf Þ-kk-nf skráður sem byggingarstjóri 9. maí 2007 ásamt iðnmeisturum. Framkvæmdir við byggingu hússins stóðu yfir á árunum 2007 og 2008 en lögðust af við bankahrunið og fram til ársins 2013. Byggingarfulltrúinn í Hafnarfirði gerði stöðuúttekt á verkinu 4. mars 2013 vegna byggingarstjóraskipta. Stefndi tók við sem byggingarstjóri á verkinu 11. apríl 2013. Hinn 6. nóvember 2014 gaf byggingarfulltrúi út fokheldisvottorð með athugasemdum. Lokaúttekt fór fram 21. apríl 2015 en íbúðir í húsinu munu hafa verið auglýstar til sölu í byrjun árs 2015.

Í stefnu segir að stefnendur hafi gert kaupsamninga við Ork ehf. um kaup á íbúðunum í fjöleignarhúsinu Vesturgötu 1820 en félagið hafi síðar verið sameinað Ffasteignafélagi ehf. Ork ehf. hafi verið slitið með vísan til 102., sbr. 103., gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög og eignir og skuldir félagsins, sem og réttindi þess og skyldur, runnið til Ffasteignafélags ehf. Fljótlega eftir afhendingu íbúðanna hafi komið í ljós að ýmsum frágangi hafi verið ólokið og síðar hafi farið að bera á alvarlegri annmörkum og göllum. Stefnendur hafi tekið eftir göllum á ytra byrði hússins sem hafi leitt af sér vatns og rakaskemmdir á sameign sem og á einstökum eignarhlutum. Þá hafi komið í ljós gallar á rýmum innandyra, bæði í sameign og í séreignarhlutum, svo sem á gólfi í bílageymslu, gluggum og gleri. Þá hafi stefnendur talið að hljóðvist væri ófullnægjandi og að sameignarrými væru ekki í samræmi við loforð og skyldur seljanda og byggingaraðila.

Fyrir liggur að fundur var haldinn 26. apríl 2016 með fulltrúum seljanda og stefnendum þar sem farið var yfir lista stefnenda með athugasemdum þar sem frágangur var talinn ófullnægjandi. Stefnendur segja að einhverjir annmarkar sem þar eru listaðir hafi verið lagfærðir og reynt hafi verið að lagfæra aðra án árangurs.

Verkís hf. skilaði minnisblaði til stefnenda 25. ágúst 2017, vegna mælinga á hljóðvist að Vesturgötu 1820, um að hljóðvist uppfyllti ekki viðmiðunargildin í ÍST 45 – hljóðflokki C. Þá hafi hljóðeinangrun frá stigagangi inn í íbúð verið töluvert lélegri en krafist sé í ÍST 45 flokki C.

Stefnendur lögðu 9. mars 2018 fram beiðni fyrir Héraðsdómi Reykjaness um dómkvaðningu matsmanna. Samkvæmt niðurstöðu dómkvaddra matsmanna, A-kk-ef E-kk-ef, byggingarfræðings og húsasmíðameistara, og B-kk-ef G-kk-ef verkfræðings, nam kostnaður við úrbætur á göllum 116.271.574 krónum. Í kjölfarið fóru stefnendur fram á að fá greitt úr starfsábyrgðartryggingum byggingarstjóra fasteignanna og hönnuðar hússins.

Hinn 17. október 2019 féllst réttargæslustefndi VÍS hf. á bótaskyldu úr starfsábyrgðartryggingu S-kk-ef Þ-kk-ef, vegna matsliðar 4.3.2 en metinn kostnaður vegna þess matsliðar var 13.656.000 krónur. Vátryggingarfjárhæðin var 8.237.000 krónur og var greidd út án frekari umfjöllunar um aðra matsliði.

Á sama tíma lýsti réttargæslustefndi því yfir að það væri afstaða félagsins og stefnda að flestir þeirra matsliða sem hinir dómkvöddu matsmenn fjölluðu um í matsgerð sinni og gætu hugsanlega fallið undir starfsábyrgðartryggingu byggingarstjóra hafi verið unnir í byggingarstjóratíð S-kk-ef Þ-kk-ef. Taldi félagið að ekki hefði verið sýnt fram á saknæma og ólögmæta háttsemi stefnda, J-kk-ef G-kk-ef, í öðrum matsliðum þar sem ýmist væri að ræða um galla í aðkeyptum byggingarhlutum, sem ekki væru bótaskyldir úr starfsábyrgðartryggingu byggingarstjóra, og/eða að óljóst væri hver orsök galla væri. Með vísan til þess taldi félagið að hin saknæma háttsemi væri ósönnuð og var bótaskyldu úr starfsábyrgðartryggingu stefnda, J-kk-ef G-kk-ef, hafnað.

Stefnendur höfnuðu þessari afstöðu með vísan til þess að nýr byggingarstjóri, sem tæki við verki og skilaði svo af sér við lokaúttekt, tæki við verkinu með kostum og göllum og bæri ábyrgð á því að mannvirkinu væri skilað gallalausu. Stefnendur hefðu að auki bent á matsliði sem ýmist hafi verið yfirfarnir eða unnir undir byggingarstjórn stefnda.

Stefnendur leituðu til R-kk-ef K-kk-ef verkfræðings og óskuðu eftir að hann gæfi álit sitt á aðkomu stefnda að þeim verkþáttum sem tengjast göllum á eigninni og fjallað er um í matsgerð dómkvaddra matsmanna. Í minnisblaði sem hann gerði, dags. 11. mars 2020, taldi hann að stefndi hefði komið að eða verið byggingarstjóri verkþátta sem dómkvaddir matsmenn hafi talið til galla samkvæmt matsliðum að fjárhæð 48.900.000 krónur. Stefnendur telja að minnisblaðið styðji það að stefndi beri ábyrgð sem byggingarstjóri á þeim göllum og hafa ítrekað kröfur á þeim grundvelli.

Stjórn Ffasteignafélags ehf. fékk heimild til slita á félaginu 29. ágúst 2019 og með kröfulýsingu 13. nóvember 2019 lýstu stefnendur kröfum í slitabúið að fjárhæð 223.022.875 krónur. Slitum mun vera ólokið en með samkomulagi 14. maí 2020 féllst slitastjórn á að greiða stefnendum 96.000.000 króna en stefnendur kveða að tjón þeirra sé óbætt að hluta. Þar sem stefnendur hafi ekki fengið tjón sitt bætt að fullu og bótaskyldu stefnda sem byggingarstjóra verið hafnað sé stefnendum nauðugur sá kostur að leita fulltingis dómstóla til þess að fá tjón sitt bætt.

II.

Stefndi, J-kk-nf G-kk-nf, byggir frávísunarkröfu sína á því að stefnendur leggi málið upp á þann veg að verið sé að krefjast skaðabóta vegna galla á fasteign. Stefnukrafan sé hins vegar á þá leið að heildarhöfuðstóllinn nemi 116.243.547 kr. en innborganir til frádráttar nemi 116.861.000 kr. Innborganir nemi þannig hærri fjárhæð en höfuðstóllinn nemur. Málið snúist því í reynd um það hvort stefndi beri ábyrgð á dráttarvöxtum af kröfu sem þegar sé búið að gera upp. Málsgrundvöllurinn samrýmist þannig ekki þeim málatilbúnaði sem lagt sé upp með.

Stefndi byggir einnig á því að í öllum tilvikum sé gerð krafa um dráttarvexti frá 20. mars 2019 til greiðsludags án þess að það sé á nokkurn hátt útskýrt í stefnu á hvaða grundvelli dráttarvextir reiknist frá þeim degi og þá sé ekki að finna neina skýringu á því í gögnum málsins. Í ljósi þess að mál þetta snúist í reynd einungis um skyldu til greiðslu dráttarvaxta sé hér um lykilatriði að ræða í málinu. Þannig sé ljóst að málið sé vanreifað með öllu af hálfu stefnenda.

Fyrir liggi að hluti bótanna hafi verið gerður upp úr starfsábyrgðartryggingu fyrri byggingarstjóra og hluti bótanna gerður upp úr starfsábyrgðartryggingu hönnuðar. Engin grein sé hins vegar gerð fyrir því hvaða bótaþættir hafi verið gerðir upp úr þeim tryggingum og þá liggi uppgjörssamkomulag ekki fyrir í málinu. Ljóst sé að stefndi, sem byggingarstjóri, beri ekki ábyrgð á hönnunargöllum eða göllum sem ábyrgð fyrri byggingarstjóra nær til. Málið sé því vanreifað að þessu leyti og geri það stefnda erfitt um vik að verjast kröfunni.

Þá byggir stefndi á því að stefnukrafan sé þannig upp byggð að hún sé í níu liðum með mismunandi stefnendum í hverjum lið. Hins vegar sé ekki tilgreint í kröfugerðinni hver hafi móttekið þær innborganir sem dragist frá kröfunni. Dómkröfur stefnenda séu þannig ódómtækar.

III.

Réttargæslustefndi VÍS hf. telur að kröfur stefnenda fullnægi ekki kröfum d og eliðar 1. mgr. 80. gr. laga um meðferð einkamála. Erfitt sé að sjá samhengi dómkrafna og málsástæðna í málatilbúnaði stefnenda. Stefnendur séu margir og geri samtals kröfu að fjárhæð 116.243.574 krónur, að frádregnum tveimur innborgunum, samtals 116.861.000 krónur, auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags. Réttargæslustefndi telur margt við dómkröfuna að athuga.

Í fyrsta lagi bendir réttargæslustefndi á að gerð sé krafa um greiðslu á heildarkostnaðarmati samkvæmt matsgerð dómkvaddra matsmanna. Innborganir frá réttargæslustefnda og samkomulagsbætur frá eiganda mannvirkisins, Ffasteignafélags ehf., komi til frádráttar. Eftir standi neikvæður höfuðstóll að fjárhæð 617.426 krónur. Það sé því ljóst að í raun séu stefnendur að krefjast dráttarvaxta af þeim skaðabótum sem þegar hafi verið greiddar til þeirra. Höfuðstóllinn hafi allur verið greiddur. Eigi hafi verið gerð fullnægjandi grein fyrir samkomulagi stefnenda og eiganda mannvirkisins, sbr. 15. gr. laga um mannvirki, t.a.m. hvaða matsliðir hafi verið bættir og hverjir ekki, hvort einhverjir vextir hafi verið greiddir eða kostnaður. Hætt sé við því að stefnendur fái tjón sitt ofbætt ef ekki er upplýst hvernig ráðstöfun innborgana hafi verið háttað af hálfu stefnenda.

Í öðru lagi bendir réttargæslustefndi á að ósamræmi sé á milli fjárhæðar dómkrafna (án frádráttar samkvæmt innborgunum) og málsástæðna í stefnu. Dómkröfurnar í heild geri ráð fyrir að stefndi beri ábyrgð á öllum matsliðum matsgerðar og eigi því að greiða dráttarvexti til allra stefnenda af fjárhæð hvers og eins matsliðar samkvæmt kostnaðarmati. Í meginmáli stefnu sé aftur á móti vísað í álit R-kk-ef K-kk-ef um þá matsliði sem stefndi gæti mögulega borið ábyrgð á, þ.e. þeir matsliðir sem afmarkist við byggingarstjóratíð stefnda. Komi þar fram að þeir matsliðir séu ekki nema 45% af matsfjárhæð, 48.900.000 krónur. Þannig geri stefnendur kröfu um bætur fyrir allt tjón sitt í dómkröfu en í rökstuðningi sé stefndi einungis tengdur við 45% af henni. Því sé ósamræmi á milli dómkrafna og málsástæðna stefnenda.

Í þriðja lagi bendir réttargæslustefndi á að dómkröfur flestra stefnenda, nema húsfélaganna tveggja, auk Á-kk-ef S-kk-ef og D-kvk-ef H-kvk-ef, byggist á matsliðum sem hafi verið í tíð fyrri byggingarstjóra, en ekki í byggingarstjóratíð stefnda. Enn sé því ósamræmi á milli dómkrafna og málsástæðna stefnenda.

Í fjórða lagi bendir réttargæslustefndi á að flestar kröfur stefnenda séu sjálfstæðar í þeim skilningi að hver krafa varði tiltekinn matslið í matsgerðinni en ekki matsliði sem varði aðra stefnendur. Þrátt fyrir þetta hafi engin tilraun verið gerð af hálfu stefnenda til að rökstyðja hverja og eina kröfu með sjálfstæðum hætti gagnvart stefnda. Verði að telja að kröfurnar séu það vanreifaðar að vísa ætti málinu frá dómi.

Í fimmta lagi segir réttargæslustefndi að engan rökstuðning sé að finna um upphafsdag dráttarvaxta, 20. mars 2019. Matsgerð dómkvaddra matsmanna hafi þá legið fyrir en óheimilt sé þó að miða við þann dag, enda í andstöðu við 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Þar komi fram að skaðabótakröfur skuli bera dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr. að liðnum mánuði frá þeim degi er kröfuhafi sannanlega lagði fram þær upplýsingar sem þörf var á til að meta tjónsatvik og fjárhæð bóta. Ósannað sé að miða skuli við 20. mars 2019 sem upphafsdag dráttarvaxta. Engin formleg fjárkrafa hafi verið gerð á hendur stefnda eða réttargæslustefnda fyrr en með birtingu stefnu. Upphafstími dráttarvaxta ætti því að miðast við mánuð eftir stefnubirtingu.

Í sjötta lagi segir réttargæslustefndi að í dómkröfum stefnenda sé ekki gert ráð fyrir endurgreiðslu virðisaukaskatts vegna vinnuliða við hvern og einn matslið. Samkvæmt matsgerð dómkvaddra matsmanna samanstandi meint tjón stefnenda af efnis og tækjakostnaði ásamt vinnulið. Vinnuliðurinn sé metinn á 62.558.671 krónu en þar af séu 24.216.259 krónur virðisaukaskattur. Eigendur íbúða að Vesturgötu 1820, stefnendur, eigi rétt á endurgreiðslu á 100% þess virðisaukaskatts sem þeir muni greiða vegna vinnu manna á byggingarstað, sbr. 1. mgr. 42. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988 og bráðabirgðaákvæði XXXIII (33), auk reglugerðar nr. 449/1990 um endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu manna við íbúðarhúsnæði. Þessi endurgreiðsla komi því til frádráttar meintu tjóni stefnenda.

III.

Í máli þessu krefjast stefnendur þess að stefnda verði gert að greiða húsfélaginu Vesturgötu 18 og húsfélaginu Vesturgötu 20 óskipt 113.676.574 krónur, auk dráttarvaxta frá 20. mars 2019 til greiðsludags, samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Jafnframt er þess krafist í stefnu málsins að stefndi greiði tilteknum stefnendum hverjum um sig ákveðnar fjárhæðir. Þá segir í stefnu að þetta sé „allt að frádregnum greiðslum að fjárhæð 20.861.000 krónur þann 3. desember 2019 og 96.000.000 króna þann 26. maí 2020.“ Samkvæmt þessu eru kröfur stefnenda alls að fjárhæð 116.243.574 krónur en til frádráttar eiga að koma innborganir, samtals 116.861.000 krónur. Þannig eru innborganir hærri en dómkrafa stefnenda.

Stefnendur byggja málatilbúnað sinn í stefnu málsins á því að stefndi hafi tekið við sem byggingarstjóri á árinu 2013 og beri hann ábyrgð á því að umrætt fjöleignarhús hafi verið byggt í samræmi við lög og reglur og viðurkenndar aðferðir, en húsið sé gallað. Stefnendur vísa í þessu sambandi til fyrirliggjandi matsgerðar dómkvaddra matsmanna og hafna því að matsliðir sem fjallað er um í matsgerðinni hafi verið unnir í tíð S-kk-ef Þ-kk-ef byggingarstjóra. Stefnendur telja að stefndi beri ábyrgð á göllum þeim sem greinir í matsgerðinni enda hafi hann tekið við byggingarstjóraábyrgð án fyrirvara og lokið við múrvinnu, uppsetningu klæðningar, frágang innandyra o.fl. Stefnendur halda því fram að stefndi beri ábyrgð á öllum verkþáttum sem hafi verið ókláraðir þegar hann tók við sem byggingarstjóri 2013. Jafnframt beri hann ábyrgð á að hafa ekki látið fara fram endurbætur á því sem hafi verið klárað á ófullnægjandi hátt. Þá vísa stefnendur til þess að í matsgerðinni sé ítarlega fjallað um hvern matslið fyrir sig og vísa „til að mynda“ til umfjöllunar í matsgerð um matslið 4.3.11 og 4.3.4. Samkvæmt gögnum málsins virðist sem stefnendur hafi fengið bætur vegna matsliðar 4.3.4. Ekki er sambærileg umfjöllun í stefnu um aðra matsliði. Í stefnu er kafli sem ber yfirskriftina „tjón stefnenda og sundurliðin kröfu“. Þar eru taldir upp matsliðir, lýsing á viðkomandi matslið, fjárhæð tjóns, hvort um sé að ræða sameign eða séreign og hvort verk hafi verið unnið í tíð stefnda. Samtals er um að ræða 109.586.574 krónur sem er lægri fjárhæð en stefnufjárhæð málsins. Þannig er óútskýrt misræmi í stefnufjárhæð og málatilbúnaði stefnenda. Þá eru inni í þessari fjárhæð matsliðir 4.3.2 og 4.3.4 sem stefnendur virðast hafa fengið að stórum hluta bætt úr starfsábyrgðartryggingu S-kk-ef Þ-kk-ef og hönnuðar hússins. Þannig virðast stefnendur gera kröfu um tiltekna matsliði sem hafa þegar verið bættir. Í stefnu málsins segir síðan að sýnt sé með matsgerð, skýrslum við byggingarstjóraskipti og áliti R-kk-ef K-kk-ef frá 11. mars 2020, sem stefnendur öfluðu, að stefndi beri ábyrgð sem byggingarstjóri byggingarinnar á matsliðum sem unnir voru eða gengið frá í byggingarstjóratíð hans. Síðan segir í stefnu: „Niðurstaða í framangreindu áliti er að leiða megi líkur út frá gögnum að undir verkstjórn stefnda voru öðrum fremur matsliðir: 4.2.1, 4.2.2., 4.3.4., 4.3.5, 4.3.8, 4.3.11, 4.3.12, 4.3.13, sem unnir voru í byggingarstjóratíð stefnda og svo matsliðir sem unnir voru að hluta eða lokið við á byggingarstjóratíð stefnda 4.1.1, 4.1.2, 4.1.3, 4.1.4, 4.1.7, 4.2.1, 4.2.2 og 4.3.11. Þannig taka afmarkaðir matsliðir, sem sýnt er að falla beint undir byggingarstjóraskyldur stefnda, til um 45% af matsfjárhæð eða kr. 48.900.000,.“ Af framansögðu verður ekki annað ráðið en að stefndi sé aðeins gerður ábyrgur fyrir hluta af matsliðum og 45% af matsfjárhæð. Þá er ruglingslegt hvaða matsliðir eiga að heyra undir byggingarstjóratíð stefnda eða voru unnir að hluta eða lokið í byggingarstjóratíð hans, en matsliðir 4.2.1, 4.2.2 og 4.3.11 eru tvíteknir.

Samkvæmt framansögðu er málatilbúnaður stefnenda mótsagnakenndur og ekki skýr. Vanreifað er í stefnu hvernig stefnufjárhæð er fundin og óljóst hvort byggt er á því að stefndi beri bótaábyrgð á öllum matsliðum eða ekki. Þá liggur fyrir að stefnendur hafa fengið tjón bætt með greiðslu frá slitastjórn Ffasteignafélags ehf. og úr starfsábyrgðartryggingu fyrri byggingarstjóra og starfsábyrgðartryggingu hönnuðar. Stefnendur hafa ekki lagt fram samkomulag um greiðslu og uppgjör. Liggur þannig ekki fyrir hvaða matsliðir hafa þegar verið bættir og hvort um hafi verið að ræða vexti og kostnað. Verður ekki bætt úr framangreindum annmörkum á málinu eftir að stefndi hefur lagt fram greinargerð sína. Það er ljóst af greinargerð stefnda að hann hefur ekki getað tekið til varna sem skyldi. Enn fremur er krafa stefnenda ekki dómtæk þar sem óljóst er hvernig innborganir eiga að koma til frádráttar dómkröfum sem eru annars vegar sameiginlegar og hins vegar sjálfstæðar kröfur tiltekinna stefnenda. Ber því að vísa máli þessu frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verða stefnendur dæmdir til að greiða stefnda og réttargæslustefnda málskostnað sem er hæfilega ákveðinn 350.000 krónur til hvors um sig.

Úrskurð þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnendur, húsfélagið Vesturgötu 18, húsfélagið Vesturgötu 20, A-kvk-nf S-kvk-nf, Á-kk-nf S-kk-nf, D-kvk-nf H-kvk-nf, E-kk-nf Þ-kk-nf D-kk-nf, I-kk-nf G-kk-nf, S-kvk-nf M-kvk-nf, Ó-kk-nf Þ-kk-nf Á-kk-nf, S-kk-nf S-kk-nf, S-kvk-nf S-kvk-nf, S-kvk-nf J-kvk-nf, Þ-kk-nf E-kk-nf, Æ-kk-nf G-kk-nf og S-kvk-nf G-kvk-nf A-kvk-nf, greiði óskipt stefnda, J-kk-þgf G-kk-þgf H-kk-þgf, 350.000 krónur í málskostnað og réttargæslustefnda, Vátryggingafélagi Íslands, 350.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf varna sem skyldi. Enn fremur er krafa stefnenda ekki dómtæk þar sem óljóst er hvernig innborganir eiga að koma til frádráttar dómkröfum sem eru annars vegar sameiginlegar og hins vegar sjálfstæðar kröfur tiltekinna stefnenda. Ber því að vísa máli þessu frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verða stefnendur dæmdir til að greiða stefnda og réttargæslustefnda málskostnað sem er hæfilega ákveðinn 350.000 krónur til hvors um sig.

Úrskurð þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnendur, húsfélagið Vesturgötu 18, húsfélagið Vesturgötu 20, A-kvk-nf S-kvk-nf, Á-kk-nf S-kk-nf, D-kvk-nf H-kvk-nf, E-kk-nf Þ-kk-nf D-kk-nf, I-kk-nf G-kk-nf, S-kvk-nf M-kvk-nf, Ó-kk-nf Þ-kk-nf Á-kk-nf, S-kk-nf S-kk-nf, S-kvk-nf S-kvk-nf, S-kvk-nf J-kvk-nf, Þ-kk-nf E-kk-nf, Æ-kk-nf G-kk-nf og S-kvk-nf G-kvk-nf A-kvk-nf, greiði óskipt stefnda, J-kk-þgf G-kk-þgf H-kk-þgf, 350.000 krónur í málskostnað og réttargæslustefnda, Vátryggingafélagi Íslands, 350.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf