S-152/2009

Mál þetta, sem var dómtekið 26. október sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi 22. maí sl. á hendur X, kt. 000000-0000, […];

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 23. nóvember 2008, í anddyri nr. […] að [S…] á Akureyri, slegið A, kt. 000000-0000, tvö högg í andlitið, með þeim afleiðingum að framtönn vinstra megin brotnaði úr og það brotnaði upp úr framtönn hægra megin, auk þess sem hann bólgnaði á efri vör við vinstra munnvik.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir A, kt. 000000-0000, […], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 915.598,- með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001, frá 23.11.2008, en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.“

Ákærði krefst þess aðallega að verða sýknaður af öllum kröfum sem greindar eru í ákæru, en til vara þess að verknaður verði heimfærður til 217. gr. almennra hegningarlaga og honum ákvörðuð svo væg viðurlög sem lög framast heimila, fullnustu fangelsisrefsingar, ef dæmd verður, frestað skilorðsbundið og skaðabótakröfu vísað frá dómi. Í öllum tilvikum krefst hann þess að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda að viðbættum virðisaukaskatti.

Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi við aðalmeðferð málsins. Þá voru teknar skýrslur af vitnunum A, systur hans B, C, D, E og F.

I.

A fór í afmælisveislu að kvöldi 22. nóvember 2008 og þaðan í Sjallann. Hann kveðst hafa drukkið mikið af áfengi um kvöldið og nóttina. Vitnið F, sem kveðst ekki hafa kannast við A á þessum tíma, kveðst einhvern tímann um nóttina hafa verið staddur á salerni í Sjallanum og þá hefði einhver barið á salernisdyr með látum og kallað á D. F segir að sér hafi sýnst þessi maður vera ölvaður og æstur. Vitnið kveðst hafa séð manninn fyrir utan Sjallann síðar um nóttina og þá hefði hann verið með blóð í munni og með einhverja ákomu við munninn.

Vinir A, þeir E og D, voru samtímis honum í Sjallanum. Þar var einnig systir hans, B. Kveðst hún hafa talað við A fyrir utan Sjallann og hafi þá ekki sést neinn áverki á honum. E og D kveðast ekki heldur hafa orðið varir við að A hefði orðið fyrir áverkum í Sjallanum, en hann hafi skilið við þá fyrir utan Sjallann og gengið á brott með B. B kveðst hafa gengið með A yfir að Kaffi Akureyri og skilið við hann fyrir utan BSO. Þá hafi hann gengið austur [S…] og hafi hún síðast séð til hans þar sem hann hafi gengið yfir Glerárgötuna. Sér hafi þá hvorki virst hann reikull né óstöðugur.

A kveðst ekkert muna eftir því sem kom fram í framburði F um að hann hafi látið ófriðlega inni á salerni og kallað á D. Hann kveðst ekki muna mikið eftir atvikum sökum ölvunar, en þó muna eftir því að hafa verið að tala við systur sína fyrir utan Kaffi Akureyri. Næst kveðst hann muna eftir því að hafa legið í stiga að [S…] og ákærði hafi slegið hann þar tvisvar í andlitið með flötum lófa. Hann kveðst ekki hafa neina vissu um það hvernig hann fékk áverka sem í ákæru er lýst, en segist telja líklegast að ákærði hafi veitt sér þá.

Ákærði kveðst hafa verið staddur í samkvæmi í íbúð á efri hæð í [S…]. Dyrabjöllu hafi verið hringt um nóttina og hafi hann farið til dyra niður stiga. A hafi þá komið í fangið á honum, blóðugur í framan og hafi blætt úr munni hans. Ákærði kveðst hafa sett A, sem hafi verið dauðadrukkinn, í stigann. Menn nefndir G og C hafi komið ofan að og spurt hvort ákærði hefði slegið tönn úr A og ákærði sagt nei við því. A hefði þá sagt: „jú víst.“ Ákærði kveðst þá hafa varpað A á dyr.

Fyrrnefnt vitni, F, kveðst hafa verið gestkomandi í íbúðinni er þarna var komið og hafa farið niður þegar ákærði var að fást við mann í anddyrinu. Hafi þar verið kominn sami maður og hann sá fyrst á salerni í Sjallanum og síðan fyrir utan Sjallann með blóð í munni. Vitnið kveðst hafa yfirgefið húsið án þess að blanda sér í þetta, enda sé ákærði stórvaxinn maður og hafi haft full tök á manninum.

Vitnin E og D kveðast hafa farið að [S…] og ætlað að taka þátt í samkvæminu. Telur E að þetta hafi verið eitthvað um klukkan fjögur, en hann kveðst ekki vita hversu lengi þeir hafi þá verið viðskila við A. D getur sér þess til að þetta hafi verið um stundarfjórðungi eftir að Sjallanum var lokað um klukkan fjögur. Telur hann A hafa verið viðskila við þá í stundarfjórðung. Bæði vitnin bera efnislega á sama veg að A hafi komið blóðugur til dyra að [S…] og ákærði á eftir honum. Hafi ákærði sagt þeim að koma sér í burtu og sagst myndu lemja þá líka ef þeir héldu sér ekki saman. Vitnin fóru með A að [F…] og hringdu þaðan í lögreglu. Segir í frumskýrslu lögreglu að hún hafi farið á staðinn og hitt A og E við [F…]. A hafi verið bólginn á vörum, framtönn brotin úr og önnur til hálfs. Þeir hafi ekki viljað segja lögreglu hvar hann hefði orðið fyrir þessum áverkum en sagt ákærða hafa veitt honum þá. Hefur lögregla eftir A að hann hefði hringt dyrabjöllu, ákærði komið til dyra og umsvifalaust slegið hann í andlitið með þessum afleiðingum. Eftir E er haft að hann hefði komið þarna að, brugðið mjög og hugsað um það fyrst að forða A. Hefðu þeir farið heim til A og hringt til lögreglu. Lögreglan ók þeim á slysadeild.

Vitnið C kveðst hafa verið á efri hæð í [S…] og heyrt læti niðri og gengið ofan. Þá hafi A legið þar blóðugur í framan. Í framhaldi af þessu hafi verið rifrildi og læti en engar barsmíðar. Vitnið kveður tannar hafa verið leitað en hún ekki fundist. Vitnið kveður sig minna að A hafi þarna sakað ákærða um að hafa valdið áverkanum, en ákærði hafi sagt að A hefði komið inn og slegið ákærða í bringuna og ákærði þá dregið hann inn og farið að ræða við hann. Vitnið var spurt hverjir hefðu verið gestir í samkvæminu en vitnið kvaðst ekki muna það.

II.

Af hálfu ákærða er á því byggt að ekki sé annað sannað en það sem hann hefur borið frá upphafi, þ.e. að A hafi verið blóðugur og með áverka er hann kom að [S…]. Ákærði og A eru einir til frásagnar um það hvað þeim fór á milli er A kom að [S…] og ákærði tók þar á móti honum í dyrunum. A kveðst ekki geta munað eftir því hvað fyrir hann bar, ef eitthvað, frá því hann skildi við systur sína fyrir utan Kaffi Akureyri eða BSO til þess að hann kom að [S…]. Útilokað er að álykta um það hvort einhver tími sem máli skiptir leið þar á milli, en örstutt er frá Kaffi Akureyri eða BSO að [S…].

Systir A og vinir hans bera eindregið að enga áverka hafi verið að sjá á honum fyrir utan Sjallann, eða þegar systir hans skildi við hann. Gegn þessu stendur framburður vitnisins F um að hafa séð blóð í munni A fyrir utan Sjallann um nóttina. Er hér ekki unnt að útiloka með fullri vissu að A hafi breytt um stefnu og gengið að Sjallanum aftur eftir að hann skildi við systur sína, án þess að vinir hans yrðu varir við hann þar, en F séð hann þá.

Vitnin E og D bera að ákærði hafi látið falla orð á þann veg að hann myndi lemja þá líka, ef þeir héldu sér ekki saman. Með það í huga að ákærði var þá að færa A á dyr með valdi, eftir því sem helst verður ráðið af skýrslum hans og vitna, er varhugavert að álykta af þessu að ákærði hafi með því verið að vísa til þess að hafa slegið A þannig að hann hlyti áverka af.

Með það í huga að ekki nýtur við frásagnar brotaþola sjálfs um það hvað hann aðhafðist eða hvað fyrir hann kom, frá því hann skildi við systur sína þar til hann man eftir sér liggjandi í anddyrinu að [S…], þykir varhugavert að slá því föstu gegn neitun ákærða að hann hafi valdið þeim áverkum A sem greindir eru í ákæru. Er hér vafi uppi um atvik, sem ber að skýra ákærða í hag, sbr. 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88, 2008. Ber samkvæmt þessu að sýkna ákærða af kröfum ákæruvaldsins. Ber þá jafnframt, samkvæmt 2. mgr. 176. gr. sömu laga, að vísa bótakröfu brotaþola af sjálfsdáðum frá dómi.

Sakarkostnaður fellur á ríkissjóð, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem ákveðast eins og greinir í dómsorði, að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, er sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu A er vísað frá dómi.

Sakarkostnaður fellur á ríkissjóð, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef L-kk-ef hdl., 224.100 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum.