S-619/2013

Mál þetta, sem þingfest var 24. maí sl. og dómtekið 17. júlí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum á hendur ákærða, A-x-x M-x-x L-x-x, fd. 30.07.1960, þýskum ríkisborgara, og X, þannig:

„fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa sunnudaginn 3. mars 2013, flutt til landsins með flugi nr. FI-455 frá London, Englandi, í sölu- og dreifingarskyni, samtals 283,29 g af kókaíni, efni sem unnt er að framleiða 1133 g miðað við 22% styrkleika, sem ákærði U-x-x faldi innvortis en ákærði A-x-x skipulagði og hafði milligöngu um að flytja til landsins ásamt öðrum aðilum en hann fékk ákærða U-x-x til verksins og borgaði flugmiða þeirra beggja hingað til lands.

Telst háttsemi þessi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist að ákærðu verði gert að sæta upptöku á 283,29 g af kókaíni, samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001“. U-x-x S-x-x var einnig ákærður.

Ákærðu komu fyrir dóminn við þingfestingu málsins ásamt skipuðum verjendum sínum. Neitaði ákærði A-kk-nf sök. Ákærði U-x-x játaði brot sitt fyrir dóminum. Með vísan til 2. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 var þáttur ákærða U-x-x skilinn frá þessu máli og dæmt um það sérstaklega í máli nr. S-620/2013. Fór aðalmeðferð í máli ákærða fram þann 17. júlí sl. og var málið dómtekið að henni lokinni.

Málsatvik.

Í frumskýrslu Tollstjóra á Keflavíkurflugvelli segir að við eftirlit þann 2. mars sl. með farþegum úr flugi FI-455, sem var að koma frá London og lenti kl. 23.30, hafi farþeginn U-x-x S-x-x verið færður í leitarklefa ásamt farangri. Hafi U-x-x sagst vera kominn hingað til lands til að hitta kunningja sinn, S-kk-þf að nafni, sem væri lögfræðingur. Hafi U-x-x verði að ferðast með manni að nafni A-x-x M-x-x L-x-x. Ekkert hafi fundist við leit á U-x-x eða í farangri hans, en við fíkniefnastrok á þeim báðum hafi komið upp svörun á kókaín. Aðspurður kvaðst U-x-x nota kókaín og heróín reglulega. Hafi þá vaknað grunur um að U-x-x væri með fíkniefni innvortis og hann verið afhentur lögreglu í framhaldi. Var U-x-x fluttur á lögreglustöð ásamt ákærða A-x-x en hann kvaðst vera kominn til landsins til að hitta félaga sinn. Við skoðun á símum beggja fannst símanúmer S-kk-ef S-kk-ef. Vaknaði grunur um að ákærði U-x-x væri með fíkniefni innvortis og var hann sendur í röntgenrannsókn og komu þá í ljós aðskotahlutir innvortis.

Skýrslur fyrir lögreglu og dómi.

Samhengisins vegna verða skýrslur fyrir lögreglu raktar að því marki sem skiptir máli við mat á sönnun og trúverðugleika.

A-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu þann 3. mars sl. og hafði réttarstöðu vitnis þar sem ekkert var komið fram sem benti til aðildar hans að innflutningi U-x-x. Kvaðst A-kk-nf búa í Bad Kreuznach í Þýskalandi, vera einhleypur og starfa við ferðamannaiðnað og kaup, sölu og endurnýjun fasteigna, aðallega við fasteignir erlendis. Kvað hann ferð sína með U-x-x vera meira og minna tilviljun. A-kk-nf hafi sagt U-x-x frá því að hann ætlaði í stutt frí til Íslands og U-x-x þá spurt hvort hann gæti ekki farið með. A-kk-nf hafi greitt fyrir ferðina fyrir þá báða með reiðufé. A-kk-nf hafi lánað U-x-x fyrir ferðinni þar sem hann hafi verið búin að vera atvinnulaus í tvo til þrjá mánuði og verið félaus. Þeir hafi kynnst í Hamborg þar sem A-kk-nf hafi búið áður. A-kk-nf kvaðst hafa ætlað að hitta mann að nafni S-kk-ef sem væri lögmaður. A-kk-nf hafi ætlað að koma viku áður en tafist. Hann hafi því hringt í S-kk-þf frá flugvellinum í London áður en þeir komu hingað og spurt S-kk-þf hvort hann myndi sækja sig. Þeir hafi ekki verið búnir að ganga frá því og A-x-x ætlað að hringja aftur í hann þegar hann væri lentur í Keflavík. A-kk-nf hafi ekki sagt S-kk-þgf að U-x-x væri með sér en A-kk-nf hafi ætlað að gista hjá S-kk-þgf.

Aðspurður um S-kk-þf, kvað A-x-x þá hafa hist í Þýskalandi en ekki hér á landi. A-kk-nf vinni í ferðamálaiðnaði og sé tengdur hótelstarfsemi og húsnæðisstarfsemi. A-kk-nf kvaðst ferðast um allan heim og leita viðskiptatækifæra og hann hafi ætlað að skoða fallega staði hér og hafi haldið að það gæti hann gert í gegnum S-kk-þf.

Aðspurður um aðdragandann að ferð þeirra hingað til lands, kvað A-kk-nf þá U-x-x vera kunningja, U-x-x hafi verið í heimsókn hjá sér og A-kk-nf spurt hann hvort hann vildi koma með sér til Íslands sem U-x-x hafi þegið en þar sem U-x-x átti enga peninga hafi hann greitt miðann fyrir hann. Þeir hafi sett sig í samband við móður U-x-x sem hafi millifært einhverja peninga á reikning A-kk-ef. A-kk-nf hafi síðan komist að því í flugvélinni að U-x-x hafi verið peningalaus. Hann hafi verið að vonast til þess að S-kk-nf myndi leyfa sér að gista og þegar hann hafi komist að peningaleysi U-x-x hafi hann einnig vonast til að S-kk-nf myndi hýsa hann líka. Ef það gengi ekki ætlað A-kk-þgf að hafa samband við móður U-x-x aftur og reyna að fá hana til að millifæra meiri peninga fyrir gistingu og uppihaldi fyrir U-x-x.

Aðspurður kvaðst A-kk-nf ekki hafa vitað um innflutning U-x-x á efnunum. A-kk-nf kvaðst hafa hringt í S-kk-þf eftir að hann var látinn laus úr haldi lögreglu við komuna til landsins og hafi S-kk-nf orðið mjög reiður yfir þessu og ekki viljað hafa frekari samskipti við A-x-x. Aðspurður um fjölmörg símtöl sem fundust í síma A-x-x við S-kk-þf stuttu fyrir komu hans til landsins kvað A-x-x þau símtöl hafa verið vegna þess að A-kk-nf væri á leiðinni. Hann hafi ætlað að koma í vikunni á undan en nú hafi hann ætlað að ganga frá því að S-kk-nf tæki á móti sér. A-kk-nf kvað þá hafa rætt um það sem væri hægt að skoða á Íslandi, A-kk-nf þekkti engan hér og hafi vonast eftir því að innfæddur gæti sýnst sér það.

A-x-x var handtekinn og úrskurðaður í gæsluvarðhald 5. mars sl. Þann 8. mars sl. var tekin lögregluskýrsla af honum. Vildi hann þá ekki breyta né bæta við fyrri framburð sinn. Aðspurður kvaðst hann hafa komið með kunningja sínum til landsins og hafi þeir greitt ferðina hvor fyrir sig. Aðspurður um þann framburð U-x-x að A-kk-nf hafi greitt fyrir þá báða kvaðst hann hafa lánað U-x-x fyrir ferðinni.

Aðspurður um ferð þeirra til Bólivíu, kvað A-x-x að hann hafi greitt þá ferð fyrir sig en U-x-x greitt fyrir sig. U-x-x hafi verið að vinna sem kokkur og hafi átt peninga fyrir sig. A-kk-nf kvaðst eiga einn kunningja í Bólivíu en U-x-x hafi kynnst mörgu fólki þar, A-kk-nf hafi haft áhyggjur af honum. U-x-x hafi viljað fara með honum til Bólivíu til að vinna sig út úr fíknivanda og móðir U-x-x hafi sent honum peninga þangað. A-kk-nf kvaðst hafa verið í fríi í Bólivíu og verið að leita að viðskiptamöguleikum. Aðspurður um heimferð þeirra frá Bólivíu kvað A-kk-nf þá hafa pakkað saman og flogið frá Bólivíu til Zurich og farið þaðan til Frankfurt. A-kk-nf hafi ekki verið með neinn farangur utan handfarangur og því ekki þurft að tékka sig inn aftur eins og U-x-x. Þeir hafi verið sóttir til Frankfurt og farið heim til A-kk-þf og stuttu seinna hafi U-x-x farið heim til móður sinnar. Aðspurður um millilendingu, kvað A-x-x þá hafa millilent í Brasilíu. Hann hafi farið beint í gegn þar sem hann var bara með handfarangur en U-x-x hafi þurft að fara í gegnum vegabréfaeftirlit.

Aðspurður um Íslandsferðina, kvað A-x-x hana ekkert koma Bólivíuferðinni við. Hann hafi verið búinn að vera heima í tæpar tvær vikur og minnti hann að S-kk-nf hafi hringt til sín í Þýskalandi en hann mundi þó ekki hvor hringdi í hvorn. Þeir hafi rætt saman í síma og S-kk-nf spurt hvort hann gæti ekki bara komið yfir helgi. Hann kvaðst þó ekki vera viss um að tillagan hafi komið frá S-kk-þgf. A-kk-nf kvaðst hafa farið á ferðaskrifstofu og þá hafi komið í ljós að flugmiðinn átti að kosta 600 evrur frá Þýskalandi en aðeins 500 evrur frá Belgíu. Hann hafi gjarnan viljað spara sér mismuninn og farið beint á flugvöll í Belgíu. Þegar þangað kom hafi miðinn átt að kosta 1070 evrur með millilendingu í London. Hann hafi þó ákveðið að taka því en fengið einhvern afslátt þannig að miðinn kostaði tæplega 1000 evrur. A-kk-nf kvaðst hafa lánað U-x-x fyrir miðanum en fengið á móti greiðslur frá móður hans.

Aðspurður um misræmi í framburði A-x-x og U-x-x, kvað A-x-x menn gera allt til að bjarga eigin skinni, U-x-x hafi viðurkennt í fyrstu að þetta væri hans sök en nú sé honum farið að líða illa og segi eitthvað allt annað.

A-kk-nf gaf aftur skýrslu hjá lögreglu 19. mars sl. Kvaðst A-x-x ekkert hafa við fyrri framburð sinn að bæta. Aðspurður kvað hann U-x-x hafa komið í heimsókn til sín í Þýskalandi og verið í nokkra daga áður en þeir fóru til Bólivíu. A-kk-nf kvaðst hafa kynnst U-x-x í Hamborg þegar A-kk-nf var að heimsækja kunningja og vini þar. U-x-x hafi heyrt að hann byggi á hóteli og boðið sér að vera hjá honum. Aðspurður um framfærslu sína, kvaðst A-kk-nf starfa við fasteignaviðskipti og við ferðaþjónustu. Hann hafi búið síðustu sex árin í Brasilíu og hann starfi sjálfstætt. Um sé að ræða sölu og kaup á fasteignum og það gangi allt saman með nafnspjaldi. Hann þurfi bæði dvalar- og atvinnuleyfi í Brasilíu og megi því ekki starfa þar. Þess vegna hafi hann farið af stað með þennan sjálfstæða atvinnurekstur. Hann eigi brasilíska vinkonu og þau hafi látið prenta nafnspjöld sem þau hafi dreift á börum og diskótekum meðal annars. Með þessari vinkonu sinni hafi hann leigt út íbúðir fyrir ferðamenn. Þau hafi gert upp íbúðir og haldið þeim í standi, hún hafi verið með um 200 lykla.

Aðspurður um það hvernig hann hafi kynnst S-kk-þgf, kvaðst hann hafa kynnst honum í Þýskalandi fyrir nokkrum mánuðum. Það hafi verið hrein tilviljun og haldi hann að það hafi verið í móttöku á hóteli eða á kaffihúsi, hann muni það ekki svo vel. Þeir hafi skipst á nafnspjöldum, hann sagst vera lögfræðingur á Íslandi og A-kk-nf sagt honum að hann hafi ekki komið til Íslands. Þeir hafi hringt nokkrum sinnum hvor í annan. A-kk-nf hafi sagt honum að það væri gaman að koma til Íslands og þeir verið nokkrum sinnum í sambandi. A-kk-nf hafi stungið upp á því að koma til landsins í heimsókn til S-kk-ef. Ferðin hafi verið hugdetta og án undirbúnings. A-kk-nf kvaðst hafa hringt í S-kk-þf nokkrum dögum áður en þá frestað ferðinni. Aðspurður kvaðst A-kk-nf ekki hafa kynnst neinum Íslendingi í Bólivíu né að Íslendingur hafi komið honum í samband við S-kk-þf á Íslandi. Aðspurður um framburð U-x-x um aðdragandann að ferðinni til Íslands, kvaðst A-kk-nf ekki kannast við það og ekkert vita um fíkniefnin sem U-x-x var með innvortis.

Þann 25. mars sl. gaf A-x-x skýrslu hjá lögreglu. Kvaðst hann aðspurður hafa hitt S-kk-þf S-kk-þf í móttöku á hóteli eða kaffistofu en þar hafi þeir talað saman. Þeir hafi skipst á símanúmerum og nafnspjöldum. Þeir hafi talað saman í síma í tvö eða þrjú skipti, það sé allt og sumt. Aðspurður um útlit S-kk-ef, kvað A-x-x hann verið ósköp venjulegan mann í vaxtarlagi, hann gæti ekki sagt til um aldur hans og þegar hann hitti fólk þá spyrji hann ekki um skóstærð. Hann sé meðalmaður á hæð og í vexti, bara venjulegt hár, frekar þunnt, trúlega verið í klippingu nýlega. Hárið sé svipað og á lögreglumanninum sem spyrji, skollitað en að öðru leyti verið venjulegur í vaxtarlagi og þyngd og hæð. Kvaðst A-x-x hafa notað nafnið M-x-x í samskiptum sínum við S-kk-þf.

Aðspurður um það hvort S-kk-nf hafi ætlað að sækja hann á flugvöllinn þegar hann kæmi til landsins, kvað hann það vera rétt, hann hafi ætlað að koma einni eða tveimur vikum fyrr en þar sem það hafi dregist þá hafi hann hringt til S-kk-ef til að tryggja það að einhver kæmi að sækja sig því að hann þekkti ekki til hérlendis. S-kk-nf hafi sagt að hann hefði sjálfur engan tíma en að sonur hans myndi sækja sig. Hann hafi ekki verið með neina gistingu en skilið það svo að hann myndi fá að gista hjá S-kk-þgf. Aðspurður um frásögn A-x-x á útliti S-kk-ef og því að sú lýsing sé fjarri hans raunverulega útliti, svaraði A-x-x og spurði hvernig hann ætti að lýsa þessu, hvað væri eðlilegt í vaxtarlagi manna.

Aðspurður um þann framburð S-kk-ef að A-kk-nf hafi beðið S-kk-þf í símtali, eftir að A-kk-þgf var sleppt úr haldi lögreglu á flugvellinum, að segja lögreglu frá því að þeir hafi kynnst í Þýskalandi fyrir nokkru síðan, kvaðst A-kk-nf hafa sagt það við S-kk-þf því að það væri rétt og satt. A-kk-nf kvaðst hafa beðið S-kk-þf að sækja sig daginn eftir að honum var sleppt úr haldi lögreglu á Keflavíkurvelli og sagt honum á hvaða hóteli hann væri. S-kk-nf hafi sagst ætla að hringja í hann en þegar A-kk-nf hafi reynt að hringja í S-kk-þf daginn eftir hafi hann ekki svarað.

A-kk-nf er spurður út í gistingu þeirra U-x-x í Zurich og kvað hann þá hafa gist á hóteli þar og hann minni að hann hafi greitt fyrir leigubíl og hótel og að U-x-x hafi ekki átt neina peninga á þeim tíma.

A-kk-nf er spurður út í ferð þeirra U-x-x til Bólivíu og kynni hans af T-kk-þgf B-kk-þgf K-kk-þgf sem heiti í dag B-kk-nf K-kk-nf en S-kk-nf hafi upplýst lögreglu að sá maður væri skjólstæðingur S-kk-ef. A-x-x kvað þessi nöfn ekki segja sér neitt og kannist við hvorugt nafnið. A-kk-nf kvaðst þekja C-x-x sem búi í Brasilíu með konu sinni og hafi kynnst honum í Bólivíu en hvort hann sé Íslendingur eða frá Brasilíu viti hann ekki. A-kk-nf kvaðst hafa hitt þennan C-kk-þf í Bólivíu en þeir hringi svo oft hvor í annan að hann muni ekki nákvæmlega hvenær þeir hafi hist síðast. A-kk-nf hafi verið á þessu ári í Bólivíu, frá enda janúar fram í miðjan febrúar, og þeir hafi þá verið í samskiptum. Kvað hann U-x-x og C-x-x þekkjast, þeir hafi verið saman þegar þeir kynntust, einhvers staðar í bænum. Hann muni ekki hver hafi kynnt hvern fyrir hverjum. A-kk-nf kvaðst ekkert vita um það hvort fíkniefni hafi komið frá þessum C-x-x.

A-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst búa í Bad-Kreutznach í Þýskalandi. Aðspurður um komu sína til Íslands, kvaðst hann hafa kynnst Íslendingi í Þýskalandi. Þeir hafi skipst á símanúmerum. Hann hafi sagt sér að hann væri lögmaður og ákærði hafi sagt honum að hann væri fasteignasali í ferðamannabransa. S-kk-nf hafi sagt sér að ef ákærði kæmi til Íslands, skyldi hann hafa samband við sig. Þeir hafi hist á hóteli, í anddyri eða á kaffiteríunni eða við barinn, hann myndi það ekki. Það hafi verið í Frankfurt um mitt ár 2012. Þeir hafi rætt stutt saman, kannski tíu mínútur.

Ákærði kvaðst, fyrir ferðina til Íslands, hafa verið í Þýskalandi að afla gagna fyrir ferð til Suður-Ameríku. Hann hafi haft einn mánuð til stefnu í Þýskalandi. Ákærði myndi ekki hvort S-kk-nf hafi hringt í sig eða ákærði í hann, en ákærði hafi verið með Ísland í bakhöndinni en hann hafi verið að losa sig við íbúð sína. Hann hafi ætlað sér að fara til Íslands tíu dögum áður en hafi þurft að fresta því. Íslandsferðin hafi verið með stuttum fyrirvara þar sem ákærði hafi allt í einu fengið lausan tíma. Hann hafi því ætlað að vera eina helgi á Íslandi. Ákærði hafi reiknað með að S-kk-nf gæti aðstoðað sig við stofnun viðskiptasambanda á Íslandi þar sem hann væri lögmaður. S-kk-nf hafi frétt af ferð hans rétt áður en hann kom, ákærði hafi hringt til S-kk-ef frá Heathrow í London á leið sinni til landsins. Kvað hann þetta samband við S-kk-þf byggjast á þessu tíu mínútna samtali sem þeir áttu á hótelinu í Frankfurt. Kvað hann planið hafa verið hjá sér að dvelja nokkra daga á landinu og hitta S-kk-þf á þeim tíma. Þeir hafi verið búnir að ræða það að S-kk-nf kæmi kannski á flugvöllinn að sækja hann en það hafi þeir gert þegar ákærði hringdi frá Heathrow. Hann hafi aftur hringt til S-kk-ef eftir að þeir voru handteknir á Keflavík, og sagt S-kk-þgf að hann þyrfti ekki að sækja sig. Ákærði kvaðst hafa reiknað með að geta gist hjá S-kk-þgf og ef S-kk-nf gæti ekki sótt sig þá gæti sonur S-kk-ef líklega sótt sig. Það hafi verið ákveðið í símtalinu á Keflavíkurvelli. Þó gæti verið að S-kk-nf hafi sagt það þegar ákærði var á Heathrow. Ákærða var bent á að S-kk-nf ætti ekki son með ökuréttindi, kvaðst ákærði ekki vita um það en þetta hafi verið það sem S-kk-nf sagði. Ákærði kvað það hafa verið sína ákvörðun að gista hjá S-kk-þgf þar sem hann hafði engin sambönd á landinu en hann myndi þó ekki hvernig þetta hafi verið rætt nákvæmlega. Ákærði hafi þó gengið út frá því að annaðhvort gisti ákærði hjá S-kk-þgf eða S-kk-nf myndi útvega honum gistingu.

Ákærði kvað U-x-x hafa komið með sér til landsins, þeir væru kunningjar en þeir hafi kynnst á lestarstöðinni í Hamborg. U-x-x hafi líklega þar tekið eftir mállýsku sinni og spurt sig þá hvaðan hann væri. Þeir hafi tekið tal saman en þetta hafi verið í júlí/ágúst 2012. Aðspurður hvers vegna ákærði myndi samtöl jafnvel frá orði til orðs en ekki tímasetningar, kvaðst ákærði ferðast mjög mikið um alla veröld og það væri ómögulegt að muna allt. Aðspurður um útlit S-kk-ef S-kk-ef, kvaðst hann ekki vita hvernig hann ætti að lýsa honum, hann væri þybbinn, hafi verið með stutt hár og litið út eins og venjulegur maður. Aðspurður um lýsingu ákærða á S-kk-þgf fyrir lögreglu, sem væri í hróplegri andstöðu við útlit hans, kvaðst ákærði ekki geta skýrt það.

Aðspurður um frumkvæði samskipta ákærða og S-kk-ef fyrir Íslandsferðina, kvaðst ákærði hafa ætlað til Íslands, verið búin að ákveða dag en orðið að fresta þeirri fer, en hvort hann hafi hringt í S-kk-þf eða S-kk-nf í hann myndi hann ekki. S-kk-nf hafi vitað af því að ákærði ætlaði að koma fyrr til landsins en hver hringdi í hvern myndi hann ekki. Aðspurður um símasamskipti 21. febrúar, 22. febrúar og 27. febrúar sl. kvaðst ákærði ekki muna til þessara símtala. Aðspurður um ferðalög sín, kvaðst ákærði hafa verið í Suður-Ameríku frá miðjum janúar til 15. febrúar sl. Þann 15. febrúar hafi hann lent í Sviss en hann myndi sérstaklega eftir dagsetningunni þar sem ferðataska hans hafi ekki komið með fluginu. Hann hafi verið í Bólivíu ásamt U-x-x. Aðdragandi þeirrar ferðar sé að U-x-x hafi komið í heimsókn til sín í Þýskalandi. Ákærði hafi sagt U-x-x frá fjölskylduvandamálum sínum og móðir hans væri nýlátin. Hann hafi þá leiðst út í fíkniefnanotkun og ákærði sagt U-x-x að hann ætlaði til Suður-Ameríku til að losna undan fíkninni. U-x-x hafi þá lýst áhuga sínum á Suður-Ameríku og spurt hvort hann gæti ekki komið með honum. U-x-x hafi þá verið atvinnulaus og að auki væri hann líka með fíkniefnavanda.

Aðspurður hver hafi greitt fyrir farmiðana, kvaðst ákærði hafa keypt miðana en greiðslan hafi komið frá þeim báðum. Ákærði hafi lánað U-x-x peninga, hann myndi ekki hvort það var fyrir fyrsta fluginu til Bólivíu eða í Bólivíu en þeir hafi þá hringt í móður U-x-x og ákveðið var að hún myndi leggja peninga inn á reikning A-kk-ef. U-x-x hafi beðið móður sína um 500 evrur en hún hafi ekki getað lagt meira en 300 evrur inn á reikninginn. Flugmiðinn hafi kostað um 800 evrur. Ákærði kvaðst hafa lánað U-x-x eitthvað en hann hafi líka verið með peninga, hann hafi starfað sem kokkur, hann hafi unnið svarta vinnu, hann hafi fengið pening frá ríkinu og leigt íbúðina sína auk þess að hafa viðurkennt að hafa stundað fíkniefnaviðskipti. Aðspurður af hverju móðir hans hafi þá þurft að millifæra peninga til þeirra, kvað ákærði U-x-x hafa þurft peninga fyrir uppihaldi í Bólivíu. Það hafi ekkert með farmiðana að gera. Þeir hafi báðir greitt fyrir farmiðana. Aðspurður kvað hann þá hafa keypt nokkra farmiða en ákærði hafi ekki lánað U-x-x pening fyrir flugmiðanum til Bólivíu. Hann hafi lánað U-x-x fyrir flugmiðanum til Íslands. Hann hafi líka lánað U-x-x pening í Bólivíu og þaðan hafi þeir hringt til móður U-x-x. Ákærði kvaðst hafa verið veikur og í rúminu í um tvær vikur í Bólivíu og U-x-x hafi farið víða um og eytt miklum peningum. Aðspurður hvort hann hafi hitt Íslending í Bólivíu, kvaðst hann hafa hitt Þjóðverja auk þess að hitta mann sem heiti C-x-x en hann hafi heyrt það fyrst á lögreglustöð á Íslandi að þessi C-x-x væri Íslendingur. Ákærði kvaðst hafa kynnst C-x-x í Bólivíu, hann væri í sambúð með konu frá Brasilíu, en í gegnum þá konu hafi þeir kynnst. Þeir hafi rætt saman á spænsku eða portúgölsku og C-x-x hafi sagt sér að hann hafi búið lengi á Spáni. Ákærði kvaðst ekkert vita um C-x-x, þeir hafi bara rætt um daginn og veginn og rætt um brasilískar konur. Þeir hafi ekki hist oft, tvisvar eða þrisvar sinnum. Kannski drukku þeir bjór saman, töluðu um daginn og veginn. Aðspurður kvað hann þá ekki hafa rætt um S-kk-þf S-kk-þf. Aðspurður um framburð S-kk-ef og U-x-x að C-x-x hafi komið þeim í samband, kvaðst ákærði ekkert vita um það. Þá kvaðst ákærði ekkert vita um það hvort fíkniefnin hafi komið í gegnum C-x-x. U-x-x hafi verið í fyrst sinn í Bólivíu og taldi ákærði að þeir C-x-x hafi ekki þekkst fyrir. Aðspurður um það hvort þriðji aðili hafi ætlað með í ferðina til Bólivíu, kvaðst ákærði ekkert vita um það.

Ákærði kvaðst hafa flogið ásamt U-x-x frá Frankfurt, til Dóminíku, á karabíska svæðið, til Panama, Brasilíu og Bólivíu. Ákærði hafi keypt flugmiða aðra leiðina fyrir þá en U-x-x hafi ætlað að reyna fyrir sér með atvinnu. Þeir hafi gist í Santa Crus. Þeir hafi flogið heim frá Bólivíu til Brasilíu, þaðan til Sviss og síðan farið til Þýskalands. Eftir Íslandsheimsóknina hafi ákærði ætlað aftur til Þýskalands og þaðan til Suður-Ameríku. Þeir U-x-x hafi verið búnir að kaupa flug aftur til Bólivíu 15. mars sl. Hann hafi ætlað í sendiráð Bólivíu í Berlín til að fá nauðsynleg gögn til að geta starfað í Bólivíu og síðan hafi hann ætlað aftur til Bólivíu. Aðspurður um það að hann hafi verið búinn að kaupa flug frá Zurich 13. mars sl. kvað hann það rétt og ákærði hafi gengið frá kaupunum en þeir U-x-x hafi báðir greitt fyrir flugið. Ákærði kvaðst hafa séð um miðakaupin í Suður-Ameríku vegna tungumálakunnáttu ákærða en U-x-x hefði ekki talað spænsku. Greitt hafi verið fyrir flugið með peningum en ákærði hafi ekki lagt út fyrir miðakaupunum fyrir U-x-x. Tilgangur ákærða með ferðinni til Bólivíu hafi verið að losna við fíkniefnavandann og byrja nýtt líf. Janúarferðin hafi verið til að losna við fíknivandann en það hafi ekkert með marsferðina að gera. Aðspurður hvort þeir hafi ætlað til Bólivíu í apríl kvað hann þá hafa tvo miða til baka en U-x-x hafi ætlað aftur til Bólivíu, honum hafi líkað veran þar.

Aðspurður um framburð U-x-x um fíkniefnakaupin í Bólivíu, kvað ákærði það ekki vera rétt. Ákærði hafi ætlað að vera áfram í Bólivíu þrátt fyrir að hann fengi ekki dvalarleyfi þar. Þess vegna hafi hann keypt miða bara aðra leiðina og greitt leiguna fyrirfram í þrjá mánuði. Hann hafi farið í þýska sendiráðið í Santa Crus og sótt um tveggja ára dvalarleyfi og til að fá það leyfi þyrfti hann að sýna fram á atvinnu. Þá sagði hann um framburð U-x-x um peningaleysi hans að U-x-x hafi haft peninga. Ákærði kvað framburð U-x-x um að ákærði hafi keypt 800 til 1000 g af kókaíni í Bólivíu vera rangan. Aðspurður um framburð U-x-x um að þeir hafi ætlað aftur í apríl til Bólivíu til að lifa af hagnaðinum en þar sem U-x-x gat ekki gleypt allt efnið hafi ferðin í mars verið áætluð til að flytja inn meira efni, kvaðst ákærði ekkert vita um það. Ákærði kvaðst aldrei hafa komið að innflutningi fíkniefna og ekki hafa vitað um það að U-x-x hafi verið með fíkniefni innvortis.

Ákærði kvaðst hafa fengið upplýsingar í Þýskalandi um verð á flugmiða til Íslands og hafi miðinn átt að kosta 600 evrur. Hann hafi spurt afgreiðslustúlkuna hvort hún vissi ekki um ódýrara far og hafi þeim verið bent á að ódýrustu miðana væri hægt að fá í Belgíu eða fyrir um 500 evrur. Þar sem þeir hafi ekki verið sérstaklega að flýta sér, hafi þeir ákveðið að fara með lest frá Bad Kreuznach til Brussel í Belgíu og kaupa flugmiða þar. Ákærði hafi keypt lestarmiðana en hann myndi ekki hvað miðarnir kostuðu, hann ferðaðist mikið og myndi ekki svona tölur. Þegar þeir komu til Belgíu, hafi komið í ljós að flugmiðarnir áttu að kosta 1100 evrur. Þeir hafi reiknað með að flugmiðinn kostnaði 500 evrur en þegar upp var staðið kostnaði flugmiðinn 900 evrur. Aðspurður um framburð hans hjá lögreglu að miðinn hafi kostnað 1070 evrur, kvað ákærði þessa tölu kannski hafa ennþá verið í minni hans, en þeir hafi endað í 900 evrum, plús eða mínus. Aðspurður um þá ákvörðun að fara með lest frá Frankfurt til Belgíu til að spara sér 100 evrur en kaupa síðan flugmiðann á 900 evrur í Belgíu kvað ákærði þá hafa verið komna til Belgíu, þeir hefðu þurft að kaupa sér gistingu í Belgíu og fara aftur með lest til baka til Þýskalands, flugið hafi átt að vera einum og hálfum tíma síðar og þeir því bara látið slag standa. Ákærði kvaðst ekki eiga mikið af peningum.

Aðspurður hvort ákærði hafi keypt lestarmiða fyrir U-x-x frá Hamborg til Bad-Kreuznach neitaði ákærði því.

Ákærði kvaðst ekki hafa verið í sambandi við S-kk-þf S-kk-þf eftir að hann losnaði úr gæsluvarðhaldi. Kvað hann rétt að S-kk-nf hafi sagt við sig í símtali á Keflavíkurflugvelli að hann vildi ekki taka þátt í neinu ólöglegu. Ákærði kvað rétt vera að hann hafi sagt við S-kk-þf að hann mætti segja sannleikann um að þeir hafi hist í Þýskalandi. Aðspurður nánar, kvaðst hann hafa sagt við S-kk-þf: „Þú getur alveg sagt hvernig það var, segðu bara sannleikann,“ en hann myndi það ekki orðrétt.

Ákærði kvaðst ekki hafa verið í sambandi við U-x-x eftir að hann var handtekinn og myndi ekki til þess að hafa hringt í fangelsið og talað við U-x-x 20. júní sl. Hann hafi ekki hringt á Litla-Hraun. Aðspurður um það hvort hann hafi beðið U-x-x um að breyta framburði sínum, hvað ákærði það vera rangt. Ákærði kvaðst hafa haft samskipti við U-x-x í fangaklefanum í Keflavík þegar hann fór á salerni, en hann hafi bara spurt hvernig U-x-x liði, hvernig hann hafi það en ákærði neitaði því að hafa sagt: „Segðu ekki orð.“

Ákærði kvaðst ekki vera með sakaferil í Þýskalandi fyrir utan brot frá fyrri árum, þjófnað, líkamsárás, ofbeldi og minni háttar fíkniefnaneyslu en það sé langt síðan. Aðspurður um það að samskipti S-kk-ef og ákærða séu í gegnum C-x-x í Bólivíu, kvaðst ákærði ekki einu sinni hafa vitað um það að C-x-x væri Íslendingur. Ákærði neitaði að hafa vitað um fíkniefnaflutninginn til Íslands. Aðspurður um framburð U-x-x að hann hafi skilað af sér fíkniefnum eftir Bólivíuferðina á hóteli í Zurich, kvaðst ákærði ekki vita um það, U-x-x hafi sagt svo margt.

Aðspurður um aðkomu S-kk-ef að Íslandsferð ákærða, kvaðst hann hafa litið svo á að S-kk-nf myndi aðstoða hann sem kunningja og svo hafi ákærði vonað að hann gæfi sér ráðleggingar um að setja á fót fasteignasölu og í sambandi við ferðaþjónustuna. Ákærði kvaðst hafa ferðast nánast um allan heim og hafa búið í mörgum löndum. Oftast hafi ferðalög hans tengst atvinnu hans og þar sem hann tali mörg tungumál hafi hann endað í Suður-Ameríku en hann og vinkona hans hafi verið saman í þessu. Hann tali ensku, portúgölsku, spænsku og þýsku. Hann eigi tvö börn með tveimur brasilískum konum. Önnur dóttir hans búi í Þýskalandi en hin í Suður-Ameríku. Þær séu 20 og 21 árs. Fyrir utan þær eigi hann enga eftirlifandi ættingja utan systurdóttur sem sé 18 ára nú.

Ákærði kvaðst vera vanur að ferðast og ferðast mikið. Venjulega kaupi hann flugmiða á ferðaskrifstofu eða á flugvöllum og greiði með reiðufé en hann sé ekki með kreditkort. Hann sé með farsíma. Aðspurður um miðakaupin til Íslands og hvers vegna hann hafi ekki hringt sjálfur og kannað með verðið eða beðið starfsstúlku á ferðaskrifstofunni í Þýskalandi að bóka flugið, kvað hann það bara hafa verið mistök hjá sér að gera þetta svona eftir á að hyggja. Ákærði kvaðst vera með bankakort sem hann gæti notað í Þýskalandi en ekki í öðrum löndum. Hann tæki alltaf peninga með sér á milli landa þegar hann ferðaðist. Hann hafi verið með bankakortið á sér þegar hann kom til Íslands en hann hafi sent það til baka, til vinkonu sinnar, svo frænka hans geti tekið út peninga og greitt húsaleigu. Aðspurður frekar um tilgang Íslandsferðarinnar og viðskiptasambanda hans, þegar fyrirætlun hans væri að búa í Suður-Ameríku, kvaðst hann vera að koma á viðskiptasamböndum í Hollandi og víðar og þyrfti ekki endilega að vera búsettur í því landi. Hér vildi hann bara skoða landið og sjá hvað væri í boði, ef ekkert hefði komið út úr því þá væri það allt í lagi.

Ákærði var inntur eftir því hvort hann hefði kynnt sér fasteignaverð á Íslandi áður en hann kom til landsins og kvaðst hann ekki hafa gert það. Kvað ákærði að eftir heimsmeistaramót sem átti að halda í Brasilíu hafi verð hækkað mikið svo hann hafi farið að reyna fyrir sér í Bólivíu, Paragvæ og víðar þar sem verðið er ekki eins uppsprengt og í Brasilíu. Ákærði kvaðst hafa tekjur af ferðamennskunni, hann hafi átt tvær íbúðir í Þýskalandi tengda ferðamennsku og í Brasilíu hafi hann tekjur frá nóvember til febrúar en hann hafi húseign ekki langt frá Ríó en konan, sem hann sé í sambandi við, búi í því húsi. Þar sem hann eigi enga eftirlifandi ættingja í Þýskalandi hafi hann selt sinn hluta af þessum tveimur íbúðum í Þýskalandi og ákveðið að flytja til Suður-Ameríku. Frænka hans, sem sé nú orðin 18 ára, eigi helminginn af þessari fasteign í Þýskalandi. Hún sé nú nýlega búin að selja sinn hluta og hafi ákærði leigt sér íbúð þegar hann flutti úr íbúðinni. Helmingur söluverðsins hafi verið greiddur frænku hans þegar hún varð 18 ára. Þess vegna hafi hann sent bankakortið sitt til frænku sinnar til að hún gæti greitt húsaleigu.

Aðspurður hvort ákærði hafi verslað með kaffi, kvaðst hann aldrei hafa heyrt minnst á það og kannist ekki við þann framburð S-kk-ef S-kk-ef.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu þann 3. mars sl. játaði U-x-x að vera með fíkniefni innvortis. Kvaðst hann vera atvinnulaus og skuldugur fíkniefnaneytandi og hefði farið þessa ferð til að fjármagna fíknina. Kvað U-x-x A-x-x ekki hafa vitað um fíkniefnin en U-x-x hafi vonast til að losna við þau fljótlega. Þá kvað hann þá A-kk-þf vera vini og þykja gaman að ferðast saman en A-kk-nf hafi greitt fyrir ferðina en ekki fyrir efnin.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu þann 5. mars sl. kvað U-x-x efnin hafa komið frá Íslendingi sem búi í Bólivíu, C-x-x. Kvaðst hann hafa verið í persónulegum samskiptum við hann og U-x-x heimsótt hann til Bólivíu. C-x-x hafi ekki beint beðið hann um að gera þetta, en látið sig hafa nafn og heimilisfang á aðila á Íslandi, sem myndi taka við miklu magni af fíkniefnum, það væri lögfræðingur, S-kk-nf S-kk-nf, en A-kk-nf hafi séð um öll samskipti við hann. Aðspurður um það hvort A-kk-nf hafi ekki vitað um tilgang ferðarinnar hjá U-x-x svaraði hann því til að það gæti svo sem verið. Aðspurður hvort A-kk-nf hafi staðið að innflutningnum á efnunum svaraði U-x-x því til að hann ætti mjög erfitt með að svara því, hann hefði getað sagt nei við því að flytja efnin til landsins en lokaákvörðun hefði verið hans. Aðspurður um greiðslu fyrir innflutninginn kvað U-x-x að hann skuldaði eitthvað um 3000 evrur og mest af tekjum hans fari í neyslu. Hann taldi að skuldirnar hefðu verið greiddar fyrir innflutninginn og talsvert í afgang, kannski þreföld upphæðin. Hann hafi líka fengið opinn flugmiða til Bólivíu og hefi fengið einhverja bónusa, kannski jafnvel húsnæði og aðstöðu í Bólivíu. Þá kvað U-x-x að hann og A-kk-nf hafi farið í ársbyrjun til Bólivíu og verið þar í mánuð. Þeir hafi gist á hótelum og gistiheimilum. A-kk-nf hafi greitt fyrir þá ferð. U-x-x kvaðst ekki geta svarað því hvort hann hafi flutt fíkniefni frá Bólivíu til Þýskalands eftir þá ferð eða hvort A-kk-nf hafi staðið á bak við það. U-x-x kvaðst hafa verið peningalaus þegar hann kom til Íslands.

U-x-x gaf aftur skýrslu hjá lögreglu 14. mars sl. Sagði hann þá að fyrsti framburður hans hafi verið rangur og hann sagt það sem honum hafi verið uppálagt að segja. Í fyrsta framburði sínum hafi hann tekið alla sökina á sig en A-kk-nf hafi hótað honum og lagt sérstaklega hart að honum að segja ekkert. Hugmyndin hafi verið að flytja efnin frá Suður-Ameríku í gróðaskyni. A-kk-nf hafi gert U-x-x háðan sér fjárhagslega. A-kk-nf hafi ekki getað gert þetta sjálfur því að hann væri á skilorði í Þýskalandi. Þegar U-x-x hafi átt erfitt með að gleypa fíkniefnin fyrir Íslandsförina hafi A-kk-nf sagt honum hvernig hann hafi meðhöndlað aðra sem gerðu ekki eins og hann vildi og að hann hafi hefnt sín á þeim. A-kk-nf hafi viljað að hann gleypti um eitt kíló af kókaíni fyrir þessa ferð en U-x-x ekki getað það. A-kk-nf hafi lofað að greiða allar skuldir U-x-x í Þýskalandi. A-kk-nf hafi látið sig hafa peninga en það lítið að það hafi yfirleitt bara dugað fyrir helstu nauðsynjum. A-kk-nf hafi undirbúið U-x-x undir það hvað hann ætti að segja ef hann yrði tekinn og í staðinn myndi A-x-x styðja hann fjárhagslega ef hann færi í fangelsi og eftir að hann kæmi út. Þá hafi hegðun A-kk-ef breyst þegar honum varð ljóst að U-x-x gat ekki gleypt meira en raun varð, sem dygði rétt fyrir kostnaði, og hafi U-x-x verið hálffeginn þegar lögreglan tók hann því það hjálpaði honum að losna úr klóm A-kk-ef.

U-x-x lýsti ferð þeirra til Bólivíu þannig að A-kk-nf hafi keypt flugmiða fyrir hann og einnig verið búinn að kaupa flugmiða fyrir þriðja aðila, Tyrkja, sem hafi síðan hætt við. A-x-x hafi orðið reiður og leitað hans daginn áður en þeir fóru út. Þá hafi A-kk-nf greitt fyrir bólusetningu á U-x-x. Stuttu fyrir brottför hafi A-kk-nf kynnt honum fyrirætlanir um að kaupa fíkniefni og flytja til Þýskalands. A-kk-nf hafi rætt um að fara með efnin annað. U-x-x hafi fallist á þetta og fundist hann vera að endurgreiða A-kk-þgf með þessu. Þeir hafi flogið frá Frankfurt og millilent í Panama og öðru landi í Suður-Ameríku sem hann viti ekki hvaða land sé. Þeir hafi fyrst verið á hóteli í Santa Crus í Bólivíu í nokkra daga en síðan fært sig á gistiheimili. A-kk-nf hafi ekki sofið á gistiheimilinu en hann þekkti vel til í Bólivíu. U-x-x hafi ekki þekkt neinn og því verið að mestu á gistiheimilum. A-kk-nf hafi hitt Þjóðverja sem hafði búið í Bólivíu í um þrjátíu ár og hafi U-x-x verið með þeim á tveimur til þremur fundum. Hafi Þjóðverjinn kynnt þá fyrir Íslendingi sem var kallaður C-x-x en þeir A-kk-nf hafi kallað hann I-x-x. Kvöldið fyrir brottför hafi A-kk-nf farið eitthvað og fengið efnin afhent. Hann hafi komið með þau til U-x-x og sagt honum að gleypa þau. Þetta hafi verið um 800 til 1000 grömm í litlum hylkjum. U-x-x hafi byrjað að gleypa hylkin en þegar hann var búinn að gleypa 60 hylki hafi honum farið að líða illa og ekki treyst sér til að gleypa meira. A-kk-nf hafi orðið ósáttur við það og farið með restina eitthvað annað. A-kk-nf hafi gætt þess að U-x-x vissi sem minnst um tengiliði sína. Þeir hafi síðan rætt við I-x-x, sem hafi sagt að þeir ættu að fara með þetta til Íslands, því þar fengju þeir miklu betra verð fyrir efnin. Hann væri þar með tengilið sem þeir gætu látið taka við efninu. C-x-x hafi síðan komið A-x-x í samband við þann aðila, sem hafi verið lögmaðurinn S-kk-nf S-kk-nf. U-x-x kvaðst sjálfur aldrei hafa rætt við S-kk-þf né hitt hann. Þeir hafi síðan flogið frá Bólivíu til Zurich með millilendingu í Brasilíu. A-kk-nf hafi bara verið með handfarangur og því ekki þurft að fara út af „transitsvæðinu“. Þeir hafi síðan komið til Zurich en þar hafi U-x-x verið farið að líða mjög illa og viljað skila efnunum. A-kk-nf hafi þá tekið þar hótelherbergi og U-x-x losað sig við pakkningarnar. Á meðan hafi A-kk-nf keypt lestarmiða fyrir þá til Bad Kreuznach. Þegar þangað kom hafi A-kk-nf látið hann hafa 2-3 pakkningar af efninu og einhverja peninga og U-x-x þá farið til móður sinnar í Koblenz og síðan til Hamborgar þar sem hann hafi verið í mikilli neyslu og lítið muna eftir þeim tíma.

Tæpum tveimur vikum síðar hafi A-kk-nf haft samband og viljað að hann kæmi aftur til Bad Kreuznach og fara síðan með honum til Íslands. Hann hafi því farið til Andreas og dvalið þar. A-kk-nf hafi útvegað honum ýmsar gerðir fíkniefna, þar á meðal heróín. A-kk-nf hafi reynt að fá konu til að koma með þeim til Íslands sem burðardýr en hún hætt við á síðustu stundu. A-kk-nf hafi síðan sagt U-x-x að gleypa fíkniefnin sem hann hafi gert. Þeir hafi farið til Brussel, þar sem þeir keyptu miðana til Íslands, og flogið frá Brussel til London og þaðan til Íslands. Efnin hafi áður verið í sömu pakkningum, en hann og A-kk-nf hafi endurpakkað þeim áður en U-x-x gleypti þau.

U-x-x kvaðst hafa verið mjög hræddur við A-kk-þf, hann hafi verið það fyrir en eftir að hafa gefið þennan framburð sé hann enn hræddari. Hann geri sér grein fyrir því að hans bíði hefndaraðgerðir. Strax eftir handtökuna á Íslandi hafi A-kk-nf sagt honum að segja ekkert og haft í hótunum við hann. Hann sé hræddur um að A-kk-nf geti náð til sín og jafnvel í gegnum aðra fanga. Í fangelsinu í Keflavík hafi A-x-x sagt við hann að segja ekki eitt orð og nokkru síðar hafi A-x-x sagt honum að taka til baka það sem hann hafði þegar sagt. U-x-x sagðist ekki vita hvernig hafi átt að standa að afhendingu efnanna á Íslandi en hann hafi átt að skila af sér efnunum og síðan myndu þeir hitta þennan lögfræðing. Engar ráðstafanir hafi verið gerðar varðandi gistingu á Íslandi en U-x-x hafi vonast til að vera laus við A-x-x eftir þessa ferð.

U-x-x sagði að A-kk-nf hafi keypt farseðla frá Bólivíu og aftur til baka í apríl fyrir þá báða og hugmyndin hafi verið, ef smyglið hefði gengið eftir, að fara aftur til Bólivíu og lifað þar góðu lífi í nokkur ár af hagnaðinum og fengið þar dvalarleyfi. Fyrst U-x-x tókst ekki að gleypa nema hluta efnanna hafi hann eða þeir báðir átt að fara aftur til Bólivíu þar sem hann átti að gleypa afganginn eða það sem hann gat og fljúga aftur sömu leið.

Við lok skýrslutökunnar lýsti U-x-x því yfir að ef hann myndi lenda í sama fangelsi eða hitta A-x-x aftur, myndi hann draga framburð sinn til baka og halda sig við fyrsta framburð sinn, þ.e. að hann bæri alla ábyrgð á þessu, til að losna undan hótunum A-kk-ef. U-x-x lagði þó áherslu á að það sem hann hefði nú sagt við lögreglu væri að öllu leyti rétt.

U-x-x kom fyrir dóminn við aðalmeðferð málsins og gaf skýrslu sem vitni. Kvaðst hann hafa kynnst ákærða í fíkniefnahverfi rétt við lestarstöðina í Hamborg.

A-kk-nf hafi yfirleitt gist hjá U-x-x ef hann var í Hamborg, það hafi verið þægilegra fyrir A-x-x, sérstaklega vegna fíkniefnaneyslu þeirra beggja. Þeir hafi aðallega neytt heróíns þegar þeir voru í Hamborg. U-x-x kvaðst eingöngu hafa heimsótt A-kk-þf þegar ferð til Bólivíu eða Íslands var fyrir höndum. Ekkert hafi verið ráðgert með gistingu við komuna til Íslands.

Skýrði hann svo frá að þeir hafi verið staddir í Hamborg og A-kk-nf spurt hann hvort hann vildi flytja fíkniefni frá Bólivíu til Þýskalands, sem U-x-x kvaðst hafa samþykkt. U-x-x hafi ekki fengið neitt greitt fyrir það en honum hafi áður verið lofað greiðslu fyrir. Hluti greiðslunnar hafi átt að vera í fíkniefnum. Kvað hann það hafa verið í byrjun árs 2013 og hafi A-kk-nf séð um allan undirbúning, flug, hótelbókanir og fleira. U-x-x hafi ekki haft fé fyrir þeim kostnaði en hann hafi þá verið í fíkniefnaneyslu, verið rafmagnslaus og verið í vanskilum með húsaleigu. Hann sé menntaður kokkur en hafi verið með tilfallandi vinnu og fengið greiðslu frá félagsmálayfirvöldum.

U-x-x kvað þriðja mann hafa átt að fara með til Bólivíu, Þjóðverja af tyrkneskum uppruna, í þeim tilgangi að flytja líka inn efni. U-x-x hafi hitt þennan mann heima hjá A-x-x. U-x-x viti ekki hvers vegna sá maður fór ekki með til Bólivíu.

U-x-x kvað þá hafa flogið frá Frankfurt til Panama að hann minni og þaðan til Bólivíu. Heimleiðin hafi verið frá Bólivíu, millilending í Brasilíu og þeir endað í Sviss. Þar hafi U-x-x losað sig við efnin sem hann hafði innbyrt í Bólivíu. A-kk-nf hafi verið með honum þar og farið nákvæmlega yfir töluna. A-kk-nf hafi greitt fyrir hótelherbergið. Þegar þeir fóru til Bólivíu hafi þeir eingöngu keypt miða aðra leiðina. Miðana til baka hafi þeir keypt í Bólivíu. Í Bólivíu hafi þeir bókað flug fram og til baka, frá Bólivíu til Þýskalands og aftur frá Þýskalandi til Bólivíu um mánuði síðar. Tilgangurinn með að fara aftur til Bólivíu hafi verið að að eyða peningunum sem þeir myndu græða eða skipuleggja aðra ferð. Þeir hafi ekki rætt það sérstaklega, bara talað um að fljúga aftur til Bólivíu en hann telji að undir niðri hafi verið ætlunin að flytja aftur fíkniefni. Að minnsta kosti hafi verið áætlun um að flytja til Þýskalands það efni sem U-x-x gat ekki gleypt í byrjun.

Kvað U-x-x hann og A-x-x hafa hitt mann að nafni C-x-x eða I-x-x í Bólivíu. C-x-x og A-x-x hafi verið í því að skipuleggja og byggja upp sambönd. U-x-x hafi heyrt á samtal þeirra að hægt væri að fá hærra verð fyrir fíkniefni á Íslandi en í öðrum löndum. Þeir hafi fengið nafn á manni á Íslandi sem átti að taka við efnunum. Sá heiti S-kk-nf en U-x-x kvaðst aldrei hafa kynnst honum persónulega. U-x-x kvaðst hafa hitt C-x-x í Bólivíu en A-kk-nf hafi kynnt þá en þeir hafi ekki hist oft. A-kk-nf hafi ekki viljað það. U-x-x kvað fíkniefni hafa komið á hótelherbergi þeirra og búið hafi verið að pakka þeim. Helmingur efnisins hafi verið tilbúinn en hinum helmingnum hafi U-x-x ásamt öðrum manni pakkað betur inn. U-x-x kvaðst hafa séð þann sem kom með fíkniefnin einu sinni og ekki þekkja hann. A-kk-nf hafi keypt fíkniefnin en það hafi verið 800 g. U-x-x kvaðst hafa gleypt um það bil helminginn af efninu á hótelherberginu. Hann hafi ekki getað gleypt meira og hafi A-kk-nf krafist þess að hann gleypti meira. A-kk-nf hafi orðið mjög ergilegur þegar hann gat ekki meir. U-x-x kvaðst vita að A-x-x og C-x-x ræddu um peninga og A-kk-nf hafi styrkt C-x-x peningalega. U-x-x kvaðst ekki hafa verið inni í umræðunum í sambandi við S-kk-þf en heyrt orð og orð og haldi að S-kk-nf hafi vitað að efnin hafi átt að fara til Íslands. U-x-x kvað hluta af efninu hafa orðið eftir í Þýskalandi nú, hann hafi ekki getað gleypt allt saman aftur.

U-x-x kvað að þegar þeir komu til baka til Þýskalands frá Bólivíu hafi A-kk-nf látið hann hafa nokkur grömm af efninu, U-x-x hafi farið til móður sinnar og síðan til Hamborgar. Um tveimur vikum eftir að þeir komu til Þýskalands, hafi A-kk-nf haft samband við sig og spurt hann hvort hann væri ekki til í að fara í aðra smyglferð. U-x-x hafi því farið heim til A-kk-þf með lest en hann myndi ekki hver greiddi fyrir lestina. Þar hafi þeir beðið í nokkra daga. A-kk-nf hafi útvegað honum fíkniefni þar því að U-x-x hafi verið í neyslu. Eftir nokkra daga hafi A-x-x sagt honum að þeir færu daginn eftir og sagt honum að gleypa efnin kvöldið fyrir brottför. A-kk-nf hafi fylgst með því. Þeir hafi tekið lest til Belgíu og farið á flugvöll og leitað að flugi. Aðspurður hvers vegna þeir hafi farið til Belgíu, kvað U-x-x Þýskaland hafa verið „of heitt fyrir A-kk-þf“. Þeir hafi síðan flogið til Íslands í gengum London. A-kk-nf hafi greitt fyrir flugið til Íslands.

U-x-x kvaðst hafa heyrt símtöl á milli A-kk-ef og S-kk-ef á flugvellinum í London á leið til Íslands en geti ekki sagt til um hvað hafi verið rætt utan að það hafi átt að sækja þá á flugvöllinn í Keflavík.

Aðspurður kvað hann A-kk-þf hafa sagt við sig að hann ætti að taka allt á sig ef málið færi fyrir dóm. Ef U-x-x fengi refsingu myndi A-x-x styðja hann en hann ætti að halda A-x-x alveg frá málinu.

Aðspurður var U-x-x ekki viss um það hvort hann hafi átt að fara aftur til Bólivíu í apríl en minnti að A-kk-nf hafi viljað fara aftur þá en þeir hafi rætt um það að setjast að í Bólivíu. A-kk-nf hafi sagt þá þéna mikla peninga og U-x-x fengi hluta af þeim sem hann gæti þá notað til að setjast að í Bólivíu.

U-x-x kvað A-x-x hafa nokkrum sinnum reynt að hafa samband við sig á meðan U-x-x var í gæsluvarðhaldi, fangar hafi reynt að hafa milligöngu en A-kk-nf hafi náð í hann einu sinni símleiðis, það gæti vel verið að það hafi verið morguninn sem taka átti mál U-x-x fyrir í héraðsdómi þann 20. júní sl. A-kk-nf hafi í símtalinu haldið áfram að lofa U-x-x peningagreiðslum og að hann ætti að draga framburð sinn til baka eða segja það sem talað hafi verið um að hann ætti að segja. Ef ekki þá gæti það haft slæmar afleiðingar fyrir U-x-x þegar hann kæmi aftur til Þýskalands. A-kk-nf hafi áður verið búinn að segja sér hvað hann gerði mönnum sem ekki færu að fyrirmælum hans, t.d. með Tyrkjann sem hætti við, þá hafi A-kk-nf rætt um það hvernig hann ætlaði að brjóta fæturna á honum o.fl. Þá hafi A-x-x reynt í nokkur skipti að tala við sig, þegar þeir voru í fangaklefa í Keflavík, um að segja ekkert. Þó hafi lögregla verið á staðnum. A-kk-nf hafi reynt að fá konu með í Íslandsförina, það hafi verið plan B, ef U-x-x kæmist ekki með. Aðspurður kvaðst hann hafa heyrt talað um ýmsar leiðir og magn sem átti að koma til Íslands, að hluta átti það að koma í pósti til ættingja C-kk-ef hérlendis og talað hafi verið um að stofna til viðskipta um timbur og fela um 100 kg í viðarblokkum. Aðspurður um það hvort efnin hafi verið prufa, sem hann kom með til landsins, kvað hann það rétt.

Aðspurður um þann kostnað sem A-x-x hafi greitt fyrir U-x-x, hvort það hafi verið lán til hans, kvað U-x-x að aldrei hafi verið rætt um það að hann ætti að endurgreiða þá peninga. U-x-x kvað rétt að móðir hans hafi greitt 300 evrur inn á reikning til A-kk-ef. Ástæðan hafi verið að hann hafi á þeim tíma búið hjá A-kk-þgf, reikningur U-x-x hafi verið í mínus, og tilgangslaust hefði verið að leggja inn á reikning U-x-x. Því hafi hún greitt inn á reikning A-kk-ef. A-kk-nf hafi ekki látið sig hafa þá peninga en hann hafi keypt mat og efni fyrir þá. U-x-x liti ekki á það sem endurgreiðslu til A-kk-ef en hann hafi ekki viljað lifa eingöngu á A-kk-þgf. Það hafi aldrei verið talað um það þeirra á milli að U-x-x skuldaði A-x-x peninga.

Aðspurður kvaðst U-x-x hafa verið á framfærslu hins opinbera en einnig haft einhverjar tekjur af fíkniefnasölu sem hafi verið mjög lítið og hafi þetta farið í neyslu. Hann hafi aldrei átt íbúð. Þá kvaðst hann ekki vita til þess að C-x-x í Bólivíu hafi skipulagt innflutninginn. A-kk-nf hafi ekki verið að vinna í Bólivíu en farið hingað og þangað við leit að samböndum og hvar best væri að fá efni, kannað verð og gæði þeirra en hann hafi ekki starfað þar í venjulegum skilningi. Eini tilgangurinn með ferðinni til Bólivíu hafi verið að smygla efnum frá Suður-Ameríku til Evrópu. A-kk-nf hafi haft í reiðufé með sér um 30.000 evrur. U-x-x hafi tekið skipunum varðandi innflutninginn frá A-x-x og engum öðrum. Þjóðverji, sem búi í Bólivíu, hafi hjálpað þeim að pakka inn efnunum og leiðbeina honum með að gleypa efnin en ekkert annað. A-kk-nf hafi verið viðstaddur en farið síðan með hluta af efnunum á annan stað. U-x-x kvaðst hafa farið í þessa ferð þar sem hann hafi verið í neyslu, hann hafi ekki hugsað skýrt auk þess að hann hafi fengið alls konar loforð um peningagreiðslur, fíkniefni og aðsetur í Bólivíu.

U-x-x kvaðst ekki hafa heyrt neitt um það hjá ákærða að hann væri í fasteignaviðskiptum, hvorki á Íslandi né annars staðar. Þá kvað hann A-kk-þf hafa fengið upplýsingar um verð á flugi frá Belgíu til Íslands í gegnum internetið og hafi A-kk-nf keypt flugmiðana við afgreiðsluborð á flugvellinum. A-kk-nf hafi þráttað um verðið þar sem miðarnir hafi verið dýrari en hann hélt. U-x-x taldi að hann hafi ekki fengið verðið neitt niður en A-kk-nf hafi greitt í kringum 900 evrur fyrir flugmiðann.

Aðspurður um það hvort A-kk-nf hafi verið veikur í Bólivíu, kvað U-x-x hann hafa verið veikan í einn eða tvo daga vegna fráhvarfseinkenna þar sem hann vantaði fíkniefni. Þá kvaðst U-x-x hafa síðast verið í föstu starfi fyrir rúmu ári og unnið sem kokkur. Eftir það hafi hann verið í tilfallandi störfum, og í vinnu með aðstoð hins opinbera. Þá kvaðst U-x-x hafa á tímabili leigt út eitt herbergi í íbúð sem hann sjálfur hafði á leigu en það hafi verið þriggja herbergja íbúð, um 70 fm.

Skýrsla var tekin af S-kk-þgf S-kk-þgf 22. mars sl. Hafði hann réttarstöðu grunaðs manns við yfirheyrsluna. Kvaðst hann kannast við mann að nafni M-x-x, sem hafi hringt til sín fyrir minna en hálfu ári síðan og hafi komið fram á símanum að númerið væri í Þýskalandi. Hann hafi því talið að um þýskt númer væri að ræða. M-x-x hafi sagst vera vinur skjólstæðings S-kk-ef, T-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef, sem S-kk-nf vissi síðast til að hafi verið í Suður-Ameríku. M-kk-nf hafi viljað koma til Íslands til að kynna ávaxtakaffi. S-kk-nf hafi sagt honum að hann væri lögmaður og vildi ekki taka þátt í neinu ólöglegu. Ári áður hefði T-kk-nf B-kk-nf sent sér tölvupóst þar sem hann hafi beðið um „invitation“ fyrir mann til Íslands og taldi S-kk-nf líklegt að það hafi verið þessi M-x-x. S-kk-nf kvaðst vel þekkja sögu T-kk-ef B-kk-ef og ekki kæra sig um að tengjast hans málefnum. M-x-x hafi sagt sér að hann ætlaði ekki að gera neitt ólöglegt heldur bara koma og tala við sig. S-kk-nf sagðist hafa samþykkt það, hann gæti komið og talað við sig. Síðan hafi komið tvö til þrjú símtöl frá honum, og hafi S-kk-nf reynt að ýta þessu frá sér, en M-x-x væri frjálst að koma og ræða málin. M-x-x hafi síðan hringt í sig fyrir um tveimur til þremur vikum þegar Nettómótið hafi verið í Keflavík, en hann hafi verið þar með son sinn á mótinu. M-x-x hafi sagt sér að hann væri að koma með flugi það kvöldið um miðnætti. S-kk-nf hafi sagt honum að hann væri ekki að vinna og gæti ekki hitt hann en spurt hann hvort hann gæti ekki komið á mánudegi eða þriðjudegi en hann sagst vera að koma til landsins þá um kvöldið. S-kk-nf hafi sagst vera upptekinn en hann gæti farið með rútu til Reykjavíkur. Kvaðst S-kk-nf síðan hafa farið heim að sofa. Nokkru eftir miðnætti hafi M-x-x hringt og sagt sér að hann og félagi hans hafi verið stöðvaðir og væru í einhverjum vandræðum með vegabréf. S-kk-nf kvaðst hafa þá talað við tollvörð og skýrt málið fyrir honum og M-x-x yrði að bjarga sér sjálfur. S-kk-nf hafi farið aftur á mótið til Keflavíkur á sunnudeginum og þá hafi M-x-x hringt í sig frá Hótel Keflavík og sagt við sig að hann og vinur hans hafi verið teknir af lögreglunni og S-kk-nf ætti að segja lögreglunni að þeir S-kk-nf og M-x-x hafi kynnst í Þýskalandi fyrir nokkru, að S-kk-nf hefði verið þar með fjölskyldu sinni og boðið M-x-x að koma til Íslands til að skoða landið. S-kk-nf kvaðst hafa svarað því til að það gengi aldrei upp því að S-kk-nf hefði aldrei komið til Þýskalands. S-kk-nf kvaðst í framhaldi hafa sent T-kk-þgf B-kk-þgf skilaboð og sagt honum að hann tæki ekki þátt í neinu ólöglegu. T-kk-nf hafi svarað því til að þetta hafi ekki átt að vera neitt ólöglegt en S-kk-nf kvaðst ekki hafa trúað honum. Hann hafi hringt í Hótel Keflavík daginn eftir og spurt um M-x-x en hann hafi ekki verið þar. Hann hafi reynt að hringja í númer M-kk-ef tveimur eða þremur dögum síðan en ekki fengið svar. Þá hafi hann aftur hringt í T-kk-þf B-kk-þf sem hafði ekkert heyrt frá M-x-x en gefið sér upp símanúmer hjá manni á Íslandi, sem mögulega héti K-kk-nf. S-kk-nf hafi hringt til hans en K-kk-nf ekki kannast við neitt. S-kk-nf kvaðst hafa aðstoðað T-kk-þf B-kk-þf í fíkniefnamáli fyrir um þremur árum. S-kk-nf kvaðst ekkert kannast við það né hafa skýringu á framburði A-x-x og U-x-x um að það hafi átt að afhenda honum fíkniefnin.

S-kk-nf S-kk-nf kom fyrir dóminn og kvað ákærða hafa haft samband við sig einu sinni fyrir jól og einu sinni til tvisvar rétt áður en hann kom til landsins. Ákærði hafi fengið símanúmer sitt hjá manni sem S-kk-nf hafði aðstoðað áður. S-kk-nf hafi rætt við ákærða en það hafi verið mjög stutt símtöl. Aðspurður um hvað hann og ákærði hafi rætt sagði S-kk-nf það hafa verið um það hvenær von væri á ákærða, að hann vildi fá aðstoð vegna fyrirtækjareksturs og að skoða landið. Viðskiptin áttu að vera vegna innflutnings á ávaxtakaffi og tækjum tengdum því. Minnti S-kk-þf að hann hafi ekki rætt það við A-kk-þf sjálfan en hann hafi rætt það við þennan fyrrum viðskiptavin sinn. Ákærði hafi rætt við S-kk-þf um aðstoð vegna viðskipta, minnti S-kk-þf, en þetta hafi bara verið svona hæ og bæ samtöl. S-kk-nf hafi tengt komu ákærða til landsins við innflutninginn á ávaxtakaffinu. S-kk-nf kvaðst hafa vitað að ákærði var væntanlegur til landsins, en fyrst hafi S-kk-nf fengið upplýsingar um það fyrir um ári síðan. A-kk-nf hafi hringt að hann minnti í október eða nóvember á síðasta ári, aftur í febrúar og svo þegar hann kom til landsins. Ákærði hafi sagt sér í síðasta símtalinu að hann væri að koma til landsins en S-kk-nf sagt honum að hann gæti ekki hitt hann þá þar sem hann væri á fótboltaleik með syni sínum. Kvað hann ákærða hafa leitað til sín sem lögmanns. Kvað hann T-kk-þf B-kk-þf, sem þá bjó í Brasilíu, hafa gefið ákærða símanúmer sitt. S-kk-nf kvaðst ekki hafa átt nein samskipti við T-kk-þf B-kk-þf frá því að mál þetta kom upp né svarað tölvupósti frá honum.

Aðspurður um þann framburð ákærða að þeir hafi hist á hóteli í Þýskalandi kvað S-kk-nf það vera rangt. Ákærði hafi hins vegar beðið sig um að staðfesta það við lögreglu að svo væri raunin, þegar ákærði hringdi í S-kk-þf frá lögreglustöðinni í Keflavík, en S-kk-nf neitað því þar sem hann hefði ekki hitt ákærða í Þýskalandi. S-kk-nf kvaðst ekkert vita um tengsl ákærða og U-x-x. Kvaðst S-kk-nf hafa bent ákærða á það í símtalinu að hann gæti tekið rútu til Reykjavíkur eða farið á hótel nærri flugvellinum. Hver hafi átt hugmyndina að Íslandsferðinni vissi S-kk-nf ekki. Þá viti hann ekki hver hafi greitt fyrir farmiðana. Aðspurður um samskipti ákærða og T-kk-ef B-kk-ef kvaðst S-kk-nf ekkert vita um þau, bara að T-kk-nf þekkti þennan mann. Hann hafi verið í þeirri trú að samskiptin hafi snúist um ávaxtakaffi og öll samskipti hafi verið stutt í sambandi við það. Þá hafi hann ekki haft hugmynd um það hversu lengi ákærði ætlaði að dvelja hér á landi. Ef erindi hans hafi verið viðskiptalegs eðlis, væru þau ekki rekin um helgi. S-kk-nf kvað ákærða hafa hringt í sig á sunnudeginum þegar ákærði kom til landsins og svo eitt símtal eftir það, S-kk-nf mundi ekki hvenær það var. Ákærði hafi spurt hvort hann gæti hitt S-kk-þf og S-kk-nf hafi neitað því en hann viti ekki í hvaða tilgangi ákærði vildi hitta sig. Aðspurður hvort S-kk-nf væri viss um að það hafi alltaf verið sami maðurinn sem hafi hringt í hann, kvaðst S-kk-nf ekki vita hver hafi verið hinum megin á línunni en ákærði hafi kynnt sig sem A-kk-nf þegar hann hringdi. Aðspurður um símtal þeirra ákærða sagði S-kk-nf ákærða hafa hringt milli kl. 16 og 17 á sunnudeginum sagst vera kominn í bölvað vesen og hvort S-kk-nf gæti ekki sagst hafa boðið ákærða hingað til lands og boðið honum að gista hjá S-kk-þgf og fjölskyldu hans. Þá kvað S-kk-nf rétt vera að ákærði hafi hringt til sín sama dag og hann kom til landsins og síðan aftur þegar tollgæslan tók hann.

Önnur rannsóknargögn.

Í matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja og eiturefnafræði frá 15. apríl sl., sem liggur fyrir í málinu, segir að samtals fjögur sýni hafi verið send til tæknirannsóknar. Í fyrsta sýninu mældist styrkur kókaíns 88%, sem samsvari 99% kókaínklóríði. Í öðru sýninu hafi styrkur kókaíns verið 89%, sem samsvari 100% af kókaínklóríð. Í þriðja sýninu hafi styrkur kókaíns verið 88%, sem samsvari 99% af kókaínklóríði og í fjórða sýninu hafi styrkur kókaíns verið 88% sem samsvari til 99% af kókaínklóríði.

Í annarri matsgerð frá sömu stofnun, sem er í gögnum málsins, segir að neyslustyrkleiki kókaíns hér á landi hafi ekki verið rannsakaður sérstaklega. Vitað sé að neyslustyrkleiki fíkniefna geti verið breytilegur frá einu landi til annars, frá ári til árs og jafnvel milli borga í sama landi. Í útreikningum hér sé gengið út frá nýjustu tölum um neyslustyrkleika kókaíns í Danmörku, en hann hafi verið að meðaltali 22% á landsvísu árið 2011. Í því samhengi sé rétt að benda á að mikill breytileiki hafi verið í neyslustyrkleika kókaíns í Danmörku frá aldamótum, hæstur hafi hann verið 48% árið 2001 og lægstur 18% árið 2009. Þá segir að úr 283,29 g af dufti sem innihaldi 88% kókaín sé hægt að framleiða 1133 g af kókaíni, miðað við 22% styrkleika. Gengið sé út frá því að efnið sé þynnt með óvirku dufti, eins og t.d. laktósa, og ekkert fari til spillis í aðgerðinni.

Niðurstöður.

Enginn ágreiningur er um að U-x-x S-x-x kom hingað til lands með flugi nr. FI-455 frá London með samtals 46 hylki innvortis, sem reyndust vera 283,29 g af kókaíni að styrkleika 88-89%. Játaði U-x-x strax við komuna til landsins að hann væri með umrædd fíkniefni innvortis. Við skýrslutöku hjá lögreglu sama dag og hann var handtekinn kvaðst hann standa einn að innflutningnum og tók á sig alla sök. Kvaðst hann þó ekki geta sagt til um það hvort ákærði A-kk-nf væri meðsekur eða hefði átt þátt í brotinu. U-x-x gaf síðan breyttan framburð hjá lögreglu í næstu skýrslutökum og fyrir dóminum við kröfu um gæsluvarðhald lýsti hann aðkomu ákærða í innflutningnum. Var þáttur U-x-x skilinn frá málinu og dæmt í því sérstaklega í máli S-620/2013 og máli hans lokið sem játningarmáli.

Ákærði hefur ætíð neitað sök. Er framburður ákærða í hróplegu ósamræmi við framburð annarra í málinu. Ákærði kvaðst hafa komið hingað til lands í þeim tilgangi að afla viðskiptasambanda í ferðamannageiranum og kanna með kaup og sölu fasteigna vegna ferðamannaviðskipta sinna. Ákærði hefur engin tengsl við landið og kvaðst aðspurður ekki hafa kannað verð á fasteignum hér á landi áður en hann kom til landsins. Þá var ferð ákærða farin með stuttum fyrirvara og lét hann S-kk-þf S-kk-þf, sem hann kvaðst hafa verið í sambandi við vegna væntanlegra viðskipta, vita af komu sinni nokkrum klukkustundum áður en hann kom síðan til landsins seint á laugardagskvöldi. Er framburður ákærða um fasteignaviðskipti um allan heim ótrúverðugur og ætlun hans að stofna til slíkra viðskipta hér á landi. Aðspurður kvaðst ákærði hafa átt fasteignir í Þýskalandi og Bólivíu en við frekari eftirgrennslan kom í ljós að í Þýskalandi átti hann íbúð ásamt frænku sinni sem búið er að selja og ákærði hafði sjálfur búið í. Hann sé því nú í leiguhúsnæði. Þá kvað hann barnsmóður sína búa í húseign þeirri sem hann ætti í Bólivíu. Eru þessar staðreyndir ekki líklegar til að styðja meintar fyrirætlanir um viðskiptasambönd með fasteignakaup úti um heim allan og á Íslandi, sérstaklega þar sem ákærði kvaðst ekkert hafa kynnt sér verðlag hérlendis. Þá kvaðst ákærði ætla að dvelja hér um helgi og vonaðist til að S-kk-nf S-kk-nf gæti sýnt sér þá möguleika sem landið byði upp á og það sem eftirsóknarvert væri. S-kk-nf kvaðst ekki hafa ætlað að hitta ákærða um helgi og hafa sagt honum að hann gæti hitt hann eftir helgina. Þá kvaðst S-kk-nf hafa verið í þeirri trú að ákærði væri á leiðinni til landsins vegna viðskipta með ávaxtakaffi en þær upplýsingar hafi S-kk-nf fengið frá T-kk-þgf B-kk-þgf K-kk-þgf í Bólivíu. U-x-x S-x-x staðfesti að þeir hefðu hitt mann að nafni C-x-x í Bólivíu, en upplýst var fyrir dóminum að nefndur T-kk-nf B-kk-nf, gengi ýmist undir nafninu T-kk-nf B-kk-nf, B-kk-nf, C-x-x eða I-x-x í Bólivíu. Ákærði kvaðst aldrei hafa heyrt minnst á viðskipti með ávaxtakaffi. Er framburður ákærða í öllu ótrúverðugur og í hróplegu ósamræmi við framburð U-x-x, sem átti engra hagsmuna að gæta, eftir játningu sína, við að upplýsa um málið svo og framburð S-kk-ef.

Ákærði kvaðst hafa hitt og kynnst S-kk-þgf S-kk-þgf á hóteli í Frankfurt um mitt síðasta ár, en samkvæmt framburði S-kk-ef hefur hann aldrei komið til Frankfurt, eingöngu stutt til Hamborgar á árinu 2001. Þá lýsti ákærði útliti S-kk-ef sem meðalmanni með skolleitt hár, sennilega nýklipptur. S-kk-nf S-kk-nf er lágur að vexti og þéttur, algjörlega snoðaður um höfuðið og var þannig um mitt ár 2012. Er lýsing ákærða á honum í algjörri andstöðu við raunveruleikann sem styður þann framburð S-kk-ef að þeir hafi aldrei hist.

Framburður U-x-x S-x-x fyrir lögreglu og dómi hefur verið trúverðugur. Þá lýsti U-x-x því að hann hafi verið hræddur við ákærða og óttist hefndaraðgerðir. Við fyrirtökur í dómshúsinu í héraðsdómi var krafa U-x-x, um að hann þyrfti ekki að hitta ákærða, ávallt sett fram, og krafðist hann þess að ákærði viki úr dómsal á meðan hann gaf skýrslu sem vitni. Styður það framburð U-x-x um að hann hræðist ákærða. U-x-x lýsti fyrir lögreglu og dóminum aðdraganda ferðar þeirra hingað til landsins og skipulagningu í Bólivíu og innflutning U-x-x á efnum þaðan til Þýskalands að undirlagi ákærða. Þó svo að það hafi ekki áhrif við niðurstöður í þessu máli, þá styður það trúverðugleika framburðar U-x-x um aðkomu ákærða að innflutningnum hingað til lands. U-x-x lýsti því fyrir lögreglu og dóminum að ákærði hafi greitt fargjald fyrir hann til Bólivíu, fæði og hótelkostnað. Þá lýsti U-x-x því að móðir hans hafi einu sinni lagt 300 evrur á reikning A-kk-ef en það hafi verið vegna þess að reikningur U-x-x hafi verið í mínus. Það hafi verið þegar U-x-x var í heimsókn hjá A-x-x. Ákærði lýsti því ýmist að móðir U-x-x hafi lagt inn á reikning sinn í Bólivíu og líka þegar hann var á leið til Íslands 300 evrur. Er sá framburður ótrúverðugur.

Framburður ákærða um það hver greiddi flugmiða U-x-x til Íslands er mjög svo misvísandi. Hann segir í lögregluskýrslu 3. mars sl. að hann hafi vitað fyrir Íslandsferðina að U-x-x hafi verið félaus, þar sem hann hafði verið atvinnulaus í tvo til þrjá mánuði áður, og lánað U-x-x fyrir flugmiða til Íslands. Ákærði hafi svo komist að því í flugvélinni að U-x-x hafi verið peningalaus og vonast til að S-kk-nf S-kk-nf myndi einnig leyfa U-x-x að gista hjá sér. Ef það gengi ekki ætlaði A-x-x að hafa samband við móður U-x-x aftur og reyna að fá hana til að millifæra meiri peninga fyrir gistingu og uppihaldi fyrir U-x-x. Er þetta í mótsögn við framburð U-x-x, sem sagði að móðir hans hefði lagt inn á reikning A-kk-ef í Þýskalandi, en A-kk-nf lýsti því einnig fyrir dóminum að hann væri eingöngu með bankakort sem væri í gildi í Þýskalandi og hann sent það í pósti þangað aftur, þar sem hann gæti ekki notað það utan Þýskalands. Því er óútskýrt hvernig móðir U-x-x átti að millifæra peninga um miðja nótt inn á reikning sem að sögn ákærða var ekki hægt að nota hérlendis til að greiða fyrir uppihald U-x-x. Þrátt fyrir þetta, lét ákærði S-kk-þf ekki vita af samferðarmanni sínum fyrr en eftir að þeir voru handteknir á lögreglustöðinni í Keflavík. Er þessi framburður ákærða með ólíkindum.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 8. mars sl. sagði ákærði að þeir hefðu greitt fyrir ferðina hvor fyrir sig og að A-kk-nf hafi lánað U-x-x fyrir ferðinni.

Ákærði kvaðst hafa fengið upplýsingar á ferðaskrifstofu í Þýskalandi um verð á flugmiða til Íslands. Hann hafi því farið með lest í nokkrar klukkustundir til Belgíu og ætlað að kaupa flugmiða sem að sögn átti að vera 100 evrum ódýrari þar. U-x-x kvað ákærða hafa fundið verð á flugi til Íslands á internetinu en ekki á ferðaskrifstofu. Þegar ákærði var spurður um það hvers vegna hann hefði ekki beðið ferðaskrifstofuna um að bóka flugið frá Belgíu fyrir sig, hafði hann engar skýringar á því nema að það hafi verið athugunarleysi. Er framburður ákærða um ástæðu þess að þeir fóru með lest til Belgíu í þeim tilgangi að spara sér 100 evrur á mann og kaupa samt flugmiða fyrir 900 evrur á áfangastað afar ótrúverðugur og ruglingslegur og kemur alls ekki heim og saman við hegðun manns sem sé þaulvanur að ferðast mikið um heiminn.

Ákærði sagði ýmist að hann hefði lánað U-x-x fyrir flugmiðanum frá Belgíu eða hann hefði greitt fyrir hann eða að U-x-x hefði verið með reiðufé fyrir flugmiðanum.

Ákærði kvaðst, hjá lögreglu 8. mars sl., hafa greitt flugmiða sinn til Bólivíu og U-x-x hefði greitt sinn flugmiða. U-x-x hafi átt peninga þar sem hann hafi verið í vinnu. Þá sagði ákærði hjá lögreglu 25. mars sl. að hann hafi greitt fyrir gistingu fyrir þá báða í Zurich þar sem U-x-x hafi ekki átt neina peninga á þeim tíma. Fyrir dómi kvaðst ákærði hafa lánað U-x-x fyrir flugmiðanum til Bólivíu þar sem U-x-x hafi þá verið atvinnulaus og ætti við fíkniefnavanda að stríða. Þá mundi ákærði ekki hvort það hafi verið fyrir fyrsta flugið til Bólivíu eða í Bólivíu þar sem þeir hafi hringt í móður U-x-x og hún lagt 300 evrur inn á reikning ákærða. Á þeim stað í skýrslutökunni fyrir dóminum lýsti ákærði tekjum U-x-x, sem þá allt í einu átti að starfa sem kokkur í svartri vinnu, vera með tekjur frá ríkinu, leigutekjur og tekjur fyrir fíkniefnasölu. Þá er enn og aftur ótrúverðugur sá framburður ákærða að móðir U-x-x hafi vegna Bólivíuferðarinnar lagt fé inn á reikning U-x-x, sem kvaðst ekki vera með önnur bankakort en það sem eingöngu er hægt að nota í Þýskalandi. Þá kvaðst ákærði aftur fyrir dóminum ekki hafa lánað U-x-x fyrir farmiðanum til Bólivíu heldur fyrir flugmiðanum til Íslands en hann hafi lánað U-x-x fyrir uppihaldi í Bólivíu og þaðan hafi þeir hringt í móður U-x-x til að fá peninga fyrir hann og hafi hún lagt 300 evrur inn á reikning ákærða. Er allur þessi framburður ákærða mjög á reiki og afar ótrúverðugur. Þá hafi U-x-x farið vítt og breitt í Bólivíu og eytt miklum peningum. Kemur sá framburður ákærða ekki heim og saman við fyrri framburð um að U-x-x hafi verið peningalaus. Þá kvaðst ákærði hafa séð um flugmiðakaup fyrir þá báða í Bólivíu og keypt miða fram og til baka og greitt fyrir sig og ekki lagt út fyrir U-x-x.

Ákærði og U-x-x sögðu báðir frá því hjá lögreglu að A-kk-nf hafi ekki haft neinn farangur nema handfarangur á leið þeirra frá Bólivíu til Zurich en fyrir dóminum kvaðst ákærði muna sérstaklega eftir þeim degi er þeir komu til Zurich því ferðataskan hans hafi ekki komið með fluginu. Er þessi breyting á framburði ákærða ótrúverðug.

Framburður ákærða, fyrir lögreglu og dóminum, hefur í öllum atriðum verið með ólíkindum, reikull og misvísandi þannig að erfitt er að henda reiður á hann. Framburður U-x-x um fyrirætlan þeirra í Bólivíu um kaup á fíkniefnum og samskipti þeirra við T-kk-þf B-kk-þf K-kk-þf, samrýmist framburði S-kk-ef S-kk-ef varðandi tengsl ákærða við T-kk-þf B-kk-þf og skýringar S-kk-ef á því að ákærði var með símanúmer S-kk-ef í símanum sínum að öllu leyti utan að S-kk-nf kvaðst hafa talið að fyrirætlan ákærða snerist um viðskipti og viðskiptasambönd með ávaxtakaffi en ekki fasteignaviðskipti eins og ákærði heldur fram. Þá styður sá framburður S-kk-ef að ákærði hafi beðið S-kk-þf um að segja lögreglu að þeir hafi hist í Þýskalandi, sem ákærði kveður vera rétt, ótrúverðugan framburð ákærða.

Með framburði U-x-x, sem hefur verið í alla staði trúverðugur, um tilgang ferðarinnar til Íslands og um önnur atriði sem skipta máli, telur dómurinn fram komna lögfulla sönnun þess að ákærði hafi skipulagt og greitt kostnað við að flytja til landsins 283,29 g af sterku kókaíni í sölu- og dreifingarskyni.

Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði hefur ekki sakaferil hér á landi og ekki liggja fyrir upplýsingar um sakaferil hans í Þýskalandi.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess hversu sterk efnin voru, sem flutt voru til landsins, og einbeitts vilja ákærða en hann bæði skipulagði innflutninginn og kom síðan með til landsins til að tryggja að efnin kæmust í sölu- og dreifingu. Þá er ljóst að miðað við magnið sem flutt var til landsins fengist verulegur fjöldi söluhæfra eininga. Með hliðsjón af öllu ofansögðu er refsing ákærða ákvörðuð með vísan til 1., 3., 5. og 7. tl. 1. mgr. og 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði á sér engar málsbætur. Er refsing hans ákveðin fangelsi í sextán mánuði. Samkvæmt 76. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/19490 skal draga frá dæmdri refsingu gæsluvarðhaldsvist sem ákærði sætti frá 4. mars til 5. apríl 2013. Ekki þykja skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna.

Ákærði skal sæta upptöku á ofangreindum efnum eins og í dómsorði segir.

Í yfirliti um sakarkostnað, sem er samtals 561.468 krónur, er reikningur vegna bílaleigu, 53.903 krónur, sem ákærði verður ekki dæmdur til að greiða. Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða annan sakarkostnað vegna rannsóknar málsins, samtals 507.565 krónur, auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hrl., á rannsóknarstigi og fyrir dóminum, 997.725 krónur, auk ferðakostnaðar, 27.840 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-x-x M-x-x L-x-x, þýskur ríkisborgari, sæti fangelsi í sextán mánuði. Gæsluvarðhald er ákærði sætti frá 4. mars til 5. apríl 2013 skal dragast frá að fullri dagatölu.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, sem er samtals 1.533.130 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 997.725 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk 27.840 króna í ferðakostnað.

Ákærði sæti upptöku á 283,29 g af kókaíni.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.