S-300/2006

Mál þetta, sem þingfest var þann 22. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 3. maí 2006 á hendur I-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Furugrund 34, Selfossi, fyrir umferðarlagabrot

I

með því að hafa, að kvöldi sunnudagsins 22. janúar 2006 ekið bifreiðinni RN-401 austur Suðurlandsveg, með kveikt á sterkum þökuljósum að framan auk aðalljósa, þannig að ljósin ollu glýju hjá ökumanni lögreglubifreiðar nr. 33-258 sem mætti bifreið ákærða við gatnamót Suðurlandsvegar og Hvammsvegar, sveitarfélaginu Ölfusi.

Telst brot ákærða varða við 7. mgr. 32. gr. umferðarlaga nr. 50.1987 sbr. 100. gr. sömu laga.

II.

með því að hafa, er lögregla hugðist hafa afskipti af ákærða á móts við Þórustaði í sveitarfélaginu Ölfusi, vegna þeirra háttsemi hans er frá greinir í ákærulið I, ekki virt stöðvunarmerki og fyrirmæli lögreglu um að stöðva bifreiðina, sem gefin voru fyrst með forgangsljósum og síðar með hljóðmerki, heldur aka áfram austur Suðurlandsveg, inn hringtorgið við Fossnes og áfram þar sem lögregla ók upp að vinstri hlið bifreiðar ákærða, jók ákærði þá hraðann og beygði skömmu síðar inná bifreiðastæði við IB-bíla og lagði þar bifreiðinni í stæði. Samkvæmt mælingu lögreglu ók ákærði 2,8 km frá því að stöðvunarmerki voru gefin þar til hann stöðvaði.

Teljast brot ákærða varða við 19. gr. sbr. 41. gr. lögrelgulaga nr. 90.1996 og 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga nr. 50.1987 sbr. 100. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50.1987. Þess er einnig krafist að ákærði fái punkta skv. 7. gr. sbr. viðauka, reglugerðar nr. 431, 1998 um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna ofangreindra brota og hann dæmdur til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997 og 8. gr., sbr. 10. gr. reglugerðar nr. 431.1998 vegna uppsafnaðra punkta.

Við þingfestingu málsins leiðrétti sækjandi tölulið I í ákæru þannig að brotið varði við 6. og 7. mgr. 32. gr. umferðarlaga.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og neitaði sök. Var málinu frestað til frekari gagnaöflunar um veðurfar á vettvangi af hálfu ákærða. Aðalmeðferð fór fram þann 17. október 2006.

Verjandi ákærða krafðist sýknu og að sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð.

Málsástæður:

Í frumskýrslu lögreglu dagsettri 30. janúar 2006 kemur fram að lögreglan hafi veitt athygli bifreiðinni RN-401 þar sem henni var ekið á móti þeim austur Suðurlandsveg við Hvammsveg. Logað hafi á sterkum þokuljósum ásamt aðalljósum á bifreiðinni þannig að það olli glýju. Sneri lögreglan við og fór á eftir bifreiðinni. Á móts við afleggjerann að Þórustöðum var lögreglan komin fyrir aftan bifreiðina og hafi þá kveikt á forgangsljósum og gefið ökumanni stöðvunarmerki. Hann hafi því engu sinnt og ekið áfram austur Suðurlandsveg að Selfossi. Rétt áður en komið var að hringtorginu á Selfossi kveikti lögreglan á hljóðmerkjum og hafi ökumaður því engu sinnt og ekið hringtorgið og áfram austur Suðurlandsveg. Hafi lögreglan ekið upp að vinstri hlið bifreiðarinnar en hún þá aukið hraðann og beygt síðan skömmu seinna inn á bifreiðastæði við IB-bíla og lagt þar í bifreiðastæði. Lögreglan ræddi síðan við ökumann og aðspurður af hverju hann hafi ekki sinnt stöðvunarmerkjunum þá kvaðst hann ekki taka þátt í svona skrípaleik. Hann hafi síðan ekki viljað ræða neitt frekar um brotin. Hann hafi neitað að undirrita vettvangsskýrsluna. Samkvæmt mælingum þá ók ökumaðurinn 2,8 km frá því að stöðvunarmerki voru gefin og þar til hann stöðvaði.

Fyrir dóminum liggur vottorð Veðurstofu Íslands um veður á Eyrarbakka þann 22. janúar 2006 auk umsagnar L-kk-ef M. J-kk-ef iðnaðar- og vélatæknifræðings um aukaljós á Chervolet Silverado 2500 Pickup 2006, gerð, staðsetningu ljósa á bíl, styrk og lýsing framfyrir bíl. Er þar um samskonar bifreið að ræða og ákærði ók umrætt sinn.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og sagði að hann hefði verið að fara með bifreið í geymslu að Auðsholti umrætt sinn. Veður hafi verið slæmt og gengið á með hryðjum. Sagði hann að bifreiðin hefði verið búin þokuljósum sem hann hefði haft kveikt í umrætt sinn. Þegar hann hafi verið að nálgast Kögunarhól hafi hann veitt lögreglubifreið athygli sem hafi verið þar við eftirlit. Hann hafi síðan ekki veitt lögreglubifreiðinni athygli fyrr en hann var að koma að Selfossi og ekki talið að þeir væri á eftir sér þar sem hann hafi ekið á löglegum hraða heldur hafi hann haldið að þeir væru að fara í útkall. Hann hafi síðan heyrt hljóðmerki lögreglunnar þegar hann hafi verið að koma í hringtorgið og þá vitað að lögreglan hafi viljað stöðva hann. Honum hafi hins vegar fundist styttra og betra að koma sér út úr umferðinni og farið inn á plan hjá fyrirtækinu sínum IB-bílum. Þar hafi honum verið tilkynnt að hann hafi verið með auka þokuljós og hann hafi ekki vitað aðra eins vitleysu að verið væri að elta menn uppi fyrir að vera með auka þokuljós eins og glæpamenn og sé mál þetta allt með ólíkindum. Sagðist hann hafa verið á splunkunýjum Chevrolet Pickup bifreið sem væri nákvæmlega eins og sú bifreið sem L-kk-nf hafi rannsakað en sé ekki sú sama.

Aðspurður um veður sagði ákærði að það hafi gengið á með hryðjum og skyggni hafi verið slæmt, það hafi ekki verið í því augnabliki sem hann mætti lögreglunni en skyggni hafi verið búið að vera slæmt. Ákærði sagðist fyrst hafa orðið var við ljósmerki lögreglunnar þegar hann var að nálgast Selfoss en lögreglan hafi þá verið komið nærri en hann hafi hins vegar ekki verið að fylgjast með í baksýnisspeglinum hvort einhver væri á eftir honum. Ákærði neitar því að lögreglan hafi ekið upp að hlið sér í hringtorginu. Þegar ákærði kom út úr hringtorginu hafi bifreið verið á undan sér sem hafi vikið út í kant, hann hafi farið fram úr þeirri bifreið ásamt lögreglubifreiðinni og hann síðan ekið inn á plan fyrirtæki síns en ákærði rekur IB ehf., við Suðurlandsveg. Frá hringtorginu að IB bílum eru milli 300 –400 metrar. Sagði ákærði að ljósabúnaður á bifreiðinni hafi komið með bifreiðinni og hafi ekki verið breytt. Fram kom hjá vitninu að vinur hans hafi verið með í bifreiðinni.

Vitnið J-kvk-nf E-kvk-nf C-x-x lögreglumaður kom fyrir dóminn. Sagði hún að lögreglan hafi verið að keyra vestur Suðurlandsveg og þá mætt bifreið með mjög sterk ljós. Lögreglan hafi snúið við og veitt bifreiðinni eftirför og kveikt stöðvunarljós lögreglubifreiðarinnar á móts við Þórustaði. Á hringtorginu þegar komið var inní Selfoss þá hafi sírenan verið sett á og lögreglan ekið upp að vinstri hlið bifreiðarinnar en hún samt ekki stöðvað fyrr en inná bifreiðastæði við IB-bíla. Sagði vitnið að bilið á milli bifreiðanna þegar viðvörunarljósin voru sett á hafi verið um 100 metrar. Aðspurð um veður á þessum tíma sagði vitnið að það hafi verið myrkur og blautt og engin skilyrði hafi verið til að nota þokuljós. Það hafi ekki verið þoka eða snjókoma en mundi ekki frekar eftir veðrinu þennan dag. Það gæti verið að snjókoma hafi verið á köflum en ökumenn eigi að taka tillit til þess og slökkva á ljósunum þegar skilyrðin eru ekki lengur til staðar og þau hafi ekki verið þegar lögreglan mætti bifreiðinni. Sagði vitnið að ákærði hafi verið fúll og pirraður þegar lögreglan stöðvaði hann. Vitnið sagðist ekki hafa skoðað ljósabúnað bifreiðarinnar frekar eftir að bifreiðin hafði verið stöðvuð.

Vitnið R-kk-nf Á-kk-nf kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og sagði að lögreglan hafi verið á eftirlitsferð og mætt bifreið á móts við Kögunarhól með mjög sterk þokuljós þannig að lögreglan hafi blindast. Lögreglan hafi því snúið við og náð ákærða á móts við Þórustaði. Þar hafi verið kveikt á forgangsljósum lögreglubifreiðarinnar en ákærði hafi ekki stöðvað. Bilið á milli bifreiðanna hafi verið þá um fjórar bíllengdir. Lögreglan hafi veitt ákærða eftirför og við hringtorgið við innkomuna á Selfoss hafi lögreglan sett hljóðmerkin á en ákærði hafi ekið áfram og beygt inn á bifreiðastæði við IB- bíla og stöðvar þar. Aðspurður um veðurfar á þessum tíma kannaðist vitnið ekki við að það hafi verið snjóél, hvasst eða nokkuð að veðri og því hafi engin skilyrði verið til að nota þokuljós. Þarna hafi bara verið myrkur. Vitnið skoðaði ekki ljósabúnað bifreiðarinnar eftir að hún hafði verið stöðvuð.

Símaskýrsla var tekin af vitninu Þ-kk-þgf S-kk-þgf kt. 000000-0000, Selfossi. Sagðist vitnið hafa verið farþegi með ákærða í umrætt sinn. Aðspurður sagði hann að það hafi verið búið að ganga á með snjóéljum í umræddri ferð. Lögreglan hafi gefið hljóðmerki rétt áður en þeir hafi komið á bílaplanið hjá IB bílum. Vitnið mundi ekki eftir því að nein önnur umferð hafi verið þarna í umrætt sinn.

Niðurstöður:

Enginn ágreiningur er í máli þessu um það hvort ákærði hafi notað þokuljós á bifreið sinni þegar hann mætti lögreglubifreiðinni á móts við Kögunarhól á Suðurlandsvegi að kvöldi 22. janúar s.l. Ákærði telur hins vegar að honum hafi verið heimilt að nota þokuljósin í umrætt sinn þar sem veðurskilyrði hafi verið þannig. Lagði hann fram vottorð um veður á Eyrabakka frá Veðurstofu Íslands þann 22. janúar 2006. Kemur fram í vottorðinu að vindhraði var búinn að vera frá 11,3 til 14,4 metrum á sekúndu en mesti vindhraði á milli athugana frá 15,4 uppí 22,1 metra á sekúndu. Frá morgni og til miðnættis segir að kl. 9.00 og 18.00 þann dag hafi verið lítilsháttar snjóél, kl. 21.00 var haglél, vindhraði 14,4 metrar en mesti vindhraði 17,5 metrar. Kl. 24.00 var úrkoma í grennd, vindhraði 13,4 metrar og mesti vindhraði 15,4 metrar á sekúndu. Hitastig var um kl. 21.00 2,6 °C og kl. 24.00 2.o°C. Miklar líkur eru fyrir því að svipað veðurfar sé í grennd við Selfoss og á Eyrabakka enda ekki langt á milli í loftlínu. Samkvæmt vottorðinu voru lítilsháttar snjóél og haglél búin að vera allan daginn. Klukkan 21.00 var haglél, vindhraði 14,4 metrar og uppí 17,5 metra í hviðum. Klukkan kl. 24.00 er komin úrkoma. Ákærði er stöðvaður kr. 22.18 samkvæmt lögregluskýrslu. Fyrir dómi tók vitnið R-kk-nf fram að það hafi ekki verið neitt að veðri, ekki snjóél né hvasst.

Vitnið Þ-kk-nf sagði fyrir dómi að búið hefði verið að ganga á með snjóélum í umrætt sinn.

Samkvæmt 6. mgr. 32. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 má nota þokuljós í þoku, þéttri úrkomu eða skafrenningi í stað eða ásamt lágum ljósgeisla.

Sækjandi mótmælti því að veðurskilyrði á Eyrabakka hafi nokkuð gildi né sanni að sama veður hafi verið undir Ingólfsfjalli.

Vera má að á þeim tímapunkti sem lögreglubifreiðin mætti ákærða að þá hafi veðrið verið að ganga niður en slíkur vafi er á því hvort álíka veður hafi verið undir Ingólfsfjalli og var á Eyrabakka umræddan dag og um kvöldið að meta verður þann vafa ákærða í vil. Ber því að sýkna ákærða af þessum ákærulið.

Ákært er fyrir brot á 7. mgr. 32. gr. umferðarlaga þar sem segir að ljós megi ekki nota þannig að valdið geti öðrum vegfarnendum glýju. Engin skoðun fór fram af hálfu lögreglunnar á því hvort ljósabúnaður bifreiðarinnar hafi brotið gegn reglugerð um gerð og búnað ökutækja nr. 822/2004. Verður því ekki byggt á því. Enginn ágreiningur var í málinu um að ekki væri hægt að nota þokuljósin með öðrum ljósgeisla en lágum ljósgeisla á umræddri bifreið. Þar sem ákærði er sýkn af því að hafa notað þokuljós við óheimil skilyrði verður hann ekki sakfelldur fyrir að þau ljós hafi blindað ökumann lögreglubifreiðarinnar enda má gera ráð fyrir því að ljósabúnaður sem heimilaður er í reglugerð sé þannig gerður að við notkun á honum við rétt skilyrði þurfi ökumenn ekki að búast við því að hann valdi öðrum vegfarendum óþægindum. Hafi ljósabúnaður bifreiðarinnar í umrætt sinn valdið óþægindum er því ekki ákærða um að kenna. Er ákærði því sýkn af þeim hluta ákærunnar.

Vitnin R-kk-nf og J-kvk-nf bera bæði að þau hafi sett forgangsljós á við bæinn Þórustaði við Suðurlandsveg í þeim tilgangi að stöðva ákærða. Hafi þau ekið um 2.8 km á eftir ákærða þar til hann hafi stöðvað og þá inn á bílastæði við fyrirtæki sitt IB-bíla. Ákærði segist ekki hafa tekið eftir forgangsljósum lögreglubifreiðarinnar fyrr en hann var að verða kominn á Selfoss og þá talið að lögreglan væri að fara í útkall. Þrátt fyrir að lögreglan hafi sett á hljóðmerki í hringtorginu þá ók ákærði áfram á milli 300 – 400 metra áður en hann stöðvaði inn á bifreiðastæði við fyrirtæki sitt IB ehf.

Sú skylda hvílir á ökumönnum að stöðva skilyrðislaust þegar lögregla gefur merki um slíkt, eða þá að víkja út í kant til að greiða fyrir forgangi lögreglunnar. Hvorugt gerði ákærði. Ákærði bar fyrir sig að hann hefði ekki verið að fylgjast með í baksýnisspegli og því ekki séð að lögreglan var á eftir honum með forgangsljós. Þegar hann svo varð lögreglunnar var þá taldi hann að hún væri í útkalli. Sú skýring ákærða er ákaflega ótrúverðug og ekki afsökun fyrir því að hlýða ekki fyrirmælum. Ákærði sagðist hafa heyrt í hljóðmerki lögreglunnar í hringtorginu en þrátt fyrir það þá ók hann milli 300-400 metra án þess að stöðva bifreið sína. Sagði hann að ein bifreið hafi verið á undan honum þegar hann kom út úr hringtorginu sem hafi vikið til hliðar, hann hafi ekið fram úr þeirri bifreið og lögreglan einnig. Hann hafi talið það best fyrir aðra umferð og öruggara að stöðva á bifreiðastæði við fyrirtæki sitt IB ehf. Það var hins vegar ekki á valdi ákærða í þessu tilviki að meta aðstæður þegar lögregla gefur slík fyrirmæli sem gert var í þessu tilviki. Ákærði braut því gegn 19.gr. sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 og 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og hefur unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakarvottorði ákærða sem liggur frammi í málinu hefur ákærði tvisvar gert sátt hjá sýslumanninum á Selfossi vegna umferðarlaga brota, fyrst í september 1998 en þá fékk hann sekt kr. 30.000 auk þess að vera sviptur ökurétti í 3 mánuði. Í janúar 1999 gerði ákærði aftur sátt hjá sýslumanninum á Selfossi og greiddi sekt kr. 50.000.- vegna brota á 48. gr. umferðarlga. Í desember 2004 var ákærði dæmdur í Héraðsdómi Suðurlands fyrir brot á 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga í 50.000 króna sekt og sviptur ökuréttar í 1 mánuð.

Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin kr. 60.000.- sekt í ríkissjóð en sæti ella fangelsi í sex daga.

Þess er krafist að ákærði verður sviptur ökurétti vegna punkta sbr. 7. gr. sbr. viðauka reglugerðar nr. 431/1998 um ökuferilskrá og punktakerfi vegna umferðarlagabrota. Brot það sem ákærði er sakfelldur fyrir nú varðar 2 punktum samkvæmt viðauka við ofangreinda reglugerð. Ákærði hefur hlotið áður 11 staðfesta punkta á síðustu 3 árum og með broti þessu samtals 13 punkta. Ber því samkvæmt 8. gr. sbr. 10. gr. reglugerðarinnar og 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 að svipta ákærða ökurétti í 3 mánuði.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr., sbr. 164. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, skal ákærða gert að greiða málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns sem ákvarðast kr. 109.560.- Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf flutti málið fyrir hönd ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, I-kk-nf B-kk-nf, greiði kr. 60.000 í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 6 daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti í 3 mánuði frá birtingu dóms að telja.

Ákærði greiði málsvarnarlaun til verjanda síns S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 109.560.- krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.