E-952/2017

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar 27. júní 2017 um frávísunarkröfu stefnda, var höfðað 17. mars s.á. af hálfu félagsins Jón I. Garðarsson ehf., Langarima 21-23, Reykjavík, á hendur húsfélaginu Flétturimi 32-38, Flétturima 36, Reykjavík, til greiðslu reikninga.

Stefnandi gerir þær dómkröfur að stefndi verði dæmdur til greiðslu skuldar að fjárhæð 4.913.720 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, af 1.000.000 króna frá 1. nóvember 2016 til 4. desember s.á., en frá þeim degi af 4.913.720 krónum til greiðsludags, að frádregnum kreditreikningi að fjárhæð 171.900 krónur þann 30. desember 2016. Þá er krafist málskostnaðar úr hendi stefnda samkvæmt málskostnaðarreikningi eða að mati réttarins.

Dómkröfur stefnda eru aðallega krafa um að málinu verði vísað frá dómi. Til vara krefst stefndi sýknu af öllum kröfum stefnanda. Í báðum tilvikum er gerð krafa um greiðslu málskostnaðar úr hendi stefnanda samkvæmt mati dómsins eða samkvæmt málskostnaðaryfirliti. Gerð er krafa um virðisaukaskatt á málskostnað.

Í þessum úrskurði er til úrlausnar aðalkrafa stefnda, sem hér er sóknaraðili, um að málinu verði vísað frá dómi. Stefnandi, sem hér er varnaraðili, krefst þess að kröfu um frávísun verði hafnað. Báðir aðilar krefjast málskostnaðar úr hendi gagnaðila að mati dómsins í þessum þætti málsins.

Málsatvik, málsástæður og lagarök sem fram koma í stefnu

Stefnandi kveður kröfu sína til komna vegna viðskipta hins stefnda félags við stefnanda. Stefnandi sé með málningarþjónustu og starfi sem verktaki sem sjái um nýmálun og viðhald á máluðum fletum og fleira tengt málningarvinnu og veiti ýmsa tengda þjónustu. Krafan sé byggð á reikningum vegna vinnu stefnanda í þágu stefnda að Flétturima 32-38 í Reykjavík, þ.e. reikningi dags. 1. nóvember 2016 að fjárhæð 1.000.000 króna og þremur reikningum, dags. 4. desember s.á., að fjárhæð 2.087.720 krónur, 1.300.000 krónur og 526.000 krónur. Samtals nemi framangreindar fjárhæðir 4.913.720 krónum sem sé stefnufjárhæðin í málinu, auk dráttarvaxta og kostnaðar. Umsaminn gjalddagi í viðskiptum stefnda við stefnanda sé dagsetning reikninga og miðist stefnufjárhæð og dráttarvextir við það tímamark. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar. Um lagarök vísar stefnandi til meginreglna samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga, laga um lausafjárkaup, nr. 50/2000, vaxtalaga, nr. 38/2001 og laga um meðferð einkamála, nr. 91/1991.

Málsatvikalýsing stefnda, málsástæður og lagarök fyrir kröfu um frávísun

Stefndi kveður stefnanda hafa tekið að sér utanhúsmálun og viðgerðir á fasteigninni Flétturima 32-38 í Reykjavík fyrir stefnda. Samkvæmt verksamningi hafi verkinu átt að vera lokið 2. ágúst 2016 að viðlögðum tafabótum, 20.000 krónum hvern dag. Það hafi ekki verið fyrr en 22. október 2016 að lokið hafi verið við að mála glugga og þakkant fyrir ofan tengibyggingu og sílanbera veggi. Enn hafi ekki verið skipt um tiltekna botnlista. Þak sé að stórum hluta unnið á óviðunandi hátt af hendi verktaka og sé framkvæmdin þar með haldin galla. Verkframkvæmdinni sé enn ekki lokið og lokaúttekt hafi ekki farið fram. Stefndi hafi á fyrri stigum málsins andmælt þeim reikningum sem stefnandi leggi fram og hafi skorað á stefnanda að rökstyðja þær fjárhæðir sem þar sé að finna. Stefnandi hafi ekki sinnt þeim áskorunum og beinlínis komið í veg fyrir að stefndi afli sér frekari upplýsinga. Stefnandi hafi ekki mætt á sameiginlega úttekt sem fram hafi farið vegna verksins og hafi eftir því sem stefndi komist næst verið ósáttur við þá ákvörðun stefnda að fá utanaðkomandi fagaðila til að fara yfir verkið. Við úttektina hafi m.a. verið farið yfir magntölur, frágang og annað og hafi þar verið staðfestur grunur stefnda um að þjónusta stefnanda væri ófullnægjandi.

Það sé meginregla einkamálaréttarfars að sá sem krefjist réttinda sér til handa í dómsmáli verði að gera skýra grein fyrir þeim. Með stefnu geri stefnandi kröfu um greiðslu á fjórum óútskýrðum og órökstuddum reikningum. Þar sé ekki nánar gerð grein fyrir grundvelli dómkröfu stefnanda. Skýringar hans á kröfu sinni, málsatvikum og málsástæðum séu algjörlega ófullnægjandi. Krafa stefnanda sé því með öllu vanreifuð, eða óreifuð. Málatilbúnaður stefnanda sé þannig úr garði gerður að hann sé í andstöðu við nefnda meginreglu einkamálaréttarfars og fyrirmæli e-liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Þá hafi stefnandi ekki lagt fram þau sönnunargögn sem nauðsynleg séu til að grundvöllur málsins verði talinn nægilega skýr, sbr. m.a. g-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Framangreindir annmarkar á málatilbúnaði stefnanda bitni verulega á tækifærum stefnda til að taka til varna í málinu. Í raun megi segja að stefnda sé gert ókleift að taka til efnislegra varna þar sem hann skorti allar forsendur til þess. Stefndi telji slíka bresti á málatilbúnaði stefnanda að honum sé ómögulegt að taka efnislega til varna í málinu og krefjist þess þar af leiðandi að málinu verði vísað frá dómi. Að öðrum kosti væri verið að velta sönnunarbyrði um grundvallaratriði í málatilbúnaði stefnanda yfir á stefnda og sé sú niðurstaða ótæk.

Niðurstaða

Fyrirmæli 1. mgr. 80. gr. og 95. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, miða að því að tryggja að ljóst sé á frumstigi dómsmáls með hvaða röksemdum og í meginatriðum á hvaða gögnum stefnandi hyggst styðja kröfur sínar. Ákvæði 80. gr. laganna um efni stefnu eiga sér ekki síst þann tilgang að tryggja stefnda rétt til að kynna sér málatilbúnað stefnanda í því skyni að eiga þess sanngjarnan kost að verjast kröfum hans að því er alla þætti þeirra varðar.

Málatilbúnaði stefnanda sem fram kemur í stefnu er lýst í heild sinni hér að framan. Með stefnunni lagði stefnandi fram fjóra reikninga og einn kreditreikning, auk innheimtuviðvörunar og innheimtubréfs. Í reikningunum kemur ekki annað fram um hvað standi á bak við þá en „málningarvinna“ eða „málningarvinna utanhúss skv. fylgiskjali“, en engin fylgiskjöl fylgja þeim. Í stefnu er ekki að finna aðra skýringu á því hvernig höfuðstóll reikninganna sé til kominn en þá að þeir séu vegna vinnu stefnanda í þágu stefnda, en ekki kemur fram hvernig fjárhæð þeirra sé fundin. Kreditreikningur vegna málningarvinnu er óútskýrður.

Við málflutning taldi lögmaður stefnanda að nægilega væri gerð grein fyrir kröfum hans með framlagningu reikninga, gagnaöflun hefði ekki verið lýst lokið og auk þess hefði stefndi þegar undir höndum öll skjöl varðandi verksamning aðila og þau fylgiskjöl sem vísað sé til í reikningunum. Lögmaður stefnda vísaði m.a. til þess að stefnanda hefði verið fullljóst áður en málið var höfðað að efnislegur ágreiningur væri fyrir hendi um réttmæti reikninganna, sem rætur ætti í umfangsmeiri viðskiptum aðila. Nauðsynlegt væri að fram kæmi í stefnu á hverju stefnandi byggði í því sambandi.

Af málavaxtalýsingu stefnda, þeim málsástæðum sem stefndi tilgreinir í greinargerð fyrir sýknukröfum sínum og gögnum sem stefndi hefur lagt fram í málinu verður ráðið að verulegur ágreiningur sé fyrir hendi milli aðila um efndir á verksamningi sem verið hafi grundvöllur viðskipta þeirra. Deilt sé um uppgjör á grundvelli hans, m.a. um framvinduútreikninga, galla á verkframkvæmdinni og tafabætur. Ekki er vikið að þessum grundvelli í stefnunni eða andmælum sem lögmaður stefnda sendi lögmanni stefnanda vegna reikninganna áður en málið var höfðað. Í stefnu er aðeins greint frá því að innheimtutilraunir hafi reynst árangurslausar. Vegna þess ágreinings aðila sem upplýst er að fyrir hendi sé, yrði ekki tekin efnisleg afstaða til kröfu stefnanda um greiðslu reikninganna án þess að ágreiningur aðila um efndir og uppgjör á grundvelli verkssamningsins komi til skoðunar. Stefnandi tiltekur engar málsástæður þar að lútandi í stefnu og er málatilbúnaður hans að þessu leyti vanreifaður og til þess fallinn að torvelda stefnda að setja fram varnir sínar í málinu í greinargerð þannig að fullnægi áskilnaði 2. mgr. 99. gr. laga um meðferð einkamála.

Að framangreindu virtu þykir stefnandi ekki hafa lagt þann grundvöll að málinu sem nauðsynlegur er til þess að efnisdómur verði á það lagður. Málatilbúnaði stefnanda er svo áfátt að hann fullnægir ekki kröfum 1. mgr. 80. gr. laga um meðferð einkamála og hann svo vanreifaður, að ekki verður úr bætt með gagnaöflun undir rekstri málsins. Verður því fallist á aðalkröfu stefnda og máli þessu verður vísað frá dómi.

Í samræmi við þá niðurstöðu, og með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála, verður stefnanda gert að greiða stefnda 300.000 krónur í málskostnað.

K-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Jón I. Garðarsson ehf., greiði stefnda, Flétturima 32-38, húsfélagi, 300.000 krónur í málskostnað.

K-kvk-nf K-kvk-nf