S-154/2012

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 18. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 25. ágúst sl., á hendur X:

,,fyrir ólögmæta meðferð fundins fjár, með því að hafa í lok desember 2011, slegið eign sinni á GSM síma af gerðinni Nokia N8, og selt félaga sínum símann, en áætlað verðmæti svona síma er rúmlega 60 þúsund krónur.

Telst þetta varða við 246. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust viðurkenndi að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm og kemur heim og saman við rannsóknargögn málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og er þar rétt heimfærð til laga. Verður dómur lagður á málið án frekari sönnunarfærslu með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærði, sem er 19 ára, hefur áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Hann var þannig þann 4. nóvember 2008 dæmdur fyrir nytjastuld, sbr. 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, en ákvörðun um refsingu hans var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þann 23. september 2010 var ákærði dæmdur til að greiða 178.000 krónur í sekt til ríkissjóðs og sviptur ökurétti í eitt ár fyrir brot gegn 2. sbr. 5. sbr. 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974 og 1. sbr. 2. mgr. 45a. gr. umferðarlaga. Þá var ákærði dæmdur fyrir brot gegn 4. mgr. 210. gr. almennra hegningarlaga þann 4. nóvember 2010, en með háttseminni rauf hann skilorð dómsins frá því í nóvember 2008 og var því ákvörðuð refsing fyrir það brot samhliða, en einnig með hliðsjón af 78. gr. hegningarlaganna. Var refsing ákærða ákvörðuð 30 daga skilorðsbundið fangelsi til tveggja ára.

Er ákærði framdi ofangreind brot var hann aðeins 16 og 17 ára.

Með broti því sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 4. nóvember 2010. Ber því að taka skilorðið upp, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, og dæma ákærða refsingu í einu lagi eftir reglum 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 60 daga fangelsi.

Í ljósi skýlausrar játningar ákærða fyrir dómi, ungs aldurs og því að hann lýst yfir iðrun, en einnig vilja til að taka sig á, þykir með hliðsjón af ákvæðum 70. gr. hegningarlaganna rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. hegningarlaganna. Þá þykir jafnframt rétt svo sem atvikum er háttað að binda frestun fullnustu refsivistar ákærða einnig því skilyrði að hann sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19, 1940. Skal Fangelsismálastofnun tilnefna þann aðila, sem hafa skal umsjónina með hendi.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Þá er frestun á fullnustu refsivistar jafnframt bundin því skilyrði að ákærði sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19, 1940. Skal Fangelsismálastofnun hafa umsjónina með hendi.