S-574/2007

Mál þetta var dómtekið er í dag eftir endurflutning, en áður flutt 29. október .sl.

Málið er með ákæru útgefinni 25. júlí 2007 höfðað gegn H-kk-þgf J-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 000000-0000, Heiðarholti 44d, Reykjanesbæ og E-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Garðbraut 81, Garði, fyrir líkamsárás í Sandgerði aðfaranótt 7. ágúst 2005, á hendur ákærða H-kk-þgf fyrir að hafa skallað J-kk-þf B-kk-þf E-kk-þf, Lindartúni 9, Garði, í andlitið inni í húsinu Víkurbraut 5, Sandgerði og á hendur báðum ákærðu fyrir að hafa í framhaldi, utan við veitingastaðinn Mamma Mia í Sandgerði, báðir ráðist á J-kk-þf B-kk-þf og slegið hann í mörgum hnefahöggum í andlit og höfuð, en við árásirnar brotnaði vinstri miðframtönn efri góms inn í kviku og brotnaði úr glerungi á jaxli í efri góm vinstra megin og á jaxli neðri góms vinstra megin en auk þess hlaut J-kk-nf B-kk-nf bólgu á nefhrygg, marbletti kringum bæði augu, þrota í augnaumgjörðum, eymslu yfir vinstri kjálkalið og stífleika í hálsi.

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar."

Í málinu liggur fyrir skaðabótakrafa frá J-kk-þgf B-kk-þgf E-kk-þgf, sem krefst skaðabóta úr hendi ákærðu að fjárhæð 842.800 kr. Þá er krafist vaxta skv. 8. gr. vaxalaga nr. 38, 2001 frá tjónsdegi til 19. desember 2005 en síðan dráttarvaxta til greiðsludags.

Af hálfu beggja aðila er haldið uppi vörnum í málinu og krefst ákærði H-kk-nf þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins og bótakröfunni í málinu verði vísað frá dómi. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna til skipaðs verjanda hans hdl. Á-kk-ef J-kk-ef og verði þau greidd úr ríkissjóði.

Ákærði E-kk-nf F-kk-nf krefst og sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög frekast leyfa og verði hún skilorðsbundin eða hún verði felld niður. Þá er þess krafist að bótakröfunni verði vísað frá dómi eða hún lækkuð verulega. Eins er krafist hæfilegra málsvarnarlauna til skipaðs verjanda hans, hrl. S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef sem greidd verði úr ríkissjóði.

I. Málavextir.

Aðfaranótt sunnudagsins 7. ágúst 2005 kl. 01.46 barst lögreglunni í Keflavík tilkynning um hópslagsmál fyrir utan skemmtistaðinn Mamma Mía í Sandgerði. Tveir lögreglumenn fóru þegar á staðinn og er á vettvang var komið hafði kærandi málsins, J-kk-nf B-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000, Lindartúni 2, Garði, samband við þá og tjáði þeim að hópur fólks hefði ráðist að honum og kvað hann ákærðu og V-kk-þf A-kk-þf G-kk-þf, hafa slegið sig. J-kk-nf B-kk-nf var í rifnum stuttbermabol og með brotna framtönn. Þá var nokkur áfengislykt af honum. Þarna á vettvangi gaf sig og fram sem vitni J-kk-nf K-kk-nf Þ-kk-nf, kt. 000000-0000, Selsvöllum 20, Grindavík, sem kvaðst hafa séð hóp af ungu fólki ráðast á J-kk-þf B-kk-þf en vissi ekki nöfn á þessu fólki. J-kk-nf B-kk-nf óskaði ekki læknisaðstoðar að svo stöddu og var ekið heim. Hann hafði svo daginn eftir farið á Sjúkrahúsið í Keflavík þar sem hann var skoðaður af B-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf lækni. Hann hafði einnig farið til B-kk-ef J-kk-ef tannlæknis sem gerði við sárum hans til bráðabirgða.

Í vottorði B-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef læknis er meiðslum J-kk-ef B-kk-ef lýst:

,,Þegar hann kemur hingað er hann þegar búinn að fara til tannlæknis sem hefur fest efri vi. framtönn til bráðabirgða sem var brotin. Við höggin flísaðist úr tveimur jöxlum einnig í vi. munnhelmingi. Við skoðun er hann með bólginn nefhrygg sem átöku virðist heill svo og miðsnesi beint við fremri rhinoscopiu og loftflæði eðlilegt um báðar nasir. Hann er með marbletti kringum bæði augu og þrota í báðum augnumgjörðum. Ekki er sjón skert og augnhreyfingar eru eðlilegar. Ekki merki um brot á kinnbeinum eða öðrum andlitsbeinum. Hann er aumur yfir vi. kjálkalið og hálshreyfingar eru stirðar og sárar.”

Í greinargerð B-kk-ef J-kk-ef tannlæknis sem lögð hefur verið fram í málinu kemur fram að vinstri miðframtönn efri góms hafi verið brotin inn í kviku, þannig að 2/3 hlutar krónu framtannarinnar voru brotnir af. Þá hafði brotnað úr glerungi á jaxli í efri góm og einnig úr jaxli í neðri góm vinstra megin. Þá kemur fram að eftir bráðabirgðaviðgerð hafi vinstri miðframtönn efri góms verið rótfyllt og síðast gengið frá henni með botnlagi á rótfyllinguna og plastfyllingu á bakhlið fyllingarinnar. Teljist þetta vera langtíma bráðabirgðameðferð en frekari meðferð þurfi að eiga sér stað síðar með stifti eða kjarna og á það komi postulínskróna og er endingartími hennar um 20 ár og gæti því J-kk-nf B-kk-nf þurftu að skipta þrisvar um krónu á lífstíðinni.Tannlæknirinn taldi ráðlegt að stifftið og krónan yrðu smíðuð eigi síðar en eftir 2-3 ár.

Eftir því sem fram er komið í framburði kæranda, ákærðu og vætti vitna er atburðarásin sú, að helgina 6-8. ágúst 2005 voru svokallaðir Sandgerðisdagar í Sandgerði og margt um manninn þar. Laugardagskvöldið 6. ágús s.á. og fyrrihluta nætur hafði verið samkvæmi heima hjá I-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 141289-289 að Víkurbraut 5, Sandgerði. Voru þar í fyrstu nokkrir kunningjar saman komnir en það þróast þó þannig að í samkvæmið kom fjöldi fólks og var talað um að þarna væri 30 og allt að 70 manns. Auk I-kk-ef voru þarna m.a. kærandinn, sem var vel drukkinn, ákærðu, og V-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf, en bróðir hans hafði látist fyrir skömmu og voru kunningjar hans að syrgja hann og voru heldur meirir og mun kærandinn, J-kk-nf B-kk-nf, hafa talað heldur óvarlega og talað um grenjusamkomu. Í framhaldi af því hafði komið til átaka milli J-kk-ef B-kk-ef og ákærða H-kk-ef. Bæði þeim og þeim vitnum sem voru þarna hjá ber nokkuð á milli um með hvaða hætti átökin voru en þó fer ekki á milli mála að þeir voru að stjaka hvor í annan og tuskast til.

Vitnið J-kk-nf B-kk-nf kvað ákærða hafa ýtt við því af fyrra bragði og skallað það þrívegis og ætlað að skalla í fjórða skiptið, er það hafi sparkað í hann og taldi að verið gæti að hann hafi rekist í hann í framhaldinu, en hann hafi svo verið tekinn af einhverjum og hann svo farið út úr húsinu. Hjá ákærða H-kk-þgf kom fram, að vitnið J-kk-nf B-kk-nf hafi fyrst ýtt í öxl hans og hann svo ýtt því til baka, en það svo reynt að skalla hann en ekki tekist og eftir það orðið smá átök milli þeirra, en ekki nein högg og ákærður hafi ekki kýlt það, en hann hafi dottið aftur fyrir sig og vitnið ofan á hann.

Vitni að þessum átökum var og A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000,sem hafði og verið staddur í eldhúsinu og hafa séð ákærða H-kk-þf skalla vitnið J-kk-þf B-kk-þf tvisvar eða þrisvar sinnum og skallað með enninu í andlit vitnisins J-kk-ef B-kk-ef, en gat ekki sagt með vissu hvar á andlitinu þau lentu, en það kvað vitnið J-kk-þf B-kk-þf svo hafa sparkað í ákærða H-kk-þf og sparkað hlið H-kk-ef eða ofanvert læri og þetta hafi verið í sjálfsvörn. Þeir hafi svo tekist á, haldið og rifið hvorn í annan og átökin færst um húsið, en J-kk-nf B-kk-nf hafi svo náð að losa sig og hlaupið út.

Vitnið I-kk-nf E-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, hafði verið í svefnherberginu hjá eldhúsinu og hafði séð þaðan að vitnið J-kk-nf B-kk-nf og ákærði H-kk-nf hafi verið að tala saman í eldhúsinu og svo hafi vitnið J-kk-nf flogið í ákærða H-kk-þf og eins og reynt að skalla hann, en það hafi ekki séð hvort það tókst.

Vitnið H-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf, kt. 000000-0000, haði verið inni í áðurgreindu svefnherbergi en farið inn og út. Það hafi ekki séð upphaf átakanna milli vitnisins J-kk-ef B-kk-ef og ákærða H-kk-ef, en kvaðst hafa séð J-kk-þf B-kk-þf skalla til ákærða H-kk-ef, en vissi ekki hvort hann hitti, en ákærður H-kk-nf hafi skalla til baka. Hvort hann hitti hafði það ekki séð. Þeir hafi svo tekist á en það hafði ekki séð þá slá hvorn annan, en það hafði svo séð að J-kk-þgf B-kk-þgf hafi verið ýtt að útganginum og hann svo gengið út.

Vitnið Á-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, haði orðið vör læti inn í eldhúsinu og séð J-kk-þf B-kk-þf og ákærða H-kk-þf ýta hvor í annan.

Vitnið V-kk-nf A-kk-nf G-x-x, kvað hafa verið ryskingar og orðaskipti í eldhúsinu og þarna ást við J-kk-þf B-x-x og J-kk-þf P-kk-þf eða ákærður H-kk-nf og hafði það reynt að stilla til friðar og vísað J-kk-þgf B-kk-þgf út.

Þá gáfu skýrslu hjá lögreglu E-kk-nf D-kk-nf I-kk-nf, kt. 000000-0000, og S-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000, og höfðu þeir orðið varir við átök eða slagsmál milli J-kk-ef B-kk-ef og ákærða H-kk-ef, en E-kk-nf hafði ekki séð kýlingar eða að þeir skölluðu hvorn annan.

Ákærður H-kk-nf og J-kk-nf B-kk-nf eru svo skildir að og J-kk-þgf B-kk-þgf ýtt að útidyrunum og hann fer svo út. Ljóst er að meginhlutinn af fólkinu sem var í samkvæminu fer út á eftir honum og er hann á hlaupum undan fólkinu niður Víkurbraut og eftir Strandgötu í átt að Vitatorgi, er hann hittir fyrir fólk sem er á leið að veitingastaðnum Vitanum og biður það ásjár. Þarna voru á ferðinni J-kk-nf K-kk-nf Þ-kk-nf, kt. 000000-0000, ásamt bróður sínum B-kk-nf, systursyni sínum E-kk-þgf Þ-kk-þgf syni og konu hans G-kvk-þgf R-kvk-þgf. Þeim ber saman að þarna hafi verið hópur ungmenna, 10-15 manns, sem elt hafi piltinn, þ.e. J-kk-nf B-kk-þf, rifið utan af honum fötin og gengið í skrokk á honum. Höfðu B-kk-nf og E-kk-nf reynt að stöðva piltana og tala um fyrir þeim en fljótlega gert sér grein fyrir að þeir voru sjálfir í hættu og hafði einn pilturinn ráðist að B-kk-þgf þannig að hann lyftist á loft og féll á bakið. Kemur fram hjá B-kk-þgf að það hafi verið sparkað og kýlt í strákinn sem hópurinn var að elta svo að hann hafi dottið niður en hafi náð að standa upp aftur og hlaupið til hans og falið sig bak við hann og hann þá greinilega verið skíthræddur. Hópurinn hafi svo komið hlaupandi að B-kk-þgf og stráknum. B-x-x hafði þá hlaupið í burtu og hópurinn þá veist að honum og hafði þá strákurinn komist undan og lögreglan komið á staðinn litlu síðar.

Nokkurs ósamræmis gæti í framburðum ákærðu og vitna um árásina, sem J-kk-nf B-kk-nf varð þarna fyrir, en samkvæmt vætti J-kk-ef Þ-kk-ef höfðu 4-5 piltar haft sig mest í frammi í barsmíðunum gagnvart J-kk-þgf B-kk-þgf og einn verið sérstaklega aðgangsharður, sem svo hafi hrint B-x-x en hann hafi verið hávaxinn, 180-185 sm á hæð, kraftmikill og handleggjalangur. Þá kom fram í símaskýrslu, sem tekin var hjá lögreglu af A-kk-þgf E-kk-þgf Þ-kk-þgf, að sá sem haft hafi sig mest í frammi hafi verið hávaxinn með axlasítt hár og taldi hann sig fá það staðfest af viðtölum við lögreglumenn og bróður sinn, að um væri að ræða V-kk-þf G-kk-þf úr Garðinum. Vitnið V-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf hefur hér fyrir dómi lýst því að það hafi verið fremstur í hópnum, er hann kom að J-kk-þgf B-kk-þgf og tekið í hann og sagt honum að hypja sig, annars yrði hann laminn. Hann lýsir svo átökum við annan mann en B-kk-nf, en það fær ekki stoð í rannsóknargögnum málsins.

Er J-kk-nf B-kk-nf gaf fyrst skýrslu hjá lögreglu um málsatvik hvað hann ákærðu og V-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf hafa ráðist á sig á götunni rétt hjá heimili hans og hafið þeir rifið hann úr úlpum og flíspeysu þannig að hann hafi aðeins verið í bolnum. Þeir hafi svo slegið allt að fimmtíu högg og við það hafi farið alveg úr honum framtennur, sem hann taldi hafa losnað í fyrri átökum auk þess sem kvarnast hafi úr tönnum í efri og neðri góm. Hann hefði glatað úlpu sinni og flíspeysu og bolurinn væri ónýtur. J-kk-nf B-kk-nf kom svo aftur fyrir lögreglu og var þá borinn undir hann framburður ákærðu og V-kk-ef og var hann þá ekki viss um að V-kk-nf hafi kýlt hann, en var viss um að hann hafi rifið í hann og öskrað eitthvað á hann. Þá minnti hann, að haft haft verið haft eftir ákærða H-x-x að S-kk-nf úr Garðinum hafi slegið hann flest höggin. J-kk-nf B-kk-nf sagði þó ekki til um það, hvort þetta væri rétt, en vitnaði til þess að V-kk-nf hafi haft í hótunum við föður hans og hafi viljað að kæran yrði afturkölluð, þar sem hann væri á skilorði og færi í fangelsi, ef kæran yrði ekki dregin til baka. Hann var samt viss um að hafa fengið mörg högg frá ákærðu. J-kk-nf B-kk-nf var enn óviss um þátt V-kk-ef í árásinni er hann bar hér fyrir dómi, og kvað það geta verið að hann hafi kýlt hann, en hann myndi það ekki. Hann kvað þrjá hafa veist að honum, en var ekki viss um þátt S-kk-ef en kvaðst vera 100% viss um að ákærðu hafi kýlt og hafi horft á þá gera það, en gat þá ekki lýst klæðnaði þeirra. Nánar spurður kvað hann ákærða E-kk-þf hafa slegið sig tvívegis og hafi annað höggið lent aftur á hnakkann en hitt á nefið, en gat ekki sagt hvoru megin höggin lentu, en ákærður E-kk-nf er talinn örvhentur. Hann kvaðst hafa séð ákærða H-kk-þf slá hann um allt andlit, en gat ekki sagt nákvæmar hvar höggin lentu.

Ákærður H-kk-nf hefur hér fyrir dómi og einnig við skýrslutöku hjá lögreglu neitað því að hafa ráðist að J-kk-þgf B-kk-þgf þarna utan við húsið og hefur haldið þv framí, að hann hafi á þeim tíma er árásin fer fram, verið inni í húsinu að Víkurbraut 5 og verið að ræða við húsráðanda þar, I-kk-þf E-kk-þf S-kk-þf, sem hafi verið langt niðri. Ákærður kvað 40-50 manns hafa verið inni í húsinu og flestir farið út á eftir J-kk-þgf B-kk-þgf. Það vissi ekki hvort meðákærði F-kk-nf hafi farið út og tekið þátt í árásinni né vissi það hvort vitnið V-kk-nf hafi komið þar nærri. Það kvað lýsinguna sem fram kæmi í skýrslu A-kk-ef E-kk-ef Þ-kk-ef, á þeim sem mest hafi haft sig í frammi í árásinni, ekki geta átt við meðákærða F-kk-þf, en V-kk-nf hafi verið með axlasítt hár, verið kraftmikill boxari og um 180 sm á hæð.

Ákærður E-kk-nf F-kk-nf neitar því að hafa lamið J-kk-þf B-kk-þf, er hann varð þarna fyrir árás utan við Víkurbraut 5. Hann kvað mörg slagsmál hafa verið í gangi og hann fylgst með er V-kk-nf hafi átt í átökum við gamlan mann og hann reynt að stoppa V-kk-þf. Hann kvaðst ekki hafa séð slagsmál er vörðuðu J-kk-þf B-kk-þf. Við skýrslutöku hjá lögreglu kvaðst hann hafa verið þarna með meðákærða H-kk-þgf, E-kk-þgf D-kk-þgf úr Garðinum, S-kk-þgf F-kk-þgf J-kk-þgf og S-kk-þgf E-kk-þgf, en kvað þá ekki hafa tekið þátt í slagsmálunum en verið í hópnum sem fylgdist með. Við skýrslutöku hér fyrir dómi kvaðst hann ekki hafa séð meðákærða H-kk-þf þarna fyrir utan í greint sinn.

Vitnið I-kk-nf E-kk-nf hefur hér fyrir dómi borið að ákærður H-kk-nf hafa verið mestallan tímann hjá því meðan aðrir voru úti, en hjá lögreglu, sagðist það ekkert hafa talað við ákærða eftir að samskiptum hans og J-kk-ef B-kk-ef hafi lokið á heimili hans.

Vitnið H-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf, kt. 000000-0000, mundi lítið er það kom fyrir dóminn og vísaði til skýrslu sinnar hjá lögreglu og talaði um að það sem það hafi sagt um kýlingar gagnvart J-kk-þgf B-kk-þgf gæti verið rétt, en nánar lýsti hann þessu svo hjá lögreglu, að ákærður H-kk-nf hafa verið haldið eftir átök inni í húsinu að Víkurbraut 5, en svo hafi hann náð að sleppa og hlaupið eftir J-kk-þgf B-kk-þgf út úr húsinu og það líka og verið um 10 sekúndum eftir ákærða H-kk-þf. Vitnið kvað þá J-kk-þf B-kk-þf og ákærða H-kk-þf slást eitthvað meira þarna utan við húsið. Þarna hafi verið einhverjar kýlingar og þeir kýlt hvorn annan. Það hafi svo hlaupið inn, þar sem vitninu I-kk-þgf var haldið niðri en það hafi verið sárt og brjálað út í J-kk-þf B-kk-þf. V-kk-nf A-kk-nf hafi haldið I-kk-þgf og sagst hafa verið að róa I-kk-þf. Það og V-kk-nf hafi svo farið út og komið að hóp í kringum J-kk-þf B-kk-þf og ákærða H-kk-þf, þar sem þeir slógust. Þarna hafi V-kk-nf farið inn í hópinn og kvaðst það hafa séð V-kk-þf rífa J-kk-þf B-kk-þf frá ákærða H-kk-þgf, sem svo hafi forðað sér út úr hópnum og kvað ákærðu þá hafa farið aftur inn í húsið til I-kk-ef. Það kvaðst ekki hafa séð V-kk-þf A-kk-þf taka þátt í átökunum en einu afskipti hans hafa verið að rífa í J-kk-þf B-kk-þf og henda honum frá. Vitnið kvaðst hafa séð meðákærða E-kk-þf F-kk-þf þarna utan við húsið, en kvaðst ekki hafa séð hann þarna nálægt átökum við J-kk-þf B-kk-þf, heldur hafi hann bara verið að fylgjast með átökum eins og þeir.

Vitnið S-kk-nf I-kk-nf Á-kk-nf, kt. 000000-0000, sagði fyrst er það kom fyrir dóminn að það hafi séð ákærða H-kk-þf rífa skyrtu J-kk-ef B-kk-ef en það hafi ekki séð neinar kýlingar, heldur ýfingar en það kvaðst svo hafa munað þetta betur hjá lögreglu. Það kvaðst þekkja J-kk-þf B-kk-þf, hafa verið með honum í fótbolta. Það kvaðst ekki geta borið nú um hnefahögg og að J-kk-nf B-kk-nf hafi verið kýldur, svo að hann hafi rotast. Það kvað það þó ábyggilega rétt, sem að það hafi sagt hjá lögreglu. Það staðfesti lögregluskýrslu sína og kvað þá rifjast upp fyrir því, að ákærður H-kk-nf hafi kýlt J-kk-þf B-kk-þf með krepptum hnefa á vinstri kinn og hann steinlegið. Hjá lögreglu hafði vitnið sagt að það hafi séð ákærða E-kk-þf F-kk-þf kýla J-kk-þf tvö högg, hafi annað komið í maga J-kk-ef B-kk-ef, en hitt í andlitið og hafði það verið með kreppum hnefa. Það kvað svo ákærða H-kk-þf hafa komið hlaupandi á hlið, kýlt J-kk-þf B-kk-þf með krepptum hnefa eitt högg á vinstri kinn og hafi höggið verið svo fast, að hann hafi rotast og hnigið niður og þetta þá verið stoppað af. Það kvað V-kk-nf A-kk-þf hafa verið þarna, en kvaðst ekki muna eftir honum í átökum.

Vitnið Á-kvk-nf S-kvk-nf hafði séð J-kk-þf B-kk-þf og fullt af fólki hlaupa út úr húsinu þ. á m. ákærða H-kk-þf. Það kveðst hafa verið úti en utan við átakasvæðið og vitað af slagsmálum.

V-kk-nf A-kk-nf bar vitni og kvaðst hafa farið út eftir að fólkið ruddist út og farið skemmri leið að hópnum og gripið í J-kk-þf B-kk-þf og sagt honum að drífa sig í burtu svo hann yrði ekki laminn. Það kvaðst hafa séð ákærða E-kk-þf þarna úti en hann hafi verið síðastur á staðinn. Það kvaðst ekki hafa séð ákærða H-kk-þf þarna úti.

II. Niðurstöður.

Vitnin í málinu skiptast aðallega í tvær fylkingar, annars vegar vinir og kunningjar ákærðu og svo kærandi og kunningjar hans. Upplýst er að kærandinn, vitnið J-kk-nf B-kk-nf, var töluvert drukkinn og er framburður þess óglöggur og byggir það mikið á því sem það hafði heyrt frá öðrum. Um slagsmálin utan við húsið Víkurbraut 5 á leiðinni frá því að veitingastaðnum Mamma Mia er og til vitnis J-kk-nf K-kk-nf Þ-kk-nf og fólk sem er með því á leið frá gamla pósthúsinu við Víkurbraut að veitingastaðnum Vitanum. Þau höfðu engra hagsmuna að gæta í málinu og verður því vitnisburður J-kk-ef og það sem haft er eftir þeim, sem með honum voru, talið skipta verulegu máli um hvernig meta á atburðarásina. Samkvæmt þessum vitnisburði höfðu um 15 ungmenni komið hlaupandi á eftir kæranda og gengið í skrokk á honum er þeir náðu honum og 4-5 þeirra haft sig mest í frammi við barsmíðarnar gagnvart honum. Sértaklega aðgangsharður hafi verið maður sem þau lýstu og á lýsingin við vitnið V-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf, en einnig hefur verið nefnt að lýsingin geti átt við S-kk-þf E-kk-ef. Framburður vitnisins J-kk-ef B-kk-ef er mjög á reiki um þetta efni, en við skýrslutöku hjá lögreglu 9. ágúst 2005 sagði það ákærðu og V-kk-þf A-kk-þf, hafa rifið sig úr úlpu og flíspeysu og svo slegið hann í andlitið allt að fimmtíu höggum og minnist ekki á að aðrir hafi tekið þátt í árásinni. Við skýrslustöku hjá lögreglu 20. júlí 2006 kvaðst vitnið ekki vera visst um að V-kk-nf A-kk-nf hafi kýlt það, en hann hafi rifið í það og öskrað á það. Það hafði jafnframt eftir ákærða H-kk-þf samkvæmt viðtali móður hans við föður þess, að S-kk-nf úr Garðinum hafið slegið ákærða flest höggin,en vitnið tjáir sig ekkert um það. En vitnið bar svo hér fyrir dómi, var það sem áður reikult en óvisst um þátt V-kk-ef í árásinni, en sagði þó að verið gæti að V-kk-nf hafi kýlt hann, hann myndi það ekki. Það var heldur ekki visst um þátt S-kk-ef en útlit hans gat þó fallið að lýsingu vitnisins J-kk-ef K-kk-ef. Vitnið var alveg visst um að ákærðu hafi kýlt það en gat þó ekki lýst klæðnaði þeirra. Það gat ekki sagt nákvæmlega hvar högg þeirra lentu í andliti þess. Þá minntist vitnið ekki á að sparkað hafi verið í það, svo sem haft var eftir B-kk-þgf Þ-kk-þgf.

Þá fellur síðari vitnisburður J-kk-ef B-kk-ef eftir að hótun á að hafa beinst að föður þess að framburði V-kk-ef A-kk-ef, sem bendir til þess að vitnið hafi dregið undan þátt þess í málinu, en V-kk-nf er hár, kraftmikill, handleggjalangur og sagður vera boxari, sem viðurkennt hefur að hafa haft afskipti af J-kk-þgf B-kk-þgf, bæði inni í húsinu og fyrir utan það og gæti því og hafa valdið J-kk-þgf B-kk-þgf líkamstjóninu, sem hann varð fyrir.

Þegar þetta er virt og að mjög mikils misræmis gæti í framburði vitnanna þykir varhugavert að telja gegn neitun ákærðu, nægilega sannað að ákærðu hafi valdið því líkamstjóni á J-kk-þgf B-kk-þgf sem þeir eru sakaðir um og vantar haldbetri vitnisburð frá J-kk-þgf B-kk-þgf svo að til sakfellingar geti komið en mikið ber á milli í framburðum vitnanna um átökin úti og inni. Ekki þykir heldur sannað að ákærður H-kk-nf hafi skallað J-kk-þf B-kk-þf svo að framtönnin hafi við það brotnað.

Það þykir því verða að sýkna ákærðu af kröfum ákæruvaldsins vegna sönnunarskorts. Miðað við þessi úrslit er bótakröfunni í málinu vísað frá dómi.

Dæma ber að allur kostnaður sakarinnar að fjárhæð 572.000 krónur greiðist úr ríkissjóði, sem er málsvarnarlaun skipaðra verjenda ákærðu með virðisaukaskatti, 286.000 krónur til skipaðs verjanda ákærða H-kk-ef, Á-kk-ef J-kk-ef hdl., og 286.000 krónur til skipaðs verjanda ákærða E-kk-ef F-kk-ef, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl.

Dóm þennan kveður upp G-kk-nf L. J-kk-nf héraðsdómari.

Dráttur á dómsuppsögunni er vegna anna.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið J-kk-nf K. M-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á Suðurnesjum.

Dómsorð

Ákærður, H-kk-nf J-kk-nf Ó-kk-nf, og E-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf, eru sýknaðir af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu J-kk-ef B-kk-ef E-kk-ef, kt. 000000-0000, að fjárhæð 842.800 krónur, auk vaxta er vísað frá dómi.

Kostnaður sakarinnar, sem nemur 572.000 krónum í málsvarnarlaun til skipaðra verjenda, að meðtöldum virðisaukaskatti, þ.e. 286.000 krónur til hdl. Á-kk-ef J-kk-ef verjanda ákærða H-kk-ef J-kk-ef og 286.000 krónur til hrl. S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef, verjanda ákærða E-kk-ef F-kk-ef greiðist úr ríkissjóði.

G-kk-nf L. J-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómi Reykjaness 20.12.2007.