S-507/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 13. september sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 28. mars 2006 á hendur Ó-kk-þgf M-kk-þgf A-kk-þgf, kt. [...], Daggarvöllum 6a, Hafnarfirði, fyrir eftirtalin brot framin aðfaranótt mánudagsins 28. mars 2005 á bifreiðastæði við bensínstöðina Select við Suðurfell í Reykjavík:

1. Líkamsárás, með því að hafa slegið E-kk-þf S-kk-þf Þ-kk-þf, kt. [...], hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að framtönn í honum brotnaði.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

2. Eignaspjöll, með því að hafa rifið upp hægri framhurð bifreiðarinnar TR-867, með þeim afleiðingum að hurðarstoppari skemmdist og hægra frambretti beyglaðist.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gera eftirtaldir aðilar kröfu um að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta:

1. E-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf að fjárhæð 76.805 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá tjónsdegi, sem var 28. mars 2005, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

2. B-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf að fjárhæð 122.015 krónur auk dráttarvaxta skv. lögum um vexti og verðtryggingu.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds og að skaðabótakröfum verði vísað frá dómi. Þá krefst hann málsvarnarlauna.

Samkvæmt skýrslu lögreglunnar í Reykjavík frá 28. mars 2005 var þann dag kl. 04.52 óskað eftir aðstoð lögreglu að bensínstöðinni Select við Suðurfell í Reykjavík. Í frumskýrslu kemur fram að tilkynnandi, E-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf, hafi greint lögreglu frá því að hann hafi skömmu áður ekið ákærða, Ó-kk-þgf M-kk-þgf A-kk-þgf, á leigubifreið frá miðbæ Reykjavíkur að Gyðufelli. Þar hafi ákærði neitað að greiða fyrir þjónustuna og verið með ,,stæla” og hótanir í garð E-kk-ef. Hafi E-kk-nf þá tekið ákvörðun um að læsa bifreiðinni og ekið áleiðis að bensínstöðinni Select við Suðurfell. Þar hafi E-kk-nf stöðvað bifreiðina og greint ákærða frá því að hann myndi hafa samband við lögreglu ef ákærði myndi ekki greiða fyrir þjónustuna. Þá hafi ákærði allur færst í aukana og rifið upp hurð bifreiðarinnar með þeim afleiðingum að ekki hafi verið unnt að loka henni. Í skýrsluna er fært að lögreglumenn hafi rætt við ákærða, sem hafi verið í annarlegu ástandi og mjög ör í alla staði. Hafi hann hótað að ,,ganga frá” A-kk-þgf ef hann næði til hans. Eftir nokkuð þóf hafi tekist að róa ákærða og hafi hann greitt A-kk-þgf fyrir aksturinn. Ekki hafi hann viljað tjá sig um skemmdir á leigubifreiðinni. Hafi ákærða verið ekið til Hafnarfjarðar.

Þriðjudaginn 29. mars 2005 lagði B-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf fram kæru á hendur ákærða fyrir eignaspjöll. Kvað hann E-kk-þf S-kk-þf hafa verið að aka leigubifreið B-kk-ef aðfaranótt mánudagsins 28. mars 2005. Bifreiðin hafi þá orðið fyrir skemmdum og hafi E-kk-nf tjáð B-kk-þgf að ákærði hafi rifið upp hægri framhurð bifreiðarinnar með þeim afleiðingum að hurðarstoppari hafi skemmst, auk þess sem hægra frambretti hafi beyglast. Kvaðst B-kk-nf ekki hafa látið meta tjónið en hann myndi láta gera við bifreiðina hið fyrsta.

Föstudaginn 1. apríl 2005 lagði E-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás. Greindi hann þá frá atvikum málsins. Kom fram að ákærði hafi veist að A-kk-þgf umrædda nótt og kýlt hann í andlitið. Eftir að E-kk-nf hafi verið kominn heim til sín hafi honum orðið ljóst að brotnað hafi upp úr vinstri framtönn í efri gómi.

G-kk-nf B-kk-nf læknir á slysa og bráðadeild Landspítala háskólasjúkrahúss hefur 16. apríl 2005 ritað læknisvottorð vegna komu E-kk-ef S-kk-ef á slysadeild 1. apríl 2005. Í vottorðinu kemur fram að greinilegt brot hafi verið í vinstri framtönn miðlægt, en vantað hafi stykki í framtönnina.

Ákærði hefur skýrt svo frá að hann hafi tekið sér far með leigubifreið umrætt sinn. Hafi staðið til að fara í samkvæmi hjá vini ákærða í Gyðufelli í Reykjavík. Er þangað kom hafi komið í ljós að enginn hafi verið heima. Hafi ákærði þá beðið leigubifreiðastjórann um að aka sér til Hafnarfjarðar. Hafi bifreiðastjórinn neitað að gera það nema ákærði myndi þá þegar greiða helming af þeirri fjárhæð sem komin væri á gjaldmælinn. Hafi ákærða fundist bifreiðastjórinn vera dónalegur og með hroka. Hafi bifreiðastjórinn í framhaldi læst bifreiðinni og ekið að Select við Suðurfell. Hafi hann að auki hótað að hringja á lögreglu. Hafi ákærði orðið hræddur við þetta og troðið sér fram í leigubifreiðina og farið út farþegamegin. Hafi eina snerting ákærða við bifreiðastjórann verið er ákærði hafi troðið sér fram í bifreiðina. Bifreiðastjórinn hafi reynt að hindra ákærða og rifið í hann. Hafi ákærði reynt að halda honum frá sér. Ákærði hafi komist út úr bifreiðinni og gengið frá henni. Ákærði og bifreiðastjórinn hafi rifist og ákærði snúið við og opnað hurð bifreiðarinnar. Ekki kvaðst hann gera sér grein fyrir hvort hurð bifreiðarinnar hafi skemmst við það, auk þess sem honum væri ekki ljóst hvort hurð bifreiðarinnar hafi verið skemmd fyrir. Ákærði kvaðst hafa verið ölvaður umrætt sinn og í talsverðu uppnámi. Engin eiginleg átök hafi hins vegar átt sér stað á milli ákærða og leigubifreiðastjórans. Er tekin var af ákærða lögregluskýrsla vegna málsins 15. febrúar 2006 voru borin undir hann endurrit af símtali E-kk-ef S-kk-ef við Neyðarlínuna aðfaranótt 28. mars 2005. Kvað ákærði þau orðaskipti er þar kæmu fram koma heim og saman við það sem sagt hafi verið í bifreiðinni.

E-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst hafa ekið leigubifreið með skráningarnúmerið TR-867 aðfaranótt mánudagsins 28. mars 2005. Hafi hann tekið farþega upp þá nótt, ákærða í máli þessu, í Lækjargötu í Reykjavík. Hafi ákærði óskað eftir því að sér yrði ekið upp í Gyðufell í Breiðholti. Hafi ákærði verið mjög ölvaður og sofið nánast alla leiðina. Í Gyðufelli hafi E-kk-nf ítrekað spurt ákærða um við hvaða hús hann ætti að stoppa. Ákærði hafi hins vegar muldrað eitthvað, sem E-kk-nf hafi ekki skilið. Síðan hafi hann farið að ræða um að einhver hafi verið með honum í leigubifreiðinni og að sá aðili hafi setið í framsæti bifreiðarinnar. Viðkomandi hafi átt að greiða akstursgjaldið. Eftir að E-kk-nf hafi gert ákærða grein fyrir að hann væri eini farþeginn í bifreiðinni hafi ákærði borið við að hann væri ekki með neina fjármuni meðferðis. Hafi hann lýst yfir að hann ætlaði ekki að greiða fyrir ferðina og gert sig líklegan til að yfirgefa bifreiðina. Hafi E-kk-nf þá brugðið á það ráð að læsa bifreiðinni innanfrá með takka til að ákærði kæmist ekki út. Í framhaldi hafi hann ekið að bensínstöðinni Select við Suðurfell. Það hafi verið gert í þeim tilgangi að tryggja að vitni yrðu að því ef eitthvað myndi gerast. Á leiðinni að Select hafi ákærði hótað A-kk-þgf öllu illu og orðið æstur í skapi. Við Select hafi E-kk-nf hringt og óskað eftir aðstoð lögreglu. Við það hafi ákærði orðið mjög æstur. Hafi hann staðið upp í bifreiðinni og komið aftan að A-kk-þgf. Hafi hann lagt hnefa að hálsi E-kk-ef og í framhaldi slegið E-kk-þf hnefahögg í andlitið með krepptum hnefa hægri handar. Hafi höggið komið á munn E-kk-ef. Við höggið hafi ákærði ekki dregið höndina til baka heldur ýtt andliti ákærða upp að rúðunni. Eftir það hafi ákærði náð að smeygja sér í farþegasætið fram í bifreiðinni og náð að opna vinstri hurð bifreiðarinnar. Hafi E-kk-nf reynt að halda í ákærða en hann náð að slíta sig lausan og yfirgefið bifreiðina. Ákærði hafi gengið um tvo metra frá bifreiðinni en þá snúið við og komið aftur að bifreiðinni. Hafi hann rifið upp hægri framhurð bifreiðarinnar sem leitt hafi til þess að hún hafi skemmst. Þegar það hafi gerst hafi E-kk-nf farið út úr bifreiðinni en ákærði þá hlaupið á eftir honum. Hafi E-kk-nf hlaupið í kringum bifreiðina og ákærði ekki náð honum. Skömmu síðar hafi lögregla komið á vettvang. Það hafi síðan ekki verið fyrr en E-kk-nf hafi verið kominn heim til sín að hann hafi tekið eftir því að brotnað hafi upp úr framtönn. Kvaðst E-kk-nf hafa verið í símasambandi við starfsmann Neyðarlínunnar næstum allan þann tíma sem atburðir hafi átt sér stað. Kvað hann annan leigubifreiðastjóra hafa verið á bifreiðastæðinu við Select þegar þetta hafi gerst.

F-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa ekið leigubifreið umrædda nótt. Hafi bifreið hans verið kyrrstæð á bifreiðastæði við Select við Suðurfell þegar leigubifreið með skráningarnúmerið TR-867 hafi verið ekið inn á bifreiðastæðið. Hafi bifreiðinni verið lagt við hlið bifreið F-kk-ef. Hafi ökumaður hinnar bifreiðarinnar lagt bifreið sinni þannig að F-kk-nf gæti horft inn um glugga hinnar bifreiðarinnar. Hafi F-kk-nf tekið eftir því að farþegi hafi setið aftur í bifreiðinni. Er tekin var lögregluskýrsla af F-kk-þgf 31. október 2005 bar hann að farþeginn hafi skyndilega farið að ökumanninum og virst slá hann eitt högg og hafi F-kk-þgf virst það koma í höfuð á bifreiðastjóranum. F-kk-nf hafi þó verið þannig settur að hann hafi ekki séð nákvæmlega hvar höggið hafi lent, en hann hafi litið á vinstri hlið bifreiðastjórans en höggið frá farþeganum hafi komið á hægri hlið bifreiðastjórans. Farþeginn hafi í framhaldi yfirgefið bifreiðina og gengið í átt að Select. Hafi hann skyndilega snúið við og gengið ákveðið að leigubifreiðinni, rifið hurð hennar upp og keyrt hana alveg upp. Við það hafi leigubifreiðastjórinn farið út úr bifreiðinni og lögregla um leið komið að. Er F-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi bar hann að hann hafi séð að eitthvað hafi farið fram á milli farþega í aftursæti og bifreiðastjóra leigubifreiðarinnar. Farþeginn hafi skyndilega tekið hart viðbragð og hent sér fram í framsæti bifreiðarinnar. Bifreiðastjórinn hafi við það hrokkið undan farþeganum. Atburðarásin hafi ekki tekið langan tíma og farþeginn farið aftur í bifreiðina og þar út úr henni. Eftir að hafa gengið frá bifreiðinni hafi hann snúið við, rifið upp framhurð bifreiðarinnar og rifið hana fram á frambretti bifreiðarinnar. Kvaðst F-kk-nf ekki hafa séð farþegann slá bifreiðastjórann með krepptum hnefa, en við viðbragð farþegans hafi bifreiðastjórinn hrokkið undan. Hafi engin vafi verið í sínum huga um að farþeginn hafi veist að bifreiðastjóranum, en hátterni hans hafi verið þannig. F-kk-nf kvaðst hafa séð skemmdir á leigubifreiðinni og hafi ekki verið unnt að loka hurðinni farþegamegin. Er undir F-kk-þf var borið að framburður hans fyrir dómi um með hvaða hætti farþeginn hafi veist að bifreiðastjóranum væri ekki að fullu í samræmi við framburð hans hjá lögreglu, kvaðst F-kk-nf sennilega hafa munað atburði betur er hann gaf skýrslu hjá lögreglu. Þó kvaðst hann ekki afdráttarlaust geta staðfest að hann hafi séð ákærða slá bifreiðastjórann með krepptum hnefa.

A-kk-nf C-kk-nf kvaðst hafa kynnst A-kk-þgf S-kk-þgf Þ-kk-þgf er þeir hafi báðir starfað á sömu leigubifreiðastöð. Hafi E-kk-nf auk þess um tíma fengið að dvelja heima hjá A-kk-þgf. Hafi A-kk-nf hitt E-kk-þf deginum á undan þeim atburðum er átt hafi sér stað aðfaranótt mánudagsins 28. mars 2005. Þá hafi E-kk-nf ekki verið með brotna framtönn. Eftir atburðina við Select hafi E-kk-nf sýnt A-kk-þgf þá áverka er hann hafi hlotið við Select og hafi A-kk-nf þá séð að E-kk-nf hafi verið með skarð upp í framtönn. Hafi E-kk-nf tjáð A-kk-þgf að hann hafi hlotið áverkann við það að farþegi hafi rekið olnboga í andlit hans.

B-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf staðfesti að reikningur í gögnum málsins frá fyrirtækinu Varmá ehf. væri áætlun um viðgerðarkostnað.

Lögreglumaðurinn B-kk-nf K-kk-nf B-kk-nf staðfesti þátt sinn í rannsókn málsins. Bar hann á sama veg og í frumskýrslu lögreglu. Kvað hann E-kk-þf S-kk-þf hafa sýnt lögreglu skemmdir á framhurð bifreiðar sinnar og hafi verið sannreynt á vettvangi að ekki væri unnt að loka hurðinni.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök skv. 1. tl. ákæru. Hefur hann ekki viljað kannast við að hafa veitt A-kk-þgf S-kk-þgf hnefahögg í andlit, svo sem ákæra miðar við. Hefur hann viðurkennt að hafa troðið sér úr aftursæti bifreiðarinnar TR-867 í framsæti hennar aðfaranótt mánudagsins 28. mars 2005, en hann hafi verið óttasleginn þar sem E-kk-nf S-kk-nf hafi verið búinn að læsa bifreiðinni. Hafi fyrir sér vakað að komast út um fremri hurð á hægri hlið, en hnappur til að opna afturhurð hafi ekki verið til staðar. E-kk-nf S-kk-nf hafi við þetta rifið í ákærða og reynt að hindra hann í að komast fram í bifreiðina. Hafi ákærði reynt að halda honum frá sér.

E-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf hefur fullyrt að ákærði hafi veitt sér hnefahögg í andlitið og í kjölfarið troðið sér fram í framsæti bifreiðarinnar. Hann greindi lögreglumönnum á vettvangi þó ekki frá því, en ber að eftir að hann hafi komið heim til sín hafi hann orðið þess áskynja að brotnað hafi upp úr framtönn og þá lagt fram kæru á hendur ákærða. Leigubifreiðastjórinn F-kk-nf S-kk-nf var vitni að samskiptum ákærða og E-kk-ef. Er hann gaf skýrslu hjá lögreglu staðhæfði hann að hann hafi séð ákærða troðast fram í bifreið leigubifreiðastjórans og séð hann slá hann einu hnefahöggi, sem hafi virst koma í höfuð bifreiðastjórans. Fyrir dómi treysti F-kk-nf sér ekki til að fullyrða að ákærði hafi slegið bifreiðastjórann hnefahögg í höfuðið, en bar að hann hafi séð ákærða ,,henda sér” fram í bifreiðina en við það hafi bifreiðastjórinn hrokkið undan ákærða. Hafi hann augljóslega veist að bifreiðastjóranum. Er eftir því var gengið kvaðst F-kk-nf sennilega hafa munað atvik betur er hann gaf skýrslu hjá lögreglu, en kvaðst þó ekki treysta sér til að fullyrða að rétt væri að hann hafi séð ákærða slá bifreiðastjórann með hnefa. Læknisvottorð getur um þá áverka er í ákæru greinir. A-kk-nf C-kk-nf, vinnufélagi E-kk-ef S-kk-ef, hefur fullyrt að E-kk-nf hafi ekki verið með brot í tönn fyrir þennan atburð, en að E-kk-nf hafi sýnt sér brotið einhvern næstu daga á eftir.

Þegar framangreindir framburðir eru virtir, er það einungis framburður E-kk-ef S-kk-ef sem afdráttarlaust liggur fyrir um að ákærði hafi slegið E-kk-þf með krepptum hnefa í andlitið. Verður að telja til greina koma að E-kk-nf hafi hlotið áverka með öðrum hætti í tengslum við það að ákærði kastaði sér fram í bifreiðina. Í slíku návígi gæti ákærði hæglega hafa rekið olnboga, handlegg eða hendi í andlit ákærða með þeim afleiðingum að upp úr tönn brotnaði. Verður einnig að hafa í huga að E-kk-nf greindi lögreglu á vettvangi ekki frá því að ákærði hafi slegið sig, en slíkt hnefahögg hefði án nokkurs vafa verið honum ofarlega í huga á þeim tíma. Verður því að telja nokkurn vafa leika á því að áverkinn hafi hlotist af ásetningi ákærða til að valda A-kk-þgf líkamstjóni. Í ljósi þessa, sbr. 45. gr. og 46. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991, verður ákærði sýknaður af háttsemi skv. 1. tl. ákæru.

Ákærði neitar sök skv. 2. tl. ákæru um eignaspjöll. Hefur hann kannast við að hafa yfirgefið nefnda bifreið, gengið aftur að henni og að hafa opnað hurð bifreiðarinnar. Hefur hann jafnframt viðurkennt að hafa verið ölvaður og talsvert æstur. E-kk-nf S-kk-nf hefur fullyrt að ákærði hafi rifið upp hurð bifreiðarinnar með slíku offorsi að hurðastoppari hafi skemmst og frambretti beyglast. F-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa veitt því athygli að hurð leigubifreiðarinnar hafi skemmst við það að ákærði hafi rifið hana upp, en ekki hafi verið unnt að loka henni eftir það. Lögreglumaðurinn B-kk-nf K-kk-nf B-kk-nf bar sömuleiðis að hurð leigubifreiðarinnar hafi verið skemmd er lögregla hafi komið á vettvang og hafi ekki verið unnt að loka henni. Þegar til framburðar E-kk-ef S-kk-ef, F-kk-ef og lögreglumannsins B-kk-ef K-kk-ef er litið er að mati dómsins komin fram lögfull sönnun fyrir því að ákærði hafi framið það brot sem í 2. tl. ákæru greinir. Verður hann sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 257. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði er fæddur í desember 1974. Hann gekkst á árinu 2000 undir sátt fyrir hraðakstur og akstur undir áhrifum áfengis. Þá gekkst hann undir sátt í apríl 2004 fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Með hliðsjón af broti skv. 2. tl. ákæru er refsing ákærða ákveðin fangelsi í tvo mánuði, sem heimilt þykir að skilorðsbinda með þeim hætti er í dómsorði greinir.

E-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf hefur krafist skaðabóta að fjárhæð 76.805 krónur, auk vaxta. Krafan sundurliðast þannig:

- Tannlæknakostnaður 27.905 krónur

- Vinnutap 24.000 krónur

- Þóknun lögmanns 24.900 krónur

Ákærði ber skaðabótaábyrgð á því líkamstjóni sem hann olli A-kk-þgf S-kk-þgf með ólögmætri og saknæmri háttsemi sinni. Til stuðnings liðnum tannlæknakostnaður liggur reikningur vegna tannlæknaþjónustu. Er reikningurinn fullnægjandi gagn til stuðnings þessum kröfulið og verður hann tekinn til greina eins og hann er fram settur. Til stuðnings lið um vinnutap er við það miðað að vinnutap sé í tvo daga sem E-kk-nf S-kk-nf hafi ekki getað ekið leigubifreiðinni vegna viðgerðar á henni. Miðast fjárhæðin við gjaldskrá tryggingarfélaga vegna vinnutaps leigubifreiðastjóra sem verður vegna þess að leigubifreið er óaksturshæf vegna tjóns. Gjaldskrá þessi liggur ekki frammi í málinu. Ekki liggur heldur fyrir hvenær gert var við bifreiðina TR-867, en viðgerðarkostnaður er byggður á mati svo sem eigandi hennar, B-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf, hefur staðfest. Þá bera ljósmyndir af bifreiðinni ekki með sér að hún hafi endilega verið í óökuhæfu ástandi eftir atburðinn. Liggur því ekki fyrir fullnægjandi sönnun þess að skilyrðum tryggingafélaga um bætur vegna vinnutaps leigubifreiðastjóra sé fullnægt. Er þessi liður vanreifaður og verður honum hafnað. Niðurstaða alls þessa er því sú að ákærði greiði skaðabætur að fjárhæð 27.905 krónur. Um vexti fer sem í dómsorði segir. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða kæranda kostnað, sem hann hefur haft af því að halda fram kröfu sinni, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991. Í skaðabótakröfu er krafist 24.900 króna. Lögmaður bótakrefjanda hefur síðan í tvígang mætt fyrir dóm vegna kröfunnar til að fylgja henni eftir. Lögmannskostnaður telst hæfilega ákveðinn 55.000 krónur.

B-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf hefur krafist skaðabóta að fjárhæð 122.015 krónur, auk vaxta. Sundurliðast krafan sem hér segir:

- Viðgerðarkostnaður 61.381 króna

- Atvinnutjón í 4 daga, 8.411 krónur á dag 33.644 krónur

- Lögmannsþóknun 21.679 krónur

- Virðisaukaskattur af lögm.þ. 5.311 krónur

Ákærði ber skaðabótaábyrgð á því tjóni sem hann bakaði B-kk-þgf P-kk-þgf með ólögmætri og saknæmri háttsemi sinni. Fyrsti liður í kröfugerðinni er viðgerðarkostnaður. Honum til grundvallar liggur áætlaður viðgerðarkostnaður, sem byggir á mati bílaréttingafyrirtækis. Skaðabótakröfunni hefur ekki verið fylgt eftir við meðferð málsins, en ákærði hefur mótmælt skaðabótakröfunni. Ekki liggur fyrir hvort viðgerð hafi farið fram á bifreiðinni. Hafa áætlanir sem þessi ekki verið taldar fullnægjandi gagn til að byggja skaðabótakröfu sem þessa á. Er þessi kröfuliður því vanreifaður. Kröfuliður um atvinnutjón miðast við að viðgerð á bifreiðinni taki um þrjá daga. Tryggingafélög meti atvinnutjón leigubifreiðastjóra á 8.411 krónur á dag og sé miðað við þá fjárhæð í kröfugerðinni. Áætlun um þrjá viðgerðardaga samkvæmt bílaréttingafyrirtækinu Varma ehf. þykir ekki ósennileg, en fyrir liggur að skipta hefur þurft um eða rétta hluta yfirbyggingar bifreiðarinnar, auk þess sem sprauta hefur þurft bifreiðina að hluta til a.m.k. Fyrir liggur einungis staðhæfingu bótakrefjanda um að Tryggingarfélög meti atvinnutjón leigubifreiðastjóra til 8.411 króna á dag. Engin gögn hafa verið lögð fram því til stuðnings. Er þessi liður því einnig vanreifaður. Í ljósi þessa verður allri skaðabótakröfu B-kk-ef P-kk-ef vísað frá dómi.

Samkvæmt yfirliti lögreglustjóra er sakarkostnaður 18.200 krónur. Er sá sakarkostnaður til kominn vegna læknisvottorðs skv. 1. tl. ákæru. Þar sem ákærði hefur verið sýknaður af þeim þætti greiðist þessi sakarkostnaður úr ríkissjóði. Þá liggur fyrir útlagður kostnaður vegna ferðar vitnis, að fjárhæð 34.765 krónur. Í ljósi niðurstöðu málsins greiði ákærði helming þess ferðakostnaðar. Loks greiði ákærði að hálfu leyti á móti ríkissjóði málsvarnarlaun skipaðs verjanda, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, en málsvarnarlaunin eru í heild ákveðin 87.648 krónur.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kk-nf L-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans í Reykjavík.

D ó m s o r ð:

Ákærði, Ó-kk-nf M-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsivistarinnar og falli hún niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A-kk-þgf S-kk-þgf Þ-kk-þgf, 27.905 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 28. mars 2005 til 15. mars 2006, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði A-kk-þgf S-kk-þgf 55.000 krónur í lögmannskostnað.

Skaðabótakröfu B-kk-ef P-kk-ef A-kk-ef er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 61.206 krónur í sakarkostnað, þar með taldar 43.824 krónur vegna málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns S-kk-ef A. Þ-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem í heild eru ákveðin 87.648 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.