S-1043/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 13. f.m., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 22. nóvember 2007, á hendur Ó-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Faxabraut 55, Reykjanesbæ, Ó-kk-þgf J-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, Sóltúni 2, Reykjanesbæ, og X, kt. 000000-0000, [...], „fyrir eftirtalin refsilagabrot [sunnudaginn 10. september 2006]:

Á hendur öllum ákærðu fyrir húsbrot með því að hafa farið óboðnir inn í íbúðarhúsið Klapparbraut 3, Garði, þar sem var húsráðandi E-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf ásamt börnum sínum, 4 ára og 7 ára stúlkum, og hélt einn ákærðu, Ó-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf, á sleggju.

Á hendur ákærðu Ó-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf og Ó-kk-þgf J-kk-þgf E-kk-þgf fyrir húsbrot og líkamsárás með því að hafa brotið sér leið inn í bílskúr við húsið Klapparbraut 3, Garði, með því að brjóta hurð inn í skúrinn með sleggju og þar ráðast á A-kk-þf R-kk-þf E-kk-þf, húsráðanda að Klapparbraut 3, með höggum og fangbrögðum svo þeir féllu í gólfið, og á hendur ákærða Ó-kk-þgf H-kk-þgf fyrir að beita rafstuðbyssu til að gefa A-kk-þgf rafstuð, en í árásinni hlaut A-kk-nf, samkvæmt læknisvottorði, rispur framan á kviðnum hægra megin, ofarlega 2 samsíða strik ca. 20 cm löng með 3 cm bili og mar þar, rispur og hrufl neðan við hægri holhönd og kringum hægri geirvörtu, rispur og mar neðan við [vinstri] rifjaboga og ca. 10x10 cm mar miðlægt neðan við miðlæga hluta vinstra viðbeins, rispur vinstra megin á hálsi framanvert, fjölmargar rispur og mar á baki, flestar neðan og hliðlægt við vinstra herðablað, mar aftan á vinstri upphandlegg og aftan á vinstri framhandlegg, mar aftan á hægri upphandlegg og rétt ofan við hægri olnbogabót auk stórrar rispu hliðlægt á hægri framhandlegg, 1x1 cm sár á miðjum hægri sköflungi og mar þar í kring auk mars og hrufls neðan við vinstra hné.

Á hendur ákærða Ó-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf fyrir vopnalagabrot með því að hafa flutt til landsins, átt og haft í vörslum sínum rafmagnsvopn, rafstuðbyssu af gerðinni Cheetah Stun 650 kv.“

Telst brot tilgreint í lið 1 varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, í lið 2 við 217. og 231. gr. sömu laga og í lið 3 við c. lið 2. mgr. 30. gr. sbr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Í ákæru er þess krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og að ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf sæti að auki upptöku á framangreindri rafstuðsbyssu.

Ákærði X krefst sýknu. Ákærðu Ó-kk-nf H-kk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf gera þá kröfu að þeim verði einungis gerð vægasta refsing sem lög leyfa.

Við þingfestingu málsins var bókuð sú afstaða ákærðu Ó-kk-ef H-kk-ef og Ó-kk-ef J-kk-ef að ekki sé fullnægt í málinu því skilyrði málssóknar út af broti gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga að almenningshagsmunir krefjist þess, sbr. 2. mgr. sömu greinar. Engin dómkrafa hefur þó verið sett fram á þessum grunni. Að því er þetta varðar skal tekið fram að því hefur verið slegið föstu af dómstólum að ákæruvaldið eigi mat um það hvort til málshöfðunar eigi að koma vegna brots gegn tilvitnuðu ákvæði og að það mat sæti ekki endurskoðun þeirra.

I.

Lögreglan í Keflavík var kvödd að Klapparbraut 3 í Garði laust eftir klukkan 10 að kvöldi sunnudagsins 10. september 2006 vegna yfirstandandi innbrots. Í tilkynningu til lögreglu mun einnig hafa komið fram að gerendur væru vopnaðir sleggjum. Í frumskýrslu J-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef lögreglumanns kemur fram að hann hafi verið kominn á vettvang ásamt öðrum lögreglumanni um það bil 7 mínútum eftir að tilkynning barst, eða klukkan 22:14. Bifreið með skráningarnúmerið YD-534 hafi staðið framan við húsið og ákærði X setið í aftursæti hennar. Við bílskúr að Klapparbraut 3 hefðu staðið þrír menn, ákærðu Ó-kk-nf H-kk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf, og A-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf sem þarna býr. Sjáanlegir áverkar hafi verið á A-kk-þgf R-kk-þgf og bolur sem hann var í hafi verið rifinn. Í frumskýrslu er haft eftir Ó-kk-þgf H-kk-þgf að hann hafi verið þarna í þeim erindagjörðum ásamt Ó-kk-þgf J-kk-þgf að sækja tvö mótorhjól sem stolið hefði verið frá þeim. Hefðu þeir fengið um það upplýsingar að A-kk-nf R-kk-nf væri með hjólin og geymdi þau í bílskúrnum. Ó-kk-nf J-kk-nf kaus að tjá sig ekki um málið. Þá er haft eftir X að hann hafi verið á rúntinum með þeim Ó-kk-þgf H-kk-þgf og Ó-kk-þgf J-kk-þgf og hann hafi ekki vitað hvað þeir ætluðu sér að gera í Garðinum. Hann hafi beðið í bifreiðinni þangað til lögreglan kom á staðinn. Frásögn A-kk-ef R-kk-ef samkvæmt frumskýrslunni var á þann veg að hann hafi verið inni í bílskúr þegar mennirnir hefðu brotið sér leið þangað inn. Hann hafi áður heyrt til þeirra inni í íbúðarhúsinu og þá heyrt einhver högg. Hann hafi aldrei séð þessa menn áður, en þeir hefðu sakað hann um stuld á hjólum og heimtað að fá þau til baka. Þá er haft eftir honum að honum hafi verið veitt rafstuð með rafbyssu og hann hafi einnig orðið fyrir höggum. Á vettvangi var einnig rætt við E-kvk-þf H-kvk-þf G-kvk-þf, eiginkonu A-kk-ef R-kk-ef, og G-kk-þf T-kk-þf, nágranna þeirra. Er í frumskýrslu haft eftir E-kvk-þgf H-kvk-þgf að skömmu áður en mennirnir birtust hafi einhver stelpa hringt og spurt hvort A-kk-nf R-kk-nf ætti heima þarna. Þegar hún svaraði því játandi hafi verið skellt á. Tíu til fimmtán mínútum síðar hefðu þrír menn gengið inn í íbúðarhús hennar og beint inn í stofu. Einn þeirra hafi spurt hana að því hvar maðurinn hennar væri. Hún hafi svarað því til að hann væri ekki heima. Hafi hún hringt í A-kk-þf R-kk-þf og sagt honum að það væru menn að leita að honum. Við svo búið hefðu mennirnir þrír farið út og að bílskúrnum og byrjað að berja í bílskúrshurðina með sleggju. Hún hafi þá hringt á lögreglu. Hún hafi fylgst með atburðum út um glugga á suðurhlið hússins sem snýr að bílskúrnum. Hafi hún heyrt mennina spyrja A-kk-þf um hjól og hótun þeirra um að þeir myndu drepa hana ef hann segði þeim ekki hvar þau væru niðurkomin. Í frásögn G-kk-ef kom fram að hann hafi verið staddur heima hjá sér að Lindartúni 5 í Garði þegar hann hafi heyrt hávaða, „eins og dynk á hurð“. Hann hafi hringt á lögregluna og hlaupið að Klapparbraut 3. Þegar þangað var komið hafi hann heyrt Ó-kk-þf H-kk-þf segja „ég drep þig“. Kvaðst G-kk-nf þá hafa staðið úti á götunni. Þá hafi hann séð tvo menn berja A-kk-þf inni í bílskúrnum. Loks skal þess getið hér að í þessari lögregluskýrslu kemur fram að við leit á Ó-kk-þgf H-kk-þgf hafi fundist rafbyssa af gerðinni Cheetah stun 650 kv.

Ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf hefur fyrir dómi viðurkennt að hafa í umrætt sinn brotið sér leið með sleggju inn í bílskúr við íbúðarhúsið að Klapparbraut 3 í Garði og ákærði Ó-kk-nf J-kk-nf hefur játað að hafa átt aðild að húsbroti samkvæmt 2. lið ákæru og með þeim hætti sem síðar verður lýst. Þá játar ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf sök samkvæmt 3. lið ákæru. Þeir neita hins vegar að hafa gerst sekir um húsbrot samkvæmt 1. lið ákæru og líkamsárás samkvæmt 2. lið hennar. Ákærði X neitar alfarið sök í málinu.

Samkvæmt vottorði B-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef læknis á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja leitaði A-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf þangað 11. september 2006 vegna áverka sem tveir menn hefðu að hans sögn veitt honum á heimili hans nóttina áður. Skoðun hafi leitt eftirfarandi áverka í ljós: „Rispur framan á kviðnum hæ. megin, ofarlega 2 samsíða strik ca. 20 cm löng með 3 cm bili á milli og mar þar. Rispur og hrufl neðan við hæ. holhönd og kringum hæ. geirvörtu bæði ofan og neðan við hana. Rispur og mar neðan við vi. rifjaboga og ca. 10x10 cm mar miðlægt neðan við miðlæga hluta vi. viðbeins. Rispur vi. megin á hálsi framanvert eftir hálstak að hans sögn. Mar og rispur á baki fjölmargar. Flestar neðan og hliðlægt við vi. herðablað. Mar aftan á vi. upphandlegg og aftan á vi. framhandlegg. Mar aftan á hæ. upphandlegg og rétt ofan við hæ. olnbogabót auk stórrar rispu hliðlægt á hæ. framhandlegg. Á hæ. sköflungi 1x1 cm sár á miðjum sköflungi og mar þar í kring auk mars og hrufls neðan við vi. hné.“

II.

Fyrir dómi kom fram að tildrög þessa máls megi rekja til þess að tveimur mótorhjólum var stolið úr húsnæði sem ákærði Ó-kk-nf J-kk-nf hafði til umráða á þessum tíma að Bolafæti 11 í Njarðvík. Var ákærði X eigandi annars hjólsins, en hitt var í eigu manns sem ekki tengist málinu með öðrum hætti. Mun ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf hafa fengið upplýsingar um hvar hjólin kynnu að vera niðurkomin og strax sett sig í samband við ákærða Ó-kk-þf J-kk-þf út af því. Ákærði X hafi í kjölfarið verið upplýstur um þetta. Saman héldu ákærðu síðan út í Garð á bifreið ákærða Ó-kk-ef H-kk-ef. Sökum áfengisneyslu hans mun ákærði Ó-kk-nf J-kk-nf hafa ekið bifreiðinni.

Í skýrslu ákærða Ó-kk-ef H-kk-ef G-kk-ef kom fram að hringt hafi verið í hann sunnudaginn 10. september 2006 og hann spurður hvort hann hafi verið að auglýsa eftir hjólum sem hefði verið stolið. Hafi honum verið sagt að A-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf, sem væri búsettur í Garði, hefði hjólin undir höndum, þau væru geymd í húsi sem hann ætti, en verið væri að flytja þau þaðan. Ákærði hafi haft vitneskju um þetta mál, en eina skýringin sem hann hafi á því að haft var samband við hann vegna þess væri sú að sá sem hringdi hefði ruglast á honum og ákærða Ó-kk-þgf J-kk-þgf. Hafi hann sagt við þann sem hringdi að hann myndi koma þessum upplýsingum til skila. Það hafi hann gert með því að hringja strax í Ó-kk-þf J-kk-þf, sem þá hafi verið staddur skammt frá heimili ákærða og komið gangandi þangað. Þeir hefðu síðan sótt ákærða X, sem hann þekkti ekki á þessum tíma, og ekið út í Garð í þeim tilgangi að sækja hjólin. Þegar þangað var komið og að heimili A-kk-ef R-kk-ef hefðu ákærðu allir gengið að íbúðarhúsinu. Kvaðst ákærði hafa bankað á útidyrahurðina, en þar sem ekki hafi verið svarað og dyrnar verið ólæstar hafi hann opnað þær og gengið inn í húsið. Hafi hann farið inn í anddyrið ásamt ákærða Ó-kk-þgf J-kk-þgf, en ákærði X líklega staðið fyrir utan eða í dyragættinni. Þarna inni hefðu þeir hitt fyrir konu og spurt eftir A-kk-þgf R-kk-þgf. Hún hafi hringt í hann og sagt þeim að hann væri úti í bílskúr. Þeir hefðu þá haldið rakleiðis að bílskúrnum. Dyrnar að honum hefðu verið læstar og A-kk-nf R-kk-nf neitað að opna fyrir þeim þegar þeir knúðu dyra. Kvaðst ákærði þá hafa farið og sótt sleggju, sem hann var með í bifreið sinni, svo og rafstuðbyssu eða vasaljós sem hann geymdi þar líka. Sleggjuna hafi hann síðan notað til að brjóta sér leið inn í bílskúrinn. Hafi hann slegið með sleggjunni í hurðarhúninn þar til dyrnar opnuðust. Hann hafi þá farið inn í bílskúrinn ásamt ákærða Ó-kk-þgf J-kk-þgf. Þegar inn í bílskúrinn var komið hafi A-kk-nf R-kk-nf slegið hann í handlegginn með hafnaboltakylfu. Við það hafi ákærði orðið nánast óvígur. Í kjölfarið hafi komið til átaka eða ryskinga á milli ákærðu og A-kk-ef R-kk-ef inni í bílskúrnum, sem staðið hefðu yfir í mjög skamman tíma, eða innan við eina mínútu. Hefðu þeir reynt að hemja A-kk-þf R-kk-þf og náð að halda honum til að koma í veg fyrir frekari barsmíðar af hans hálfu. Í því hafi lögregla komið á vettvang. Sérstaklega aðspurður kvaðst ákærði ekki minnast þess að hafa beitt rafstuðbyssu á A-kk-þf R-kk-þf. Orðaskiptum á milli þeirra gat ákærði ekki lýst, en tók fram að nokkuð hafi borið á hrópum og köllum. A-kk-nf R-kk-nf hafi engu svarað þegar hann var inntur eftir hjólunum og þau hafi ekki verið þarna. Um atvik í kjölfar þessara atburða skýrði ákærði svo frá að hótunum hafi rignt yfir hann síðar um kvöldið og um nóttina. Þannig hafi verið hringt í hann og honum hótað og um nóttina hefðu að minnsta kosti tveir menn komið að heimili hans og haft í hótunum við hann vegna málsins. Hann hafi ekki hleypt þeim inn. Daginn eftir hafi ákærði verið staddur á vinnustað sínum þegar A-kk-nf R-kk-nf hafi komið þangað, vopnaður rörbút, og haft í frammi hótanir. Ákærði Ó-kk-nf J-kk-nf hafi verið staddur þarna líka ásamt tveimur öðrum mönnum, G-kk-þgf M-kk-þgf og J-kk-þgf S-kk-þgf. Hafi A-kk-nf R-kk-nf spurt hvernig þeir hefðu hugsað sér að ljúka málinu þar sem hjólin hefðu ekki fundist hjá honum. Hafi ákærði viljað vera laus undan þessu máli og ákveðið að láta A-kk-þf R-kk-þf hafa fólksbílakerru sem hann átti svo hann yrði látinn í friði. Þá hefðu ákærði Ó-kk-nf J-kk-nf og menn honum tengdir fengið mótorhjólin afhent gegn 300.000 króna greiðslu. Hafi maður, sem heiti G-kk-nf, og sem verið hafi annar þeirra sem komu heim til ákærða nóttina eftir atvikið í Garðinum, tekið á móti peningunum, sem þannig hafi verið einskonar lausnargjald fyrir hjólin. Kvaðst ákærði líta svo á að G-kk-nf hafi tekið við peningunum fyrir hönd A-kk-ef R-kk-ef, en hann hafi þó engar sannanir fyrir því.

Í skýrslu ákærða Ó-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef fyrir dómi kom fram að ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf hafi hringt í hann og tjáð honum að hann hefði áreiðanlegar upplýsingar um það hvar umrædd tvö mótorhjól væru niðurkomin. Hefðu þeir ákveðið að fara þangað og ná í hjólin. Þegar komið var út í Garð hefðu þeir ekið að heimili A-kk-ef R-kk-ef, en áður hefðu þeir þó kannað hvort hjólin kynnu að vera geymd í öðru húsnæði í bænum sem ákærði taldi að A-kk-nf R-kk-nf hefði til umráða. Við heimili A-kk-ef R-kk-ef hefðu ákærðu allir farið út úr bifreiðinni og gengið að húsinu. Ó-kk-nf H-kk-nf hafi bankað tvisvar sinnum á útidyrahurðina, en þar sem enginn kom til dyra hafi hann opnað ólæstar dyrnar og gengið inn í anddyrið. Ákærði hafi fylgt honum þangað, en ákærði X staðið fyrir utan eða í dyragættinni. Í anddyrinu hafi komið á móti þeim kona. Hafi hún aðspurð sagt þeim að A-kk-nf R-kk-nf væri úti í bílskúr, reyndar að undangengnu símtali við hann. Þeir hefðu þá farið að bílskúrnum, bankað þar á hurð og kallað til A-kk-ef R-kk-ef að þeir væru komnir til að sækja mótorhjólin og að þeir vildu tala við hann. A-kk-nf R-kk-nf hafi neitað að opna fyrir þeim. Kvaðst ákærði þá hafa gengið bak við bílskúrinn til að kanna hvort hægt væri að komast inn í hann þar. Í millitíðinni hafi Ó-kk-nf H-kk-nf farið og sótt sleggju sem hann geymdi í bifreið sinni. Hann hafi síðan tekið til við að banka í hurðina með sleggjunni. Hafi komið gat á hurðina og ákærði þá farið með hendina inn í gegnum það og náð að opna hana innan frá. Ó-kk-nf H-kk-nf hafi farið fyrstur inn í bílskúrinn, en ákærði fylgt í humátt á eftir honum. Ákærði X hafi ekki farið inn í bílskúrinn. Þegar inn var komið hafi A-kk-nf R-kk-nf slegið til Ó-kk-ef H-kk-ef með hafnaboltakylfu og allt þar til kylfan brotnaði. Um hafi verið að ræða litla trékylfu, 50-60 cm að lengd, einhvers konar barnakylfu. Í kjölfarið hafi komið til átaka eða ryskinga, sem borist hafi um allan bílskúrinn. Hafi þeim lyktað með því að ákærða hafi tekist að ganga á milli þeirra Ó-kk-ef H-kk-ef og A-kk-ef R-kk-ef. Hann hafi tekið A-kk-þf R-kk-þf hálstaki og um leið náð að halda Ó-kk-þgf H-kk-þgf frá. Hafi A-kk-nf R-kk-nf þá sagt að hann myndi upplýsa hvar hjólin væru niðurkomin ef ákærði myndi koma Ó-kk-þgf H-kk-þgf út úr bílskúrnum. Í því hafi lögreglan komið á vettvang. Aðspurður hafnaði ákærði því alfarið að ákærðu hafi haft í frammi hótanir í garð A-kk-ef R-kk-ef og eiginkonu hans og sagði það hreina firru að þeim hafi verið hótað lífláti. Inntur eftir því hvort Ó-kk-nf H-kk-nf hafi beitt rafstuðbyssu meðan á átökum inni í bílskúrnum stóð svaraði ákærði því til að hann hafi séð blossa sem gæti hafa komið frá rafstuðbyssunni. Var þá borin undir hann svohljóðandi lýsing sem bókuð var eftir honum í framburðarskýrslu hans hjá lögreglu 12. september 2006: „Ó-kk-nf segist ekki hafa séð rafbyssuna fyrr en Ó-kk-nf G-kk-nf beitti henni á A-kk-þf. Hann segir bláan blossa hafa komið af byssunni en hann hafi ekki greint hvort rafstuðið hitti A-kk-þf.“ Aðspurður svaraði ákærði því til að þarna væri réttilega eftir honum haft. Í skýrslu sinni fyrir dómi skýrði ákærði að auki frá atburðum sem tengdust þessu máli og sem hefðu átt sér stað í kjölfar atburðanna í Garðinum. Kvaðst hann aldrei hafa upplifað annan eins sólarhring. Þannig hafi strax farið að bera á hringingum vegna þess sem á undan var gengið og hótanir viðhafðar. Kvaðst ákærði ekki hafa þorað að hafast við í íbúðarhúsi sínu þessa nótt og gist hjá félaga sínum. Þegar hann kom heim til sín morguninn eftir hafi verið búið að brjóta rúðu í húsinu. Reglubundnar hringingar hafi haldið áfram og því hótað að hann hefði verra af ef bætur yrðu ekki greiddar. Að endingu og eftir heimsókn A-kk-ef R-kk-ef á vinnustað meðákærða Ó-kk-ef H-kk-ef, sem hann lýsti með hliðstæðum hætti og meðákærði, hafi ákærði ákveðið að kaupa sér frið með því að borga 300.000 krónur. Greiðslan hafi að auki verið borgun fyrir hjólin og þau hafi hann að nýju fengið í hendur þegar greiðslan hafði verið innt af hendi. Félagi ákærða hafi komið greiðslunni til skila.

Ákærði X skýrði svo frá aðdraganda ferðar sinnar og meðákærðu að heimili A-kk-ef R-kk-ef E-kk-ef í Garði að hringt hefði verið í hann þar sem hann var staddur í matarboði og honum sagt að til stæði að ná í tvö mótorhjól sem stolið hafði verið nokkrum dögum áður, en hann hafi átt annað þeirra. Þegar komið var að heimili A-kk-ef R-kk-ef hefðu ákærðu allir gengið að húsinu og einhver þeirra bankað á útidyrahurðina. Kona hafi komið til dyra. Meðákærðu hefðu þá gengið inn í anddyrið og rætt við hana, en ákærði staðið fyrir utan. Meðákærðu hefðu spurt eftir A-kk-þgf R-kk-þgf og konan tjáð þeim, að undangengnu símtali að hann væri úti í bílskúr. Ákærðu hefðu þá farið þangað og einhver orðaskipti átt sér stað á milli ákærðu og A-kk-ef R-kk-ef, sem ekki hafi hleypt ákærðu inn. Ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf hafi þá sótt sleggju sem hann hafði haft meðferðis í bifreið sinni. Þegar hér var komið sögu hafi ákærði sagt að hann myndi ekki taka þátt í þessu og farið að bifreiðinni og sest inn í hana. Lögreglan hafi komið á vettvang stuttu síðar. Aðspurður kannaðist ákærði ekki við að ákærðu hefðu hótað A-kk-þgf R-kk-þgf og eiginkonu hans. Menn hefðu þó verið orðnir talsvert æstir og tiltók hann ákærða Ó-kk-þf H-kk-þf sérstaklega í því sambandi. Að þessu öllu afstöðnu hafi Ó-kk-nf H-kk-nf haft orð á því að eitthvað væri að honum í hendinni. Þá kom fram hjá ákærða að hann hafi enga aðild átt að endurheimt mótorhjólanna og hvergi komið þar við sögu.

A-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf kvaðst í skýrslu sinni fyrir dómi hafa verið staddur heima hjá sér að Klapparbraut 3 í Garði þegar þrír menn komu óvænt þangað. Hann hafi verið úti í bílskúr þegar eiginkona hans hringdi í hann og tjáði honum að spurt hefði verið eftir honum í síma. Hún hafi hringt aftur stuttu síðar og sagt að einhverjir menn væru komnir inn í íbúðarhúsið og að þeir væru að leita að honum. Síminn hafi þá greinilega verið rifinn af henni og karlmaður spurt hann hvar hann væri. Kvaðst A-kk-nf R-kk-nf hafa sagt þessum manni að hann væri úti í bílskúr. Stuttu síðar hafi verið reynt að opna bílskúrsdyrnar, en þær hefðu verið læstar. Í kjölfarið hefðu sleggjuhögg byrjað að dynja á bílskúrshurðinni. Hann hafi þá hringt á lögreglu. Hurðin hafi að endingu látið undan og opnast. Hefðu tveir menn komið inn í bílskúrinn. Kvaðst A-kk-nf R-kk-nf ekki hafa getað ímyndað sér hvað væri í gangi og búist við hinu versta. Hann hafi í fyrstu tekið einhverja borðplötu og hent henni í átt að mönnunum. Þá kannaðist hann við að hafa tekið litla hafnaboltakylfu og slegið frá sér með henni. Megi vel vera að hann hafi lamið Ó-kk-þf H-kk-þf í hendina með kylfunni. Meðan á atgangi inni í bílskúrnum stóð hefðu mennirnir tveir verið að spyrja hann um einhver hjól sem hann hafi ekkert vitað um. Um samskipti sín við mennina inni í bílskúrnum að öðru leyti svaraði A-kk-nf R-kk-nf því til að annar þeirra hafi náð að taka hann hálstaki og að hinn hafi þá beitt rafstuðbyssu þannig að hann „eiginlega datt út“. Þá hefðu mennirnir hótað því að hann hefði verra af ef hann myndi kæra þetta mál til lögreglu. Ítrekað aðspurður kvaðst A-kk-nf R-kk-nf ekkert vita um hvarf á þeim tveimur mótorhjólum sem að sögn ákærðu var tilefni ferðar þeirra að heimili hans og að hann tengdist því máli með engu hætti. Þá staðfesti hann þá frásögn ákærðu Ó-kk-ef H-kk-ef og Ó-kk-ef J-kk-ef að hann hefði komið á vinnustað þess fyrrnefnda daginn eftir. Kvaðst hann eingöngu hafa viljað fá að vita af hverju þeir hefðu komið heim til hans og hafnaði því að hafa ógnað þeim með einum eða öðrum hætti. Þá gekkst hann við því að hafa móttekið fólksbílakerru, en skýring hans á ástæðum þess var harla óljós. Loks kvaðst hann aðspurður enga peninga hafa fengið og staðhæfði að hann hefði ekkert komið nálægt þeim þætti málsins.

E-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf, eiginkona A-kk-ef R-kk-ef, kvaðst hafa verið stödd heima hjá sér þegar þrír menn komu þangað að kvöldi sunnudagsins 10. september 2006. Áður hafi einhver stelpa hringt spurt hvort A-kk-nf R-kk-nf ætti heima þarna og þegar hún hafi svarað því játandi hafi verið skellt á. Tíu til fimmtán mínútum síðar hefðu þrír menn ruðst inn á heimili hennar. Staðhæfði hún að þeir hefðu allir komið inn í forstofuna. Hún hafi þá verið að horfa á bíómynd ásamt dætrum sínum. Þeir hefðu spurt hana hvar A-kk-nf væri. Sá sem fór fremstur hafi haldið á sleggju. Hann hafi virst æstur, gengið um og litið inn í herbergi. Hefðu mennirnir engu skeytt um þau orð hennar að lítil börn hennar væru inni á heimilinu og sagt að það skipti engu máli. Hafi hún hringt í A-kk-þf og sagt honum að þrír menn væru komnir inn í húsið. Einn þeirra hafi þá rifið símann af henni og rætt við A-kk-þf. Um leið og A-kk-nf tjáði honum að hann væri úti í bílskúr hefðu mennirnir þrír farið út og að bílskúrnum. Bílskúrsdyrnar hefðu verið læstar og A-kk-nf R-kk-nf hafi ekki hleypt þeim inn. Kvaðst E-kvk-nf H-kvk-nf hafa heyrt einhvern mannanna segja að ef A-kk-nf opnaði ekki fyrir þeim að þá yrði konan hans drepin. Þegar hér var komið sögu hafi hún hringt í 112, en þá gert sér grein fyrir því að A-kk-nf væri líka að hringja í lögregluna. Um atburðarás í kjölfar þessa skýrði E-kvk-nf H-kvk-nf svo frá að einn mannanna hafi komið aftur inn í íbúðarhúsið og spurt hana hvort það væri einhver önnur leið inn í bílskúrinn. Hann hafi yfirgefið húsið þegar hún sagði honum að svo væri ekki. Stuttu síðar hafi verið byrjað að lemja með sleggjunni í bílskúrshurðina. Því hafi fylgt öskur og læti. Eldri dóttir hennar hafi þá ætlað að hlaupa út til að hjálpa pabba sínum, en E-kvk-nf H-kvk-nf hafi stoppað hana og læst útidyrahurðinni.

Vitnið G-kk-nf T-kk-nf kvaðst í skýrslu sinni fyrir dómi hafa verið staddur utan við heimili sitt að Lindartúni 5 í Garði þegar hann hafi heyrt mikil læti, dynki og hótanir. Meðal annars hafi hann heyrt hrópað „ef þú opnar ekki þá drep ég þig“. Hann hafi nánast gengið á hljóðið og komist að raun um að eitthvað mikið gengi á í og við íbúðarhúsið að Klapparbraut 3, en fjarlægðin frá heimili hans og að þeim stað sé um það bil 400 metrar. Þegar hann kom að húsinu og stóð á gangstéttinni framan við það hafi hann séð til þriggja manna inni í bílskúrnum og hafi tveir þeirra verið að ganga í skrokk á þeim þriðja. Hafi manninum sem atlögunni sætti verið haldið upp að vegg og annar þeirra manna sem stóðu fyrir framan hann slegið hann einu sinni eða tvisvar. Þó kom fram hjá G-kk-þgf að atvik væru að þessu leyti ekki að fullu ljós í huga hans í dag. Kvaðst hann þegar hér var komið sögu hafa hringt í lögreglu, en fengið það svar að búið væri að hringja út af þessu. Kona hafi staðið í dyragættinni að íbúðarhúsinu og tvö börn hefðu verið þarna líka og staðið á bak við hana. Að sögn G-kk-ef voru konan og börnin í greinilegu uppnámi. Hafi hann fyrst og fremst haft áhyggjur af þeim og því farið til þeirra og hugað að þeim.

Fyrir dómi voru teknar skýrslur af fimm lögreglumönnum sem komu á vettvang að Klapparbraut 3 í Garði í umrætt sinn. Þrír þeirra báru á þann veg að áverkar hafi verið sjáanlegir á A-kk-þgf R-kk-þgf og bolur sem hann var í hafi verið rifinn. Þá skýrði M-kvk-nf P-kvk-nf lögreglumaður svo frá að á vettvangi hafi G-kk-nf T-kk-nf skýrt lögreglu frá því að hann hafi heyrt tiltekinn mann segja „ég drep þig“, og bent í því sambandi á ákærða Ó-kk-þf H-kk-þf.

Þrjú vitni komu fyrir dóminn til að bera sérstaklega um móttöku á tveimur mótorhjólum gegn greiðslu á 300.000 krónum.

III.

Ákærðu Ó-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf E-kk-nf hafa fyrir dómi gengist við því að hafa farið óboðnir inn í íbúðarhúsið að Klapparbraut 3 í Garði að kvöldi sunnudagsins 10. september 2006. Hafa með þessu og vitnisburði húsráðanda, E-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef, verið færðar sönnur fyrir þessari háttsemi ákærðu. Þá er ennfremur sannað með framburði þessara ákærðu og vætti vitna að þeir brutu sér í kjölfarið leið inn í bílskúr við húsið þar sem A-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf var staddur. Braut ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf gat á bílskúrshurðina með sleggju og fór ákærði Ó-kk-nf J-kk-nf að því gerðu með hendina inn í gegnum gatið og opnaði dyrnar innan frá. Þeir fóru síðan inn í bílskúrinn. Gerðust ákærðu með framangreindu framferði sínu sekir um húsbrot samkvæmt 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og málshöfðunarskilyrði a. liðar 2. töluliðar 242. gr. laganna er fullnægt. Ákærða X er einvörðungu gefið að sök að hafa farið óboðinn inn í íbúðarhúsið. Gegn neitun ákærða og með framburði meðákærðu, sem borið hafa á þann veg að hann hafi aldrei farið inn í húsið, og með því að saksókn að þessu leyti styðst alfarið við vitnisburð E-kvk-ef H-kvk-ef, hafa ekki verið færðar viðhlítandi sönnur fyrir sakargiftum á hendur honum. Verður ákærði X því sýknaður af refsikröfu ákæruvalds í málinu.

Að því er varðar atvik inni í bílskúrnum telst fram komið að A-kk-nf R-kk-nf leitaðist í fyrstu við að verjast árás sem hann taldi að væri yfirvofandi af hendi ákærðu Ó-kk-ef H-kk-ef og Ó-kk-ef J-kk-ef. Hefur A-kk-nf R-kk-nf skýrt svo frá að í þeirri viðleitni sinni hafi hann í fyrstu hent borðplötu í átt að ákærðu og síðan gripið litla hafnaboltakylfu og slegið frá sér með henni. Geti vel verið að hann hafi lamið Ó-kk-þf H-kk-þf í hendina með kylfunni. Ákærðu hörfuðu ekki út úr bílskúrnum við þetta heldur sóttu að A-kk-þgf R-kk-þgf. Liggur í öllu falli fyrir að til átaka eða ryskinga kom á milli þeirra. Hefur A-kk-nf R-kk-nf staðhæft, allt frá því að lögreglumaður hafði tal af honum á vettvangi, að annar ákærðu hafi tekið upp rafstuðbyssu meðan á þeim stóð og beitt henni gagnvart honum. Fær þessi vitnisburður stoð í framburði ákærða Ó-kk-ef J-kk-ef, svo sem rakið hefur verið, og þegar lögregla leitaði á ákærða Ó-kk-þgf H-kk-þgf hafði hann rafstuðbyssu í fórum sínum.

Lögreglumenn sem komu á vettvang hafa borið á þann veg að áverkar hafi verið sjáanlegir á A-kk-þgf R-kk-þgf og bolur sem hann var klæddur í hafi verið rifinn. Við læknisskoðun sem framkvæmd var á honum að morgni næsta dags, reyndist hann vera með áverka vítt og breitt um efri hluta líkamans og sár á hægri sköflungi og mar og hrufl neðan við vinstra hné. Er áverkunum lýst í fyrirliggjandi læknisvottorði, en efni þess er hvað það varðar tekið upp orðrétt í kafla I hér að framan. Er sú lýsing í samræmi við tilgreiningu á áverkunum í ákæru, að teknu tilliti til smávægilegrar leiðréttingar sem komið var á framfæri af hálfu ákæruvalds undir rekstri málsins.

Með vísan til þess sem að framan er rakið telst sannað að áverkar þeir sem A-kk-nf R-kk-nf bar þá er hann leitaði læknisaðstoðar að morgni mánudagsins 11. september 2006 og sem tilgreindir eru í ákæru verði raktir til samskipta hans og ákærðu kvöldið áður. Að því er varðar nánari tilurð áverkanna þykir ekki varhugavert að telja sannað að þá hafi A-kk-nf R-kk-nf hlotið þegar ákærðu veittust að honum og í átökum sem í kjölfarið urðu á milli þeirra. Gerðust ákærðu með þessu sekir um brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt framburði ákærða Ó-kk-ef H-kk-ef minnist hann þess ekki að hann hafi beitt rafstuðbyssunni gagnvart A-kk-þgf R-kk-þgf. Hann hefur þannig ekki fortakslaust neitað að hafa gert það. Með vísan til þess sem áður er rakið varðandi þennan þátt málsins telur dómurinn að viðhlítandi sönnun hafi verið færð fram fyrir því, sbr. 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, að ákærði hafi beitt rafstuðbyssunni og þá með þeim hætti að sú beiting hennar falli undir þá árás gagnvart A-kk-þgf R-kk-þgf sem hann er hér sakfelldur fyrir. Á hinn bóginn þykir ekki unnt að slá því föstu, öndvert því sem ákæruvaldið hefur haldið fram og þrátt fyrir sterkar vísbendingar um hið gagnstæða, að tiltekinn áverki verði rakinn til þessarar háttsemi ákærða. Þá verður að öðru leyti ekki greint sérstaklega á milli þáttar ákærðu hvors um sig að því er afleiðingar árásarinnar varðar.

Háttsemi ákærða Ó-kk-ef H-kk-ef samkvæmt 3. lið ákærðu telst sönnuð með játningu hans, enda samrýmist hún framlögðum sakargögnum. Er þetta brot réttilega heimfært í ákæru til c. liðar 2. mgr. 30. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

IV.

Ákærðu Ó-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf E-kk-nf hafa samkvæmt framansögðu verið sakfelldir fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. og 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf að auki fyrir brot gegn c. lið 2. mgr. 30. gr. sbr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998. Við ákvörðin refsingar þeirra verður því höfð hliðsjón af 77. gr. fyrrnefndu laganna.

För ákærðu að Klapparbraut 3 í Garði í umrætt sinn verður samkvæmt því sem fram er komið í málinu rakin til þjófnaðar á tveimur mótorhjólum úr húsnæði í eigu ákærða Ó-kk-ef J-kk-ef og upplýsinga sem ákærða Ó-kk-þgf H-kk-þgf höfðu borist um að A-kk-nf R-kk-nf kynni að hafa þau undir höndum. Svo reyndist ekki vera og hefur ekkert komið fram sem virt verður á þann veg að A-kk-nf R-kk-nf hafi átt aðild að hvarfi hjólanna. Ákærðu hafa haldið því fram að þeir hafi ekki haft annað í hyggju en að endurheimta hjólin með friðsamlegum hætti. Hvað sem þessu líður er ljóst að framganga þeirra varð í reynd með allt öðrum brag. Þannig gengu ákærðu Ó-kk-nf H-kk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf fram af miklu offorsi, einkum sá fyrrnefndi, og skeyttu í engu um það að ung börn húsráðenda yrðu vitni að ófyrirleitinni aðför. Þá horfir hér einnig refsiþyngingar að ákærðu veittust í sameiningu að A-kk-þgf R-kk-þgf, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Í þeim ryskingum sem urðu inni í bílskúrnum beitti ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf hættulegu tæki. Hefur ekki verið hnekkt þeirri staðhæfingu meðákærða Ó-kk-ef J-kk-ef að honum hafi fyrst verið kunnugt um að ákærði hefði rafstuðbyssu í fórum sínum þá er hann beitti henni. Þá verður að telja fram komið að ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf hafi að ýmsu öðru leyti haft sig meira í frammi en meðákærði þegar atburðarás er virt í heild sinni. Er í þeim efnum meðal annars til þess að líta að ekki er unnt að ganga út frá því að ákærðu hafi sammælst um að sleggja skyldi notuð þegar ráðist var til inngöngu í bílskúrinn og þannig verði við það að miða að atvik hafi hvað þann þátt málsins verið með þeim hætti sem ákærði Ó-kk-nf J-kk-nf hefur sjálfur lýst.

Refsing ákærða Ó-kk-ef H-kk-ef þykir að framangreindu virtu og að teknu tilliti til þess að hann gekkst 29. maí 2002 undir greiðslu sektar með viðurlagaákvörðun fyrir húsbrot og líkamsárás samkvæmt 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Þykir mega ákveða að hún verði að hluta til bundin skilorði og svo sem nánar greinir í dómsorði, en í ljósi verknaðar ákærða og sakaferils hans kemur ekki til álita að skilorðsbinda refsingu hans í heild.

Ákærða Ó-kk-þgf J-kk-þgf var gerð sektarrefsing fyrir þýskum dómstól 22. apríl 2002 fyrir ölvunarakstur, en hann hefur ekki sætt öðrum refsingum. Þykir refsing hans að teknu tilliti til þessa og þeirra atriða sem að framan eru rakin hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Þegar haft er í huga að ákærði hefur ekki áður verið sakfelldur fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og jafnframt litið til þess í hverju hin refsiverða háttsemi hans var fólgin þykir mega ákveða að fresta fullnustu refsingar hans og að hún falli niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 1. mgr. 37. gr. vopnalaga er fallist á upptökukröfu ákæruvalds samkvæmt ákæru.

F-kk-nf Ö-kk-nf F-kk-nf hæstaréttarlögmaður var verjandi allra ákærðu. Með vísan til 1. mgr. 166. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála verða málsvarnarlaun vegna ákærða X, sem þykja að teknu tilliti til virðisaukaskatts hæfilega ákveðin 124.500 krónur, felld á ríkissjóð. Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. sömu laga verður ákærðu Ó-kk-þgf H-kk-þgf og Ó-kk-þgf J-kk-þgf hins vegar gert að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns svo sem nánar greinir í dómsorði og að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Annar sakarkostnaður nemur samkvæmt gögnum sem sækjandi hefur lagt fram 8.500 krónum. Um er að ræða kostnað vegna læknisvottorðs og verður ákærðu Ó-kk-þgf H-kk-þgf og Ó-kk-þgf J-kk-þgf óskipt gert að greiða hann.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði X er sýkn af kröfu ákæruvalds.

Ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu fjögurra mánaða af refsingunni og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði Ó-kk-nf J-kk-nf E-kk-nf sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði Ó-kk-nf H-kk-nf sæti upptöku á rafstuðbyssu af gerðinni Cheetah Stun 650 kv.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða X, F-kk-ef A-kk-ef F-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Ákærðu, Ó-kk-nf H-kk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf, greiði hvor um sig 124.500 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, F-kk-ef A-kk-ef F-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Annan sakarkostnað að fjárhæð 8.500 krónur greiði ákærðu Ó-kk-nf H-kk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf óskipt.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf