S-1247/2011

Málið, sem dómtekið var 7. október síðastliðinn, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 29. ágúst 2011 á hendur „S-kk-þgf B-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Austurbergi 30, Reykjavík, fyrir eftirfarandi brot framin í Reykjavík á árinu 2011, nema annað sé tekið fram:

Rán:

1. Með því að hafa aðfaranótt 24. desember 2010, farið inn í verslunina 10-11 Grímsbæ, Efstalandi 26, með andlit sitt hulið, ógnað starfsmanninum A-kk-þgf B-kk-þgf J-kk-þgf með hníf og skipað honum að afhenda sér peninga og sígarettur. Hafði ákærði 15.500 krónur á brott með sér úr versluninni og sígarettupakka að verðmæti 929 krónur.

2. Með því að hafa að kvöldi mánudagsins 4. apríl, farið inn í söluturninn Hraunbergi 4, með andlit sitt hulið, ógnað afgreiðslustúlkunni G-kvk-þgf Þ-kvk-þgf H-kvk-þgf með hníf og skipað henni að afhenda sér peninga. Hafði hann um 20.000 krónur á brott með sér úr söluturninum.

Telst þetta varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 23. janúar, í fjölbýlishúsi að Snælandi 6, brotið rúðu í anddyri húsnæðisins.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. laga nr. 19/1940.

4. Þjófnað, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 1. júlí, í félagi við I-kk-þf H-kk-þf T-kk-þf, brotist inn í verslunina Samsung setrið, Síðumúla 9, með því að brjóta rúðu í hurð, og stolið fartölvu af gerðinni Samsung að verðmæti 299.900 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. laga nr. 19/1940.

5. Fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 12. ágúst, á bifreiðastæði við Fjörðinn, Fjarðargötu í Hafnarfirði, haft í vörslum sínum 1,91 g af maríhúana.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með áorðnum breytingum, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með áorðnum breytingum.

6. Tilraun til ráns, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 13. ágúst, farið inn í verslunina 10-11 Glæsibæ, Álfheimum 74, með andlit sitt hulið og vopnaður klaufhamri í þeim tilgangi að fremja rán, en horfið frá þegar enginn starfsmaður var sjáanlegur.

Telst þetta varða við 252. gr., sbr. 20. gr. laga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk 1,91 g af maríhúana, skv. 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu 10-11 ehf., kt. 000000-0000, er krafist skaðabóta úr hendi ákærða, sbr. ákæruliður 1, að fjárhæð 16.429 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 35/2001 frá 24. desember 2010, þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Af hálfu Sjóvár-Almennra trygginga hf., kt. 000000-0000, er krafist skaðabóta úr hendi ákærða, sbr. ákæruliður 4, að fjárhæð 249.323 krónur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá tjónsdegi en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Í aðalmeðferð breytti ákæruvaldið fjárhæð í 2. lið ákæru úr 20.000 krónum í 2000 krónur.

Ákærði neitar sök í ákæruliðum 1, 2 og 6 og krefst sýknu af þeim. Hann játar sök að öðru leyti og krefst vægustu refsingar. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði. Bótakröfur féllu niður við þingfestingu þar eð ekki var sótt þing af hálfu kröfuhafa.

II

Málavextir varðandi 1. lið ákæru eru þeir að lögreglu barst tilkynning um vopnað rán í verslun 10-11 í Grímsbæ snemma morguns 24. desember 2010. Á vettvangi ræddu lögreglumenn við afgreiðslumann sem kvaðst hafa verið einn í versluninni þegar maður hefði gengið rólega inn og að kassanum. Maðurinn hefði verið með klút eða trefil fyrir andlitinu. Hann hefði dregið upp stóran hníf og sagt sér að láta sig hafa vindlingapakka og peningana í kassanum. Afgreiðslumaðurinn kvaðst hafa gert eins og maðurinn sagði og hefði hann farið með fenginn. Rannsókn lögreglu leiddi til handtöku ákærða sem viðurkenndi að hafa verið þarna að verki.

Málavextir varðandi 2. lið ákæru eru þeir að lögreglu barst tilkynning um vopnað rán í söluturninum Hraunbergi 4 að kvöldi 4. apríl síðastliðinn. Á vettvangi ræddu lögreglumenn við afgreiðslustúlku sem kvaðst hafa verið við afgreiðslu þegar maður hefði komið inn með hníf í hægri hendi og skipað sér að láta sig hafa peninga annars myndi hann eyðileggja eitthvað verðmætara en peninga. Stúlkan bað manninn að bíða aðeins og fór á bak við þar sem hún ýtti á neyðarhnapp. Síðan kom hún fram og lét hann hafa handfylli af smámynt. Maðurinn tók við peningunum og fór. Daginn eftir var ákærði handtekinn og viðurkenndi hann að hafa verið þarna að verki. Á myndum úr öryggismyndavél sést að hann var með andlitið hulið.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brotin, sem honum eru gefin að sök í 3., 4. og 5. lið ákærunnar og er játning hans studd sakargögnum. Með vísun til 3. mgr. 183. gr. laga nr. 88/2008 verða málavextir varðandi þessa liði því ekki reifaðir.

Málavextir varðandi 6. lið ákæru eru þeir að lögreglu barst tilkynning aðfaranótt 13. ágúst síðastliðinn um að grímuklæddur maður með hamar í hendi væri í verslun 10-11 í Glæsibæ. Þegar lögreglumenn komu á vettvang var maðurinn farinn en ákærði var handtekinn skömmu síðar og sagðist hann hafa ætlað að ræna verslunina. Vísaði hann lögreglumönnum á hamarinn, bol og grímu sem hann hafði verið með.

III

Við aðalmeðferð kvaðst ákærði hafa verið að neyta lyfja í nokkra daga áður en atburðurinn varð sem greinir frá í 1. lið ákæru. Hann kvaðst hafa hringt í vin sinn og beðið hann að koma út að aka og hefði hann gert það. Meðan á akstrinum stóð barst það í tal að ákærða vantaði peninga og kvaðst hann hafa fengið þá hugmynd að fara í verslun og heimta peninga. Vinurinn ók ákærða heim til hans þar sem hann kvaðst hafa tekið föt til skiptanna, eitthvað til að hylja andlitið og kökuhníf til að virka ógnandi. Eftir það hefðu þeir ekið að Grímsbæ og kvaðst ákærði hafa beðið vin sinn um að fara inn og athuga hvort margt fólk væri þar inni og hvernig vörður væri. Vinurinn hefði gert þetta og komið aftur og sagt allt vera í lagi. Þá kvaðst ákærði hafa hert upp hugann og farið inn eftir að hafa hulið andlit sitt. Þar hefði hann beðið um alla peningana og einn rauðan Winston. Hann kvaðst hafa sagt „komdu með alla peningana og einn rauðan Winston“. Afgreiðslumaðurinn hefði orðið við bón hans, en ákærði hefði sagt „sorrí, ég verð að gera þetta“ og síðan hlaupið á brott. Ákærði kvað afgreiðslumanninn hafa virst „sjokkeraðan“. Ákærða voru sýndar myndir, sem teknar voru á öryggismyndavél í versluninni, og kannaðist hann við að þær væru af honum og hann hefði haldið á hnífnum. Hann kvaðst hafa haldið hnífnum þannig að hann beindist upp en hann hefði ekki otað honum að afgreiðslumanninum.

Um málsatvik í 2. lið bar ákærði að hann hefði innbyrt mikið af lyfjum daginn áður og verið enn undir áhrifum lyfja þegar þetta gerðist. Hann hefði vantað peninga og farið í söluturninn og haft með sér lítinn steikarhníf, sem hann hefði tekið heima hjá sér. Þá hefði hann verið búinn að búa til grímu úr bol. Hann kvaðst hafa gengið inn í söluturninn og sagt við afgreiðslustúlkuna „komdu með peningana“. Hún hefði verið ráðvillt eins og hún hefði ekki vitað hvað hún ætti að gera. Hann kvaðst því hafa sagt við hana „ef þú kemur ekki með peningana þá skemmi ég innanstokksmuni hérna sem eru meira virði en allir þessi peningar“ og hún hefði farið og náð í smápeninga, eitthvað um 2000 krónur, og látið hann hafa. Eftir þetta kvaðst ákærði hafa hlaupið út og hent frá sér grímunni og hnífnum. Ákærði kvaðst hafa haldið á hnífnum og beint honum upp, en ekki verið að ota honum í átt að einhverjum. Hann kvaðst hafa gert þetta til að virka ógnandi. Ákærði kvað afgreiðslustúlkuna hafa verið hrædda.

Um málsatvik í 6. lið bar ákærði að hann hefði neytt lyfja sem fyrr auk þess að drekka áfengi. Hann kvaðst hafa ætlað að fara að sofa en ekki getað það og því búið sér til grímu og tekið hamar og föt til skiptanna og farið í Glæsibæ. Hann kvaðst hafa falið fötin og gengið inn í verslunina grímuklæddur með hamar í hendi. Tilgangurinn hefði verið að ná í peninga. Þar hefði hins vegar enginn starfsmaður verið. Hann kvaðst hafa beðið í um eina mínútu, en þegar enginn starfsmaður hefði komið hefði hann farið aftur út og verið feginn yfir því að hafa ekki þurft að taka peninga. Þarna úti hefði hann hitt öryggisvörð sem hefði sagt sér að lögreglan þyrfti að hafa tal af honum. Ákærði kvaðst því hafa beðið eftir lögreglunni sem hefði komið og handtekið hann.

Vinur ákærða, sem ók honum að Grímsbæ, bar að ákærði hefði hringt í sig og þeir ákveðið að hittast og aka um. Hann kvaðst hafa farið inn í verslunina í Grímsbæ sjálfviljugur til að kanna aðstæður. Hann kvaðst hafa séð einn starfsmann inni. Þeir hefðu síðan farið heim til ákærða þar sem hann hefði sótt tóbaksklút og kökuhníf og þaðan farið aftur að Grímsbæ þar sem ákærði hefði farið inn og rænt. Á meðan hefði hann verið fyrir utan í um tvö hundruð metra fjarlægð. Hann kvað ákærða hafa talað um að hann væri peningalaus.

Afgreiðslumaðurinn í Grímsbæ bar að hafa verið einn að vinna í umrætt sinn. Inn í verslunina hefði komið grímuklæddur maður með kökuhníf í hendi og viljað peninga. Maðurinn hefði sagst vilja peningana í kassanum og þegar hann hafði fengið þá hefði hann sagt „fyrirgefðu“ og hlaupið burt.

Afgreiðslustúlka í söluturninum Hraunbergi 4 bar að maður með hulið andlit hefði komið inn og beðið um peninga. Hún kvað manninn hafa sagt „komdu með peningana eða ég brýt allt hér inni“. Þá kvað hún manninn hafa verið með hníf sem hann hefði sveiflað, en hún hefði ekki veitt honum mikla athygli. Hún kvað sér hafa brugðið illilega og farið á bak við, en komið svo fram aftur og farið í kassann og tekið peninga, smámynt, og látið manninn hafa. Eftir það hefði maðurinn farið.

Önnur afgreiðslustúlka kvaðst hafa verið að laga mat á bak við þegar hún heyrði læti frammi. Hún kvaðst hafa heyrt öskrað „komdu með peninginn“. Hún kvaðst ekki hafa þorað fram og því verið á bak við þar til allt var yfirstaðið. Hin afgreiðslustúlkan hefði komið þangað og ýtt á neyðarhnapp.

Afgreiðslumaður í Glæsibæ bar að hafa verið að setja vörur í goskælinn í versluninni þegar hann heyrði bjöllu hringja sem var merki um að einhver hefði komið inn í verslunina. Hann kvaðst hafa verið í hvarfi en séð mann með hettu á höfði og grímu fyrir andliti. Hann kvaðst hafa ákveðið að fela sig og reyna að sjá betur hvað væri að gerast og þá séð að maðurinn var með hamar í hendi. Sá grímuklæddi hefði gengið að kassanum og staðnæmst þar. Hann hefði staðið og horft á dyrnar bak við kassann eins og hann væri að bíða eftir einhverjum. Afgreiðslumaðurinn kvaðst hafa gefið merki í talstöð um árás og þegar hann fékk samband kvaðst hann hafa sagt að það væri maður með hamar í versluninni. Hann kvaðst hafa beygt sig niður meðan hann sagði þetta og þegar hann rétti sig upp aftur hefði maðurinn verið horfinn. Hann kvaðst hafa talið að maðurinn væri enn í versluninni og byrjað að leita hans, en ekki fundið.

IV

Ákærði viðurkenndi fyrir dómi að hafa farið inn í verslun 10-11 í Grímsbæ með hulið andlit og með hníf í hendi eftir að hafa látið félaga sinn kanna aðstæður. Hann kvaðst hafa beint hnífnum upp og krafið afgreiðslumanninn um peninga og vindlinga eins og rakið var. Honum voru afhentir peningar og vindlingar. Hér er um fullframið ránsbrot að ræða eins og ákærða er gefið að sök í 1. lið ákæru og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

Ákærði viðurkenndi og að hafa farið inn í söluturninn að Hraunbergi 4, með hulið andlit og hníf í hendi. Þar inni krafði hann afgreiðslustúlku um peninga og fékk þá afhenta eins og rakið var. Hér er því einnig um fullframið ránsbrot að ræða eins og ákærða er gefið að sök í 2. lið ákæru og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

Ákærði hefur skýlaust viðurkennt sök í 3. – 5. lið ákæru og styðst játning hans við sakargögn. Hann verður því sakfelldur fyrir þessi brot sem eru rétt færð til refsiákvæða í ákærunni.

Í 6. ákærulið er ákærða gefin að sök tilraun til ráns í verslun í Glæsibæ. Ákærði hefur viðurkennt að hafa farið inn í verslunina, grímuklæddur og með hamar í hendi, í þeim tilgangi að verða sér úti um peninga. Hann hefði hins vegar horfið af vettvangi þegar hann náði ekki sambandi við afgreiðslumann. Framburður ákærða kemur heim og saman við framburð afgreiðslumannsins sem rakinn var í III. kafla. Með þessum verknaði gerðist ákærði sekur um ránstilraun og er brot hans rétt fært til refsiákvæða í ákærunni. Í 21. gr. almennra hegningarlaga segir að hegning fyrir tilraun falli niður ef sá, sem sekur gerist um hana, láti af sjálfsdáðum af þeim ásetningi að drýgja brotið áður en það er fullkomnað og afturhvarfið stafi ekki af tilviljun eða því um líku. Með því að ákærði hvarf frá tilraun sinni til að ræna verslunina af sjálfsdáðum fellur hegning fyrir þetta brot niður.

Ákæru á hendur ákærða var frestað skilorðsbundið í 2 ár 2010 fyrir þjófnað og fíkniefnalagabrot. Er refsing hans nú, með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga, hæfilega ákveðin fangelsi í 12 mánuði, en til frádráttar skal koma gæsluvarðhaldsvist hans eins og nánar greinir í dómsorði.

Upptæk skulu gerð þau fíkniefni sem í ákæru greinir.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns og þóknun lögmanns síns á rannsóknarstigi að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, S-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði, en til frádráttar skal koma gæsluvarðhaldsvist hans frá 13. ágúst 2011.

Upptækt skal vera 1,91 g af maríhúana.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 376.672 krónur, og þóknun lögmanns síns á rannsóknarstigi, S-kvk-ef Ý-kvk-ef J-kvk-ef hdl., 25.100 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf