S-1476/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 16. janúar sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans í Kópavogi, dagsettri 27. október 2006, gegn G-kk-þgf E. S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Þórufelli 4, Reykjavík. Í ákærunni er ákærða gefin að sök hlutdeild í þjófnaðarbroti L-kvk-ef R-kvk-ef H-kvk-ef 10. ágúst 2006, með því að hafa slitið þjófavarnarmerki úr gallabuxum í verslun Hagkaupa í Smáralind við Hagasmára í Kópavogi, og þannig átt þátt í því að þjófnaðarbrot var framið. L-kvk-nf R-kvk-nf var með dómi uppkveðnum 12. desember 2006 sakfelld fyrir að hafa stolið umræddum gallabuxum og bol. Brot ákærða er heimfært til ákvæða 244. gr., sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins en til vara er þess krafist að honum verði ekki gerð sérstök refsing í málinu. Þá krefst ákærði þess að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans að viðbættum virðisaukaskatti.

Málsatvik.

Samkvæmt frumskýrslu málsins var lögregla send að Hagkaupum í Smáralind í Kópavogi 10. ágúst 2006 kl. 12:24 vegna tilkynningar um þjófnað. Kemur fram í skýrslunni að öryggisfulltrúi á staðnum hefði upplýst lögreglu um að öryggisverðir hefðu stöðvað för manns, ákærða í máli þessu, sem hefði slitið þjófavarnir af fatnaði inni í verslun Hagkaupa og síðan sett fatnaðinn í taupoka konu, L-kvk-ef R-kvk-ef H-kvk-ef, sem var með honum í för. Hefði náðst myndbandsupptaka af atvikinu.

Í skýrslunni kemur fram að rætt hafi verið við ákærða á vettvangi og hann neitað sökum um skemmdarverk á fatnaði og aðild að þjófnaði. Hefði lögregla jafnframt leitað í bifreið ákærða en ekkert saknæmt hefði fundist þar og hefði ákærði verið látinn laus.

S-kk-nf H-kk-nf öryggisvörður hefði tjáð lögreglu að eftir að hafa horft á ákærða og L-kvk-þf R-kvk-þf í myndavélakerfi verslunarinnar hefði hann, ásamt tveimur öðrum öryggisvörðum, elt ákærða að verslun Símans og beðið hann að koma með þeim inn í biðherbergi Hagkaupa og hefði ákærði orðið við því en orðið æstur þegar þangað kom.

Í málinu liggur frammi myndbandsspóla með upptöku úr öryggiskerfi Hagkaupa frá 10. ágúst 2006 sem sýnir ákærða og L-kvk-þf R-kvk-þf H-kvk-þf inni í versluninni. Við aðalmeðferð málsins var upptakan sýnd.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vætti vitna fyrir dóminum.

Ákærði hefur neitað sök. Hann kannast þó við að hafa farið inn í verslun Hagkaupa með L-kvk-þgf R-kvk-þgf, vinkonu sinni, sem var að kaupa afmælisgjafir, og kannast einnig við að hafa rifið þjófavarnarmerki af gallabuxum sem L-kvk-nf R-kvk-nf stal umrætt sinn úr versluninni. Kvaðst hann ráma í þetta atvik en mundi aðspurður við aðalmeðferð málsins ekki hvort hann var ölvaður umrætt sinn.

Aðspurður um það hvers vegna hann hefði átt við þjófavörn á gallabuxum með þeim hætti sem sést á upptöku á myndbandsspólu úr öryggiskerfi Hagkaupa, kvað ákærði þetta hafa verið „bara einhver vitleysa“ og að meira vissi hann ekki um málið. Hann hefði ekki vitað hvað L-kvk-nf R-kvk-nf hefði haft í hyggju. Ákærði kvaðst hafa náð þjófavörninni af buxunum og rámaði í að hafa síðan afhent L-kvk-þgf R-kvk-þgf þjófarvörnina en gat ekki upplýst hvað hún gerði við hana. Kvaðst ákærði hafa vitað að verslunin var vöktuð af öryggismyndavélum.

Ákærði kannaðist ekki við að hafa játað aðild að þjófnaði við skýrslutöku hjá lögreglu og fullyrti að skýrslan hefði ekki verið lesin fyrir hann áður en hann undirritaði hana.

Vitnið, L-kvk-nf R-kvk-nf H-kvk-nf, vinkona ákærða, kvað þau ákærða hafa farið saman inn í verslunina en þegar inn var komið hefði ákærði farið eitthvert annað. Vitnið kvaðst hafa hringt í ákærða og beðið hann um að hjálpa sér við að taka þjófavörn af buxum og það hefði hann gert en síðan hafi leiðir þeirra skilið að nýju. Vitnið tók hins vegar fram að hún hefði sjálf stolið buxunum eins og hún hefði þegar játað og þá hefði hún sjálf sett buxurnar í tösku sína. Aðspurð kvað hún þau ákærða ekki hafa rætt áform vitnisins um þjófnað og ákærði hefði einskis spurt.

Vitnið, A-kk-nf A-kk-nf rannsóknarlögreglumaður, kvaðst hafa komið að rannsókn málsins. Hann hefði tekið skýrslu af ákærða þar sem ákærði játaði að hafa vita hvað til stóð umrætt sinn en hann hefði hins vegar fullyrt að hann hefði ekki stolið neinu. Aðspurður kvað vitnið það vera reglu við skýrslutökur hjá lögreglu að skýrslurnar væru lesnar upp áður en þær væru undirritaðar og það væri jafnan tekið fram í skýrslunum.

Vitnið, A-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður, mundi ekki glöggt eftir þessu máli en staðfesti frumskýrslu sína.

Niðurstaða.

Ákærði hefur kannast við að hafa rifið þjófavarnarmerki af buxum sem L-kvk-nf R-kvk-nf, vinkona hans, stal umrætt sinn úr verslun Hagkaupa. Er þetta óumdeilt en styðst einnig við vætti vitnisins L-kvk-ef R-kvk-ef og myndskeið á framlagðri myndbandsspólu. Hins vegar hefur ákærði neitað að hafa umrætt sinn gerst sekur um hlutdeild í þjófnaðarbroti L-kvk-ef R-kvk-ef. Aðspurður fyrir dóminum kvaðst ákærði ekki hafa vitað um þá ætlan L-kvk-ef R-kvk-ef að stela umræddum buxum en gaf þá skýringu eina á þeirri háttsemi sinni að rífa þjófavörnina af, að það hefði verið „bara einhver vitleysa.“

Samkvæmt framburði ákærða fóru þau L-kvk-nf R-kvk-nf saman inn í verslunina og bar L-kvk-nf R-kvk-nf hér fyrir dóminum að hún hefði beðið ákærða um að rífa þjófavörn af buxum fyrir sig og að það hefði hann gert. Telst það sannað. Af myndskeiði, sem sýnt var við aðalmeðferð málsins og óumdeilt er að sýnir ákærða taka þjófavörn af títtnefndum buxum umrætt sinn, er ljóst að ákærði þurfti að beita bæði afli og lagni við að ná þjófavörninni af. Þá sést jafnframt hvar ákærði kemur þjófavörninni fyrir í bleikum klæðnaði sem hékk á herðatré við hlið hans og er augljóst að ákærði reynir að leyna verknaðinum.

Þegar litið er til framanritaðs er það mat dómsins, að skýringar ákærða um að hann hafi rifið þjófavörnina af í einhverri vitleysu án þess að hann hafi haft hugmynd um þá ætlan L-kvk-ef R-kvk-ef að stela buxunum þegar þjófavörnin var farin af, séu fráleitar og ekki á þeim byggjandi. Verður ekki talið að það hafi getað dulist ákærða hver var ætlan L-kvk-ef R-kvk-ef þegar hún hafði beðið hann áður lýstrar bónar. Er ekkert komið fram sem bendir til þess að ákærði hafi með háttsemi sinni einungis ætlað að skemma buxurnar enda hefur hann sjálfur ekki borið á þann veg fyrir dóminum. Að þessu virtu verður að telja hafið yfir vafa, að ákærða hafi verið ljóst hvað L-kvk-þgf R-kvk-þgf gekk til þegar hún bað hann um að taka þjófavörnina af buxunum og því hafi ákærða verið ljóst að með því að verða við ósk hennar myndi hann veita liðsinni sitt við þjófnaðinn. Að þessu virtu telur dómurinn sannað, gegn neitun ákærða, að ákærði hafi með háttsemi sinni umrætt sinn gerst sekur um brot það sem honum er gefið að sök í ákæru og er þar rétt fært til refsiákvæða. Verður ákærði því sakfelldur eins og krafist er.

Refsing.

Ákærði er fæddur í janúar 1968. Hann á að baki nokkurn sakarferil sem nær aftur til ársins 1985. Rof varð á ferli hans á árinu 1995 eftir að ákærði hafði 23. ágúst það ár verið dæmdur í 3 mánaða fangelsi fyrir akstur án ökuréttinda. Var ákærði ekki dæmdur aftur fyrr en með dómi 11. desember 2003 þegar hann var dæmdur í 60 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir þjófnað og nytjastuld. Ákærði gekkst undir sátt 25. janúar 2006 til greiðslu 60.000 króna sektar fyrir hraðakstur og akstur án ökuréttinda. Sama dag gekkst hann undir viðurlagaákvörðun, 70.000 króna sekt, fyrir vopnalagabrot. Hann hlaut 6 mánaða fangelsisdóm 31. mars 2006 fyrir þjófnað og gripdeild en í þeim dómi var dómurinn frá 11. desember 2003 tekinn upp og refsing ákærða ákvörðuð refsing í einu lagi, skilorðsbundin í 3 ár. Ákærði gekkst undir sátt 29. júní 2006 til greiðslu 127.500 króna sektar vegna brota gegn ávana- og fíkniefnalögum. Loks var ákærði hinn 18. desember 2006 dæmdur í 9 mánaða fangelsi, þar af 6 mánuðir skilorðsbundnir í 3 ár, fyrir þjófnað. Var dómurinn frá 31. mars sama ár tekinn upp og ákærða dæmd refsing í einu lagi.

Brot ákærða nú er framið áður en framangreindur dómur 18. desember 2006 var kveðinn upp og verður því að ákvarða refsingu ákærða sem hegningarauka við þann dóm, sbr. ákvæði 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þegar atvik málsins eru virt í heild verður ekki hjá því komist að telja að refsing sú, sem ákærði hlaut samkvæmt fyrrgreindum dómi 18. desember sl., hefði ekki orðið þyngri þótt þetta mál hefði verið dæmt með. Eru því ekki efni til þess að gera ákærða sérstaka refsingu í þessu máli.

Ákærði er dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, H-kk-ef I-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 118.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærða, G-kk-þgf E. S-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, H-kk-ef I-kk-ef hrl., 118.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf E-kvk-nf