S-134/2006

I.

Mál þetta, sem dómtekið var mánudaginn 26. febrúar 2006 að aflokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru sýslumannsins á Eskifirði, útgefinni 5. september 2006, á hendur S-x-x M-x-x, kt. 000000-0000, Kleppsvegi 28, Reykjavík “fyrir húsbrot og líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt 20. maí 2006 ruðst heimildarlaust inn á heimili eiginkonu sinnar, S-kvk-þgf M-x-x, kt. 000000-0000, að Hamarsgötu 15 á Fáskrúðsfirði og eftir að inn var komið veist að henni og rifið í hár hennar með þeim afleiðingum að hún hlaut eymsli og bólgu vinstra megin á hnakka.

Telst þetta varða við 231. gr. og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Af hálfu ákærða er krafist sýknu og að allur sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda, greiðist úr ríkissjóði.

II.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst tilkynning til lögreglu kl. 01.01 hinn 25. maí 2006 frá Fjarskiptamiðstöð lögreglunnar um að kona af erlendu bergi brotin óskaði eftir aðstoð að Hamarsgötu 15 á Fáskrúðsfirði vegna líkamsárásar. Lögreglumenn hafi þegar haldið á vettvang. Í skýrslunni segir að húsið að Hamarsgötu 15 sé einbýlishús á tveimur hæðum og hafi S-x-x M-x-x tekið á móti lögreglu við útidyrnar. Hún hafi verið grátbólgin og sjá hafi mátt áverka, þ.e. mar, við hægra gagnauga hennar.

Í skýrslunni er haft eftir S-kvk-þgf að vinafólk hennar, S-x-x A-x-x og E-x-x Z-x-x, hefðu verið í heimsókn hjá henni og þau þrjú setið inni í eldhúsi. Dætur hennar hefðu verið sofandi í herbergjum sínum á efri hæð hússins. Hún hefði heyrt umgang í húsinu og farið fram þar sem hún hefði haldið að önnur dóttir hennar hefði vaknað. Um leið og hún hefði komið fram úr eldhúsinu hefði hún mætt ákærða, fyrrverandi eiginmanni sínum, og hann strax farið að öskra á hana og saka hana um að banna dætrum þeirra að hafa samband við hann. Hún hefði bakkað undan honum aftur inn í eldhúsið þar sem komið hefði til einhverra orðaskipta á milli þeirra sem þar voru, en vinafólk hennar hefði reynt að róa ákærða niður. Hún hefði síðan sest á eldhússtól og setið þar þegar ákærði hefði skyndilega ráðist á hana. Hún hefði strax lotið höfði og reynt að verja sig. Hún hefði því ekki séð hvað gerðist en hún hefði fundið fyrir höggi aftanvert á höfuðið og að gripið hefði verið mjög fast í hnakka hennar og hár. Vinafólk hennar hefði gengið á milli og náð að slíta ákærða frá henni. Þau hefðu síðan náð að sannfæra ákærða um að yfirgefa heimilið með þeim og ákærði og vinafólk hennar farið í framhaldi af því. Hún hefði hringt í lögreglu strax eftir að þau hefðu verið farin. Haft er eftir S-x-x að hún væri ekki viss hvort hún ætti að leggja fram kæru í málin eða ekki. Henni var ráðlagt að leita ráðgjafar hjá félagsmálastjóra og lögmanni sínum.

Daginn eftir mætti kærandi, S-x-x M-x-x, á lögreglustöðina á Fáskrúðsfirði ásamt Ö-kvk-þgf M-kvk-þgf A-kvk-þgf félagsmálastjóra og lagði fram kæru á hendur ákærða vegna líkamsárásar. Fór skýrslutakan fram á ensku. Þar lýsti kærandi málavöxtum á sama hátt og eftir henni er haft í frumskýrslu. Í kæruskýrslunni kemur þó fram að eftir að S-x-x A-x-x og E-x-x hefðu gengið á milli hennar og ákærða hefði ákærði enn verið æstur og heimtað að fá hníf svo að hann gæti ákveðið um líf hennar.

Kærandi gaf viðbótarskýrslu hjá lögreglu 25. ágúst 2006 og sagði að útidyrnar á heimili hennar hefðu verið lokaðar en ólæstar í umrætt sinn þar sem hún hefði verið með gesti hjá sér. Þá sagðist hún ekki hafa vitað að ákærði væri staddur á Fáskrúðsfirði og sagðist hún hvorki hafa átt von á honum né boðið honum að koma. Aðspurð sagðist hún ekki hafa haft tækifæri til þess að biðja ákærða um að fara út úr húsinu eftir að hann kom inn þar sem hann hefði strax farið að öskra á hana. Hún kvaðst þó minnast þess að hafa spurt hann hvað hann væri að gera þarna inni.

Samkvæmt vottorði B-kk-ef H-kk-ef læknis leitaði kærandi til hans vegna afleiðinga líkamsáraásar fyrriverandi eiginmanns hinn 20. maí 2005 klukkan 13.37. Í vottorðinu kemur eftirfarandi fram:

“Sk. Er full áttuð og ekki undir áhrifum. Greinilega brugðið. Segir skipulega frá en sagan óljós frá því hann grípur í hana þar til hún losnar og getur ekki gert sér grein fyrir hvernig hún fékk mar á lateralt og neðan við augu bil (svo). Kvartar bara um eymsli í hnakka. Er með lítið mar neðan og lateralt við hæ auga og annað eins hæ meginn en þar er það í raun letareralt á kinninni. Við sk. á hársverði og hnakka vi meginn er ekki komið út mar en greinilegt hæmatoma ca 1 x 2 cm á stæðr og ca ½ cm upphækkun og þarna eru eymsli á ca 3 x 4 cm svæði. Ekki önnur áverkamerki að sögn hennar og hún því ekki skoðuð nánar. Er einnig aum lateralt og framan til á nefbeini vi meginn en ekki mar eða bólga. Er greinilega brugðið þó þetta sé ekki í fyrsta sinn sem hann leggur hendur á hana.”

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum.

Ákærði neitaði sakargiftum. Hann sagðist hafa komið til Fáskrúðsfjarðar 20. maí sl. til að fara í afmæli dóttur sinnar daginn eftir. Hann sagðist hafa tjáð dóttur sinni, B-x-x, í síma fyrr þennan sama dag að von væri á honum í afmælið og að hann kæmi um kvöldið. Sagðist hann hafa beðið B-x-x um að segja móður sinni frá þessu. Hann sagðist hafa komið á heimili S-x-x klukkan rúmlega 22.30 að kvöldi 20. maí. Húsið hefði verið opið og um 20 cm rifa á útidyrunum og eins á dyrunum inn í eldhús. Inni í eldhúsi hefði S-x-x og vinafólk þeirra verið að reykja og sagðist hann halda að þau hefði verið að hleypa reyknum út. Hann sagðist hafa haldið að þau S-x-x væru ekki það ósátt að hann gæti ekki beðið um gistingu um nóttina og síðan tekið þátt í afmæli dóttur sinnar daginn eftir. Hann sagðist hafa gengið í rólegheitum inn í húsið og séð að stelpurnar voru sofandi í sófanum inni í stofu og S-x-x, fyrrverandi eiginkona hans, og vinafólk þeirra, S-x-x A-x-x og E-x-x Z-x-x, inni í eldhúsi að reykja. Hann sagðist hafa bankað einu sinni eða tvisvar á útidyrnar, en enginn hefði heyrt í honum þar sem fólkið hefði verið að tala og hlæja inni í eldhúsi. Þá heyrðist ekki vel þegar bankað væri á hurðina. Aðspurður sagði hann að dyrabjallan á húsinu hefði verið biluð. Hann sagðist hafa staðið í ganginum þegar fyrrverandi eiginkona hans hefði komið fram og spurt hann hvað hann væri að gera þarna svona seint um kvöld. Hann hefði þá sagt henni að hann væri kominn til að hitta dætur sínar. Hann hefði einnig minnst á það að hún hefði bannað dætrum þeirra að hringja í hann og hafa samskipti við hann. Hann sagðist hafa beðið um gistingu, en hún neitað honum. Hann hefði þá sagt að hann ætti húsið líka og að hann teldi að hann ætti rétt á að gista þar. Þau hefðu síðan byrjað að rífast og hún beðið hann um að fara út. Einnig hefðu hún hótað honum að kalla á lögreglu þannig að hann ætti á hættu að vera vísað úr landi. Hann sagði að þessi orðaskipti hefðu átt sér stað í ganginum á milli eldhúss og stofu. Næst hefði vinafólk þeirra komið út úr eldhúsinu og reynt að róa þau niður og beðið þau um að hætta að rífast. Það hefði tekist og eftir það hefði hann farið inn í stofu og talað við eldri stelpuna í smá stund eða í um 5 mínútur og síðan hefði hann yfirgefið húsið. Hann sagðist hafa haft 15 til 20 mínútna viðdvöl í húsinu. Síðar hefði hann frétt af því að fyrrverandi eiginkona hans hefði hringt í lögreglu um klukkan eitt eftir miðnætti. Aðspurður sagðist hann ekki hafa spurt S-kvk-þf að því hvort hann mætti ræða við dóttur sína þar sem þau hefðu ekki verið skilin og því hefði hann átt fullan rétt á því að tala við börn sín. Hann sagði að S-x-x og vinafólk þeirra hefðu staðið í ganginum á milli eldhúss og stofu á meðan hann ræddi við dóttur sína inni í stofu. Hann sagði að bæði hann og dóttir hans hefðu grátið. E-x-x hefði síðan fylgt honum út.

Ákærði lýsti húsaskipan þannig að fyrst væri komið inn í forstofu og þaðan væri gengið inn í stofu til hægri, en beint á móti forstofunni og útidyrunum væri eldhúshurðin. Til vinstri væri stigi upp á efri hæðina og þar við hliðina væri salerni. Hann sagði að öll samskipti hans við S-kvk-þf hefðu farið fram í forstofunni. Hann sagðist aðeins hafa farið inn í stofuna til að tala við dóttur sína.

Ákærði sagði að ekki væri rétt að hann hefði farið inn í eldhúsið og veist að fyrrverandi eiginkonu sinni, rifið í hár hennar eða lamið hana. Daginn eftir hefði hann mætt í afmæli dóttur sinnar og allt gengið vel. Þá sagðist hann ekki kannast við að hafa beðið um hníf í umrætt sinn til að ákveða um líf S-kvk-ef, eins og fram kæmi í skýrslu hennar hjá lögreglu. Aðspurður sagðist ákærði halda að vinafólk þeirra, S-x-x A-x-x og E-x-x, hefðu borið um það hjá lögreglu að hann hefði komið inn í húsið um miðnætti og það hefðu þau gert til að hjálpa fyrrverandi eiginkonu hans. Hið rétta væri hins vegar að hann hefði yfirgefið heimilið 10 til 15 mínútum fyrir klukkan 23.00 þetta kvöld. Hann sagði að fyrrverandi eiginkona hans vildi gera atburðinn dramatískan þar sem hún vildi ekki sleppa honum og sætti sig ekki við það að hann hefði hafið nýtt líf með annarri konu. Hann sagðist ekki hafa gist á heimili fyrrverandi eiginkonu sinnar eftir að hann flutti út, en hann sagðist hins vegar hafa komið þangað í heimsókn að degi til.

Ákærði var spurður að því hvort honum hefði þótt eðlilegt að ganga inn í húsið hjá fyrrverandi eiginkonu sinni seint að kvöldi í ljósi framburðar hans um hún hefði meinað honum að sjá börnin í langan tíma. Sagði ákærði að honum hefði þótt það vera í lagi. Hann sagðist ekki hafa verið viss um það hver viðbrögð S-kvk-ef yrðu þegar hann birtist, en hann sagðist hafa ákveðið að prófa að koma á heimilið vegna þess að hann hefði haldið að S-x-x myndi hafa skilning á því að honum þætti líka vænt um börnin. Hann sagðist halda að hún notaði börnin gegn honum í skilnaðarmáli þeirra. Hann sagði að þau hefðu slitið samvistum í ágúst 2004, en hann hefði þó ekki flutt af sameiginlegu heimili þeirra fyrr en í apríl eða maí 2005. Hann sagði að eftir væri að ganga frá fjárskiptum þeirra á milli. Hann hefði flutt til Reykjavíkur og ekki tekið neitt af búslóðinni eða öðrum eignum með sér vegna barnanna.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 6. júlí 2006, sem er í megindráttum í samræmi við framburð hans hér fyrir dómi. Þar minntist ákærði þó ekkert á það að hann hefði beðið kæranda um gistingu.

Kærandi, S-x-x M-x-x, sagði að umræddur atburður hefði átt sér stað hinn 20. maí 2006 eftir miðnætti. Vinkona hennar hefði komið til hennar í heimsókn um kl. 22.00 um kvöldið og maður hennar hefði komið aðeins seinna þar sem hann hefði verið á fótboltaæfingu. Þau hefðu setið inni í eldhúsi og verið að tala saman. Stelpurnar hefðu hins vegar verið inni í stofu að leika sér, en hún sagðist hafa leyft þeim að vaka lengur en venjulega þar sem helgin hefði verið framundan. Um klukkan 00.15 hefði hún heyrt hljóð frammi eins verið væri að opna hurð. Hún sagðist hafa haldið að önnur dóttirin hefði vaknað og væri að fara á salernið. Hún hefði því staðið upp og ætlað að athuga málið. Hún sagðist hafa opnað fram í anddyrið, en eldhúsdyrnar hefðu verið lokaðaðar, og þá hefði hún séð ákærða standa í forstofunni. Hún sagði að húsið hefði verð ólæst þar sem hún hefði verið með gesti. Nánar aðspurð sagði hún að útidyrnar hefðu verið lokaðar en ólæstar. Hún sagðist ekki vera viss um það hvort bankað hefði verið á hurðina þar sem eldhúsdyrnar hefðu verið lokaðar, en dyrabjallan hefði verið biluð. Sagðist hún ekki hafa átt von á neinum svona seint.

Hún sagði að henni hefði brugðið við að sjá ákærða standa í forstofunni rétt hjá henni. Hún sagðist einnig hafa orðið hrædd þar sem samband þeirra hefði ekki verið gott. Hún sagðist hafa spurt hann að því hvað hann væri að gera þarna svona seint og hvað hann vildi. Ákærði hefði öskrað á hana og kallað hana ljótum nöfnum og sagt að hún væri að meina börnunum að hafa samband við hann.

Hún tók fram að B-x-x dóttir hennar hefði á þessum tíma ekki viljað hafa samband við föður sinn þar sem hann hefði verið kominn með nýja konu og það hefði reynst henni erfitt tilfinningalega. Ákærði hefði hins vegar haldið að hún hefði bannað dætrunum að hafa samband við hann. Hún sagði að það væri ekki rétt.

Hún sagðist hafa reynt að róa ákærða niður í forstofunni og bakkað inn í eldhúsið og sest við borðið á sama stað og áður. Hún hefði setið á stól upp við vegg beint á móti ákærða og hefði borðið verið á milli þeirra. Vinafólk þeirra hefði hins vegar setið sömu megin við borðið og ákærði stóð. Þar hefði hún setið með vinafólki sínu og ekki átt von á því að ákærði myndi áreita hana að þeim viðstöddum. Þau hefðu reynt að tala við ákærða og róa hann niður. Hún sagði að ákærði hefði fyrst staðið í eldhúsdyrunum en síðan komið inn í eldhúsið. Hún sagðist hafa beðið ákærða um að brjóta ekki meira af sér og að hann gæti þakkað henni fyrir að hann væri enn hér á landi þar sem hún hefði ekki tilkynnt ýmislegt, sem hann hefði gert af sér, til lögreglu. Ef hún gerði það yrði honum kannski vísað úr landi. Ákærði hefði brugðist ókvæða við, öskrað upp og ráðist að henni við borðið. Fyrst hefði hann þurft að fara framhjá S-kvk-þgf og E-x-x, sem setið hefðu við borðið. Hann hefði fyrst lamið hana aftanvert á hálsinn, sennilega með flötum lófa, og síðan hefði hann togað lengi í hárið á henni af miklu afli þar sem hún sat í stólnum. Hún sagðist hafa reynt að bera hendur fyrir höfuð sér, en ákærði hefði haldið annarri hendinni á henni. Hann hefði síðan togað hana af stólnum á hárinu og síðan slengt henni upp við vegginn þannig að bakið á henni hefði skollið á vegginn. S-x-x og E-x-x hefði að lokum tekist að slíta þau í sundur og hefðu þau talað við ákærða og róað hann niður. Hún sagðist hafa náð í símann og ætlað að hringja í lögregluna, en S-x-x og E-x-x hefðu beðið hana um að láta það vera, en þau myndu sjá um að róa ákærða niður og koma honum í burtu. Þegar ákærði hefði verið farinn að róast hefði vinafólkið spurt ákærða hvort hann vildi koma heim með þeim. Áður en hann fór hefði hann farið inn í stofu og lokað á eftir. sér. Þar hefði hann talað við stelpurnar, en þær hefðu verið sofandi inni í stofu. Hún sagðist hafa opnað inn í stofuna og beðið hann um vekja börnin ekki. Ákærði hefði hins vegar skipað henni hvasst að loka hurðinni. Hún hefði gert það og farið inn í eldhús ásamt S-kvk-þgf og E-x-x. Ákærði hefði ekki verið lengi inni í stofunni, en hún vissi að hann hefði lofað dætrunum að koma daginn eftir og eyða deginum með þeim. Ákærði hefði loks fallist á að fara með S-x-x og E-x-x. Hún sagði að rétt fyrir klukkan eitt eftir miðnætti hefðu þau verið farin úr húsinu. Þá hefði hún sest niður og hugsað málið og síðan hringt í lögregluna. Hún sagði að í mesta lagi 10 mínútur hefðu liðið frá því að ákærði og vinafólk þeirra yfirgáfu húsið og þar hún hringdi í lögreglu. Hún sagðist hafa kært ákærða fyrir líkamsárás og húsbrot.

Aðspurð um áverka eftir árásina sagði hún að hún hefði verið með mikinn verk aftanvert á höfði í hnakkanum og í öxlum þar sem hún hefði fengið högg á hálsinn. Hún sagðist halda að verkurinn í hnakkanum hefði stafað af því að ákærði togaði í hárið á henni, en verkurinn í öxlunum eftir að hann sló hana á hálsinn. Hún sagðist einnig hafa verið með nokkrar skrámur, m.a. undir augum. Hún sagðist ekki vita hvort ákærði hefði valdið þessum skrámum eða hún sjálf þegar hún hefði verið að verja sig. Aðspurð sagði hún að þessar skrámur hefðu ekki verið áberandi, heldur hefði verið um smá roða að ræða. Hún tók fram að þetta hefði ekki verið í fyrsta skipti sem ákærði hefði ráðist að henni með ofbeldi, en það hefði hann oft gert á meðan þau bjuggu saman.

Aðspurð sagðist hún ekki halda að ákærði hefði verið undir áhrifum áfengis í umrætt sinn, enda drykki hann sjaldan áfengi. Hún sagði að ákærði hefði ekki látið hana vita um að von væri á honum, en hún sagðist sjálf hafa búist við því að hann myndi mæta í afmæli dóttur þeirra. Hún sagðist ekki muna eftir hvort dóttir hennar hefði verið búin að minnast á það að von væri á ákærða. Aðspurð kvaðst hún ekki muna eftir því hvort hún hefði beðið ákærða um að fara út þegar hún sá hann inni í húsinu. Þá kvaðst hún ekki minnast þess að ákærði hefði beðið um gistingu hjá henni. Hann hefði hins vegar sagt henni að hann ætlað að koma daginn eftir til að ná í lykla að húsinu þar sem þetta væri húsið hans. Honum hefði hins vegar verið fullkunnugt um að hann væri ekki velkominn á heimili hennar. Aðspurð sagði hún að í upphafi átakanna í eldhúsinu hefði ákærði staðið við vaskinn og spurt um hníf því að hann ætlaði að sýna þessari tík eitthvað eins og vitnið orðaði það, en hann hefði hins vegar ekki leitað að hnífi. Hún sagðist vera viss um að ákærði hefði komið á heimilið klukkan 10 til 15 yfir tólf á miðnætti.

G-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður sagðist hafa fengið tilkynningu um neyðarlínu þegar klukkan var eina mínútu yfir eitt umrædda nótt um að kona hefði orðið fyrir árás fyrrverandi sambýlismanns. Hann sagðist halda að tímasetning tilkynningarinnar hefði verið bókuð af fjarskiptamiðstöð lögreglunnar. Hann sagðist hafa farið á staðinn og þar hefði S-x-x verið og tjáð honum að dætur hennar væru einnig í húsinu sofandi. Hann sagði að S-x-x hefði verið grátbólgin og í uppnámi. Þá hefði hún kvartað yfir eymslum í höfði. Hún hefði tjáð honum að hún hefði verið inni í eldhúsi ásamt vinafólki, sem hefði verið í heimsókn, þegar hún hefði heyrt umgang frammi. Hún hefði haldið að eldri dóttirin hefði vaknað og væri komin á stjá. Hún hefði því farið fram og mætt ákærða inni í húsinu. Hann hefði strax farið að öskra á hana og hún hrökklast undan honum inn í eldhúsið þar sem hún hefði sest við borðið. Þar hefði upphafist rifrildi sem hefði endað með því að hann hefði gengið að henni og slegið til hennar og rifið í hárið á henni. Hún hefði borið hendur yfir höfuð sér og grúft sig niður og því gerði hún sér ekki alveg grein fyrir í hverju árásin var fólgin. Vinafólk þeirra hefði síðan gengið á milli þeirra og stillt til friðar. Ákærði hefði síðan farið fram og E-x-x með honum og hefði ákærði farið inn í stofu til að tala við dóttur sína. Hann hefði síðan yfirgefið húsið með vinafólki þeirra. Hún hefði síðan hringt í lögreglu eftir að þau voru farin. Á þessu stigi hefði hún ekki verið viss um hvort hún vildi kæra ákærða þar sem þau stæðu í skilnaðarmáli. Hún hefði síðan komið á lögreglustöð daginn eftir og lagt fram kæru. Vitnið staðfesti frumskýrslu lögreglu.

S-x-x A-x-x sagðist halda að hún og maður hennar, E-x-x, hefðu komið í heimsókn til S-kvk-ef um kl. 21.00 umrætt kvöld. Þegar þau hefðu komið að húsinu hefðu útidyrnar verið lokaðar og þau hefðu lokað á eftir sér eftir að inn var komið. Útidyrnar hefðu því verið lokaðar á meðan þau voru í húsinu. Þau hefðu setið við eldhúsborðið og drukkið kaffi, en dætur S-kvk-ef hefðu verið í stofunni á sömu hæð. Hún sagði að þau hefðu öll heyrt eitthvert hljóð frammi og S-x-x farið fram til að athuga hvort önnur dóttir hennar væri komin á stjá. Hún sagðist ekki geta sagt til um hvort hljóðið sem þau heyrðu hefði verið bank á hurðina. Eftir að S-x-x fór fram hefði hún heyrt rödd ákærða og orðið hrædd því henni hefði verið kunnugt um að samband ákærða og S-kvk-ef væri ekki gott. Ákærði og S-x-x hefðu farið að rífast í anddyrinu og síðan hefðu þau komið inn í eldhúsið. Hún sagðist ekki muna um hvað þau rifust. Eftir að inn í eldhúsið kom hefðu ákærði og S-x-x ýtt hvort við öðru og hún og E-x-x reynt að ganga á milli þeirra. Hún sagði að S-x-x hefði sest niður eftir að hún kom inn í eldhúsið en sagðist ekki muna hvort það var áður eða eftir að hún og ákærði ýttu hvort við öðru. Hún sagðist hafa verið mjög hrædd en hún myndi þó að E-x-x hefði tekið ákærða undir handlegginn og reynt að skilja þau í sundur og róa ákærða niður. Að endingu hefði ákærði farið heim með þeim E-x-x. Áður hefði ákærði farið inn í stofu til að kyssa dætur sínar og þau hefðu beðið á meðan í anddyrinu. Hann hefði ekki verið lengi inni í stofunni komið grátandi þaðan út. Hún sagðist ekki muna hvenær þau yfirgáfu heimili S-kvk-ef M-x-x en líklega hefði það verið eftir miðnætti.

Nánar aðspurð sagðist hún ekki hafa séð ákærða toga í hárið á S-kvk-þgf. Henni var bent á að hún hefði borið um það í lögregluskýrslu að ákærði hefði togað í hárið á S-kvk-þgf M-x-x þar sem hún hefði setið á stól í eldhúsinu. Hún sagðist ekki minnast þess nú. Þó sagðist hún halda að rétt væri eftir henni haft í lögregluskýrslu en hún hefði viljað gleyma þessum atburði og að hún myndi ekki eftir þessu atriði í dag. Aðspurð neitaði hún því að einhver hefði hótað henni áður en hún kom fyrir dóminn. Þá sagðist hún ekki vera hrædd en sagðist vera svolítið stressuð þar sem hún hefði aldrei áður þurft að bera vitni fyrir dómi.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 25. maí 2006. Þar kemur fram að hún, E-x-x og kærandi hafi heyrt einhvern ganga inn í húsið. Kærandi hafi opnað fram og þá hafi ákærði komið þar inn. Hann hafi strax byrjað að úthúða kæranda og kalla hana ýmsum nöfnum. Ákærði hafi ýtt við kæranda og kærandi ýtt við honum. Ákærði hafi þá tekið í hárið á kæranda, sem hafi setið, og togað í það en þá hafi E-x-x gengið á milli og tekið ákærða með sér út úr húsinu. Í skýrslunni er tekið fram að vitnið hafi haft áhyggjur af því að hvort hún væri sjálf komin í einhver vandræði hér á landi vegna þessa máls.

E-x-x Z-x-x sagðist hafa komið í heimsókn til S-kvk-ef M-x-x ásamt konu sinni S-x-x A-x-x um klukkan 20.00 eða 21.00 um kvöldið. Hann sagði að útidyrnar hefðu verið lokaðar og þau hefðu lokað dyrunum á eftir sér eftir að inn kom. Þau hefðu öll setið inni í eldhúsi og reykt og drukkið kaffi. Hann sagðist hafa séð ákærða í anddyrinu á húsinu, en sagðist ekki muna hvort ákærði hefði bankaði áður en hann kom inn. Honum var bent á að í lögregluskýrslu hefði hann borið um það að ákærði hefði komið inn án þess að banka og sagðist hann halda þar væri rétt eftir honum haft. Hann sagði að ákærði og S-x-x M-x-x hefðu byrjað að rífast og á meðan fært sig inn í eldhúsið. Sér hefði þótt mjög óþægilegt að vera þarna og verið í sjokki og því myndi hann þetta ekki vel. Hann sagðist ekki muna eftir neinum átökum á milli ákærða og fyrrverandi eiginkonu hans, en aðeins muna eftir að hafa fært ákærða út úr eldhúsinu. Hann var því spurður hvers vegna hann hefði farið með ákærða út og sagði hann þá að hann hefði viljað stöðva rifrildið á milli ákærða og S-kvk-ef M-x-x og rétta þeim hjálparhönd sem vinur. Nánar aðspurður eftir að hafa verið brýndur á vitnaábyrgð og vitnaskyldu sagðist hann ekki hafa séð nein líkamleg átök á milli ákærða og S-x-x M-x-x. Þá sagðist hann ekki muna eftir hvenær þau yfirgáfu húsið með ákærða, en það gæti hafa verið á milli klukkan 24.00 og 24.30.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 25. maí 2006, sem er í meginatriðum í samræmi við skýrslu hans hér fyrir dómi. Í skýrslunni er tekið fram að E-x-x væri greinilega mjög brugðið og að hann hafi allur skolfið og svitnað. Hann hafi þráspurt hvort hann þyrfti að segja eitthvað og í fyrstu sagt að hann ætlaði ekki að svara neinum spurningum um þetta mál. Hann hafi þó neitað því að vera hræddur við ákærða.

III.

Niðurstaða.

Húsbrot.

Fram er komið að er atvik máls þessa gerðust höfðu ákærði og brotaþoli, S-x-x M-x-x, slitið samvistum og rúmlega ár var liðið frá því að ákærði flutti burt af sameiginlegu heimili þeirra á Fáskrúðsfirði og til Reykjavíkur. Einnig er fram komið að samband þeirra var ekki gott og skilnaðarmál þeirra ófrágengið. Hefur ákærði og borið sjálfur um það að eiginkona hans hafi meinað honum að hafa samband við dætur sínar.

Ákærði hefur borið um það að hafa komið á heimili eiginkonu sinnar og dætra um klukkan 22.30 og dvalið þar í um 15 til 20 mínútur. Þessi tímasetning fær ekki samrýmst framburði eiginkonu hans og vitnanna S-x-x A-x-x og E-x-x Z-x-x. S-x-x M-x-x hefur borið hér fyrir dómi að ákærði hafi komið inn í húsið um klukkan korter yfir tólf og farið þaðan rétt fyrir klukkan eitt um nóttina. Vitnið S-x-x A-x-x bar fyrir dóminum að hún hefði líklega yfirgefið heimilið ásamt E-x-x og ákærða eftir miðnætti og einnig sagði E-x-x að þau hefðu farið þaðan á milli klukkan tólf og hálf eitt um nóttina. Einnig liggur fyrir að S-x-x M-x-x hringdi á lögreglu klukkan eina mínútu yfir eitt og þegar lögregla kom á heimili hennar var hún grátbólgin og í uppnámi. Þykir það benda til þess að skammt hafi verið liðið frá því að ákærði yfirgaf heimilið. Lýsing á atburðarás getur einnig samrýmst því að ákærði hafi birst á heimili S-kvk-ef eftir miðnætti umrædda nótt og farið þaðan á milli klukkan tólf og eitt. Með hliðsjón af framangreindu, sérstaklega framburði vitnanna S-kvk-ef A-x-x og E-x-x Z-x-x, þykir því í ljós leitt að ákærði hafi komið á heimili eiginkonu sinnar um eða upp úr miðnætti umrædda nótt. Ekkert styður hins vegar framburð ákærði um að hann hafi birst á heimilinu einni og hálfri klukkustund fyrr.

S-x-x M-x-x hefur borið um það að hún hafi ekki vitað að von væri á ákærða umrætt kvöld. Þá hefur komið fram hjá ákærða að hann hafi aðeins tjáð dóttur sinni B-x-x að von væri á honum um kvöldið. Þá kom fram hjá ákærða að eftir að hann flutti burt af heimilinu hefði hann ekki gist þar heldur aðeins komið í heimsókn að degi til. Þá sagðist ákærði ekki hafa verið viss um hver viðbrögð eiginkonu hans yrðu þegar hann birtist á heimilinu en hann hefði ákveðið að láta á það reyna.

S-x-x M-x-x og S-x-x A-x-x hafa báðar borið um það að hafa heyrt umgang frammi í anddyri hússins og að S-x-x M-x-x hafi haldið að önnur dóttir hennar hefði vaknað og farið á fætur. Hún hafi því farið fram og mætt ákærða í anddyrinu fyrir framan eldhúsið. Ekkert vitnanna hefur borið um það að hafa heyrt ákærða banka eða gera vart við sig á annan hátt áður en hann gekk inn í húsið, en ljóst þykir að ákærða var það í lófa lagið. Í ljósi þess að ákærði var á ferð um miðnætti voru enn ríkar ástæður til þess en ella að gera boð á undan sér eða gera vart við sig á annan hátt áður en hann gekk óboðinn inn á heimilið.

Ákærði hefur borið um það að útidyrnar hafi verið opnar í hálfa gátt þegar hann kom húsinu. Þessi framburður ákærða samrýmist ekki framburði eiginkonu hans og vitnanna S-kvk-ef A-x-x og E-x-x, sem öll hafa borið um það að útidyrnar hafi verið lokaðar, en þær hafi hins vegar verið ólæstar. Með hliðsjón af því að um einkaheimili var að ræða og komið var fram á nótt þykir þetta atriði þó ekki skipta máli um heimild ákærða til að ganga inn í húsið. Fram er komið að um leið og S-x-x M-x-x sá ákærða í anddyri hússins upphófst rifrildi þeirra á milli og þykir framburður S-kvk-ef A-x-x og E-kk-ef renna stoðum undir framburð S-kvk-ef M-x-x um að hún hafi hrökklast undan ákærða inn í eldhúsið. Þá er ljóst af framburðum vitna að ákærði fór inn í eldhúsið þar sem deilur hans og eiginkonu hans héldu áfram, en vitnið S-x-x A-x-x hefur borið um það að ákærði og eiginkona hans hafi ýtt við hvort öðru. Þá hefur vitnið E-x-x Z-x-x borið um það að hafa tekið ákærða með valdi út úr eldhúsinu til að stöðva rifrildi hans og S-x-x M-x-x.

Með hliðsjón af öllu framangreindu þykir í ljós leitt að ákærði hafi gengið inn á heimili eiginkonu sinnar í umrætt sinn án þess að gera vart við sig og síðar, eftir að deilur upphófust á milli hans og eiginkonu hans, ruðst inn í eldhúsið þar sem deilur þeirra héldu áfram. Hlaut ákærða að vera ljóst að innganga hans inn á heimilið með þessum hætti var með öllu heimildarlaus. Eignarhald hans á húsinu og sú staðreynd að dætur hans dvöldu þar veitti ákærða engan rétt til að ryðjast óboðinn inn í húsið. Þykir ákærði hafa með verknaði sínum gerst sekur um húsbrot, sem varðar við 231. gr. almennra hegningarlaga eins og í ákæru greinir.

Líkamsárás.

S-x-x M-x-x hefur borið um það að ákærði hafi ráðist á hana þar sem hún hafi setið við eldhúsborðið, slegið hana aftanvert á hálsinn og síðan togað í hárið á henni með miklu afli. Hann hafi togað hana af stólnum á hárinu og síðan slengt henni upp við vegg, en að lokum hafi E-x-x Z-x-x og S-x-x A-x-x tekist að ganga á milli þeirra. Framburður S-kvk-ef M-x-x um árás ákærða hefur verið staðfastur og þykir skýr, greinargóður og trúverðugur.

Vitnin S-x-x A-x-x og E-x-x hafa hins vegar ekki staðfest þessa frásögn S-kvk-ef M-x-x hér fyrir dómi. Sérstaklega aðspurð sagðist S-x-x A-x-x ekki hafa séð ákærða toga í hárið á eiginkonu sinni, en aðeins séð þau ákærða og S-x-x M-x-x ýta hvort við öðru og heyrt þau rífast. Þegar henni var bent á að hún hefði borið um það fyrir lögreglu að hafa séð ákærða toga í hárið á nöfnu sinni sagðist hún ekki muna eftir þessu atriðið nú. E-x-x Z-x-x sagðist ekki hafa séð nein líkamleg átök á milli ákærða og S-x-x M-x-x. Hann bar heldur ekki um nein slík átök þeirra á milli í lögregluskýrslu. Þrátt fyrir að vitnið S-x-x A-x-x þyki ekki hafa gefið trúverðuga skýringu á breyttum framburði sínum hér fyrir dómi þykir ekki unnt að leggja skýrslu vitnisins hjá lögreglu til grundvallar í málinu með vísan til 1. mgr. 48. gr. laga nr. 19/1991, enda fær skýrsla S-kvk-ef A-x-x hjá lögreglu ekki stuðning í framburði vitnisins E-x-x Z-x-x.

Samkvæmt framlögðu læknisvottorði leitaði S-x-x M-x-x ekki til læknis til að staðreyna áverka sína fyrr en klukkan 13.37 daginn eftir. Þykir það veikja sönnunargildi framlagðs læknisvottorðs um að hún hafi hlotið umrædda áverka kvöldið áður í átökum við ákærða.

Ákærði hefur staðfastlega neitað því að hafa veist að eiginkonu sinni og rifið í hár hennar með þeim afleiðingum sem greinir í ákæru. Samkvæmt framangreindu standa því orð ákærða gegn orðum vitnisins S-x-x M-x-x um átök þeirra á milli. Gegn eindreginni neitun ákærða og með vísan til 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála þykir því, þrátt fyrir trúverðugan framburð vitnisins S-x-x M-x-x, ósannað að ákærði hafi gerst sekur um líkamsárás. Ber því að sýkna ákærða af broti gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða hegðun.

Með húsbroti sínu braut ákærði gegn friðhelgi heimilis brotaþola og fjölskyldu hennar. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Með því að ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða hegðun þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með hliðsjón af niðurstöðu málsins ber ákærða að greiða helming sakarkostnaðar að fjárhæð 256.510 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 246.510 krónur, en að hálfu greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri. Uppkvaðning dómsins hefur dregist um einn dag vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, S-x-x M-x-x, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði helming sakarkostnaðar að fjárhæð 256.510 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., að fjárhæð 246.510 krónur, en sakarkostnaður greiðist að hálfu úr ríkissjóði.

R-kvk-nf B-kvk-nf