S-60/2011

Mál þetta, sem þingfest var 6. september 2011 og dómtekið 20. s.m., er höfðað með ákæru sýslumannsins á Seyðisfirði, útgefinni 28. júní 2011, á hendur G-kk-þgf Ó-kk-þgf G-kk-þgf, [kt.], Furuvöllum 3, Egilsstöðum, „aðallega fyrir fjárdrátt með því að hafa dregið sér muni að fjárhæð kr. 4.308.023,-, á tímabilinu frá 30. júlí 2008 til 10. júlí 2009, með því að hafa fjarlægt eða látið fjarlægja aflvél, gírkassa og útvarpstæki úr bifreiðinni UN R90, sem Lýsing hf., [kt.], var skráður eigandi að, en ákærði hafði þá umráð yfir samkvæmt bílasamningi Lýsingar númer 70063896-7, sem ákærði yfirtók þann 30. júlí 2008. Bifreiðinni bar ákærða að skila 12. júní 2009 vegna vanefnda samnings sem rift var af hálfu Lýsingar hf.

Til vara fyrir skilasvik, fyrir að hafa á sama tímabili ráðstafað aflvél, gírkassa og útvarpstæki úr bifreiðinni UN R90, eins og nánar er greint hér að ofan, svo ekki samrýmist réttindum Lýsingar hf., þannig að verðmæti bifreiðarinnar rýrnaði við aðgerðir ákærða.“

Í ákæruskjali er framangreind háttsemi talin varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 2. tölulið 1. mgr. 250. gr. sömu laga. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er í ákæruskjali tekin upp svohljóðandi einkaréttarkrafa, sem haldið var uppi við dómtöku málsins:

„Þá gerir Lýsing hf., [kt.], kröfu um að ákærða verði gert að greiða skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 4.391.400,- auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 12. júní 2009 til 12. júlí 2009, en dráttarvexti skv. 1. mgr. 6. gr. frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess er krafist lögmannsþóknunar að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi ásamt virðisaukaskatti.“

Að ósk ákæruvaldsins var í þinghaldi 20. september sl. óskað bókunar í þingbók um að verknaðarlýsingu í ákæru væri breytt þannig að orðin „og útvarpstæki“ yrðu felld út úr ákærunni og að fjárhæð sem getið er um í ákæru, 4.308.023 krónur, yrði lækkuð um fjárhæð sem svaraði 30.596 krónum að viðbættum virðisaukaskatti.

Ákærði játaði skýlaust brot sitt fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæruskjali, að teknu tilliti til framangreindrar breytingar á verknaðarlýsingu ákæru, en hafnaði bótakröfu málsins. Var ákveðið að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu að fram komnum sjónarmiðum fulltrúa ákæruvalds um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga, eftir að framangreind bótakrafa hafði verið skilin frá málinu, með heimild í ákvæði 1. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Í ákæruskjali er háttsemi ákærða aðallega talin fela í sér fjárdrátt, sbr. 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara skilasvik, sbr. 2. tölulið 1. mgr. 250. gr. sömu laga. Eins og fyrr greinir játaði ákærði fyrir dómi skýlaust þá háttsemi sem í ákæru greinir og aðalkrafa ákæruvaldsins er byggð á, en þar kemur fram að Lýsing hf. sé skráður eigandi bifreiðarinnar. Meðal gagna málsins er sá bílasamningur sem tilgreindur er í ákæru og er í 8. gr. hans kveðið á um að Lýsing hf. sé eigandi bifreiðarinnar. Af hálfu ákæruvalds var einnig lögð fram útprentun úr bifreiðaskrá þar sem fram kemur að Lýsing hf. hafi verið skráður eigandi bifreiðarinnar á því tímabili sem í ákæru greinir. Við rannsókn málsins hjá lögreglu bar ákærði á þá leið að vél bifreiðarinnar hafi „hrunið“ og hann látið fjarlægja vélina í þeim tilgangi að láta gera við hana. Gírkassi bifreiðarinnar hafi einnig verið fjarlægður úr bifreiðinni í einni og sömu aðgerðinni. Ákærði vildi hins vegar ekki gefa upp hvar umræddir hlutir væru niðurkomnir, þótt eftir því hafi ítrekað verið gengið við rannsókn málsins. Í ljósi framangreinds þykir játning ákærða, um að hafa viðhaft þá háttsemi sem í ákæru greinir og um refsinæmi hennar, trúverðug. Með þeirri játningu, sem á sér stoð í gögnum málsins, þykir sannað að refsiskilyrði ákvæðis 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga séu uppfyllt og að ákærði hafi því gerst sekur um fjárdrátt eins og aðalkrafa ákæruvaldsins hljóðar um.

Ákærði er 25 ára að aldri. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur honum þrívegis verið gerð sekt og ökuréttarsvipting vegna umferðarlagabrota á árunum 2007 til 2009. Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar hans fyrir það brot sem hann er nú sakfelldur fyrir.

Við ákvörðun refsingar ákærða er höfð hliðsjón af verðmæti þeirra muna sem hann dró sér, að teknu tilliti til lækkunar á þeirri fjárhæð í ákæru sem gerð var vegna útvarpstækis sem ákærði skilaði, en að öðru leyti hafa munirnir ekki komist til skila. Til mildunar horfir að ákærði hefur játað brot sitt. Að öðru leyti er ekkert fram komið sem bendir til þess að ákærði eigi sér einhverjar sérstakar málsbætur. Fyrir liggur að ákæra málsins var ekki gefin út fyrr en tæpum tveimur árum eftir að rannsókn málsins hófst hjá lögreglu og bera gögn málsins með sér að rannsókn þess hafi að mestu legið niðri frá lokum nóvembermánaðar 2009 til marsmánaðar 2011, án þess að séð verði að ákærða verði um það kennt. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Með hliðsjón af sakaferli ákærða og þeim töfum sem urðu á rannsókn málsins hjá lögreglu þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Enginn sakarkostnaður hlaust af málinu, hvorki við rannsókn lögreglu né fyrir dómi.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf, settum héraðsdómara, í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 11:25 þriðjudaginn 4. október 2011.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf Ó-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

H-kvk-nf B-kvk-nf