S-4998/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 28. febrúar sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 1. nóvember 2022, áhendur: „ X, kt. [...], [...], [...], fyrir líkamsárás, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 29. nóvember 2019 innandyra á A, [...] í Reykjavík veist með ofbeldi að B, kt. [...], öryggisverði C sem var við störf á hótelinu, kýlt hann í andlitið vinstra megin í kinnbein og gagnauga, með þeim afleiðingum að B hlaut mar yfir kinnbeini og vægan heilahristing.

Telst þetta varða við 217. gr almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir D-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf lögmaður fyrir hönd B, kt. [...], kröfu um bætur úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 600.000,- með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 29. nóvember 2019 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er gerð krafa um [á]kærði verði dæmdur til að greiða lögmannskostnað brotaþola samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi eða mati dómsins og að teknu tilliti til skyldu brotaþola til greiðslu virðisaukaskatts af málflutningsþóknun, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008.“

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður, til vara að honum verði ekki gerð sérstök refsing og til þrautavara að honum verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Hann krefst þess að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af bótakröfu en til þrautavara að bætur verði stórlega lækkaðar. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

I Málsatvik

Samkvæmt skýrslu lögreglu óskuðu öryggisverðir á A eftir aðstoð skömmu fyrir miðnætti að kvöldi föstudagsins 29. nóvember 2019. Maður, sem síðar kom í ljós að var ákærði, var sagður vera með læti og að erfiðlega gengi að fá hann til að yfirgefa staðinn. Á vettvangi ræddi brotaþoli, B, sem þar var við störf sem öryggisvörður, við lögreglu en ákærði var farinn. Sagði brotaþoli að það hefðu verið læti á reykingasvæðinu þar sem menn hefðu verið að áreita fólk sem þar var. Hefðu mennirnir ekki fengið að fara inn á skemmtunina aftur og annar þeirra verið ósáttur við það. Ákærði hefði tekið í tæki sem brotaþoli var með í eyranu tengt talstöð en brotaþoli náð því aftur. Hefði ákærði síðan ætlað að fara aftur inn en brotaþoli sett hönd sína fyrir hann og meinað honum um aðgang að salnum. Hefði ákærði þá slegið brotaþola utan undir og höggið lent á vinstri kinn hans. Kvaðst brotaþoli finna til eymsla og segir í skýrslu lögreglu að sjá hafi mátt roða þar. Brotaþoli kvaðst ekki þekkja árásarmanninn en benti lögreglu á stúlku sem hann sagði að þekkti árásarmanninn. Hún væri ósátt við störf öryggisvarða og hefði sagt að hún ætlaði að kvarta undan þeim. Reyndist það vera vitnið D og kvaðst hún ekki hafa orðið vitni að atvikum.

Brotaþoli gaf skýrslu vegna málsins 4. desember 2019. Sagði hann að þetta kvöld hefði E verið með jólahlaðborð. Lýsti hann atvikum eins og greinir í lögregluskýrslu og að framan er rakið. Að auki sagði brotaþoli að ákærði hefði beðið vaktstjóra brotaþola að koma en hann hefði ekki verið kominn til þeirra þegar ákærði sló hann. Í millitíðinni var ákærði rólegur en reyndi ítrekað að komast inn en öryggisverðir stoppað hann af. Komið hefði fram hjá ákærða að hann hefði verið búinn að vinna hjá E í einhvern tíma og spurt hvort brotaþoli héldi að hann, svona klæddur, stofnaði til slagsmála. Í kjölfar þess hefði ákærði gripið í tæki sem brotaþoli var með í eyranu en brotaþoli náð því til baka og ákærði þá slegið hann. Vinnufélagar brotaþola hefðu síðan komið honum til aðstoðar en ákærði farið á brott. Hefði ákærði slegið hann eitt högg með krepptum hnefa hægri handar í vinstra kinnbein og gagnauga. Honum hefði brugðið við þetta og hann fengið smá heilahristing og bólgu á áverkastað. Sagði brotaþoli að maðurinn hefði verið hærri en hann, sem væri rúmlega [...]cm á hæð, klæddur bláum jakkafötum, hvítri skyrtu og með rautt bindi.

Fyrir liggur læknisvottorð, dags. 16. apríl 2020, vegna komu brotaþola á bráðamóttöku. Þar er haft eftir brotaþola að hann hafi verið við störf sem öryggisvörður við dyragæslu og hefði einstaklingur sem hann þurfti að vísa frá slegið hann í andlitið vinstra megin. Við þettahefði hann færst aftur og lent á vegg og fengið högg á mjóbakið. Hefði brotaþoli verið með höfuðverk og ógleði eftir þetta og um tíma hefði sjón hans verið þokukennd. Lýsti brotaþoli dofa og verk yfir vinstri kinn og var hann greindur með mar yfir kinnbeini og segir í vottorðinu að miðað við lýsingu megi ætla að hann hafi fengið vægan heilahristing.

Fyrir liggur að lögregla fór yfir upptökur úr eftirlitsmyndavélum hótelsins sem sýndu ferðir ákærða um það leyti sem atvik gerðust og liggja þessar upptökur fyrir. Meðal málsgagna eru framangreindar upptökur og skýrsla lögreglu um það sem þar kemur fram. Þar er því lýst að á upptöku úr myndavél merkt Stigi, kl. 23:42:28, megi sjá konu, [...], [...] með sítt hár, klædda í dökkan kjól, svartar sokkabuxur og svarta skó, ræða við brotaþola sem er lýst sem [...], í svörtum fötum og hvítri skyrtu. Benda gögn til þess að framangreind kona sé vitnið D. Einnig megi þar sjá F öryggisvörð, sem einnig er [...], lægri en brotaþoli og klæddur í svört jakkaföt. Hann standi ásamt brotaþola við inngang að sal og fatahengi og er brotaþoli með krosslagðar hendur og rólegur að sjá. Þá megi sjá að á bak við súlu í grænum stól situr stuttklipptur maður í brúnum/dökkum skóm og reyndist það vera ákærði. Klukkan 23:43:29 megi sjá ákærða standa upp og ganga að brotaþola og F. Er ákærði klæddur í dökk jakkaföt, hvíta/ljósa skyrtu og með bindi. Klukkan 23:43:34 kom að kona, með [...] hár og [...], klædd í svarta sokka, ljósa skó, svartar legging sog svarta kápu, og hélt á handtösku í hægri hendi og brúnum/gráum trefli með [...] í vinstri hendi, settist niður við súluna og horfði í áttina að salnum þar sem atvik gerðust. Benda gögn til þess að hér sé um að ræða vitnið G. Ákærði steig inn fyrir dyrnar klukkan 23:43:43 og ræddivið brotaþola og F og stóð [...] konan við hlið hans. K lukkan 23:43:50 megi sjá að ákærði hélt á farsíma í hægri hendi og að brotaþoli var áfram með krosslagðar hendur. Sjá megi að ákærði færði vinstri hönd sína í áttina að andliti brotaþola og virðist höndin vera við hægri kinn brotaþola kl. 23:43:56. Sést brotaþoli síðan taka um hægri upphandlegg ákærða og virðist halda ákærða sem færði sig fram á við en ekki sést hvar brotaþoli hélt í hann með hægri hendi. Megi síðan sjá að ákærðir eisti hægri hönd sína á loft og kl. 23:44:00 megi sjá að ákærði hélt enn á farsíma í hægri hendi og fór hægri hönd ákærða í vinstri hlið á andliti brotaþola. Megi sjá að líkami brotaþola fór aftur á bak og lenti á hurðinni/hurðarstafnum og brotaþoli færði höfuð sitt niður á við frá ákærða. Síðan reyndu brotaþoli og F að ná stjórn á hegðun ákærða og áðurnefnd [...] kona reyndi að ná honum til sín. Ákærða hafði verið ýtt aftur á við og megi sjá að hann reisti sig upp og virtist hann ýta/slá frá sér með hægri hendi en ekki væri hægt að segja til um þetta með vissu. Væri ekki heldur hægt að segja til með vissu um hvað ákærði gerði fram til þess tíma að honum var ýtt fram af starfsmanni hótelsins. Í skýrslunni er einnig lýst atvikum samkvæmt upptökum úr myndavél í forrými anddyris og úr afgreiðslu veitingastaðarins H koma ekki fram þar nánariupplýsingar um atvik.

Þann [...] 2021 var birt mynd af meintum árásarmanni í fjölmiðlum og bárust samdægurs ábendingar sem bentu til þess að um ákærða væri að ræða. Þá liggja fyrir gögn sem staðfesta að af hálfu ákærða var kvartað undan myndbirtingunni.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 2. september 2021. Hann kvaðst hafa verið á vettvangi þegar atvik gerðust ásamt [...] sinni, D, og vinnufélögum og hefðu þau verið búin að drekka. Kvaðst hann hafa verið í bláum jakkafötum, líklega brúnum skóm, og í skyrtu og með bindi sem hann myndi ekki hvernig voru á litinn. Sagði hann öryggisverði ekki hafa viljað hleypa honum inn í sal og minna að þeir hefðu sagt það vera vegna annars atviks þar sem einhver hefði verið ósáttur við hann. Minnist hann þess ekki að átök hefðu orðið milli hans og öryggisvarða en orðaskipti átt sér stað. Honum hefði verið synjað um aðgang og öryggisvörður stoppað hann og tekið í jakkaföt hans og hefði hann síðan gengið sjálfur í burtu en áður sjálfsagt eitthvað hafa reynt að losa sig. Hefði D verið við hlið hans þegar þetta gerðist. Kvaðst hann ekki muna hvort hann hefði haldið á farsímanum þegar þetta gerðist. Var ákærða kynnt lýsing brotaþola á atvikum hjá lögreglu og kvaðst hann ekki minnast þess að atvik hefðu gerst þannig en sagði rétt að hann ynni í [...]deildinni hjá E og að hann hefði tekið tæki úr eyra brotaþola. Minnti hann að það hefðu orðið minni háttar átök en hann hefði ekki kýlt einhvern. Væri hann rétthentur og minnist þess ekki að hafa notað einhver áhöld eða vopn gegn brotaþola. Var ákærða sýnd upptaka af atvikum og sagði hann að samkvæmt því gæti hann hafa verið með síma í hægri hendi þegar atvik gerðust. Þá telji hann sig ekki hafa slegið brotaþola en reynt að losa sig frá honum.

II

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Ákærði sagði að umrætt sinn hefðu öryggisverðir stoppað hann og ekki viljað hleypa honum inn og hefði hann eitthvað talað við þá. Hann hefði síðan sest niður og hefði [...] hans þá verið að tala við dyraverðina og hann heyrt að það var einhver dónaskapur í gangi og hann þá farið og talað við brotaþola. Kvaðst hann hafa sagt við brotaþola að hann vildi ræða við yfirmann hans en brotaþoli hefði svarað honum leiðinlega og sagt að hann fengi ekki að tala við yfirmann sinn. Ákærði kvaðst þá hafa gert þau mistök að taka tæki úr eyra brotaþola og sagt um leið við hann að ef brotaþoli gæti ekki kallað á yfirmann hans þá gæti hann gert það. Brotaþoli hefði þá gripið í hann og skellt honum utan í vegg. Ákærði hefði snúið sér undan brotaþola og gengið í burtu. Kvaðst hann hafa farið afsíðis, til hliðar við veitingastaðinn H, þar sem vitnið I var og talað við hann og hefði I sagt honum að bíða sem hann hefði gert. Hefði þetta endað með því að I ók honum heim.

Ákærði kvaðst hafa verið ölvaður og búinn að drekka kannski fjóra eða fimm drykki. Kvaðst ákærði vera rétthentur og ekki hafa kýlt brotaþola í andlitið. Minnist hann þess ekki að hafa séð áverka á brotaþola fyrir atvikið. Hann hefði verið í anddyrinu á veitingastaðnum þegar hann sá lögreglu koma. Kvaðst hann ekki hafa beðið á veitingastaðnum eftir því að lögreglan færi og ekki hafa verið að fylgjast sérstaklega með því. Hann hefði farið þegar I sagði honum að þeir væru að fara. Spurður af hverju hann hefði ekki farið fram og rætt við lögreglu sagði ákærði að I hefði sagt að þeir væru ekki að fara að tala við neinn og að dyraverðirnir væru að ljúga að lögreglu en viti hann ekki hvers vegna hann sagði þetta. Nánar spurður kvaðst hann telja að I hefði sagt eitthvað á þann veg að þeir væru bara í einhverjum ofsa og ætluðu sér að ná sér niðri á ákærða en vitnið kvaðst ekki vita hvernig, kannski með því að reyna að láta handtaka hann. Viti ákærði þó ekki hvers vegna þeir hefðu átt að gera það. Hefði hann sagt við I á einum tímapunkti að hann vildi fara fram og tala við lögreglu en I hefði stoppað hann, talið að hann yrði ábyggilega handtekinn en ekki nefnt hvers vegna. Kvaðst hann ekki hafa farið í burtu strax eftir samskipti sín og brotaþola og ekki hafa farið í burtu með leigubifreið.

Ákærði kvaðst hafa komist að því að hann væri til rannsóknar þegar hann sá myndir af sér í fjölmiðlum og hefði honum liðið ömurlega þegar hann sá myndirnar og heyrði sögu um það sem hann átti að hafa gers t. Ákærði kvaðst hafa starfað sem [...] í[...] Esíðanárið 2011.

Ákærða voru sýndar upptökur sem teknar voru frá veitingastaðnum H, frá stiga og við dyr þar sem atvik áttu sér stað. Kvaðst hann vera vinstra megin í hurðaropinu og væri brotaþoli á milli hans og kærustu hans. Sjái hann að hann tók tæki úr eyra brotaþola sem þá hefði gripið í hann. Hann hefði þá ýtt brotaþola, verið að reyna að ná jafnvægi, sett hendurnar upp, baðað þeim frá sér og reynt að losa sig en ekki veist að brotaþola. Viti hann ekki hvort brotaþoli hefði þá farið aftur á bak. Teldi hann að hendur hans hefðu ekki farið í brotaþola. Minntist hann þess ekki að aðrir hefðu blandast inn í þessu átök. Sjái hann á upptökunni að brotaþoli hafi ýtt honum eftir að hann tók tækið út eyra hans. Myndi hann ekki eftir að hafa séð brotaþola detta. Ákærði sagði að samkvæmt því sem hann sæi á myndbandinu hefði hann verið með farsíma í hægri hendi og hefði enn verið með hann þegar hann lyfti höndunum upp en hann muni ekki eftir því. Þá kvaðst hann ekki hafa tekið eftir því hvort brotaþoli hefði fengið áverka og ekki heyrt hann kveinka sér. Ákærði sagði að þar sem hann sjáist á veitingastaðnum eftir atvikið hefði hann verið að bíða. Spurður hvort hann hefði vitað að lögregla væri komin á vettvang sagðist ákærði ekki muna það en hann hefði ekki verið að fela sig fyrir lögreglu. Þá sagði ákærði að þegar hann viðurkenndi í skýrslu hjá lögreglu að þeir hefðu lent í átökum væri hann að vísa til þess þegar brotaþoli ýtti honum og hann reyndi að losa sig frá brotaþola. Sagði hann brotaþola hafa rifið í sigog hann reynt að losa sig.

B, brotaþoli, kvaðst hafa verið við vinnu sem öryggisvörður og verið að vinna inni í sal þegarhann var beðinn um að koma fram í dyr. Þar hefði vaktstjóri beðið hann um að taka við af sér í dyrunum þar sem það hefðu orðið slagsmál á reykingasvæðinu. Kvaðst hann hafa gert það og þá fengið upplýsingar um það sem hafði gerst og vegna þess hefði tveimur aðilum ekki verið hleypt aftur inn til að forðast vandræði inni. Annar aðilinn hefði verið áfram rólegur á reykingasvæðinu en hinn hefði verið stanslaust uppií hliðinni á brotaþola og verið að reyna að komast inn aftur. Maðurinn hefði beðið um vaktstjóra sem hann hefði kallað á og hefði hann verið á leiðinni. Á einhverjum tímapunkti hefði maðurinn komið upp að honum og sagt að hann væri búinn að vinna hjá fyrirtækinu í x - mörg ár og spurt brotaþola hvort hann héldi virkilega að maður klæddur eins og hann væri að fara að berja einhvern. Kvaðst hann þá hafa sagt ákærða að hann gæti ekki dæmt um það. Ákærði hefði síðan farið og sest niður en fimm mínútum seinna staðið upp og komið til þeirra og hefði hann þá ætlað inn. Þeir hefðu ekki sýnt honum neina óeðlilega hegðun heldur hefði hann í samræmi við standard venju hindrað för ákærða með annarri hendi. Hefði ákærði þá gripið í earpie cið sem hann var með og dregið í áttina að sér. Kvaðst brotaþoli þá hafa gripið í earpie cið og náð því til baka og það næsta sem hann vissi var að hann hefði farið í vegginn fyrir aftan sig og vankast við það. Síðan hefðu þeir verið komnir inn í forstofuna að salnum og hefði hann ætlað að halda ákærða þar. Á meðan hann var að setja ákærða niður hefðu aðilar sem voru í kringum þá ýtt ákærða upp og út og hann þá misst takið á honum. Hefði hann ætlað að fara með ákærða í jörðina og sitja með hann þar. Þeir hefðu síðan hringt á lögreglu, sem væri venja þegar svona gerist, sem hefði komið stuttu seinna. Einnig hefði verið kallað á vaktstjóra í [...] hjá C sem kom um leið og lögreglan. Kvaðst hann ekki hafa fengið nafn ákærða en hann hefði verið í bláum jakkafötum, hvítri skyrtu og með rautt bindi.

Brotaþoli sagði að ákærði hefði kýlt sig eitt högg og hann þá fengið högg yfir kinnbein og gagnauga. Eftir það hefði hann verið talsvert bólginn og einnig hefði hann hlotið vægan heilahristing. Þegar þetta gerðist hefði annar öryggisvörður verið við hlið hans og þegar hann lenti á veggnum og fór niður hefðu hann og þjónar og kokkar sem þarna voru komið honum til aðstoðar. Eftir árásina hefði hann farið á slysadeild. Þegar þetta gerðist hefði hann verið búinn að vinna hjá C í nokkur ár og áður sinnt viðburðagæslu eins og þessari. Sagði brotaþoli að þegar hann hlaut þjálfun sem öryggisvörður hefði verið farið í gegnum það hvernig ætti að vinna í dyrum. Brotaþoli kvaðst hafa farið örsnöggt utan í vegg við hlið hurðar en ekki fengið högg á bakið og hefði hann þá farið aðeins niður en síðan fengið meðvitund aftur áður en hann lenti á gólfinu. Hefði hann séð svart í sekúndubrot af því að hann fékk högg á gagnaugað og sagði slíkt þekkt hjá þeim sem verði fyrir svona höggi. Hefði hann ekki getað mætt til vinnu daginn eftir eins og til stóð ogekki hafa unnið á svona viðburði eftir að þetta gerðist Brotaþoli kvaðst ekki vita hvert ákærði hefði farið eftir að samskiptum þeirra lauk en eftir atvikið hefði brotaþola verið sagt að ákærði hefði farið í burtu af hótelinu með leigubifreið. Sjálfur hefði hann verið tekinn til hliðar þar sem hann ræddi við vaktstjórann í farandgæslunni. Þegar hann hlaut höggið hefði hann staðið beint fyrir framan ákærða og hefði höggið lent vinstra megin á honum. Ákærði hefði kýlt hann með hægri hendi og hefði hann ekki tekið eftir því hvort ákærði var með eitthvað í hendinni. Var brotaþola kynnt að ákærði hefði borið um að brotaþoli hefði ýtt ákærða sem hefði þá baðað höndunum út en ekki slegið hann og sagði brotaþoli þá að hann myndi eftir atvikum eins og hann hafi áður lýst þeim. Kvaðst hann aldrei hafa tekið eftir því að ákærði hefði verið að baða út höndunum og hann hefði ekki ýtt ákærða í burtu. Hann hefði gripið búnaðinn sinn með annarri hendi, eftir að ákærði tók hann, og með því hefði hann búið til smá space fyrir sjálfan sig en ekki ýtt ákærða. Höggið sem ákærði veitti honum hefði verið fremur þungt hnefahögg. Atvikið hefði haft áhrif á hann, haldi hann öllum lengra frá sér og ótti stað viðkomandi geri séreitthvað. Hann hefði náð sér af líkamlegum áverkum og vinni enn í hlutastarfi hjá sama aðila en sinni nú meira tæknistörfum en öryggisgæslu.

Lögreglumaður nr. J kvaðst hafa komið á vettvang og rætt við brotaþola. Myndi hann ekki samskipti þeirra lengur en hefði rifjað það upp að brotaþoli hefði sagt að ákærði hefði slegið tæki úr eyra sér og slegið sig í andlitið þegar hann meinaði ákærða inngöngu. Þá hefði komið fram í frumskýrslu, sem vitnið staðfesti að hafa unnið, að brotaþoli hefði verið með áverka. Ákærði hefði ekki verið á vettvangi.

Lögreglumaður nr. K kvaðst hafa komið á vettvang með lögreglumanni nr. J sem hefði aflað allra upplýsinga á vettvangi og skráð þær niður. Kvaðst hann ekki muna hvort hann hefði skoðað hvort brotaþoli hefði verið með áverka. Ákærði hefði ekki verið sjáanlegur á vettvangi.

D sagði þau hafa verið á jólahlaðborði hjá vinnuveitanda ákærða sem væri [...] hennar. Hún hefði verið að leita að ákærða og farið út og séð að hann var að tala við dyravörð og hefði ákærði sagt að honum væri meinaður aðgangur að samkomunni. Einhver orðaskipti hefðu átt sér stað milli þeirra og dyravarðanna. Hefði hún sagt dyraverðinum að það væri ekki rétt að meina honum aðgang en dyravörðurinn vildi meina að ákærði hefði átt í orðaskiptum við einhvern á reykingasvæðinu. Henni hefði ekki liðið vel í þessum aðstæðum og fundist sér vera ógnað og spurt ákærða hvort þau ættu ekki að fara heim. Ákærði hefði viljað fá að tala við yfirmann og sýna fram á að hann hefði ekki átt í neinum samskiptum á reykingasvæðinu. Hefði ákærði þá verið orðinn smá pirraður, en þau hefðu bæði verið drukkin, og hefði honum verið neitað um að fá að tala við yfirmann. Ákærði hefði síðan tekið tæki úr eyra brotaþola og spurt hvort hann mætti tala sjálfur við yfirmann. Brotaþoli hefði þá ýtt ákærða upp að hurðinni eða gripið í hann og hefði hann verið kominn aftur á hælana á sér. Ákærði hefði náð að losa sig og endaði þetta með því að þau gengu í burtu. Stuttu síðar hefði hún séð að lögreglan var komin og hefði hún þá svarað spurningum lögreglu. Síðan hefði vinnufélagi hennar ekið henni og ákærða heim. Hún og ákærði hefðu oft rætt saman um atvikið.

Vitnið kvaðst hafa verið við hlið inngangsins að samkomusalnum þegar atvikið átti sér stað og staðið þá við hlið ákærða en þau síðan farið hvort í hvora áttina. Sagði hún að ákærði hefði ekki kýlt brotaþola í andlitið. Vinnufélagi ákærða hefði komið og sagt henni að þau væru að fara heim og hefði hún séð ákærða þegar hún var komin út. Vitnið kvaðst í meginatriðum muna það sem gerðist. Vitninu var kynnt að samkvæmt skýrslu sem hún gaf hjá lögreglu hefði hún einungis munað eftir því að ákærði hefði tekið tæki úr eyra brotaþola. S agði vitnið þá að eftir það hefði hún séð myndbandið og hefði þetta þá rifjast upp fyrir henni.

F kvaðst hafa verið við störf sem öryggisvörður á vegum C. Hefðu þeir annast gæslu fyrir hótelið vegna samkvæmisins og hefðu þeir brotaþoli verið í anddyrinu. Þeir hefðu verið búnir að vísa ákærða út þannig að hann komst ekki aftur inn í salinn þar sem borðhaldið var. Ákærði hefði verið mjög ölvaður. Eftir að hafa verið agressíf urað ræða við brotaþola hefði hann kýlt brotaþola sem þá hefði verið við hlið vitnisins. Vitnið kvaðst hafa gefið vitnaskýrslu hjá lögreglu og sagði að hann vildi halda sig við hana hvað varðar það hversu oft ákærði hefði kýlt brotaþola þar sem hann hefði þá munað atvik betur. Myndi hann að eitt högg hefði lent á andliti brotaþola en ekki hvar á andlitið, hvora hlið þess, hvora höndina hann notaði eða hvort hann var með flatan eða krepptan lófa. Vísaði hann einnig hvað það varðar til þeirrar skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu. Þá myndi hann ekki hvort ákærði hefði haldið á einhverju en sagði síðan að brotaþoli hefði verið laminn á vinstri hlið andlitsins og að ákærði hefði lamið hann með hægri hendi. Borið var undir vitnið að hann hefði í skýrslutöku hjá lögreglu sagt að hann hefði frétt að brotaþoli hefði fengið högg fyrir ofan vinstra auga en ekki séð það sjálfur. Staðfesti vitnið þetta og sagði að sjálfur hefði hann ekki verið í aðstöðu til að sjá hvar höggið lenti en hefði séð þegar ákærði sló brotaþola. Sá hann ákærða fara með höndina að honum en ekki nákvæmlega hvar höggið lenti þar sem hann hefði staðið þannig að hann gat ekki séð það.

Vitninu var kynnt að hann hefði sagt hjá lögreglu að hann haldi að ákærði hefði verið með krepptan hnefa þegar hann sló brotaþola. Kvaðst vitnið hafa séð viðbrögð brotaþola þegar hann var sleginn en hann hefði staðið hægra megin við hann og hann hefði farið aftur með líkamann eins og hann hefði orðið fyrir höggi. Myndi hann ekki eftir að hafa séð áverka á brotaþola og kvaðst vitnið einungis muna eftir þessu eina höggi. Vitninu var kynnt að fram hefði komið framburður þess efnis að brotaþoli hefði ýtt ákærða frá sér og kvaðst vitnið ekki kannast við það. Spurður hvort verið gæti að ákærði hefði verið að losa sig þegar vitnið sá hönd sem hann héldi að hefði lent í andliti brotaþola svaraði vitnið því neitandi, hann myndi atvik ekki þannig.

I sagði að ákærði væri vinnufélagi [...] hans og hefðu þau unnið saman í 5– 6 ár hjá E. Vitnið sagði að ákærða hefði umrætt sinn vantað jakkann sinn og hefðu hann og brotaþoli farið að rífast vegna þess. Ákærði hefði viljað komast inn en dyravörðurinn ekki hleypa honum inn. Kvaðst vitnið hafa séð þegar ákærði setti puttann undir heyrnartól sem brotaþoli var með og slegið uppog sagt: Þú ert ekki stærri maður en þetta. Þá hefðu lætin byrjað og dyravörðurinn hefði belgt sig út og þeir þá staðið hvor á móti öðrum. Þeir hefðu tuskast til en þá hefði þjónn komið að þeim og stokkið á þá og þeir dottið í gólfið en síðan staðið upp og þá hefði þessu lokið. Ákærði hefði síðan gengið fram og vitnið á eftir honum og þeir farið inn á bar og talað saman. Eftir einhvern tíma hefði hann séð lögregluna koma. Hefði hann ekki látið ákærða vita af því en ákærði líklega séð það eins og hann. Hefðu þeir ekki verið að fela sig fyrir lögreglu eða öðrum.

Dyraverðirnir hefðu verið orðnir mjög æstir og hefði vitnið sagt ákærða að þeir skyldu bíða þarna. Hefði lögregla getað fundið þá hefði hún ætlað sér það en þeir hefðu ekki vitað að hún væri komin á vettvang vegna atviksins. Þegar þeir fóru hefði lögreglan verið farin.

Vitnið sagði að ákærði hefði verið undir áhrifum áfengis og rólegur í meðallagi þegar atvik gerðust. Sjálfur hefði hann verið þrjá til fjóra metra frá allan tímann og fylgst með því sem gerðist. Ákærði hefði ekki kýlt brotaþola í andlitið og ekki hefðu orðið átök á milli þeirra. Kvaðst vitnið minna að brotaþoli hefði fyrst gripið í ákærða sem síðan hefði gripið í brotaþola. Greip brotaþoli í fatnað ákærða að framan og brotaþoli greip á svipaðan hátt í hann. Var vitninu kynnt að hann hefði í skýrslu hjá lögreglu sagt að ákærði hefði verið æstur og hækkað róminn. Sagði vitnið þá að sjálfur hefði hann ekki tekið eftir því en það sjáist á myndunum. Þá gæti verið að hann hefði sagt ákærða að lögreglan væri komin en hann hefði séð aðaldyrnar þar sem hann var. Þá var vitninu kynnt að fram hefði komið hjá honum í fyrri skýrslunni sem hann gaf hjá lögreglu að þeir ákærði hefðu falið sig á barnum fyrir dyravörðunum og í þeirri síðari að þeir hefði m. a. verið að fela sig fyrir lögreglu og hefðu ekki ætlað að láta lögreglu taka ákærða á þeim forsendum sem dyraverðirnir héldu fram. Hefði hann haldið að dyraverðirnir hefðu hringt í lögreglu til að láta taka ákærða og lögregla komið í framhaldi af þessum látum. Hefði hann haldið þetta af því að ákærði og brotaþoli voru búnir að vera að takast á.

L kvaðst hafa verið á heimleið og stöðvað við anddyrið í tvær til þrjár mínútur. Ákærði, sem væri vinnufélagi hans, hefði þá verið að reyna að komast inn aftur og einhver hefði verið að stoppa hann af og ekki viljað hleypa honum inn. Hefðu þeir enn verið að þrátta þegar hann fór. Kvaðst hann ekki hafa séð ákærða taka tæki úr eyra brotaþola eða slá hann. Kvaðst hann ekkert hafa skipt sér af þessu en séð að brotaþoli var með hendurnar á ákærða að ýta honum frá eða að hindra að hann kæmist inn. Kvaðst hann ekki muna hvort brotaþoli ýtti í ákærða eða hélt í hann. Þá hefði hann ekki séð að ákærði hefði verið að reyna að losa sig frá brotaþola.

M kvaðst hafa verið kallaður til sem yfirmaður vaktar hjá C en þá hefði allt verið yfirstaðið og hefði lögregla komið á sama tíma. Kvaðst hann telja að hann hefði hitt brotaþola á vettvangi og hefði hann verið aðeins rauður á hálsinum en hann ekki séð aðra áverka á honum. Hann hefði ekki hitt ákærða á vettvangi. Það hefði a. m. k. einn annar dyravörður verið með brotaþola þegar atvik gerðust. Sjálfur hefði hann komið á vettvang sem tengiliður fyrirtækisins þar sem ráðist hafði verið á starfsmann. Sem yfirmaður vaktar sendi hann ávallt skýrslu í tölvupósti til yfirmanna um vakt og hefði þar verið látið vita af þessu atviki. Brotaþoli hefði sagt honum hvað gerðist og hefði hann skráð það í skýrsluna eftir honum.

G kvaðst lítið muna eftir atvikum en þau hefðu verið á jólahlaðborði og væri ákærði vinnufélagi hennar. Kvaðst hún hafa verið undir áhrifum áfengis og einnig ákærði. Ákærði hefði farið inn í eitthvert herbergi og þegar hann kom þaðan hefði hann reynt að komast inn í salinn en hún ekki heyrt hvað honum og dyravörðunum fór á milli en hún hefði þá staðið aðeins fyrir aftan ákærða. Kvaðst hún ekki hafa séð ákærða taka tæki úr eyra brotaþola eða kýla brotaþola. Sagði vitnið að hún og ákærði hefðu ekki rætt saman um atvikið. Þegar lögreglan kom hefði hún verið í salnum, fyrir framan anddyrið en viti ekki hvar ákærði hafi verið þá. Viti hún að ákærði og [...] vitnisins, I, hefðu farið eitthvað eftir þetta en ekki hvert.

N læknir sagðiað brotaþoli hefði ekki verið með sjáanlega áverka við skoðun en það hefðu verið þreifanlegir áverkar yfir vinstra kinnbeini og grunur um mar. Kvaðst vitnið rifja þetta upp út frá vottorðinu og sagði að brotaþoli hefði lýst árásinni svo að hann hefði verið sleginn í andlitið og þá fengið þungt högg og dottið aftur fyrir sig. Hefði hann sagt að hann hefði ekki misst meðvitund en verið vankaður á eftir. Sagði vitnið að áverkar brotaþola væru í samræmi við árásina sem hann lýsti og geti það passað við það sem hann sá við skoðun. Ítrekaði vitnið að áverkarnir byggi á lýsingu brotaþola og þreifingu og hefði hann séð ákveðin svipbrigði á brotaþola þegar hann var að skoða hann. Gerð hefði verið hefðbundin skoðun á áverkasvæði og það þreifað og er þá farið eftir ákveðnum vinnubrögðum til að leita eftir áverkum. Myndi hann ekki eftir áverkum á hálsi brotaþola. Einnig hefði verið gerð hefðbundin taugaskoðun en ekkert haldbært fundist um að hann hefði fengið heilahristing. Spurður hvenær brotaþoli hefði komið til skoðunar fletti vitnið því upp og sagði hann hafa komið á næturvakt 30. nóvember, um kl. 00:30, og sagði að atvik hefðu gerst um kl. 23:4529. nóvember.

Lögreglumaður nr. O sagði að málinu hefði verið lokað en opnað síðan aftur og rannsókn hafist aftur eftir um árs stopp. Ekki hefði verið talið að hægt væri að loka því þar sem til voru skýrar og góðar myndir af þeim grunaða og var það því opnað aftur. Málinu hefði þó ekki verið úthlutað strax og hefði hann fyrst unnið í því árið 2020, bæði vegna annarra mála sem voru í gangi og einnig hefði hægst á öllu vegna heims-faraldursins. Rannsóknin hefði verið í fullum gangi þegar mynd var birt af ákærða í fjölmiðlum [...] 2021 og hefði hann þá verið búinn að taka þær skýrslur sem hann gat. Þá hefðu borist kvartanir frá verjanda ákærða til ýmissa stofnana vegna myndbirtingarinnar. Áður hefði verið skoðað af yfirmönnum í lögreglunni og ákæruvaldi hvort þörf hefði verið á myndbirtingunni og hefðu allar forsendur fyrir henni legið fyrir. Hluti af þeirri töf sem varð á rannsókninni var vegna þess ágreinings sem var vegna myndbirtingarinnar og hefði málið verið sett á bið þar til svör kæmu frá þessum stofnunum. Reynt hefði verið að nota vægari úrræði áður en farið var í myndbirtinguna.

Búið var að kanna þetta hjá því fyrirtæki sem ákærði starfaði hjá með þeim upplýsingum sem lágu fyrir og reynt hafði verið að finna tengingar við konu sem kom fram en sagðist svo ekkert vita um málavexti. Hefðu þá fengust uppgefin tvö nöfn en viðkomandi reyndust ekki vera sakborningar í málinu. Í kjölfarið hefði verið skoðað með yfirmönnum og ákæruvaldi hvort myndbirting ætti við rök að styðjast og var talin þörf á henni. Væru almennt ekki sendar myndir af einstökum aðilum tengdum rannsókn til fyrirtækja vegna persónuverndarsjónarmiða og til að gæta meðalhófs.

Eftir þetta hefði annar rannsóknarlögreglumaður tekið við rannsókn málsins og sá hefði þá tekið þær skýrslur sem bættust við. Sími ákærða hefði verið haldlagður, m. a. til að staðfesta hvort hann hefði verið á svæðinu með því að kanna hvort tiltekin mynd væri í honum sem ákærði var talinn hafa tekið. Þá hefði verið skoðað hvort meint brot ætti undir 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og hvort notað hefði verið áhald þegar brotaþola var veitt meint högg en einnig hefðu komið fram upplýsingar um að hann hefði hlotið heilahristing. Vitnið kvaðst hafa skoðað hvort hægt væri að komast að því hvort einhverjir sem sæjust á upptökum væru hugsanlega vitni. Hvað aðra dyraverði varðar hefði sést á upptökunum hverjir voru á vettvangi og var ekki talin ástæða til að taka skýrslu af þeim sem reyndust ekki hafa verið þar. Hvað varðar P hefðikomið fram þegar hann talaði við hann að hann vissi ekkert um atvikið og var framburðurinn hans settur samdægurs í dagbók lögreglu.

Lögreglumaður nr. Q kvaðst hafa tekið við rannsókn málsins í desember 2021 og lokið henni en hefði ekkert farið inn í þaðsem sá sem var með málið á undan hafði gert. Hún hefði tekið skýrslur og gert skýrslu úr dagbókarfærslu vegna samtals við P. Hvað varðar fólk sem sjáist í anddyrinu á upptökunum hefði verið langt um liðið þegar vitnið tók við málinu og hún taldi að það kæmi ekki að gagni að leita frekar að þeim fyrst viðkomandi voru ekki búin að gefa sig fram. Hefði hún talið að fram væru komnar upplýsingar um alla þá sem vitað var hverjir væru.

III

Niðurstaða

Ákærði er ákærður fyrir líkamsárás á hendur brotaþola með því að hafa kýlt hann í andlitið vinstra megin í kinnbein og gagnauga, með þeim afleiðingum að hann hlaut mar yfir kinnbeinið og vægan heilahristing. Er brotið talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði neitar sök en kveðst hafa tekið tæki úr eyra brotaþola eftir að hann meinaði honum aðgang að skemmtun. Í framhaldi af því hefði brotaþoli ýtt honum frá sér og hann þá sett hendur upp og baðað þeim frá sér til að reyna að ná jafnvægi.

Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Óumdeilt er að ákærða var umrætt sinn meinaður aðgangur að veislusal þar sem samkvæmi fór fram. Einnig liggur fyrir að ákærði var ósáttur við það og að til orðaskipta kom milli hans og brotaþola. Framburður brotaþola hefur verið stöðugur um að ákærði hafi slegið hann hnefahögg umrætt sinn eftir að hafa áður tekið tæki úr eyra hans og kvaðst hann við það hafa fallið aftur á bak á vegg. Vitnið F bar um að hafa séð ákærða slá í átt að andliti brotaþola en ekki hafa séð hvar höggið lenti en við það hefði brotaþoli fallið aftur á bak. Önnur vitni báru ekki um ætlað hnefahögg.

Fyrir liggja myndskeið af atvikum sem sýna þrjú sjónarhorn og benda þau til þess að auk ákærða og brotaþola hafi a. m. k. vitnin F og D verið á vettvangi þegar atvik gerðust. Á fyrsta myndskeiðinu sem vísað er til sem stiga sést þegar ákærði tók tæki úr eyra brotaþola. Einnig sést þar að einhver átök verða á milli þeirra og að hægri hönd ákærða hreyfist í átt að andliti ákærða og upp fyrir höfuð hans. Þar má einnig sjá að brotaþoli hentist um leið aftur á bak og verður af því ráðið að hann hafi fengið á sig högg. Af því verður ekki útilokað að einhver hluti handar eða handleggs ákærða hefði farið í andlit brotaþola en af því verður ekki staðhæft að hnefi ákærða hafi lent á andliti hans. Á öðru myndskeiðinu sem vísað er til sem forrýmis anddyri smá sjá þröngt sjónarhorn á atvik en brotaþoli sést þar en ekki ákærði. Þannig sést að brotaþoli hallaði sér fram og fórað nokkru úr mynd og skall síðan með höfuðið aftur á bak í vegginn og sést þá hönd á vinstri öxl hans. Þriðja myndskeiðið er úr forrými fatahengis. Er sjónarhornið mjög þröngt og skyggir jólatré sem þar er að mestu á sýn á ákærða miðað við þekkta staðsetningu hans af öðrum gögnum. Engu að síður má þar sjá hönd, sem ætla má að sé ákærða, snerta andlit brotaþola og má ætla að þá hafi ákærði tekið tækið úr eyra brotaþola. Einnig má þar sjá þegar brotaþoli hentist skömmu síðar aftur á bak en ekki verður af myndskeiðinu ráðið að ákærði hafi kýlt í andlit hans.

Samkvæmt vottorði læknis sem skoðaði brotaþola í kjölfar atviksins reyndist hann vera með mar yfir vinstra kinnbeini, auk þess sem grunur lék á að hann hefði hlotið vægan heilahristing. Fyrir dómi bar læknirinn um að brotaþoli hefði ekki verið með sjáanlega áverka við skoðun en verið með þreifanlega áverka yfir vinstra kinnbeini og grun um mar en ekkert haldbært hefði fundist um að hann hefði fengið heilahristing. Samrýmast áverkar á kinnbeini því að brotaþoli hafi fengið högg á vinstra kinnbein eins og rakið er í ákæru.

Af framangreindum myndskeiðum má ráða að ákærði var með farsíma í hægri hendi þegar atvik gerðust og að eftir að ákærði tók tækið úr eyra brotaþola kom til átaka á milli þeirra. Fæst ekki annað séð en að atvik hafi verið í samræmi við framburð brotaþola að því leyti að hann hafi verið að sækja tækið þegar ákærði sótti að honum aftur. Þá virðist vitnið D hafa, meðan á samskiptum ákærða og brotaþola stóð, reynt að grípa inn í og stoppa ákærða af. Til að ákærði verði sakfelldur í samræmi við ákæru þarf að teljast sannað að ásetningur hans hafi staðið til þess að kýla brotaþola, sbr. 18. gr. almennra hegningarlaga, en ekki verður refsað fyrir brot gegn 217. gr. laganna sem framið er af gáleysi. Ákærði kannast ekki við að hafa slegið brotaþola sem sagði sjálfur að ákærði hefði kýlt hann. Hefur framburður þeirra beggja verið stöðugur í gegnum meðferð málsins og fram komið framburðir sem styðja þá. Hvað varðar framburð vitnisins F hefur framburður hans frá upphafi verið þess efnis að hann hefði séð ákærða slá til brotaþola en ekki séð hvar höggið lenti. Er sá framburður því takmarkaður og verður ekki talinn staðfesta að brotaþoli hafi hlotið hnefahögg eins og í ákæru greinir. Vitnið D er [...] ákærða og verður því litið til 126. gr. sakamálalaga við mat á framburði hennar. Fyrir liggur að hún og ákærði hafa rætt atvik sín á milli og var framburður þeirra nokkuð samhljóða fyrir dómi en vitnið bar þá um atvik sem hún mundi ekki eftir þegar hún gaf skýrslu hjá lögreglu. Í ljósi framangreinds eru ekki forsendur til að gefa framburði hennar vægi við úrlausn málsins.

Er það mat dómsins að framburður bæði ákærða og brotaþola sé trúverðugur. Engu að síður samrýmast þeir ekki fyllilega því sem ráðið verður af fyrirliggjandi myndskeiðum og að framan er rakið. Af framangreindu er engu að síður ljóst að brotaþoli fékk högg á andlitið umrætt sinn og af því hlutust a. m. k. áverkar á vinstra kinnbeini. Ákærði bar um að hafa baðað frá sér höndunum til að losa sig og fær það ákveðna stoð í því sem sjá má af myndskeiði sem tekið var við stiga. Af því verður ráðið að brotaþoli h afi fengið högg á andlitið í samskiptum sínum við ákærða, andstætt því sem ákærði ber um. Samkvæmt framangreindu er uppi vafi um það hvort ákærði hafi kýlt brotaþola eins og lýst erí ákæru eða hvort um hafi verið að ræða tilviljunarkennt högg. Verður ákærði að njóta þess vafa sem uppi er um sekt hans, sbr. 108. og 109. gr. laga um meðferð sakamála, og verður hann því sýknaður af ákæru.

Einkaréttarkröfu brotaþola er vísað frá dómi með vísan til 2. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.400.000 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Í-kvk-nf Þ-kvk-nf J-kvk-nf saksóknarfulltrúi.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Við uppkvaðningu dómsins var gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga um meðferð sakamála.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Einkaréttarkröfu B er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.400.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign)