E-170/2006

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar um frávísunarkröfu stefnda 20. október s.l., höfðar Kranaverk ehf., kt. 000000-0000, Fjallalind 43, Kópavogi með stefnu birtri 2. mars s.l.

Stefndi er 5x ehf., kt. 000000-0000, Borgarhrauni 33, Hveragerði.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 209.669 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af stefnufjárhæð frá 25. ágúst 2005 til 20. janúar 2006, en af 159.669 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins.

Stefndi krefst þess aðallega að kröfum stefnanda verði vísað frá dómi og er sá þáttur málsins til úrlausnar hér. Stefndi krefst málskostnaðar úr hendi stefnanda að mati dómsins.

Í stefnu er krafa stefnanda sögð byggð á einum reikningi með útgáfudegi 25. ágúst 2005 og gjalddaga sama dag að fjárhæð 209.669 krónur. Segir í stefnunni að inn á skuldina hafi verið greidd innborgun 20. janúar 2006, 50.000 krónur og verði tekið tillit til hennar við uppgjör kröfunnar. Hafi eftirstöðvar skuldarinnar ekki fengist greiddar þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar. Stefnandi vísar til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga sem fái lagastoð í 45., 47. og 54. gr. laga nr. 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar er vísað til meginreglu 12. gr. sömu laga. Dráttarvaxtakröfur eru reistar á III. kafla laga nr. 38/2001 og krafa um málskostnað er studd við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Þá er um varnarþing vísað til 32. gr. sömu laga.

Stefnandi hefur meðal annars lagt fram reikning nr. 334 dagsettan 25. ágúst 2005 og þar er vísað til vinnuseðils nr. 2383, „umb S-kk-nf og H-kvk-nf.“ Reikningurinn er síðan sundurliðaður þannig að krafist er greiðslu fyrir kranabíl ZJ-131, 111.636 krónur, akstur ZJ-131 og tengivagn, 20.907 krónur, maður dv, 11.922 krónur og maður ev 23.944 krónur. Samtals með virðisaukaskatti er reikningurinn því að fjárhæð 209.669 krónur. Umræddur vinnuseðill er ekki lagður fram og ekki er frekari grein gerð fyrir viðskiptum aðila í stefnu eða framlögðum gögnum málsins.

Stefndi lýsir málavöxtum svo að hann hafi árið 2005 unnið að byggingu tveggja innfluttra húsa í Hveragerði. Hafi húsin komið innflutt í tveimur 40 feta gámum og verið landað í Reykjavík. Stefndi segist hafa fengið stefnanda til að flytja húsin frá Reykjavík til Hveragerðis og hafi verkið falist í því að hífa gámana á pall og aka með þá til Hveragerðis, um 45 km leið, þar sem þeir skyldu losaðir af. Hafi stefnda borist reikningur vegna verksins dags. 28. ágúst 2005 en hann kvaðst hafa mótmælt honum sem röngum og allt af háum. Stefndi segist hafa greitt stefnanda 50.000 krónur 20. janúar 2006 sem hann hafi talið vera fullnaðargreiðslu fyrir verkið. Stefndi segist gera ráð fyrir að krafa stefnanda byggi á þessu verki, en sökum þess að málsatvikalýsing og reifun málsástæðna sé svo fátækleg í stefnu sé ómögulegt að átta sig á með fullri vissu hver grundvöllur reikningsins sé.

Stefndi byggir frávísunarkröfu sína á því að kröfugerð stefnanda sé svo vanreifuð og óljós að hún uppfylli ekki skilyrði laga um meðferð einkamála. Krafa stefnanda grundvallist á einum reikningi og ekki sé gerð nein tilraun í stefnu til að skýra tilurð eða uppruna hans, heldur aðeins vísað til þess að um sé að ræða reikning með útgáfudegi 28. ágúst 2005 og gjalddaga sama dag. Samkvæmt ákvæði e-liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 skal í stefnu svo glöggt sem verða má greina málsástæður sem stefnandi byggi málsókn sína á, svo og önnur atvik sem þarf að greina til að samhengi málsástæðna verði ljóst. Telur stefndi ljóst að þessum lagaskilyrðum sé ekki fullnægt og því verði að vísa málinu frá dómi.

Stefnandi krefst þess að frávísunarkröfu stefnda verði hrundið og honum verði úrskurðaður málskostnaður úr hendi stefnda að mati dómsins. Stefnandi vísar til þess að um einfalt innheimtumál sé að ræða þar sem vísað sé til reiknings. Þá hafi stefndi viðurkennt kröfuna með innágreiðslu sinni.

Niðurstaða.

Eins og rakið hefur verið hér að framan er ekki að finna í stefnu neina skýringu á þeim lögskiptum sem stefnandi telur að búi að baki reikningi þeim sem hann reisir málssókn sína á. Þá er þess ekki getið hvenær til lögskiptanna var stofnað. Samkvæmt e-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 skal greina í stefnu svo glöggt sem verða má málsástæður sem stefnandi byggir málsókn sína á, svo og önnur atvik sem þarf að greina til þess að samhengi málsástæðna verði ljóst, en þessi lýsing skal vera gagnorð og svo skýr að ekki fari milli mála hvert sakarefnið er. Stefndi hefur getið sér til um að krafa stefnanda sé fram komin vegna flutnings í hans þágu á tveimur gámum frá Reykjavík til byggingarstaðar í Hveragerði árið 2005 og jafnframt vísað til greiðslu 50.000 króna greiðslu á reikningi fyrir það verk sem hann hafi talið fullnaðargreiðslu. Eins og stefna er úr garði gerð verður að telja að vörnum stefnda verði áfátt, og þar sem hún fullnægir að þessu leyti ekki lágmarksskilyrðum framangreinds e-liðar 1. mgr. 80. gr. laganna verður ekki hjá því komist að vísa henni frá dómi, enda óviðunandi að stefndi velkist í vafa um málsgrundvöllinn.

Með hliðsjón af þessum úrslitum verður stefnanda gert að greiða stefnda 80.000 krónur í málskostnað.

H-kk-nf O. A-kk-nf, dómstjóri, kveður upp úrskurð þennan. Uppkvaðning hans hefur dregist vegna embættisanna, en lögmenn aðila töldu endurflutning óþarfan.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Kranaverk ehf., greiði stefnda, 5x ehf., 80.000 krónur í málskostnað.

H-kk-nf O. A-kk-nf.