S-623/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 7. janúar sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara útgefinni 16. júlí 2007 á hendur X, kt. [...], [...],

„fyrir eftirtalin kynferðisbrot, gagnvart stúlkunni A þá 17 ára, í ágúst 2006 í fiskvinnslu að [...], með því að hafa:

1. Miðvikudaginn 16. ágúst, farið inn í geymsluherbergi þar sem stúlkan var að hafa fataskipti, ýtt henni inn í nærliggjandi herbergi og þar niður á stól, sest klofvega ofan á hana, káfað á brjóstum hennar innanklæða og kysst hana á hálsinn og reynt að kyssa hana á munninn.

2. Fimmtudaginn 17. ágúst, í frystiklefa, tekið utan um stúlkuna og reynt að kyssa hana.

3. Föstudaginn 18. ágúst, ýtt stúlkunni inn á salerni og læst hurð þess, togað niður um hana buxurnar, káfað á kynfærum og brjóstum hennar innan klæða, kysst hana á hálsinn og þrýst limi sínum upp að fæti hennar.

Telst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 8. gr. laga nr. 61/2007, áður 209. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 15. gr. laga nr. 40/1992.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Bótakrafa á hendur ákærða:

Af hálfu A, kennitala [...], er krafist miskabóta að fjárhæð krónur 800.000, auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 16. ágúst 2006 til 16. júní 2007 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákærði krefst sýknu, en til vara lægstu refsingar er lög leyfa. Þá krefst hann þess að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af henni en til þrautavara að hún verði verulega lækkuð.

B kom til rannsóknardeildar lögreglunnar í Keflavík þann 28. ágúst 2006 til að leggja fram kæru vegna ætlaðs kynferðisbrots X gegn A, ólögráða dóttur hennar. Í skýrslu, sem tekin var henni vegna kærunnar, kemur fram að dóttir hennar hafi sagt henni frá því 21. ágúst s.á., þegar móðirin gekk á hana vegna þess hve döpur og skrýtin hún hafi verið í nokkra daga, að frá 16. ágúst til 19. ágúst hafi ákærði brotið gegn henni í nokkur skipti á sameiginlegum vinnustað þeirra. B rakti hjá lögreglu það sem dóttir hennar hafði sagt henni að hefði gerst. Fyrsta tilvikið hafi gerst á milli kl. 16 og 17 þann 16. ágúst þegar þau ákærði og A höfðu lokið vinnu. Þá hafi þau hist við útidyrahurðina og farið að spjalla saman. Þá hafi ákærði gripið um axlir hennar og ýtt henni inn á skrifstofu og hún dottið í stól sem þar var og ákærði þá sest klofvega ofan á hana og kysst hana, en þegar hún hafi fært höfuðið frá hafi hann kysst hana á hálsinn, farið með hönd inn undir föt hennar og káfað á brjóstum hennar og sagst elska hana og að hún væri falleg. Hún hafi allan tímann beðið hann að hætta, og spurt hann hvort ekki væri allt í lagi með hann, hann ætti konu og börn, hvort hann elskaði ekki konuna sína. Hann hafi hætt og farið ofan af henni, en beðið hana að mæta snemma morguninn eftir þar sem hann vildi hitta hana eina. A hafi ekki gert það, heldur mætt kl. 8 morguninn eftir, en áður hafi hún verið að mæta um kl. 7 til 7.30.

Daginn eftir hafi ákærði elt A á röndum í vinnunni og spurt hana af hverju hún vildi ekki tala við hann, hvort hún væri í fýlu og svoleiðis. Hann hafi þann dag komið við hana á óþægilegan hátt en hún ekki sagt nánar frá því. Föstudaginn 18. ágúst var það sama uppi á teningnum, ákærði hafi verið að eltast við hana og spyrja af hverju hún væri í fýlu, hún vildi þetta allt. Þegar liðið var á daginn hafi A farið á klósettið, sem hafi verið sameiginlegt fyrir allan vinnustaðinn, og þegar hún kom út aftur hafi hún séð ákærða, sem var að gera sig tilbúinn til að fara heim, hafa fataskipti. Hann hafi stoppað hana þegar hún fór framhjá, gripið um axlir hennar, sagst elska hana, hún vilji þetta. A hafi sagt að þetta væri ekki rétt, hann ætti konu og börn og hafi hún reynt að færa sig frá honum. Ákærði hafi þá tekið fast um axlir hennar og ýtt henni inn á klósettið, hún beðið hann að láta sig vera, en hann læst þau inni á klósettinu. Hann hafi þá girt niður um hana, hún farið að gráta og beðið hann að hætta og farið að segja að hún myndi segja foreldrum sínum frá þessu. Ákærði hafi komið við kynfæri hennar og hún hafi fundið stinnan lim hans við læri sér, en hann hafi samt ennþá verið með buxur sínar uppi. Hann hafi sagst alltaf hafa elskað hana, hún væri svo falleg stelpa, spurt hana svo hvort hann ætti að hætta og hún sagt já, en hann þá sagt nei, ég vil meira. A hafi átt erfitt með andardrátt þar sem hún hafi verið búin að gráta mikið en hún sé astmasjúklingur. Ákærði hafi þá orðið hræddur og hleypt henni fram og þar hafi A hitt samstarfsmenn sem hafi séð að hún var grátandi og í uppnámi.

B hafi veitt því athygli, þegar dóttir hennar kom heim þennan dag, að hún var í uppnámi og hafi spurt hana hvað væri að, en A ekkert viljað segja henni og hún talið að A hefði rifist við kærastann sinn og greinilega verið döpur, en hún sé þunglynd og á lyfjum við því, þannig að skap hennar sé upp og niður.

Daginn eftir, laugardaginn 19. ágúst, hafi A farið seint af stað í vinnu og hafi móðir hennar skammað hana. Enn hafi ákærði farið að eltast við hana, króað hana af og sagt að hún hefði viljað þetta og að hún ætti ekki að segja neinum frá. A hafi sagst myndu segja pabba sínum frá þessu og þá yrði ákærði rekinn, en hann var að vinna í fyrirtæki foreldra hennar. Annaðhvort næsta eða þarnæsta dag hafi kona ákærða sótt hann í vinnu og hafi A sent honum sms-skilaboð þegar hann var kominn í bílinn og hafi kona ákærða séð skilaboðin og síðan hringt í A oftar en einu sinni vegna þessa máls. B hafi sjálf hringt í konu ákærða 22. ágúst og sagt henni að hún mætti ekki vera að hringja í A.

Foreldrar A fóru með hana á Neyðarmóttöku vegna nauðgana 23. ágúst, en þar var ekki gerð líkamleg skoðun og engin sýni tekin. Ekkert kemur fram í skýrslu Neyðarmóttöku sem skiptir máli við úrlausn málsins.

Ákærði hafði samband við lögreglu þann 23. ágúst 2006 og kvaðst áhyggjufullur yfir því að verða kærður og settur í fangelsi, þar sem hann þekkti ekki reglurnar hér á landi og teldi sig jafnvel vera að gera eitthvað rangt sérstaklega vegna aldurs A. Þau væru að vinna á sama stað og hefðu verið eitthvað að gantast í hvort öðru. Einn daginn hafi þau svo kysst eftir að hún hafi elt hann inn í herbergi þar sem hann fer úr vinnufatnaði að loknum vinnudegi. Hafi þetta haldið áfram í nokkra daga og hafi hann, þegar þetta gekk lengst, farið höndum um brjóst hennar og rass innanklæða. Þetta hefði allt verið með hennar samþykki og hefði hann sérstaklega spurt hana hvort þetta væri ekki í lagi og hún ekki andmælt því. Hann hefði síðan fengið samviskubit vegna eiginkonu sinnar og viljað hætta samskiptum við A, en hún ekki viljað hætta og hefði hún aftur elt hann inn í herbergið þar sem hann hafði fataskipti en hann þá sagt henni að hann gæti ekki staðið í þessu þar sem hann ætti konu og barn. Ákærði nefnir að A hafi sent sér sms-skilaboð sem kona hans hafi orðið mjög æst yfir og hafi hún eytt þeim. Muni kona hans hafa hringt í A til þess að fá hana til að tala við sig.

Ákærði gaf síðan skýrslu hjá lögreglu 29. ágúst 2006. Þar segir hann að þetta hafi byrjað 17. ágúst en ákærði og kærandi hafi þá verið að vinna á sama stað. Í lok vinnudags hafi þau verið að ræða saman og grínast og hafi hann m.a. tekið um hendur hennar og kannski kysst hana, hann sé ekki viss. Hann hafi tekið um mittið á henni, tekið hana upp og haldið á henni inn í annað herbergi og sett hana þar í stól. Hann hafi spurt hvort hún væri nokkuð hrædd við hann og hún svarað neitandi. Hann hafi sest klofvega ofan á hana, sagt að hún væri falleg og spurt hvað henni þætti um hann. Hún hafi svarað einhverju sem hann skildi þannig að henni líkaði við hann. Hann hafi kysst hana og hún kysst á móti og hafi þau kysst hvort annað í smátíma. Hann hafi svo sett vinstri hönd sína á hægra brjóst hennar inn fyrir blússu og brjóstahaldara. Þau hafi síðan staðið á fætur. Hann hafi spurt hvort þetta færi nokkuð lengra og hann hafi skilið á svari hennar að hún myndi ekki segja frá. Aðspurður um hvort kærandi hafi mótmælt því sem gerðist þarna eða gefið til kynna að hún væri því mótfallin svarar ákærði neitandi, hún hafi ekki mótmælt eða gefið til kynna að hún væri þessu mótfallin. Daginn eftir, þegar ákærði var inni á kaffistofu eftir að hafa lokið vinnu sinni, hafi kærandi gengið framhjá, hann væri ekki viss um hvort hún hefði komið á eftir honum eða hvort hún hefði verið á leið á klósettið. Þau hafi svo hist frammi á gangi og hafi ákærða fundist eins og hún hefði verið að bíða eftir honum. Þau hafi farið að ræða það sem gerðist daginn áður, hann hafi m.a. spurt hana hvort hún hafi ekki sofið vel um nóttina og telji að hún hafi kannski svarað að hún hefði grátið um nóttina. Ákærði hafi beðið hana afsökunar á þessu atviki og svo hafi þau kysst. Aðspurður um hvort hún hafi samþykkt það, segir hann að hún hafi ekki sýnt að henni mislíkaði og hafi kysst hann á móti.

Laugardaginn 19. ágúst hafi þau svo hist þegar ákærði var að fara úr vinnufötunum en kærandi gengið framhjá, stoppað og hafi honum fundist eins og hún væri að bíða eftir honum. Hann hafi lagt hendur á axlir hennar og sagt henni að hann vissi ekki hvað hann vildi og skildi ekki hvað hann væri að gera og beðið hana fyrirgefningar. Hún hafi svarað já, hann ætti konu og barn og hún ætti kærasta sem hún elskaði mikið. Hann hafi þá spurt hana hvort hún gæti elskað hann 10%, en hann væri ekki viss um hverju hún hefði svarað. Hann hafi þá spurt hvort þau gætu ekki bara gleymt þessu og að þetta væri búið. Hún hafi svarað að það væri erfitt fyrir hana að gleyma, hún gréti á nóttunni. Þau hafi staðið á ganginum og þar sem hann hafi ekki viljað að aðrir sæju þau tala saman hafi hann beðið hana að koma með sér inn á klósett og þau hafi leiðst þangað og hann hafi læst að þeim. Hún hafi staðið við vegginn og ákærði lagt hendur á herðar hennar og spurt hana hvers vegna væri svona erfitt fyrir hana að gleyma þessu. Hann hafi kysst hana á hálsinn og sett hægri hendi niður eftir gallabuxunum og farið með höndina inn fyrir buxurnar, á beran rass hennar, en hún hafi verið í G-streng. Hún hafi þá ýtt honum frá og sagst ekki vilja þetta og farið út af klósettinu. Ákærði hafi farið út og beðið konu sinnar, en kærandi farið aftur til vinnu sinnar. Hann hafi síðan séð hana við vinnu sína og hafi hún verið grátandi og hún hafi sagt honum að fara.

Mánudaginn 21. ágúst hafi kona ákærða sótt hann um hádegið og hafi kærandi horft reiðilega á eftir þeim. Hann hafi svo fengið sms-skilaboð frá kæranda, hann eigi þau ekki lengur, en þau hafi verið eitthvað á þá leið að hann væri heppinn að hún hefði ekki sagt neinum frá þessu, en ekki hafi komið fram frá hverjum skilaboðin væru. Kona hans hafi séð skilaboðin og hann sagt henni að þetta væru einhver mistök. Síðar þennan dag hafi svo komið önnur sms-skilaboð þar sem kærandi segist hafa sent fyrri skilaboðin. Ákærði kvaðst einnig hafa eytt þeim, en síðar þennan sama dag hringt í kæranda og spurt hana af hverju hún væri að þessu. Hún hafi sagst myndu segja öllum frá og spurt hvort hann hefði hugmynd um afleiðingarnar, hún væri búin að segja mömmu sinni og kærastanum sínum frá þessu. Þetta hafi verið klukkan rúmlega 2 þennan mánudag.

Aðspurður um það hvort hann hefði föstudaginn 18. ágúst ýtt kæranda inn á klósett og þar með valdi girt niður um hana og komið við kynfæri hennar, neitar ákærði og segist vera búinn að lýsa því sem gerðist. Hann neitar því einnig að hann hafi í umrætt sinn nuddað hörðum getnaðarlim sínum við læri hennar. Hann svarar einnig neitandi spurningu lögreglu um það hvort hann hafi á einhvern hátt brotið kynferðislega gegn kæranda.

Enn kom ákærði til skýrslutöku hjá lögreglu 16. maí 2007 samkvæmt boðun. Honum var tjáð að tilefni skýrslutökunnar væri að spyrja hann spurninga sem vöknuðu við yfirheyrslu yfir kæranda og að birta honum skaðabótakröfu frá réttargæslumanni hennar. Ákærði kvaðst aðspurður halda fast við þann framburð sinn að hann hafi ekki brotið gegn kæranda kynferðislega. Hann segir að á því tímabili sem um ræðir hafi kærandi alltaf verið að koma til hans þar sem hann var við vinnu sína og meðal annars hafi hún komið til hans, talað við hann og fengið sér samloku daginn eftir að hann hafi átt að hafa misnotað hana kynferðislega. Spurður um nákvæmar dagsetningar segist hann ekki vera alveg viss, það skipti ekki öllu máli en þetta hafi gerst á þriggja til fjögurra daga tímabili. Aðspurður um af hverju hann hafi verið að biðja kæranda afsökunar segir hann að honum hafi fundist hann vera sekur og verið með samviskubit af því að hann væri giftur. Hún hafi verið alveg eðlileg, en svo nokkrum dögum síðar hafi hún virst ævareið, þess vegna hafi hann beðið hana afsökunar. Aðspurður um það hvers vegna hann telji að málið sé komið svona langt, ef kærandi hafi haft þessi samskipti við hann af fúsum og frjálsum vilja, svarar hann að það sé erfitt að segja um það, en eftir á hafi hann jafnvel talið að það gæti verið vegna þess að hún átti kærasta. Hann viðurkennir að hann hafi byrjað þetta, en hún hafi ekki virst mótfallin, hafi alltaf verið að brosa til hans og hafi veitt honum mikla athygli og hafi verið erfitt að standast það. Ákærða var síðan kynnt skaðabótakrafan í málinu.

C bar við skýrslutöku hjá lögreglu 1. september 2006 að hún ynni á sama stað og ákærði og kærandi og hefði sunnudaginn 20. ágúst 2006 komið að kæranda grátandi síðla dags og spurt hana hvers vegna hún væri að gráta, en hún þá grátið enn meira og svarað neitandi spurningum um hvort eitthvað væri að heima eða varðandi kærasta hennar. Aðspurð sagðist hún ekki vera viss um hvort ákærði hefði verið á vinnustaðnum þennan dag, en hélt kannski að hún hefði séð hann fyrir utan. Hún kveðst aldrei hafa orðið vör við neitt kynferðislegt á milli ákærða og kæranda.

D bar um það hjá lögreglu að hann hefði orðið var við það að kærandi hafi verið kjökrandi og í einhverju ójafnvægi við vinnu sína síðasta daginn sem hún var að vinna áður en hún byrjaði í skólanum. Hann hefði spurt hana hvort eitthvað hefði komið fyrir, slys eða eitthvað svoleiðis. Hún hefði sagt að allt væri í lagi með hana, hann boðist til að aðstoða hana við að klára vinnuna en hún afþakkað það. Hann er ekki viss um hvenær þetta var, en telur að það hafi verið um helgi, á milli kl. 16 og 18. Hann kveðst ekki muna eftir því að hafa séð ákærða á vinnustaðnum þennan dag, en hann þekki hann, hafi spjallað við hann og svoleiðis.

E kvaðst, samkvæmt skýrslu lögreglu, hafa unnið með ákærða og kæranda í ágúst 2006. Hann kvaðst hafa tekið eftir því einhvern tíma í ágúst að kærandi var þögul og ólík sjálfri sér og hefði verið það í tvo daga, en venjulega væri hún mjög hress. Hann hefði spurt hana hvað væri að og hún sagt honum að ákærði hefði verið að reyna að kyssa hana og koma við hana, brjóstin og klofið. Hann hefði elt hana þegar hún færi á klósettið og eitt skipti beðið eftir henni. Það hafi svo gerst að kærandi hefði farið á klósettið hálftíma eftir að ákærði lauk vinnu sinni og hefði verið lengi, kannski 10 mínútur, þannig að hann hefði farið að athuga með hana. Þegar hann hafi komið inn á klósettið hafi þau staðið þar hlið við hlið, kærandi og ákærði. Hann kvaðst hafa metið þetta svo að ákærði hefði beðið eftir henni. Hann segir hana hafa sagt sér að ákærði hefði verið að reyna að kyssa hana á hálsinn og svoleiðis þegar hann kom að þeim, en hætt um leið og hurðin opnaðist.

F gaf skýrslu hjá lögreglu 29. nóvember 2006, en hann var kærasti kæranda á þeim tíma sem ætluð brot áttu sér stað. Hann segir hana hafa sagt sér frá því á föstudagskvöldi í ágúst að maður í vinnunni hennar hefði leitað á hana. henni hafi fundist hún vera að gera eitthvað vitlaust, kennt sjálfri sér um að þetta gerðist. Hann hefði séð að eitthvað var að, kærandi hafi verið í öngum sínum og hann gengið á hana þangað til hún sagði honum frá þessu. Hún hafi verið ráðalaus og hágrátið þegar hún sagði honum frá þessu. Hann hafi hvatt hana til að segja fleirum frá þessu en hún ekki viljað það.

G, 15 ára systir kæranda, gaf skýrslu hjá lögreglu, en hún var að vinna á sama stað og ákærði og í sama húsi og kærandi í ágúst 2006. Hún sagði frá því að kærandi hafi oft komið yfir til þeirra og spjallað og hafi hún til dæmis spurt ákærða hvernig ætti að segja ýmislegt á pólsku og taldi hún að kærandi væri að spyrja um þetta til að geta strítt pólskum starfsfélögum sínum. Hún sagði ákærða hafa spurt sig um kærandi á óviðeigandi hátt og horft áberandi á hana, en hún hafi aldrei orðið vör við að annað væri að reyna við hitt. Aðspurð segir hún að ákærða og kæranda hafi virst koma vel saman og spjall á milli þeirra allra hafi verið vinalegt.

Eiginkona ákærða, H, gaf skýrslu hjá lögreglu 18. maí 2007. Hún kvaðst vera búin að lesa skýrslu sem móðir kæranda gaf. Hún hafi frétt af málinu á mánudegi þegar maður hennar sagði henni frá. Hún sagði að sér hefði fundist kærandi alltaf brosa of mikið til ákærða. Þegar hún hafi komið að sækja ákærða 21. ágúst 2006 hafi kærandi komið hlaupandi út af vinnustað þeirra og ákærði hafi svo fengið sms-skilaboð þegar hann var kominn inn í bílinn til hennar og í þeim hafi staðið að hann væri heppinn að konu hans væri ekki sagt frá og hafi hún komist að því að skilaboðin voru frá kæranda. Ákærði hafi síðan sagt henni frá því um kvöldið að hann hefði verið að kyssa kæranda og einnig að hann hafi látið höndina undir bolinn og á brjóst hennar.

II.

Ákærði kom fyrir dóm við aðalmeðferð málsins. Hann segir frá atburðum 17. ágúst á sama hátt og í lögregluskýrslu. Aðspurður segir hann að hann hafi ekki endilega haft frumkvæði, heldur hafi þau bæði verið eitthvað að grínast, hún hafi ekki virst vera þessu mótfallin. Næsta dag hafi þau hist í fataklefa og honum hafi fundist eins og hún vildi tala við hann. Þau hafi talað um það sem hefði gerst daginn áður og hann minni að kærandi hafi sagt honum að henni liði illa yfir því sem hefði gerst. Vinnufélagi hafi komið að og þá hafi kærandi farið að vinna aftur og ákærði farið heim. Ákærði greinir frá samskiptum þeirra inni á klósettinu þann 19. ágúst á svipaðan hátt og í lögregluskýrslu, hann hafi spurt hvort þau gætu ekki bara gleymt þessu, en hún hafi sagt að það væri mjög erfitt, sér liði mjög illa. Hann hafi þá komið mjög nálægt henni og kysst hana á hálsinn og um leið sett höndina inn fyrir buxur hennar að aftan, hún hafi sagst ekki vilja þetta og farið út af klósettinu þar sem þau voru stödd. Hann segist í þetta skipti hafa spurt hana hvort þau gætu ekki gleymt þessu, hann hafi gert sér grein fyrir að þetta væri rangt, hann ætti konu og börn og hún ætti kærasta sem hún elskaði, en hún svarað að það væri erfitt. Hann hafi eftir það farið til hennar þar sem hún var að vinna, staðið nokkuð frá henni og hún hafi beðið hann að fara. Ákærði segir frá því að á föstudeginum, degi 2, á milli 10 og 11, hafi kærandi komið til hans þar sem hann var að vinna og þau farið að tala saman og kyssast. Ákærði greinir frá atburðum mánudagsins 21. ágúst á sama hátt og áður greinir í yfirheyrslu hjá lögreglu. Hann greinir frá því að eftir að kærandi hafi sent honum sms-skilaboð hafi hann hringt í hana og spurt hvers vegna hún væri að þessu, hún hefði lofað að segja ekki frá því sem hefði gerst á milli þeirra. Hún hafi sagst vera búin að segja mömmu sinni og kærasta sínum frá þessu og að hún geti kært hann. Hún hafi ekki verið búin að segja pabba sínum frá þessu, en þau vissu bæði að ef hún gerði það myndi ákærði líklega missa vinnuna. Aðspurður um hvers vegna hann hafi leitað að fyrra bragði til lögreglu vegna málsins, segist hann hafa verið hræddur um að verða kærður, enda hafi hann ekki þekkt reglur á Íslandi. Aðspurður um hvort hann hafi vitað um aldur kæranda segir hann sig minna að hún hafi sagst vera næstum 18 ára. Aðspurður af verjanda sínum um hverja hann telji ástæðu þess að hún kærði hann, segist hann ekki geta svarað því og viti ekki hvers vegna hann sé hérna, en telur kannski að hún hafi viljað draga úr sínum þætti málsins gagnvart kærasta sínum. Hann segist sjálfur hafa viljað hætta samskiptum þeirra, hann hafi stöðvað það frekar en hún. Aðspurður kveðst hann aldrei hafa beitt kæranda þvingunum og að hún hafi aldrei gefið honum til kynna að hún vildi ekki láta kyssa sig eða koma við sig. Hann segir það aldrei hafa komið í huga sinn að hann væri með þessu að brjóta hegningarlög. Aðspurður um hvaða augum hann hafi litið samskipti þeirra segir hann að honum hafi fundist hún falleg og að hún hafi sýnt honum áhuga. Aðspurður um háttsemi sem lýst er í 3. lið ákæru, að hann hafi káfað á kynfærum kæranda og þrýst lim sínum upp að fæti hennar, svarað hann neitandi. Aðspurður um hvers vegna hann telji að kærandi hafi farið að gráta eftir samskipti þeirra á klósettinu, sem áður var lýst, segist hann ekki geta skýrt það, en telur líklegt að það geti verið vegna þess að hann hafi sagt henni að hann vildi hætta sambandi þeirra þar sem hann ætti konu og börn.

Tekin var skýrsla fyrir dómi af kæranda, þannig að hún var stödd í Barnahúsi og fjarfundarbúnaður notaður, þann 11. október 2006, sbr. a-lið 1. mgr. 74. gr. laga nr. 19/1991, en þó að kærandi hafði þá náð 18 ára aldri, var hún enn 17 ára gömul þegar rannsókn málsins hófst. Hún var þar fyrst spurð um persónulega hagi sína og kom þar fram að hún byggi í [...] með mömmu sinni og pabba, tveimur yngri systrum og kærastanum sínum. Hún sé í skóla en sé að vinna líka. Hún lýsir atvikum málsins þannig að hún hafi verið að vinna á sama stað og ákærði, í sama húsi en hjá öðru fyrirtæki og í öðru herbergi. Hún hafi alltaf verið voða kurteis, brosað framan í alla og talað við alla. Þetta hafi allt byrjað 16. ágúst. Þegar þau voru að fara heim hafi þau ákærði hist í sameiginlegri fatageymslu, þegar hún var að skipta um skó og fara í jakkann hafi hann komið inn og þau eitthvað farið að tala saman og gantast. Hann hafi ýtt henni inn í geymsluherbergi sem þarna var og á stól sem þar var, sest klofvega ofan á hana og farið að káfa á henni og sagt að hún mætti ekki segja neinum. Ákærði hafi farið með höndina inn á hana, inn á brjóstahaldara og nuddað á henni brjóstin og kysst hana á hálsinn og reynt að kyssa hana á munninn. Hún hafi beðið hann að hætta, en hann sagst vilja meira og beðið hana að mæta klukkan sex næsta morgun þegar enginn yrði í húsinu. Hún mæti yfirleitt klukkan 7, en út af þessu hafi hún verið farin að skrópa eða mæta seinna í vinnuna og morguninn eftir hafi hún mætt um átta- hálfníuleytið til að vera viss um að einhver væri kominn. Þann dag hafi hann verið að stoppa hana, reyna að kyssa hana og hún beðið hann að láta sig vera og hann spurt hvort hún væri í fýlu. Hann hafi tekið utan um hana og komið óþægilega við hana og hún beðið hann að hætta því. Hann hafi spurt hvort ekki væri allt í lagi og alltaf verið að segja að hún mætti ekki segja frá. Þetta hafi verið á fimmtudegi en á föstudeginum hafi mest gerst. Hún hafi verið að koma af klósettinu og mætt ákærða sem hafi verið búinn að vinna og verið á leið heim. Hann hafi stoppað hana og tekið um axlir hennar, verið eitthvað að tala við hana og sagst elska hana. Hún hafi sagt nei, þú átt konu og barn og þú veist að þetta má ekki. Ákærði hafi síðan ýtt henni inn á klósettið og læst hurðinni. Hún hafi sagt „hvað ertu að gera“ en hann ekki hætt heldur ýtt henni upp að veggnum og reynt að taka niður um hana buxurnar en hún hafi reynt að halda þeim uppi með annarri hendinni en hann haldið hinni hendinni á henni. Hann hafi farið með hina höndina inn á klofið á henni og farið að nudda á henni snípinn eins og það væri eitthvað sjálfsagt mál. Hún hafi sagt „hættu“ og „nei“, en hann hafi ýtt henni upp að veggnum og hún ekki getað gert neitt, hann hafi sagt „ég vil meira“ og haldið áfram. Hún hafi sagt „þú mátt þetta ekki, ég vil þetta ekki“ og hann þá sagt að hún mætti ekki segja neinum. Hún hafi sagt honum að láta sig vera og hætta og þá hafi hann stoppað og horft á hana og sagt „viltu að ég hætti?“ Hún hafi sagt já, en hann haldið áfram að kyssa hana og káfa á henni. Þá hafi hún verið farin að fá astmakast og hafi grátið og grátið og þá hafi hann sagt „farðu ef þú vilt fara“ og opnað hurðina og hún farið hágrátandi og haldið áfram að vinna. C hafi komið til hennar og spurt hvort ekki væri allt í lagi og hún svarað því að það skipti engu máli. Einnig hafi D, maður C, komið þar að og spurt hvað væri að henni og hún hafi sagt að það skipti ekki máli, hún vildi bara klára að vinna og drífa sig heim. Ákærði hafi svo komið til hennar og sagt „fyrirgefðu, fyrirgefðu, ég veit að ég var að gera vitlaust“ og hún hafi sagt honum að fara og láta sig vera og þá hafi hann farið. Daginn eftir hafi hún sagt E vinnufélaga sínum frá því sem hafði gerst og hafi beðið hann að fylgjast með þegar hún færi á klósettið og koma og ná í sig ef hún yrði lengi. Hann hafi síðan komið að ákærða og kæranda þar sem ákærði hefði tekið í hana og verið að tala við hana, en ákærði hætt þegar E kom. Hún kvaðst hafa sagt móður sinni frá þessu á mánudagskvöldi og daginn eftir hafi ákærði eða konan hans farið að hafa samband og viljað tala við hana en mamma hennar hafi verið ósátt við það og síðan hafi þau farið að hafa samband við mömmu hennar, hringja og senda sms og hafi það endað með því að þær hafi hist og talað saman, móðir A og kona ákærða, en móðir A hafi þá verið búin að hafa samband við lögreglu vegna málsins.

B, móðir kæranda, kom fyrir dóm. Hún bar á sama hátt og fyrr er rakið í kæruskýrslu. Segir frá því að kona ákærða hafi hringt í hana, eftir að í ljós kom að kærandi hygðist kæra hann, og viljað fá að tala við vitnið og að þær hafi hist og talað saman. Hún segir að kæranda hafi liðið hræðilega eftir þessa atburði. Hún hafi fyrst ekki viljað segja henni frá smáatriðum, en hún hafi líka sagt kærasta sínum frá þessu. Hann hafi verið farinn upp að sofa, en B viljað að hann væri með í samtalinu. Hún kveðst hafa litið svo á að þar sem kærandi hafi sagt henni að hún hefði margbeðið ákærða að hætta og hefði grátið, hefðu þessir atburðir ekki verið með hennar samþykki. Aðspurð um hvers vegna svo langt hafi liðið frá því að hún fékk vitneskju um meint brot, 21. ágúst, þangað til kært var, segir hún að hún hafi haft símasamband við lögreglu sem hafi leiðbeint henni með að fara á neyðarmóttöku og gefið henni svo tíma til að koma 28. ágúst til að leggja fram kæru. Hún segir aðspurð að kærandi sé þunglynd og hafi verið líklega frá 16 ára aldri, hafi fengið sálfræðimeðferð og notað þunglyndislyf. Aðspurð segir hún frá því að kærandi hafi náð sér nokkuð núna en eftir þessa atburði hafi hún átt erfitt og meðal annars hafi vitnið þurft að taka af henni bíllykla vegna þess að hún hafi óttast að hún ætlaði að gera sér mein. Hún hafi verið mjög sveiflukennd í skapi og síðan þessir atburðir gerðust hafi henni fundist allir karlar vera perrar.

C kom fyrir dóm. Hún segir frá því á sama hátt og í lögregluskýrslu þegar hún varð vör við að kærandi var grátandi á vinnustaðnum. Hún kveðst aðspurð ekki muna núna hvaða dag þetta var en það hafi verið eftir hádegið og hún muni ekki hvort aðrir voru viðstaddir, nema að D hafi komið þarna að. Hún vísar í lögregluskýrslu sína um málið varðandi tímasetningu, segir að það sem komi fram þar sé rétt.

D kom fyrir dóminn. Hann kvaðst lítið muna eftir þessum atburðum. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við neitt óeðlilegt en vísar til lögregluskýrslu sinnar um málið og telur að þar séu bestu upplýsingarnar, enda hafi þá verið styttra liðið frá atburðum. Hann kannast við að hafa einhvern tíma komið að kæranda grátandi eða hún hefði verið í eitthvað vondu skapi. Hann staðfestir lögregluskýrslu um yfirheyrslu yfir honum.

E bar vitni í málinu. Fyrir dómi segir hann á svipaðan hátt frá og í lögregluskýrslu og segir aðspurður að kærandi hafi verið grátandi þegar hún sagði honum frá því að ákærði hefði verið að reyna að kyssa hana, fara inn á hana, snerta hana kynferðislega og að þetta hefði ekki verið með hennar vilja, hún hafi verið alveg stjörf.

F, fyrrverandi kærasti kæranda, kemur fyrir dóminn og segist lítið muna eftir þessum atvikum, nema að þegar hann hafi komið heim að kvöldi föstudags í ágúst 2006 hafi hann tekið eftir því að hún hafi verið eitthvað annars hugar og ólík sjálfri sér þegar hún hafi loksins viljað tala við hann og sagt honum frá því sem hefði gerst, að leitað hefði verið á hana gegn vilja hennar. Hún hafi ekki sagt honum frá smáatriðum, en henni hafi greinilega liðið illa, verið niðurbrotin og hafi hann hvatt hana til að tala við mömmu sína og segja henni frá, það væri rétta leiðin. Hún hafi gert það og þá hafi málið byrjað.

Ó-kvk-nf Á-kvk-nf F-kvk-nf, uppeldis- og afbrotafræðingur og forstöðumaður í Barnahúsi, kemur fyrir dóminn. Hún kveður aðkomu sína að málinu vera þannig að beiðni hafi komið frá barnaverndaryfirvöldum um meðferð fyrir kæranda, en greinargerð hennar um meðferðina liggur fyrir í málinu. Meðferðin hafi beinst að því að hjálpa henni að takast á við daglegt líf. Kærandi hafi nýtt sér viðtölin vel, en verið uppfull af reiði í byrjun. Meðferðin hafi gengið vel, en kærandi ekki mætt í síðasta áætlaðan tíma og þegar vitnið hafi haft samband við hana aftur hafi hún verið komin út á land og ekki orðið um frekari meðferð að ræða. Fram kemur að kærandi sýndi mikil þunglyndiseinkenni og rótleysi. Ó-kvk-nf Á-kvk-nf staðfestir áðurnefnda greinargerð fyrir dómi. Aðspurð kveðst hún ekki hafa skoðað gögn frá fyrri meðferðum, hún hafi einungis haft gögn frá Barnaverndarnefnd og unnið út frá þeim. Hún kveðst aðspurð ekki geta metið hvort ástand kæranda, reiði og rótleysi geti stafað af því að henni hafi verið hafnað af ákærða.

III.

Það liggur fyrir í máli þessu að á nokkurra daga tímabili eftir miðjan ágúst 2006 fóru fram einhver kynferðisleg samskipti á milli ákærða og kæranda á sameiginlegum vinnustað þeirra að [...] og einnig þykir, með framburði þeirra og vitna í málinu, ljóst að kærandi var í tengslum við þessa atburði í nokkru uppnámi og að minnsta kosti einu sinni grátandi. Ekkert þeirra vitna sem komu fyrir dóm báru um að hafa orðið vitni að því að ákærði hafi þvingað stúlkuna til samskiptanna, eða að henni hafi verið þau á móti skapi, nema af frásögn hennar sjálfrar. Af skýrslu kæranda fyrir dómi má ráða að hún var mótfallin þessum samskiptum og að hún hafi ítrekað beðið ákærða að hætta.

Í 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er lögð refsing við kynferðislegri áreitni og í ákvæðinu er kynferðisleg áreitni m.a. talin felast í því að strjúka, þukla eða káfa á kynfærum eða brjóstum annars manns innan klæða sem utan. Með vísan til 18. gr. alm.hgl. verður að líta svo á að ásetningur sé saknæmisskilyrði vegna slíkra brota. Þá er ljóst að ásetningur ákærða þarf að ná til þess að kynferðislega áreitnin fari fram í óþökk þolandans, þannig að ekki sé unnt að refsa fyrir kynferðislega áreitni frekar en önnur kynferðisbrot nema fyrir liggi ásetningur ákærða til að þvinga þolandann til athafnanna.

Ákærði hefur bæði í skýrslutökum á rannsóknarstigi málsins og fyrir dómi viðurkennt að hafa viðhaft þá háttsemi sem greinir í liðum 1 og 2 í ákæru, en að það hafi verið með hennar samþykki. Háttsemi í ákærulið 3 viðurkennir hann ekki nema að hluta, en bæði við rannsókn málsins og fyrir dómi hefur hann staðfastlega neitað að hafa káfað á kynfærum kæranda innan klæða og þrýst lim sínum upp að fæti hennar. Ákærði hefur einnig staðfastlega neitað að hafa þvingað stúlkuna á nokkurn hátt til þessara samskipta þeirra og haldið því fram að um gagnkvæma hegðun hafi verið að ræða. Þá hefur hann haldið því fram að A hafi veitt honum mikla athygli, leitað eftir félagsskap hans og gefið honum til kynna með ýmsum hætti að hún hefði áhuga á honum og honum hafi litist vel á hana.

Þegar málið er virt í heild er sönnunarstaðan sú að orð stendur á móti orði um hvað gerðist í samskiptum ákærða og kæranda. Sem áður sagði voru engin vitni að því sem ákært er fyrir. Vitni gátu borið um að kærandi hafi grátið og verið í uppnámi í eitt skipti en hún vildi ekki segja vitnunum af hverju það stafaði.

Samkvæmt því sem hér hefur verið rakið verður ekki talið að ákæruvaldinu hafi tekist að sanna gegn neitun ákærða, þannig að ekki verði véfengt með skynsamlegum rökum, sbr. 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991, að hann hafi gerst sekur um brot þau sem í ákæru greinir. Verður því ekki hjá því komist að sýkna ákærða af öllum kröfum ákæruvaldsins í málinu.

Að framangreindri niðurstöðu fenginni ber að vísa bótakröfu kæranda frá dómi, sbr. 3. mgr. 172. gr. laga um meðferð opinberra mála. Jafnframt ber samkvæmt 1. mgr. 166. gr., sbr. 164. gr. laganna að fella allan sakarkostnað á ríkissjóð, en til hans teljast m.a. málsvarnarlaun Á-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns, skipaðs verjanda ákærða við rannsókn og meðferð máls, sem þykja hæfilega ákveðin 557.760 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og þóknun Þ-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns vegna réttargæslu í þágu kæranda, sem þykir hæfilega ákveðin 223.104 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, með hliðsjón af eðli og umfangi málsins og tímaskýrslum lögmanna.

Dóm þennan kveða upp A-kvk-nf M. K-kvk-nf, settur héraðsdómari, G-kk-nf L. J-kk-nf héraðsdómari og G-kk-nf A-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð :

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu A er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin 557.760 króna málsvarnarlaun Á-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns og 223.104 króna þóknun Þ-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns, hvort tveggja að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf M. K-kvk-nf

G-kk-nf L. J-kk-nf

G-kk-nf A-kk-nf