S-205/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 13. maí sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 8. mars sl., á hendur J-kk-þgf J-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Hraunbæ 88 í Reykjavík, fyrir eftirtalin brot í Reykjavík:

I

Umferðarlagabrot með því að hafa:

Miðvikudaginn 9. desember 2015 ekið bifreiðinni AR-545 sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 120 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 0,5 ng/ml) um bifreiðaplan við Sóltún 28 og 26 þar sem aksturinn stöðvaðist og lögregla hafði afskipti af honum.

Er þetta talið varða við 1. og 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006.

II

Hegningarlagabrot, þjófnað, með því að hafa:

Aðfaranótt laugardagsins 31. október 2015 í versluninni Hagkaup Skeifunni 15 stolið snyrtivöru, skartgrip, gleraugum og fatnaði að söluverðmæti 14.194 krónur, með því að taka vörurnar og fara með þær framhjá afgreiðslukassa og út fyrir öryggishlið án þess að greiða fyrir.

Er þetta talið varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1944.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Ákærði hefur játað sök samkvæmt ákærulið II og krefst vægustu refsingar sem lög leyfa, en hann neitar sök vegna ákæruliðar I og krefst sýknu af honum, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann hæfilegrar þóknunar til handa verjanda.

I

Samkvæmt skýrslu lögreglu barst henni tilkynning um ökumann bifreiðar í annarlegu ástandi í Sóltúni við hús nr. 26. Þegar lögregla kom á staðinn var bifreiðin AR-545 mannlaus en í gangi í bifreiðastæði. Lögreglan fór af vettvangi en kom aftur fáeinum mínútum síðar. Bifreiðin var þá komin í annað bifreiðastæði. Ákærði sat undir stýri bifreiðarinnar sem var í gangi og ökuljósin voru kveikt. Lögreglumenn fóru út úr lögreglubifreiðinni og beint að bifreiðinni sem ákærði sat í. Ákærði var þá búinn að drepa á bifreiðinni og lykill hennar var á gólfi farþega megin fram í. Í skýrslunni kemur fram að ákærði hafi verið mjög ör, þurr í munni og bitið saman kjálkum. Var ákærði í framhaldi handtekinn grunaður um að aka bifreið undir áhrifum fíkniefna og færður á lögreglustöð þar sem tekið var úr honum blóðsýni. Samkvæmt niðurstöðu rannsóknarstofu mældist amfetamín í blóði 120 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 0,5 ng/ml.

Fyrir dómi skýrði ákærði svo frá að hann hefði haft bifreiðina AR-545 í láni en hann hafi verið beðinn um að skila henni að Sóltúni þar sem eigandi hennar hafi verið staddur þennan dag. Hann hafi ekki ekið bifreiðinni sjálfur heldur hafi maður að nafni G-kk-nf ekið henni umrætt sinn. Hann hafi hitt þann mann í húsi þar sem hann hafi verið í gleðskap þennan dag, en hann þekkti ekki frekari deili á honum og vissi ekki hvað hefði orðið um hann eftir aksturinn. Hann hafi farið með manninum á bifreiðinni og yfirgefið hana til að finna poka fyrir hluti sem hann hafi átt í bifreiðinni. Þegar hann hafi komið til baka með pokann hafi bifreiðin staðið í öðru bifreiðastæði en áður. Bifreiðin hafi verið í gangi en hann hafi drepið á henni og farið að taka til í henni. Skömmu síðar hafi lögreglan birst.

Vitnið H-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa farið á vettvang við Sóltún umrætt sinn vegna tilkynningar um ökumann sem væri hugsanlega ölvaður. Bifreiðin hafi verið mannlaus í bifreiðastæði og engan að sjá nálægt. Hann og félagi hans hafi þá ekið í burtu en komið aftur skömmu síðar. Bifreiðin hafi þá verið á öðrum stað og maður í henni. Bifreiðin hafi verið í gangi og með ljósin kveikt en búið hafi verið að drepa á henni þegar þeir hafi komið að henni. Lykill bifreiðarinnar hafi verið á gólfi farþega megin. Maðurinn hafi sagt að hann hefði ekki ekið. Hann hafi talað við vitni að akstrinum í síma sem hafi staðfest að þeir hafi handtekið ökumann bifreiðarinnar. Hann hafi ekki orðið var við neina aðra umferð á staðnum, hvorki manna né bifreiða.

Vitnið S-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður mætti á vettvang umrætt sinn í kjölfar tilkynningar um ökumann í annarlegu ástandi. Hann kvað bifreiðina hafa verið mannlausa og þeir hafi þá farið á bak við hús þar sem þeir hafi talið að bifreiðinni yrði hugsanlega ekið í burtu skömmu síðar. Stuttu síðar hafi borist önnur tilkynning um að ökumaðurinn væri aftur farinn af stað. Þeir hafi farið aftur á staðinn um leið. Bifreiðin hafi þá færst úr stað. Þegar þeir hafi komið að bifreiðinni hafi lykillinn verið á gólfinu farþega megin. Enginn annar en ákærði hafi verið sjáanlegur. Vitni hafi staðfest í síma að réttur maður hafi verið handtekinn.

Vitnið B-kvk-nf K-kvk-nf lýsti því að hún hefði staðið úti á svölum ásamt annarri konu þegar hún hafi séð bifreið koma með skrykkjóttu aksturslagi. Ökumaðurinn hafi komið út og hún hafi séð að ekki var allt í lagi með hann. Hann hafi farið um blokkina og m.a. rifið jólaskreytingar af hurðum. Hún hafi, ásamt annarri konu, rekið hann út. Þær hafi svo fylgst með honum. Hann hafi ekið um bifreiðastæðið og lagt á nýjum stað þar sem hann hafi farið úr bifreiðinni og leitað að einhverju í ristunum í götunni. Lögreglan hafi svo komið á meðan hann hafi setið í bifreiðinni. Hún kvaðst hafa hringt tvisvar sinnum á lögregluna. Í fyrra skiptið þegar ökumaðurinn hafi ekið inn götuna og í síðara skiptið þegar hann hafi ekið af stað aftur. Hún hafi fylgst með honum meðan hann hafi verið inni í blokkinni og þar til hann hafi verið handtekinn. Hann hafi verið einn á ferð og enginn annar sjáanlegur.

II

Ákærði hefur fyrir dómi játað skýlaust að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í II. lið ákærunnar og er játning hans studd sakargögnum. Verður hann sakfelldur fyrir það brot og er það rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði hefur neitað sök samkvæmt I. lið ákærunnar. Hann hefur neitað því að hafa ekið bifreiðinni umrætt sinn og borið að annar maður hafi ekið. Ákærði hefur játað að hafa verið undir áhrifum fíkniefna eins og í ákæru greinir umrætt sinn og dregur ekki í efa niðurstöðu rannsóknarstofu þar um.

Fyrir dóminn kom vitni sem bar um að hafa séð bifreiðinni AR-545 ekið inn á bifreiðaplan við Sóltún. Vitnið bar um að hafa séð ákærða fara út úr bifreiðinni og inn í blokk, þar sem hún var stödd, en hún hafi rekið hann þaðan út. Þá hafi hún sérstaklega fylgst með ákærða fara aftur í bifreiðina og aka henni í annað bifreiðastæði og fylgst með honum þar til lögregla hafi komið og handtekið hann. Ákærði hafi verið einn á ferð umrætt sinn. Framburður vitnisins var skýr og afdráttarlaus. Þá gáfu skýrslu tveir lögreglumenn sem bar saman um að hafa komið á vettvang þar sem bifreiðin var mannlaus í gangi á bifreiðastæði. Þeir hafi farið á brott en komið aftur skömmu síðar. Ákærði hafi þá verið inni í bifreiðinni í öðru bifreiðastæði og bifreiðin í gangi. Þegar þeir hafi komið að bifreiðinni hafi ákærði verið búinn að drepa á henni og lyklar að henni verið á gólfi farþega megin. Á vettvangi neitaði ákærði að hafa ekið bifreiðinni. Á lögreglustöð greindi hann frá því að maður að nafni G-kk-nf hefði ekið bifreiðinni, en kvaðst ekki vita frekari deili á honum. Fyrir dóminum kom fram hjá ákærða að hann hefði hitt nefndan G-kk-þf í gleðskap sem hann hefði verið staddur í, en hann hefði ekki þekkt hann áður. Hann kvaðst nú hafa farið í meðferð og vildi því ekki umgangast fólk sem hann hefði verið í samskiptum við fyrir það. Hann gæti því ekki gefið neinar frekari upplýsingar um þennan mann. Þar sem framburður ákærða er ekki studdur neinum gögnum eða vitnisburði, og skýringar hans eru mjög óljósar, þykir hann vera ótrúverðugur. Með skýrum framburði vitnisins B-kvk-ef og þeirra lögreglumanna sem mættu á vettvang þykir komin fram sönnun þess að ákærði hafi ekið bifreiðinni eins og honum er gefið að sök í ákærunni. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í I. lið ákærunnar og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í ágúst 1964. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hann nú í þriðja sinn verið fundinn sekur um að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Þá er hann í annað sinn fundinn sekur um að aka sviptur ökurétti. Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni málsins og 77. gr. almennra hegningarlaga er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 153.269 krónur, og málsvarnarlaun verjanda síns, F-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 199.485 krónur. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið J-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, J-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, F-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 199.485 krónur, auk 153.269 króna í annan sakarkostnað.

B-kvk-nf B-kvk-nf.