E-8590/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 10. mars sl. var höfðað 29. júní 2009.

Stefnandi er G-kk-nf S-kk-nf, til heimilis í Noregi, áður Holtagerði 68, Kópavogi.

Stefndi er Strætó bs., Þönglabakka 4, Reykjavík.

Dómkröfur

Dómkröfur stefnanda eru þær aðallega að viðurkennd verði bótaskylda stefndu in solidum vegna tjóns, er stefnandi varð fyrir í umferðarslysi hinn 28. apríl 2006. Þá er gerð krafa um málskostnað úr hendi stefndu að skaðlausu að mati réttarins. Þá er krafist virðisaukaskatts á tildæmda málflutningsþóknun 24,5% en stefnandi er eigi virðisaukaskattskyldur.

Til vara er gerð sú krafa, verði eigi fallist á bótaskyldu, að málskostnaður verði látinn niður falla.

Af hálfu stefndu er krafist sýknu og málskostnaðar að skaðlausu stefndu til handa að mati dómsins.

Málavextir

Stefnandi slasaðist hinn 28. apríl 2006. Lýsir stefnandi aðdraganda þess þannig að hann hafi verið á ferð í Lækjargötu ásamt félögum sínum. Hafi strætisvagninum SO-556 þá verið ekið á hann með þeim afleiðingum að hann fékk högg á andlit. Stefnandi var ölvaður er atvikið átti sér stað.

Stefndi heldur því hins vegar fram að stefnandi hafi hlaupið eða gengið á kyrrstæðan vagninn.

Við slysið kveðst stefnandi hafa hlotið áverka eins og greinir í framlögðum gögnum, einkum framlagðri læknaskýrslu og matsgerð.

S-kk-nf S-kk-nf læknir mat tjón stefnanda vegna slyssins. Er matsgerð

hans dagsett 8. maí 2008. Metur hann óvinnufærni stefnanda 100% í einn mánuð, tímabil þjáninga án rúmlegu einn mánuð, varanlegan miska 5 stig af 100 en varanlega örorku enga. Taldi hann að stöðugleikapunkti hefði verið náð þann 27. maí 2006.

Málsástæður stefnanda og lagarök

Stefnandi byggir á því að stefndu beri skaðabótaábyrgð á því tjóni sem hann varð fyrir umrætt sinn. Samkvæmt matsgerð og læknisvottorði hafi stefnandi hlotið andlitsáverka og tannbrot. Stefnandi telur sig þurfa að leggja í kostnaðarsamar aðgerðir vegna þessa tjóns, sem hann hafi ekki getað staðið fjárhagslegan straum af enn. Endanleg bótakrafa liggi ekki fyrir. Stefndi, Tryggingamiðstöðin hf., hafi hins vegar hafnað bótaskyldu á umræddu tjóni og hafi synjað um greiðslur á læknisfræðilegum gögnum og bótum vegna umrædds atviks.

Stefndi telji ljóst, vegna þeirrar afstöðu sem stefndi, Tryggingamiðstöðin hf., hefur tekið, að félagið telji að stefnanda verði sjálfum um kennt að hann varð fyrir tjóni. Af hálfu stefnanda sé ekki unnt að fallast á slík rök og sjónarmið og sé því stefnanda nauðugur einn kostur að höfða mál þetta.

Stefnandi vísar til almennu skaðabótareglunnar en jafnframt til ákvæða skaðabótalaga sbr. l. nr. 37/1999, 13. gr., varðandi miskabætur og til umferðarlaga einkum XIII. kafla laganna og telur að umrætt tilvik falli undir 1. mgr. 88. gr. laganna. Með vísan til 91. gr. laganna er enn fremur byggt á 95. gr. og jafnframt á 90.-97. gr. laganna varðandi aðild. Þá er byggt á varúðarreglum umferðarlaga einkum 26. gr. Varðandi málskostnað er vísað til 1. mgr. 130. gr. 1. nr. 91/1991 um meðferð einkamála og til laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988 og loks til laga nr. 38/2001 einkum III. kafla um vexti og verðtryggingu. Stefnandi kveður nauðsynlegt að fá viðurkenningu á bótaskyldu stefndu, sbr. 25. gr. 2. mgr. 1. nr. 91/1991.

Málsástæður stefndu og lagarök

Stefndi byggir á því að í máli þessu sé gagnaöflun verulega ábótavant af hálfu stefnanda þannig að það hljóti að koma til skoðunar dómsins hvort málið sé í raun dómtækt eins og það liggi hér fyrir.

Stefnandi hafi t.d. hvorki lagt fram niðurstöðu alkohólrannsóknar, sem gerð hafi verið á slysadeild, né vottorð slysadeildar vegna komu hans þangað. Ekki sé á færi stefndu að afla þessara gagna og þeirra verði einungis aflað fyrir atbeina stefnanda.

Stefnandi byggi málatilbúnað sinn á almennu skaðabótareglunni og XIII. kafla umferðarlaganna án þess þó að skýra það nánar hvernig þessar reglur styðji við kröfur hans í málinu.

Stefndu hafni bótaskyldu þar sem þeir telji ósannað að stefnandi hafi sýnt fram á það að orsök meiðsla hans í umrætt sinn hafi verið á þann veg sem hann heldur fram.

Vafalaust sé að sönnunarbyrðin hvað það varðar sé hans.

Stefnandi byggi málatilbúnað sinn einnig að verulegu leyti á því að vitni hafi verið að atvikinu. Engar skýrslur hafi þó verið lagðar fram vegna þessa og því útilokað fyrir stefndu að taka efnislega afstöðu til þess eins og mál þetta sé vaxið.

Af þessu leiði að stefndu telji málið meingallað eins og það liggi fyrir og í raun ekki dómtækt, bæði vegna þess að gagnaöflun sé áfátt af hálfu stefnanda, og þess að málið sé vanreifað.

Niðurstaða

Fram er komið að hinn 28. apríl 2008 var stefnandi að dimittera ásamt skólafélögum sínum í Iðnskólanum í Hafnarfirði. Stefnandi fór, ásamt öðrum, með strætisvagni sem ók hópnum frá Keiluhöllinni niður í bæ. Hópurinn var búinn að leigja Hressó þar sem átti að borða. Strætisvagninn stöðvaði í Lækjargötunni fyrir neðan MR rétt áður en komið er að umferðarvita. Stefnandi og skólafélagar hans, S-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf og E-kk-þgf B-kk-þgf Þ-x-x fóru þar úr strætisvagninum

Stefandi skýrði svo frá hjá lögreglu 31. ágúst 2006 að hann hefði ætlað að hlaupa yfir götuna við gatnamótin. Hann hefði hlaupið af stað fyrir framan strætisvagn sem var kyrrstæður. Er hann var staddur fyrir framan vagninn, rétt um miðju, hefði vagninum verið ekið af stað. Kvaðst stefnandi ekki alveg átta sig á því hvernig slysið bar að. Hann hefði vankast við höggið, en kvaðst muna að hann hefði skollið með andlitið framan á vagninn. Hann hefði fundið mikinn sársauka í andlitinu og kveðst minnast þess að hafa fallið niður á hnén. Er hann stóð upp hefði hann snúið við og gengið til strákanna og séð þá á eftir vagninum þar sem honum var ekið burt. Kvaðst stefnandi síðan hafa fengið far með unnustu E-kk-ef á slysadeild. Þar hefði komið í ljós að tvær framtennur í efri góm hefðu brotnað og hefði þurft að sauma saman efrivörina. Stefnandi var spurður um áfengisáhrif og kynnt að það hefði mælst í honum 1,79 prómill af alkóhóli í blóði. Bar stefnandi að honum hafi ekki fundist hann vera ölvaður, hann hafi verið hress og með fullu viti. Aðspurður hvort hann hafi séð stöðu umferðarljósa sagðist hann ekki hafa horft eftir því. Hann kvaðst vera með það á hreinu að vagninn hafi verið stopp er hann lagði af stað yfir götuna.

Fyrir dómi lýsti stefnandi því að þegar hann gekk yfir Lækjargötuna hafi hann séð út undan sér að vagninn tók af stað og hann hafi rétt verið búinn að snúa sér þegar hann hafi fengið rosalegt högg á andlitið. Kvað hann strætisvagninn hafa verið kyrrstæðan þegar hann gekk út á götuna. Taldi hann að hann hefði skollið á bílrúðuna. Kvað hann vagninn hafa tekið af stað en síðan verið bremsað snögglega. Kvaðst hann síðan hafa gengið til baka til félaganna sinna. Hann tók fram að hann hefði gengið yfir götuna, ekki hlaupið, eins og segir í lögregluskýrslu. Stefnandi kvaðst hafa verið vankaður og í sjokki eftir atburðinn, búinn að missa framtennur. Kvað stefnandi það rangt, sem fram hefði komið að hann hefði hlaupið á vagninn.

Fyrir dómi bar vagnstjórinn, S-kk-nf S-kk-nf, að hann myndi eftir þessu atviki. Hann hafi komið akandi Lækjargötuna og stöðvað á rauðu ljósi. Honum hafi verið litið aðeins til hægri og séð að tveir menn stóðu á gangstéttinni og annar gengur út á götuna. Þegar hann hafi verið komin rétt fram fyrir vagninn hafi hann stoppað, litið á vagninn og komið gangandi að vagninum, eins og hann hafi ætlað að faðma hann, og labbað á hann. Hann kveðst hafa heyrt smáskell og hafi þá tekið eftir að hann var með farsíma í hægri hendi. Hélt S-kk-nf að það hefði verið farsíminn sem kom við bílrúðuna. Svo hafi maðurinn bara labbað frá og þá hafi verið komið grænt ljós hjá honum og hann hafi ekki getað séð að hann hefði meiðst. Strætisvagninn hafi verið kyrrstæður þegar þetta gerðist. Stefnandi hafi ekki borið sig eins og hann hefði meiðst. Það hafi komið honum á óvart að þetta hefði getað gerst. Aðspurður kvað hann stefnanda hafa lent á vagninum framan við miðja framrúðuna. Hann kvað aðspurður ekki rétt að hann hefði ekið á stefnanda. Kvað hann bifeiðina ekki hafa ekið af stað.

Í skýrslutöku hjá lögreglu hinn 5. september 2006 skýrði S-kk-nf svo frá að hvorki maðurinn né neinn annar hefði gefið honum til kynna að maðurinn hefði meiðst. S-kk-nf lagði áherslu á að ef hann hefði ekið á mann sem var að hraða sér yfir götuna hefði maðurinn átt að slasast á vinstri öxl eða vinstri hlið en ekki beint á andlitinu. Eins taldi hann á hreinu að maðurinn hefði ekki dottið og það sé ekki rétt að hann hafi ekið á manninn. Maðurinn hafi gengið viljandi á strætisvagninn, hvað sem honum vildi til með því. Að öðru leyti var skýrsla hans hjá lögreglu samhljóða framburði hans fyrir dómi.

Í upplýsingaskýrslu lögreglu, sem G-kk-nf P-kk-nf J-kk-nf, lögreglumaður staðfesti fyrir dómi, kemur fram að tveir lögreglumenn hafi farið á slysadeild og hitt stefnanda. Hann hafi verið spurður hvað hefði gerst. Hann hafi brugðist mjög illa við er hann var spurður um aðdraganda óhappsins. Stefnandi hafi öskrað á þá og hrækt á annan lögreglumanninn. Stefnandi hafi verið áberandi ölvaður og óviðræðuhæfur sökum æsings.

Fyrir dómi bar G-kk-nf P-kk-nf að hann og kollegi hans hefðu farið á slysadeild til að ræða við stefnanda. Þeir hafi farið inn á stofuna og ætlað að spyrja hann þeirra spurninga sem vant sé að spyrja þegar óhöpp verði. Þá hafi stefnandi gjörsamlega tryllst, hann hafi verið ölvaður, æstur, óviðræðuhæfur og nánast sturlaður þannig að þeir hafi þurft að hörfa frá. Það hafi jaðrað við að þeir hafi þurft að handtaka hann en sem betur fer hafi ekki orðið úr því. Stefnandi hafi nánast veist að þeim.

Aðspurður um þetta atvik bar stefnandi að rannsóknarlögreglumenn hafi komið á slysadeild. Þeir hafi spurt hann að því hvort um einhver sjáanleg meiðsl væri að ræða. Honum hafi misboðið spurningin á þessum tíma þar sem þeir hefðu átt að sjá að það vantaði í hann tvær tennur og hann hafi allur verið í blóði. Hann hafi verið í miklu sjokki og ekki tilbúinn að fara í skýrslutöku þarna. Kvaðst hann síðar, í skýrslutöku hjá lögreglu, hafa borið fram afsökunarbeiðni vegna framkomu sinnar og hafi það verið tekið gilt.

Fyrir dómi bar S-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf að hann hefði verið staddur fyrir framan MR þegar umrætt atvik átti sér stað. Hann og E-kk-nf B-kk-nf hefðu verið að fara heim. Stefnandi hafi ætlað að fara á Ingólfstorg. Hann hafi séð stefnanda byrja að labba yfir götuna en hann hafi svo snúið sér við og þegar hann hafi verið að fara inn í bíl hafi hann séð strætó fara af stað og stoppa snöggt. Síðan hafi hann séð stefnanda koma fyrir hornið, blóðugan í framan. Hann kvaðst hafa hlaupið til hans og þá hafi strætó verið farinn af stað aftur. Hann hafi verið um það bil 10 til 15 metra fyrir aftan vagninn þegar þetta gerðist. S-kk-nf F-kk-nf bar að hann hefði ekki verið ölvaður en hann hefði verið búinn að drekka. Svipað hafi verið á komið með stefnanda. Allir hafi verið búnir að drekka og verið að skemmta sér.

Í skýrslutöku hjá lögreglu hinn 11. maí 2006 skýrði S-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf svo frá að hann og E-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hefðu verið að fara heim og hefði G-kvk-nf G-kvk-nf verið að sækja þá. G-kvk-nf hafi lagt bílnum rétt fyrir aftan og til hliðar við strætisvagninn. Í því hafi komið grænt ljós fyrir umferðina og hefði hann síðan séð að vagninum var ekið af stað og næst nauðhemlað. Skömmu seinna hefði hann séð stefnanda koma fram undan strætisvagninum og hefði hann verið blóðugur í framan, en vagninum hafi verið ekið í burtu án þess að ökumaður vagnsins kannaði með meiðsl stefnanda. Sagði S-kk-nf F-kk-nf, aðspurður um stöðu umferðarljósa, að það hafi verið komið grænt ljós fyrir strætó, eða það hljóti að vera því strætó hafi verið ekið af stað og einnig hefði umferðin verið lögð af stað.

Fyrir dómi bar E-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf að stefnandi, S-kk-nf F-kk-nf og hann sjálfur hafi verið að ganga rétt hjá MR og bíða eftir að konan hans næði í hann og S-kk-þf. G-kk-nf hafi verið að fara yfir götuna og hafi farið fram fyrir strætó. Hann bar að konan hans hefði lagt bílnum fyrir aftan strætó og hann og S-kk-nf F-kk-nf hafi verið í þann mund að labba að bílnum. Þeir hafi staðið við afturhorn strætisvagnsins. Kvað hann strætisvagninn hafa aðeins lagt af stað og neglt svo aftur niður. Þá hafi stefnandi komið til baka og upp á gangstéttina. E-kk-nf bar að stefnandi hefði verið drukkinn, en ekki dauðadrukkinn. Hann hefði ekki verið drukknari en hver annar. Hann væri kátur og hress strákur. Þeir hefðu allir verið að drekka frá kl. 7 um morgunin en þetta hafi gerst um tvöleytið. Hann kvaðst hins vegar ekki geta borið um hvað hver og einn hafi drukkið mikið.

Í skýrslutöku hjá lögreglu hinn 1. september 2006 skýrði E-kk-nf B-kk-nf frá því að stefnandi hefði gengið fram fyrir strætisvagn sem var stopp. Hann kvaðst hafa séð að rautt ljós hafi logað fyrir akstur vagnsins en hann hefði ekki séð stöðu gönguljósa. Hann hefði svo séð að vagninum var ekið af stað, síðan hefði hann heyrt dynk og vagninn stoppað. Stefnandi hafi komið augnabliki síðar til baka og þá verið blóðugur í framan. Vagnstjórinn hafi stoppað eitt augnablik og síðan ekið hiklaust af vettvangi. Stefnandi hefði síðan fengið far með þeim á slysadeild. Kvaðst E-kk-nf ekki hafa séð stöðu umferðarljósa er slysið varð. Aðspurður kvaðst hann hafa staðið á gangstéttinni á móts við aftari hurð strætisvagnsins. Hann kvaðst ekki hafa séð hvernig stefnandi lenti á vagninum.

Eins og rakið er hér að framan ber stefnanda og bílstjóra strætisvagninsins ekki saman um aðdraganda slyss er stefnandi varð fyrir hinn 28. apríl 2006. Stefnandi heldur því fram að strætisvagninum hafi verið ekið á sig. Bílstjóri strætisvagnsins ber hins vegar að stefnandi hafi gengið á vagninn.

Vitnin S-kk-nf F-kk-nf og E-kk-nf B-kk-nf hafa skýrt svo frá að eftir að hafa skilið við stefnnada hafi þeir gengið aftur með vagninum. Þeir sáu ekki fram fyrir vagninn og sáu því ekki þegar stefnandi skall á vagninn. Hins vegar hafa þeir báðir borið um það að þegar þetta umrædda atvik átti sér stað hafi strætisvagninum verið ekið af stað en svo snögghemlað. Hafi þeir síðan séð stefnanda koma aftur til baka upp á gangstéttina blóðugan í framan.

Í málinu liggur fyrir skýrsla P-kk-ef Æ-kk-ef P-kk-ef tannlæknis en stefnandi kom til hans 28. apríl 2006 eftir að hann hafði verið til meðhöndlunar á slysadeild. Í skýrslunni segir tannlæknirinn m.a. að stefnandi hafi verið nokkuð vankaður þegar hann kom til hans. Mikið bólgin efri vör. Skurður innan á efri vör sem hafði verið saumaður á slysadeild. Klínísk króna tannar 11 og tannar 21 mikið brotin. Tönn 11 brotin ca í ⅓ hluta þvert yfir mes-dist. Tönn 21 brotin mesialt niður í tannhold en skáhallt upp á incial flötinn distalt.

Þegar virt eru þau meiðsl sem stefnandi hlaut við umrætt atvik þykir ótrúverðugt að hann hafi ætlað að faðma strætisvagninn, eins og kom fram í framburði bílstjóra strætisvagnsins. Þykja áverkarnir bera með sér að stefnandi hafi hlotið talsvert högg á andlið. Þegar litið er til þess, og til framburðar S-kk-ef F-kk-ef og E-kk-ef B-kk-ef fyrir dómi og hjá lögreglu, þykir nægilega sýnt fram á að ekið hafi verið á stefnanda í umrætt sinn og hann hlotið þann skaða af sem lýst er hér að framan. Sú staðreynd, að stefnandi og félagar hans sem báru vitni voru undir áhrifum áfengis, þykir ekki hafa þýðingu varðandi þessa niðurstöðu.

Þykir sýnt fram á að vagnstjórinn hafi í umrætt sinn sýnt af sér gáleysi sem stefndi ber bótaábyrgð á. Stefnandi hefur, með framlagðri matsgerð og skýrslu P-kk-ef Æ-kk-ef P-kk-ef tannlæknis, sýnt fram á að hann varð fyrir tjóni við þennan umrædda atburð.

Samkvæmt framansögðu ber því að taka til greina kröfu stefnanda um að viðurkennd verði bótaskylda stefndu vegna þess slyss er stefnandi varð fyrir 28. apríl 2006.

Eftir þessari niðurstöðu ber stefndu að greiða stefnanda málskostnað sem ákveðst 400.000 krónur. Við ákvörðun málskostnaðar er ekki tekið tillit til kostnaðar vegna matsgerðar eða vottorða enda liggja engir reikningar fyrir í málinu um slíkan kostnað.

K-kvk-nf J-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Viðurkennd er bótaskylda stefndu, Strætó bs. og Tryggingamiðstöðvarinnar hf., in solidum á því tjóni er stefnandi, G-kk-nf S-kk-nf, varð fyrir hinn 28. apríl 2006.

Stefndu greiði stefnanda 400.000 krónur í málskostnað.

K-kvk-nf J-kvk-nf