S-359/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 10. september síðastliðinn, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 1. apríl síðastliðinn, á hendur A-kk-þgf M-kk-þgf K-kk-þgf, Hafnarfirði, „fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 11. ágúst 2013, á veitingastaðnum Bar 11 við Hverfisgötu 18 í Reykjavík, slegið A einu hnefahöggi í andlit með þeim afleiðingum að tönn 26 í neðri góm klofnaði og hluti hennar brotnaði frá.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Framangreindur brotaþoli krefst greiðslu skaða- og miskabóta að fjárhæð 1.004.900 krónur auk vaxta frá tjónsdegi til 20. mars 2014 en dráttarvaxta frá þeim degi til greiðsludags. Þá er og krafist málskostnaðar.

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Hann krefst þess að bótakröfunni verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð. Þess er krafist að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun verjanda ákærða.

II

Málavextir eru þeir að lögreglumenn voru kvaddir að nefndum skemmtistað á þeim tíma sem í ákæru getur. Þar voru dyraverðir með ákærða í tökum og var hann blóðugur í andliti og gleraugu hans brotin. Í skýrslunni er haft eftir ákærða að hann hefði ætlað út um girðingu sem er fyrir utan skemmtistaðinn og afmarkar reykingasvæði. Þá hefðu dyraverðir gripið í sig og dregið sig til baka. Þeir hefðu kreist fast um hendur hans og höfuð. Er haft eftir ákærða að hann hefði brugðist illa við afskiptum dyravarða og kýlt brotaþola með krepptum hnefa hægri handar í andlitið vinstra megin. Kvaðst ákærði hafa reiðst en sjá eftir þessu. Samkvæmt skýrslunni bar brotaþoli á sömu lund á vettvangi og ákærði.

Brotaþoli leitaði til tannlæknis 19. ágúst og kvaðst hafa verið sleginn á vinstri kinn. Í vottorði tannlæknisins segir að tönn 26 hafi klofnað og hluti hennar brotnað frá. Í vottorði tannlæknisins frá 12. febrúar síðastliðnum segir að tönnin hafi klofnað. Hún sé sprungin og ekki hafi verið hægt að bjarga henni. Hún hefði því verið fjarlægð. Í vottorði sérfræðings í tannholslækningum er staðfest að tönnin sé klofin og ónýt.

III

Við aðalmeðferð bar ákærði að hann hefði verið á reykingasvæði skemmtistaðarins þessa nótt. Hann kvaðst hafa séð vin sinn fyrir utan reykingasvæðið og hafa ætlað til hans í gegnum gat á girðingunni. Þá hafi verið gripið í andlit sér og togað í sig. Við þetta hefði hann misst gleraugun. Honum hafi svo verið kippt niður í malbikið. Þegar hann hefði áttað sig og staðið upp hefði hann séð að það hafi verið dyravörður er hefði gripið í sig. Ákærði kvaðst nú hafa gengið af stað enda hefði dyravörðurinn sagt sér að fara og ýtt í sig. Ákærði kvaðst hafa sagt honum að láta sig vera enda væri hann að fara. Við þetta áreiti kvaðst ákærði ekki hafa vitað hvað gerðist fyrr en hann hafi sveiflað hendinni og slegið dyravörðinn. Höggið hafi lent í handlegg hans og gagnauga. Hann kvaðst eiga erfitt með að trúa því að höggið hefði getað brotið tönn í brotaþola.

Brotaþoli kvaðst hafa verið dyravörður á skemmtistaðnum þessa nótt. Hann kvaðst hafa staðið fyrir utan og þá orðið var við læti á reykingasvæðinu, sem er afgirt utan húss. Hann kvaðst þá hafa séð mann vera að reyna að sparka sér leið í gegnum girðinguna. Brotaþoli kvaðst hafa hlaupið að manninum, tekið utan um hann og spurt hann hvað hann væri að gera. Hann kvað manninn hafa svarað með svívirðingum og hefði hann þá tekið hann niður. Eftir smástund hefði hann leyft manninum að standa upp og hefði hann gengið á brott og kvaðst brotaþoli hafa fylgt á eftir án þess að koma við hann. Maðurinn hefði nú gengið upp tvær tröppur og er hann hafi verið í efri tröppunni hefði hann snúið sér við og kýlt sig andlitið vinstra megin. Við höggið kvaðst brotaþoli hafa vankast og annar dyravörður hefði komið að og yfirbugað manninn. Brotaþoli kvað afleiðingar höggsins hafa verið þær að tönn hefði brotnað.

Eiginkona ákærða bar að hafa verið með honum þessa nótt á reykingasvæðinu. Ákærði hefði hangið á girðingunni og verið að ræða við fólk sem var fyrir utan. Vin þeirra hafi borið að og hefði ákærði þá ætlað að stinga sér út um gat á girðingunni. Við þetta hefði dyravörður gripið utan um höfuð ákærða og snúið upp á það. Afleiðingin hefði orðið sú að ákærði hefði fallið í jörðina og hefði dyravörðurinn staðið yfir honum og öskrað á hann, en ekki kvaðst hún hafa heyrt orðaskil. Ákærði hefði nú staðið upp og sagst vera að fara en dyravörðurinn hefði ýtt í bak hans. Næst kvaðst hún hafa séð ákærða snúa sér við og slá dyravörðinn með úlnliðnum. Hún kvaðst hafa séð hönd ákærða lenda í hönd dyravarðarins en ekki kvaðst hún hafa séð hvort hún lenti annars staðar. Eftir þetta hefðu tveir dyraverðir yfirbugað ákærða. Hún kvað hann hafa verið mjög hræddan og greinilega ekki vitað hvað hafi verið að gerast.

Kona, sem var á skemmtistaðnum þessa nótt, bar að hafa verið á reykingasvæðinu ásamt ákærða. Hann hefði séð vin sinn utan girðingar og ætlað í gegnum gat á henni. Dyravörður hefði séð þetta og hlaupið að ákærða og tekið hann hálstaki. Ákærði hefði brugðist illa við, enda fastur í girðingunni. Dyraverðirnir hefðu losað hann og lagt í jörðina. Eftir að ákærði hafði róast hefði honum verið leyft að standa upp og þá hefði dyravörður sagt eitthvað við hann. Við þetta kvað konan ákærða hafa lamið til dyravarðarins með hægri hendi. Dyravörðurinn hefði sett hendi fyrir en hún kvað högg ákærða ekki hafa verið í sjálfsvörn. Hún kvaðst ekki hafa séð dyravörðinn ýta í bak ákærða.

Dyravörður bar að hafa heyrt læti fyrir utan og séð brotaþola vera að yfirbuga mann. Dyravörðurinn kvaðst hafa reynt að halda eiginkonu ákærða frá en fylgst með samskiptum ákærða og brotaþola. Dyravörðurinn kvað ákærða hafa verið að ganga út og hefði brotaþoli fylgt á eftir honum, en ekki ýtt á hann. Ákærði hefði verið í tröppu þegar hann hefði snúið sér við og kýlt brotaþola í vinstri vanga. Dyravörðurinn kvað brotaþola ekki hafa borið hönd fyrir sig.

Annar dyravörðurinn bar að hafa heyrt hávaða úti og farið þangað. Þar hefði hann séð brotaþola með mann í jörðinni. Hann kvaðst hafa heyrt brotaþola segja við manninn að hann mætti ekki sparka í grindverkið. Maðurinn hefði verið mjög ósáttur en hefði svo róast og þá fengið að standa á fætur. Dyraverðirnir hefðu beðið hann að fara en hann hefði kýlt brotaþola í andlitið sem hefði hrökklast til baka. Dyravörðurinn kvaðst þá hafa stokkið á manninn og lagt hann í jörðina.

Sérfræðingur í tannholslækningum, sem skoðaði brotaþola, bar að tönn hans sem brotnaði hefði verið í efri góm. Hann kvað tönnina hafa verið ónýta vegna áverkans. Þá bar hann að brotaþoli hefði leitað til sín í mars 2013 og þá hefði hann hafið rótfyllingu á þessari sömu tönn. Hann bar að tönnin hefði getað brotnað við högg en ekki væri hægt að segja til um hversu þungt það hefði þurft að vera. Þá kvað hann tönnina hafa verið veikari fyrir vegna viðgerðarinnar í mars 2013.

Tannlæknir, sem brotaþoli leitaði til og ritar vottorðið sem að framan getur, staðfesti það. Tannlæknirinn bar að tönn 26 hefði verið brotin í brotaþola og væri hún í efri góm. Hann hefði skýrt frá því að hann hefði fengið högg og við það hefði tönnin brotnað. Þá kvað tannlæknirinn tönnina hafa verið mikið viðgerða og hefði hún verið viðkvæmari fyrir bragðið. Við höggið hefði komið sprunga niður eftir tönninni og við það hefði hún eyðilagst. Það hefði því verið nauðsynlegt að fjarlægja hana.

Lögreglumaðurinn, sem ritaði frumskýrslu málsins, staðfesti hana. Hann kvað ákærða hafa viðurkennt fyrir sér að hafa slegið dyravörðinn. Þá kvað lögreglumaðurinn ákærða hafa skýrt frá atburðum við girðinguna eins og að framan getur í framburði annarra.

IV

Með viðurkenningu ákærða, sem styðst við framburð vitna og rakinn hefur verið, er sannað að hann hafi slegið brotaþol eins og honum er gefið að sök í ákærunni og með þeim afleiðingum sem þar greinir.

Sýknukrafa ákærða byggir á því að hann hafi slegið frá sér í neyðarvörn og því eigi ekki að refsa honum, sbr. 12. gr. almennra hegningarlaga. Hér að framan hefur verið greint frá því að brotaþoli hafði afskipti af ákærða er hann reyndi að komast í gegnum girðingu. Eftir að afskiptum brotaþola af ákærða lauk og ákærði var á leið í burtu, eins og rakið var, sneri hann sér við og sló brotaþola. Það eru því engin skilyrði til að telja neyðarvörn koma til álita í viðskiptum þeirra og er kröfu ákærða um sýknu vegna hennar hafnað. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í ákæruskjalinu og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis. Það athugast að í ákæruskjali er ákærða gefið að sök að hafa brotið tönn í neðri góm brotaþola. Fram kom í framburði tannlækna að tönnin er í efri góm. Þessi villa kemur þó ekki að sök, enda hefur vörn ákærða í engu orðið áfátt þrátt fyrir hana, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærða hefur ekki áður verið refsað. Refsing hans er hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi er bundin skal skilorði eins og í dómsorði greinir.

Skaðabótakrafa brotaþola sundurliðast svo að krafist er miskabóta að fjárhæð 600.000 krónur, bóta vegna fyrirhugaðs sjúkrakostnaðar að fjárhæð 400.000 krónur og bóta vegna útlagðs sjúkrakostnaðar að fjárhæð 4.900 krónur. Krafist hafði verið greiðslu lögmannskostnaðar en fallið var frá þeirri kröfu við aðalmeðferð og krafist málskostnaðar. Miskabætur til brotaþola eru hæfilega ákveðnar 200.000 krónur og þá verður krafa um útlagðan kostnað tekin til greina enda styðst hún við gögn. Kröfu um greiðslu væntanlegs sjúkrakostnaðar er vísað frá dómi enda er hún ekki studd viðhlítandi gögnum og þar af leiðandi vanreifuð. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða málskostnað eins og í dómsorði greinir. Krafan skal bera vexti eins og í dómsorði greinir. Það athugast að ekki verður séð að krafan hafi verið birt ákærða fyrr en hann kom fyrst fyrir dóm 28. maí síðastliðinn. Upphaf dráttarvaxta miðast því við þann dag er liðnir voru 30 dagar frá þeim degi.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, A-kk-nf M-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá deginum í dag að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði A 204.900 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 11. ágúst 2013 til 28. júní 2014 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 150.600 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, L-kvk-ef S-kvk-ef hdl., 251.000 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf