S-1259/2013

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 4. febrúar 2014, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 3. desember 2013, á hendur V-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Laugavegi 157, Reykjavík, fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, sunnudaginn 16. júní 2013, ekið bifreiðinni EB-208 undir áhrifum áfengis (í blóði mældist vínandamagn 0,94‰) norður Snorrabraut í Reykjavík, á móts við Hverfisgötu, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn og að hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn án þess að hafa ökuskírteini meðferðis.

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Ákærði krefst þess aðallega að verða sýknaður af kröfum ákæruvalds, en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa.

Málsatvik

Samkvæmt skýrslu lögreglu barst tilkynning klukkan 4:43 aðfaranótt sunnudagsins 16. júní 2013 um að bifreiðinni EB-208 hefði verið ekið utan í staur á Hverfisgötu og væri ökumaður hugsanlega ölvaður. Lögreglumenn stöðvuðu akstur bifreiðarinnar á Snorrabraut við Hverfisgötu, á móts við lögreglustöðina. Ákærði reyndist vera ökumaður bifreiðarinnar og var hann fenginn til að blása í alkóhólmæli, sem sýndi 0,65‰. Var ákærða fylgt á lögreglustöðina, þar sem tekið var úr honum blóðsýni klukkan 5:10. Samkvæmt vottorði Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, dagsettu 20. júní 2013, mældust 0,94‰ alkóhóls í blóðsýni sem tekið var úr ákærða. Fram kemur í skýrslu lögreglu að ákærði hafi ekki haft ökuskírteini meðferðis.

Ákærði neitaði sök við þingfestingu málsins og flutti hann mál sitt sjálfur fyrir dóminum. Hann kannaðist við að hafa verið ökumaður bifreiðarinnar í umrætt sinn, en hafnaði því að hafa verið undir áhrifum áfengis. Ákærði kvaðst hafa drukkið tvo hálfs lítra bjóra á milli klukkan 11:30 og 1:30 þessa nótt. Hann kvaðst telja niðurstöðu mælingar á alkóhólmagni í blóði ekki geta staðist. Ákærði benti á að mistök hefðu getað átt sér stað við rannsókn á blóðsýni. Þá kvaðst hann taka rítalín reglulega, sem gæti hafa haft áhrif á mælinguna. Loks nefndi ákærði að hann hefði neytt áfengis í töluverðu mæli sólarhring áður og gæti það hafa haft áhrif á niðurstöðu mælingarinnar. Ákærði kannaðist við að hafa ekki verið með ökuskírteini í umrætt sinn.

Vitnið H-kk-nf V-kk-nf V-kk-nf lögreglumaður stöðvaði akstur bifreiðarinnar og ræddi við ákærða. Vitnið kvað ákærða augljóslega hafa verið undir áhrifum áfengis, auk þess sem áfengislykt hefði verið af honum.

Vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf, deildarstjóri Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, gerði grein fyrir rannsókn á blóðsýni og þeirri rannsóknaraðferð sem viðhöfð var. Hún kvað framburð ákærða um áfengisneyslu fyrr um nóttina geta samrýmst niðurstöðu rannsóknarinnar um magn alkóhóls í blóðsýni, en þó væru líkur á því að áfengisneysla hefði verið meiri en hann hefði borið um. Vitnið taldi ekki útilokað að mjög mikil áfengisneysla um sólarhring áður hefði getað haft einhver áhrif á niðurstöðu mælingarinnar. Hins vegar hefði inntaka rítalíns engin áhrif í þessu sambandi.

Niðurstaða

Ákærði hefur viðurkennt að hafa drukkið áfengi áður en hann ók bifreiðinni í umrætt sinn. Hann kannast við að hafa ekki haft ökuskírteini meðferðis, eins og getið er um í lögregluskýrslu. Í málinu liggur fyrir staðfest vottorð K-kvk-ef M-kvk-ef, deildarstjóra Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, um niðurstöðu mælingar alkóhóls í blóði ákærða. Ekkert er komið fram í málinu sem rýrir sönnunargildi vottorðsins. Er sannað að ákærði hafi ekið bifreiðinni undir áhrifum áfengis og án þess að hafa ökuskírteini meðferðis, eins og í ákæru greinir. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemi hans þar rétt færð til refsiákvæða.

Samkvæmt sakavottorði gekkst ákærði 11. janúar 2011 undir lögreglustjórasátt vegna brots gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga og var hann jafnframt sviptur ökurétti í tvo mánuði. Þá gekkst ákærði 18. apríl 2011 undir viðurlagaákvörðun vegna aksturs bifreiðar sviptur ökurétti. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 185.000 króna sekt til ríkissjóðs, sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja, en sæta ella fangelsi í 14 daga.

Svipta ber ákærða ökurétti í tvö ár frá birtingu dómsins að telja.

Þá ber að dæma ákærða til að greiða 21.467 krónur í sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kvk-nf H-kvk-nf saksóknarfulltrúi.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð:

Ákærði, V-kk-nf S-kk-nf, greiði 185.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en sæti ella fangelsi í 14 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 21.467 krónur í sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf