S-260/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 6. júní sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, þann 30. apríl 2013, á hendur [A], kt. [...], til heimilis að [...] og [B], kt. [...], til heimilis að [...],

„I. gegn ákærðu báðum fyrir þjófnað

með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 27. október 2012 stolið 4 áteknum flöskum af áfengi að áætluðu verðmæti kr. 20.000,- af skemmtistaðnum Kaffi Rosenberg í Reykjavík en umrætt sinn skreið ákærði [A] inn um brotna rúðu á skemmtistaðnum og rétti hinnar þjófstolnu áfengisflöskur úr þar sem ákærði [B] tók á móti þeim, en skömmu seinna kom lögregla að og handtók ákærðu.

Telst brot ákærðu varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. gegn ákærða [B] fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 16. janúar 2013 ekið bifreiðinni KT-134 austur Hverfisgötu í Reykjavík sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,76‰)[.]

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

III. gegn ákærða [B] fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 18. febrúar 2013 bakkað bifreiðinni TP-981 út úr bifreiðastæði við Tryggvagötu 2a á Selfossi og síðan ekið bifreiðinni skamma vegalengd norður Tryggvagötu sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 3,16‰)[.]

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og að ákærða [B] verði gert að sæta sviptingu ökuréttar frá 27.09.2013 að telja, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærðu mættu báðir við þingfestingu málsins og lýstu þeir því yfir að þeir óskuðu ekki eftir verjendum. Ákærðu viðurkenndu skýlaust hvor um sig að hafa gerst sekir um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærðu beggja og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning þeirra væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærðu sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærðu hafa gerst sekir um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærðu hafa með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Með vísan til 2. málsliðar 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, breytir það engu um sekt ákærðu, þó að tilgreining á föðurnafni ákærða [B] sé röng í ákæru, en hann er [...]son, en ekki [...]son, líkt og þar greinir. Er það mat dómsins að um sé að ræða augljósa ritvillu og vörnum ákærðu hafi ekki orðið áfátt vegna hennar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði [A] einu sinni áður verið fundinn sekur um refsiverða háttsemi. Þann 29. maí 2009, var hann sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en ákvörðun um refsingu hans var frestað skilorðsbundið til tveggja ára.

Refsing ákærða [A] er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls, að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða og þess að hann hefur ekki áður verið fundinn sekur um auðgunarbrot, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða [B], hefur hann sex sinnum áður verið fundinn sekur um refsiverða háttsemi. Þannig var ákærði þann 23. febrúar 2009, fundinn sekur um brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en ákvörðun um refsingu hans var þá frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Þá var ákærði dæmdur þann 28. maí sama ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og brot gegn ákvæðum vopnalaga nr. 16/1998, en honum ekki gerð sérstök refsing. Þá var ákærða gert sekt þann 29. september 2010, fyrir ölvunarakstur og akstur án ökuréttinda, en brotin voru framin þann 12. júní 2010, þ.e. áður en ákærði náði 18 ára aldri. Með vísan til 1. mgr. in fine 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, hafa brot þessi því ekki áhrif til ítrekunar. Þá var ákærða gerð sekt vegna brots gegn 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þann 19. maí 2011. Þann 13. október 2011 var ákærða gerð sekt vegna aksturs sviptur ökurétti og ölvunarakstur. Og loks var ákærða þann 25. október 2012, gerð sekt, meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Ákærði er nú fundinn sekur um akstur undir áhrifum áfengis og er það brot hans ítrekað.

Refsing ákærða [B] er hæfilega ákveðin fangelsi í 75 daga. Að virtum atvikum máls, að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða og þess að hann hefur ekki áður verið fundinn sekur um auðgunarbrot, þykir rétt að fresta fullnustu 30 daga refsingarinnar og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum. Jafnframt skal ákærði [B] greiða 330.000 kr. sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í 22 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærða [B] ökurétti í fimm ár, frá 27. september 2013 að telja.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða [B] til greiðslu sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 49.677 kr., og eru vegna blóðtöku og rannsóknar blóðsýnum. Engan sakarkostnað leiddi af þætti ákærða [A] í máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði [A], sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði [B], sæti fangelsi í 75 daga, en fullnustu 30 daga refsingarinnar er frestað og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði [B], greiði jafnframt 330.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í 22 daga.

Ákærði [B], er sviptur ökurétti í fimm ár, frá 27. september 2013 að telja.

Ákærði [B], greiði sakarkostnað, 49.677 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.