E-81/2016

Mál þetta sem var dómtekið 18. nóvember síðastliðinn, höfðaði Lánasjóður íslenskra námsmanna, Borgartúni 21, Reykjavík, hinn 15. mars 2016 gegn Z.

Stefnandi krefst þess að nauðasamningur stefndu til greiðsluaðlögunar sem var staðfestur með úrskurði dómsins í máli nr. X-6/2010 þann 2. september 2010, verði ógiltur með dómi. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefnda krefst sýknu og málskostnaðar.

Málsatvik eru þau að stefnda fékk heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar 6. maí 2010. Lauk umleitunum hennar með því að staðfestur var nauðasamningur með úrskurði dómsins, upp kveðnum 2. september 2010 í máli nr. X-6/2010. Stefnandi lýsti kröfu fyrir umsjónarmanni með nauðasamningsumleitunum. Nauðasamningurinn hljóðaði um að stefnda greiddi mánaðarlegar afborganir að fjárhæð 20.000 krónur á mánuði í 18 mánuði og 40.000 krónur á mánuði í 42 mánuði í samræmi við hlutfall af heildarfjárhæð krafna. Skyldi afborgunarfjárhæð bundin launavísitölu. Hlutfallstala kröfu stefnanda var 9,08%. Stefnda hefur aldrei greitt stefnanda neitt upp í kröfu hans samkvæmt samningnum. Hann ritaði henni bréf 10. júní 2015 og vakti athygli á því að samkvæmt sínum gögnum væru vanskil hennar 179.948 krónur og skoraði á hana að greiða kröfuna upp innan 14 daga frá dagsetningu bréfsins, en ella yrði mál höfðað til ógildingar samningsins.

Stefnandi kveðst byggja á því að hann eigi samningskröfu samkvæmt nauðasamningi og eigi því rétta aðild að þessari málsókn. Hann byggir á því að stefnda hafi verulega vanefnt skuldbindingar sínar samkvæmt samningnum og því beri að fallast á kröfu hans um að hann verði ógiltur með dómi. Hann vísar til 3. tl. 1. mgr. 62. gr. laga nr. 21/1991 kröfum sínum til frekari stuðnings.

Stefnda kveðst hafa samið við viðskiptabanka sinn um greiðslur og hafa talið að hún hefði samið um að bankinn annaðist miðlun greiðslna til kröfuhafa samkvæmt samningnum. Hún kveðst ekki hafa fengið innheimtubréf stefnanda.

Stefnda kveðst byggja á því að ekki sé fyrir hendi lagaheimild til að ógilda samninginn. Telur hún að af ákvæðum þágildandi X. kafla a. laga nr. 21/1991, sbr. 2. gr. laga nr. 24/2009, verði ráðið að X. kafli laganna hafi ekki átt við um nauðasamninga til greiðsluaðlögunar.

Samkvæmt 63. gr. g. laga nr. 21/1991, eins og hún hljóðaði samkvæmt 2. gr. laga nr. 24/2009, svaraði það til þess, ef umsjónarmaður mælti með því að greiðsluaðlögun kæmist á, að samþykkt hefði verið við atkvæðagreiðslu frumvarp að nauðasamningi eftir ákvæðum VIII. kafla. Samkvæmt 63. gr. h. laga nr. 21/1991, sbr. lög nr. 24/2009, bar skuldara síðan að leggja skriflega kröfu um staðfestingu samningsins fyrir héraðsdómara. Sagði einnig, að greiðsluaðlögun hefði sömu áhrif og réttarsátt milli skuldara og lánardrottna hans um þær samningskröfur sem þeir hefðu lýst og kæmu fram í skrá samkvæmt 3. mgr. 63. gr. e, að því leyti sem skuldari hefði ekki mótmælt þeim. Af þessu verður ráðið með óyggjandi hætti, þótt það hafi ekki beinlínis verið tekið fram í 2. gr. laga nr. 24/2009, að aðrar reglur laga nr. 21/1991 um nauðasamninga eigi við um nauðasamninga til greiðsluaðlögunar, þar á meðal ákvæði 62. gr. Samkvæmt 3. tl. 1. mgr. hennar má ógilda nauðasamning með dómi ef skuldarinn vanefnir verulega skuldbindingar sínar samkvæmt nauðasamningnum. Fallist verður á það að stefnda hafi vanefnt skuldbindingar sínar samkvæmt nauðasamningnum verulega og verður að leggja á hana hallann af því gagnvart stefnanda að hann var ekki efndur. Samkvæmt þessu verður krafa stefnanda tekin til greina.

Eftir þessum málsúrslitum verður stefndu gert að greiða stefnanda 300.000 krónur í málskostnað.

E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Nauðasamningur stefndu, Z, til greiðsluaðlögunar, sem staðfestur var með úrskurði Héraðsdóms Norðurlands eystra í máli nr. X-6/2010, 2. september 2010, á að vera ógildur.

Stefnda greiði stefnanda, Lánasjóði íslenskra námsmanna, 300.000 krónur í málskostnað.