S-1222/2008

Málið, sem dómtekið var 9. desember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 17. september 2008 á hendur „G-x-x L-x-x, kennitala 000000-0000, Frakkastíg 8, Reykjavík, D-x-x B-x-x, kennitala 000000-0000, Frakkastíg 8, Reykjavík og R-x-x J-x-x S-x-x, kennitala 000000-0000, Flókagötu 6, Hafnarfirði, fyrir brot gegn lífi og líkama, með því að hafa látið fyrir farast að koma G-x-x P-x-x undir læknishendur er hann veiktist lífshættulega um klukkan 19.00 mánudaginn 9. júní 2008 eftir að hafa hlotið höfuðhögg þar sem hann var, ásamt ákærðu, staddur að Frakkastíg 8, Reykjavík. G-x-x var fluttur á sjúkrahús að morgni þriðjudagsins 10. júní 2008 þar sem hann lést þann 16. sama mánaðar af völdum áverka sem hann hlaut við höfuðhöggið.

Teljast brot ákærðu varða við 1. mgr. 221. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.“

Ákærðu neita sök og krefjast sýknu en til vara vægustu refsingar. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Málavextir eru þeir að klukkan 11.30 þriðjudaginn 10. júní 2008 hafði hjúkrunarfræðingur á slysadeild samband við lögregluna og tilkynnti að þangað hefði verið komið með alvarlega slasaðan Pólverja, hann væri meðal annars höfuðkúpubrotinn. Sjúkrabíll hefði komið að heimili mannsins að Frakkastíg 8 klukkan 07.51 þá um morguninn og flutt hann á slysadeild. Lögreglan hafði samband við sjúkraflutningamenn og fékk upplýst að þeir hefðu verið kvaddir að Frakkastíg 8 þennan morgun vegna meðvitundarlauss manns. Þar hefðu þeir fundið nefndan G-x-x P-x-x S-x-x þar sem hann lá á gólfinu við rúm sitt. Hann var meðvitundarlaus, búinn að leysa þvag og hægðir auk þess sem hann hafði kastað upp. Við hlið hans lá asmalyf með ælu á.

Lögreglumenn fór að Frakkastíg 8 og ræddu þar við ákærða R-x-x J-x-x Hann kvað G-x-x P-x-x hafa verið mjög ölvaðan kvöldið áður og hefði hann rifist við herbergisfélaga sinn, ákærða D-x-x. Hann hefði verið til vandræða vegna ölvunar og verið á ferð um húsið auk þess að sýna karatespörk. Ákærði kvaðst hafa verið inni í herbergi þegar hann heyrði mikinn dynk og þegar hann kom fram sá hann G-x-x P-x-x liggja meðvitundarlausan á gólfinu. Ákærðu reyndu að vekja hann, en án árangurs. Þeir báru hann því inn í herbergi hans og lögðu hann í rúmið. Morguninn eftir sáu þeir að ástandið var alvarlegt og kölluðu á aðstoð sjúkraliðs.

Samkvæmt rannsóknargögnum féll G-x-x P-x-x á gólfið á gangi í húsinu sem er lagður steinflísum. Af ganginum er innangengt í herbergin en í húsinu er rekið gistiheimili og búa þar erlendir verkamenn.

Sjúkraflutningamennirnir rituðu skýrslu um aðkomu sína að málinu. Þar kemur fram að hinn slasaði lá á gólfinu við rúm. „Hann lá á hægri hliðinni með sæng undir bakinu og snéri að rúminu. Koddi var á gólfinu, staðsettur við hliðina á höfði sjúklings og lá hann með vitin að koddanum. Greinilega hafði gengið upp úr sjúklingi magainnihald og hafði hann einnig misst bæði hægðir og þvag. Sjúklingurinn var stífur allur með útlimi í „réttu“ (Decerebrate posture). Einnig var öndunarmynstur óreglulegt og minnti á svokallaða Cheyne-Stokes öndun sem oft tengist hækkuðum innankúpuþrýstingi.“ Þá kemur fram í skýrslunni að ekki blæddi úr manninum og ekki er þess getið að hann hafi haft áverka.

Á slysadeild skoðaði Þ-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf hjartalæknir G-x-x P-x-x. Í vottorði hennar segir meðal annars: „Sjúklingur er með 39,9°C hita. Við skoðun á höfði er ekki að sjá augljósa skurði á höfði eða áverka og það er ekkert blóð í eyrnagöngum. Hann bregst við sársaukaáreiti með svokölluðum strekkhreyfingum sem yfirleitt er talið merki um alvarlega heilaskaða. Hann ofandar einnig mjög kröftuglega en er ekki hnakkastífur. Sjáöldur eru fremur lítil og bregðast lítt við ljósáreiti, sjáöldur vísa til hægri til að byrja með. Ekki er að sjá lamanir í útlimum en þetta er erfitt að meta í því ástandi sem sjúklingur er í.“ Í vottorðinu segir að sjúklingurinn beri öll merki um alvarlegan heilaskaða og skýri það öndunarerfiðleikana frekar en asmi. Hitinn gæti og stafað af heilaáverka. Eftir frekari rannsóknir var sjúklingurinn fluttur á gjörgæslu.

Á gjörgæsludeild var G-x-x P-x-x settur í öndunarvél og tölvusneiðmynd tekin af höfði. Í vottorði I-kk-ef H. Ó-kk-ef, heila- og taugaskurðlæknis, segir að rannsókn hafi sýnt „mikinn heilabjúg í framheilalappa og gagnaugalappa hæ. megin með miðlínutilfærslu til vi. Uppá 12 mm, þunn innanblastsblæðing þar yfir og auk þess með nær samfallin heilahólf vegna þrýstings. Auk þess sjást lágþéttnisvæði í heila efst í miðlínu auk annarra minni skemmda í heila. Brot sést í ennisbeini.“ Fljótlega varð ljóst að ástandið var mjög alvarlegt og litlar líkur á að lækning tækist. Það koma enda á daginn að sjúklingnum hrakaði og hann lést síðdegis 16. júní. Í vottorðinu segir enn fremur: „Niðurstaða skoðunar og rannsókna eftir komu á Slysadeild staðfesta að sjúklingur hafi orðið fyrir þungu höggi á höfuðið. Voru ekki merki um annað en að um eitt högg hafi verið að ræða og gæti passað við högg eftir fall á jafnsléttu. Miðað við útlit tölvusneiðmynda er einnig líklegt að vanöndun og súrefnisskortur til heila fyrir komu hafi einnig verið þáttur í hversu alvarlegar heilaskemmdirnar reyndust vera. Sú vanöndun sem grunsamlegt er að hafi orðið gæti hafa stafað af meðvitundarleysi eftir höfuðhöggið (sjúklingur getur ekki haldið opnum loftvegum). Einnig gætu þeir öndunarerfiðleikar sem fylgja astma átt sinn þátt í þessu. Ljóst er að þeir höfuðáverkar sem sjúklingur varð fyrir hafi dregið hann til dauða.“

Lík G-x-x P-x-x var krufið og var niðurstaðan þessi: „Dánarorsök G-x-x P-x-x S-x-x er lægð í miðtaugakerfi af völdum alvarlegs bjúgs í heila sem er afleiðing af höggáverka (bunt trauma) á höfði með innanblastsblæðingu og broti á höfuðkúpu í miðlínu kúpuhvolfs. Blæðing milli dura og pia mater (innanblastsblæðing) leiddi til bjúgs í heila og aukins innankúpuþrýstings sem olli herniation á cerebellum og þrýstingi á heilastofn. Þetta ástand og meðferð í öndunarvél leiddu til bjúgs í lungum.“ Síðan segir að höfuðáverkinn hafi orsakast, að öllum líkindum, af falli úr eigin hæð á gólf en ekki af höggárás.

Sýnishorn úr hinum látna voru rannsökuð með það fyrir augum að komast að því hvort þar væri að finna merki um áfengisneyslu og segir svo í niðurstöðunum: „Etanól sem mældist þann 10. júní var mjög lítið með 26 mmo1/L (greiningarsvið aðferðar sem beitt var í þessu tilfelli er 2.2-65 mmo1/L), sem er ca. 0,1 °/°°. Það er ekki gilt að reikna til baka undir 0,15 °/°° (niðurbrot etanóls er einungis línuleg innan ákveðinna marka). Að því gefnu að hinn látni hafi verið ölvaður þegar atvikið átti sér stað ca. 13 klukkustundum áður en blóð var tekið (10. júní, 8:40 h) og að hann brjóti niður etanól á 0.1 °/°° á klukkustund, þá hefði hann haft etanól mælingu 1,3 °/°° í blóðinu þegar atvikið átti sér stað. Að sjálfsögðu hefði etanól magnið í blóðinu getað verið jafnvel tvöfalt þegar atvikið átti sér stað.“

Við lögreglurannsókn höfðu ákærðu allir stöðu sakborninga. Þeir G-x-x L-x-x og D-x-x B-x-x voru úrskurðaðir í gæsluvarðhald 11. júní og sat sá fyrrnefndi í því til 23. sama mánaðar en sá síðarnefndi til 16. sama mánaðar. Allir ákærðu eru nú í farbanni.

III

Við aðalmeðferð bar ákærði G-x-x L-x-x að þeir G-x-x P-x-x hefðu báðir búið á gistiheimili að Frakkastíg 8 á þessum tíma og hefði ákærði búið þar frá ársbyrjun 2008, en hinn frá síðastliðnu vori. Hann kvaðst ekki tala íslensku. Ákærði kvað G-x-x P-x-x hafa dottið á bakið á gangi hússins en hann hefði ekki séð það, heldur heyrt eins og dynk. Gólfið sem hann datt á er úr steinsteypu. Áður en hann datt var hann að sýna karatespörk og taldi ákærði hann hafa fallið við þá sýningu. Meðákærði D-x-x kom þarna að, en ákærði kvaðst hafa lagt G-x-x P-x-x í læsta hliðarlegu, enda hefði hann rotast við fallið. Hann kvaðst hafa þreifað á púlsi hans og eins athugað öndunina og hefði hvorttveggja verið eðlilegt. Þá kvaðst hann hafa lagað tunguna í honum til að hann kafnaði ekki, en hann kvaðst hafa grunnþekkingu á skyndihjálp. Ákærðu allir biðu eftir því að G-x-x P-x-x rankaði við sér, en þegar það gerðist ekki ákváðu þeir að bera hann inn í herbergi og lögðu hann í rúmið. Þeir lögðu hann á hliðina og meðákærði D-x-x setti kodda undir höfuð hans til að hann myndi ekki kafna ef hann ældi. Á þessum tíma datt engum þeirra í hug að eitthvað amaði að G-x-x P-x-x, enda var hann ofurölvi og töldu þeir hann áfengisdauðan. Ákærði bar að í húsinu væri almenn ölvun um helgar og menn mikið drukknir. Ákærðu voru ekki undir áhrifum áfengis. Ákærði kvað G-x-x P-x-x ekki hafa verið með áverka og honum blæddi ekki og hann andaði eðlilega. Eftir að þeir höfðu lagt hann í rúmið fylgdust þeir með honum og um klukkutíma síðar gaf meðákærði D-x-x honum asmalyf. Eftir þetta ræddu þeir ákærðu um hvort hringja ætti á sjúkrabíl og kvaðst ákærði hafa farið niður á bar sem er í sama húsi og yfirmaður hans rekur og beðið konu hans um að hringja á sjúkrabíl, en hún sagði honum að hringja sjálfur. Skömmu síðar kom I-kk-nf, yfirmaður ákærða, og leit á G-x-x P-x-x og þegar hann fékk upplýsingar um hann væri drukkinn taldi hann óþarfa að hafast frekar að en bað þá um að líta til með honum. Ákærði kvaðst hafa vaknað við hávaða og þegar litið var inn í herbergi G-x-x P-x-x kom í ljós að hann hafði dottið á gólfið. Ákærði kvaðst síðan hafa farið í vinnuna ásamt meðákærða D-x-x en meðákærði R-x-x varð eftir hjá G-x-x P-x-x. Á meðan þeir voru á leið í vinnuna hringdi meðákærði R-x-x og sagði að mikil óhljóð væru í G-x-x P-x-x og hann andaði ekki eðlilega, eitthvað hlyti að vera að honum. Í framhaldinu hringdi ákærði í vin sinn og bað hann um að hringja á sjúkrabíl. Ákærði bar að það hefði átt einhvern þátt í því að þeir hringdu ekki á sjúkrabíl kvöldið áður að kostnaður myndi lenda á G-x-x P-x-x við það.

Ákærði D-x-x bar að hann hefði búið í sama herbergi og G-x-x P-x-x, en þeir hefðu þekkst mjög vel. Hann hefði verið á Íslandi frá 12. apríl 2008. Þennan dag hefði G-x-x P-x-x verið drukkinn frá því um miðjan dag og verið mjög ölvaður. Sjálfur kvaðst ákærði ekki hafa verið drukkinn, en þarna var oft mikil ölvun og mjög oft dæju menn áfengisdauða. Ákærði kvaðst ekki hafa séð slysið, en hafa komið á staðinn nokkrum mínútum síðar og þá séð G-x-x P-x-x liggjandi á gólfinu á ganginum. Hann lá á bakinu meðvitundarlaus en ekki sáust áverkar á honum. Þegar ákærði kom að var meðákærði G-x-x L-x-x að ganga að honum, en meðákærði sagðist hafa heyrt G-x-x P-x-x falla á gólfið en ekki séð það. Meðákærði lagði hann í læsta hliðarlegu og lagaði í honum tunguna til að halda öndunarveginum opnum. Allir ákærðu báru hann síðan upp í herbergi hans og ákærða. Þar var hann lagður í rúmið í læsta hliðarlegu og tungan löguð í honum. Sæng var lögð við bak hans til að hann lægi á hliðinni. Ákærði kvaðst hafa vitað að G-x-x P-x-x var asmasjúklingur og taldi að sjúkdómurinn gæti átt einhvern þátt í ástandi hans. Hann kvaðst hafa gefið honum asmapúst og sett kodda undir höfuð hans og þá hefði öndun hans orðið stöðugri. Ákærðu ræddu hvað átti að gera og meðákærði G-x-x L-x-x hljóp niður til að biðja konu I-kk-ef um að hringja á sjúkrabíl en hún vildi það ekki, en eftir smástund kom I-kk-nf. Ákærði kvað þá hafa viljað hringja á sjúkrabíl þar eð G-x-x P-x-x var meðvitundarlaus. Hann kvað þá hafa viljað fá álit I-kk-ef en þeir voru starfsmenn hans og hann rak gistiheimilið. I-kk-nf spurði hvort hann hefði kastað upp og hvort hann væri ölvaður. Þegar I-kk-þgf var sagt að hann væri undir áhrifum áfengis taldi hann nægjanlegt að hann svæfi úr sér. Það var ákvörðun I-kk-ef að hringja ekki á sjúkrabíl. Næstu tvo tíma litu ákærðu til hans af og til en ákærði kvaðst ekki hafa getað sofið í herberginu og því gist annars staðar. Næsta morgun sáu þeir að hann hafði fallið úr rúminu og kvaðst ákærði þá hafa gefið honum asmalyf og við það hefði öndunin orðið eðlilegri. Ákærði og meðákærði G-x-x L-x-x þurftu að hraða sér í vinnu og báðu því meðákærða R-x-x að fylgjast með honum og átti hann að hringja á sjúkrabíl ef þess gerðist þörf.

Ákærði R-x-x bar að hann hefði ekki séð G-x-x P-x-x slasast. Hann hefði verið inni í herbergi, heyrt dynk og farið fram. Þar sá hann manninn liggjandi á bakinu á ganginum. Hann kvaðst halda að hann hefði verið meðvitundarlaus. Meðákærði G-x-x var þarna hjá honum að koma honum fyrir í læstri hliðarlegu. Ákærði kvaðst hafa vitað til þess að G-x-x P-x-x var drukkinn, sjálfur hafði hann drukkið 2 bjóra. Ákærði stóð þarna hjá þar til meðákærði G-x-x sagði að þeir skyldu bera hann inn í herbergi. Hann kvaðst ekki hafa séð áverka á manninum og heldur ekki blóð. Meðákærði fór síðan á barinn og talaði þar við konu yfirmanns meðákærðu sem kom svo skömmu síðar. Yfirmaðurinn spurði hvort hinn slasaði væri drukkinn og þegar honum var sagt að svo væri þá sagði hann þeim að láta hann sofa úr sér. Ákærði kvað sín afskipti af málinu hafa verið þau að hjálpa til við að bera G-x-x P-x-x í rúmið og koma til hans einu sinni um kvöldið, en þá var ástand hins slasaða þannig að ekki var hægt að greina á milli hvort hann væri meðvitundarlaus eða svæfi ölvunarsvefni. Ákærði kvað hafa hvarflað að sér að eitthvað meira amaði að honum en ölvunarsvefn. Morguninn eftir leit hann inn til hans og lét hringja á sjúkrabíl.

R-x-x S-x-x B-x-x bjó á Frakkastíg 8 og kvaðst hafa verið verkstjóri G-x-x P-x-x. Hann kvaðst þekkja ákærðu og vera yfirmaður þeirra. Þeir komu til hans að morgni áður en haldið var til vinnu og sögðu honum að G-x-x P-x-x hefði dottið aftur fyrir sig kvöldið áður og honum liði mjög illa. Þeir spurðu hvort hringja ætti á sjúkrabíl. Hann spurði hvort þeir hefðu talað við I-kk-þf og svöruðu þeir því til að hann hefði skoðað hann kvöldið áður og sagt að ekkert þyrfti að gera. Ákærðu héldu að hann væri frekar drukkinn en alvarlega veikur. R-x-x kannaðist við að hafa sagt ákærða G-x-x L-x-x að leita til I-kk-ef ef eitthvað bjátaði á, hvort sem um lítil eða stór mál væri að ræða. Þetta kvaðst R-x-x gera og hafa gert þau ár sem hann hefði verið á Íslandi. Húsnæðið að Frakkastíg 8 væri á vegum I-kk-ef auk þess sem hann var yfirmaður þeirra í vinnunni og væri R-x-x undirmaður hans.

S-kk-nf I-kk-nf H-kk-nf, sem nefndur hefur verið hér að framan, bar að hafa fyrst heyrt um slysið klukkan rúmlega sjö um kvöldið. Þá hefði sambýliskona hans hringt í hann og sagt að eitthvert vesen væri í gangi og beðið hann að koma, en hann er umráðamaður húsnæðisins og vinnuveitandi ákærðu G-x-x L-x-x og D-x-x. Þá kvaðst hann reka bar á fyrstu hæð hússins. Hann kvaðst hafa komið og hitt ákærðu G-x-x L-x-x og D-x-x, en G-x-x P-x-x hefði legið í rúminu í herbergi sínu. Hann kvað ákærða R-kk-þf einnig hafa verið þarna. S-kk-nf I-kk-nf kvaðst hafa talið hann áfengisdauðan eftir að hafa hlýtt á frásögn ákærðu, en hann kvað mikla drykkju vera á íbúum hússins. Hann kvaðst telja G-x-x P-x-x hafa andað eðlilega og hann sá hvorki áverka né blóð á honum, en ákærðu sögðu honum að hann væri með asma. Ákærðu hefðu ekki sagt sér að hann hefði dottið og hann kvaðst ekki hafa vitað áður að G-x-x P-x-x hefði verið asmaveikur. S-kk-nf I-kk-nf bað ákærðu um að líta eftir G-x-x P-x-x og hringja á sjúkrabíl ef ástand hans versnaði, en hann mat ástand hans þannig að ekki hefði verið þörf á því á þessari stundu. Næst kvaðst hann hafa heyrt um þetta klukkan hálfsjö morguninn eftir, en þá var hringt í hann og honum sagt að ástandið væri alvarlegt og hefði hann þá hringt á sjúkrabíl.

W-x-x I-x-x, sambýliskona S-kk-ef I-kk-ef, var við vinnu á barnum á jarðhæð Frakkastígs umrætt kvöld. Hún kvað blindfullan Pólverja hafa komið og spurt um I-kk-þf og hún svaraði því til að hann væri ekki á staðnum. Hann bað um að hringt yrði á lögregluna, en hún sagði honum að ef hann ætti við vandamál að stríða ætti hann að hringja sjálfur. Hún kvaðst ekki vita hvers vegna hún hefði átt að hringja á lögregluna. Hún kvað hann ekkert hafa minnst á G-x-x P-x-x. Eftir að Pólverjinn var farinn hringdi hún í I-kk-þf.

M-x-x X-x-x V-x-x læknir krufði lík G-x-x P-x-x og staðfesti hann skýrslu sína sem getið var um í II. kafla. Hann kvað meginskaða á heila mannsins hafa orsakast af högginu sem hann fékk við fall á gólf, en ekki hefði verið um fall utan í vegg að ræða. Þá kvað hann enga sýnilega ytri áverka hafa verið á líkinu, hvorki sár, bólgur né mar. Meiðslin hefðu hins vegar komið í ljós við myndatökur. Hann kvað það álit sitt að vart hefði verið hægt að bjarga manninum, svo mikill hefði skaðinn á heilann verið. Læknirinn kvað niðurstöður sínar um alkóhólinnihald blóðsýnis úr G-x-x P-x-x vera mat en ekki niðurstöðu nákvæmrar rannsóknar. Hann kvað asma mannsins ekki hafa haft mikil áhrif á hvernig fór.

Þ-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf læknir staðfesti framangreint vottorð sitt. Hún bar að viðbrögð G-x-x P-x-x á slysadeildinni hefðu borið vott um mjög alvarlegt ástand heila. Þ-kvk-nf kvað öndun hans ekki hafa verið þannig að hún gæti skýrt ástand hans. Þá sáust engir augljósir áverkar á höfði og blóð sást heldur ekki. Sjúkraflutningamenn sögðu að hann hefði orðið fyrir höfuðáverka og þess vegna var tekin af honum mynd. G-x-x P-x-x var með hita og kvaðst Þ-kvk-nf ekki geta skýrt hvernig á því stóð. Ástand hans var lífshættulegt þegar hún skoðaði hann. Hún kvað mjög erfitt að svara því hvort hægt hefði verið að bjarga honum hefði hann komið fyrr á slysadeild. Hún kvaðst ekki geta fullyrt það, en hann hefði hugsanlega átt möguleika á því, enda hefði þá fyrr verið hægt að létta þrýstingi af höfðinu.

I-kk-nf H-kk-nf Ó-kk-nf læknir staðfesti vottorð sín og bar að G-x-x P-x-x hefði lítil viðbrögð sýnt þegar hann kom á gjörgæsluna. Hann hefði borið merki um alvarlega heilaskaða og ástand hans hefði verið lífshættulegt. Tölvusneiðmynd hefði sýnt hið sama. I-kk-nf taldi ekki hafa komist á alveg svona slæmt ástand strax eftir höggið. Eðli höfuðáverka, eins og hann var með, er að þeir versna eftir því sem tíminn líður, en áverki mannsins var þó engu að síður mjög alvarlegur. I-kk-nf kvað erfitt að segja til um hvort G-x-x P-x-x hefði lifað af ef hann hefði komist fyrr til lækna. Hann sagði þó að heili hans hefði skaðast vegna þess að hann fékk ekki nægt súrefni í marga klukkutíma.

K-kk-nf S-kk-nf bráðatæknir staðfesti skýrslu sem að framan var rakin. Hann lýsti aðkomunni að Frakkastíg 8 á sömu lund og lýst hefur verið. Hann staðfesti að G-x-x P-x-x hefði verið nánast meðvitundarlaus og ástand hans mjög alvarlegt. Sjúkraflutningamennina grunaði strax að hann væri með hækkaðan innankúpuþrýsting. Á staðnum hefðu þeir fengið mjög óljósa sögu um hvað hefði gerst, þeim hefði þó verið sagt að hann hefði dottið. G-x-x P-x-x hefði þó engin áverkamerki borið. Hann hefði legið á hliðinni á gólfinu og leit út eins og búið hefði verið um hann.

D-kk-nf Þ-kk-nf V-kk-nf neyðarflutningamaður koma með K-kk-þgf á vettvang. Hann staðfesti skýrslu sína og bar á sömu lund og K-kk-nf. Hann bar að þeim hefði verið sagt á vettvangi að G-x-x P-x-x hefði verið drukkinn og dottið kvöldið áður, en ekki var minnst nánar á hvernig hann hefði fallið eða hann hefði fengið höfuðhögg.

V-kk-nf Ö-kk-nf O-kk-nf rannsóknarlögreglumaður staðfesti gögn sem hann vann og eru meðal gagna málsins. Hann bar að á gólfinu þar sem G-x-x P-x-x féll hefðu verið stórar steinsteypuflísar með grófu yfirborði en ekki sléttu eins og sést á myndum að eru í herbergi hans að Frakkastíg 8. Hann kvað að búið hefði verið laga til í herberginu þegar lögreglan kom á vettvang. Sjúkraflutningamennirnir komu á vettvang að beiðni lögreglu og staðfestu það.

IV

Af framburði ákærðu og öðrum gögnum málsins má ráða að G-x-x P-x-x var alldrukkinn umræddan dag. Með vísun til þess sem fram er komið í málinu má slá því föstu að hann hafi fallið aftur fyrir sig og lent með höfuðið á gólfi sem lagt er steyptum flísum og við það misst meðvitund. Virðist svo sem hann hafi átt það til er hann var drukkinn að sýna karatespörk og kann hann að hafa misst fótanna við slíka sýningu. Styðst þessi ályktun við það sem í krufningarskýrslu segir að höfuðáverkinn hafi orsakast, að öllum líkindum, af falli úr eigin hæð á gólf en ekki af höggárás. Ákærði G-x-x L-x-x var viðstaddur en ber að hann hefði ekki séð hann falla. Ákærðu sáu enga áverka á manninum og honum blæddi ekki. Þá fannst þeim hann anda eðlilega og samkvæmt framburði Þ-kvk-ef J-kvk-ef H-kvk-ef læknis skýrði öndunin ekki ástand hans við komu á slysadeild. Sjúkraflutningamenn sáu heldur engin áverkamerki á honum og ekki heldur læknar sem skoðuðu hann eins og rakið var. Af framburði ákærðu sem styðst við framburð S-kk-ef I-kk-ef verður sú ályktun dregin að þeir hafi talið G-x-x P-x-x ofurölvi og ölvunin hefði valdið meðvitundarleysinu. Hér má hafa í huga að drykkjuskapur var almennur á gistiheimilinu og ekki óalgengt að menn yrðu þar áfengisdauðir. Viðbrögð ákærðu voru þau að koma manninum í rúm sitt og búa um hann sem best þeir kunnu og lýst hefur verið.

Ákæruvaldið telur brot ákærðu varða við 1. mgr. 221. gr. almennra hegningarlaga en þar er lögð refsing við því að koma manni, sem staddur er í lífsháska, ekki til hjálpar, ef hægt er að gera það án þess að stofna sjálfum sér eða öðrum í háska eins og nánar greinir í ákvæðinu. Samkvæmt því sem að framan var rakið telur dómurinn ósannað að ákærðu hafi mátt vera ljóst að kvöldi mánudagsins 9. júní 2008 að ástand G-x-x P-x-x hafi verið lífshættulegt og hann því í lífsháska. Þrátt fyrir að þeir vissu að hann hefði fallið í gólfið er til þess að líta að hann bar engin merki um áverka og var auk þess verulega ölvaður. Ákærðu verður því ekki metið til sakar að hafa látið við það sitja að færa G-x-x P-x-x í rúmið og búa um hann eins og lýst var og verða þeir því sýknaðir af ákærunni.

Samkvæmt þessum málsúrslitum verður sakarkostnaður lagður á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun verjenda ákærða, 520.908 krónur til hvers að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærðu, G-x-x L-x-x, D-x-x B-x-x og R-x-x J-x-x S-x-x, eru sýknaðir af kröfu ákæruvaldsins.

Málsvarnarlaun verjenda ákærðu, G-kk-ef Ó-kk-ef H-kk-ef hdl., B-kk-ef E-kk-ef hdl. og B-kk-ef H-kk-ef hdl., 520.908 krónur til hvers þeirra að meðtöldum virðisaukaskatti skulu greidd úr ríkissjóði.

A-kk-nf Í-kk-nf.