S-526/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 5. október sl., er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 24. ágúst 2010 á hendur X, kt. 000000-0000, …, Reykjavík, fyrir brot gegn vopnalögum með því að hafa í júlí 2009 flutt til landsins og haft í vörslum sínum allt til fimmtudagsins 3. september 2009, 4 hnúajárn sem ákærði nýtti sem handföng á fjórar regnhlífar.

Telst þetta varða við c-lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og jafnframt að hnúajárnin 4 með áföstum regnhlífum, sem hald var lagt á fimmtudaginn 3. september 2009, verði gerð upptæk samkvæmt 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Verjandi krefst þess aðallega að ákærði verði sýknaður af ákæru, en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er þess krafist að hafnað verði kröfu um eignaupptöku. Loks krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa, sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Ákærði er iðnhönnuður og hefur starfsstöð í Reykjavík. Hann hefur hannað og framleitt regnhlífar þær sem um ræðir í málinu og nefndar eru Umbuster, en handföng þeirra eru úr áli og hafa lögun hnúajárns.

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá 3. september 2009 fóru lögreglumenn að versluninni A, sem ákærði rekur í tengslum við verkstæði sitt við … í Reykjavík. Var það gert að ábendingu lögfræðings ríkislögreglustjóra. Kom fram að ákærða hefði verið veitt leyfi til að flytja til landsins og hafa í vörslum sínum ein hnúajárn, til nota við hönnun sýningargrips. Hefði lögfræðingur ríkislögreglustjóra hins vegar komist á snoðir um að ákærði hefði fleiri slík í fórum sínum. Í versluninni gaf að líta regnhlíf af Umbuster gerð sem var til sýnis í glerkassa. Fjórar slíkar regnhlífar, sem fundust til viðbótar í versluninni, voru haldlagðar. Í skýrslu tæknideildar lögreglu kemur fram að regnhlíf með áföstu handfangi, sem haldlögð var, hafi mælst 42 sm að lengd og vegið 529,20 g. Þá segir að leiða megi líkur að því að regnhlífin sé ónýt verði handfangið fjarlægt.

Í málinu liggja fyrir gögn um bréfaskipti ákærða við lögfræðing ríkislögreglustjóra, vegna umsóknar um að flytja til landsins handföng sem líkist hnúajárni, en ákærða hafði verið synjað um tollafgreiðslu þessara muna. Í tölvubréfi ákærða til ríkislögreglustjóra, dagsettu 28. júlí 2009, kemur fram, að munina eigi ekki að nota sem vopn, heldur sem handföng á öðrum hlutum í þágu listsköpunar. Með bréfi ríkislögreglustjóra, dagsettu 5. ágúst 2009, var ákærða, með vísan til 3. mgr. 30. gr. vopnalaga, veitt heimild til að flytja inn hnúajárn í ofangreindum tilgangi. Með ákvörðun ríkislögreglustjóra 29. september 2009 var ákærða synjað um leyfi fyrir hnúajárnum sem haldlögð höfðu verið í verslun hans 3. sama mánaðar. Ákvörðun ríkislögreglustjóra var staðfest með úrskurði dómsmála- og mannréttindaráðuneytisins 10. mars 2010.

Ákærði játaði fyrir dómi að hafa flutt inn munina sem um ræðir og haft þá í vörslum sínum, eins og rakið er í ákæru. Hann vísaði því hins vegar á bug að um vopn væri að ræða. Þetta væru handföng úr áli, sem hann hefði skeytt við regnhlífar á verkstæði sínu. Handföngin yrðu ekki fjarlægð af regnhlífinni nema með því að saga þau af. Ákærði sagðist hafa fengið bréf frá tollstjóra þegar pakkinn með handföngunum barst til landsins. Í bréfinu hefði komið fram að hann þyrfti leyfi til þess að flytja inn þessa muni og hefði honum verið vísað á þann aðila sem veitti slík leyfi. Hann vísaði til bréfaskipta sem hann hefði átt við ríkislögreglustjóra vegna málsins. Sagðist ákærði hafa fengið leyfi til innflutningsins, framvísað því við tollstjóra og fengið pakkann afhentan. Ákærði tók fram að hann skilji ekki íslensku mjög vel, en innfæddur vinur hans hafi lesið leyfisbréfið og sagt að honum væri óhætt að senda það áfram til tollstjóra til að fá vöruna tollafgreidda.

Vitnin Þ-kvk-nf Þ-kvk-nf lögregluvarðstjóri og S-kk-nf E-kk-nf lögreglumaður komu fyrir dóminn sem vitni. Ekki er ástæða til að reifa framburð þeirra.

Niðurstaða

Samkvæmt c-lið 2. mgr. 30. gr. vopnalaga nr. 16/1998 er bannað að flytja til landsins, framleiða, eignast eða hafa í vörslum sínum, höggvopn, svo sem hnúajárn, gaddakylfu, felukylfu, kylfu sem ekki er ætluð til íþróttaiðkunar eða önnur slík vopn, svo og rafmagnsvopn. Vopn telst samkvæmt 1. mgr. 1. gr. laganna vera hvert það tæki eða efni sem unnt er að beita til að deyða eða skaða heilsu manna eða dýra tímabundið eða varanlega, enda sé með tilliti til aðstæðna ástæða til að ætla að fyrirhugað sé að nota tækið eða efnið í slíkum tilgangi. Samkvæmt e-lið 1. mgr. 2. gr. laganna telst hnúajárn til vopna sem ákvæði laganna gilda um. Þá taka ákvæði laganna til eftirlíkinga vopna, sbr. ákvæði g-liðar sömu málsgreinar.

Dómari hefur skoðað og handleikið regnhlíf sem um ræðir, með handfangi í líki hnúajárns. Ekki liggur fyrir hvað handfangið myndi vega eitt og sér, en það er gert úr áli og ljóst að um mun léttari grip en venjulegt hnúajárn er að ræða. Þá verður ekki séð að meiri hætta stafi af svonefndri Umbuster regnhlíf með handfangi, en af regnhlífum almennt. Þykja handföngin hvorki ein og sér, né áföst regnhlífinni, bera með sér þá hættueiginleika að teljist vopn í skilningi 1. mgr. 1. gr. vopnalaga. Þá er ekki tilefni til að ætla að fyrirhugað sé að nota þau í þeim tilgangi sem í ákvæðinu greinir. Verður ákærði því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Eftir úrslitum málsins er hafnað kröfu um upptöku, sem greinir í ákæru.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, greiðist úr ríkissjóði, 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið A-kvk-nf L-kvk-nf G-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

R-kvk-nf H-kvk-nf