S-2074/2006

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 24. nóvember 2006 á hendur A-kvk-þgf C-x-x N-x-x, fæddum 4. ágúst 1975, og F-x-x D-x-x Z-x-x, fæddum 24. janúar 1973, báðum rúmenskum ríkisborgurum, fyrir eftirgreind brot á almennum hegningarlögum framin í Reykjavík, nema annars sé getið, í október og nóvember 2006:

I.

Ákærðu báðum fyrir auðgunarbrot með því að hafa í félagi sett upp á 3 hraðbanka leynilegan afritunarbúnað, falskt lyklaborð og skynjara fyrir segulrönd bankakorta, í því skyni að afrita númer banka- og greiðslukortareikninga viðskiptavina og aðgangsnúmer að reikningunum svo sem rakið er í því skyni að verða sér út um fjárhagslegan ávinning og tekist þannig að afrita að minnsta kosti 20 reikningsnúmer og aðgangsnúmer að þeim:

1. Þann 3. nóvember á hraðbanka við Sparisjóð Reykjavíkur og nágrennis,

Skólavörðustíg 11.

2. Þann 11. nóvember á hraðbanka KB-banka, Hamraborg 9, Kópavogi.

3. Þann 11. nóvember á hraðbanka Glitnis hf., Hamraborg 14a, Kópavogi.

Þetta er talið varða við 249. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Ákærða A-x-x C-x-x N-x-x er gefið að sök að hafa, á tímabilinu frá 28. október – 8. nóvember svikið út á eftirgreindum stöðum vörur og þjónustu samtals að andvirði 310.439 kr., sem ákærði lét skuldfæra á greiðslukortareikning annarra manna með framvísun greiðslukorta, stíluðum á ákærða, sem ákærði vissi að höfðu verið fölsuð með því að breyta reikningsnúmerum í segulrönd þeirra:

1. Þann 28. október hjá Kynnisferðum á Keflavíkurflugvelli andvirði

aksturs 1.100 kr.

2. Sama dag í verslun 10-11, Austurstræti, vörur að andvirði 2.692 kr.

3. Sama dag í einni verslun Símans hf., Smáralind, Kópavogi, farsíma að

andvirði 54.980 kr.

4. Þann 29. október í verslun BT, Kringlunni, fartölvu að andvirði

155.988 kr.

5. Sama dag í verslun 10-11, Austurstræti, vörur að andvirði 6.854 kr.

6. Sama dag í verslun Símans í Kringlunni farsíma og fylgihluti að

andvirði 76.939 kr.

7. Sama dag hjá þjónustuborði í Kringlunni úttekt að andvirði 2.000 kr.

8. Þann 30. október í verslun 10-11, Austurstræti, vörur að andvirði 5.681

kr.

9. Þann 2. nóvember í kortasímum andvirði 5 símtala alls 1.930 kr.

10. Þann 5. nóvember í kortasímum andvirði 2 símtala alls 1.320 kr.

11. Þann 8. nóvember í kortasímum andvirði 3 símtala alls 875 kr.

Þetta er aðallega talið varða við 1. mgr. 155. gr. en til vara við 248. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist, að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Verjandi ákærða A-x-x krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa. Verjandi ákærða F-x-x krefst aðallega sýknu, en til vara vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Ákærðu hafa játað brot sín með þeim hætti að þeir telja verknaðarlýsingu ákæru lýsa háttsemi sinni réttilega. Hafa þeir mótmælt heimfærslu brota til refsiákvæða en telja að um lagaatriði sé að ræða og að skilyrði séu til að fara með málið samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991. Á þeim grundvelli, og með vísan til þess að ákæruvald lýsti yfir að unnt væri að ljúka málinu með þeim hætti, var ákveðið að fara með málið samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjendum ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærðu er í I. kafla ákæru gefið að sök auðgunarbrot með því að hafa í félagi sett upp á þrjá hraðbanka leynilegan afritunarbúnað í því skyni að afrita númer banka- og greiðslukortareikninga viðskiptavina og aðgangsnúmer að reikningum í því skyni að verða sér út um fjárhagslegan ávinning og að þeim hafi tekist að afrita að minnsta kosti 20 reikningsnúmer og aðgangsnúmer að þeim. Er þetta í ákæru talið varða við 249. gr. a. laga nr. 19/1940. Verknaðarlýsing ákæru byggir á rannsóknargögnum málsins en þar er lýst því með hvaða hætti lögregla hafi orðið þess áskynja að tilteknir einstaklingar væru að koma fyrir á hraðbönkum leynilegum afritunarbúnaði. Leiddi rannsókn lögreglu til þess að ákærðu voru handteknir. Játuðu þeir háttsemi sína við lögregluyfirheyrslur og báru á þann veg að ákærði A-x-x hafi komið hingað til lands í þessu skyni með búnað frá útlöndum. Hafi hann komið búnaðinum fyrir. Ætlunin hafi verið að koma upplýsingum um númer banka- og greiðslukortareikninga og aðgangsnúmer að reikningum eftir afritun í hendur erlendra aðila sem myndu í kjölfarið koma þessum upplýsingum fyrir í greiðslukortum sem þeir myndu gefa út á nafn annarra einstaklinga. Fyrir þessar upplýsingar kvaðst ákærði A-x-x hafa átt að fá tiltekna þóknun fyrir hvert númer. Meðákærði hafi verið ákærða til aðstoðar með ýmsu móti og hafi hann staðið á verði þegar ákærði A-x-x hafi verið að koma búnaðinum fyrir. Þó svo að málið væri flutt á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991 kom fram hjá ákærðu fyrir dóminum að atvikum væri rétt lýst í rannsóknargögnum málsins.

Ákvæði 249. gr. a. var sett í lög nr. 19/1940 með lögum nr. 30/1998, um breytingu á almennum hegningarlögum. Áttu ákvæðin að miða að því að mæla refsiverða nánar tiltekna háttsemi sem gæti tengst tölvum og notkun þeirra. Að mati dómsins er engum vafa undirorpið að háttsemi ákærðu var fólgin í því að bæta við tölvuvélbúnað í hraðbönkum búnaði í því skyni að afrita mikilvægar upplýsingar notenda banka- og greiðslukortareikninga. Slík háttsemi ein og sér fellur undir 249. gr. a. laga nr. 19/1940 og var fullframin um leið og slíkum búnaði var komið fyrir.

Ljóst má vera af gögnum málsins að þátttaka ákærðu í brotinu var verkskipt, þar sem ákærði A-x-x kom búnaði fyrir á meðan ákærði F-x-x stóð vörð á meðan. Þá bera gögn málsins einnig með sér að ákærði F-x-x hafi aðstoðað meðákærða með því að færa á blað upplýsingar um banka- og greiðslukortanúmer. Þá liggur það fyrir að hann átti að njóta afrakstursins með því móti að meðákærði myndi greiða honum skuld eftir að hann fengi greitt fyrir sölu á númerum. Í ljósi þessa er það niðurstaða dómsins að ákærðu séu báðir aðalmenn í brotinu. Verður háttsemi þeirra beggja í I. kafla ákæru því færð undir 249. gr. a. laga nr. 19/1940.

Ákærði A-x-x telur að háttsemi sín samkvæmt II. kafla ákæru eigi undir 248. gr. laga nr. 19/1940, en ekki 1. mgr. 155. gr. laganna. Ákærði framvísaði á 11 tilgreindum stöðum greiðslukortum, sem stíluð voru á hann en hann vissi að höfðu verið fölsuð með því að breytt hafði verið reikningsnúmerum í segulrönd kortanna. Fékk hann þannig út vörur og þjónustu samtals að andvirði 310.439 krónur. Er hér um að ræða greiðslukort, sem bera með sér nafn tilgreindra banka- eða innlánsstofnana, sem útbúin hafa verið eftir að komist hefur verið með ólögmætum hætti yfir númer banka- og greiðslukortareikninga með leynilegum afritunarbúnaði. Er það að hluta til sama háttsemi og lýst er í I. kafla ákæru. Þó svo það sé ekki sérstaklega rakið í ákæru liggur fyrir í rannsóknargögnum málsins í skjali merkt II/2 að ákærði hefur notað tvö greiðslukort til að svíkja út vörur og þjónustu samtals að fjárhæð 310.439 krónur. Er annars vegar um að ræða kort af gerðinni Master Card með kortanúmer 5299-1143-9044-3214 og hins vegar kort af gerðinni Visa með kortanúmer 4539-9975-4005-7659. Fyrir liggur því að við útgáfu höfðu greiðslukortin, í nafni tilgreindra banka- eða innlánsstofnana, yfir að ráða röngum upplýsingum að því leyti að í þeim var komið fyrir öðrum reikningsnúmerum en útgefandi þeirra hafði heimilað. Þessi fölsuðu greiðslukort notaði ákærði síðan í viðskiptum. Fellur slík háttsemi undir að vera skjalafals samkvæmt 1. mgr. 155. gr. laga nr. 19/1940. Verður háttsemi ákærða A-kvk-ef því heimfærð undir það lagaákvæði.

Ákærði A-x-x C-x-x N-x-x er fæddur í ágúst 1975. Ekki hefur verið lagt fram sakavottorð fyrir A-kvk-þf. Ákærði F-x-x D-x-x Z-x-x er fæddur í janúar 1973. Ekki hefur heldur verið lagt fram sakavottorð fyrir F-x-x. Brot ákærðu eru mjög alvarleg. Voru þau fyrir fram þaulskipulögð með því að ákærðu komu hingað til lands eftir að hafa orðið sér út um búnað sem að allri tækni og gerð var mjög fullkominn. Búnað þennan höfðu þeir síðan aðlagað að aðstæðum hér á landi. Þá hefði háttsemi þeirra getað leitt til gríðarlega umfangsmikils fjártjóns, ef þeim hefði auðnast að komast yfir mikinn fjölda númera banka- og greiðslukortareikninga. Var það fyrst og fremst fyrir tilstilli athuguls viðskiptavinar bankastofnunar að upp komst um háttsemina þegar á fyrstu stigum hennar. Til þess eins er að líta ákærðu til málsbóta að þeir hafa greiðlega gengist við háttsemi sinni. Með hliðsjón af alvarleika brotsins verður ákærði A-x-x dæmdur í 12 mánaða fangelsi. Þykir ekki fært að skilorðsbinda refsingu hans að neinu leyti. Til frádráttar refsingu komi gæsluvarðhaldsvist er hann sætti undir rannsókn málins. Er kveðið nánar á um það í dómsorði.

Þó svo háttsemi ákærða F-x-x falli einnig undir 249. gr. a. laga nr. 19/1940 má þó fullyrða að þáttur hans í brotinu var til muna minni en meðákærða. Er unnt að miða við að hann hafi slegist í för með meðákærða, sem hafi haft veg og vanda að ferðinni og skipulagningu hennar. Með hliðsjón af því er refsing ákærða F-x-x hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Til frádráttar refsingu komi gæsluvarðhaldsvist er ákærði sætti undir rannsókn málsins. Er kveðið nánar á um það í dómsorði.

Ákærðu greiði málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna, að viðbættum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið G-kk-nf M-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans í Reykjavík.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-x-x C-x-x N-x-x, sæti fangelsi í 12 mánuði. Til frádráttar refsingu komi gæsluvarðhald ákærða frá 12. til 24. nóvember 2006.

Ákærði, F-x-x D-x-x Z-x-x, sæti fangelsi í 8 mánuði. Til frádráttar refsingu komi gæsluvarðhald ákærða frá 12. til 24. nóvember 2006.

Ákærði A-x-x greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.988 krónur.

Ákærði F-x-x greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 251.988 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.