S-69/2011

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 9. febrúar 2011 á hendur ákærðu, H-kvk-þgf M-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. …, Vallarbraut 9 á Akranesi, S-kvk-þgf M-kvk-þgf M-kvk-þgf, kt. .., Vallarbraut 5 á Akranesi, og R-kvk-þgf Ö-kvk-þgf Á-kvk-þgf, Lerkigrund 3 á Akranesi. Málið var dómtekið 9. maí 2011.

Í ákæru eru ákærðu gefin að sök „eftirtalin brot framin aðfaranótt sunnudagsins 29. ágúst 2010, á Vesturgötu, Akranesi:

I

Á hendur öllum ákærðu fyrir líkamsárás, með því að hafa í félagi ráðist á K-kvk-þf T-kvk-þf E-kvk-þf, ákærða S-kvk-nf með því að hafa kýlt K-kvk-þf nokkrum sinnum í andlitið með krepptum hnefa og slegið hana í efri hluta líkamans, ákærða H-kvk-nf M-kvk-nf með því að hafa rifið í hárið á K-kvk-þgf, sparkað í lærið á henni og slegið hana og ákærða R-kvk-nf með því að hafa slegið K-kvk-þf með flötum lófa í andlitið, tosað í hárið á henni og ýtt við henni, allt með þeim afleiðingum að K-kvk-nf hlaut nefbrot, bólgu og eymsli ofan við vinstra eyra, mar og bólgu á vinstri augnabrún og niður á vinstra augnalok, sprungna efri vör, eymsli við skoðun á framtönnum í efri góm og eymsli í neðstu rifjum vinstra megin.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

II

Á hendur ákærðu R-kvk-þgf Ö-kvk-þgf fyrir hótun, með því að hafa hótað K-kvk-þgf lífláti og líkamsmeiðingum.

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 125. gr. laga nr. 82/1998.“

Ákæruvaldið krefst þess að ákærðu verði dæmdar til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Einnig er tekin upp í ákæru einkaréttarkrafa K-kvk-ef T-kvk-ef E-kvk-ef en hún krefst þess að ákærðu verði in solidum gert að greiða sér 1.000.000 króna með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 29. ágúst 2010 til 20. mars 2011, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærðu gera allar þá kröfu að þeim verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Jafnframt krefjast ákærðu þess að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi, en til vara að ákærðu verði sýknaðar af þeirri kröfu og til þrautavara að krafan verði lækkuð.

I

Aðfaranótt sunnudagsins 29. ágúst 2010, seint um nóttina, barst lögreglu hringing frá K-kvk-þgf T-kvk-þgf E-kvk-þgf úr farsíma hennar. Í málinu liggur fyrir hljóðupptaka af samtalinu, en þar heyrist að K-kvk-þgf var mikið niðri fyrir þegar hún óskaði eftir aðstoð lögreglu. Fram kemur hjá K-kvk-þgf að henni hafi verið veitt eftirför en síðan heyrist ákærða R-kvk-nf saka K-kvk-þf um að hafa barið tveggja barna einstæða móður. Lögreglumaður segir síðan að slagsmál séu á vettvangi og þá slitnar sambandið í skamma stund. Þegar aftur næst samband heyrist J-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf segja að þetta sé „komið gott“. Í lok samtalsins segir ákærða R-kvk-nf við K-kvk-þf að hún skuli aldrei ráðast á neina af þeim aftur og játar K-kvk-nf því. Þessu næst segir ákærða R-kvk-nf: „Þá ertu dauð, þá ertu fucking dauð.“ Því játar K-kvk-nf og biðst afsökunar en þá segir ákærða R-kvk-nf: „Þá tökum við þig og skerum þig í búta.“

Um hádegi daginn eftir leitaði K-kvk-nf sér aðhlynningar á heilsugæslustöðinni í Borgarnesi. Í áverkavottorði L-kvk-ef K-kvk-ef, læknis, frá 2. september 2010 kemur fram að K-kvk-þgf hafi verið nokkuð brugðið, en hún hafi verið með bólgu og eymsli við þreifingu á vinstri eyra. Einnig hafi verið mar og bólga á vinstri augnabrún og niður á vinstra augnalok og bólga og mar á nefrót. Þá segir að hugsanlega hafi verið skekkja á nefi, en ekki sé hægt að meta það fyllilega vegna bólgu. Þá hafi vör verið sprungin vinstra megin og bólga mikil, auk þess sem eymsli hafi verið við skoðun á framtönn í efri góm. Enn fremur hafi verið eymsli í neðstu rifjum vinstra megin. Í niðurlagi vottorðsins er að finna svohljóðandi greiningu: Nefbrot, mar og yfirborðsáverka umhverfis augu og munn. Læknirinn gaf skýrslu fyrir dómi og sagði að verknaðarlýsing ákæru kæmi heim og saman við þá áverka sem K-kvk-nf hlaut. Fram kom hjá lækninum að röntgenmynd af áverkum á nefi hefði ekki verið tekin og því væri ekki hægt að slá því föstu að nef K-kvk-ef hefði brotnað. Skoðun hefði þó eindregið bent til nefbrots.

Eftir að hafa leitað sér aðhlynningar á heilsugæslustöðinni mætti K-kvk-nf á lögreglustöðina á Akranesi og lagði fram kæru á hendur ákærðu. Við það tækifæri gaf ákærða skýrslu og lýsti atvikum þannig að fyrir utan skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið á Kirkjubraut á Akranesi hefði bjórdós dottið á götuna og skvest á ákærðu S-kvk-þf. Við það hefði ákærða reiðst og kastað dósinni í átt að K-kvk-þgf og félögum hennar. Í kjölfarið hefði síðan komið til einhverra átaka milli K-kvk-ef og vinkonu hennar, E-kvk-ef S-kvk-ef J-kvk-ef, annars vegar og ákærðu, S-kvk-ef og R-kvk-ef, hins vegar. Að þeim loknum kvaðst K-kvk-nf hafa gengið eftir Kirkjubraut, Skólabraut og Vesturgötu í átt að skemmtistaðnum Breiðinni við Bárugötu. Þegar K-kvk-nf var komin á Vesturgötu hefðu ákærðu komið í bifreið og ráðist á hana með hnefahöggum og spörkum. Við þessu kvaðst K-kvk-nf hafa brugðist með því að bera hönd fyrir höfuð sér. Aftur á móti kvaðst K-kvk-nf ekki hafa slegið frá sér. Þessu hefði síðan lokið með því að ákærða R-kvk-nf hótaði K-kvk-þgf lífláti. Ákærðu hefðu svo horfið af vettvangi í bifreiðinni sem þær komu með.

II

1

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 12. nóvember 2010 lýsti ákærða S-kvk-nf atvikum þannig að hún hefði verið að ræða við strák fyrir utan skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið á Akranesi þegar hún fékk skvettu af áfengi yfir sig. Ákærða kvaðst hafa litið við og séð K-kvk-þf og E-kvk-þf með tómt glas í hendi og þegar ákærða bað um skýringu hefði henni verið sendur tónninn. Ákærða kvaðst þá hafa ýtt við K-kvk-þf sem sat upp á vegg og datt niður. Í kjölfarið hefði K-kvk-nf slegið ákærðu sem hefði svarað í sömu mynt. Skömmu síðar sagði ákærða að K-kvk-nf og E-kvk-nf hefðu dregið sig niður í jörðina á hárinu og látið höggin og spörkin dynja á sér. Í þessum átökum sagði ákærða að hún hefði slegið frá sér þar sem hún lá á grúfu og fundið að hún kom höggi á einhvern.

Eftir að átökum við Gamla kaupfélagið lauk sagði ákærða að hún hefði hitt J-kk-þf M-kk-þf B-kk-þf og beðið hann að skutla sér heim en ákærðu H-kvk-nf og R-kvk-nf hefðu slegist með í för. Á leiðinni hefðu þær séð K-kvk-þf en þá kvaðst ákærða hafa beðið J-kk-þf að stöðva bifreiðina þar sem ákærða vildi ræða við K-kvk-þf. Á vettvangi sagði ákærða að K-kvk-nf hefði reynt að slá til sín en þá hefðu meðákærðu komið og haldið henni og bent á að ákærða væri einstæð tveggja barna móðir. Einnig sagði ákærða að K-kvk-nf hefði reynt að sparka í aðra hvora meðákærðu en þá kvaðst ákærða hafa kýlt hana með krepptum hnefa í öxlina. K-kvk-nf hefði svo verið með einhvern kjaft en við því hefðu ákærðu brugðist með að slá hana eitthvað. Tók ákærða fram að enginn hefði kýlt K-kvk-þf það fast í höfuðið að hún hefði getað nef- eða tannbrotnað nema ef ákærða hefði hitt hana þannig þegar hún var fyrr um nóttina að verja sig við Gamla kaupfélagið.

Nánar aðspurð neitaði ákærða að hafa slegið K-kvk-þf í andlitið í átökunum á Vesturgötu. Hins vegar taldi ákærða hugsanlegt að eitt högg frá henni hafi lent á hálsi K-kvk-ef. Þá tók ákærða fram að hún hefði ekki verið að fylgjast með atlögu meðákærðu að K-kvk-þgf.

Aðspurð um ástand sitt kvaðst ákærða ekki hafa verið búin að drekka mikið áfengi. Taldi hún sig hafa fundið á sér án þess þó að hafa verið mjög drukkin. Hins vegar kvaðst ákærða hafa verið mjög reið.

2

Fyrir dómi sagði ákærða S-kvk-nf aðdragandann vera átök fyrir utan skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið í kjölfar þess að áfengi var skvett yfir ákærðu. Þetta hefði byrjað með því að E-kvk-nf ýtti við ákærðu sem hefði svarað í sömu mynt. K-kvk-nf og E-kvk-nf hefðu síðan rifið ákærðu niður á hárinu. Við þessu kvaðst ákærða hafa brugðist með því að hafa slegið frá sér þar sem hún var á grúfu og taldi ákærða sig hafa komið þungu hnefahöggi á K-kvk-þf sem við það sleppti takinu.

Eftir að átökunum lauk við Gamla kaupfélagið kvaðst ákærða hafa viljað komast heim og því hefði hún beðið J-kk-þf M-kk-þf að aka sér og hefðu ákærðu R-kvk-nf og H-kvk-nf komið með. Á leiðinni hefðu þær tekið eftir K-kvk-þgf gangandi á Vesturgötu og þá kvaðst ákærða hafa beðið J-kk-þf M-kk-þf að stöðva bifreiðina því hún vildi inna K-kvk-þf eftir því hvað henni hefði gengið til. Ákærða R-kvk-nf hefði síðan hlaupið út úr bifreiðinni og spurt K-kvk-þf af hverju hún hefði ráðist á tveggja barna einstæða móður. Við þessu hefði K-kvk-nf brugðist með því að slá til ákærðu R-kvk-ef en við það kvaðst ákærða hafa orðið reið og gripið í bol K-kvk-ef sem reynt hefði að sparka í ákærðu. Þessu næst kvaðst ákærða hafa lamið K-kvk-þf í síðuna en þá hefði hún aftur reynt að sparka til ákærðu. Kvaðst ákærða þá hafa slegið K-kvk-þf í höfuðið en svo hefði J-kk-nf M-kk-nf komið og stöðvað átökin. Aðspurð neitaði ákærða að hafa slegið K-kvk-þf í andlitið í átökunum, enda hefði K-kvk-nf borið fyrir sig hendurnar.

Um hlut ákærðu R-kvk-ef sagði ákærða að hún hefði rifið í K-kvk-þf, öskrað á hana og slegið tvívegis í öxlina. Ákærða H-kvk-nf hefði hins vegar sparkað í læri K-kvk-ef en ákærða kvaðst ekki hafa séð ákærðu H-kvk-þf slá til K-kvk-ef.

Aðspurð sagði ákærða að K-kvk-nf hefði verið með sprungna vör og blóð í andliti þegar ákærðu komu að henni við Vesturgötu. Einnig tók ákærða fram að hún hefði fengið ýmsa áverka og átt í erfiðleikum líkamlega eftir atlöguna gegn sér fyrir framan Gamla kaupfélagið. Þá sagði ákærða að hún hefði í umrætt sinn ekki verið drukkin.

III

1

Ákærða R-kvk-nf var yfirheyrð hjá lögreglu 12. desember 2010 og neitaði hún þá sakargiftum í öllum atriðum. Hún kannaðist hins vegar við að til átaka hefði komið fyrir utan skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið en vísaði því á bug að hún hefði átt þátt í átökum við K-kvk-þf á Vesturgötu. Einnig kannaðist ákærða ekki við að rödd hennar heyrðist á upptöku af símtali K-kvk-ef við lögreglu þegar hún óskaði aðstoðar rétt í aðdraganda atburða á Vesturgötu.

Ákærða R-kvk-nf var á ný yfirheyrð hjá lögreglu sama dag og dró hún þá neitun sína til baka. Nánar lýsti ákærða atvikum þannig að hún og ákærða H-kvk-nf hefðu komið að ákærðu S-kvk-þgf í átökum við K-kvk-þf fyrir utan Gamla kaupfélagið. Ákærða kvaðst hafa togað í hár K-kvk-ef sem hefði slegið til sín. Frekari átök hefðu síðan orðið milli ákærðu og K-kvk-ef hjá skrúðgarðinum við götuna á móti en þar sagði ákærða að K-kvk-nf hefði sparkað ítrekað í sig liggjandi. Skömmu eftir þetta kvaðst ákærða hafa farið upp í bifreiðina hjá J-kk-þgf M-kk-þgf, sem ekið hefði ákærðu á Vesturgötu þar sem þær hittu K-kvk-þf. Þar kvaðst ákærða hafa öskrað á K-kvk-þf, slegið hana utan undir með flötum lófa og haft í hótunum við hana. Um þátt meðákærðu sagði ákærða R-kvk-nf að ákærða S-kvk-nf hefði kýlt K-kvk-þf nokkrum sinnum í andlitið. Einnig sagði ákærða R-kvk-nf að ákærða H-kvk-nf hefði slegið K-kvk-þf án þess að ákærða gæti fullyrt hvort það hefði verið einu sinni eða tvisvar. Að lokum hefði svo J-kk-nf M-kk-nf komið og gengið á milli.

2

Fyrir dómi sagði ákærða R-kvk-nf að hún og ákærða H-kvk-nf hefðu fyrir utan Gamla kaupfélagið komið að S-kvk-þgf liggjandi á jörðinni þar sem K-kvk-nf og önnur stelpa voru að berja hana. Til að losa ákærðu S-kvk-þf kvaðst ákærða hafa togað í hárið á K-kvk-þgf en hún hefði þá slegið til sín og ákærða svarað á sama veg. Átök ákærðu og K-kvk-ef hefðu síðan borist yfir götuna þar sem K-kvk-nf hrinti ákærðu og sparkaði í hana liggjandi. Einhverjir hefðu svo komið og stöðvað þessi átök en í þeim kvaðst ákærða hafa fengið áverka.

Um framhaldið sagði ákærða R-kvk-nf að ákærða S-kvk-nf hefði komið og kallað á sig að koma upp í bifreiðina til J-kk-ef M-kk-ef. Á Vesturgötu hefðu þau séð K-kvk-þf og ákveðið að ræða við hana. Ákærða kvaðst hafa farið út úr bifreiðinni og öskrað á K-kvk-þf. Einnig kvaðst ákærða hafa ýtt við K-kvk-þgf, togað í hár hennar og slegið hana utan undir ásamt því að hafa í hótunum. Að baki þeim ummælum hefði þó ekki verið nokkur meining. Aðspurð um þátt meðákærðu sagði ákærða R-kvk-nf að ákærða S-kvk-nf hefði slegið K-kvk-þf með flötum lófa og með krepptum hnefa í höfuðið. Ákærða H-kvk-nf hefði hins vegar sparkað í læri K-kvk-ef og slegið hana í kinnina eða öxlina. Ákærða tók fram að hún hefði ekki fylgst náið með hvað meðákærðu gerðu og taldi ákærðu S-kvk-þf ekki hafa kýlt K-kvk-þf í andlitið. Nánar aðspurð sagði ákærða að K-kvk-nf hefði verið með sprungna vör og blóð í andliti þegar ákærðu hittu hana á Vesturgötu.

IV

1

Ákærða H-kvk-nf var yfirheyrð hjá lögreglu 12. desember 2010 og kannaðist hún í fyrstu ekkert við að hafa umrædda nótt lent í átökum á Vesturgötu. Eftir að ákærðu hafði verið gerð grein fyrir því sem lá fyrir í málinu breytti hún frásögninni og kannaðist við aðild sína að málinu. Um aðdragandann sagði ákærða að hún og ákærða R-kvk-nf hefðu komið að ákærðu S-kvk-þgf fyrir utan Gamla kaupfélagið þar sem hún var liggjandi með tvær stelpur á sér. Kvaðst ákærða þá hafa stokkið til og reynt að losa þessar stelpur af ákærðu S-kvk-þgf.

Eftir átökin við Gamla kaupfélagið sagði ákærða að hún og meðákærðu hefðu fengið far í bifreiðinni hjá J-kk-þgf M-kk-þgf. Fyrir tilviljun hefðu þær síðan séð K-kvk-þf á gangi á Vesturgötu og farið út úr bifreiðinni til að ræða við hana. Kvaðst ákærða hafa rifið í hár K-kvk-ef, öskrað á hana og sparkað í lærið á henni. Hins vegar kannaðist ákærða ekki við að hafa slegið K-kvk-þf. Um þátt meðákærðu taldi ákærða H-kvk-nf að ákærða R-kvk-nf hefði slegið K-kvk-þf með flötum lófa en ákærða S-kvk-nf hefði kýlt hana með krepptum hnefa í gagnaugað og veitt henni þó nokkuð mörg högg. Að lokum hefði J-kk-nf M-kk-nf komið og sagt að þetta væri nóg.

2

Fyrir dómi greindi ákærða H-kvk-nf frá því að þegar hún og ákærða R-kvk-nf komu út af Gamla kaupfélaginu hefðu þær komið að þar sem ákærða S-kvk-nf var undir í slagsmálum. Þær hefðu báðar brugðist við og reynt að koma ákærðu S-kvk-þgf til hjálpar og kvaðst ákærða hafa náð stelpu af ákærðu S-kvk-þgf.

Skömmu eftir átökin við Gamla kaupfélagið þegar ákærðu voru í bílnum hjá J-kk-þgf M-kk-þgf hefðu þau séð K-kvk-þf sem hefði tekið þátt í atlögunni gegn ákærðu S-kvk-þgf. Þær hefðu því ákveðið að skamma hana en atvik í framhaldinu hefðu farið úr böndunum. Ákærða sagði að K-kvk-nf hefði verið grátandi þegar ákærðu komu að henni auk þess sem hún hefði verið með sprungna vör. Ákærða sagði að þær allar hefðu öskrað á K-kvk-þf en ákærða kvaðst hafa rifið í hárið og sparkað í lærið á henni. Aðspurð um þátt ákærðu S-kvk-ef sagði ákærða H-kvk-nf að hún hefði kýlt K-kvk-þf með krepptum hnefa í gagnaugað og veitt henni einhver frekari högg, þó ekki í andlitið. Ákærða R-kvk-nf hefði hins vegar togað í hárið á K-kvk-þgf og slegið hana með flötum lófa utan undir. Þær hefðu síðan hætt þegar J-kk-nf M-kk-nf sagði þeim að koma inn í bifreiðina.

V

Vitnið K-kvk-nf T-kvk-nf E-kvk-nf bar fyrir dómi að hún hefði ásamt E-kvk-þgf S-kvk-þgf J-kvk-þgf og H-kk-þgf Ó-kk-þgf H-kk-þgf verið fyrir utan skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið þegar H-kk-nf rak sig í bjór sem skvettist yfir ákærðu S-kvk-þf. Af því tilefni hefði ákærða S-kvk-nf ráðist að þeim en þá kvaðst K-kvk-nf hafa hellt yfir hana bjór sem hún hélt á. Ákærða hefði þá ráðist aftur að sér og þær tvær togast eitthvað á en síðan sagði K-kvk-nf að ákærða R-kvk-nf hefði komið og kýlt sig. Þessu næst kvaðst K-kvk-nf hafa verið dregin á brott en þá hefði ákærða R-kvk-nf komið og slegið sig þannig að vitnið fékk glóðarauga. Í þessum átökum kvaðst K-kvk-nf hafa náð að hrinda ákærðu R-kvk-þgf í götuna en kannaðist ekki við að hafa sparkað í hana.

Eftir umrædd átök kvaðst K-kvk-nf hafa farið en þá hefðu ákærðu komið á eftir sér og því kvaðst vitnið hafa hringt á neyðarlínuna. Ákærðu hefðu svo komið allar og ráðist að sér á Vesturgötu með höggum og spörkum í höfuð, andlit og búk þannig að vitnið nefbrotnaði og tönn losnaði. Vitnið gat hins vegar ekki lýst hlut hverrar ákærðu fyrir sig. Aðspurð sagði K-kvk-nf að hún hefði fengið flesta áverkana í þessum átökum og kannaðist ekki við að hafa verið með sprungna vör fyrir átökin á Vesturgötu. Þá sagði K-kvk-nf að hún hefði ekki slegið frá sér heldur aðeins reynt að bera fyrir sig hendurnar. Um afleiðingarnar sagði K-kvk-nf að sér hefði liðið illa í kjölfarið en hún væri að fullu búin að jafna sig líkamlega.

VI

Vitnið E-kvk-nf S-kvk-nf J-kvk-nf lýsti atvikum fyrir utan skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið þannig að vinur hennar hefði rekist í bjór sem stóð á steyptum vegg og féll á jörðina. Þessu næst sagði E-kvk-nf að einhver hefði ýtt við sér en síðan hefðu stelpur ráðist á K-kvk-þf, vinkonu vitnisins. Við því kvaðst E-kvk-nf hafa brugðist með því að ganga á milli og slá til baka án þess að geta lýst því nákvæmlega. Átökin hefðu svo fjarað út. Eftir nokkra stund sagði E-kvk-nf að K-kvk-nf hefði haft samband við sig símleiðis og komið aftur að Gamla kaupfélaginu. Hún hefði þá verið bólgin í andliti og með blóðnasir eftir að búið var að lúskra á henni. Um ástand sitt sagði E-kvk-nf að hún hefði verið undir áhrifum áfengis.

Vitnið H-kk-nf Ó-kk-nf H-kk-nf greindi frá því fyrir dómi að hann hefði verið staddur fyrir utan Gamla kaupfélagið að ræða við E-kvk-þf þegar hann rakst í bjórglas sem datt á jörðina. Ákærða S-kvk-nf hefði svo komið og talið að E-kvk-nf eða K-kvk-nf hefðu kastað glasinu í sig. Í kjölfarið hefði komið til átaka milli ákærðu S-kvk-ef og H-kvk-ef annars vegar og E-kvk-ef og K-kvk-ef hins vegar. Vitnið kvaðst ekki geta lýst þessum átökum nákvæmlega og taldi sig ekki hafa tekið eftir að skipst hefði verið á höggum. Frekar hefði verið um að ræða að stúlkurnar hefðu hárreytt hvor aðra. Vitnið kvaðst hafa gengið á milli og dregið E-kvk-þf á brott en hinar stúlkurnar hefðu haldið áfram í einhverjum átökum. Fljótlega eftir að átökin brutust út kvaðst vitnið hafa farið aftur inn á skemmtistaðinn. Aðspurður kvaðst H-kk-nf ekki hafa tekið eftir áverkum á stúlkunum.

Vitnið G-kk-nf Þ-kk-nf Ó-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið að ræða við ákærðu S-kvk-þf fyrir utan Gamla kaupfélagið þegar drykk er helt yfir hana. Taldi vitnið að sú skvetta hefði komið frá tveimur stelpum í nágrenninu sem ákærða fór síðan og ræddi við. Þau samskipti hefðu endað með rifrildi og hártogi en gengið hefði verið á milli stúlknanna. Í kjölfarið hefðu þessar stelpur ráðist aftur að ákærðu og haft hana undir. Lýsti vitnið þessu sem hártogi auk þess sem kýlingar hefðu gengið á báða bóga án þess að vitnið gæti lýst því nánar. Dyraverðir hefðu síðan komið og reynt að skakka leikinn.

Vitnið J-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf kom fyrir dóm og sagði að hann hefði tekið ákærðu upp í bifreið sína við Gamla kaupfélagið. Kvaðst vitnið hafa ætlað að aka ákærðu S-kvk-þgf heim en á leiðinni hefðu ákærðu tekið eftir K-kvk-þgf og vildu ræða við hana. Vitnið kvaðst ógreinilega muna eftir atvikum á Vesturgötu en þar hefðu einhver átök orðið. Taldi vitnið að þetta hefði ekki verið alvarlegt heldur frekar ýtingar og hártog. Einnig kvaðst vitnið ekki hafa tekið eftir hver átti upptökin en fullyrti þó að enginn hefði slegið K-kvk-þf í andlitið. Þá sagði J-kk-nf M-kk-nf að hann hefði ekki tekið eftir að K-kvk-nf hefði slasast í þessum átökum. Þegar J-kk-nf M-kk-nf gaf upphaflega skýrslu hjá lögreglu 20. október 2010 kannaðist hann ekkert við að hafa orðið vitni að átökum á Vesturgötu. Fyrri dómi gat vitnið ekki með nokkru móti skýrt þessa frásögn sína.

VII

1

Í ákæruhluta I er ákærðu gefið að sök að hafa í félagi veist að K-kvk-þgf T-kvk-þgf E-kvk-þgf á Vesturgötu á Akranesi 29. ágúst 2010.

Ákærða R-kvk-nf hefur játað afdráttarlaust fyrir dómi að hafa slegið K-kvk-þf með flötum lófa utan undir, togað í hár hennar og ýtt við henni. Með þessu hefur ákærða gengist við því broti sem henni er gefið að sök og er játning hennar studd öðru sem komið hefur fram í málinu. Samkvæmt þessu verður ákærða fundin sek um líkamsárás gegn K-kvk-þgf í umrætt sinn.

Ákærða H-kvk-nf hefur játað fyrir dómi að hafa í umrætt sinn á Vesturgötu sparkað í læri K-kvk-ef og rifið í hár hennar. Ákærða hefur hins vegar eindregið neitað því bæði fyrir dómi og við yfirheyrslu hjá lögreglu að hafa slegið K-kvk-þf. Fyrir dómi gat K-kvk-nf ekki lýst því hvaða þátt ákærðu hver fyrir sig átti í átökunum. Þá sagði ákærða S-kvk-nf að hún hefði ekki séð ákærðu H-kvk-þf slá K-kvk-þf. Af vætti J-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef verður takmarkað ráðið um þátt ákærðu H-kvk-ef en vitnisburður hans var bæði ógreinilegur og ótrúverðugur, svo sem nánar verður rætt hér á eftir. Aftur á móti sagði ákærða R-kvk-nf að ákærða H-kvk-nf hefði slegið K-kvk-þf í kinnina eða öxlina. Að þessu virtu þykir ekki sannað aðeins með frásögn ákærðu R-kvk-ef og gegn eindreginni neitun ákærðu H-kvk-ef að hún hafi slegið K-kvk-þf. Aftur á móti verður ákærða H-kvk-nf sakfelld samkvæmt eigin játningu, sem er í samræmi við annað sem liggur fyrir í málinu, fyrir að sparka í læri K-kvk-ef og hárreyta hana.

Ákærða S-kvk-nf hefur fyrir dómi lýst því að K-kvk-nf hafi að fyrra bragði slegið til ákærðu R-kvk-ef en síðan hafi hún reynt að sparka til ákærðu. Við þessu hafi ákærða brugðist með því að grípa í K-kvk-þf og slá hana í höfuðið. Aftur á móti neitaði ákærða því eindregið að hafa slegið K-kvk-þf í andlitið. Frásögn ákærðu um að K-kvk-nf hafi átt upptök að átökunum á Vesturgötu fær enga stoð í því sem aðrir hafa borið um þau atvik. Þá liggur fyrir í málinu upptaka af atburðum en af henni verður glögglega ráðið að ákærðu áttu alls kostar við K-kvk-þf sem játaði öllu og baðst ítrekað afsökunar. Er því óhætt að vísa á bug frásögn ákærðu um að K-kvk-nf hafi átt upptök að átökunum. Þá þykir fráleit sú skýring ákærðu að K-kvk-nf hafi hlotið verulega áverka í andliti fyrr um nóttina í átökum við skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið þegar ákærða sló frá sér þar sem hún var á grúfu. Verður að hafa þetta í huga þegar neitun ákærðu er virt að öðru leyti.

Vitnið J-kk-nf M-kk-nf fullyrti fyrir dómi að enginn hefði slegið K-kvk-þf í andlitið. Var einnig á vitninu að skilja að átökin á Vesturgötu hafi verið óveruleg. Við mat á þessum vitnisburði er þess að gæta að vitnið kannaðist upphaflega ekki við átökin á Vesturgötu. Bar vætti hans einnig þann greinilega blæ að hann vildi eftir mætti gera sem minnst úr atvikum til hagsbóta fyrir ákærðu. Er þá einnig haft í huga að lýsing hans á atburðum kemur illa heim og saman við þá áverka sem K-kvk-nf hlaut. Að öllu þessu gættu þykir vitnisburður J-kk-ef M-kk-ef ótrúverðugur og hefur framburðurinn því takmarkað sönnunargildi í málinu. Þá er frásögn ákærðu H-kvk-ef og R-kvk-ef sama marki brennd en þær könnuðust heldur ekki við nein átök fyrst þegar þær voru bornar sökum við rannsókn málsins hjá lögreglu. Þær hafa þó báðar lýst því að ákærða S-kvk-nf hafi beitt meira ofbeldi en hún sjálf hefur kannast við. Þannig greindi ákærða R-kvk-nf frá því hjá lögreglu að ákærða S-kvk-nf hefði kýlt K-kvk-þf nokkrum sinnum í andlitið. Fyrir dómi dró hún hins vegar úr þessu og sagði ákærðu S-kvk-þf hafa slegið hana með flötum lófa og krepptum hnefa í höfuðið. Einnig sagði ákærða H-kvk-nf við yfirheyrslu hjá lögreglu að ákærða S-kvk-nf hefði kýlt K-kvk-þf með krepptum hnefa í gagnaugað og veitt henni þó nokkuð mörg högg. Frásögn hennar fyrir dómi var nánast samhljóða að þessu leyti.

Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af áverkum K-kvk-ef þykir sannað gegn ótrúverðugri neitun ákærðu S-kvk-ef að hún hafi í nokkur skipti slegið K-kvk-þf og að höggin hafi meðal annars hæft hana í andlitið. Með þessu hefur ákærða því gerst sek um líkamsárás gagnvart K-kvk-þgf.

Í vitnisburði L-kvk-ef K-kvk-ef, sem meðhöndlaði K-kvk-þf, kom fram að ekki væri hægt að fullyrða að brotaþoli hafi hlotið nefbrot. Að því gættu og þegar litið er að öðru leyti til áverkanna verða brot ákærðu heimfærð til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Við sakfellinguna verður lagt til grundvallar að ákærðu hafi í félagi veist að K-kvk-þgf. Aftur á móti er þess að gæta að K-kvk-nf hefur kannast við að hafa fyrr um nóttina hlotið högg í átökum við skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið. Er því ósannað að hún hafi fengið alla áverkana í átökunum á Vesturgötu og verða ákærðu að njóta vafans að því leyti. Á hinn bóginn er óhætt að slá því föstu að K-kvk-nf hafi fengið helstu áverkana af hendi ákærðu S-kvk-ef með höggum í andlitið.

2

Í ákæruhluta II er ákærðu R-kvk-þgf gefið að sök að hafa hótað K-kvk-þgf lífláti og líkamsmeiðingum.

Svo sem áður er rakið liggur fyrir upptaka af símtali K-kvk-ef við lögreglu þar sem hún óskar eftir aðstoð. Fyrir dómi hefur ákærða R-kvk-nf kannast við ummæli sín sem fram koma á upptökunni. Þar segir ákærða R-kvk-nf við K-kvk-þf að hún skuli aldrei ráðast aftur á neina af ákærðu og játar K-kvk-nf því. Því næst segir R-kvk-nf: „Þá ertu dauð, þá ertu fucking dauð“. Þessu svarar K-kvk-nf með því að segja: „Já, fyrirgefðu“, en svo segir ákærða R-kvk-nf: „Þá tökum við þig og skerum þig í búta.“ Við mat á refsinæmi ummælanna er þess að gæta að hótunin er bundin skilyrði um refsiverða líkamsárás af hálfu K-kvk-ef. Liggur fyrir í málinu að til átaka hafði komið með ákærðu R-kvk-þgf og K-kvk-þgf fyrr um nóttina fyrir framan skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið. Hótun, sem bundin er slíku skilyrði um refsivert brot gagnvart þeim sem setur hótunina fram, getur ekki talist sjálfstætt brot sem varðar við 233. gr. almennra hegningarlaga. Skiptir þá engu máli þótt hótað hafi verið viðbrögðum sem ganga mun lengra en með nokkru móti gátu helgast af tilefninu. Verður ákærða því sýknuð af því broti sem henni er gefið að sök í þessum ákæruhluta.

3

Ákærðu R-kvk-nf og S-kvk-nf eru hvor um sig með eitt mál á sakaskrá vegna brots á umferðarlögum. Þau mál hafa engin áhrif við ákvörðun refsingar. Ákærða H-kvk-nf er hins vegar með hreint sakavottorð.

Við ákvörðun refsingar er þess að gæta að ákærðu gengu hart fram og réðust þrjár gegn brotaþola sem gat sér litla björg veitt. Einnig ber að hafa í huga að brotaþoli var illa leikinn eftir atlöguna. Á hinn bóginn verður ekki litið hjá því að skömmu áður höfðu brotist út átök með stúlkunum við skemmtistaðinn Gamla kaupfélagið og liggja fyrir í málinu áverkavottorð um að ákærða S-kvk-nf og R-kvk-nf hafi hlotið mar og aðra óverulega áverka. Þessi aðdragandi skýrir að sínu leyti framgöngu ákærðu gagnvart brotaþola en getur vitanlega ekki með nokkru móti réttlætt atlöguna að henni.

Refsing ákærðu S-kvk-ef, sem gekk harðast fram í átökunum, þykir hæfilega ákveðin 60 daga fangelsi en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almenn skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing ákærðu R-kvk-ef þykir hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almenn skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing ákærðu H-kvk-ef þykir hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almenn skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Brotaþoli krefst miskabóta úr hendi ákærðu. Með brotinu hafa ákærðu fellt á sig miskabótaábyrgð gagnvart brotaþola, sbr. a-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga, nr. 50/1993. Að virtum brotum ákærðu og afleiðingum þeirra þykja bætur hæfilega ákveðnar 300.000 krónur með vöxtum eins og sú krafa er sett fram.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. og 2. mgr. 219. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, verður ákærðu gert að greiða óskipt annan sakarkostnað en þóknun verjenda og ferðakostnað sem ákærðu verður hverri fyrir sig gert að greiða bæði hér fyrir dómi og við rannsókn málsins hjá lögreglu. Eru fjárhæðir í dómsorði tilgreindar að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, S-kvk-nf M-kvk-nf M-kvk-nf, sæti fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða, R-kvk-nf Ö-kvk-nf Á-kvk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða, H-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærðu greiði óskipt 196.362 krónur í sakarkostnað, þar með talin þóknun réttargæslumanns brotaþol, J-kk-ef S. Ó-kk-ef, hdl., 188.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærða S-kvk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns B-kk-ef J-kk-ef, hrl., 238.450 krónur og 22.188 krónur í ferðakostnað verjandans og þóknun tilnefnds verjanda meðan málið var til rannsóknar hjá lögreglu, B-kk-ef J-kk-ef, hrl., 37.650 krónur og 4.350 krónur í ferðakostnað verjandans.

Ákærða R-kvk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns B-kk-ef J-kk-ef, hrl., 276.100 krónur og 35.675 krónur í ferðakostnað verjandans.

Ákærða H-kvk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns G-kk-ef S-x-x R-kk-ef, hdl., 238.450 krónur og 18.273 krónur í ferðakostnað verjandans og þóknun tilnefnds verjanda meðan málið var til rannsóknar hjá lögreglu, B-kk-ef J-kk-ef, hrl. 37.650 krónur og 4.350 krónur í ferðakostnað verjandans.

Ákærðu greiði K-kvk-þgf T-kvk-þgf E-kvk-þgf óskipt 300.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 29. ágúst 2010 til 20. mars 2011, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

B-kk-nf B-kk-nf