E-1472/2013

D Ó M U R

Mál þetta er höfðað með stefnu birtri 22. mars 2013 og dómtekið 13. mars sl. Stefnandi er Krafttak ehf., Bakkasmára 23, Kópavogi. Stefndi er Bón- og þvottastöðin ehf., Grjóthálsi 10, Reykjavík.

Endanleg krafa stefnanda er að stefndi verði dæmdur til greiðslu 7.005.160 króna með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 500.000 krónum frá 1. febrúar 2012 til 25. sama mánaðar, af 1.407.399 krónum frá 24. maí 2012 til 24. október 2012, af 7.447.059 krónum frá 24. október 2012 til 19. desember 2012 og af 7.912.559 krónum frá 19. desember 2012 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum 10. október 2012 að fjárhæð 2.135.800 krónur, 22. mars 2013 að fjárhæð 1.793.260 krónur, 22. mars 2013 að fjárhæð 532.902 krónur, 13. september 2013 að fjárhæð 1.145.740 krónur og 13. september 2013 að fjárhæð 256.680 krónur. Hann krefst einnig málskostnaðar.

Stefndi krefst aðallega sýknu, en til vara lækkunar á kröfu stefnanda. Hann krefst einnig málskostnaðar.

Í málinu liggur fyrir að aðilar eru sammála um að mál þetta skuli rekið fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur þrátt fyrir ákvæði um varnarþing í samningi þeirra 12. apríl 2011.

Málsatvik

Málsaðilar gerðu samning 12. apríl 2011, auðkenndur „Bón- og þvottastöðin Grjóthálsi 10 – jarðvinna“. Um var að ræða húsnæði sem ætlað var að hýsa starfsemi á vegum stefnda, en einnig skoðunarstöð Aðalskoðunar hf. og bifreiðaverkstæði. Samkvæmt 1. gr. samningsins tók stefnandi að sér að annast jarðvinnu fyrir stefnda sem verktaki, þ.m.t. uppgröft fyrir húsi og lóð og tilheyrandi fyllingar í sökkul húss og bílaplans. Stefnandi skyldi sjá um alla jarðvinnu í lagnaskurðum sem og jarðvinnu við brunn- og niðurfallastæði en enga lagnavinnu. Þá skyldi stefnandi einnig annast malbikun á plani í kringum hús. Í greininni var vísað til þess að verkið skyldi unnið samkvæmt nánar tilgreindum teikningum, mæliblaði lóðar, tilboði dagsettu 6. apríl 2011 og verkáætlun. Að auki skyldi ÍST 30:2003 gilda um verkið.

Samkvæmt 3. gr. samningsins skyldi stefndi greiða stefnanda samkvæmt tilboði hans 16.740.000 krónur. Í greininni kom fram að fjárhæðin byggðist á einingarverðum og væri í tilboði tilgreint áætlað einingarmagn fyrir hvern lið. Þá sagði að heildarfjárhæð samningsins myndi breytast í samræmi við uppreiknaðar magntölur í verkinu. Samkvæmt 4. gr. samningsins skyldi stefnandi leggja fram framkvæmdaábyrgð að fjárhæð 1.500.000 krónur sem hann skyldi fá endurgreidda að loknum jarðvinnuþætti að 2/3 hlutum og að fullu þegar verki væri lokið með malbikun. Samkvæmt 5. gr. samningsins skuldbatt stefnandi sig til að skila verki sínu fyrir 15. ágúst 2011. Reikningar skyldu gefnir út á 14 daga fresti og studdir fylgiskjölum til þess að unnt væri að meta þá. Þá var í greininni kveðið nánar á um fullnaðarreikning eftir að lokaúttekt hefði farið fram. Í 7. gr. samningsins var fjallað um mælingar á raunmagni fyrir hvern greiðslulið og kom þar fram að tilboð stefnanda væri byggt á grófri magntöku út frá teikningum. Einnig sagði að greitt yrði fyrir raunmagn fyrir hvern greiðslulið samkvæmt sameiginlegri mælingu verktaka og verkkaupa. Að síðustu kom fram að ef stefndi óskaði eftir því að stefnandi ynni við aðra greiðsluliði en nefndir væru í tilboði yrði sérstaklega samið um slíka liði. Enn fremur skyldu aðilar semja um einstaka liði sem ekki væru tilgreindir í tilboði en reyndist nauðsynlegt að vinna.

Ekki er um það deilt að stefnandi hóf störf samkvæmt verksamningnum og lauk því verki sem þar er lýst. Einnig liggur fyrir að magn efnistöku varð mun meira en gert hafði verið ráð fyrir í verksamningi. Unnar einingar stefnanda munu einnig hafa orðið mun fleiri en tilboð gerði ráð fyrir, en umrætt tilboð hefur ekki verið lagt fram í málinu. Skýrslum við aðalmeðferð málsins bar hins vegar saman um að verkið hefði orðið umfangsmeira og tekið lengri tíma en gert hafði verið ráð fyrir í upphafi, meðal annars vegna breytinga á upprunalegri hönnun. Í skýrslum kom einnig fram að engir sérstakir samningar hefðu verið gerðir um aukaverk. Þá skýrði fyrirsvarsmaður stefnanda, H-kk-ef R. K-kk-nf, svo frá fyrir dómi að verkið hefði verið unnið samkvæmt nánari fyrirmælum og óskum verkkaupa eftir því sem því vatt fram. Með hliðsjón af því að ágreiningur aðila lýtur ekki að áskildum kostum verksins eða töfum á verklokum er ekki ástæða til að rekja þau atriði nánar.

Samkvæmt því sem fram kom í skýrslum við aðalmeðferð málsins náði stefndi samkomulagi við Skeljung hf. sumarið 2011 um að félagið tæki á leigu hluta hinnar fyrirhuguðu byggingar undir smurstöð. Samkvæmt fundargerð verkfundar 23. júní 2011 kynnti A-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf byggingatæknifræðingur, sem bar ábyrgð á verkfræðilegri hönnun byggingarinnar, frá ýmsum breytingum sem Skeljungur hf. vildi gera, m.a. „setja gryfju í gólfið til að skoða undir stærri ökutæki, einnig vilja þeir gryfju (100x60sm að stærð), í gegnum smurstöðvaraðstöðuna, vegna lagna frá olíutunnum sem verða staðsettar í gryju [sic!]“. A-kk-nf J-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði í framhaldinu unnið að nauðsynlegum breytingum á hönnun mannvirkisins til þess að koma til móts við þarfir Skeljungs hf. og hefði félagið greitt honum fyrir þá vinnu milliliðalaust. A-kk-nf V-kk-nf, framkvæmdastjóri stefnda, og H-kk-nf R. K-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, voru báðir staddir á fundinum. Bar A-kk-nf V-kk-nf fyrir dómi að á fundinum hefði verið samið svo um við stefnanda að þau verk sem nauðsynlegt væri að vinna vegna umræddra breytinga greiddust beint af Skeljungi hf. Af hálfu stefnanda er þessari staðhæfingu mótmælt.

Leigusamningur milli stefnda og Skeljungs hf. var undirritaður 6. júlí 2011 og kom þar meðal annars fram að stefndi afhenti húsnæðið tilbúið til innréttinga og með fullfrágenginni lóð. Hins vegar voru talin upp í 11 liðum þau atriði sem Skeljungur hf. skyldi annast, þ. á m. hönnun og teikning á rýmum, stofnlagnir að tækjum, sérfrágangur í gólfi, gryfja og ristar og innveggir í rýminu auk frágangs vegna krafna sem upp kæmu í úttektum vegna starfsemi Skeljungs hf.

Samkvæmt því sem fram kom í skýrslum fyrir dómi fór vinna við væntanlega smurstöð fram haustið 2011. Í lok þess árs mun jarðvinnu hafa verið lokið og fékk stefnandi endurgreidda framkvæmdaábyrgð að fjárhæð 1.000.000 króna 30. desember þess árs. Stefnandi hafði þá um haustið gefið út reikninga alls að fjárhæð 30.311.960 krónur samkvæmt því sem fram kemur í greinargerð stefnda. Hafði stefndi greitt þessa reikninga án athugasemda við fjárhæðir eða meðfylgjandi skilagreinar. Fyrir dómi bar framkvæmdastjóri stefnanda, fyrrnefndur A-kk-nf V-kk-nf, að hann hefði verið frá vinnu vegna veikinda þá um haustið og hefði honum því verið ókunnugt um að reikningar sem vörðuðu vinnu við smurstöð Skeljungs hf. hefðu verið greiddir án athugasemda.

Hinn 12. janúar 2012 gaf stefnandi út tvo reikninga samtals að fjárhæð 8.244.920 krónur. Þessum reikningum var mótmælt, sem of háum, af stefnda. Jafnframt skýrði fyrrnefndur A-kk-nf V-kk-nf svo frá fyrir dómi að hann hefði í janúar 2012 bent stefnanda á það munnlega að honum bæri að krefja Skeljung hf. fyrir þá hluta verksins sem tengdust vinnu við fyrirhugaða smurstöð félagsins. Ágreiningur aðila um þessa tvo reikninga var leiddur til lykta með samkomulagi í maí 2012. Fól samkomulagið í sér að auk leiðréttingar vegna ákveðins verks að fjárhæð 422.00 myndi stefnandi veita stefnda afslátt af reikningnum að fjárhæð 1.522.920 krónur. Skyldi stefndi samkvæmt þessu greiða 6.300.000 krónur og var um það samið að þessi fjárhæð yrði greidd með mánaðarlegum greiðslum án vaxta, í fyrsta sinn 20. júní 2012. Er og ágreiningslaust að þessar greiðslur fóru fram með umsömdum hætti (það athugast þó að samkvæmt kreditreikningi endurgreiddi stefnandi stefnda 422.400 krónur en ekki 422.000 krónur svo sem samkomulag aðila virðist hafa gert ráð fyrir).

Samkvæmt framburði fyrrgreinds A-kk-ef V-kk-ef var það hluti framangreinds samkomulags að stefnandi krefði Skeljung hf. um greiðslu fyrir þann hluta verksins sem laut að fyrrgreindri smurstöð. Jafnframt hefði verið samið svo um að stefnda væri heimilt að draga þá fjárhæð, sem Skeljungur hf. ætti að greiða, frá væntanlegum reikningi vegna malbikunar sem þá hafði enn ekki verið framkvæmd. Af hálfu stefnanda er því mótmælt að samkomulag þessa efnis hafi verið gert á fundinum. Aðilar eru hins vegar sammála um að fulltrúi stefnanda hafi fallist á að vinna nýja skilagrein um þá liði sem vörðuðu vinnu við smurstöð Skeljungs hf. og koma áleiðis til félagsins. Af hálfu stefnanda er lögð áhersla á að þetta hafi einungis verið gert til þess að liðsinna stefnda í uppgjöri sínu við Skeljung hf. og í þessu hafi ekki falist að stefnandi teldi Skeljung hf. nú vera viðsemjanda sinn.

Samkvæmt gögnum málsins sendi stefnandi skilagreinar til Skeljungs hf. sem dagsettar voru 29. ágúst 2012. Í skilagreinum er Skeljungur hf. tilgreindur „verkkaupi‟. Í skýrslum fyrir dómi kom fram að þessar skilagreinar voru unnar upp úr skilagreinum sem áður höfðu verið sendar stefnda ásamt reikningum. Fyrir liggur að fulltrúar Skeljungs hf. höfnuðu ekki greiðsluskyldu vegna þeirra verka sem hér var um að ræða en töldu að um of marga tíma og/eða magn væri að ræða í skilagreinum. Ágreiningslaust er að Skeljungur hf. greiddi stefnanda síðar ákveðna fjárhæð sem tiltekin er sem innborgun í endanlegri kröfugerð stefnanda.

Í ágúst 2012 vann stefnandi að því að koma fyrir tanki í þeim hluta byggingarinnar sem Skeljungur hf. hugðist taka á leigu. Ekki er um það deilt að fulltrúi Skeljungs hf. hafi gefið nánari fyrirmæli um framkvæmd verksins á verkstað. Stefndi Reikningur vegna verksins er auðkenndur „Grjótháls 10 – aukaverk, smurolíut.settur niður, umb. Vilberg“ og útgefinn 19. október 2012. Stefndi greiddi ekki reikninginn og hefur hafnað greiðsluskyldu. Með vísan til þess að reikningnum beri að beina að Skeljungi hf.

Hinn 24. október 2012 gaf stefnandi út reikning að fjárhæð 4.246.100 krónur fyrir malbiksvinnu. Samkvæmt því sem fram kemur í greinargerð stefnda dró stefndi frá þeim reikningi 2.110.300 krónur sem hann taldi vera þá fjárhæð sem Skeljungi hf. hefði borið að greiða stefnanda. Greiddi stefndi því 2.135.800 krónur hinn 10. október 2012 sem hann taldi fullnaðargreiðslu í samræmi við samkomulag sitt við stefnanda.

Við meðferð málsins fyrir dómi var dómkvaddur matsmaður, að beiðni stefnda, til þess að leggja mat á endurgjald fyrir þá verkhluta sem stefnandi telur að Skeljungi hf. beri að greiða. Vikið er að áliti dómkvadds matsmanns síðar eftir því sem ástæða þykir til.

Við aðalmeðferð málsins gáfu aðilaskýrslu H-kk-nf G-kk-nf G-kk-nf, fyrrverandi framkvæmdastjóri stefnanda, og A-kk-nf R-kk-nf V-kk-nf, framkvæmdastjóri stefnda. Einnig gaf aðilaskýrslu H-kk-nf R. K-kk-nf verkstjóri, en aðilar voru sammála um að líta bæri á téðan H-kk-þf sem fyrirsvarsmann stefnanda. Þá komu fyrir dóminn sem vitni J-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf, jarðvegsverkfræðingur og dómkvaddur matsmaður, A-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf byggingartæknifræðingur, M-kk-nf Þ-kk-nf M-kk-nf húsasmiður og Þ-kk-nf A-kk-nf, sölustjóri hjá Skeljungi hf. Ekki er ástæða til að rekja þessar skýrslur sérstaklega.

Málsástæður og lagarök aðila

Stefnandi vísar til atvika málsins og verksamnings aðila. Hann leggur áherslu á að Skeljungur hf. sé ekki aðili að umræddum verksamningi heldur einungis stefndi. Ekki skipti máli við úrlausn málsins að stefnandi hafi ljáð máls á því að sundurliða sérstaklega þá verkþætti sem, að sögn stefnda, hafi átt að falla á Skeljung hf. Stefnandi hafi einungis tekið að sér að skýra hluta verksins út fyrir Skeljungi hf. og freista þess að ná samkomulagi við félagið um fjárhagslegt uppgjör á hluta verksins fyrir hönd stefnda. Undir meðferð málsins fyrir dómi féll stefnandi að fullu frá kröfulið að fjárhæð 907.399 krónur. Höfuðstóll endanlegrar kröfu stefnanda sundurliðast samkvæmt framagreindu þannig:

1. Gjaldd. 01.02.2012 500.000 krónur – hluti framkv.ábyrgðar

2. Gjaldd. 24.10.2012 4.246.100 krónur – reikn. nr. 98

3. Gjaldd. 24.10.2012 1.793.260 krónur – reikn. nr. 100

4. Gjaldd. 19.12.2012 465.800 krónur – reikn. nr. 117

Samtals 7.005.160 krónur

Ekki er deilt um þær innborganir af hálfu stefnda og Skeljungs hf. sem vísað er til í kröfugerð stefnanda. Af hálfu stefnanda er vísað til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, sbr. VI. og VII. kafla laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um gjalddaga kröfunnar er einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styður stefnandi við 1. mgr. 6. gr. sbr. III kafla laga nr. 38/2001.

Stefndi byggir málatilbúnað sinn á því að krafa stefnanda hafi að fullu verið greidd. Framkvæmdaábyrgð að fjárhæð 500.000 krónur hafi verið greidd ásamt áföllnum vöxtum eftir birtingu stefnu auk þess reiknings að fjárhæð 1.793.260 krónur. Þessar kröfur hafi því verið efndar. Stefndi telur að seinkun greiðslna sé á ábyrgð stefnanda sem eigi þar af leiðandi ekki rétt á dráttarvöxtum. Að því er varðar reikning að fjárhæð 4.246.100 krónur byggir stefnandi á því að hann hafi haft rétt til þess að draga frá þeim reikningi það sem hann hafði áður ofgreitt vegna þeirra verka sem Skeljungi hf. bar að greiða stefnanda milliliðalaust, samtals 2.1110.300 krónur. Vísar stefnandi þessu til stuðnings til samkomulags síns við stefnanda. Þá hafi stefnandi viðurkennt þetta með athöfnum sínum, einkum með því að beina skilagreinum að Skeljungi hf. sem verkkaupa. Eftir hafi því staðið 2.135.800 krónur sem stefndi hafi að fullu greitt. Viðvíkjandi reikningi að fjárhæð 465.800 krónur telur stefndi að um sé að ræða reikning sem sé stefnda algjörlega óviðkomandi. Um sé að ræða verk sem unnið hafi verið fyrir Skeljung hf. án nokkurs atbeina stefnda, enda hafi reikningnum upphaflega verið beint að því félagi.

Samkvæmt öllu framangreindu telur stefndi að hann hafi að fullu greitt kröfur stefnanda gagnvart sér. Þær kröfur sem stefnandi beini að stefnda varði að öllu leyti vinnu stefnanda fyrir Skeljung hf. Stefndi sé ekki aðili að því samningssambandi. Eigi því að sýkna stefnda af kröfu stefnanda að þessu leyti vegna aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991. Varakrafa stefnda um lækkun byggir á sambærilegum ástæðum og aðalkrafa hans um sýknu. Ef komist verður að þeirri niðurstöðu að stefnda beri að greiða útistandandi fjárhæðir vegna vinnu stefnanda fyrir Skeljung hf. gerir hann kröfu um lækkun þeirra fjárhæða, enda séu umkrafðar fjárhæðir of háar. Við munnlegan málflutning vísaði stefndi til matsgerðar dómkvadds matsmanns til stuðnings kröfu sinni um lækkun.

Niðurstaða

Fyrir liggur að málsaðilar gerðu samning 12. apríl 2011 um jarðvinnu stefnanda á lóð í eigu stefnda við Grjótháls 10 í Reykjavík. Lýtur efnislegur ágreiningur aðila að meginstefnu að því hvort ákveðnir hlutar þess verks sem stefnandi sinnti við Grjótháls 10 hafi verið unnir fyrir Skeljung hf. án aðildar og ábyrgðar stefnda samkvæmt umræddum samningi.

Í málinu er á það að líta að enginn skriflegur samningur liggur fyrir milli stefnanda og Skeljungs hf. Á verkfundi í júní 2011 þar sem kynntar voru breytingar á hönnun vegna fyrirhugaðrar leigu Skeljungs hf. á hluta húsnæðisins var enginn fulltrúi Skeljungs hf. mættur. Þá er ekki fram komið að fulltrúar stefnanda og Skeljungs hf. hafi átt í nokkrum samskiptum á árinu 2011 þegar jarðvinnu vegna byggingarinnar var lokið. Að síðustu liggur fyrir að reikningar samkvæmt skilagreinum stefnanda voru greiddir án athugasemda af hálfu stefnda þrátt fyrir að þeir lytu einnig að umræddum byggingarhluta. Jafnvel þótt fallist yrði á það með stefnda að fyrirsvarsmaður hans hafi lýst því yfir sumarið 2011, og einnig í janúar 2012, að stefnanda bæri að halda vinnu við smurstöð Skeljungs hf. sérgreindri, er óútskýrt með hvaða hætti samningur ætti að hafa stofnast á milli stefnanda og Skeljungs hf. og hvert nánara efni þess samnings væri.

Í samkomulagi aðila frá maí 2012 kemur ekkert fram um að stefnandi lýsi því yfir að ákveðnum hluta þeirrar kröfu sem þá var til umfjöllunar hafi borið að beina að Skeljungi hf. Því síður bera gögn málsins þess vitni að stefnandi hafi á þessu tímamarki fallist á að fella niður hluta kröfu sinnar og beina henni þess í stað gegn Skeljungi hf. Benda atvik málsins eindregið til þess að af hálfu stefnanda hafi einungis verið fallist á að taka saman þá greiðsluliði sem vörðuðu umrædda smurstöð Skeljungs hf. í þágu uppgjörs milli stefnda og þess félags. Getur það ekki talist ígildi samnings milli Skeljungs hf. og stefnanda þótt sá síðarnefndi kunni að hafa fallist á að taka við greiðslu inn á verkið beint frá Skeljungi hf. og draga þá greiðslu frá síðari reikningum til stefnda. Samkvæmt framangreindu verður að hafna málsástæðu stefnda þess efnis að hluti þess verks sem unnið var á árinu 2011 hafi átt að greiðast af Skeljungi hf.

Að því er varðar reikning útgefinn 19. nóvember 2012 að fjárhæð 465.800 krónur er ágreiningslaust að um var að ræða aukaverk sem stefnandi vann í þeim byggingarhluta sem ætlað var að hýsa starfsemi Skeljungs hf. Samkvæmt almennum reglum verktakaréttar, sbr. einnig grein 16.6 í ÍST:30 sem gilti um verksamninga aðila, var stefnanda óheimilt að vinna aukaverk nema samkvæmt skriflegum fyrirmælum stefnda sem verkkaupa. Í málinu er ekki fram komið að slík fyrirmæli hafi verið gefin af hálfu stefnda eða að hann hafi samþykkt verkið með öðrum hætti, svo sem á verkfundi eða með athugasemdri greiðslu síðar. Með hliðsjón af samskiptum stefnanda og Skeljungs hf., sem fyrirsvarsmönnum stefnanda var fullkunnugt um sumarið 2012, var þó fullt tilefni fyrir stefnanda að afla slíks samþykkis. Gegn andmælum stefnda verður stefnandi að bera hallan af skorti af sönnun um heimild stefnda fyrir umræddu aukaverkefni og verður stefndi því ekki krafinn um greiðslu fyrir umrætt aukaverk. Er því fallist á lækkun á höfuðstól kröfu stefnanda sem svarar til téðrar fjárhæðar.

Ef horft er fram hjá fyrrgreindum reikningi að fjárhæð 465.800 krónur ýtur matsgerð dómkvadds matsmanns 15. nóvember 2013 efnislega að skilagreinum sem stefndi gerði ekki athugasemdir við, að því er varðar fjölda eininga eða magn efnis, þegar reikningar voru greiddir. Þá er sá munur sem er á niðurstöðu dómkvadds matsmanns og þeirri fjárhæð sem stefnandi reiknaði sér er óverulegur. Jafnvel þótt stefndi teldist ekki bundinn við fyrrgreinar skilagreinar stefnanda verður því ekki talið að það endurgjald sem stefnandi áskildi sér hafi verið ósanngjarnt. Er því ekki fullnægt skilyrðum til þess að fallast á kröfu stefnda um enn frekari lækkun með vísan til matsgerðar dómkvadds matsmanns.

Með vísan til 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu á stefnandi rétt á dráttarvöxtum af umkröfðum fjárhæðum frá og með mánuði frá því sannanlega var krafist greiðslu. Í málinu er ekki fram komið með hvaða hætti stefnandi sendi stefnanda þá tvo reikninga útgefna 24. september 2012, annars vegar að fjárhæð 4.246.100 krónur og hins vegar að fjárhæð 1.793.260 krónur, sem ekki voru réttilega greiddir. Hins vegar liggur fyrir að stefndi innti af hendi greiðslu að fjárhæð 2.135.800 krónur 10. október 2012 sem hann leit sem fullnaðargreiðslu reikningsins að fjárhæð 4.246.100 krónur. Verður því við það að miða að eigi síðar en 10. október 2012 hafi stefndi móttekið umrædda reikninga útgefna 24. september 2012. Verða dráttarvextir því dæmdir frá 10. nóvember 2012 að því er varðar tvo umrædda reikninga.

Í málinu er ekkert komið fram um hvenær lokaúttekt verksins, fór en samkvæmt verksamningi aðila bar stefnanda að endurgreiða stefnda síðasta hluta framkvæmdaábyrgðar að fjárhæð 500.000 krónur þegar verki væri lokið. Þá liggur ekkert fyrir um að stefnandi hafi sannanlega krafið stefnda um umrædda fjárhæð fyrr en með innheimtubréfi 7. mars 2013. Verða dráttarvextir því dæmdir frá 7. apríl 2013 að því er snertir þennan hluta kröfu stefnanda.

Ekki er um það deilt að greitt hafi verið inn á kröfuna í samræmi við það sem fram kemur í endanlegri kröfugerð stefnanda.

Við ákvörðun um málskostnað verður að horfa til þess að stefnandi lækkaði kröfu sína umtalsvert í framhaldi af greinargerð stefnda auk þess sem dómurinn hefur fallist á að stefndi beri ekki ábyrgð á nokkrum hluta stefnukröfu. Að þessu virtu þykir rétt að stefndi greiði stefnanda hluta málskostnaðar hans sem þykir hæfilega ákveðinn 200.000 krónur og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu stefnanda flutti málið S-kk-nf H-kk-nf hrl.

Af hálfu stefnda flutti málið B-kk-nf T-kk-nf P-kk-nf hdl.

S-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, Bón- og þvottastöðin ehf., greiði stefnanda, Krafttaki ehf., 6.539.360 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 6.039.360 krónum frá 10. nóvember 2012 til 7. apríl 2013 og af 6.539.360 krónum frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum 10. október 2012 að fjárhæð 2.135.800 krónur, 22. mars 2013 að fjárhæð 1.793.260 krónur, 22. mars 2013 að fjárhæð 532.902 krónur, 13. september 2013 að fjárhæð 1.145.740 krónur og 13. september 2013 að fjárhæð 256.680 krónur.

Stefndi greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

S-kk-nf M-kk-nf