S-649/2020

Mál þetta, sem var dómtekið 8. júní sl., var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dagsettri 5. nóvember 2020, á hendur X, kt. [...], [...], Akureyri, „fyrir kynferðislega áreitni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 15. mars 2020 á skemmtistaðnum Café Amour, Ráðhustorgi 9, Akureyri, farið með hendi sína inn fyrir buxur Y, kt. [...]og káfað á og klipið í rass hennar innanklæða.

Telst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu Y, kt. [...], er þess krafist að ákærða verði gert að greiða henni 1.200.000 kr. í miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 15. mars 2020 og þar til mánuður er liðinn frá birtingardegi bótakröfu þessarar, en dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist þóknunar vegna starfa réttar- gæslumanns að mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts.“

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvalds, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Hann krefst þess að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara krefst hann sýknu af framkominni bótakröfu en til þrautavara að bætur verði stórlega lækkaðar. Loks krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

I

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu voru lögreglumenn við störf á skemmtistaðnum Café Amour á Akureyri aðfaranótt sunnudagsins 15. mars 2020. Þar leitaði brotaþoli til lögreglumanns og kvaðst hafa orðið fyrir kynferðislegri áreitni af hálfu manns sem hún kunni ekki deili á en myndi þekkja í sjón. Hún lýsti því að hann hafi verið að gefa henni auga á dansgólfinu, hafi svo klipið í rass hennar og farið með hönd inn fyrir buxur hennar og káfað á rasskinn. Maðurinn fannst ekki inni á staðnum og var brotaþola bent á að hún gæti komið á lögreglustöð síðar og rætt við rannsóknarlögreglumann. Brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu 16. mars og kvaðst þá hafa komist að nafni mannsins, sem er ákærði í máli þessu. Fyrir liggur upptaka úr öryggismyndavél af dansgólfi skemmtistaðarins.

II

Ákærði neitaði sök. Hann kvaðst ekki þekkja brotaþola en þekkja kærasta eða fyrrverandi kærasta hennar. Hann hafi heilsað henni en ekki átt við hana önnur samskipti. Hann kvaðst hafa verið búinn að neyta áfengis en ekki verið mikið ölvaður og muna allt kvöldið. Aðspurður um upptöku úr öryggismyndavél þar sem brotaþoli sjáist snúa sér snöggt að honum og virðast eiga við hann samskipti kvað hann hafa verið margt fólk þarna, stympingar og læti og hann muni ekki hvað hún sagði. Hann kannaðist við að fyrr um kvöldið hafi hún gefið honum olnbogaskot í tvígang og ýtt honum frá sér en hann viti ekki af hverju. Hann kvaðst hafa farið heim eftir að hafa fengið drykk yfir sig og verið kominn heim klukkan fjögur. Hann kannaðist við að dyravörður hafi rætt þessar ásakanir við hann en hann hafi neitað því að þær ættu við rök að styðjast. Ákærði kvaðst engar skýringar hafa á því af hverju brotaþoli beri þetta á hann.

Brotaþoli kvaðst ekki þekkja ákærða. Hún kvaðst hafa verið að dansa með A og Bvinum sínum þegar ákærði ýtti við henni í tvígang. Hún gæti þá hafa gefið ákærða olnbogaskot. Ákærði hafi áður verið búinn að horfa á hana og blikka hana. Hann hafi svo komið að henni, farið inn á hana og klipið hana í hægri rasskinn. Hún hafi snúið sér við og ætlað að lemja hann en vinur hennar dregið hana í burtu. Brotaþoli kvaðst hafa rætt við dyravörð sem hafi sagt að hann hafi ekki séð neitt og þetta væri því ekki hans mál. Hún hafi svo séð tvo lögreglumenn á staðnum og sagt þeim frá þessu. Ákærði hafi þá verið farinn. Brotaþoli lýsti því að hafa liðið illa yfir þessu og fundist hann hafa brotið á sér. Þetta hafi enn afleiðingar og hún geti til dæmis ekki leitað til karlkyns læknis. Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið mikið ölvuð og ekki hafa verið búin að sýna ákærða neinn áhuga eða gefa slíkt til kynna. Brotaþoli kvað mjög marga hafa verið á dansgólfinu en þegar þetta gerðist hafi ákærði verið beint fyrir aftan hana.

Vitnið lögreglumaður nr. 1802 kvaðst hafa átt óformlegt spjall við brotaþola og vinkonu hennar á staðnum þar sem brotaþoli hafi tjáð honum að hafa orðið fyrir áreiti. Hann og félagi hans hafi farið afsíðis með brotaþola og kynnt henni réttarstöðu vitnis. Hún hafi þá lýst því að maður hafi verið búinn að horfa á hana á dansgólfinu en svo komið að henni, káfað á henni, klipið hana í rassinn og farið inn fyrir buxur hennar og klipið í rasskinn. Hún hafi augljóslega upplifað þetta sem brot og liðið illa yfir þessu. Hún hafi ekki vitað nafn mannsins en sagst mundu þekkja hann í sjón. Þau hafi ekki fundið manninn á staðnum og brotaþola verið bent á að hún gæti komið á lögreglustöð á skrifstofutíma.

Vitnið B kvaðst þekkja brotaþola í gegnum aðrar vinkonur en ekki þekkja ákærða. Hún kvaðst hafa verið mjög drukkinn og lítið sem ekkert muna. Hún muni þó eftir að hafa verið reið. Aðspurð um skýrslu hennar hjá lögreglu þar sem hún hafi meðal annars lýst því að ákærði hafi verið eitthvað utan í brotaþola kvaðst vitnið ráma eitthvað í þetta en ekki vera viss. Hún kvaðst ekki muna eftir því að hafa séð ákærða slá brotaþola á rassinn en einhverjar stympingar hafi verið. Hana rámi eitthvað í að hafa séð ákærða toga í buxur brotaþola. Hún kvaðst muna eftir að hafa verið mjög reið þegar þær ræddu við dyravörð. Vitnið lýsti því að allir hafi verið utan í öllum á dansgólfinu og svo hafi upphafist einhverjar hrindingar og rugl og það hafi eitthvað tengst brotaþola.

Vitnið D kvaðst kannast við brotaþola en ekki þekkja ákærða. Hann kvaðst eiginlega ekkert muna eftir þessu en þó ráma í að brotaþoli hafi reiðst og sagt að káfað hafi verið á henni. Hún hafi verið brjáluð og viljað að eitthvað yrði gert. Vitnið hafi snúið baki í brotaþola. Kallað hafi verið á dyravörð og lögreglan hafi komið. Hann kvað örugglega rétt eftir sér haft í skýrslutöku hjá lögreglu en ekki muna þetta nú.

Vitnið E, starfsmaður á Café Amour, kvaðst hafa verið að vinna uppi á dansgólfinu og margir verið þar, 50- 60 manns. Brotaþoli og vinkona hennar hafi komið til hans og önnur þeirra sagt að maður hafi gripið í kynfæri brotaþola. Brotaþoli hafi verið í frekar miklu sjokki en hann kvaðst minna að vinkona hennar hafi meira rætt við hann. Hann hafi rætt við ákærða eða félaga hans en ekki talið sig geta gert neitt meira í málinu.

Vitnið F, frændi ákærða, kvað þá hafa farið tvo saman á staðinn. Vitnið kvað þá báða hafa verið undir áhrifum áfengis en ekki mikið drukkna. Vitnið hafi ekki hafa orðið var við neitt á milli ákærða og brotaþola, hvorki samtöl, ýtingar né annað. Þó myndi hann að brotaþoli hefði slegið húfu af ákærða á dansgólfinu. Hann kvaðst muna eftir að hafa rætt eitthvað við dyravörð og líklega hafi ákærði þá verið með honum. Þá rámaði vitnið í að hafa sagt ákærða að fara, líklega hafi það verið eftir samtal við dyravörð.

Vitnið A, vinur og fyrrverandi kærasti brotaþola, kvað þau hafa verið að dansa. Hann hafi verið búinn að fá sér í glas en ekki verið mikið ölvaður. Vitnið hafi snúið sér við örstutta stund og farið í símann og brotaþoli þá allt í einu brjálast. Hún hafi reynt að ráðast á mann en vitnið hafi stöðvað hana og dregið hana í burtu. Brotaþoli hafi sagt manninn hafa farið inn á sig en ekki lýst því frekar. Brotaþola hafa sjáanlega liðið illa, verið móðguð og viljað láta henda manninum út, sem hafi verið gert.

Vitnið G kvaðst ekki muna annað en að allt í einu hafi verið mikil læti, henni hafi verið hrint, fólk verið reitt og pirrað og eitthvað í gangi. Hana minni að það hafi eitthvað tengst brotaþola.

III

Ákærða er gefin að sök kynferðisleg áreitni, með því að hafa farið með hendi sína inn fyrir buxur brotaþola og káfað á og klipið í rass hennar innanklæða.

Brotaþoli hefur verið sjálfri sér samkvæmt í lýsingu af þessu atviki. Fyrir liggur upptaka úr öryggismyndavél sem er þó ógreinileg og erfitt að fylgjast með brotaþola og ákærða í þvögunni þar. Það athæfi sem ákærða er gefið að sök sést ekki á upptökunni. Vitnin A og D báru að brotaþoli hafi reiðst. Vitnið B mundi eftir að hafa sjálf orðið mjög reið og vitnið G eftir skyndilegum látum á dansgólfinu. D, B og G mundu atvik óljós tog öll voru þau fremur óskýr um hvað brotaþoli hefði sagt þeimum háttsemi ákærða. Ekkert vitnanna kvaðst hafa séð ákærða klípa í rass brotaþola eða setja hendi inn fyrir buxur hennaren B rámaði í að hann hafi togað í buxur hennar. Gegn eindreginni neitun ákærða telst ekki sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru. Verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu brotaþola er vísað frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008.

Eftir úrslitum málsins verður allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, sbr. 2. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, sem eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir.

A-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð :

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu brotaþola, Y, er vísað frá dómi.

Sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ. m. t. þóknun skipaðs verjanda ákærða, F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 589.000 krónur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef Ó-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, 282.720 krónur.