E-6666/2006

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar um frávísunarkröfu stefndu 2. mars sl., er höfðað með stefnu sem birt var stefndum 25. október 2006.

Stefnandi er Kaupþing banki hf., Borgartúni 19, Reykjavík, vegna Kaupþings banka hf., Suðurlandsbraut 2, Reykjavík.

Stefndu eru Ísrós ehf., D-kvk-nf S-kvk-nf og S-kk-nf B-kk-nf Ó-kk-nf, öll með lögheimili að Brúnastöðum 52, Reykjavík.

I

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndu verði, in solidum, dæmd til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 2.050.985 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af 2.050.985 krónum frá 31. maí 2006 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum að upphæð 2.003.900 krónur. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins, auk virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Stefndu krefjast þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi og er sá þáttur málsins hér til úrlausnar. Þá krefjast stefndu málskostnaðar úr hendi stefnanda, að skaðlausu, auk virðisaukaskatts.

II

Í stefnu er krafa stefnanda sögð byggð á tékkareikningi og ábyrgðaryfirlýsingu vegna tékkareiknings. Tékkareikningurinn sé á nafni stefnda, Ísrósar ehf., stofnaður á árinu 1989 í útibúi stefnanda að Suðurlandsbraut 2, númer 0313-26-29. Hinn 31. maí 2006 hafi vanskilaskuldin staðið í 2.050.985 krónum. Stefndu, D-kvk-nf og S-kk-nf B-kk-nf, hafi þann 25. janúar 2005 undirritað yfirlýsingu um sjálfskuldarábyrgð v/ yfirdráttarheimildar á framangreindum reikningi, að fjárhæð 2.500.000 krónur. Tékkareikningurinn hafi lent í vanskilum og hafi stefndu verið tilkynnt um vanskilin með bréfum, dags. 15. júní 2006. Fram kemur í stefnu að greiddar hafi verið inn á skuldina 2.003.900 krónur þann 26. júlí 2006, og verði tekið tillit til þeirrar innborgunar við uppgjör kröfunnar. Eftirstöðvar skuldarinnar hafi hins vegar ekki fengist greiddar og því sé nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Stefnandi vísar til almennra reglna kröfuréttarins og meginreglna samningaréttar um skuldbindingargildi loforða og skyldu til að efna samninga, sem fái m.a. stoð í lögum nr. 7/1936. Til stuðnings kröfu sinni um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, vísar stefnandi til ákvörðunar Seðlabanka Íslands á hverjum tíma, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001. Málskostnaðarkrafan styðst við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Þá er um varnarþing vísað til 32. gr. sömu laga.

Krafa stefndu um frávísun er á því reist að ekki liggi fyrir útskrift af umræddum tékkareikningi, þannig að stefndu sé gerlegt að staðreyna yfirlit og færslur. Þá geri stefnandi ekki grein fyrir því með hverjum hætti dómkrafan sé sett fram í stefnu, né hvernig uppgjör með skuldabréfi að fjárhæð 2.050.000 skili sér inn á reikninginn. Telja þeir fráleitt að stefnandi geti sett fram dómkröfur að þeirri fjárhæð sem stefnan greini, inn á skuldina hafi verið greitt löngu áður en stefnt sé í málinu og geti þau ekki haldið uppi vörnum þar sem þau skorti upplýsingar.

Í greinargerð stefndu kemur fram að stefnda, Ísrós ehf., hafi verið í viðskiptum og staðið í skuld við stefnanda. Stefndu, S-kk-nf B-kk-nf og D-kvk-nf, hafi tekist á hendur sjálfskuldarábyrgð gagnvart bankanum á skuldum félagsins. Síðastliðið vor hafi stefndu samið við stefnanda um að greiða upp skuldina með útgáfu og afhendingu skuldabréfs. Því telja stefndu sig ekki lengur skulda stefnanda neitt.

Stefnandi krefst þess að frávísunarkröfu stefnda verði hrundið og telur kröfugerð sína fullkomlega löglega og eðlilega.

Niðurstaða

Meðal gagna sem stefnandi hefur lagt fram í máli þessu er „Yfirlýsing um sjálfskuldarábyrgð v/ yfirdráttarheimildar á reikningi nr. 29“, útgefin 25. janúar 2005. Samkvæmt yfirlýsingunni ábyrgjast stefndu, D-kvk-nf S-kvk-nf og S-kk-nf B-kk-nf Ó-kk-nf, sem sjálfskuldarábyrgðaraðilar greiðslu yfirdráttar á tékkareikningi stefnda, Ísrósar ehf., allt að fjárhæð 2.500.000 krónur. Í skilmálum yfirlýsingarinnar kemur fram að stefnanda sé m.a. heimilt að innheimta skuldina hjá sjálfskuldarábyrgðaraðilum við vanskil, fari reikningseigandi upp fyrir heimild sína, við niðurfellingu heimildar eða lokun reikningsins. Jafnframt segir þar að gildistími ábyrgðarinnar sé fjögur ár frá útgáfudegi.

Hvorki af stefnu né öðrum gögnum verður ráðið að reikningseigandi, Ísrós ehf., hafi farið upp fyrir heimild sína til yfirdráttar, heimild hafi fallið niður, reikningi lokað eða að öðru leyti hafi verið brotið í bága við ábyrgðaryfirlýsingu vegna yfirdráttarheimildar á reikningi nr. 29. Verður þannig ekki séð hvort eða hvenær til þeirra vanskila kom, sem eru tilefni stefnu. Skortir því verulega á að málsástæðum sem stefnandi byggir málsókn sína á séu gerð nægileg skil.

Eins og stefna er úr garði gerð verður að telja að vörnum stefndu verði áfátt, og þar sem hún að þessu leyti fullnægir ekki lágmarksskilyrðum e-liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, verður ekki hjá því komist að vísa henni frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefnanda gert að greiða stefndu málskostnað sem ákveðst hæfilegur 80.000 krónur. Hefur þá ekki verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Úrskurðinn kvað upp I-kk-nf E-kk-nf, héraðsdómari.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Kaupþing banki hf., greiði stefndu, Ísrós ehf., D-kvk-þgf S-kvk-þgf og S-kk-þgf B-kk-þgf Ó-kk-þgf, 80.000 krónur í málskostnað.

I-kk-nf E-kk-nf