S-5643/2023

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 26. september 2023, á hendur G-x-x K-x-x, fd. [...], [...], fyrir skjalafals, brot gegn útlendingalögum og lögum um atvinnuréttindi útlendinga, með því að hafa, laugardaginn 1. desember 2018, framvísað í blekkingarskyni við starfsmenn Þjóðskrá Íslands, breytifölsuðu grísku vegabréfi nr. [...], útgefnu til ákærða, með gildistíma frá 11.04.2018 til 10.04.2023. Með þessu kom ákærði því til leiðar að hann hlaut fullnaðarskráningu hjá Þjóðskrá Íslands á fölskum forsendum. Þannig var ákærða kleift að starfa hér á landi hjá Estel ehf., kt. [...], í febrúar til júlí 2020, hjá SA verktökum ehf., kt. [...], í ágúst til október 2020, og hjá Eykt ehf., kt. [...], í apríl og maí 2021, á grundvelli atvinnuleyfis sem hann fékk útgefið með að framvísa því, og dvelja í heimildarleysi á Íslandi og Schengen- svæðinu, án áritana og dvalarleyfis.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 1. mgr. 49. gr. og 50. gr., sbr. a. lið 1. mgr. 116. gr. útlendingalaga nr. 80/2016 og 3. og 4. mgr. 6. gr., sbr. a. lið 1. mgr. 27. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga nr. 97/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði sótti ekki þing við þingfestingu málsins og hafði ekki boðað forföll en ákæra og fyrirkall var birt samkvæmt lögum. Verður málið dæmt samkvæmt heimild í a-lið 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála enda var þess getið í fyrirkallinu að þannig gæti farið um meðferð málsins.

Með vísan til framanritaðs og til rannsóknargagna málsins telst framangreind háttsemi sönnuð og er hún rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 18. september 2023, hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Við ákvörðun refsingar verður til þess litið að með brotum sínum var ákærða kleift að starfa hér á landi um nokkurra mánaða skeið án þess að sækja um atvinnuleyfi. Þá er einnig tekið mið af því að ríkir einstaklings- og almannahagsmunir eru bundnir við það að einstaklingar noti rétt persónuauðkenni, sbr. 1. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. einnig dóm Landsréttar 15. nóvember 2019 í máli nr. 86/2019.

Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni þessa máls, dómvenju og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 3 mánaðafangelsi, en fresta skal fullnustu 30 daga refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kvk-nf R-kvk-nf A-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf K-kvk-nf aðstoðarmaður dómara kveður upp þennan dóm.

Dómsorð:

Ákærði, G-x-x K-x-x, sæti fangelsi í 3 mánuði, en fresta skal fullnustu 30 daga refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

B-kvk-nf K-kvk-nf