S-6/2009

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Snæfellsnesi með ákærum 29. desember 2008 og 7. apríl 2009 á hendur ákærða, H-kk-þgf Ó-kk-þgf H-kk-þgf, kt. ..., Kveldúlfsgötu 18 í Borgarbyggð.

Í ákæru 29. desember 2009 segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir líkamsárás með því „að hafa aðfaranótt annars dags páska, mánudaginn 24. mars 2008, framan við samkomuhúsið Skjöld í Helgafellssveit, slegið Æ-kk-þf Æ-kk-þf, kt. ..., í andlitið með þeim afleiðingum að hann kinnbeinsbrotnaði hægra megin og hlaut blæðingu undir slímhimnu í hægra auga og mikla bólgu yfir hægri kinn og í kringum hægra auga.“ Er þetta talið varða 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940. Í ákærunni var þess krafist að ákærði yrði dæmdur til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar. Auk þess var tekin upp í ákæruna krafa Æ-kk-ef Æ-kk-ef um að ákærða yrði gert að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 396.877 krónur auk nánar tilgreindra vaxta og málskostnaðar.

Í ákæru 7. apríl 2009 segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir líkamsárás með því „að hafa aðfaranótt sunnudagsins 1. mars 2009, framan við Félagsheimilið Röst í Snæfellsbæ, skallað D-kk-þf A-kk-þf R-kk-þf, kennitala ..., í andlitið og síðan sparkað ítrekað í hann með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði og hlaut lítið sár þvert yfir nefrót ásamt vægri bólgu.“ Er þetta talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu sakakostnaðar. Þá kemur fram í ákærunni krafa D-kk-ef A-kk-ef R-kk-ef um að ákærða verði gert að greiða honum miskabætur að fjárhæð 400.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 1. mars 2009 þar til mánuður er liðinn frá því ákærða var kynnt krafan, en dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla sömu laga frá þeim degi til greiðsludags auk þess sem ákærði verði gert að greiða málskostnað.

I.

Í þinghaldi 18. júní 2009 afturkallaði ákæruvaldið ákæru 29. desember 2008. Sá þáttur málsins fellur því niður auk þess sem vísa ber frá dómi bótakröfu Æ-kk-ef Æ-kk-ef, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008.

Af hálfu ákæruvaldsins hefur verið fallið frá því atriði í ákæru 7. apríl 2009 að ákærði hafi sparkað ítrekað í D-kk-þf A-kk-þf R-kk-þf. Að því gættu hefur ákærði skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákærunni og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008. Í samræmi við þetta verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsilaga í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði hlaut ákærði dóm 16. janúar 2004 fyrir brot gegn umferðarlögum og 231. gr. almennra hegningarlaga. Var refsing ákveðin 40.000 króna sekt. Þá gekkst ákærði undir að greiða 65.000 króna fésekt fyrir brot gegn umferðarlögum með lögreglustjórasátt 27. október 2005. Loks hlaut ákærði dóm 26. janúar 2009 fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Var refsing ákveðin 30 daga fangelsi skilorðsbundið í 2 ár.

Með broti því sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir rauf hann skilorð dómsins frá 26. janúar 2009. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga ber að taka upp refsingu samkvæmt þeim dómi og dæma hann með þannig að ákærða verði gerð refsing í einu lagi að teknu tilliti til 77. gr. laganna. Að þessu gættu og með vísan til 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi.

Sakarkostnaður vegna ákæru 29. desember 2008 verður felldur á ríkissjóð með vísan til 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008. Samkvæmt 1. mgr. sömu greinar verður ákærða hins vegar gert að greiða sakarkostnað vegna ákæru 7. apríl 2009 eftir yfirliti lögreglu um þann kostnað. Þar sem vörn málsins hefur einkum beinst að þeirri ákæru sem var afturkölluð þykir rétt að ákærða verði aðeins gert að greiða málsvarnarlaun verjanda síns að hluta til svo sem greinir í dómsorði þar sem málsvarnarlaun eru tilgreind ásamt virðisaukaskatti. Að öðru leyti fellur sá kostnaður á ríkissjóð.

II.

Ákærði hefur fallist á að hann beri miskabótaábyrgð gagnvart D-kk-þgf A-kk-þgf R-kk-þgf en leggur fjárhæð bóta í mat dómsins. Af hálfu brotaþola hefur höfuðstóll kröfunnar verður lækkaður í 200.000 krónur. Þykja þær bætur hæfilegar og verður krafan tekin til greina með vísan til 26. gr. skaðabótalaga 50/2003. Jafnframt verður fallist á vaxtakröfu brotaþola þannig að dráttarvextir reiknist frá 7. maí 2009 en þá var krafan kynnt ákærða. Þá verður ákærða gert að greiða brotaþola málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn svo sem greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf Ó-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði greiði 119.960 krónur í sakarkostnað, þar með talin þriðjungur af málsvarnarlaunum verjanda síns P-kk-ef K-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 278.880 krónur.

Kröfu Æ-kk-ef Æ-kk-ef á hendur ákærða er vísað frá dómi.

Ákærði greiði D-kk-þgf A-kk-þgf R-kk-þgf 200.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 88/2008, frá 1. mars 2009 til 7. maí 2009 en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 140.000 krónur í málskostnað.

B-kk-nf B-kk-nf