E-932/2008

Mál þetta, sem var dómtekið 10. f.m., er höfðað 25. mars 2008 af Samafli ehf., Stórakrika 21 í Mosfellsbæ, á hendur T-kk-þgf E-kk-þgf, Fögrukinn 11, Hafnarfirði.

Stefnandi krefst þess að stefnda verði gert að greiða honum 1.432.797 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. nóvember 2007 til greiðsludags. Jafnframt er krafist málskostnaðar að skaðlausu.

Stefndi krefst aðallega sýknu „af öllum kröfum stefnanda gegn greiðslu á 750.780 krónum“, en til vara að stefnukröfur verði stórlega lækkaðar og aðeins teknar til greina að óverulegu leyti. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar úr hendi stefnanda.

I.

Krafa stefnanda í málinu er tilkomin vegna vinnu sem hann innti af hendi fyrir stefnda að Fögrukinn 11 í Hafnarfirði. Nánar tiltekið var um að ræða vinnu við byggingu bílskúrs sem stefndi reisti við íbúðarhús sitt. Styðst krafa stefnanda við reikning sem hann gaf út 1. október 2007 að fjárhæð 1.432.797 krónur. Málsaðila greinir á um réttmæti þessarar kröfu. Þannig er lagt til grundvallar við reikningsgerðina að starfsmenn stefnanda hafi slegið upp steypumótum fyrir 189 m² veggfleti við byggingu bílskúrsins, en af hálfu stefnda er staðhæft að stefndi hafi horfið frá verkinu þegar einungis hafi verið búið að slá upp 112 m² veggfleti. Lýtur ágreiningur aðila að meginstefnu til að þessum mismun. Að auki deila þeir um greiðsluskyldu vegna efnis í eigu stefnanda sem hann kveðst ekki hafa fengið til baka að verkinu loknu. Loks hefur stefndi uppi andmæli við kröfu stefnanda um endurgjald fyrir steypuvinnu.

II.

Krafa stefnanda samkvæmt framlögðum reikningi er í sjö liðum. Enginn ágreiningur er um endurgjald fyrir vinnu við sökkul, glugga, hurðarkarm og járnalagnir, en þessir fjórir liðir nema samtals 210.164 krónum án virðisaukaskatts. Þá gerir stefnandi kröfu um greiðslu á 759.036 krónum vegna uppsláttar veggja. Einingarverð samkvæmt þessum lið er 4.016 krónur og magn 189 m². Þá gerir stefnandi kröfu um greiðslu vegna steypuvinnu að fjárhæð 20.998 krónur og er þá miðað við að sex vinnustundum hafi verið varið til þess verks. Loks lýtur krafa stefnanda að efni sem verið hafi í hans eigu en stefndi hafi ekki staðið honum skil á að verkinu loknu. Nemur þessi kröfuliður 160.643 krónum. Samtals nema þessir sjö kröfuliðir því 1.150.841 krónu. Að teknu tilliti til virðisaukaskatts að fjárhæð 281.956 krónur er því heildarkrafa stefnanda 1.432.797 krónur.

III.

Samkvæmt greinargerð eru helstu málsatvik þau að stefndi og J-kk-nf E-kk-nf, sem er eiginmaður fyrirsvarsmanns stefnanda, hafi samið um skiptivinnu. Fyrirtæki stefnda, Traust flísalögn ehf., hafi þannig átt að vinna að múrverki við hús sem stefnandi var að reisa. Á móti hafi stefnandi átt að hafa með höndum smíðavinnu fyrir stefnda, en hann hafi verið að byggja bílskúr við íbúðarhús sitt að Fögrukinn 11 í Hafnarfirði. Stefnandi hafi síðar hafnað því að fram færi sameiginlegt uppgjör á greiðslum fyrir verkin.

Stefndi byggir aðalkröfu sína í málinu á því að stefnandi hafi ekki lokið við umsamið verk. Það sé einfaldlega staðreynd að J-kk-nf E-kk-nf, sem séð hafi um framkvæmd verksins fyrir stefnanda, hafi hlaupið frá verkinu hálfkláruðu, en krefjist nú greiðslu eins og stefnandi hafi nánast lokið því að fullu. Magntölur sem tilgreindar eru í reikningi stefnanda séu í engu samræmi við það verk sem stefnandi vann. Því sé reikningnum mótmælt.

Þeim lið reikningsins sem lýtur að vinnu við veggi er mótmælt á þeim grunni að stefnandi hafi farið frá verkinu þegar aðeins var lokið uppslætti steypumóta fyrir 112 m² af veggjum bílskúrsins, en samkvæmt reikningi tekur krafa stefnanda um endurgjald fyrir uppslátt steypumóta til 189 m² veggflatar. Er ljóst varð að stefnandi ætlaði ekki að ljúka verkinu hafi stefndi slegið mælingu á þann uppslátt sem lokið hafði verið við. Hann hafi svo í framhaldinu haft samband við A-kk-þf J-kk-þf G-kk-þf húsasmíðameistara, sem komið hafi honum til aðstoðar og lánað honum efni til steypumóta. Þá hafi verið ráðinn annar húsasmiður, A-kk-nf Ö-kk-nf, til að ljúka verkinu. Hann og starfsmaður hans, F-kk-nf H-kk-nf, hefðu síðan ásamt stefnda og A-kk-þgf lokið við uppslátt steypumóta. Þá mótmælir stefndi réttmæti reikningsliðar þar sem gerð er krafa um greiðslu fyrir 6 klukkustunda vinnu við steypu sökkuls. Heldur stefndi því fram að starfsmaður stefnanda hafi unnið með honum í eitt skipti í 2-3 klukkustundir við steypuvinnu. Þá sé síðasta lið reikningsins, þar sem gerð er krafa vegna óendurheimts efnis að fjárhæð 160.643 krónur, mótmælt sem tilhæfulausum. Þegar stefnandi fór frá verkinu hafi hann skilið eftir timbur sem hann hafði notað við uppslátt. Eftir að veggir höfðu verið steyptir hefðu stefndi og A-kk-nf Ö-kk-nf haft með höndum niðurrif á steypumótunum og hreinsun á timbri, meðal annars á þeim hluta sem stefnandi hafði lokið við. Í framhaldi hafi stefndi hafa hringt í J-kk-þf E-kk-þf og boðið honum að sækja þetta efni, sem hann hafi gert skömmu síðar.

Stefndi kveður það vera almenna viðmiðun við tilgreiningu einingarverðs fyrir það verk sem stefnandi tók að sér fyrir hann og miðað við uppmælingu að innifalin í því verði sé vinna við niðurrif steypumóta og hreinsun á timbri eftir að lokið er við að steypa. Það sé vel þekkt og almennt viðmið að niðurrif steypumóta og hreinsun á timbri reiknist 15% af einingarverðinu. Því beri stefnda einungis að greiða 85% af umkröfðu einingarverði, 4.016 krónur, eða 3.414 krónur pr. m². Það margfaldað með heildarfermetrafjölda, eða 112, geri samtals 382.368 krónur. Stefndi vísar að því er þetta varðar til 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, en þar sé mælt fyrir um það að kaupandi þjónustu skuli eingöngu greiða það verð sem telja megi sanngjarnt með hliðsjón af þeirri vinnu sem innt er af hendi.

Stefndi mótmælir því sérstaklega að upphafstími dráttarvaxta eigi að vera sá sem stefnandi krefst. Stefnandi hafi ekki framvísað reikningi sem verið hafi í samræmi við vinnu hans í þágu stefnda. Því standi ekki rök til þess að reikna dráttarvexti fyrr en frá dómsuppsögu í málinu. Þá mótmælir stefndi málskostnaðarkröfu stefnanda.

IV.

Málsaðilum ber ekki saman um það að hvaða marki starfsmenn stefnanda komu að byggingu bílskúrs við íbúðarhús stefnda að Fögrukinn 11 í Hafnarfirði á síðari hluta árs 2007. Er áður lýst ágreiningi þeirra um verkstöðu þá er stefnandi hvarf frá verkinu. Staðhæfing stefnda þar að lútandi styðst einkum við vitnisburð tveggja húsasmiða, þeirra A-kk-ef Ö-kk-ef og F-kk-ef H-kk-ef, sem munu hafa komið að verkinu þegar sýnt þótti að stefnandi myndi ekki sinna því frekar. Mun F-kk-nf hafa verið starfsmaður A-kk-ef á þessum tíma. Vinskapur var á milli stefnda og A-kk-ef. Engin tengsl munu hins vegar vera á milli stefnda og F-kk-ef og fram kom í vitnisburði hans að hann og A-kk-nf ynnu ekki lengur saman þar sem A-kk-nf hefði rekið hann úr starfi. Andspænis þessu stendur sú staðhæfing starfsmanns stefnanda, J-kk-ef E-kk-ef, sem er eiginmaður fyrirsvarsmanns félagsins, að krafa vegna smíði steypumóta samkvæmt reikningi sé í einu og öllu í samræmi við þá vinnu sem starfsmenn þess inntu af hendi í þágu stefnda. Ekkert annað telst fram komið sem leitt gæti til þeirrar niðurstöðu að líta bæri framhjá vætti framangreindra tveggja vitna við úrlausn málsins. Er þá sérstaklega til þess að líta að engin ályktun verður dregin af vitnisburði A-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef húsasmíðameistara, sem var skráður byggingarstjóri að umræddu verki, varðandi það hvar verkið var á vegi statt þá er starfsmenn stefnanda hurfu frá því. Í ljósi þessa og með vísan til þess sem áður er rakið þykja ekki vera efni til annars en að fallast á það með stefnda að leysa beri úr málinu á grundvelli þess að magntala í þeim reikningslið sem tekur til veggja sé 77 m² umfram það sem stefnandi á rétt til. Sætir krafa stefnanda lækkun þegar af þessari ástæðu og þá án tillits til ákvæðis 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup.

Svo sem rakið hefur verið snýr krafa stefnda um lækkun að auki að einingaverði samkvæmt framangreindum reikningslið. Þegar tekin er afstaða til hennar er til þess að líta að einingaverð vegna vinnu við sökkul annars vegar og veggi hins vegar er hið sama samkvæmt reikningi stefnanda, eða 4.016 krónur auk virðisaukaskatts. Óumdeilt er að starfsmenn stefnanda fjarlægðu steypumót í kjölfar þess að sökkull var steyptur og hreinsuðu þau. Þá verður að miða við að þeir hafi í engu komið að niðurrifi steypumóta og hreinsun þeirra umfram þetta. Af hálfu stefnanda hefur ekki verið vísað til þess að það að einingaverðið sé hið sama megi skýra með því að láðst hafi að taka tillit til þessara verkþátta við ákvörðun einingaverðs fyrir vinnu við sökkul. Má af þessu draga þá ályktun, svo sem stefndi hefur gert, að vinna við niðurrif steypumóta og hreinsun þeirra sé ranglega innifalin í því einingaverði sem kröfugerð stefnanda tekur að þessu leyti mið af. Er krafa stefnda um lækkun einingaverðs grundvölluð á þessu, en hún gerir ráð fyrir að það lækki af þessum sökum um 15%, eða í 3.414 krónur. Stefnandi hefur í engu leitast við að færa fyrir því rök að hvað sem framangreindu líður taki einingaverð samkvæmt kröfugerð hans ekki til verka sem hann hafi aldrei innt af hendi í þágu stefnda. Með vísan til þess sem nú hefur verið rakið og án þess að annað þurfi til að koma er fallist á það með stefnda að hann eigi réttmæta kröfu til þess að einingaverð samkvæmt kröfugerð stefnanda og þeim reikningslið sem hér er til umfjöllunar sæti lækkun. Sú hlutfallstala sem stefndi miðar kröfu sína við fær stoð í vitnisburði þeirra J-kk-ef E-kk-ef og A-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef og ekki verður annað séð en að hún sé í samræmi við byggingarverðskrá sem stefnandi hefur lagt fram í málinu. Sætir einingaverð að þessu virtu lækkun svo sem stefndi krefst, það er úr 4.016 krónum í 3.414 krónur.

Krafa stefnanda vegna vinnu við smíði steypumóta, sem samkvæmt kröfugerð stefnanda og án tillits til virðisaukaskatts nemur 759.036 krónum, er með vísan til framanritaðs tekin til greina með 382.368 krónum.

Af hálfu stefnanda er því haldið fram að hann hafi lagt til allt það efni sem þurft hafi til að klára vinnu við uppslátt veggja og að stefndi hafi ekki skilað því öllu að verki loknu. Sú fullyrðing að allt efni til smíði steypumóta hafi verið útvegað af stefnanda er í andstöðu við vætti vitna, sem segja stefnda hafa þurft að útvega efni til uppsláttar svo hægt væri að ljúka við uppsetningu steypumóta. Sönnunarbyrði fyrir þeirri fullyrðingu stefnanda að stefndi hafi að verki loknu ekki skilað öllu því efni sem tilheyrði stefnanda, hvílir á stefnanda. Telst þetta ósannað og er kröfu stefnanda vegna óendurheimts efnis að fjárhæð 160.643 krónur því hafnað.

Óumdeilt er að starfsmenn stefnanda höfðu með höndum steypuvinnu við sökkul. Gerir stefnandi kröfu um greiðslu vegna þessa að fjárhæð 20.998 krónur og er þá miðað við að sex vinnustundum hafi verið varið til verksins. Stefndi hefur ekki gert reka að því að hnekkja kröfugerð stefnanda að þessu leyti. Verður þessi reikningsliður því að fullu tekinn til greina.

Þeir liðir í reikningi stefnanda, sem enginn ágreiningur er um, nema án tillits til virðisaukaskatts 210.164 krónum. Við þá fjárhæð bætast samkvæmt framansögðu 382.368 krónur og 20.998 krónur. Krafa stefnanda að teknu tilliti til virðisaukaskatts er því tekin til greina með 763.845 krónum.

Fallist er á það með stefnanda að hann eigi rétt til dráttarvaxta af tildæmdri fjárhæð frá 1. nóvember 2007 að telja, enda standa engin rök til þess að hann þurfi að sæta því að upphafstími dráttarvaxta verði miðaður við seinna tímamark.

Eftir framangreindum málsúrslitum verður stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn 250.000 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Stefndi, T-kk-nf E-kk-nf greiði stefnanda, Samafli ehf., 763.845 krónur auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. nóvember 2007 til greiðsludags.

Stefnandi greiði stefnda 250.000 krónur í málskostnað.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf