S-183/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 23. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 22. síðasta mánaðar á hendur K-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Efstahrauni 12 í Grindavík, „fyrir umferðarlagabrot í Njarðvík með því að hafa laugardaginn 4. mars 2017, sviptur ökurétti ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum áfengis og óhæfur til að stjórna henni örugglega ( í blóði mældist vínandi 1,47‰) vestur Reykjanesbraut uns aksturinn var stöðvaður móts við Innri-Njarðvík“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48.gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu. Að virtu vínandamagni í blóði ákærða, þykja brot hans rétt heimfærð til 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48.gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa, sem í tilviki fangelsisrefsingar verði að öllu leyti bundin skilorði og gerir verjandi hans kröfu um þóknun sér til handa, sem greiðist úr ríkissjóði.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði á ákærði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2005, en þar af hafa eftirgreind tilvik þar sem hann hefur ekið undir áhrifum vímagjafa áhrif við ákvörðun refsingar. Með dómi 11. maí það ár var hann dæmdur til greiðslu sektar og þriggja ára ökuréttarsviptingar fyrir brot gegn umferðarlögum, þar á meðal ölvunarakstur. Með dómi 11. maí 2015 var hann dæmdur í sex mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára og sviptur ökurétti í tvö ár frá 6. apríl 2014 að telja, fyrir ýmis afbrot, þar á meðal fyrir ölvunarakstur sem hann viðhafði 6. apríl 2014. Með dómnum var dæmdur upp eldri skilorðsdómur vegna hegningarlagabrots og ákærða gerð refsing í einu lagi. Dómurinn frá 11. maí 2015 var birtur ákærða 29. þess mánaðar. Með sátt hjá lögreglustjóra 29. apríl á síðasta ári, samþykkti hann greiðslu 340.000 króna sektar og þriggja ára sviptingu ökuréttar frá þeim degi að telja, fyrir að aka sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis og ávana- og fíkniefna, en brotin framdi hann 16. júlí 2015.

Í ljósi þess að meira en fimm ár liðu frá því að dómurinn 11. maí 2005 gekk, þar til að hann ók samkvæmt framangreindu að nýju undir áhrifum áfengis, verður refsing hans fyrir þess háttar brot hans nú, með vísan til dómvenju, ákveðin líkt og hann hafi tvisvar sinnum áður brotið af sér með þeim hætti eða með akstri undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Með brotunum sínum nú hefur ákærði rofið skilyrði fyrir frestun á fullnustu refsingar dómsins frá 11. maí 2015 og með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, er refsing þess dóms því tekinn upp og dæmd með þeirri refsingu sem ákærða er nú gerð. Eftir því og að öðru framangreindu virtu, sbr. meðal annars að teknu tilliti til 5. tl. 1. mgr. 70. gr. sömu laga, og samkvæmt 77. gr. þeirra laga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sjö mánuði, en þá refsingu þykir mega binda skilorði á þann veg sem í dómsorði greinir.

Eftir framansögðu og með vísan til 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæðis 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, er ákærði jafnframt sviptur ökurétti ævilangt.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem ekki þykja að neinu leyti efni til að fella á ríkissjóð. Samkvæmt yfirliti um slíkan kostnað, með stoð í öðrum gögnum og til samræmis við yfirlýsingu sækjanda þar um við meðferð málsins fyrir dómi, nemur sá kostnaður samanlagt 43.199 krónum vegna rannsóknaraðgerða, og þá þykir þóknun skipaðs verjanda ákærða, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef héraðsdómslögmanns, hæfilega ákveðin 105.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, K-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í sjö mánuði. Fresta skal fullnustu sex mánaða refsingarinnar og falli sá hluti hennar niður að liðnum þremur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 148.599 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef héraðsdómlögmanns, 105.400 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf