S-184/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 19. nóvember sl., höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi þann 7. október 2013 með ákæru á hendur X:

„…fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 18. mars 2012, á skemmtistaðnum Sjallanum við Geislagötu 14 á Akureyri, slegið glerglasi í höfuð [A] þannig að glasið brotnaði og [A] hlaut fjölmargar skrámur á vinstri kinn, gagnauga, í hársvörð og á eyra og sprungna vör.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu [A], er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu bóta að fjárhæð 600.000 kr.- auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 18. mars 2012 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa var kynnt ákærða, en með dráttarvöxtum frá þeim degi sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Auk þess er krafist lögmannsþóknunar úr hendi ákærða, brotaþola að skaðlausu samkvæmt mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Ákærði krefst sýknu, til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði bundin skilorði. Þá krefst hann þess að málsvarnarlaun greiðist úr ríkissjóði.

I

Aðfaranótt 18. mars 2012, klukkan 03:15, var lögreglu tilkynnt að maður hefði verið sleginn með glasi í höfuðið á dansgólfi Sjallans. Fóru lögreglumenn á staðinn og hittu fyrir ákærða og brotaþola. Kvað brotaþoli ákærða hafa slegið sig í höfuðið með glasi. Glasið hefði brotnað. Þá hefði hann slegið sig með stól, en eftir það verið stöðvaður af dyravörðum. Lögreglumenn ræddu á staðnum við tvo dyraverði, B og C. Er haft eftir þeim að þeir hefðu komið að þegar átök hefðu verið hafin. Þeir hefðu séð ákærða ráðast að brotaþola með stól. Þeir hefðu stöðvað átökin. Aðdraganda árásarinnar hefðu þeir ekki séð. Samkvæmt skýrslu B fyrir lögreglu þann 6. apríl 2013 hafði hann hins vegar séð mann slá annan í höfuðið með glasi og sama mann síðan taka stól hefja hann til lofts.

Ákærði var færður á lögreglustöð. Hann kannaðist við að hafa slegið brotaþola með stól, en neitaði að hafa slegið hann með glasi.

Brotaþola var ekið á bráðamóttöku slysadeildar Sjúkrahússins á Akureyri. Samkvæmt færslu í bráðamóttökuskrá voru skrámur á vinstri vanga og vinstri hluta vara. Voru þetta margar litlar skrámur á kinn og gagnauga, engin mjög djúp, aðeins í ,,epidermis“. Á tveimur stöðum höfðu náðst að rifna frá örlitlir flipar. Í hársverði var tveggja sm langur skurður, sem aðeins náði í ,,epidermis“. Á tveimur öðrum stöðum mátti sjá örlitlar skrámur í hársverði. Í hársverðinum ofan við gagnauga var að myndast ,,haematom“. Við skoðun á baki var brotaþoli aðeins aumur yfir ,,paraspinalvöðvum lumalt“.

Sár voru skoluð og reynt að ganga úr skugga um að ekki væru glerbrot eftir í þeim. Við skoðun á hársverði mátti finna nokkur lítil glerbrot, en skurðurinn var talinn laus við þau. Plástrað var á lausu flipana og brotaþola ráðlagt að þvo hárið vel til að losna við afganginn af glerbrotunum.

Brotaþoli leitaði til deildarinnar á ný þann 20. mars 2012 og kvartaði yfir verkjum í baki og kvaðst einnig finna verki í andliti. Var hann þá greindur með tognun á lendarhrygg.

II

Ákærði bar fyrir dómi að hann hefði verið tiltölulega nýkominn í Sjallann ásamt félögum sínum, D og E. Hann hefði beðið E að kaupa fyrir sig bjór og farið á dansgólf ásamt D. Læti hefðu verið. Hann hefði ýtt manni frá sér. Þá hefði verið stokkið á hann aftan frá og hann felldur í gólfið. D hefði tekið manninn af honum. Þá hefði hann séð að þarna væru hópslagsmál. Hann hefði reynt að forða sér. Þrír hefðu elt. Hann hefði tekið stól og varið sig. Dyravörður hefði komið og tekið sig niður. Hann hefði síðan ætlað að lofa sér að fara, en ákærði hefði beðið um að hringt yrði til lögreglu.

Ákærði kvaðst hafa fundið töluvert á sér, enda fari hann varla á dansgólf ella.

Hann kvaðst hafa tekið eftir því eftir á að hann hefði skrámast á höndum.

Borinn var undir ákærða framburður B fyrir lögreglu um að sá sem lyfti stól hefði áður slegið með glasi. Ákærði kvað þetta ekki rétt.

Ákærði kvaðst vera nokkuð viss um að brotaþoli væri einn hinna þriggja sem hefðu elt hann. Hann kvaðst ekki vita hver hefði stokkið á sig aftan frá. Þá kvaðst hann ekki geta sagt um það hvort glerbrot hefðu verið á gólfinu. Hann kvaðst ekki hafa verið með glas í hendi á dansgólfinu. Ákærði kvaðst telja að hann hefði meiðst á hendinni þegar hann var felldur í gólfið. Hann hefði ekki tekið eftir áverkunum fyrr en eftir á og þá beðið dyravörðinn um plástur. Hann kvaðst ekki hafa tekið eftir blóði á sér fyrr en sér hefði verið bent á það. Ákærði hafði eftir D kunningja sínum að bjór hefði skvest á D, en kvaðst ekki hafa orðið var við að bjór hefði skvest á sig. Ákærði kvaðst ekki hafa þekkt neitt til brotaþola, en vera viss um að hann hefði verið einn þeirra sem hefðu elt hann.

Vitnið A kvaðst hafa verið í Sjallanum og verið á dansgólfinu. Þar hefði verið fólk. Hann hefði rekist í ákærða, svo sullast hefði úr glasi ákærða. Orð hefðu farið á milli þeirra. Síðan hefði ákærði slegið sig með glasinu. S-x-x minnti að í því hefði verið rauðleitur drykkur. Ákærði hefði gengið frá. Hann hefði elt. Þá hefði hann fengið stól í bakið frá ákærða. Dyraverðir hefðu komið og talað við sig og síðan náð í ákærða. Hann kvaðst vera alveg viss um að ákærði væri sá sem hefði slegið sig, bæði með stólnum og glasinu.

Vitnið kvaðst hafa lent í slagsmálum einhverju áður, á þessu sama dansgólfi og fengið tvö högg. Hann hefði farið af gólfinu og verið nýkominn á það aftur þegar skipti þeirra ákærða hefðu hafist.

Vitnið F kvaðst hafa verið í Sjallanum með brotaþola, og séð ákærða slá glasi í andlit brotaþola. Hann hefði ekki séð aðdragandann. Hann hefði sjálfur verið staddur á dansgólfinu, 4-5 metra frá. Síðan hefði leikurinn borist til uns ákærði hefði tekið upp stól og slegið brotaþola með honum.

Vitnið kvaðst ekki hafa séð önnur slagsmál á þessari stundu. Fyrr um nóttina, hálfri stund eða heilli fyrr, hefði verið ráðist á brotaþola. Það hefði verið stöðvað strax og ekki verið áverkar á brotaþola.

Vitnið kvaðst hafa bent dyraverði á þann sem sló brotaþola með glasinu.

Aðspurt kvaðst vitnið hafa verið búið að drekka um 2-3 bjóra.

Vitnið kvað þá brotaþola hafa verið vini í um þrjú ár.

Vitnið lýsti glasinu þannig að það hefði ekki verið bjórglas, heldur í líkingu við vatnsglas. Ákærði hefði haft það í hendinni á dansgólfinu.

Vitnið E kvaðst hafa verið á staðnum ,,að vissu leyti...“ Hann hefði verið við barinn að kaupa drykk fyrir ákærða. Hann hefði snúið sér við og horft út á gólfið til að sjá hvar vinir sínir væru. Hann hefði séð slagsmál á bak við þá. Hann hefði séð einhverjum ýtt á ákærða sem hefði fallið í gólfið. Hann hefði farið að sækja vini sína sem hefðu verið við borð rétt hjá. Að því búnu, 2-3 mínútum síðar, hefði hann litið við og þá hefði dyravörður verið að færa ákærða á brott.

Vitnið áætlaði að hafa verið um 10-15 metra frá slagsmálunum á gólfinu.

Vitnið kvaðst hafa verið að kaupa bjór handa ákærða, en kvaðst ekki vita hvað hann hefði verið að drekka.

Vitnið kvaðst hafa verið búið að drekka nokkra bjóra þegar þetta hefði gerst og giskaði á 4-5 slíka.

Vitnið D kvaðst hafa verið á dansgólfinu með ákærða. Þar hefðu verið slagsmál. Einhverjum hefði verið ýtt á ákærða, sem hefði ýtt til baka. Þá hefði verið stokkið aftan á bakið á ákærða, sem hefði fallið. Þegar hann hefði ætlað að rísa upp hefði hann verið sleginn í andlitið. Vitnið hefði tekið mann af baki ákærða. Ákærði hefði reynt að forða sér, síðan gripið stól og sveiflað honum. Dyravörður hefði komið og yfirbugað ákærða. Vitnið kvað brotaþola hafa verið þann sem sló ákærða í andlitið.

Vitnið kvað hvorugan þeirra ákærða hafa haft áfengi meðferðis á dansgólfið.

Vitnið kvaðst hafa þekkt ákærða síðan árið 2002. Hann hefði reynt að komast að dyravörðum til að skýra málið fyrir þeim, en ekki hefði verið hlustað á sig.

Vitnið kvaðst ekki hafa séð neinn slá með glasi í þetta sinn.

Vitnið B kvaðst hafa sinnt dyravörslu þessa nótt. Hann kvaðst hafa komið innan úr eldhúsi og litið yfir gólfið. Hann hefði ekki haft ,,100 prósent“ yfirsýn, en séð atvikið gerast. ,,Fætingur“ hefði verið í gangi. Maður hefði slegið annan með glasi í höfuð. Vitnið hefði þegar farið af stað. Þá hefði sami maður verið kominn með stól í hendi og vitnið hefði tekið hann niður. Lögregla hefði komið fljótlega og tekið skýrslu af sér. Hann hefði greint þeim frá því hver hefði slegið og hver hefði orðið fyrir högginu.

Vitnið var spurt um það hvernig lýsing hefði verið þarna og kvað það hana ekki hafa verið góða. Vitnið gat þess einnig að atburðarásin hefði verið hröð eftir að hann sá manninn slá með glasinu. Ítrekað aðspurt kvaðst vitnið ekki vera í neinum vafa um að sami maður hefði slegið með glasinu og sveiflað stólnum og það væri ákærði, sem enn hefði haldið um stólinn þegar vitnið hefði yfirbugað hann.

Vitnið kvað ákærða hafa snúið baki í sig þegar vitnið hefði fellt hann.

Vitnið kvaðst hafa séð glasið þegar það hefði farið á loft, en ekki hvar það hefði lent á þeim sem fyrir hefði orðið. Sá sem hefði slegið hefði snúið baki í vitnið. Vitnið sagði glasið hafa verið ,,barglas“, [...] ,,svona hálfslíters...“

Vitnið giskaði á að hafa þá verið í um 30 metra fjarlægð.

III

Ákærði byggir á því að ósannað sé að hann hafi slegið brotaþola með glasi í þetta sinn. Hann vísar til þess að vitnum beri ekki saman um þetta atriði og að í frumskýrslu lögreglu hafi ekki komið fram að dyraverðir hefðu séð þetta. Þá bendir hann á að hann hafi ekki keypt neitt í Sjallanum til drykkjar nema bjór og hefur lagt fram útskrift af kortareikningi sínum því til stuðnings. Enn fremur hafi félagi hans verið á barnum til að kaupa drykk fyrir hann þegar atvikið gerðist.

Með tilliti til framburðar brotaþola og vitnanna F og B og ekki síður með tilliti til áverka brotaþola, þykir hafið yfir vafa að hann hafi verið sleginn með glasi.

Ákærði hefur staðfastlega neitað að hafa slegið með glasinu, en kannast við að hafa gripið til stóls. Vitnið D, sem var staddur á dansgólfinu kveðst ekki hafa séð ákærða slá með glasi. Sama er að segja um vitnið E, sem var við barinn þegar atvik gerðust. Hvorki ákærði né þessi vitni báru um að hafa séð einhvern annan slá með glasi.

Brotaþoli og vitnin F og B bera staðfastlega að sami maður hafi slegið með glasi og síðan vopnast stól. Síðastnefnda vitnið var að vinna sem dyravörður og hafði yfirsýn yfir dansgólfið, þótt það væri í nokkurri fjarlægð. Þykir sönnunargildi framburðar þessa vitnis vera mikið. Verður með tilliti til þessa talið nægilega sannað með framburði þessara þriggja vitna, þrátt fyrir neitun ákærða og framburð D og E, að ákærði hafi slegið brotaþola með glasi í umrætt sinn. Varðar það við tilvitnað hegningarlagaákvæði í ákæru.

Ákærði hefur ekki sætt refsingum. Með tilliti til þess og þess að afleiðingar þess verknaðar sem hann er hér sakfelldur fyrir urðu ekki umfram mar og skrámur eins og að framan er lýst, en að hinu leytinu til hættueiginleika verknaðarins, verður refsing hans ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði. Við ákvörðun skilorðstíma er litið til þess hve langt er liðið frá því að brot var framið.

Skaðabótakröfu er getið í ákæru. Ákærði hefur bakað sér bótaskyldu samkvæmt 26. gr. laga nr. 50/1993. Þykja bætur eftir atvikum hæfilega ákveðnar 150.000 krónur, með vöxtum eins og greinir í dómsorði. Bótakrafa var kynnt ákærða þann 24. ágúst 2012. Málskostnaður ákveðst 111.600 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dæma ber ákærða til að greiða sakarkostnað, sem samkvæmt yfirliti sækjanda nemur 50.200 krónum og er vegna starfa verjanda á rannsóknarstigi. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns vegna meðferðar máls fyrir dómi ákveðast 186.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari. Gætt var ákvæðis 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjóra mánuði. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnu einu ári frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði greiði brotaþola, A, 150.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 18. mars 2012 til 24. september sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 111.600 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 236.200 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 186.000 krónur.