S-49/2016

Mál þetta, sem þingfest var 12. maí sl., og dómtekið 16. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 29. mars sl., á hendur H-kk-þgf J-kk-þgf, til heimilis að Sílatjörn 7, Selfossi,

„fyrir umferðarlagabrot

I.

með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 20. desember 2015 ekið vörubifreiðinni TT-N26 um Breiðumörk og Austurmörk í Hveragerði óhæfur til að aka vörubifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns, metamfetamíns og kókaíns og fyrir að hafa umrætt sinn haft í vörslu sinni 0,67 g af amfetamíni og 0,34 g af kókaíni sem lögregla fann við leit í veski ákærða umrætt sinn.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a., umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

II.

með því að hafa að kvöldi þriðjudagsins 29. desember 2015 ekið vörubifreiðinni TT-N26 um Suðurlandsveg við hringtorgið í Hveragerði, óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar frá 29. desember 2015 að telja, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðaralaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum, til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrá nr. 31614), samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við þingfestingu málsins játaði ákærði að hafa haft tilgreind fíkniefni í vörslu sinni sunnudaginn 20. desember 2015, sbr. ákærulið I, en neitaði að hafa ekið bifreiðinni TT-N26. Þá viðurkenndi ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í II. tölulið ákæru.

Aðalmeðferð málsins hófst þann 14. júní sl., með skýrslutöku af ákærða og fjórum af þeim fimm vitnum sem komu fyrir dóm. Aðalmeðferð málsins var frestað og framhaldið þann 16. júní sl.

Ákærði krefst þess aðallega að verða sýknaður af broti gegn 45. gr. a. umferðarlaga, samkvæmt ákærulið I, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög frekast leyfa. Verjandi ákærða krefst málsvarnarlauna.

Málavextir

Í frumskýrslu A, varðstjóra, kemur fram að upplýsingar hafi borist um að ákærði í máli þessu, sem starfaði á þeim tíma sem bílstjóri á snjóruðningstæki, æki reglulega undir áhrifum fíkniefna. Klukkan 21:18, sunnudaginn 20. desember 2015, var áðurnefndur varðstjóri staddur í lögreglubifreið á leið suður Breiðumörk í Hveragerði og sá þá til aksturs tveggja snjóruðningstækja sem ekið var austur Suðurlandsveg um hringtorgið við Hveragerði og þaðan norður Breiðumörk. Segir í frumskýrslu. „Sá ég andlit beggja ökumanna sem voru einir á ferð. Á þessum tímapunkti þekkti ég ekki H-kk-þf í sjón. Ákvað ég því að fara á eftir snjóruðningstækjunum og kanna hverjir væru ökumenn þeirra. Óku snjóruðningstækin Breiðumörk til norðurs uns þeim var beygt inn Austurmörk og ekið til austurs að söluskála Shell í Hvergerði. Þar var snjóruðningstækinu TT-N26 lagt til hliðar við eldsneytisdælur Shell og sá ég hvar ökumaður tækisins steig út og gekk fram fyrir ruðningstönn tækisins. Ég fór og ræddi fyrst stuttlega við ökumann seinna snjóruðningstækisins sem lagt hafði vestan við söluskálann. Framvísaði sá ökumaður gildu ökuskírteini. Þessu næst gekk ég rakleitt að snjóruðningstækinu TT-N26 og hitti þar að máli ökumann sem ég hafði skömmu áður séð stíga út úr tækinu og óskaði eftir ökuskírteini hans. Hann náði í ökuskírteini sitt í snjóruðningstækið og framvísaði því og reyndist vera H-kk-nf J-kk-nf.“ Í framhaldinu gaf ákærði þvagsýni á salerni söluskálans klukkan 21:23,. Þar sem það svaraði jákvætt fyrir amfetamíni, kókaní, metamfetaíni og kannbis var ákærði handtekinn klukkan 21:25 grunaður um akstur undir áhrifum ólöglegra ávana- og fíkniefna, eins og segir í skýrslunni og í framhaldinu færður á lögreglustöð til blóðtöku í þágu rannsóknar málsins. Einnig var tekin lögregluskýrsla af ákærða, nánar tiltekið hófst skýrslutaka klukkan 23:31 og lauk klukkan 23:35, samkvæmt því sem fram kemur í gögnum málsins.

Í matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, sem liggur frammi meðal rannsóknarganga í málinu, og varðar ákærulið I, kemur fram að amfetamín, metamfetamín og kókaín hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði ákærða mælst amfetamín 140 ng/ml, en hin efnin hafi ekki verið í mælanlegu magni í blóði. Þá liggur frammi í málinu greining B, lögreglumanns á ökumannskorti ákærða. Þar kemur fram að klukkan 21:18 hafi ökumannskort ákærða verið í ökurita bifreiðarinnar TT-N26 á þeim tíma sem lögregla hafði afskipti af honum. Um málavexti hvað varðar ætlað brot ákærða á lögum nr. 64/1974 vísast til ákæruskjals.

Varðandi annan tölulið ákæru liggur fyrir samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði að amfetamín hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði ákærða mælst amfetamín, 20 ng/ml. Um málavexti samkvæmt öðrum tölulið ákæru að öðru leyti vísast til ákæruskjals.

Ákærði gaf skýrslur við aðalmeðferð málsins þann 14. júní sl. Einnig gáfu þá skýrslu vitnin C, D, og lögreglumennirnir A og B. Aðalmeðferð var framhaldið 16. sama mánaðar og gaf þá E skýrslu fyrir dómi. Vitni ákærða, F, mætti ekki fyrir dómi þrátt fyrir boðun og féll verjandi ákærða frá ósk um að leiða vitnið fyrir dóm. Framburður ákærða og vitna fyrir dómi verður ekki rakinn sérstaklega, en vikið að honum í niðurstöðukafla að því leyti sem þörf krefur til úrlausnar málsins.

Niðurstaða

Ákæruliður I.

Ákærði hefur skýlaust játað að hafa haft í vörslu sinni 0,67 grömm af amfetamíni og 0,34 grömm af kókaíni að kvöldi sunnudagsins 20. desember 2015, en umrædd fíkniefni fann lögregla við leit í veski ákærða.

Ákærði hefur hins vegar neitað að hafa ekið bifreiðinni TT-N26 um Breiðumörk og Austurmörk í Hveragerði óhæfur til að aka bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns, metamfetamíns og kókaíns. Þá lýsti verjandi ákærða því yfir að enginn ágreiningur væri um niðurstöðu blóð- og þvagsýnis. Fyrir liggur að bifreiðin TT-N26 er vörubifreið útbúin til snjómoksturs og óumdeilt er að bifreiðin var umrætt sinn að koma frá Litlu-kaffistofunni, í samfloti við annað snjóruðningstæki sem liggur fyrir að vitnið C, ók, en bifreiðarnar höfðu verið við snjómokstur á Suðurlandsvegi. Greindi ákærði í fyrsta sinn frá því í skýrslutöku fyrir dómi að annar maður, E, hafi verið við störf á bifreiðinni umrætt sinn og lagt henni á bifreiðastæðið við Shell í Hveragerði. Meðan á því stóð hafi ákærði hins vegar beðið inni í söluskálanum eftir að taka við akstri bifreiðarinnar en ferðinni hafi verið heitið aftur að Litlu-kaffistofunni. Í skýrslutöku fyrir dómi lýsti ákærði atvikum umræddan dag þannig. Hann hafi tekið við akstri bifreiðarinnar af vitninu D, klukkan 16:00 í portinu við MS á Selfossi. Þar sem komið hafi upp neyðartilvik hafi hann hringt í E, sem hafi verið staddur á Selfossi, og beðið hann um að leysa sig af í nokkrar klukkustundir, sem E hafi gert. Vitnið D, verkstjóri og vinnufélagi ákærða, staðfesti fyrir dómi að hafa ekið bifreiðinni TT-N26 fyrri hluta umrædds dags, líklega til klukkan 18:00 og 18:30, þegar ákærði hafi tekið við vaktinni á Selfossi, en vitnið mundi ekki hvort hann hafi hitt ákærða við vaktaskiptin. Þá kvað vitnið það koma fyrir að starfsmenn útvegi sjálfir menn til að leysa sig af. Vitnið, sem sinnti starfi verkstjóra hjá fyrirtæki því sem ákærði starfaði hjá, kvað E hafa verið í afleysingum hjá fyrirtækinu á umræddum tíma.

Ákærði lýsti því fyrir dómi að áðurnefndum E, hafi legið svo mikið á þegar inn á bifreiðastæði við Shellskálann kom, að hann hafi yfirgefið bifreiðina í gangi og drifið sig í burtu og kvaðst ákærði því ekki hafa náð tal af honum. Ákærði kvaðst hafa verið að berja snjó og klaka við tönn bifreiðarinnar þegar lögregla hafði afskipti af honum en áður hafi hann hent jakkanum sínum með ökuskírteininu inn í bifreiðina.

Fyrir liggur að í kjölfar þess að niðurstaða úr þvagsýni, sem ákærði gaf á salerni Shellskálans eftir að lögregla hafði afskipti af honum við bifreiðina, svaraði jákvætt gagnvart fíkniefnum var ákærði fluttur á lögreglustöðina á Selfossi þar sem tekin var af honum skýrsla að viðstöddum verjanda. Fyrir dómi kannaðist ákærði við umrædda skýrslutöku og tók fram að hún hafi verið hljóðrituð. Liggur skýrslan frammi í málinu, bæði hljóðupptaka og orðrétt endurrit. Hljóðupptakan var spiluð í dómsal undir lok skýrslutöku af ákærða þann 14. júní sl. Vegna framburðar ákærða fyrir dómi, sem rakinn hefur verið hér að framan, er nauðsynlegt að rekja efni skýrslunnar. Ákærða var í upphafi skýrslutökunnar kynnt að ástæða hennar væri grunur um að ákærði hefði ekið undir áhrifum fíkniefna og vegna vörslu fíkniefna. Í framhaldinu var ákærði spurður hvaðan hann hafi verið að koma þegar lögregla hafði afskipti af honum skömmu áður við Shell, og hvert ferðinni hafi verið heitið. Ákærði svaraði. „Ég er að koma frá Litlu-kaffistofunni og klárlega á leiðinni þangað aftur.“ Þá ítrekaði lögreglumaðurinn við ákærða að hann væri grunaður um hafa verið undir áhrifum við aksturinn og jánkar ákærði því. Þá er ákærði spurður hvort hann hafi fundið til áhrifa við aksturinn og svaraði ákærði því neitandi. Þá var ákærði spurður hvenær hann hafi síðast neytt fíkniefna og svaraði ákærði „vísvitandi fyrir tíu árum síðan.“ Þá var ákærði spurður hvort hann hafi neytt efna eftir að akstri lauk og svaraði ákærði því neitandi. Þá var ákærði inntur eftir efnum þeim sem lögregla fann við leit í veski hans, en í lok yfirheyrslunnar er ákærði spurður hvort hann geri einhverjar athugasemdir við skýrslutökuna og kvað hann svo ekki vera. Loks er verjandi spurður hvort það væri eitthvað sem hann vildi að kæmi fram og svarar verjandinn því neitandi.

Fyrir dómi var ákærði inntur eftir ástæðu þess að hann hafi ekki fyrr en við aðalmeðferð málsins greint frá því að áðurnefndur E, hafi verið ökumaður bifreiðarinnar umrætt sinn. Þegar samantekt af framburðarskýrslu ákærða hjá lögreglu var kynnt fyrir ákærða, áður en upptaka af yfirherslu lögreglu var spiluð, kvað ákærði lögreglu hafa tilkynnt sér að hann væri handtekinn vegna gruns um ölvun við akstur, en ítrekað að hann hafi í einfeldni sinni ekki „spáð í því meira“, og ekki fundist tilefni til að blanda öðrum í sín mál. Þá kvaðst hann aldrei hafa verið spurður hvort hann hafi verið að aka bifreiðinni. Eftir að hafa hlustað á upptöku af skýrslutökunni gaf ákærði þá skýringu á framburði sínum að hann hafi í skýrslutökunni átt við að bifreiðin hafi verið að koma frá Litlu- kaffistofunni og að þangað hafi ferð hans verið heitið. Þá kvaðst ákærði hafa talið spurninguna um það hvort hann hafi fundið til áhrifa við aksturinn vera „víða spurningu“. Hins vegar staðfesti ákærði fyrir dómi að í skýrslutökunni hafi honum verið gerð grein fyrir því að hann væri grunaður um akstur undir áhrifum fíkniefna, en tók fram að hann hafi ekki verið stöðvaður við akstur.

Eins og rakið er í málavaxtalýsingu hér að framan hafði lögreglumaðurinn og vitnið A, sem var ein við störf í Hveragerði umrætt kvöld, afskipti af ákærða við bifreiðina TT-N26 eftir að bifreiðinni hafði verið lagt á bifreiðastæði við Shellskálann í Hveragerði. Vitnið kvaðst hafa búið yfir upplýsingum um að ákærði, sem vitnið þekkt ekki í sjón á umræddum tíma, væri að aka snjóruðningstæki undir áhrifum fíkniefna. Umrætt kvöld hafi hún verið við eftirlit í Hveragerði og séð til tveggja snjóruðningstækja á leið niður Kamba. Hún hafi því stöðvað lögreglubifreiðina á Breiðumörk við hringtorgið í Hveragerði, gengt akstursstefndu bifreiðanna, og fylgst með akstri þeirra og hverjir væru ökumenn þegar bifreiðunum var ekið út úr hringtorginu inn í bæinn norður Breiðumörk. Þó ekki hafi verið kveikt ljós í ökumannshúsinu hafi hún séð nokkuð vel andlitsfall ökumannanna. Fyrra ökutækinu hafi maður, sem síðar reyndist vera ákærði ekið, og hafi hún séð að maðurinn var breiðleitur. Ökumaður síðari bifreiðarinnar hafi verið með töluvert skegg. Vitnið kvaðst hafa ekið á eftir bifreiðunum sem leið lá að bifreiðastæði við Shellskálann í Hveragerði og hafa fylgst með þegar ökumaður fyrri bifreiðarinnar, sem síðar hafi reynst vera ákærði, stöðvaði ökutækið til hliðar við dælurnar og séð ökumanninn stíga út bifreiðinni. Vitnið kvað lýsingu hafa verið ágæta á planinu. Tók vitnið fram að ákærði hafi litið í áttina til sín þegar hann steig út úr bifreiðinni. Eftir það hafi hún ekið að hinu ökutækinu og beðið ökumann um ökuskírteini, litið á skírteinið og strax séð að þar kom ekki fram nafn ákærða. Á meðan á þessu stóð hafi hún fylgst með hinu ökutækinu enda hafi hún eingöngu ætlað að ná tali af ákærða. Hún kvaðst hafa flýtt sér og strax farið að hinu ökutækinu, gengið fram fyrir það og mætt ökumanninum, sem eins og áður segir reyndist vera ákærði í máli þessu, og vitnið hafði stuttu áður séð stíga út úr ökutækinu. Vitnið kvaðst ekki geta útilokað að ákærði hafi í millitíðinni farið inn í söluskálann en var afgerandi í þeim framburði sínum að maður sá sem hún hafði afskipti af og reyndist vera ákærði hafi verið sami maður og hún sá stíga út úr ökutækinu líklega um tveimur mínútum áður. Kvaðst vitnið hafa gert ákærða grein fyrir að hann væri grunaður um akstur undir áhrifum og ákærði í framhaldinu gefið þvagsýni inni á salerni söluskálans. Þegar niðurstaða, sem hafi verið jákvæð, hafi legið fyrir hafi hún tilkynnt ákærða að hann væri handtekinn vegna gruns um akstur undir áhrifum fíkniefna og hafi ákærði afhent vitninu lykla bifreiðarinnar. Fíkniefnin hafi síðan fundist á ákærða við öryggisleit á lögreglustöðinni. Vitnið staðfesti frumskýrslu sína fyrir dómi og að hafa yfirheyrt ákærða umrætt kvöld að viðstöddum verjanda.

Eins og áður greinir var vitnið C, núverandi vinnufélagi ákærða, ökumaður hins snjóruðningstækisins sem vitnið A, fylgdi eftir að bifreiðastæði við Shellskálann í Hveragerði. Vitnið C, mundi eftir atvikum, þ.e. að lögreglukona hafi komið að bifreið hans og beðið hann um að gera grein fyrir sér, og að hafa séð ákærða fara inn í lögreglubifreið á bifreiðastæðinu. Vitnið mundi ekki eftir hver hafi verið ökumaður bifreiðarinnar TT-N26 sem vitnið var í samfloti við yfir Hellisheiðina umrætt kvöld. Vitnið tók hins vegar fram að hann hafi haldið að ákærði væri ökumaður. Aðspurt kvaðst vitnið ekki muna hvort hann hafi verið í talstöðvarsambandi við ökumann bifreiðarinnar TT-N26 umræddan dag.

Í skýrslu sinni fyrir dómi kvaðst vitnið E, ekki hafa leyst ákærða af sunnudaginn 20. desember 2015 og því ekki skilið bifreiðina eftir við Shell í Hveragerði eins og ákærði greindi frá fyrir dómi. Vitnið kvaðst hins vegar hafa leyst ákærða af fyrr umræddan mánuð. Kom fram að vitnið hafi kannað dagbók sína og þar séð að hann hafi ekki verið við vinnu hjá umræddu fyrirtæki sunnudaginn 20. desember 2015.

Meðal annars í ljósi framburðar E, fyrir dómi er framburður ákærða, sem fyrst kom fram í skýrslugjöf við aðalmeðferð málsins, um að E, hafi verið ökumaður bifreiðarinnar TT-N26 þegar bifreiðinni var ekið um götur í Hveragerði afar ótrúverðugur. Sama gildir um skýringar ákærða á því af hverju hann hafi ekki greint frá því hver hafi verið ökumaður bifreiðarinnar strax í kjölfar afskipta lögreglu af honum. Þá hefur nefndur E, komið fyrir dóm og borið um að hann hafi ekki leyst ákærða af í akstri umræddan dag. Framburður vitnisins C, fyrir dómi var nokkuð óljós og að hluta til mótsagnakenndur. Eins og áður er rakið kvaðst vitnið ekki muna hver hafi verið ökumaður bifreiðarinnar TT-N26 sem hann var í samfloti við umrætt kvöld, en kvaðst hafa haldið að ákærði væri ökumaður. Vitnið gat ekki skýrt út fyrir dómnum af hverju hann hafi staðið í þeirri trú. Hins vegar greindi vitnið, sem nú er vinnufélagi ákærða, frá því að þeir ákærði hafi rætt saman um þetta mál. Kvað vitnið ákærða hafa sagt sér að vinur hans, þ.e. ákærða, hafi verið ökumaður TT-N26 í umrætt sinn. Var á vitninu að skilja að þegar af þeirri ástæðu að ákærði hafi ítrekað sagt sér að hann hefði ekki verið ökumaður umrætt sinn, geti hann, þ.e. vitnið, ekki rengt það.

Eins og fram er komið hafði vitnið og lögreglumaðurinn A, ekki afskipti af ákærða við akstur bifreiðarinnar TT-N26 umrætt sinn. Vitnið hefur eins og áður er rakið borið um að hafa fylgst með þegar bifreiðinni TT-N26 var ekið um hringtorgið við Hveragerði, norður Breiðumörk og austur Austurmörk allt þar til bifreiðinni var lagt til hliðar við dælur á bifreiðastæði við Shellskálann í Hveragerði. Þá kvaðst vitnið hafa fylgst með og séð greinilega þegar ökumaður, sem síðar reyndist vera ákærði, steig út úr bifreiðinni. Vitnið hafði hins vegar fyrst hafa farið að hinu snjóruðningstækinu og beðið ökumanninn, C, um ökuskírteini, en farið strax að bifreiðinni TT-N26 þegar komið hafi í ljós að þar var ekki um ákærða að ræða. Vitnið var afgerandi í þeim framburði sínum að ákærði hafi verið ökumaður og enginn vafi var í huga vitnisins um að það hafi verið ákærði sem stigið hafi út úr bifreiðinni TT-N26 stuttu áður en hún hafði afskipti af ákærða fyrir framan bifreiðina.

Við mat á því hvort ákæruvaldinu hefur tekist sönnun þess að ákærði hafi ekið bifreiðinni TT-N26 eins og lýst er í fyrr tölulið ákæru, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, lítur dómurinn í fyrsta lagi til greinargóðs og trúverðugs framburðar vitnisins og lögreglumannsins A, sem er í samræmi við frumskýrslu vitnisins sem hún staðfesti fyrir dómi og önnur rannsóknargögn. Í öðru lagi liggur fyrir samkvæmt gögnum málsins að það er ekki fyrr en við aðalmeðferð málsins sem ákærði tjáir sig um að E, hafi verið ökumaður bifreiðarinnar umrætt sinn. Í þriðja lagi er það mat dómsins að skýringar ákærða á breyttum framburði fyrir dómi séu ótrúverðugar. Lögregluskýrslan var tekin af ákærða að viðstöddum verjanda að kvöldi umrædds dags og er það mat dómsins að ákærða hafi ekki getað dulist hvaða sakir voru bornar á hann í framangreindri yfirheyrslu. Í fjórða lagi lítur dómurinn til skýrs og trúverðugs framburðar vitnisins E, sem kom fyrir dóm og staðfesti að hann hafi ekki leyst ákærða af í akstri umrætt sinn og því ekki ekið bifreiðinni TT-N26 inn á bifreiðastæði við Shellskálann í Hveragerði. Að öllu framansögðu virtu, sem fær stoð í rannsóknargögnum málsins, er að mati dómsins fram komin lögfull sönnun þess, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, að ákærði hafi ekið bifreiðinni TT-N26 um götur í Hveragerði, eins og nánar er lýst í fyrri tölulið ákæru undir áhrifum amfetamíns, en í blóði hans mældist í umrætt sinn 140 ng/ml af amfetamíni. Með því hefur ákærði brotið gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þá er með vísan til skýlausrar játningar ákærða, sem fær stoð í rannsóknargögnum málsins, sannað að ákærði hafði að kvöldi sunnudagsins 20. desember 2015 í vörslu sinni 0,67 grömm af amfetamíni og 0,34 grömm af kókaíni, og þannig brotið gegn 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Ákæruliður II.

Ákærði hefur skýlaust játað fyrir dómi að hafa ekið vörubifreiðinni TT-N26, að kvöldi þriðjudagsins 29. desember 2015, um Suðurlandsveg við hringtorgið í Hveragerði, óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns, en í blóði hans umrætt sinn mælst 20 ng/ml af amfetamíni. Með vísan til játningar ákærða, sem fær stoð í rannsóknargögnum málsins, er að mati dómsins sannað að ákærði hafi með þeirri háttsemi sinni brotið gegn gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákærði hefur verið fundinn sekur um brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerð settri á grundvelli þeirra. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga og 5. gr. laga nr. 65/1974. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu. Refsing ákærða er hæfilega ákveðin 204.000 króna í sekt til ríkissjóðs, sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæta ella fangelsi í 14 daga.

Með vísan til 1. mgr. 101., sbr. 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ber að svipta ákærða ökurétti í átta mánuði. Samkvæmt gögnum málsins var ákærði sviptur ökurétti til bráðabirgða þann 29. desember sl., vegna máls þessa. Miðast upphaf sviptingar ökuréttar við þá dagsetningu.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, eru gerð upptæk framangreind fíkniefni líkt og greinir í dómsorði.

Sakarkostnaður

Með vísan til 1. mgr. 218. gr., sbr. 216. gr. laga nr. 88/2008, greiði ákærði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað samkvæmt yfirliti lögreglu vegna töku blóðsýna, rannsókna blóð- og þvagsýna í ákæruliðum I og II og þóknunar verjanda á rannsóknarstigi vegna beggja ákæruliða, samtals að fjárhæð 488.822 krónur, ferðakostnað vitnis að fjárhæð 19.580 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Ó-kk-ef S-kk-ef hrl., sem ákveðst 409.200 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

G-kk-nf H-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á Suðurlandi, flutti málið af hálfu ákæruvaldsins.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf J-kk-nf, greiði 204.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 14 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í átta mánuði, frá 29. desember 2015 að telja.

Gerð eru upptæk 0,67 g af amfetamíni og 0,34 g af kókaíni, efnaskrá lögreglu nr. 31614.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, samtals 917.602 krónur, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, Ó-kk-ef S-kk-ef hrl., 409.200 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf T-kvk-nf.