S-2336/2022

I Mál þetta, sem tekið var til dóms 20. mars 2023, að lokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu dags. 29. nóvember 2022 á hendur ákærða P-kk-þgf L-x-x, [... ].

Málið er höfðað gegn ákærða fyrir umferðalagabrot með því að hafa, laugardaginn 21. maí 2021, ekið bifreiðinni [... ]undir áhrifum áfengis (í blóðsýni mældist vínandamagn 1,24 ‰) og á sama tíma notað farsíma án handfrjáls búnaðar við aksturinn um Arnarnesveg í Kópavogi, þar sem að lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 3. mgr. 49. gr. og 1. mgr. 57. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

( Málsnr. [... ]).

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 99. og 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákærði krefst þess aðallega að verða sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en til vara, komi til sakfellingar, er krafist vægustu refsingar sem lög frekast heimila. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð þ. m. t. málsvarnarlaun verjandans samkvæmt mati dómsins.

Undir rekstri málsins kom fram að í ákæru er sagt að ákærði hafi framið brot sitt 21. maí 2021 en á að vera 2022 og þá er honum gefið að sök að hafa ekið bifreiðinni [... ]undir áhrifum áfengis en á að vera bifreiðin [... ]. Þetta kemur ekki í veg fyrir að dómur verður lagður á málið, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, enda varð vörn ákærða ekki áfátt vegna þessa.

II

Málavextir.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu veittu lögreglumenn bifreiðinni [... ] athygli þar sem henni var ekið eftir Arnarnesvegi að kvöldi laugardagsins 21. maí 2022. Bifreiðin rásaði og ökumaður hennar hélt á farsíma og var með lítinn hund í fanginu. Ákváðu þeir að athuga með réttindi og ástand ökumanns og gáfu honum merki um að stöðva bifreiðina. Ökumaður, ákærði í máli þessu, stöðvaði bifreiðina við verslun [... ]og framvísaði hann ökuskírteini. Áfengisþef lagði frá vitum ákærða og gaf hann öndunarsýni í áfengismæli sem sýndi 1,14 o/oo. Hann var handtekinn og fluttur á lögreglustöð þar sem hjúkrunarfræðingur dró blóð úr ákærða til rannsóknar en hann var síðan frjáls ferða sinna. Blóðsýnið var sent í hefðbundna rannsókn og niðurstaða hennar var sú að áfengismagn í sýninu var 1,24 o/oo. Í frumskýrslu lögreglu er ekki getið um það að annar en ákærði hafi verið í bifreiðinni þegar akstur hennar var stöðvaður.

Ákærða var gefinn kostur á að ljúka málinu með sektargerð lögreglustjóra en hann hafnaði því og þá var gefin út ákæra í málinu.

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði, P-x-x L-x-x, sagði í fyrstu að hann hafi ekki ekið bifreiðinni í umrætt sinn en verjandi hans hefði upplýsingar um hver hefði ekið bifreiðinni. Ákærði kvaðst hafa verið í farþegasæti bifreiðarinnar en hann hafi farið í ökumannssætið eftir að ökumaðurinn hafi verið búinn að stöðva bifreiðina en hann hafi farið aftur í farangursrými hennar. Eftir að ákærði hafi fært sig í ökumannssætið hafi hann reyndar ekið bifreiðinni um 10 metra á bifreiðastæðinu þar sem akstur hennar hafi verið stöðvaður. Ákærði sagði að sá sem hefði ekið bifreiðinni hefði orðið eftir í farangursrými hennar þegar ákærði hafi yfirgefið vettvang eftir að hann hafi verið handtekinn. Ákærði kvaðst hafa haldið á farsíma sínum þar sem hann hafi þurft að slá inn númerið hjá lögmanni sínum en ákærði hafi ekki talað í símann án handfrjáls búnaðar.

Vitnið, lögreglumaður [... ], kvaðst hafa verið ásamt öðrum lögreglumanni í almennu umferðareftirliti á Arnarnesvegi og þá mætt bifreið og ökumaður hennar hafi haldið á farsíma og verið með hund í fanginu. Þeir hafi snúið við og stöðvað akstur bifreiðarinnar og þá hafi verið einn maður í henni þ. e. ákærði í máli þessu og hafi verið áfengisþefur af honum. Það hafi enginn verið í farþegasæti bifreiðarinnar. Vitnið sagði að lögreglumennirnir hafi allt frá því að þeir mættu bifreiðinni og þar til stöðvuðu akstur hennar verið með hana í sjónlínu. Vitnið kvaðst hafa horft á ökumanninn þegar vitnið hafi mætt bifreið ákærða og sami ökumaður hafi verið undir stýri bifreiðarinnar þegar akstur hennar hafi verið stöðvaður.

Vitnið, lögreglumaður [... ], kvaðst hafa verið ásamt öðrum lögreglumanni við almennt eftirlit á Arnarnesvegi þegar þeir hafi mætt bifreið sem hafi rásað og ökumaðurinn verið með smáhund í fanginu og haldið á farsíma. Þeir hafi veitt bifreiðinni eftirför og stöðvað akstur hennar og hafi áfengisþefur verið af ökumanni hennar. Það hafi enginn verið í farþegasæti bifreiðarinnar né hafi vitnið séð einhvern annars staðar í bifreiðinni. Vitnið sagði að það hafi verið sami ökumaður þegar vitnið mætti bifreiðinni og þegar akstur hennar hafi verið stöðvaður. Ökumaðurinn, ákærði í máli þessu, hafi verið handtekinn og fluttur á lögreglustöð en bifreiðinni lagt í bifreiðastæði á vettvangi.

Vitnið, A [... ], kvaðst hafa verið að horfa á knattspyrnuleik ásamt ákærða og hafi vitninu langað til að prófa bifreið hans. Vitnið hafi verið búið að neyta áfengis og þegar það hafi séð lögregluna hafi það farið úr jafnvægi og farið úr ökumannssæti bifreiðarinnar og aftur í farangursrými hennar og falið sig þar. Eftir að vitnið hafi komið þangað hafi bifreiðin verið færð til en þó ekki langt. Þegar lögreglan hafi verið farin af vettvangi hafi vitnið yfirgefið bifreiðina.

Vitnið, B [... ]verkefnastjóri, staðfesti rannsókn á blóðsýninu sem dregið var úr ákærða. Vitnið sagði að það væri 99,9% öruggt að mælt gildi í blóðsýnum, sem væru rannsökuð eins og blóðsýnið sem dregið var úr ákærða, væri ekki lægra en það sem mælt væri. Í tilfelli ákærða væri ekki hægt að segja til um hvort áfengismagnið í blóði hans hafi verið að stíga eða lækka.

IV

Niðurstaða.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu stöðvuðu lögreglumenn akstur ákærða á bifreiðinni [... ] í umrætt sinn. Í framhaldinu var honum dregið blóð og í sýninu mældist 1,24 o/oo. Ekkert er fram komið um það að annar en ákærði hafi verið í bifreiðinni nema framburður hans og eins vitnis fyrir dómi. Framburðir þeirra hvað þetta varðar þykja ekki trúverðugir og með hliðsjón af framburði þeirra lögreglumenna, sem höfðu afskipti af ákærða umrætt sinn, þykir útilokað að ökumaður bifreiðarinnar hafi getað farið úr ökumannssæti hennar og aftur í farangursrými bifreiðarinnar og leynst þar meðan lögreglan var á vettvangi. Ákærði viðurkenndi reyndar að eftir að hann hafi farið í ökumannssæti bifreiðarinnar á bifreiðastæðinu þar sem akstur hennar var stöðvaður hafi hann ekið bifreiðinni nokkra metra og þá verið undir áhrifum áfengis. Þannig að í raun hefur ákærði viðurkennt að hafa ekið bifreiðinni [... ]undir áhrifum áfengis.

Þeir lögreglumenn, sem höfðu afskipti af ákærða, hafa staðfest að allt frá því að þeir mættu ákærða undir stýri bifreiðarinnar og þar til þeir stöðvuðu akstur hans hafi þeir haft sjónir á bifreiðinni. Sami maður hafi verið við stjórn bifreiðarinnar þegar þeir hafi mætt henni og var undir stýri þegar akstur bifreiðarinnar var stöðvaður. Þá hafa báðir lögreglumennirnir staðfest að ákærði hafi verið að meðhöndla farsíma við akstur bifreiðarinnar.

Verkefnastjóri á Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði Háskóla Íslands hefur staðfest niðurstöðu á rannsókn á blóðsýni sem tekið var úr ákærða í kjölfar þess að akstur hans var stöðvaður. Ekkert er fram komið sem dregið hefur úr gildi niðurstöðunnar.

Ekkert, sem byggjandi er á, er fram komið í málinu um að annar en ákærði hafi ekið bifreiðinni [... ] og verið með farsíma í höndunum við stjórn bifreiðarinnar. Þá var ákærði undir áhrifum áfengis.

Með vísan til ofanritaðs telst hafið yfir skynsamlegan vafa og þar með sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019. Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi í október 2018 fyrir brot gegn valdstjórninni og 23. október 2019 gekkst hann undir sektargreiðslu og sviptingu ökuréttar í tvo mánuði fyrir ölvunarakstur og að hafa ekki ökuskírteini meðferðis. Þar sem ákærði hefur áður hlotið refsingu fyrir ölvunarakstur þykir refsing hans hæfilega ákveðin sekt að fjárhæð 330.000 krónur til ríkissjóðs er greiða skal innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja ella sæti ákærði fangelsi í 22 daga. Þá skal ákærði enn fremur sæta sviptingu ökuréttar og með hliðsjón af því að um ítrekaðan ölvunarakstur er að ræða skal ákærði sviptur ökurétti í fimm ár frá birtingu dóms þessa að telja, sbr. 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin með hliðsjón af umfangi málsins 451.980 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum. Ákærði greiði annan sakarkostnað 26.000 krónur.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið G-kvk-nf A-kvk-nf A-kvk-nf saksóknarfulltrúi.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, P-x-x L-x-x, greiði 330.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja en sæti ella fangelsi í 22 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í fimm ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 451.980 krónur og annan sakarkostnað 26.000 krónur.

I-kk-nf T-kk-nf