S-423/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 8. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 8. síðasta mánaðar, á hendur V-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Vallargötu 20a í Sandgerði, „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot, með því að hafa:

1. Þriðjudaginn 26. júlí ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Reykjanesbraut í Kópavogi, við Hæðarsmára.

[...]

2. Föstudaginn 12. ágúst 2016 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti, með 100 km hraða á klukkustund norður Reykjanesbraut, við Brunnhóla, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km á klukkustund.

[...]

Teljast brot í báðum liðum varða við 1. mgr. 48. gr. og brot í lið 2 einnig við 2. mgr. 37. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og skipuðum verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Á meðal þess sem fram kom í máli verjandans var að ákærði hafi tekið á vímuefnavanda sínum og að hann væri með barn á framfæri.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu, þó þannig að til samræmis við bókun sækjanda þess efnis fyrir framangreinda játningu ákærða við þingfestingu málsins, liggur fyrir að ákærði framdi brotið samkvæmt fyrri ákæruliðnum á árinu 2016. Að þessu gættu er ákærði sakfelldur fyrir háttsemi sína og er hún réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt því sem greinir á framlögðu sakavottorði hefur ákærða frá árinu 1993 verið gerð refsing vegna ýmissa brota gegn ákvæðum almennra hegningarlaga, umferðarlaga og laga um ávana- og fíkniefni. Þar af hefur hann í eftirgreindum tilvikum frá því á árinu 2007 sætt refsingum fyrir hraðakstur og að aka sviptur ökurétti. Með dómi 13. mars 2007 var hann dæmdur til greiðslu sektar og tímabundinnar sviptingar ökuréttar, fyrir hraðakstur og akstur undir áhrifum áfengis. Hann gekkst undir sátt hjá lögreglustjóra 19. ágúst 2011 fyrir hraðakstur og að aka sviptur ökurétti og samþykkti með sáttinni greiðslu sektar. Með tveimur sáttum hjá lögreglustjóra 3. apríl 2012 samþykkti hann sektargreiðslur, í báðum tilvikum fyrir að aka sviptur ökurétti. Með dómi 24. júlí 2012 var hann dæmdur í sjö mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir þjófnað, fjársvik, skjalafals og að aka sviptur ökurétti í janúar og mars það ár. Með þeim dómi var ákærða gerður hegningarauki og var refsing samkvæmt dómi 18. apríl 2012, þar sem ákærði var dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir þjófnað og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, dæmd upp og ákærða gerð refsing í einu lagi. Með dómi 15. nóvember 2013 var ákærði dæmdur í átta mánaða fangelsi, þar af sjö mánuði skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir að aka sviptur ökurétti. Með dómnum var dæmd upp refsingin samkvæmt dómnum frá 24. júlí 2012 og ákærða gerð refsing í einu lagi. Loks var ákærði með dómi 26. nóvember 2014 dæmdur í nítíu daga fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna brota hans með því að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna og sviptur ökurétti fyrr á því ári. Sakaferill hans hefur að öðru leyti ekki þýðingu við ákvörðun refsingar hans nú.

Að framangreindum sakaferli ákærða virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og með hliðsjón af 77. gr. sömu laga, þykir refsing hans samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 101.060 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, V-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

Ákærði greiði 101.060 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns.

H-kk-nf Þ-kk-nf