E-7987/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 3. júlí sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur á hendur Sporbaugi ehf., Guðríðarstíg 6-8, Reykjavík, með stefnu áritaðri um birtingu 20. september 2008. Málið var einnig höfðað á hendur Spori ehf., sama stað, en fallið var frá kröfum á hendur þeim aðila undir rekstri málsins.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi greiði stefnanda kr. 35.000.000 ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. júní 2008 til greiðsludags. Þá gerir stefnandi kröfu um að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað samkvæmt málskostnaðarreikningi.

Dómkröfur stefnda eru þær að höfuðstóll kröfu stefnanda verði lækkaður um kr. 14.540.985.- Stefndi krefst sýknu af kröfu stefnanda um greiðslu dráttarvaxta. Þá krefst stefndi þess að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar samkvæmt málskostnaðarreikningi.

Málavextir

Með kaupsamningi, dags. 30. nóvember 2007, keypti stefndi af stefnanda rekstur Skór.is ehf., nú DID. ehf. Var kaupsamningurinn byggður á tilboði stefnda, dags. 15. nóvember 2007. Hið selda var allur verslunarrekstur stefnanda í skósölu en undir merkjum stefnanda voru reknar verslanirnar Skór.is í Kringlunni, verslunin Skór.is í Smáralind, verslunin Sappos í Garðabæ, verslunin Sappos á Akureyri, verslunin FAR á Laugavegi, verslunin Valmiki í Kringlunni, ásamt öllum réttindum sem tengdust rekstrinum, vörumerki, lén, vörulager og aðrar eignir og réttindi sem rekstrinum tengdust. Kaupverð hins selda var kr. 230.000.000. Í kauptilboði og kaupsamningi er tekið fram að áætlað sé að kostnaðarvirði birgða er fylgja með í kaupunum sé kr. 90.000.000.

Samkvæmt 3. tl. 3. gr. kaupsamnings bar stefnda að greiða lokagreiðslu að fjárhæð kr. 35.000.000 hinn 1. júní 2008. Sú greiðsla var ekki innt af hendi og var þeirrar greiðslu krafist með innheimtubréfi, dags. 16. júlí 2008. Í bréfi lögmanns stefnda, dags. 22. júlí 2008, var því haldið fram að til frádráttar þeirri greiðslu ætti m.a. að koma lækkun á verðmæti lagers að fjárhæð kr.13.968.894 í samræmi við áramótastöðu 2007/2008. Ágreiningur aðila málsins lýtur að þessu atriði.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir á því að óumdeilt sé að aðilar séu skuldbundnir af undirritun kaupsamnings, dags. 30. nóvember 2007. Stefnandi hafi efnt samningsskyldur sínar samkvæmt samningnum og eigi hann því kröfu á réttum efndum gagnaðila á samningsskuldbindingum sínum samkvæmt samningnum en í þeim skyldum felist greiðsla kaupverðs. Óumdeilt sé að kaupverð hafi ekki verið greitt að fullu og hafi lokagreiðsla átt að fara fram þann 1. júní 2008. Lokagreiðsla hafi ekki verið innt af hendi þótt stefndi sé skuldbundinn til þess samkvæmt samningnum og sé því ekki annað unnt en að taka dómkröfur stefnanda til greina og dæma stefnda til greiðslu eins og þar greinir.

Samkvæmt samþykktu tilboði hafi áætlað kostnaðarvirði vörulagers verið kr. 90.000.000 og hafi aðilar samið um að framkvæmd yrði áreiðanleikakönnun sem stefndi bæri ábyrgð á. Forsenda kaupanna hafi verið sú að áreiðanleikakönnun leiddi ekki til verulegra frávika.

Stefndi hafi aldrei lagt fram niðurstöður áreiðanleikakönnunar og beri hallann af því ef áreiðanleikakönnun var ekki framkvæmd fyrir 30. nóvember 2007 eins og gert hafi verið ráð fyrir. Stefndi hafi kannað ástand vörubirgða 23. nóvember 2007, þ.e. eftir undirritun kauptilboðs og fyrir undirritun kaupsamnings, og hafi stefndi talið að áætlað virði þeirra væri kr. 90.000.000 eins og gert hafi verið ráð fyrir í kauptilboði.

Stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því að söluvirði vörubirgða hafi, við afhendingu kl. 19.00 þann 30. nóvember 2007, verið að verulegu leyti frábrugðið áætluninni sem var að fjárhæð kr. 90.000.000.

Kaupandi byggi andmæli sín á vörutalningu sem fram fór um áramótin 2007-2008, þ.e. mánuði eftir afhendingu og kaupsamningsgerð og fimm vikum eftir könnun stefnda á vörubirgðum sem var grundvöllur samþykkis á áætluðum vörubirgðum. Vörutalningin hafi farið fram án atbeina fulltrúa stefnanda og sé marklaus þegar af þeirri ástæðu.

Þá sé ljóst að vörubirgðir sex skóverslana á Íslandi minnki vegna sölu af lager í desembermánuði. Sé af þeim sökum fráleitt af stefnda að miða kröfu sína um leiðréttingu kaupverðs við vörutalningu um áramótin 2007-2008 eftir að stefndi tók við öllum verslununum í fullum rekstri yfir háannatíma. Niðurstöðum hinnar meintu vörutalningar sé mótmælt.

Þá sé meintum göllum á vörulager mótmælt enda ljóst að mati stefnanda að galla á vörum sé hægt að sækja til framleiðenda þeirra ef einhverjir séu.

Stefnandi byggir kröfur sínar á meginreglum samningaréttar og kröfuréttar ásamt ákvæðum laga um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga nr. 7/1936. Krafa um málskostnað sé byggð á 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Varnarþing sé byggt á 33. gr. og 3. mgr. 42. gr. sömu laga.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi krefst þess að krafa stefnanda lækki eins og greinir í dómkröfu. Af hálfu stefnda er tekið fram um atvik máls að undanfari kaupsamnings hafi verið kauptilboð stefnda í hið selda sem stefnandi hafi samþykkt 15. nóvember 2007. Samkvæmt því tilboði hafi kaup stefnda m.a. verið háð því skilyrði að kostnaðarverð birgða, sem fylgja skyldu með í kaupunum, væri 90 milljónir króna. Fyrir gerð kauptilboðs hafi forsvarsmenn stefnda átt í viðræðum við forsvarsmenn stefnanda og hafi þeir fullyrt og jafnframt endurskoðandi stefnanda að vörubirgðir rekstrarins væru á bilinu kr. 87.079.618 til kr. 101.586.753., þó líklega nærri 100 milljónum króna. Í ljósi þeirra upplýsinga, sem stefndi hafi tekið trúanlegar, hafi stefndi gert fyrirvara í kauptilboði um að birgðir væru a.m.k. kr. 90.000.000. Forsendur stefnda fyrir gerð tilboðs og ákvörðun tilboðsverðs hafi því m.a. verið að kostnaðarverð birgða væri a.m.k. 90 milljónir króna. Við gerð kauptilboðs í hið selda hafði vörulager ekki verið talinn en hafi verið áætlaður af stefnanda a.m.k. 90 milljónir króna. Samkvæmt kauptilboði hafi verið gert ráð fyrir að áreiðanleikakönnun yrði gerð eigi síðar en 30. nóvember 2007 og að þá yrði gengið frá kaupsamningi.

Stefndi hafi falið VBS að gera áreiðanleikakönnun vegna kaupanna og hafi könnun VSB byggst alfarið á upplýsingum og gögnum frá seljanda og endurskoðanda hans. Við gerð þeirrar könnunar hafi endurskoðandi stefnanda afhent stefnda gögn um kostnaðarverð vörubirgða. Stefndi hafi skoðað vörubirgðir, eins og unnt var, en taldi ekki vörubirgðir. Við gerð áreiðanleikakönnunar hafi verið byggt á upplýsingum stefnanda um kostnaðarverð vörubirgða og gengið út frá að þær upplýsingar væru réttar. Talning vörubirgða hefði kostað mikla vinnu og tíma og hefði því verið byggt á upplýsingum stefnanda. Þá hafi legið fyrir að vörubirgðir yrðu taldar um áramót 2007/2008 í tengslum við ársuppgjör og þá hefði verið unnt að staðreyna upplýsingar stefnanda.

Í 9. gr. kaupsamningsins sé kveðið á um forsendur stefnda fyrir kaupunum og segi þar m.a.:

,,Að þau gögn sem seljandi hefur lagt fyrir kaupanda, m.a. ársreikningar fyrir árin 2005, 2006, og samantekt um stöðu rekstrar 30.06.2007 og 31.10.2007, gefi sanna og tæmandi mynd af rekstri og skuldbindingum Skór.is ehf.

Kaupandi hefur 23. nóvember 2007 kynnt sér ástand vörubirgða í eigu Skór.is ehf., og er áætlað virði þeirra kr. 90.000.000 – krónur níutíumilljónir.”

Forsenda stefnda fyrir kaupunum og ákvörðun kaupverðs, sem stefnanda hafi verið kunnugt um og samþykkur, hafi því verið að kostnaðarverð vörubirgða væri kr. 90.000.000. Stefnandi hafi samþykkt þær forsendur með undirritun sinni á kaupsamning og hafi því ábyrgst stefnda að vörubirgðir væru þess virði. Stefnanda hafi verið kunnugt um að stefndi hafði ekki talið vörulager, enda hefði talning ekki farið fram hjá stefnanda, og að kaupin hafi byggst á upplýsingum stefnanda m.a. um birgðir. Við gerð kaupsamnings hafi verið handsalað milli aðila að vörutalning um áramót 2007/2008 yrði lögð til grundvallar við kaupin og að við þá talningu yrði staða vörulagers metin miðað við 30. nóvember 2007. Stefndi hafi framkvæmt vörutalningu um áramót og hafi talningu lokið 3. janúar 2008. Við þá talningu hafi verið tekin staða vörulagers þann 30. nóvember 2007 og hafi það verið auðvelt í ljósi upplýsinga sem lágu fyrir um sölu í desember 2007 og innkaup á sama tíma. Fyrrgreind vörutalning hafi leitt í ljós að kostnaðarverð birgða 30. nóvember 2007 hafi verið kr. 76.031.106 eða kr. 13.968.894 lægra en stefnandi hafði ábyrgst og kaupin byggðu á. Stefndi hafi þegar kvartað yfir þessu við forsvarsmann stefnanda, D-kk-þf J-kk-þf A-kk-þf, sem þá starfaði hjá stefnda, sem markaðsstjóri. D-kk-þgf hafi verið kunnugt um vörutalninguna og komið að henni sem starfsmaður stefnda og fulltrúi stefnanda. Fyrrgreind vörutalning hafi verið gerð í samráði við stefnanda. Forsvarsmaður stefnanda hafi vefengt niðurstöðu vörutalningar og gert athugasemdir við einstaka þætti hennar. Af þeim sökum hafi verið farið yfir talningu að nýju og endurtalið að hluta. Niðurstaða þeirrar yfirferðar hafi verið sú sama og í fyrri talningu. Enn hafi D-kk-nf vefengt niðurstöðu talningar og gert nokkrar athugasemdir. Því var farið yfir gögn að nýju og hluti endurtalinn. Niðurstaðan hafi verið sú sama og áður. Þegar niðurstaða hafi legið fyrir um kostnaðarverð birgða hafi stefndi krafist þess að kaupverð hins selda lækkaði sem næmi mismun kostnaðarverðs raunverulegra birgða og þeirra birgða sem stefnandi hafði lofað, þ.e. um kr. 13.968.894 og að greiðsla kaupverðs á gjalddaga þann 1. júní 2008 yrði lækkuð sem því næmi. Samkomulag hafi orðið um þá lækkun kaupverðs enda hafi krafa stefnda verið í fullu samræmi við samning aðila. Stefndi hafi því lagt fyrir stefnanda 1. júní 2008 uppgjör er gerði ráð fyrir frádrætti vegna birgða o.fl. en þá hafi stefnandi fyrst mótmælt kröfu stefnda um frádrátt. Stefndi leggi áherslu á að J-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, sem hafi séð um birgðahald fyrir stefnanda, hafi haft yfirumsjón með vörutalningu og hafi niðurstaða hans og verslunarstjóra í verslunum verið sú að kostnaðarverð birgða hafi þann 30. nóvember 2007 verið kr. 76.031.106.

Á því sé byggt af hálfu stefnanda að vörutalning sé þýðingarlaus í málinu þar sem hún hafi farið fram án atbeina fulltrúa stefnanda. Þessu sé mótmælt sem röngu, enda hafi verið um það samið að við vörutalningu um áramót 2007/2008 skyldi metin staða vörubirgða þann 30. nóvember 2007. Vörutalning og mat á stöðunni þann 30. nóvember 2007 hafi farið fram með vitund fulltrúa stefnanda og með atbeina hans og þátttöku. Forsvarsmaður stefnanda hafi þá starfað sem yfirmaður hjá stefnda og hafi hann og fyrrum starfsmenn stefnanda, þáverandi starfsmenn stefnda, tekið þátt í vörutalningunni. Þá leggur stefndi áherslu á að vörutalning hafi í tvígang verið yfirfarin að beiðni forsvarsmanns stefnanda. Þá sé lögð áhersla á að vörutalning hafi tekið mið af stöðunni 30. nóvember 2007 en tekið hafi verið tilliti til innkaupa í desember og sölu í þeim mánuði við úttekt á stöðu birgða þann 30. nóvember 2007. Niðurstaða talningar hafi verið að innkaupsverð birgða hafi verið kr. 76.104.063 þann 31. desember 2007. Innsettar vörur í verslanir í desember 2007 hafi verið að fjárhæð kr. 15.072.957 og vörunotkun í desember hafi verið kr. 15.000.000. Að teknu tilliti til fyrrgreindra staðreynda sé ljóst að innkaupverð lagers 30. nóvember 2007 hafi verið kr. 76.031.106.

Stefndi krefst þess í málinu að krafa stefnanda lækki um kr. 13.968.894 sem sé mismunur kostnaðarverðs vörubirgða þann 30. nóvember 2007, kr. 76.031.106 og kr. 90.000.000. Þá krefst stefndi þess að krafa stefnanda lækki um kr. 572.091 sem sé fjárhæð inneignarnóta sem stofnað hafi verið til fyrir 30. nóvember 2007 í rekstri stefnanda og honum beri að endurgreiða stefnda samkvæmt 9. gr. kaupsamnings aðila. Krafa stefnda um lækkun krafna stefnanda sé því alls kr. 14.540.985.

Stefndi byggir á því að félagið eigi kröfu á hendur stefnanda um greiðslu skaðabóta og/eða afsláttar af kaupverði vegna verulegra vanefnda stefnanda á samningi um kaup stefnda á rekstri stefnanda.

Krafa stefnda um lækkun á kröfu stefnanda byggir á ákvæðum samnings aðila um kaup stefnda á rekstri stefnanda. Kaup stefnda á þeim rekstri og ákvörðun kaupverðs hafi m.a. byggst á þeirri forsendu að kostnaðarverð vörubirgða væri 90 milljónir króna þann 30. nóvember 2007. Stefnanda hafi verið kunnugt um þá forsendu stefnda og hafi sú forsenda alfarið byggst á upplýsingum og loforði stefnanda um að birgðir væru svo mikils virði. Fyrrgreind forsenda stefnda sem hafi byggst á loforði stefnanda hafi ekki staðist og hafi kostnaðarverð lagers þann 30. nóvember 2007 verið kr. 76.031.106. Af þeim sökum beri að lækka kröfu stefnanda um kr. 13.968.894 enda hafi stefnandi vanefnt verulega samning aðila að þessu leyti.

Stefndi byggir á því að forsvarsmenn stefnanda hafi vanefnt verulega samning aðila um kaup stefnda á rekstri stefnanda og jafnframt beitt stefnda blekkingum við kaupin. Stefndi áréttar að kaupverð hafi verið byggt á upplýsingum stefnanda um innkaupsverð vörubirgða og hafi stefndi mátt treysta þeim upplýsingum forsvarsmanna stefnanda. Þær upplýsingar stefnanda hafi hins vegar verið rangar og hafi stefnandi beitt stefnda blekkingum við kaupin. Stefnandi hafi vitað eða a.m.k. mátti vita betur um birgðir rekstrarins. Stefndi bendir á að hið selda hafi ekki haft þá eiginleika, sem lofað hafi verið af hálfu stefnanda, enda verðmæti vörubirgða minna en lofað hafi verið. Á því sé byggt að stefnandi beri skaðabótaábyrgð gagnvart stefnda sem nemi kr. 13.968.894 enda nemi tjón stefnda þeirri fjárhæð. Stefndi telur augljóst að skilyrði skaðabótaskyldu stefnanda sé til staðar enda sé ástand hins selda ekki í samræmi við ábyrgðaryfirlýsingu stefnanda. Stefndi telur stefnanda hafa sýnt af sér saknæma og ólögmæta háttsemi með því að veita rangar upplýsingar um birgðastöðu. Vegna rangra upplýsinga stefnanda um kostnaðarverð vörubirgða hafi kaupverð hins selda verið kr. 13.968.894.- hærra en ella hefði verið. Hið selda hafi ekki haft þá eiginleika sem lofað hafi verið og stefndi mátti vænta. Hið selda hafi því verið gallað. Skaðabótakrafa stefnda á hendur stefnanda sé kr. 13.968.894 og sé þess er krafist að sú krafa mæti kröfu stefnanda um greiðslu eftirstöðva kaupverðs og krafa stefnanda verði því lækkuð um þá fjárhæð. Skaðabótakrafa stefnda styðjist við reglur kröfu- og skaðabótaréttar og lög nr. 50/2000, einkum 17. gr. og 40. gr. laganna. Krafa um skuldajöfnuð sé studd við reglur kröfuréttar.

Verði ekki fallist á skaðabótaskyldu stefnanda sé þess krafist að stefnda verði veittur afsláttur af kaupverði að fjárhæð kr. 13.968.894 og krafa stefnanda því lækkuð sem þeirri kröfu nemi. Krafa um afslátt byggir á því að hið selda hafi verið gallað í skilningi laga, enda hafi hið selda ekki fullnægt þeim kröfum sem leiði af samningi aðila og stefnandi hafi ábyrgst að hið selda hefði. Krafa um afslátt byggir á reglum samninga- og kröfuréttar og vísar stefndi m.a. til laga nr. 50/2000, einkum 17. gr. og 38. gr. laganna.

Þá byggir krafa um greiðslu skaðabóta og/eða afslátt af kaupverði á reglum kröfuréttar um þýðingu brostinna og rangra forsendna, en stefndi leggi áherslu á að forsenda fyrir kaupunum og ákvörðun kaupverðs hafi verið upplýsingar stefnanda um kostnaðarverð birgða.

Krafa um lækkun kaupverðs að fjárhæð kr. 572.091.- vegna inneignarnóta byggir á skýrum ákvæðum samnings þar sem stefnandi skuldbindi sig til að endurgreiða stefnda inneignarnótur er til hafi verið stofnað áður en rekstur stefnanda hafi verið afhentur stefnda. Stefndi telur kröfu þessa ekki vera umdeilda. Þá byggir stefndi kröfu um lækkun að fjárhæð kr. 572.091 á sömu rökum og kröfu um lækkun vegna stöðu birgða. Krafa stefnda um lækkun sé því um greiðslu skaðabóta kr. 572.091 og greiðslu afsláttar af kaupverði vegna ágalla á hinu selda.

Kröfu um greiðslu dráttarvaxta sé mótmælt sem og kröfu um upphafstíma dráttarvaxta.

Til stuðnings kröfum sínum vísar stefndi til reglna skaðabótaréttar, m.a. til sakarreglunnar. Þá vísar stefndi til laga nr. 50/200, m.a. 17. gr., 38. gr. og 40. gr. laganna. Þá vísar stefndi til samningalaga nr. 7/1936. Krafa um málskostnað sé studd við ákvæði XXI. kafla laga nr. 91/1991.

Niðurstaða

Ágreiningslaust er í málinu að stefnda bar að greiða stefnanda kr. 35.000.000 hinn 1. júní 2008 samkvæmt 3. tölulið 3. gr. kaupsamnings aðila. Stefndi telur sig hins vegar eiga gagnkröfu á hendur stefnanda að fjárhæð kr. 14.540.985 sem koma eigi til frádráttar kröfu stefnanda. Gagnkrafa stefnda er í fyrsta lagi á því byggð að vörubirgðir sem fylgdu með í kaupunum hafi reynst minna virði en áætlað var þar sem vörutalning um áramót hafi leitt í ljós að þær voru að verðmæti kr. 76.031.106 en ekki kr. 90.000.000 eða kr. 13.968.894 lægri en stefnandi hafði ábyrgst og kaupin byggðu á.

Í 9. gr. kaupsamnings er kveðið á um forsendur samnings aðila. Þar segir svo m.a.

Kaupandi hefur 23. nóvember 2007 kynnt sér ástand vörubirgða í eigu Skór.is ehf. og er áætlað virði þeirra kr. 90.000.000 – krónur níutíumilljónir.

Í kauptilboði stefnda í rekstur stefnanda, dags. 15. nóvember 2007, þar sem getið er þeirra skilyrða/fyrirvara sem tilboðið er háð kemur fram að áætlað kostnaðarvirði þeirra birgða er skulu fylgja með í kaupunum sér kr. 90.000.000.

Í kaupsamningi kemur ekki fram að seljandi ábyrgist að vörubirgðir séu að lágmarki kr. 90.000.000 og hvorki í kauptilboði né kaupsamningi er gerður fyrirvari um það að reynist kostnaðarvirði vörubirgða lægra skuli sá mismunur koma til lækkunar á kaupverði. Í kaupsamningi aðila er þó að finna sérstaka fyrirvara í þá veru varðandi uppgreiðsluverðmæti veðskulda, sem kaupverði var að hluta ráðstafað til greiðslu á samkvæmt 3. gr. kaupsamnings, sbr. sérstaka yfirlýsingu, sem er fylgiskjal 2 með samningum. Einnig er að finna sérstakan fyrirvara í þessa veru varðandi kröfur sem hugsanlega kæmu fram, sbr. 9. gr. kaupsamnings. Með hliðsjón af samningsgerð aðila að þessu leyti verður því að leggja til grundvallar að engin sérstakur fyrirvari hafi verið gerður ef áætlað verðmæti vörubirgða reyndist ekki vera kr. 90.000.000.

P-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf stjórnarmaður stefnda skýrði frá því fyrir dómi að aðilar hefðu sæst á það að lager væri a.m.k 90 milljóna króna virði. Þá hefðu aðilar komið sér saman um að fram færi talning um áramótin 2007/2008 til staðfestingar á þessu verðmati lagersins.

D-kk-nf A-kk-nf framkvæmdastjóri stefnanda skýrði frá því fyrir dómi að samþykkt hefði verið að áætla verðmæti vörubirgða kr. 90.000.000. Til grundvallar þeirri áætlun hafi verið byggt á tölum úr bókhaldi stefnanda, þar sem tekið hafi verið mið af birgðastöðu 1. janúar 2007 og vörukaupum ársins 2007 og útreikningi G-kk-ef H-kk-ef hagfræðings, sem mat birgðir miðað við tvenns konar álagningarforsendur vera á bilinu kr. 87.079.618 til kr. 101.586.753. D-kk-nf kvað ekkert samkomulag hafa verið gert um það að vörutalning um áramót skyldi gilda varðandi verðmæti vörubirgða.

H-kk-nf H-kk-nf framkvæmdastjóri stefnda skýrði frá því fyrir dómi að lagerinn hefði verið skoðaður fyrir kaupin og engar athugasemdir gerðar. Sú skoðun hefði ekki falið í sér mat á verðmæti hans, heldur hver gæði hans væru.

Í skýrslu VSB fjárfestingabanka, sem hafði milligöngu og annaðist samningsgerð við kaupin er tekið fram að kaupendur hafi skoðað ástand birgða en birgðatalning hafi ekki farið fram. Ráðgert hafi verið að telja lager um áramót til að staðfesta raunvirði birgða og hafi verið lagt til að reyndist frávik frá áætluðu birgðaverði verulegt, skyldi það koma til lækkunar kaupverðs. Hefur vitnið M-kk-nf S-kk-nf T-kk-nf viðskiptafræðingur staðfest þetta fyrir dómi.

Vitnið J-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf sá um talningu vörðubirgða hjá stefnda sem fram fór í janúar 2008. Fyrir dómi skýrði hann frá því að allur lager hafi verið talinn, en talningin hafi verið háð mörgum óvissuþáttum, sem drægi úr áreiðanleika hennar.

Fyrir liggur að aðilar voru sammála um að áætla verðmæti vörubirgða í kaupunum kr. 90.000.000 og engin fyrirvari var settur í kaupsamning aðila um lækkun kaupverðs ef það mat stæðist ekki. Verður því ekki fallist á gegn andmælum stefnanda að sannað sé að sérstaklega hafi verið samið um að vörutalning um áramót 2007/2008 yrði lögð til grundvallar við kaupin og að við þá talningu yrði staða vörubirgða metin miðað við 30. nóvember 2007. Þá er ekki á það fallist að um vanefnd stefnanda sé að ræða vegna forsendubrests og ekkert liggur fyrir um það að stefnandi hafi beitt stefnda blekkingum eða veitt rangar upplýsingar við kaupin. Verður því ekki heldur fallist á að mismunur á áætluðu verðmati vörubirgða samkvæmt kaupsamningi og niðurstöðu vörutalningar í janúar 2008 að fjárhæð kr. 13.968.894 komi til lækkunar á kaupverði, eins og stefndi gerir kröfu um. Þá er og til þess að líta að niðurstaða vörutalningar með þeim hætti sem hún var framkvæmd er ekki óræk sönnun um birgðastöðu þegar kaupin fóru fram. Sama gildir um framlagða matsgerð dómkvadds matsmanns, sem að hluta til er byggð á þeirri vörutalningu. Samkvæmt framansögðu er ekki fallist á skaðabóta- eða afsláttarkröfu stefnda vegna vörubirgða, sem komi til lækkunar á kröfu stefnanda.

Þá krefst stefndi þess að krafa stefnanda lækki um kr. 572.091 vegna inneignarnóta sem stofnað var til í rekstri stefnanda fyrir kaupin og stefnanda beri að endurgreiða stefnda samkvæmt 9. gr. kaupsamnings aðila. Stefnandi hefur viðurkennt að til frádráttar kröfu hans skuli koma inneignarnótur að fjárhæð kr. 395.025. Þá hefur stefndi lagt fram inneignarnótur að fjárhæð kr. 177.060. Verður því fallist á að höfuðstóll kröfu stefnanda lækki um kr. 572.085 (395.025 + 177.060) með vísan til 9. gr. kaupsamnings aðila.

Krafa stefnanda ber dráttarvexti frá gjalddaga kröfu samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Engin grundvöllur er fyrir kröfu stefnda um sýknu af kröfu stefnanda um greiðslu dráttarvaxta og er henni hafnað

Samkvæmt framansögðu verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda 34.427.915 krónur (35.000.000 – 572.085) og með dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir.

Eftir atvikum þykir rétt að málskostnaður falli niður.

E-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, Sporbaugur ehf., greiði stefnanda, DID ehf. 34.427.915 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. júní 2008 til greiðsludags.

Málskostnaður fellur niður.

E-kk-nf Ó-kk-nf