S-406/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 7. síðasta mánaðar, á hendur V-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Glitvangi 11 í Hafnarfirði, „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot í Hafnarfirði á árinu 2017 með því að hafa:

I.

Þriðjudaginn 5. september ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna ( í blóði mældist amfetamín 90 ng/ml) norður Reykjanesbraut uns aksturinn var stöðvaður skammt sunnan Arnarnesvegar. [...]

II.

Aðfaranótt laugardagsins 2. september ekið sömu bifreið sviptur ökurétti norður Miðvang við hús númer 92 uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar. [...]

Teljast brot í báðum liðum varða við 1. mgr. 48. gr., og brot í lið I auk þess við 1. og 2. mgr. 45. gr. a., allt sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006“.

Um málsatvik er skírskotað til framangreindrar ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 4. þessa mánaðar og var birt ásamt ákæru málsins 6. sama mánaðar fyrir ákærða, kom meðal annars fram að sækti hann ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af, að því gættu að samkvæmt gögnum málsins var brot hans í fyrri ákæruliðnum framið í sveitarfélaginu Garðabæ. Eru brotin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt því sem greinir á sakavottorði hefur ákærða þrívegis verið gerð refsing. Hann samþykkti greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, með sátt hjá lögreglustjóra 16. desember 2013, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og akstur undir áhrifum slíkra efna. Með annarri þess háttar sátt 25. ágúst 2016 samþykkti hann á ný greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna og brot gegn 1. mgr. 71. gr. og 1. mgr. 93. gr. umferðarlaga. Síðast var ákærði með dómi 1. mars á þessu ári dæmdur í þrjátíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir að aka sviptur ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna, en brotin framdi hann 6. janúar á þessu ári.

Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eftir 77. gr. þeirra laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í sextíu daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga, er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, samkvæmt framlögðu yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum, svo sem greinir í dómsorði.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, V-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í sextíu daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 76.971 krónu í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf