S-1115/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 29. nóvember 2006, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 4. júlí 2006, á hendur L-kvk-þgf R-kvk-þgf H-kvk-þgf, Gvendargeisla 21, Reykjavík, fyrir eftirtalin brot framin í Reykjavík á árinu 2006:

1. Þjófnað, með því að hafa miðvikudaginn 26. apríl í versluninni 11-11, Skúlagötu 13, stolið þremur 1944-smáréttum samtals að verðmæti kr. 1.274.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Gripdeild, með því að hafa sunnudaginn 30. apríl á bensínafgreiðslustöð Esso við Geirsgötu dælt bensíni á bifreiðina TD-587 fyrir 4.812 kr. og ekið brott án þess að greiða fyrir það.

Telst þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.

Af hálfu Olíufélagsins ehf. er þess krafist að ákærða verði dæmd til að greiða félaginu skaðabætur að fjárhæð 4.812 kr.

Í sakamáli nr. 1786/2006 er höfðað opinbert mál, með ákæru útgefinni 17. október 2006, á hendur ákærðu og H-kvk-þgf S-kvk-þgf M-kvk-þgf, fyrir fjársvik, með því að hafa í félagi mánudaginn 19. júní 2006 svikið út vörur og þjónustu á bensínafgreiðslustöð Esso við Ártúnshöfða í Reykjavík, að andvirði 35.114 kr., með því að framvísa heimildarlaust greiðslukorti í eigu ríkisins með kortanúmer 5550 1600 0021 5017, og látið skuldfæra andvirðið á reikning þess, þrátt fyrir að ákærðu væri báðum ljóst að kortið væri illa fengið.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þar sem H-kvk-nf S-kvk-nf er búsett erlendis og óvíst hvort og hvenær hún kemur til landsins var málið skilið í sundur með vísan til 24. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála og síðan sameinað þessu máli hinn 10. nóvember 2006.

Við aðalmeðferð krafðist verjandi, vegna ákæru 17. október 2006, aðallega sakfellingar ákærðu fyrir brot gegn 248. gr. almennra hegningarlaga, en til vara að háttsemi ákærðu verði heimfærð undir 248. gr. sömu laga, sbr. 22. gr. laganna.

Verjandi ákærðu krefst þess að ákærða verði sýknuð af ákæru 17. október 2006, en verði ákærða sakfelld er þess krafist að háttsemi hennar verði færð undir 248. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 22. gr. laganna. Að öðru leyti er krafist vægustu refsingar er lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Ákærða hefur samþykkt fyrirliggjandi bótakröfu. Þá krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins.

Ákæra 4. júlí 2006.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og rannsóknargögnum málsins að hún er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæra 17. október 2006.

I.

Hinn 19. júní 2006 barst lögreglunni í Reykjavík tilkynning frá Esso að Ártúnshöfða um að tvær konur hefðu komið á kassann með mikið magn af vörum. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að afgreiðslustúlka skýrði svo frá að þær hefðu framvísað greiðslukorti, merktu innkaupakorti ríkisins, heilsugæslu. Myndin á kortinu hefði verið svolítið lík konunni sem hafi verið að kaupa vörurnar og því hafi hún rennt kortinu í gegn. Hún hafi þá tekið eftir því að þetta var ríkisinnkaupakort og rætt við yfirmann sinn sem hefði sagt að hún ætti að afhenda viðskiptavininum kortið. Hún afhenti því kortið en tók niður númerið á bíl þeirra.

Lögregla var stuttu síðar send að versluninni Intersport á Bíldshöfða þar sem tilkynnt var um að kona hefði reynt að kaupa vörur með stolnu kreditkorti. Reyndust þetta vera þær sömu og lögreglumenn höfðu séð af eftirlitsmyndavélum í Esso að Ártúnshöfða, ákærða og H-kvk-nf S-kvk-nf M-kvk-nf.

Fyrir liggur lögregluskýrsla þar sem fram kemur að brotist var inn á sjúkrahúsið á Akranesi aðfararnótt 18. eða 19. júní og þar m.a. stolið greiðslukorti. Við leit í íbúð ákærðu fundust ýmsir munir úr innbrotinu.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 19. júní 2006 skýrði H-kvk-nf S-kvk-nf svo frá að hún hefði ekki vitað af innbrotinu og henni hefði ekki verið sagt hvaðan kortið væri komið. Hún hafi hins vegar vitað að það var stolið þar sem ákærða hefði sagt henni það. Aðspurð hver hefði notað kortið á Esso kvaðst H-kvk-nf S-kvk-nf hafa gert það.

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu sama dag. Greindi hún frá því að hafa fengið greiðslukortið frá S-kk-þgf eða T-kk-þgf. Hún hefði fengið númer með og reynt að nota kortið í hraðbanka, en það hafi ekki virkað. Þá sagði hún: „Svo prófuðum við í dag hvort það væri hægt að nota það. Ég er náttúrulega sek um það.“ Aðspurð hver hefði notað kortið í Esso sagði hún að H-kvk-nf S-kvk-nf hefði gert það. Þegar hún var innt eftir því hvað þær voru að gera á Esso sagði hún að það hafi verið til að athuga hvort þær gætu notað kortið. Aðspurð af hverju þær hefðu notað stolið kort sagði hún það vera „bara til að kaupa eitthvað á bílinn eitthvað“. Þá sagði hún að hún hefði farið heim með þá hluti sem lögregla fann ekki.

II.

Við aðalmeðferð málsins var skoðuð upptaka úr eftirlitsmyndavél Esso að Ártúnshöfða. Á henni sést að á umræddum tíma kemur kona í hvítum jakka með vörur að afgreiðslukassanum. Síðan fer hún frá kassanum og nokkru síðar kemur hún aftur ásamt annarri svartklæddri konu. Ágreiningslaust er með málflytjendum að sú í hvíta jakkanum er ákærða og sú í svörtu fötunum H-kvk-nf S-kvk-nf. H-kvk-nf S-kvk-nf afhendir afgreiðslustúlkunni greiðslukort úr veski sínu og ákærða setur vörurnar í poka. H-kvk-nf S-kvk-nf skrifar undir kvittun vegna greiðslunnar. Afgreiðslustúlkan víkur síðan frá með kortið og kemur stuttu síðar og skilar því. Ákærða gengur síðan í burt með pokann ásamt H-kvk-þgf S-kvk-þgf.

Ákærða mætti ekki við aðalmeðferð málsins og tilkynnti ekki um forföll. Sækjandi og verjandi sáu ekki ástæðu til að ákærða væri viðstödd enda hafði hún áður tjáð sig um sakarefnið fyrir dómi.

III.

Fyrir liggur að ákærða viðurkenndi hjá lögreglu að hafa verið á Esso á umræddum tíma og vitað að greiðslukortið var stolið. Í þinghaldi 16. nóvember 2006 neitaði ákærða sök þar sem H-kvk-nf S-kvk-nf hefði notað kortið, en hún kvaðst hafa verið með henni á Esso. Ákærða vissi að kortið var stolið. Af upptöku úr eftirlitsmyndavél sést að ákærða kemur með vörur að afgreiðslukassanum og stendur hún síðan við hlið konu, sem mun vera H-kvk-nf S-kvk-nf, sem greiðir fyrir vörurnar með greiðslukorti. Þá sést ákærða setja vörur í poka og halda á honum er þær gengu brott frá afgreiðslukassanum. Að öllu þessu virtu er að mati dómsins sannað að ákærða hafi með háttsemi sinni og vitneskju um að kortið var stolið gerst sek um fjársvik. Með hliðsjón af dómafordæmum Hæstaréttar, sbr. t.d. í máli nr. 122/1971, verður ekki fallist á að háttsemi hennar feli í sér hlutdeild í broti. Er háttsemi ákærðu réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Samkvæmt þessu verður ákærða sakfelld fyrir brot gegn 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing og sakarkostnaður.

Ákærða sem er 28 ára gömul hefur gengist undir greiðslu 45.000 kr. sektar með viðurlagaákvörðun 31. mars 2006, fyrir þjófnað og umferðarlagabrot, sem hefur nú ítrekunaráhrif, sbr. 71. og 255. gr. almennra hegningarlaga. Til refsilækkunar horfir að ákærða hefur játað brot sín samkvæmt ákæru 4. júlí 2006. Þá er samkvæmt þeirri ákæru um smáræði að tefla. Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði, en dómurinn telur rétt að binda refsingu skilorði eins og í dómsorði greinir.

Olíuverslun Íslands hf. krefst þess að ákærða verði dæmd til greiðslu skaðabóta, að fjárhæð 4.812 krónur, vegna gripdeildarbrots samkvæmt 2. tölulið ákæru 4. júlí 2006. Ekki er krafist vaxta. Hefur ákærða samþykkt bótakröfuna eins og hún er sett fram. Með hliðsjón af þessu og vísan til 2. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála verður ákærða dæmd til að greiða þá fjárhæð.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 ber að dæma ákærðu til greiðslu sakarkostnaðar. Um er að ræða málsvarnarlaun H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs verjanda ákærðu fyrir dómi, sem þykja hæfilega ákveðin 80.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf A-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans í Reykjavík.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærða, L-kvk-nf R-kvk-nf H-kvk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði Olíuverslun Íslands hf. 4.812 krónur.

Ákærða greiði 80.000 króna þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf