S-521/2010

Málið, sem dómtekið var 8. október síðastliðinn, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 17. ágúst 2010 á hendur „S-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Álafossvegi 23, Mosfellsbæ, fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot með því hafa, föstudaginn 10. apríl 2009 ekið bifreiðinni BH-996 undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna henni örugglega (tetrahýdrókannabínól í þvagi) við Sandveg í Aðaldal í Aðaldælahreppi, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn og jafnframt haft í vörslum sínum 5,89 g af marihúana-kannabis, sem lögregla fann við leit í bifreið ákærða.

Teljast brotin varða við 1., sbr. 2. mgr., 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 13, 1985 og lög nr. 68, 2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, sbr. reglugerð nr. 848, 2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44, 1993 og 18. gr. laga nr. 66, 2006. og einnig er krafist að ofangreind fíkniefni verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákærði neitar að hafa verið undir áhrifum fíkniefna við aksturinn og krefst sýknu af þeim hluta ákærunnar. Hann játar að hafa átt fíkniefnin sem lögreglan lagði hald á. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Lögreglumenn stöðvuðu framangreinda bifreið á þeim stað og tíma sem í ákæru greinir. Ákærði var ökumaður. Grunur vaknaði hjá lögreglumönnum um fíkniefnamisferli og við leit í bifreiðinni fundust framangreind fíkniefni sem ákærði viðurkenndi að eiga. Kannað var með prófi á ákærða hvort hann kynni að vera undir áhrifum fíkniefna og gaf niðurstaða prófsins til kynna að svo væri. Honum var því tekið blóð og þvag til rannsóknar.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu kvaðst ákærði hafa tekið einn „smók“ eða svo af kannabisefnum fyrir um það bil viku en ekki fundið til áhrifa þess við aksturinn.

Sýnishornin frá ákærða voru rannsökuð af rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði og í matsgerð hennar segir: „Í þvaginu fannst tetrahýdrókannabínólsýra. Tetrahýdrókannabínól var ekki í mælanlegu magni í blóðinu. Tetrahýdrókannabínólsýra er í flokki ávana- og fíkniefna, sem óheimil eru á íslensku forráðasvæði. Ökumaður telst því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar blóð- og þvagsýnin voru tekin, sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987 m. síðari breytingum.“

III

Ákærði bar að hann hefði ekið nefndri bifreið eins og segir í ákæru. Hann viðurkenndi að hafa átt fíkniefnin sem fundust í bifreiðinni. Hins vegar neitaði ákærði að hafa verið undir áhrifum fíkniefna við aksturinn. Hann kvaðst hafa tekið einn „smók“ af kannabisreyk í samkvæmi um viku áður en hann ók bifreiðinni. Í samkvæminu hefði fólk verið að reykja kannabisefni og hefði hann tekið einn reyk upp í sig en hóstað og látið þá vindlinginn frá sér.

Deildarstjóri rannsóknastofunnar staðfesti matsgerðina. Hún bar að ekki væri hægt að segja til um það nákvæmlega hvenær ákærði hefði neytt efnisins. Það hefðu þó verið einhverjir klukkutímar síðan, en það færi eftir því hversu mikils hefði verið neytt. Efnið mælist yfirleitt ekki í blóði eftir sólarhring, en það hefði ekki verið í mælanlegu magni í sýnishorninu frá ákærða. Efnið gæti hins vegar mælst í þvagi í margar vikur, allt í 4 til 6. Allt færi það eftir því hversu mikils hefði verið neytt og í hversu langan tíma. Hún kvað niðurstöðu rannsóknarinnar ekki útiloka að efnisins hefði verið neytt um viku áður en sýnishornið var tekið. Framburður ákærða var borinn undir vitnið og kvað hún það nánast útilokað að efnið gæti mælst í þvagi hans viku eftir að hann tók reyk upp í sig og hóstaði honum frá sér. Þá kvað hún nánast útilokað að óbeinar reykingar yllu því að efnið kæmi fram í þvagi viðkomandi viku síðar. Maður þyrfti að neyta efna á einhvern hátt til að merki um þau fyndust í þvagi hans eða blóði.

Bróðir ákærða var með honum í bílnum. Hann kvaðst ekki vita til þess að ákærði hefði neytt kannabisefna viku fyrir aksturinn. Þá kvað hann ekkert hafa verið athugavert við akstur hans. Hann kvaðst ekki vita til þess að bróðir sinn hefði neytt kannabisefna.

Lögreglumaðurinn sem fór með rannsókn málsins á vettvangi bar að bifreið ákærða hefði verið stöðvuð við reglubundið eftirlit en aksturslag hans hefði ekki gefið tilefni til að stöðva hana. Það hafi hins vegar verið útlit ákærða og háttalag sem hefði vakið grunsemdir hans um fíkniefnamisferli.

IV

Ákærða er gefið að sök að hafa ekið bíl undir áhrifum fíkniefna en tetrahýdrókannabínól fannst í þvagi hans eins og rakið var. Þetta er talið varða við 1. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, sbr. 2. mgr. sömu greinar. Í nefndri 1. mgr. er lagt bann við því að stjórna ökutæki ef maður er undir áhrifum ávana- og fíkniefna og í 2. mgr. segir að mælist þessi efni í blóði eða þvagi ökumanns teljist hann undir áhrifum þeirra. Með því að ávana- og fíkniefni fannst í þvagi ákærða hefur hann brotið gegn nefndri lagagrein eins og honum er gefið sök í ákærunni. Sú skýring ákærða að hann hafi aðeins tekið reyk upp í sig um viku áður en hann var stöðvaður af lögreglu stenst ekki samkvæmt framburði deildarstjóra rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði, sem rakinn var hér að framan, og hafnar dómurinn henni. Ákærði hefur viðurkennt að hafa átt kannabisefnin sem fundust í bifreiðinni.

Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök, en brot hans eru rétt færð til refsiákvæða í ákæruskjalinu.

Ákærði var sektaður og sviptur ökurétti í 6 mánuði 30. júní 2004 fyrir ölvunarakstur. Þar áður hafði hann verið sektaður fyrir hegningar- og umferðarlagabrot.

Er refsing hans hæfilega ákveðin 164.000 króna sekt og komi 12 daga fangelsi í stað sektar verði hún ekki greidd innan 4 vikna.

Þá verður ákærði sviptur ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins en ekki er hægt að sleppa því að svipta hann ökurétti þar eð hann hefur áður gerst sekur um sams konar brot.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns eins og nánar greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, S-kk-nf A-kk-nf, greiði 164.000 krónur í sekt og komi 12 daga fangelsi í stað sektar verði hún ekki greidd innan 4 vikna.

Ákærði er sviptur ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins.

Upptæk skulu vera 5,89 g af maríhúana-kannabis.

Ákærði greiði 51.014 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns, R-kk-ef Þ. J-kk-ef hdl., 150.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf