E-2868/2008

Mál þetta var höfðað 14. apríl 2008 og dómtekið 12. þ.m.

Stefnandi er Mission á Íslandi ehf., Þinghólsbraut 3, Kópavogi.

Stefndu eru Samskip hf., Kjalarvogi 7-15, Reykjavík og Vátryggingafélag Íslands hf., Ármúla 3, Reykjavík.

Stefnandi krefst þess að viðurkennt verði með dómi að stefndu séu bótaskyldir in solidum samkvæmt 88. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 vegna framrúðutjóns á bifreiðinni XI-360 þann 14. apríl 2004 vegna notkunar bifreiðarinnar NX-246. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu.

Stefndu krefjast sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi hans.

Í stefnu greinir frá málsatvikum: „Að morgni miðvikudagsins 14. apríl 2004 ók framkvæmdastjóri stefnanda, I-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf, bifreiðinni XI-360 vestur Mýrdalssand. Framkvæmdastjóri stefnanda mætti þar röð flutningabifreiða í eigu stefnda, Samskipa hf. og vildi svo til að undan einni bifreiðinni, NX-246, skaust steinvala sem lenti á framrúðu bifreiðarinnar XI-360 með þeim hætti að sprunga myndaðist vinstra megin í rúðunni. Engin umferð var á þessum tíma og voru flutningabifreiðarnar einu bifreiðarnar í margra kílómetra sjónlínu. Framkvæmdastjóri stefnanda setti sig í framhaldinu í samband við stefnda, Samskip hf., eftir samtal við ökumann flutningabifreiðarinnar NX-246 sem kannaðist við að hafa mætt bifreið í eigu stefnanda en vissi, eðli málsins samkvæmt, ekki til þess að steinvala hefði lent í framrúðu bifreiðarinnar XI-360. Rétt er að taka fram að ekkert óeðlilegt var við aksturslag ökumanns NX-246. Framkvæmdastjóri stefnanda og ökumaður bifreiðarinnar NX-246 komu sér svo saman um að ökumaðurinn myndi gefa skýrslu hjá lögreglunni á Höfn í Hornafirði við komuna þangað. Því miður var svo engin skýrsla gefin þar af hálfu ökumannsins sem kom sér afar illa fyrir stefnanda. Að minnsta kosti þrjú vitni voru að þeim atburði þegar steinvalan lenti í framrúðunni á bifreiðinni XI-360 og hafa gefið yfirlýsingu þess efnis.“

Bifreiðin NX-246 var skylduvátryggð hjá stefnda, Vátryggingafélagi Íslands hf., sem hafnaði bótaskyldu þar sem ósannað væri að framrúðutjón á XI-360 væri að rekja til notkunar NX-246. Tjónanefnd vátryggingafélaganna komst að hinni sömu niðurstöðu tvívegis er málinu var beint til hennar, þ.e. í september 2004 og maí 2006. Stefnandi skaut málinu til Úrskurðarnefndar í vátryggingamálum sem komst að sömu niðurstöðu og tjónanefnd 8. nóvember 2006 og eftir endurupptöku málsins 17. júlí 2007.

Í málinu liggur frammi frásögn I-kk-ef Þ-kk-ef Þ-kk-ef um málsatvik, sem hann lagði fyrir Tjónanefnd vátryggingafélaganna, þar sem segir: „Ég á XI-360 sem er 14 manna Ford Econoline mæti 2 trukkum frá Samskip snemma að morgni á Mýrdalssandi (nánast engin umferð). Seinni bíllinn kastar grjóti í rúðuna og sprunga kemur í rúðuna. Ég næ sambandi við bílstjórana með því að hringja í söluskálann á Kirkjubæjarklaustri og sá á seinni bílnum man vel eftir að hafa mætt mér og gefur lögregluskýrslu á Höfn þegar hann kemur þangað. Á þessum tímapunkti var ég svo saklaus í minni hugsun að ég gætti ekki að því að fá undirritaða staðfestingu frá farþegunum um að þetta hefði gerst. Það fór þó ekki fram hjá neinum því ég þurfti að stoppa og hringja og tilheyrandi og þetta var nokkurs konar viðburður í ferðinni.. .“

I-kk-þgf Þ-kk-þgf Þ-kk-þgf, framkvæmdastjóra og eiganda stefnanda, tókst að hafa upp á bandarískum farþegum, hjónunum B-x-x og S-x-x L-x-x sem með honum höfðu verið í bifreiðinni XI-360 í umrætt sinn ásamt barnabarni sínu S-x-x M-x-x. Í tölvupósti hans til þeirra segir m.a.: „My problem is that the insurance company will only pay the new windshield if I have a confirmation from some of the passenger that this took place.“ Í svarbréfi, dags. 18. maí 2006, segir m.a.: „We three – B-x-x, S-x-x and S-x-x – all definitely remember the truck crossing your car and the stone hitting and cracking your windshield. We also remember that you quickly phoned, and succeeded in talking to the driver.“ Bréfið er undirritað af framangreindum þremur persónum.

Þá liggur frammi svohljóðandi skýrsla, undirrituð 8. júní 2007 af I-kk-þgf Þ-kk-þgf þ-kk-þgf og P-kk-þgf S-kk-þgf, bílstjóra NX-246:

„Miðvikudaginn 14.04.2004 að morgni til er ég undirritaður ökumaður bifreiðarinnar XI-360, Ford Econoline 350, sem er breyttur rauður bíll á 44” dekkjum, á leiðinni vestur Mýrdalssand. Nánast engin umferð var þennan morgun nema að á Mýrdalssandi mæti ég stórum flutningabílum sem virtust í samfloti en þó var nokkur hundruð metra bil á milli þeirra. Þegar ég mæti einum af bílunum skellur steinn á framrúðuna hjá mér og sprunga myndast niður rúðuna vinstra megin. Ég stöðva bílinn og næ síðar sambandi við bílstjórana þar sem þeir höfðu staldrað við í Skaftárskála á Kirkjubæjarklaustri. Þó ég muni það ekki fyrir víst núna en þá var það alveg ljóst þegar þetta gerðist hvar þessi bíll var í röðinni og er eins og mig minni að hann hafi verið aftastur án þess að það skipti nokkru máli því allir bílarnir voru frá sama fyrirtæki. Með símtalinu komst ég sem sagt í samband við réttan bílstjóra sem kannaðist strax við að hafa mætt mér og hafa verið á tilteknum stað í röðinni. Bifreiðin sem ég mætti og um ræðir var NX-246 og bílstjórinn var P-kk-nf S-kk-nf. Það skal tekið fram að ekkert var við aksturslag NX-246 að athuga, hvorki hraða né annað. Það skal jafnframt tekið fram að hann gat ekki vitað að steinn frá bifreið hans hefði brotið framrúðu hjá mér. Þessi skýrsla er því fyrst og fremst til staðfestingar á því að þessir tveir bílar hafi mæst á tilteknum stað á tiltekinni stundu. Til staðfestingar á þessu atviki rita hér undir bílstjórar beggja bifreiða. Hvor um sig staðfestir það sem að honum snýr og getur staðfest.“

Stefnandi byggir málatilbúnað sinn á 1. mgr. 88. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Hann telur fullsannað að steinvalan, sem olli framrúðutjóninu 14. apríl 2004, hafi komið undan bifreiðinni NX-246 og hafi tjónið því komið til vegna notkunar ökutækisins. Þá byggir stefnandi á því, telji dómurinn ekki sannað að rekja megi tjónið til notkunar bifreiðarinnar NX-246, að tjónið megi rekja til notkunar annarra ökutækja í eigu stefnda, Samskipa hf., enda hafi önnur ökutæki ekki verið á staðnum. Stefnandi hafi ekki sýnt af sér tómlæti og haldið kröfu sinni til streitu samfellt. Allar tafir, sem orðið hafi á málinu, megi skrifa á stefnda, Vátryggingafélag Íslands hf., sem hafi gert óraunhæfar kröfur til þess að stefnandi sannaði tjón sitt. Í því skyni hafi I-kk-nf Þ-kk-nf þurft að leggja í mikla vinnu við að hafa upp á því fólki sem var með honum í bifreiðinni 14. apríl 2004.

Sýknukrafa stefndu er byggð á því að ekki sé sannað að umstefnt tjón stefnanda sé að rekja til notkunar NX-246. Í því er bent á að dómkröfur stefnanda séu eingöngu byggðar á staðhæfingu I-kk-ef, framkvæmdastjóra stefnanda, þess efnis að steinn, sem lent hafi í framrúðu XI-360 er hann hafi mætt flutningabifreiðum frá stefnda, Samskipum hf., á Mýrdalssandi að morgni 14. apríl 2004, hafi komið frá bifreiðinni NX-246. I-kk-nf hafi aðilastöðu í málinu. Staðhæfingu sína byggi I-kk-nf á því að hann minni að þetta hafi gerst er hann hafi mætt „aftasta bílnum“ eða „seinni bílnum“ og að hann hafi með símtali við bílstjórana á Kirkjubæjarklaustri komist í samband við „réttan bílstjóra“ sem hafi verið P-kk-nf S-kk-nf á NX-246. P-kk-nf hafi hins vegar aðeins getað staðfest að hafa verið á ferðinni á Mýrdalssandi umræddan morgun og fengið upphringingu frá I-kk-þgf og vitnin þrjú í bifreið stefnanda staðfesta aðeins að þau I-kk-nf hafi mætt vöruflutningabíl á Mýrdalssandi þennan morgun og fengið stein í framrúðuna. Steinn geti hafa hrokkið í framrúðu bifreiðar stefnanda frá hvaða bifreið sem var sem I-kk-nf hafi mætt þennan morgun, hafi steinn lent í framrúðunni frá mótkomandi bifreið. Þá verði bótaábyrgð ekki reist á því að umstefnt tjón megi rekja til annarra ökutækja í eigu stefnda, Samskipa hf., ef ekki telst sannað að NX-246 sé tjónvaldurinn. Í fyrsta lagi sé ósannað að önnur ökutæki stefnda hafi valdið tjóninu og í annan stað liggi ekkert fyrir um hvaða ökutæki sé þá að ræða en skilyrði þess að bótaábyrgð verði lögð á stefndu sé að sannað sé að tiltekið ökutæki í eigu stefnda, Samskipa hf., hafi í raun valdið tjóninu. Loks sé ósannað að eingöngu ökutæki frá stefnda, Samskipum hf., hafi átt leið um Mýrdalssand umræddan morgun.

Hjónin S-x-x A-x-x L-x-x og B-x-x L-x-x báru vætti við aðalmeðferð málsins í símtölum frá Bandaríkjunum með aðstoð dómtúlks. Þau kváðust hafa verið í umrætt sinn í bifreið stefnanda í fámennum hói ferðalanga og setið í næsta sæti fyrir aftan bílstjórann, I-kk-þf Þ-kk-þf. S-x-x A-x-x kvað allt í einu hafa heyrst hvellur og brestur þar sem eitthvað kastaðist í framrúðuna. Hún kvaðst hafa séð sprungu myndast í rúðunni og stækka en áður hafi enginn brestur verið í rúðunni. Ökutæki hafi komið á móti og hlaut steinn að hafa kastast frá því. Hún kvað bifreiðar sem komu úr gagnstæðri átt hafa verið vöruflutningabifreiðar, tvær eða þrjár talsins. Hún kvað I-kk-þf Þ-kk-þf þegar hafa numið staðar og tekist að ná símasambandi við ökumann eins af flutningabifreiðunum sem komu á móti en áður muni hann hafa hringt í bensínstöð og fengið upplýsingar. Hann hafi síðan hringt aftur á næsta áfangastað. B-x-x lýsti atvikinu þannig að flutningabifreið hefði komið á móti og steinn frá honum – af hleðslu eða undan hjólbarða – brotið framrúðuna. Hann kvaðst hafa séð sprungu myndast í rúðunni. Hann var beðinn að lýsa bifreiðinni sem í hlut átti. Hann kvað hana hafa virst vera, eftir því sem hann best mundi, malarvörubifreið/vörubifreið með palli. Hann kvaðst ekki hafa tekið eftir öðrum bifreiðum enda hafi vegurinn virst vera fremur auður. Hann kvað I-kk-þf Þ-kk-þf þegar hafa hringt einhver símtöl og virst ná sambandi við ökumann vöruflutningabifreiðarinnar. Hann hafi hringt á bensínstöð í nágrenninu og sagt að ökumaður flutningabifreiðar kannaðist við að hafa ekið úr gagnstæðri átt.

Vitnið P-kk-nf S-kk-nf var ökumaður bifreiðarinnar NX-246 í umrætt sinn. Hann kvað fjórar gámaflutningabifreiðar stefnda, Samskipa hf., hafa verið í samfloti þannig að tveir til fjórir kílómetrar hafi verið milli fremstu bifreiðar og hinnar öftustu. Þær muni allar hafa verið bláar á lit og með hvíta frystigáma. Hann kvaðst hafa verið annar í röðinni. Hann kvað bílstjórana hafa verið í kaffi á Kirkjubæjarklaustri er I-kk-nf Þ-kk-nf hringdi og talaði við þá alla í síma. Hann kvað I-kk-þf Þ-kk-þf ekki hafa nefnt bílnúmer í samtalinu við sig. Hann kvaðst hafa sagst kannast við að hafa mætt honum en ekki vita hvaðan steinn hefði komið sem hefði brotið framrúðuna. Hann kvað litla umferð hafa verið á veginum í umrætt sinn.

Af atvikum málsins og vitnaskýrslum verður ekki talið að fram séu komnar fullnægjandi sönnur fyrir því að framrúðutjón á bifreiðinni XI-360 hinn 14. apríl 2004 hafi hlotist af notkun bifreiðarinnar NX-246. Þegar af þeirri ástæðu að kröfugerð stefnanda einskorðast við framangreinda bifreið stefnda, Samskipa hf., kemur ekki til álita að fallist verði á þá málsástæðu stefnanda að tjónið megi rekja til notkunar annarra, ótilgreindra, ökutækja í eigu stefnda.

Samkvæmt þessu er niðurstaða máls þessa sú að sýkna beri stefndu af kröfum stefnanda. Ákveðið er að málskostnaður skuli falla niður.

Mál þetta dæmir S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Stefndu, Samskip hf. og Vátryggingafélag Íslands hf., eru sýkn af kröfum stefnanda, Mission á Íslandi ehf.

Málskostnaður fellur niður.

S-kk-nf H. S-kk-nf