S-296/2019

Mál þetta, sem dómtekið var í dag var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 26. mars 2019 á hendur:

„P-x-x P-x-x M-x-x, kt. [...], [...], Reykjavík, fyrir líkamsárás, með því að hafa [...]. september 2017 innandyra að [...] í Reykjavík, slegið A, kt. [...], í andlitið, með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Í þinghaldi í dag óskaði sækjandi eftir að texta ákæru yrði breytt á þann veg að niður falli sá hluti ákæru þar sem segir „með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði“. Til samræmis við það breytti sækjandi heimfærslu meints brots ákærða þannig að það var talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en ekki við 1. mgr. 218. gr. sömu laga eins og í ákæru greinir.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru. 2

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Við ákvörðun refsingar er til þess litið. Þá játaði ákærði brot sitt. Ákærði hefur frá upphafi haldið því fram að líkamsárás hans á brotaþola hafi átt sér aðdraganda. Gögn málsins benda til þess að svo kunni að vera. Á hinn bóginn verður ekki af þeim ráðið að atvik hafi verið með þeim hætti að líta beri til 3. mgr. 218. gr. c. Þá eru ekki efni til þess að færa refsinguna niður úr hinu almenna lágmarki eða láta hana falla niður, sbr. 4. tl. 1. mgr. 74. almennra hegningarlaga. Í þessu sambandi er litið til þess að ákærði hafði neytt áfengis en hann var vistaður í fangageymslu eftir að atvikið var tilkynnt til lögreglu. Ástandi hans er lýst í vistunarskýrslu lögreglu og segir þar m.a. að ölvun hafi verið áberandi, jafnvægi óstöðugt og málfar óskýrt. Kann þetta ástand hans að hafa haft áhrif á upplifun hans á aðstæðum og er því eigi unnt að byggja á einhliða frásögn hans af atvikum í aðdraganda árásarinnar.

Rannsókn máls þessa, sem er einfalt í sniðum, lauk skömmu eftir að atvik áttu sér stað eða [...]. september 2017. Ákæra í málinu var gefin út 26. mars 2019. Verður ákærða ekki kennt um þennan drátt.

Samkvæmt framansögðu þykir hæfileg refsing ákærða ákveðin fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R. V-kk-ef lögmanns, sem þykir hæfileg miðað við umfang málsins 463.700 krónur. Tekið er tillit til virðisaukaskatts við ákvörðun málsvarnarþóknunar. Þá greiði ákærði annan sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti 39.510 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, P-x-x P-x-x M-x-x, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns Ó-kk-ef R. V-kk-ef lögmanns, 463.700 krónur og annan sakarkostnað 39.510 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)

2

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Við ákvörðun refsingar er til þess litið. Þá játaði ákærði brot sitt. Ákærði hefur frá upphafi haldið því fram að líkamsárás hans á brotaþola hafi átt sér aðdraganda. Gögn málsins benda til þess að svo kunni að vera. Á hinn bóginn verður ekki af þeim ráðið að atvik hafi verið með þeim hætti að líta beri til 3. mgr. 218. gr. c. Þá eru ekki efni til þess að færa refsinguna niður úr hinu almenna lágmarki eða láta hana falla niður, sbr. 4. tl. 1. mgr. 74. almennra hegningarlaga. Í þessu sambandi er litið til þess að ákærði hafði neytt áfengis en hann var vistaður í fangageymslu eftir að atvikið var tilkynnt til lögreglu. Ástandi hans er lýst í vistunarskýrslu lögreglu og segir þar m.a. að ölvun hafi verið áberandi, jafnvægi óstöðugt og málfar óskýrt. Kann þetta ástand hans að hafa haft áhrif á upplifun hans á aðstæðum og er því eigi unnt að byggja á einhliða frásögn hans af atvikum í aðdraganda árásarinnar.

Rannsókn máls þessa, sem er einfalt í sniðum, lauk skömmu eftir að atvik áttu sér stað eða [...]. september 2017. Ákæra í málinu var gefin út 26. mars 2019. Verður ákærða ekki kennt um þennan drátt.

Samkvæmt framansögðu þykir hæfileg refsing ákærða ákveðin fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R. V-kk-ef lögmanns, sem þykir hæfileg miðað við umfang málsins 463.700 krónur. Tekið er tillit til virðisaukaskatts við ákvörðun málsvarnarþóknunar. Þá greiði ákærði annan sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti 39.510 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Ákærði, P-x-x P-x-x M-x-x, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns Ó-kk-ef R. V-kk-ef lögmanns, 463.700 krónur og annan sakarkostnað 39.510 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)