S-307/2017

I

Mál þetta, sem dómtekið var 17. maí 2018 höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 5. september 2017 á hendur A-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Engjavöllum 5b, Hafnarfirði;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa, mánudaginn 22. ágúst 2016, í verslun 10/11 við Laugaveg 116 í Reykjavík, slegið A, starfsmann verslunarinnar 10/11, ítrekað í andlitið, með þeim afleiðingum að A hlaut bólgu yfir vinstri kjálka.

Telst brot þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu brotaþola, A, kt. 000000-0000 , er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum skaðabætur að fjárhæð kr. 500.000.- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 22. ágúst 2016 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði neitar sök og krefst aðallega sýknu. Til vara krefst hann þess að honum verði ekki gerð refsing. Þá krefst hann þess að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að skaðabætur verði verulega lækkaðar. Loks er krafist málsvarnarlauna.

II

Snemma morguns 22. ágúst 2016 bárust lögreglunni boð um yfirstandandi árás í verslun 10/11 við Laugaveg 116 í Reykjavík. Þegar lögreglan kom á staðinn hitti hún fyrir brotaþola, ákærða og mann að nafni B. Sagði brotaþoli, sem var starfsmaður verslunarinnar, að ákærði hefði ráðist að sér í versluninni með hótunum og líkamsmeiðingum þegar hann bað ákærða ítrekað um að fara út með hvolp sem hann hafði í bandi.

Í frumskýrslu lögreglunnar er haft eftir B að hann og ákærði hafi farið inn í verslunina með hvolp og hafi brotaþoli sagt þeim að ekki mætti vera þar með dýr og beðið þá að fara út með hvolpinn. Ákærði hefði neitað því og hafi starfsmaðurinn þá farið að öskra að þeim og ýta ákærða út úr versluninni. Síðan hafi þeir farið að rífast og loks tekist á. Tekið er fram í skýrslu lögreglunnar að brotaþoli hafi verið rauður á vinstri vanga. Þá segir að ákærði hafi verið áberandi ölvaður og hafi hann verið fluttur á lögreglustöð og vistaður í fangaklefa í þágu rannsóknar málsins.

Brotaþoli lagði fram kæru á hendur ákærða 25. ágúst 2016. Í skýrslu hans hjá lögreglu sagðist hann hafa verið á næturvakt í versluninni aðfaranótt 22. ágúst. Ákærði hafi fyrr um nóttina komið inn í verslunina með hund í bandi og þá verið vísað út. Þessa nótt hafi það endurtekið sig, en ákærði þá neitað að fara og byrjað að rífast við sig. Kvaðst brotaþoli þá hafa hringt í lögregluna, en þegar ákærði sá það hafi hann yfirgefið verslunina. Nokkrum mínútum síðar hafi hann komið aftur í verslunina með hundinn og neitað að fara. Kvaðst brotaþoli þá hafa reynt að ræða við ákærða um að hann mætti ekki vera þarna með hundinn, en þegar það bar ekki árangur kvaðst hann hafa gengið að honum og byrjað að ýta honum út úr versluninni, en ákærði hafi þá byrjað að ýta á móti. Sagðist brotaþoli þá hafa ýtt á neyðarhnapp, en ákærði hafi elt sig og slegið sig ítrekað í andlitið og hnakka, ýmist með flötum lófa eða krepptum hnefa. Fram kemur í kæruskýrslu að brotaþoli hafi leitað á slysadeild LSH eftir árásina og hafi læknir skoðað áverka hans.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu eftir dvöl í fangaklefa. Hann kannaðist við að hafa slegið brotaþola kannski tvisvar sinnum með flötum lófa í andlitið, en neitaði því að það hafi verið með krepptum hnefa. Sagðist hann hafa farið í verslunin ásamt vini sínum, B, til þess að kaupa sígarettur, og hafi hann haft hund með sér. Starfsmaðurinn hafi þá viljað reka hann út og bannað honum að hafa hundinn með sér. Kvaðst ákærði hafa verið búinn að drekka helling af áfengi um nóttina og hafi í rauninni verið í einhverju „blacouti“. Tók hann fram að hann sæi eftir þessu og væri tilbúinn til að biða starfsmanninn afsökunar á framferði sínu.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð, dagsett 10. nóvember 2016, vegna komu brotaþola á bráðmóttöku 22. ágúst 2016. Þar segir eftirfarandi: „Við skoðun er hann með eðlilega skoðun á kjálka. Hann er með bólgu yfir kjálkanum vinstra megin. Hann er ekki með klínísk merki um kjálkabrot og ekki áverkamerki á tönnum og tannholdi“. Í lok vottorðsins segir enn fremur: „Um gang A er mér ókunnugt enda var ekki ætlast til þess að hann væri í eftirliti hér á bráðmóttökunni. Líklegast er að hans áverkar séu yfirborslægir og ættu ekki að valda honum langtíma miska en augljóst er að hann hefur fengið högg á andlitið.“

Meðal gagna málsins er einnig myndbandsupptaka úr versluninni umrætt sinn. Þar sést ákærði og félagi hans í versluninni og er ákærði með hund í bandi. Brotaþoli gengur að honum og ýtir við honum, en ákærði bregst strax við og ýtir harkalega á móti. Ákærði gengur síðan á eftir brotaþola og hrekur hann á undan sér um verslunina og slær ítrekað til hans í andlitið og aftan á háls hans. Brotaþoli virðist reyna að ræða við ákærða og heldur út höndum sínum til að verjast frekari höggum, allt þar til ákærði og félagi hans verða varir við að lögreglan kemur á vettvang. Ganga þeir þá allir út úr versluninni.

III

Ákærði kvaðst fyrir dómi kannast við sig á myndbandsupptökunni sem sýnd var í upphafi aðalmeðferðar. Hann sagði líklegt að brotaþoli hafi beðið hann um að fara út úr versluninni þar sem hann hafði með sér hvolp í bandi. Eftir það hafi brotaþoli „komið vaðandi“ að honum og byrjað að ýta honum af afli út úr versluninni. Hann hafi því slegið brotaþola til baka og eftir það hafi orðið einhver æsingur á milli þeirra. Ekki kvaðst hann muna hvers vegna hann hafi ekki farið út úr versluninni, hann hafi verið „blindfullur“ og því muni hann ekki vel eftir þessu. Ekki mundi hann heldur eftir að hafa rætt við lögregluna við handtöku eða efni skýrslu sinnar hjá lögreglunni síðar sama dag.

Brotaþoli sagðist hafa beðið ákærða tvisvar eða þrisvar fyrr um nóttina að skilja hundinn eftir fyrir utan verslunina, enda hafi fyrirtækið gefið fyrirmæli um að leyfa ekki gæludýr í búðinni. Í öll skiptin hafi það kostað rifrildi á milli þeirra, en ákærði hafi þó farið út að lokum. Í fjórða skiptið hafi ákærði komið inn í verslunina með hundinn. Kvaðst brotaþoli þá hafa gengið að ákærða og reynt að ýta honum út úr versluninni og hafi átökin þá hafist. Hafi hann þá gengið að búðarkassanum og ýtt á neyðarhnapp, en í sömu svifum hafi hann fengið fyrsta höggið á hnakkann frá ákærða. Í kjölfarið hafi þeir „dansað“ fram og til baka um búðargólfið og kvaðst hann þá hafa verið að reyna að verjast höggum ákærða. Brotaþoli fullyrti að hann hafi aldrei slegið til ákærða á meðan á þessu stóð, aðeins ýtt við honum í upphafi. Aðspurður sagði brotaþoli að högg brotaþola hafi öll komið vinstra megin á andlitið og hafi hann verið „smá aumur í kjálka í tvo daga“. Kvaðst hann hafa leitað á slysadeild sama dag til skoðunar á áverkum.

Vitnið C læknir kvaðst hafa skoðað brotaþola við komu hans bráðamóttöku LSH 22. ágúst 2016 og staðfesti framlagt læknisvottorð.

Framburður lögreglumanna, sem komu á vettvang umrætt sinn og gáfu skýrslu fyrir dóminum, þykir ekki hafa þýðingu fyrir úrlausn málsins.

IV

Eins og áður greinir liggur fyrir í málinu myndbandsupptaka úr verslun 10/11, þar sem sjá má atvik málsins, og er framburður brotaþola fyrir dómi að öllu leyti í samræmi við það sem sjá má á upptökunni. Ákærði sést þar bregðast harkalega við er brotaþoli reynir að ýta honum út úr versluninni í upphafi, hrekur hann um verslunina og slær ítrekað í andlit hans. Einnig sést ákærði slá brotaþola aftan á hnakkann. Ekki verður séð að brotaþoli verjist höggum ákærða á annan hátt en að hörfa undan og bera fyrir sig hendurnar, og er það einnig í samræmi við framburð brotaþola um að hann hafi aldrei slegið til ákærða. Ákærði viðurkenndi fyrir dómi að hafa slegið brotaþola þegar sá síðarnefndi reyndi að ýta honum út úr versluninni, en bar því við að hann myndi þetta ekki vel vegna mikillar ölvunar. Í skýrslu sinni hjá lögreglu kvaðst ákærði kannski hafa slegið brotaþola tvisvar sinnum með flötum lófa og sæi hann eftir því. Í ljósi þessa þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir og er þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt sakavottorði á hann nokkurn sakaferil að baki, sem þó hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar í máli þessu. Með hliðsjón af háttsemi ákærða og þar sem hann á sér engar málsbætur er refsing hans ákveðin fangelsi í 30 daga, sem bundin verður skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

Í málinu liggur fyrir krafa frá brotaþola um greiðslu skaðabóta að fjárhæð 500.000 krónur. Þótt krafan sé ekki fullkomlega sett fram í samræmi við fyrirmæli 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, þykir ekki ástæða til að vísa henni frá dómi af þeirri ástæðu, enda liggur fyrir vottorð læknis um áverka á brotaþola af atlögu ákærða. Hefur ákærði því bakað sér bótaábyrgð gagnvart brotaþola. Með hliðsjón af vægum líkamsáverkum brotaþola, sbr. og 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, þykja bætur hans hæfilega ákveðnar 200.000 krónur, og skal fjárhæðin bera vexti eins og í dómsorði greinir.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008, sbr. 68. gr. laga nr. 49/2016, verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 527.000 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum, og 37.800 krónur í annan sakarkostnað.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 200.000 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. ágúst 2016 til 6. apríl 2018, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 527.000 krónur í málsvarnarlaun til verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef lögmanns, og 37.800 krónur í annan sakarkostnað.

I-kk-nf E-kk-nf