S-140/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 1. apríl sl., er höfðað með tveimur ákærum á hendur ákærða, X.

Ákæra ríkissaksóknara, útgefin 11. júní 2014, sbr. mál nr. S-140/2104.

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 9. nóvember 2013, í íbúð við [...] á Akureyri, slegið ítrekað í höfðu og framhandlegg og sparkað ítrekað í höfuð, háls og síðu [A] með þeim afleiðingum að hann hlaut áverka á kjálkalið og innra eyra, klínískt rifbrot vinstra megin, yfirborðssár vinstra megin í andliti, tognun á hálsi og mar og bólgu á framhandlegg.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verið dæmdur til refsingar og til greiðsla alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu [A] er þess krafist að ákærða, verði gert að greiða honum miskabætur og málskostnað samtals að fjárhæð kr. 1.482.375, með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 9. nóvember 2013, til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9 gr. vaxtalaga, frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákæra lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefin 17. mars 2015, sbr. mál nr. S-34/2105.

Með þessari ákæru er höfðað mál á hendur ákærða fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot:

„I.

Með því að hafa sunnudagsmorguninn 19. janúar 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í blóði hans mældist kókaín 75 ng/ml.) um Elliðavatnsveg í Garðabæ, uns hann hann ók bifreiðinni út af veginum við Vífilsstaðavatn.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

II.

Með því að hafa aðfaranótt 7. júní 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í blóðsýni sem tekið var úr ákærða vegna málsins mældist amfetamín 35 ng/ml. og kókaín 20 ng/ml., auk þess sem tetrahýdrókannabínól mældist í þvagsýni) frá Kópavogi áleiðis til Borgarness, en lögreglan stöðvaði akstur hans á Vesturlandsvegi við Hvalfjarðargöng í Hvalfjarðarsveit.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

III.

Með því að hafa þessa sömu nótt verið með í vörslum sínum í ofangreindri bifreið þegar lögreglan stöðvaði akstur hans og handtók hann 1,07 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

IV.

Með því að hafa sunnudagskvöldið 3. ágúst 2014, verði með í vörslum sínum 0,06 grömm af kókaíni, þar sem lögreglan í Vestmannaeyjum hafði afskipti af honum í Herjólfsdal.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

V.

Með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 9. ágúst 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í blóðsýni sem tekið var úr honum vegna málsins mældist amfetamín 140 ng/ml., kókaín 200 ng/ml. og tetrahýdrókannabínól mældist í þvagsýni) um Norðlingabraut í Reykjavík og aka greinda leið án þess að vera með ökuskírteini sitt meðferðis við aksturinn.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 27.947 & 28.408, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001. Jafnframt er gerð sú krafa að ákærði sæti sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Fyrir dómi var af hálfu fulltrúa ákæruvalds fallið að hluta frá sakarefninu í ákæru ríkissaksóknara. Var þannig fallið frá því ákæruatriði að ákærði hefði gerst sekur um sérstaklega hættulega líkamasárás, þ.e. að hann hefði sparkað ítrekað í höfuð/háls brotaþola. Í samræmi við það var um háttsemi ákærða vísað til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 í stað 2. mgr. sumu lagagreinar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa en að auki krefst hann verulegrar lækkunar á bótakröfu brotaþolans A.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi játað sakarefni ákæruskjals ríkissaksaksóknara, líkt og því var breytt við meðferð málsins af hálfu fulltrúa ákæruvalds.

Ákærði hefur jafnframt skýlaust játað þá háttsemi sem lýst er í ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra.

Að ofangreindu virtu og þar sem ekki er ástæða til að efast um að játning ákærða sé sannleikanum samkvæm, m.a. að virtum rannsóknargögnum lögreglu, er að mati dómsins nægilega sannað að hann hafi framið þá verknaði sem honum er gefin að sök í lýstum ákærum og þar er réttilega heimfært til laga. Verður því fallist á með fulltrúa ákæruvalds og ákærða að dómur verði lagður á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði í 164. gr. laga nr. 88, 2008.

II.

Ákærði sem er tuttugu og fimm ára, á samkvæmt sakavottorði talsvarðan sakarferil að baki, sem nær allt aftur til ársins 2007. Þær refsiákvarðanir sem áhrif hafa á refsingu ákærða nú eru, að hann var með dómi 19. júní 2009 sakfelldur fyrir fíkniefnaakstur og fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöfinni, en með þessum dómi var honum gert að greiða sekt til ríkissjóðs, en einnig var hann sviptur ökurétti í þrjá mánuði. Þá var ákærði með dómi 18. júní 2014 á ný sakfelldur fyrir fíkniefnaakstur og var honum þá gert að greiða sekt til ríkissjóðs, en jafnframt var hann vegna ítrekunaráhrifa fyrra dóms sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dómsins að telja, þann 27. ágúst sama ár.

Í máli því sem hér er til umfjöllunar hefur ákærði gerst sekur um líkamsárás, en brotið framdi hann 9. nóvember 2013. Þá er ákærði sakfelldur fyrir að hafa í þrígang á árinu 2014 ekið ökutæki undir áhrifum fíkniefna, en fyrsta brotið framdi hann áður en fyrrnefndur dómur þann 18. júní féll. Þá er ákærði sakfelldur fyrir að hafa í þrígang gerst sekur um fíkniefnalagabrot með því að hafa haft vörslur á smáræði af fíkniefnum. Ber að ákvarða refsingu ákærða m.a. með hliðsjón af ákvæðum 77. gr. og 78. gr. almennrar hegningarlaganna.

Að ofangreindu virtu, þar sem ákærði hefur gerst sekur um líkamsárás og að auki í þriðja sinn gerst sekur um að aka ökutæki undir áhrifum fíkniefna þykir refsing hans hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi, að auki verður ákærði dæmdur til að greiða sekt til ríkissjóðs, sem þykir hæfilega ákveðin 80.000 kr. sekt.

Ákærði játaði sakargiftir hjá lögreglu og fyrir dómi, en samþykkti að auki að greiða brotaþola skaðabætur. Að þessu virtu og með hliðsjón af viðeigandi ákvæðum 70. gr. hegningarlaganna þykir eftir atvikum fært að skilorðsbinda fangelsisrefsingu ákærða eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði skal greiða sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en ella sæti hann fangelsi í sex daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 og þar sem um ítrekun er að ræða, verður ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms að telja.

Þá verður fallist á upptökukröfu ákæruvalds á þeim fíkniefnum sem lögreglan lagði hald á, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 27.947 og 28.408.

S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf hrl. hefur fyrir hönd brotaþola, A, lagt fram skaðabótakröfu á hendur ákærða. Er hún dagsett 14. janúar 2014 og sundurliðast þannig:

1 Miskabætur 1.000.000 kr.

2 Áætlaður læknis- og sjúkrakostnaður, 30.000 kr.

Samtals 1.030.000 kr.

3 Lögmannsþóknun með virðisaukaskatti 282.375 kr.

Samtals 1.312.375 kr.

Krafist er vaxta samkvæmt II. kafla vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 9. nóvember 2013 og dráttarvaxta samkvæmt IV. kafla sömu laga frá því að mánuður var liðinn frá birtingu bótakröfunnar. Um lagalök er að auki vísað til 1. og 2. og 26. gr. skaðbótalaga nr. 50, 1993 og 172. gr. laga um sakamál nr. 88, 2008.

Samkvæmt gögnum var bótakrafan birt á heimili ákærða þann 1. október 2014.

Fyrir dómi samþykkti ákærði að greiða skaðabætur til brotaþola, en andmælti kröfu hans sem alltof hárri. Lagði hann þann ágreining í mat dómsins.

Að áliti dómsins var atlaga ákærða gegn brotaþola harkaleg og gerðist hann sekur um ólögmæta meingerð gegn persónu hans. Þykir bótakrefjandi því eiga rétt á miskabótum úr hendi ákærða, sbr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993, og eru þær hæfilega ákvarðaðar 300.000 krónur ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir. Engin gögn liggja fyrir um læknis- og sjúkrakostnað og þeim lið kröfunnar því vísað frá dómi að virtum andmælum ákærða. Bótakrefjandi þykir hins vegar eiga rétt á að fá greiddan kostnað sem hann hefur orðið fyrir við að halda kröfu sinni fram og ber að taka þann lið kröfu hans til greina og þykir sá bótaliður hæfilega ákveðinn 93.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dæma ber ákærða til að greiða allan sakarkostnað, þ.m.t. talin kostnað ákæruvalds af málarekstrinum 456.252 krónur og þóknun skipaðs verjanda hans G-kk-ef M. A-kk-ef hrl. 93.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, en einnig útlagðan kostnað verjandans 10.664 krónur.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fjögurra mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 80.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í hennar stað verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dóms að telja.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði sæti upptöku á fíkniefnum, sbr. efnaskrám lögreglu nr. 27.947 og 28.408.

Ákærði greiði A, 300.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 9. nóvember 2013 til 1. nóvember 2014, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt greiði ákærði málskostnað brotaþola 93.000 krónur.

Loks greiði ákærði 549.252 krónur í sakarkostnað, og þ.m.t. 93.000 krónur í málflutningsþóknun til skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hrl., en einnig útlagðan kostnað verjandans 10.664 krónur.