S-139/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 9. júní sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akranesi með ákæru 28. apríl 2006 á hendur ákærða, L-kk-þgf I-kk-þgf M-kk-þgf, kt. [---], til heimilis að Bjarkargrund 9, Akranesi;

„fyrir eftirgreindar líkamsárásir á bifreiðastæðinu við Íslandsbanka, Kirkjubraut 40, Akranesi, aðfaranótt mánudagsins 6. mars 2006 með því að hafa:

I.

Ráðist á B-kk-þf S-kk-þf, kt. [---], og slegið hann þrjú hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að B-kk-nf hlaut mar og bólgu á vinstri kinn.

II.

Ráðist á E-kk-þf Á-kk-þf G-kk-þf, kt. [---], og slegið hann tvö hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að E-kk-nf hlaut blóðnasir og mar á nefi.

Teljast brot þessi varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Skaðabótakrafa.

Í málinu gerir E-kk-nf Á-kk-nf G-kk-nf, kt. [---], þá kröfu að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að upphæð samtals kr. 1.977.“

I.

Ákærði kom fyrir dóm við þingfestingu málsins 9. júní sl. og viðurkenndi brot sín eins og þeim er lýst í ákæru. Hann tók hins vegar sérstaklega fram, hvað brot hans samkvæmt II. tölulið ákæru varðaði, að með háttsemi sinni hefði hann verið að verjast því er hann taldi vera yfirvofandi árás E-kk-ef Á-kk-ef, sem hefði, þegar ákærði veitti honum höggin, verið búinn að hrinda ákærða. Gerði sækjandi ekki athugasemdir við þessa málsatvikalýsingu ákærða.

Játning ákærða er í samræmi við gögn málsins. Brot hans teljast því nægjanlega sönnuð og varða þau við tilgreint lagaákvæði í ákæru. Að því og öðru framangreindu virtu þykja vera efni til að leggja dóm á málið á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991.

II.

Í málinu krefst annar brotaþola, E-kk-nf Á-kk-nf G-kk-nf, bóta úr hendi ákærða að fjárhæð 1.977 krónur vegna útlagðs kostnaðar við komu á slysadeild Sjúkrahússins á Akranesi 6. mars 2006, þ.e. mánaðardag þann er ákærði veitti honum tvö hnefahögg í andlitið samkvæmt áðursögðu. Fyrir dómi hafnaði ákærði bótakröfunni.

Til stuðnings bótakröfu sinni hefur brotaþoli lagt fram reikning að fjárhæð 1.977 krónur, dags. 6. mars. 2006, og greiðsluseðil vegna þess reiknings með greiðslustimpli frá Landsbanka Íslands hf. Með vísan til þessara gagna, sakfellingar ákærða og að því virtu sem að framan er rakið um atvik málsins, þykir verða að fallast á kröfu brotaþola.

III.

Við ákvörðun refsingar þykir mega líta til ungs aldurs ákærða og þess að honum hefur ekki áður verið gerð refsing. Þá þykir enn fremur mega líta til þess að fyrir dómi gekkst ákærði við brotum sínum. Refsing ákærða þykir að þessu og brotum hans virtum hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Eftir atvikum þykir með heimild í 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála dæmist ákærði til að greiða allan kostnað sakarinnar. Með vísan til framlagðs sakarkostnaðaryfirlits dæmist ákærði til að greiða 40.000 krónur vegna öflunar áverkavottorða.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf, settur héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, L-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 40.000 krónur í sakarkostnað.

Ákærði greiði E-kk-þgf Á-kk-þgf G-kk-þgf 1.977 krónur.

K-kk-nf H-kk-nf.