S-291/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 9. nóvember sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 23. ágúst 2016 á hendur ákærða, X, kt. [...], [...], [...];

fyrir eftirgreind hegningar- og umferðarlagabrot á árinu 2015:

I

Hegningarlagabrot:

1. Líkamsárás, með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 6. ágúst í [...] fyrirvaralaust og án tilefnis hrint Y, kt. [...], af göngustígnum sem þeir mættust á við Strandgötu þannig að Y féll á trjárunna og í kjölfar þess að Y reisti sig upp og hélt áleiðs frá vettvangi, hlaupið að honum, kýlt í hægri öxl og fellt á jörðina ... allt með þeim afleiðingum að Y hlaut mar á öxl og upphandlegg.

2. Þjófnað, með því að hafa stolið debetkorti A, kt. [...], í kjölfar andláts hans að [...] þann 27. júlí og í kjölfarið daganna 2. til og með 5. ágúst sama ár, tekið út samtals 190.150 krónur af kortinu úr hraðbönkum Landsbankans á höfuðborgarsvæðinu.

Telst brot í 1. lið varða við 1. mgr. 217. gr. og brot í 2. lið við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II

Umferðarlagabrot, með því að hafa:

3. Sunnudaginn 30. ágúst í Hörgársveit ekið bifreiðinni [...] án ökuréttinda, undir áhrifum áfengis og ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (vínandamagn í blóði mældist 0,53 ‰, amfetamín 55 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 9,7 ng/ml) norður Hringveginn, skammt við Skóga, uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst brot í 3. lið varða við 1. mgr. 48. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a. og 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997, 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Kröfur ákærða:

Ákærði krefst þess aðallega að ákvörðun refsingar hans verði frestað skilorðsbundið en til vara að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Komi til þess að ákærði verði dæmdur til fangelsisrefsingar er þess krafist að refsingin verði öll bundin skilorði. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa vegna verjandastarfans.

A

Mál þetta var þingfest 7. október 2016 og var ákærða þá veittur frestur til þess að fara yfir gögn málsins með verjanda sínum og lögráðamanni áður en hann léti uppi afstöðu sína til sakargifta. Við fyrirtöku málsins 9. nóvember sl. játaði ákærði sök samkvæmt öllum þremur liðum ákæru. Í ljósi játningar ákærða ákvað dómari að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var málið því tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

B

Svo sem fyrr var rakið játaði ákærði sök í þinghaldi 9. nóvember sl. Að mati dómara samrýmist játning ákærða gögnum málsins. Brot hans teljast því sönnuð og eru þau réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins á ákærði sakaferil að baki. Við úrlausn máls þessa verður að taka mið af því að 6. desember 2013 gekkst ákærði undir sektargerð lögreglustjóra vegna brota á umferðarlögum, meðal annars brots gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. þeirra laga, þess efnis að hann greiddi 180.000 króna sekt til ríkissjóðs og sætti sviptingu ökuréttar í 12 mánuði.

Upplýst er í málinu að ákærði hefur átt við andleg veikindi að stríða og er hann sviptur sjálfræði tímabundið. Að teknu tilliti til þess og að brotum ákærða heildstætt virtum þykir refsing hans hæfilega ákveðin 45 daga fangelsi. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt framansögðu þykir, í samræmi við kröfugerð ákæruvalds og með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, rétt að svipta ákærða ökurétti í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður ákærða gert að greiða allan sakarkostnað málsins. Ákærði dæmist því til að greiða kostnað samkvæmt framlögðum sakarkostnaðaryfirlitum, 206.871 krónu, og þóknun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef G-kk-ef hdl., sem eftir umfangi málsins þykir hæfilega ákveðin, að virðisaukaskatti meðtöldum, svo sem í dómsorði greinir. Annan sakarkostnað leiddi ekki af rannsókn og rekstri málsins.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 45 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti sviptingu ökuréttar í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 350.091 krónu í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef G-kk-ef hdl., 143.220 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

K-kk-nf H-kk-nf