S-1216/2007

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, dagsettri 19. desember 2007, gegn X, kt. 000000-0000, [...], Reykjavík, „...fyrir líkamsárás, með því að hafa, sunnudaginn 11. júní 2006, á veitingastaðnum Casino, Grófin 8, Reykjanesbæ, slegið Y, kt. 000000-0000, í höfuðið þar sem þeir voru staddir á stigapalli á veitingastaðnum með þeim afleiðingum að Y datt niður tröppur, rotaðist og hlaut mar yfir hægri crista iliaca og á hægri rasskinn, mar hægra megin á háls, bólgur á efri vör og talsverðan skurð innan á vörinni, hrufl milli efri varar og nefsins og skurð á hnakkann.

Telst háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu. Verði ekki fallist á sýknukröfu hans krefst ákærði þess til vara að refsing hans verði felld niður og til þrautavara krefst ákærði þess að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst ákærði þess að allur sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð.

Málsatvik.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dagsettri 11. júní 2006, var óskað eftir aðstoð lögreglu að skemmtistaðnum Casino í Keflavík kl. 07:48 vegna þess að maður hafði verið sleginn niður þar innan dyra. Lögreglumenn hefðu farið á vettvang og þar hefðu þeir séð hvar Y lá í stiganum inni á Casino og voru sjúkraflutningamenn að fara með hann á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja til að láta líta á hann. Vitni að atburðinum hefðu gefið sig fram og sagt að Y hefði verið sleginn niður af ákærða sem væri einn af dyravörðum staðarins.

Í frumskýrslu er haft eftir ákærða að það hafi verið ólæti í stiga staðarins og að dyraverðir hefðu lent í vandræðum. Hafi hann því ætlað að hjálpa þeim að ýta gestunum niður stigann og út af staðnum. Hafi gestirnir þá byrjað að kasta glösum í dyraverði og skvett yfir þá bjór. Hefði ákærði sagst hafa í látunum slegið til eins og hann fallið niður stigann.

Vitnið H hefði lýst atvikum þannig að dyraverðir á Casino hafi verið að henda fólki út af staðnum þegar X hafi komið og kýlt Y og annan strák í hausinn. Hafi H sagt að við höggið hafi Y flogið niður tröppurnar og lent á hnakkanum. Vitnið S hafi sagt að dyraverðir Casino hafi verið að reka gesti út af staðnum og hafi X, dyravörður Casino, síðan komið og byrjað að kýla fólk og hafi eitt högg hans farið í Y. Við höggið hafi Y flogið niður tröppurnar.

Í frumskýrslu er greint frá því að á vettvangi hafi gefið sig fram vitni sem vildi ekki láta nafns síns getið. Hafi það sagst hafa séð þegar vinur Y rakst utan í strák á dansgólfinu á Casino, sem var vinur dyravarðanna, og því hafi dyraverðirnir ætlað að reka hann út af staðnum. Er Y og vinur hans hafi verið komnir að stiga staðarins hefðu þeir beðið um útskýringar á því af hverju verið væri að fleygja þeim út. Því næst hefðu dyraverðirnir byrjað að ýta Y og vinum hans niður stigann. Y hafi þá viljað vita hver hefði ýtt sér niður stigann en því næst hefði X komið og byrjað að kýla Y með þeim afleiðingum að Y kastaðist niður tröppurnar og lenti á hnakkanum.

Loks kemur fram í frumskýrslu að skýrsluritari hafi rætt við Y sem hafi sagt að dyraverðir Casino hafi verið að reka vin hans út af skemmtistaðnum. Hafi hann því ásamt öðrum vini sínum ætlað að fara af staðnum en á leiðinni út hefði hann viljað fá útskýringar á því af hverju verið væri að reka vin hans út. Því næst hefðu dyraverðirnir byrjað að ýta þeim niður stigann og hefði hann þá viljað vita hver væri að ýta sér. Kvað Y þá X allt í einu hafa komið og byrjað að kýla þá og hefði eitt höggið lent á sér með þeim afleiðingum að hann kastaðist niður stigann og lenti á hnakkanum. Hafi þurft að sauma 8 spor í hnakka Y og hafi hann kvartað undan verkjum í hálsi og baki.

Í málinu liggur frammi svonefndur samskiptaseðil, dagsettur 12. júní 2006, sem útgefinn er af Þ-kk-þgf B-kk-þgf, lækni á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Þar er því lýst að Y hafi komið á heilsugæsluna í Keflavík 12. júní 2006 kl. 14:08. Er þar sett fram stutt sjúkrasaga þar sem segir að viðkomandi hafi orðið fyrir líkamsárás aðfaranótt laugardagsins 11. júní 2006 kl. 8 um morguninn. Hann hafi verið staddur á veitingastað og dyravörðurinn hrint honum niður tröppur, viðkomandi hafi dottið um koll, staðið upp og farið að rökræða við dyravörðinn og þá hafi dyravörðurinn kýlt hann í andlitið þannig að hann datt niður tröppurnar. Hann hafi rotast við þetta, verið fluttur í sjúkrabíl á heilsugæsluna og saumuð 8 spor aftan í hnakka hans. Kemur fram að maðurinn hafi verið kominn til meðvitundar þegar hann kom á heilsugæslustöðina. Síðan segir: „Núna verkur efst í bakinu og í hálsinum, hausverkur aftan í hnakkanum. Verkur í hæ síðu og mjaðmarsvæði verkur í andlitinu, vi efri vör þar sem hann er bólginn. O: mar yfir hæ c-e-x i-e-x, og á hæ rasskinn. Mar hæ megin á hálsi neðantil 3x3 cm, bólgin vi efri vör, og talsverður skurður innan á vörinni og 1x1 cm hrufl milli efri varar vi megin og nefsins. Skurður á hnakka og 5x5 cm mar þar í kring. 21/2 cm skurður á hnakka með 3 sporum. Allar hálshreyfingar eru sárar og stirðar, og eymsli yfir neðstu hálshryggjartindum. Rtg hálsliðir-sé ekki brot“.

Y lagði fram kæru á hendur ákærða þann 26. júní 2006. Þar sagðist hann hafa komið á veitingastaðinn Casino milli klukkan sex og sjö að morgni 11. sama mánaðar. Hann hefði verið að skemmta sér með þeim R og H. Um klukkan sjö hefðu dyraverðir viljað vísa þeim út ásamt fleiri gestum. Þeir R hefðu ekki viljað fara út og maldað í móinn við dyravörð þegar þeir stóðu við efstu tröppu stigans en fleira fólk hafi verið þarna, bæði á palli fyrir framan þá og í stiganum fyrir neðan þá. Dyravörðurinn hafi sagt eitthvað við þá R og síðan ýtt af krafti á þá með þeim afleiðingum að þeir féllu báðir aftur fyrir sig niður stigann. Fólkið fyrir aftan þá hafi tekið af þeim mesta fallið.

Kærandi lýsir því í kærunni að hann hafi orðið bæði reiður og hræddur og því staðið strax upp og heimtað að fá að vita nafn dyravarðarins. Það næsta sem hann myndi væri þegar hann rankaði við sér í sjúkrabifreið á leiðinni á sjúkrahús. Á sjúkrahúsinu hafi verið gert að sári á hnakka hans og sári og hrufli á efri vör. Hafi þurft að sauma þrjú til fjögur spor í hnakka hans.

Kærandi hefur eftir S, vini sínum, að rekstrarstjóri staðarins, ákærði í máli þessu, hafi slegið hann með þeim afleiðingum að hann féll niður neðri tröppurnar og lá rotaður fyrir neðan stigann.

Ákærði lagði fram kæru á hendur Y þann 16. janúar 2008 fyrir að hafa umrætt sinn lamið til hans með flösku sem lenti á olnboga vinstri handar sem hafi bólgnað við þetta.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vætti vitna fyrir dóminum.

Ákærði hefur neitað sök. Hann kvaðst muna eftir atvikum en þó ekki í smáatriðum. Hann hefði verið við vinnu sína á bar veitingastaðarins Casino umrætt sinn og ekki verið undir áhrifum áfengis eða vímuefna. Hefði verið komið fram á morgun þegar atvik málsins áttu sér stað. Hópur fimm til sjö talsvert drukkinna stráka hefði verið með háreysti, læti og stympingar inni á staðnum og því hefði dyravörður staðarins vísað þeim út. Til ákærða á barnum hefði komið stúlka sem hefði sagt honum að verið væri að lumbra á dyraverðinum. Ákærði kvaðst hafa hlaupið fram og þá séð strákana í áflogum við K dyravörð. Einnig hefðu strákarnir slegist innbyrðis og hefðu kærandi og félagi hans haft sig mest í frammi og hefði kærandi fyrr um kvöldið viljað fá ákærða í „krók og krumlu“ við sig. Kærandi hefði verið klæddur í hvítan bol.

Ákærði kvaðst hafa, ásamt dyraverðinum og gestum staðarins, tekið þátt í að ýta strákahópnum niður stigann og út. Kvaðst ákærði hafa notað hendurnar til að ýta á strákahópinn. Strákarnir hefðu hent glösum í áttina að ákærða og dyraverðinum og hefðu glösin brotnað yfir höfðum þeirra. Í látunum hefðu K dyravörður og einn strákanna dottið í gólfið. Kærandi hefði síðan lamið sig með breezerflösku en þegar ákærði hefði borið fyrir sig höndina hefði hann fengið flöskuna í olnbogann. Þeir hefðu haldið áfram að ýta hópnum út og við það hefðu kærandi og þrír eða fjórir strákar fallið í gólfið.

Ákærði neitaði því alfarið að hafa veist að kæranda og kvaðst ekki hafa slegið hann. Hann hefði hins vegar ásamt öðrum tekið þátt í að ýta fólki niður stigann umrætt sinn í þeim tilgangi að koma því út af staðnum. Ákærði kvaðst ekki hafa séð áverka á kæranda en hann hefði hins vegar sjálfur bólgnað um olnbogann við flöskuhöggið.

Aðspurður um misræmi í lýsingu sinni hér fyrir dóminum annars vegar og við skýrslutökur hjá lögreglu hins vegar, vísaði ákærði til þess að langt hefði verið um liðið frá því atvikin urðu og þar til skýrslur voru teknar. Þá hefði hann ekki viljað nefna þann sem sló hann umrætt sinn með flöskunni fyrr en hann væri alveg viss um hver það var en þeir K dyravörður hefðu rifjað málið upp nokkrum dögum eftir að ákærði gaf fyrstu lögregluskýrsluna. Ákærði kvað ekki rétt eftir sér haft í frumskýrslu þar sem sagt er að hann hafi sagst hafa slegið til eins og hann fallið niður stigann. Ákærði hefði ekki slegið til neins heldur ýtt fólkinu út. Ef hann hefði ætlað sér að slá einhvern hefði hann gert það með krepptum hnefa. Í skýrslu sem tekin var af ákærða í desember 2007 er borin undir ákærða framangreind lýsing úr frumskýrslu og þá er haft eftir ákærða að vel hafi getað verið að hann hafi slegið einn aðila efst í stiganum. Ákærði kvað þetta ónákvæma lýsingu enda hefði hann ekki getað náð til kæranda til að slá hann. Hann hefði eingöngu ýtt á strákana og því hafi það verið mistök hjá sér að skrifa undir framangreint orðalag í lögregluskýrslu.

Kærandi málsins, Y, kvaðst hafa verið að skemmta sér á Casino ásamt R, félaga sínum, umrætt sinn og hefðu þeir báðir verið „ansi ölvaðir“. Taldi vitnið ekki útilokað að minni sitt væri gloppótt vegna ölvunar. Þegar átti að henda þeim út af staðnum, hefðu þeir R ekki verið sáttir við það og óskað eftir að fá að vera áfram inni á staðnum. Þeir félagarnir hefðu staðið upp við inngang veitingastaðarins þegar dyraverðirnir ýttu þeim lengra og lengra. Þeim hefði síðan verið hrint en fólkið fyrir aftan þá í tröppunum tók af þeim fallið. Þeir hefðu lent á næsta stigapalli. Aðspurður kvaðst vitnið ekki vita hverjir ýttu þeim R en vitnið kvaðst hafa tryllst og rokið upp og spurt hver hefði hrint þeim. Kvaðst hann síðan hafa rankað við sér á gólfinu með gat á höfðinu og hefði hann síðan verið sóttur af sjúkrabíl. Gat hann ekki lýst því hvað gerðist eftir að hann datt niður en félagar hans hefðu hins vegar sagt honum að hann hefði dottið niður stigann og að ákærði hefði kýlt hann.

Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa slegið neinn og mundi heldur ekki eftir að hafa lent í átökum, hvorki við vini sína, dyraverði né nokkurn annan. Aðspurður kannaðist vitnið ekki við að hafa reynt að fá einhvern í sjómann, „krók og krumlu“. Þá mundi vitnið ekki hvort hann eða R var með flösku í hendi þegar þetta gerðist og kvaðst engan hafa séð með flösku umrætt sinn. Þá mundi vitnið heldur ekki eftir að hafa séð glösum hent.

Vitnið kvaðst hafa fengið gat á höfuðið og hefði hann ruglað dálítið kvöldið eftir og verið vankaður í um það bil tvo daga en hann hefði ekki borið varanlegan skaða af.

Vitnið K kvaðst hafa verið dyravörður á Casino umrætt kvöld og hefði verið mikið af fólki á staðnum. Hann kvaðst vera góður vinur ákærða og fyrrverandi vinnufélagi hans.

Vitnið kvaðst hafa verið að vísa manni út og hefði hann þurft að ýta aðeins á manninn. Þar að hefðu komið nokkrir vinir mannsins sem hefðu gert athugasemdir við aðgerðir vitnisins. Fremstur í flokki hefði verið rauðhærður og þrekinn strákur í hvítri skyrtu eða bol, kærandi í máli þessu, og hefðu hann og sá, sem átti að vísa út, farið að slást og kýtast beint fyrir framan vitnið. Hinir vinir þeirra hefðu skilið þá að og á meðan hefðu þeir mjakast í áttina út og verið komnir í stigann. Vitnið kvaðst hafa fylgt þeim eftir og síðan hefðu kærandi og sá sem vísað var út, hrasað í stiganum. Þeir hefðu orðið reiðir út í vitnið og kærandi hefði hlaupið upp að vitninu og skammast í honum. Fullt af fólki hefði verið komið að fylgjast með atvikum og kvaðst vitnið hafa beðið stúlku eina að sækja hjálp.

Stuttu síðar hefðu komið þar að ákærði, A dyravörður, sem var í fríi þetta kvöld, og vinur hans og fleira fólk. Þeir hefðu staðið fyrir aftan vitnið og þá hefðu strákarnir róast aðeins. Hefðu þeir hjálpað vitninu að mjaka strákunum út og við það hefðu þeir ákærði og vitnið staðið hlið við hlið í stiganum. Strákarnir hefðu mjakast út og þegar þeir voru komnir niður á stigapall fyrir neðan hefði vitnið séð glös koma fljúgandi í áttina að sér án þess að vitnið gæti sagt til um hverjir köstuðu. Sá, sem hann vísaði upprunalega út, hefði haldið flösku á lofti en vitnið hefði náð í hann og togað hann niður. Vitnið sagði strákana ekki hafa verið með flöskur eða glös í höndum þegar þeir voru á leið út en taldi líklegt að strákarnir hefðu náð í glerið á stigapallinum eða í stiganum þar sem fólk skildi oft glös og flöskur eftir á leiðinni út af staðnum.

Vitnið kvaðst hafa séð kæranda teygja sig yfir axlir félaga sinna og slá í vinstri síðu ákærða með flösku. Þá hefði verið komin algjör ringulreið og tveir eða þrír strákar dottið niður stigann niður á fyrstu hæð. Einn strákanna hefði ekki risið upp aftur en hópurinn hefði róast við þetta. Vitnið kvaðst hafa hugað að kæranda en hann hefði ekki séð á honum áverka. Skömmu síðar hefðu komið á vettvang sjúkrabíll og lögregla.

Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða slá til neins þetta kvöld en hann hefði hins vegar séð mjög vel þegar kærandi sló ákærða með flöskunni, enda hefði hann staðið við hlið ákærða. Hann kvaðst þó ekki hafa fylgst með ákærða allan tímann. Aðspurður kvaðst vitnið hafa rætt þetta mál við ákærða eftir að rannsókn þess hófst.

Vitnið A kvaðst hafa verið gestur á veitingastaðnum Casino umrætt kvöld ásamt félaga sínum og hafði hann drukkið þrjá til fjóra bjóra þegar umrædd atvik urðu. Hann kvaðst hafa heyrt læti frammi á gangi og síðan séð ákærða fara fram og því hafi hann ákveðið að gera slíkt hið sama. Frammi hafi verið sex til sjö manna hópur fólks sem var með læti og var því vísað út. Þarna hefði verið algjört „kaos“. Vitnið og félagi hans hefðu staðið þarna hjá og aðstoðað K dyravörð og ákærða við að ýta hópnum niður stigann. Í stiganum hefðu verið um 50 manns en flestir hefðu einungis verið að fylgjast með. Hópurinn hefði náð í bjórflöskur í stiganum og hent þeim í átt til vitnisins. Vitnið kvaðst hafa séð kæranda, sem var íklæddur bol, slá í vinstri hlið ákærða með flösku á stærð við bjórflösku.

Eftir þetta kvað vitnið þá síðan hafa ýtt betur á hópinn og þrír eða fjórir hefðu dottið niður. Kærandi hefði legið eftir og við það hefði helmingur hópsins farið. Vitnið kvaðst ekki hafa séð nein átök milli ákærða og kæranda og þá hefði hann ekki séð áverka á kæranda. Kvaðst hann hafa staðið fyrir aftan ákærða og K og hefði hann fylgst með ákærða á meðan á þessu stóð. Aðspurður kvað vitnið þá ákærða vera kunningja en þeir hefðu þó ekki rætt þetta mál sín í milli. Vitnið kvaðst hafa skoðað bloggsíðu kæranda eftir að hann frétti af rannsókn málsins.

Vitnið H kvaðst vera æskuvinur kæranda og hefði hann verið að skemmta sér á Casino umrætt kvöld og verið undir áhrifum áfengis. Vitnið kvaðst ekki hafa staðið í hringiðunni og því taldi hann sig ekki gott vitni í málinu, enda myndi hann ekki eftir atvikum í smáatriðum. Til rifrildis hefði komið milli kæranda og R, félaga hans, annars vegar og dyravarða og ákærða hins vegar vegna þess að þeim fyrrnefndu hafði verið vísað út af veitingastaðnum. Dyraverðirnir og ákærði hefðu ýtt þeim kæranda og R niður stigann. Við þetta hefði kærandi flogið niður og lent á bakinu. Aðspurður kvaðst vitnið ekki hafa séð átök heldur einungis ýtingar. Sérstaklega aðspurður kannaðist vitnið ekki við að hafa sagt í lögregluskýrslu 18. desember 2007 að kærandi hefði verið kýldur en fullyrti að hann hefði lýst því að kæranda hefði verið ýtt.

Vitnið kvaðst ekki hafa séð kæranda með flösku í hendi og mundi ekki til þess að flöskum eða glösum hefði verið hent í dyraverði. Þá kannaðist vitnið ekki við að hafa séð kæranda og R í átökum sín í milli. Aðspurður kvað vitnið líklegt að hann hefði rætt þessi atvik við kæranda skömmu eftir að þau gerðust en hann hefði verið búinn að gleyma þessu máli þegar lögregla hafði nýlega samband við hann vegna þess.

Vitnið P kvaðst vera kunningi ákærða. Umrætt kvöld hefði kunningi vitnisins kallað á vitnið. Vitnið hefði farið fram og þá séð að þar var fullt af fólki í stiganum og einnig ákærði og K dyravörður. Fólkið hefði verið mjög æst og drukkið og farið að rífast við K og hvert við annað. Hefði fólkið hent glösum og síðan hefði ljós, hávaxinn strákur slegið með bjórflösku í vinstri handlegg ákærða. Strákurinn hefði verið mjög æstur. Allt í einu hefðu nokkrir dottið í gólfið og hefði ljósi og hávaxni strákurinn legið eftir í gólfinu. Vitnið kvaðst sjálfur hafa staðið í stiganum þegar þetta var.

Aðspurður kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða slá nokkurn mann. Hann kvaðst ekki hafa rætt þetta mál við ákærða.

Vitnið B frændi ákærða, kvaðst hafa verið gestur á Casino umrætt sinn og kvaðst hann hafa verið allsgáður. Hann hefði setið hjá A þegar til ryskinga kom milli fjölda fólks frammi. Þeir A hefðu farið fram og vitnið hefði staðið afsíðis fyrir aftan dyraverðina og fylgst með. Vitnið kvaðst hafa séð þegar strákur sló með flösku til ákærða en hins vegar hefði hann ekki séð ákærða slá til stráksins. Ákærði hefði verið rólegur og hefði hann ekki beitt hnefunum. Sami strákur og sló til ákærða hefði staðið aftarlega í fólksþvögunni og taldi vitnið dyraverðina ekki hafa getað náð til stráksins. Strákurinn hefði síðar fallið niður úr stiganum og legið í gólfinu.

Vitnið kvað dyraverðina hafa ýtt fólkinu niður stigann með því að standa þétt saman með hendurnar á undan sér.

Vitnið kvaðst hafa frétt af lögreglurannsókninni frá A og hefðu þeir rætt málið en hins vegar kvaðst vitnið ekki hafa rætt þetta við ákærða.

Vitnið S kvaðst hafa verið á skemmtistaðnum Casino langt fram undir morgun umrætt sinn en hann hefði þó ekki verið að skemmt sér með kæranda og félögum hans. Vitnið kvað kæranda vera félaga yngri bróður síns. Hann kvaðst hafa verið ölvaður en taldi sig þó muna atvik vel.

Umrætt sinn hefði vitnið verið farið niður stigann en verið var að vísa fólki út af staðnum. Þarna hefði verið um það bil tíu til fimmtán manns. Fólkinu hefði verið ýtt niður stigann og hefðu kærandi og félagi hans farið niður og kærandi þá lent illa. Kærandi hefði verið ósáttur og rifið kjaft. Við það hefði ákærði reiðst, baðað út öllum öngum og slegið aftan í hnakka kæranda en þá hefði kærandi flogið fram fyrir sig niður stigann og misst meðvitund. Kvaðst vitnið ekki hafa séð kæranda með flösku þegar þetta gerðist og þá hefði kærandi ekki slegið ákærða með flösku. Þá kannaðist vitnið ekki við að glösum hefði verið hent í dyraverði og vissi ekki til þess að kærandi og R hefðu lent í innbyrðis átökum.

Vitnið R kvaðst vera mjög góður vinur kæranda. Umrætt sinn hefði hann verið með kæranda á barnum á Casino þar sem þeir sátu að drykkju. Þeir hefðu verið beðnir að fara út en verið ósáttir við það þar sem aðrir fengu að vera inni. Kannaðist vitnið ekki við að dyravörður hefði tekið sig tökum. Kærandi hefði æst sig og rifist við dyraverðina en hvorki hann né vitnið hefðu verið með flösku í hendi þegar þetta var og hefði kærandi ekki gert neinum neitt. Hvorki vitnið né kærandi hefðu hent flöskum og þá hefðu þeir kærandi ekki lent í innbyrðis átökum. Ákærði hefði ýtt kæranda niður stigann og tekið kæranda og hent honum niður stigann. Kærandi hefði rotast og vitnið hefði talið að kærandi væri dauður. Sjúkrabíll og lögregla hefðu síðan komið á vettvang.

Vitnið kvaðst muna þokkalega vel eftir atvikum málsins en minni hans hefði þó verið betra daginn eftir umræddan atburð. Kvaðst vitnið hafa rætt þetta mál við kæranda og H, vin sinn, nokkrum dögum eftir að þetta gerðist.

Niðurstaða.

Sannað er með framlögðu læknisvottorði og framburði kæranda að kærandi hlaut umrætt sinn áverka þá sem lýst er í ákæru.

Ljóst sýnist af vætti vitna að hópi fólks hafði verið vísað út af veitingastaðnum og að dyravörður staðarins, ákærði og fleiri ýttu fólki niður stiga staðarins í þeim tilgangi að koma fólkinu út. Kærandi hefur lýst því að hann hafi verið æstur þegar þetta var og eru lýsingar annarra vitna á sama veg.

Hins vegar er lýsing vitna á því hvort ákærði sló kæranda ekki á einn veg. Þannig hafa vitnin K dyravörður, A, P og B fullyrt að ákærði hafi ekki slegið til kæranda en fram er komið að vitnin eru, að A undanskildum, kunnug ákærða. H, æskuvinur kæranda, bar fyrir dóminum um að dyraverðirnir og ákærði hefðu ýtt kæranda og R niður stigann og vitnið R, félagi kæranda, sagði ákærða hafa ýtt kæranda niður stigann og tók einnig þannig til orða að ákærði hefði hent kæranda niður stigann. Bæði vitnin kváðust hafa verið undir áhrifum áfengis umrætt sinn. Einungis vitnið S, kunningi kæranda, sem kvaðst hafa verið ölvaður umrætt sinn, fullyrti að ákærði hefði slegið kæranda í höfuðið.

Eins og áður er rakið er ákveðið misræmi í framburði ákærða og rýrir það sönnunargildi framburðar hans að einhverju leyti. Hins vegar verður ekki framhjá því litið að ekkert þeirra vitna, sem voru allsgáð umrætt sinn, bera á þann veg að ákærði hafi slegið kæranda. Þótt fyrir liggi að sum vitnanna hafi rætt við ákærða eftir að rannsókn málsins hófst, þykir það ekki rýra sönnunargildi vitnisburðar þeirra svo neinu skipti. Ekkert allsgáðu vitnanna bar um beina snertingu ákærða og kæranda. Þótt þau hafi tengsl við ákærða, verður ekki framhjá vætti þeirra litið þegar virtir eru vitnisburðir vitna sem eru kæranda kunnugir. Einungis vitnið S hefur lýst því fyrir dóminum að ákærði hafi slegið kæranda eins og ákærða er gefið að sök í ákæru en öll önnur vitni hafa lýst ýtingum.

Þegar litið er til alls framanritaðs, þykir ekki unnt að útiloka að kærandi hafi fallið aftur fyrir sig umrætt sinn vegna þess að ýtt var á hann. Fram er komið að fleiri en ákærði tóku þátt í að ýta fólki, og þar með kæranda, niður stigann. Með vísan til ákvæða 46. gr. laga nr. 19/1991 er það því niðurstaða dómsins að ekki sé komin fram nægileg sönnun til sakfellingar ákærða samkvæmt ákæru. Er ákærði því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Með vísan til ákvæða 166. gr. laga nr. 19/1991 verður allur sakarkostnaður málsins, krónur, lagður á ríkissjóð, en hann nemur málsvarnarlaunum skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 209.160 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf H-kvk-nf J-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á Suðurnesjum, flutti málið af hálfu ákæruvaldsins.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Úr ríkissjóði greiðist allur sakarkostnaður málsins sem nemur málsvarnarlaunum skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef hdl., 209.160 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf E-kvk-nf.