S-1009/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 7. febrúar 2014, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 3. desember 2013, á hendur R-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Fjallakór 4, Kópavogi, fyrir líkamsárás og umferðarlagabrot, með því að hafa:

Sunnudaginn 24. febrúar 2013, utan við skemmtistaðinn Glaumbar, Tryggvagötu 20 í Reykjavík, kýlt A tvívegis í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut brot á kjálka beggja vegna og bólgur beggja vegna á kjálka.

M: 007-2013-9182

Mánudaginn 13. maí 2013 ekið bifreiðinni SP-750 án þess að endurnýja ökuskírteini og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 1,7 ng/ml) um Fífuhvammsveg í Kópavogi við Stöðina, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

M: 007-2013-024592

Þriðjudaginn 14. maí 2013 ekið bifreiðinni SP-750 án þess að endurnýja ökuskírteini og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 4,3 ng/ml) um Rjúpnaveg í Kópavogi við Ásakór, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

M: 007-2013-024600

Föstudaginn 24. maí 2013 ekið bifreiðinni SP-750 án þess að endurnýja ökuskírteini og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist MDMA 190 ng/ml) norður Álfabrekku í Kópavogi við Álfhólsskóla, þar sem lögregla hafði afskipti af ákærða.

M: 007-2013-026695

Telst brot í lið 1 varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og brot í lið 2-4 varða við 1. mgr. 48. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

A, kt. 000000-0000, gerir þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða honum kr. 274.553 með vöxtum frá 15. mars 2013 til greiðsludags skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu en að mánuði liðnum frá birtingu bótakröfu er krafist dráttarvaxta skv. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Einnig krefst A þess að ákærði verði dæmdur til að greiða honum miskabætur kr. 500.000 með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 15. mars 2013 til greiðsludags en að mánuði liðnum frá birtingu bótakröfu er krafist dráttarvaxta skv. 6. gr. sbr. 5. gr. til greiðsludags.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sín og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi, höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Fram kom í máli ákærða að líferni hans hefði frá því að brot áttu sér stað batnað verulega auk þess sem hann væri ungur að árum. Krafðist hann vægustu refsingar og ef til refsingar kæmi að dómur væri skilorðsbundinn og að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur árið 1993. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum þrisvar sinnum verið gerð refsing frá árinu 2011. Þann 22. maí 2013 gekkst ákærði undir sátt til greiðslu sektar vegna brota á lögum um ávana- og fíkniefni. Brot ákærða í ákæruliðum 1-3 voru framin áður en ákærði gekkst undir framangreinda sátt. Ákærða verður nú dæmdur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga fyrir þau brot auk þess sem refsing hans verður ákveðin samkvæmt 77. gr. sömu laga en þau brot hafa ekki áhrif við mat á refsingu hans nú. Með hliðsjón af 1., 4. og 5. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði. Er fullnustu hennar frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði skal sviptur ökuréttindum í 16 mánuði frá birtingu dóms að telja.

Ákærði hafnaði bótakröfum. Taldi ákærði að fjárkrafan væri órökstudd og vísaði í því sambandi til 173. gr. l. nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þannig væru engin framlögð gögn vegna frestunar prófs að fjárhæð 200.000 krónur. Ákærði krafðist þess að þeirri bótakröfu yrði vísað frá dómi en taldi jafnframt að miskabótakrafa kröfuhafa væri vanreifuð, órökstudd og of há.

Kröfuhafi vísaði til bótakröfu sinnar sem lægi frammi í málinu. Bótakrafa dagsett 18. nóvember 2013, var móttekin hjá lögreglu þann 22. nóvember 2013 og birt ákærða með fyrirkalli þann 3. janúar 2014. Í þeirri kröfugerð kemur fram að árásin hafi haft víðtæk áhrif. Spengja hafi þurft saman báða kjálka meðan þeir voru að gróa og hafi hann þurft að vera á fljótandi fæði í um það bil 2 mánuði. Hafi hann vegna þessa þurft að leggja af kennslu á sviði Verkfræði- og náttúruvísinda hjá Háskóla Íslands og auk þess hafi hann þurft að segja sig frá prófi í einu námskeiði. Útlagður kostnaður vegna alls þessa sé 74.553 krónur vegna læknis- og lyfjakostnaðar og 200.000 krónur vegna frestunar prófs.

Í 3. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála kemur fram að með greinargerð skv. 2. mgr. sömu ákvæða skuli fylgja þau gögn sem varði málatilbúnað kröfuhafa. Ekki liggja fyrir í málinu gögn eða aðrar upplýsingar um hvernig tjón að fjárhæð 200.000 krónur vegna frestunar prófs var reiknað út eða kvittanir um greiðslur því til staðfestingar. Verður því ekki hjá því komist að vísa þeirri kröfu frá. Hins vegar þykja ekki efni til að vísa frá bótakröfu að fjárhæð 74.553 krónur vegna læknis- og lyfjakostnaðar þó ekki sé vísað til ákvæða 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 í því sambandi en í greinargerð kröfuhafa er vísað til 16. gr. þeirra laga.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð B, sérfræðilæknis á bráða- og göngudeild Landspítala Háskólasjúkrahúss. Í vottorði læknisins kemur fram: „Að ... hafi reynst með tvö brot á kjálkabeini (e. Mandibula), annars vegar ótilfært brot hægra megin á angulus svæði og hins vegar örlítið tilfært lágt subcondyler/ramus brot vinstra megin“ en einnig kom fram að kröfuhafi hafi farið í aðgerð þann 26. febrúar þar sem skorið hafi verið inn á brotin beggja vegna og þau fest með plötum, vírum og skrúfum. Í greinargerð kröfuhafa er vísað til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með vísan til framangreinds og þar sem um brot á báðum kjálkaliðum var að ræða, þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 500.000 krónur.

Ákærði skal samkvæmt ofangreindu, greiða kröfuhafa 574.553 krónur í bætur með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirlitum, samtals 335.916 krónur. Þá skal ákærði greiða þóknun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef H-kvk-ef H-kvk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 75.300 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, R-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 3 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði skal sviptur ökuréttindum í 16 mánuði frá birtingu dóms að telja.

Ákærði skal greiða A, 74.553 krónur í skaðabætur og 500.000 krónur í miskabætur, með vöxtum frá 15. mars 2013 til 3. febrúar 2014 skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá 3. febrúar 2014 til greiðsludags.

Ákærði skal greiða sakarkostnað málsins 335.916 krónur og þóknun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef H-kvk-ef H-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 75.300 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf H-kk-nf