E-162/2013

Mál þetta sem dómtekið var 28. október sl. er höfðað með stefnu útgefinni 14. nóvember 2013 og áritaðri um birtingu af lögmanni stefnda.

Stefnendur eru S-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf Þrastarhöfða 6 Mosfellsbæ og Stálsuða ehf. Akurholti 16 Mosfellsbæ.

Stefndi er Borgarverk ehf. Sólbakka 17-19, Borgarnesi.

Dómkröfur stefnenda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða skuld og bætur að fjárhæð 17.255.500 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001, af 12.255.500 krónum frá 16. apríl 2012 til 10. október 2013 en af 17.255.500 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Þess er krafist, að dæmt verði, að dráttarvextir skuli leggjast við höfuðstól á tólf mánaða fresti í fyrsta sinn 16. apríl 2012, en síðan árlega þann dag.

Þá er krafist málskostnaðar.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega, að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnenda. Til vara er þess krafist að kröfur stefnenda verði stórlega lækkaðar og að stefndi verði sýknaður af dráttarvaxtakröfu og málskostnaðarkröfu.

Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar úr höndum stefnenda að skaðlausu.

Með réttargæslustefnu birtri 7. mars 2014 höfðaði stefndi Borgarverk ehf. Orkuveitu Reykjavíkur hf. til að gæta réttar síns í máli þessu. Réttargæslustefnandi gerir engar kröfur á hendur réttargæslustefnda í málinu.

Af hálfu réttagæslustefnda er tekið undir kröfur stefnda í málinu og þess krafist aðallega, að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnenda.

Til vara er þess krafist að kröfur stefnenda verði stórlega lækkaðar og að stefndi verði sýknaður af dráttarvaxtakröfu og málskostnaðarkröfu.

Þá krefst réttargæslustefndi málskostnaðar úr hendi stefnenda samkvæmt mati dómsins.

MÁLSATVIK

Í lok árs 2001 gerðu stefnandi Stálsuða og Mót ehf. samning við stefnda Borgarverk ehf. um suðuvinnu við verkið „Hitaveita frá Deildartungu endurnýjun aðveitu 2011“, en verksamningur er ódagsettur. Samningurinn byggði á verksamningi stefnda og Orkuveitu Reykjavíkur. Kröfur Móta ehf. vegna samningsins voru síðan framseldar til stefnanda S-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef. Samkvæmt samningnum tóku stefnendur að sér pípusuðu, lekaprófun, upphitun pípna auk suðuvinnu vegna tenginga í landareign Hests og Kvígstaða í Borgarfirði. Umsamin fjárhæð vegna verksins var 7.815.500. krónur.

Stefnendur hófu verkið 15. desember 2011. Um 20. desember komu fram athugasemdir frá eftirliti þar sem loftbólur hefðu myndast við suðu og féllu tvær af 6 suðum eða 29%. Gert hafi verið við suður enda ekki óeðlilegt að einhverjar suður falli á þessum árstíma. Síðar hafi komið athugasemdir við fleiri suður en stefnendur hafi mótmælt 24. desember 2011 og bent á að kanna yrði betur ástæður þess að loftbólur mynduðust, m.a. vegna þess að efnið væri miklu ryðgaðra en gert hefði verið ráð fyrir í verklýsingu, en þar segi: „ Pípuefnið er þriggja ára gamalt og hefur verið geymt úti. Fasaðir endar á rörum eru byrjaðir að ryðfalla. Fyrir suðu skulu suðumenn slípa enda röranna vandlega með sköfu til að tryggja suðugæði.“

Þrátt fyrir athugasemdir stefnenda hafi ekki verið gerðar neinar frekari kannanir á efninu né óskað eftir að verklagi væri breytt. Stefnendur hafi ítrekað bent á að gera þyrfti skoðun á orsökum hugsanlegs galla í stað þess að kenna suðumönnum um. Ekki Hafi orðið við þeirri beiðni. Hinn 17. febrúar 2012 hafi stefndi tilkynnt að aðrir menn myndu einnig koma að verkinu þrátt fyrir samning aðila. Þessu hafi strax verið mótmælt af hálfu stefnenda. Hinn 24. febrúar 2012 hafi stefnendum verið sent kostnaðaryfirlit yfir myndatökur á rörum sem hafi verið mótmælt strax með bréfi 25. febrúar 2013.

Hinn 27. febrúar hafi verksamningi verið rift af hálfu stefnda án rökstuðnings. Riftun hafi verið mótmælt og gerð krafa um greiðslu bóta að fjárhæð 60 milljónir króna í bréfi 14. febrúar 2012.

Gerður hafi verið reikningur vegna framvindu verks 16. apríl 2012 en honum verið hafnað með bréfi dagsettu 17. apríl 2012.

Eftir að samningi hafi verið rift hafi aðrir aðilar verið fengnir að verkinu og þeim bent á að hreinsa betur ryð af rörunum. Þrátt fyrir það hafi suður þeirra komið verr út en stefnenda. Þetta komi skýrt fram í yfirlitstöflu í matsskýrslu en þar séu skilgreindar suður og hve stórt hlutfalla af suðum hefðu fallið. Suður stefnenda séu merktar frá 01-11 til 17-11. Þá hafi nýir suðumenn tekið við með nýrri verklýsingu og þá komi fram að helmingur af þeirra suðum hafi fallið.

Eftir að samningi við stefnendur hafi verið rift hafi verið farið að kanna hver gæti verið orsök loftbóla í suðunum. Hinn 21. mars 2012 hafi Nýsköpunarmiðstöð Íslands lagt mat á orsakir á myndun loftbóla í suðunum. Niðurstöður hafi verið þær að efnainnihald röra hafi verið í samræmi við staðla, en hreinsa þyrfti ryð betur til að hægt væri að sjóða með góðu móti.

Hinn 10. apríl 2012 fékk Nýsköpunarmiðstöð Íslands beiðni um aðra skoðun á suðum og til að fylgjast með vinnu suðumanna. Í niðurstöðunum sem dagsett er 3. maí 2012 segi að ytra og innra yfirborð röra sé mikið ryðgað, og að fylgst hafi verið með tveimur suðum og að mikla slípun hafi þurft til að komast í hreint efni. Efnisþykkt hafi verið mæld og fram komi að minnsta efnisþykkt mætti fara í 5,8 mm til að uppfylla staðal en hafi farið niður í allt að 5,4 mm sem sé undir staðli. Í ályktun Nýsköpunarmiðstöðvar segi: „Mun meiri slípun þarf að framkvæma fyrir suðu á þessum rörum samanborið við venjulegar aðstæður, til að tryggja næga hreinsun og koma í veg fyrir suðugalla svo sem loftbólur“.

HB tækniþjónusta hafi einnig tekið að sér að kanna orsakir galla í suðum að ósk stefnda og skilað úttekt 2. apríl 2012. Þar segi í niðurstöðum eftir skoðun á Grundatanga 25. janúar 2012. „Það var mitt mat þá eftir skoðun á Grundatanga (25. janúar 2012) að rörin væru vel hæf til verksins. Þar nefndi ég að hreinsa þyrfti vel fas og yfirborð röranna jafnt innan sem utan. Þessum tilmælum hefur verið komið á framfæri. Í verklýsingu er einungis talað um að slípa skuli enda röranna. Ekki er tilgreint sérstaklega að hreinsa þurfi yfirboð eða með hvaða hætti það skuli gert.“

Í framhaldi af þessu var framkvæmt mat dómkvaddra matsmanna að beiðni stefnda til að meta orsakir galla í suðum.

Í niðurstöðu matsmanns segir að „Matsmaður kemst að þeirri niðurstóðu í ljósi framangreindra atriða að rörendar hafi ekki verið í samræmi við útboðslýsingu þar sem ástandi efnisins sé ekki rétt lýst með því að það sé byrjað að ryðfalla heldur er það nokkuð tært þó það sé nothæft með nægri slípun fyrir suðu.“

Eins og fram komi hjá matsmanni, úttekt Nýsköpunarsjóðs og HB tækniþjónustu, þurfti að slípa efnið mun meira en gert var ráð fyrir í verklýsingu. Sú vinna hefði að hluta til að minnsta kosti leitt til þess að efnið uppfyllt ekki staðla.. Ekki sé hægt að gera kröfu á suðumenn að þeir ákveði að slípa efnið svo mikið niður enda þá komnir út fyrir staðla og orðnir brotlegir gagnvart verkkaupa. Skrifleg fyrirmæli hefðu þurft að koma til af hálfu verkkaupa gegn greiðslu aukakostnaðar. Hafa verði í huga að þó svo loftbólur séu óheppilegar við suðu geti of mikil slípun efnis veikt suðuna. Stefnendur hafi áður unnið í verki fyrir Orkuveitu Reykjavíkur þar sem Orkuveitan sjálf hafi séð um slípun á rörendum en stefnendur hafi lagt enn meiri vinnu í slípun við framkvæmd þessa verks en Orkuveitan hafi gert sjálf.

Eins og að framan sé rakið hafi orsök galla í suðum ekki verið stefnendum um að kenna heldur hafi efnið verið mun verr á sig komið en verklýsing hafi gert ráð fyrir, og því hefði verklýsing átt að vera skýrari, auk þess sem fyrirmæli hefðu átt að koma strax um aukna hreinsun á rörendum sem aukaverk.

Rétt sé einnig að halda því til haga að efnið hafi verið geymt við slæmar aðstæður við álver þar sem áloxíð hafi fallið á efnið. Við suðu bráðni áloxíðið og smyrjist út í suðuna sem myndi síðan loftbólur sem gæti einnig verið ástæða fyrir galla í suðu. Ómögulegt hafi því að verið að sjá slíkt fyrir og ekki suðumönnum um að kenna.

Þá liggi fyrir að umrætt efni sé nú meðhöndlað með þeim hætti að það sé sandblásið og síðan slípað áður en það sé notað. Ljóst megi því vera að eigendum efnisins sé kunnugt um að einföld slípun eins og lagt hafi verið upp með í verksamningi hafi ekki verið fullnægjandi og því verði stefnendum ekki kennt um að loftbólur hafi myndast við suðu.

Riftun verksamnings hafi því verið ólögmæt enda hafi stefnendur í engu brotið gegn verksamningi aðila. Augljóst sé að þau vandamál sem upp hafi komið við suðu hafi ekki verið vegna mistaka stefnenda og stefnda því verið óheimilt að rifta verksamningi með þeim hætti sem gert hafi verið. Beri stefndi því bótaábyrgð á riftun samningsins.

Stefnendur hafi unnið við 52 suður sem þeir hafi síðan þurft að taka upp og gera við. Stefnendur hafi ekki fengið neinar greiðslur vegna verksins.

Gerð er krafa um bætur sem nemi efndum á verksamningi að fjárhæð 7.815.500 krónur auk greiðslu vegna viðgerða á 52 suðum miðað við 2 menn í 10 stundir á dag á 6.000 kr per. tímann í 37 daga.

Þá er krafist miskabóta á grundvelli 26. skaðabótalaga en í framhaldi af riftun verksamnings hafa stefnendur orðið fyrir verulegum álitshnekki þar sem þeim hafi verið kennt um óvönduð vinnubrögð sem ekki eigi við nokkur rök að styðjast. Stefnendur hafi engin verk fengið lengi vel á eftir, þó þeir væru lægstbjóðendur í verk, sem rekja megi beint til þessa.

Krafan sundurliðast sem hér segir.

Efndabætur skv. samningi 7.815.500. kr.

Viðgerð á suðum

10 st x 2 menn x 6.000 per tíma í 37 daga. 4.440.000 kr.

Miskabætur 5.000.000 kr.

Samtals 17.255.500 kr.

Þar sem innheimtutilraunir, hafi reynst árangurslausar sé málshöfðun nauðsynleg, er hér farið fram á ýtrustu kröfur samkvæmt lögum

Stefnendur vísa til samningalaga nr. 7/1936, skaðabótalaga nr. 50/1993, meginreglna kröfuréttar, meginreglna verktakaréttar, IST 30 staðals 5. útgáfu 2003 og laga um meðferð einkamála í héraði nr. 91/1991.

Kröfur um dráttarvexti og vaxtavexti styður stefnandi við reglur III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001.

Kröfur um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 sbr. 129. gr. 4. tl. um vexti af málskostnaði. Einnig er krafist virðisaukaskatts af málskostnaði þar sem stefnandi er ekki virðisaukaskattskyldur.

Stefndi byggir m.a. á því að krafan sem gerð er til slípunar sé sú að suðugæði séu tryggð enda hafi verklýsing ekki tekið til slípunar að öðru leyti enda sé slípun hluti undirbúnings fyrir suðu. Verk stefnenda hafi verið gallað. Það hafi verið meginskylda stefnenda að skila af sér verki í réttu ásigkomulagi, þ.e. gæði verksins verði að vera í samræmi við verksamning. Undir lið 1.3.2. í útboðsgögnum sé tekið fram að suðumenn skuli hafa hæfnisvottorð í pípusuðu samkvæmt prófunarflokki í ÍST EN 287-1 sem tekið hafi gildi 2004. Einnig sé tekið fram hvaða suðuprófanir verði gerðar og hvaða suðugæði beri að uppfylla. Í þessum hluta verksins skuli suður vera í flokki C samkvæmt ÍST EN IS05817 eða betri (flokk 3 eftir DS 325) og uppfylla ÍST EN l011.

Stefnendum hafi mátt vera ljóst að vinnubrögð þeirra við suðu hafi verið ófullnægjandi.

Stefnendur hafi aldrei reynt að slípa efnið niður. Er til þess vísað að Ó-kk-nf R. G-kk-nf hafi lokið verkinu og 18. maí 2012 hafi hann sent stefnda greinargerð vegna aukinnar vinnu við slípun rörenda þar sem segi orðrétt í niðurlagi: „ Ég hafði ekki soðið margar suður þegar suðuvinna var stöðvuð. Að sögn verktaka var það gert á meðan á rannsókn á efninu færi fram. Þegar suðuvinna hófst á ný var farið fram á aukna slípun þannig að þá tók um 30 mín að slípa undir suðu. Ekki dugði það til, þó eftirlit hefði samþykkt slípunina hjá mér. Ákvað ég að auka enn frekar við slípunina og tekur nú a.m.k. 40 mín að slípa undir suðu og virðist það duga enn sem komið er. Miðað við það vinnulag sem notað hefur verið undanfarið, 40 mín að slípa undir suðu, er langt frá því sem mínar áætlanir gerðu ráð fyrir eða 30% af verktímanum við suðuna. Í ljósi þess sem að framan greinir fara a.m.k. 0,5 klst. í slípun umfram það sem gert var ráð fyrir eða sem nemur miðað við að soðnar séu fjórar suður á dag, vinnu við eina suðu " .

Stefnendur hafi aldrei tilkynnt stefnda í öllu ferlinu að rörendarnir þyrftu mun meiri slípun. Í verksamningi aðila sé skýrt tekið fram að eftirlitsmaður Orkuveitu Reykjavíkur þurfi að samþykkja framvindu áður en reikningur sé gerður.

Um vinnugæði og ábyrgð segi verksamningi aðila: „Verktaki (stefnendur) skuldbinda sig til þess að vinna alla verkþætti samkvæmt bestu fáanlegum gæðum. Verktaki (stefnendur) mun setja upp og vinna eftir gæðakerfi sem tekur til allra verkþátta sem verktaki(stefnendur) vinnur að og tekur mið af kröfum sem settar eru fram í verklýsingu. Sjá kafla 1.3.2 bls. 38 til 39 í verklýsingu. Um ábyrgð á verki skal fara samkvæmt ÍST 30. Verktaki ( stefnendur) ber fulla og ótakmarkaða ábyrgð á göllum sem raktir verða til efnis eða vinnu hans“.

Það er grunnregla í verktakarétti að verkkaupi (í máli þessu stefndi) eigi rétt á bótum (endurgreiðslu) vegna þess kostnaðar, sem hann hefur haft af því að láta annan en hinn upphaflega verktaka bæta úr göllum, sem hinn síðarnefndi hefur gefist upp við að lagfæra. Þá eigi verkkaupi rétt til bóta vegna annars konar fjártjóns bæði beins og óbeins.

Stefnendur hafi verið reyndir suðumenn, sbr. vottorð þeirra, og þeim mátt vera það ljóst eftir fyrstu myndatöku að breyta þyrfti um vinnulag og slípa rörin betur. Bein skírskotun stefnenda til verklýsingar geti ekki ein og sér verið grundvöllur skaðabótakröfu.

Stefndi hafi verið á milli steins og sleggju í máli þessu. Honum hafi orðið það fljótlega ljóst, að hann hafi orðið að grípa til róttækra ráðstafana til að takmarka það tjón sem stefnendur hafi valdið með háttsemi sinni.

Stefndi styður kröfur sínar við meginreglur verktakaréttar og ÍST 30.

Þá vísar stefndi til meginreglu samningaréttarins um skuldbindingargildi loforða og skyldu til að efna samninga en reglur þessar fá m.a. stoð í lögum nr. 7/1936 auk almennra reglna kröfuréttarins um efndir.

Stefndi vísar til skaðabótalaga nr. 50/1993 og laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, einkum Vlll kafla.

Þá vísar stefndi til verksamnings aðila og útboðslýsingar verksins; Hitaveita frá Deildartungu, endurnýjun aðveitu.

Krafa um málskostnað styðst við 1. mgr. 130.gr. laga nr. 91/1991.

NIÐURSTAÐA

Stefnendur gerðu í lok árs 2011 verksamning að fjárhæð 7.815.500 krónur um pípusuðu við verkið, Hitaveita frá Deildartungu sem stefndi Borgarverk hafði gert samning um við réttargæslustefnda, Orkuveitu Reykjavíkur. Sá síðastnefndi lét gera útboðsgögn, lagði til pípurnar sem sjóða átti saman og hafði faglegt eftirlit með framkvæmdinni. Gert var ráð fyrir að suðuvinnan yrði frá 15. desember 2011 til verkloka heildarverksins sem voru áformuð 1. október 2012. Eftirlit Orkuveitunnar varðandi pípusuðu var einkum fólgið í því að láta mynda suðurnar og ef suður stóðust ekki skyldi gert við þær og fleiri suður myndaðar og verktaki greiddi kostnað við myndatökurnar.

Stefnendur hófu verkið 15. desember 2011. Hinn 20. þess mánaðar komu athugasemdir frá eftirliti en 2 suður af 6 sem höfðu verið myndaðar höfðu fallið vegna loftbóla sem voru í suðunum. Soðið var áfram til 29. desember 2011 og eftir það, eða allt til 30. janúar 2012, unnu suðumenn við endursuðu á suðum sem ekki stóðust. Mikið af þessum endursuðum stóðust ekki heldur gæðakröfur.

Hinn 27. febrúar 2012 rifti stefndi, Borgarverk samningnum við stefnendur og jafnfram tilkynnti stefndi að reikningar stefnanda færu upp í kostnað við myndatökur á vegum Orkuveitu Reykjavíkur.

Hinn 22. febrúar 2012 fékk stefndi Stálsveip ehf. og Ö-kk-þf O-kk-þf sem suðumann til verksins og hóf Ö-kk-nf strax störf. Niðurstaða var sú að hjá E-kk-þgf féllu um helmingur af suðunum þrátt fyrir breytt verklag og bætt við slípun frá því sem fyrri suðumenn höfðu gert. Ö-kk-nf hætti störfum fyrir stefnda skömmu síðar. Samkvæmt tilkynningu frá 5 .mars var þá Vélsmiðja Ólafs R. Guðjónssonar ehf. ráðin til verksins og suðurmaður var Ó-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf. Í byrjun féllu margar suður hjá Ó-kk-þgf og var þá farið í að slípa enda meira, þ.e. bæði fösin og 30-50 mm inn á rörenda að utan og innan samkvæmt ráðleggingum sérfræðinga. Fengnir voru 5 sérfræðingar m.a. frá Orkuveitu Reykjavíkur til að standa yfir tilraununum sem Ó-kk-nf gerði með slípun og suðuvinnu. En allt kom fyrir ekki áfram féllu suðurnar. Gerði þá Ó-kk-nf tilraun með enn meiri slípun á fasinu þannig að í raun var rörið stytt og auk þess haldið 30-50 mm slípun á innra og ytra byrði. Eftir þetta stóðust nær allar suður. Þessi þáttaskil urðu í verkinu 10. apríl 2012.

Allt frá því suður féllu í desember og fram til 10. apríl var reynt að grafast fyrir um ástæður þess að suður féllu. Í byrjun var einblínt á vinnubrögð stefnanda og reynt að finna eitthvað athugavert við vinnubrögð og aðstöðu þeirra. Þegar niðurstaðan var sú sama hjá 3 mismunandi suðufyrirtækjum varðandi suðugalla var farið að leita annarra skýringa og eftir að verkinu lauk fékk stefndi dómkvaddan matsmann til að meta ástand röranna sem Orkuveita Reykjavíkur lagði til verksins.

Verða nú raktar helstu sjálfstæðar athuganir er gerðar voru eftir að vandamálin komu fram.

Nýsköpunarmiðstöð gerði athugun á efnainnihald röranna og mat á orsökum loftbólumyndunar að beiðni réttargæslustefnda (O.R.) og kom þar fram skv. skýrslu frá 21. mars 2012 að efnainnihald væri í lagi og ástæða loftbólumyndunar væri ónóg slípun á ryði.

Þá óskaði stefndi (Borgarverk) eftir því að Tækniþjónustuna ehf. gerði úttekt á ástandi gallanna og skilaði hún niðurstöðu 2. apríl 2012. Í niðurstöðu hennar segir:

„Í verklýsingu er einungis talað um að slípa skuli enda röranna“.

Þá segir einnig:

„Að mínu mati hefur rafsuðueftirlit verkkaupa einnig brugðist“.

Í framburði eftirlitsaðila kom fram að eftirlit með suðuverktökum var eingöngu byggt á niðurstöðum úr myndatöku og að eftirlitið hafi ekki skoðað vinnulag við uppsetningu, þ.e. hvorki slípun á rörendum eða framvindu við rafsuðu.

Hinn 11. desember 2012 óskaði stefndi svo eftir því að dómkvaddur yrði matsmaður til m.a: „að metið verði sérstaklega hvort ástand rörendanna hafi verið með þeim hætti að slípa hafi þurft þá sérstaklega mikið fyrir suðu og umfram það sem segir í framlagðri verklýsingu, verkliðir 1.3.2., 1.3.3 og 1.3.4. og þá um leið hversu mikið“.

Matsmaður S-kk-nf S-kk-nf skilaði matsgerð sinni 14. maí 2013.

Helstu niðurstöður matsmanns voru eftirfarandi:

„Að rörendar hafi ekki verið í samræmi við útboðslýsingu“ og „að vinna við slípun umfram það sem vænta mætti af lestri verklýsingar sé 30 mínútur á hverja suðu“.

Vitnið Ó-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf lýsti ástandi röranna í bréfi 18. maí 2012 til stefnda:

„Að mínu mati væri nær að tala um að efnið væri haugryðgað. Mjög víða eru ryðpollar í efninu bæði við og utan suðusvæðis“.

Í útboðsgögnum af þessum sömu rörum segir:

„Pípuefnið er þriggja ára gamalt og hefur verið geymt úti. Fasaðir endar á rörum eru byrjaðir að ryðfalla. Fyrir suðu skulu suðumenn slípa enda röranna vandlega með skífu til að tryggja suðugæði“.

Í nýrri verklýsingu frá Orkuveitu Reykjavíkur af þessum sömu rörum segir:

„Pípuefnið er fimm ára gamalt og hefur verið geymt úti. Rörin eru ryðfallin, forhreinsa skal rörendana með sandblæstri bæði fölsunina á rörunum og innra og ytra byrði röranna, sandblása skal u.þ.b. 5 cm inn á rörveggina. Gera skal ráð fyrir því að vinna við rörin sé meiri og tímafrekari vegna aldurs þeirra og ástands en við nýleg rör“.

Að öllu virtu sem hér hefur varið rakið telur dómurinn að orsök gallanna og hvernig brugðist var við þeim megi einkum rekja til eftirfarandi atriða.

Verkkaupi Orkuveita Reykjavíkur lagði til verksins gallaða vöru sem ekki var lýst á fullnægjandi hátt í verklýsingu. Hefðu rörin verið ógölluð hefðu vandkvæðin ekki orðið.

Verkkaupi Orkuveita Reykjavíkur lagði fram verklýsingu sem greindi aðeins frá slípun á fasi röranna en ekki að nauðsynlegt hafi verið að sandblása 30-50 mm inn á innra og ytra byrði endanna og fasið. Ef þessu hafði verið rétt lýst bæði ástand rörendanna og hvernig hefði átt að undirvinna endana með aukinni slípun er ólíklegt að vandamálin hefðu orðið.

Verkkaupi Orkuveitu Reykjavíkur sá um faglegt eftirlit, en dómurinn tekur undir það álit HB tækniþjónustunnar að eftirlit hafi brugðist þegar óvænt tækniatriði koma fram eins og var strax 20. desember 2011 þegar rafsuður stóðust ekki kröfur. Hefði eftirlitsaðili átt að gera sér grein fyrir alvarleika málsins og fá óháða rannsókn tæknimanna auk eigin rannsóknar.

Samkvæmt framansögðu eru það atvik er varða Orkuveitu Reykjavíkur sem eru höfuðorsök þess hversu óhönduglega tókst til með verk það er stefnendur krefja um greiðslu fyrir. Hins vegar ber stefndi Borgarverk ábyrgð gagnvart undirverktaka sínum á því tjóni sem hann hefur orðið fyrir með því að rifta samningi þeirra án þess að stefnendur hefðu vanefnt samning sinn en skilyrði riftunar voru ekki uppfyllt hinn 27. febrúar 2012 og er fallist á það með stefnendum að stefndi sé bótaskyldur gagnvart stefnendum vegna þessa.

Stefnufjárhæð stefnanda er eftirfarandi:

Efndabætur samkvæmt samningi kr. 7.815.500.-

Viðgerð á suðum 10 stk x2mmx6.000 kr/klst. í 37 daga kr. 4.440.000.-

Miskabætur kr. 5.000.000.-

Samtals kr. 17.255.500.-

Eins og að framan greinir var riftun stefnda að ófyrirsynju enda sýnt fram á það hér að rör voru léleg og lýsing í útboðsgögnum ófullnægjandi, bæði hvað snertir ástand röranna og hvernig ætti að vinna enda röranna til að gera þau suðuhæf.

Ef þessi atriði hefðu verið í lagi telur dómurinn að stefnandi hefði lokið verkinu á þeim tíma sem áætlaður var til verksins.

Því telur dómurinn að stefnanda beri greiðslu á samningsupphæðinni þ.e. 7.815.500 krónum.

Þá telur dómurinn að stefnanda beri ekki aukagreiðsla vegna viðgerða á suðum þar eð ef ofangreind atriði hefðu verið uppfyllt hefðu ekki komið til viðgerða á suðum. Einnig skal þess getið að allar viðgerðir á suðum eru framkvæmdar á kostnað suðuverktaka.

Miskabótakrafa stefnenda er ekki studd nægjanlegum gögnum og fram kom við meðferð málsins að stefnendur hafa eftir að atvik þessa máls urðu fengið verk m.a hjá Orkuveitu Reykjavíkur og er þessum kröfulið því hafnað.

Eftir úrslitum málsins verður stefndi dæmdur til að greiða stefnendum málskostnað eins og greinir í dómsorði þar með talinn virðisaukaskattur.

DÓMSORÐ

Stefndi, Borgarverk ehf. greiði stefnendum S-kk-þgf R-kk-þgf S-kk-þgf og Stálsuðu ehf. 7.255.500 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá 16. apríl 2012.

Stefndi greiði stefnendum 1.380.500 krónur í málskostnað.

A-x-x V. M-kk-nf

R-kk-nf M-kk-nf

V-kk-nf O-kk-nf