S-262/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 30. október 2017, er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 31. júlí 2017, á hendur K-kvk-þgf V-kvk-þgf G-kvk-þgf, kennitala 000000-0000, [...] , Reykjanesbæ,

„fyrir brot í opinberu starfi, sem landamæravörður í landamæradeild lögreglustjórans á Suðurnesjum, með því að hafa á tímabilinu frá 17. september 2015 til 21. mars 2016 ítrekað flett upp málum í lögreglukerfinu (LÖKE), tengdum B, kennitala 000000-0000, fyrrum unnusta ákærðu og D, kennitölu 000000-0000, sem ákærða hafði átt í samskiptum við vegna lögreglumáls, og skoðað þar upplýsingur um þau og lögreglumál þeim tengdum, án þess að uppflettingarnar tengdust starfi hennar sem landamæravörður, og þannig misnotað stöðu sína með þeim afleiðingum að hallaði á réttindi B og D. Uppflettingar ákærðu voru sem hér greinir:

[...]

Telst þetta varða við 139. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í þinghaldi 19. október sl. játaði ákærða brot sín skýlaust fyrir dóminum eins og þeim er lýst í ákæru. Ákveðið var að fara með málið að hætti 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Að beiðni skipaðs verjanda ákærðu var málinu frestað til umfjöllunar um heimfærslu og ákvörðun viðurlaga til 30. október sl. Í því þinghaldi gaf ákærða stutta skýrslu, en að svo búnu tjáðu sakflytjendur sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Þrátt fyrir játningu ákærðu krafðist skipaður verjandi hennar aðallega sýknu af ákærunni. Var sýknukrafan í fyrsta lagi á því reist að ákærða hefði ekki nýtt sér þær upplýsingar sem hún skoðaði í lögreglukerfinu í sína þágu eða annarra og í öðru lagi á því að 139. gr. almennra hegningarlaga, sem brotið væri heimfært undir, væri ekki nægilega skýr refsiheimild. Til vara var þess krafist að ákærða yrði dæmd til vægustu refsingar sem lög leyfa og þá krafðist skipaður verjandi hæfilegrar þóknunar vegna starfa sinna.

Samkvæmt gögnum málsins undirritaði ákærða í maí 2014 yfirlýsingu um að hún hefði kynnt sér reglur um aðgang að landskerfum lögreglunnar. Í þeim reglum kemur fram að notendum kerfanna sé óheimilt að gera fyrirspurnir um mál eða einstaklinga ef slíkar fyrirspurnir tengjast ekki málum sem þeir vinna við eða þurfa á að halda í þágu starfa sinna. Þá ritaði ákærða undir yfirlýsingu um þagnarskyldu, m.a. vegna viðkvæmra persónuupplýsinga.

Með þeirri háttsemi, sem lýst er í ákæru og ákærða hefur játað, misnotaði ákærða stöðu sína sem opinber starfsmaður til að afla sér upplýsinga um persónuleg mál þeirra einstaklinga sem í hlut áttu, án þess að uppflettingarnar tengdust starfi hennar. Með verknaði sínum hallaði ákærða þannig á réttindi viðkomandi einstaklinga. Samkvæmt þessu á háttsemi ákærðu undir skýra verknaðarlýsingu 139. gr. almennra hegningarlaga.

Með játningu ákærðu sem á sér stoð í gögnum málsins þykir því samkvæmt framangreindu sannað að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem ákært er fyrir og að brot ákærðu séu réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærða er fædd 1978. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hún ekki áður gerst sek um refsivert brot.

Við ákvörðun refsingar er litið til greiðrar játningar ákærðu og þess að hún hefur ekki áður gerst brotleg.

Í ljósi framangreinds þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin 100.000 króna sekt, sem greiða ber til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, ella sæti ákærða fangelsi í átta daga.

Ákærða greiði í sakarkostnað þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærða K-kvk-nf V-kvk-nf G-kvk-nf greiði 100.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins, en sæti ella fangelsi í átta daga.

Ákærða greiði í sakarkostnað þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef hdl., 150.000 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf