S-495/2008

Ár 2008, miðvikudaginn 23. apríl, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í máli nr. S-495/2008: Ákæruvaldið gegn H-kk-þgf S-kk-þgf Á-kk-þgf, sem dómtekið var samdægurs sem játningarmál samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Ríkislögreglustjórinn höfðaði málið með ákæru útgefinni 22. febrúar 2008 á hendur R-kvk-þgf R-kvk-þgf, fæddri 1962, H-kk-þgf S-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. 000000-0000, Írabakka 6, Reykjavík og átján öðrum einstaklingum, til refsingar fyrir brot á almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Þáttur ákærða H-kk-ef S-kk-ef var skilinn frá aðalmálinu í þinghaldi 18. apríl og er nú dæmdur sérstaklega.

Nefndri R-kvk-þgf er í I. kafla ákærunnar gefið að sök brot á 248. gr., sbr. 138. almennra hegningarlaga, sbr. 6. gr. laga nr. 54/2003, með fjársvikum í opinberu starfi sem þjónustufulltrúi hjá Tryggingastofnun ríkisins, framin á tímabilinu frá 2. janúar 2002 til 9. júní 2006, með því að hafa útbúið 781 tilhæfulausa kvittun fyrir útborgun og blekkt gjaldkera Tryggingastofnunar til að greiða að tilefnislausu úr sjóðum hennar á grundvelli þeirra, í jafn mörgum greiðslum, samtals krónur 75.750.444, sem hér segir: [...]

L.

Með því að hafa, á tímabilinu frá 25. febrúar 2002 til 8. desember 2003, útbúið 36 kvittanir og látið greiða samtals krónur 1.328.479, í formi endurgreiðslna vegna útlagðs kostnaðar, inn á reikning ákærða H-kk-ef S-kk-ef, nr. 515-26-1262, auk þess sem hann sótti til Tryggingastofnunar, 23. september 2002, greiðslu að fjárhæð krónur 1.561. [...]

Í XI. kafla er ákærða H-kk-þgf S-kk-þgf gefin að sök hylming samkvæmt 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga, en til vara peningaþvætti samkvæmt 4., sbr. 1. mgr. 264. gr. sömu laga, með því að hafa í 36 skipti, á tímabilinu frá 25. febrúar 2002 til 8. desember 2003, veitt viðtöku á bankareikning sinn og sótt til Tryggingastofnunar, haldið og ráðstafað samkvæmt fyrirmælum R-kvk-ef, samtals krónum 1.330.040, sem voru ávinningur af brotum R-kvk-ef, sem lýst er í L-lið I. kafla ákæru, þrátt fyrir að ákærða hafi ekki getað dulist að ekki var um löglega fengið fé að ræða.

Við þingfestingu aðalmálsins játaði R-kvk-nf sök í samræmi við verknaðarlýsingu I. kafla ákæru. Ákærði játti skýlaust sök á dómþingi 18. apríl og viðurkenndi hylmingu í samræmi við verknaðarlýsingu XI. kafla ákærunnar.

Ákærði er fyrrverandi sambýlismaður og barnsfaðir R-kvk-ef. Í málinu liggur fyrir framburður R-kvk-ef hjá lögreglu um að ákærði hafi þegið einhvern ávinning af fjársvikum hennar og hylmingu hans. Framlögð yfirlit um hreyfingar á bankareikningi ákærða styðja hvorki né hrekja þann framburð, svo óyggjandi sé. Ákærði hefur á hinn bóginn ávallt þrætt fyrir að hafa þegið þóknun og stendur því orð gegn orði um þá staðreynd. Að því virtu og gegn eindreginni neitun ákærða er ósannað að hann hafi fengið þóknun fyrir aðild sína að málinu. Ákærða gat hins vegar ekki dulist að um ólöglegar greiðslur væri að ræða, sem fyrir tilstuðlan R-kvk-ef rötuðu inn á bankareikning hans.

Með hliðsjón af framansögðu og sér í lagi afdráttarlausri játningu ákærða fyrir dómi, sem samrýmist í öllum meginatriðum framburði R-kvk-ef hjá lögreglu og öðrum rannsóknargögnum málsins, er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í XI. kafla ákæru og varðar hún refsingu samkvæmt 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga.

Ákvörðun viðurlaga.

Ákærði er ekki á sakaskrá. Ber honum að njóta þessa við ákvörðun refsingar, sem og þess að hann hefur játað háttsemi sína greiðlega fyrir dómi. Á hinn bóginn ber að líta til aldurs ákærða, en hann er 54 ára. Þá verður ekki horft framhjá því að brot hans fólust í því að hylma yfir fjársvikum, að þau stóðu yfir í nokkurn tíma og vörðuðu töluverða fjárhæð. Eru brotin óumdeilanlega samkynja og verða virt sem framhaldsbrot. Að öllu þessu gættu, sem og því að langt er um liðið frá framningu brotanna, þykir refsing hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir mega skilorðsbinda þá refsingu, eins og nánar segir í dómsorði, enda á ákærði ekki sakaferil að baki.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til að greiða þóknun S-kk-ef G-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs verjanda við rannsókn og meðferð málsins. Með hliðsjón af eðli og umfangi þess og að teknu tilliti til tímaskýrslu verjandans þykir sú þóknun hæfilega ákveðin 297.200 krónur, sem að viðbættum virðisaukaskatti nemur krónum 370.014.

B-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærði, H-kk-nf S-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá dómsbirtingu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 370.014 króna þóknun S-kk-ef G-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

J-kk-nf J-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Skrifstofu Héraðsdóms Reykjavíkur, 23. apríl 2008.