S-1236/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 23. f.m., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 18. nóvember 2008, á hendur K-x-x M-x-x, [kennitala og heimilisfang].

Ákærða er gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás „með því að hafa, að kvöldi laugardagsins 21. desember 2007, á veitingastaðnum Mamma Mia, Strandgötu 6, Sandgerði, slegið P-x-x B-x-x, með glerglasi í andlitið, með þeim afleiðingum að P-x-x hlaut 7 sm skurð í andlitið.

Háttsemi ákærða telst varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.“

Í ákærunni er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þar er jafnframt getið bótakröfu, sem P-x-x B-x-x gerir á hendur ákærða. Krefst hann þess að ákærða verði gert að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 587.962 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 21. desember 2007 til 18. febrúar 2008, en dráttavöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

I.

Ákærði kom fyrir dóm við þingfestingu málsins 18. desember 2008 og viðurkenndi að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Þá samþykkti hann fram komna kröfu um bætur. Í samræmi við 125. gr. þágildandi laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 og í ljósi refsihámarks samkvæmt 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 var ákveðið að aðalmeðferð skyldi fara fram í málinu. Kaus ákærði að fara sjálfur með málið og óskaði þess þannig ekki að honum yrði skipaður verjandi. Þinghald til aðalmeðferð átti að fara fram 23. f.m. Til þess þinghalds mætti ákærði ekki. Lá fyrir að honum væri kunnugt um þinghaldið, svo og að hann hefði ekki í hyggju að mæta til þess, enda hefði hann gengist við þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök. Mat dómurinn það svo að heimildir stæðu til þess við þessar aðstæður að dómtaka málið án undanfarandi aðalmeðferðar, sbr. nú 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Af hálfu ákæruvalds var þess ekki krafist að aðalmeðferð færi fram. Þessu næst tjáði sækjandi sig stuttlega um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga, en að því búnu var það dómtekið.

Játning ákærða samkvæmt framansögðu samræmist gögnum málsins, einkum skýrslu P-x-x B-x-x hjá lögreglu 4. janúar 2008 og vottorði læknis um komu hans á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja 21. desember 2008 og skoðun og læknismeðferð sem hann þar undirgekkst. Fram kemur í vottorðinu að skurður sá sem var á andliti P-x-x hafi verið saumaður saman með 25 sporum. Er með þessu sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

II.

Ekki verður annað séð en að árás ákærða hafi verið algerlega tilefnislaus og hún hefði hæglega getað leitt til mun meiri líkamsmeiðsla en raun varð á. Hann hefur hins vegar ekki áður gerst sekur um refsivert brot. Að þessu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði og verður hún bundin skilorði eins og í dómsorði greinir.

Með því að ákærði hefur samþykkt þá bótakröfu sem gerð er á hendur honum ber að taka hana til greina, þó þannig að um vexti fer svo sem í dómsorði greinir.

Sakarkostnaður nemur samkvæmt yfirlit sækjanda 9.000 krónum og verður ákærða gert að greiða hann.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri kvað upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, K-x-x M-x-x, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þess að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði P-x-x B-x-x 587.962 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 21. desember 2007 til 22. febrúar 2008, en dráttavöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 9.000 krónur í sakarkostnað.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf