S-35/2022

M ál þetta, sem dómtekið var 31. maí sl., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 6. janúar 2022 á hendur „O-kk-þgf G-kk-þgf O-kk-þgf, kennitala 000000- 0000, [...], A-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala 000000- 0000

[...],

S-kk-þgf F-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala 000000- 0000

[...]og

R-kvk-nf J-x-x H-kvk-nf, kennitala 000000- 0000

[...]

I Gegn ákærðu O-kk-þgf G-kk-þgf, A-kk-þgf B-kk-þgf og S-kk-þgf F-kk-þgf fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, frelsissviptingu, rán og hótanir með því að hafa, í félagi, að kvöldi þriðjudagsins 1. maí 2018 og fram undir morgun 2. maí s. á. að [...]svipt A, kt. 000000-0000, frelsi og veist að honum ítrekað með ofbeldi þar sem þeir meðal annars kýldu og slógu hann í andlitið, felldu hann í jörðina þar sem þeir spörkuðu ítrekað í hann uns hann var reistur við og bundinn við stól, fötin skorin utan af honum og sokkum troðið í munn hans og héldu áfram að kýla og slá hann ítrekað ásamt því að slá hann með felgulykli, eða álíka áhaldi, í fætur, slá hann með hnífabrýni, eða álíka áhaldi, í rifbein, maga og háls, slá hann með belti, sparka í kynfæri hans og setja fætur hans í fötu eða kar með ísköldum hreinsivökva og hella sama vökva yfir hann og meðan á þessu stóð ítrekað hótað A frekari barsmíðum og lífláti og tekið af honum farsíma og bankakort og eftir að hafa neytt hann til að gefa upp PIN númer kortsins tekið út af því 23.000 krónur úr hraðbanka, allt með þeim afleiðingum að A hlaut rifbrot, hryggbrot, mar á höku, hruflsár á hné, mar á kvið, bólgu á kinnbein, eymsli í vinstri síðu, hálshrygg, mjóbaki og hné auk marbletta á kvið svo og alvarleg þunglyndis- og kvíðaeinkenni ásamt áfallastreituröskun.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr., 2. mgr. 226. gr., 233. gr. og 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II

Gegn ákærða O-kk-þgf G-kk-þgf fyrir rán, en til vara nytjastuld, með því að hafa með háttsemi sinni sem lýst er í I. ákærulið neytt A til að afhenda sér bifreiðina [...], sem var í eigu móður hans, B, kt. 000000- 0000, og í heimildarleysi nýtt bifreiðina til 8. maí 2018 er hann ók henni sem leið lá í Hörgárdal, við Syðri- Bægisá, þar sem hann missti stjórn á bifreiðinni með þeim afleiðingum að hún fór utan vega og tjónaðist.

Telst þetta aðallega varða við 252. gr. almennra hegningarlaga, en til vara við 1. mgr. 259. gr. sömu laga.

III

Gegn ákærðu O-kk-þgf G-kk-þgf, A-kk-þgf B-kk-þgf og S-kk-þgf F-kk-þgf fyrir líkamsárás, frelsissviptingu og ólögmæta nauðung, með því að hafa í félagi að kvöldi þriðjudagsins 1. maí 2018 að [...]svipt C, kt. 000000- 0000, frelsi í allt að þrjár klukkustundir og veist að honum með ofbeldi, þar sem þeir meðal annars kýldu hann ítrekað í höfuð og búk, spörkuðu í hann liggjandi, handjárnuðu hann við stól og spörkuðu í kynfæri hans ásamt því að hóta honum frekara ofbeldi uns þeir létu hann lausan en í kjölfarið neyddu þeir C til að vera viðstaddan brot sem beindust gegn A S-kk-þgf í I. ákærulið og neyddu hann meðal annars til að taka út peninga af bankakorti A úr hraðbanka við Garðatorg í Garðabæ, allt með þeim afleiðingum að C hlaut bólgur í andliti, skurð á eyra, glóðarauga og marbletti á maga og fætur.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr., 1. mgr. 225. gr. og 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga.

IV

Gegn ákærðu R-kvk-þgf J-kvk-þgf H-kvk-þgf fyrir hótanir, með því að hafa þriðjudaginn 1. maí 2018 sent A, kt. 000000- 0000 eftirfarandi skilaboð, en efni skilaboðanna var til þess fallið að vekja hjá honum ótta um líf, heilbrigði og velferð hans:

„Allir muna vita hvað þu gerðir helvitið þitt, eg skal sjálf sjá til þess að þú rotnir í hreinasta helviti mannógeðið þitt. Þú vili ekki einu sinni ímyndað þer hvað sé i vændum hja þer. Þu munt deyja“

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu A, kt. 000000- 00006, hér eftir nefndur kröfuhafi, er gerð sú krafa að ákærðu O-kk-þgf G-kk-þgf O-kk-þgf, kt. 000000- 0000, A-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000- 0000 og S-kk-þgf F-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000- 0000 verði gert að greiða kröfuhafa sameiginlega, insolidum, skaðabætur, sbr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, vegna sjúkrakostnaðar, lyfjakostnaðar og munatjóns, samtals að fjárhæð kr. 593.317,-. Kröfuhafi gerir einnig kröfu um greiðslu miskabóta sameiginlega, insolidum, úr hendi fyrrgreindum ákærðu, skv. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga að fjárhæð kr. 4000.000.-. Vaxta af kröfum þessum er krafist skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá 2. maí 2018, en síðan dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar og til greiðsludags. Einnig er þess krafist að fyrrgreindum ákærðu verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Af hálfu A, kt. 000000- 0000, hér eftir nefndur kröfuhafi, er jafnframt gerð sú krafa að ákærðu R-kvk-þgf J-kvk-þgf H-kvk-þgf, kt. 000000- 0000, verði gert að greiða kröfuhafa miskabætur skv. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð 1.000.000,-, auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá 01.05.2018 til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærðu verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum 24% virðisaukaskatti.

Af hálfu B, kt. 000000- 0000, hér eftir nefndur kröfuhafi, er gerð sú krafa að ákærða, O-kk-þgf G-kk-þgf O-kk-þgf, kt. 000000- 0000, verði gert að greiða kröfuhafa skaðabætur að fjárhæð kr. 2.900.000,- vegna skemmda á ökutækinu [...], sem er af tegundinni [...]. Krafist er vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 8. maí 2018, til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað skv. 3. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákærði S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf krefst frávísunar ákæruliða I og III frá dómi. Öll ákærðu krefjast sýknu en komi til sakfellingar, krefjast þau vægustu refsingar er lög leyfa og verði dæmd fangelsisrefsing að hún verði skilorðsbundin. Skaða- og miskabótakröfum er mótmælt af öllum ákærðu og þess krafist að þeim verði vísað frá dómi en til vara verulegrar lækkunar. Þá er þess krafist af ákærðu að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð þ. m. t. hæfileg málsvarnarlaun verjenda samkvæmt málskostnaðarreikningum eða mati dómsins.

A. Sakarefni máls.

Ákæruliður I.

Málsatvik og sönnunarfærsla

1.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglumanns nr. D, sem hann staðfesti fyrir dómi, barst tilkynning að morgni 2. maí 2018 um að komið hafi verið með meðvitundarlítinn mann í einkabifreið að bráðamóttöku LSH í Fossvogi. Áverkar hans voru taldir vera af völdum líkamsárásar. Starfsfólk LSH tjáði lögreglu að maður sem kynnti sig sem E hafi komið á bifreiðinni [...] með meðvitundarlítinn mann sem hann sagðist í fyrstu ekki þekkja en sagði svo manninn heita A. A-kk-nf sagðist hafa gengið fram á A þar sem hann sat úti, ber að ofan, komið honum í bifreiðina og ekið á LSH í Fossvogi. A-kk-nf lét sig svo hverfa en gaf upp símanúmer áður en hann fór sem hann síðan svaraði ekki í þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir lögreglu. A átti erfitt með að tala en sagði þó að honum hefði verið rænt, poki settur yfir höfuð hans og hann barinn með „öllu“. A gat ekki gefið upp hverjir voru að verki eða hvar þetta hafi átt sér stað. Niðurstaða CT- myndatöku lá ekki fyrir en læknir á LSH taldi líklegt að áhöld hefðu verið notuð á búk A miðað við áverka. Óljóst var um alvarleika höfuðáverka.

2.

Samkvæmt skýrslu rannsóknarlögreglumanns nr. F, dagsettri 30. ágúst 2019, sem hann staðfesti fyrir dómi, gekk illa að ræða við brotaþola á bráðamóttöku en hann vildi lítið tjá sig um málið við lögreglu þótt hann gæfi í skyn að hann hefði orðið fyrir alvarlegri líkamsárás. Næstu daga reyndi lögregla að ræða við brotaþola, sem var mjög tregur til að veita lögreglu upplýsingar. Þann 11. maí 2018 hafði brotaþoli samband við lögreglu og kvaðst vera reiðubúinn að koma til skýrslutöku og upplýsa um málsatvik.

3.

Lögregla tók skýrslur af brotaþola A, R-kvk-þgf J-kvk-þgf H-kvk-þgf sem er ákærð samkvæmt ákærulið IV, G, H, I og C auk ákærðu í málinu. Allir þessir aðilar gáfu einnig skýrslu fyrir dómi, að undanskildum C, sem lést fyrir aðalmeðferð málsins. Því verður framburður C hjá lögreglu rakinn hér, en ekki þykir ástæða til að rekja framburði annarra fyrir lögreglu, heldur verður gerð grein fyrir þeim í umfjöllun um framburði fyrir dómi að því marki sem þýðingu hefur til fyllingar og samanburðar við framburði þeirra fyrir dómi.

4.

Tekin var lögregluskýrsla af C þann 15. maí 2018, en hann var þá grunaður um aðild að málinu gagnvart brotaþola. Skýrslan var gefin að viðstöddum verjanda og tekin upp í hljóði og mynd. Ákærðu eru ákærðir fyrir frelsissviptingu, líkamsárás og ólögmæta nauðung gagnvart C í ákærulið III en C er auk þess vitni vegna atvika í þessum ákærulið.

C kvaðst hafa séð brotaþola A koma inn að [...]en þá hafi ákærðu S-kk-nf og O-x-nf barið brotaþola í andlitið og lamið og sparkað í hann þar sem hann lá. Brotaþoli hafi verið ásakaður um að nauðga einhverri stúlku. C kvaðst hafa horft á allt ofbeldið sem brotaþoli varð fyrir bæði fyrst þegar hann kom inn og síðar á verkstæði þar sem C sat hlekkjaður við stól. Plast hafi verið lagt undir stóla C og brotaþola en blóð hafi lekið úr þeim báðum. Talað hafi verið um að drepa brotaþola og að ákærði O-kk-nf ætti [...]- bifreið. Brotaþolih afi orðið fyrir höggum með hnefum og spörkum á öllum líkamanum, aðallega af ákærða O-kk-þgf en ákærði S-kk-nf hafi líka tekið þátt. C kvaðst ekki hafa séð ákærða A-kk-þf beita brotaþola ofbeldi. Ákærði S-kk-nf hafi hellt sýrusápu yfir brotaþola. Ákærði O-kk-nf hafi slegið brotaþola í barkann með stálröri og brotaþoli hafi ekki náð andanum en ákærði A-kk-nf komið honum til aðstoðar. C hafi farið með ákærða O-kk-þgf sem hafi látið C fara í hraðbanka Arion á Garðatorgi í Garðabæ til að taka út 23 þúsund krónur af korti brotaþola. Í þeirri ferð hafi ákærði O-kk-nf sagst hafa brotið fætur brotaþola og traðkað á höfði hans þegar enginn sá til. Þegar þeir hafi komið til baka hafi brotaþoli verið farinn að líta virkilega illa út en hann hafi verið með tusku í muninum og bundinn með hendur fyrir aftan bak. Ákærði A-kk-nf hafi farið með brotaþola á slysadeild en C kvaðst ekki vita hvort hann hafi farið einn með brotaþola því hann og ákærði O-kk-nf hafi farið á undan heim til C.

Í skýrslunni kemur fram að C hafi staðfest brotavettvang af myndum sem lögregla sýndi honum við skýrslugjöfina, gat auðkennt stólinn sem hann kvaðst hafa setið í og brýni sem C sagði brotaþola hafa verið barinn í barkann með. C kvað ákærða A-kk-þf vera góðan félaga sinn, ákærða O-kk-þf vera kunningja sinn, brotaþola hafi hann hitt heima hjá sér stuttu fyrir atvikið en kvaðst í raun ekki þekkja hann og ákærða S-kk-þf hafi hann aldrei hitt áður.

5.

Samkvæmt skýrslu tæknideildar lögreglu var framkvæmd leit og skoðun á húsi nr. [..]við [...] 15. maí 2018 en full starfsemi hafði verið í húsinu frá þeim tíma er brotið var talið hafa átt sér stað. Engin svörun við blóði eða öðrum líkamsvessum kom fram við leit og engin blóðug áhöld. Engar myndir af innan úr húsnæðinu eða áhöldum á staðnum fylgja skýrslunni en í henni eru myndir utanhúss af [...].

6.

Samkvæmt læknisvottorði J dagsettu 15. maí 2018, sem hann staðfesti fyrir dómi, var komið með brotaþola A á bráðadeild Landspítala þann 2. maí 2018 kl. 06:15. Lýsti brotaþoli því að sér hafi verið rænt, settur poki yfir höfuð og hann barinn endurtekið með kylfum, hnefum og e. t. v. hnífum og fleiru auk þess sem sparkað hafi verið í höfuð hans. Lýsti hann að hafa fengið mörg högg á höfuð og svo hafi virst sem árásarmennirnir hafi reynt að brjóta hné hans. Við skoðun var sjáanlegt mar á höfði og bólga yfir kinnbeini hægra megin með eymslum. Þá var minni háttar mar á höku. Eymsli í síðu vinstra megin og yfir hálshrygg og mjóbaki. Á kvið voru grunnar rispur og daufir marblettir, þar af tveir daufir samhliða marblettir 1 x 12 cm að stærð. Lítið hruflsár á framanverðu hægra hné. Á tölvusneiðmynd af brjótsholi sást að 4., 5. og 6. rif vinstra megin voru brotin framanvert án tilfærslu og á tölvusneiðmynd af kviðarholi sást nánast ótilfært brot í vinstri þvertind á 2. lendarhryggjarlið. Í samantekt og áliti kemur fram að brotaþoli sé með sjáanlega áverka og greinanleg beinbrot sem samrýmast lýsingu hans á atburðum vel. Ljós sé að umtalsverða krafta þurfi til að brjóta þrjú rifbein og þvertind á hryggjarbol í lendhrygg. Þá hafi fundist merki um minni háttar blæðingu í þvagfæri sem geti samrýmst því að mar hafi komið á nýra við árásina, en nýrað liggur aðlægt þeim vinstri þvertind á 1. lendhryggjarbol sem reyndist brotinn. Hafa þurfi í huga að þungum höggum á höfuð og bol, líkt og brotaþoli lýsi að hann hafi orðið fyrir og sjáanlegir áverkar samrýmist, fylgi ávallt hætta á lífshættulegum innri áverkum. Búast megi við að brotaþoli hafi haft umtalsverða verki af beinbrotum sínum í nokkrar vikur.

7.

Fyrir liggur vottorð K sálfræðings dagsett 7. desember 2020, sem hún staðfesti fyrir dómi, vegna meðferðar brotaþola í kjölfar árásarinnar. Á tímabilinu 28. október 2018 til 7. desember 2020 mætti brotaþoli í sjö viðtöl. Þann 23. september 2020 var lagt fyrir brotaþola hálfstaðlað greiningarviðtal til að meta einkenni áfallastreitu og gáfu niðurstöður til kynna að botaþoli uppfyllti öll viðmið fyrir áfallastreituröskun vegna frelsissviptingarinnar. Hafi það valdið honum mikilli vanlíðan ásamt því að hafa hamlandi áhrif á félagslíf hans og getu hans til að sinna hlutum í daglegu lífi.

8.

Meðal gagna málsins er læknabréf L læknis og sérfræðings á deild [...], Landspítala dagsett 8. maí 2020. Þar kemur fram að brotaþoli hafi verið lagður inn á [...]deild [...]6.- 8. maí 2020. Hann hafi komið [...] með sjúkrabíl vegna þess að hann var mjög hræddur um að menn væru að plotta að myrða sig. Forsagan voru atvik þau sem mál þetta fjallar um. Hann hafi ekki verið metinn í [...]þar sem sagan var óbreytt í hvert sinn sem hann sagði frá og virtist raunverulega hræddur um líf sitt. Brotaþoli hafi sjálfur óskað eftir útskrift þann 8. maí.

Skýrslur ákærðu og vitna fyrir dómi 1.

Ákærði, O-kk-nf G-kk-nf O-kk-nf, kvaðst hafa verið á [...]ásamt meðákærðu A-kk-þgf og S-kk-þgf auk brotaþola og C. Brotaþoli hafi komið þangað að breiðni meðákærða A-kk-ef, sem hafi sagt ákærða að foreldrar stúlku að nafni H hafi boðið 500.000 krónur í greiðslu fyrir að berja brotaþola. Ástæðan hafi verið að brotaþoli hafi nauðgað stúlkunni H, sem hafi verið eins og fjölskylda fyrir meðákærða A-kk-þgf. Ákærði kvaðst hafa hitt H einu sinni þegar hann hafi farið með meðákærða A-kk-þgf til að ná í H og vinkonu hennar í partý í [...].

Ákærði kvaðst hafa ráðist á brotaþola þegar hann kom á staðinn og grýtt honum í jörðina en meðákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi sparkað ítrekað í brotaþola þar sem hann lá. Eftir það hafi brotaþoli verið dreginn inn á verkstæði og settur á stól en þeir hafi látið höggin dynja á honum ásamt því að meðákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi sparkað í kynfæri brotaþola. Ákærði kvaðst hafa löðrungað brotaþola og kýlt hann nokkrum hnefahöggum í andlitið og einu sinni í búkinn þar sem hann sat bundinn. Ákærði neitaði að öðru leyti sök.

Ákærði kvað meðákærðu A-kk-þf og S-kk-þf hafa sparkað í brotaþola, kýlt hann og slegið í andlit og búk. Hann kvaðst ekki hafa séð hver batt brotaþola en meðákærði S-kk-nf hafi haldið á bandi þegar ákærði kom að og hann því talið S-kk-þf hafa gert það. Ákærði kvaðst ekki hafa notað nein áhöld við barsmíðarnar og að meðákærðu hafa tekið meiri þátt í barsmíðunum en hann sjálfur. Ákvarðanir hafi verið teknar af handahófi og svo hafi þeir bara samþykkt þær. Ákærði kvaðst hafa farið með C í hraðbanka til að taka peninga út af korti brotaþola en að meðákærði A-kk-nf hafi fengið PIN númerið hjá brotaþola. Þegar ákærði hafi komið aftur hafi meðákærði A-kk-nf verið búinn að setja fætur brotaþola í kar og hella í það vökva úr brúsum á staðnum en ákærði kvaðst ekki vita hvar meðákærði S-kk-nf hafi verið á meðan. Brotaþoli hafi verið farinn að nötra og skjálfa en þá hafi þeir allir þrír talað um að þetta væri komið of langt og ákveðið að hætta barsmíðunum. Ákærði kvaðst hafa hótað brotaþola barsmíðum ef hann segði lögreglunni frá atburðum.

2.

Ákærði A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf, neitaði sök. Ákærði kvað brotaþola hafa gleymt síma í bílnum hjá meðákærða O-kk-þgf. Brotaþoli hafi komið um miðnætti að [...]til að ná í símann. Meðákærði O-kk-nf hafi slegið brotaþola í andlitið og brotaþoli fallið á jörðina. Meðákærði O-kk-nf hafi bundið brotaþola við stól og slegið og sparkað í hann en ákærði kvaðst ekki vita hvar höggin og spörkin lentu. Meðákærði O-kk-nf hafi ógnað brotaþola með skiptilykli eða slíku áhaldi og hótað ákærða að hann myndi fara heim til foreldra ákærða og gera þeim eitthvað illt, því að O-x-x hafi ætlað að hafa allt út úr brotaþola sem hann gæti. Ákærði kvað meðákærða S-kk-þf ekki hafa beitt brotaþola neinu ofbeldi. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað að brotaþoli hafi verið neyddur til að gefa upp PIN númer og að tekið hafi verið út af kortinu hans, fyrr en hann hafi séð það í lögregluskýrslu. Hann kvaðst hafa séð brotaþola með fætur í bala með ísköldu vatni en hann hafi ekki séð hvernig það gerðist. Hann kvaðst ekkert hafa gert brotaþola sem ekki hafi staðið nein ógn af sér og ekki hafa liðsinnt meðákærða O-kk-nf. Hann kvaðst ekki hafa verið í sambandi við neinn meðan á þessu stóð og ekki hafa fengið boð um greiðslu fyrir að misþyrma brotaþola. Aðspurður hvers vegna hann hafi ekki stöðvað ofbeldið kvaðst kærði hafa frosið á tímabili þar til hann hafi séð hvernig brotaþoli var orðinn. C og meðákærði O-kk-nf hafi farið í burtu. Þá hafi ákærði og meðákærði S-kk-nf komið brotaþola undir læknishendur en ákærði hafi farið sjálfur með brotaþola inn á slysadeild. Ákærði kvaðst sjá eftir þessu en að hann vissi af eigin raun hvernig það væri að lenda í frelsissviptingu.

3.

Ákærði S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa farið kvöldið 1. maí 2018 að hitta æskufélaga sinn, meðákærða A-kk-þf, í fiskverkunarhús næði en meðákærði O-kk-nf hafi einnig verið þar auk C en enginn annar. Ákærði kvað meðákærða O-kk-þf, sem hafi átt í útistöðum við brotaþola, hafa sagt að brotaþoli hefði nauðgað stúlku og meðákærði A-kk-nf talað um að sambýliskonu sinni hafi verið nauðgað af C sem er brotaþoli í ákærulið III. Ákærði hafi trúað þessu sem síðan hafi ekki reynst vera rétt enda séu meðákærðu báðir ósannsögulir. Ákærði bar við minnisleysi þar sem langt væri liðið frá atburðinum.

Ákærði kvaðst hafa kýlt og slegið brotaþola nokkrum sinnum í andlit með krepptum hnefa og flötum lófa en sagðist ekki muna hvort brotaþoli hafi þá setið eða staðið. Ákærði neitaði öðrum sökum. Ákærði kvaðst sjá mjög eftir því hvað hann hafi gert því hann hafi sjálfur hafa lent í frelsissviptingu. Ákærði kvað meðákærða O-kk-þf hafa ráðist á brotaþola og sparkað í hann þar sem hann lá á jörðinni. Ákærði kvaðst hafa séð meðákærða O-kk-þf slá brotaþola með felgulykli. Ákærði kvaðst hafa séð meðákærða A-kk-þf lemja brotaþola en ekki jafn mikið og meðákærða O-kk-þf sem hafi líkað illa við brotaþola. Hann kvaðst ekki muna eða hafa séð neitt annað. Aðspurður hvað ákærði hafi verið að gera meðan brotaþoli var beittur ofbeldi, kvaðst ákærði hafa farið út þar sem hann hafi verið í mikilli neyslu á þessum tíma. Ákærði kvaðst hafa heimtað að farið yrði með brotaþola á slysadeild og meðákærði A-kk-nf hafi verið sammála en ákærði O-kk-nf hafi verið á móti því. Ákærði hafi keyrt á eftir meðákærða A-kk-þgf og brotaþola í öðrum bíl á slysadeild en meðákærði A-kk-nf hafi farið inn með brotaþola. Ákærði kvaðst ekki vita hverjir hafi farið í banka til að taka út af korti brotaþola. Ákærði kvaðst aðspurður ekki geta útskýrt hvers vegna hann hafi ekki stöðvað aðfarirnar gegn brotaþolum en hann sjái mjög mikið eftir því að hafa ekki gert það.

4.

A, brotaþoli, kvaðst hafa gleymt síma í [...]- bifreið sem ákærði O-kk-nf var þá með til reynsluaksturs frá brotaþola en ákærði O-kk-nf hafi viljað kaupa bifreiðina. Brotaþoli hafi hringt í ákærða A-kk-þf sem hafi sagt brotaþola að koma á [...] til að sækja símann. Brotaþoli hafi hitt ákærða O-kk-þf, fengið símann og kvaðst hafa spurt hann út í bílinn en hann þyrfti að fá hann aftur því að ákærði O-kk-nf hafi ekki virst ætla að borga neitt fyrir hann. Þá hafi ákærði O-kk-nf tekið sig hálstaki og lagt hníf að hálsi sér.

Brotaþoli kvaðst hafa verið leiddur inn í fiskverkun þar sem ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi staðið með fiskverkunarhnífa og þeir ásamt ákærða O-kk-þgf gengið í skrokk á honum. C hafi verið á staðnum en ekkert gert. Ákærði O-kk-nf hafi slegið sig í andlitið og sparkað í höfuðið á sér. Brotaþoli kvaðst hafa verið rotaður með höggi frá vinstri hlið en þá hafi allir ákærðu staðið yfir sér. Brotaþoli kvaðst hafa fengið högg í höfuð, bak og búk frá öllum ákærðu, liggjandi á gólfinu. Ákærðu hafi síðan farið með sig á verkstæði og ákærði O-kk-nf skipað ákærðu A-kk-þgf og S-kk-þgf að binda sig í stól. Ákærði O-kk-nf hafi skorið hettupeysu hans og bol í tvennt með fiskverkunarhníf auk þess að skera gallabuxur hans. Aðspurður sagði brotaþoli að ákærði O-kk-nf hafi troðið sokkum í munninn á sér og barið sig með áhaldi í rifbein báðum megin, barkakýli, bæði hné og sparkað í kynfærin á sér auk þess að slá sig með belti. Þá hafi ákærði O-kk-nf skorið hann í andlit og bringu og haldið áfram að kýla hann eins og boxpúða.

Brotaþoli sagði ákærða O-kk-þf hafa farið fremstan í flokki og skipað öðrum ákærðu fyrir en þeir hafi þó verið allir í þessu saman. Brotaþoli kvaðst þó ekki telja að ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi verið hræddir við ákærða O-kk-þf. Ákærði O-kk-nf hafi tekið brýni, slegið brotaþola báðum megin í rifbein og talað um að brjóta í honum tennurnar en þess í stað slegið hann með brýninu í barkakýlið. Brotaþoli kvað aðspurður ákærða A-kk-þf þá hafa komið sér til aðstoðar. Ákærði O-kk-nf hafi rétt út lappir brotaþola og reynt að traðka á fótunum til að hnébrjóta brotaþola. Ákærði A-kk-nf hafi veifað exi framan í brotaþola.

Ákærði O-kk-nf hafi keyrt [...]- bifreiðina út úr verkstæðinu til að gera meira pláss en ákærði A-kk-nf hafi náð í stóra plastrúllu og breitt yfir gólfið. Ákærðu hafi rætt hvernig þeir gætu drepið brotaþola og losað sig við líkið. Brotaþoli kvaðst hafa verið orðinn mjög illa haldinn, verið að detta út og við það að missa meðvitund, hann hafi séð fyrir sér að þetta yrði sitt síðasta. Ákærðu hafi ekki viljað að brotaþoli missti meðvitund og komið með efni sem þeir sögðu vera amfetamín, ef brotaþoli tæki það ekki inn myndu þeir gefa honum raflost. Þetta hafi haldið brotaþola vakandi einhvern tíma en síðan hafi hann dottið út.

Ákærði O-kk-nf hafi farið með C á [...]- bifreiðinni í hraðbanka eftir að hafa tekið debetkort brotaþola, úr og giftingarhring. Brotaþoli kvað ákærða O-kk-þf hafa fengið PIN númer debetkorts hjá sér með því að hóta sér með hníf. Ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi þá verið eftir á staðnum með hnífa en þeir hafi sett fætur brotaþola í kar með kælivökva og hellt slíkum vökva yfir hann. Brotaþoli kvað ákærðu O-kk-þf og A-kk-þf hafa ásakað sig um að hafa brotið kynferðislega á stúlku sem sé ekki rétt. Það hafi verið ástæðan fyrir ákafa ákærða A-kk-ef í að ráðast á brotaþola. Brotaþoli kvað ákærða A-kk-þf hafa verið í síma og farið að spyrja brotaþola hvort fjölskyldan hans væri rík sem brotaþoli hafi neitað. Ákærði A-kk-nf hafi einnig verið að reyna að ná í ákærða O-kk-þf og farið að efast um þetta ferli og það sem ákærði O-kk-nf hafi verið að segja A-kk-þgf. Þegar ákærði O-kk-nf hafi loksins svarað hafi ákærði A-kk-nf sett hann á speaker og ákærðu sagt að þeir myndu aðeins sleppa brotaþola með því skilyrði að brotaþoli myndi ekki kæra eða segja lögreglunni frá, ella færu þeir á eftir brotaþola og fjölskyldu hans. Undir morgun hafi verið ákveðið að ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf tækju bifreiðina sem brotaþoli hafði komið á, þeir hafi sett brotaþola aftur í og ekið með hann á bráðamóttöku Landspítala í Fossvogi.

Brotaþoli kvaðst hafa brunnið á fótum eftir vökva í bala, rifbeinsbrotnað, hryggbrotnað, fengið innvortis mar og blæðingar, slæma áverka á hnjám með teygð krossbönd, slæma höfuðáverka og heilahristing og fengið skurði um líkamann. Andlegu áverkarnir séu mun alvarlegri en þeir líkamlegu en brotaþoli kvaðst hafa einangrað sig og forðast fólk, verið þunglyndur, hræddur, sífellt að endurupplifa atburði og fá martraðir. Hann hafi þurft að leita til sálfræðings á [...], hafa lagst inn á [...] og þetta hafi haft slæmar afleiðingar fyrir fjölskylduna. Brotaþoli kvaðst ekki geta stundað atvinnu, hann þjáist enn af svefnleysi og kvíða þó liðin séu fjögur ár frá atburðinum.

Brotaþoli kvaðst aðspurður hafa haldið að maður að nafni N hafi verið á staðnum þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu en vegna slæms ástands síns hafi hann haldið að svo væri. Aðspurður hvers vegna brotaþoli vildi ekki benda á árásarmenn sína fyrr en nokkrum dögum eftir árásina, kvað brotaþoli það hafa verið til að vernda fjölskyldu sína vegna hótana ákærðu um að beita fjölskylduna ofbeldi ef hann kærði. Á spítalanum hafi brotaþoli sagt að sér hafi verið rænt en sú frásögn hafi verið vegna þessara hótana.

5.

H greindi svo frá að henni hafi verið nauðgað og frétt nokkrum vikum seinna að maðurinn sem nauðgaði henni hafi verið meiddur en meira viti hún ekki. Aðspurð kvað hún manninn vera A. Hún kvaðst þekkja ákærða A-kk-þf en ekki aðra. Hún kvaðst aðspurð lítið muna frá þessum tíma en halda að vinkona sín hafi rætt þetta við ákærða A-kk-þf í bílferð. Ákærði A-kk-nf hafi sótt sig og O vinkonu sína til [...], hún muni ekkert frá þessari bílferð, það gæti verið að ákærði O-kk-nf hafi verið með, sem hún þekki ekki. Ákærði A-kk-nf hafi spurt hana hvort hann ætti að gera brotaþola eitthvað. Hún kvaðst hafa viljað gera sem minnst úr atvikinu og viljað gleyma því. Hún hafi sagt foreldrum sínum frá þessu en þau hafi frétt þetta og farið að spyrja sig. Hún hafi sagt þeim hvað maðurinn héti en kvaðst vera nýbúin að frétta af skilaboðunum sem móðir hennar hafi sent og hafi ekki séð þau. Hún kvaðst hafa umgengist sama fólk og brotaþoli og verið í sömu partýjum en hafi annars ekki þekkt hann. Hún kvaðst hafa heyrt af ofbeldinu gagnvart brotaþola í nóvember síðastliðnumog þá hafa spurt föður sinn sem hafi ekkert vitað um málið.

6.

Vitnið G, fyrrverandi eiginmaður ákærðu R-kvk-ef, kvaðst hafa fengið símhringingu frá lögreglu. Þar hafi komið fram að hann hafi átt að hafa staðið fyrir árásinni á brotaþola, sem eigi ekki við nein rök að styðjast. Meira viti hann ekki.

7.

R-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf kvaðst þekkja ákærða A-kk-þf en ekki aðra. Aðspurð hvort hún hefði rætt þetta atvik við ákærða A-kk-þf kvaðst ákærða halda að það hafi verið vinkona dóttur sinnar, O, sem hafi sagt A-kk-þgf frá þessu. Ákærða kvaðst aðspurð ekki hafa rætt atvikið við neinn ákærðu og aldrei hafa boðið greiðslu fyrir barsmíðar á brotaþola.

8.

Vitnið I, greindi svo frá að C hafi sagt sér frá því að hann hafi séð þegar komið var með brotaþola inn á brotavettvang og þeir barið hann líka. Aðspurð kvaðst hún með orðinu „þeir“ hafa átt við ákærðu O-kk-þf, A-kk-þf og S-kk-þf en O-x-x hafi haft sig mest í frammi. C-x-x þurft að fara í hraðbanka með kort brotaþola ásamt O-kk-þgf, S-kk-þgf og A-kk-þgf til að taka út peninga. Á meðan hafi brotaþoli verið skilinn eftir í sýrubaði á fótunum og þegar þeir hafi komið aftur hafi brotþoli verið nær dauða en lífi.

9.

J læknir, sérfræðingur í bráðlækningum á slysa- og bráðadeild Landspítala, kom fyrir dóminn og staðfesti vottorð sitt dagsett 15. maí 2018 vegna komu brotaþola 2. maí 2018. Hann kvað frásögn í vottorði vera það sem brotaþoli hafi sagt sér. Aðspurður um að í skýrslu sé tekið fram að brotaþoli hafi verið kaldur á húð og byrjaður að kólna, kvað hann það vera frekar óvanalegt. Nánar aðspurður kvað hann húð hafa verið kalda en ekki hafi verið lækkun á kjarnahita og engin brunasár á húð. Lífsmörk hafi verið stöðug. Hann kvað ummæli í vottorði um að lítils háttar blóð hafi fundist við þvagskoðun benda til þess að það hafi komið mar eða högg á nýra. Nýrun séu nokkuð vel varin og því þurfi talsvert þungt högg til að blóð komi fram í þvagi. Hann kvað brotaþola hafa verið með talsverða verki frá rifbrotum og broti í hryggtind og því eðlilegt að hann hafi þurft verkjastillingu við því. Hann staðfesti að áverkar hafi samrýmst lýsingu brotaþola á atvikum vel, svo og að þungum höggum á höfuð og bol líkt og brotaþoli hafi orðið fyrir, fylgi ávallt hætta á lífshættulegum innri áverkum. Hann kvaðst aðspurður ekki hafa séð áverka á hálsi en höggum eins og brotaþoli hafi lýst geti fylgt tognanir og annað sem ekki valdi sjáanlegum áverkum en geti valdið verkjum eða óþægindum. Hann kvaðst aðspurður ekki hafa fundið aðra áverka á hné en í vottorði greini en á röntgenmynd hafi ekki komið fram brot. Hægt sé að ganga með slitin krossbönd, ekki hafi verið gerð segulómskoðun sem geti greint slíkt.

10.

Lögreglumaður nr. D, staðfesti frumskýrslu sína í málinu, dagsett 2. maí 2018.

11.

Rannsóknarlögreglumaður nr. F, staðfesti skýrslur sínar í málinu. Brotaþoli hafi í upphafi ekkert viljað tjáð sig en gefið í skyn að eitthvað skelfilegt hefði gerst og því hafi hann og annar lögreglumaður verið sendir á spítalann til að tala við hann. Síðan hafi brotaþoli hringt og óskað eftir að gefa skýrslu um það bil viku síðar og þá hafi verið tekin af honum formleg skýrsla. Aðspurður kvaðst hann minna að brotaþoli hafi talað um að árásaraðilarnir væru til alls líklegir og því ekki treyst sér til að gefa skýrslu í byrjun.

12.

K sálfræðingur, staðfesti vottorð sitt dagsett 7. desember 2020 fyrir dómi. Hún kvað brotaþola hafa komið fyrst til sín í október 2019 vegna áfalls sem hann hafði orðið fyrir. Formlegt mat á áfallastreitueinkennum hafi verið framkvæmt en þá þurfi að uppfylla ákveðinn fjölda einkenna í fjórum flokkum. Í þriðja skipti sem þau hittust hafi brotþoli mætt í mjög slæmu ástandi, erfitt hafi verið að ná samband við hann og hann talið sig vera í lífshættu. Hún kvaðst því hafa hringt á sjúkrabíl og brotaþoli verið fluttur á spítala. Seinna hafi þau hist og lagt hafi verið fyrir brotaþola greiningarviðtal. Eftir að það lá fyrir hafi hún tekið nokkur viðtöl við brotaþola og meðferð því verið hafin en henni hafi ekki lokið því brotaþoli mætti ekki frekar. Brotaþoli hafi uppfyllt öll viðmið fyrir áfallastreituröskun og sé auk þess með umfram fjölda einkenna auk þess sem alvarleiki þeirra einkenna sem hann er með sé einnig umfram það sem gerist. Það bendi til þess að áfallastreituröskunin sé alvarleg og hafi mjög hamlandi áhrif á félagslega virkni og getu til að sinna athöfnum daglegs lífs. Meðferðarúrræði taki yfirleitt 8- 12 meðferðartíma en í alvarlegri tilvikum eins og hjá brotaþola geti þurft frekari meðferð. Unnt sé að vinnameð áfallastreitu eins og aðrar geðraskanir en það sé eins og alltaf, erfitt fyrir fólk að fara í gegnum slíka meðferð.

Niðurstaða

Frávísunarkrafa ákærða S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef

Af hálfu ákærða S-kk-ef var þess krafist að ákæruliðum I og III yrði vísað frá dómi. Verknaðarlýsing í ákæruliðunum sé ruglingsleg og sakir í ákæru séu vanreifaðar og uppfylli því ekki skilyrði um skýrleika samkvæmt c-lið 152. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Óskýrleikinn leiði til þess að ákærði hafi ekki haft tök á að taka til varna, sbr. 159. gr. sömu laga. Af hálfu ákæruvaldsins var frávísunarkröfu mótmælt.

Í dómaframkvæmd Hæstaréttar hafa fyrirmæli c-liðar 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 verið skýrð svo að lýsing á þeirri háttsemi sem ákærða er gefin að sök í ákæru verði að vera svo skilmerkileg og greinargóð að hann geti ráðið af henni hvaða háttsemi hann er sakaður um og hvaða ákvæði refsilaga hann er talinn hafa gerst brotlegur við. Mega ekki vera slík tvímæli um hverjar sakargiftir eru að ákærða verði með réttu talið torvelt að taka afstöðu til þeirra og halda uppi vörnum. Samkvæmt þessu verður ákæran að leggja viðhlítandi grundvöll að saksókninni svo að dómur verði lagður á málið í samræmi við hana, enda verður ákærði ekki dæmdur fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008.

Hæstiréttur hefur í skýrt umrætt ákvæði nánar, sbr. dóm 4. apríl 2014 í máli nr. 206/2014, en þar segir:,, Það veltur á atvikum máls og eðli brots hvaða kröfur verða gerðar samkvæmt framansögðu til skýrleika ákæru. Í sumum tilvikum er unnt að greina í ákæru ítarlega frá stað og stund brots og hvernig það er talið framið. Í öðrum tilvikum verður þessu ekki komið við með sama móti og á það meðal annars við þegar sú refsiverða háttsemi sem ákærða er gefin að sök er álitin felast í fleiri hliðstæðum athöfnum í nánum tengslum í tíma og rúmi eða þegar samverknaður er um brot. Í slíkum tilvikum er óhjákvæmilegt að sakargiftum sé í ákæru lýst með almennari hætti en í öðrum tilvikum. Þótt þetta eigi sér trausta stoð í dómaframkvæmd verður allt að einu að gera svo ríka kröfu til skýrleika verknaðarlýsingarinnar að ákærða sé kleift að taka afstöðu til sakargifta og halda uppi viðhlítandi vörnum, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 og a. lið 3. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994.“

Í ákæru er ákærðu gefið að sök að hafa í félagi á tilgreindu tímabili gerst sekir um sérstaklega hættulega líkamsárás, frelsissviptingu, rán og hótanir, samkvæmt ákærulið I. Samkvæmt ákærulið III er ákærðu gefið að sök að hafa í félagi á tilgreindu tímabili gerst sekir um líkamsárás, frelsissviptingu og ólögmæta nauðung. Það er því lagt til grundvallar í verknaðarlýsingu að háttsemi ákærðu teljist samverknaður þeirra allra sem aðalmanna. Að þessu gættu þykir verknaðarlýsing ákærunnar fullnægjandi, enda verður ekki gerð sú krafa að þætti hvers og eins ákærða sér lýst sérstaklega þegar byggt er á því að þeir hafi haft með sér samverknað. Samkvæmt þessu uppfyllir ákæran skilyrði c-liðar 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 um viðhlítandi verknaðarlýsingu, eins og ákvæðið hefur verið skýrt í fyrrnefndum dómi Hæstaréttar. Ekki verður séð að lýsing ákæru á ætlaðri háttsemi ákærðu hafi torvelt ákærða S-kk-þgf, né öðrum ákærðu að taka afstöðu til hennar og halda uppi vörnum.

Með vísan til alls framangreinds er kröfu ákærða S-kk-ef um frávísun ákæruliða I og III frá dómi hafnað.

Kröfur ákærðu um sýknu

Ákærðu O-x-þgf, A-kk-þgf og S-kk-þgf er í ákærulið I gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás, frelsissvipting, rán og hótanir með því að hafa, í félagi, að kvöldi þriðjudagsins 1. maí 2018 og fram undir morgun 2. maí s. á. að [...] svipt A frelsi og veist að honum ítrekað með ofbeldi þar sem þeir meðal annars kýldu og slógu hann í andlitið, felldu hann í jörðina þar sem þeir spörkuðu ítrekað í hann uns hann var reistur við og bundinn við stól, fötin skorin utan af honum og sokkum troðið í munn hans og héldu áfram að kýla og slá hann ítrekað ásamt því að slá hann með felgulykli, eða álíka á haldi, í fætur, slá hann með hnífabrýni, eða álíka áhaldi, í rifbein, maga og háls, slá hann með belti, sparka í kynfæri hans og setja fætur hans í fötu eða kar með ísköldum hreinsivökva og hella sama vökva yfir hann og meðan á þessu stóð ítrekað hótað Af rekari barsmíðum og lífláti og tekið af honum farsíma og bankakort og eftir að hafa neytt hann til að gefa upp PIN númer kortsins tekið út af því 23.000 krónur úr hraðbanka, allt með þeim afleiðingum að A hlaut rifbrot, hryggbrot, mar á höku, hruflsár á hné, mar á kvið, bólgu á kinnbein, eymsli í vinstri síðu, hálshrygg, mjóbaki og hné auk marbletta á kvið svo og alvarleg þunglyndis- og kvíðaeinkenni ásamt áfallastreituröskun. Brot þeirra eru heimfærð til 2. mgr. 218. gr., 2. mgr. 226. gr., 233. gr. og 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærðu neita sök.

Ákærðu hafa allir viðurkennt fyrir dómi að hafa verið að [...], frá þriðjudagskvöldi 1. maí 2018, þar sem ráðist var að brotaþola með ofbeldi og honum haldið þar bundnum og rænulitlum fram undir miðvikudagsmorgun 2. maí sama ár, þegar ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf fluttu hann á slysadeild. Í gögnum málsins kemur fram að komið var með brotaþola á slysa- og bráðamóttöku Landspítala klukkan 06:15. Miðað við framburð ákærðu fyrir dómi, varð brotaþoli fyrir líkamsárás nánast um leið og hann kom á staðinn í kringum miðnætti, auk þess að vera bundinn og gat því ekki farið frjáls ferða sinna, allan tímann sem hann dvaldi á brotavettvangi. Þá hafa allir ákærðu borið um að hafa átt frumkvæði að því að hafa tekið ákvörðun um að fara með brotaþola á spítala þegar þeir töldu ástand hans orðið mjög tvísýnt, og þá gegn hótunum, en ljóst er að brotaþoli gat hvorki yfirgefið staðinn að eigin frumkvæði né var hann í ástandi til þess. Þá sögðu ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf fyrir dómi að þeir hafi sjálfir lent í frelsissviptingu og hafi því skilið hvernig brotaþola hafi liðið sem verður ekki skilið öðruvísi en að brotaþoli hafi verið frelsissviptur. Að öllu þessu gættu þykir ákæruvaldinu hafa tekist að sanna með trúverðugum framburði brotaþola og því sem honum er til stuðnings samkvæmt framansögðu að allir ákærðu hafi átt fullan þátt í frelsissviptingunni frá kvöldi þriðjudagsins 1. maí 2018 og fram undir morgun 2. maí sama ár, eins og greinir í ákæru. Frelsissviptingin telst hafa verið langvarandi en hún stóð í að minnsta kosti sex klukkustundir. Á kærðu bera fulla og óskipta refsiábyrgð á þeirri háttsemi sem er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði O-kk-nf játaði fyrir dómi að hafa ráðist á brotaþola þegar hann kom að [...], rétt eftir miðnætti, og hafa grýtt honum í jörðina. Ákærði bar fyrir dómi að meðákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi ítrekað sparkað í brotaþola þar sem hann lá og að þeir hafi sparkað í kynfæri hans. Ákærði kvaðst ásamt meðákærðu A-kk-þgf og S-kk-þgf hafa látið höggin dynja á brotaþola þar sem hann sat á stól inni á verkstæði og hafa löðrungað brotaþola og kýlt nokkrum hnefahöggum í andlit þar sem hann sat bundinn. Ákærði kvaðst hafa tekið fé út af korti brotaþola í hraðbanka en meðákærði A-kk-nf hafi fengið PIN númerið hjá brotaþola. Ákærði kvaðst hafa hótað brotaþola barsmíðum ef hann segði lögreglu frá atburðum. Ákærði neitaði að öðru leyti sök. Framburður ákærða er ekki alls kostar í samræmi við skýrslu hans hjá lögreglu en þar kvaðst ákærði einnig hafa kýlt brotaþola í þindina, þar sem sat á stól og að meðákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi sparkað oft í bringu brotaþola. Þá viðurkenndi ákærði í lögregluskýrslu að hafa slegið brotaþola með hendinni í barkakýli en neitaði að hafa gert það með járni. Ákærði kvað meðákærða A-kk-þf hafa sett fætur brotaþola í ískalt sýruvatn og einnig hellt því yfir brotaþola.

Ákærði S-kk-nf hefur játað fyrir dómi að hafa kýlt brotaþola að minnsta kosti tvisvar í andlit krepptum hnefa og einnig slegið hann um það bil tvisvar sinnum en neitar að öðru leyti sök. Hann kvað meðákærða O-kk-þf aðallega hafa beitt brotaþola ofbeldi með því að hafa slegið brotaþola með felgulykli auk þess að hafa lamið og sparkað í brotaþola. Ákærði kvaðst hafa séð meðákærða A-kk-þf lemja brotaþola en minna en meðákærða O-kk-þf án þess að skýra það frekar. Ákærði bar við miklu minnisleysi þar sem langt væri liðið frá atburðum. Framburður ákærða hjá lögreglu er sá sami varðandi ofbeldi ákærða sjálfs gagnvart brotaþola en ekki varðandi þátt meðákærðu. Í lögregluskýrslu kvað ákærði meðákærðu O-kk-þf og A-kk-þf hafa kýlt og slegið brotaþola svo hann féll á gólfið og þar hafi þeir ítrekað sparkað í hann og kýlt. Meðákærðu hafi báðir gengið í skrokk á brotaþola. Ákærði greindi þar frá því að meðákærði O-kk-nf hafi sagt sér síðar að hann hefði kýlt í barkann á brotaþola. Ákærði kvað meðákærða A-kk-þf hafa verið einan með brotaþola, þegar ákærði hafi komið til baka hafi brotaþoli verið með fætur á kafi í einhverju baði og þá hafi meðákærði O-kk-nf gengið í skrokk á brotaþola. Ákærði kvaðst þar ekki muna eftir því að meðákærði O-kk-nf hefði slegið brotaþola með felgulykli.

Ákærði A-kk-nf hefur alfarið neitað að hafa beitt brotaþola ofbeldi þó hann viðurkenni að hafa verið á brotastað allan tímann sem brotaþola var haldið nauðugum og beittur ofbeldi. Ákærði bar fyrir dómi að meðákærði O-kk-nf hafi slegið brotaþola í andlitið við komu brotaþola á staðinn auk þess að slá og sparka í brotaþola. Ákærði kvað meðákærða O-kk-þf hafa bundið brotaþola og lamið illa auk þess sem O-x-x hafi hótað brotaþola með felgulykli. Hann kvaðst hafaséð brotaþola með fætur í bala með ísköldu vatni en ekki hafa séð hvernig það gerðist. Í framburði ákærða hjá lögreglu neitaði ákærði einnig að hafa átt þátt í ofbeldinu gagnvart brotaþola en varðandi aðra þætti er um misræmi að ræða. Í skýrslu hjá lögreglu sagði ákærði að meðákærði O-kk-nf hafi barið brotaþola með járni og stært sig af því að hafa brotið báðar lappir, rifbein og hendur brotaþola auk þess sem O-x-x hafi sagst ætla að drepa brotaþola. Meðákærði O-kk-nf hafi lamið brotaþola í báðar fætur með áhöldum og slegið hann í magann með hnífsskafti auk þess að slá brotaþola í barkakýlið með priki. Meðákærði O-kk-nf hafi slegið brotaþola með felgulykli í bæði hnén auk þess að lemja brotaþola með belti í maga og bringu, sparka í kynfæri brotaþola og hafa hellt yfir brotaþola úr bláum brúsum. Hann kvaðst búa hjá C-x-þgf væri góður vinur sinn.

Í málinu liggur fyrir framburður C hjá lögreglu sem var yfirheyrður sem mögulegur sakborningur í málinu en ákærðu eru ákærðir fyrir frelsissviptingu og ofbeldi gagnvart honum í ákærulið III. Skýrslan var tekin upp í hljóði og mynd að viðstöddum verjanda. C lést áður en aðalmeðferð málsins fór fram eins og áður er rakið og því varð skýrslu fyrir dómi ekki viðkomið. Við þær aðstæður lítur dómurinn svo á að við mat á sönnun sé að nokkru unnt að byggja á skýrslugjöf hans hjá lögreglu, sbr. 3. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008. Við mat á trúverðugleika framburðar vegna ákærða A-kk-ef verður hins vegar að líta til þess að A-kk-nf og C voru góðir vinir.

C kvaðst hafa séð ákærðu O-kvk-þf og S-kvk-þf berja brotaþola í andlitið auk þess að lemja brotaþola og sparka í hann þar sem hann lá. Ákærðu hafi kallað brotaþola nauðgara og talað um að drepa hann. Ákærðu S-kk-nf og O-kk-nf hafi aðallega beitt brotaþola ofbeldi með því að berja hann hnefahöggum í andlit og líkama auk þess að sparka í líkama brotaþola. Ákærði O-kk-nf hafi slegið brotaþola í barkann með stáli til að brýna hnífa en þá hafi ákærði A-kk-nf komið brotaþola til aðstoðar til að hann næði andanum. C kvaðst ekki hafa séð ákærða A-kk-þf beita brotaþola ofbeldi. C greindi fyrst frá því að ákærði S-kk-nf hafi sullað úr fötu af sýrusápu á brotaþola en sagði síðar í skýrslunni að þeir hafi hellt slíkum vökva yfir brotaþola án þess að útskýra hverjir það hefðu verið. Fljótlega eftir það kvaðst C hafa farið með ákærða O-kk-þgf sem hafi verið á[...]- bifreið frá brotaþola sem O-x-x hafi viljað eignast. C kvaðst hafa farið með ákærða O-kk-þgf í hraðbanka Arion í Garðabæ og verið sendur af ákærða O-kk-þgf til taka út 23 þúsund krónur af korti brotaþola. Í þeirri ferð hafi ákærði O-kk-nf sagst hafa brotið fætur brotaþola og traðkað á höfði hans þegar enginn sá til. Þegar þeir hafi komið aftur hafi brotaþoli verið með tusku í muninum með hendur bundnar fyrir aftan bak og illa haldinn og hafi ákærði A-kk-nf farið með hann á slysadeild því ástand brotaþola hafi verið mjög slæmt. C staðfesti brotavettvang af myndum hjá lögreglu svo og áhaldið sem brotaþoli var sleginn með í hálsinn af ákærða O-kk-þgf.

Af framburði brotaþola fyrir dómi má ráða að aðalástæða þess að hann var frelsissviptur og beittur ofbeldi hafi verið ásakanir ákærðu um meint kynferðisofbeldi af hans hálfu gagnvart vitninu M, sem var fjölskylduvinur ákærða A-kk-ef. Vitnið M bar fyrir dómi að hún hafi sagt ákærða A-kk-þgf frá ofbeldinu og hann hafi spurt sig hvort hann ætti að gera brotaþola eitthvað. Ákærðu O-kk-nf og S-kk-nf hafa einnig borið um það fyrir dómi. Brotaþoli bar einnig um að ákærði O-kk-nf hafi átt upptökin að ofbeldinu og verið í forsvari en allir ákærðu hafi kýlt brotaþola í höfuð og búk til skiptis þegar hann kom á staðinn, hann hafi fallið á jörðina og allir ákærðu sparkað í bak, höfuð og búk brotaþola þar sem hann lá. Ákærði O-kk-nf hafi skorið hettupeysu og bol í tvennt utan af brotaþola, troðið sokkum í munn hans og barið með áhaldi í rifbein, barkakýli og bæði hné. Þó að ákærði O-kk-nf hafi skipað öðrum ákærðu fyrir, hafi allir ákærðu staðið saman að ofbeldinu. Ákærði O-kk-nf hafi tekið debetkort brotaþola og fengið PIN númerið með hótunum en farið í framhaldi með C í hraðbanka til að taka út af kortinu. Ákærðu hafi hótað brotaþola og fjölskyldu hans líkamsmeiðingum og lífláti ef hann kærði til lögreglu en í kjölfarið hafi ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf farið með brotaþola á bráðamóttökuna.

Framburður brotaþola fyrir dómi var að mestu í samræmi við skýrslu hans hjá lögreglu en þar taldi brotaþoli að maður að nafni N hefði verið á staðnum og tekið þátt í ofbeldinu. Ákærðu og vitnið C sögðu engan hafa verið á brotastað utan þá fjóra og brotaþola. Að mati dómsins er útskýring brotaþola fyrir dómi raunhæf varðandi það að hann hafi verið í slæmu ástandi og því talið þann aðila ranglega hafa verið á staðnum. Verður það því ekki talið draga úr trúverðugleika framburðar hans sem var að öðru leyti nákvæmur og ýkjulaus. Þá þykir að mati dómsins einnig hafa komið fram trúverðug skýring á því hvers vegna brotaþoli sagðist ekki þekkja árásarmennina á bráðamóttöku og í frumskýrslu að sér hefði verið rænt. Hefur framburður brotaþola verið stöðugur frá upphafi og fær hann jafnframt stoð í gögnum málsins, svo sem læknisvottorði og framburði vitnisins C hjá lögreglu.

Framburðir ákærðu eru hins vegar óskýrir og misvísandi varðandi þátt hvers og eins, ákærðu benda hver á annan auk þess sem þeir hafa allir reynt að fegra hlut sinn. Framburðir þeirra hjá lögreglu um eigin aðkomu að ofbeldinu voru í aðalatriðum í samræmi við framburð þeirra fyrir dómi að því frátöldu að ákærði O-kk-nf sagðist í lögregluskýrslu hafa slegið brotaþola í barkakýli með hendinni auk þess að hafa kýlt hann í þind og bringu. Einnig eru framburðir ákærðu hjá lögreglu varðandi þátt meðákærðu í ofbeldinu gegn brotaþola í ósamræmi við framburði þeirra fyrir dómi eins og rakið er að framan. Þá metur dómurinn ótrúverðugt að ákærði A-kk-nf hafi ekki beitt brotaþola neinu ofbeldi sér í lagi í því ljósi að aðeins ákærði A-kk-nf var í vinskap við móður stúlkunnar H og stúlkuna sjálfa, sem bar fyrir dómi að ákærði A-kk-nf hafi spurt sig hvort hann ætti að gera brotaþola eitthvað. Í ljósi alls framangreinds verður að meta framburð brotaþola trúverðugri en framburði ákærðu.

Af framburði brotaþola fyrir dómi má ráða að ákærði O-kk-nf hafi beitt mestu ofbeldi og að hann hafi verið sá eini sem sló brotaþola með felgulykli eða álíka áhaldi í fætur auk þess að slá hann með hnífabrýni eða álíka áhaldi í rifbein, maga og háls. Fær sá framburður að hluta til stuðning í framburði C hjá lögreglu en þar greindi C frá því að hafa séð ákærða O-kk-þf slá brotaþola í barkann með stáli til að brýna hnífa. Í framburðinum kemur fram að C hafi séð mynd af áhaldinu og auðkennt það við skýrslutöku hjá lögreglu. Framburður brotaþola fær einnig vissan stuðning í framburði ákærða A-kk-ef hjá lögreglu en þar kvað hann meðákærða O-kk-þf hafa lamið brotaþola í báðar fætur með áhöldum og slegið hann í magann með hnífsskafti auk þess að slá brotaþola í barkakýlið með priki. Meðákærði O-kk-nf hafi slegið brotaþola með felgulykli í bæði hnén auk þess að lemja brotaþola með belti í maga og bringu. Þá fær framburður brotaþola einnig stuðning í framburði ákærða S-kk-ef fyrir dómi, en hann kvað meðákærða O-kk-þf hafi slegið brotaþola með felgulykli.

Brotaþoli bar að ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi tekið fullan þátt í ofbeldinu gagnvart sér, bundið sig, kýlt sig og lamið í höfuð og búk auk þess að sparka í sig liggjandi. Fær sá framburður stuðning í skýrslu C hjá lögreglu en hann kvaðst hafa séð ákærðu O-kvk-þf og S-kk-þf kýla, slá og sparka í brotaþola í andlit og líkama. Þykir framburður brotaþola einnig fá vissan stuðning í framburði vitnisins I fyrir dómi, en hún kvað C hafa sagt sér að allir ákærðu hefðu beitt brotaþola ofbeldi. Með vísan til þess, verður framburður brotaþola um ofbeldi og hótanir ákærðu A-kk-ef og S-kk-ef í félagi við ákærða O-kk-þf lagður til grundvallar. Þá hefur brotaþoli lýst því að ákærði O-kk-nf hafi tekið debetkort sitt og fengið PIN númer með hótunum en óumdeilt er og viðurkennt af ákærða O-kk-þgf að hann hafi farið með kortið og látið C taka út 23 þúsund krónur í hraðbanka Arion við Garðatorg en síðarnefnda atriðið er staðfest í skýrslu C hjá lögreglu. Ákærði O-x-x hefur haldið því fram að ákærði A-kk-nf hafi fengið PIN númerið með hótunum en vegna misvísandi framburða ákærðu verður framburður brotaþola um að ákærði O-x-x hafi hótað sér til að fá PIN númer kortsins lagður til grundvallar.

Þá hefur brotaþoli borið fyrir dómi að ákærði A-kk-nf hafi sett fætur sínar í kar með ísköldum kælivökva sem einnig hafi verið hellt yfir hann, ákærðu O-kk-nf og A-kk-nf vísa hvor á annan en ákærði S-kk-nf kvaðst ekki hafa séð hver gerði það. C bar í lögregluskýrslu að ákærði S-kk-nf hefði hellt slíkum vökva yfir brotaþola en síðar í sömu skýrslu að það hefðu verið fleiri án þess að útskýra hverjir það hefðu verið. Ákærði S-kk-nf kvaðst í lögregluskýrslu hafa farið burt með meðákærða O-kk-þgf og C en þegar hann kom til baka hafi brotaþoli verið með fætur í einhverjum vökva. Verður framburður brotaþola um að það hafi verið ákærði A-kk-nf, lagður til grundvallar.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 hvílir á ákæruvaldinu sönnunarbyrði um sekt ákærðu og atvik sem telja megi þeim í óhag. Við sönnunarmatið þarf að fara að meginreglu 109. gr. sömu laga en samkvæmt henni metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki hafi verið vefengd með skynsamlegum rökum, sé komin fram um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi vitnisburður hafi. Að þessu gættu og því sem áður er rakið um framburð vitna, verður talið að ákæruvaldinu hafi, gegn eindreginni neitun ákærðu, tekist lögfull sönnun þess að ákærðu hafi í félagi, veist ítrekað að brotaþola þar sem þeir meðal annars kýldu og slógu hann í andlitið, felldu hann í jörðina þar sem þeir spörkuðu ítrekað í hann uns hann var reistur við og bundinn við stól og héldu áfram að kýla og slá hann ítrekað, sparkað í kynfæri brotaþola og meðan á þessu stóð hafi þeir ítrekað hótað brotaþola frekari barsmíðum og lífláti, eins og þeim er gefið að sök í ákæru. Á hinn bóginn verður talið sannað að aðeins ákærði O-kk-nf hafi skorið fötin utan af brotaþola, troðið sokkum í munn hans, slegið hann með felgulykli, eða álíka áhaldi í fætur, slegið hann með hnífabrýni eða álíka áhaldi í rifbein, maga og háls, slegið hann með belti, tekið af honum farsíma og bankakort og neytt hann til að gefa upp PIN númer kortsins og tekið út af því 23.000 krónur úr hraðbanka, en að ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf hafi ekki komið að því. Þá er talið sannað að ákærði A-kk-nf hafi sett fætur brotaþola í fötu eða kar með ísköldum hreinsivökva og hellt sama vökva yfir hann.

Að virtum þeim læknisfræðilegu gögnum sem liggja fyrir og framburði læknis fyrir dómi, en hann staðfesti að þung högg á höfuð og bol eins og brotaþoli lýsti og sjáanlegir áverkar samrýmast, fylgi ávallt hætta á lífhættulegum innri áverkum, verður að telja sannað að brotaþoli hafi hlotið þá áverka sem greinir í ákæru þegar ofbeldi það varð sem mál þetta snýst um. Eins og málið liggur fyrir er ekki unnt að skera úr um það hvaða áverkar stöfuðu af háttsemi ákærða O-kk-ef og hverjir þeirra voru tilkomnir vegna háttsemi ákærðu A-kk-ef og S-kk-ef. Verður því að leggja til grundvallar að allir ákærðu hafi með háttsemi sinni í sameiningu valdið brotaþola þeim áverkum sem lýst er í ákæru og bera þeir því sameiginlega ábyrgð á áverkum brotaþola, utan áverka á hálsi og hnjám sem aðeins ákærði O-kk-nf ber ábyrgð á miðað við framangreint. Telst háttsemi allra ákærðu réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru að því undanskildu að háttsemi ákærðu A-kk-ef og S-kk-ef verður ekki heimfærð undir 252. gr. almennra hegningarlaga.

Á kæruliður II.

Málsatvik og sönnunarfærsla

1.

Lögreglu barst tilkynning þann 8. maí 2018 um bifreiðina [...] utan vegar á hvolfi í Öxnadal við Syðri- Bægisá. Bifreiðin var talsvert skemmd en mannlaus og læst. Haft var samband við B en fyrir svörum varð brotaþoli sem sagðist vera sonur B. Hann kvaðst hafa verið að tilkynna stuld á umræddri bifreið hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu og að stuldurinn tengdist frelsissviptingarmáli sem hann gaf ekki frekari skýringar á. Brotaþoli sagði mann að nafni O-kk-þf G-kk-þgf O-kk-þf hafa stolið bifreiðinni. B hringdi daginn eftir og sagðist vita hver var á bílnum en sá hafi fengið bílinn til reynsluaksturs og til að fara með hann í ástandsskoðun vegna sölu.

2.

Meðal gagna málsins er tilkynning um nytjastuld ökutækis, dagsett 18. maí 2018, undirrituð af B vegna bifreiðinnar [...]af tegundinni [...]. Þar kemur fram að bifreiðinni hafi verið stolið 1. maí sama ár og fundist utan vegar í Hörgárdal þann 9. maí en hann sé nú fyrir utan Car- x bílaverkstæði á Akureyri. Grunaður sé O-kk-nf G-kk-nf G-kk-nf.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi 1.

Ákærði O-kk-nf G-kk-nf O-kk-nf, greindifrá því að um það bil viku fyrir atburðinn á [...] hafi hann og brotaþoli verið búnir að semja um að ákærði keypti bifreiðina á 2,5 milljónir af brotaþola. Ákærði hafi ekki átt peninginn en hafi sagt við brotaþola að hann myndi láta hann vita ef hann gæti fengið peninga. Ákærði kvaðst hafa skoðað það og látið brotaþola vita að hann gæti borgað eftir ákveðinn tíma. Ákærði og brotaþoli hafi því samið um það að ákærði fengi að hafa bílinn þar til hann myndi borga brotaþola. Ákærði kvaðst hafa ekið bifreiðinni eins og lýst er í ákæru í Öxnadal og misst þar stjórn á henni. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað að móðir brotaþola ætti bifreiðina.

2.

A, brotaþoli, kvað ákærða O-kk-þf hafa sýnt áhuga á að kaupa [...] - bifreið sem brotaþoli var með til umráða nokkrum dögum fyrir líkamsárásina. Ákærði hafi fengið bifreiðina til að reynsluaka og láta skoða hana. Þeir hafi verið búnir að semja um að O-kk-nf keypti bílinn á 2,5 milljónir. Móðir brotaþola hafi verið skráður eigandi en brotaþoli raunverulegur eigandi bílsins. Brotaþoli kvaðst hafa sagt við ákærða O-kk-þf stuttu eftir að hann kom á [...]að O-kk-nf þyrfti að borga bílinn eða brotaþoli yrði að fá bílinn til baka. Þá hafi O-x-x sagst vera með afsal sem brotaþoli ætti að skrifa undir en þá hafi brotaþoli sagt að móðir sín væri skráð fyrir bílnum og hann gæti því ekki afsalað bílnum en þá hafi O-x-x viljað að hún kæmi á staðinn til að skrifa undir afsalið. Brotaþoli sagði móður sína hafa vitað að hann væri að reyna að selja bílinn.

3.

B kvaðst hafa verið skráð fyrir [...]- bifreið með skrásetningarnúmer [...], hún hafi verið í sinni eigu og hún hafi borgað tryggingar. Bifreiðin hafi verið á sölu en vitnið kvaðst ekki muna hvort hún hafi gefið ákærða O-kk-þgf leyfi til prufukeyrslu í einn eða tvo daga en A hafi verið að selja hana. Bifreiðin hafi ekki komið til baka og vitnið hafi viljað tilkynna það til lögreglu, sem hafi verið gert um það bil fimm dögum síðar. Lögreglan hafi síðan fundið bifreiðina úti í móa. Bifreiðin hafi ekki verið kaskótryggð og vitnið því setið uppi með tjónið.

3.

A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf kvaðst vita að brotaþoli hafi átt [...]- bifreið sem meðákærði O-kk-nf var allt í einu mikið á. Það eina sem ákærði kvaðst vita var að meðákærði O-kk-nf hafi sagst ætla að ná öllu af brotaþola sem hann gæti.

Niðurstaða

Óumdeilt er í málinu að brotaþoli og ákærðu höfðu samið um að ákærði fengið umrædda [...]- bifreið með skrásetningarnúmer [...] til reynsluaksturs og afnota nokkrum dögum áður en þeir atburðir áttu sér stað, sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir gagnvart brotaþola í ákærulið I. Þá er einnig óumdeilt að ákærði hafi ætlað að greiða 2,5 milljónir króna en hins vegar virðist ekki hafa legið ljóst fyrir hvenær ætti að inna þá greiðslu af hendi. Í málinu liggur einnig fyrir tilkynning skráðs eiganda bifreiðarinnar um nytjastuld ökutækisins en þar kemur fram að bifreiðinni hafi verið stolið 1. maí 2018.

Framburðir ákærða og brotaþola fyrir dómi voru í samræmi við framburði þeirra hjá lögreglu.

Að teknu tilliti til framangreinds verður að leggja til grundvallar að ákærði hafi upphaflega ekki fengið bifreiðina afhenta með ofbeldi eða hótun um að beita því svo sem áskilið er í 252. gr. almennra hegningarlaga. Hins vegar þykir rétt að leggja til grundvallar að forsendur hafi gjörsamlega brostið fyrir þeim samningi sem fyrir lá þegar framangreind brot gagnvart brotaþola samkvæmt ákærulið I áttu sér stað. Því telur dómurinn hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi heimildarlaust notað bifreiðina í framhaldi af því með þeim hætti sem lýst er í ákæru og er brot hans réttilega heimfært þar til 259. gr. almennra hegningarlaga eins og ákært er fyrir til vara.

Ákæruliður III.

Málsatvik og sönnunarfærsla

1.

C gaf lögregluskýrslu þann 15. maí 2018, grunaður um að hafa átt aðild að árás á brotaþola samkvæmt ákærulið I. Eins og áður greinir er hann brotaþoli samkvæmt þessum ákærulið en lést fyrir aðalmeðferð.

C kvaðst hafa grunað ákærða A-kk-þf um að hafa tæmt og rústað íbúð sinni daginn áður og hafa sent honum skilaboð. C kvaðst hafa náð sambandi við A-kk-þf um kvöldið og hitt ákærðu O-kk-þf, S-kk-þf og A-kk-þf á bílastæði í Kringlunni. Þeir hafi keyrt á verkstæði, gengið inn og allt í einu hafi höggin byrjað að dynja á honum, hann settur í stól og handjárnaður. Hann hafi verið ásakaður um að nauðga kærustu ákærða A-kk-ef og verið barinn hnefahöggum í andlitið, skorin utan af honum fötin, barinn í lappirnar með verkfærum og skorið í vinstra eyrað á honum, sparkað í maga og kynfæri og verið hótað því að vera drepinn. Barsmíðarnar hafi staðið í um þrjá klukkutíma og ákærðu S-kk-nf og O-kk-nf hafi gengið harðast fram. O-kk-nf hafi skorið hann í eyrað og O-x-x og S-kk-nf sparkað í kynfæri hans. Ákærði S-kk-nf hafi barið hann hnefahögg í andlit í bílnum á leið frá Kringlunni á brotavettvang. C kvaðst hafa óttast um líf sitt og hafa verið fastur í aðstæðum sem hann hafi ekki komist frá, hefði hann óskað eftir því. Ákærði A-kk-nf hafi ekki beitt hann ofbeldi. Ákærði A-kk-nf hafi sagt þegar ofbeldinu linnti, að hann sæi að C-kk-nf saklaus og að hann ætlaði að reyna að koma C í burtu. Um það leyti hafi A sbr. ákæruliður I komið á staðinn. Eftir að hafa orðið vitni að líkamsárás gagnvart A þegar hann kom að [...], hafi C og A verið færðir á verkstæði, þar sem C var tjóðraður fastur við stól og varð þannig vitni að ofbeldinu gagnvart A. Eftir að C hafi farið með ákærða O-kk-þgf í hraðbanka þar sem hann var neyddur til að taka peninga út af korti brotaþola, hafi þeir komið við á brotavettvangi en C og ákærði O-kk-nf farið heim til C áður en farið var með brotaþola á spítala. C kvaðst ekki hafa þorað að tilkynna þetta til lögreglu af ótta við að fjölskyldu sinni yrði gert mein.

2.

I gaf lögregluskýrslu vegna atviksins. Ákærðu O-kk-nf, A-kk-nf og S-kk-nf gáfu einnig lögregluskýrslur. Ekki þykir ástæða til að rekja framburði fyrir lögreglu, heldur verður gerð grein fyrir þeim í umfjöllun um framburði fyrir dómi að því marki sem þýðingu hefur til fyllingar og samanburðar við framburði þeirra fyrir dómi.

Framburðir ákærðu og vitna fyrir dómi 1.

Ákærði O-kk-nf G-kk-nf O-kk-nf kvað allt hafa byrjað með því að meðákærði A-kk-nf hafi sagt C hafa sofið hjá kærustu sinni. Ákærði hafi farið ásamt meðákærðu A-kk-þgf og S-kk-þgf í Kringluna, þar sem þeir sóttu C á [...]- bifreiðinni sem ákærði keyrði. S-kk-nf hafi setið frammi í bílnum en A-kk-nf aftur í með C, sem hafi setið fyrir aftan ákærða, en þeir hafi neytt C til að koma með sér að [...]. Meðákærði S-kk-nf hafi snúið sér við í bifreiðinni, teygt sig aftur í og kýlt brotaþola hnefahöggi. C hafi verið settur í stól og handjárnaður en ákærði kvaðst ekki vita hver hefði gert það. Aðspurður hversu lengi C hafi verið barinn fastur við stólinn, kvað ákærði það hafa verið í um klukkutíma. Ákærði sagði að meðákærði A-kk-nf hafi aðallega barið C en einnig meðákærði S-kk-nf. Ákærði kvaðst hins vegar ekkert hafa barið hann. Það hafi farið að leka mikið blóð en þá hafi fötin verið skorin utan af C en ákærði kvaðst ekki vita hver hefði gert það. Aðspurður hvers vegna C hafi ekki farið kvaðst ákærði ekki vita það en enginn hafi bannað honum að fara eða honum verið hótað. Ákærði kvaðst hafa farið með C í hraðbankann til að taka peninga út af korti brotaþola í ákærulið I, þeir hafi síðan keyrt aðeins um og talað saman áður en þeir fóru aftur upp í [...]. Aðspurður hvort C hafi verið skelkaður og upplifað þetta eins og verið væri að neyða hann kvað ákærði að svo hefði verið. Aðspurður kvað ákærði áverka C aðallega hafa verið á andlitinu og blætt úr nefinu en ákærði kvaðst ekki hafa séð aðra áverka.

2.

Ákærði A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa verið sóttur af meðákærða O-kk-þgf, sem hafi borið alls kyns ásakanir upp á C, sem ákærði hafi ekki trúað. Aðspurður um framburð meðákærða O-kk-ef varðandi það að ákærði hafi frelsissvipt C því að C hafi átt að hafa sofið hjá kærustu ákærða, kvað ákærði það ekki rétt.

Þeir hafi sótt C, gæti verið hjá Kringlunni, farið saman á [...]þar sem meðákærði O-kk-nf hafi allt í einu verið búinn að handjárna C við stól og farinn að sparka og kýla í C-x-þf ákærði kvaðst ekki vita hversu oft. Ákærði hafi beðið meðákærða S-kk-þf að koma því að ákærði hafi haldið að hann væri sjálfur í hættu. Ákærði kvaðst ekki hafa séð hvar höggin lentu á C. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa slegið, sparkað í eða hótað C en meðákærði O-kk-nf hafi hótað honum. Ákærði taldi klukkutíma hafa liðið þar til hann og meðákærði S-kk-nf stöðvuðu barsmíðarnar. Ákærði kvaðst hafa sagað handjárnin af C-x-þgf hafi hann verið vinur hans. Ákærði kvað C hafa verið frjálst að fara á þeim tímapunkti en enginn hafi hótað C eða haldið honum á staðnum.

3.

Ákærði S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf kvað aðra hafa logið því að C hafi nauðgað kærustu meðákærða A-kk-ef. Ákærði kvaðst ekki muna hvernig C hafi komið á brotastaðinn. Nánar aðspurður um það hvort ákærði hafi verið í bifreið sem sótti C kvað ákærði að svo gæti verið.

Ákærði kvaðst hafa slegið C nokkrum sinnum í andlitið. C hafi þá verið standandi. Ákærði kvaðst einnig hafa kýlt C nokkrum sinnum í andlitið, aðeins oftar en brotaþola í ákærulið I, en að ekki hafi sést áverkar eftir það. Þá kvaðst ákærði hafa slegið C utan undir. Ákærði kvaðst ekki muna hvað aðrir hafi gert, aðeins hvað hann hafi gert sjálfur, hann muni ekki vel eftir þessu kvöldi og hafi reynt að gleyma því. Aðspurður hvort C hafi verið frjálst að fara kvað ákærði hann hafa getað gert það. Aðspurður hvort ákærði væri hræddur við meðákærðu neitaði ákærði því. Ákærði kvað ummæli meðákærða A-kk-ef í lögregluskýrslu röng varðandi það að ákærði hafi slegið C í bifreið sem hann var sóttur í og hellt yfir hann vökva á brotastað. Ákærði kvað ummæli meðákærða O-kk-ef í lögregluskýrslu röng, um að ákærði og meðákærði A-kk-nf hafi beitt C-x-þgf ofbeldi. Ákærði kvað meðákærða O-kk-þf hafa beitt mestu ofbeldi.

4.

A kvað stekki hafa séð C beittan ofbeldi. C hafi verið á [...]þegar hann kom þangað og hafi þá verið lokaður inni í frystigeymslu. C hafi verið leiddur út bundinn á höndum og miklir áverka á höfði hans. Það hafi því verið augljóst að hann hafi verið beittur miklu ofbeldi. A kvað C ekkert hafa talað, hann hafi verið látinn sitja á stól, bundinn á höndum og skipað af ákærða O-kk-þgf að hvorki hreyfa sig né tala. Aðrir ákærðu hafi ekki talað við C-x-x A kvaðst hafa upplifað það þannig að C væri líka í gíslingu á staðnum. C hafi síðan farið með ákærða O-kk-þgf á [...]- bifreiðinni til að taka út af debetkorti A.

5.

Vitnið I, fyrrverandi kærasta C, kvaðst hafa verið með C umræddan dag, hann hafi fengið hringingu frá ákærða A-kk-þgf sem hafi beðið C um að hitta sig í Kringlunni. C hafi skutlað sér heim en hún hafi hlaupið að Kringlunni en hún búi þar stutt frá og séð bifreið keyra í burtu. Það hafi bara verið tveir bílar á stæðinu og annar verið bíll C. Hún hafi ekki séð hverjir sátu aftan í bifreiðinni. Hún kvaðst hafa hringt í lögregluna og tilkynnt um rán á manni, þetta hafi verið síðdegis, en ekkert hafi komið út úr því þar sem 24 klukkustundir yrðu að vera liðnar.

Daginn eftir hafi hún hitt C sem hafi verið með áverka í framan og blæðandi úr eyranu á honum en skorið hafi verið í það. C hafi sagt að allir ákærðu hafi numið hann brott í bifreiðinni. Ákærði O-kk-nf hafi borið upp á C að hafa nauðgað kærustu ákærða A-kk-ef en þeir hafi einnig viljað fá peninga. C hafi verið með afsagað handjárn á hendinni og sár eftir það. Hann hafi farið úr fötunum og sýnt sér báðar síður sem hafi verið marðar og hnéð margfalt af bólgu en hann hafi verið laminn í hnéð með járnsög. Hann hafi verið allur í skurðum. C hafi sagt að hann hafi verið tekinn inn á verkstæði en þar hafi verið keðjur, rörtöng og hnífar auk sýrubrúsa sem hafi verið notaður gagnvart brotaþola í ákærulið I. Byggingarplasti hafi verið rúllað út á gólfið fyrir framan C og ákærðu rætt um að drepa hann og setja í plastið. C hafi ekki viljað tala um þetta því hann hafi heyrt ákærðu tala um að þeir kæmu á eftir vitninu og móður hans, en I kvaðst vera mjög hrædd við að gefa skýrslu fyrir dómi og þess vegna hafa verið í sambandi við saksóknara málsins. Aðspurð sagði hún C ekki hafa verið með neina áverka þegar hann fór með bifreiðinni. C hafi verið í alvarlegu áfalli og verið hræddur þegar hann sá bíla sem líktust bílnum sem hann var numinn brott í eða andlit sem líktust ákærðu. C hafi ekki leitað til læknis vegna áverkanna. C hafi ekki farið til lögreglunnar vegna hótana ákærðu um að hann, I og móðir sín yrðu drepin.

Niðurstaða

Ákærðu O-x-þgf, A-kk-þgf og S-kk-þgf er í þessum lið ákæru gefið að sök líkamsárás, frelsissvipting og ólögmæt nauðung, með því að hafa í félagi að kvöldi þriðjudagsins 1. maí 2018 að [...]svipt C, kt. 000000- 0000, frelsi í allt að þrjár klukkustundir og veist að honum með ofbeldi, þar sem þeir meðal annars kýldu hann ítrekað í höfuð og búk, spörkuðu í hann liggjandi, handjárnuðu hann við stól og spörkuðu í kynfæri hans ásamt því að hóta honum frekara ofbeldi uns þeir létu hann lausan en í kjölfarið neyddu þeir C-x-þf að vera viðstaddan brot sem beindust gegn A í I. ákærulið og neyddu hann meðal annars til að taka út peninga af bankakorti A úr hraðbanka við Garðatorg í Garðabæ, allt með þeim afleiðingum að C hlaut bólgur í andliti, skurð á eyra, glóðarauga og marbletti á maga og fætur. Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr., 1. mgr. 225. gr. og 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga.

Brotaþoli í þessum lið ákæru, C, gat ekki gefið skýrslu fyrir dómi þar sem hann lést fyrir aðalmeðferð málsins eins og komið hefur fram áður. Hann gaf skýrslu hjá lögreglu sem sakborningur að viðstöddum verjanda og var skýrslan tekin upp í hljóði og mynd. Sú staðreynd að ekki var um skýrslu vitnis að ræða dregur óhjákvæmilega úr sönnunargildi hennar en þó þykir mega gefa henni ákveðið vægi, sbr. 3. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008.

Fyrir liggur að C leitaði ekki til læknis og því liggja hvorki fyrir læknisfræðileg gögn eða myndir í málinu, þar sem áverkar eru staðreyndir og metið af lækni hvort áverkarnir hafi samrýmst lýsingu C.

Samkvæmt framburði C hjá lögreglu, sem er í samræmi við framburði ákærðu O-kk-ef og A-kk-ef fyrir dómi, náðu allir ákærðu í C í Kringlunni í Reykjavík eftir kvöldmat og óku með hann að [...] síðdegis þann 1. maí 2018, þar sem hann dvaldist fram undir morgun 2. maí 2018. Ákærðu neita að hafa frelsissvipt C en ákærðu O-kk-nf og A-kk-nf báru báðir fyrir dómi að C hafi verið handjárnaður við stól frá því að þeir komu að [...], allt þar til brotaþoli A kom þangað, en það var um miðnætti. Ákærði S-kk-nf hefur játað fyrir dómi að hafa kýlt C nokkrum sinnum í andlitið og hafa slegið hann utan undir á brotavettvangi en af því hafi ekki hlotist áverkar.

Framburður ákærða O-kk-ef fyrir dómi var að vissu marki sá sami og framburður hans hjá lögreglu utan að fyrir dómi lýsti ákærði því að meðákærði S-kk-nf hafi kýlt C í framan í bifreiðinni á leiðinni að [...] sem ekki kemur fram í lögregluskýrslu. Í lögregluskýrslu kvað hann meðákærða A-kk-þf hafa frelsissvipt C en fyrir dómi bar ákærði að allir ákærðu hefðu neytt C til að fara með sér að [...]. Ákærði kvað fyrir dómi að meðákærðu hafi beitt C ofbeldi.

Framburður ákærða A-kk-ef fyrir dómi var nokkuð frábrugðinn framburði hans hjá lögreglu. Í lögregluskýrslu sagði ákærði meðákærða S-kk-þf hafa slegið C í nefið í bílnum á leiðinni að [...], sem hafi verið eftir kvöldmat. Þá greindi ákærði frá því að meðákærðu O-kk-nf og S-kk-nf hafi báðir handjárnað C við stólinn, skorið af honum fötin og slegið hann ítrekað í andlitið en við það hafi C fengið miklar blóðnasir. Ákærði kvað meðákærða O-kk-þf hafa skorið C í eyrað og lamið í fætur hans með járni sem hafi litið út eins og felgulykill auk þess að sparka einu sinni í maga og kynfæri C. Ofbeldið hafi varað í 2- 3 klukkutíma.

Framburður ákærða S-kk-ef fyrir dómi var að miklu leyti sá sami og hjá lögreglu varðandi eigið ofbeldi gagnavart C. Í lögregluskýrslu kvað hann meðákærðu O-kk-þf og A-kk-þf hafa ráðist á C en hann myndi ekki hvernig C hafi fengið blóðnasir.

Vitnið A bar fyrir dómi að þegar hann kom að [...] verið lokaður inni í frystigeymslu, hann hafi verið leiddur út bundinn á höndum og miklir áverkar á höfði hans. Það hafi því verið augljóst að hann hafi verið beittur miklu ofbeldi. C hafi verið látinn sitja á stól andspænis brotaþola, bundinn á höndum og skipað að hvorki hreyfa sig né tala af ákærða O-kk-þgf. Aðrir ákærðu hafi ekki talað við C en vitnið kvaðst hafa upplifað það þannig að C væri líka í gíslingu á staðnum. C hafi síðan farið með ákærða O-kk-þgf á [...]- bifreiðinni til að taka út af debetkorti brotaþola.

Framburður C hjá lögreglu fær stoð í framangreindum framburði vitnisins A um ástand hans og nauðung á brotavettvangi auk þess sem framburður hans leiðir líkur að því að C hafi verið frelsissviptur lengur en allt að þrjár klukkustundir eins og greinir í ákæru.

Þá fær skýrsla C hjá lögreglu einnig vissa stoð í skýrslu vitnisins I, fyrir dómi sem var í öllum aðalatriðum í samræmi við skýrslu hennar hjá lögreglu. Kvað hún C hafa sagt að allir ákærðu hafi numið hann brott í bifreiðinni. Lýsti hún áverkum C eins og þeir voru daginn eftir líkamsárásina, meðal annars að hann hafi verið allur í skurðum, með áverka í framan og skurð á eyra, báðar síður hafi verið marðar og hnéð fimmfalt en hann hafi sagst hafa verið laminn í hnéð með járnsög eða álíka áhaldi. Þáhafi hann verið með afskorið handjárn á hendinni og sár eftir það. Þetta síðastnefnda atriði er ekki í samræmi við framburð ákærða A-kk-ef fyrir dómi en hann kvaðst hafa sagað C úr handjárnunum. Hefur framburður I verið stöðugur frá upphafi og augljóst að það reyndist henni mjög erfitt að rifja upp ástand C og áverka hans. Þrátt fyrir tengsl hennar og C telur dómurinn framburð hennar trúverðugan.

Framburður ákærðu allra er því marki brenndur að ákærðu neita sök og benda hver á annan. Ákærði S-kk-nf hefur viðurkennt að hafa slegið og kýlt C á brotavettvangi en að öðru leyti bera ákærðu meðákærðu sökum um að hafa beitt brotaþola þeim líkamsmeiðingum og nauðung sem lýst er í ákæru. Allir ákærðu lýsa líkamsárás í samræmi við ákæru gagnvart C en segja meðákærðu hafa beitt ofbeldinu. Þá er framburður þeirra fyrir dómi ekki í fullu samræmi við skýrslur þeirra hjá lögreglu og hvað varðar ákærða A-kk-þf í mörgum atriðum frábrugðinn. Skýringar þeirra á því hvers vegna C hafi verið áfram á staðnum í fjötrum, blóðugur og lemstraður eru því ekki trúverðugar. Er framburður ákærðu því metinn ótrúverðugri en framburður brotaþola C hjá lögreglu.

Samkvæmt framansögðu fær framburður C stoð í vitnisburðum tveggja vitna, þeirra A og I, en bæði voru þau vitni að líkamlegu ástandi C í kjölfar aðfara ákærðu. Avar auk þess vitni að frelsissviptingu C en vitnið sá C fjötraðan með mikla áverka á höfði. Þá hafa ákærðu sjálfir lýst bæði frelsissviptingu, líkamsárás og nauðung gagnvart ákærða þó þeir saki meðákærðu um verknaðinn að mestu leyti en ákærði S-kk-nf hefur þó gengist við því að hafa kýlt og slegið C.

Með vísan til framangreinds og til 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og því sem áður er rakið um framburð vitna, verður talið að ákæruvaldinu hafi, gegn neitun ákærðu, tekist lögfull sönnun þess að ákærðu hafi í félagi, að kvöldi þriðjudagsins 1. maí 2018 að [...], svipt C frelsi í allt að þrjár klukkustundir og veist að honum með ofbeldi eins og í ákæru greinir. Einnig telst sannað að ákærðu hafi hótað Cfrekara ofbeldi uns þeir létu hann lausan en í kjölfarið hafi þeir neytt hann til að vera viðstaddan brot sem beindust að A í ákærulið I. Með vísan til umfjöllunar varðandi ákærulið I hér að framan verður eingöngu talið sannað að ákærði O-kk-nf hafi neytt C til að taka út peninga af bankakorti A úr hraðbanka við Garðatorg í Garðabæ og verða ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf því sýknaðir af þeim hluta ákærunnar.

Eins og málið liggur fyrir er ekki unnt að skera úr um það hvaða áverkar stöfuðu af háttsemi hvers og eins ákærðu. Verður því að leggja til grundvallar að allir ákærðu hafi með háttsemi sinni í sameiningu valdið brotaþola hluta þeirra áverka sem lýst er í ákæru og bera þeir því sameiginlega ábyrgð á þeim. Þrátt fyrir að ekki liggi fyrir læknisfræðileg gögn, myndir né framburður læknis fyrir dómi, telur dómurinn sannað með játningu ákærða S-kk-ef og vitnisburðum A og I, að brotaþoli hafi hlotið bólgur í andliti, skurð á eyra og glóðarauga. Þar sem aðeins nýtur við vættis eins vitnis varðandi aðra áverka verður ekki talið sannað að marblettir á maga og fótum hafi verið afleiðingar af sönnuðu ofbeldi. Telst háttsemi ákærðu réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæruliður IV.

Málsatvik og sönnunarfærsla

1.

Í málinu liggur fyrir útprentun af skjáskoti vegna Messengerskilaboða frá ákærðu R-kvk-þgf til brotaþola 1. og 2. maí 2018. Fyrri skilaboðin eru: „Allir muna hvað þú gerðir helvítið þitt, ég skal sjálf sjá til þess að þú rotnir í hreinasta helvíti mannógeðið þitt. Þú vili ekki einu sinni ímyndað þer hvað sé í vændum hjá þer.“ Seinni skilaboðin eru send kl. 12:23 aðfararnótt 2. maí og eru: „Þu munt deyja.“

2.

Tekin var lögregluskýrsla af ákærðu 7. febrúar 2019. Vitnið G gaf lögregluskýrslu 12. febrúar 2019, grunaður um að hafa átt þátt í skipulagningu og hvatningu að líkamsárás og frelsissviptingu brotaþola í maí 2018. O-kk-nf G-kk-nf O-kk-nf, A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf gáfu skýrslur hjá lögreglu varðandi þennan ákærulið á sama tíma og vegna annarra ákæruliða.

Framburðir ákærðu og vitna fyrir dómi 1.

Ákærða R-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf, kvaðst vera móðir stúlkunnar H sem á þessu tíma hafi verið 16 ára gömul og komin á villigötur. Allt líf ákærðu hafi snúist um að leita að henni og finna á alls konar stöðum. Ákærðu hafi borist til eyrna að dóttirin hafi verið í partýi ásamt brotaþola A og öðrum manni, henni hafi verið byrlað oxy, verið farið með hana inn í herbergi, hún klædd úr fötunum og brotaþoli lagst ofan á hana. Vinkona dóttur hennar hafi tekið hana út úr herberginu og haft samband við ákærðu sama dag, sem hafi fyllst mikilli geðshræringu, ótta og reiði því að hún hafi óttast að dóttir hennar gæti lent í klóm svona manna. Ákærða kvaðst hafa fundið aðila með þessu nafni á Facebookog brugðist þannig við að hún hafi sent honum hótandi skilaboð í reiði og geðshræringu. Það hafi verið röng viðbrögð því að hún hefði átt að fara í gegnum heilbrigðiskerfið og til lögreglu með dóttur sína. Hún hafi viljað láta þennan mann vita að þetta væri ekki umkomulaus stúlka heldur ætti hún aðstandendur sem hugsuðu um hana, hann gæti því ekki gert henni mein og komist upp með það. Ákærða kvaðst hafa viljað koma í veg fyrir að hann nálgaðist dóttur sína aftur. Nánar aðspurð kvað ákærða ummælin: „Allir munu vita hvað þú gerðir helvítið þitt, e g skal sjálf sjá til þess að þú rotnir í hreinasta helvíti mannógeðið þitt“ hafa átt að fela í sér skilaboð um að hans nánustu og aðrir yrðu látnir vita af gjörðum hans. Ummælin: „Þú vili ekki einu sinni ímyndað þer hvað sé í vændum hjá þer“ hafi átt að þýða að það yrði upplýst um gjörðir hans. Ummælin „Þu munt deyja“ hafi átt að vekja ótta hjá brotaþola. Skilaboðin hafi átt að fela í sér að þessi stúlka væri ekki í boði en ekki ótta um líf brotaþola og velferð. Aðspurð hvers vegna ákærða hafi ekki einfaldlega skrifað það sem hún segði að skilaboðin hafi átt að fela í sér, kvaðst ákærða hafa sagt þetta í mikilli reiði og geðshræringu en geti ekki útskýrt það frekar en að hún hafi verið að reyna að gera manninum ljóst að hún væri á bak við dóttur sína. Aðspurð kvað ákærða að vinkona dóttur sinnar hafi sagt sér nafn mannsins og í hvaða bæjarfélagi hann byggi.

Ákærða kvaðst þekkja ákærða A-kk-þf en ekki aðra. Aðspurð hvort ákærða hefði rætt þetta atvik við ákærða A-kk-þf kvaðst ákærða halda að það hafi verið vinkona dóttur sinnar, O, sem hafi sagt A-kk-þgf frá þessu. Ákærða kvaðst aðspurð ekki hafa rætt atvikið við neinn ákærðu og aldrei hafa boðið greiðslu fyrir barsmíðar á brotaþola.

Ákærða kvaðst aðspurð hafa heyrt af atburðum varðandi brotaþola skömmu seinna en hún hafi hvorki vitað hverjir áttu í hlut né hvað hafi gerst. Ákærða kvaðst hafa farið í bíltúr með ákærða A-kk-þgf og þá hafi hann sagt sér að eitthvað hafi gerst en það væri best að hún vissi ekki hvað það væri. Þau hafi keyrt að húsnæðinu uppi á Höfða, þarsem ákærða hafi hitt ákærða O-kk-þf. Þá hafi O-x-nf sagt að dóttur hennar yrði ekki unnið mein aftur af þessu manni sem ákærða hafi þakkað fyrir án þess að vita hvað hafi gerst.

2.

Brotaþoli kvaðst aðspurður hafa orðið mjög undrandi þegar hann fékk skilaboðin frá ákærðu. Hann kvaðst hvorki þekkja ákærðu né hafa gert henni neitt. Brotaþoli kvaðst halda að ákærða væri móðir stúlkunnar sem hafi sakað hann um kynferðisbrot. Brotaþoli kvaðst hafa hitt stúlkuna. Aðspurður kvaðst brotaþoli ekki hafa orðið óttasleginn þegar hann fékk meintar hótanir frá ákærðu. Brotaþoli kvaðst hafa komið að [...]um miðnætti 1. maí en á þeim tíma hafi hann ekki verið að hugsa um skilaboðin heldur aðeins að ná í símann sinn.

3.

A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf kvaðst fyrir dómi hafa farið með ákærðu R-kvk-þgf að húsnæðinu að [...]eftir atburði í ákærulið I, en þau R-kvk-nf hafi verið góðir vinir þótt slitnað hafi upp úr því sambandi. Dóttir hennar H, hafi daginn áður en atburðir þeir sem ákært er fyrir gerðust, sagt sér í bílferð frá Keflavík þar sem meðákærði O-kk-nf hafi einnig verið auk vinkonu dótturinnar, að brotaþoli hefði nauðgað sér. Ákærði kvaðst ekki hafa verið í sambandi við neinn meðan á þessu stóð. Ákærði kvaðst aðspurður ekki hafa fengið boð um greiðslu fyrir að misþyrma brotaþola.

4.

O-kk-nf G-kk-þf O-kk-þf kvað meðákærða A-kk-þf hafa sýnt sér og meðákærða S-kk-þgf myndir af tveimur stelpum sem voru bundnar niður. Annarri stúlkunni að nafni H, hafi brotaþoli í ákærulið I nauðgað. Meðákærði A-kk-nf og stúlkan hafi verið náin og hún verið eins og fjölskylda fyrir honum. Ákærði kvað meðákærða A-kk-þf hafa verið í sambandi við foreldra stúlkunnar og sagt sér að þau hafi boðið 500.000 krónur í greiðslu fyrir að berja brotaþola í ákærulið I. Þannig hafi þetta allt byrjað. Ákærði kvaðst hafa hitt H þegar hann hafi farið með meðákærða A-kk-þgf til að ná í hana og vinkonu hennar í partý í Keflavík. Ákærði kvaðst aðspurður ekki hafa nein tengsl við ákærðu R-kvk-þf en hann hafi hitt hana einu sinni á [...] daginn eftir atburðinn sem ákæruliðir I og III fjalla um. Ákærði kvaðst ekki hafa fengið greitt.

5.

Vitnið G kvaðst ekkert vita um skilaboð ákærðu til A en á þeim tíma hafi þau staðið í skilnaði.

Niðurstaða

Ákærðu eru gefnar að sök hótanir, með því að hafa sent brotaþola skilaboð þriðjudaginn 1. maí 2018 en efni skilaboðanna hafi verið til þess fallið að vekja hjá honum ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð. Efni skilaboðanna er tilgreint í kafla IV í ákæru og í málsatvikakafla hér að framan.

Ákærða hefur játað að hafa sent tilgreind skilaboð til brotaþola. Ákærða segir skilaboðin send í mikilli geðshræringu því að hún hafi frétt frá vinkonu dóttur sinnar að maður með nafni brotaþola hefði misnotað dóttur hennar kynferðislega. Ákærða hafi hins vegar ekki vitað hvort hún væri að senda skilaboðin til rétts einstaklings því að hún hafi aðeins vitað nafn hans og í hvaða bæjarfélagi hann byggi. Ákærða hefur útskýrt skilaboðin þannig að þau hafi átt að fela það í sér að brotaþoli vissi að dóttir hennar ætti fjölskyldu sem myndi vernda hana og hún væri í boði. Að mati dómsins eru útskýringar ákærðu ekki trúverðugar enda er efni skilaboðanna ekki skilyrt með neinum hætti. Hefði ákærðu verið í lófa lagið að senda þau skilaboð sem hún hefur haldið fram að hún hafi raunverulega verið að senda þrátt fyrir geðshræringu en efni skilaboðanna verður ekki skilið með þeim hætti sem ákærða heldur fram.

Samkvæmt 233. gr. almennra hegningarlaga varðar það sektum eða fangelsi allt að tveimur árum að hafa í frammi hótun um að fremja refsiverðan verknað og hótunin er til þess fallin að vekja hjá öðrum manni ótta um líf, heilbrigði eða velferð sína eða annarra. Það er því ekki skilyrði refsinæmis að hótun hafi í raun haft þessi áhrif.

Fyrir liggur að brotaþoli hefur í framburði sínum lýst því að efni skilaboðanna hafi ekki vakið hjá sér ótta en hann kveðst ekki þekkja ákærðu. Hins vegar liggur jafnframt fyrir að brotaþoli varð fyrir fólskulegri líkamsárás, sama kvöld og skilaboðin voru send, af hendi fjölskylduvinar ákærðu og félaga hans, sem vissu um og báru upp á hann ásakanir um meint kynferðisbrot brotaþola gagnvart dóttur ákærðu. Jafnframt liggur fyrir að ákærða fór í bíltúr með fjölskylduvininum A-kk-þgf, daginn eftir að skilaboðin voru send og hitti fyrir vitnið O-kk-þf, sem ákærða segir að hafi tjáð sér að hún þyrfti ekki að hafa áhyggjur af því að brotaþoli myndi gera dóttur hennar mein aftur. Ákærða kveðst hafa þakkað honum fyrir án þess að vita hvað hefði gerst. Ákærði O-kk-nf kvaðst hafa hitt ákærðu einu sinni og það hafi verið daginn eftir líkamsárásina. Með vísan til framangreinds er framburður ákærðu ekki trúverðugur að mati dómsins, varðandi það að hún hafi ekki vitað að til stæði að gera brotaþola mein vegna meintrar nauðgunar dóttur ákærðu.

Með vísan til þess sem að framan greinir og að teknu tilliti til þeirrar líkamsárásar gagnvart brotaþola sem ákærðu A-kk-nf og O-kk-nf hafa verið sakfelldir fyrir í ákærulið I, verður talið hafið yfir skynsamlegan vafa, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að skilaboð ákærðu hafi falið í sér refsiverðar hótanir og ber hún refsiábyrgð á þeirri háttsemi sem er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

B. Ákvörðun refsinga

Ákærðu O-kk-nf, A-kk-nf og S-kk-nf hafa allir verið sakfelldir fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, langvarandi frelsissviptingu og hótanir í félagi með öðrum samkvæmt ákærulið I. Ákærði O-kk-nf hefur auk þess verið sakfelldur fyrir rán samkvæmt ákærulið I. V arðar frelsissviptingarbrot samkvæmt 2. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga fangelsi ekki skemur en eitt ár og allt að 16 ára fangelsi eða ævilangt. Þá varðar sérstaklega hættuleg líkamsárás samkvæmt 2. mgr. 218. gr. sömu laga allt að 16 ára fangelsi, rán samkvæmt 252. gr. varðar fangelsi ekki skemur en 6 mánuði og allt að 10 árum og hótanir samkvæmt 233. gr. varða sektum eða fangelsi allt að fjórum árum. Er óhjákvæmilegt að líta til þessa við ákvörðun refsinga í málinu. Var þáttur ákærða O-kk-ef umfangsmestur en ákærðu A-kk-nf og S-kk-nf tóku einnig fullan þátt í ofbeldinu og beittu hættulegum spörkum og höggum þó þeir hafi ekki beitt áhöldum. Voru brotin unnin í félagi, á sérlega ófyrirleitinn og hrottafenginn hátt og sýndu ákærðu fullkomið skeytingarleysi um velferð brotaþola er þeir veittu honum þung högg á höfuð og búk sem ávallt fylgir hætta á lífshættulegum innri áverkum. Ákærðu hafa einnig verið sakfelldir fyrir frelsissviptingu, líkamsárás og ólögmæta nauðung í félagi samkvæmt ákærulið III.

Ákærða R-kvk-nf hefur verið sakfelld fyrir hótanir samkvæmt IV. ákærulið.

Meðferð málsins fyrir útgáfu ákæru dróst úr hófi. Ákæra var ekki gefin út fyrr en 6. janúar 2022 en þá voru liðin þrjú á og sex mánuðir frá atvikum. Verður ákærðu ekki kennt um þennan mikla drátt sem gengur gegn málshraðareglu 2. málsl. 3. mgr. 18. gr. og 2. málsl. 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar nr. 33/1944 og 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994. Verður litið til þessa við ákvörðun refsingar allra ákærðu.

1. Ákærði O-kk-nf G-kk-nf O-kk-nf.

Ákærði O-kk-nf er 27 ára. Ákærði var dæmdur 19. júlí 2019 fyrir tilraun til þjófnaðar en ákvörðun refsingar var frestað skilorðsbundið í 2 ár og lokið einu máli með lögreglustjórasátt.

Ákærði er sakfelldur samkvæmt ákærulið I fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, langvarandi frelsissviptingu, hótanir og rán í félagi við aðra. Þá er ákærði sakfelldur fyrir nytjastuld samkvæmt ákærulið II en ekki verður talið að brotið hafi verið smávægilegt eða fyrir hendi séu sérstakar málsbætur. Loks er ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás, frelsissviptingu og ólögmæta nauðung samkvæmt ákærulið III. Þau brot voru einnig unnin í félagi. Verður refsing fyrir öll brotin tiltekin með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga, sbr. einnig 78. gr. laganna.

Brot samkvæmt ákærulið I eru sérlega alvarleg en ákærðu stóðu að því í sameiningu að misþyrma og ógna brotaþola á ófyrirleitinn og hrottalegan hátt auk þess sem ákærði var atkvæðamestur í ofbeldinu og sló í fætur brotaþola með felgulykli og í háls hans með hnífabrýni sem eykur enn á hættu þá sem brotaþola var búin af ofbeldinu.

Háttsemin beindist að heilsu og andlegri velferð brotaþola sem hefur enn ekki náð að vinna úr þeirri áfallastreituröskun sem hann glímir við í kjölfarið. Þá hefur ákærði alfarið hafnað bótakröfu og verður ekki séð að hann hafi sýnt neina iðrun eða reynt að bæta fyrir gjörðir sínar gagnvart brotaþola og tjónþola vegna bifreiðar, þrátt fyrir að hann hafi getið þess fyrir dómi að hafa séð eftir þessu hvern dag eftir atburðinn og ef hann gæti tekið þ að til baka myndi hann gera það. Hann hafi verið önnur persóna á þessum tíma en hann séí dag. Engin gögn hafa verið lögð fram um að ákærði hafi gert nokkuð til að snúa lífi sínu til betri vegar, en hann bar sjálfur um að hafa verið edrú í þrjú ár, vera í vinnu, einhleypur og barnlaus, þó hann vildi ekki gefa upp á hvaða vinnustað. Þykir ákærði engar málsbætur eiga sér. Ber við ákvörðun refsingar að líta til alls þessa, sbr. 1., 3., 6., 7. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Einnig ber að líta til 2. mgr. 70. gr. laganna en samkvæmt henni skal að jafnaði meta það til refsiþyngingar þegar brot er framið í samverknaði með öðrum. Loks verður ekki framhjá því litið að brot gegn 2. mgr., sbr. 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga varða að lágmarki 12 mánaða fangelsi. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 24 mánuði. Hinn óhæfilegi dráttur sem orðið hefur á málinu, en liðin eru rúm 4 ár síðan brotin voru framin, þykir eins og hér stendur á, leiða til þess að refsingin verði skilorðsbundin að mestu leyti en skilorðstíminn verði 5 ár með hliðsjón af alvarleika brotanna. Skal ákærði sæta 3 mánaða óskilorðsbundnu fangelsi, en að öðru leyti verður refsing hans skilorðsbundin og skal sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum 5 árum frá birtingu dóms að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

2. Ákærði A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf.

Ákærði A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf er 33 ára. Hann hefur gert fimm sáttir vegna brota á ávana- og fíkniefnalögum og umferðarlögum á árunum 2012 til 2016 og hlotið fjóra refsidóma frá árinu 2016, síðast 17. september 2021 en þá var hann dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi í tvö ár fyrir auðgunarbrot. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru framin fyrir uppkvaðningu þess dóms. Ber því að taka upp hinn skilorðsbundna dóm ákærða frá 17. september 2021 og dæma ákærða hegningarauka.

Ákærði er sakfelldur samkvæmt ákærulið I fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, langvarandi frelsissviptingu og hótanir í félagi við aðra. Þá er ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás, frelsissviptingu og ólögmæta nauðung samkvæmt ákærulið III. Þau brot voru einnig unnin í félagi. Verður refsing fyrir öll brotin tiltekin með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga, sbr. einnig 78. gr. laganna.

Brot ákærða samkvæmt ákærulið I voru sérlega alvarleg auk þess að vera ófyrirleitin og hrottaleg. Engin gögn hafa verið lögð fram um að ákærði hafi gert nokkuð til að snúa lífi sínu til betri vegar. Ákærði hefur hafnað bótakröfum og hefur ekkert gert til að bæta fyrir gjörðir sínar gagnvart brotaþola. Þykir ákærði engar málsbætur eiga. Ber við ákvörðun refsingar að líta til alls þessa, sbr. 1., 3. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Einnig ber að líta til 2. mgr. 70. gr. laganna en samkvæmt henni skal að jafnaði meta það til refsiþyngingar þegar brot er framið í samverknaði með öðrum. Loks verður ekki framhjá því litið að brot gegn 2. mgr., sbr. 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga varða að lágmarki 12 mánaða fangelsi.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði. Hinn óhæfilegi dráttur sem orðið hefur á málinu, en liðin eru rúm 4 ár síðan brotin voru framin, þykir eins og hér stendur á, leiða til þess að refsingin verði skilorðsbundin að mestu leyti en skilorðstíminn verði 5 ár með hliðsjón af alvarleika brotanna. Skal ákærði sæta 3 mánaða óskilorðsbundnu fangelsi, en að öðru leyti verður refsing hans skilorðsbundin og skal sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum 5 árum frá birtingu dóms að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

3. Ákærði S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf.

Ákærði S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf er 34 ára. Hann hefur hlotið 10 refsidóma frá árinu 2005, síðast fyrir þjófnað 30. mars 2020 en honum var ekki gerð sérstök refsing vegna þess. Ákærði var dæmdur í 20 mánaða fangelsi skilorðsbundið í 3 ár með dómi þann 21. desember 2020 fyrir þjófnað, nytjastuld, vörslu ávana- og fíkniefna og umferðarlagabrot auk þess að vera sviptur ökuréttindum ævilangt. Með þeim dómi var tekinn upp dómur frá 29. maí 2019. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir samkvæmt I. og III. ákærulið voru framin fyrir uppkvaðningu framangreindra dóma. Ber því samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga að taka upp 20 mánaða skilorðsbundna fangelsisrefsingu samkvæmt dómi frá 21. desember 2020 og gera ákærða refsingu í einu lagi fyrir öll brotin eftir reglum 77. og 78. gr. sömu laga.

Ákærði er sakfelldur samkvæmt ákærulið I fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, langvarandi frelsissviptingu og hótanir í félagi við aðra. Þá er ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás, frelsissviptingu og ólögmæta nauðung samkvæmt ákærulið III. Þau brot voru einnig unnin í félagi.

Brot ákærða samkvæmt I. ákærulið eru sérlega alvarleg auk þess að vera ófyrirleitin og hrottaleg. Engin gögn hafa verið lögð fram um að ákærði hafi snúið lífi sínu til betri vegar. Ákærði hefur hafnað bótakröfum og hefur ekki gert nokkuð til að bæta fyrir gjörðir sínar gagnvart brotaþola. Þykir ákærði engar málsbætur eiga sér. Ber við ákvörðun refsingar að líta til alls þessa, svo og sakaferils ákærða, sbr. 1., 3. og 6. og tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Einnig ber að líta til 2. mgr. 70. gr. laganna en samkvæmt henni skal að jafnaði meta það til refsiþyngingar þegar brot er framið í samverknaði með öðrum. Loks verður ekki framhjá því litið að brot gegn 2. mgr., sbr. 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga varða að lágmarki 12 mánaða fangelsi.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 ár. Hinn óhæfilegi dráttur sem orðið hefur á málinu, en liðin eru rúm fjögur ár síðan brotin voru framin, þykir eins og hér stendur á, leiða til þess að refsingin verði skilorðsbundin að mestu leyti en skilorðstíminn verði 5 ár með hliðsjón af alvarleika brotanna. Skal ákærði sæta 3 mánaða óskilorðsbundnu fangelsi, en að öðru leyti verður refsing hans skilorðsbundin og skal sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum 5 árum frá birtingu dóms að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga 4. Ákærða R-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf.

Ákærða R-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf er 42 ára. Ákærða var dæmd 3. október 2019 í 75 daga fangelsi fyrir umferðarlagabrot framin árið 2018 og svipt ökuréttindum ævilangt en sakaferill hennar hefur að öðru leyti ekki þýðingu við ákvörðun refsingar. Brot þetta var framið áður en sá dómur féll og verður henni því dæmdur hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga. Ákærða kvaðst ekki hafa verið á góðum stað á þeim tíma sem skilaboðin voru send en hún hafi snúið lífi sínu til betri vegar. Ákærða, sem er sjúkraliði að mennt kvaðst starfa í dag sem iðjuþjálfi á Hrafnistu í Hafnarfirði og eiga barnabörn. Ákærða viðurkenndi fyrir dómi að viðbrögð hennar hafi ekki verið rétt og að hún hafi verið í mikilli geðshræringu þegar hún sendi skilaboðin. Þykir ákærða eiga sér málsbætur að mati dómsins, sbr. 7. tölul. 1. mgr. 70. gr. og 4. tölul. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga.

Eins og hér stendur á og í ljósi hins óhæfilega dráttar sem orðið hefur á málinu, en liðin eru rúm fjögur ár síðan brotin voru framin, þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar ákærðu og skal refsingin falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

C. Ákvörðun skaða- og miskabóta

Skaða- og miskabótakrafa A samkvæmt ákærulið I.

Ákærðu O-kk-nf, A-kk-nf og S-kk-nf hafa verið sakfelldir fyrir frelsissviptingu í rúma sex klukkutíma, sérstaklega hættulega líkamsárás og hótanir gagnvart brotaþola. Ákærðu hafa krafist frávísunar bótakrafna en til vara að þær verði verulega lækkaðar.

Gerð er krafa um óskipta greiðslu skaðabóta, sbr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, vegna sjúkrakostnaðar, lyfjakostnaðar og munatjóns, samtals að fjárhæð kr. 593.317,-. Í gögnum málsins er ein kvittun slysa- og bráðadeildar Landspítala að fjárhæð kr. 7.166.- vegna komugjalds á bráðadeild, dagsett 3. maí 2018. Er fallist á að brotaþoli eigi rétt til óskiptrar greiðslu skaðabóta úr hendi allra ákærðu vegna þess kostnaðar sem ber vexti eins og í dómsorði kveður. Brotaþoli á auk þess rétt á greiðslu á 23.000 krónum úr hendi ákærða O-kk-ef vegna ráns á þeirri fjárhæð samkvæmt ákærulið I sem ber vexti eins og í dómsorði kveður.

Hvað varðar annað meint munatjón er hafa ekki verið lögð fram nein gögn er sýna fram á að brotaþoli hafi verið eigandi slíkra hluta. Er skaðabótakrafa hvað þá liði varðar vanreifuð sem leiðir til frávísunar frá dómi.

Brotaþoli gerir einnig kröfu um óskipta greiðslu miskabóta að fjárhæð 4.000.000 króna úr hendi allra ákærðu. Ákærðu hafa með samverknaði sínum valdið brotaþola miska í skilningi 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og bera óskipta ábyrgð á honum. Við mat á fjárhæð bóta er til þess að líta að þrír einstaklingar stóðu í sameiningu að frelsissviptingunni og hafði brotaþoli ærna ástæðu til að óttast um líf sitt og velferð. Hann var beittur grófu ofbeldi og misþyrmingum ásamt að vera hótað frekari líkamsmeiðingum og lífláti. Er sú aðför til þess fallin að auka enn á andlegar þjáningar brotaþola. Fyrir liggja vottorð J læknis, sérfræðings í bráðlækningum á slysa- og bráðadeild Landspítala um líkamlegt ástand brotaþola við komu á slysa- og bráðadeild. Vottorðið staðfestir hversu alvarleg aðför ákærðu var að brotaþola en samkvæmt því hlaut brotaþoli rifbrot á þremur rifbeinum, brot á 2. lendar hrygg lið, mar á kinnbeini, kviði og höku, eymsli í vinstri hné og hruflsár á hægra hné auk merkja um minni háttar blæðingu í þvagfæri sem bendir til þess að mar hafi komið á nýra. Fyrir liggur einnig vottorð K sálfræðings, sem staðfestir hversu nærri aðförin gekk að brotaþola andlega og félagslega. Greindi hún frá því fyrir dómi að hún hafi þurft að senda brotaþola með sjúkrabíl vegna kvíðakasts í meðferðartíma, en fyrir liggur fyrir læknabréf L vegna innlagnar brotaþola á geðdeild 6.- 8. maí 2020 vegna mikillar endurupplifunar atburða tveimur árum eftir aðförina. Brotaþoli lýsti því jafnframt fyrir dómi hve erfitt hann hefur átt andlega og félagslega eftir atlöguna en ekki þykir ástæða til að draga það í efa.

Að öllu framangreindu virtu þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 2.500.000 krónur. Ber sú fjárhæð vexti samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. maí 2018 til 11. mars 2022 en þá var mánuður liðinn frá birtingu bótakröfunnar gagnvart ákærðu við þingfestingu málsins, en frá þeim degi reiknast dráttarvextir samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Miskabótakrafa A samkvæmt ákærulið IV.

Ákærða R-kvk-nf hefur verið sakfelld fyrir hótanir gagnvart brotaþola. Brotaþoli lýsti því yfir fyrir dómi að hann hafi ekki orðið hræddur er hann fékk hótanirnar sendar þó það hafi síðan komið á daginn að hann hefði haft fulla ástæðu til að vera óttasleginn. Engu að síður þykja eins og máli þessu er háttað ekki vera rök til að dæma ákærðu til greiðslu miskabóta og er ákærða sýknuð af þeirri kröfu.

Skaðabótakrafa B samkvæmt ákærulið II.

Ákærði O-kk-nf hefur verið sakfelldur fyrir nytjastuld vegna Lexus- bifreiðar [...] en samkvæmt gögnum málsins tjónaðist bifreiðin er ákærði missti stjórn á bifreiðinni með þeim afleiðingum að bifreiðin lenti utan vegar. Til stuðnings kröfunni hefur verið lögð fram samantekt um varahluti og vinnu frá CAR- X, dagsett 6. júlí 2018 að fjárhæð 2.409.444 krónur en engin gögn hafa verið lögð fram um að bótakrefjandi hafi greitt fyrir þá varahluti og vinnu. Þá liggur fyrir afrit samtals 4 blaðsíður, merkt Almenn verkstæði frá Toyota, dags. 7. mars 2019, þar sem varahlutir, réttingavinna og almenn vinna eru tilgreind samanlagt að fjárhæð 1.722.382 krónur. Ekkert liggur fyrir um að farið hafi verið í þær viðgerðir sem þar eru tilgreindar, afritið ber þess ekki merki að hafa verið greitt og ekki hafa verið lagðar fram neinar greiðslukvittanir. Er því alls ósannað að tjón tjónþola hafi numið annarri hvorri þessara fjárhæða. Myndir af bifreiðinni, sem eru meðal gagna málsins, bera hins vegar augljóslega með sér að bifreiðin var tjónuð og þarfnaðist viðgerða. Lagður hefur verið fram reikningur frá Pústþjónustu BJB ehf. dagsettur 10. september 2019 vegna bifreiðarinnar [...]að fjárhæð 167.113 krónur ásamt VISA greiðslukvittun til sama aðila dagsett sama dag að fjárhæð 150.113 krónur. Er þetta eina greiðslukvittunin sem liggur fyrir í málinu vegna viðgerða á bifreiðinni. Með vísan til framangreinds er fallist á að ákærða beri að greiða skráðum eiganda bifreiðarinnar, B, skaðabætur að fjárhæð 150.113 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr.

38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. maí 2018 til 11. mars 2022 en þá var mánuður liðinn frá birtingu bótakröfunnar gagnvart ákærða við þingfestingu málsins, en frá þeim degi reiknast dráttarvextir samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Ákærði verður einnig dæmdur til að greiða tjónþola málskostnað með þeim hætti sem í dómsorði greinir. Að öðru leyti er bótakrafan fullkomlega vanreifuð og er vísað frá dómi.

D. Ákvörðun sakarkostnaðar

Á grundvelli sakfellingar ákærðu ber, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að dæma þau til að greiða allan sakarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjenda sinna, þóknun réttargæslumanns brotaþola og þóknun lögmanns tjónþola sem ákveðast að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði O-kk-nf G-kk-nf O-kk-nf er sakfelldur samkvæmt I., II. og III. ákærulið. Verður honum því gert að greiða málsvarnarlaun verjanda síns Ó-kk-ef K-kk-ef E-kk-ef lögmanns. Að teknu tilliti til umfangs málsins og með hliðsjón af tímaskýrslu verjanda, sem einnig gætti hagsmuna ákærða á rannsóknarstigi, þykja málsvarnarlaun hæfilega ákveðin 1.953.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf er sakfelldur samkvæmt ákæruliðum I og III.

Verður honum því gert að greiða málsvarnarlaun verjanda síns S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem að teknu tilliti til umfangs málsins þykja hæfilega ákveðin 1.674.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá verður ákærða einnig gert að greiða þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, P-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 279.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf er sakfelldur samkvæmt ákæruliðum I og III. Verður honum því gert að greiða málsvarnaralaun verjanda síns G-kk-ef S-x-x

R-kk-ef lögmanns. Að teknu tilliti til umfangs málsins og með hliðsjón af tímaskýrslu verjanda, sem einnig gætti hagsmuna ákærða á rannsóknarstigi, þykja málsvarnarlaun hæfilega ákveðin 2.232.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærðu O-kk-nf, A-kk-nf og S-kk-nf skulu einnig greiða óskipt útlagðan sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti 179.000 krónur. Þá greiði ákærðu óskipt þóknun U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef lögmanns, skipaðs réttargæslumanns brotaþola, sem að teknu tilliti til umfangs máls og með hliðsjón af tímaskýrslu réttargæslumanns þykir hæfilega ákveðin 1.395.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærða R-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf er sakfelld samkvæmt ákærulið IV. Verður henni því gert að greiða málsvarnarlaun verjanda síns G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef lögmanns. Að teknu tilliti til eðlis og umfangs málsins og með hliðsjón af tímaskýrslu verjanda, sem einnig gætti hagsmuna ákærðu á rannsóknarstigi, þykja málsvarnarlaun hæfilega ákveðin 1.423.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

M-kvk-nf T-x-x héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Gætt hefur verið að ákvæðum 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómsorð :

Ákærði O-kk-nf G-kk-nf O-kk-nf sæti fangelsi í 24 mánuði, en fresta skal fullnustu 21 mánaðar refsingarinnar og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum 5 árum frá birtingu dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði A-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í 18 mánuði, en fresta skal fullnustu 15 mánaða refsingarinnar og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum 5 árum frá birtingu dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í 3 ár, en fresta skal fullnustu 33 mánaða refsingarinnar og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum 5 árum frá birtingu dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Frestað er ákvörðun refsingar ákærðu R-kvk-ef J-kvk-ef H-kvk-ef sem skal falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðu O-kk-nf, A-kk-nf og S-kk-nf greiði óskipt brotaþola A 2.5 00.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. maí 2018 til 3. maí 2018 en af kr. 2.007.166 krónum frá þeim degi til 11. mars 2022, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði O-kk-nf greiði brotaþola A 2 3.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. maí 2018 til greiðsludags.

Ákærðu O-kk-nf, A-kk-nf og S-kk-nf greiði óskipt þóknun U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef skipaðs réttargæslumanns brotaþola, 1.395.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði O-kk-nf greiði tjónþola, B 150.311 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. maí 2018 til 11. mars 2022, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá greiði ákærði O-kk-nf, tjónþola B 279.000 krónur í málskostnað, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði O-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef K-kk-ef E-kk-ef lögmanns 1.953.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði A-kk-nf greiði málsvarnalaun skipaðs verjanda síns S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns 1.674.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun verjanda síns P-kk-ef K-kk-ef lögmanns á rannsóknarstigi, 279.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði S-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns 2.232.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærðu O-kk-nf, A-kk-nf og S-kk-nf greiði óskipt útlagðan sakarkostnað 179.000 krónur.

Ákærða R-kvk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef 1.423.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

M-kvk-nf T-x-x