S-176/2016

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið 13. október 2016, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Vestmannaeyjum þann 30. september sl., á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf, Kirkjuvegi 10, Vestmannaeyjum

„fyrir þjófnað

með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 23. desember 2015 farið í heimildarleysi inn á veitingastaðinn Vöruhúsið, Skólavegi 1, 900 Vestmannaeyjum og stolið þaðan einni flösku af Grand Mariner, einni flösku af GaJol og einni flösku af Corona bjór.

(Mál nr. 319-2015-4495)

fyrir vopnalagabrot

með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 23. desember 2015 borið vasahníf með 8,5 cm hnífsblaði á almannafæri, en hnífurinn fannst á veitingastaðnum Vöruhúsinu, Skólavegi 1, 900 Vestmannaeyjum, þar sem ákærði hafi skilið hann eftir fyrr um nóttina eftir að hafa brotist inn á veitingastaðinn og stolið þaðan áfengi.

(Mál nr. 319-2015-4495)

fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni

með því að hafa mánudaginn 8. febrúar 2016 haft í vörslum sínum 1,12 gr. af maríhúana, í dökkblárri fartölvutösku sem ákærði hafði gleymt á heimili J-kk-ef E-kk-ef, Miðstræti 30, 900 Vestmannaeyjum.

(Mál nr. 319-2016-498)

Teljast framangreind brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum, 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998 með síðari breytingum og 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á 1,12 gr. af maríhúana.“

Ákærði sótti þing við þingfestingu málsins og lýsti því yfir að hann óskaði ekki eftir því að fá skipaðan verjanda. Þá viðurkenndi ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Var þá farið með málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 og það tekið til dóms eftir að sækjandi og ákærði höfðu tjáð sig um lagaatriði og viðurlög, enda taldi dómari ekki ástæðu til að draga í efa að játningin væri sannleikanum samkvæm.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða var ákærði sektaður í tvígang árin 2008 og 2009 fyrir umferðarlagabrot og ávana- og fíkniefnabrot. Þá var hann sakfelldur 4. nóvember 2010 fyrir þjófnað en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í 2 ár. Á árinu 2012 var ákærði sektaður fyrir eignaspjöll. Þann 22. maí 2013 var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi fyrir líkamsárás og hótanir, skilorðsbundið í 2 ár. Var þá skilorðsdómur frá 4. nóvember 2010 dæmdur með, en fram kemur að um hegningarauka hafi verið að ræða. Þá var ákærði sakfelldur þann 24. október 2013 fyrir líkamsárás, eignaspjöll og ávna- og fíkniefnabrot. Segir á sakavottorði að ákærða hafi ekki verið gerð sérstök refsing en að skilorðsdómur 22. maí 2013 hafi verið tekinn upp og dæmdur með. Þess er getið að dómurinn hafi verið hegningarauki. Þann 28. janúar 2014 var ákærði dæmdur í 10 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir líkamsárás, húsbrot, þjófnað og eignaspjöll. Segir á sakavottorði að um hafi verið að ræða hegningarauka og jafnframt að fyrrgreindur skilorðsdómur 22. maí 2013 hafi verið dæmdur upp. Þá var ákærði sakfelldur fyrir þjófnað þann 29. janúar 2014 en dómurinn var hegningarauki og segir á sakavottorði að skilorðsdómur 22. maí 2013 hafi verið dæmdur upp og ákærða ekki gerð sérstök refsing. Enn var ákærði sakfelldur þann 13. mars 2014 og nú fyrir ávana- og fíkniefnabrot en um var að ræða hegningarauka og ákærða ekki gerð sérstök refsing.

Með brotum sínum nú hefur ákærði rofið skilorð dómsins frá 28. janúar 2014 og ber með vísun til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 að dæma þá refsingu upp og gera ákærða refsingu í einu lagi með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ber að líta til hreinskilnislegrar játningar ákærða við ákvörðun refsingar hans og er hæfileg refsing fangelsi í 12 mánuði. Að virtum sakaferli þykir ekki fært að skilorðsbinda refsingu ákærða að fullu, en fresta ber fullnustu 10 mánaða af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þá ber að gera upptæk 1,12 gr. af maríhúana með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, en það athugast að lagatilvísun skortir í ákæru um upptökukröfuna.

Ekki verður séð að kostnað hafi leitt af málinu.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, D-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði.

Fresta skal fullnustu 10 mánaða af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upptæk eru til eyðingar 1,12 gr. af marihúana.

S-kk-nf G. G-kk-nf