S-323/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 8. desember s.l., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 2. nóvember 2010, á hendur X;

„fyrir eftirtalin hegningarlagabrot:

I. (Fjárdrátt)

Með því að hafa á tímabilinu frá 11. október 2001 til 12. janúar 2009, meðan hann gegndi stöðu féhirðis [félags], dregið sér kr. 6.101.317-, úr sjóðum stúkunnar, sem voru á þremur bankareikningum í Landsbanka Íslands hf., á Húsavík, nr. 63274, 45100 og 2100 og bankareikningi í Íslandsbanka á Húsavík, nr. 281, en fjármuni þessa notaði ákærði í eigin neyslu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. (Umboðssvik)

Með því að hafa fyrst 12. nóvember 2004 og síðan alls 10 sinnum til 3. október 2008, misnotað aðstöðu sína og breytt yfirdráttarheimild [félags] á reikningi nr. 281 í Íslandsbanka hf., á Húsavík, úr 400.000- krónum, sem hún var samkvæmt ákvörðun stjórnar og í 3.000.000-, króna, sem var upphæð yfirdráttarins í lok tímabilsins, en breytingar þessar á yfirdráttarheimildinni voru gerðar án samþykkis stjórnar stúkunnar og gerðar í þeim tilgangi að auka handbæra fjármuni stúkunnar, sem ákærði síðan dró sér að hluta.

Telst þetta varða við 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

III. (Skjalafals)

Með því að hafa frá árinu 2002 til og með 2008, lagt falsaða ársreikninga fyrir stjórn og endurskoðendur [félags] og fengið þá samþykkta á félagsfundi í stúkunni, en reikningana hafði hann falsað á þann hátt að þeir gáfu rangar upplýsingar um eigna- og skuldastöðu stúkunnar og rangar upplýsingar um útgjöld hennar, en þetta gerði hann til að leyna brotum þeim sem hann er ákærður fyrir í I. og II. lið ákærunnar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Einkaréttarkrafa.

Í málinu gerir [félagið], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 6.101.317-, með dráttarvöxtum frá 10. febrúar 2009 til greiðsludags, samkvæmt 9. gr. laga nr. 38, 2001, auk þess er krafist bóta vegna kostnaðar við lögmannsaðstoð eftir mati dómara, eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi, auk álags er nemi virðisaukaskatti af þóknuninni.“

Ákærði, krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Skipaður verjandi ákærða krefst hæfilegrar málflutningsþóknunar auk útlagðs kostnaðar.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust játað sakargiftir samkvæmt ákæruskjali. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, þ.á.m. framburðarskýrslur sem hann gaf hjá lögreglu að viðstöddum tilnefndum verjanda sínum, í febrúar og október sl.

Samkvæmt gögnum barst lögreglu kæra á hendur ákærða, sem dagsett er 21. janúar 2010. Við rannsóknina var af hálfu rannsóknaraðila m.a. aflað skýrslna frá endurskoðanda svo og ársreikninga nefnds félags allt frá árinu 1997/1998.

Að ofangreindu virtu og þar sem ekki er ástæða til að efa að játning ákærða sé sannleikanum samkvæm þykir sök hans nægilega sönnuð. Eru brot ákærða réttilega heimfærð til laga í ákæru.

Mál þetta var rekið á grundvelli 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála. Var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu, en sækjanda og skipuðum verjanda ákærða var gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og viðurlög.

II.

Ákærði, sem fæddur er 28. nóvember 1950, hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi svo kunnugt sé.

Við ákvörðun refsingar ber m.a. að hafa hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, en ákærði hefur í máli þessu gerst sekur um fjárdrátt, umboðssvik og skjalafals. Brotin framdi ákærði á alllöngu tímabili og var um umtalsverða fjárhæð að ræða, sem hann hefur ekki endurgreitt. Ákærði hefur á hinn bóginn játað brot sín undanbragðalaust og samþykkt að greiða fyrrgreinda einkaréttarkröfu. Að auki hefur ákærði að undanförnu leitað sér aðstoðar hjá meðferðaraðilum vegna einkalífsvandkvæða sinna.

Að öllu ofangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin sex mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir fært að ákveða að fullnustu fjögurra mánaða af refsingunni skuli frestað og skal sá hluti falla niður að liðnum 2 árum frá uppsögu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga með síðari breytingum.

Eins og áður sagði hefur ákærði samþykkt að greiða fram komna skaðabótakröfu. Verður hún tekin til greina með þeim hætti sem segir í dómsorði, en að auki skal ákærði greiða þóknun til lögmanns bótakrefjanda, eins og þar segir.

Loks skal ákærði greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns við alla meðferð málsins, m.a. við lögreglurannsókn, en að auki ferðakostnað hans eins og segir í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í sex mánuði, en fullnustu fjögurra mánaða refsingarinnar skal frestað og fellur sá hluti niður að liðnum 2 árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22. 1955.

Ákærði greiði [félagi], kt. 000000-0000, […], skaðabætur að fjárhæð 6.101.317 krónur með dráttarvöxtum frá 10. febrúar 2009 til greiðsludags, samkvæmt 9. gr. laga nr. 38, 2001.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Þ-kk-ef, héraðsdómslögmanns, við alla meðferð málsins, 313.750 krónur svo og þóknun lögmanns bótakrefjanda 81.500 krónur, en í báðum tilvikum er virðisaukaskattur með talinn. Þá greiði ákærði ferðakostnað skipaðs verjanda síns 125.000 krónur.