S-2594/2019

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 21. október sl., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 6. júní 2019 á hendur: „X, kennitala [...], [...], [...], fyrir kynferðislega áreitni gegn A, kt. [...], með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 5. desember 2017 í íbúðarherbergi á jarðhæð fjölbýlishúss að [...], [...], þar sem A lá sofandi í rúmi ákærða, káfað á rassi hans innanklæða, sett fingur að endaþarmsopi hans og hneppt frá einni tölu á buxum hans, en A vaknaði við ofangreind brot ákærða.

Telst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kt. [...], er þess krafist að honum verði greiddar miskabætur að fjárhæð kr. 2.500.000, úr hendi ákærða, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu frá 5. desember 2017, þar til mánuður er liðinn frá framlagningu bótakröfunnar, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, sbr. 48. gr. laga nr. 88/2008, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins og að bótakröfu brotaþola verði vísað frá dómi en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa og að fjárhæð bótakröfu verði verulega lækkuð. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins, með hliðsjón af tímaskýrslu verjanda, sem greiðist úr ríkissjóði. Þá er þess krafist að við ákvörðun málsvarnarlauna verði tekið tillit til virðisaukaskatts.

I

Málsatvik

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu kom brotaþoli á lögreglustöð í Kópavogi aðfaranótt þriðjudagsins 5. desember 2017, ásamt systur sinni, vitninu B, og vildi leggja fram kæru vegna málsins. Segir í skýrslunni að brotaþoli hafi lýst því að hann hefði verið að drekka þetta kvöld og farið á heimili ákærða að [...] þar sem hann hefði sofnað til fóta í rúmi ákærða. Hann hefði svo vaknað við það að ákærði hefði verið kominn inn á hann að neðanverðu með hönd og verið að klæða hann úr að neðanverðu. Brotaþoli hafi beðið ákærða að hætta en hann hafi ekki gert það. Brotaþoli hafi svo komist á salerni og þaðan út og í verslunina Iceland við Arnarbakka, en þangað hafi systir hans, vitnið C, sótt hann.

Í kjölfarið var tekin skýrsla af brotaþola. Samkvæmt málsgögnum misfórst upptaka af þeim framburði sem brotaþoli gaf þá en fyrir liggur samantekt á framburðinum. Þar kemur fram að brotaþoli hafi verið á Rockbarnum í Hafnarfirði þetta kvöld og hafi þar drukkið um fjóra bjóra og tvö skot af sterku áfengi. Hann hafi verið í samskiptum við ákærða, sem sé gamall kunningi hans, og hafi ákærði boðið honum gistingu í sófa í herbergi sem ákærði bjó í. Framangreind systir brotaþola hafi skutlað honum til ákærða. Brotaþola hafi fundist sófinn vera óþægilegur og hefði ákærði þá boðið honum að sofa til fóta í rúmi sínu. Þar hafi brotaþoli sofnað en vaknað við það að ákærði var kominn með höndina inn á rassinn á honum og verið að gera sig líklegan til að stinga fingri í endaþarminn á brotaþola og hafi ákærði stunið á meðan hann káfaði á rassi brotaþola. Brotaþoli hafi þá beðið hann að hætta og farið úr rúminu og inn á salerni og þaðan út úr húsinu. Jafnframt sýndi brotaþoli lögreglu skilaboð sem farið höfðu á milli hans og ákærða um nóttina.

Skýrsla var tekin af brotaþola á ný 22. mars 2018. Þá sagði brotaþoli að ástæða þess að hann gisti hjá ákærða hefði verið sú að þetta kvöld hefði hann fallið á bindindi og því ekki viljað fara heim til fjölskyldu sinnar. Ákærði hefði verið vinur hans og meðferðarfélagi og aldrei neitt kynferðislegt átt sér stað milli þeirra. Ákærði hafi boðið honum að gista í tveggja sæta sófa og boðið honum síðan að sofa til fóta hjá sér eftir að brotaþoli hefði sagt sófann vera óþægilegan. Þar hefði brotaþoli sofnað en vaknað við það að ákærði var kominn inn á hann og var að fikta í rassinum á honum og var að reyna að setja fingur inn í endaþarminn á honum. Einnig hafi hönd brotaþola verið inni á klofi ákærða og ákærði verið að reyna að hneppa frá buxum brotaþola. Hann hafi verið í gallabuxum og peysu eða bol. Buxurnar hafi verið með tölum og hafi ákærði náð að hneppa einni tölunni frá en brotaþoli muni ekki hvernig það gerðist. Brotaþoli kvaðst hafa frosið, orðið stjarfur og hafa beðið ákærða að hætta en engin viðbrögð fengið við því. Þá hafi brotaþoli sagt að hann ætlaði að fara út að reykja en farið fyrst inn á baðherbergi og síðan út. Þegar hann var kominn út hafi hann fengið skilaboð frá ákærða þar sem hann hefði beðist afsökunar. Þá kom fram hjá brotaþola að hann vissi að vitnið D hefði hringt í ákærða vegna málsins en það hefði ekki verið að hans frumkvæði. Brotaþoli kvaðst hafa hitt ákærða eftir þetta þegar hann var á geðdeild eftir sjálfsvígstilraun og ákærði var í meðferð á annarri deild. Hann hafi rekist á ákærða utandyra og „trompast“ og ráðist á ákærða.

Í skýrslu ákærða við rannsókn málsins lýsti hann því svo að hann hefði leyft brotaþola að gista en þeir hefðu verið góðir vinir. Hann hafi fyrst lagst í sófa en svo fært sig yfir í rúmið til ákærða eftir að ákærði samþykkti það. Þá hafi byrjað eitthvert þukl og það hafi verið það eina sem gerðist á milli þeirra. Þeir hafi legið hlið við hlið og strokið hvor öðrum um líkamann. Þeir hafi einnig snert kynfæri og rass hvor á öðrum, en einungis utanklæða. Kvað ákærði að sér hefði risið hold við þetta en ekki hafa orðið var við að brotaþola hefði risið hold. Síðan hefði brotaþoli sagt að hann ætlaði út að reykja en ekki komið til baka og þá hefði hann sent brotaþola skilaboð og spurt hann hvar hann væri en ekki fengið neitt svar. Um klukkustund síðar hafi vinur brotaþola, D, hringt, og ásakað hann um að hafa nauðgað brotaþola og sagt honum hvað hann ætti að segja ef hann yrði kærður og einnig hótað honum. Ákærði kvaðst hafa talið brotaþola vera samþykkan því sem gerðist þar sem hann hefði tekið á móti með strokum. Hafnaði ákærði því alfarið að hafa snert rass brotaþola innanklæða og reynt að setja fingur inn í endaþarmsop og að hafa hneppt frá buxum brotaþola og sett hönd hans inn á sig. Þá kvaðst ákærði kannast við að hafa sent brotaþola skilaboð og beðist afsökunar. Aðspurður hvers vegna hann hefði verið að biðjast afsökunar sagði ákærði að kannski hefði upplifun þeirra af þessu verið mismunandi. Hann hefði haldið að hann hefði gert eitthvað, hefði gengið eitthvað of langt. Þá kvaðst hann halda að hann hefði sent þessi skilaboð eftir að vitnið D hringdi í hann. Loks sagði ákærði að brotaþoli hefði ráðist á hann þegar þeir hittust þar sem þeir voru báðir í meðferð á Teigi.

Meðal framlagðra gagna er útprentun af samskiptum ákærða og brotaþola á Messenger. Þar á meðal eru skilaboð, sem ekki bera með sér hvaða dag þau voru send, þar sem þeir ræða um að hittast í íbúð systur ákærða og skilaboð sem ákærði sendi brotaþola í framhaldi af því; „Skal lofa reyna ekki mikið við þig haha.“ Þá liggja fyrir skilaboð sem fóru á milli þeirra skömmu fyrir ætlað brot þar sem fram kemur að brotaþola vanti gistingu og ákærði hafi boðið honum að gista hjá sér í tveggja sæta sófa. Þá bera skilaboð milli þeirra með sér að brotaþoli hafi farið til ákærða upp úr klukkan 01:00 þessa nótt. Má þar einnig sjá að brotaþoli var að senda skilaboð til klukkan 02:28 en þá varð hlé til klukkan 03:08, þegar hann sendi vitninu D skilaboð. Þá liggur fyrir skýrsla lögreglu um skoðun á síma ákærða. Þar kemur fram að ákærði hafi klukkan 03:28 5. desember 2017, sent eftirfarandi skilaboð í símanúmer brotaþola, [...]: „Fyrirgefðu A minn. Gekk of langt. Atti ekki að fara svona. Hvar ertu?“ Má af málsgögnum ráða að þessi skilaboð voru send sömu nótt og ákærði bauð brotaþola gistingu. Einnig kemur þar fram að ákærði móttók eftirfarandi skilaboð sama dag frá símanúmerinu [...] klukkan 03:44:52 „Svaraðu.“ og klukkan 03:45:06 „Svaraðu“.

Fyrir liggur skýrsla um skoðun á síma brotaþola þar sem framangreind skilaboð ákærða fundust. Þá voru einnig skoðuð samskipti ákærða og brotaþola á Facebook þessa nótt og mátti þar sjá að ákærði sendi brotaþola eftirfarandi skilaboð: Klukkan 03:23: „Ertu her?“, klukkan 03:15: „Fyrigefðu. Atti ekki að fara svona. :/“, klukkan 03:11 „Ertu að fara?a“.

Fyrir liggur skýrsla lögreglu um samskipti brotaþola og vitnisins D á Facebook þessa nótt. Þar kemur fram að brotaþoli hafði samband við D klukkan 03:08 og sagðist vera í veseni. Klukkan 03:20 segir hann að honum gæti hafa verið nauðgað. Klukkan 03:39 spyr D „Hver??“ og klukkan 03:39 svarar brotaþoli. „[...]“. Klukkan 03:43 segist hann ætla að kæra ákærða og hafa SMSskilaboð frá honum sem hann gæti lagt fram. Klukkan 03:43 segist hann hafa vaknað við að ákærði hafi verið komin inn á hann og búinn að setja hönd brotaþola inn á sig.

Fyrir liggur vottorð E læknis, dagsett 9. september 2019, vegna brotaþola. Þar er því lýst að hann hafi átt við geðræna kvilla að stríða frá barnsaldri og hafi árið 2007 verið greindur með ADHD. Þá hafi hann einnig verið greindur með þunglyndi og kvíða og síðar einnig með fíknisjúkdóm. Lýst er fjölda innlagna á móttökugeðdeild fíknimeðferðar á árunum 2017 til 2019, þar af tvívegis á árinu 2017 þar sem brotaþoli hefði reynt sjálfsvíg. Eftir innlögn í júlí þetta ár hafi verið talið að hann væri haldinn langvinnum sjálfsvígshugsunum og grunur verið um að „óhjálplegir persónuþættir stjórnuðu gjörðum hans mikið auk neyslunnar“. Þá kemur fram í vottorðinu að frá því í júlí 2017 hafi hann ekkert leitað á geðdeild í nokkra mánuði, eða þar til 17. janúar 2018. Frá þeim tíma er lýst ítrekuðum komum vegna sjálfsvígshugsana og neyslu. Lýsti brotaþoli því í komu 17. janúar 2018 að honum hefði verið nauðgað 4. desember 2017 og hefði hann síðan hitt meintan geranda þegar hann fékk að fara í „reykbúr“ spítalans og hefði hann ráðist á viðkomandi. Þegar reynt var að ræða um atvikið við brotaþola hefði hann öskrað að þessi maður hefði nauðgað honum og sparkað sér leið út af deildinni. Síðar sama dag hafi hann leitað á ný til bráðaþjónustu geðdeildar. Segir í vottorðinu að vandamál brotaþola séu margþætt; neysluvandi, endurtekið þunglyndi og persónuvandi auk þess sem hann hafi gefið sögu um nauðgun og misnotkun í æsku. Hann hafi ekki náð að fylgja eftir meðferðarráðleggingum, sem skrifist væntanlega að hluta til á ofvirkni hans með athyglisbresti en væntanlega einnig á persónuröskun. Einnig liggur fyrir vottorð Stígamóta frá 26. apríl 2018 þar sem fram kemur að brotaþoli hafi leitað sér aðstoðar þar.

Þá liggur fyrir vottorð F, sjúkrahúsprests á geðsviði Landspítalans, ódagsett, vegna ákærða þar sem fram kemur að hann hafi komið reglulega til F frá því í ársbyrjun 2018. Þar kemur fram að ákærði hafi átt við fíknisjúkdóm að etja frá unga aldri. Ákærði hefði sagt honum frá því að hann væri sakaður um að hafa nauðgað ungum manni sem hefði gist hjá honum í sama rúmi. Hann hafi grátið og sýnt áfallaviðbrögð þegar hann ræddi þetta og lýst martröðum, hræðslu, og að hann upplifði og endurtæki atburðinn oft yfir daginn, og hefði átt við svefnleysi að stríða. Þá er því lýst í vottorðinu að ákærði hafi orðið fyrir árás þess sem sakaði hann um brotið og það hafi haft gríðarlegar tilfinningalegar afleiðingar fyrir hann sem ekki sjái fyrir endann á. Þær kvalir sem ákærði líði vegna málsins telur F að séu ekki dæmigerð viðbrögð, t.d. varnarviðbrögð, réttlæting eða afsakanir, heldur fremur viðbrögð fórnarlamba, t.d. skömmustutilfinning og ótti. Ákærði hafi verið duglegur að horfast í augu við lífið og ekki gefist upp og hafi sýnt miklar framfarir. Hann hafi stofnað AAdeild, sæki úrræði hjá Virk, sé í fullri náms og starfsendurhæfingu hjá Hringsjá og hitti sálfræðinga. Fyrir liggur vottorð frá Hringsjá, dagsett 6. september 2019, þar sem staðfest er að ákærði sæki þar nám og starfsendurhæfingu, og tvö vottorð starfsmanna velferðarsviðs Reykjavíkur um þá aðstoð sem ákærði hefur leitað sér. Er þar staðfest að ákærði hafi nýtt úrræðin vel.

Við rannsókn málsins voru einnig teknar skýrslur af vitninu C og D.

II

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi að því marki sem nauðsynlegt er til úrlausnar málsins.

Ákærði neitar því alfarið að þau atvik hafi gerst sem lýst er í ákæru. Hann sagði brotaþola, sem hefði verið vinur hans, hafa verið á bar þegar hann hefði haft samband við ákærða og sagst vera dottinn í það og ekki hafa neinn stað til að vera á. Ákærði hefði annað hvort boðið honum gistingu eða svarað beiðni brotaþola um það játandi. Brotaþoli hafi síðan komið um nóttina og þeir spjallað saman en brotaþoli hafi verið að koma erlendis frá og hafi hann komið með afmælisgjöf handa ákærða. Brotaþoli hefði síðan lagst til svefns í tveggja sæta sófa. Þar hefði farið illa um brotaþola og hann hafi spurt ákærða hvort hann mætti koma í rúmið. Ákærði hefði samþykkt það. Þar hefðu þeir legið hlið við hlið og snúið hvor að öðrum og spjallað. Brotaþoli hefði lagt hönd sína yfir ákærða og þeir síðan byrjað að strjúka hvor öðrum utan klæða, á bak og maga, en hann kvaðst ekki halda að þeir hefðu snert kynfærasvæði eða rass. Þeir hefðu báðir verið klæddir í gallabuxur og bol og brotaþoli hefði ekkert sofnað meðan hann var hjá honum. Á meðan á þessu stóð hefðu þeir talað saman og hefði þessu lokið þegar brotaþoli hefði sagst ætla út að reykja en hefði svo ekki komið til baka. Ekkert annað kynferðislegt hefði gerst á milli þeirra og ekkert í fasi brotaþola hefði bent til þess að eitthvað væri að. Stuttu síðar, hálftíma, klukkutíma síðar, hefði vitnið D hringt í ákærða og hótað honum og sagt honum hvað hann ætti að segja ef hann yrði kærður. Alls hefði D hringt í hann þrisvar sinnum á tímabilinu desember til janúar. Eftir það hefði ákærði sent brotaþola skilaboð og hefði efni þeirra verið það að þetta hefði gengið of langt hjá þeim. Brotaþoli hefði verið ölvaður þegar þetta gerðist en ákærði edrú. Þeir séu báðir samkynhneigðir en hafi ekki áður átt kynferðisleg samskipti. Ákærði sagði brotaþola hafa tvisvar ráðist á sig eftir þetta og kallað sig nauðgara, annars vegar þegar hann var í meðferð á Teigi og hins vegar í AAhúsinu við Héðinsgötu. Ákærði sagði að ekkert hefði gerst á milli þeirra sem gæti skýrt það að brotaþoli hefði verið í uppnámi eftir veru sína hjá ákærða eða árásir brotaþola á hann.

Ákærði staðfesti að hafa sent brotaþola þau skilaboð sem liggja fyrir í málinu. Samskiptin hefðu byrjað áður en brotaþoli kom til hans. Þá kvaðst hann kannast við þau skilaboð sem hann sendi klukkan 3:11 og þrenn skilaboð sem hann sendi 17 mínútum seinna, eða klukkan 3:18, þar sem hann m.a. baðst fyrirgefningar. Kvaðst hann hafa sent þessi skilaboð eftir að vitnið D hringdi í hann og hefði hann verið hræddur eftir símtalið. Kvaðst hann halda að hann og brotaþoli hefðu upplifað atvik á mismunandi hátt og að brotaþoli gæti hafa fyllst eftirsjá. Taldi ákærði sjálfur að allt sem gerðist milli hans og brotaþola hefði verið með samþykki þeirra beggja. Það sem gerðist á milli þeirra hefði gengið of langt í ljósi þess að þeir voru vinir og hefði hann óttast að vinátta þeirra væri búin.

Ákærða var kynnt að framburður hans hjá lögreglu hefði verið misvísandi varðandi það hvort D hefði verið búinn að hringja í hann áður en hann sendi skilaboðin og sagði ákærði þá að nú væri hann viss um að hafa sent þau eftir að D hringdi. Tók ákærði einnig fram að símtalið hefði komið honum í opna skjöldu. Ákærði D hefði hringt í hann en síminn hefði verið á „silent“ og hann því ekki vitað af símtalinu. D hefði þá sent honum skilaboð klukkan 03:44 og 03:45 þar sem hann hefði sagt honum að svara. Eftir það hefði D hringt í hann. Sagði ákærði að í ljósi gagna gæti verið að hann hefði sent brotaþola skilaboðin áður en D hringdi þótt hann myndi atvik á annan hátt. Í ljósi þessa var ákærði beðinn um skýringar á skilaboðunum og sagði hann að ekkert í fari brotaþola þegar hann fór hefði gefið sér tilefni til að senda skilaboðin. En þegar liðnar hefðu verið svona tíu mínútur frá því að hann fór og kom ekki aftur hefði hann farið að hugsa hvort eitthvað væri að. Þetta hafi byrjað með samþykki þeirra beggja en kannski hafi brotaþoli séð eftir þessu.

Þá voru borin undir ákærða skilaboð sem hann er talinn hafa sent brotaþola nokkrum mánuðum áður: „Skal lofa að reyna ekki mikið við þig haha…“ Sagði ákærði að þeir hefðu verið að skipuleggja að skemmta sér í íbúð systur ákærða. Þetta hefði verið grín, þeir séu báðir samkynhneigðir. Hann geti ekki útskýrt þessi orð öðruvísi. Ákærði kvaðst kannast við að hafa tekið MDMA með brotaþola í maí eða júní. Var ákærða kynntur framburður brotaþola um að hann hefði þá sleikt geirvörturnar á brotaþola og sagði það ekki rétt. Brotaþoli hefði hins vegar hringt á lækni þetta kvöld vegna ástands ákærða. Kvaðst hann ekki tengja skilaboðin við þetta atvik eða nokkurt annað atvik.

Ákærði kveðst vera haldinn þunglyndi og kvíða og sennilega hafa einhvern tímann verið greindur misþroska og hafa glímt við námserfiðleika. Nú sé hann búinn að vera edrú í tvö ár, sé í skóla, hafi stundað mikla sjálfshjálp og hitt prest og sálfræðing reglulega. Hann stundi reglulega AAfundi fjórum sinnum í viku og hafi stofnað AAdeild.

Vitnið A, brotaþoli, kvaðst hafa þennan dag verið að koma erlendis frá þar sem hann hefði verið í vinnuferð. Hann hefði farið á bar um kvöldið og drukkið áfengi en ekki verið orðinn drukkinn og hefði hann þá verið að falla eftir nokkurra vikna bindindi. Áður en hann fór til ákærða hefði hann drukkið þrjá til fjóra bjóra og fengið sér smá amfetamín í nefið og verið orðinn þreyttur þegar hann kom þangað. Um kvöldið hefði hann átt í samskiptum við ákærða á Facebook og úr orðið að ákærði hefði boðið honum gistingu, sem hann hefði þegið, og farið til ákærða, en hann hefði viljað forðast að gista hjá fjölskyldu sinni eftir að hafa fallið. Þeir hefðu fyrst spjallað saman og hefði hann komið með jólagjöf handa ákærða. Ætlunin hefði verið að hann svæfi í tveggja sæta sófa en það hefði farið illa um hann og ákærði þá boðið honum að sofa „til fóta“ í rúmi sínu. Hefði brotaþoli verið með höfuðið þar sem fætur ákærða voru og öfugt og legið á maganum og sofnað þannig, klæddur gallabuxum og bol, og verið einnig þannig klæddur þegar hann vaknaði. Ákærði hefði þá a.m.k. ekki verið kominn með höfuðið hans megin, en hann myndi ekki hvernig ákærði hefði snúið þá. Þar hefði brotaþoli sofnað og hefðu þá verið liðnar 1530 mínútur frá því að hann kom til ákærða. Hann hafi svo vaknað við það að ákærði var að fikta í rassinum á honum. Einnig hafi hægri hönd brotaþola verið komin inn á ákærða og hafi brotaþoli talið að ákærði hefði sett hana þangað. Ákærði hefði verið kominn með hönd sína inn undir buxur brotaþola og nærbuxur, á beran rass, og verið að gera sig líklegan til að setja fingurinn í endaþarmsop brotaþola og verið að fitla við endaþarminn á honum. Hefði ákærði stunið á meðan hann gerði þetta. Þetta hefði verið að gerast þegar hann vaknaði. Brotaþoli kvaðst hafa frosið og síðan tekið höndina úr buxum ákærða en einhver tími hefði liðið þangað til hann hefði loks náð að koma því út úr sér að hann þyrfti að fara á salernið. Áður hefði hann sagt ákærða að stoppa en hann hefði ekki gert það. Þá hefði ákærði verið búinn að hneppa frá efstu tölunni á buxnaklauf á buxum brotaþola og taldi brotaþoli að það hefði gerst á meðan hann var sofandi eða við það að vakna, en talan herði verið hneppt þegar hann sofnaði. Rúm ákærða hefði verið með gormadýnu þannig að dýnan fór niður þegar ýtt var á hana og hefði ákærði því komist að tölunni þrátt fyrir að brotaþoli lægi á maganum. Hefði hönd brotaþola verið komin inn á ákærða þegar hann fann að tölunni var hneppt frá. Brotaþoli sagði að ákærða hefði mátt vera ljóst að hann væri ekki samþykkur þessu þar sem hann hefði ekki fengið samþykki hans. Það hefði ákærði vitað þegar hann byrjaði. Hann hefði tekið dótið sitt og farið á baðherbergið og þaðan út og í verslun í nágrenninu. Þar hefði hann hringt í systur sína sem sótti hann og fór með hann á lögreglustöð. Brotaþoli kvaðst hafa fundið fyrir hræðslu þegar hann fraus og einnig þegar hann fór út og var í versluninni að bíða eftir því að verða sóttur, þá hefði hann verið hræddur um að ákærði kæmi á eftir honum.

Brotaþoli sagði ákærða hafa verið vin sinn en þeir hefðu kynnst á Vogi árið 2016 og hefðu verið saman í AAsamtökunum og unnið saman um tíma. Þegar hann kynntist ákærða hefði hann loks verið búinn að eignast vin sem hann gat treyst en ákærði hefði brugðist sér. Þetta hefði valdið honum mikilli vanlíðan og ætti hann erfitt með að treysta fólki og erfitt með svefn. Hann hefði farið a.m.k. tvisvar í meðferð eftir þetta en stungið af þar sem hann hefði ekki getað treyst því fólki sem þar var. Þá hefði hann einnig leitað á geðdeild.

Brotaþoli kvaðst ekki kannast við að hafa hringt í vitnið D þessa nótt en D hefði sagt sér að hann hefði haft samband við ákærða og hefði það ekki verið að beiðni brotaþola. Hann hefði sjálfur fengið skilaboð frá ákærða þar sem hann hefði byrjað á því að spyrja hann hvort hann væri að fara og hefði svo sent einhverja skrítna afsökunarbeiðni. Hefði ákærði beðist afsökunar á því að hafa gengið of langt. Brotaþoli kvaðst hafa hitt ákærða í fyrsta skipti eftir þetta í móttöku Landspítalans þar sem hann hefði verið vegna sjálfsvígstilraunar. Þegar hann sá ákærða hefði eitthvað gerst innra með honum og hann orðið mjög reiður og „fór í ákærða“. Kvað hann sig minna að hann hefði kallað ákærða helvítis aumingja og kynferðisbrotamann og örugglega nauðgara. Brotaþoli kvaðst einnig hafa hitt ákærða í Héðinshúsi og þar hefði hann veist að ákærða og veitt honum nokkur högg og sagt eitthvað svipað við hann.

Þá kvaðst brotaþoli kannast við framlögð skilaboð milli sín og ákærða þessa nótt. Kvaðst hann hafa verið farinn þegar hann fékk skilaboð klukkan 03:11 þar sem ákærði spurði hann hvort hann væri að fara, en hafa fundið titring frá símanum þegar þau bárust, og þá hefði hann ekki verið búinn að tala við vitnið D. Hann hefði hins vegar ekki opnað skilaboðin fyrr en hann var kominn á lögreglustöð. Þegar ákærði sendi honum skilaboðin: „Fyrirgefðu. Átti ekki að fara svona.“, þá hafi hann skilið þau í samhengi við það sem hafði gerst; að ákærði væri að biðjast afsökunar á því að hafa farið yfir öll hans mörk, beitt hann kynferðisofbeldi. Ekkert annað hefði gerst á milli þeirra sem hefði gefið ákærða tilefni til að biðjast afsökunar. Á sama hátt hefði hann skilið skilaboðin: „Fyrirgefðu A minn. Gekk of langt. Átti ekki að fara svona. Hvar ertu?“

Brotaþoli kvaðst, eftir að hafa skoðað Facebooksíðu sína, hafa séð að hann hefði átt þar í samskiptum við vitnið D þessa nótt og kannast við framlögð gögn um það. Staðfesti brotaþoli að hann hefði sent vitninu D skilaboð klukkan 3:20 sem D hefði svarað 18 mínútum seinna og að ekki hefðu verið önnur samskipti á milli þeirra á þeim mínútum. Þá myndi hann ekki hvort hann hefði orðið við beiðni D um að láta hann hafa símanúmer og heimilisfang ákærða. Hann muni hins vegar ekki lengur eftir því að hafa hringt í D um nóttina. Þá gat brotaþoli ekki upplýst hvort hann hefði verið kominn til ákærða þegar hann sendi D skilaboð klukkan 2:18 um nóttina.

Brotaþoli sagði að ekki hefði áður gerst neitt kynferðislegt milli sín og ákærða með samþykki sínu. Nokkrum mánuðum áður en atvik gerðust hefðu þeir fengið sér MDMA saman og hefði brotaþoli þá farið úr bolnum þegar honum var orðið heitt en ekkert kynferðislegt hefði verið í gangi. Hefði ákærði þá byrjað að þukla á honum og sleikja á honum geirvörturnar og hefði brotaþoli beðið ákærða að hætta. Brotaþoli sagði að sér hefði fundist þetta óviðeigandi. Þrátt fyrir þetta kvaðst hann hafa treyst ákærða. Í framlögðum skilaboðum sem ákærði sendi brotaþola áður en atvik gerðust segir ákærði að hann lofi því að reyna ekki við brotaþola og sé ákærði þar að vísa í þetta tilvik.

Brotaþola var kynnt frásögn sín af atvikum hjá lögreglu þar sem hann lýsti því að hann hefði fundið að ákærði var eitthvað að eiga við buxur hans eftir að hann sagði ákærða að hætta, og kvaðst brotaþoli kannast við þessa lýsingu. Taldi hann sig líklega hafa munað atvik betur þá. Sama sagði brotaþoli um þá lýsingu sína hjá lögreglu að hann hefði hringt í vitnið D um nóttina úr versluninni Iceland. Þá sagði brotaþoli þá lýsingu ákærða að þeir hefðu legið andspænis hvor öðrum og brotaþoli lagt hönd yfir ákærða vera ranga. Ekkert sem gerðist á milli þeirra hefði getað gefið ákærða tilefni til að ætla að hann hefði kynferðislegan áhuga á honum.

Brotaþoli sagði að eftir að atvik gerðust hefði hann glímt við mikinn kvíða og greinst með magasár tengt honum. Hann hefði leitað í neyslu harðari efna, gert allt til að deyfa sig niður og byrjaði að sprauta sig, hætt að vinna og reynt þrisvar sjálfsvíg. Brotaþoli kvaðst ekki hafa fundið fyrir aldursmun milli sín og ákærða almennt í samskiptum þeirra og kvaðst telja að ákærði væri eitthvað misþroska. Þá kvaðst hann einnig hafa rætt atvikið í viðtölum hjá Stígamótum, við geðlækni á geðdeild og ráðgjafa í meðferð. Brotaþoli sagði að áður en atvik gerðust hefði hann ekki leitað á geðdeild í fjóra mánuði og sagðist telja líðan sína þegar hann svo fór þangað tengjast þessum atvikum. Honum hafi liðið mjög illa vegna þessa máls og m.a. gert tilraun til að drekka eitur.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa tekið skýrslu af brotaþola þessa nótt og hefði hann ekki verið sjáanlega undir áhrifum þá en í uppnámi. Brotaþola hefði liðið eins og honum fyndist að brotið hefði verið á sér og verið í geðshræringu. Upptaka af skýrslunni sem brotaþoli gaf þessa nótt hefði glatast og hefði vitnið gert samantekt um framburðinn, á grundvelli þess sem fram kom hjá brotaþola í skýrslutökunni, fljótlega eftir hana.

Vitnið C, systir brotaþola, sagði hann hafa haft samband við hana um klukkan þrjú um nóttina og beðið hana að sækja sig að [...] til ákærða, en þangað hefði hún skutlað honum fyrr um kvöldið. Hún hefði sótt hann þangað og hefði hann verið í uppnámi, pirraður, reiður og sár. Hún hefði farið með hann á lögreglustöð til að kæra ákærða. Brotaþoli hefði sagt henni að hann hefði verið sofandi þegar ákærði hefði komið upp í rúm til hans og snert hann. Brotaþoli hefði verið í fínu lagi þegar hún skutlaði honum til ákærða en sýnilega undir áhrifum áfengis. Þegar hún sótti hann hefði henni ekki fundist hann vera drukkinn. Sagði vitnið að brotaþoli hefði verið nokkuð þunglyndur eftir að atvik gerðust og hefði líðan hans versnað. Fleira hefði einnig valdið brotaþola vanlíðan í gegnum árin, en hún kvaðst tengja þunglyndi og sjálfskaðahegðun brotaþola við ætlað brot ákærða.

Vitnið E geðlæknir, læknanúmer [...], staðfesti að hafa ritað framlagt vottorð vegna brotaþola og staðfesti það efnislega. Hún sagði brotaþola hafa farið aftur í neyslu eftir ætlað brot. Hann hefði greint frá brotinu þegar hann ræddi við lækni á Landspítalanum og hefðu upplýsingar um þetta komið úr sjúkraskrá hans og gat vitnið ekki sagt til um það hvort brotaþoli hefði sjálfur notað orðið nauðgun um ætlað brot. Vitnið sagði að erfitt væri að segja til um hvort tengsl væru á milli brots og sjálfsvígshættu, en að hann hefði fallið í neyslu eftir þetta og væri það því mjög líklegt. Þá geti hún ekki fullyrt um beint orsakasamhengi milli brots og síðari innlagna.

Vitnið F sjúkrahúsprestur staðfesti að hafa gefið út vottorð vegna ákærða. Hann sagði ákærða hafa verið reglulega hjá sér í um ár en fyrir þann tíma komið öðru hvoru. Árás brotaþola á ákærða hefði haft mjög djúp áhrif á hann sálarlega, hvernig hann upplifði samfélagið og hvort honum stafaði ógn af því. Þá eigi hann erfitt að vera innan um fólk og sé „alltaf með augun í hnakkanum“ og hafi það gríðarleg áhrif til langs tíma. Vitnið kvaðst hafa, ásamt fleirum, verið að hjálpa ákærða vegna kvíðans sem geti þróast út í að verða „krónísk paranoia“ og skipti þá ekki máli hver eigi í hlut.

Vitnið D kvaðst hafa verið að drekka með brotaþola þetta kvöld. Um nóttina þegar hann var sofnaður hefði brotaþoli hringt og sagst vera í Mjódd og beðið vitnið að sækja sig, sem hann hefði ekki getað. Hefði brotaþoli sagst hafa vaknað við að ákærði hefði legið ofan á honum og verið að káfa á honum. Síðar hefði brotaþoli einnig sagt honum að hann hefði sagt ákærða að hætta en hann ekki gert það. Ákærði hefði svo farið af brotaþola, sem þá hefði farið út. Þá hafi ákærði afsakað sig og sagt að þetta hefði ekki átt að fara svona, en brotaþoli hefði sýnt sér afsökunarbeiðni frá ákærða. Brotaþoli hefði verið miður sín og móður í símanum og virkað „sjokkeraður“. Brotaþoli hefði verið hress fyrr um kvöldið og ekki undir miklum áhrifum áfengis. Þá kvaðst vitnið ekki kannast við að hafa hringt í ákærða þessa nótt en hringt í hann einhvern tímann þegar brotaþoli hefði beðið hann um það. Það eina sem hann hefði sagt ákærða hefði verið að hann ætti að segja satt og rétt frá og hefði hann beðið hann að láta brotaþola í friði á meðan málinu væri ekki lokið. Vitnið kvaðst kannast við að hafa á þessum tíma verið notandi þess símanúmers sem hringt var úr í ákærða og ákærði telur að hafi verið vitnið. Vitnið kvaðst ekki muna hvort hann hefði verið í SMSsamskiptum við brotaþola eftir að leiðir þeirra skildu þessa nótt. Þá voru vitninu kynnt gögn úr síma ákærða, skilaboð sem send voru frá símanúmeri vitnisins klukkan 03:44 og 03:45 þar sem hann biður ákærða að svara, og kvaðst vitnið ekki kannast við að hafa sent skilaboðin en neitaði því ekki. Þá sagði vitnið að notandanafn sitt á Facebook væri [...]. Kvaðst hann ekki muna eftir að hafa beðið brotaþola um símanúmer ákærða þessa nótt eða eftir að hafa fengið játningu upp úr ákærða.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa rannsakað síma ákærða og brotaþola. Um hafi verið að ræða hefðbundna afritun og hafi gögn úr símtækjunum verið skoðuð í kjölfarið. Báðir símarnir hefðu verið rétt stilltir á tímasvæði, tímabelti Íslands. Símarnir séu alltaf tengdir við netið og því tengdir við rétta klukku. Símar ákærða og brotaþola hafi verið að senda og móttaka gögn á sama tíma og í gögnunum sjáist að það er sama tímasetning á hvorum tveggja skilaboðunum. Hvað varði tímasetningar á Facebookskilaboðum þá miði Facebook við UTCtíma þar sem notandi sé staðsettur. Af því megi ætla að tímasetningar hjá brotaþola, ákærða og D fari saman.

III

Niðurstaða

Ákærði er ákærður fyrir kynferðislega áreitni gegn brotaþola með því að hafa, þar sem A lá sofandi í rúmi ákærða, káfað á rassi hans innanklæða, sett fingur að endaþarmsopi hans og hneppt frá einni tölu á buxum hans, en A vaknaði við framangreint brot ákærða. Er brot ákærða talið varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði neitar sök. Lýsingum ákærða og brotaþola á atvikum ber að mestu saman þar til brotaþoli færði sig yfir í rúm ákærða. Ákærði lýsti þessu svo að um hefði verið að ræða gagnkvæmar strokur á milli þeirra en brotaþoli kvaðst hafa sofnað og vaknað við það að ákærði hefði verið að snerta hann, eins og lýst er í ákæru.

Af hálfu ákærða er byggt á því að sá tími sem brotaþoli var hjá ákærða, að teknu tilliti til þess að brotaþoli fór ekki að sofa fyrr en 1530 mínútum eftir að hann kom, hafi verið of stuttur til að brotaþoli hefði getað náð að sofna. Í gögnum málsins liggja fyrir skilaboð úr síma brotaþola. Tímasetningar þeirra benda til þess að brotaþoli hafi komið til ákærða upp úr klukkan eitt þessa nótt. Brotaþoli var að senda vitninu D skilaboð til klukkan 02:28. Síðan varð hlé á skilaboðunum þar til klukkan 03:08, en þá sendi hann D skilaboð um að hann teldi að brotið hefði verið á sér. Verður því að ætla að atvik hafi átt sér stað milli klukkan 02:28 og 03:08. Í ljósi þeirra tímamarka, málsatvika, þess að brotaþoli hafði verið að neyta áfengis og liðið var fram á nótt og vaknað við háttsemi ákærða er ekki fallist á að framburður brotaþola um atvik geti ekki staðist af framangreindum ástæðum.

Ákærði hefur í gegnum alla meðferð málsins neitað sök. Framburður hans hefur að mestu leyti verið stöðugur. Þó lýsti hann fyrir dómi gagnkvæmum kynferðislegum strokum á milli þeirra sem hefðu verið utanklæða en taldi þær ekki hafa náð til kynfæra þeirra eða rass. Í skýrslu sinni hjá lögreglu bar hann hins vegar um að þeir hefðu snert þessa líkamshluta hvors annars utanklæða. Þá bar hann upphaflega um það hjá lögreglu að vitnið D hefði hringt í sig eftir að brotaþoli fór en áður hefði hann verið búinn að senda brotaþola skilaboð. Síðan breytti hann framburði sínum á þann veg að hann hefði sent skilaboðin þar sem hann baðst afsökunar eftir að D hringdi í hann. Fyrir dómi var framburður hans hvað þetta varðar einnig óstöðugur.

Framburður brotaþola hefur verið stöðugur um atvik frá upphafi, og þá einnig þegar litið er til þess hvernig hann tjáði sig um brotið við vitni. Ekkert er fram komið um að brotaþoli hafi borið um að ákærði hefði nauðgað sér, heldur gengur hann lengst með því að segja ákærða hafa reynt að nauðga sér, þó hann hafi sjálfur upplýst að hann hefði kallað ákærða nauðgara þegar hann réðst á hann. Þá fær lýsing vitnisins D á atvikum, sem hann segist hafa eftir brotaþola, ekki að öllu leyti stoð í framburði brotaþola. Þrátt fyrir að framburður brotaþola hafi verið stöðugur, þá hefur hann verið óljós um það hvernig þeir sneru í rúminu þegar hann vaknaði, en hann kvaðst hafa sofnað með höfuðið við fætur ákærða og öfugt. Hafa ber í huga að brotaþoli lýsti því ekki hjá lögreglu hvernig ákærði sneri þegar hann vaknaði en fyrir dómi taldi hann að ákærði hefði líklega verið búinn að færa sig miðað við það hvernig hann var þegar brotaþoli sofnaði. Þá hefur framburður hans verið stöðugur um að hann hafi legið á maganum allan tímann og að ákærði hafi þá náð að hneppa frá efstu tölu á buxum hans. Verður framburður hans skilinn svo að hann hafi fundið fyrir því þegar ákærði hneppti frá og séð það þegar hann vaknaði að tölunni hafði verið hneppt frá. Fyrir dómi gaf brotaþoli einnig skýringu á því hvernig hann teldi að ákærði hefði getað hneppt frá á meðan brotaþoli lá á maganum. Þá hefur framburður brotaþola verið stöðugur um að hann hafi vaknað við framangreindar snertingar ákærða á rassi hans. Er það mat dómsins að framburður brotaþola sé stöðugur og innbyrðis samræmi sé á milli frásagna hans, og beri því að meta hann trúverðugan.

Þá liggja einnig fyrir skilaboð frá ákærða til brotaþola sem fóru á milli þeirra áður en atvik þessi gerðust, þar sem hann lofaði að reyna ekki mikið við brotaþola. Þetta tengdi brotaþoli við atvik þar sem þeir neyttu fíkniefna saman, og ákærði staðfesti að hefði átt sér stað og að hann hefði sjálfur verið í mjög slæmu ástandi það kvöld vegna neyslu. Ákærði neitaði því þó að hafa þá verið með kynferðislega tilburði við brotaþola og sagði að um grín hefði verið að ræða þegar hann sendi skilaboðin, en þeir væru báðir samkynhneigðir.

Fyrir liggja tvenn skilaboð þar sem ákærði bað brotaþola afsökunar á hegðun sinni aðfaranótt 5. desember. Brotaþoli tengdi þau við upplifun sína á ætluðu broti ákærða en ákærði sagði afsökunarbeiðnina snúast um það að kynferðisleg samskipti þeirra kynnu að hafa stofnað vinasambandi þeirra í hættu og einnig kvað hann hugsanlegt að um mismunandi upplifun þeirra á atvikum hefði verið að ræða. Framburður ákærða hefur, eins og áður var rakið, verið misvísandi varðandi það hvort vitnið D hafi verið búinn að hringja í hann áður en hann sendi skilaboðin. Fyrir liggur að vitnið var í samskiptum við ákærða vegna atvika eftir að brotaþoli sagði honum frá sinni hlið málsins. Benda gögn til þess að hann hafi fyrst haft samband við ákærða þessa nótt. Eins og að framan er rakið benda öll gögn um skilaboð milli ákærða, brotaþola og D til þess að ákærði hafi sent skilaboðin áður en D hafði samband við hann, en hann sendi brotaþola afsökunarbeiðni í SMSskilaboðum klukkan 03:28 og klukkan 03:15 á Messenger.

Vitnið D spyr klukkan 03:39 hver hafi brotið gegn brotaþola og sendir svo ákærða skilaboð klukkan 03:44 þar sem hann segir ákærða að svara. Þá var framburður brotaþola skýr um það að hann hefði ekki talað við D í síma milli þess sem hann sendi honum skilaboð á Messenger og þar til D svaraði. Þá staðfesti ákærði að hann hefði verið búinn að taka hringingu af síma sínum og því ekki heyrt þegar D hringdi fyrst í hann og að hann hefði fyrst talað við D eftir að hann sendi honum skilaboð og sagði honum að svara. Af framburði D má ráða að hann hafi rætt við ákærða um atvik eins og hann teldi ákærða hafa framið refsivert brot sem hugsanlega yrði kært til lögreglu. Framburður ákærða um þetta atriði hefur, eins og rakið hefur verið, verið óstöðugur og óskýr. Skilaboðin er ekki hægt að skilja á annan veg en að ákærði hafi talið sig hafa gert á hlut brotaþola og eru þau þannig í ósamræmi við frásögn ákærða af atvikum.

Ákærði og brotaþoli lýsa því báðir svo að þeir hafi verið vinir áður en atvik gerðust og fæst ekki séð að 18 ára aldursmunur þeirra hafi sett mark sitt sérstaklega á samband þeirra. Hafi þeir bæði stutt hvor annan við að halda sér edrú og verið í neyslu saman. Engu að síður verður að telja að ákærði hafi með framburði sínum staðfest ákveðinn kynferðislega áhuga á brotaþola á þessum tíma, en ekkert er fram komið hjá brotaþola sem bendir til þess að það hafi verið gagnkvæmt. Brotaþoli lýsti því einnig að ákærði hefði í öðru tilviki verið með kynferðislega háttsemi við hann án hans samþykkis. Ákærði gat ekki útskýrt þau skilaboð sem brotaþoli taldi ákærða hafa sent vegna þess atviks og verður að telja að þau styðji enn frekar framburð brotaþola um það að ákærði hefði fyrir atvikið sýnt honum kynferðislega tilburði.

Framburður brotaþola um viðbrögð hans benda til þess að honum hafi verið mjög misboðið við háttsemi ákærða. Einnig bendir framburður ákærða einnig til þess að brotaþoli hafi farið skyndilega út á meðan þeir áttu í kynferðislegum samskiptum. Þá brást hann illa við þegar hann sá ákærða fyrst eftir atvikin og réðst á hann og endurtók það síðar. Loks liggja fyrir gögn sem benda til versnandi líðanar hans eftir atvikið og fá þau stuðning í framburði vitnisins C og vottorði og vætti E geðlæknis.

Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærði hefur alfarið neitað sök. Ekki eru aðrir til frásagnar um atvik en ákærði og brotaþoli. Óumdeilt er að ákærði og brotaþoli voru vinir áður en atvik gerðust og verður að ætla að það hafi gert atvik þungbærari en ella fyrir brotaþola. Hann upplifði strax að brotið hefði verið gegn sér, tjáði sig um það við systur sína og vin og leitaði strax til lögreglu og lagði fram kæru. Þá lýsti lögreglumaðurinn sem þá ræddi við hann því að brotaþoli hefði verið í uppnámi og fundist að á sér hefði verið brotið. Framburður brotaþola er trúverðugur og fær hann stuðning í því sem að framan hefur verið rakið, gagnstætt framburði ákærða, auk þess sem skýringar ákærða á skilaboðum eru ótrúverðugar. Verður framburður brotaþola því lagður til grundvallar við úrlausn málsins. Í ljósi þess verður að telja að ákærða hafi verið ljóst að brotaþoli var sofandi umrætt sinn. Með vísan til alls framangreinds telur dómurinn nægilega sannað, þannig að hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi framið það brot sem lýst er í ákæru og er það þar rétt heimfært til refsiákvæða.

IV

Ákærði er fæddur árið [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hann ekki verið dæmdur til refsingar. Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir brot gegn 199. gr. laga nr. 19/1940. Þá verður við ákvörðun refsingar, ákærða til málsbóta, litið til þess að hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Til refsiþyngingar verður aftur á móti litið til 1. og 7. töluliðar 1. mgr. 70. gr. sömu laga, en ákærði misnotaði sér traust brotaþola gagnvart sér með grófum hætti og skeytti engu um heilsu og velferð brotaþola sem þá var einungis [...] ára gamall. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

V

Af hálfu brotaþola er sett fram krafa um miskabætur úr hendi ákærða að fjárhæð 2.500.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta. Um lagarök vegna miskabótakrafna er vísað til 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Ákærði hefur með ólögmætri og saknæmri háttsemi sinni valdið brotaþola miska. Verður við ákvörðun miskabóta litið til framlagðra gagna um líðan brotaþola eftir atvikið, til þess að ákærði misnotaði sér gróflega aðstæður og traust brotaþola sem hann vissi að stóð höllum fæti, m.a. vegna fíknar sinnar, og þess að brot sem þessi eru til þess fallin að valda þeim sem fyrir verður miska. Miskabætur verða ákveðnar að álitum og með hliðsjón af dómframkvæmd og þykja þær hæfilega ákveðnar 500.000 krónur. Skulu dæmdar bætur bera vexti og dráttarvexti eins og í dómsorði greinir, en bótakrafan var birt fyrir ákærða við þingfestingu málsins 3. júlí 2019.

Eftir úrslitum málsins verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, er teljast alls hæfilega ákveðin 1.050.000 krónur. Ákærði greiði þóknun skipaðs réttargæslumanns A, S-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 700.000 krónur. Við ákvörðun málsvarnarlauna og þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Ákærði greiði 236.460 krónur í annan sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Við uppkvaðningu dómsins er gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið P-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf saksóknarfulltrúi.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 500.000 krónur í miskabætur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 5. desember 2017 til 3. ágúst 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, sem samtals eru ákveðin 1.050.000 krónur, og 236.460 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði greiði þóknun skipaðs réttargæslumanns A, S-kk-ef G-kk-ef lögmanns, samtals 700.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf ákveðnar 500.000 krónur. Skulu dæmdar bætur bera vexti og dráttarvexti eins og í dómsorði greinir, en bótakrafan var birt fyrir ákærða við þingfestingu málsins 3. júlí 2019.

Eftir úrslitum málsins verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, er teljast alls hæfilega ákveðin 1.050.000 krónur. Ákærði greiði þóknun skipaðs réttargæslumanns A, S-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 700.000 krónur. Við ákvörðun málsvarnarlauna og þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Ákærði greiði 236.460 krónur í annan sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Við uppkvaðningu dómsins er gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið P-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf saksóknarfulltrúi.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 500.000 krónur í miskabætur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 5. desember 2017 til 3. ágúst 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, sem samtals eru ákveðin 1.050.000 krónur, og 236.460 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði greiði þóknun skipaðs réttargæslumanns A, S-kk-ef G-kk-ef lögmanns, samtals 700.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf