E-669/2019

Dómur

Mál þetta, sem var dómtekið þann 26. nóvember 2019, er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjaness með stefnu birtri þann 4. júní 2019.

Stefnandi er Landsbankinn hf., kt. 0000000000, Austurstræti 11, 155 Reykjavík.

Stefndi er P-kk-nf H. H-kk-nf, kt. 0000000000, Breiðvangi 56, 220 Hafnarfirði.

Í endanlegum dómkröfum krefst stefnandi þess að stefndi greiði honum skuld að fjárhæð 511.169 krónur, auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, af 498.769 krónum frá 2. janúar 2019 til 2. apríl 2019, en af 511.169 krónum frá 2. apríl 2019 til greiðsludags, að teknu tilliti til innborgana stefnda, 100.000 króna þann 27. mars 2019, og 443.152 króna þann 13. maí 2019. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda að mati dómsins, að teknu tilliti til greiðslu virðisaukaskatts, auk innheimtukostnaðar fyrir löginnheimtu í samræmi við heimildir.

Stefndi krefst þess að verða sýknaður af kröfum stefnanda. Þá krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda í samræmi við framlagt málskostnaðaryfirlit.

Málsatvik:

Krafa stefnanda á hendur stefnda er tilkomin vegna notkunar stefnda á VISAgreiðslukorti. Ekki er ágreiningur um fjárhæðir úttekta stefnda af kortinu, og óumdeilt er að stefndi greiddi 100.000 krónur inn á kröfuna þann 27. mars 2019.

Samkvæmt tilkynningu frá greiðsluþjónustu Motus f.h. stefnanda til stefnda, dags. 14. mars 2019, var skorað á stefnda að bregðast við vegna vanskila. Nam krafan þann dag 503.869 krónum, auk 5.900 króna innheimtuþóknunar, eða samtals 509.769 krónum.

Fram kemur á tilkynningunni að dráttarvextir ásamt kostnaði og innheimtuþóknun verði innheimt sérstaklega á kortareikningi VISA.

Samkvæmt lokaaðvörun frá greiðsluþjónustu Motus f.h. stefnanda til stefnda, dags. 1. apríl 2019, var staða kröfunnar eftir innborgun 403.869 krónur, auk 11.800 króna innheimtuþóknunar, eða samtals 415.669 krónur. Tekið er fram að dráttarvextir ásamt kostnaði og innheimtuþóknun verði innheimt sérstaklega á kortareikningi VISA. Einnig kemur fram að hægt sé að greiða greiðsluseðla í næsta banka eða netbanka eða greiða inn á kortið í netbankanum.

Stefndi fékk VISAyfirlit fyrir tímabilið marsapríl 2019 frá stefnanda. Þar kemur fram að skuld stefnda til greiðslu á gjalddaga 2. maí 2019 sé 443.152 krónur, en þar af sé kostnaður „ytri innheimtu“ 5.900 krónur og dráttarvextir 4.561 króna.

Með bréfi stefnanda til stefnda, dags. 7. maí 2019, er stefnda tilkynnt að heimild hans til notkunar á greiðslukortinu hafi verið afturkölluð og kortinu verið lokað vegna vanskila. Gjaldfallin skuld hans þann dag með dráttarvöxtum og kostnaði sé 443.152 krónur, auk áfallandi vaxta og kostnaðar. Getið er um að skuldin verði falin Lögheimtunni til innheimtu án frekari viðvörunar eða fyrirvara.

Þann 11. maí 2019 greiðir stefndi 443.152 krónur í netbanka sínum vegna VISAskuldarinnar. Í útprentaðri greiðslukvittun úr netbanka stefnanda kemur fram að enginn kostnaður, s.s. vanskilakostnaður eða dráttarvextir, hafi þá verið áfallnir.

Samkvæmt innheimtubréfi frá Lögheimtunni til stefnda, dags. 8. maí 2019, var höfuðstóll kröfunnar 511.169 krónur, dráttarvextir, kostnaður og innheimtuþóknun næmu 94.772 krónum, allt að frádregnum 100.000 krónum, eða samtals 505.534 krónur.

Með stefnu málsins frá Lögheimtunni var stefndi krafinn greiðslu skuldar að fjárhæð 511.169 krónur auk dráttarvaxta og kostnaðar, að frádregnum 100.000 krónum.

Samkvæmt áminningu frá greiðsluþjónustunni til stefnda, dags. 29. ágúst 2019, var höfuðstóll kröfunnar 511.169 krónur, dráttarvextir, kostnaður og málskostnaður 55.983 krónur, allt að frádregnum 543.152 krónum, og eftirstöðvar 24.000 krónur. Samkvæmt framlögðu yfirliti frá stefnanda um stöðu málsins, dags. 2. október 2019, nam krafan þá samtals 286.310 krónum vegna hækkunar á málskostnaði frá 29. ágúst 2019.

Í málinu liggja fyrir framangreind gögn, auk VISAyfirlita og yfirlita úttekta af kortareikningi, tölvupóstur frá Lögheimtunni til stefnda, dags. 25. september 2019, og bókun um breyttar dómkröfur stefnanda.

Stefndi gaf aðilaskýrslu fyrir dómi.

Málsástæður og lagarök stefnanda:

Stefnandi byggir á því að hann eigi ógreiddar eftirstöðvar kröfu á hendur stefnda í samræmi við endanlegar dómkröfur málsins, sem hafi ekki fengist greiddar þrátt fyrir ítrekaðar innheimtutilraunir. Stefnda hafi verið boðið að koma málinu í skil með greiðslu á 24.000 krónum í ágúst sl., og síðan með 40.000 krónum í lok september, en hann hafi ekki þegið það, og sé því nauðsynlegt að höfða mál til innheimtu kröfunnar.

Stefnandi telur ljóst að hann eigi umstefnda kröfu á hendur stefnda, enda hafi málið verið sett í löginnheimtu með tilheyrandi auknum kostnaði, og stefnda verið tilkynnt um það með bréfi, dags. 8. maí 2019.

Um lagrök vísar stefnandi til vaxtalaga nr. 38/2001 varðandi kröfuna um greiðslu dráttarvaxta. Krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, og um varnarþing er vísað til 32. gr. sömu laga. Krafan um greiðslu virðisaukaskatts styðst við samnefnd lög nr. 50/1988.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi vísar til þess að hann hafi verið búinn að greiða 20% inn á skuld stefnanda áður en til kortasviptingar hafi komið. Fullur greiðsluvilji hafi alltaf verið af hans hálfu, en tímabundnar aðstæður ekki boðið upp á að hann gæti greitt kröfuna upp.

Stefndi bendir á að hann hafi fengið innheimtubréf, dagsett 8. maí 2019, í hendur þann 14. maí 2019. Krafa stefnanda hafi enn verið virk í heimabanka hans þann 11. maí 2019 og hann þá greitt þá fjárhæð sem krafist var, 443.152 krónur. Ljóst væri að ekki hafi þá verið búið að skrá málið til innheimtu hjá Lögheimtunni, enda hefði hann þá ekki getað greitt kröfuna í heimabanka sínum eftir það. Stefndi telur að eina krafan sem hann gæti þurft að greiða væru dráttarvextir frá gjalddaganum 2. maí 2019 til 11. maí 2019, og miðað við 12,25% dráttarvexti gæti sú krafa aðeins verið 1.342 krónur.

Stefndi telur að mál þetta hefði aldrei átt að fara fyrir dóm, enda augljóst að þegar málinu var stefnt inn í júní sl. hafi í engu verið tekið tillit til 443.152 króna greiðslu hans þann 11. maí 2019, og vegna þess hafi hann þurft að taka til varna. Hefði stefnandi talið sig eiga kröfu á hendur honum eftir greiðslu stefnda 11. maí sl., hefði verið eðlilegra að senda honum tilkynningu um það í stað þess að stefna málinu fyrir dómstóla sem rekja mætti til mistaka stefnanda sjálfs. Að öðru leyti mótmælir stefndi innheimtukostnaði og málskostnaði stefnanda, sem hafi tekið sífelldum breytingum, sem allt of háum.

Forsendur og niðurstaða:

Í tilkynningum sem sendar voru stefnanda áður en krafan fór í löginnheimtu, kemur fram að dráttarvextir og innheimtuþóknun verði innheimt sérstaklega á kortareikningi VISA, og að stefndi geti greitt kröfuna í netbanka. Í innheimtubréfi Lögheimtunnar, dags. 8. maí 2019, kemur fram að stefndi geti greitt kröfuna inn á reikning Lögheimtunnar.

Stefndi byggir á því að hann hafi ekki fengið bréfið, dags. 8. maí 2019, fyrr en 14. maí 2019. Sú staðhæfing stefnda hefur ekki verið hrakin. Þá byggir stefndi á því að hann hefði ekki átt að geta greitt kröfuna í netbanka ef krafan var þá komin í löginnheimtu, enda hefði hann þá einungis átt að geta greitt inn á reikning Lögheimtunnar.

Í bréfi stefnanda til stefnda, dags. 7. maí 2019, kemur fram: „Gjaldfallin skuld, með vöxtum og kostnaði, nemur í dag kr. 443.152, auk áfallandi vaxta og kostnaðar.“ Þegar stefndi greiðir kröfuna í netbankanum fjórum dögum síðar eða þann 11. maí 2019, kemur fram á útprentaðri kvittun að um sé að ræða upphaflegan höfuðstól, 443.152 krónur, og engir dráttarvextir, kostnaður eða annar vanskilakostnaður hafi þá fallið á kröfuna. Ekki komu fram svör af hálfu stefnanda við því hvernig á því stóð að stefndi gat greitt kröfuna í netbanka stefnanda þann 11. maí 2019. Þá verður jafnframt ekki fullyrt að stefnda hafi mátt vera kunnugt um að krafan hafi verið komið í löginnheimtu þann 8. maí 2019.

Mál þetta virðist mega rekja til verklags milli stefnanda og Lögheimtunnar um það hvenær innheimta kröfunnar færist formlega yfir, sem stefndi getur ekki borið ábyrgð á. Um það verklag liggur einnig fyrir að kröfunni er stefnt fyrir dóm í júní 2019, án þess að framangreindri greiðslu stefnda til stefnanda á 443.152 krónum sé í nokkru getið. Stefnda verður með vísan til alls þessa ekki gert að greiða þann kostnað sem fallið hefur á kröfuna þann 8. maí 2019, og verður stefndi því sýknaður af kröfu stefnanda í þessu máli.

Eftir framangreindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað, sem þykir hæfilegur að mati dómsins, að meðtöldum virðisaukaskatti, 248.000 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, P-kk-nf H. H-kk-nf, er sýkn af kröfu stefnanda, Landsbankans hf.

Stefnandi greiði stefnda 248.000 krónur í málskostnað.

B-kk-nf H-kk-nf

Forsendur og niðurstaða:

Í tilkynningum sem sendar voru stefnanda áður en krafan fór í löginnheimtu, kemur fram að dráttarvextir og innheimtuþóknun verði innheimt sérstaklega á kortareikningi VISA, og að stefndi geti greitt kröfuna í netbanka. Í innheimtubréfi Lögheimtunnar, dags. 8. maí 2019, kemur fram að stefndi geti greitt kröfuna inn á reikning Lögheimtunnar.

Stefndi byggir á því að hann hafi ekki fengið bréfið, dags. 8. maí 2019, fyrr en 14. maí 2019. Sú staðhæfing stefnda hefur ekki verið hrakin. Þá byggir stefndi á því að hann hefði ekki átt að geta greitt kröfuna í netbanka ef krafan var þá komin í löginnheimtu, enda hefði hann þá einungis átt að geta greitt inn á reikning Lögheimtunnar.

Í bréfi stefnanda til stefnda, dags. 7. maí 2019, kemur fram: „Gjaldfallin skuld, með vöxtum og kostnaði, nemur í dag kr. 443.152, auk áfallandi vaxta og kostnaðar.“ Þegar stefndi greiðir kröfuna í netbankanum fjórum dögum síðar eða þann 11. maí 2019, kemur fram á útprentaðri kvittun að um sé að ræða upphaflegan höfuðstól, 443.152 krónur, og engir dráttarvextir, kostnaður eða annar vanskilakostnaður hafi þá fallið á kröfuna. Ekki komu fram svör af hálfu stefnanda við því hvernig á því stóð að stefndi gat greitt kröfuna í netbanka stefnanda þann 11. maí 2019. Þá verður jafnframt ekki fullyrt að stefnda hafi mátt vera kunnugt um að krafan hafi verið komið í löginnheimtu þann 8. maí 2019.

Mál þetta virðist mega rekja til verklags milli stefnanda og Lögheimtunnar um það hvenær innheimta kröfunnar færist formlega yfir, sem stefndi getur ekki borið ábyrgð á. Um það verklag liggur einnig fyrir að kröfunni er stefnt fyrir dóm í júní 2019, án þess að framangreindri greiðslu stefnda til stefnanda á 443.152 krónum sé í nokkru getið. Stefnda verður með vísan til alls þessa ekki gert að greiða þann kostnað sem fallið hefur á kröfuna þann 8. maí 2019, og verður stefndi því sýknaður af kröfu stefnanda í þessu máli.

Eftir framangreindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað, sem þykir hæfilegur að mati dómsins, að meðtöldum virðisaukaskatti, 248.000 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Stefndi, P-kk-nf H. H-kk-nf, er sýkn af kröfu stefnanda, Landsbankans hf.

Stefnandi greiði stefnda 248.000 krónur í málskostnað.

B-kk-nf H-kk-nf