S-137/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 31. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. apríl síðastliðinn, á hendur G-kk-þgf Þ-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Sólvöllum 10 í Grindavík, „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot framin á árinu 2017:

1. Að kvöldi miðvikudagsins 1. febrúar ekið bifreiðinni VN-480, sviptur ökurétti vestur Engihjalla á vegakafla við N1 við Stórahjalla í Kópavogi. [...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007.

2. Aðfaranótt mánudagsins 20. febrúar ekið bifreiðinni JF-789, sviptur ökurétti [...] og með röngum skráningarmerkjum suður Reykjanesbraut við Smáralind í Kópavogi. [...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr. [og] 64. gr. [...], sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Um málsatvik er skírskotað til framangreindrar ákæru.

Við þingfestingu málsins 19. síðasta mánaðar lýsti sækjandi því yfir að fallið væri frá hluta sakargifta, auk þess sem heimfærsla til lagaákvæða vegna þeirra sakargifta félli á brott. Á dómþingi 31. þess mánaðar játaði ákærði svo skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum var að endingu gefið að sök og var að svo búnu farið með málið samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með framangreindri skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru, að því gættu að auk 64. gr. umferðarlaga þykir rétt að heimfæra brot ákærða fyrir að aka með röngum skráningarmerkjum, samkvæmt síðari ákæruliðnum, til 17. og 19. gr. reglugerðar um skráningu ökutækja nr. 751/2003, með áorðnum breytingum. Ákærði hefur unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsingin verði bundin skilorði í tilviki fangelsisrefsingar. Þá gerir skipaður verjandi hans kröfu um hæfilega þóknun sér til handa. Að sögn hefur ákærði nú hætt afbrotum og er í fastri vinnu og í sambúð. Ekki hafa verið bornar brigður á þá frásögn af hálfu ákæruvaldsins.

Ákærði er fæddur 24. mars 1995 og á samkvæmt sakavottorði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2013, en þar af hafa eftirgreind tilvik þar sem hann hefur sætt refsingu fyrir að aka sviptur ökurétti áhrif við ákvörðun refsingar nú. Með dómi 15. nóvember 2013 var hann dæmdur til greiðslu sektar og tímabundinnar ökuréttarsviptingar, fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Með þremur sáttum hjá lögreglustjóra 15. september 2014 samþykkti hann svo greiðslur sekta og tímabundnar ökuréttarsviptingar vegna umferðarlagabrota, þar á meðal fyrir að aka tvívegis svipur ökurétti, í fyrra tilvikinu á árinu 2013 og í hinu síðara árið 2014. Með dómi 21. nóvember 2016 var hann dæmdur til greiðslu sektar vegna umferðarlagabrota, þar á meðal fyrir að aka sviptur ökurétti 8. ágúst það ár. Með dómi 30. nóvember sama ár var hann dæmdur til greiðslu sektar og í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir ýmis afbrot, þar á meðal fyrir að hafa 5. febrúar það ár og í þrígang á árinu 2015 ekið sviptur ökurétti. Hann samþykkti greiðslu sektar með viðurlagaákvörðun 6. janúar á þessu ári, vegna sviptingarakstursbrota sem hann framdi 17. apríl og 27. maí á síðasta ári, en með viðurlagaákvörðuninni var honum gerður hegningarauki og skilorðsdómurinn frá 30. nóvember 2016 látinn haldast. Með dómi 2. mars síðastliðinn var hann dæmdur í 75 daga fangelsi, þar af 45 daga skilorðsbundið í tvö ár, fyrir að aka sviptur ökurétti 27. nóvember á síðasta ári. Með þeim dómi var honum gerður hegningarauki við dóminn frá 30. nóvember síðasta ár og var refsing þess dóms tekin upp og ákærða gerð refsing í einu lagi á grundvelli 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Brot ákærða í máli þessu, framdi hann 1. og 20. febrúar á þessu ári, fyrir uppsögu dómsins 3. mars síðastliðinn og ber því að gera honum hegningarauka við þann dóm og á grundvelli 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, er skilorðsbundni hluti refsingar þess dóms tekinn upp og ákærða gerð refsing í einu lagi, sbr. 78. gr. þeirra laga. Með hliðsjón af dómaframkvæmd, verður refsing hans nú fyrir að aka sviptur ökurétti, eftir framansögðu ákveðin líkt og hann hafi tvívegis fyrir þann tíma er hann framdi þau brot sem hann nú sakfelldur fyrir, brotið af sér með því að aka sviptur ökurétti. Samkvæmt því og að öðru framangreindu virtu, þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 75 daga, en rétt þykir að skilorðsbinda hana að hluta, á þann veg að 45 dagar hennar skulu falla niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 84.320 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 75 daga, en fresta skal fullnustu 45 daga refsingarinnar og falli sá hluti hennar niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 84.320 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

H-kk-nf Þ-kk-nf