S-1998/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 24. janúar 2007, er höfðað með ákæru, útgefinni af ríkislögreglustjóra 9. nóvember 2006, á hendur J-kk-þgf K-kk-þgf, […], Vesturgötu 71, Reykjavík, fyrir eftirtalin skatta-, bókhalds- og hegningarlagabrot, vegna reksturs í eigin nafni:

I. Fyrir brot gegn lögum um virðisaukaskatt og almennum hegningarlögum.

Með því að hafa hvorki tilkynnt um virðisaukaskattsskylda starfsemi sína né staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum, vegna allra virðisaukaskattstímabila ársins 2004, í samræmi við það sem lög áskilja, og eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík skil á innheimtum virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð 5.810.962 kr., sem sundurliðast sem hér greinir:

Uppgjörstímabil Vantalin skattskyld velta Vangoldinn VSK

Janúar – febrúar kr. 6.098.079 kr. 1.372.953

mars – apríl kr. 4.626.605 kr. 1.047.967

maí – júní kr. 3.544.284 kr. 711.178

júlí – ágúst kr. 3.632.253 kr. 837.841

september – október kr. 4.768.289 kr. 1.067.797

nóvember – desember kr. 4.702.117 kr. 773.226

samtals kr. 27.371.627 kr. 5.810.962

Er þetta talið varða við 1. og 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995, 191. gr. laga nr. 82/1998, og 3. gr. laga nr. 134/2005, og sbr. 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

II. Fyrir brot gegn lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda og almennum hegningarlögum.

Með því að hafa vanrækt að standa skil á skilagreinum vegna afdreginnar staðgreiðslu opinberra gjalda ársins 2004 og eigi staðið Tollstjóranum í Reykjavík, í samræmi við það sem lög áskilja, skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem hann hélt eftir af launum starfsmanna sinna, samtals að fjárhæð 4.548.665 kr. og sundurliðast sem hér greinir:

janúar kr. 333.861

febrúar kr. 345.315

mars kr. 413.308

apríl kr. 382.634

maí kr. 448.058

júní kr. 267.828

júlí kr. 299.004

ágúst kr. 354.326

september kr. 419.311

október kr. 397.201

nóvember kr. 425.711

desember kr. 462.108

samtals kr. 4.548.665

Er þetta talið varða við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995, og 1. gr. laga nr. 134/2005 og 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga 39/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

III. Fyrir brot gegn lögum um bókhald og almennum hegningarlögum.

Með því að hafa látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald og varðveita bókhaldsgögn vegna atvinnustarfsemi sinnar árið 2004.

Er þetta talið varða við 1. og 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995, sbr. og 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995 og 139. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín um undanskot virðisaukaskatts og staðgreiðslu opinberra gjalda á umræddu tímabili. Ákærði hefur ekki borið brigður á tölulegar niðurstöður ríkislögreglustjórans, sem lagðar eru til grundvallar fjárhæðum vanskila í ákæru, samtals að fjárhæð 10.359.627 krónur. Þá játar hann bókhaldsbrot. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök. Verða brot hans talin meiri háttar í skilningi 3. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum, og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að brot ákærða teljast stórfelld. Á móti kemur að hann hefur ekki áður sætt refsingu sem skiptir hér máli. Enn fremur hefur hann játað brot sín hreinskilnislega og verið samstarfsfús við rannsókn málsins. Ákærði hefur borið því við sér til málsbóta að hann hafi á umræddum tíma átt við verulega erfiðleika að stríða í kjölfar skilnaðar. Lögð var fram greinargerð B-kk-ef E-kk-ef sálfræðings, frá 17. janúar sl., um hagi og ástand ákærða. Einnig liggur fyrir læknisvottorð þar sem fram kemur að ákærði taki tiltekið lyf vegna kvíða og þunglyndis. Auk þess hefði hann notað annað tiltekið kvíðastillandi lyf árin 2000-2005. Þótt erfiðleikar ákærða réttlæti engan veginn háttsemi hans þykir mega taka nokkurt tillit til þeirra. Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Rétt þykir að fresta fullnustu refsingar ákærða eins og nánar greinir í dómsorði. Ákærði skal einnig greiða sekt í ríkissjóð að fjárhæð 20.800.000 krónur, en vararefsing þykir hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar. Um er að ræða þóknun verjanda hans fyrir dómi, B-kk-ef L-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 75.696 kr., að virðisaukaskatti meðtöldum.

Af hálfu ákæruvaldsins var málið flutt af K-kk-þgf I-kk-þgf V-kk-þgf fulltrúa.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, J-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 20.800.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í sex mánuði.

Ákærði greiði í sakarkostnað 75.696 króna þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef L-kk-ef héraðsdómslögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf