E-1148/2007

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 15. janúar sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af B-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. [...], A Level 2 North Tower, 527 Gregory Terrace, Bowen Hills, Brisbane, Queensland 406, Ástralíu, með stefnu, birtri 2. febrúar 2007, á hendur Þróunarsamvinnustofnun Íslands, kt. [...], Þverholti 14, Reykjavík og íslenzka ríkinu, kt. [...].

Dómkröfur stefnanda eru þær aðallega, að stefndi greiði stefnanda bætur, samtals að fjárhæð kr. 3.348.608, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt ákvörðun Seðlabanka Íslands á hverjum tíma um grunn dráttarvaxta og vanefndaálags, sbr. 1. mgr. 6. gr. 1. nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af kr. 2.856.798 frá 21. október 2006 til 1. febrúar 2007 og af kr. 3.348.608 frá þeim degi til greiðsludags. Til vara er þess krafizt, að stefndi greiði stefnanda bætur að mati dómsins.

Enn fremur krefst stefnandi málskostnaðar samkvæmt gjaldskrá Lögmannsstofu Láru V. Júlíusdóttur hrl., auk lögmælts virðisaukaskatts samkvæmt 1. nr. 50/1988.

Dómkröfur stefndu eru þær aðallega, að þeir verði sýknaðir af öllum kröfum stefnanda, en til vara, að dómkröfur verði lækkaðar verulega. Í báðum tilfellum er krafizt málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnanda.

II

Málavextir

Helstu málsatvik eru þau að í maí 2006 fól stefndi, Þróunarsamvinnustofnun Íslands (ÞSSÍ), ráðningarþjónustunni Hagvangi að auglýsa eftir byggingarverkfræðingi eða tæknifræðingi til starfa í Malaví. Var tekið fram í auglýsingunni, að meginstarfssviðið skyldi vera umsjón og eftirlit með framkvæmdum í mannvirkjagerð á vegum stofnunarinnar og aðalverkefni starfsmannsins umsjón með verkefnum, sem varða framkvæmdir við vatns- og frárennslismál, auk umsjónar með verkefnum, sem varða aðrar byggingaframkvæmdir, sem kostaðar eru af ÞSSÍ í landinu. Um hæfniskröfur var tekið fram, að umsækjandi skyldi hafa, auk menntunar á sviði byggingarverkfræði eða byggingartæknifræði, mjög góða enskukunnáttu, starfsreynslu á þessu sviði og stjórnunarreynslu, þ.á m. fjármálastjórnun og verkefnastjórnun. Laun skyldu greidd samkvæmt launakerfi UNDP (þróunarstofnun Sameinuðu þjóðanna). Ráðningin skyldi vera til tveggja ára.

Stefnandi sótti um starfið, og fór hann í starfsviðtöl sem og persónuleikapróf. Í kjölfar þess var ákveðið að bjóða stefnanda starfið. Átti stefnandi nokkra fundi með skrifstofustjóra og framkvæmdastjóra stefnda, sem og fulltrúa ráðningarþjónustu Hagvangs, A-kk-þgf Á-kk-þgf, ýmist öllum saman eða hverjum og einum, og var á fundum þessum m.a. rætt um ráðningarkjör stefnanda. Ber aðilum ekki saman um, hvaða kjör stefnanda voru boðin í þeim viðræðum. Stefnandi kveður hafa verið nefnt, að laun yrðu um $7000 á mánuði, og skyldi hann raðast í launaflokk með hliðsjón af reynslu hans, en miðað væri við launataxta frá Sameinuðu þjóðunum vegna þróunarvinnu. Hafi stefnanda verið umhuguð um, að starf hans yrði skilgreint með „réttum hætti“, og öll reynsla hans yrði þar metin til launa. Hafi honum verið tjáð, að ekki væri hægt að upplýsa hann um þetta, þar sem launamál væru alfarið á starfssviði framkvæmdastjóra, sem væri í sumarfríi. Kveðst stefnandi síðan hafa átt fund með framkvæmdastjóra stefnda í ágústmánuði, þar sem meðal annars hafi verið rætt um skilgreiningar á verkefnisstjórn stefnda, og hvernig starfsreynsla við þróunaraðstoð væri metin. Hafi framkvæmdastjórinn tjáð honum, að laun hans myndu taka mið af launaflokki P3, þrepi 4, en framkvæmdastjórinn hafi síðan sagt að unnt væri að setja hann í þrep 5.

Stefndi heldur því fram, að rætt hafi verið um, að stefnanda hafi verið lofað launaflokki P3, þrepi 4. Kveðst stefndi hafa talið, að stefnanda hafi á síðasta fundi sínum með framkvæmdastjóra stefnda ÞSSÍ orðið fyllilega ljóst, hvað kjör stæðu til boða, og að hann hafi látið að því liggja, að hann myndi þiggja starfið á þeim kjörum. Í framhaldi af því var stefnanda sendur ráðningarsamningur til undirritunar með þeim kjörum, sem tilgreind voru í samningnum, þar sem m.a. var gert ráð fyrir því, að starfsmaðurinn raðaðist í launaflokk P3, þrep 4, sem var launaflokkur sérfræðinga í störfum á vegum stefnda.

Stefnandi hafði samninginn til skoðunar í nokkra daga, og sammæltust aðilar um, að stefnandi kæmi á fund stefnda hinn 8. september 2006 til þess að ganga frá samningnum. Stefnandi kom á tilteknum degi á skrifstofu stefnda ÞSSÍ, þar sem hann skilaði samningnum óundirrituðum í móttöku stofnunarinnar, ásamt skriflegum athugasemdum um starfs- og launakjör, og án þess að hafa samband við framkvæmdastjóra stofnunarinnar, sem átti von á honum.

Þegar þetta lá fyrir leit stefndi svo á, að stefnandi hefði hafnað stöðunni á þeim kjörum, sem í boði voru, og var honum tilkynnt nokkrum dögum síðar, að ekki yrði af ráðningu hans.

Stefnandi heldur því fram í stefnu, að búið hafi verið að ráða hann, en honum hafi verið lofuð betri kjör en fram komu í ráðningarsamningi. Samningaviðræður um kjör hafi ekki verið fullreyndar á þessum tíma. Stefndi hafi því rift ráðningunni og beri að bæta stefnanda tjón, sem hann hafi orðið fyrir vegna þessa.

III

Málsástæður stefnanda

Stefnandi gerir kröfur til bótagreiðslna, bæði vegna fjárhagslegs tjóns og ófjárhagslegs tjóns. Hann byggir kröfur sínar á því, að ráðningarsamningur hafi stofnazt milli sín og stefnda, sem hafi verið rift með ólögmætum hætti. Vísar stefnandi til almennra reglna samningaréttarins um skuldbindingargildi samninga, svo og til reglna vinnuréttarins um ráðningarsamninga.

Um aðalkröfu

Stefnandi kveður aðalkröfuna eiga stoð í 3. mgr. 15. gr í þeim drögum að ráðningarsamningi, sem fyrir hafi legið. Þar segi, að hafi samningur verið gerður til tveggja ára og samningi sagt upp af stefnda, áður en þrír mánuðir séu liðnir af samningstímanum, skuli starfsmaður njóta launa í 6 mánuði samtals, nema um sé að ræða brottvikningu vegna misferlis eða brota á samningnum. Auk bóta vegna fjárhagslegs tjóns, gerir stefnandi kröfu til greiðslu miska, og sundurliðist aðalkrafan þannig:

Sex mánaða laun kr. 420.000 x 6 kr. 2.520.000

13,04% orlof kr. 328.608

Bætur fyrir ófjárhagslegt tjón kr. 500.000

kr. 3.348.608

Miðað sé við, að gengi á Bandaríkjadollar sé 70 krónur, en það hafi verið gengi dollara á þessum tíma.

Miskabótakrafa styðjist við 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Ljóst sé, að fjölskylda stefnanda hafi verið búin að gera ýmsar ráðstafanir vegna fyrirhugaðra flutninga utan, bæði varðandi húsnæði, skóla og atvinnumál, og hafi riftun á samningnum valdið verulegri röskun, óþægindum og ekki sízt áhyggjum. Auk þess sem stefnandi sjálfur hafi verið búinn að undirbúa það í nokkra mánuði að fara til starfa erlendis, hafi eiginkona hans einnig sagt upp starfi sínu, og búið var að segja upp leikskólaplássi barns þeirra hjóna, svo dæmi sé tekið af þeirri röskun, sem varð.

Að öðru leyti vísar stefnandi í reglur samningaréttarins um skuldbindingargildi samninga og vinnuréttarins um að virða beri kjarasamninga.

Varðandi kröfu um dráttarvexti sé krafist dráttarvaxta af kr. 2.856.798 frá 21. október 2006 og til þingfestingar málsins, en með bréfi, dags. 21. september 2006, hafi verið sett fram krafa, af hálfu lögmanns stefnanda, um greiðslu skaðabóta, að fjárhæð kr. 2.856.798. Byggi þetta á reglu vaxtalaga um dráttarvexti af skaðabótum, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Krafizt sé dráttarvaxta af umkröfðum bótum, samtals kr. 3.348.608, frá þingfestingu málsins til greiðsludags, en krafa um miskabætur hafi ekki áður verið sett fram. Byggi stefnandi á ákvörðun Seðlabanka Íslands á hverjum tíma um grunn dráttarvaxta og vanefndaálags, sbr. 1. mgr. 6. gr. laganna.

Um varakröfu

Verði ekki fallizt á aðalkröfu málsins, sé krafizt bóta að mati dómsins. Byggi stefnandi kröfur sínar um bætur á því, að stefndi hafi gefið bindandi loforð um fyrirhugaða ráðningu og sé bótaskyldur vegna þess tjóns, sem stefnandi hafi orðið fyrir vegna riftunarinnar. Vísað sé til þess, að stefnandi og fjölskylda hans hafi gert margvíslegar ráðstafanir vegna fyrirhugaðs flutnings fjölskyldunnar til Afríku. Stefnandi hafi ekki leitað sér að annarri vinnu. Hann hafi gert ráðstafanir í tengslum við húsnæði og innbú. Vegna ráðningarinnar hafi eiginkona stefnanda sagt upp starfi sínu og búið hafi verið að segja upp leikskólaplássi barnsins. Aðilar hafi verið búnir að fara í sprautur, enda hafi staðið til, að fjölskyldan flytti til Malaví þremur vikum eftir riftunina. Stefnandi hafi verið í starfi hjá fyrri atvinnurekanda út september, en frá 1. október hafi hann verið atvinnulaus, og hafi hann ekki farið að starfa annars staðar fyrr en 6. desember 2006, þegar hann hóf störf í Ástralíu, þar sem hann starfi nú. Hann hafi því orðið af tekjum í rúma tvo mánuði, en samkvæmt ráðningarsamningnum hafi mánaðarlaun hans átt að vera kr. 470.000 á mánuði. Hefði hann ekki talið sig vera búinn að ráða sig til starfa til Malaví í september 2006, hefði hann nýtt sumarið til að leita sér að framtíðarstarfi. Þess í stað hafi sú leit beðið fram til þess tíma að hann lét af störfum hjá fyrri atvinnurekanda.

Málskostnaðarkrafa stefnanda byggist á 1. mgr. 130. gr. eml. nr. 91/1991. Krafa um virðisaukaskatt á málskostnað byggist á lögum um virðisaukaskatt nr. 50/1988. Varðandi varnarþing vísist til 33. gr. laga nr. 91/1991. Um réttarfar vísist að öðru leyti til laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður stefnda

Stefndu mótmæla öllum kröfum og málsástæðum stefnanda.

Því sé alfarið mótmælt, að samningur hafi komist á milli aðila. Beri stefnandi sönnunarbyrðina fyrir því. Stefnandi reisi kröfur sínar einkum á lýsingu hans sjálfs á málavöxtum, sem séu ósannaðir.

Fyrir liggi, að stefndi ÞSSÍ hafi lagt fram við stefnanda ráðningarsamning, sem hafi falið í sér framboðin kjör af hálfu stofnunarinnar. Stefnandi hafi ekki ritað undir samninginn, heldur gert skriflegar athugasemdir. Stefndu byggi á því, að athugasemdir stefnanda hafi falið í sér gagntilboð, sem ekki hafi verið samþykkt. Um það vísist til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Í ákvæðinu komi fram, að svar, sem feli í sér samþykki á tilboði, en sem, vegna viðbótar, takmörkunar og fyrirvara, sé í ósamræmi við það, skuli skoðast sem höfnun hins fyrra tilboðs og um leið sem nýtt tilboð. Stefndu byggi á því, að stefnandi hafi raunar aldrei svarað tilboði stefnda ÞSSÍ, sem lagt hafi verið fram í formi ráðningarsamnings. Hafi verið augljóst af hátterni stefnanda, að hann hafi ekki sætt sig við framboðin kjör af hálfu stefnda ÞSSÍ, og hafi hann sett fram viðbót, takmörkun og fyrirvara í skilningi áðurnefnds lagaákvæðis.

Eftir atvikum verði að líta til þess, að svar stefnanda hafi komið fram of seint, sbr. 1. mgr. 4. gr. laga nr. 7/1936.

Hinar skriflegu athugasemdir, sem stefnandi hafi gert við umræddan ráðningarsamning, verði ekki túlkaðar öðruvísi en svo, að stefnandi hafi ekki fellt sig við þau kjör, sem honum hafi staðið til boða, ekki sízt þar sem hann hafi ítrekað verið upplýstur um það, að kröfur hans um önnur launakjör og öðruvísi samning en stefndi geri við starfsfólk sitt, væru ekki til umfjöllunar.

Þá sé vísað til þess, að það sé skilyrði að lögum, að samningar, eins og stefnandi byggi rétt sinn á, séu skriflegir. Vísað sé í því sambandi til 1. mgr. 42. gr. laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, þar sem fram komi, að gera skuli skriflegan ráðningarsamnings milli forstöðumanns stofnunar og starfsmanns, þar sem meðal annars komi fram ráðningarkjör. Enginn slíkur samningur hafi verið gerður, þar sem stefnandi hafi neitað að skrifa undir. Sé því engum samningi til að dreifa, sem stefnandi geti byggt rétt á. Þá sé vísað til reglna nr. 351/1996, sem settar hafi verið með heimild í sömu lögum, en það formskilyrði sé sett, að ráðningarsamningur skuli vera skriflegur. Því verði að telja, að til þess að ráðningarsamningurinn, sem hér um ræði, sé gildur, þurfi hann að vera skriflegur og undirritaður. Stefnandi hafi aldrei undirritað samninginn, og því verði að telja, eins og áður segi, að ekkert ráðningarsamband hafi stofnazt.

Auk þessa gildi sú meginregla í íslenzkum vinnurétti, að hin sérstöku réttaráhrif, sem ráðningarsamningi fylgi, hefjist ekki fyrr en starfsmaður hefji störf. Þannig byrji starfsmaður ekki að ávinna sér veikindarétt, uppsagnarrétt eða orlofsrétt, fyrr en hann hafi hafið störf sín. Stefnandi hafi hvorki undirritað ráðningarsamning né hafið störf, og því verði að telja, að réttur til launa í uppsagnarfresti hafi ekki orðið virkur.

Öllum fjárkröfum stefnanda sé mótmælt. Stefnandi geri kröfu í íslenzkum krónum, en miði útreikning sinn við, að gengi Bandaríkjadollara sé kr. 70, en það hafi verið „gengi dollars á þessum tíma“, eins og það sé orðað í stefnu. Því sé mótmætt að miða skuli við þetta gengi, og hafi engin gögn verið lögð fram til stuðnings því. Kunni þessi annmarki að leiða til frávísunar ex officio. Fjárhæð launa og tímabili launa sé mótmælt. Stefnandi krefjist launa í sex mánuði, en ósannað sé fjártjón þann tíma, enda hefði uppsagnarfrestur verið þrír mánuðir, ef til samnings hefði stofnazt.

Hvað sem öðru líði, eigi laun frá þriðja aðila að koma til frádráttar kröfu stefnanda, en stefnandi hafi ekki upplýst um launagreiðslur til sín á þeim tíma, sem um ræði.

Stefnandi geri kröfu um ófjárhagslegt tjón á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga. Sé þessum kröfulið mótmælt, en vandséð sé, að skilyrðum ákvæðisins sé fullnægt, enda verði stefnanda einum kennt um, að ekki hafi náðst samkomulag við hann.

Stefndi hafni einnig alfarið varakröfu stefnanda með öllum þeim rökum, sem að ofan greini. Krafan sé enn fremur vanreifuð og ekki á verksviði dómstóla að bæta úr slíkum annmörkum.

Krafa um málskostnað styðjist við 1. mgr. 130. gr. l. nr. 91/1991.

IV

Forsendur og niðurstaða

Fyrir dóminn komu til skýrslugjafar, auk stefnanda og S-kk-ef B-kk-ef, framkvæmdastjóra stefnda ÞSSÍ, vitnin Þ-kvk-nf S-kvk-nf, skrifstofustjóri hjá stefnda, L-kvk-nf J-kvk-nf, móttökuritari hjá stefnda, V-kvk-nf G-kvk-nf, skjalavörður hjá stefnda, A-kk-nf A-kk-nf, sviðsstjóri hjá ráðningastofu Hagvangs, og E-kvk-nf S-kvk-nf, starfsmaður Hagvangs.

Aðalkrafa stefnanda er á því reist, að ráðningarsamningur hafi komizt á með aðilum, sem stefndi ÞSSÍ hafi síðan rift með ólögmætum hætti. Varakrafan er síðan á því reist, að stefndi ÞSSÍ hafi gefið bindandi loforð um ráðningu, sem hann hafi síðan rift.

Samkvæmt framburði aðila og vitna fyrir dómi fór stefnandi í fyrsta viðtal vegna starfsins í júní til E-kvk-ef S-kvk-ef, ráðgjafa hjá Hagvangi. Hann tók síðan persónuleikapróf á netinu í byrjun júlí og fór síðan í viðtal hjá A-kk-þgf Á-kk-þgf, sviðsstjóra hjá ráðningastofu Hagvangs, þar sem m.a. var farið yfir niðurstöður úr persónuleikaprófinu. Fyrsta viðtal stefnanda með framkvæmdastjóra ÞSSÍ fór fram í lok júlí, og þann fund sátu einnig A-kk-nf Á-kk-nf og Þ-kvk-nf S-kvk-nf, skrifstofustjóri ÞSSÍ, sem jafnframt er starfsmannastjóri stofnunarinnar. Stefnandi skýrði svo frá fyrir dómi, að á þessum fundi hefði verið farið yfir væntanleg störf hans og honum tjáð, að þau ættu að felast í umsjón með verkefnum, sem vörðuðu byggingaframkvæmdir, eins og fram komi í auglýsingu um starfið, þ.e. umsjón og eftirlit með undirbúningsferlum, framkvæmdum, umsjón áætlanagerða, greiðslu reikninga, fjármálastjórn og bókhaldi. Auk þess hafi stefnandi verið spurður sérstaklega um reynslu við fjármálastjórnun og verkefnastjórnun. Hann kvað ekki hafa verið rætt um launaflokk, eða hvernig starfsreynsla sín yrði metin, en rætt hefði verið um launafjárhæð US$7.000 á mánuði. Stefnandi kvaðst hafa verið látinn skilja það í þessu viðtali, að hann væri ráðinn til starfans. Nánar spurður um það atriði, svaraði hann því til, að hann hefði verið valinn af fjölmörgum umsækjendum og hann hefði tekið í höndina á mönnum, og það hefði ekki verið hægt að skilja annað en að hann væri ráðinn, en ekki hefði verið búið að ræða launakjör eða önnur atriði varðandi flutning fjölskyldunnar til Afríku. Ítrekað aðspurður svaraði stefnandi því til, að á þessum tímapunkti hefði ekki verið búið að fastákveða þessa ráðningu á einhverjum kjörum. Stefnandi kvað framkvæmdastjórann hafa farið í frí eftir þennan fyrsta fund, en komið aftur til starfa í ágúst, og hafi þeir þá setzt niður, og stefnandi hafi innt framkvæmdastjórann eftir því, hvernig hann væri metinn til starfsins. Framkvæmdastjórinn hafi svarað því til, að hann hefði ekki verið metinn sem verkefnastjóri, hins vegar myndi vera hægt að meta hann til launaflokks P5 vegna starfsreynslu stefnanda í Argentínu. Stefnandi kvað, að á þessum tíma hefðu jafnvel verið farnar að renna á sig tvær grímur, þar sem ýmislegt hefði verið óljóst um kjör hans, m.a. varðandi flutning fjölskyldunnar til Afríku. Stefnandi skýrði jafnframt svo frá, að þegar hann fékk ráðningarsamninginn í hendur til undirritunar hinn 29. ágúst, hafi komið í ljós, að hann hefði verið settur í launaflokk P3-4. Stefnandi kvaðst hafa ráðfært sig við framkvæmdastjóra stéttarfélags verkfræðinga, þegar þetta varð ljóst, og í framhaldi af því hafi hann tekið saman lista með athugasemdum við ráðningasamninginn, sem hann lagði síðan inn hjá stefnda ÞSSÍ hinn 8. september, ásamt ráðningarsamningnum, óundirrituðum. Hann kvaðst hafa verið búinn að mæla sér mót við framkvæmdastjóra stefnda ÞSSÍ umræddan dag, og hafi hann komið þangað á umsömdum tíma. Framkvæmdastjórinn hafi þá verið á fundi, og þar sem stefnandi hafi verið tímabundinn og litið svo á, að það væri einungis spurning um að komast að einhverju samkomulagi, hafi hann talið, að það væri bara gott fyrir framkvæmdastjórann að fá þessar athugasemdir í hendur, og þeir myndu kannski halda fund síðar. Hann hafi því beðið ritarann að koma athugasemdunum til framkvæmdastjórans og biðja hann um að hringja í sig, sem hann hafi aldrei gert. Á mánudeginum á eftir hafi stefnandi farið á fund A-kk-ef Á-kk-ef, sem hafi tjáð honum, að framkvæmdastjóri stefnda ÞSSÍ hefði tjáð sér á föstudeginum, að ráðningin hefði verið afturkölluð. Stefnandi hafi síðan náð símasambandi við framkvæmdastjóra stefnda ÞSSÍ, sem hafi neitað að svara spurningum, en margítrekað, að ekki væri grundvöllur fyrir frekara samstarfi.

Samkvæmt framburði S-kk-ef B-kk-ef, framkvæmdastjóra ÞSSÍ, A-kk-ef Á-kk-ef og Þ-kvk-ef S-kvk-ef, sem öll sátu fund með stefnanda í upphafi ráðningarferlisins, fór ekki á milli mála, að verið var að sækja eftir starfsmanni í stöðu sérfræðings, en ekki verkefnastjóra. Þá lá einnig ljóst fyrir frá upphafi, að launakjör yrðu samkvæmt því. Hins vegar hafi verið um það rætt, að síðar, þegar verkefnið hefði verið komið áleiðis, kynni að vera möguleiki á því, að starfið breyttist í stöðu verkefnastjóra með tilheyrandi launabreytingu.

Af skýrslugjöfum aðila og vitna er ljóst, að stefnandi sætti sig ekki við ráðningu í þá stöðu, sem til boða stóð, þ.e. stöðu sérfræðings, heldur sótti hann fast að fá starfið viðurkennt sem stöðu verkefnastjóra. Er ljóst, að stefnandi átti fjölmörg samtöl, bæði við framkvæmdastjóra stefnda ÞSSÍ, sem og aðra þá, sem að ráðningunni komu, um það atriði, sem og launakjör, sem hann var ósáttur við. Af hálfu stefnda var litið svo á, að stefnandi hefði að lokum fallizt á þau kjör, sem í boði voru, og því hafi ráðningarsamningurinn verið sendur honum.

Með því að leggja inn ráðningarsamninginn, óundirritaðan, ásamt skriflegum athugasemdum um þau atriði, sem höfðu flest verið margrædd, og með því að hafna viðtali við framkvæmdastjóra stefnda ÞSSÍ á sama tíma, þrátt fyrir að hafa mælt sér mót við hann til undirritunar samningsins, mátti stefndi skilja viðbrögð stefnanda svo, að hann tæki ekki starfinu á þeim kjörum, sem í boði voru. Staðfesti stefnandi þennan skilning jafnframt fyrir dómi, þegar hann var inntur eftir því, hvort myndi hafa talið sér skylt að fara til Afríku og vinna þar á grundvelli meints ráðningarsamnings, ef ekki hefði verið fallizt á hinar skriflegu athugasemdir hans, en hann svaraði því til, að hann hefði ekki litið svo á.

Samkvæmt framansögðu er ekki fallizt á, að stefnandi hafi á nokkru stigi mátt ætla, að bindandi ráðningarsamningur hafi komizt á með honum og stefnda. Þá er ekki fallizt á, að stefndi hafi með ólögmætum hætti rift bindandi starfsloforði. Að öllu þessu athuguðu ber að sýkna stefnda af öllum kröfum stefnanda í máli þessu.

Með hliðsjón af þessari niðurstöðu ber að dæma stefnanda til að greiða stefnda málskostnað, sem þykir eftir atvikum hæfilega ákveðinn kr. 500.000.

S-kvk-nf Ó-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn

D Ó M S O R Ð

Stefndu, Þróunarsamvinnustofnun Íslands og íslenzka ríkið, eru sýkn af öllum kröfum stefnanda, B-kk-ef Þ-kk-ef, í máli þessu.

Stefnandi greiði stefndu kr. 500.000 í málskostnað.

S-kvk-nf Ó-kvk-nf