S-504/2011

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 28. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 13. apríl sl. á hendur H-kk-þgf D-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Álfholti 2c, Hafnarfirði fyrir ,,hegningar- og umferðarlagabrot, með því að hafa, miðvikudaginn 6. janúar 2010, ekið bifreiðinni OD254 norður Grindavíkurveg skammt frá Seltjörn í Grindavík, óhæfur til að stjórna ökutækinu örugglega vegna áhrifa tetrahýdrókannabínóls (Tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 11ng/ml), án þess að gæta nægilegrar tillitssemi og varúðar við aksturinn miðað við akstursskilyrði, en akbrautin var blaut og snjókrapi á veginum, þannig að ákærði missti stjórn á bifreið sinni er hann reyndi að aka fram úr bifreiðinni PF254, en bifreið ákærða hafnaði utan vegar og valt nokkrar veltur með þeim afleiðingum að K-kvk-nf B-kvk-nf, kt. 000000-0000, farþegi í bifreiðinni, hlaut talsvert samfallsbrot í TH:IV og TH:V og eymsli og bólgur yfir vöðvum brjósthryggjar.

Telst þetta varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 4. gr., sbr. 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. gr. og 102 gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 4. gr. laga nr. 57/1997 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af broti er telst varða við 219. gr. almennra hegningarlaga en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa.

II.

Málavextir

Í frumskýrslu lögreglu dags. 7. janúar 2010 kom fram að akstursskilyrði hafi verið frekar slæm, akbrautin hafi verið blaut og krapablettir víða á milli akreina og í vegköntum. Þar kemur einnig fram að þegar lögreglumenn komu á vettvang hafi þeir séð bifreið sem var um 20 metra vestan við akbrautina. Bifreiðin virtist vera mikið skemmd. Ökumaður bifreiðarinnar, ákærði, hafi verið fyrir utan bifreiðina en farþegi í framsæti bifreiðarinnar. Farþeginn, K-kvk-nf B-kvk-nf, hafi kvartað undan eymslum í hálsi og baki. Sjúkralið hafi komið á vettvang skömmu síðar og tækjabifreið hafi einnig komið á vettvang. Klippa hafi þurft þakið af bifreiðinni til að ná farþeganum út. Farþeginn hafi verið fluttur með sjúkrabíl á slysadeild í Fossvogi vegna hugsanlegra bak- og hálsmeiðsla. Í skýrslunni kemur ennfremur fram að ákærði hafi sagt að hann hafi verið að aka Grindavíkurveg til norðurs og að hann hafi ekið á 80-90 kílómetra hraða þegar bifreið hans hafi lent í krapa á akbrautinni. Bifreiðin hafi runnið til og hann hafi misst stjórn á henni og hún runnið út af akbrautinni og oltið nokkrar veltur. Ákærði sagðist ekki hafa kennt til eymsla eftir óhappið en hafi verið í nokkru uppnámi. Í skýrslunni segir að fljótlega hafi vaknað grunur um að hann væri undir áhrifum lyfja og aðspurður kvaðst ákærði hafa reykt eina ,,jónu“ fyrir viku síðan.

Einnig kemur fram í frumskýrslu lögreglu að framburður J-kk-ef A-kk-ef O-kk-ef, vitnis af óhappinu, hafi verið á sama veg og ákærða. Ákveðið hafi verið að handtaka ákærða vegna gruns um akstur undir áhrifa fíkniefna og hafi hann verið fluttur á lögreglustöðina við Hringbraut í Keflavík. Þar hafi hann gengist undir fíkniefnapróf og hafi niðurstaðan sýnt jákvæða svörun á THC, AMP og COC. Þegar niðurstöður prófsins lágu fyrir hafi verið ljóst að frekari rannsóknar væri þörf. Þar sem ákærði hafi ekki verið staðinn að akstri hafi þurft að taka blóðsýni tvisvar með klukkutíma millibili. Ákærði hafi verið vistaður í fangaklefa á milli þess sem blóðsýni voru tekin. Blóðsýnin voru tekin á HSS.

Þá segir í skýrslunni að bifreiðin OD-254 hafi verið mikið skemmd eftir óhappið og hafi skráningarnúmerin verið tekin af bifreiðinni og tilkynning send Umferðarstofu um að bifreiðin væri talin tjónabifreið. Dráttarbifreið hafi síðan komið og fjarlægt bifreiðina. Þá segir að haft hafi verið símasamband við slysadeildina í Fossvogi og þar fengist þær upplýsingar um líðan K-kvk-ef B-kvk-ef að tveir hryggjarliðir hafi verið brákaðir og að neðsti hálsliður hafi einnig verið brákaður. Þá hafi ekki verið skaði á mænu en talið var að hún þyrfti að vera með hálskraga um einhvern óákveðinn tíma.

Á meðal gagna í málinu liggur fyrir matsgerð rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði dags. 2. febrúar 2010 þar sem fram kemur að í þvagi ákærða hafi fundist kannabínóíðar og amfetamín. Tetrahýdrókannabínól í blóði hafi mælst 11 ng/ml en amfetamín hafi ekki verið í mælanlegu magni í blóði ákærða. Þá liggur fyrir læknisvottorð B-kk-ef J-kk-ef sérfræðings dags. 24. september 2010 þar sem fram kemur að K-kvk-nf B-kvk-nf hafi hlotið talsvert samfallsbrot TH:IV og TH:V og hefur TH:IV gróið með vissri fleyglögun sem eykur aðeins á kyphosu í brjósthrygg. Hún hafi verið meðhöndluð með sérstökum hálskraga með lengingu niður á brjósthrygg. Brotin hafa gróið en hún væri með eymsli og bólgur yfir vöðvum brjósthryggjar. Þá kemur einnig fram að stutt sé liðið frá slysinu og ekki sé hægt að segja nákvæmlega með framvindu mála.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum eftir því sem þurfa þykir:

Ákærði kvaðst hafa verið að keyra frá Grindavík áleiðis til Kópavogs þennan umrædda dag og hafi veðrið verið þokkalegt. Aðstæður á veginum hafi verið nokkuð góðar en þó hálka verið á köflum. Hann hafi áður tekið fram úr bíl án nokkurra vandræða og hafi síðan komið aftan að öðrum bíl sem hann hafi ætlað að taka fram úr. Sá bíll hafi ekið mjög hægt og hafi ákærði fyrst hægt á sér og ætlað síðan að taka fram úr honum. Kvaðst ákærði hafa verið að keyra á 60-70 km hraða þegar hann tók fram úr bílnum en lent í krapa á miðjum veginum og við það misst stjórn á bílnum. Afturendi bílsins hafi lent í krapanum og við það hafi bílinn spólað og afturendinn fleygst til. Bílinn hafi síðan oltið tvær veltur og eyðilagst. Hann kvaðst hafa verið í belti og ekkert slasast við þessar veltur. Aðspurður kvað ákærði að barnsmóðir sín, K-kvk-nf B-kvk-nf, hafi verið með sér í bílnum. Hann sagði frá því að K-kvk-nf hafi hálsbrotnað og hryggbrotnað þegar bílinn fór út af veginum. Hann kvaðst hafa verið á leiðinni í bæinn en þau hafi verið í heimsókn hjá félaga hans sem bjó í Grindavík. Aðspurður kvaðst ákærði hafa misreiknað ástand vegarins þegar hann ætlaði fram úr bílnum og ekki talið að hann gæti misst stjórn á bílnum þrátt fyrir krapið á veginum. Hann taldi sig hafa farið varlega og þetta hafi einfaldlega verið óhapp.

Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa verið undir áhrifum neinna lyfja né fíkniefna þegar slysið átti sér stað og ekki fundið fyrir neinum áhrifum. Hann kvaðst þó hafa reykt kannabis deginum áður en slysið átti sér stað, tæpum sólahring fyrir slysið. Hann kvaðst jafnframt hafa neytt kannabisefna af og til á þessum tíma. Aðspurður sagði ákærði að niðurstöður blóðrannsóknar sem sýndu fram á að í blóði hans hafi mælst 11 ng/ml af tetrahýdrókannabínóli gætu vel verið réttar en hann þekki þó ekki þessar mælieiningar sem notast var við í prófuninni og gæti því ekki tjáð sig sérstaklega um þessar niðurstöður.

Aðspurður kvaðst ákærði vera edrú í dag og lifa góðu lífi. Hann hafi verið edrú í rúma 15 mánuði og sé byrjaður aftur með barnsmóður sinni en þau voru ekki í sambúð þegar slysið átti sér stað. Í dag eru þau saman og ala þau upp dóttir sína sem er þriggja og hálfs árs gömul. Aðspurður lýsti því að hann hafi farið á Vog og verið þar í 14-15 daga og farið þaðan á Staðarfell og dvalist þar í 3 vikur. Eftir það undirgekkst hann svokallaða Víkingameðferð sem er meðferðarúrræði á Vogi sem hann sé ennþá í. Eins sé hann í starfsendurhæfingu og í Grettistaki og sé hann að betrumbæta líf sitt. Aðspurður kvaðst hann hafa reykt kannabisefni í 15 ár áður en slysið átti sér stað, þó ekki alveg samfleytt.

Vitnið K-kvk-nf B-kvk-nf kvaðst hafa verið farþegi í bíl ákærða umræddan dag og þau hafi verið að aka á Grindavíkurveginum í átt til Kópavogs. Veðrið hafi verið mjög gott þennan dag. Þau hafi verið að koma úr heimsókn frá vinafólki sínu sem hafi búið í Grindavík. Þau hafi síðan ekið aftan að bíl sem hafi keyrt á 70-90 km hraða og hafi þau ákveðið að taka fram úr honum. Hún kvað ákærða hafa keyrt á um 70 km hraða þegar hann tók fram úr og verið á 80 km hraða þegar þau lentu í krapi á miðjum veginum og misstu stjórn á bílnum og veltu honum. Aðspurð kvað K-kvk-nf að krapinn hafi ekki sést heldur hafi hann verið á milli línanna sem eru á miðjum veginum og hafi þau lent í krapanum um leið og þau fóru yfir línuna. Það hafi komið henni mjög á óvart að krapi hafi verið á veginum. Aðspurð kvaðst vitnið hafa brotnað á tveimur hryggjarliðum í slysinu og jafnframt hafi lítið bein í hálsinum brotnað. Hún hafi þó náð mjög góðum bata eftir slysið. Hún sé í starfsendurhæfingu í dag en hafi ekki verið að vinna þegar slysið átti sér stað og hafi ekki unnið síðan.

Aðspurð kvað vitnið að ákærði hafi ekki neytt fíkniefna þennan umrædda dag en hafi þó neytt fíkniefna deginum áður. Hún gat ekki séð að hann væri undir áhrifum þennan umrædda dag en vitnið kvaðst sjá það vel þegar ákærði væri undir áhrifum. Hún hafi jafnframt verið með honum allan tímann þennan morgun þar til þau lögðu af stað í bæinn. Hún kvað ákærða hafa reykt af og til á þessu tímabili. Hún kvað ákærða hafa keyrt mjög varlega þegar slysið átti sér stað og hafi ekki séð neitt athugavert við aksturslag hans þegar hann ætlaði að taka fram úr bifreiðinni á undan. Vitnið sagðist vera í sambúð með ákærða í dag og gangi sambúðin vel. Hún kvaðst vera í starfsendurhæfingu hjá Janusi ehf. og kvað hún ákærða hafa verið edrú í 15 mánuði í dag.

Vitnið J-kk-nf A-kk-nf O-kk-nf kvaðst hafa verið að keyra á Grindavíkurveginum þann 6. janúar 2010 í átt til Reykjavíkur. Vitnið lýsti því að bjart hafi verið á þessum degi og gott veður en slabb hafi verið á miðjum veginum. Það hafi bíll komið aftan að bíl hans sem ætlaði að taka fram úr honum. Vitnið taldi að ákærði hafi verið að keyra á 80-90 km hraða þegar hann kom aftan að bíl hans en var þó ekki viss. Það hafi verið slabb á miðjum veginum sem ákærði hafi greinilega lent í þegar hann ætlaði að taka fram úr og hafi bíll ákærða snúist út af veginum og oltið. Vitnið kvað slabbið hafa verið sjáanlegt á köflum en ekki alls staðar. Vitnið kvaðst síðan hafa stöðvað bifreið sína, hringt í 112 og labbað upp að bíl ákærða. Þá hafi ákærði komið út úr bílnum og virst mjög ringlaður eftir velturnar. Farþeginn í bílnum hafi setið í bílnum allan tímann en vitnið fór þegar lögregla og sjúkrabíllinn komu á staðinn. Aðspurður kvað vitnið að ákærði hafi ekki farið nægilega varlega þegar hann ætlaði að taka fram úr bifreið hans en sagði jafnframt að ef hann hafi verið í hans sporum þá hefði hann hugsanlega reynt að taka fram úr ef hann hefði verið að flýta sér.

Vitnið A-kk-nf G-kk-nf, lögreglumaður nr. 0764, kvað akstursskilyrði þennan dag hafa verið með þeim hætti að snjóföl hafi verið fyrir utan veginn og vegurinn sjálfur blautur, hugsanlega krap á veginum en mundi það ekki alveg. Vitnið kvaðst hafa farið beint inn í bílinn þegar hann kom á vettvang þennan dag að aðstoða hina slösuðu, K-kvk-þf B-kvk-þf, og ekkert talað við ákærða.

Vitnið G-kk-nf S-kk-nf, rannsóknarlögreglumaður nr. 0220, kvaðst hafa farið á vettvang á Grindavíkurveginum þann 6. janúar 2010. Ákærði hafi verið farinn af vettvangi þegar hann kom. Vitnið kvað veginn hafa verið blautan, krapi hafi verið á vegaröxlunum og það hafi einnig verið léttur úði. Hann kvað bíl ákærða hafa hafnað utan vegar vinstra megin, lent á móbarði, tekist á loft og endað á hjólunum. Vitnið kvað akstursskilyrði á þessum stað hafa verið þannig að vegurinn var beinn og það hafi verið í lagi að taka fram úr á þessum vegarkafla en aðstæður á veginum sem slíkum hafi hann ekki getað fullyrt um þar sem hann man ekki nákvæmlega aðstæður á veginum. Vitnið staðfesti að lokum ljósmyndaskýrslu sína, dags. 21. september 2010 sem liggur fyrir í málinu en þar eru myndir sem teknar voru af vettvangi ásamt skýringum.

Vitnið J-kk-nf L. K-kk-nf kvaðst hafa gert matsgerð sem liggi fyrir í málinu, dags. 2. febrúar 2010. Vitnið kvaðst hafa fengið blóðsýni og þvagsýni ákærða til rannsóknar og fundið kannóbínóíðar og amfetamín í þvaginu. Tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 11 ng/ml en amfetamín hafi ekki verið mælanlegt í blóðinu. Aðspurður kvaðst vitnið framkvæma rúmlega 1.000 sambærilegar rannsóknir á ári hverju og hafi gert í langan tíma. Vitnið taldi það ekki líklegt að ákærði hafi reykt kannabis rúmum sólahring áður en mælingin átti sér stað, heldur taldi hann líklegra að styttri tími hafi verið frá því að hann neytti kannabisefnanna. Ef ákærði hefði reykt kannabis um sólahring áður hefði að öllum líkindum mælst mun lægra magn í blóðinu en raun bar vitni. Aðspurður kvað vitnið að umrætt magn kannóbínóíða í blóði ákærða hefði haft áhrif á aksturshæfni hans og ætti meðal annars að hafa meiri áhrif en 0,5 prómill af alkóhóli í blóði. Aðspurður sagði vitnið loks að menn sem hafa reykt kannabisefni í mörg ár séu líklegri til að vera lengur með mælanlegt magn af tetrahýdrókannabínóli í blóði en þeir sem reykja sjaldan.

Vitnið N-kk-nf H-kk-nf, lögreglumaður nr. 0334, kvað akstursskilyrði þennan dag hafa verið þannig að krap hafi verið á miðjum veginum og á milli hjólfara. Vitnið kvað ákærða hafa verið í miklu uppnámi þegar hann bar að garði og kvað hann hafa lýst atburðarásinni þannig að hann hafi ætlað að taka fram úr bifreiðinni á undan, misst stjórn á bílnum og lent út af veginum. Vitnið kvað ákærða hafa verið í miklu uppnámi og jafnframt í annarlegu ástandi, hafi sveiflast mjög mikið til og verið óstöðugur í göngu. Hann hafi jafnframt talað mjög samhengislaust og farið úr einu í annað. Vitnið kvaðst strax hafa grunað að ákærði væri undir áhrifum fíkniefna og var hann handtekinn strax eftir að búið var að skoða hann af sjúkraflutningamönnum. Vitnið staðfesti að lokum frumskýrslu lögreglu sem hann ritaði.

III.

Enginn ágreiningur er í málinu um hvernig ákærði missti stjórn á bíl sínum á Grindavíkurveginum þann 6. janúar 2010 þegar hann ætlaði að taka fram úr bifreið sem keyrði á undan honum og hafnaði utan vegar. Veðrið þennan dag hafi verið gott en krapi hafi verið á miðjum veginum sem ákærði lenti í og hafnaði utan vegar. Bæði ákærði og vitni eru nokkuð sammála um hvernig aðstæður voru á veginum þennan umrædda dag. K-kvk-nf B-kvk-nf, sem var farþegi í bíl ákærða, slasaðist nokkuð þegar bíll ákærða hafnaði utan vegar. Ákærði hefur ekki neitað niðurstöðum Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði sem sýna fram á að hann hafi verið undir áhrifum tetrahýdrókannabínól þennan umrædda dag. Ákærði heldur því hins vegar fram að hann hafi ekki neytt kannabisefnanna þennan umrædda dag heldur hafi hann neytt efnanna að minnsta kosti sólarhring áður en slysið varð og ekki verið undir áhrifum. Ekkert hefur komið fram í málinu sem véfengir niðurstöður fyrirliggjandi matsgerðar og telst því sannað að ákærði hafi verið undir áhrifum fíkniefna þennan umrædda dag og skiptir þá ekki máli hversu langur tími hafi liðið frá neyslu þeirra. Ákærði neitar því að hafa orðið valdur að því líkamstjóni sem K-kvk-nf B-kvk-nf varð fyrir, með gáleysi, og telur að um óhapp hafi verið að ræða. Eins og áður hefur komið fram telst sannað að ákærði hafi verið undir áhrifum kannabisefna þennan umrædda dag og það er einnig óumdeilt að krapi hafi verið á veginum og akstursbrautin blaut. Telst nægilega sannað að ákærði hafi ekki gætt fyllstu varúðar við aksturinn þegar hann ætlaði að taka fram úr og hafnaði utan vegar og hafi jafnframt verið óhæfur til að stjórna ökutækinu með öruggum hætti vegna áhrifa tetrahýdrókannabínóls í blóðinu.

Samkvæmt því sem að framan er rakið er það mat dómara að ákæruvaldinu hafi tekist lögfull sönnun þess að ákærði sé sekur um þá háttsemi sem hann er ákærður fyrir og réttilega er færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur 5. júní 1981 og á að baki nokkurn sakaferil en þau refsiviðurlög sem hér skipta máli er einkum viðurlagaákvörðun sem gerð var þann 3. september 2008 en þar var ákærði sviptur ökuréttindum í 3 mánuði og fékk sekt fyrir brot gegn 1. og 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987. Þykir refsing hans nú hæfilega ákveðin 1 mánaða fangelsi. Þykir rétt að binda refsinguna skilorði til tveggja ára og að hún skuli niður falla að þeim liðnum frá birtingu dóms haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Þá skal ákærði sæta sviptingu ökuréttar í 2 ár frá birtingu dómsins að telja enda um ítrekað brot að ræða. Samkvæmt 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar sem nemur alls 368.317 krónum þ.m.t. málvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á Suðurnesjum fór með málið af hálfu ákæruvalds.

Dóm þennan kveður upp S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, H-kk-nf D-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í einn mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður eftir tvö ár frá birtingu dóms þessa ef ákærði haldi almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 368.317 krónur í sakarkostnað þ.m.t. málvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

S-kk-nf S-kk-nf