S-178/2010

I

Málið, sem dómtekið var 9. apríl síðastliðinn, er höfðað með tveimur ákærum ríkissaksóknara og tveimur ákærum lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu á hendur X, kennitala 000000-0000, [...], Reykjavík, nú gæslufanga á Litla-Hrauni.

Fyrri ákæra ríkissaksóknara er gefin út 3. mars 2010 og í henni er ákærði ákærður „fyrir kynferðisbrot framin á árinu 2009 á heimili sínu að [...], Reykjavík, sem hér greinir:

I.

Fyrir nauðgun og frelsissviptingu með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 15. nóvember 2009, er hann hafði kynferðismök við E, kennitala 000000-0000, þröngvað henni til áframhaldandi kynferðismaka með ofbeldi og ólögmætri nauðung. Ákærði sló stúlkuna í andlitið er hann hafði við hana samræði og notfærði sér yfirburði sína gagnvart henni vegna aldurs- og aflsmunar er hann hafði við hana til skiptis samræði og endaþarmsmök, stakk fingri sínum í leggöng hennar og endaþarm og lét hana síðan sjúga fingurinn auk þess sem hann neyddi hana til munnmaka, en atlagan stóð yfir í um 2 klukkustundir. Að því loknu lagðist ákærði til svefns en af ótta við ákærða, sem hélt utan um stúlkuna, þorði hún ekki að fara fyrr en um morguninn en þá ýtti ákærði henni niður og þröngvaði henni til endaþarmsmaka. Afleiðingar atlögunnar voru þær að E hlaut 2x3 sm mar á vinstri kinn, mar á mjaðmakömbum, mar og tognun á mjóbaki og sprungu í endaþarmi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 194. gr. og 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 3. gr. laga nr. 61/2007.

II.

Fyrir kynferðisbrot gegn barni og nauðgun með því að hafa að kvöldi 22. desember 2009 haft kynferðismök við G, kennitala 000000-0000, en ákærði komst í samband við stúlkuna á netinu, greiddi undir hana leigubifreið heim til sín og fljótlega eftir að þangað var komið notfærði hann sér yfirburði sína gagnvart stúlkunni vegna aldurs- og aflsmunar og hafði munnmök við hana, nuddaði kynfæri hennar og stakk fingri í leggöng hennar, lét hana fróa sér og hafði við hana endaþarmsmök.

Telst þetta varða við 1. mgr. 194. gr. og 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 3. og 11. gr. laga nr. 61/2007.

III.

Fyrir kynferðisbrot með því að hafa í vörslu sinni á heimili sínu 18 hreyfimyndir á hörðum diski í HP Pavilion fartölvu sem sýna börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt. Lögregla haldlagði fartölvuna á heimili ákærða þann 20. nóvember 2009.

Telst þetta varða við 4. mgr. 210. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 7. gr. laga nr. 39/2000, 2. gr. laga nr. 14/2002 og 2. gr. laga nr. 74/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Einnig til að sæta upptöku samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga á HP fartölvu.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu S, kennitala 000000-0000, fyrir hönd E, er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 2.500.000 auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 15. nóvember 2009 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt fyrir kærða en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags auk greiðslu þóknunar við réttargæslu að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts á réttargæsluþóknun.

Af hálfu Þ, kennitala 000000-0000, fyrir hönd G, er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 1.800.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. desember 2009 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verið gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Síðari ákæra ríkissaksóknara er gefin út 25. mars 2010 og í henni er ákærði ákærður „fyrir kynferðisbrot gegn börnum með því að hafa í eitt skipti í maí, júní eða júlí 2009, að [...], Reykjavík, haft samræði og önnur kynferðismök við stúlkurnar M, kennitala 000000-0000, þá 14 ára, og E, kennitala 000000-0000, þá 13 ára, en ákærði hafði samræði við þær til skiptis, lét M hafa við sig munnmök og E sjúga á sér eistun enn fremur sem hann hafði endaþarmsmök við E.

Telst þetta varða við 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu H, kennitala 000000-0000, vegna ófjárráða dóttur hennar, E, er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 1.800.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. júlí 2009 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Af hálfu U, kennitala 000000-0000, vegna ófjárráða dóttur hennar, M, er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 1.300.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. júlí 2009 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Fyrri ákæra lögreglustjórans er gefin út 3. febrúar 2010 og þar er ákærði ákærður fyrir eftirtalin brot:

„I.

Fyrir þjófnað, með því að hafa föstudaginn 28. september 2007 brotist inn í sumarhúsið Sel við Leirtjörn, skammt frá Þingvallavegi til móts við bæinn Seljabrekku, með því að brjóta rúðu í hurð á suðurhlið hússins og stolið tveimur málverkum, skildi, skörung, tveimur smámyndum, myndbandstæki, rafmagnsofni, rafmagnsborvél, plastpoka með sængum og ýmsum smámunum, fótskemli, tveimur vasaljósum, snafsglösum, áfengisflöskum, tveimur sjónvarpstækjum, bók, tveimur útsaumuðum púðum, fartölvu, hljómtækjasamstæðu af gerðinni Sony, fötum, borvél, kútsög, DVD spilara, myndavél, rúmteppi og rúmfötum, auk þess að valda við þjófnaðinn töluverðu tjóni á öðrum munum í sumarhúsinu.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu gerir S-kk-nf Ó-kk-nf K-kk-nf f.h. V-kk-nf, kt. 000000-0000, þá kröfu að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 1.092.038-, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá tjónsdegi, 28. september 2007, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

II.

Fyrir gripdeild, með því að hafa miðvikudaginn 29. október 2008, á bensínafgreiðslustöð N1 við Stórahjalla 2 í Kópavogi, dælt eldsneyti að fjárhæð 7.927 krónur á bifreiðina NO-333 og ekið á brott án þess að greiða fyrir það.

Telst þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Fyrir gripdeild, með því að hafa fimmtudaginn 30. október 2008, á bensínafgreiðslustöð N1 við Stórahjalla 2 í Kópavogi, dælt eldsneyti að fjárhæð 7.665 krónur á bifreiðina NO-333 og ekið á brott án þess að greiða fyrir það.

Telst þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

Fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 27. febrúar 2009 ekið bifreiðinni NO-333, óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóði 25 ng/ml), austur Bústaðaveg og inn á bifreiðaplan verslunarinnar Select við Bústaðaveg og hafa á nefndu bifreiðaplani haft í vörslum sínum 1,44 g. af amfetamíni sem ákærði framvísaði til lögreglu.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum, og 2. gr., sbr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, með áorðnum breytingum, og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með áorðnum breytingum.

V.

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 3. mars 2009, á bifreiðastæði við Ármúla 29 í Reykjavík, brotist inn í bifreiðina RF-076, með því að brjóta hliðarrúðu farþegamegin með steini, og stolið svartri skjalatösku að verðmæti um 6.500 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VI.

Fyrir þjófnað, með því að hafa laugardaginn 14. mars 2009 brotist inn í leiguherbergi að Asparfelli 12 í Reykjavík, með því að brjóta upp hurð, og stolið fartölvu af gerðinni Dell að verðmæti 220.000 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VII.

Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa sunnudaginn 15. mars 2009 haft í vörslum sínum 2,11 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, með áorðnum breytingum, og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006. Jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk 3,55 g af amfetamíni, sem hald var lagt á, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Síðari ákæra lögreglustjórans er gefin út 10. mars 2010 og þar er ákærði ákærður fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2009:

„I.

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 9. mars brotist inn í verslunina Hljóð X, Grensásvegi 12, Reykjavík, með því að brjóta rúðu í útidyrahurð, og stolið plötuspilara af gerðinni Denon S 3500, að verðmæti um 150.000 krónur, og plötuspilara af gerðinni Gemini, að ótilgreindu verðmæti.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 9. mars brotist inn í verslunina Bræðurnir Ormsson, Síðumúla 9, Reykjavík, með því að brjóta rúðu í sýningarglugga, og stolið þaðan sjónvarpsflatskjá af gerðinni Loewe, að verðmæti 500.000 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu gerir J-kk-nf H-kk-nf, f.h. Varðar tryggingar hf., kröfu um að ákærða verði gert að greiða bætur að fjárhæð 385.771 auk vaxta frá tjónsdegi, sem var 9. mars 2009, skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 og dráttarvaxta skv. 9. grein sömu laga frá uppgjörsdegi sem var 29. apríl 2009.

III.

Fyrir þjófnað, með því að hafa sunnudaginn 8. nóvember, í veislusal og geymsluherbergi á Hótel KEA, Hafnarstræti 89, Akureyri, stolið þremur skjávörpum af gerðunum NEC, Sony og ASK Proxima, ásamt fjarstýringum, og tveimur fartölvum af gerðunum Compaq og HP.

Telst þetta varða við 244. gr almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

Fyrir þjófnað, með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 8. nóvember, í fundarherbergi á 2. hæð flugstöðvarinnar á Akureyrarflugvelli, Akureyri, stolið skjávarpa af gerðinni Dell.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við þingfestingu játaði ákærði að hafa haft kynmök við brotaþola eins og lýst er í I. kafla fyrri ákæru ríkissaksóknara, en neitaði að hafa beitt hana ofbeldi eða nauðgað henni. Þá hafi hann ekki heldur svipt hana frelsi. Hann játaði sakargiftir í II. kafla ákærunnar nema hvað hann neitaði að hafa beitt brotaþola þvingunum eða haft við hana endaþarmsmök. Hann játaði að hafa haft barnaklám í tölvu sinni eins og honum er gefið að sök í III. kafla ákærunnar en kvað það hafa slæðst þangað með öðru efni. Ákærði neitaði sök varðandi það sem honum er gefið að sök í síðari ákæru ríkissaksóknara. Ákærði hefur skýlaust játað sakargiftir samkvæmt ákærum lögreglustjóra. Ákærði hefur hafnað öllum bótakröfum í málinu. Af hálfu ákærða er krafist sýknu af ákærum ríkissaksóknara og að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun verjanda hans, verði greiddur úr ríkissjóði. Þess er krafist að bótakröfunum verði vísað frá dómi.

II

Málavextir varðandi I. kafla fyrri ákæru ríkissaksóknara eru þeir að lögreglan var kvödd að heimili brotaþola mánudagskvöldið 16. nóvember síðastliðinn. Þar greindi móðir hennar frá því að henni hefði verið nauðgað um helgina þar á undan. Brotaþoli greindi frá því að hún hefði kynnst ákærða á netinu fyrir um tveimur vikum. Laugardagskvöldið 14. nóvember hefði hann hringt í sig og þau ákveðið að hittast í [...] og þaðan hefðu þau gengið heim til hans. Er þangað var komið hafi þau farið að kúra og horfa á sjónvarp og í framhaldinu farið að kyssast og svo byrjað samfarir sem hún vildi síðan hætta. Brotaþoli kvaðst hafa reynt að komast undan ákærða en hann komið í veg fyrir það og nauðgað henni í endaþarm. Hún kvað þetta allt hafa staðið yfir í 2 til 3 klukkustundir og hafi ákærði einnig slegið sig kinnhest þegar hún stundi ekki eins mikið og hann vildi að hún gerði. Þegar ákærði fór að sofa hafi hann haft hendur um hana þannig að hún kæmist ekki á brott. Hún kvaðst einu sinni hafa reynt það, en þá hafi hann vaknað og ýtt henni niður. Um morguninn hafi ákærði svo nauðgað henni aftur, bæði í leggöng og endaþarm.

Lögreglan flutti brotaþola á Neyðarmóttökuna og þar er skráð eftir henni að hún hafi mælt sér mót við ákærða á laugardagskvöldið og farið með honum heim til hans. „Fóru að horfa á mynd en fljótlega þegar 5-10 mín voru liðnar af myndinni fór hann að „narta“ í hana, kom sér og henni úr fötunum og vildi hafa mök í endaþarm hún vildi ekki en hann þvingaði hana til þess. Hélt áfram að hafa mök við hana í endaþarm og legg ásamt því að stinga fingrum í endaþarm og leggöng. Hún reyndi að sporna við honum en hann hélt henni m.a. sló hana í andlit (vinstri kinn) og beit hana í kinnina. Þvingaði fingrum sem höfðu verið í endaþarmi og leggöngum í munn hennar. Þvingaði hana til munnmaka við sig. Gekk í 2-3 tíma, svo vildi hann að þau færu að sofa og lét hann hana sofa upp við vegg og hann fyrir framan og komst hún ekki í burtu. Eftir einhverjar klst. þá hefur hann á ný mök í endaþarm. M-x-x hótaði hann að binda hana þegar hún vildi fara. Að lokum tókst henni að komast burtu um 1020 um morguninn þegar hún sagði honum að hún þurfti að fara í vinnu.“ Í vottorðinu segir að brotaþoli hafi verið róleg og yfirveguð og gefið skýra frásögn. Hún bar áverka þá sem í ákæru greinir. Í viðbótarskýrslu læknisins, sem skoðaði brotaþola, segir: „Við skoðun komu fram merki nýlegra áverka sem samræmdust frásögn stúlkunnar. Við skoðun endaþarms sást sprunga í slímhúð. Á vinstri kinn var merki mars, eymsli við þreifingu kom fram á mjaðmakömbum og einnig í hliðlægum vöðvum lendhryggs. Þessi merki við skoðun samræmdust frásögn stúlkunnar um atburði og einnig voru áverkar þessir metnir samrýmast tímasetningu atburða.“

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu og kannaðist við að hafa haft kynmök við brotaþola þessa nótt en þau hafi verið með vilja hennar. Hún hafi fúslega tekið þátt í öllu sem þau gerðu.

Brotaþoli hefur gengið til sálfræðings í Barnahúsi og í skýrslu hans segir að brotaþoli hafi alltaf verið góður námsmaður en í kjölfar atburðarins hafi hún átt við svefn- og einbeitingarerfiðleika að stríða og hafi það komið niður á náminu. Líðan hennar eftir atburðinn hafi einnig komið niður á starfi hennar, en hún sé í hlutastarfi í stórmarkaði. „Hún treysti sér ekki í vinnu fyrstu mánuðina eftir meint brot vegna atviks sem kom upp þegar hún taldi meintan geranda vera inni í búðinni og hún fékk „ofsahræðslu kast““. Hún lýsi svona köstum þannig að hún verði „verulega hrædd og kvíðin og finnst eins og hún sé að „fríka út“. Blóðþrýstingur, hjartsláttur og púls eykst og hún verður þvöl í lófunum en um leið eins og hún dofni upp og frjósi í sporunum. Þetta hefur komið nokkrum sinnum fyrir hana á undanförnum mánuðum og hefur hrætt hana því hún hefur aldrei upplifað neitt þessu líkt fyrr. Þessi langvarandi vanlíðan hennar er einnig farin að valda henni áhyggjum þar sem hún hafði talið að þetta myndi lagast með tímanum en þar sem rúmir fjórir mánuðir eru liðnir frá meintu broti er henni ekki farið að standa á sama. Sú tilfinning á eflaust sinn þátt í að viðhalda ástandinu þar sem úr verður ákveðinn vítahringur sem er vísbending um þróun áfallastreituröskunar.“ Það var mat sálfræðingsins að viðtöl við brotaþola hafi leitt „í ljós ýmis einkenni sem þekkt eru meðal þeirra sem upplifað hafa áföll, þar sem viðkomandi finnst lífi sínu ógnað og finna í kjölfarið fyrir sterkum óttaviðbrögðum, hjálparleysi og hryllingi.“ Sálfræðingurinn taldi brotaþola uppfylla greiningarskilyrði áfallaröskunar.

Málavextir varðandi II. kafla ákærunnar eru þeir að faðir brotaþola kom á lögreglustöð 29. desember síðastliðinn og kærði ákærða fyrir kynferðisbrot gagnvart dóttur sinni 22. sama mánaðar.

Brotaþoli kom á Neyðarmóttökuna síðdegis 23. desember í fylgd foreldra sinna. Þar er skráð eftir henni þessi frásögn: „Hefur átt netvin á sms og hringingum sem hún kynntist á netinu fyrir löngu síðan en ekki talað við hann í tvo mánuði. Hann sagðist vera 17 ára en ég held að hann sé eldri. Í gærkvöldi mæltum við okkur mót og hann sótti mig á bíl og við ókum heim til hans í [...]. Þetta er íbúð og amma/gömul (kona) hans var heima en við fórum inn í hans herbergi. Þegar þar kom fór hann að ræða um símann en svo slökkti hann/dempaði ljósið. Því næst tók hann í höndina á mér og tróð mér í rúmið og kyssti mig fyrst en háttaði mig svo úr öllu að neðan þó ég reyndi að streitast á móti og fór sjálfur úr öllu. Hann hélt áfram þó hún segði viltu hætta þessu því henni fannst þetta vont fyrst og reyndi að ýta honum frá en hún gat ekki gert neitt því hann hélt bara áfram. Svo hringdi síminn minn og það var mamma og þá hætti hann. Hún sótti mig. Sjálf lítur hún á þetta sem nauðgun.“ Ástandi brotaþola er líst svo að hún hafi verið róleg en líði illa vegna atburðarins. Hún hafi verið að leita að ævintýri en ekki neinu þessu líku og sé reið. Þá kemur fram að hún hafi aldrei haft samfarir. Brotaþoli gaf skýra frásögn en tilfinningalegu ástandi hennar er lýst með óraunveruleikakennd. Þá er hún sögð skjálfandi og með kaldan svita. Í niðurstöðum læknis segir að ákærði hafi reynt að fara í rass brotaþola og leggöng. „Hún er óreynd í þessum málum og upplifði þetta sem nauðgun og liðið illa í sálinni og fundið ónot við leggangsop. Er sem skiljanlegt er hrædd og upplifir þetta sem nauðgun. Við skoðun er léttur roði, óspecifiskur en hvergi sár eða sprungur. Ekki að sjá merki um blóð eða áverka við leggangsop, en þar sem hún er hrædd og viðkvæm fyrir snertingu er ekki lagt á hana að reyna að meta/teygja á meyjarhaftinu.“

Tekin var skýrsla af brotaþola fyrir dómi og verður hún rakin í næsta kafla.

Ákærði var yfirheyrður sama dag af lögreglu og kannaðist ekki við brotaþola né að hafa hitt hana þennan dag. Hann var úrskurðaður í gæsluvarðhald 30. desember til 6. janúar síðastliðinn. Síðarnefndan dag var hann aftur yfirheyrður og kannaðist þá við að hafa hitt brotaþola umræddan dag og að þau hefðu haft kynferðismök en þó ekki samfarir. Hann kvað hana hafa sagt sér að hún væri 16 ára.

Brotaþoli hefur gengið til sálfræðings í Barnahúsi og í skýrslu hans segir að brotaþoli sé 14 ára gömul og sé útlit og þroski í samræmi við aldur. Þá kemur fram að hún hafi búið við stöðugleika og öryggi í lífinu og eigi ekki sögu um áföll. Niðurstöður spurningalista bendi til þess að brotaþoli glími við ýmsa erfiðleika sem oft megi sjá hjá þolendum kynferðisbrota. Gott samræmi sé milli spurningalistanna og niðurstöður þeirra séu í samræmi við upplifun brotaþola. Síðan segir að í fyrstu viðtölum hafi brotaþoli haft mikla sektarkennd „og var full af skömm og fannst „hún hafa rústað lífi sínu“ fyrst hún var svo „heimsk að hafa ekki fattað þetta fyrirfram“. Þetta viðhorf hefur verulega slæm áhrif á sjálfsmynd stúlkunnar og þetta truflaði hana í samskiptum við bæði fjölskyldu sína, sem treysti henni ekki lengur, að henni fannst og gagnvart vinkvennahópnum sem litu hana öðrum augum eftir þetta, að hennar eigin mati. Þetta varð til þess að hún fór að einangra sig og var mikið ein, lokuð inni í herberginu sínu með hugsanir sínar. Hugsanirnar trufluðu hana, því þó hún reyndi að einbeita sér að því að hugsa ekki um meint brot þá komu þær samt og ollu henni vanlíðan. Skömmu eftir meint atvik fékk hún martraðir og vaknaði upp við þær um miðjar nætur. Henni var tíðrætt um þessar ósjálfráðu og óvelkomnu hugsanir í viðtölunum og óttaðist að þetta væri e.t.v. ekki eðlilegt.“ Þá kemur fram að brotaþoli sé hrædd við ákærða og óttist að hann muni gera sér eitthvað.

Málavextir varðandi III. kafla ákærunnar eru þeir að leitað var heima hjá ákærða eftir að hann hafði verið kærður fyrir það sem hann er ákærður fyrir í I. kafla. Við þá leit var lagt hald á tölvu hans sem í ákærunni greinir. Í tölvunni fundust þær 18 hreyfimyndir sem ákært er fyrir. Þær bera nöfn eins og „Pedofilia“, „Pedo“ og „Baby rape“. Þá er í þeim vísað til aldurs frá 5 árum til 13 ára. Ákærði kannaðist við að eiga tölvuna og hafa keypt hana nýja. Hann kvað aðra ekki hafa aðgang að henni. Hann taldi þetta efni hafa slæðst inn í tölvu sína með öðru efni sem hann hefði hlaðið niður.

Málavextir varðandi síðari ákæru ríkissaksóknara eru þeir að barnaverndarnefnd í heimabæ síðarnefnds brotaþola kærði ákærða til lögreglu í janúar síðastliðnum fyrir kynmök við báða brotaþola. Í kærunni kemur fram að síðarnefndur brotaþoli hafi kynnst ákærða á netinu og hinn brotaþolinn muni einnig hafa þekkt hann. Í júní eða júlí 2009 muni brotaþolar hafa farið heim til ákærða og hann boðið þeim spítt og sveppi. Eftir það hafi hann haft kynmök við þær. Brotaþolar voru yfirheyrðar fyrir dómi og verða skýrslur þeirra raktar í næsta kafla. Ákærði var yfirheyrður af lögreglu og kannaðist við brotaþola en neitaði að hafa átt nokkur kynferðisleg samskipti við þær.

Málavextir varðandi ákærurnar frá 3. febrúar og 10. mars verða ekki raktir með vísun til 3. mgr. 183. gr. sakamálalaga.

Að beiðni lögreglustjóra lagði sálfræðingur mat á þroska og heilbrigðisástand ákærða. Í niðurstöðu sálfræðingsins segir að ákærði sé á mörkum vægrar þroskahömlunar sem hafi án efa haft áhrif á getu hans til náms sem og á dómgreind hans. Einnig virðist sem skilningur hans á afleiðingum hegðunar sé slakur. Þessi atriði geti meðal annars skýrt, að hluta, af hverju hann virðist ekki læra af reynslunni. Auk þess að glíma við takmarkanir í vitsmunaþroska hafi hann einnig verið greindur með ADHD og virðist sem þau einkenni séu enn virk hjá honum. Hann sé til að mynda mjög óskipulagður, eigi erfitt með að setja sér mörk og skilja mörk annarra, sé fljótfær og lifir mjög mikið í nútíðinni. Fyrri reynsla skilji ekki mikið eftir sig og hann hugsi takmarkað og óljóst um framtíðina. Hann sé því væntanlega gjarn á að gera sömu mistökin aftur þar sem hann geri fyrst og hugsi svo. Eins geti það reynst honum erfitt að skilja skilaboð annarra nema þau séu sett fram á mjög skýran máta. Ótvíræðni sé eitthvað sem hann ráði illa við að vega og meta. Í ofanálag hafi hann einnig átt það til að misnota vímuefni sem sljóvgi enn frekar hæfni hans til að taka vel upplýstar ákvarðanir. Félagslega sé hann fremur illa mótaður og eigi erfitt með að mynda sterk tengsl. Það komi því ekki á óvart að kynferðisleg hegðun virðist frekar tækifærissinnuð fremur en að hún sé vel hugsuð og stunduð með manneskju sem hann hafi myndað sterk tengsl við. Það var mat sálfræðingsins að ákærði þjáist ekki af alvarlegum geðsjúkdómum og að í grunninn átti hann sig á muninum á því sem er rétt og rangt. Hann sé hins vegar með „talsvert skerta dómgreind/þroska, á erfitt með að lesa í félagslegar aðstæður og halda athygli, er hvatvís og kvíðinn, á við neysluvanda að stríða sem og er með talsvert af einkennum andfélagslegrar persónuleikatruflunar.“

III

Ákæra ríkissaksóknara útgefin 3. mars 2010.

I.

Ákærði kvaðst upphaflega hafa kynnst brotaþola í tölvusamskiptum, en þau hafi hist í fyrsta skipti laugardagskvöldið 14. nóvember 2009 og farið heim til hans. Er þangað var komið hafi þau klætt sig úr og farið að hafa samfarir, eins og greinir í upphafi ákærunnar, en þau hafi verið búin að ræða það áður að sofa saman. Þau hafi síðan haldið kynmökunum áfram og hafi það verið með vilja brotaþola. Ákærði neitaði að hafa þröngvað brotaþola til kynferðismaka. Eftir mökin hafi þau spjallað saman í bróðerni. Ákærði viðurkenndi að hafa slegið brotaþola í andlitið en það hafi ekki verið fast. Hann kvaðst og hafa haft við hana til skiptis samræði og endaþarmsmök. Hann kvaðst hafa stungið fingri sínum í leggöng brotaþola en ekki í endaþarm hennar. Ákærði kvaðst ekki hafa látið brotaþola sjúga á sér fingurinn, hann hafi ekki látið hana gera hlutina, hún hafi bara gert þá. Þá kvaðst hann hafa haft við hana munnmök og hafi þau, eins og annað, verið með hennar vilja. Hann neitaði að hafa svipt hana frelsi. Eftir mökin hafi hann sofnað og um morguninn hafi brotaþoli vakið hann og þau haft samræði og endaþarmsmök. Ákærði kvaðst hafa legið við vegginn í rúminu en brotaþoli við rúmstokkinn. Þá hafi hurðin á herberginu verið ólæst og brotaþoli því getað farið þegar hún vildi. Eftir kynmökin um morguninn hafi brotaþoli farið og beðið sig að hringja í sig í vinnuna. Ákærði kvaðst hafa hringt í hana, eins og hún hefði beðið um, en hún þá ekki viljað tala við sig og hann fengið samband við öryggisvörð hjá [...]. Ákærði kvað áverka þá, sem í ákæru greinir, ekki vera af sínum völdum. Hann hafi slegið hana einu sinni laust í vinstri kinn og hafi brotaþoli ekki verið því mótfallin, hann hafi séð það á henni, hún hafi haldið áfram að stynja og grípa í sig. Hún hafi einnig stunið þegar hann hafi átt við hana endaþarmsmökin, en þegar kona stynji í kynmökum sé það merki um að hún sé samþykk því sem fram fari. Hann kvaðst ekki hafa skipað brotaþola að stynja heldur sagt henni að hún mætti alveg stynja hærra, konan sem ætti íbúðina myndi ekki heyra það. Ákærði taldi mökin hafa staðið í 15 til 20 mínútur og hafi hann fengið sáðfall einu sinni. Hann kvað brotaþola ekki skýra rétt frá að mökin hefðu staðið í 2 til 3 klukkustundir, en þau gætu hafa staðið í eina og hálfa klukkustund. Hugsanlega hefðu mökin staðið í um hálftíma áður en hann sló hana. Þá kvað hann brotaþola hafa sagt sér, þegar þau voru að ræða saman um kynlíf á leiðinni heim til hans, að henni líkaði við hart kynlíf, án þess að skilgreina það nánar. Ákærði kvað brotaþola hafa kært sig til að hafa af sér skaðabætur.

Brotaþoli bar að ákærði hefði hringt í sig og viljað fá að hitta sig en hún hefði hafnað því. Þetta hafi verið um tveimur vikum áður en þau hittust og það sem ákæruliðurinn fjallar um átti sér stað. Hún kvaðst ekki vita hvernig ákærði hafi fengið símanúmer hennar. Eitt kvöld hefði ákærði svo hringt í sig og þau hist í [...] og gengið heim til hans. Á leiðinni hafi þau ræðst við um allt milli himins og jarðar en þó ekki kynlíf. Þegar heim til ákærða var komið hafi hann sett mynd í tækið og látið sig hafa náttbuxur sem hún hafi klætt sig í eftir að hafa klætt sig úr að neðan. Ákærði hafi ekki horft á hana á meðan. Brotaþoli kvaðst þó ekki hafa ætlað að stunda kynlíf með ákærða og ekki gefið það í skyn á nokkurn hátt að hún ætlaði sér það. Þrátt fyrir það hafi ákærði farið inn á kynfæri hennar, nartað í háls henni og því næst fært hana úr buxunum og, eftir að hafa klætt sig úr, hafi hann sett lim sinn inn í leggöng hennar og byrjað að hafa við sig samfarir í svona 5 til 10 mínútur. Hún kvaðst ekki hafa mótmælt þessu, enda verið alveg frosin. Hann hefði þessu næst farið að þvinga sig inn í endaþarminn á henni þrátt fyrir að hún hafi látið það í ljós að hún vildi það ekki. Þegar þetta var hafi hann legið ofan á bakinu á henni og haldið henni fastri með því að halda fótum hennar niðri með sínum fótum, en hendur hennar voru fastar undir bringunni. Hún kvað sig hvergi hafa getað hreyft, en ákærði hafi haft við hana samfarir til skiptis í leggöng og endaþarm. Þetta hafi staðið í um einn eða tvo klukkutíma en þá hafi hún viljað fara en hann ekki viljað leyfa henni það. Þau hafi legið í rúminu og hafi hún verið við vegginn en ákærði hafi lagt aðra hönd sína um háls henni og hina um magann og hafi hún sig hvergi getað hreyft. Hún kvaðst ekki hafa farið á salerni og ekki séð neinn í húsinu, en heyrt umgang. Daginn eftir þegar ákærði vaknaði hafi hann nauðgað sér aftur í endaþarm. Brotaþoli kvað ákærða hafa þvingað sig til munnmaka og stungið fingri upp í munninn á sér eftir að hafa haft hann í endaþarmi hennar. Hún kvaðst hafa bitið í fingurinn og hann þá þvingað munninn upp til að losna. Brotaþoli kvaðst ekki muna hvort ákærði hafi stungið fingri upp í leggöng sín. Brotaþola var kynntur framburður ákærða um að kynmökin hafi verið með hennar vilja og kvaðst hún hafa sagt honum að hún vildi þetta ekki en hann hafi engu svarað og haldið áfram. Þá hafi hún herpt sig saman til að hann kæmist ekki inn en hann þá þvingað sig inn í hana. Brotaþoli kvað ákærða hafa slegið sig þungt högg í andlit af því að hún stundi ekki nógu hátt og þá hafi hún fengið mar á vinstri kinn. Mar sem brotaþoli bar annars staðar á líkamanum kvaðst hún hafa fengið þegar ákærði hélt henni fastri til að hún kæmist ekki undan sér. Sprunga í endaþarmi hafi komið um nóttina þegar ákærði hafi farið inn í hana.

Brotaþoli kvaðst hafa margbeðið ákærða um að sleppa sér, hún þyrfti að mæta í vinnuna. Á endanum hafi hann leyft henni að fara um klukkan tíu og hafi hún verið komin heim til sín klukkan ellefu. Um tvöleytið hafi hún farið í vinnuna og þá hafi ákærði hringt í sig en hún ekki svarað, enda verið dauðskelkuð. Á endanum hafi P-kk-nf öryggisvörður talað við ákærða og þá hafi hann hætt að hringja. Síðar þennan dag kvaðst brotaþoli hafa sagt foreldrum sínum frá því sem gerst hafði. Brotaþoli kvaðst fyrst hafa reynt að útiloka sig frá því að þessi atburður hefði gerst en þegar hún hafi gert sér grein fyrir þessu hafi hún brotnað saman og grátið mikið. Þá hafi þetta bitnað á skólagöngu sinni, hún bæði mæti illa og ráði ekki við að taka jafnmörg fög og eðlilegt sé.

Móðir brotaþola bar að hún hafi fengið leyfi til að gista hjá vinkonu sinni umrædda nótt. Um morguninn daginn eftir hafi hún svo komið að brotaþola liggjandi í öllum fötum í rúmi sínu. Brotaþoli hafi rokið út og í vinnuna og kvaðst móðirin ekki hafa heyrt í henni fyrr en hún hringdi í sig um kvöldið frá föður sínum og kvaðst hún strax hafa heyrt að eitthvað væri að og spurt hvað það væri. Brotaþoli hafi sagt sér að eitthvað hræðilegt hefði gerst og að sér hefði verið nauðgað og brostið í grát. Faðir brotaþola hafi svo komið með hana til sín þar sem brotaþoli hafi sagt sér hvað hefði gerst. Móðirin kvað brotaþola hafa ætlað að hitta vin sinn en ekki getað það, en ákærði hringt í hana og boðið henni að horfa með sér á mynd. Fljótlega eftir að myndin byrjaði hafi ákærði farið að leita á hana og hún misst stjórn á aðstæðum og hann komið vilja sínum fram. Móðirin tók fram að hún hefði verið viðstödd allar skýrslutökur hjá lögreglu og eins fylgst með brotaþola á Neyðarmóttökunni. Eftir að hafa fengið þessar upplýsingar var talið þýðingarlaust að yfirheyra vitnið frekar um það sem brotaþoli hafði sagt henni, en móðirin kvað brotaþola alltaf hafa sagt sömu söguna um samskipti hennar og ákærða þetta kvöld og nótt. Fyrst eftir þetta kvað móðirin brotaþola aldrei hafa getað verið eina. Ef hún var ekki með vinum sínum hafi hún legið í símanum. Þá hafi þetta bitnað illa á skólagöngu hennar, en skólinn hafi komið til móts við hana eftir því sem kostur var.

Faðir brotaþola bar að hann hefði tekið eftir að eitthvað amaði að henni, en hún ekki viljað segja sér frá því strax heldur viljað segja foreldrum sínum báðum frá þessu. Tilefnið kvað faðirinn hafa verið það að hann hefði beðið brotaþola að gera smáviðvik á heimilinu áður en hann kæmi heim. Þegar hann svo kom heim hafði brotaþoli ekki unnið verkið heldur var þar með vinum sínum. Hann kvaðst hafa beðið hana að láta vini sína fara og klára verkið, en við það hafi hún brostið í grát. Brotaþoli hafi svo sagt móður sinni frá því sem gerðist í síma. Faðirinn kvað brotaþola hafa sagt foreldrum sínum frá því að sér hefði verið haldið nauðugri yfir nótt og verið ítrekað nauðgað, bæði um nóttina og um morguninn. Hann kvaðst hafa séð roða á vinstri vanga brotaþola.

Vinkona brotaþola bar að hafa verið með henni um kvöldið heima hjá henni þegar ákærði hringdi í hana og hún ákvað að hitta hann. Vinkonan kvað sér ekki hafa litist á þetta, enda brotaþoli ekki hitt ákærða áður og vildi vinkonan frekar að hún hitti vin sinn. Úr því varð þó ekki og ákváðu brotaþoli og ákærði að hittast í [...] og fylgdi vinkonan henni þangað en ekki hitti hún ákærða. Daginn eftir kvaðst vinkonan hafa hitt brotaþola á vinnustað hennar og hún þá sagt henni að eitthvað hefði gerst og hún myndi tala við hana eftir vinnu. Þá sagði brotaþoli henni að ákærði hefði nauðgað sér, bitið sig og slegið og eins hefði hann haldið sér um nóttina. Eftir að brotaþoli var komin í vinnuna hefði ákærði verið að hringja í hana. Vinkonan kvað brotaþola hafa sagt sér að ákærði hefði nauðgað sér í endaþarminn en ekki hefði hún viljað lýsa þessu í smáatriðum. Þá hafi þetta verið óraunverulegt fyrir brotaþola og hafi hún ekki viljað trúa því að þetta hefði gerst og vinkonan kvaðst sömuleiðis ekki hafa viljað trúa þessu. Þá bar vinkonan að brotaþola hefði liðið mjög illa út af þessu og jafnvel reynt að skaða sig.

Öryggisvörður á vinnustað brotaþola bar að umræddan dag hafi hann verið að ræða við hana er sími hennar hafi hringt nokkrum sinnum en hún hafi ekki svarað heldur látið hann hringja út. Hann kvaðst hafa spurt hana hvort hún ætlaði ekki að svara en hún sagt að þetta væri maður sem hún hefði ekki áhuga á að tala við. Hann kvaðst hafa beðið brotaþola um að leyfa sér að tala við manninn og hafi hún leyft sér það. Maðurinn hafi fyrst bara heimtað að fá að tala við brotaþola, en þegar öryggisvörðurinn kynnti sig hafi maðurinn róast og hann þá sagt honum að brotaþoli vildi ekki tala við hann. Þegar maðurinn lét sig ekki kvaðst öryggisvörðurinn hafa spurt brotaþola hvort hún vildi tala við hann en hún hafi ekki svarað því heldur hrökklast aftur á bak skelkuð á svip. Hann kvaðst því hafa sagt manninum þetta sem hafi skellt á. Hann kvað brotaþola ekki hafa sagt sér af hverju hún vildi ekki tala við manninn, en hann hafi skynjað að hún væri hrædd við hann. Hann kvað brotaþola hafa verið niðurdregna, fjarlæga og inni í sér þennan morgun, en hann hefði ekki séð áverka á henni. Þennan dag hafi brotaþoli ekki verið eins og hún eigi að sér að vera, hún hafi virkað þreytt og ekki horfst í augu við sig.

Læknir sem skoðaði brotaþola á Neyðarmóttöku staðfesti framangreinda skýrslu sína svo og bréf sem er viðbót við skýrsluna. Læknirinn bar að mar á mjaðmakömbum geti stafað af því að brotaþola hafi verið skellt niður og eins geti tognun stafað af því að henni hafi verið skellt niður eða hrist til. Sprungan í endaþarmi hafi verið nýlegur áverki.

Sálfræðingur í Barnahúsi sem hafði brotaþola til meðferðar staðfesti framangreint vottorð sitt. Hún bar að brotaþoli hafi átt í erfiðleikum sem hafi aukist eftir því sem leið lengur frá atburðinum. Brotaþoli hafi verið tilfinningalega dofin lengi eftir atburðinn og meðal annars átt í erfiðleikum í samskiptum við pilt sem nú sé kærasti hennar. Þá hafi brotaþoli reynt að skaða sig þegar henni hafi liðið mjög illa. Brotaþoli beri merki áfallastreituröskunar. Allt það sem hrjái brotaþola megi rekja til þess að hún hafi orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi.

Leigusali ákærða bar að kvöld eitt í nóvember síðastliðnum hafi verið hjá honum svarthærð stúlka, en hvorki vissi hún viku- né mánaðardag. Hún kvaðst hafa heyrt háar kynferðislegar unaðsstunur, eins og hún orðaði það, í stúlkunni og kvað hún sér hafa fundist nóg um. Þetta hafi verið í mörg skipti um kvöldið og nóttina og heyrst vel upp í íbúð til sín en herbergi ákærða hafi verið á jarðhæðinni. Hún kvaðst hafa séð stúlkuna fara á baðherbergið um kvöldið en ekki séð hana fara daginn eftir. Daginn eftir kveðst hún hafa sagt við ákærða að hann og stúlkur, sem hjá honum væru, yrðu að hafa lægra.

II.

Ákærði viðurkenndi að hafa haft kynmök við brotaþola eins og greint er í þessum kafla ákærunnar, nema hvað hann hafi hvorki beitt hana nauðung né haft við hana endaþarmsmök. Hann kvað brotaþola hafa sagt sér í síma að hún væri 16 ára. Ákærði kvaðst hafa fengið símanúmer brotaþola, en ekki mundi hann hvar hann hafði fengið það. Þetta kvöld hefði hún sent sér smáskilboð og spurt sig hvað hann segði, hann kvaðst hafa svarað og svo hafi þetta þróast hjá þeim og þau ákveðið að hittast eftir að hann hefði beðið hana um það. Hann kvað hana hafa komið til sín í leigubifreið sem hann hefði borgað. Þá hefði hún sagt sér í smáskilaboði að hún vildi sofa hjá honum og þegar hún var komin til hans hefðu þau byrjað á að kyssast, klætt sig úr og ætlað að hafa kynmök. Ákærði kvað brotaþola hafa hjálpað sér að klæða sig úr og hún hefði klætt sig úr. Hann kvaðst hafa aðeins verið byrjaður þegar hún sagði honum að hætta og þá hefði hann hætt. Ákærði kvaðst hafa haft lítillega munnmök við brotaþola, nuddað kynfæri hennar og stungið fingri smávegis inn í leggöng hennar. Þá hafi hann látið hana fróa sér og sett krem í endaþarm hennar og verið að nudda lim sínum milli rasskinna hennar og sett hann einhverja sentimetra inn í hana, en þá hafi hún sagt sér að hætta og hafi hann gert það. Hann tók fram að hann hefði aðeins farið mjög lítið inn í endaþarm brotaþola. Ákærði kvað sæði úr sér hafa farið á brotaþola.

Samskiptum þeirra hafi lokið er sími brotaþola hringdi og sagði hún þá „mamma drepur mig“ eða „ég er í djúpum“. Ákærði kvaðst þá hafa sagt brotaþola að fara og hitta móður sína, enda hafi hann talað við móðurina og ekki viljað fá hana til sín. Móðirin hafi spurt hvað hann væri gamall og hann svarað því til að hann væri 17 ára og héti Y. Hún hafi þá sagt að hann vissi hvað brotaþoli væri gömul, en hann kvaðst ekki hafa vitað það og þá hafi hún sagt hvað hún væri gömul og kvað hann sér hafa brugðið við það, enda hefði brotaþoli verið búin að segja sér að hún væri 16 ára.

Brotaþoli bar við yfirheyrslu fyrir dómi 5. janúar síðastliðinn að hafa kynnst ákærða á samskiptasíðu á netinu og haft samskipti við hann um hríð. Hún kvað ákærða hafa verið ljóst hvað hún var gömul, enda hafi það staðið á síðu hennar á netinu. Hún kvaðst hafa spurt hann hvort hún væri ekki of ung fyrir hann þegar hann hafi beðið hana að hitta sig og hann svarað „tæknilega ertu of ung fyrir mig“ en honum hafi verið alveg sama um það. Ákærði hafi svo sent henni smáskilaboð og beðið hana að hitta sig, en hún kvaðst ekki vita hvernig hann hafi fengið símanúmer hennar. Áður en þetta var kvaðst hún hafa sagt ákærða að hún væri tilbúin að kyssa hann en ekki ganga lengra og kvaðst hún þar hafa átt við að hún vildi ekki eiga við hann samfarir. Hún kvað þau hafa ákveðið að hittast 22. desember síðastliðinn og hún tekið leigubifreið heim til hans í [...] og hafi ákærði borgað fyrir bílinn. Þegar heim til ákærða var komið hafi hann slökkt ljósið í herberginu, lagst ofan á hana, byrjað að kyssa hana og færa úr buxunum. Hún kvaðst hafa kysst hann á móti. Meðan ákærði lá ofan á henni kvað hún hann hafa fært hana úr buxum og nærbuxum og haft við hana munnmök, en síðan byrjað að putta hana í leggöngin og hafi sér fundist það vont. Hún kvaðst hafa beðið ákærða að hætta en hann hafi ekki viljað það fyrr en allt í einu að hann hætti og fór að klæða sig úr öllum fötunum. Ákærði hafi síðan beðið hana um að fróa sér og hafi hún gert það. Hann hafi legið á bakinu og hafi sæðið farið á maga hans. Í framhaldinu hafi hann svo sett krem á rassinn á henni og sagt henni að leggjast á hliðina og hafi hún gert það. Hann hafi síðan haft við hana endaþarmsmök, það er sett lim sinn inn í rassinn á henni og hafi henni fundist það svolítið vont. Brotaþoli kvaðst hafa beðið ákærða að hætta en hann svarað því til að hann skyldi gera minna. Hún kvaðst hafa verið hrædd við ákærða og ekki séð möguleika á því að komast í burtu. Þegar ákærði var að hafa endaþarmsmökin við hana hafi foreldrar hennar hringt og hún svarað þeim að hún væri hjá strák í [...]. Móðir hennar hafi talað við ákærða og hann sagt henni að hann héti Y og væri 17 ára. Eftir samtal móðurinnar við ákærða kvaðst brotaþoli hafa klætt sig og farið út og foreldrar hennar sótt hana.

Faðir brotaþola bar að brotaþoli hafi sagt foreldrum sínum umrætt kvöld að hún ætlaði til vinkonu sinnar. Skömmu síðar hafi móðir brotaþola reynt að ná símasambandi við hana en ekki tekist og þá hringt í vinkonuna sem hafi sagt að brotaþoli hafi ætlað að hitta pilt sem byggi í [...]. Piltinum hefði brotaþoli kynnst á netinu. Þau foreldrarnir hefðu loks náð sambandi við brotaþola og í framhaldinu sótt hana í [...]. Faðirinn kvað brotaþola hafa verið í miklu uppnámi en fyrst hafi hann haldið að það væri vegna þess að hún hefði sagt foreldrum sínum ósatt. Það hafi svo verið daginn eftir sem móðir brotaþola hafi sagt sér hvað gerst hefði eftir að brotaþoli hafði sagt henni það. Faðirinn kvað brotaþola hafa orðið fyrir áfalli við þetta og sé ekki búin að ná sér.

Móðir brotaþola bar að brotaþoli hefði sagt sér að hún ætlaði til vinkonu sinnar. Skömmu síðar hefði hún hringt í vinkonuna sem fyrst hefði sagt að brotaþoli væri þar en þegar gengið var á hana sagði hún að brotaþoli hefði farið að hitta strák sem hún hefði kynnst á netinu. Þau foreldrarnir hefðu þá hringt í brotaþola sem svaraði ekki lengi vel, en þegar hún gerði það fannst móðurinni hún vera eitthvað einkennileg og hefði hún spurt hana hver væri með henni. Síðan bað móðirin brotaþola um að láta þann sem með henni var hafa símann. Brotaþoli gerði það og í símann kom maður sem virtist mjög aumur og kvaðst heita [...]. Hún spurði hann um aldur og sagðist hann vera 17 ára. Móðirin kvaðst þá hafa spurt hann hvort hann vissi að brotaþoli væri 14 ára og jafnframt að hún væri að koma á staðinn. Í framhaldinu kveðst svo móðirin hafa sótt brotaþola sem hafi verið mjög beygð og farið að gráta. Þegar heim var komið fór brotaþoli beint í sturtu og þaðan inn í herbergi sitt eftir að hafa beðið móður sína fyrirgefningar. Seinna um kvöldið hafi vinkonur brotaþola farið að koma í heimsókn hver af annarri og kvað móðirin að sér hefði fundist þetta allt allundarlegt. Daginn eftir hafi brotaþoli hringt í sig í vinnuna og sagt að sér hefði verið nauðgað. Foreldrar hennar hafi þá þegar farið heim og rætt við brotaþola og síðan farið með hana á Neyðarmóttökuna. Móðirin kvað brotaþola hafa verið mjög sveiflukennda eftir þetta og hún væri ekki búin að jafna sig.

Vinkona brotaþola bar að hún hefði beðið sig um að segja að hún væri hjá sér þegar hún hafi í raun farið að hitta ákærða sem hafi borgað fyrir hana leigubíl í [...]. Vinkonan kvaðst ekki hafa vitað hvað maðurinn væri gamall en hann væri eldri en brotaþoli. Vinkonan kvað brotaþola hafa sagt sér að þegar hún var komin inn til ákærða hefði hann farið að kyssa hana en síðan fært hana úr buxunum og sett krem á hana. Brotaþoli kvaðst hafa sagt honum að hætta en hann sagst gera það á eftir. Ákærði hafi svo sleikt hana og puttað og síðan haft samfarir sem brotaþoli sagði að hafi verið mjög vont. Brotaþoli hafi beðið hann að hætta en hann sagst gera það á eftir. Vinkonan kvað móður brotaþola hafa hringt í sig og hún ekki getað sagt henni ósatt um hvar brotaþoli væri. Hún kvaðst hafa hitt brotaþola eftir að hún var komin heim til sín og hafi hún þá verið hágrátandi og séð mikið eftir að hafa hitt ákærða. Hún bar og að brotaþola hefði liðið mjög illa eftir þetta.

Önnur vinkona brotaþola bar að hafa verið með brotaþola áður en hún hitti ákærða, en brotaþoli hafi hringt í hann og sagst geta hitt hann. Ákærði hefði haft samband við brotaþola nokkrum dögum áður og viljað hitta hana en hún ekki getað það þá. Vinkonan kvaðst svo hafa verið hjá framangreindri vinkonu og hefði brotaþoli verið búin að biðja þær að segja móður sinni að hún væri hjá þeim ef hún hringdi. Þegar móðirin svo hringdi gátu þær ekki sagt henni ósatt. Þær reyndu svo að hringja í hana en náðu ekki strax sambandi, en þegar það náðist sögðu þær brotaþola að hún yrði að svara móður sinni og fékkst brotaþoli á endanum til þess. Síðar um kvöldið kvaðst vinkonan svo hafa farið til brotaþola sem sagði að ákærði hefði kysst hana og sett krem á rassinn á henni og puttað hana. Einnig hefði ákærði farið inn í rassinn á henni. Brotaþoli hafi sagt að sér hefði fundist þetta vont og beðið ákærða að hætta en hann hafi ekki viljað það.

Læknirinn sem skoðaði brotaþola staðfesti framangreint vottorð sitt. Hann bar að brotaþoli hafi verið róleg en mjög reið út af því sem gerst hafði. Hún taldi sig hafa verið svikna, enda hefðu hlutirnir verið öðruvísi en hún hafði gert ráð fyrir. Hann bar að enginn áverki hefði verið við endaþarm brotaþola en brotaþoli hafi verið mjög viðkvæm og hrædd við læknisskoðunina.

Sálfræðingur í Barnahúsi sem hafði brotaþola til meðferðar staðfesti framangreint vottorð sitt. Hún bar að brotaþoli væri reið út í sjálfa sig vegna þessa og eins hefði traust hennar til annarra beðið hnekki. Brotaþola liði enn illa og sjálfsmynd hennar hefði brotnað og hún væri kvíðin. Öll þessi einkenni væri hægt að rekja til atburðarins. Hins vegar sýndi brotaþoli ekki einkenni áfallaröskunar.

Rannsóknarlögreglumaður sem skoðaði „Facebook“ síðu brotaþola bar að síðan hafi verið skoðuð og prentuð út sama dag og faðir brotaþola kærði ákærða til lögreglu.

III.

Ákærði játaði að hafa haft 18 hreyfimyndir með barnaklámi í tölvu sinni. Hann kvaðst ekki hafa náð í þetta efni sjálfur heldur hafi þessar myndir komið með öðru efni, en hann hafi átt eftir að eyða því þegar lögreglan lagði hald á tölvuna. Hann kvað tölvuna hafa verið nýja þegar hann keypti hana og hann hafi einn haft aðgang að henni. Forritið hafi verið lélegt og hafi komið alls konar efni með efni sem hann hafi verið að sækja sér.

Sérfræðingur lögreglunnar sem rannsakaði tölvu ákærða bar að framangreindir myndir hafi fundist í tölvunni og hafi þær verið flokkaðar sem barnaklám. Myndirnar hafi meðal annars fundist í möppum sem eru geymdar á „desktop“ eða skjáborði tölvunnar og í „documents“. Til að skjöl komist á „desktop“ þurfi að vista þau sérstaklega þar en það fari eftir forritinu hvort skjöl vistist sjálfkrafa undir „my documents“. Í tölvu ákærða hagi þannig til að það hafi þurft að vista myndirnar undir „my documents“ á sama hátt og undir „desktop“. Sérfræðingurinn kvað ekki útilokað að myndir gætu slæðst með öðrum myndum sem hlaðið væri niður í tölvu, en þær flyttust ekki til sjálfkrafa. Í þessu tilviki hafi myndirnar verið fluttar til á „desktop“ en ekki færst þangað sjálfkrafa.

Ákæra ríkissaksóknara útgefin 25. mars 2010.

Ákærði neitaði sök varðandi þessa ákæru. Hann kvaðst kannast lítillega við brotaþola en ekki hafa hitt þær saman, heldur bara hvora sér. Hann kvaðst hafa kynnst þeim í gegnum tölvu og hitt aðra þeirra í samkvæmi og hina á skemmtistað. Önnur þeirra hafi auk þess komið heim til sín með vinkonu sinni til að fá hann til að kaupa fyrir sig áfengi. Heima hjá sér hafi hann þá verið að þurrka sveppi og hafi brotaþoli tekið handfylli af þeim og borðað. Ákærða var kynntur framburður brotaþola og kvað hann undarlegt að þær skyldu kæra hann á sama tíma og fjallað var um aðrar kærur á hendur honum í fjölmiðlum. Hann kvaðst hafa vitað að brotaþolar væru fæddar 1995. Ákærði kvaðst ekki hafa komið á heimilið sem tilgreint er í ákærunni. Meðal gagna málsins er mynd af maga ákærða og er þar húðflúrað í boga yfir naflann: Made in Heaven. Hann kvaðst hafa sýnt brotaþolum húðflúrið á sér í tölvusamskiptum (webcam).

Fyrri brotaþoli bar fyrir dómi 15. mars síðastliðinn að hafa verið heima hjá sér ásamt hinum brotaþola og hafi þær verið að neyta áfengis og taka spítt. Þetta hafi verið síðastliðið sumar eftir að skóla lauk. Ákærði hafi þá hringt og spurt hvort hann mætti koma og kvaðst hún hafa sagt að það væri ekkert mál. Eftir að hann kom hafi hann verið að spyrja þær hvort þær vildu leika við sig og lagt hart að þeim að gera. Á endanum hafi þær látið undan og hafi hann fyrst verið með henni og svo með hinum brotaþola. Brotaþoli kvað ákærða hafa vitað hvað þær voru gamlar, hann hefði spurt hana og hún svarað að þær væru báðar fæddar 1995.

Brotaþoli bar að ákærði hefði fyrst farið með fingur inn í leggöng hennar og síðan haft við hana samfarir í leggöng. Þeim hafi lokið eftir um það bil hálftíma þegar hún sagðist ekki vilja meira. Þessu næst hafi ákærði snúið sér að hinum brotaþola og sett fingur inn í leggöng hennar, haft samfarir við hana í leggöng og að lokum í endaþarm. Þá kvaðst hún hafa haft munnmök við hann og hann við hana. Hún kvað ákærða hafa spurt sig hvort hún vildi hafa endaþarmsmök við hann, en þegar hún neitaði hafi hann snúið sér að hinum brotaþola. Sjálf kvaðst hún hafa sofnað eftir þetta og þegar hún vaknaði hafi ákærði verið farinn. Hún kvað ákærða hafa verið allsnakinn og hinn brotaþola einnig, að hún taldi, en sjálf hafi hún verið á brjóstahaldara. Þá kvað hún ákærða hafa verið að biðja þær um að kyssast og gera annað sem honum fyndist æsandi meðan á þessu stóð og hafi þær gert það og auk þess snert brjóstin hvor á annarri. Þá hafi þær báðar haft munnmök við hann í einu og meðal annars hafi hinn brotaþoli sogið eistu ákærða meðan brotaþoli hafði munnmök við hann. Brotaþoli neitaði að hafa haft það á orði að hún hefði ætlað sér að biðja ákærða að sofa hjá sér. Hún lýsti ákærða svo að hann væri með dökkt hár og dökkar augabrýr, en skegglaus. Þá væri hann með húðflúraða sól á hálsinum og eins húðflúr á maganum með orðunum „made in heaven“.

Síðari brotaþoli bar fyrir dómi 11. febrúar síðastliðinn að hafa kynnst ákærða á netinu. Hún kvaðst hafa verið stödd hjá hinum brotaþola rétt eftir að hún fermdist, en það var í byrjun apríl á síðastliðnu ári. Þær hafi verið að neyta áfengis og spítts. Hinn brotaþoli kvaðst hafa ætlað að útvega meira efni og sagðist ætla að hringja í „I-kk-þf teknó“ og kvaðst brotaþoli þá hafa gert sér grein fyrir að það væri sá sami og hún hefði verið í netsambandi við, en hún hafði ekki séð hann áður. Ákærði kom en var ekki með efni og hafi þá hinn brotaþoli sagt að hún ætlaði að sofa hjá honum og kvaðst brotaþoli þá ætla að bíða frammi á meðan en ákærði hafi spurt hvort hún vildi ekki vera með. Hún hafi því ekki farið og verið viðstödd kynmök ákærða og hins brotaþola. Eftir þau kynmök hafi ákærði haft samfarir við sig og sagt hinum brotaþola að leika við sig á meðan eins og hann hefði sagt sér að leika við hana meðan hann hafði kynmök við hana. Leikurinn var í því fólginn að brotaþolar áttu að kyssast og setja fingur í leggöng hvor annarrar. Ákærði hafi síðan látið brotaþola sjúga á sér eistun meðan hann lét hinn brotaþola hafa við sig munnmök. Eftir þetta hafi hinn brotaþoli sofnað en ákærði hefði haldið áfram kynmökum við sig og haft við sig endaþarmsmök. Hún hafi svo sofnað og þegar hún vaknaði var ákærði farinn.

Brotaþoli kvaðst hafa sagt ákærða á netinu að hún væri fædd 1995 og hún hafi aftur sagt honum það heima hjá hinum brotaþola þennan dag. Þá hafi hann og vitað hvenær hinn brotaþoli var fædd, en hún hafi sagt sér að hann vissi það. Brotaþoli lýsti ákærða svo að hann væri með brúnt hár og væri frekar brúnn og með brún augu, frekar stór. Hann væri um 180 cm á hæð og mjór. Þá væri hann með húðflúr á hálsi sem væri eins og sól og eins húðflúr á maga með áletruninni „made in heaven“. Hún kvaðst hafa hitt ákærða einu sinni eftir þetta, en þá hefði hún farið heim til hans með vinkonu sinni og hefði hann gefið þeim sveppi.

Forstöðumaður meðferðarheimilis sem fyrri brotaþoli dvelur á bar að brotaþoli hefði ekki viljað fara í yfirheyrslu til Reykjavíkur og sagt sér að einhver stúlka væri að ljúga upp á tiltekinn mann, sem hann mundi ekki hvað héti. Hann kvaðst hafa rætt við brotaþola 2. mars síðastliðinn og eftir smátíma hefði hún sagt sér að hún og hinn brotaþoli hefðu verið heima hjá sér og þá hefði maðurinn tekið töflur frá móður brotaþola og gefið þeim. Eftir þetta hefði maðurinn nauðgað þeim báðum, en ekki lýsti hún því nánar. Forstöðumaðurinn kvað brotaþola taka það mjög nærri sér að ræða um þetta mál og hefði það verið henni mjög erfitt að rifja það upp.

Barnaverndarstarfsmaður í heimbæ síðargreinds brotaþola bar að brotaþoli hefði verið skjólstæðingur hennar frá síðastliðnu hausti. Hún kvað tilsjónarkonu með brotaþola hafa sagt sér um miðjan janúar síðastliðinn að brotaþoli hefði sagt henni og móður hennar frá því að hún hefði verið misnotuð kynferðislega. Barnaverndarstarfsmaðurinn kvaðst hafa rætt við brotaþola og hefði það verið upphaf málsins. Brotaþoli hafi sagt sér að hún hefði kynnst strák í gegnum hinn brotaþola og hefði hún verið í samskiptum við hann á netinu. Hin meinta misnotkun hafi átt sér stað í júní eða júlí 2009. Þá hefðu brotaþolar farið með manninum heim til hans til að fá fíkniefni og þar hefðu þau þrjú haft kynmök saman. Maðurinn hafi fengið sig til að hafa munn- og endaþarmsmök við sig sem hún hafi ekki viljað og þótt mjög vont og eins hafi hann látið brotaþola eiga kynferðislega hvora við aðra. Hún kvað brotaþola hafa átt í vandræðum í skóla og breyst í útliti og hegðun og væri þetta líklega að rekja til þessa atburðar.

Framangreind tilsjónarkona kvaðst hafa haft umsjón með brotaþola frá því í byrjun janúar á þessu ári. Um miðjan mánuðinn hafi hún verið stödd á heimili brotaþola og hafi hún þá sagt sér frá þessu og hún tilkynnt barnaverndarnefnd um það. Tilefnið hafi verið að móðir brotaþola hafi spurt brotaþola um númer í símanum hennar og við það hafi brotaþoli rokið inn í herbergi sitt. Tilsjónarkonan kvaðst hafa fengið brotaþola með sér út að aka og þá hafi hún sagt henni að hún og vinkona hennar hafi verið misnotaðar af „facebookmanninum“, en aldrei nefndi hún hann með nafni. Maðurinn hefði farið með brotaþola, báðar stúlkurnar, heim til sín og misnotað þær en ekki lýsti hún því nánar, enda ekki spurð um það. Brotaþoli hafi heldur ekki sagt henni hver vinkonan væri. Hún kvaðst ekki hafa rætt þessi mál frekar við brotaþola.

Móðir fyrrgreinds brotaþola bar að hafa fyrst frétt af máli dóttir sinnar frá Barnavernd. Hún kvaðst hafa reynt að ræða málið við dóttur sína, en hún lítið vilja segja nema þetta hafi gerst þegar hún var 13 ára. Móðirin kvað brotaþola hafa gerbreyst eftir þetta. Hún sé meðal annars farin að vera með eldra fólki í fíkniefnaneyslu, hætt að stunda skóla, virði engar reglur og taki æðisköst á heimilinu. Brotaþoli hafi fermst um páska 2009 og eftir það hafi þessi breyting orðið á henni. Brotaþoli hafi einnig skýrt sér frá því að umræddur maður hafi komið á heimilið og tekið lyf frá sér.

Móðir síðargreinds brotaþola bar að það hafi verið í janúar síðastliðnum að hún og tilsjónarkona brotaþola hafi verið ræða hættur þær sem geta leynst fyrir ungar stúlkur á netinu og hafi brotaþoli, sem var hjá þeim, farið að hágráta. Tilsjónarkonan hafi rætt við brotaþola og hafi svo talað við sig og sagt sér hvað brotaþoli sagði ákærða hafa gert við sig. Móðirin kvaðst hafa rætt við brotaþola um kvöldið. Hún hafi grátið mikið og sagt að hún gæti ekki sagt hvað hafði gerst því sér fyndist það svo ógeðslegt og sér fyndist hún vera svo skítug. Síðar hafi brotaþoli sagt sér að hún hafi fyrst hitt ákærða heima hjá hinum brotaþola og þar hafi þau öll þrjú verið saman kynferðislega. Brotaþoli hafi seinna heimsótt ákærða og þá tekið með sér vinkonu sína. Í það skipti hafi hún fengið sveppi hjá ákærða. Móðirin bar að brotaþola hafi liðið mjög illa og um síðustu áramót hafi verið ákveðið að senda hana á Stuðla, ekki vegna vímuefnaneyslu heldur vegna þess hvernig henni leið og hvernig henni gekk í skólanum. Núna sé brotaþoli í skóla en gangi ekki vel.

Sálfræðingurinn sem rannsakaði ákærða staðfesti álitsgerð sína sem rakin var í II. kafla. Hún kvað ákærða eiga við þroskahömlun að stríða og vera á eftir jafnöldrum sínum í þroska. Hins vegar hafi hún ekki athugað brotaþola og geti því ekki borið ákærða saman við þá. Þótt ekki sé hægt að útiloka það þá bendi ekkert til þess að ákærði sé haldinn barnagirnd. Hann sé félagslega og tilfinningalega illa staddur. Ákærði skilji hins vegar mun á réttu og röngu og ekki sé ástæða til að efast um að hann sé sakhæfur. Hann skilji hins vegar ekki orsök og afleiðingu og eigi erfitt með að sjá fyrir afleiðingar af hegðun sinni fyrir sjálfan sig og aðra. Þess vegna hafi ákærði haldið áfram að hafa samband við ungar stúlkur þótt búið hafi verið að handtaka hann og yfirheyra og honum hafi átt að vera ljóst að það væri óleyfilegt að hafa kynmök við þær.

IV

Ákærði hefur játað að hafa haft kynmök við brotaþola eins og lýst er í I. lið ákæru frá 3. mars, nema hvað hann hefur neitað að hafa sett fingur í endaþarm hennar eins og brotaþoli bar. Ákærði hefur hins vegar frá upphafi haldið því fram að kynmökin hafi verið með vilja brotaþola og enn fremur að hún hefði getað farið frá honum hefði hún viljað. Verjandi ákærða leiddi leigusala hans sem vitni og var framburður hennar rakinn hér að framan. Hún gat ekki borið um það hvort tilvik það, sem hún greindi frá, hafi átt við nóttina sem brotaþoli dvaldist hjá ákærða og verður því ekkert á framburði hennar byggt. Brotaþoli hefur haldið því fram að hún hafi sætt sig við kynmök við ákærða í upphafi en ekki viljað halda þeim áfram og þá hafi hann nauðgað sér og svipt sig frelsi eins og rakið var. Það sem styður framburð brotaþola er framburður foreldra hennar og vinkonu um hegðun hennar og líðan daginn og dagana eftir að hún hafði verið heima hjá ákærða. Hið sama er að segja um framburð vinnufélaga um viðbrögð hennar þegar ákærði hringdi í hana á vinnustað daginn eftir að hún var hjá honum. Þá fær framburður hennar enn fremur stuðning í vottorðum og framburði læknis og sálfræðings eins og rakið var. Loks ber að geta þess að brotaþoli bar áverka eftir dvöl sína hjá ákærða og koma þeir heim og saman við frásögn hennar af því sem gerðist. Brotaþoli kom fyrir dóm við aðalmeðferð málsins og er það mat dómsins að hún hafi gefið skýrslu sína skilmerkilega, hiklaust og óþvinguð og verið trúverðug í frásögn sinni.

Þegar allt framangreint er virt er það niðurstaða dómsins að leggja til grundvallar úrlausn málsins trúverðuga frásögn brotaþola sem styðst við framangreind gögn og sakfella ákærða fyrir það sem honum er gefið að sök í þessum kafla ákærunnar, en brot hans eru þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði hefur viðurkennt að hafa haft kynferðismök við brotaþola eins og honum er gefið að sök í II. lið ákærunnar frá 3. mars, nema hvað hann neitaði að hafa haft endaþarmsmök við hana. Hann neitaði að hafa beitt hana nauðung og kvaðst hafa talið hana 16 ára gamla eins og hún hafi sagt sér. Við aðalmeðferð kvaðst ákærði hafa sett lim sinn inn í endaþarm brotaþola, en það hefði verið mjög lítið. Þessi játning ákærða styðst við framburð brotaþola og er því sannað að ákærði hafi haft endaþarmsmök við brotaþola og er þar um fullframið brot að ræða. Kemur þá til athugunar hvort ákærði hafi nauðgað brotaþola eins og honum er gefið að sök eða hvort kynmökin hafi verið með samþykki hennar. Brotaþoli gaf skýrslu fyrir dómi sem rakin var hér að framan. Í henni kemur fram að hún hafi ekki ætlað sér að hafa samfarir við ákærða þegar þau hittust þótt hún væri tilbúin að kyssa hann. Síðan lýsti brotaþoli því hvernig ákærði hafi fært hana úr buxum og nærbuxum og haft við hana þau kynferðismök sem lýst er í ákæru. Framburður brotaþola um að ákærði hafi beitt hana nauðung fær stuðning í framburði móður hennar og vinkvenna sem rakinn var, einnig í vottorðum og framburði læknis og sálfræðings sem grein var gerð fyrir hér að framan. Þá er það mat dómsins að brotaþoli hafi gefið trúverðuga skýrslu fyrir dómi. Þegar litið er til þessa alls, aldursmunar ákærða og brotaþola og reynsluleysis brotaþola, sem ekki hafði áður haft kynmök af þessu tagi, er það niðurstaða dómsins að framburður ákærða, um að brotaþoli hafi sjálfviljug haft við hann kynmökin, sé ótrúverðugur. Þá er það og mat dómsins að útlit og framkoma brotaþola samsvari vel aldri hennar og mátti ákærða því vera fullljóst hversu ung hún var. Samkvæmt þessu öllu er það niðurstaða dómsins að sakfella ákærða fyrir það sem honum er gefið að sök í þessum lið ákærunnar og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæða.

Í III. lið ákærunnar frá 3. mars er ákærða gefið að sök að hafa haft í tölvu sinni barnaklám. Hann hefur viðurkennt að hafa haft í tölvunni 18 hreyfimyndir með barnaklámi en vörn hans byggist á því að myndirnar hafi slæðst inn í tölvuna með öðru efni sem hann var að hlaða niður án þess að hann ætlaði sér það. Sérfræðingur lögreglunnar bar að myndirnar hefðu ekki komist á þann stað í tölvunni sem þær voru, nema þeim hefði verið komið þar fyrir. Ákærði bar að enginn annar en hann hefði haft aðgang að tölvunni og er því ekki öðrum en honum til að dreifa. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í þessum lið ákærunnar og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

Ákærði hefur neitað sök varðandi það sem honum er gefið að sök í ákæru frá 25. mars. Hann kvaðst kannast við brotaþola og vita að þær væru fæddar 1995. Hér að framan var gerð grein fyrir framburði brotaþola sem þær gáfu fyrir dómi. Þeim ber í höfuðatriðum saman um að ákærði hafi haft við þær þau kynmök sem hann er ákærður fyrir og að hann hafi vitað hvenær þær voru fæddar. Þá fær framburður brotaþola stuðning í framburði vitna sem rakinn var. Með framburði brotaþola er sannað, gegn neitun ákærða, að hann hafi haft við þær kynmök eins og hann er ákærður fyrir. Með játningu hans, sem er í samræmi við framburð brotaþola, er sannað að hann vissi aldur þeirra. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í ákærunni og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

Ákærði hefur skýlaust játað sök samkvæmt ákærum lögreglustjóra frá 3. febrúar og 10. mars og verður hann því sakfelldur fyrir það sem honum er þar gefið að sök. Brot hans eru rétt færð til refsiákvæða í ákærunum.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann sektaður fyrir umferðarlagabrot árið 2006 og fyrir fíkniefnalagabrot árið 2007. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir alvarleg kynferðisbrot gegn fjórum barnungum stúlkum, vörslur á grófu barnaklámi auk nokkurra annarra brota. Refsing hans verður ákveðin með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga og er hún hæfileg fangelsi í 5 ár. Gæsluvarðhald, sem ákærði hefur setið í óslitið frá 30. desember 2009, skal koma til frádráttar refsingunni.

Ákærði er sviptur ökurétti í 4 mánuði frá birtingu dómsins fyrir honum að telja. Þá skulu gerð upptæk til ríkissjóðs 3,55 grömm af amfetamíni. Einnig HP tölva hans eins og krafist er í III. lið ákæru frá 3. mars.

Miskabótakröfur brotaþola byggja á 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með vísun til þess að ákærði hefur verið sakfelldur fyrir að brjóta gegn brotaþolum verður hann dæmdur til að greiða þeim miskabætur sem hér segir: E 1.500.000 krónur, G 800.000 krónur, M 600.000 krónur og E 600.000 krónur. Bæturnar skulu bera vexti eins og nánar greinir í dómsorði.

Í I. lið ákæru lögreglustjóra frá 3. febrúar gerir Vörður tryggingar hf. kröfu um skaðabætur. Krafan fullnægir ekki áskilnaði 1. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 og verður henni því vísað frá dómi. Í II. lið ákæru lögreglustjóra frá 10. mars gerir sami aðili bótakröfu og lagði fram greinargerð um hana. Af hans hálfu var hins vegar ekki sótt þing seinni dag aðalmeðferðar málsins og fellur því krafan niður, sbr. 2. mgr. 174. gr. sömu laga.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað, málsvarnarlaun verjanda síns og þóknun réttargæslumanna brotaþola eins og nánar greinir í dómsorði.

Dóminn kváðu upp héraðsdómararnir A-kk-nf Í-kk-nf, dómsformaður, H-kk-nf I. J-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 5 ár. Gæsluvarðhald, sem ákærði hefur setið í óslitið frá 30. desember 2009, skal koma til frádráttar refsingunni.

Ákærði er sviptur ökurétti í 4 mánuði frá birtingu dómsins.

Upptæk skulu vera 3,55 grömm af amfetamíni og HP tölva.

Ákærði greiði E 1.500.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 15. nóvember 2009 til 5. febrúar 2010 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði G 800.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 22. desember 2009 til 28. febrúar 2010 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði M 600.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. júlí 2009 til 17. apríl 2010 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði E 600.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. júlí 2009 til 17. apríl 2010 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Skaðabótakröfu Varðar-Trygging hf. í I. lið ákæru frá 3. febrúar er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 460.160 krónur í sakarkostnað, málsvarnarlaun verjanda síns B-kk-ef E-kk-ef hdl., 961.330 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, þóknun réttargæslumanna brotaþola, Þ-kvk-ef B-kvk-ef hrl., 451.800 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og V-kvk-ef D-kvk-ef V-kvk-ef hdl., 238.450 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf

H-kk-nf I. J-kk-nf

R-kvk-nf H-kvk-nf