S-263/2012

Mál þetta er höfðað með ákæru ríkissaksóknara dagsettri 13. júlí sl. á hendur ákærða, X,

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 31. júlí 2011, við F, slegið gleríláti í andlit A þannig að glerílátið brotnaði. Afleiðingar af háttsemi ákærða voru að A hlaut stórt gapandi sár á hægra gagnauga þar sem slagæð fór í sundur, stóran skurð á hægri augabrún og minni skurð þar fyrir neðan, skurð á höku, skurð hægra megin ofan efri varar, skurð á enni hægra megin, skurð á hægra kinnbeini og mörg önnur grunn yfirborðssár og skurði.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Málavextir.

Laust eftir klukkan 4, aðfaranótt sunnudagsins 31. júlí 2011, fékk lögreglan tilkynningu um að maður óskaði eftir aðstoð þar sem hann hefði verið sleginn með glerglasi á F. Er lögreglumenn komu á vettvang höfðu sjúkraflutningamenn búið að sárum hins slasaða, A, brotaþola í máli þessu. Var þeim tjáð að brotaþoli hefði verið með töluverða andlitsáverka og meðal annars fengið glerflís í auga sem gæti hugsanlega skaðað sjón hans. Þá hafi hann verið með töluverða skurði í andliti. Ekki voru teknar myndir af vettvangi af brotaþola. Lögreglumenn ræddu við brotaþola og segja hann hafa verið nokkuð ölvaðan og töluvert brugðið. Kvaðst hann hafa verið í bifreið félaga síns og hafi hann setið í bílstjórasæti með stöðuljós bifreiðarinnar kveikt. Á móts við bifreiðina hafi verið rúta sem á hafi staðið „C“. Hafi maður úr rútunni rifið upp hurð bifreiðarinnar og skipað sér að koma út. Hafi hann gert það og hafi nokkrir aðrir komið út úr rútunni og mikill æsingur hafi verið í þeim. Hafi þeir sagt að ljós bifreiðarinnar hafi lýst upp rútuna og hafi þeim hugnast það illa. Hafi þeir spurt brotaþola hvort hann vildi slást og hafi hann þá í gríni rétt upp hnefana. Hafi honum þá verið skipað á fjóra fætur og hafi hann hlýtt því en þá verið sleginn í höfuðið með glerglasi. Brotaþoli kvað einhvern [...] hafa haft sig nokkuð í frammi en hann gat ekki svarað því hver hefði slegið hann með glasinu. Félagar brotaþola, þeir D og E kváðu mann í fjólublárri íþróttapeysu hafa tekið þátt í þessu en annars hafi þeir ekki getað gefið greinargóða lýsingu á gerendum. Lögreglumenn knúðu dyra á rútunni og komu F og G út úr henni án mótþróa. Ákærði og H hafi hins vegar ekki hlýtt fyrirmælum lögreglu um að koma út og hafi H verið mjög ógnandi og ekki sinnt ítrekuðum fyrirmælum lögreglu. Hafi því verið tekin ákvörðun um að beita piparúða gegn honum og í kjölfar þess voru H og ákærði leiddir út úr rútunni. Teknar voru myndir af hinum grunuðu og segir í lögregluskýrslu að brotaþola og vinum hans hafi verið sýndar myndir af þeim. Hafi þeir allir bent á ákærða sem einn af gerendum. Hafi þeir H og G verið á vettvangi en ekki tekið þátt í árásinni. Var ákærði því handtekinn og færður í fangaklefa á lögreglustöð. Ákærði neitaði sakargiftum við yfirheyrslu hjá lögreglu daginn eftir.

Brotaþoli var færður á slysa- og bráðamóttöku á Selfossi og var hann kominn þangað kl. 06:45 sama morgun. Í læknisvottorði T-kvk-ef H-x-x A-kvk-ef, dagsettu 9. ágúst 2011, segir að brotaþoli hafi verið skýr, vel áttaður og gefi góða sögu. Ekki væri að merkja áfengislykt og hann hafi ekki virst ölvaður. Hann sé við sæmilega líðan utan sviða og verkja í andliti en sé þó nokkuð brugðið. Í vottorðinu segir að sár hafi verið hreinsuð með NaCl-vatni og sótthreinsuð. Mörg grunn yfirborðssár og skurðir hafi ekki þurft frekara inngrips við. Fjórir minniháttar skurðir hafi verið límdir og steristrip sett aukalega yfir. Einn skurður hafi verið á höku, annar hægra megin ofan efri varar, einn ofarlega á enni hægra megin og einn á hægra kinnbeini.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið staddur á tjaldstæðinu að F ásamt vinum sínum. Hefðu þau komið eftir miðnætti í stórri rútu og gæti verið að á henni hafi staðið „C“. Þau hafi verið inni í rútunni að hlusta á tónlist. Hann kvaðst hafa farið tvisvar út úr rútunni til þess að kasta af sér þvagi. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við nein læti þarna í kring en lögreglan hafi komið þegar hann hafi verið búinn að sofa í um það bil 2 klukkutíma. Hann taldi að hann hefði verið handtekinn vegna fjólublárrar peysu sem hann hefði verið í. Hann kvaðst ekkert hafa orðið var við brotaþola þarna á vettvangi og vissi ekki til þess að hann hefði nokkurn tíma séð hann. Hann kvaðst vera kallaður [...] en ekki hafa verið kallaður [...] síðan hann var yngri.

Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið nýkominn inn í bifreiðina og lagstur til svefns í svefnpoka þegar fólk úr rútunni hafi komið og beðið um að ljós bifreiðarinnar yrðu slökkt þar sem þau væru truflandi. Það hafi verið gert og hafi hann þá beðið fólkið um að loka bílhurðinni. Þá hafi einn þeirra snúið sér við og spurt hvort hann væri að skipa sér fyrir verkum. Hann hafi skipað brotaþola út úr bifreiðinni og skipað sér að fara á hnén. Hann kvaðst hafa gert það og þá hafi hann verið sleginn með glasi í andlitið. Hann kvaðst ekki hafa séð þann sem gerði það en hann taldi að það hefði verið vinur þess sem skipaði honum að fara á hnén. Hann kvaðst ekki hafa heyrt nein nöfn nefnd sem gætu tengst þeim sem hefði veist að honum. Hann kvaðst hafa verið færður til meðhöndlunar í skýli þar sem björgunarsveitarmenn voru og skömmu síðar hafi lögreglan komið á vettvang. Hann kvað sér hafa verið sýndar myndir af piltum en hann gat ekki staðfest að neinn þeirra hefði verið sá er sló hann með glasinu. Fyrir dómi benti brotaþoli á mynd af ákærða og fannst hann vera sá sem skipaði honum út úr bifreiðinni.

Vitnið E skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið í sömu bifreið og brotaþoli og ætlað að fara að sofa þegar fólk hafi opnað bílhurðina og kvartað undan ljósum á bifreiðinni. Þau hafi verið slökkt og brotaþoli hafi beðið um að bílhurðinni yrði lokað því það væri kalt. Hafi sá piltur brugðist illa við og spurt brotaþola hvort hann væri að skipa sér fyrir, dregið hann út úr bifreiðinni og skipað honum á fjóra fætur. Þeir hafi farið í slag og hafi verið kallað á [...] sem hafi komið úr húsbíl eða rútu sem hafi verið rétt hjá og slegið brotaþola með glasi í andlitið. Hann kvað þennan [...] hafa verið í appelsínugulri peysu og með úfið hár, en ekki gat hann lýst honum nánar. Hann kvað sér hafa verið sýndar myndir af piltum og kvaðst hafa bent á mynd af ákærða sem geranda. Fyrir dómi benti vitnið á mynd af ákærða. Vitninu var bent á að hjá lögreglu hafi hann sagt peysu árásarmannsins vera fjólubláa. Hann gat ekki gefið skýringu á því misræmi en benti á að appelsínugulur litur er einnig í peysunni. Þá benti hann á að langt væri liðið frá atburðum og hann hefði munað atvik betur þegar hann hafi gefið skýrslu hjá lögreglu. Hann gat ekki staðfest að neinn af þeim fjórum sem á myndunum voru hefði verið sá sem dró brotaþola út úr bifreiðinni. Hann útilokaði ekki að fleiri hefðu átt hlut að máli en þeir sem voru á myndunum.

Vitnið D skýrði svo frá fyrir dómi að brotaþoli hafi ætlað út að pissa. Þegar hann hafi opnað hurð bifreiðarinnar hafi hættuljósin kviknað og þá hafi komið maður sem hafi beðið um að þau yrðu slökkt. Hann hafi rætt við brotaþola sem hafi farið út úr bifreiðinni eftir að maðurinn skipaði honum út. Hann kvaðst hafa heyrt að kallað hafi verið á einhvern [...] en hann kvaðst ekki hafa séð hvað gerðist en honum hafi verið sagt að brotaþoli hafi farið á hnén og þá hafi komið strákur út úr rútu og slegið hann. Honum voru sýndar í dóminum myndir af fjórum piltum, þar á meðal ákærða, og fannst honum að það hefði verið ákærði sem skipað hefði brotaþola að fara út úr bifreiðinni.

Vitni H skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði ekki séð hvað gerðist og ekkert vitað fyrr en lögreglan vildi hafa tal af honum og öðrum með miklum látum. Hann kvaðst hafa verið staddur í rútu ásamt ákærða og fleira fólki og hafi þau verið farin að sofa, en lögreglan hafi síðan dregið þau út. Hann kvaðst vera vinur ákærða og kannaðist ekki við að hann væri kallaður [...]. Hann kvað móður ákærða hafa lagt áherslu á það á sínum tíma að hann væri kallaður [...] en ekki [...]. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við nein slagsmál á svæðinu og ekki hafa heyrt neitt umtal um slíkt. Hann kvaðst ekki hafa heyrt kallað á neinn [...]. Hann kvaðst ekki muna eftir bifreið sem lagt hefði við rútuna og truflað fólk þar með ljósagangi. Hann kvaðst hafa átt umrædda rútu og kvað glugga hennar vera með ógagnsæja filmu þannig að ólíklegt væri að ljósagangur næði í gegn.

Vitnið G skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið í umræddri rútu að skemmta sér. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við nein slagsmál og ekkert hafa vitað fyrr en lögreglan kom og hafði tal af honum og H og skýrði frá líkamsárás á svæðinu. Hann kvaðst hafa tjáð þeim að hann hefði ekkert séð. Lögreglan hafi síðan komið aftur undir morgun með látum og úðabrúsa og skipað öllum út úr rútunni. Hann kvaðst vera vinur ákærða og kalla hann [...] en ekki [...].

Vitnið F skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið á tjaldsvæðinu með G og H og þá minnti hann að ákærði hefði komið einhvern tíma um kvöldið. Hann kvaðst hafa farið á dansleik um kvöldið og muna lítið eftir það sökum ölvunar, en hann kvaðst hafa endað í rútunni og sofnað þar. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við nein átök á svæðinu og þá kvaðst hann ekki hafa orðið var við að ljós bifreiðar hefðu skinið inn í rútuna. Hann kvaðst hafa hitt ákærða nokkrum sinnum, hann væri kunningi vina sinna.

Vitnið N-kk-nf P-kk-nf D-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði talað við brotaþola og tvo félaga hans, en brotaþoli hefði verið sleginn með glasi. Gefin hefði verið lýsing á bifreið og sagt að fólk hefði komið út úr henni, rifið brotaþola út úr bifreið og slegið hann með glerglasi. Talað hefði verið um að árásarmaðurinn hefði verið í hettupeysu eða íþróttapeysu og síðan hefði verið rætt um að einhver [...] hefði haft sig í frammi. Hann kvað að haft hefði verið tal af fólkinu í rútu sem þarna var og hefði þurft að nota piparúða til þess að ná hluta af fólkinu út. Hann kvað myndir hafa verið teknar af þeim sem grunaðir voru í málinu og hafi þær verið sýndar brotaþola og vitnum. Vitnið mundi framburð vitna þannig að einhver [...] hefði haft sig mikið í frammi og síðan hafi brotaþoli verið sleginn með glasinu, en þau hafi aldrei fullyrt að [...] hefði slegið með glasinu.

Vitnið H-kk-nf P-kk-nf Æ-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að eftir að hafa rætt við vitni hafi ákærði verið handtekinn. Hann kvað nafnið [...] hafa verið nefnt og hafi verið teknar myndir af ákærða og félögum hans og þær sýndar brotaþola og félögum hans. Hafi allir bent á ákærða sem sló brotaþola með glasinu, sérstaklega hafi E verið viss um að ákærði hefði verið þarna að verki. Hafi verið rætt við þá sem voru í rútunni og enginn hafi kannast við árásina. Hann kvaðst hafa séð blóðug glerbrot í grasinu nokkrum skrefum frá rútunni og hefðu verið teknar myndir af þeim. Hann kvað glerbrotin hafa fundist á þeim stað sem árásin átti að hafa átt sér stað.

Vitnið S-kk-nf O-kk-nf K-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði komið á vettvang og veitt þar aðstoð. Hann kvaðst ekki hafa rætt við brotaþola eða aðra á svæðinu en hann hafi aðstoðað við að sækja fólk í rútuna.

Vitnið T-kvk-nf L-kvk-nf R-kvk-nf, fyrrverandi lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði komið á vettvang og veitt þar aðstoð við handtöku grunaðra. Hún kvaðst ekki hafa komið að málinu að öðru leyti.

Niðurstaða.

Ákærða er gefið að sök að hafa slegið gleríláti í andlit brota þola við F þannig að glerílátið brotnaði með þeim afleiðingum er í ákæru greinir. Ákærði neitar sök en kannast við að hafa verið í rútu sem merk var „C“. Hann kvaðst ekkert hafa orðið var við brotaþola þarna á svæðinu. Brotaþoli hefur borið að honum hafi verið skipað út úr bifreið þar sem hann hafði lagst til svefns og hafi sá sem það gerði skipað honum að fara á hnén. Hann hafi síðan verið sleginn með glasi í andlitið og fannst honum það vera vinur þess sem skipaði honum að fara á hnén. Fyrir dómi benti brotaþoli á mynd af ákærða og fannst honum hann vera sá sem skipað hafi honum út úr bifreiðinni. Vitnið E benti á mynd af ákærða, bæði á vettvangi og fyrir dómi, og kvað hann hafa verið þann sem sló brotaþola með glerílátinu og hafi sá maður verið kallaður [...]. Vitninu D fannst að það hefði verið ákærði sem skipaði brotaþola að fara út úr bifreiðinni, en önnur vitni gátu ekki borið um atvik. Vitnið N-kk-nf P-kk-nf D-kk-nf lögreglumaður mundi framburð vitna þannig að einhver [...] hefði haft sig mikið í frammi og síðan hafi brotaþoli verið sleginn með glasinu, en vitnin hafi aldrei fullyrt að þessi [...] hefði slegið með glasinu.

Þegar framburður vitna í máli þessu er skoðaður er nokkuð ljóst að tveir menn veittust að brotaþola, sá sem skipaði honum að fara út úr bifreiðinni og hinn sem síðan sló hann með gleríláti í andlitið. Eina vitnið sem bent hefur á ákærða sem þann sem slegið hafi brotaþola er vitnið E. Önnur vitni hafa ýmist ekki getað borið neitt um atvik eða látið hefur verið að því liggja að það hafi verið ákærði sem skipað hafi brotaþola út úr bifreiðinni. Ákærði hefur neitað sök og gegn eindreginni neitun hans verður að telja það mikinn vafa leika á sekt hans að ekki verði hjá því komist að sýkna hann af ákæru í máli þessu.

Með vísan til 2. mgr. 218. gr., sbr. 1. mgr. 217. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála fellur allur sakarkostnaður á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og málflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði, X, skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf