S-259/2015

Mál þetta, sem þingfest var 8. júlí 2015 og dómtekið 7. september s.á., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum þann 19. júní sl., á hendur R-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Vatnsholti 4d, Reykjanesbæ:

I.

„Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 12. júní 2014, ekið bifreiðinni YF068, án þess að hafa ökuskírteini meðferðis, á Sandgerðisvegi, á vegarkafla til móts við Rockville, á 128 kílómetra hraða á klukkustund, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfður hámarkshraði er 90 kílómetrar á klukkustund.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 48. gr. og 2. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa laugardaginn 20. september 2014, ekið bifreiðinni GAF89, án þess að hafa ökuskírteinið meðferðis, á Grindavíkurvegi við Svartsengi, á 128 kílómetra hraða á klukkustund, að teknu tilliti til vikmarka, sem leyfður hámarkshraði er 90 kílómetrar á klukkustund.

Telst háttsemin varða við 1. mgr. 48. gr. og 2. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti fyrir dóminn þann 8. júlí sl. og játaði að hafa ekið án þess að hafa haft ökuskírteini meðferðis, eins og greinir í ákærulið I, en neitaði að hafa ekið á þeim hraða sem ákært er fyrir. Ákærði játaði sök í síðari ákæruliðnum. Fór aðalmeðferð fram þann 7. september sl.

Málsatvik.

Óþarft er að rekja málsatvik nema í þeim þætti sem ákærði neitar sök.

Samkvæmt gögnum málsins var lögreglan með eftirlit á Sandgerðisvegi aðfaranótt 12. júní 2014 þegar hún sá hvar bifreið ákærða kom akandi úr gagnstæðri átt á miklum hraða. Var ökuhraði ákærða mældur 132 kílómetrar á klukkustund og var ákærði stöðvaður í framhaldi. Neitaði hann strax hjá lögreglu að hafa ekið á þeim hraða en kvaðst hafa ekið á rúmlega 90 km/klst. Ákærði fékk afhent afrit af vettvangsskýrslu þar sem fram kom að hann hafi ekki haft meðferðis ökuskírteini og hafi mælst á 134 km/klst. Neitaði ákærði að undirrita skýrsluna.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði kvaðst hafa verið á leið til Sandgerðis ásamt félaga sínum umrætt sinn. Á leiðinni hafi þeir séð lögreglu hafa afskipti af ökumanni. Þeir hafi snúið við og ekið frá Sandgerði um fimm til tíu mínútum síðar og ákærði þá ekið. Ákærði kvaðst hafa ekið á löglegum hraða þar sem hann hafi vitað að lögreglan væri við umferðareftirlit á leiðinni. Ákærði hafi síðan séð lögreglubifreiðina á sama stað í gagnstæðri átt og þegar hann ók fram hjá henni í fyrra sinnið. Kvaðst ákærði hafa ekið á 90 km/klst. Lögreglan hafi sett á blá stöðvunarljós og hafi ákærði ekið á um 75 til 80 km/klst. þegar hann mætti lögreglunni. Hafi ákærði velt fyrir sér hvort bifreiðin væri ótryggð eða eitthvað annað að, en hann hafi ekki verið eigandi bifreiðarinnar. Ákærði hafi að beiðni lögreglunnar farið inn í lögreglubifreiðina. Honum hafi verið tjáð að hann hafi ekið á 134 km/klst., sem ákærði hafi neitað að væri rétt. Lögreglan hafi staðið á því að hann hafi ekið á mældum hraða og ákærði hafi neitað að undirrita vettvangsskýrslu en fengið afrit af henni. Kvað ákærði að möguleiki væri á að hann hafi ekið á rúmlega 90 km/klst. þar sem bifreið hans hafi verið á stærri dekkjum en hún var gerð fyrir. Ákærði kvað enga bifreið hafa verið á undan lögreglubifreiðinni þegar hann kom akandi á móti lögreglubifreiðinni.

Vitnið G lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið við hraðmælingar umrædda nótt. Lögreglan hafi haft afskipti af bifreið vegna hraðaksturs og lokið því máli. Fljótlega hafi bifreið ákærða komið akandi úr gagnstæðri átt og greinilega verið á mikilli ferð. Aðspurt kvað vitnið enga bifreið hafa verið á milli lögreglubifreiðarinnar og bifreiðar ákærða þegar hann var mældur. Kvað ákærði að þeir hafi verið rétt lagðir af stað eftir síðustu afskipti þegar ákærði var mældur. Ratsjáin hafi verið prófuð eftir síðustu mælingu. Það sé alltaf gert fyrir og eftir mælingu. Vitnið mundi ekki hvort mældur hraði ákærða hafi verið læstur í ratsjánni eða ekki. Aðspurt kvaðst vitnið færa strax inn í vettvangsskýrslu hvenær prófun ratsjárinnar færi fram. Nýbúið hafi verið að taka aðra bifreið áður og hafi ratsjáin verið prófuð þá. Kvaðst vitnið ekki vita hvers vegna þær upplýsingar vanti á afrit skýrslunnar sem ákærði fékk afhenta á vettvangi. Vitnið kvað lögreglubifreiðina hafa í upphafi verið í kyrrstöðu en síðan lagt af stað. Þá komi stundum brenglaðar tölur inn sem vitnið kunni ekki skil á. Vitnið kvað rétt vera að hraði sem komi fram í ratsjánni lengst til vinstri sé hraði þeirrar bifreiðar sem verið sé að mæla, tölurnar í miðjunni sé læstur hraði og talan lengst til hægri sé hraði lögreglubifreiðarinnar. Kvað vitnið stundum koma ruglaðar tölur á ratsjána, þar sem hraði mældrar bifreiðar kemur fram, en vitnið kvaðst ekki kunna skil á því né hver skýringin væri. Vitnið horfði á upptökur úr ratsjá lögreglunnar og kvaðst ekki geta útskýrt þær hraðatölur sem sjást eftir að lögreglubifreiðin var stöðvuð. Stundum koma einhverjar draugatölur fram sem vitnið kunni ekki skil á.

Vitnið E kom fyrir dóminn. Kvaðst vitnið hafa verið við umferðareftirlit með vitninu G. Vitnið kvaðst hafa verið á leið til Sandgerðis og nýlega haft afskipti af öðrum ökumanni. Sú bifreið hafi síðan ekið á undan lögreglubifreiðinni og skýlt lögreglubifreiðinni talsvert. Vitnið hafi þá séð bifreið koma á móti þeim á miklum hraða og minnti vitnið að sú bifreið hafi mælst á um 140 km/klst. Bifreiðin hafi hemlað snarlega niður þegar ökumaðurinn varð þeirra var og hafi hann verið stöðvaður í framhaldi. Sjónlínan hafi verið bein en bifreiðin á undan þeim hafi verið kannski um tuttugu og fimm metrum á undan lögreglubifreiðinni og vitnið því séð vel hvar bifreið ákærða kom akandi á móti þeim. Ratsjáin hafi verið prófuð fyrir og eftir mælinguna. Ákærði hafi strax talað um eitthvert flökt í ratsjáinni sem vitnið hafi ekki getað gert grein fyrir. Engin önnur umferð hafi verið. Vitnið skoðaði myndupptökuna í dóminum. Kvaðst vitnið hafa misminnt að bifreið hafi verið á undan lögreglubifreiðinni þar sem sú bifreið sést ekki á myndskeiðinu. Vitnið kvaðst ekki geta útskýrt þær tölur sem koma fram á ratsjánni, það hefði ekki fengið þjálfun í að nota ratsjána. Vitnið kvað skýrsluna sem það hefði ritað í kjölfar atviksins greinilega vera ranga og vitnið þá misminnt um bifreiðina sem átti að hafa skýlt lögreglubifreiðinni.

Forsendur og niðurstöður.

Í gögnum málsins er afrit vettvangsskýrslu sem ákærði fékk afhenta á vettvangi. Kemur þar fram að mældur hraði hafi verið 134 km/klst. og að brotið hafi átt sér stað kl. 4:40. Ekkert kemur fram um prófun ratsjárinnar. Í lögregluskýrslu sem gerð var um málið kemur fram að brotið hafi átt sér stað kl. 4:40. Í vettvangsskýrslu sem sækjandi lagði fram kemur fram að mældur hraði hafi verið 132 km/klst. og ratsjá prófuð fyrir mælingu klukkan 04:37 og eftir mælingu klukkan 04:55. Í framburði lögreglumannanna kom fram að þeir hafi verið að ljúka máli gagnvart öðrum ökumanni og verið nýkomnir af stað þegar ákærði kom akandi á móti þeim. Í 6. gr. reglna ríkislögreglustjóra um hraðamælingar með ratsjá, frá 5. maí 2011, segir að við upphaf og lok hraðamælinga skuli ávallt prófa ratsjá samkvæmt fyrirmælum framleiðanda og standi hraðamæling lengur yfir en eina klukkustund í senn skuli prófa ratsjá á klukkustundar fresti. Í myndaupptöku af brotinu kemur fram að upptakan á sér stað klukkan 05:40 og klukkan 05:41 mætast bifreiðarnar. Er slökkt á myndaupptökunni kl. 05:51. Kemur fram á myndaupptökunni að hraði bifreiðar ákærða hafi farið upp í 132 km/klst. en verið læstur inni í ratsjánni á 120 km/klst. Þá sést einnig þegar báðar bifreiðarnar eru í kyrrstöðu að hraði aðvífandi umferðar er að rokka milli 34-36 km/klst. Þeir lögreglumenn sem stóðu að mælingunni gátu ekki skýrt það fyrir dóminum fyrir hvað þessar tölur stæðu. Ákærði fullyrti strax í upphafi þegar hann var tekinn og fyrir dóminum að hann hefði verið á rúmlega 90 km/klst. en hann hafi vitað af því að lögreglan var á Sandgerðisvegi við hraðamælingar þar sem hann hafði stuttu áður ekið fram hjá þeim við hraðamælingar. Því hefði hann gætt sérstaklega að hraðanum. Í gögnum málsins er skýrsla rituð af lögreglumanninum G sem segir að lögreglan hafi stöðvað aðra bifreið, ótengt þessu máli, vegna hraðaksturs. Hafi afskipti af því máli lokið kl. 04:40. Er lögreglan var að aka af stað í kjölfar þess máls hafi þeir séð hvar bifreiðin YF-068 hafi komið akandi á móti lögreglubifreiðinni og virst ekið yfir leyfilegum ökuhraða. Hafi bifreiðin mælst á 132 km/klst. þar sem hámarkshraði sé 90 km/klst. Lögreglumaðurinn E ritaði einnig skýrslu um málið þar sem hann tekur fram að hann telji að ákærði hafi ekki veitt lögreglubifreiðinni eftirtekt þar sem önnur bifreið hafi ekið á undan lögreglubifreiðinni og hafi skýlt henni þannig að umferð á móti hafi ekki séð lögreglubifreiðina. Þá er ósamræmi milli tímasetninga varðandi frásögn lögreglumannanna fyrir dóminum og skráningar í vettvangsskýrslu en lögreglumennirnir kváðust hafa haft afskipti af ákærða í beinu framhaldi af öðru broti á ökuhraða en prófun ratsjárinnar var síðast gerð kl. 04:55. Kemur þetta ekki heim og saman við framburð þeirra fyrir dómi og í lögregluskýrslum.

Fyrir liggur staðföst neitun ákærða strax frá afskiptum lögreglu. Þá er grundvallarósamræmi í skýrslum og frásögn lögreglu og myndaupptöku sem sönnun ákæruvaldsins byggir á. Segja lögreglumennirnir báðir að afskipti af ákærða hafi verið í beinu framhaldi af afskiptum fyrri ökumanns, sem hafi lokið kl. 04.40, og í beinu framhaldi hafi þeir stöðvað ákærða. Myndupptaka sýnir að afskipti voru af ákærða kl. 05:40. Þá er misræmi á milli vettvangsskýrslna þannig að ákærði er ýmist sagður hafa ekið á 134 km/klst. eða 132 km/klst. Þá gátu lögreglumennirnir ekki skýrt fyrir dóminum hvers vegna ratsjáin sýndi aðvífandi umferð á nokkrum hraða þegar engin umferð var á móti. Að auki lýsti annar lögreglumaðurinn því að bifreið hafi ekið á undan lögreglubifreiðinni, ca tuttugu og fimm metra, rétt áður en ákærði var stöðvaður en það er í ósamræmi við myndupptökuna þar sem engin bifreið sést. Telur dómurinn með vísan til ofangreinds og neitunar ákærða að ákæruvaldinu hafi ekki tekist með óyggjandi hætti að sanna að ákærði hafi gerst sekur um að aka á 128 km/klst. þann 12. júní 2014 eins og lýst er í ákærulið I. Verður ákærði því sýknaður af þessari háttsemi.

Ákærði játaði í ákærulið I að hafa ekið umrætt sinn án þess að hafa ökuskírteini meðferðis. Einnig játaði ákærði háttseminni sem lýst er í ákærulið II. Verður ákærða gerð refsing fyrir þá háttsemi sem hann hefur játað, enda er hún í samræmi við önnur gögn málsins.

Ákærða hefur ekki verið gerð refsing áður. Er refsing ákærða nú ákveðin sekt að fjárhæð 80.000 krónur sem ákærða ber að greiða til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæti ella fangelsi í sex daga. Ákærði verður einnig dæmdur til að greiða helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, Ú-kk-ef G-kk-ef hdl., sem eru alls ákveðin 286.440 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti en helmingur greiðist úr ríkissjóði.

D ó m s o r ð :

Ákærði, R-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, greiði 80.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæti ella fangelsi í sex daga.

Ákærði greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, Ú-kk-ef G-kk-ef hdl., sem eru alls ákveðin 286.440 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti en helmingur greiðist úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 14.9.2015.