S-203/2020

I

Mál þetta, sem dómtekið var miðvikudaginn 3. mars sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Vestfjörðum dagsettri 1. desember 2020, á hendur „E-kk-þgf Ó-kk-þgf Æ-kk-þgf, kt. 000000- 0000, [...], [...], A-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000- 0000, [...], [...], og X, kt. 000000- 0000, [...], [...], I.

Á hendur ákærðu öllum fyrir nytjastuld, með því að hafa að kveldi föstudagsins 17. apríl 2020, tekið til eigin nota í heimildarleysi bifreiðina [...], sem var í eigu, A, þar sem hún var stödd í [...] Reykhólasveit og ekið henni áleiðis til Reykjavíkur, suður Vestfjarðarveg að Klofningsveg, þar sem lögregla hafði afskipti af henni.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 20, 1956.

II.

Á hendur A-kk-þgf F-kk-þgf fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot, með því að hafa að kveldi föstudagsins 17. apríl 2020, tekið til eigin nota, í heimildarleysi, bifreiðina [...], sem var í eigu, B, þar sem hún var stödd við bæinn [...] í Reykhólasveit og ekið henni, sviptur ökurétti, undir áhrifum áfengis (áfengismagn í blóði reyndist vera 2,14‰) og ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði reyndist magn amfetamíns vera 100 ng/ml) áleiðis til Reykjavíkur, suður Vestfjarðarveg að Klofningsveg, þar sem ákærði missti stjórn á bifreiðinni þannig að hún valt.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 20, 1956, 1. mgr. 58. gr., 1. sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 49. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77, 2019.

III.

Á hendur X, [...]

IV.

Á hendur E-kk-þgf Ó-kk-þgf fyrir líkamsárás með því að hafa tekið A, þar sem þeir voru staddir í [...], rétt fyrir neðan bæinn [...] í Reykhólasveit, kverkataki og slegið hann ítrekað með krepptum hnefa í andlit og veitt honum hnéspark sömuleiðis í andlit, allt með þeim afleiðingum að A hlaut miklar blóðnasir, grunn sár og rispur við vinstri augnkrók, bólgu og mar á efra og neðra augnloki, í augabrúninni og yfir kinnbeini, allt vinstra megin, bólgu um vinstra gagnauga, vinstra eyra, eymsl yfir vinstri kjálkalið og kjálkabarð.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. síðari breytingar.

V.

Í málinu gerir A, kt. 000000- 0000, [...], [...], þá kröfu að ákærðu verði insolidum gert að greiða honum 2.395.975 krónur í skaðabætur með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 17. apríl 2020 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags..

Þá er þess krafist að ákærðu verði dæmd til að greiða kröfuhafa málskostnað, kröfuhafa að skaðlausu, skv. málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins.

VI.

Í málinu gerir B, kt. 000000- 0000, [...][...] þá kröfu að ákærða A-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf verði gert að greiða honum 1.130.000 krónur í skaðabætur með 4,5 % dráttarvaxtaársvaxta frá og með 17. apríl 2020 skv. 12. gr. laga 37/1999 til greiðsludags.

VII.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og ákærðu A-kk-nf F-kk-nf og X til sviptingar ökuréttar skv. 99. og 101. gr. nefndra umferðarlaga.“

II

Mál þetta var þingfest fimmtudaginn 11. febrúar sl. Ákærðu X og E-kk-nf Ó-kk-nf höfðu boðað forföll en verjendur þeirra sóttu þing. Ákærði A-kk-nf F-kk-nf sótti þá ekki þing og gaf dómari út nýtt fyrirkall á hendur ákærða A-kk-þgf F-kk-þgf og var málinu frestað til þriðjudagsins 2. marssl. Í því þinghaldi voru lögmæt forföll af hálfu ákærða A-kk-ef F-kk-ef og verjanda hans og var málinu því aftur frestað til miðvikudagsins 3. mars sl. Ákærðu E-kk-nf Ó-kk-nf og A-kk-nf F-kk-nf sóttu þá þing ásamt skipuðum verjendum sínum. Við þá fyrirtöku málsins játaði ákærði E-kk-nf Ó-kk-nf þær sakir sem honum eru gefnar í ákæruskjali og viðurkenndi bótaskyldu vegna sakarinnar en krafðist lækkunar bótafjárhæðarinnar. Ákærði A-kk-nf F-kk-nf játaði sömuleiðis sök sína fyrir dómi í því þinghaldi. Hann hafnaði bótakröfu vegna V. liðar ákæru en játaði bótaskyldu og fjárhæð bótakröfu vegna VI. liðar ákæruskjals. Í ljósi játninga ákærðu var farið með mál þeirra samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2002 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu.

Verjandi ákærðu X upplýsti í þinghaldi þann 3. mars að ákærða X dvelur erlendis í fíknimeðferð sem til stendur að taki marga mánuði. Í ljósi þess að meðákærðu höfðu játað sakir í málinu og óvíst hvenær unnt yrði að fá afstöðu ákærðu X til sakargifta var þáttur hennar skilinn frá málinu með vísan til heimildar í 2. mgr. 169. gr. lagaum meðferð sakamála nr. 88/2008.

III

Ákærði, E-kk-nf Ó-kk-nf Æ-kk-nf, játaði sem fyrr segir sök sína skýlaust fyrir dómi. Um málavexti er vísað til ákæruskjals. Þykir sannað með vísan til játningar ákærða og gagna málsins að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og þykir rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Hefur ákærði með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 2. desember 2020, á ákærði að baki nokkurn sakaferil og hefur margítrekað verið dæmdur fyrir ofbeldisbrot. Í janúar 2011 var ákærði dæmdur til 3 mánaða fangelsisvistar, skilorðsbundið í þrjú ár fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þann 20. nóvember 2012 var ákærði dæmdur í 12 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 231. gr, og 2. mgr. 218. gr. og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Þann 10. júlí 2013 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, og var sá dómur hegningarauki við fyrri dóm og ákærða þá ekki gerð sérstök refsing. Ákærði var og dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga 21. maí 2019. Síðan þá hefur ákærði í tvígang verið dæmdur fyrir annars konar refsiverð brot, 28. janúar 2020 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir auðgunarbrot og brot gegn fíkniefnalöggjöfinni og var sá dómur hegningarauki við fyrri dóm. Loks var ákærði, þann 16 október 2020, dæmdur til 1.060.000 króna sekargreiðslu og sviptur ökuréttindum í fjögur ár fyrir umferðarlagbrot og brot gegn fíkniefnalöggjöfinni. Var sá dómur einnig hegningarauki við eldri dóm. Þau brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru framin þann 17. apríl 2020, eða áður en dómur var síðast kveðinn upp yfir ákærða og verður ákærða því enn gerður hegningarauki samkvæmt fyrirmælum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að virtum atvikum máls og framansögðu þykir refsing ákærða, hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Ekki þykja efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 235. gr. laga um meðferð sakmála nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, 306.280 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

IV

Ákærði A-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf játaði sakir sínar skýlaust fyrir dómi. Vísast um málavexti til ákæruskjals. Þykir sannað með vísan til játningar ákærða og gagna málsins að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og þykir rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Hefur ákærði með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 2. desember 2020 á ákærði að baki nokkurn sakaferil. Þann 10. apríl 2014 gekkst ákærði undir sektargreiðslu með sátt við lögreglustjórann á höfuðborgarsvæðinu vegna aksturs undir áhrifum áfengis og vímuefna og án þess að hafa öðlast ökuréttindi. Ákærði gerði aftur sátt við lögreglustjórann á höfuðborgarsvæðinu vegna ítrekunar sömu brota 29. október 2019 og hlaut svo 60 daga fangelsisdóm þann 4. júní 2020 fyrir aðra ítrekun sömu brota. Loks var ákærða gerður 15 daga hegningarauki við áðurnefndan dóm með dómi 24. júní 2020 fyrir brot gegn umferðarlögum og vörslur fíkniefna. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir eru framin fyrir uppkvaðningu síðastgreinds dóms og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að öllu framanrituðu virtu og gögnum málsins þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 90 daga fangelsi óskilorðsbundið. Þá verður ævilöng ökuréttindasvipting ákærða áréttuð.

Með vísan til 235. gr. laga um meðferð sakmála nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 306.280 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts auk annars sakarkostnaðar lögreglu 75.712 krónur.

V

A, kt. 000000- 0000, [...][...], gerir í máli þessu kröfu um að ákærðu verði insolidum gert að greiða honum 2.395.975 krónur í skaðabætur með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 17. apríl 2020 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags, auk málskostnaðar.

Ákærði E-kk-nf Ó-kk-nf viðurkenndi fyrir dómi bótaskyldu sína gagvart brotaþola A-x-x mótmælti fjárhæð kröfunnar. Ákærði A-kk-nf F-kk-nf hafnaði bótaskyldu þessari þar sem hann hefði ekki átt aðild að líkamsárás þeirri sem brotaþoli varð fyrir. Bóta krafan væri of víðtæk og tengdist ekki sakarefni málsins og því bæri að vísa henni frá.

Í kröfuskjali er krafa brotaþola sundurliðuð þannig að gerð er krafa um miskabætur að fjárhæð 1.500.000 krónur, þá er gerð krafa um áætlaðan læknis- og sérfræðikostnað 30.000 krónur, viðgerðarkostnað vegna bifreiðar 200.000 krónur, áfyllingu á gaskút 5.975 krónur, flösku af koníaki 10.000 krónur auk áætlaðs málskostnaðar kr. 650. 000 krónur.

Samkvæmt framansögðu hefur dómurinn slegið því föstu að ákærði E-kk-nf Ó-kk-nf hafi brotið gegn brotaþola þannig að varði við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. síðari breytingar. Brotaþoli á því rétt til bóta úr hendi ákærða á grundvelli b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með vísan til framangreinds og þeirra áverka sem brotaþoli hlaut og lýst er í IV. lið ákæru og fyrirliggjandi gagna þykja miskabætur til handa brotaþola úr hendi ákærða E-kk-ef Ó-kk-ef hæfilega ákveðnar 250.000 krónur. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 196.210 krónur vegna lögmannskostnaðar, og er þá virðisaukaskattur innifalinn.

Ákærði A-kk-nf F-kk-nf hefur í þessu máli ekki verið ákærður fyrir þá háttsemi sem miskabótakrafa brotaþola byggir á og ber því að sýkna ákærða A-kk-þf F-kk-þf af þeirri kröfu.

Aðrar kröfur brotaþola um bætur eru ekki studdar neinum gögnum til sönnunar á meintu tjóni brotaþola og verður því ekki fallist á þær.

VI

Í málinu gerir B, kt. 000000- 0000, [...],[...], þá kröfu að ákærða A-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf verði gert að greiða honum 1.130.000 krónur í skaðabætur. Í kröfuskjali sem lagt er fram í málinu er gerð krafa um greiðslu bóta vegna tjóns brotaþola B á bifreið hans [...]ásamt kostnaði við kröfugerðina. Með kröfunni fylgdi verðmat Toyota á bifreiðinni. Ákærði hefur samþykkt framkomna bótakröfu og fjárhæð hennar. Krafa bótakrefjanda um vexti af fjárkröfu sinni er þó ekki í samræmi við ákvæði 11. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, og því ekki er unnt að fallast á hana. Að framansögðu virtu er fallist á einkaréttarkröfu B, eins og greinir í dómsorði.

B-kvk-nf I-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf Ó-kk-nf Æ-kk-nf sæti fangelsi í 6 mánuði.

Ákærði greiði 306.280 krónur í sakarkostnað sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns.

Ákærði E-kk-nf Ó-kk-nf Æ-kk-nf greiði brotaþola, A, 250.000 krónur í miskabætur vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 17. apríl 2020 til 17. febrúar 2021, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Ákærði greiði brotaþola 196.210 krónur vegna lögmannskostnaðar.

Ákærði, A-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf sæti fangelsi í 90 daga.

Áréttuð er ævilöng ökuréttindasvipting ákærða.

Ákærði greiði 381.992 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðsverjanda hans, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 306.280 k rónur.

Ákærði, A-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf greiði B, 1.130.000 krónur með vöxtum vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 17. apríl 2020 til 17. mars 2021, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

B-kvk-nf I-kvk-nf