S-208/2014

Mál þetta, sem þingfest var 20. maí 2014 og dómtekið 29. október sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 15. apríl 2014, á hendur H-kk-þgf G-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Fangelsinu Litla-Hrauni, Eyrarbakka, G-kvk-þgf K-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Hverfisgötu 32, Hafnarfirði, og M-kvk-þgf S-kvk-þgf Á-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Álfaskeiði 102, Hafnarfirði,

„fyrir eftirtalin hegningarlagabrot, framin á árinu 2013:

I.

Á hendur ákærðu H-kk-þgf G-kk-þgf og G-kvk-þgf K-kvk-þgf:

Fyrir frelsissviptingu og tilraun til ráns, með því að hafa í félagi við M-kvk-þf S-kvk-þf Á-kvk-þf og tvo óþekkta menn, fimmtudaginn 18. júlí, að Álfaskeiði 102 í Hafnarfirði, svipt A, kt. 000000-0000, frelsi sínu með því að binda hann á höndum og halda honum þannig nauðugum í íbúðinni, þar sem ákærði H-kk-nf G-kk-nf og óþekktur aðili veittust að honum með ofbeldi eins og lýst er í ákærulið 1 í III. kafla ákæru, ákærðu H-kk-nf G-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf kröfðu hann um greiðslu vegna ætlaðrar skuldar hans og ákærða G-kvk-nf K-x-x hótaði honum ítrekað frekari ofbeldi yrði hann ekki við kröfu þeirra um greiðslu vegna ætlaðrar skuldar hans, en ákærði átti þess ekki kost að komast út úr íbúðinni á meðan framangreindir aðilar voru þar vegna hótana, ógnana og ofbeldis af þeirra hálfu.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 226. gr. og 252. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Á hendur ákærðu M-kvk-þgf S-kvk-þgf Á-kvk-þgf:

Fyrir hlutdeild í frelsissviptingu, samanber I. kafla ákæru, með því að hafa að morgni fimmtudagsins 18. júlí sent ákærða H-kk-þgf G-kk-þgf SMS skilaboð þess efnis að brotaþoli væri staddur í íbúð hennar og að ákærði mætti koma sem fyrst, en ákærða M-kvk-nf S-kvk-nf vissi hvað til stóð og veitti þannig ákærðu liðsinni í orði.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 226. gr., sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa mánudaginn 3. mars 2014 ekið bifreiðinni NV-328 óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 285 ng/ml) suður Fjarðarhraun í Hafnarfirði, síðan beygt austur Reykjanesbraut þar sem ákærða ók gegn rauðu umferðarljósi og fyrir að hafa skömmu síðar á Lögreglustöðinni í Hafnarfirði eftir handtöku neitað að veita lögreglu atbeina sinn við rannsókn málsins, með því að gefa þvagsýni.

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., 1. mgr. 5. gr. og 2., sbr. 3. mgr. 47. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

III.

Á hendur ákærða H-kk-þgf G-kk-þgf:

Fyrir líkamsárás, með því að hafa fimmtudaginn 18. júlí að Álfaskeiði 102 í Hafnarfirði, þegar frelsissvipting og tilraun til ráns sem lýst er í 1. kafla ákæru áttu sér stað, í félagi við óþekktan mann, veist að A H-kk-þgf H-kk-þgf og kýlt hann með krepptum hnefa í andlit og líkama, allt með þeim afleiðingum að A hlaut tvö tannbrot, heilahristing, glóðarauga á vinstra auga, sprungna vör og hruflanir á öxlum og bringu.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Fyrir þjófnað, með því að hafa miðvikudaginn 16. janúar 2013 í félagi við I-kk-þf S-kk-þf V-kk-þf, kt. 000000-0000 og T-kk-þf J-kk-þf, kt. 000000-0000, brotist inn í Kvikmyndaskóla Íslands við Ofanleiti 2 í Reykjavík og stolið þaðan 6 Apple fartölvum að óþekktu verðmæti.

Telst brot þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er jafnframt krafist að ákærða M-kvk-nf S-kvk-nf Á-kvk-nf verði dæmd til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef, hrl. f.h. brotaþola A, kt. 000000-0000 er krafist skaða- og miskabóta úr hendi sakborninga in solidum, ákærðu H-kk-þgf G-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, G-kvk-þgf K-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. 000000-0000 og M-kvk-þgf S-kvk-þgf Á-kvk-þgf, kt. 000000-0000, samtals að fjárhæð kr. 1.542.500,- auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 18. júlí 2013 þar til mánuður er liðinn frá því að sakborningum var kynnt bótakrafa þessi, en dráttarvaxta skv. III. kafla vaxtalaga nr. 38, 2001 frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 9. gr. sömu laga. Þá er krafist greiðslu þóknunar réttargæslumanns/málskostnaðar úr hendi sakborninga, að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi, auk virðisaukaskatts á réttargæsluþóknun/málskostnað, en áskilinn er réttur til að leggja fram reikning eigi síðar en við aðalmeðferð málsins, ef til hennar kemur.“

Ákærða G-kvk-nf K-x-x kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og neitaði þá sök. Ákærði H-kk-nf G-kk-nf kom fyrir dóminn 22. maí sl. og neitaði sök í ákærulið I og III-1 en játar sök í ákærulið III-2. Ákærða M-x-x S-kvk-nf kom fyrir dóminn 28. maí sl. og neitaði sök í ákærulið II-1. Ákærða M-x-x játaði að hafa ekið bifreið eins og segir í ákærulið II-2 en neitaði að hafa ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Hún neitar að hafa ekið gegn rauðu umferðarljósi og kveðst ekki hafa getað gefið þvagsýni sökum blöðrubólgu. Ákærðu hafna bótakröfunni.

Aðalmeðferð málsins hófst þann 1. október sl. og var framhaldið þann 30. október sl. Var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Málsatvik.

Ákæruliður I.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu mætti A á lögreglustöð þann 19. júlí 2013 til að leggja fram kæru vegna frelsissviptingar og líkamsárásar. Kvað A aðdragandann vera þann að ákærði H-kk-nf og D hafi veist að A með höggum og spörkum er þeir hafi reynt að ræna A fjármunum og efnum í viðskiptum sem hafi farið á milli þeirra. Þá hafi D verið vopnaður naglaþjöl og hafi stungið henni í auga A. A hafi þá dregið upp hníf sér til varnar og reynt að bægja þeim frá með því að sveifla hnífnum. Ákærði H-kk-nf og D hafi þá farið inn í bíl og A slegið skafti hnífsins í fremri hliðarrúðu bílsins. Í framhaldi hafi orðið átök og síðar hafi H-kk-nf og D ekið brott. A kvaðst hafa verið heima hjá félaga sínum, B, og kærustu hans, M-kvk-þgf S-kvk-þgf, 18. júlí 2013 en M-x-x búi að Álfaskeiði 102 í Hafnarfirði. Þar hafi A lagt sig, eftir að hafa tekið svefntöflu, og sofnað. Hann hafi vaknað við að það var verið að berja hann og hann verið fjötraður. Hafi ákærða M-x-x S-kvk-nf átt þar hlut að máli eins og lýst er í ákærulið II-1 og ákærði H-kk-nf G-kk-nf eins og lýst er í ákærulið III-1.

Ákæruliður II-2.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu veitti hún bifreiðinni NV328 athygli þar sem henni var ekið suður Fjarðarhraun við Kaplakrika og beygði til vinstri, austur Reykjanesbraut. Á gatnamótunum séu umferðarljós og hafi ökumaður bifreiðarinnar ekið rakleitt yfir gatnamótin gegn rauðu ljósi og beygt til vinstri. Hafi lögreglan farið á eftir bifreiðinni og stöðvað hana á móts við IKEA. Hafi ökumaður bifreiðarinnar greinilega verið í annarlegu ástandi. Hafi ökumaðurinn, ákærða M-x-x S-kvk-nf, sagst vera að aka félaga sínum J á sjúkrahús þar sem hann væri meiddur á hendi. Hafi ákærða M-x-x verið grunuð um akstur undir áhrifum fíkniefna og í framhaldi verið flutt á lögreglustöð. Við leit í bifreið ákærðu fannst skjávarpi sem ákærða gat ekki gert grein fyrir. Var ákærða ítrekað krafin um að gefa þvagsýni á lögreglustöðinni en hún neitaði því. Var í framhaldi tekið af henni blóðsýni. Voru afskipti lögreglu af ákærðu klukkan 02:58 og blóðsýni tekið kl. 04:06.

Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands, dagsettri 13. mars 2014, mældist í blóði ákærðu amfetamín 285 ng/ml.

Ákæruliður III-2.

Vísað er til ákæru varðandi þennan ákærulið.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði H-kk-nf G-kk-nf kom fyrir dóminn varðandi ákærulið I. Kvaðst hann kannast við A H-kk-þf og muna að hafa verið í Álfaskeiði 102 umrætt sinn. Aðdragandinn hafi verið sá að einhverjar erjur hafi verið áður á milli þeirra félaga og A og þeir farið heim til hans, annaðhvort til að „settla málin“ eða berja hann. Ákærði kvaðst hafa fengið SMS áður en hann fór þangað. B eða ákærða M-x-x hafi sent sér skilaboðin. Skilaboðin hafi komið úr símanúmeri sem hann þekkti og þau notuðu en ákærði hafi stundum rætt við þau í þessu númeri. Ákærði kvaðst hafa farið heim til M-kvk-ef S-kvk-ef með ákærðu K-kvk-þgf. Þau hafi komist inn þar sem þau hafi þekkt strákinn sem bjó þar. B eða B, eins og hann sé kallaður, hafi verið þar ásamt ákærðu M-kvk-þgf auk tveggja stráka. Ákærði lýsti því svo að A hafi legið uppi í sófa þegar þau komu inn í íbúðina og ákærði hafi vakið hann og heilsað honum. A hafi þá farið inn undir sig og náð í sköfu, „svona málningarsköfu“, og ákærði hafi þá kýlt A tvisvar. Höggin hafi lent í andliti A og hann dottið við það í gólfið. A hafi ekki verið bundinn en það hafi blætt úr vör hans. Ákærði sagði A hafa skemmt bílhurð á bifreið vinkonu sinnar og A hafi verið spurður um það hvort hann vildi ekki bæta henni bílhurðina og þá með því að laga hurðina. Ákærði kvaðst hafa verið í mesta lagi tíu mínútur inni í íbúðinni. Ákærða K-x-x hafi farið með sér. Hún hafi ekkert sagt við A nema þá eitthvað um hurðina. Ákærði kvaðst hafa einn slegið A. Aðspurður hvort fleiri hafi verið með honum þarna kvað ákærði það vel geta verið en engir sem hann hafi þekkt. Ákærði var spurður um framburð sinn fyrir lögreglu um að K-x-x hafi tekið einhverja tvo stráka með sér. Kvaðst ákærði bara hafa bullað eitthvað hjá lögreglunni. Nú verði hann bara að viðurkenna það sem hann gerði. Ákærði og verjandi hans óskuðu þegar hér var komið að gera hlé á skýrslutökum. Ákærði kvaðst hafa farið í framhaldi með A inn á baðherbergi til að þrífa sig en A hafi verið með brotna tönn og blætt hafi úr vörinni. Ákærði hafi farið í framhaldi af þessu. Erjur þeirra hafi upphaflega snúist um að ákærði og félagi hans, B eða B, K-x-x og C hafi hitt A til að kaupa af honum gras á Garðatorgi. Félagi ákærða hafi ákveðið að ræna A og tekið upp naglaþjöl til þess. A hafi þá tekið upp hníf og reynt að stinga í áttina að þeim og stinga bílinn sem þeir voru á. Seinna hafi ákærði verið við sjoppu í Hafnarfirði og hitt A, sem þá hafi verið með skiptilykil á sér og þung verkfæri og hlaupið í áttina að ákærða. Ákærði hafi viljað klára þessi mál í góðu með bifreiðina, en eftir að A hafi tekið upp gluggasköfuna hafi ákærða fundist það verra. Aðspurður kvað hann G-kvk-þf K-kvk-þf ekki hafa gert neitt inni í íbúðinni en vel gæti verið að hún hafi sagt eitthvað. Ákærði kvað sér hafa verið nákvæmlega sama um þessa bílhurð, það eina sem hafi ergt hann hafi verið atvikin á undan. Ákærði kvað A aldrei hafa verið bundinn á höndum eins og ákært er fyrir. Ákærði kannaðist við SMS-skilaboð sem voru send í farsíma hans 18. júlí 2013 úr síma ákærðu M-kvk-ef S-kvk-ef en hann vissi ekki hvort þeirra hefði skrifað skilaboðin, B eða M-x-x.

Ákærði kvaðst, varðandi ákærulið III-1, hafa komið inn í íbúðina, A hafi legið í sófa, vaknað og tekið upp gluggasköfu. Ákærði hafi reist hann við og kýlt hann tvisvar, A hafi dottið við það í gólfið og meira hafi það ekki verið. Það geti vel verið að A hafi fengið tannbrot við höggið og vörin hafi sprungið.

Ákærða G-kvk-nf K-kvk-nf S-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa þekkt ákærða H-kk-þf. Ákærða kvaðst hafa verið í Álfaskeiði umrætt sinn en ekki vita hvað hafi gerst þar sem hún hafi verið inni á salerni. Ákærða M-x-x og B hafi opnað fyrir þeim, B hafi komið niður og gengið með þeim upp í íbúðina. Einhverjir tveir aðrir menn hafi verið með þeim en ákærða kvaðst ekki muna hverjir þeir voru. Ástæða þess að þau fóru þangað hafi verið óuppgert mál vegna bifreiðar. A hafi sparkað í bifreið vinkonu hennar, C, og brotið rúðu í honum. Ákærða kvaðst bara hafa „fríkað út“ þegar hún kom upp í íbúðina og þess vegna farið inn á salerni en hún viti ekkert hvað hafi gerst frammi. Ákærða hafi heyrt öskur frammi en ekki vitað hvað gerðist. Kvaðst ákærða hafa verið um tíu til fimmtán mínútur inni á salerninu. A hafi síðan komið þangað inn með sprungna vör og verið grátandi. Kvað ákærða M-kvk-þf hafa átt heima þarna og taldi að M-x-x hafi verið frammi á meðan á þessu stóð. Ákærða kvað þau öll hafa verið í mjög annarlegu ástandi á þessum tíma. Tilgangurinn hafi verið að A myndi laga hurðina en um það hafi málið snúist. Aðspurð kvað ákærða A hafa verið sofandi þegar hún kom inn í íbúðina en M-x-x og B hafi verið búin að gefa honum svefntöflu til að halda honum sofandi. Fyrst hafi ákærða farið inn í íbúðina og síðan inn á salerni. Ákærða sagðist ekki hafa séð að A hafi verið bundinn.

Ákærða M-kvk-nf S-kvk-nf Á-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa búið að Álfaskeiði 102 í rúmt ár og B hafi búið inni á henni í um hálft ár. Þau hafi hins vegar ekki verið par. Ákærða kvaðst hafa verið inni í svefnherbergi og heyrt öskur frammi, þar á meðal kvenmannsrödd, en hún og B hafi verið inni í herberginu. Hún hafi aldrei heyrt neinn umgang inni á salerni fyrr en eftir að árásin var búin. Aðspurð um SMS-skilaboð til ákærða H-kk-ef kvað ákærða símanúmerið vera hennar en ákærða kvaðst ekki kannast við að hafa sent skilaboðin. Kvað ákærða mikið af fólki hafa verið inni á heimili hennar og síminn hennar gæti hafa verið hvar sem er. Ákærða var innt eftir frásögn hennar fyrir lögreglu, þar sem hún sagðist hafa séð hendur A benslaðar fyrir aftan bak. Kvaðst ákærða lítið muna frá þessum tíma og því ekki geta staðfest hvort þetta væri rétt eða ekki, ákærða ætti mjög erfitt með að muna aftur í tímann og myndi ekki eftir því að hafa gefið skýrslu hjá lögreglunni. Taldi ákærða að það hafi verið fjórir aðilar frammi en hún hafi ekki þekkt alla en K-x-x hafi verið þar. Kvað ákærða A hafa hlegið að þessu og ætla að hefna sín. Ákærða kvaðst hafa látið A hafa þvottapoka til að þrífa sig inni á baðherbergi. Ákærða kvaðst ekki hafa þekkt ákærða H-kk-þf fyrir þennan tíma en vitað að hann væri vinur vina þeirra. Taldi ákærða að smáskilaboð um að gott væri að fá lausn á þeirra máli snerti H-kk-þf en hún kannaðist ekki við þau. Ákærða kvaðst ekki hafa hleypt H-kk-þgf, K-kvk-þgf eða öðrum inn í íbúðina, hún hafi verið inni í herbergi. A hafi hringt í einhvern til að sækja sig og flytja sig upp á slysadeild.

Ákærða M-x-x var innt eftir ákærulið II-2. Ákærða kvaðst hafa borðað fíkniefni, sem hún var með í bílnum, til að þau fyndust ekki á henni. Það hafi hún gert um leið og hún sá blá blikkandi lögregluljós. Ákærða kvaðst ekki hafa hugmynd um hversu stór skammturinn var en efnin hafi verið í plasti utan af sígarettupakka sem hún hafi einnig gleypt. Ákærða kvaðst ekki muna hvort hún hafi sagt lögreglunni frá því að hún hafi gleypt efni en lögreglan hafi ekki spurt um það. Þá kvaðst ákærða ekki kannast við að hafa ekið yfir á rauðu ljósi. Þá kvaðst hún hafa verið með blöðrubólgu umrætt sinn og ekki getað pissað en aldrei neitað að gefa þvagsýni.

Vitnið A gaf skýrslu fyrir dóminum. Kvað vitnið að fyrir nokkru hafi ákærði H-kk-nf og D ætlað að ræna sig og vitnið ekki tekið vel í það. Vitnið hafi farið þá á eftir þeim, þeir farið inn í bíl og reynt að komast undan. Þau hafi „bombað“ bílhurðinni í sig og vitnið spyrnt á móti og við það hafi bílhurðin skemmst. Hafi vitnið þá fengið naglaþjöl í augað. Þau hafi þá kennt vitninu um að hafa skemmt bílhurðina. Eftir þetta vesen hafi þau komið á eftir vitninu aftur og aftur með hnífa og hamra. Umrætt kvöld hafi vitnið verið hjá kunningja sínum í Álfaskeiði. Hafi hann ætlað heim til ömmu sinnar og sofa þar en B boðið sér svefntöflu, seroquel, að því er vitnið hélt, fyrr um kvöldið en þeir hafi verið kunningjar, og hafi B viljað að hann svæfi í sófanum hjá sér. Kvaðst vitnið að lokum hafa þegið þetta og sofnað. Vitnið hafi vaknað við það að sparkað hafi verið í það og það reist upp úr sófanum. Þá hafi vitnið áttað sig á því að það var „strappað“ og ákærði H-kk-nf og annar maður setið sitt hvorum megin við vitnið og ákærða K-x-x á móti því. Þau hafi hótað sér þarna og vitnið lofað að borga þeim peninga sem vitnið kvaðst þó ekki hafa skuldað. Þau hafi sagt að vitnið ætti að greiða þeim peninga þar til þeim fyndist komið nóg. Ekkert hafi verið rætt um bílhurðina sérstaklega en þetta hafi þó verið út af bílhurðinni. Vitnið kannaðist ekki við að hafa verið með gluggasköfu undir sér eða hafa tekið hana upp þegar hann var vakinn. Hafi vitnið átt von á einhverju svona hefði það örugglega ekki farið að sofa þarna heldur farið annað. Þau hafi þá sleppt sér og vitnið setið eftir blóðugt. Ákærði H-kk-nf hafi haft sig mest í frammi en ákærða K-x-x hafi séð um hótanir. Kvað hann framburð sinn hjá lögreglu um að hún hafi sagt við sig að honum yrði stútað ef hann borgaði ekki, vel geta passað. Taldi vitnið þau hafa verið yfir sér í tuttugu til þrjátíu mínútur en búið hafi verið að berja tennurnar úr vitninu áður en það hafi vaknað. Þau hafi losað vitnið úr „stöppunum“ áður en þau fóru en hendur vitnisins hafi verið orðnar bláar vegna strappanna. Húsráðendur, M-x-x og B, hafi verið skíthrædd inni í herbergi á meðan en L-x-x og B hafi hjálpað vitninu áður en það fór upp á slysadeild. Kvað vitnið hina tvo sem komu með ekki hafa haft sig í frammi en annar þeirra hafi verið á tali við H-kk-þf. Vitnið hafi ekki þekkt þá. Vitnið hafi þekkt ákærða H-kk-þf, þeir væru gamlir kunningjar, og vitað hver K-x-x og M-x-x væru. Aðspurt um SMS-skilaboð kvaðst vitnið ekkert vita um þau. Vitnið kvaðst ekki hafa óttast um líf sitt en verið hrætt. Vitnið hafi verið þannig statt í lífinu á þessum tíma að því hafi verið nokkuð sama um líf sitt. Vitnið kvaðst að mestu hafa náð sér eftir árásina en enn væri eftir að gera við tennur sem hafi brotnað.

Vitnið B kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið statt að Álfaskeiði 102 umrætt sinn. Kvaðst vitnið ekki hafa orðið vitni að árásinni, það hafi verið inni í herbergi, ásamt ákærðu M-kvk-þgf, allan tímann og ekki séð neitt. Fólkið sem kom inn í íbúðina hafi skipað þeim að fara inn í herbergi. Það hafi verið fjórir til sex aðilar. A H-kk-nf hafi verið í íbúðinni. Þeir hafi bara verið að nota eiturlyf þetta kvöld og þeir báðir verið í mikilli neyslu á þessum tíma. Vel gæti verið að vitnið hafi boðið A svefnpillu umrætt sinn, vitnið hafi boðið öllum sem komu pillur. Eins og vitnið minnti hafi það farið út í sjoppu og í bakaleiðinni hafi þetta fólk farið með sér inn í blokkina um leið og vitnið gekk inn. Aðallega hafi það verið karlmenn og minnti vitnið að það hafi líka verið ein kona. Vitnið vissi ekki hvers vegna þetta fólk var á leiðinni inn í húsið eða stigaganginn en það hafi komið ásamt vitninu inn í íbúðina. Hafi eitthvað af þessu fólki sagt sér og M-kvk-þgf að fara inn í herbergi. Rámaði vitnið í að hafa heyrt einhver læti í framhaldi af því. Aðspurt um það hvort vitnið væri hrætt við þetta fólk, kvaðst vitnið ekki geta skýrt það, vitnið hafi verið í mikilli lyfjaneyslu á þessum tíma. Vitnið kvaðst ekki hafa hugmynd um hversu lengi þetta fólk var inni í íbúðinni. Vitnið kvaðst ekki hafa verið í neinni skuld við þetta fólk og ekki kannast við að skulda ákærða H-kk-þgf nokkuð, enda þekki vitnið ákærða ekki. Vitnið kvaðst hafa þekkt ákærðu M-kvk-þf í mörg ár. Vitnið kvað rétt að það hafi oft notað síma M-kvk-ef en vitnið kvaðst ekki hafa sent umrædd SMS-skilaboð. Vitnið hafi ekki þekkt ákærða H-kk-þf. Mundi vitnið ekki hvort einhverjir fleiri hafi verið í íbúðinni sem gætu hafa sent smáskilaboðin. Vitnið var spurt um framburð sinn hjá lögreglu um að vitnið þyrði ekki að segja aukatekið orð þar sem þeim hafi verið hótað svo mikið á staðnum, þau hafi verið læst inni í herbergi og ekki séð neitt. Vitnið hafi bara séð vin sinn meiddan í andlitinu. Kvað vitnið lögregluna hafa handtekið sig daginn eftir og vitnið þá verið hrætt. Vitnið kvaðst þó ekki muna eftir því að hafa sagt það sem fram kemur í skýrslunni. Vitnið kvaðst þó muna eftir að hafa gefið A rivotril umrætt kvöld.

Vitnið D kom fyrir dóminn og kvaðst ekki muna eftir atviki þar sem bílhurð hafi skemmst eins og ákærði H-kk-nf og vitnið A skýrðu frá.

Vitnið E læknir gaf skýrslu fyrir dóminum. Staðfesti hann vottorð sitt sem hann kvað ritað upp úr sjúkraskýrslum en vitnið hafi aldrei hitt sjúklinginn sjálft. Kvað vitnið enga áverka hafa verið bókaða á úlnlið sjúklingsins. Hann hafi hins vegar þurft að fara í tölvusneiðmyndatöku með höfuð þar sem áverkarnir hafi verið taldir alvarlegir. Kvað hann aðspurður um afleiðingar þess að einstaklingur sé með blöðrubólgu vera þær að ýmist fyndist sjúklingi hann þurfa að hafa þvaglát mjög oft en einnig gæti sjúklingur átt erfitt með að hafa þvaglát en það ætti frekar við um karlmenn. Flestir kvarti undan tíðum þvaglátum en þvagteppa ætti helst við hjá karlmönnum.

Vitnið F tannlæknir gaf skýrslu og staðfesti vottorð sitt þar sem fram kemur að þrjár tennur í brotaþola hafi brotnað. Hafi brotin borið þess merki að högg hafi komið þvert á tennurnar frá hægri til vinstri. Það þurfi mikið afl til að brjóta tennur á þennan hátt. Blæðing verði í tannholdi og tennurnar hafi verið mjög illa farnar. Brotaþoli hafi ekki komið aftur til sín en það þyrfti að setja krónur á þær tennur.

Vitnið G lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa tekið út gögn varðandi smáskilaboð úr farsíma sem liggja frammi í málinu. Vitnið staðfesti skýrslu sína.

Vitnið H lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa tekið skýrslur af kæranda, B og M-kvk-þgf. Taldi vitnið B hafa vitað hvaða aðrir aðilar hafi komið inn í íbúðina þar sem hann hafi verið hræddur.

Vitnið I lögreglumaður kom fyrir dóminn og sagði upphafið vera að D og H-kk-nf hafi rænt A við Garðatorg. Í þeim hamagangi hafi bifreið skemmst sem D og H-kk-nf hafi verið á og virðist uppákoman í Álfaskeiði vera eftirmálar af því atviki. Þá hafi komið fram að tveir menn, sem ekki sé vitað um nöfnin á, hafi verið með þegar farið var inn í Álfaskeiðið.

Vitnið J kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið með ákærðu M-kvk-þgf í bifreiðinni þegar hún var stöðvuð af lögreglu. Hafi hann verið handleggsbrotinn og ákærða boðist til að aka honum á bráðamóttöku. Þegar lögreglan hafi haft afskipti af þeim hafi hann tekið eftir því að ákærða M-x-x hafi sagt eitthvað á þá leið: „ja nú er ég lent í því“, og gleypt kúlu eða eitthvað. Vitnið kvaðst ekkert hafa vitað hvað ákærða hafi tekið inn en vitnið vissi núna að það hafi verið amfetamín. Ekkert tengt fíkniefnum hafi verið rætt í bifreiðinni umrætt sinn. Vitnið kvaðst ekki hafa tekið eftir því hvort ákærða hafi ekið yfir á rauðu ljósi.

Vitnið K kom fyrir dóminn. Aðspurð um álit vitnisins á því magni sem mældist af amfetamíni í blóði ákærðu vegna ákæruliðar II-2, kvað vitnið erfitt að segja til um það. Erfitt sé að segja til um hvort plastfilman hafi rifnað þegar efnin voru gleypt eða ekki. Vitnið gæti ekki fullyrt að efnanna hafi verið neytt klukkustund áður en blóðsýni var tekið. Hins vegar væri magn amfetamíns í blóði ákærðu mikið. Vitnið kvað amfetamín helminga sig á tíu klukkustundum, þannig að eftir tíu klukkustundir væri magnið í blóði helmingi minna en tíu klukkustundum áður. Vitnið var innt eftir því hvort líkur væru á því að ekkert amfetamín hefði mælst í blóði ákærðu einum og hálfum klukkutíma áður en blóðsýni var tekið. Taldi vitnið, miðað við það magn sem mældist í ákærðu, mjög ólíklegt að ekkert amfetamín hefði þá mælst en hve mikið magn hefði þá mælst væri ekki hægt að reikna til baka.

Vitnið M lögreglumaður kom fyrir dóminn vegna ákæruliðar II-2. Vitnið kvaðst hafa verið í eftirliti ásamt lögreglumanninum N og veitt bifreið ákærðu athygli þar sem hún hafi ekið yfir á rauðu ljósi. Þeir hafi stöðvað bifreiðina og sá sem hafi verið með honum í bílnum hafi farið og sótt ákærðu og komið með hana upp í lögreglubifreiðina. Töldu þeir að ákærða væri hugsanlega undir áhrifum fíkniefna svo að þeir hafi kallað eftir öðrum lögreglubíl sem var í nágrenninu til að meta það einnig. Ákærða hafi verið handtekin og færð á lögreglustöð þar sem hún hafi verið beðin um að gefa þvagsýni. Ákærða hafi ekki viljað það. Minnti vitnið að ákærða hafi sagst ekki hafa verið undir áhrifum við aksturinn. Aðspurt um það hvort ákærða hafi sagt lögreglunni að hún hafi gleypt fíkniefni, neitaði vitnið því. Kvað vitnið vímuáhrif hafa verið áberandi, ákærða hafi átt erfitt með að ganga á háum hælum sem hún var í og verið óskýr við skýrslugerð.

Vitnið O kom fyrir dóminn og kvaðst muna eftir atviki á Garðatorgi. Vitnið, H-kk-nf G-kk-nf, D og G-kvk-nf K-kvk-nf hafi hitt A þar. Einhverjir hafi farið inn í bifreiðina hjá A og svo hafi vitnið ekki vitað fyrr en þeir hafi komið hlaupandi út úr bifreiðinni og A á eftir þeim með hníf og ætlað að sparka í bílinn og reynt að ráðast á hann. Þau hafi því orðið hrædd og ekið í burtu en rúða hafi brotnað og einhverjar beyglur komið á bílinn. Vitnið kannaðist ekki við að hafa beðið ákærðu H-kk-þf eða K-kvk-þf um að innheimta bætur vegna skemmdanna en hún hafi ætlað að fá bætur í gegnum tryggingarfélagið en bifreiðin hafi eyðilagst áður en til þess kom.

Vitnið N lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa séð bifreið ákærðu aka yfir gatnamót á rauðu ljósi og bifreiðin því verið stöðvuð. Vitnið hafi farið út og rætt við ökumanninn og áttað sig strax á því að ökumaðurinn var í annarlegu ástandi. Ákærða hafi verið treg til að opna bílstjórahurðina, þannig að vitnið hafi þurft að gera það sjálft, og erfiðlega hafi gengið að finna ökuskírteini. Sameiginlegt mat lögreglumannanna hafi verið að ákærða væri undir áhrifum vímuefna og því hafi verið farið með hana á lögreglustöð. Á lögreglustöðinni hafi ákærða neitað að gefa þvagsýni og hafi margítrekað verið kynnt að synjun um að gefa þvagsýni gæti varðað sviptingu ökuréttar. Vitnið kannaðist ekki við að ákærða hafi gefið neinar skýringar á því hvers vegna hún vildi ekki gefa þvagsýni. Vitnið minntist þess ekki að ákærða hafi boðið lögreglu strax að taka blóðsýni þar sem hún gæti ekki gefið þvagsýni. Vitnið kvaðst hafa heyrt ákærðu neita því að gefa þvagsýni en vitnið hafi ekki fylgst neitt meira með því.

Vitnið P lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið á lögreglustöðina í Hafnarfirði til að taka þvagsýni af ákærðu M-kvk-þgf. Ákærða hafi neitað því og gefið þá skýringu að hún hafi fengið þær upplýsingar að fíkniefnaprufur lögreglunnar gæfu rangar niðurstöður. Ákærða hafi ekki gefið neinar aðrar skýringar á því að hún vildi ekki gefa þvagsýni. Vitnið kvaðst ítrekað hafa beðið ákærðu um að gefa þvagsýni og skýrt út fyrir henni afleiðingar þess að neita lögreglu um þvagsýni. Ákærða hafi ekki rætt neitt um það við sig að hún hafi neytt fíkniefna áður. Aðspurt um það hvort ákærða hafi nefnt að hún gæti ekki gefið þvagsýni vegna blöðrubólgu, kvaðst vitnið vera visst um að ákærða hafi aldrei gefið þá skýringu. Aðspurt kvaðst vitnið hafa talið ákærðu vera undir áhrifum vímuefna þegar þær ræddu saman og hafi vímuáhrifin hvorki aukist né minnkað á meðan vitnið var statt á lögreglustöðinni, en það hafi yfirgefið stöðina eftir að fyrirséð var að ákærða gæfi ekki þvagsýni.

Önnur sönnunargögn.

Í gögnum málsins liggur fyrir vottorð F tannlæknis, dagsett 20. júlí 2013. Segir í vottorðinu undir kaflanum lýsing á tildrögum eða orsök slyssins að ráðist hafi verið á sjúkling í svefni, hann frelsissviptur og laminn illa. Þá segir að þrjár tennur hafi brotnað og þurfi rótarfyllingu á eina og postulínskrónur á tvær þeirra.

Vottorð E læknis, dagsett 3. október 2013, liggur fyrir. Segir að upplýsingar í vottorðinu séu fengnar úr sjúkraskrá sjúklings og slysdagur sé 18. júlí 2013. Haft er eftir sjúklingi um aðdraganda og sjúkrasögu að hann hafi verið sofandi í sófa hjá vini sínum og fjötraður niður og hafi rankað við sér þegar þrír strákar og ein stelpa hafi lúskrað á honum. Haft var eftir brotaþola að hann hafi reykt gras og notað amfetamín um nóttina ásamt M-x-x áður en ráðist var á hann. Um greiningu segir að um tannbrot sé að ræða, höfuðhögg og heilahristing.

Útprentun á SMS-skilaboðum úr símanúmeri 6622620 þann 18. júlí 2013, klukkan 06:41:59, liggur fyrir þar sem segir: „Hæhæhæ... vaknaður? L-x-x b-e-x s er einn hér hjá mér núna í mega noju út af þér en segist samt geta rustað þér mátt koma sem fyrstog klára þetta..., vil samt fara út í hraðbanka eða eh og segja þér hvernig er best að ná honum út úr minni íbúð án nágranna truflunar :)“ Klukkan 06:46:42, sama dag, eru eftirfarandi skilaboð send úr sama síma: „Svo væri gott ef þú sæjir einhverjar sanngjarnar tölur af okkar máli í laun fyrir að eltast svona svakalega á eftir honum og hafa hann hangandi inni á heimilinu mínu :) en annar var nú líka gott að geta hjálpað þér með þetta :) og gaman að kynnast þér!!:)“

A gaf skýrslu hjá lögreglu 19. júlí 2013 og lýsti atvikum. Kærði hann frelsissviptingu og líkamsárás. Kvaðst hann hafa vaknað við að verið var að berja hann. Hann hafi ætlað að bregðast við en fundið að búið var að fjötra hendur hans með svokölluðum „ströppum“. Síðar í skýrslunni segir hann frá því að þegar stúlkan hafi séð að hendur hans voru farnar að blána hafi strapparnir verið losaðir og aðrir settir í staðinn. Strapparnir hafi síðan verið losaðir og þau farið og hann sjálfur yfirgefið íbúðina skömmu síðar.

Lögregluskýrsla tekin af ákærðu M-kvk-þgf þann 25. júlí 2013 liggur fyrir. Þar lýsir ákærða M-x-x atvikum svo að síminn hjá B hafi hringt umrætt sinn og einhver beðið hann að koma út. Hann hafi átt eitt stykki af grasi sem hann hafi ætlað að henda út. Síðan hafi hann komið inn aftur og honum þá verið hent inn í herbergi til ákærðu og hurðinni lokað. B hafi verið hræddur og haldið fyrir munn ákærðu. Þau hafi síðan heyrt kvenmannsrödd segja: „Hann er með hníf eða vopn hjá sér, takið þetta í burtu.“ A hafi þá verið sofandi í sófanum en ákærða hafi ekki vitað til að A hafi haft neitt vopn hjá sér. Ákærða M-x-x hafi heyrt fólk tala saman og síðan heyrt að A hafi vaknað og sagt: „Hvað eruð þið að gera, eruð þið eitthvað rugluð.“ Síðan hafi ákærða heyrt dynk eins og þau hafi dregið hann í gólfið. Ákærðu og B hafi ekki staðið á sama og opnað hurðina til að kanna hvort þau væru fyrir utan hurðina á herberginu. Þar hafi enginn verið. Þá hafi ákærða séð einhvern halda í fótinn á A, alveg upp í loft og halda á barefli. Það hafi verið búið að „bennsla“ á honum hendurnar. Þá hafi stelpan öskrað: „Nei ekki brjóta á honum fótinn það heyrist of hátt. Förum frekar með hann út.“ Þau hafi hætt við það og sett A í sófann. Þá hafi ákærða heyrt þau spjalla við A og reynt að fá hann til að brjótast inn fyrir sig til að „settla málin“ en hann neitað því. Fólkið hafi verið að fylgjast með ganginum en granni þeirra hafi verið þar og að lokum hafi þau gefist upp á að fara með A út en beðið ákærðu um að þrífa upp blóð sem hafi verið á vettvangi. Ákærða kvaðst aldrei hafa séð þetta fólk áður en A sagt sér að stelpan væri kölluð K-x-x S-x-x. Kvað ákærða að fólkið hafi öskrað, þegar þau komu inn, að það væri út af þessum bíl sem A hafi skemmt þegar þau reyndu að ræna hann. Ákærða M-x-x kvaðst hafa verið inni í herbergi með B á meðan á árásinni stóð. M-x-x kvaðst vera hrædd við umrætt fólk og óttast um líf sitt gæfi hún vitnisburð.

Lögregluskýrsla var aftur tekin af ákærðu M-kvk-þgf 12. nóvember 2013. Ákærða kvaðst hvorki þekkja ákærðu K-kvk-þf né ákærða H-kk-þf. Þá kvaðst hún vera með símanúmerið 662-2620. Þá hafi ákærða verið inni í svefnherbergi allan tímann og hurðinni hafi verið lokað. Ákærða kvaðst ekki vita um SMS-sendingar til ákærða H-kk-ef, hún hafi verið í mikilli neyslu á þessum tíma og það hafi verið gegnumgangandi partý allan sólarhringinn hjá henni. Þá kvaðst ákærða ekki vita hver hafi stjórnað inni hjá henni en hún muni eftir að hafa heyrt kvenmannsrödd. Þá var framburður ákærðu frá 25. júlí 2013 borinn undir hana og kvaðst hún hljóta að hafa sagt sannleikann þegar hún kom þangað fyrst. Ákærða kvað framburð ákærðu K-kvk-ef, um að hún hafi verið í heimsókn hjá ákærðu og verið inni á salerni þegar atvikið átti sér stað, rangan, ákærða þekki K-kvk-þf ekkert og hefði aldrei boðið henni heim til sín. Aðspurð hvort hún hafi séð A „strappaðan“ kvaðst hún ekki geta sagt til um það, en hafi hún sagt það áður þá hljóti það að vera, hún myndi það ekki nú.

Lögregluskýrsla tekin 26. júlí 2013 af B G-kk-þgf H-kk-þgf liggur fyrir í málinu. Kvaðst B ekki þora að segja aukatekið orð vegna ótta. Honum og M-kvk-þgf hafi verið hótað á staðnum en þau hafi verið læst inni í herbergi á meðan á árásinni stóð. Kvað B fólkið hafa þvingað sig til að opna dyrnar að blokkinni þegar þau komu en hann hafi verið úti með hundinn þegar þau bar að. Kvað B A hafa verið steinsofandi í sófanum þegar árásin átti sér stað.

Lögregluskýrsla tekin 10. september 2013 af ákærða H-kk-þgf G-kk-þgf liggur fyrir í málinu. Lýsti hann því að A hafi verið að selja gras en H-kk-nf hafi lánað strák, sem lét A hafa grasið, 250.000 krónur. D hafi ætlað að ræna A grasinu inni í bíl A en A dregið upp hníf og reynt að stinga þá. Þeir hafi farið inn í sína bifreið og A komið á eftir þeim og við það skemmt bílhurðina á bifreið þeirra. Ákærði lýsti því svo hjá lögreglu að einhverjir litlir strákar sem K-x-x hafi tekið með sér hafi barið A eitthvað í íbúðinni. K-x-x hafi stjórnað þar inni. Ákærði kvaðst hafa farið með A inn á bað og þrifið hann á eftir og rætt við hann, einn inni á salerni. Ákærði sagðist efa það að A hafi verið bundinn þarna, hann hafi ekki verið bundinn þegar ákærði kom í íbúðina en þessi strákar hafi sagt sér að hann hafi ekki verið bundinn. Ákærði kvað B hafa verið í íbúðinni þegar hann kom og konan hans hljóti að hafa verið þar en ákærði vissi ekki hvort þau hafi orðið vitni að árásinni. Kvað ákærði ástæðu þessa atviks vera skemmdir af völdum A á bifreið C. Vel geti verið að K-x-x hafi sagt við A að hann ætti að brjótast inn til að gera upp þessar skuldir. Þá kvað ákærði B ekki hafa verið neyddan til að hleypa þeim inn, það megi sjá í SMS-sendingum frá B til hans en kærasta B hafi alltaf verið að segja að A væri þar, ákærði gæti náð honum hjá þeim. Þetta hefði aldrei gengið eða gerst ef B og kærasta hans hefðu ekki verið þarna. Þau hafi alltaf verið að ýta á að A yrði laminn eða eitthvað gert við hann.

Lögregluskýrsla tekin þann 29. október 2013 af ákærðu G-kvk-þgf K-kvk-þgf liggur fyrir í málinu. Kvaðst ákærða ekkert kannast við málið og hafa bara verið gestkomandi í Álfaskeiðinu þegar ákærði H-kk-nf kom þangað. Hún hafi verið stödd inni á salerni þegar árásin átti sér stað en hún hafi ekki þekkt strákana sem H-kk-nf hafi verið með þarna. Hún hafi ekki séð neitt.

Niðurstöður.

Ákæruliður I.

Ákærðu neita sök í þessum ákærulið en ákærðu H-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf eru sökuð um frelsissviptingu og tilraun til ráns.

Eins og rakið hefur verið að ofan kemur heim og saman að aðdragandi árásarinnar hafi verið atvik sem átti sér stað á Garðatorgi nokkru áður er A H-kk-nf ætlaði að selja ákærða H-kk-þgf og fleirum gras. Endaði það með því að A réðst að H-kk-þgf og D og skemmdi bifreið sem þeir voru í. Var það staðfest af vitninu A-kvk-þgf sem átti bifreiðina. Fyrir lögreglu þann 19. júlí 2013 sagði A H-kk-nf svo frá að hann hafi vaknað heima hjá M-kvk-þgf og B við það að búið var að berja hann og hafi hann verið bundinn á höndum þegar hann vaknaði. Strapparnir hafi síðan verið losaðir og árásarfólkið yfirgefið íbúðina og hann sjálfur skömmu síðar. Á Bráðamóttöku slysadeildar Landspítala sama dag og árásin átti sér stað lýsti A því að hann hafi verið bundinn á höndum. Er haft eftir honum að hann hafi verið fjötraður niður og rankað við sér þegar þrír strákar og ein stelpa lúskruðu á honum. Ákærði lýsti því einnig fyrir tannlækni tveimur dögum síðar að hann hafi verið frelsissviptur þegar ráðist var á hann. Ákærða M-x-x sagði í lögregluskýrslu 25. júlí 2013 að hún hafi litið út úr herberginu og séð að búið var að bennsla hendurnar á A. Fyrir lögreglu þann 12. nóvember 2013 kvaðst hún örugglega hafa sagt frá sannleikanum samkvæmt í fyrri skýrslu sinni. Fyrir dóminum kvaðst hún lítið muna eftir atvikinu. Ákærða K-x-x neitaði sök í þessum ákærulið og kvaðst hafa verið inni á salerni allan tímann sem atlagan fór fram og þrifið A inni á baði að árásinni lokinni. Stangast þessi framburður hennar á við framburð M-kvk-ef sem kveðst hafa aðstoðað A við að þrífa sig eftir að árásarhópurinn var farinn.

A H-kk-nf lýsti því fyrir lögreglu og fyrir dómi að ákærða K-x-x hafi verið ein af árásarliðinu. Þá kvaðst ákærða M-x-x, bæði hjá lögreglu og fyrir dóminum, hafa heyrt kvenmannsrödd öskra frammi en fyrir liggur að ákærða K-x-x var eini kvenmaðurinn sem kom með hópnum inn í íbúðina. M-x-x kvaðst heldur ekki hafa heyrt neinn vera inni á salerni á meðan á árásinni stóð. Þá kvað hún framburð K-kvk-ef, um að hún hafi verið í heimsókn hjá ákærðu M-kvk-þgf, rangan, þær þekktust ekkert. Er framburður ákærðu G-kvk-ef K-kvk-ef ótrúverðugur í öllum atriðum og stangast á við annan framburð í málinu.

Að þessu öllu virtu telur dómurinn lögfulla sönnun hafa verið fram færða um að A hafi verið bundinn á höndum eins og hann sjálfur lýsti því fyrir lögreglu og dóminum og ákærðu H-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf hafi átt þátt í því. Ekki liggur fyrir í hversu langan tíma sú frelsissvipting stóð en ákærðu og brotaþoli hafa lýst því yfir að þau hafi verið í tíu til tuttugu mínútur inni í íbúðinni en A taldi það hafa verið allt að þrjátíu mínútur. Þá telur dómurinn sannað að brotaþoli hafi verið bundinn á meðan á árásinni stóð, þannig að hann gat ekki varið sig eða komið sér undan. Verða ákærðu H-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf sakfelld fyrir þessa háttsemi og er hún réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærðu H-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf eru einnig ákærð í þessum ákærulið fyrir tilraun til ráns. Telur dómurinn upplýst að ástæða árásarinnar á brotaþola hafi verið skemmd hurð á bifreið vitnisins C. Ber vitnum saman um að rætt hafi verið um bætur fyrir hurðina við brotaþola, hvort sem væri með nýrri hurð eða eftir öðrum leiðum. Hefur brotaþoli sjálfur lýst því svo. Hins vegar kvað brotaþoli fyrir dóminum ákærðu hafa krafið hann um greiðslu peninga þar til að þeim fyndist komið nóg. Virðist ákæran vera byggð á þeim framburði. Er brot þetta heimfært til 252. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 hvílir sönnunarbyrði um atvik sem telja má sakborningi í óhag á ákæruvaldinu. Gerð er sú krafa að komin sé fram nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, um hvert það atriði sem varði sekt sakbornings. Með vísan til þess sem að framan er rakið telur dómurinn lögfulla sönnun þess, að ákærðu hafi brotið gegn 252. gr. almennra hegningarlaga, ekki fram komna, eða að krafa þeirra um bætur vegna skemmda á hurð falli undir ákvæðið, og beri því að sýkna ákærðu af þeirri háttsemi.

Ákæruliður II-1.

Ákærða M-x-x S-kvk-nf er ákærð fyrir hlutdeild í frelsissviptingu, samanber I. kafla ákærunnar, með því að hafa að morgni fimmtudagsins 18. júlí sent ákærða H-kk-þgf G-kk-þgf SMS-skilaboð þess efnis að brotaþoli væri staddur í íbúð hennar og að ákærði mætti koma sem fyrst, en ákærða M-x-x S-kvk-nf vissi hvað til stóð og veitti þannig ákærðu liðsinni í orði.

Fyrir liggur að símanúmer sem ofangreind SMS-skilaboð voru send úr er í eigu ákærðu M-kvk-ef. Hún hefur hins vegar neitað því að hafa sent skilaboðin. Vitnið B, sem bjó á sama tíma heima hjá M-kvk-þgf, lýsti því yfir að hann notaði oft hennar síma en neitaði því að hafa sent skilaboðin. Ákærði H-kk-nf sagði fyrir lögreglu að hann hefði fengið SMS-skilaboð frá B og benti lögreglu á að skoða síma sinn því til staðfestu. Þá kvaðst ákærði H-kk-nf hafa þekkt símanúmerið sem SMS-skilaboðin komu úr því að hann hefði oft rætt við ákærðu M-kvk-þf og H-kk-þf úr því númeri. Að þessu sögðu liggur ekki fyrir hvort það var ákærða M-x-x eða B sem sendi ofangreind SMS-skilaboð og hefur ákæruvaldinu ekki tekist að færa fram lögfulla sönnun um að það hafi verið ákærða M-x-x S-kvk-nf sem sendi skilaboðin. Ber því að sýkna hana af þessum ákærulið.

Ákæruliður II-2.

Ákærða M-x-x S-kvk-nf er ákærð í þessum ákærulið fyrir að hafa ekið mánudaginn 3. mars 2014 bifreiðinni NV-328 óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 285 ng/ml) suður Fjarðarhraun í Hafnarfirði, síðan beygt austur Reykjanesbraut þar sem ákærða ók gegn rauðu umferðarljósi og fyrir að hafa skömmu síðar á lögreglustöðinni í Hafnarfirði eftir handtöku neitað að veita lögreglu atbeina sinn við rannsókn málsins með því að gefa þvagsýni. Hafði lögreglan afskipti af ákærðu klukkan 02:58 aðfaranótt 3. mars sl., og var blóðsýni tekið klukkan 04:06 sömu nótt. Í blóði ákærðu mældist 285 ng/ml af amfetamíni eins og áður greinir. Ákærða játaði fyrir dóminum að hafa ekið bifreiðinni en kvaðst hafa gleypt fíkniefni sem voru í bifreiðinni til þess að verða ekki sökuð um vörslur fíkniefna en þau hafi verið vafin í plast utan af sígarettupakka.

Vitnið K kvað fyrir dóminum amfetamín helminga sig á tíu klukkustundum. Kvað hún ógerlegt að reikna aftur í tímann hversu mikið amfetamín hafi verið í blóði ökumanns út frá magni sem mælist í blóði við sýnatöku. Gat vitnið ekki fullyrt að efnanna hafi verið neytt klukkustund áður en blóðsýni var tekið en hins vegar hafi magn amfetamíns í blóði ákærðu verið hátt. Vitnið taldi þó mjög ólíklegt að ekkert amfetamín hafi mælst einum og hálfum klukkutíma áður en blóðsýni var tekið miðað við það magn sem mældist í ákærðu. Vitnin M og N lögreglumenn, sem höfðu afskipti af ákærðu á vettvangi, töldu báðir af háttalagi hennar hana greinilega hafa verið undir áhrifum vímuefna þegar þeir stöðvuðu bifreið hennar. Staðfestu þeir þetta fyrir dóminum. Þá taldi vitnið P, lögreglumaður, ákærðu hafa verið undir áhrifum vímuefna þegar hún hafði afskipti af henni á lögreglustöðinni, stuttu eftir að ákærða var færð þangað. Þá hafði ákærða aldrei orð á því við lögregluna sem hafði afskipti af henni að hún hafi gleypt fíkniefni. Telur dómurinn framburð ákærðu um þetta atriði síðar tilkomna skýringu og ótrúverðuga. Í ljósi framburðar þriggja lögreglumanna, sem höfðu afskipti af ákærðu strax eða fljótlega eftir aksturinn, um að hún hafi verið talin undir áhrifum vímuefna, og þess framburðar vitnisins K að mjög ósennilegt sé að ákærða hafi ekki verið með amfetamín í blóði sínu klukkustund áður en hún var handtekin, telur dómurinn sannað að ákærða hafi verið undir áhrifum amfetamíns þegar lögreglan hafði afskipti af henni umrætt sinn. Verður ákærða því sakfelld fyrir þá háttsemi og er hún réttilega heimfærð til lagaákvæða.

Þá telur dómurinn lögfulla sönnun fram færða, með vitnisburði tveggja lögreglumanna, um að ákærða hafi ekið yfir á rauðu ljósi umrætt sinn og verður ákærða sakfelld fyrir þá háttsemi sem er réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærða er einnig sökuð um að hafa neitað að gefa þvagsýni á lögreglustöð. Vitnið P staðfesti fyrir dóminum að ákærða hefði neitað að gefa þvagsýni og borið fyrir sig vitneskju um að þvagsýni lögreglunnar væru ekki marktæk. Ákærða hafi aldrei borið fyrir sig að hún gæti ekki gefið þvagsýni vegna blöðrubólgu. Vitnið G-kk-nf, lögreglumaður, kvaðst hafa heyrt ákærðu neita því að gefa þvagsýni á lögreglustöðinni. Telur dómurinn ekki byggjandi á framburði ákærðu og með vísan til framburðar tveggja lögreglumanna er framkomin lögfull sönnun þess að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og hún réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákæruliður III.

1. Ákærði H-kk-nf G-kk-nf játaði fyrir dóminum að hafa slegið A H-kk-þf umrætt sinn með þeim afleiðingum að tennur brotnuðu í honum. Er játning ákærða í samræmi við önnur gögn málsins og framburð vitna. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þessa háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

2. Ákærði játaði fyrir dóminum þá háttsemi sem lýst er í þessum ákærulið. Er játning ákærða í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann sakfelldur fyrir hana en háttsemin er réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Samkvæmt sakavottorði ákærða H-kk-ef G-kk-ef á hann nokkuð langan sakaferil að baki frá árinu 2009. Þau brot sem hafa áhrif við ákvörðun refsingar nú er dómur frá 7. júlí 2010 en þá var ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Þann 2. desember 2011 var ákærði dæmdur í átján mánaða fangelsi, m.a. fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Hafa þessi brot ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú. Ákærði var dæmdur þann 9. desember 2009 fyrir þjófnað og aftur þann 2. desember 2011. Hafa þau brot einnig ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú. Þá var ákærði dæmdur í tveggja og hálfs árs fangelsi þann 14. febrúar 2014 fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. og 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga og þann 28. mars 2014 var ákærða ekki gerð sérstök refsing fyrir umferðarlagabrot vegna hegningarauka við fyrri dóm. Brot þau, sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú, framdi hann áður en hann var dæmdur þann 14. febrúar sl. Ber því að gera ákærða hegningarauka samkvæmt 78. gr., sbr. og 77. gr., almennra hegningarlaga. Er refsing ákærða nú ákveðin fangelsi í tíu mánuði. Ekki þykja efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Samkvæmt sakavottorði ákærðu G-kvk-ef K-kvk-ef á hún nokkurn sakaferil að baki frá árinu 2004 vegna umferðarlagabrota, brota gegn lögum um ávana- og fíkniefni og hegningarlagabrota. Þau brot sem skipta máli við ákvörðun refsingar nú er dómur frá 22. mars 2013, en þá var ákærða dæmd í sex mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir brot gegn 217. gr. og 225. gr. almennra hegningarlaga. Ákærða var dæmd þann 10. janúar 2014 í níu mánaða fangelsi, þar af sex mánuði skilorðsbundna til þriggja ára, fyrir umferðarlagabrot. Var skilorðsdómur frá 22. mars 2013 dæmdur upp í þeim dómi. Þann 12. júní 2014 var ákærða dæmd í fimmtán mánaða fangelsi fyrir umferðarlagabrot, brot gegn lögreglulögum og 1. mgr. 148. gr. almennra hegningarlaga. Var skilorð dómsins frá 10. janúar 2014 dæmt upp í þeim dómi. Brot það, sem ákærða hefur verið sakfelld fyrir nú, framdi hún áður en dómur gekk þann 10. janúar 2014 og verður ákærðu því gerður hegningarauki við þann dóm. Dómur frá 22. mars 2013 hefur ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú. Er refsing ákærðu því ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Með vísan til sakaferils ákærðu þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Samkvæmt sakavottorði ákærðu M-kvk-ef S-kvk-ef hefur henni þrisvar áður verið gerð refsing. Þann 19. mars 2012 gekkst hún undir viðurlagaákvörðun fyrir ölvunar- og fíkniefnaakstur. Þann 5. mars 2014 var hún dæmd í eins mánaðar fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og þann 23. maí 2014 var hún dæmd til greiðslu sektar, 100.000 krónur, fyrir fíkniefnaakstur og svipt ökurétti í tvö ár frá 11. júní 2014. Var sá dómur hegningarauki. Brot það sem ákærða hefur verið sakfelld fyrir nú framdi hún þann 3. mars 2014, og verður henni því gerður hegningarauki við dóm frá 5. mars sl. og 23. maí sl. Er refsing hennar nú ákveðin 200.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, sem ákærðu ber að greiða innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæta ella fangelsi í fjórtán daga. Þá skal ákærða svipt ökurétti í tvö ár frá 11. júní 2016.

Sakarkostnaður.

Ákærði H-kk-nf G-kk-nf hefur verið sakfelldur fyrir frelsissviptingu og líkamsárás. Skal hann dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, B-kk-ef J-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 564.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærða G-kvk-nf K-x-x hefur verið sakfelld fyrir frelsissviptingu og skal hún dæmd til að greiða allan sakarkostnað, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hennar, S-kk-ef S-kk-ef hdl., sem eru hæfilega ákveðin 376.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærða M-x-x S-kvk-nf hefur verið sakfelld fyrir ölvunarakstur og að neita að gefa þvagsýni vegna rannsóknar á þvagi, en sýknuð af hlutdeildarbroti skv. I. kafla ákærunnar. Skal hún dæmd til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti vegna blóðrannsóknar og matsgerðar, samtals 96.423 krónur. Þá skal hún dæmd til að greiða helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda hennar, J-kk-ef M-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 564.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti en helmingur þeirra skal greiddur úr ríkissjóði.

Einkaréttarkrafan.

Í málinu krefst A H-kk-nf miska- og skaðabóta að fjárhæð 1.542.500 krónur auk þóknunar við að halda kröfunni uppi úr hendi allra ákærðu. Ákærða M-x-x S-kvk-nf hefur verið sýknuð af hlutdeild í verknaðinum samkvæmt ákærulið I og er bótakröfu á hendur henni vísað frá dómi.

Ákærðu H-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf hafa verið sakfelld fyrir frelsissviptingu og ákærði H-kk-nf fyrir líkamsárás á hendur A með þeim afleiðingum sem lýst er í ákæru. Ekki liggja fyrir nein gögn um að brotaþoli hafi hlotið neinn miska vegna þeirrar frelsisskerðingar sem hann varð fyrir í um tíu til þrjátíu mínútur en hann var sannanlega losaður áður en árásarmennirnir fóru af vettvangi. Brotaþoli kvaðst hins vegar hafa orðið hræddur þótt hann hafi ekki óttast um líf sitt. Þá var hann barinn þannig að þrjár tennur brotnuðu í honum á meðan hann var bundinn og verður því að meta miska hans út frá háttsemi sakfelldu í heild sinni en um samverknað ákærðu var að ræða. Verða ákærðu H-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf dæmd in solidum, með vísan til 26. gr. skaðabótalaga, til að greiða A H-kk-þgf 400.000 krónur í miskabætur og 42.500 krónur í skaðabætur vegna læknisvottorðs, ásamt vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 18. júlí 2013 til 20. júní 2014, en þeim var sannanlega kynnt bótakrafan við þingfestingu málsins. Þá verða þau dæmd til að greiða dráttarvexti skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., vaxtalaga frá 20. júní 2014 til greiðsludags.

Með vísan til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 skulu ákærðu H-kk-nf G-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf dæmd in solidum til að greiða A H-kk-þgf kostnað við að halda kröfunni uppi, samtals 401.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í tíu mánuði.

Ákærða G-kvk-nf K-kvk-nf S-kvk-nf sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærða M-kvk-nf S-kvk-nf Á-kvk-nf greiði 200.000 krónur í sekt til ríkissjóðs en sæti ella fangelsi í fjórtán daga.

Ákærða M-x-x er svipt ökurétti í tvö ár frá 11. júní 2016.

Ákærði, H-kk-nf G-kk-nf, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hrl., 564.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærða G-kvk-nf K-kvk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hdl., 376.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærða M-x-x S-kvk-nf greiði 96.423 krónur í sakarkostnað auk helmings málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, J-kk-ef M-kk-ef hrl., sem eru 564.750 krónur en helmingur þeirra greiðist úr ríkissjóði.

Skaða- og miskabótakröfu á hendur ákærðu M-kvk-þgf S-kvk-þgf er vísað frá dómi.

Ákærðu H-kk-nf G-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf greiði A H-kk-þgf H-kk-þgf in solidum skaða- og miskabætur, 442.500 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 18. júlí 2013 til 20. júní 2014, en dráttarvexti skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærðu H-kk-nf G-kk-nf og G-kvk-nf K-kvk-nf greiði A H-x-x in solidum málskostnað, 401.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 17.11. 2014.