E-2203/2008

Mál þetta, sem var þingfest 10. september 2008, var tekið til úrskurðar 10. desember 2008.

Stefnandi er Skaginn hf., Bakkatúni 26, Akranesi. Stefndi er Festi ehf., Óseyrarbraut 17, Hafnarfirði.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 2.548.803 krónur, auk dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, af 145.126 kr. frá 2. janúar 2007 til 3. janúar 2007, af 148.313 kr. frá þeim degi til 17. janúar 2007, af 223.276 kr. frá þeim degi til 20. janúar 2007, af 236.229 kr. frá þeim degi til 31. janúar 2007, af 264.308 kr. frá þeim degi til 20. febrúar 2007, af 290.353 krónum frá þeim degi til 20. mars 2007, af 505.111 kr. frá þeim degi til 30. mars 2007, af 533.746 kr. frá þeim degi til 16. apríl 2007, af 551.014 kr. frá þeim degi til 30. apríl 2007, af 606.347 kr. frá þeim degi til 30. maí 2007, af 1.008.518 kr. frá þeim degi til 4. júní 2007, af 1.031.338 kr. frá þeim degi til 20. júní 2007, af 1.064.964 kr. frá þeim degi til 15. ágúst 2007, af 1.087.774 kr. frá þeim degi til 28. ágúst 2007, af 1.113.287 kr. frá þeim degi til 2. október 2007, af 1.454.048 kr. frá þeim degi til 11. nóvember 2007, af 2.151.792 kr. frá þeim degi til 27. desember 2007, af 2.166.153 kr. frá þeim degi til 10. janúar 2008, af 2.202.676 kr. frá þeim degi til 20. janúar 2008, af 2.287.977 kr. frá þeim degi til 28. janúar 2008, af 2.344.094 kr. frá þeim degi til 6. mars 2008, af 2.500.775 kr. þeim degi til 16. apríl 2008, af 2.512.280 kr. frá þeim degi til 21. maí 2008, og af 2.548.803 kr. frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt gerir stefnandi kröfu um málskostnað.

Stefndi krefst þess aðallega að máli þessu verði vísað frá dómi. Til vara er þess krafist að viðurkenndur verði skuldajöfnuður milli stefnda og stefnanda að fjárhæð 1.471.303 krónur og að stefndi verði sýknaður af öðrum kröfum stefnanda. Til þrautavara krefst stefndi sýknu að svo stöddu af greiðslu 1.471.303 króna, en sýknu af öðrum kröfum stefnanda. Þá gerir stefndi í öllum tilvikum kröfu um málskostnað.

Í þessum þætti málsins er til úrlausnar krafa stefnda um að málinu verði frestað þar til niðurstaða fæst í ágreiningi aðila í máli sem rekið er fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur. Stefnandi mótmælir því að málinu verði frestað.

Við munnlegan málflutning um frestun var málið einnig reifað með hliðsjón af því að það kynni að sæta sjálfkrafa frávísun frá dómi, sbr. 1. mgr. 100. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991, vegna vanreifunar.

I.

Stefndi kveður að aðdraganda máls þessa sé að rekja til tveggja samninga aðila frá apríl 2005, en annar samninganna hafi verið endurnýjaður í október 2006. Stefndi hafi rift samningnum og höfðað mál fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur til staðfestingar riftunar og endurgreiðslu á fjármunum sem stefndi hafi innt af hendi til stefnanda. Stefnandi hafi svo höfðað mál það sem hér er til úrlausnar.

Stefndi segir í fyrsta lagi að hluti af þeim reikningum sem liggja fyrir í máli því sem er hér til úrlausnar, sem stefnandi krefst greiðslu á, beri ekki með sér fyrir hvað sé verið að krefjast greiðslu á og varði þetta í raun frávísun. Í öðru lagi sé hluti af reikningunum vegna vinnu við lagfæringar á vél sem stefnandi hafi sett upp fyrir stefnda skv. samningnum frá apríl 2005, sem hafi ekki verið endurnýjaður, en ýmis vandamál hafi verið með vélina og geti stefnandi ekki krafist greiðslu fyrir lagfæringar á henni. Stefndi segir að honum hafi ekki verið kunnugt um þá reikninga fyrr en við málshöfðun þessa. Í þriðja lagi sé hluti reikninganna vegna samningsins frá október 2006 en samningurinn sé um smíði vélasamstæðu sem aldrei hafi verið nothæf. Stefndi hafi rift samningnum og ágreiningur um það sé til meðferðar fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur. Í fjórða lagi eigi stefndi rétt til skuldajafnaðar og til að halda eftir greiðslum vegna hluta reikninganna, samtals að fjárhæð 1.471.303 krónur, en þeir varði ágreining aðila í málinu sem rekið er fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur.

Stefndi byggir kröfu sína um frestun málsins á 3. mgr. 102. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þar sem segir að fresta megi máli ef annað einkamál hefur verið höfðað út af efni sem varðar úrslit þess verulega. Stefndi telur að mál það sem rekið er fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur skipti miklu máli um úrlausn máls þess sem hér er til úrlausnar. Þá bendir stefndi sérstaklega á að málið fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur hafi verið höfðað á undan máli þessu.

Stefndi telur málatilbúnað stefnanda óljósan og að hann standi ekki einn og sér. Stefndi mótmælir sérstaklega minnisblaði stefnanda sem lagt var fram í þinghaldi 14. nóvember sl., þar sem stefndi útlistar viðskipti á bak við framlagða reikninga, enda jafnist skjalið á við greinargerð þar sem leitast sé við að bæta úr vanreifun á málsgrundvelli stefnu.

II.

Stefnandi mótmælir því að málinu verði frestað. Við munnlegan flutning málsins hélt lögmaður stefnanda því fram að mál það sem er hér til úrlausnar og mál sem rekið er fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur séu algerlega óskyld mál, en aðilar hafi átt í margs konar viðskiptum. Málið í Héraðsdómi Reykjavíkur sé vegna vatnsskurðarvélar en hér sé krafist greiðslu á reikningum sem varði ekki þá vél, heldur sé um vanskil stefnda að ræða vegna viðgerða á bátum o.fl.

Stefndi kveður að á reikningum þeim sem fyrir liggi í málinu sjáist að þeir séu ekki vegna vatnsskurðarvélarinnar og að stefndi rugli vélum saman. Þá vísar stefnandi til þess að lagt hafi verið fram minnisblað í þinghaldi 19. nóvember sl. þar sem reikningar séu útskýrðir. Jafnframt segir stefnandi að engir af þeim reikningum sem lagðir hafa verið fram hér séu í málinu sem rekið er fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur.

Stefnandi mótmælir því að málið sé vanreifað. Fyrir liggi skýrir reikningar vegna ákveðinna viðskipta og þá hafi viðbótargögn verið lögð fram, eins og gengur og gerist við rekstur dómsmála, sem skýri þá frekar.

III.

Eins og rakið hefur verið gerir stefndi í greinargerð sinni aðallega kröfu um frávísun málsins og er sú krafa byggð á 4. mgr. 94. gr. laga nr. 91/1991. Áður en til þess kom að málið yrði flutt um frávísunarkröfu stefnda gerði hann kröfu um að málinu verði frestað þar til niðurstaða fæst í ágreiningi aðila í máli sem rekið er fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur.

Stefndi byggir kröfu sína um frestun á því að niðurstaða í ágreiningi aðila fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur skipti miklu máli um úrlausn máls þess sem hér er til úrlausnar, en hluti þeirra reikninga sem hér sé deilt um séu tilkomnir vegna samnings sem er til umfjöllunar hjá Héraðsdómi Reykjavíkur. Við munnlegan flutning máls þess sem hér er til úrlausnar kom fram hjá lögmanni stefnanda að aðilar hafi átt í ýmiss konar viðskiptum og að málið sé höfðað vegna allt annarra viðskipta en þeirra sem aðilar deila um fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur.

Í stefnu er ekki gerð grein fyrir því hvaða viðskipti hafi legið að baki kröfum sem stefnandi hefur hér uppi eða hvenær stofnað hafi verið til þeirra. Einungis kemur fram í stefnu að krafan sé byggð á 26 reikningum og er fjárhæð og gjalddagi reikninganna tilgreindur. Þá verður ekki ráðið af framlögðum reikningum hvaða viðskipti liggja til grundvallar þeim. Verulega skortir því á skýrleika í málatilbúnaði stefnanda og hefur stefndi því ekki getað varist kröfu stefnanda. Við munnlegan flutning málsins kom fram að stefnandi kveður að krafa sín sé vegna annarra atvika en stefndi telur að búi að baki kröfu stefnanda. Verður ekki úr þessum annmarka bætt eftir að stefndi hefur skilað greinargerð sinni með því að stefnandi leggi fram minnisblað þar sem lýst er viðskiptum á bak við reikningana. Að þessu virtu er engin ástæða til að fresta málinu heldur ber að vísa því þegar frá þar sem skilyrði e-liðar 80. gr. laga nr. 91/1991 eru ekki uppfyllt.

Eftir þessum úrslitum verður stefnandi úrskurðaður til að greiða stefnda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 200.000 krónur.

Úrskurð þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Ú r s k u r ð a r o r ð:

Kröfu stefnda, Festar ehf., um frestun málsins er hafnað.

Málinu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Skaginn hf., greiði stefnda 200.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf