S-204/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 22. desember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 20. nóvember 2014 á hendur X;

„fyrir neðangreind hegningarlagabrot framin á Akureyri aðfaranótt sunnudagsins 16. júní 2013 sem hér greinir:

1. Sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa á skemmtistaðnum Sjallanum við Geislagötu 14, kastað glerglasi í höfuð [A] en glasið hafnaði í hnakka hans og brotnaði og hlaut [A] 3-4 cm langan skurð hægra megin á höfði sem sauma þurfi saman.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Brot gegn valdstjórninni, með því að hafa í lögreglubifreið á leið á lögreglustöðina við Þórunnarstræti og eftir að á lögreglustöðina var komið, ítrekað hótað lögreglumanninum [B] að drepa eiginkonu hans og börn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

[A], gerir þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða honum samtals 156.000 í skaða- og miskabætur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa var kynnt ákærða, en síðan dráttarvaxta samkvæmt III. kafla vaxtalaga til greiðsludags.“

Skipaður verjandi, Þ-kk-nf H-kk-nf hdl., krefst fyrir hönd ákærða vægustu refsingar sem lög leyfa, en jafnframt fer hann fram á hæfilega málflutningsþóknun.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru, 1. og 2. tölulið. Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, þ. á m. áverkavottorði, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst.

Í ljósi þeirrar verknaðaraðferðar, sem lýst er í 1. tölulið ákæru er háttsemi ákærða að áliti dómsins rétt heimfærð til laga. Gildir hið sama um þá háttsemi ákærða, sem lýst er í 2. tölulið ákærunnar.

Að þessu sögðu verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

II.

Ákærði, sem er 31 árs, hefur samkvæmt sakavottorði ekki áður sætt refsingu.

Í máli þessu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, en einnig fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hóta lögreglumanni ítrekað með alvarlegum hótunum. Brot ákærða eru alvarleg og ber að ákvarða refsingu hans með hliðsjón af 1. tl. 1. mgr. 70. gr., sbr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Ákærði getur ekki afsakað gjörðir sínar með drykkjuástandi í greint sinn, sbr. ákvæði 17. gr. nefndra laga. Þykir refsing ákærða að þessu virtu hæfilega ákveðin átta mánaða fangelsi.

Til þess ber að líta að ákærði játaði brot sín skýlaust fyrir dómi og lýsti yfir iðran. Þá samþykkti hann að greiða brotaþola fullar bætur, en fyrir liggur að ekki hlutust af varanlegir áverkar vegna athæfis ákærða. Að þessu virtu og þar sem ákærði hefur ekki áður sætt refsingu þykir eins og hér stendur á, sbr. viðeigandi ákvæði 70. gr. og 74. gr. laga nr. 19, 1940, fært að fresta fullnustu refsingar hans í þrjú ár frá uppkvaðningu dómsins að telja og að hún falli niður að þeim tíma liðnum haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Þá þykir rétt, líkt og atvikum máls þessa er sérstaklega háttað, að binda frestun á fullnustu refsingar ákærða jafnframt því skilyrði að hann neyti ekki á skilorðstímanum áfengis né deyfilyfja, sbr. ákvæði 3. tl. 3. mgr. 57. gr. hegningarlaganna, líkt og ákærði og verjandi hans mæltust til við meðferð málsins fyrir dómi.

Brotaþolinn A, hefur haft uppi skaðabótakröfur á hendur ákærða. Krafan er dagsett 20. nóvember 2014, en annars vegar er um að ræða miskabætur að fjárhæð 150.000 krónur og hins vegar vegna útlagðs kostnaðar, samkvæmt fylgiskjölum, samtals að fjárhæð 6.600 krónur.

Eins og áður sagði samþykkti ákærði fyrir dómi að greiða bótakröfuna að fullu.

Að ofangreindu virtu og þar sem bótakrafan er rökstudd og hófleg verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola bætur í samræmi við ákæru, 156.000 krónur. Um vexti fer eins og í dómsorði segir, en af gögnum lögreglu verður ekki skýrlega ráðið um birtingu bótakröfunnar. Verður því að miða við birtingu ákærunnar samkvæmt fyrirkalli, þann 17. desember sl.

Sakarkostnaður samkvæmt framlögðu yfirliti fullrúa ákæruvalds nemur 17.250 krónum og verður ákærða gert að greiða hann ásamt þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef hdl., 87.890 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að þremur árum liðnum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Þá er frestun jafnframt bundin því skilyrði að ákærði neyti ekki áfengis eða deyfilyfja á skilorðstímanum, sbr. 3. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19, 1940.

Ákærði greiði B 156.000 krónur í skaða- og miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu frá 16. júní 2013 til dómsuppsögudags, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 105.140 kr. í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef hdl., 87.890 krónur.