S-201/2009

Mál þetta, sem þingfest var 14. maí sl. og dómtekið 26. júní sl., var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 31. mars 2009, á hendur Á-kk-þgf H-kk-þgf I-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Háengi 10, Árborg,

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 18. júlí 2008, á tjaldstæðinu við Þrastaskóg, Grímsnes- og Grafningshreppi, kastað gleríláti í vinstri síðu S-kk-ef V-kk-ef G-kk-ef, kennitala 000000-0000, með þeim afleiðingum að hann hlaut ílangan marblett vinstra megin á brjóstkassa aftanverðum rétt neðan herðablaðs, bólgu þar undir og þreifieymsli.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfi og að bótakrafa verði lækkuð allverulega. Þá verði verjanda ákveðin hæfileg málsvarnarlaun.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu S-kk-ef V-kk-ef G-kk-ef, kt. 000000-0000, er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 512.050, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er mánuður er liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar, og dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 6. gr. sömu laga.“

Í þinghaldi 29. maí sl. var málið nr. S-249/2009 þingfest og sameinað þessu máli en þar er ákærða gefið að sök að hafa framið þjófnað með því að hafa, síðdegis mánudaginn 13. október 2008 í anddyri Fjölbrautaskóla Suðurlands á Selfossi stolið hvítum Adidas skóm að óþekktu verðmæti.

Er brot ákærða talið varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 245. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Af hálfu ákærða er þess krafist að honum verði ekki gerð nein refsing í málinu. Að öðrum kosti verði honum ákveðin vægasta refsing sem lög leyfi og að bótakrafa verði lækkuð verulega. Þá er krafist málsvarnarlauna að mati dómsins.

Ákæra dags. 31. mars 2009.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu hafði tjaldvörður tjaldstæðisins við Þrastalund í Grímsnesi, S-kk-nf V. G-kk-nf, samband við lögreglu um kl. 23, föstudaginn 18. júlí 2008, og óskaði eftir að nokkur ungmenni yrði fjarlægð að tjaldsvæðinu sökum ölvunar. Kemur fram að þegar lögreglan hafi verið komin á svæðið og hafið afskipti af ungmennunum hafi S-kk-nf komið til þeirra og tjáð þeim að einn gestanna hefði fleygt flösku að sér og hefði hún lent í vinstri síðu hans. Hafi á sama tíma verið mikið orðaskak upp á milli hans og gestanna. S-kk-nf hafi ekki virst kenna sér neinna eymsla á þessum tíma og hafi því ekki neitt frekar verið aðhafst hvað það varðar heldur hafi verið reynt að sinna ósk S-kk-ef um að vísa ungmennunum að svæðinu. Þá segir í skýrslunni að lögreglan hafi haft tal af ákærða, Á-kk-þgf H-kk-þgf I-kk-þgf, vegna málsins. Hafi hann viðurkennt að hafa kastað flöskunni að S-kk-þgf og hafi hann greinilega verið undir áhrifum áfengis.

S-kk-nf lagði fram kæru á hendur ákærða 21. júlí 2008. Í skýrslu sem tekin var af honum í tilefni þessa sagði hann ákærða hafa verið með „skæting og leiðindi“. Kvaðst hann hafa lent í orðaskaki við piltinn og ýtt við honum í þeim tilgangi að vísa honum af svæðinu. Kvaðst kærandi hafa óttast að ákærði hefði ætlað að fá fleiri stráka í lið með sér og því hefði hann afráðið að hringja og óska eftir lögregluaðstoð. Hefði hann verið að ræða við lögreglumann í símanum þegar hann hefði fundið fyrir þungu höggi á vinstri síðuna eftir að hafa séð piltinn kasta viskípela af öllu afli í hann. Kvaðst hann hafa fundið fyrir miklum sársauka, enda hefði botn pelans lent í sér.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 12. mars 2009 viðurkenndi ákærði að hafa kastað áfengispela í kæranda. Þegar hann var spurður hvort áfengispelinn hefði brotnað svaraði hann: „Nei, nei, nei. Mig minnir meira að segja að þetta hafi verið plastpeli.“ Er honum var kynnt fyrirliggjandi læknisvottorð vegna áverkanna á kæranda sagði hann: „Ég er ekki skotfastur og trúi þessu ekki. Ég segi að það er ekki séns að hafa veitt honum þessa áverka. Hann hefur slasað sig einhvern veginn öðruvísi þessi.“

Kærandi leitaði til Heilbrigðisstofnunar Suðurlands daginn eftir atvikið og hefur E-kk-nf Þ-kk-nf læknir ritað vottorð, dags. 23. júlí 2008, vegna þeirra áverka er greindust á honum. Kemur þar meðal annars fram eftirfarandi: „Við skoðun 19.07. er hann stífur við allar hreyfingar í baki og hallar til vinstri við gang. Notar handleggi, sérstaklega hægri, til að reisa sig upp og snúa sér. Skoðun sýnir væga kraftminnkun í vinstri efri útlim vegna verkja. Ílangur marblettur er vinstra megin á brjóstkassa aftanverðum, rétt neðan herðablaðs, um það bil 10x5 cm að stærð. Nokkur bólga er þar undir og þreifieymsli við létta þreifingu, en ekki eymslaleiðni grunsamleg fyrir rifbrot. Tekin er röntgenmynd sem sýnir ekki merki um rifbrot né um áverka á líffæri brjósthols. Hann er meðhöndlaður með bólgueyðandi verkjalyfjum vegna mars og mjúkvefjaáverka.“ Síðar í vottorðinu segir: „S-kk-nf kemur í eftirlit 22.07.2008. Segist þá hafa farið versnandi til dagsins áður, heldur skárri við komu. Ekki getað sinnt vinnu og illa sofið vegna verkja. Ennþá aumur og stífur í baki við allar hreyfingar. Mar á vi. thorax hefur lýst, og bólga minni en stærð óbreytt að kalla.“ Og enn segir: „Undirritaður vottar að einkenni og áverkar eru í samræmi við þá sögu, sem sjúklingur gefur upp. Ljóst er að flaskan hefur komið af talsverðum þunga á brjóstkassa og hending ráðið því að ekki brotnuðu rifbein. Hefði flaskan verið brotin eða brotnað við höggið hefði getað hlotist af því alvarlegur áverki.“

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði lýsti atvikinu svo að hann hefði komið á tjaldstæðið í Þrastalundi ásamt kærustu sinni og nokkrum vinum. Eftir um tíu mínútur hefði kærandi komið til ákærða og byrjað eitthvað að ýta við honum, nánast kýlt hann, og verið með „einhverja stæla og leiðindi“ í hans garð. Kvað ákærði sér hafa fundist sem hann ætti þetta ekki skilið þar sem hópurinn hefði ekki verið með læti. Þá hefði hann verið búinn að bjóða kæranda greiðslu fyrir tjaldstæði. Kvaðst ákærði hafa reiðst og hent flösku í kæranda, af hugsanlega fjögurra til fimm metra færi. Flaska þessi hefði verið viskípeli úr plasti og hefði verið botnfylli af viskí í honum. Hefði flaskan lent í kæranda, vinstra megin á bakið. Kvaðst ákærði hafa verið eitthvað ölvaður þegar þetta gerðist en hann myndi þó vel eftir atvikum.

S-kk-nf V. G-kk-nf kvaðst hafa verið í því að rukka gesti á tjaldstæðinu í Þrastarlundi fyrir afnot af því. Á svæðið hefði verið kominn hópur sem hefði verið með einhver uppsteyt. Þegar kærandi hefði komið til að rukka fólkið hefði ákærði og einhverjir fleiri hlaupið inn í skóg. Kvaðst kærandi hafa hlaupið á eftir þeim og skipað þeim að koma sér burt af svæðinu. Einhverjir hefðu þrjóskast við að hlýða þessu og taldi kærandi að ákærði hefði þar haft sig mest í frammi. Kvaðst kærandi því hafa ýtt við honum, alls ekki harkalega, og sagt við hann og þau að hypja sig af svæðinu. Hefði hópurinn virst ætla að verða við þessu. Kærandi kvaðst þá hafa séð hvar ákærði tók upp síma og hefði hann þá talið að ákærði væri að hringja í félaga sína og biðja um aðstoð. Vegna þess kvaðst hann hafa sjálfur hringt á lögregluna til aðstoðar. Hann hefði svo séð ákærða útundan sér kasta viskífleyg í áttina að sér. Hann hefði þó ekki séð það nógu fljótt til að geta vikið sér undan og hefði hann fengið fleyginn í vinstri síðuna, neðarlega á bakið, á meðan hann var að tala í símann. Hefði peli þessi verið úr gleri, grænn viskípeli, og líklega verið tómur. Kvaðst kærandi ekki hafa hugsað út í að taka pelann í sína vörslu og vissi hann því ekkert um hvað af pelanum varð. Kvaðst kærandi ekki hafa fundið mikið fyrir fyrst á eftir vegna höggsins sem hann fékk. Hefði það ekki verið fyrr en seinna um nóttina sem hann fór að finna til og hefði hann verið lengi aumur á eftir. Hefði hann verið frá vinnu í hálfan mánuð vegna þessa.

H-kk-nf P-kk-nf Æ-kk-nf lögreglumaður ritaði frumskýrslu vegna málsins. Lýsti hann nánar sinni aðkomu að málinu og staðfesti skýrslu sína. Sagði hann ákærða og hin ungmennin hafa verið drukkin.

A-kvk-nf K-kvk-nf J-kvk-nf, kærasta ákærða, kom fyrir dóminn en kvaðst ekki hafa orðið vitni af því sem gerðist.

E-kk-nf Þ-kk-nf læknir ritaði áverkavottorð vegna málsins. Skýrði hann vottorð sitt frekar og staðfesti það. Kvaðst vitnið telja að áverkar kæranda samræmdust því að hann hefði fengið þar högg í sig. Hins vegar gæti hann ekki sagt til um það hvort um glerflösku hefði verið að ræða eða ekki. Hins vegar hefði marið verið fremur ílangt að lögun, sem gæti samrýmst því að vera eftir botninn á vínflösku. Hefði einhver vökvi verið í flöskunni væri ekki útilokað að áverkinn gæti verið eftir plastflösku. Allþungt högg hefði þurft til og væri ekki líklegt að tóm plastflaska gæti valdið slíkum áverka.

Niðurstaða

Ákærði hefur játað að hafa kastað flösku í kæranda í greint sinn. Hann hefur hins vegar haldið því fram, bæði við yfirheyrslu hjá lögreglu og fyrir dómi, að um plastpela með vökva hafi verið ræða en ekki glerflösku. Kærandi hefur á hinn bóginn staðhæft að um hafi verið að ræða viskípela úr gleri. Af fyrirliggjandi læknisvottorði og framburði E-kk-ef Þ-kk-ef læknis verður ráðið að þurft hafi allþungt högg til að veita kæranda þá áverka sem hann fékk í greint sinn. Taldi læknirinn ekki útilokað að áverkinn gæti verið eftir plastflösku með einhverjum vökva í. Engin vitni hafa komið fram sem staðfest geta frásögn kæranda um hvort flaskan hafi verið úr gleri eða plasti. Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik, sem telja má honum í óhag, á ákæruvaldinu og skv. 109. gr. sömu laga metur dómari það hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt ákærða. Þegar allt framangreint er virt þykir það mikill vafi leika á því hvers konar flösku ákærði henti í kæranda í umrætt sinn að varhugavert þykir að telja sannað að um glerflösku hafi verið að ræða. Verður brot ákærða því fellt undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákæra dags. 11. maí 2009

Ákærði hefur játað að hafa í greint sinn fjarlægt þá skó sem um ræðir úr anddyri fjölbrautarskólans. Hefur hann gefið þá skýringu á háttsemi sinni að um hafi verið að ræða saklausan hrekk en ekki ásetning til auðgunar. Telja verður að telja háttsemi ákærða falli undir brotalýsingu ákvæðis 244. gr. almennra hegningarlaga og verður hann því sakfelldur fyrir þjófnað.

Refsiákvörðun o.fl.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði gekkst ákærði, með lögreglustjórasátt 15. nóvember 2007, undir að greiða 130.000 króna sekt og sæta sviptingu ökuréttar í einn mánuð fyrir hraðakstur. Með dómi 13. nóvember 2008 var ákærða gert að greiða 120.000 króna sekt og sæta sviptingu ökuréttar í 5 mánuði fyrir að aka bifreið óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna. Brot þau sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir voru framin fyrir uppkvaðningu framangreinds dóms. Verður refsing hans því ákvörðuð sem hegningarauki við þann dóm með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga. Af hálfu ákærða hefur verið vísað til þess að fella beri refsingu ákærða niður eða alla vega lækka hana vegna flöskukastsins með heimild í ákv. 218. gr. b. í almennum hegningarlögum þar sem kærandi hafi átt upptökin af árás ákærða með ýtingum sínum og ertingu. Engin sönnun liggur fyrir um að háttsemi kærandi hafi að þessu leyti verið slík að unnt sé að líta til þess við mat á refsingu ákærða. Að þessu gættu, og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingar og hún niður falla að 2 árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Brotaþoli hefur krafist þess að honum verði greiddar miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð 400.000 krónur auk lögmannskostnaðar við að halda kröfu hans fram. Ákærði hefur verið fundinn sekur um líkamsárás gagnvart brotaþola og ber ákærða því að greiða honum miskabætur í samræmi við framangreint lagaákvæði. Þykja miskabætur til brotaþola hæfilega ákveðnar 120.000 krónur. Þá verður ákærði og dæmdur til að greiða brotaþola 100.000 krónur í lögmannskostnað við að halda kröfunni fram. Verður ákærði því dæmdur til að greiða brotaþola samtals 220.000 krónur ásamt vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærða gert að greiða 13.260 krónur í útlagðan sakarkostnað, sbr. yfirlit lögreglustjóra, og málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 140.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Ákærði, Á-kk-nf H-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingar og hún niður falla að 2 árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði S-kk-þgf V. G-kk-þgf 220.000 krónur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 120.000 krónum frá 18. júlí 2008 til 29. júní 2009, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 220.000 krónum til greiðsludags.

Ákærði greiði 153.260 krónur í sakarkostnað, þar af 140.000 krónur í málsvarnarþóknun til skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Á-kk-nf M-kk-nf