S-1300/2006

Mál þetta sem dómtekið var í dag er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Reykjavík, útgefinni í dag, á hendur T-x-x D-x-x D-x-x með lögheimili í Barcelona, Spáni, ,,fyrir hótanir og líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 3. september 2006, að Rekagranda 5, Reykjavík, ráðist á sambúðarkonu sína, I-kvk-þgf D-kvk-þf P-kvk-þf, kt. 000000-0000, haldið hníf við háls hennar og hótað að drepa hana og tvívegis tekið hana kverkataki, slegið hana margsinnis í andlitið og misþyrmt henni með öðrum hætti, með þeim afleiðingum að I-kvk-nf D-kvk-nf marðist og bólgnaði í andliti, marðist á eyra, í munni, á hálsi, marðist og hruflaðist á brjóstkassa og hlaut sár á kvið“.

Telur ákæruvaldið þessa háttsemi varða við 1. mgr. 217. gr. og 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998 og krefst þess að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Ákærði játar þá háttsemi sem í ákæru greinir og krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða málsvarnarþóknunar að mati dómsins.

Málsatvik.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar í Reykjavík frá 3. september 2006 var lögregla kvödd að Rekagranda 5, Reykjavík vegna heimilisofbeldis. Er lögregla kom á staðinn tók I-kvk-nf D-kvk-nf á móti lögreglu og sagði ákærða hafa slegið hana og borið hníf að hálsi hennar. Ákærði var þá handtekinn og færður á lögreglustöð.

Í lögregluskýrslu, sem tekin var af I-kvk-þgf D-kvk-þgf sama dag, kvað hún að þau ákærði hefðu verið að skemmta sér kvöldið áður og neytt töluverðs áfengis. Ákærði hefði elt hana inn í svefnherbergi og gripið hana kverkataki. Hún hafi varið sig með höggum og spörkum, auk þess sem hún hefði rifið í hár ákærða, þannig að nokkrir lokkar slitnuðu úr hári hans. Hafi þá ákærði farið niður í eldhús og náð í hníf og sagst ætla að fyrirfara sér, en síðan hafi hann sagt að hann ætlaði fyrst að drepa hana og síðan sjálfan sig. Hafi hann þó ekki verið með neina tilburði í þá átt. Hann hafi svo lagt hnífinn frá sér og slegið hana ítrekað í andlitið með flötum lófa, samhliða því sem hann krafðist þess að hún bæði hann afsökunar. Hafi hann svo aftur gripið hana kverkataki, en hún hafi náð að biðja hann afsökunar og hafi þá ákærði látið af þessu. I-kvk-nf D-kvk-nf kvað að ákærði hefði haldið hnífnum að hálsi hennar um stund.

Er ákærði var fyrst yfirheyrður 3. september sl. kvaðst hann einungis hafa slegið I-kvk-þf D-kvk-þf einu sinni í lærið, eftir að hún hefði rifið í hár hans og slegið hann í andlit og bak. Við yfirheyrslu hjá lögreglu 5. september sl., kvaðst ákærði ekki muna hvað gerðist, þar sem hann hafi verið svo ölvaður. Þó kvaðst hann muna eftir því að hann hefði slegið I-kvk-þf D-kvk-þf bæði í andlit og læri. Þá kvaðst hann ekki muna eftir neinum hníf í átökum við I-kvk-þf D-kvk-þf.

Samkvæmt vottorði T-kk-ef F-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala frá 5. september 2006, leitaði I-kvk-nf D-kvk-nf á slysadeild 3. september sl., kl. 06.48. Í vottorðinu segir að við skoðun hafi hún verið með dreifða bólgu beggja vegna í andliti. Marslikja og roði hafi verið beggja vegna, þó sýnu meiri vinstra megin. Bólgan hafi ekki verið verulega mikil. Þreifieymsli hafi verið vinstra megin yfir kjálkabeini og út yfir kinnbeinsboga og bólga, roði og hugsanlega mar á vinstra eyra.

Í vottorðinu segir jafnframt að samkvæmt lýsingu hafi höggin fyrst og fremst verið með flötum lófa. Á neðri vör hafi verið mar og bólga innanvert heldur hægra megin við miðlínu. Einnig mar utanvert á vörum, bæði á efri og neðri vör. Á hálsi hafi verið línulega för eða grunnar rispur sem muni hafa verið eftir hálsmen, sem brotaþoli hafi sagt að hafi rifnað af sér, eða eftir nudd við föt. Ofanvert á hægra brjósti hafi verið línulaga hruflrákir samsíða með jöfnu millibili. Sjálf hafi brotaþoli talið að þetta væri eftir hnífinn, en líklegra sé að þetta hafi stafað af fötum eða einhverju sem hafi nuddast við í átökunum og hruflað hana og marið. Hægra megin á kvið og út á mjöðmina hafi verið yfirborðshrufl, rispur og grunn sár sem gætu mögulega verið eftir hníf, en þó sé ekki hægt að fullyrða að svo sé, út frá útliti sáranna. Það gæti einnig verið eftir átök. Greiningar læknis hafi verið mar í andliti, mar á eyra, mar á munni, mar og hrufl á brjóstkassa, mar á hálsi, mar á kvið og sár á kvið.

Í vottorðinu segir að þeir áverkar sem I-kvk-nf D-kvk-nf var með, samrýmist áverkalýsingu. Hún hafi borið þess merki að hafa verið slegin endurtekið beggja vegna. Þá hafi verið merki um átök á líkama hennar og að hún hafi verið tekin tökum og hugsanlega hrint utan í húsgögn eða gólf. Ekki hafi sést áverkar sem hægt sé að fullyrða að séu eftir hníf, þótt ekki sé unnt að útiloka að henni hafi verið ógnað með hnífi eða öðru slíku verkfæri beitt í átökunum. Enginn af þessum áverkum var talinn hættulegur og taldi læknirinn að líkamlegir áverkar ættu að gróa og hverfa að mestu leyti á 10-14 dögum.

Fyrir dómi játaði ákærði sök. Samrýmist játning hans gögnum málsins og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Niðurstaða.

Ákærði hefur aldrei gerst sekur um refsiverða háttsemi svo vitað sé og hefur það áhrif á ákvörðun refsingar. Þá játaði ákærði brot sitt skýlaust. Hins vegar er brot ákærða alvarlegt, og fól bæði í sér ofbeldi gagnvart brotaþola, framið innan veggja heimilis brotaþola og alvarlega hótun í garð brotaþola. Þegar framangreint er virt er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 4 mánuði. Í ljósi þess að ákærði hefur aldrei áður gerst sekur um refsiverða háttsemi sem og þess að ákæruvaldið hefur ekki krafist óskilorðsbundinnar refsingar yfir ákærða, er fullnustu refsingar ákærða frestað og falli hún niður að liðnum 3 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 greiði ákærði sakarkostnað málsins, sem er málsvarnarþóknun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 115.038 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

I-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, T-x-x D-x-x D-x-x sæti fangelsi í 4 mánuði, en frestað er fullnustu refsivistar ákærða og falli refsingin niður að liðnum 3 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 115.038 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

I-kvk-nf E-kvk-nf