E-3851/2009

Mál þetta, sem tekið var til dóms 28. apríl sl., er höfðað með áritun á stefnu og birtingu stefnu hinn 11. og 18. september 2009.

Stefnandi er Þ-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, Vatnsenda í Kópvogi.

Stefndu eru SCS holding ehf., kt. 000000-0000, Fornuvör 3, Grindavík, G-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, Glæsivöllum 4, Grindavík, H-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Fornuvör 3, Grindavík, H-kk-nf B-kk-nf, kt. 000000-0000, Heiðarhrauni 28, Grindavík og D-kk-nf Þ-kk-nf, kt. 000000-0000, Kelduskógum 8, Egilsstöðum.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndu, SCS holding ehf., G-kk-þgf J-kk-þgf, H-kk-þgf J-kk-þgf G-kk-þgf, H-kk-þgf B-kk-þgf, og D-kk-þgf Þ-kk-þgf verði gert að greiða stefnanda in solidum 1.000.000 evra með 25% ársvöxtum af þeirri fjárhæð frá 26. febrúar 2008 til greiðsludags.

Stefnandi gerir einnig þær dómkröfur að stefndu, SCS holding ehf., G-kk-þgf J-kk-þgf, H-kk-þgf J-kk-þgf G-kk-þgf, H-kk-þgf B-kk-þgf, og D-kk-þgf Þ-kk-þgf verði gert að greiða stefnanda in solidum 365.000 evrur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6 gr. laga nr. 38/2001 frá 3. júlí 2008 til greiðsludags.

Loks krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu að skaðlausu að mati dómsins.

Endanlegar kröfur stefnda SCS holding ehf. eru þær að félagið verði aðeins dæmt til að greiða stefnanda 500.000 evrur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá stefnubirtingardegi til greiðsludags.

Endanlegar dómkröfur stefndu G-kk-ef og H-kk-ef J-kk-ef eru þær að þeir verði dæmdir til að greiða hver um sig 20% af framangreindri fjárhæð með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá stefnubirtingardegi til greiðsludags.

Af hálfu sömu stefndu er að öðru leyti krafist sýknu af dómkröfum stefnanda og málskostnaðar að skaðlausu.

Málið var upphaflega einnig höfðað á hendur F-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf, en við endurupptöku málins hinn 28. apríl sl. féll stefnandi frá öllum kröfum sínum á hendur honum enda hefur bú hans verið tekið til gjaldþrotaskipta.

II.

Stefnandi kveður málavexti vera þá að hann hafi lánað stefnda, SCS holding ehf., fé samkvæmt sérstökum lánasamningnum og meðstefndu gengist í sjálfskuldarábyrgð vegna tveggja þeirra. Stefnandi kveður fyrri samninginn vera frá 11. febrúar 2008 þar sem lánaðar hafi verið 500.000 evrur til stefnda SCS holding ehf. Skyldi lánið greiðast af væntanlegum söluhagnaði af landspildu í Svartfjallalandi, en stefnandi hafi áður lánað stefnda fé til kaupa á landinu. Samkvæmt skilmálum samningsins hafi stefndi SCS holding ehf. átt að greiða til baka 1.000.000 evra hinn 26. febrúar 2008, auk 25% dráttarvaxta á ári frá gjalddaga til greiðsludags. Stefndu G-kk-nf, H-kk-nf, H-kk-nf og D-kk-nf, ásamt F-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf, hafi tekið á sig sjálfskuldarábyrgð á greiðslu skuldarinnar. Auk þess hafi félag, sem skráð sé í Serbíu og heiti Íbúðafélagið Borg, og félag, sem skráð sé á Íslandi og heiti Við hinir ehf., kt. 000000-0000, tekið á sig sjálfskuldarábyrgð á greiðslu skuldarinnar. Með samningnum, sem dagsettur sé 11. febrúar 2008, fylgi á blaðsíðu 2 undirritun allra stefndu frá 8. febrúar 2008 og skuldaviðurkenning frá 10. febrúar 2008.

Stefnandi kveður seinni samninginn vera frá 3. júní 2008 þar sem lánaðar hafi verið 182.720 evrur, sem hafi átt að endurgreiða í síðasta lagi 3. júlí 2008 með 365.000 evrum. Lántaki hafi verið sem fyrr hið stefnda félag SCS Holding ehf., en meðstefndu hafi gengist í sjálfskuldarábyrgð fyrir réttum efndum á umsaminni greiðslu. Auk þess hafi hið serbneska félag, Íbúðafélagið Borg, gengist í slíka ábyrgð, en því félagi sé ekki stefnt í máli þessu. Auk þessa hafi verið samið um aukaþóknun vegna vanskila sem skyldi nema 50% af heildarupphæðinni fyrir hvern liðinn vanskilamánuð. Ekki sé gerð krafa um slíkar álögur en látið nægja að krefjast dráttarvaxta frá gjalddaga í samræmi við vaxtalög nr. 38/2001.

Stefndu, SCS holding ehf., G-kk-nf og H-kk-nf, kveða málavexti vera þá að í apríl eða maí 2007 hafi kviknað hugmynd að samstarfi hóps um fjárfestingar, einkum í fasteignum og lóðum, m.a. í Svartfjallalandi. Í júní sama ár hafi einkahlutafélagið SCS holding ehf. verið stofnað. Stofnendur félagsins hafi verið stefndu, H-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf B-kk-nf. G-kk-nf J-kk-nf, D-kk-nf Þ-kk-nf og F-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf hafi síðan gengið í hópinn 4. september 2007, sbr. dskj. nr. 28.

H-kk-nf og D-kk-nf hafi frá öndverðu unnið náið saman og séð nær alfarið um fjármál félagsins. Þannig hafi H-kk-nf verið með prókúru félagsins og á þessum tíma hafi undirritun tveggja stjórnarmanna nægt til að skuldbinda félagið samkvæmt samþykktum þess. Stefnda G-kk-þgf hafi aldrei auðnast að fylgjast nægilega með því hvað áðurgreindir meðstefndu voru að gera á hverjum tíma. Í fyrstu hafi hann ekki heldur haft ástæðu til að ætla annað en að þeir væru að vinna heiðarlega að framgangi félags þess er þeir höfðu stofnað í sameiningu og lagt fjármagn til.

Síðla árs 2008 hafi farið að vakna grunsemdir meðal stefndu G-kk-ef og H-kk-ef og F-kk-ef A-kk-ef að ekki væri allt með felldu í rekstri félagsins og að meðstefndu í máli þessu væru að misfara með fjármuni félagsins og/eða fjármuni sem teknir höfðu verið að láni í nafni félagsins. Eftirgrennslan þeirra og rannsóknir í kjölfarið hafi leitt í ljós að grunur þeirra var á rökum reistur. Hafi stefndu og F-kk-nf A-kk-nf orðið varir við að lán höfðu verið tekin á nafni félagsins sem aldrei höfðu skilað sér til félagsins og að ekki hafi verið ljóst til hvaða þarfa þau höfðu runnið. Meðstefndu H-kk-nf og D-kk-nf hafi ekki tekið því vel þegar stefndu leituðu upplýsinga og skýringa hjá þeim um fjármál félagsins og hafi stefndu verið meinaður aðgangur að bókhaldi félagsins allt frá því í nóvember 2008 þrátt fyrir ítrekaðar beiðnir um afhendingu þess, útskýringar og gögn. Hafi svo farið í febrúar 2009 að stefndu G-kk-nf og H-kk-nf J-kk-nf ásamt F-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf hafi boðað til hluthafafundar í félaginu hinn 21. febrúar 2009, en aðrir stefndu í máli þessu hafi ekki mætt til fundarins. Á hluthafafundinum hafi stefndu G-kk-nf og H-kk-nf J-kk-nf ásamt F-kk-þgf A-kk-þgf verið kjörnir í stjórn félagsins. Unnið sé að kæru til efnahagsbrotadeildar ríkissaksóknara vegna málsins. Þá sé í gangi málarekstur fyrir erlendum dómstólum um þessar mundir vegna sömu atriða.

III.

Stefnandi kveður stefndu hafa ekki fengist til að greiða umstefnda skuld þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir þar að lútandi. Stefnandi sé því neyddur til að höfða mál til heimtu á kröfu sinni.

Stefnandi kveðst byggja á því að stefnda SCS holding ehf. hafi með bindandi hætti lofað að greiða umsamin lán á gjalddaga og að aðrir meðstefndu hafi lofað að greiða hin umsömdu lán sem sjálfskuldarábyrgðaraðilar. Á því sé byggt að stefndu séu skuldbundnir in solidum til greiðslu umræddra skulda. Einnig kveður stefnandi á því byggt að stefndu beri að greiða umsamda dráttarvexti frá gjalddaga til greiðsludags vegna lánsins frá 11. febrúar 2008 og dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr. l. nr. 38/2001 vegna lánsins frá 3. júní 2001.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglna kröfuréttar um skuldbindingagildi loforða og efndir fjárskuldbindinga, til reglna kröfuréttar um sjálfskuldarábyrgð og til ákvæða vaxtalaga nr. 38/2001.

IV.

Að því er varðar kröfu um greiðslu samkvæmt samningi, dags. 11. febrúar 2008, sbr. dskj. nr. 3, eru endanlegar málsástæður stefndu, SCS holding ehf., G-kk-ef og H-kk-ef J-kk-ef eftirfarandi:

Á því er byggt að ákvæði samningsins um áhættuþóknun að fjárhæð 500.000 evrur og 25% ársvexti af 1.000.000 evra sé ógilt. Í samningnum felist í raun vaxtagreiðsla í einu lagi að fjárhæð 500.000 evrur með 25% vöxtum af þeirri fjárhæð. Svo óheyrilegir vextir hafi ætíð verið taldir ógildir í íslenskum rétti. Sé á því byggt að áhættuþóknun af þessu tagi sé svo ósanngjörn að stefndu verði ekki gerðir ábyrgir fyrir henni, sbr. 36. gr. laga um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Um réttaráhrif ógilds samnings vísa stefndu til 18. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Þá verði að auki að lækka dráttarvexti með hliðsjón af almennum vöxtum í evrum og miða við eðlilegt vanefndaálag ofan á vexti í evrum, sbr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Samkvæmt dskj. nr. 3 sé stefnda SCS holding ehf. lántaki umrædds láns að fjárhæð 500.000 evrur. Aðrir stefndu hafi gengist í ábyrgð fyrir skuldinni. Ekki sé gert ráð fyrir því í yfirlýsingu aðila að ábyrgðin sé in solidum og sé hún því einungis hlutfallsleg eða pro rata. Hver stefndi um sig geti því ekki borið ábyrgð á meira en 20% lánsfjárhæðarinnar.

Að því er varðar kröfu um greiðslu samkvæmt samningi, dags. 3. júní 2008, sbr. dskj. nr. 4, byggja stefndu SCS holding ehf., G-kk-nf og H-kk-nf J-kk-nf endanlegar dómkröfur sínar á því að andvirði lánsins hafi aldrei verið greitt til félagsins. Samkvæmt áðurgreindum lánasamningi hafi átt að greiða andvirði lánsins inn á reikning í Barclaysbanka, en samkvæmt dskj. nr. 29 hafi það þess í stað verið lagt inn á banka á Kýpur samkvæmt fyrirmælum frá stefnda H-kk-þgf B-kk-þgf. Ekki sé hægt að rekja afdrif fjármunanna þar vegna strangrar bankaleyndar. Beri af þessum sökum að sýkna stefndu af kröfum stefnanda um greiðslu samkvæmt lánssamningi á dskj. nr. 4.

Í greinargerð er skorað á stefnanda að leggja fram gögn, sem sýni hvert andvirði láns samkvæmt dskj. nr. 4 rann.

Auk ofangreinds er á því byggt að ákvæði samningsins um svonefnda áhættuþóknun að fjárhæð 182.280 evrur sé ógilt. Um sé að ræða vexti sem ekki fáist staðist þótt kallað sé áhættuþóknun. Í samningnum felist í raun vaxtagreiðsla í einu lagi að fjárhæð 182.280 evrur. Svo óheyrilegir vextir hafi ætíð verið taldir ógildir í íslenskum rétti. Á því sé byggt að áhættuþóknun af þessu tagi sé svo ósanngjörn að stefndu verði ekki gerðir ábyrgir fyrir henni, sbr. 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Um réttaráhrif ógilds samnings vísa stefndu til 18. gr. laga nr. 83/2001 um vexti og verðtryggingu.

Þar að auki verði að lækka dráttarvexti með hliðsjón af almennum vöxtum í evrum og miða við eðlilegt vanefnda álag ofan á vexti í evrum, sbr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Samkvæmt dskj. nr. 4 sé stefnda SCS holding ehf. lántaki umrædds láns að fjárhæð 182.720 evrur. Aðrir stefndu hafi gengist í ábyrgð fyrir skuldinni. Ekki sé gert ráð fyrir því í yfirlýsingu aðila að ábyrgðin sé in solidum og sé hún því einungis hlutfallsleg eða pro rata. Hver stefndi um sig geti því ekki borið ábyrgð á meira en 20% lánsfjárhæðarinnar.

Um málskostnaðarkröfu stefndu er vísað til 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

V.

Með vaxtalögum nr. 25/1987 var staðfest almennt frelsi til samninga manna á milli um vexti, þó ekki um dráttarvexti sem enn voru ákveðnir af Seðlabanka Íslands. Með lögum nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, sem felldu úr gildi lög nr. 25/1987, var samningsfrelsi um vexti áréttað og aðilum jafnframt heimilað að semja um dráttarvexti upp að vissu marki í lánssamningum. Samkvæmt 2. mgr. 6. gr. laganna er m.a. heimilt að semja um fastan hundraðshluta dráttarvaxta. Þá var sérregla eldri laga um dráttarvexti af peningakröfum í erlendri mynt afnumin og fer um dráttarvexti af slíkum kröfum samkvæmt almennum reglum, sbr. ummæli í athugasemdum með frumvarpi til laga nr. 38/2001. Þar segir einnig að með frumvarpinu sé stefnt að því að hvetja aðila á markaðnum til að semja um vexti sín á milli en nota ekki almennar viðmiðanir við vexti sem lánastofnanir bjóða þegar um sé að ræða áhættusama lánveitingu að þeirra mati.

Með lögum nr. 38/2001 var misneytingarákvæði vaxtalaga og ákvæði um endurgreiðslu á ofteknum vöxtum að mestu fellt brott. Segir í athugasemdum með frumvarpinu sem varð að lögum nr. 38/2001 að í ljósi þess að frelsi í samningum um vexti hafi fest sig í sessi sé þörfin fyrir ákvæðin lítil. Þá er í athugasemdunum bent á að lög nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, taki til samninga um vexti.

Samkvæmt 1. mgr. 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga má víkja samningi til hliðar í heild eða að hluta, eða breyta, ef það yrði talið ósanngjarnt eða andstætt góðri viðskiptavenju að bera hann fyrir sig.

Samkvæmt 2. mgr. nefndrar greinar skal við umrætt mat líta til efnis samnings, stöðu samningsaðila, atvika við samningsgerðina og atvika sem síðar komu til.

Þegar leyst er úr því hvort efni séu til að neyta þeirra úrræða, sem kveðið er á um í 1. mgr. 36. gr. laga nr. 7/1936, verður að beita heildstæðu mati með tilliti til þeirra atriða, sem um ræðir í 2. mgr. sömu lagagreinar, og meginreglna fjármunaréttar um skuldbindingargildi samninga, sbr. dóm Hæstaréttar í máli nr. 150/2008.

Skilja verður málatilbúnað stefndu, SCS holding ehf., G-kk-ef J-kk-ef og H-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef, svo að byggt sé á því að efni umstefndra lánasamninga sé svo ósanngjarnt að víkja beri skilmálum þeirra til hliðar að hluta til á grundvelli 36. gr. laga nr. 7/1936. Ekkert er hins vegar vikið að því í málatilbúnaði stefndu að staða samningsaðila, atvik við samningsgerðina eða atvik sem síðar komu til hafi verið með þeim hætti að víkja beri efni samninganna til hliðar.

Eins og mál þetta liggur fyrir, m.a. með hliðsjón af stöðu samningsaðila, svo og með hliðsjón af því sem áður er rakið um almennt frelsi til samninga manna á milli um vexti, sem komið var á með vaxtalögum nr. 25/1987 og áréttað með lögum nr. 38/2001, þykja ekki rök standa til þess að víkja efni umstefndra lánasamninga til hliðar að hluta til á grundvelli 36. gr. samningalaga nr. 7/1936 eins og krafist er af hálfu stefndu. Þá hefur ekkert komið fram um það í málinu að atvik við samningsgerð eða atvik sem síðar komu til eigi að valda því að víkja beri efni samninganna til hliðar að hluta til, enda er eins og áður greinir ekki að því vikið í málatilbúnaði stefndu.

Eins og áður greinir var sérregla eldri laga um dráttarvexti af peningakröfum í erlendri mynt afnumin með lögum nr. 38/2001 og fer um dráttarvexti af slíkum kröfum nú samkvæmt almennum reglum. Samkvæmt 2. mgr. 6. gr. laganna er m.a. heimilt að semja um fastan hundraðshluta dráttarvaxta af peningakröfum. Með vísan til framangreinds þykja rök ekki standa til þess að fallast beri á kröfu stefndu um lækkun á umkröfðum dráttarvöxtum samkvæmt lánasamningi á dskj. nr. 3.

Af hálfu stefndu G-kk-ef J-kk-ef og H-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef er á því byggt að ábyrgð þeirra samkvæmt umstefndum lánasamningum sé pro rata en ekki solidarisk.

Í umstefndum lánasamningum á dskj. nr. 3 og 4 segir orðrétt:

„Við undirritaðir og stjórn IB kt. 5-0387361/001 sem skráð var þann 14.06.07 í Budvanska no. 9, Budva, Menenegro, fyrir hönd þess félags, göngum hér með í sjálfskuldarábyrgð til tryggingar endurgreiðslu þessa láns SCS ehf. til Þ-kk-ef samkvæmt nánari ákvæðum yfirlýsingu þessarar.“

Síðar segir í samningnum á dskj. nr. 3:

„SCS ehf. hefur samþykkt víxil að fjárhæð EUR 1.000.000, einmilljón Eur-,-til greiðslu 26. febrúar 2008., útgefinn og framseldan eyðuframsali af IB kt. 5-0387361/001, ábektan af öllum sjálfskuldarábyrgðaraðilum lánsins til staðfestingar og ábyrgðar á endurgreiðslu láns þessa samkvæmt nánari ákvæðum yfirlýsingar þessarar.

SCS ehf. skuldbindur sig til þess að endurgreiða lánið að upphæð 500.000,00 Eur ásamt áhættuþóknun Eur 500.000,00 eða samtals Eur 1.000.000,- einmilljónEur-, 26. febrúar 2008 sem er gjalddagi og eindagi lánsins. Ef lánið ásamt áhættuþóknun samtals að upphæð verður ekki greitt á gjalddaga/eindaga þá mun SCS ehf. greiða dráttarvexti, 25% ársvexti til ÞH fyrir hvern mánuð fram yfir gjalddaga/eindaga.

Allir hluthafar SCS ehf. skrifa sem sjálfskuldarábyrgðarmenn á víxilinn og aðrir þeir sem tilgreindir eru hér að neðan.“

Sams konar texta er að finna í lánasamningnum á dsk. nr. 4.

Undir báða lánasamningana rita síðan sem „sjálfsábyrgðarmenn“ stefndu D-kk-nf Þ-kk-nf, G-kk-nf J-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf ásamt F-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf, en fallið hefur verið frá kröfum á hendur honum í máli þessu. Auk þess rita sömu menn undir sérstaka skuldaviðurkenningu, dags. 10. febrúar 2008, þar sem þeir staðfesta með undirritun sinni „viðurkenningu á skuld EUR 1.000.000,- ---EUR.einmilljón00/100-til greiðslu 26. febrúar 2008 til Þ-kk-ef H-kk-ef.“

Með vísan til framangreinds þykir sýnt að stefndu gengust í sjálfskuldarábyrgð til tryggingar á greiðslu beggja lánanna. Samkvæmt skilmálum lánasamninganna eru ábyrgðarskuldbindingar stefndu gagnvart stefnanda ekki takmarkaðar á nokkurn hátt, enda ábektu stefndu einnig víxil sömu fjárhæðar „til staðfestingar og ábyrgðar á endurgreiðslu láns þessa“ eins og það er orðað í umstefndum lánasamningum. Þykir með hliðsjón af framangreindu ljóst að stefndu ábyrgðust greiðslu lánsins in solidum.

Af hálfu stefndu G-kk-ef J-kk-ef og H-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef er krafist sýknu af kröfu samkvæmt lánasamningi frá 3. júní 2008 á dskj. nr. 4 með þeim rökum að andvirði lánsins hafi aldrei runnið til stefnda SCS holding ehf.

Í áðurgreindum lánasamningi segir um ráðstöfun lánsfjárhæðarinnar:

„Lánsfé þetta verður lagt inn á reikning skv, meðfylgjandi skjali merktu fskj. nr. 1„Letter of Offer & Financial Commitment“,27.5..2008, eða þeim banka sem tilheyrir Barclays Bank London á einhvern hátt.“ Fyrrgreint fylgiskjal stafar frá Maduro & Curiles Bank N. V/Barclays Bank London, sbr. dskj. nr. 12.

Óumdeilt virðist vera að lánsfjárhæðin var greidd inn á reikning hjá Societe Generale Bank á Kýpur, sbr. dskj. nr. 25 og 29. Hafa stefndu ekki sýnt fram á í málinu að sá banki tilheyri ekki Barclays Bank í London „á einhvern hátt“ eins og segir í lánasamningi á dskj. nr. 4, en samkvæmt enskum texta tölvupósts, sem stefndi H-kk-nf framsendi Ó-kk-þgf H. J-kk-þgf hinn 3. júní 2008 segir m.a. „By this information they (Barclays Bank London) are to receive this payment from their affiliate investment bank Societe Generale Bank Cyprus Ltd….“

Með vísan til alls framangreinds þykir ósannað að lánsfjárhæðinni hafi verið ráðstafað í andstöðu við ákvæði lánssamningsins á dskj. nr. 4.

Stefndu H-kk-nf B-kk-nf og D-kk-nf Þ-kk-nf hafa hvorki sótt né látið sækja þing þrátt fyrir löglega birta stefnu. Ber því að dæma málið á hendur þeim eftir kröfum og málatilbúnaði stefnanda að því leyti sem er samrýmanlegt framkomnum gögnum.

Með vísan til alls framangreinds er niðurstaða málsins sú að dómkröfur stefnanda eru teknar til greina að fullu.

Með hliðsjón af málsúrslitum er stefndu gert að greiða stefnanda 275.000 krónur í málskostnað.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Stefndu, SCS holding ehf., G-kk-nf J-kk-nf, H-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og D-kk-nf Þ-kk-nf, greiði stefnanda, Þ-kk-þgf H-kk-þgf, 1.365.000 evrur með 25% ársvöxtum af 1.000.000 evra frá 26. febrúar 2008 til greiðsludags, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 365.000 evrum frá 3. júlí 2008 til greiðsludags.

Stefndu greiði stefnanda 275.000 krónur í málskostnað.

R-kvk-nf B-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómur Reykjaness 3. maí 2010.