S-144/2011

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 8. júní 2011 á hendur ákærðu, A…, kt. …, … í …. Málið var dómtekið 12. ágúst 2011.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærðu fyrir hegningar- og umferðalagabrot, en ákærðu er gefið að sök „að hafa um kl. 14 laugardaginn 27. nóvember 2010, ekið bifreiðinni … suður eftir Borgarbraut, Borgarnesi, á móts við pósthúsið og yfir gangbraut, án nægjanlegar aðgæslu og of hratt miðað við aðstæður, en útsýn var takmarkað vegna sólar sem var lágt á lofti og skein beint í augu hennar, með þeim afleiðingum, að B…, kt. …, sem þar gekk yfir götuna á merktri gangbraut, varð fyrir bifreiðinni og hlaut við það svo mikla áverka á allan líkamann og hryggbrot er leiddi til rofs á mænu, að hún lést nær samstundis.

Telst þetta varða við 215. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 4. gr. og 6. mgr. 26. gr. og 1. mgr. og a-, b-, og d liði 2. mgr. 36. gr., sbr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993.“

Ákærða hefur afdráttarlaust játað að hafa framið það brot sem henni er gefin að sök í ákæru og játning hennar studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærða á grundvelli skýlausrar játningar sakfelld fyrir brotið sem varðar við 215. gr. almennra hegningarlaga og 6. mgr. 26. gr. og 1. mgr. og a-, b-, og d liði 2. mgr. 36. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987, með síðari breytingum. Aftur á móti verður brotið ekki heimfært til varúðarreglu í 4. gr. umferðarlaga, en sú háttsemi sem ákvæðið lýsir er of almenn svo það geti verið viðhlítandi refsiheimild í skilningi 69. gr. stjórnarskrárinnar.

Við mat á sök ákærðu er haft í huga að við aksturinn þar sem slysið varð blindaðist ákærða vegna sólar sem skein beint í augu hennar. Ákærðu bar að haga akstri sínum í samræmi við þessar aðstæður þar sem hún ók eftir veginum og fór yfir gangbraut sem B… heitin gekk yfir. Á hinn bóginn er þess að gæta að þessar aðstæður voru erfiðar fyrir ákærðu, sem er óreyndur ökumaður. Hefur þetta áhrif við ákvörðun viðurlaga. Auk þess er litið til þess að ákærða er ung að árum og með hreint sakavottorð.

Að öllu virtu þykir rétt, samkvæmt heimild í a-lið 1. mgr. 57. gr. almennra hegnignarlaga, að fresta ákvörðun um refsingu ákærðu og skal refsingin falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hún almennt skilorð 57. gr. laganna.

Þá verður ákærða svipt ökurétti í 6 mánuði frá birtingu dómsins að telja, samkvæmt 101. gr. umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærðu gert að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákvörðun refsingar ákærðu, A…, er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Ákærða er svipt ökurétti í sex mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærða greiði 149.052 krónur í sakarkostnað.

B-kk-nf B-kk-nf