S-79/2015

I

Mál þetta, sem var dómtekið 21. október sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 18. september 2015 á hendur ákærða; „A-kk-þgf B-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 12. apríl 2015, veist að A, fyrir utan [...], [...], gripið í hann, lyft honum upp og yfir handrið, og kastað fram af um 1,5 metra háum palli, þannig að A féll á bakið og hlaut mar og bólgu ofan við vinstri olnboga og þreifieymsli í vöðva miðlægt við hægra herðablað.

Telst brotið varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu A er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum miskabætur að fjárhæð 1.000.000 króna, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 12. apríl 2015, þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist greiðslu þóknunar réttargæslumanns úr hendi ákærða að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi, auk virðisaukaskatts á málflutningsþóknun.

Ákærði krefst þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa og að refsing verði skilorðsbundin. Þá krefst hann þess að bótakrafa verði verulega lækkuð.

II

Ákærði hefur viðurkennt þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og ákærði höfðu tjáð sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Það er mat dómsins að játning ákærða samræmist rannsóknargögnum málsins og verður hann því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur árið [...]. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins nær sakarferill hans aftur til ársins 1993. Það sem hér kemur til skoðunar er að ákærði var 22. júní 1993 dæmdur í 45 daga fangelsi vegna brots gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hengingarlaga nr. 19/1940, 27. júní 2005 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brots gegn 1. mgr. 217. gr. sömu laga og 23. maí 2011 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, en þar af voru þrír mánuðir skilorðsbundnir til tveggja ára, vegna brots gegn sama lagaákvæði. Ákærði stóðst skilorð tveggja síðastgreindu dóma og hefur dómurinn frá 2005 því ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú, sbr. 61. gr. almennra hegningarlaga, andstætt dómnum frá 2011 þar sem hluti hans var óskilorðsbundinn. Þá þykja ekki rök til að láta dóminn frá 1993 hafa áhrif til refsiþyngingar. Við ákvörðun refsingar ákærða er honum til málsbóta litið til skýlausar játningar og þess að fyrir dómi lýsti hann því yfir iðrun vegna háttsemi sinnar, sbr. 8. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Til refsiþyngingar er, auk framangreindrar ítrekunar, litið til afleiðinga brotsins fyrir brotaþola og verknaðaraðferðar, sbr. 2. og 3. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið eins og nánar greinir í dómsorði. Þá greiði ákærði sakarkostnað sem samkvæmt framlögðu yfirliti er 3.500 krónur.

Af hálfu brotaþola, A, er gerð krafa um að ákærði verði dæmdur til greiðslu miskabóta að fjárhæð 1.000.000 krónur, auk vaxta, eins og að framan er rakið. Bótakrafan var birt fyrir ákærða ásamt fyrirkalli 1. október 2015. Brotaþoli krefst bóta á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 26/1993. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir líkamsárás af ásetningi og eru því skilyrði til að dæma hann til greiðslu miskabóta á grundvelli nefnds ákvæðis. Með vísan til framangreinds, þeirra áverka sem brotaþoli hlaut vegna árásarinnar og lýst er í ákæru, og fyrirliggjandi gagna þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 200.000 krónur og bera dæmdar bætur vexti eins og nánar greinir í dómsorði. Þá greiði ákærði þóknun lögmanns brotaþola, 150.000 krónur, og er þá virðisaukaskattur innifalinn.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 200.000 krónur í miskabætur, auk vaxta samkvæmt 8., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 12. apríl 2015 til 1. nóvember 2015, en dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá greiði ákærði A 150.000 krónur vegna lögmannsþóknunar.

Ákærði greiði 3.500 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf