S-73/2016

Mál þetta, sem dómtekið var þann 29. apríl sl., höfðaði lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra hér fyrir dómi með ákæru, útgefinni 6. apríl sl., á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 17, júní 2015, í aðstöðu starfsmanna á [A hóteli] slegið [B], hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að hann fékk glóðarauga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa

Í málinu gerir [A], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 48.680-, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001, um vexti og verðtryggingu frá 16. júní 2015, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. III. kafla vaxtalaga til greiðsludags.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, þ. á m. læknisvottorð um áverka brotaþola. Í ljósi þessa er sök ákærða nægilega sönnuð. Brot ákærða er réttilega heimfært til refsikvæða í ákærunni.

II.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærða þykir með hliðsjón af 1. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Eins og fyrr var rakið játaði ákærði fyrir dómi brot sitt skýlaust, en jafnframt samþykkti hann að greiða brotaþola skaðabætur.

Að framangreindu virtu og með hliðsjón af 8. tl. 1. mgr. 74. gr. hegningarlaganna þykir fært að fresta fullnustu refsingar ákærða skilorðsbundið og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. laganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Brotaþolinn B hefur lagt fram skaðabótakröfu, en henni er lýst í ákæru. Bótakrafan er dagsett 8. febrúar sl. og er hún sundurliðuð, en hún var fyrst birt ákærða 14. apríl 2016.

Fyrir dómi samþykkti ákærði að greiða brotaþola skaðabætur líkt og kröfu hans er lýst. Ákærði hafði hins vegar uppi athugasemdir við vaxtakröfuna og lagði hann þann þátt í mat dómsins.

Í ljósi afstöðu ákærða þykir ekki ástæða til annars en taka bótakröfu brotaþola til greina að fullu, en um vexti fer eins og í dómsorði segir.

Dæma ber ákærða til að greiða allan málskostnað, 9.764 krónur, sem er vegna útlagðs kostnaðar lögreglu vegna læknisvottorðs, en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda.

Mál þetta var rekið samkvæmt málsmeðferðarreglum 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laganna nr. 22, 1955.

Ákærði greiði B 48.680 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001 frá 17. júní 2015 til 14. maí 2016, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 9.764 krónur í sakarkostnað.