S-3038/2020

Dómur

I

Mál þetta, sem dómtekið var 27. nóvember síðastliðinn, var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 7. maí síðastliðinn, á hendur G-kk-þgf Á-kk-þgf, kennitala [...], til heimilis á [...], en með dvalarstað að [...], [...], „fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa mánudaginn 1. júlí 2019, utandyra á mótum Lokinhamra og Vegghamra í Reykjavík, veitt kröftuga mótspyrnu er lögreglan var að handtaka hann og sparkað í andlit lögreglumanns nr. [...] með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn hlaut þreyfieymsli í andliti, yfirborðsáverka á báðum hnjám og tognun á vinstra hné og með því að hafa hótað honum lífláti með orðunum „Djöfull skal ég finna þig og drepa þig“ og með því að hafa, eftir að á lögreglustöðina við Hverfisgötu 113115 var komið, hótað sama lögreglumanni líkamsmeiðingum með orðunum „Ég skalla þig“ og í kjölfarið reynt að skalla lögreglumanninn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Hann krefst þess að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Málavextir eru þeir að nefndan dag stöðvuðu lögreglumenn akstur bifreiðar á þeim stað sem í ákæru getur. Ákærði var ökumaður. Í skýrslu lögreglu segir að ákærði hafi stigið út úr bifreiðinni að beiðni lögreglumanns sem í ákæru getur, brotaþola. Hann tilkynnti ákærða að hann væri handtekinn vegna gruns um umferðarlagabrot. „Þegar átti að setja ökumann í handjárn, æstist hann upp og streittist á móti. G-kk-þgf voru gefin skýr fyrirmæli um að hætta að streitast á móti og setja hendur fyrir aftan bak, sem hann gerði ekki. G-kk-nf var þá tekinn í lögreglutök og snúinn í jörðina, en þar streittist hann einnig mikið um og nær að sparka í andlit [...]. Aftur voru G-kk-þgf gefin skýr fyrirmæli um að hætta að streitast á móti, eftir nokkur átök náðist að setja G-kk-þf í handjárn.“ Í framhaldinu var ákærði færður í lögreglubifreið og samkvæmt skýrslunni hótaði hann þar nefndum brotaþola með þeim orðum sem í ákæru greinir. Ákærði var fluttur á lögreglustöð og þar, samkvæmt skýrslunni, hótaði hann sama lögreglumanni því að hann myndi skalla hann og gert sig líklegan til þess.

Brotaþoli skrifaði einnig skýrslu um málið og þar kemur fram efnislega það sama og að framan var rakið.

Daginn eftir atvikið var ákærði yfirheyrður af lögreglu og var aðallega spurður um ætlaðan nytjastuld bifreiðar. Um ákæruefnið er bókað: „G-kk-nf var spurður út í afstöðu hans til ofbeldisbrotsins, ofbeldi gagnvart lögreglumanni í máli 007201941082. Hann svaraði því neitandi.“ Frekari rannsókn sætti ákæruefnið ekki hjá lögreglu.

Brotaþoli leitaði á slysadeild og í vottorði þaðan segir að brotaþoli hafi skýrt frá því að hann hafi verið að handtaka mann sem hefði streist á móti. Við það hefði brotaþoli fengið spark í andlitið og lent harkalega á hnjánum við að handtaka manninn. Við skoðun var brotaþoli með þreyfieymsli í andlitinu en ekki voru þar sjáanleg áverkamerki. Hann var með hruflsár á báðum hnjám. Hann var líka með verk við álag á hnéliðabrjóski vinstra hnés. Brotaþoli var greindur með yfirborðsáverka á báðum hnjám og tognun á vinstra hné.

III

Við aðalmeðferð ítrekaði ákærði neitun sína. Hann bar lögreglumenn hefðu stöðvað hann á þeim stað er í ákæru getur. Ákærði kvaðst hafa farið út úr bifreiðinni en sagst ætla að sækja símann sinn til að hringja í lögfræðing sinn. Þá hefði lögreglumaður stokkið á sig og hent sér í jörðina. Kvaðst ákærði hafa lent á bakinu og fundist eins og lögreglumaðurinn ætlaði að ráðast á sig og þess vegna þrýst honum af sér, eins og hann orðaði það. Hann hefði síðan verið látinn inn í lögreglubifreið og fluttur á lögreglustöð. Hann neitaði að hafa sparkað í lögreglumann heldur hefði hann látið fæturna saman og þrýst í bringu lögreglumannsins til að þrýsta honum af sér. Ákærði neitaði að hafa hótað lögreglumanni lífláti og að hafa hótað að skalla hann og reynt að skalla hann.

Brotaþoli, lögreglumaður nr. [...], bar að hafa verið á eftirliti ásamt öðrum lögreglumanni og á þeim stað er í ákæru getur hafi þeir stöðvað bifreið. Ákærði hafi verið ökumaður. Brotaþoli kvaðst hafa opnað hurðina bifreiðastjóramegin og þekkt ákærða. Hann kvaðst hafa séð að ákærði var undir áhrifum. Ákærði hefði verið beðinn um að koma út sem hann hefði gert strax. Einnig hefði honum verið sagt að hann væri grunaður um að aka undir áhrifum og það þyrfti að flytja hann á lögreglustöð. Ákærði hefði brugðist mjög illa við þessu og veitt mótspyrnu. Kvaðst brotaþoli hafa tekið hann lögreglutökum og hefðu þeir lent í jörðinni. Við það kvaðst brotaþoli hafa fengið áverka á hné. Hann hefði verið að laga sig til, eins og hann orðaði það, en þá hefði ákærði snúið sér á bakið og náð að sparka í andlitið á sér. Í framhaldinu hefði ákærði verið handjárnaður og færður í lögreglubifreið þar sem hann hefði hótað sér lífláti. Ákærði var svo fluttur á lögreglustöð og þar hefði hann hótað að skalla sig og reynt það.

Lögreglumaður sem var með brotaþola bar að þau hefðu stöðvað bifreið ákærða og hefði brotaþoli farið að ræða við ákærða en hún hefði farið að bifreiðinni farþegamegin. Ákærði hefði verið beðinn um að stíga út úr bifreiðinni og honum tilkynnt að hann væri handtekinn grunaður um nytjastuld. Þegar átti að færa hann í handjárn hefði hann orðið æstur og streist á móti. Ákærði hefði því verið tekinn lögreglutökum og snúinn í jörðina. Í þessum átökum hefði hann náð að sparka í andlit brotaþola en ekki gat hún lýst sparkinu nánar. Hún sagðist ekki hafa séð sparkið en brotaþoli hefði sagt frá því. Í lögreglubifreið hefði ákærði hótað brotaþola en ekki mundi hún nákvæmlega hverju hann hótaði en vísaði um það í skýrslu sína sem hún staðfesti. Ákærði var nú fluttur á lögreglustöð og er þangað var komið hefði ákærði orðið æstur og hótað að skalla brotaþola og gert sig líklegan til þess.

Tveir farþegar voru í bifreið ákærða. Þau mundu lítið eftir atvikum en annar þeirra bar að lögreglumenn hefðu tekið harkalega á ákærða. Þá hefði ákærði verið að teygja sig í símann sinn er lögreglan hefði stokkið á hann, eins og hann orðaði það. Ákærði hefði verið fyrir utan bifreiðina en síminn hefði verið inni í henni. Farþeginn kvað ákærða hvorki hafa streist á móti né sparkað í lögreglumann. Hinn farþeginn mundi eiginlega ekkert eftir atvikum en kannaðist við að hafa verið á vettvangi.

IV

Ákærða er gefið að sök brot gegn valdstjórninni og það talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Í þeirri grein er lögð refsing við því að ráðast með ofbeldi eða hótunum um ofbeldi á opinberan starfsmann þegar hann er að gegna skyldustarfi sínu eða út af því. Í ákæru er ákærða gefið að sök í fyrsta lagi að hafa brotið gegn ákvæðinu með því að hafa veitt kröftuga mótspyrnu við handtöku. Menn sem veita mótspyrnu við handtöku ráðast ekki á þá sem handtaka þá og verður ákærði því ekki sakfelldur fyrir þetta atriði ákærunnar. Í öðru lagi er hann sakaður um að hafa sparkað í andlit brotaþola. Ákærði neitar þessu eins og rakið var. Brotaþoli bar á annan veg og sagði það lögreglumanni er var með honum. Sá lögreglumaður sá hins vegar ekki sparkið. Meðal gagna málsins er upptaka af vettvangi. Þar sést brotaþoli leggja ákærða í jörðina og spriklar ákærði mikið með fótunum í átt að brotaþola og lendir fótur hans andliti brotaþola. Ekki virðist sparkið vera fast en brotaþoli kippist greinilega til og kemur það heim og saman við það sem í áverkavottorði segir og að framan var rakið. Fyrir dómi bar brotaþoli að hann hefði lent í jörðinni og fengið áverka á hné þegar hann var að taka ákærða lögreglutökum. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir að sparka í brotaþola með þeim afleiðingum að hann fékk þreyfieymsli í andliti. Hins vegar er ekki að fullu ljóst hvernig áverkar brotaþola á hnjám tengjast sparkinu, enda bar brotaþoli að ákærði hefði sparkað í hann eftir að hann fékk áverkana á hnén. Þessi vafi veldur því að sýkna verður ákærða af því að hafa valdið brotaþola áverkum á hnjám. Loks er ákærða gefið að sök að hafa hótað brotaþola lífláti, hótað að skalla hann og reynt það. Ákærði neitar þessu en báðir lögreglumennirnir hafa borið um þetta eins og rakið var. Verður ákærði sakfelldur fyrir þetta. Brot ákærða sem hann hefur verið sakfelldur fyrir varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði var dæmdur í 16 mánaða fangelsi 6. apríl síðastliðinn fyrir margvísleg brot gegn hegningar, fíkniefna og umferðarlögum. Þar áður hafði ákærði verið dæmdur 7 sinnum í samtals 40 mánaða óskilorðsbundið fangelsi á árunum 2014 til 2018. Refsing ákærða nú verður hegningarauki við fyrstgreinda dóminn, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Hún er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákvörðuð eru að meðtöldum virðisaukaskatti í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð :

Ákærði, G-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði 32.900 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef lögmanns, 573.500 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf skyldustarfi sínu eða út af því. Í ákæru er ákærða gefið að sök í fyrsta lagi að hafa brotið gegn ákvæðinu með því að hafa veitt kröftuga mótspyrnu við handtöku. Menn sem veita mótspyrnu við handtöku ráðast ekki á þá sem handtaka þá og verður ákærði því ekki sakfelldur fyrir þetta atriði ákærunnar. Í öðru lagi er hann sakaður um að hafa sparkað í andlit brotaþola. Ákærði neitar þessu eins og rakið var. Brotaþoli bar á annan veg og sagði það lögreglumanni er var með honum. Sá lögreglumaður sá hins vegar ekki sparkið. Meðal gagna málsins er upptaka af vettvangi. Þar sést brotaþoli leggja ákærða í jörðina og spriklar ákærði mikið með fótunum í átt að brotaþola og lendir fótur hans andliti brotaþola. Ekki virðist sparkið vera fast en brotaþoli kippist greinilega til og kemur það heim og saman við það sem í áverkavottorði segir og að framan var rakið. Fyrir dómi bar brotaþoli að hann hefði lent í jörðinni og fengið áverka á hné þegar hann var að taka ákærða lögreglutökum. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir að sparka í brotaþola með þeim afleiðingum að hann fékk þreyfieymsli í andliti. Hins vegar er ekki að fullu ljóst hvernig áverkar brotaþola á hnjám tengjast sparkinu, enda bar brotaþoli að ákærði hefði sparkað í hann eftir að hann fékk áverkana á hnén. Þessi vafi veldur því að sýkna verður ákærða af því að hafa valdið brotaþola áverkum á hnjám. Loks er ákærða gefið að sök að hafa hótað brotaþola lífláti, hótað að skalla hann og reynt það. Ákærði neitar þessu en báðir lögreglumennirnir hafa borið um þetta eins og rakið var. Verður ákærði sakfelldur fyrir þetta. Brot ákærða sem hann hefur verið sakfelldur fyrir varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði var dæmdur í 16 mánaða fangelsi 6. apríl síðastliðinn fyrir margvísleg brot gegn hegningar, fíkniefna og umferðarlögum. Þar áður hafði ákærði verið dæmdur 7 sinnum í samtals 40 mánaða óskilorðsbundið fangelsi á árunum 2014 til 2018. Refsing ákærða nú verður hegningarauki við fyrstgreinda dóminn, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Hún er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákvörðuð eru að meðtöldum virðisaukaskatti í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Ákærði, G-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði 32.900 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef lögmanns, 573.500 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf