S-377/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 6. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. október síðastliðinn á hendur K-kk-þgf A-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Breiðahverfi 17 í Kópavogi.

„I.

[F]yrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 27. desember 2015 ekið bifreiðinni [...] ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (kókaín í blóði mældist 85 ng/ml) suður Grensásveg í Reykjavík þar til lögregla stöðvaði aksturinn við Sogaveg. [...]

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 20. apríl 2016, á dvalarstað sínum að Melgerði 15 í Kópavogi, haft í vörslum sínum [...] 89 stk. kannabisplöntur, en efnin fundust við leit lögreglu í herbergi ákærða í húsnæðinu. [...]

Telst þetta varða við 1., sbr. 4. mgr. 2. gr., sbr. 1. mgr. 5. gr. og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, sbr. 1. gr. laga nr. 60/1980 og 1. gr. laga nr. 13/1985, sbr. og reglugerð nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001 og reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006. Jafnframt að ákærði sæti upptöku á [...] 89 stk. kannabisplöntum samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974.“

Við þingfestingu málsins 8. desember síðastliðinn játaði ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið I, en neitaði sakargiftum samkvæmt ákærulið II. Í kjölfarið var meðferð málsins frestað til 20. sama mánaðar. Við fyrirtöku málsins þann dag var meðferð þess frestað á ný og við fyrirtöku þess 6. þessa mánaðar féll sækjandi svo að hluta frá sakargiftum samkvæmt ákærulið II og jafnframt frá kröfu um upptöku vegna þeirra sakargifta sem fallið var frá, en lýsti því yfir að ákæran stæði að öðru leyti óbreytt. Í kjölfarið óskaði ákærði eftir að breyta afstöðu sinni vegna varslna á þeim 89 kannabisplöntum sem um ræðir í ákærulið II og viðurkenndi skýlaust að hafa haft plönturnar í vörslum sínum. Var að svo búnu farið með málið samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málsatvik er því skírskotað til framangreindrar ákæru, sbr. áðurgreindar breytingar við meðferð málsins.

Sannað er með framangreindri skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu, sbr. téð brottfall sakargifta við meðferð málsins, og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og gerir skipaður verjandi hans kröfu um þóknun sér til handa, sem að hluta verði greidd úr ríkissjóði.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir umferðarlagabrot og vörslur kannabisplantna. Hann játaði vörslur plantnanna á rannsóknarstigi og fyrir dómi hefur hann skýlaust játað vörslur plantnanna og umferðarlagabrotið. Eftir því sem greinir í frumskýrslu lögreglu fundust plönturnar 89 í fataskáp í svefnherbergi og eru þar tilgreindar sem græðlingar sem mælst hafi 80 til 154 millimetrar að hæð. Samkvæmt efnaskýrslu lögreglu var um að ræða kannabisplöntur – kannabisefni. Þar eru plönturnar sagðar þurrar og smáar og að þær hafi dottið hafi í sundur þegar átt hafi verið við þær. Í efnaskýrslunni segir að við rannsókn og prófun tæknideildar lögreglu 29. apríl síðastliðinn hafi þær greinst sem 11,58 grömm af kannabisplöntum.

Samkvæmt framangreindu og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. þeirra laga. Á grundvelli 4. mgr. 77. gr. sömu laga, skal hann jafnframt greiða 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu þessa dóms, en sæta ella fangelsi í tíu daga.

Með vísan til 1. og 4. mgr. 102. gr. umferðarlaga, verður ákærði jafnframt sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði hefur fyrir dómi samþykkt kröfur ákæruvaldsins um upptöku, að teknu tilliti til brottfalls hluta upptökuandlagsins við meðferð málsins fyrir dómi. Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, skal hann sæta upptöku á téðum kannabisplöntum, eins og í dómsorði greinir.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, en ekki eru efni til að fella hluta þóknunar skipaðs verjanda á ríkissjóð. Sakarkostnaður málsins er samkvæmt framlögðu yfirliti um sakarkostnað 128.924 krónur, vegna rannsóknar lögreglu á broti ákærða samkvæmt ákærulið I, auk þóknunar skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 142.600 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði K-kk-nf A-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði skal jafnframt greiða 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í tíu daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu þessa dóms að telja.

Ákærði sæti upptöku á 89 kannabisplöntum, sem hald var lagt á.

Ákærði greiði 271.524 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 142.600 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf