S-3053/2020

Dómur

I

Mál þetta, sem dómtekið var 15. október síðastliðinn, var höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 12. maí síðastliðinn, á hendur M-kk-þgf P-x-x, kt. [...], [...], [...], „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot með því að hafa:

I.

Mánudaginn 14. október 2019, ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti um Borgartún við Katrínartún í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

II.

Fimmtudaginn 5. desember 2019, ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti um Lækjargötu við Reykjanesbraut í Hafnarfirði, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn og kom að ákærðu þar sem hún gerði tilraun til að færa sig í farþegasæti bifreiðarinnar.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða játar sök í fyrsta kafla ákærðu og krefst vægustu refsingar. Hún neitar sök í II. kafla of krefst sýknu. Hún krefst þess að málsvarnarlaun verjanda hennar verði greidd úr ríkissjóði.

II

Málavextir varðandi II. kafla ákæru eru þeir samkvæmt skýrslu lögreglu að nefndan dag sáu tveir lögreglumenn bifreið þá er í ákæru greinir á akstri á þeim stað er þar greinir. Kveikt var á forgangsljósum lögreglubifreiðarinnar og brást ökumaður við með því að nauðhemla „þannig að litlu mátti muna að ég hefði ekið aftan á bifreiðina. Bifreiðin fór strax að hreyfast óeðlilega mikið og grunaði okkur þá að ökumaður og farþegi væru að skipta um sæti.“ Annar lögreglumannanna fór þá út úr lögreglubifreiðinni og að bifreið ákærðu. Samkvæmt skýrslu hans hljóp hann að bifreiðinni og opnaði hurð farþegamegin. Þar kvaðst hann hafa séð ákærðu „hálf komna í farþegasætið en fætur hennar voru við pedala bifreiðar, sjá mátti að hún var á hreyfingu í átt að farþegasætinu.“ Lögreglumaðurinn kvaðst á sama tíma hafa séð eiginmann ákærðu sitjandi á miðstokki bifreiðarinnar með fætur á gólfi farþegamegin. Kvað lögreglumaðurinn eiginmanninn hafa snúið baki í ökumannssætið.

Ákærða neitaði að hafa ekið bifreiðinni.

Málavextir varðandi I. kafla ákæru verða ekki reifaðir heldur vísast um þá til ákæru, sbr. 4. mgr. 183. gr. laga nr. 88/2008.

III

Við aðalmeðferð ítrekaði ákærða neitun sína við ákæruefni II. kafla en neitaði að skýra frá því hver hefði ekið bifreiðinni. Hún kvaðst eiga bifreiðina og hafa verið farþegi í henni í umrætt sinn og verið á leið í verslun með eiginmanni sínum. Hún hefði setið í farþegasæti frammí. Lögreglumaður hefði komið að bifreiðinni og hefði hún þá setið í farþegasætinu og hefði hún allar götur síðan neitað að hafa ekið bifreiðinni. Þá kvaðst hún hafa verið í öryggisbelti þegar lögreglumaðurinn hafði tal af henni.

Eiginmaður ákærðu kaus að svara einstökum spurningum. Hann kvaðst hafa verið í nefndri bifreið á þeim tíma sem um ræðir en neitaði að tjá sig um það hver hefði ekið bifreiðinni. Bar hann við tengslum sínum við ákærðu.

Lögreglumaður, sem ritar frumskýrslu málsins, staðfesti hana. Hann kvað bifreiðina hafa verið stöðvaða fyrr um kvöldið og hefði karlmaður ekið henni þá. Þeir hefðu haft afskipti af honum vegna þess að hann væri sviptur ökurétti. Stuttu síðar hefðu þeir lögreglumenn séð bifreiðinni ekið eins og í ákæru greinir. Kveikt hefði verið á ljósum lögreglubifreiðarinnar og við það hefði bifreiðinni verið nauðhemlað. Hann kvaðst hafa séð bifreiðina velta til og frá og kvaðst hann hafa dregið þá ályktun af því að verið væri að skipta um ökumann. Hann kvað lögreglumanninn, sem var með honum, hafa farið út og að bifreiðinni farþegamegin. Sjálfur kvaðst hann hafa komið að bifreiðinni ökumannsmegin og þá séð karlmann vera að koma sér fyrir í ökumannssætinu. Hafi hann átt í erfiðleikum með að koma fótunum fyrir á pedulunum. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærðu aka bifreiðinni en hafa séð eiginmann ákærðu vera að koma sér fyrir í ökumannssæti eins og rakið var. Hann kvað hvorki ákærðu né eiginmann hennar hafa verið í öryggisbelti.

Annar lögreglumaður bar að þeir hefðu haft afskipti af þessari sömu bifreið fyrr um kvöldið og séð svo að hún var aftur komin af stað. Þeir hefðu ákveðið að kanna hver væri ökumaður og gefið stöðvunarmerki með ljósum, en hann kvaðst ekki hafa séð hver var ökumaður. Bifreiðinni hefði þá verið nauðhemlað og síðan hefði hún farið að hristast óeðlilega mikið. Hann kvaðst því hafa hlaupið að henni og séð að kvenmaður hafi verið ökumannsmegin en karlmaður farþegamegin. Konan hafi verið með fæturna hjá pedulunum en verið að reyna að mjaka sér í áttina að farþegasætinu. Karlinn hafi verið með fæturna farþegamegin verið að reyna að mjaka sér í hina áttina, þetta hafi sem sé verið eins og þau væru að skipta um sæti. Hann kvaðst hafa bankað á rúðu og sagt þeim að koma en þau hafi reynt að klára að klöngrast yfir, eins og hann orðaði það.

IV

Ákærða neitar sök en hefur kannast við að hafa verið farþegi í bifreiðinni nefnt sinn. Hún neitaði að skýra frá því hver hefði verið ökumaður. Eiginmaður hennar neitaði einnig að skýra frá því hver hefði verið ökumaður. Hér að framan hafa verið raktar skýrslur lögreglumanna og framburður þeirra. Þeim ber báðum saman um að eftir að bifreiðin var stöðvuð hefði hún hrist til og kváðu þeir það merki um að bifreiðastjóri og farþegi væru að skipta um sæti. Annar lögreglumannanna sá eiginmann ákærðu vera að koma sér fyrir í ökumannssætinu en hann kvaðst ekki hafa séð ákærðu aka. Hinn lögreglumaðurinn kvaðst hafa séð ákærðu í ökumannssætinu en eiginmann hennar í farþegasætinu.

Samkvæmt framansögðu er sannað með framburði lögreglumannanna, gegn neitun ákærðu, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærða var ökumaður bifreiðarinnar eins og henni er gefið að sök í II. kafla ákæru. Með játningu hennar sem styðst við önnur gögn er sannað að hún hafi ekið bifreið eins og henni er gefið að sök í I. kafla ákæru. Brot ákærðu eru rétt færð til refsiákvæðis í ákærunni.

Ákærða var svipt ökurétti í 24 mánuði frá 3. júlí 2019. Hún hefur fimm sinnum verið sektuð fyrir að aka svipt ökurétti Með hliðsjón af sakarefni málsins og 77. gr. almennra hegningarlaga er refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga.

Þá verður ákærða dæmd til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákvörðuð eru að meðtöldum virðisaukaskatti í dómsorði en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, M-x-x P-x-x, sæti fangelsi í 45 daga.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, C-x-x A-x-x W-x-x lögmanns, 275.280 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf

Þá verður ákærða dæmd til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákvörðuð eru að meðtöldum virðisaukaskatti í dómsorði en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Ákærða, M-x-x P-x-x, sæti fangelsi í 45 daga.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, C-x-x A-x-x W-x-x lögmanns, 275.280 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf