E-3142/2009

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar hinn 25. júní 2009, var höfðað 5. mars 2009. Stefnandi er SP Fjármögnun hf., Sigtúni 42, Reykjavík, en stefndi er Járn at Járn ehf., Grensásvegi 44, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru að stefndi verði dæmdur til að greiða skuld að fjárhæð 2.744.106 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 2.816.056 krónum frá 12. janúar 2008 til 26. janúar 2009 en af 2.744.106 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar að viðbættum virðisaukaskatti.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að máli þessu verði vísað frá dómi. Til vara að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda og til þrautavara að stefnda verði gert að greiða stefnanda lægri fjárhæð að mati réttarins. Þá krefst stefndi þess að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar.

Hinn 25. júní 2009 fór fram munnlegur málflutningur um frávísunarkröfu stefnda og er einungis sá afmarkaði þáttur málsins hér til úrlausnar. Dómkröfur stefnanda í þessum þætti málsins eru þær að frávísunarkröfunni verði hafnað.

II

Stefnandi kveður að hinn 13. febrúar 2005 hafi verið undirritaður fjármögnunarleigusamningur milli Járns og Lykkja ehf. og stefnanda um ýmsar teygjuvélar og hafi verð þeirra verið 6.500.000 krónur. Hafi nafni Járn og Lykkja ehf. síðan verið breytt í Járn at Járn ehf. Hafi stefndi ákveðið að koma umræddum vélum til Stanga ehf. Hafi stefnandi fyrir mistök greitt kaupverðið til stefnda en ætlunin hafi verið að greiða samninginn upp. Hafi stefndi sinnt endurgreiðslutilmælum til að byrja með og hafi hann greitt 3.175.000 krónur upp í kröfu stefnanda og séu eftirstöðvarnar að fjárhæð 2.744.106 krónur stefnufjárhæð málsins.

Um lagarök fyrir málskostnaðarkröfu sinni vísar stefnandi til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1999 um meðferð einkamála og varðandi virðisaukaskatt á málflutningsþóknun vísi stefnandi til laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, en stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur. Varðandi varnarþing vísar stefnandi til 32. gr. laga nr. 91/1991.

III

Stefndi telur að málatilbúnaður stefnanda geti ekki talist skýr og glöggur og uppfylli hann ekki skilyrði 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sé málið svo hroðvirknislega unnið og vanreifað af hálfu stefnanda að mjög erfitt sé fyrir hann að taka til varna gegn þeim kröfum sem settar séu fram í stefnu. Sé alveg ljóst að mati stefnda að stefnan uppfylli ekki skilyrði tilvitnaðs ákvæðis, sérstaklega ekki e- og h-liði þess. Vanti alla tengingu og samhengi milli dómkrafna, málavaxta og málsástæðna og fari slíkur málatilbúnaður í berhögg við áskilnað í e-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991.

Málskostnaðarkröfu sína byggir stefndi á XXI. kafla laga nr. 91/1991.

IV

Það er grundvallarregla íslensks réttar að sá sem krefst réttinda sér til handa í dómsmáli verði að gera skýra grein fyrir þeim. Samkvæmt 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála er talið upp í stafliðum a-k hvað skuli greina í stefnu og að það skuli vera svo glöggt sem verða má. Í þessum þætti er krafist frávísunar málsins með þeim rökum að málatilbúnaður stefnanda uppfylli ekki skilyrði e-liðar ákvæðisins en þar segir að í stefnu skuli greina svo glöggt sem verða má þær málsástæður sem stefnandi byggir málsókn sína á svo og önnur atvik sem þarf að greina til þess að samhengi málsástæðna verði ljóst, og skal lýsing þessi vera gagnorð og svo skýr að ekki fari milli mála hvert sakarefnið er.

Af málatilbúnaði stefnanda má ráða að krafa hans sé endurgreiðslukrafa vegna greiðslu sem stefnandi hafi greitt stefnda fyrir mistök. Samningur sá sem stefnandi byggir málatilbúnað sinn á er fjármögnunarleigusamningur þar sem stefnandi, sem eigandi, leigir stefnda, sem notanda, nánar tilgreint lausafé s.s. beygjulínu, beygjuvél, klippivél og klippilínu. Stefnandi kveðst hafa fyrir mistök greitt stefnda kaupverðið þar sem ætlunin hafi verið að greiða samninginn upp. Er í málatilbúnaði stefnanda ekki gefin viðhlítandi skýring á því fyrir hvað stefnandi var að greiða, þ.e. kaupverð hvers, eða hver hafi átt að fá greiðsluna í stað stefnda. Þá er ekki skýrt hvaða máli það skiptir að stefndi hafi ákveðið síðar að koma umræddum vélum til Stanga ehf. Þykir lýsing atvika og málsástæðna því fjarri því að vera skýr og gagnorð heldur er hún þess eðlis að sakarefnið er óljóst og þykir málatilbúnaður stefnanda vera til þess fallinn að takmarka varnir stefnda enda ber málatilbúnaður stefnda þess skýr merki. Þá verður það ekki til að auka á skýrleikann að umrætt lausafé sem fjallað er um í samningi aðila, sbr. ofangreint, er kallað ýmsar teygjuvélar í stefnu.

Þá er engin tilraun gerð til þess í stefnu að útskýra hvernig stefnufjárhæð er fundin en í stefnu greinir að samkvæmt umræddum fjármögnunarleigusamningi aðila hafi verð vélanna verið að fjárhæð 6.500.000 krónur. Stefndi hafi greitt inn á kröfuna 3.175.0000 og sé stefnukrafan 2.744.106 krónur. Þá krefst stefnandi dráttarvaxta af 2.816.056 krónum frá 12. september til 26. janúar 2009 en frá þeim tíma af stefnukröfunni. Engin skýring er gefin á því hvernig höfuðstóll er fenginn eða hvers vegna dráttarvaxta er krafist af hærri fjárhæð en stefnukröfunni á ákveðnu tímabili. Er því fjárhæð dómkröfunnar ekki skýrð með viðhlítandi hætti, en í d-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 segir að í stefnu skuli greina svo glöggt sem verða má dómkröfur stefnanda s.s. fjárhæð hennar.

Að því virtu sem nú hefur verið rakið þykja slíkir brestir á málatilbúnaði stefnanda, sbr. einkum d- og e-liði 1. mgr. laga nr. 91/1991 að taka ber kröfu stefnda til greina og vísa máli þessu frá dómi.

Að teknu tilliti til umfangs málsins og atvika þykir rétt að stefnandi greiði stefnda 100.000 krónur í málskostnað.

G-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi SP Fjármögnun hf., greiði stefnda, Járn at Járn ehf., 100.000 krónur í málskostnað.

G-kvk-nf B-kvk-nf