S-704/2006

Mál þetta, sem þingfest var þann 8. desember sl. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 3. nóvember 2006 á hendur G-kk-þgf T-kk-þgf, kt. 000000-0000, Fífumóa 5b, Reykjanesbæ en til dvalar að Unufelli 21, Reykjavík,

„fyrir hegningar- og umferðarlagabrot

I.

með því að hafa síðdegis laugardaginn 4. febrúar 2006, stolið húfu að verðmæti kr. 250,- úr verslun Hagkaupa í Smáralind.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, en til vara við 245. gr. sömu laga.

II.

með því að hafa, að morgni sunnudagsins 18. júní 2006, ekið bifreiðinni AV-305 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,31‰) um Lækjargötu í Reykjavík.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

III.

með því að hafa að kvöldi miðvikudagsins 2. ágúst 2006 ekið bifhjólinu RZ-839, án þess að bifhjólið hafi verið skráð og skráningarmerki sett á það, óvátryggðu, án þess hafa ökuskírteini sitt meðferðis og hjálmlaus utan vega um göngustíga austur Elliðaárdal í Reykjavík.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 63. gr., 93. gr., 1. mgr. 48. gr., 1. mgr. 72. gr. og 1. mgr. 5. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

IV.

með því að hafa, aðfaranótt mánudagsins 7. ágúst 2006 ekið bifreiðinni TS-451 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,00‰) frá bifreiðastæði við veitingastaðinn Útlagann á Flúðum, útá Skeiða- og Hrunamannaveg, þar sem lögregla stöðvaði akstur ákærða.

Ákæruvaldið telur brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 44, 1993, lög nr. 57, 1997, lög nr. 23, 1998, lög nr. 132, 2003 og lög nr. 84, 2004. Þá er þess einnig krafist að ákærði fái punkta skv. 7. gr., sbr. viðauka, reglugerðar nr. 431, 1998 um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna ofangreindra brota og hann dæmdur til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997 og 8. gr., sbr. 10. gr., reglugerðar nr. 431, 1998 vegna uppsafnaðra punkta.“

Ákærði sem kom fyrir dóminn þann 8. desember sl., játaði brot sín fyrir dóminum. Er játning hans í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann sakfelldur fyrir brot sín en þau eru í ákæru rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 125. gr. laga nr. 19/1991 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða, sem óskaði ekki eftir verjanda, hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ítrekað gerst brotlegur við umferðarlög svo og lög um ávana-og fíkniefni. Ákærði var dæmdur í Héraðsdómi Reykjaness þann 26. janúar 2006 í fjögurra mánaða fangelsi skilorðsbundið til þriggja ára fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga.

Það brot sem ákært er fyrir samkvæmt ákærulið I framdi ákærði rétt viku eftir að ofangreindur dómur gekk. Með brotum þeim sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 26. janúar 2006 og ber því að taka upp dóminn sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga og ákvarða refsingu ákærða í einu lagi, sbr 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Ákærði greiði 300.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins að telja en sæti ella fangelsi í 22 daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti í 4 ár frá birtingu dóms að telja.

Ákærði hefur fjórum sinnum gert sátt hjá lögreglustjóranum í Reykjavík vegna fíkniefnabrota, nú síðast 2. september 2004. Ákærði segist hafa tekið á fíkniefnavanda sínum og hafi farið í meðferð og lokið henni á Staðarfelli. Ákærði sé nú á sjó og segist eiga von á barni.

Þegar litið er til þess að ákærði játaði brot sín hreinskilnislega og virðist hafa vilja til þess að snúa af þeirri braut er hann hefur leiðst út á, þá telur dómurinn rétt að gefa ákærða enn eitt tækifæri og fresta fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið í 3 ár frá birtingu dómsins að telja og falli refsingin niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 165. gr. sbr. 164. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað sem er vegna alkóhólrannsóknar kr. 47.784.-

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-kk-nf T-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu refsivistar ákærða og falli hún niður að liðnum 3 árum frá birtingu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði 300.000 króna sekt til ríkissjóðs frá uppkvaðningu dóms að telja en sæti ella fangelsi í 22 daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti í fjögur ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað 47.784.- krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.