S-461/2022

Mál þetta, sem þingfest var 17. nóvember 2022 og dómtekið þann 19. maí sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurlandi þann 13. október 2022, á hendur R-x-x W-x-x Z-x-x, [...] fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, þriðjudaginn 12. júlí 2022, ekið bifreiðinni [...]um Suðurlandsveg við Kotströnd í Sveitarfélaginu Ölfusi, sviptur ökurétti og með 84 km hraða þar sem leyfður hámarkshraði var 50 km á klukkustund.

Teljast brot ákærða varða við 3. mgr., sbr. 5. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 58. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. 1. mgr. 95. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði kom fyrir dóminn þann 11. apríl sl., ásamt S-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf lögmanni, sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Kom fram af hálfu ákærða að hann játaði sök hvað varðar hraðakstursbrot og játaði jafnframt að hafa ekið sviptur íslenskum ökuréttindum, en kvaðst hafa talið sér heimilt að framvísa gildum pólskum ökuréttindum.

Í frumskýrslu lögreglu segir að ákærði hafi umrætt sinn er lögregla hafði afskipti af akstri hans framvísað gildum pólskum ökuréttindum, en komið hafi í ljós er lögreglumenn hafi komið á stöð og bókað málið að ákærði hafi verið sviptur ökurétti ævilangt með dómi frá 25. september 2008. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjals.

Við aðalmeðferð málsins þann 11. apríl sl., gaf ákærði skýrslu. Kannaðist ákærði við að hafa ekið umræddri bifreið á þeim stað og tíma sem greinir í ákæru. Kvaðst þó hafa talið sér heimilt að aka þar sem hann hafi haft gild pólsk ökuréttindi. Þau hafi hann fengið útgefin í lok árs 2021. Kvaðst ákærði er hann kom fyrst til landsins árið 2005 hafa verið með pólsk ökuréttindi. Aðspurður kvað hann það hafa verið skilning sinn að þau giltu hérlendis. Þá kvaðst ákærði hafa fengið þær upplýsingar að hann gæti ekki sótt um endurveitingu ökuréttar á Íslandi fyrr en hann hefði lokið afplánun dóma sinna, en hann kvaðst hafa leitað til lögreglustjóra vegna þess að hann minnti á árunum 2020 - 2021.

Ekki var óskað eftir að taka skýrslur af vitnum.

Dómari taldi þörf á að aflað yrði vottorðs Fangelsismálastofnunar ríkisins um fullnustu allra óskilorðsbundinna refsinga sem tilgreindar eru á sakavottorði ákærða.

Beindi því dómari tilmælum til sækjanda um það og var aðalmeðferð frestað uns vottorðið lægi fyrir.

Framhaldsaðalmeðferð fór fram 19. maí sl. og var þá umbeðið vottorð Fangelsismálastofnunar lagt fram og málið flutt munnlega og tekið til dóms.

Líkt og áður greinir hefur ákærði játað sök er varðar hraðakstursbrot það er lýst er í ákæru, sem og að hafa ekið sviptur íslenskum ökuréttindum, en ber fyrir sig lögvillu, þar sem hann hafi talið nægilegt að hafa gild pólsk ökuréttindi.

Samkvæmt gögnum málsins er ágreiningslaust að ákærði var sviptur ökurétti ævilangt með dómi Héraðsdóms Suðurlands frá 25. september 2008 að telja. Ekkert liggur fyrir um að ákærði hafi hlotið endurveitingu ökuréttar skv. 105. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Um sviptingu ökuréttar gilda meðal annars ákvæði 99. og 101. g r. umferðarlaga nr. 77/2019. Ákvæði 5. mgr. 99. gr. laganna, kveður á um að svipting ökuréttar feli ekki eingöngu í sér sviptingu réttar samkvæmt ökuskírteini, heldur einnig sviptingu réttar til að öðlast ökuskírteini.

Að öllu framangreindu virtu er það mat dómsins að ákærða hafi mátt vera ljóst aðá meðan hann sætir ævilangri sviptingu ökuréttar samkvæmt dómi íslensks dómstóls, sem jafnframt felur í sér sviptingu réttar til að öðlast ökuskírteini samkvæmt íslenskum lögum, gæti hann ekki komið sér undan slíkri réttindasviptingu hér á landi með því að öðlast ökuréttindi erlendis. Að þessu virtu, og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða hvað varðar háttsemi þá er lýst er í ákæru, telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsinga.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði fimm sinnum áður sætt refsingu. Þann 19. september 2008 var ákærði dæmdur til fangelsisrefsingar, jafnframt sekt, meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Var þá ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá 26. júní 2010. Þávar ákærða 8. janúar 2010, 10. nóvember 2011, 7. nóvember 2013 og 19. maí 2014 gert að sæta fangelsisrefsingu í öllum tilvikum vegna aksturs sviptur ökurétti. Samkvæmt framlögðu vottorði Fangelsismálastofnunar mun ákærði hafa lokið afplánun þriggja síðastgreindu dómanna með samfélagsþjónustu þann 11. mars 2022. Refsingu skv. fyrsta dóminum afplánaði ákærði með samfélagsþjónustu frá 18. febrúar 2009 – 23. júní 2009, en refsing skv. dómi frá 8. janúar 2010 mun hafa fyrnst.

Refsing ákærða þykir, að virtum sakaferli hans, hæfilega ákveðin fangelsií fimm mánuði. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna. Með vísan til 4. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, skal ákærði jafnframt greiða 60.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í 4 daga.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er þóknun skipaðs verjanda og er hæfilega ákveðin 542.376 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

S-kk-nf G. G-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, R-x-x W-x-x Z-x-x, sæti fangelsi í fimm mánuði.

Ákærði greiði jafnframt, 60.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 4 daga.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 542.376 krónur sem er þóknun skipaðs verjanda, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kk-nf G. G-kk-nf