S-303/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 18. september sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 28. febrúar 2006 á hendur R-kk-þgf A-kk-þgf H-kk-þgf, kt. [...] , Dúfnahólum 4, Reykjavík, fyrir eftirtaldar líkamsárásir í Reykjavík:

1. Aðfaranótt sunnudagsins 9. nóvember 2003 utan við veitingahúsið Nellýs café, Þingholtsstræti 2, slegið R-kk-þf H-kk-þf, kt. [...], með krepptum hnefa í andlitið svo að hann féll aftur fyrir sig á gangstéttarbrún og hlaut mar í andliti og 3 sm skurð á hnakka.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

2. Aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004 utan við veitingahúsið Prikið, Bankastræti 12, í félagi við tvo óþekkta menn ráðist að ofangreindum R-kk-þgf H-kk-þgf með höggum og spörkum með þeim afleiðingum að hann hlaut tvö brot á neðri kjálka og fleiður á hálsi.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Nefndur R-kk-nf H-kk-nf krefst þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu bóta að fjárhæð kr. 100.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 9. nóvember 2003 til 25. janúar 2004, en kr. 1.257.531 frá þeim degi til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt sakborningi, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Hinn 18. september sl.. var sakamálið nr. 1486/2006 sameinað þessu máli en þar eru ákærða gefin að sök með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 12. júní 2006 umferðarlagabrot, með því að aka bifreiðum og bifhjóli í Reykjavík á árinu 2006 án þess að hafa öðlast ökurétt sem hér segir:

I

Þriðjudaginn 14. febrúar bifreiðinni PR-382 um Fríkirkjuveg.

II

Laugardaginn 1. apríl bifreiðinni OL-723 um Miklubraut.

III

Sunnudaginn 2. apríl sömu bifreið um Laugaveg.

IV

Föstudaginn 14. apríl sömu bifreið um Þórufell.

V

Sunnudaginn 16. apríl sömu bifreið um Bústaðaveg.

VI

Laugardaginn 29. apríl sömu bifreið um Höfðabakka.

VII

Laugardaginn 13. maí sömu bifreið um Suðurhóla.

VIII

Sunnudaginn 14. maí sömu bifreið um Ásland.

IX

Föstudaginn 19. maí ekið sömu bifreið vestur Sæbraut við Súðarvog.

X

Sunnudaginn 21. maí ekið sömu bifreið vestur Austurstræti við Pósthússtræti.

XI

Fimmtudaginn 25. maí ekið númerslausu bifhjóli, sem bera átti númerið NV-194, með 106 km hraða á klst. vestur Vesturlandsveg, á vegarkafla við Suðurlandsveg, ekki sinnt stöðvunarmerkjum lögreglu heldur aukið hraðann vestur Vesturlandsveg og ekið með allt að 141 km hraða á klst. að Höfðabakka, þar með allt að 116 km hraða á klst. til norðurs, og gegn rauðu ljósi á gatnamótum Stórhöfða, ekið mjög greitt vestur Stórhöfða, með allt að 122 km hraða á klst., og síðan suður Breiðhöfða með allt að 109 km hraða á klst., gegn rauðu ljósi á gatnamótum Bíldshöfða, áfram vestur Straum og suður Álakvísl þar sem ökumaður stöðvaði loks, og ekki gefið stefnumerki á framangreindri akstursleið. Hámarkshraði á Vesturlandsvegi var 80 km á klst, á Höfðabakka 60 km klst. og á öðrum götum 50 km á klst.

XII

Laugardaginn 3. júní ekið bifreiðinni OL-723 austur Miklubraut við Lönguhlíð.

Eru framangreind brot talin varða við 1. mgr. 48. gr. og brot í lið XI auk þess við 1. og 3. mgr. 5. gr., 2. mgr. 31. gr. og 1. mgr. og 1., sbr. 3., mgr. 37. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 1. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, og jafnframt skv. 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997, og 8. gr., sbr. 7. gr. og 10. gr., reglugerðar um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna umferðarlagabrota nr. 431/1998 vegna uppsafnaðra punkta, en ákærði hefur 8 staðfesta punkta á ökuferilsskrá og 25 punkta fyrir framangreind brot, samtals 33 punkta.

Verjandi ákærða krefst sýknu af sakarefnum skv. ákæru 28. febrúar 2006, en vægustu refsingar er lög leyfa að öðru leyti. Þá krefst hann frávísunar á bótakröfu. Loks krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna.

Ákæra 28. febrúar 2006.

Samkvæmt skýrslu lögreglunnar í Reykjavík frá aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004, fékk lögregla boð um að fara á slysadeild Landspítala háskólasjúkrahúss vegna R-kk-ef H-kk-ef. Á slysadeild fékk lögregla þær upplýsingar hjá starfsmönnum slysadeildar að R-kk-nf biði aðgerðar sökum kjálkabrots. Fram kemur að lögreglumaður hafi rætt við R-kk-þf í skoðunarherbergi. Hafi R-kk-nf tjáð lögreglumanni að R-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf, ákærði í máli þessu, hafi í félagi við tvo aðra ráðist á R-kk-þf utan við veitingahúsið Prikið, Bankastræti 12 í Reykjavík. Hafi árásarmennirnir gengið í skrokk á R-kk-þgf með höggum og spörkum. Hafi R-kk-nf náð að komast á brott og félagi hans ekið honum upp á slysadeild. Fram kom að R-kk-nf hafi tjáð lögreglumönnum að ákærði hafi um tveim mánuðum fyrr ásakað R-kk-þf um að hafa klipið í afturenda á kærustu ákærða. Það hafi orðið til þess að þeir hafi þá lent í slagsmálum.

R-kk-nf H-kk-nf mætti á lögreglustöð þriðjudaginn 27. janúar 2004 og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás aðfaranótt sunnudagsins 9. nóvember 2003 og aðra aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004.

T-kk-nf F-kk-nf sérfræðingur á slysa- og bráðadeild Landspítala háskólasjúkrahúss hefur 3. ágúst 2004 ritað læknisvottorð vegna komu R-kk-ef H-kk-ef á slysadeild 9. nóvember 2003 kl. 05.30. Í vottorðinu kemur fram að við skoðun hafi R-kk-nf verið með bólguhnúð á vinstra efra augnloki utanvert. Þar hafi mar náð niður á augnlokið. Á hnakka hafi hann verið með 3 sm skurð, en sprungið hafi fyrir undan höggi. Svolítil bólga hafi verið undir sárinu. Sár á hnakka hafi verið saumað með 4 sporum.

S-kk-nf S-kk-nf sérfræðingur á slysa- og bráðadeild Landspítala háskólasjúkrahúss hefur ritað læknisvottorð vegna komu R-kk-ef á slysadeild 25. janúar 2004. Fram kemur að við skoðun hafi við fjórar framtennur neðrigóms hægra megin sjáanlega verið kjálkabrot með 5 mm misgengi. Smá fleiður hafi verið á hálsi eftir hálstak. Lítilsháttar blóð hafi vætlað úr sári í tannholdi. R-kk-nf hafi komið aftur næsta dag og hafi hann verið lagður inn á háls-, nef- og eyrnadeild til aðgerðar.

S-kk-nf P-kk-nf munn- og kjálkaskurðlæknir á háls-, nef- og eyrnadeild Landspítala háskólasjúkrahúss hefur ritað vottorð vegna R-kk-ef H-kk-ef. Í vottorðinu kemur fram að R-kk-nf hafi kjálkabrotnað. Brotin hafi verið nokkuð tilfærð. Hafi brot í ,,parasymphysu” svæði hægra megin verið ,,fixerað” með tveimur titanplötum, en til að ,,stabilisera” brot á ,,subcondylar” svæði vinstra megin hafi tennur verið víraðar saman. Hafi R-kk-nf verið útskrifaður 27. janúar 2004. Í vottorði læknisins frá 17. apríl 2005 kemur fram að R-kk-nf hafi verið í reglulegri endurkomu á stofu til læknisins og hafi hann gróið vel sára sinna. Vírar hafi verið fjarlægðir af tönnum 3. mars 2004 og í kjölfarið hafi verið gert við tennur.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu vegna málsins 8. desember 2004. Kvaðst hann kannast við að hafa hringt í R-kk-þf H-kk-þf og borið á hann að hafa verið að klappa á afturenda kærustu sinnar, en hún hafi sagt ákærða frá því. Sama kvöld hafi ákærða og R-kk-þgf lent saman á veitingahúsinu Nellýs café, Þingholtsstræti 2 í Reykjavík. Hafi ákærði gripið utan um háls R-kk-ef aftanfrá. Við það hafi R-kk-nf lamið ákærða í andlitið þannig að blóð hafi fossað úr vör ákærða eftir höggið. Ákærði hafi lamið R-kk-þf, en ekki að ástæðulausu. Ekki kvaðst ákærði muna hvort hann hafi verið undir áhrifum áfengis greint sinn.

Að því er varðaði atburði aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004 kvaðst ákærði vilja taka fram að hann hafi ekki farið í miðbæ Reykjavíkur umrædda nótt. Á þeim tíma hafi 9 einstaklingar leigt saman stórt einbýlishús í Trönuhólum 13 í Reykjavík. Umrædda nótt hafi verið samkvæmi í Trönuhólum og margir gestir komið þangað. Ákærði kvaðst því ekki hafa lent í átökum við R-kk-þf umrædda nótt í miðbæ Reykjavíkur. Aðspurður um hvort hann gæti gefið upp nöfn á einstaklingum er gætu staðfest veru hans í samkvæminu kvaðst ákærði muna eftir ,,H-kk-þgf, F-kk-þgf og K-kk-þgf”. Ekki vissi hann um símanúmer þessara einstaklinga eða eftirnöfn þeirra. Þeir hafi búið í Trönuhólum 13 á þessum tíma.

Fyrir dómi kvaðst ákærði viðurkenna að hafa slegið til R-kk-ef H-kk-ef fyrir utan veitingahúsið Nellýs café aðfaranótt sunnudagsins 9. nóvember 2003. Aðdragandi hafi verið sá að kærasta ákærða hafi einhverju sinni hringt og sagt honum frá því að R-kk-nf hafi klipið sig í afturendann. Í framhaldi hafi ákærði hringt í R-kk-þf og sagt honum að stúlkan væri kærasta sín og að hann skyldi ekki gera þetta. Næstu helgi á eftir hafi R-kk-nf aftur komið að kærustu ákærða og verið að ,,grobba sig” af þessu. Hafi hún gert ákærða grein fyrir þessu. Ákærði hafi farið í miðbæ Reykjavíkur og rakleitt inn á veitingahúsið Nellýs café til að ræða við R-kk-þf. Þar hafi hann gengið að R-kk-þgf og tekið um háls hans. R-kk-nf hafi þá lamið ákærða í andlitið. Þeir hafi farið út fyrir veitingahúsið en þar hafi ákærði veitt R-kk-þgf hnefahögg í andlitið. Ekki hafi honum verið ljóst hvar höggið hafi lent, en R-kk-nf hafi við höggið fallið aftur fyrir sig og í götuna. Ákærði kvaðst telja að R-kk-nf væri í ,,slagsmálaklíku”.

Ákærði kvaðst ekki hafa ráðist að R-kk-þgf fyrir utan veitingahúsið Prikið í Bankastræti aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004. Umrædda nótt hafi ákærði verið heima hjá sér að Trönuhólum. Með ákærða umrædda nótt hafi m.a. verið O-kk-nf A-kk-nf og D-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf.

R-kk-nf H-kk-nf kvað ákærða hafa hringt í sig í nóvember 2003 og hafa ásakað sig um að hafa klipið í afturenda kærustu sinnar. Fyrir þann tíma hafi R-kk-nf kannast við ákærða en þeir hafi verið nokkurs konar ,,kunningjar”. Er R-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu kvaðst hann ekki minnast þess að hafa klipið stúlkuna, en þó ekki geta þvertekið fyrir það. Fyrir dómi kvaðst R-kk-nf ekki hafa klipið í afturenda kærustu ákærða. Sama kvöld, eða aðfaranótt sunnudagsins 9. nóvember 2003, hafi R-kk-nf hitt ákærða á veitingahúsinu Nellýs café í Þingholtsstræti. Þeir hafi lent í átökum inni á staðnum sem borist hafi út á götu. Þeir hafi verið skildir að og átökin hætt. Eftir að átökin hafi verið yfirstaðin hafi R-kk-nf ekki veitt ákærða sérstaka athygli og verið að ræða við félaga sína, R-kk-þf M-kk-þf Ó-kk-þf og G-kk-þf B-kk-þf I-kk-þf. Í því hafi ákærði komið og virst ætla að taka í hönd R-kk-ef. Hann hafi hins vegar lamið ákærða fyrirvaralaust í andlitið og hafi höggið komið á hægra gagnauga. Við höggið hafi R-kk-nf fallið aftur fyrir sig með þeim afleiðingum að hnakki R-kk-ef hafi fallið í gangstéttina. Hafi hann við það misst meðvitund í stutta stund. Eftir að hann hafi rankað við sér hafi R-kk-nf M-kk-nf Ó-kk-nf ekið honum á slysadeild. Þar hafi verið gert að sárum hans. Lögregla hafi ekki verið kvödd á staðinn umrædda nótt. Ákærði hafi hringt næsta dag og ásakað R-kk-þf um að hafa orðið þess valdur að úr hans hafi glatast. Hafi hann tjáð R-kk-þgf að um gullúr hafi verið að ræða sem hafi verið dýrt. Hafi ákærði farið þess á leit að R-kk-nf myndi greiða sér 100.000 krónur vegna úrsins. Því hafi R-kk-nf hafnað. Næstu daga hafi einhverjir félagar ákærða haft samband við R-kk-þf til að reyna að fá R-kk-þf til að greiða fjárhæðina. Hafi þeir hótað R-kk-þgf líkamsmeiðingum. Að auki hafi ákærði margsinnis hringt eftir þetta til að reyna að innheimta fjárhæðina. Einhver kunningi ákærða hafi hringt föstudaginn 23. janúar 2004 og haft á orði að hann vildi ganga frá málinu. Er R-kk-nf hafi hafnað því hafi honum verið gerð grein fyrir því að gengið yrði frá honum ef hann greiddi ekki fjárhæðina.

R-kk-nf kvaðst hafa verið að koma út af veitingahúsinu Prikinu í Bankastræti aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004 ásamt G-kk-þgf E-kk-þgf B-kk-þgf. R-kk-nf hafi verið eitthvað undir áhrifum áfengis en þó vel áttaður. Er R-kk-nf og G-kk-nf hafi verið á leið að bifreið G-kk-ef, sem hafi verið lagt skammt frá veitingahúsinu, hafi R-kk-nf skyndilega og án fyrirvara verið sleginn í hnakkann. Hafi R-kk-nf látið sig falla fram til að reyna að draga úr högginu. Er hann hafi staðið á fætur hafi hann séð að hann hafi verið umkringdur þremur strákum, ákærða, dreng að nafni R-kk-nf og þeim þriðja er R-kk-nf hafi ekki þekkt. Nafnið á umræddum R-kk-þgf hafi R-kk-nf fengið uppgefið eftir árásina, en hann hafi ekki þekkt hann á þeim tíma er árásin hafi farið fram. G-kk-nf E-kk-nf hafi vikið frá, enda ekki viljað lenda í slagsmálunum. Ákærði og félagar hans hafi allir saman gengið í skrokk á R-kk-þgf. Hafi þeir látið höggin dynja á honum og mörg þeirra lent á höfði R-kk-ef. Á meðan á átökunum hafi staðið hafi hann þrisvar sinnum fallið í jörðina. Þar hafi hann fengið í sig spörk og einhver þeirra lent í andliti R-kk-ef. Hafi R-kk-þgf tekist að mjaka sér í áttina að veitingahúsinu Nellýs café þar sem hann hafi átt von á að dyraverðir myndu hjálpa honum. Er hann hafi verið kominn nálægt veitingahúsinu hafi árásarmennirnir hlaupið á brott. Við átökin hafi R-kk-nf tapað gsm síma, seðlaveski, um 4.000 krónum í reiðufé og einum skó. Eftir atlöguna kvaðst R-kk-nf hafa farið til G-kk-ef E-kk-ef, sem hafi ekið honum upp á slysadeild. Þar hafi hann verið skoðaður en sagt að koma næsta dag, þar sem kjálki hafi greinilega verið úr lagi genginn. Hafi hann fengið verkjatöflur til að geta sofið. Næsta morgun hafi R-kk-nf farið aftur á slysadeild og þá komið í ljós að hann hafi verið kjálkabrotinn. Hafi hann farið í aðgerð vegna þess. R-kk-nf kvaðst kannast við að vera í hópi einstaklinga, en um væri að ræða nokkurs konar vinahóp. Ekki væri sérstakt markmið hópsins að lenda í slagsmálum, en sjálfur hafi R-kk-nf nánast aldrei lent í átökum áður. R-kk-nf kvaðst ekki hafa kært fyrri árásina ef ekki hafi komið til þeirrar síðari.

G-kk-nf B-kk-nf I-kk-nf kvaðst, ásamt R-kk-þgf H-kk-þgf og R-kk-þgf M-kk-þgf Ó-kk-þgf, hafa verið á leið í miðbæ Reykjavíkur að kvöldi 8. nóvember 2003. Ákærði hafi þá hringt í G-kk-þf, en hann hafi vitað að G-kk-nf og R-kk-nf væru vinir. Hafi ákærði viljað ræða við R-kk-þf. Kvaðst G-kk-nf hafa heyrt að ákærði hafi hótað R-kk-þgf í símanum fyrir að hafa klipið í afturenda kærustu sinnar. Um nóttina hafi þeir félagar farið á veitingahúsið Nellýs café í Bankastræti. Ákærði hafi komið þangað inn. Ákærði hafi ráðist að R-kk-þgf í anddyri veitingahússins sem leitt hafi til átaka þeirra á milli. Á endanum hafi dyraverðir komið að og hafi átökin borist út úr veitingahúsinu og út á götu. Ákærði og R-kk-nf hafi verið skildir að. Kvaðst G-kk-nf hafa tekið eftir því hvar ákærði hafi skyndilega komið að R-kk-þgf og kýlt hann hnefahögg í hnakka og við svo búið hlaupið á brott með félögum sínum. R-kk-nf hafi fallið í götuna og skollið með höfuðið í gangstéttarbrún. Hafi R-kk-nf M-kk-nf ekið R-kk-þgf H-kk-þgf á slysadeild í kjölfarið. G-kk-nf kvaðst kannast við ákærða frá fyrri tíð, en þeir hafi þekkst frá því þeir hafi verið ungir drengir. Hafi þeir þá æft saman. Eftir að ákærði hafi ,,byrjað í ruglinu” hafi leiðir þeirra skilið. G-kk-nf kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis umrætt sinn en hann hafi verið á bifreið í miðbæ Reykjavíkur.

R-kk-nf M-kk-nf Ó-kk-nf kvaðst hafa frétt að ákærði hefði horn í síðu R-kk-ef H-kk-ef í tengslum við kærustu ákærða. Inni á veitingahúsinu Nellýs café aðfaranótt sunnudagsins 9. nóvember 2003 hafi farið af stað eitthvað tusk á milli ákærða og R-kk-ef H-kk-ef sem hafi leitt til slagsmála. Kvaðst R-kk-nf M-kk-nf hafa reynt að stilla til friðar og róa þá félaga niður. Einhverjir fleiri hafi tekið þátt í því. R-kk-nf H-kk-nf hafi verið rólegur en ákærði nokkuð æstur. Þeir hafi síðan farið út og staðið fyrir utan staðinn. R-kk-ef H-kk-nf hafi spurt ákærða hvað væri um að vera. Þá hafi ákærði skyndilega gengið að R-kk-þgf H-kk-þgf og slegið hann fyrirvaralaust af miklu afli með hægri hendi og hafi höggið komið í andlitið á R-kk-þgf. Við höggið hafi R-kk-nf fallið í jörðina. Ákærði hafi við svo búið forðað sér. R-kk-nf M-kk-nf kvaðst hafa ekið R-kk-þgf H-kk-þgf á slysadeild í kjölfar þessa.

G-kk-nf E-kk-nf B-kk-nf kvaðst ásamt R-kk-þgf H-kk-þgf hafa verið að koma út af veitingahúsinu Prikinu í Bankastræti aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004. Hann hafi ekki drukkið áfengi þetta kvöld og verið á bifreið í miðbænum. Hafi þeir gengið sem leið lá frá veitingahúsinu í átt að Nellýs café í Þingholtsstræti. Ekki hafi G-kk-nf vitað fyrr til en R-kk-nf hafi verið kominn í jörðina. Hafi ákærði staðið einn yfir honum, en ákærða hafi G-kk-nf kannast við. Annar drengur hafi síðan komið að og ákærði sparkað í höfuð R-kk-ef. Hinn drengurinn hafi lamið R-kk-þf með hnefa, eftir að R-kk-nf hafi náð að standa á fætur. Árásarmennirnir hafi verið þrír saman, þó svo sá þriðji hafi ekki tekið þátt í árásinni. G-kk-nf kvaðst hafa staðið alveg við R-kk-þf og því tekið vel eftir því þegar sparkað hafi verið í R-kk-þf. R-x-x hafi tekist að komast á fætur en hann hafi aftur fallið í götuna við högg og spörk frá ákærða. Ekki kvaðst G-kk-nf hafa náð að aðstoða R-kk-þf, enda örugglega verið laminn sjálfur ef hann hefði blandað sér í átökin. Eftir að átökin hafi verið yfirstaðin hafi G-kk-nf aðstoðað R-kk-þf við að komast inn í bifreið G-kk-ef og hafi hann ekið honum á slysadeild í kjölfarið. Kvaðst G-kk-nf ekki vera í vafa um að ákærði hafi verið valdur að kjálkabroti R-kk-ef, þar sem samferðamaður ákærða hafi haft sig mun minna í frammi gagnvart R-kk-þgf og t.a.m. ekki sparkað í hann.

E-kvk-nf Ó-kvk-nf A-x-x kvaðst á sínum tíma hafa verið kærasta ákærða. Einhverju sinni hafi hún verið í miðbæ Reykjavíkur er R-kk-nf H-kk-nf hafi slegið á afturenda hennar. Hafi henni fundist það áreiti og greint ákærða frá því. Kvaðst hún hafa fregnað að ákærði hafi hringt í R-kk-þf vegna málsins.

O-kk-nf A-kk-nf kvaðst hafa verið með ákærða aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004. Þá hafi verið samkvæmi heima hjá ákærða uppi á Kjalarnesi. Nefnt kvöld hafi borið á góma nokkru síðar í tengslum við átök sem ákærði hafi átt að vera þátttakandi í niður í miðbæ Reykjavíkur. Af þeim ástæðum hafi kvöldið verið O-kk-þgf minnistætt. O-kk-nf kvaðst ekki hafa gefið sig fram við lögreglu sem vitni í málinu á sínum tíma þó svo hann hafi vitað að ákærði hafi verð kærður fyrir líkamsárás. Með ákærða og O-kk-þgf umrædda nótt hafi m.a. verið D-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf.

D-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið með ákærða aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004. Kvaðst D-kk-nf Ö-kk-nf hafa munað það vel þar sem sögusagnir hafi verið um að ákærði hafi átt að vera í átökum í miðbæ Reykjavíkur þá nótt. D-kk-nf hafi ásamt ákærða og O-kk-þgf A-kk-þgf, verið heima hjá ákærða í Fellahverfi í Reykjavík. Er D-kk-þgf var gerð grein fyrir því að O-kk-nf hafi borið að þeir hafi verið í samkvæmi uppi á Kjalarnesi, kvaðst D-kk-nf telja að samkvæmið hafi byrjað heima hjá móðir ákærða í Fellahverfinu en síðan hafi samkvæmið færst yfir á Kjalarnesið. D-kk-nf kvaðst ekki hafa verið kallaður til skýrslutöku eftir atburðinn og ekki hafa boðist til að gefa skýrslu hjá lögreglu á sínum tíma.

Niðurstaða:

1. tl.

Ákærði neitar sök skv. 1. tl. ákæru. Hefur hann viðurkennt að hafa slegið R-kk-þf H-kk-þf í andlitið greint sinn, en kveður það hafa verið í átökum við R-kk-þf, sem sprottið hafi af því að R-kk-nf hafi áreitt kærustu sína.

R-kk-nf H-kk-nf hefur neitað því að hafa áreitt kærustu ákærða. Hefur hann þó kannast við að ákærði hafi borið slíkar sakir á sig áður en þeir atburðir áttu sér stað sem sakarefni þetta snýst um. Hefur hann lýst ryskingum er átt hafi sér stað innandyra á veitingahúsinu Nellýs café sem síðar hafi borist út af staðnum. Þar hafi ákærða og R-kk-þgf verið stíað í sundur og átökum lokið. Ákærði hafi skömmu síðar fyrirvaralaust veist að R-kk-þgf og slegið hann hnefahögg í andlitið, sem hafi leitt til þess að R-kk-nf hafi fallið aftur fyrir sig í gangstéttina. Fyrir dóminn hafa komið tvö vitni að þessum átökum. Vitnin G-kk-nf B-kk-nf I-kk-nf og R-kk-nf M-kk-nf Ó-kk-nf hafa lýst atvikum nánast samhljóða. Ber þeim saman um að til ryskinga hafi komið á milli ákærða og R-kk-ef H-kk-ef inni í veitingahúsinu. Eftir að út var komið hafi þeir verið skildir að. Ákærði hafi þá fyrirvaralaust veist að R-kk-þgf og slegið hann hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að hann hafi fallið í götuna.

Þegar til framburða vitnanna G-kk-ef B-kk-ef og R-kk-ef M-kk-ef er litið og mið tekið af fullyrðingum R-kk-ef H-kk-ef þykir dóminum komin fram lögfull sönnun þess að ákærði hafi veist að R-kk-þgf fyrir utan veitingahúsið og slegið hann hnefahögg í andlitið, svo sem honum er gefið að sök. Sú framganga var fyrirvaralaus og átti R-kk-nf þess augsýnilega ekki kost að verjast högginu. Þó svo ákærði og R-kk-nf hafi verið í áflogum eða átökum fyrir þetta gekk framferði ákærða lengra en svo að 3. mgr. 218. gr. a laga nr. 19/1940 eigi við, sérstaklega þegar litið er til þess að átök þeirra voru yfirstaðin er ákærði sló R-kk-þf. Þá er það mat dómsins að samskipti R-kk-ef og kærustu ákærða fyrir þennan atburð hafi ekki verið slík erting fyrir ákærða að til álita komi að láta refsingu niður falla á grundvelli ákvæðisins. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt þessum lið ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

2. tl.

Ákærði neitar einnig sök samkvæmt 2. tl. ákæru. Hefur hann fullyrt að hann hafi ekki verið í miðbæ Reykjavíkur aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004. Hefur hann borið að hann hafi, ásamt tilgreindum vinum sínum, verið heima hjá sér að Trönuhólum 13 í Reykjavík. R-kk-nf H-kk-nf hefur staðhæft að ákærði hafi, við þriðja mann, veist að sér umrædda nótt. Hafi ákærði ráðist að sér með höggum og spörkum sem hafi leitt til þess að R-kk-nf hafi kjálkabrotnað og hlotið fleiður á hálsi. G-kk-nf E-kk-nf B-kk-nf var R-kk-þgf samferða umrædda nótt. Hefur hann einnig fullyrt að ákærði hafi verið einn þeirra sem ráðist hafi á R-kk-þf utan við veitingahúsið Prikið í Bankastræti. Kvaðst G-kk-nf E-kk-nf hafa kannast við ákærða frá fyrri tíð og hafa borið kennsl á hann. Hefur hann lýst átökunum þannig að ákærði hafi haft sig mest í frammi og ítrekað sparkað í R-kk-þf þar sem R-kk-nf hafi legið í jörðinni. Tvö önnur vitni hafa borið um þennan ákærulið. O-kk-nf A-kk-nf hefur fullyrt að ákærði hafi, ásamt vitninu og D-kk-þgf E-kk-þgf B-kk-þgf, verið í samkvæmi uppi á Kjalarnesi þessa nótt. Þá hefur vitnið D-kk-nf Ö-kk-nf fullyrt að ákærði, ásamt vitninu og O-kk-þgf A-kk-þgf, hafi þessa nótt verið í samkvæmi í Fellahverfi í Reykjavík. Er vitninu var bent á þann framburð O-kk-ef að samkvæmið hafi verið á Kjalarnesi, breytti vitnið framburði sínum og bar að samkvæmið hafi í fyrstu verið í Fellahverfi heima hjá móður ákærða, áður en gestir hafi farið upp á Kjalarnes. Vitnin kváðust ekki hafa gefið skýrslu hjá lögreglu þar sem þau hafi ekki verið boðuð til skýrslugjafar.

Vitnin O-kk-nf A-kk-nf og D-kk-nf Ö-kk-nf hafa gefið ósamhljóða skýringu á verustað sínum og ákærða aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2004. Samræmast þær skýringar ekki heldur staðhæfingum ákærða um verustað sinn, en hann hefur borið að hann hafi verið í húsnæði að Trönuhólum 13, en húsnæðið hafi hann leigt á þeim tíma. Þá er til þess að líta að vitnin O-kk-nf og D-kk-nf Ö-kk-nf gáfu sig ekki fram við lögreglu þrátt fyrir að þeim hafi verið ljóst að verið væri að bera ákærða röngum sökum. Veikir það heldur framburð þeirra. Þegar til þessara atriða er litið er það mat dómsins að vitni þessi séu ekki nægjanlega trúverðug og verður framburður þeirra ekki lagður til grundvallar niðurstöðu.

Þegar til þess er litið að R-kk-nf H-kk-nf og G-kk-nf E-kk-nf B-kk-nf báru ótvírætt kennsl á ákærða sem þann árásarmann í Bankastræti sem mest hafði sig í frammi gagnvart R-kk-þgf, er að mati dómsins sannað að ákærði hafi í félagi við tvo óþekkta menn veitt R-kk-þgf þá áverka er í ákæru greinir. Læknisvottorð tilgreinir þessa áverka. Eru þeir alvarlegir, en R-kk-nf hefur m.a. tvíkjálkabrotnað. G-kk-nf E-kk-nf hefur fullyrt að ákærði hafi haft sig mest í frammi gagnvart R-kk-þgf og m.a. einn sparkað ítrekað í hann liggjandi. Einn þremenninganna hafi ekkert haft sig í frammi, en sá þriðji slegið til R-kk-ef með hnefa. Samrýmist þetta framburði R-kk-ef, sem hefur einnig fullyrt að ákærði hafi ítrekað sparkað í sig og lamið. Verða afleiðingar árásarinnar færðar undir atlögu ákærða. Verður hann því einnig sakfelldur samkvæmt þessum lið ákæru og er háttsemin þar einnig rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákæra 12. júní 2006.

Ákærði hefur skýlaust játað sök samkvæmt ákæru. Með vísan til þeirrar játningar ákærða, sem samrýmist gögnum málsins, verður hann sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í febrúar 1984. Í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 12. maí 2003 var ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið yfir ákærða fyrir þjófnað. Þá var hann dæmdur í 30 daga fangelsi skilorðsbundið í 2 ár í dómi 19. janúar 2004 fyrir þjófnað. Loks var hann dæmdur til að greiða sekt í dómi 14. desember 2004 fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Brot ákærða skv. 1. tl. ákæru 28. febrúar 2006 er framið fyrir refsidóminn frá 19. janúar 2004 og því hegningarauki, sbr. 78. gr. laga nr. 19/1940. Brot ákærða skv. 2. tl. ákærunnar er síðar framið og því skilorðsrof. Brot skv. 2. tl. er síðan framið fyrir uppsögu refsidómsins frá 14. desember 2004 og því hegningarauki við þann dóm, sbr. 78. gr. laga nr. 19/1940. Í þessu máli verður refsidómurinn frá 19. janúar 2004 tekinn upp eftir ákvæðum 60. gr. laga nr. 19/1940 og refsingin felld inn í þann dóm sem hér verður kveðinn upp, sbr. 77. gr. laga nr. 19/1940. Háttsemi ákærða var ofbeldisfull, sérstaklega skv. 2. tl. ákæru 28. febrúar 2006, þar sem hann réðst við þriðja mann gegn R-kk-þgf. Voru barsmíðarnar næsta hrottafengnar, þar sem ákærði sparkaði ítrekað í höfuð og líkama R-kk-ef þar sem R-kk-nf lá í götunni. Verður til þess litið við ákvörðun refsingar ákærða, sem og ákvæða 77. gr. laga nr. 19/1940 vegna umferðarlagabrota. Er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 8 mánuði.

Nokkuð er um liðið síðan atvik áttu sér stað, en R-kk-nf H-kk-nf lagði fram kæru hjá lögreglu þriðjudaginn 27. janúar 2004. Af gögnum málsins að dæma virðist sem lítið hafi verið unnið í rannsókn málsins frá kæru þar til í lok árs 2004. Skýrslutökur af ákærða og tveim vitnum fóru fram í desember 2004 og janúar 2005. Skýrsla var tekin af þriðja vitninu í október 2005. Þá virðist sem einhver bið hafi verið eftir læknisfræðilegum gögnum í málinu og skaðabótakröfu. Að öðru leyti verður ekki séð af hvaða ástæðu málið hafi þurft að dragast svo úr hömlu. Við svo búið, og með vísan til brota ákærða, verður ekki hjá því komist að skilorðsbinda refsingu yfir ákærða með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

Af hálfu R-kk-ef H-kk-ef hefur verið krafist skaðabóta að fjárhæð 1.257.531 króna, auk vaxta. Er krafan sundurliðuð þannig:

- Almennt fjártjón 421.250 krónur

- Þjáningabætur 25.040 krónur

- Miskabætur 700.000 krónur

- Þóknun lögmanns, auk vsk. 111.241 króna

Samtals 1.257.531 króna

Ákærði ber skaðabótaábyrgð á því tjóni sem hann hefur valdið R-kk-þgf H-kk-þgf með saknæmri og ólögmætri háttsemi sinni. Kröfunni hefur ekki verið fylgt eftir við meðferð málsins fyrir dómi og er hún viðamikil. Verður henni þó ekki vísað í heild sinni frá dómi.

Krafa um almennt fjártjón byggist á þessum liðum:

1. Reikningur frá tannlækni 45.600 krónur

2. Reikningur frá tannlækni 17.500 krónur

3. Kostnaðaráætlun tannlæknis 275.170 krónur

4. Nokia sími 43.980 krónur

5. Rúskinsskór 10.000 krónur

6. Bolur 3.000 krónur

7. Buxur 12.000 krónur

8. Úr, Diesel 12.000 krónur

9. Seðlaveski 2.000 krónur

Í gögnum málsins liggja frammi greiddir reikningar frá tannlæknum samkvæmt tl. 1 og 2. Eru þessi gögn fullnægjandi grundvöllur skaðabótakröfunnar og verður sá hluti því tekinn til greina. Til grundvallar 3ja lið liggur áætlun læknis. Slík áætlun er ekki tæk sem sönnun um endanlegt tjón og verður þessum kröfulið því hafnað. Til grundvallar lið 4 um síma liggur verðskrá á nýjum farsíma. Ekki liggja frammi óyggjandi gögn um með hvaða hætti sími R-kk-ef hefur farið forgörðum, aldur hans eða gerð. Verður þessum kröfulið því hafnað. Liðir 5 til 9 eru föt og annar varningur sem R-kk-nf fullyrðir að hann hafi tapað í átökunum. Verður tjón á þeim grundvelli ekki bætt að álitum, svo sem gerð er krafa um, en takmarkaðra gagna eða upplýsinga nýtur við í málinu um þessa hluti eða verðgildi þeirra. Verður þessum kröfuliðum því öllum hafnað. Samkvæmt þessu verður ákærði dæmdur til að greiða R-kk-þgf 63.100 krónur vegna almenns fjártjóns.

Krafa um þjáningabætur byggir á 2. ml. 1. mgr. 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Er við miðað að áverkum R-kk-ef verði jafnað til veikinda í skilningi skaðabótalaga. Hafi R-kk-nf verið rúmliggjandi í þrjá daga, frá 25. til 27. janúar 2004. Þá er miðað við að R-kk-nf hafi verið veikur í 19 daga án þess að vera rúmliggjandi, þ.e. frá 28. janúar til 15. febrúar 2004. Lögð hefur verið fram staðfesting þáverandi vinnuveitanda R-kk-ef, sem lýsir yfir að R-kk-nf hafi ekki getað unnið frá 24. janúar til 15. febrúar 2004. Þá liggur frammi vottorð læknis frá 6. febrúar 2004 um að R-kk-nf verði eitthvað frá vegna veikinda sinna. Loks liggur frammi staðfesting á skólasókn R-kk-ef frá Menntaskólanum við Hamrahlíð. Fyrir liggur að R-kk-nf var rúmliggjandi í 3 daga eftir slysið í tengslum við aðgerð vegna áverka sinna. Þá liggur fyrir að tennur hans voru víraðar saman í aðgerðinni og voru vírar fjarlægðir 3. mars 2004. Gögn málsins þykir unnt að leggja til grundvallar kröfu um þjáningabætur eins og hún er fram sett. Verður þessi liður því tekinn til greina að fullu.

Höfð er uppi krafa um miskabætur á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga. Er höfð uppi krafa um 100.000 krónur vegna árásarinnar 9. nóvember 2003 og 600.000 krónur vegna árásarinnar 25. janúar 2004. Ólögmæt háttsemi ákærða var til þess fallin að valda R-kk-þgf miska. R-kk-nf kærði ákærða fyrir líkamsárás í kjölfar árásarinnar 25. janúar 2004. Lýsti hann yfir að ef ekki hefði komið til þeirrar árásar hefði sú fyrri ekki verið kærð. Í því ljósi olli fyrri árásin R-kk-þgf ekki miska þannig að leiði til bótaskyldu. Þykja bætur vegna háttsemi ákærða 25. janúar 2004 hæfilega ákveðnar 300.000 krónur.

Niðurstaða alls þessa er því sú að ákærði greiði R-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð 388.140 krónur. Um vexti fer sem í dómsorði segir. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða kæranda kostnað, sem hann hefur haft af því að halda fram kröfu sinni, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991. Lögmannskostnaður telst hæfilega ákveðinn 60.000 krónur.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru skal ákærði sviptur ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dómsins að telja

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglustjóra, auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, svo sem í dómsorði greinir.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf H-kvk-nf fulltrúi lögreglustjórans í Reykjavík.

D ó m s o r ð:

Ákærði, R-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta skal fullnustu refsivistarinnar og hún niður falla að liðnum 3 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði skal sviptur ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði R-kk-þgf H-kk-þgf, 388.140 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, af 300.000 krónum frá 25. janúar 2004 til 15. febrúar 2004, af 325.040 krónum frá þeim degi til 18. maí 2004, af 370.640 krónum frá þeim degi til 11. maí 2005, en af 388.140 frá þeim degi til 30. apríl 2006, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laganna af fjárhæðinni frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði R-kk-þgf 60.000 krónur í lögmannskostnað.

Ákærði greiði 176.234 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 87.150 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.