S-59/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 6. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 28. apríl 2006, á hendur H-kvk-þgf H-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Strandgötu 22, Neskaupsstað “fyrir líkamsárás, með því að hafa aðafaranótt laugardagsins 4. febrúar 2006 á skemmtistaðnum Hótel Egilsbúð í Neskaupsstað, slegið I-kvk-þf M-kvk-þf, kt. 000000-0000, hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að hún hlaut mikla bólgu á efri vör og blæðingu inn í vörina, sem sprakk fyrir á þremur stöðum og eymsli og bólgu á nasavæng og nefrót hægra megin.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20,1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar (svo).

Af hálfu I-kvk-ef M-kvk-ef er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 157.200, auk vaxta samkvæmt 8.gr. vaxtalaga nr. 38,2001 frá 4. febrúar 2006, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. vaxtalaga.”

Af hálfu ákærðu er þess krafist að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið og að verjanda verði ákvörðuð lágmarksþóknun. Þá kveðst ákærða fallast á að greiða brotaþola 90.000 krónur í skaðbætur með gjalddaga 1. júlí nk.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærða játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærðu sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærðu rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Hinn 29. nóvember 2002 var útgáfu ákæru á hendur ákærðu vegna brots gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga frestað skilorðsbundið í tvö ár.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærða hefur frá upphafi gengist greiðlega við broti sínu og sýnt iðrun. Þá er litið til þess að ákærða er ung að árum og hefur samið um greiðslu bóta til brotaþola. Er þetta allt virt ákærðu til refsimildunar. Í ljósi framangreinds þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar ákærðu skilorðsbundið í 2 ár frá uppkvaðningu dómsins að telja og skal refsingin falla niður að þeim tíma liðnum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 1971940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Við fyrirtöku málsins 6. júní sl. var af hálfu ákærðu lagt fram afrit tölvupósts frá lögmanni brotaþola þar sem fram kemur að náðst hafi sátt um greiðslu bóta, þ.e. að ákærða greiði brotaþola, I-kvk-þgf M-kvk-þgf, 90.000 krónur í skaðabætur með gjalddaga 1. júlí nk. Ekki var sótt þing af hálfu brotaþola og var efni sáttarinnar því ekki staðfest fyrir dómi. Ákærða kvaðst fallast á að greiða brotaþola bætur í samræmi við framangreint samkomulag. Verður því að telja að hún mótmæli bótakröfunni eins og hún er sett fram í ákæru. Með vísan til framangreinds og 5. mgr. 170. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála verður því ekki hjá því komist að vísa bótakröfunni frá dómi.

Ákærða greiði sakarkostnað að fjárhæð 54.830 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef hdl., að fjárhæð 42.330 krónur og er þar með talinn virðisaukaskattur.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákvörðun refsingar ákærðu, H-kvk-ef H-kvk-ef S-kvk-ef, er frestað skilorðsbundið í 2 ár frá uppkvaðningu dómsins að telja og skal refsingin falla niður að þeim tíma liðnum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði sakarkostnað að fjárhæð 54.830 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef hdl., að fjárhæð 42.330 krónur, þ.m.t. virðisaukaskattur.

Bótakröfu brotaþola, I-kvk-ef M-kvk-ef, er vísað frá dómi.

R-kvk-nf B-kvk-nf