S-351/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 10. júní sl., var höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 10. maí 2016, á hendur H-kk-þgf E-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Bríetartúni 32 í Reykjavík, fyrir eftirtalin fjársvik:

1. Mánudaginn 14. desember 2015, blekkt starfsfólk veitingastaðarins Roadhouse við Snorrabraut 56 í Reykjavík, er ákærði pantaði og neytti þar veitinga að andvirði 6.255 krónur, án þess að geta greitt fyrir.

2. Laugardaginn 6. febrúar 2016, blekkt starfsfólk veitingastaðarins Svarta kaffið við Laugaveg 54 í Reykjavík, er ákærði pantaði og neytti þar veitinga að andvirði 4.400 krónur, án þess að geta greitt fyrir.

3. Mánudaginn 8. febrúar 2016, blekkt starfsfólk veitingastaðarins Kol við Skólavörðustíg 40 í Reykjavík, er ákærði pantaði og neytti þar veitinga að andvirði 4.690 krónur, án þess að geta greitt fyrir.

Eru þetta talið varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu, en til vara vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst verjandi hæfilegrar þóknunar sér til handa.

I

Samkvæmt skýrslu lögreglu var óskað eftir aðstoð hennar, þann 14. desember 2015, að veitingastaðnum Roadhouse við Snorrabraut vegna manns sem gat ekki greitt reikninginn sinn. Er lögregla kom á staðinn vísaði vaktstjóri á veitingastaðnum á ákærða og greindi frá því að hann hefði pantað mat og drykk fyrir 6.255 krónur sem hann hafi ekki getað greitt fyrir. Ákærði var ölvaður en vel viðræðuhæfur. Hann viðurkenndi að hafa pantað framangreindar vörur vitandi það að hann gæti ekki greitt fyrir þær. Hann heimilaði leit á sér en var hvorki með peninga né greiðslukort á sér.

Þann 6. febrúar 2016 var lögregla kölluð að veitingastaðnum Svarta kaffinu við Laugaveg 54 vegna manns sem borgaði ekki fyrir veitingar. Hitti lögregla þar fyrir starfsmann og ákærða. Hafði ákærði fengið veitingar að andvirði 4.400 krónur. Samkvæmt skýrslu lögreglu viðurkenndi ákærði brot sitt og sagðist ekki vera með neina fjármuni til þess að greiða fyrir veitingarnar þótt hann glaður vildi. Starfsmaður Svarta kaffisins greindi frá því að ákærða hefði verið boðið að hafa samband við einhvern sem gæti komið og greitt fyrir hann en hann hafi ekki þegið það.

Þann 8. febrúar 2016 var lögregla kölluð að veitingastaðnum Kol á Skólavörðustíg vegna tilkynningar um mann sem hefði borðað og ekki getað greitt reikninginn. Vaktstjóri vísaði lögreglu á ákærða sem var áberandi ölvaður. Vaktstjórinn upplýsti að ákærði hefði komið inn og pantað mat og drykk fyrir 4.690 krónur. Hann hafi verið snyrtilegur og kurteis. Þegar komið hafi að því að greiða reikninginn hafi hann sagst ekki vera með peninga eða greiðslukort og gæti ekki greitt reikninginn. Ákærði var handtekinn og færður á lögreglustöð þar sem ákveðið var að vista hann þar til hægt væri að taka af honum skýrslu.

Af hálfu ákærða hafa verið lagðar fram þrjár ódagsettar yfirlýsingar frá veitingastöðunum Roadhouse, Svarta kaffinu og Kol þar sem fram kemur að fyrirsvarsmenn þeirra staðfesta að ölvun og misskilningur hafi orðið til þess að ákærði hafi ekki greitt reikninga sína. Hann hafi nú greitt skuld sína að fullu og þess sé óskað að hann verði ekki ákærður vegna þessa.

II

Ákærði neitar sök. Fyrir dómi greindi hann frá því að hann hefði farið ölvaður inn á alla framangreinda veitingastaði og ekki verið með peninga eða greiðslukort með sér. Hann hafi ekki haft neina hugsun um að greiða ekki. Hann hafi ekki vitað að hann gæti ekki borgað þegar hann hafi pantað. Aðspurður um það sem haft væri eftir honum í frumskýrslu lögreglu varðandi fyrsta atvikið kvað hann ekki rétt eftir sér haft. Varðandi annað atvikið kvað hann það ekki rétt sem hefði komið fram hjá sér við skýrslutöku hjá lögreglu. Hann hafi ekki vitað að hann gæti ekki greitt. Varðandi þriðja atvikið kvaðst hann ekki muna eftir skýrslutöku hjá lögreglu. Hann hafi verið mjög ölvaður og gert allt til að komast úr þessum aðstæðum.

Vitnið L-kvk-nf G-kvk-nf L-kvk-nf, vaktstjóri á Roadhouse, lýsti því að ákærði hefði komið vel fyrir og pantað mat og hvítvínsglas. Hann hefði svo pantað fleiri drykki. Hún hafi svo tekið eftir því hvar hann hafi legið út af á borðið. Hún hafi þurft að ýta við honum til þess að hann rankaði við sér. Þegar hún hafi sagt honum að hann þyrfti að greiða hafi hann sagst þurfa að fara og að hann væri ekki með neina peninga. Hún hafi þá reynt að láta hann leita að því hvort hann væri með eitthvað meðferðis en hann hafi neitað. Hún hafi boðist til þess að reyna að renna greiðslukortum hans í gegn en hann hafi neitað því og sagt að það væri engin inneign á þeim. Sér hafi virst alveg ljóst að ákærði hefði aldrei ætlað að greiða reikninginn. Hún hafi þá hringt í lögregluna. Þegar lögreglan hafi verið að koma hafi ákærði staðið upp og stefnt inn í salinn í átt að neyðarútgangi. Hún viti þó ekki hvort hann hafi í raun ætlað að komast undan en lögreglan hafi náð honum. Vitnið staðfesti að ákærði hefði komið aftur á veitingastaðinn og greitt skuld sína og kannaðist við að yfirmaður hennar hefði undirritað yfirlýsingu um að þess væri óskað að ekki væri ákært vegna málsins.

Vitnið D-x-x L-kvk-nf M-x-x lögreglumaður lýsti því að hún hefði komið á Roadhouse umrætt sinn og haft afskipti af ákærða þar sem hann hefði ekki getað borgað. Vaninn væri í slíkum tilvikum að kanna hvort fólk væri með peninga á sér. Ákærði hafi ekki getað greitt, en hún mundi ekki eftir orðaskiptum.

Vitnið H-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður greindi frá komu sinni á Roadhouse umrætt sinn. Hann hafi rætt við starfsmann og ákærða, sem hafi ekki getað borgað. Hann hafi ekki getað skilið ákærða öðruvísi en svo að hann hafi vitað fyrir fram að hann gæti ekki borgað. Hann hafi ekki getað sagt hvernig hann hafi ætlað að borga og ekki talað um að hafa gleymt veski eða viljað greiða síðar.

Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf, yfirmaður á Svarta kaffinu, lýsti því að ákærði hefði komið inn á staðinn og pantað súpu og bjór. Hann hafi setið eitthvað áfram en svo reynt að laumast út. Ákærði hafi verið kominn út fyrir horn á húsinu þegar hann hafi stöðvað hann. Ákærði hafi sagt að hann væri ekki með pening og ætti ekki fyrir þessu. Hann hafi boðið honum að hringja í einhvern annan til þess að greiða fyrir hann en ákærði hafi sagst ekki geta það. Ákærði hafi svo komið fyrir um tveimur til fjórum vikum og greitt reikninginn. Hann hafi svo komið aftur og fengið sig til að skrifa undir yfirlýsingu um að hann hafi greitt.

Vitnið K-kk-nf K-kk-nf lögreglumaður greindi frá því að hann hefði komið á Svarta kaffið vegna tilkynningar um mann sem greiddi ekki reikninginn sinn. Hann hafi talað við starfsmann og ákærða, sem hafi viðurkennt að hann væri ekki með peninga. Það hefði verið ljóst að hann hefði pantað sér veitingar vitandi að hann gæti ekki greitt fyrir þær. Hann hefði sagt að hann ætlaði að koma aftur og greiða.

Vitnið F-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf, yfirþjónn á veitingastaðnum Kol, lýsti því að ákærði hefði komið inn á staðinn. Hann hafi verið snyrtilegur og pantað sér mat og drykk. Þegar komið hafi að því að greiða reikninginn hafi hann sagt að hann ætti ekki fyrir honum. Eftir að hafa rætt við hann hafi vitnið hringt á lögregluna. Ákærði hafi svo komið fyrir viku síðan og greitt reikninginn. Spurður að því hvort ljóst hafi verið að ákærði hafi vitað að hann gæti ekki greitt þegar hann hafi pantað veitingarnar kvaðst vitnið ekki hafa leitt hugann að því, en hann hafi sagst ekki eiga pening eða ekki geta greitt og hefði því átt að gera sér grein fyrir því.

Vitnið B-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa komið á Kol í kjölfar tilkynningar um að einhver hafi borðað án þess að borga. Hann hafi hitt ákærða sem hafi verið nokkuð ölvaður. Hann hafi fylgt honum út í lögreglubifreið og rætt við hann þar. Hann hafi lítið viljað tjá sig og ekki verið í ástandi til þess að hægt væri að taka af honum skýrslu.

III

Ákærða eru í máli þessu gefin að sök fjársvik í þremur ákæruliðum. Er honum í öllum tilvikum gefið að sök að hafa blekkt starfsfólk veitingastaðar er hann hafi pantað veitingar og neytt þeirra án þess að geta greitt fyrir. Ákærði neitar sök og ber því við að hann hafi, vegna ölvunar, ekki áttað sig á því að hann gæti ekki greitt og um misskilning hafi verið að ræða.

Í fyrsta lagi er um að ræða atvik mánudaginn 14. desember 2015 á veitingastaðnum Roadhouse þar sem ákærði pantaði veitingar að andvirði 6.255 krónur og neytti þeirra án þess að greiða. Vitnið L-kvk-nf G-kvk-nf L-kvk-nf greindi frá því með afdráttarlausum hætti hvernig ljóst hefði verið að ákærði hefði ekki ætlað að greiða reikninginn sinn. Þá skýrðu tveir lögreglumenn frá afskiptum sínum af ákærða umrætt sinn. Kom fram hjá öðrum þeirra að hann hefði ekki getað skilið ákærða öðru vísi en svo að hann hafi ekki ætlað að borga. Ákærði hafi hvorki haft peninga né greiðslukort á sér umrætt sinn. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að ákærði hafi verið ölvaður en vel viðræðuhæfur. Honum hafi verið kynnt sakarefnið og réttarstaða hans. Hann hafi viðurkennt að hafa pantað veitingarnar vitandi að hann gæti ekki greitt fyrir þær. Ákærði kveður þarna rangt eftir sér haft en hefur ekki gefið aðrar skýringar á þessu. Samkvæmt öllu framangreindu telur dómurinn sannað að ákærði hafi í raun pantað sér og neytt veitinga án þess að geta greitt fyrir og hafi með þeirri háttsemi jafnframt blekkt starfsfólks veitingastaðarins Roadhouse.

Í öðrum lið ákærunnar er ákærða gefið að sök að hafa laugardaginn 6. febrúar 2016 blekkt starfsfólk veitingastaðarins Svarta kaffisins með því að panta veitingar að andvirði 4.400 krónur og neyta þeirra án þess að geta greitt fyrir. Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf lýsti því fyrir dóminum hvernig ákærði hefði ætlað sér að komast hjá greiðslu með því að laumast út af veitingastaðnum. Þá hefði hann ekki þegið boð um að einhver annar myndi koma og greiða fyrir hann. Lögreglumaður lýsti því að ákærði hefði á staðnum viðurkennt að geta ekki borgað. Við skýrslu hjá lögreglu vegna málsins sagði ákærði aðspurður um sakarefnið: „Já við ætluðum að græja þetta.“ Aðspurður um játningu á vettvangi sagði ákærði: „Já það er rétt og ég játa sök.“ Ákærði sagði fyrir dóminum að þetta væri ekki rétt. Hann hafi ekki vitað að hann gæti ekki greitt þegar hann hafi pantað veitingarnar. Með hliðsjón af framangreindum framburði starfsmanns veitingastaðarins og lögreglumannsins þykir breyting á framburði ákærða ekki vera trúverðug. Verður því, með hliðsjón af því sem hér hefur verið rakið, að telja sannað að ákærði hafi blekkt starfsfólk veitingastaðarins Svarta kaffisins og pantað sér veitingar og neytt án þess að geta greitt fyrir.

Í þriðja og síðasta lagi er um að ræða atvik á veitingastaðnum Kol þann 8. febrúar 2016. Vitnið F-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf lýsti því að þegar komið hafi að því að greiða reikninginn hafi ákærði sagt að hann gæti ekki greitt, en hann ætti ekki peninga. Þá lýsti lögreglumaður afskipum sínum af ákærða umrætt sinn, en hann var mjög ölvaður og tjáði sig lítið á vettvangi. Við skýrslugjöf hjá lögreglu eftir dvöl í fangaklefa kvaðst ákærði átta sig á sakarefninu og nánar spurður um það sagði hann: „Já það passar.“ Ákærði hefur gefið þær skýringar á framburði sínum að hann hafi viljað losna sem fyrst úr aðstæðunum þar mjög vont væri að láta renna af sér í fangaklefa. Framangreindur framburður vitnisins F-kk-ef A-kk-ef verður ekki skilinn á annan hátt en að ákærða hafi verið það ljóst að hann gæti ekki greitt reikninginn er hann pantaði veitingarnar. Þá er ekkert komið fram um að ákærði hafi borið því við að hafa gleymt peningum eða greiðslukortum eða að hann hafi boðist til að greiða síðar eða með öðrum hætti. Með hliðsjón af öllu framangreindu verður ekki fallist á skýringar ákærða á breyttum framburði en talið sannað að ákærði hafi umrætt sinn pantað sér veitingar og neytt þeirra án þess að geta greitt fyrir og hafi með þeirri háttsemi jafnframt blekkt starfsfólks veitingastaðarins Kol.

Ákærði hefur borið því við að hafa í öll umrædd skipti verið undir miklum áfengisáhrifum og hafa þess vegna ekki áttað sig á því að hann gæti ekki greitt. Samkvæmt 17. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 leysir það mann ekki undan refsiábyrgð að brot hafi verið framið undir áhrifum áfengis eða annarra lyfja.

Fyrir liggur að ákærði hefur greitt skuld sína við alla framangreinda veitingastaði og fyrirsvarsmenn þeirra hafa skrifað undir yfirlýsingu um að þeir óski þess að ákærði verði ekki ákærður. Ákæruvaldið höfðar mál vegna brota á 248. gr. almennra hegningarlaga og hefur metið það svo að skilyrði séu til þess að halda málinu áfram. Sú ákvörðun sætir ekki endurskoðun dómstóla. Hins vegar getur framangreint haft áhrif á ákvörðun refsingar.

Samkvæmt öllu framangreindu hefur ákærði verið fundinn sekur um að hafa blekkt starfsfólk þriggja veitingastaða með því að panta þar veitingar og neyta þeirra án þess að geta greitt fyrir. Með framangreindri háttsemi hafði ákærði því fé af veitingastöðunum þótt hann hafi nú endurgreitt það. Samkvæmt því verður ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í ákæru og eru brot hans þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í október 1973. Samkvæmt sakavottorði hans hefur hann tvisvar sinnum gengist undir lögreglustjórasátt og fimm sinnum hlotið dóm fyrir brot gegn almennum hegningalögum og umferðarlögum. Nú síðast var ákærði dæmdur í fangelsi í 3 mánuði skilorðsbundið til tveggja ára með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 4. mars 2015. Með brotum þeim sem ákærði er sakfelldur fyrir í þessu máli hefur hann rofið skilorð dómsins, sem verður dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi, sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar ákærða verður jafnframt litið til ítrekaðra auðgunarbrota hans, sbr. 2. mgr. 255. gr. almennra hegningarlaga, og þess að ákærði hefur endurgreitt öllum veitingastöðunum. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 5 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef B-kvk-ef J-kvk-ef hrl., 265.980 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, en ekki hlaust annar kostnaður af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf Ö-kvk-nf V-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef B-kvk-ef J-kvk-ef hrl., 265.980 krónur.

B-kvk-nf B-kvk-nf

--------------------- --------------------- ---------------------

Rétt endurrit staðfestir,

Héraðsdómi Reykjavíkur, 22. júní 2016