E-1534/2007

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 1. febrúar sl. að lokinni aðalmeðferð og vettvangsgöngu, var höfðað fyrir dómþinginu af J-x-x E-x-x B-x-x, Reykjavíkurvegi 3, Hafnarfirði, á hendur K-kvk-þgf P-kvk-þgf H-kvk-þgf, Hellisgötu 12, Hafnarfirði, með stefnu birtri 20. júní 2007.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefnda verði dæmd til að greiða stefnanda 1.000.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá 20. nóvember 2006 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu.

Dómkröfur stefndu eru aðallega þær að hún verði sýknuð af kröfum stefnanda í málinu en til vara krefst hún þess að dómkröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Í báðum tilvikum krefst stefnda málskostnaðar úr hendi stefnanda eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

II.

Málavextir eru þeir helstir að þann 8. ágúst 2006 tókust samningar á milli málsaðila um að stefnda keypti af stefnanda íbúð að Hellisgötu 12 í Hafnarfirði sem er hæð og kjallari, merkt 01-0101. Ásett verð var 21.900.000 krónur en endanlegt kaupverð nam 18.800.000 krónum og var kaupsamingur gerður 14. ágúst 2006 og eignin afhent sama dag. Samkvæmt samþykktu kauptilboði skyldi stefnda greiða stefnanda kaupverðið þannig: Við undirritun 3.000.000 krónur, hinn 20. september 4.000.000 krónur og hinn 20. nóvember 3.800.000 krónur gegn útgáfu afsals. Greiðslur bárust stefnanda hins vegar þannig: Hinn 14. ágúst 3.080.000 krónur, hinn 17. ágúst 7.920.000 krónur, hinn 29. september 4.000.000 krónur, hinn 20. nóvember 2.000.000 krónur og hinn 21. nóvember 800.000 krónur, eða samtals 17.800.000 krónur. Stefnda hélt eftir eftirstöðvum kaupverðs að fjárhæð 1.000.000 krónur vegna ætlaðra galla.

Í bréfi lögmanns stefndu til stefnanda dagsettu 6. desember 2006 eru tilgreindir þeir gallar sem stefnda telur að hafi verið á eigninni. Er í fyrsta lagi fullyrt að eignin uppfylli ekki þær kröfur sem gerðar eru til burðarvirkis og að ekki hafi verið sótt um leyfi fyrir þeim breytingum sem stefnandi gerði á burðarvirkinu. Þá hafi komið í ljós að frárennslislögn var ekki endurnýjuð út í götu eins og stefnandi hafi fullyrt við stefndu áður en kaupin urðu. Lögnin hafi einungis verið endurnýjuð um það bil 2 metra frá húsinu en þar tengd í gamla steinlögn sem síðan liggi út í götu. Lögnin þar í frá og út í götu hafi hins vegar verið biluð. Þá hafi helluborð verið brotið en það hefði verið í lagi við skoðun stefndu. Klósett á neðri hæð hefði ekki verið hengt upp eins og stefnandi hefði lofað og hefði stefnda þurft að fá iðnaðarmann til að festa það upp. Þá hefði verið búið að fjarlægja hljómflutningstæki úr sturtuklefa á baðherbergi þótt tækin væru hluti af sturtuklefanum. Loks er í bréfinu fjallað um ætlaða galla sem falist hafi í því að vantað hafi miðstöðvarofn í anddyri, straum hafi vantað í ljós í svefnherbergi, símabox hafi verið ófrágengið, ekkert niðurfall hafi verið á neðra gólfi í þvottahúsi, fataskápur í svefnherbergi hafi verið baklaus með spónaplötum fyrir hillur auk þess sem naglfastir hlutir hafi verið fjarlægðir úr baðherbergi á efri hæð.

Lögmaður stefnanda svaraði bréfinu með bréfi dagsettu 15. janúar 2007 þar sem því var hafnað að tilgreindir gallar hefðu verið á fasteigninni. Fagmenn hefðu unnið við allar endurbætur sem stefnandi hefði gert á eigninni og hefði burðarvirki frekar verið aukið en hitt. Einnig hefði fagmaður unnið að endurbótum á lögnum og stefnandi hefði ekki vitað betur en að frárennslislögn hefði verið endurnýjuð að því marki sem nauðsynlegt var. Þá kannaðist stefnandi ekki við að helluborð hefði verið brotið þegar afhending fasteignarinnar fór fram og hafnaði fullyrðingu stefndu um að hún hefði lofað að hengja upp klósett á neðri hæð hússins. Hún mótmælti jafnframt að hljómflutningstæki hefðu átt að fylgja með sturtuklefa og verið hluti af klefanum enda hefðu tækin verið keypt löngu eftir að klefinn var keyptur. Öðrum tilgreindum atriðum í bréfi lögmanns stefndu mótmælti lögmaður stefnanda og vísaði til þess að um gamalt hús væri að ræða sem hefði ekki verið tekið í gegn að öllu leyti og sem hefði verið verðmetið með hliðsjón af því. Á stefndu hefði því hvílt rík skoðunarskylda.

Í bréfi lögmanns stefnanda til lögmanns stefndu dagsettu 12. febrúar 2007 voru gerðar athugasemdir af hálfu stefnanda við fullyrðingar byggingafulltrúa um að eignarhlutinn væri ekki í samræmi við fyrirliggjandi samþykktar teikningar frá 28. maí 2000. Þegar stefnandi keypti eignina hafi fyrirkomulag hennar ekki verið í samræmi við teikningarnar. Því sé mótmælt að veggir úr herbergi í stofu hafi verið burðarveggir og að burður hafi verið fjarlægður í íbúðinni við framkvæmdir af hálfu stefnanda. Burðarbiti milli stofu og anddyris hafi allur verið endurnýjaður og þá stefnandi fengið fagmenn í allar breytingar á sínum vegum.

III.

Í málinu liggur frammi matsgerð dagsett 30. október 2007 sem unnin er af H-kk-þgf S-kk-þgf, byggingatæknifræðingi og húsasmíðameistara, sem dómkvaddur var til að framkvæma umbeðið mat. Matsbeiðandi er stefnda í máli þessu og kemur fram í matsbeiðni dagsettri 17. september 2007 að þess sé óskað að matsmaður skoði og meti húsið að Hellisgötu 12 í Hafnarfirði og kanni sérstaklega eftirfarandi atriði, geri grein fyrir leiðum til úrbóta og kostnaði þeim samfara:

„1. Að matsmaður skoði og meti hvort burðarvirki (burðarþol) hússins sé ábótavant, hvort sig eða halli sé á húsinu (t.d. gólfum, lofti og veggjum), orsök þess og afleiðingar, leiðir til úrbóta og kostnað við úrbætur. Er m.a. óskað eftir því að matsmaður meti hvort burðarvirki hússins hafi verið fjarlægt við framkvæmdir matsþola á eigninni eða hvort stöðugleiki þess hafi ekki verið tryggður á fullnægjandi hátt meðan á framkvæmdum stóð eða hvort orsökin sé önnur og þá hver. Er nauðsynlegt að matsmaður skoði íbúð í risi vegna þessa matsliðar.

2. Að matsmaður skoði og meti hvort matsþoli hafi staðið rétt og á lögmætan hátt að breytingum á íbúðinni, svo sem við að færa vegg milli eldhúss og baðherbergis, taka niður herbergi bak við eldhús, færa stiga frá íbúðinni niður í kjallara og við frágang á klæðningu og einangrun. Hvort matsþoli hefði þurft að fá teikningar samþykktar fyrir breytingum á íbúðinni, hvort hann hefði þurft að leggja fram burðarþolsútreikninga og fá byggingarleyfi fyrir framkvæmdunum. Í því sambandi er vísað til samþykktra teikninga og mynda sem teknar voru meðan á framkvæmdum stóð. Er þess óskað að matsmaður meti leiðir til úrbóta og kostnað við þær.

3. Að matsmaður skoði og meti ástand frárennslislagna, leiðir til úrbóta og kostnað við þær.

4. Leki í kjallara. Að matsmaður skoði og meti leka í kjallara, leiðir til úrbóta og kostnað við þær.“

Í niðurstöðukafla matsmanns varðandi fyrstu matspurninguna segir að matsmaður hafi skoðað húsið, teikningar af því og ljósmyndir. Hann hafi staðreynt að gólf séu sigin og skekkjur séu í húsinu sem megi rekja til þess að burðarveggur, sem var langs eftir húsinu, hafi verið fjarlægður. Stefnandi hafi fjarlægt hluta veggjarins frá skorsteini og að útvegg að vestan en hinn hlutinn af veggnum hafi verið fjarlægður áður. Matsmaður staðfestir að burðarþoli hússins sé ábótavant hvað gólf á efri hæð varðar. Þau séu ekki nógu stíf og sterk sem valdi því að þau hafi sigið og skjálfi óeðlilega mikið við eðlilega umgengni. Kemur fram að matsmaður telji að styrkur, stífni, gerð og frágangur burðarvirkis í austurvegg þar sem stefnandi kom fyrir límtrésbita sé fullnægjandi. Þá telur matsmaður að styrkur, gerð og frágangur burðarvirkis í kringum hringstiga sé fullnægjandi.

Annarri matspurningu svarar matsmaður þannig að hann telji að ekki hafi verið staðið rétt að breytingum á íbúðinni. Afla hefði þurft samþykkis meðeigenda þar sem um fjöleignarhús sé að ræða og um inngrip í burðarvirki sé að ræða. Þá hefði þurft að fá þar til bæra hönnuði að verkinu, þ.e. aðalhönnuð, burðarþolshönnuð, lagnahönnuð og raflagnahönnuð og leggja inn teikningar af breytingu eftir því sem við eigi og fá samþykki byggingaryfirvalda fyrir breytingunum. Jafnframt hefði átt að fá byggingarstjóra að verkinu og iðnmeistarar hefðu þurft að skrá sig á verkið.

Matsmaður kemst að þeirri niðurstöðu varðandi þriðju matsspurningu að frárennslislögn sé ábótavant. Myndavél hafi verið stungið inn í frárennslislögnina rétt innan við vegg í þvottahúsi og rekin eftir lögninni út úr húsinu og út að götu. Um 3,5 m frá þeim stað sem myndavélin fór inn í lögnina, endi plastlögnin og steinrör taki við. Steinlögnin sé gömul og samskeyti á steinlögninni hafi gliðnað um það bil 1 m framan við samskeytin. Heildarlengd út í götulögn sé um það bil 9 metrar. Telur matsmaður að endi gömlu lagnarinnar þar sem ný lögn var tengd við hana hafi getað raskast þegar grafið var niður á hana þótt það verði ekki fullyrt. Þá kemur fram að frárennslislögn í þvottahúsi halli öfugt.

Um fjórðu matsspurningu segir í niðurstöðum matsmanns að hann geti ekki staðfest að leki sé í kjallara á þeim stöðum sem vísað sé til í matsbeiðni.

Í matsgerðinni leggur dómkvaddur matsmaður mat á kostnað samkvæmt sundurliðuðum verkþáttum með eftirfarandi hætti:

IV.

Stefnandi byggir kröfur sínar einkum á meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga en reglan fái m.a. lagastoð í lögum nr. 40/2002 um fasteignakaup, sérstaklega 1., 7. og 50. gr. laganna. Stefnandi mótmælir fullyrðingum stefndu um ætlaða galla en áður hafa verið rakin sjónarmið stefnanda sem fram komu í bréfum lögmanns hennar til lögmanns stefndu. Stefnandi byggir á því að ósannað sé að framkvæmdir á vegum stefnanda hafi raskað burðarvirki hússins og þá hafi stefnda vitað að enn átti eftir að klára framkvæmdir við húsið og að söluverð þess hafi miðast við það.

Um lagarök fyrir kröfum um dráttarvexti vísar stefnandi til reglna III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 og kröfu um málskostnað við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Kröfu um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun reisir stefnandi á ákvæðum laga nr. 50/1988 en stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur og beri honum því nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefndu. Um varnarþing er vísað til 32. gr. laga nr. 91/1991.

V.

Í greinargerð tilgreinir stefnda eftirfarandi galla á hinni keyptu eign:

1. Burðarvirki og breytingar innan húss. Stefnda byggir á því að við framkvæmdir stefnanda á íbúðinni hafi burðarvirki veikst og þá hafi stefnandi ekki aflað byggingarleyfis lögum samkvæmt fyrir framkvæmdunum.

2. Lagnir. Stefnandi hafi sagt stefndu að búið væri að taka allar lagnir í gegn frá húsi og út í götu en í ljós hafi komið að hún var biluð og hafi einungis verið endurnýjuð sem nemur 2 metrum frá húsinu og þar tengd í gamla lögn.

3. Helluborð, sem verið hafði í lagi þegar stefnda skoðaði íbúðina, hafi verið brotið við afhendingu eignarinnar.

4. Klósett á neðri hæð. Stefnandi hafi sagt stefndu að hún myndi hengja upp klósett á neðri hæðinni en það hafi enn verið ógert þegar íbúðin var afhent.

5. Hljómflutningstæki í sturtuklefa hafi verið fylgifé með eigninni og átt að fylgja með við sölu hennar en þau hafi hins vegar ekki verið á sínum stað við afhendingu eignarinnar.

6. Auk framangreinds hafi vantað miðstöðvarofn í anddyri og niðurfall á neðra gólfi í þvottahúsi auk þess sem vantað hafi rafmagn í svefnherbergi, símabox hafi verið ófrágengið, fataskápur í svefnherbergi hafi verið gerður úr óvörðum spónaplötum auk þess að vera baklaus. Leki hafi verið í þvotthúsi og loks hafi naglfastir hlutir verið fjarlægðir af baðherbergi.

Stefnda byggir kröfur sínar á því að íbúðin að Hellisgötu 12 hafi verið haldin framangreindum göllum sem stefnandi beri ábyrgð á. Stefnandi hafi borið ábyrgð á því að þær framkvæmdir, sem hún réðst í á eigninni, væru í samræmi við samþykktar teikningar og ákvæði skipulags- og byggingarlaga og reglugerða settum samkvæmt þeim. Á þessu hafi verið verulegur misbrestur og sé fasteignin því gölluð í skilningi 18. og 19. gr. fasteignakaupalaga, sbr. einnig 22. gr., 26. og 27. gr. sömu laga. Hafi stefnanda sem seljanda borið skylda til að upplýsa kaupanda um galla á eigninni en vanræksla á upplýsingaskyldu eða rangar upplýsingar leiði til skaðabótaskyldu hennar gagnvart stefndu sem kaupanda. Þá beri seljanda að afhenda eign í því ástandi sem hún var í við skoðun og um sé samið. Sé á því byggt að stefnda eigi rétt til skaðabóta og/eða afsláttar úr hendi stefnanda sem nemi a.m.k. fjárhæð dómkröfu, sbr. 37. gr., 41. gr. og 43. gr. fasteignakaupalaga. Þá sé á því byggt að hvort sem rekja megi galla á burðarvirki og burðarþoli hússins til framkvæmda stefnanda í íbúðinni eða ekki, þá sé um að ræða galla sem stefnandi beri ábyrgð á enda hafi stefnda mátt gera ráð fyrir því að burðarvirki og burðarþol hússins væri í lagi.

Stefnda byggir á því að henni hafi verið heimilt að halda eftir lokagreiðslu kaupverðs vegna galla á eigninni enda eigi hún kröfu á hendur stefnanda um skaðabætur og/eða afslátt af kaupverði hinnar seldu eignar vegna framangreindra galla á eigninni. Byggi krafan á heimild í 1. mgr. 28. gr. laga nr. 91/1991 auk þess sem hún styðjist við niðurstöðu matsgerðar.

Stefnda mótmælir sérstaklega kröfu stefnanda um dráttarvexti frá fyrri tíma en dómsuppsögudegi.

Um lagarök vísar stefnda til meginreglna samningaréttar og kröfuréttar og laga nr. 40/2002 um fasteignakaup sem og til ákvæða vaxtalaga nr. 38/2001. Um málskostnað er vísað til 130. gr. laga nr. 19/1991 og um virðisaukaskatt á málskostnað til laga nr. 50/1988.

VI.

Við aðalmeðferð málsins komu fyrir dóminn aðilar málsins og vitnin K-kk-nf S-kk-nf smiður, H-kk-nf S-kk-nf dómkvaddur matsmaður, Ó-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf, sambýlismaður stefnanda, G-kvk-nf A-kvk-nf, löggiltur fasteignasali, B-kvk-nf H-kvk-nf, fyrrverandi sölumaður á fasteignasölu, S-kvk-nf F-kvk-nf, íbúi á rishæð á Hellisgötu 12, og G-kk-nf Ó-kk-nf I-kk-nf, fyrrverandi sambýlismaður stefndu.

Óumdeilt er að stefnda greiddi ekki að fullu síðustu afborgun samkvæmt kaupsamningi aðila en hélt eftir 1.000.000 krónum. Þá er óumdeilt að stefnandi réðst í framkvæmdir á umræddri eign sumarið 2004 og fékk til verksins K-kk-þf S-kk-þf smið. Jafnframt er óumdeilt að ekki var haft samband við byggingarfulltrúa vegna framkvæmdanna og loks liggur fyrir að framangreindur K-kk-nf vann einn að framkvæmdunum en enginn hönnuður kom að verkinu.

Í vætti vitnisins K-kk-ef kom fram að ekki hefði komið til tals á sínum tíma að gera teikningar af endurbótum þeim, sem gerðar voru á umræddri eign, enda kvaðst hann ekki hafa talið þörf á þeim þar sem ekki stóð til að breyta burðarvirki hússins. Hann hefði tekið langvegginn niður að hluta til og hefði ekkert bent til þess að veggurinn væri burðarveggur. Í framlagðri matsgerð kemur hins vegar fram það mat dómkvadds matsmanns að hinn fjarlægði langveggur var burðarveggur og að hann var nauðsynlegur til að gólf á efri hæð héldist nógu stíft og sterkt. Af framlögðum teikningum og ljósmyndum er ljóst að þegar í maí 2000 var búið að fjarlægja hluta af langveggnum sem var austan við skorstein en veggjarbútur sem náði frá skorsteini í átt að austurvegg í stofu var þá enn eftir og lét stefnandi fjarlægja hann ásamt því sem var eftir af veggnum vestan við hann.

Samkvæmt 18. gr. fasteignakaupalaga nr. 40/2002 telst fasteign gölluð ef hún stenst ekki þær kröfur um gæði, búnað og annað sem leiðir af lögunum og kaupsamningi. Notuð fasteign telst þó ekki gölluð nema ágallinn rýri verðmæti hennar svo nokkru varði eða seljandi hafi sýnt af sér saknæma háttsemi. Fram er komið að langveggurinn, sem var tekinn niður að hluta í umræddum framkvæmdum, var burðarveggur hússins og að burðarvirki þess var ekki nægilegt. Þá er staðfest með matsgerð að stefnandi stóð ekki rétt að framkvæmdunum þar sem m.a. hefði þurft að afla samþykkis byggingaryfirvalda til þeirra, sem og að kalla hefði þurft til verksins hönnuði sem látið var ógert.

Þegar litið er til aðstæðna allra og þess að með umræddum framkvæmdum lét stefnandi taka niður töluverðan hluta langveggjar í húsinu og veikti þar með burðarvirki hússins verulega, verður að telja að stefnandi hafi ekki sýnt nægilega aðgæslu þar sem hún lét undir höfuð leggjast að kanna fyrirfram hvort fyrirhugaðar framkvæmdir myndu skerða burðarþolið. Stefnda mátti ætla að burðarþol hússins væri í lagi og að þess hefði verið gætt að framkvæmdirnar röskuðu því ekki. Skortur á burðarþoli verður hvorki talinn falla undir þann fyrirvara í söluyfirliti um að frágangur á eigninnni sé ekki fullkláraður né fyrirvara í samþykktu kauptilboði og kaupsamningi um að kaupandi taki við eigninni eins og hún sé og viti að hún þarfnist lagfæringar. Þá kom fram í vætti vitnisins G-kvk-ef A-kvk-ef fasteignasala að ásett verð eignarinnar 21.900.000 krónur væri eðlilegt verð og við verðmatið hefði verið miðað við ástand eignarinnar við sölu. Ýmsum endurbótum hefði verið ólokið en lækkun söluverðs í 18.800.000 hafi hins vegar átt rætur að rekja til þess sem fram kemur í kauptilboði um leka í forstofu og jafnframt til ákvörðunar seljanda.

Að öllu framanrituðu virtu verður stefnandi talin hafa sýnt af sér slíkt gáleysi við margnefndar framkvæmdir að hún beri skaðabótaábyrgð á því gagnvart stefndu samkvæmt ákvæðum 18. gr. fasteignakaupalaga in fine. Breytir engu um ábyrgð stefnanda gagnvart stefndu að hún fékk ekki húsasmíðameistara til verksins. Samkvæmt matsgerð dómkvadds matsmanns er kostnaður við að lagfæra burðarvirki eignarinnar sagður nema 902.000 krónum og verður fjárhæð skaðabóta við það miðuð enda hefur því mati ekki verið hnekkt af hálfu stefnanda. Þá verður talið að með sömu rökum verði að fallast á með stefndu að stefnandi beri skaðabótaábyrgð gagnvart stefndu með því að hún stóð ekki rétt að breytingunum. Verður bótafjárhæð miðuð við þann kostnað sem í matsgerð er tilgreindur, þ.e. 379.000 krónur, en því mati hefur ekki verið hnekkt af hálfu stefnanda.

Í matsgerð dómkvadds matsmanns kemur fram að frárennslislögn sé ábótavant og að frárennslislögn í þvottahúsi halli öfugt. Í framlagðri yfirlýsingu B-kk-ef H-kk-ef pípulagningamanns, sem sá um endurbætur á lögnum fyrir stefnanda, kemur fram að frárennslislagnir hafi verið endurnýjaðar út úr húsi og tengdar í steinrör um það bil 2 metra frá húsi. Er það í samræmi við niðurstöðu matsmanns í matsgerð og er því sannað að frágangur frárennslislagnanna hafi verið með þeim hætti. Hins vegar kom fram í framburði stefndu fyrir dóminum að B-kvk-nf H-kvk-nf sölumaður hefði sýnt henni íbúðina áður en stefnda gerði kauptilboðið og þá hefði verið upplýst að búið væri að endurnýja allar lagnir í íbúðinni sem og dren. Vitnið B-kvk-nf sölumaður kvaðst hafa leitað upplýsinga um ástand lagna hjá stefnanda í kjölfar spurninga stefndu þar að lútandi, og hefði stefnandi þá sagt að búið væri að skipta um lagnir út í götu. Með þessu telst sannað að stefnda hafi fengið rangar upplýsingar um endurbætur á frárennslislögnum og ástand þeirra. Seljandi eignar ber ábyrgð á röngum upplýsingum þeirra, sem fram koma fyrir hans hönd, og ber stefnandi því ábyrgð á hinum röngu upplýsingum. Með vísan til ákvæða 1. mgr. 27. gr. fasteignakaupalaga verður að fallast á það með stefndu að hún eigi rétt á skaðabótum vegna framangreinds galla í frárennslislögnum úr hendi stefnanda. Samkvæmt matsgerð dómkvadds matsmanns verður fjárhæð skaðabóta ákveðin 110.000 krónur.

Matsmaður segir í matsgerð að hann geti ekki staðfest að lekar séu í kjallara á þeim stöðum sem stefnda vísar til í matsbeiðni. Stefnda hefur ekki fært fram önnur sönnunargögn til stuðnings fullyrðingum sínum um galla vegna tilgreinds leka og verður kröfu hennar því hafnað að þessu leyti.

Að því er varðar ætlaða galla sem stefnda gerir kröfu um og tilgreindir eru í greinargerð hennar í töluliðum 3 til 6 varðandi helluborð, klósett á neðri hæð, hljómflutningstæki í sturtuklefa, miðstöðvarofn í anddyri o.fl., telur dómurinn að stefndu hafi, gegn mótmælum stefnanda, hvorki tekist að sanna tilvist þeirra né umfang en ekki er að þeim vikið í framlagðri matsgerð. Er því kröfu hennar að þessu leyti hafnað.

Með hliðsjón af framangreindu er það niðurstaða dómsins að stefnandi beri skaðabótaábyrgð gagnvart stefndu eins og að framan er rakið og nema skaðabæturnar samtals hærri fjárhæð en sem nemur höfuðstól stefnukröfu. Verður því fallist á kröfu stefnanda um sýknu.

Með bréfi dómsmálaráðuneytisins dagsettu 19. nóvember 2007 var stefndu veitt gjafsókn til að taka til varna í máli þessu fyrir héraðsdómi. Eftir niðurstöðu málsins og með vísan til ákvæða 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnanda gert að greiða 800.000 krónur í málskostnað og rennur hann í ríkissjóð.

Allur gjafsóknarkostnaður stefndu greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, G-kvk-ef J-kvk-ef G-kvk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 700.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóminn kveða upp A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari, sem dómsformaður, og meðdómsmennirnir Á-kk-nf I-kk-nf byggingaverkfræðingur og J-kk-nf Á-kk-nf P-kk-nf byggingatæknifræðingur.

D ó m s o r ð :

Stefnda, K-kvk-nf P-kvk-nf H-kvk-nf, er sýkn af kröfum stefnanda, J-x-x E-x-x B-x-x, í máli þessu,

Stefnandi greiði 800.000 krónur í málskostnað sem renni í ríkissjóð.

Gjafsóknarkostnaður stefndu greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, G-kvk-ef J-kvk-ef G-kvk-ef hdl., 700.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf E-kvk-nf

Á-kk-nf I-kk-nf

J-kk-nf Á-kk-nf P-kk-nf