arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-55/2013

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 30. apríl 2013 á hendur ákærða, H-kk-þgf Þ. G-kk-þgf, kt. …, Kleppsvegi 48, Reykjavík. Málið var dómtekið 28. júní 2013.

Í ákæru segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir þjófnað, með því að hafa um miðjan ágúst 2012 í félagi við annan óþekktan mann við athafnasvæði á Breiðugötu, Akranesi stolið þaðan grind undir bala, hring sem stýrir línu ofan í bala, trekt 15-15 cm sem á að liggja niður í lestarop og vinkilhorn fyrir lúgukarm, allt úr ryðfríu stáli, samtals að áætluðu verðmæti kr. 450.000,- án virðisaukaskatts.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru. Játning ákærða er studd sakargögnum og eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til lagaákvæða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði á ákærða að baki samfelldan brotaferil frá árinu 1988. Hefur hann samtals hlotið 21 dóm og fimm sinnum gengist undir viðurlög fyrir dómi og hjá lögreglu vegna brota gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Sá dómur sem hér hefur einkum áhrif er dómur frá 18. september 2012, akstur sviptur ökurétti. Var refsing ákveðin fangelsi í fjóra mánuði.

Það brot sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir með þessum dómi var framið fyrir uppkvaðningu dómsins 18. september 2012 og ber því að gera ákærða hegningarauka, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Að öllu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

G-kk-nf S-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti 60 daga fangelsi.

G-kk-nf S-kk-nf
S-102/2014

Mál þetta, sem var dómtekið þann 3. júlí sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri 9. maí sl., með ákæru á hendur X;

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 16. apríl 2014, verið með í ræktun á heimili sínu, [...] á Akureyri, 12 kannabisplöntur, en ræktunin hafði staðið yfir hjá honum frá nóvember 2013.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostn-aðar og til að sæta upptöku á þeim plöntum, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 27.447, og þremur lömpum, tveimur ballestum og tveimur perum, sem lögreglan lagði líka hald á við rannsókn málsins samkvæmt 6. mgr. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 174. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði á nokkurn sakaferil að baki samkvæmt sakaskrá ríkisins, sem nær aftur til ársins 2004. Árið 2011 hlaut ákærði tvo dóma fyrir fíkniefnalagabrot, þann 7. febrúar var hann dæmdur til að greiða 80.000 kr. í sekt fyrir brot gegn 2. , sbr. 5., sbr. 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, og þann 4. nóvember var hann dæmdur til að greiða 200.000 kr. í sekt fyrir brot gegn 2., sbr. 4., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni.

Refsing ákærða ákveðst fangelsi í 2 mánuði en rétt þykir að fullnustu refsingarinnar verði frestað og falli niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð. Þá verður ákærði dæmdur til að sæta upptöku á haldlögðum plöntum, lömpum, ballestum og perum eins og krafist er í ákæru.

Dæma ber ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, sem á rannsóknarstigi nemur 78.923 krónum. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans I-kk-ef Þ-kk-ef hdl. ákveðst eins og í dómsorði greinir að virðisaukaskatti viðbættum.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Gerðar eru upptækar tólf kannabisplöntur, með nr. 27.447 í efnaskrá lögreglu, þrír lampar, tvær ballestir og tvær perur, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærði greiði 129.123 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 50.200 krónur.
S-103/2014

Mál þetta, sem var dómtekið 23. júlí sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri 12. maí 2014 gegn X.

Honum er gefið að sök að hafa fimmtudaginn 24. apríl 2014 verið með í vörslum sínum á heimili sínu að Drekagili 21 á Akureyri, 52,26 grömm af maríhúana, 1,38 grömm af hassi og 0,45 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni og verið með í ræktun á heimilinu þrjár kannabisplöntur frá í nóvember eða desember 2013. Er þetta talið varða við 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974 með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim sem að lögreglan lagði hald á.

Málið var í öndverðu höfðað gegn tveimur öðrum einstaklingum en þætti þeirra var lokið með viðurlagaákvörðun.

Ákærði hefur játað sök. Með játningu hans, sem engin ástæða er til að draga í efa, enda í samræmi við gögn málsins, telst sök hans nægilega sönnuð og varðar háttsemi hans við tilgreind refsiákvæði í ákæru.

Ákærði sætti á árinu 2007 sekt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og tvívegis aftur árið 2009.

Refsing hans ákveðst fangelsi í 1 mánuð, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði. Fallast ber á kröfu ákæruvaldsins um upptöku efna. Ákærði verður dæmdur til að greiða sakarkostnað, sem á rannsóknarstigi nemur 60.739 krónum og þóknun skipaðs verjanda síns Á-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef hdl. sem ákveðst eins og greinir í dómsorði að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í einn mánuð, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og hún skal falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hengingarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 110.939 krónur í sakarkostnað þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns Á-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef héraðsdómslögmanns, 50.200 krónur.

Upptæk eru 52,26 grömm af maríhúana, 1,38 grömm af hassi, 0,45 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni og þrjár kannabisplöntur.
S-149/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 27. október sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara 2. september sl. á hendur X;

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa að morgni sunnudagsins 16. júní 2013, fyrir utan veitingastaðinn Nætursöluna við Strandgötu á Akureyri, er lögregla hafði afskipti af ákærða, skallað lögreglumanninn [A] í andlitið sem við það hlaut eymsli á efri vör og strax í kjölfarið sparkað í kvið lögreglumannsins [B].

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/140.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi ákærða, S-kk-nf G-kk-nf hdl., hefur fyrir hönd ákærða krafist þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa, en jafnframt krefst lögmaðurinn hæfilegra málflutningsþóknunar.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt sakargiftir samkvæmt ákæru. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, en þar kemur m.a. fram, eins og lýst er í ákæru að annar lögreglumannanna hafi vegna verknaðar ákærða verið aumur í efri vör og rauður á nefi, en að ekki hafi verið var talin þörf á því að færa hann á slysadeild Sjúkrahússins á Akureyri. Þá kemur fram í gögnum að hinn lögreglumaðurinn hafi verið í öryggisvesti og að hann hafi ekki kennt sér ekki meins. Óumdeilt er að ákærði var er atvik gerðust undir verulegum áfengisáhrifum.

Með hliðsjón af framangreindu, játningu ákærða og öðrum rannsóknargögnum þykir nægilega sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og er atferlið rétt fært til lagaákvæða.

Refsing ákærða þykir með hliðsjón af 1. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga hæfilega ákveðin 45 daga fangelsi, en hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Ákærði getur hins vegar ekki með réttu borið fyrir sig ölvunarástand eða réttlætt gjörðir sínar með þeim hætti sbr. 17. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Eftir atvikum og m.a. með hliðsjón af ungum aldri og iðran ákærða, sbr. 2., 4. og 5. tl. 1. mgr. 70. gr. og 2. tl. 1. mgr. 74. gr. þykir fært að fresta fullnustu refsingar hans og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þess að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins af hálfu ákæruvalds, en dæma bera ákærða til að greina málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., sem þykir eftir atvikum hæfilega ákveðin 112.950 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti 45 daga fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef, hdl., 112.950 krónur.
S-16/2014

Mál þetta er höfðað með ákæru sýslumannsins á Akureyri, útgefinni 16. janúar 2014, á hendur X og öðrum nafngreindum manni,

„fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot, með því að hafa sunnudaginn 25. ágúst 2013, staðið saman að því að taka í heimildarleysi bifreiðina [...], þar sem hún stóð við [...] á Akureyri og gegn [meðákærða], fyrir að hafa ekið henni þaðan sviptur ökurétti ævilangt og undir áhrifum áfengis (með alkóhólmagn í blóði 1,22‰), undir áhrifum fíkniefna (í blóði hans mældist tetrahýdrókannabínól 0,7 ng/ml), um Miðsíðu, þar sem hann ók á ljósastaur á gatnamótunum við Bugðusíðu og haldið áfram án þess að stöðva, um Bugðusíðu, Austursíðu og síðan suður Hlíðarbraut, þar sem hann ók á umferðarskilti á gatnamótum Hlíðarfjallsvegar, en haldið samt áfram ferð sinni um Þingvallastræti, uns bifreiðin stöðvaðist við gatnamót Þingvallastrætis og Miðhúsabrautar, þar sem þeir yfirgáfu bifreiðina.

Brot ákærðu beggja telst varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. sbr. lög nr. 20, 1956 og umferðarlagabrot [meðákærða] telst varða við 1. mgr. 10. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og [meðákærði] jafnframt til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, með síðari breytingum.“

Fyrir dómi var máli þessu skipt þannig að þáttur meðákærða var skilinn frá málinu og sameinaður öðru. Verður hér því aðeins leyst úr þætti ákærða X.

Ákærði X kom fyrir dóm og játaði sök samkvæmt ákæru. Með játningu sinni, sem fær stoð í gögnum málsins, er hann sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans rétt færð til refsiheimildar í ákæru. Við þingfestingu málsins samþykkti ákærði að krafa um sakarkostnað kæmist að í málinu þótt hennar hafi ekki verið getið í ákæru.

Ákærði X hefur talsverðan sakaferil. Skal þess hér getið að í október 2013 var hann dæmdur í tveggja og hálfs árs fangelsi fyrir rán, líkamsárás, fíkniefnalagabrot og ýmis auðgunarbrot. Eftir uppsögu þess dóms var ákærði í nóvember 2013 sakfelldur fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga en ekki gerð refsing, en um hegningarauka var að ræða.

Brot sitt nú framdi ákærði í ágúst 2013 og verður honum því nú ákveðinn hegningarauki. Verður ákveðið að honum verði nú ekki gerð sérstök refsing. Ákærði verður dæmdur til greiðslu 50.200 króna málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., og er virðisaukaskattur innifalinn.

Af hálfu ákæruvaldsins fór E-kk-nf Þ-kk-nf ftr. með málið.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærða, X, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., 50.200 krónur.
S-177/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 21. október sl., höfðaði lögreglustjórinn á Akureyri með ákæru, útgefinni 27. september sl., á hendur J-kk-þgf X;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa mánudagskvöldið 18. ágúst 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna, (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 2,6 ng/ml.) og sviptur ökurétti ævilangt norður Hjalteyrargötu á Akureyri, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans skammt sunnan við Óseyri.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, með síðari breytingum.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök. Með skýlausri játningu hans, sem ekki er ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, enda í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, telst hann sannur að sök um þann verknað sem í ákæru greinir og varðar við þar til greind refsiákvæði.

II.

Ákærði, sem er tuttugu og fjögurra ára, á nokkurn sakaferil að baki, en síðast var hann dæmdur 27. mars sl. í eins mánaðar fangelsi fyrir ítrekaðan fíkniefnaakstur, en jafnframt sviptur ökurétti ævilangt.

Með tilliti til lýsts sakaferils ákærða verður hann nú dæmdur til að sæta fangelsi í tvo mánuði, en jafnframt skal ákærði greiða sekt til ríkissjóðs að fjárhæð 60.000 krónur. Greiði ákærði ekki sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins sæti hann fangelsi í fjóra daga. Þá ber að árétta ævilanga sviptingu ökuréttar ákærða. Loks verður hann dæmdur til að greiða sakarkostnað, sem samkvæmt yfirliti lögreglustjóra nemur 82.655 krónum.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærði greiði 60.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins, en sæti ella fangelsi í fjóra daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 82.655 krónur í sakarkostnað.
S-196/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 10. nóvember sl., höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi með ákæru útgefinni 20. október 2014 á hendur X;

„fyrir neðangreind brot gegn valdstjórninni, framin að kvöldi sunnudagsins 6. júlí 2014 á Akureyri:

1. Með því að hafa í lögreglubifreið sem ekið var frá veitingastaðnum Kaffi Akureyri og að heimili ákærða að Strandgötu 35 og er þangað var komið, ítrekað hótað lögreglumönnunum [A] og [B], sem þar voru við skyldustörf, lífláti.

2. Með því að hafa í framhaldi af því að lögreglumenn færðu ákærða á heimili hans, sparkað í hægra læri lögreglumannsins [A].

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða var krafist vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök skýlaust. Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er sök hans nægilega sönnuð og verður dómur lagður á málið samkvæmt heimild í 164. gr. laga nr. 88, 2008, án frekari sönnunarfærslu.

Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brot það sem í ákæru greinir og réttilega eru heimfærð til lagaákvæða.

II.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki áður hlotið refsidóma.

Eftir atvikum og þegar litið er til þess að engir áverkar hlutust af verknaði ákærða og þess að hann kveðst hafa séð eftir athæfi sínu og beðist afsökunar á þessari hegðan sinni, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 40 daga. Eftir atvikum þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 40 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.
S-199/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 16. desember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 12. nóvember 2014, á hendur X;

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 10. febrúar 2013, fyrir utan veitingastaðinn Kaffi Amor við Strandgötu á Akureyri, slegið [A] tvívegis í andlitið þannig að hann féll á götuna og veittist ákærði þá aftur að [A] og sparkaði í andlitið á honum. Afleiðingar líkamsárásarinnar urðu þær að [A] hlaut yfirborðstáverka og bólgu á neðri vör, blæðingu úr tannholdi og hægri framtönn losnaði.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi Á-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf hdl. krafðist fyrir hönd ákærða vægustu refsingar sem lög leyfa, en jafnframt krafðist hann hæfilegrar málflutningsþóknunar.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum var gefin að sök í ákæru.

II.

Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif í máli þessu.

Af gögnum málsins verður ráðið að nokkur aðdragandi hafi verið að atgangi ákærða, sem leiddi til barsmíða af hans hálfu, og að háttsemi brotaþola hafi í greint sinn ekki verið alveg vítalaus. Barsmíð ákærða verður hins vegar ekki réttlætt með þessu. Þá verður að telja að sú háttsemi ákærða að sparka til brotaþola hafi haft töluverða hættu í för með sér. Ákærði játaði aftur á móti brot sitt við alla meðferð málsins og lýsti jafnframt yfir iðran vegna verknaðarins fyrir dómi og ber að virða það til refsilækkunar, en einnig það að nokkur dráttur varð á rekstri málsins af hálfu lögreglu og ákæruvalds.

Að öllu þessu virtu, sbr. ákvæði 70. gr. og 74. gr. laga nr. 19, 1940, þykir eins og hér stendur á refsing ákærða hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar í tvö ár frá uppkvaðningu dómsins að telja og að hún falli niður að þeim tíma liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærða ber að greiða sakarkostnað, sem er ekki annar en málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, sem þykja hæfilega ákveðin 65.260 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorði 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef hdl., 65.260 krónur.
S-267/2013

Mál þetta, sem dómtekið var þann 6. janúar síðastliðinn, er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á Akureyri útgefinni 6. desember 2013, á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 5. ágúst 2013, við afgreiðslu Póstsins að Strandgötu á Akureyri skallað [...] í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut ótilfærða sprungu í nefbein, mar í nefrót og blóðnasir.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess að ákvörðun um refsingu verði frestað skilorðsbundið en til vara að ákærða verði gerð eins væg refsing og lög leyfa. Þá krefst verjandi hóflegra málsvarnarlauna.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt brot sín eins og þeim er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem er ekki ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm og með tilliti til gagna málsins er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst. Háttsemi ákærða er réttilega heimfærð til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 1. sbr. 2. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008.

II.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður sætt refsingu.

Við ákvörðun refsingar ber að líta til þess að háttsemi ákærða var alvarleg sbr. ákvæði 1. tl. 1. mgr. 70. gr. almennu hegningarlaganna. Þá ber einnig til þess að líta að ákærði var aðeins 17 ára er hann framdi brotið, að hann viðurkenndi brot sitt skýlaust og segist iðrast gjörða sinna, sbr. einkum 4., 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 2. tl. 74. gr. almennu hegningarlaganna nr. 19, 1940.

Að þessu virtu þykir samkvæmt heimild í a-lið 1. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, rétt að fresta ákvörðun um refsingu ákærðu og skal hún falla niður að liðnum tveim árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð sbr. 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008 verður ákærða X gert að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl. 62.750 krónur.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Fresta skal ákvörðun um refsingu ákærða X og skal refsingin falla niður að liðnum tveim árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl. 62.750 krónur.