S-292/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 16. febrúar 2017, höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 23. ágúst 2016 á hendur ákærða, T-x-x D-x-x M-x-x, kt. [...], [...], Hafnarfirði;

„fyrir eftirgreind umferðarlaga- og hegningarlagabrot á árinu 2015, með því að hafa:

1. Miðvikudaginn 4. nóvember í Kópavogi stolið þremur inneignarkortum að samtals söluandvirði 29.985 krónur úr versluninni Elko við Skógarlind 2.

Mál 007-2015-64252.

2. Fimmtudaginn 5. nóvember í Kópavogi stolið Play Station 3 tölvuleik (FIFA 16) að samtals söluandvirði 11.995 krónur úr versluninni Elko við Skógarlind 2.

Mál 007-2015-64422

3. Fimmtudaginn 31. desember í Garðabæ stolið ilmvatni að verðmæti 10.049 krónur úr versluninni Hagkaup við Litlatún.

Mál 007-2015-71763

4. Fimmtudaginn 31. desember í Garðabæ ekið bifreiðinni [...] án ökuréttinda og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í þvagi fannst tetrahýdrókannabínólsýra) um bifreiðastæðið um Litlatún uns lögregla stöðvaði aksturinn.

007-2015-71763

Telst brot í 1. til og með 3. lið varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og brot í 4. lið við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2. gr., 45. gr. a., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007 og 5. gr. laga nr. 66/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Kröfur ákærða:

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af ákæruliðum 1-3 og ákæru um brot gegn 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. ákærulið 4. Að öðru leyti krefst ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa samkvæmt framlagðri tímaskýrslu.

I

Ákæruliður I:

Hinn 17. nóvember 2015 barst lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu kæra frá Elko ehf. á hendur ákærða vegna meints þjófnaðar í verslun félagsins í Lindum, Skógarlind 2 í Kópavogi. Í kærunni var ákærði borinn þeim sökum að hafa 4. nóvember 2015, um kl. 14:30, stolið þremur PSN-live inneignarkortum, hverju að verðmæti 9.995 krónur. Kærunni fylgdu DVD-diskur með upptökum úr eftirlitskerfi Elko í Lindum, útprentaðar myndir í atvikaröð, útprentun úr ökutækjaskrá varðandi bifreiðina [...], sem ákærði var sagður hafa komið á að versluninni og reikningur er sýndi andvirði fyrrnefndra inneignarkorta.

Skýrsla var tekin af ákærða vegna málsins 23. nóvember 2015. Þvertók ákærði fyrir að gerst sekur um þjófnaðarbrot það sem á hann var borið í kæruskýrslu Elko ehf. Hann kannaðist hins vegar við að hafa verið í versluninni á umræddum tíma og þekkti sig á myndum sem fyrir hann voru lagðar úr eftirlitskerfi verslunarinnar.

Ákæruliður II:

Hinn 17. nóvember 2015 barst lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu kæra frá Elko ehf. á hendur ákærða vegna meints þjófnaðar í verslun félagsins í Lindum, Skógarlind 2 í Kópavogi. Í kærunni var ákærði borinn þeim sökum að hafa 5. nóvember 2015, um kl. 13:15, stolið PS3 FIFA 16 tölvuleik að verðmæti 11.995 krónur. Þáttur í meintu þjófnaðarbroti var sögð hafa verið eyðilegging á þjófavarnarhulstri sem leikurinn hefði verið í að verðmæti 5.000 krónur. Kærunni fylgdu DVD-diskur með upptökum úr eftirlitskerfi Elko í Lindum, útprentaðar myndir í atvikaröð, útprentun úr ökutækjaskrá varðandi bifreiðina [...], sem ákærði var sagður hafa komið á að versluninni og reikningar er sýndu andvirði PS3 FIFA 16 tölvuleiksins annars vegar og þjófavarnahulstursins hins vegar.

Skýrsla var tekin af ákærða vegna málsins 23. nóvember 2015. Þvertók ákærði fyrir að gerst sekur um þjófnaðarbrot það sem á hann var borið í kæruskýrslu Elko ehf. Hann kannaðist hins vegar við að hafa verið í versluninni á umræddum tíma og þekkti sig á myndum sem fyrir hann voru lagðar úr eftirlitskerfi verslunarinnar.

Ákæruliðir III og IV:

Fimmtudaginn 31. desember 2015 barst lögreglu tilkynning um þjófnað á ilmvatnsglasi úr verslun Hagkaupa við Litlatún í Garðabæ. Kom fram að maður sem grunaður væri um verknaðinn væri enn á vettvangi. Maðurinn var sagður vera æstur.

Þegar lögreglumenn nálguðust verslun Hagkaupa á lögreglubifreið mættu þeir hinum grunaða, ákærða í máli þessu, á bifreiðinni [...]. Gaf lögregla ákærða merki um að stöðva bifreiðina, sem hann gerði. Í frumskýrslu lögreglu er bókað að ákærði hafi verið nokkuð æstur og óhress með afskipti öryggisvarða í Hagkaupum. Í skýrslunni er ákærði sagður hafa verið með hvíta slikju í munni og mjög litla augasteina. Lögregla hafi metið ástand ákærða svo að hann væri mögulega undir áhrifum fíkniefna.

Fram kemur í frumskýrslu lögreglu að ákærði hafi á vettvangi viðurkennt að hafa reykt kannabis kvöldið áður. Hann hafi enn fremur viðurkennt að hafa aldrei öðlast íslensk ökuréttindi.

Ákærði heimilaði lögreglu leit í bifreiðinni [...]. Í hanskahólfi bifreiðarinnar fann lögregla ilmvatnsglas af tegundinni M-x-x K-x-x. Fram kemur í frumskýrslu að búið hafi verið að taka þjófavörn af glasinu. Lögregla haldlagði ilmvatnsglasið og fékk afhenta kassakvittun þar sem verðmæti þess var sagt vera 10.049 krónur.

Í kjölfarið var ákærði færður á lögreglustöð þar sem hann gaf blóð- og þvagsýni í þágu rannsóknar málsins. Jákvæð svörun kom á THC og OPI í Tox Cup þvagsýnaprófi. Í framhaldinu gaf ákærði jafnframt blóðsýni í þágu rannsóknar málsins. Samkvæmt framlagðri matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði var tetrahýdrókannabínól ekki í mælanlegu magni í blóðinu. Í þvagsýninu mældist hins vegar tetrahýdrókannabínólsýra.

II

Ákærði kom fyrir dóm 14. október 2016 og neitaði sök í málinu að því undanskildu að hann viðurkenndi að hafa fimmtudaginn 31. desember 2015 ekið bifreið án ökuréttinda.

Í þinghaldi 19. janúar sl. lýsti ákærði því yfir að hann vefengdi ekki að hann mætti sjá á þeim ljósmyndum úr eftirlitsmyndavélum sem lægju frammi í málinu. Við aðalmeðferð málsins 16. febrúar sl. staðfesti ákærði síðan að hann mætti sjá á framlögðum upptökum úr eftirlitsmyndavélum verslananna tveggja. Undir lok skýrslu sinnar fyrir dómi nefndi ákærði hins vegar að hann hefði lent í vandræðum gagnvart lögreglu vegna þess hversu mjög hann líktist öðrum manni. Nefndi ákærði í því sambandi atvik fyrir tveimur árum þar sem hann hefði verið stöðvaður af lögreglu við akstur. Í því tilviki hefðu ákærða verið sýndar myndir af öðrum manni sem lögregla hefði í fyrstu talið vera ákærða. Annað hefði hins vegar komið í ljós og ákærði verið beðinn afsökunar.

Ákærði greindi annars svo frá í skýrslu sinni fyrir dómi að hann kæmi oft í verslun Elko í Lindum og eyddi þar umtalsverðum fjárhæðum hverju ári. Borin var undir ákærða ljósmynd merkt nr. 5 í dómskjali nr. 4, tekin 4. nóvember 2015, og sagði ákærði að mögulega mætti sjá hann á myndinni. Ákærði staðfesti hins vegar að hann mætti sjá á mynd merktri nr. 9 í sama dómskjali og son hans einnig. Á mynd nr. 11 á sama dómskjali sagði ákærði son sinn halda á leikjum sem keyptir hefðu verið í verslun Elko. Hvenær leikirnir voru keyptir gat ákærði ekki um borið.

Um atvik 31. desember 2015 bar ákærði að hann hefði engu stolið þennan dag. Kvaðst ákærði hafa geymt ilmvatn í bifreiðinni [...] þennan dag, líkt og hann geri ávallt, og neitaði að hafa stolið ilmvatninu.

Ákærði staðfesti að hafa verið við akstur bifreiðarinnar [...] fimmtudaginn 31. desember 2015 er lögreglu bar að. Kom fram hjá ákærða að hann hefði réttindi til aksturs í Póllandi en að hann hefði aldrei aflað sér ökuréttinda hér á landi. Aðspurður kvaðst ákærði hafa viðurkennt við lögreglu á vettvangi að reykja stundum kannabisefni. Hann hefði hins vegar ekki verið að reykja á þessum tíma. Þá tók ákærði fram að að morgni fyrrnefnds dags hefði hann haft samfarir við manneskju sem verið hefði að reykja kannabis og gat ákærði sér þess til að hann hefði „smitast“ af efninu af henni. Nefndi ákærði einnig þann möguleika að lögregla hefði látið hann hafa notað ílát undir þvagsýni það sem hann gaf í þágu rannsóknar málsins.

III

A, öryggisstjóri hjá Festi hf., skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði komið að rannsókn málsins fyrir hönd Festi hf., en Elko sé í eigu þess félags. Lýsti vitnið því að á myndskeiðum úr eftirlitsmyndavélum í verslun Elko í Lindum dagana 4. og 5. nóvember 2015 mætti sjá ákærða koma á bifreið með skráningarnúmerið [...]. Í för með ákærða væru tveir drengir. Í báðum tilvikum færu þeir í afþreyingarhluta verslunarinnar. Á upptöku frá 4. nóvember 2015 mætti sjá þá taka þrjú PSN-live inneignarkort. Slík kort séu geymd í þjófavarnarhulstrum. Á upptökunni megi sjá ákærða brjóta hulstrin upp og láta eldri drenginn síðan fá brotnu hulstrin. Þau setji drengurinn inn í uppþvottavél. Þegar ákærði gangi frá stingi hann inneignarkortunum í buxnastrenginn, við bakið. Í kjölfarið gangi ákærð út án þess að greiða fyrir kortin. Ákærði og drengirnir gangi því næst inni verslunina Krónuna sem sé við hlið Elko, en sú verslun sé einnig í eigu Festi hf. Á skýrum myndum úr Krónunni megi sjá annan drenginn halda á fyrrnefndum þremur inneignarkortum.

Daginn eftir, þ.e. 5. nóvember 2015, komi ákærði og drengirnir aftur í verslun Elko. Þeir fari inn í afþreyingarhluta verslunarinnar líkt og áður. Þar taki þeir tvo tölvuleiki og gangi síðan í átt að ísskápunum. Ákærði brjóti því næst upp annað þjófavarnarhulstrið og rétti eldri drengnum það. Á leiðinni um ísskápadeildina stingi ákærði leiknum inn á sig en eldri drengurinn setji brotna hulstrið inn í ísskáp. Hinum leiknum sé síðan skilað á sinn stað og í framhaldinu fari ákærði og drengirnir út úr versluninni án þess að greiða fyrir leikinn.

Vitnið sagði engan vafa í sínum huga um að um þjófnað hefði verið að ræða í umrædd sinn. Kom fram hjá vitninu að starfsmenn í versluninni hefðu tilkynnt um fund brotnu þjófavarnarhulstranna. Í kjölfarið hefði verið hafin skoðun á myndefni úr eftirlitsmyndavélum verslunarinnar. Þannig hefðu þessi tvö mál komið upp. Sagði vitnið ákærða þekktan hjá fyrirtækinu vegna eldri mála, allt frá árinu 2008.

B, öryggisfulltrúi hjá Högum hf., greindi svo frá að hann hefði verið að vinna á myndavélakerfi verslunar Hagkaupa við Litlatún þegar hann hefði veitt athygli manni, ákærða í málinu, sem komið hefði inn í snyrtivörudeild verslunarinnar. Ákærði hefði tekið með sér ilmvatnsglas þaðan. Í framhaldinu hefði ákærði farið inn í mátunarklefa. Eftir það hefði vitnið ekki séð ilmvatnsglasið í fórum ákærða. Ákærði hefði síðan farið á afgreiðslukassa og greitt fyrir vörur þar með peningum.

Gerð hefði verið tilraun til þess að stöðva ákærða er hann var á leið út úr versluninni. Það hefði gengið erfiðlega. Ákærði hefði verið mjög ógnandi og hótað vitninu lífláti. Í framhaldinu hefði lögregla verið kölluð til.

Eftir að lögregla kom á vettvang og stöðvaði ákærða á móts við bensínstöð þá sem standi mjög nærri versluninni kvaðst vitnið hafa séð lögreglu með áðurnefnt ilmvatnsglas og hefði vitninu verið tjáð að glasið hefði lögregla fundið í hanskahólfi bifreiðar ákærða.

C lögreglumaður bar fyrir dómi að lögregla hefði umrætt sinn verið kölluð í verslun Hagkaupa í Garðabæ vegna manns sem sagður var æstur og vera undir grun um þjófnað í versluninni. Á leiðinni á vettvang hefði lögreglu borist ný tilkynning þess efnis að maðurinn væri að aka frá versluninni. Lögregla hefði síðan mætt manninum, ákærða í málinu, á bifreiðinni rétt austan við verslunina, nærri bensínstöð sem þarna sé.

Vitnið sagði lögreglu hafa stöðvað bifreiðina. Hefði ákærði stigið út úr bifreiðinni og verið mjög æstur. Ákærði hefði heimilað leit í bifreiðinni og við leitina hefði ilmvatnsglas fundist í hanskahólfi bifreiðarinnar.

Þá kom einnig fram hjá vitninu að vaknað hefði grunur um að ákærði væri undir áhrifum fíkniefna. Á vettvangi hefði ákærði viðurkennt að hafa notað fíkniefni kvöldið áður. Ákærði hefði í kjölfarið verið færður á lögreglustöð þar sem hann hefði gefið blóð- og þvagsýni í þágu rannsóknar málsins. Kvaðst vitnið ekki muna sérstaklega eftir töku þvagsýnisins en sagði sýnatökuna venjulega fara þannig fram að sakborningur gæfi sýnið í þar til gert sýnaglas, sem til staðar væri á lögreglustöð í lokuðum umbúðum, að lögreglu viðstaddri. Í loki sem skrúfað væri á glasið væri síðan fíkniefnapróf sem gæfi forniðurstöðu um hvort, og þá eftir atvikum hvaða, fíkniefni væru í þvagsýninu. Því næst sé dregið sýni úr glasinu og sem sent sé rannsóknarstofu í framhaldinu.

D lögreglumaður sagði lögreglu hafa borist tilkynning um karlmann í verslun Hagkaupa sem gerst hefði sekur um þjófnað og verið með hótanir. Er lögregla var á leið á vettvang hefði verið tilkynnt að maðurinn væri sestur inn í bifreið og væri að aka á brott. Lögregla hefði í kjölfarið mætt ákærða á bifreiðinni við bílaplanið við verslunina. Lögregla hefði stöðvað bifreiðina og rætt við ákærða.

Ákærði hefði heimilað lögreglu að leita í bifreiðinni. Við leitina kvaðst vitnið hafa fundið ilmvatnsglas „sem hann átti að hafa stolið“, vel falið í hanskahólfi bifreiðarinnar. Kvað vitnið ljóst af ummerkjum á glasinu að búið var að taka þjófavörn af því.

Vaknað hefði grunur um að ákærði væri undir áhrifum fíkniefna, en hann hefði verið með hvíta slikju í munni og með samandregna augasteina. Af þeim sökum hefði ákærði verið færður á lögreglustöð þar sem hann hefði gefið þvagsýni sem gefið hefði jákvæða svörun við THC og OPI. Hjúkrunarfræðingur hefði þá verið kallaður til til þess að draga blóð úr ákærða í þágu rannsóknar málsins.

Nánar spurt út í framkvæmd töku þvagsýnisins bar vitnið að það hefði farið með ákærða á snyrtinguna og látið hann hafa sérstakt sýnatökuglas sem hann hefði pissað í. Glasið hefði lögregla áður tekið úr innsigluðum umbúðum. Mjög fljótlega hefði svörun legið fyrir. Spurt um þvagsýni sem send hafi verið til frekari rannsóknar sagði vitnið þau hafa verið í sérstökum minni „prufum“. Vitnið hefði dregið þær prufur úr glasinu með einnota sprautu og síðan innsiglað þær og varðstjóri fengið þær til meðferðar í framhaldinu. Við allt þetta ferli hefðu lögreglumenn verið með einnota latexhanska á höndunum.

E lögreglumaður sagði ilmvatnsglas það sem haldlagt hefði verið í bifreiðinni [...] umrætt sinn hafa verið 100 ml. Við rannsókn málsins hefði komið fram að glös þeirrar stærðar væru ekki til sölu í umræddri verslun heldur séu þau eingöngu notuð sem „testerar“. Undir glasinu, sem verið hefði nýlegt og lítið átekið, sagði vitnið hafa verið blauta límklessu. Af skoðun á upptökum úr öryggismyndavélum hefði mátt ráða að ákærði hefði tekið glasið, sett það í innkaupakörfuna og síðan farið inn í mátunarklefa. Ilmvatnsglasið hefði síðar fundist í bifreiðinni samkvæmt áðursögðu. Fram kom hjá vitninu að það hefði að rannsókn lokinni afhent starfsmanni Haga hf. ilmvatnsglasið.

F, deildarstjóri á Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands, kom fyrir dóm og staðfesti og skýrði matsgerð sína og G, dagsetta 11. febrúar 2016. Vitnið lýsti einnig með ítarlegum hætti verkferlum rannsóknastofunnar við móttöku og meðhöndlun blóð- og þvagsýna. Þá upplýsti vitnið að lögregla væri með glös ákveðinnar gerðar til töku og varðveislu blóð- og þvagsýna sem send væru til rannsóknar.

Fram kom hjá vitninu að tetrahýdrókannabínólsýra hefði mælst í þvagi ákærða, töluvert yfir mæliþröskuldi. Það hefði verið niðurstaðan samkvæmt tveimur sjálfstæðum mælingum á tetrahýdrókannabínólsýru í þvagi. Magnið hefði verið það mikið að það gæti ekki skýrst af óbeinum kannabisreikingum. Þá hefðu kannabínóíðar mælst yfir mæliþröskuldi í blóðsýni en tetrahýdrókannabínól hefði hins vegar eitt og sér ekki náð 0,5 ng/ml sem vitnið sagði vera þann þröskuld sem rannsóknastofan miði við hvað varði magn efnisins í blóði. Blóðsýnið hefði því gefið til kynna neyslu kannabis en að einhver tími væri liðinn frá neyslunni.

IV

Ákæruliður 1:

Í ákærulið 1 er ákærða gefið að sök þjófnaðarbrot 4. nóvember 2015 með því að hafa stolið þremur inneignarkortum að söluandvirði 29.985 krónur úr versluninni Elko að Skógalind 2 í Kópavogi. Styðst ákæra lögreglustjóra að þessu leyti eingöngu við upptöku úr eftirlitsmyndavélum í versluninni. Ákærði neitar sök.

Að mati dómsins er engum vafa undirorpið að ákærði kom í verslun Elko að Skógalind 2 umræddan dag ásamt tveimur ungum drengjum. Á upptöku úr eftirlitsmyndavél í versluninni sést hann handleika þrjú blálituð hulstur. Nokkru síðar sést ákærði stinga hulstrunum inn á sig, nánar til tekið í buxnastrenginn við bakið. Skömmu síðar gengur ákærði út úr versluninni án þess að greiða á afgreiðslukassa. Þá liggur frammi myndskeið úr verslun Krónunnar Lindum, sem staðsett er við hlið verslunar Elko, en á myndskeiðinu sést eldri drengurinn halda á bláleitum hulstrum sem svipar mjög til þeirra er ákærði stakk inn á sig samkvæmt áðursögðu.

H, öryggisstjóri hjá Festi hf., bar fyrir dómi að málið hefði komið upp þegar starfsmenn í verslun Elko tilkynntu um fund brotinna þjófavarnarhulstra. Í kjölfarið hefði verið hafin skoðun á myndefni úr eftirlitsmyndavélum verslunarinnar. Skýrslur voru ekki teknar af tilvitnuðum starfsmönnum Elko fyrir lögreglu og ekki báru þeir heldur vitni fyrir dómi, enda liggur ekki fyrir í gögnum málsins hvaða starfsmenn þetta voru. Engra haldbærra gagna nýtur um andlag hins meinta þjófnaðarbrots ákærða, en á myndskeiðunum er ekki hægt að greina útlit hulstranna að öðru leyti en því að sjá má að þau eru bláleit. Þá hefur ákæruvaldið engin gögn lagt fram sem sýna útlit inneignarkorta eins og þeirra sem ákærða er gefið að sök að hafa stolið. Ákæruvaldið hefur því ekki fært á það sönnur að mati dómsins hverju ákærði stakk inn á sig samkvæmt áðursögðu. Samkvæmt því og öðru framangreindu þykir ákæruvaldinu ekki hafa tekist að færa sönnur á þá háttsemi sem ákærða er gefin að sök í ákærulið 1, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, en sönnunarbyrðin um sekt ákærða og og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu, sbr. 108. gr. sömu laga. Dómurinn á því ekki annan kost en sýkna ákærða af sakargiftum samkvæmt ákærulið 1.

Ákæruliður 2:

Í ákærulið 2 er ákærða gefið að sök þjófnaðarbrot 5. nóvember 2015 með því að hafa stolið Play Station 3 tölvuleik (FIFA 16) að söluandvirði 11.995 krónur úr versluninni Elko að Skógalind 2 í Kópavogi. Ákærði neitar sök.

Af framlögðum myndskeiðum má skýrlega ráða að ákærði kom í verslun Elko að Skógalind 2 umræddan dag ásamt tveimur ungum drengjum. Á upptöku úr eftirlitsmyndavél í versluninni sést hann handleika tvö hulstur. Nokkru síðar sést ákærði stinga öðru hulstrinu inn á sig, nánar til tekið í buxnastrenginn við bakið. Skömmu síðar gengur ákærði út úr versluninni án þess að greiða á afgreiðslukassa.

Svo sem rakið var að framan bar H öryggisstjóri fyrir dómi að málið hefði komið upp þegar starfsmenn í verslun Elko tilkynntu um fund brotinna þjófavarnarhulstra. Í kjölfarið hefði verið hafin skoðun á myndefni úr eftirlitsmyndavélum verslunarinnar. Í því tilviki sem hér um ræðir voru skýrslur heldur ekki teknar af tilvitnuðum starfsmönnum Elko fyrir lögreglu. Starfsmennirnir báru ekki vitni fyrir dómi, enda liggur ekki fyrir í gögnum málsins hvaða starfsmenn þetta voru. Engra haldbærra gagna nýtur um andlag hins meinta þjófnaðarbrots ákærða, en á myndskeiðum um eftirlitsmyndavélum er ekki hægt að greina útlit hulstursins svo nokkru nemi. Þá hefur ákæruvaldið engin gögn lagt fram sem sýna útlit leiks eins og þess sem ákærða er gefið að sök að hafa stolið. Ákæruvaldið hefur því ekki fært á það sönnur hverju ákærði stakk inn á sig samkvæmt áðursögðu. Samkvæmt því og öðru framangreindu þykir ákæruvaldinu ekki hafa tekist að færa sönnur á þá háttsemi sem ákærða er gefin að sök í ákærulið 2, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, en sönnunarbyrðin um sekt ákærða og og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu, sbr. 108. gr. sömu laga. Dómurinn á því ekki annan kost en sýkna ákærða einnig af sakargiftum samkvæmt ákærulið 2.

Ákæruliður 3:

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök þjófnaðarbrot 31. desember 2015 með því að hafa stolið ilmvatni að verðmæti 10.049 krónur úr verslun Hagkaupa við Litlatún í Garðabæ. Ákærði neitar sök. Fyrir dómi bar ákærði að hann hefði geymt ilmvatn í bifreiðinni [...] umræddan dag, líkt og hann gerði ávallt, og neitaði að hafa stolið ilmvatnsglasi því sem lögregla lagði hald á við leit í bifreiðinni.

B öryggisfulltrúi lýsti atvikum þessum svo að hann hefði verið að vinna á myndavélakerfi verslunarinnar umræddan dag þegar hann hefði veitt ákærða athygli í snyrtivörudeild verslunarinnar. Sagði vitnið ákærða hafa tekið með sér ilmvatnsglas þaðan. Í framhaldinu hefði ákærði farið inn í mátunarklefa og eftir það hefði vitnið ekki séð ilmvatnsglasið í fórum ákærða. Gerð hefði verið tilraun til þess að stöðva ákærða er hann var á leið út úr versluninni en það ekki tekist þar sem ákærði hefði verið ógnandi og haft í hótunum. Eftir að lögregla kom á vettvang og stöðvaði ákærða kvaðst vitnið hafa séð lögreglu með ilmvatnsglasið og hefði lögregla tjáð vitninu að glasið hefði fundist í hanskahólfi bifreiðar ákærða. D lögreglumaður bar um það atvik að ákærði hefði heimilað lögreglu leit í bifreiðinni [...]. Við leitina hefði vitnið fundið ilmvatnsglas, sem verið hefði vel falið í hanskahólfi bifreiðarinnar. Lögreglumaðurinn sagði ljóst af ummerkjum á glasinu að búið hefði verið að taka þjófavörn af því. Þá staðfesti C lögreglumaður í skýrslu sinni fyrir dómi að ákærði hefði heimilað leit í bifreiðinni og að við leitina hefði fundist ilmvatnsglas í hanskahólfi hennar.

Á framlagðri upptöku úr eftirlitskerfi verslunarinnar má skýrlega sjá ákærða taka ilmvatnsglas og setja það í innkaupakörfu. Þegar ákærði kemur á afgreiðslukassa nokkru síðar er ilmvatnsglasið hvergi sjáanlegt og er það ekki meðal þeirra vara sem ákærði greiddi fyrir samkvæmt því sem sjá má á upptökunni og kassakvittun. Samkvæmt áðursögðu fannst ilmvatnsglas, sem vitnið B bar að væri glas það sem ákærði hefði tekið, við leit lögreglu í bifreiðinni [...] sem ákærði ók. Að öllu þessu gættu og með vísan til annars framangreinds þykir sannað, gegn neitun ákærða, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi gerst sekur um þjófnaðarbrot það sem honum er gefið að sök í ákærulið 3 og varðar við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þó þannig að í ljósi framburðar E lögreglumanns, þess efnis að ilmvatnsglas það sem haldlagt hefði verið í bifreiðinni [...] hefði verið „tester“ og að glasið hefði verið lítillega átekið, verður við það að miða að verðmæti glassins hafi verið nokkru minna en fram kemur í ákæru.

Ákæruliður 4:

Ákærði hefur viðurkennt að hafa fimmtudaginn 31. desember 2015 ekið bifreið án ökuréttinda. Með því braut hann gegn ákvæði 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Ákærði var handtekinn eftir að lögregla stöðvaði akstur hans umrætt sinn og færður á lögreglustöð. Þar gaf hann blóð- og þvagsýni í þágu rannsóknar málsins. Jákvæð svörun kom á THC og OPI í Tox Cup þvagsýnaprófi. Samkvæmt framlagðri matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði var tetrahýdrókannabínól ekki í mælanlegu magni í blóðinu. Í þvagsýninu mældist hins vegar tetrahýdrókannabínólsýra.

Svo sem rakið er í kafla III hér að framan gaf F, deildarstjóri á Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, skýrslu fyrir dómi þar sem hún staðfesti og skýrði matsgerð sína og G, dagsetta 11. febrúar 2016. Í skýrslu vitnisins kom fram að tetrahýdrókannabínólsýra hefði mælst í þvagi ákærða, töluvert yfir mæliþröskuldi. Magnið hefði verið það mikið að það gæti ekki skýrst af óbeinum kannabisreikingum. Þá hefðu kannabínóíðar mælst yfir mæliþröskuldi í blóðsýni en tetrahýdrókannabínól hefði hins vegar eitt og sér ekki náð 0,5 ng/ml, sem vitnið sagði vera þann þröskuld sem rannsóknastofan miði við hvað varðar magn efnisins í blóði. Blóðsýnið hefði því gefið til kynna neyslu kannabis en að einhver tími væri liðinn frá neyslunni.

Í málinu hefur ekkert haldbært komið fram um að lögregla hafi umrætt sinn staðið ranglega að töku og meðhöndlun þvagsýna, en framburður lögreglumannanna tveggja hvað það varðar er reifaður í kafla III hér að framan. Þá hefur ákærði ekki á nokkurn hátt hnekkt ofangreindum rannsóknarniðurstöðum. Að virtum niðurstöðum framlagðrar matsgerðar og framburði F telur dómurinn þær skýringar sem ákærði hefur gefið á því að tetrahýdrakannabínólsýra mældist í þvagsýni er hann gaf umrætt sinn ekki geta staðist. Með vísan til matsgerðarinnar þykir því mega slá því föstu, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, gegn neitun ákærða, að tetrahýdrókannabínólsýra hafi verið í þvagi ákærða er hann ók bifreiðinni [...] umrætt sinn. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi en með henni braut ákærði gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. til dæmis dóm Hæstaréttar Íslands í máli nr. 254/2008.

V

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins á ákærði nokkurn sakaferil að baki. Hann gekkst 20. maí 2011 undir sektargerð lögreglustjóra þess efnis að hann greiddi 160.000 krónur í sekt og sætti sviptingu ökuréttar í 18 mánuði vegna brots gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Með dómi 18. nóvember sama ár var ákærða gert að greiða 120.000 króna sekt fyrir líkamsárás. Hann gekkst undir sektargerð lögreglustjóra 28. janúar 2012 þess efnis að hann greiddi 70.000 króna sekt vegna umferðarlagabrots og 28. janúar 2013 gekkst hann að nýju undir sektargerð vegna brots gegn sömu lögum þess efnis að hann greiddi 120.000 krónur í sekt. Hinn 18. mars sama ár gekkst ákærði enn á ný undir sektargerð vegna brots gegn umferðarlögum og nam sekt hans þá 110.000 krónum. Að síðustu var ákærði 28. mars 2014 dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir líkamsárás og minniháttar eignaspjöll.

Með brotum sínum nú rauf ákærði skilorð samkvæmt síðastnefndum dómi. Samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ber því að taka skilorðsdóminn upp og dæma málin í einu lagi eftir fyrirmælum 77. gr. sömu laga.

Að öllu framansögðu gættu og að brotum ákærða virtum þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Eins og að framan er rakið gekkst ákærði undir sektargerð lögreglustjóra 20. maí 2011 vegna brots gegn 1. sbr. 3. mgr. umferðarlaga nr. 50/1987. Það brot hefur ítrekunaráhrif á það brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a. sömu laga, sbr. 6. mgr. 101. gr. laganna. Að því gættu og í samræmi við kröfugerð ákæruvalds verður ákærði, sbr. 101. og 102. gr. umferðarlaga, sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði dæmist til að greiða sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti lögreglustjóra, samtals 87.014 krónur, sbr. 1. málslið 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008. Eftir úrslitum málsins, sbr. 2. málslið 1. mgr. 218. gr. sömu laga, verður ákærða gert að greiða ⅔ hluta þóknunar skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hrl., sem hæfilega þykir ákveðin að virðisaukaskatti meðtöldum með þeim hætti sem í dómsorði greinir. Þóknunin greiðist að öðru leyti úr ríkissjóði.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, T-x-x D-x-x M-x-x, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti sviptingu ökuréttar í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði ⅔ hluta þóknunar skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hrl., sem nemur alls 379.440 krónum að virðisaukaskatti meðtöldum, en þóknunin greiðist að öðru leyti úr ríkissjóði. Ákærði greiði 87.014 krónur í annan sakarkostnað. Ákærði greiði því samtals 339.974 krónur í sakarkostnað.

K-kk-nf H-kk-nf