E-4069/2020

Dómur

Mál þetta sem var höfðað með stefnu birtri 19. júní 2020, var dómtekið 27. janúar 2021. Stefnandi er T-kvk-nf R-kvk-nf D-kvk-nf, Arnarhöfða 6, Mosfellsbæ, en stefnda er H-kvk-nf K-kvk-nf S-kvk-nf, Laxatungu 41, Mosfellsbæ.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndu verði gert að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 473.250 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. maí 2019 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi greiðslu málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Stefnda krefst aðallega sýknu af öllum kröfum stefnanda. Til vara krefst stefnda lækkunar á kröfu stefnanda og að gagnkröfu stefndu að fjárhæð 428.800 krónur, auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 15. desember 2019 til greiðsludags, verði skuldajafnað á móti kröfu stefnanda. Þá krefst stefnda greiðslu málskostnaðar.

I

Í máli þessu krefur stefnandi stefndu um greiðslu vegna vinnu hennar við þjálfun hesta fyrir stefndu á tímabilinu september 2018 til mars 2019, auk annarra verkefna fyrir stefndu, en stefnandi hefur komið að þjálfun hesta fyrir stefndu frá árinu 2016. Krafa stefnanda byggir á ódagsettu yfirliti sem hún tók saman í tengslum við málsóknina og þjálfunardagbók sem hún hélt á tímabilinu 1. október 2018 til 16. september 2019. Í dagbókinni er lýst hvaða hestar voru þjálfaðir hvern dag vikunnar og stuttar skýringar um hvað hafi verið gert. Einnig er þar gerð grein fyrir ástandi hestanna ef eitthvað var athugavert og atriði varðandi umhirðu þeirra.

Í fyrrgreindu yfirlitsskjali sundurliðar stefnandi greiðslur sem hún telur sig eiga ógreiddar vegna þjálfunar hennar á sex hestum í eigu stefndu, þ.e.a.s. hestanna V-kvk-ef, V-kvk-ef, S-kvk-ef, S-kvk-ef, Á-kvk-ef og S-kk-ef. Samkvæmt yfirlitinu reiknar stefnandi með 30.000 krónum á mánuði fyrir hvern hest en fjárhæðir eru svo lægri ef þjálfun hefur ekki verið allan mánuðinn. Samkvæmt yfirlitinu þjálfaði stefnandi fyrir stefndu fjögur hross í september 2018, tvö í október, þrjú í nóvember, þrjú í desember 2018, tvö í janúar 2019, þrjú í febrúar og tvö í mars. Samkvæmt yfirlitinu krefur stefnandi stefndu einnig um greiðslu fyrir rakstur nokkurra hesta, einkatíma sem hún sótti vegna þjálfunar hesta í eigu stefndu, hús og kattagæslu og gæslu fyrir hestana á meðan stefnda var erlendis og hestasjampó og járningar sem hún kveðst hafa lagt út fyrir. Einnig krefst stefnandi þess að stefnda endurgreiði henni 150.000 krónur fyrir hestinn O-x-x sem stefnda keypti og stefnandi skyldi eignast hlut í með með þjálfun fyrrgreindra hesta í eigu stefndu.

Óumdeilt er að í samskiptum stefnanda og stefndu var ekki gert ráð fyrir að gefnir væru út reikningar fyrir vinnu og útlagðan kostnað stefnanda. Stefnandi útbjó fyrst óformlegan reikning sem er í samræmi við fyrrgreint yfirlit þegar henni var ljóst að greiðslur voru ekki að berast frá stefndu. Er reikningurinn dagsettur 1. apríl 2019. Ekki er tilgreindur gjalddagi á honum. Er reikningurinn sundurliðaður þannig: þjálfun frá október 2018 til mars 2019, 279.500 krónur, rakstur í nóvember 2018, 9.000 krónur, hús,, katta og hestapössun desember 2018, 30.000 krónur, einkatímar í nóvember 2018, 3.750 krónur, sjampó 1.000 krónur og Organgistasonur 150.000 krónur. Til frádráttar hafi síðan komið tvær innborganir frá stefndu, 26. og 29. mars að fjárhæð 100.000 krónur. Samtals 473.250 krónur sem er stefnufjárhæð málsins.

Stefnandi leitaði til Laga og innheimtu með kröfu sína, sem sendi stefndu viðvörun um innheimtuaðgerðir, með bréfi, dags. 8. nóvember 2019 og innheimtubréfi, dags. 19. nóvember 2019. Þar er vísað til ótilgreindra heimildarskjala og tiltekið að krafa sé samkvæmt reikningum útgefnum 30. október, 30. nóvember og 31. desember 2018 og 31. janúar, 28. febrúar, 31. mars og 30. apríl 2019. Höfuðstóll er tilgreindur 747.750 krónur. Þá kemur fram að „greitt fyrir innheimtubyrjun“ séu 274.500 krónur.

Málsaðilar gáfu skýrslur fyrir dóminum við aðalmeðferð málsins.

Stefnandi tók fram að sumarið 2016 hafi stefnda haft samband við hana um þjálfun á tveimur hestum og síðan hafi fleiri hestar bæst við. Hún hafi tekið 30.000 krónur á mánuði fyrir hest og að sú tala hafi haldist áfram til áranna 2018 til 2019. Gert hafi verið ráð fyrir að stefnandi greiddi 150.000 króna hlut sinn í hestinum O-kk-þgf með þjálfun fyrir stefndu, sem hefði lagt út fyrir hestinum í upphafi og miðað við að eignarhluti hennar í hestinum yrði 25% til 30%. Hún hafi síðan gert hestinn bandvanann en hafi ekki rukkað sérstaklega fyrir það. Tók stefnandi fram að tími sem hefði farið í þjálfun hvers hests væri um 40 mín. á hest á dag með öllu, þ.m.t. að leggja á og sinna öllu.

Um gagnkröfur stefndu tók stefnandi fram að hún hefði dvalist í húsi stefndu að beiðni stefndu á meðan hún var erlendis og hugsað á sama tíma um hesthúsið, hestana og önnur húsdýr stefndu. Rætt hafi verið um að hún fengi greiddar 30.000 krónur fyrir þennan tíma sem stefnda hafi samþykkt. Um einkatíma sem hún sótti í tengslum við þjálfun hesta stefndu, þá hafi stefnandi sjálf greitt einn tíma og hafi beðið stefndu að borga á móti vegna þess að hún væri að þjálfa hestana hennar. Sjampó fyrir 1.000 krónur hafi hún keypt til að þvo hvítan hest í eigu stefndu og sem stefnda hafi samþykkt að greiða. Stefnandi tók fram að hún hafi verið með tvo hesta í hagagöngunni hjá H-kk-þgf, og stefnda með sína hesta. Aldrei hafi verið minnst á að henni hafi borið að greiða fyrir þetta. Um hagagöngur á árinu 20182019, tók stefnandi fram að stefnda hafi boðið henni að setja hesta sína út á stykkið. Aldrei hafi verið rætt um greiðslur í því sambandi. Stefnda hafi verið með stykkið á leigu og ekki búið að fylla upp í kvóta og þess vegna hafi engu breytt þó að meri stefnanda væri þarna líka. Stefnandi kvaðst hafa lagt út fyrir járningunni sem komi fram á yfirlitinu, en kvaðst aldrei hafa lagt fram neina reikninga fyrir stefndu og að stefnda hafi bara lagt inn á hana. Þannig hafi það verið á milli þeirra. Hún kvaðst hafa byrjað að þjálfa fyrir stefndu í september 2016. Greiðslur voru lagðar inn á hana, engir reikningar og þetta var á svörtu. Stefnandi kvaðst hafa fengið svartar greiðslur mánaðarlega. Greiðslur komu ekki reglulega heldur eftir samkomulagi. Munnlega hafi verið samið um greiðslur fyrir járninguna, rakstur og annað.

Stefnda tók fram að greiðslur hafi verið gerðar upp á grundvelli trausts á milli þeirra. Stefnda staðfesti að hún hefði beðið stefnanda um að þjálfa hrossin. En varðandi rakstur þá hafi ekki verið samið um greiðslu fyrir hann en hún hafi samþykkt að hestarnir yrðu rakaðir. Hún kannist ekki við að hafa keypt járningar af stefnanda og hafi verið í reikning hjá þriðja aðila vegna járninga á sínum hestum. Hún hafi aldrei fengið reikninga frá henni en viðskipti þeirra hafi byggst upp á trausti. Þá hafi aldrei verið samið um gæslu á húsinu.

Stefnda tók fram að það hafi alltaf staðið til að borga stefnanda fyrir þjálfun hrossanna, en með skuldajöfnun á móti því sem stefnandi skuldaði henni. Stefnda hafi litið svo á að greiða bæri 25.000 fyrir hvern hest, en ekki 30.000 krónur. Rétt fjárhæð 25.000 krónur á hest og svo skuldajöfnun á móti því sem hún, stefnda, hefði lagt út fyrir í þágu stefnanda. Líkleg fjárhæð fyrir þjálfun hestanna gæti verið um 355.000 krónur sem er óumdeilt. Þá segir stefnda að hún hafi ekki greitt stefnanda meira en 25.000 krónur fyrir hest á mánuði.

II.

1. Helstu málsástæður og lagarök stefnanda Samkvæmt stefnu krefur stefnandi stefndu um greiðslu fyrir þjálfun á hestum stefndu á tímabilinu frá september 2018 til og með mars 2019 auk annarra verkefna. Stefnandi byggir kröfu sína á vinnu sem hún hafi innt af hendi fyrir stefndu. Laun stefnanda fyrir þjálfun hesta í september 2018 hafi verið samtals 90.000 krónur. Auk þess hafi stefnandi lagt út fyrir járningum að fjárhæð 22.500 krónur sem ekki hafi fengist greiddar. Stefnandi og stefnda hafi áður sammælst um að kaupa saman hestinn Organistason og skyldi stefnandi vinna upp sinn hluta vegna hestsins og hafi fyrrgreindum fjárhæðum 112.500 krónum verið ráðstafað sem greiðslu upp í hennar hlut í hestinum. Í lok september 2018 hafði stefnda því átt inni hjá henni 39.500 krónur vegna þjálfunar Í október 2018 hafi stefnandi unnið upp í framangreinda skuld við stefndu og hélt vinna stefnanda fyrir stefndu við þjálfun áfram næstu mánuði eða allt þar til í mars 2019, auk þess sem stefnandi sinnti ýmsum fleiri viðvikum fyrir stefndu á tímabilinu svo sem við rakstur á hestum í nóvember 2018, og hús, katta, og hestapössun í desember 2018. Þá var stefnandi með hesta stefndu í einkatímum í nóvember 2018. Stefnandi hafi einnig haldið nákvæma þjálfunardagbók. Stefnda hafi greitt stefnanda 50.000 krónur þann 26. mars 2019 og aftur 50.000 krónur þann 29. mars 2019 vegna vinnu stefnanda fyrir stefndu.

Í apríl 2019 hafi stefnandi og stefnda sammælst um að stefnandi drægi sig út úr kaupum á hestinum O-kk-þgf, og að stefnda endurgreiddi stefnanda 150.000 krónur vegna O-kk-ef. Í sömu skilaboðum tilkynnti stefnandi stefndu hvernig skuld stefndu við stefnanda stæði vegna vinnu stefnanda mánuðina á undan. Samtals væri skuld stefndu við stefnanda nú 473.250 krónur. Stefnandi sendi reikning í samræmi við framangreint þann 1. apríl 2019 að fjárhæð 473.250 krónur.

Stefnandi kveðst byggja málsókn sína á hendur stefndu á meginreglu kröfuréttar um skuldbindingargildi loforða og um efndir fjárskuldbindinga. Einnig að stefndu sé skylt að standa við gerða samninga og greiða fyrir þá vinnu sem stefnandi sannanlega vann fyrir stefndu að beiðni stefndu. Vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, sbr. lög nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Þá vísar stefnandi einnig til laga nr. 42/2000 um þjónustukaup.

Við munnlegan flutning málsins tók lögmaður stefnanda fram að málatilbúnaður væri byggður á því að um vinnuveitandasamband eða launþegasambandi væri að ræða á milli stefnanda og stefndu og að kröfur hennar væru samkvæmt því um greiðslu launa.

2. Helstu málsástæður og lagarök stefnda Stefnda byggir sýknukröfur sína í fyrsta lagi á því að stefnandi hafi engin gögn lagt fram sem styðji kröfu hennar á hendur stefnda. Enginn samningur liggi til grundvallar kröfu stefnanda á hendur henni. Stefnandi leggi fram einhliða öfluð gögn sem ekki séu sönnun þess að stefnandi hafi innt af hendi hin umþrættu verk. Stefnandi hafi aðeins lagt fram gögn um innheimtutilraunir sínar á hendur stefndu. Stefnda bendir á að innheimtubréf, dags. 19. nóvember 2019, tilgreini 8 fylgiskjöl sem heimildaskjöl á bak við kröfuna. Öllum nema einu skjali sé lýst með „000000“. Þessi fylgiskjöl hafi stefnda aldrei séð og þau hafi ekki verið lögð fram sem dómsskjöl. Því sé erfitt fyrir stefndu að átta sig á kröfu stefnanda. Þá verði ekki séð á hverju stefnandi byggi gjalddaga í hverju heimildaskjali, m.t.t. þess að ekki hafi verið samið um mánaðarlegar greiðslur. Engin tilraun sé gerð til að útskýra þetta frekar í stefnu. Vísað er í mismunandi gjalddaga á þeim „heimildaskjölum“ í innheimtubréfi frá stefnanda. Dagsetning reikningsins sé hins vegar 1. apríl 2019. Er þetta dæmi um misræmi í málatilbúnaði stefnanda. Eitt heimildaskjalið í innheimtutilraunum stefnanda beri lýsinguna „hestur“ og gjalddagi tilgreindur 30. mars 2019. Er líklega átt hér við hestinn O-kk-þf. Hins vegar megi sjá af gögnum málsins að stefnandi hætti við þau kaup í apríl 2019. Þá er dagsetning á reikningi 1. apríl 2019, vegna sama hests. Stefndi bendir á að stefnandi óskaði eftir því að eignast hlut í hestinum með vinnuframlagi og það hafi síðan verið einhliða ákvörðun hennar að draga sig út úr kaupunum á honum. Það veiti henni ekki rétt til þess að krefjast greiðslu fyrir þjálfun í staðinn, enda hafi ekki verið um það samið. Er kröfu vegna hestsins því mótmælt.

Stefnandi byggir á því að reikningur, dags. 1. ap ríl 2019, hafi aldrei verið sendur til stefndu og að ljóst sé að hann hafi verið útbúinn nýlega. Því til stuðnings bendir stefndi á að ekki sé vísað í hann í innheimtubréfi, dags. 19. nóvember 2019.

Þá veki athygli að inn á umræddum reikningi sé gert ráð fyrir greiðslu á hestinum O-kk-þgf, en reikningurinn sé dagsettur 1. apríl 2019 en um leið liggi fyrir að stefnandi dró sig út úr kaupunum 16. apríl 2019.

Stefnda byggir á því að á þeim tíma sem stefnandi tók að sér verk fyrir stefndu gaf hún aldrei út reikning, auk þess sem reikningur, dags. 1. apríl 2019, var aldrei sendur stefndu. Þá hafi stefnda aldrei séð þjálfunardagbók þá sem stefnandi leggi fram. Sé um að ræða einhliða og óstaðfest skjal og sönnunargildi þess mótmælt.

Í reikningi, dags. 1. apr íl 2019, vísi stefnandi til einkatíma í nóvember 2018.

Stefnda viti ekki hvað átt sé við með kröfunni og sama gildi um kostnað vegna „sjampo“. Þá hafi aldrei verið samið um greiðslu á hús , katta og hestapössun.

Stefnandi bauðst til að passa hús stefndu á meðan hún var erlendis. Sami gildi um liðinn „rakstur“. Stefnandi vildi fá að raka hross í eigu stefndu og stefnda leyfði henni það, en ekki var samið um að stefnandi fengi sérstaklega greitt fyrir raksturinn.

Með framlagningu þessara gagna hefur stefnandi ekki fært fram fullnægjandi sönnur á réttmæti kröfu sinnar.

Til vara er þess krafist, verði stefnda dæmd til að greiða stefnanda einhvern hluta krafna hennar að fallist verði á gagnkröfu til skuldajafnaðar að fjárhæð 424.800 krónur . Byggir stefnda á sömu málsástæðum og í aðalkröfu sinni. Auk þess byggir stefnda á því að stefnandi skuldi henni talsverðar fjárhæðir sem samið var um að myndu dragast af endurgjaldi stefnanda fyrri verk unnin í þágu stefndu. Í fyrsta lagi hafi þurft að lagfæra hestana Á-kvk-þgf og S-kvk-þgf eftir stefnanda. Kostnaður við lagfæringu á Ársól sem leggist á stefnanda sé 70.000 krónur og við Sýrni 120.000 krónur.

Stefnandi hafi tekið að sér tiltekið verk fyrir stefndu sem fól í sér að þjálfa umrædda hesta og eðli málsins samkvæmt þurfi það verk að bera árangur. Verkið hafi verið gallað og valdið stefndu tjóni. Stefnda hafi þurft að fá þá lagfærða í kjölfarið.

Kostnaður stefndu vegna vanefnda á því verki sem stefnandi tók að sér fyrir stefndu hafi verið umtalsverður og krefur stefnda stefnanda um 190.000 krónur vegna þess.

Fyrir hagagöngu og fóðrun á R-kvk-þgf, meri stefnanda hjá stefndu veturinn 2019

2019, skuldi stefnandi stefndu 86.800 krónur. Fyrir hagagöngu sumarið 2018 hjá hestamannafélaginu Herði skuldi stefnandi stefndu 30.000 krónur. Fyrir einkakennslu hjá F-kvk-þgf F-x-x og G-kk-þgf B-kk-þgf skuldi stefnandi stefndu 68.000 krónur. Fyrir einkakennslu hjá L-kk-þgf Þ-kk-þgf L-kk-þgf skuldi stefnandi stefndu 25.000 krónur. Áttu þessar fjárhæðir að dragast frá endurgjaldi stefnanda fyrir þjálfun. Alls skuldar stefnandi stefndu 93.000 krónur fyrir einkakennslu. Þá skuldi stefnandi stefndu 25.000 krónur vegna uppihalds á meri í eigu T-kvk-ef B-kvk-ef. T-kvk-nf greiddi stefnanda fyrir tamningu á merinni og átti stefnandi að greiða stefndu hluta þeirrar fjárhæðar til stefndu vegna uppihalds og fóðrunar á merinni.

Alls skuldi stefnandi stefndu samkvæmt framansögðu 424.800 krónur sem sundurliðast svo:

Lagfæring á Ársól kr. 70.0000

Lagfæring á Sýrni kr. 120.000

Einkakennsla kr. 93.000

Hagaganga hjá H-kk-þgf kr. 30.000

Uppihald/fóðrun á meri í tamningu kr. 25.000

Hagaganga 20182019 kr. 86.800

Samtals kr. 424.800

III

Í máli þessu er meðal annars deilt um hvort stefnandi eigi rétt á greiðslum frá stefndu vegna vinnu hennar við þjálfun 6 hesta í eigu stefndu á tímabilinu september 2018 til mars 2019. Til grundvallar kröfu sinni leggur stefnandi fram þjálfunardagbók þar sem gerð er nokkuð ítarleg grein fyrir hvaða hesta stefnandi þjálfaði hverju sinni og á hvaða tímum.

Samstarf málsaðila hófst á árinu 2016, en fjárkrafa stefnanda er sem fyrr segir afmörkuð við tímabilið september 2018 til mars 2019. Enginn skriflegur ráðningar eða verktakasamningur var gerður á milli málsaðila og stefnandi gaf ekki út reikninga fyrir vinnu sinni. Var samstarf málsaðila því reist á munnlegu samkomulagi þar sem stefnandi tók að sér vinnu fyrir stefndu, sem einkum var fólgin í þjálfun á hestum.

Í skýrslu stefnanda fyrir dóminum lýsti hún fyrirkomulaginu þannig að stefnda hefði bara lagt inn á hana án þess að hún gæfi út reikninga til hennar. Þannig hafi þetta verið á milli þeirra. Hún hafi fyrst þjálfað hesta fyrir stefndu árið 2016 og að greiðslur hafi „verið í svörtu“ eins og stefnandi orðaði það. Þá hafi greiðslur ekki verið reglulegar heldur eftir samkomulagi.

Við munnlega skýrslugjöf stefndu fyrir dóminum staðfesti hún að hafa beðið stefnanda um að þjálfa hrossin og að hafa áður greitt henni fyrir þjálfun. Greiðslur sem hún hafi innt af hendi hafi verið gerðar upp á grundvelli trausts og að alltaf hafi staðið til að greiða stefnanda fyrir þjálfun hrossanna, en með skuldajöfnun á móti því sem stefnandi skuldaði henni.

Með vísan til greindra skýrslna aðila fyrir dóminum og þjálfunardagbókar stefnanda, lítur dómurinn svo á að það sé óumdeilt á milli málsaðila að stefnandi hafi þjálfað tilgreind hross fyrir stefnanda á tímabilinu september 2018 til mars 2019 og að málsaðilar séu sammála um að fyrir þá þjálfun eigi hún rétt á greiðslum úr hendi stefndu. Ágreiningur er á hinn bóginn um hvaða fjárhæðir stefndu bar að greiða fyrir þjálfunina, greiðslur fyrir önnur verk en þjálfun og greiðslur fyrir hestinn O-kk-þf svo og þær gagnkröfur sem stefnda hefur uppi til skuldajöfnunar.

Til grundvallar kröfu sinni um greiðslur fyrir þjálfun hrossa stefndu, leggur stefnandi fram þjálfunardagbók þar sem hún skráði hvaða hesta hún þjálfaði hvern dag og hvað hafi verið gert. Stefnda hefur ekki mótmælt sérstaklega að þær upplýsingar sem þar komi fram séu ekki rétt skráðar, en hún mótmælir, sem fyrr segir, að greiða beri 30.000 krónur á mánuði fyrir hvern hest og telur að 25.000 krónur hafi verið umsamið mánaðargjald. Engin gögn hafa verið lögð fram af hálfu málsaðila sem gefa til kynna um hvaða fjárhæðir hafi verið samið að greiða bæri mánaðarlega. Þá hafa ekki verið lögð fram gögn sem sýna fram á hvaða fjárhæðir stefnda hefur lagt inn á reikninga stefnanda vegna fyrri þjálfunar hennar fyrir stefndu, en eins og áður segir þá hefur stefnandi þjálfað hesta fyrir stefndu frá árinu 2016. Það stendur stefnanda nær að leggja fram gögn um þetta, og lítur dómurinn svo á að hún verði að bera hallann af sönnunarskorti að þessu leyti. Við munnlegan flutning málsins tók stefnda fram að líkleg heildarfjárhæð fyrir þjálfun hestanna á tímabilinu september 2018 til mars 2019, miðað við að greiða bæri 25.000 krónur á mánuði fyrir hvern hest, væru samtals 355.000 krónur. Með vísan til þess og að teknu tilliti til innborgana stefndu, 26. og 29. mars 2019, telur dómurinn að stefndu beri að greiða stefnanda 255.000 krónur fyrir þjálfun hesta stefndu á umræddu tímabili.

Stefnandi krefur stefndu einnig um greiðslu 3.750 króna fyrir einkennslu í tamningum sem hún sótti hjá þriðja aðila í nóvember 2018 og fyrir greiðslu á hestasjampói 1.000 krónur auk greiðslu fyrir járningar. Stefnandi hefur enga reikninga eða önnur gögn lagt fram sem gefa til kynna að hún hafi lagt út fyrir umræddum kostnaði. Að því virtu og gegn andmælum stefndu er kröfum þessum hafnað. Að því er varðar kröfu stefnanda um greiðslu fyrir rakstur að fjárhæð 9.000 krónur í nóvember 2018 og 30.000 krónur fyrir gæslu á húsi, köttum og hestum stefndu í desember 2018, þá er ósannað gegn andmælum stefndu að stefnandi hafi átt rétt á sérstökum greiðslum fyrir þessa kröfuliði. Er kröfu stefnanda vegna þessara kröfuliða því einnig hafnað.

Stefnandi krefur stefndu um greiðslu fyrir 25% eða 30% eignahlut sinn í hestinum Organgistasyni, sem málsaðilar hafi sammælst um að kaupa. Krefst stefnandi greiðslu að fjárhæð 150.000 krónur sem hún telur sig eiga inni hjá stefndu, þar sem stefnandi hafi þjálfað hesta fyrir stefndu sem greiðslu upp í eignarhlutinn. Stefnda mótmælir kröfu stefnanda og vísar til þess að stefnandi hafi óskað eftir að eignast hlut í hestinum með vinnuframlagi sínu og það hafi síðan verið einhliða ákvörðun hennar að draga sig út úr kaupum á hestinum. Það veiti henni ekki rétt til að krefjast greiðslu fyrir þjálfun í staðinn, enda ekki um það samið. Gegn mótmælum stefndu og í ljósi þess að engin gögn liggja fyrir um þessi viðskipti málsaðila er stefnda sýknuð af kröfu stefnanda fyrir eignarhlut sinn í hestinum.

Víkur þá næst að gagnkröfum stefndu til skuldajöfnunar. Gagnkröfur stefndu eru allar því sama marki brenndar, að engin gögn liggja fyrir um að aðilar hafi samið um að stefnandi greiddi þær kröfur sem stefnda hefur uppi. Engin gögn liggja fyrir um greiðslur stefndu fyrir einkakennslu í tamningum fyrir stefnanda, umrædda hagagöngu eða vegna uppihalds á meri í eigu þriðja aðila. Þá eru engin gögn um að stefnda hafi orðið fyrir útlögðum kostnaði vegna rangrar þjálfunar stefnanda á hestunum Á-kvk-þgf og S-hk-þgf. Er því öllum gagnkröfum stefndu til skuldajöfnunar hafnað sem ósönnuðum.

Með vísan til þess er að framan greinir er niðurstaða dómsins að stefndu beri að greiða stefnanda 255.000 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 19. júní 2020 til greiðsludags.

Eftir úrslitum málsins og með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, ber stefndu að greiða stefnanda 300.000 krónur í málskostnað.

Það athugist að kröfur stefnanda eru ekki reifaðar sem skyldi og málatilbúnaður ekki skýr. Dómurinn taldi þó ekki tilefni til að vísa málinu frá dómi af sjálfsdáðum.

R-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndu, H-kvk-þgf K-kvk-þgf S-kvk-þgf, ber að greiða stefnanda, T-kvk-þgf R-kvk-þgf D-kvk-þgf, 255.000 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 frá 19. júní 2020 til greiðsludags.

Stefndu ber að greiða stefnanda 300.000 krónur í málskostnað.

R-kvk-nf S-kvk-nf (sign.)

30.000 krónur fyrir gæslu á húsi, köttum og hestum stefndu í desember 2018, þá er ósannað gegn andmælum stefndu að stefnandi hafi átt rétt á sérstökum greiðslum fyrir þessa kröfuliði. Er kröfu stefnanda vegna þessara kröfuliða því einnig hafnað.

Stefnandi krefur stefndu um greiðslu fyrir 25% eða 30% eignahlut sinn í hestinum Organgistasyni, sem málsaðilar hafi sammælst um að kaupa. Krefst stefnandi greiðslu að fjárhæð 150.000 krónur sem hún telur sig eiga inni hjá stefndu, þar sem stefnandi hafi þjálfað hesta fyrir stefndu sem greiðslu upp í eignarhlutinn. Stefnda mótmælir kröfu stefnanda og vísar til þess að stefnandi hafi óskað eftir að eignast hlut í hestinum með vinnuframlagi sínu og það hafi síðan verið einhliða ákvörðun hennar að draga sig út úr kaupum á hestinum. Það veiti henni ekki rétt til að krefjast greiðslu fyrir þjálfun í staðinn, enda ekki um það samið. Gegn mótmælum stefndu og í ljósi þess að engin gögn liggja fyrir um þessi viðskipti málsaðila er stefnda sýknuð af kröfu stefnanda fyrir eignarhlut sinn í hestinum.

Víkur þá næst að gagnkröfum stefndu til skuldajöfnunar. Gagnkröfur stefndu eru allar því sama marki brenndar, að engin gögn liggja fyrir um að aðilar hafi samið um að stefnandi greiddi þær kröfur sem stefnda hefur uppi. Engin gögn liggja fyrir um greiðslur stefndu fyrir einkakennslu í tamningum fyrir stefnanda, umrædda hagagöngu eða vegna uppihalds á meri í eigu þriðja aðila. Þá eru engin gögn um að stefnda hafi orðið fyrir útlögðum kostnaði vegna rangrar þjálfunar stefnanda á hestunum Á-kvk-þgf og S-hk-þgf. Er því öllum gagnkröfum stefndu til skuldajöfnunar hafnað sem ósönnuðum.

Með vísan til þess er að framan greinir er niðurstaða dómsins að stefndu beri að greiða stefnanda 255.000 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 19. júní 2020 til greiðsludags.

Eftir úrslitum málsins og með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, ber stefndu að greiða stefnanda 300.000 krónur í málskostnað.

Það athugist að kröfur stefnanda eru ekki reifaðar sem skyldi og málatilbúnaður ekki skýr. Dómurinn taldi þó ekki tilefni til að vísa málinu frá dómi af sjálfsdáðum.

R-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndu, H-kvk-þgf K-kvk-þgf S-kvk-þgf, ber að greiða stefnanda, T-kvk-þgf R-kvk-þgf D-kvk-þgf, 255.000 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 frá 19. júní 2020 til greiðsludags.

Stefndu ber að greiða stefnanda 300.000 krónur í málskostnað.

R-kvk-nf S-kvk-nf (sign.)