S-43/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 9. júní 2010, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, 8. apríl 2010, á hendur B-kk-þgf Þ-kk-þgf K-kk-þgf, [kt.], Hlíðartúni 8, Höfn í Hornafirði, og G-kk-þgf H-kk-þgf V-kk-þgf, [kt.]. Þáttur þess síðarnefnda hefur verið klofinn frá málinu og er hér aðeins til meðferðar þáttur B-kk-ef. Í málinu eru ákærðu ákærðir „fyrir þjófnað á Höfn í Hornafirði, rétt fyrir miðnætti, aðfaranótt þriðjudagsins 16. febrúar 2010, með því að brjótast inn í verslun ÁTVR, í verslunarmiðstöðinni Miðbæ, Litlubrú 1, með því að brjóta rúðu á austurhlið verslunarinnar og stolið þaðan þremur flöskum af Smirnoff Vodka, að verðmæti kr. 16.297.“

Er háttsemin í ákæruskjali talin varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þess krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í ákæru er settar fram tvær einkaréttarkröfur:

„ÁTVR, [kt.], Stuðlahálsi 2, Reykjavík, krefst þess að ákærðu verði in solidum, dæmdir til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 185.822, auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 16. febrúar 2010 til 12. apríl 2010, en eftir það dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, til greiðsludags. Auk þess er krafist lögmannskostnaðar að fjárhæð kr. 19.896, auk virðisaukaskatts.“

„Sjóvá, [kt.], Kringlunni 5, Reykjavík, vegna Urtusteins ehf., [kt.], krefst þess að ákærðu verði dæmdir til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 146.403, ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá tjónsdegi, en síðan með dráttarvöxtum, skv. 9. gr. vaxtalaga, til greiðsludags.“

Ákærði kom fyrir dóminn og játaði skýlaust brot sitt, eins og því er lýst í ákæru. Var málið því þegar tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, eftir að fulltrúi ákæruvalds og verjandi ákærða höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga, sem og röksemdir sínar um bótakröfu, en ákærði krefst frávísunar hennar. Með játningu ákærða, sem fær fulla stoð í gögnum málsins, telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um þau brot sem lýst er í ákæruskjölum og sem þar eru rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði á að baki nokkurn sakaferil, en hann hefur frá árinu 2000 fram til desember 2009 sextán sinnum hlotið dóma fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum, þar af tíu sinnum fyrir auðgunarbrot eða tilraun til slíkra brota. Síðast hlaut hann dóm 22. desember 2009 fyrir eignaspjöll og tilraun til þjófnaðar, með því að brjótast inn lyfjaverslun, en hann hlaut einnig tvo aðra dóma fyrir auðgunarbrot á því ári og var m.a. í dómi 8. janúar 2009 dæmdur fyrir að hafa brotist inn í fyrirtæki ásamt tveimur öðrum mönnum og var verðmæti þýfis áætlað ríflega ein milljón króna. Samkvæmt sakavottorði ákærða fékk hann reynslulausn 24. desember 2009 í eitt ár á 88 daga eftirstöðvum fangelsisrefsingar. Það brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir er framið 16. febrúar 2010 og í félagi við annan mann. Í málinu hafa verið gerðar bótakröfur að fjárhæð samtals 332.225 en verðmæti hins stolna er áætlað 16.297 krónur.

Ákærði verður að teljast vanaafbrotamaður og hafði stuttu fyrir brotið fengið reynslulausn á 88 daga eftirstöðvum fangelsisrefsingar. Hann hefur rofið skilyrði þeirrar reynslulausnar og verður sú refsing tekin upp og dæmd með refsingu hans nú í samræmi við ákvæði 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, sbr. 60. gr. laga nr. 19/1940. Það verður virt ákærða til refsiþyngingar að hann framdi brot sitt í félagi við annan mann, sbr. 2. mgr. 70. gr. laga nr. 19/1940. Þá verður að hafa í huga að þó bótakrafa í málinu sé ekki sett þannig fram að um hana verði fjallað efnislega í málinu gefur hún þó vísbendingar um að ákærði hafi valdið umtalsverðu tjóni þegar hann framdi brot sitt, þó verðmæti þýfis hafi aðeins verið ríflega 16.000 krónur. Horfir þetta einnig til refsiþyngingar, sbr. 2. tl. 1. mgr. 70. gr. laga nr. 19/1940. Þá hafa fyrri auðgunarbrot ákærða ítrekunaráhrif, sbr. 255. gr. laga nr. 19/1940, sbr. og 1. og 3. mgr. 70. gr. sömu laga. Með hliðsjón af framangreindum sjónarmiðum öllum þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Engin efni eru til að skilorðsbinda þá refsingu.

Bótakröfur í máli þessu eru ekki gerðar úr garði eins og mælt er fyrir um í 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 og verður þeim því þegar af þeirri ástæðu vísað frá dómi.

Ákærði verður dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar að fjárhæð 154.591 króna sem er málsvarnarþóknun skipaðs verjanda hans, K-kk-ef S-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti 100.400 krónur, ferðakostnaður verjandans að fjáræð 45.441 króna og dagpeningar verjandans að fjárhæð 8.750 krónur.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kk-þgf B-kk-þgf dómstjóra í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 15:15 mánudaginn 28. júní 2010.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf Þ-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 154.591 króna, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, K-kk-ef S-kk-ef hrl. sem þykir hæfilega ákveðin 100.400 krónur og aksturskostnaður og dagpeningar verjandans samtals að fjárhæð 54.191 króna.

Skaðabótakröfum, Sjóvár hf. og ÁTVR er vísað frá dómi.

H-kk-nf B-kk-nf