E-1736/2009

Mál þetta, sem var tekið til úrskurðar um frávísunarkröfu stefnda 25. f.m., er höfðað 17. apríl 2009 af N1 hf., Dalvegi 10-14 í Kópavogi, á hendur Á stöðinni ehf., Reykjavíkurvegi 58 í Hafnarfirði.

Í stefnu er þess krafist að stefnda verði gert að greiða stefnanda 425.965 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 17.460 krónum frá 25. apríl 2007 til 14. maí sama ár, af 117.035 krónum frá þeim degi til 13. mars 2008, af 122.651 krónu frá þeim degi til 28. apríl sama ár, af 191.662 krónum frá þeim degi til 30. sama mánaðar, af 238.002 krónum frá þeim degi til 18. júní sama ár, af 278.596 krónum frá þeim degi til 2. júlí sama ár, af 291.325 krónum frá þeim degi til 3. sama mánaðar, af 303.705 krónum frá þeim degi til 11. sama mánaðar, af 323.308 krónum frá þeim degi til 21. sama mánaðar, af 338.783 krónum frá þeim degi til 12. ágúst sama ár, en af 425.965 krónum frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum 2. júní 2008 að fjárhæð 115.851 króna, 30. júlí 2008 að fjárhæð 41.344 krónur, 30. ágúst 2008 að fjárhæð 60.687 krónur og 1. október 2008 að fjárhæð 87.682 krónur. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi. Til vara er gerð krafa um sýknu. Þá er krafist málskostnaðar úr hendi stefnanda.

Stefnandi gerir þá kröfu að frávísunarkröfu stefnda verði hrundið.

I

Í stefnu segir að stefnandi sé verslunar- og þjónustufyrirtæki á sviði bílatengdrar starfsemi og selji rekstrarvörur og eldsneyti til einstaklinga og fyrirtækja. Kröfu sína í málinu byggi stefnandi á 14 reikningum vegna vöruúttekta stefnda hjá stefnanda á tímabilinu apríl 2007 til ágúst 2008. Er reikningunum lýst í stefnunni með því að þar er tilgreindur útgáfudagur, gjalddagi og fjárhæð hvers reiknings fyrir sig. Reikninga hefur stefnandi á hinn bóginn ekki lagt fram. Þá er í stefnu gerð grein fyrir innborgunum stefnda og tekið fram í kröfugerð að hver innborgun fyrir sig muni verða dregin frá skuldinni miðað við stöðu hennar þá er innborgun var innt af hendi.

Um lagarök fyrir kröfum sínum vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga, sem meðal annars fái lagastoð í 45., 47. og 54. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup.

II

Stefndi byggir kröfu sína um frávísun á því að málið sé með öllu vanreifað af hálfu stefnanda og að málatilbúnaður hans brjóti gegn meginreglum laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála um glögga og skýra framsetningu grundvallaratriða í stefnu, sbr. einkum e. lið 1. mgr. 80. gr. laganna. Þannig lýsi stefnandi því á engan hátt í stefnu hvaða viðskipti liggi að baki ætlaðri skuld stefnda. Þá leggi hann ekki fram reikninga, heldur láti við það sitja að leggja fram reikningsyfirlit þar sem vísað er til fjölmargra reikninga og innborganir tilgreindar. Stefndi sé engu nær um kröfu stefnanda eftir lestur þessa reikningsyfirlits. Sé með öllu útilokað fyrir stefnda að átta sig á því á hverju krafa stefnanda er grundvölluð. Sökum þessarar vanreifunar sé stefnda gert ómögulegt að verjast málsókn stefnanda með efnislegum rökum, þar með talið að taka afstöðu til réttmætis útreiknings á höfuðstól skuldar. Þá telur stefndi að ekki geti komið til álita að stefnanda verði á síðari stigum heimilað að leggja fram gögn til stuðnings fjárkröfu sinni, enda sé það réttur stefnda að koma að fullnægjandi efnisvörnum í greinargerð. Loks vísar stefndi til þess í greinargerð sinni að sjálf kröfugerð stefnanda sé í andstöðu við reglur um skýra framsetningu krafna í stefnu. Er þar um vísað til vaxtakröfu og þess að þeirra er krafist af hækkandi höfuðstól en síðan tilgreindar innborganir sem dragast eigi frá skuldinni miðað við stöðu á innborgunardegi. Telur stefndi þessa framsetningu einkar óskýra og ekki til þess fallna að unnt sé að taka hana upp í dómsorð. Þá sé með öllu ómögulegt að átta sig á því hvaða reikningar teljist ógreiddir og hverjir ekki.

III

Í stefnu er gerð grein fyrir því að krafa stefnanda sé tilkomin vegna vöruúttekt stefnda hjá stefnanda á tímabilinu apríl 2007 til ágúst 2008. Styðst dómkrafan við 14 reikninga sem ekki hafa verið lagðir fram í málinu. Í stefnu er þó að finna vissar upplýsingar um þá, svo sem áður er rakið. Þá hefur stefnandi lagt fram reikningsyfirlit sem stílað er á stefnda og sýnir færslu einstakra reikninga og innborganir sem stefndi hefur innt af hendi. Taka má undir það með stefnda að varpa þurfi skýrara ljósi á kröfugerð stefnanda og tölulegan grundvöll hennar. Á hinn bóginn þykja að framangreindu virtu ekki vera næg efni til að fallast á það með stefnda að málatilbúnaður stefnanda sé hvað þetta varðar í þeim búningi að óhjákvæmilegt sé að vísa málinu nú frá dómi. Þá er til þess að líta að fyrir því er langvarandi venja að í dómi um peningakröfu, sem greidd hefur verið að hluta, sé látið við það sitja að kveða á um skyldu skuldara til að greiða upphaflegan höfuðstól kröfunnar með nánar tilgreindum vöxtum, án þess að mælt sé berum orðum fyrir um af hvaða fjárhæð þeir skuli reiknast á hverjum tíma, en að frádreginni einni eða fleiri innborgunum, sem hafi verið inntar af hendi á tilteknum dögum. Er þá gengið út frá því að við endanlegt uppgjör kröfunnar verði að öðru jöfnu farin sú leið að reikna út stöðu kröfunnar eins og hún var hverju sinni þegar innborganir voru inntar af hendi og þeim ráðstafað til að greiða fyrst áfallinn kostnað og vexti, en að þeim liðum frágengnum gangi þær til lækkunar á höfuðstól kröfunnar, sem borið geti vexti upp frá því. Má um þetta vísa til dóms Hæstaréttar frá 17. október 2002 í máli nr. 230/2002. Kröfugerð stefnanda í málinu þykir rúmast innan þessarar heimildar, en með því er hins vegar engin efnisleg afstaða tekin til vaxtakröfunnar sem slíkrar.

Að öðru leyti stendur málatilbúnaður stefnanda því ekki í vegi að málið sæti efnismeðferð hér fyrir dómi. Er frávísunarkröfu stefnda því hafnað. Ákvörðun um málskostnað bíður dóms.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri kvað upp úrskurð þennan.

Ú r s k u r ð a r o r ð :

Frávísunarkröfu stefnda er hafnað.

Ákvörðun um málskostnað bíður dóms.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf