arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-103/2011

Mál þetta, sem dómtekið var fimmtudaginn 20. maí sl. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu 10. maí sl., á hendur X,

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 4. maí 2011, ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í útöndunarlofti 1.04 mg/l.), um Hlíðarbraut á Akureyri, Skógarlund og Tjarnarlund, þar sem hann stöðvaði bifreiðina við heimili sitt.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 48, 1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. lög nr. 66, 2006.“

Af hálfu ákærða er farið fram á vægustu refsingu sem lög leyfa.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað sakargiftir líkt og þeim er lýst í ákæru. Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfært til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákæru.

II.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði tvívegis hlotið dóm fyrir brot gegn umferðarlögum. Var ákærða í bæði skiptin gert að greiða sekt til ríkissjóðs, en auk þess var hann sviptur ökurétti. Síðast var ákærði dæmdur fyrir þjófnað, þann 3. mars sl., í eins mánaðar fangelsi, sem skilorðsbundið er til eins árs.

Með því broti sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 3. mars sl. Ber því að taka upp skilorð dómsins og gera ákærða refsingu í einu lagi með því broti sem hér er til umfjöllunar. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi. Eftir atvikum, sbr. og ákvæði 60. gr. almennra hegningarlaga, þykir fært að fresta fullnustu eins mánaðar af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnu einu ári frá uppsögu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Með vísan til 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga ber að svipta ákærða ökurétti. Hann hefur ítrekað gerst sekur um ölvunarakstur, og hefur ávallt verið verulegt magn alkóhóls í blóði hans. Verður hann því sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 88, 2008 ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað, en samkvæmt yfirliti lögreglustjóra nemur sá kostnaður 15.000 krónum.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði, er fullnustu eins mánaðar af refsingunni er frestað og skal sá hluti hennar falla niður að einu ári liðnu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22,1955.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 15.000 krónur í sakarkostnað.
S-110/2011

Mál þetta, sem dómtekið var þann 20. júní s.l., er höfðað með ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu 30. maí 2011, á hendur X:

„fyrir skjalafals, með því að hafa miðvikudaginn 20. apríl 1011, framvísað fölsuðum lyfseðli lyfjaversluninni Lyf og Heilsa, Hrísalundi 5 á Akureyri á eyðublaði nr. 8455350, sem falsaður hafði verið á nafn ákærða sjálfs, í því skyni að fá afhentar 60 töflur af lyfinu Ritalín Uno í 40 mg. töflum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Ákærði játaði sök skýlaust fyrir dómi og er játning hans í samræmi við gögn málsins. Telst brot hans því nægilega sannað og varðar það við tilgreint lagaákvæði í ákæru.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki sætt refsingum sem áhrif hafa í máli þessu.

Refsing ákærða þykir eftir atvikum hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, en fært þykir að fresta fullnustu hennar og skal hún niður falla að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Engan sakarkostnað leiddi af málarekstri þessum skv. yfirlýsingu fulltrúa ákæruvalds fyrirdómi.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti 30 daga fangelsi, en fullnustu refsingarinnar skal fresta og hún niður falla að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-149/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 23. september sl., höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi með ákæru útgefinni 22. ágúst 2011 á hendur X;

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 26. mars 2011 á gangi fangageymslu lögreglustöðvarinnar við Þórunnarstræti 138, slegið lögreglumanninn A, sem var við skyldustörf, með krepptum hnefum beggja handa í bringuna.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 25/2007

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu skipaðs verjanda ákærða var krafist vægustu refsingar sem lög leyfa.

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök skýlaust.

Með játningu ákærða sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm er sök hans nægilega sönnuð og verður dómur lagður á málið samkvæmt heimild í 164. gr. laga nr. 88, 2008, án frekari sönnunarfærslu.

Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brot það sem í ákæru greinir og réttilega eru heimfærð til lagaákvæða.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur kærði nokkurn sakaferil að baki en á þriggja ára tímabili frá 2006 hefur hann í fjórgang verði dæmdur til greiðslu sekta vegna brota á umferðar- og fíkniefnalögum.

Eftir atvikum og þegar litið er til þess að engir sýnilegir áverkar hlutust af verknaði ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns svo sem í dómsorði greinir. Engan annan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Dóminn kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 64.250 krónur og er þá virðisaukaskattur með talinn.
S-167/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 6. október sl., höfðaði lögreglustjórinn á Akureyri hér fyrir dómi með ákæru útgefinni 12. september 2011 á hendur X;

„fyrir fjársvik, með því að hafa föstudagsmorguninn 17. júní 2011, svikið út samtals 100.000,- krónur, með því að nota American Express kort í eigu [A], en kortið var nr. 3778-000000-00008, í hraðbönkum Landsbanka Íslands í verslun Strax við Borgarbraut á Akureyri og í aðalbanka Landsbankans að Strandgötu, en kortið hafði hann fundið í kortaveski við útidyr að Skarðshlíð [...] á Akureyri, þegar hann var að bera blöð í húsið.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningalaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við þingfestingu málsins var af hálfu ákæruvalds fallið frá bótaþætti málsins.

Ákærði fer fram á vægustu refsingu sem lög leyfa.

Ákærði hefur hér fyrir dómi játað skýlaust sakargiftir samkvæmt ákæru. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, enda í samræmi við framlögð rannsóknargögn, telst sök hans nægilega sönnuð og verður málið dæmt án frekari sönnunarfærslu með heimild í 164.gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins.

Fyrir liggur að ákærði hefur endurgreitt að fullu þá fjárhæð sem hann tók sér. Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Engan sakarkostnað leiddi af málarekstri þessum.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.
S-246/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 22. nóvember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefnu 3. nóvember sl., á hendur X;

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfararnótt sunnudagsins 3. apríl 2011, á skemmtistaðnum Vélsmiðjunni, Strandgötu 49 á Akureyri, kastað eða slegið glerglasi í höfuð [A], með þeim afleiðingum að hann hlaut sár á hærra gagnauga, enni og við nef.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru. Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

II.

Sakarferill ákærða hefur ekki áhrif í máli þessu.

Af gögnum málsins og yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi verður ráðið að nokkur aðdragandi hafi verið að árás ákærða. Hins vegar verður að telja að með því að nota glerglas hafi árásin haft töluverða hættu í för með sér fyrir brotaþola, en þó er upplýst að hann hlaut ekki alvarlega áverka, og var ekki krafist skaðabóta. Ákærði játaði brot sitt við alla meðferð málsins og ber að virða það til refsilækkunar.

Að öllu þessu virtu, sbr. ákvæði 70. gr. og 74. gr. laga nr. 19, 1940, þykir eins og hér stendur á refsing ákærða hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi, en rétt þykir, að fresta fullnustu refsingarinnar í tvö ár frá uppkvaðningu dómsins að telja og falli hún niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Samkvæmt yfirlýsingu fulltrúa ákæruvalds féll enginn sakarkostnaður til við rekstur málsins.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-26/2011

Mál þetta, sem var dómtekið 1. mars s.l., höfðaði lögreglustjórinn á Akureyri hér fyrir dómi þann 25. janúar 2010 með ákæru á hendur X og Z. Dvalarstaður beggja er að ...;

„fyrir þjófnað, með því að hafa, sunnudaginn 2. nóvember 2008, í félagi, í verslun Hagkaupa í Smáralind í Kópavogi, stolið matvöru, fatnaði, skóm, snyrtivörum dvd myndum og kaffikönnu, samtals að verðmæti kr. 137.789, með því að kærði [Z] fór nokkrar ferðir um verslunina og tók með sér vörur í bakherbergi verslunarinnar, ætlað starfsmönnum, þar sem [á]kærðu bæði tóku vörurnar og gengu út úr versluninni án þess að greiða fyrir þær.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir Hagkaup hf., kr. 000000-0000, bótakröfu á hendur ákærðu að fjárhæð kr. 130.963, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, frá 2.11.2008, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Ákærðu hafa bæði komið fyrir dóm og játað sök. Er ástæðulaust að efa að játningar þeirra séu réttar. Er nægilega sannað að þau hafi gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88, 2008.

Refsingu ákærðu X ber að tiltaka sem hegningarauka, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, við refsingu samkvæmt dómi upp kveðnum 13. júlí 2009 í Héraðsdómi Vestfjarða, en þar var hún dæmd til að sæta 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga. Þykja ekki efni til að gera ákærðu frekari refsingu en þar var ákveðin. Verður henni því ekki gerð sérstök refsing í þessu máli.

Refsingu ákærða Z ber að tiltaka sem hegningarauka við 410.000 króna sekt sem hann sætti fyrir umferðarlagabrot samkvæmt dómi Héraðsdóms Suðurlands, upp kveðnum 11. desember 2008. Verður ákærði dæmdur til að sæta fangelsi í 1 mánuð, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir i dómsorði. Skilorðstíminn er ákveðinn með hliðsjón af því að hve langt er liðið frá því að brotið var framið.

Ákærðu hafa samþykkt að greiða bótakröfu sem höfð er uppi í ákæru og verða þau dæmd til greiðslu hennar í samræmi við það. Greinargerð um bótakröfu var birt ákærðu 12. febrúar sl. Verða dráttarvextir dæmdir frá 12. mars n.k.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærðu, X, er ekki gerð sérstök refsing.

Ákærði Z, sæti fangelsi í 1 mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnu einu ári frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærðu greiði í sameiningu Hagkaupum h.f. 130.963 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá 2. nóvember 2008 til 12. mars 2011, en síðan dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.
S-365/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 8. ágúst sl., höfðaði lögreglustjórinn á Húsavík hér fyrir dómi með ákæru útgefinni 25. nóvember 2010 á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 5. september 2010, fyrir utan veitingastaðinn Pakkhúskjallarann, Garðarsbraut 6, á Húsavík, slegið [A], í andlitið og síðan hrækt í andlit hennar, með þeim afleiðingum að hún hlaut eymsli og bólgu yfir hægra kinnbeini.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1987 og 110. gr. l. nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök skýlaust.

Með játningu ákærða sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm er sök hans nægilega sönnuð og verður dómur lagður á málið samkvæmt heimild í 164. gr. laga nr. 88, 2008, án frekari sönnunarfærslu.

Með tilliti til þeirra áverka, sem í ákæru er lýst og er í samræmi við framlagt læknisvottorð, og atvik að öðru leyti, eru brot ákærða talin varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 með síðari breytingum og verður ákærði sakfelldur gegn því ákvæði.

Ákærði hefur ekki sætt öðrum refsingum en sekt fyrir umferðarlagabrot. Að þessu virtu en einnig með hliðsjón af 1. tl. 1. mgr. 70. gr. hegningarlaganna og þess að ákærði játaði brot sitt skýlaust ákveðst refsing hans fangelsi í einn mánuð, sem rétt er að skilorðsbinda eins og nánar greinir í dómsorði.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Mál þetta tafðist í meðförum dómsins vegna dvalar ákærða erlendis.

Dóminn kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í einn mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-71/2011

Mál þetta sem var dómtekið 11. apríl sl. er höfðað með ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu 15. mars 2010, á hendur X, og Z,

„fyrir þjófnað, með því að hafa föstudagskvöldið 26. nóvember eða aðfaranótt laugardagsins 27. nóvember 2010, stolið í sameiningu 15 slökkvitækjum úr Múlagöngunum og Héðinsfjarðargöngunum á leiðinni milli Dalvíkur og Siglufjarðar og gert sér að leik að sprauta úr hluta þeirra.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu geri[r] Vegagerð ríkisins, kt. 000000-0000, Borgartúni 5-7, Reykjavík, bótakröfu á hendur ákærðu að fjárhæð kr. 55.897, ásamt vöxtum með vísun til 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, frá 27.11.2010, en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Fyrir dómi féll fulltrúi ákæruvalds frá hluta sakarefnis. Var þannig miðað við að slökkvitækin hefðu verið 12 en ekki 15. Þá var bótakrafa kröfuhafa felld niður með vísan til 2. mgr. 174. gr. laga nr. 88, 2008.

Fyrir dómi hafa ákærðu skýlaust viðurkennt brot sín eins og þeim er lýst í ákæru.

Með játningu ákærðu, sem er í samræmi við rannsóknarskjöl lögreglu, er nægilega sannað að þeir hafi gerst sekir um þá háttsemi sem í ákæru er lýst, með ofangreindum breytingum. Háttsemi ákærðu er réttilega heimfærð til refsiákvæða, 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærðu hafa ekki áður sætt refsingum. Þeir eru ungir að árum og hafa afdráttarlaust játað sakir. Þá greiddu þeir bætur til tjónþola og lýstu yfir iðran. Á móti kemur að ákærðu unnu verkið í sameiningu, en það verður og að teljast alvarlegt í ljósi þess að stór hluti öryggisbúnaðar var ekki til staðar í umræddum göngum eftir verknaðinn.

Refsing ákærðu, X og Z hvors um sig þykir að ofangreindu virtu, hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi.

Ákærðu hafa eins og fram er komið gengist greiðlega við þeirri háttsemi sem þeim var gefin að sök í ákæru. Með hliðsjón af þessu og viðeigandi ákvæðum 70. gr. og 74. gr. hegningarlaganna, þykir fært að fresta fullnustu refsingar ákærðu og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi þeir almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Dæma ber ákærða, X til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hdl., sem ákveðst eins og greinir í dómsorði og er virðisaukaskattur þar meðtalinn.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði, Z, sæti fangelsi í 30 daga.

Fresta skal fullnustu refsingar ákærðu og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi þeir almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði X greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hdl., 62.750 krónur.
S-78/2011

Mál þetta, sem var dómtekið 11. apríl sl., er höfðað með ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu 24. mars sl., á hendur X;

„fyrir þjófnað, með því að hafa þriðjudagskvöldið 22. febrúar 2011, í félagsheimili íþróttafélagsins Þórs, Hamri/Boganum, við Skarðshlíð á Akureyri, stolið úlpu af gerðinni Carhartt.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust viðurkennt brot sitt eins og því er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst. Háttsemi ákærða er réttilega heimfærð til refsiákvæða 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Verður dómur lagður á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008.

Ákærði hefur á liðunum áratug margoft sætt refsingum fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum. Síðast hlaut ákærði dóm þann 8. október 2009, sem var hegningarauki við dóm frá 11. september það ár, en þá hlaut hann fjögurra mánaða fangelsi fyrir brot gegn valdstjórninni. Þrír mánuðir af refsingunni skilorðsbundnir til þriggja ára og mun ákærði hafa lokið samfélagsþjónustu þann 8. nóvember sl.

Með broti því sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 11. september 2009. Ber að taka upp skilorðshluta refsingarinnar samkvæmt 1. mgr. 60. gr. almennra hegningarlaga og gera ákærða nú refsingu í einu lagi með því broti sem hér er til umfjöllunar. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði.

Eins og áður sagði játaði ákærði afdráttarlaust sakir í máli þessu fyrir dómi, en einnig lýsti hann yfir iðran. Fyrir liggur að þýfi ákærða var komið til skila til eiganda fyrir tilstilli lögreglu við rannsókn málsins.

Að ofangreindu virtu og þar sem ákærði á enga sögu um þjófnaðarbrot þykir eftir atvikum fært, með hliðsjón af viðeigandi ákvæðum 70. gr. og 74. gr. hegningarlaganna, að fresta fullnustu refsingar hans og ákveða að hún falli niður að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Engan kostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.