S-608/2018

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 29. janúar, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 12. nóvember 2018, á hendur A-kk-þgf M-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 0000000000, […]

, „fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum og lögum um ávana og fíkniefni;

I. (00820167533)

Gegn ákærða A-kk-þgf M-kk-þgf, fyrir líkamsárás, með því að hafa, þann 4. júní 2016, við veitingastaðinn [...], Grindavík, slegið B, kt. 0000000000, í andlitið með þeim afleiðingum að B hlaut frekar djúpan og tættan skurð á neðri vör og slæmt brot á gólfi vinstri augntóftar þá flysjaðist upp úr framvegg á kinnholum vinstra megin í andliti.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

II. (008201610553)

Gegn ákærða A-kk-þgf M-kk-þgf, fyrir líkamsárás, með því að hafa, þann 7. ágúst 2016, á skemmtistaðnum [...], Reykjanesbæ, slegið G, kt. 0000000000, í andlitið með þeim afleiðingum að G féll í gólfið og hlaut innkýlt brot í vinstra okbeini, brot í hliðarvegg augntóttarbeins og skinndeyfð í andliti.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

III. (0082017283)

Gegn [ákærða] A-kk-þgf M-kk-þgf [...] fyrir líkamsárás, með því að hafa þann 8. janúar 2017, [...], ráðist að M, kt. 0000000000 við heimili hans að […]

, Reykjanesbæ, og slegið hann ítrekað í höfuð með krepptum hnefa [...]. Urðu afleiðingar árásarinnar þær að M hlaut höfuðblæðingu, tv ær framtennur brotnuðu auk þess sem augntönn kýldist inn, yfirborðsáverka á efri útlim, yfirborðsáverka á baki, blæðingar inní hægra eyra og yfirborðsáverka á eyra.

Telst þessi háttsemi ákærðu varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

IV. (008201715434)

Gegn ákærða A-kk-þgf M-kk-þgf, fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa, þann 20. október 2017, haft í vörslum sínum 0,32 g af maríhúana sem hann geymdi í derhúfu sem hann bar við afskipti lögreglu sem farþegi í bifreiðinni […] við [...]

, Reykjanesbæ.

Telst þessi háttsemi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að [ákærði verði dæmdur] til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk ofangreind fíkniefni, sbr. ákærulið IV., samtals 0,32 g af maríhúana, skv. heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001. Þá er krafist upptöku á gasskammbyssu, gashylkjum og hafnaboltakylfu sem lögregla lagði hald á [...] að […]

, Reykjanesbæ, sbr. 1. mgr. 37. gr. laga nr. 16/1998, sbr, ákærulið III.

[...]

Í máli sbr. ákærulið II., krefst G, kt. 0000000000, skaða og miskabóta á hendur ákærða, A-kk-þgf M-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 0000000000, að fjárhæð kr. 2.000.000, ásamt vöxtum, skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 7. ágúst 2016 þar til 30 dagar eru liðnir frá birtingu kröfunnar fyrir sakborningi, en síðan með dráttarvöxtum, skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða mati réttarins að viðbættum virðisaukaskatti.

Í máli sbr. ákærulið III., krefst M, kt. 0000000000, skaðabóta á hendur ákærða, A-kk-þgf M-kk-þgf E-kk-þgf, [...] að fjárhæð kr. 2.500.000, með vöxtum, skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 8. janúar 2017 til greiðsludags en að mánuði liðnum frá birtingu bótakröfunnar krefst hann dráttarvaxta skv. 6. gr., sbr. 5. gr. til greiðsludags. Þá krefst hann réttargæsluþóknunar úr hendi [ákærða], brotaþola að skaðlausu, skv. framlögðum reikningi.“

Ákærði neitar samkvæmt ákæruliðum I, II og III. Hann játar sök samkvæmt ákærulið IV.

Varðandi ákærulið I kveðst ákærði ekki kannast við að hafa veitt brotaþola þá áverka sem í ákæru greinir en kannast við að hafa lent í átökum við hann, ásamt fimm öðrum mönnum.

Varðandi ákærulið II kveðst ákærði hafa slegið brotaþola umræddu höggi í sjálfsvörn.

Ákærði kveðst alfarið neita sök samkvæmt ákærulið III. Hann kveðst ekki hafa verið í […] á umræddum tíma.

Ákærði krefst vægustu refsingar. Af hans hálfu er bótakröfum mótmælt. Hann krefst þess að bótakröfum verði vísað frá.

Upphaflega var annar maður einnig ákærður í ákærulið III og honum og ákærða gefið að sök að hafa í sameiningu framið þá háttsemi er ákærða A-kk-þgf M-kk-þgf er nú einum gefið að sök í málinu, auk þess sem sama öðrum manni var sérstaklega gefið að sök að hafa slegið brotaþola tvívegis með hafnaboltakylfu í bakið. Ekki tókst birting fyrirkalls fyrir þessum manni en sækjandi sagði við meðferð málsins að hann væri ekki á Íslandi. Afturkallaði ákæruvaldið ákæruna á hendur honum undir rekstri málsins. Brotaþoli III ákæruliðar gerði í upphafi kröfu um að ákærði og þessi maður yrðu dæmdir in solidum til bótagreiðslu. Þar sem ákæran var afturkölluð gagnvart þeim manni kemur bótakrafa á hendur honum ekki til frekari álita í þessu máli.

Brotaþoli ákæruliðar I krafðist í upphafi bóta að fjárhæð 1.320.000 króna úr hendi ákærða. Brotaþolinn féll frá þeirri kröfu við aðalmeðferð málsins.

Málavextir

Ákæruliður I

Samkvæmt frumskýrslu var lögregla við eftirlit í Grindavík kl. 03:20 hinn 4. júní 2016 og ók [...]. Við [...] stöðvaði vegfarandi lögreglu og benti henni á mann sem sat á bekk fyrir utan skemmtistaðinn. Vegfarandinn hafi sagt að hann vissi ekki hvað komið hefði fyrir en lögregla þyrfti að skoða manninn og koma honum undir læknishendur. Samkvæmt skýrslunni var maðurinn á bekknum B, brotaþoli í þessum ákærulið, og hélt um andlitið sem var nokkuð bólgið og blæddi úr sári eða sárum. Spurður um hvað komið hefði fyrir hefði brotaþoli sagt að hann vissi það ekki. Hann hafi þegið boð um að vera komið til læknis. Hafi honum verið fylgt að lögreglubifreið sem hafi verið á leið á sjúkrahúsið í Keflavík vegna annars máls. Samkvæmt skýrslunni reyndi lögregluþjónn árangurslaust að komast að því hvort vitni væru að atburðum. Einn vegfarandi hafi sagt sig hafa heyrt að brotaþoli hefði, fyrir utan skemmtistaðinn [...], ráðizt á tvo menn frá [...] og hefðu þeir farið burt í bifreið. Síðar um morguninn hafi lögregluþjónninn rætt við þann lögregluþjón sem fylgt hafi brotaþola á sjúkrahúsið og hafi hann sagt að hann hefði rætt við brotaþola þar. Þar hafi brotaþoli sagt A-kk-þgf [...] hafa kýlt sig margoft í andlitið þegar brotaþoli hafi verið að koma út af [...] Hafi árásin verið tilefnislaus.

Hinn 6. júní 2016 mætti brotaþoli til lögreglu og kærði líkamsárás sem hann hefði orðið fyrir við skemmtistaðinn [...] í Grindavík hinn 4. júní. Samkvæmt skýrslu kærði brotaþoli A-kk-þf M-kk-þf E-kk-þf, ákærða í máli þessu, fyrir líkamsárásina enda hefði bróðir brotaþola og annað fólk sem hann þekkti sagt sér að sá væri árásarmaðurinn. Í skýrslu er haft eftir brotaþola að sjálfur viti hann ekki hvað hafi komið fyrir og hafi ekki séð árásarmanninn.

Í málinu liggur ódags. vottorð F læknis á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Þar segir að læknirinn hafi hitt brotaþola hinn 4. júní 2016. Brotaþoli hafi verið frekar ölvaður og komið í fylgd lögreglu. Hann hafi verið frekar blóðugur í andliti og á höndum og föt blóðug, sjáanlegir áverkar hafi verið skurður á miðri neðri vör og einnig stórt mar yfir vinstra kinnbeini og hafi vinstra auga verið sokkið sökum bólgu. Um skoðun segir í vottorðinu: „Almennt: Ölvaður en gefur ágætis sögu af atburði, lífsmörk góð. – Skurður fyrir miðri neðri vör, frekar djúpur og tættur, tennur þreifast heilar og ekki finnst annar skurður í munnholi. – Frekar bólginn á vi. kinnbeini, augnlok á vi. auga er bólgið og augað sokkið það eru mikil palpeymsli yfir kinnbeini og vi.zygomatic arch, ekki hægt að staðfesta brot án myndgreiningar þar sem myndgreining er ekki til hægt að fá eftir miðnætti á HSS. – Nefið virðist heilt, beint og þreifast ekki brot ekki afmyndun á legu nefbeins þó er mikið storknað blóð inni í nefinu. – [Brotaþoli] kom aftur til myndgreiningar þann 6.6. á heilbrigðisstofnun Suðurnesja venga áverka í andliti, þar var tekin tölvusneiðmynd af andliti og sýndi sú mynd NIÐURSTAÐA: Blow out fractura á vinstri orbita (slæmt brot á gólfi vinstri augntóftar). Þarna hefur losnað flaski í gólfinu sem er siginn um eina 6mm, framveggurinn á maxillar sinusnum (kinnholum) vinstra megin er einnig aðeins fragmentaður (flísast upp úr) en ekki tilfærður. Í kjölfarið hitti [brotaþoli] sérfræðing í háls, nef og eyrnalækningum þann 8.6.2016 og var gerð aðgerð þar sem gert var við augntóftarbrot. Hann lá inni á háls, nef og eyrnalækningadeild á Landspítala frá 8.9. 6. 2016 og eftir aðgerðina var sjón metin eðlileg, engin tvísýni eftir aðgerð og engir verkir og útskrifaðist hann í kjölfarið.“

Ákæruliður II

Samkvæmt lögregluskýrslu kom G, brotaþoli í þessum ákærulið, til lögreglu að morgni föstudagsins 12. ágúst 2016 og kærði líkamsárás sem hann hefði orðið fyrir. Hafi hann sagt svo frá að hann hefði verið með vinum sínum á skemmtistaðnum [...] aðfaranótt 7. ágúst. Þar hafi hann rankað við sér á dansgólfinu og einhver hafi sagt sér að A-kk-nf M-kk-nf E-kk-nf hafi kýlt sig tvisvar vinstra megin í andlit. Telji brotaþoli að heimildarmaður sinn sé I, samstarfsmaður sinn. Enginn undanfari hafi verið að þessu og hann engin samskipti átt við ákærða áður. Haft er eftir brotaþola að hann undrist að starfsmenn skemmtistaðarins hafi ekki hringt á sjúkrabifreið en vinur brotaþola hafi fylgt honum heim. Brotaþoli hafi mánudaginn 8. ágúst leitað læknis á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja og þar fengið staðfest að kinnbein hafi brotnað og einnig annað bein í vinstri hluta andlits. Þá sé sjón á vinstra auga í ólagi og þar sjái hann allt í móðu. Sé brotaþoli á leið í aðgerð skýrslutökudaginn. Krafðist brotaþoli þess að sakamál yrð höfðað á hendur ákærða.

Í málinu liggur vottorð K læknis á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja, tímasett í ágúst 2016. Þar segir að brotaþoli hafi komið til læknisins á HSS hinn 8. ágúst. Í vottorðinu er bókað eftirfarandi um skoðun: „Bólga umhverfis vinstra auga með smáblæðingu hliðlægt við augastein, mjög aumur í andliti undir vinstra auga sem og yfir kjálkalið. Eðlilegar augnhreyfingar. Verulega aumur í hálsvöðvum aftan til og upp á hnakka. Marinn yfir olnboga. Ég ákveð að fá tölvusneiðmynd af andlitsbeinum morguninn eftir. Kemur 9.8. í mynd og endurmat á slysadeild. Rannsóknin sýnir slæmt brot í kjálkabeini og er hann í kjölfarið tekinn til skurðaðgerðar þar sem brotið er rétt. Aðgerð á LSH gengur vel. Þannig hlaut [brotaþoli] umtalsverða áverka í meintri líkamsárás. Aðgerð var framkvæmd á LSH 12.8.2016 af sérfræðingi í háls, nef og eyrnalækningum.

Í málinu liggur vottorð L háls, nef og eyrnaskurðlæknis, dags. 13. september 2017. Þar segir að tölvusneiðmyndir sem teknar hafi verið í Keflavík hafi sýnt innkýlt brot í miðju vinstra okbeini og brot í hliðarvegg vinstra augntóttarbeins. Á myndunum hafi mátt sjá „að brotna vinstra okbeinið var umtalsvert innkýlt, eða u.þ.b. 1 cm. Óveruleg tilfærsla var hins vegar um brotið í hliðarvegg vinstra augntóttarbeins.“ Í vottorðinu segir að brotaþoli hafi verið kallaður inn til skoðunar á háls, nef og eyrnadeild Landspítalans 12. ágúst 2016. Við skoðun hafi brotaþoli kvartað undan verkjum vinstra megin í andliti og svima, hann hafi ekki getað opnað munn til fulls og talið bit vera skakkt. Brotaþoli hafi haft doðatilfinningu yfir kinnbeini og hann hafi sagt sjón vera móðukennda vinstra megin. Mar hafi verið undir vinstra auga og smáblæðing í augnslímu. Ákveðið hafi verið að gera að okbeinsbrotinu og hafi það verið gert í svæfingu sama dag. Aðgerðin hafi gengið vel, „húðskurður var gerður ofan hárlínu framan við vinstra eyrað og elevator rennt um skurðinn niður eftir gagnaugavöðvanum undir okbeinsbrotið og því lyft út í eðlilega stöðu.“ Brotaþoli hafi komið til saumatöku og eftirlits viku síðar og kvartað þá yfir verkjum við að opna munn og tyggja og auk þess dofa í efri vör og augnloki vinstra megin. Við skoðun hafi hann greinilega ekki getað gapað fyllilega og hafi verið ákveðið að taka nýjar tölvusneiðmyndir til að athuga með legu brotanna. Myndirnar hafi sýnt góða legu brotanna og einkennin hafi verið dæmd stafa af áverka og aðgerðartengdum bólgum og blæðingum í og við tyggingarvöðvana. Brotaþoli hafi fengið tíma í endurkomu 19. apríl 2017 og þá beðið um skoðun vegna þrálátrar þrýstingstilfinningar í kinninni, rétt neðan við vinstra auga, með leiðni að gagnauganu, auk dofatilfinningar í efri vör og framtönnum sömu megin. Einkennin hafi hann sagt hafa verið til staðar allt frá árásinni. Svo segir: „Ekkert óeðlilegt sást eða þreifaðist við skoðun og bentu einkennin til þess að neðanaugntóttartaugin (infra orbital nerve) hefði laskast við áverkann og einnig var líklegt að vöðvaspennur væru með í myndinni. Neðanaugntóttartaugin, sem er skyntaug, skaddast oft við kinnbeinsáverka og ef skyn á svæðinu sem hún ítaugar, kemur ekki til baka innan 18 mánaða frá áverka, er skyndeyfan að öllum líkindum til langframa. Þetta var útskýrt fyrir [brotaþola]. Hann hefur ekki leitað til deildarinnar aftur vegna þessara einkenna.“

Í málinu liggja útprentuð samskipti sem munu vera milli ákærða og brotaþola á vefsíðunni „facebook.com“. Hinn 12. ágúst 2016 sendir brotaþoli ákærða skilaboð: „Blessaður, mér langaði að forvitnast afhverju þu negldir mig 2x í andlitið ?“ Ákærði svarar: „Ertu að tala um thegar thu nelgdir migi smettid kanski“. Brotaþoli skrifar þá:

„Ertu viss um að þú sért ekki að ruglast á manni ? Afhverju átti eg að hafa kylt þig ?“ Ákærði svarar: „Thu kyldir mig i smettis thvi eg vildi ekki tala vid tig thvi eg var ad dansa vid kaerustu mina“. Næstu skilaboð eru einnig frá ákærða: „Thu varst bara haugafullur og leidinlegur“. Brotaþoli svarar: „Afhverju ætti ég að hafa vilja hafa samband við þig.þekki þig ekki einu sinni“. Ákærði svarar: „Ekki spurja mig“.

Ákæruliður III

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst Neyðarlínu tilkynning frá íbúa við […] kl.

06:43 hinn

8. janúar 2017 um að slagsmál væru fyrir utan húsið. Lögregla fór á vettvang en varð ekki vör við nein átök. Lögregla fór inn í stigaganginn og fann M

, brotaþola í þessum ákærulið, í íbúð á [...] . Tjáði brotaþoli lögreglu að þrír menn hefðu komið, ákærði, Y og þriðji er brotaþoli gæti ekki nafngreint. Hefðu þeir Y og ákærði slegið sig í handlegg, höfuð og andlit með hafnaboltakylfu auk þess sem Y hefði slegið brotaþola í höfuðið, með byssuskefti að því er brotaþoli teldi. Að lokum hefði styttu verið kastað að brotaþola en hún lent á útidyrahurðinni. Þriðji maðurinn hefði ekki tekið þátt í atlögunni.

Samkvæmt skýrslunni tjáðu brotaþoli og U lögreglu að Y hefði haft einhvers konar skammbyssu um hönd. Brotaþoli og U voru flutt á lögreglustöð og brotaþoli í framhaldinu á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja og þaðan á bráðamóttöku Landspítalans.

Í skýrslunni segir að grunur hafi leikið á að aðilar málsins væru staddir í íbúð N á […] . Voru þar settir upp sjónpóstar og eftirlit með útgönguleiðum meðan beðið var aðstoðar sérsveitar. Dregið hafi verið fyrir glugga í stofu og svalahurð en sjáanlega hafi fólk verið innandyra.

Í skýrslunni segir að stjórnandi hafi tilkynnt kl. 09:07 að sérsveitarmenn væru að ráðast til inngöngu í íbúðina. Hafi þá tveir einstaklingar komið út um svaladyr, S hafi stokkið yfir skjólvegg og reynt að komast undan á hlaupum en verið handsamaður og R hafi verið handtekin á veröndinni. Inni í íbúðinni hafi ákærði, Y, N, Q og T verið handtekin. Öll hin handteknu hafi verið í annarlegu ástandi. Þau hafi verið flutt eitt af öðru í fangaklefa á lögreglustöðinni.

Í skýrslunni segir að lögregla hafi fundið á Y tvö kolsýruhylki sem ætluð séu fyrir loftbyssu. Í svefnherbergi hafi lögregla fundið hafnaboltakylfu og undir rúmi hafi verið gasskammbyssa. Loks hafi verið lagt hald á hamar sem talið var mögulegt að hefði verið notaður við árásina.

Í málinu liggur vottorð um brotaþola, dags. 7. desember 2017, undirritað af P lækni. Fram kemur í upphafi vottorðsins að læknirinn hafi ekki sjálfur séð brotaþola en riti vottorðið sem forstöðulæknir upp úr skýrslu þess læknis sem það hafi gert. Lögregla hafi komið með brotaþola á bráðamóttöku eftir líkamsárás í heimahúsi. Brotaþoli hafi fengið mörg högg í andlit með byssuskefti og hafnaboltakylfu. Um skoðun segir: „Er valtur á fótum en ber sig sæmilega. Munnhol: gervitennur í neðri góm. Í efri vinstri fjórðungi eru 3 tennur farnar og ein af framtönnum laflaus. Eyru: það blæðir úr vinstra eyranu úr sári að [lækni] sýnist. Hægra eyrað er mjög bólgið. Nef: Storknað blóð í nefi, ekki deformtet (aflögun). Augnbotnar: Þreifa ekki bólgu eða brot. Hægri hendi: Deformitet (aflögun) á framhandlegg og mikill verkur. Brot? Vinstri hendi: Bólga á upphandlegg eftir barefli. Bak: Verkur við þreifingu. Heilataugaskoðun án athugasemda. Samt mikill svimi við augnhreyfingar. Þá segir í vottorðinu að brotaþoli gangi um „og þetta virðist ekki hafa haft mikil áhrif á hann. Fær sér að borða og drekka.“ Fyrir sjúkraflutning hafi hann mikinn höfuðverk.

Í málinu liggur læknisvottorð um brotaþola, dags. 27. apríl 2017, undirritað af O lækni. Segir þar að brotaþoli hafi komið á bráðadeild Landspítalans vegna líkamsárásar sem hann hafi orðið fyrir aðfaranótt 8. janúar 2017. Er haft eftir honum að hann hafi fengið að minnsta kosti eitt þungt högg á vinstri kjálka með röri eða byssuskefti og sennilega nokkur kylfuhögg á andlit eða hvirfil sem hann hafi þó sjálfur náð að lina með því að bera fyrir sig framhandleggi. Um skoðun segir: „Höfuð: Eymsli yfir miðju enni. Augu: Slímhúðir eru eðlilegar, ekki áverkamerki á augum né augnlokum. HNE: Með eymsli á nefi, engin nefblæðing. Væg þreifieymsli yfir maxilla. Tvær framtennur brotnar en rætur eftir. Augntönn innkýld vinstra megin í efri góm. Er með hematoma á hægra eyra. Háls: Ekki þreifieymsli yfir hryggjartindum. Engin sár, bólga, mar, aflögun né eymsli á hálsi. Bak: Ekki þreifieymsli yfir hryggjartindum. Engin sár, bólga, mar, aflögun né eymsli á baki. Brjóstkassi: Lungnahlustun er jöfn og hrein. Eðlileg hjartahlustun. Ekki sár, bólga, mar, aflögun né eymsli á brjóstkassa. Kviður: Kviður er ekki þaninn og garnahljóð eru eðlileg. Kviður er mjúkur og eymslalaus. Útlimir: Göngulag er eðlilegt en hlífir hægri framhandlegg. Er með eymsli við þreifingu yfir miðjum hægri framhandlegg.“ Í vottorðinu eru skráðar greiningarnar traumatic subarachnoid haemorrhage, tannarbrot, yfirborðsáverki á efri útlim og yfirborðsáverki á eyra. Í vottorðinu segir að brotaþoli hafi farið í sneiðmyndatöku á höfði sem sýnt hafi blóð „hátt uppi frontalt vinstra megin, framan við central sulcus. Blóðið er subarachnoidalt og einnig subduralt. Einnig smá blóð í heilavef, lágþéttni í heilanum á þessu svæði – teikn um contusion. Niðurstaða: Contusion, subarachnoidal og subdural blæðing frontalt vinstra megin. Einnig áverkar á tennur/kjálka.“ Svo segir að fengin hafi verið ráðgjöf heila og taugaskurðlækna sem hafi talið blæðingu í heila og undir heilahimnum ganga til baka með hvíld og ró. Einnig hafi verið fengin ráðgjöf háls, nef og eyrnalækna sem reynt hafi að ná út blæðingu í hægra eyra án árangurs með nál og því opnað fyrir blæðinguna og saumað fyrir eftir á. Fengin hafi verið ráðgjöf kjálkaskurðlæknis sem hafi talið nauðsynlegt að brotaþoli leitaði á neyðarvakt tannlækna sama dag til að láta draga út tannrestar og festa innkýlda tönn. Brotaþoli hafi verið útskrifaður með verkjalyf og honum bent á að leita læknis eftir þörfum ef ástand breyttist.

Í gögnum málsins er ljósmynd af hafnaboltakylfu sem haldlögð var. Segir þar að hún hafi verið um 61cm löng.

Samkvæmt lögregluskýrslu mætti X hinn 8. janúar 2017 kl. 17:49 til lögreglu að eigin frumkvæði til að gefa vitnisburð og leggja fram kæru í máli er varðaði líkamsárás. Í skýrslunni er haft eftir X að hann hafi verið í […] í Reykjanesbæ. Hann hafi verið þar „í heimsókn hjá félaga M

“ og þar hafi „

M

“ einnig verið.

X

„minni að

M

[hafi] svo farið út og sagst þurfa að ræða við Y fyrir utan. A-kk-nf kvaðst síðan sjálfur hafa farið út, en hann kvaðst ekki muna hvers vegna , og þá hafi verið slagsmál fyrir utan.

Y

(

Y

[...]

[sic]) og A-kk-nf (A-kk-nf M-kk-nf E-kk-nf) verið að berja M .

X kvaðst telja að einhver þriðji aðili hafi einnig verið með þeim að berja M sem hafi verið að reyna að verjast.

Y hafi ver ið m eð kylfu, líklega minni gerð af hafnarboltakylfu án þess að hann treysti sér til að fullyrða um það og líklega svört og rauð á litinn. A-kk-nf kvaðst halda að hann myndi þekkja kylfuna ef hann sæi hana.

A-kk-nf kvaðst ekki treysta sér til að lýsa slagsmálunum en þó myndi hann eftir því að Y hafi slegið allavega einu höggi með kylfunni í höfuð M .

Þegar slagsmálin hafi verið farin að róast hafi A-kk-nf M-kk-nf gengið að sér og kýlt sig í andlitið með krepptum hnefa. A-kk-nf kvaðst lítið muna eftir þetta, hann hafi átt einhver orðaskipti við Y en svo muni hann bara næst eftir sér þegar hann hafi vaknað nokkrum klukkutímum síðar inni í íbúðinni.

A-kk-nf kvaðst telja minni sitt skert vegna höfuðhöggsins en hann kvaðst aðeins hafa verið undir lítilsháttar áhrifum áfengis. A-kk-nf kvaðst einnig halda að einhverju hafi verið kastað í andlitið á sér en hann kvaðst ekki muna hverju.

A-kk-nf kvaðst vera með sprungna vör og bólginn um munninn en ekki vita hvort tennur væru brotnar.

Einnig væri hann allur lemstraður eitthvað um líkamann en A-kk-nf kvaðst ekki búinn að leita læknisaðstoðar. Aðspurður sagði A-kk-nf alveg hugsanlegt að einhver hafi verið með byssu á vettvangi en hann kvaðst þó ráma í eitthvað sem mögulega líktist byssu (teiser). Hann kvaðst þó ekkert muna nánar eftir því. Aðspurður kvaðst hann ekki muna eftir að styttu hafi verið kastað. A-kk-nf kvaðst ekki geta lýst átökunum nánar en tók þó fram að bæði Y og A-kk-nf hafi verið að lemja M og M hafi eðlilega reynt að verjast. A-kk-nf kvaðst óljósar minningar hafa um aðild þriðja mannsins og því ekki geta lýst aðkomu hans nánar. Sá aðili hafi verið frekar stór og feitur. A-kk-þgf var sýnd ljósmynd af kylfu sem haldlögð var vegna málsins. A-kk-nf taldi sig geta staðfest að um væri að ræða þá kylfu sem Y beitti gegn M á vettvangi. A-kk-nf kvaðst krefjast þess að sakamál verði höfðað á hendur kærða, A-kk-þgf M-kk-þgf E-kk-þgf, í málinu fyrir líkamsárás. A-kk-nf kvaðst áskilja sér rétt til að leggja fram skaðabótakröfu á síðari stigum málsins.“

Í málinu liggur vottorð Æ heimilislæknis um X, dags. 28. 11. 2017. Í vottorðinu tekur læknirinn fram að hann hafi sjálfur ekki séð sjúklinginn en vinni vottorðið upp úr sjúkraskrá annarra lækna. Í vottorðinu kemur fram að X hafi leitað á bráðamóttöku Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja 14. janúar 2017 og þá hafi verið rituð nóta sem svo er endurbirt. Í henni segir meðal annars: „Kemur inn vegna höfuðverks. Segist hafa verið barinn í höfuðið í slagsmálum síðustu helgi. Fór eftir það á sjóinn að vinna og fann ekki fyrir neinu. Fer nú að bera á höfuðverk á occipital svæði. Við komu á BMT er hann þvoglumæltur, talar hratt og óskýrt.“ Síðar í vottorðinu segir að X hafi leitað á bráðamóttöku geðsviðs og þar hafi verið rituð alllöng nóta. Er í vottorðinu tekinn upp kafli þar sem meðal annars segir: „Varð fyrir höfuðhöggi í slagsmálum í janúar, hann skarst í leikinn þegar hann sá að verið var að ráðast á vin hans og var síðan barinn með kylfu í höfuðið. Hann man óljóst eftir atburðunum og vikuna í kring. Finnst minnið slæmt eftir höggið.“

Y gaf skýrslu hjá lögreglu að kvöldi 8. janúar 2017. Neitaði hann þar að eiga hlut að árás á brotaþola og kvaðst hafa verið alla nóttina á […] . Í skýrslutökunni er meðal annars haft eftir honum að X væri vinur hans og nágranni og myndi hann aldrei ráðast á X .

Q gaf skýrslu hjá lögreglu 8. janúar 2017 og hófst skýrslutakan kl. 15:48. Samkvæmt samantekt var honum boðið að tjá sig sjálfstætt um sakarefni og er haft eftir honum að hann hafi „ekki beitt [brotaþola] líkamsárás. Q segir að stríð hafi verið milli Y og [brotaþola] vegna konu Y. Það hafi einhverjar hótanir farið á milli. Q segir að hann hafi verið heima hjá Y ásamt honum og A-kk-þgf. Y hafi viljað fara heim til [brotaþola] og sættast við hann. Y hafi dinglað í anddyrinu og skipað [brotaþola] að koma niður sem hann hafi gert. Þeir Y og [brotaþoli] hafi rifist eitthvað út af konunni hans Y en [brotaþoli] hafi áður verið kærasti hennar. Y hafi viljað sættast við [brotaþola] en [brotaþoli] hafi ekki viljað sættast við Y. Y hafi þá annað hvort slegið eða kýlt [brotaþola] í andlitið en [brotaþoli] hafi þá kýlt Y [...] í andlitið. Þá hafi orðið mikil læti og slagsmál og Y hafi kýlt hann aftur. Q kvaðst ekki hafa séð þetta nógu vel því hann hafi verið til hliðar við anddyrið þar sem slagsmálin áttu sér stað. Áður en slagsmálin hafi byrjað hafi Y rétt sér úlpuna sína og hafi hann haldið á henni fyrir hann meðan hann slóst. Q sagði að [brotaþoli] hafi síðan reynt að kýla A-kk-þf, þ.e. ögrað honum, og þá hafi A-kk-nf ráðist á hann og kýlt ítrekað með krepptum hnefum beggja handa þar til [brotaþoli] féll í jörðina. Eftir það hafi bæði Y og A-kk-nf kýlt [brotaþola] ítrekað þar sem hann lá í [jörðinni]. Q kvaðst telja að hann hafi einnig séð annað hvort Y eða A-kk-þf með kylfu, líklega hafi það verið Y en hann sé þó ekki alveg viss, og hafi barið [brotaþola] með henni, líklega einu sinni til tvisvar. Eftir þetta hafi [brotaþoli] bara legið í jörðinni á bakinu en Q kvaðst ekki vita hvort hann hafi verið með rænu. Þeir hafi svo bara hlaupið í burtu en Q kvaðst halda að einhver stelpa hafi hrópað að löggan væri að koma. Q kvaðst ekki viss um hvaðan kylfan kom en það hafi einhver stelpa komið út úr húsinu [...] með hafnarboltakylfu og verið að ógna Y og A-kk-þgf með henni. Q taldi ólíklegt að Y eða A-kk-nf hafi tekið kylfuna með sér á staðinn og því líklegra að þeir hafi náð henni af þessari stelpu. Q kvaðst ekkert hafa tekið þátt í árásinni á [brotaþola]. Y hafi tekið við úlpunni aftur þegar þeir hafi verið búnir að hlaupa aðeins í burtu frá vettvangi.“ Síðar í skýrslunni er haft eftir S-kk-þgf „að slagsmálin hafi ekki staðið lengi yfir en hann myndi giska á svona 712 mínútur. Hann sagði ekki aðra en þá Y, A-kk-þf og [brotaþola] hafa komið að slagsmálunum en þó hafi áðurgreind stelpa sveiflað kylfunni eitthvað en líklega ekki náð að lemja neinn með henni. Q kvaðst ekki þekkja þessa stelpu en hún hafi verið dökkhæð með tæplega axlarsítt hár, líklega í hvítri peysu og náttbuxum, og greinilega tengd [brotaþola]. Þá hafi einhver strákur með gleraugu komið niður í stigaganginn en hann hafi verið dökkhærður með smá skegg. Líklega hafi hann einnig verið tengdur [brotaþola]. Y hafi eitthvað slegið hann en Q kvaðst ekki vita nákvæmlega hvernig.“

T gaf skýrslu hjá lögreglu 8. janúar 2017 og hófst skýrslutakan kl. 15:36 og lauk kl. 16:05. Í samantekt lögreglu segir meðal annars að T hafi ekki séð Y, ákærða og S-kk-þf yfirgefa samkvæmið á […] en hafi „séð þá þegar þeir komu til baka. Þeir hafi þá verið búnir að vera fjarverandi í u.þ.b. eina klukkustund að hún taldi. [

T

] kvaðst hafa séð þá koma til baka, ann að hvort [ákærði] eða Y hafi haldið á svartri hafnarboltakylfu.“ Þá segir að T hafi borið kennsl á kylfuna sem lögregla hafði lagt hald á og væri það sama kylfa. Þá segir í skýrslunni: „[T] kvaðst hafa spurt þá hvort að þeir hafi notað kylfuna til þess að berja [brotaþola] með og þeir hafi játað. [T] sagði að þeir Y og [ákærði] hafi verið að státa sig af því að hafa gengið frá [brotaþola], þeir hafi stútað [brotaþola] eins og [T] orðaði það. [T] sagði að Q hafi ekki átt þátt í meintri líkamsárás, það hafi einungis verið Y og [ákærði] sem voru að státa sig af umræddum barsmíðum. Q var sögn [T] mjög hljóðlátur þegar hann kom til baka í samkvæmið ásamt þeim Y og [ákærða] eftir að hafa gengið í skrokk. [T] sagði að fljótlega hafi lögreglumenn komið á vettvang, [T] kvaðst hafa verið gríðarlega smeyk þegar lögreglan stormaði inn í húsið því hún hafi talið mögulegt að [brotaþoli] hafi verið að koma á vettvang ásamt vinum sínum í hefndaraðgerðir.“

S gaf skýrslu hjá lögreglu hinn 8. janúar 2017 og hófst skýrslutaka kl. 17:27 og lauk kl. 17:49. Í samantekt er meðal annars haft eftir honum að hann hafi verið heima hjá sér sofandi þegar Y hafi hringt og beðið hann um „að koma með sér og vinum sínum að berja [brotaþola].“

Skýrslur fyrir dómi

Fyrsti ákæruliður

Ákærði sagðist lítið muna eftir atvikum. Ákærði sagðist ekki hafa þekkt brotaþola á þessum tíma en síðar hefði komið í ljós að brotaþoli væri bróðir vinar ákærða. Eftir atvikið hefðu þeir átt einhver samskipti „á facebook“. Þau hefðu verið „góð í gær“.

Ákærði sagðist hafa verið umrætt kvöld með unnustu sinni á staðnum en einnig hefðu þar verið einhverjir strákar sem hann þekkti. Brotaþoli hefði einnig verið á staðnum ásamt allmörgum vinum sínum, sex til sjö eða jafnvel fleiri.

Ákærði sagði að brotaþoli hefði ráðizt á vin ákærða á skemmtistað og hefði ákærði þá slegið brotaþola niður. Brotaþoli hefði svo komið að sér síðar úti og ætlað að ráðast á ákærða. Ákærði hefði sagðist telja sig hafa gert það aftur „þegar hann kom í mig.“ Eftir það hefði ákærði verið að tala við vinkonu sína, „ég horfi á hana, hún öskrar allt í einu á mig ‚A-kk-nf fyrir bak við þig, fyrir bak við þig‘ og þá koma þeir allir sem sagt sex sjö strákar og reyna að ráðast á mig“. Hefði þetta verið þriðja atlagan.

Ákærði sagði að þegar hann hefði fyrst slegið brotaþola hefði það verið eitt högg með flötum lófa á kinn. Hann kvaðst ekki muna hvernig annað skipti hefði verið, „hann hljóp eitthvað í mig og við enduðum að basla eitthvað“. Hefði hann sjálfsagt slegið með flötum lófa, hann reyndi yfirleitt að gera það. Ákærði sagðist ekki hafa séð áverka á brotaþola eftir atvikið.

Ákærði sagðist hafa verið „í glasi“ en brotaþoli líklega „töluvert meira“.

Ákærði sagðist hafa bakgrunn úr hnefaleikum, hafa stundað þá á unglingsárum.

Ákærði sagðist hafa haft samband við brotaþola daginn fyrir skýrslugjöfina fyrir dómi og hefði brotaþoli þá sagt „að hann ætlaði að draga til baka fyrir löngu en hefði bara gleymt þessu.“

Ákærði sagði að sér liði illa vegna atviksins.

Ákærði sagði að hvorki hann né nokkur á hans vegum hefði hótað vitnum í málinu.

Ákærði sagðist hafa breytt um lífshætti, hann neytti ekki fíkniefna en sinnti tónlist.

B brotaþoli sagðist vilja draga kæru sína til baka. Ákærði hefði beðið sig afsökunar „á ósætti“, og hann mæti það mikils. Þá væri ákærði búinn að snúa lífi sínu við og vildi brotaþoli hvetja hann áfram í því, frekar en að „draga hann niður fyrir eitthvað gamalt“.

Brotaþoli sagðist falla frá bótakröfu sinni.

Brotaþoli sagði að persónulegar aðstæður réðu því að hann hefði ekki verið búinn að afturkalla kæru sína fyrr.

Brotaþoli sagðist ekki muna eftir atvikum málsins. Hann sagðist hafa verið undir áhrifum áfengis þetta sinn en ekki geta svarað hvort sama ætti við um ákærða. Brotaþoli sagðist halda að hann hefði komið einn á skemmtistaðinn.

Brotaþoli sagði, sérstaklega spurður, að hann myndi ekki hvort ákærði hefði slegið sig umrætt kvöld. Hann sagðist hafa verið með „einhverja“ áverka í andliti eftir kvöldið. Þetta hefðu verið „bólgur“. Hann sagðist ekki muna hvernig hann hefði fengið þessa áverka. Hann hefði fengið högg en að hann myndi ekki hver hefði veitt sér.

Brotaþoli sagðist ekki muna hvort hann hefði slegið ákærða eða aðra á staðnum þetta kvöld. Hann sagði að eftir atvikið hefðu einhverjir bent sér á að hugsanlega hefði ákærði veitt honum högg.

Brotaþoli sagðist aðspurður ekki óttast neitt. Þeir ákærði hefðu átt „góð samskipti“ eftir atvikið. Hvorki ákærði sjálfur né nokkur á vegum hans hefði hótað sér neinu. Hann sagðist ekki óttast að gefa skýrslu.

Borin voru undir brotaþola orð ákærða þess efnis að brotaþoli hefði átt í útistöðum við vin ákærða. Brotaþoli sagði svo hafa verið, einhver hefði staðið í vegi sínum er hann hefði gengið inn á staðinn og hefði brotaþoli kastað þeim manni inn í tjald sem verið hefði fyrir utan staðinn.

Borin voru undir brotaþola orð ákærða þess efnis að hann hefði slegið brotaþola í framhaldi af því að brotaþoli hefði slegið vin hans. Brotaþoli sagðist ekkert vilja segja um þetta, hugsanlega hefði hann átt það skilið.

Brotaþoli sagðist hafa verið „á allt öðrum stað í lífinu“ þegar hann hefði komið til lögreglu og lagt fram kæru. Hann sagðist ekki muna hvað hann hefði sagt lögreglu. Hann hefði væntanlega farið til að segja satt frá, en hann hefði ekki munað mikið eftir kvöldinu, fyrst og fremst byggt á því sem sér hefði verið sagt og hann vissi því ekki hvort það væri rétt eða ekki.

Brotaþola var kynntur framburður hans hjá lögreglu um atvikið í stórum dráttum. Hann sagðist ekki vita með vissu hvað hefði komið fyrir. Ekkert rifjaðist upp við að heyra af framburði sínum hjá lögreglu. Brotaþoli sagðist hafa mætt af eigin frumkvæði til lögreglu.

Vitnið C sagðist hafa setið inni á veitingastaðnum [...] í Grindavík þegar náinn vinur sinn, brotaþoli, hefði komið til sín alblóðugur. Vitnið hefði farið með honum út. Þá hefði hann verið „laminn aftur, mjög illa.“ Vitnið hefði staðið fyrir aftan brotaþola „og við erum varla búnir að opna hurðina og þá bara fær hann högg“. Þetta hefði verið fyrirvaralaust. Þetta hefðu verið mörg högg. Spurt hver hefði veitt höggin svaraði vitnið: „Líklega sá ákærði.“ Nánar spurt sagðist vitnið hafa séð ákærða. Höggin hefðu verið þung með krepptum hnefa í andlit. Brotaþoli hefði fengið mjög mikla áverka og verið „alveg afmyndaður í framan“. Töluverðir áverkar hefðu verið á brotaþola þegar hann hefði komið blóðugur til vitnisins en vitnið teldi ástandið hafa „snarversnað eftir þetta“. Eftir þetta hefði lögregla ekið brotaþola heim.

Vitnið sagðist ekki hafa séð aðra en ákærða veita brotaþola högg.

Vitnið sagðist ekkert hafa rætt þetta mál við ákærða. Enginn hefði reynt að hafa áhrif á sig vegna málsins.

Vitnið sagði að brotaþoli hefði verið ölvaður.

Vitnið V sagði ákærða og brotaþola hafa lent í áflogum og væri þar hvorugur alsaklaus eða alsekur. Sá sem sleginn hefði verið niður hefði verið of góður með sig og lent í slag og verið „laminn í plokkfisk“. Átökin hefðu byrjað þannig að brotaþoli hefði komið að barnum, töluvert ölvaður. Maður einn, mjög lágvaxinn, hefði verið á leið hans og brotaþoli hefði hrint lágvaxna manninum yfir borð og drykkir hefðu farið niður. Ákærði hefði séð þetta og lagt til við brotaþola að hann tækist á við jafn stóran mann. Ákærði hefði viljað að brotaþoli bæðist afsökunar. Brotaþoli hefði slegið ákærða í andlitið og ákærði slegið brotaþola á móti, og svo hefði því lokið. Um fimm til tíu mínútum síðar hefði brotaþoli komið með einhverjum vinum sínum til að slást við ákærða. Þá hefði ákærði slegið brotaþola niður. Vinir brotaþola hefðu hjálpað honum á fætur og tuttugu til þrjátíu mínútum síðar hefði brotaþoli komið, enn drukknari en áður, og reynt að slást við ákærða á ný. Ákærði hefði þá slegið brotaþola niður.

Vitnið sagði að í stuttu máli mætti segja að ef brotaþoli hefði hætt að reyna að slást við ákærða hefði hann ekki fengið svo mikla áverka.

Vitnið sagði að fjögur ár væru liðin frá atvikinu og vitnið hefði þá verið drukkið. Það gæti ekki skýrt frá atvikinu í smáatriðum. Vitnið hefði ekki séð alla atburðarásina en meirihluta hennar.

Vitnið sagðist vera vinur beggja og hafa rætt málið við þá báða. Þeir væru komnir yfir málið og væru nú vinir.

Vitnið var spurt um orð sín í lögregluskýrslu þess efnis að í síðasta hluta átakanna hefði ákærði hugsanlega gengið of langt, hann hefði rotað brotaþola. Vitnið sagði þetta rétt. Brotaþoli hefði komið aftur og aftur.

Vitnið D lögregluþjónn sagðist hafa verið á eftirlitsferð þegar það hefði tekið eftir „dreng sem að situr svona á einhverjum stalli eða stól við [...], hann var nú eitthvað krambúleraður í framan“. Lögregla hefði farið og kannað málið. Maðurinn hefði verið „mjög utan við sig“ og hefði ekki sagt hvað komið hefði fyrir þrátt fyrir ítrekaðar spurningar. Ekki hefði verið „drulla í sárunum“ svo ekki hefði verið talið að hann hefði dottið utandyra. Líklegra hefði verið talið að hann hefði lent í einhverjum áflogum. Aðrir lögregluþjónar hefðu flutt manninn burt.

Vitnið sagði að eftir þetta hefðu komið upplýsingar frá þeim er flutt hefðu manninn og hefði vitnið gert skýrslu um þær.

Vitnið staðfesti frumskýrslu lögreglu.

Vitnið E lögregluþjónn sagðist muna nær ekkert eftir málinu. Vitnið kvað lögreglu hafa séð brotaþola alblóðugan og hafa ekið honum á sjúkrahús í Keflavík. Vitnið sagðist ekki muna hvað þeim hefði farið á milli á leiðinni en það sem eftir sér væri haft í frumskýrslu væri rétt.

Vitnið F læknir sagði ljóst að fleiri högg en eitt til að valda þeim áverkum sem brotaþoli hefði verið með við komu á sjúkrahúsið. „Töluvert mikið afl“ þyrfti til að veita þá.

Annar ákæruliður (24. 5. 2016 G)

Ákærði sagðist muna mjög vel eftir málinu. Hann hefði verið að dansa við unnustu sína og brotaþoli hefði komið að sér „og er eitthvað að pikka í mig“ til að fá sig til viðræðna. Ákærði hefði neitað því, sagt að hann væra að dansa við konu sína og beðið brotaþola um að fara. Í framhaldinu hefði ákærði fengið högg frá brotaþola í andlitið. Hann hefði litið til hliðar „og þá var hann þarna“ og lyfti höndunum. Ákærði hefði þá slegið brotaþola niður með opnum lófa. Höggið hefði komið í andlit brotaþola. Brotaþoli hefði dottið á bakið. Þetta hefði verið á dansgólfinu.

Ákærði sagðist hafa fengið glóðarauga en ekki hafa séð áverka á brotaþola.

Ákærði sagði að brotaþoli væri mjög „erfiður í glasi“. Væri þá ekki hægt að „tala við hann á venjulegum nótum.“ Þeir þekktust ekki en vissu hvor af öðrum enda bæjarfélagið ekki stórt.

Ákærði sagðist hafa verið búinn að „drekka smá“ en brotaþoli hefði verið „augljóslega fullur.“ Vel gæti verið að brotaþoli hefði lent í einhverjum átökum við einhvern annan en sig þetta kvöld. Mjög litlar líkur væru á að ákærði hefði valdið þeim áverkum sem getið væri í ákæru.

Ákærði sagði að brotaþoli hefði oft sent sér skilaboð þess efnis að hann myndi draga kæru sína til baka en brotaþoli hefði svo alltaf hætt við að gera það.

G brotaþoli sagðist hafa verið á [...] ásamt tveimur vinum sínum. Hann hefði verið á dansgólfinu þegar hann hefði orðið fyrir höggi og dottið í gólfið, hálfrotaður. Hann hefði ekki séð höggið. Höggið hefði verið tilefnislaust. Brotaþoli hefði rankað við sér á dansgólfinu og þá séð átök fyrir framan sig. Brotaþoli hefði verið mjög vankaður. Þá hefði sér verið sagt að ákærði hefði slegið sig. Frændi sinn, H, hefði svo komið og hjálpað sér á fætur. Vinur sinn, [...], hefði svo fylgt sér heim. Brotaþoli hefði fengið heilahristing og kastað upp á heimleiðinni. Brotaþoli sagði að H og vinur sinn I hefðu séð atvikið. I hefði sagt sér að ákærði hefði „komið hlaupandi og slegið mig í andlitið þegar ég er á miðju dansgólfi.“

Brotaþoli sagðist ekki hafa þekkt ákærða og ekki hafa séð hann á staðnum áður.

Brotaþoli sagði ástand sitt hafa verið mjög gott þetta kvöld og hann hefði verið mjög rólegur. Hann hefði drukkið nokkura bjóra. Hann hefði ekki verið með bjórglas í hendi er hann dansaði.

Brotaþoli sagðist hafa sent ákærða skilaboð á vefsíðunni „facebook“ og spurt hann hvers vegna hann hefði slegið sig upp úr þurru. Ákærði hefði viljað meina að brotaþoli hefði slegið sig fyrst, en það væri rangt. Ekkert hefði verið að sjá á höndum sínum. Brotaþoli sagðist ekki vera maður sem slær aðra.

Brotaþoli sagðist ekki hafa beðið ákærða afsökunar og ekki hafa átt við hann samskipti eftir atvikið, önnur en framanrakin skilaboð.

Brotaþoli sagðist hafa þríbrotnað á kinnbeini, sprunga hefði komið í efri kjálka, taug í andliti væri skemmd, móða í auga og enn fyndi hann ekki til í andliti vinstra megin fyrir ofan tennur upp að auga. Vegna doða liði sér eins og augað sigi. Hann hefði þurft að fara í aðgerð og verið frá vinnu. Sér hefði liðið illa andlega og verið kvíðinn. Eftir atvikið notaði hann gleraugu en ekki áður.

Brotaþoli sagðist hafa talað við aðra menn sem hefðu verið á skemmtistaðnum og þeir þyrðu ekki að bera vitni „gegn [ákærða].“

Brotaþoli sagðist ekki hafa togað í ákærða eða viljað ræða við hann. Hann hefði ekki haft ástæðu til slíks.

Brotaþoli sagðist aðspurður ekki kannast við það sem haft væri eftir I í lögregluskýrslu, þess efnis að brotaþoli hefði verið að nuddast utan í fólk á dansgólfinu, þar á meðal ákærða, og hefði ákærði þá aðeins stuggað við honum eins og til að gefa til kynna að hann vildi fá meira pláss. Ákærði hefði verið eitthvað pirraður á brotaþola. Nánar spurður sagðist brotaþoli ekki muna eftir þessu, svo langt væri liðið síðan.

Vitnið H sagðist hafa verið úti að skemmta sér með brotaþola frænda sínum. Vitnið hefði verið á dansgólfinu á [...] og þar séð ákærða kýla brotaþola niður. Það hefði verið í um fimm metra fjarlægð, fyrir framan barinn. Vitnið sagðist ekki hafa séð annað högg en þetta. Brotaþoli hefði verið með áverka á kinn eftir höggið. Vitnið hefði hjálpað brotaþola á fætur og þeir farið út. Eftir það hefði vitnið farið heim.

Vitnið sagðist ekki hafa séð aðdraganda höggsins sem ákærði hefði veitt brotaþola. Vitnið sagðist ekki muna með hvorri hönd höggið hefði verið veitt. Vitnið hefði verið ölvað og atburðarásin hröð.

Vitnið sagðist ekki hafa þekkt ákærða áður.

Vitnið sagði að þeir brotaþoli hefðu báðir verið frekar ölvaðir. Vitnið sagðist ekki vita hvort ákærði hefði verið ölvaður.

Vitnið I sagðist hafa verið á [...] og fyrir aftan sig hefðu orðið „slagsmál“. Maður hefði verið kýldur í andlit. Vitnið hefði séð ákærða „slá frá sér í annan einstakling sem var þarna inni á staðnum á miðju dansgólfi“. Þá hefði komið að hópur „og allt út um allt og verið að draga fólk í burtu og ýta öllum svona.“ Vitnið sagði að brotaþoli væri maðurinn sem hefði verið sleginn. Vitnið sagði að eftir því sem það myndi hefði ákærði slegið brotaþola í vinstri kjálka með hægri hönd. Vitnið sagðist ekki hafa séð hvort slegið hefði verið með krepptum hnefa eða flötum lófa. Vitnið sagðist hvorki hafa séð blóð né áverka á brotaþola.

Vitnið sagðist ekki vita hver aðdragandi höggs ákærða hefði verið, „ég veit ekkert hvort [brotaþoli] hafi ýtt í [ákærða] eða gert eitthvað fyrir, áður en að sem sagt [ákærði] tekur höggið, [...] ég sný mér við þá sé ég bara það eru komin slagsmál og kemur högg frá [ákærða], ég veit ekkert hvað gerðist fyrir það.“

Vitnið sagði að brotaþoli hefði verið „mjög drukkinn“ og að ýtast í aðra gesti á staðnum.

Vitnið staðfesti skýrslu þá er það gaf hjá lögreglu. Vitnið tók fram að nú myndi það ekki hvort brotaþoli hefði verið blóðugur.

Vitnið sagðist ekki hafa verið sérstaklega ölvað. „Bara léttur.“

Vitnið J sagðist hafa verið á [...] umrætt sinn. „Einhver rakst utan í [ákærða] og hann hellti bjórnum sínum eftir það. Og hann varð bara reiður og ég sneri mér við eftir það, hélt að það myndi ekki verða eitthvað mikið úr því, svo sneri ég mér aftur við og þá sá ég hann ráðast á manneskjuna. Ég veit ekki nafnið á manneskjunni samt.“ Vitnið sagði ákærða hafa slegið „tveimur höggum beint í andlitið á manneskjunni.“ Þetta hefðu verið „tvö mjög fljót hrein högg bara beint í andlitið og eftir það þá var hann bara farinn niður og hann lá í gólfinu bara.“ Höggin hefðu verið með krepptum hnefa og lent við nef eða auga „eða á því svæði“.

Vitnið sagðist telja manninn, sem orðið hefði fyrir árásinni, hafa áður bakkað á ákærða eða rekið olnboga í bjór hans.

Vitnið sagðist hafa séð þann sem varð fyrir árásinni stuttu síðar og hefði hann verið „marinn þar sem hann fékk höggin en annars var hann í fínum málum“.

Vitnið staðfesti skýrslu þá sem það gaf hjá lögreglu. Vitnið tók fram að það hefði séð högg ákærða fyrir sér, rangt væri í skýrslunni að vitnið hefði ekki séð ákærða kýla manninn. „Ég veit fullvel að ég sá höggin“, sagði vitnið.

Vitnið K læknir sagðist hafa verið á vakt 8. ágúst þegar brotaþoli hefði leitað á sjúkrahúsið og sagt sig hafa verið kýldan. Vitnið sagði að til að valda þeim áverkum sem brotaþoli hefði hlotið hefði þurft „þannig afl að það rofni æðar í mjúkpörtum“, en brotaþoli hefði verið bólginn. Til þess þyrfti högg „af einhverju afli, ekki miklu afli svo sem, en það þarf töluvert afl jú.“ Þá hefði brotaþoli verið með hnykkáverka í hálsvöðva sem kæmi venjulega þegar höfuð reigðist hratt aftur eða fram, og þyrfti að jafnaði „svolítinn hraða eða afl til þess að það gerist. Sem dæmi er ekki nóg að slá mann utanundir með flötum lófa, þá venjulega fær maður ekki, ætti maður ekki að fá mikla verki í hálsinn við það.“

Vitnið sagði að ef maður með áverka brotaþola hefði verið kýldur í gólfið væri hugsanlegt að hluti áverkanna hefði komið af hnefahögginu og hluti af því að lenda í gólfinu. Mun líklegra væri að þungt högg á andlit hefði brotið kjálkabein en að brotið hefði komið af falli í gólf.

Vitnið L staðfesti vottorð sitt. Vitnið sagði brotaþola hafa leitað á háls, nef og eyrnadeild Landspítalans og verið með áverka á andliti. Brotaþoli hefði verið með innkýldan kinnbeinsboga og brot í hliðarvegg augntóftarbeins. Hefði fyrrnefnda brotið verið lagfært með einfaldri aðgerð.

Vitnið sagði að sér kæmi „ekki á óvart ef þetta væru fleiri en eitt högg“, en hugsanlega væri hægt að valda áverkunum með einu höggi. Fleiri högg væru samt líklegri. Vitnið sagði að „umtalsvert högg“ þyrfti til. Ekki nægði að slá með flötum lófa. „Það þarf hnefahögg til þess að fá þetta.“ Ekki væri útilokað að beinbrotið gæti komið af falli í gólfið „ef hann lendir beint á okbeinsboganum þarna, eða kinnbeininu.“

Vitnið sagði að sér fyndist „frekar langsókt“ að áverkarnir kæmu af sama högginu og svo því að lenda með höfuðið í gólfinu.“

Vitnið sagði vel þekkt að áverki yrði á neðanaugntóftartaug við kinnbeinsáverka. Brotaþoli hefði lýst dofa sem kæmi heima og saman við vanvirkni þessarar taugar. Ekki hefðu verið beinbrot við legu taugarinnar og því væri nær útilokað að hún hefði farið í sundur. Þetta væri algengt „og oftast kemur nú skynið til baka að einhverjum tíma liðnum. En það getur tekið marga mánuði.“

Vitnið sagði að áverkar brotaþola væru vel þekktir áverkar eftir högg í andlit.

Ákæruliður III

Ákærði sagðist ekkert kannast við árásina á brotaþola. Hann kvaðst lítið geta lýst kvöldinu. Það hefði sennilega verið „eitthvað djamm“. Hann hefði drukkið áfengi og verið með unnustu sinni í einhverju samkvæmi í […] í Keflavík. Hann sagðist ekki muna nánar hvar samkvæmið hefði verið haldið og ekki hverjir hefðu þar verið, aðrir en hann og unnusta hans.

Ákærði sagðist kannast við Y en þeir væru svo sem ekkert tengdir. Ákærði sagðist hafa heyrt sögur um að Y hefði verið í samkvæminu.

Ákærði sagðist ekki kannast við Q og ekki vita hvort hann hefði verið í samkvæminu.

Ákærði sagðist ekki kannast við N.

Ákærði var spurður hvort hann hefði yfirgefið samkvæmið ásamt Y og S-kk-þgf og svaraði: „Nei, ég gerði það klárlega ekki, ég myndi aldrei hjálpa Y.“ Nánar spurður um ástæðu þess svaraði ákærði að Y væri „skíthæll“. Ákærði sagðist ekki muna til þess að hafa yfirgefið samkvæmið. Hann hefði verið þar og svo hefði sérsveitin komið og handtekið alla.

Ákærði sagðist aldrei hafa átt í átökum við brotaþola. Áverkar brotaþola væru ekki af sínum völdum.

Vitnið M brotaþoli sagði dyrabjöllu hafa verið hringt og „maður að nafni A-kk-nf sem var þarna í bjöllunni“. Brotaþoli hefði verið búinn að tala „við Y og V í símann þarna fyrr um kvöldið og ég bjóst ekki við að þau myndu þarna og ég vissi ekki hvaða A-kk-nf þetta var og ég ákvað bara að fara niður og reyna að biðja hann um að fara í burtu.“ Þegar brotaþoli hefði komið niður „þá erum við að tala bara saman í rólegheitunum [...] og árásin byrjar þannig, í minningunni minni, þá Y hoppar fyrir ofan A-kk-þf og lemur mig með einhverju hnúajárni eða einhverju svona priki“ sem hefði staðið einhvern veginn út. Eftir það hefði brotaþoli fengið högg „hvað eftir annað“ og „þeir voru með eitthvað annað barefli þarna“ sem brotaþoli hefði ekki séð vel hver hefði haldið á. Eftir fyrstu höggin hefði brotaþoli verið vankaður en náð að „leggja hendurnar fyrir mig ítrekað“. Árásinni hefði lokið með því „að þeir hætta“.

Brotaþoli sagði N vera fyrrverandi unnustu sína. Þau hefðu verið búin að rífast mikið. Y hefði verið „nýi kærastinn hennar“. Brotaþoli hefði verið „ítrekað búinn að fá hótanir frá þeim“ og hefði sjálfur tekið jafnan „þátt í þessa ljóta orðafari“. Brotaþoli hefði hins vegar hitt Y tvívegis mánuðinn á undan og rætt við hann „um að hætta þessu, ég var bara kominn með nóg“.

Brotaþoli sagðist hafa verið „í rugli“. Hann hefði verið „í íbúðinni, og svo fæ ég þarna símtal frá þeim eina ferðina enn þarna, og vinkonur mínar taka símann og svara“ og því hefði lokið með „afbrýðissemi, brjálað dæmi“. N hefði „fengið liðið með sér einhvern veginn, upp á móti mér, og það endar með því að þeir koma heim til mín“. Brotaþoli sagði að maðurinn á dyrabjöllunni hefði kynnt sig sem A-kk-þf.

Brotaþoli sagðist ekki þekkja ákærða neitt og ekki vita hvaðan hann komi. „Strákarnir í partíinu, þeir þekktu [...] þennan mann, þeir vissu hver þetta var“. „Fólkið sem var með mér lét mig vita að þetta hafi verið A-kk-nf, þetta var einhver boxari úr Keflavík og eitthvað og var þekktur þarna og eitthvað svona. En ég þekkti Y.“ Nánar spurður sagði brotaþoli að það hefði verið maður í samkvæminu, A-kk-nf að nafni, sem hefði sagt sér að árásarmaðurinn héti einnig A-kk-nf. Einnig hefði Ö þekkt hann. Brotaþoli sagði að í minningunni væri maðurinn „lítill, þéttur með smá hár svona til hliðar, lítill þéttur kannski 1,70 1,75 á hæð, ljósskolhærður.“ Brotaþoli sagðist ekki muna hvort maðurinn hefði verið húðflúraður.

Brotaþoli sagði að Y og ákærði hefðu veitt sér höggin. Hann hefði ekki séð [Q] gera neitt. Mesta höggið hefði komið fyrst og það hefði komið frá Y framan á andlitið.

Ákærði hefði slegið sig í framhaldinu. Brotaþoli hefði fengið ítrekuð högg í höfuð, olnbogana og bak. Brotaþoli sagðist ekki átta sig á hvor hefði veitt sér tannáverkana.

Brotaþoli sagði að einnig hefði kylfa verið notuð við árásina. Mögulega hefði kylfan komið úr íbúðinni og árásarmennirnir þá tekið hana af einhverjum sem þaðan hefði komið. Um þetta vissi hann ekki. Nánar spurður hvort verið gæti að U hefði komið með kylfuna úr íbúðinni sagði ákærði að það gæti verið.

Brotaþoli sagðist engum höggum hafa komið á árásarmennina. Eftir fyrsta höggið hefði hann verið „eiginlega bara á hnjánum allan tímann“.

Brotaþoli sagðist hafa verið með átta til tíu tennur í efri gómi fyrir árásina, „allar fremst“. Þær hefðu ekki verið fullkomnar en verið sér nothæfar. Eftir árásina hefði það farið „allt niður á við.“ Í neðri gómi hefði hann verið með gervitennur. Brotaþoli sagði að N hefði vitað þetta en hann vissi ekki hvort ákærði og Y hefðu gert það.

Brotaþoli sagðist hafa verið undir áhrifum, aðallega amfetamíns. Hann sagðist telja öruggt að komumenn hefðu einnig verið undir áhrifum.

Brotaþoli sagði að þegar hann hefði hjá lögreglu sagt að hann vildi kæra „D-kk-þf“ hefði hann átt við ákærða A-kk-þf.

Brotaþoli staðfesti skýrslu sína hjá lögreglu.

Brotaþoli sagði að árásin hefði haft mjög mikil áhrif á líf sitt, „allt þetta tannvesen“. Vegna árásarinnar hefði hann misst allar fremri tennurnar. Einhver „skyndilausn, að setja einhverja brú þarna“ hefði verið reynd. Brúin hefði alltaf verið laus. Að lokum hefði tannlæknir lagt til að taka átta tennurnar úr efri gómi og „sett góm“. Það yrði betra og mun ódýrara. Brotaþoli hefði samþykkt þetta og í tvo mánuði hefði þetta komið vel út. En fljótlega hefði „þetta farið allt að rýrna“ og hefði verið „mjög laust og leiðinlegt“. Brotaþoli hefði ekki getað borðað neitt „almennilega“ síðan þá, ekkert kjöt til dæmis. Brotaþoli sagðist nú hafa verið allsgáður í um þrjú ár og hafa ætlað að „láta laga þetta“. Þá hefði komið í ljós „að út frá þessu öllu saman þá hefur beinþynningin orðin það mikil að ég er bara ekki með nein bein hérna í efri kjálkanum“. Staðan væri nú sú að 90% af fæðu sinni væri útbúin í blandara. Hann væri búinn að vera í aðgerðum undanfarna mánuði og biði nú næstu aðgerðar. Þar væri reynt að byggja upp efri góminn og til þess hefði verið framkvæmd beinígræðsla úr mjöðm sinni og í góminn. Fengi hann svo „implönt vonandi, ef G-kk-nf leyfir“. Brotaþoli hefði fundið einn tannlækni í Ungverjalandi sem hefði treyst sér til að reyna þetta. Enginn hér á landi hefði treyst sér til þess. Væri hann nú þegar búinn að greiða 1,6 milljónir króna vegna þessa.

Vitnið N sagði brotaþola vera fyrrverandi unnusta sinn, þau hefðu verið saman í þrjú og hálft ár og mikið gengið á. Eftir sambandsslit hefði verið „mikið af rifrildum“.

Vitnið var spurt hvort það hefði verið í samskiptum við brotaþola um nóttina eða daginn áður, og skoraðist undan að svara því, enda kæmi það málinu ekki við.

Vitnið sagðist hafa átt heima á […] í Keflavík á þessum tíma.

Umrædda nótt hefðu ákærði og

Y verið á heimilinu en auk þeirra „eitthvað fólk sem var að koma og fara.“

Vitnið var spurt hvort

T

,

S og

R hefðu verið þarna og svaraði „já, gæti alveg verið.“

Vitnið sagði að ástand þeirra hefði ekki verið gott og þau öll að neyta fíkniefna. Sama mætti segja um brotaþola, hann hefði verið „alveg í tómu tjóni“ á þessum tíma.

Vitnið var spurt hvort brotaþoli hefði verið ræddur þessa nótt og svaraði að alveg frá sambandsslitum við hann hefði verið „rifrildi og vesen, [...] þannig að mér finnst það bara ekki koma þessu neitt við“. Y hefði vitað af þessu, en það kæmi málinu ekki við.

Vitnið sagði að ákærði og Y hefðu ekki farið út þessa nótt. „Við vorum bara heima.“ Vitnið kvaðst aðspurt vera alveg visst um það. Þeir hefðu báðir verið heima hjá vitninu allt kvöldið. Vitninu var tjáð að fyrir lægi framburður þess efnis að ákærði, Y og Q hefðu þessa nótt farið á dvalarstað brotaþola og svaraði vitni því: „Ég varð ekki vitni að því. Við vorum heima hjá mér allt þetta kvöld sko.“ Vitnið sagðist hafa verið vakandi allt kvöldið. Síðan hefði sérsveitin komið og brotið upp hurðina. Nánar spurt sagðist vitnið muna eftir því að þau hefðu verið heima allt kvöldið og enginn farið út.

Vitnið sagðist ekkert vita um árásina á brotaþola.

Vitnið Q sagði að á þessum tíma hefði hann mjög notað fíkniefni og myndi lítið eftir atvikinu. Vitnið sagðist muna eftir að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu og þá verið undir áhrifum „alsælu“ og kókaíns og ekkert væri að marka slíka skýrslutöku. Vitnið sagðist muna „að þetta var út af einhverjum Y“ og „út af því að þessi M var með einhvern kjaft við Y. […] Mig rámar í að Y og M hafi verið að slást, [...] að Y og þeir hefðu verið að slást þarna [...] ég sá þetta ekki nógu vel en ég man að ég fór bara með Y þarna niður eftir, út úr vangefinn á því, og [...] þetta er það eina sem ég get sagt“. Ekkert þýddi að spyrja mann sem væri undir miklum fíkniefnaáhrifum á þessum tíma. Þetta væri það sem vitnið myndi. Hann hefði farið þarna „með Y“ og verið „undir áhrifum sem sagt alsælu, kókaíni og meira“.

Vitnið sagði að sig minnti að þeir Y, sem héti Y, hefðu verið tveir á ferð. Þeir hefðu farið til „M“ og „M“ hefði verið „eitthvað að rífa kjaft.“

Vitnið sagði að nú rifjaðist það upp fyrir sér að „M“ hefði slegið „Y“ niður og „Y“ hefði staðið upp og hefnt sín með því að lemja „M“ með kylfu.

Vitnið margítrekaði að það myndi lítið eftir þessu.

Vitnið sagði að þeir hefðu áður verið „í partíi heima hjá [...] og Y“. Þar hefði einnig verið unnusta sín og A-kk-nf. Vitnið var spurt hvort þáverandi kona Y héti N og sagði vitnið svo vera. A-kk-nf hefði ekki farið með þeim heldur verið áfram í samkvæminu.

Vitnið var spurt hvers vegna þeir hefðu farið til brotaþola. Vitnið svaraði því til að brotaþoli væri „hálfviti“ og hefði gert „einhvern viðbjóðslegan hlut“. Vitnið hefði talað við hann í síma um kvöldið og brotaþoli þá farið „að rífa kjaft“. Brotaþoli hefði beðið þá um að koma og það hefðu þeir gert. Þeir Y hefðu farið til brotaþola „til að berja hann.“ Vitnið sagðist ekki hafa lamið brotaþola. Y og brotaþola hefðu verið tveir að slást. Brotaþoli hefði verið sleginn með kylfu sem Y hefði komið með. Vitnið sagðist muna eftir því að Y hefði tekið kylfuna með sér að heiman.

Vitnið var spurt um orð sín hjá lögreglu þess efnis að ákærði hefði verið með í atlögunni og slegið brotaþola ítrekað í andlitið. Vitnið sagðist ekki muna eftir að hafa sagt þetta en þetta væri ekki rétt.

Vitnið sagði að brotaþoli hefði átt árásina skilið.

Vitnið X sagðist ekki geta lýst atburðarásinni í smáatriðum. Hann sagðist aðeins muna „eftir Y þarna að lemja M með einhverjum sem ég þekkti ekki.“ Vitnið hefði verið í heimsókn hjá kunningja sínum, [...], og þar hefðu verið einhverjir fleiri. Vitnið sagðist hafa notað fíkniefni á þessum tíma og hafa verið undir áhrifum þegar atvikin hefðu orðið.

Vitnið sagði að brotaþoli hefði fengið símtal frá Y „um að koma út að slást eða eitthvað“. Brotaþoli hefði farið út og vitnið elt hann. Vitnið hefði þá komið að þar sem Y og einhver annar hefðu verið að berja brotaþola.

Vitnið sagðist ekki muna eftir sérstökum áverkum á brotaþola en hann hefði verið „illa farinn eftir þetta.“

Vitnið sagðist þekkja ákærða og þeir væru kunningjar. Hann hefði ekki verið á staðnum. Vitnið sagði þá ákærða ekki hafa rætt saman eftir atvikið.

Vitnið sagðist ekki muna eftir skýrslutöku hjá lögreglu. Borið var undir vitnið það sem eftir því er haft í lögregluskýrslu, þess efnis að ákærði hefði verið að berja brotaþola. Vitnið svaraði: „Nei það passar ekki.“ Ákærði hefði ekki verið á staðnum. Vitnið sagðist ekki vita hvers vegna það hefði svarað með þessum hætti hjá lögreglu og muna ekki eftir að hafa talað við lögregluna.

Vitnið var spurt hvort það hefði sagt vísvitandi rangt frá hjá lögreglu og svaraði: „Nei, ég veit ekki hvað ég hef verið að bulla.“ Vitnið bætti við að það hefði ekki „verið beint í ástandi þar sem hægt er að taka mark á“ sér.

Vitnið sagðist hafa verið slegið í hnakkann með kylfu umrætt sinn. Það hefði Y gert. Vitnið hefði við það fengið mar á heila.

Vitninu var sýnd skýrsla sín hjá lögreglu. Vitnið sagðist ekki muna eftir að hafa gefið skýrslu og ekki muna „eftir þessu svona“, en kannast við undirritun sína undir skýrsluna.

Borið var undir vitnið að það hefði í skýrslutökunni gert kröfu um að sakamál yrði höfðað á hendur ákærða fyrir líkamsárás en segði fyrir dómi að hann hefði ekki verið á staðnum. Vitnið svaraði: „Já, ég bara get ekki svarað fyrir þetta.“ Hugsanlega hefði vitnið verið „að tala um Y eða eitthvað, ég veit það ekki.“

Vitnið sagði ekkert rifjast upp fyrir sér við lestur skýrslunnar. Vitnið var spurt hvort það væri visst um að ákærði hefði ekki verið á staðnum og svaraði: „Ég allavegana man ekki eftir honum þar.“

Unnusta ákærða, R, skoraðist undan skýrslugjöf.

Vitnið S sagðist hafa verið í samkvæmi á […] í Keflavík umrætt kvöld „og það eina sem ég veit, að það átti að fara að berja, eða eitthvað að gera við M

, og var verið að reyna að redda þarna, það var strákur sem heitir Y

, hann var að reyna að finna einhvern annan til að fara með sér í þetta, og var að spyrja hvort ég vildi koma með sér þarna, og ég er vinur hans M þannig að ég neitaði .“ Vitnið sagðist hafa átt heima í [...] íbúð „og svo eru þeir að reyna að redda þarna öðrum aðila til að lúskra á honum M“ og vitnið hefði þá farið yfir í sína íbúð og neytt þar fíkniefna.

Vitnið var spurt um orð sín í lögregluskýrslu, þess efnis að vitnið hefði verið heima hjá sér sofandi þegar Y hefði hringt og beðið það um að koma með sér og öðrum manni að lemja brotaþola. Vitnið sagði þetta rangt. Það hefði verið á staðnum en farið heim til sín „þegar þeir fara“.

Vitnið var spurt hvort það hefði séð ástæðu til að hafa samband við brotaþola og vara hann við. Vitnið svaraði því til að samkvæmt sinni reynslu hefði „þessi heimur [verið] þannig að það er oft talað en aldrei gert. Þannig að einhvern veginn þá sá ég þetta ekki fara að gerast. Mér fannst þetta ekki fara að vera líklegt.“

Vitnið sagðist svo hafa heyrt „þau koma aftur í íbúðina við hliðina“ og aftur orðið læti þar. „Þannig að ég hugsaði: ‚þeir eru örugglega búnir að fara, um að gera forvitnast hvað gerðist‘ og ég fer yfir. Og þegar ég fer yfir þá segja þeir mér að þeir hafi farið labbandi þarna yfir á […] þar sem M var og þar hafi þeir ráðizt á M

, A-kk-nf

M-kk-nf E-kk-nf og

Y held ég hann heiti, og bara í þessum töluðum orðum eiginlega, þegar þeir eru að segja mér hvað gerðist þá kemur þarna sérsveitin inn og tekur okkur “.

Vitnið sagði að sig hefði langað „alveg rosalega mikið að fá mér jónu og vissi að þeir ættu meira gras þannig að ég fer yfir og yfir svalirnar og þeir koma þarna og eru svakalega æstir“. Y hefði tekið í vitnið og sagt „við erum búnir að berja M“. Vitnið hefði skilið Y þannig að þetta hefðu gert Y og ákærði. Y hefði bætt við að einhver [...], sem hefði verið með brotaþola, hefði stokkið á milli „og við lömdum hann líka“, hefði Y bætt við. Brotaþoli hefði ekki náð að gera neitt. Á þessu augnabliki hefði verið barið á dyrnar og vitnið hefði þá haldið að brotaþoli „væri kominn með fullt af liði að stúta þeim“. Vitnið hefði ætlað að flýja heim til sín „og er að stökkva yfir girðinguna þegar sérsveitin grípur mig bara“. Vitnið sagði að [...] sá er laminn hefði verið væri X.

Vitnið sagði að ákærði hefði ekki sagt neitt. Hann hefði setið, mjög rólegur, ber að ofan, að undirbúa fíkniefnanotkun.

Vitnið sagði að sig minnti að þeir „hafi farið þrír“. Það sagðist ekki muna til þess að Y hefði nefnt að Q hefði farið með.

Vitnið sagðist telja ástæðu atlögunnar vera þá „að kærastan hans Y var fyrrverandi kærasta M, sem sagt að þetta hafi verið eitthvað svona ástartengt milli þeirra tveggja og eina sem ég vissi var að í umræðunni var það að það átti að redda bíl, það átti að fara yfir í […]

, það átti að lemja

M og það var talað um einhvern tímann um að fara á eitthvað verkstæði og ná í einhverja loftbyssu líka til þess að mæta með á staðinn.“

Vitnið hefði látið lögreglu vita af þessu og hún hefði fundið byssuna „út af því að é g sagði hvar hún var og svona.“

Vitnið hefði verið spurt hvort það gæti „reddað fari“. Vitnið hefði ekki viljað taka þátt í þessu og hefði látið eins og það myndi „redda fari“ en farið bara heim .

Vitnið sagði að í samkvæminu hefðu verið ákærði, Y, N, kærasta ákærða sem héti að því er vitnið myndi R, systir vitnisins hefði litið inn en verið farin áður en atvikin hefðu orðið. Þarna hefði verið „svona straumur“, þarna hefðu fíkniefnasalar komið. Mjög mikil fíkniefnanotkun hefði verið þarna.

[...]

Vitnið sagðist hafa verið í slæmu ástandi á þessum tíma en muna atvikin vel. Það myndi allt frá þeim tíma er að hefði neytt fíkniefna.

Vitnið sagðist muna eftir að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu. Það hefði verið gert eftir margra daga vöku og hugsanlega hefðu einhver svör verið gefin til að losna úr haldi sem fyrst. Vitninu var kynnt skýrsla sín hjá lögreglu. Vitnið sagði allt rétt í henni annað en það að vitnið hefði ekki verið sofandi. Þá sagði vitnið aðspurt að ákærði hefði ekki talað um að hann hefði verið í átökunum. Y einn hefði talað um árásina og ekki nefnt nein nöfn.

Vitnið sagði að mjög hljóðbært væri milli íbúða í húsinu.

Vitnið T sagðist muna mjög lítið eftir kvöldinu. Vitnið hefði verið í einhverju samkvæmi á […] og þangað hefði sérsveit lögreglunnar komið.

Vitnið sagðist ekki kannast við líkamsárás í […] þessa nótt.

Vitnið sagðist muna eftir að hafa verið handtekið en ekki muna eftir skýrslugjöf hjá lögreglu.

Vitnið sagði að Y og ákærði hefðu báðir verið í samkvæminu. Þá kvaðst vitnið muna eftir að N hefði verið þar auk unnustu ákærða. Þá hefði verið þar maður að nafni „Þ“. Vitnið sagðist ekkert kannast við S.

Vitnið sagðist ekki hafa heyrt rætt um brotaþola í samkvæminu. Vitnið sagðist kannast við hann.

Vitnið sagðist hafa verið undir áhrifum fíkniefna þetta kvöld og þessi tími væri töluvert þokukenndur fyrir sér.

Vitnið var spurt um orð sín í skýrslutöku hjá lögreglu um árás á brotaþola. Vitnið sagðist ekkert muna eftir þeim.

Vitnið staðfesti undirritun sína á skýrslunni. Vitnið las skýrslu sína yfir. Vitnið var spurt hvort rétt væri eftir því haft og svaraði að það hlyti „að hafa sagt þetta fyrst þetta stendur þarna.“ Vitnið var spurt hvort frásögn sín hjá lögreglu væri rétt og sagðist vitnið ekki vita það, þar sem það myndi mjög lítið frá kvöldinu. Vitnið sagðist aðspurt efast um að það hefði þarna logið að lögreglunni.

Vitnið U sagði að „M og Y ætluðu að hittast [...] í [...] og svo er dinglað og ókei, hann heldur að þetta sé Y, kemur niður og þar eru tveir“. Vitnið hefði farið niður með brotaþola og verið með kylfu. „Svo förum niður og ég fer á eftir honum og svo byrja þeir, þá eru þeir tveir, svo byrja þeir að tala eitthvað saman og eitthvað og þessi Y kýlir í hann, kýlir hann, ég slæ þennan hinn gaurinn, A-kk-þf, með kylfunni, hann tekur mig niður, kýlir mig og ég missi andann, ég skríð upp“. Eftir það hefði vitnið heyrt ítrekuð högghljóð.

Vitnið var spurt hvers vegna það hefði verið með kylfu og svaraði að þau hefðu verið „í annarlegu ástandi“. Eitthvað hefði gengið á „alla nóttina milli hans og Y“ og það hefði verið „fight að fara að gerast“. Þarna hefði einhver afbrýðissemi komið við sögu. Þeir tveir sem hefðu komið hefðu verið A-kk-nf M-kk-nf og Y. Vitnið sagðist þarna hafa séð þennan A-kk-þf M-kk-þf í fyrsta sinn. Spurt hvernig það vissi hvað maðurinn héti sagði vitnið: „Af því að það var gaur með okkur, einhver [...], sem þegar ég var komin upp og M kemur stuttu eftir upp, þegar búið er að berja hann, og þegar ég er að skríða upp þá fer þessi [...] niður og svo stuttu eftir [koma] þeir báðir upp og ég spyr ‚hva hver var þetta, hver var þetta?‘, M vissi það ekki og þá kemur þessi [...] og segir að þetta var A-kk-nf, þessi A-kk-nf M-kk-nf.“

Vitnið sagði að Y hefði verið með eitthvert vopn sem vitnið hefði ekki alveg séð hvað var. Vitnið sagðist ekki vita hver hefði gert hvað. Vitnið sagðist ekki hafa séð fleiri en þá tvo, brotaþola og [...] A-kk-þf.

Vitnið sagðist hafa þekkt Y á vettvangi og hafa þekkt til hans lengi sem Y.

Vitnið staðfesti undirritun sína á lögregluskýrslu. Rétt væri eftir sér haft í skýrslunni.

Vitnið O læknir staðfesti vottorð sitt. Vitnið sagðist hafa á umræddum tíma verið sérfræðilæknir á bráðamóttöku Landspítalans. Brotaþoli hefði verið með alvarlega áverka og hefði getað farið verr. Vitnið sagðist telja að þung högg hefði þurft til að veita áverkana.

Vitnið P læknir sagðist hafa sem framkvæmdastjóri lækninga hafa gefið út vottorð þar sem læknirinn, sem sinnt hefði brotaþola, hefði ekki gert það. Væri þetta algengt. Vitnið staðfesti vottorðið.

Niðurstaða

Ákærði játar sök samkvæmt IV. ákærulið. Játning hans fær stoð í gögnum málsins og ekki þykir ástæða til að draga hana í efa. Er hann sannur að sök samkvæmt ákæruliðnum og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er rétt færð til refsiheimildar í ákæru.

Ákæruliður I

Með vottorði F læknis er sannað að brotaþoli kom í fylgd lögreglu á heilbrigðisstofnun Suðurnesja 4. júní 2016 og var þá með þá áverka sem í ákæruliðnum greinir. Fyrir dómi sagði ákærði brotaþola hafa ráðizt á vin sinn og hefði ákærði þá slegið brotaþola niður. Brotaþoli hefði svo komið að sér síðar úti og ætlað að ráðast á sig. Kvaðst ákærði telja að þá hefði hann slegið brotaþola aftur. Vitnið C sagði ákærða hafa slegið brotaþola og hefðu höggin verið þung með krepptum hnefa. Vitnið hefði ekki séð aðra slá brotaþola. Vitnið V sagði brotaþola hafa slegið ákærða sem hefði slegið brotaþola á móti. Einhverjum mínútum síðar hefði brotaþoli komið á ný til að slást við ákærða og verið með einhverjum vinum sínum. Ákærði hafi þá slegið brotaþola niður.

Af því sem liggur fyrir í málinu verður að telja sannað að ákærði hafi slegið brotaþola með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Ekki hefur verið sýnt fram á að það verk hafi verið honum nauðsynleg neyðarvörn. Engin gögn hafa komið fram um að ákærði hafi sjálfur fengið áverka. Verður að telja sök ákærða sannaða samkvæmt ákæruliðnum en háttsemi hans er þar rétt færð til refsiákvæða. Ákærði sagði brotaþola hafa ráðizt á vin sinn, sjálfur sagði brotaþoli fyrir dómi að einhver hefði staðið í vegi sínum og hefði hann kastað þeim manni inn í tjald og vitnið V bar um það atriði á sama veg. Virðist mega leggja til grundvallar að þessi forsaga hafa verið að atvikinu.

Þá bar V að brotaþoli hefði slegið ákærða. Það sem hér hefur verið nefnt réttlætir ekki framgöngu ákærða gagnvart brotaþola en engu að síður má horfa til þessara atriða við refsiákvörðun í málinu. Brotaþoli féll frá bótakröfu sinni og kemur hún ekki til úrlausnar í málinu.

Ákæruliður II

Með vottorði K læknis er sannað að brotaþoli kom til læknisins á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja hinn 8. ágúst 2016 og aftur daginn eftir og var þá með þá áverka sem í vottorðinu greinir. Með vottorði og skýrslu L háls, nef og eyrnaskurðlæknis er sannað að brotaþoli hafi komið til skoðunar á Landspítalanum 12. ágúst 2016. Er jafnframt sannað með vottorðinu að tölvusneiðmyndir sem teknar hafi verið í Keflavík 9. ágúst hafi sýnt innkýlt brot í miðju vinstra okbeini og brot í hliðarvegg vinstra augntóttarbeins. Þá verður byggt á því með hliðsjón af vottorði og skýrslu læknisins að brotaþoli hafi verið með skyndeyfð í andliti.

Fyrir dómi kvaðst ákærði hafa slegið brotaþola niður. Það hefði hann gert í framhaldi af því að brotaþoli hefði verið „eitthvað að pikka í“ ákærða, viljað tala við sig og þegar ákærði hefði neitað því og sagt brotaþola að fara hefði brotaþoli slegið ákærða í andlitið. Brotaþoli segir ákærða hafa slegið sig að tilefnislausu. H sagði ákærða hafa slegið brotaþola niður. H sagðist ekki hafa séð aðdraganda þess. I sagðist hafa séð ákærða slá brotaþola í kjálka. I sagðist ekki hafa séð aðdraganda þess. J sagði að einhver hefði rekið sig utan í ákærða sem hefði hellt bjór sínum. Ákærði hefði orðið reiður, J litið undan en snúið sér svo aftur við og séð ákærða slá manninn tveimur höggum í andlitið. J sagðist telja manninn, sem ákærði hefði slegið, hafa áður bakkað á ákærða eða rekið olnboga í bjórglas hans.

Af því sem hér er rakið er ljóst að ákærði sló brotaþola niður umrætt sinn. Sjálfur segir hann brotaþola hafa slegið sig fyrst en brotaþoli neitar því. Engin gögn eru í málinu sem sýna að ákærði hafi hlotið áverka. H og I sögðust ekki hafa séð aðdraganda höggs ákærða og J lýsti þeim aðdraganda sem hann sá með þeim hætti sem rakið hefur verið. Ekki er hægt að byggja á því í málinu að högg ákærða hafi verið honum réttmæt neyðarvörn. I sagði brotaþola hafa verið mjög drukkinn og að ýtast í aðra gesti á staðnum og J sagðist telja brotaþola hafa bakkað á ákærða eða rekið olnboga í glas hans. Af þessu fæst sú mynd að brotaþoli hafi verið ölvaður og nokkuð fyrirferðarmikill og mögulega þannig að drykkur hafi farið niður. Þótt slíkt geti verið öðrum gestum hvimleitt fer því fjarri að það geti réttlætt þá árás sem brotaþoli varð fyrir. Ekkert hefur komið fram sem gerir sennilegt að áverkar brotaþola hafi komið af öðru en þessu atviki. Er ákærði sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er rétt færð til refsiheimildar í ákæru.

Ákæruliður III

Af vottorði og skýrslu O er sannað að brotaþoli kom á bráðadeild Landspítalans 8. janúar 2017 og var þá með þá áverka sem í ákæru greinir.

Þessi ákæruliður hefur þá sérstöðu í málinu að ákærði kveðst alls ekki hafa verið á vettvangi og ekki hafa komið nálægt árásinni. Brotaþoli segir hann hafa verið þar en kveðst byggja það á orðum annars manns, X sem hafi þekkt ákærða. X kom fyrir dóminn og sagði þá ákærða ekki hafa verið á vettvangi, en hafði áður tjáð lögreglu að þar hefði ákærði verið. Lagði X á sínum tíma sjálfur fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás sem hefði verið framin í sömu átökum.

Við úrlausn þessa ákæruliðar er til ýmissa atriða að líta. X kom til lögreglu að eigin frumkvæði síðdegis 8. janúar og kærði þar ákærða fyrir líkamsárás. Lýsti hann því þá við lögreglu að ákærði og Y hefðu barið brotaþola en einhver þriðji maður hefði verið með þeim í för en ekki haft sig í frammi. Í vottorði Æ læknis kemur fram að X leitaði læknis 14. janúar vegna höfuðhöggs sem hann hefði fengið í slagsmálum helgina á undan og einnig að X hafi leitað á bráðamóttöku geðsviðs þar sem hann hafi sagt svo frá að hann hefði orðið fyrir höfuðhöggi í slagsmálum, en hann hafi komið til hjálpar vini sem varð fyrir árás og hefði X þá verið barinn í höfuð með kylfu.

Brotaþoli sagðist hafa orðið fyrir árás tveggja manna en sá þriðji, Q, hefði verið með þeim en ekki haft sig í frammi. Samhljómur er með þessari frásögn ákærða og því sem X bar hjá lögreglu í upphafi.

U sagði fyrir dómi að maður sem staddur hefði verið með þeim brotaþola, [...] að nafni, hefði sagt þeim að með Y hefði verið A-kk-nf M-kk-nf. Þessi framburður U styður að X hafi eftir árásina sagt henni og brotaþola að ákærði hefði verið á staðnum.

Lögregla handtók undir morgun ákærða, Y og það fólk annað sem var í íbúðinni á […] .

Hin handteknu voru vistuð í fangaklefum og yfirheyrð síðar sama dag.

Þeir ákærði og

Y könnuðust í skýrslutöku ekkert við árás á brotaþola.

Á hinn bóginn lýsti

Q því hjá lögreglu að hann hefði verið á vettvangi ásamt ákærða og Y . Lýsti Q því að Y og ákærði hefðu báðir kýlt brotaþola ítrekað. Sjálfur hefði Q ekki tekið neinn þátt í slagsmálunum en haldið á úlpu Y á meðan. Er þannig samhljómur með þessari frásögn Q hjá lögreglu og frásögn þeirra brotaþola og X hjá lögreglu.

T sagði hjá lögreglu að hún hefði séð ákærða, Y og Q koma aftur í samkvæmið og hefðu ákærði og Y þá stært sig af því að hafa „stútað“ brotaþola, en Q hefði ekki gert svo heldur verið mjög hljóðlátur. Þessar frásagnir hjá lögreglu eru ákærunni mjög til styrktar.

Fyrir dómi báru nokkur vitni hins vegar með öðrum hætti að því er varðaði ákærða. X sagði að ákærði hefði ekki verið á vettvangi en Y hefði slegið bæði brotaþola og X. X hafði ekki haldbæra skýringu á því hvers vegna hann hefði kært ákærða fyrir líkamsárás ef hann hefði ekki verið á vettvangi. Q sagði fyrir dómi að ákærði hefði ekki verið á staðnum. Þeir Y hefðu farið tveir til brotaþola. Spurður um skýrslu sína hjá lögreglu sagði Q að þá hefði hann verið undir miklum fíkniefnaáhrifum. Fyrir dómi hafði hann þung orð um brotaþola og sagði hann hafa átt skilið að verða fyrir árásinni. T kom fyrir dóm og sagðist muna mjög lítið eftir kvöldinu. Hún sagðist ekkert kannast við líkamsárás á brotaþola og ekki hafa heyrt rætt um hann í samkvæminu. Hún sagðist hafa verið undir áhrifum fíkniefna og þessi tími væri þokukenndur fyrir sér. Hún sagðist ekkert muna eftir þeim. Hún vefengdi ekki að rétt væri eftir sér haft í lögregluskýrslu en sagðist ekki vita hvort frásögn sín væri rétt því hún myndi mjög lítið frá kvöldinu. Hún sagðist efast um að hún hefði þarna logið að lögreglunni.

S sagði fyrir dómi að Y hefði viljað fá menn með sér til að berja brotaþola. Hann kvaðst hafa skilið Y síðar um nóttina þannig að hann og ákærði hefðu farið og gert það. Hann hefði hins vegar ekki heyrt ákærða sjálfan segja neitt um það.

N sagði fyrir dómi að Y og ákærði hefðu verið í íbúðinni alla nóttina og ekkert farið út.

Skýrslur þær, sem þau sem handtekin voru á […] gáfu, voru gefnar í framhaldi af handtöku og dvöl hvers og eins í fangaklefa. Er ekki ástæða til að ætla að þau hafi fyrir skýrslutökur samræmt framburð sinn. Þykja ekki hafa komið fram haldbærar skýringar á breyttum framburði nokkurra þeirra að því er varðar þátt ákærða í málinu.

Q vísaði til þess fyrir dómi að hann hefði verið undir áhrifum er hann gaf skýrslu hjá lögreglu. Ekki þykir ólíkindablær á framburði hans hjá lögreglu og er hann eins og áður var rakið á ýmsan hátt í samræmi við það sem brotaþoli og X höfðu áður sagt.

Í ljósi þess sem rakið hefur verið um að Y hafi verið á vettvangi þykir ekki trúverðugt að hann hafi ekki yfirgefið íbúðina á […] umrædda nótt.

Ljóst er að brotaþoli varð fyrir líkamsárás umrædda nótt og var eftir árásina með þá áverka sem í ákæru er lýst. Með skýrslu brotaþola fyrir dómi og þeirri stoð sem hún þykir fá með þeim skýrslum X, Q og T hjá lögreglu, en framburður þeirra fyrir dómi þykir ekki grafa undan framburði þeirra hjá lögreglu, þykir sannað gegn neitun ákærða að hann hafi í raun verið á vettvangi og tekið þátt í árás á brotaþola. Verður að telja ljóst að þar hafi brotaþoli orðið fyrir árás tveggja manna og hafi ákærði verið annar þeirra. Hafi þeir staðið saman að árásinni og þannig veitt brotaþola þá áverka sem í ákæru greinir. Í ákærunni var öðrum manni, Y, sérstaklega gefið að sök að hafa slegið brotaþola tvívegis með hafnaboltakylfu í bakið og verður ákærði X ekki sakfelldur vegna þeirra yfirborðsáverka á baki sem í ákæru eru greindir. Er sannað í málinu að ákærði hafi í félagi við annan mann gert árás á brotaþola og slegið hann ítrekað í höfuð með krepptum hnefa, og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er rétt færð til refsiheimildar í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærða tvívegis verið gerð refsing. Hann gekkst undir sátt í september 2016 og fól hún í sér greiðslu 75.000 króna sektar fyrir umferðarlagabrot og fjögurra mánaða sviptingu ökuréttar og í janúar 2018 var hann dæmdur í þriggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga og umferðarlagabrot. Í málinu var ákærði meðal annars sakfelldur fyrir að slá lögregluþjón með krepptum hnefa í kjálka og hrækja á einkennishúfu hans. Var ákærði jafnframt sviptur ökurétti í tvö ár og tvo mánuði. Brot sín samkvæmt I. og II. ákærulið framdi ákærði fyrir bæði sáttina og dóminn en samkvæmt III. og IV. ákærulið eftir sátt en fyrir dóm. Verður ákærða í samræmi við þetta ákveðinn hegningarauki. Verður skilorðshluti dómsins frá janúar 2018 nú tekinn upp og ákærða gerð refsing í einu lagi. Við ákvörðun refsingar verður að horfa til þess að atlögur ákærða beindust að höfði brotaþola en slíkt eykur alvarleika þeirra. Þá verður að ætla að brotaþoli II. ákæruliðar muni hafa varanlegar afleiðingar af áverkum sínum og augljóst er að afleiðingar þær sem brotaþoli III. ákæruliðar eru alvarlegar og varanlegar. Á hinn bóginn verður horft til þess að þegar ákærði framdi brot sín hafði honum ýmist ekki verið gerð refsing eða ekki fyrir annað en umferðarlagabrot. Þá verður horft til þess tíma sem liðinn er frá brotunum. Þegar á allt er horft verður ákærði dæmdur til tíu mánaða fangelsis sem ekki er unnt að binda skilorði.

Ákærði hefur framið refsiverða meingerð gagnvart brotaþolum. Af skýrslu L læknis verður ráðið að brotaþolinn G má búast við að varanleg sé skyndeyfð sú sem hann hlaut í andliti. Brotaþolinn gekkst vegna áverka sinna undir aðgerð í svæfingu. Þegar á allt er horft verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþolanum eina milljón króna í miskabætur ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir en bótakrafa mun hafa verið birt 21. 12. 2017. Í ákæru er tekin upp 2.500.000 króna krafa brotaþolans M auk vaxta. Í kröfunni sjálfri er hún sundurliðuð svo að tvær milljónir króna séu vegna miska en hálf milljón króna vegna áætlaðs læknis og sérfræðikostnaðar. Undir rekstri málsins var af hálfu brotaþolans lögð fram breytt kröfugerð þar sem gerð var krafa um 5.216.699 krónur auk vaxta og var breytingin sögð gerð vegna viðbótarlækniskostnaðar. Við munnlegan málflutning var af hálfu ákærða öllum einkaréttarkröfum hafnað. Verður ákærði nú dæmdur til að greiða brotaþola miskabætur ásamt vöxtum en að öðru leyti þykir verða að vísa skaðabótakröfum frá dómi. Þegar horft er á alvarleika árásarinnar og þann miska sem telja verður ljóst að brotaþoli hafi af verður ákærða gert að greiða brotaþola 1.500.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir en bótakrafan mun hafa verið birt 20. 3. 2019. Fallast ber á kröfu um upptöku haldlagðra fíkniefna. Ákæruvaldið afturkallaði ákæru á hendur þeim manni sem ákærður var með ákærða í málinu. Gasskammbyssa, gashylki og hafnaboltakylfa voru haldlögð á heimili þess manns og þeim manni var sérstaklega gefið að sök að hafa beitt hafnaboltakylfu í átökunum. Eins og á stendur þykir verða að vísa þeirri upptökukröfu frá dómi. Ákærða verður gert að greiða málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.240.000 krónur með virðisaukaskatti, þóknun A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns réttargæzlumanns brotaþolans G, 626.200 krónur með virðisaukaskatti, þóknun M-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef lögmanns, réttargæzlumanns brotaþolans M, 1.054.000 krónur með virðisaukaskatti og 189.894 króna annan sakarkostnað. Gætt var 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Af hálfu ákæruvaldsins fór A-kvk-nf H-kvk-nf J-kvk-nf aðstoðarsaksóknari með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, A-kk-nf M-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í tíu mánuði.

Ákærði greiði G eina milljón króna ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. ágúst 2016 til 21. janúar 2018, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði M eina og hálfa milljón króna ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. janúar 2017 til 20. apríl 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Að öðru leyti er skaðabótakröfum M vísað frá dómi.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.240.000 krónur, þóknun A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns, réttargæzlumanns brotaþolans G, 626.200 krónur, þóknun M-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef lögmanns, réttargæzlumanns brotaþolans M, 1.054.000 krónur og 189.894 króna annan sakarkostnað.

Upptæk eru gerð 0,32 grömm af maríhúana sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins. Vísað er frá dómi kröfu um upptöku gasskammbyssu, gashylkja og hafnaboltakylfu.

Þ-kk-nf D-kk-nf

Ákærði greiði M eina og hálfa milljón króna ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. janúar 2017 til 20. apríl 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Að öðru leyti er skaðabótakröfum M vísað frá dómi.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.240.000 krónur, þóknun A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns, réttargæzlumanns brotaþolans G, 626.200 krónur, þóknun M-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef lögmanns, réttargæzlumanns brotaþolans M, 1.054.000 krónur og 189.894 króna annan sakarkostnað.

Upptæk eru gerð 0,32 grömm af maríhúana sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins. Vísað er frá dómi kröfu um upptöku gasskammbyssu, gashylkja og hafnaboltakylfu.

Þ-kk-nf D-kk-nf