S-294/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 2. apríl sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum dagsettri 28. apríl 2006, með málsnúmerið S-294/2006, og með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum dagsettri 31. ágúst 2006, með málsnúmerið S-611/2006, báðar á hendur K-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Illugagötu 45, Vestmannaeyjum. Málin voru sameinuð við fyrirtöku 11. október 2006 undir málsnúmerinu S-294/2006 og dómtekin að lokinni aðalmeðferð þann 2. apríl sl.

Mál sem höfðað var með útgáfu ákæru dagsettri 28. apríl sl.:

I.

„fyrir fíkniefnalagabrot

með því að hafa að kvöldi föstudagsins 23. desember 2005 haft í vörslum sínum 0,83 grömm af hassi sem lögregla fann í hægri buxnavasa hans er hann var staddur um borð í farþegaferjunni Herjólfi við komu skipsins til Vestmannaeyja.“

II.

„fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot

með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 24. desember 2005 tekið bifreiðina XY-524 í heimildarleysi þar sem hún stóð við veitingastaðinn Conero að Skólavegi 1 í Vestmannaeyjum, ekið bifreiðinni undir áhrifum áfengis, óhæfur til að stjórna ökutæki og án gildra ökuréttinda frá gatnamótum Skólavegs og Vestmannabrautar suður Skólaveg, þvert yfir Kirkjuveg og upp á gangstíg, beygt til vesturs inn á grasflöt og þar of hratt miðað við aðstæður og svo óvarlega að hann missti stjórn á bifreiðinni sem valt og hafnaði á grindverki við malarvöllinn í Vestmannaeyjum.“

Ákæruvaldið telur brot ákærða, samkvæmt ákærulið I, varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 490/2001. Samkvæmt ákærulið II varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 1. mgr. 4. gr., 1. mgr. 36. gr., 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. áðurnefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á 0,83 grömmum af hassi og hasspípu sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins hinn 23. desember 2005 samkvæmt 6. og 7. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.

Mál sem höfðað var með útgáfu ákæru dagsettri 31. ágúst sl.:

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 10. júní 2006 ekið bifreiðinni AN-271 undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í blóði 1,21 ‰) frá veitingahúsinu Kaffi Drífanda við Bárustíg í Vestmannaeyjum og síðan vestur Strandveg og suður Heiðarveg þar sem lögreglan gaf ákærða stöðvunarmerki en ákærði hélt áfram för sinni og ók austur Hásteinsveg og stöðvaði þar bifreiðina móts við hús nr. 37 og yfirgaf bifreiðina á hlaupum en var handtekinn skömmu síðar á Hólagötu.“

Ákæruvaldið telur brot ákærða varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997, sbr. 1. mgr. 100. gr. áðurnefndra umferðarlaga

Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði dæmdur til refsingar og sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.

Í þinghaldi 14. febrúar sl. játaði ákærði sök samkvæmt I. lið ákæru, dagsettri 28. apríl 2006 en neitaði sök hvað varðar II. lið sömu ákæru. Þá játaði ákærði jafnframt sök samkvæmt ákæru, dagsettri 31. ágúst 2006.

Verjandi ákærða gerir þær kröfur að ákærði verði sýknaður af II. lið ákæru, um nytjastuld og umferðarlagabrot, dagsettri 28. apríl 2006. Þá krefst hann málsvarnarlauna sem greiðast skuli úr ríkissjóði.

Málsatvik II. liðar ákæru, dagsettrar 28. apríl 2006.

Síðdegis laugardaginn 24. desember 2005 barst lögreglunni í Vestmannaeyjum tilkynning frá eiganda bifreiðarinnar XY-524, V-kk-þgf S-kk-þgf K-kk-þgf, um að bifreiðin hefði fundist, þá skömmu áður, mikið skemmd á malarvellinum sunnan við Kirkjuveg. Jafnframt hefði eigandinn tilkynnt að bifreiðinni hefði verið stolið. Lögreglumennirnir P-kk-nf S-kk-nf og B-kk-nf Ó-kk-nf M-kk-nf fóru á vettvang. Á gólfi bifreiðarinnar, fyrir aftan hægra framsæti, fannst skór, húfa fannst í vinstra aftursæti og farsími fannst undir bifreiðinni. Eigandi bifreiðarinnar bar kennsl á húfuna, sem hann sagði ákærða K-kk-þf S-kk-þf hafa borið á veitingastaðnum Kaffi Drífanda, nóttina áður. Þá báru lögreglumenn á vettvangi kennsl á skóinn sem var íþróttaskór, svartur og rauður að lit, en ákærði hafði verið í stökum sams konar skó er lögregla hafði handtekið hann sömu nótt. Þá fannst aukinheldur rafhlaða úr farsíma í ökumannssætinu við leit lögreglu. Bifreiðin var mikið skemmd og bentu verksummerki til þess að bifreiðinni hefði verið ekið til suðvesturs frá Kirkjuvegi við Skólaveg og þaðan inn á malarvöllinn en margt benti til þess að bifreiðin hefði oltið. Þá var trégrindverk, skammt austan við bifreiðina, brotið. V-kk-nf, eigandi bifreiðarinnar, tjáði lögreglu að hann hefði skilið við bifreið sína um kl. 0:30 á bifreiðastæði austan við veitingastaðinn Conero við Skólaveg 1. Hefði bifreiðin verið ólæst og kveikjuláslyklar verið í kveikjulásnum. Hefði hann síðan fengið fyrirspurnir frá kunningjum um það hver ástæðan væri fyrir staðsetningu bifreiðar hans á malarvellinum. Hann hefði strax vitjað bifreiðarinnar og þá hringt í lögreglu en V-kk-nf kvað engin verðmæti hafa verið fjarlægð úr bifreiðinni. Um kl. 16:45 var farið heim til ákærða K-kk-ef, til þess að hafa tal af honum vegna gruns um nytjastuld bifreiðarinnar. Kvaðst ákærði ekki muna atburði næturinnar eftir að hann fór af Kaffi Drífanda um kl. 1:00, liðna nótt, en sýnilegir áverkar voru á ákærða. Þegar ákærða var kynntur vettvangur nytjastuldarins og umferðaróhappsins og honum skýrt frá þeim munum sem fundust í bifreiðinni, kvaðst hann ekki muna þessa atburði en spurði jafnframt „stal ég bíl?“ og „týndi ég símanum mínum?“.

Framburður ákærða og vitna.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann myndi eftir sér á Kaffi Drífanda umrædda nótt, um kl. 1:00, en kvaðst síðan ekki muna frekar eftir sér sökum ölvunar. Aðspurður kvaðst ákærði muna eftir broti frá því er honum lenti saman við foreldra sína síðar um nóttina en hann var handtekinn í kjölfarið. Þegar ákærði var leystur úr haldi, þann 24. desember 2005 um kl. 14:00, var hann með áverka á hægri hönd og fæti, ásamt skurðum í andliti og bólgu í úlnliði. Sagði ákærði áverkana á hendinni skýrast af því að hann kýldi í gegnum rúðu á Lundanum, ásamt því að hafa kýlt í hurð á fangaklefa og áverka á fætinum kvað ákærði skýrast af því að hann sparkaði í skrautjólasvein við heimili sitt skömmu fyrir handtöku. Þá kannaðist ákærði við muni er fundust í bifreiðinni XY-524, húfu, skó og gsm síma, og kvað þá vera sína. Ákærði kvaðst hins vegar ekki vita hvernig þessir munir hefðu lent í bifreiðinni en ákærði kvaðst ekki þekkja eiganda bifreiðarinnar mikið. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa fengið bifreiðina lánaða umrædda nótt og sagði það ólíklegt að hann hefði tekið bifreiðina, þar sem það væri ekki vani að hann gengi svo langt í ölvunarástandi sínu. Í lögregluskýrslu sem borin var undir ákærða, kvaðst ákærði hvorki neita fyrir né játa að hafa tekið bifreiðina umrædda nótt, þrátt fyrir að munirnir frá honum hefðu fundist í bifreiðinni, þar sem ákærði kvaðst ekki vita hvort hann hefði tekið bifreiðina eða ekki. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa undir höndum neinar upplýsingar um afdrif sín umrædda nótt eða að hann hefði verið í samfylgd einhvers. Aðspurður kvaðst ákærði ekki muna eftir því þegar hann kýldi í gegnum rúðuna á Lundanum en til sé lögregluskýrsla af því máli. Kvað ákærði það vel geta verið að hann hefði týnt þeim munum sem fundust í bifreiðinni, miðað við ölvunarástandið á sér umrædda nótt. Þá sagði ákærði, aðspurður, ekkert blóð hafa verið dregið úr sér í þágu rannsóknar, engin fingraför hafa verið tekin af sér eða sig hafa verið rannsakaðan sérstaklega vegna rannsóknar málsins. Kvað ákærði sig hafa verið samvinnuþýðan við lögreglu við að reyna að upplýsa málið. Ákærði sagðist hafa rætt við eiganda bifreiðarinnar og hafi þeir orðið ásáttir um að ákærði biði með greiðslu vegna bifreiðarinnar þar til eftir að dómur félli í málinu. Kvaðst ákærði hafa ætlað að bæta V-kk-þgf tjónið á bifreiðinni ef það kæmi í ljós að ákærði hefði átt þátt í því.

Þá kom fyrir dóminn V-kk-nf S-kk-nf K-kk-nf, eigandi bifreiðarinnar XY-524. Kvaðst vitnið hafa fyrst frétt af bifreið sinni á malarvellinum þegar félagar vitnisins spurðu það hvers vegna bifreiðin væri þar staðsett. Kvaðst vitnið hafa talið bifreiðina vera fyrir utan vinnustað sinn Kaffi Maríu. Vitnið sagðist hafa farið á staðinn og séð að bifreiðin var mikið skemmd en í framhaldi af því hringt í lögregluna og tilkynnt um málið. Aðspurt kvaðst vitnið ekki muna hvaða hlutir það hefðu verið sem fundist hefðu í bifreiðinni eða hver ætti þá muni. Þá var borinn undir vitnið framburður þess við skýrslutöku hjá lögreglu, þar sem vitnið segir sig þekkja húfu sem fannst í bifreiðinni en það kvað ákærða K-kk-þf hafa verið með þá húfu umrætt kvöld. Kvaðst vitnið ekki muna til þessa nú en rengja ekki frásögn þessa í skýrslunni. Þá vildi vitnið ekki kannast við að það og ákærði hefðu rætt saman um að ákærði greiddi vitninu fyrir tjónið á bifreiðinni. Í framhaldi var framburður vitnisins hjá lögreglu um þetta efni borinn undir það og kannaðist vitnið ekki við þennan framburð sinn hjá lögreglu. Aðspurt kvað vitnið sig og ákærða K-kk-þf ekki hafa rætt saman um bifreiðina eftir atvikið. Kvað vitnið tjón sitt ekki vera mikið en það kvaðst hafa fengið 15.000 kr. fyrir að skila bifreiðinni og sagðist hafa keypt bifreiðina á 30.000 kr. Þá var vitnið spurt út í samkomulag sem ákærði tjáði dóminum að þeir hefðu gert sín á milli um greiðslu fyrir bifreiðna. Áminnt um sannsögli breytti vitnið framburði sínum og viðurkenndi að það hefði gert samkomulag við ákærða um greiðslu fyrir tjónið á bifreiðinni. Kvað vitnið samkomulagið vera það að ákærði greiddi því kaupverð bifreiðarinnar eða um 60.000 kr. og kvað vitnið ákærða vera búinn að greiða sér helming fjárhæðarinnar. Vitnið kvað sig aldrei hafa lánað ákærða bifreið sína, hvorki fyrir atvikið eða í það skipti og kvaðst ekki kannast við hvernig munir ákærða hefðu lent í bifreið sinni. Aðspurt sagðist vitnið ekki hafa orðið vitni að því þegar ákærði tók bifreiðina eða hafa nokkurn tíma verið kallaður á lögreglustöð til skýrslugjafar. Þá sagði vitnið sig hafa skilið bifreiðina eftir í stæði fyrir aftan Kaffi Maríu og hefðu lyklarnir verið í kveikjulásnum og bifreiðin verið ólæst. Þá sagði vitnið samkomulag sitt við ákærða ekki byggjast á niðurstöðu dómsins að nokkru leyti.

Vitnið P-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi komið á vakt að um kl. 7:00 að morgni 24. desember 2005 en þá hefði ákærði verið sofandi í fangaklefa. Kvaðst vitnið hafa fyrst komið að málinu þegar hann var beðinn að fara á vettvang þar sem bifreiðin XY-524 hefði fundist á malarvellinum. Þegar vitnið kom á vettvang kvað það eiganda bifreiðarinnar hafa þegar verið kominn en annar lögreglumaður, nr. 8521, hefði komið þangað á sama tíma. Við skoðun hafi ýmsir munir fundist en m.a. hefði einn skór fundist. Hafi þeir veitt því sérstaka athygli, þar sem ákærði hefði einungis verið í einum skó þegar hann hefði verið handtekinn fyrr um nóttina. Þá minnti vitnið að eigandi bifreiðarinnar hafi kannast við að ákærði hefði verið með húfuna, sem jafnframt fannst í bifreiðinni, fyrr um nóttina. Í kjölfarið hefði vitnið farið, ásamt hinum lögreglumanninum, að heimili ákærða til að spyrja hann út í atburði næturinnar en kvað ákærða ekki hafa munað eftir neinu. Vitnið kvað ástand ákærða hafa verið þannig að hann hafi verið illa áttaður, allur lurkum laminn eftir atburði næturinnar, með áverka í andliti og haltan. Kvað vitnið sig ekki hafa orðið vart við ummerki eftir aðra en ákærða við skoðun bifreiðarinnar. Aðspurt um hvort ákærði hefði játað akstur umrædda nótt, kvað vitnið svo ekki hafa verið þar sem hann hefði ekki munað eftir neinu. Þá var vitninu ekki kunnugt um vitni að akstri ákærða. Enn fremur var vitnið spurt út í hvort ákærði hefði getað verið farþegi bifreiðarinnar, í ljósi þess að munir hans hefðu fundist í aftursæti hennar, kvað vitnið sig ekkert geta sagt til um það. Vitnið sagðist aðspurt ekki muna hvort það hefðu verið för eftir fleiri á vettvangi en umrædda bifreið. Þá kvaðst vitnið ekki hafa rannsakað sérstaklega fingraför, þar sem munirnir sem í bifreiðinni voru hefðu gefið til kynna hver hefði verið þarna á ferð. Þá kvað vitnið sig ekki hafa rannsakað áverka ákærða sérstaklega m.t.t. ætlaðs atburðar og tjóns bifreiðarinnar.

Vitnið T-kk-nf K-kk-nf Ó-kk-nf, lögreglufulltrúi skýrði svo frá fyrir dómi að hringt hafi verið í sig seinni part laugardagsins 24. desember 2005, þar sem því var tilkynnt að bifreið hefði verið ekið útaf við malarvöllinn. Kvaðst vitnið hafa farið strax á vettvang en lítið geta athafnað sig vegna myrkurs og því farið daginn eftir til að ljósmynda vettvang. Vitnið sagði að við rannsókn hefði ekkert blóð fundist í bifreiðinni. Þá kvað vitnið sig hafa hitt ákærða fyrst daginn eftir og þá séð áverka hans og kvað vitnið suma áverkana kunna að hafa stafað frá umferðarslysi, sbr. áverka ákærða á úlnlið en vitnið kvað slíkan ákverka vera hefðbundinn fyrir ökumann sem fengið hefði högg framan á bifreiðina. Aðspurt um ökuréttindi ákærða, kvað vitnið réttindin hafa verið útrunnin þegar atvikið átti sér stað. Þá kvað vitnið sig hafa haft samband við eiganda bifreiðarinnar, skömmu eftir atvikið, en eigandinn þá sagst hafa samið við ákærða um greiðslu fyrir tjónið og ætlaði því ekki að leggja fram refsi- eða bótakröfu vegna bifreiðarinnar. Aðspurt hvort einhver vitni hefðu verið að akstri ákærða, kvað vitnið engin slík vera og kvaðst vitnið hafa innt eiganda bifreiðarinnar eftir því hvort hann vissi um einhvern sem kynni að hafa orðið vitni að akstrinum en kvað svo ekki vera. Þá sagði vitnið frekari rannsóknir á bifreiðinni eða áverkum ákærða ekki hafa verið gerðar, svo sem fingrafararannsókn eða öflun áverkavottorðs. Hins vegar benti vitnið á að samkvæmt skýrslu lögreglunnar hefðu dyr bifreiðarinnar, farþegamegin, verið læstar en bílstjórahurðin opin, þegar eigandi bifreiðarinnar hefði komið að henni. Benti það til þess að aðeins einn hafi verið í bifreiðinni, þó ekki sé hægt að útiloka að fleiri hafi verið í henni. Vitnið kvað fatnað ákærða ekki hafa verið skoðaðan sérstaklega, svo sem sokka til að sjá hvort ákærði hefði gengið af vettvangi en jarðvegur var blautur í umrætt sinn og leðja nokkur. Vitnið kvað ákærða hafa verið vísað út af Lundanum um kl. 4:00 umrædda nótt og hann handtekinn að heimili sínu um kl. 7:00 þann sama morgun og er því talið að umrætt atvik hafi átt sér stað einhvern tíma á milli kl. 4:00 - 6:00 að morgni 24. desember 2005.

Vitnið H-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hann og J-kk-nf B-kk-nf Á-kk-nf lögreglumaður hafi verið kallaðir að Illugagötu 45 á milli klukkan 5:00 – 6:00 að morgni aðfangadags 2005. Móðir ákærða hafði hringt og beðið um aðstoð vegna ákærða, þar sem hann væri í annarlegu ástandi. Hefði ákærði verið farinn frá Illugagötunni þegar lögregla kom á staðinn og hefði ákærði fundist hjá félaga sínum að Heiðarvegi. Þegar lögregla hafði tal af ákærða kvað vitnið ákærða hafa verið augljóslega í annarlegu ástandi, þó rólegan, með skurð á höfði, blóðugan á hnúum. Kvaðst vitnið hafa metið það svo að ákærði þyrfti á læknisaðstoð að halda vegna skurðarins á höfðinu og hefði ákærði komið sjálfviljugur með lögreglunni. Skömmu síðar hefði móðir ákærða komið á vettvang og við það hefði ákærði orðið mjög æstur. Þá kvað vitnið að það hefði ekki verið annað í stöðunni en að handtaka ákærða og færa hann á lögreglustöð. Sagði vitnið ákærða hafa verið mjög æstan þegar á lögreglustöð var komið og ekki viðræðuhæfan. Miðað við fyrri afskipti vitnisins af ákærða, kvað vitnið ákærða hafa verið mjög ölvaðan í umrætt sinn og í annarlegu ástandi. Aðspurt um hvort ákærði hefði játað nytjastuld á bifreið umrædda nótt, kvað vitnið svo ekki hafa verið og það í raun aldrei komið til tals svo það heyrði. Þá kvað vitnið það ekki vera útilokað að ákærði hefði fengið framangreinda áverka vegna slagsmála.

Vitnið B-kk-nf Ó-kk-nf M-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið á vakt þegar tilkynnt hefði verið um bifreið uppi á malarvelli. Sagðist vitnið hafa farið á vettvang og séð hvar bifreiðin var mikið skemmd. Vitnið kvað eiganda bifreiðarinnar hafa bent lögreglunni á hvar húfu væri að finna í bifreiðinni sem ákærði ætti og að V-kk-nf hefði séð ákærða með húfuna kvöldið áður á skemmtistað í bænum. Kvað vitnið fleiri muni frá ákærða hafa fundist í bifreiðinni. Þá kvað vitnið V-kk-þf hafa verið búinn að opna hægri afturhurð og ökumannshurð þegar lögregluna bar að en sagði ökumannshurðina hafa verið opna þegar hann kom að bifreiðinni. Sagði vitnið hinar hurðirnar hafi verið læstar og ekki hægt að opna þær. Þá kvað vitnið ákærða ekki hafa munað eftir neinu þegar hann var spurður út í atburði næturinnar, seinnipart aðfangadags 2005. Vitnið sagði ákærða einungis hafa verið í einum skó þegar hann hefði verið leystur úr haldi fyrr þennan sama dag og hefði hann spurt hvar hinn skórinn sinn væri en vitnið minnti að sams konar skór hefði fundist í bifreiðinni. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vart við að munir eftir aðra en ákærða hefðu fundist í bifreiðinni við rannsókn. Kvaðst vitnið ekki geta sagt til um áfengisástand ákærða þegar verknaðurinn á að hafa átt sér stað. Aðspurt sagði vitnið ákærða ekki hafa játað á sig verknaðinn við skýrslutökur. Þá kvaðst vitnið ekki muna eftir því hvort ákærði hefði verið skítugur eins og eftir að hafa gengið í leðju skólaus, líkt og vettvangur var í kringum bifreiðina á malarvellinum.

Ákærði kom aftur fyrir dóminn og kvaðst hafa verið að koma frá Reykjavík kvöldið fyrir umræddan atburð og hefði hann þá verið búinn að neyta kókaíns í u.þ.b. viku tíma. Hefði það væntanlega geta skýrt að nokkru leyti hegðun hans umrætt kvöld og minnisleysi það er hrjáði hann í kjölfarið. Kvaðst ákærði þó einungis hafa neytt áfengis umrætt kvöld.

Niðurstaða.

Samkvæmt ákærulið II í ákæru dagsettri 28. apríl 2006 er ákærða gefið að sök að hafa tekið bifreiðina XY-524 í heimildarleysi og ekið henni undir áhrifum áfengis, án gildra ökuréttinda, of hratt miðað við aðstæður og það óvarlega að hann missti stjórn á bifreiðinni sem valt og hafnaði á grindverki við malarvöllinn í Vestmannaeyjum. Ákærði hefur frá upphafi rannsóknar, hvorki játað né neitað að hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn og borið við minnisleysi sökum mjög mikillar ölvunar. Framburður ákærða hefur verið staðfastur strax frá fyrstu stigum rannsóknar. Ýmsir munir, s.s. einn skór, gsm sími og húfa, sem ákærði kannaðist við að vera eigandi að fundust í og við bifreiðina á vettvangi. Þá var ákærði með talsverða áverka, er lögregla ræddi við hann síðar umrædda nótt, og dregnar hafa verið ýmsar ályktanir um hvernig þeir áverkar séu til komnir en engin rannsókn liggur fyrir um þá. Það verður því að telja langlíklegast að ákærði hafi einhvern tíma umrædda nótt komið í bifreiðina. Hins vegar er til þess að líta að enginn varð vitni að ætluðum akstri ákærða á bifreiðinni umrædda nótt. Þá fór engin rannsókn fram af hálfu lögreglu sem leitt gæti í ljós hvort ákærði hefði ekið bifreiðinni, svo sem fingrafararannsókn eða öflun áverkavottorðs. Þá gekkst ákærði ekki undir alkóhólrannsókn. Í framburði ákærða og eiganda bifreiðarinnar fyrir dómi kemur fram að þeir hafi gert einhvers konar samkomulag sín á milli um greiðslu fyrir bifreiðina en ýmislegt er á huldu um það samkomulag. Þótt ýmislegt bendi vissulega til þess að ákærði hafi ekið bifreiðinni umrædda nótt er þó alls ekki loku fyrir það skotið að einhver annar eigi þar hlut að máli. Er því að mati dómsins uppi slíkur vafi í málinu um sekt ákærða að virða verður honum það í hag og varhugavert þykir að sakfella hann á grundvelli fyrirliggjandi sönnunargagna. Telst ákærði því sýkn saka vegna II. ákæruliðar ákæru dagsettrar 28. apríl 2006.

Ákærði hefur játað að hafa framið þau brot er greinir í I. lið ákæru dagsettri 28. apríl 2006 og ákæru dagsettri 31. ágúst 2006. Með játningu ákærða K-kk-ef á framangreindum brotum telst sannað að hann framdi þau brot sem þar greinir og hefur ákærði því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur í 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, með dómi Héraðsdóms Suðurlands 14. mars 2006, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Þá var hann dæmdur fyrir þjófnað í 60 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 2. febrúar 2005. Þá gekkst ákærði undir greiðslu 25.000 króna sektar 12. mars 2004 fyrir brot gegn 5. gr., 31. gr. og 48. gr. umferðarlaga og jafnframt var hann sviptur ökuréttindum í 3 mánuði frá 24. febrúar 2004. Brot skv. I. ákærulið ákæru dagsettri 28. apríl 2006, sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir í máli þessu, framdi ákærði fyrir uppkvaðningu dóms Héraðsdóms Suðurlands þann 14. mars 2006 og ber því að dæma honum hegningarauka við þann dóm. Með broti sínu skv. ákæru dagsettri 31. ágúst sl. hefur ákærði rofið skilorð dómsins frá 14. mars 2006. Ákærði hefur með brotum þeim sam hann er nú sakfelldur fyrir einnig rofið skilorð dómsins frá 2. febrúar 2005. Ber því með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga að taka upp fyrrgreinda skilorðsdóma og ákveða refsingu ákærða í einu lagi. Í öðrum dóminum var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni en í hinum fyrir þjófnað. Ákærði hefur með brotum þeim sem hann hefur verið sakfelldur fyrir í þessu máli gerst sekur um fíkniefnalagabrot og umferðarlagabrot. Þegar allt framangreint er virt og litið er til 77. gr., sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði. Þá þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og falli hún niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Ákærði skal einnig greiða 168.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja en ella skal ákærði sæta fangelsi í 12 daga.

Þá er ákærði með vísan til 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 66/2006, sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dómsins.

Með vísan til 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 skal ákærði sæta upptöku á 0,83 grömm af hassi og hasspípu, sem lagt var hald á við rannsókn málsins.

Dæma ber ákærða með vísan til 165. gr. sbr. 164. gr. laga nr. 19/1991 til að greiða helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, H-kk-ef B-kk-ef, hdl., sem eru hæfilega ákveðin 186.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en helmingurinn greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði allan kostnað vegna blóðrannsóknar, 51.071 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf, dómstjóri, kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist vegna mikilla embættisanna dómstjórans.

D ó m s o r ð

Ákærði, K-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 168.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 12 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dómsins að telja.

Upptæk eru gerð 0,83 grömm af hassi og hasspípa.

Ákærði greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, H-kk-ef B-kk-ef, hdl., 186.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en helmingurinn greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði allan kostnað vegna blóðrannsóknar, 51.071 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf.