S-2204/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 8. mars 2007, er höfðað með ákæru, útgefinni af ríkissaksóknara 14. desember 2006, á hendur J-kk-þgf O-kk-þgf J-kk-þgf, [...], Danmörku, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 14. janúar 2006, á veitingastaðnum Zoo Bar, Klapparstíg 38, Reykjavík, slegið S-kvk-þf S-kvk-þf í andlitið með glerglasi, með þeim afleiðingum að fimm tennur brotnuðu í munni hennar auk þess sem hún hlaut fjögur hruflsár á hálsi og sár og bólgu á neðri vör.

Þetta er talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu S-kvk-ef S-kvk-ef, [...], er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða henni 889.209 kr. í skaðabætur, auk vaxta og dráttarvaxta samkvæmt lögum um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærða verði gerð vægasta refsing er lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Ákærði samþykkir greiðslu skaðabóta, en að lægri fjárhæð en krafist er. Þá krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa að mati dómsins.

I.

Hinn 17. janúar 2006 lagði S-kvk-nf S-kvk-nf fram kæru hjá lögreglu á hendur ákærða fyrir líkamsárás. Greindi hún svo frá að hinn 14. janúar hefði hún verið á veitingastaðnum Zoo Bar, Klapparstíg, ásamt unnusta sínum, S-kk-þgf. Er þau hefðu gengið fram hjá ákærða sem sat í sófa hefði hann hellt yfir sig úr bjórglasi. Hún hefði þá flissað sem varð til þess að ákærði réðst á hana. Hann hefði kýlt hana með bjórglasi sínu þannig að það brotnaði á andliti hennar. Höggið hefði komið á munn og háls. Sagði hún að nærstaddir hefðu gengið á milli þeirra. Dyravörður hefði tekið ákærða og komið honum út, en hún farið afsíðis inn í herbergi þar sem hún hefði fengið blauta og kalda tusku til að halda við sár sín. Svo hefði hún farið fram og sest í sófa. Þar hefði setið maður sem gaf henni símanúmer sitt og sagði að árásarmaðurinn væri bróðir sinn. Hún kvaðst hafa farið á slysa- og bráðadeild 16. janúar, vegna áverka sem hún hlaut. Þar hefði komið í ljós að fimm tennur væru brotnar. Þá væri hún með skurð á neðri vör, vinstra megin undir kjálka, og á hálsi.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 3. ágúst 2006, að viðstöddum verjanda sínum. Skýrði hann svo frá að hann hefði setið í sófa á umræddum veitingastað og drukkið bjór. Það hefði sullast úr bjórglasinu yfir hann og par sem stóð rétt hjá flissað að þessu. Hann hefði orðið fúll yfir þessu flissi og sagt eitthvað við þau og eitthvað móðgað þau. Stúlkan hefði þá skvett úr bjórglasi yfir hann. Ákærði hefði reiðst og skvett úr bjórglasinu framan í hana en við það hefði glasið brotnað í höndum hans og hann skorist á fingrum. Hann hefði reynt að finna eitthvað til að vefja utan um þetta og farið á næsta bar, Ölstofuna. Hann hefði síðan farið aftur á Zoo Bar og spurt dyraverði hvort lögregla hefði komið. Svo hefði ekki verið. Hann kvaðst hafa sótt frakka sinn og farið heim. Á þriðjudeginum hefði maður að nafni S-kk-nf, sem væri unnusti stúlkunnar, hringt í sig og sagt að hún hefði skorist á hálsi og tennur brotnað. Ef ákærði myndi ekki borga þeim 2 milljónir króna yrði málið kært til lögreglu. Maðurinn hefði verið mjög æstur og er hann hefði nefnt þessa fjárhæð hefði símtalið endað í rifrildi. Sagði ákærði að S-kk-nf hefði unnið á sama stað og bróðir hans.

Hinn 8. ágúst 2006 gaf S-kk-nf G-kk-nf Á-kk-nf skýrslu hjá lögreglu. Hann kvaðst hafa verið á umræddum veitingastað ásamt S-kvk-þgf. Þar hefði maður sullað yfir sig úr bjórglasi og þau flissað að þessu. Þá hefði maðurinn staðið upp og kýlt S-kvk-þf í andlitið með glasinu þannig að það splundraðist í andlitinu á henni. Hún hefði hlotið áverka við þetta: Brotnar tennur, sprungna vör og sár á hálsi. Hann kvaðst hafa hringt í ákærða eitt sinn því S-kvk-nf hefði ekki verið viss um að leggja fram kæru á hendur ákærða. Ákærði hefði boðist til að borga tannlæknakostnað en S-kvk-nf hefði síðar lagt fram kæru. Ákærði hefði eftir það hringt eitt sinn og verið með hótanir.

II.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð S-kk-ef B-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala-háskólasjúkrahúsi í Fossvogi, vegna komu S-kvk-ef S-kvk-ef þangað 16. janúar 2006. Þar kemur fram að það hafi kvarnast aðeins úr 1. framtönn vinstra megin. Stærra brot hafi brotnað af 1. og 2. framtönn hægra megin í efri góm. Í neðri góm hafi brotnað nokkur biti úr 2. framtönn vinstra megin og eins kvarnast úr 2. framtönn hægra megin. Einnig sé S-kvk-nf með fjögur hruflsár á hálsi, 1 sm, 1 1/2 sm og 3 sm löng. Einnig sé hún bólgin á efri vör og þar væru einnig sár. Henni var bent á að leita til tannlæknis hið fyrsta.

Fyrir liggur vottorð Þ-kk-ef A-kk-ef tannlæknis, dags. 17. mars 2006, vegna skoðunar á S-kvk-þgf 18. janúar 2006. Samkvæmt skoðun hafi eftirfarandi komið í ljós:

Tönn 2+ (12): Brotinn glerungur mesio-incisalt og ská í lingual stefnu.

“ 1+ (11): Brotinn glerungur inn í tannbein disto-incisalt og ská lingualt auk bresta í glerungi krónu.

“ +1 (21): Lítið horn flísað af mesíalt.

“ -2 (32): Góður biti inni í tannbein incisalt af og í ská stefnu lingualt.

“ 2- (42): Mesioincisalt brot af glerungi.

Í vottorðinu kemur fram að framkvæmd hafi verið bráðaþjónusta með því að gera við tennurnar með fyllingarefnum. Þá segir að í ljós gætu komið „seinskaðar“, þ.e. taugin gæti dáið og þá þurft að rótarfylla. Einnig væri festa fyrir sumar fyllingarnar lítil og þær þyrfti að endurgera. Áætlaður kostnaður við endanlega meðferð með postulíns krónum á þremur tönnum væri 195.000 kr. Væri þá ekki gert ráð fyrir rótarfyllingum eða stiftisuppbyggingum.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kvaðst ekki vita hvernig þetta hefði byrjað en það hefði orðið einhver pirringur milli hans og einhvers pars á umræddum veitingastað. Hann kvaðst ekki útiloka að atvik hefðu verið með þeim hætti sem stúlkan greindi frá hjá lögreglu, um að hann hefði hellt yfir sig bjór og hún hlegið að því. Þau hefðu allavega byrjað að rífast. Ákærði hefði setið í sófa og parið verið í 3-4 metra fjarlægð frá honum. Hann sagðist ekki útiloka að hann hefði verið dónalegur við þau. Honum hefði fundist þau „aggresív“. Hann kvaðst hafa fengið bjór skvettan yfir andlit sitt og föt. Hann hefði þá staðið upp og slegið til stúlkunnar með glas í hendi með þeim afleiðingum að það brotnaði. Ákærði kvaðst ekki hafa tekið eftir áverkum á stúlkunni. Sjálfur hefði hann skorist á fingrum og gengið á brott og rætt við dyravörð sem var útlenskur og skildi hann ekki. Hann hefði þá farið á Ölstofuna og fengið umbúðir um höndina. Hann hefði komið aftur á Zoo Bar og spurt dyravörð hvort lögregla hefði komið. Félagi hans hefði athugað ástandið á staðnum og ekki séð neitt athugavert. Ákærði hefði þá farið af staðnum. Hann útilokaði ekki að áverkar S-kvk-ef, sem lýst er í fyrirliggjandi vottorðum, séu af hans völdum. Ákærði greindi frá því að S-kk-nf, unnusti stúlkunnar, hefði hringt í sig og sagt að hún hefði slasast. Hann hefði farið fram á að ákærði greiddi tvær milljónir króna ella yrði atvikið kært. Ákærði hefði ekki fallist á þetta og ekki vitað hverju hann ætti að trúa. Svo hefði kæra verið lögð fram. Ákærði sagði að honum hefði verið mjög brugðið við atvik það sem ákært er fyrir. Hann sæi mikið eftir þessu og biðji stúlkuna afsökunar. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og fíkniefna umrætt kvöld en hann hefði verið í fíkniefnaneyslu á þessum tíma. Eftir þetta hefði hann tekið sig á og farið í meðferð hjá SÁÁ um tveimur eða þremur vikum eftir að þetta gerðist. Honum gangi mjög vel í dag. Hann sæki reglulega AA-fundi og sé í fastri vinnu. Hann sé búsettur í Danmörku og eigi dreng sem hann sé oft með.

Vitnið, S-kvk-nf S-kvk-nf, skýrði svo frá að hún hefði verið að skemmta sér ásamt þáverandi kærasta sínum, S-kk-þgf. Þar hefði ákærði setið í stól og haldið á bjórglasi. Hann hefði sullað því yfir sig og hún farið að hlægja. Það hefði verið nóg til þess að hún hefði fengið bjórglasið í andlitið. Nálægt par hefði dregið hana í burtu og dyravörður komið og tekið ákærða. Neitaði hún því að hafa skvett bjór yfir ákærða. Hún sagði að fimm tennur hefðu brotnað í henni, þrjár í efri gómi og tvær í neðri gómi. Þá væri hún með tvö ör á hálsi. Hún hefði farið í lýtaaðgerð vegna annars þeirra til að laga hnúð sem var á því. Einnig væri hún með hnúð á vör sem ekki væri unnt að laga. Hún sagði að það væri búið að gera bráðabirgðaviðgerð á tönnunum. Tannlæknirinn vildi fá reynslu á þetta áður en aðalaðgerðin yrði gerð. Hún kvaðst sjá áverka á tönnum sínum og sagði að tennurnar væru ekki alveg eins. Hún skýrði frá því að hún hefði verið í tannréttingum sem barn og það væri eins og neðri gómur hennar væri ekki eins beinn og hann var. Aðspurð kannaðist vitnið ekki við að þáverandi unnusti hennar hefði hringt í ákærða og sagt að ef hann myndi ekki greiða tvær milljónir yrði málið kært. Hún kvaðst hafa verið viðstödd er hann hringdi í ákærða eitt sinn. Ákærði hefði svo hringt í þau og hótað þeim lífláti. Þá hefði unnusti hennar hringt í ákærða og „gert hann hræddan“ með því að segja að unnustinn og vinir hans kæmu til að berja ákærða. Svo hefði ákærði hringt og beðist afsökunar. Vitnið kvaðst hafa haldið áfram að skemmta sér umrætt kvöld eftir að ákærði sló hana. Hún hefði ekki gert sér grein fyrir því hversu miklir áverkar þetta voru. Hún hefði verið í „sjokki“ og ekki gert sér grein fyrir því hvað væri rökrétt að gera, sérstaklega ekki þar sem hún hefði verið undir áhrifum áfengis.

Vitnið, S-kk-nf G-kk-nf Á-kk-nf, kvaðst hafa verið að skemmta sér með S-kvk-þgf á veitingastaðnum. Þar hefði ákærði setið og bjór hellst yfir hann. S-kvk-nf hefði sagt eitthvað við hann og farið að hlægja. Þá hefði ákærði hreytt einhverju í hana. Vitnið kvaðst ekki muna hvort hún hefði sagt eitthvað við ákærða eða hann staðið beint upp og lamið glasinu í andlit hennar þannig að það brotnaði. Ákærða hefði verið hent út. Vitnið sagði að S-kvk-nf hefði skorist og tennur brotnað í henni. Vitnið sagði að hún hefði ekki hellt bjór yfir ákærða. Vitnið kvaðst hafa hringt í ákærða. Hann hefði rætt það við S-kvk-þf og boðið ákærða að borga allan lækniskostnað. Þá yrði ekki lögð fram kæra á hendur ákærða. Vitnið gat ekki sagt til um hvaða fjárhæð hann hefði nefnt en neitaði að það hefðu verið tvær milljónir. S-kvk-nf hefði svo lagt fram kæru. Eftir það hefði ákærði hringt og hótað þeim lífláti. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og fíkniefna umrætt kvöld en hann væri hættur neyslu. Vitnið sagði að þau hefðu verið áfram á veitingastaðnum eftir að ákærði sló S-kvk-þf og að hún hefði ekki farið á slysa- og bráðadeild. Þetta hefði ekki litið svo illa út en hún verið í „sjokki“.

IV.

Ákærði játar að hafa slegið S-kvk-þf S-kvk-þf með glerglasi í andlitið með þeim afleiðingum að það brotnaði úr fimm tönnum hennar, auk þess sem hún hlaut fjögur hruflsár á hálsi og sár og bólgu á neðri vör. Samkvæmt framburði ákærða og vitna var aðdragandi þess sá að S-kvk-nf flissaði er ákærði hellti yfir sig úr bjórglasi. Ákærða og vitnum ber ekki saman um það hvort til orðaskipta hafi komið á milli þeirra eða hvort hún hafi hellt úr glasi sínu yfir ákærða áður en hann sló hana.

Með hliðsjón af játningu ákærða, sem er í samræmi við framburð vitna og læknisfræðileg gögn, er sannað að ákærði hefur gerst sekur um líkamsárás með framangreindum afleiðingum og varðar verknaður hans við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði er fæddur í mars 1974. Samkvæmt sakavottorði ákærða hlaut hann á árinu 1996 skilorðsbundinn fangelsisdóm fyrir eignaspjöll, líkamsárás og þjófnað. Árið 1997 hlaut hann skilorðsbundinn fangelsisdóm fyrir líkamsárás. Þá gekkst hann á sama ári undir viðurlagaákvörðun vegna fíkniefnalagabrots. Til refsiþyngingar horfa 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þar sem atlaga ákærða var hættuleg þar sem hann sló brotaþola í andlitið með glasi sem brotnaði og hending ein að ekki fór verr. Til refsilækkunar horfir að langt er um liðið síðan ákærði gerðist sekur um refsiverða háttsemi og hafa fyrri brot ákærða því ekki þýðingu nú. Þá hefur hann játað brot sitt. Við ákvörðun refsingar er enn fremur að líta til þess að ákærði hefur samþykkt greiðslu skaðabóta en leggur í mat dómsins ákvörðun miskabóta. Ákærði hefur frá því að hann framdi brot sitt tekið sig á, sýnt iðrun og vilja til að bæta sig. Hann hefur leitað sér aðstoðar vegna fíkniefnavanda síns. Hann er búsettur í Danmörku þar sem hann er í fastri vinnu. Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 6 mánaða fangelsi, sem verður bundin skilorði, eins og í dómsorði greinir.

V.

Í málinu liggur fyrir skaðabótakrafa brotaþola, S-kvk-ef S-kvk-ef, að fjárhæð 889.209 kr., auk vaxta, sem sundurliðast þannig:

1. Skaðabætur vegna tannviðgerða 232.850 kr.

2. Skaðabætur vegna lýtaaðgerðar 13.184 kr.

3. Miskabætur 500.000 kr.

4. Lögfræðikostnaður með vsk. 143.175 kr.

(10 klst. x 10.500 kr. auk vsk)

Samtals 889.209 kr.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir að hafa slegið brotaþola með glerglasi í andlitið með þeim afleiðingum að það brotnaði úr fimm tönnum hennar, auk þess sem hún hlaut fjögur hruflsár á hálsi og sár og bólgu á neðri vör. Ber ákærði skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til hinnar refsiverðu háttsemi. Ákærði hefur fallist á greiðslu skaðabóta vegna tannviðgerða, sem byggist á útlögðum kostnaði samkvæmt framlögðum reikningi, 37.850 kr., og áætluðum kostnaði að fjárhæð 195.000 kr. Auk þess er samþykktur kostnaður samkvæmt framlögðum reikningum vegna lýtaaðgerðar, samtals að fjárhæð 13.184 kr. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna árásarinnar á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga, sbr. lög nr. 37/1999. Hún hefur hlotið líkamslýti og þykja bætur hæfilega ákveðnar 300.000 kr. Brotaþola var skipaður réttargæslumaður og fer um lögmannskostnað samkvæmt því.

Samkvæmt framansögðu ber ákærða að greiða S-kvk-þgf S-kvk-þgf samtals 546.034 kr. auk vaxta, eins og í dómsorði greinir, en dráttarvextir reiknast frá 3. september 2006 þegar liðinn var mánuður frá birtingu kröfunnar fyrir ákærða hjá lögreglu, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

VI.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, alls 409.140 kr. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða kostnað vegna læknisvottorðs, 20.700 kr. Þóknun skipaðs verjanda þykir hæfilega ákveðin 258.960 kr., að meðtöldum virðisaukaskatti. Þóknun réttargæslumanns fyrir dómi telst hæfilega ákveðin 129.480 kr., að meðtöldum virðisaukaskatti. Við ákvörðun þóknunar verjanda og réttargæslumanns hefur verið litið til vinnu þeirra á rannsóknarstigi.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið R-kvk-nf B-kvk-nf fulltrúi.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, J-kk-nf O-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði S-kvk-þgf S-kvk-þgf 546.034 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 14. janúar 2006 til 3. september 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 409.140 krónur í sakarkostnað, þar með talin 258.960 króna þóknun skipaðs verjanda hans, V-kk-ef H. V-kk-ef lögmanns, og 129.480 króna þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf