E-4378/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 18. september sl., var höfðað 7. nóvember 2011.

Stefnandi er Tryggingamiðstöðin hf., Síðumúla 24, Reykjavík

Stefndi er Íslensk dreifing ehf., Skútuvogi 1E, Reykjavík.

Dómkröfur

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 68.683 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 68.683 krónum frá 14. maí 2011 til greiðsludags.

Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins eða samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi. Auk þess er krafist virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Dómkröfur stefnda eru þær að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda.

Þá krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda samkvæmt framlögðum reikningum fyrir öflun gagna, sannana, fyrir akstur, ritun greinargerða, skýrslna og o.fl. samkvæmt a-lið 1. mgr. 131. laga nr. 91/1991, svo og samkvæmt 2., 3. og 4. mgr. sömu greinar.

Málavextir

Málavextir eru þeir að hinn 15. febrúar 2011 lenti bifreið stefnda, ZY-544, sem er sendibifreið af tegundinni Reunault Kangoo, í tjóni á Selfossi með þeim hætti að bifreið ZY-559, af tegundinni Scania, var ekið út af bílastæði á bifreið stefnda, sem var lagt í stæði. Bifreið ökumanns ZY-559, sem olli tjóninu, var tryggð hjá stefnanda. Afleiðingarnar tjónsins voru meðal annars þær að laga þurfti brotið afturljós, hurð og hlið á bifreið stefnda, sem var beygluð og rispuð.

Stefnandi bætti stefnda allt tjónið. Bifreiðin stefnda er svokölluð VSK bifreið.

Stefnandi byggir á því í málinu að stefnda beri að telja virðisaukaskatt þann sem greiddur var vegna viðgerðar á bílnum sem innskatt hjá sér og endurgreiða stefnanda skattinn. Því er alfarið mótmælt af hálfu stefnda að honum beri skylda til þess.

Málsástæður stefnanda og lagarök

Stefnandi byggir kröfu sína á því að samkvæmt III. grein minnisatriða um virðisaukaskatt og vátryggingar frá Ríkisskattstjóra sem eru frá 17. janúar 1990 beri stefnda að telja þennan skatt til innskatts hjá sér og endurgreiða hann stefnanda. Virðisaukaskatturinn nemi 68.683 krónum samkvæmt framlögðum reikningi frá Víkurósi ehf., dags. 14. apríl 2011.

Stefndi hafi ekki endurgreitt stefnanda virðisaukaskattinn þrátt fyrir að honum hafi verið sent frumrit reiknings og kröfubréf. Skuld þessi hafi því ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar. Dráttarvaxta sé krafist frá því mánuði eftir þá dagsetningu er komi fram á reikningi Víkuróss ehf.

Kröfur um dráttarvexti styður stefnandi við reglur III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun er reist á lögum nr. 50/1988. Stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur og beri honum því nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefndu. Um varnarþing er vísað til 33. gr. laga nr. 91/1991. Um lagarök er enn fremur vísað til laga um vátryggingasamninga nr. 30/2004, laga nr. 50/1998 um virðisaukaskatt og almennra reglna kröfuréttar um ábyrgð skuldara á skuldbindingum sínum.

Málsástæður stefnda

Stefndi byggir á því að hann sé eigandi bifreiðarinnar ZY-544. Bifreiðin XY-559 sem tjóninu olli hafi verið tryggð hjá stefnanda og beri honum því að lögum að greiða tjón stefnda að fullu, þar með talinn virðisaukaskatt vegna viðgerðar á bifreið stefnda.

Það sé vitað, þegar báðar bifreiðarnar séu tryggðar, að báðir eigendur stundi virðisaukaskylda starfsemi, sem og Tryggingamiðstöðin hf.

Þar sem tryggingartakar séu með svokallaða VSK bifreiðar greiði þeir þar af leiðandi hærri iðgjöld en ella til tryggingafélaga. Það sé líka vitað að engin lög, samþykkt af Alþingi Íslendinga, skuldbindi eigendur bifreiða til að kaupa virðisaukaskatt af tryggingafélögum sem séu með virðisaukaskattsnúmer, eins og t.d. Tryggingamiðstöðin hf.

Hið sanna í málinu sé að stefndi hafi endursent stefnanda umstefndan reikning og sé stefnanda það að fullu ljóst.

Stefnandi hafi ekki rökstutt kröfu sína og einhver minnisatriði RSK séu málinu með öllu óviðkomandi.

Stefnandi hafi hvorki lagt sönnur á mál sitt um greiðsluskyldu stefnda á virðisaukaskatti frá þriðja aðila, né sýnt sannanlega fram á að stefndi hafi undirgengist einhverja tryggingarskilmála um að kaupa virðisaukaskattsreikninga af tryggingafélögum.

Krafan um dráttavexti og verðtryggingu eigi ekki við þar sem dómskrafan standist ekki lög. Lagatilvísanir Lögmáls ehf. séu engar en samt lögð fram, gegn betri vitund, lög um allt annað en það sem snýr að málsatvikum.

Mál þetta snúist um fjárkúgun og jafnframt nauðung á hendur stefnda sem sé til komin vegna virðisaukaskattsgreiðslu af tjóni á bifreiðinni ZY-544.

Varnaraðili sé ekki löglærður og eigi því ekki gott með að vitna til laga.

Stefndi krefjist sýknu þar sem lagatilvitnanir séu ekki tilgreindar eins og kveðið sé á um í lögum um meðferð einkamála nr. 91/1991. Gegn betri vitund sé ranglega skýrt frá málsatvikum í stefnu og krefjist stefndi þess að mál þetta verði meðhöndlað af Héraðsdómi Reykjavíkur sem fjárkúgun af hálfu stefnanda á hendur stefnda.

Stefndi krefjist málskostnaðar úr hendi stefnanda samkvæmt fram lögðum reikningum. Hann eigi þann rétt sem enginn hafi leyfi til að ógilda, fyrir öflun gagna, sannana, fyrir akstur, ritun greinargerða, skýrslna og fleira ótiltekið hér samkvæmt a-lið 1. mgr., 131. laga nr. 91/1991, svo og samkvæmt 2., 3. og 4. mgr. sömu greinar.

Stefndi krefst þess að lögum um sérstakt álag verði beitt til hins ýtrasta þar sem þetta sé í annað sinn sem þessir sömu aðilar stundi fjárkúgun á hendur stefnda í nákvæmlega samskonar máli, mál nr. E-11670/2001 milli sömu aðila og í þessu máli.

Stefndi krefst þess að stjórnvaldssektum 18 gr. verði beitt til hins ýtrasta á alla tilgreinda aðila þar sem í kröfunni felist fjárkúgun og honum stefnt að þarflausu í máli þessu, gegn betri vitund.

Niðurstaða

Hinn 15. febrúar 2011 varð bifreið stefnda fyrir tjóni er bifreiðinni ZY-559 var ekið á hana. Eins og fram kemur í tjónstilkynningu var bifreiðin ZY-559 tryggð hjá stefnanda en bifreið stefnda hjá Vátryggingafélagi Íslands hf.

Óumdeilt er að stefnandi greiddi að fullu fyrir viðgerð á bifreið stefnda samkvæmt reikningi Víkuróss ehf., sem annaðist viðgerð á bílnum og bætti þannig tjón stefnda. Samkvæmt fram lögðum reikningi nam kostnaður við viðgerðina 338.029 krónum en þar af nam virðisaukaskattur 68.683 krónum. Krafa stefnanda í máli þessu lýtur að því að stefnda verði gert að endurgreiða honum virðisaukaskattinn. Byggir stefnandi á því að stefnda beri að telja virðisaukaskattinn til innskatts hjá sér og endurgreiða hann stefnanda.

Ekki verður séð að stefnandi byggi kröfu sína á lögum um virðisaukaskatt nr. 50/1998 en eingöngu er vísað til laganna í heild sinni. Stefnandi hefur hins vegar lagt fram skjal sem ber yfirskriftina „Minnisatriði um vsk. og vátryggingar“ sem hann heldur fram að sé komið frá Ríkisskattstjóra. Byggir stefnandi á því að samkvæmt III. grein þessara minnisatriða beri stefnda að telja þennan skatt til innskatts hjá sér og endurgreiða hann stefnanda.

Af ákvæðum III. kafla umræddra minnisatriða verður ráðið að þau geti átt við í viðskiptum tryggingafélags og tryggingartaka en ekki verður ráðið að um skyldu sé að ræða í umræddum tilvikum þar sem í ákvæðinu segir að sé tryggingartaki skráður aðili geti hann talið þennan virðisaukaskatt af viðgerð til innskatts hjá sér að uppfylltum tilteknum skilyrðum. Ekkert í þessum minnisatriðum gefur vísbendingu um að tryggingafélag, sem bætir þriðja manni bótaskylt tjón hans, aðila sem er ekki viðskiptamaður félagsins, geti krafist endurgreiðslu á virðisaukaskatti.

Stefnanda bar að bæta tjón stefnda að fullu. Stefnandi hefur ekki með neinum hætti sýnt fram á að stefnda beri að endurgreiða honum virðisaukaskatt vegna viðgerðar á bifreið stefnda og ber því að sýkna stefnda af kröfum stefnanda í málinu.

Krafa stefnda um að beitt verði stjórnvaldssektum er með öllu órökstudd og kemur ekki til skoðunar í málinu.

Forsvarsmaður stefnda, sem er ólöglærður, tók til varna í málinu og krefst hann málskostnaðar fyrir hönd stefnda. Eftir niðurstöðu málsins ber að fallast á að stefndi eigi rétt á ómaksþóknun vegna þessa. Telst sú þóknun hæfilega ákveðin 50.000 krónur.

K-kvk-nf J-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, Íslensk dreifing ehf., skal vera sýkn af kröfum stefnanda, Tryggingamiðstöðvarinnar hf.

Stefnandi greiði stefnda 50.000 krónur í ómaksbætur.

K-kvk-nf J-kvk-nf