S-486/2007

Mál þetta, sem þingfest var þann 6. desember sl. og dómtekið þann 1. febrúar sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 15. nóvember 2007, á hendur G-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, með óþekkt heimilisfang í Lúxemborg en til dvalar að Suðurhofi 5, Flúðum,

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, aðfaranótt miðvikudagsins 18. júlí 2007, ekið bifreiðinni KI-844 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,31‰) suður Hlöðuvallaveg (E337) uns ákærði missti stjórn á bifreiðinni skammt frá gatnamótum Laugardalsvegar, með þeim afleiðingum að bifreiðin valt.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 44, 1993, lög nr. 57, 1997, lög nr. 23, 1998, lög nr. 132, 2003 og lög nr. 84, 2004.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og viðurkenndi að hafa ekið í umrætt sinn en neitaði að hafa verið undir áhrifum áfengis. Hófst aðalmeðferð þann 20. desember sl., en var frestað til framhalds aðalmeðferðar til 1. febrúar sl. Var málið dómtekið þann dag. Verjandi ákærða krafðist sýknu og að málsvarnarlaun yrðu greidd úr ríkissjóði.

Málsatvik:

Í frumskýrslu lögreglu segir að tilkynning hafi komið frá Fjarskiptamiðstöð lögreglunnar um bílveltu á Hlöðuvallavegi við Laugarvatnsveg. Þegar lögreglan kom á vettvang hefði ökumaðurinn staðið við bifreiðina og verið að drekka bjór. Hefði ökumaðurinn virst ölvaður. Fyrir utan bifreiðina hafi verið einn óopnaður bjór og annar átekinn sem ökumaðurinn var búinn að drekka úr niður að öxlum flöskunnar. Inni í bifreiðinni hafi verið eitthvað af áfengi, bæði sterkt og bjór.

Skýrslur fyrir lögreglu og dómi.

Fyrir lögreglu kvaðst ákærði hafa verið að aka suður Hlöðuvallaveg og ætlað að beygja inn á Laugardalsveg en ruglast á því hvar hann ætti að beygja. Hann hefði verið byrjaður að beygja inn slóða sem lægi við gatnamótin þegar hann áttaði sig og hætti við. Þá hefði hann misst stjórn á bifreiðinni sem valt á hliðina og endaði á toppnum. Kvaðst ákærði hafa náð að skríða út um gluggann á afturhurðinni. Aðspurður um áfengisdrykkju sína kvaðst ákærði ekki hafa drukkið áfengi áður en akstur hófst en hann hefði verið í miklu sjokki og því sturtað í sig áfengi eftir bílveltuna. Þá kvaðst ákærði við fyrstu yfirheyrslu hjá lögreglu hafa drukkið, eftir að akstri lauk, tvo bjóra og hálfa flösku af gini.

Símaskýrsla var tekin af vitnum af lögreglu þann 18. júlí 2007. Kvaðst G-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, hafa séð bifreiðina KI-844 stoppa á móts við Miðdal og síðan vera ekið greitt af stað aftur. Hefði hann farið inn í tjaldið sitt og í þann mund heyrt mikinn skruðning. Hann hefði þá strax farið aftur út og séð bifreiðina á toppnum og mikið moldarkóf í kring. Hann hefði farið strax á vettvang. Ökumaðurinn hefði verið einn í bifreiðinni. Kvað G-kk-nf ökumanninn hafa verið ölvaðan og taldi sig hafa fundið áfengislykt frá honum þegar hann talaði við hann. Ökumaðurinn hefði hins vegar forðast að stoppa hjá honum og alltaf leitað undan. Þá hefði honum fundist hegðun hans eftir þetta undarleg. Virtist ökumaðurinn taka þessu létt en hann hefði verið hringjandi í kunningja til að segja frá slysinu, og takandi myndir á síma sinn. Hann hefði hagað sér eins og maður undir áhrifum áfengis. Þá hefði ökumaðurinn farið inn í jeppann og náð sér í áfengi og verið að drekka þegar lögreglan kom.

H-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000, Þrastarhólum 6, Reykjavík, kvaðst fyrir lögreglu hafa komið þarna að með eiginkonu sinni. Hefðu þau komið að strax eftir að slysið varð og verið fyrst á vettvang. Ökumaðurinn hefði verið að skríða út úr bifreiðinni. Hefði honum strax virst ökumaðurinn vera undir áhrifum áfengis. Þá hefði bóndinn í Miðdal komið að í sömu mund og hefði hann hringt á lögreglu. Kvaðst H-kk-nf þá hafa farið til að losa tjaldvagninn frá bíl sínum á tjaldsvæðinu og komið strax aftur til baka. Hefði ökumaðurinn síðan byrjað að drekka áfengi og verið við það þegar lögreglan kom á vettvang.

B-kk-nf D-kk-nf D-kk-nf, kt. 000000-0000, Miðdal, Laugardalshreppi, sagðist hafa heyrt þegar að óhappið varð og litið þá strax niður á veg og séð bifreið sem hafði oltið. Hefði hann strax farið af stað á vettvang og strax gert sér grein fyrir því að ökumaðurinn, sem var einn í bifreiðinni, var undir áhrifum áfengis, það hefði bæði sést á augum hans og heyrst á talanda hans. Hann hefði hringt í lögreglu og tilkynnt um óhappið. Þá hefði hann tekið áfengisflösku af ökumanninum, sem hann hafði náð í í bifreiðina, og hindrað hann í að drekka úr henni. Hann hefði sett flöskuna aftur inn í bílinn. Hann kvaðst hafa þurft að fara af vettvangi en frétt eftir á að ökumaðurinn hefði náð sér í bjór og byrjað að drekka hann.

Ákærði kom fyrir dóminn og neitaði sök. Kvaðst hann hafa verið að koma akandi frá Hlöðufelli og er hann nálgaðist vegamótin að Laugarvatni hafi hann hægt á sér og ætlað að beygja í átt að Þingvöllum. Hefði hann hætt við að beygja en bifreiðin þá farið að renna til og oltið í framhaldi. Bifreiðin hefði farið á toppinn en ákærði kvaðst ekki vita hvort hann hafi misst meðvitund um stund eða ekki. Kvaðst hann hafa getað skriðið aftur í bifreiðina og brotið þar afturrúðuna og komist þar út úr bifreiðinni. Mikið dót hefði farið úr bifreiðinni í veltunni og verið fyrir utan bifreiðina. Kvaðst hann hafa fengið sér áfengi að drekka um leið og hann kom út úr bifreiðinni, bæði gin og bjór. Kvaðst hann hafa fengið hálfgert sjokk og verið með mikla innilokunarkennd og ekki vitað hvort kvikna myndi í bifreiðinni og því hefðu fyrstu viðbrögð hans verið að fá sér áfengi án frekari umhugsunar. Ákærði neitaði því einnig að hafa neytt áfengis deginum áður. Ákærði kvaðst hafa fyrr um kvöldið ekið að Geysi, upp á Kjalveg og Línuveginn og verið á leið til baka. Ákærði kvað fólk hafa komið á vettvang fljótlega eftir óhappið og hringt í Neyðarlínuna en ákærði hefði sjálfur ekki verið búinn að hringja í Neyðarlínuna, hann hefði fyrst fengið sér áfengi að drekka og hefði svo í framhaldi ætlað að hringja sjálfur í Neyðarlínuna. Aðspurður um það hvort ákærði, sem væri flugstjóri, þekkti til þess að í flugmálafræðum væri kennt sérstaklega að ekki mætti neyta áfengis eftir slys, kvaðst ákærði þekkja það en þetta tilvik væri ekki sambærilegt þar sem ákærði væri ekki að stjórna flugvél heldur ökutæki. Ákærði kvað rétt að vitni hefði bent sér á að óskynsamlegt væri að drekka áður en lögreglan kæmi en hann hefði ekki farið eftir því. Ákærði kvaðst hafa byrjað að þamba áfengi í upphafi, langt niður í hálfa flösku af gini, óblönduðu, en síðan fengið sér sopa og sopa af bjór. Kvað hann ginflöskuna hafa verið 700 ml flösku. Kvaðst hann hafa hafnað boði vitnis að fara heim á bæ og þiggja kaffi. Kvaðst ákærði hafa hætt drykkju að ábendingu lögreglunnar og afhent henni áfengisflöskuna. Auk þess hefði ákærði drukkið tvo bjóra áður en lögreglan kom á staðinn.

B-kk-nf D-kk-nf D-kk-nf, kt. 000000-0000, Miðdal, Árnessýslu, kom fyrir dóminn. Kvaðst hann hafa verið í heitum potti heima hjá sér og fljótlega heyrt óvenjulegan dynk og við athugun séð að umferðaróhapp hafði orðið á veginum. Hefði B-kk-nf séð ökumann koma undan bifreiðinni en hann hefði farið beint á slysstað á sundskýlunni. Þegar hann kom á vettvang hefði ökumaðurinn verið með ginflösku í hendi og ætlað að fara að dreypa á henni. Hefði B-kk-nf þá tekið af honum flöskuna og bent honum á að áfengisdrykkja yrði honum ekki til málsbóta. Kvaðst B-kk-nf hafa sett flöskuna inn í bifreiðina án þess að ákærði sæi. Á meðan hann var á vettvangi kom annað fólk að sem var statt á tjaldstæðinu. Fannst B-kk-þgf að ökumaðurinn hafi verið ölvaður strax á vettvangi, hann hefði markað það af mæli hans, glansandi augum og fasi hans. Þarna hefði hann beðið í um fimmtán til tuttugu mínútur ásamt öðrum og þegar hann fór heim hefði hann brýnt fyrir öðrum á vettvangi að gæta að því að ákærði neytti ekki áfengis áður en lögreglan kæmi. Aðspurður kvaðst B-kk-nf ekki hafa séð ökumanninn neyta frekara áfengis á meðan hann var á vettvangi. Kvað B-kk-nf að nýbúið hefði verið að breyta afleggjaranum þarna og líklega hefði ökumaðurinn ekki áttað sig á breytingunni. B-kk-nf kvað systur sína og mág hafa komið á eftir sér á vettvang auk tjaldbúðargesta.

E-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn. Kvaðst hann hafa komið á vettvang í umrætt sinn. Þar hefðu vitni verið á staðnum auk ökumanns en hann hefði verið að drekka bjór. Hefði ökumaður verið beðinn um að hætta drykkju en hann hefði tekið einn sopa eftir það. Kvað hann ökumanninn hafa verið handtekinn og færðan í lögreglubifreiðina. Ökumaðurinn hefði samt sem áður tekið aftur upp bjór og ætlað að neyta hans en verið stöðvaður. Kvað hann ökumanninn hafa verið skrafhreifinn á vettvangi, kvaðst hafa verið að koma úr veiðiferð og hafa verið að neyta áfengis eftir óhappið. Hann hafi verið rjóður í kinnum, hann hefði ekki staðið kyrr en jafnvægið hafi verið þokkalegt. E-kk-nf kvað þá hafa stoppað mjög stutt á vettvangi, enginn á vettvangi hefði séð veltuna sjálfa og ökumaðurinn hafði lýst veltunni sjálfur. Aðspurður um það hvort hann hefði verið viðstaddur þvagsýnatökuna kvaðst hann hafa verið inni á salerni við sýnatökuna en gat þó ekki fullyrt það.

H-kk-nf P-kk-nf Æ-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn. Kvaðst hann hafa farið í umrætt útkall. Þegar hann kom á vettvang hefði ökumaður verið að drekka bjór og verið stöðvaður við það. Nokkur vitni voru á vettvangi og upplýsingar fengnar frá þeim og málið afgreitt að venju. H-kk-nf kvað ökumanninn hafa verið áberandi ölvaðan þegar hann kom á vettvang. Kvað hann ökumanninn ítrekað hafa spurt hvort honum væri ekki heimilt að drekka eftir að honum hafði verið meinað um það. Kvaðst hann hafa séð greinileg ölvunareinkenni á ökumanninum sem lýsti sér í því að hann hafi verið reikull og málfarið frekar bjagað. Ökumaðurinn hefði ekki drukkið áfengi eftir að lögreglan kom á vettvang. Aðspurður um þvagsýnatökuna kvaðst hann ekki muna eftir því sérstaklega. Aðspurður kvaðst H-kk-nf hafa vottað að rétt sýnanúmer hafi farið í sýnapokann og hann kvittað undir það. Kvað hann vottun sína á þvagtökuvottorðið vera staðfestingu á því að hann hafi verið viðstaddur sýnatökuna.

G-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, Hraunbæ 107, Reykjavík, kom fyrir dóminn. Kvaðst hann hafa komið á vettvang mjög stuttu eftir að óhappið varð. Hefði þar verið jeppabifreið á toppnum og maður staðið þar fyrir utan. Var þá búið að hringja á lögreglu. Kvaðst hann hafa tekið eftir því að ökumaðurinn var með bjórdós í hendi en kvaðst ekki vita meira um drykkjuna. Kvað hann ástand ökumanns hafa verið þokkalegt en ekki merkt það sérstaklega hvort hann væri ölvaður en vissulega hafi það hvarflað að sér þegar hann sá hann með bjórdós í hendi. Þá kvað hann fleiri hafa komið á vettvang. Kvaðst G-kk-nf hafa beðið þar til að lögreglan mætti á vettvang en kvaðst ekki viss um tímann, hálftími til fjörutíu og fimm mínútur hefðu kannski liðið. Aðspurður um framburð sinn hjá lögreglu um drykkju ökumanns úr vínflösku, kvaðst hann minnast þess að ökumaðurinn hafi verið með flösku í hendi en minntist þess ekki að hafa séð hann drekka úr henni. Kvað hann B-kk-þf D-kk-þf einnig hafa verið á vettvangi þegar hann mætti á staðinn en það hefðu kannski liðið um fimm mínútur frá því að óhappið varð og þar til hann var sjálfur kominn á vettvang.

Ákærði kom aftur fyrir dóminn. Kvað hann lögreglumann hafa farið með sér inn á snyrtingu til að gefa þvagsýni og hefði lögreglumaðurinn E-kk-nf, sem mætti fyrir dóminn, verið viðstaddur sýnatökuna en ekki H-kk-nf eins og vottað er á þvagtökuvottorðið.

K-kvk-nf M-kvk-nf, deildarstjóri Rannsóknastofu HÍ í lyfja- og eiturefnafræðum, gaf símaskýrslu fyrir dómi. Aðspurð um niðurstöður úr rannsókn blóð- og þvagsýna ákærða kvað hún styrk alkóhóls í þvagi benda til þess að nokkuð hafi liðið frá því að drykkju viðkomandi lauk. Aðspurð um það hvað niðurstöðurnar segja um áfengismagn í blóði ökumanns klukkan 1.16 kvað hún allt benda til þess og niðurstöðurnar sýna að alkóhól í blóði viðkomandi hafi verið hærra klukkan 1.16 en það var klukkan 2.47. Aðspurð um það hvort það væri möguleiki á því að ná slíkum styrk alkóhóls í blóði frá klukkan 1.16 og þar til drykkju lauk, kvað hún það nær útilokað. Þetta sé geysihár styrkur, bæði í þvagi og blóði, og það sé alls ekki hægt að ná þessum styrk í þvagi á einum og hálfum klukkutíma. Aðspurð um hvort ekki væri nægjanlegt fyrir meðalmann, til að ná sama styrk og mældist í blóði viðkomandi, að ökumaður hefði drukkið tvo bjóra og 300 millilítra af 40% áfengi, kvað hún það magn fyrir meðalmann ekki nægjanlegt til að ná slíkum styrk sem mældist í ökumanni. Ef slík drykkja hefði átt sér stað einni og hálfri klukkustund fyrir sýnatöku þá hefði styrkur alkóhóls verið hærri í seinna blóðsýni en þvagi. Kvað hún ákærða, sem er um eitt hundrað kíló á þyngd og 180 cm hár, þurfa að drekka ennþá meira en meðalmann til að ná umræddum styrk. Aðspurð kvað hún niðurstöðurnar í áliti sínu ekki breytast neitt þó svo að drykkja hefði byrjað um tíu mínútum fyrr.

Niðurstöður:

Ekki er ágreiningur í máli þessum um það að ákærði ók í umrætt sinn. Einungis er deilt um það hvort ákærði hafi verið undir áhrifum áfengis við aksturinn eða ekki. Ákærði fullyrðir að hann hafi ekki drukkið áfengi áður eða á meðan á akstri stóð en hann hefði hins vegar drukkið um tvo bjóra og hálfa ginflösku eftir að óhappið varð. Þá hafa vitni staðfest að ákærði drakk bjór og eitt vitnið kveður hann hafa verið með vínflösku í hendi þegar það kom á vettvang.

Tilkynnt var um óhappið til lögreglu klukkan 1.16 og klukkan 1.49 var lögreglan komin á vettvang. Þá var ákærði með bjórflösku í hendi og drekkandi úr henni. Auk þess kom fram hjá vitnum að ákærði hefði verið með vínflösku en á vettvangi var 700 ml ginflaska sem búið var að drekka úr niður að öxlum. Drykkja ákærða var stöðvuð klukkan 1.50.

Blóðsýni var tekið úr ákærða klukkan 2.47 og aftur klukkan 3.47 þann 18. júlí 2007. Þá var þvagsýni tekið klukkan 2.40 um nóttina. Í niðurstöðum alkóhólrannsóknarinnar segir að í fyrra blóðsýninu hafi alkóhól mælst 2,46 prómill en að teknu tilliti til frávika 2,31 prómill og í seinna blóðsýninu 2,33 prómill en 2,18 prómill að teknu tilliti til frávika. Þá reyndist alkóhól í þvaginu vera 3,18 prómill en 3,03 prómill að teknu tilliti til frávika. Í áliti frá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði hjá Háskóla Íslands segir að blóðsýni hafi verið tekin um einni og hálfri klukkustund eftir meintan ölvunarakstur. Í álitinu segir að um 2% af neyttu etanóli skiljist óumbreytt úr líkamanum og þá fyrst og fremst með þvagi. Útskilnaður etanóls úr blóði í þvag hefjist strax og frásog etanóls í blóði hefjist úr meltingarvegi. Þetta gerist hægt í byrjun en etanólstyrkur þvagsins aukist svo jafnt og þétt. Þegar etanól í þvagi sé lægra en í blóði, bendi það til þess að viðkomandi hafi nýlega hætt neyslu áfengis og jafnvægi milli þvags og blóðs hafi ekki verið náð. Þegar neyslu etanóls sé hætt, líði nokkur tími þar til allt það etanól, sem kunni að vera í maga og þörmum, hafi náð að frásogast. Venjulega sé gert ráð fyrir að því ljúki að mestu innan einnar til tveggja klukkustunda og þá eftir magni þess sem neytt er. Þegar jafnvægi milli etanóls í blóði og þvagi sé náð megi búast við að styrkur þess í þvagi sé um 20–30% hærri en í blóði. Þá fari styrkur etanóls í blóði að falla en hann falli með nokkuð jöfnum hraða, sem sé einstaklingsbundinn og geti verið 0,12 til 0,25 prómill á klukkustund. Hátt hlutfall milli etanólstyrks í þvagi og blóði bendi til að talsverður tími sé frá því að viðkomandi losaði þvag síðast og einnig sé það sterk vísbending að etanól í blóði hafi verið fallandi á þeim tíma sem sýni voru tekin. Þá segir ennfremur að etanólstyrkur í blóði umrædds ökumanns klukkan 2.47 hafi reynst 2,46 prómill og 3,18 prómill í þvaginu klukkan 2.40. Hlutfall milli etanólstyrks í blóði og þvagi sé 1,3 sem bendi til að jafnvægi hafi um það bil náðst. Etanólstyrkur í blóðsýni nr. 42121, sem var tekið klukkan 3.47, staðfesti að etanólstyrkurinn í blóðinu hafi þá verið fallandi. Ef litið sé á etanólstyrkinn í þvagi viðkomandi, þ.e. 3,18 prómill, segi hann til um meðalstyrk etanóls í blóðinu einhvern tíma á undan. Sambærilegur etanólstyrkur í blóðinu hafi því örugglega verið að minnsta kosti 2,5 prómill einhvern tíma fyrir klukkan 2.40. Þá segir að lokum í álitinu að þótt einhver drykkja hafi átt sér stað eftir klukkan 1.16 sé nánast útilokað að hægt sé að ná slíkum etanólstyrk í þvagi á um það bil klukkustund.

Vitnið G-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf kom á vettvang og sá ákærða skríða út úr bifreiðinni. Kvaðst hann hafa þá strax fundið áfengislykt af ákærða auk þess sem ákærði hefði hegðað sér eins og ölvaður maður.

B-kk-nf D-kk-nf D-kk-nf kom á vettvang nokkrum mínútum eftir að óhappið átti sér stað. Kvað hann ákærða hafa virst vera ölvaðan en hann hefði verið með vínflösku í hendi sem B-kk-nf kvaðst hafa tekið af honum og falið í bifreiðinni. Samkvæmt skýrslu lögreglunnar var ákærði með 700 ml ginflösku með sér sem búið var að drekka af niður að öxlum auk þess að meira áfengi var í bifreiðinni.

Að virtum vitnisburði vitna þá er talið sannað að ákærði var allavega með ginflösku með sér á vettvangi og hafði verið með hana í hendi eftir að akstri lauk. Ákærði hefur fullyrt fyrir dómi að hann hafi svolgrað í sig hálfri flösku eða um 300 ml af gini eftir að akstri lauk. Á vettvangi var ginflaska sem búið var að drekka af niður að öxlum. Öll vitni staðfesta að þau hafi ekki séð ákærða drekka sterkt vín á staðnum og vitnið B-kk-nf D-kk-nf staðfesti að hann hefði tekið vínflösku af ákærða strax og hann kom á vettvang nokkrum mínútum eftir óhappið. Af þessu má ráða að ákærði hafi getað drukkið eitthvað af sterku víni eftir að hann kom út úr bílnum og áður en flaskan var tekin af honum. Það hafi þó aldrei getað verið meira en nokkrir sopar af þeirri ástæðu að búið var að drekka einungis niður að öxlum ginflöskunnar en ákærði kvaðst hafa drukkið gin á staðnum. Þá kvaðst ákærði einnig hafa drukkið bjór eftir að akstri lauk. Vitni hafa staðfest að ákærði drakk bjór eftir óhappið og þá var ákærði með bjórdós í hendi, þegar lögregla kom á staðinn, sem var tekin af honum. Sú fullyrðing ákærða að hafa drukkið hálfa 700 ml ginflösku eftir að akstri lauk auk tveggja bjóra er afar ótrúverðug og þá sérstaklega með tilliti til þess að vitni, sem voru á vettvangi nær allan tímann frá því bifreiðin valt og þar til að lögreglan var komin á staðinn, sáu ekki til ákærða drekka sterkt vín.

Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræðum við Háskóla Íslands var etanólstyrkur í blóði ákærða fallandi þegar blóð- og þvagsýni voru tekin úr honum um einni og hálfri klukkustund eftir að akstri lauk. Svo hefði ekki verið hefði mikil drykkja átt sér stað eftir að akstri lauk. Þá staðfesti K-kvk-nf M-kvk-nf deildarstjóri að þótt sú drykkja hefði átt sér stað eftir akstur, sem ákærði heldur fram, þá hefði það ekki haft áhrif á magn alkóhóls ákærða við sýnatökuna svo nokkru næmi og enn síður hafi minni drykkja átt sér stað en haldið sé fram af ákærða. Þá kvað K-kvk-nf allt benda til þess að alkóhól í blóði ákærða hafi verið hærra klukkan 1.16 en það var klukkan 2.47 en það væri nær útilokað að ná þeim etanólstyrk í blóði frá þeim tíma er óhappið varð og þar til drykkju lauk. Þetta sé geysihár styrkur, bæði í þvagi og blóði, og það sé alls ekki hægt að ná þessum styrk í þvagi á einum og hálfum klukkutíma.

Þá ber að líta til þess, þegar heildstætt mat er lagt á drykkju ákærða, að öll þau vitni, sem komu á vettvang nokkrum mínútum eftir óhappið, töldu hann vera undir áhrifum áfengis, bæði varðandi útlit og fas og þar að auki hafi verið vínlykt af honum.

Verjandi ákærða véfengdi þvagsýni sem tekið var úr ákærða en á þvagtökuvottorðið hafi H-kk-nf P. Æ-kk-nf lögreglumaður undirritað sem vottur að þvagtökunni en ákærði kvað E-kk-þf S-kk-þf lögreglumann hafa verið viðstaddan sýnatökuna. Ekkert hefur komið fram í málinu sem rýrir áreiðanleika þvagsýnatökunnar eða bendir til að ekki hafi verið um þvagsýni úr ákærða að ræða, sem sent var til alkóhólrannsóknar. Sýnabeiðnin fékk við upphaf málsins númerið 42120 og er staðfest í gögnum málsins að það sama sýnanúmer fór til rannsóknar hjá Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði við Háskóla Íslands. Aðspurður mundi ákærði ekki til þess að fleiri en hann hefðu verið á lögreglustöðinni í umrætt sinn utan lögreglumanna. Verða því ekki bornar brigður á niðurstöður úr umræddu þvagsýni við mat á sönnunargögnum.

Að öllu ofansögðu telst lögfull sönnun hafa verið fram færð um að ákærði hafi verið undir þeim áhrifum áfengis sem í ákæru greinir og hefur hann því gerst sekur um þá háttsemi sem þar er lýst og er háttsemin réttilega færð til refsiákvæða. Hefur ákærði því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum ekki verið gerð refsing áður. Þykir refsing hans nú hæfilega ákveðin 160.000 króna sekt til ríkissjóðs sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja en sæta ella fangelsi í tólf daga. Í 5. mgr. 102. gr. umferðarlaga segir að hafi stjórnandi vélknúins ökutækis brotið gegn 45. gr. og vínandamagn í blóði verið yfir 2‰, skuli svipta hann ökurétti eigi skemur en tvö ár. Með vísan til þessa skal ákærði sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dóms að telja.

Með vísan til 165. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað sem er samkvæmt yfirliti yfir sakarkostnað 66.821 króna vegna blóðrannsóknar og matsgerðar og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 139.440 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum auk aksturskostnaðar, 30.444 krónur.

Ó-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf sýslumaður flutti mál þetta af hálfu ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf S-kk-nf, greiði 160.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms að telja en sæti ella fangelsi í tólf daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 236.705 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 139.440 krónur auk ferðakostnaðar, 30.444 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.