S-31/2017

Mál þetta er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dags. 1. mars 2017, á hendur Ó-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf,

„aðallega fyrir nauðgun en til vara fyrir kynferðislega áreitni, með því að hafa að morgni sunnudagsins 5. júlí 2015, utandyra við austurgafl hússins Sandprýði á Strandvegi 74, Vestmannaeyjum, haft önnur kynferðismök við A, gegn hennar vilja með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðnum sökum ölvunar og áreitt hana kynferðislega, en ákærði kyssti A á munninn, klæddi hana úr buxunum og stakk fingrum sínum nokkrum sinnum í munn sinn og í kjölfarið í leggöng hennar og káfaði á kynfærum hennar.

Telst þetta aðallega varða við 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara við 199. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur og skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 2.200.000,- auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 5. júlí 2015 til þess dags þegar mánuður er liðinn frá því bótakrafan er kynnt fyrir ákærða en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Málið var þingfest 11. maí 2017.

Ákærði neitar sök.

Aðalmeðferð málsins fór fram 15. september 2017.

Af hálfu ákæruvalds eru þær kröfur gerðar sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er þess krafist að ákærði verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds, en til vara að ákærða verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er gerð krafa um að skipuðum verjanda verði dæmd hæfileg málsvarnarlaun sem greiðist úr ríkissjóði ásamt öðum sakarkostnaði. Vegna einkaréttarkröfu brotaþola gerir ákærði aðallega þá dómkröfu að einkaréttarkröfunni verði vísað frá dómi en til vara að bætur verði lækkaðar frá því sem krafist er.

Málavextir

Upphaf máls þessa er að rekja til þess að kl. 08:10 að morgni sunnudagsins 5. júlí 2015 barst lögreglunni í Vestmannaeyjum tilkynning frá B um mögulegt kynferðisbrot á útisvæði á Skipasandi norðan Strandvegs í Vestmannaeyjum. Þá fór fram í bænum svokölluð Goslokahátíð. Fór lögregla þegar á staðinn og við austurgafl hússins Sandprýði, sem mun vera Strandvegur 74, hittu lögreglumennirnir brotaþola sem sat á bekk með bakið að húsgaflinum og á móti henni sat ákærði. Voru svartar síðbuxur brotaþola niðri á miðjum lærum hennar, en ákærði, sem var fullklæddur og áberandi ölvaður, virtist vera að reyna að hysja upp um hana buxurnar þegar lögregla kom á vettvang. Leit brotaþoli út fyrir að vera sofandi og sýndi engin viðbrögð við veru lögreglu á vettvangi fyrr en lögregla hafði ýtt ákærða frá og var að girða upp um hana buxurnar. Þá vaknaði brotaþoli, en vegna vímuástands hennar fengust litlar upplýsingar um hvað hefði verið í gangi. Tilkynnandinn B tjáði lögreglu að ákærði hefði verið með hendurnar í klofi brotaþola.

Í framhaldi af þessu var farið með brotaþola á lögreglustöð þar sem hún kastaði upp og bráði töluvert af henni eftir það. Segir að kl. 08:26 hafi brotaþoli blásið í Lion2 alcotest sem hafi gefið niðurstöðuna 0,8 promille. Ekkert liggur fyrir frekar um eðli þessa áfengisprófs eða áreiðanleika þess. Aðspurð kvað brotaþoli að hún myndi að ákærði hafi verið að reyna við hana en hún hafi ekki sýnt honum neinn áhuga. Hann hefði ekki náð að komast að neinum „óþægilegum stöðum“ eins og hún hafi orðað það. Segir að brotaþoli hafi ekki viljað gera neitt meira í málinu og henni verið ekið til síns heima að C.

Þá segir að kl. 10:50 hafi tilkynnandinn B komið á lögreglustöðina og haft meðferðis mynd sem hann hafi tekið á snjallsíma sinn frá Strandveginum, en þar megi sjá brotaþola og ákærða sitja við húsgaflinn. Sjáist á myndinni að brotaþoli sé með svartar síðbuxur á hælunum og ákærði með hendurnar í klofi hennar. Segir að aðspurður hafi B sagt að ákærði hafi dregið buxurnar niður um brotaþola sem hafi ekki veitt nokkra mótspyrnu enda hafi hún verið rænulaus sökum ölvunar. Þá er haft eftir B í frumskýrslunni að ákærði hafi í þrígang stungið fingrunum í munn sér og síðan í klof brotaþola. Að fengnum þessum upplýsingum kl. 11:20 fór lögregla á heimili ákærða að D til að handtaka hann, en náði ekki sambandi við hann. Þá var haft samband við vakthafandi lækni, E, sem tók á móti brotaþola ásamt F hjúkrunarfræðingi kl. 12:45 vegna læknisskoðunar og sýnatöku.

Segir svo að kl. 13:35 hafi lögregla aftur farið að heimili ákærða að D og hafi hann þá verið handtekinn. Var ákærði færður í réttarlæknisfræðilega skoðun kl. 15:00 og fangaklefa kl. 16:10.

Rétt þykir að gera í grófum dráttum grein fyrir því sem fram kom hjá ákærða og brotaþola, sem og helstu vitnum, við skýrslugjöf hjá lögreglu.

Brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu vegna málsins þann 5. júlí 2015. Lýsti hún því að hafa hitt ákærða fyrr um kvöldið eða nóttina og hann hafi stungið upp á því að þau færu saman heim en því hafi hún neitað enda þau aðeins verið kunningjar. Mundi brotaþoli ekki eftir að neinar snertingar hafi orðið milli þeirra nema mögulega gæti hann hafa slegið eitthvað í rassinn á henni. Kvaðst brotaþoli ekki muna neitt eftir ætluðu atviki við Sandprýði við Strandveginn og það rifjaðist ekkert upp þó henni væri sýnd mynd sú sem B hafði komið á framfæri við lögreglu.

B gaf skýrslu hjá lögreglu við rannsókn málsins þann 5. júlí 2015. Lýsti hann því að hafa séð ákærða og brotaþola og hafi ákærði verið eins og að reyna að kyssa brotaþola, en vitnið hafi furðað sig á því að hendurnar á henni hafi bara legið kyrrar niður. Hafi vitnið fylgst með og séð svo að ákærði hafi rifið aðeins niður buxurnar hennar og þá hafi hún eiginlega dottið niður. Þá hafi ákærði reist hana við og tekið buxurnar hennar lengra niður og farið á hnén fyrir framan hana og stungið svona tveimur fingrum upp í sig og stungið þeim inn í hana. Hafi ekki alveg séð hvar en myndi ætla að það hafi verið í leggöngin. Þá hafi vitnið áttað sig á því hver þetta væri og hafi ákærði gert þetta í þrígang. Þetta hafi gerst á nokkrum mínútum. Hafi vitnið þá tekið upp símann sinn og tekið af þessu mynd sem hann framvísaði við lögreglu. Hafi vitnið tekið ákærða tali og spurt hvort ekki væri allt í lagi og þá hafi hann farið að hysja upp um hana buxur og verið langt kominn með það þegar lögregla hafi komið. Brotaþoli hafi verið rænulaus þegar vitnið hafi tekið myndina. Ákærði hafi ekki svarað honum neitt, en vitnið hafi svo ekið ákærða til síns heima og hafi hann verið svo ölvaður að hann hafi sofnað í bílnum og vitnið hafi þurft að styðja hann alla leið upp. Hafi ákærði ekkert tjáð sig að frátöldu einhverju umli.

Lögregla tók skýrslu af G við rannsókn málsins og skýrði hann frá því að hann hafi verið á gangi á Skipasandi umræddan morgun og séð þar mann og stelpu. Hafi maðurinn setið með bakið upp við vegginn og stelpan legið á bakinu og með hnakkann á lærum mannsins. Hafi hægri hönd mannsins verið út frá honum í átt að maga stúlkunnar en ekki hafi vitnið séð nákvæmlega hvar höndin hafi verið. Hafi vitnið séð þegar lögreglan hafi lyft stúlkunni upp og hún þá verið með buxurnar niður á hné svo hann hafi séð í kynfæri hennar. Kvaðst viss um að hafa ekki séð í nærbuxur og stúlkan hafi verið ber að neðan, en hann hafi þó ekki séð þetta mjög vel en hann hafi verið inni í bíl hjá B sem hafi svo skutlað vitninu í sjoppu. Stúlkan hafi verið áfengisdauð.

Vitnið H kvaðst hjá lögreglu hafa verið á Slippnum við vinnu sína snemma umræddan morgun og hafi ákærði og brotaþoli bæði verið þar. Hafi brotaþoli spurt ákærða hvort hún væri ekki glæsileg eins og vitnið og hafi ákærði strokið brotaþola um kinn og sagt að hún væri gullfalleg. Þetta hafi verið norðan við Slippinn þar sem Slippurinn og Sandprýði koma saman á Skipasandi. Brotaþoli hafi verið mjög drukkin. Hafi vitninu fundist eins og eitthvað væri á milli ákærða og brotaþola án þess að geta þó fullyrt um það.

Vitnið I gaf skýrslu hjá lögreglu við rannsókn málsins og kvaðst hafa lagt leigubíl sínum á Strandvegi umræddan morgun. Hafi ákærði og brotaþoli komið gangandi og ákærði sett tösku í aftursætið og ætlað að hleypa brotaþola í framsætið. Hafi ákærði svo ætlað í aftursætið en brotaþoli þá farið úr bílnum og hafi vitnið upplifað að brotaþoli vildi ekki fara með ákærða. Hafi þau síðan farið á braut. Þau hafi bæði verið áberandi ölvuð og hún sýnilega meira en ákærði. Um hálftíma síðar hafi vitnið séð þau sitja á bekk við endann á Sandprýði.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu við rannsókn málsins og kvaðst muna eftir að hafa hitt brotaþola undir morgun og þau verið að spjalla og sest við austurgaflinn á Sandprýði. Hún hafi verið farin að sofna og höfuð hennar hafi verið farið að detta á öxl hans. Kvaðst ákærði ekki muna til þess að hann hafi neitt verið að eiga við brotaþola. Hún hafi verið með vodkapela sem þau hafi bæði drukkið af. Kvaðst halda að hann hafi farið heim með leigubíl og muni næst eftir sér þegar hann hafi vaknað heima hjá sér í öllum fötunum þegar lögregla hafi komið að sækja hann. Kannaðist ákærði ekkert við að hafa sett fingur í munn sér eða milli fóta brotaþola. Kvaðst ákærði ekki muna neitt eftir slíku þó honum hafi við skýrslutökuna verið sýnd ljósmynd sú sem B hafði tekið og komið á framfæri við lögreglu sem áður er lýst. Ákærði kvaðst muna eftir að þau hafi kysst þegar þau hafi staðið við norðurgafl hússins, en það hafi verið hálfgerður „mömmukoss“. Þá hafi hann farið eitthvað utan á brjóst brotaþola.

Brotaþoli gekkst undir réttarlæknisfræðilega skoðun í Vestmannaeyjum 5. júlí 2015 og er komutími til læknis skráður kl. 12:45. Segir í niðurstöðum um hana að brotaþoli hafi verið í miklu tilfinningalegu uppnámi og tekið grátköst. Hún hafi verið vel vakandi og skýr. Ekki hafi verið áberandi áfengisvíma en áfengislykt úr vitum. Engir áverkar hafi fundist, en sýni hafi verið tekin úr munnholi, spöng, leggöngum, leghálsi og endaþarmi. Engir áverkar hafi verið á kynfærum. Ritar E læknir undir niðurstöðuna. Þá gekkst ákærði undir réttarlæknisfræðilega skoðun sama dag og segir að skoðun hafi hafist kl. 15:00. Hafi verið tekið blóðsýni til DNA skoðunar, strok frá getnaðarlim, fingrum, skaf undan nöglum og svokallað „mouthswab“.

Sýni sem aflað hafði verið við ofangreindar réttarlæknisfræðilegar skoðanir voru send til Statens Kriminaltekniska Laboratorium í Svíþjóð. Í niðurstöðum segir að í stroksýni af tveimur fingrum vinstri handar ákærða hafi verið blanda af erfðaefni (DNA) tveggja einstaklinga. Annars vegar úr ákærða sjálfum og hafi það verið í meirihluta, en í minnihluta hafi verið DNA eins og úr brotaþola.

Blóð- og þvagsýni brotaþola voru rannsökuð á rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði og kemur fram að blóðsýni hafi verið tekin kl. 13:15 og 14:20 þann 5. júlí 2015 og þvagsýni kl. 13:20. Segir að í fyrra blóðsýninu hafi verið 1,8 prómille af áfengi en í hinu síðara 1,48 prómille, en í þvagsýninu 2,74 prómille. Etanólstyrkur í blóði hafi verið 2,2 prómille og viðkomandi talsvert ölvaður 1,5 til 2 klukkustundum fyrir sýnatökuna. Þá voru jafnframt rannsökuð blóð- og þvagsýni frá ákærða og segir að í þvagsýni hafi verið 3,04 prómille áfengis og í blóðsýni hafi verið 2,02 prómille.

Ekki eru efni til að rekja frekar rannsókn málsins.

Forsendur og niðurstaða

Við aðalmeðferð skýrði ákærði frá því að hann hefði í sjálfu sér engu við lögregluskýrslu sína að bæta. Hann hafi þekkt brotaþola í mörg ár og hafi hún verið í kór hjá honum og aukinheldur verið með besta vini ákærða. Kvaðst hafa verið að spila þetta kvöld á Goslokahátíð til u.þ.b. kl. 04:30 og hafa hitt brotaþola fyrir utan eftir það. Þetta hafi verið eins og árið áður, þ.e. þau hafi spjallað og rölt um svæðið. Kvaðst hafa verið mjög ölvaður eftir drykkju um nóttina og alla helgina. Kvaðst muna að lögregla hafi komið heim til hans um tvöleytið og vakið sig og handtekið.

Aðspurður um samskipti sín við brotaþola þarna um nóttina og morguninn kvað ákærði þau hafa staðið norðan megin við Slippinn og verið að spjalla. Svo muni hann voða lítið meira. Hvort eitthvað kynferðislegt hafi átt sér stað milli þeirra kvað ákærði að kannski hafi verið einhver mömmukoss eða slíkt, en hann muni þetta mjög illa. Kvaðst ekki muna eða vita í hvernig ástandi brotaþoli hafi verið þarna.

Sér hafi verið sagt að brotaþoli hafi verið viðstödd þegar hann hafi verið að spila með hljómsveitinni og hún þá sent einhverja fingurkossa, en þetta muni hann ekki sjálfur.

Aðspurður kvaðst ákærði telja næsta víst að þau hefðu snerst eitthvað hann og brotaþoli, s.s tekist í hendur eða þ.u.l. Ekki kvaðst ákærði muna hver hafi verið aðdragandi þess að þau hafi kysst, en það hafi ekki verið neitt merkilegt. Aðspurður kvaðst ákærði vera rétthentur og ef hann myndi þreifa á kynfærum konu, eða stinga í þau fingri, þá myndi hann nota hægri hönd, en ekki þá vinstri.

Á þessum tíma hafi ákærði búið í Vestmannaeyjum og verið netamaður á bátnum Vestmannaey. Hafi hann verið það frá árinu 2007. Hann hafi verið settur „á ís“ eftir þetta og ekki hafi hann komist aftur á sjó. Kvaðst starfa sem rútubílstjóri og hafi 60-70% minni tekjur í því en fyrra starfi. Hann hafi átt íbúð í Vestmannaeyjum, en selt hana og flutt frá Eyjum. Kvaðst nú búa í Reykjavík í íbúð móður sinnar.

Aðspurður um framburð sinn hjá lögreglu um að brotaþoli hafi verið að sofna kvaðst ákærði ekki muna þetta betur núna en staðfesti framburð sinn hjá lögreglu. Kom fram að ákærði myndi ekki eftir því sem B hafði lýst hjá lögreglu og myndi ekki eftir að hafa hitt hann þarna. Kvaðst ákærði aðspurður ekki þekkja sig á þeim myndum sem B hafði lagt fram. Kvaðst ekki muna eftir að hafa verið staddur þeim megin við húsið heldur hafi hann verið annars staðar við húsið. Sá koss sem hafi orðið milli þeirra hafi gerst þar, en ekki þar sem myndir hafi verið teknar þar sem bekkir eru við húsgaflinn. Hún hafi frekar átt frumkvæði að kossinum en hann og kossinn hafi verið síðla nætur milli kl. 05 og 06 en ekki undir 08. Ekki kvaðst ákærði muna eftir þeim samskiptum sem vitnið H hafi lýst hjá lögreglu. Aðspurður kannaðist ákærði við þann framburð sinn hjá lögreglu að hafa ásamt brotaþola sest við þann gafl hússins þar sem bekkir eru og myndir B voru teknar. Mjög litlu muni hann þó eftir þar, en finnist þó eins og þau hafi sest þar.

Brotaþolinn og vitnið A kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og kvaðst hafa verið á Goslokahátíð umrætt sinn. Hafi verið með vinum og fjölskyldu, en hafi ekki verið undir miklum áfengisáhrifum. Kvaðst muna að hafa hitt ákærða en þá hafi hún verið með maka sínum. Svo aftur eftir að hennar maki hafi verið farinn heim. Hafi ákærði spurt hana hvort þau ættu ekki bara að fara heim saman, en það hafi henni fundist fráleitt. Engum kynferðislegum samskiptum muni hún eftir á milli þeirra. Hún hafi þekkt ákærða frá því að hún hafi verið í kór sem hann hafi stjórnað. Kvaðst ekki muna eftir ástandi ákærða. Kvaðst ekki muna eftir að hafa verið við Strandveg 74 sem er húsið Sandprýði. Kvaðst síðast muna eftir sér að eitthvað hafi gerst um sex leytið, en muni ekkert eftir þann tíma. Þá hafi hún verið stödd fyrir utan hús þar sem hafi verið gámar og verið spilað, en ekki muni hún meira eftir sér. Ekki muni hún t.a.m. eftir lögreglu á vettvangi. Muni næst eftir sér á lögreglustöðinni. Hún hafi þá ekki vitað hvers vegna hún væri þar. Ekki kvaðst hún vita hvenær hún hafi síðast drukkið um nóttina eða morguninn. Henni hafi liðið illa eftir þetta og þurft að leita sér aðstoðar hjá sálfræðingi og geðlækni. Hún sé ekki manneskjan sem hún hafi verið áður. Foreldrar, maki og lögregla hafi sagt henni hvað hafi gerst. Það hafi verið mikið áfall. Kvaðst þekkja sig á myndinni sem B hafði tekið, sem og ákærða.

Aðspurð vegna frumskýrslu lögreglu þar sem haft er eftir brotaþola að ákærði hafi verið að reyna við hana, en hann ekki náð að komast að neinum „óþægilegum stöðum“ kvaðst brotaþoli ekki muna eftir að hafa sagt þetta. Ekki mundi brotaþoli heldur eftir að hafa sagt að hún vildi ekki gera neitt frekar í málinu, en þarna hafi hún verið í mjög annarlegu ástandi. Aðspurð kvað brotaþoli að það hafi verið hennar ákvörðun að leggja fram kæru, en ekki sameiginleg ákvörðun fjölskyldu hennar. Hún hafi fengið stuðning frá fjölskyldu sinni. Kvaðst brotaþoli ekki muna eftir að hafa tekið eða ætlað að taka leigubíl með ákærða. Mundi heldur ekki eftir að hafa verið á bekk með ákærða. Mundi ekki eftir þeim samskiptum sem vitnið H hafði lýst hjá lögreglu og ekki að hafa hitt hana. Kannaðist ekki við að hafa sótt í ákærða þessa nótt. Kvaðst ekki muna eftir að hafa verið að ganga með ákærða um svæðið. Kannaðist vitnið aðspurð ekki við að hafa verið að brjóta trúnað við maka sinn. Vitnið kvaðst ekki muna neitt eftir því sem ákærða er gefið að sök og ekki heldur eftir neinum kossi milli þeirra. Kvaðst ekki muna eftir að nein snerting hafi orðið milli ákærða og hennar.

Vitnið J lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og kvaðst ekki muna þetta allt mjög nákvæmlega. Tilkynning hafi komið um að eitthvað óvenjulegt væri að gerast. Þegar lögregla hafi komið á vettvang hafi ákærði og brotaþoli verið á staðnum. Brotaþoli setið á bekk upp við vegg og ákærði setið fyrir framan hana. Hafi ákærði verið að reyna að hysja upp um hana síðbuxur á miðjum lærum hennar. Aðspurður um hvort brotaþoli hafi verið í nærbuxum kvaðst vitnið ekki muna til þess að hafa séð nekt hennar. Einhver föt, nærbuxur eða annað, hafi skýlt kynfærum brotaþola. Hafi brotaþoli litið út fyrir að vera sofandi. Hafi hún ekki svarað ávarpi og ekki rumskað fyrr en ákærða hafi verið ýtt frá. Þeir hafi þurft að lyfta henni upp til að hysja upp um hana buxurnar. Þá hafi hún ekki virst vera meðvituð um nærveru þeirra eða athafnir. Ákærði hafi virst vera ölvaður og hafi lögregla ýtt honum frá og hann gengið þá burt. Lögregla hafi farið með brotaþola á lögreglustöð en hún hafi virst vera ofurölvi. Hafi vakað fyrir lögreglu að reyna að fá frekari upplýsingar um hvað hafi verið í gangi. Hafi vitnið spurt brotaþola hvað hafi verið í gangi og hún talið að hvað svo sem hafi gerst þá hafi ákærði ekki komið fram vilja sínum. Eins og hún hafi orðað það, að hann hafi ekki komist á óþægilega staði. Hafi brotaþoli eindregið óskað eftir því að fara heim og hafi lögregla orðið við því við svo búið. Síðan hafi komið fram ljósmynd á síma B sem hafi bent til þess að afbrot hafi verið framið. Ekki mundi vitnið eftir að neitt sérstakt hafi komið fram strax í upphafi frá B. Þegar hann hafi komið með myndina hafi hann lýst þessu frekar. Hafi B þá sagt að ákærði hafi í þrígang stungið fingrum í munn sér og í klof brotaþoli. Þessar upplýsingar hafi ekki legið fyrir í upphafi.

Í byrjun hafi B ekki lýst því sérstaklega hvað hafi átt að vera í gangi og hafi ekki verið spurður að því sérstaklega, heldur hafi lögregla farið strax á staðinn og þá hafi B verið þar hjá í bíl sínum. Ekki mundi vitnið eftir öðru fólki á vettvangi. Vitnið staðfesti að brotaþoli hafi blásið í áfengismæli á lögreglustöð. Ekki mundi vitnið eftir að spurt hafi verið eftir nærbuxum brotaþola. Þá gat vitnið ekki fullyrt um hvort nærbuxur brotaþola hafi verið með síðbuxunum þegar lögregla hafi hysjað upp um hana eða hvort hún hafi verið klædd í þær. Upplifun vitnisins hafi verið sú að einvörðungu væri verið að hysja síðbuxur upp um brotaþola.

Aðspurður kvað vitnið ekki nokkurn vafa að maðurinn sem hafi setið andspænis brotaþola við komu lögreglu á vettvang hafi verið ákærði.

Vitnið staðfesti að þegar lögregla hafi komið á vettvang hafi fólkið á myndunum sem B hafi tekið, verið staðsett eins og á myndunum.

Vitnið B kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um að hafa þekkt til ákærða til margra ára. Ekki hafi hann þekkt til brotaþola. Vitnið kvaðst hafa verið að aka þarna með eitthvað dót og ekki veitt því sérstaka athygli fyrst, en svo hafi þau verið orðin bara tvö og þá hafi honum sýnst konan liggja „dauð“ upp við vegginn og maðurinn eitthvað að bogra yfir henni. Svo hafi vitnið séð að buxur konunnar hafi verið komnar niður og maðurinn krjúpandi fyrir framan hana. Hún hafi þá setið. Hafi sést í bert hold á hlið læris konunnar. Hafi vitnið þá tekið upp símann og tekið af þessu mynd og hringt á lögreglu. Hafi vitnið spurt manninn, þ.e. ákærða, hvern „andskotann“ hann væri að gera. Skömmu síðar hafi lögregla komið. Vitnið hafi séð ákærða stinga fingrum upp í sig og fara með höndina milli læra á brotaþola, en hafi þó ekki séð nánar hvert höndin fór. Sé skýrt í minni að þetta hafi verið a.m.k. einu sinni. Ekki mundi vitnið hvort höndin hafi verið lengi milli læranna og gat ekki svarað því hvort höndin hafi hreyfst. Allt hafi þetta gerst hratt. Vitnið hafi kannski verið 150-200 metra frá þessu, en verið kominn nær þegar hann hafi tekið myndina. Þegar vitnið hafi spurt ákærða hvað hann væri að gera hafi ákærða virst bregða og hann togað aðeins upp um hana buxurnar. Ekki hafi vitnið sé hvort brotaþoli hafi verið alveg ber að neðan. Vitnið hafi ekið ákærða heim og hann hafi verið í mjög slæmu ástandi og ákaflega drukkinn og hafi „dáið“ í bílnum. Hann hafi ekki getað gengið óstuddur. Ekki hafi vitnið orðið þess var að ákærði hafi drukkið eftir komu vitnisins. Brotaþoli hafi virst alveg rænulaus með höfuð út á hlið. Ekki kannaðist vitnið við að G hafi verið þarna með vitninu, en vera kunni að hann hafi hitt G skömmu síðar og skutlað honum eitthvað og þá orðað þetta við G. Þetta hafi verið eftir atburðinn. G hafi ekki verið viðstaddur atburðinn sjálfan. Vitnið minnti að ákærði hafi sett hægri hönd milli fóta brotaþola, en kvaðst ekki geta fullyrt um það. Vitnið kvaðst aldrei hafa séð kynfæri brotaþola. Staðfesti að hafa sagt rétt og satt frá hjá lögreglu og að þar væri rétt eftir sér haft, en hann myndi ekki núna eftir að ákærði hefði í þrígang farið með hendi milli fóta brotaþola. Hafi ákærði bograð yfir brotaþola eins og hann væri að reyna að kyssa hana, en hann hafi ekki beinlínis séð hann kyssa hana. Þá staðfesti vitnið framburð sinn hjá lögreglu um að ákærði hafi tekið buxur brotaþola niður og hún hafi dottið niður um leið. Vitnið staðfesti að hægri öxl eða hlið ákærða hafi verið nær brotaþola en sú vinstri þegar myndin var tekin. Fólkið á myndinni hafi verið fólkið sem var á vettvangi þegar vitnið kom þar að.

Vitnið G kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa séð konu liggja á bekk og maður hafi setið þar. Höfuð konunnar hafi legið á læri mannsins og hún verið með buxur niður. Ekki hafi vitnið þekkt neitt til þessa fólks. Ekki hafi vitnið séð þegar lögregla hafi komið. Vitnið hafi verið einn á ferð, en þarna hafi líka verið maður að nafni K. Vitnið hafi verið gangandi fram hjá Skipasandi. Ekki kvaðst vitnið hafa séð hvernig stúlkan hafi verið klædd a.ö.l. en því að hún hafi verið með buxurnar á hælunum. Vitnið hafi ekki séð hvort konan hafi verið í nærbuxum. Vitnið hafi verið á að giska 10-20 metra frá þessu. Maðurinn hafi setið uppréttur en konan legið hreyfingarlaus. Aðspurður vegna lögregluskýrslu kvað vitnið það rifjast upp fyrir sér að lögregla hafi verið komin þegar hann hafi séð þetta. Aðspurður kvaðst vitnið hafa fengið far með B skömmu eftir þetta. Fólkið sem vitnið hafi séð hafi verið á sama stað og fólkið á mynd B. Kvaðst ekki muna hvort buxur brotaþola hafi verið niðri þegar lögregla kom.

Vitnið L gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferðina og kvaðst hafa átt samskipti við brotaþola umrædda nótt. Kvaðst ekki muna klukkan hvað, en það hafi ekki verið undir morgun neitt heldur frekar kannski klukkan 2 eða svo. Hún staðfesti framburð sinn hjá lögreglu þar sem fram kom að hún hafi verið farin heim um kl. 5 um nóttina. Brotaþoli hafi verið undir áhrifum áfengis.

Vitnið M kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa hitt brotaþola seinni part umræddrar nætur, á að giska milli kl. 4 og 6. Hafi brotaþoli verið í þokkalegu ástandi. Þær hafi verið að drekka en það hafi ekkert farið yfir strikið. Kvað vitnið að brotaþoli hafi átt erfitt eftir þessa atburði, en þær séu vinkonur.

Vitnið I kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið við leiguakstur og hafi brotaþoli og ákærði komið í bílinn hjá honum mjög seint umrædda nótt. Þau hafi komið að bílnum og brotaþoli sest í framsætið. Hafi ákærði sett tösku eða eitthvað í aftursætið og sest inn í bílinn. Þá hafi brotaþoli farið úr bílnum og virst ekki vilja vera samferða ákærða sem hafi svo sjálfur farið úr bílnum. Svo hafi vitnið séð þau seinna sömu nótt, kannski hálftíma seinna, sitja á bekk við austurendann á Sandprýði. Þau hafi verið hlið við hlið. Þau hafi bæði verið undir áhrifum áfengis. Kannaðist við þann framburð sinn hjá lögreglu að brotaþoli hafi verið sjáanlega ölvaðri en ákærði. Ekki kvaðst vitnið hafa orðið var við snertingu milli ákærða og brotaþola, en ákærði hafi opnað fyrir hana bílhurðina.

Vitnið H kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið við vinnu sína bakatil á veitingastaðnum Slippnum. Hafi ákærði verið á spjalli við vitnið. Svo hafi brotaþoli komið. Hafi ákærði sagt við vitnið að hún liti svo vel út. Hafi brotaþoli spurt ákærða „en ég hvað með mig?“ Hafi þetta endurtekið sig í samtalinu á fleiri vegu, m.a. hvort brotaþoli væri ekki líka kynþokkafull. Taldi vitnið þetta hafa verið á bilinu kl. 05:30 til 06:00. Ákærði hafi verið við skál en brotaþoli vel í glasi. Vitnið kvaðst muna þetta vel og hafa verið allsgáð. Þetta hafi verið utandyra bakatil við Slippinn. Vitnið staðfesti að ákærði hefði strokið kinn brotaþola með fingrum annarrar handar þegar þetta samtal hafi átt sér stað. Hafi ákærði og brotaþoli gengið saman burt. Hafi henni ekki fundist beint eins og eitthvað væri á milli þeirra, en það hafi verið eins og brotaþola langaði til að fá hrós frá ákærða.

Vitnið N, fyrrverandi lögreglumaður, lífsýnasérfræðingur lögreglu í tæknideild kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og lýsti því að hafa fengið send gögn og lífsýni frá Vestmannaeyjum vegna málsins. Annars vegar sýni vegna brotaþola og hins vegar ákærða. Frá ákærða hafi verið stroksýni frá höndum, getnaðarlim, úr munni og naglaskaf. Í ljósi atvikalýsingar frá Vestmannaeyjum hafi verið ljóst að eingöngu gæti verið um að ræða þekjufrumur, þ.e. af ytra byrði líkamans. Engin smásjármunur sé sjáanlegur milli karls og konu. Sýni hafi verið send í rannsókn til Svíþjóðar. Vitnið gerði samantektarskýrslu um niðurstöður hinna sænsku rannsókna. Rannsóknarstofan ytra hafi ekki fundið sæðissýni. Greining á sýnum frá ákærða hafi verið samkennd við ákærða, en jafnframt hafi sýni frá einum eða tveimur fingrum á vinstri hendi ákærða sýnt blöndu á DNA úr ákærða og úr brotaþola. Ekki hafi verið rannsökuð stroksýni úr munnholi og af getnaðarlim ákærða. Þessar niðurstöður sýni að einhver snerting hafi orðið milli ákærða og brotaþola, en meira megi ekki fullyrða. Þekjufrumur séu eins hvort sem er af höndum, úr leggöngum, endaþarmi eða munnholi. Útilokað sé að segja til um hvaðan af líkamanum þessar frumur komi. Því meiri sem snertingin er því meiri líkur séu til að þekjufrumur berist á milli manna. Húðfrumur falli af líkamanum á hverjum degi, en magn þeirra sé afar einstaklingsbundið. Stundum dugi einföld snerting s.s. handaband, en stundum þurfi að strjúka meira. Útilokað sé því að segja til um hversu mikla snertingu hafi þurft til að þekjufrumur smitist milli ákærða og brotaþola. Minnihluti þekjufrumna hafi verið úr brotaþola og meirihluti úr ákærða, en ekki unnt að segja í hvaða hlutföllum. Gæti þess vegna verið mjög lítið á einum fingri ákærða úr brotaþola, en sýnið hafi verið af tveimur fingrum. Þetta geti hafa komið til við að strjúka kinn. Þekjufrumur séu á ysta lagi líkamans, þ.m.t. í munnholi, leggöngum og endaþarmi. Vitnið ítrekaði að handaband gæti hafa dugað, sem og stroka á kinn.

Vitnið O, deildarstjóri rannsóknastofu lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands, gaf skýrslu við aðalmeðferð gegnum síma og staðfesti matsgerðir. Vegna blóðsýna og þvagsýnis úr brotaþola kvað vitnið að styrkur etanóls hafi örugglega verið a.m.k. 2,2 prómille einhvern tíma fyrir sýnatökuna kl. 13:15. Ekki sé hægt að segja nákvæmlega til um ástand viðkomandi kl. 08:00, nema að styrkurinn hafi verið hærri, miðað við að ekki hafi verið drykkja eftir kl. 07:00 þann dag. Ekki sé unnt að sjá hvort drykkja hafi átt sér stað kl. 09:00 eða 10:00 þann dag, en við útreikning gefi vitnið sér að svo hafi ekki verið.

Vegna matsgerðar sem varðar ákærða kvað vitnið að styrkur etanóls hafi verið a.m.k. 2,4 prómille einhvern tíma fyrir sýnatöku. Erfiðara sé að áætla þetta þar sem aðeins hafi verið tekið eitt blóðsýni. Gera megi ráð fyrir að þessi einstaklingur hafi verið mjög ölvaður kl. 08:00 að morgni miðað við að blóðsýni hafi verið tekið kl. 15:00 ef engin drykkja hafi verið frá kl. 08:00 að morgni.

Vitnið P lögreglumaður gaf skýrslu við aðalmeðferð. Kvaðst ekki vita hvers vegna ekki hafi verið lagt hald á fatnað brotaþola eða hvers vegna ekki hafi verið leitað eftir þeim.

Vitni R sálfræðingur kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og staðfesti vottorð sitt, dags. 14. október 2015, um brotaþola. Kom fram hjá vitninu að hún hafi hitt brotaþola ásamt fjölskyldu hennar á heilbrigðisstofnun í Vestmannaeyjum 5. júlí 2015. Hafi svo fylgt henni eftir með tveimur skiptum þangað til brotaþoli hafi farið til geðlæknis. Hún hafi verið í verulegu uppnámi og grátið mikið og sýnt áfallaviðbrögð. Hún hafi sofið illa og verið óvinnufær og þurft mikinn stuðning. Þetta hafi hún tengt við atvik þessa máls. Aðspurð kvað vitnið að mikil áfengisneysla og blackout geti valdið álagi á fólk.

Vitnið E læknir gaf skýrslu við aðalmeðferð gegnum síma og staðfesti að frásögn brotaþola í læknisvottorði væri að hluta til í raun höfð eftir foreldrum brotaþolans, þannig að foreldrarnir hefðu sagt vitninu hvað maðurinn sem tók mynd af atburðinum hafði sagt þeim. Jafnframt væri það skv. frásögn foreldra að fingur hafi verið settur í leggöng, en ekki skv. frásögn brotaþola sjálfrar. Þá kannaðist vitnið ekki við að fatnaður brotaþola hafi verið tekinn. Brotaþoli hafi verið vel vakandi og skýr og ekki áberandi í áfengisvímu þrátt fyrir að áfengislykt hafi verið úr vitum hennar, en í miklu uppnámi og tekið grátköst. Engir áverkar hafi fundist á henni. Skoðun útiloki ekki að fingri hafi verið stungið í leggöng brotaþola. Brotaþoli hafi komið til skoðunar kl. 12:45 umræddan dag 5. júlí 2015.

Vitnið S geðlæknir haf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og staðfesti vottorð sín um brotaþola, dags. 13. október 2015 og 22. maí 2017. Haft hafi verið samband við vitnið eftir að brotaþoli hafi verið til viðtala hjá sálfræðingi, en það ekki gengið sem skyldi. Hafi þess verið vænst að vitnið gæti veitt brotaþola aðstoð með lyfjameðferð. Hafi brotaþoli sagt vitninu frá atvikum 5. júlí 2015 þar sem hún hafi verið að skemmta sér og drukkið talsvert af áfengi og orðið áfengisdauð og svo hafi komið í ljós daginn eftir að maður hafi haft við hana samræði án hennar vitundar. Brotaþola hafi vitnið hitt í ágúst 2015 og þá hafi helst hrjáð hana kvíði og depurð. Hún hafi reglulega fengið ofsakvíðaköst og átt mjög erfitt með að fara út og vera meðal fólks. Erfiðleikar með svefn hafi líka verið til staðar. Þessi einkenni hafi smám saman vikið fyrir meðferðinni og brotaþoli hafi orðið virkari og komist meira út. Brotaþoli sé enn í meðferð hjá vitninu. Hún þarfnist frekari meðferðar og eftirfylgni næstu árin, í ljósi þess að hún sé eða hafi verið með einkenni áfallastreituröskunar. Aðspurður sagði vitnið að brotaþoli hafi sjálf gefið sér upplýsingar um atburðinn og þar á meðal að gerandinn hafi haft við hana samræði eða samfarir þegar hún hafi verið áfengisdauð.

Vitnið T fyrrverandi héraðslögreglumaður gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og kvaðst hafa verið við störf sem lögreglumaður á þeim tíma sem getur í ákæru. Kvaðst hafa komið á vettvang ásamt lögreglumanninum J eftir að tilkynning hafi borist um hugsanlegt kynferðisbrot. Hafi verið þarna bekkir upp við vegg og þar hafi brotaþoli setið upp við vegg og ákærði andspænis henni. Buxur brotaþola hafi verið girtar niður og hönd ákærða hafi virst vera í klofi brotaþola á þeim tíma. Hafi þeir tekið ákærða frá brotaþola og farið að aðstoða brotaþola. Brotaþoli hafi virst í annarlegu ástandi og ekki getað sagt til nafns og verið illa meðvituð um aðstæður. Hafi hún verið hífð á fætur og buxur girtar upp um hana. Að því loknu hafi hún verið borin í lögreglubifreiðina og þar verið reynt að bera kennsl á hana. Hafi svo verið ekið með brotaþola á lögreglustöð, en þar fyrir utan hafi hún kastað upp. Inni á lögreglustöð hafi verið reynt að tala við hana, en hún þá enn verið illa áttuð og grátið og talað um hvort hún væri handtekin. Hafi brotaþoli ekkert vitað hvað væri í gangi og hafi ekkert skýrt frá því hvað hafi gerst. Aðspurður kvað vitnið að brotaþoli hafi á vettvangi ekki verið í nærbuxum þannig að sést hafi í kynfæri hennar. Hönd ákærða hafi virst vera við klof hennar, en ekki hafi vitnið séð hvort ákærði hafi gert eitthvað, en höndin hafi klárlega verið við klof hennar. Brotaþoli hafi ekki getað staðið sjálf á fætur eða í fætur. Brotaþoli hafi ekki virst hafa hugmynd um hvað væri í gangi. Brotaþoli hafi blásið í áfengismæli nokkru eftir komu á lögreglustöð. Ekki kvaðst vitnið minnast þess að brotaþoli hafi sagt að ákærði hafi ekki komist nálægt neinum óþægilegum stöðum. Kvaðst ekki geta fullyrt hvort ákærði hafi setið beint eða skáhallt á móti brotaþola þegar lögregla hafi komið á vettvang. Kvaðst ekki muna hvort sést hafi í kynfæri brotaþola eða hvort hún hafi verið nærbuxnalaus.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök kynferðisbrot með því að hafa, gegn vilja brotaþola, kysst brotaþola á munninn, klætt hana úr buxum og stungið fingrum sínum í munn sér og í leggöng hennar, auk þess að hafa káfað á kynfærum hennar, allt eins og nánar er lýst í ákærunni, en við þetta hafi hann notfært sér að hún hafi ekki getað spornað við verknaðinum sakir ölvunar. Fyrir liggur að brotaþoli man ekki eftir neinu því sem lýst er í ákærunni og þá er minni ákærða um þetta nánast ekkert heldur.

Að virtum framburði vitnanna B, J, I og T, sem að hluta til er studdur við framburð ákærða hjá lögreglu, ásamt framlögðum ljósmyndum í málinu sem teknar voru af vitninu B, þykir vera hafið yfir skynsamlegan vafa að á þeim tíma sem lýst er í ákæru voru ákærði og brotaþoli stödd á þeim stað sem þar er lýst. Er jafnframt hafið yfir skynsamlegan vafa að mynd sú sem áður er lýst og fram hefur verið lögð í málinu, sýnir ákærða og brotaþola. Af myndinni, sem og framburði framangreindra vitna þykir vera hafið yfir skynsamlegan vafa að buxur brotaþola voru niður um hana, a.m.k. niðri á hnjám. Ekki þykir hins vegar alveg óhætt að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að nærbuxur brotaþola hafi verið niður um hana og verður ekki byggt á því í málinu að svo hafi verið. Þá þykir vera hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi leyst niður buxur brotaþola, en um það er óhjákvæmilegt að líta til framburðar vitnisins B sem og þess sem fram hefur komið um ölvunarástand brotaþola, sem hefur verið lýst svo af vitnum sem komu að henni, að hún hafi verið rænulaus. Er ekkert sem bendir til að hún, eða nokkur annar en ákærði, hafi girt niður buxur brotaþola. Á grundvelli framburðar vitnanna B og T þykir vera hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði fór a.m.k. einu sinni með hönd sína á milli læra brotaþola á meðan hún var með buxurnar niður um sig. Ekki þykir hins vegar unnt að slá því föstu að ákærði hafi snert læri brotaþola eða kynfæri, hvað þá að telja megi hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi stungið fingri í leggöng brotaþola, en fram hefur komið að á fingri vinstri handar ákærða greindist eitthvert magn af erfðaefni brotaþola. Ákærði er hins vegar rétthentur og þá kom það fram hjá vitninu N lífsýnasérfræðingi að það gæti hafa komið við að ákærði hafi tekið í hönd brotaþola eða t.a.m. strokið henni um kinn, en það hefur vitnið H borið um að ákærði hafi gert. Þá taldi ákærði sjálfur að líklegt væri að hann hefði snert brotaþola umrædda nótt með handabandi eða á einhvern annan hátt. Vitnið B lýsti því að áður en ákærði setti hönd sína milli fóta brotaþola hafi hann stungið fingrum sínum upp í sig. Ekki nýtur þetta hins vegar stuðnings í framburði annarra vitna eða neinu öðru í málinu og verður ekki talið að þetta sé hafið yfir skynsamlegan vafa. Þá hefur ekkert vitni beinlínis lýst því að hafa séð ákærða kyssa brotaþola umrætt sinn. Ákærði bar hins vegar um það sjálfur að hann teldi að þau hefðu kysst einu sinni, en að það hefði verið fyrr um nóttina og á öðrum stað en greinir í ákærunni og að það hafi verið með vilja þeirra beggja. Er ekki unnt að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi greint sinn kysst brotaþola svo að geti talist varða við þau refsiákvæði sem lýst er í ákæru.

Er þannig hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi girt buxur niður um brotaþola og sett hönd sína á milli læra hennar. Er ósannað að um snertingu hafi þá verið að ræða og getur háttsemin því ekki talist vera brot gegn 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Önnur háttsemi sem ákærða er gefin að sök í ákærunni telst ekki vera hafin yfir skynsamlegan vafa og verður því ákærði sýknaður af nauðgun skv. 2. mgr. 194. gr. sömu laga og þá verður háttsemi hans ekki heimfærð undir 199. gr. laganna. Sú háttsemi sem telst vera hafin yfir skynsamlegan vafa þykir á hinn bóginn fela í sér fullframið brot gegn blygðunarsemi brotaþola og verður sú háttsemi ákærða, sem sönnuð er, heimfærð undir 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með háttsemi sinni hefur ákærði unnið sér til refsingar. Ákærði hefur hreinan sakaferil. Þykir hæfilegt að ákærði sæti fangelsi í 3 mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þrátt fyrir að ákærði sé ekki sakfelldur skv. ákæru þykir háttsemi hans allt að einu hafa falið í sér ólögmæta meingerð gagnvart brotaþola í skilningi 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykja miskabætur til brotaþola hæfilega ákveðnar kr. 100.000 og skulu bera vexti skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 5. júlí 2015, en rétt þykir að beita niðurlagsákvæði 9. gr. laganna og skulu bæturnar bera dráttarvexti skv. 6. gr. laganna frá dómsuppsögu. Með hliðsjón af því að ákærði er sýknaður af mestu því sem á hann er borið af hálfu ákæruvalds þykir hins vegar ekki vera grundvöllur til að gera honum að greiða bætur fyrir útlagðan kostnað brotaþola.

Samkvæmt framansögðu verður ákærði aðeins sakfelldur fyrir minnihluta þess sem honum er gefið að sök, en sýknaður af megin hluta fram borinna sakargifta. Samkvæmt 216. og 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála þykir rétt að ákærði greiði einn sjötta hluta sakarkostnaðar, en fimm sjöttu hlutar falli á ríkissjóð. Eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef B-kk-ef hrl., alls ákveðin kr. 1.465.060 að virðisaukaskatti meðtöldum, en af því greiði ákærði kr. 244.176. Þá greiði ákærði einn sjötta hluta þóknunar skipaðs réttargæslumanns brotaþola, A-kvk-ef Ó-kvk-þgf hdl., sem alls er ákveðin kr. 689.130, en af því greiði ákærði þannig kr. 114.855. Þá greiði ákærði einn sjötta hluta annars sakarkostnaðar, sem alls nemur kr. 858.382, en af því greiði ákærði þannig kr. 143.063.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan, ásamt meðdómendunum H-kk-þgf O. A-kk-þgf dómstjóra og R-kvk-þgf T-kvk-þgf héraðsdómara.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Ó-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 3 mánuði.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A kr. 100.000 með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 5. júlí 2015, en með dráttarvöxtum skv. 6. gr. sömu laga frá dómsuppsögu til greiðsludags.

Ákærði greiði einn sjötta hluta sakarkostnaðar kr. 502.094, þar af einn sjötta hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, H-kk-ef B-kk-ef hrl., en alls eru málsvarnarlaun hans ákveðin kr. 1.465.060 og einn sjötta hluta þóknunar réttargæslumanns brotaþola, A-kvk-ef Ó-kvk-ef hdl., sem alls er ákveðin kr. 689.130. Báðar þóknanir eru að meðtöldum virðisaukaskatti.

Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

S-kk-nf G. G-kk-nf

H-kk-nf O. A-kk-nf

R-kvk-nf T-kvk-nf