arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-265/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 14. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 7. síðasta mánaðar á hendur J-x-x R-x-x, kt. 000000-0000, Eyjabakka 5 í Reykjavík, „fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa, laugardaginn 10. júní 2017, ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti, með 138 km/klst, þar sem hámarkshraði var 90 km/klst og undir áhrifum áfengis (í blóði mældist vínandi 1,98‰) um Reykjanesbraut við Innri-Njarðvík“ og að hafa þannig brotið gegn 2. mgr. 37. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var því farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði þrívegis gerst brotlegur við refsilöggjöf. Með sátt hjá lögreglustjóra 11. febrúar 2009, samþykkti hann greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir ölvunarakstur. Með annarri slíkri sátt 23. september 2011, samþykkti hann einnig greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir sams konar brot. Þá var hann síðast með dómi 21. maí 2015 dæmdur í þrjátíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilanga sviptingu ökuréttar, fyrir sams konar brot og hraðakstur.

Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eftir 77. gr. þeirra laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga, er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem samkvæmt yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum, nemur 36.620 krónum og er sá kostnaður kominn til vegna rannsóknar málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, J-x-x R-x-x, sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 36.620 krónur í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-283/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 28. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 31. júlí síðastliðinn á hendur I-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kvistavöllum 23 í Hafnarfirði, „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, miðvikudaginn 23. nóvember 2016, ekið bifreiðinni [...] vestur Helguvíkurveg, Reykjanesbæ, sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna en ákærði missti stjórn á bifreiðinni og ók aftan á bifreiðina GR-P49 (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 12 ng/ml)“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a., og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og sviptingar ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var því farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði á ákærði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2008 og hefur frá og með því ári í átta tilvikum verið gerð refsing, en þar af hafa eftirgreind tvö tilvik vegna brota gegn umferðarlögum áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Með sátt hjá lögreglustjóra 1. desember 2011, samþykkti hann greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna fyrr á því ári. Með annarri slíkri sátt 15. febrúar á síðasta ári, samþykkti hann einnig greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, í því tilviki í tvö ár, fyrir sams konar brot og hraðakstur.

Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eftir 77. gr. þeirra laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæðis 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, er ákærði jafnframt sviptur ökurétti ævilangt.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem samkvæmt yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum, nemur 64.214 krónum og er sá kostnaður kominn til vegna rannsóknar málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, I-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 64.214 krónur í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-310/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, höfðaði lögreglustjórinn á Suðurnesjum með ákæru, útgefinni 4. september síðastliðinn, á hendur A-kk-þgf R-x-x, rússneskum ríkisborgara, fæddum [...], Kemerovo, Rússlandi.

Ákærða er gefið að sök „fíkniefnalagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 25. júlí 2017, staðið að innflutningi á samtals 348,35 g af kókaíni, sem hafði að meðaltali 80% meðalstyrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærði til landsins sem farþegi með flugi D-8566 frá Barcelona, Spáni, falin innanklæða.“

Telst háttsemi þessi varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, með síðari breytingum, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 848/2002 og auglýsingu nr. 232/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er gerð krafa um upptöku á framangreindum fíkniefnum.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að gæsluvarðhaldsvist ákærða komi til frádráttar dæmdri refsivist. Þá krefst verjandi ákærða þóknunar sér til handa.

Um málavexti er vísað til ákæru málsins.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu og eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar ákærða samkvæmt lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni verður að leggja til grundvallar að ákærði hafi ekki verið eigandi fíkniefnanna og að hann hafi tekið að sér að flytja þau hingað til lands gegn þóknun. Að þessu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd og magni og styrkleika þeirra efna sem brot ákærða tekur til þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 26. júlí 2017 að fullri dagatölu.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 eru dæmd upptæk 348, 35 grömm af kókaíni.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærða gert að greiða 166.444 krónur í sakarkostnað samkvæmt yfirliti sækjanda. Þá verður ákærða að auki gert að greiða þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi auk aksturskostnaðar, svo sem í dómsorði greinir. Við ákvörðun þóknunar hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-x-x R-x-x, [...], sæti fangelsi í átta mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 26. júlí 2017.

Ákærði sæti upptöku á 348,35 g af kókaíni.

Ákærði greiði 877.648 krónur í sakarkostnað, þar af 632.400 krónur í þóknun til skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef hdl., og 78.624 krónur vegna aksturskostnaðar verjanda.

J-kk-nf H-kk-nf
S-327/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 27. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum 21. september 2017 á hendur ákærða A-x-x A-x-x A-x-x, fæddum [...], íröskum ríkisborgara;

„fyrir misnotkun skjala, með því að hafa, föstudaginn 25. ágúst 2017, í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, er hann hugðist fara til Toronto í Kanada með flugi nr. FI601, framvísað við landamæravörð í landamæraeftirliti, í blekkingarskyni, sænsku vegabréfi, á nafni X, fd. xx.yy1995, númer 86638845 með gildistímanum 28.08.2013 til 28.08.2018.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Niðurstaða:

Við þingfestingu máls þessa játaði ákærði brot sitt án undandráttar. Játning ákærða fær stoð í gögnum málsins. Samkvæmt því þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Sakavottorð ákærða liggur ekki frammi í málinu. Engra gagna nýtur um að ákærði hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Verður við ákvörðun refsingar tekið mið af þeirri staðreynd, sem og skýlausri játningu ákærða. Samkvæmt því sem eftir ákærða er haft í lögregluskýrslu hefur hann dvalist í Svíþjóð síðan í ágúst eða september 2015 og hafi umsókn hans um hæli þar í landi enn ekki fengið endanlega afgreiðslu. Engra annarra upplýsinga nýtur í málinu um hagi ákærða. Að því gættu þykja ekki vera efni til þess að víkja frá fastmótaðri dómvenju í málum sem þessu. Refsing ákærða þykir samkvæmt því og með vísan til annars þess sem að framan er rakið réttilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Eingöngu er um að ræða þóknun skipaðs verjanda ákærða, T-kk-ef K-kk-ef hdl., er hæfilega þykir ákveðin svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-x-x A-x-x A-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, T-kk-ef K-kk-ef hdl., 147.560 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

K-kk-nf H-kk-nf
S-337/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 28. september 2017, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum útgefinni 25. sama mánaðar á hendur ákærða, A-kk-þgf L-x-x, fæddum [...], albönskum ríkisborgara;

„fyrir skjalafals, með því að hafa, [föst]udaginn 18. ágúst 2017, framvísað við lögreglu í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, Sandgerði, í blekkingarskyni, ítölsku kennivottorði nr. AY-1078910, á eigin nafni, sem reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta, er ákærði kom í vegabréfaskoðun vegna flugs WW-852 til Dublin, Írlandi.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Niðurstaða:

Við þingfestingu máls þessa játaði ákærði brot sitt án undandráttar. Játning ákærða fær stoð í gögnum málsins. Samkvæmt því þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Sakavottorð ákærða, sem er albanskur ríkisborgari, liggur ekki frammi í málinu. Engra gagna nýtur um að ákærði hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Verður við ákvörðun refsingar tekið mið af þeirri staðreynd, sem og skýlausri játningu ákærða.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu greindi ákærði svo frá að hann hefði fengið dvalarleyfi á Ítalíu í október eða nóvember 2015. Frá þeim tíma hefði hann lengstum dvalist þar, en þó farið nokkrum sinnum til Albaníu. Samkvæmt þessu og öðru því sem fram kemur í gögnum málsins verður ekki séð að ákærði geti talist hafa stöðu flóttamanns. Eins og málið liggur fyrir þykja því ekki vera efni til þess að víkja frá fastmótaðri dómvenju í málum sem þessu. Refsing ákærða þykir samkvæmt því réttilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Ákærða verður því gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, K-kvk-ef E-kvk-ef H-kvk-ef hdl., er hæfilega þykir ákveðin, með hliðsjón af tímaskýrslu verjanda, svo sem í dómsorði greinir. Ákærði greiði einnig útlagðan ferðakostnað verjanda, 9.900 krónur.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-kk-nf L-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, K-kvk-ef E-kvk-ef H-kvk-ef hdl., 274.040 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og útlagðan ferðakostnað verjanda, 9.900 krónur.

K-kk-nf H-kk-nf
S-349/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 29. september 2017, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum útgefinni þann sama dag á hendur ákærða, K-x-x N-x-x, fæddum [...], albönskum ríkisborgara;

„fyrir skjalafals, með því að hafa, fimmtudaginn 28. september 2017, framvísað við lögreglu í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, Sandgerði, í blekkingarskyni, ítölsku kennivottorði nr. 825213Z, á nafni L-x-x N-x-x, f.d. 9. apríl 1987, sem reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta, er ákærði kom í vegabréfaskoðun vegna flugs til WW-213 Toronto, Kanada.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Niðurstaða:

Við þingfestingu máls þessa játaði ákærði brot sitt án undandráttar. Játning ákærða fær stoð í gögnum málsins. Samkvæmt því þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Sakavottorð ákærða, sem er albanskur ríkisborgari, liggur ekki frammi í málinu. Engra gagna nýtur um að ákærði hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Verður við ákvörðun refsingar tekið mið af þeirri staðreynd, sem og skýlausri játningu ákærða. Svo sem mál þetta liggur fyrir þykja ekki vera efni til þess að víkja frá fastmótaðri dómvenju í málum sem þessu. Refsing ákærða þykir samkvæmt því réttilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Eingöngu er um að ræða þóknun skipaðs verjanda ákærða, Ú-kk-ef G-kk-ef hdl., er hæfilega þykir ákveðin svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, K-x-x N-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ú-kk-ef G-kk-ef hdl., 147.560 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

K-kk-nf H-kk-nf
S-351/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 29. september 2017, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum útgefinni þann sama dag á hendur ákærða, B-x-x S-x-x, fæddum [...], albönskum ríkisborgara;

„fyrir skjalafals, með því að hafa, fimmtudaginn 28. september 2017, framvísað við lögreglu í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, Sandgerði, í blekkingarskyni, ítölsku vegabréfi nr. B398891, á nafni A-kk-nf S-x-x, f.d. 23. febrúar 1993, sem reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta, er ákærði kom í vegabréfaskoðun vegna flugs til WW-213 Toronto, Kanada.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Niðurstaða:

Við þingfestingu máls þessa játaði ákærði brot sitt án undandráttar. Játning ákærða fær stoð í gögnum málsins. Samkvæmt því þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Sakavottorð ákærða, sem er albanskur ríkisborgari, liggur ekki frammi í málinu. Engra gagna nýtur um að ákærði hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Verður við ákvörðun refsingar tekið mið af þeirri staðreynd, sem og skýlausri játningu ákærða. Svo sem mál þetta liggur fyrir þykja ekki vera efni til þess að víkja frá fastmótaðri dómvenju í málum sem þessu. Refsing ákærða þykir samkvæmt því réttilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Eingöngu er um að ræða þóknun skipaðs verjanda ákærða, Ú-kk-ef G-kk-ef hdl., er hæfilega þykir ákveðin svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, B-x-x S-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ú-kk-ef G-kk-ef hdl., 147.560 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

K-kk-nf H-kk-nf
S-407/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 12. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 7. síðasta mánaðar, á hendur S-x-x P-x-x, kt. 000000-0000, Hamraborg 36 í Kópavogi, „fyrir umferðarlagabrot í Reykjavík með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 16. júlí 2017 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 1,51‰) um Miklubraut uns aksturinn var stöðvaður á Miklubraut á móts við Hagkaup í Skeifunni“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærða tvívegis verið gerð refsing. Hann samþykkti greiðslu sektar og átján mánaða sviptingu ökuréttar, með sátt hjá lögreglustjóra 27. maí 2014, fyrir að aka ölvaður og án þess að hafa ökuskírteini meðferðis. Með annarri þess háttar sátt 30. janúar á þessu ári samþykkti hann á ný greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, í því tilviki til fjögurra ára frá þeim degi að telja, fyrir að aka ölvaður og án ökuréttinda og brot gegn 10. gr. umferðarlaga, en þau brot framdi hann árið 2016.

Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eftir 77. gr. þeirra laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæðis 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, er ákærði jafnframt sviptur ökurétti ævilangt.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, samkvæmt framlögðu yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum, svo sem greinir í dómsorði.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, S-x-x P-x-x, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 24.255 krónur í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf