S-42/2015

I

Mál þetta, sem dómtekið var 15. júlí sl., höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 3. júlí 2015 á hendur ákærða; „H-kk-þgf Þ-kk-þgf K-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], fyrir þjófnað með því að hafa á tímabilinu 6. apríl 2014 til 27. maí 2015, í samtals 30 skipti, stolið 1.376,27 lítrum af eldsneyti, að fjárhæð 305.850 krónur úr bensínsjálfsala N1 á Suðureyri, með því að nota í auðgunarskyni og heimildarlaust viðskiptakort [...] á Suðureyri og þannig með ólögmætum hætti látið skuldfæra úttektirnar á viðskiptareikning [...] hjá N1, eins og hér er lýst:

Telst ofangreind háttsemi ákærða varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í málinu gerir [...], f.h. [...], kennitala [...], kröfu um að ákærða verði gert að greiða sveitinni bætur að fjárhæð 305.850 krónur „ásamt hæstu lögleyfðu dráttarvöxtum, reiknaða á ofangreinda heildarfjárhæð frá tjónsdegi til greiðsludags. Krafist er vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi og jafnframt dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sbr. III. kafla vaxtalaga til greiðsludags.“

Ákærði krefst þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa.

II

Ákærði hefur skýlaust viðurkennt þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og ákærði höfðu tjáð sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Samræmist játning ákærða rannsóknargögnum málsins. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæða.

III

Ákærði er fæddur árið [...]. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann 25. ágúst 2008, með dómi Héraðsdóms Vestfjarða, dæmdur til sektarrefsingar og til sviptingar ökuréttar vegna umferðarlagabrots. Þá var hann með dómi sama dómstóls, 9. júní 2009, dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brots gegn 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir framdi hann að þeim skilorðstíma loknum. Við ákvörðun refsingar er litið til þess að um mörg tilvik er að ræða, eða 30 skipti, brotið stóð yfir í rúmt ár, og um er að ræða alvarlegt trúnaðarbrot, sbr. 1. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærða til málsbóta er litið til þess að hann játaði brot sitt bæði hjá lögreglu og fyrir dómi. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið eins og nánar greinir í dómsorði.

Þá hefur ákærði samþykkt bótakröfu eins og hún er sett fram. Fyrir liggur að með broti sínum olli ákærði bótakrefjanda tjóni og er hann því dæmdur til greiðslu bóta að fjárhæð 305.850 krónur. Bótakrafan var birt fyrir ákærða 1. júlí sl. og verður ákærði því dæmdur til greiðslu vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af fjárhæðinni frá þeim degi til 1. ágúst 2015, en með dráttarvöxtum frá samkvæmt 9., sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi, til greiðsludags.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf Þ-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði [...] 305.850 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 1. júlí 2015 til 1. ágúst 2015, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9., sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi, til greiðsludags.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf