S-8541/2020

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 10. febrúar 2021, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 29. desember 2020, á hendur G-kk-þgf H-kk-þgf K-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], „fyrir líkamsárás með því að hafa, laugardaginn 23. febrúar 2019, veist með ofbeldi að A, kt. [...], við [...], [...], með þeim afleiðingum að þeir féllu í jörðina. Í framhaldinu slegið hann nokkrum sinnum í andlitið og gert tilraun til að taka A hálstaki og bíta hann þar sem þeir tókust á í jörðinni með þeim afleiðingum að A hlaut bólgu og áverka í kringum hægra hné, rispur og mar við vinstra eyra, eymsl og stífleika í hálsi, eymsli í öxlum, mar á upp og framhandleggjum, rispur á fingrum auk annarra yfirborðsáverka.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Vegna málsins gerir K-kk-nf V-kk-nf lögmaður, f.h. A-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef lögmanns þá kröfu að ákærða verði [gert að] greiða A, kt. [...], skaða og miskabætur samtals að fjárhæð kr. 700.000, með vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá [23. febrúar 2019] en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá þeim degi er ákærða er sannarlega kynnt krafan til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að ákærða verði gert að greiða A, kt. [...], málskostnað að skaðlausu, skv. síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati réttarins, að viðbættum 24% virðisaukaskatti, fyrir að halda fram bótakröfu sinni í málinu.“

Ákærði hefur játað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæru og er játningin studd sakargögnum. Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Bótakrefjandi krefst endanlega 200.000 króna í miskabætur, auk vaxta sem greinir í ákæru. Þá krefst bótakrefjandi málskostnaðar að mati dómsins að viðbættum virðisaukaskatti. Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Ákærði viðurkennir bótaskyldu og samþykkir að greiða 200.000 krónur í miskabætur, auk vaxta sem greinir í ákæru og málskostnaðar að mati dómsins. Þá er krafist hæfilegrar þóknunar til verjanda sem greiðist úr ríkissjóði.

Samkvæmt því sem að framan greinir verður ákærði sakfelldur fyrir brot samkvæmt ákæru og er það réttilega fært til refsiákvæðis í ákæru. Ákærði er fæddur í janúar 1991 og samkvæmt sakavottorði, dags. 21. desember 2020, hefur hann tvívegis gengist undir sektargerð hjá lögreglustjóra 18. febrúar sama ár vegna umferðarlagabrota. Brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir var framið áður en hann gekkst undir fyrrgreindar sektargerðir og er því um að ræða hegningarauka, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt fyrir dómi og náð samkomulagi við brotaþola um fjárhæð miskabóta. Horfir þetta til málsbóta, sbr. 8. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Til refsiþyngingar horfir að verkið beindist gegn mikilvægum verndarhagsmunum brotaþola og tjón varð af verkinu, sbr. 1. og 2. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þá beindist verkið að höfuðsvæði brotaþola en slíkt er almennt hættulegt, auk þess sem grófleiki verksins var í meira lagi. Þá verður ráðið af gögnum að tilviljun hafi í raun ráðið því að verkið beindist að brotaþola sem virðist hafa leitast við að verjast ágangi ákærða og þeir þekktust ekki fyrir. Horfir allt þetta til refsiþyngingar, sbr. 3. tölul. 1. mgr. sömu lagagreinar. Að auki ber að taka tillit til þess að tafir hafa orðið á meðferð málsins sem eru ákærða óviðkomandi. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til framangreinds á brotaþoli rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli aliðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. síðari breytingar. Ákærði hefur samþykkt miskabótakröfu brotaþola, eins og hún liggur endanlega fyrir. Að þessu virtu verður ákærða gert að greiða brotaþola miskabætur með vöxtum, eins og nánar greinir í dómsorði. Upphafstími dráttarvaxta miðast við 27. febrúar 2021 en þá er liðinn mánuður frá því ákærða var sannanlega kynnt bótakrafan við birtingu ákæru og fyrirkalls. Bótakrefjandi á tilkall til málskostnaðar úr hendi ákærða vegna bótakröfunnar, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008. Þykir sá kostnaður hæfilega ákveðinn 250.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins til ríkissjóðs, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, vegna málsvarnar fyrir dómi, sem þykir með hliðsjón af eðli og umfangi máls, hæfilega ákveðin 200.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði 42.300 krónur í annan sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari. Af hálfu bótakrefjanda flutti málið K-kk-nf V-kk-nf lögmaður.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, G-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 200.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 23. febrúar 2019 til 27. febrúar 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, auk 250.000 króna í málskostnað.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins til ríkissjóðs, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 200.000 krónur, og 42.300 krónur í annan sakarkostnað.

D-kk-nf K-kk-nf frá því ákærða var sannanlega kynnt bótakrafan við birtingu ákæru og fyrirkalls. Bótakrefjandi á tilkall til málskostnaðar úr hendi ákærða vegna bótakröfunnar, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008. Þykir sá kostnaður hæfilega ákveðinn 250.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins til ríkissjóðs, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, vegna málsvarnar fyrir dómi, sem þykir með hliðsjón af eðli og umfangi máls, hæfilega ákveðin 200.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði 42.300 krónur í annan sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari. Af hálfu bótakrefjanda flutti málið K-kk-nf V-kk-nf lögmaður.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, G-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 200.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 23. febrúar 2019 til 27. febrúar 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, auk 250.000 króna í málskostnað.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins til ríkissjóðs, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 200.000 krónur, og 42.300 krónur í annan sakarkostnað.

D-kk-nf K-kk-nf