S-621/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 16. maí sl., er höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á Suðurnesjum, annars vegar 13. júlí 2007 og hins vegar 20. júlí 2007. Málin voru sameinuð í þinghaldi 21. nóvember 2007.

Í ákæru, dags. 13. júlí 2007, er ákærði, J-kk-nf T-kk-nf L-kk-nf, kt. 000000-0000, óstaðsettur í hús í Reykjavík, ákærður ,,fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt 10. september 2006 inni á veitingastaðnum H-punktinum, Hafnargötu 30, Reykjanesbæ, ráðist á JG, Suðurgötu 29, Sandgerði, með því að henda henni í gólfið og sparka ítrekað í hana svo hún hlaut 1,5 cm skurð ofan við vinstra eyra, annan 1 cm grunnan skurð aftan við vinstra eyra, mar á brjóstkassa aftanverðan, neðan við vinstra herðablað þar sem er roðablettur 15x7 cm, rispu á hnakka ca. 3 cm að lengd, eymsli á hnakka á vöðva eða vöðvafestu.

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Í ákæru, dags. 20. júlí 2007, er ákærði ákærður ,,fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt 10. september 2006 inni á veitingastaðnum H-punktinum, Hafnargötu 30, Reykjanesbæ, ráðist á E, Heiðarholti 12e, Reykjanesbæ, með því að skalla hann í andlit svo hann hlaut nefbrot og féll niður stiga og hlaut einnig mar á baki og mjöðm.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds og sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði felldur á ríkissjóð.

Ákæra dags. 13. júlí 2007

Samkvæmt dagbók lögreglu er skráð 10. september 2006 kl. 03.00 að tilkynnt hafi verið til lögreglu að sjúkrabifreið hafi farið að Hafnargötu 30 í Keflavík vegna konu sem þar hafi verið slegin og blæði úr höfði hennar. Skráð er ennfremur að lögreglumenn hafi farið á staðinn og hitt fyrir hina slösuðu sem hafi verið inni í eldhúsi veitingastaðarins H-punkturinn. Haft er eftir kæranda, JG, að hún hafi verið að ræða við einhvern mann er einhver kona hafi komið og farið að rífast við hana. Það hafi endað með því að maðurinn, sem hún hafi verið að ræða við og hafi setið við hliðina á henni, hafi sparkað í hana. Skráð er jafnframt í dagbók lögreglu að lögreglan hafi farið á heilsugæsluna og hitt þar fyrir ákærða og HJ, sem hafi verið með ákærða. HJ hafi verið með áverka á munni og kvað konu hafa kastað glasi í andlit sér. Á staðnum kvaðst ákærði ekki hafa slegið JG.

Daginn eftir kom kærandi á lögreglustöðina og kærði ákærða fyrir líkamsárás. Hún kvaðst kvöldið áður hafa verið með vinkonu sinni, U, á skemmtistaðnum H-punktinum, við Hafnargötu 30 í Keflavík. Á skemmtistaðnum sé á einum stað setustofa uppi á þriðju hæð og hafi þær komið þar og séð ákærða sitja í sófa. Hún hafi þekkt hann þar sem myndir hafi birst af honum í dagblöðum. Þá hafi komið einhver stelpa og sagt við þær U að þær ættu ekki að vera þarna þar sem þetta væri einkasamkvæmi fyrir meðlimi vélhjólaklúbbsins Fáfnis. Þá hafi hlaupið einhver púki í U og hún sagt við stelpuna að segja ákærða að hún væri líka í Fáfnisklúbbnum. Stelpan hafi gert það en ákærði brugðist þannig við að hann hafi sagt að hann vissi vel hverjir væru í klúbbnum og hent einhverju pappadóti í áttina að þeim. Kærandi kvaðst þá hafa sest við hliðina á ákærða og spurt hvort að þetta væri ekki „allt í gúddý“ og allir að skemmta sér. Ákærði hafi þá sagt að hann nennti þessu kjaftæði ekki og sagt henni að fara. Stúlkan, sem áður er getið um, hafi nú sagt við kæranda að kona ákærða vildi ekki að kærandi væri þarna. Kærandi kvaðst síðan hafa séð að eitthvað sveif í áttina frá sófanum að U þar sem hún stóð við lágan vegg við inngang að þessu svæði. U hafi náð að beygja sig og hafi hlaupið í burtu í áttina að dansgólfinu. Kærandi kvaðst síðan hafa heyrt brothljóð er hluturinn hafi lent hinum megin veggjarins. Þá hafi það gerst að önnur stúlka hafi komið til kæranda og sagt kæranda að fara og rifið í höndina á kæranda. Kærandi kveðst hafa haldið á flösku með Breezeráfengi. Við þetta hafi skvest úr flöskunni á stúlkuna. Þegar það hafi gerst hafi ákærði rifið í kæranda og hent henni á gólfið. Þar sem hún hafi legið á gólfinu hafi ákærði ítrekað sparkað í hana, fyrst í magann og síðan hafi hún fundið spörkin um allt, bæði í höfuð og búk. Kærandi kvaðst ekki gera sér grein fyrir hversu mörg spörkin hafi verið en þau hafi verið mörg. Hún hafi orðið hrædd og fundist eins og þetta væri hennar síðasta. Hún hafi ekki náð að verja sig en reynt að skríða í burtu. Síðan hafi dyravörður komið og stöðvað ákærða. Dyravörðurinn hafi farið með hana inn í eldhús og hafi mikið blætt úr höfði hennar vinstra megin. Síðan hafi hún verið flutt á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Kærandi sagði að um 15 manns hafi verið í setustofunni og taldi hún að það hafi allt verið karlmenn fyrir utan þessar tvær stúlkur. Flestir hafi verið leðurklæddir.

Lögregluskýrsla var tekin aftur af kæranda 25. maí 2007. Í henni kvaðst hún hafa ásamt U gengið inn í svokallaða koníaksstofu staðarins þar sem hópur af fólki hafi setið. Hún hafi þekkt ákærða. Stúlka úr hópnum hafi tekið hana og U tali og hafi sagt þeim að þetta væri einkasamkvæmi og beðið þær um að fara. Hún sagði að hún og U hafi verið ósáttar við stúlkuna en engin leiðindi hafi þó verið milli þeirra. Þá hafi ákærði hent einhverju pappadrasli í U. Hún hafi ekki viljað að nein ólæti brytust út og því farið til ákærða og sest hjá honum og spurt hvort það væri ekki allt í lagi. Ákærði hafi þá sagt við hana: „Drullaðu þér í burtu þarna druslan þín“. Síðan hafi ákærði kastað bjórglasi að U en U beygt sig niður og glasið flogið yfir höfuð hennar. Kvaðst kærandi hafa heyrt það brotna og einhver hafi gargað. Þegar hér var komið kvaðst kærandi hafa verið orðin hrædd og ætlað að standa upp. Áður en hún hafi vitað af hafi komið stúlka og rifið í vinstri handlegg hennar og rykkt henni upp úr sófanum. Kærandi kvaðst hafa haldið á flösku í hendinni, Breezer-flösku, og hafi skvest úr flöskunni á stúlkuna. Það hafi ekki verið með vilja gert en það næsta sem hún hafi vitað hafi verið að ákærði hafi staðið upp, rifið í hana og hent henni í gólfið. Síðan hafi ákærði sparkað í hana, bæði í búk hennar og höfuð. Hún kvaðst minnast þess að ákærði hafi stigið ofan á höfuð hennar og margsinnis sparkað í síðu hennar. Hún kvaðst hafa hrópað á hjálp og henni hafi fundist óratími þangað til dyraverðir hafi komið henni til aðstoðar. Dyraverðirnir hafi farið með hana inn í eldhús staðarins þar sem reynt hafi verið að stöðva blæðingu úr höfði hennar. Síðan hafi sjúkrabifreið komið og flutt hana á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Kærandi kvað stúlkuna sem rifið hafi í hönd hennar vera ljóshærða og frekar þybbna. Kærandi kvaðst ekki hafa slegið stúlkuna með flöskunni sem hún hélt á. Kærandi kvaðst þess viss að flaskan, sem hún hélt á, hafi ekki farið í andlit stúlkunnar.

Fyrir dómi skýrði kærandi á sama veg frá. Hún kvaðst þess fullviss að það hefði verið ákærði sem henti henni í gólfið og sparkaði í hana. Hún kvaðst hafa verið 15 daga frá vinnu vegna árásarinnar en hún starfaði sem aðstoðarverslunarstjóri í matvöruverslun.

Tekin var skýrsla af ákærða hjá lögreglu 22. maí 2007. Hann sagði að kærandi hafi sest við hlið hans á skemmtistaðnum H-punktinum umrætt kvöld. Fyrrverandi unnusta hans, H, hafi beðið konuna um að færa sig. Kærandi hafi brugðist ókvæða við og staðið upp og í leiðinni slegið H í andlitið með flösku sem kærandi hafi haldið á í hendinni. Hann kvaðst hafa séð að vör H sprakk við höggið og skurður kom upp að nefi. Honum hafi brugðið mjög við þetta og ýtt kæranda til hliðar til þess að sinna H. Ákærði kannaðist ekki við að hafa hent einhverju dóti að kæranda eða kastað glasi. Þá sé það engan veginn rétt að hann hafi hent kæranda í gólfið og sparkað margsinnis í hana. Hann hafi ekki snert hana. Aðspurður um hvort hann minnist einhverra samskipta við kæranda svaraði ákærði því til að hún hafi sest við hliðina á honum. Hann hafi eflaust boðið henni góðan daginn en minntist þess ekki að hafa átt neinar samræður við hana. Aðspurður um tengsl hans og H kvað ákærði H vera fyrrverandi kærustu sína.

Fyrir dómi skýrði ákærði á sama veg frá og kvað ákæruna alranga. Hann hafi ekki snert við kæranda. Hann kannaðist við að kærandi hafi sest hjá honum en hann hafi ekki talað við hana. Hann minnti að ER hafi einnig setið hjá honum og hafi hann verið að tala við hann. Þegar unnusta hans hafi slasast hafi hann að sjálfsögðu farið að sinna henni og farið rakleiðis út af skemmtistaðnum og á sjúkrahús með hana.

Tekin var skýrsla af H 13. september 2006 en þá mætti hún á lögreglustöðina til að kæra líkamsárás. Hún kvaðst hafa verið á skemmtistaðnum umrætt kvöld og hafa farið á barinn til að kaupa sér drykk. Er hún hafi komið til baka hafi kona setið í sófanum þar sem hún hafi setið áður og hafi konan setið ofan á veski hennar og jakka. Hún kvaðst hafa beðið konuna um að færa sig en þá hafi konan tryllst og skvett úr flösku yfir sig og síðan slegið sig í andlitið með flöskunni. Vinur hennar, ákærði, hafi aðstoðað sig við að fara á sjúkrahúsið í Keflavík.

Fyrir dómi skýrði H svo frá að hún hafi farið á barinn að sækja sér vatnsglas. Er hún hafi komið til baka hafi hún séð að kærandi hafi setið við hlið ákærða og setið ofan á jakka hennar og veski. Hún hafi beðið stúlkuna um að færa sig en þá hafi stúlkan skvett á hana úr flösku og síðan slegið hana í framan með flöskunni. Ákærði hafi strax staðið upp og farið með hana beint á sjúkrahús. Hann hafi ekki haft nein afskipti af kæranda.

U gaf skýrslu hjá lögreglu 11. júní 2007. Hún skýrði á sama veg frá fyrir dómi. Hún sagðist hafa verið að skemmta sér umrætt kvöld og hitt kæranda, sem hún þekki frá gamalli tíð, á skemmtistaðnum. Þær hafi gengið inn í rými á þriðju hæð veitngastaðarins þar sem séu sófar og borð. Kona hafi þá komið að þeim og viljað meina þeim aðgöngu og sagt þeim að þetta væri einkasvæði fyrir mótorhjólaklúbb. Þessi kona hafi verið ljóshærð og svolítið feitlagin. U kvaðst ekki hafa verið sátt við þetta og eitthvað þrætt við konuna um málið. Hún sagðist hafa ákveðið að gefa þetta upp á bátinn og ætlað að fara en konan farið á eftir henni. Kærandi hafi hins vegar orðið eftir. Er hún hafi verið komin nokkuð áleiðis að dansgólfinu með konuna á hælunum hafi hún heyrt eitthvað koma fljúgandi og síðan heyrt brothljóð þegar eitthvað hafi brotnað við það að lenda í andlitinu á konunni sem elti hana. Hún kvaðst vera þess fullviss að ákærði, sem hún þekki í útliti og hafi verið þarna inni í þessu rými, hafi verið sá sem hafi hent glasinu. Hún kvaðst hafa orðið óttaslegin og forðað sér inn á danssvæðið. Hún hafi þó komið fljótlega aftur til að athuga með kæranda og hafi hún þá séð ákærða halda um hálsmálið á bol kæranda og draga hana með sér. Kærandi hafi bæði öskrað og verið grátandi. Einhver hafi komið og reynt að stöðva árás ákærða. Hún hafi séð er ákærði hafi nokkrum sinnum sparkað með öðrum fætinum í höfuð kæranda. Hún sagðist hafa séð þetta mjög vel og lýsti því þannig að hann hafi lyft fætinum og sparkað af afli með hælnum í höfuð kæranda. Kærandi hafi verið flutt inn í eldhús staðarins og sjúkrabifreið komið og flutt hana á brott. Aðspurð um hvort kærandi hafi átt í útistöðum við einhverja konu svaraði U því til að hún hafi ekki séð neitt slíkt. U kvaðst ekki vita hvaða áverka konan hafi hlotið. Hún sagðist bara hafa heyrt hvernig glasið, hún hafi haldið að þetta væri glas, hafi skollið á konunni. Hún hafi ekki snúið sér við til að aðgæta um konuna heldur forðað sér í burtu. Konan hafi verið að hóta henni á meðan hún hafi elt hana og m.a. spurt hvort hún ætti að berja hana. Aðspurð um hvernig það vilji til að hún þekki ákærða, J, svaraði U því til að allir viti hver þessi maður sé. Hann sé þekkt andlit, fólk tali um mótorhjólasamtökin Fáfni og J.

V var framkvæmdarstjóri skemmtistaðarins. Hann sagði í skýrslu sinni hjá lögreglu og fyrir dómi að hann hafi verið við störf umrætt kvöld. Þetta kvöld hafi hópur meðlima vélhjólaklúbbsins Fáfnis komið á staðinn. Hann hafi rætt við ákærða sem hafi beðið um afslátt fyrir hópinn. Með ákærða hafi verið þybbin ljóshærð kona í rauðum kjól. Til vandræða hafi komið er Pólverji hafi gripið í klofið á konu ákærða beint fyrir framan V og ákærða. Ákærði hafi ætlað að rjúka í manninn en hann hafi bannað honum það og vísað Pólverjanum út. Hafi hann verið kominn með Pólverjann niður á neðstu hæð þegar ákærði hafi komið og ráðist á Pólverjann og slegið hann í höfuðið með glerglas í hendinni. Ákærði hafi skellt manninum í jörðina og byrjað að berja hann. Honum hafi tekist að draga ákærða af manninum. Í sömu mund hafi lögreglumaður komið á vettvang og hjálpað honum að koma Pólverjanum út. Er hann hafi verið búinn að koma Pólverjanum út hafi allt orðið rólegt í nokkurn tíma en síðan hafi dregið til tíðinda. Allt í einu hafi EJ dyravörður komið fram í eldhús til hans með stúlku sem hafi verið alblóðug. EJ hafi sagt honum að ákærði hefði ráðist á stúlkuna, sparkað í hana og kýlt. Hafi annar Fáfnismaður, ER, stöðvað árás ákærða. V kveðst nú hafa farið fram til að vísa Fáfnismönnum út. V kvaðst ekki hafa séð að neinn annar væri slasaður.

Vitnið EJ skýrði svo frá hjá lögreglu og fyrir dómi að hann hafi verið dyravörður á skemmtistaðnum umrætt kvöld og hafi þetta verið hans fyrsta kvöld í starfi. Þetta kvöld hafi meðlimir vélhjólaklúbbsins Fáfnis verið á staðnum. Hann hafi verið staddur á þriðju hæð og heyrt hávaða eins og stundum heyrist í aðdraganda slagsmála. Hann hafi séð hvar tveir eða þrír karlmenn, mótorhjólamenn, hafi staðið yfir stúlku í setustofunni sem lá á gólfinu og hafi hún verið blóðug. Hann kvaðst minnast þess að hafa séð þarna ER, sem hann þekki í sjón, vera að reyna að róa einn mannanna niður. Hann hafi skorist í leikinn og tekið stúlkuna í burtu og farið með hana inn í starfsmannaaðstöðu þar sem beðið hafi verið um sjúkraflutningsmenn. Hann sagði að allt hafi verið yfirstaðið þegar hann hafi komið á vettvang og því hafi hann ekki orðið vitni að atburðarásinni Síðar hafi hann séð mynd af ákærða í fjölmiðlum og þá gert sér grein fyrir að það hafi verið hann sem hafi verið einn þeirra manna sem stóðu yfir stúlkunni.

Tekin var símaskýrsla af ER, sem nú dvelur í fangelsinu á Akureyri. Hann var með Fáfnismönnum umrætt kvöld en mundi ekki eftir slagsmálum þetta kvöld. A kvaðst hafa verið meðlimur í Fáfni á þessum tíma og verið með félögum sínum umrætt kvöld á skemmtistaðnum. Hann kvaðst hins vegar hafa verið í mikilli neyslu fíkniefna á þessum tíma og mundi ekki eftir að neitt sérstakt hafi gerst þetta kvöld.

Þ sagði að barnsfaðir hennar væri liðsmaður Fáfnis. Þau hafi verið að skemmta sér þetta kvöld ásamt fleiri Fáfnismönnum. Hún kvaðst hafa setið í sófanum hjá ákærða ásamt kæranda málsins. Þá hafi H komið og beðið um að fá veskið sitt sem hafi legið í sófanum. Kærandi hafi þá kastað flösku framan í H og ákærði þá strax sprottið á fætur og farið að hlúa að H og síðan farið með hana beina leið út af skemmtistaðnum. Hún kvaðst ekki hafa séð ákærða ráðast að kæranda eða gera henni mein.

S kvaðst hafa verið að skemmta sér með félögum sínum í Fáfnisklúbbnum umrætt kvöld. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða gera neitt við kæranda.

Sem áður sagði fór kærandi á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja um nóttina með sjúkrabíl. Í læknisvottorði, dags. 13. september 2006, er áverkum kæranda lýst eins og í ákæru greinir. Þá er tekið fram að kærandi geti gengið án teljandi sársauka og ekki sé grunur um brot.

Ákæra dags. 20. júlí 2007

Kl. 02.20 þann 10. september 2006, sömu nótt og fyrri ákæra fjallar um, var lögreglan í eftirlitsferð á leið suður Hafnargötu á lögreglubifreið er kærandi E stöðvaði lögregluna og tjáði henni að hann hafi orðið fyrir árás á skemmtistaðnum H-punktinum. Í frumskýrslu lögreglu er haft eftir kæranda að hann hafi verið við anddyrið á skemmtistaðnum er hann hafi mætt dökkhærðum, síðhærðum manni, sem hafi verið mikið húðflúraður og klæddur í leðurvesti merkt bifhjólaklúbbnum Fáfni. Þeir hafi rekist saman og hafi maðurinn þá skallað kæranda í andlitið. Lögreglan fór inn á skemmtistaðinn og talaði við ákærða sem kannaðist ekki við að hafa skallað kæranda.

Samkvæmt vottorði læknis, dags. 8. desember 2006, hlaut kærandi nefbrot og eymsli neðst í mjóbakinu og yfir mjaðmir og rass. Þurfti hann að fara í aðgerð og svæfingu til að láta laga nefbrotið.

Kærandi gaf skýrslu hjá lögreglu 6. október 2006. Hann skýrði frá á sama veg fyrir dómi. Hann kvaðst hafa farið í svokallaða óvissuferð með vinnufélögum sínum þennan dag og í lok ferðarinnar hafi þeir komið við á skemmtistaðnum H-punktinum við Hafnargötu í Keflavík. Hann og vinnufélagi hans, B, hafi ákveðið að fara að koma sér heim á leið og verið á leið niður stiga á skemmtistaðnum er hann hafi rekist öxl í öxl við karlmann sem hafi verið á uppleið. Þó nokkur mannþröng hafi verið í stiganum og fólk ýmist á uppleið eða að ganga niður stigann. Hann sagðist hafa snúið sér við í stiganum og ekki vitað fyrr en maðurinn hafi skallað hann í andlitið, beint á nefið. Þegar þetta hafi gerst hafi hann verið staddur fyrir miðju stigans og hafi verið um 4-6 þrep niður á næsta pall. Hann hafi vankast við höggið og rúllað niður á pallinn. Hann muni þó að maðurinn hafi verið kominn yfir hann og tekið hengingartaki en vinnufélagar kæranda og aðrir gestir hafi náð að losa hann úr greipum mannsins. Kærandi kvaðst ekki hafa þekkt manninn en fengið þær upplýsingar fyrir utan skemmtistaðinn að hann héti J-kk-nf T-kk-nf L-kk-nf.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 23. maí 2007. Hann kvaðst ekkert kannast við þetta mál. Hann hafi verið á skemmtistaðnum umrætt kvöld en hann hafi ekki lent í neinum átökum. Fyrir dómi skýrði hann á sama veg frá.

B gaf skýrslu hjá lögreglu 3. maí 2007. Hann kvaðst hafa verið á H-punktinum ásamt kæranda og öðrum vinnufélögum þeirra. Þegar leið á kvöldið hafi hann og kærandi ákveðið að fara heim. Þeir hafi verið komnir niður í stigann og verið á leið út af staðnum. Skyndilega hafi maður sem hafi komið á móti þeim í stiganum skallað kæranda og tekið hann hálstaki. Þrír til fjórir menn hafi verið með árásarmanninum. B sagði að menn hafi stokkið til og togað kæranda í burtu frá manninum. Félagar mannsins hafi hótað honum og kæranda og sagt þeim að koma sér í burtu annars yrðu leiðinlegir eftirmálar. B sagði að maðurinn hafi verið með dökkt hár í tagl, þéttur og íklæddur mótorhjólavesti. Hann kvaðst hafa heyrt að hann væri annálaður ofbeldismaður. Hópur af fólki hafi verið þarna í kring en B sagðist ekki þekkja nokkurn þeirra. Þessi hópur hafi orðið kæranda til bjargar þar sem hópurinn hafi gengið á milli kæranda og árásarmannsins. B taldi árásina algjörlega tilefnislausa. Fyrir dómi skýrði B svo frá að hann hafi gengið á eftir kæranda niður stigann og því séð mjög vel hvað fram fór. Hann hafi séð manninn skalla kæranda og stökkva á eftir kæranda niður á pallinn þar sem kærandi hafi hafnað. Þar hafi maðurinn tekið kæranda hálstaki en viðstatt fólk gengið á milli og bjargað kæranda úr klóm mannsins. Hann hafi farið með kæranda út og þar hafi þrír félagar mannsins, leðurklæddir, sagt við hann að koma sér í burtu því annars gætu þeir haft verra af. B sagðist hafa fyrir þennan atburð séð ákærða og því þekkt hann í útliti. Hann var þess fullviss að það var ákærði sem réðist að kæranda þarna í stiganum.

Við rannsókn málsins voru lagðar fyrir vitnið B 9 myndir af karlmönnum og var ein myndin af ákærða í málinu. Var B beðinn um að benda á þá mynd sem hann teldi að væri af árásarmanninum umrætt kvöld. B benti á mynd nr. 4 sem er af ákærða.

Á sama hátt var kærandi beðinn um að benda á mynd sem hann teldi að væri af árásarmanninum. Hann benti á mynd nr. 4 en einnig á nr. 5 en bætti við að árásin hafi gerst mjög fljótt og hann fengið eitt högg á sig og við það vankast.

Niðurstaða

Fram er komið að ákærði var að skemmta sér á veitingastaðnum H-punktinum í Keflavík umrætt kvöld ásamt félögum sínum í mótorhjólaklúbbnum Fáfni. Voru þau um 10-15 saman komin, þar af tvær stúlkur. Karlmennirnir voru flestir leðurklæddir og hafði fólkið komið sér fyrir í setustofu á þriðju hæð skemmtistaðarins.

Að sögn framkvæmdastjóra veitingahússins, V, byrjuðu vandræðin er einn gestur áreitti kærustu ákærða að ákærða og V ásjáandi. Vísaði V gestinum út og var að fylgja honum út og kominn með hann niður á neðstu hæð er ákærði réðst að gestinum, lamdi hann með glasi í höfuðið, skellti honum í gólfið og byrjaði að lemja hann. V stöðvaði þessa árás.

Atburðurinn á setustofunni á þriðju hæð, er ákæra dags. 13. júlí lýtur að, er nokkuð óljós er varðar þátt vitnisins H og í því sambandi röð atvika. Þannig hafa kærandi og vinkona hennar U greint frá því að ákærði hafi kastað glasi í átt til U sem hafi hafnað í andliti H og það valdið þeim áverkum er hún hlaut. Ákærði, H og Þ hafa aftur á móti greint svo frá að kærandi hafi lamið H með flösku í andlitið. Þetta misræmi í framburði þykir þó ekki skipta máli varðandi sönnunarfærslu um þau atriði er ákært er fyrir og hér eru til umfjöllunar, þ.e. að ákærði hafi hent kæranda í gólfið og sparkað ítrekað í hana með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir.

Til frásagnar um þetta ákæruatriði er annars vegar kærandi og vinkona hennar U svo og dyravörðurinn EJ og hins vegar ákærði og vinir hans. Framburður kæranda og U fyrir dómi var mjög trúverðugur. Kærandi lýsti því hvernig ákærði henti henni í gólfið og sparkaði ítrekað í hana, bæði höfuð og bol. U kvaðst hafa séð kæranda liggja á gólfinu er hún kom að og séð ákærða sparka í kæranda. Hún þekkti ákærða í sjón. Framburðir þeirra falla að framburði dyravarðarins E sem kom kæranda til hjálpar. Þegar E kom á vettvang sá hann 2-4 menn standa yfir kæranda þar sem hún lá í gólfinu. Hann þekkti einn þeirra, ER, sem var að reyna að róa einn manninn og aftra því að hann ynni kæranda meira tjón. Þegar allt framangreint er virt í heild þykir fram komin sönnun fyrir því að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í þessari ákæru greinir og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis

Í ákæru 20. júlí 2007 er ákærða gefið að sök að hafa á sama stað sömu nótt ráðist að E með því að skalla hann í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut nefbrot og féll niður stiga og hlaut einnig mar á baki og mjöðm. Ákærði hefur neitað sök varðandi þessa ákæru.

Kærandi hefur lýst því hvernig hann rakst utan í mann, öxl í öxl, á leið sinni niður stigann í veitingahúsinu. Maðurinn hafi kallað til hans að hann minnti, hann litið við og þá verið skallaður beint á nefið með þeim afleiðingum að hann hafi vankast. Kærandi þekkti ekki manninn en veitingahúsagestir, sem komu honum til hjálpar, sögðu honum að maðurinn væri ákærði í málinu. Vitnið E gekk fyrir aftan kæranda niður stigann. Hann kvaðst hafa séð mjög vel hvað fram fór. Sagðist hann þekkja ákærða í útliti og ekki vera í nokkrum vafa um að það hafi verið hann sem réðst að kæranda þarna í stiganum. E þekkti ákærða ennfremur á mynd hjá lögreglu. Fullnægjandi sönnun er því komin fram fyrir sök ákærða hvað þessa ákæru varðar. Háttsemi ákærða varðar við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Árás ákærða var hættuleg og tilefnislaus.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hlaut hann fangelsisdóm í 2 mánuði 6. júli 2005 fyrir líkamsárás og 5 mánaða fangelsisdóm 24. janúar 2008, einnig fyrir líkamsárás. Seinni dómurinn var kveðinn upp eftir að brot ákærða í þessu máli voru framin. Ber því að dæma málið eftir 78. gr. almennra hegningarlaga og dæma ákærða hegningarauka við þann dóm. Með vísan til framanritaðs og 77. gr. almennra hegningarlaga er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 5 mánuði.

Ákærði greiði allan kostnað sakarinnar sem er 67.180 krónur vegna læknisvottorða, svo og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 400.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, eða samtals 467.180 krónur.

G-kk-nf A-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð

Ákærði, J-kk-nf T-kk-nf L-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði.

Ákærði greiði allan kostnað sakarinnar, 467.180 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 400.000. krónur.

G-kk-nf A-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 05.06.2008.