S-275/2010

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn í Borgarnesi með ákæru 3. júní 2010 á hendur ákærða, X…, kt. …, … í Borgarbyggð. Málið var dómtekið 20. október sama ár.

Í ákæruskjali er ákærða gefin að sök líkamsárás „með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 30. desember 2009, þá staddur í félagsheimilinu Logalandi, Borgarbyggð, ráðist á P-kk-þf J-kk-þf, kt. …, og sparkað í andlit hans, með þeim afleiðingum að P-kk-nf fékk skrámur og bólgur í andlit, höfuðverk og sárindi við að tyggja og opna munn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins, en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

I

Hinn 6. janúar 2010 mætti P-kk-nf J-kk-nf á lögreglustöðina í Borgarnesi og lagði fram kæru á hendur ákærða og H-kk-þgf Ó-kk-þgf H-kk-þgf fyrir líkamsárás aðfaranótt 30. desember 2009 á dansleik í Logalandi. Um aðdragandann sagði P-kk-nf að þess hefði verið farið á leit við hann að hann yrði til taks fyrir dyraverði ef allt færi úr böndunum. Á ballinu hefðu síðan orðið átök og við því kvaðst P-kk-nf hafa brugðist með því að koma dyravörðum til aðstoðar eins og farið hefði verið fram á. Í þessu átökum hefði H-kk-nf haft sig mikið í frammi og því kvaðst P-kk-nf hafa tekið hann og ýtt fram í anddyri. Þar hefði H-kk-nf greitt sér högg með krepptum hnefa á vinstra gagnauga. Eftir að hafa snúið H-kk-þf niður með aðstoð J-kk-ef G-kk-ef, vinar síns, sagði P-kk-nf að ákærði hefði komið og sparkað með miklu afli í höfuð sitt. Í kjölfarið hefði ákærða og H-kk-þgf verið vísað út.

Næsta dag eftir atburði leitaði P-kk-nf sér aðhlynningar á heilsugæslustöðinni í Borgarnesi. Í áverkavottorði 13. febrúar 2010, sem ritað er af I-kk-þgf F-kk-þgf, lækni, segir svo:

Við komu kvartaði hann um verk í enni og vinstri gagnauga, sárt væri að tyggja og opna munn. Hann verkjaði í hægri þumal við ákveðnar hreyfingar. Hann var með hálsríg vinstra megin. Neitaði tvísýni.

Skoðun:

Nokkrar skrámur voru í andliti. Hann var bólginn og aumur á enni vinstra megin. Orbita og arcus zygomaticus þreifuðust heil báðum megin. Augnahreyfingar voru eðlilegar. Lítið mar var neðan við vinstra auga og bólga og eymsli yfir gagnauganu.

Hálshreyfingar voru eðlilegar en verkur við lateral flexion til hægri og þegar hann hallaði undir flatt til hægri. Enga bólgu var að sjá á hægra þumli, hann verkjaði við þreifingu á MCP-1. Ekki var grunur um brot þar.

Á brjóstkassa hægra megin neðan við holhönd voru tvær skrámur, sú stærri 3 sm á lengd. Lítil skráma var í hægri hnésbót. Áverkar voru taldir geta samrýmst sögu um tilurð þeirra.

Auk saksóknar á hendur ákærða var gefin út ákæra á hendur H-kk-þgf og hefur það mál verið rekið hér fyrir dómi samhliða þessu máli.

II

Fyrir dómi lýsti ákærði atvikum þannig að hann hefði komið út úr eldhúsi í samkomuhúsinu og séð að átök höfðu brotist út. Ákærði kvaðst hafa reynt að stilla til friðar, en síðan farið fram í anddyri þar sem P-kk-nf J-kk-nf stóð yfir G-kk-þgf J-kk-þgf S-kk-þgf haldandi honum niðri í sófa. Þá kvaðst ákærði hafa gengið að P-kk-þgf og ýtt við honum svo hann sleppti G-kk-þgf J-kk-þgf. P-kk-nf hefði þá snúið sér við og gripið um háls ákærða með annarri hendi en ákærði náð að losa sig. Ákærði og G-kk-nf J-kk-nf hefðu síðan farið til að ná H-kk-þgf Ó-kk-þgf H-kk-þgf upp úr gólfinu þar sem hann lá hálf meðvitundarlaus með einhvern mann liggjandi á sér. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa þekkt þann mann sem lá á H-kk-þgf. Þessu hefði svo lokið með því að ákærði hefði farið út úr húsinu ásamt H-kk-þgf og G-kk-þgf J-kk-þgf.

H-kk-nf Ó-kk-nf H-kk-nf greindi frá því fyrir dómi að hann hefði lent í átökum á ballinu sem hefði lyktað með því að P-kk-nf og tveir vinir hans hefðu snúið sig niður í anddyri samkomuhússins. Þar hefðu þeir haldið sér niðri og kvaðst H-kk-nf hafa fengið blóðnasir af þrýstingnum og lognast út af. Aðspurður kvaðst H-kk-nf í þessum átökum ekkert hafa tekið eftir ákærða. Að lokum sagði H-kk-nf að G-kk-nf J-kk-nf hefði komið og ýtt af sér þeim mönnum sem héldu honum niðri. Þeir hefðu svo komið sér út úr samkomuhúsinu.

III

Vitnið P-kk-nf J-kk-nf bar fyrir dómi að þess hefði verið farið á leit við hann að hann starfaði við dyravörslu á ballinu. P-kk-nf kvaðst ekki hafa verið reiðubúinn til þess en fallist á að vera til taks fyrir dyraverði ef á þyrfti að halda. Á dansleiknum hefðu brotist út átök sem vitnið kvaðst hafa haft afskipti af. Í þessum átökum sagði P-kk-nf að hann hefði tekist á við H-kk-þf Ó-kk-þf H-kk-þf, sem hefði greitt sér hnefahögg í andlitið. Við því kvaðst P-kk-nf hafa brugðist með því að stökkva á H-kk-þf og snúa hann niður. Þessu næst sagði P-kk-nf að einhver hefði komið og sparkað í andlit sitt á hægri hlið en vitnið kvaðst síðar hafa frétt að þar hefði ákærði verið að verki. P-kk-nf kvaðst síðan hafa reynt án árangurs að ná í þann sem sparkaði.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf sagði fyrir dómi að í átökunum hefði hann ásamt P-kk-þgf tekið H-kk-þf niður í því skyni að róa hann. Þá hefði einhver komið og sparkað í andlitið á P-kk-þgf, en vitnið kvaðst ekki hafa séð hver sparkaði.

Vitnið A-kk-nf G-kk-nf greindi frá því fyrir dómi að átök hefðu brotist út á dansgólfinu í samkomuhúsinu. Þetta hefði borist fram á gang þar sem P-kk-nf hefði ætlað að ræða við H-kk-þf. Þar hefði ákærði kýlt P-kk-þf og í kjölfarið hefði P-kk-nf haft H-kk-þf undir. A-kk-nf kvaðst þá hafa, ásamt bróður sínum J-kk-þgf, komið P-kk-þgf til aðstoðar. Þegar hér var komið sagði A-kk-nf að einhver hefði reynt að sparka í P-kk-þf. Í lögregluskýrslu frá 9. janúar 2010 var hins vegar haft eftir vitninu að ákærði hefði sparkað í P-kk-þf. Þegar þessi framburður var borinn undir A-kk-þf sagði hann að einhver, sem á vettvangi var nefndur X…, hefði sparkað í P-kk-þf.

Vitnið H-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf greindi frá því fyrir dómi að í átökunum á ballinu hefði P-kk-nf haft ákærða undir. Vitnið kvaðst þá hafa, ásamt ákærða, rifið P-kk-þf af H-kk-þgf. Aðspurður sagði H-kk-nf að ákærði hefði ekki sparkað í P-kk-þf.

Vitnið G-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf lýsti fyrir dómi átökum P-kk-ef og H-kk-ef sem lyktað hefði með því að H-kk-nf var hafður undir. Í þessum áttökum kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða sparka í P-kk-þf.

Vitnið H-kk-nf Þ-kk-nf, sem var við dyragæslu, staðfesti fyrir dómi að hann hefði farið þess á leit við P-kk-þf að hann yrði til taks fyrir dyraverði ef á þyrfti að halda.

IV

Ákærði hefur staðfastlega neitað að hafa sparkað í P-kk-þf J-kk-þf í félagsheimili að Logalandi aðfaranótt miðvikudagsins 30. desember 2009, eins og honum er gefið að sök. Hins vegar hafi þeir tekið hvor í annan án þess að úr því yrðu frekari átök.

Vitnið P-kk-nf J-kk-nf hefur lýst því fyrir dómi að í hann hafi verið sparkað í umrætt sinn þegar hann hélt H-kk-þgf Ó-kk-þgf H-kk-þgf á gólfinu eftir átök við hann. Vitnið kvaðst hins vegar ekki hafa séð hver var þar að verki en síðar frétt að ákærði hefði greitt sér sparkið. Vitnið J-kk-nf G-kk-nf bar einnig fyrir dómi að sparkað hefði verið í P-kk-þf án þess þó að vitnið gæti sagt hver hefði verið þar að verki. Vitnið A-kk-nf G-kk-nf sagði hins vegar fyrir dómi að einhver hefði reynt að sparka í P-kk-þf en breytti síðan framburði sínum til samræmis við það sem haft var eftir vitninu í lögregluskýrslu þar sem ákærði var borinn sökum. Var vætti þessa vitnis mjög óstöðugt og dregur það úr sönnunargildi vitnisburðarins. Önnur vitni, sem voru í anddyrinu í samkomuhúsinu að Logalandi í umrætt sinn, hafa borið að þau hafi ekki tekið eftir því að ákærði sparkaði í P-kk-þf. Að öllu þessu virtu er ekki sannað að ákærði hafi gerst sekur um það brot sem honum er gefið að sök og verður hann sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins.

Samkvæmt 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, verður allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem þykja hæfilega ákveðin, að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X…, er sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður er felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, I-kk-ef T-kk-ef, hdl., 175.700 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf