S-147/2020

Mál þetta, sem dómtekið var þann 5. maí sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, dagsettri 1. apríl 2020, á hendur L-kvk-þgf M-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, kt. [...], [...], Siglufirði, fyrir;

„eftirtalin brot:

I.

Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa, föstudaginn 15. febrúar 2019, verið með í vörslum sínum, 9,44 grömm af amfetamíni og 5,97 grömm af maríhúana, þegar lögregla handtók hana fyrir utan menningarhúsið Hof á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

II.

Fyrir fíkniefna- og vopnalagabrot, með því að hafa, að kvöldi föstudagsins 28. júní 2019, á heimili sínu að [...] á Siglufirði, verið með í vörslum sínum, og í sölu- og dreifingarskyni, 24,49 grömm af amfetamíni, 0,14 grömm af MDMA (ecstacy), 2 grömm af maríhúana og 23 stk. MDMA- töflur (ecstacy- töflur), og með því að hafa á sama tíma verið með í vörslum sínum rafstuðbyssu.

Teljast brot þessi varða við 2. gr., 4. gr. a, sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana-og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr.233/2001, með síðari breytingum og c-lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

III.

Fyrir peningaþvætti, með því að hafa, áður en húsleit og rannsókn hófst á meintu broti hennar gegn lögum um ávana- og fíkniefni, sem ákært er fyrir í ákærulið II, aflað sér ávinnings með sölu á fíkniefnum að fjárhæð 27.000, en lögregla haldlagði þessa fjárhæð á heimili ákærðu við húsleit.

Telst brot þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim sem lögregla lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 40.111 og 41.299, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og grammavog, sbr. 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001

Jafnframt er gerð krafa um að ákærða sæti upptöku ávinnings af fíkniefnasölu skv. III. ákærulið, að fjárhæð 27.000 kr., skv. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Auk þess er gerð krafa um að ákærðu verði gert að sæta upptöku á rafstuðbyssu, sbr. munaskrá 138749, skv. ákærulið II, sem lögregla lagði hald á, skv. 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998, með síðari breytingum.“

Af hálfu ákærðu er aðallega krafist sýknu af þeim brotum sem ákærða neitar að hafa gerst sek um en til vara að refsing verði látin niður falla. Þá er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist málsvarnarlauna til handa skipuðum verjanda ákærðu, sem greiðist úr ríkissjóði.

I

Ákærða hefur játað sök samkvæmt kafla I í ákæru.

Varðandi kafla II og III í ákæru er því lýst í frumskýrslu lögreglu dags. 4. júlí 2019, að lögregla hafi fengið upplýsingar um fíkniefnasölu úr [...] á Siglufirði, heimili ákærðu. Með henni í íbúðinni dvelji A, unnusti hennar, sem hafi þó annað lögheimili. Samkvæmt heimildum lögreglu væri það ákærða sem seldi fíkniefni en ekki A. Ákveðið hafi verið að fylgjast með mannaferðum við húsið. Klukkan 22:56 hafi tveir menn komið að húsinu og gengið rakleitt inn um inngang að vestanverðu án þess að láta vita af sér. Sömu menn hafi komið út kl. 23:06. Lögregla hafi rætt við þá og komið hafi í ljós að annar þeirra værimeð ætluð fíkniefni í fórum sínum.

Í framhaldi hafi lögregla farið inn á heimili ákærðu og rætt við hana. Þar inni hafi verið ummerki um neyslu. Tveir menn hafi verið í íbúðinni, B í stofunni, og A í risi. Þeir hafi heimilað líkamsleit en ekkert saknæmt hafi fundist og þeim verið vísað út.

Ákærða hafi skrifað undir leitarheimild og að því loknu farið inn í svefnherbergið sitt og framvísað litlum plastpoka sem innihélt fjórar e- töflur. Við húsleit hafi fundist fíkniefni víðsvegar um íbúðina. Í stofunni, bakvið hornsófa, í frystiskúffu inn í eldhúsi og ofan í kaffibolla. Í risi hafi fundist grænn læstur járnkassi en frá honum mátt finna kannabislykt. Í kassanum hafi verið fíkniefni ásamt reiðufé. Við húsleit hafi lögreglan einnig fundið litla plastpoka, poka og krukku með efnisleyfum, stuðbyssu, skrifblokk og grammavog.

II

Ákærða hefur komið fyrir dóm og játað vörslur á hluta þeirra fíkniefna sem fundust, sbr. kafla II í ákæru, en hún neitaðiað hafahaft efnin í sölu- og dreifingarskyni og neitaði sök samkvæmt III. kafla ákæru. Á kærða játaði brot gegn vopnalögum og féllst á upptökukröfu varðandi rafstuðbyssu.

Fyrir dómi kvaðst ákærða hafa notað amfetamín og fjármagnað neysluna með litlum aurum sem hún ætti sjálf. Aðspurð kvaðst hún ekki hafa selt fíkniefni. Fíkniefnin sem hafi fundist við húsleit hjá sér hafi verið til einkaneyslu. Fólk hafi dreift fíkniefnum víðsvegar um íbúðina svo þau vissu hver ætti hvað. Hún hafi ekki átt umræddan járnkassa og ekki vitað hvað væri í honum, hann hafi bara verið geymdur þarna. Hún vissi hver ætti hann en vildi ekki nefna nafn. Hún hafi ekki átt peningana í kassanum og hafi ekki verið með lykil að honum. Aðspurð kvaðst ákærða ekki kannast við að hafa haldið bókhald um fíkniefnaviðskipti í skrifblokk sem fannst á heimili hennar. Fólk hafi stundum haft samband við hana í gegnum samfélagsmiðla eins og Facebook ef það vantaði fíkniefni. Hún hafi brugðistvið og komið boðum áleiðis, en ekki þegið ávinning af því sjálf.

Lögreglumaður nr. 8514 gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti aðgerðum lögreglu í málinu. Hann kvað kollega hans hafa fengið upplýsingar um neyslu og sölu frá umræddu heimili og ákveðið hafi verið að að skyggja húsið. Þá hafi maður sést fara inn, stoppa stutt og koma út aftur. Lögregla hafi handtekið hann í næstu götu og fundið e- töflur á honum. Þá hafi verið tekin sú ákvörðun að fara inn á heimilið. Þeir hafi farið inn, bankað og kallað halló og ákærða komið á móti þeim. Vitnið lýsti því að kannabislykt hafi verið á ganginum og greinileg merki um neyslu í stofu. F leiri hafi verið í íbúðinni, einn inn í stofu og annar í risi. Allt hafi verið rólegt, engin læti eða átök. Ákærða hafi heimilað leit og fíkniefni fundist, en ákærða hafi framvísað sjálf einhverjum efnum. Aðspurt kvaðst vitnið minna að hún hafi játað sölu á þessum þremur e- töflum en neitað sölu á öðrum efnum. Aðspurt um járnkassann kvaðst vitnið muna eftir honum en ákærða hafi neitað að eiga hann. Í honum hafi verið fíkniefni og peninga r. Ákærða hafi verið trúverðug, og vitandi um neyslu hennar, þá telji vitnið hana ekki hafa átt það sem í kassanum var.

Lögreglumaður nr. 9822 gaf skýrslu fyrir dómi. Hann kvaðst muna eftir þessu máli að einhverju leyti. Tilkynning hafi borist um að það væri grunur um að ákærða væri að selja fíkniefni. Stuttu síðar hafi veriðákveðið að fylgjast með húsinu. Hann hafi séð menn fara inn og koma út aftur, og annar þeirra hafi reynst vera með fíkniefni á sér. Viðkomandi hafi viðurkennt að hafa verið að kaupa efni. Aðspurður kvaðst vitnið ekki alveg muna hvað aðilinn hafi greitt fyrir efnin, en hann hafi nefnt tölu, 10.000 eða 10.500 krónur. Grunsemdir hafi vaknað um að hann hafi keypt e- töflurnar inni hjá ákærðu. Ákveðið hafi verið að fara inn til hennar, eitt hafi leitt af öðru og fíkniefni fundist í húsinu. Vitnið lýsti því að kannabislykt hafi verið í húsinu og hvítt duft á stofuborði. Ákærða hafi framvísað nokkrum e- töflum og veitt heimild til húsleitar. Aðspurður um sölu kvaðst vitnið minna að hún hafi játað sölu á vettvangi en hún hafi ekki verið að selja út og suður. Hann muni ekki nákvæmlegah vað hún hafi viðurkennt að selja, en minni að það hafi verið e- töflur. Vitnið kvaðst muna eftir grænum járnkassa, fyrst hafi ákærða kannast við kassann en ekki viljað segja hver ætti hann, hún hafi síðan gefið upp að D-kk-þgf þennan kassa. Vitnið kvaðst ekki geta metið hvort framburður hennar væri trúverðugur en vissi að það væri samgangur á milli hennar og D.

Vitnið D kannaðist við umræddan járnkassa. Ákærða hafi fengið hann hjá honum því hana hafi vantað læsta hirslu en það hafi ekkert verið í honum þegar hún fékk hann í hendurnar. Aðspurt kvaðst vitnið eiga kassann en kannaðist ekki við fjármuni eða annað sem í honum fannst.

III

Í I. kafla ákæru er ákærðu gefið að sök að hafa haft fíkniefni í vörslum sínum oghefur hún játað þann hluta ákærunnar. Með játningu hennar, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, og gögnum málsins, er nægilega sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem þar er lýst og er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Í II. kafla ákæru er ákærðu gefið að sök að hafa fíkniefni í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni. Ákærða tjáði sig aðeins lítilega um málið fyrir dómi. Verjandi hennar kvað hana játa vörslur þess sem fannst við húsleitina, að undanskildum fíkniefnum og pening umsem voru í grænum járnkassa.

Þrátt fyrir fremur óljós svör ákærðu verður við það miðað að hún hafi játað að hafa haft í vörslum sínum allt það sem fannst við leitina, nema það sem fannst í umræddum kassa. Hún kvað einhvern hafa geymt kassann á heimili hennar en vildi ekki skýra frá því hver það hefði verið. Spurningu verjanda um hvernig á því stæði að fíkniefni hafi fundist hér og þará heimili hennar svaraði ákærða: „Bara verið að þú veist dreifa þessu svo allir gætu passað sitt [...]þeir sem áttu þekktu sitt á sínum stað“. Ákærða ber þannig að hún hafi vitað að fíkniefni væru geymd á heimili hennar ogverður ráðið að hún hafilátið sér í léttu rúmi liggja hve mikið og hvers konar efni. Verður hún því sakfelld fyrir að hafa haft þau efni sem á heimili hennar fundust í sínum vörslum þó mögulegt sé að hluti þeirra hafi verið í eigu annarra. V arða brot samkvæmt þessum ákærulið við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum og c-lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Ákærða neitar að hafa haft fíkniefnin í sölu og dreifingarskyni. Við húsleitina fannst fjöldi lítilla poka og minnisbók sem virðist skrá um skuldir. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu voru afskipti höfð af tveimur mönnum sem voru að koma frá heimili ákærðu og kom í ljós að annar þeirra var með fíkniefni á sér. Segir að hann hafi skýrt frá því að hafa fengið efnið á heimili ákærðu. Í frumskýrslu lögreglu er ritað að ákærða hafi sagst „eiga fjórar e- töflur og væru þær inn í skáp í svefnherberginu. Það væri restin því hún hefði nýlega látið aðilann hafa 3 e- töflur.“

Hins vegar eru, ímáli þessu, engar frekari upplýsingar um meintan kaupanda, hvorki nafn hans, né hvað hann kvaðst greiða fyrir fíkniefni neða af hverjum hann keypti þauog hann gaf ekki skýrslu fyrir dómi. Á heimili ákærðu hafi fundist, eins og að framan greinir, minnisbók sem líktist skuldalista. Á upptöku úr búkmyndavél lögreglumann smá sjá bókinni flett en hvorki bókin né afrit hennar eru meðal gagna málsinsog inntak hennar var ekki borið undir ákærðu. Þá verður ekki litið fram hjá því að inni á heimili ákærðu voru tveir aðrir menn þegar lögregla kom á staðinn, en hvorki voru teknar lögregluskýrslur af þeim né báru þeir vitni fyrir dómi. Verður ákæruvaldið að bera hallann af því, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008. Gegn neitun ákærðu þykir því ekki hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi haft umrædd fíkniefni í sölu og dreifingarskyni.

Verður ákærða því aðeins sakfelld fyrir vörslur, svo sem að framan er lýst.

Í III. kafla ákæru er ákærðu gefið að sök peningaþvætti með því að hafa aflað sér ávinnings með sölu á fíkniefnum. Með vísan til þess að ósannað þykir að ákærða hafi haft fíkniefni í sölu- og dreifingarskyni verður hún einnig sýknuð af þeim sökum.

IV

Sakaferill ákærðu hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar í máli þessu. Hún er nú sakfelld fyrir að hafa í vörslum sínum 33,93 grömm af amfetamíni, 7,97 grömm af marijúana, 23 töflur ecstasy (MDMA) og 0,14 grömm af ecstasy. Þá er ákærða einnig sakfelld fyrir vopnalagabrot fyrir að hafa í vörslum sínum rafstuðbyssu.

Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið, eins og nánar greinir í dómsorði.

Að kröfu ákæruvalds, og með vísan til 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14 gr. reglugerðar nr. 233/2003 skal ákærða sæta upptöku á þeim efnum og munum er í dómsorði greinir. Þá skal ákærða einnig sæta upptöku á rafstuðbyssu, sbr. 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, verður ákærðu gert að greiða tvo þriðju hluta sakarkostnaðar en þriðjungur greiðist úr ríkissjóði. Með hliðsjón af eðli og umfangi málsþ ykja málsvarnarlaun verjanda hennar hæfilega ákveðin 471.200 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

A-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dráttur varð á dómsuppsögu vegna embættisanna dómara, en gætt var ákvæðis 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð :

Ákærða, L-kvk-nf M-kvk-nf Þ-kvk-nf, sæti fangelsi í 60 daga. Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Gerð eru upptæk 33,93 grömm af amfetamíni, 23 töflur af Ecstasy (MDMA), 0,14 grömm af Ecstasy, 7,97 grömm af marijúana, grammavogografstuðbyssa.

Ákærða greiði tvo þriðju hluta sakarkostnaðar, sem í heild nemur 557.965 krónum, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hennar, Ó-kk-ef R. V-kk-ef lögmanns, 471.2 00 krónur og 86.765 króna ferðakostnaður hans.