S-912/2012

Mál þetta, sem dómtekið var miðvikudaginn 15. maí 2013, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 18. desember 2012, á hendur H-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kvíslartungu 39, Mosfellsbæ, fyrir fjársvik en til vara fjárdrátt með því að hafa blekkt feðginin E-kk-þf E-kk-þf, kt. 000000-0000, og M-kvk-þgf M-kvk-þgf E-kvk-þgf, kt. 000000-0000, til þess að millifæra af bankareikningi E-kk-ef hjá Byr sparisjóði á bankareikning P-x-x K-x-x hjá Royal Bank of Canada, annars vegar, þann 19. desember 2007, 23.000.000 CAD og hins vegar, þann 27. maí 2008, 22.000.000 CAD, samtals 3.049.480 krónur miðað við miðgengi Seðlabanka Íslands fyrrgreinda greiðsludaga. Feðginin höfðu farið þess á leit við ákærða að hann hefði milligöngu um kaup á sumarhúsi fyrir þau frá Kanada og taldi hann þeim ranglega trú um að með millifærslunum væri verið að greiða inn á hús framleitt af félaginu Grenville Log Homes Ltd. og jafnframt að P-x-x K-x-x tæki við greiðslunum sem forsvarsmaður þess félags án þess að hann gegndi störfum fyrir félagið en ákærði skuldaði P-x-x fjármuni vegna fyrri viðskipta. Fjármunirnir voru þannig nýttir til greiðslu á persónulegri skuld ákærða við P-x-x en fjármuni, sem stóðu umfram skuldina, millifærði P-x-x inn á bankareikning ákærða í Kaupþingi banka hf. annars vegar, þann 7. janúar 2008, 280.772 krónur og hins vegar, þann 20. ágúst 2008, 512.394 krónur, sem ákærði nýtti í eigin þágu.

Telst þetta varða við 248. gr. en til vara við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá var af hálfu E-kk-ef E-kk-ef og M-kvk-ef M-kvk-ef E-kvk-ef höfð uppi krafa um að ákærði yrði dæmdur til þess að greiða þeim skaðabætur að fjárhæð 45.000 CAD eða andvirði þeirrar fjárhæðar í ISK miðað við gengi Kanadadals á greiðsludegi, en til vara 2.790.000 krónur auk vaxta og málskostnaðar.

Í þinghaldi 5. mars 2013 kvaðst ákærði játa að hafa fengið greidda fjármuni frá brotaþolum 7. janúar og 20. ágúst 2008, samtals að fjárhæð 793.166 krónur, og að hafa nýtt sér hluta þeirra fjármuna í eigin þágu. Að öðru leyti kvaðst ákærði neita sök samkvæmt ákæru. Í þinghaldi 15. maí 2013 kvaðst ákærði játa háttsemi samkvæmt varakröfu í ákæru. Voru jafnframt lögð fram gögn um uppgjör greiðslu skaðabóta til brotaþola í málinu og yfirlýsing þeirra um afturköllun bótakröfu. Sækjandi málsins lýsti því yfir að fallið væri frá aðalkröfu í ákæru um fjársvik. Var þess krafist af hálfu ákæruvalds að ákærði yrði dæmdur til refsingar fyrir fjárdrátt, samkvæmt varakröfu í ákæru, og við það miðað að brotaandlag hefði numið 793.166 krónum.

Verjandi krefst þess aðallega að refsing ákærða verði látin niður falla, en til vara er krafist vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst verjandi hæfilegrar þóknunar sér til handa, sem greiðist úr ríkissjóði.

Farið var með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt endanlegum kröfum ákæruvalds. Verður ákærði sakfelldur fyrir fjárdrátt og varðar brot hans við 247. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er fæddur í september 1968. Hann hefur ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé. Við ákvörðun refsingar verður til þess litið að ákærði hefur fyrir dómi gengist greiðlega við broti sínu og greitt brotaþolum skaðabætur. Þá er langt liðið frá því brotið var framið, en gögn málsins bera þó með sér að umfang rannsóknar málsins megi að miklu leyti rekja til þess hvernig ákærði hagaði framburði sínum við yfirheyrslur. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef S-kk-ef P-x-x hdl., 464.350 krónur, og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi málsins, B-kk-ef Þ-kk-ef hdl. 62.750 krónur. Við ákvörðun þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf Ó-kk-nf saksóknarfulltrúi.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef S-kk-ef P-x-x hdl., 464.350 krónur, og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi málsins, B-kk-ef Þ-kk-ef hdl. 62.750 krónur.

R-kvk-nf H-kvk-nf

.