S-1173/2020

Dómur

Mál þetta var dómtekið 11. mars 2020 en það var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 11. febrúar sl., á hendur: „H-kk-þgf Æ-kk-þgf H-kk-þgf, kt. […], […], fyrir líkamsárás með því að hafa, sunnudaginn 18. mars 2018, utandyra að […], slegið A, kt. […], með krepptum hnefa í andlitið, með þeim afleiðingum að A hlaut roða á andliti og eyra og bólgu á vinstra kinnbeini.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

I

Ákærði hefur játað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæru og er játningin studd sakargögnum. Að þessu virtu eru efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og tjáði ákærandi og verjandi ákærða sig sérstaklega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Samkvæmt því sem að framan greinir verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæru og er brotið þar réttilega heimfært til refsiákvæða

III

Ákærði er fæddur í […]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða, dagsettu 3. febrúar 2020, hefur hann þrisvar verið dæmdur til refsingar vegna líkamsárásar, síðast með dómi héraðsdóms 17. mars 2010. Verða þeir dómar því ekki taldir hafa ítrekunaráhrif samkvæmt 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærða til málsbóta verður litið til þess að hann játaði skýlaust sök, sbr. 8. töluliður 1. mgr. 70. gr. sömu laga. Meðferð máls þessa hefur dregist hjá lögreglu og ákæruvaldi en um tvö ár eru nú liðin síðan kæra vegna málsins var lögð fram. Ákærða verður ekki kennt um þennan dátt á meðferð málsins og verður litið til hans við ákvörðun refsingar. Með vísan til málsatvika og að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 130.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, sem telst til sakarkostnaðar. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf Æ-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 130.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf

Ákærði er fæddur í […]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða, dagsettu 3. febrúar 2020, hefur hann þrisvar verið dæmdur til refsingar vegna líkamsárásar, síðast með dómi héraðsdóms 17. mars 2010. Verða þeir dómar því ekki taldir hafa ítrekunaráhrif samkvæmt 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærða til málsbóta verður litið til þess að hann játaði skýlaust sök, sbr. 8. töluliður 1. mgr. 70. gr. sömu laga. Meðferð máls þessa hefur dregist hjá lögreglu og ákæruvaldi en um tvö ár eru nú liðin síðan kæra vegna málsins var lögð fram. Ákærða verður ekki kennt um þennan dátt á meðferð málsins og verður litið til hans við ákvörðun refsingar. Með vísan til málsatvika og að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 130.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, sem telst til sakarkostnaðar. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf Æ-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 130.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf