S-609/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 7. maí sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 20. apríl 2007 á hendur U-x-x V-x-x, fæddur 6. janúar 1979, Litháen, T-x-x V-x-x, kt. [...], Litháen og M-x-x C-x-x, fæddur 28. febrúar 1988, Litháen, allir með dvalarstað að Veghúsastíg 7 í Reykjavík, fyrir eftirgreind brot:

I.

Á hendur ákærðu U-x-x og M-x-x, fyrir hylmingu með því að hafa mánudaginn 12. mars 2007, haft í vörslum sínum og reynt að selja úrsmiðnum P-kk-þgf K-kk-þgf, í verslun hans að Bankastræti 6 í Reykjavík, þrjú armbandsúr af gerðinni Raymond Weil, samtals að verðmæti 262.780 krónur, vitandi að úrin voru illa fengin, en þeim var stolið út skartgripaversluninni MEBU í Kringlunni á tímabilinu 10. til 11. mars 2007.

Telst þetta varða við 254. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II.

Á hendur ákærða U-x-x fyrir vopnalagabrot, með því að hafa í ofangreint sinn borið bitvopn á almannafæri og átt tvö táragasvopn sem lögregla fann við leit á honum og dvalarstað hans.

Telst þetta varða við 1. mgr. og 4. mgr. 30. gr., sbr. 1.mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

III.

Á hendur ákærðu U-kk-þgf og T-kk-þgf, fyrir þjófnað, með því að hafa í félagi, í verslun B.T. að Fjarðargötu 13 í Hafnarfirði, sunnudaginn 18. mars 2007, stolið fartölvu af gerðinni Toshiba Satellite, að verðmæti 179.999 krónur, þar sem henni hafði verið raðað upp ásamt sex öðrum tölvum í sýningarbás verslunarinnar, með þeim hætti að U-x-x stakk henni inn undir úlpu sína og T-kk-nf svo endurraðað tölvunum til þess að dylja þjófnaðinn áður en þeir gengu saman með þýfið út úr versluninni án þess að greiða.

Telst þetta varða við 244. gr. almennara hegningarlaga nr. 19, 1940.

IV.

Á hendur ákærða U-x-x, fyrir þjófnað, með því að hafa, í verslun B.T. að Skeifunni 11 í Reykjavík, miðvikudaginn 21. mars 2007, stolið fartölvu af gerðinni Fujitsu Simens, að verðmæti 149.999 krónur, með því að stinga henni inn undir úlpu sína og þannig gengið með hana út úr versluninni án þess að greiða.

Telst þetta varða við 244. gr. almennara hegningarlaga nr. 19, 1940.

Í máli þessu gera neðangreindir aðilar skaðabótakröfu:

R-kk-nf Á-kk-nf S-kk-nf, f.h. Árdegis, kt. [...], gerir þá kröfu að ákærðu U-x-x V-x-x og M-x-x C-x-x verði dæmdir til að greiða kr. 179.999

E-kk-nf D-kk-nf Ó-kk-nf, f.h. Árdegis, kt. [...], gerir þá kröfu að ákærði U-x-x V-x-x verði dæmdur til að greiða kr. 149.999, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá tjónsdegi, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og jafnframt að U-x-x V-x-x verði gert að sæta upptöku á ofangreindu bitvopni og táragasvopnum, sem lögreglan lagði hald á, samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga

Verjandi ákærða U-x-x V-x-x krefst þess að ákærði verði sýknaður af I. og II. kafla ákæru en að honum verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa að öðru leyti. Þá verði sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, greiddur úr ríkissjóði.

Verjendur ákærðu T-x-x V-x-x og M-x-x C-x-x krefjast sýknu af kröfum ákæruvalds og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

I. kafli ákæru.

Samkvæmt skýrslu lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu frá 12. mars 2007 kl. 13.57 fengu lögreglumenn boð um að fara að verslun Kornelíusar að Bankastræti 6 í Reykjavík. Fram kemur í frumskýrslu lögreglu að boðin hafi komið vegna útlendinga sem þar væru að reyna að selja úr sem talið var að hefði verið stolið úr versluninni Meba í Kringlunni. Í skýrslunni er rakið að Ó-kk-nf G. J-kk-nf, er þar hafi verið staddur, hafi bent á tvo menn sem hann hafi sagt að boðið hafi honum úr til sölu í verslun hans að Bankastræti 12. Hann kvaðst hafa vísað þeim frá en frétt fljótlega eftir það að úrunum hafi sennilega verið stolið úr verslun í Kringlunni. Hafi Ó-kk-nf fylgt mönnum eftir inn í verslun Kornelíusar að Bankastræti 6 og þar tekið af þeim úrin. Er þess getið í lögregluskýrslu að Ó-kk-nf hafi rétt lögreglumönnum úrin um leið og hann hafi getið þess að þau væru mjög dýr. Voru ákærðu U-x-x og M-x-x handteknir af lögreglu og færðir á lögreglustöð. Er gerð grein fyrir því að er handjárn hafi verið tekin af ákærða U-x-x og átt að færa hann úr úlpu hafi hann brugðist illa við. Hafi komið til átaka og hafi hann verið lagður í gólfið. Er hann hafi verið færður úr úlpu hafi ,,Mace” brúsi oltið frá honum, sem á hafi staðið ,,Pepper spray for self defence.” Einnig hafi hnífur fundist í úlpuvasa ákærða. Hafi ákærði verið mjög ósamvinnuþýður. Framkvæmd hafi verið leit á ákærða M-x-x. Engin vandkvæði hafi verið við þá leit. Við þá athugun hafi komið í ljós að ákærði væri til heimilis að Veghúsastíg 7 í Reykjavík. Lagt hafi verið hald á þrjú úr af gerðinni Raymond Weil, táragasvopn og hníf.

B-kk-nf Á-kk-nf Á-kk-nf mætti á lögreglustöðina við Hverfisgötu þann 13. mars 2007. Kærði hann þar þjófnað á úrum úr versluninni Meba í Kringlunni í Reykjavík. Kvaðst hann hafa komið til vinnuna um kl. 13:00 daginn á undan, en þá hafi komið í ljós að þrjú úr af gerðinni Raymond Weil hafi verið horfin úr glugga verslunarinnar. Eftir hafi staðið tómir standar og verðkubbar. B-kk-nf kvaðst í framhaldi hafa hringt í félaga sína í ,,bransanum“ og látið þá vita af þessu. Kvað hann P-kk-þf K-kk-þf í verslun í Bankastræti 6 í Reykjavík hafa hringt í sig og sagt að hjá honum væru menn með úr. B-kk-nf kvað úrin vera af undirgerðinni Parsifal, Tangó og Saxó. Fyrsta gerðin kosti 141.680 krónur, sú næsta 52.400 krónur og sú síðasta 68.700 krónur.

Ákærði U-x-x kvaðst kannast við að hafa haft úrin þrjú sem ákært er fyrir í I. kafla ákæru í sínum vörslum og að hafa reynt að selja þau. Ákærði kvað rússneskumælandi mann, sem hann hafi ekki hitt áður, hafa boðið honum að selja úr. Kvaðst ákærði hafa tekið við úrunum og reynt að selja þau. Fyrir dómi bar ákærði að hann hafi verið einn er hann hafi hitt manninn, en ákærði M-x-x hafi verið einhvers staðar nálægt, en örugglega ekki séð ákærða tala við manninn. Hjá lögreglu bar ákærði að hann og meðákærði hafi verið á gangi um miðbæinn. Hafi þeir hitt mann sem hafi talað rússnesku og hafi þeir átt tal saman. Þegar þeir hafi rætt saman hafi maðurinn beðið ,,þá” um að selja fyrir þig þrjú armbandsúr. Hafi ákærði og meðákærði gengið að þessu, enda illa fjáðir. Þeir hafi síðan verið handteknir er þeir hafi reynt að selja úrin.

Ákærði kvaðst ekki muna hvaða dag þetta hafi verið en hann og meðákærði hafi verið á göngu í leit að vinnu og þá hafi þessi maður komið að máli við ákærða. Hann hafi hitt manninn skammt frá versluninni þar sem hann hafi verið handtekinn og hann engin fyrirmæli fengið um á hvaða verði hann ætti að selja úrin. Þetta hafi verið sama dag og hann hafi verið handtekinn. Maðurinn sem hann hitti í miðbænum hafi spurt hvort hann væri til í að taka úrin og fara með í nokkrar búðir og bjóða til sölu. Ákærði kvað ekki hafa hvarflað að sér að úrin væru illa fengin en þó hafi honum ekki fundist þetta vera eðlilegir viðskiptahættir. Ákærði kvaðst hafa átt að fá í kringum hundrað evrur fyrir að selja úrin. Meðákærði hafi verið í einhverri búð á meðan en þegar ákærði hafi komið út hafi hann sagt honum frá samtalinu við þann rússneskumælandi.

Ákærði kvað meðákærða tala góða ensku og hafi hann því átt bjóða þessi úr til sölu. Meðákærði hafi ekki spurt hvar ákærði hafi fengið úrin. Meðákærði hafi ekki átt að fá neitt fyrir viðvikið. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað neitt um þessi úr eða verðmæti þeirra. Þá kvaðst hann ekki þekkja merkið R-x-x W-x-x. Hafi hann komið til landsins ásamt meðákærða og þriðja manni. Þeir hafi komið frá Litháen og verið í atvinnuleit. Ákærði hafi ekki verið komin með atvinnu þegar lögregla hafi haft afskipti af honum. Ákærði staðfesti að hann hafi komið til landsins 7. mars 2007, eins og getið sé í upplýsingum frá lögregluyfirvöldum.

Ákærði M-x-x kvaðst hafa verið í verslun að Bankastræti 6 þann 12. mars 2007. Kvaðst hann af meðákærða hafa verið beðinn um að túlka og tekið það að sér. Hafi hann verið beðin að spyrja hvort einhver vildi kaupa af þeim úr. Honum hafi verið tjáð af meðákærða að þessi úr væru komin frá einhverjum sem talaði rússnesku. Hafi hann ekki spurt frekar út í það. Hann hafi gert það af ,,góðmennsku” að túlka fyrir meðákærða. Meðákærði hafi ekki sagt við ákærða hvað hann vildi fá fyrir úrin. Afgreiðslumaður í búð hafi spurt, eftir að honum hafði verið sýnt eitt úr, hvort þau væru fleiri og hafi honum þá verið sýnd tvö til viðbótar. Meðákærði hafi sýnt úrin. Úrin hafi allan tímann verið í vörslum meðákærða. Ákærði kvaðst hafa vitað af því að meðákærði væri með úrin sama dag og ákærði hafi verið beðinn um að túlka fyrir meðákærða, u.þ.b. einni klukkustundu áður en ákærðu hafi verið handteknir. Ákærði kvaðst ekki kannast við úrategundina Raymond Weil eða hvort umrætt merki væri dýrt. Ákærði kvaðst hafa komið með meðákærða og öðrum manni til landsins til að leita sér að atvinnu. Hann væri nú komin með dvalar- og atvinnuleyfi. Hafi hann verið í atvinnuleit þegar hann hafi verið handtekinn. Kvaðst ákærði búa að Veghúsastíg 7 í Reykjavík.

Niðurstaða:

Ákærðu neita báðir sök. Ákærði U-x-x kveðst hafa tekið við þeim úrum, sem sakarefni þetta er sprottið af, af manni sem hann hafi hitt í miðbænum skömmu áður en lögregla hafi handtekið ákærðu. Manninn hafi ákærði ekki þekkt og hafi hann verið rússneskumælandi. Meðákærði hafi ekki orðið vitni að því. Ákærði M-x-x kveðst ekki hafa orðið vitni að því er meðákærði hafi tekið við umræddum úrum en frétt frá honum að einhver rússneskumælandi maður hafi boðið meðákærða að selja fyrir sig úrin.

Í máli þessu liggur fyrir að þrjú úr af gerðinni Raymond Weil voru tekin ófrjálsri hendi úr versluninni Meba í Kringlunni einum til tveim dögum áður en ákærðu voru handteknir. Samanlagt verðmæti þessara þriggja úra nemur 262.780 krónum, og er því um óvenjulega verðmæt úr að ræða. Fullyrðing ákærða U-x-x um að óþekktur maður, sem hann hefur enga grein getað gert fyrir, hafi afhent honum hin verðmætu úr til sölu er að mati dómsins einkar ótrúverðug. Ákærði var á þessum tíma nýlega kominn til landsins. Þá þykir framferði hans undir öðrum ákæruliðum bera vott um að hann skirrist ekki við að fremja auðgunarbrot. Þá gat ákærða ekki dulist að úr þessi voru óvenjuleg fyrir þær sakir hve vönduð þau voru og verðmæt. Á þessum grundvelli verður við það miðað að honum hafi verið ljóst að um stolna muni væri að ræða sem hann var með í sínum vörslum.

Við mat á sök ákærða M-kk-ef er litið til þess að hann og meðákærði voru nánir vinir og komu saman til landsins nokkrum dögum áður. Dvöldu þeir á sama stað í Reykjavík og voru saman á ferð í miðbæ Reykjavíkur. Bar meðákærði hjá lögreglu að þeir félagar hafi verið saman á ferð í bænum er þeir hafi fengið úrin í hendur. Gat ákærða ekki heldur dulist að þeir félagar höfðu í hendi óvenjulega vönduð og dýr úr. Framburður ákærða er í ljósi þess sem hér hefur verið rakið einnig einkar ótrúverðugur. Verður lagt til grundvallar að ákærðu hafi framið brot sitt í félagi og báðum verið ljóst að þeir væru með þýfi undir höndum er lögregla hafði afskipti af þeim. Verða þeir því báðir sakfelldir samkvæmt þessum kafla ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

II. kafli ákæru.

Ákærði U-x-x kvaðst viðurkenna að hafa 12. mars 2007 haft í sínum vörslum hníf eða bitvopn og átt 2 táragasvopn. Hnífinn, sem sé lítill, hafi hann alltaf haft í vasa. Um sé að ræða venjulegan vasahníf. Hjá lögreglu bar ákærði að hann hafi óvart verið með hnífinn á sér þennan dag. Táragas hafi hann borið vegna sjálfsvarnar. Kvaðst ákærði hvorki hafa litið svo á að hnífurinn eða úðinn væru vopn. Þá kvað ákærða sér ekki hafa verið kunnugt um að úðinn væri hættulegur.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök en viðurkennir vörslur á þeim munum sem hér er ákært fyrir. Samkvæmt 1. mgr. 30. gr. laga nr. 16/1998 er heimilt að bera á sér bitvopn þar sem eðlilegt og sjálfsagt getur talist, svo sem við vinnu eða veiðar eða í öðrum tilvikum þegar engin hætta er því samfara. Ákærði var nýkominn til landsins þegar þetta var. Hefur hann viðurkennt að hafa borið á sér gasvopn sér til varnar. Hafði hann þá enga atvinnu og hafði samkvæmt því sem í I. kafla ákæru greinir þýfi undir höndum. Við þær aðstæður var með engu móti eðlilegt eða sjálfsagt að hann bæri á sér bitvopn. Samkvæmt 4. mgr. 30. gr. laganna er öðrum en lögreglu óheimilt að eignast gasvopn eða táragasvopn. Með því að hafa táragasvopn í sínum vörslum ætlað til varnar braut ákærði gegn framangreindu ákvæði. Verður hann því sakfelldur samkvæmt þessum lið og er háttsemin rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

III. kafli ákæru.

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá fimmtudeginum 20. mars 2007 mætti á lögreglustöð R-kk-nf Á-kk-nf S-kk-nf, verslunarstjóri verslunarinnar BT, að Fjarðargötu 13 í Hafnarfirði. Tilkynnti R-kk-nf um þjófnað úr versluninni sunnudaginn 18. mars 2007 um kl. 16.34, en um hafi verið að ræða fartölvu af gerðinni Thoshiba Satellite að verðmæti 179.999 krónur. Í frumskýrslu lögreglu er skráð að R-kk-nf hafi tjáð lögreglu að starfsfólk verslunarinnar hafi ekki áttað sig á þjófnaðinum fyrr en síðar þegar í ljós hafi komið að eina fartölvu hafi vantað í hillu þar sem röð af fartölvum hafi verið til sýnis á sýningarhillu í versluninni. Hafi R-kk-nf farið yfir myndir úr eftirlitsmyndavélakerfi verslunarinnar og þá séð 5 unga menn koma inn í verslunina sunnudaginn 18. mars kl. 16.34. Á myndum hafi sést að tveir þeirra hafi verið við fartölvuhilluna. Að lokum hafi einn þeirra lokað tölvu og stungið henni inn undir úlpu sína. Í kjölfarið hafi drengirnir gengið út úr versluninni. Umrædd tölva hafi verið fest með lási við sýningarrekka. Lásinn hafi verið brotinn og tölvan því væntanlega skemmd. Lét R-kk-nf lögreglu í té geisladisk með myndum úr eftirlitsmyndavélakerfinu.

Ákærði U-x-x var yfirheyrður af lögreglu fimmtudaginn 22. mars 2007 í kjölfar handtöku. Við skýrslutöku kvaðst ákærði viðurkenna að hafa tekið fartölvu af gerðinni Thoshiba Satellite úr verslun BT að Fjarðargötu 13 í Hafnarfirði sunnudaginn 18. mars 2007. Ákærði kvað sig hafa langað til að eignast tölvuna. Hafi hann hent tölvunni á sunnudeginum. Ákærði kvaðst hafa hent tölvunni í ruslatunnu á bak við hús á dvalarstað sínum að Veghúsastíg 7 í Reykjavík. Nokkrir hafi verið með ákærða umrætt sinn en þeir hafi ekki tekið þátt í þjófnaðinum. Einn þeirra hafi verið meðákærði. Ákærði kvaðst skyndilega hafa tekið ákvörðun um að taka tölvuna. Ákærði var aftur yfirheyrður af lögreglu fimmtudaginn 29. mars 2007. Við það tækifæri var borið undir ákærða að nokkur fjöldi stýrikerfa fyrir tölvur hafi fundist á dvalarstað ákærða að Veghúsastíg 7 í Reykjavík. Ákærði kvað einstakling hafa komið með umrædda hluti að dvalarstað ákærða og boðið ákærða þá til kaups. Þann einstakling kvaðst ákærði ekki þekkja en hann hafi verið frá Litháen. Ákærði kvaðst hafa haft hug á að endurselja stýrikerfin með það fyrir augum að hagnast á sölunni.

Ákærði viðurkenndi háttsemi sína samkvæmt þessum ákærulið fyrir dómi. Bar hann að hann hafi staðið einn að þjófnaðinum og meðákærði ekki átt neinn þátt í honum. Hafi meðákærði ekki vitað hvað var í gangi af hálfu ákærða. Ákærði kvaðst ekki hafa dregið tölvuna undan úlpunni í bifreiðinni á leiðinni heim. Þeir félagar hafi fyrst ætlað eitthvað út úr bænum en hafi hætt við vegna veðurs. Hafi hann reynt að nota tölvuna en þurft pin númer sem hann hafi ekki haft og því hafi hann hent tölvunni í ruslatunnu fyrir utan heimili sitt. Kvaðst ákærði telja að það hafi gerst sama dag.

Ákærði T-kk-nf kvaðst ekki hafa tekið þátt í þjófnaði meðákærða á fartölvu í verslun BT sunnudaginn 18. mars 2007. Ákærði kvað hegðun sína í versluninni umræddan dag ekki hafa verið með þeim hætti að gefi til kynna að hann hafi haft eitthvað að fela. Ákærði kvaðst bera virðingu fyrir meðákærða sem væri eldri bróðir ákærða. Hafi ákærði verið hræddur við að meðákærði skyldi haga sér eins og hann gerði umrætt sinn með því að taka tölvuna. Hafi ákærði verið hræddur við að meðákærði yrði handtekinn. Hafi þetta skýrt hegðun ákærða umrætt sinn. Varðandi það hvernig tölvum hafi verið raðað áður en meðákærði hafi tekið tölvuna þá kvað ákærði þá félaga einfaldlega hafa verið að skoða tölvurnar og hagrætt þeim af þeim ástæðum. Ákærði kvað þá félaga í framhaldi þessa hafa yfirgefið verslunina. Kvaðst ákærði ekki vita hvað orðið hafi af fartölvunni í framhaldinu. Hafi hann ekki rætt við bróður sinn um það.

Niðurstaða:

Ákærði U-x-x hefur játað sök. Kveður hann meðákærða ekki hafa vitað af því að ákærði hafi ætlað að taka fartölvu samkvæmt þessum ákærulið. Kveðst hann hafa hent tölvunni síðar um daginn, þar sem honum hafi orðið ljóst að eitthvert öryggisnúmer hafi þurft til að hann gæti notað tölvuna.

Í dóminum var skoðað myndskeið úr eftirlitsmyndavélakerfi verslunarinnar BT, frá sunnudeginum 18. mars 2007. Þar má sjá ákærðu inni í versluninni við hillu með fartölvum. Taka ákærðu báðir til við að hagræða tölvum og þjappa þeim saman. Þegar til þess er litið að ákærði U-x-x tók í kjölfarið eina þeirra og ákærði T-kk-nf hagræddi í beinu framhaldi þeim tölvum sem eftir stóðu, er ljóst að tilfærsla á tölvunum í upphafi var eingöngu gerð til þess að undirbúa töku einnar fartölvunnar. Ákærði M-x-x tók fullan þátt í þessum tilfæringum bæði fyrir töku meðákærða á tölvunni sem og eftirá. Er því að mati dómsins hafið yfir allan vafa að hann hafi fyrirfram vitað að meðákærði hefði áform um að taka eina tölvuna. Í því ljósi er sannað að ákærði hafi staðið að broti þessu í félagi við meðákærða. Verða þeir því báðir sakfelldir samkvæmt þessum lið ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

IV. kafli ákæru.

Ákærði U-x-x hefur játað sök samkvæmt þessum ákærulið. Með vísan til þeirrar játningar hans, sem samrýmist gögnum málsins, er sannað að ákærði hafi framið það brot sem hann er ákærður fyrir og er háttsemi hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði U-x-x er fæddur í janúar 1979, ákærði T-kk-nf í júlí 1980 og ákærði M-x-x í febrúar 1988. Ákærðu eru allir nýlega komnir til landsins. Hefur ekki verið lagt fram íslenskt sakavottorð fyrir þá. Þá liggur ekkert fyrir um sakaferil þeirra á erlendri grundu.

Ákærði U-x-x hefur í máli þessu verið sakfelldur fyrir að hafa verið með stolin úr að umtalsverðum verðmætum í sínum vörslum og reynt að selja þau. Þá hefur ákærði verið sakfelldur fyrir að stela tveim fartölvum, samtals að verðmæti 329.998 krónur. Eru þetta alvarleg sakarefni, sem leiddu til þess að ákærði var úrskurðaður í gæsluvarðhald m.a. á grundvelli ákvæða um síbrotagæslu. Ákærði var vart kominn til landsins er brotastarfsemi hans hófst. Honum til hagsbóta má líta til þess að hann hefur játað hluta af háttsemi sinni greiðlega. Er litið svo á við ákvörðun refsingar að ákærði hafi ekki áður gerst brotlegur við refsilög. Er refsing hans, að teknu tilliti til 2. mgr. 70. gr. og 77. gr. laga nr. 19/1940, ákveðin fangelsi í sjö mánuði, sem rétt þykir að skilorðsbinda með þeim hætti er í dómsorði greinir, og er ákærða með því veitt færi á að bæta ráð sitt.

Litið er til þess við ákvörðun refsingar ákærðu T-x-x og M-x-x að þeir hafi ekki áður gerst sekir um refsiverða háttsemi. Með vísan til brota þeirra verður refsing hvors um sig ákveðin fangelsi í 3 mánuði, sem unnt þykir að skilorðsbinda að öllu leyti.

Ákærði U-x-x hefur samþykkt skaðabótakröfur í málinu. Sökum misritunar í ákæru hefur ákæruvald dregið til baka skaðabótakröfu á hendur ákærða M-x-x. Í samræmi við þetta greiði ákærði U-x-x Á-kk-þgf, kt. [...], 329.998 krónur í skaðabætur, ásamt vöxtum svo sem í dómsorði greinir.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru skulu upptæk gerð til ríkissjóðs bitvopn og táragasvopn, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærðu greiði málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf I-kk-nf V-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

D ó m s o r ð:

Ákærði, U-x-x V-x-x, sæti fangelsi í sjö mánuði. Fresta skal fullnustu fimm mánaða af refsingunni og falli sá hluti hennar niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Frá refsingu dregst gæsluvarðhald ákærða frá 13. til 15. mars 2007 og frá 23. mars 2007 til dómsuppsögudags.

Ákærðu, T-x-x V-x-x og M-x-x C-x-x, sæti hvor um sig fangelsi í 3 mánuði. Fresta skal fullnustu refsinga beggja ákærðu og falli hún niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði U-x-x greiði Á-kk-þgf, kt. [...], 329.998 krónur í skaðabætur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, af 149.999 krónum frá 21. mars 2007 til 25. maí 2007, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna af þeirri fjárhæð frá þeim degi til greiðsludags.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs bitvopn og táragasvopn, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærði U-x-x greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 388.440 krónur, ákærði T-x-x málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef I-kk-ef héraðsdómslögmanns, 233.064 krónur og ákærði M-x-x málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 207.168 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.