S-73/2008

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 19. desember sl. að aflokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 19. júní 2008, á hendur Æ-kk-þgf O-kk-þgf, [kt.], Hæðagarði 14, Höfn í Hornafirði „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 22. mars 2008, á bifreiðastæði við veitingastaðinn Víkina, Hafnarbraut 2, Hornafjarðarbæ, slegið B-kk-þf R-kk-þf R-kk-þf í höfuð og háls með gleríláti sem við það brotnaði. Afleiðingar árásarinnar urðu þær að B-kk-nf hlaut bólgur og mar ofan við hægra eyra og 5 sm langan og 2 ½ sm djúpan skurð neðarlega á háls hægra megin auk fjölda minni skurða og sára.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Bótakrafa:

Af hálfu B-kk-ef R-kk-ef R-kk-ef, [kennitala], er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu bóta að fjárhæð kr. 771.283 auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 22. mars 2008 en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar til greiðsludags.“

Við þingfestingu málsins 10. september 2008 neitaði ákærði sök. Við upphaf aðalmeðferðar kvaðst ákærði hins vegar játa sök. Auk ákærða gáfu skýrslu fyrir dómi S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, G-x-x K-x-x W-x-x og I-kk-nf Á-kk-nf. Ákvað dómari í samráði við málflytjendur að ekki væri þörf frekari sönnunarfærslu, sbr. 3. mgr. 129. gr. laga nr. 19/1991.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá er þess krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi eða hún lækkuð verulega. Af hálfu verjanda ákærða er gerð krafa um hæfileg málsvarnarlaun úr ríkissjóði.

II.

Aðfaranótt laugardagsins 22. mars 2008 kl. 05.07 barst lögreglunni á Höfn tilkynning frá rekstraraðila veitingastaðarins Víkurinnar um að maður hefði verið barinn í höfuð með flösku eða glasi og hlotið af slæman skurð á hálsi. Í frumskýrslu lögreglu segir að er lögregla hafi komið að hafi B-kk-nf R-kk-nf R-kk-nf legið á gólfi í anddyri og dyraverðir haldið klæði þétt að hálsi hans og haft hátt undir fótum. Þar sem hugsanlegt var talið að um slagæðablæðingu væri að ræða hafi verið ákveðið að skoða ekki áverkann heldur óska eftir sjúkrabifreið til að flytja B-kk-þf á heilsugæslustöð.

Í skýrslunni segir að rætt hafi verið við nokkur vitni og hafi fólki borið saman um að áverkar B-kk-ef væru þannig til komnir að hann hafi verið laminn með glasi í hálsinn, en vitnum bar ekki saman um hvort það hafi verið ákærði eða annar nafngreindur maður sem hafi verið að verki. Ákærði hafi verið farinn af vettvangi en rætt hafi verið við hinn manninn sem tilgreindur var sem hugsanlegur gerandi. Hafi hann borið af sér sakir og hafi vitni á vettvangi staðfest að hann hefði ekki verið að verki. Eitt vitni, H-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf hafi lýst geranda þannig að hann hafi verið grannur, u.þ.b. 190 sm á hæð, dökkhærður og snögghærður, klæddur í dökkan jakka og dökkar buxur. Í skýrslunni eru tilgreind nöfn þeirra sem voru á vettangi.

Samkvæmt skýrslunni fundust glerbrot á vettvangi sem grunur lék á um að væru úr því barefli sem beitt hefði verið í árásinni, en um hafi verið að ræða 5 lítil, blóðug glerbrot sem virst hafi vera úr bjórglasi.

Í skýrslunni kemur fram að eftir að rætt hafi verið við aðila á vettvangi hafi náðst samband við ákærða í gegnum síma og hafi hann kvaðst staddur heima hjá kærustu sinni. Hafi lögreglumenn farið þangað og rætt við ákærða. Hafi hann viðurkennt að hafa verið í einhverjum átökum við Víkina en í fyrstu ekki kannast við að hafa notað glas sem barefli. Eftir ítrekaðar spurningar lögreglu hafi ákærði ekki kvaðst vera viss og hafi svör hans verið ruglingsleg og lítið samræmi í þeim. Hafi hann verið nokkuð ölvaður og augljóslega í uppnámi. Hafi hann sagt lögreglumönnum að hann væri stressaður vegna málsins. Hendur hans hafi verið skoðaðar af lögreglumanni og hafi ekki verið að sjá nýja áverka. Ákærði hafi lýst atvikum þannig að hann hafi staðið uppi á stétt fyrir framan andyri Víkurinnar og verið að spjalla við fólk. Hafi hann veitt því eftirtekt að í hópi manna á bifreiðastæðinu fyrir framan húsið hafi verið einhverjar stympingar og hafi hann ákveðið að skipta sér af þessu. Hafi hann gengið að hópnum og hrint frá sér en ekki vitað hverjum hann hafi hrint. Annað hafi ákærði ekki látið hafa eftir sér um atvik á bifreiðastæðinu.

Í skýrslunni kemur fram að ljósmynd hafi verið tekin af áverkum B-kk-ef á heilsugæslustöðinni, sem og yfirlitsmyndir af vettvangi. Eftir aðhlynningu á heilsugæslustöð hafi B-kk-nf verið sendur með sjúkraflugi til Reykjavíkur til frekari meðhöndlunar. Rætt hafi verið við hann að kvöldi sama dags og hafi hann þá kvaðst staðráðinn í að kæra árásina, en félagar hans hafi þekkt geranda sem ákærða.

B-kk-nf lagði fram kæru vegna líkamsárásar hjá lögreglunni í Reykjavík 25. mars 2008 og greindi þar frá því að hann hafi verið á balli á veitingastaðnum Víkinni umrædda nótt en verið farinn þegar honum hafi borist símtal með hjálparbeiðni frá félaga hans sem lent hafi í stympingum utandyra. Hann hafi farið aftur á vettvang, ásamt H-kk-þgf M-kk-þgf M-kk-þgf, og reynt þar að róa pilt sem átt hafi í útistöðum við fyrrgreindan félaga þeirra. Eftir það hafi þeir félagar ætlað að ganga í burtu, en þá hafi hann fengið þungt högg aftan á höfuðið, líklega með flösku eða glasi, og hafi átakið runnið á hálsinn og skorið hann svo hann varð alblóðugur. B-kk-nf kvaðst ekki þekkja árásarmanninn en hann hafi ekki verið sá sem félagi hans hafi verið að þrátta við.

Í áverkavottorði F-kk-ef E-kk-ef, læknis á Heilbrigðisstofnun Suðausturlands, dags. 27. mars 2008, kemur fram að B-kk-nf hafi komið aðfaranótt 22. mars 2008 í sjúkrabíl og fylgd lögreglu eftir líkamsárás. Hafi hann sagst hafa fengið bjórflösku eða glas í höfuðið á skemmtistað skömmu fyrir komu. Hafi hann verið með skurð á hálsi hægra megin sem blætt hafi mikið frá og sagst finna til þar og á höfði hægra megin ofan við eyra. Í vottorðinu segir svo:

„Við skoðun er sjúklingur fölur yfirlits og föt öll í blóði. Blóðþrýstingur við komu 117/82, P: 95 reglulegur, púls góður og symmetrískur í a. carotis.

Við skoðun á höfði eru eymsli til staðar við þreifingu á temporalsvæði rétt ofan við hæ. eyrað þar sem bólga og mar er til staðar.

Það er 4,5 cm skurður á miðjum hálsi hæ. megin rétt aftan M. sternocleidomastoideus, Z-líkur í útliti og er hann um 3 cm djúpur. Annar 1 cm skurður er rétt ofar og framan við stærri skurðinn.

Lýsir dofa í húð við snerti og sársaukaskyn sem nær frá 2 cm ofan við hæ. geirvörtu og upp að kjálka hæ. megin.“

Í vottorðinu kemur fram að sár B-kk-ef hafi verið þvegin og saumuð en þar sem aftur hafi byrjað að blæða mikið frá stærri skurðinum hafi verið settar á þrýstingsumbúðir og hann sendur með sjúkraflugi til mats og meðferðar á slysadeild Landsspítala Háskólasjúkrahúss, Fossvogi.

Einnig liggur fyrir vottorð H-kk-ef Þ-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala Háskólasjúkrahúss í Fossvogi, dags. 22. apríl 2008, þar sem fram kemur að B-kk-nf hafi leitað til deildarinnar 22. mars 2008 kl. 9:15 og sagt að komið hafi verið aftan að honum með bjórflösku og hann skorinn hægra megin á hálsinum. Í vottorðinu segir að við komu hafi ekki blætt mjög mikið úr sárinu en sjúklingur hafi verið hálffölur og virst hafa misst nokkuð blóð. Neðarlega á hálsi hægra megin hafi hann verið með u.þ.b. 5 cm langan og 2,5 cm djúpan skurð. Við skoðun hafi hann verið með nokkuð dofasvæði nður á bringu, sem hafi byrjað rétt ofan við geirvörtu hægra megin og náð út á öxl. Ekki hafi sést að skorist hafi í sundur vöðvi. Kringum þetta sár hafi verið fjöldi smærri sára, rispa og skurða sem sum hafi verið nokkuð opin. Teknar hafi verið ljósmyndir af áverkunum. Blóðgildi hans hafi mælst 117, en eðlilegt gildi fyrir hrausta karla sé 134-171 gr/per L. Ekki hafi þó þurft að gefa honum blóð. Hann hafi fengið vökva og sýklalyf í æð. Stærsti skurðurinn hafi verið saumaður með 6-7 sporum ofan í sárið til að draga vefinn þar saman og síðan með 13 sporum í húðina. Níu önnur sár eða skurðir hafi verið saumaðir með alls 30 sporum. Sár B-kk-ef hafi því verið saumuð með alls um 50 sporum.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir.

Ákærði kvaðst hafa verið mjög ölvaður og lítið muna eftir atvikum. Hann minntist þess að hafa farið á veitingastaðinn og verið að dansa þar innan um fjölda fólks en kvaðst ekki muna eftir að hafa slegið B-kk-þf. Þegar hann hafi rankað við sér hafi hann verið að standa upp af jörðinni fyrir utan skemmtistaðinn eftir að hafa verið kýldur. Hafi hann þá ekki vitað hvað hafi gerst og farið heim til kærustu sinnar. Hafi lögreglan hringt í hann þar sem hann var þangað kominn. Ákærði tók fram að ekkert blóð hafi verið á fötum hans, en hann hafi athugað það sérstaklega daginn eftir. Hann hafi hins vegar rætt við fólk sem hann þekkti sem sagt hafi honum frá atburðum utan við veitingastaðinn og dragi hann ekki í efa að það fólk segi satt um að hann hafi ráðist á B-kk-þf.

Ákærði kvaðst starfa sem sjómaður og hafa hug á að fara í stýrimannssnám. Hann kvaðst ekki hafa átt í erfiðleikum með að umgangast áfengi en hafa verið illa sofinn umrætt sinn og drukkið sterkt áfengi, sem hann forðist núorðið.

S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf gaf skýrslu sem vitni fyrir dóminum. Hann kvaðst hafa staðið fyrir utan Víkina umrædda nótt og séð einhverjar ryskingar hefjast, en þær hafi ekki verið miklar. Ákærði hafi síðan komið þar að, eins og upp úr þurru, og hafi hann slegið flösku eða glasi, í höfuð manns þarna sem S-kk-nf kvaðst vita að væri söngvari í tiltekinni hljómsveit. Hafi höggið komið hægra megin í hnakka eða aftanverðan háls mannsins. S-kk-nf kvaðst ekki hafa tekið eftir því hvort flaskan eða glasið hafi brotnað við höggið, en hann geri ráð fyrir því þar sem maðurinn hafi skorist. Minnti hann að ákærði hafi hlaupið strax í burtu. Maðurinn sem hafi orðið fyrir högginu hafi orðið alblóðugur strax eftir höggið.

S-kk-nf kvaðst kannast við ákærða en ekki þekkja þann sem orðið hafi fyrir högginu. Hann kvaðst ekki hafa veitt þessum mönnum eftirtekt fyrr um kvöldið og ekki vita um ölvunarástand þeirra. Sjálfur hafi hann neytt áfengis fyrr um kvöldið en taldi sig ekki hafa verið undir miklum áfengisáhrifum er þetta gerðist. Hann kvað ekki hafa verið margmennt fyrir utan skemmtistaðinn er þetta gerðist og vera viss um að það hafi verið ákærði sem var að verki. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða kýldan og ekki vita af hverju ákærði hafi gert það sem hann gerði. Það hafi verið hiti í mönnum, en ekki miklar ryskingar.

G-x-x K-x-x W-x-x kvaðst fyrir dómi hafa verið inni á veitingastaðnum og séð út um glugga slagsmál brjótast út fyrir utan milli manna sem hann þekkti ekki. Kvaðst hann hafa séð ákærða taka glas eða flösku og brotið það hægra megin á höfði manns sem átt hafði þátt í slagsmálunum. Kvaðst G-x-x ekki þekkja þann mann með nafni en vita að hann væri í hljómsveit. Ákærði hafi komið aftan að manninum og maðurinn því ekki séð höggið koma. Hann kvaðst ekki hafa séð hvort glasið eða flaskan hafi brotnað við höggið en maðurinn hafi verið mjög blóðugur eftir höggið. Einhverjir menn þarna hafi komið honum til aðstoðar og hringt á lögreglu. G-x-x kvaðst viss um að ákærði hafi verið að verki en hann þekkti ákærða frá því er þeir hafi unnið saman í frystihúsi. Hann kvaðst hafa verið að vinna á veitingastaðnum og ekki verið undir áhrifum áfengis umrætt kvöld. Hann kvaðst ekki hafa veitt ákærða eða ölvunarástandi hans sérstaka eftirtekt fyrr um kvöldið. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða kýldan eftir þetta.

I-kk-nf Á-kk-nf kom fyrir dóminn að beiðni ákærða, en hann er vinnuveitandi ákærða og bar um kynni sín af honum. Er ekki þörf á að rekja framburð hans frekar.

III.

Ákærða er gefið að sök að hafa framið sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa slegið B-kk-þf R-kk-þf R-kk-þf í höfuð og háls með gleríláti sem við það hafi brotnað, með þeim afleiðingum að hann hlaut m.a. 5 sm langan og 2,5 sm djúpan skurð á háls auk annarra áverka eins og nánar greinir í ákærunni sem að framan er rakin.

Ákærði hefur fyrir dómi, eins og hjá lögreglu, ekki kvaðst minnast þess, sökum ölvunar, að hafa ráðist á B-kk-þf R-kk-þf og veitt honum þá áverka sem greinir í ákæru. Hann kveðst þó játa að hafa gert það, enda hafi hann ekki ástæðu til að draga í efa framburð fólks sem hann þekki sem beri um að hann hafi verið að verki. Af framburði ákærða verður ráðið að minnisleysi hans um atburði kvöldsins sé ekki algert, enda kvaðst hann minnast þess að hafa verið að dansa inni á veitingastaðnum Víkinni umrætt sinn og að hafa verið kýldur fyrir utan veitingastaðinn og farið heim eftir það.

Fyrir dóminn komu tvö vitni, S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf og G-x-x K-x-x W-x-x, sem báðir báru um að hafa séð ákærða ráðast aftan að manni með glas eða flösku að vopni og slá hann í hnakka eða háls og að þeim manni hafi blætt mikið þegar eftir höggið. Báðir kváðust vissir um að ákærði hafi verið að verki. Telur dómurinn framburð þessara vitna trúverðugan.

Ákærði hefur játað sök þó hann minnist ekki að hafa framið þann verknað sem hann er ákærður fyrir. Hefur hann gefið þær skýringar að hann hafi farið yfir gögn málsins en meðal þeirra séu framburðir vitna sem hann þekki og treysti og telji hann sig því ekki hafa forsendur til að vefengja að hann hafi verið þarna að verki. Að framan eru raktir vitnisburðir tveggja vitna sem afdráttarlaust báru um að ákærði hefði slegið til B-kk-ef R-kk-ef R-kk-ef með gleríláti og að árásin hafi verið að því er vitnin best sáu fyrirvaralaus. Er framburður þessara tveggja vitna í samræmi við önnur gögn málsins og er ekkert í fyrirliggjandi gögnum sem gefur vísbendingu um að atburðarás hafi verið á annan veg. Með framangreindum framburðum tveggja vitna fyrir dómi, sem ekki er mótmælt af ákærða og með vísan til annarra gagna málsins verður talið sannað að ákærði hafi gerst sekur um það brot sem honum er gefið að sök í ákæru. Þykir sannað með framburði þessara vitna að ákærði hafi greitt brotaþola högg með gleríláti og í ljósi áverka brotaþola og glerbrota sem fundust á vettvangi þykir jafnframt sannað að glerílátið hafi brotnað við höggið. Jafnframt þykir sannað með framlögðum læknisvottorðum og framburðum vitna að afleiðingar verknaðar ákærða hafi orðið þær sem í ákæru greinir.

Í ljósi þess að sannað þykir að árás ákærða var framin með gleríláti sem við það brotnaði telst brot ákærða réttilega heimfært í ákæru til 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann tvívegis á árinu 2008 gengist undir sekt hjá lögreglu, annars vegar vegna umferðarlagabrots og hins vegar vegna brots gegn vopnalögum og veiðilöggjöf. Hvorugt þessara brota hefur áhrif á ákvörðun refsingar hans nú.

Ákærði hefur ekki getað borið um hvað honum hafi gengið til með árásinni. Þeir tveir sem báru vitni fyrir dómi kváðust ekki hafa orðið annars varir en að árás ákærða hafi verið fyrirvara- og tilefnislaus, enda þótt ryskingar hafi átt sér stað fyrir utan veitingastaðinn skömmu áður, en ákærði hafi ekki tekið þátt í þeim fyrr en með árás sinni á brotaþola. Árás ákærða var sérlega hættuleg sökum þess áhalds sem hann beitti og telur dómurinn ljóst að verr hefði getað farið. Af áverkavottorðum er ljóst að brotaþoli missti mikið blóð og að afleiðingar árásarinnar urðu töluverðar, enda þótt ekki liggi fyrir hvort þær séu að einhverju leyti varanlegar.

Með hliðsjón af öllu framanrituðu telur dómurinn refsingu ákærða hæfilega ákveðna 6 mánaða fangelsi, en í ljósi dómafordæma, ungs aldurs ákærða og sakaferils hans þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og að hún falli niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

B-kk-nf R-kk-nf R-kk-nf krefst þess í málinu að ákærði verði dæmdur til að greiða honum 771.283 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta eins og greinir í ákæru. Nánar sundurliðast krafa hans svo í bótakröfu lögmanns hans, dags. 10. júní 2008:

1) Sjúkrakostnaður skv. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 kr. 32.600,-

2) Þjáningabætur, sbr. 3. gr. skaðabótalaga kr. 102.547,-

3) Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga kr. 500.000,-

4) Vextir skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 kr. 6.667,-

5) Innheimtukostnaður, þ.m.t. 24,5% virðisaukaskattur kr. 129.469,-

Krafa alls: 771.283 krónur

Þeir liðir kröfunnar er lúta að sjúkrakostnaði og þjáningarbótum eru nánar sundurliðaðir í skaðabótakröfu brotaþola, en ekki studdir neinum gögnum. Hafa þau læknisvottorð sem brotaþoli vísar til ekki verið lögð fram í málinu, en kostnaður vegna þeirra tveggja læknisvottorða sem fyrir liggja hefur samkvæmt gögnum lögreglu verið greiddur af ákæruvaldinu og hefur verið færður inn á yfirlit sækjanda um sakarkostnað. Í upphafi aðalmeðferðar málsins lagði sækjandi fram að ósk lögmanns brotaþola reikning vegna læknisvottorðs að fjárhæð 30.000 krónur. Umrætt læknisvottorð er ekki meðal gagna málsins. Eru kröfur um greiðslu þjáningabóta skv. 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og greiðslu sjúkrakostnaðar skv. 1. gr. sömu laga því vanreifaðar og er fallist á kröfu ákærða um frávísun þeirra frá dómi.

Í ljósi þeirra áverka sem brotaþoli hlaut og að framan eru raktir þykir hann eiga rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli a. liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga. Þykja bætur þessar hæfilega ákveðnar 250.000 krónur. Að auk verður ákærða gert að greiða brotaþola bætur vegna lögmannskostnaðar brotaþola 49.800 krónur og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Hin dæmda fjárhæð ber vexti eins og nánar greinir í dómsorði og dráttarvexti frá þeim tíma er mánuður var liðinn frá þingfestingu málsins, en ekki verður séð að ákærða hafi verið birt bótakrafan fyrr, sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur.

Með hliðsjón af niðurstöðu málsins ber ákærða að greiða sakarkostnað sem samkvæmt yfirliti sækjanda nemur 45.000 krónum og einnig málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem þykja hæfilega ákveðin 186.750 krónur og er virðisaukaskattur meðtalinn í þeirri fjárhæð. Heildarfjárhæð sakarkostnaðar nemur því 231.750 krónum. Dóm þennan kveður upp H-kk-nf B-kk-nf, dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, Æ-kk-nf O-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði B-kk-þgf R-kk-þgf R-kk-þgf, 300.000 krónur með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 22. mars 2008 til 10. október 2008, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Vísað er frá dómi kröfum B-kk-ef R-kk-ef R-kk-ef um greiðslu bóta vegna sjúkrakostnaðar og þjáninga skv. 1. og 3. gr. laga nr. 50/1993.

Ákærði greiði 231.750 krónur í sakarkostnað og eru þar meðtalin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, S-kvk-ef K-kvk-ef hdl., 186.750 krónur.

H-kk-nf B-kk-nf