S-114/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 31. október 2007, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 20. júlí 2007 á hendur G-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Markarlandi 6b, Djúpavogi “fyrir umferðarlagabrot á Djúpavogi, með því að hafa föstudagskvöldið 16. febrúar 2007, undir áhrifum áfengis, ekið bifreiðinni AB-105, suður Markarland og vestur Búland, þar sem hann missti stjórn á bifreiðinni sem hafnaði utan vegar á móts við gatnamótin við Hamra. Vínandamagn í blóði kærða mældist 0,80‰.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. breytingarlög.”

Af hálfu ákærða er krafist sýknu. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna sem greiðist úr ríkissjóði.

II.

Málavextir

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að klukkan 23.45 hafi lögreglu á Fáskrúðsfirði verið tilkynnt um bílveltu við Hamra 12 á Djúpavogi og klukkan 23.48 hafi lögreglu á Djúpavogi verið tilkynnt um óhappið. Jafnframt hafi verið tilkynnt að búið væri að kalla út lækni og sjúkrabifreið. Í skýrslunni kemur fram að M-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður hafi haldið strax á vettvang og á leiðinni niður Búland hafi hann séð bifreið, mikið skemmda, utan vegar hægra megin neðst í Áshlíðarbrekkunni. Yfir akbrautinni hafi legið ísing og hafi hún verið fljúgandi hál. Akbrautin hafi hins vegar virst vera blaut.

Í skýrslunni segir að klukkan 23.55 hafi fyrrgreindur lögreglumaður komið að bifreiðinni AB-105 og þar hafi verið fyrir A-kk-nf J-kk-nf læknir. Hafi hann tjáð lögreglu að eftir að hafa rætt við ökumann bifreiðarinnar, ákærða í máli þessu, hafi hann talið óþarft að kalla til sjúkrabíl. Hafi læknirinn tjáð lögreglu að hann ætlaði að taka ökumanninn með sér og hafi lögregla talið að hann ætlaði að fara með ákærða á heilsugæslustöðina til nánari skoðunar. Hafi klukkan þá verið 23.58. Lögregla hafi ekki náð að kanna ástand ákærða á vettvangi þar sem hann hafi farið á brott með lækninum. Eftir að læknirinn var farinn hafi vettvangur verið skoðaður og ljósmyndaður. Ekkert hafi verið að sjá á vettvangi eða í bifreiðinni sem benti til þess að ökumaður hafi haft áfengi um hönd við aksturinn.

Um það bil þremur mínútum eftir að læknirinn fór af vettvangi með ákærða hafi hann komið aftur og tjáð lögreglu að hann hefði ekið honum beint heim án frekari skoðunar. Lögregla hafi þá hætt öllum athugunum á vettvangi og farið rakleiðis heim til ákærða að Markarlandi 6b til að fá hjá honum nánari upplýsingar varðandi óhappið. Í skýrslunni segir að fjarlægð frá vettvangi að heimili ákærða sé u.þ.b. 500 metrar.

Klukkan 00.03 hafi lögregla komið á heimili ákærða. Hafi hann verið beðinn um að blása í SD-2 mæli til að kanna hvort hann væri undir áhrifum áfengis þar sem ekki hafi gefist til þess færi á vettvangi. Hafi ákærði þá sagt að hann hefði fengið sér einn hálfs lítra bjór strax eftir að heim kom þar sem hann væri eftir sig eftir bílveltuna. Í skýrslunni segir að á borði í stofunni hafi verið opin hálfslítra dós af Egils bjór. Þrátt fyrir þessar upplýsingar hafi ákærði verið beðinn um að blása í SD-2 mælinn og hafi hann sýnt töluna 1,80 kl. 0.04. Hafi honum þá verið tjáð að niðurstaða öndunarsýnisins væri of há til að geta samræmst því að ákærði hafi aðeins drukkið einn bjór u.þ.b. einni mínútu áður en lögregla kom á heimili hans. Hafi ákærði næst verið beðinn um að skola munninn með vatni og á sama tíma hafi honum verið kynnt að hann væri undir grun um að hafa ekið bifeið undir áhrifum áfengis. Einnig hafi honum verið kynnt að hann þyrfti ekki að svara spurningum um sakarefnið. Eftir að ákærði hafði skolað munninn með vatni hafi verið beðið í 10 mínútur þar til hann hafi verið beðinn um að blása aftur í SD-2 mælinn og hafi mælirinn sýnt töluna 1,30 klukkan 0.15. Þegar sú niðurstaða hafi legið fyrir hafi ákærði verið inntur eftir því hvort hann hefði verið búinn að neyta áfengis áður en hann hóf akstur bifreiðarinnar og hafi hann tjáð lögreglu að hann hafi fyrst fengið sér bjór um kl. 19.00 um kvöldið og verið búinn að drekka þrjár hálfslítra dósir áður en hann fór að heiman frá sér á bifreiðinni AB-105.

Í skýrslu lögreglu segir að klukkan 00.22 hafi verið farið með ákærða á heilsugæslustöðina til blóðsýnatöku. Fyrsta blóðsýnið hafi verið tekið klukkan 00.30 og síðara blóðsýnið klukkan 01.00. Þá hafi ákærði gefið þvagsýni klukkan 0.40.

Ákærði hafi því næst verið færður á lögreglustöðina á Djúpavogi þar sem tekin hafi verið af honum framburðarskýrsla. Þar hafi ákærði viðurkennt að hafa ekið bifreið og að hafa hafið drykkju kl. 19.00. Er eftir honum haft að hann hafi verið fara heiman frá sér og ekið upp Markland og beygt til hægri inn á Búland um kl. 23.40. Jafnfram að hann hafi ætlað að Hamarsseli í Hamarsfiðri. Þá hafi hann drukkið hálfan lítra af bjór heima hjá sér eftir að akstri lauk.

Samkvæmt niðurstöðu Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði dags. 20. febrúar 2007 mældist magn alkóhóls í fyrsta blóðsýninu 1,55 ‰, í þvagsýni 0,99 ‰ og í síðara blóðsýninu 1,51 ‰, allt að frádregnu reiknuðu fráviki.

Með bréfi dags. 27. febrúar 2007 óskaði lögregla eftir áliti Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði á því hvert líklegt áfengismagn hafi verið í blóði ökumanns við akstur kl. 23.45 með hliðsjón af framburði hans um að hafa drukkið hálfan lítra af bjór eftir að akstri lauk. Í bréfinu segir að ökumaður sé um 195 sm á hæð og grannur eða um 90 kg að þyngd.

Álitsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði er dagsett 9. mars 2007 og undirrituð af K-kvk-þgf M-kvk-þgf, deildarstjóra og E-kvk-þgf S-kvk-þgf, lyfjafræðingi. Í álitsgerðinni segir m.a.:

“Í 500 mkl af 5% bjór eru um 20 g af etanóli. Þótt viðkomandi ökumaður hafi drukkið þennan bjór milli kl. 23:45 og 00:04 er útilokað að etanólstyrkur í blóði hans kl. 00:30 stafi eingöngu af þeirri drykkju. Miðað við neyslu á 500 ml á 5% bjór gæti etanólstyrkur í blóði viðkomandi ökumanns hafa náð að algjöru hámarki 0,35 ‰ (20 g = 43,7 * x ‰/0,80) í kringum kl. 00.30, ef neyslan hefur átt sér stað í kringum miðnætti. Að framansögðu er mismunur milli 1,70 ‰ og svo 0,36 ‰ því vegna drykkju á áfengi fyrir kl. 23:45.”

Niðurstaða álitsgerðarinnar er eftirfarandi:

“Ef litið er á niðurstöður úr ofannefndum sýnum sést að frásogi er að mestu lokið og etanólstyrkur í blóði viðkomandi ökumanns hefur náð hámarki um og uppúr kl. 00:30. Jafnvægi milli blóðs og þvags hefur hins vegar ekki náðst, þ.e. hlutfall milli þvags og blóðs er lágt (0,65) sem segir að ekki hafi liðið langur tími frá því að drykkju lauk. Etanólstyrkur í þvagi kærða þ.e. 1,10 ‰, segir til um meðalstyrk etanóls í blóðinu einhvern tíma á undan. Sambærilegur etanólstyrkur í blóðinu hefur því örugglega verið að minnsta kosti 0,80 ‰ 1-2 klst. fyrr (sambærilegur styrkur í blóði er 20 til 25% lægri en í þvagi vegna þess að þvag er að mestu leyti vatn). Samkvæmt öllu framansögðu hefur ökumaðurinn drukkið talsvert áfengi fyrir kl. 23.45. Þótt ekki sé hægt að segja til með nákvæmni um etanólstyrkinn í blóði hans á þeim tíma er óhappið varð, má telja fullvíst að hann hefur verið um og yfir 0,8 ‰.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir.

Ákærði neitaði sök. Hann sagði að þegar hann hefði lagt af stað heiman frá sér umrætt kvöld hefði gangstéttin og gatan verið blaut og því hefði hann ekki áttað sig á ísingu, sem myndast hefði í lægð þar sem óhappið átti sér stað. Sagðist hann hafa misst stjórn á bifreiðinni í hálkunni og hún oltið. Hann sagðist ekki vita nákvæmlega klukkan hvað slysið varð, en að það gæti hafa verið um klukkan 23.45. Tveir menn hefðu komið á vettvang og hefði annar þeirra sennilega hringt í neyðarlínuna. Á staðinn hefðu síðan komið sjúkraflutningamaður og læknir og síðar lögreglumaður. Læknirinn hefði litið á hann og rætt við hann og komist að þeirri niðurstöðu að það væri allt í lagi með hann. Læknirinn hefði að svo búnu ekið honum heim. Áður hefði hann fengið leyfi hjá lögreglu til að yfirgefa vettvang. Hann sagði að frá slysavettvangi og að heimili hans væru um 500-600 metrar. Sagðist ákærða hafa verið í uppnámi vegna bílveltunnar og þegar hann hefði komið heim hefði hann því skellt í sig áfengi til að róa sig niður. Sagðist hann hafa drukkið a.m.k. þrjár hálfslítra dósir af Tuborg bjór og jafnframt fengið sér vænan slurk af koníaki. Um 10 til 15 mínútum síðar hefði lögreglumaður bankað upp á hjá honum og beðið hann um að blása í mæli. Þegar hann hefði verið búinn að blása einu sinni hefði lögreglumaðurinn beðið hann um að skola munninn og blása síðan aftur og þá hefði vínandamagnið mælst mun minna en í fyrra skiptið. Að svo búnu hefði hann farið í blóðsýnatöku hjá lækni á heilsugæslustöðinni. Þar hefði honum tvívegis verið dregið blóð og hann gefið þvagsýni. Eftir það hefði hann gefið skýrslu á lögreglustöðinni.

Ákærði sagðist hafa dregið úr því hjá lögreglu hversu mikið hann hefði drukkið af áfengi eftir að akstri lauk. Hann sagði að á milli kl. 18.00 og 19.00 hefði hann hins vegar drukkið tvær og hálfa dós af Tuborg bjór, 0,5 l. Eftir það hefði hann rætt við foreldra sína og rætt hafi verið um það að hann kæmi til þeirra um kvöldið. Hefði hann þá hætt að neyta áfengis svo að hann gæti ekið til þeirra um kvöldið.

Ákærði sagðist vera 1,89 sm á hæð og 75 kg og sagðist hann hafa verið mjög svipaður að þyngd í febrúar síðastliðinn. Aðspurður sagðist hann ekki hafa verið að drekka bjór af tegundinni Egils gull umrætt kvöld og því gæti bjórdósin, sem getið væri um í lögregluskýrslu ekki verið eftir hann. Þá sagðist hann ekki hafa verið með gesti þetta kvöld og því hefði hann enga skýringu á því hvers vegna umrædd bjórdós stóð á borðinu. Sagðist hann hafa verið við drykkju sína í eldhúsinu en ekki í stofunni. Hann sagðist ekki telja rétt að aðeins 5 mínútur hefðu liðið frá því að hann yfirgaf vettvang og þar til lögregla bankaði upp á hjá honum. Ákærði sagðist hins vegar ekki vera lengi að koma ofan í sig áfengi.

M-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður sagði að umrætt kvöld hefði lögreglu borist tilkynning um bílveltu. Þegar hann hefði komið á vettvang hefði læknir verið kominn á slysstað og búinn að afturkalla sjúkrabifreið. Vitnið sagðist lítið hafa rætt við ákærða á vettvangi þar sem hann hefði verið í umsjá læknisins. Sér hefði þó ekki sýnst hann vera sljór eða vankaður eftir slysið en ákærði hefði þó virst vera í áfalli eftir bílveltuna. Þá sagðist hann ekki geta sagt að hann hefði greint áfengisáhrif á ákærða á slysstað. Hann sagði að sig minnti að ákærði hefði spurt hvort hann mætti fara heim, en hann hefði beðið hann um að bíða aðeins með það. Læknirinn hefði síðan viljað skoða ákærða nánar og sagðist hann hafa talið að hann ætlaði að fara með ákærða á heilsugæslustöðina. Læknirinn hefði síðan komið aftur á vettvang 2 til 3 mínútum síðar og tjáð honum að hann hefði ekið ákærða heim. Sagðist vitnið þá hafa hætt rannsókn á vettvangi og farið rakleiðis heim til ákærða. Hann sagði að fjarlægðin frá slysstað og að heimili ákærða væri 500 til 600 metrar og sagðist vitnið hafa verið í mesta lagi eina mínútu að aka þangað.

Vitnið sagðist vera með litla vasabók og sagði hann að sig minnti að hann hefði skráð tímasetningar í málinu hjá sér jafnóðum. Hann sagði að það væri vinnuregla hjá lögreglunni að skrá tímasetningar jafnóðum til að hafa þær sem nákvæmastar. Hann sagði að tilkynning um slysið hefði borist klukkan 23.48 og sjö mínútum síðar eða klukkan 23.55 hefði hann komið á vettvang. Sagðist hann hafa verið að taka á sig náðir þegar tilkynningin hefði borist og því orðið að klæða sig í lögreglubúninginn áður en hann fór af stað. Þremur mínútum síðar eða klukkan 23.58 hefði læknirinn farið með ákærða af vettvangi og um þremur mínútum síðar eða kl. 00.01 hefði læknirinn komið aftur. Tveimur mínútum síðar eða klukkan 00.03 hefði hann komið á heimili ákærða. Aðspurður sagðist hann telja að tímasetningar væru réttar. Sagði hann að þær byggðust á aflestri af úri sínu og því gæti kannski skeikað hálfri mínútu til eða frá.

Vitnið sagðist aðeins hafa farið inn í stofuna á heimili ákærða og sagði hann að á stofuborðinu hefði staðið ein bjórdós af tegundinni Egils gull. Hann sagði að ákærði hefði tjáð honum að hann hefði drukkið einn stóran bjór eftir að heim kom, en ákærði hefði ekkert minnst á koníak. Einnig hefði ákærði tjáð honum að hann hefði drukkið tvo eða þrjá bjóra eftir klukkan 19.00 um kvöldið. Vitnið greindi síðan frá því að hann hefði látið ákærða blása tvisvar í áfengismæli og í framhaldi af því hefði hann farið með ákærða á heilsugæslustöð til blóðsýnatöku. Þar hefði ákærði einnig gefið þvagsýni.

A-kk-nf J-kk-nf læknir sagði að hringt hefði verið í hann vegna bílslyss laust fyrir miðnætti umrætt kvöld. Staðurinn þar sem slysið hefði átt sér stað væri nokkur hundruð metra frá læknisbústaðnum og því hefði verið stutt að fara. Þegar hann hefði komið á vettvang hefði ákærði komið til hans og sagst finna aðeins til í höfði. Mál hefðu þróast þannig að ákærði hefði komið upp í bílinn til hans og sagðist hann síðan hafa ekið ákærða heim. Hann sagðist ekki hafa séð áfengisáhrif á ákærða og ekkert verið að hugsa út í það, en sér hefði hins vegar fundist undarlegt hversu þögull ákærði var. Hann sagðist þó hafa spurt ákærða að því hvort hann hefði drukkið áfengi og hefði ákærði neitað því. Hann sagði að vel gæti passað að hann hefði farið með ákærða af vettvangi klukkan 00.58. Hann sagðist muna eftir að hafa heyrt í M-kk-þgf lögreglumanni eftir að hafa ekið ákærða heim. Hann sagðist hins vegar ekki muna eftir að hafa komið aftur á vettvang klukkan 00.01 og tjáð lögreglu að hann hefði ekið ákærða heim, en það gæti þó vel verið.

Vitnið sagðist upphaflega hafa ætlað með ákærða á heilsugæslustöðina en ákærði hefði talið það óþarfi og því hefði hann skutlað ákærða heim. Hann sagði að það tæki ekki nema 2 til 3 mínútur að aka frá slysstað að heimili ákærða. Nánar aðspurður sagðist hann ekki muna eftir að hafa farið aftur á slysstað, en það gæti þó vel verið. Hann sagðist hins vegar muna eftir að hafa talað við M-kk-þf lögreglumann eftir að hafa ekið ákærða heim.

K-kvk-nf M-kvk-nf, deildarstjóri hjá Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði kom fyrir dóminn. Hún staðfesti niðurstöðu álitsgerðar hennar og E-kvk-ef S-kvk-ef dags. 9. mars 2007 um áætlaðan styrk etanóls í blóði ákærða um klukkan 23.45 umrætt kvöld miðað við gefnar forsendur. Hún staðfesti sérstaklega að útilokað væri að sá etanólstyrkur, sem mælst hefði í blóði ákærða stafaði eingöngu af neyslu á 500 ml af 5% bjór á milli kl. 23.45 og 00.04. Því væri ljóst að ákærði hefði neytt áfengis fyrir þann tíma er ætlaður ölvunarakstur átti sér stað. Hún staðfesti og að telja mætti fullvíst að styrkur etanóls í blóði ákærða hafi verið um og yfir 0,8 ‰ á þeim tíma er óhappið varð. Sagðist hún byggja þessa niðurstöðu sína á styrk etanóls í þvagi og því mikla magni vínanda, sem mælst hefði í blóði ákærða kl. 00.30, svo og þeim skamma tíma, sem liðið hefði á milli óhappsins og blóðsýnatökunnar. Með hliðsjón af framgreindu hljóti ákærði að hafa drukkið talsvert áfengi og verið undir talsverðum áfengisáhrifum skömmu fyrir miðnætti þetta kvöld. Aðspurð sagði hún að þó að gengið væri út frá að ákærði hefði drukkið einn og hálfan lítra af bjór og eitthvað af koníaki á tímabilinu 00.58 til 00.03 næði etanólið ekki að frásogast frá meltingarvegi og út í blóðrás á 27 mínútum, þ.e. frá klukkan 00.03 til klukkan 00.30. Hún sagði að etanólstyrkur í þvagi segði til um meðalstyrk etanóls í blóðinu einhvern tíma á undan. Lengri tíma tæki að ná hámarksstyrk etanóls í þvagi en í blóði. Því væri ljóst að klukkan 23.45 hafi verið liðinn talsverður tími frá því að drykkja hófst. Neysla áfengis, sem átt hefði sér stað um miðnætti, hafi ekki verið farin að skila sér út í þvagið 40 mínútum síðar. Hún sagði að útilokað væri að styrkur etanóls í þvagi upp á 0,99 ‰ næðist á svo skömmum tíma. Hún sagði jafnframt að styrkur etanóls í síðara blóðsýninu væri lægri en í fyrra blóðsýninu sem sýndi að styrkur etanóls í blóði hefði náð hámarki á milli klukkan 00.30 og 01.00. Það útilokaði þó ekki neyslu á litlu magni af áfengi um miðnætti. Hún sagði að framburður ákærða um að hann hefði drukkið einn og hálfan lítra af bjór um miðnættið samrýmdist hins vegar ekki niðurstöðum rannsóknarinnar, þ.e. þeirri staðreynd að styrkur etanóls í blóði ákærða var að falla kl. 01.00. Hún sagði að ef ákærði hefði drukkið einn og hálfan lítra af áfengum bjór um miðnættið hefði styrkur etanóls í blóði ekki verið farinn að falla klukkutíma síðar. Hún sagði að ef ákærði væri lægri og léttari en gert væri ráð fyrir í álitsgerðinni þýddi það að hann hefði þurft að drekka minna magn af áfengi til að ná styrk etanóls upp á 1,7 ‰ í blóði. Hún sagði að þarna munaði þó ekki miklu.

III.

Niðurstaða

M-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður á Djúpavogi hefur staðfest hér fyrir dómi að tilkynning um áðurgreint umferðarslys hafi borist lögreglunni á Fáskrúðsfirði klukkan 23.45 og að varðstjórinn þar hafi tilkynnt honum um óhappið þremur mínútum síðar eða klukkan 23.48. Hefur ákærði og borið um það að vel geti verið að slysið hafi átt sér stað um klukkan 23.45. Einnig hefur hann sagt að tveir menn hafi komið á vettvang og annar þeirra sennilega hringt á neyðarlínuna. Þá hefur vitnið A-kk-nf J-kk-nf læknir staðfest að hann hafi verið kallaður út vegna slyssins laust fyrir miðnætti umrætt kvöld. Þykir framburður lögreglumannsins M-kk-ef um skráningu á tímasetningum einstakra atvika í atburðarás málsins trúverðugur og samræmast ágætlega lýsingu ákærða og vitnisins A-kk-ef J-kk-ef á atburðarás. Með vísan til framangreinds verða tímasetningar lögreglu á einstökum atvikum málsins lagðar til grundvallar, enda er ekkert fram komið í málinu sem er til þess fallið að draga réttmæti þeirra í efa.

Fram kom hjá ákærða og vitnunum M-kk-þgf og A-kk-þgf að aðeins 500 til 600 metrar væru frá slysstað að heimili ákærða. Hefur vitnið M-kk-nf borið um það að aðeins taki um eina mínútu að aka þarna á milli, en vitnið A-kk-nf taldi að það tæki tvær til þrjár mínútur. Með hliðsjón af þessu er ljóst að mjög skammur tími eða þrjár til fjórar mínútur liðu frá því að ákærði kom heim til sín og þar til lögregla knúði dyra hjá honum klukkan 00.03, en fram hefur komið að ákærði fór af vettvangi í fylgd læknisins klukkan 23.58. Hefur ákærði borið um það að á þessum tíma hafi hann drukkið einn og hálfan lítra af áfengum bjór ásamt vænum slurk af koníaki eins og ákærði orðaði það. Samkvæmt framburði K-kvk-ef M-kvk-ef deildarstjóra hjá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði er þessi framburður ákærða um neyslu á miklu magni af áfengi um miðnætti ekki í samræmi við niðurstöður rannsókna á blóðsýnum sem tekin voru úr ákærða klukkan 00.30 og 01.00, en samkvæmt þeim var styrkur etanóls í blóði ákærða farinn að falla upp úr klukkan 00.30. Kom fram hjá vitninu að hefði ákærði drukkið áðurgreint magn af áfengi um miðnættið hefði styrkur etanóls í blóði hans ekki verið farinn að falla um klukkutíma síðar. Ákærði hefur og viðurkennt að hafa borið á annan veg um áfengisdrykkju sína að loknum akstri hjá lögreglu en hér fyrir dómi, án þess þó að gefa haldbæra skýringu á því misræmi. Með vísan til þess og ofangreinds framburðar vitnisins K-kvk-ef M-kvk-ef þykir framburður ákærða um neyslu á miklu magni af áfengi að akstri loknum ekki trúverðugur. Með hliðsjón af því þykir ekki skipta máli þótt í ljós hafi verið leitt að ákærði er bæði lægri og léttari en gengið var út frá í álitsgerð Rannsóknastofunnar.

Áðurgreint vitni, K-kvk-nf M-kvk-nf, deildarstjóra hjá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, staðfesti framlagða niðurstöðu álitsgerðar rannsóknastofunnar um að styrkur etanóls í blóði ákærða hafi verið um og yfir 0,8 ‰ um klukkan 23.45 umrætt kvöld. Sagði hún að sú niðurstaða byggðist á styrk etanóls, sem mælst hefði í þvagi ákærða klukkan 00.40, því mikla magni etanóls, sem mælst hefði í blóði hans klukkan 00.30 og þeim skamma tíma, sem liðið hefði frá því að akstri lauk og þar til sýnin voru tekin. Útilokað væri að sá etanólstyrkur sem mælst hefði í blóði ákærða klukkan 00.30 stafaði eingöngu af neyslu áfengis um miðnætti því etanólið næði ekki að frásogast frá meltingarvegi og yfir í blóðrás á aðeins 27 mínútum. Þá benti hún á að etanólstyrkur í þvagi segði til um meðalstyrk etanóls í blóði nokkru fyrr þar sem lengri tíma tæki að ná hámarksstyrk etanóls í þvagi en í blóði. Neysla áfengis um miðnætti væri því ekki farin að skila sér út í þvagið 40 mínútum síðar og útilokað væri að styrkur etanóls í þvagi færi upp í 0,99 ‰ á svo skömmum tíma.

Með vísan til alls ofangreinds, sérstaklega framburðar vitnisins K-kvk-ef M-kvk-ef og framlagðrar álitsgerðar Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, sem og framburðar ákærða um að hann hafi neytt talsverðs magns af áfengi fyrr um kvöldið, þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi verið undir talsverðum áfengisáhrifum við akstur bifreiðarinnar umrætt kvöld. Þykir ekki óvarlegt með vísan til niðurstöðu áðurgreindrar álitsgerðar að leggja til grundvallar að styrkur etanóls í blóði ákærða hafi verið 0,8 ‰ um klukkan 23.45 þegar ákærði ók bifreiðinni.

Með vísan til alls framangreinds þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem greinir í ákæru málsins og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæða.

Hinn 17. september 1998 gekkst ákærði undir dómsátt, þ.e. greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í eitt ár vegna ölvunaraksturs, en með vísan til 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga hefur sú dómsátt ekki áhrif á ákvörðun viðurlaga í máli þessu.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 90.000 króna sekt, sem greiðist til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins, ella sæti ákærði fangelsi í 8 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 6 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 344.846 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef J-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 284.856 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóminn. Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna embættisanna og veikinda dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf S-kk-nf, greiði 90.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins en sæti ella fangelsi í 8 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 6 mánuði ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 344.846 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef J-kk-ef hdl., að fjárhæð 284.856 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf