S-111/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 6. desember, er höfðað með tveimur ákærum á hendur X, óstaðsettum í hús á Akureyri. Fyrri ákæru gaf lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra út hinn 24. maí 2016 og er hún

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 2. desember 2015, ekið bifreiðinni DY-651, undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í blóði reyndist vera 0,98‰), án þess að nota öryggisbelti og án lögboðinnar ábyrgðartryggingar, frá Engihjalla í Kópavogi og austur Nýbýlaveg þar sem lögregla stöðvaði akstur hans.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr., 1. mgr. 71. gr., 1. mgr. 93. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er þess krafist að ákærði sæti sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, með síðari breytingum.“

Síðari ákæru gaf héraðssaksóknari út hinn 31. maí 2016 og er hún

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa föstudaginn 6. nóvember 2015, að Hófgerði 14 í Kópavogi, slegið lögreglumanninn [A] með krepptum hnefa í kynfærin, en [A] var við skyldustörf og þurfti að hafa afskipti af ákærða starfs síns vegna.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Málin voru sameinuð.

Ákærur voru birtar skv. 3. mgr. 156. gr. laga nr. 88/2008 og var þá tekið fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að litið yrði á slíka fjarveru sem játningu hans á sakargiftum og að dómur yrði lagður á málið við svo búið. Við þingfestingu málsins var ekki sótt þing af hálfu ákærða. Málið var dómtekið af hálfu ákæruvaldsins. Gögn málsins veita ákærum stoð. Með vísan til framanritaðs er ákærði sannur að sök samkvæmt ákærum og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er í ákærum rétt færð til refsiheimilda. Hinn 25. nóvember 2013 var ákærði með dómi í Köln í Þýzkalandi sakfelldur fyrir ölvunarakstur og dæmdur til greiðslu alls 900 evra sektar. Þá var hann sviptur ökurétti í tvö ár frá þeim degi að telja. Hefur dómur þessi ítrekunaráhrif hér. Refsing ákærða ákveðst fangelsi í tvo mánuði en rétt er að fresta fullnustu fangelsisrefsingarinnar og niður falli hún að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Vegna umferðarlagabrotsins verður honum gert að greiða 205.000 króna sekt í ríkissjóð en fjórtán daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna. Loks verður ákærði sviptur ökurétti í tvö ár. Samkvæmt yfirliti lögreglustjóra nemur sakarkostnaður málsins 24.255 krónum og ber að dæma ákærða til greiðslu hans.

Af hálfu ákæruvaldsins fór A-kvk-nf B-kvk-nf B-kvk-nf ftr. með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði. Fullnustu fangelsisrefsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 205.000 króna sekt í ríkissjóð en fjórtán daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvö ár.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 24.255 krónur.