S-302/2019

1 Mál þetta, sem var dómtekið 9. september sl., var höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, á hendur X, kt. [...], [...], Akureyri.

2 Annars vegar samkvæmt ákæru, sem er dagsett 2. október 2019:

„fyrir eftirtalin brot á lögum um ávana- og fíkniefni og peningaþvætti.

I.

Með því að hafa mánudaginn 10. júní 2019, verið með í söluskyni og í vörslum sínum á heimili sínu að [...] á Akureyri og á sér þegar lögreglan handtók hann í sameign fjölbýlishússins að [...], 35,47 grömm af amfetamíni og 1,90 grömm af maríhúana.

Telst þetta varða við 2. gr., 4. gr. a, sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

II.

Með því að hafa áður en lögreglan handtók hann og hóf rannsókn á meintu broti hans gegn ávana- og fíkniefnum sem ákært er fyrir í ákærulið I, aflað sér ávinnings með sölu á fíkniefnum að fjárhæð 72.500 krónur, en lögreglan haldlagði þessa upphæð hjá ákærða við handtöku.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á þeim efnum sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 41.054, 41.055 og 41.056, og 72.500 krónum sem lögreglan haldlagði við rannsókn málsins með vísun til 6. mgr. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, með síðari breytingum og samkvæmt 1. mgr. 3 Hins vegar samkvæmt ákæru, sem er dagsett 12. mars 2020:

„fyrir ofbeldisbrot í nánu sambandi og brot á lögum um ávana- og fíkniefni framin á heimili hans að [...] á Akureyri, sunnudagskvöldið 3. nóvember 2019, með atferli sem lýst verður hér á eftir:

1. Með því að hafa ráðist að barnsmóður sinni og fyrrverandi sambýliskonu Y, kt.

[...]

, tekið með báðum höndum um höfuð hennar og snúið uppá þannig að höfuðið beygðist aftur og til hliðar og síðan tekið hana hálstaki með hægri hendi og lagt hnífsblað á dúkahníf að hálsi hennar og hótað að stinga hana og skera og haldið hótunum áfram um að drepa hana þegar hún hafði sloppið úr hálstakinu og lagt áherslu á hótanirnar með því að ota tveimur hnífum að henni, auk þess sem hann meinaði henni að yfirgefa íbúð hans og svipti hana þannig frelsi.

Afleiðingar þessa fyrir brotaþola var að hún hlaut mar/roða eftir að eyrnalokkar höfðu þrýsts upp að höfuðkúpu, roða á hálsi, stífleika í hálsi og öxlum, eymsli yfir trapezius vöðva og yfir hryggtindum og eymsli á vinstri hendi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

2. Með því að hafa verið með í vörslum sínum á heimili sínu 12,63 grömm af amfetamíni og 0,28 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14 gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efni því, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 42.383 og 42.357 samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir Y kt. [...], [...], Akureyri, bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 3.000.000-, með vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38, 2001, um vexti og verðtryggingu frá 3. nóvember 2019, þar til mánuður er liðinn frá birtingardegi bótakröfu þessarar, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess er krafist þóknunar vegna lögmannskostnaðar samkvæmt mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

4 Ákærði játar vörslubrot þau sem honum eru gefin að sök samkvæmt framangreindum ákærum, en neitar sökað öðru leyti. Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins hvað varðar þær sakir sem hann neitar, en til vara lægstu refsingar sem lög leyfa. Hvað varðar vörslubrotin krefst ákærði lægstu refsingar sem lög leyfa. Ákærði hafnar einkaréttarkröfu. Þá krefst hann málsvarnarlauna samkvæmt málskostnaðaryfirliti verjanda.

5 Aðalmeðferð sem fara átti fram 11. febrúar 2020 var frestað að beiðni verjanda til 2. apríl 2020. Aðalmeðferð var enn frestað í framhaldinu og hafði ekki farið fram er þáverandi dómari málsins lét af störfum. Málin voru sameinuð undir málsnúmeri S - 302/2019 í þinghaldi 3. maí sl. Nýr dómari tók við málinu 11. júní 2021. Málið var dómtekið 9. september sl. að lokinni aðalmeðferð.

Málsatvik. Rannsókn. Sönnunarfærsla.

I.1. Ákæra, dagsett 2. október 2019

6 Samkvæmt gögnum málsins barst lögreglu tilkynning um hávaða frá sameign í fjölbýlishúsinu [...] á Akureyri. Er lögregla kom á vettvang hitti hún fyrir tvo menn á tali við geymslur í sameigninni. Annar þeirra var ákærði. Mennirnir virtust í annarlegu ástandi og vaknaði grunur um að þeir væru undir áhrifum fíkniefna. Við leit fundust fíkniefni í buxnavasa ákærða og reiðufé að fjárhæð kr. 72.500. Kvað ákærði þetta hafa verið ágóða af sölu léttra bifhjóla, sem hann kvaðst stunda viðskipti með. Ákærði synjaði lögreglu um leit á heimili sínu og var fluttur á lögreglustöð og vistaður í fangaklefa. Við leit á heimili ákærða, að undangengnum dómsúrskurði, fannst amfetamín í krukkum í frystiskáp, kannabis í ísskáp, glær krukka með rauðum miða í skáp fyrir ofan eldavél og í henni hvítt duft. Á borði í stofu fundust þrjár rendur af amfetamíni. Lögregla haldlagði einnig tvær grammavogir sem voru í skúffu í stofuborði og svarta minnisbók þar sem var að finna upplýsingar sem lögregla ætlaði að væru annarsvegar skuldalisti og hins vegar skrá um landasölu. Þá var hald einnig lagt á glæra krukku með töflum sem fundust ofan á skáp í svefnherbergi. Að lokinni efnagreiningu var staðfest að efnin sem fundust við leit á ákærða sjálfum (1,49 grömm) og í íbúð hans (33,98 grömm) voru 35,47 grömm af amfetamíni og 1,90 grömm af maríhúana.

7 Lögreglu höfðu borist ábendingar, sem taldar voru áreiðanlegar, um að ákærði seldi bæði fíkniefni og landa. Jafnframt bárust lögreglu skjáskot af samskiptaforritinu Telegram, þar sem var að finna samskipti sem báru með sér að veraum fíkniefnaviðskipti og landasölu. Í samskiptunum gaf notandi undir nafninu [...] upplýsingar um að hann ætti fíkniefni til sölu gegn ákveðnu verði, ásamt því að gefa upp símanúmerið [...], sem ákærði er skráður fyrir samkvæmt upplýsingakerfi lögreglu. Þá gaf notandinn upp heimilisfang ákærða. Samskiptin áttu sér stað 3. maí, 4. maí og 9. júní sl.

8 Í framhaldi framangreindrar ábendingar með skjáskoti af Telegram og fundar fíkniefna við húsleit á heimili ákærða, aflaði lögregla dómsúrskurðar til leitar í farsíma ákærða, en ákærði hafði synjað um slíka heimild. Við leit tölvurannsóknardeildar lögreglu reyndist ekki unnt að ná gögnum úr símanum. Ákveðið var í ljósi kostnaðar og takmarkaðs umfangs málsins að senda símann ekki til kostnaðarsamrar rannsóknar erlendis.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi

9 Ákærði, kvaðst aldrei hafa stundað sölumennsku á fíkniefnum. Hann hafi notað fíkniefni, en hafi nú farið í meðferð og sé hættur neyslu þeirra. Ákærði kannast fyrir dómi ekki við aðgang að Telegram. Hann kvaðst tölvuheftur og ekkert kunna á svoleiðis. Kannaðist hannekki við að Telegram hafi verið uppsett í síma hans, en sagðist hafa fengið símann notaðan frá öðrum og þetta forrit hljóti þá að hafa komið uppsett er hann fékk símann. Sjálfur hafi hann ekki notað þetta forrit á símanum. Aðspurður kveðst hann ekki muna hvenær hann fékk símann. Mundi hann ekki hvort það var daginn áður en hann var handtekinn, en síðustu samskipti á Telegram fyrir haldlagningu símans voru þann dag. Ákærði kvaðst ekki vita hví hann heimilaði lögreglu ekki að leita í símanum ef ekkert var þar að fela. Taldi hann aðþað gæti verið að hann hafi ekki verið búinn að ganga frá greiðslu fyrir símann. Þetta hafi verið 100 þúsund króna sími. Ákærði gat ekki skýrt hvernig það hefði átt að leiða til þess að hann synjaði lögreglu um heimild til leitar í símanum.

10 Ákærði kvaðst ekki kanna stekki við notandanafnið [...]. Þá kannaðist hann ekki við símanúmerið, sem gefið var upp í samskiptunum á Telegram, en hann kvaðst hafa haft mörg símanúmer.

11 Vitnið lögreglumaður nr. 1805 staðfesti skýrslu sína í málinu. Hann var viðstaddur handtöku og húsleit hjá ákærða. Staðfestir vitnið að símanúmerið sem fram kemur á skjámyndunum úr Telegram hafi verið skráð á ákærða í upplýsingakerfi lögreglunnar, samkvæmt upplýsingum sem hann hafði sjálfur gefið lögreglu vegna annars máls, áðuren afskipti voru höfð af honumí þessu máli. Kvað vitnið ákærða einan hafa verið skráðan fyrir símanúmerinu í kerfi lögreglunnar. Ástæðu þess að ákveðið var að óska eftir heimild til leitar á ákærða í umrætt sinn, kvað vitnið hafa verið þá að nafnlausa ábendingin um að ákærði stundaði fíkniefnasölu hafi borist áður og lögreglan hafi því nýtt tækifærið í umrætt sinn er þeir höfðu afskipti af ákærða vegna tilkynningar um hávaða í fjölbýlishúsinu.

12 Vitnið, fyrrverandi rannsóknarlögreglumaður nr. 0625 staðfesti skýrslu sína í málinu um húsleit hjá ákærða og skýrslutöku af honum fyrir lögreglu.

Niðurstaða

13 Ákærði hefur játað vörslubrot samkvæmt fyrri lið ákæru. Með hliðsjón af gögnum málsins eru ekki efni til að draga játningu ákærða í efa og verður hann sakfelldur í samræmi við það samkvæmt ákæru, en háttsemi hans er þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Um refsingu ákærða verður fjallað í sér kafla hér síðar.

14 Ákærði hefur hins vegar neitað að hafa haft framangreind efni í vörslum sínum í söluskyni. Að mati dómsins hefur framburður ákærða verið ótrúverðugur allt frá því hann var handtekinn af lögreglu. Í framburði sínum fyrir lögreglu kannaðist ákærði í fyrstu ekki við vörslur fíkniefna, annarra en þeirra sem fundust í vasa hans við handtöku. Kvað hann sum efnin sem fundust hafa verið eitthvað sem hann borðaði stundum í morgunmat eða blandaði í drykki á morgnana. Kvaðst hann ekki vita hvaða efni þetta væru. Þetta væru ekki fíkniefni. Í öðrum tilvikum kvaðst hann ekkert kannast við fíkniefni sem fundust í íbúðinni, né hver ætti þau. Að mati dómsins fá skýringar ákærða ekki staðist. Hinu sama gegnir um þá skýringu ákærða að grammavogir sem fundust við leitina hafi verið til að vigta smámynt, en ekki fíkniefni. Þá verður að leggja til grundvallar að ákærði sjálfur hafi átt svarta minnisbók sem fannst á heimilinu og ber með sér að hafa verið bókhald um sölu fíkniefna og landa, en ákærði býr einn á heimilinu þó að þar kunni að hafa verið gestkvæmt.

15 Skjáskot af spjalli á samskiptaforritinu Telegram benda einnig til að ákærði hafi verið að baki notandanafninu [...], en samskiptin bera með sér að notandinn hafi stundað sölu fíkniefna. Þær skýringar ákærða fyrir dómi að hann kannist ekkert við forritið Telegram, stangast á við skýrslu hans fyrir lögreglu, þar sem hann viðurkenndi við skýrslutöku að kannast við samskiptaforritið Telegram og að hafa fiktað sig áfram með það, þó hann hafi ekki kannast við að hafa notað það í samskiptum. Þá þykir dóminum ótrúverðug sú skýring ákærða að einhver annar hafi sett forritið upp með þessum aðgangi, áður en ákærði fékk símann. Fyrir liggur að samskipti áttu sér stað í gegnum aðganginn daginn áður en ákærði var handtekinn. Ákærði kvaðst ekki muna hvenær hann fékk símann, en samkvæmt upplýsingakerfi lögreglu hafði hann gefið lögreglu upp umrætt símanúmer við fyrri afskipti lögreglu af honum. Allt ber hér að sama brunni. Verður að leggja til grundvallar að notandinn [...], sem gaf upp símanúmer og heimilisfang ákærða í samskiptum um sölu fíkniefna á samskiptasíðunni Telegram, hafi verið ákærði sjálfur.

16 Að mati dómsins er samkvæmt framansögðu hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi stundað sölu fíkniefna. Efni þau sem fundust á heimili hans og við leit á honum sjálfum hafi hann verið með í söluskyni eins og í ákæru greinir. Verður ákærði sakfelldur fyrir brot þau sem honum eru gefin að sök í 1. lið ákæru. Háttsemi ákærða er þar rétt heimfærð til refsiákvæða. Um refsiákvörðun verður fjallað hér síðar.

17 Í 2. lið ákæru er ákærða gefið að sök að hafa aflað sér ávinnings með sölu á fíkniefnum að fjárhæð 72.500 krónur, en lögreglan haldlagði þessa upphæð hjá ákærða við handtöku. Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

18 Ákærði hefur engar haldbærar skýringar getað gefið á reiðufé því sem fannst á honum við handtöku. Þær skýringar að hann hafi selt létt bifhjól og þetta fé væri örugglega þannig til komið, eru engum gögnum studdar. Skýringu á því hvers vegna hann hafi verið með féð í vasanum, sagði ákærði vera þá að hann treysti ekki fólki sem kæmi í heimsókn til hans. Þykja dóminum skýringar ákærða ótrúverðugar. Með hliðsjón af framangreindri niðurstöðu um að ákærði hafi stundað sölu fíkniefna, þ. m. t. samskiptum þar sem lagt er á ráðin um fíkniefnasölu daginn áður, ásamt því að fíkniefni fundust á ákærða í sölueiningum við handtöku, verður fallist á það með ákæruvaldinu að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að féð sé andvirði fíkniefnasölu.

19 Verður ákærði því einnig sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í öðrum lið ákæru. Er háttsemin rétt heimfærð til refsiákvæða. Um refsingu verður fjallað hér síðar.

I.2. Ákæra, dagsett 12. mars 2020

20 Í gögnum málsins kemur fram að lögreglu hafi borist tilkynning að kvöldi 3. nóvember 2019 um að brotaþoli hafi hringt í Neyðarlínuna og óskað eftir aðstoð lögreglu þar sem henni væri haldið nauðugri í íbúð í [...]. Sá sem héldi henni nauðugri væri fyrrverandi sambýlismaður og barnsfaðir hennar. Er lögregla var komin á vettvang hafi sést inn um glugga hvar brotaþoli hafi verið grátandi inni í íbúðinni og hafi ákærði staðið þar með uppreiddan hníf. Við svo búið hafi lögreglumenn búist varnarbúnaði og haldið að íbúðinni. Eftir að hafa bankað og kallað nokkrum sinnum hafi ákærði opnað dyrnar og hleypt lögreglumönnum inn. Ákærði hafi ekki hlýtt fyrirmælum um að leggjast á gólfið og hafi hann því verið yfirbugaður með valdi og færður í járn. Brotaþoli hafi verið grátandi, hrædd og í miklu uppnámi. Við handtöku ákærða í íbúðinni hafi mátt sjá hnífa á víð og dreif og ummerki um mikla neyslu áfengis, landa og fíkniefna. Við leit á ákærða við komu á lögreglustöð hafi fundist á honum 1,79 grömm af amfetamíni í glærum poka og 78.000 krónur í reiðufé. Við handtöku hafi ákærði verið í mjög annarlegu ástandi. Í blóði ákærða mældust 2,92‰ alkóhóls auk róandi og kvíðastillandi lyfja. Við húsleitfundustm. a. 1 0,84 grömm af amfetamíni og 0,28 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni ásamt 200 ml. af landa. Þá lágua. m. k. 6 hnífar á borðum og gólfi íbúðarinnar.

21 Að lokinni skýrslutöku var brotaþoli flutt til skoðunar á Sjúkrahúsið á Akureyri og lögð inn á geðdeild í framhaldinu þar sem hún dvaldi í 11 daga. Á meðal gagna málsins eru áverkavottorð og myndir sem teknar voru við komu á sjúkrahúsið, en þær sýna áverka á höfði og hálsi brotaþola.

22 Í málinu liggja fyrir hljóðupptökur sem brotaþoli tók á síma sinn á vettvangi í því skyni að leyfa ákærða að heyra hvernig hann talaði og léti við hana þegar hann væri undir áhrifum. Á upptökunum heyrast svívirðingar og líflátshótanir ákærða gagnvart brotaþola. Þá heyrist ákærði neita að hleypa brotaþola út úr íbúðinni.

23 Ákærði og brotaþoli eiga þrjú börn saman. Bar þeim saman um að hafa verið saman í 17 árog haldið áfram að hittast af og til eftir að sambandi þeirra lauk. Þau hafi hist reglulega og gist saman. Hafi málum verið þannig háttað er atvik máls þessa áttu sér stað.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi

24 Ákærði lýsti atvikum þannig fyrir dómi að hann hafi leyft konu sem var á götunni, A, að gista í íbúð bróður hans beint á móti íbúð ákærða, en bróðir hans hafi ekki verið að nota íbúðina. Brotaþoli, barnsmóðir ákærða, hafi komið reglulega í heimsókn til hans. Hún hafi verið í heimsókn í þetta skiptið og þau hafi verið að tala saman þegar A hafi k omiðog bankað á handklæðinu einu fata. Þetta hafi farið fyrir brjóstið á brotaþola oghún hafi verið afbrýðisöm og talið ákærða hafa átt vingott við konuna. Hún hafi því næst farið og ráðist á konuna og lamið hana. Að því búnu hafi brotaþoli ógnað sér með hnífi. Lögreglan hafi ekki fundið þann hníf við húsleit, þrátt fyrir að hafa leitað í allri íbúðinni. Hann hafi hins vegar sjálfur fundið hnífinn við flutninga úr íbúðinni. A hafi borið kennsl á hnífinn og ákærði sé með hann með sér í dómsalnum. Þetta sé stór steikarhnífur sem vinur hans hafi geymt uppi ískáp svo hann myndi ekki gleyma honum, en hann hafi ekki viljað láta lögreglu fá hnífinn þar sem honum þyki vænt um brotaþola. Eftir barsmíðar brotaþola hafi A komist úr íbúðinni og tvær lögreglukonur hlúð að henni fyrir utan. Ákærði sagði brotaþola oft hafa beitt sig ofbeldi, en þau hafi verið saman af og til síðastliðin 17 ár. Þvertók ákærði fyrir að hafa beitt brotaþola ofbeldi eða ógnað henni á nokkurn hátt. Þá kvaðst hann ekki hafa haldið henni nauðugri í íbúðinni. Aðspurður kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa veitt brotaþola áverka, en sagðist hugsanlega hafa verið að verjast henni er hún réðst á hann með hnífi. Hann hljóti að hafa fleygt henni til og frá í vörn sinni, en kvaðst ekkert muna eftir því, þar sem hann hafi verið drukkinn. Kvað hann brotaþola geta „gert mann alveg brjálaðan!“ Kannaðist ákærði ekki við að dúkahnífur hafi verið til á heimilinu. Myndsem liggi fyrir í málinu af dúkahníf sé ekki af hans hníf.

25 Vitnið, Y, kt. [...], [...], Akureyri, brotaþoli í málinu lýsti atvikum svo að ákærði hafi hringt og beðið hana að koma og aðstoða sig við að losa sig við fólk úr íbúð sinni. H ún hafi haldið að þetta væri annað fólk, en svo komiðí ljós að það var A, sem væri komin í íbúð bróður ákærða, sem væri gegnt íbúð ákærða. Vitnið hafi gargað á hana og komið henni út, en ákærði væri svo aumingjagóður að hann hafi ekki getað komið henni út.

Skömmu síðar hafi lögreglan verið komin á staðinn og rætt við A fyrir utan fjölbýlishúsið. Ákærði hafi umturnast er hann sá lögregluna fyrir utan og orðið mjög reiður. Hann hafi beint ásökunum að vitninu þar sem hún satí sófa. Hann hafi k omiðað henni með dúkahníf með blaðið í lengstu stöðu og hellt yfir hana svívirðingum, ásakað hana um að spilla sambandi hans við börnin og ýmist sagst ætla að drepa hana eða sagt að hún væri ekki þess virði að drepa. Hann hafi á endanum ráðist á vitnið, tekið hana hálstaki með annarri hendi og þvingað höfuð hennar aftur og borið dúkahnífinn að hálsi hennar með hinni. Hann hafi svo sleppt henni með þeim orðum að hún væri ekki þess virði að drepa hana. Hann hafi lagt dúkahnífinn frá sér og þá hafi hún náð hnífnum og brotið blaðið framan af honum og hent hnífnum í gólfið. Hann hafi þá tekið tvo aðra hnífa og ógnað henni með þeim og sagst ætla að drepa hana. Hann hafi lagt hnífana frá sér og hún þá náð að hringja á Neyðarlínuna. Hann hafi náð að slíta símtalinu, en hringt hafi verið til baka frá Neyðarlínunni og hún þá getað sagt nánar frá aðstæðum. Hann hafi ekki beitt hana ofbeldi eftir að hún náði sambandi við Neyðarlínuna, en hann hafi haldið áfram hótunum og meinað henni að fara.

26 Nánar aðspurð kvaðst vitnið hafa upplifað frelsissviptingu fljótlega eftir að lögreglan hafi komið fyrir utan og rætt við A, en þá hafi ákærði umturnast. Fram að því hafi allt verið í góðu á milli hennar og ákærða. Lögreglan hafi svo farið, en ákærði haldið áfram að æsast í skapi.

27 Alls hafi ákærði haldið henni í um klukkutíma í íbúðinni og ógnað með hnífum. Kvaðst hún hafa stillt símann á upptöku eftir að svívirðingar ákærða hófust, þar sem hún ætlaði að leyfa ákærða að heyra þegar rynni af honum hvernig hann léti í svona ham. Kvaðst hún ákærða hafa reiðst mjög er hún hafði kallað eftir aðstoð lögreglunnar, þar sem íbúðin væri full af dópi, og sagt að þetta gæti ekki endað öðruvísi en að hann dræpi hana. Hún hafi skemmt allt fyrir honum og væri réttdræp.

28 Við árás ákærða þetta kvöld hafi hún tognað aftan á hálsi og niður á bak, hlotið eymsli í hálsi og roðamerki. Hún hafi verið lögð inn á geðdeild í tæpar tvær vikur eftir árásina, en hún hafi verið algjörlega niðurbrotin og í miklu áfalli eftir árásina. Hún hafi talið þetta kvöld verða sitt síðasta, ákærði myndi annað hvort skera hana á háls eða hálsbrjóta hana. Kvaðst hún enn vera að jafna sig eftir áfallið, en það hafi haft mikil áhrif á hana og andlegri heilsu hennar hrakað. Kvað líkamlegar afleiðingar snertir, kvað brotaþoli einkenni í hálsi og baki hafa verið enn til staðar er hún útskrifaðist af geðdeild, en síðan jafnað sig.

29 Hafnaði vitnið því alfarið að hafa nokkurn tímann ráðist á ákærða, né ógnað honum í þetta skipti. Kannaðist hún ekki við að hafa handleikið annan hníf en dúkahnífinn sem hún tók og braut blaðið framan af. Ákærði hafi hins vegar einu sinni ráðist á hana áður með því að skalla hana, en þá hafi hún nefbrotnað. Þetta hafi sennilega verið árið 2013, en hún hafi skammast sín og ekki viljað segja neinum frá þessu. Þá hafi ákærði líka átt það til að taka í hana og henda henni til.

30 K vað vitnið það rangt að hún hafi ráðist á A öðruvísi en með orðum. Hún hafi orðið mjög reið og kallað á hana að koma sé rút. Ástæða þess að henni var illa við A hafi verið sú að hún hafi næstum drepið ákærða, að mati vitnisins, skömmu áður með því að reyna að hella áfengi og töflum ofan í hann þar sem hann lá í „overdósi“ í krampa á gólfinu, en vitnið hafi komið að þessu er hún ætlaði að heimsækja ákærða.

31 Vitnið, lögreglumaður nr. 9920, staðfestir frumskýrslu lögreglu í málinu sem hann ritaði. Hann kvaðst hafa farið á vettvang er beiðni brotaþola um aðstoð barst. Félagi hans, lögreglumaður nr. H1278, hafi séð ákærða með hníf inn um glugga oghann sjálfur séð brotaþola inn um gluggann í miklu uppnámi. Þeir hafi búi st í samræmi við verklagsreglur og bankað og hrópað þar til ákærði hleypti þeim inn eftir nokkra stund. Ákærði hafi verið tekinn lögreglutökum og færður í járn, en hann hafi ekki streist á móti. Brotaþoli hafi veriðí miklu uppnámi og hrædd.

32 Vitnið, fyrrverandi lögreglumaður nr. H1278, kveðst hafa farið á vettvang ásamt lögreglumanni nr. 9920, og l itiðupp í íbúðina er þangað var komið. Hann hafis éðákærða í gegnum svalahurðina halda á tveimur hnífum. Þeirhafit ekið ákvörðun um að undirbúa sig með skjöld, kylfu og táragas áður en þeir héldu í íbúðina. Lýsti ákærði hnífunum þannig að annar hafi verið eins og steikarhnífur en hinn minni. Á kærði hafi h aldið hnífunum þannig að hann beindi þeim upp í loft. Þeir hafi bankað ítrekað, en það hafi tekið ákærða smá stund að opna dyrnar, en það hafi virst eins og hann væri að reyna að opna en næði því ekki strax. Brotaþoli hafi verið grátandi og í miklu áfalli, en hún hafi brotnað niður eftir að þeir voru komnir og búnir að yfirbuga ákærða. Ákærði hafi verið í mjög annarlegu ástandi og bölvað lögreglumönnunum. Aðspurður taldi hann sig muna eftir besta minni að hann hafi séð ákærða með tvo hnífa, þó að félagi hans hafi tilgreint hníf í eintölu í lögregluskýrslu.

33 Vitnið A, kvaðst hafa verið stödd hjá ákærða og þau verið að ræða ýmis mál sem hann hafi treyst henni fyrir. Þau hafi alltaf verið góðir vinir. H ú-x-x hafi veriðá götunni á þessum tíma og í mikilli neyslu. Bróðir ákærða hafi ekki verið heima og ákærði boðið henni að fara í íbúð hans og leggja sig. Hann hafi verið búinn að nefna áður að brotaþoli væri að koma og verið eitthvað stressaður yfir því. Hún hafi svo vaknað við að Y hafi verið að berja hana. Hafi hún farið á fætur, klætt sig í föt, opnað fram og ætlað niður stigann en litið fyrst inn í íbúð ákærða sem hafi verið opin. Er hún opnaði hurðina hafi blasað við henni sjón eins og úr bíómyndum þar sem brotaþoli hafi haldið stórum eldhúshníf á lofti eins og hún væri að fara að stinga ákærða. Hún hafi ekki reynt að fara inn í íbúðina en hafi ætlað að hringja á Neyðarlínuna, enþá hafi hún séð tvær lögreglukonur standa beint fyrir utan stigaganginn er hún kom út. Gat vitnið ekki gert nánari grein fyrir þessum lögreglukonum né lýst þeim. Kvað hún þær hafa skutlað sér heim, en fyrst hafi hún greint þeim frá því sem væri að eiga sér stað í íbúðinni. Þær hafi ekkert gert í því, sem henni þyki undarlegt er hún hugsi út í það nú.

34 Kvaðst vitnið ekki hafa verið í vímu en örugglega verið í fráhvörfum eftir mikla neyslu.

Aðspurð kvaðst vitnið ekki hafa komið í íbúð ákærða á handklæði einu fata. Hún hafi verið fullklædd.

35 Vitnið B, geðlæknir, læknanúmer 0470, kom fyrir dóminn og staðfesti vottorð sitt í málinu. Fram kemur í vottorðinu að deildarlæknir á bráðamóttöku skoðaði brotaþola við komu. Vitnið meðhöndlaði brotaþola sjálfur eftir að hún var lögð inn á geðdeild í beinu framhaldi af skoðun á bráðamóttöku. Í vottorðinu kemur fram að brotaþoli hafi verið með sjáanlegt mar/roða eftir að eyrnalokkar höfðu þrýsts upp að höfuðkúpu og með roða á hálsi. Hún hafi verið stíf í hálsi og öxlum. Finna hafi mátti auma punkta yfir sjalvöðva og hryggtindum. Verkir hafi fundist við snúning háls til hægri. Brotaþoli hafi verið í miklu uppnámi, grátið mikið og setið lengst af í hnipri í viðtali og virkað hrædd og óörugg. Ástand hennar var metið þannig að hún væri í of miklu andlegu uppnámi til að geta farið heim að skoðun lokinni. Var tekin ákvörðun um að leggja hana inn á geðdeild til aðhlynningar. Í viðtölum við vitnið lýsti brotaþoli mikilli skelfingu tengda ofbeldinu af hálfu ákærða. Hún hafi verið hrædd um að hennar síðasta stund væri runnin upp. Hún hafi verið með dæmigerð áfallastreitueinkenni og verið hrædd við að vera á ferli á almannafæri. Hún hafi óttast frekari aðgerðir af hendi ákærða eða annarra aðila úr fíkniefnaheiminum sem einhvers konar hefndaraðgerð. Kom fram að brotaþoli hafi lýst áframhaldandi verkjum í hálsi og ofanverðu baki. Sagði vitnið til viðbótar vottorðinu að það væri mjög óvenjulegt að fólk legðist inn á geðdeild í kjölfar atburðar sem þessa, slíkt gerist sárasjaldan. Brotaþoli hafi verið innlögð í 11 daga, en meðalinnlögn sé 10 dagar. B æði innlögnin og tímalengdin sé til marks um hve alvarlegt áfall hún hafi upplifað. Brotaþoli hafi átt sögu um andleg veikindi, en eftir þennan atburð hafi verið áberandi meiri kvíði en áður, auk félagsfælni og martraða sem tengdust þessum atburði. Aðspurður tók vitnið fram að ekkert bendi til að brotaþoli hafi verið undir áhrifum áfengis eða lyfja við komu á bráðamóttöku. Kvað vitnið brotaþola hafa lýst atvikinu fyrir honum eins og því er lýst í vottorðinu, þ. e. að ákærði hafi tekið hana hálstaki, haldið henni fastri og borið dúkahníf upp að hálsi hennar. Kvað vitnið líkamlegu áverkana teljast minniháttar í þeim skilningi að þeir hafi jafnað sig á tiltölulega stuttum tíma. Andlegu áverkarnir geti hins vegar orðið langvarandi. Brotaþoli hafi verið í þéttri meðferð eftir þetta, en ekki sé hægt að segja nákvæmlega til um hvað sé afleiðing þessa atburðar og hvað af öðrum ástæðum. K vað vitnið brotaþola hafa fariðí sérmeðferð fyrir þolendur áfalla af þessu tagi. Óvíst væri með batahorfur.

Niðurstaða

36 Ákærði hefur játað vörslu fíkniefna eins og honum er gefið að sök samkvæmt öðrum lið ákærunnar. Eru ekki efni til að draga í efa að játningin sé sannleikanum samkvæm, enda er hún í samræmi við gögn málsins. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þennan hluta ákærunnar, en háttsemi hans er rétt heimfærð til refsiákvæða. Um refsiákvörðun verður fjallað hér að neðan.

37 Ákærði hefur neitað sök samkvæmt fyrri lið ákærunnar. Í málinu liggja fyrir ljósmyndir og áverkavottorð, ásamt vætti lögreglumanna sem tóku skýrslu af brotaþola, sem staðfesta frásögn brotaþoli um að hún hafi orðið fyrir árás þetta kvöld. Engum öðrum er til að dreifa sem geranda en ákærða. Að mati dómsins eru skýringar ákærða, þess efnis að hann hljóti þá að hafa veitt henni áverkana í einhvers konar sjálfsvörn ótrúverðugar.

En áverkar brotaþola bera með sér að ákærði hefur ráðist að henni aftan frá og haldið henni í hálstaki. Hefur framburður ákærða verið óstöðugur, en fyrir lögreglu kvaðst hann ekkert muna eftir atburðum kvöldsins, þ. á m. kvaðst hann ekki muna eftir að brotaþoli hafi komið til hans þetta kvöld né að nokkur annar hafi komið í heimsókn. Þá kannaðist hann ekki við að eiga dúkahnífa þá sem fundust á heimili hans, né nokkuð af þeim fíkniefnum sem þar fundust á víð og dreif. Síðar kannaðist hann við að eiga fíkniefnin. Verður að teljast með ólíkindum að ákærði muni nú tveimur árum síðar, atburði sem hann mundi ekki skömmu eftir að þeir áttu sér stað. Fyrir liggur að ákærði var undir miklum áhrifum áfengis og lyfja umrætt kvöld. Framburður ákærða þess efnis að brotaþoli hafi ráðist á vitnið A inni í íbúð ákærða stangast á við framburð hennar sjálfrar, sem segir brotaþola hafi veist að sér í íbúð bróður ákærða. Þá hafnar vitnið A frásögn ákærða um að hún hafi komið inn í íbúð hans á handklæðinu einu fata. Að mati dómsins er ekki unnt að leggja trúnað á framburð ákærða um málsatvik.

38 Hinu sama gegnir um framburð vitnisins A. Kvaðst hún hafa verið heimilislaus og lagst til hvíldar með leyfi ákærða eftir langvarandi neyslu fíkniefna. Brotaþoli hafi vakið hana með barsmíðum en farið svo út úr íbúðinni og inn í íbúð ákærða. Stangast þessi framburður á við framburð brotaþola, sem kveðst hafa vakið A höstuglega, skipað henni að fara út og staðið yfir henni þangað til hún var klædd og farin út. Þykir frásögn brotaþola rökrétt og trúverðug. Hún dró ekkert undan með að hafa verið mjög reið út í þessa konu, en kvaðst ekki hafa lagt hendur á hana. Verður að telja ótrúverðugt að hún hafi einungis vakið hana en síðan yfirgefið íbúðina og leyft henni að vera þar áfram, en farið sjálf aftur yfir í íbúð ákærða og þegar í stað ógnað honum með hnífi. Að mati dómsins stenst ekki sú frásögn A að húnhafi litið inn í íbúð ákærða á leiðinni út og séð brotaþola halda þar á hnífi og ota að ákærða eins og hún væri að fara að stinga hann. Það þykir einnig ótrúverðugt að vitnið hefði ekki skipt sér af slíkri sjón að neinu leyti, en hún kvaðst ekki hafa blandað sérí þetta heldur gengið út og hitt þar fyrir tvær lögreglukonur sem staðið hafi fyrir utan stigaganginn. Hún hafi sagt þeim frá þessum atburði, en þær ekki tekið mark á henni og hún þá óskað eftir að þær ækju henni heim. Er ótrúverðugt að lögreglan hefði ekki brugðist við slíkri frásögn á vettvangiog kannað aðstæður í íbúðinni, en lögreglan kannast ekkivið þessa frásögn vitnisins. Eins verður að telja með ólíkindum að vitnið hefði óskað eftir að lögreglan æki henni heim, hafi hún vitað af vini sínum í bráðri lífshættu inni í íbúðinni, eins og hún lýsir atvikum. Það rýrir einnig vægi framburðar vitnisins að hún er í vinfengi við ákærða. Þá verður ekki horft framhjá því að vitnið sjálft bar um að hafa verið í langvarandi neyslu fíkniefna á þessum tíma. Fyrir dómi kvaðst vitnið ekki hafa snert fíkniefni sl. átta mánuði þar sem hún væri nýkomin úr fangelsi. Engu að síður bar vitnið þess glögg merki að vera undir áhrifum er hún gaf skýrslu sína fyrir dómi. Verður með vísan til framangreinds litið fram hjá framburði vitnisins um að hún hafi séð brotaþola ógna ákærða með hnífi.

39 Framburður brotaþola hefur verið skýr og stöðugur frá upphafi. Hún skýrði á sama veg frá atvikum fyrir lögreglu, læknum og fyrir dómi. Þá dró hún ekkert úr því að hún hafi verið reið og hrópað höstuglega að vitninu A. Bar framburður hennar þess engin merki að hún reyndi að hagræða sannleikanum sér í hag. Metur dómurinn framburð hennar trúverðugan. Fær hann einnig stoð í öðrum gögnum málsins. Framburður hennar um hugarástand ákærða þetta kvöld er studdur hljóðupptökum, sem bera þess glöggt vitni að ákærði var afar æstur og reiðu rút í brotaþola. Á upptökunum heyrist hann m. a. segja „Þú ert ógeðslegasti viðbjóður sem ég hef kynnst“, „Mig langar svo að stúta þér“, „Viltu verða lamin eða“. Á upptökunum heyrist brotaþoli einnig segjast ætla að hringja á lögregluna ef ákærði ráðist á hana. Jafnframt segir brotaþoli „ Hleyptu mér hérna út svo þú þarft aldrei að tala við mig aftur...“, „Ætlaru að hleypa mér út eða“ og ákærði svarar „Nei, ég ætla að stúta þér“

40 Lýsing lögreglu á ástandi ákærða á lögreglustöð eftir að hann var handtekinn, lýsir einnig hugarástandi hans þetta kvöld, en hann var þar reiður og viðskotaillur og þurfti m. a. að beita valdi við töku blóðsýnis úr ákærða.

41 Þá liggur fyrir að brotaþoli hringdi í Neyðarlínuna í miklu uppnámi og lýsti því að sér væri haldið nauðugri í íbúð ákærða. Lögreglumenn sem fóru á vettvang lýstu því að hafa séð brotaþola hrædda og grátandi inni í íbúðinni áður en þeir héldu inn. Annar lögreglumaðurinn sá ákærða standa fyrir framan brotaþola og halda á hnífum í uppréttri stöðu, rétt eins og brotaþoli lýsti. Í íbúð ákærða fannst fjöldi hnífa, sem ýmist lágu á borðum, hillu eða gólfi íbúðarinnar. Á meðal þeirra voru dúkahnífur, ásamt tveimur hnífum sem koma heim og saman við lýsingu brotaþola á hnífum þeim sem ákærði hafi haldið á og otað að henni.

42 Loks liggur fyrir framburður geðlæknis sem meðhöndlaði brotaþola, þess efnis að hún hafi lýst atvikum á sama veg fyrir sér og að hún hafi borið öll einkenni áfallastreituröskunar. Það að hún hafi dvalið 11 daga inni á geðdeild eftir atburðinn sé til marks um alvarleika áfallsins.

43 Þykir samkvæmt heildstæðu mati á öllu því sem að framan er rakið hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið 1.

44 Kemur þá til skoðunar hvort háttsemin sé réttilega heimfærð til refsiákvæða. E r háttsemi ákærða í ákæru talin varða við 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga, sem fjallar um ofbeldisbrot í nánu sambandi. Fyrir liggur að ákærði og brotaþoli voru í sambúð um langt skeið og eiga saman þrjú börn. Þá hafa þau verið af og til í sambandi alla tíð eftir að sambúð þeirra lauk. Er ekki um það deilt að samband þeirra fellur undir náið samband í skilningi ákvæðisins. Eins og fram kemur í athugasemdum með frumvarpi með ákvæðinu er það gert að skilyrði að háttsemi sé endurtekin eða alvarleg svo að hún verði refsiverð samkvæmt ákvæðinu. Með því að háttsemi sé endurtekin er vísað til þess að hún hafi staðið yfir í lengri eða skemmri tíma þannig að telja megi að viðvarandi ógnarástand hafi skapast. Segir þó að ekki sé útilokað að einstakt brot geti fallið undir ákvæðið ef það nær tilteknu alvarleikastigi. Minni háttar brot sem ekki nái því stigi geti eftir sem áður varðað við vægari refsiákvæði eins og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

45 Í máli þessu er ákært fyrir eitt atvik. Samkvæmt framangreindum athugasemdum með frumvarpi með ákvæði 218. gr. b. almennra hegningarlaga felur það í sér að brotið þurfi að ná tilteknu alvarleikastigi til þess að það geti fallið undir ákvæðið. Um skilsmun á milli alvarleikastiga er m. a. fjallað í dómum Landsréttar í málum nr. 196/2019, 390/2020 og 486/2020. Meðal annars með hliðsjón af þeirri leiðsögn sem þar er að finna verður að mati dómsins að fallast á það með ákæruvaldinu að sú háttsemi ákærða að taka brotaþola hálstaki og bera hníf að hálsi hennar, hóta henni ítrekað lífláti, ásamt því að ógna henni með því að ota tveimur hnífum að henni og neita henni að yfirgefa íbúðina, verði réttilega heimfærð undir 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga. Er við það mat einnig horft til þess, að þrátt fyrir að líkamlegir áverkar á brotaþola teljist minniháttar í þeim skilningi að þeir jöfnuðu sig tiltölulega fljótt, þrátt fyrir að beinast að höfði og hálsi brotaþola, þá var árásin til þess fallin að ógna heilsu og velferð brotaþola og vekja henni ótta um líf sitt. Fyrir liggur að hún varð fyrir miklu andlegu áfalli við verknaðinn og lá inni á geðdeild í 11 daga í framhaldinu. Geðlæknir sem meðhöndlaði brotaþola bar um að það væri til marks um hve alvarlegt áfall brotaþoli hlaut við árásina. Þá bar hann um að andlegri heilsu brotaþola hefði marktækt hrakað við þennan atburð, en hún hafi m. a. þjáðst af kvíða og félagsfælni. Þetta hlaut ákærða að vera ljóst er hann veittist að brotaþola, enda var honum kunnugt um andlega vanheilsu hennar. Að mati dómsins verður ekki síður horft til andlegra afleiðinga brots, en líkamlegra í skilningi ákvæðisins, að því gefnu að háttsemin hafi verið til þess fallin að valda slíkum afleiðingum. Það er því niðurstaða dómsins að háttsemi ákærða sé rétt heimfærð til refsiákvæða. Um ákvörðun refsingar verður fjallað hér síðar.

Ákvörðun refsingar, upptöku, miskabóta og sakarkostnaðar

46 Ákærði á að baki sakaferil, en hann hefur ekki þýðingu við ákvörðun refsingar í máli þessu.

47 Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum. Ákærði hefur einnig verið fundinn sekur um tvö brot gegn 2. gr., 4. gr. a, sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum. Loks hefur ákærði verið fundinn sekur um brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum. Við ákvörðun refsingar verður litið til ákvæða 1. tl. 1. mgr. og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, hvað varðar brot ákærða gegn barnsmóður hans. Ákærði á sér engar málsbætur, aðrar en játningu þeirra vörslubrota sem hann er sakfelldur fyrir. Á meðferð málsins hafa orðið tafir sem ákærði ber ekki ábyrgð á, en rúm 2 ár eru liðin frá útgáfu fyrri ákærunnar og rúmt 1 og ½ ár frá útgáfu þeirrar seinni. Þykir rétt að taka tillit til þess við ákvörðun refsingar. Með hliðsjón af framangreindu og dómaframkvæmd í sambærilegum málum er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði, sem bundin skal skilorði eins og í dómsorði greinir.

48 Samkvæmt framangreindri niðurstöðu og með vísan til 69. gr. almennra hegningarlaga, auk 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðarnr. 233/2001 fellst dómurinn á upptökukröfur ákæruvaldsins eins og nánar greinir í dómsorði.

49 Ákærði hefur bakað sér bótaskyldu gagnvart brotaþola samkvæmt 1. mgr. 26. gr. laga nr. 50/1993. Bætur fyrir miska skulu ákvarðaðar eftir því sem sanngjarnt þykir og við mat á fjárhæð þeirra skal einkum líta til alvarleika brotsins, sakarstigs brotamanns, huglægrar upplifunar brotaþola og loks umfangs tjónsins. Framganga ákærða gagnvart brotaþola var sérstaklega fólskuleg og til þess fallin að valda henni ótta um líf sitt og heilbrigði. Þá beindist hún gegn aðila í nánum tengslum og stuðlaði að varanlegri röskun á fjölskyldutengslum um ókomna tíð. Fyrir liggur áverkavottorð og framburður geðlæknis sem meðhöndlaði brotaþola, eins og að framan er rakið. Ljóst er að brotaþoli óttaðist um líf sitt og varð fyrir miklu áfalli af völdum verknaðar ákærða. Andlegri heilsu hennar hrakaði af völdum áfallsins, eins og vætti geðlæknisins ber með sér. Þykja miskabætur samkvæmt framansögðu og með hliðsjón af dómaframkvæmd, hæfilega ákveðnar kr. 1.250.000 auk vaxta svo sem í dómsorði greinir, en krafan ber dráttarvexti frá því mánuður var liðinn frá birtingu hennar.

50 Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008, verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, er teljast hæfilega ákveðin samkvæmt tímaskýrslu, kr. 812.820, auk útlagðs kostnaðar, kr. 57.385, og þóknun tilnefnds verjanda á rannsóknarstigi, I-kk-ef Þ-kk-ef, kr. 488.845. Þá greiði ákærði þóknun lögmanns brotaþola, S-kvk-ef A-kvk-ef, kr. 25 0.000 og þóknun tilnefnds réttargæslumanns brotaþola Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef, kr. 25 0.000. Við ákvörðun málsvarnarlauna og þóknana lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Ákærði greiði einnig kr. 165.363 í annan sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarsaksóknari.

H-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómarinn tók við málinu 11. júní sl. Fyrir dómsuppsögu var gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upptækar skulu vera 72.500 krónur, sem varðveittar eru á bankareikningi nr. 565- 14-431, ásamt vöxtum og verðbótum til upptökudags, 48,1 grömm af amfetamíni, 1,90 grömm af maríhúana og 0,28 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Ákærði greiði Y, kt. [...], kr. 1.250.000, með vöxtum skv. 8. gr., laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu frá 3. nóvember 2019 til 3. júní 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði kr. 2.024.413 í sakarkostnað, þar meðtalin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns kr. 812.820, auk útlagðs kostnaðar verjanda kr. 57.385, og þóknun tilnefnds verjanda á rannsóknarstigi, I-kk-ef Þ-kk-ef, kr. 488.845. Þá greiði ákærði þóknun lögmanns brotaþola, S-kvk-ef A-kvk-ef, kr. 25 0.000 og þóknun tilnefnds réttargæslumanns brotaþola Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef, kr. 25 0.000.