E-5361/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 18. júní sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af B-kvk-þgf H-kvk-þgf, Ljósuvík 30, á hendur Inter ehf., Sóltúni 20, Reykjavík, með stefnu birtri 19. júní 2008.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda vangoldin laun og ökutækjastyrk að fjárhæð 163.510 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001, af 163.510 kr. frá 1. júlí 2007 til greiðsludags.

Þess er krafist að dæmt verði að dráttarvextir skuli leggjast við höfuðstól á tólf mánaða fresti, í fyrsta sinn þann 1. júlí 2008, en síðan árlega þann dag.

Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins. Krafist er vaxta af málskostnaði samkvæmt III. kafla vaxtalaga frá 15. degi eftir uppkvaðningu dóms til greiðsludags. Einnig er krafist virðisauka af málskostnaði þar sem stefnandi er ekki virðisaukaskattskyldur.

Dómkröfur stefnda eru þær að hann sýknaður af öllum kröfum stefnanda.

Til þrautavara er krafist verulegrar lækkunar á kröfum stefnanda.

Í öllum tilvikum er krafist málskostnaðar úr hendi stefnanda að mati dómsins að viðbættum virðisaukaskatti, 24,5%.

Með úrskurði uppkveðnum 5. febrúar sl. var frávísunarkröfu stefnda hafnað.

Málsatvik og málsástæður stefnanda

Stefnandi byggir á því að hún hafi verið ráðin til starfa hjá stefnda í nóvember 2006 og hafi látið af störfum 8. júní 2007. Föst umsamin mánaðarlaun stefnanda voru 350.000 kr. á mánuði auk ökutækjastyrks 35.000 kr. á mánuði. Á starfstímabili stefnanda hafi laun og ökutækjastyrkur ekki alltaf verið greidd í samræmi við starfssamning og hallaði þar á stefnanda. Stefnandi hafi ítrekað óskað eftir lokauppgjöri og leiðréttingu á vangoldnum launum og ökutækjastyrk, en án árangurs. Yfirlit yfir vangreiddar greiðslur komi fram í framlögðu yfirliti, sem sýni að mismunur sé 163.510 kr.

Krafan sundurliðist þannig vegna tímabilsins frá 01.11.06 til 08.06.07

Heildarlaun 2.504.591

Ökutækjastyrkur 211.101

Greidd laun - 2.179.450

Greiddur ökutækjastyrkur -170.000

Ofgreidd laun vegna fjarveru á tímabilinu -187.341

Ofgreiddur ökutækjastyrkur v. fjarveru -15.391

Höfuðstóll 163.510

Kröfur sínar styður stefnandi við lög um orlof nr. 30/1987, meginreglur kröfuréttar, meginreglur vinnuréttar og kjarasamninga Verzlunarmannafélags Reykjavíkur og vinnuveitenda og bókanir sem teljist hluti kjarasamninga. Kröfur um dráttarvexti og vaxtavexti styður stefnandi við reglur III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001. Kröfur um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 9171991, sbr. 129. gr. 4. tl. um vexti af málskostnaði. Einnig er krafist virðisaukaskatts af málskostnaði þar sem stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur.

Stefnandi kveður málshöfðun þessa nauðsynlega þar sem allar innheimtutilraunir hafi reynst árangurslausar. Farið sé fram á ýtrustu kröfur samkvæmt lögum og kjarasamningum.

Málsástæður stefnda og lagarök

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að hann hafi að fullu greitt stefnanda laun, launatengd gjöld auk bifreiðastyrks í samræmi við samning aðila eins og fram komi á launaseðlum og með launagreiðslum. Í raun hafi stefndi ofgreitt stefnanda 33.250 kr. þar sem hún hafi verið fjarverandi vegna náms í maí 2007 en sú fjárhæð hafi aldrei verið dregin af launum stefnanda. Stefnandi beri hallan af sönnunarskorti um það að samið hafi verið um aðra tölu en fram komi á launaseðlum en hún hafi aldrei hreyft mótmælum við þeim eða launagreiðslum. Jafnframt sé sýknukrafan byggð á tómlæti, en stefnandi hafi aldrei gert athugasemdir við launaseðla eða útborguð laun. Hún hafi fyrst hreyft við málinu rúmum sjö mánuðum eftir að hún lauk störfum hjá stefnanda.

Þeirri staðhæfingu, sem fram komi í stefnu að stefnandi hafi verið í vinnu hjá stefnda í nóvember 2006, sé alfarið mótmælt, það komi stefnda því algjörlega í opna skjöldu að stefnandi skuli byggja málatilbúnað sinn á því að hún eigi inni laun hjá stefnda fyrir nóvember 2006 þar sem hún hóf fyrst störf í desember 2006.

Stefndi hafi greitt stefnanda laun samkvæmt samningi aðila eins og framlagðir launaseðlar beri með sér. Stefnandi hafi hvorki hreyft mótmælum við launagreiðslum né launaseðlunum, enda hafi verið fullt samkomulag um þá og launagreiðslurnar.

Við upphaf starfa stefnanda fyrir stefnda hafi verið samið um að stefnandi gæti tekið launalaust leyfi frá störfum vegna ástundunar náms meðfram vinnu hjá stefnda. Fjarverustundir stefnanda vegna launalausra námsleyfa hafi verið dregnar af heildarlaunum stefnanda. Í febrúar 2007 hafi stefnandi þannig verið með 15% fjarveru og voru þær stundir dregnar af heildarlaunum og því voru heildarlaun hennar fyrir febrúarmánuð 2007, að fjárhæð 297.500 kr. Í aprí1 hafi fjarverustundir stefnanda verið 40% sem dregnar voru af heildarlaunum og voru heildarlaun stefnanda þann mánuð 210.000 kr. eins og skýrlega komi fram á launaseðli. Í maí hafi fjarvera stefnanda verið 9,5% en þær fjarverustundir voru ekki dregnar af launum stefnanda og skuldi hún því stefnda 33.250 kr. vegna ofgreiddra launa.

Stefnandi hafi fengið bifreiðastyrk vegna starfa sinna í desember 2006 til og með mars 2007 í einni greiðslu, 120.000 kr., í byrjun aprí1 2007. Í raun hafi stefnandi einungis átt að fá 100.000 kr. í bifreiðastyrk eins og samið hafi verið um í upphafi, en vegna misskilnings af hálfu starfsmanns stefnda sem sá um launagreiðslur hafi stefnanda verið greiddar 20.000 kr. umfram það sem um var samið. Misskilningurinn byggðist á því að starfsmanni stefnda sem sá um launin hafi láðst að taka tillit til þess að stefnanda var jafnframt greitt fyrir útlagðan bensínkostnað auk bifreiðastyrksins. En vegna útlagðs bensínkostnaðar hafi stefndi greitt stefnanda um 10-11.000 kr. á mánuði og hafi þær greiðslur verið lagðar beint inn á reikning stefnanda og hafi ekki komið fram á launaseðli.

Stefnanda hafi verið í lófa lagið að koma með athugasemdir við stefnanda þegar fjárhæð bifreiðastyrksins kom fram á launaseðli stefndu í maí en það gerði hún aldrei. Gert hafi verið upp við stefnanda með launaseðli dags. 2. júní 2007 og það hafi ekki verið fyrr en 7½ mánuði síðar, eða þann 20. febrúar 2008, að stefnda barst bréf frá VR um að stefnandi teldi sig eiga inni laun hjá stefnda. Krafa þessi hafi komið stefnda algerlega í opna skjöldu. Þann 4. mars 2008, eða um 9 mánuðum eftir starfslok stefnanda, barst stefnda síðan bréf frá lögmanni stefnanda þar sem launakrafa stefnanda var komin til innheimtu. Í framhaldi af því hafði stefndi sambandi við lögmannstofuna og útskýrði sitt mál en heyrði síðan ekkert frá lögmanninum fyrr en stefnan var lögð fram í málinu. Af framangreindu telur stefndi ljóst vera að sýkna beri hann af öllum kröfum stefnanda.

Varakrafan um verulega lækkun byggist einnig á sönnunarskorti, og beri því í öllu falli að lækka dómkröfurnar verulega.

Þá sé dráttarvaxtakröfu frá 1. júlí 2007 til greiðsludags harðlega mótmælt, enda hafði stefnandi fyrst upp kröfur sínar með bréfi dags. 20. febrúar 2008.

Um lagarök er vísað til meginreglna vinnuréttar og kjarasamninga Verzlunarmannafélags Reykjavíkur, meginreglna kröfuréttarins og samningalaga nr. 7/1936, svo og til meginreglna einkamálaréttafars nr. 91/1991. Málskostnaðarkrafa stefnda byggist á XXI. kafla laga nr. 91/1991, sérstaklega 130. gr., en krafa um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun sé byggð á lögum nr. 5011988, þar sem lögmönnum sé gert að innheimta virðisaukaskatt vegna þjónustu sinnar

Niðurstaða

Með aðilum er ágreiningur um það hvenær stefnandi hóf störf hjá stefnda. Stefnandi fullyrðir að hún hafi byrjað að starfa í nóvember 2006 í hlutastarfi hjá stefnda, en stefndi heldur því fram að hún hafi byrjað 1. desember 2006 og eru launagreiðslur til stefnanda við það miðaðar.

Samkvæmt grein 1.10.1 í kjarasamningi Verzlunarmannafélags Reykjavíkur og Samtaka atvinnulífsins, sem í gildi var á starfstíma stefnanda hjá stefnda, bar að gera skriflegan ráðningarsamning eða staðfesta ráðningu skriflega. Þetta vanrækti stefndi og verður að bera hallan af því. Þá er fullyrðing stefnanda um upphaf starfstíma studd vætti tveggja fyrrverandi starfsmanna stefnanda og verður því lagt til grundvallar að stefnandi hafi byrjað störf hjá stefnda í nóvember 2006, eins og hún heldur fram. Verður því fallist á að stefnandi eigi rétt til launa og ökutækjastyrks vegna vinnu í nóvember 2006. Fyrir liggur að stefnandi var frá vinnu vegna skólasóknar og skal sú fjarvera hennar koma til frádráttar launum. Eftir atvikum er fallist á þann frádrátt launa, sem stefndi hefur miðað við samkvæmt launaseðlum stefnanda fyrir febrúar og mars 2007.

Til viðbótar þeim launum sem stefnandi fékk frá stefnda samkvæmt framlögðum launaseðlum ber stefnda að greiða stefnanda laun fyrir nóvember 2006, 76.563 kr. auk orlofs í samræmi við kröfu stefnanda. Þá verður einnig fallist á að stefnda beri að greiða stefnanda ökutækjastyrk að fjárhæð 6.576 kr. vegna nóvember 2006 og 8.306 kr. vegna júní 2007. Miðað er við að umsaminn ökutækjastyrkur hafi verið 25.000 kr. á mánuði, eins og stefndi heldur fram og fram kemur á launaseðlum stefnanda. Ökutækjastyrkur telst til launahlunninda, sem greiða ber orlof af, sbr. 1. gr. orlofslaga nr. 30/1987. Ekki verður talið að stefnandi hafi firrt sig rétti til að krefjast launa sökum tómlætis og er ekki á þá málsástæðu stefnda fallist.

Samkvæmt framansögðu og með hliðsjón af kröfugerð stefnanda verða kröfur stefnanda teknar til greina sem hér segir:

Eftirstöðvar ógreiddra launa að fjárhæð 76.563 kr., auk orlofs, 7.786 kr. Ökutækjastyrkur vegna nóvember 2006 að fjárhæð 6.576 kr. og vegna júní 2007 að fjárhæð 8.306 kr. Vangreitt orlof af greiddum launum, 28.852 kr. (203.852 − 175.000). Orlof af ökutækjastyrk, 18.802 kr. (10,17% af 184.882). Samtals er því fallist á kröfur stefnanda á hendur stefnda að fjárhæð 146.885 kr. (76.563 + 7.786 + 6.576 + 8.306 + 28.852 + 18.802). Dráttarvextir verða dæmdir frá 20. mars 2008, sbr. 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Þá ber að dæma stefnda til að greiða stefnanda málskostnað sem ákveðst kr. 168.075 kr. Hefur þá verið tekið tillit til málflutnings um frávísunarkröfu og virðisaukaskatts.

E-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Stefndi, Inter ehf., greiði stefnanda, B-kvk-þgf H-kvk-þgf, 146.885 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 20. mars 2008 til greiðsludags og 168.075 kr. í málskostnað.

E-kk-nf Ó-kk-nf