S-1621/2006

Ár 2006, miðvikudaginn 6. desember, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í máli nr. S-1621/2006: Ákæruvaldið gegn Á-kk-þgf Þ-kk-þgf, sem dómtekið var samdægurs sem játningarmál samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Lögreglustjórinn í Reykjavík höfðaði málið með ákæru útgefinni 26. september 2006 á hendur L-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Miklubraut 20, Reykjavík og Á-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. 000000-0000, óstaðsettum í hús, til refsingar fyrir eftirtalin afbrot, framin í Reykjavík á árinu 2006:

A. Gegn báðum ákærðu.

Fyrir þjófnað samkvæmt 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með því að hafa, föstudaginn 9. júní, í félagi, farið inn í íbúð að Ljósvallagötu 30 og stolið fartölvu, myndavél, tveimur seðlaveskjum, þremur farsímum, eyrnalokkum, pennaveski, verðlaunapeningum og skipulagsbók, samtals að verðmæti 334.000 krónur.

B. Gegn L-kk-þgf B-kk-þgf.

[...]

C. Niðurstöður.

Þáttur L-kk-ef B-kk-ef var skilinn frá þessu máli í þinghaldi 1. nóvember, gefið nýtt málsnúmer S-1928/2006 og dæmdur þann 3. nóvember. Verður nú þáttur ákærða Á-kk-ef dæmdur að efni til.

Með játningu ákærða fyrir dómi, sem samrýmist framburði hans hjá lögreglu og öðrum rannsóknargögnum málsins, er sannað að hann hafi gerst sekur um framangreinda háttsemi og þykir hún rétt færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er tæplega fimmtugur. Samkvæmt sakavottorði hlaut hann átta refsidóma fyrir hegningarlagabrot á árabilinu 1985-1997. Voru ávallt dágóð hlé á þeim afbrotaferli. Næst hlaut ákærði sektardóm 20. september 2004 fyrir ölvunarakstur, en hafði tveimur árum áður gengist undir sátt fyrir sams konar brot. Er hann enn sviptur ökurétti vegna ölvunaraksturs, en ákærði er alkóhólisti. Loks hlaut hann 24. mars 2006 tveggja mánaða fangelsisdóm, skilorðsbundið þrjú ár, fyrir þjófnað.

Með brotinu, sem ákærði er nú sakfelldur fyrir, hefur hann rofið skilorð síðast nefnds dóms. Ber því samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 7. gr. laga nr. 22/1955, að taka skilorðsdóminn upp og dæma með máli þessu, þannig að ákærða verði ákveðin refsingu í einu lagi, sbr. 77. gr. hegningarlaganna. Jafnframt verður litið til þess að eldri dómurinn hefur ítrekunaráhrif á hið nýja brot, sbr. 71. og 255. gr. sömu laga. Horfa greind atriði öll til refsiþyngingar, sem og aldur ákærða.

Á hinn bóginn þykir mega líta til greiðrar játningar ákærða, þess að þýfið komst allt óskemmt til skila og að andlag þess verður að telja að mun minna en áætlað verðgildi samkvæmt ákæru, en hún byggir eingöngu á upplýsingum þolanda um verðmæti hinna notuðu hluta. Á móti kemur að ákærði fór í heimildarleysi inn í íbúðarhúsnæði þar sem heimilisfólk var sofandi og braut þannig gegn friðhelgi heimilis og eignaréttar. Þótt ekki teljist það málsbætur má hafa nokkra hliðsjón af því að ákærði var augadrukkinn er hann framdi brotið og virðist ásetningur hafa verið ærið þokukenndur og brotið tilviljunarkennt, enda voru ákærði og félagi hans gómaðir með þýfið þar sem þeir vöfruðu um götur borgarinnar.

Með hliðsjón af framansögðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Að öllu jöfnu ætti sú refsing að vera óskilorðsbundin. Þegar það er þó virt, að ákærði fór í áfengismeðferð strax í kjölfar innbrotsþjófnaðarins, hefur síðan verið edrú, býr nú á áfangaheimili og er að fóta sig á vinnumarkaði á nýjan leik, þykir, eins og hér stendur sérstaklega á, mega ákveða að fresta enn fullnustu refsingar, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr., sbr. 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til að greiða þóknun skipaðs verjanda, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem tiltekin er í dómsorði að meðtöldum virðisaukaskatti.

E-kk-nf E. L-kk-nf fulltrúi lögreglustjóra sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærði, Á-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 21.912 króna þóknun H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

J-kk-nf J-kk-nf