S-1020/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 19. desember 2008, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu hinn 26. ágúst 2008 á hendur A-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf, Löngulínu 7, Garðabæ „fyrir brot gegn lögreglulögum, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 10. nóvember 2007, á Bústaðavegi í Reykjavík, tálmað lögreglu í störfum sínum, með því að halda í aftari hliðarhurð hægra megin á lögreglubifreiðinni 07-101 er þar stóð kyrrstæð, og þannig komið í veg fyrir að lögreglan gæti lokað hurðinni, og með því að hafa margsinnis staðið í vegi fyrir lögreglubifreiðinni er ætlunin var að aka áfram, og ekki hlýtt ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að fara frá hliðarhurðinni, og stuttu síðar ekki hlýtt ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að fara af götunni, er ákærði stóð í vegi fyrir bifreiðinni, en í öll þessi skipti ætlaði lögreglan að taka af stað með ökumann bifreiðar á lögreglustöðina vegna gruns um ölvunarakstur.

Telst þetta varða við 19. og 21. gr. sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Málavextir.

Samkvæmt lögregluskýrslu var það aðfaranótt laugardagsins 10. nóvember 2007, kl. 03.58, að lögregla hafði afskipti af ökumanni bifreiðar sem grunaður var um að aka undir áhrifum áfengis á Bústaðavegi í Reykjavík. Í skýrslunni kemur fram að ákærði hafi verið farþegi í umræddri bifreið. Greint er frá því að er lögregla hugðist handtaka ökumanninn og aka honum á lögreglustöð hafi ákærði gripið í hliðarhurð lögreglubifreiðar og reynt að meina lögreglumanni að loka dyrunum. Hafi ákærða verið margskipað að færa sig en hann jafnan neitað því og að endingu hafi lögreglumenn því þurft að ýta honum á brott. Er lögreglumenn hafi þá ætlað að aka á brott hafi ákærði gengið í veg fyrir lögreglubifreiðina. Þegar honum hafi verið ýtt í burtu hafi hann aftur gengið í veg fyrir lögreglubifreiðina. Ákærði var í kjölfarið handtekinn fyrir að hlýða ekki fyrirmælum lögreglu. Þess er getið í skýrslunni að ákærði hafi verið mjög æstur þegar þarna var komið sögu.

Hinn 23. maí 2008 var ákærði yfirheyrður vegna málsins. Neitaði hann þá að hafa hindrað lögreglumenn við störf. Neitaði hann jafnframt að hafa gripið í hurð lögreglubifreiðar og kannaðist ekki við ítrekaðar skipanir þess efnis að hann færði sig úr stað. Þá er haft eftir ákærða að hann hafi ekki gengið í veg fyrir lögreglubifreið. Sagði hann lögreglu hafa byrjað að ýta sér og hafa ráðist að sér.

Skýrslur við aðalmeðferð.

Ákærði greindi þannig frá fyrir dómi að hann hefði verið ásamt tveimur öðrum í bifreið á Bústaðavegi þegar þeir voru stöðvaðir af lögreglu. Hefði hann verið annar farþega í bifreiðinni og hefði hann staðið í hliðarkanti þegar lögreglumenn réðust á hann og hentu inn í lögreglubifreið, þar sem lögreglumenn hefðu ráðist á hann öðru sinni.

Spurður um hvort hann hefði haldið í dyr á bifreið lögreglu kannaðist hann ekki við það. Þá kvað ákærði rangt að hann hefði ekki hlýtt ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að fara frá hurðinni. Þá kvað hann einnig rangt að hann hefði margsinnis gengið í veg fyrir bifreið lögreglunnar. Kvað ákærði lögreglu hafa gefið sér þau fyrirmæli að hann skyldi ,,drulla sér af götunni“ og kannaðist við að hafa verið ýtt til hliðar en kvaðst þó ekki hafa verið fyrir bifreiðinni. Ákærði lýsti því að hann hefði verið handjárnaður af lögreglu, eftir að kallað hefði verið til hans að hann skyldi drulla sér frá, og eftir að ýtt var við honum. Hefði hann dottið og hruflast við vegkant. Kvaðst ákærði halda að nokkrir lögreglumenn hefðu staðið að því að handjárna hann. Að því búnu hefði honum verið hent inn í bíl. Hefði hann þá spurt að því hvort það væri ,,svona sem lögreglan vinnur“. Hefði lögreglumaður þá ráðist á hann þar sem hann var handjárnaður inni í bifreiðinni. Ákærði kvaðst hafa drukkið fyrr um kvöldið án þess þó að hafa verið ölvaður.

G-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn. Lýsti hann aðdraganda þess að ákærði var handtekinn. Kvað hann lögreglu hafa haft afskipti af ökumanni bifreiðar á Bústaðavegi. Farþegunum tveimur hefði verið tilkynnt um að til stæði að fara með ökumanninn á lögreglustöð. Kvað vitnið ákærða hafa gripið í hurð lögreglubifreiðarinnar og hafi verið tekist á um hana. Í framhaldi kvaðst vitnið hafa ætlað að aka á brott en þá hefði annar farþeginn, ákærði í málinu, gengið fyrir lögreglubifreiðina. Hefði ákærði nokkrum sinnum gengið í veg fyrir hana og í eitt skiptið hefði bifreiðin, sem vitnið sagðist sjálfur hafa ekið, aðeins verið farin af stað. Hefði ákærði ekki viljað færa sig frá og því hefði hann að endingu verið handtekinn.

K-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður kvað upphaf málsins hafa verið grun um ölvunarakstur á Bústaðavegi. Lýsti hann miklum látum, hrópum og köllum á vettvangi. Kvaðst hann sjálfur ekki hafa orðið vitni að handtöku ákærða en kvaðst hafa séð undanfara hennar. Ákærði hefði komið til lögreglumannanna, þar sem þeir voru að störfum, og reynt að opna dyrnar. Hefði hann og bankað á rúður bifreiðarinnar. Ekki kvaðst vitnið muna eftir því að hafa séð ákærða hindra störf lögreglu. Ekki mundi hann heldur eftir því að ákærði hefði hindrað akstur lögreglubifreiðarinnar. Kvað vitnið ákærða og félaga hans hafa verið ölvaða.

S-kvk-nf E-kvk-nf G-kvk-nf lögreglumaður gaf símaskýrslu í málinu. Lýsti hún sinni aðkomu að málinu. Kvaðst hún hafa setið inni í lögreglubifreiðinni, hjá hinum handtekna ökumanni, þegar ákærði hafi gengið að hægri hurð lögreglubifreiðarinnar og opnað hana. Hefði hún þá beðið ákærða um að loka hurðinni og kvaðst hafa gert honum grein fyrir því að það væri handtekinn maður í bifreiðinni. Hefði ákærði neitað að verða við þessum tilmælum. Kvaðst hún því hafa staðið upp, ýtt við ákærða og reynt að loka en það hefði ekki tekist. Annar lögreglumaður hefði því farið út og tekið ákærða frá hurðinni. Næst hefði verið ætlunin að aka á brott með hinn handtekna en þá hefði ákærði gengið fram fyrir bifreiðina. Lögreglumaður hefði farið út og ýtt ákærða frá. Hefði ákærði svo öðru sinni farið í veg fyrir bifreiðina og hefði hann þá í kjölfarið verið handtekinn. Kvaðst hún aðspurð ekki hafa orðið vitni að handtöku ákærða.

M-kvk-nf S-kvk-nf H-kvk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn. Vitnið lýsti því að ákærði hefði umrætt sinn verið æstur vegna þess að skilja ætti hann eftir. Hefði ákærði rifið upp hægri afturhurð lögreglubifreiðarinnar í þann mund sem henni hafi verið ekið af stað. Hefði ákærði haldið í hurðina og lögreglumenn því orðið að fara út úr bifreiðinni til að færa ákærða frá. Kvað hún ákærða jafnframt í framhaldi hafa staðið í vegi bifreiðarinnar þegar til hafi staðið að aka burt. Hefði hún því farið út úr bifreiðinni, ásamt þeim lögreglumanni er ók henni, til þess að koma ákærða burt. Hefði þetta gengið svona þar til ákærði hefði verið handtekinn, en hann hefði sýnt mikinn mótþróa. Hefðu þau þá fengið annan lögreglubíl sér til aðstoðar. Kvað hún ákærða hafa fengið mörg tækifæri til þess að linna látum og hefði hann jafnframt fengið svokallaða lögregluskipun þess efnis áður en hann var handtekinn. Kvaðst vitnið telja að ákærði hafi gengið fyrir bifreiðina að minnsta kosti í tvígang, eftir að lögreglumenn hefðu verið komnir inn í bifreiðina til þess að aka á brott. Kvað vitnið handtöku ákærða jafnframt hafa gengið erfiðlega þar eð ákærði hefði sýnt mikla mótspyrnu.

Vitnið G-kk-nf B-kk-nf greindi þannig frá að hann hefði verið staddur í bifreið með ákærða umrædda nótt. Hefði bifreiðin verið stöðvuð og ökumaðurinn, H-kk-nf I-kk-nf, færður í lögreglubifreið. Hefðu þeir ákærði ekki vitað hvað þeir ættu til bragðs að taka. Lýsti vitnið því að ákærði hefði gengið í veg fyrir lögreglubifreiðina. Hefðu bifreiðin þá verið stöðvuð og tveir lögreglumenn ,,rokið út“ og handtekið ákærða. Hefði honum fundist ákærði handtekinn með nokkrum hamagangi. Kvaðst hann aðspurður halda að ákærði hefði bankað á hurð lögreglubifreiðarinnar. Mundi vitnið eftir því að lögreglumenn hefðu sagt ákærða að róa sig niður. G-kk-nf kvaðst ekki hafa séð ákærða koma í veg fyrir að lögreglumenn gætu lokað hurðum á lögreglubifreiðinni og taldi sig hafa séð ákærða vel. Kvaðst vitnið hafa drukkið 3-4 bjóra umrædda nótt.

Vitnið H-kk-nf I-kk-nf kom fyrir dóminn. Kvaðst hann hafa verið færður inn í lögreglubifreið vegna gruns um ölvunarakstur og rætt þar við lögreglumenn. Hefði hann séð ákærða veifa höndum fyrir framan lögreglubifreiðina þegar lögreglan hafi ekið af stað. Hefði lögreglan þá stöðvað bifreiðina og hlaupið út. Aðspurður kvaðst vitnið telja að ákærði hefði gengið fyrir bifreiðina einu sinni og gat þess að bifreiðin hefði ekki komist áfram vegna framferðis ákærða. Kvaðst vitnið ekki hafa heyrt hvað ákærði sagði. Kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða eða orðið hans var fyrr en hann birtist fyrir framan lögreglubifreiðina. Hann kvaðst þó telja að hann hefði orðið þess var hefði ákærði reynt að opna dyrnar á lögreglubifreiðinni. Þá greindi vitnið frá því að er lögreglumenn handtóku ákærða hefðu þeir verið ,,orðnir fúlir“ en hann kvaðst þó ekki hafa neinar skýringar á því.

Niðurstaða.

Í máli þessu liggur fyrir að aðfaranótt laugardagsins 10. nóvember 2007 stöðvaði lögreglan bifreið á Bústaðarvegi í Reykjavík. Tilefni þess var grunur um ölvunarakstur. Í bifreiðinni voru þrír karlmenn, þar á meðal ákærði. Var ökumaður bifreiðarinnar færður inn í lögreglubifreið til yfirheyrslu og handtekinn vegna gruns um ölvunarakstur. Liggur fyrir að lögregla hugðist færa hinn handtekna á lögreglustöð í þágu rannsóknar málsins.

Nokkuð ber hins vegar á milli um það sem gerðist eftir að ökumaður bifreiðarinnar var handtekinn. Hvað varðar ætlað brot gegn lögreglulögum, með því að ákærði hafi tekið í hurð lögreglubifreiðarinnar, komið í veg fyrir að lögregla gæti lokað hurðinni og ekki hlýtt ítrekuðum fyrirmælum um að fara frá henni, er til þess að líta að þrír lögreglumenn, þau G-kk-nf S-kk-nf, S-kvk-nf E-kvk-nf G-kvk-nf og M-kvk-nf S-kvk-nf H-kvk-nf, hafa öll borið um að ákærði hafi tekið í hurðina og í kjölfarið hafi verið tekist á um hana. Hafi þurft að ýta ákærða frá með valdi og að erfiðlega gengið að loka hurðinni vegna aðgerða hans. Þykir með framburði lögreglumannanna þriggja óhætt að leggja til grundvallar að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, þrátt fyrir neitun hans.

Þá er ákærða gefið að sök að hafa margsinnis staðið í vegi fyrir lögreglubifreiðinni er ætlunin var að aka af stað með handtekinn félaga hans. Um þetta atriði liggur fyrir vitnisburður lögreglumannanna G-kk-ef, S-kvk-ef og M-kvk-ef þess efnis að ákærði hafi gengið í veg fyrir lögreglubifreiðina er til stóð að aka með félaga ákærða á lögreglustöðina. Þá hafa félagar ákærða, þeir G-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I-kk-nf, einnig borið um að hafa séð ákærða standa fyrir framan lögreglubifreiðina og ákærði hefur sjálfur kannast við að lögregla hafi skipað honum af götunni. Þykir því sannað að ákærði hafi gengið í veg fyrir lögreglubifreiðina og með því tálmað lögreglu í störfum sínum. Þykir hins vegar ósannað að ákærði hafi gert svo margsinnis, eins og honum er gefið að sök.

Samkvæmt 19. gr. lögreglulaga er skylt að hlýða fyrirmælum þeim sem lögregla gefur til að halda uppi lögum og reglu á almannafæri. Jafnframt er bannað að tálma því að maður gegni lögreglustörfum samkvæmt 21. gr. laganna. Ákærði hefur gerst brotlegur við 19. gr. lögreglulaga með því að óhlýðnast fyrirmælum lögreglu þess efnis að færa sig frá á meðan lögregla gegndi störfum sínum á vettvangi. Ákærði hefur einnig með háttsemi sinni, það er að segja með því að opna dyr lögreglubifreiðarinnar og með því að standa í vegi hennar þegar lögregla hugðist aka með handtekinn mann á lögreglustöð, gerst brotlegur við 21. gr. lögreglulaga.

Ákærði er fæddur í janúar 1986. Hann hefur ekki áður hlotið dóm. Þykir hæfileg refsing honum til handa vera sekt að fjárhæð 30.000 krónur, en til vara komi fjögurra daga fangelsi greiði ákærði ekki sektina innan fjögurra vikna.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 151.392 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og útlagðan sakarkostnað vegna ferðakostnaðar vitnis, 11.200 krónur.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-kk-nf S-x-x S-kk-nf, greiði 30.000 króna sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna en sæti ella fangelsi í 4 daga.

Ákærði greiði 162.592 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 151.392. krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf