S-404/2007

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn í Borgarnesi með ákæru 26. nóvember 2007 á hendur ákærða, K-kk-þgf L-kk-þgf, kt. ..., Markarflöt 13 í Garðabæ. Málið var dómtekið 11. febrúar 2008.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir umferðarlagabrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 7. ágúst 2007, ekið bifreiðinni UG-422, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna eða reglugerðum skv. þeim (magn amfetamíns í blóði 65 ng/ml, magn tetrahýdrókannabínóls í blóði 1,9 ng/ml), eftir Vesturlandsvegi frá Neskaupsstað áleiðis til Reykjavíkur, þar til á vegakafla á Borgarbraut við Sandvík, Borgarbyggð, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn, og með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 7. ágúst 2007, haft í fórum sínum 0,25 grömm af marihuana sem fundust í tösku í aftursæti í bifreiðinni UG-422 við leit lögreglu sem fram fór eftir að K-kk-nf var handtekinn vegna fíkniefnaakstursins.

Telst þetta varða við 1. mgr. 45. gr. a, sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með áorðnum breytingum, og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

Ákærði krefst þess að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

I.

Þriðjudaginn 7. ágúst 2007, kl. 3.43, voru tveir lögreglumenn á lögreglubifreið við umferðareftirlit á Borgarbraut í Borgarnesi. Veittu þeir þá athygli bifreiðinni UG-422 sem ekið var til suðurs. Var ákveðið að kanna ökuréttindi og ástand ökumanns sem reyndist vera ákærði. Í viðræðum lögreglumanna við ákærða vaknaði sá grunur að ákærði væri undir áhrifum fíkniefna og var hann færður á lögreglustöðina í Borgarnesi til frekari rannsókna. Við skimun á þvagsýni frá ákærða fékkst jákvæð svörun gagnvart fíkniefnum.

Með heimild ákærða leitaði lögregla í bifreið hans og í aftursæti hennar fannst taska með 1,03 g af óþekktu hvítu efni og 0,25 g af marihuana. Einnig fannst í bifreiðinni lítil pípa sem talin er ætluð til hassreykinga.

II.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu í kjölfar afskipta lögreglu kvaðst ákærði hafa verið að koma frá Neskaupstað og vera í leið til Reykjavíkur. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa fundið til áhrifa fíkniefna við aksturinn, en síðast sagðist ákærði hafa neytt amfetamíns og kannabis seint að kvöldi 5. ágúst 2007. Um þau efni sem fundust í bifreið ákærða sagði hann að þau væru í sinni eigu en um væri að ræða mjólkursykur og kannabisefni. Þá sagði ákærði að hann ætti einnig hasspípu sem fannst í bifreiðinni.

Fyrir dómi greindi ákærði frá því að hann hefði verið á leið til Reykjavíkur að austan eftir að hafa dvalið þar um verslunarmannahelgina. Um neyslu sína sagði ákærði að hann hefði tekið inn amfetamín og reykt kannabis á föstudagskvöldinu. Einnig taldi ákærði hugsanlegt að hann hefði í litlum mæli neytt fíkniefna á laugardeginum. Aðspurður sagði ákærði að hann hefði verið allsgáður við aksturinn og ekki fundið til neinna áhrifa vímuefna. Þá játaði ákærði að hafa átt þau 0,25 g af marihuana sem fundust í bifreið ákærða.

III.

Í þágu rannsóknar málsins voru blóð- og þvagsýni frá ákærða send til rannsóknar. Í matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 6. september 2007 kemur fram að í blóði ákærða hafi magn amfetamíns mælst 65 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 1,9 ng/ml. Í þvaginu fannst einnig amfetamín og kannabínóíðar en tekið er fram að kókaín hafi ekki mælst í þvaginu. Í matsgerðinni segir síðan svo:

Amfetamín er ávana- og fíkniefni með örvandi verkun á miðtaugakerfið. Heimilt er að nota það sem lyf. Styrkur þess í blóði var eins og búast má við eftir töku þess í lækningalegum skömmtum. Tetrahýdrókannabínól er hið virka efni í kannabis.

Amfetamín og tetrahýdrókannabínól eru í flokki ávana- og fíkniefna, sem óheimil eru á íslensku forráðasvæði. Ökumaður telst því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar blóð- og þvagsýni voru tekin, sbr. 45. gr. a í umferðarlögum, nr. 50/1987 með breytingum.

Fyrir dómi gaf skýrslu J-kk-nf K-kk-nf, dósent í eiturefnafræði, en hann ritar undir framangreinda matsgerð ásamt G-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, lækni. Fram kom hjá J-kk-þgf að helmingunartími amfetamíns í blóði væri breytilegur, frá 7 klukkustundum og upp í 30 klukkustundir, en venjulega væri miðað við 12 klukkustundir. Einnig sagði J-kk-nf að þess væru dæmi að amfetamín í blóði mældist allt upp í 1.000 ng/ml. Miðað við þetta taldi J-kk-nf ósennilegt að ákærði hefði síðast neytt amfetamíns á laugardeginum áður en blóðsýni var tekið undir morgun næsta þriðjudag. Þá sagði J-kk-nf að tetrahýdrókannabínól entist stutt í blóði og því væri útilokað að ákærði hefði hætt neyslu þess á laugardagskvöldinu.

IV.

Samkvæm 1. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, nr. 50/1987, svo sem lögunum var breytt með lögum nr. 66/2006, má enginn stjórna eða reyna að stjórna vélknúnu ökutæki ef hann er undir áhrifum ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum settum samkvæmt þeim. Í 2. mgr. sömu greinar segir síðan að ökumaður teljist vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega ef ávana- og fíkniefni samkvæmt 1. mgr. mælast í blóði eða þvagi hans.

Í málinu liggur fyrir að ákærði ók bifreiðinni UG-422 í umrætt sinn en akstrinum lauk seint um nóttina þegar lögregla hafði afskipti af ákærða á Borgarbraut í Borgarnesi. Við rannsókn málsins var tekið blóð og þvag frá ákærða og samkvæmt niðurstöðum rannsóknar á þeim sýnum reyndist vera amfetamín og tetrahýdrókannabínól í blóðinu en í þvaginu fannst amfetamín og tetrahýdrókannabínólsýra. Þessi efni eru í flokki ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku forráðasvæði, sbr. 2. mgr. 2. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, og reglugerð um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, nr. 233/2002, með síðari breytingum. Ekkert hefur komið fram sem rýrir sönnunargildi matsgerðarinnar.

Samkvæmt því sem hér hefur verið rakið telst sannað að ákærði hafi ekið bifreiðinni þótt hann hafi lögum samkvæmt verið óhæfur til að stjórna henni þar sem fíkniefni mældust í blóði og þvagi hans. Ákærði verður því sakfelldur fyrir brotið sem varðar við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, nr. 50/1987. Verður ekki talið koma í veg fyrir þá lagaheimfærslu brotsins þótt í ákæru sé eingöngu vísað til 1. mgr. ákvæðisins, enda hefur vörn málsins ekki verið áfátt af þessum sökum, sbr. 1. mgr. 117. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991.

Ákærði hefur fyrir dómi kannast við að hafa í umrætt sinn haft í vörslum sínum 0,25 g af marihuana og er játning hans studd sakargögnum. Með þessari skýlausu játningu ákærða er þetta brot hans sannað og varðar það við 1. mgr. 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, með síðari breytingum, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, nr. 233/2001, með síðari breytingum.

V.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, og 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, sbr. einnig 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Ákærði hefur þrívegis gengist undir lögreglustjórasátt. Annars vegar er um að ræða lögreglustjórasátt frá árinu 2000 vegna hraðaksturs og hins vegar tvær lögreglustjórasáttir vegna brota á lögum um ávana- og fíkniefni. Sú fyrri er frá árinu 2001 og sú síðari er frá 24. september 2007, en með henni gekkst ákærði undir að greiða 75.000 króna sekt.

Þau brot sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í þessu máli voru framin áður en ákærði gekkst undir lögreglustjórasáttina frá 24. september 2007. Ber því að tiltaka refsingu ákærða eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga.

Að því gættu sem hér hefur verið rakið þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 120.000 króna sekt og komi 10 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru verður ákærði jafnframt sviptur ökurétti í 8 mánuði frá birtingu dómsins.

Loks verður ákærði samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991, dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar að fjárhæð 151.522 krónur samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað. Einnig verður ákærða gert að greiða málsvarnarlaun verjanda og þykja þau hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða gert að greiða útlagðan ferðakostnað verjanda að fjárhæð 24.764 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, K-kk-nf L-kk-nf, greiði 120.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 10 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í 8 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 315.686 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 139.400 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf