S-851/2022

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 15. febrúar 2022, á hendur X, fd. [...], ríkisborgara [...] og Y, fd. [...], ríkisborgara [...], fyrir eftirtalin hegningar- og sérrefsilagabrot:

I. Skjalafals með því að hafa, miðvikudaginn 17. nóvember 2021, hjá Útlendingastofnun að Bæjarhrauni 18 í Hafnarfirði, í blekkingarskyni framvísað afritum af breytifölsuðum vegabréfum ánöfnuðum [...], fd. [...], með gildistíma frá 12.04.2020 til 12.04.2030, og [...], fd. [...], með gildistíma frá 27.05.2014 til 27.05.2024, í tengslum við umsóknir ákærðu um alþjóðlega vernd.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II. Brot á lögum um útlendinga með því að hafa, á sama tíma og sama stað og greinir í ákærulið I, gegn betri vitund, veitt efnislega rangar og augljóslega villandi upplýsingar um það hverjar þær væru í því skyni að hljóta alþjóðlega vernd hér á landi á fölskum forsendum.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 108. gr., sbr. 1. mgr. 116. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

III. Brot á lögum um útlendinga með því að hafa fimmtudaginn 25. nóvember 2021 á lögreglustöðinni að Hverfisgötu 113 í Reykjavík, í tengslum við rannsókn lögreglu á því hverjar ákærðu væru veitt efnislega rangar og augljóslega villandi upplýsingar í því skyni að hljóta alþjóðlega vernd hér á landi á fölskum forsendum.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 108. gr., sbr.1. mgr. 116. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmda r til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar sem lög leyfa vegna beggja ákærðu og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verja ndaákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærðu hafa skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningum ákærðu og öðrum gögnum málsins að þær hafa gerst seka rum þá háttsemi sem þeimer gefin að sök og eru brot þeirra rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða X er fædd í [...] [...] og ákærða Y í [...] [...]. Þær hafa ekki áður gerst sekar um refsivert brot svo kunnugt sé. Með hliðsjón af framangreindu, skýlausri játningu ákærðu og sakarefni þessa máls, þykir refsing ákærðu hvorrar um sig hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærðu greiði óskipt málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 167.400 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en ekki leiddi annan kostnað af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kk-nf L-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærðu, X og Y, sæti hvor um sig fangelsi í 30 daga en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærðu greiði óskipt málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, 167.400 krónur.