S-31/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 29. maí sl., höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 5. maí 2008 á hendur ákærða, H-kk-þgf F-kk-þgf H-kk-þgf, kt. ....., Seljalandsvegi 50, Ísafirði;

„fyrir líkamsárásir, aðfaranótt sunnudagsins 29. júlí 2007, að Innri-Hjarðardal, Önundarfirði, eins og hér greinir:

1. Sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa slegið Z með glerflösku í andlitið, með þeim afleiðingum að hann féll aftur fyrir sig á jörðina, nefbrotnaði og vankaðist.

2. Líkamsárás, með því að hafa skömmu síðar stigið ofan á líkama Z á meðan hann lá á jörðinni lemstraður eftir flöskuhögg ákærða.

Telst brot samkvæmt 1. tölulið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981, en brot samkvæmt 2. tölulið við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Bótakrafa:

Af hálfu A, kennitala ...., fyrir hönd ólögráða Z, kennitala ....., er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 335.150, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðbætur nr. 38/2001 frá 29. júlí 2007 til 22. desember 2007, en dráttarvaxta samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001, sbr. 9. gr. sömu laga, frá 22. desember 2007 til greiðsludags.”

I.

A.

Aðfaranótt sunnudagsins 29. júlí 2007 kom Z, fæddur ...., á lögreglustöðina á Ísafirði og tilkynnti um líkamsárás sem hann hefði orðið fyrir fyrr um nóttina að Innri-Hjarðardal í Önundarfirði. Upplýsti Z lögreglu um að ákærði hefði lamið hann í andlitið með flösku með þeim afleiðingum að hann féll í jörðina.

Eftir að hafa haft samband við forráðamann Z ók lögregla honum á slysadeild þar sem B-kk-nf K-kk-nf læknir skoðaði hann.

Z gaf formlega framburðarskýrslu hjá lögreglu 31. júlí 2007. Hinn 13. ágúst sama ár var tekin skýrsla af ákærða. Kannaðist ákærði við að hafa fyrrgreinda nótt, við bæinn Innri-Hjarðardal í Önundarfirði, slegið Z í höfuðið með áfengisflösku. Taldi ákærði að flaskan hefði lent í andliti Z, á nefi hans. Tók ákærði fram að Z hefði verið mjög ölvaður og leiðinlegur, hann verið að rífa kjaft. Ákærði kvaðst hins vegar ekki minnast þess að hafa í kjölfarið trampað ofan á Z.

Undir rannsókn málsins tók lögregla skýrslu af allnokkrum fjölda vitna, meðal annars E-kk-þgf Á-x-x G-kk-þgf. Samkvæmt framlögðum gögnum lauk rannsókn lögreglu 22. nóvember 2007. Ríkissaksóknari höfðaði síðan mál þetta með ákæru 5. maí sl. svo sem áður var getið.

B.

B-kk-nf K-kk-nf læknir ritaði vottorð um áverka Z að beiðni lögreglu. Í vottorðinu segir svo:

Við skoðun er nefið talsvert bólgið og tveir yfirborðsskurðir sjást á nefinu. Væg skekkja sést á nefi en erfitt að meta það vegna bólgu. Ekki sést septal hematoma. Storknað blóð sést í nösum. ...

Áverkaskoðun 31. júlí: Kemur aftur í skoðun til endurmats. Þá er hann enn aumur yfir nefi en bólgan hefur gengið mikið niður. Væg skekkja sést á nefbrjóski yfir til vinstri. ...

Röntgenmynd tekin af andlitsbeinum og sinusum 31.07.07: Það sést fracturu lína um miðbikið á os nasale með ölitlu lofti í mjúkpörtum framan við, sinusar eru eðl loftfylltir og hreinir. Ekki verður betur sé en arcus zygomaticus sé heill og infraorbital brúnir virðast einnig heilar.

Niðurstaða: Nefbrot með miðlínuskekkju. Sendur til Reykjavíkur á Háls-, nef- og eyrnadeild til frekari skoðunar m.t.t. réttingar á skekkju.

Hinn 7. ágúst 2007 kom Z á háls-, nef- og eyrnadeild, Landspítala-háskólasjúkrahúss. Í vottorði sem E-kk-nf Á-kk-nf V-kk-nf læknir ritaði í tilefni af komu Z segir svo:

Við skoðun er hann hálf stíflaður í hægri nös og greinist skekkja í miðnesi til hægri, annars eðlilegar slímhúðir í nefi. Hann er aumur við þreifingu á nefbeini og nefkambi. Hann lýsir einnig minnkuðu lyktarskyni frá hægri nös. Eftir staðdeyfingu er nefbeinið rétt. ...

Umræddur áverki er líklega orsakavaldur meiðsla og má því rekja þau til ofangreindrar líkamsárásar.

II.

Ákærði kom fyrir dóm 21. maí sl. og játaði sakargiftir samkvæmt ákæru. Við upphaf aðalmeðferðar 29. sama mánaðar áréttaði hann þá afstöðu sína.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði komið að Innri-Hjarðardal í Önundarfirði um kl. 22:00 að kvöldi 28. júlí 2007. Kvaðst ákærði hafa verið að neyta áfengis og skemmta sér með félögum sínum.

Ákærði taldi að hann hefði fyrst rekist á Z um miðnættið og hefði Z þá verið öskrandi og með mannalæti, sem beinst hefðu gegn nánast öllum viðstöddum. Á ákærða var að skilja að komið hefði til orðahnippinga milli Z og félaga ákærða, G-kk-ef I-kk-ef I-kk-ef, sem spurt hefði Z þess hvort hann gæti lamið ákærða. Z hefði svarað því til að ákærði væri aumingi og því auðvelt verk að lemja hann. Við þessi orð Z kvaðst ákærði hafa „snappað“ og slegið Z í andlitið með flösku sem hann hefði haft í annarri hendinni. Gat ákærði ekki borið með nokkurri vissu um hvernig á því stóð að hann hélt á flöskunni, en áleit þó að hana hefði hann fengið frá G-kk-þgf I-kk-þgf, mögulega til að staupa sig á henni.

Við framangreint högg sagði ákærði Z hafa fallið í jörðina. Hann hefði síðan öskrað að ákærða sem þá hefði stigið á maga hans og þannig varnað því að hann gæti staðið upp. Í kjölfarið hefði verið stokkið á ákærða og hann rifinn niður. Síðan hefðu enn fleiri blandað sér í átökin og til hópslagsmála komið. Ákærði hefði í framhaldinu forðað sér af vettvangi.

III.

Z lýsti málsatvikum svo fyrir dómi að hann hefði komið að Innri-Hjarðardal á milli kl. 20:00 og 21:00 um kvöldið. Vitnið sagði mikinn gleðskap hafa verið á staðnum, e.k. sveitaball.

Vitnið, sem kvaðst hafa verið orðið mjög ölvað, taldi að síðar hefði komið til rifrildis milli sín og ákærða. Um tilefni þess kvaðst vitnið hins vegar ekki geta borið. Tók vitnið sérstaklega fram að minni þess af atvikum máls væri gloppótt, bæði vegna ölvunarástands þess og einnig vegna þess tíma sem frá atvikunum væri liðinn.

Það næsta sem vitnið kvaðst muna væri að ákærði hefði slegið það með flösku. Við höggið hefði vitnið fallið í jörðina og orðið alblóðugt. Taldi vitnið fullvíst að nefbrot sitt hefði verið afleiðing þessa höggs ákærða, ekki væri öðrum möguleikum til að dreifa. Nánar aðspurt um aðdraganda árásar ákærða sagðist vitnið minnast þess að skömmu áður en ákærði veitti því höggið hefði stefnt í slagsmál milli sín og G-kk-ef I-kk-ef I-kk-ef.

Fram kom hjá vitninu að það hefði átt flöskuna sem ákærði sló það með. Aðspurt um hvernig flaskan komst í hendur ákærða bar vitnið að mögulega hefði það verið að gefa honum sopa úr flöskunni, líkt og ýmsum öðrum þetta kvöld.

Að lokum var vitnið spurt út í atvik þau sem lýst er í öðrum tölulið ákæru. Svaraði vitnið því til að það minntist þeirra ekki.

E-kk-nf Á-kk-nf G-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði verið á vettvangi í Innri-Hjarðardal umrædda nótt. Vitnið sagðist hafa séð til Z um nóttina og hefði hann virst uppstökkur og trylltur og hann ítrekað „hlaupið í“ ákærða og G-kk-þf I-kk-nf I-kk-nf, en ávallt verið stoppaður af.

Nokkru síðar, er vitnið hefði verið sest inn í bíl, kvaðst það hafa séð áðurnefnda þrjá aðila vera að ræða saman. Ákærði, sem haldið hefði á flösku, hefði þá sveiflað flöskunni og Z í kjölfarið dottið aftur fyrir sig. Er Z hefði ætlað að standa á fætur hefði ákærði stigið á magann á honum. Ákærði hefði síðan verið stoppaður af og ekki komið til frekari átaka milli tvímenninganna.

IV.

A

Eins og að framan er rakið hefur ákærði játað sök samkvæmt báðum töluliðum ákæru. Er játning hans studd framburðum vitnanna Z og E-kk-ef Á-kvk-ef G-kk-ef, sem og rannsóknargögnum lögreglu, þar með töldum framlögðum læknisvottorðum, sem reifuð eru í kafla I B hér að framan.

Þá háttsemi ákærða, að slá Z í andlitið með glerflösku, þykir verða að meta sem sérstaklega hættulega líkamsárás, sbr. ákvæði 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eins og vísað er til í ákæru. Jafnframt þykir mega fallast á það með ákæruvaldinu að sú háttsemi ákærða að stíga ofan á líkama brotaþola varði við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt báðum töluliðum ákæru.

B.

Í ákæru er höfð uppi bótakrafa A, fyrir hönd ólögráða brotaþola, Z, að fjárhæð 335.155 krónur, auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 29. júlí 2007 til 22. desember 2007, en dráttarvaxta skv. III. kafla laga nr. 38/2001, sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Við aðalmeðferð málsins bauð lögmaður fyrirsvarsmanns brotaþola ákærða að ljúka bótaþætti málsins með því að hann samþykkti að greiða brotaþola 184.625 krónur með þeim vöxtum sem í ákæru greinir. Samþykkti ákærði það boð lögmannsins.

Með vísan til samþykkis ákærða verður hann dæmdur til að greiða brotaþola 184.625 krónur í bætur með vöxtum og dráttarvöxtum, svo sem nánar greinir í dómsorði.

C.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins gekkst ákærði 3. janúar 2006 undir sektargerð lögreglustjóra þess efnis að hann greiddi 10.000 króna sekt vegna fíkniefnabrots.

Svo sem rakið er í kafla IV A hefur ákærði verið sakfelldur fyrir að slá í andlit brotaþola með glerflösku. Var um sérstaklega hættulega árás að ræða og mildi að brotaþoli hlaut ekki enn alvarlegri áverka en raun varð á. Ákærða til málsbóta verður það hins vegar virt að hann játaði brot sín skýlaust fyrir dómi og samþykkti að greiða brotaþola skaðabætur. Ennfremur verður til þess að líta að ákærði var einungis sautján ára er hann framdi brot sín og þá er sakaferill hans nær enginn, sbr. það sem áður var rakið. Samkvæmt öllu þessu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir með heimild í 57. gr. almennra hegningarlaga mega fresta fullnustu refsingar ákærða og skal refsingin falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

D.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skal dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Honum verður því gert að greiða kostnað við öflun tveggja áverkavottorða, samtals 28.500 krónur.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf F-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 28.500 krónur í sakarkostnað.

Ákærði greiði Z 184.625 krónur með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 29. júlí 2007 til 22. desember 2007, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

K-kk-nf H-kk-nf