S-655/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 22. október sl., er höfðað af ríkissaksóknara með ákæru dagsettri 3. júlí sl., á hendur H-kk-þgf K-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 000000-0000, Vallarási 3, Reykjavík, fyrir brot gegn valdstjórninni, framið aðfaranótt þriðjudagsins 27. desember 2011, að xxxxxxx, með því að hafa kastað sér á lögreglumanninn H-kk-þf Á-kk-þgf H-kk-þf, sem þar var við skyldustörf, og hrint honum niður útitröppur hússins, með þeim afleiðingum að hann hlaut áverka á fremra krossbandi og liðþófa í vinstra hné.

Er talið að brot þetta varði við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði neitar sök. Af hálfu verjanda er krafist sýknu og að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Í skýrslu lögreglunar á Vestfjörðum er því lýst að lögreglumenn hafi verið við eftirlitsstörf þriðjudaginn 27. desember 2011 en þá hafi tveir dansleikir verið í gangi, annar á Ísafirði og hinn í Bolungarvík. Klukkan 02.18 þessa nótt hafi borist beiðni frá Fjórðungssjúkrahúsinu á Ísafirði um að koma þeim til aðstoðar vegna einstaklings sem svæfi ölvunarsvefni þar innan dyra. Vegna anna hafi ekki verið unnt að sinna erindinu þá þegar. Klukkan 03.18 hafi ítrekuð beiðni borist frá sjúkrahúsinu vegna þessa. Hafi lögreglumenn haldið á vettvang og verið komnir þangað kl. 03.25. Þar hafi tekið á móti þeim starfsmenn sjúkrahússins. Í skýrslu lögreglu kemur fram að á staðnum hafi verið H-kk-nf K-kk-nf Ó-kk-nf, ákærði í máli þessu, og hafi hann sofið ölvunarsvefni inni á salerni í anddyri sjúkrahússins. Hafi lögreglumenn án árangurs reynt að vekja hann. Hafi ákærði verið fluttur að lögreglubifreiðinni en hann hafi verið með sjáanlega áverka í andliti. Ákveðið hafi verið að aka með ákærða að heimili hans að xxxxxxx og fá foreldra hans til að taka við honum. Ákærði hafi verið settur í aftursæti lögreglubifreiðarinnar. Ákærði hafi verið spenntur í öryggisbelti og lögreglumaður sest við hlið hans. Á leið heim hafi ákærði vaknað og verið mjög utan við sig. Ákærði hafi orðið mjög æstur í bifreiðinni. Þegar að heimili ákærða kom hafi lögreglumaður opnað bílhurðina fyrir ákærða sem strunsað hafi út og ýtti við lögreglumanni. Hafi ákærði haldið að útidyrahurð að heimili sínu að xxxxxxx, opnað og farið inn. Hafi ákærði skilið eftir úti úlpu og trefil. Hafi lögreglumenn ákveðið að reyna að ná sambandi við foreldra ákærða svo þau gætu fylgst með honum vegna ástands hans og til að koma eigum ákærða inn til hans. Er lögreglumenn hafi knúið dyra hafi ákærði komið til dyra mjög æstur. Móðir ákærða hafi komið á eftir honum. Hafi ákærði sagt við móður sína að vera inni og sparkað aftur fyrir sig með einu þéttingsföstu hælsparki sem komið hafi hægra megin í kvið hennar. Hafi lögreglumaður næstur ákærða gripið í peysu ákærða þegar hann hafi virst gera sig líklegan til að sparka aftur í móður sína og með því náð að koma í veg fyrir að það tækist. Strax í kjölfarið hafi ákærði stokkið fyrirvaralaust á lögreglumanninn sem staðið hafi beint fyrir framan útidyrahurðina. Um leið hafi ákærði tekið föstu taki ofarlega í úlpu lögreglumannsins að framanverðu og við þetta hafi þeir oltið um koll með hvorn annan í taki. Hafi þeir oltið niður hlaðnar tröppur og ekki náð að bera fyrir sig hendur. Hafi ákærði lent ofan á lögreglumanninum. Hafi strax heyrst hátt sársaukaöskur frá lögreglumanninum og verið greinilegt að hann væri mjög kvalinn. Hafi lögreglumenn tekið ákærða í lögreglutök þar sem hann hafi legið ofan á lögreglumanninum. Hafi lögreglumaðurinn legið óvígur eftir þessa tilefnislausu árás ákærða. Hafi lögreglumaðurinn snúið sig illa á vinstra hné. Ákveðið hafi verið að sleppa ákærða með það í huga að yfirheyra hann síðar vegna árásarinnar. Foreldrar ákærða hafi treyst sér að sjá um ákærða. Hafi lögreglumaðurinn leitað sér læknisaðstoðar síðar þennan sama dag.

Þ-kk-nf J-kk-nf yfirlæknir á Heilbrigðisstofnun Vestfjarða hefur ritað áverkavottorð dagsett 4. júlí 2012 þar sem fram kemur að H-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður hafi leitað á slysadeild Fjórðungssjúkrahússins á Ísafirði 27. desember 2011. Í vottorði kemur m.a. fram að við komu á slysadeild sé H-kk-nf með verki í hné, sem sé fullspennt og erfitt að meta það. Eftir að röntgenmynd hafi verið tekin sé grunur um slit á fremra krossbandi og miðlæga liðbandinu. Hafi H-kk-nf fengið hækjur og ráðleggingar um að hlífa fæti. Hafi H-kk-nf aftur leitað læknis 30. desember 2012 og í kjölfarið verið sendur í segulómun og síðan til S-kk-ef B-kk-ef, bæklunarlæknis sem speglað hafi hnéð og þá komið í ljós slitið fremra krossband og mikil skemmd á hliðlæga liðþófanum. Vegna þessa hafi H-kk-nf verið óvinnufær frá slysdegi en í febrúar hafi hann að hluta til verið vinnufær.

S-kk-nf B-kk-nf bæklunarlæknir hefur ritað áverkavottorð vegna ákverka H-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef. Segir í vottorði að segulómun hafi verið gerð 5. janúar 2012 og sú rannsókn sýnt nýja áverka á hné, fremri krossbandsáverka, áverka á ytri liðþófa og áverka á bein og brjósk í hnénu. Gerð hafi verið aðgerð á hnénu fyrst þar sem fjarlægður hafi verið hluti liðþófa í aðgerð 6. janúar 2012 og síðan krossbandsaðgerð 22. mars 2012. Í aðgerðinni 6. janúar hafi verið augljóst að krossbandsáverkinn og liðþófaáverkinn hafi verið nýir áverkar. Kemur fram í vottorðinu að afar ólíklegt sé að áverkar tengist á einhvern hátt fyrri meiðslum og sé langlíklegast að þeir stafi að mestu eða öllu leyti af áverka sem H-kk-nf Á-kk-nf hlaut 27. desember 2011.

Við aðalmeðferð málsins greindi ákærði frá því að umrætt sinn hafi hann farið út að skemmta sér. Hafi hann verið illa fyrir kallaður og drukkið of mikið áfengi. Hafi hann sofnað og vaknað upp í lögreglubifreið. Hafi hann orðið ósáttur og farið að rífa kjaft við lögreglu. Muni hann óskýrt eftir að hafa verið ekið heim um nóttina en hann hafi verið mjög ölvaður. Rámi hann í að hafa verið í tökum við lögreglu, þar sem hann hafi legið í jörðinni og lögreglumenn ofan á ákærða. Einnig myndi hann eftir því að hafa á einhverjum tímapunkti verið inni á salerni heima hjá sér. Hafi hann vaknað upp næsta dag með áverka í andliti, en hann hafi m.a. verið með glóðarauga. Kvaðst ákærði ekki hafa áttað sig á því að hann væri í höndum lögreglu fyrr en hann hafi verið tekinn tökum þar sem hann hafi legið í jörðinni fyrir utan heimili sitt. Ákærði kvaðst ekki muna eftir að hafa stokkið á lögreglumann þessa nótt eða að hafa fallið niður tröppur fyrir utan heimili sitt. Ákærði myndi heldur ekki eftir að hafa veist að móður sinni í dyrum heimilisins.

H-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa verið við störf í lögreglunni á Vestfjörðum umrætt sinn. Afskipti hafi verið höfð af ákærða þar sem hann hafi sofið ölvunarsvefni á sjúkrahúsinu á Ísafirði. Hafi verið óskað eftir aðstoð þaðan við að fjarlægja ákærða. Ekki hafi tekist að vekja ákærða og hann því fluttur í lögreglubifreiðina. Ákveðið hafi verið að flytja ákærða heim til sín. Á leið þangað hafi ákærði vaknað í lögreglubifreiðinni. Hafi hann í fyrstu verið illa áttaður en síðan brugðist illa við. Er að heimili ákærða kom hafi H-kk-nf Á-kk-nf opnað hurð lögreglubifreiðarinnar fyrir ákærða, sem strunsað hafi út og beina leið upp að hurð heimilis síns. Á leiðinni hafi hann tekið af sér úlpu og trefil, sem hann hafi varpað í snjóinn. Hafi lögreglumenn ákveðið að fara að heimili ákærða til að koma úlpunni og trefli inn og hafa um leið samband við foreldra ákærða til að aðgæta með hvort þau væru í stakk búin til að taka við ákærða í því ástandi er hann hafi verið í. Kvaðst H-kk-nf hafa knúið dyra. Hinir lögreglumennirnir hafi verið rétt fyrir aftan H-kk-þf. Ákærði hafi komið til dyra og móðir hans komið í humátt á eftir. Ákærði hafi verið ósáttur við veru móður sinnar á staðnum og sparkað aftur fyrir sig eins og til að losna við hana. Hafi sparkið komið í mjöðm móður ákærða. Er ákærði hafi gert sig líklegan til að sparka á ný hafi H-kk-nf teygt sig inn fyrir og gripið ofarlega í jakka ákærða að framanverðu og dregið hann aðeins til sín. Hafi það verið gert til að forða því að ákærði slasaði móður sína. Hafi þetta tak nægt til að spark ákærða hafi geigað. Í beinu framhaldi hafi komið ný hreyfing frá ákærða þar sem ákærði hafi stokkið á H-kk-þf. Við það hafi H-kk-nf fengið högg á vinstra hné. Um leið hafi þeir tveir oltið út fyrir og niður tröppur upp að húsinu. Kvaðst H-kk-nf viss um að ákærði hafi ekki misst jafnvægi við að H-kk-nf hafi gripið í hann, heldur hafi greinilega um nýja hreyfingu verið að ræða er ákærði hafi stokkið á H-kk-þf. Þá kvaðst H-kk-nf öruggur um að hafa séð ákærða sparka í móður sína og gera aðra tilraun til þess en hurð að húsinu hafi verið opin upp á gátt. Aðstæður hafi verið þannig að snjóalag hafi verið yfir öllu á Ísafirði og því getað hafa verið snjóalag á tröppum. Það hafi engin áhrif haft á fall H-kk-ef umrætt sinn. H-kk-nf kvaðst hafa farið í tvær aðgerðir vegna þeirra meiðsla er hann hafi orðið fyrir umrætt sinn. Hafi hann bæði þurft að fara í aðgerð vegna skemmda á liðþófa, auk þess að fara í aðgerð vegna slitins krossbands í hné.

Ó-kk-nf J-kk-nf J-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa sinnt málefnum ákærða þessa nótt, ásamt þeim H-kk-þgf og H-kk-þgf R-kk-þgf héraðslögreglumanni. Var lýsing Ó-kk-ef af atvikum um upphaf afskipta af ákærða og ferð að heimili ákærða á sama veg og frásögn H-kk-ef Á-kk-ef lögreglumanns. Ó-kk-nf kvað H-kk-þf Á-kk-þf hafa opnað fyrir ákærða lögreglubifreiðina við xxxxxxx. Ákærði hafi rokið út og farið inn á heimili sitt. Lögreglumenn hafi farið á eftir til að hirða upp hluti er ákærði hafi tekið af sér og hent á jörðina. Einnig hafi þeir viljað ná tali af foreldrum ákærða til að aðgæta með hvort þau væru í stakk búin til að taka við honum. Ákærði hafi komið til dyra er H-kk-nf Á-kk-nf hafi bankað. Ó-kk-nf hafi staðið til hliðar við H-kk-þf og H-kk-nf verið neðar í tröppum að húsinu. Móðir ákærða hafi komið á eftir ákærða til dyra. Ákærði hafi sparkað aftur fyrir sig og hafi Ó-kk-nf séð sparkið hafna í móður ákærða. H-kk-nf Á-kk-nf hafi þá náð til ákærða og togað í hann til að varna því að næsta spark myndi hafna í móður ákærða. Ákærði hafi í beinu framhaldi spyrnt sér út og á H-kk-þf Á-kk-þf. Við það hafi þeir fallið saman og niður tröppur að húsinu. Ó-kk-nf J-kk-nf og H-kk-nf hafi tekið ákærða tökum og H-kk-nf legið eftir í jörðinni. Þar sem lögregla hafi verið í talsverðum önnum þessa nótt hafi verið ákveðið að láta foreldra ákærða taka við honum. Ó-kk-nf kvaðst greinilega hafa séð er ákærði hafi sparkað í móður sína. Hafi fyrsta spark ákærða hitt móður ákærða en hið næsta geigað þar sem H-kk-nf Á-kk-nf hafi náð að grípa í ákærða. Þá hafi verið greinilegt að ákærði hafi hlaupið eða fremur stokkið á H-kk-þf og hafi það verið ástæða þess að þeir hafi fallið saman niður tröppurnar. Útilokað sé að ákærði hafi misst jafnvægið við tak H-kk-ef og það verið ástæða þess að hann hafi komið út um dyrnar. Lögreglumenn hafi verið einkennisklæddir þessa nótt og á merktum lögreglubíl. Það eigi því ekki að hafa getað dulist ákærða að þar hafi lögreglumenn verið á ferð.

H-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf héraðslögreglumaður kvaðst hafa sinnt málefnum ákærða, ásamt þeim H-kk-þgf Á-kk-þgf og Ó-kk-þgf. Bar hann með sama hætti um atvik og H-kk-nf Á-kk-nf og Ó-kk-nf allt þar til að heimili ákærða kom. Ákærði hafi farið úr lögreglubifreiðinni og inn á heimili sitt. Hafi hann skilið eftir dót úti og lögreglumenn knúið dyra til að afhenda dótið og ræða við foreldra ákærða. Ákærði hafi opnað og verið æstur. Móðir hans hafi komið á eftir honum og ákærði sparkað í hana. H-kk-nf Á-kk-nf, sem staðið hafi við hurðina, hafi gripið í ákærða, sem í framhaldi hafi spyrnt sér út. Þeir hafi við það fallið saman út. Í framhaldi hafi ákærði verið handtekinn. Honum hafi síðar verið leyft að fara inn aftur. H-kk-nf kvaðst hafa staðið aftast lögreglumanna og verið álengdar. H-kk-nf Á-kk-nf hafi verið við dyrnar og Ó-kk-nf á milli H-kk-ef og H-kk-ef. Hafi H-kk-nf séð inn í forstofu heimilisins og því séð atburðarásina. Í huga H-kk-ef hafi verið ljóst að ákærði hafi notað afl er hann hafi farið móti H-kk-þgf Á-kk-þgf.

A, móðir ákærða, kvaðst hafa verið vakandi er ákærði hafi komið heim þessa nótt. Gustur hafi verið á ákærða er hann hafi komið heim. Hafi A heyrt er knúið hafi verið dyra. Ákærði hafi verið snöggur til og farið til dyra. Hafi hún einnig farið til dyra og verið á eftir ákærða. Hafi ákærði rætt við mann við dyrnar, sem staðið hafi í tröppu fyrir neðan dyrnar. Hafi viðmælandi spurt ákærða hvort hann gæti fengið að ræða við foreldra ákærða. Ákærði hafi verið æstur og sagt viðkomandi að koma sér burt. Þá hafi hann sagt A að skipta sér ekki af þessu. Er ákærði hafi sagt það hafi hann snúið að A, þar sem hún hafi staðið fyrir aftan ákærða. Við það hafi maðurinn í hurðinni tekið í ákærða, sem hafi verið hálf snúinn í hurðinni og fallið aftur á bak út og á manninn. Þeir hafi við þetta fallið báðir og oltið niður tröppur að húsinu. Á þeim tímapunkti hafi A séð að um hafi verið að ræða lögreglumann. Aðrir lögreglumenn hafi við þetta stokkið á ákærða og tekið hann tökum. Sá lögreglumaður er hafi fallið með ákærða hafi staðið á fætur og verið haltur. Kvaðst A hafa farið að honum og spurt hann hvort hann hafi meitt sig. Lögreglumenn hafi spurt foreldra ákærða hvort þau gætu tekið við ákærða og þau sagt svo vera. A kvaðst ekki hafa fengið í sig spark frá ákærða þessa nótt og hafi hann enga tilburði sýnt í þá átt. A kvaðst þess fullviss að ástæða þess að ákærði féll á lögreglumanninn í hurðagættinni hafi verið að ákærði hafi verið valtur á fótum og tak lögreglumannsins orðið til þess að ákærði hafi misst jafnvægið og fallið á lögreglumanninn.

B, faðir ákærða, kvaðst hafa vaknað þessa nótt við að knúið hafi verið dyra. Hafi hann komið til dyra á eftir eiginkonu sinni. Hafi hann staðið til hliðar og aftan við hana í dyragættinni. Í dyragættinni hafi ákærði gert sig líklegan til að fara aftur inn er lögreglumaður er fremstur stóð hafi tekið í öxl ákærða. Á þeim tíma hafi ákærði snúið baki í lögreglumanninn. Ákærði hafi við þetta fallið aftur fyrir sig og á lögreglumanninn. Þeir hafi í framhaldi fallið saman út og lent á stétt fyrir utan húsið. Við það fall hafi lögreglumaðurinn slasast. Ákærði hafi í framhaldi þessa verið handtekinn en síðar sleppt og leyft að fara inn. B kvaðst ekki hafa séð ákærða sparka í móður sína í anddyrinu eða gera tilraun til þess. Kvaðst B telja að framburðir lögreglumanna í þá veruna væru hrein ósannindi.

Þ-kk-nf J-kk-nf yfirlæknir og S-kk-nf B-kk-nf bæklunarskurðlæknir staðfestu læknisvottorð sín í málinu og gerðu nánar grein fyrir þeim.

Niðurstaða:

Ákærða er gefið að sök brot gegn valdstjórninni með því að hafa 27. desember 2011, við xxxxxxx , kastað sér á lögreglumanninn H-kk-þf Á-kk-þf H-kk-þf, sem þar var við skyldustörf, hrint honum niður tröppur hússins, með þeim afleiðingum að H-kk-nf Á-kk-nf hlaut áverka samkvæmt ákæru. Ákærði neitar sök. Hann hefur lýst því að hann muni atvik þessa nótt lítið sökum ölvunar.

Í máli þessu liggja fyrir um atvik samhljóða framburðir þriggja lögreglumanna. Bera þeir allir á þann veg að H-kk-nf Á-kk-nf hafi ætlað að forða því að ákærði sparkaði í móður sína í dyrum hússins. Í beinu framhaldi hafi ákærði kastað sér á H-kk-þf Á-kk-þf, sem við þetta hafi fallið í jörðina. Foreldrar ákærða lýsa atvikum að því er þetta varðar á annan veg. Lýsa þau því bæði að ákærði hafi ekki sparkað í móður sína og að hann hafi misst jafnvægið við það að lögreglumaður hafi togað í ákærða þar sem ákærði hafi staðið í dyragættinni.

Við mat á sök er til þess að líta að lögreglumennirnir þrír eru samhljóða um atvik þessa nótt. Voru þeir allir fyrir framan húsið og ekkert hindrað sýn þeirra á atburðarásina. Er ekkert fram komið sem gerir ástæðu til að draga framburð þeirra í efa. Svo sem áður greinir var ákærði undir miklum áhrifum áfengis þessa nótt og man hann atvik að þessu leyti ekki. Með hliðsjón af samhljóða framburðum lögreglumanna er sannað að ákærði hafi umrætt sinn stokkið á H-kk-þf Á-kk-þf, allt með þeim afleiðingum að H-kk-nf Á-kk-nf slasaðist á hné. Ákærði var fluttur heim í lögreglubifreið þessa nótt og voru lögreglumenn einkennisklæddir og við skyldustörf. Sú háttsemi ákærða umrætt sinn að kasta sér á H-kk-þf Á-kk-þf er brot gegn valdstjórninni. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í júlí 1987. Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði tvisvar sinnum gengist undir sáttir við lögreglustjórann á höfuðborgarsvæðinu fyrir brot umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Refsing ákærða er ákveðin fangelsi í 3 mánuði. Í ljósi atvika málsins og sakaferils ákærða þykir unnt að skilorðsbinda refsinguna með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti og málsvarnarlaun skipaðs verjanda, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, svo sem í dómsorði er mælt fyrir um.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf K-kk-nf Ó-kk-nf sæti fangelsi í 3 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 314.635 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 251.000 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.