S-3692/2021

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 6. júlí 2021, á hendur S-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [...], [...], Reykjavík, fyrir líkamsárás með því að hafa, þriðjudaginn 27. febrúar 2018, utandyra við [...] í Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kt. [...], og slegið hann með krepptum hnefa í andlit svo A féll í götuna, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut nokkur fleiðursár á hvirfli vinstra megin, opið sár á vör og munnholi og tennur nr. 23 og 24 brotnuðu svo fjarlægja þurfti þær með skurðaðgerð.

Mál nr. [...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Fyrir hönd A, kt. [...], gerir S-kk-nf G-kk-nf lögmaður þá kröfu að ákærði greiði brotaþola miskabætur að fjárhæð 2.837.135 kr. auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu frá 27. febrúar 2018 þar til mánuður er liðinn frá framlagningu bótakröfunnar, en með dráttarvöxtum, skv. 9. gr. s. l. frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, sbr. 48. gr. og 216. gr. laga nr. 88/2008, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar málsvarnarþóknunar sér til handa. Þá krefst hann frávísunar bótakröfu.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Á kærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði hefur ekki áður verið fundinn sekur um ofbeldisbrot. Við ákvörðun refsingar er til þess litið, svo og greiðrar játningar ákærða fyrir dómi og á rannsóknarstigi. Þá er litið til þess að ákærði gaf sig sjálfviljugur fram við lögreglu. Horfa framangreind atriði til málsbóta og vísast til 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Til þyngingar horfir að ráðið verður af gögnum að um tilefnislausa árás hafi verið að ræða. Hlaut brotaþoli talsverða áverka af atlögunni þó ekki verði ráðið af gögnum að afleiðingarnar hafi verið langvarandi. Vísast í þessu sambandi til 1., 2. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Kæra vegna líkamsárásarinnar var lögð fram 6. mars 2018. Verður ekki betur séð en að rannsókn hafi síðan legið niðri að meira eða minna leyti í tæp tvö ár. Ákæra í málinu, sem er hvorki umfangsmikið né flókið, var ekki gefin út fyrr en 6. júlí 2021. Verður ákærða ekki kennt um þennan drátt hjá lögreglu, sem er verulegur.

Með hliðsjón af því sem hér hefur verið rakið verður ákærða gert að sæta fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði krefst frávísunar einkaréttarkröfu en krafan er reist á 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Krafan er meðal málsgagna og dagsett 27. nóvember 2018. Var hún tekin orðrétt upp í ákæru og gerði lögmaður brotaþola kröfuna fyrir hans hönd. Fyrir liggur að brotaþoli féll frá 22. nóvember 2020. Lögmaðurinn krefst þess nú fyrir hönd dánarbús brotaþola að það taki við aðild hvað varðar einkaréttarkröfuna.

Samkvæmt 1. mgr. 22. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála tekur nýr eigandi við aðild í máli í því horfi sem það er ef sóknaraðili framselur þau réttindi sem dómkrafa hans varðar eftir að mál er höfðað en áður en það er tekið til dóms. Þá segir í 2. mgr. ákvæðisins að deyi sóknaraðili á þeim tíma sem segir í 1. mgr. taki dánarbú við aðild hans í málinu ef þau réttindi, sem dómkrafan varðar, áskotnast því. Að öðrum kosti fellur málið niður, en dæma má dánarbúið til greiðslu málskostnaðar.

Samkvæmt 2. mgr. 18. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 erfist krafa um bætur fyrir þjáningar eða varanlegan miska, hafi hún verið viðurkennd, einkamál verið höfðað til heimtu hennar eða viðurkenningar eða hún hefur verið gerð fyrir dómi í sakamáli. Ákvæðið hefur verið túlkað á þann veg að aðilaskipti samkvæmt því geti einnig orðið að kröfum um bætur fyrir miska til samræmis við það sem fram kemur í athugasemdum um 26. gr. skaðabótalaga í frumvarpi til laganna.

Engin breyting var gerð á aðildinni áður en ákæra var gefin út í málinu auk þess sem málið var höfðað með útgáfu hennar eftir að ákærði féll frá. Af þessum sökum er lögjöfnun frá 2. mgr. 22. gr. laga nr. 91/1991 ekki tæk. Þá eru skilyrði 2. mgr. 18. gr. skaðabótalaga eru ekki uppfyllt. Ber að skýra orðalagið „fyrir dómi í sakamáli“ í síðarnefnda ákvæðinu til samræmis við 22. gr. laga nr. 91/1991 og getur miskabótakrafan ekki verið erfðaandlag eins og hér er ástatt. Með vísan til dóms Hæstaréttar í máli nr. 192/1992 gildir samt annað um fjárkröfuna þó henni verði ekki komið að í tengslum við mál þetta af þeim ástæðum sem áður greinir.

Að framangreindu virtu verður ekki hjá því komist að vísa einkaréttarkröfu brotaþola frá dómi í heild sinni. Þegar litið er til niðurstöðu þessarar eru ekki efni til þess að leysa úr ágreiningi um skipun réttargæslumanns sem var sett fram í þinghaldinu.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, þar með talin er málsvarnarþóknun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef V-kk-ef lögmanns, eins og nánar greinir í dómsorði. Tekið er tillit til virðisaukaskatts við ákvörðun þóknunar.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, S-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Einkaréttarkröfu er vísað frá dómi.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipað verjanda síns, S-kk-ef V-kk-ef sonar lögmanns, 200.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 40.410 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf