E-174/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 3. apríl 2012, hefur þb. Bergey - fasteignafélag ehf., kt. 000000-0000, Nýbýlavegi 6-8, Kópavogi, höfðað hér fyrir dómi á hendur Dregg ehf., kt. 000000-0000, Oddeyrartanga, Akureyri, með stefnu, birtri 21. september 2011.

Dómkröfur stefnanda eru þær, að hið stefnda einkahlutafélag verði dæmt til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 1.150.838 krónur ásamt dráttarvöxtum, skv. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, af 572.693 krónum frá 05.04.2011 til 05.05.2011, af 1.150.838 krónum frá 05.05.2011 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda skv. framlögðum málskostnaðarreikningi.

Endanlegar kröfur stefnda eru að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda og að honum verði dæmdur málskostnaður.

Af hálfu stefnda var upphaflega sótt þing í málinu og lögð fram greinargerð með framangreindum kröfum, en jafnframt krafðist hann þess að kröfum stefnanda yrði vísað frá dómi. Með úrskurði 9. febrúar 2012 var frávísunarkröfu stefnda hafnað.

Við fyrirtöku málsins þann 3. apríl sl. var eigi sótt þing af hálfu stefnda og var málið þá dómtekið að kröfu stefnanda, eftir framlagningu sóknar, sbr. 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91, 1991.

Í máli þessu deila aðilar um uppgjör leigugreiðslna vegna leigu stefnda á atvinnuhúsnæði stefnanda.

I.

Í stefnu lýsir stefnandi málavöxtum og málsástæðum svo að Bergey fasteignafélag sé gjaldþrota félag, en rekstur þess hafi falist í leigu á atvinnuhúsnæði. Sé krafa málsins til komin vegna viðskipta félagsins við stefnda, en þeir hafi gert með sér samning um leigu á húsnæðinu Vesturvör 30 a í Kópavogi þann 30. ágúst 2010. Í stefnu er húsnæðinu nánar lýst svo og leigukjörum, en staðhæft er að ógreidd sé leiga skv. tveimur reikningum, dagsettum 5. apríl og 5. maí 2011. Sé samtala reikninganna stefnufjárhæð málsins.

Í sókn stefnanda er staðhæfingum stefnda í greinargerð andmælt sem ósönnuðum og órökstuddum, og þ. á m. að stefnda hafi verið gefin eftir leigugreiðsla. Um leigukjör vísar stefnandi til framlagðs leigusamnings og þ. á m. að hann sé óuppsegjanlegur, nema ef samið sé um uppsögn vegna vanskila. Þá vísar stefnandi sérstaklega til 5. gr. samningsins þar sem áskilið er að uppsögn samningsins skuli vera skrifleg og rökstudd, og það sagt að því sé ekki fyrir að fara í málinu. Stefnandi bendir á að til að takmarka tjón sitt vegna vanskila stefnda og brotthvarfs úr húsnæðinu hafi hann getað leigt fasteignina öðrum, en af þeim sökum hafi tjónið ekki orðið nema þeir tveir mánuðir sem stefnufjárhæðin miðist við.

Um lagarök er af hálfu stefnanda vísað til meginreglna samninga- og kröfuréttarins um skuldbindingargildi samninga og um efndir fjárskuldbindinga. Kröfu sína um dráttarvexti styður stefnandi við reglur 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, en um málskostnaðarkröfu er vísað til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91, 1991 og um varnarþing til 33. gr. sömu laga.

Í greinargerð stefnda er sýknukrafa reist á því að fyrirsvarsmaður félagsins hafi upplýst forsvarsmenn stefnanda snemma árs 2011 að hann hefði ástæðu til að ætla að stefndi myndi lenda í erfiðleikum með leigugreiðslur. Vegna þessa hefði stefnandi farið þess á leit við stefnda að félagið skilaði hinu leigða húsnæði þegar í stað. Á það hefði verið fallist og til þess litið að þannig hlytist sem minnst tjón fyrir stefnanda, enda hefði nýr leigjandi tekið við húsnæðinu um leið og stefndi tæmdi það. Stefndi hefði þannig ekki haft vitneskju um annað en að stefnandi hefði ekki orðið fyrir neinu tjóni vegna brotthvarfsins og hefði hann fengið miklar þakkir fyrir. Í raun hefði því verið um heiðurssamkomulag að ræða um leigulok. Sé sýknukrafa stefnda því studd þeim rökum að stefnandi hafi í raun fallist á að stefndi mætti afhenda húsnæðið aftur til stefnanda án þess að greiða frekari leigugreiðslur en hann hefði þá þegar innt af hendi.

Um lagarök er af hálfu stefnda vísað til reglna einkamálaréttarfars, kröfuréttar og samningaréttar, þ. á m. ákvæða laga um meðferð einkamála nr. 91, 1991, laga um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga nr. 7, 1936 og laga nr. 57, 1998 um rannsóknir og nýtingu auðlinda í jörðu. Að auki vísar stefndi til húsaleigulaga nr. 36, 1994. Varðandi málskostnað vísar stefndi til ákvæða 130. gr., sbr. 129. gr., laga nr. 25, 1987.

II.

Í máli þessu liggur fyrir að stefndi tók á leigu atvinnuhúsnæði stefnanda, að Vesturvör 30 a í Kópavogi, og að samningur þar um var undirritaður 30. ágúst 2010. Ákvæði um leigufjárhæð er í 4. gr. samningsins og í 6. gr. er ákvæði um gjalddaga. Um leigutíma og uppsögn er kveðið á í 5. gr. samningsins, en þar segir: „Eignin er leigð til 5 ára og telst upphaf leigutíma 30.10.2010 og lýkur 30.10.2015. Leigusamningnum lýkur án sérstakrar uppsagnar af hálfu aðila á þeim degi. Samningur þessi er tímabundinn. Samningur þessi er uppsegjanlegur af beggja hálfu með 6 mánaða uppsagnarfresti skriflega. Tímabundnum leigusamningi lýkur á umsömdum degi, án sérstakrar uppsagnar eða tilkynningar af hálfu aðila. Þó er heimilt að semja um að segja megi slíkum samningi upp ef að um vanskil verður að ræða á leigugreiðslum, ef kvartanir berast ítrekað frá nágrönnum eða ef eignin er illa hirt. Slík uppsögn skal vera skrifleg og rökstudd og tekur uppsögnin gildi strax.“

Ágreiningslaust er að stefndi hvarf úr leiguhúsnæðinu fyrri hluta árs 2011 og enn fremur að stefnandi sendi stefnda fyrrnefnda reikninga, sem dagsettir eru 5. apríl og 5. maí 2011, fyrir umsaminni leigugreiðslu.

Gegn eindreginni staðhæfingu stefnanda hefur stefndi ekki hnekkt því að nýr leigutaki hafi fyrst tekið við leiguhúsnæðinu tveimur mánuðum eftir brotthvarf hans úr hinu leigða húsnæði. Stefndi er bundinn af ákvæðum leigusamningsins, og þar með um leigufjárhæð, fyrir tímabilið 1. apríl til 31. maí 2011, en ekki hafa verið lögð fram nein gögn sem renni stoðum undir lýsta staðhæfingu hans. Hefur stefnda því ekki tekist að sanna að leiga vegna þessara mánaða hafi átt að falla niður.

Að öllu ofangreindu virtu ber að dæma stefnda til að greiða kröfu stefnanda með vöxtum eins og krafist er og nánar greinir í dómsorði.

Dæma ber stefnda til að greiða stefnanda málskostnað samkvæmt 1. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála, sem þykir eftir atvikum hæfilega ákveðinn 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari, kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Stefndi, Dregg ehf., greiði stefnanda, þb. Bergey - fasteignafélagi ehf., 1.150.838 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, af 572.693 krónum frá 5. apríl 2011 til 5. maí 2011, af 1.150.838 krónum frá 5. maí 2011 til greiðsludags.

Stefnda greiði stefnanda 150.000 krónur í málskostnað.