S-4644/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 3. nóvember 2023, var höfðað með ákæru héraðs-saksóknara, dagsettri 17. ágúst sama ár, á hendur E-kk-þgf O-kk-þgf F-kk-þgf, kennitala [...], [...], Reykjavík, „fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, laugardaginn 4. júlí 2020, við [...], Reykjavík, eins og hér greinir:

1. fyrir líkamsárás, með því að hafa kýlt A, [kennitala] [...], einu höggi í höfuðið með krepptum hnefa með þeim afleiðingum að A féll í götuna og hlaut eymsl á höfði hægra megin, eymsl á hægri öxl og mar og eymsli á vinstra hné.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. fyrir líkamsárás, með því að hafa kýlt B, [kennitala] [...], fjórum sinnum með krepptum hnefa með þeim afleiðingum að B hlaut heilahristing, tognun á hægri ökkla, yfirborðsáverka á hægra hné og yfirborðsáverka og bólgu í hársverði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa kýlt C, [kennitala] [...], einu höggi í höfuðið með krepptum hnefa með þeim afleiðingum að C féll í götuna og í framhaldinu sparkað í höfuð C af miklu afli þar sem hann lá og reyndi að reisa sig upp, með þeim afleiðingum að C hlaut um það bil 5 cm langt sár á hægri augabrún sem náði inn að beini auk mars á sama stað, 1,5 cm langan skurð neðan við hægra auga, mar á vinstra gagnauga, og olnboga, eymsli yfir brjóstkassa [...].

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu C, [kennitala] [...], er í fyrsta lagi gerð sú krafa að ákærða verði gert að greiða honum miskabætur að fjárhæð [1.500.000 krónur], sbr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 5. júlí 2020 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta [samkvæmt] 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Í öðru lagi er gerð sú krafa að ákærða verði gert að greiða honum þann sjúkrakostnað sem hann varð fyrir vegna árásarinnar, samtals að fjárhæð [167.075 krónur], með vöxtum [samkvæmt] 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 5. júlí 2020 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta [samkvæmt] 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Í þriðja lagi er gerð sú krafa að ákærða verði gert að greiða kröfuhafa [þjáningabætur] [samkvæmt] 3. gr. skaðabótalaga vegna árásarinnar, samtals að fjárhæð [629.370 krónur], með vöxtum [samkvæmt] 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 5. júlí 2020 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta [samkvæmt] 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákæra var birt 19. október 2023 og málið var þingfest 23. sama mánaðar. Við fyrirtöku 3. nóvember sama ár féll ákæruvaldið frá hluta af verknaðarlýsingu í niðurlagi 3. ákæru-liðar, að því er varðar nánar tilgreinda tannáverka. Í sama þinghaldi kom ákærði fyrir dóminn og játaði skýlaust sök samkvæmt endanlegri ákæru og samþykkti bótaskyldu en mótmælti bótafjárhæð. Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga, auk umfjöllunar um bótakröfu af hálfu réttargæslumanns brotaþolans C. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Hið sama á við um réttargæslumann fyrrgreinds brotaþola, auk kröfu hans um hæfilega þóknun til handa skipuðum réttargæslumanni. Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að kröfulið um þjáningabætur verði vísað frá dómi en fjárhæð bótakröfu verði að öðru leyti lækkuð, auk þess sem hann krefst hæfilegrar þóknunar til handa skipuðum verjanda.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt 1.– 3. ákærulið og eru brot hans rétt heim-færð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði er fæddur í [...]. [...] 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Um ákvörðun refsingar fer samkvæmt 1. mgr. 77. gr. í sömu lögum. Til refsiþyngingar horfir að brot ákærðu beindust að mikilvægum verndarhagsmunum og brotaþolar hlutu líkamlegar afleiðingar. Þá var grófleiki og hættustig líkamsárásar sam-kvæmt 3. ákærulið með meira móti. Ákærða til málsbóta verður litið til skýlausrar játn-ingar hans fyrir dómi. Talsverðar tafir urðu á meðferð málsins hjá lögreglu og horfir það til refsimildunar. Að öllu framangreindu virtu, og með vísan til 1., 2., 3., 5. og 8. tölul. 1. mgr. 70. gr. í almennum hegningarlögum, verður ákærði dæmdur í fangelsi í átta mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnu m tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. í sömu lögum.

Brotaþolinn C krefst skaða- og miskabóta að fjárhæð 2.347.244 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta, en höfuðstól þeirrar bótakröfu sundurliðar brotaþoli nánar í þrjá kröfuliði: 1. Miskabætur samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 1.500.000 krónur.

2. Sjúkrakostnaður samkvæmt 1. mgr. 1. gr. laga nr. 50/1993 167.075 krónur.

3. Þjáningabætur samkvæmt 3. gr. laga nr. 50/1993 629.370 krónur.

Við úrlausn á kröfulið nr. 1 liggur fyrir að ákærði hefur verið sakfelldur fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með því hefur ákærði verið fundinn sekur um að hafa valdið brotaþola líkamstjóni með ólögmætri og saknæmri háttsemi eins og áður greinir. Er því uppfyllt skilyrði a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. 13. gr. laga nr. 36/1999. Ákærði byggir á því að þessi kröfuliður sé tölulega of hár. Almennt má gera ráð fyrir miska vegna líkamstjóns af þeim toga sem hér um ræðir. Fyrir liggur samkvæmt læknisvottorðum að líkamstjón brotaþola var töluvert og grófleiki árásar með meira móti, auk talsverðrar röskunar sem varð á högum brotaþola eftir á. Að þessu virtu, auk dómvenju, verða miskabætur ákveðnar að álitum og þykja þær hæfilegar 800.000 krónur. Kröfuliður nr. 2 um tjón samkvæmt 1. gr. laga nr. 50/1993 vegna sjúkra-kostnaðar að fjárhæð 167.075 krónum er studdur fullnægjandi gögnum og sætir tölulega ekki andmælum af hálfu ákærða. Verður þessi kröfuliður tekinn að fullu til greina. Kröfu-liður nr. 3 um þjáningabætur samkvæmt 3. gr. laga nr. 50/1993 að fjárhæð 629.370 krónur er miðaður við að brotaþoli var frá vinnu í 270 daga á tímabilinu frá 4. júlí 2020 til 1. apríl 2021. Dagafjöldinn er studdur læknisvottorði og öðrum málsgögnum. Eru því ekki efni til að fallast á kröfu ákærða um frávísun á þessum kröfulið bótakröfunnar og verður hann tekinn að fullu til greina. Að öllu framangreindu virtu verður ákærða gert að greiða brotaþola fyrrgreindar skaða- og miskabætur, samtals að fjárhæð 1.596.445 krónur með vöxtum og dráttarvöxtum, eins og nánar greinir í dómsorði. Upphafstími dráttar-vaxta miðast við 19. nóvember 2023 en þá er liðinn mánuður frá því bótakrafan var kynnt fyrir ákærða með birtingu ákæru og greinargerðar vegna einkaréttarkröfu fyrir skipuðum verjanda ákærða.

Með hliðsjón af framangreindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 233. gr., laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Til þess kostn-aðar tel st þóknun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef F-kk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi sem ræðst af tímaskýrslu, 512.244 krónur, að með-töldum virðisaukaskatti. Til þess kostnaðar telst einnig þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþolans C, B-kk-ef D-kk-ef H-kk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi sem þykir út frá eðli og umfangi máls hæfilega ákveðin 500.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þessu til viðbótar verður felldur á ákærða annar sakar-kostnaðar samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins, 134.904 krónur.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, E-kk-nf O-kk-nf F-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði en fresta skal fullnustu refs-ingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Hafnað er kröfu ákærða um frávísun á kröfulið í einkaréttarkröfu bótakrefjandans C um þjáningabætur. Ákærði greiði fyrrgreindum bótakrefjanda skaða- og miskabætur að fjárhæð 1.596.445 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 5. júlí 2020 til 19. nóvember 2023, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði samtals 1.147.148 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 512.244 krónur, og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, B-kk-ef D-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 500.000 krónur.

D-kk-nf K-kk-nf