S-592/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 18. f.m., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 16. júní 2009, á hendur X, kt. […],[…] í […]. Að teknu tilliti til leiðréttingar á orðalagi ákæru, sem heimil er samkvæmt 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, er ákærða gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás „með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 19. apríl [2008], er hann var í átökum við D-kk-þf H-kk-þf á skemmtistaðnum H-punktinum við [Hafnargötu] í Reykjanesbæ, slegið D-kk-þf með gleríláti í höfuðið, með þeim afleiðingum að hann hlaut 3 sentimetra skurð undir vinstra augnloki.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.“

Í ákæru er þess krafist að ákærðu verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þar er jafnframt getið bótakröfu, sem D-kk-nf H-kk-nf gerir á hendur ákærða. Krefst hann þess að ákærða verði gert að greiða honum 651.176 krónur ásamt vöxtum.

Ákærði krefst aðallega sýknu af refsikröfu ákæruvalds, en til vara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er þess aðallega krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að hún sæti lækkun.

I

Laust eftir klukkan 5 aðfaranótt laugardagsins 19. apríl 2008 barst lögreglu tilkynning um að slagsmál hefðu brotist út á veitingastaðnum H-punktinum við Hafnargötu í Reykjanesbæ og að sjúkrabifreið væri komin þangað vegna áverka sem maður hafi hlotið í þeim. Þegar lögreglumenn komu á vettvang var þeim vísað á manninn sem slasast hafði. Segir í frumskýrslu að maðurinn, D-kk-nf H-kk-nf, hafi verið blóðugur í andliti og talsvert vankaður að sjá. Þá er haft eftir tveimur vitnum, þeim Ó-kk-þgf Ó-kk-þgf V-kk-þgf og J-kk-þgf H-kk-þgf H-kk-þgf, að ákærði, X, hafi orðið valdur að áverkum sem D-kk-nf hlaut. Þannig er J-kk-nf H-kk-nf sagður hafa skýrt svo frá að D-kk-nf hafi verið að stöðva slagsmál og verið krjúpandi á gólfinu þegar ákærði hafi komið að honum og slegið hann einu sinni í andlitið með glerflösku að því er honum sýndist. Ákærði hafi hlaupið út strax í kjölfar þessa. Ákærði var handtekinn skammt frá veitingastaðnum stuttu síðar, en fram er komið í málinu að hann hafði þá hringt í lögreglu. Er haft eftir honum í frumskýrslunni að einhver strákur í hvítum bol hefði ráðist á hann inni á veitingastaðnum, en hann hafi náð að slíta sig lausan og hlaupið út. Hann hafi síðan hringt í lögreglu þar sem á hann hefði verið ráðist. Er tekið fram í skýrslunni að ákærði hafi verið með áverka á hægri öxl og að bolur sem hann var í hafi verið rifinn þar.

D-kk-nf H-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 21. apríl 2008. Þegar hann var beðinn um að lýsa atburðarásinni tók hann fram að hann hafi verið ölvaður í umrætt sinn og að atvik væru af þeim sökum óljós í huga hans. Hann hafi veitt því athygli að slagsmál væru í gangi við barinn og talið sér skylt að reyna að stöðva þau, en hann hafi áður starfað á þessum veitingastað sem dyravörður. Honum hafi tekist það en þá hafi annar þeirra manna sem hefðu verið að slást byrjað að ýta við honum. Í kjölfarið hafi komið til átak á milli þeirra, það er þessa manns og D-kk-ef, og hafi hann í þeim tekið manninn hálstaki. Þessu næst er eftirfarandi bókað eftir D-kk-þgf: „D-kk-nf segir að hann hafi lent ofaná þessum manni en dyraverðir hafi komið strax að og skilið þá að. D-kk-nf segir að einhvern tímann í þessum átökum við manninn hafi hann verið laminn með flösku í andlitið. D-kk-nf kveðst ekki vita nákvæmlega hvenær í slagsmálunum hann var sleginn með flöskunni þar sem hann var orðinn reiður og æstur og þetta rann svona saman. D-kk-nf segir að þessi maður hafi klætt hann úr öðrum skónum og síðan hlaupið út af staðnum með skóinn. […] D-kk-nf segir að við átökin hafi mikið af fólki drifið að þeim þegar þeir voru að kljást á gólfinu og verið við þá.“ Þá kom fram hjá D-kk-þgf í þessari skýrslu hans að hann hafi ekki þekkt manninn sem hann lenti í átökum við og treysti sér ekki til að bera kennsl á hann.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu 19. og 22. apríl 2008 neitaði ákærði alfarið sök. Skýrði ákærði svo frá að hann hafi verið tekinn hálstaki af vöðvastæltum strák í hvítri peysu sem hafi síðan snúið hann niður og reynt að svæfa hann. Dyraverðir hefðu komið þarna að og ákærði þá losnað og hlaupið út. Hafnaði ákærði ásökunum um að hafa slegið mann í andlitið með gleríláti. Kvaðst hann hafa haldið á plastglasi sem bjór var í þegar maðurinn tók hann hálstaki, en við það hafi hann misst glasið í gólfið.

Samkvæmt vottorði K-kvk-ef L-kvk-ef S-kvk-ef E-kvk-ef læknis, sem er ritað 23. júní 2008, kom D-kk-nf H-kk-nf á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja laugardaginn 1. apríl 2008. Hann hafi verið með grunnan þriggja cm langan skurð undir vinstra augnloki sem saumaður hafi verið saman. Þá hefðu tvö pínulítil korn verið fjarlægð úr auganu.

II

Ákærði neitaði alfarið sök við dómsmeðferð málsins. Skýrði hann svo frá að hann hafi verið nýbúinn að kaupa sér bjór þegar hann hafi verið tekinn hálstaki aftan frá af einhverjum sem hann ekki þekkti. Við hálstakið hafi hann misst glasið, sem bjórinn var í, á gólfið, en um plastglas hafi verið að ræða. Hann og þessi maður hefðu síðan fallið í gólfið. Hafi maðurinn ekki sleppt hálstakinu fyrr en dyravörðum tókst að skilja þá í sundur, en hann hafi þá verið við það að missa meðvitund. Kvaðst ákærði hafa hlaupið í burtu um leið og hann losnaði, enda hafi hann talið sig vera í hættu. Þá kvaðst ákærði aðspurður ekki hafa séð áverka á þessum manni þegar þeir höfðu verið skildir að og kvaðst enga skýringu geta gefið á því sem honum hafi síðar verið tjáð, að blætt hafi úr andliti mannsins þegar átök á milli þeirra voru afstaðin. Fram kom hjá ákærða að hann hafi verið undir áhrifum áfengis þessa nótt og verið búinn að drekka sjö bjóra þegar umrætt atvik átti sér stað.

Í vitnisburði sínum fyrir dómi skýrði D-kk-nf H-kk-nf svo frá að hann hafi verið talsvert ölvaður þessa nótt. Hann hafi gengið á milli ákærða og einhvers manns sem áttu hefðu í deilum. Í kjölfarið hafi komið til ýfinga á milli hans og ákærða og þeim lent saman. Kvaðst D-kk-nf hafa tekið ákærða hálstaki og þeir fallið í gólfið. Meðan á þessum átökum stóð og þegar þeir lágu í gólfinu hafi hann fengið högg í andlitið og taldi að ákærði hafi veitt honum það með því að slá aftur fyrir sig og þá sennilega með gleríláti. Nánar aðspurður um þetta treysti D-kk-nf sér hvorki til að fullyrða að ákærði hafi slegið hann né að gleríláti hafi verið beitt. Var helst á honum að skilja varðandi seinna atriðið að hann væri að draga ályktun í þá veru af því að glerbrot hefðu verið á gólfinu þar sem þeir lágu og læknir hafi fjarlægt glerbrot úr auga hans.

Níu önnur vitni komu fyrir dóm í málinu. Af þeim kváðust sjö hafa verið stödd á veitingastaðnum H-punktinum í umrætt sinn. Verður framburður þeirra nú rakinn stuttlega.

Vitnið E-kvk-nf B-kvk-nf V-kvk-nf, sem er einn af rekstraraðilum veitingastaðarins og var við störf þar í umrætt sinn, kvaðst í skýrslu sinni fyrir dómi ekkert muna eftir því atviki sem hér er til umfjöllunar og gæti því ekkert sagt um það. Í skýrslu sem tekin var af henni hjá lögreglu 16. maí 2008, það er tæpum mánuði síðar, var hún þó í fyrstu afdráttarlaus í þeim vitnisburði sínum að ákærði hafi slegið D-kk-þf H-kk-þf í andlitið með bjórflösku. Flaskan hafi brotnað við höggið og D-kk-nf skorist í andliti. Síðar í skýrslunni er eftirfarandi meðal annars bókað eftir vitninu um þetta: „Hún hafi séð X stefna í áttina að D-kk-þgf og lemja með flösku í áttina að honum. Hún hafi ekki séð hvar flaskan lenti á D-kk-þgf en hann hafi strax fallið niður við höggið og skriðið í átt að barnum. E-kvk-nf segir að hún hafi séð til þess að D-kk-nf opnaði ekki augun því það voru glerbrot í augunum á honum auk þess sem það blæddi mikið úr skurði undir auganu.“ Þegar þetta var borið undir E-kvk-þf B-kvk-þf fyrir dómi svaraði hún því til að hún gæti ekki staðhæft að þetta hafi gerst svona þar sem hún væri alveg búin að gleyma þessu atviki, en frásögn hennar svo stuttu eftir að þetta gerðist hlyti að vera rétt.

Í skýrslu J-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef kom fram að hann hafi verið staddur í eldhúskrók við bar veitingastaðarins þegar hann hafi heyrt einhver læti. Þegar hann hafi farið að athuga hverju þetta sætti hafi hann séð dyraverði halda D-kk-þgf H-kk-þgf og að greinilegt hafi verið að einhver átök hefðu átt sér stað á milli hans og ákærða, svo sem síðar hafi verið rætt um. Í fyrstu og eftir að búið var að stía þeim í sundur hafi hann ekki séð áverka á D-kk-þgf. Hafi D-kk-nf legið á grúfu og dyraverðir haldið honum. Þegar þarna var komið sögu hafi ákærði „teygt sig í áttina að D-kk-þgf“, sem stuttu síðar hafi skriðið að barborðinu og þá verið alblóðugur í andliti. Ákærði hafi þá hlaupið út. Sérstaklega aðspurður kvaðst J-kk-nf H-kk-nf ekki hafa séð að ákærði væri með eitthvað í höndunum meðan á þessu stóð. Þá treysti hann sér ekki til að staðhæfa eitt né neitt um það hvernig það kom til að D-kk-nf hlaut áverka í andliti og gat ekki gefið frekari lýsingu á því með hvaða hætti ákærði nálgaðist D-kk-þf eftir að þeim hafði verið stíað í sundur. Þó tók hann fram í þessu sambandi að glerbrot hefðu verið á gólfinu þar sem þeir höfðu legið.

Í skýrslu sinni skýrði G-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf svo frá að einhver átök hefðu átt sér stað inni á veitingastaðnum áður en ákærða og D-kk-nf lenti saman. Verður af vitnisburðinum ráðið að nokkrir einstaklingar hafi þar átt hlut að máli og að pústrar hafi gengið á milli manna. Í kjölfar þessa hefðu ákærði og D-kk-nf byrjað að rífast. Ákærði hafi þá haldið á bjórflösku. Hefðu þeir tekið hvor í annan og fljótlega fallið í gólfið. Kvaðst G-kk-nf Þ-kk-nf ekki hafa séð ákærða slá D-kk-þf með flöskunni. Það hafi örugglega ekki gerst meðan þeir voru báðir uppistandandi og ósennilegt verði að telja að ákærði hafi náð að slá frá sér í fallinu. Engu að síður hafi blætt úr andliti D-kk-ef þegar þetta var afstaðið. Gat G-kk-nf Þ-kk-nf ekki gefið skýringu á því, aðra en þá eftir því sem best verður séð, að á meðan ákærði og D-kk-nf voru að rífa hvor í annan hafi flaskan sem ákærði hélt á fallið í gólfið og brotnað og glerbrotin mögulega rekist í andlit D-kk-ef í fallinu eða þar sem hann lá.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf V-kk-nf, sem rekur veitingastaðinn H-punktinn ásamt nokkrum fleiri aðilum, gaf skýrslu fyrir dómi við aðalmeðferð málsins. Kvaðst hann nánast ekkert muna eftir þessu tiltekna atviki og tiltók það eitt að D-kk-nf hafi hlotið áverka inni á veitingastaðnum og að honum hafi verið sagt að ákærði hafi orðið valdur að þeim. Hann hafi þannig ekki séð ákærða slá D-kk-þf og að það sem haft er eftir honum í rannsóknargögnum málsins um samskipti þeirra sé byggt á því sem honum hafi verið sagt en ekki því sem hann hafi sjálfur séð. Ákærði hafi látið sig hverfa áður en tekist hafi að hafa hendur í hári hans og kvaðst Ó-kk-nf Ó-kk-nf hafi leitað að honum í grennd við veitingastaðinn. Þá kom fram hjá honum að hann og D-kk-nf væru æskufélagar.

Í skýrslu Ó-kk-ef S-kk-ef O-kk-ef kom fram að hann hafi staðið fimm til sex metra frá barnum þegar hann hafi heyrt glas brotna. Hafi hann aðgætt hverju þetta sætti og þá séð ákærða og annan mann liggja á gólfinu við barinn og dyraverði ofan á þeim eða til hliðar við þá. Kvaðst Ó-kk-nf S-kk-nf hafa gengið þarna að og hjálpað ákærða á fætur. Þegar ákærði hafði náð að standa upp hafi hann hlaupið út. Aðspurður kvaðst Ó-kk-nf S-kk-nf ekki hafa séð hvort maðurinn sem lá í gólfinu ásamt ákærða hafi verið með einhverja áverka, hann hafi ekki séð í andlit hans. Þá kvaðst Ó-kk-nf S-kk-nf ekki hafa séð ákærða halda á glerglasi eða einhverju öðru gleríláti.

Framangreindur vitnisburður Ó-kk-ef S-kk-ef um að hann hafi aðstoðað ákærða við að standa á fætur fær stoð í framburði G-x-x S-kk-ef fyrir dómi. Kvaðst G-kk-nf minnast þess eins frá þessu atviki að þvaga hafi myndast við bar veitingastaðarins og að hann hafi séð Ó-kk-þf S-kk-þf vin sinn teygja sig niður og hjálpa ákærða á fætur. Hann hafi engin átök séð, eingöngu þetta. Þó kom fram í vitnisburði G-kk-ef að ákærði hafi haldið á bjórglasi áður en þetta gerðist. Á meðal gagna málsins er skýrslu sem lögreglumaður skráði eftir G-kk-þgf eftir að hafa rætt við hann í síma 15. maí 2008. Í henni er eftirfarandi meðal annars haft eftir G-kk-þgf: G-kk-nf kvaðst hafa séð átökin og allt það sem gerðist nema það hvernig strákurinn var laminn í andlitið. […] G-kk-nf kvaðst hafa orðið var við læti við barinn og séð X vera að rífast við annan strák sem hann hafi aldrei séð áður. Þeir hafi ekki verið að ýta hvor við öðrum en verið að munnhöggvast. X hafi haldið á bjórglasi í hendinni. […] G-kk-nf sagði að það hafi verið mikið af fólki í kringum X og hinn strákinn og fólkið hafi skyggt dálítið á það sem var að gerast. Allt í einu hafi X verið kominn í átök við þennan strák á gólfinu. Strákurinn hafi legið á bakinu á gólfinu og X legið á bakinu svo til ofaná stráknum en strákurinn hafi haldið X í hálstaki. G-kk-nf sagði að þegar þarna var komið sögu hafi strákurinn verið blóðugur í andliti en hann hafi ekki verið blóðugur í andliti þegar hann stóð uppi og var að rífast við X. G-kk-nf kvaðst ekki hafa séð hvernig strákurinn blóðgaðist í framan og endurtók að það hafi verið mikið af fólki í kringum strákana að fylgjast með því sem fram fór þannig að hann sá ekki allt saman.“ Þegar framangreint var borið undir G-kk-þf fyrir dómi svaraði hann því til að þetta geti vel verið rétt en hann gæti ekki staðfest það.

Í skýrslu sinni skýrði D-kvk-nf H-kvk-nf frá átökum á milli ákærða og einhvers stráks inni á veitingastaðnum. Henni hafi síðar verið sagt að meðan á átökum þeirra stóð hafi ákærði slegið strákinn með glerflösku í andlitið. Hún hafi ekkert slíkt séð. Þeir hefðu legið í gólfinu þegar hún sá fyrst til þeirra og hafi strákurinn þá legið ofan á ákærða og haldið um háls hans. Dyraverðir hefðu stíað þeim í sundur og hafi ákærði þá hlaupið út. Engir áverkar hafi verið sjáanlegir á manninum sem ákærði var að slást við. Þá kom fram hjá vitninu að hún hafi séð ákærða halda á plastglasi með bjór í áður en til framangreindra átaka kom og hún hafi ekki séð hann halda á einhverju öðru.

K-kvk-nf L-kvk-nf S-kvk-nf E-kvk-nf læknir kom fyrir dóm við aðalmeðferð málsins. Aðspurð kvaðst hún ekki geta staðfest að aðskotahlutir sem hún fjarlægði úr auga D-kk-ef H-kk-ef hefðu verið glerbrot. Þá kom fram hjá henni að áverki sem D-kk-nf var með í andliti samrýmist því að hann hafi verið sleginn með gleríláti.

III

Ákærða er svo sem fram er komið gefið að sök að hafa, aðfaranótt laugardagsins 19. apríl 2008, á veitingastaðnum H-punktinum við Hafnargötu í Reykjanesbæ, slegið D-kk-þf H-kk-þf með gleríláti í höfuðið. Í málinu er upplýst að til átaka kom á milli ákærða og D-kk-ef inni á veitingastaðnum þessa nótt. Þá hafa vitni borið að ákærði hafi haldið á bjórglasi eða bjórflösku áður en átökin hófust og að ekki hafi verið sjáanlegir áverkar á D-kk-þgf áður en til þeirra kom, en að blætt hafi úr andliti hans að þeim loknum. Við læknisskoðun kom í ljós að D-kk-nf var með skurð undir vinstra augnloki. Að mati læknis sem skoðaði hann fær sá áverki vel samrýmst því að hann að hann hafi verið sleginn með gleríláti. Loks er til þess að líta að vitnisburður E-kvk-ef B-kvk-ef V-kvk-ef hjá lögreglu var afdráttarlaus um það að ákærði hafi slegið D-kk-þf í andlitið með bjórflösku.

Ákærði hefur allt frá upphafi neitað sök. Er lýsing hans á atburðarás áður rakin. Framburður hans um að hann hafi haldið á plastglasi þegar D-kk-nf tók hann hálstaki fær stoð í vitnisburði D-kvk-ef H-kvk-ef. Þá kom fram í vitnisburði J-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef að hann hafi ekki séð áverka á D-kk-þgf þegar dyravörðum hafði tekist að stía ákærða og D-kk-þgf í sundur. Frásögn vitnisins af því sem gerðist í kjölfarið er síðan óljós. Við sakarmat skiptir þó mestu að ekki nýtur við í málinu vitnisburðar fyrir dómi um að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til, en í skýrslu sinni kvaðst E-kvk-nf B-kvk-nf ekki muna eftir því sem þarna gerðist og hún gæti því ekki staðfest að atvik hafi verið á þann veg sem haft er eftir henni í framburðarskýrslu hennar hjá lögreglu. Þá eru lýsingar vitna á atvikum um margt ósamrýmanlegar.

Sönnunarbyrði um atvik sem eru sakborningi í óhag hvílir á ákæruvaldinu, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Skal dómari samkvæmt 1. mgr. 109. gr. sömu laga meta hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt. Þá skal dómari enn fremur meta ef þörf krefur hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða af um það, sbr. 2. mgr. sömu greinar. Með vísan til þessa og að því virtu hvernig sönnunarfærslu í málinu er háttað samkvæmt framansögðu, er það niðurstaða dómsins að varhugavert sé að telja að nægar sönnur hafi verið færðar fyrir sök ákærða. Samkvæmt því verður ákærði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins. Með vísan til 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 verður bótakröfu D-kk-ef H-kk-ef vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði eins og nánar segir í dómsorði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu D-kk-ef H-kk-ef er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Á-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns, 336.150 krónur, og aksturskostnaður hans, 22.080 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf