S-390/2007

Þetta mál, sem var dómtekið 4. desember, er höfðað með tveimur ákærum. Fyrri ákæran er gefin út af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu, 24. apríl 2007, á hendur E-kk-þgf H-kk-þgf, kt. (...), Klapparstíg 6, Reykjanesbæ, „fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot, með því að hafa í heimildarleysi tekið bifreiðina ZS-287, aðfaranótt föstudagsins 27. janúar 2006 frá Hvannalundi 10 í Garðabæ og ekið henni, án þess að hafa ökuskírteini meðferðis, og með 112 km hraða á klst. um Reykjanesbraut austan Voga í Vatnsleysustrandarhreppi, þar sem hámarkshraði er 90 km á klst., uns lögregla stöðvaði bifreiðina að Reykjanesbraut 41.“

Teljast brotin varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 1. gr. laga nr. 20/1956 og 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Seinni ákæran er gefin út af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 13. júní 2007 en í henni er ákærði sakaður um „umferðarlagabrot, með því að hafa að morgni laugardagsins 21. apríl 2007 ekið bifreiðinni PD-582 undir áhrifum amfetamíns (115ng/ml) frá Klapparstíg í Reykjanesbæ, uns lögreglan stöðvaði akstur ákærða á Hafnargötu þar í bæ.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.“

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44, 1993 og 18. gr. laga nr. 66, 2006.

Við fyrirtöku málsins 4. september viðurkenndi ákærði þau umferðarlagabrot sem honum eru gefin að sök í ákæru dags. 24. apríl 2007 en neitaði að hafa ekið bifreiðinni ZS-287 í heimildarleysi. Ennfremur viðurkenndi hann skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru dagsettri 13. júní 2007.

Við aðalmeðferð vegna fyrri ákærunnar þann 4. desember sl. viðurkenndi ákærði að hafa ekið á 112 km hraða á klst. og að hafa ekki haft ökuskírteini meðferðis en neitaði að hafa verið á bifreiðinni ZS-287 en kvaðst þess í stað hafa verið á bifreið vinkonu sinnar sem er sömu tegundar en af öðrum lit.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af því að hafa brotið gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga en að öðru leyti er krafist svo mildra viðurlaga sem lög leyfa og að sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð. Jafnframt er krafist málsvarnarlauna til skipaðs verjanda úr ríkissjóði að mati dómsins.

I.

Í frumskýrslu lögreglu vegna fyrri ákærunnar, sem gerð var síðdegis 27. janúar 2006, segir að tilkynnt hafi verið um þjófnað á bifreið frá Hvannalundi 10 í Garðabæ. Bifreiðin, sem horfin var, var af gerðinni Toyota Corolla, dökkblá að lit, skáningarnúmer ZS-287. Þegar lögregla kom á staðinn kvaðst eigandi bifreiðarinnar fyrst hafa haldið að sonur hennar hefði farið á bifreiðinni um morguninn en síðar hefði komið í ljós að svo hefði ekki verið. Hún kvaðst ýmist skilja bíllyklana eftir á símaborði í anddyrinu eða hengja þá á nagla bak við útidyrahurðina. Kvaðst eigandinn einnig sakna lykla að íbúðarhúsinu og vinnustað sínum sem og peninga úr peningaveski. Í annarri lögregluskýrslu kemur fram að dóttir eigandans hafi heyrt umgang um neðri hæð hússins um kl. 02.30 þessa nótt en hafi talið að þar væri fjölskyldumeðlimur á ferð. Við athugun lögreglu kom í ljós að skrá á útidyrahurð á húsinu að Hvannalundi 10 átti það til að hviklæsast og stóð hviklæst í nokkur skipti þegar lögreglan prófaði lásinn. Við húsbrotið höfðu ekki verið unnar skemmdir og fingraför fundust ekki á vettvangi.

Í skýrslu lögreglunnar dags. 30. janúar 2006 segir að lögreglumenn, sem voru við hraðamælingar á Reykjanesbraut kl. 02.48 aðfaranótt 27. janúar sama ár, hafi stöðvað bifreiðina ZS-287 þar sem henni var ekið Reykjanesbraut til vesturs en hraðinn hafi mælst 112 km/klst. á vegarkafla þar sem leyfilegur hámarkshraði sé 90 km/klst. Lögreglan hafi rætt við ökumann sem hafi ekki viljað yfirgefa bifreiðina sem hann ók. Hann hafi ekki haft ökuskírteini eða önnur skilríki meðferðis en hafi sagt að hann hafi talið sig vera á 92 km hraða á klst. þegar mælingin fór fram.

Í annarri skýrslu lögreglunnar, dags. mánudaginn 30. janúar 2006, segir að að morgni þess dags hafi lögreglan í Hafnarfirði óskað eftir aðstoð lögreglunnar í Keflavík við að hafa uppi á bifreiðinni ZS-287 sem hafi verið stolið frá Hvannalundi 10 í Garðabæ aðfaranótt föstudagsins 27. janúar. Þar sem lögreglan í Hafnarfirði hafði rökstuddan grun um að ákærði hefði tekið bifreiðina ófrjálsri hendi grunaði hana að bifreiðin væri í Vogunum á dvalarstað ákærða, Aragerði 10. Þar nálægt, á Tjarnarbraut, fannst bifreiðin, ólæst, með lykla í kveikjulási og var hún því færð á lögreglustöðina í Hafnarfirði. Í framhaldi af þessu var tekin skýrsla af ákærða og vitnunum E-kk-þgf Á-kk-þgf V-kk-þgf og E-kvk-þgf R-kvk-þgf.

Ákærði var handtekinn kl. 09.48 að morgni 30. janúar og látinn laus kl. 10.49. Í skýrslu sem tekin var af honum á þessum tíma kvaðst hann hafa fengið tvær vinkonur sínar, E-kvk-þf og E-kvk-þf, í heimsókn í Vogana þann 26. janúar og hafi þær komið til hans um kl. 22.00. E-kvk-nf hafi lánað honum Toyota-bifreið sína sem ákærði hafi skotist á til Reykjavíkur og hafi hann verið á heimleið er hann hafi verið stöðvaður við of hraðan akstur. Ákærði staðfesti undirritun sína á skýrslu sem tekin var á vettvangi hraðaksturs aðfaranótt 27. janúar og kvaðst hafa verið kærður fyrir að aka á 112 km hraða á klst.

Við sömu skýrslugjöf staðfesti ákærði einnig að hann hefði verið á ferð með vini sínum E-kk-þgf Á-kk-þgf fyrr þetta sama kvöld á Toyota Yaris bifreið sem hafi bilað á Reykjanesbraut til móts við Vífilsstaðaveg. Bifreiðin hafi orðið bensínlaus og hafi stöðvast á slæmum stað þannig að hann hafi hringt í 112. Þetta hafi gerst á tímabilinu 21.00 til 23.00. Eftir að bifreiðin hafi bilað hafi þeir tveir húkkað sér far til Keflavíkur. Þegar honum var bent á ósamræmi í framburði sínum kvaðst hann ekki vilja tjá sig frekar um það.

Sérstaklega að því spurður sagði ákærði þá félaga hafa ekið í gegnum Garðabæ en kvað þá ekki hafa farið í gegnum íbúðahverfi.

Í annarri skýrslu, sem tekin var af ákærða sama dag milli kl. 14.00 og 15.00, kvað hann E-kvk-þf vinkonu sína hafa komið og náð í þá félaga þar sem þeir hafi verið á bensínlausa bílnum. Hann kvaðst síðan hafa fengið bifreiðina lánaða hjá E-kvk-þgf og hafa skroppið til Reykjavíkur um nóttina, farið á BSÍ og í eitt hús og hafi hann ekki verið lengi í ferðinni. Hann kvaðst ekki muna hvaða litur væri á bíl E-kvk-ef en taldi hann vera dökkbláan.

E-kk-nf Á-kk-nf V-kk-nf var handtekinn kl. 12.45 og látinn laus kl. 13.08 þann 30. janúar 2006. Í lögregluskýrslu sem tekin var af honum sem vitni á þeim tíma bar hann að hann og ákærði hefðu verið á Toyota Yaris bifreið vitnisins aðfaranótt 27. janúar þegar hún hefði orðið bensínlaus á Reykjanesbrautinni til móts við Vífilsstaði. Þetta hafi verið eftir miðnætti. Þar sem verðmæti hafi verið í bifreiðinni, rúða hafi verið skemmd og þar sem bifreiðin hafi stöðvast á slæmum stað hafi þeir hringt í 112. Þeir hafi einnig beðið E-kvk-þf að koma. Hafi hún og E-kvk-nf vinkona hennar komið og ekið þeim í Vogana. Síðar í sömu skýrslu segir vitnið að ákærði hafi ekki farið aftur út eftir að vitnin E-kvk-nf og E-kvk-nf höfðu náð í þá félaga og ekið þeim í Voga. Kvað hann það mjög dularfullt mál að ákærði hefði umrædda nótt verið tekinn fyrir of hraðan akstur á Reykjanesbraut.

Skýrsla var tekin af vitninu E-kvk-þgf R-kvk-þgf síðdegis 30. janúar 2006. Hún bar að aðfaranótt 27. janúar hafi ákærði hringt í hana og beðið hana að ná í sig þar sem bíll sem hann ók hefði orðið bensínlaus til móts við golfvöllinn við Vífilsstaði. Þetta hafi verið eftir miðnætti og hafi hún þá verið sofandi á heimili sínu í Torfufelli. Hún hafi klætt sig og farið að sækja þá félaga og hafi síðan ekið þeim í Vogana. Kvaðst hún ekki hafa séð ákærða eða vitnið E-kk-þf fara út eftir að þau komu að Aragerði 10.

Sérstaklega að því spurð kvaðst hún ekki hafa verið með E-kvk-þgf þessa nótt.

Þann 2. júní 2006 er aftur tekin skýrsla af vitninu E-kvk-þgf og segir hún þá að hún hafi fyrst náð í vitnið E-kvk-þf upp í Gvendargeisla í Grafarholti áður en hún fór að ná í ákærða og E-kk-þf Á-kk-þf þar sem bíll þeirra hafði staðnæmst við golfvöllinn í Garðabæ. Þegar þau hafi verið komin í Vogana hafi hún sofnað í stofusófanum í Aragerði 10 en ákærði hafi verið vakandi. Bíllyklana hafi hún skilið eftir á stofuborðinu og hafi þeir verið á sama stað næsta morgun. Hún kvaðst ekki hafa orðið vör við það þegar ákærði fór út um nóttina og ekki heldur þegar hann kom heim.

Misræmi í framburði sínum um það hvort E-kvk-nf vinkona hennar hefði verið með eða ekki skýrði hún með því að hún hefði hreinlega ekki munað eftir því við skýrslugjöf 30. janúar hvort E-kvk-nf hefði verið með henni eða ekki þann 27. janúar.

Þann 8. júní 2006 gaf vitnið E-kvk-nf B-kvk-nf Ó-kvk-nf skýrslu hjá lögreglu. Hún bar að E-kvk-nf vinkona hennar hefði hringt í hana og beðið hana að koma með sér að sækja ákærða og vitnið E-kk-þf Á-kk-þf þar sem þeir voru staddir á bensínlausri bifreið á Reykjanesbraut við golfvöllinn í Garðabæ. Þar hafi þær tekið þá upp í og síðan hafi þau ekið að Aragerði 10 í Vogum. Hún hafi farið upp á efri hæðina til að sofa. Þá hafi ákærði verið í stofusófanum að horfa á sjónvarpið. Þær hafi svo farið kl. 07.00 um morguninn og hafi hún ekki veitt því athygli hvort bifreið E-kvk-ef var þá á sama stað og þau höfðu yfirgefið hana um nóttina.

Við rannsókn lögreglu kom í ljós að vitnið E-kk-nf Á-kk-nf hafði hringt í Fjarskiptamiðstöð umrædda nótt kl. 01.23 og 01.25 og óskað eftir aðstoð vegna bilaðrar bifreiðar sem stóð til móts við gatnamót Reykjanesbrautar og Vífilsstaðavegar í Garðabæ en hann hafi verið farinn af vettvangi þegar lögregla kom á staðinn. Frá þeim stað þar sem bifreiðin stöðvaðist eru um 500-700 metrar að Hvannalundi 10.

Fyrir dómi bar ákærði að aðfaranótt 27. janúar hafi hann verið á Toyota Corolla bifreið E-kvk-ef vinkonu sinnar þegar lögregla stöðvaði hann fyrir of hraðan akstur. Hann hafi ekið úr Aragerði í Vogum til Reykjavíkur og til baka. Hann bar að fyrr um kvöldið hefði hann verið með vitninu E-kk-þgf Á-kk-þgf. Bifreiðin sem þeir voru á hafi orðið bensínlaus og hafi þeir verið sóttir og fluttir í Voga. Ákærði taldi að þetta hefði verið á tímabilinu frá kl. 21.00 til 24.00 eða rétt fyrir eða um miðnætti en vísaði til upplýsinga sem lægju frammi í málinu vegna símhringingar sinnar í 112. Hann hefði ekkert hugsað út í það hvað klukkan var nákvæmlega. Hann véfengdi þó ekki að hringt hefði verið í Fjarskiptamiðstöð kl. 01.23 og 01.25 aðfaranótt 27. janúar til þess að óska eftir aðstoð við að fjarlægja bílinn eins og komi fram í gögnum málsins.

Síðan hafi E-kvk-nf og E-kvk-nf náð í ákærða og vitnið E-kk-þf Á-kk-þf. E-kvk-nf hafi ekið þeim í Voga. Hann hafi síðan farið á bíl E-kvk-ef í bæinn og til baka. Þessar tímasetningar komi heim og saman.

Að sögn ákærða var ekki búið að færa bílnúmerið í vettvangsskýrsluna, sem lögregla gerði þegar hann var stöðvaður við hraðakstur, þegar hann undirritaði hana. Hann kvaðst ekki hafa lesið alla skýrsluna yfir áður en hann undirritaði hana heldur einungis það sem lögreglan hafði eftir honum varðandi hraðakstur hans. Hann kvaðst halda að ákveðinn hluti skýrslunnar hefði ekki verið fylltur út þegar hann undirritaði hana. Til dæmis myndi hann hafa tekið eftir því ef á skýrslunni hefði staðið nafn eiganda ökutækis sem hann þekkti ekki. Persónupplýsingar um hann hefðu verið á skýrslunni, staðsetning og veðurlýsing, athugasemdir og framburður ökumanns. Ákærði kvaðst ekki hafa séð ástæðu til að fara út úr bifreiðinni og lögreglumaðurinn hafi því fyllt skýrsluna út á húddinu á bílnum.

Ákærði kvaðst hafa beðið vitnið E-kvk-þf um leyfi til að nota bifreið hennar ef hann þyrfti að skjótast í bæinn um nóttina. Hann hafi verið um 20-30 mínútur heima og hafi síðan skotist í bæinn. Það sé 20 mínútna akstur frá Vífilsstaðaspítala að Vogum. Þar sem engin umferð hafi verið á þessum tíma hafi hann í mesta lagi verið 25 mínútur frá Vogum niður að BSÍ. Orðalagið „reddað sér fari til Keflavíkur“ í lögregluskýrslu tákni það að E-kk-nf Á-kk-nf hafi beðið E-kvk-þf að sækja þá. Á þessum tíma hafi E-kvk-nf og E-kvk-nf verið meira og minna hjá þeim í Vogagerðinu þannig að bíllinn hennar hafi mjög oft staðið þar í innkeyrslunni.

I-kvk-nf H-kvk-nf, eigandi bifreiðarinnar ZS-287, bar fyrir dómi að þegar hún hafi ætlað að leggja af stað að morgni 27. janúar 2006 hafi bíllinn ekki staðið fyrir utan húsið. Henni hefði fyrst dottið í hug að sonur hennar hefði farið á bílnum í skólann. Komið hefði í ljós um eða upp úr hádegi að svo var ekki og hafi henni þá orðið ljóst að bílnum hefði verið stolið. Hún hafi hringt í lögregluna um kl. 13.30. Hún hafi svo farið yfir málið með börnum sínum og þá hafi komið í ljós að dóttir hennar hafi heyrt umgang í húsinu eftir kl. 02.00 að hún hélt en taldi að þar hefði móðir sín verið á ferð. Þar sem vitnið hafði ekki verið á ferð um húsið um nóttina hafi þau gert sér grein fyrir að einhver hefði komið inn í húsið. Bíllyklana skilji hún venjulega eftir á snaga bak við útidyrahurðina eða á borði í anddyrinu. Hún kvaðst ekki útiloka að hægt hefði verið að opna hurðina án þess að nota lykil þar sem einhver bilun hefði verið í lásnum. Hún kvaðst hafa gefið lögreglunni skýrslu þegar lögreglan kom til hennar í kjölfar þess að hún tilkynnti um að bíllinn væri horfinn en hún hafi ekki gefið skýrslu á lögreglustöð.

J-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf, lögreglumaður, bar fyrir dómi að hann hefði stöðvað ákærða fyrir of hraðan akstur aðfaranótt 27. janúar 2006. Í kjölfar þess að borist hafði tilkynning um að bílnum hefði verið stolið hafi hann farið ásamt öðrum lögreglumanni inn í Voga þar sem þeir sáu bílinn. Lögreglumennirnir hafi verið sammála um að þeir hafi þar séð sama bíl og þeir stöðvuðu um nóttina. Vitnið minntist þess að ákærði hefði neitað að fara út úr bílnum og hefði skýrslan því verið rituð fyrir utan bílinn sem ákærði ók.

Venjulegt verklag sé að fylla vettvangsskýrslur út að fullu áður en viðkomandi ökumaður undirriti þær. Hann sagði að upplýsingar væru ekki færðar inn í vettvangsskýrslur eftir að viðkomandi hefði undirritað og minntist þess ekki að hann hefði fært inn neinar upplýsingar eftir að ákærði hefði undirritað skýrsluna. Hann sagði þó að atvik hefðu verið óvenjuleg í þetta sinn þar sem ökumaðurinn hefði ekki viljað fara út úr bílnum til að koma yfir í lögreglubílinn. Þar sem skýrslan hefði verið rituð fyrir utan þá bifreið sem ákærði ók taldi vitnið mögulegt að þeir hefðu ekki kannað eignarhald á bifreiðinni á staðnum. Vitnið taldi mögulegt að hinn lögreglumaðurinn, S-kk-nf, hefði haft samband við upplýsingamiðstöð lögreglunnar á meðan vitnið fyllti út lögregluskýrsluna til þess að kanna eignarhald á bifreiðinni. Á vettvangi hefðu ekki komið fram upplýsingar um það að bílnum hefði verið stolið.

S-kk-nf A-kk-nf L-kk-nf, lögreglumaður, bar fyrir dómi að hann hefði ásamt öðrum lögreglumanni verið við hraðamælingar á Reykjanesbrautinni. Ekki hafi aðrir verið á ferðinni á þessum tíma en ákærði. Þeir hafi stöðvað ákærða á 112 km hraða á klst. Ákærða hafi verið boðið að koma yfir í lögreglubifreiðina til skýrslutöku en hann hafi ekki viljað það þannig að lögreglumaðurinn J-kk-nf hafi tekið skýrslu af ákærða við bílinn sem ákærði ók. Vitnið kvað mögulegt að ekki væru allir liðir vettvangsskýrslu fylltir út áður en sá sem stöðvaður væri undirritaði skýrsluna. Viðkomandi væri í raun einvörðungu að staðfesta sinn eigin framburð með undirritun sinni á skýrsluna og að honum hafi verið kynnt það að hann þyrfti ekki að tjá sig um sakarefnið. Hann kvað það undantekningu ef vettvangsskýrsla væri ekki fyllt út endanlega áður en sá sem stöðvaður væri undirritaði hana. Hann kvað þó mögulegt að athugað væri með skráðan eiganda eftir að menn kæmu aftur á lögreglustöðina. Hann kvað bílnúmerið þó alltaf fyllt út á staðnum.

Vitnið sagði að í kjölfar þess að tilkynnt hefði verið að bílnum ZS-287 hefði verið stolið hefðu þeir farið út í Voga þar sem þeir hafi svipast um eftir bílnum og hafi séð hann við fyrirtæki sem heiti Vogabær. Hann kvaðst ekki hafa séð þar annan bíl af sömu tegund í öðrum lit.

Vitnið E-kk-nf Á-kk-nf V-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði verið með ákærða að kvöldi 26. janúar 2006 í bifreiðinni DM-466. Bíllinn hafi bilað og hafi E-kvk-nf og E-kvk-nf sótt þá og flutt þá í Vogana á svartri Toyota Corolla-bifreið E-kvk-ef. Hann kvaðst ekki muna hvað klukkan var þegar bíllinn bilaði. Vitnið kvaðst muna eftir því að E-kvk-nf hefði veitt ákærða leyfi til að nota bíl sinn seinna um nóttina. Hann kvaðst muna eftir því að ákærði hafi farið á bílnum og komið á honum til baka. Vitnið kvað E-kvk-þf og E-kvk-þf hafa gist í Vogunum um nóttina og hafi þær svo farið til vinnu daginn eftir. Vitnið staðfesti lögregluskýrslur sem teknar voru af því við rannsókn málsins.

Vitnið E-kvk-nf R-kvk-nf bar fyrir dómi að að kvöldi 26. janúar hafi annaðhvort kærði eða vitnið E-kk-nf Á-kk-nf hringt í hana og beðið hana að ná í þá tvo þar sem bíll sem þeir hafi verið á hafi orðið bensínlaus í Garðabæ rétt hjá golfvellinum. Hún hafi farið upp í Grafarholt til þess að ná í E-kvk-þf vinkonu sína. Þær hafi síðan náð í ákærða og vitnið E-kk-þf Á-kk-þf og hafi ekið þeim í Voga og hafi gist þar um nóttina. Hún sagðist ekki hafa séð ákærða fara á bílnum hennar en hann hafi sagt henni daginn eftir að hann hefði fengið bílinn lánaðan um nóttina, enda hafði hún sagt honum að hann gæti fengið bílinn lánaðan.

Vitnið E-kvk-nf B-kvk-nf Ó-kvk-nf bar fyrir dómi að E-kvk-nf vinkona hennar hefði hringt í hana og beðið hana að koma með sér að ná í ákærða og E-kk-þf Á-kk-þf rétt hjá Garðabæ þar sem þeir hafi verið á bíl sem hafi bilað. Þær hafi náð í þá og ekið þeim í Voga. Vitnið kvaðst ekki muna á hvaða tíma þetta var en taldi þó frekar að það hefði verið fyrir miðnætti. Vitnið bar að ákærði hefði oft fengið bíl vitnisins E-kvk-ef lánaðan og taldi hún víst að E-kvk-nf hefði einnig veitt honum heimild til að nota bíl sinn þessa nótt. Þær hefðu svo gist í Vogunum og farið til baka morguninn eftir til að ná til vinnu. Vitnið bar að þegar þær fóru um morguninn hafi einungis bíll E-kvk-ef verið í bílastæðinu. Bíll E-kvk-ef hefði ekki verið á sama stað um morguninn og þar sem E-kvk-nf lagði honum um kvöldið.

II.

Ákærði fullyrðir að hann hafi ekki verið á þeirri bifreið sem ber það númer sem er skráð í vettvangsskýrslu lögreglu þegar hún stöðvaði ákærða fyrir of hraðan akstur aðfaranótt 27. janúar 2006.

Ekkert er komið fram sem gerir það líklegt að lögreglumaðurinn J-kk-nf hafi skráð í vettvangsskýrsluna númer annarrar bifreiðar en þeirrar sem ákærði ók í umrætt sinn. Ákærði bar að bílnúmerið hefði ekki verið komið í lögregluskýrsluna þegar hann undirritaði vettvangsskýrsluna.

S-kk-nf A-kk-nf L-kk-nf, lögreglumaður, kvað það undantekningu ef vettvangsskýrsla væri ekki fyllt út endanlega áður en sá sem stöðvaður væri undirritaði hana. Hann kvað þó mögulegt að athugað væri með skráðan eiganda eftir að menn kæmu aftur á lögreglustöðina. Hann kvað bílnúmerið þó alltaf fyllt út á staðnum.

J-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf, lögreglumaður, bar fyrir dómi að venjulegt verklag væri að fylla vettvangsskýrslur út að fullu áður en viðkomandi ökumaður undirritar þær. Hann sagði að upplýsingar væru ekki færðar inn í vettvangsskýrslur eftir að viðkomandi hefði undirritað og minntist þess ekki að hann hefði fært neinar upplýsingar eftir að ákærði hefði undirritað skýrsluna. Hann sagði þó að atvik hefðu verið óvenjuleg í þetta sinn þar sem ökumaðurinn hefði ekki viljað fara út úr bílnum til að koma yfir í lögreglubílinn. Þar sem skýrslan hefði verið rituð fyrir utan þá bifreið sem ákærði ók taldi vitnið mögulegt að þeir hefðu ekki kannað eignarhald á bifreiðinni á staðnum en taldi þó mögulegt að hinn lögreglumaðurinn, S-kk-nf, hefði haft samband við upplýsingamiðstöð lögreglunnar á meðan vitnið fyllti út lögregluskýrsluna til þess að kanna eignarhald á bifreiðinni. Á vettvangi hefðu ekki komið fram upplýsingar um það að bílnum hefði verið stolið.

Þessu til viðbótar kemur að þrátt fyrir að framburður ákærða og vitna, sem segjast hafa verið með honum aðfaranótt 27. janúar 2006, verði æ líkari eftir því sem lengra líður frá atvikinu var talsvert ósamræmi í framburði ákærða milli fyrstu skýrslunnar sem tekin var af honum og þeirra sem síðar voru teknar og sama má segja um framburð vitnisins E-kvk-ef. Einnig bera vitnin E-kk-nf Á-kk-nf og E-kvk-nf um atvik fyrir dómi sem þau mundu ekki eftir við skýrslugjöf hjá lögreglu.

Í fyrstu framburðarskýrslu sem tekin var af ákærða 30. janúar 2006, sem ákærði staðfesti fyrir dóminum, bar hann að hann hefði fengið tvær vinkonur sínar í heimsókn að kvöldi 26. janúar og hafi þær verið komnar til hans kl. 22.00. Síðar í sömu skýrslu staðfestir hann að hafa ekið bifreiðinni DM-466 þegar hún varð bensínlaus á Reykjanesbraut til móts við golfvöllinn í Garðabæ. Hann og vitnið E-kk-nf Á-kk-nf, sem var farþegi í bifreiðinni, hafi húkkað sér far til Keflavíkur en bifreiðin hafi bilað á tímabilinu 21.00 til 23.00.

Vitnið E-kvk-nf fullyrti í skýrslu sem tekin var af henni 30. janúar að E-kvk-nf hefði ekki verið með henni umrædda nótt en í skýrslu sem tekin var af henni 2. júní sama ár segir hún að E-kvk-nf hafi verið með henni umrædda nótt.

Vitnið E-kk-nf Á-kk-nf fullyrti við skýrslugjöf hjá lögreglu að ákærði hefði ekki farið út um nóttina eftir að E-kvk-nf hefði ekið þeim í Vogana en fyrir dómi kvaðst hann muna eftir því að ákærði hafi farið á bílnum og komið á honum til baka.

Vitnið E-kvk-nf kvaðst við skýrslugjöf hjá lögreglu ekki hafa veitt því athygli hvort bifreið E-kvk-ef var um morguninn á sama stað og þau höfðu yfirgefið hana um nóttina en fyrir dómi bar hún að bíll E-kvk-ef hefði ekki verið á sama stað um morguninn og þar sem E-kvk-nf lagði honum um kvöldið.

Í gögnum málsins kemur fram að hringt hafi verið úr símanúmerinu 847-7667 í Fjarskiptamiðstöð þann 27. janúar 2006 kl. 01.23 og 01.25 þar sem óskað hafi verið eftir aðstoð vegna bifreiðar sem var biluð við golfvöllinn í Garðabæ. Fyrir dómi bar ákærði að þessi tímasetning gæti vel staðist. Ákærði véfengir ekki að lögreglan hafi stöðvað hann á Reykjanesbrautinni austan við Voga kl. 02.48.

Ekkert er komið fram um það hvenær ákærði eða vitnið E-kk-nf Á-kk-nf eiga að hafa hringt í vitnið E-kvk-þf. Jafnvel þótt talið yrði að E-kvk-nf og E-kvk-nf hefðu verið komnar á þann stað þar sem bíll vitnisins E-kk-ef Á-kk-ef varð bensínlaus þegar þeir hringdu í 112 þá er talið nær útilokað að hægt sé að aka frá golfvellinum í Garðabæ í Voga, stoppa þar í 20-30 mínútur, aka í bæinn, fara á BSÍ og í eitt hús og aka til Voga á tímabilinu frá 01.23 til 02.48 nema að hafa ekið allan tímann á mun meiri hraða en þeim sem ákærði er sakaður um.

Þar sem ekkert er komið fram sem gerir það líklegt að lögreglumaðurinn J-kk-nf hafi skráð í vettvangsskýrsluna númer annarrar bifreiðar en þeirrar sem ákærði ók í umrætt sinn og misræmi í framburði ákærða og vitna, sem áður er gerð grein fyrir, varpar rýrð á trúverðugleika framburðar þeirra fyrir dómi, sem var mjög samhljóða, þykir ekki leika neinn skynsamlegur vafi á því að ákærði hafi verið undir stýri á bifreiðinni ZS-287 þegar hann var tekinn fyrir of hraðan akstur á Reykjanesbraut austan Voga í Vatnsleysustrandarhreppi aðfaranótt föstudagsins 27. janúar 2006.

Verður hann því sakfelldur fyrir það brot sem honum er gefið að sök í ákæru dags. 24. apríl 2007 og er þar rétt heimfært til refsiákvæða.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust viðurkennt að hafa gerst sekur um þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákæru dags. 13. júní 2007. Telst sannað með þeirri játningu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þeirri ákæru og eru brot hans þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

III.

Ákærði hefur hreint sakavottorð.

Refsing ákærða fyrir nytjastuld þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en rétt þykir að fresta fullnustu hennar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu þessa dóms, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Refsing ákærða fyrir bæði umferðarlagabrotin sem hann er sakfelldur fyrir þykir hæfileg 95.000 króna sekt til ríkissjóðs. Við ákvörðun sektar er litið til 5. mgr. 100. gr. umferðarlaga, sbr. 3. gr. laga nr. 57/1997. Verði sektin ekki greidd innan fjögurra vikna talið frá birtingu dómsins komi í hennar stað fangelsi í átta daga.

Í 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987 segir að mælist ávana- og fíkniefni, sem eru bönnuð á íslensku yfirráðasvæði, í blóði eða þvagi ökumanns teljist hann vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega. Með vísan til þessa ákvæðis og 4. mgr. 102. gr. umferðarlaga verður að svipta ákærða ökurétti en í ljósi þess magns af amfetamíni sem mældist í blóði hans þykir svipting í fjóra mánuði hæfileg.

Með vísan til 164. gr. laga nr. 19/1991 ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, alls 262.853 krónur, þar af nemur rannsóknarkostnaður vegna lyfjaaksturs 107.453 krónum samkvæmt yfirliti sækjanda og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef E-kk-ef hdl., þykja hæfilega ákveðin 155.400 krónur og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Við ákvörðun málsvarnarlauna er tekið tillit til þess að málið var tekið fyrir í alls átta skipti og þar af var gerð tilraun til að halda aðalmeðferð fjórum sinnum en ákærði mætti ítrekað ekki fyrir dóminn þrátt fyrir löglega boðun og að ekki færri en fjögur fyrirköll hafi verið birt fyrir honum.

I-kvk-nf L-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp þennan dóm.

D ó m s o r ð :

Ákærði, E-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga. Fresta skal fullnustu þeirrar refsingar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 95.000 krónur í sekt til ríkissjóðs og komi fangelsi í átta daga í sektar stað, verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í fjóra mánuði talið frá birtingu dómsins.

Ákærði greiði 262.853 krónur í sakarkostnað, þar af 155.400 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, G-kk-ef E-kk-ef hdl.

I-kvk-nf L-kvk-nf