S-90/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 16. júní sl., er höfðað af héraðssaksóknara, með ákæru, útgefinni 11. apríl sl., á hendur X;

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa miðvikudaginn 28. desember 2016, að [...] á Akureyri og í kjölfarið á lögreglustöðinni við Þórunnarstræti 138 á Akureyri, hótað lögreglumönnunum [A] og [B] og fjölskyldum þeirra lífláti auk þess sem ákærða gerði tilraun til að sparka í [B] á lögreglustöðinni.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Fyrir dómi hefur ákærða skýlaust viðurkennt sakargiftir líkt og þeim er lýst í ákæru.

Með játningu ákærðu sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, þ.m.t. svonefndum búkmyndum lögreglu, er nægilega sannað að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Með mál þetta var farið samkvæmt málsmeðferðarreglum 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

II.

Ákærða, sem er 33 ára, hefur áður sætt refsingum samkvæmt sakavottorði. Ákærða var þannig þann 5. mars 2014 dæmd til sektarrefsingar fyrir ölvunarakstur og var hún þá jafnframt svipt ökurétti í þrjú ár. Þann 2. febrúar 2016 var ákærða dæmd til 30 daga fangelsisrefsingar, skilorðsbundið í tvö ár fyrir nytjastuld en einnig fyrir ölvunarakstur og fyrir að hafa ekið ökutæki svipt ökurétti og hún var því jafnframt svipt ökurétti í þrjú ár. Loks var ákærða þann 13. desember 2016, dæmd í 90 daga skilorðsbundið fangelsi til tveggja ára fyrir brot gegn valdstjórninni, en um var að ræða hegningarauka við hinn fyrri fangelsisdóm, og var sá dómur einnig dæmdur með refsingunni, sbr. ákvæði 60. gr. hegningarlaganna.

Með þeirri háttsemi sem ákærða hefur nú verið sakfelldur fyrir rauf hún skilorð síðast greinda dómsins. Ber því að taka dóminn upp og dæma hann með í þessu máli sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga og ákveða refsingu í einu lagi sbr. 77. gr. almennra hegningarlag nr. 91 1991.

Við ákvörðun refsingar ákærðu nú ber m.a. að líta til þess að ákærða hefur áður gerst sek um brot gegn valdstjórninni, sbr. ákvæði til 3. mgr. 106. gr. hegningarlaganna, sbr. og 1. tl. 1. mgr. 70. gr. sömu laga.

Að öllu ofangreindu virtu þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin 8 mánaða fangelsi.

Við meðferð málsins fyrir dómi var af hálfu skipaðs verjanda ákærðu lagt fram vottorð Heilbrigðisstofnunar Norðurlands, sem dagsett er 14. júní 2017. Í vottorðinu kemur fram að ákærða sé nú þunguð af sínu sjötta barni og eigi von á sér um miðjan nóvember næstkomandi. Í vottorðinu segir einnig frá því að ákærða hafi mætt vel í hefðbundið meðgöngueftirlit og að þann 12. júní sl. hafi verið tekin þvagprufa fyrir fíkniefnum, og að sú prufa hafi verið „alveg hrein.“

Í máli þessu kemur samfélagsþjónusta ekki til álita, líkt og sækjandi vísaði til fyrir dómi, enda hefur Alþingi með lögum falið framkvæmdavaldinu slíkt úrræði að uppfylltum ákveðnum skilyrðum, en ekki dómstólum.

Að öllu ofangreindu virtu, en einnig með hliðsjón af undanbragðalausri játningu ákærðu fyrir dómi, þá sérstaklega í ljósi áðurgreindra aðstæðum hennar, er að áliti dómsins rétt að fresta fullnustu refsingar hennar með skilyrðum. Skal refsing ákærðu þannig niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms að telja, haldi hún almenn skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1995. Þá þykir einnig rétt, svo sem atvikum máls er háttað, að binda frestun fullnustunnar því skilyrði að ákærða sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19/1940. Gert er ráð fyrir að Fangelsismálastofnun tilnefni þann aðila sem hafa skal með hendi umsjónina.

Af hálfu ákæruvalds féll enginn sakarkostnaður til við rekstur máls þessa. Ákærða skal greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., 194.990 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvalds flutti máli E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Ákærða, X, sæti 8 mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Þá er frestun á fullnustu refsivistar jafnframt bundin því skilyrði að ákærða sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19/1940. Skal Fangelsismálastofnun hafa umsjónina með höndum.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., 194.990 krónur.