S-402/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 7. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 7. síðasta mánaðar, á hendur I-x-x A-x-x A-x-x, fæddum [...], ríkisborgara Sómalíu, „fyrir misnotkun skjal[s], með því að hafa, föstudaginn 28. júlí 2017, í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, er hann hugðist fara til Toronto í Kanada með flugi nr. FI-601, framvísað við landamæravörð í landamæraeftirliti, í blekkingarskyni, sænsku vegabréfi, á nafni A, fd. [...], númer [...] með gildistímanum 11.01.2017 til 11.01.2022“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa, sem í tilviki fangelsisrefsingar verði bundin skilorði. Þá er gerð krafa um hæfilega þóknun vegna starfa verjenda á rannsóknarstigi og fyrir dómi.

Við skýrslugjöf ákærða hjá lögreglu 28. júlí síðastliðinn greindi hann meðal annars einnig frá því að hafa komið til Ítalíu í mars 2008 og í aprílmánuði það ár hafi hann farið til Noregs og sótt þar um hæli. Hann hafi verið í Noregi í um tvö ár og verið sendur þaðan aftur til Ítalíu. Þaðan hafi hann aftur farið til Noregs og aftur verið hafnað þar. Samkvæmt gögnum málsins og því sem upplýst var af hálfu ákærða á dómþingi 7. þessa mánaðar, hefur ákærði síðan þá dvalist í Evrópu. För hans til Kanada var stöðvuð er hann varð uppvís að þeirri háttsemi sem lýst er í ákæru. Að framangreindu gættu og að öðru leyti með vísan til gagna málsins, liggur ekkert fyrir um að aðstæður ákærða séu með þeim hætti að fallið geti að skilgreiningu 1. málsliðar 1. mgr. 32. gr. laga nr. 80/2016, eða ákvæðum alþjóðasamnings um stöðu flóttamanna, sem íslenska ríkið gerðist aðili að 30. nóvember 1955, sbr. auglýsing nr. 74/1955, þannig að leitt geti af þeirri eða öðrum ástæðum til refsileysis. Hefur ákærði því unnið sér til refsingar. Við ákvörðun refsingar er til þess litið að ákærði hefur játað sök, hvort tveggja fyrir dómi og á rannsóknarstigi. Ekki nýtur við haldbærra gagna um sakaferil hans. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, sem ekki verður bundin skilorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknanir verjenda hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi. D-kk-nf R-kk-nf héraðsdómslögmaður var tilnefndur verjandi ákærða á rannsóknarstigi og verður ákærða gert að greiða þóknun vegna þeirra starfa hans, sem þykir hæfilega ákveðin 66.960 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá er ákærði einnig dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef D-kvk-ef K-kvk-ef héraðsdómlögmanns, vegna starfa hennar í þágu ákærða fyrir dómi, en sú þóknun þykir hæfilega ákveðin 84.320 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, I-x-x A-x-x A-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns fyrir dómi, E-kvk-þgf D-kvk-þgf K-kvk-ef héraðsdómlögmanns, 84.320 krónur og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, D-kk-ef R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 66.960 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf