S-850/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 2. desember 2009, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 8. janúar 2008, á hendur J-kk-þgf E-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 000000-0000, Engihjalla 22, Kópavogi “fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 23. desember 2004 að Heiðarholti 8, Keflavík, veist að I-kk-þgf H-kk-þgf, kennitala 000000-0000, og fleygt glasi í andlit hans og síðan slegið hann hnefahöggi í andlitið, með þeim afleiðingum að I-kk-nf hlaut þrjá skurði í andlitið og nefbrotnaði.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Ákærði krefst þess aðallega að honum verði ekki gerð refsing í máli þessu, en til vara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst ákærði þess að sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði, sem er fæddur 1982, á að baki samfelldan sakarferil frá árinu 2003. Fyrst var ákærði dæmdur árið 1998 í 45 daga varðhald, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir nytjastuld, ölvunarakstur og önnur brot gegn umferðarlögum og jafnframt sviptur ökurétti í tvö ár. Á árinu 2003 gekkst ákærði undir greiðslu lögreglustjórasektar og sviptingu ökuréttar vegna ölvunaraksturs, svo og viðurlagaákvörðun vegna sviptingaraksturs. Hinn 26. mars 2004 gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun vegna þjófnaðar og fíkniefnalagabrots og hlaut hinn 30. apríl sama ár sektardóm fyrir skjalafals.

Hinn 26. júlí 2005 var ákærði dæmdur í 9 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjá ár, fyrir þjófnað, umboðssvik, fíkniefnalagabrot, stórfellda líkamsárás (2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga) og ölvunarakstur. Jafnframt var ákærði dæmdur til greiðslu sektar og sviptur ökurétti í tvö ár. Hinn 21. febrúar 2006 gekkst ákærði undir greiðslu sektar vegna sviptingaraksturs og var hinn 1. mars 2006 dæmdur til greiðslu sektar vegna hraðaksturs og ölvunar- og sviptingaraksturs og sviptur ökurétti í eitt ár. Hinn 14. ágúst 2006 gekkst ákærði undir greiðslu sektar vegna sviptingaraksturs, þjófnaðar og fíkniefnalagabrots. Þá var ákærði hinn 23. nóvember 2006 dæmdur í 14 mánaða fangelsi fyrir líkamsárás, þjófnað, tilraun til þjófnaðar, fjársvik, fíkniefnalagabrot, ölvunar- og sviptingarakstur og fyrir að nota farsíma án handfrjáls búnaðar við akstur. Jafnframt var ákærði sviptur ökurétti ævilangt. Var skilorðsdómurinn frá 26. júlí 2005 tekinn upp og ákærða gerð refsing í einu lagi fyrir bæði málin. Hinn 28. febrúar 2008 var ákærði dæmdur í Hæstarétti í 14 mánaða fangelsi fyrir sviptingarakstur, tilraun til þjófnaðar, þjófnað, fjársvik, hylmingu og fíkniefnalagabrot. Gekk héraðsdómur í þessu máli 12. júlí 2007. Hinn 11. apríl 2008 var ákærði dæmdur hegningarauki við þennan dóm, 12 mánaða fangelsi, þar af 9 mánuðir skilorðsbundnir í þrjú ár, fyrir líkamsárás (1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga). Síðast var ákærði dæmdur hinn 13. október 2009 í 15 mánaða fangelsi fyrir ölvunar- og sviptingarakstur, tilraun til þjófnaðar, þjófnað og fíkniefna- og vopnalagabrot. Jafnframt var ævilöng ökuréttarsvipting áréttuð. Var skilorðsbundni hlut dómsins frá 11. apríl 2008 tekinn upp og ákærða gerð refsing í einu lagi fyrir bæði málin.

Um fimm ár eru liðin síðan ákærði framdi brot það, sem ákært er fyrir í málinu, en það átti sér stað 23. desember 2004. Ákæra var ekki gefin út fyrr en rúmum þremur árum síðar eða hinn 8. janúar 2008. Barst ákæran ekki dóminum fyrr en tæpum tveimur árum eftir útgáfu hennar eða 26. október sl. Ákærði gaf greinargóða skýrslu um málsatvik hjá lögreglu 7. janúar 2005 þar sem hann játaði sök, en auk þess gáfu nokkur vitni skýrslu hjá lögreglu vegna málsins. Samkvæmt gögnum málsins virðist rannsókn málsins hafa verið lokið upp úr miðjum janúar 2005 að því undanskildu að eftir var að taka skýrslu af einu vitni, en sú skýrslutaka fór ekki fram fyrr 3. desember 2007. Þessi dráttur á rannsókn málsins og meðferð málsins eftir útgáfu ákæru er vítaverður og hefur ekki verið skýrður með viðhlítandi hætti. Brýtur hann í bága við meginreglu 1. mgr. 171. gr. laga nr. 88/2008 og er í andstöðu við 70. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu.

Brot ákærða var framið áður en sex fangelsisdómar, uppkveðnir á árunum 2005-2009, gengu. Með dómum þessum var ákærða gert að sæta fangelsi samtals í 52 mánuði eða rúm fjögur ár. Ætti því með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 að dæma ákærða hegningarauka er samsvari þeirri þyngingu refsingarinnar, sem kynni að hafa orðið ef dæmt hefði verið um öll brotin í fyrri málum.

Brot ákærða var alvarlegt og hefði hæglega getað haft í för með sér mun meiri áverka en raun varð á. Með hliðsjón af játningu ákærða, þeim vítaverða drætti, sem orðið hefur á málinu og þeirri refsingu, sem ákærða hefur verið gerð í fyrri málum, þykir hins vegar rétt að gera ákærða ekki frekari refsingu í máli þessu.

Ákæra málsins var gefin út í gildistöku laga nr. 19/1991, en samkvæmt d-lið 116. gr. þeirra laga bar ekki að krefjast greiðslu á sakarkostnaði í ákæru, en sú krafa var gerð munnlega fyrir dómi. Hefur svo verið gert í máli þessu.

Er ákærða gert að greiða 75.450 krónur í sakarkostnað, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 62.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærða, J-kk-þgf E-kk-þgf R-kk-þgf, er ekki gerð refsing í máli þessu.

Ákærði greiði 75.450 krónur í sakarkostnað, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef hrl., 62.250 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 16.12. 2009