E-3835/2006

Mál þetta var höfðað 8. júní 2006 og dómtekið 3. maí sl. að loknum munnlegum málflutningi.

Stefnandi er E-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf, Þorláksgeisla 29, Reykjavík.

Stefndi er Veitingahúsið Þjóðhildarstíg 2, Þjóðhildarstíg 2, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 953.491 krónu ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af 221.201 krónu frá 1. desember 2005 til 1. janúar 2006, af 587.346 krónum frá þeim degi til 1. febrúar 2006, en af 953.491 krónu frá þeim degi til greiðsludags.

Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins, eða samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi. Auk þess er krafist virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda umfram það, að hann býðst til þess að greiða 93.624 krónur og 39.700 krónur eða 133.324 krónur auk dráttarvaxta frá l. desember 2005 til greiðsludags, en að honum verði dæmdur málskostnaður að meðtöldum virðisaukaskatti. Til vara er þess krafist að málskostnaður falli niður og að hvor aðila beri sinn kostnað af rekstri málsins.

Málavextir

Stefnandi lýsir málavöxtum svo að stefnandi sé lærður matreiðslumaður og sé stéttarfélag hans Matvæla- og veitingasamband Íslands. Rétt fyrir áramótin 2004/2005 hafi stefnandi verið ráðinn sem matreiðslumaður hjá stefnda fram í júní 2005. Ástæða þess að aðeins var ráðið fram í júní hafi verið sú að síðustu 6 sumur hafi stefnandi verið umsjónarmaður í veiðihúsinu Hítará og réð hann sig því aðeins til stefnda með því skilyrði að hann færi til vinnu í veiðihúsið þetta sumar eins og önnur. Samningur aðila hafi verið þess efnis að stefnandi skyldi skila 172 vinnustundum á mánuði og fengi hann fyrir það 300.000 krónur í heildarlaun, að viðbættu orlofi 11,59%. Fyrir allar vinnustundir umfram framangreindar 172, skyldi greiða yfirvinnu, 2.500 krónur á tímann. Laun stefnanda hafi komið til útborgunar eftir á. Samningur þessi hafi verið munnlegur og gilti frá áramótum 2004/2005, fram í byrjun júní 2005. Stefnandi hafi fengið greitt í samræmi við ráðningarsamninginn fyrir það tímabil, þ.á m. fyrir unna yfírvinnu. Bendir stefnandi á að ekki hafi verið gerður skriflegur ráðningarsamningur milli aðila, eins og skylt sé samkvæmt 8. gr. kjarasamnings MATVÍS og Samtaka atvinnulífsins. Sumarið 2005 hafi stefnandi farið til annarra starfa eins og samið hafði verið um, en um miðjan september sl. hafi hann aftur hafið störf hjá stefnda, á sömu ráðningarkjörum og áður hafði verið. Umsamin fjárhæð, 300.000 krónur, hafi reyndar verið hækkuð í 311.400 krónur.

Þegar stefnandi fékk launaseðil sinn vegna nóvembermánaðar þann 1. desember sl. hafi komið í ljós að hann hafði ekki fengið greitt samkvæmt tímaskýrslum í nóvember en þann mánuð hafi hann unnið 203,5 vinnustundir eða 31,5 vinnustundum umfram umsamda vinnuskyldu. Hafi hann krafið stefnda um greiðslu fyrir sannanlega unna yfirvinnu en því hafi verið hafnað. Þá hafi desemberuppbót ekki verið greidd.

Stefnandi kveðst hafa rætt málin við fyrirsvarsmann stefnda, L-kk-þf T-x-x H-kk-þf, og tjáð honum að hann hygðist segja upp fengi hann ekki greiðslur samkvæmt samningi aðila. Hafi honum verið neitað um greiðslu fyrir yfirvinnu. Þá hafi stefnandi sagst vilja fara heim og ræða stöðu mála við sambýliskonu sína. Hafi hann farið úr vinnu í ca þrjár klukkustundir, að höfðu samráði við G-kk-þf V-kk-þf yfirmatreiðslumann, enda hafi hann verið í miklu uppnámi. Stefnandi kveðst hafa komið aftur til vinnu og lokið verkefnum dagsins. Að þeim loknum hafi hann ákveðið að gera aðra tilraun til að ræða við L-kk-þf. Hafi sú tilraun engan árangur borið og hafi stefnandi þá sagt við L-kk-þf að hann ætti ekki aðra kosti í stöðunni en að segja upp. L-kk-nf hafi tilkynnt stefnanda þá að það væri óþarfi, honum hefði þegar verið sagt upp og að ekki væri óskað frekara vinnuframlags af hans hálfu.

Hinn 2. desember sl. hafi stefnanda borist skeyti frá lögmanni stefnda. Í skeytinu var staðhæft að stefnandi hafi gengið úr vinnu fyrirvaralaust og þannig valdið fyrirtækinu tjóni. Hafi stefnandi þá leitað til stéttarfélags síns, MATVÍS, og hafi efni skeytis stefnda verið mótmælt, f.h. stefnanda, með skeyti þann 8. desember sl.

Hinn 7. febrúar 2006 hafi lögmaður stefnanda sent stefnda bréf þar sem krafist var greiðslu vegna ógreiddrar yfirvinnu, ógreidds orlofs, desemberuppbótar, auk launa í desember og í uppsagnarfresti. Ekkert skriflegt svar hafi borist frá stefnda en lögmaður hans hafi tjáð lögmanni stefnanda símleiðis að framangreindri kröfu væri hafnað.

Stefndi lýsir málavöxtum þannig að starfsemi stefnda byggist einkum á þjónustu við hópa samkvæmt pöntunum og þeim þurfi að sinna á umsömdum tíma. Stefnandi hafi ekki sýnt trúnað við stefnda með því að ganga einhliða úr vinnu þann l. desember 2005. Stefnandi hafi ekki farið úr vinnu í neinu samráði við G-kk-þf V-kk-þf yfirmatreiðslumann. G-kk-nf hafi alfarið vísað stefnanda á L-kk-þf T-x-x H-kk-þf í því sambandi. L-kk-nf hafi ekki hafnað kröfum stefnanda, en spurt hvort ekki mætti fara betur ofan í þetta eftir vinnutíma. Skrifstofumaður, sem m.a. sjái um launaútreikninga hafi ekki verið við og eins hafi verið mikið álag í eldhúsi. Stefnandi hafi farið engu að síður. Það sé ekki rétt að hann hafi farið úr vinnu í ca 3 klst. Hann hafi komið rétt áður en vinnu lauk þennan dag. Einhver orð hafi þá fallið milli stefnanda og L-kk-ef sem hafi ítrekað að yfirvinnan yrði nánar skoðuð, en nú væri vinnudeginum lokið. Aðrir hefðu þurft að ganga í verk stefnanda og vegna brotthlaups stefnanda hefði ekki verið kallað á skrifstofumann. Stefnanda hafi verið vænst í vinnu daginn eftir, en þegar hann hafi ekki látið sjá sig á hádegi, hafi honum verið sent uppsagnarskeyti.

Það megi íhuga af hverju stefnanda lá svo á að fara heim og bera sig upp við sambýliskonu sína og af hverju stefnandi ekki gat lokið vinnu sinni þennan dag og farið síðan yfir launaseðil og tímaskráningar með þeim starfsmanni, sem sjái um slíkt. Stefnandi hafi ekkert færi gefið á slíku, annað hvort yrði krafa hans um yfirvinnu gerð upp eða hann væri hættur.

G-kk-nf V-kk-nf yfirmatreiðslumaður hafi ekki óskað eftir því að stefnandi mætti á mánudögum. Samkvæmt framlagðri tímaskráningu hafi 1,56 vinnustundir verið skráðar á stefnanda mánudaginn 7. nóvember 2005. Þá hafi verið skráðar á hann 6,57 stundir mánudaginn 14. nóvember 2005. Yfirmatreiðslumaður hafi annast innkaup. Stundum hafi stefnandi boðið sér sjálfum með í þær ferðir, að því er yfirmatreiðslumaður hugði til þess að láta tímann líða og í kunningjarabb, en það hafi verið óumbeðið og ekki ætlast til þess að stefnda væri gerð launakrafa fyrir þennan óumbeðna erindisrekstur. Að þessu hafi stefndi fundið. Enn skuli það nefnt að eftiráskráðir tímar séu greindir 11. nóvember, 15. nóvember og 20. nóvember 2005, eða 7,59 tímar, 6,57 tímar og 15,05 tímar. Í heild séu þetta 35,78 tímar eða meira en sú yfirvinna, sem stefnandi krefji um í nóvember.

Málsástæður stefnanda og lagarök

Stefnandi byggir kröfur sínar á því að ráðningarsamningur hafi verið í gildi milli málsaðila, sem kveði m.a. á um rétt stefnanda til yfirvinnugreiðslna, sem og uppsagnarfrest. Stefnandi telur ótvírætt að stefndi hafi sagt stefnanda upp störfum hinn 1. desember 2005 og ekki óskað eftir vinnuframlagi hans í uppsagnarfresti. Til vara sé á því byggt að stefnanda hafi verið vikið úr starfi, með ólögmætum hætti, og hafi stefnandi þá öðlast rétt til bóta, sbr. nánar hér á eftir.

Stefnandi byggir kröfu sína í fyrsta lagi á því að stefndi hafi ekki greitt honum fyrir sannanlega unna yfirvinnu í nóvember 2005 samkvæmt ráðningarsamningi aðila. Samkvæmt samningi aðila skyldi stefnandi vinna 172 stundir á mánuði en fyrir allar vinnustundir umfram það hafi átti að greiða yfirvinnu auk 11,59% orlofs. Því hafi verið um að ræða 31,5 vinnustundir í yfirvinnu á 2.500 krónur hver vinnustund, sbr. framlagðar tímaskýrslur stefnanda. Samkvæmt ráðningarsamningi stefnanda skyldi greiða honum 2.500 krónur fyrir hvern yfirvinnutíma. Varðandi fjárhæð greiðslu fyrir yfirvinnutíma sé vísað til launaseðils fyrir febrúar 2005, en þar komi fram að greiddar hafi verið 2.500 krónur fyrir yfirvinnu stefnanda.

Krafa stefnanda sundurliðast svo:

Ógreidd yfirvinna í nóv. (31.5x2.500 kr.) 01.02.2005 78.750 kr.

Þá byggir stefnandi kröfu sína í öðru lagi á því að hann hafi ekki fengið greitt orlof fyrir september, október og nóvember, þ.á m. orlof fyrir unna yfirvinnu í nóvember, en stefnda beri að greiða stefnanda áunnin orlofslaun við lok ráðningarsamnings samkvæmt 8. gr., sbr. 2. mgr. 7. gr. laga nr. 30/1987 um orlof. Samningsbundið orlof hafi verið 11,59%.

Krafa stefnanda sundurliðast nánar svo:

Orlof sept., okt., nóv. (11,59%) 01.12.2005 93.624,00 kr.

Orlof á yfirvinnu í nóv. 01.12.2005 9.127,00 kr.

Þá byggir stefnandi í þriðja lagi kröfu sína á því að hann hafi ekki fengið greidda desemberuppbót eins og kveðið sé á um í 6. gr. kjarasamnings MATVÍS og Samtaka atvinnulífsins, að fjárhæð 39.700 krónur, þrátt fyrir að hann hefði sannanlega verið í vinnu hjá stefnda allt árið, utan hluta af júní, allan júlí og ágúst og svo hluta af september. Vísar stefnandi í þessu sambandi til 6. gr. kjarasamnings MATVÍS og SA.

Krafa stefnanda samkvæmt þessum lið sundurliðast nánar svo:

Desemberuppbót 01.12.2005 39.700,00 kr.

Stefnanda hafi fyrirvaralaust verið sagt upp störfum og án þess að frekara vinnuframlags hans væri óskað þann 1. desember 2005. Þar sem stefnandi hafði unnið hjá stefnda lengur en einn mánuð hafi hann átt eins mánaðar uppsagnarfrest, samkvæmt 15. gr. kjarasamnings MATVÍS og Samtaka atvinnulífsins. Uppsagnarfrestur miðist við mánaðamót. Þar sem stefndi hafi sagt stefnanda upp störfum þann 1. desember byggi stefnandi á því að hann eigi ógreidd laun fyrir desember og einnig laun í uppsagnarfresti í janúar, ásamt 11,59% orlofi og 6% framlagi stefnda í lífeyrissjóð stefnanda. Um fjárhæð mánaðarlauna, 311.400 kr., vísist til framlagðra launaseðla stefnanda.

Verði ekki fallist á framangreindar málsástæður stefnanda um greiðslu launa í desember, og greiðslu launa í uppsagnarfresti í janúar, byggir stefnandi á því að ráðningarsamningi aðila hafi verið rift með ólögmætum hætti þann 1. desember 2005. Stefnandi hafi haft uppi réttmæta kröfu um greiðslu vangoldinnar yfirvinnu í nóvember en stefndi hafi neitað honum um greiðslu fyrir sannanlega unna yfirvinnu. Vegna þessarar kröfu stefnanda hafi stefndi einhliða ákveðið að rifta ráðningarsamningi aðila og hafnað frekara vinnuframlagi stefnanda. Þó stefnandi hafi íhugað að segja upp vegna synjunar stefnda á greiðslu fyrir yfirvinnu, hafi hann ekki haft hug á öðru en að vinna út samningsbundinn uppsagnarfrest. Stefndi hafi hinsvegar ákveðið að segja honum upp með framangreindum hætti og hafi hafnað frekara vinnuframlagi stefnanda. Öllum fullyrðingum stefnda um annað sé mótmælt.

Byggir stefnandi þá kröfu sína á því að hann eigi rétt á skaðabótum sem jafngildi launum, orlofi og framlagi stefnda í lífeyrissjóð í desember og í uppsagnarfresti.

Krafa stefnanda sundurliðast nánar tiltekið svo:

Laun des. 2005 01.01.2006 311.400,00 kr.

Orlof des. 2005 01.01.2006 36.061,00 kr.

6% framlag í lífeyrissjóð 01.01.2006 18.684,00 kr.

Laun jan. 2006 01.02.2006 311.400,00 kr.

Orlof jan. 2006 01.02.2006 36.061,00 kr.

6% framlag í lífeyrissjóð 01.02.2006 18.684,00 kr.

1.6. Samkvæmt framansögðu sundurliðast kröfur stefnanda svo:

1. Ógreidd yfirvinna í nóv. (31,5 x 2.500 kr.) 01.12.2005 78.750 kr.

2. Orlof sept., okt. nóv. 01.12.2005 93.624 kr.

3. Orlof á yfirvinnu í nóv. 01.12.2005 9.127 kr.

4. Desemberuppbót 01.12.2005 39.700 kr.

5. Laun des. 2005 01.01.2006 311.400 kr.

6. Orlof des. 2005 01.01.2006 36.061 kr.

7. 6% framlag í lífeyrissjóð 01.01.200 18.684 kr.

8. Laun jan. 2006 01.02.2006 311.400 kr.

9. Orlof jan. 2006 01.02.2006 36.061 kr.

10. 6% framlag í lífeyrissjóð 01.02.2006 18.684 kr.

Samtals 953.491,00 kr.

Framangreind krafa stefnanda hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Kröfur stefnanda byggist á meginreglunni um skuldbindingargildi samninga, almennum reglum vinnuréttar, ráðningarsamningi aðila, kjarasamningi MATVÍS og Samtaka atvinnulífsins, með gildistíma til 31. desember 2007, sem og lögum um orlof nr. 30/1987 og lögum nr. 55/1980 um starfskjör launafólks og skyldutryggingu lífeyrisréttinda.

Kröfur um dráttarvexti séu byggðar á III. kafla laga nr. 38/2001. Laun stefnanda hafi verið eftirágreidd. Krafa stefnanda um greiðslu fyrir yfirvinnu í nóvember hafi því gjaldfallið þann 1. desember 2005 og sé gerð krafa um dráttarvexti frá þeim degi til greiðsludags. Stefnanda hafi verið sagt upp störfum þann 1. desember 2005 og hafi ráðningarsambandi aðila því lokið þann dag. Hafi stefnda því borið að greiða honum ógreitt orlof þann 1. desember 2005, sbr. 8. gr., sbr. 2. mgr. 7. gr., laga nr. 30/1987 um orlof og er gerð krafa um dráttarvexti frá þeim degi til greiðsludags. Desemberuppbót komi að jafnaði til greiðslu þann 1. desember ár hvert. Sé því gerð krafa um dráttarvexti frá þeim degi til greiðsludags. Krafa stefnanda um laun fyrir desembermánuð, auk launatengdra gjalda, hafi gjaldfallið þann 1. janúar 2006 og sé því krafist dráttarvaxta frá þeim degi til greiðsludags. Sama sé með kröfu stefnanda um laun í uppsagnarfresti í janúar, er gjaldféll 1. febrúar 2006, og sé því krafist dráttarvaxta frá þeim degi til greiðsludags.

Krafa um málskostnað sé byggð á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 og um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun vísar stefnandi til laga nr. 50/1988. Stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur og beri honum því nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefnda. Varðandi varnarþing vísist til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður stefnda og lagarök

Stefndi heldur því fram að fyrir mistök hafi láðst að reikna út orlof fyrir september, október og nóvember 2005, samtals 93.624 krónur. Sé þessum kröfulið stefnanda því ekki mótmælt. Þá sé ekki deilt um að stefnandi eigi rétt á desemberuppbót að fjárhæð 39.700 krónur. Bjóði stefndi fram greiðslu á þessum tveimur kröfuliðum auk dráttarvaxta frá l. desember 2005 til greiðsludags, en málskostnaður falli niður. Stefnandi hefði ekki þurft að fara til lögmanns til þess að ná þessu fram. Öðrum kröfuliðum en þessum sé hafnað.

Stefndi vísi til þess að stefnandi hafi með ólögmætum hætti gengið úr vinnu og ekki komið í vinnu þann 2. desember 2006. Þannig hafi hann í raun sagt sjálfur upp starfi sínu án fyrirvara og án þess að bjóðast til þess að vinna út uppsagnartíma. Því hafi verið lögmætar ástæður til þess að segja honum upp störfum. Þetta brotthlaup og fyrirvaralaus riftun á starfssamningi stefnanda hafi komið sér illa fyrir stefnda og raskað rekstri hans.

Varðandi kröfu um ógreidda yfirvinnu sé því haldið fram að tímaskráning stefnanda sé röng.

Krafa um málskostnað sé reist á 130., sbr. 129. gr. laga nr. 91/1991 og krafa um virðisaukaskatt á málskostnað við lög nr. 50/1988 með síðari breytingum.

Niðurstaða

Stefnandi bar fyrir dómi að hann stimplaði sig að jafnaði inn til vinnu og einnig þegar hann fór úr vinnu. Lýsti hann því að þegar hann hafi gleymt að stimpla sig inn eða út hafi það verið lagfært eftirá í samráði við Þ-kk-þf, framkvæmdastjóra stefnda. Stefnandi heldur því fram að samkvæmt samningi málsaðila skyldi hann vinna 172 stundir á mánuði. Fyrir vinnustundir umfram það skyldi greiða 2.500 krónur á tímann. Er þessu ómótmælt af hálfu stefnda. Stefnandi heldur því jafnframt fram að samkvæmt tímaskráningu hafi hann unnið 31,5 yfirvinnustundir í nóvember 2005 og er það í samræmi við framlagða tímaskýrslu. Stefndi mótmælir því að yfirvinna stefnanda í nóvember 2005 hafi verið unnin að ósk stefnda eða í hans þágu.

Fram kemur á framlögðum launaseðlum að fyrir nóvember 2005 hafði stefnandi fengið greitt fyrir yfirvinnu hjá stefnda. Ekki liggur fyrir að stefndi hafi gert athugasemdir við þá yfirvinnu eða við yfirvinnu stefnda í nóvember 2005 fyrr en í odda skarst með aðilum. Framlögð tímaskráning ber með sér að stefnandi vann 203,49 tíma í nóvember 2005. Stefndi ber sönnunarbyrðina á þeirri fullyrðingu sinni að stefnandi hafi ekki í raun unnið umrædda yfirvinnutíma eða að þeir hafi ekki verið unnir í þágu stefnda. Ekkert hefur hins vegar komið fram í málinu er styður þessa fullyrðingu stefnda og telst hún ósönnuð. Ber því að taka til greina kröfu stefnanda vegna ógreiddrar yfirvinnu í nóvember 2005.

Aðila málsins greinir á um aðdraganda þess er stefnandi hætti störfum hjá stefnda 1. desember 2005. Stefnandi lýsti atvikum svo fyrir dómi að hann hefði, þann 1. desember 2005, kannað það hjá viðskiptabanka sínum hvort laun hans hefðu verið lögð inn á reikning hans. Hafi þá komið í ljós að greiðsla fyrir yfirvinnu hans í nóvember hafði ekki verið lögð inn á reikninginn. Hann hafi talið að um mistök hefði verið að ræða og hafi hann snúið sér til L-kk-ef T-kk-ef H-kk-ef, stjórnarformanns stefnda. Hann hafi hins vegar tjáð honum að engin mistök hefðu átt sér stað heldur ætti hann ekki skilið að fá greitt fyrir yfirvinnu. Samtalið hafi endað með því að L-x-x, sem hafi verið heitt í hamsi, hefði sagt við hann að ef hann væri ekki sáttur við þetta gæti hann bara farið.

L-kk-nf T-kk-nf H-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði fengið ábendingar um að stefnandi hefði stimplað sig inn til vinnu þótt vinnuframlags hans hefði ekki verið óskað, t.d. á mánudögum og þriðjudögum. Umræddan dag hafi hann hitt stefnanda um kl. 30.30 sem hafi viljað ræða yfirvinnuna. Hann hafi vísað honum á að tala við P-kk-þf G-kk-þf, sem annist launagreiðslur, eftir helgi þegar P-kk-nf kæmi til starfa. Stefnandi hafi þá sagt að hann væri hættur störfum og hafi rokið út. Kvaðst L-kk-nf næst hafa rætt við stefnanda um kl. 16.30 þegar vinnudegi var að ljúka og beðið hann að mæta til vinnu daginn eftir. Væri það mjög áríðandi að hann mætti til vinnu. Bar L-kk-nf að hann hefði ekki sagt stefnanda upp, hann hefði þurft á honum að halda. Hefði verið mjög bagalegt að missa hann úr starfi á þessum tíma.

Eins og áður segir er ágreiningur um hvernig það bar að stefnandi hætti störfum hjá stefnda. Fyrir liggur að stefnandi kom ekki til starfa eftir 1. desember 2005. Stefnandi ber sönnunarbyrði fyrir því að atvik hafi verið með þeim hætti sem hann heldur fram. Gegn andmælum stefnda hefur ekkert það komið fram í málinu er styðji fullyrðingar stefnanda um að honum hafi verið sagt upp og honum tilkynnt að hann þyrfti ekki að koma aftur til starfa. Telst því ósannað að stefnanda hafi verið gert að hætta störfum hjá stefnda. Er því kröfu hans um laun í uppsagnarfresti hafnað. Þá er kröfu hans um skaðabætur vegna ólögmætrar uppsagnar einnig hafnað.

Eins og áður greinir mótmælir stefndi ekki kröfum stefnanda um orlof í september, október og nóvember 2005 og desemberuppbót. Samkvæmt framansögðu ber því að taka til greina kröfur stefnanda um ógreidda yfirvinnu í nóvember 2005, orlof í september, október og nóvember 2005, orlof á yfirvinnu í nóvember 2005 og desemberuppbót, samtals 212.074 krónur. Fallist er á kröfu um dráttarvexti frá 1. desember 2005.

Eftir þessari niðurstöðu ber stefnda að greiða stefnanda málskostnað sem ákveðst 200.000 krónur.

K-kvk-nf J-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, Veitingahúsið Þjóðhildarstíg 2 ehf., greiði stefnanda E-kk-þgf H-kk-þgf J-kk-þgf, 212.074 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. desember 2005 til greiðsludags og 200.000 krónur í málskostnað.

K-kvk-nf J-kvk-nf

--------------------- ---------------------- --------------------

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómi Reykjavíkur, 21. júní 2007

Gjald 1.200

Greitt