E-7027/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 9. febrúar sl., er höfðað með stefnu birtri 27. maí 2009.

Stefnandi er Eyrartröð 4 ehf., Pósthólf 9069, Reykjavík.

Stefndu eru ES múrverk ehf., Hofteigi 22, 112 Reykjavík og S-kvk-nf K-kvk-nf G-kvk-nf, Brúnastöðum 51, Reykjavík.

Við aðalmeðferð málsins féll stefnandi frá kröfu á hendur ES múrverki ehf., þar sem fyrir liggur að bú þess hefur verið tekið til gjaldþrotaskipta.

Stefnandi krefst þess að stefnda verði dæmd til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 459.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt ákvörðun Seðlabanka Íslands á hverjum tíma um grunn dráttarvaxta og vanefndaálags, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 459.000 krónum frá 10. desember 2008 til greiðsludags. Þá er krafist vaxtavaxta samkvæmt 12. gr. sömu laga er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti, auk málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Stefnda krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda í málinu, en til vara lækkunar á stefnukröfum. Þá krefst stefnda málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnanda, að viðbættum virðisaukaskatti.

Mál þetta er rekið sem víxilmál, en stefndu leituðu eftir því við stefnanda í þinghaldi 11. desember sl., að þau kæmu að vörnum með vísan til 1. mgr. 119. gr. laga nr. 91/1991. Stefnandi hafnaði því.

Málsatvik

Stefnandi kveður kröfu sína byggða á víxli, sem útgefinn er 1. nóvember 2008 með gjalddaga 10. desember 2008, að fjárhæð 459.000 krónur.

Um sé að ræða víxil, útgefinn af E-kk-þgf S-kk-þgf, þann 1. nóvember 2008, að fjárhæð 459.000 krónur og hafi hann verið samþykktur til greiðslu af stefnda ES múrverki ehf., 10. desember 2008 og ábektur af stefndu S-kvk-þgf K-kvk-þgf G-kvk-þgf. Víxillinn hafi verið afhentur til Landsbanka Íslands hf. í Reykjavík 28. nóvember 2008 og verið þar til greiðslu á gjalddaga. Hann hafi hins vegar ekki fengist greiddur, en hann sé án afsagnar. Málið rekur stefnandi sem víxilmál.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir kröfur sínar á útgefnum víxli með gjalddaga 10. desember 2008. Víxillinn hafi verið afhentur í Landsbanka Íslands 28. nóvember 2008 og verið þar til greiðslu á gjalddaga. Hann hafi ekki fengist greiddur.

Málsástæður og lagarök stefndu, S-kvk-ef

Stefndu kveða umræddan víxil hafa verið gefinn út til tryggingar á leigu vegna Eyrartraðar 4, Hafnarfirði, en þegar húsnæðið hafi verið afhent hafi það alls ekki verið í samræmi við umsamin afnot og þrátt fyrir loforð stefnanda um úrbætur hafi þeim ekki verið sinnt. Hafi stefnanda verið ritað bréf 10. október 2007 og lýst yfir riftun vegna vanefnda stefnanda á að sinna úrbótum þar sem húsnæðið nýttist stefnda ekki nema að litlum hluta. Með bréfi dags. 28. nóvember 2007 hafi úrbótakrafa enn verið ítrekuð. Þar sem ekki hafi verið orðið við kröfu stefndu um riftun samnings, hafi honum jafnframt verið sagt upp með umsömdum 5 mánaða fyrirvara samkvæmt ákvæði í samningnum. Skyldi leigusamningi ljúka samkvæmt uppsögn 1. maí 2009.

Með bréfi dags. 20. febrúar 2008 hafi leigusamningi verið rift vegna vanefnda stefnanda sem leigusala. Hafi þá tveir mánuðir staðið eftir af leigutíma miðað við uppsögn, en vissulega hafi riftun stefndu leitt til þess að ekki hafi orðið af greiðslu frekari leigugjalds, enda hafi afnotum stefndu af húsnæðinu verið lokið. Þá hafi verið krafist afhendingar umþrætts tryggingavíxils, en ekki hafi orðið af því.

Stefndu benda á að nái stefnandi fram fjárkröfum sínum á hendur stefndu á grundvelli víxilréttar einum saman, sé ljóst að með því auðgist hann á óréttmætan hátt og muni stefndu þá höfða almennt einkamál til endurgreiðslu andvirði víxilsins og lýsa jafnframt yfir skuldajöfnuði við kröfu stefnanda samkvæmt víxlinum, nái sú krafa fram að ganga, verði stefndu ekki veitt heimild til að koma að vörnum í málinu.

Stefndu telja að stefnandi eigi ekki neina fjárkröfu á hendur þeim á grundvelli leigusamnings þess sem liggur frammi í málinu, en umþrættur víxill hafi verið gefinn út til tryggingar á skuld samkvæmt þeim samningi. Þar sem ekki sé til að dreifa skuld samkvæmt þeim samningi, eigi stefnandi ekki kröfu til þess að fá dóm fyrir víxlinum, en áritun á hann beri skýrlega með sér að greiðsluskylda geti einungis stofnast vegna skuldar er hann eigi að tryggja, sé henni til að dreifa á annað borð. Stefndu hafi sannanlega rift greindum leigusamningi vegna vanefnda stefnanda, en það sé þeim heimilt með stoð í ákvæðum laga nr. 26/1994. Riftunarkröfunni hafi ekki verið mótmælt og frekara leigugjald hafi ekki verið innheimt samkvæmt leigusamningi, en með þeirri háttsemi sinni hafi stefnandi fallist á riftun.

Þá vísa stefndu einnig til þess að þrátt fyrir riftun á samningi, hafi honum verið sagt upp með löglegum hætti og hafi einungis 2 mánuðir staðið eftir af leigugjaldinu, en nú freisti stefnandi þess að ná fram fjárkröfu er nemi 3 mánaða leigugjaldi.

Þá mótmæla stefndu dráttarvaxtakröfu stefnanda.

Niðurstaða

Mál þetta er rekið sem víxilmál og hefur stefnandi ekki samþykkt að frekari varnir en fram koma í 118. gr. laga nr. 91/1991, verði færðar fram í málinu.

Víxill sá sem málið snýst um er gefinn út 1. nóvember 2008 og gjalddagi hans er 10. desember 2008. Hann er stimplaður um greiðslu stimpilgjalds 2. desember 2008.

Þær varnir sem stefndu reifa í greinargerð sinni lúta eingöngu að lögskiptum aðila að baki víxlinum, þ.e. riftun á leigusamningi aðila vegna meintra vanefnda stefnanda sem leigusala. Þær eru ekki meðal þeirra varna sem getið er í 118. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og komast því ekki að í máli þessu sem rekið er samkvæmt XVII. kafla þeirra laga.

Þeirri málsástæðu sem stefnda byggði á við munnlegan málflutning og kom fyrst fram þá, að víxillinn hafi ekki verið vistaður í Landsbanka Íslands og verið þar á gjalddaga, mótmælti stefnandi sem of seint fram kominni. Verður þá ekki frekar um þá málsástæðu fjallað að öðru leyti en með vísan til 2. mgr. 46. gr. laga nr. 93/1933, þar sem segir að sönnun þess að frestir hafi verið látnir hjá líða hvílir á þeim er bera vill það fyrir sig gegn víxilhafa.

Aðrar haldbærar varnir hafa ekki verið færðar gegn kröfu stefnanda og engin rök færð fyrir skuldajafnaðarkröfu stefndu. Verður þá krafa stefnanda tekin til greina eins og í dómsorði greinir.

Þá verður stefnda, S-kvk-nf, dæmd til að greiða stefnanda málskostnað að fjárhæð 100.000 krónur.

I-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D ó m s o r ð:

Stefnda, S-kvk-nf K-kvk-nf G-kvk-nf, greiði stefnanda Eyrartröð 4 ehf., 459.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 459.000 krónum frá 10. desember 2008 til greiðsludags og vaxtavöxtum samkvæmt 12. gr. sömu laga, er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti.

Stefnda greiði stefnanda 100.000 krónur í málskostnað.

I-kvk-nf E-kvk-nf