S-2833/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 29. nóvember sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 16. júní 2022, á hendur: „X, kennitala [...], [...], [...] Reykjavík, fyrir nauðgun, aðfaranótt laugardagsins 9. október 2021, í bifreiðinni [...], sem lagt hafði verið við Gróttu á Seltjarnarnesi, með því að hafa með hótunum, ofbeldi og ólögmætri nauðung haft samræði við A, kennitala [...], án hennar samþykkis, en ákærði hótaði A-hk-þgf og líkamsmeiðingum, lagðist ofan á hana þar sem hún sat í fremra farþegasæti bifreiðarinnar, hélt henni niðri, tók af henni síma hennar og sló hana í nokkur skipti í andlitið en á meðan á framangreindu stóð reyndi A ítrekað með orðum og athöfnum að fá ákærða til að láta af háttseminni og kalla eftir hjálp.

Háttsemi ákærða telst varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kennitala [...], er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 4.000.000,- auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá 8. október 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins og að bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að honum verið dæmd vægasta refsing er lög leyfa og að bætur verði stórlega lækkaðar. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði og að sakarkostnaður verði að öðru leyti greiddur úr ríkissjóði.

I Málsatvik

Lögreglu barst klukkan 03:29 aðfaranótt laugardagsins 9. október 2021 tilkynning um hugsanlegt kynferðisbrot. Hitti lögregla brotaþola, A, á Orkunni á Bústaðavegi og var hún samkvæmt skýrslu lögreglu í sjáanlegu uppnámi, útgrátin og skjálfandi. Með henni voru vitnin B og C. Brotaþoli talaði hvorki íslensku né ensku og fóru samskipti lögreglu við hana í upphafi fram í gegnum google translate. Sagði brotaþoli að sér hefði verið nauðgað fyrr um kvöldið af manni sem hún þekkti og hefði hann hótað henni lífláti ef hún vildi ekki hafa við hann samræði. Var brotaþoli flutt á bráðamóttöku. Þar fengust frekari upplýsingar frá brotaþola sem er [...]. Auk framangreinds kom fram hjá henni að það væri ákærði sem hefði nauðgað henni í bifreiðinni [...] og taldi hún að bifreiðinni hefði þá verið lagt við fótalaugina á Gróttu. Hefði hann haft við hana kynmök án hennar samþykkis og notað smokk. Þá kom fram hjá brotaþola að ákærði hefði verið í samskiptum við hana eftir atvikið og hótað henni færi hún með málið til lögreglu.

Skýrsla var tekin af brotaþola á bráðamóttöku, með aðstoð túlks. Kvaðst hún hafa kynnst ákærða í gegnum Facebookog þau ákveðið að hittast þetta föstudagskvöld. Hefði vinkona hennar, vitnið B, komið með henni og hefðu þau farið í billjard. Á meðan hefði ákærði alltaf verið að knúsa hana en hún alltaf fært hönd hans frá. Hefði ákærði verið að drekka bjór og sjálf hefði hún drukkið þrjá bjóra. Eftir að þau hefðu verið þarna í um tvo tíma hefðu þau ekið vinkonu hennar heim og síðan fengið sér bíltúr um Reykjavík. Þau hefðu farið út á Gróttu og hefði ákærði leyft henni að aka bifreið sinni. Eftir það hefði hann sagt við hana að annaðhvort myndu þau hafa kynmök með hennar leyfi og hann borgaði henni fyrir með peningum eða með bifreið eða hann nauðgaði henni og dræpi hana. Kvaðst hún hafa sagt að hún vildi ekki hafa mök við hann og hefði hann þá tekið af henni símann, sett á sig smokk, dregið buxur hennar og nærbuxur niður á hné og sett liminn inn í leggöng hennar. Hefði hún þá verið í framsæti farþegamegin og ákærði ofan á henni. Kvaðst hún hafa öskrað ítrekað help meog reynt að opna rúðu en ákærði sagt að það hjálpaði henni enginn. Hefði hann slegið hana tvisvar til fjórum sinnum í andlitið með lófanum og þá haldið höfði hennar og hálsi með annarri hendi. Einnig hefði hún reynt að brjóta rúðu bifreiðarinnar með fætinum en það ekki tekist. Þegar þetta hafði staðið í um um tvær mínútur hefði ákærði sagt að hann væri orðinn leiður á henni af því að hún væri ekki nógu viljug og ætlaði frekar að fróa sér. Hann hefði síðan fróað sér en hún myndi ekki hvort hann hefði verið með smokk á meðan. Kvaðst hún hafa beðið hann að sleppa sér og láta sig hafa símann en hann ekki gert það og haldið áfram að áreita hana kynferðislega og hefði hún þá sagt að hún ætlaði að leita til lögreglu og kæra þetta. Hann hefði síðan boðist til að aka henni á lögreglustöð og sagst ætla að segja að hún hefði verið drukkinn. Hann hefði síðan ekið henni að Hallgrímskirkju og hleypt henni þar út. Þangað hefðu vinir hennar komið og þau ákveðið að kalla til lögreglu. Síðan þá væri hann búinn að senda henni 15 skilaboð sem hún hefði ekki svarað og myndskilaboð sem hann segði að sýndu að hún hefði verið drukkin og sagtað hún gæti því lent í vandræðum gagnvart [...].

Brotaþoli sagði að þegar ákærði hótaði því að nauðga henni og drepa hana hefði hún trúað því að hann léti verða af öðru en að drepa hana og hefði hún verið hrædd við hann. Kvaðst hún hafa ítrekað sagt ákærða að hún ætlaði að kæra hann til lögreglu en hann svarað því að hann gæti drepið hana. Einnig hefði hún sagt honum að vinkona hennar væri búin að hringja í hana mörgum sinnum og ef hún svaraði ekki myndi hún kalla á lögreglu. Hefði vinkona hennar verið búin að hringja sextán sinnum og vinur hennar hefði einnig hringt. Kvaðst brotaþoli ekki vita hvort það væri vegna þess að vinkona hennar var ítrekað að hringja sem hann breytti ætlun sinni og ákvað að fróa sér og hefði hann þá enn verið ofan á henni og limur hans ofan á hægra læri hennar. Brotaþoli sagði að hún hefði verið mjög hrædd meðan á þessu stóð og skammast sín og fundist óþægilegt að kalla á lögreglu, en vinur hennar C hefði sagt henni að gera það.

Fyrir liggur skýrsla um réttarlæknisfræðilega skoðun á brotaþola á neyðarmóttöku en samkvæmt henni var kom hún þangað kl. 06:00 um morguninn. Voru þar skráð atvik samkvæmt upplýsingum frá brotaþola af bæði lækni og hjúkrunarfræðingi og er skráning þeirra í meginatriðum samhljóða. Kom þar fram að meint brot hefði átt sér stað um kl. 02:00 um nóttina í bifreið. Brotaþoli hefði verið búin að þekkja geranda í nokkra daga og kynnst honum í gegnum Facebook. Þau hefðu verið að skemmta sér ásamt vinum og verið orðin tvö eftir í bifreið ákærða. Hann hefði leyft henni að aka bifreiðinni og síðan beðið hana að hafa við sig kynmök. Hefði hann sagt að hann gæti greitt henni fyrir með peningum eða bifreið eða hann gæti nauðgað henni eða drepið. Hann hefði sett á sig smokk, dregið niður buxur hennar og haft við hana samræði án hennar samþykkis. Kvaðst hún hafa kallað nokkrum sinnum á hjálp og hann þá slegið hana nokkrum sinnum í andlitið. Hann hefði haldið henni niðri með annarri hendi og hún reynt að losna og sparkað í rúðu bifreiðarinnar. Hann hefði síðan fróað sér upp við hana og vissi hún ekki hvort hann hefði fengið sáðlát.

Brotaþoli kvaðst ekki vera með aðra verki en byrjandi túrverki. Þá var ekki að sjá neina áverka á andliti hennar, hálsi eða ofanverðum brjóstkassa. Er skráð eftir brotaþola að um hafi verið að ræða samræði um leggöng og snertingu með getnaðarlim. Einnig erskráð í skýrslunni að brotaþoli hafi komið með aðstoð vina sem hefðu hringt í lögreglu og að brotaþoli sé hrædd um að atvikið hafi áhrif á [...]. Þá er merkt við af lækni að brotaþoli hafi verið yfirveguð, skýr í frásögn og óttaslegin og að svart rúmlega eins cm hár hafi fundist við innri skapabarma brotaþola, en í skýrslunni segir einnig að brotaþoli hafi verið [...]. Áverkar hafi ekki reynst vera á kynfærum brotaþola við skoðun. Þá er þar bókað af hjúkrunarfræðingi að brotaþoli hafi ekki verið sjáanlega undir áhrifum áfengis eða annarra efna við komu. Merkti hjúkrunarfræðingur við að eftirfarandi hefði átt við um brotaþola: tilfinningalegt jafnvægi, yfirveguð, óttaslegin/kvíðin, ráðaleysi, bjargleysi, sjálfsásökun, þreyttog sektarkennd. Þá kom fram hjá brotaþola að hún hefði verið hrædd meðan atvikið átti sér stað og að hún ætti erfitt með að trúa því að mál hennar yrði tekið alvarlega miðað við reynslu hennar úr [...].

Ákærði gaf fyrst skýrslu vegna málsins 11. október 2021. Kvaðst hann hafa kynnst brotaþola á Facebook um viku fyrr og þau ákveðið að hittast. Hann kvaðst hafa, ásamt vini sínum, hitt brotaþola og vinkonu hennar á föstudagskvöldi og þá sótt þær í [...] og þau farið niður í bæ og síðan í billjard á bar. Hefði þá komið fram hjá þeim að þær hefðu [...] og væru að reyna að fá hugmyndir um það hvernig þær gætu verið áfram hér á landi. Brotaþoli og vinkona hennar hefðu drukkið mjög mikið áfengi á barnum. Þegar þau fóru þaðan hefði brotaþoli stungið upp á því að þau færu með vini hans og vinkonu hennar heim og yrðu tvö saman. Þau hefðu ekið þeim heim og eftir að þau óku vinkonu brotaþola í Hafnarfjörð hefði brotaþoli verið rosalega full og hefði hana langað til að aka bifreiðinni. Hann hefði síðan ekið í átt að Seltjarnarnesi og þar hefði brotaþoli sest undir stýri og ekið bifreiðinni en hann sagt henni að stoppa af því að hann hefði orðið hræddur og hefði hún þá móðgast, orðið reið og öskrað á hann. Kvaðst hann hafa sagt henni að hún mætti aka bifreiðinni þegar hún væri orðin edrú.

Sagði ákærði að eftir þetta, þegar bifreiðin var kyrrstæð eftir akstur brotaþola, hefði brotaþoli spurt hann hvort hann vildi kynmök. Hann hefði þá svarað kannski og hún þá spurt hann hvort hann léti hana fá bifreiðina ef hún hefði kynmök við hann. Hann hefði þá sagt að hún væri full og hefði hann ekki viljað ræða þetta frekar. Hún hefði þá snert hann og sagt að hann segðist ekki vilja kynlíf en væri samt með hann harðan eða orðinn æstur. Síðan hefði hún sagt að þau skyldu hafa kynmök og hún fá bifreiðina og spurt hvort hann myndi kaupa handa henni Yaris ef þau gerðu þetta og hefði hún snert reglulega buxur hans og horft þangað. Hann hefði síðan samþykkt að láta hana hafa bifreiðina. Brotaþoli hefði sjálf klætt sig úr fötunum og haldið áfram að reyna að snerta hann. Hún hefði síðan spurt hvort hann myndi nú láta hana hafa bifreiðina en hann þá sagt nei og hefði hún þá ekki viljað kynmök og hann ekki heldur og hún orðið fúl. Kvaðst hann hafa fært sig frá henni og klárað í smokkinn sjálfur og hent smokknum út. Sagði hann brotaþola hafa spurt hvort hann myndi láta hana hafa hans bifreið eða kaupa handa henni Yaris. Eftir þetta hefði brotaþoli verið mjög agressiv og beðið hann að skutla sér heim og sagt á leiðinni að nú væri hún komin með ástæðu til að vera lengur á Íslandi, en það hefði átt að [...]. Brotaþoli hefði síðan hringt í einhvern eða sett á upptöku og farið að segja hluti sem hefðu ekki verið sannleikanum samkvæmir. Kvaðst hann hafa reynt að kveikja á hljóðupptöku á sínum síma en það hefði ekki tekist og hefði hann þess í stað tekið upp myndband. Væri hann með þessa upptöku og hefði hún þá öskrað og gengið af göflunum. Hann hefði ítrekað spurt hana hvort hún vildi fara og boðist til að skutla henni en hún hefði ekki viljað fara heim og talað um að vilja fara til lögreglu en hún hefði ekki viljað það þegar hann bauðst til þess að skutla henni þangað. Einnig hefði hann boðið henni pening fyrir leigubifreið. Síðan hefði verið hringt í brotaþola og hann hefði svarað og hefði karlmaður verið í símanum en hann einnig heyrt kvenmannsrödd. Hefði ákærði þá sagt að hann vissi ekki hvað hann ætti að gera við hana og þá verið sagt að fara með hana að stóru kirkjunni í miðbænum og á meðan hefði hún verið að öskra. Hann hefði síðan sett hana út hjá kirkjunni og héldi hann að hún hefði verið sótt þangað. Í gær hefðu síðan nokkur SMS- skilaboð farið á milli þeirra.

Ákærði sagði að brotaþoli hefði snert hann á billjardbarnum og einnig á meðan þau voru að aka um. Hefðu líklega liðið 40– 60 mínútur frá því að hann lofaði að láta hana hafa bifreiðina og þangað til þau höfðu kynmök. Þá hefðu þau bæði legið í farþegasætinu frammi í. Þau hefðu sett smokkinn á getnaðarlim hans en hann ekki verið harður og hún reynt að gera eitthvað sem ekki hefði hjálpað til. Sjálfur hefði hann drukkið einn bjór þetta kvöld en það hefðu verið liðnir um fjórir tímar síðan þegar atvik gerðust. Sagði ákærði að hann hefði aldrei látið hana hafa heila bifreið fyrir kynlíf. Brotaþoli hefði stungið upp á því að hún fengi bifreið og spurði ákærði hvernig hann hefði annars átt að vita að hún vildi Yaris.

Ákærði gaf skýrslu á ný 22. janúar 2022. Hann kvaðst hafa læknast af [ Heilsufarsupplýsingar],. Hefði hann ekki verið læknaður þegar málsatvik gerðust í október 2021 og hefði hann þá vitað að hann væri með [...]. Kvaðst hann hafa sagt brotaþola frá því þegar þau voru á billjardbarnum. Síðan hann var greindur með [...] í janúar 2021 hefði hann ekki drukkið áfengi. Hefði hann sagt brotaþola að þetta væri ástæða þess að hann hefði ekki verið að drekka. Kvaðst hann sérstaklega hafa notað smokk þegar hann var með brotaþola þó [...]. Þá sagði ákærði að brotaþoli hefði strax í samskiptum á Messenger spurt hann í hvaða landi hann væri íbúi. Hún og vinkona hennar hefðu verið að leita að einhverri ástæðu til að vera áfram á Íslandi og hefði hún gert þetta allt af ásettu ráði, hefði verið að nota hann til að geta verið áfram í landinu. Hefði brotaþoli í miðjum kynmökum skipt um skoðun og hann þá hætt strax. Þá voru ákærða kynnt fyrirliggjandi SMS- samskipti og upptökur.

Samkvæmt framlagðri matsgerð rannsóknarstofu HÍ í lyfja- og eiturefnafræði mældist etanól í þvagsýni sem tekið var úr brotaþola á Neyðarmóttöku 2,44‰ og 1,79‰í blóðsýni sem fyrr var tekið úr henni en 1,54‰ í því síðara. Segir í matsgerðinni að niðurstöðurnar sýni að viðkomandi hafi verið ölvaður þegar sýnin voru tekin. Etanólstyrkur hafi verið búinn að ná hámarki í blóði og verið fallandi. Það styðji annars vegar niðurstaðan í síðara blóðsýninu og hins vegar hlutfall á milli þvags og blóðs. Þá bendi etanólstyrkur í þvagi og blóði til þess að drykkju viðkomandi hafi verið lokið fyrir kl. 02:00.

Þá liggur fyrir vottorð sálfræðings er brotaþoli leitaði til í kjölfar atviksins, dags. 17. febrúar 2022, og hitti fjórum sinnum þar til í janúar 2022. Í samantekt sálfræðingsins er það rakið að brotaþola hafi verið vísað til hennar í sálfræðilegt mat og áfallahjálp eftir meint kynferðisbrot. Hafi sálræn einkenni brotaþola samsvarað einkennum sem séu þekkt hjá fólki sem hefur upplifað alvarleg áföll eins og líkamsárás, nauðgun, stórslys eða hamfarir. Hafi svör hennar á sjálfsmatskvörðum gefið til kynna alvarlegri einkenni en fram komu í frásögn hennar en ekki hafi verið ljóst hvort það var vegna þess að hún skildi illa spurningar eða þær hefðu misfarist í túlkun. Brotaþoli hafi virst trúverðug og samkvæm sjálfri sér í frásögn af meintu broti. Hún hafi fengið aðstoð við að takast á við þau áfallastreitueinkenni sem hún greindi frá. Í síðasta viðtalinu hafi hún verið búin að jafna sig ágætlega á einkennunum en enn verið að kljást við alvarleg [...] samkvæmt niðurstöðu sjálfsmatskvarða og því hafi ekki verið talin þörf á reglubundnum viðtölum hjá sálfræðingnum. Þótt brotaþoli hafi jafnað sig ágætlega á áfallastreitueinkennum eftir meint kynferðisbrot sé mikilvægt að hafa í huga að algengt sé að þolendur kynferðisbrota þurfi áfram í sínu daglega lífi að takast á við aðstæður sem minna á áfallið og minningar um það sem gerðist. Væri því mikilvægt að brotaþoli ynni áfram að því að styrkja eigin bjargráð og fengi frekari stuðning fagaðila við þá vinnu ef þörf væri á. Ekki sé hægt að segja til með vissu hver áhrif meints kynferðisbrots verði þegar til lengri tíma sé litið en ljóst þyki að atburðurinn hafi haft víðtæk áhrif á líðan brotaþola.

Réttarlæknisfræðileg skoðun var framkvæmd á ákærða af lækni 11. október 2021, með tilliti til áverka merkja, leitað var að lífsýni/líkamsvökva með stroki á pinna um getnaðarlim, blóðsýni tekið til mótefnamælingar, þvagsýni tekið til kynsjúkdóma rannsóknar og stroksýni frá munnholi til DNA- ákvörðunar. Einnig voru teknar myndir af ákærða, hæð hans mæld [...]cm og hann vigtaður og reyndist hann vera [...] kg. Liggur fyrir vottorð læknis, dags. 12. október 2021, þar sem skoðuninni er ítarlega lýst. Reyndist ákærði vera með sár á stærð við títuprjónshaus á handarbaki upp af vinstri baugfingri, upp af baugfingri og löngutöng á vinstri lófa var litlaus skráma eins og eftir gamlan skurð og sagðist ákærði hafa slasað sig í vinnu, klór á vinstri öxl sagði ákærði vera vegna þurrks og við hægri mjaðmarkamb voru marblettir sem ákærði sagði vera eftir verkfæri sem hann bæri í belti eða tösku við vinnu. Þá reyndist ákærði vera smitaður af [...]vegna þess.

Fyrir liggur skýrsla tæknideildar vegna skoðunar á bifreiðinni [...]. Kemur þar fram að bifreiðin hafi verið afar hreinleg og megi ætla að hún hafi verið þrifin nýlega. Engin ummerki hafi sést innan á gluggum um að þar hefði fótum verið spyrnt eða þar sparkað en leitað hafi verið með skálýsingu frá sterku hvítu ljósi. Leit hafi verið gerð í farþegarými að verjum og/eða umbúðum af slíku en ekkert fundist. Sæti bifreiðarinnar hafi verið skoðuð með fjölbylgjuljósgjafa en ekki hafi komið fram flúrljómandi svörun eða blettir sem bent gætu til að þar væri sæði eða önnur lífsýni.

Þá voru Facebook Messenger- samskipti brotaþola afrituð vegna tímabilsins 4.–13. október 2021 og sérstaklega skoðuð samskipti hennar við ákærða. Liggur fyrir upplýsingaskýrsla þar sem fram kemur samantekt um þau samskipti, sem fóru fram á [...], og orðrétt endurrit af skilaboðunum túlkuðum á íslensku. Er um að ræða rituð skilaboð, talskilaboð og eitt myndskeið. Í samantektinni er það rakið að þegar þau byrji að spjalla saman virðist ákærði ekki vera á landinu og þau ræða um að hittast þegar hann komi til landsins og hvað þau ætli þá að gera saman. Má af spjalli þeirra ráða að 8. október hafi þau hist þegar ákærði kom og sótti brotaþola. Aðfaranótt 9. október byrja þau aftur að spjalla saman. Ákærði segir þá að hann sé að hugsa um að leita til lögreglu og segja frá því hvernig hún missti vitið, hvort sem það hafi verið út af áfengisneyslu eða út af akstri bifreiðarinnar. Hann segir að hann vilji ekki skemma fyrir henni hjá [...] og vilji vera vinur hennar. Þá reyndi hann ítrekað að hringja í hana í gegnum Messenger en hún svaraði ekki. Daginn eftir, 10. október, svarar brotaþoli og segir að ákærði eigi að skilja það að hún vilji ekki tala við hann. Þá skrifar ákærði 11. október og spyr brotaþola hvort það hafi ekki verið hún sem vildi ríða ogfá bifreið í staðinn. Einnig segir hann að ef hann væri nauðgari þá hefði hann klárað og fengið fullnægingu en það hafi hann ekki gert. Brotaþoli svarar og segir að enginn hafi heyrt í henni öskra og að hann hafi tekið símann af henni og sagt að hún gæti riðið honum eða hann myndi drepa hana. Hún hafi gert allt til þess að þetta myndi hætta.

Talskilaboðin eru tíu og er lengd þeirra frá fjórum til 43 sekúndur. Þar koma fram samskipti þeirra á milli um það hvenær þau ætli að hittast og hvað þau ætli að gera saman. Í síðustu tvennum skilaboðunum sem fara á milli þeirra eftir meint brot segist ákærði verabúinn að fá nóg af þessu frá henni, segir hana heimska, og að hún skilji þetta ekki og hann hafi áhyggjur af henni. Hann sé tilbúinn til að fara með hana til lögreglu ef hún vill það en ef ekki þá ætli hann að fara að sofa og gleyma henni. Hann hvetur hana síðan til að hafa samband ef hana vantar einhverja aðstoð frá honum. Þá sendi ákærði brotaþola skilaboð þar sem hann sagði að hann ætti þrjú myndbrot af henni þar sem hún klikkaðist. Hann sagðist ætla að kaupa handa henni bifreið á morgun, Toyota Yaris, og hún þyrfti einungis að hringja í hann þegar hún væri ekki lengur drukkin.

Á framlögðu myndskeiði má sjá ákærða og brotaþola rífast og virðist ákærði vita að upptakan er í gangi. Brotaþoli biður hann ítrekað að fara með sig á lögreglustöð og segist hann ætla að gera það. Ákærði býður henni ítrekað að skutla henni heim en hún neitar alltaf og segist ætla á lögreglustöð. Ákærði biður hana ítrekað að yfirgefa bifreiðina og býðst til að borga fyrir hana leigubifreið og segir hana ítrekað klikkaða. Brotaþoli biður ákærða ítrekað að afhenda sér töskuna sína og símann sinn. Í lok myndbandsins svarar ákærði í síma og segir að brotaþoli sé hjá honum, hún sé drukkin og hann vilji aka henni heim en hún sé með vesen og hegði sér skringilega. Brotaþoli svarar þessu og spyr hvort hún sé skrítin og hvort það sé bara allt í lagi að ríða henni. Ákærði spyr þá á móti hver hefði verið að ríða henni og segir að hún sé klikkuð.

Liggur fyrir endurrit af samskipum ákærða og [...] brotaþola á Facebook Messenger. Einnig liggja fyrir níu myndbrot sem fundust í síma ákærða, 2– 10 sekúndur að lengd. Samkvæmt upplýsingaskýrslu sem gerð var um skoðun þeirra eru þau af ákærða og brotaþola saman og tala þau í myndavélina. Brotaþoli er skælbrosandi og ákærði er glaður að sjá. Ákærði segir eitthvað á [...] og brotaþoli tekur undir með því að brosa og kinka kolli. Er ákærði sjáanlega ölvaður, rauðeygður og glaseygður. Á einu myndbrotinu heldur brotaþoli á bjórglasi. Þá liggur fyrir upplýsingaskýrsla vegna skoðunar á upptökum úr eftirlitsmyndavélum við dvalarstað brotaþola að [...], [...]. Má þar sjá að tvær konur fara á brott í [...]- bifreið kl. 20:56 og kl. 01:29 kemur bifreiðin aftur að húsinu og önnur konan fer út úr bifreiðinni og inn í húsið. Loks liggur fyrir skýrsla lögreglu um leit að smokk á vettvangi en hann fannst ekki, skjáskot af millifærslum inn á reikning ákærða 9. október 2021, [...] er varða brotaþola og [...] er varðar ákærða, og ljósmynd af brotaþola sem ber með sér að hafa verið send í SMS-skilaboðum 9. október 2021, kl. 14:06.

II

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Ákærði kvaðst, þegar atvik gerðust, hafa verið búinn að þekkja brotaþola í eitt ár en einungis hafa hitt hana einu sinni og hefðu þá þau atvik sem hér eru til umfjöllunar gerst. Hann og vinur hans, D, hefðu farið heim til brotaþola og sótt hana og vinkonu hennar, B. Þau hefðu farið niður í bæ og þær á leiðinni sagt þeim frá sér, m. a. að þær langaði til að vera lengur hér á landi og væru að leita leiða til þess og hefðu spurt hann ráða. Þau hefðu síðan farið á bar og spilað þar billjard og hefðu hin þrjú drukkið áfengi. Hefðu þau verið á barnum þangað til honum var lokað. Kvaðst hann hafa drukkið lítið áfengi og hefði brotaþoli spurt hann hvers vegna hann drykki ekki áfengi og hann þá sagt að hann væri með [...]og mætti ekki drekka áfengi. Hún hefði engu að síður hvatt hann til að drekka. Kvaðst ákærði hafa greitt fyrir áfengið sem hin drukku og hefðu þau drukkið mikið. Hann hefði síðan ekið D heim og síðan einnig B en hann og brotaþoli farið saman í bíltúr. Brotaþoli hefði viljað aka bifreiðinni en hann ekki leyft henni það þar sem hún hefði verið drukkin en á endanum hefði hann leyft henni að aka svolítið á Seltjarnarnesi. Hefði hún ekið mjög illa og hann sagt henni að stoppa. Þau hefði langað til að vera saman og kannski fara á hótel en brotaþoli frekar viljað fara í bíltúr. Hefði brotaþoli orðið svolítið reið þegar hann sagði henni að hætta að aka. Þau hefðu síðan stoppað á bifreiðastæði á Seltjarnarnesi og væri um að ræða stað sem margir stoppi á og horfi á útsýnið. Þau hefðu talað saman og hún allt í einu spurt hann hvort hann vildi sofa hjá henni og hefði hann svarað því játandi. Hún hefði þá sagt að ef hann gæfi henni bifreið að gjöf þá myndi hún sofa hjá honum og hefði hann samþykkt það og ætlað að gefa henni þá bifreið sem hann vará.

Ákærði sagði að þau hefðu síðan byrjað að hafa kynmök og á meðan hefði hún allt í einu sagt að hann ætti að gefa henni bifreiðina núna og hún ætlaði að aka heim. Hann hefði þá sagt að hún fengi ekki bifreiðina nú af því að hún væri undir áhrifum áfengis. Kvaðst ákærði hafa notað smokk af því að hann væri með [...] og væri að passa sig. Þau hefðu haft samræði í farþegasætinu frammi í en þegar þau töluðu saman hefði hann verið í bílstjórasætinu, fært sig yfir til hennar í farþegasætið þegar þau hófu kynmökin. Hún hefði setið áfram en hann farið ofan á hana, andlit í andlit. Þau hefðu verið búin að ákveða að gera þetta og hefði hún sjálf farið úr buxunum og hann klætt sig úr sínum. Minntist ákærði þess ekki að hafa snert brotaþola kynferðislega áður en hann færði sig yfir til hennar og myndi hann ekki hvort þau hefðu verið að kyssast í bifreiðinni. Hann hefði haft samræði við hana um leggöng en hún síðan sagt honum að stoppa og hefði hann um leið stoppað og teldi hann að samræðið hefði staðið í nokkrar mínútur. Ákærði sagði að brotaþoli hefði sjálf stýrt samræðinu með hendinni til að tryggja að limur hans færi í leggöng hennar. Þau hefðu verið mjög nálægt hvort öðru og hefði hann líklega verið með hendurnar á sætinu á meðan og þau eitthvað talað saman meðan á þessu stóð. Hún hefði þá sagt að hún vildi ekki halda áfram kynmökum við hannog hann þá fært sig yfir í bílstjórasætið og hefði hann klárað sjálfur, fróað sér, og þá verið enn með smokk. Hann hefði síðan hent smokknum út um gluggann. Brotaþoli hefði setið áfram inni í bifreiðinni eftir að þau hættu að hafa samræði og hefðu þau bæði klætt sig í buxur. Hún hefði orðið frekar agressiv eftir að hann neitaði að gefa henni bifreiðina og þau hættu samræðinu. Sagði ákærði að brotaþoli hefði verið vel drukkin og svolítið skrítin eins og fólk væri þegar það væri drukkið, verið að tala um hvar hún gæti fengið bifreið núna og viljað setjast aftur undir stýri en hann hefði sagt að það væri ekki í boði. Hann hefði spurt hana hvort hún vildi fara heim en hún hefði ekki verið viss um hvað hún vildi gera. Hefði hann því ítrekað boðið henni hitt og þetta og loks spurt hana hvort hún vildi fara heim. Brotaþoli hefði verið með síma og hefði hún hringt í einhverja og sett hátalarann á svo viðkomandi gætu hlustað á samtal þeirra og hefði hún þá byrjað að tala mjög hátt. Hún hefði einnig sagt að hún vildi fara til lögreglu og hann þá sagt að hann gæti skutlað henni þangað. Einnig hefði hann boðist til að hjálpa henni að finna leigubifreið og greiða fyrir hana leigubifreiðina. Sjálfur hefði hann einnig tekið upp myndband og sett þá símann til hliðar með upptökuna í gangi. Sagði ákærði að það hefði heyrst í símanum að hún hefði verið að panikka og hann fengið nóg og farið að tala í símann hennar. Hefði hann spurt mann sem var í símanum hvert hann ætti að skutla henni og sagt að hann gæti líka hringt í leigubifreið fyrir hana og greitt fyrir leigubifreiðina. Hefði maðurinn sagt honum að skutla henni að stóru kirkjunniog hann hefði gert það og svo hefði hann farið. Hann hefði séð bifreið nálægt kirkjunni. Brotaþoli hefði gengið burt en hann vissi ekki hvort hún hefði sest inn í þá bifreið.

Eftir þetta hefðu þau verið í samskiptum með SMS- skilaboðum og hann þá spurt hana af hverju hún hefði látið svona. Einnig hefði hann sent móður hennar SMS- skilaboð og sagt henni að hann væri ósáttur við dóttur hennar og að hún hefði átt að ala hana betur upp. Eftir að hann skildi við brotaþola við kirkjuna hefði hann hitt D og sagt honum frá öllu sem gerðist, að hún hefði viljað hringja í lögreglu og hann hefði viljað skutla henni og sagt að kannski væri best fyrir hann að tala bara við lögreglu. Kvaðst hann hafa verið reiður út í brotaþola. Henni hefði ekki gengið vel að fá [...] og hefði hann því einnig vorkennt henni og því ekki viljað fara til lögreglu til að kvarta undan henni og ekki viljað skemma fyrir henni gagnvart [...]. Hefði hann ætlað að ræða við lögreglu um það sem gerðist þetta kvöld, segja sannleikann, talið að það væri kannski betra að fara þangað áður en hún færi til lögreglu og segði hluti sem ekki væru réttir, en hann hefði ekki vitað fyrir hvað hún ætlaði að kæra hann. D hefði ráðlagt honum að fara ekki til lögreglu og hann því skipt um skoðun.

Ákærði kvaðst hafa sagt brotaþola nokkrum sinnum á barnum að hann væri með [...] en ekki vita hvort hann hefði sagt þetta í aðdraganda samræðisins eða meðan á því stóð. Það hefði farið vel á með þeim á billjardbarnum og þau verið að daðra. Hún hefði viljað fara á rúntinn með honum og þau verið búin að ákveða að eyða nóttinni saman. Kvaðst hann telja að brotaþoli hefði drukkið ekki minna en sjö bjóra og vodka, um tíu drykki alls. Teldi hann að hún þyldi mikið áfengi og væri vön að drekka en hún hefði ekki litið út fyrir að vera mjög drukkin.

Ákærði neitaði því að hafa lagst ofan á brotaþola, haldið henni niðri, slegið hana utan undir og tekið af henni símann. Kvaðst hann hafa tekið af henni símann eftir að þau höfðu samræði til að tala við þann sem hún var að tala við. Hefði það verið í eina skiptið sem hann var með símann hennar. Þá kannaðist hann ekki við að hún hefði reynt að ýta honum frá sér og kalla á hjálp. Ákærða var kynnt að fyrir lægi hljóðupptaka þar sem hann bauðst til að kaupa bifreið handa brotaþola. Hann heyrist þar segja brotaþola að vista myndband af henni af billjardbarnum og að hún hefði verið klikkuð í hausnum, eins og kjúklingur og drusla. Síðan segi ákærði að hann ætli að gefa henni bifreið og að hún verði að hringja í hann þegar hún sé ekki lengur drukkinn. Hann ætli að kaupa handa henni bifreið af gerðinni Toyta Yaris, hún eigi ekki meira skilið. Ákærði sagði að þetta væru skilaboð sem hann hefði sent brotaþola sömu nótt eða um morguninn. Hann hefði samþykkt að kaupa handa henni bifreið fyrir kynmök en það hefði aldrei verið ætlun hans að standa við það. Fyrst hefði hún viljað fá hans bifreið en síðan skipt um skoðun og viljað fá Yaris. Hún hefði boðið honum kynmök fyrir bifreið. Borin voru undir ákærða þau skilaboð sem liggja fyrir og fóru á milli hans og brotaþola og kvaðst hann kannast við þau og framlögð Messenger- samskipti milli hans og móður brotaþola.

Ákærði kvaðst hafa tekið upp myndband í bifreiðinni þegar hann áttaði sig á því að brotaþoli væri að búa eitthvað til og hefði hann viljað hafa þetta sem sönnunargagn fyrir sig. Hún hefði einnig hótað honum og hringt í einhverja og þá talað mjög hátt og öskrað í símann en áður hefði hún talað eðlilega við hann. Hann hefði hins vegar byrjað of seint að taka upp. Ákærði kvaðst hafa spurt brotaþola hvort hann ætti að skutla henni heim en hún hefði ekki viljað fara heim og þá verið öskrandi. Ákærði kvaðst ekki hafa slegið brotaþola og brotaþoli hefði ekki reynt að opna rúðu eða sparkað í hana. Rúðan væri ónýt og auðvelt að ýta henni burt.

Brotaþoli kvaðst hafa þekkt ákærða í viku áður en þau hittust þetta kvöld og hefðu þau kynnst í gegnum Facebook. Ákærði hefði þar haft samband við hana en þau væru bæði á síðu fyrir [...]. Hann hefði sagt henni að hann væri búsettur hér á landi en væri frá [...] eða [...]. Hann hefði spurt hana hvar hún ynni en hún sagt honum að hún væri ekki að vinna. Hann hefði boðist til að hitta hana og þau rætt um það hvernig hægt væri að fá vinnu án þess að [...]. Hún hefði hitt ákærða og vin hans D ásamt B vinkonu sinni. Ákærði hefði sótt hana og B þar sem þær gistu í [...][...]. Þau hefðu farið á nokkra staði og endað á billjardbar og ákærði boðið þeim drykki og spjallað um möguleika á vinnu. Kvaðst hún hafa drukkið þrjá til fjóra bjóra og farið að líða illa og fundið til áfengisáhrifa en venjulega þyrfti meira til þess. Þau hefðu síðan skutlað D heim og síðan einnig B en ákærði hefði boðið henni í bíltúr niður í bæ. Þau hefðu farið til Reykjavíkur og hefði ákærði stöðvað bifreiðina á bifreiðastæði. Hefði þá verið ítrekað hringt í hanaog ákærði spurt hana hvers vegna og hún þá sagt honum að vinkona hennar hefði áhyggjur af henni. Ákærði hefði þá tekið símann af henni og reglulega svarað þegar vinkona hennar hringdi og talað við hana en ekki látið brotaþola fá símann aftur. Þá hefði ákærði boðið henni bæði pening og bifreið fyrir kynmök. Hefði hann ætlað að láta hana hafa bifreiðina í formi gjafar. Þegar ákærði tók af henni símann hefði hann verið mjög agressívu rog hefði hún orðið hrædd og óttast hvað myndi gerast. Sagði brotaþoli að hún hefði séð um 20 missed callsfrá B og hugsað sem svo að hún þyrfti að draga þetta þar sem hún gerði ráð fyrir að B færi að leita hennar. Kvaðst hún hafa ætlað að gera eins og hún hefði gert ef hún hefði verið heima hjá sér, en það væri að hringja í lögfræðing og gera samning vegna bifreiðarinnar.

Brotaþoli sagði að þau hefðu verið í bifreiðinni á meðan þetta allt gerðist. Sér hefði tekist að opna bílrúðu na aðeins og öskrað svo hátt að hún hefði verið við það að kafna. Hefði ákærði þá slegið hana í andlitið, í kinnina. Kvaðst hún hafa sagt við ákærða að hún vildi frekar ræða við hann um þetta á morgun en hann hefði ekki viljað bíða til morguns eða þangað til lögfræðingur kæmi vegna samnings. Ákærði hefði beitt kröftum til að gera þetta. Eftir þetta hefði hann látið hana hafa símann og sagt að þau skyldu fara til lögreglu og segja henni að hún væri að selja vændi. Hefði hún samþykkt það en ákærði ekki farið til lögreglu heldur látið hana út fyrir utan Hallgrímskirkju. Þangað hefði vinur hennar komið og aðstoðað hana við að hringja í lögreglu en sjálf tali hún [...]. Sagði brotaþoli að hún teldi að ákærði hefði vegna þess talið að hún gæti ekkert gert en einnig hefði hann hótað henni því að tala við [...]. Í sólarhring á eftir hefði ákærði sent henni mörg skilaboð og hún á endanum blokkað hann. Á sama tíma hefði hann einnig verið að senda móður hennar skilaboð og sagt að brotaþoli væri að selja vændi og hann ætlaði að kæra hana til [...].

Þá sagði brotaþoli að á billjardbarnum hefði verið margt fólk sem talaði [...] og margir þar hefðu viljað tala við brotaþola. Ákærði hefði þá veriðagressívu rog reiður og látið eins og það mætti enginn tala við hana nema hann. Þau hefðu drukkið áfengi og spilað billjard og allt virkað eðlilegt. Hún hefði ekkert snert hann þar en hann faðmað hana og hún þá séð að hann var að tala við vini sína í símanum. Kvaðst brotaþoli hafa drukkið þrjú eða fjögur bjórglös og D aðeins meir a en B hefði drukkið gin og tónik og ákærði einn eða tvo bjóra. D hefði verið að reyna að fá B til að koma með sér heim en hún hefði ekki viljað það og hefði henni ekki liðið vel. Kvaðst brotaþoli hafa talið að þau ákærði væru að fara í um klukkustundar bíltúr og síðan myndi hann skutla henni heim. Hann hefði síðan farið að tala um kynmök þegar hann stöðvaði bifreiðina og tekið símann af henni en áður hefði hann eitthvað verið að grínast með slíkt. Þegar ákærði tók símann hefði hún verið búin að tala við B sem ætlaði að hringja í hana aftur eftir tíu mínútur og þegar B gerði það hefði hún ekki getað svarað af því að hún var ekki með símann. Hefðu þær B þekkst lengi og væri vani hjá þeim að hringjast á. Eftir að ákærði tók af henni símann hefði hann farið að bjóða henni pening eða bifreið fyrir kynmök. B hefði ítrekað hringt en ekki verið svarað og brotaþoli talið að hún hefði kannski haft samband við lögreglu.

Kvaðst brotaþoli ekki hafa haft neinn áhuga á að hafa samræði við ákærða en viljað kaupa sér tíma áður en hann nauðgaði henni. Hún hefði sagt honum að koma með símann og að B færi að leita hennar fyrst hún svaraði ekki en ákærði hefði haldið símanum áfram. Ákærði hefði tekið í upphandlegg hennar og hefði hún fengið þar marblett eftir fingur hans. Hann hefði haldið um hendur hennar og reynt að kyssa hana og snerta hana og slegið hana margoft í andlitið með flötum lófa hægri handar og sagt henni að hætta að öskra en hún hefði ekki fengið áverka eftir það. Hann hefði þá setið í bílstjórasætinu en hún í farþegasætinu við hlið hans. Hann hefði snúið sér við og gripið í vinstri hönd hennar og farið yfir til hennar í farþegasætið, og hefði síminn hennar þá verið í bílstjórasætinu, og verið mjög snöggur að gera þetta. Síðan hefði hann slegið hana í andlitið og hún öskrað allan tímann. Hann hefði síðan klætt hana úr buxunum með annarri hendi. Hún hefði verið með belti en mjög auðvelt hefði verið að opna það. Með hinni hendinni hefði hann haldið henni. Kvaðst hún hafa haldið áfram að öskra og sparkað með fótunum í hurðina og reynt að brjóta rúðuna og bankað í hana. Hann hefði náð buxum hennar niður og haldið um háls hennar og hendur allan tímann og hefði hún ekkert getað gert annað en að snúa sér annað slagið til hliðar og öskra á hjálp. Hann hefði haldið henni fast og hefði andlit hans snúið að andliti hennar. Hefði ákærði sett getnaðarlim sinn inn í leggöng hennar. Ákærði hefði verið í buxunum þegar hann kom yfir í sætið til hennar en verið fljótur að fara úr þeim. Sagði brotaþoli að ákærði hefði haft samræði við hanaí fimm til sjö mínútur.

Einnig kom fram hjá brotaþola að verið gæti að lætin í henni hefðu truflað ákærða og haft áhrif á þann tíma sem samræðið varði. Sjálf væri hún með [...] og hefði hún varað ákærða við því að hún gæti kafnað en hann hefði ekki hlustað. Kvaðst brotaþoli ekki vita hvort ákærði hefði verið með smokk. Hann hefði ekki fengið sáðlát inn í hana og þurft að klára sig sjálfur. Hefði hann þá verið áfram ofan á henni og fróað sér við vinstra lærið á henni. Síðan hefði hann sagt henni að þau þyrftu að fara strax til lögreglu og að hún væri hóra. Hann hefði ekki látið hana hafa símann strax og svarað þegar Bhringdi en vinur hennar, C, sem var með B í bifreið, hefði einnig verið að hringja í hana. Þegar þau voru að aka af stað og hún búin að fá símann og með B á línunni, með símann niðri en ekki að tala í hann, hefði hún öskrað hátt og samsinnt því að fara til lögreglu svo B myndi átta sig á því hvert þau væru að fara og hvar hún ætti að leita hennar. Hún hefði ekki getað tekið símann og sagt B hvað hún ætti að gera. Kvaðst hún telja að ákærði hefði sagt C þegar hann hringdi að þau væru að fara til lögreglu. Ákærði hefði síðan látið hana út við Hallgrímskirkju og hefði C komið þangað skömmu seinna og sótt hana og hefðu þau síðan haft samband við lögreglu. Kvaðst hún hafa upplifað þessi atvik sem hræðileg og óraunveruleg og hefði hún verið hrædd.

Brotaþoli kvaðst hafa sagt B og C frá því sem gerðist en þau hefðu verið búin að átta sig á því að eitthvað var að og hefðu verið búin að leita að henni í um 30 mínútur. Brotaþoli sagði að eftir þetta hefði sér liðið mjög illa og þurft að [...]. Auk þess sálfræðings sem ritaði framlagt vottorð vegna hennar hefði hún einnig leitað til sálfræðings á vegum [...] vegna atviksins. Hún væri ekki enn búin að jafna sig. Sagði brotaþoli að hún hefði ráðið við allt í lífi sínu í [...] þó að það væri erfiðara en að vera [...] en nú liði henni verr. Sagði brotaþoli að mál hennar væru enn til meðferðar hjá [...]. Kannaðist hún við að hafa [...] þar sem m. a. þetta mál kæmi til tals. Brotaþoli sagði að ákærði hefði sagt sér að hann væri að vinna við að [...] og á Facebook hefði hann verið undir öðru nafni, E. Þá varð af framburði brotaþola ráðið að hún teldi, með vísan til staðsetningar sem hún sýndi fyrir dómi á korti, að atvik hefðu átt sér stað við Gróttu á Seltjarnarnesi. Sagði hún að þar hefðu ekki verið bifreiðar en hús sjáanleg lengra frá. Hefði ákærði enn verið með símann hennar þegar hann ók af stað. Brotaþoli sagði að ákærði hefði aldrei sagt henni frá því að hann væri með [...].

Þá kvaðst brotaþola hafa þann 9. október tekið myndir af þeim áverkum sem hún fékk á upphandlegginn en þessir áverkar hefðu ekki sést á henni þegar hún var skoðuð af lækni. Hún hefði verið vöruð við því að áverkar gætu komið í ljós seinna. Kvaðst brotaþoli ekki hafa beðið ákærða um bifreið en ákærði hefði talað um þetta og lofað henni bifreið og vísaði hún til samskipta á Facebook hvað þetta varðaði. Hefði hún svarað honum því að sig vantaði ekkert frá honum. Þá sagði hún að ákærði hefði hótað henni eftir þetta og hefðu þær hótanir komið fram í skriflegum samskiptum og einnig í samskiptum hans við móður hennar en hún myndi hótanirnar ekki nú. Kvaðst brotaþoli kannast við þau skilaboð milli hennar og ákærða sem liggja fyrir í málinu og staðfesti að hafa afhent lögreglu upptökur sem ákærði hefði sent henni.

Brotaþoli sagði að ákærði hefði bitið hana í varirnar þegar hann kyssti hana og hefði hún verið rauð eftir það og hefði verið tekið sýni þaðan. Kvaðst hún ekki hafa samþykkt að hafa kynmök við ákærða og ekki heldur gegn greiðslu peninga eða annars. Ákærði hefði látið hana setjast undir stýri bifreiðarinnar og sagt henni að prófa að aka henni og væri það á hans ábyrgð. Brotaþoli sagði að hún hefði verið [...] kg og [...] cm á hæð. Þá kvaðst hún hafa frétt nýlega að ákærði hefði verið að saka hana um að stunda vændi. Einnig hefði hann í skilaboðum hótað því að láta brott vísa henni og koma henni illa hér á landi.

B kvaðst hafa þekkt brotaþola lengi. Ákærða hefði hún einungis hitt þetta kvöld með brotaþola sem hefði áður spjallað við hann á netinu. Vinur ákærða hefði verið með ákærða þegar hann sótti þær og hefðu þau farið saman niður í bæ. Á leiðinni þangað hefðu þau spjallað saman og sagt m. a. frá sjálfum sér og talað um það hvernig væri að búa á Íslandi, en þær hefðu verið [...]. Hefðu þær t. d. spurt ákærða hvernig gengi að fá vinnu hér. Þau hefðu síðan farið á billjardbar og drukkið áfengi og spjallað saman. Vinur ákærða hefði einnig verið nýkominn til landsins. Hefði ákærði sýnt brotaþola áhuga og reglulega verið að reyna að faðma hana og hún að reyna að losna frá honum. Brotaþoli hefði verið vinsæl og verið að tala við annað fólk en ákærði hefði sýnt að hann væri með henni. Hefði ákærði sagt vitninu að hann væri dálítið hrifinn af brotaþola og hefði hún sagt ákærða að ræða þetta við brotaþola en þetta tal ákærða hefði virkað undarlega á hana. Þegar barnum var lokað hefði ákærði ekið vini sínum heim og síðan vitninu en brotaþoli ákveðið að fara í bíltúr með ákærða og sagt að hún yrði komin aftur eftir 15–20 mínútur. Kvaðst vitnið síðan hafa hringt í C sem síðan hefði komiðtil hennar.

Þegar um 30 mínútur voru liðnar hafði hún ekkert heyrt frá brotaþola og farið að hafa áhyggjur af henni og hringt í hana og hefði brotaþoli svarað og sagt að hún kæmi fljótlega heim. Kannski 15 mínútum seinna hefði hún hringt aftur í brotaþola en hún hefði ekki svarað. Um 20 til 30 mínútum seinna hefði brotaþoli loks svarað og þá grátið og öskrað mikið og sagt að ákærði hefði nauðgað sér en ekki sagt nákvæmlega hvað hefði gerst. Hún hefði reynt að fá upp úr henni upplýsingar um það hvar hún væri svo þau gætu sótt hana og hefði brotaþoli ætlað að senda henni staðsetninguna á google mapsen ekki gert það. Vitnið og C hefðu þá haldið áfram að hringja í hana og hefði brotaþoli svarað og hefði þá heyrst að þau ákærði voru að rífast og hefði brotaþoli þá verið með símann undir sætinu, en hún hefði sagt henni það síðar. Hefði hún heyrt brotaþola öskra mjög hátt og segja ákærða að sleppa sér og leyfa sér að fara en hann segja að hún væri rugluð. Hún hefði sagt ákærða að skutla sér til lögreglu og að hún ætlaði að kæra nauðgun. Allt í einu hefði verið slökkt á símanum og kvaðst vitnið þá hafa hringt aftur og hefði ákærði þá svarað. Hún hefði reynt að spyrja hann hvað væri í gangi en hann hefði verið mjög rólegur og sagt að brotaþoli væri brjáluð. C hefði síðan tekið við símanum og talað við ákærða og viljað fá að vita hvar þau væru svo þau gætu sótt brotaþola. Hefði ákærði þá ákveðið að skutla brotaþola að Hallgrímskirkju. Þegar vitnið og C komu þangað hefðu þau séð bifreið ákærða og að brotaþoli stóð nálægt kirkjunni og hefði hún síðan komið til þeirra og sest inn í bifreiðina. Hún hefði öskrað og grátið allan tímann og verið í áfalli og titrað mikið. Hefði hún sagt að ákærði hefði nauðgað henni og reynt að drepa hana. Hefði C þá hringt í lögreglu. Brotaþoli hefði sífellt verið að skoða buxurnar sínar á lærinu og fundist eitthvað vera þar.

Brotaþoli hefði sagt henni að atvik hefðu gerst í farþegasætinu frammi í. Hún hefði öskrað mikið og reynt að losna og sparkað í dyrnar en ákærði með krafti togað niður buxur hennar, reynt að kyssa hana og haldið henni fast. Hefði hún verið að kafna en brotaþoli sé með [...]. Hefði hún ekkert getað varist þar sem ákærði hefði haldið henni fast. Taldi vitnið sýnilegt að eitthvað hefði gerst og hefði hún reynt að róa brotaþola en hún hefði verið mjög hrædd. Lögreglan hefði síðan komið og brotaþoli farið á spítala. Fyrst eftir þetta, áður en brotaþoli fór til sálfræðings, hefði hún verið hrædd við að fara ein út að reykja af því að ákærði vissi hvar þær ættu heima. Lengi hefði hún ekki getað sofnað, verið hrædd við fólk og grátið á hverjum degi. Sálfræðingurinn hefði lítið getað hjálpað henni.

Vitnið kvaðst þetta kvöld hafa drukkið tvö til þrjú glös af gini og tónik og brotaþoli tvö eða þrjú glös af bjór. Teldi hún að ákærði hefði drukkið eitt glas af bjór en vinur hans miklu meira. Kvaðst hún hafa spurt ákærða hvort hann gæti ekið þeim heim eftir að hafa drukkið eitt glas af bjór og hefði hann þá ekki talað um að hann væri smitaður af [...]. Hann hefði sagt að það væri í lagi að hann drykki einn bjór og hefði hún talið að það væri vegna þess að hann var að aka sem hann drakk lítið. Kvaðst hún hafa verið búin að þekkja C í um þrjá mánuði þegar þetta gerðist, þau væru vinir en hefðu áður verið par.

Var vitninu kynnt að í skýrslu hjá lögreglu 16. nóvember 2021 hefði hún sagt að brotaþoli hefði sagt henni hvað hefði gerst. Þegar ákærði hefði nauðgað henni hefði hann verið með smokk og ekki fengið sáðlát inn í hana en hætt og fróað sér. Vitnið kvaðst muna eftir að hafa sagt þetta en sagði að brotaþoli hefði fremur verið að tala við sjálfa sig en hana þegar hún sagði þetta og hefði verið í áfalli og eins og hún vildi sannfæra sig um að hann hefði verið með smokk. Hefði hún sagt að ákærði hefði klárað á buxurnar hennar og verið að skoða þær á lærunum þegar hún kom inn í bifreiðina. Seinna hefði hún sagt að ákærða hefði ekki tekist að klára. Brotaþoli hefði talað um það þegar ákærði var að aka vitninu heim að sig langaði til að aka bifreiðinni en ákærði hefði sagt að hún væri of drukkin. Vissi hún ekki hvort brotaþoli hefði ekið bifreiðinni. Brotaþoli hefði verið í miklu uppnámi eftir þetta og orðið fyrir miklu áfalli og orðið mjög stressuð þegar ákærði var að hafa samband við hana.

F, læknir á Neyðarmóttöku, sagði að brotaþoli hefði verið orðin þreytt þegar vitnið hitti hana en þá hefði hún verið búin að ræða aðeins við hjúkrunarfræðing og lögreglu. Hefði hún fengið sögu brotaþola frá þeim en spurt brotaþola nokkurra viðbótarspurninga og síðan framkvæmt skoðun. Hefði hún séð að brotaþoli var úrvinda en hún hefði verið samvinnufús. Viðbótarspurningarnar hefðu tengst skoðun, t. d. hvort hún væri með verki sem brotaþoli hefði ekki verið með nema byrjandi túrverki. Einnig hefði hún skrifað hjá sér að ekki hefði verið að sjá áverka á andliti, hálsi eða ofanverðum brjóstkassa hennar. Þá hefðu engir áverkar eða önnur verksummerki sést við skoðun. Vitnið kvaðst muna eftir brotaþola vegna stöðu hennar og minnast þess að hún hefði verið hrædd og óttast að henni yrði ekki trúað. Var vitninu kynnt að brotaþoli hefði lýst því fyrir dómi að hún hefði fengið áverka á upphandleggi sem ekki hefðu verið sýnilegir við skoðun og sagði vitnið að þær segðu konum sem kæmu til þeirra að láta vita kæmu áverkar í ljós innan 24 tíma eða skrá það niður að minnsta kosti. Hugsanlegt væri að áverkar kæmu fram degi síðar. Vitnið sagði að þrátt fyrir að engir áverkar hefðu sést á brotaþola við skoðun gæti það engu að síður samrýmst sögu hennar þar sem ekki kæmu alltaf fram sýnilegir áverkar. Hvað varðaði kvenlíffærin, ytri skapabarma, leggöng og jafnvel upp í legháls, væru þessi líffæri gerð til að þola ákveðið álag og sæjust ekki alltaf áverkar, jafnvel þó að um átök hefði verið að ræða. Þá sæjust ekki alltaf áverkar eftir þvingað samræði. Kvaðst hún ekki minnast þess hvort brotaþoli hefði verið hás þegar hún skoðaði hana.

Vitnið sagði að ekki sæjust alltaf áverkar á einstaklingi sem sleginn hefði verið í andlitið nokkrum sinum en það gæti farið t. d. eftir því hvar væri slegið og hversu fast. Þannig gæti lýsing brotaþola á því að hún hefði verið slegin samrýmst því að hún hefði ekki verið með áverka á andlitinu. Fræðilega séð gæti það einnig staðist að ekki væru sjáanlegir áverkar á kynfærum þó að kona hefði ekki blotnaði í aðdraganda kynmaka, en það færi eftir aðstæðum.

G, hjúkrunarfræðingur á Neyðarmóttöku, kvaðst hafa hitt brotaþola þegar hún kom í fylgd lögreglu. Túlkur hefði verið á staðnum allan tímann og frásögn brotaþola fengin frá honum. Kvaðst vitnið hafa skrifað í skýrslu sína að brotaþoli hefði verið róleg, yfirveguð og skýr í tali. Hún hefði framkvæmt geðskoðun með því að horfa á hana. Einnig hefði hún tekið sýni, t. d. blóðprufur. Brotaþoli hefði ekki virkað undir áhrifum og verið róleg og í jafnvægi og ekkert gefið tilefni til annars en að ætla að hún væri trúverðug. Mál brotaþola hefði síðan farið hefðbundna leið í gegnum Neyðarmóttöku. Hvað varðaði merkingar á lista yfir andlegt og líkamlegt ástand brotaþola við komu sagði vitnið að hún merkti einungis við það sem hún treysti sér til að standa við. Væri ekkert merkt hefði hún ekki haft forsendur til að meta þau atriði. Kvaðst hún ekki muna hvort rödd brotaþola hefði verið eðlilegt þegar hún hitti hana og ekki þekkja rödd hennar almennt til samanburðar. Vitnið staðfesti að fram hefði komið hjá brotaþola að hún hefði fengið skilaboð frá ákærða á meðan hún var á Neyðarmóttökunni en hún hefði sjálf ekki séð skilaboðin.

H sálfræðingur sagði að brotaþola hefði verið vísað til sín frá Neyðarmóttöku eftir meint brot og hefðu þær fyrst hist 26. október. Brotaþoli hefði þá greint henni í stuttu máli frá meintu broti en einnig hefði vitnið verið búin að lesa skýrslu Neyðarmóttöku. Hefði brotaþoli sagt að sér hefði liðið illa og hún verið frekar hrædd eftir meint brot og t. d. ekki þorað að fara ein út að reykja, einangrað sig og lítið viljað tala um meint brot. Einnig hefði hún verið viðkvæm tilfinningalega og grátið mikið. Kvaðst hún hafa hitt brotaþola aftur um þremur vikum síðar og þá verið merki um batnandi líðan, áfallaeinkenni minnkað en verið enn til staðar. Brotaþoli hefði afþakkað frekari þjónustu frá henni en síðan hefði lögfræðingur hennar haft samband um mánuði síðar og sagt að líðan hennar færi versnandi. Hefði hún hitt brotaþola í tvö skipti eftir það eða alls fjórum sinnum. Í eitt skiptið hefði hún ekki, vegna aðstæðna, getað tekið hefðbundið viðtal. Sami túlkur hefði alltaf verið með þeim í viðtölunum. Brotaþoli hefði fyllt alla lista út á [...]. Væri eðlilegt að fólk skildi ekki alltaf spurningar eða eðli þeirra og væri því einnig spurt í kringum listana. Brotaþoli hefði greint frá því að hún hefði upplifað streitu vegna [...] og samskipta við [...]. Vitnið kvaðst hins vegar hafa verið að meta sértæk einkenni með beina tilvísun í þetta tiltekna áfall og því reynt eins og hún gat að greina á milli hvað tengdist hverju. Hefði brotaþoli greint frá [...] sem streita vegna samskipta við [...] gæti ekki kallað fram. Byggt á lýsingum brotaþola teldi vitnið að einkennin tengdust að miklu leyti þessu áfalli og einnig líðan hennar eftir meint kynferðisbrot. Þá hefði frásögn brotaþola af atvikum verið stöðug í gegnum viðtölin og í samræmi við lýsingu hennar hjá Neyðarmóttöku. Kvaðst vitnið hafa metið það svo að þetta ofbeldi hefði haft gríðarleg áhrif á brotaþola og hefði hún átt erfitt með að sinna daglegri athöfnum og hætt að stunda enskunám um tíma. Brotaþoli hefði sinnt vel því sem vitnið sagði henni að gera. Hún hefði hitt hana síðast 19. janúar en vissi ekki hvernig staða hennar væri núna.

Í upphafi hefði brotaþoli uppfyllt skilyrði áfallastreitu en í öðru viðtalinu hefðu verið vísbendingar um að greiningarviðmið væru ekki uppfyllt en það segði ekki að hún hefði ekki upplifað áfallaeinkenni. Hefði brotaþoli komið verr út á matslistum en í viðtölum en það hefði verið leiðrétt. Hefði hún metið það svo að þegar áfallaeinkenni minnkuðu, en það væru þau sem unnið væri með á sálfræðiþjónustu Neyðarmóttökunnar, hefði hún haft gott af frekari stuðningi, t. d. vegna kvíða, og hvatt hana til að leita sér aðstoðar áfram. Sagði vitnið að eðlilegt væri að áfallaeinkenni væru flakkandi og að það kæmu álagspunktar og þá versnuðu einkenni. Einnig gæti það komið upp að viðkomandi gæti ekki nýtt sér þau bjargráð sem farið hefði verið yfir. Streita tengd umsókn um [...] væru tvennt ólíkt en gæti haft áhrif hvort á annað og hefði hún reynt að greina þarna á milli. Streita í kringum mál hennar hjá [...] hefði ekki getað leitt til þessara áfallaeinkenna. Stór hluti þeirra sem kæmu á Neyðarmóttöku færi sjálfkrafa í bata ásamt því að nýta sér þau verkfæri sem þau fengju í meðferð. Ef liðnir væru einn til tveir mánuður væri farið í ítarlegra mat og greiningarviðtal til að athuga hvort áfallastreituröskun væri til staðar. Í tilviki brotaþola hefði ekki verið tilefni til þess þar sem hún hefði alltaf verið undir viðmiðunarmörkum og hefði það einungis verið í upphafi sem hún var með áfallastreituröskun en þá hefði þessi viðmiðunartími ekki verið liðinn.

Lögreglumaður nr. I kvaðst hafa ritað frumskýrslu vegna málsins og staðfesti hann skýrsluna. Hann hefði farið í útkallið og hitt brotaþola, vin hennar og vinkonu á bensínstöð við Bústaðaveg. Brotaþoli hefði þá verið öll útgrátin og skolfið mikið og vinir hennar sagt að henni hefði verið nauðgað. Hefði það ekki verið fyrr en hún var komin á Neyðarmóttöku að heildarmynd fékkst á málið. Hefði brotaþoli sagtað brotið hefði verið á henni í bifreið sem hún vissi ekki hvar hefði verið staðsett. Fram hefðu komið hjá brotaþola upplýsingar um meintan geranda og hefðu þau fundið frekari upplýsingar um hann á samfélagsmiðlum. Hefði brotaþoli sýnt þeim hótanir sem ákærði hefði sent henni en vitnið hefði ekki skilið það tungumál sem meintar hótanir voru á. Um hefði verið að ræða myndbönd. Hefði ákærði verið að senda þetta á meðan brotaþoli var að tala við lögreglu. Minntist hann þess ekki að eitthvað við rödd hennar hefði bent til þess að hún hefði verið að öskra mikið.

C sagði brotaþola og B vera góðar vinkonur sínar. Kvaðst hann hafa verið að skrifast á við B þetta kvöld og hefðu þær þá verið á billjardbar ásamt tveimur karlmönnum. Hann hefði haft áhyggjur af þeim og spurt B hvort allt væri í lagi og hefði sér fundist sum svör hennar vera skrítin og ekki rökrétt eftir því sem leið á kvöldið. Hann hefði síðan hitt B sem hefði sagt að ekkert hefði verið að en henni hefði samt fundist hegðun eins karlmannsins óeðlileg, hann hefði haft mikinn áhuga á brotaþola. B hefði skilið við brotaþola og hefði hann haft áhyggjur af henni og viljað að B kæmist að því hvar hún væri. Hefði brotaþoli ætlað að deila með þeim staðsetningu sinni innan 10– 15 mínútna en hefði ekki verið búin að gera það eftir hálftíma og þá verið hætt að svara skilaboðum. Hann hefði fengið lánaðan símann svo hann gæti hringt í brotaþola og hún hefði svarað í fjórða eða fimmta skiptið sem hann hringdi. Hún hefði þá verið mjög æst og öskrað og sagt þeim að koma að sækja sig en hefði ekki getað sagt þeim hvar hún væri. Sagði vitnið að á grundvelli hljóða í kringum hana og hvernig hún hefði talað hefði hann gert ráð fyrir að hún væri í haldi og væri að reyna að losna þaðan. Sambandið hefði síðan slitnað og hann hefði reynt að hringja aftur en hún ekki svarað og seinna hefðihann frétt að ákærði hefði þá reynt að taka af henni símann. Þegar ákærði loksins svaraði í símann hefði vitnið beðið ákærða að segja hvert hann gæti sótt brotaþola. Í stað þess að láta hann vita staðsetningu hefði hann reynt að útskýra að hann hefði ekki verið að gera neitt slæmt. Kvaðst hann halda að hann hefði beðið ákærða að aka brotaþola að stórri hvítri kirkju í miðbænum og þangað hefðu þau sótt hana. Þegar hann kom að bifreiðastæðinu við kirkjuna hefði hann séð brotaþola á götunni og að hvítri bifreið var ekið burt á miklum hraða. Brotaþoli hefði verið í áfalli og hefði henni liðið mjög illa, grátið mikið og verið titrandi. Hefðu þau, skömmu eftir að hafa sótt brotaþola, stöðvað bifreiðina einhvers staðar og hringt í lögreglu. Óljóst hefði verið í byrjun hvað hefði komið fyrir, brotaþoli hefði bara grátið og ekki getað talað. Þegar þeim varð ljóst hvað hefði gerst hefðu þau hringt í lögreglu. Brotaþoli hefði virkað í áfalli og miðað við hvernig hún leit út hefði hann talið að eitthvað hræðilegt hefði komið fyrir hana. Lögreglan hefði komið og tekið skýrslu af henni og síðan hefði brotaþoli farið á spítala. Sagði vitnið að brotaþoli hefði sagt að ákærði hefði sest ofan á hana með andlitiðá móti andliti hennar. Hefði hann reynt að komast inn í hana en ekki tekist og hefði hann notað smokk. Brotaþoli hefði reynt að verja sig og ýta honum burt. Brotaþoli hefði sagt ákærða að hún elskaði bíla og hefði hann lofað henni að keyra fyrir kynmök en hún hefði síðan neitað honum um kynmökin. Brotaþoli hefði þá setið í farþegasætinu og hefði ákærði orðið agressívur þegar hún samþykkti ekki að hafa mök við hann. Hún hefði kannski ekki talað um eitthvert tiltekið ofbeldi en hann hefði verið sterkari og verið ofan á henni og hún ekki náð að losa sig þó hún hefði reynt það. Eftir skoðunina hefði brotaþoli sagt þeim að hár frá ákærða hefði fundist á kynfærum hennar. Staðfesti vitnið að hafa í skýrslutöku hjá lögreglu sagt að brotaþoli hefði þurft að fróa ákærða til að fá símann sinn til baka en hann myndi nú ekki eftir því að brotaþoli hefði sagt sér þetta. Vitnið sagði að brotaþoli og B væru enn vinir hans. Kvaðst vitnið halda að brotaþoli hefði ekið bifreið ákærða þetta kvöld.

D kvaðst hafa þekkt ákærða lengi. Hann hefði kynnst brotaþola hér á landi en hingað hefði hann komiðsem ferðamaður. Þetta kvöld hefðu þau farið í billjard og verið að drekka og hefði brotaþoli verið orðin drukkin. Hann hefði síðan farið heim til sín og B heim til sín og hefði hann skilið það svo að ákærði hefði einnig farið með brotaþola heim af því að hún var orðin drukkin. Eftir þetta hefði brotaþoli sakað ákærða um nauðgun. Það hefði átt að [...]. og hefði hún sett upp leikrit varðandi það að ákærði hefði nauðgað henni. Hann hefði hitt ákærða daginn eftir en ekki hitt stelpurnar aftur. Ákærði hefði sagt að hann hefði farið með brotaþola heim og knúsað hana smá. Hún hefði þá byrjað að öskra og verið mjög drukkin og í vondu ástandi. Hann hefði skilið við hana heima. Samskiptin milli ákærða og brotaþola hefðu verið góð á billjardbarnum. Ákærði hefði verið að hugsa um að fara sjálfur til lögreglu vegna þessara atvika en vitnið hefði sagt honum að gera það ekki. Eftir að brotaþoli hafði kært ákærða hefðu vitnið og ákærði talað saman og veriðað velta því fyrir sér hvort hún hefði gert þetta til að[...].

III

Niðurstaða

Ákærði er ákærður fyrir nauðgun með því að hafa með hótunum, ofbeldi og ólögmætri nauðung haft samræði við brotaþola án hennar samþykkis, en samkvæmt ákæru hótaði ákærði brotaþola lífláti og líkamsmeiðingum, lagðist ofan á hana þar sem hún sat í fremra farþegasæti bifreiðarinnar, hélt henni niðri, tók af henni síma hennar og sló hana í nokkur skipti í andlitið. Meðan á framangreindu stóð reyndi brotaþoli ítrekað með orðum og athöfnum að fá ákærða til að láta af háttseminni og kalla eftir hjálp. Háttsemi ákærða er í ákæru talin varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði neitar sök. Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Í framburði sínum bæði hjá lögreglu og fyrir dómi lýsti brotaþoli því að ákærði hefði með því að beita hótunum, ofbeldi og ólögmætri nauðung haft samræði við brotaþola án hennar samþykkis, eins og rakið er í ákæru, en fyrir dómi var framburður brotaþola þó óljós hvað varðar hótanir. Fyrir liggur upptaka í hljóði og mynd af skýrslu brotaþola við rannsókn málsins. Ákærði hefur alfarið hafnað framangreindri lýsingu brotaþola og sagði samræðið hafa átt sér stað með samþykki hennar.

Á kærði og brotaþoli eru sammála um atburðarásina í megindráttum að því leyti að þau hafi hist þetta kvöld ásamt vinum sínum og endað tvö í bifreið ákærða. Þá hefði brotaþoli fyrr um kvöldið sýnt áhuga á því að fá að aka bifreið ákærða og ekið bifreiðinni á Seltjarnarnesi. Samkvæmt upptöku úr eftirlitsmyndavélum skiluðu þau vitninu B heim um klukkan hálft tvö um nóttina og var brotaþoli komin í bifreið vitnisins C fyrir klukkan hálf fjögur þegar málið var tilkynnt til lögreglu. Ekki liggur annað fyrir en að farið hafi ágætlega á með ákærða og brotaþola fyrr um kvöldið og þau ákveðið að fara saman í bíltúr samkvæmt því sem brotaþoli bar um, en ákærði sagði þau hafa ætlað að sofa saman. Af niðurstöðu rannsóknar á blóðsýni úr brotaþola verður ráðið að hún var ölvuð þegar atvik gerðust. Um ætlað brot liggur einungis fyrir framburður þeirra tveggja, sem er samhljóða hvað það varðar að ákærði hafi haft samræði við hana bifreiðinni. Þau greinir á um hvernig það kom til.

Ákærði og brotaþoli báru bæði um aðá milli þeirra hefði það verið rætt að ákærði gæfi henni bifreið fyrir kynmök, annaðhvort bifreiðina sem ákærði var á eða aðra bifreið og nefndi brotaþoli einnig peninga í þessu samhengi. Í framburði sínum hjá lögreglu nefndi brotaþoli einnig að ákærði hefði hótað því að nauðga henni og drepa hana samþykkti hún þetta ekki. Í framburði ákærða kom fram að það hefði þó aldrei verið ætlun hans að gefa henni bifreið og hjá brotaþola að hún hefði ekki haft áhuga á að hafa kynmök við ákærða. Bar brotaþoli um að ákærði hefði síðan ráðist að henni með ofbeldi og hann bæði haldið henni og slegið hana ítrekað í andlitið og neytt hana til samræðis en ákærði sagði brotaþola hafa tekið þátt í samræðinu. Brotaþoli sagði ákærða ýmist hafa hætt að hafa samræði við hana vegna óláta í henni, vegna þess að hún hefði ekki verið viljug eða að B hefði sífellt verið að hringja í hana. Ákærði kvaðst hins vegar hafa haft samræði við brotaþola með samþykki hennar og hafnaði því að hafa beitt hana ofbeldi. Þá kvaðst hann hafa hætt samræði við brotaþoli þegar hún sagði honum að hætta. Einnig kom fram hjá honum að brotaþoli hefði sagt að hún vildi fá bifreiðina strax og hætt samræði af því að hann neitaði henni um það. Er framburður þeirra beggja samhljóða hvað það varðar að í kjölfar þess hafi ákærði fróað sér en þeim ber ekki saman um það hvort hann hafi þá enn legið á brotaþola, eins og hún bar um, eða hann hafi verið kominn aftur í bílstjórasætið. Þá verður af framburði þeirra og framlögðum gögnum ráðið að ósætti var komið upp á milli þeirra þegar þarna var komið og tók ákærði upp hluta af samskiptum þeirra eftir þetta. Samkvæmt þeirri upptöku var ákærða þá með síma brotaþola sem vildi að hann afhenti sér hann. Heyrist ákærði svara í símann þegar hann hringdi og má af framburði B ætla að það hafi verið hún sem þá var að hringja. Af framburði B verður einnig ráðið að skömmu áður hafi brotaþoli tvisvar svarað sjálf símtali frá henni og þá verið í uppnámi og taldi B aðí síðara skiptið hefði brotaþoli verið með símann undir sætinu.

Ekki liggur fyrir yfirlit yfir þau símtöl sem fóru um síma brotaþola þessa nótt en dómurinn telur að það hefði getað skýrt frekar atburðarásina. Verður ekki ráðið af því sem fram er komið hvort ákærði hafi tekið símann af brotaþola áður en hann hafði við hana samræði, eins og brotaþoli bar um, eða eftir það, eins og kom fram hjá ákærða. Fyrir liggur, eins og fyrr var rakið, upptaka af samskiptum ákærða og brotaþola í bifreiðinni eftir að atvik gerðust. Einnig liggja fyrir lýsingar vitnanna B og C m. a. á símtali við ákærða og brotaþola. Af upptökunni verður ráð iðað brotaþoli vildi strax fara til lögreglu en ákærði virtist síður vilja það. Verður af þessu ráðið að brotaþoli skilgreindi atvik strax svo að brotið hefði verið gegn henni og virtist hún veraí uppnámi samkvæmt framburði B og C. Þá verður ráðið af skilaboðum sem ákærði sendi brotaþola í kjölfar atvika að rætt hafi verið um það á milli þeirra að brotaþoli fengi bifreið að fyrir kynmök og einnig má ráða af skilaboðum ákærða að hann hafi viljað að brotaþoli samþykkti að taka við bifreið frá honum. Fram kom hjá brotaþola fyrir dómi að hún hefði reynt að draga atvik á langinn þangað til vinkona hennar fyndi hana eða kallaði til lögreglu. Nefndi hún þá ætlan sínaað kalla til lögfræðing til að útbúa samkomulag á milli þeirra um að ákærði gæfi henni bifreiðina en ákærði hefði ekki viljað bíða eftir því. Bendir framangreindu r framburður brotaþola til þess að þau hafi rætt þetta eða verið búin að ná samkomulagi í þessa veru. Þrátt fyrir að hvorugt þeirra virðist hafa ætlað sér að standa við samkomulagið er ekkert fram komið um að þau hafi haft vitneskju um þá ætlan hins.

Samkvæmt 18. gr. almennra hegningarlaga er verknaður sem refsing er lögð við í lögunum ekki saknæmur nema hann sé framinn af ásetningi eða gáleysi, en ekki er heimild til að refsa fyrir gáleysisbrot í 194. gr. laganna. Í athugasemdum sem fylgdu frumvarpi sem varð að lögum nr. 61/2007, sem breyttu framangreindu lagaákvæði, er áréttaður sá áskilnaður 18. gr. almennra hegningarlaga að ásetningur sé ótvírætt saknæmisskilyrði nauðgunarbrots og sérstaklega tekið fram að ásetningur verði að taka til allra efnisþátta verknaðar eins og honum er lýst í 194. gr. laganna, þ. e. bæði verknaðaraðferðar og kynmakanna. Taki það einnig til tilvika þar sem kynmök fara fram án samþykkis brotaþola enda sé það undirliggjandi skilyrði að samþykki skorti. Verði dómstólar í slíkum tilvikum að meta hverju ákærði hafi hlotið að gera sér grein fyrir en þannig tvinnist þá oft saman sakar- og sönnunarmat. Þ á verði mat ákærða lagt til grundvallar við sakarmatið þannig að ekki er unnt að refsa honum fyrir nauðgun hafi hann haft réttmæta ástæðu til að ætla að brotaþoli væri samþykkur kynmökunum, þ. e. a. s. að ekki sé fyrir hendi ásetningur hans að þvinga brotaþola til kynmaka.

Eins og að framan er rakið hafa bæði ákærði og brotaþoli borið, á mismunandi veg þó, um samtal þeirra þess efnis að brotaþoli fengi bifreið gegn kynmökum. Með vísan til þess telur dómurinn aðákærði hafi haft réttmæta ástæðu til að ætla að fyrir hafi legið einhvers konar samþykki brotaþola til kynmaka þegar þau hófust. Við meðferð málsins hefur ekki verið sýnt fram áað brotaþoli hafi látið í ljósi við ákærða með orðum eða á annan hátt áður en kynmökin hófust að sú afstaða hennar væri breytt. Þá er ekkert fram komið, utan framburðar brotaþola hjá lögreglu, sem bendir til þess að samþykki brotaþola hafi ekki verið tjáð af frjálsum vilja en brotaþoli sagði ákærða hafa hótað henni til að gera slíkt samkomulag. Eins og atvikum er háttað verður ákærði að njóta þess vafa sem er uppi hvað þetta varðar.

Eins og rakið hefur verið er á því byggt í ákæru að ákærði hafi fengið kynmökin fram með hótunum, ofbeldi og ólögmætri nauðung. Teljist það sannað breytir það engu um sekt ákærða hvort áður fyrir hafi legið samþykki brotaþola til samræðis. Við skoðun á brotaþola fundust engir áverkar er varpað hefðu getað ljósi á atvik og marblettur á upphandlegg sem kom í ljós daginn eftir breytir einn og sér ekki þeirri stöðu. Reyndist brotaþoli þannig ekki vera með áverka á andlitinu eftir meint ítrekuð högg og þá fundust ekki ummerki þess að sparkað eða slegið hefði verið í bílrúðurnar eins og hún bar um en í skýrslu lögreglu er talið að bifreiðin hafi verið þrifin nýlega að innan þegar hún var skoðuð. Þá er ekkert fram komið, m. a. á upptöku, sem bendir augljóslega til þess að brotaþoli hafi eftir atvikið haft einkenni frá [...], eins og hún bar um.

Þau vitni sem hittu brotaþola í kjölfar ætlaðs brots bera öll um að hún hafi verið í uppnámi og á sama veg var lýsing B og C á ástandi brotaþola þegar þau heyrðu í henni símleiðis. Einnig er til þess að líta að sálfræðingur sá er brotaþoli leitaði til í kjölfar atvikanna rakti áfallaeinkenni hennar til atviksins. Eru frásagnir þessara vitna af ætluðu broti endursögn á frásögn brotaþola. Eins og atvikum er háttað verða framangreind gögn ekki talin vera sjálfstæð gögn til sönnunar um atvik eins og þeim er lýst í ákæru.

Framburður bæði ákærða og brotaþola hefur frá upphafi verið stöðugur. Er ekkert fram komið sem rýrir sérstaklega trúverðugleika þeirra hvað varðar þau meginatriði er máli skipta við mat á sönnun. Með hliðsjón af framangreindu er það mat dómsins að ósannað sé að ákærði hafi haft samræði við brotaþola án samþykkis hennar. Er þannig ekkert fram komið sem bendir tilþessað ákærði hafi fyrir samræðið haft réttmæta ástæðu til að ætla að samþykki brotaþola lægi ekki fyrir. Þá eru ekki fram komin nein þau gögn sem þykja styðja þann framburð brotaþola að ákærði hafi beitt hana ofbeldi umrætt sinn, þ. e. slegið hana ítrekað í andlitið eða haldið henni niðri með valdi. Loks liggja fyrir orð brotaþola gegn orðum ákærða um að hann hafi hótað henni eða beitt hana ólögmætri nauðung, þ. á m. með hótunum vegna stöðu hennar sem [...]. Í ljós alls framangreinds og þegar málsgögn eru metin heildstætt telst þannig ósannað að ákærði hafi með hótunum, ofbeldi og ólögmætri nauðung haft samræði við brotaþola án hennar samþykkis.

Að framangreindu virtu verður ekki talið, gegn neitun ákærða, að sannað sé svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Verður ákærði því sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins.

Eftir þessari niðurstöðu og með vísan til 2. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála, er einkaréttarkröfu brotaþola vísað frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála greiðist allur sakarkostnaður málsins úr ríkissjóði, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Ó-kk-ef F-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 2.200.000 krónur, og málsvarnarþóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 1.300.000 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts, vinnu lögmannanna á rannsóknarstigi og reglna Dómstólasýslunnar nr. 1/2023, sem tóku gildi þann 1. janúar sl.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið F-kvk-nf B-kvk-nf F-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Við uppkvaðningu dómsins er gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga um meðferð sakamála.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, er sýkn af kröfu ákæruvaldsins.

Einkaréttarkröfu A er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Ó-kk-ef F-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 2.200.000 krónur, og skipaðs réttargæslumanns brotaþola, U-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 1.300.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign)