S-1296/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 17. apríl 2009, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 28. nóvember 2008 á hendur K-kk-þgf H-kk-þgf, kt. […], Faxabraut 37c, Reykjanesbæ, fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt 15. júní 2008 á Ráðhústorgi, Akureyri, ráðist á V-kk-þf A-kk-þf B-kk-þf, kt. […], og slegið hann hnefahögg í andlit svo hann nefbrotnaði.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í ákæru er af hálfu V-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða honum skaða- og miskabætur, samtals að fjárhæð 868.075 krónur, sem nánar greini í skriflegri kröfugerð í gögnum málsins.

Hinn 5. mars 2009 var sakamálið nr. 189/2009 sameinað þessu máli en þar er höfðað opinbert mál á hendur ákærða með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 25. febrúar 2009 fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 14. desember 2008, á veitingastaðnum Paddy's, Hafnarstræti 38, Reykjanesbæ, slegið D-x-x M-kvk-þf S-x-x, kt. 150176-5819, með glerflösku eða glasi í höfuðið, með þeim afleiðingum að hún hlaut 8 sm skurð, hliðlægt hægra megin á höfði.

Þetta er talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvalds samkvæmt ákæru 28. nóvember 2008. Til vara er þess krafist að ákærða verði einungis gerð vægasta refsing sem lög frekast leyfa. Þá er þess aðallega krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara er krafist sýknu af bótakröfu. Hvað varðar ákæru 25. febrúar 2009 er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Verjandi ákærða gerir kröfu um hæfileg málsvarnarlaun sér til handa.

Ákæra 28. nóvember 2008. Líkamsárás.

I.

Hinn 15. júní 2008, klukkan 02:15, var lögreglu tilkynnt að dyraverðir á Kaffi Amor, Akureyri, væru með mann í tökum eftir líkamsárás. Í frumskýrslu lögreglu, dags. 15. júní 2008, sem staðfest var fyrir dómi, kemur fram að þegar lögregla kom á staðinn hafi dyraverðir vísað á ákærða og sagt að þeir hefðu í raun bjargað honum inn þar sem aðilar fyrir utan staðinn hefðu slegið hann. Rætt hafi verið við ákærða sem hefði greint frá því að maður sem væri fyrir utan staðinn, í peysu sem á stæði „J-kk-nf“, hefði barið sig. Lögreglumaður hefði farið út og gefið sig á tal við vitnið J-kk-þf B-kk-þf F-kk-þf sem hefði játað að hafa slegið ákærða í andlitið, en vitnið hafi sagt upphaf málsins hafa verið það að ákærði hefði gengið að félaga vitnisins, V-kk-þgf A-kk-þgf, og slegið hann fyrirvaralaust í andlitið þannig að hann hefði nefbrotnað. Þetta hefði átt sér stað skömmu áður á Ráðhústorgi rétt sunnan við Landsbankann. Í skýrslunni kemur einnig fram að lögregla hefði rætt við vitnið J-kk-þf E-kk-þf H-kk-þf, fósturbróður ákærða, sem hefði greint frá því að hann hefði séð ákærða ganga að „V-kk-þgf“ og síðan heyrt að ákærði hefði kýlt hann í andlitið. Þá segir í skýrslunni að vitnið T-kk-nf J-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf hefði staðfest þennan framburð J-kk-ef en vitnið hefði ekki séð árásina sjálfa. Var ákærði handtekinn og færður á lögreglustöð. Í skýrslunni kemur einnig fram að lögreglumaður hefði haft samband við slysadeild Sjúkrahúss Akureyrar og verið greint frá því að V-kk-nf væri nefbrotinn.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 15. júní 2008, eftir dvöl í fangaklefa. Í lögregluskýrslu segir að hann hafi greint frá því að hafa verið að labba á Ráðhústorgi og rekist á þennan strák, þ.e. þeir hefðu rekist saman. Ákærði kvaðst ekki þekkja hann og aldrei hafa séð hann áður. Ákærði kvaðst halda að hann hafi ætlað að veifa einhverjum með vinstri hendinni en þá slegið strákinn í andlitið. Ákærði hefði labbað í burtu, en einhver vinur stráksins hefði komið á eftir ákærða og ákærði þá ætlað að fara til baka til að biðjast afsökunar. Strákurinn hafi svo látið vini sína ráðast á ákærða. Einn þeirra, J-kk-nf, hefði slegið ákærða í andlitið og ákærði reynt að komast undan og farið á Kaffi Amor. Þá segir í skýrslunni að ákærði hafi sagt það vera rétt að hann hefði slegið strákinn í andlitið eins og honum væri gefið að sök, en það hafi verið óviljaverk.

V-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf lagði fram kæru hjá lögreglu 20. júní 2008 á hendur ákærða fyrir líkamsárás. Í kæruskýrslu skýrir hann svo frá að hann hafi verið á göngu með vinum sínum, J-kk-þgf B-kk-þgf F-kk-þgf og A-kk-þgf Á-kk-þgf. Hann hafi verið að horfa eitthvað til hliðar og verið að tala við J-kk-þf og A-kk-þf og allt í einu fundið fyrir svakalegu höggi í andlitið. Hann hafi ekki vitað hvort hann hefði verið sleginn eða lent í svona svakalegu samstuði við einhvern. Hann hefði vankast aðeins og blætt hefði verulega úr nefi hans. Hann hefði farið aðeins afsíðis og þá hefði ákærði komið að honum og beðist afsökunar á því að hafa kýlt hann. Vinir hans og vinir ákærða hefðu verið þarna og einhverjir farið að slást og ákærði hlaupið að Kaffi Amor. Hann greindi einnig frá því að hann vissi hver ákærði væri, mæður þeirra þekktust og þeir hefðu verið saman í Galtalæk, en þeir hefðu ekki hist í mörg ár.

Hinn 23. júní 2008 hafði lögregla símasamband við vitnið A-kk-þf Á-kk-þf. Í lögregluskýrslu segir að vitnið hefði greint frá því að hann hafi verið að ganga við hlið V-kk-ef þegar ákærði hefði komið askvaðandi að þeirri hliðinni á V-kk-þf sem sneri frá honum. Fyrirvaralaust og án orðlenginga hafi ákærði slegið V-kk-þf hnefahögg í andlitið svo úr blæddi. Vitnið hafi ekki fylgst frekar með framgangi málsins og forðað sér yfir á tjaldsvæðið.

Jafnframt hafði lögregla símasamband sama dag, 23. júní, við vitnið J-kk-þf B-kk-þf F-kk-þf. Fram kemur í lögregluskýrslu að hann hefði gengið u.þ.b. 10 metrum á eftir V-kk-þgf, sem hafi verið að ræða við vin sinn A-kk-þf Á-kk-þf. Skyndilega hefði vitnið séð að V-kk-þgf hafi verið veitt eitt hnefahögg í andlitið og blætt hefði frá nefi hans. Þá hefði vitnið greint frá því að ákærði hefði reynt að forða sér en verið stöðvaður af nærstöddu fólki. Ákærði hefði verið settur í vörslu dyravarða á veitingastaðnum Kaffi Amor. Vitnið hefði einungis fylgst með þessu og ekki tekið þátt í að hefta för ákærða.

Í lögregluskýrslu, dags. 24. júní 2008, segir að vitnið T-kk-nf J-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf hafi greint frá því að hann hefði gengið rétt á eftir V-kk-þgf, sem var að tala við A-kk-þf, og rekist lítillega utan í ákærða. Vitnið hefði séð höfuð V-kk-ef kippast til við að hönd ákærða hafi skollið á því og mikið hefði blætt úr nefi V-kk-ef. Vitnið hefði reynt að ganga á ákærða og spurt um tilefni árásarinnar en ákærði hefði sagt: „Hann rakst utan í mig.“ Nokkru síðar hafi ákærði verið kominn í tök dyravarða. Vitnið kvaðst ekki hafa tekið þátt í að halda ákærða. Fram kom að vitnið hafi verið búið að drekka tvo bjóra.

Í skýrslu, dags. 26. ágúst 2008, segir að lögreglumaður hafi haft símasamband við ákærða og greint frá fram kominni bótakröfu V-kk-ef A-kk-ef, að fjárhæð 868.075 krónur. Ákærði hefði hafnað kröfunni en væri tilbúinn til að ræða einhverja aðra niðurstöðu ef V-kk-nf væri tilbúinn til þess. Lögreglumaðurinn hefði því haft samband við V-kk-þf sem hafi verið reiðubúinn til að ræða frekar við ákærða og ætlað að hafa samband við lögreglumanninn eftir lokaskoðun vegna aðgerðar sem hann hafi farið í vegna nefbrotsins. Í skýrslu 15. september 2008 segir að V-kk-nf hafi viljað halda kröfu sinni til streitu.

II.

Í málinu liggur fyrir vottorð E-kk-ef H-kk-ef K-kk-ef, háls-, nef- og eyrnalæknis á Sjúkrahúsinu á Akureyri, dags. 3. september 2008. Þar segir að V-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf hafi leitað til slysadeildar 15. júní klukkan 04:03. Við skoðun sjáist að nef V-kk-ef hafi verið augljóslega skakkt, legið yfir til vinstri. Honum hafi fundist hann geta andað nokkuð sæmilega í gegnum báðar nasir en ekki hafi verið nein virk blæðing. Niðurstaða skoðunar hafi verið sú að það þyrfti að rétta nef hans. Hann hefði greint frá því að hafa nefbrotnað áður og það hafi verið eitthvað skakkt fyrir. Honum hefði verið bent á að hafa samband við háls-, nef- og eyrnalækni innan viku, eða þegar bólgan væri farin að hjaðna á nefinu. Þá segir í vottorðinu að læknirinn hafi ekki séð V-kk-þf við komuna, heldur hafi það verið læknakandídat, S-kvk-nf B-kvk-nf. Að lokum segir í vottorðinu að ómögulegt sé að segja hvort V-kk-nf hafi fengið nefbrot en „þó má það teljast nokkuð líklegt miðað við lýsingu í skýrslum“.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá að hann hafi verið á gangi á Ráðhústorginu á Akureyri og ætlað að heilsa bróður sínum með því að veifa hendinni, en hnúi ákærða óvart endað í andliti V-kk-ef. Það hafi ekki verið ætlun ákærða að slá hann. Ákærði kvaðst kannast við V-kk-þf en ekki hafa áttað sig á því þarna, en mæður þeirra þekkist. Ákærði kvaðst hafa boðist til þess að aðstoða V-kk-þf við að komast á sjúkrahús en hann þá sent vini sína sem lömdu ákærða „alveg í stöppu“. Aðspurður hvort ákærði hefði slegið V-kk-þf hnefahögg í andlitið þannig að hann nefbrotnaði, eins og í ákæru greinir, sagði ákærði að það hefði ekki verið af ásetningi heldur hafi hann veifað hnefanum upp til að heilsa bróður sínum og þeir hefðu rekist saman einmitt þá, en V-kk-nf hafi verið að horfa í aðra átt og snúið sér við þannig að andlit hans hafi farið upp á móti högginu. Ákærði sagði að hann hefði verið með krepptan hnefa, en þeir bræður heilsist með þessum hætti. Ákærði kvaðst ekki muna hvort höggið hefði komið þegar hann lyfti hendinni upp eða setti hana niður. Þetta hafi verið óviljaverk. Ákærði kvaðst ekki hafa áttað sig á þessu strax og félagi V-kk-ef komið og talað við ákærða. Þeir hefðu svo farið saman og talað við V-kk-þf og ákærði boðist til að koma honum á sjúkrahús. Jafnframt hefði ákærði reynt að biðja V-kk-þf afsökunar. Félagi V-kk-ef hafi ætlað að slá ákærða og ákærði gengið í átt að bar, en þá hafi hópur af strákum komið og ráðist að ákærða í hefndarskyni. Vitnið kvaðst hafa verið með áverka eftir árás vina V-kk-ef og hann hefði lagt fram kæru vegna árásarinnar, en ekkert heyrt um afdrif hennar. Fram kom að ákærði er örvhentur.

Vitnið V-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf sagðist hafa verið á gangi á Ráðhústorgi ásamt vinum sínum, A-kk-þgf og T-kk-þgf. Vitnið hafi verið að líta aftur fyrir sig þegar það fékk högg í andlitið. Vitnið sagðist hvorki hafa séð aðdraganda höggsins né gerandann. Þetta hefði verið mikið högg, vitnið hefði vankast og hlotið nefbrot. Það hefði blætt úr nefinu og hann verið leiddur til hliðar og þá hafi ákærði komið og beðist afsökunar á því að hafa kýlt hann. Aðspurður hvort þetta hafi verið óvart, eins og ákærði heldur fram, sagði vitnið að þetta hefði verið fullfast högg, og sér fyndist ólíklegt að þetta hafi verið óvart þar sem ákærði hefði beðið vitnið afsökunar á því að hafa kýlt sig. Vitnið kvaðst hafa farið á sjúkrahús og verið sagt að leita til háls-, nef- og eyrnalæknis. Vitnið hefði leitað til sérfræðings sem taldi ekki þörf á að rétta nefið því þeim sem sinnti honum á Sjúkrahúsinu á Akureyri hefði tekist vel að rétta það, og ekki væri víst að aðgerð myndi bera árangur. Vitnið greindi frá því að það hefði nefbrotnað um fjórum árum áður. Vitnið kvaðst hafa leitað til læknis í tvígang eftir árás ákærða vegna þess að hann hefði ekki getað andað almennilega og það verið talið vegna bólgu. Um aðrar afleiðingar árásarinnar kvaðst vitnið vera vart um sig og smeykt um að verða aftur fyrir árás. Vitnið sagðist hafa verið nær allsgáð, en hafa verið búið að drekka einn bjór.

Vitnið A-kk-nf Á-kk-nf, vinur V-kk-ef, skýrði frá því að þeir hafi verið á gangi, hlið við hlið, og þeir mætt ákærða. Um leið og þeir hefðu mætt ákærða hafi V-kk-nf fengið hnefa í andlitið. V-kk-nf hefði vikið frá og það fossblætt úr andliti hans. Vitnið hafi þurft að fara og því ekki séð hvað gerðist eftir þetta. Aðspurður hvort hugsanlegt sé að þetta hafi verið óviljaverk sagði vitnið að ákærði hafi ekki verið að veifa hendinni. Vitnið kvaðst ekki geta lýst nákvæmlega högginu, en höggið hafi verið eitthvað til hliðar því þeir hafi mæst. Vitnið kvaðst ekki hafa tekið eftir að V-kk-nf og ákærði hefðu rekist eitthvað utan í hvor annan áður. Nánar um atvik kvaðst vitnið hafa verið að tala við V-kk-þf sem leit fram og þá hafi hann fengið högg í andlitið. Vitnið kvaðst hafa verið hægra megin við V-kk-þf og ákærði verið vinstra megin við V-kk-þf. Borin var undir vitnið lögregluskýrsla 23. júní 2006, vegna símtals við vitnið, og staðfesti vitnið að sá framburður væri réttur.

Vitnið T-kk-nf J-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, vinur V-kk-ef, lýsti því að hann hefði labbað aðeins fyrir aftan V-kk-þf. V-kk-nf hefði gengið utan í ákærða og ákærði snúið sér við og kýlt V-kk-þf. Þeir hefðu verið að labba á móti hvor öðrum. Ákærði hefði hlaupið í burtu til lögreglu og vitnið elt hann. Vitnið kvaðst ekki muna meira. Þegar vitnið var innt eftir því hvort það geti verið að þetta hafi verið óviljaverk sagði vitnið að ákærði hefði greinilega kýlt V-kk-þf í andlitið. Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða ræða við V-kk-þf eftir þetta atvik. Þá sagði vitnið að komið hefði til átaka eftir þetta.

Vitnið J-kk-nf E-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa staðið um 4-5 metra til móts við ákærða. Vitnið sagðist hafa verið með V-kk-þgf og fleirum um kvöldið. Ákærði hefði kallað til vitnisins og ákærði lyft upp hendinni með krepptum hnefa á móti vitninu til að heilsast, en þetta sé venja hjá þeim. Höndin á ákærða hefði farið eitthvað utan í V-kk-þf, en vitnið ekki tekið eftir hvort hún hefði farið í andlit hans eða líkama. Eftir þetta hafi þrír strákar „hjólað“ í ákærða. Vitnið hefði ekki áttað sig á þessu strax og ákærði komist inn á Kaffi Amor. Vitnið sagði að ákærði og V-kk-nf hefðu ekki mæst. Borin var undir vitnið frumskýrsla lögreglu þar sem segir að vitnið hafi greint lögreglu frá því að hann hafi séð þegar ákærði hafi gengið að „V-kk-þgf“ og vitnið svo heyrt að ákærði hefði kýlt V-x-þf í andlitið. Vitnið sagði að þetta væri ekki rétt en hann hefði ekki rætt þarna við lögregluna heldur haldið áfram að skemmta sér með vinum sínum. Vitnið sagði að V-kk-nf væri fínn félagi sinn.

Vitnið J-kk-nf B. F-kk-nf sagði að hann hefði verið á gangi rétt fyrir aftan V-kk-þf og ákærði allt í einu labbað utan í V-kk-þf og skyndilega kýlt hann. Það hefði verið eins og ákærði hefði labbað viljandi utan í V-kk-þf. Vitnið sagði að þetta hefði verið vísvitandi árás. Þegar vitnið var spurt hvort það geti verið að þetta hafi verið óviljaverk og hvort það geti verið að ákærði hafi verið að heilsa einhverjum sagði vitnið að það stæðist ekki.

Vitnið S-kvk-nf B-kvk-nf sagði að hún hefði verið læknanemi, starfandi sem læknir á Sjúkrahúsinu á Akureyri sumarið 2008. Vitnið sagði það hafa verið mat sitt að V-kk-nf hafi verið nefbrotinn. Nef hans hafi verið mjög bólgið og hann greinilega haft blóðnasir og verið skakkur. V-kk-nf hefði sagt að nef hans hefði verið skakkt fyrir en væri skakkara. Vitnið sagði að þegar sjúklingur væri mikið bólginn væri oft beðið með meðferð. Þá hefði vitnið ekki rétt nef áður og því ekki gert það. Vitnið hefði því ráðlagt, eins og uppálagt sé, að sjúklingurinn leitaði til háls-, nef- og eyrnalæknis þegar bólgan hefði hjaðnað. Borið var undir vitnið vottorð E-kk-ef H-kk-ef K-kk-ef sérfræðings frá 3. september 2008 þar sem segir að ómögulegt sé að segja hvort V-kk-nf hafi nefbrotnað. Um þetta sagði vitnið að ekki lægju fyrir beinar sannanir þar sem ekki væru teknar röntgenmyndir af nefi sem væri skakkt. Það væri því erfitt fyrir annan að fullyrða um þetta. Sérfræðingurinn hefði ekki séð sjúklinginn en það hefði verið mat vitnisins að hann hefði verið nefbrotinn.

Vitnið J-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður skýrði frá því að hann hefði fengið boð um að fara á Kaffi Amor því þar hafi verið maður sem átti að hafa verið að slást eða eitthvað svoleiðis. Þegar vitnið kom á vettvang hafi komið í ljós að ákærði hafi verið að flýja undan því að vera laminn af félögum V-kk-ef. Ákærði hafi greint frá því að hann hafi verið á gangi og lent í einhverjum áflogum við félaga þeirra sem voru fyrir utan veitingastaðinn. Þá hafi vitnið rætt við þrjá pilta fyrir utan staðinn. J-kk-nf hefði viðurkennt að hafa slegið til ákærða í hefndarskyni fyrir V-kk-þf. Þá hefði einn piltanna, J-kk-nf, sagst vera fósturbróðir ákærða. Í framhaldinu hafi ákærði verið handtekinn. Vitnið kvaðst hafa haft samband við sjúkrahúsið og verið sagt að V-kk-nf væri líklega nefbrotinn en það væri ekki hægt að sjá það fyrr en daginn eftir því hann væri það bólginn og ekki væri búið að mynda hann. Vitnið staðfesti það sem fram kemur í frumskýrslu um að J-kk-nf hefði á vettvangi greint vitninu frá því að hafa séð ákærða ganga að „V-kk-þgf“ og síðan heyrt að ákærði hefði kýlt hann í andlitið.

IV.

Ákærði neitar sök. Hjá lögreglu sagði ákærði að hann hefði verið á gangi á Ráðhústorgi á Akureyri þegar hann og V-kk-nf hefðu rekist saman. Ákærði sagðist hafa ætlað að veifa einhverjum með hendinni en þá óvart slegið V-kk-þf. Framburður ákærða fyrir dómi er með svipuðum hætti. Hann kveðst hafa verið á gangi á Ráðhústorgi og verið að heilsa J-kk-þgf, hálfbróður sínum, með því að rétta út höndina með krepptum hnefa, en það sé siður hjá þeim að heilsast með þeim hætti. Á sama tíma hafi ákærði og V-kk-nf rekist saman. V-kk-nf hafi verið að horfa í aðra átt, snúið sér við og hnefi ákærða farið í V-kk-þf. Ákærði segir að hann hafi ekki áttað sig strax á þessu, en farið og beðið V-kk-þf afsökunar eftir að félagi V-kk-ef hefði komið að máli við sig. J-kk-nf bar fyrir dómi að hann og ákærði heilsist með þeim hætti sem ákærði segir.

V-kk-nf hefur borið um atvik með svipuðum hætti hjá lögreglu og fyrir dómi. Hjá lögreglu kvaðst hann hafa verið á gangi og horft til hliðar, en hann hafi verið að tala við vini sína, J-kk-þf B. F-kk-þf og A-kk-þf Á-kk-þf. Skyndilega hafi hann fengið þungt högg í andlitið og hafi hann ekki strax áttað sig á því hvort hann hefði verið sleginn eða lent í samstuði við einhvern. Fyrir dómi kvaðst hann hafa verið að horfa eitthvað til hliðar og verið að tala við vini sína er hann hafi allt í einu fundið fyrir þungu höggi í andliti. Hann hefði ekki séð aðdraganda höggsins eða gerandann. Vitnið A-kk-nf Á-kk-nf lýsti því að um leið og ákærði og V-kk-nf hefðu mæst hafi V-kk-nf fengið hnefa í andlitið, en vitnið gat ekki lýst högginu. Vitnið kvaðst hafa verið að tala við V-kk-þf og V-kk-þf litið fram og þá fengið högg í andlitið. Vitnið taldi að ákærði hefði ekki verið að veifa hendinni og þetta gæti ekki hafa verið óviljaverk. Vitnin T-kk-nf J-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf B. F-kk-nf hafa báðir borið fyrir dómi að V-kk-nf og ákærði hafi rekist saman og ákærði kýlt hann.

Þegar allt framangreint er virt er ljóst að ákærði og V-kk-nf hafa rekist saman og V-kk-nf fengið hnefahögg í andlit. V-kk-nf hefur ekki getað lýst högginu eða aðdraganda þess en vitnin J-kk-nf, T-kk-nf og A-kk-nf lýsa því að ákærði hafi kýlt V-kk-þf af ásetningi. Við mat á sönnunargildi framburða þeirra verður að líta til þess að þeir eru vinir V-kk-ef og að einhverjir félagar hans veittust að ákærða í kjölfar umrædds atviks. Þótt frásögn ákærða, um að hann hafi ætlað að heilsa J-kk-þgf með sérstökum hætti, hafi með sér nokkurn ólíkindablæ þykir ekki unnt að slá því föstu gegn neitun ákærða að hnefahöggið hafi verið af ásetningi. Hvað varðar vottorð E-kk-ef H-kk-ef K-kk-ef sérfræðings, þar sem hann kveðst ekki geta fullyrt að V-kk-nf hafi nefbrotnað, verður að líta til þess að sérfræðingurinn sá V-kk-þf ekki, en hann telur hins vegar líklegt miðað við lýsingu í skýrslum að um nefbrot hafi verið að ræða. Að þessu virtu og muHeð hliðsjón af framburði S-kvk-ef B-kvk-ef um að hann hafi nefbrotnað, en hún sinnti V-kk-þgf umrædda nótt á Sjúkrahúsinu á Akureyri, þykir sannað að hann hafi nefbrotnað. Verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa slegið V-kk-þf hnefahögg í andlit með þeim afleiðingum að hann hlaut nefbrot en með vísan til 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, verður brot ákærða heimfært undir 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákæra 25. febrúar 2009. Líkamsárás.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og rannsóknargögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður.

Ákærði er fæddur í nóvember 1986. Samkvæmt sakavottorði hans gekkst hann á árinu 2005 undir sektargreiðslu með lögreglustjórasátt fyrir umferðarlagabrot. Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að um gáleysisbrot er að ræða samkvæmt ákæru 28. nóvember 2008 en afleiðingar þess eru hins vegar alvarlegar. Hvað varðar líkamsárás ákærða samkvæmt ákæru 25. febrúar 2009 verður að líta til þess að um hættulega árás var að ræða þar sem ákærði sló til brotaþola með flösku í höfuðið. Flaskan brotnaði ekki en brotaþoli hlaut 8 sm skurð. Til refsilækkunar horfir að ákærði hefur frá upphafi játað brotið hreinskilnislega. Af hálfu ákærða er því haldið fram hvað varðar seinni ákæruna að brotaþoli hafi espað ákærða. Ekki verður séð af gögnum málsins að brotaþoli hafi gefið ákærða tilefni til árásarinnar og þykja ekki vera skilyrði til að beita 3. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar ákærða í málinu. Að öllu þessu virtu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Ákærði segir að aðstæður hans í dag séu breyttar, hann sé hættur að drekka áfengi, hann eigi nýfætt barn og sé í sambúð. Í ljósi þessa og þar sem ákærði hefur ekki áður sætt refsingu sem máli skiptir skal fullnustu refsingarinnar frestað og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Í málinu liggur fyrir skaðabótakrafa brotaþola, V-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef, að fjárhæð 868.075 krónur. Ástæða er til að gera athugasemd við að í ákæru málsins er vaxtakröfu ekki getið heldur vísað til framlagðs skjals, sem er bréf lögmanns brotaþola, dags. 18. júlí 2008. Þar er krafist vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 15. júní 2008, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga. Krafan sundurliðast þannig að 700.000 krónur eru vegna miskabóta og 168.075 krónur vegna lögfræðikostnaðar.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir líkamsárás á hendur brotaþola. Ber ákærði skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til hinnar refsiverðu háttsemi. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna árásarinnar á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. lög nr. 37/1999, og þykja bætur hæfilega ákveðnar 150.000 krónur auk vaxta eins og í dómsorði greinir. Dráttarvextir reiknast frá 26. september 2008, en þá var liðinn mánuður frá því lögregla kynnti fyrir ákærða bótakröfu, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Samkvæmt 3. mgr. 176. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð sakamála verður ákærða gert að greiða brotaþola málskostnað vegna kröfunnar sem þykir hæfilega ákveðinn 150.000 krónur og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað. Samkvæmt yfirlitum um sakarkostnað er kostnaður vegna áverkavottorða, samtals 27.500 krónur. Þá er ferðakostnaður vegna vitnis 28.780 krónur. Þóknun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hrl., þykir hæfilega ákveðin 209.160 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, K-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði V-kk-þgf A-kk-þgf B-kk-þgf 150.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 15. júní 2008 til 26. september 2008, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði V-kk-þgf A-kk-þgf 150.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 265.440 krónur í sakarkostnað, þar með talin 209.160 króna þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf