S-1532/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 24. nóvember sl., er höfðað af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 27. september 2011 og framhaldsákæru 2. nóvember 2011 á hendur G-kk-þgf F-kk-þgf S-kk-þgf, kt. […], Vallarási 2, Reykjavík, fyrir líkamsárás, með því að hafa, þriðjudaginn 27. apríl 2010, í íbúðarhúsnæðinu að Engjaseli 84, Reykjavík, slegið S-kk-þf B-kk-þf hnefahöggi í andlitið vinstra megin, með þeim afleiðingum að S-kk-nf hlaut 3 cm langan skurð ofan við vinstri augabrún, brot á kinnbeini og augntóft og glóðarauga á vinstra auga.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu er höfð uppi einkaréttarkrafa af hálfu brotaþola á hendur ákærða um að ákærði verði dæmdur til að greiða honum 1.000.000 krónur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá því hið bótaskylda atvik átti sér stað en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi þegar liðinn er mánuður frá því ákærða var birt skaðabótakrafan til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Ákærði neitar sök. Af hálfu verjanda ákærða er þess krafist að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds og að verjanda verði tildæmd málsvarnarlaun úr ríkissjóði.

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá þriðjudeginum 27. apríl 2010 var lögregla þann dag kl. 17.20 kvödd að Engjaseli 84 í Reykjavík, en S-kk-nf B-kk-nf, brotaþoli í máli þessu, hafði óskað eftir aðstoð lögreglu vegna líkamsárásar. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að lögregla hafi þegar farið á staðinn. Brotaþoli hafi verið í íbúð sinni og verið farinn að bólgna mikið og blána á vinstra gagnauga. Hafi hann verið blóðugur í framan og nýtt óstorknað blóð á gólfi við stofu. Brotaþoli hafi ekki verið undir áhrifum vímuefna og engin slík ummerki verið sjáanleg í íbúðinni. Brotaþoli hafi lýst atvikum þannig að G-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf, ákærði í máli þessu, ásamt unnustu ákærða, hafi komið á heimili brotaþola. Unnusta ákærða hafi fljótlega farið út í bifreið er þau hafi komið á og beðið þar. Brotaþoli hafi á þessum tíma annast rekstur á bónstöðinni Bón og Þvottur að Vatnagörðum 16 í Reykjavík fyrir eiganda stöðvarinnar sem ekki hafi getað annast reksturinn þar sem hann hafi verið óvinnufær. Ákærði hafi verið starfsmaður bónstöðvarinnar og haldið því fram að eigandinn skuldaði sér vinnulaun. Hafi ákærði sagt að hann væri kominn til að innheimta þá skuld. Hafi brotaþoli gert ákærða grein fyrir því að hann gæti ekki annast greiðslu á þeirri kröfu þar sem hún hafi beinst að tímabili áður en brotaþoli hafi komið að rekstrinum. Er ákærði hafi áttað sig á að brotaþoli ætlaði ekki að greiða kröfuna hafi ákærði slegið brotaþola einu þungu höggi og höggið komið vinstra megin á höfuð brotaþola við gagnauga og kinn. Myndi brotaþoli leggja fram kæru vegna atburðarins. Í frumskýrslu kemur fram að lögreglumenn hafi hringt í ákærða í framhaldi og kynnt honum fyrirætlan brotaþola að kæra ákærða fyrir líkamsárás. Hafi ákærði verið boðaður til viðtals en ákærði sagt að hann væri upptekinn. Er ákærða hafi verið gerð grein fyrir því að hann væri boðaður á lögreglustöð kl. 18.20 vegna málsins hafi ákærði slitið samtalinu. Í skýrslunni kemur fram að brotaþoli hafi farið til skoðunar á slysadeild. Síðar um kvöldið hafi brotaþoli greint lögreglu frá því að komið hafi í ljós að brotaþoli væri með brot í kinnbeini. Þá hafi komið fram að ákærði hafi haft símasamband við brotaþola og reynt að fá hann til að falla frá kæru í málinu.

H-kk-nf Þ-kk-nf sérfræðingur á slysa- og bráðadeild Landspítala háskólasjúkrahúss hefur 17. maí 2010 ritað læknisvottorð vegna komu brotaþola á slysadeild 27. apríl 2010 kl. 18.06. Fram kemur að við skoðun hafi brotaþoli verið með skurð á augabrún um 3 cm langan. Sárið hafi verið deyft, þrifið og það saumað saman með 4 sporum. Röntgen rannsókn hafi leitt í ljós brot í gólfi augntóftar og á útvegg augntóftar. Hafi brotaþoli verið með tvísýni við að horfa upp. Þá hafi brotaþoli verið með glóðarauga. Að ráðum sérfræðinga hafi brotaþoli farið í tölvusneiðmynd sem sýnt hafi brot í kinnbeini og augntóft. Brotaþoli hafi verið lagður inn til lagfæringar á broti.

P-kk-nf H-kk-nf geðlæknir hefur 19. nóvember 2011 ritað læknisvottorð vegna brotaþola. Fram kemur að brotaþoli hafi verið til meðferðar hjá P-kk-þgf frá í apríl 2007 en fyrir þann tíma verið til meðferðar hjá öðrum geðlækni. Hafi virst sem brotaþoli hafi lengi þjáðst af geðröskun, sem þó hafi ekki greinst fyrr en á árinu 2004. Á fullorðinsárum hafi einkenni geðhvarfa háð brotaþola á tímabilum, ýmist geðlægðir eða örlyndistímabil. Hafi hann að mestu verið óvinnufær eftir árásina 27. apríl 2010 og verið með hæsta örorkumat frá Tryggingastofnun. Hafi hann í tvígang orðið fyrir líkamsárásum. Hafði hann smám saman komist í betra jafnvægi og náð betri líðan eftir fyrra tilvikið. Hann hafi komið á stofu til P-kk-ef 18. maí 2010 en skömmu áður orðið fyrir líkamsárás á heimili sínu. Hafi hann fengið hnefahögg í andlit með þeim afleiðingum að kinnbein hafi brotnað sem og bein í augntóft. Hann hafi verið í slæmu ásigkomulagi andlega, hræddur og kvíðinn og í miklu ójafnvægi. Hafi hann búið við gríðarlega hræðslu, lokað sig af og verið afar óvirkur. Hann hafi orðið alvarlega þunglyndur mánuðum saman og einkenni áfallaröskunar blossað upp, þ.e. endurupplifanir, martraðir, tilfinningadoði, örvun og viðbrigði. Hafi kvíði aukist og hann fengið ofsahræðsluköst. Félagsfælnin hafi náð nýjum hæðum og skert alla færni og vinnugetu. Sumarið 2011 hafi verið upphafið að skelfilegu örlyndistímabili (,,maníu“) sem hafi haft mikil eftirköst. Það sé nú gengið yfir en hafi reynt mikið á brotaþola. Sé hann illa farinn eftir það og vanmáttugur að takast á við amstur daglegs lífs. Þar sem einkenni séu enn á það háu stigi svo löngu eftir atburðinn sé líklegt að a.m.k. hluti sjúkdómseinkenna og hluti af færnisskerðingu sem árásin hafi orsakað séu varanleg og komi til með að skerða heilsu og færni brotaþola það sem eftir sé.

Ákærði kvaðst hafa komið á heimili brotaþola þriðjudaginn 27. apríl 2010 og þáverandi unnustu hans V-kvk-nf J-kvk-nf L-kvk-nf verið með í för. Hafi ákærði hringt á dyrabjöllu og brotþoli hleypt honum inn. Aðstæður á heimili brotaþola hafi verið þannig að um sé að ræða fjöleignarhús þar sem fyrst sé farið inn í anddyri hússins. Þar fyrir innan sé læst hurð sem sé opnuð með dyrasíma. Inn fyrir þá hurð hafi ákærði og unnusta hans farið og þá verið komin inn á stigagang. Ákærði hafi búið í íbúð á jarðhæð. Ákærði hafi fyrir þetta verið búinn að ræða við brotaþola um laun er hann átti ógreidd hjá fyrirtæki er brotaþoli hafi annast rekstur á. Í fyrra viðtali hafi brotaþoli sagt ákærða að heimsækja sig þennan dag og ákærði verið í þeim erindagjörðum kominn þennan dag. Er ákærði hafi rætt málið við brotaþola að Engjaselinu hafi brotaþoli sagt að hann væri ekki með neina fjármuni fyrir ákærða. Hafi ákærði spurt hvort hann væri með eitthvað, en ákærði sagt að hann væri ekki með neitt. Hafi brotaþoli sagt að verið gæti að hann hefði einhverja fjármuni næsta dag. Hafi ákærði gert brotaþola grein fyrir því að hann þyrfti nauðsynlega þá fjármuni sem hann ætti inni. Á heimili brotaþola hafi ákærði komið um kl. 16.00. Ástand brotaþola hafi verið mjög slæmt. Áfengislykt hafi lagt frá brotaþola og virst sem hann væri undir áhrifum áfengis. Hafi hann einungis verið á nærfötum einum klæða. Ákærði kvaðst ekki hafa orðið reiður vegna málsins en hann hafi þó átt von á því að fá peninga á staðnum. Ákærði kvaðst ekki hafa slegið til brotaþola þennan dag. Brotaþoli hafi verið með nýlega áverka vinstra megin í andliti er ákærði hafi komið á staðinn og litið illa út. Einnig hafi brotaþoli verið bólginn. Hafi virst eins og brotaþoli hafi verið á viku fylliríi. Unnusta ákærða hafi komið með ákærða inn er ákærði hafi opnað hurðina. Hún hafi fljótlega farið út í bifreið og beðið þar. Samtal ákærða og brotaþola hafi verið fyrir utan íbúð brotaþola í húsinu. Á einhverjum tímapunkti hafi ákærði stigið eitt eða tvö skref inn í íbúð brotaþola en farið strax út aftur. Ákærði hafi séð talsvert af dósum inni í íbúðinni og ,,allt verið út um allt“. Ekki hafi hann séð annað fólk í íbúðinni. Ákærði kvaðst ekki hafa hótað brotaþola eftir atburðinn. Ákærði staðfesti að lögregla hafi haft samband við ákærða síðar þennan dag og boðað hann á lögreglustöð. Ákærði kvaðst ekki hafa hlegið að því símtali, svo sem fram komi í frumskýrslu lögreglu. Símtalinu hafi ekki verið lokið þar sem samtalið hafi af einhverjum ástæðum slitnað. Ekki hafi lögreglumenn hringt á nýjan leik.

Brotaþoli kvaðst hafa vaknað þriðjudaginn 27. apríl 2010 á heimili sínu við það að dyrabjöllu hafi verið hringt. Hafi brotaþoli ekki svarað strax þar sem venjan væri sú að þeir einstaklingar sem kæmu í heimsókn til brotaþola gerðu boð á undan sér þar sem brotaþoli væri félagsfælinn. Í framhaldi þessa hafi verið bankað á hurð að íbúð brotaþola. Brotaþoli hafi verið í slopp á þessum tíma. Er brotaþoli hafi opnað hurð að íbúðinni hafi hann séð ákærða þar kominn og ákærða legið mikið niðri fyrir. Brotaþoli hafi horfið inn í íbúðina, klætt sig og farið fram á stigagang í húsinu. Ákærði hafi ekki verið sjáanlegur í fyrstu en brotaþoli hafi þá veitt því athygli að ákærði var kominn inn í hjólageymslu á jarðhæð. Hafi ákærði komið fram og sest í neðstu tröppu stiga í stigagangi. Ákærði og brotaþoli hafi rætt um launakröfu er ákærði hafi haft í frammi gagnvart fyrirtæki er brotaþoli hafi annast rekstur á fyrir annan mann. Hafi þær launakröfur varðað tímabil áður en brotaþoli hafi komið að fyrirtækinu. Eigandi fyrirtækisins hafi hafnað kröfu ákærða og brotaþoli tjáð ákærða það. Hafi ákærði þá borið upp ásakanir um óheillindi. Hafi brotaþoli greint ákærða frá því að hann gæti ekki gert neitt meira í málinu á þeirri stundu. Hafi brotaþoli viljað ræða málin áfram við ákærða næsta dag á vinnustað til að ekki yrði æsingur á staðnum. Hafi brotaþoli ætlað að snúa aftur til íbúðar sinnar og ákærði þá spurt hvort brotaþoli ætlaði að loka á sig. Hafi brotaþoli sagt að svo væri. Hafi ákærði þá ýtt upp hurð að íbúðinni og haldið áfram að ræða kröfu sína. Hafi ákærði tekið upp síma og hringt í einhverja ,,vini“ sína. Brotaþoli kvaðst hafa gert ákærða grein fyrir því að hann væri ekki að taka afstöðu sjálfur til lögmæti kröfu ákærða. Ákærði hafi verið mjög ósáttur og krafist uppgjörs og að brotaþoli myndi greiða kröfuna úr eigin vasa. Hafi brotaþoli tjáð ákærða aftur að málið væri ekki í hans höndum og að engir fjármunir væru til. Hafi brotaþoli aftur beðið ákærða um að fara og að ekki væri hægt að ræða málin með þessum hætti. Þá hafi ákærði sagt að hann færi ekki nema hann fengi greitt. Hafi brotaþoli þá tjáð honum að brotaþoli yrði þá að hringja á lögreglu vegna málsins. Hafi brotaþoli tekið upp síma og ákærði um leið slegið símann úr höndum brotaþola. Í beinu framhaldi hafi ákærði slegið brotaþola einu þungu höggi með hægri hendi og höggið komið vinstra megin á andlitið. Hafi brotaþoli fallið í gólfið við höggið og gripið um auga. Um leið hafi farið að foss blæða úr skurði ofan við vinstra auga. Blóð hafi farið á gólf og veggi. Hafi brotaþoli skriðið eftir gólfinu og inn á salerni í íbúð sinni. Þar hafi brotaþoli náð í handklæði til að þurrka blóð með. Ákærði hafi í fyrstu ekki hreyft sig en er brotaþoli hafi komið út af salerninu hafi ákærði hlaupið á brott. Brotaþoli hafi í beinu framhaldi hringt á Neyðarlínuna. Hafi hann verið inntur eftir því hvort hann þyrfti sjúkrabifreið á staðinn en brotaþoli talið það óþarft. Hann þyrfti hins vegar lögreglu á staðinn. Í kjölfarið hafi lögreglu borið að garði. Hafi brotaþola verið leiðbeint um að fara á slysadeild og honum tjáð að hann yrði að koma á lögreglustöð í framhaldi af því. Það hafi hann gert. Brotaþoli kvaðst hafa fengið símhringingu frá ákærða er brotaþoli hafi verið á slysadeild. Hafi ákærði sagt að brotaþoli yrði að afturkalla málið. Brotaþoli kvaðst hafa þurft að undirgangast aðgerð vegna þeirra áverka er hann hafi fengið. Hafi þurft að taka hluta af beinum úr andliti og setja plötu í staðinn. Atburðurinn hafi haft mikil áhrif á geðheilsu brotaþola. Hafi brotaþoli fengið sms símaskilaboð eftir atburðinn með fyrirmælum um að hann yrði að draga kæru í málinu til baka. Í þessum skilaboðum hafi falist duldar hótanir. Þá hafi brotaþoli fengið heimsókn frá einhverjum ,,mönnum“ sem hafi verið komnir til að biðja ákærða griða. Brotaþoli kvaðst þá hafa verið orðinn slæmur á taugum vegna málsins. Á lögreglustöð hafi brotaþoli sýnt rannsóknarlögreglumanni sms símaskilaboð er hann hafi fengið vegna málsins. Brotaþoli kveðst hafa fengið taugaáfall vegna málsins og farið í felur. Eins og áður segi hafi brotaþoli verið með geðhvörf, en þau hafi falist í félagsfælni og athyglisbrest. Hafi hann verið með þau veikindi um langan tíma og verið tiltölulega góður. Eftir atvikið hafi allt farið ,,til andskotans“. Hafi brotaþoli ekki þorað aftur inn á heimili sitt fyrr en eftir að hann hafi komið fyrir fullkomnu öryggiskerfi á staðnum. Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis er atburðurinn átti sér stað. Þá hafi hann ekki verið með áverka fyrir atburðinn.

V-kvk-nf J-kvk-nf L-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi við aðalmeðferð málsins. Á rannsóknarstigi málsins var haft símasamband við hana af hálfu rannsóknarlögreglumanns og hún spurð um atvik málsins. Er V-kvk-nf greindi lögreglumanni frá atvikum kom fram að hún, ásamt ákærða, hafi farið að Engjaseli nefndan dag. Þar hafi ákærði ætlað að hitta mann sem hafi lofað ákærða peningum. Hafi hún farið með ákærða inn á stigagang í fjöleignarhúsi en sú íbúð sem maðurinn hafi búið í hafi verið á fyrstu hæð. Ákærði hafi hringt dyrabjöllu nokkru sinnum og maðurinn þá komið fáklæddur til dyra. Hafi hún ekki betur getað séð en hann væri ölvaður. Hafi maðurinn og ákærði rætt saman á stigaganginum vegna hinna ógreiddu launa og V-kvk-nf ákveðið að fara aftur út í bifreiðina. Hafi hún því ekkert séð af framvindu málsins. Þá hafi ákærði ekkert nefnt eftir að hann kom aftur út í bifreiðina. Fyrir dómi lýsti V-kvk-nf atvikum þannig að hún og ákærði hafi verið í sambúð á þessum tíma. Þau hafi síðar slitið samvistir og ættu þau saman eitt barn. Nefndan dag hafi hún farið með ákærða að hitta mann í Engjaseli vegna vangreiddra launa. Ákærði hafi verið reiður vegna þess. Í Engjaseli hafi maður komið til dyra og verið fremur tuskulegur á að líta en hann hafi verið í slopp. Er þar var komið hafi V-kvk-nf farið aftur út í bifreið. Ekki kvaðst V-kvk-nf muna eftir því að umræddur maður hafi verið með áverka í andliti. Þar sem hún hafi farið snemma út í bifreiðina hafi hún ekki séð ákærða slá umræddan mann. Ákærði hafi verið mjög æstur og út í bifreið sagt að hann hafi slegið manninn. Hafi hann orðað það þannig að hann hafi gengið í skrokk á honum. V-kvk-nf kvaðst ekki hafa þorað að greina frá atvikum með þessum hætti er lögregla hafi rætt við hana. Hafi hún óttast ákærða á þeim tíma en hann hafi verið ofbeldisfullur. Hafi hann sagt henni hvað hún ætti að segja lögreglu. Kvaðst hún ekki bera óvildarhug í garð ákærða. Væri það henni ekki til hagsbóta að barnsfaðir hennar færi í fangelsi.

Fyrir dóminn komu lögreglumennirnir P-kk-nf Á-kk-nf J-kk-nf og K-kk-nf S-kk-nf E-kk-nf. Lýsti P-kk-nf Á-kk-nf aðkomu að vettvangi. Kom fram að brotaþoli hafi verið með áverka í andliti er lögreglu hafi borið að garði. Hafi hann borið handklæði upp að áverkanum. Snyrtilegt hafi verið um að litast í íbúð brotaþola. Þá hafi brotaþoli ekki verið undir áhrifum áfengis. Nýtt blóð hafi verið á gólfi íbúðarinnar. Hafi brotaþoli lýsti því að maður hafi slegið hann vegna ætlaðrar skuldar. Er rætt hafi verið símleiðis við ákærða síðar þennan sama dag hafi ákærði hlegið að lögreglumanninum og skellt á hann. Símtalið hafi ekki verið tekið upp þar sem einungis hafi átt að boða ákærða í skýrslutöku á lögreglustöð. P-kk-nf Á-kk-nf kvaðst hafa veitt því athygli að engar öryggismyndavélar hafi verið í stigagangi fjöleignarhússins að Engjaseli 84. K-kk-nf S-kk-nf kvaðst ekki muna atvik og þurfa að vísa í frumskýrslu lögreglu um það atriði en þar væri allt rétt niður skráð.

G-kk-nf P-kk-nf rannsóknarlögreglumaður staðfesti þátt sinn í rannsókn málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf læknir staðfesti læknisvottorð sitt frá 17. maí 2010 og greindi frá einstökum atriðum í því. Kvaðst hann sjálfur hafa annast brotaþola. Áverkar hafi samrýmst því að brotaþoli hafi fengið hnefahögg í andlit. Brotaþoli hafi áður brotnað á kinnbeini og væri almenna reglan sú að gróin beinbrot væru ekki eins sterk og óbrotin bein. Sá áverki er brotaþoli hafi fengið í þessu tilviki hafi verið það slæmur að aðgerð hafi þurft til að lagfæra áverkann. Blætt hafi létt úr skurði er brotaþoli hafi komið á slysadeild. Hafi hann haldið einhverju upp að áverkanum. Eitt högg gæti valdið öllum þeim áverka er brotaþoli hafi fengið.

P-kk-nf H-kk-nf geðlæknir staðfesti læknisvottorð vegna brotaþola frá 19. nóvember 2011. Kvaðst hann hafa þekkt brotaþola fyrir árásina. Eftir árásina væri heilsa hans verri en nokkur sinni fyrr. Væri það að mati P-kk-ef tengt árásinni.

Niðurstaða:

Ákærða er gefin að sök líkamsárás, með því að hafa þriðjudaginn 27. apríl 2010 í íbúðarhúsnæði að Engjaseli 84 í Reykjavík slegið brotaþola hnefahöggi í andlitið vinstra megin með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut 3 cm langan skurð ofan við vinstri augabrún, brot á kinnbeini og augntóft og glóðarauga á vinstra auga.

Ákærði neitar sök. Kannast hann við að hafa komið á heimili brotaþola þennan dag en kveður brotaþola á þeirri stundu hafa verið með áverka er geti samrýmst þeim áverkum sem fram komi í ákæru. Brotaþoli hefur greint frá atvikum umrætt sinn bæði hjá lögreglu og fyrir dóminum. Er framburður hans staðfastur. Ber hann að ákærði hafi, í framhaldi af umræðu um vangreidd laun, veitt sér eitt fast hnefahögg með hægri hendi sem komið hafi vinstra megin í andlit brotaþola. Lögreglumenn komu á staðinn í framhaldi af atvikinu. Greindi lögreglumaðurinn P-kk-nf Á-kk-nf J-kk-nf frá því að brotaþoli hafi verið á staðnum og með nýlega áverka í andliti. Hafi blóð verið á gólfi íbúðarinnar. Brotaþoli leitaði á slysadeild í beinu framhaldi af komu lögreglumanna á vettvang. Við skoðun greindist brotaþoli með áverka samkvæmt ákæru og er þeim lýst þannig að þeir hafi verið nýlega til komnir. Framburður vitnisins V-kvk-ef J-kvk-ef L-kvk-ef hefur sætt talsverðum breytingum undir rannsókn málsins og meðförum fyrir dómi. Framburður hennar fyrir dóminum samrýmist betur rannsóknargögnum málsins heldur en sú lýsing á atvikum málsins er hún gaf lögreglumönnum við lögreglurannsókn málsins.

Þegar til framburðar brotaþola er litið, framburðar lögreglumannsins P-kk-ef Á-kk-ef um að blóð hafi verið á gólfi íbúðarinnar og ákærði með ferska áverka í andliti, þess að lögreglumaðurinn K-kk-nf S-kk-nf E-kk-nf hefur staðfest efni frumskýrslu lögreglu rétt þar sem þetta kemur fram og þess að áverkar brotaþola voru nýlega tilkomnir er hann leitaði á slysadeild skömmu síðar, telur dómurinn fram komna lögfulla sönnun þess að ákærði hafi veitt brotaþola þá áverka er um getur í ákæru og með þeim hætti er þar er lýst. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í ágúst 1980. Samkvæmt sakavottorði hófst brotaferill ákærða á árinu 1997. Frá þeim tíma hefur ákærði alls sextán sinnum verið dæmdur til refsingar vegna skjalafals, þjófnaðar- og gripdeildarbrota, og fíkniefna- og umferðarlagabrota. Að auki hefur ákærði einu sinni gengist undir sátt vegna brota á lögum um ávana- og fíkniefni. Ákærða var veitt reynslulausn 27. ágúst 2011 í 1 ár á eftirstöðvum refsingar 170 dögum. Samkvæmt 3. mgr. 63. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga verður fanga sem á mál til meðferðar hjá lögreglu, ákæruvaldi eða dómstólum þar sem hann er kærður fyrir refsiverðan verknað að jafnaði ekki veitt reynslulausn enda sé málið rekið með eðlilegum hætti og dráttur á því ekki af völdum fangans. Reglur laga nr. 49/2005 um afplánun eftirstöðva refsinga miða við að rof á reynslulausn á reynslulausnartíma þurfi til svo unnt sé að mæla fyrir um afplánun eftirstöðva. Ákærði framdi brot það sem hann er hér sakfelldur fyrir áður en honum var veitt reynslulausnin. Af þeim ástæðum er ekki unnt að hrófla við reynslulausninni í þessum dómi. Ákærði var síðast dæmdur 21. maí 2010 í 4 mánaða fangelsi fyrir skjalafals og auðgunar- og umferðarlagabrot. Það brot sem hér er til meðferðar var framið fyrir uppsögu refsidómsins frá 21. maí 2010. Ber því að tiltaka refsingu með hliðsjón af 78. gr. laga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að brot ákærða hafði mjög alvarlegar afleiðingar í för með sér fyrir brotaþola. Þannig urðu líkamlegar afleiðingar árásarinnar miklar og varanlegar m.a. að því leyti að koma þurfti sérstakri plötu fyrir við höfuðbein brotaþola. Þá var högginu beint að sérstaklega hættulegu svæði á höfði brotaþola. Sökum árásarinnar hafa geðhagir brotaþola versnað til mikilla muna. Loks er til þess að líta að árásin var framin á heimili brotaþola, sem var hans griðastaður. Með hliðsjón af öllu þessu er refsing ákærða hæfileg ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Verður refsingin ekki bundin skilorði að neinu leyti.

Af hálfu brotaþola er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 1.000.000 krónur, auk vaxta og málskostnaði. Með vísan til vættis og vottorðs P-kk-ef H-kk-ef geðlæknis, vættis brotaþola sjálfs og niðurstöðu um að ákærði hafi valdið brotaþola líkamstjóni telur dómurinn sannað að ákærði hafi valdið brotaþola miska. Á brotaþoli rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993. Geðhagir brotaþola hafa versnað mjög eftir atvikið eins og hér að framan var rakið. Með hliðsjón af háttsemi ákærða og afleiðingum verknaðarins eru bætur hæfilega ákveðnar 600.000 krónur. Ber fjárhæðin vexti svo sem í dómsorði greinir. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 180.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, svo sem í dómsorði greinir. Hefur þá verið tekið tillit til greiðslu virðisaukaskatts.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 8 mánuði.

Ákærði greiði S-kk-þgf B-kk-þgf, kt. […], 600.000 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 27. apríl 2010 til 10. nóvember 2011, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði S-kk-þgf 180.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 344.800 krónur í sakarkostnað þar með talið málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 313.750 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf