S-439/2008

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 3. desember 2008 á hendur ákærða, K-kk-þgf K-kk-þgf, kt. ..., Vesturgötu 40 í Reykjavík. Málið var dómtekið 11. maí 2009.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir umferðarlagabrot með því „að hafa aðfaranótt sunnudagsins 28. september 2008, ekið bifreiðinni ZT-180, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna, sem bönnuð eru samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum samkvæmt þeim (amfetamín fannst í þvagi), eftir Vesturlandsvegi í norðurátt, þar til á móts við gatnamótin að Hvalfjarðarvegi, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.“ Er þetta talið varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga. Við munnlegan flutning málsins krafðist ákæruvaldið þess einnig að ákærða yrði gert að greiða sakarkostnað.

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

I.

Sunnudaginn 28. september 2008, kl. 3.15, voru tveir lögreglumenn við eftirlit á lögreglubifreið á Vesturlandsvegi við afleggjara að Hvalfirði, þegar þeir veittu athygli bifreiðinni ZT-180, sem ekið var til norðurs. Ákveðið var að kanna ástand og réttindi ökumans. Var aksturinn stöðvaður og ökumaður, sem reyndist vera ákærði, beðinn um að koma til viðtals í lögreglubifreiðina. Féllst ákærði á að gefa þvagsýni á vettvangi til skimunar og gaf prófið jákvæða svörun við amfetamíni. Var ákærði því handtekinn og færður á lögreglustöðina í Borgarnesi til frekari rannsóknar.

II.

Í þágu rannsóknar málsins gaf ákærði þvagsýni í kjölfar handtöku kl. 3.31 en blóðsýni var dregið úr honum kl. 4.05. Samkvæmt matsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði 15. október 2008 mældist amfetamín í þvagi en ekki í mælanlegu magni í blóði. Í matsgerðinni kemur fram að amfetamín sé í flokki ávana- og fíkniefna sem óheimil séu á íslensku forráðasvæði. Ökumaður hafi því verið óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega þegar þvagsýnið var tekið.

Með bréfi sýslumannsins í Borgarnesi 18. febrúar 2009 var þess farið á leit að Rannsóknastofa í lyfja- og eiturefnafræði endurtæki rannsókn á þvagsýni. Þessu erindi svaraði rannsóknastofan með bréfi 23. sama mánaðar, en þar er staðfest fyrri niðurstaða um að amfetamín hafi verið í þvaginu.

J-kk-nf K-kk-nf, dósent í eiturefnafræði, sem annaðist rannsókn lífsýna úr ákærða, bar fyrir dómi að það eitt hefði ekki áhrif á aksturshæfni ökumanns þegar amfetamín mældist bara í þvagi en ekki í blóði. Einnig sagði J-kk-nf að amfetamín gæti mælst í líkama í nokkra daga en til þess að amfetamín mældist í þvagi þyrfti það að lágmarki að vera 500 ng/ml.

III.

Með bréfi 17. febrúar 2009 fór verjandi ákærða fram á að rannsakað yrði atvik frá kvöldinu fyrir handtöku. Í bréfinu kom fram að ákærði hefði setið við borð á Glaumbar með glas af bjór. Ákærði hefði svo farið á barinn og skilið glasið eftir á borðinu. Þá hefði ákærði heyrt kallað „fíknó“ frá neðri hæð veitingahússins en hann hefði ekki kippt sér upp við það. Síðar um kvöldið hefði ákærða liðið illa og átt erfitt með svefn, fundið fyrir svima sem og öðrum einkennum sem bentu til veikinda. Í bréfinu sagði síðan að ákærði teldi fullvíst að einhver hefði losað sig við fíkniefni með því að hella því í glas ákærða. Fór því verjandi þess á leit að kannað yrði hvort lögregla hefði vitjað staðarins umrætt kvöld.

Með tölvupósti 18. febrúar 2008 svaraði K-kk-nf S-kk-nf V-kk-nf, yfirlögregluþjónn, fyrirspurn ákæruvaldsins um rannsóknaraðgerðir á Glaumbar aðfarnótt laugardagsins 27. september 2008. Kom fram í svari K-kk-ef S-kk-ef að ekki væri að sjá að um þetta leyti hefðu verið unnin verkefni sem tengdust Glaumbar.

IV.

Ákærði var yfirheyrður á lögreglustöðinni í Borgarnesi í kjölfar handtöku og kannaðist hann við að hafa ekið bifreiðinni ZT-180. Ákærði neitaði að hafa neytt fíkniefna en tók fram að hann hefði verið að skemmta sér kvöldið áður og taldi að einhver hefði sett efni í glas sitt. Um neyslu fíkniefna sagði ákærði að hann hefði síðast neytt efna fyrir um einu og hálfu ári en þá hefði verið um fikt að ræða.

Fyrir dómi greindi ákærði frá því að hann hefði verið akandi norðanmegin við Hvalfjarðargöngin þegar lögreglan hafði afskipti af honum. Ákærði sagði að það hefði komið sér mjög á óvart að amfetamín hefði mælst í þvagi þar sem hann hefði aldrei neitt þannig efna. Um þá neyslu sem ákærði kannaðist við í yfirheyrslu hjá lögreglu sagðist hann hafa starfað sem dyravörður og þar hefði hann komist í nálægð við fíkniefni. Tók ákærði fram að hann sjálfur hefði aldrei neytt efna að því undanskildu að hann hefði í eitt sinn fyrir um einu og hálfu ári tekið „einn smók“. Ákærði taldi að skýringin á því að amfetamín mældist í þvaginu væri sú að aðfaranótt laugardags 27. september 2008 hefði hann verið staddur ásamt vinum sínum á Glaumbar í Reykjavík. Þar hefði ákærði setið ásamt fleirum við borð upp við barinn. Þau hefðu síðan öll brugðið sér frá og skilið eftir drykki á borðinu. Þegar hér var komið hefði skyndilega einhver kallað „fíknó“ en ákærði ekki kippt sér upp við það. Síðar um kvöldið sagðist ákærði hafa fundið fyrir vanlíðan, orðið ör, fengið svitakóf og liðið mjög illa. Hann hefði farið heim þegar klukkan var að ganga sex um morguninn og átt erfitt með að festa svefn. Ákærði sagði að honum hefði fyrst dottið í hug að einhverju hefði verið laumað í glasið eftir að efni mældust í þvagi hjá lögreglu.

V.

Vitnið S-kvk-nf R-kvk-nf Á-kvk-nf, unnusta ákærða, skoraðist ekki undan að gefa skýrslu fyrir dómi. Hún greindi frá því að kvöldið áður hefði hún verið með ákærða á Glaumbar. Þegar S-kvk-nf fór á klósettið á veitingastaðnum sagðist hún hafa heyrt að stelpa kom inn og kallaði „fíknó“. S-kvk-nf kvaðst ekki hafa hugleitt þetta frekar en þegar hún kom fram hefði hún séð mikið af fólki og tvo lögreglumenn niðri við útidyrnar. Vitnið sagði að síðan hefðu hún og ákærði haldið áfram að drekka en síðar um nóttina hefði ákærði orðið skrítinn, svitnað og roðnað í framan. Í framhaldi af því hefðu þau farið heim. Unnusta ákærða tók fram að hún hefði aldrei vitað til þess að ákærði hefði notað fíkniefni.

Vitnið Y-kvk-nf K-kvk-nf P-kvk-nf greindi frá því fyrir dómi að umrætt föstudagskvöld hefði hún verið með ákærða ásamt nokkrum vinum á Glaumbar þar sem þau hefðu setið við borð. Þegar þau hefðu brugðið sér á barinn hefði einhver kallað „fíknó“ en þau ekkert hugleitt það frekar. Aðspurð sagði Y-kvk-nf aldrei hafa vitað til þess að ákærði hefði neytt fíkniefna.

Vitnið S-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði umrætt föstudagskvöld verið með ákærða á Glaumbar ásamt vinum. S-kk-nf lýsti því að þegar hann var við barinn hefði hann heyrt kallað „fíknó“. Síðar um kvöldið hefði ákærði svo orðið einkennilegur og ör. Aðspurt tók vitnið fram að það hefði ekki séð ákærða neyta fíkniefna þetta kvöld.

VI.

Ákærða er gefið að sök að hafa aðfaranótt sunnudagsins 28. september 2008 ekið bifreiðinni ZT-180 ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna. Samkvæmt endurteknar rannsóknir mældist amfetamín í þvagi ákærða, svo sem áður er rakið.

Fyrir dómi og hjá lögreglu hefur ákærði eindregið neitað því að hafa ekið undir áhrifum fíkniefna umrætt sinn. Hefur hann borið því við að fíkniefni hafi mælst í þvagi hans þar sem þeim hafi sennilega verið laumað í glas ákærða kvöldið áður á veitingahúsinu Glaumbar. Þessi skýring ákærða þykir hreinn fyrirsláttur og verður hún ekki lögð til grundvallar. Breytir engu í þeim efnum framburður unnustu hans og vinafólks.

Samkvæmt framansögðu er sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi framið það brot sem honum er gefið að sök. Verður hann því sakfelldur fyrir brotið sem réttilega er heimfært til laga í ákæruskjali.

Hinn 9. nóvember 2005 gekkst ákærði undir lögreglustjórasátt fyrir brot gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Var refsing ákveðin 80.000 króna sekt og svipting ökuréttar í tíu mánuði. Með broti sínu nú hefur ákærði í annað sinn gerst sekur um brot gegn 45. og 45. gr. a umferðarlaga.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 100.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til 6. mgr. 102. gr. umferðarlaga ber að svipta ákærða ökurétti í tvö ár frá birtingu dómsins að telja.

Loks verður ákærði samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða gert að greiða ferðakostnað verjandans.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, K-kk-nf K-kk-nf, greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 378.337 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, E-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 223.104 krónur, og ferðakostnað verjandans, 19.173 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf