E-2375/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 7. desember sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af P-kk-þgf R-kk-þgf E-kk-þgf, Engjaseli 70, Reykjavík, með stefnu birtri 23. júlí 2009, á hendur Sjóvá-Almennum tryggingum ehf., Kringlunni 5, Reykjavík.

Af hálfu stefnanda er þess krafist að kveðið verði á um það með dómi að stefndi skuli greiða bætur úr ábyrgðartryggingu atvinnurekstrar Loftorku Borgarnesi ehf. vegna líkamstjóns er stefnandi varð fyrir við vinnu sína hjá fyrirtækinu þann 16. október 2006. Jafnframt er krafist málskostnaðar úr hendi stefnda, auk virðisaukaskatts, eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

Af hálfu stefnda er þess aðallega krafist að hann verði sýknaður af dómkröfum stefnanda og að stefnandi verði dæmdur til að greiða honum málskostnað. Til vara er þess krafist að hann verði aðeins talinn skaðabótaskyldur að hluta vegna þess slyss sem stefnandi lenti í þann 30. apríl 2008 (sic) og að málskostnaður verði felldur niður.

II

Málavextir

Þann 16. október 2006 var stefnandi við störf, sem starfsmaður Loftorku Borgarnesi ehf., við þrif á steypubifreiðinni ZZ-049 þar sem henni var lagt utan vegar nærri býli í Hálsasveit í Borgarfirði. Stóð stefnandi á litlum palli, efst í stiga sem festur er aftan á steypubifreiðina, og þreif steypu sem hafi orðið eftir í rennum bifreiðarinnar. Missti stefnandi jafnvægið og féll aftur fyrir sig um 3,5 metra til jarðar. Segist stefnandi hafa misst meðvitund. Engin vitni voru að slysinu. Lögregla var kölluð á slysstað. Í skýrslu lögreglu kemur fram að stefnandi hafi verið með meðvitund að sjá en virst nokkuð kvalinn. Hafi hann í samtali við lögreglu talað um höfuðhögg en ekki getað veitt frekari upplýsingar. Var stefnandi fluttur með sjúkrabifreið á slysadeild. Stefnandi var skoðaður af læknum á slysadeild og greindur með verulega tognun á hálsi og lendhrygg og mikinn heilahristing. Vinnueftirlit ríkisins kom ekki á vettvang en því var fyrst tilkynnt um slysið með bréfi frá Loftorku Borgarnesi ehf. tíu dögum eftir að það átti sér stað.

Stefnandi heldur því fram að er hann hafi gripið í stigann, þar sem hann hafi staðið við vinnu sína uppi á pallinum, hafi stiginn verið laus vegna fyrra tjóns á bifreiðinni. Í stefnu kemur fram að tjónið á stigabúnaðinum hafi átt sér stað nokkru fyrir slysið en ekki hafði verið bætt úr því af hálfu eiganda bifreiðarinnar þrátt fyrir tilmæli stefnanda. Í munnlegum málflutningi kom fram að það hefðu verið mistök í stefnu að fullyrða að stefnandi hefði beint tilmælum til fyrirtækisins um úrbætur, hið rétta væri að stefnandi hefði ekki frétt af því að stiginn hefði orðið fyrir tjóni, fyrr en eftir slysið.

Stefnandi kveðst í dag hafa slæma verki í lendhrygg, hnakka og aftan á hálsi, ásamt verkjum niður í handleggi og spennuhöfuðverk allan daginn. Hefur hann undirgengist örorkumat Tryggingastofnunar ríkisins þar sem heildarörorka hans vegna slyssins er metin 21%. Úrskurðarnefnd almannatrygginga mat hann til sömu örorku.

Í málinu liggja fyrir nokkrar tilkynningar vegna slyssins. Loftorka Borgarnesi ehf. tilkynnti skriflega um slysið til Vinnueftirlitsins þann 26. október 2006 og var slysinu þar lýst með eftirfarandi hætti: „Var að fara upp í steypubíl. Hrasaði í tröppu uppí bílinn. Féll aftur fyrir sig.“ Tilkynning var send Tryggingastofnun ríkisins vegna bótagreiðslna til handa stefnanda þann 28. nóvember 2006. Þar er tildrögum og orsök slyssins lýst með eftirfarandi hætti: „Var að fara upp á steypubíl, stigi upp að steyputromlu. Var að fara að skola rennu, steypurennuna. Féll aftur fyrir sig.“ Undir tilkynninguna skrifa Á-kvk-nf Þ-kvk-nf starfsmaður Loftorku Borgarnesi ehf. og stefnandi. Jafnframt ritaði fyrirtækið tilkynningu til hins stefnda tryggingafélags vegna slyssins þann 15. janúar 2008. Þar er slysinu lýst með sama hætti og áður, en orðrétt segir: „P-kk-nf var að ganga frá og þrífa bílinn (steypubíll). Hrasaði í tröppu við steyputromluna, skall aftur fyrir sig á jörðina.“ Undir tilkynninguna rita sami starfsmaður og stefnandi. Stefnandi fyllti sjálfur út tjónstilkynningu og sendi stefnda þann 31. janúar 2008. Þar er slysinu lýst með eftirfarandi hætti: „Fall af palli á steypubíl.“

Skýrslur fyrir dómi gáfu stefnandi, H-kk-nf H-kk-nf, S-kk-nf R-kk-nf og H-kvk-nf I-kvk-nf H-kvk-nf, allt fyrrum starfsmenn Loftorku Borgarnesi ehf. og B-kk-nf H. S-kk-nf starfsmaður fyrirtækisins.

Stefnandi skýrði svo frá að hann hefði starfað hjá Loftorku Borgarnesi ehf. frá ársbyrjun 2006 þar til slysið átti sér stað. Hefði hann starfað sem vörubifreiðastjóri, bifreiðastjóri á steypubifreið og á steypustöð. Hafi hann verið nýbyrjaður að aka aftur steypubifreið er slysið varð. Hann hafi ekki verið með fasta bifreið heldur verið á þeirri bifreið sem steypustjóri ákvað hverju sinni. Er slysið átti sér stað hafi hann verið að þrífa steypu úr rennu bifreiðarinnar. Hafi hann staðið á palli sem er efst á stiga bifreiðarinnar og sprautað vatni úr slöngu í rennuna. Hann hafi fengið smá vatn í andlitið, misst jafnvægið og gripið í stigann. Stiginn hafi hins vegar verið laus hægra megin, þ.e. tvær festingar á honum hafi losnað frá bifreiðinni, og hafi hann því fallið í jörðina. Nánar tiltekið hafi stiginn ruggað er hann hafi tekið í hann. Hann kveðst ekki hafa vitað að stiginn hafi verið laus þegar hann hafi farið upp. Stefnandi segir að í Svíþjóð, þar sem hann hafi unnið sambærileg störf, hefði ekki verið unnt að sprauta vatni í rennuna fyrr en keðja fyrir framan stigann hefði verið fest. Stefnandi segist hafa verið tvo daga á slysadeild eftir slysið, síðan á sjúkrahóteli og á Reykjalundi í endurhæfingu. Stefnandi kvaðst ekki hafa skrifað tjónstilkynningu, dagsetta hinn 28. nóvember 2006 til Tryggingastofnunar ríkisins, hún hafi verið útfyllt er hann hafi skrifað undir bakhlið hennar. Hafi hann ekki samið lýsingu á málsatvikum. Þá hafi hann verið í slæmu andlegu ástandi er hann skrifaði undir tilkynninguna. Hvað varðar tjónstilkynningu, dagsetta 31. janúar 2008, til stefnda þar sem slysinu er lýst sem „féll niður af palli á steypubíl“ kvaðst stefnandi kannast við undirskrift sína á hana en hann hafi sjálfur ekki skrifað umrædda lýsingu.

H-kk-nf H-kk-nf, fyrrum starfsmaður Loftorku Borgarnesi ehf., skýrði svo frá að hann hefði starfað sem bifreiðastjóri á steypubifreið er slysið átti sér stað. Hann hafi komið að P-kk-þgf þar sem hann lá meðvitundarlaus aftan við bifreið sína. Hafi hann virst hafa ætlað að fara að þrífa bifreiðina. Stiginn aftan á bifreiðinni hafi verið smíðaður úr járnrörum og hafi átt það til að ryðga. Hafi það komið fyrir að lagfæra hafi þurft þessa stiga. Vitnið sagðist minna að stiginn hafi verið eitthvað laskaður en gat þó aðspurður ekki lýst því nánar.

B-kk-nf H. S-kk-nf, yfirmaður á verkstæði Loftorku Borgarnesi ehf., skýrði frá því að verkstæðið sinnti viðgerðum á bifreiðum fyrirtækisins. Hefði m.a. verið gert við stiga aftan á steypubifreiðum en komið hefði fyrir að stigarnir hefðu losnað á festingum. Vitni kvaðst telja að hann hefði ekki verið í vinnu daginn sem slysið átti sér stað en hann hefði frétt af slysinu síðar. Vitnið sagðist ekki vita hvort bifreiðin hefði komið til viðgerðar á verkstæðið eftir slysið en ekki væri haldin verkdagbók á verkstæðinu. Hann sagði það algengt að starfsmenn hefðu ekið fleiri en einni bifreið. Aðspurður taldi vitnið að erfitt væri að koma fyrir öryggisbúnaði á palli stigans en hugsanlega mætti setja keðju fyrir hann.

S-kk-nf R-kk-nf, fyrrum starfsmaður Loftorku Borgarnesi ehf., skýrði svo frá að hann hefði starfað hjá fyrirtækinu frá u.þ.b. árinu 2006. Fyrst sem yfirmaður steypustöðvar (steypustjóri) og síðan á verkstæði, þar sem hann starfað er slysið átti sér stað. Steypubifreiðar fyrirtækisins hefðu komið inn á verkstæðið til skoðunar og hafi m.a. verið gert við stiga þeirra. Það sé mikil hreyfing á stigunum í akstri og hafi það gerst að festingar hafi brotnað en þær hafi verið boltaðar við bifreiðinar. Vitnið kvaðst minna að bifreiðin ZZ 049 hefði komið inn á verkstæðið eftir slysið og að hann hefði tekið stigann í gegn. Hann gat þó ekki sagt hvenær það hafi verið. Að mati vitnisins hefði verið unnt að setja keðju á op stigans, uppi á pallinum. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt um að umrædd bifreið hefði verið í ólagi fyrir slysið. Hann sagði stefnanda ekki hafa ekið sömu bifreiðinni heldur mismunandi bifreiðum

H-kvk-nf I-kvk-nf H-kvk-nf, fyrrum starfsmaður Loftorku Borgarnesi ehf., kvaðst hafa ekið steypubifreið hjá fyrirtækinu er slysið átti sér stað. Stefnandi hafi hringt í hana og beðið hana um að hringja í lækni. Hafi hún ekki heyrt meira í honum og taldi að hann hefði misst meðvitund. Hún hafi frétt síðar, að hún taldi frá samstarfsmönnum sínum, að hann hefði dottið í stiganum. Nánar tiltekið að honum hefði skrikað fótur í hálku en það komi fyrir að vatnið sem starfsmennirnir séu að vinna með frjósi í tröppunum. Hún hefði aldrei fengið upplýsingar um að stiginn væri í ólagi enda færi það í gegnum aðra. Vitnið sagðist ekki geta svarað því hvort unnt væri að setja keðju fyrir stigann.

III

Málsástæður stefnanda

Af hálfu stefnanda er á því byggt að stefndi beri ábyrgð á því tjóni sem stefnandi, sem starfsmaður Loftorku Borgarnesi ehf., hafi orðið fyrir í starfi sínu. Beri stefnda að greiða stefnanda bætur úr ábyrgðartryggingu atvinnureksturs fyrirtækisins vegna líkamstjóns stefnanda. Stefnandi telur að fyrirtækið beri ábyrgð á tjóni hans samkvæmt almennu skaðabótareglunni og reglum skaðabótaréttarins um ábyrgð vinnuveitanda (húsbóndaábyrgð). Slysið megi rekja til ófullnægjandi vinnuaðstöðu og gáleysis stjórnenda fyrirtækisins þar sem ekki hafði verið bætt úr tjóni á bifreiðinni. Stefndi beri skaðabótaábyrgð á tjóni stefnanda, sem sé afleiðing af þeirri háttsemi stefnda að sjá ekki til þess að aðbúnaður steypubifreiðarinnar væri í lagi. Á Loftorku Borgarnesi ehf. og starfsmönnum hans hvíli ríkar og afdráttarlausar skyldur samkvæmt lögum nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggisráðstafanir að tryggja að tæki séu örugg í notkun og ekki vanbúin. Hluti tjónsins sem hafi orðið á bifreiðinni hafi falist í því að stiginn á aftanverðum bílnum hafi losnað frá honum. Þegar stefnandi hafi gripið í stigann, í þann veginn sem hann hafi misst jafnvægið, hafi stiginn gefið eftir vegna þess að hann hafi verið laus. Ljóst sé að umrætt slys hefði ekki orðið ef stiginn hefði verið fastur og aðbúnaður bifreiðarinnar þannig eins og vera skyldi. Vanrækslan sé m.a. brot gegn 37. gr. laga um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum.

Stefnandi vísar til þess að samkvæmt 79. gr. laga um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum beri atvinnurekanda, án ástæðulausrar tafar, að tilkynna til Vinnueftirlits ríkisins öll slys þar sem starfsmaður verði óvinnufær í einn eða fleiri daga. Tilkynna skuli slys þar sem líkur séu á að starfsmaður hafi orðið fyrir langvinnu eða varanlegu heilsutjóni, innan sólarhrings. Tjón stefnanda hafi ekki verið tilkynnt af Loftorku Borgarnesi ehf. fyrr en 10 dögum eftir slysið, eða þann 26. október 2006. Hér sé því um skýlaust brot af hálfu fyrirtækisins á tilkynningarskyldu að ræða og beri fyrirtækið hallann af því hvað sönnun varða. Slysið hafi á enga hátt verið rannsakað og verði slíkt að teljast vanræksla af hálfu starfsmanna Loftorku Borgarnesi ehf.

Um lagarök vísar stefnandi til skaðabótalaga nr. 50/1993, með síðari breytingum og almennra ólögfestra reglna íslensks réttar um skaðabætur, þ.á m. sakarreglunnar og reglunnar um vinnuveitendaábyrgð. Einnig vísar stefnandi til laga nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum og reglugerðar nr. 547/1996 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggisráðstafanir á byggingarvinnustöðum og við aðra tímabundna mannvirkjagerð. Þá vísar hann til reglugerðar nr. 367/2006 um notkun tækja. Um málskostnað er vísað til XXI. kafla laga um meðferð einkamála nr. 91/1991, einkum 1. mgr. 130. gr. þeirra.

Málsástæður stefnda

Af hálfu stefnda, er til stuðnings aðalkröfu um sýknu, vísað til þess að ósannað sé að slysið megi rekja til atvika sem Loftorka Borgarnesi ehf. beri skaðabótaábyrgð á að lögum. Þannig telur stefndi að slysið verði ekki rakið til ófullnægjandi vinnuaðstöðu eða gáleysis stjórnenda Loftorku Borgarnesi ehf. eða brots á þeim skyldum sem á félaginu hvíli samkvæmt lögum nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum og reglum sem settar eru með stoð í þeim lögum. Af gögnum málsins megi ráða að slysið hafi orðið með þeim hætti að stefnandi hafi verið að fara upp stiga steypubifreiðarinnar þegar hann hafi fallið aftur fyrir sig með þeim afleiðingum að hann slasaðist. Það sé í samræmi við tilkynningu til Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 28. nóvember 2006, en hafa verði í huga að stefnandi hafi sjálfur skrifaði undir þá tilkynningu og samþykkt þar með þá lýsingu á tildrögum slyssins sem þar sé tilgreind. Jafnframt sé það í samræmi við tilkynningu Loftorku Borgarness ehf. til Vinnueftirlitsins og tilkynningu fyrirtækisins til stefnda.

Stefndi telur að slysið verði að öllu leyti rakið til óhappatilviljunar og/eða aðgæsluleysis stefnanda sjálfs, enda bendi gögn málsins einfaldlega til þess að hann hafi hrasað þegar hann hafi farið upp stiga steypubifreiðarinnar og af þeim sökum fallið til jarðar. Kunni að vera að veðurfar hafi haft þar áhrif, en vindur hafi verið talsverður þegar slysið hafi átt sér stað.

Stefndi mótmælir sérstaklega þeirri staðhæfingu að unnt sé að rekja slysið til þess að stigi í steypubifreiðinni hafi verið laus og aðbúnaður því verið ófullnægjandi. Loftorka Borgarnesi ehf. kannist ekki við að hafa verið tilkynnt um að umrædd steypubifreið hafi orðið fyrir tjóni eða um ósk þess efnis að gert yrði við hana. Að mati stefnda fellur það í hlut stefnanda að sýna fram á að stigi á bifreiðinni hafi orðið fyrir tjóni og jafnframt að hann hafi óskað þess að viðgerð færi fram, sbr. 26. gr. laga nr. 46/1980.

Stefndi bendir á að er stefnandi hafi lýst atvikum að slysinu fyrir starfsmönnum Loftorku Borgarnesi ehf. hafi hann ekki vísað til þess að slysið tengdist því að stigi á vörubifreiðinni hefði hafi verið laus. Jafnframt verði ekki séð að þeir lögreglumenn sem komu á vettvang hafi orðið varir við að eitthvað væri að stiganum.

Stefndi mótmælir því að það að tilkynning skuli ekki hafa verið send til Vinnueftirlitsins fyrr en tíu dögum eftir að slysið varð eigi að leiða til þess að stefndi beri hallann af sönnun á atvikum. Fyrir liggi að slysið hafi verið tilkynnt til Vinnueftirlitsins, þó svo að viss dráttur hafi orðið á því. Engu að síður hafi eftirlitið ekki sinnt þeirri skyldu sinni að rannsaka orsakir slyssins svo sem því beri að gera samkvæmt 81. gr. laga nr. 46/1980. Með hliðsjón af því telur stefndi að félagið eigi ekki að bera hallann af sönnunarskorti og að sönnunarbyrðin fyrir því að slysið verði rakið til vanbúnaðar steypubifreiðarinnar hvíli á stefnanda í samræmi við almennar sönnunarreglur.

Varakröfu sína um lækkun bóta byggir stefndi á því að aðeins sé unnt að dæma hann skaðabótaskyldan að hluta þar sem tjón stefnanda sé að mestu leyti að rekja til eigin sakar hans, sbr. röksemdir stefnda til stuðnings aðalkröfu.

Um lagarök vísar stefndi til meginreglna skaðabótaréttar um sönnun tjóns, sakarreglunnar og meginreglna um eigin sök tjónþola. Þá vísar hann til laga nr. 46/1980 um aðbúnað, öryggi og hollustuhætti. Um málskostnað er vísað til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

IV

Niðurstaða

Ómdeilt er í máli þessu að stefnandi varð fyrir líkamstjóni er hann féll úr stiga steypubifreiðarinnar ZZ-049, er hann var að sinna starfskyldum sínum, sem bílstjóri hjá Loftorku Borgarnesi ehf., við að þrífa steypu úr rennu bifreiðarinnar. Til þess að framkvæma verkið þurfti stefnandi að fara upp stiga, sem gerður er úr járnrörum og festur er aftan á bifreiðina öðrum megin, standa á litlum palli sem er hluti stigans og sprauta vatni í rennuna. Stefnandi ber að hann hafi misst jafnvægið er hann stóð uppi á pallinum og hafi hann því gripið í stigann, þ.e. rörið sem er fest hægra megin í bifreiðina og nær töluvert upp fyrir pallinn. Stiginn hafi hins vegar verið laus á festingunum þeim megin og hafi stefnandi því ekki náð jafnvæginu að nýju heldur fallið í jörðina. Við skýrslutöku fyrir dómi kvaðst stefnandi ekki hafa tekið eftir þessu ólagi á stiganum er hann hafi farið upp hann þar sem hann hafi þá ýtt stiganum upp að bifreiðinni.

Í vettvangsskýrslu lögreglu kemur fram að steypubifreiðin hafi verið kyrrstæð úti í kanti malarvegar og hafi stefnandi legið á malarsvæði utan við vegkantinn. Ekki verður ráðið af skýrslunni að lögregla hafi skoðað bifreiðina.

Loftaorka Borgarnesi ehf. tilkynnti Vinnueftirliti ríkisins ekki um slysið án ástæðulausrar tafar, þrátt fyrir skýra lagaskyldu þar að lútandi, sbr. 1. mgr. 79. gr. laga nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum, með síðari breytingum. Fyrirtækið sendi hins vegar í samræmi við 2. mgr. 79. gr. laganna Vinnueftirlitinu skriflega tilkynningu um slysið hinn 26. október 2010, þ.e. tíu dögum eftir að það átti sér stað. Í tilkynningunni er þess getið að stefnandi „var að fara upp á steypubíl. Hrasaði í tröppu. Féll aftur fyrir sig“. Í bréfi Vinnueftirlitsins til lögmanns stefnanda, dagsettu 6. júní 2008, kemur fram að slysið hafi ekki verið rannsakað af Vinnueftirlitinu þar sem að það hafi ekki verið tilkynnt þegar það hafi átt sér stað.

Í málinu liggja fyrir nokkrar skriflegar tilkynningar um slysið sem stefnandi undirritaði. Telur stefndi að leggja beri þær til grundvallar þar sem stefnandi hafi þar með samþykkt þá lýsingu á tildrögum slyssins sem þar séu tilgreind. Umræddar tilkynningar eru, utan einnar, samdar af starfsmanni Loftorku Borgarnesi ehf. Var starfsmaðurinn ekki leiddur fyrir dóminn til skýrslutöku. Telur stefnandi að hann hafi ekki lesið tilkynningarnar yfir áður en hann undirritaði þær. Þá vísaði stefnandi til þess að hann hefði verið í slæmu andlegu ástandi á þessum tíma og fær það stoð í gögnum málsins. Umræddar tilkynningar eru um aðalatriði málsins réttar, þ.e. að líkamstjón stefnanda megi rekja til þess að hann hafi fallið úr stiga steypubifreiðar. Enn fremur ber að líta til þess að stefnandi virðist í samtölum við lækna hafa greint frá því að stiginn hefði verið laskaður, sbr. læknisvottorð M-kk-ef Ó-kk-ef, dagsett 6. júlí 2008. Með hliðsjón af framangreindu verða umræddar tilkynningar ekki metnar stefnanda í óhag.

Ýmis ákvæði laga um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum leggja skyldur á herðar atvinnurekendum til að tryggja öryggi starfamanna, sbr. 1. gr., 13. gr. 37. gr. og 42. gr. laganna. Þannig verður að telja að Loftorku Borgarnesi ehf., hafi borið að gera nauðsynlegar ráðstafanir til að draga úr áhættu sem notkun umrædds stiga fylgdi eins og kostur var. Að mati dómsins hafa með skýrslum fyrrverandi og núverandi starfsmanna Loftorku Borgarnesi ehf., verið leiddar að því líkur að stiginn kunni að hafa verið laskaður, líkt og stefnandi heldur fram, en í framburði B-kk-ef H. S-kk-ef, yfirmanns verkstæðis fyrirtækisins, kom m.a. fram að stigar steypubifreiðanna hefðu losnað á festingum og hefði því þurft að gera við þá. Þar sem fyrirtækið sinnti ekki þeirri lagaskyldu sinni að tilkynna Vinnueftirlitinu um slysið án ástæðulausar tafar og engin rannsókn fór fram á vettvangi verður stefndi látinn bera hallann af skorti á sönnun í málinu um hvort stiginn hafi verið laskaður. Skiptir engu máli í því samhengi þótt Vinnueftirlitinu hafi verið tilkynnt skriflega um slysið síðar, enda stóð það fyrirtækinu nær en stefnanda að tryggja sér sönnun um atvik málsins. Enn ber að horfa til þess að fram kom í skýrslutökum fyrir dómi að hugsanlega hefði mátt setja keðju fyrir stigann til að koma í veg fyrir fallhættu. Af framangreindu leiðir að leggja verður til grundvallar að Loftorka Borgarnesi ehf. hafi ekki sinnt sem skyldi framangreindum skyldum sínum til að tryggja öryggi starfsmanna fyrirtækisins sem nota þurftu stigann við störf sín. Er því fallist á það með stefnanda að stefndi beri á þessum grundvelli fébótaábyrgð á tjóni hans en ekki eru efni til að fella sök á slysinu að neinu leyti á stefnda.

Með vísan til 4. mgr. 128. gr. og 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefndi dæmdur til að greiða málskostnað í ríkissjóð, sem er ákveðinn 502.000 að meðtöldum virðisaukaskatti.

K-kvk-nf S-kvk-nf settur héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Viðurkennt er að stefndi, Sjóvá Almennar tryggingar hf., skuli greiða bætur úr ábyrgðartryggingu atvinnurekstrar Loftorku Borgarnesi ehf. vegna líkamstjóns er stefnandi, P-kk-nf R-kk-nf E-kk-nf, varð fyrir við vinnu sína hjá fyrirtækinu þann 16. október 2006.

Gjafsóknarkostnaður stefnanda, sem er þóknun lögmanns hans, H-kvk-ef E. H-kvk-ef hrl., 502.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Stefndi greiði 502.000 krónur í málskostnað í ríkissjóð.

K-kvk-nf S-kvk-nf