S-293/2006

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 28. febrúar 2006 á hendur Ó-kk-þgf H-kk-þgf, Fellsmúla 19, Reykjavík, fyrir fjárdrátt, með því að hafa sem stjórnarformaður Bláa turnsins ehf., félags um rekstur söluturnsins Bláa turnsins, Háaleitisbraut 66, Reykjavík, á tímabilinu frá nóvember 1999 fram í maí 2000 dregið sér alls 10.507.228 krónur af söluandvirði allra eigna og viðskiptavildar félagsins sem ákærði seldi 1. nóvember 1999 fyrir 16.500.000 krónur.

Þetta er talið varða við 247 gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu er þess krafist af hálfu K-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef, að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 1.468.115 krónur auk vanskilavaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. janúar 2000 til greiðsludags auk málskostnaðar að skaðlausu að mati dómsins.

Verjandi ákærða krefst þess aðallega að ákærði verði sýknaður af ákæru. Til vara er þess krafist að ákærða verði ákvörðuð vægasta refsing sem lög leyfa eða að ákvörðun um refsingu hans verði frestað skilorðsbundið. Þá verði verjanda ákvörðuð hæfileg málsvarnarþóknun. Loks krefst hann þess að bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að ákærði verði sýknaður af þeirri kröfu.

Málavextir.

Með bréfi til lögreglustjórans í Reykjavík, dags. 28. september 1999, kærði Á-kvk-nf G-kvk-nf hdl. f.h. K-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef, Laufengi 3, Reykjavík ákærða í máli þessu fyrir brot gegn 253. gr. almennra hegningarlaga. Kemur þar fram að kærandi hafi á þessum tíma unnið við afgreiðslustörf í söluturni sem ákærði rak að Háaleitisbraut 66 í Reykjavík. Var broti ákærða lýst með þeim hætti að ákærði hefði talið kæranda á að gera við sig samning um að kærandi gæfi út og afhenti sér níu skuldabréf á handhafa, samtals að fjárhæð 5.000.000 króna, og öðlaðist í staðinn þriðjungs hlut í einkahlutafélaginu Bláa turninum sem taka skyldi við rekstri söluturnsins. Af hálfu kæranda var því haldið fram að umræddir hlutir hefðu ekki haft neitt verðgildi og að eini tilgangur ákærða með þessum samningi hafi verið að komast yfir þessa fjármuni kæranda. Til að ná því markmiði hafi hann notfært sér með röngum og villandi upplýsingum fákunnáttu kæranda og einfeldni. Umræddur samningur, sem er dags. 2. febrúar 1999, liggur frammi í málinu.

Í bréfi lögmanns kæranda til lögreglustjóra, dags. 25. ágúst 2000, kemur fram að ítrekað hafi verið reynt að fá ákærða til að halda hluthafafund í Bláa turninum ehf. og hafi slíkur fundur loks verið haldinn eftir að viðskiptaráðuneytið skipaði sérstakan talsmann til að halda slíkan fund. Á þann fund hafi mætt Ó-kk-nf T-kk-nf hdl. f.h. ákærða. Hafi hann þar upplýst að rekstur Bláa turnsins hafi verið seldur hinn 1. nóvember 1999 og söluverðið, 16.500.000 krónur, hafi verið notað til að greiða skuldir félagsins. Samkvæmt þessu hafi félagið ekki átt fyrir skuldum sem styðji þá fullyrðingu kæranda að hún hafi verið beitt svikum.

Af hálfu kæranda var enn sent bréf til lögreglu vegna málsins 2. október 2001. Kvaðst þá nýr lögmaður kæranda, E-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf hrl., vilja skerpa á lýsingu málavaxta og skýra málið frekar. Kemur þar meðal annars fram að þrátt fyrir ákvæði samnings kæranda og ákærða um að kærði skuldbindi sig til að greiða verðbréfin hafi verið um það rætt að þau yrðu greidd af rekstrartekjum Bláa turnsins ehf. Hafi kæranda verið ókunnugt um reglur hlutafélaga um hvernig staðið skyldi að arðgreiðslum. Hinn 7. apríl 1999 hafi kærandi farið í fæðingarorlof sem vitað hafi verið um þegar gengið hafi verið frá samningnum. Hinn 29. júní sama ár hafi kærði síðan rekið kæranda úr starfi og meinað henni að koma að fjármálum félagsins. Þá kemur og fram að ráða megi af þeim kaupsamningi sem gerður hafi verið vegna sölu rekstrarins frá Bláa turninum ehf. að félagið hafi eingöngu annast rekstur söluturnsins í um 9 mánuði og að útilokað sé að á þeim tíma hafi félagið getað verið rekið með 16,5 milljón króna tapi. Í ljós hafi komið, við innheimtuaðgerðir kæranda á hendur félaginu vegna ógreiddra launa, að hinn 20. febrúar 2001 hafi félagið verið eignalaust. Verði því ekki betur séð en að ákærði hafi dregið sér allt kaupverð rekstrarins. Hafi ákærði því gerst sekur um fjárdrátt samkvæmt 247. gr. almennra hegningarlaga auk brota á hlutafélagalögum.

Í samantektarskýrslu lögreglu vegna rannsóknar málsins, sem dagsett er 4. maí 2005, kemur fram að ákærði, sem stjórnarmaður og eigandi 2/3 hlutafjár í Bláa turninum ehf., hafi hinn 1. nóvember 1999 ritað undir kaupsamning fyrir hönd félagsins um söluturninn að Háaleitisbraut 66 í Reykjavík, svokallaðan Bláa turn, til Turna ehf. Hafi söluverðið verið 16.500.000 krónur og skyldi það greiðast með þeim hætti að 1.500.000 krónur áttu að greiðast við undirritun, 10.000.000 króna áttu að greiðast við afhendingu hinn 15. nóvember 1999 og 5.000.000 króna með verðtryggðu skuldabréfi. Eftir söluna hafi enginn rekstur verið hjá Bláa turninum ehf. Lögreglan hafi rannsakað hvort og þá í hvaða mæli söluandvirðið hafi skilað sér inn í rekstur félagsins og hafi niðurstaða þeirrar rannsóknar verið eftirfarandi:

A. Bankatékki að fjárhæð 1.5000.000 krónur hafi verið innleystur hinn 1. nóvember 1999. Hafi 1.490.000 krónur af andvirði hans verið lagðar inn á tékkareikning Bláa turnsins ehf. en 10.000 krónur teknar út í reiðufé. Ekki hafi verið hægt að sjá annað af fyrirliggjandi gögnum en að þessir fjármunir hafi farið inn í rekstur Bláa turnsins ehf.

B. Bankatékki að fjárhæð 10.000.000 króna hafi verið innleystur hinn 15. nóvember 1999. Við innlausn hans hafi 1.000.000 króna verið tekin út í reiðufé en jafnframt hafi verið gefinn út nýr bankatékki. Hafi þetta gengið með þessum hætti fram í maí 2000 að bankatékkum hafi verið skipt og hluti andvirðis þeirra ýmist verið notaður til greiðslu reikninga, tekið hafi verið út reiðufé eða þeir framseldir á þriðja aðila. Samtals hafi þetta reynst vera 15 bankatékkar sem gefnir hafi verið út með þessum hætti og allir stílaðir á ákærða persónulega. Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum hafi ætluð ráðstöfun þessa hluta söluverðsins verið með þeim hætti að 4.737.056 krónur hafi verið varið beint í þágu ákærða, 1.011.978 krónur hafi farið til greiðslu reikninga fyrir Bauga ehf., félag í eigu ákærða, 16.284 krónur hafi verið nýttar til að greiða reikninga fyrir Bláa turninn ehf. og 4.153.026 krónur hafi verið teknar út í reiðufé án þess að nokkuð væri vitað um ráðstöfun þess.

C. Gefin hafi verið út sex skuldabréf fyrir samtals 5.000.000 króna þar sem greiðandi hafi verið Turnar ehf. en kröfuhafi Blái turninn ehf. Um hafi verið að ræða fjögur skuldabréf að fjárhæð 1.000.000 króna hvert og tvö skuldabréf, hvort bréf að fjárhæð 500.000 krónur. Hafi bréf þessi verið seld og söluverðmæti þeirra reynst vera alls 3.615.975 krónur. Hafi eitt þessara bréfa, bréf að nafnverði 500.000 krónur, sem selt hafi verið fyrir 432.034 krónur, verið notað til að greiða upp hjá Íslandsbanka eitt þeirra skuldabréfa sem K-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf hefði gefið út er hún keypti sinn hlut í Bláa turninum ehf. Það bréf hafi einnig verið að nafnvirði 500.000 krónur og hefði ákærði gengist í sjálfskuldarábyrgð við sölu á bréfinu til bankans. Annað skuldabréf, sem hafi verið að nafnvirði 1.000.000 króna, hafi verið selt til SPRON og andvirði þess, 883.941 króna, verið greitt inn á tiltekinn bankareikning Bauga ehf. Þá hafi hin fjögur bréfin, en söluverð þeirra hafi verið samtals 2.300.000 krónur, verið seld til Hugkaupa/eignaskipta ehf. Hafi 500.000 krónur af söluverðinu verið lagðar inn á bankareikning Bláa turnsins ehf. en 1.800.000 krónur verið greiddar inn á bankareikning Bauga ehf.

Samkvæmt framangreindu yfirliti lögreglu reyndust heildargreiðslur til seljanda vera samtals 15.116.741 króna og hafði þá verið tekið tillit til afalla og kostnaðar vegna sölu þeirra skuldabréfa sem voru hluti af kaupsamningsgreiðslunni. Af þessari fjárhæð hafi einungis 2.098.706 krónur farið beint inn á bankareikning Bláa turnsins ehf. Hluti fjárhæðarinnar, eða 4.737.056 krónur, hafi verið nýttur beint til að greiða persónulegar skuldbindingar ákærða af ýmsu tagi á tímabilinu 24. nóvember 1999 til 22. maí 2000. Samtals 3.695.919 krónur hafi verið lagðar inn á reikning Bauga ehf., einkahlutafélags í eigu ákærða, á tímabilinu 7. janúar 2000 til 11. maí 2000. Af þeirri fjárhæð hafi síðan 2.078.773 krónur verið millifærðar þaðan og inn á bankareikning Bláa turnsins ehf. til uppgreiðslu á yfirdráttarskuld þess félags í tveimur færslum á tímabilinu mars-maí 2000. Þá hafi 432.034 krónur verið notaðar, eins og fyrr greinir, til að greiða Íslandsbanka eitt þeirra skuldabréfa sem K-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf gaf út vegna kaupa hennar á hlut sínum í Bláa turninum ehf. og ákærði hefði ábyrgst greiðslu á gagnvart bankanum. Loks hafi ákærði móttekið 4.153.026 krónur af söluandvirðinu í reiðufé en ekki sé neitt frekar vitað um ráðstöfun þess fjár. Sú fjárhæð sem ákærða sé gefið að sök að hafa dregið sér sé því samtalan af 4.737.056 krónum, 4.153.026 krónum og 3.695.919 krónum að frádregnum 2.098.706 krónum eða samtals 10.507.228 krónur.

Bú Bláa turnsins ehf. var tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur uppkveðnum 9. júlí 2001. Fundust engar eignir í því og var skiptum lokið án þess að greiðslur fengjust upp í lýstar kröfur að fjárhæð samtals 6.102.883 krónur.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði neitaði sök. Hann skýrði frá því að hann og fyrrum sambýliskona hans hefðu rekið söluturninn Bláa turninn í sameiningu í mörg ár með góðum árangri. Þau hafi hins vegar slitið samvistum á árinu 1998 og hafi honum þá dottið í hug að bjóða K-kvk-þgf H-kvk-þgf, sem fram að því hafði eingöngu starfað við afgreiðslustörf í söluturninum, að taka að sér aukin störf vegna rekstrarins og þá jafnframt að taka með beinum hætti þátt í honum með því að gerast meðeigandi. Þegar líða tók á árið 1999 hafi hann áttað sig á því að reksturinn gengi ekki sem skyldi og hafi hann talið að ástæður þess mætti bæði rekja til þess að hann hafi á þessum tíma átt við áfengisvandamál að stríða auk þess sem hann kenndi K-kvk-þgf H-kvk-þgf um að hafa ekki staðið sig í þeim störfum sem hún tók að sér í þágu rekstrarins, meðal annars við færslu bókhalds þess. Þegar svo hafi verið komið hafi hann ákveðið að segja henni upp störfum og í framhaldi af því hafi hann fljótlega tekið ákvörðun um að það skynsamlegasta í stöðunni væri að selja reksturinn. Hafi söluandvirðið gengið til greiðslu á skuldum félagsins eins og fram komi á yfirliti sem verjandi hans hafi tekið saman með honum og muni útlista nánar við flutning málsins. Kvaðst ákærði ekki gera neinar athugasemdir við gögn málsins. Hann kvaðst ekki hafa verið í stakk búinn til að gera nákvæma grein fyrir því, er skýrslur voru teknar af honum hjá lögreglu, hvernig söluandvirði rekstrarins hefði verið varið. Hafi það meðal annars stafað af því hversu langur tími var þá liðinn frá því þessi ráðstöfun átti sér stað. Spurður um launaskuld að fjárhæð 1.400.000 krónur, sem á framangreindu yfirliti er talin á meðal þeirra skulda félagsins sem greiddar hafi verið með andvirðinu, sagði ákærði að þetta hefði verið uppsöfnuð skuld vegna launa hans í nokkra mánuði. Kvaðst hann halda að á þessum tíma hafi hann reiknað sér laun að fjárhæð 200.000 - 250.000 krónur á mánuði. Þá skýrði ákærði greiðslu að fjárhæð 2.400.000 krónur, sem samkvæmt yfirlitinu frá ákærða hafi verið skuld vegna galla, á þann veg að eftir að annað einkahlutafélag í hans eigu, Baugar ehf., hefði keypt af sér húsnæðið hafi komið upp gallar í klæðningu hússins og hafi kostnaður vegna viðgerðanna verið áætlaður sem ofangreind fjárhæð og hafi Blái turninn ehf. tekið að sér að greiða hana. Um þetta hafi hann þó engin gögn og hafi þau týnst með öðrum bókhaldsgögnum félagsins. Kvaðst ákærði hafa talið eðlilegast að Baugar ehf. sætu ekki uppi með þennan kostnað. Aðspurður hvernig þetta hefði verið greitt milli félaganna sagði ákærði fyrst að það hefði í raun ekki verið greitt en leiðrétti það síðar og sagði að þetta hefði jú verið greitt og þá í reiðufé af sér persónulega. Spurður á sama hátt um leiguskuld, sem tilgreind er á yfirliti ákærða að fjárhæð 2.530.000 krónur, sagði ákærði að þetta væri skuld við Bauga ehf. vegna afnota af húsnæðinu og að hún hefði á sama hátt verið greidd með peningum af honum persónulega. Aðspurður um bókhald Bláa turnsins ehf. sagði ákærði að því hefði verið hent þegar það var í geymslu hjá manni sem heiti Ö-kk-nf K-kk-nf. Ákærði kvaðst hins vegar hafa staðið í þeirri trú að ársreikningar hefðu verið gerðir fyrir félagið.

Vitnið, K-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf, kvaðst hafa verið búin að starfa hjá ákærða í um tvö ár þegar hann hafi, um áramótin 1998-1999, boðið henni að kaupa þriðjungshlut í söluturninum. Hafi þau gengið frá samningi sín í milli þar um og hafi hún afhent honum umsamdar greiðslur vegna þess. Á árinu 1999 kvaðst vitnið hafa unnið meðal annars við færslu á bókhaldi félagsins en í lok júnímánaðar hefði ákærði sagt henni upp störfum hjá félaginu og afturkallað prókúru sem hún hefði þá verið með. Ákærði hafi síðan selt reksturinn á söluturninum um haustið án þess að leita eftir samþykki hennar fyrir því. Vitnið skýrði frá því að hana minnti að hún hefði gengið frá og skrifað jafnframt upp á víxla vegna leiguskuldar Bláa turnsins ehf. við Bauga ehf. Hafi þetta líklega verið 24 víxlar vegna leiguskuldar í 12 mánuði eða 2 á mánuði og annar verið upp á 50.000 krónur enn hinn upp á 75.000 krónur.

Niðurstaða.

Í ákæru er ákærða gefið að sök að hafa dregið sér 10.507.228 krónur af heildarsöluandvirði allra eigna og viðskiptavildar Bláa turnsins ehf. samkvæmt kaupsamningi dags. 1. nóvember 1999, en söluverðið nam 16.500.000 króna. Ákærði hefur neitað sök og heldur því fram að söluandvirðið hafi að fullu verið notað til að greiða skuldir Bláa turnsins ehf. og hafi ekkert tillit verið tekið til þess við rannsókn málsins. Þannig hafi 5.108.704 krónur verið greiddar til ýmissa birgja og annarra kröfuhafa af tékkareikningi fyrirtækisins en þar að auki hafi farið fram greiðslur vegna skulda félagsins við Bauga ehf. og tiltekna aðra aðila.

Mál þetta snýst um ráðstöfun ákærða á þeim hluta söluandvirðis rekstrar söluturnsins sem sannanlega var ekki lagður inn á bankareikninga Bláa turnsins ehf. Þær greiðslur af tékkareikningi félagsins sem ákærði vísar til, og að mestu virðast vera greiðslur til birgja félagsins, samtals að fjárhæð 5.108.704 krónur, hafa því enga þýðingu við mat á því hvort um fjárdrátt ákærða hafi verið að ræða. Af gögnum málsins verður ráðið að ákærði hafi vanrækt að útbúa og skila ársreikningum og skattframtali fyrir Bláa turninn ehf. vegna rekstraráranna 1999 og 2000. Þá hefur ákærði lýst því yfir að öll bókhaldsgögn vegna þessa tímabils hafi týnst þar sem þau hafi verið í geymslu hjá nafngreindum kunningja ákærða. Má fallast á með sækjanda að sérstaklega hafi verið brýnt fyrir ákærða að halda gögnum þessum til haga og færa lögskylt bókhald þegar til þess er litið að sameigandi hans að félaginu, K-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf, hafði þegar í september árið 1999, eða rúmum mánuði fyrir undirritun kaupsamningsins, kært hann fyrir misneytingu vegna kaupa hennar á hlut í félaginu. Þeirra kvittana og bankagagna sem liggja fyrir í málinu hefur lögregla þurft að afla með þeim hætti að rakinn hefur verið nákvæmlega ferill þeirra greiðslna sem inntar voru af hendi vegna umræddra kaupa og ljósrit fengin af þeim skjölum sem þeim tengdust.

Þegar litið er til þeirra bankagagna sem fyrir liggja í málinu sýnist ljóst að 4.737.056 krónur af söluverði söluturnsins hafi sannanlega verið nýttar beint til að greiða persónulegar skuldbindingar ákærða af ýmsu tagi á tímabilinu 24. nóvember 1999 til 22. maí 2000. Hefur ákærði ekki sýnt fram á að þetta hafi honum verið heimilt eins og málum var háttað en á honum hvílir sönnunarbyrði þar um. Verður því að telja að með því hafi ákærði tileinkað sér umræddar greiðslur og gerst sekur um fjárdrátt skv. 247. gr. almennra hegningarlaga.

Samtals 3.695.919 krónur af söluverðinu sýnast hafa verið lagðar inn á bankareikning Bauga ehf. á tímabilinu 7. janúar 2000 til 11. maí 2000. Í mars og maí 2000 voru samtals 2.078.773 krónur millifærðar í tveimur greiðslum af þessum reikningi Bauga ehf. inn á bankareikning Bláa turnsins ehf. til uppgreiðslu á yfirdráttarskuld félagsins og var af hálfu ákæruvaldsins tekið tillit til þeirrar fjárhæðar til lækkunar við útreikning á þeirri fjárhæð sem ákærða er gefið að sök að hafa dregið sér. Ákærði hefur haldið því fram að greiðslurnar inn á bankareikning Bauga ehf. hafi að öðru leyti verið inntar af hendi til lúkningar á skuldum Bláa turnsins ehf. við Bauga ehf. vegna leiguskuldar að fjárhæð 2.530.000 krónur og skuldar vegna galla að fjárhæð 2.400.000 krónur. Enda þótt fram sé komið að Blái turninn ehf. hafi haft húsnæði söluturnsins á leigu hjá Baugum ehf. hefur ákærði á engan hátt sýnt fram á að sú leiguskuld sem ákærði heldur fram að um hafi verið að tefla hafi verið ógreidd. Á sama hátt liggur ekkert fyrir um ógreidda gallaskuld Bláa turnsins ehf. við Bauga ehf. enda sýnist fyrrgreinda félagið ekki hafa verið seljandi þeirrar fasteignar sem umrædd gallakrafa átti að tengjast og því vandséð að Baugar ehf. hafi getað átt lögvarða kröfu á Bláa turninn ehf. vegna þessa. Verða því ekki á þessar varnir ákærða fallist. Verður að telja að ákærða hafi verið óheimilt að láta framangreinda fjármuni renna inn í veltu Bauga ehf. Verður ákærði því fundinn sekur um að draga sér 1.617.146 krónur með þessum hætti.

Ekkert liggur beinlínis fyrir um hvert 4.153.026 krónur af söluandvirðinu runnu. Af bankagögnum verður ráðið að ákærði hafi móttekið þetta fé á tímabilinu 1. nóvember 1999 til 11. maí 2000 og hefur því ekki verið andmælt af ákærða. Af sömu gögnum verður hins vegar einnig ráðið að ákærði hafi á sama tímabili greitt inn á bankareikning Bláa turnsins ehf. samtals 290.000 krónur sem taka ber tillit til hvað þetta varðar. Hvað varðar staðhæfingar ákærða um að hann hafi notað hluta peninganna til að gera upp ógreidd laun sín hjá félaginu að fjárhæð 1.400.000 krónur þá hefur ákærði ekkert lagt fram máli sínu til stuðnings að því leyti. Verður ákærði því fundinn sekur um að draga sér 3.863.026 krónur með þessum hætti.

Samkvæmt því sem hér hefur verið rakið hefur ákærði því verið sakfelldur fyrir að draga sér samtals 10.217.228 krónur og varðar brot hans við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsiákvörðun, skaðabætur o.fl.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði ákærða var hann dæmdur 2. júní 2002 til að greiða 130.000 króna sekt og verða sviptur ökurétti í 12 mánuði vegna ölvunaraksturs. Þá gekkst hann undir að greiða 60.000 króna sekt vegna sviptingaraksturs með lögreglustjórasátt hinn 19. febrúar 2003 og loks var hann dæmdur hinn 25. október 2005 fyrir hótanir samkvæmt 233. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir brot sem hann framdi á tímabilinu frá nóvember 1999 til maí 2000 og ber því að ákvarða refsingu hans sem hegningarauka við þá refsingu sem hann hlaut með framangreindum dómum og lögreglustjórasátt, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af þeim fjárhæðum sem brot ákærða lúta að og því að ákærði hefur ekki áður gerst sekur um auðgunarbrot þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði.

Eins og fyrr er rakið var mál þetta fyrst kært til lögreglu, vegna þeirra sakarefna sem hér eru til umfjöllunar, með bréfi lögmanns kæranda, dags. 2. október 2001, en áður hafði staðið yfir lögreglurannsókn vegna samskipta ákærða og kæranda á grundvelli kærubréfs lögmanns kæranda hinn 28. september 1999. Voru skýrslur teknar af ákærða vegna fyrri kærunnar í apríl 2000 og júlí 2001 en það var fyrst í desember 2004 sem skýrsla var tekin af honum vegna þeirra kæruatriða sem fram komu í seinni kærunni. Skýrsla var síðan tekin aftur af honum í byrjun maí 2005 og verður ekki séð að neitt hafi verið aðhafst eftir það við rannsókn málsins. Það er svo ekki fyrr en 28. febrúar 2006 sem lögreglustjórinn í Reykjavík gefur út ákæru í málinu. Þær skýringar sem fram koma í skýrslum lögreglu á þessum mikla drætti á rannsókninni, og lúta meðal annars að tíðum mannaskiptum í þeirri deild lögreglunnar sem annaðist hana, auk þess sem skírskotað er til mikillar fyrirhafnar við öflun ýmissa bankagagna, geta engan veginn afsakað þennan drátt. Brýtur þessi meðferð málsins í bága við meginreglu 1. mgr. 133. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála og telst jafnframt í andstöðu við 70. gr. stjórnarskrárinnar. Sökum þessa þykir rétt að skilorðsbinda refsingu ákærða að fullu og að hún falli niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

K-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf krefst þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 1.468.115 krónur. Er krafan rökstudd með þeim hætti að brot ákærða hafi orðið lánadrottnum til tjóns. Samkvæmt fyrirliggjandi kröfuskrá í þrotabú Bláa turnsins ehf. hafi lýstar kröfur verið 6.102.883 krónur. Meintur fjárdráttur ákærða nemi hins vegar 10.507.228 krónum og sé mismunurinn, 4.404.346 krónur, því tjón hluthafa félagsins. Bótakrefjandi hafi átt þriðjungshlut í félaginu og eigi hann því rétt á að fá ofangreinda fjárhæð dæmda í skaðabætur.

Eins og að framan greinir var bú Bláa turnsins ehf. tekið til gjaldþrotaskipta 9. júlí 2001 og var búskiptum lokið 22. október sama ár án þess að greiðslur fengjust upp í kröfur samtals að fjárhæð 6.102.883 krónur. Þegar til þessa er litið verður ekki séð að unnt sé að ákvarða endanlegt tjón bótakrefjanda án þess að skipti búsins verði endurupptekin. Verður slík krafa því ekki sett fram án atbeina skiptastjóra þrotabúsins. Ber því að vísa kröfu þessari frá dómi.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef T-kk-ef héraðsdómslögmanns, 261.450 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins var málið flutt af G-kk-þgf M-kk-þgf, fulltrúa lögreglustjóra.

D ó m s o r ð:

Ákærði, Ó-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Bótakröfu K-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef er vísað frá dómi.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef T-kk-ef héraðsdómslögmanns, 261.450 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kk-nf M-kk-nf