S-665/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 25. júní sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 10. apríl 2006 á hendur G-kk-þgf I-kk-þgf S-kk-þgf, Dísarási 8, Reykjavík, fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 30. mars 2006 ekið bifreiðinni UP 676 með 188 km hraða á klukkustund suður Vesturlandsveg í Reykjavík, á vegarkafla að hringtorgi við Hafravatnsafleggjara, þar sem leyfður hámarkshraði var 80 km á klukkustund.

Ákæruvaldið telur háttsemi þessa varða við 1., sbr. 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, og krefst þess að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst hann málsvarnarlauna að mati dómsins.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar í Reykjavík frá 30. mars 2006 voru lögreglumenn staddir á Vesturlandsvegi við hraðamælingar eftir miðnætti 30. mars 2006. Klukkan 00:59 mældist hraði bifreiðar einnar 194 km á klukkustund. Var bifreiðinni ekið suður Vesturlandsveg og fór lögreglan á eftir henni til að reyna að stöðva för hennar. Bifreiðinni var ekið mjög greitt frá afleggjara að Hafravatni suður Vesturlandsveg, beygt inn að Stórhöfða og á hringtorgi við Stórhöfða beygt til vinstri, öfugt inn á hringtorgið, og ekið vestur Stórhöfða. Henni var næst beygt suður Hálsabraut og misstu lögreglumenn þá sjónar á henni. Í skýrslunni segir að bifreiðin sem um ræðir hafi verið svört að lit, af gerðinni Chevrolet Camaro, á álfelgum og með bláu ljósi í afturglugga.

Seinna um nóttina var ákærði stöðvaður í Ártúnsbrekku. Tveir farþegar, T-kvk-nf Í-kvk-nf Ó-kvk-nf og S-kk-nf U-kk-nf S-kk-nf, voru í bifreiðinni. Á lögreglustöð neitaði ákærði í fyrstu að hafa verið á mikilli ferð á Vesturlandsvegi, og að hafa ekið ofangreinda leið. T-x-x sagði hins vegar svo frá að hann hefði ekið greitt fyrrgreinda leið og beina leið heim til sín. S-kk-nf sagði einnig að ákærði hefði ekið mjög greitt á Vesturlandsvegi. Er ákærða var kynntur framburður T-kvk-ef og S-kk-ef viðurkenndi hann að hafa ekið á mikilli ferð á Vesturlandsvegi, umrædda leið.

Haft er eftir ákærða, í lögregluskýrslu sem tekin var um nóttina, að hann hafi ekið þá leið sem áður er lýst, að Rofabæ og að heimili sínu að Dísarási 8. Hafi T-x-x og S-kk-nf verið með honum í bílnum, og þau verið á leið frá Árbæ í miðbæinn þegar þau voru stöðvuð af lögreglu. Hann kvaðst telja að hann hefði ekið á 150 til 170 km hraða á klukkustund á Vesturlandsvegi rétt áður en hann kom að hringtorginu við afleggjarann að Hafravatni.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu sagðist S-kk-nf hafa setið í framsæti bifreiðarinnar. Hann kvað ákærða hafa ekið hratt á milli hringtorga frá Mosfellsbæ og til Reykjavíkur. T-kvk-nf hefði sagt, þegar þau voru að aka af Vesturlandsvegi inn í Höfðahverfi, að hún teldi sig hafa séð lögregluna. Hefðu þau ekið fram hjá Rekstrarvörum, inn í Árbæ og heim til ákærða. Hann kvaðst ekki hafa fylgst með hraða bifreiðarinnar, en hafa fundið fyrir honum. Hann kvaðst hafa séð bíl sem ekið var á eftir þeim rétt áður en þeir óku inn í Höfðahverfi en hann hefði ekki verið viss hvort þetta væri lögreglan. Ákærði hefði gefið eitthvað í við Höfðahverfi. S-kk-nf kvaðst ekki vita hvort ákærði vissi að lögreglan væri á eftir honum.

T-x-x kvaðst hafa setið fyrir aftan ökumann og taldi hún sig hafa séð lögreglubifreið rétt áður en ákærði ók inn í Höfðahverfi, og spurði þá ákærða hvort lögreglan væri á eftir honum, en hann hefði ekki svarað. Hún kvaðst hafa spurt hann aftur að þessu er hann ók öfugt inn í hringtorgið, og loks þegar hann lagði heima hjá sér. Hefði hann þá viðurkennt það. Hún kvað sér hafa þótt lögreglubifreið vera á eftir þeim. T-x-x kvaðst hafa talið að bifreiðinni væri ekið á um 120 km hraða og hefði hún fundið fyrir hraða bifreiðarinnar er henni var ekið undir brúna sem liggur í Grafarvog, og inn í Höfðahverfi. Hún sagði þau hafa ekið fram hjá Rekstrarvörum og Nóa Síríus, og lagt bifreiðinni í nágrenni við heimili ákærða og gengið þaðan heim til hans. Spurð hvort þau hefðu eitthvað rætt saman er þau gengu heim til ákærða, sagði hún ákærða hafa haft einhverjar áhyggjur af því hvort hann hefði eyðilagt bremsurnar á bifreiðinni, hvort þær hefðu ofhitnað. Hún kvaðst ekki muna hvor strákanna sagði það eða hvenær, en annar þeirra hefði sagt „Vá 200“. Hún kvaðst hafa haldið að það væri grín.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi. Hann kvaðst ekki hafa ekið þeirri bifreið sem lögregla mældi hraðann á umrætt sinn, en hraði bifreiðarinnar var mældur klukkan 00:59. Spurður um framburð þann sem ákærði gaf í lögregluskýrslu, kvað ákærði lögreglu hafa þvingað hann til að gefa þann framburð og einnig hafi varðstjóri sá sem tók skýrsluna, þvingað ákærða til að gefa upp þann hraða bifreiðarinnar, sem ákærði gaf upp hjá lögreglu. Ákærði kvaðst hafa spurt lögreglu hvort málinu yrði lokið með sekt eða fyrir dómi og hafi lögregla tjáð honum að ákærði slyppi við dóm ef hann skrifaði undir lögregluskýrsluna. Ákærði kvaðst hafa sótt vitnið T-kvk-þf á annarri bifreið en þeim bíl sem hraði bifreiðarinnar var mældur á, þ.e. hann hafi ekki sótt T-kvk-þf á Chevrolet Camaro bifreiðinni. Spurður um það hver hafi ekið bifreiðinni sem lögregla mældi hraðnn á, kvað ákærði það ekki óhugsandi að um aðra bifreið en bifreið ákærða hafi verið að ræða.

Vitnið, R-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður, kvaðst hafa verið að aka Vesturlandsveg áleiðis upp í Mosfellsbæ umrædda nótt. Á leiðinni sé hringtorg nálægt afleggjara upp að Hafravatni. Svartri Chverolet Camaro bifreið hafi verið ekið á móti lögreglubifreiðinni og hraði hennar verið mældur 194 km/klst. Hafi sá hraði verið læstur á ratsjá. Vitnið hafi veitt bifreiðinni eftirför í átt að Reykjavík. Á Víkurvegi hafi hraði bifreiðarinnar verið aukinn og hafi henni verið ekið inn á afrein niður að Stórhöfða. Þar hafi ökumaður farið öfugt inn í hringtorg og hafi bifreiðinni svo verið ekið upp Hálsabraut, en á Hálsabrautinni hafi lögregla misst sjónar á bifreiðinni. Lögregla hefði áður kallað í talstöð og óskað eftir aðstoð við að hafa uppi á bifreiðinni og hefði áhöfn annarrar lögreglubifreiðar náð að finna bifreiðina, klukkustund eftir að mæling fór fram. Vitnið kvað að sig minnti að talan hefði verið geymd inni í ratsjá, þar til bifreið ákærða fannst, en vitnið kvað engar hraðamælingar hafa farið fram, frá því að hraði bifreiðarinnar var mældur og þar til hafðist uppi á bifreiðinni. Vitnið kvaðst alveg viss um það að um sömu bifreið var að ræða og þá bifreið sem hraðinn var mældur á. Spurður um það hvernig vitnið gæti verið viss, kvað vitnið ýmislegt auðkenna þessa bifreið, svo sem álfelgur og blátt ljós í afturglugga bifreiðarinnar.

Vitnið kvaðst hafa verið viðstaddur skýrslutöku af ákærða og kvað ákærða ekki hafa verið þvingaðan til neins, en hann hafi verið spurður um það hvort hann gæti gefið upp einhvern hraða sem hann teldi sig hafa verið á umrætt sinn og kvað hann ákærða þá hafa gefið upp hraðann 150-170 km/klst. Vitnið kvað ákærða hafa verið mjög umhugað um að reyna að ljúka málinu, án þess að það færi fyrir dóm.

Vitnið, Á-kk-nf J-kk-nf lögreglumaður, kvaðst hafa verið ásamt lögreglumanninum R-kk-þgf við radarmælingar á Vesturlandsvegi. Þeir hafi ekið í átt að Mosfellsbæ þegar þeir hafi mætt bifreið, Chevrolet Camaro, á álfelgum, sem ekið var á mikilli ferð. Þeir hafi radarmælt hraða bifreiðarinnar og hafi hraðinn mælst 194 km/klst. Lögregla hafi veitt bifreiðinni eftirför, en ökumaður hennar aukið hraða bifreiðarinnar þegar lögregla veitti henni eftirför. Bifreiðinni hafi verið ekið inn á aðrein við Stórhöfða og ekið þar öfugt inn í hringtorg og svo vestur Stórhöfða. Bifreiðin hafi svo fjarlægst lögreglubifreiðina en vitnið kvaðst síðast hafa séð bifreiðina við Hálsabraut. Þar hafi vitnið misst sjónar á bifreiðinni. Vitnið kvaðst hafa kallað út í talstöð til að leita að bifreiðinni og klukkustund síðar hafi verið tilkynnt um að bifreiðin væri fundin. Vitnið kvaðst hafa farið á staðinn ásamt R-kk-þgf og fært ökumann yfir í lögreglubifreiðina. Rætt hafi verið við ökumann og farþega hverja í sínu lagi, en framburði þeirra hafi ekki borið saman. Lögregla hafi svo fært farþega og ökumann á lögreglustöð til þess að komast að raun um það hver hefði ekið bifreiðinni umrætt sinn. Vitnið kvaðst þess fullviss að hraði þeirrar bifreiðar sem ákærði ók umrætt sinn hefði verið mældur. Vitnið kvaðst hafa verið viðstaddur vitnaskýrslu beggja farþeganna og kvað ekkert óeðlilegt hafa verið við þá skýrslutöku.

Vitnið, T-kvk-nf Ó-kvk-nf, kvaðst hafa verið farþegi í bifreið ákærða umrætt sinn, en ákærði hafi sótt hana í Mosfellsbæ um miðnættið. Hún hafi verið að vinna umrætt kvöld og hafi vinnu lokið um 00:15-00:30. Vitnið var spurð um það hvernig bifreið ákærði hefði ekið er hann sótti hana umrætt kvöld og svaraði hún afdráttarlaust: ,,Camaro.“ Hún kvaðst ekki muna hvort ekið hafi verið hratt á leiðinni. Vitnið kvaðst þekkja vel til bílategunda. Vitnið kvað að þau hefði ekið Vesturlandsveg og kvaðst hún hafa séð lögreglubifreið á leiðinni. Vitnið kvaðst ekki hafa talið að það tengdist akstri ákærða og kvaðst muna mjög lítið eftir atvikum í dag.

Er verjandi ákærða spurði vitnið ítrekað um hvort hún væri viss um að ákærði hefði náð í hana á Camaro bifreið, kvaðst hún vera alveg viss um það. Er verjandi spurði hana aftur um það hvort ákærði hefði sótt hana á Benz bifreið, kvaðst hún ,,meira viss um það” að ákærði hefði sótt hana á Camaro bifreið en Benz bifreið. Er vitnið var spurð um það hvort ákærði hefði skipt um bifreið er hann hélt heim til sín og fór aftur út að aka, kvaðst hún ekki viss um það.

Vitnið, S-kk-nf U-kk-nf S-kk-nf, kvaðst hafa verið farþegi í bifreið ákærða umrætt sinn. Vitnið kvaðst hafa farið, ásamt ákærða, að sækja T-kvk-þf, en þeir hafi verið í dökkum bíl sem ákærði átti. Vitnið kvaðst í fyrstu ekki muna hvaða tegund bíls það var, en kvaðst telja að um þýskan bíl hefði verið að ræða. Vitnið kvað ákærða hafa ekið nokkuð hratt og yfir löglegum hámarkshraða, en vitnið hafi þó ekki fylgst með hraðamæli. Vitnið kvað að þeir ákærðu hefðu verið að ræða saman á leiðinni um að bremsurnar væru farnar að titra hjá honum. Vitnið kvað að þeir hefðu komið við heima hjá ákærða eftir að þeir sóttu T-kvk-þf, og hefðu þá skipt um bifreið.

Niðurstaða

Ákærði hefur neitað sök og borið því við fyrir dómi að hann hafi ekki ekið þeirri bifreið sem lögregla mældi hraðann á umrætt sinn, þ.e. Chevrolet Camaro. Framburður ákærða fyrir dómi er í verulegu ósamræmi við framburð hans hjá lögreglu, þar sem ákærði hélt því fram að hann hefði ekið á 150-170 km hraða á klukkustund, en neitaði því að hafa ekið á 194 km/klst. Ákærði hélt því aldrei fram hjá lögreglu að hraði annarrar bifreiðar en þeirrar sem ákærði ók, hefði verið mældur og kom sú vörn hans fyrst fram við aðalmeðferð málsins. Þá kom það fyrst fram hjá ákærða við aðalmeðferð málsins að hann hefði umrætt kvöld skipt um bifreið heima hjá sér, eftir að hann sótti vitnið T-kvk-þf og þá fyrst farið að aka Chevrolet Camaro bifreiðinni.

Lögreglumenn þeir sem mældu hraða bifreiðar ákærða umrætt sinn voru þess fullvissir að hraði þeirrar bifreiðar sem ákærði ók, er hann var handtekinn, hefði verið mældur um klukkustund áður og nefndu því til staðfestingar ýmislegt sem einkenndi bifreið þessa. Framburður vitnisins T-kvk-ef rennir stoðum undir þetta, þar sem hún kvað ákærða hafa sótt sig um miðnættið umrædda nótt og hefði hann þá ekið Camaro bifreið.

Framburður vitnisins S-kk-ef rennir og stoðum undir að ákærði hefði umrætt sinn ekið hratt og yfir löglegum hámarkshraða.

Að mati dómsins er framburður ákærða, sem hefur í grundvallaratriðum tekið breytingum við meðferð málsins, afar ótrúverðugur.

Þegar allt framangreint er virt er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Ákvörðun viðurlaga.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða gekkst hann undir 60.000 króna sekt fyrir of hraðan akstur 21. apríl 2004, og var þá einnig sviptur ökurétti í tvo mánuði. Þá gekkst hann undir 15.000 króna sekt og var svipur ökurétti í þrjá mánuði 9. maí 2005 fyrir að fara ekki eftir leiðbeiningum um umferð.

Umrætt sinn ók ákærði á ofsahraða og er refsing hans ákveðin með hliðsjón af því. Ákærði skal greiða 100.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins en sæta ella fangelsi í 8 daga.

Þá skal ákærði sviptur ökurétti í 6 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 greiði ákærði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef Þ-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 89.142 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

I-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, greiði 100.000 króna sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja, en sæti ella fangelsi í 8 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í sex mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef Þ-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 89.142 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

I-kvk-nf E-kvk-nf.