S-100/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 8. júní sl., var höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 2. maí 2011 á hendur X;

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 1. janúar 2011 í Hafnarstræti á Akureyri til móts við Gallabuxnabúðina, veist að [A] og slegið hann 3-4 höggum í andlit og höfuð og er [A] féll í götuna, sparkað 1-3 sinnum í höfuð hans, allt með þeim afleiðingum að [A] hlaut bólgna vör, bólgu yfir hægra kinnbeini, vinstra auga og nefrót, ótilfært brot í vinstra nefbeini og 1 cm langan og djúpan skurð á vinstri augabrún.

Háttsemi ákærða telst varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

……“

Í ákæru er tekin upp einkaréttarkrafa, en við aðalmeðferð málsins var hún svofelld:

„Af hálfu [A], kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta samtals að fjárhæð 553.423 krónur, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. janúar 2011 þar til krafan er birt ákærða, en dráttarvaxta frá þeim tíma samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Þá er krafist lögmannsþóknunar réttargæslumanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða samkvæmt mati dómsins.“

Skipaður verjandi ákærða, Ó-kk-nf R-kk-nf Ó-kk-nf hdl., gerir þær dómkröfur að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa, en jafnframt krefst hann þess að miskabótakrafa verði lækkuð. Þá krefst hann hæfilegrar málflutningsþóknunar sér til handa.

I.

Samkvæmt lögregluskýrslu og dagbókarfærslu voru lögreglumenn kvaddir að Pósthúsbarnum við Skipagötu hér í bæ þann 1. janúar sl. kl. 06:13. Tilefnið var atgangur, sem þar hafði orðið innan dyra þá skömmu áður með ákærða, X, og brotaþolanum A. Kom fram í viðræðum lögreglu við nefnda aðila, en einnig dyraverði og aðra starfsmenn, að þeir hefðu rekist saman á dansgólfinu, viðhaft gagnkvæmar hrindingar og orðaskipti, sem að lokum hefði endað með því að A hefði slegið X hnefahögg vinstra megin á kjálkann. Var ákærði með blóðáverka á vörum. Því er lýst að ákærði og A hafi báðir verið undir áhrifum áfengis, en jafnframt er tekið fram að litlar upplýsingar hafi komið frá A, en orð hans hafi verið samhengislaus. Greint er frá því að ákærði hafi á vettvangi haft vilja til að leggja fram kæru á hendur A og hafi honum af því tilefni verið gerð grein fyrir framgangi slíkra mála, en í framhaldi af því hafi afskiptum lögreglu lokið. Fram kemur í rannsóknargögnum að skömmu eftir þetta hafi starfsmaður öryggisfyrirtækis tilkynnt lögreglu að ákærði hefði ráðist að A í Hafnarstræti með höggum og spörkum, en er lögreglumenn komu á vettvang var ákærði farinn. Lýsing öryggisstarfsmannsins á athæfi ákærða var í samræmi við vitnisburð vegfaranda. Vegna sýnilegra áverka var A fluttur á slysadeild Sjúkrahússins á Akureyri þar sem gert var að sárum hans. Hann bar fram kæru á hendur ákærða hjá lögreglu þann 4. janúar sl. en lýsti yfir minnisleysi eftir að hann kom inn á Pósthúsbarinn umrædda nótt um kl. 04:00 og þar á meðal um samskipti við ákærða. Vísaði hann þar um til þeirra höfuðhögga og sparka í höfuð, sem hann kvaðst hafa orðið fyrir af hálfu ákærða. Við áframhaldandi rannsókn lögreglu voru teknar skýrslur af starfsmönnum Pósthúsbarsins og fyrrnefndum vitnum.

Fyrir liggur áverkavottorð læknakandídats vegna komu A á slysadeild Sjúkrahússins á Akureyri þann 1. janúar kl. 06:20. Í vottorðinu segir að A hafi komið gangandi inn á deildina. Hann hafi neitað verkjum annars staðar en í höfði og andliti og er haft eftir honum að hann hafi ekki rotast. Þá segir í vottorðinu: „Við skoðun sem gerð var við fyrstu komu er því lýst að hann hafi verið með bólgna vör, bólgu yfir kinnbeini og bólga yfir nefrót vinstramegin. Hann var með um það bil 1 cm langan en djúpan skurð á vinstri augabrún sem var Y-laga. Samkvæmt skoðun voru engin einkenni frá taugakerfi.“ Fram kemur í vottorðinu að augabrúnin hafi verið saumuð með einu spori og að ráðlögð hefði verið endurkoma að tveimur dögum liðnum. Þá segir frá því að A hafi komið á slysadeildina síðar þennan dag kl. 16:59 og hafi hann þá kvartað um höfuðverk. Um það segir nánar: „Hann lýsti höfuðverknum sem stöðugum, segist hafa tekið verkjalyf en þau hafi ekki slegið á verkinn. Einnig fór hann að finna fyrir vaxandi ógleði eftir því sem líða tók á daginn og fann fyrir svima, neitaði að hafa kastað upp. Við skoðun mína í seinni komunni þá mátti sjá greinilega bólgu yfir vinstra auga og skurð við vinstri augabrún sem hafði verið saumaður og sett steristrip yfir. Einnig mátti sjá bólgu yfir nefi og hægra kinnbeini og þá hafði komið fram mar. Vinstra augað var mjög sokkið vegna bólgu. Ljósop brugðust eðlilega við ljósi beggja vegna og voru jafn útvíð. Þá voru eymsli við þreifingu yfir nefbeini. Ekki var að merkja neina tvísýni við sjónpróf og gróf taugaskoðun var eðlileg. Vegna vaxandi höfuðverks, svima og ógleði þá ákvað ég að senda [A] í tölvusneiðmynd af höfði og heila þar sem spurt var sérstaklega eftir höfuðkúpubroti og heilablæðingu en hvorugt greindist samkvæmt svari röntgenlæknis. Þá sást ótilfært brot í vinstra nefbeini. Að því loknu var [A] útskrifaður af slysadeild.“

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu þann 11. janúar sl. Hann lýsti atvikum máls og viðskiptum sínum við A á Pósthúsbarnum aðfaranótt 1. janúar sl. með svipuðum hætti og hér að framan var rakið. Vegna atgangs A kvaðst hann hafa fengið sprungna vör en auk þess hafi blætt úr nefi hans. Þá kvaðst hann vera aumur í kringum vinstra gagnauga vegna barsmíða A, en að auki vera aumur í fæti eftir að hann skall í dansgólfið í atganginum. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis er atvik gerðust en minntist afskipta lögreglumanna. Eftir það kvaðst hann hafa misst sjónar af A stutta stund, en séð til ferða hans í göngugötu Hafnarstrætis. Hann lýsti gjörðum sínum eftir það þannig við lögregluyfirheyrsluna: „Þá kveðst [X] hafa „snappað“ og misst stjórn á skapi sínu. Það hefði verið vegna þess að A hafði ráðist að honum að tilefnislausu inni á Pósthúsbarnum og auk þess ausið yfir hann fúkyrðum og svívirðingum. X segist hafa verið rosalega reiður og muni að hann ráðist á A. Hann kveðst ekki muna eiginlega hvað fór á milli þeirra. Þegar hann hugsi til baka þá muni hann að hann hafi kýlt A í andlitið. Hve oft geti hann ekki sagt til um en haldi að það hafi bara verið einu sinni. Þeir lendi svo í einhverjum átökum og hann muni svo þegar hann var að fara í burtu að þá hafi A legið eftir í götunni. X segist hafa verið kominn í algjöra panik þarna þegar hann fór frá A. Hann hafi eitthvað þvælst aðeins um en svo farið heim.“ Við yfirheyrsluna kvaðst ákærði, eftir að hafa verið kynntur framburður vitna, ekki geta rengt framburð þeirra og þar á meðal að hann hefði slegið A í höfuðið og sparkað í hann eftir að hann féll í götuna í Hafnarstræti. Vísaði ákærði til þess að atvik máls væru þokukennd hjá honum vegna ölvunar og æsings.

Við nefnda skýrslutöku bar ákærði fram kæru á hendur A vegna lýstrar líkamsárásar á Pósthúsbarnum.

Samkvæmt gögnum málsins leitaði ákærði á slysadeild Sjúkrahússins á Akureyri þann 6. janúar sl. vegna líkamsárásar sem hann kvaðst hafa orðið fyrir á umræddum bar á Akureyri þann 1. janúar sl. Í vottorðinu segir að ákærði hafi verið með mar á augnaloki og augnsvæði, yfirborðsáverka á vör og munnholi og yfirborðsáverka á ökkla og fæti.

Fyrir liggur í málinu slysavottorð tannlæknis vegna tannáverka A. Vottorðið er dagsett 1. febrúar sl., en þar segir að hann hafi orðið fyrir árás á nýársnótt þar sem sparkað var í andlit hans og höfuð og að hann hafi verið með sýnilega andlitsáverka og brotnar tennur, á augntönn u.þ.b. 1,5 mm og á neðri framtönn um 1 mm. Fram kemur að tennurnar hafi verið lagfærðar með plastfyllingum.

II.

Fyrir dómi hefur ákærði viðurkennt sakargiftir líkt og þeim er lýst í ákæruskjali í öllum aðalatriðum. Hann kannaðist þannig við að hafa slegið A 3-4 högg í andlit og höfuð og hafa fylgt því eftir, eftir að A féll á gangstéttina, með því að sparka í eitt skipti í höfuð hans. Ákærði staðhæfði að hann hefði verið á strigaskóm er atvik gerðust og véfengdi að áverkar hefðu hlotist af sparki hans, þar sem það hefði ekki verið ýkja fast. Að öðru leyti lýsti ákærði viðskiptum sínum við brotaþola, og þ. á m. á Pósthúsbarnum, með líkum hætti og hér að framan var rakið.

Vitnið A kvaðst fyrir dómi hafa verið að skemmta sér á umræddum bar aðfaranótt 1. janúar sl. Hann kvaðst ekkert geta sagt til um viðskipti sín við ákærða þá um nóttina vegna minnisleysis, sem hann ætlaði að væri vegna þeirra höfuðáverka sem hann hefði fengið. Vitnið lýsti afleiðingum árásarinnar með líkum hætti og fram kemur í áðurnefndum áverkavottorðum, en einnig andlegri líðan sinni.

Með hliðsjón af öllu framangreindu, játningu ákærða fyrir dómi, sem einnig er í samræmi við rannsóknarskýrslur lögreglu, þykir sök ákærða samkvæmt ákæru nægilega sönnuð. Þegar nefnd gögn eru virt, sbr. og 108. og 109. gr. laga nr. 88, 2008, verður brot ákærða heimfært undir 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

III.

Ákærði, sem er 21 árs, hefur samkvæmt sakavottorði áður verið dæmdur fyrir refsiverða háttsemi. Hann var þannig í nóvember 2008 dæmdur til að greiða sekt fyrir fíkniefnalagabrot og í desember 2009 var hann dæmdur í eins mánaðar fangelsi fyrir þjófnaðarbrot, sem var skilorðsbundið til tveggja ára. Hefur ákærði með háttsemi sinni rofið skilorð síðastnefnda dómsins og verður hann því tekinn upp og ákærða dæmd refsing í einu lagi, sbr. ákvæði 60. gr. almennra hegningarlaga.

Refsingu ákærða ber að ákvarða m.a. með hliðsjón af því að hættulegt verður að teljast að slá og sparka í höfuð manns. Þykir refsing ákærða í ljósi þessa og sakaferils hans, sbr. 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, hæfilega ákveðin sex mánaða fangelsi. Ákærði hefur svo sem áður er rakið borið að hann hafi orðið fyrir barsmíð af hálfu A umrædda nótt, áður en ákærði réðst á hann. Þó að miðað verði við þá frásögn, enda gerir ákæruvaldið enga athugasemd við hana, þá er í því engin réttlæting fólgin að atlögu ákærða. Á hinn bóginn verður ekki horft fram hjá því að ákærði játaði greiðlega sök fyrir dómi, lýsti yfir iðran vegna verknaðarins og samþykkti að hluta til bótakröfuna. Að þessu virtu og ungum aldri þykir fært að fresta fullnustu refsingar hans og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Þ-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómslögmaður, hefur f.h. A lagt fram skaðabótakröfu á hendur ákærða. Er krafan dagsett 11. febrúar 2011 og er hún þannig sundurliðuð:

1. Útlagður kostnaður skv. fylgiskjölum kr. 53.423

2. Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993 kr. 500.000

Samtals kr. 553.423

Krafist er vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001 frá árásardeginum 01.01.2011 til birtingardags, en dráttarvaxta frá þeim tíma skv. 9. gr., sbr. 6. gr., sömu laga til greiðsludags.

Auk þessa krafðist brotaþoli greiðslu lögmannskostnaðar vegna gerðar kröfunnar skv. mati dómsins.

Bótakrafan var birt ákærða af lögreglu þann 16. febrúar sl. Fyrir dómi samþykkti ákærði að greiða brotaþola skaðabætur, þ.e. útlagðan kostnað að fullu, en krafðist hins vegar lækkunar á miskabótakröfu.

Í máli þessu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir líkamsárás og ber hann fébótaábyrgð gagnvart brotaþola vegna tjóns hans.

Bótakrafa brotaþola er studd viðeigandi gögnum um útgjöld og er vísað til afstöðu ákærða þar um. Verður hún tekin til greina að fullu. Brotaþoli á auk þess rétt á miskabótum úr hendi ákærða, sbr. a-lið 26. gr. skaðabótalaga, sem þykja hæfilega ákveðnar 250.000 krónur. Þá verða brotaþola dæmdar bætur úr hendi ákærða vegna kostnaðar við að halda uppi bótakröfu sinni, sem þykja hæfilegar 80.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Samkvæmt ofangreindu verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 384.175 krónur í bætur fyrir fjártjón og miska ásamt vöxtum eins og greinir í dómsorði.

Dæma ber ákærða til að greiða málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hdl., 125.500 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði A 384.175 krónur í bætur fyrir fjártjón og miska, ásamt vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 1. janúar 2011 til 16. febrúar s.á., en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., vaxtalaga frá þ.d. til greiðsludags.

Ákærði greiði málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hdl., 125.500 krónur.