S-274/2009

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 16. mars sl. á hendur G-x-x P-x-x, kennitala [...], Hafnarbraut 21, Kópavogi, fyrir brot gegn umferðar- og hegningarlögum framin í Reykjavík á árinu 2008 svo sem hér greinir:

1. Líkamsárás með því að hafa að kvöldi föstudagsins 17. október að Ljósuvík 52A, ráðist með ofbeldi á N-x-x R-x-x P-x-x, þáverandi sambýliskonu sína, slegið hana hnefahöggi í andlitið þar sem hún lá í rúmi í svefnherbergi íbúðarinnar, tekið hana upp, hent henni í gólfið og slegið hana í hnakkann. Ákærði hélt áfram að veitast að N-x-x R-x-x inn á baðherbergi íbúðarinnar ..., kastaði henni því næst í gólfið, sparkaði nokkrum sinnum í bak hennar auk þess að grípa í handleggi hennar og steig ofan á hana. Af árásinni hlaut N-x-x R-x-x mar á enni, bak við vinstra eyra og á höku hægra megin, grunnan 5 sm skurð á mjóbakið, eymsli yfir rifbeinum og í kviðarholi, mar á öxl og upphandlegg, marga yfirborðsáverka á framarmi, úlnliði og hendi, mar á olnboga, hné og ökkla og sprungur á tveimur miðhandarbeinum og brot í ystu kjúku hægri löngutangar.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 82/1998.

2. Umferðarlagabrot með því að hafa að morgni þriðjudagsins 2. desember, ekið bifreiðinni YM-616 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,56‰) og án þess að hafa ökuskírteini meðferðis, frá Langholtsvegi 102 sem leið lá suður Grensásveg, án þess að sýna nægilega aðgæslu þegar hann beygði af vinstri akrein til móts við Grensásveg 10 þannig að hann ók í veg fyrir bifreiðina RL-281 sem ekið var á hægri akrein og á ljósastaur þar sem akstrinum lauk.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 4. gr., 2. mgr. 17. gr., 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

3. Brot gegn valdstjórninni, með því að hafa í kjölfar atviks þess sem lýst er í ákærulið 2 í fangamóttöku lögreglustöðvarinnar við Hverfisgötu í Reykjavík, slegið lögreglumanninn J-kk-þf Þ-kk-þf E-kk-þf hnefahöggi í vinstri kjálka. Af högginu hlaut J-kk-nf Þ-kk-nf mar á kjálka og sár á vör. Skömmu síðar í varðstjóraherbergi lögreglustöðvarinnar gert tilraun til að skalla lögreglumanninn R-kk-þf Þ-kk-þf G-kk-þf í andlitið en R-kk-nf Þ-kk-nf náði að víkja sér frá.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 106. gr. og 1. mgr. 106. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Einkaréttarkrafa:

Þess er krafist af hálfu N-x-x R-x-x P-x-x, kennitala [...] að kærði verði dæmdur til að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 1.200.000, auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 17. október 2008 til þess dags er mánuður er liðinn frá því bótakrafan var kynnt kærða en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags, auk greiðslu þóknunar við réttargæslu að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts á réttargæsluþóknun.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa, frávísunar eða lækkunar á skaðabótakröfu og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda, réttargæslumanni og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað öll brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í nóvember 1974. Gekkst hann undir sektargreiðslu 16. júní 2008 vegna ölvunaraksturs. Brot ákærða í þessu máli eru alvarleg. Hefur hann í fyrsta tölulið ákæru játað að hafa veist harkalega að þáverandi sambýliskonu sinni og veitt henni umtalsverða áverka þannig að varði við 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Þá voru brot ákærða samkvæmt þriðja tölulið ákæru einnig alvarleg en þar veittist ákærði með ofbeldi gegn lögreglumönnum við skyldustörf sín. Ákærði hefur á hinn bóginn játað öll brot sín greiðlega. Í ljósi þessara atriða, sbr. og 1., 3. og 7. tl. 1. mgr. 70. gr. laga nr. 19/1940 er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 12 mánuði. Svo sem áður var rakið hefur ákærði skýlaust játað öll brot sín. Í ljósi þeirrar greiðlegu játningar hans þykir mega skilorðsbinda refsinguna að hluta til svo sem í dómsorði nánar greinir.

Réttargæslumaður hefur krafist skaðabóta fyrir hönd N-x-x R-x-x P-x-x að fjárhæð 1.200.000 krónur auk vaxta. Er vísað til þess að brotaþoli hafi orðið fyrir umtalsverðum miska. Árásin hafi verið framkvæmd með hnefahöggum og spörkum í þeim tilgangi að skaða og hræða brotaþola sem allra mest og að ljóst sé að brotið muni hafa mikil áhrif á andlega líðan hennar ekki síður en líkamlega. Er um bótagrundvöll vísað til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Mál þetta er dæmt sem játningarmál. Þrátt fyrir það telur dómurinn fært að dæma um skaðabótakröfu brotaþola og þá sérstaklega í ljósi þess að dómstólar hafa margsinnis áður slegið því föstu að alvarleg ofbeldisbrot séu til þess fallin að valda brotaþolum miska. Með hliðsjón af því, atvikum þessa máls og á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993 slær dómurinn því föstu að brotaþoli hafi orðið fyrir miskatjóni. Á hún rétt á skaðabótum á þeim grundvelli sem á grundvelli dómvenju teljast hæfilega ákveðnar 600.000 krónur. Sú fjárhæð ber vexti eins og í dómsorði greinir.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru skal ákærði sviptur ökurétti í 3 ár frá uppkvaðningu dómsins að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt framlögðu sakarkostnaðaryfirliti, auk tildæmdra málsvarnarlauna og þóknun réttargæslumanns brotaþola, hvoru tveggja að viðbættum virðisaukaskatti, svo sem í dómsorði greinir.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-x-x P-x-x, sæti fangelsi í 12 mánuði. Fresta skal fullnustu 9 mánaða af refsingunni og sá hluti hennar falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er sviptur ökurétti í 3 ár frá uppkvaðningu dómsins að telja.

Ákærði greiði N-x-x R-x-x P-x-x skaðabætur að fjárhæð 600.000 krónur, ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 17. október 2008 til 20. apríl 2009, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 822.203 krónur í sakarkostnað, það með talin málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, E-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 515.181 króna og þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kvk-ef M-kvk-ef H-kvk-ef héraðsdómslögmanns 181.272 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.