E-6761/2006

Mál þetta höfðaði K-kk-nf S-kk-nf, Austurstræti 10a, Reykjavík, með stefnu birtri 26. október 2006 á hendur G-kvk-þgf Ö-kvk-þgf K-kvk-þgf, Bólstaðarhlíð 8, Reykjavík. Málið var dómtekið 5. febrúar sl.

Stefnandi krefst greiðslu á 211.650 krónum með dráttarvöxtum frá 23. ágúst 2002 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar að viðbættum virðisaukaskatti af málflutningsþóknun.

Stefnda krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hans hendi að viðbættum virðisaukaskatti af málflutningsþóknun.

Stefnandi er lögmaður og rekur lögmannsstofu. Stefnda leitaði til hans í febrúar 2000 og naut þjónustu hans við rekstur forsjármáls. Málinu lauk með dómi 28. júlí 2000. Í málinu hafði stefnda gjafsókn og er lokið uppgjöri vegna vinnu stefnanda í því máli. Í framhaldi af dómsuppkvaðningu vann stefnandi áfram fyrir stefndu vegna deilna um umgengnisrétt o.fl. Hófst sú vinna í febrúar 2001. Sumarið 2002 sagði stefnda upp samningi sínum við stefnanda og leitaði til annars lögmanns.

Stefnandi gerði stefndu ekki reikning, en skrifaði henni bréf þann 23. ágúst 2002 þar sem hann krafði hana um greiðslu á 211.650 krónum. Var þá miðað við að unnir hefðu verið 20 tímar og að tímagjald væri 8.500 krónur, samtals 170.000 krónur. Við bættist virðisaukaskattur, 41.650 krónur, þannig að heildarfjárhæðin er stefnukrafan sem áður greinir. Stefnandi hefur ekki enn gefið út reikning. Sagði hann í aðilaskýrslu sinni að reikningur yrði gefinn út þegar stefnda greiddi.

Stefnda leitaði til úrskurðarnefndar lögmanna með bréfi 24. september 2002. Erindi hennar til nefndarinnar varðaði bæði stefnanda og annan lögmann. Úrskurður nefndarinnar gekk 22. desember 2004. Niðurstaða nefndarinnar, að því leyti sem hér skiptir máli, varð sú að þóknun sú sem stefnandi áskildi sér væri innan hæfilegra marka.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi kveðst veita lögmannsþjónustu og hafi aðstoðað stefndu. Hafi hann krafið hana um greiðslu fyrir veitta þjónstu. Hann kveðst byggja á lögum nr. 42/2000 um þjónustukaup og lögum nr. 77/1998 um lögmenn.

Í munnlegum málflutningi svaraði stefnandi staðhæfingu stefndu um fyrningu kröfunnar með því að vísa til 1. tl. 3. gr. laga nr. 14/1905. Samkvæmt því ákvæði reiknist fyrningartími kröfunnar frá 31. desember 2002. Um hafi verið að ræða föst viðskipti sem staðið hafi frá árinu 1999. Krafan hafi því ekki verið fyrnd er málið var höfðað.

Málsástæður og lagarök stefndu.

Stefnda byggir á því að krafa stefnanda sé fyrnd. Vinnu stefnanda hafi lokið í júní 2002 og hann hafi krafið um greiðslu í ágúst sama ár. Krafan fyrnist á fjórum árum. Krafan hafi orðið gjaldkræf í lok júní er stefnandi hætti störfum fyrir stefndu. Þá sé krafan einnig fyrnd þó miðað yrði við dagsetningu á kröfubréfi stefnanda, 23. ágúst 2002. Mál þetta hafi ekki verið þingfest fyrr en 9. nóvember 2006. Þá segir stefnda að málskot til úrskurðarnefndar lögmanna rjúfi ekki fyrningu.

Stefnda vísar til 1. mgr. 3. gr. og 10. gr. fyrningarlaga. Þá vísar hún til fordæmis í hæstaréttardómi í máli nr. 22/2001.

Forsendur og niðurstaða.

Aðilar deila ekki um annað en upphaf fyrningarfrests á kröfu stefnanda. Óumdeilt er að krafan fyrnist á fjórum árum samkvæmt 1. tl. 3. gr. laga nr. 14/1905. Þá var fyrningu ekki slitið með því að málið var lagt fyrir úrskurðarnefnd lögmanna. Fyrningu var slitið með stefnubirtingu 26. október 2006. Þar sem stefnandi hætti störfum fyrir stefndu í júní 2002 og krafði hana um greiðslu í ágúst sama ár reynir á hvort sérregla 1. töluliðar 3. gr. laganna á við. Ákvæðið hefur verið skýrt svo að fyrningarfrestur skuldar hefjist ekki fyrr en 31. desember það ár, er viðskipti áttu sér síðast stað (Ó-kk-nf L-kk-nf, Fyrirlestrar um fyrningu). Má skilja hæstaréttardóm frá 21. júní 2001 (mál nr. 22/2001) á sama veg. Í þessum dómi var ekki fallist á að sérreglan ætti við um viðskipti lögmanns við umbjóðanda sinn. Varðandi það mál sem hér er til umfjöllunar sýnist mikilvægast að stefnda fól stefnanda hagsmunagæslu í einu afmörkuðu ágreiningsmáli og að eftir að því var lokið var uppi ágreiningur sem telja má í beinu framhaldi af hinum fyrri. Hefur hann ekki bent á nein önnur verkefni sem hann hafi tekið að sér fyrir stefndu. Þykir því augljóst að sérregla 1. tl. 3. gr. á ekki við. Krafa stefnanda var því fyrnd er mál þetta var höfðað með birtingu stefnu 26. október 2006. Verður stefnda sýknuð af kröfum hans.

Eftir þessum úrslitum verður stefnandi dæmdur til að greiða stefndu málskostnað sem ákveðst 175.000 krónur. Er virðisaukaskattur þar innifalinn.

J-kk-nf F-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Stefnda, G-kvk-nf A-kvk-nf K-kvk-nf, er sýknuð af kröfum stefnanda, K-kk-ef S-kk-ef.

Stefnandi greiði stefndu 175.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf F-kk-nf