E-5643/2021

1. Mál þetta, sem dómtekið var 8. september 2022, er höfðað 25. nóvember 2021 af Íslensku lögfræðistofunni Kringlunni slf., [...], gegn Passport Miðlun ehf., [...].

2. Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til þess að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 201.500 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 147.250 krónum frá 11. júní 2020 til 28. ágúst 2020, af 170.500 krónum frá þeim degi til 3. desember 2020, en af 201.500 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

3. Stefndi krefst sýknu af dómkröfum stefnanda, auk málskostnaðar. Í þinghaldi 27. janúar 2022 féll stefndi frá kröfu sinni um frávísun og var það áréttað af hans hálfu við aðalmeðferð málsins.

Málsatvik

4. Hinn 3. september 2019 ritaði fyrirsvarsmaður stefnda undir umboð/verkbeiðni þar sem þess er farið á leit að lögmenn stefnanda, sem er lögmannsstofa, veiti honum alla nauðsynlega lögfræðilega þjónustu að mati lögmanna stofunnar við hagsmunagæslu vegna Hvilftarehf. Er tekið fram að neðangreindum lögmanni og öðrum lögmönnum stofunnar sé veitt fullt og ótakmarkað umboð til að koma fram fyrir fyrirsvarsmannsins hönd og gera hverja þá ráðstöfun sem nauðsynlegt sé að mati lögmannsins til að gæta réttar hans vegna ofangreinds. Þá segir: „Með undirritun minni skuldbind ég mig einnig til að greiða lögmannsstofunni fyrir umbeðna og veitta þjónustu samkvæmd gjaldskrá stofunnar á hverjum tíma. Gjaldskráin hefur verið kynnt mér og hef ég jafnframt verið upplýstur um áætlaðan heildarkostnað af verkinu, þ. e. þóknun og útlagðan kostnað.“

5. Hinn 19. febrúar 2020 skrifaði tilgreindur lögmaður tölvupóst til fyrirsvarsmanns stefnda og spurðist fyrir um hvert ætti að stíla reikning. Svaraði fyrirsvarsmaðurinn því til í tölvupósti 20. s. m. að hann myndi setja upp fyrirtæki í marsbyrjun og verða þá í sambandi. Sendi fyrirsvarsmaðurinn tölvupóst að nýju til lögmannsins 19. mars 2020 og upplýsti að hann væri að setja upp fyrirtæki fyrir starfsemi sína og hefði það fengið kennitöluna 590320- 1020, gott væri að lögmaðurinn tæki reikninginn út hjá öðru fyrirtæki.

6. Stefndi greiddi stefnanda með millifærslu 170.000 krónur 4. maí 2020 og 2. júlí s. á. greiddi hann á sama hátt annars vegar 13.927 krónur og hins vegar 179.345 krónur. Var skýring síðustu greiðslunnar tilgreind „lokagreiðsla“.

7. Reikningur nr. 11152 að fjárhæð 118.750 krónur var gefinn útaf stefnanda á stefnda og kennitölu hans 11. júní 2020 með eindaga 21. s. m. Ekki var tilgreint heimilisfang stefnda. Reikningurinn vísar til Hvilftar og verks 4017 og stendur á honum: „reikningur stofnaður í fyrirtækjabanka“. Tveir aðrir reikningar voru gefnir út með sama hætti og sömu tilgreiningu, sá fyrri nr. 11233 var að fjárhæð 18.750 krónur og gefinn út 28. ágúst 2020 með eindaga 7. september s. á. og sá seinni, nr. 11499 að fjárhæð 31.000, var gefinn út 3. desember 2020 með eindaga 13. s. m. Vegna síðastgreinds reiknings var af hálfu stefnanda sendur tölvupóstur sama dag til fyrirsvarsmanns stefnda og tilkynnt um meðfylgjandi reikning vegna lögmanns þjónustu. Var tekið fram að krafa hefði verið stofnuð í heimabankanum. Stefndi beiddist skýringa á reikningnum, m. a. á símtali frá stjórnarformanni Hvilftar ehf., í tölvupósti 8. s. m. Í svarpósti lögmanns degi síðar segir: „Þetta er G-kk-nf að hringja til baka í mig eftir að hafa ekki svarað símtali frá mér, þar sem ég var að þrýsta á þína hagsmuni.“ Svar af hálfu stefnda 12. desember 2020 vísar til þess að hann muni skoða þetta mál allt betur þegar niðurstaða komi frá ANR og RSK, trúlega um áramót. Þá segir „ég vil mæla með að þú hugsar betur út í það sem þú ert að senda í formi reikninga og hvað þú ert að gera“. Degi síðar svaraði lögmaðurinn því svo í tölvupósti að hann vildi ekki að það væri misskilningur uppi um reikningana og lagði til að aðilar myndu heyrast eftir helgina og ræða þetta betur. Enn sendi fyrirsvarsmaður stefnda tölvupóst til lögmannsins 30. desember 2020 og bað hann „að taka alla þá reikninga (3) sem þú telur ógreidda úr innheimtu“.

8. Úrskurðarnefnd lögmanna barst erindi fyrirsvarsmanns stefnda 25. maí 2021 þar sem hann kvartaði yfir störfum lögmanns stefnanda og lýsti ágreiningi um endurgjald. Í kjölfarið fóru fram frekari samskipti stefnda og lögmannsins. Sendi lögmaðurinn tölvupóst til hins fyrrgreinda 10. júní 2021 og vísaði til símtals þeirra. Var tekið fram að útistandandi reikningar vegna vinnu lögmannsins væru að fjárhæð 201.500 krónur og því lýst að aðilar hefðu komist að samkomulagi um fullnaðaruppgjör sín á milli. Væri það þess efnis að útistandandi reikningar yrðu felldir niður og að kvörtun fyrirsvarsmanns stefnda hjá úrskurðarnefndinni yrði dregin til baka. Í tölvupóstinum er þess beiðst að þessi skilningur lögmannsins verði staðfestur með svari við tölvupóstinum og muni hann þá biðja fjármálastjórann að fella niður reikningana, fyrirsvarsmaður stefnda þyrfti þá að senda póst til lögmannafélagsins með lögmanninn í afriti þar sem kvörtunin væri dregin til baka því að aðilar hefðu komist að samkomulagi sín á milli um uppgjör mála. Stuttu síðar sendi lögmaðurinn póst að nýju þar sem sagði að ákjósanlegt væri að svör fengjust þennan dag og kvörtunin yrði dregin til baka því að annars þyrfti lögmaðurinn að undirbúa greinargerð næsta dag. Sama dag barst svarpóstur fyrirsvarsmanns stefnda þar sem staðfest var móttaka og beðið um þá reikninga sem vísað væri til og vinnuskjal með þeim. Sendi lögmaðurinn um hæl reikninga og vinnuskýrslur ásamt yfirliti úr bókhaldskerfi og ítrekaði fyrirspurn um hvort fallist væri á samkomulagið og að kvörtunin yrði dregin til baka. Að morgni næsta dags, 11. júní 2021, svaraði fyrirsvarsmaður stefnda og féllst á þetta með fyrirvara um að endurgreiddar yrðu 12.500 krónur sem greiddar hefðu verið lögmannafélaginu. Stuttu seinna svaraði lögmaðurinn og tók fram að þetta væri ekki það sem rætt hefði verið deginum áður og komist að samkomulagi um. Hann hefði ekki tíma eftir helgi til að útbúa greinargerð og þyrfti því að útbúa hana samdægurs ef fyrirsvarsmaður stefnda ætlaði ekki að ganga að uppgjörinu. Var tekið fram í póstinum að tilboðstefnandastæði til kl. 12:00 þennan dag en eftir það þyrfti lögmaðurinn að útbúa greinargerð og senda lögmannafélaginu.

9. Gögn um frekari samskipti aðila liggja ekki fyrir í málinu og lá úrskurður úrskurðarnefndar lögmanna fyrir 7. október 2021. Er í úrskurðinum tekið fram að samkvæmt gögnum málsins hafi fimm reikningar verið gefnir út af stefnanda þessa máls á stefnda og eru þrír þeirra þeir sömu og stefnukrafa máls þessa byggist á. Leit úrskurðarnefndin svo á að krafist væri endurgreiðslu vegna hinna tveggja reikninganna auk þess sem krafist væri að viðkomandi lögmaður yrði beittur agaviðurlögum. Vísaði nefndin kröfu um endurgreiðslu frá nefndinni með vísan til þess að frestur til að leggja þann ágreining fyrir nefndina hefði verið liðin. Þá taldi nefndin lögmanninn ekki hafa gert á hlut fyrirsvarsmanns stefnda með háttsemi sem stríddi gegn lögum eða siðareglum lögmanna.

Helstu málsástæður og lagarök stefnanda

10. Stefnandi byggir á því að stefnda beri að greiða fyrir þá lögmannsþjónustu sem stefnandi hafi látið stefnda í té að hans beiðni. Gefnir hafi verið út reikningar vegna þjónustunnar og séu þrír þeirra enn ógreiddir. Reikningur sem gefinn hafi verið út 11. júní 2020 að fjárhæð 147.250 krónur, reikningur með útgáfudag 28. ágúst s. á. að fjárhæð 23.250 krónur og loks reikningur frá 3. desember s. á. að fjárhæð 31.000 krónur. Gjalddagi reikninganna hafi verið sá sami og útgáfudagur þeirra og nemi stefnufjárhæðin samtölu þeirra. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir ítrekaðar innheimtutilraunir, eins og gögn málsins beri með sér.

11. Krefst stefnandi þess að við ákvörðun málskostnaðar verði tekið tillit til kostnaðar sem stefnandi hafi orðið fyrir vegna innheimtu skuldarinnar, sem stofnast hafi til áður en skuldin var send í löginnheimtu, í samræmi við 12. gr. innheimtulaga nr. 95/2008.

12. Vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, sem hafi m. a. stoð í lögum nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Einnig sé vísað til laga nr. 42/2000 um þjónustukaup og laga nr. 77/1998 um lögmenn.

Helstu málsástæður og lagarök stefnda

13. Stefndi krefst sýknu af kröfu stefnanda, enda lúti krafan að greiðslu reikninga fyrir óumbeðna vinnu sem stefndi hafi ítrekað hafnað. Fullnaðargreiðsla hafi verið greidd stefnanda 4. maí 2020 og 2. júlí s. á. fyrir þá þjónustu sem hann hafi innt af hendi fyrir stefnda. Hafi raunar verið um ofgreiðslu að ræða þar sem ekki hafi legið fyrir að umbeðin þjónusta hefði verið veitt eða skyldu til úrbóta verið sinnt samkvæmt lögum nr. 42/2000 um þjónustukaup. Ekki hafi verið beðið um þá vinnu sem stefnandi telji liggja að baki þeim reikningum sem um sé deilt, en stefndi hafi greitt eldri reikninga til að sýna vilja til að ljúka ágreiningi aðila um kostnað og úrlausn þess máls sem stefnandi hafi átt að sinna.

14. Innheimtuerindi sem stefnandi vísi til í máli sínu hafi ekki borist stefnda, enda hafi stefndi t. a. m. aldrei verið til húsa að Óðinsgötu 5 í Reykjavík.

15. Engin gögn liggi fyrir um að umræddrar þjónustu hafi verið óskað eða hver hún hafi átt að vera. Þá liggi ekki fyrir neinn árangur slíkrar vinnu. Við undirritun u mboðs/verkbeiðni 3. september 2019 hafi ekki verið forsendur til að á ætla heildarkostnað vegna þjónustu stefnanda og hafi slík áætlun aldrei legið fyrir. Tómlæti stefnanda hvað þetta varðaði hafi skapað óvissu sem stefndi telji verulegan ágalla á þjónustu stefnanda. Óljóst orðalag í nefndri verkbeiðni sé alfarið á ábyrgð stefnanda. Megi nefna að þar sé ekki tekið skýrt fram að ómögulegt séað segja til um hver heildarkostnaður kunni að vera, en á allra vitorði sé á starfsvettvangi stefnanda að slíkt sé vart hægt að meta í upphafi máls. Sé ekki heldur tekið skýrt fram í verkbeiðninni að telji stefnandi að kostnaður aukist við vinnu málsins muni hann gera stefnda viðvart, né heldur að stefnandi upplýsi stefnda um hagkvæmustu leið að settu marki. Það lokamark hafi þó aldrei legið fyrir af hálfu stefnanda. Stefnandi hafi ekki óskað eftir fyrirmælum stefnda um viðbótarverk, sbr. 8. gr. laga nr. 42/2000. Umbjóðandi lögfræðistofu geti aldrei gert ráð fyrir öðru en að lögmenn hlíti lögum nr. 77/1998 um lögmenn og siðareglum lögmanna. Hafi undirritun verkbeiðni tekið mið af því.

16. Stefndi telji stefnanda sjálfan hafa skapað freistnivanda með vanreifaðri verkbeiðni og með því að sýna tómlæti við kostnaðar- og vinnugreiningu. Í öllu falli hafi stefnandi mátt vanda betur til verka hvað upplýsingagjöf til stefnda varðaði. Þá hafi stefnanda mátt vera ljóst að stefndi hefði á árinu 2020 sagt upp títtnefndu umboði/verkbeiðni vegna úrræða- og árangursleysis, enda hafi athugasemdir vegna þjónustugalla verið reifaðar ítarlega við stefnanda. Sé vísað til 18. gr. laga nr. 77/1998. Stefnandi hafi gengist við ágöllum á þjónustunni og fallist á það 10. júní 2021 að fella niður þá reikninga sem liggi stefnu hanstil grundvalla reftir að stefndi hafði leitað til úrskurðarnefndar lögmanna. Stefnandi hafi ekki fallist á að greiða kostnað vegna erindis stefnda til úrskurðarnefndar Lögmannsfélags Íslands, að hluta eða í heild, en með því hefði mátt ljúka málinu. Hafi stefnandi farið fram af hörku sem ekki samræmist góðum innheimtuaðgerðum. Sé vísað til innheimtulaga nr. 95/2008.

Niðurstaða

17. Óumdeilt er að fyrirsvarsmaður stefnda falaðist eftir þjónustu stefnanda en ágreiningur málsins lýtur að því að hvaða marki var beðið um hana og um gæði þeirrar þjónustu sem veitt var. Hið stefnda félag er að fullu í eigu fyrirsvarsmanns þess og er umboð/verkbeiðni undirrituð af honum. Verður að skilja þau samskipti aðila sem rakin eru í efnisgrein 5 í málavaxtalýsingu á þann veg að fyrirsvarsmaðurinn hafi bent stefnanda á að beina reikningum vegna þjónustunnar til stefnda. Stefnu málsins er því réttilega beint að stefnda og heldur hann ekki öðru fram.

18. Í 24. gr. laga nr. 77/1998 um lögmenn segir að lögmanni sé rétt að áskilja sér hæfilegt endurgjald fyrir störf sín og skuli umbjóðanda hans eftir því sem unnt er gert ljóst hvert það geti orðið í heild sinni. Þar á meðal geti lögmaður áskilið sér hluta af þeirri fjárhæð sem umbjóðandi fái greidda í máli, svo og hærra endurgjald ef mál vinnst en ef það tapast. Ágreiningslaust er að fyrirsvarsmanni stefnda var kynnt gjaldskrá stefnanda, eins og skýrlega er tekið fram í umboði/verkbeiðni þeirri sem hann undirritaði, og skuldbatt hann sig til að greiða fyrir umbeðna og veitta þjónustu samkvæmt henni. Við aðalmeðferð málsins kom fram aðekki er deilt um að ekki hafi verið upplýst um áætlaðan heildarkostnað af verkinu í upphafi þótt fram komi í umboði/verkbeiðni að svo hafi verið gert, en samkvæmt orðalagi nefndrar 24. gr. er það ekki skilyrðislaus krafa. Byggir stefndi sýknukröfu sína m. a. á því að sér hafi ekki verið kynnt eftir því sem fram dró hver kostnaðurinn gæti orðið, né heldur hafi verið óskað eftir afstöðu hans til viðbótarverks skv. lögum nr. 42/2000 um þjónustukaup, en öllum hafi mátt vera ljóst þegar um áramótin 2019 og 2020 að mál það er lögmaðurinn hafi sinnt hagsmunagæslu í væri komið í strand. Hafi að fullu verið greitt fyrir fyrri vinnu lögmannsins en stefndi hafi ekkert fengið út úr vinnu hans á árinu 2020 og viti t. d. ekki hvað hafi farið á milli hans og stjórnarformanns Hvilftar ehf.

19. Ekki er ágreiningur uppi með aðilum um það að stefnandi fékk umboð/verkbeiðni 3. september 2019 til að gæta hagsmuna fyrirsvarsmanns stefnda sem tengdust félaginu Hvilft ehf. Voru fimm reikningar gefnir út vegna vinnu stefnanda. Tveir þeirra voru greiddir án þess að séð verði að athugasemdir hafi verið gerðir við þá fyrr en með kæru til úrskurðarnefndar lögmanna, en deilt er um þrjá þeirra í máli þessu. Staðfesta og upplýsingar úr framlögðu bókhaldi stefnanda um hreyfingar skuldunauta að innborganir stefnda 4. maí og 2. júlí 2020 hafi farið til greiðslu reiknings nr. 11010 sem gefinn var út 20. mars 2020, en mál þetta var höfðað til innheimtu reikninga nr. 11152, nr. 11233 og nr. 11499. Stefnandi hefur lagt fram þá reikninga og er þeim nánar lýst í málsatvikakafla. Eru þeir allir vegna lögmannsaðstoðar og er þar tilgreindur tímafjöldi og tímagjald sem er 25.000 krónur. Reikningsupphæð er svo gefin upp sem margfeldi þessa, auk virðisaukaskatts. Ágreiningslaust er að reikningar bárust í heimabanka stefnda og var honum jafnframt tilkynnt um a. m. k. síðasta reikninginn í tölvupósti sama dag og hann var gefinn út.

20. Stefnandi hefur einnig lagt fram vinnuskýrslur vegna reikninganna og er í þeim öllum, eins og í reikningunum, vísað til H-kvk-ef. Vinnuskýrsla vegna reikningsnr. 11152 tilgreinir fund með fyrirsvarsmanni stefnda 1,00 klst., þrjú símtöl frá honum, tvö 0,25 klst. hvor tog eitt 0,50 klst., yfirferð yfir gögn og símtal til hans 1,00 klst., símtal frá honum og vinnu við framhaldið 1,50 klst. og loks símtal frá stjórnarformanni Hvilftar ehf. 0,25 klst. Samtal eru þetta 4,75 klst. á tímabilinu 17. apríl til 2. júní 2020, eins og fram kemur á reikningnum. Vinnuskýrsla vegna reiknings nr. 11233 tilgreinir símtal frá fyrirsvarsmanni stefnda 0,25 klst. og fund með honum 0,50 klst. eða samtals 0,75 klst. í júlí 2020. Loks tilgreinir vinnuskýrsla vegna reiknings nr. 11499 samskipti við fyrirsvarsmann stefnda 0,25 klst., tölvupóstsamskipti við hann 0,25 klst. og símtal frá stjórnarformanni Hvilftar ehf. 0,50 klst., eða samtals 1,00 klst. Fóru samskipti þau sem sá reikningur vísar til fram 16. apríl, 20. október og 12. nóvember 2020.

21. Stefnandi hefur samkvæmt því sem að framan er rakið lagt fram samtímagögnum þá vinnu sem hann krefst greiðslu fyrir. Engra gagna nýtur við í málinu um að stefndi hafi gert athugasemdir við um deildareikninga stefnanda fyrr en í desember 2020, en samskipti aðila þá eru rakin í efnisgrein 7. Beiddist stefndi skýringa á síðasta reikningi stefnanda, m. a. á símtali frá stjórnarformanni Hvilftar ehf., og var honum greiðlega svarað degi síðar. Í tölvupósti 12. desember 2020 vísar stefndi svo til þess að hann muni skoða þetta mál allt betur þegar niðurstaða komi frá atvinnuvega- og nýsköpunarráðuneytinu og Ríkisskattstjóra, trúlega um áramót, og samræmist það því sem fram kom við aðalmeðferð málsins hjá fyrirsvarsmanni stefnda að nokkurra mánaða bið hefði verið eftir áliti opinberra aðila og því ekki verið ljóst um árangur fyrr. Í sama tölvupósti ýjaði fyrirsvarsmaður stefnda að óánægju sinni með reikninga og var honum aftur svarað greiðlega og var lagt til að aðilar ræddu þetta eftir komandi helgi. Engra frekari gagna nýtur um þetta fyrr en fyrirsvarsmaður stefnda fer fram á að ógreiddir reikningar verði teknir úr innheimtu. Það eina sem er haldbært um að einhver atvik hafi áður getað vakið efasemdir stefnanda um réttmæti umboðs/verkbeiðni þeirrar sem lá að baki vinnu hans er að greiðslu á fyrstu tveim reikningum til hans var lokið með millifærslu þar sem stefndi skrifar skýringuna „lokagreiðsla“ í kvittun. Sú greiðsla fór fram eftir að þriðji reikningurinn, sá fyrsti þeirra sem hér er deilt um, var gefinn út. Án þess að stefndi kæmi skýrlega á framfæri að þar væri um lokagreiðslu til lögmannsins að ræða mátti stefnandi allt eins líta svo á aðþetta væri lokagreiðsla á fyrri reikningum, enda hafði þriðji reikningurinn verið gefinn út á þeim tíma og gat því ekki verið um lokagreiðslu á honum að ræða.

22. Samkvæmt almennum reglum einkamálaréttarfars ber sá sem fullyrðir að atvik séu með tilteknum hætti sönnunarbyrði fyrir þeirri staðhæfingu sinni, sbr. og 1. mgr. 44. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Aðilar sem fara með forræði á sakarefni afla sönnunargagna, sbr. 1. mgr. 46. gr. laganna, svo semmeð skýrslutökum fyrir dómi og matsgerðum, auk skjala og annarra sýnilegra sönnunargagna.

23. Verkbeiðni/umboð til stefnanda erfrá 3. september 2019, umdeildir reikningar voru gefnir út í júní, ágúst og desember 2020 vegna vinnu á tímabilinu apríl til nóvember það ár, samtals 6,5 klst. Reikningar voru gefnir út tímanlega á grundvelli nýlegrar verkbeiðni vegna fárra tíma þar sem veitt var þjónusta sem ljóst er af sundurliðun í vinnuskýrslum að var tilkomin að miklu leyti vegna samskipta við fyrirsvarsmann stefnda, ekki síst að hans frumkvæði, enda er þá skráð símtal frá honum. Gat stefndi ekki búist við öðru en því að þóknun yrði innheimt fyrir þá þjónustu. Hefur stefndi ekki heldur fært neinar sönnur fyrir því að stefnanda hafi mátt vera ljóst að verkbeiðnin/umboðið gæti ekki lengur verið grundvöllur veittrar þjónustu, enda var honum ekki tilkynnt þar um af hálfu stefnda, eins og áður er rakið. Var ekki heldur tilefni fyrir stefnanda að leita fyrirmæla stefnda um viðbótarverk, sbr. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 42/2000 enda var þjónustan sem sinnt var áfram tengd aðalverkinu, sem var hagsmunagæsla vegna málefna Hvilftar ehf., eins og tilgreint var í verkbeiðni/umboði, þ. á m. með samskiptum við stjórnarformann þess félags. Er sömuleiðis ósannað að stefndi hafi skorað á eða beint því til stefnanda að gera úrbætur þar sem þjónusta hans hefði verið gölluð, enda var því lýst af stefnda hálfu við aðalmeðferð málsins að ekki hefði verið endanlega ljóst um árangur fyrr en undir lok ársins 2020, þegar afstaða opinberra aðila lá fyrir. Verður orðalag áðurgreindrar 24. gr. laga nr. 77/1998 ekki skilið á þann veg að umbjóðandi geti tengt greiðslur til handa lögmanni við árangur hans, svo fremi lögmaður rækir starfa sinn í samræmi við 18. gr. sömu laga, en ekkert í málinu bendir til annars en að svo hafi verið. Loks renna gögn málsins ekki stoðum undir þá staðhæfingu stefnda að í samkomulagi um að reikningar yrðu felldir niður gegn því að hann félli frá kæru sinni hjá úrskurðarnefnd lögmanna hafi falist viðurkenning af hálfu stefnanda á ágöllum á þjónustunni.

24. Að öllu framangreindu virtu verður fallist á dómkröfur stefnanda, eins og nánar greinir í dómsorði.

25. Eftir þessum úrslitum málsins ber að dæma stefnda til að greiða stefnanda málskostnað, en hann krefst þess að tekið verði tillit til málskostnaðarreiknings síns sem m. a. tiltekur kostnað vegna löginnheimtu. Í málinu liggja fyrir sex bréf stíluð á stefnda, með tilgreininguna Hvilft, [...], þar sem skorað er á hann að greiða umdeilda reikninga og í lög innheimtubréfi, með sömu tilgreiningu, vegna reikningsins frá 11. júní 2020 var enn skorað á stefnda að greiða þá kröfu og tekið fram að að öðrum kosti yrði krafan innheimt með atbeina dómstóla. Stefndi ber því við að honum hafi ekki borist nefnd bréf, en framlögð gögn úr hlutafélagaskrá sýna að lögheimili hins stefnda félags var breytt 30. mars 2021. Fyrir þann tíma var það skráð með lögheimilið „Hvilft 426“ og voru innheimtubréfin send fyrir lögheimilisbreytinguna. Verður stefndi að bera hallann af því hvernig skráningu hans er háttað í hlutafélagaskrá. Með hliðsjón af þessu og að teknu tilliti og þess að stefndi hefur tapað málinu í öllu verulegu, í skilningi 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, þykir málskostnaður hæfilega ákveðinn 5 00.000 krónur. Hefur þá m. a. verið höfð hliðsjón af málskostnaðarreikningi stefnanda og umfangi málsins.

26. Af hálfu stefnanda flutti málið O-kk-nf H-kk-nf lögmaður, en af hálfu stefnda flutti málið fyrirsvarsmaður félagsins, E-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf.

27. Dóm þennan kveður upp N-kvk-nf M-kvk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Stefndi, Passport Miðlun ehf., greiði Íslensku lögfræðistofunni Kringlunni slf. 201.500 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 147.250 krónum frá 11. júní 2020 til 28. ágúst 2020, af 170.500 krónum frá þeim degi til 3. desember 2020, en af 201.500 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 50 0.000 krónur í málskostnað.

N-kvk-nf M-kvk-nf