S-41/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 18. apríl sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 26. janúar 2016 á hendur H-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, [..., ...], fyrir líkamsárás, á hendur unnustu sinni A, [...], með því að hafa sunnudaginn 1. mars 2015 innandyra á heimi hennar að [...], hrint henni á milli veggja í íbúðinni svo hún rak höfuðið í, sparkað í hana ítrekað þar sem að hún lá í gólfinu og tekið hana kverkataki, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut glóðarauga á hægra auga og roða á augnslímhúð, 1 cm langt sár á hvirfil hægra megin, eymsli yfir höfuðkúpu og undir báðum kjálkabörðum, marblett ofan við hægri mjaðmakamb og um 2 cm skrapsár ofan við vinstra brjóst.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði neitar sök. Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar er lög leyfa. Þá er þess krafist að sakarkostnaður, þ. m. t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Sunnudaginn 1. mars 2015 kl. 19.00 fékk lögregla tilkynningu um að fara að íbúð að [...] vegna mikilla óláta og öskurs sem bærist frá íbúðinni. Í frumskýrslu kemur fram að er lögregla hafi komið á vettvang hafi brotaþoli tekið á móti lögreglu. Hafi hún virst vera áberandi ölvuð. Fram kemur að nokkur óreiða hafi verið í íbúðinni og virst sem eitthvað hafi gengið á. Glerbrot hafi verið á gólfi og húsgögn færst til. Þá hafi matarslettur verið á gólfinu. Hafi brotaþoli lýst því að ákærði hafi ráðist á sig. Hafi hann kastað henni á milli veggja með þeim afleiðingum að hún hafi fengið gat á hnakkann. Ákærði hafi yfirgefið íbúðina eftir átökin. Fram kom að brotaþoli hafi ekki viljað fá félagsþjónustuna á staðinn að svo stöddu, né heldur hafi hún viljað fara á slysadeild til að láta skoða þá áverka er hún hafi verið með. Teknar voru ljósmyndir af áverkum er brotaþoli var með.

Samkvæmt gögnum málsins fór lögregla á heimili brotaþola 2. mars 2015. Við það tækifæri var tekin lögregluskýrsla af ákærðu. Fram kemur að brotaþoli hafi greint frá því að ákærði hafi verið hjá brotaþola annað veifið, en hann væri ekki með skráð lögheimili þar né væru þau í skráðri sambúð. Ákærði væri ofbeldishneigður. Sunnudaginn 1. mars 2015 hafi ákærði verið á heimili brotaþola. Hafi hann viljað fá bjór hjá henni. Hann hafi gengið berserksgang, öskrað og gargað og stappað niður fótum. Hafi brotaþoli sagt ákærða að hann mætti ekki vera hjá sér undir áhrifum áfengis. Ákærði hafi hent brotaþola fram og til baka og tekið upp hamar sem hann hafi ógnað brotaþola með. Brotaþoli væri með áverka út um allt. Ákærði hafi passað sig á að berja hana mest annars staðar en í andlitið. Hann hafi ítrekað sparkað í hana þar sem hún hafi legið í gólfinu. Hún væri aum alls staðar í líkamanum.

Læknir á Heilsugæslustöðinni í Árbæ hefur ritað læknisvottorð vegna komu brotaþola á heilsugæslustöðina 2. mars 2015. Fram kemur að brotaþoli hafi komið í fylgd lögreglumanna. Brotaþoli hafi greint lækni frá því að ákærði hafi ráðist á sig með barsmíðum og spörkum af litlu tilefni, en ákærði hafi verið drukkinn. Hafi brotaþoli meðal annars fengið högg í höfuðið. Eins hafi hann tekið brotaþola kverkataki. Hafi brotaþoli vankast við högg sem hún hafi fengið. Hún hafi verið með verki og marbletti víða um líkamann. Eins hafi hún verið með verki í hægri öxl og handlegg, en hún hafi greint frá því að ákærði hafi snúið upp á handlegg hennar. Við skoðun hafi brotaþoli verið með glóðarauga hægra megin og roða í slímhúð þess auga. Talsvert blátt mar hafi verið á augnlokum, upp á augabrún og aðeins niður á kinn. Hún hafi verið með grunnt sár á hvirfli hægra megin, um 1 cm að lengd, sem blætt hafi úr. Hafi hún verið aum þar í kring. Eymsli hafi verið yfir höfuðkúpu, aðallega hægra megin og á gagnauga. Hún hafi verið aum undir báðum kjálkabörðum, sem hún hafi sagt vera eftir kverkatak. Ekki hafi verið að sjá mar á hálsinum. Hún hafi verið talsvert aum í kringum hægri öxl og með takmarkaða hreyfigetu. Stór blár marblettur hafi verið ofan við hægri mjaðmakamb. Einnig hafi brotaþoli verið með verk vinstra megin í brjóstkassa sem hafi versnað við djúpöndun. Brotaþoli hafi verið með skarpsár ofan við vinstra brjóst og talsverð eymsli þar í kring. Þá hafi brotaþoli lýst verkjum í vinstri rasskinn og hægra læri.

Tekin var skýrsla af ákærða hjá lögreglu 3. mars 2015. Þá gaf hann skýrslu við aðalmeðferð málsins fyrir dómi. Ákærði kvað ástæðu þess að lögregla hafi verið kvödd að [...], sunnudaginn 1. mars 2015, hafa verið þras og fyllerí af hálfu ákærða og brotaþola. Þau hafi bæði verið undir miklum áhrifum áfengis. Væru atvik að einhverju leyti þokukennd af þeim ástæðum. Ákærði kvaðst ekki hafa beitt brotaþola ofbeldi umrætt sinn, svo sem honum væri gefið að sök í ákæru. Hann gæti þó hafa hrint brotaþola eitthvað, en ákærði og brotaþoli hafi verið að þrasa út af flösku. Hafi þau bæði haldið um sömu flöskuna sem þau hafi verið að takast á um. Ákærði kvaðst hafa farið út af heimili brotaþola eftir þetta rifrildi þeirra. Hann kvaðst ekki muna eftir því að brotaþoli hafi verið með sár á höfði þennan dag né hvort brotaþoli hafi verið með einhverja aðra áverka. Ákærði kvaðst ekki vera skráður í formlegri sambúð með brotaþola. Þau hafi þó meira og minna búið saman í 11 ár.

Er brotaþoli kom fyrir dóminn kvaðst hún vilja skorast undan því að gefa skýrslu fyrir dóminum í ljósi tengsla sinna við ákærða, en þau byggju saman.

Lögreglumenn sem að rannsókn málsins komu staðfestu þátt sinn í rannsókninni fyrir dóminum. Þá staðfesti læknir er ritaði læknisvottorð vegna komu brotaþola á heilsugæslustöð vottorð sitt. Læknirinn kvaðst hafa skráð í vottorðið þá sögu sem brotaþoli hafi sagt um atvik máls. Brotaþoli hafi ekki verið í góðu ástandi. Hafi hún verið í ójafnvægi og í uppnámi. Hafi þeir áverkar er brotaþoli hafi greinst með getað samrýmst frásögn hennar af atvikum. Áverkarnir hafi samrýmst því betur að brotaþoli hafi orðið fyrir líkamsárás heldur en að brotaþoli hafi dottið, en áverkarnir hafi verið um allan líkamann.

Niðurstaða:

Ákærða er gefin að sök líkamsárás gagnvart brotaþola sunnudaginn 1. mars 2015. Er ákærða gefið að sök að hafa hrint brotaþola á milli veggja í íbúð brotaþola, sparkað ítrekað í hana þar sem hún lá á gólfi, tekið hana kverkataki, allt með þeim afleiðingum er í ákæru greinir. Ákærði neitar sök. Kveðst hann ekki bera ábyrgð á neinum þeim áverkum er brotaþoli hafi greinst með.

Við mat á sök er til þess að líta að er lögregla mætti á heimili brotaþola 1. mars var brotaþoli illa til reika og með sýnilega nýja áverka á höfði. Bar íbúð brotaþola þess merki að átök hefðu átt sér stað. Brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu næsta dag, auk þess sem læknir á heilsugæslustöð skoðaði brotaþola og tók niður frásögn hennar. Í fyrstu skýrslutöku hjá lögreglu greindi brotaþoli frá því að ákærði væri ekki skráður til heimilis hjá sér en hann væri búinn að vera hjá henni og væri unnusti hennar. Ekki verður séð að lögregla hafi þá eða síðar bent brotaþola á að leysa mætti hana undan vitnaskyldu á grundvelli 2. mgr. 117. gr. laga nr. 88/2008. Er því ekki unnt að byggja niðurstöðu á skýrslugjöf hennar hjá lögreglu.

Þegar litið er til aðstæðna á vettvangi er lögregla mætti á staðinn, 1. mars 2015, sem hér að framan var gerð grein fyrir og litið er til áverka sem læknir sannreyndi á brotaþola og þess framburðar læknisins að mjög ólíklegt sé að slíkir áverkar hafi stafað af falli, telur dómurinn hafið yfir allan vafa að ákærði hafi veist að brotaþola með þeim hætti er í ákæru greinir. Læknir sannreyndi að brotaþoli var aum undir kjálkabörðum, en það styður þann framburð hennar að ákærði hafi tekið hana kverkataki. Þegar öll þessi atriði eru virt verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemi ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði er fæddur í desember 1960. Hann á að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 1994. Ákærði á að baki ofbeldisbrot. Hann var með dómi Héraðsdóms Norðurlands eystra, 26. apríl 2007, dæmdur í 3ja ára fangelsi fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940 og umferðarlögum. Í þessum dómi var ákærði meðal annars sakfelldur fyrir alvarleg ofbeldisbrot gegn brotaþola, en hann var sakfelldur fyrir að hafa stungið brotaþola með hnífi. Næst var ákærði dæmdur fyrir ofbeldisbrot með dómi sama dómstóls, 2. mars 2010, er hann var dæmdur í 3ja ára fangelsi fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Þó svo brotaþoli hafi ekki verið í skráðri sambúð með ákærða liggur fyrir að þau hafi verið meira og minna saman í mörg ár. Hjá lögreglu greindi brotaþoli frá því að ákærði væri mjög ofbeldishneigður. Með hliðsjón af þessu, sem og 3. mgr. 70. gr., sbr. 218. gr. b laga nr. 19/1940 er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 4 mánuði. Í ljósi sakaferils er ekki unnt að skilorðbinda refsinguna að neinu leyti.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem í dómsorði greinir.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf A-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 225.060 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.