S-1230/2009

Mál þetta, sem dómtekið 22. febrúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 10. nóvember 2009 á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf, Kleppsvegi 74, Reykjavík, fyrir eftirgreind hegningarlagabrot framin í Reykjavík:

1. Líkamsárás, með því að hafa, að morgni sunnudagsins 5. október 2008, utandyra við veitingastaðinn Hressingarskálann í Austurstræti, slegið S-kk-þf J-kk-þf með krepptum hnefa í höfuð, með þeim afleiðingum að hann hlaut tognun og ofreynslu á hálshrygg.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

2. Líkamsárás, með því að hafa, að morgni laugardagsins 7. febrúar 2009, á veitingastaðnum Strawberries, Lækjargötu 6, slegið V-kk-þf M-x-x F-kk-þf, kt. […], með krepptum hnefa á vinstra gagnauga með þeim afleiðingum að andlitsbein brotnaði.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

3. Eignaspjöll, með því að hafa, að kvöldi föstudagsins 27. mars 2009, slegið í rúðu í eldhúsglugga að Vallarhúsum 23, með þeim afleiðingum að ytra og innra gler brotnaði.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í þinghaldi 17. desember sl. lýsti sækjandi því yfir að ákæruvaldið félli frá 3. lið ákærunnar.

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu, en til vara vægustu refsingar er lög leyfa og að hún verði þá bundin skilorði. Krafist er frávísunar á skaðabótakröfu, til vara sýknu en til þrautavara verulegrar lækkunar. Loks er krafist hæfilegrar málsvarnarþóknunar.

Ákæruliður 1

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu var lögreglan kvödd á vettvang í Austurstræti, á móts við Hressingarskálann, aðfaranótt fimmtudagsins 5. október 2008, kl. 05.26. Voru dyraverðir Hressingarskálans þá með ákærða í tökum í jörðinni. Ákærði var tölvuvert æstur og kvartaði undan því að vera kominn úr axlarlið. Lögreglumenn reistu hann við og sagðist hann þá hafa hrokkið til baka í liðinn. Var ákærði með skurð á vinstri augabrún. Í skýrslunni er haft eftir honum að hann hafi verið að fíflast við vini sína inni á veitingastaðnum þegar dyraverðir staðarins hafi komið, tekið hann tökum og fært hann út. Hann hafi reiðst og veitt dyravörðunum mótþróa. Er og haft eftir brotaþola að ákærði hafi veitt honum þungt högg í höfuðið eftir að ákærði hafði verið færður af dyravörðum Hressingarskálans út af staðnum.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð Á-kvk-ef E-kvk-ef E-kvk-ef, sérfræðilæknis á slysa- og bráðadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss. Kemur þar fram að brotaþoli hafi leitað þangað kl. 06.41, aðfaranótt 5. október 2008. Kemur í vottorðinu fram að hann sé aumur í hnakka og að eymsli séu sitt hvorum megin við hryggjartinda í hálshrygg. Ekki séu þó bankeymsli yfir hryggjartindum. Brotaþoli sé fær um allar hreyfingar um hálsinn en finni til óþæginda við að sveigja hann aftur. Kemur loks fram í vottorði læknisins að brotaþoli sé greindur með tognun og ofreynslu á hálshrygg.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði kvaðst hafa verið rétt nýstiginn inn fyrir dyr Hressingarskálans, ásamt H-kk-þgf félaga sínum, þegar hann skyndilega, og án ástæðu, hefði verið tekinn tökum af einhverjum mönnum, líklega þremur talsins, sem hann hefði svo uppgötvað að væru dyraverðir. Kvaðst ákærði hafa reynt að slíta sig lausan á meðan dyraverðir hefðu fært hann út úr húsinu. Hefði hann verið að berjast fyrir frelsi sínu og reynt að slíta sig lausan, en hann hefði þó örugglega ekki slegið dyraverði í þessum stympingum. Dyraverðirnir hefðu ekki sleppt honum fyrr en úti á götu og í átökum þessum hefði hann hlotið nokkra áverka, meðal annars skurð á augabrún, sem þurft hefði að sauma saman. Auk þess hefði hann farið úr axlarlið þótt hann hefði reyndar smollið aftur í axlarliðinn skömmu síðar. Ákærði sagði að framangreind átök við dyraverði staðarins væru þau átök sem hann hefði viðurkennt í þinghaldi 17. desember sl. að hafa tekið þátt í inni á veitingastaðnum.

Brotaþoli, S-kk-nf J-kk-nf, kvaðst hafa verið við störf sem dyravörður á Hressingarskálanum í greint sinn. Hefði hann verið staddur fyrir utan staðinn þegar dyraverðir færðu ákærða þaðan út. Ákærði hefði komið einn í áttina til sín. Kvaðst brotaþoli hafa verið að beygja sig niður að keðju, sem sett hefði verið upp fyrir utan veitingastaðinn til að stýra aðkomunni, þegar hann allt í einu hefði fengið þungt hnefahögg í hnakkann. Hefði hann fengið höggið nánast sekúndubroti eftir að hann leit af ákærða. Kvaðst brotaþoli við höggið hafa fallið fram fyrir sig, inn í anddyri staðarins. Er hann hefði risið aftur upp, eftir um tíu sekúndur, hefðu dyraverðirnir allir verið komnir út á götu og verið þar í átökum við ákærða. Kvaðst brotaþoli ekki hafa haft nein samskipti við ákærða í undanfara þessa atviks og ekki þekkt neitt til hans. Brotaþoli kvað hugsanlegt að Þ-kk-nf Ó-kk-nf hafi komið honum til aðstoðar í kjölfar árásarinnar. Brotaþoli sagðist vera að mestu búinn að jafna sig eftir atvikið en hann fengi þó öðru hvoru höfuðverk sem hann rakti til þess.

Vitnið Þ-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið dyravörður á Hressingarskálanum og hafa verið staddur fyrir utan staðinn, nálægt innganginum. Brotaþoli hefði og verið rétt við innganginn, við keðju sem þar var. Hefði ákærði þá komið út og einhver orðaskipti orðið. Hefði brotaþoli snúið sér undan og ákærði þá slegið brotaþola eitt högg í hnakkann. Hefði brotaþoli gripið um hnakkann, um leið og hann gaf frá sér óp, og fallið síðan fram á hnén. Vitnið kvaðst þó ekki geta gert sér grein fyrir hvort ákærði hafi slegið hann með krepptum hnefa. Kvaðst vitnið minna að dyraverðir hafi verið að koma honum út af veitingastaðnum þegar framangreint atvik átti sér stað, en að þeir hafi þá verið búnir að sleppa honum.

V-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður staðfesti frumskýrslu sem hann vann vegna málsins og þá aðkomu lögreglunnar að málinu sem þar er lýst.

Vitnið H-kk-nf Á-kk-nf, vinur ákærða, kvaðst hafa verið nýstiginn inn fyrir dyr veitingastaðarins í greint sinn, ásamt ákærða, er dyraverðir hefðu ráðist á þá, tekið þá tökum og fært þá út. Hefðu líklega þrír dyraverðir haldið ákærða og tveir honum sjálfum. Sagði H-kk-nf að þeir hefðu báðir reynt að losa sig úr þessum tökum en dyraverðirnir ekki sleppt þeim fyrr en þeir voru komnir út á götu, á móts við verslun 10-11. Sagði H-kk-nf útilokað að ákærði hefði getað slegið til brotaþola á þeirri leið. Hann kvaðst hafa, þrátt fyrir átök sín við dyraverðina, getað fylgst með ákærða nánast allan tímann á leiðinni út. Hugsanlega hefði hann þó litið af ákærða í einhverjar sekúndur.

Vitnið L-kk-nf K-kk-nf E-kk-nf kvaðst, sem dyravörður á Hressingarskálanum, hafa staðið í greint sinn við inngöngudyr staðarins þegar hann hefði séð annan dyravörð, „G-x-x“, sem fluttur væri til Póllands, reyna að fá ákærða til að yfirgefa staðinn. Kvaðst L-kk-nf hafa farið honum til aðstoðar, þeir í sameiningu fært ákærða út fyrir inngöngudyrnar og sleppt honum þar. Kvaðst L-kk-nf að því loknu, og er hann sjálfur hefði verið búinn að ganga örfá skref til baka frá dyrunum, heyrt kallað: „L-kk-nf.“ Hann hefði þá snúið sér við og séð brotaþola þar liggjandi á bakinu í dyragættinni. Hefði brotaþoli haldið um höfuð sér, eins og hann hefði verið sleginn niður. Kvaðst L-kk-nf þá hafa hlaupið út og nánast stokkið yfir brotaþola þar sem hann lá í gólfinu. Hefði ákærði þá staðið þar rétt hjá mjög æstur og annar dyravörður verið farinn að kljást við hann. Hefði dyravörðurinn kallað til sín að ákærði hefði slegið brotaþola. Hefði það verið ástæða þess að dyraverðir höfðu á ný afskipti af ákærða fyrir utan staðinn. Almennt sé mönnun sleppt strax við dyrnar. Skammt frá hefði annar dyravörður verið að kljást við vin ákærða, sem einnig hefði verið mjög æstur, og kvaðst vitnið hafa farið þeim dyraverði til hjálpar.

Á-kvk-nf E-kvk-nf E-kvk-nf sérfræðilæknir staðfesti áverkavottorð sitt og skýrði það nánar.

Niðurstaða

Vitnið Þ-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf hefur borið að ákærði hafi slegið brotaþola í hnakkann fyrir utan inngöngudyr Hressingarskálans í greint sinn. Fær þessi framburður hans og stoð í vætti brotaþolans, S-kk-ef J-kk-ef, um að hann hafi fengið höggið nánast sekúndubroti eftir að hann leit af ákærða og vætti L-kk-ef K-kk-ef E-kk-ef um að brotaþoli hafi kallað upp og fallið inn í dyragættina aðeins örstuttu eftir að L-kk-nf og annar dyravörður, G-x-x R-x-x L-x-x, höfðu sett ákærða þar út fyrir dyr. Framangreindur G-x-x R-x-x er fluttur til Póllands og kom ekki fyrir dóminn. Framburður hans hjá lögreglu var hins vegar á þann veg að hann kvaðst hafa séð mann, sem þeir L-kk-nf hefðu verið að vísa út af veitingastaðnum, slá dyravörð í höfuðið í greint sinn, en með vísan til ákv. 3. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála þykir mega horfa til þessa framburðar við sönnunarmat í málinu. Þegar til alls framangreinds er litið, og einnig fyrirliggjandi læknisvottorðs og vættis læknisins Á-kvk-þgf E-kvk-þgf E-kvk-þgf, þykir fram komin nægileg sönnun, sem ekki verður vefengd með skynsamlegum rökum, um að ákærði hafi slegið brotaþola með krepptum hnefa í höfuðið í greint sinn með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Þykir brot ákærða þar réttilega fært til refsiákvæðis.

Ákæruliður 2

Þriðjudaginn 10. febrúar 2009 kom brotaþoli til lögreglu og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás er átt hefði sér stað um kl. 06.00, aðfaranótt laugardagsins 7. sama mánaðar, þegar loka átti staðnum. Samkvæmt kæruskýrslu kveðst brotaþoli þá hafa verið staddur innst í anddyri veitingastaðar síns, Strawberries í Lækjargötu, ásamt nokkrum starfsmönnum. Ákærði hafi þá verið þar staddur og virst ósáttur við að hann þyrfti að yfirgefa staðinn vegna lokunar. Engin samskipti hafi þó átt sér stað á milli þeirra tveggja. Ákærði hafi þá skyndilega og fyrirvaralaust slegið sig mjög þungt hnefahögg er hafi lent á vinstri kinninni. Kveðst brotaþoli hafa vankast við höggið. Menn sem þarna hafi verið nærstaddir hafi komið sér til hjálpar, yfirbugað ákærða og komið honum út af staðnum. Kemur og fram í skýrslu brotaþola að hann hafi ekki áttað sig strax á hvað gerst hefði og lögreglan því ekki verið kvödd til. Hann hafi svo verið með verki í andlitinu og því farið á slysadeild Landspítalans til rannsóknar. Hafi niðurstaða rannsóknarinnar verið sú að hann væri kinnbeinsbrotinn vinstra megin. Í skýrslunni taka lögreglumenn og fram að teknar hafi verið meðfylgjandi ljósmyndir af brotaþola, þar sem hann hafi sjáanlega verið með glóðarauga.

Fyrir liggja í málinu útprentanir af myndupptökum úr eftirlitsmyndavél skemmtistaðarins Strawberries. Upptökurnar sjálfar hafa þó ekki verið lagðar fram og engar skýringar að finna í gögnum málsins á ástæðum þess.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð Ó-kk-ef R-kk-ef I-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðasviði Landspítala-háskólasjúkrahúss. Segir þar meðal annars: „Það er brot í lateral veggnum á sinus maxillaris og lítilsháttar vökvi í sinusnum (vi. kjálkahola). Brotflaskinn er nærri 2 cm á lengd og er tilfærður medialt um 3-4 mm.“ Síðar segir í samantekt: „Maður sem lendir í að verða barinn og fær brot á andlitsbeinum sbr. ofangreinda lýsingu.“

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði kvaðst í greint sinn hafa verið staddur á efri hæð veitingastaðarins Strawberries þegar tveir menn hefðu, með ógnandi hætti, beðið hann um að yfirgefa staðinn. Kvaðst ákærði í kjölfarið hafa gengið niður og lent þar í orðaskaki við brotaþola, eiganda staðarins, því hann hefði verið ósáttur við að þurfa að yfirgefa staðinn. Kvaðst ákærði svo hafa slegið brotaþola fast í öxlina, ofan við viðbeinið. Hann hefði hins vegar alls ekki slegið brotaþola í andlitið. Í framhaldi kvaðst ákærði hafa verið dreginn út og á leiðinni hefði verið gengið í skrokk á honum. Kvaðst ákærði hafa verið drukkinn. Ákærði kannaðist við að fyrirliggjandi ljósmynd í gögnum málsins sýndi hann slá brotaþola í greint sinn. Ákærði kvaðst ekki hafa séð að brotaþoli fengi áverka vegna höggsins.

Brotaþoli V-kk-nf M-kk-nf F-kk-nf kvaðst í umrætt sinn hafa verið í samræðum við ákærða, í miðju anddyri veitingastaðarins, í þeim tilgangi að fá hann með góðu til að yfirgefa staðinn. Hefði ákærði þá, án nokkurs fyrirvara, slegið sig með hægri hendi mjög þungu hnefahöggi beint í andlitið, á kinnina vinstra megin. Kvaðst brotaþoli hafa vankast mjög við höggið. Hefði hann gengið upp á skrifstofu sína og reynt að jafna sig þar í kjölfarið. Hann kvaðst nokkrum klukkustundum síðar hafa ákveðið að leita til læknis vegna verkja. Hefði þá komið í ljós að blætt hefði inn á vinstra augað og að vinstra kinnbeinið væri brotið. Brotaþoli staðfesti að fyrirliggjandi myndir úr eftirlitsmyndavélum sýndu umrætt atvik. Aðspurður kvaðst brotaþoli hafa áður fengið högg í andlitið en þau hefðu ekki leitt til slíkra áverka sem hér um ræði.

Vitnið J-kk-nf H-kk-nf kvaðst starfa sem leigubílstjóri og hafa komið á staðinn umræddan morgun til að flytja starfsfólk skemmtistaðarins heim. Hefði hann verið staddur í anddyri staðarins og séð þá hvar brotaþoli var að reyna að fá ákærða með góðu til að fara út af staðnum vegna lokunar. Hefði ákærði svo allt í einu ráðist á brotaþola og kýlt hann hnefahöggi, sem lent hefði á vinstra kinnbeini. Kvaðst J-kk-nf hafa staðið í um tveggja metra fjarlægð frá mönnunum tveimur og því séð atvik mjög vel.

Vitnið Þ-kk-nf K-kk-nf kvaðst starfa sem dyravörður á skemmtistaðnum Strawberries og hafa verið staddur í anddyri staðarins í greint sinn. Hefði hann stuttu áður verið beðinn um að fara upp á efri hæðina vegna þess að hinn eigandinn, S-kk-nf, hefði verið sleginn þar í andlitið. Hefðu þeir fengið meintan árásarmann, ákærða, til að koma með þeim niður í anddyrið og hefði brotaþoli verið þar að reyna að róa hann niður. Er þeir hefðu verið að koma að útgöngudyrunum hefði ákærði allt í einu slegið brotaþola hnefahöggi vinstra megin í andlitið. Hefði brotaþoli í framhaldi farið á brott.

Ó-kk-nf R-kk-nf I-kk-nf sérfræðilæknir staðfesti vottorð sitt og skýrði það nánar.

H-kvk-nf E-kvk-nf röntgenlæknir kvaðst hafa lagt mat á myndir sem teknar hefðu verið af áverkum brotaþola. Kvað hún orðalag í læknisvottorði ekki nógu skýrt hvað það varði að niðurstaða matsins hefði verið sú að brotið í vinstra kinnbeininu hefði verið ferskur áverki en greinst hefði eldra brot á nefi.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök. Hann hefur þó kannast við að hafa slegið brotaþola ofarlega á líkamann, í öxlina ofan við viðbeinið, en neitar að hafa slegið hann með krepptum hnefa á vinstra gagnauga, með þeim afleiðingum að andlitsbein hafi brotnað, eins og í ákæru greinir. Fyrir liggja í málinu útprentanir af myndupptökum úr eftirlitsmyndavél skemmtistaðarins Strawberries og hefur ákærði kannast við að myndirnar sýni högg það sem hann gaf brotaþola og aðdraganda þess. Með framangreindum myndum og vitnisburði V-kk-ef M-kk-ef F-kk-ef, J-kk-ef H-kk-ef og Þ-kk-ef K-kk-ef telur dómurinn nægilega sönnun komna fram um að ákærði hafi slegið brotaþola í greint sinn á þann hátt sem lýst er í ákæru. Þegar einnig er litið til fyrirliggjandi læknisvottorðs og vættis læknanna Ó-kk-ef R-kk-ef I-kk-ef og H-kvk-ef E-kvk-ef þykir og sannað að afleiðingarnar höggsins hafi verið þær sem í ákæru greinir. Þykir brot ákærða rétt fært til refsiákvæðis í ákæru.

Ákvörðun refsingar, miskabætur o.fl.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði fékk ákærði í tvígang á árinu 2000 skilorðsbundna ákærufrestun vegna þjófnaðar og nytjastuldar. Þá hefur hann frá sama tíma fjórum sinnum gengist undir, með lögreglustjórasáttum og viðurlagaákvörðun, að greiða sektir, aðallega vegna umferðarlagabrota en einnig vegna brots gegn 157. gr. almennra hegningarlaga. Loks hefur ákærði hlotið fimm refsidóma fyrir þjófnað, umferðarlagabrot, líkamsárásir og brot gegn valdstjórninni. Síðast var ákærða, með dómi uppkveðnum 18. desember 2008, gert að sæta fangelsi í sjö mánuði fyrir tvö brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Var í dóminum tekið upp tveggja mánaða skilorð dóms frá árinu 2006 vegna brots ákærða gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Brot það sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir samkvæmt ákærulið 1 var framið fyrir uppkvaðningu framangreinds dóms í desember 2008 og verður refsing ákærða að því leyti ákvörðuð sem hegningarauki við þann dóm með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga. Árásir ákærða voru harkalegar og tilefnislausar. Brot ákærða eru ítrekuð. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin, með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga, fangelsi í sex mánuði.

Af hálfu S-kk-ef J-kk-ef, brotaþola samkvæmt ákærulið 1, er krafist skaðabóta úr hendi ákærða sem hér segir:

Þjáningabætur í 30 daga, kr. 1.320 á dag, sbr. 3. gr. skaðabótalaga kr. 39.600

Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga kr. 350.000

Krafan um þjáningabætur er órökstudd og henni fylgja ekki fullnægjandi gögn. Ber að vísa þeim kröfulið frá dómi. S-kk-nf á rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykja bæturnar hæfilega ákvarðaðar 120.000 krónur, auk vaxta eins og í dómsorði greinir, en dráttarvextir reiknast frá 3. maí 2009, en þá var mánuður liðinn frá því að krafan var birt ákærða. Brotaþoli krefst og greiðslu bóta vegna lögmannskostnaðar við að halda kröfu sinni fram. Verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola bætur vegna lögmannskostnaðar að fjárhæð 150.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði 66.800 krónur í útlagðan sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglustjóra og málsvarnar- og réttargæslulaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hdl., sem ákveðast 420.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, D-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákærði greiði S-kk-þgf J-kk-þgf 120.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 5. október 2008 til 3. maí 2009, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Ákærði greiði S-kk-þgf og 150.000 krónur vegna lögmannskostnaðar.

Ákærði greiði 486.800 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnar- og réttargæslulaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hdl., 420.000 krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf