S-934/2021

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 24. febrúarsl., höfðaði lögreglustjórinn á Suðurnesjum með ákæru 12. apríl 2021 á hendur ákærða, D-x-x R-x-x, kt. [...], „fyrir líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 23. júní 2018, fyrir utan skemmtistaðinn Paddy ́s að Hafnargötu 38, Reykjanesbæ, ráðist á A, kt. [...], og slegið hann í höfuðið. Voru afleiðingar árásar ákærða þær að A hlaut lítið tilfært brot í kinnholu vinstra megin, tvær blæðingar undir húð á enni um 2 cm í þvermál, bólgu og eymsli í kringum nefbein, verki í vinstra gagnauga og auk þess var hann blóðugur í kringum nasir og efri vör.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarköfur:

Af hálfu brotaþola A, kt. [...], er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum kr. 1.000.000,- ásamt vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 23. júní 2018 til þess dags er liðinn verður mánuður frá því að krafan er kynnt ákærða en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. IV. kafla laga nr. 38/2001, sbr. 9. gr. laganna, allt til greiðsludags.“

Ákærði krefst aðallega sýknu, til vara að ákvörðun refsingar verði frestað en til þrautavara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa, að hún verði skilorðsbundin og að tímalengd skilorðs verði styttra en venja er fyrir. Þá er þess krafist að málsvarnarlaun eins og annar sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði. Loks krefst ákærði frávísunar einkaréttarkröfu, en til vara verulegrar lækkunar.

II.

Málsatvik. Rannsókn. Sönnunarfærsla.

Tvær frumskýrslur liggja fyrir í málinu, önnur vegna brotaþola en hin vegna B sem einnig varð fyrir árás sömu nótt. Síðarnefnda skýrslan er dagsett 23.06.2018, kl. 04:08, undirrituð af lögreglumanni nr. C, en samkvæmt henni var tilkynnt um slagsmál við Paddy‘s aðfaranótt 23. júní 2018. Tveir lögreglumenn fóru á vettvang. Þar tók á móti þeim B sem hafði orðið fyrir líkamsárás inni á Paddy‘s. Sagðist hann hafa staðið á dansgólfinu þegar hann hafi allt í einu séð svart og orðið fyrir hnefahöggi. B vissi ekki hver gerandinn væri. D, sem tjáði lögreglu að hann gæti borið kennsl á geranda, fór ásamt B með lögreglu í bifreiðinni. D bar kennsl á ákærða, sem var handtekinn á vettvangi grunaður um líkamsárás og fluttur á lögreglustöð. Í skýrslunni kemur fram að í viðræðum við ákærða hafi hann viðurkennt að hafa slegið mann einu hnefahöggi inni á barnum.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu vegna brotaþola, dagsett 23.06.2018, kl. 05:01, undirritaðri af lögreglumanni nr. E, segir að brotaþoli hafi verið blóðugur í andliti og Bmeð bólgu fyrir ofan hægra auga. Þeir hafi bent á geranda sem var fótgangandi á Ægisgötu rétt við Röstina. Sá maður hafi reynst vera ákærði sem var handtekinn á staðnum og færður á lögreglustöð. Brotaþoli kvaðst hafa verið í viðræðum við félaga ákærða eftir að ákærði hafi slegið til B inni á Paddy‘s. Skyndilega hafi ákærði komið upp að brotaþola og gripið í hann þannig að brotaþoli féll aftur fyrir sig. Brotaþoli kvaðst hafa legið á gangstéttinni þegar ákærði hafi staðið yfir sér og sparkað í sig. Brotaþoli hafi ekki getað tjáð sig um hversu oft ákærði hafi sparkað í hann og hvar eða hvort ákærði hefði veitt honum hnefahögg, sökum ölvunarástands.

Brotaþoli mætti 27. júní 2018 á lögreglustöðina í Keflavík og lagði fram kæru vegna líkamsárásar aðfaranótt 23. júní sama ár. Greindi hann þannig frá atvikum að vinur ákærða hafi ýtt í sig og brotþoli ýtt í hann á móti. Það næsta sem hann muni sé að ákærði hafi hlaupið að brotaþola og kýlt hann í andlitið, ákærði hafi síðan tekið í brotaþola og þeir endað hinum megin við götuna við Hótel Keili. Brotaþoli hafi endað á jörðinni eftir að hafa fengið nokkur högg í andlitið og bakið líka en ákærði hafi haldið áfram að reyna að sparka í brotaþola og kýla hann þar sem hann lá.

Samkvæmt ódagsettu vottorði F læknanema leitaði brotaþoli til slysa- og bráðamóttöku Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja 23. júní 2018 vegna líkamsárásar. Þar segir, haft eftir brotaþola, að hann myndi ekki nógu vel eftir atburðinum enda búinn að fá högg í andlitið og í áfalli en viti að hann hafi verið tekinn kverka taki, kýldur oft en ekki viss hvort það hafi verið frá fleiri en einum. Í vottorðinu kemur fram varðandi áverka að brotaþoli hafi verið alblóðugur í andliti eftir blæðingar úr nefi, með tvær blæðingar úr æðum undir húð á enni ca 2 cm í þvermál, bólginn og snertiaumur kringum nefbein og mjög verkjaður í vinstra gagnauga. Vegna þessara einkenna var ákveðið í samráði við sérfræðing að senda brotaþola á slysa- og bráðamóttöku í Reykjavík (LSH) til að fylgjast með honum og fá sneiðmynd af höfði. Brotaþoli hafi ekki leitað aftur til læknis á Heilbrigðisstofnuninni.

Samkvæmt vottorði G, sérfræðilæknis á bráða- og göngudeild LSH, dags. 3. september 2018, kom brotaþoli 23. júní 2018 á LSH vegna líkamsárásar. Þar er haft eftir brotaþola að hann muni ekki nákvæmlega eftir atburðarás en minntist þess þó að hafa verið tekinn kverkataki og kýldur oft í andlitið. Í vottorðinu segir varðandi áverka að brotaþoli hafi verið með nef blæðingar, mar yfir enni, bólgna efri vör og kvartað undan verkjum yfir vinstra gagnauga. Tölvusneiðmynd hafi ekki sýnt heilablæðingu. Sést hafi lítið tilfært brot í kinnholu vinstra megin og örlítil blæðing í kinnholunni. Fengið hafi verið álit háls-, nef- og eyrnalækna sem hafi talið að þetta myndi gróa sjálfkrafa og ekki hafa neina fylgikvilla.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 23. júní 2018 kvaðst ákærði hafa slegið árásarmann bróður síns inni á Paddy‘s. Spurður hvort hann myndi eftir að hafa kýlt og sparkað í brotaþola kvaðst ákærði muna það og að það hefði ekki verið sami maður og hann kýldi inni.

Meðal gagna málsins er upplýsingablað fyrir handtekinn einstakling á ensku, undirritað af ákærða, sem m. a. er með upplýsingum um rétt á lögmannsaðstoð, hljóðupptaka af lögregluskýrslu sem tekin var af ákærða í kjölfar handtöku og lögregluskýrsla, þar sem skráð er hvað sást á myndbandsupptöku af atvikinu. Tekin var lögregluskýrsla af vitninu B, 28. júní 2018. Teknar voru símaskýrslur þann 30. mars 2020 af vitnunum D, H og I.

III.

Framburður ákærða og vitnisburðir fyrir dómi.

Ákærði lýsti atburðum þannig aðhann hafi verið á barnum að drekka með vinum sínum og bróður. Þá hafi komið maður og kýlt bróður hans, ákærði kvaðst hafa kýlt árásarmann bróður síns og síðan hafi hann farið út. Þar hafi verið menn að rífast og ýtast en ákærði kvaðst hafa farið heim til sín. Ákærði neitaði því að hafa slegið eða sparkað í einhvern fyrir utan staðinn. Aðspurður kvaðst ákærði ekki muna eftir að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu enda væri langt liðið frá atvikinu. Aðspurður kvaðst ákærði nánast enga ensku hafa kunnað þegar hann kom til landsins árið 2016. Aðspurður sagði ákærði að lögregla hefði ekki spurt sig um það hvort hann vildi hafa lögmann og túlk viðstaddan skýrslutöku í málinu og ekki hafi verið útskýrt fyrir honum að hann ætti rétt á slíkri þjónustu sér að kostnaðarlausu. Aðspurður kvaðst ákærði hvorki hafa skilið hvað var að gerast í skýrslutöku né spurningar lögreglunnar. Aðspurður sagði ákærði að enskukunnátta sín væri mun betri í dag en árið 2018.

Brotaþoli kvaðst hafa séð vin sinn B kýldan inni á Paddy‘s, en hann hafi ekki séð árásarmanninn. Vinur sinn D hafi séð árásarmanninn og elt hann út af staðnum. Brotaþoli hafi þá farið út aftanvert af Paddy‘s með B. Brotaþoli hafi verið að tala við vin ákærða fyrir utan og þeir ýtt í hvor annan. Þá hafi ákærði komið allt í einu og kýlt brotaþola í gagnaugað, þeir hafi svo færst yfir götuna frá Paddy‘s og haldið í hvor annan. Þá hafi ákærði kýlt hann aftur, brotaþoli fallið í jörðina og ákærði hafi sparkað í hann a. m. k. einu sinni. H hafi komið og stigið inn á milli og þá hafi ákærði hlaupið í burtu. Aðspurður kvaðst brotaþoli ekki hafa tölu á hversu oft hann var kýldur en það hefði verið oftar en einu sinni. Eitt högg hafi verið í andlitið við nefið og eitt á hliðina á höfðinu, hann hafi fengið blóðnasir og verk fyrir ofan eyrað. Brotaþoli kvaðst ekki hafa bent lögreglu á ákærða sem árásarmanninn en einhver vina sinna hafi gert það. Aðspurður kvað brotaþoli að árásin hafi verið tilefnislaus og komið sér í opna skjöldu. Hann hafi verið vankaður eftir fyrsta höggið. Brotaþoli hafi leitað til læknis strax í kjölfarið vegna áverka. Brotaþoli kvað andleg áhrif árásarinnar hafa verið mikil hræðsla enn í dag við vini ákærða og að svipað gæti gerst aftur af því að hann væri að kæra. Aðspurður sagði brotaþoli að hvorki ákærði né vinir hans hefðu nálgast sig eftir atburðinn. Aðspurður um að í frumskýrslu komi fram að brotaþoli hafi ekki getað gefið nánari lýsingu á atvikinu sökum ölvunarástands, kvaðst brotaþoli hafa verið grátandi og skelkaður og því hafi hann átt erfitt með að tjá sig. Aðspurður um að atvikalýsing í frumskýrslu geti þess ekki að brotaþoli hafi verið kýldur, kvað brotaþoli það vera undarlegt því að hann hafi verið kýldur. Aðspurður kvað brotaþoli ölvunarástand ekki hafa haft áhrif á minni sitt.

Vitnið B skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið á dansgólfinu á Paddy‘s þegar hann var sleginn aftan frá og sortnaði fyrir augum, hann hafi dottið en staðið upp og farið út af staðnum. Þá hafi lögreglan komið og vitnið farið ásamt D með lögreglunni í bílnum til að finna árásaraðilann, sem D hafi sagst hafa séð. D hafi bent lögreglunni á árásaraðilann og lögreglan hafi farið út og rætt við hann. Vitnið sagði aðspurt að eftirförin hefði ekki verið óslitin. Aðspurður kvaðst vitnið hafa drukkið áfengi um kvöldið og ekki hafa séð það sem gerðist fyrir utan staðinn.

Vitnið H gaf skýrslu fyrir dómi en gat ekki borið um atriði sem máli skipta fyrir niðurstöðu dómsins.

Vitnið F, læknanemi á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja, staðfesti efni og undirritun vottorðs. Hann kvaðst hafa verið óviss um hvort um beinbrot gæti verið að ræða og því í samráði við sérfræðing vísað brotaþola til LSH í Reykjavík. Lýsing á beinbroti hafi verið tekin upp úr sjúkraskýrslu brotaþola eftir að hann fór í myndatöku á LSH. Aðspurður kvaðst vitnið hafa ritað frásögn viðkomandi af atburðum til að hann gæti áttað sig á því hverju hann væri að leita að í læknisfræðilegu sjónarmiði. Aðspurður taldi vitnið mjög ólíklegt að brotið á myndinni hafi verið gamalt því að þá sæist ekki blæðing og ætti að sjást gróandi í brotinu. Aðspurður kvað vitnið áverka hafa verið í samræmi við lýsingar á brotaþola, þ. e. að hann hafi verið kýldur.

Vitnið G, sérfræðilæknir á bráða- og göngudeild LSH, staðfesti efni og undirritun vottorðs. Vitnið staðfesti að hnefahögg hafi getað valdið beinbroti brotaþola.

Vitnið D greindi frá því að hafa verið á Paddy‘s, hann hafi snúið sér við og séð félaga sinn, B, kýldan. Árásarmaðurinn hafi gengið út og á eftir honum brotaþoli, sem hafi spurt hvort allt væri í góðu. Aðspurt kvaðst vitnið hafa labbað út á eftir brotaþola og árásarmanninum. Vitnið kvaðst hafa séð brotaþola kýldan fyrir utan oftar en einu sinni, sennilega tvisvar eða þrisvar með krepptum hnefa. Brotaþoli hafi fallið á jörðina og þá hafi vitnið komið að og dregið brotaþola frá. Árásarmaðurinn hafi þá farið af vettvangi. Vitnið kvaðst telja að sami aðili hafi kýlt brotaþola og B. Árásin hafi verið óvænt og tilefnislaus auk þess sem viðkomandi hafi augljóslega kunnað að kýla. Vitnið sagðist hafa farið með lögreglu í bíl, ásamt að hann minnti, þeim B og H. Vitnið kvaðst hafa borið kennsl á árásarmann brotaþola, sem hafi verið sami maður og lögreglan hafi handtekið. Vitnið kvaðst hafa drukkið áfengi þetta kvöld en hafa verið í ágætu ástandi og muni það sem gerðist.

Lögreglumaður C staðfesti skýrslu sína í málinu. Komið hefði útkall frá Paddy‘s um að einhver hefði verið laminn. Vinir brotaþola hefðu séð árásarmanninn og getað bent lögreglu á hann. Sá aðili var handtekinn og færður á lögreglustöð. Vitnið var ekki í lögreglubifreiðinni sem færði ákærða á lögreglustöð.

Lögreglumaður E staðfesti skýrslu sína í málinu. Vitnið mundi eftir brotaþola sem hafi verið í miklu uppnámi og særður. Aðspurt kvaðst vitnið lítið muna eftir atvikum fyrir utan það sem kæmi fram í skýrslunni. Aðspurt kvaðst vitnið muna að tveir hefðu orðið fyrir líkamsárás og lögreglan hafi haft aðgang að myndbandsupptöku að atvikinu. Vitnið staðfesti að hafa ritað upp í skýrslu lýsingu á atvikinu eftir að hafa horft á upptökuna. Þar hafi ákærði sést ráðast á brotaþola og slá hann. Aðspurt sagði vitnið að ekki léki vafi á því að árásaraðili brotaþola væri sá sem hefði verið handtekinn.

IV.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefin að sök líkamsárás við skemmtistaðinn Paddy ́s við Hafnargötu 38, Reykjanesbæ, með því að hafa ráðist á brotaþola og slegið hann í höfuðið með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut lítið tilfært brot í kinnholu vinstra megin, tvær blæðingar undir húð á enni um 2 cm í þvermál, bólgu og eymsli í kringum nefbein, verki í vinstra gagnauga auk þess að vera blóðugur kringum nasir og efri vör.

Ákærði neitar sök. Hann byggir sýknukröfu sína aðallega á því að ósannað sé að hann hafi framið það brot sem í ákæru greinir. Fleiri en hann hafi verið á vettvangi, eftirför lögreglu hafi ekki verið óslitin og árásarmanni verið lýst af brotaþola sem ljóshærðum en ekki dökkhærðum. Lögreglumaður E sé eini aðilinn sem segist hafa séð upptöku af atvikinu, en upptakan liggi ekki fyrir í málinu. Í gögnum málsins komi hvorki fram lýsing á klæðaburði né útliti árásarmannsins en lögregluskýrsla af ákærða hafi aðeins verið hljóðrituð en ekki tekin upp í mynd. Því hafi hvorki verið sýnt fram á að réttur aðili hafi verið handtekinn né sönnuð sök. Þá hafi ákærða hvorki verið boðin aðstoð lögmanns né túlks. Skýrslutaka af ákærða hafi því ekki verið í samræmi við lög og ekki verði á henni byggt í málinu. Rannsókn málsins hafi auk þess dregist úr hófi.

Ákærði bar fyrir dómi að hafa kýlt meintan árásarmann bróður síns inni á Paddy‘s en ljóst er að það var ekki brotaþoli. Ákærði kvað ekkert hafa gerst fyrir utan staðinn utan ýtingar milli manna, neitaði að hafa slegið brotaþola og kvaðst hafa farið heim til sín án þess að hafa séð eða tekið þátt í átökum. Ákærði viðurkenndi í lögregluskýrslu í kjölfar handtöku að hafa kýlt og sparkað í brotaþola fyrir utan Paddy‘s. Ákærði, sem er frá Króatíu og hefur búið hér frá árinu 2016, kvaðst fyrir dómi ekki muna eftir skýrslugjöf hjá lögreglu enda langt um liðið. Hins vegar kvaðst ákærði muna að hann hefði ekki skilið spurningar lögreglu og honum hefði ekki verið boðin aðstoð lögmanns eða túlks. Í málinu liggur fyrir upplýsingablað fyrir handtekna einstaklinga á ensku, undirritað af ákærða. Þar koma m. a. fram upplýsingar um að hann eigi rétt á lögmannsaðstoð. Í hljóðupptöku af skýrslu ákærða hjá lögreglu, sem liggur fyrir í málinu, lýsir hann atvikum og svarar spurningum á ensku. Að mati dómsins er innbyrðis ósamræmi í framburði ákærða um yfirheyrslu hjá lögreglu þar sem hann segist ekki muna eftir henni en segist á sama tíma muna að hann hafi ekki skilið spurningar og honum hafi ekki verið boðin aðstoð lögmanns eða túlks. Samræmist það heldur ekki framburði hans hjá lögreglu í kjölfar handtöku eða gögnum málsins að öðru leyti. Þá er ljóst af gögnum málsins og framburðum vitna að ráðist var á brotaþola fyrir utan Paddy‘s á þeim tíma er ákærði fór út af staðnum en ákærði bar um að ekkert hefði gerst þar, fyrir utan að menn hefðu ýtt í hvern annan. Telst framburður ákærða því ótrúverðugur.

Í málinu liggur fyrir lögregluskýrsla, þar sem skráð er að á myndbandsupptöku af atvikinu sjáist ákærði hlaupa að brotaþola og slá hann með hægri hnefa. Myndbandsupptakan var ekki vistuð í samræmi við 1. mgr. 53. gr. og 1. málsl. 1. mgr. 54. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Af þeim sökum var ekki unnt að leggja hana fram í málinu. Þrátt fyrir þessa handvömm við rannsókn málsins, sem verður aðteljast ámælisverð, þykir engu að síður unnt að líta til þess sem fram kemur í skýrslunni, til stuðnings öðrum gögnum málsins og framburði vitna.

Eins og áður er rakið liggja tvær frumskýrslur lögreglu fyrir í málinu sem ekki eru samhljóða um það hverjir hafi farið með lögreglu og borið kennsl á ákærða sem árásarmann brotaþola. Verður ráðið af framburði lögreglumanns E og vitnisins D, að það hafi verið sá síðarnefndi og vitnið B, sem hafi farið með lögreglu, en ekki brotaþoli og B.

Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og hvort hún sé réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Að mati dómsins er framburður brotaþola trúverðugur. Telst hann vera stöðugur og er ekki á það fallist að misræmi hafi falist í framburði hans þótt í frumskýrslu hafi hann ekki greint nákvæmlega frá atvikum og hafi sagt árásarmann ljóshærðan hjá lækni. Hvort það var sakir ölvunar, eða vegna þess að brotaþoli var í miklu uppnámi eins og hann bar um fyrir dómi liggur fyrir í gögnum málsins að hann lýsti því hjá tveimur læknum, sem skoðuðu hann strax íkjölfar árásarinnar, að hafa verið laminn í andlitið auk þess að lýsa atvikum með sama hætti þegar hann kærði málið til lögreglu.

Framburður brotaþola fær stoð af skýrum og greinargóðum framburði vitnisins D fyrir dómi, sem hefur borið um að hafa séð ákærða kýla brotaþola a. m. k. tvívegis í höfuð auk þess sem hann benti lögreglu á árásarmanninn og varð vitni að handtöku hans. Framburður vitnisins fyrir dómi er í fullu samræmi við framburð hans hjá lögreglu. Framburður vitnisins varðandi það að borin hafi verið kennsl á ákærða sem árásaraðila og handtöku hans fær vissa stoð í framburði vitnisins B. Það að ákærði sé árásarmaðurinn fær einnig stoð í vitnisburði lögreglumanns E, sem bar fyrir dómi að á fyrrgreindri myndbandsupptöku hafi sá sem þar sést veita brotaþola höfuðhögg verið ákærði, sem lögreglumaðurinn hafi handtekið. Er því nægilega upplýst í málinu að mati dómsins að árásarmaður brotaþola hafi verið handtekinn og ekki geti hafa verið um annan árásarmann að ræða en ákærða. Þá var brotaþoli samkvæmt gögnum málsins með áverka sem samrýmast frásögn hans af atburðum.

Að öllu þessu virtu telur dómurinn nægilega sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru frá 12. apríl 2021 og þykir brot ákærða réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

V.

Refsiákvörðun, einkaréttarkrafa o. fl.

Samkvæmt sakavottorði, dags. 27. mars 2020, hefur ákærði ekki áður gerst brotlegur við refsilög og horfir það til málsbóta, sbr. 5. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Hins vegar er um að ræða ofbeldisbrot, algjörlega að tilefnislausu sem beindist að mikilvægum verndarhagsmunum með tjóni fyrir brotaþola. Horfir það til refsiþyngingar samkvæmt 1. og 2. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Rannsókn málsins, sem hvorki getur talist flókin né umfangsmikil, hefur dregist úr hófi, en atvik áttu sér stað í lok júní 2018. Rannsóknin lá niðri frá byrjun september 2018 til 30. mars 2020, þegar teknar voru símaskýrslur af þremur vitnum. Ákæra var ekki gefin út fyrr en ári síðar eða í apríl 2021. Verður ákærða ekki kennt um þennan drátt sem gengur gegn málshraðareglu 2. málsl. 3. mgr. 18. gr. og 2. málsl. 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Verður litið til þess við ákvörðun refsingar.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, sem verður í ljósi þess tíma sem liðinn er öll skilorðsbundin í eitt ár eins og nánar kveður í dómsorði.

Miskabótakrafa brotaþola að fjárhæð 1.000.000 króna er þannig rökstudd að um sé að ræða tilefnislausa og fólskulega líkamsárás sem ákærði beri ábyrgð á samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Sú ólögmæta meingerð sem fólst í líkamsárásinni hafi valdið brotaþola bæði líkamlegum og andlegum óþægindum en hin síðarnefndu séu enn til staðar. Ákærði byggir á því að þessi kröfuliður sé of hár. Ekki liggja fyrir gögn í málinu um andlega líðan brotaþola. Að mati dómsins má almennt gera ráð fyrir miska vegna líkamstjóns af þeim toga sem hér um ræðir. Að því virtu og með vísan til dómaframkvæmdar verða miskabætur ákveðnar að álitum og þykja hæfilega ákveðnar 300.000 krónur. Ákærða var kynnt bótakrafan með birtingu ákæru þann 17. maí 2021 og reiknast því dráttarvextir frá 17. júní sama ár. Skal ákærði greiða málskostnað vegna meðferðar kröfunnar, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, sem hæfilegur þykir 306.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað. Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, semað virtu umfangi máls og með hliðsjón af tímaskýrslu þykja hæfilega ákveðin 585.900 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá verður ákærða gert að greiða annan sakarkostnað sem samkvæmt reikningum er að fjárhæð 73.342 krónur.

M-kvk-nf T-x-x héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómarinn tók við málinu 1. október 2021 en hafði engin afskipti af málinu fyrir þann tíma.

Dómsorð:

Ákærði, D-x-x R-x-x, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A, kt. [...], 300.000 krónur í miskabætur, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2 001 um vexti og verðtryggingu, frá 23. júní 2018 til 17. júní 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 306.9 00 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 585.900 krónur, og annan sakarkostnað, 73.342 krónur.

M-kvk-nf T-x-x