S-574/2014

Mál þetta, sem þingfest var 20. nóvember 2014 og dómtekið 26. janúar sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 28. október 2014, á hendur E-kvk-þgf S-kvk-þgf H-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Álfhólsvegi 53, Kópavogi, „fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 11. september 2014, ekið bifreiðinni NE-576 óhæf um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 1,3 ng/ml) austur Bústaðaveg í Reykjavík, við Kringlumýrarbraut, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Ákærða kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og neitaði sök. Fór verjandi ákærðu fram á frest til að skila greinargerð en fyrir það þinghald tilkynnti hann dóminum að ekki væri þörf á að skila greinargerð í málinu. Fór aðalmeðferð fram 26. janúar sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Málsatvik.

Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu var hún í eftirliti, þann 11. september 2014, þegar hún veitti bifreið ákærðu athygli. Var bifreið ákærðu ekið af Nýbýlavegi og norður Hafnarfjarðarveg og síðan upp á Bústaðaveg. Gaf lögreglan henni þá merki með forgangsljósum um að stöðva akstur, sem ákærða gerði. Hafði lögreglan tal af ökumanni sem reyndist vera ákærða og framvísaði hún akstursheimild til bráðabirgða. Tók lögreglan eftir því, þegar hún ræddi við ákærðu, að augasteinar hennar voru samandregnir og hún virkaði stressuð. Var ákveðið að taka þvagsýni af ákærðu og hún beðin um að koma inn í lögreglubifreiðina þar sem hún var handtekin vegna gruns um akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Hafi ákærða sagt við lögreglumennina að líklega myndi koma jákvæð svörun á fíkniefni í þvagprufu þar sem hún hafi reykt kannabis og tekið amfetamín. Var ákærða í framhaldi færð á lögreglustöð á Grensásvegi í Reykjavík til að taka þvagsýni af henni. Ákærða hafi hins vegar ekki getað gefið þvagsýni og hafi því blóðsýni verið tekið úr henni í framhaldi. Var blóð tekið úr ákærðu klukkan 12:30 þann sama dag. Segir í frumskýrslunni að afskiptin af ákærðu hafi verið klukkan 11:12. Staðfesti vitnið A skýrsluna fyrir dóminum.

Í gögnum málsins liggur fyrir handrituð skýrsla að hluta vegna fíkniefnaaksturs. Kemur þar fram dagsetning, tími og aðrar persónulegar upplýsingar um ákærðu. Þá er handritað inn á staðlaðan texta að ákærða hafi verið stöðvuð þann 11. september 2014 kl. 11:32 en handritað er tölustafurinn 1 ofan í tölustafinn 3, þannig að bæði má lesa úr að klukkan hafi verið 11:12 og/eða 11:32. Þetta skjal undirritaði ákærða ásamt lögreglumanni. Þá liggur fyrir skjal sem inniheldur upplýsingar handa þeim sem hafa verið handteknir. Undirritaði ákærða það skjal einnig, sem er dagsett 11. september 2014, klukkan 11:31. Blóðtökuvottorð liggur fyrir, dagsett 11. september 2014, klukkan 12:34. Þá liggur fyrir beiðni um lyfjarannsókn þar sem kemur fram í atvikalýsingu að málsaðili hafi ekki getað gefið þvagsýni en viðurkenni neyslu efna. Hafi ökumaður nefnt neyslu á THC og amfetamíni.

Í málinu liggur fyrir matsgerð frá Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði þar sem fram kemur að tetrahýdrókannabínól, 1,3 ng/ml, hafi mælst í blóði ákærðu.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærða gaf skýrslu fyrir dóminum og neitaði því að hafa verið óhæf til að aka bifreiðinni umrætt sinn. Hafi hún verið á leið til læknis. Þegar lögreglan hafi stöðvað hana hafi henni orðið svo um að hún hafi tekið „jónu“ sem hafi legið í öskubakkanum, kveikt í henni og reykt nokkra smóka áður en lögreglan kom að bifreið hennar. Þá hafi hún verið búin að vera edrú í meira en ár. Hafi hún sagt við lögregluna að líklega myndi mælast í þvagi hennar fíkniefni en hún hafi aldrei nefnt amfetamín. Kvað hún um tvær til þrjár mínútur hafa liðið frá því að lögreglan stöðvaði hana og þar til lögreglumenn komu að bifreið hennar. Kvaðst ákærða hafa reykt sígarettur á þessum tíma en ekki reykt áður en hún lagði af stað til læknisins.

Vitnið A lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dóminum. Kvaðst hann hafa veitt bifreið ákærðu athygli ásamt félaga sínum og þeir ákveðið að kanna réttindi ökumannsins. Aðspurt kvað vitnið að venja væri, þegar kannað sé með ökumenn, að skoða háttsemi þeirra og hvort eitthvað væri að sem gæfi til kynna grunsemdir um ávana- og fíkniefnaakstur, eins og stress, sjáaldur augna o.fl. Í þessu tilviki hafi sjáaldur ökumanns verið þannig að ástæða hafi verið til að kanna ástand hans betur. Ákærða hafi þá sagt að það myndi örugglega mælast fíkniefni í þvagi hennar þar sem hún hefði reykt kannabis og tekið inn amfetamín. Aðspurt kvað vitnið ekki hafa lagt reykingalykt út úr bifreið ákærðu né reykingalykt verið af henni þegar hún kom inn í lögreglubifreiðina. Kvað vitnið eingöngu nokkrar sekúndur hafa liðið frá því að lögreglubifreiðin var stöðvuð og þar til vitnið hafði tal af ákærðu. Þá kvað vitnið ákærðu ekki hafa getað gefið þvagsýni á lögreglustöðinni svo að ákveðið hafi verið að taka blóð strax úr ákærðu. Þar hafi ákærða fengið skjal með upplýsingum fyrir handtekna menn og hún undirritað. Tímasetningin sem komi fram á skjalinu sé sá tími sem undirritun eigi sér stað. Aðspurt um tímaskráningu í handritaðri skýrslu kvað vitnið tímann við gerð skýrslunnar koma fram efst en tímann þegar lögreglan stöðvar ökumann koma fram neðst. Kannaðist vitnið ekki við breytingarnar sem gerðar voru á tímanum neðst í skýrslunni.

Vitnið B lögreglumaður lýsti aðdraganda afskipta lögreglunnar af ákærðu á sama hátt og vitnið A. Kvaðst vitnið hafa farið út úr lögreglubifreiðinni og talað við ákærðu og beðið um ökuskírteini. Það sé venja við slíkt eftirlit að skoða háttalag ökumanns og meta hvort ástæða sé til að kanna ástand hans nánar. Hafi það verið mat þeirra í þessu tilviki að ákærða hafi verið undir áhrifum. Ekki hafi verið lykt úr bifreið ákærðu þegar vitnið kom að henni en ákærða hafi sagt sér að það myndi örugglega mælast efni í þvagi hennar. Ákærða hafi einnig rætt það inni í lögreglubifreiðinni. Nokkrar sekúndur hafi liðið frá því að lögregla gaf ökumanni merki um að stansa og þar til lögreglumaður talaði við ökumann en um fimmtán mínútur hafi kannski liðið frá því að ákærða var stöðvuð og þar til þau voru komin á lögreglustöðina á Grensásvegi. Ákærða hafi ekki getað gefið þvagsýni á lögreglustöðinni svo að ákveðið hafi verið að taka blóðsýni úr henni. Ekki hafi verið tekin sérstök skýrsla af ákærðu í kjölfarið og hún látin laus. Skýrsla vegna fíkniefnaaksturs, sem ákærða undirritaði á lögreglustöðinni, var borin undir vitnið. Kvaðst vitnið ekki vita né muna hvers vegna skrifað hafi verið ofan í tímasetningu á skjalinu.

Vitnið C deildarstjóri gaf símaskýrslu fyrir dóminum og lýsti aðferðum við rannsókn á því hvort ávana- og fíkniefni mælist í blóði. Vitnið kvaðst ekki geta tjáð sig um það hvenær eða hversu mikið magn ökumaður hafi reykt áður en blóðsýni var tekið, það sé ekki hægt að reikna það aftur í tímann í þessu máli. Kvað vitnið að frá því að kannabis sé reykt fari það mjög fljótlega út í blóðið, innan fimmtán mínútna, og svo falli það mjög hratt niður. Í þessu tilviki sé magnið lágt en vitnið taldi líklegra að lengri tími hefði liðið frá því að ákærða hefði reykt efnið en klukkustund, það væri þó ekki útilokað að það væri styttri tími.

Forsendur og niðurstöður.

Ákærða neitar sök í máli þessu og kvaðst hafa í einhverju óðagoti tekið „j-kvk-þf“ sem hafi legið í öskubakka bifreiðarinnar og reykt hana eftir að lögreglan stöðvaði hana en áður en lögreglan hafði afskipti af henni. Kvað hún um tvær til þrjár mínútur hafa liðið þar til lögreglan kom að henni. Vitnin B og A lögreglumenn kváðu bæði fyrir dóminum að frá því að lögreglubifreiðin staðnæmdist hjá bifreið ákærðu hafi ekki liðið nema nokkrar sekúndur þar til þeir höfðu tal af ákærðu. Þá sögðust vitnin ekki hafa fundið reykingalykt úr bifreið ákærðu né af henni þegar hún kom inn í lögreglubifreiðina. Ákærða kvaðst sjálf ekki hafa reykt á leið sinni til læknisins, fyrir utan jónuna. Er framburður ákærðu um reykingar kannabis, eftir að lögreglan stöðvaði hana, afar ótrúverðugur, enda verður að segjast að vanur lögreglumaður hefði strax áttað sig á því ef reykjarlykt vegna kannabisreykinga í bifreið hefði lagt út úr bifreiðinni. Svo var ekki. Verður framburður ákærðu um þetta virtur að vettugi. Óumdeilt er að umrædd fíkniefni fundust í blóði ákærðu eins og greinir í matsgerð rannsóknastofu Háskóla Íslands og er ekki deilt um þær niðurstöður. Verjandi ákærðu fór mikinn um tímaskráningu í frumskýrslu lögreglu og skýrslu sem ákærða undirritaði á lögreglustöð, þar sem sjá mátti tvær tímaskráningar um þann tíma er ákærða var stöðvuð og taldi að ekki væri á þeim byggjandi. Í frumskýrslu lögreglu segir að brotið hafi átt sér stað kl. 11:12. Vitnið B taldi að um fimmtán mínútur hafi liðið frá því að ákærða var stöðvuð og þar til komið var með hana á lögreglustöðina. Ákærða undirritaði skjal um handtekna menn á lögreglustöðinni kl. 11:31 og gerð ofangreindrar skýrslu, sem ákærða undirritaði á lögreglustöðinni, er sögð vera kl. 11:32. Brotið er í sömu skýrslu sagt vera kl. 11:32 eða 11:12, þar sem tölustafurinn 1 hafði verið ritaður ofan í tölustafinn 3. Telur dómurinn þessa tvíritun ekki skipta máli við niðurstöður málsins þar sem fyrir liggur að í frumskýrslu sé brotið framið kl. 11:12 og vitnin kváðu bæði að ákærða hafi undirritað ofangreind skjöl þegar komið var með hana á lögreglustöðina, sem er um tuttugu mínútum síðar. Hefur þessi ritun ofan í tölustafinn 3 enga þýðingu við úrlausn málsins. Telur dómurinn ákæruvaldið hafa sýnt fram á lögfulla sönnun þess að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og verður ákærða sakfelld fyrir hana en háttsemin er réttilega heimfærð til refsiákærða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði ákærðu gekkst hún undir sátt 19. ágúst 2010 vegna fíkniefnaaksturs og var gert að greiða sekt í ríkissjóð og svipt ökurétti. Ákærða gekkst aftur undir sátt þann 23. febrúar 2011 fyrir fíkniefnaakstur og að aka svipt ökurétti og var gert að greiða sekt til ríkissjóðs og svipt ökurétti. Þann 26. maí 2011 var ákærðu gert að greiða sekt í ríkissjóð og svipt ökurétti með viðurlagaákvörðun vegna fíkniefnaaksturs og fyrir að aka svipt ökurétti. Var þar um hegningarauka að ræða við fyrra brot. Aðrar refsingar hafa ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Að þessu virtu og með vísan til sakaferils ákærðu er refsing hennar ákveðin fangelsi í einn mánuð. Ekki eru skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna. Þá ber að svipta ákærðu ökurétti ævilangt. Að auki verður ákærða dæmd til að greiða allan sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirliti 79.228 krónur, auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., sem dómari telur hæfilega ákveðin 186.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð.

Ákærða, E-kvk-nf S-kvk-nf H-kvk-nf, sæti fangelsi í einn mánuð.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt.

Ákærða greiði allan sakarkostnað, 265.228 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 186.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 29.1.2015.