S-896/2006

Mál þetta sem dómtekið var 20. desember s.l. að loknum munnlegum málflutningi er höfðað með 5 ákærum dagsettum 30. júní 2006, 19. júlí 2006, 25. júlí 2006, 26. júlí 2006 og 13. september 2006 á hendur V-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Silfurtúni 18c, Garði og H-kk-þgf J-kk-þgf Ó-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Heiðarholti 44d, Keflavík, fyrir eftirtalin brot:

1. Umferðarlagabrot V-kk-nf A-kk-nf, ákæra dagsett 30. júní 2006.

Hraðakstur, með því að hafa, fimmtudaginn 21. apríl 2005, ekið bifreiðinni MU-413 vestur Reykjanessbraut vestan við Vogaveg með allt að 140 km hraða á klst., en þarna er hámarkshraði 90 km á klst. (ML 34-2005-3084).

II.

Hraðakstur, með því að hafa, miðvikudaginn 1. júní 2005, ekið bifreiðinni VP-726 suður Garðveg með allt að 161 km hraða á klst. þegar tekið hefur verið tillit til vikmarka, sem í þessu tilfelli voru 5 km á klst., en þarna er hámarkshraði 90 km á klst. (ML 34-2005-4780).

Telst þetta varða við 2. mgr. 37.gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar sbr. 100.gr. umferðarlaga. Jafnframt er þess krafist að ákærði fái 4 punkt fyrir hvorn ákærulið eða samtals 8 punkta, skv. 7.gr., sbr. viðauka, reglugerðar nr. 431/1998 um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna umferðarlagabrota og hann dæmdur til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 1. og 2.mgr. 101.gr. umferðarlaga, sbr. 4.gr. laga nr. 57/1997, og 8.gr., sbr. 10.gr. reglugerðar nr. 431/1998 vegna vítaverðs aksturs og 9 uppsafnaðra punkta, en ákærði er með ökurétt til bráðabirgða.

2. Líkamsárás, eignaspjöll o.fl., ákæra dags. 19. júlí 2006.

1. Á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudags 28. nóvember 2004 að Garðbraut 17, Garði, ráðist á A-kk-þf B-kk-þf, Háteigi 23, Keflavík, með hnefahöggum í andlit svo hann hlaut mar og bólgu kringum vinstra auga.(Mál nr. 034-2004-04286)

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

2. Á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf fyrir líkamsárás með því að hafa að kvöldi 14. apríl 2005 við Gokartbrautina við Njarðvíkurveg, Reykjanesbæ, ráðist á J-kk-þf E-kk-þf H-kk-þf með hnefahöggum og spörkum svo hann hlaut eymsli á vöðvafestum á hnakka, sár á neðri vör við hægra munnvik, sár á efri vör við hægra munnvik, skrámur og bólgubletti á hægri framhandlegg. (Mál nr. 034-2005-02819)

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

3. Á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf fyrir hótanir með því að hafa fimmtudag 18. ágúst 2005 hringt í E-kk-þf S-kk-þf J-kk-þf, Lindartúni 2, Garði, og haft uppi við hann hótanir, meðal annars um að gera hann höfðinu styttri. (Mál nr. 034-2005-08046)

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

4. Á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudags 10. september 2005 slegið R-kk-þf D-kk-þf D-kk-þf, Sunnubraut 23, Garði, hnefahöggi í andlit svo að hann hlaut roða á hægri augabrún, roða og bólgu undir hægra auga og glóðarauga. (Mál nr. 034-2005-08788)

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

5. Á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt 6. nóvember 2005 ráðist á Á-kk-þf S-kk-þf, Hlíðargötu 35, Sandgerði, á Tjarnargötu í Keflavík á móts við veitingahúsið Traffic með því að skalla hann í andlit, með hnefahöggi og höggum með olnboga í andlit svo Á-kk-nf hlaut ca. 2 cm sár á enni miðlægt yfir vinstri augabrún og glóðarauga. (Mál nr. 034-2005-11126)

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

6. Á hendur ákærðu V-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf og H-kk-þgf J-kk-þgf Ó-kk-þgf yrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt 18. febrúar 2006 utan við húsið Hringbraut 92b, Keflavík, ráðist í sameiningu með hnefahöggum á S-kk-þf G-kk-þf, Hringbraut 92b, Keflavík svo brotnuðu í munni hans tvær tennur, tönn nr. 14 og tönn nr.46, hann hlaut mar og bólgu allt kringum hægra auga og blæðingar undir hornhimnu á neðri helmingi augans. (Mál nr. 034-2006-01894)

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

7. Á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt 25. apríl 2006 við og inni í Flugstöð Leifs Eiríkssonar ráðist á Þ-kk-þf J-kk-þf D-kk-þf, Mávabraut 9f, Reykjanesbæ, með hnefahöggum, rifið í hár hans og fellt hann og sparkað í hann liggjandi svo hann hlaut sár í vinstra eyra og eymsli í baki á lendhryggjum L 3, 4 og 5. (Mál nr. 035-2006-04160)

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

8. Á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf fyrir eignaspjöll með því að hafa aðfaranótt 23. apríl 2006 kastað steini inn um rúðu á svefnherbergi í íbúð Þ-kvk-ef J-kvk-ef að Hafnargötu 34, Keflavík, en auk þess að hafa brotið rúðuna skemmt með þessu hjónarúm, náttborð, tölvu og rúmteppi í herberginu. (Mál nr. 034-2006-04213)

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

9. Á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf fyrir hótanir með því að hafa í byrjun júní 2006 á bílaplani við Ný-ung við Hafnargötu í Keflavík, gengið að bifreið sem Þ-kk-nf J-kk-nf D-kk-nf, Mávabraut 9f, Reykjanesbæ, sat í og sagt við Þ-kk-þf: “Ef þú dregur ekki kæruna til baka mun ég koma heim til þín og gera eitthvað við þig og fjölskyldu þína, ég ætla ekki að sitja inni út af vitleysunni í þér”. Hótunina taldi Þ-kk-nf til þess fallna að vekja hjá honum ótta um líf, heilbrigði og velferð sína og fjölskyldu sinnar. (Mál nr. 034-2006-05831)

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Eftirtaldar skaðabótakröfur eru gerðar í máli þessu.

1. Sjá lið 5. í ákæru. Gerð er krafa um að ákærði V-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf verði dæmdur til að greiða Á-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, kr. 429.035.- ásamt vöxtum af kr. 313.250.- skv. 8. sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. nóvember 2005 til þess dags er liðinn verður mánuður frá því er krafa er kynnt ákærða en frá þeim degi af kr. 429.035.- með dráttarvöxtum skv. III. kafla laga nr. 38/2001 sbr. 9. gr. laganna allt til greiðsludags.

2. Sjá lið 6. í ákæru. Gerð er krafa fyrir hönd S-kk-ef G-kk-ef, kt. 000000-0000, um að ákærði V-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf verði dæmdur til að greiða S-kk-þgf kr. 623.615.- ásamt vöxtum af kr. 497.400.- skv. 8. sbr. 4. gr. laga nr 38/2001 frá 18. febrúar 2006 til þess dags er liðinn verður mánuður frá því krafa þessi er kynnt ákærða en frá þeim degi af kr. 623.615.- með dráttarvöxtum skv. III. kafla laga nr. 38/2001 sbr. 9. gr. laganna allt til greiðsludags.

3. Sjá lið 7. í ákæru. Þ-kk-nf J-kk-nf D-kk-nf, kt. 000000-0000, gerir kröfu um skaðabætur úr hendi ákærða V-kk-ef A-kk-ef G-kk-ef að upphæð kr. 50.000.-.

4. Sjá lið 8. í ákæru. Þ-kvk-nf J-kvk-nf, kt. 000000-0000, gerir skaðabótakröfu á hendur ákærða V-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf og verður krafan skilin svo að hún sé um kr. 225.000 og þá er krafist vaxta samkvæmt 7. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi 25. apríl 2006 og síðar dráttarvaxta samkvæmt III. kafla vaxtalaga til greiðsludags.

5. Sjá lið 9. í ákæru. Þ-kk-nf J-kk-nf D-kk-nf, kt. 000000-0000, gerir kröfu um skaðabætur úr hendi ákærða V-kk-ef A-kk-ef G-kk-ef að upphæð kr. 100.000.-.

3. Eignaspjöll, ákæra dagsett 26. júlí 2006.

Með því að hafa að kvöldi 25. febrúar ráðist með spörkum að bifreiðinni TD 188 sem stóð í innkeyrslu við Heiðarholt 10-12, Keflavík, og með því dældað hliðar og bretti á bifreiðinni.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu er krafa eiganda bifreiðarinnar, G-kvk-ef B-kvk-ef, Heiðarholti 22c, Keflavík, um að ákærði greiði henni skaðabætur kr. 217.398.-.

4. Eignaspjöll, ákæra dagsett 25. júlí 2006.

Með því að hafa aðfaranótt 20. mars 2005 sparkað í bifreiðina KZ 317, eign S-kvk-ef H-kvk-ef H-kvk-ef, Faxabraut 16, Keflavík, svo lítil dæld kom á afturbretti bifreiðarinnar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

5. Líkamsárás, ákæra dagsett 13. september 2006.

Með því að hafa aðfaranótt aðfaranótt 18. júní 2006 á gangstétt við Kaupvangsstræti 1, Akureyri, ráðist á H-kk-þf A-kk-þf S-kk-þf, kt. 000000-0000, Jörundarholti 13, Akranesi, og slegið hann hnefahögg í andlit svo hann hlaut bólgu kringum vinstra auga og og sár ofarlega á vinstri kinn.

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981 og 110. gr. laga nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu er skaðabótakrafa H-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef sem krefst bóta vegna áverka og miska, sem skal metinn hæfilegur af dómara, og krafist er vaxta samkvæmt 7. gr. vaxtalaga frá tjónsdegi, síðar dráttarvaxta samkvæmt 3. kafla vaxtalaga til greiðsludags.

Í þinghaldi 14. nóvember s.l. féll ákærandi frá kröfum á hendur ákærða V-kk-þgf í 5. og 9. tölulið ákæru, dags. 19. júlí s.l. dskj. nr. 5 og jafnframt var fallið frá kröfum á hendur H-kk-þgf J-kk-þgf Ó-kk-þgf, sem lýst er í 6. tölulið hennar.

Ákærður hefur viðurkennt að hafa framið þá verknaði sem hann er sakaður um í ákæru, dags. 13. júní 2006 dskj. nr. 2, í 1., 3., 4. og 7. tölulið ákæru dags. 19. júlí 2006, dskj. nr. 15, í ákæru dags. 25. júlí 2006, dskj. nr. 18 og ákæru dags. 13. september 2006 dskj. nr. 21 og verða þessi mál dæmd samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1940, en með játningu ákærða, sem er í samræmi við rannsóknargögn málsins er sannað að ákærður hefur gerst sekur um þá verknaði sem honum eru þar gefnir að sök og rétt eru færðir ril refsiákvæða.

Ákærður hefur neitað sök um önnur ákæruatriði og krefst þess að kröfum í 2. ákærulið ákæru merkt dskj. nr. 5 verði vísað frá dómi, en að öðru leyti er krafist vægustu refsingar sem verði skilorðsbundin. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna til skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-kk-ef hdl., sem verði að hluta greidd úr ríkissjóði.

Málavextir.

1. 2. töluliður ákæru merkt dskj. nr. 5.

Ákærður hefur gert kröfur um að þessum ákærulið verði vísað frá dómi, þar sem kærandi hafi fallið frá kæru í málinu. Hann vísi þar til þeirrar meginreglu, að kærandi eða sá sem misgert er við, ráði yfir sakarefninu, þegar afleiðingar líkamsárásanna eru ekki meiri en getur í 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, en samt er málsókn alltaf opinber, en almenningshagsmunir þurfa að vera fyrir hendi. Mál er því ekki höfðað ef brotaþoli fellur frá kæru, nema líkamsárásin sé það gróf þrátt fyrir afleiðingar, að það verði ekki látið óátalið.

Líkamsárás sú, sem ákærður er sakaður um í þessum lið eru spörk í skrokk og höfuð kæranda og verður það að teljast það hættuleg árás að fallist verður á að út frá almenningshagsmunum hafi verið rétt að höfða málið og er frávísunarkrafa ákærða ekki tekin til greina.

Atvik í málinu eru nokkuð ljós, en ákærða og kæranda ber í meginatriðum saman í framburðum sínum, en samkvæmt þeim og rannsóknargögnum málsins þ.á m. framburði vitna hjá lögreglu er atburðarrásin þessi.

Ákærður og J-kk-nf E-kk-nf H-kk-nf, kærandinn í málinu, voru um kl. 20:00 við Gokartbrautina við Njarðvíkurveg í Reykjanesbæ, er ákærður veittist að kæranda og sakaði hann um að hafa stolið frá sér bílvél og svo hafði ákærður slegið til kæranda og hann slegið á móti án þess að hitta, en í framhaldi af því hafði ákærður slegið hann eitt eða fleiri högg í hnakkann svo að hann féll í jörðina. Eftir það hafði ákærður sparkað í kæranda þar sem hann lá á jörðinni og hafi þetta verið nokkur spörk, sem kærandi kvað hafa lent á síðunni, brjóstkassanum, hægri hendinni sem hann hafi borið fyrir sig og tvö spörk hafi lent á andliti, og af því sem fram er komið hjá kæranda og vitnum, sem báru vitni hjá lögreglu var sparkað af miklu afli. Ákærður hefur viðurkennt að hafa sparkað fjórum sinnum í kæranda í fætur og skrokk hans, en hann kvað eitt höggið gæti hafa lent á andliti kæranda, en það hafi ekki verið ætlunin og hann ekki miðað sérstaklega á andlit hans.

Í vottorði frá Heilbrigðisstofnun Suðurnesja kemur fram, að við skoðun 15.4.2005 hafi verið eymsli á hnakka kæranda, sár á neðri vör við hæ. munnvik. Einnig hafi verið sár á efri vör við hæ. munnvik. Ekki hafi verið merki um áverka á búki.

Ákærður kannast við að þessir áverkar geti hafa verið eftir hann og þeir falla og að lýsingu kæranda á atlögunni. Ákærður hefur látið að því liggja, að kærandi hafi getað fengið einhverja af áverkunum eftir árásina, en kærandi kannast ekki við það og er það ósannað.

Ákærður kvaðst ekki hafa beitt miklu afli og ætlunin hafi verið að hræða kæranda til að skila vélinni, en kærandi hefur alfarið neitað því að hafa tekið vélina.

Telja verður að næg sönnun sé fram komin um að ákærður hafi veitt J-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf þá áverka sem hann er sakaður um í ákæru og með þargreindum hætti og hefur hann með því gerst brotlegur við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

B. 6. ákæruliður, ákæra merkt dskj. nr. 5.

Af því, sem fram er komið í málinu með framburði ákærða og vitna sem og rannsóknargögnum þess, eru atvik þessi:

Kærandi málsins S-kk-nf G-kk-nf og A-kk-nf S-kk-nf höfðu aðfararnótt 18. febrúar 2006 komið akandi að húsi foreldra S-kk-ef að Hringbraut 92b, Keflavík, þangað sem S-kk-nf þurfti að skreppa snöggvast inn, en A-kk-nf beið í bifreið S-kk-ef á meðan. Þá höfðu komið þar að ákærður og meðákærður H-kk-nf og kom fram hjá ákærða, að hann ætti erindi við S-kk-þf, sem A-kk-þgf kæmi ekki við, en hann taldi S-kk-þf hafa gert á hlut sinn nokkru áður, er hann hafi í akstri bifreiðar sinnar þvingað ákærða á bifreið sem hann var á, út fyrir veg, svo að bifreiðin hafi skemmst er hún hafi lent á stórum steini. Þetta hefur S-kk-nf ekki viljað kannast við og vísaði í annað atvik til sönnunar um að þetta fáist ekki staðist.

S-kk-þgf og A-kk-þgf ber saman um að er S-kk-nf hafi komið út úr húsinu hafi ákærður kallað til hans, og er S-kk-nf hafi labbað til hans hafi ákærður látið eins og hann ætlaði að heilsa S-kk-þgf en í staðinn slegið hann í andlitið og hafði S-kk-nf þá hörfað frá og haldið fyrir augað á sér. Hann hafði ætlað að hlaupa aftur inn í húsið, en útidyrahurðin verið læst og ákærður og meðákærður H-kk-nf þá farið að honum og hann lent undir þeim og vitnið A-kk-nf segir að þeir hafi lamið S-kk-þf á fullu í magann og hnakkann og nánar spurt sagði vitnið að ákærði hafi haft sig meir í frammi og hafi meðákærði H-kk-nf staðið við bakið á S-kk-þgf en ákærður hafi slegið S-kk-þf á meðan. Þeim ber saman um að meðákærði hafi slegið í hnakka 2-3 högg að því A-kk-nf ætlaði, en til viðbótar hafi ákærður slegið S-kk-þf 10-15 högg annarsstaðar. Foreldrar S-kk-ef höfðu orðið vör við læti þarna við útidyrnar og hafði faðir kæranda G-kk-nf B-kk-nf farið út og skakkað leikinn. Hann hafði tekið ákærða ofan af S-kk-þgf, en meðákærði hafði þá hlaupið burt, en það þrykkt ákærða upp að vegg, en hann svo farið og kom fram hjá A-kk-þgf, að ákærður hafi verið með hótanir gagnvart G-kk-þgf og brotið í framhaldi af því loftnetið á bifreið S-kk-ef um leið og hann fór.

Vitnið G-kk-nf kvað bæði ákærða og meðákærða hafa legið ofan á S-kk-þgf og verið að sparka í hann og lemja er það kom út. Það kvað ákærða hafa verið að sparka og lemja S-kk-þf og hann sparkað í höfuð S-kk-ef, síðuna og lappirnar og alls staðar. Vitnið kvað meðákærða hafa legið ofan á S-kk-þgf og gat ekki sagt til um hvort hann sló eða sparkaði, en það hafi alla vega ekki verið mikið og taldi það líklegast að ákærður hafi valdið tannbrotunum.

Í vottorði S-kk-ef K-kk-ef yfirlæknis á Heilsugæslustofnun Suðurnesja kemur fram að þetta hafi komið fram við skoðun á S-kk-þgf 18. febrúar s.l.

"Bólga og mar allt í kringum hæ. auga. Sjónskerpa, sjónsvið, augnhreyfingar og staða augans eðlileg. Nokkrar litlar blæðingar undir horninu og neðri helming augans. Skoðun framhluta augans annars eðlileg. Við þreyfingu á augntóft og andlitsbeinum vaknar ekki grunur um beináverka. Bit eðlilegt. Mjög lélegur tannstatus. Brotið upp úr tönnum nr. 4 að ofan hæ. megin og nr. 5 að neðan, hann segist hafa spítt út úr sér brotunum. Ekki áverka að sjá aðra inni í munni.

Sjúkl. fær ráðl. að nota verkjalyf sem hann kaupir lyfseðilslaust í apóteki eftir þörfum."

Í slysavottorði P-kvk-ef V-kvk-ef tannlæknis, dags. 15. mars 2006 kemur þetta m.a. fram:

14. Hvenær sást þú slasaða fyrst af þessu tilefni?

03.03.06

15. Hvaða skaða greindir þú þá? (á tönnum og munnholi)

Tönn 14, króna brotin af en rót er með tannskemmd. Tönn 46 er með amalgam fyllingu DO og plast OL og B en brot DB. Þetta eru tvær tennur sem viðkomandi segir að brotnuðu og þær eru brotnar en þær voru einnig illa farnar af tannskemmdum.

16. Hvaða meðferð fór fram?

Tók röntgenmynd af tönnum, engir verkir, fræðsla.

17. Hvaða frekari meðferð er fyrirhuguð?

Tönn/rót 14 verður dregin. Implant eða brú í bilið

Tönn 46 gerð uppbygging og króna.

18. Hvert er almennt ástand tanna fyrir slysið? (lýsið almennu ástandi þeirra tanna sem sköðuðust)

S-kk-nf er með mikið af tannskemmdum, draga verður úr þær tennur sem eru vonlausar og gera við þær sem eftir standa.

Tönn/rót 14 sem skaðaðist við slysið er með tannskemmd og ekki talin hæf til uppbygginga, S-kk-nf segir að krónan hafi brotnað af við höggið en hefur verið veik því skemmd er í rótinni og brotnað því við höggið.

Tönn 46 þar sem einn veggur brotnaði af er með mikið af fyllingu og því veggir tanna veikir, veggur hefur því brotnað við höggið.

19. Hvenær voru viðgerðir (og önnur vinna s.s. rótf., krónur, partar og gómar), sem voru í tönnum fyrir slys, gerðar?

Engin viðgerð er í tönn 14.

Annar tannlæknir gerði við tönn 46 og því ekki vitað hvenær fylling var gerð.

20. Hvaða tannlæknir vann þá vinnu sem var í eða á tönnum eða í stað tanna, fyrir slysið?

K-kvk-nf G-kvk-nf, Keflavík"

Ákærður hefur hér fyrir dómi og hjá lögreglu viðurkennt að hafa slegið S-kk-þf er þeir hittust eftir að hann kom út úr húsinu og taldi frekar að höggið hefði lent á vinstri vanga eða enninu og þetta verið hnefahögg. Ákærður kvaðst hafa farið á eftir S-kk-þgf er hann hljóp að húsinu og þar haldið í hnakkann á S-kk-þgf, en ekki kýlt hann, en hins vegar hafi meðákærði H-kk-nf farið á eftir S-kk-þgf, sparkað í hann með hnéspörkum og kýlt í skrokk og andlit og taldi ákærður að tennur S-kk-ef hefðu frekar brotnað við aðfarir meðákærða.

Meðákærður H-kk-nf neitaði hjá lögreglu að hafa tekið þátt í slagsmálunum og kvaðst hafa verið að reyna að skilja ákærða og S-kk-þf að. Hvorki S-kk-nf né vitnin lýsa þætti meðákærða í árásinni með sama hætti og ákærði og kemur fram að hann hafi verið minni og frekast þannig að hann hafi legið á baki hans og slegið hann í hnakkann, en ákærður hafi margslegið S-kk-nf eftir að hann var felldur og vitnið G-kk-nf kvað hann og hafa sparkað í S-kk-þf. Ekki verður því tekið mark á þessari staðhæfingu ákærða og verður ekki talið varhugavert að telja, að með vætti vitnanna, þ.á m. S-kk-nf og með læknisvottorði og öðrum rannsóknargögnum sé sannað að ákærður hafi margslegið S-kk-nf og veitt honum þá áverka sem tilgreindir eru í 6. lið ákærunnar og með því gerst brotlegur við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

C. 8. töluliður ákæru dskj. nr. 5.

Ákærður hefur viðurkennt að hafa kastað steini inn um rúðu á svefnherbergi í íbúð Þ-kvk-ef J-kvk-ef að Hafnargötu 34, Keflavík aðfararnótt 23. apríl 2006, eftir að hafa reiðst, þegar honum hafði verið meinaður aðgangur að samkvæmi sem þar var haldið og hann sagði að sér hefði verið boðið í. Hann neitar hins vegar að hafa valdið þeim skemmdum, sem tilgreindar eru í ákæruliðnum, nema hann kannast við að hafa valdið rúðubrotinu. Lögreglan var kvödd á staðinn eftir rúðubrotið, en í frumskýrslu er ekki getið um neinar aðrar skemmdir en rúðubrotið, en í málinu eru tvær ljósmyndir sem E-kk-nf V-kk-nf rannsóknarlögreglumaður tók innan úr svefnherberginu og verður ekki séð af þeim að neinar skemmdir hafi orðið á húsbúnaði, rúmteppi eða tölvu. Í málinu hafa auk húsráðanda borið fjögur vitni um hvernig umhorfs hafi verið eftir rúðubrotið og hafa þau ekki getað staðfest neinar skemmdir á húsbúnaði eða rúmteppinu, en fram kom þó að tölvan hafi farið í viðgerð til hreinsunar vegna þess, að hugsanlegt væri, að glerbrot hafi komist inn í hana. Húseigandinn Þ-kvk-nf J-kvk-nf lýsti smávægilegum skemmdum, en upplýsti jafnframt að tryggingarfélag hennar hafi greitt 70-80 þúsund krónur vegna skemmdanna, en af hálfu þess er ekki gerð bótakrafa. Í málinu verður því miðað við að ákærður hafi valdið tjóni upp á 70-100 þúsund krónur og hann með þessu skemmdarverki gerst brotlegur við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

D. Ákæra dagsett 26. júlí 2006.

Ákærður hefur neitað að hafa valdið þeim skemmdum á bifreiðinni TD-188, sem tilgreindar eru í ákærunni og hann vísað til þess að á þessum tíma sem skemmdarverkið eigi að hafa verið framið, hafi hann verið út í Garði hjá vini sínum J-kk-þgf E-kk-þgf, Unnarbraut 12, Garði og farið þaðan til móður sinnar um kl. 22:00 en eignarspjöllin eru talin hafa verið unnin kl. 21:57. Lögreglan hafði skoðað bifreiðina og tekið af henni myndir og má þar sjá nokkrar beyglur á bifreiðinni og einnig skófar sem passar við skó þá, sem ákærður var í. Í málinu er framburður vitnisins S-kvk-ef F-kvk-ef, kt. 000000-0000, Heiðarholti 2, Keflavík, sem borið hefur að ákærður hafi komið til þess áður þetta kvöld, þ.e. að íbúð hennar og spurt um D-x-x M-x-x S-x-x og verið illur viðskeytis og eftir nokkur orðaskipti farið út að bifreiðinni TD-188 sem lagt hafi verið utan við húsið og sparkað í báðar hliðar hennar. Fram kom hjá vitninu að faðir ákærða hafi verið með honum og reynt að fá hann til að hætta en án árangurs. Fram er komið að ákærður og D-x-x höfðu átt í viðskiptum út af hjólbörðum og felgum, að D-x-x kunni að hafa skuldað ákærða um 12.000 krónur.

Þó að gögn málsins hnígi sterklega að því, að ákærður hafi valdið skemmdum á bifreiðinni, þykir samt gegn neitun ákærða ekki komin næg sönnun um sekt ákærða og verður því og að líta til þess, að ekki liggur fyrir skýrsla af föður og ekki var kannað hvort það fái staðist, að hann hafi verið hjá vini sínum J-kk-þgf E-kk-þgf, er skemmdarverkið var unnið og verður hann því sýknaður af kröfu ákæruvaldsins að því er þennan ákærulið varðar.

Persónulegar ástæður og hagir ákærða

Í málinu var lagt fram sálfræðilegt mat C-x-x Ó-kk-ef H-x-x, klínísks taugasálfræðings um ákærða og hefur hún staðfest matið hér fyrir dómi og er álit hennar þannig:

"1. V-kk-nf er mjög kurteis í framkomu, og mótiveraður að gera vel. Hrós og hvatning hafa jákvæð áhrif á frammistöðu hans. Á taugasálfræðilegum prófum vann hann eftir bestu getu og svör hans á spurningarlista um líðan gefa til kynna “reliable performance”. Á hinn bóginn einkennist framkoma hans af óróa, hvatvísi/ óþolinmæði, ofvirkni og spennu. Þessi einkenni koma fram í hegðun (mikil hreyfing), tali (orðaflækjur og mismæli) og á prófum.

2. V-kk-nf er með afbragðs hugræna getu á sviði sjónrænnar úrvinnslu og minnis. Þessar niðurstöður eru í samræmi við áhugamál hans að gera upp bíla, setja saman hluti og vinna sjónrænt.

3. Frammistaða hans á verkefnum sem krefjast stýringu hegðunar er lægri (í lágu meðallagi) en frammistaða hans á greindarundirprófum (í meðallagi upp í “superior”) eða minni (“superior”). Nánar tiltekið koma lægstu skor fram á verkefnum sem krefjast hugrænnar skipulagningar (“to be able to plan ahead before acting” - hér kemur fram hvatvísi), nýminnis (að læra nýtt efni) og hugræns sveigjanleika.

4. Á prófi um hugrænan sveigjanleika og athyglisskiptingu kemur fram dæmigert mynstur fyrir athyglisbrest: Honum gengur vel á umferð sem krefst eingöngu tengingu talna í röð (“simple sequencing”). Þegar við bætast truflunarþættir (í formi áreita sem hann verður að forðast) fellur skor hans hins vegar frá “very superior” í meðallag (neðri mörk).

5. Miðað við háar einkunnir hans á sjálfsmatslista um núverandi kvíða og streitu mæli ég eindregið með meðferð hjá geðlækni / klíniskum sálfræðingi. Hér er um tvennt að ræða.

Í fyrsta lagi er það atferlismynstrið tengt greiningu um ofvirkni og misþroska. Hjá einstaklingum með misþroska / ofvirkni koma fram einkenni í hreyfingarmynstri, einbeitingu, virkni, námi og hegðun svo fátt eitt sé nefnt. Dæmi eru hvatvísi, “externalising, acting out, low frustration tolerance”. Algengt er að einstaklingur brjóti óskráðar reglur í samskiptum, þó svo að hann geti þulið upp reglurnar án erfiðleika. Það fer ekki á milli mála að ef ekki tekið verður á þessu með markvissri meðferð - sem gefur V-kk-þgf tækifæri og möguleika til að vinna með sínar tilfinningar, og kennir honum aðferðir til að stjórna skapi sínu - þá er líklegt að vandamálum fjölgi og þau versni. Hraðaksturinn veldur sérstökum áhyggjum. Ég mæli eindregið með markvissri meðferð sem kennir honum aðrar leiðir til að takast við reiðitilfinningar. Mér skilst að V-kk-nf hafi nú sjálfur sett sér markmið til dæmis með því að fara í box og á krossbraut ef hann kemst í uppnám, en það þarf að fylgja því eftir. Það þarf einnig að hjálpa honum til að finna svið (sbr. framtíðavinnu) sem hann getur nýtt sér og þróað hæfileika sína sem ekki eru litlir.

Í öðru lagi er það kvíði, streita, og þunglyndi sem eru tengd láti bróður hans. Samkvæmt V-kk-þgf og föður hans hefur hann aldrei unnið úr þessu, hvorki úr sorgar né sektartilfinningum og það fer ekki á milli mála að þarna hefur bæst við hörmulegur atburður sem mun gera hitt verra þegar til langs tíma er litið. Það er einnig ráðlagt að mínu mati að ráðfæra sig við geðlækni varðandi lyfjameðferð."

Sakaferill ákærða er með þeim hætti að með dómi Héraðsdóms Reykjaness frá 6. maí 2005 var ákærður dæmdur í 4 mánaða fangelsi skilorðsbundið í 3 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr., 1. mgr. 106. gr. og 217. gr. almennra hegningarlaga og svo 1. mgr. 48. gr. og 2. mgr. 10. gr. umferðarlaga og var þá dæmdur til að greiða 20.000 krónur í sekt. Þann 16. mars 2006 var ákærður dæmdur í Héraðsdómi Reykjavíkur og sakfelldur fyrir brot á 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga var honum ekki gerð sérstök refsing.

Þá var honum þann 2. september 2005 gert að greiða 55.000 krónur í sekt og sviptur ökurétti í 3 mánuði fyrir brot gegn 37. og 48. gr. umferðarlaga og 31. mars 2006 var honum með lögreglustjórasátt gert að greiða 34.000 krónur í sekt fyrir brot gegn 2. sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974.

Niðurstöður.

Dómurinn frá 6. maí 2005 var birtur fyrir ákærða 24. maí 2005. Með brotum þeim sem ákærður er nú sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð þessa dóms, en sum brotin voru framin fyrir 24. maí 2005 og ber því við refsiákvörðun í málinu að hafa hliðsjón af bæði 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga, en með vísun til 60. gr. almennra hegningarlaga er nú dæmd refsing í einu lagi fyrir bæði málin og þykir hún með hliðsjón af því að um margítrekuð brot á 217. gr. almennra hegningarlaga er að ræða hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði, en rétt þykir miðað við að ákærður er ungur að árum og hann hefur sett sér markmið um að takast á við reiðitruflanir sínar sbr. álit C-kvk-ef Ó-kvk-ef, að fresta fullnustu á 7 mánuðum af refsingunni og falli hún niður að liðnum 3 árum, ef ákærður heldur almennt skilorð hegningarlaga og sérstök skilorð samkvæmt 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 22/1955, en ákærður skal á skilorðstímanum fara í þá meðferð hjá geðlækni eða klínískum sálfræðingi, sem C-x-x Ó-x-x H-x-x klínískur taugasálfræðingur mælir með í áliti sínu og muni Fangelsismálastofnun ríkisins skipa honum umsjónarmann til að fylgja þessu eftir.

Ennfremur greiði ákærður 150.000 krónur í sekt og komi 12 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan 4ra vikna.

Samkvæmt 1. og 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997 og 8. gr. sbr. 10. gr. reglugerðar nr. 431/1998 og með hliðsjón af punktastöðu ákærða ber að svipta hann ökurétti í 6 mánuði frá birtingu dómsins.

Eftirtaldir aðilar hafa gert bótakröfur á hendur ákærða.

1. S-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Hraunbraut 42, Kópavogi, 623.615 krónur, sem sundurliðast þannig:

1. Miskabætur kr. 200.000,-

2. Tannlæknakostnaður skv. mati " 297.400,-

3. Útlagður kostn. vegna vottorð o.fl. " 10.430,-

4. Lögmannsaðstoð " 93.000,-

5. Virðisaukaskattur á lögmannsaðstoð " 27.785,-

Samtals kr. 623.615,-

Miskabætur þykja hæfilega metnar á 150.000 krónur. Tannlæknakostnaður byggist á mati, en önnur tönnin var ónýt og hin léleg og kæmi til álita að ákærður beri hluta kostnaðar við viðgerð, en miðað við að ekki liggur fyrir hver raunverulegur kostnaður S-kk-ef er vegna tannskemmdanna, er fallist á að þessum lið verði vísað frá dómi. Þá er kostnaður vegna læknisvottorðs samkvæmt yfirliti um sakarkostnað greitt af sýslumanninum í Keflavík og engin reikningur er vegna komu hans á Heilsugæsluna í Borgarnesi. Kostnaður vegna lögmannsaðstoðar þykir miðað við þetta hæfilega metinn 75.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og því greiði ákærði S-kk-þgf G-kk-þgf í allt 225.000 krónur.

2. Þ-kvk-nf J-kvk-nf, kt. 000000-0000, Vatnsholti 6c, Keflavík, hefur gert kröfu um 225.000 krónur auk vaxta. Í málinu upplýstist við meðferð þess hér fyrir dómi að tryggingarfélag Þ-kvk-ef greiddi 70-80 þúsund krónur vegna þessa tjóns, en það gerir ekki kröfu í málinu. Þá er tjónið ekki nægilega staðreynt og ekki fylgja reikningar eða mat um raunverulegan kostnað Þ-kvk-ef og er kröfunni í heild vísað frá dómi.

3. G-kvk-nf B-kvk-nf, Heiðarholti 22c, Keflavík gerði kröfu um 217.398 krónur í bætur. Ákærður var eins og greint er frá hér að framan sýknaður af því að vera valdur að skemmdum á bifreiðinni TD-188 og er kröfu þessari því vísað frá dómi.

4. H-kk-nf A-x-x S-kk-nf, kt. 000000-0000, Jörundarholti 13, Akranesi hefur gert kröfu um bætur vegna áverka og miska án þess að tilgreina upphæð. Krafan um miska er of óskýr, þar sem H-kk-nf takmarkar kröfuna ekki við ákveðna upphæð og er vísað frá dómi. Krafa um greiðslu lækniskostnaðar samkvæmt reikningum að fjárhæð 13.380 krónur er tekin til greina.

5. Þ-kk-nf J-kk-nf D-kk-nf, kt. 000000-0000, gerði kröfu um kr. 50.000,- í bætur. Krafan er ekki studd neinum gögnum og er ekki samþykkt af ákærða og verður að kröfu hans að vísa henni frá dómi vegan vanreifunar.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða G-kk-ef S-kk-ef hdl., ákveðast 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þykir rétt að hann greiðist að 4/5 hlutum af ákærða en að 1/5 hluta af ríkissjóði.

Annan sakarkostnað að fjárhæð 165.910 krónur ber að dæma ákærða til að greiða.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti J-kk-nf K. M-kk-nf fulltrúi sýslumannsins í Keflavík málið.

DÓMSORÐ

Ákærður, V-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði, en fresta skal fullnustu á 7 mánuðum af refsingunni og niður skal hún falla að liðnum 3 árum haldi ákærði almennt skilorð og sérstakt skilorð samkv. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19/1940 sbr. lög nr. 22/1955.

Ákærður greiði 150.000 krónur í sekt og komi 12 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan 4ra vikna.

Ákærður skal sviptur ökurétti í 6 mánuði frá birtingu dóms þessa.

Ákærður greiði S-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hraunbraut 42, Kópavogi, 225.000 krónur auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 18. febrúar 2006 til 19. júlí 2006, en dráttarvexti skv. III. kafla laganna frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærður greiði og H-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Jörundarholti 13, Akranesi, 13.380 krónur.

Málsvarnarlaun til skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef S-kk-ef, héraðsdóms-lögmanns, að fjárhæð 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti greiðist að 4/5 hluta af ákærða, en 1/5 hluta af ríkissjóði.

Ákærður greiði annan sakarkostnað að fjárhæð 165.910 krónur.

G-kk-nf L. J-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómur Reykjaness 29.12.2006.