E-1180/2010

Mál þetta var höfðað 20. apríl 2010 af stefnanda, Íslenska félaginu ehf., Iðavöllum 7a, Reykjanesbæ, á hendur stefndu J-kk-þgf G-kk-þgf B-kk-þgf og J. Benediktssyni ehf., Skólavegi 42, Reykjanesbæ.

Dómkröfur stefnanda eru eftirfarandi:

Að viðurkennt verði fyrir dómi að stefndu sé óheimilt að:

a) Stofna, fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá fiskkaupendur sem greinir í dómskjali 2 (skjalið er merkt nr. 2 í skjalaskrá sýslumannsins í Keflavík í lögbannsmáli nr. 2/2010) og tengdra aðila, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að útbúa, gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út eftirtalin skjöl vegna slíkra viðskipta: Sölureikningar, farmverndaryfirlýsingar, tollskýrslur vegna útflutnings, farmbréf og hver þau skjöl önnur sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna.

b) Stofna, fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá íslensku fiskframleiðendur sem greinir í fylgiskjali merkt nr. 3 og tengda aðila, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út eftirtalin skjöl vegna slíkra viðskipta: Kaupsamningar, farmverndarskjöl, heilbrigðisvottorð, tollskýrslur, farmbréf og hver þau skjöl önnur sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna.

c) Stuðla að viðskiptum annarra við þá aðila sem um getur í lið a og b hér að framan.

d) Hagnýta sér eftirgreindar upplýsingar fengnar í starfi hjá stefnanda:

i. Skrár yfir viðskiptavini stefnanda, sbr. skilgreining í liðum a og b,

ii. Viðskiptasögu þeirra, innra skipulag þeirra, þ.m.t. varðandi starfsmenn þeirra, símanúmer, tölvupóstföng og faxnúmer. Einnig verðupplýsingar, upplýsingar um sölu- og innkaupaskipulag, þarfir viðskiptavina stefnanda, eða aðrar upplýsingar fengnar í starfi hjá stefnanda.

II. Að staðfest verði með dómi lögbann L - 2/2010 er sýslumaðurinn í Keflavík lagði hinn 12. apríl við því að stefndu:

a) Stofni, fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá fiskkaupendur er voru í viðskiptum við stefnanda og tengda aðila þessara viðskiptavina, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að útbúa, gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út eftirtalin skjöl vegna slíkra viðskipta: Sölureikningar, farmverndaryfirlýsing, tollskýrslur vegna útflutnings, farmbréf og hver þau skjöl önnur sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna.

b) Stofni, fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá íslensku fiskframleiðendur er voru í viðskiptum við stefnanda og tengda aðila þessara viðskiptavina, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að útbúa, gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út eftirtalin skjöl vegna slíkra viðskipta: Kaupsamninga, farmverndarskjöl, heilbrigðisvottorð, tollskýrslur, farmbréf og hver þau skjöl önnur, sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna.

c) Stuðli að viðskiptum annarra við þá aðila sem um getur í lið a og b hér að framan.

d) Hagnýti sér trúnaðarmál er felast í viðskiptasamböndum við aðila nefndum í a og b er varða verð, upplýsingar um sölu- og innkaupaskipulag.

III. Að ákvörðun sýslumannsins í Keflavík í lögbannsgerð nr. 2/2010, um að synja sóknaraðila um lögbann frá 1. júní 2010 verði felld úr gildi og lagt verði fyrir sýslumann, gegn tryggingu sem hann metur nægilega, að leggja lögbann frá og með 1. júní 2010 til 12. apríl 2011 við því að stefndu:

a) Stofni, fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá fiskkaupendur sem greinir í fylgiskjali, merkt nr. 2 og tengda aðila, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að útbúa, gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út eftirtalin skjöl vegna slíkra viðskipta: Sölureikningar, farmverndaryfirlýsingar, tollskýrslur vegna útflutnings, farmbréf og hver þau skjöl önnur sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna.

b) Stofni, fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá íslensku fiskframleiðendur sem greinir í fylgiskjali merkt nr. 3 og tengda aðila, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út eftirtalin skjöl vegna slíkra viðskipta: Kaupsamningar, farmverndarskjöl, heilbrigðisvottorð, tollskýrslur, farmbréf og hver þau skjöl önnur sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna.

c) Stuðli að viðskiptum annarra við þá aðila sem um getur í lið a og b hér að framan.

d) Hagnýti sér eftirgreindar upplýsingar fengnar í starfi hjá stefnanda:

i. Skrár yfir viðskiptavini stefnanda, sbr. skilgreining í liðum a og b,

ii. Viðskiptasögu þeirra, innra skipulag þeirra, þ.m.t. varðandi starfsmenn þeirra, símanúmer, tölvupóstföng og faxnúmer. Einnig verðupplýsingar, upplýsingar um sölu- og innkaupaskipulag, þarfir viðskiptavina gerðarbeiðanda, eða aðrar upplýsingar fengnar í starfi hjá sóknaraðila.

Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Stefndu krefjast þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi. Til vara er krafist sýknu af öllum kröfum stefnanda og að lögmannsgerð sýslumanns verði felld úr gildi. Þá er krafist málskostnaðar.

Málið var flutt 3. september sl. um kröfu stefndu um frávísun málsins og tekið til úrskurðar. Í þessum þætti er þess krafist af stefndu að málinu verði vísað frá dómi og að stefnanda verði gert að greiða stefndu málskostnað. Af hálfu stefnanda er þess krafist að kröfum stefndu um frávísun málsins verði hrundið og að málið hljóti efnismeðferð.

I.

Í stefnu segir um málsatvik að stefnandi sé útflutningsfyrirtæki sem annist sölu og umsýslu á fiskafurðum til erlendra viðskiptavina. Stefndi J-kk-nf G-kk-nf hafi verið ráðinn hjá stefnanda samkvæmt munnlegum ráðningarsamningi þann 1. ágúst 2004 með það í huga að hann yrði sölustjóri hjá stefnanda eftir að þjálfun hans lyki. Stefndi J-kk-nf G-kk-nf sé menntaður skipstjóri en hafði aldrei starfað við sölustörf og var reynslulaus af slíkum störfum. Vegna fjölskyldutengsla við eiganda stefnanda hafi verið ákveðið að láta á það reyna hvort hann næði tökum á sölu saltfisks þar sem hann hafði stuttu áður lent í slysi, sem gerði honum ókleift að stunda áfram sjómennsku. Stefndi J-kk-nf hafi orðið fullgildur sölustjóri um mitt ár 2005 og hafi starf hans meðal annars falist í því að bera ábyrgð á sölu á saltfiski til erlendra kaupenda og á kaupum stefnanda á saltfiski frá íslenskum framleiðendum.

Í síðari hluta febrúar 2010 hafi stefndi J-kk-nf G-kk-nf óskað eftir því við starfsmann stefnanda að launamál hans hjá stefnanda yrðu rædd. Hafi því verið vel tekið en ákveðið var að bíða uppgjörs ársins til að sjá raunverulega framlegð viðskipta með saltfisk. Stefndi J-kk-nf G-kk-nf hafi í kjölfarið verið inntur eftir skýringum á ýmsum atriðum sem hann hafði haft umsjón með í starfi sínu þar sem uppgjör bókhalds fyrir árið 2009 sýndi talsvert lakari útkomu en ráð var fyrir gert og magn viðskipta gaf til kynna. Slíkar skýringar bárust ekki en J-kk-nf G-kk-nf hafi sagt starfi sínu lausu þann 26. febrúar 2010. Fram kom að hann segði upp störfum sínum hjá stefnanda með þriggja mánaða uppsagnarfresti nema um annað yrði samið. Stefndi J-kk-nf G-kk-nf hafi mætt til vinnu fyrstu tvo daga marsmánaðar og á þriðja degi mætti hann til vinnu en lét umsvifalaust af störfum síðar um daginn, í kjölfar þess að hann var inntur eftir útskýringum á mismun á keyptum og seldum afurðum. Hafi hann ákveðið einhliða að vinna ekki uppsagnarfrestinn, en ekki tilkynnt stefnanda um lögmæt forföll. Áður en stefndi hafi hlaupist brott úr starfi aflaði hann sér upplýsinga um sölu- og innkaupaskipulag stefnanda, skrár yfir viðskiptavini, þekkingu á viðskiptavinum og störfum þeirra, ásamt viðskiptasögu þeirra og tegundir afurða sem þeir höfðu áður keypt hjá stefnanda. Um sé að ræða upplýsingar um erlenda kaupendur og innlenda framleiðendur. Stefndi J-kk-nf G-kk-nf hafi stofnað félagið J. Benediktsson ehf. 8. mars 2010, eða fimm dögum eftir að hann hætti störfum hjá stefnanda. Tilgangur hins nýja félags sé útflutningur á fiskafurðum, rekstur fasteigna, kaup og sala eigna svo og önnur sú starfsemi sem stjórn félagsins telur til hagsbóta á hverjum tíma. Af þessu verði ráðið að aðaltilgangur félagsins sé nánast hinn sami og stefndi J-kk-nf hafi starfað við á vegum stefnanda. Það hafi verið mat stefnanda að hagsmunir hans yrðu ekki tryggðir nema með því að stöðva eða fyrirbyggja athafnir stefndu með skjótum hætti og því hafi verið lögð fram lögbannsbeiðni 29. mars 2010. Þann 12. apríl hafi legið fyrir úrskurður fulltrúa sýslumanns, þess efnis að lögbann næði fram að ganga til 1. júní 2010 gegn 1.000.000 króna tryggingu stefnanda sem greidd var samdægurs. Lögbanns hafði verið krafist í 12 mánuði.

Stefndu gera athugasemdir við málsatvikalýsingu í stefnu og lýsa atvikum á þann veg að stefndi J-kk-nf G-kk-nf hafi um nokkurt skeið unnið hjá stefnanda við saltfisksölu. Viðræður hafi farið fram milli aðila um launakjör og samstarf aðila en úr varð að stefndi sagði starfi sínu lausu þann 26. febrúar 2010. Stefndi J-kk-nf hafi mætt til vinnu á mánudeginum 1. mars eins og vanalega og ekki hafi annað staðið til en hann ynni út sinn uppsagnarfrest. Viðhorf forsvarsmanna stefnanda til uppsagnar stefnda J-kk-ef hafi verið á þá leið að honum hafi verið gert erfitt fyrir að sinna starfi sínu áfram. Þann 2. mars 2010 hafi stefndi einnig mætt til vinnu eins og venjulega. Þá hafi yfirmenn hans verið ósamvinnuþýðir og vinnuumhverfi hans ólíðandi og að morgni 3. mars hafi orðið að samkomulagi milli stefnda og forstjóra stefnanda að stefndi lét af störfum umsvifalaust og án þess að óskað væri eftir vinnuframlagi hans út uppsagnarfrestinn. Hafi stefndi kvatt samstarfsmenn sína og afhent forsvarsmanni stefnanda símkort og fartölvu en um var að ræða nauðsynleg tól svo hann gæti sinnt starfi sínu. Símkortið og fartölvan hafi verið móttekið athugasemdalaust af hálfu félagsins. Eftir hádegi þann 3. mars sl. hafi stefndi J-kk-nf G-kk-nf komið aftur á starfsstöð stefnanda og þá afhent VISA-kort og bíllykla og hafi þessir munir einnig verið mótteknir athugasemdalaust. Framkvæmdarstjóri stefnanda hafi orðið vitni að þessum skilum. Í kjölfar þessa hafi forstjóri félagsins, G-kk-nf G-kk-nf, hringt í stefnda J-kk-þf og óskað eftir því að fá að senda starfsmann stefnanda, sem átti að taka við af stefnda, heim til stefnda J-kk-ef og halda símafund með erlendum viðskiptavini félagsins og setja starfsmanninn inn í starfið. Þetta hafi stefndi J-kk-nf fallist á og stuttu seinna hafi starfsmaður stefnanda, G-kk-nf G-kk-nf, komið á heimili stefnda J-kk-ef og var haldinn símafundur með M-x-x B-x-x, yfirmanni hjá Supermarchesmatch í Frakklandi. Fyrir liggi staðfesting á þessum símafundi og enn fremur staðfesting frá J-kk-þgf B-kk-þgf, en hann sé sölustjóri hjá Ice fresch Seafood sem sé dótturfélag Samherja og selji m.a. fiskafurðir til franska félagsins. Staðfesti J-kk-nf B-kk-nf að G-kk-nf G-kk-nf forstjóri félagsins hafi hringt í sig 3. mars sl. og tilkynnt honum að stefndi J-kk-nf væri hættur hjá félaginu. Allt tal um ólögmæta uppsögn og einhliða ákvörðun um að vinna ekki uppsagnarfrestinn eigi ekki við rök að styðjast. Það sé svo fyrst með bréfi sem móttekið hafi verið 16. mars sl., eða 13 dögum eftir að stefndi J-kk-nf hafi látið af störfum, að athugasemdir hafi verið gerðar við þessi starfslok. Því sé alfarið hafnað að starfslok stefnda hafi verið ólögmæt.

Því sé hafnað að stefndi J-kk-nf G-kk-nf hafi aflað sér upplýsinga um starfsemi stefnanda með ótilhlýðilegum hætti og hafi umráð yfir atvinnuleyndarmálum í starfsemi stefnanda. Stefndi hafi engin gögn í sínum fórum sem varði atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu stefnanda. Öllum vinnugögnum og/eða öðrum gögnum sem J-kk-nf kann að hafa aflað í tengslum við starf sitt hjá stefnanda hafi J-kk-nf skilað en hafi verið um slík gögn eða upplýsingar að ræða voru þau vistuð í fartölvu þeirri sem móttekin hafi verið athugasemdalaust þann 3. mars sl. Þá tengist stofnun á einkahlutafélaginu J. Benediktsson á engan hátt undirbúningi á notkun atvinnuleyndarmála stefnanda enda engin slík leyndarmál til staðar. Gera verði grein fyrir eðli þeirra viðskipta sem hér eigi í hlut en stefnandi sé umsýsluaðili. Gerð séu tilboð í fisk hjá innlendum fiskframleiðendum og fiskurinn svo seldur til erlendra aðila. Um sé að ræða fáa aðila þ.e.a.s. framleiðendur og kaupendur og séu engin leyndarmál um það hverjir þessir aðilar séu og hver eigi viðskipti við hvern. Í lögbannsbeiðni stefnanda sé ítrekað vísað til samninga við erlenda kaupendur og íslenska seljendur án þess að það sé rökstutt nánar eða gerð tilraun til þess. Í stefnu er hvergi getið um þessa samninga enda ekki um þá að ræða. Sé hér um villandi framsetningu að ræða sem sett hafi verið fram til að villa um fyrir fulltrúa sýslumanns við framgang lögbannsbeiðninnar. Um sé að ræða tilboð í fiskafurðir og séu oftast nokkrir aðilar um hituna og ráðist verðmyndun vörunnar af framboði og eftirspurn á hverjum tíma og sé breytileg frá einni afurðasendingu til annarrar, þannig að verð sem fáist í dag sé ekki viðmið um verð á morgun, en þar ráði för margir samverkandi þættir.

II.

Stefndu byggja kröfu sína um frávísun á því að kröfur stefnanda séu svo vanreifaðar að ótækt sé að taka þær til efnismeðferðar. Byggt sé á því að kröfugerð í stefnu sé svo óljós og víðtæk að vísa beri viðurkenningarkröfu í lið I, staðfestingu á lögbanni í lið II og dómkröfu í lið III frá dómi. Gera verði ríkar kröfur til orðalags í stefnu og að grundvöllur að dómkröfum stefnanda komi skýrt fram. Í því sambandi sé meðal annars vísað til 80. gr. laga um meðferð einkamála, og 26. og 31. gr. laga nr. 31/1990. Sé það mat stefndu að kröfugerð stefnanda uppfylli á engan hátt meginreglur um skýra og ljósa kröfugerð. Stefnandi geri enga tilraun til að skýra út málsástæður að baki viðurkenningarkröfu í lið I í stefnu. Málsástæður stefnanda snúi eingöngu að lögbannsmálinu en enginn rökstuðningur sé um viðurkenningarkröfuna og á hvaða grundvelli hún byggi. Hvorki sé um að ræða rökstuðning er varði efni hennar né tilvísun til réttarreglna. Í þessu ljósi liggi fyrir að stefnandi sé að leggja fyrir dóminn lögspurningu sem beri að vísa frá dómi, án kröfu. Þá fari kröfugerð stefnanda ekki saman og ekki sé uppfyllt skilyrði um lögvarða hagsmuni. Þá sé viðurkenningarkrafan forsenda lögbanns sem stefnandi hafi ekki lögvarða hagsmuni af að fá úr því skorið. Ennfremur sé aðild einkahlutafélagsins óútskýrð. Eftirtalin atriði eigi einnig við um dómkröfur merktar II og III. Þá sé kröfugerðin ekki afmörkuð við ákveðin viðskipti og ekki sé tilgreint í dómkröfum hvaða aðila viðurkenningin er ætlað að ná yfir. Þá sé krafist frávísunar á d-lið í dómkröfum merkt I, II og III meðal annars með vísan til dómafordæma. Þess sé krafist að viðurkennt verði að stefndu verði óheimilt að hagnýta sér tilteknar tilgreindar upplýsingar, „…eða aðrar upplýsingar fengnar í starfi hjá sóknaraðila.“ Því sé hafnað að hér sé um nægjanlega greiningu upplýsinga að ræða sem krafist er viðurkenningar á svo að stefndu sé óheimilt að hagnýta þær. Ekki sé rökstutt nánar að hér sé um að ræða atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar og að þetta séu upplýsingar í vörslum stefndu.

Þá sé ekki um að ræða nánari afmörkun viðurkenningarkröfunnar en krafan sé ótímabundin og óljóst hvort hún byggi á meintri trúnaðarskyldu stefnda J-kk-ef á meðan ráðningarsamband var í gildi eða hvort hún sé byggð á 16. gr. c laga nr. 57/2005. Vísað sé til fylgiskjala í dómkröfum sem eru óútskýrð og ósannað að samningssamband sé á milli stefnanda og þeirra aðila sem getið sé um á fylgiskjali merkt 2 og 3 í skjalaskrá sýslumannsins í Keflavík eins og það er orðað í dómkröfum. Ekki er gerð tilraun til að sýna fram á eða sanna að stefnandi sé eða hafi verið í samningssambandi við þessa aðila. Þá sé það óútskýrt að krafist sé að viðurkenningardómurinn taki yfir meinta viðskiptavini stefnanda og alla þá aðila sem þeir tengjast þar með taldir starfsmenn en ekki sé skilgreint sérstaklega hvaða viðskipti það séu sem lögbannið á að taka til. Það sé því ljóst að nái viðurkenningarkrafan fram að ganga verði stefndu óheimilt að eiga viðskipti við starfsmann fiskframleiðanda á fylgiskjali nr. 3 um hluti sem ótengdir séu starfsemi fiskframleiðandans. Það sjái hver maður að slíkt lögbann er ótækt og beri að hafna. Þá megi geta þess að í bréfi lögmanns stefnanda sem móttekið hafi verið 16. mars 2010 hafi stefnda verið veittur frestur í 7 daga frá dagsetningu bréfsins til að láta af allri starfsemi sinni. Þegar frávísunarkrafa stefndu sé metin sé rétt að taka fram að stefndu byggðu einnig á vanreifun í greinargerð sinni fyrir sýslumanni svo stefnanda mátti vera ljóst að þörf væri á frekari útskýringum og nákvæmni en þvert á móti sé kröfugerð stefnanda og málsástæður óljósari í stefnunni.

Varðandi dómkröfur í lið II í stefnu sé það að segja að lögbann það sem sýslumaðurinn í Keflavík hafi lagt á 12. apríl 2010 sé ekki í samræmi við lögbannsbeiðni stefnanda. Sýslumaður fari út fyrir kröfugerð stefnanda og leggi á víðtækara lögbann en kröfur stefnanda tóku til. Meðal annars sé í kröfugerð stefnanda vísað til fylgiskjala yfir nánar tilgreinda fiskkaupendur og nánar tilgreinda fiskframleiðendur en lögbannið taki til allra fiskkaupenda og fiskframleiðenda sem hafi verið í viðskiptum við stefnanda. Þá taki sýslumaður upp á sitt einsdæmi að breyta einnig d-lið í kröfugerð stefnanda í lögbannsbeiðninni og sé það óútskýrt á allan hátt. Sé það mat stefndu að slík óútskýrð breyting á kröfugerð leiði til frávísunar málsins. Þá sé loks vísað til niðurstöðu í Hæstaréttardómi númer 254/2005 er varði staðfestingu á þegar álögðu lögbanni en lögbann það er sýslumaðurinn í Keflavík lagði á þann 12. apríl sl. var tímabundið til 1. júní 2010. Á því sé byggt að eftir 1. júní 2010 hafi stefnandi ekki lögvarða hagsmuni af kröfunni og beri því að vísa henni frá dómi.

Með vísan til framangreinds sé ómögulegt að verjast kröfum stefnanda. Kröfur og málatilbúnaður stefnanda sé að flestu leyti óskýr, órökréttur og vanreifaður. Sé hvorki hægt í einstökum atriðum né almennt að tengja saman málsástæður og kröfur. Leiði framsetning kröfugerðar stefnanda til þess að sakarefnið er illskiljanlegt og sönnunarfærslan sé algerlega ófullnægjandi. Um lagarök vísa stefndu til d-, e- og g-liða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Krafan um málskostnað er studd 129. og 130. gr. sömu laga.

III.

Við munnlegan flutning málsins mótmælti stefnandi frávísunarkröfu stefndu og krafðist þess að málið yrði tekið til efnismeðferðar. Vísaði stefnandi til þess að kröfur hans væru settar fram með skýrum hætti í stefnu og væru fyllilega samrýmanlegar ákvæðum laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 og lögum um kyrrsetningu, lögbann o.fl. nr. 31/1990. Í stefnu væri með sem nákvæmustum hætti gerð grein fyrir kröfum stefnanda og þar kæmu fram þær málsástæður sem byggt væri á í málinu. Byggt væri á ákvæðum laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o.fl., einkum VI. kafla. Stefnandi kvað hagsmunir sína skýra í málinu og ekki þurfi að rökstyðja viðurkenningarkröfuna sérstaklega, enda stæðu dómafordæmi ekki til þess. Það varðaði þannig ekki frávísun málsins í heild þótt ekki væri skýrt hvers vegna stefnandi óskaði staðfestingar á hagsmunum sínum í málinu.

IV.

Stefndu krefjast frávísunar málsins á þeim grundvelli að málatilbúnaður stefnanda og kröfur séu ekki í samræmi við d-, e-, og g-liði 1. mgr. 80. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Í d-lið er kveðið á um það að dómkröfur stefnanda skuli greina í stefnu svo glöggt sem verða má. Samkvæmt e-lið ber stefnanda að lýsa málsástæðum sem málsókn er byggð á og öðrum atvikum sem nauðsynleg eru til að samhengi málsástæðna verði ljóst og verður lýsingin að vera svo skýr og gagnorð að ekki má orka tvímælis hvert sakarefnið sé í málinu. Þá segir í g-lið 1. mgr. 80. gr. laganna að greina eigi í stefnu frá helstu gögnum sem stefnandi hefur til sönnunar og þeim sem hann telur sig eiga eftir að afla.

Í stefnu er tilgreint að lögð verði fram í málinu öll gögn sem lögð voru fram í lögbannsmáli sömu aðila, svo og staðfest yfirlit yfir viðskiptamenn stefnanda. Jafnframt áskildi stefnandi sér allan rétt til að leggja fram frekari gögn enda færi fram könnun á samskiptum stefnda J-kk-ef G-kk-ef við viðskiptamenn stefnanda. Að þessu virtu verður ekki fallist á sjónarmið stefndu um að þessi tilgreining í stefnu gangi á svig við ákvæði g-liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Stefnandi hefur sett fram dómkröfur í stefnu í þremur meginliðum, I, II og III, og í fjölmörgum undirliðum. Samkvæmt lið I krefst stefnandi viðurkenningar á því að stefndu sé óheimilt að stofna, fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá fiskkaupendur sem taldir eru upp á tilgreindu dómskjali og skjali sem lagt var fram í lögbannsmáli aðila hjá sýslumanninum í Keflavík í lok mars 2010. Enn fremur að stefndu sé óheimilt að stofna til viðskipta við tengda aðila, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að útbúa, gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin verði út eftirtalin skjöl vegna slíkra viðskipta: Sölureikninga, farmverndaryfirlýsingar, tollskýrslur vegna útflutnings, farmbréf og hver þau skjöl önnur sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna. Þá krefst stefnandi einnig viðurkenningar á því að stefndu sé óheimilt að stofna fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá íslensku fiskframleiðendur er voru í viðskiptum við stefnanda og tengda aðila þessara viðskiptavina, þar með talið starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að útbúa, gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út eftirtalin skjöl vegna slíkra viðskipta: Kaupsamninga, farmverndarskjöl, heilbrigðisvottorð, tollskýrslur, farmbréf og hver þau skjöl önnur, sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna. Loks er í fyrsta kröfulið í stefnu krafist viðurkenningar á því að stefndu sé óheimilt að stuðla að viðskiptum annarra við þá aðila sem tilgreindir eru í fyrri tveimur kröfuliðum (undirliðir a og b í kröfugerðinni) og hagnýta sér tilteknar upplýsingar fengnar í starfi hjá stefnanda, þ.e. skrár yfir viðskiptavini, viðskiptasögu og innra skipulag og verkskipulag eins og nánar er rakið í tveimur undirliðum d-liðar í kröfugerð stefnanda. Þá er í kröfulið III í stefnu gerð sú dómkrafa að ákvörðun sýslumannsins í Keflavík í lögbannsgerð nr. 2/2010, um að synja stefnanda um lögbann frá 1. júní 2010 verði felld úr gildi og lagt verði fyrir sýslumann, gegn tryggingu sem hann metur nægilega, að leggja lögbann frá og með 1. júní 2010 til 12. apríl 2011 við sömu athöfnum stefndu og tilgreindar eru í viðurkenningarkröfu stefnanda í fyrsta meginkröfulið, kröfulið I, og sömu undirliðum samkvæmt stafliðum a-d, svo og undirliðum d-liðar.

Eins og fram er komið vísa stefndu til þess að þessar kröfur stefnanda séu svo óskýrar og víðtækar að á þær verði ekki lagður dómur. Óljóst sé hvaða málsástæður séu að baki viðurkenningarkröfu stefnanda og í raun sé dómkrafa samkvæmt kröfulið I forsenda fyrir dómkröfu stefnanda samkvæmt kröfulið III um að lagt verði fyrir sýslumann að leggja lögbann við tilgreindum athöfnum stefndu á tímabilinu frá 1. júní 2010 til 12. apríl 2011. Þá sé ekki afmarkað hvaða viðskipti það eru sem tilgreind eru í stefnu og ekki til hvaða aðila viðurkenningin er ætlað að ná yfir.

Sú krafa er gerð í einkamáli samkvæmt 1. mgr. 80. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 að stefnandi afmarki sakarefnið skýrt í stefnu þannig að ekki fari á milli mála hvert það er. Þá verður sakarefni samkvæmt 4. mgr. 114. gr. laganna að vera nægilega ákveðið til að dómur verði á það lagður. Kröfuliðir stefnanda númer I og III í stefnunni eiga það sammerkt að ekki er þar tilgreint hvaða fiskframleiðendur eða fiskkaupendur það eru sem stefnandi vill banna stefndu að eiga samskipti við. Í stað þess er vísað til framlagðra dómskjala í málinu. Þá er heldur ekki tilgreint í dómkröfum hvaða viðskipti það eru sem stefndu yrði óheimilt að stofna til og ekki tæmandi talið hvaða skjöl það eru sem stefndu mega ekki gefa fyrirmæli um útgáfu á. Í dómkröfum í liðum I og III er svo tekið til orða að stefndu verði óheimilt að gefa út „hver þau skjöl önnur sem nauðsynlegt er að gefa út vegna viðskiptanna…“ og að stefndu sé óheimilt að hagnýta sér tilteknar tilgreindar upplýsingar… „eða aðrar upplýsingar fengnar í starfi hjá sóknaraðila…“. Samkvæmt þessu liggur ekki fyrir hvaða skjöl eða upplýsingar það eru nákvæmlega sem stefnandi krefst að stefndu verði gert óheimilt að gefa út eða hagnýta sér. Þá er ekki í dómkröfunum tilgreind nöfn á dótturfélögum, eigendum eða starfsmönnum þeim sem eru tengd fiskkaupendum og framleiðendum sem stefndu yrði gert óheimilt að stofna til samskipta við, yrðu dómkröfur samkvæmt kröfuliðum I og III teknar til greina.

Dómkröfur stefnanda samkvæmt kröfuliðum I og III miða að því að stefndu verði gert óheimilt að stofna til viðskipta við fiskframleiðendur og fiskkaupendur sem voru í viðskiptum við stefnanda og við aðila tengda þeim viðskiptavinum. Dómkröfurnar eru hvorki afmarkaðar né rökstuddar með viðhlítandi hætti og eru að mati dómsins svo óljósar og víðtækar að efnisdómur verður ekki lagður á þær. Þá er aðild einkahlutafélagsins J. B-kk-ef hvergi skýrð í málinu og ekki er í stefnunni að finna sérstaka útlistun á viðurkenningarkröfu stefnanda samkvæmt kröfulið I í stefnu eða skírskotun til réttarreglu, sem byggt er á. Það er mat dómsins að kröfuliðir I og III uppfylli ekki skilyrði d- og e-liða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála um skýran og glöggan málatilbúnað. Þá er það enn fremur mat dómsins að kröfugerð stefnanda í málinu sé ósamrýmanleg og fái ekki staðist. Krafa stefnanda samkvæmt lið I er viðurkenningarkrafa. Unnt er að leita dóms um slíka kröfu, sbr. 2. mgr. 25. gr. nefndra laga nr. 91/1991 ef sá sem kröfuna gerir telst hafa lögvarða hagsmuni af kröfunni. Fyrir liggur að viðurkenningarkrafan er efnislega samhljóða þeirri kröfu sem höfð er uppi í kröfulið III, þó þannig að síðar nefnda krafan er um að lagt verði fyrir sýslumann að leggja lögbann við tilteknum tilgreindum athöfnum stefndu og er bundin í tíma. Sú dómkrafa er þó bersýnilega óþörf, yrði dómkrafa stefnanda samkvæmt fyrsta kröfulið hans tekin til greina. Ljóst er að mati dómsins að þessum dómkröfum stefnanda lýstur saman og verður ekki leyst úr þeim jafnhliða, enda fæst ekki séð að stefnandi geti samhliða haft uppi viðurkenningarkröfu vegna tiltekinna hagsmuna og kröfu um að lagt verði fyrir sýslumann að leggja lögbann við sömu athöfnum stefndu. Samkvæmt framangreindu verður ekki hjá því komist að vísa kröfuliðum I og III í stefnunni frá dómi.

Í kröfulið II gerir stefnandi þá dómkröfu að staðfest verði með dómi lögbann L-2/2010 er sýslumaðurinn í Keflavík lagði hinn 12. apríl við því að stefndu; annars vegar stofnuðu fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við fiskkaupendur sem voru í viðskiptum við stefnanda og tengda aðila þessara viðskiptavina, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að útbúa, gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út tiltekin skjöl sem sögð eru nauðsynleg vegna slíkra viðskipta, og hins vegar stofni, fyrir sína hönd eða annarra, til viðskipta við þá íslensku fiskframleiðendur er voru í viðskiptum við stefnanda og tengda aðila þessara viðskiptavina, þ.m.t. starfsmenn þeirra, eigendur og dótturfélög og að útbúa, gefa út eða gefa fyrirmæli um að gefin séu út tilgreind skjöl vegna slíkra viðskipta. Enn fremur að stefndu stuðli að viðskiptum annarra við þá aðila eða hagnýti sér trúnaðarmál er felast í viðskiptasamböndum við sömu aðila er varða verð, upplýsingar um sölu- og innkaupaskipulag.

Fyrir liggur að með úrskurði sýslumannsins í Keflavík frá 12. apríl 2010 var að beiðni stefnanda lagt lögbann við greindum athöfnum stefndu. Með úrskurðinum var lögbanni markaður tími til 1. júní 2010. Þar sem nú er liðinn sá tími sem dómkrafa þessi lýtur að, er ljóst að stefnandi hefur ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að fá úrlausn um kröfuna og er henni því vísað frá dómi.

Samkvæmt þessu verður það niðurstaða dómsins að vísa máli þessu frá dómi. Eftir þeirri niðurstöðu og með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnanda gert að greiða stefndu málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

ÚRSKURÐARORÐ

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi greiði stefndu, J-kk-þgf G-kk-þgf B-kk-þgf og J. Benediktssyni ehf., 300.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf H-kk-nf