S-1529/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 12. apríl 2023 að lokinni aðalmeðferð, er höfðað af héraðssaksóknara með ákæru dagsettri 1. september 2022 á hendur A-kk-þgf I-kk-þgf S-kk-þgf, kt. [...]:

„Fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940 sem daglegur stjórnandi og stjórnarmaður einkahlutafélagsins V, kt. [...](nú afskráð).

A.

Fyrir fjárdrátt með því að hafa dregið félagi í sinni eigu, Y ehf., kt. [...]samtals 3.224.000 krónur, af fjármunum V ehf., með því að beina tveimur greiðslum frá A ehf., samkvæmt samningi dagsettum 27. júní 2016 um sýningarrétt á kvikmyndinni [...]í sjónvarpi, inn á bankareikning Y ehf., nr. [...].

Til vara fyrir umboðssvik með því að hafa misnotað aðstöðu sína hjá V ehf., félaginu til tjóns með framangreindum hætti.

Tilvik Skjalnúmer Dagsetning Upphæð Tegund greiðslu Viðtakandi greiðslu 1 II/1.2.1 og II/0.1.2 (2/6) 2.12.2016 1.860.000 Millifærsla VFehf.

Samtals: 3.224.000

B.

Fyrir fjárdrátt með því að hafa með samningi við B þann 23. janúar 2017, í nafni VFehf., ráðstafað sýningarrétti á kvikmyndinni [...] í „In- flight“ kerfi Icelandair og dregið VFehf. það endurgjald sem greitt var fyrir sýningarréttinn, 1.000.000 krónur, sem ráðstafað var inn á bankareikning félagsins nr. [...], þrátt fyrir að honum hafi verið ljóst að fjármunirnir tilheyrðu félaginu V ehf. sem eiganda höfundarréttar að myndinni.

Til vara fyrir umboðssvik með því að hafa misnotað aðstöðu sína hjá V ehf., félaginu til tjóns með framangreindum hætti.

Tilvik Skjalnúmer Dagsetning Upphæð Tegund greiðslu Viðtakandi greiðslu 1 II/1.3.1 og II/0.1.2 (3/6) 17.3.2017 1.000.000 Millifærsla VFehf.

C.

Fyrir fjárdrátt með því að hafa dregið sér 4.328.000 krónur af fjármunum V ehf. með því að millifæra fjárhæðina þann 16. mars 2016 af bankareikningi félagsins nr. [...], inn á sinn persónulega bankareikning nr. [...].

Tilvik Skjalnúmer Dagsetning Upphæð Tegund greiðslu Viðtakandi greiðslu 1 II/1.4.2.1.6.1, II/0.1.7 (3/5) og II/0.1.3 (2/16)

16.3.2016 4.328.000 Millifærsla A-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf

D.

1. Fyrir fjárdrátt með því að hafa þann 10. október 2016 dregið VFehf., 18.500.000 krónur af fjármunum V ehf. með því að millifæra fjárhæðina af bankareikningi V ehf. nr. [...] inn á bankareikning VFehf. nr. [...].

Tilvik Skjalnúmer Dagsetning Upphæð Tegund greiðslu Viðtakandi greiðslu 1 II/1.4.1.1.1 – II/1.4.1.1.3 10.10.2016 18.500.000 Millifærsla VFehf.

2. Fyrir peningaþvætti með því að hafa þann 10. október 2016, aflað VF ehf. ávinnings af broti samkvæmt 1. tl. D kafla ákærunnar að fjárhæð 18.500.000 krónur og í kjölfarið ráðstafað ávinningnum út af bankareikningi félagsins nr. [...], með því annars vegar að taka út í reiðufé 5.000.000 króna [sic] og hins vegar með því að millifæra 12.400.000 krónur inn á bankareikning C nr. [...], á grundvelli samkomulags um kaup á miðum á kvikmyndina [...] í kvikmyndahúsum. Á grundvelli samkomulagsins endurgreiddi C í tveimur greiðslum samtals 10.540.000 krónur inn á bankareikning VFehf. nr. [...], sem var hlutur framleiðanda kvikmyndarinnar af seldum miðum. Í kjölfar endurgreiðslunnar millifærði ákærði 11.500.000 krónur inn á eigin bankareikning nr. [...], þaðan sem hann í kjölfarið tók út 2.500.000 krónur í reiðufé en ráðstafaði því sem eftir stóð til ýmissa aðila.

Með framangreindum hætti leyndi ákærði og flutti, samtals 18.360.000 krónur af ávinningi þess brots sem lýst er í lið 1. tl. D kafla ákæru.

Tilvik Skjalnúmer Dagsetning Upphæð Tegund greiðslu Viðtakandi greiðslu 1 II/1.4.1.1.3 og II/1.4.1.1.4 10.10.2016 5.000.000 Úttekt -reiðufé A-kk-nf S-kk-nf 2 II/1.4.1.1.3 og II/1.4.1.1.5 10.10.2016 12.400.000 Millifærsla C

3 II/1.4.1.1.3 10.10.2016 -10.529.460 Millifært-endurgreitt VFehf.

- II/1.4.1.1.3 10.10.2016 -10.540 Millifært-endurgreitt VFehf.

4 II/1.4.1.1.3 og II/1.4.1.1.6 10.10.2016 11.500.000 Millifærsla A-kk-nf S-kk-nf

Samtals: 18.360.000

Af þeirri fjárhæð tók ákærði út samtals 7.500.000 krónur í reiðufé sem hann í kjölfarið geymdi og nýtti.

Tilvik Skjalnúmer Dagsetning Upphæð Tegund greiðslu Viðtakandi greiðslu 1 II/1.4.1.1.3 og II/1.4.1.1.4 10.10.2016 5.000.000 Úttekt -reiðufé A-kk-nf S-kk-nf 2 II/1.4.1.1.7 10.10.2016 2.500.000 Úttekt -reiðufé A-kk-nf S-kk-nf

Samtals: 7.500.000

--

Framangreind háttsemi samkvæmt A kafla ákæru telst varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 249. gr. sömu laga.

Framangreind háttsemi samkvæmt B kafla ákæru telst varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 249. gr. sömu laga.

Framangreind háttsemi samkvæmt C kafla ákæru telst varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Framangreind háttsemi samkvæmt 1. tölulið D kafla ákæru telst varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Framangreind háttsemi samkvæmt 2. tölulið D kafla ákæru telst varða við 1. sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

--

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði neitar sökog krefst frávísunar af D lið ákærunnar en sýknu af öðrum ákæruliðum. Til vara kveðst ákærði einnig krefjast sýknu af D lið ákæru. Ákærði kveðst til þrautavara gera kröfu um vægustu refsingu. Þá gerir ákærði þá kröfu að allur sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða verði greidd úr ríkissjóði.

II

Málavextir

Upphaf rannsóknar máls þessa má rekja til kæru lögmanns einkahlutafélagsins V til héraðssaksóknara frá 20. desember 2017, þar sem kærðar voru heimildarlausar millifærslur ákærða á fjármunum vegna kvikmyndarinnar [...], sem félagið átti höfundarétt að samkvæmt hluthafasamkomulagi frá 20. janúar 2016 og inn á bankareikninga annars félags í eigu ákærða, VF ehf. Kæran mun hafa borist héraðssaksóknara 22. desember 2017.

Í kærubréfinu greinir að í janúar 2016 hafi stjórnarformaður kæranda V ehf., D, ásamt ákærða, keypt umrætt einkahlutafélag, sem þá hafi heitið [...]ehf. Nafni þess hafi síðar verið breytt í V ehf. Í stjórn félagsins hafi sest D sem stjórnarformaður og ákærði sem meðstjórnandi og hafi þeir báðir farið með prókúruumboð fyrir félagið. Ennfremur hafi tilgangi félagsins verið breytt í samþykktum þess í „kvikmyndagerð og skyldan rekstur“.

Samkvæmt fyrrgreindu hluthafasamkomulagi skyldi V ehf. eiga allan höfundarétt að kvikmyndinni [...], sem sögð var í upptöku og vinnslu, og skyldu allar tekjur og kostnaður vegna myndarinnar fara í gegnum bankareikning félagsins hjá Íslandsbanka. Þá greinir í samkomulaginu að D hafi gengist í ábyrgð að fjárhæð 7,5 milljónum krónafyrir yfirdrætti á reikningi félagsins hjá Íslandsbanka, og að fyrstu greiðslur til félagsins skyldu nýttar til uppgreiðslu umrædds yfirdrátta rog til að aflétta ábyrgð D, en þar til það yrði gert yrði allt hlutafé félagsins í eigu D, eða þar til ábyrgð hans yrði felld niður.

Í júní 2016 var félagið VFehf. stofnað. Ákærði var skráður eini stjórnarmaður félagsins og með prókúruumboð. Var tilgangur félagsins sagður vera kvikmyndagerð auk innflutnings, eignarhalds og leigu fasteigna og lausafjármuna, lánastarfsemi og skyldur rekstur.

Í kærubréfinu kemur fram að í tengslum við fjármögnun og sölu á kvikmyndinni hafi átt sér stað viðræður við C um kaup á dreifingarrétti að kvikmyndinni. Þær viðræður hafi leitt til þess að yfirlýsing hafi verið undirrituð 15. mars 2016 af hálfu C og V ehf., en ákærði hafi undirritað yfirlýsinguna fyrir hönd hins síðargreinda félags. Í yfirlýsingunni lýsir C yfir þeirri fyrirætlan sinni að kaupa dreifingarrétt að kvikmyndinni og skyldi greiða fyrir þann rétt 13 milljónir króna. Þá greini í samkomulaginu að öllum greiðslum sem félaginu kunni að berast frá D, tilkomnum vegna dreifingarréttar að kvikmyndinni, skyldi ráðstafað inn á tékkareikning félagsins hjá Íslandsbanka nr. [...]. Þá greinir í kærubréfinu að innistæða reikningsins, eins og hún væri á hverjum tíma, auk áfallinna vaxta, hafi verið veðsett bankanum með sérstakri yfirlýsingu þess efnis. Í lok yfirlýsingarinnar greinir að undirritaðir fyrir hönd félaganna tveggja staðfesti að framangreindu greiðslufyrirkomulagi verðiekki breytt nema að undangengnu samþykki Íslandsbanka. Í kærubréfinu greinir jafnframt að greiðslur hafi ekki borist frá [...] inn á umræddan reikning V ehf. hjá Íslandsbanka, heldur hafi þær, að ósk ákærða, verið lagðar inn á bankareikning í eigu VFehf.

Þá greinir í kærubréfi að ákærði hafi í nafni V ehf. samið við A um sýningarrétt að kvikmyndinni í sjónvarpi. Á grundvelli 4. gr. samnings félaganna hafi A, að ósk ákærða en án vitneskju eða samþykkis stjórnar V ehf., greitt VF ehf. alls þrjár milljónir króna auk virðisaukaskatts í stað þess að leggja þær inn á reikning V ehf. sem ætti höfundarétt að kvikmyndinni. Þá hefði ákærði jafnframt gert sambærilegan samning við Icelandair hf. vegna sýninga á kvikmyndinni í afþreyingarkerfi flugfélagsins. Hafi greiðslur vegna þess samnings, að fjárhæð ein milljón króna, runnið til VF ehf. en ekki V, án allrar vitneskju stjórnarformanns hins síðargreinda félags.

Ennfremur greinir í kærubréfinu að ákærði hafi fyrir hönd félags síns, VF ehf., gert samninga við erlenda aðila um sölu á sýningum eða sýningarrétti að kvikmyndinni erlendis. Hafi greiðslur á grundvelli þeirra samninga ekki skilað sér til V ehf.

Ákærði gaf tvívegis skýrslu hjá lögreglu, annars vegar 27. nóvember 2018 og hins vegar 2. júní 2021. Verður vikið að framburði ákærða við þær skýrslutökur eftir því sem þurfa þykir til úrlausnar málsins.

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Ákærði kom fyrir dóminn og neitaði sök í öllum ákæruliðum. Kvaðst ákærði hafa verið annar eigandi félagsins V ehf., ásamt D, meðstjórnandi í því og með prókúru. Ákærði kveður upphaflegan tilgang með stofnun félagsins hafi verið að halda utan um framleiðslu á kvikmyndinni [...], sem sýnd hafi verið í kvikmyndahúsum í október 2016. Aðspurður kvað ákærði rangfærslur vera í hluthafasamkomulagi vegna félagsins frá 20. janúar 2016. Annars vegar hafi við undirritun samkomulagsins ekki verið til staðar yfirdráttarheimild að fjárhæð 7,5 milljónir króna. Þá hafi ekki verið staðið við 1. grein samkomulagsins í þá veru að allar tekjur, styrkir og kostnaður við gerð myndarinnar færu í gegnum bankareikning félagsins hjá Íslandsbanka, þar sem tveimur til þremur mánuðum síðar, hafi ákærði, ásamt D, stofnað bankareikning í Arion banka hf. Hafi D í kjölfarið óskað eftir yfirdráttarheimild hjá bankanum vegna félagsins. Ákærði kveðst draga í efa að yfirdráttarábyrgð D að fyrrgreindri fjárhæð sem tilgreind er í hluthafasamkomulaginu hafi verið til staðar við undirritun þess, 20. janúar 2016. Ákærði kveður föður D hafa lagt hart að sér að undirrita hluthafasamkomulagið.

D hafi til að byrja með komið að rekstri V ehf., enda hafi hann haft mikla reynslu af stjórnun fyrirtækja auk þess sem hann var viðskiptafræðimenntaður. Hann hafi hins vegar hætt afskiptum af félaginu um mitt sumar 2016, en fram að þeim tíma hafi hann að litlu leyti komið að framleiðslu kvikmyndarinnar. D hafi annast daglegan rekstur félagsins fram til þess tíma en ákærði frá þeim tíma. Ákærði kveður D hafa á þeim tíma afhent bókhald félagsins til endurskoðunarfélagsins KPMG. Bókhaldið hafi hins vegar glatast.

Ákærði kveðst að hluta til hafa annast skattskil félagsins ásamt bókhaldsþjónustunni E, auk þess sem fyrrgreindur D hafi komið að því á meðan hann hafði afskipti af félaginu. V ehf. hafi engan haft á launaskrá en hafi þó greitt verktakagreiðslur. Ákærði kveður að haldið hafi verið utan um þær greiðslur til að byrja með. Ákærði kveðst hvorki reka minni til þess að hafa fengið verktaka- né launagreiðslur frá V ehf. Þá hafi bókhaldsþjónustan E haldið utan um virðisaukaskattskil félagsins, sem hafi jafnframt alfarið tekið við færslu bókhalds félagsins frá apríl/ júní 2016.

Ákærði kveður D einan hafa annast allar millifærslur af reikningi félagsins hjá Íslandsbanka, en hann ásamt ákærða vegna færslna af reikningi félagsins hjá Arion banka. Ákærði kveðst þó hafa verið með úttektarumboð vegna reiknings félagsins hjá Íslandsbanka.

Aðspurður um yfirlýsingu frá 26. október 2017, þar sem fram kemur að ákærði staðfesti að hafa að „öllu leyti séð um bókhald [V ehf.], skil á virðisaukaskatti, staðgreiðslu opinberra gjalda og skýrslum þessu tengdu“ og jafnframt að hann staðfesti að stjórnarformaður félagsins, D, hafi ekki „með nokkrum hætti“ komið að skattskilum félagsins og hafi ekki haft aðgang að bókhaldi þess, „þrátt fyrir skráða stöðu sína í félaginu“, kveðst ákærði hafa verið „tilneyddur af lögmanni D “til að rita undir yfirlýsinguna ella yrði hann kærður til lögreglu. Ákærði kveðst hafa dregið efni yfirlýsingarinnar til baka við yfirheyrslur hjá lögreglu vegna rannsóknar málsins.

Ákærði kveðst hafa verið eini eigandi félagsins VF ehf., en hann hafi fest kaup á félaginu skömmu eftir stofnun þess í júní 2016. Tilgangur félagsins hafi í upphafi verið framleiðsla kvikmynda, en félagið hafi síðar tekið yfir kvikmyndarétt að myndinni [...], það er í ágúst 2016. Ákærði hafi alfarið séð um rekstur félagsins og einn haft umboð til banka úttekta, auk þess sem hann annaðist uppgjör og skil á virðisaukaskattskýrslum fyrir félagið. Bókhaldsþjónustan E hafi haft með höndum bókhaldsþjónustu fyrir félagið bróðurpart af rekstrarsögu félagsins. Félagið hafi ekki verið með launaða starfsmenn á sínum vegum, en hafi greitt verktakalaun.

Aðspurður um reikning frá 1. júlí 2016 frá VF ehf. til V ehf. vegna kaupa hins síðargreinda félags á „höfundarétti“ og „handriti“, Telur ákærði að ekki hafi verið gengið frá greiðslu vegna kaupanna. Reikningur vegna kaupanna hafi þó hvorki verið bakfærður né felldur niður af þeim sökum. Ákærði kveður VF ehf. hafa með kaupsamningi sem dagsettur er 31. ágúst 2016 keypt umrædd réttindi, sem í kaupsamningi hafi verið vísað til sem „kvikmyndaréttur“, á 1.000 krónur. Kaupsamningurinn sé undirritaður af ákærða og D, en ákærði kveðst þó ekki geta fullyrt hvort þeir hafi samtímis undirritað kaupsamninginn. Sala kvikmyndaréttarins hafi verið nauðsynleg þar sem auðveldara hafi verið að afla styrkja og annars fjármagns í nafni VF ehf. fremur en V ehf. Aðspurður hvers vegna ákærði hafi borið á annan veg við skýrslutöku hjá héraðssaksóknara 29. nóvember 2018 sagðist ákærði að fyrir skýrslutöku hjá lögreglu hafi hann sætt„þvingunum“ af hálfu aðila „á vegum D “sem hafi lagt hart að ákærða að nefna ekki fyrrgreinda sölu kvikmyndaréttar. Hafi það jafnframt að meginstefnu átt við um annan framburð ákærða undir rannsókn málsins.

Ákærði kveður heildarkostnað við framleiðslu kvikmyndarinnar hafa numið 86 milljónum króna. Hafi kostnaður vegna myndarinnar ekki allur farið um reikninga VFehf., heldur einnig í gegnum persónulega reikninga ákærða.

Ákæruliðir A og B

Varðandi ákærulið A og B kvaðst ákærði að hafa fyrir hönd V ehf. undirritað samning við A 27. júní 2016 um sýningarrétt kvikmyndarinnar í sjónvarpi. Heildarverðmæti samningsins hafi numið þremur milljónum króna, sem greiðast áttu í tvennu lagi. Ákærði kveður greiðslur samkvæmt samningnum hafa runnið til VF ehf., enda hafi það félag átt kvikmyndarétt að myndinni þar sem kvikmyndarétturinn hafi hvílt hjá félaginu þegar greiðslur vegna samningsins hafi verið inntar af hendi.

Varðandi samning sem gerður var milli VF ehf. og B ehf., 23. janúar 2017, um sýningarrétt á kvikmyndinni fyrir svokallað In- flight kerfi Icelandair, þá hafi hann réttilega verið gerður af hálfu VF ehf., enda hafi félagið á þeim tíma átt höfundarétt að kvikmyndinni. Hafi umsamin greiðsla vegna samningsins, ein milljón króna, verið nýttar annars vegar til að gera upp verktakagreiðslur vegna kvikmyndarinnar og hins vegar til að standa straum af ferð ákærða til Danmerkur til sölu og kynningar á kvikmyndinni.

Ákæruliður C

Um ákærulið C bar ákærði að D hefði framkvæmt umrædda millifærslu, en nauðsynlegt hafi verið að taka út fé vegna töku kvikmyndarinnar. Ákærði kveður D hafa lagt til að fjármunirnir yrðu millifærðir á ákærða í stað þess að þeir yrðu teknir út í reiðufé. Kveðst ákærði benda á að þetta hafi verið staðfest í tölvupóstsamskiptum milli ákærða, D og Íslandsbanka. Ákærði kveður framburð sinn við rannsókn málsins hjá lögreglu þess efnis að um hafi verið að ræða launagreiðslur til hans vera rangan. Vísar ákærði til þess að hann hafi fyrir skýrslutökuna sætt þvingunum og honum uppálagt að gefa slíka skýringu á millifærslunni.

Ákæruliður D

Ákærði kvaðst sjálfur hafa framkvæmt þá millifærslu sem vikið er að í ákærulið D.1, þar sem millifærðar voru 18,5 milljónir króna af bankareikningi V ehf. inn á bankareikning V F ehf. Kvað ákærði færsluna hafa verið „innborgun inn á framleiðslu reikning“ sem VFehf. gerði V ehf., en alls hafi 18.599.726 krónur verið lagðar inn á síðargreinda félagið að meginstefnu vegna endurgreiðslu á virðisaukaskatti vegna þriggja reikninga sem gefnir voru út af VF ehf. til V ehf. Bar ákærði að hann hafi hjá lögreglu gefið rangan framburð varðandi þennan ákærulið og kvað ástæðu þess þá sömu og hann hafi áður vísað til varðandi framburð sinn hjá lögreglu. Að sögn ákærða var D upplýstur um framangreinda ráðstöfun, enda hafi hún verið nefnd í tölvubréfi ákærða frá 7. desember 2016, sem meðal annars var sendur D og föður hans, F, án þess að hreyft hafi verið athugasemdum.

Á kærði sagðist kannast við að hafa þann sama dag tekið út fimm milljónir króna í reiðufé af reikningum VF ehf., en að þeir fjármunir hafi verið nýttir til greiðslu á tækjaleigu.

Ákærði kveður framburð sinn hjá lögreglu varðandi ákæruliðinn vera rangan, enda hafi hann sætt þvingunum af hálfu aðila tengdum kæranda og honum uppálagt að svara með þeim hætti sem hann þar gerði.

Ákærði kvað ástæðu þess að 12,4 milljónir voru millifærðar af reikningum VF ehf. inn á reikning C hafa verið í samræmi við samning félaganna tveggja um miðakaupsvokallaðra forkaupsmiða, en hugmyndin hafi verið sú að selja miðana áfram með hagnaði. Kvað ákærði ástæðu þess að C hafi millifært alls 10.540.000 krónur inn á reikning VF ehf. hafi verið vegna endurgreiðslu eða hlutur framleiðanda af seldum aðgöngumiðum, líkt og samið hefðiverið um með félögunum. Ákærði kvað ástæðu þess að umræddir fjármunir hafi verið lagðir inn á félag hans, VF ehf. í stað V ehf., líkt og kveðið var á um í samningi milli hins síðargreinda félags og C frá 1. mars 2016, hafa verið þá að þegar umræddar greiðslur hafi átt sér stað hafi kvikmyndaréttur vegna myndarinnar verið kominn í hendur VF ehf.

Ennfremur kvaðst ákærði sjálfur hafa millifært 11.500.000 króna af bankareikningi VFehf. inn á reikning ákærða hjá Arion banka, en þeir fjármunir hafi verið nýttir til greiðslu vegna framleiðslu kvikmyndarinnar.

Vitnið D, sem var stjórnarformaður og prókúruhafi í einkahlutafélaginu V á umræddum tíma, bar fyrir dómiað megintilgangur félagsins hafi verið framleiðsla kvikmyndarinnar [...]. Vitnið kvaðst hafa, við stofnun félagsins, lagt til 7.500.000 sjálfskuldarábyrgðartryggingu hjá Íslandsbanka til þess að unnt væri að hefja framleiðslu kvikmyndarinnar. Kvaðst vitnið þó enga reynslu eða þekkingu hafa á kvikmyndagerð en leiðir hans og ákærða hafi legið saman sökum kunningsskapar feðra þeirra. Vitnið kvaðst í upphafi hafa annast greiðslur af bankareikningi félagsins hjá Íslandsbanka, en kvaðst ekki reka minni til þess að hafa framkvæmt millifærslur af reikningi félagsins hjá Arion banka sem hann kvað hafa verið stofnað til af hálfu ákærða. Vitnið kvaðst ekki hafa haft sérstaka aðkomu að félaginu. Hann hafi til að mynda ekki séð um daglegan rekstur þess, umsjón með bókhaldi þess, skil á virðisaukaskatti, staðgreiðslu opinberra gjalda eða öðru því tengdu. Sé það enda í samræmi við yfirlýsingu sem ákærði hafi undirritað 26. október 2017. Aðspurður kvaðst vitnið ekki telja sig hafa beitt ákærða þrýstingi eða hótunum við undirritun yfirlýsingarinnar.

Vitnið kveður að til umræðu hafi komið að höfundaréttur að kvikmyndinni yrði seldur frá V ehf. til VF ehf., gegn því að vitnið yrði leyst undan sjálfskuldarábyrgð vegna hins fyrstgreinda félags, en greiðsla vegna slíkrar yfirfærslu hafi aldrei verið innt af hendi enda viti hann ekki til þess að reikningur hafi verið gerður vegna þess. Þá kvaðst vitnið ekki reka minni til þess að hafa undirritað kaupsamning sem dagsettur er 31. ágúst 2016 sem mælir fyrir um kaup VF ehf. á kvikmyndarétti myndarinnar á 1.000 krónur.

Varðandi samning sem V ehf. gerði við A um sýningarrétt á kvikmyndinni í sjónvarpi, þá kvaðst vitnið ekki hafa veitt samþykki sitt fyrir því að greiðslur samkvæmt samningnum yrðu inntar af hendi til VF ehf. í stað V ehf., líkt og ákvæði samningsins b áru með sér. Þá kvaðst vitninu ekki hafa verið kunnugt um samning sem VF ehf. gerði við B 23. janúar 2017 um sýningarrétt á kvikmyndinni í svokölluðu In- flight kerfi Icelandair, en hann hafi þó frétt af gerð hans eftir að greiðslur vegna samningsins höfðu verið inntar af hendi til VF ehf. Hann hafi af þeim sökum ekki talið sér fært að grípa til aðgerða til að freista þess að endurheimta þá fjármuni til V ehf., sem hafi sannanlega átt kvikmyndaréttinn.

Vitnið kvaðst ekki geta útilokað að hafa, þann 16. mars 2016, sjálfur annast millifærslu á 4.328.000 krónur af bankareikningi V ehf. hjá Íslandsbanka inn á bankareikning ákærða hjá Arion banka. Varðandi færslu á 18.500.000 af reikningi V ehf. hjá Arion banka, 10. október 2016 inn á bankareikning VF ehf., þá kveður vitnið færsluna hafa verið gerða án hans vitneskju.

Aðspurt um þrjá reikninga sem gefnir voru út 20. júlí 2016 að fjárhæð 77.872.000 krónur, 1. júlí 2016 að fjárhæð 11.780.000 krónur og 17. ágúst 2016 að fjárhæð 9.920.000, sem eru grundvöllur endurgreiðslu virðisaukaskatts að fjárhæð 18.599.726 krónur sem lagður var inn á bankareikning V ehf. hjá Arion banka, kvaðst vitnið ekki hafa haft vitneskju um þá reikninga fyrr en meginþorri endurgreiðslu Tollstjóra, 18.500.000 krónur, höfðu verið millifærðar af bankareikningi félagsins inn á bankareikning VF ehf., af hálfu ákærða. Taldi vitnið að heildarfjárhæð umræddra reikninga sem að meginstofni eru sagðir vera vegna leikstjórnar og framleiðslu- og stjórnunarkostnaðar vegna kvikmyndarinnar hafi verið langt umfram kostnað við gerð hennar, sem vitnið telur að hafi numið um 25 milljónumkróna.

Vitnið G fyrrum framkvæmdastjóri hjá C staðfesti að hafa komið að og undirritað samning fyrir hönd C sem gerður var við V ehf. um dreifingu kvikmyndarinnar í kvikmyndahús og fleira, frá 1. mars 2016. Bar vitnið að ákærði hafi einn komið fram fyrir hönd V ehf. við gerð samningsins, en vitninu var ekki kunnugt um aðkomu D að félaginu fyrr en greiðsla vegna samningsins hafði verið innt af hendi.

Vitnið H sagðist ekki kannast við að hafa vottað kaupsamning milli VF ehf. og V ehf., sem dagsettur er 31. ágúst 2016, þar sem kvikmyndaréttur vegna kvikmyndarinnar [...]er seldur V F ehf. á 1.000 krónur. Kvaðst vitnið jafnframt hvorki þekkja til ákærða né D, sem sagðir eru hafa undirritað umræddan samning fyrir hönd félaganna. Þá taldi vitnið að undirritun hans á skjalinu væri frábrugðin rithönd hans. Vitnið kvaðst ekki „lána nafn“ sitt til vottana nema skjöl séu undirrituð í hans viðurvist. Fram kom hjá vitninu að á umræddum tíma hafi hann haft starfstöð í [...].

Vitnið I taldi víst að undirritun hans væri að finna á framangreindum kaupsamningi. Hann ræki þó ekki minni til undirritunarinnar en hann hafi á þessum tíma unnið á bókhaldsstofunni E sem hafi haft með höndum bókhald vegna kvikmyndarinnar. Þá kvaðst vitnið muna eftir vitninu H, en hann hafi verið með skrifstofu í sama húsi, en hún hafi verið í [...].

IV

Niðurstaða

1 Líkt og rakið hefur verið festi ákærði í janúar 2016, í félagi við D, kaup á einkahlutafélagi sem síðar fékk heitið V, kt. [...]. Var eignarhlutur þeirra í félaginu til helminga. Meginmarkmið félagsins var að halda utan um framleiðslu á kvikmyndinni [...]. Samkvæmt gögnum máls var fyrrgreindur D stjórnarformaður félagsins en ákærði meðstjórnandi þess. Báðir fóru þeir með prókúru í félaginu. Samhliða þessu gerðu þeir með sér hluthafasamkomulag, dagsett 20. janúar 2016. Í samkomulaginu greinir að félagið skuli eiga „allan höfundarétt“ kvikmyndarinnar [...], sem við undirritun samkomulagsins var sagt vera í „upptöku og vinnslu“ og að allar „tekjur, styrkir og kostnaður við gerð myndarinnar“ fara um bankareikning félagsins hjá Íslandsbanka, nr. [...]. Þá segir í samkomulaginu að „við stofnun bankareiknings í Íslandsbanka lagði D-x-x fram 7,5 millj. ábyrgð fyrir yfirdrætti á bankareikning til félagsins“ og að samkomulag væri um að „fyrstu greiðslur“ sem koma til félagsins muni renna til uppgjörs á yfirdrættinum og „aflétta í leiðinni þessari ábyrgð D.“ Ennfremur greinir í samkomulaginu að þar til yfirdráttur D verði felldur niður séu aðilar ásáttir á „að allt hlutafé félagssins [sic] sé í eigu D.“ Munu tveir bankareikningar hafa verið stofnaðir vegna félagsins, annars vegar fyrrgreindur bankareikningur í Íslandsbanka, en vitnið D-x-x einn hafa haft heimildir til millifærslu af netbanka þess félags, og hins vegar bankareikningur í Arion banka, en ákærði hafði fullt aðgengi að þeim reikningi.

Í júní 2016 stofnaði ákærði félagið VF ehf., kt. [...].

2 Í ákærulið A er ákærða gefin n að sök fjárdráttur með því að hafa dregið félagi í sinni eigu, VF ehf., kt. [...] samtals 3.224.000 krónur, af fjármunum V ehf., með því að beina tveimur greiðslum frá A samkvæmt samningi dagsettum 27. júní 2016 um sýningarrétt á kvikmyndinni [...] í sjónvarpi, inn á bankareikning VF ehf., en til vara fyrir að hafa misnotað aðstöðu sína hjá V ehf., félaginu til tjóns með framangreindum hætti.

Með samningi milli A og V ehf. sem dagsettur er 27. júní 2016 gerðu samningsaðilar með sér samkomulag um sýningarrétt á kvikmyndinni í sjónvarpi. Skyldu A greiða samtals 3.000.000 króna fyrir sýningarréttinn að viðbættum virðisaukaskatti, í tveimur greiðslum, sem greiðast skyldu annars vegar við „afhendingu“ 1. desember 2016 og hins vegar eftir frumsýningu í sjónvarpi 1. janúar 2017. Að ósk ákærða voru greiðslur vegna samningsins hins vegar lagðar inn á bankareikning félags ákærða, VF ehf., samtals að fjárhæð 3.224.000 krónur annars vegar með greiðslu á 1.860.000 krónum þann 2. desember 2016 og hins vegar með greiðslu á 1.364.000 þann 2. janúar 2017. Óupplýst er í málinu hvers vegna ekki var greiddur fullur virðisaukaskattur af framangreindri upphæð, líkt og um var samið.

Ákærði hefur í skýrslutöku fyrir dóminum vísað til þess að með samningi sem dagsettur er 31. ágúst 2016 hafi V ehf. selt „fullan kvikmyndarétt á kvikmyndinni [...]“ til félags ákærða, VF ehf., á 1.000 krónur. Við þá sölu hafi forsendur fyrir greiðslu til V ehf. samkvæmt fyrrgreindum samningi brostið og því hafi ákærði talið rétt að greiðslum yrði þess í stað beint til VF ehf. sem rétthafa kvikmyndarinnar.

Að mati dómsins verður ekki framhjá því horft að kaupverð kvikmyndaréttarins, sem í samningnum var sagt vera 1.000 krónur, er í engu samræmi við ætlað verðmat réttarins við ætlaða sölu hans frá VF ehf. til V ehf., sbr. reikningur sem dagsettur er rétt tæpum tveimur mánuðum fyrr, eða 1. júlí 2016, þar sem söluverðmæti „höfundaréttar“ er sagt nema 4.300.000 krónum auk þess sem söluverð „handrits“ kvikmyndarinnar er sagt nema 5.200.000 krónur, allt að viðbættum virðisaukaskatti. Ennfremur liggur ekkert fyrir um það í gögnum máls að kaupsamningsgreiðsla hafi verið innt af hendi eða efni samningsins hafi verið efnt að öðru leyti. Þvert á móti liggur fyrir í málsgögnum yfirlýsing undirrituð af ákærða, dagsett 14. febrúar 2017, þar sem meðal annars segir: „[u]ndirritaður staðfestir með yfirlýsingu þessari að vera meðvitaður um að höfundaréttur að kvikmyndinni [...] er alfarið í eigu V ehf., kt. [...].“ Er sú yfirlýsing í samræmi við framburð ákærða hjá rannsakanda við rannsókn málsins, en ákærði hefur, að mati dómsins, ekki gefið raunhæfar skýringar á hinum breytta framburði, sem ákærði segir vera til kominn vegna þvingana sem hann hafi sætt á þeim tíma sem málið var til rannsóknar.

Ennfremur hefur vitnið D, sem var helmingseigandi V ehf. og stjórnarformaður þess félags, ekki kannast við að hafa undirritað framangreindan kaupsamning. Þá fullyrti vitnið H að hann hafiekki vottað samninginn.

Með vísan til alls þessa hafa, að mati dómsins, ekki verið færðar fyrir því fullnægjandi sönnur að komist hafi á slíkur samningur með aðilum. Verður því að miða við að öll réttindi vegna kvikmyndarinnar hafi, eftir sem áður, hvílt hjá einkahlutafélaginu V.

Samkvæmt 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er það refsivert ef maður tileinkar sér einhliða fjármuni, sem eru í vörslum hans eða eru eign annars manns, hvort heldur einstaklings eða lögaðila, enda sé það gert á ólögmætan hátt og í auðgunarskyni, sbr. 243. gr. laganna. Fjárdráttur er tileinkunarbrot þar sem þungamiðja verknaðar felst í ólögmætri hagnýtingu þeirra eignarréttinda sem eiganda einkum eru ætlaðar. Snýr ólögmæt tileinkun í skilningi 247. gr. almennra hegningarlaga að því að hin ólögmæta meðferð á eignum annarra sé svo gróf eða vítaverð að hún sé til þess fallin að svipta eiganda varanlegum umráðum sínum yfir verðmætunum. Miðast fullframning fjárdráttar við það tímamark þegar gerandi í skjóli aðstöðu sinnar sem vörsluhafi verðmæta fer að líta á þau sem sína eigin eign og fer með þau á þann veg, sbr. til hliðsjónar dóm Landsréttar frá 20. nóvember 2020 í málinu nr. 533/2019. Þá hefur verið litið svo á að ekki sé nauðsynlegt að eigandi sé einkaeigandi að verðmætunum, sem getur átt þau í sameign með öðrum, jafnvel geranda.

Ákærði var, í ljósi framangreinds, meðvitaður um að réttindi vegna kvikmyndarinnar hvíldu hjá V ehf. sem ætti þar af leiðandi réttmætt tilkall til endurgjalds vegna þeirra réttinda. Þá fór ákærði með þessu gegn ákvæðum hluthafasamkomulags þar sem umsamið var að allar greiðslur vegna kvikmyndarinnar skyldu renna til uppgreiðslu á yfirdrætti, að fjárhæð 7,5 milljónir króna, sem gengist var undir við kaup ákærða og vitnisins D á einkahlutafélaginu V í janúar 2016.

Að framangreindu virtu er það mat dómsins að ákærði hafi með þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök í A lið ákæru brotið gegn 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 243. gr. þeirra.

3 Í B lið ákæru er ákærða gefinn að sök fjárdráttur með því að hafa með samningi við B,23. janúar 2017, í nafni VF ehf., ráðstafað sýningarrétti á kvikmyndinni [...]í „In-flight“ kerfi Icelandair og dregið félaginu það endurgjald sem greitt var fyrir sýningarréttinn, 1.000.000 króna, sem ráðstafað var inn á bankareikning félagsins í Arion banka nr. [...], þrátt fyrir að ákærða hafi verið ljóst að fjármunirnir tilheyrðu félaginu Vehf. sem eiganda höfundaréttar að myndinni. Til vara er ákærða gefin að sök umboðssvik með því að hafa misnotað aðstöðu sína hjá V ehf., félaginu til tjóns með framangreindum hætti.

Þann 23. janúar 2017 var undirritaður samningur milli VF ehf. og B um sýningarrétt á kvikmyndinni [...]í svokölluðu In- flight kerfi Icelandair. Undir samninginn ritar ákærði fyrir hönd VF ehf. Óumdeilt er að endurgjald vegna samningsins, 1.000.000 króna, voru lagðar inn á bankareikning félagsins í samræmi við ákvæði samningsins. Hefur ákærði borið að þeir fjármunir hafi annars vegar verið nýttir til greiðslu verktakalauna vegna kvikmyndarinnar og hins vegar til að standa straum af ferð ákærða til Danmerkur.

Samkvæmt 249. gr. almennra hegningarlaga varðar það refsingu ef maður, sem fengið hefur aðstöðu til þess að gera eitthvað sem annar maður verður bundinn við, eða hefur fjárreiður fyrir aðra á hendi, misnotar þessa aðstöðu sína, enda sé verkið framið af ásetningi og í auðgunarskyni. Felur brotið í sér þrjú efnisatriði, það er að gerandi hafi verið í aðstöðu til að skuldbinda annan aðila, í öðru lagi að hann hafi misnotað aðstöðu sína og í þriðja lagi að ráðstöfun hafi valdið tjóni eða í öllu falli haft í för með sér verulega fjártjónshættu.

Að framan hefur verið vikið að því að V ehf. hafi á þeim tíma haft með höndum öll réttindi vegna kvikmyndarinnar, þar á meðal höfundarétt og kvikmyndarétt. Með umræddum samningi við B og viðtöku greiðslu í samræmi við efni hans ráðstafaði ákærði, með ólögmætum hætti, hagsmunum sem tilheyrðu V ehf. og hagnaðist með þeim hætti á kostnað félagsins. Gildir einu, að mati dómsins, í hvaða tilgangi þær greiðslur sem bárust félaginu voru nýttar, auk þess sem engin gögn liggja fyrir um að fénu hafi verið ráðstafað í þágu V ehf., líkt og ráða má af framburði ákærða. Að mati dómsins er sú háttsemi ákærða talin varða við 249. gr. almennra hegningarlaga og verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi.

4 Í ákærulið C er ákærða gefinn að sök fjárdráttur með því að hafa dregið sér 4.328.000 krónur af fjármunum V ehf. með því að millifæra fjárhæðina þann 16. mars 2016 af bankareikningi félagsins hjá Íslandsbanka nr. [...], inn á sinn persónulega bankareikning nr. [...].

Ágreiningslaust verður að telja að umrædd millifærsla var innt af hendi af vitninu D. Hefur vitnið borið fyrir dómi að hann geti ekki útilokað að svo hafi verið, auk þess sem ákærði hefur borið á þann veg. Þykir renna stoðum undir þá ályktun að ætla má að vitnið hafi á þessum tíma eitt haft aðgang aðog heimild til millifærslu í netbanka fyrirtækisins hjá Íslandsbanka.

Af gögnum máls verður þó ekkert ráðið um það hvort ákærði hafi vakið þá hugmynd hjá vitninu D að millifæra umrædda fjárhæð inn á persónulegan reikning ákærða. Ekki er þó ákært fyrir slíka háttsemi og verður ekki séð að framangreind háttsemi rúmist innan háttsemislýsingar ákæru. Að áliti dómsins stenst ákæran að þessu leyti ekki þær kröfur sem gera verður til hennar samkvæmt c-lið 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008, en ákærði verður ekki dæmdur fyrir aðra háttsemi en þá sem greinir í ákæruskjalinu, sbr. 1. mgr. 180. gr. laganna, sbr. til hliðsjónar dóm Hæstaréttar Íslands frá 10. október 2005 í máli nr. 420/2005. Af þessum sökum verður ekki hjá því komist að vísa ákærulið þessum frá dómi.

5 Í ákærulið D.1 er ákærða gefinn að sök fjárdráttur með því að hafa þann 10. október 2016 dregið VF ehf. 18.500.000 krónur af fjármunum V ehf. með því að millifæra fjárhæðina af bankareikningi V ehf. hjá Arion banka nr. [...] inn á bankareikning VF ehf. hjá sama banka nr. [...].

Af málsgögnum verður ráðið að uppruna fjármunanna megi rekja til endurgreiðslu virðisaukaskatts vegna þriggja reikninga sem VF ehf. gerði V ehf., samtals að fjárhæð 99.572.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Fyrir liggur að umræddir þrír reikningar sem voru grundvöllur endurgreiðslunnar, sem nam 18.599.726 krónum, voru alfarið útbúnir af ákærða, án aðkomu D, meðeiganda ákærða í félaginu V ehf. Endurgreiðslan var innt af hendi af skattayfirvöldum inn á bankareikning V ehf. hjá Arion banka nr. [...], þaðan sem ákærði millifærði 18.500.000 krónur inn á bankareikning félags síns, VF ehf., hjá sama banka nr. [...].

Ákærði hefur gefið þær skýringar fyrir dómi að um hafi verið að ræða „innborgun á framleiðslu reikning“ sem VF ehf. gerði V ehf. Samræmist sá framburður hvorki framburði ákærða við rannsókn málsins né gögnum máls. Ekkert liggur fyrir um annað en að um tilhæfulausa reikninga hafi verið að ræða sem gefnir hafi verið út í þeim eina tilgangi sækja um endurgreiðslu virðisaukaskatts.

Með þessari háttsemi tileinkaði ákærði sér einhliða, með ólögmætum hætti og í auðgunarskyni, fjármuni í eigu V ehf. Með háttseminni hefur ákærði gerst sekur um brot gegn 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga.

6 Í ákærulið D.2 er ákærða gefið að sök peningaþvætti með því að hafa 10. október 2016 aflað VF ehf. ávinnings af broti samkvæmt ákærulið D.1 að fjárhæð 18.500.000 krónur og í kjölfarið ráðstafað ávinningnum út af bankareikningi félagsins nr. [...], með því að annars vegar að taka út í reiðufé 5.000.000 króna og hins vegar með því að millifæra 12.400.000 krónur inn á bankareikning C á grundvelli samkomulags um kaup á miðum á kvikmyndina [...] í kvikmyndahúsum. Á grundvelli samkomulagsins endurgreiddi C. í tveimur greiðslum samtals 10.540.000 krónur inn á bankareikning VFehf. nr. [...], sem var hlutur framleiðanda kvikmyndarinnar af seldum miðum. Í kjölfar endurgreið slunnar millifærði ákærði 11.500.000 krónur inn á eigin bankareikning nr. [...], þaðan sem hann í kjölfarið tók út 2.500.000 krónur í reiðufé en ráðstafaði því sem eftir stóð til ýmissa aðila, og með því leynt og flutt samtals 18.360.000 krónur af ávinningi þess brots sem lýst er í ákærulið D.1.

Í 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga greinir að hver sá sem tekur við, nýtir eða aflar sér eða öðrum ávinnings af refsiverðu broti eða meðal annars umbreytir slíkum ávinningi, flytur hann, sendir, geymir, aðstoðar við afhendingu hans, leynir honum eða upplýsingum um uppruna hans, eðli, staðsetningu eða ráðstöfun ávinnings skuli sæta fangelsi allt að sex árum. Þá tekur 2. mgr. ákvæðisins um sjálfsþvætti einnig til framangreindrar háttsemi að viðlagðri sömu refsingu.

Í ljósi afstöðu dómsins til þeirrar háttsemi sem lýst er í ákærulið D.1 og að virtum gögnum málsins þykir ekki annað verða lagt til grundvallar en að ákærði hafi nýtt ávinning af því broti sem að framan er lýst í eigin þágu eða eftir atvikum í þágu atvinnurekstrar V F ehf. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruliðnum sem er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

7 Ákærði, A-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, hefur samkvæmt framansögðu verið sakfelldur vegna þeirrar háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruliðum A og D.1, sem þykir varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 243. gr. laganna, vegna þeirrar háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið B, sem þykir varða við 249. gr. almennra hegningarlaga, og vegna ákæruliðar D.2 sem varðar við 1., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga. Ákærulið C er vísað frá dóminum.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst sekur um brot sem hafa áhrif á ákvörðun refsingar í máli þessu. Við ákvörðun refsingar verður að taka mið af því að um umtalsverðar fjárhæðir voru að tefla, auk þess sem ákærði nýtti ávinning af brotum sínum í eigin þágu eða í þágu félags í hans eigu. Við mat á refsingu ákærða verður ekki litið fram hjá því að umrædd brot áttu sér stað á árunum 2016 til 2017. Málið var kært til lögreglu í lok árs 2017 og ákæra gefin út 1. september 2022, en ætla má að rannsókn málsins hafi að mestu lokið á árinu 2019, en þá hafði allra rannsóknargagna verið aflað og skýrslur teknar af ákærða og kæranda máls. Að því virtu er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tíu mánuðien eftir atvikum þykja efni til að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Að fenginni þessari niðurstöðu þykir rétt, með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 að ákærði greiði fjóra fimmtu hluta sakarkostnaðar, en fimmtungur greiðist úr ríkissjóði. Annan kostnað en málsvarnarlaun verjanda ákærða, M-kk-ef J-kk-ef lögmanns, leiddi ekki af málinu, en þau þykja hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti líkt og í dómsorði greinir.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið T-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf saksóknarfulltrúi.

Þ-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan að gættum ákvæðum 184. gr. laga um meðferð sakamála.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 10 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði fjóra fimmtu hluta 2.109.240 króna málsvarnarlauna verjanda síns, M-kk-ef J-kk-ef lögmanns. Fimmtungur málsvarnarlauna greiðist úr ríkissjóði.

Þ-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf