S-255/2007

Mál þetta, sem dómtekið var þann 18. október sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 23. maí 2007, á hendur X, kt. 000000-0000, K-götu, Hveragerði,

„fyrir eignaspjöll

með því að hafa, að kvöldi laugardagsins 9. desember 2006, skorið með vasahníf á tvö plastgróðurhús í landi Fagrahvamms í Hveragerði og valdið með því skemmdum á ytra byrði húsanna.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærðu verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gerir J-kk-nf Í-kk-nf, f.h. Ræktunarmiðstöðvarinnar sf., kt. 000000-0000 kröfu um að ákærði verði dæmdur til að greiða skaðabætur að fjárhæð kr. 240.000.“

Ákærða var birt fyrirkall þann 28. júní sl. Að beiðni verjanda hans, S-kk-ef S-kk-ef, var óskað eftir því að ákærði kæmi ekki fyrir dóminn fyrr en í október þar sem hann væri vistaður á heimili úti á landi. Þann 18. október sl. mætti ákærði fyrir dóminn ásamt verjanda sínum og M-kvk-þgf K-kvk-þgf, félagsmálastjóra í Hveragerði. Í þinghaldinu óskaði sækjandi eftir því að breyta ákærunni þannig að ákærða væri gefið að sök að hafa skorið með vasahníf á plastgróðurhús í landi Fagrahvamms í Hveragerði og valdið með því skemmdum á ytra byrði. Ákærða játaði brot sitt greiðlega fyrir dóminum en hann kvaðst hafa skorið um fjögurra til fimm metra gat á gróðurhúsið. Ákærði hafnaði bótakröfunni alfarið. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 1. mgr. 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals sbr. breytingar gerðar á því í þinghaldinu. Sannað er að ákærði framdi brot þau sem greinir í ákæru og eru þau réttilega færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Ákærði var 16 ára þegar hann framdi brot þetta og gekkst hann strax greiðlega við því fyrir lögreglu. Samkvæmt verjanda ákærða og M-kvk-ef K-kvk-þgf félagsmálastjóra þá hefur ákærði ekki átt á vísan að róa með heimili og verið á forræði barnaverndaryfirvalda og muni vera til 18 ára aldurs. Ákærði hafi hins vegar ekki verið í óreglu heldur átt brotna fjölskyldu sem ekki hefur getað hlúð að honum. Ákærði hafi í umrætt sinn verið að vinna sig í álit hjá félagsskap í Hveragerði þegar hann framdi brot sitt. Hann hafi hins vegar undanfarið búið á vistheimili og liðið vel og sé nú kominn í skóla á Austfjörðum þar sem honum gangi vel að fóta sig. Samkvæmt sakavottorði, sem liggur frammi í málinu, hefur ákærði ekki sætt refsingu áður. Með hliðsjón af aldri ákærða, því að hann játaði brot sitt greiðlega og virðist vera kominn með fastara land undir fótum en áður, þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar skilorðsbundið og þykir skilorðstíminn hæfilega ákveðinn eitt ár eins og segir nánar í dómsorði.

Með vísan til 165. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar sem er þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem þykja hæfileg 65.000 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

J-kk-nf Í-kk-nf, f.h. Ræktunarmiðstöðvarinnar sf., kt. 000000-0000, gerir kröfur um að ákærði verði dæmdur til að greiða skaðabætur að fjárhæð 240.000 krónur. Engin gögn fylgja málinu kröfunni til stuðnings utan yfirlit bótakrefjanda sem virðast vera áætlaðar fjárhæðir. Af þessum sökum er óhjákvæmilegt að vísa kröfunni frá dómi.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi sótti mál þetta af hálfu ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákvörðun um refsingu ákærða, X, er frestað þannig að hún falli niður að liðnu einu ári frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði allan sakarkostnað sem er þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 65.000 krónur.

Bótakröfu J-kk-ef Í-kk-ef f.h. Ræktunarmiðstöðvarinnar sf, kt. 000000-0000, er vísað frá dómi.

Á-kvk-nf G-kvk-nf