S-292/2018

d ómur :

Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans í Vestmannaeyjum 29. nóvember 2018 á hendur K-kk-þgf E-kk-þgf G-kk-þgf, „fyrir fjárdrátt með því að hafa á tímabilinu 6. febrúar 2016 til 19. febrúar 2017 í starfi sínu sem verslunarstjóri í versluninni A, í auðgunarskyni, dregið sér fé úr rekstri verslunarinnar samtals að fjárhæð 2.082.000, kr., en ákærði skilaði ekki peningum úr uppgjöri verslunarinnar dagana 14. til 19. febrúar 2017 samtals að fjárhæð 2.108.000, kr. inn á bankareikning verslunarinnar í B en einungis 26.000, kr. voru í peningaskáp verslunarinnar þegar upp komst um brotið.

(Mál 3192017716)

Telst þetta varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Að hálfu F er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða félaginu skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 2.082.000., auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi er hið bótaskylda atvik átti sér stað, eða hinn 20.02.2017, og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti, sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að skaðlausu samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins, að teknu tilliti til virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.“

Ákærði neitar sök og hafnar bótakröfu.

Aðalmeðferð fór fram 11. apríl 2019 og var málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru þær dómkröfur gerðar sem að ofan greinir.

Af hálfu bótakrefjanda eru gerðar sömu kröfur og greinir í ákæru.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af öllum kröfum ákæruvalds, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er þess krafist að sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda. Vegna einkaréttarkröfu er þess aðallega krafist að henni verði vísað frá dómi, en til vara er krafist sýknu af einkaréttarkröfunni. Þá krefst ákærði málskostnaðar úr hendi bótakrefjanda.

Fyrir uppkvaðningu dóms var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu kom C svæðisstjóri verslunarinnar A á lögreglustöð þar í bæ þann 20. febrúar 2017 og vildi leggja fram kæru á hendur ákærða vegna fjárdráttar í versluninni upp á kr. 2.580.000. Segir í skýrslunni að C hafi skýrt frá því að það vantaði 7 daga uppgjör úr versluninni. Hafi verslunarstjórinn, þ.e. ákærði, hafi skýrt frá því að hann hafi verið með uppgjörin hjá sér í bílnum, gleymt að leggja þau inn í bankann og svo hefði þeim verið stolið úr bílnum. Hann hafi sagt C að hann hafi svo ekki þorað að segja frá þessu eða kæra málið til lögreglu þar eð hann hafi óttast uppsögn. Svo hafi hann reynt að velta málinu á undan sér fram til þess dags.

Í refsi og bótakröfu F, dags. 23. febrúar 2017, segir að málið hafi komist upp vegna þess að farið hafi að bera á því að uppgjör bærust ekki fyrr en mörgum dögum eftir á. vegna þessa hafi vaknað um það grunsemdir að ekki væri allt með felldu. Hafi C svæðisstjóri A verið sendur til Vestmannaeyja til að athuga málið ásamt D öryggisfulltrúa F. Þegar C hafi komið í verslunina snemma morguns og opnað peningaskápinn hafi verið þar 4 uppgjörspokar, allir með uppgjöri í. Hafi pokarnir verið með dagsetningunum 16., 17., 18. og 19. febrúar. Þegar bankinn hafi opnað þá hafi ákærði, þá verslunarstjóri, farið í bankann með þessa uppgjörspoka. Þegar D hafi farið yfir peningaskápinn nokkrum dögum seinna, eftir að ákærði hafi komið til baka úr bankanum, hafi hann fundið 6 uppgjörspoka, alla tóma nema einn sem í hafi verið kr. 26.000. Dagsetningarnar á þessum pokum hafi verið þær sömu og fyrr, nema að 14. og 15. febrúar hafi bæst við. Þetta hafi verið 2 uppgjörspokum meira en fyrr um morguninn. Í hverjum poka hafi verið uppgjörsblað sem hafi sýnt þá upphæð sem hafi átt að vera í hverjum poka. Í þessum 6 pokum hafi samtals átt að vera kr. 2.108.000.

Samkvæmt skýrslu Lögreglunnar í Vestmannaeyjum 21. ágúst 2018 ræddi lögregla í síma við E fjármálastjóra hjá F. sem munu reka verslanir A. Er þar haft eftir E að hún hafi ákveðið að hafa samband við ákærða þegar hún hafi séð að innleggin hafi ekki verið að skila sér í bankann. Eftir að hún hafi ýtt við honum hafi hann farið með 2 elstu innleggin, en þá hafi 23 innlegg verið inni í skáp hjá honum. Hafi hún haldið áfram að ýta við ákærða og gruna að ekki væri allt með felldu, sem síðar hafi komið í ljós. Fyrst hafi hún sennilega haft samband við ákærða út af þessu milli jóla og nýárs 2016, en mest hafi það verið í byrjun árs 2017. Kvaðst hafa hringt í hann 45 sinnum með viku millibili. Reglan væri sú að það eigi að fara með uppgjörin í banka daginn eftir og það eigi allir verslunarstjórar að vita. Aðspurð um það hvaða skýringar ákærði hafi gefið kvað E að það hafi verið svo mikið að gera að hann hafi ekki mátt vera að þessu. Hann hafi farið með réttar upphæðir í bankann, enda verið að færa á milli daga. Aðspurð hvað hafi liðið margir dagar frá uppgjöri til innlagnar kvað E að hafi liðið allt upp í 4 daga. Hún hafi þá ýtt við honum og hann þá farið með uppgjör 2 daga í bankann.

Samkvæmt skýrslu Lögreglunnar í Vestmannaeyjum 12. september 2018 ræddi lögregla í síma við C svæðisstjóra A hjá F. Er haft eftir honum að hann hafi komið umræddan dag til Vestmannaeyja með fyrstu vél ásamt manni að nafni G, en sá hafi umsjón með fasteignum A. Ekki hafi G þessi komið að því sem sneri að uppgjöri og hafi ekki verið viðstaddur þegar það hafi komið upp. Kvaðst C hafa verið svæðisstjóri á þessum tíma. Hafi verið gerð sjóðstalning í öllum verslunum A. Hafi komið í ljós að það vantaði 8 eða 9 uppgjör í bankann, en væri reyndar ekki viss um töluna. Hins vegar hafi bara þrjú uppgjör verið í versluninni þegar hann hafi gert sjóðstalninguna. Þegar búið hafi verið að skila þessum þremur uppgjörum sem voru í versluninni hafi vantað um 8. Kvaðst C hafa verið einn að gera sjóðstalninguna og hafi ákærði verið með honum og mögulega „yfirkassadaman“. Aðspurður um dagsetningar á uppgjörum sem voru til staðar kvað C að hann myndi þetta ekki vel en taldi líklegt að viku hafi vantað í uppgjörið. Kvaðst hann hafa farið yfir þau uppgjör sem fyrir hafi verið í versluninni og þau hafi gengið upp. Aðspurður um þær 26.000 kr. sem eftir stóðu kvað C að ákærði hafi ekki sjálfur séð um að gera upp á morgnana heldur væri það sá sem var yfir kössunum. Hafi ákærði verið kominn með annað kerfi heima hjá sér þannig að hann taki uppgjörin úr búðinni og fari með þau heim til sín. Þar geri hann upp daginn sem hafi átt að skilast á undan en við það verði kannski einhver peningur eftir. Hann velti þannig uppgjörunum á undan sér og þessar 26.000 kr. séu í sambandi við þessar tilfæringar. Er í skýrslunni haft eftir C að ákærði hafi komið með þetta heiman frá sér m.a. rifna peningapoka sem hann hefði tekið úr búðinni farið með heim, „fiffað“ uppgjör og farið með í bankann.

Aðspurður um hvaða skýringar ákærði hafi haft á rifnum pokum kvað C að ákærði hafi sagt að hann hafi lent í því einhverju áður, að því er hann hafi talið um áramótin, að hann hafi verið með 4 uppgjör í bílnum sem hafi verið stolið úr bílnum. Hann hafi verið svo hræddur um að verða rekinn að hann hafi frekar farið þessa leið, að „fiffa“ uppgjörið. Kvað C að sér hafi alls ekki þótt þessi skýring trúverðug. Ákærði hafi sagt að ekki hafi verið hægt að læsa bílnum vegna bilunar í læsingu og þess vagna hafi bíllinn verið opinn, en þegar C hafi ekið bílnum þá hafi læsingin verið í lagi. Þegar hann hafi spurt ákærða út í það hafi ákærði sagt að gert hafi verið við læsinguna, en enginn reikningur hafi borist um það til A og enginn kannaðist við að hafa gert við læsinguna, en hann hefði farið á einhver verkstæði í Vestmannaeyjum og enginn kannaðist við að hafa fengið bíl merktan A í viðgerð. Þá kvað C að þegar hann hafi verið að gera sjóðstalninguna hafi hann verið í sambandi við E fjármálastjóra F og þá hafi hún spurt hve mörg uppgjör væru í versluninni og hafi þá komið í ljós að það vantaði fleiri uppgjör en voru í peningaskápnum. Þá kvaðst C hafa heyrt það hjá starfsfólki A að það vissi til þess að A bíllinn hefði oft staðið fyrir utan Tvistinn þar sem spilakassar væru. Kvaðst einhvers staðar hafa heyrt að ákærði glímdi við spilafíkn.

Í rannsóknargögnum er skýrsla um símaviðtal sem lögregla átti við D, fyrrverandi starfsmann öryggisdeildar F, þann 25. september 2018. Þar kemur fram að hann hafi verið sendur til Vestmannaeyja ásamt öðrum starfsmanni A til að fara yfir mikla vöntun í sjóði. Kvaðst ekki muna upphæðirnar, en það hafi skipt milljónum. Við skoðun hafi vantað einhver uppgjör fyrir einhverja daga sem hann kvaðst ekki muna, en þetta hafi verið alveg skýrt þegar eftirlitið hafi farið fram. Hafi útskýring verslunarstjórans, þ.e. ákærða, verið mjög ótrúverðug en hann hafi sagt að hann hafi tekið með sér uppgjörin í vinnubílnum og skilið þau eftir í bílnum og þegar hann hafi komið að bílnum daginn eftir hafi peningarnir verið horfnir. Mjög ótrúverðugt væri að standa svona að þessu, enda væri eðlilegast að fara beint með svona upphæð í banka. Þá hafi ákærði talað um að bíllinn hafi verið ólæstur þar eð læsingin hafi verið biluð. Svona upphæð færi enginn með út úr húsi nema til að fara með hana beint í banka. Þeir hafi svo komist að því að ákærði hafi átt við að stríða einhvers konar spilafíkn. Aldrei hafi komið fram að nokkur annar starfsmaður hefði átt þarna hlut að mái, enda hafi ákærði sagt að peningunum hafi verið stolið úr bílnum fyrir utan heimili hans yfir nótt.

Kvað D að ákærði hafi verið að leggja inn um viku seinna en eðlilegt hafi verið og viðurkennt að hafa verið að rúlla þessu á undan sér þar sem hann hafi ekki þorað að segja frá því sem gerst hafi. Aðspurður um hvað hafi verið í skápnum þegar þeir hafi opnað hann kvað D að þegar gegnið sér frá uppgjöri þá sé peningurinn, ásamt uppgjörsblaði, sett í pokann sem sé innsiglaður og talan á uppgjörsblaðinu eigi að stemma við upphæðina í pokanum. Yfirleitt sé það verslunarstjórinn, eða einhver sem hann treysti, sem sjái um uppgjörið og kvaðst halda að ákærði hafi sjálfur séð um það. Var D spurður út í það sem fram hafi komið í kæru, að þegar ákærði hafi komið til baka úr bankanum þennan umrædda dag, þá hafi hann komið með 6 tóma uppgjörspoka, alla tóma nema einn með 26.000 kr. í. Kvað sig ráma í þetta og telja að ákærði hafi verið að gera þetta í bílnum enda ekki viljað að það væri til á upptöku þegar hann væri að „covera“ fyrir einhvern annan dag. Hafi hann síðan verið að koma með mismuninn til baka. Þegar þeir hafi talað við ákærða hafi hann strax farið í vörn og sagt að hann vissi hvernig öryggisdeildin ynni.

Við rannsókn málsins tók lögregla þrívegis skýrslur af ákærða, fyrst þann 21. febrúar 2017, svo 28. nóvember 2017 og loks 23. júlí 2018.

Í fyrsta framburði sínum hjá lögreglu þegar ákærði var spurður um kæru vegna fjárdráttar upp á kr. 2.580.000 kvaðst hann vita að það vantaði kr. 2.085.000. Kvað hann að upphæðinni hafi verið stolið úr bílnum hans og að þjófnaðurinn hafi átt sér stað á milli jóla og nýárs. Kvaðst ekki vita nákvæma dagsetningu, en taldi að þetta hafi verið aðfaranótt 27. desember. Kvaðst ákærði hafa klikkað á að fara með uppgjörið í bankann þann 26. desember og gleymt uppgjörinu í bílnum. Þegar hann hafi svo komið í bílinn daginn eftir hafi verið búið að hirða allt úr töskunni. Bíllinn hafi verið ólæstur. Aðspurður um hvers vegna hann hafi ekki tilkynnt þennan þjófnað til lögreglu kvaðst ákærði hafa áttað sig á því að hann yrði örugglega rekinn fyrir að hafa ekki farið með uppgjörið í bankann. Það hafi verið röng ákvörðun að tilkynna ekki þjófnaðinn, en hann kvaðst hafa hugsað sem svo að þar sem hann væri í öruggu starfi þá gæti hann bara borgað þetta upp sjálfur. Hann hafi hvorki tilkynnt þetta til lögreglu né yfirmanna sinna. Aðspurður hvort hann væri búinn að greiða eitthvað inn á þetta, kvaðst ákærði hafa verið búinn að setja einhverja peninga inn á þetta, en engar háar fjárhæðir. Aðspurður kvað ákærði þetta hafa verið sölu fjögurra daga, þ.e. 21. til og með 24. desember. Var þá ákærða kynnt að 26. desember sé annar dagur jóla og hvort þá hafi verið opið í versluninni. Kvað ákærði nei við því og bar að þetta ætti að vera einum degi síðar, þ.e. að þjófnaðurinn hafi átt sér stað aðfaranótt 28. desember en ekki 27. desember.Hann hafi ætlað með uppgjörið í bankann þann 27. desember en gleymt því í bílnum.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa ætlað að segja upp störfum og það hafi alltaf verið ætlunin að vera í Eyjum í 23 ár og safna peningum til fasteignakaupa, en hann væri búinn að vera verslunarstjóri í A Vestmannaeyjum frá ársbyrjum 2016. Aðspurður um undirritað og ódagsett uppsagnarbréf sem starfsmenn A hafi fundið í bílnum sem ákærði hafði umráð yfir og afhentu lögreglu, kvað ákærðri að hann hafi bara haft þetta hjá sér án þess að gefa frekari skýringu á því. Kannaðist við undirritun sína á uppsagnarbréfið.

Aðspurður um fjárhættuspil kvað ákærði að hann stundaði spilakassa og það væri kannski meira en eðlilegt væri og kvaðst eyða einhverjum þúsundköllum en hefði ekki tölu á því hve hann hefði tapað miklu fé. Kvað það stundum gerast að hann færi í spilakassa einu sinni til tvisvar á dag. Hann gerði það hins vegar ekki daglega. Kvaðst ekki spila á netinu. Neitaði ákærði því að hafa stolið peningunum. Kvaðst nota áfengi í miklu hófi.

Kvað ákærði að bíllinn hefði verið fyrir utan heimili hans að […] og pokinn með peningunum hafi legið í farþegasætinu við hlið ökumanns. Enginn hafi vitað af þessu. Það geti hafa gerst að hann gleymdi peningapoka í bílnum, en það kæmi ekki oft fyrir.

Aðspurður um hvernig uppgjöri dagsins sé háttað kvað ákærði að peningurinn sé settur í plast og síðan í peningapoka sem merktur sé B og síðan í peningaskáp. Kvaðst ákærði reyna að fara með uppgjörið daglega í bankann. Aðrir starfsmenn hafi aðgang að pokunum og viti hvar peningar séu í búðinni. Aðspurður kvaðst ákærði hafa ætlað að greiða þetta til baka þannig að hann hafi ætlað að setja í þetta kr. 200.000 á mánuði, en kvaðst hafa ætlað að greiða fyrst niður eigin skuldir og því væri hann ekki byrjaður að greiða þetta niður. Kvaðst hafa gert sér grein fyrir að eftirlitskerfið hjá A myndi gera athugasemdir við uppgjörin, en þetta hafi bara verið ábyrgðarleysi hjá sér og eins hafi hann verið full öruggur í starfi. Kvað starfsöryggi sitt hafa skipt mjög miklu máli í því að tilkynna þetta ekki, enda væri hann viss um að honum hefði verið sagt upp ef hann hefði greint frá þessu. Öryggisdeildin væri mjög ströng.

Aðspurður kvaðst ákærði yfirleitt reyna að fara með uppgjörið í banka um hádegisbil, en það gæti dregist þar sem hann reyndi að nota ferðina þegar hann færi upp á flugvöll að sækja vörur.

Kvað ákærði að það hafi gerst áður að hann hafi gleymt því að fara í bankann og þá skilið peningana eftir í búðinni en hann muni ekki alltaf eftir því að fara í bankann daglega.

Aðspurður um hvað hafi orðið til þess að hann tók með sér uppgjörið heim í bílnum að kvöldi til, þegar hann sé vanur að fara með það í hádeginu, kvaðst hann bara hafa gleymt þessu og ef hann hefði ekki gleymt þessu þá hefði hann farið með það aftur niður í búð.

Aðspurður hvernig hann hafi farið að því að fela þetta svona lengi bar ákærði að hann hafi bara frestað uppgjörinu. Sem dæmi að uppgjör sem átti að fara inn á mánudegi hafi ekki farið inn fyrr en á föstudegi og þá hafi hann tekið úr uppgjörinu á föstudeginum og fært yfir á mánudaginn. Þetta hafi verið keðjuverkun.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa sjálfur séð um uppgjörið, en þannig hafi það raunar ekki verið í upphafi. Kvaðst ekki geta svarað því til hvort hann grunaði einhvern samstarfsmann sinn um að hafa stolið peningunum. Hann hafi hugleitt það, en gæti ekki bent á neinn.

Varðandi eigin fjármál kvað ákærði að hann væri með yfirdrátt og bílalán. Ætti hann ekki aðrar eignir en bílinn. Yfirdrátturinn væri um kr. 300.000 og væri ákærði að greiða hann niður í rólegheitum. Kvaðst reyndar líka vera með svokölluð smálán, sem séu keðjuverkandi lán og hafi hann fengið yfirdrátt til að greiða þau niður. Hafi síðustu mánaðamót verið kominn í kr. 100.000 í smálánum og hafi þá borgað inn á þau. Hafi jafnframt látið loka á kennitöluna sína hjá smálánafyrirtækjunum.

Nánar aðspurður um bílinn sem peningarnir hafi verið geymdir í bar ákærði að fjarstýringin til að læsa bifreiðinni væri ekki í lagi og virki ekki alltaf. Kvaðst yfirleitt læsa bifreiðinni þegar hann yfirgefi hana.

Aftur var ákærði yfirheyrður af lögreglu vegna málsins þann 28. nóvember 2017. Kvaðst þá engu hafa við sinn fyrri framburð að bæta. Staðfesti að hafa ætlað í banka þann 27. desember en gleymt uppgjörinu í bílnum. Staðfesti jafnframt að upphæðin sem stolið hafi verið úr bílnum hafi verið salan í búðinni dagana 21. til og með 24. desember 2016. Var þá ákærða kynnt að samkvæmt uppgjöri þá hafi sala þessa daga verið kr. 2.163.000, en í fyrri skýrslu hafi hann sagt að úr bílnum hafi verið stolið kr. 2.085.000. Kvað þá ákærði að þetta hafi verið það sem þeir hafi talið daginn sem þetta komst upp og gaf þá skýringu á misræminu að hann hafi sjálfur bætt við peningum af sínum eigin peningum til að uppgjörið myndi stemma. Kvaðst hafa frestað uppgjörinu til að geta skilað réttu uppgjöri í samræmi við sölu. Í einhver skipti hafi vantað peninga og þá hafi hann bætt við af sínum eigin peningum til að uppgjörið stemmdi.

Aðspurður kvaðst ákærði ekki muna hvort hann hafi farið í bankann þann 27. desember 2017. Var þá ákærða kynnt að samkvæmt bankaupplýsingum þá hafi hann lagt inn í bankann þann 27. desember 2016 kr. 575.000 vegna uppgjörs frá 21. desember 2016 og jafnframt kynnt að dagana 22. til og með 24. desember 2016 hafi uppgjörið verið kr. 1.588.000. Bar þá ákærði að hann hafi ekki verið viss um hvaða daga væri um að ræða og hafa ekki munað þetta sjálfur, en þeir hafi talið þetta vera á milli jóla og nýárs. Aðspurður um það hvenær dagsins 27. desember 2016 hann hafi farið úr húsi með uppgjörstöskuna kvaðst ákærði ekki vera viss um það, en það hafi verið á bilinu milli kl. 10.00 og 16.00. Var þá ákærða kynnt að lögregla hefði farið yfir upptökur úr eftirlitsmyndavélum verslunarinnar umræddan dag, þ.e. 27. desember 2016 og samkvæmt því hafi hann farið úr versluninni um kl. 09.30 með eina uppgjörstösku og komið til baka með skiptimynt og eina tösku um kl. 11.00. Kvað ákærði það geta staðist. Þá var ákærða kynnt að samkvæmt upptökumúr eftirlitsmyndavélunum þá fari hann út úr versluninni um kl. 15.11 þann 27. desember 2016 án þess að hafa uppgjörstösku meðferðis og sjáist ekki koma aftur inn í verslunina aftur þann dag. Aðspurður um þetta kvaðst ákærði líklega hafa verið búinn í vinnu þennan dag.

Aðspurður um það hvenær hann hafi þá farið með þessa uppgjörstösku ú túr versluninni þennan dag kvað ákærði að það væri ekki víst að þjófnaðurinn hafi átt sér stað aðfaranótt 28. desember 2016, en það gæti hafa verið annan dag og hann hafi talið þetta hafa verið þessa umræddu nótt og sagði að hann hefði alltaf sagt að þetta væri ekki á hreinu. Kvað nú líklegt að þetta hafi átt sér stað milli jóla og nýárs án þess þó að geta nefnt neina dagsetningu.

Þá var ákærða kynnt að samkvæmt því sem fram hafi komið varðandi dagsetningar uppgjöra og innlagna frá því að búðin opnaði í febrúar 2016 hafi oftast liðið frá 13 dagar milli uppgjörs og innlagnar, allt fram í október sama ár. Yfirleitt daginn eftir á virkum dögum, en annars strax eftir helgi. Frá október 2016 og fram í febrúar 2017 þangað til ákærða var sagt upp hafi hins vegar oftast liðið lengri tími, yfirleitt 34 dagar og allt upp í 10 dagar. Aðspurður um þetta kvað ákærði að eina skýringin væri að þarna hafi álagið aukist, m.a. vegna aukinnar starfsmannaveltu og fækkunar á starfsfólki. Bæði hann og aðstoðarverslunarstjórinn hafi þurft að leggja á sig aukna vinnu þar sem verslunin hafi ekki staðið undir sér að þessum tíma.

Enn var tekin skýrsla af ákærða hjá lögreglu þann 23. júlí 2018. Kvaðst hann engu hafa við fyrri framburð að bæta. Var honum kynnt það sem áður hafði komið fram um upptökur úr eftirlitsmyndavélum og kvaðst ekki vilja tjá sig frekar um þær upplýsingar. Var ákærði spurður um það að hann hafi talið að þjófnaðurinn hafi átt sér stað aðra daga milli jóla og nýárs en þann 27. desember og bar ákærði að þeir hafi talið það vera þann dag, en kvað það ekki hafa verið alveg öruggt. Kvaðst aðspurður ekki vera með neina dagsetningu um hvenær þetta hafi átt sér stað.

Var þá ákærða kynnt að skv. upptökum úr eftirlitsmyndavélum verslunarinnar frá 28. desember 2016 þá hafi hann farið 4 sinnum út úr versluninni án þess að vera með uppgjörstösku meðferðis. Vildi ákærði ekki tjá sig um þetta. Var þá ákærða kynnt að skv. upptökum úr eftirlitsmyndavélunum þann 29. desember 2016 hafi hann farið úr versluninni kl. 10.29 með uppgjörstösku meðferðis og komi til baka með uppgjörstösku kl. 12.16 sama dag. Samkvæmt uppgjöri þá sé lagt inn í banka þann dag kr. 737.500. Tvívegis til viðbótar þann sama dag hafi hann svo farið úr versluninni, án þess að vera með uppgjörstösku meðferðis. Kvaðst ákærði telja að hann hafi verið að fara upp á flugvöll að sækja vörur og svo gæti hann hafa farið heim í kaffi. Hann hafi ekki tekið uppgjörstöskur með í þessi skipti. Var ákærða kynnt að skv. eftirlitsmyndavélunum þá hafi hann farið 4 sinnum út úr versluninni þann 30. desember 2016 í öll skiptin án uppgjörstöskum Kvað ákærði að það sama ætti við þarna, að hann hafi verið að fara upp á flugvöll. Loks var ákærða kynnt að skv. eftirlitsmyndavélunum þá hafi hann farið í tvígang út úr versluninni þann 31. desember 2016, en án þess að vera með uppgjörstösku meðferðis. Kvað ákærði að þennan dag hafi ekki verið lagt neitt inn í bankann enda hann lokaður.

Var þá ákærða kynnt að samkvæmt umræddum gögnum úr eftirlitsmyndavélakerfinu þá hafi hann ekki í nein skipti farið með uppgjörstösku ú túr versluninni síðdegis, þessa daga sem um ræði, eins og hann hafi sagt að hann hafi gert og gleymt uppgjörstöskunni í bílnum yfir nótt. Kvað þá ákærði að þetta hafi greinilega ekki verið þessa daga. Aðspurður hvenær þetta hafi þá verið kvað ákærði að þetta hafi verið einhvers staðar þarna. Aðspurður hvort þetta væru einu dagarnir sem kæmu til greina, þ.e. milli jóla og nýárs, kvað ákærði það svo ekki vera, en að það hafi verið dagarnir sem þeir hafi haldið að þjófnaðurinn hafi átt sér stað. Kvaðst ekki muna þetta nákvæmlega. Taldi þó að þetta hafi verið í fyrir áramót og gæti eins hafa átt sér stað fyrir jól og kvaðst ekki útiloka það. Kvaðst ekki geta munað hvaða dag það hafi verið. En hann teldi nokkuð víst að þetta hafi verið í desember en ekki nóvember.

Í rannsóknargögnum er yfirlit yfir uppgjör verslunarinnar og innlagnir, allt frá 6. febrúar 2016 og allar götur til 13. febrúar 2017. Er augljóst að frá og með nóvember fjölgar áberandi þeim dögum sem líða frá uppgjöri til innlagnar. Uppgjörin frá og með 14. febrúar til og með 19. febrúar 2017, samtals að fjárhæð kr. 2.108.000 hafa ekki verið lögð inn og er þar komin sú fjárhæð sem ákært er fyrir. Síðustu daga þar áður líða frá 7 og upp í 10 dagar frá uppgjöri til innlagnar, þ.e. fyrir dagana 10. til og með 13. febrúar. Skemmstur tími sem líður í febrúar 2017 milli uppgjörs og innlagnar er 8 dagar.

Ekki er þörf á að gera sérstaklega grein fyrir rannsókn málsins að öðru leyti.

Forsendur og niðurstaða

Ákærði skýrði svo frá við aðalmeðferð að samkvæmt sínu minni hafi þetta verið milli jóla og nýárs 2016 sem hann hafi verið með uppgjör í bílnum. Hann hafi ætlað að fara með það í bankann en einhverra hluta vegna hafi hann gleymt því og skilið það eftir í farþegasætinu í bílnum þegar hann hafi farið heim. Svo þegar hann hafi komið út í bílinn daginn eftir þá hafi uppgjörspokinn verið tómur í farþegasætinu í bílnum. Þetta hafi verið lítill […] sendibíll, merktur A. Þetta hafi verið vinnubíll ákærða. Þetta hafi verið rennd tautaska merkt B. Ekki hafi ákærði haft lykil að tösku þessari. Sérstaklega aðspurður af sækjanda kvað ákærði sig minna að þetta hafa verið milli jóla og nýárs, en dagsetningu gæti hann ekki munað 100%. Kvaðst alltaf hafa verið með uppgjör í bílnum þegar hann hafi ætlað að fara með uppgjörið í banka. Þarna hafi hann ætlað að fara í banka með uppgjörið, en bankinn loki kl. 16.00. Vinnutími ákærða hafi verið mismunandi, stundum til 16 og stundum til 20. Vanalega hafi ákærði farið í bankann í hádeginu. Ekki kvaðst ákærði muna hvenær hann hafi farið með töskuna út í bíl. Hann hafi ætlað að fara með þetta í bankann en ekki gert það. Það hafi komið fyrir að hann hafi gleymt uppgjörinu í bílnum. Aðspurður um hversu miklu hafi verið stolið kvað ákærði að skv. ákærunni hafi þetta verið rúmar 2 milljónir. Þetta hafi verið uppgjör. Aðspurður fyrir hve marga daga svaraði ákærði því að ef þetta hafi verið milli jóla og nýárs þá hafi þetta verið 4 dagar.

Aðspurður hvort hann hafi læst bílnum umrætt sinn kvaðst ákærði hafa ýtt á takkann á fjarstýringunni en í fjarstýringunni hafi verið eitthvað sambandsleysi þannig að það hafi komið fyrir að bíllinn læstist ekki. Ákærði hafi verið meðvitaður um að bíllinn læstist ekki alltaf. Ekki hafi forsvarsmenn A vitað af þessu óláni með fjarstýringuna og hann ekki spáð í þetta.

Aðspurður kvaðst ákærði yfirleitt hafa séð um uppgjörið, auk aðstoðarverslunarstjóra og yfirkassadömunni. Þetta hafi verið yfirleitt í lok dags eða að morgni sem skúffurnar hafi verið gerðar upp og uppgjörið sett í plastpoka merktan með dagsetningu og svo sett í uppgjörstösku og inn í skáp þangað til það hafi farið í bankann. Svo hafi þetta verið tekið úr skápnum og farið með það beint í bankann. Ákærði hafi borið á því ábyrgð að uppgjörinu væri skilað í bankann.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa orðið mjög stressaður þegar hann hafi komið út í bíl að morgni og áttað sig á því að fénu hafi verið stolið. Hann hafi þá ekki vitað upphæðina en hafi getað komist að því með því að gá í tölvunni og hann hafi gert það.

Aðspurður um hvers vegna hann hafi ekki tilkynnt þetta til lögreglu kvað ákærði að hann hafi gert ráð fyrir að þá myndi hann missa vinnuna. Fyrir hann hafi verið of miklir hagsmunir í húfi, bæði vegna vinnu og húsnæðis, […]. A hafi skaffað honum húsnæðið. Hann hafi því ákveðið að reyna bara að borga þetta sjálfur. Eftirlitið hjá A sé það strangt að þetta hefði aldrei verið tekið nema með uppsögn. Kvaðst hafa reynt að borga þetta sjálfur í kyrrþey með því að leggja sína eigin peninga inn á. Eftir að málið hafi komið upp hafi sér verið sagt upp á staðnum.

Lýsti ákærði því að til að þetta kæmist ekki upp hafi hann farið að rúlla uppgjöri hvers dags á milli daga og fært uppgjörin á milli daga. Hafi uppgjörin farið í bankann, en ekki öll. Hann hafi þannig rúllað uppgjörinu á undan sér, en jafnframt bætt við af sínu eigin fé ef uppgjörið dugði ekki. Hann hafi fært peninga á milli daga og skilað elstu uppgjörunum. Hann hafi reynt að fara í bankann á hverjum degi en það hafi ekki tekist, en hann hafi reynt það. Fyrirmælin hafi verið um að gera þetta á hverjum degi. Kvaðst hafa reynt að fara með uppgjör á hverjum degi ef hann hafi getað. Stundum hafi kæruleysi verið skýring þess að hann hafi ekki farið daglega. Ekki hafi verið næturhólf í bankanum og því ekki unnt að gera þetta nema á afgreiðslutíma bankans.

Fjárhagur ákærða hafi verið fínn á þessum tíma. Hann hafi verið með bílalán og yfirdrátt. Aðspurður kvað ákærði að það hafi komið fyrir að hann væri að spila í spilakössum. Kvaðst ekki hafa eytt miklu í það. Hann hafi tapað í spilakössum. Þetta hafi verið innan við 100 þúsund kr. á mánuði. Stundum hafi hann unnið, en það hafi þá farið á móti.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa verið byrjaður að borga inn á þetta sjálfur með sínum eigin peningum, en það hafi verið lítið í einu og nokkrum sinnum. Um hafi verið að ræða kannski 200 þúsund krónur samtals, en gat ekki sagt til um í hvaða uppgjörum það hafi verið.

Aðspurður um hvers vegna hann hafi ekki farið með féð í bankann, frekar en að hafa það í bílnum, kvað ákærði að hann hafi samnýtt ferðirnar til að fara upp á flugvöll og í bankann og hafi verið hentara að fara fyrst á flugvöllinn og svo í bankann. Vaninn hafi verið að aka þá leið og því hafi hann gert það. Hann hafi bara gleymt að fara í bankann þetta sinn og bara gleymt því að þetta hafi verið í farþegasætinu við hliðina á honum. Þetta hafi verið að degi til. Bíllinn hafi ekki læstst. Hann hafi vitað að læsingin hafi verið varasöm, en ekki verið meðvitaður um að peningarnir hafi verið í bílnum, þó að þetta hafi legið við hliðina á hinum í framsætinu. Um það hvað svona taska sé stór kvað ákærði að hún sé sirka 20x30 sentimetrar að stærð. Þetta hafi verið síðdegis. Ekki hafi hann notað bílinn fyrr en daginn eftir og ekkert munað eftir töskunni með peningunum frá því að hann hafi farið út úr bílnum og þangað til hann hafi komið út að morgni til að fara á bílnum í vinnuna. Ekki kvaðst ákærði hafa neina hugmynd um hver gæti hafa gert þetta.

Aðspurður um minnispunkta starfsmanna A við ákærða, þar sem segir að ákærði hafi tjáð sig um það að ætla ekki að auðvelda þeim lífið, kvað ákærði að þetta hafi verið samtal þar sem D öryggisfulltrúi F hafi tekið niður punkta. Ákærði hafi rætt við hann. Hafi D lagt að sér að játa og sagt að hann vissi að ákærði hefði gert þetta. Hafi D verið mjög reiður og hálf öskrað þetta á sig. Kvaðst ákærði þá ekki ætla að fara að játa neitt bara til að auðvelda Dífið svo að ekki þurfi að láta rannsaka þetta. Þetta hafi verið um klukkutíma eftir að málið hafi komist upp. Ákærði hafi sagt D að hann hafi ekki gert þetta og að þessu hafi verið stolið úr bílnum. Ákærði hafi líka sagt að hann spilaði ekki fjárhættuspil á netinu.

Þann 20. febrúar 2017 hafi ákærði mætt í vinnuna laust fyrir kl. 7 að morgni. Hafi hann farið að gera búðina tilbúna, s.s að fylla á hillur. Svo hafi ákærði farið með þá uppgjörsdaga sem hann hafi verið að velta á undan sér og ætlað að fara upp á flugvöll og síðan í bankann og farið með féð í bankann og ekki komið með neitt af því til baka. Með morgunvélinni þá hafi komið G, C og D og hafi ákærði verið búinn að hitta G og C-x-þf búðinni áður en hann hafi farið upp á flugvöll. Þegar ákærði hafi komið til baka í búðina þá hafi C ætlað að fara að telja sjóðinn, sem hafi verið gert tvisvar á ári. Þá hafi ákærði sagt C hreint út að þessu hafi verið stolið úr bílnum. Í kjölfarið hafi rekstrarstjórinn hringt í ákærða og hafi ákærði sagt frá hvað hafi gerst. Rekstrarstjórinn hafi sagt að þetta þyrfti að kæra. Eftir einhverja stund hafi D komið í búðina og sagt að ákærði hafi stolið þessu. Rekstrarstjórinn sé H og hann hafi verið næsti yfirmaður ákærða. Hafi H strax tilkynnt ákærða að hann væri rekinn. Þetta hafi verið um hádegisbil og hafi ákærði þá skrifað undir uppsögn og afsal að íbúðinni sem þau hafi haft. Hafi ákærði fengið sms um að hann þyrfti að vera kominn út úr húsinu 1. mars 2017.

Aðspurður kvað ákærði að aðrir hafi haft aðgang að peningaskápnum en það hafi verið aðstoðarverslunarstjórinn og þriðji verslunarstjóri, yfirkassadama ásamt C og D og fleirum úr öryggisdeild F. Þá hafi einhverjir fleiri starfsmenn haft aðgang að þessu.

Aðspurður um þær 26.000 kr. sem voru í skápnum kvað ákærði að það muni hafa verið hluti af sjóðnum í búðinni. Í búðinni hafi verið sjóður og 1012 peningaskúffur og í hverri hafi átt að vera kr. 25.000. Svo hafi líka verið smámyntarsjóður. Kvaðst ekki að öðru leyti geta skýrt 26.000 kr. í poka í skápnum og ekki vita hvaðan það hafi komið.

Ákærði kvaðst aldrei hafa fullyrt um dagsetningu við lögreglu hvenær peningunum hafi verið stolið úr bílnum, en hann hafi sagt að hann teldi að þetta hafi verið tiltekinn dag. Hann hafi talið þetta vera milli jóla og nýárs, en þetta gæti líka hafa verið annan dag í desember. Kvaðst hafa haldið að þetta hafi verið uppgjör daganna fyrir jól, en telji nú að þetta hafi gerst fyrr, en þó í desember. Ákærði lýsti því að þegar hann hafi talað um lögregluskýrslu að „þeir“ hafi talið að þetta hafi verið tiltekna daga þá vísi hann til C og D. Hafi ákærði farið yfir þetta með þeim.

Þá kvaðst ákærði telja að hafa verið í vinnu 24. desember 2016.

Kvaðst ákærði vita til þess að áður hafi verið brotist inn í A merktan bíl í Vestmannaeyjum, skömmu áður en hann hafi komið þangað. Þetta hafi hann fengið að vita frá G. Kvaðst þekkja dæmi þess að starfsmenn A hafi verið reknir fyrirvaralaust fyrir kæruleysi eða ábyrgðarleysi í starfi, en kvaðst ekki geta nefnt nöfn í því sambandi.

Aðspurður um bílinn sem taskan hafi verið í kvaðst ákærði ekki muna skráningarnúmerið, en það geti hafa verið […]. Hafi ákærði þurft að fara með bílinn í viðgerð, enda verið óttalegt hræ. Aðspurður um reikning vegna viðgerðar á bifreiðinni […] með eindaga 14. febrúar 2017 kvaðst ákærði hafa farið með bílinn í þá viðgerð til Nethamars. Þetta sé bíllinn sem taskan hafi verið í. Ekki hafi ákærði beðið um að læsingin yrði löguð. Ákærði hafi hugsað mjög lítið um það hvort bíllinn læsti sér eða ekki.

Vitnið C, starfsmaður A og fyrrverandi svæðisstjóri, gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa farið til Eyja til að líta á búðina og verið hafi beðinn að telja sjóðinn og annað. Í hverri búð sé sjóður sem sé t.d. notaður við kaup á skiptimynt. Hann eigi að telja daglega. Eins hafi verið beðið um að hann tékkaði á uppgjörum sem E fjármálastjóri hafi beðið um, en henni hafi þótt skil þeirra ganga skrykkjótt í bankann. Hafi hún talað um að það vantaði 8 eða 9 daga uppgjör eftir því sem vitnið minnti. Hafi vitnið átt að kanna hve mikið af uppgjörum væri í búðinni sjálfri. Hafi vitnið athugað þetta. Minnti vitnið að í búðinni hafi verið 3 uppgjör. Þannig hafi vantað 4 eða 5 uppgjör. Hafi svo vitnið kannað þetta frekar og þá hafi orðið fátt um svör. Svo hafi vitnið talað við H rekstrarstjóra A og sá hafi svo talað við ákærða. Svo hafi ákærði farið með þessi 3 uppgjör úr búðinni og komið svo til baka með uppgjörspoka sem hafi verið opnaðir og átt við. Hafi vitnið svo farið á lögreglustöð og rætt þar við einhvern. Með hádegisvélinni hafi D frá öryggisdeild F og farið með vitninu gegnum málið.

Vitnið lýsti því aðspurður að sjóðurinn hafi verið í versluninni, en aðeins hafi vantað uppgjörin. Kvaðst vitnið ekki muna nákvæmlega hvaða uppgjör hafi vantað, þ.e. fyrir hvaða daga. Þá kvað vitnið að ákærði hafi komið til baka með eitthvað aðeins af peningum, sem hafi verið afgangurinn af því sem ekki hafi gengið upp fyrir þessa daga. Peningarnir hafi verið í opnu peningapokunum. Aðspurður kvað vitnið vel geta verið að þetta hafi verið kr. 26.000.

Aðspurður kvað vitnið að ákærði hafi gefið þær skýringar að í byrjun janúar, eftir því sem vitnið minnti, hafi ákærði ætlað að fara í banka með nokkur uppgjör, kannski 3, og hafi svo gleymt að fara með uppgjörin í bankann og svo lagt bílnum fyrir utan heima hjá sér og farið inn, en um nóttina hafi uppgjörunum verið stolið úr bílnum. Aðspurður kvaðst vitnið ekki muna dagsetningar, en sig minni að þetta hafi átt að vera um áramótin. Vitnið kvaðst ekki muna hvort dagsetningarnar hafi fyrst verið nefndar af ákærða eða vitninu og D. Ákærði hafi sagt að bíllinn hafi verið ólæstur. Mögulega hafi ákærði sagt að læsingin hafi verið biluð. Vitnið minnti að hafa kannað með læsinguna og hún hafi ekki verið biluð. Hafi vitnið gert þetta með lyklinum, en mundi ekki hvort það hafi verið gert með fjarstýringunni eða með því að stinga lyklinum í skrána. Læsingin hafi ekki verið biluð. Það hafi ekki verið vandamál að læsa bílnum. Ekki kannaðist vitnið við að þessi læsing hafi verið biluð.

Vitnið kvað að úti á landi tíðkist að verslunarstjórar sjái sjálfir um að koma peningunum í bankann. Pokarnir eigi að fara innsiglaðir í bankann. Samkvæmt ströngustu reglum hafi átt að fara með peningana í bankann á hverjum virkum degi.

Aðspurður kvaðst vitnið hafa komið til Eyja á mánudegi með morgunvélinni. Þegar vitnið hafi komið í verslunina hafi ákærði verið þar fyrir. Þá hafi í peningaskápnum verið innsiglaðir peningapokar með uppgjörum fyrir dagana á undan, þ.e. sunnudags, laugardag og föstudag. Hafi E fjármálastjóri sagt að það vantaði 9 daga í bankann eftir því sem vitnið minnti. Vitnið hafi hringt í E og sagt henni að þarna væru 3 uppgjör. H rekstrarstjóri hafi hringt í ákærða. Vitnið hafi bara talið sjóðinn og skúffurnar, en ekki uppgjörin. Vitnið minnti að yfirkassadaman hafi verið með honum við sjóðstalninguna. Ekki mundi vitnið hvort ákærði hafi verið viðstaddur sjóðstalninguna. Vitnið kvaðst hafa farið í bankann með D til að kanna með innlagnir á peningum frá A. Ekki mundi vitnið hvað þar hafi komið fram. Kvaðst ekki muna hvort þeir hafi lagt 26.000 krónurnar inn í leiðinni. Vitnið kvaðst ekki vita hvort aðrir starfsmenn hafi haft aðgang að peningaskápnum, en líklegt sé að aðstoðarverslunarstjóri hafi haft hann. Mögulega líka helgarverslunarstjóri. Þá hafi svæðisstjórar aðgang að peningaskápum.

Vitnið lýsti því hvernig hægt væri að velta á undan sér uppgjörum líka og ákærði, þannig að peningar úr uppgjöri færu inn sem fyrri uppgjör, þ.e. sem uppgjör fyrir aðra daga.

Vitnið lýsti því að hafa kannað með viðgerð á bílnum með því að spyrja G, starfsmann A, sem hafi séð um viðhald tækja og verslana, hvort hafi komið reikningur fyrir viðgerð á bílnum og það hafi ekki komið slíkur reikningur. Vitnið kvaðst ekki hafa haft samband við verkstæði heldur kannað hjá G hvort hafi komið reikningur fyrir þessu.

Vitnið kvaðst ekki þekkja dæmi um að menn hafi verið reknir fyrir að koma ekki peningum í banka. Kannaðist ekki við dæmi um að menn hafi verið reknir fyrirvaralaust fyrir yfirsjónir. Vitnið hafi spurt ákærða hví hann hafi ekki látið vita þegar uppgjörinu hafi verið stolið. Hafi ákærði sagt að hann hafi ekki þorað að segja frá þessu vegna hræðslu við að vera rekinn vegna vanrækslu í starfi. Ákærði hafi lýst því að hafa sjálfur lagt fé í þetta, eða ætlað að gera það. Vitnið mundi ekki hvort ákærði hafi lýst því hvernig hann hafi fært uppgjör á milli daga. Vitnið taldi að ákærða hefði ekki verið sagt strax upp ef hann hefði skýrt frá því strax að uppgjörinu hefði verið stolið úr bílnum. Vitnið kannaðist ekki við að hafa heyrt af því að áður hafi verið brotist inn í A bíl.

Vitnið D, fyrrverandi starfsmaður öryggisdeildar F, gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og kvaðst hafa komið til Vestmannaeyja eftir að upp hafi komið að vantaði inn í uppgjör frá A. Hafi vitnið skoðað upptökur úr eftirlitsmyndavélakerfi, farið yfir uppgjör og talað við ákærða. Talið hafi verið að ákærði væri að velta á undan sér uppgjörinu. Ákærði hafi ekki verið að standa rétt skil á uppgjörum í bankann og því hafi vitnið farið til Vestmannaeyja. Ákærði hafi sagt að peningunum hafi verið stolið úr ólæstum bíl sem hann hafi skilið peningana í yfir nótt utan við heimili sitt. Hafi ákærði sagt að hann hafi sjálfur lagt inn 600.000 kr. af eigin peningum inn á reikning A. Þegar þeir hafi komið á staðinn hafi verið uppgjörspokar þar, allir með peningum í. Hafi svo ákærði farið í banka og komið til baka og með tóma poka og afgangspeningur í einum poka, kr. 26.000. Sá poki hafi ekki verið innsiglaður, en ekki mundi vitnið hvort hann var rifinn. Þá hafi hann greinilega sameinað úr pokunum í eitt uppgjör sem hann hafi svo lagt inn í bankann. Ákærði hafi ekki sagt þeim að hann hafi verið að velta þessu á undan sér, en það hafi verið augljóst. Uppgjöri beri að skila daglega og sé það í verkahring verslunarstjóra eða aðstoðarverslunarstjóra.

Vitnið minnti að ákærði hafi ekki verið kominn í búðina þegar þeir hafi komið að morgni. Þeir hafi litið í peningaskápinn og þar hafi verið uppgjörin sem ákærði hafi svo farið með í bankann. Vitnið hafi komið með morgunfluginu með C, en G hafi verið þarna líka. Vitnið hafi verið viðstaddur og séð uppgjörspokana innsiglaða með uppgjörunum í. Ákærði hafi svo farið með þetta í bankann. Vitnið kvaðst minna að hafa verið viðstaddur talningu C á sjóðinum. Vitnið kvaðst telja að það gæti verið brottrekstrarsök að tapa 2 milljónum króna á þann hátt sem ákærði hafi sagt. Það hefði ekki verið í verkahring vitnisins. Vitnið kvaðst ekki þekkja til þess að brotist hafi verið inn í A bílinn í Vestmannaeyjum á þeim tíma sem verslunin hafi opnað. Vitnið kannaðist við að hafa farið með C í bankann í Vestmannaeyjum, en mundi ekki sérstaklega eftir því hvað þar hafi komið fram. Ákærði hafi viðurkennt að hafa velt uppgjörunum á undan sér, lagt inn sjálfur kr. 600.000 af sínum eigin peningum sem hann hafi átt handbæra í reiðufé, en sagt að uppgjörinu hafi verið stolið úr bílnum. Ákærði hafi talað um að hafa gert upp 27. desember, eða kannski 24. desember, farið með uppgjörið út í bíl 27. desember, ekki vitað klukkan hvað, þann 28. desember hafi hann svo orðið þess var að peningunum hafi verið stolið úr bílnum. Hafi komið fram að þetta hafi líklega verið uppgjör fyrir 19. til 24. desember. Vitnið hafi talið þetta vera uppspuna. Vitninu hafi fundist ákærði ekki alveg viss um dagsetningar en talað um milli jóla og nýárs. Vitnið hafi tékkað á læsingunni í bílnum og það hafi ekkert verið að henni. Vitnið minnti að hafa gert það með lykli frekar en fjarstýringunni. Það hafi ekki verið nokkurt mál að læsa bílnum.

Vitnið E, fjármálastjóri A, gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og lýsti því að hafa fylgst með því að innleggin úr A í Vestmannaeyjum skiluðu sér í bankann. Í desember 2016 hafi farið að bera á því að þau skiluðu sér ekki eins og hafi átt að vera, þ.e. daglega. Hafi vitnið farið að gera athugasemdir við verslunarstjórann að hann færi með innleggin í banka, sem hann hafi gert en ekki reglulega. Hafi oft vantað upp á að einhverjir dagar skiluðu sér inn. Hafi hún ítrekað þetta við hann, að það ætti samkvæmt vinnureglum að fara með innleggin í banka daglega. Svo hafi staðan verið orðin þannig að það hafi verið farið að vanta marga daga, allt upp í 5 daga. Í desember og milli jóla og nýárs hafi ástandið verið orðið þannig að hún hafi rætt þetta innanhúss við svæðisstjóra og rekstrarstjóra, að það þyrfti að skoða þetta og fara til Vestmannaeyja til að taka stöðuna. Það hafi svo verið gert 20. febrúar 2017, en ekki hafi unnist tími til þess fyrr. Þá hafi verslunarstjórinn haldið þessu í horfinu, þannig að hann hafi alltaf farið með elstu uppgjörin í banka. En alltaf hafi vantað upp undir 56 uppgjör sem hafi ekki skilað sér inn á reikninginn. Hafi vitnið bara verið í símasambandi við ákærða sem hafi borið því við að hann ætlaði að fara í bankann þann dag sem hún hafi hringt og hann hafi gert það, en þá kannski bara með 2 eða 3 innlegg. Ákærði hafi ekki farið eftir því sem hann hafi verið beðinn um. Í febrúar 2017 hafi svæðisstjórinn farið til Eyja, að því er vitnið minnti 19. febrúar og tekið stöðuna á sjóðinum og uppgjörinu. Þetta hafi verið á mánudegi og hafi þá verið 3 innlegg inni í skápnum sem hafi verið skilað í banka, en þá hafi vantað 6 innlegg sem hafi ekki skilað sér í bankann og engir peningar til staðar í peningaskápnum. Sjóðurinn hafi verið í lagi. Uppgjör daganna 14. til 19. febrúar 2017 hafi vantað og það hafi numið rúmlega 2,1 milljón króna. Reglurnar séu þær að uppgjörinu beri að skila í banka daglega. Gert sé upp annað hvort í lok dags, eða fyrir opnun daginn eftir. Beri að fara með þetta daglega og ákærði hafi vitað þetta, enda verið áður verslunarstjóri hjá A. Vitnið kvaðst aðspurð hafa tekið eftir því í desember fyrir jólin að innleggin væru ekki að skila sér eðlilega. Svo hafi þetta ágerst á milli jóla og nýárs og verið komið alveg upp í 5 daga. Hafi innleggjunum verið skilað í réttri röð en alltaf þeim elstu. Sex nýjustu innleggin hafi horfið.

Aðspurð kvað vitnið að C hafi látið sig vita að það helgin væri í skápnum en að dagana 14. til 19. febrúar hafi vantað. Þegar C hafi komið á staðinn hafi vantað í bankann uppgjör fyrir 9 daga, en í skápnum hafi verið uppgjör fyrir 3 daga. Við könnun á bankareikningnum hafi þetta líka komið í ljós upp á krónu hvaða daga vantaði. Uppgjörið fyrir 10. febrúar hafi ekki komið í bankann fyrr en 20. febrúar og þá hafi 11., 12. og 13. febrúar komið líka. Kvaðst ekki vita hver hafi farið með þessi uppgjör í bankann. Eftir samtal vitnisins við C hafi öryggisdeild F verið sett í málið og vitnið ekki haft frekari aðkomu að því. Vitnið kvaðst ekki geta svarað hverju það myndi varða að skilja uppgjör eftir á glámbekk. Það sé hins vegar ljóst að uppgjör eigi ekki að vera á glámbekk og það væri vanræksla í starfi.

Vitnið I lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa séð um rannsókn málsins. Vitnið lýsti því að fyrst hafi ákærði talað um að peningunum hafi verið stolið 26. desember 2016, en það hafi ekki getað verið enda annar dagur jóla. Þá hafi ákærði vísað til 27. desember. Hafi vitnið farið yfir upptökur úr eftirlitsmyndavélum þann dag, en þar hafi ákærði sést fara út með uppgjörstösku fyrir hádegi og koma til baka með töskuna fyrir hádegi. Síðdegis þann dag, þ.e. 27. desember, hafi ákærði ekki sést fara út með tösku. Í framhaldi af því hafi vitnið tekið aðra skýrslu af ákærða og þá hafi ákærði talið að stuldurinn úr bílnum gæti hafa verið annan dag, jafnvel einhvern tíma milli jóla og nýárs. Hafi vitnið fengið upptökur úr eftirlitsmyndavélum þá daga og farið yfir það. Þá daga sem ákærði hafi sést fara út með uppgjörstöskur þá hafi það verið fyrir hádegi og hafi jafnharðan komið til baka fyrir hádegi og með töskuna. Á þessum dögum hafi ákærði aldrei sést fara út með tösku þegar hann hafi farið úr vinnu. Þetta hafi þá verið borið undir ákærða og þá hafi ákærði talað um að þetta gæti hafa verið fyrr í desember, líklega í desember frekar en í nóvember. Hafi vitnið farið yfir fleiri upptökur og þá daga sem ákærði hafi sést fara með uppgjör í banka þá hafi það verið fyrir hádegi og komið þá út með töskuna og komið með hana aftur. Þetta hafi aldrei gerst síðdegis. Hafi vitnið skoðað þetta á upptökum úr eftirlitsmyndavélum fyrir jólin 2016. Aðspurður hvað vitnið hafi skoðað langt aftur kvaðst vitnið ekki muna dagsetningar. Það hafi verið ansi margir dagar. Á þeim dögum hafi ákærði aldrei sést fara út með tösku síðdegis sem hann hafi ekki komið með aftur. Á þessum upptökum hafi ákærði aldrei sést fara út síðdegis með uppgjörstösku. Hafi vitninu þótt framburður ákærða mjög ótrúverðugur. Aðspurður kvað vitnið að í fyrstu skýrslutöku hafi ákærði virst vera nokkuð viss um dagsetningu á því hvenær þetta hafi verið, en svo hafi hann verið farinn að benda á aðra daga og þá hafi vitninu þótt það ótrúverðugt. Hafi ákærði ekki virst vera viss um hvaða dag þetta hafi gerst á milli jóla og nýárs. Þá hafi þetta verið orðið óljóst hjá ákærða. Vitnið hafi skoðað upptöku úr eftirlitsmyndavélum allan daginn, en ekki bara dagpart.

Við yfirferð gagnanna hafi virst eins og ákærði hafi verið að velta á undan sér uppgjörum. Sú fjárhæð sem á hafi vantað, þ.e. 2.108.500 finnist hvergi samanlögð í uppgjörum. Vitnið kvaðst ekki muna hvað ákærði hafi sagt að uppgjörum margra daga hafi verið stolið.

Vitnið kvaðst vita til þess að brotist hafi verið inn í A bílinn alllöngu áður og stolið úr honum.

Ákærði hafi borið um að erfitt hafi verið að læsa bílnum, annað hvort vegna fjarstýringar eða annars. Sá starfsmaður A sem hafi komið og lagt fram kæruna hafi hins vegar skýrt frá því að hafa kannað læsinguna og hún væri vandræðalaus. Þá hafi þessi starfsmaður jafnframt skýrt frá því að hafa kannað á verkstæðum og hvergi hafi komið fram að gert hafi verið við læsingu.

Í rannsóknargögnum eru hljóðritanir af skýrslugjöf ákærða hjá lögreglu. Í fyrstu skýrslugjöf sinni 21. febrúar 2017 lýsti ákærði því að hann vissi að það vantaði kr. 2.085.000. Kvaðst ákærði hafa þær skýringar að þessu hafi verið stolið úr bílnum milli jóla og nýárs. Lýsti ákærði þessu hiklaust og án þess að fram kæmi að hann væri í nokkrum vafa um þetta tímabil. Kvaðst ekki viss um dagsetninguna en teldi að það hafi verið aðfaranótt 26. desember og þá hafi hann klikkað á að fara með uppgjörið í bankann og gleymt því í bílnum. Þegar hann hafi komið út í bíl að morgni hafi verið búið að taka allt úr töskunni. Í þessari fyrstu frásögn ákærða gætir einskis vafa um að þetta hafi verið milli jóla og nýárs. Þá fullyrti ákærði aðspurður að um væri að ræða uppgjör fyrir 4 daga. Um væri að ræða uppgjör daganna 21. til og með 24. desember. Var þá ákærða bent á að 26. desember hafi verið annar dagur jóla og kvað hann þá að þessu hafi verið stolið aðfaranótt 28. desember og hann hafi ætlað í bankann 27. desember. Eftir 26. desember hafi hann ætlað að fara með uppgjörið í bankann en gleymt því í bílnum. Gætir einskis vafa um þetta hjá ákærða og nefnir hann engu orði að þetta geti hafa verið fyrir jól. Þvert á móti virðist ákærði mjög viss um að svo hafi ekki verið. Kemur ekkert fram um að dagsetningar eða tímabil sem hann hafði getið um væru ekki frá honum komin eða að starfsmenn A hefðu lagt honum þær til.

Í næstu skýrslutöku þann 28. nóvember 2017 var ákærði spurður hvort hann hefði einhverju við fyrri skýrslu að bæta og kvað hann svo ekki vera og gat einskis um að tímabilið eða dagsetningar væru óvissar um fram það sem fram hafði komið í fyrri skýrslu. Þegar honum var bent á að hann hefði lagt inn í bankann 27. desember og á hann var gengið kvaðst hann ekki vera viss og talaði um að þeir hafi talið að þetta hafi verið þessa daga. Þegar honum var bent á að samkvæmt upptökum úr eftirlitsmyndavélum þá sæist hann ekki fara út með uppgjörstösku sem hann kæmi ekki aftur með þá kvað ákærði að þetta gæti hafa verið einhvern annan dag. Hann hafi aldrei verið viss. Kvað þetta geta hafa verið milli jóla og nýárs, en jafnframt nefndi ákærði þá fyrst að mögulega gæti þetta hafa verið fyrir jól.

Að mati dómsins er framburður ákærða um að umræddu fé hafi verið stolið úr vinnubíl hans afar ótrúverðugur. Verður að teljast vera afar ólíklegt að ákærði hefði gleymt uppgjörstösku, sem í var mikið fé og var við hlið hans, í bílnum. Ekki bara rétt á meðan hann steig út úr bílnum, heldur það sem eftir lifði dags og fram til næsta morguns. Þá er ótrúverðugur framburður ákærða um að læsing bílsins hafi verið ótrygg. Vitni hafa lýst því að hafa prófað læsinguna og ekkert hafi verið að henni. Þá liggur fyrir að skömmu síðar fór ákærði með bílinn á verkstæði og lét þó ekki laga læsinguna, sem þó hefði verið ærin ástæða til ef framburður hans um læsinguna og þjófnaðinn væri réttur.

Framburður ákærða um hvenær uppgjörinu á að hafa verið stolið úr bílnum hefur tekið allnokkrum breytingum. Eins og rakið var hér að ofan lýsti ákærði því hiklaust í fyrstu skýrslugjöf sinni að þetta hafi verið 27. desember. Virtist ákærði í skýrslunni vera býsna viss um þetta og lýsti því fyrir hvaða daga þessi uppgjör hefðu verið. Kvað þetta þó mögulega geta hafa verið annan dag milli jóla og nýárs. Eftir að honum var bent á að það gæti ekki verið að virtu myndefni úr öryggismyndavélum, breytti ákærði framburði sínum og kvað þetta mögulega geta hafa verið einhvern annan dag. Þá verður að teljast afar ósennilegt, að ef þetta hefði gerst svo sem ákærði heldur fram, að ákærði myndi ekki muna slíkan atburð að teknu tilliti til afleiðinga hans fyrir ákærða. Þá ber að geta þess að við fyrstu skýrslugjöf sína lýsti ákærði þessu eins og hann væri að lýsa því sem hann sjálfur vissi, en ekki einhverju sem honum hefði verið hjálpað við að muna af starfsmönnum A, eins og hann vildi vera láta við síðari skýrslugjöf sína.

Verður að hafna sem ósönnum framburði ákærða um að umræddum uppgjörum hafi verið stolið úr bílnum.

Við skýrslugjöf sína við aðalmeðferð kannaðist ákærði við að sú fjárhæð sem á vantaði hafi verið sú sem í ákæru greinir. Við skýrslugjöf sína hjá lögreglu gerði ákærði grein fyrir því að það vantaði kr. 2.085.000. Við skoðun á gögnum málsins kemur fram að síðasta innlegg, sem lagt var inn, var fyrir daginn 13. febrúar 2017, að fjárhæð kr. 312.500, en það var lagt inn þann 20. febrúar 2017 og hefur ákærði lýst því að hafa gert það sjálfur. Samkvæmt gögnum um kassauppgjör fyrir dagana 14. til og með 19. febrúar 2017, sem ákærði útbjó sjálfur, var samanlögð fjárhæð þeirra kr. 2.108.000. Þau innlegg höfðu ekki verið lögð inn í bankann og liggur fyrir að þessu fé skilaði ákærði ekki svo sem honum bar, en hann var verslunarstjóri nefndrar verslunar. Hefur ákærði því gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar, en hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í ákæru er lýst bótakröfu hlutafélagsins F. Hvorki í ákærunni sjálfri, né heldur í þeirri bótakröfu sem er að finna í rannsóknargögnum málsins, kemur fram hvernig nefnt hlutafélag tengist máli þessu, eða hvernig það á kröfu á hendur ákærða vegna þeirra atburða sem málið fjallar um. Þá fylgir bótakröfunni umboð þar sem fjármálastjóri F. veitir ákæruvaldi umboð til að sækja þing í málinu fyrir hönd kröfuhafa, sem þar er sagður vera A, en kennitala F. er allt önnur skv. gögnum málsins og ofan sögðu. Eftir kröfu ákærða verður að telja aðild F. að máli þessu svo vanreifaða að óhjákvæmilegt er að vísa bótakröfunni frá dómi, sbr. e lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, sbr. jafnframt c og e liði 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað skv. 235. gr. laga nr. 88/2008. Er aðeins um að ræða málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S. F-kk-ef lögmanns, kr. 653.480 að meðtöldum virðisaukaskatti, ásamt útlögðum kostnaði verjandans kr. 43.860. Það athugast að inni í málsvarnarlaunum verjandans er einnig litið til vinnu vegna einkaréttarkröfunnar.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Einkaréttarkröfu F er vísað frá dómi.

Ákærði, K-kk-nf E-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, alls kr. 697.340, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S. F-kk-ef lögmanns, kr. 653.480 að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar verjandans kr. 43.860.

S-kk-nf G. G-kk-nf

Einkaréttarkröfu F er vísað frá dómi.

Ákærði, K-kk-nf E-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, alls kr. 697.340, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S. F-kk-ef lögmanns, kr. 653.480 að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar verjandans kr. 43.860.

S-kk-nf G. G-kk-nf