S-37/2014

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi, nú lögreglustjórinn á Vesturlandi, með ákæru, dags. 26. mars 2014, á hendur ákærða, I-kk-þgf P. J-kk-þgf, Skúlagötu 7, Borgarbyggð. Málið var dómtekið 15. apríl 2015.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir eftirtalin brot:

I.

fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 1. júní 2013, ekið bifreiðinni SR-639, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði teknu kl. 04:55 var 1,90 prómill, vínandamagn í blóði teknu kl. 06:00 var 1,76 prómill, vínandamagn í þvagi teknu kl. 05:00 var 2,61 prómill), og ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim (magn tetrahýdrókannabínól í blóði var 2,4 ng/ml), frá Kveldúlfsgötu í Borgarnesi, og um götur Borgarness, þar til á vegkafla á Vesturlandsvegi við bensínstöðina Stöðin í Borgarnesi (Skeljungur), þar sem hann missti stjórn á bifreiðinni með þeim afleiðingum að hún fór út fyrir veginn og yfir ljósastaur og inn á bílaplanið við Stöðina. Þaðan ók ákærði bifreiðinni af vettvangi og á bak við Arion-banka í Borgarnesi, þar sem hann skildi hana eftir og fór af vettvangi, en hann var skömmu síðar handtekinn á bensínstöð OLÍS í Borgarnesi. Lögreglu barst tilkynning um atvikið kl. 03:52 laugardaginn 1. júní 2013. Í niðurstöðu matsgerðar Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði dags. 25. júní 2013 segir: „... Ef reiknað er til baka með brotthvarfshraðanum þá hefur etanólstyrkur verið 2,2 ‰ um einni klukkustund fyrir fyrri blóðsýnatöku, þ.e. um kl. 03:50. ...“.

II.

fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum skv. þeim, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 1. júní 2013 haft í vörslum sínum 1,54 grömm af marihuana, sem hann hafði í bakpoka í bifreiðinni SR-639, en framvísaði við lögreglu eftir að hann hafði verið handtekinn.

Brot skv. lið I telst varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr., 45. gr., og 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a, sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum. Brot skv. lið II telst varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, með síðari breytingum, og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að gerð verði upptæk með dómi þau 1,54 grömm af marihuana, sem lögreglan lagði hald á þann 1. júní 2013. Upptökukrafan styðst við 6. mgr. [nú 5. mgr.] 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum.

fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum skv. þeim, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 30. júní 2013, þá staddur að Kveldúlfsgötu 20 Borgarnesi, haft í vörslum sínum 0,53 grömm af marihuana, sem hann hafði falið í buxnavasa. Lögreglan fann efnin við öryggisleit á ákærða eftir að hann hafði verið handtekinn.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, með síðari breytingum, og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að gerð verði upptæk með dómi þau 0,53 grömm af marihuana, sem lögreglan lagði hald á þann 30. júní 2013. Upptökukrafan styðst við 6. mgr. [nú 5. mgr.] 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum.

Ákærði hefur fyrir dómi játað sök samkvæmt ákærulið II, en krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins samkvæmt ákærulið I. Einnig krefst ákærði þess að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

Málavextir

Samkvæmt framlögðum rannsóknargögnum barst lögreglunni í Borgarnesi tilkynning þess efnis, aðfaranótt laugardagsins 1. júní 2013, að pallbifreið hefði verið ekið á ljósastaur við bensínstöð Skeljungs við Brúartorg í Borgarnesi. Bifreiðinni hefði svo verið ekið af vettvangi og inn á milli Arion banka og Bónuss. Þegar lögreglan kom á vettvang fann hún ákærða, sem var skráður eigandi pallbifreiðarinnar, við bensínstöð Olís þarna skammt frá. Kemur fram að ákærði, sem hafi verið áberandi ölvaður, hafi skýrt frá því að bifreið hans hefði verið stolið og ekið á ljósastaur og síðar á bak við Arion banka. Vitni á staðnum báru að ákærði hefði ekið bifreiðinni umrætt sinn og verið einn. Ákærði var þá handtekinn vegna gruns um ölvun við akstur.

Í þágu rannsóknar málsins var dregið blóðsýni úr ákærða sem ásamt þvagsýni var sent til frekari rannsóknar. Mældist tetrahýdrókannabínól og alkóhól í blóði ákærða eins og tilgreint er í ákæru.

Skýrsla var tekin af ákærða á lögreglustöðinni í Borgarnesi í kjölfar handtöku og neitaði hann þá að hafa ekið bifreiðinni umrætt sinn. Ökumanninn þekkti hann hins vegar ekki en sá væri íslenskur og hálfdökkur á hörund. Kvaðst hann hafa hitt hann á röltinu við Skallagrímsgarð og úr hefði orðið að maðurinn æki bifreiðinni fyrir ákærða. Umræddur maður hefði svo ekið frá Kveldúlfsgötu áleiðis í Skorradal þar sem þeir hefðu ætlað að fara í partý. Maðurinn hefði svo misst stjórn á bifreiðinni sem hefði hafnað á ljósastaur. Þaðan hefði maðurinn ekið á bak við Arion banka og hlaupið í burtu. Ákærði viðurkenndi að hafa neytt kannabisefna kvöldið áður og að hann ætti þau kannabisefni sem hann hefði vísað lögreglu á í bifreið sinni.

Ákærði kom aftur á lögreglustöðina síðar sama dag, að eigin frumkvæði, og vildi leiðrétta fyrri framburð. Þá viðurkenndi hann að hafa ekið bifreiðinni, ölvaður og undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Hann hefði misst stjórn á bifreiðinni, sem hefði hafnað á ljósastaur. Þaðan hefði hann svo ekið bifreiðinni á bak við hús Arion banka þar skammt frá. B-kk-nf J-kk-nf hefði komið þar að og þeir hefðu gengið saman að bensínstöð Olís.

Skýrslur fyrir dómi

Í skýrslu sinni fyrir dómi neitaði ákærði að hafa ekið bifreiðinni í greint sinn. Kvaðst hann hafa verið farþegi í bifreiðinni en bróðir hans, S-kk-nf A. J-kk-nf, hefði ekið. Sjálfur hefði hann verið svo drukkinn að hann hefði aldrei getað gangsett bifreiðina eða ekið henni. Kvaðst ákærði ekki hafa getað sagt til bróður síns því að bróðirinn hefði hótað honum því að tala þá aldrei við hann aftur. Kom fram hjá ákærða að B-kk-nf J-kk-nf hefði fyrstur komið á vettvang og hefði ákærði þá verið að „klöngrast yfir í sætið“ ... „þar sem hurðin var alveg brotin og ég skar mig smá“. Að öðru leyti hafi hann verið áverkalaus en bróðir hans hefði meiðst á hendi vegna hurðarinnar. Spurður út í breyttan framburð kvaðst ákærði hafa verið að hlífa bróður sínum sem hefði verið próflaus og farið af vettvangi. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum umrætt sinn. Bæði hefði hann verið búinn að drekka og örugglega búinn að reykja jónu fyrr um kvöldið. Þá kvaðst hann hafa drukkið viskí úr viskípela og reykt „jónu“ á meðan hann var að ganga að Olís og eftir að hann kom þangað. Ákærði kvaðst í fyrstu hafa neitað að hafa ekið umrætt sinn. Hann hafi síðar sama dag komið til lögreglu til að játa allt „þar sem ég vildi bjarga rassgatinu á bróður mínum þar sem ég vildi ekki segja nafn hans af því að hann var ekki með próf og lögreglan í Borgarnesi hefur ofsótt okkur mjög mikið ...“. Hann teldi nú hins vegar að sannleikurinn væri sagna bestur og því segði hann nú frá því að bróðir hans hefði ekið bifreiðinni.

Vitnið D-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið statt með félögum sínum á Olís er bifreið var ekið á ljósastaur við Skeljungsplanið. Hann hefði ekki séð þegar bifreiðinni var ekið á staurinn en hann hefði séð staurinn liggja niðri og bifreiðinni ekið þaðan á bak við Arion banka. Þeir hefðu strax farið í bifreið að Arion banka og þegar þangað var komið hefði einn maður reynst vera í bifreiðinni. Hefði það verið ákærði í máli þessu og hefði hann setið undir stýri bifreiðarinnar. B-kk-nf hefði farið út úr bifreið þeirra og rætt við ákærða. B-kk-nf hefði svo líklega komið aftur til baka og þeir rætt málin eitthvað saman. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa séð neinn fara frá bifreiðinni. Hann hefði heldur ekki séð þegar bifreiðinni var ekið af slysstað og á bak við Arion banka. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða drekka eða reykja eftir að hann kom út úr bifreiðinni. Ákærði staðfesti skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu vegna málsins.

Vitnið V-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf kvaðst hafa verið staddur á Olís ásamt félögum sínum, D-kk-þgf og B-kk-þgf, þegar hann hefði séð hvar grænni pallbifreið var ekið á ljósastaur. Kvaðst hann hafa óttast að einhver hefði slasast og því hefðu þeir ákveðið að kanna málið. Hefðu þeir strax farið út. Á meðan hefðu þeir misst sjónar af bifreiðinni en mjög fljótlega séð hvar henni hefði verið lagt á bak við Arion banka. Hefði B-kk-nf gengið að bifreiðinni en enginn hefði þá verið í henni. B-kk-nf hefði svo komið aftur inn í bifreiðina sem vitnið var í og þeir hefðu svipast um eftir ákærða. Kvaðst vitnið hafa farið aftur upp á Olís en þá hefði B-kk-nf komið þangað gangandi ásamt ákærða. Kvaðst hann hvorki hafa séð ákærða drekka né reykja eftir að hann kom þangað og allt þar til lögreglan kom á staðinn um tíu mínútum síðar. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa séð hversu margir voru í bifreiðinni þegar henni var ekið á ljósastaurinn. Vitnið kvaðst ekki hafa séð neinn fara úr bifreiðinni en jafnframt kom fram að vitnið hafi ekki getað fylgst allan tímann með henni. Vitnið staðfesti framburð sinn í skýrslu hjá lögreglu en þar kemur fram að vitnið hafi komið að bifreiðinni um það bil þremur mínútum eftir að henni var ekið á ljósastaurinn og hafi ákærði þá setið í bílstjórasætinu. Hafi hann verið einn í bifreiðinni og taldi vitnið ekki möguleika á að einhver annar en ákærði hefði ekið bifreiðinni í greint sinn.

Lögreglumaðurinn K-kk-nf I-kk-nf H-kk-nf skýrði frá því að umrætt sinn hefði komið útkall vegna bifreiðar sem ekið hefði verið á ljósastaur við Stöðina/Skeljung í Borgarnesi og þaðan á bak við Arion banka. Kvaðst hann hafa farið á vettvang og fundið bifreiðina við Arion banka. Hefði það reynst vera bifreið ákærða. Hann hefði síðan ekið að Olís og hefði ákærði þá verið þar. Ákærði hefði verið sjáanlega ölvaður og í annarlegu ástandi. Hefði hann neitað því að hafa ekið bifreiðinni en staðhæft að einhver hefði stolið henni, ekið henni á ljósastaurinn og þaðan á bak við bankann. Hefði ákærði lýst ökumanninum á ruglingslegan og óljósan hátt. Hefði hann nefnt í því sambandi svertingja og tattóveraðan mann. Ákærði hefði svo komið aftur á lögreglustöðina síðar um daginn og breytt framburði sínum á þann veg að hann hefði ekið bifreiðinni umrætt sinn.

Héraðslögreglumaðurinn B-kk-nf F-kk-nf sagði ákærða hafa verið kominn inn í lögreglubifreiðina þegar hann kom á vettvang. Hefði ákærði talað um að einhver hefði stolið bifreiðinni og ekið henni á staurinn. Hefði ákærði lýst mismunandi mönnum sem hefðu átt að hafa tekið bifreiðina. Sjálfur kvaðst hann ekki hafa rætt við vitni á staðnum.

Vitnið B-kk-nf J-kk-nf skýrði frá því að hann hefði verið staddur inni á bensínstöð Olís þegar hann sá hvar bifreið var ekið frá ljósastaur, sem ekið hefði verið á, og á bak við Arion banka. Hann kvaðst hafa farið að bankanum til að skoða aðstæður. Hefði ákærði þá staðið þar fyrir utan bifreiðina og enginn annar verið þar staddur. Kvaðst hann ekki hafa séð ákærða undir stýri í greint sinn. Kvaðst hann hafa rætt við ákærða og gengið með honum að Olís og verið með honum þar allt þar til lögreglan kom á staðinn og tók við honum. Aðspurður kvað vitnið smá tíma hafa liðið frá því að bifreiðinni var ekið á bak við Arion banka og þar til vitnið hefði verið komið á staðinn. Kvaðst hann hvorki hafa séð ákærða drekka áfengi né neyta fíkniefna eftir að hann kom á staðinn, allt þar til lögreglan kom á vettvang. Spurður út í framburð sinn í lögregluskýrslu, um að hann hefði séð ákærða aka og að ákærði hefði verið einn í bifreiðinni, bar hann því við að langt væri um liðið síðan hann gaf umrædda skýrslu og að hann hefði kannski ekki verið nákvæmur í frásögn sinni. Taldi vitnið að það hefði ekki getað séð hver hefði verið í bifreiðinni. Hann hefði komið að ákærða við Arion banka og þá eflaust bara ákveðið að ákærði hefði verið í bifreiðinni. Spurðt um þá staðhæfingu sem höfð er eftir vitninu í lögregluskýrslu að ákærði hefði talað um að það yrði slæmt ef hann missti ökuréttindin vegna þessa kvaðst vitnið ráma í að þetta væri rétt.

Vitnið S-kk-nf A. J-kk-nf, bróðir ákærða, kvaðst hafa verið með honum í bifreiðinni í greint sinn og kvaðst vitnið hafa ekið. Áður en þeir lögðu af stað hefði ákærði viljað aka en vitnið sagðist hafa komið í veg fyrir það vegna ölvunar hans. Þeir hefðu rifist í bifreiðinni þar sem hann hefði sjálfur verið próflaus. Hefði hann sagt við ákærða að ef hann yrði tekinn þá myndi hann ekki tala við ákærða aftur. Vitnið kvaðst hafa misst stjórn á bifreiðinni í beygju, lent á ljósastaur og síðan ekið bifreiðinni á bak við Arion banka. Þar hefði hann sagt við ákærða að ef hann segði lögreglu frá því að hann hefði ekið myndi hann aldrei tala við ákærða aftur. Kvaðst hann svo hafa farið heim og skilið ákærða eftir. Hefði hann farið af vettvangi þar sem hann hefði ekki viljað missa þann möguleika að fá bílprófið aftur.

Í símaskýrslu lögreglumannsins G-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef kom fram að ákærði hefði verið handtekinn og honum gefið að sök að hafa ekið ölvaður og undir áhrifum fíkniefna. Hefði ákærði neitað sök í fyrstu og talað um að einhver ónefndur maður hefði ekið fyrir hann. Hann hefði svo komið aftur niður á lögreglustöð síðar um daginn til að breyta framburði sínum og játað þá að hafa ekið bifreiðinni.

Niðurstaða

Framburður ákærða hefur frá upphafi verið óstöðugur um það hver ók bifreiðinni í greint sinn. Er skýrsla var tekin af honum daginn eftir óhappið neitaði hann að hafa ekið en kom til lögreglu síðar sama dag og óskaði eftir að leiðrétta þann framburð. Kvaðst hann þá sjálfur hafa ekið bifreiðinni ölvaður og undir áhrifum fíkniefna. Er málið var síðan þingfest hinn 26. mars 2014 neitaði hann hins vegar sök án þess að skýra þá afstöðu sína frekar. Það var fyrst við aðalmeðferð málsins fyrir dómi, tæpum tveimur árum eftir óhappið, sem hann lýsti atvikum á þann veg að bróðir hans, S-kk-nf A. J-kk-nf, hefði ekið bifreiðinni í greint sinn.

Vitnið B-kk-nf J-kk-nf lýsti atvikum þannig í skýrslu sinni hjá lögreglu að hann hefði séð ákærða aka bifreiðinni umrætt sinn og að ákærði hefði verið einn í bifreiðinni. Kvaðst hann þess fullviss að ákærði hefði ekið bifreiðinni. Þennan framburð sinn dró vitnið hins vegar í meginatriðum til baka er það gaf skýrslu fyrir dómi. Sagðist hann þá ekki hafa séð ákærða undir stýri og að ákærði hefði staðið fyrir utan bifreiðina er hann kom þar að.

Vitnið V-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf kvaðst í lögregluskýrslu hafa komið að bifreiðinni um það bil þremur mínútum eftir að henni var ekið á ljósastaurinn og hefði ákærði þá setið í bílstjórasætinu. Hefði ákærði verið einn í bifreiðinni og taldi vitnið ekki möguleika á að einhver annar en ákærði hefði ekið bifreiðinni í greint sinn. Fyrir dómi var lýsing hans hins vegar á þann veg að enginn hefði verið í bifreiðinni þegar þeir B-kk-nf komu að henni. B-kk-nf hefði svo komið aftur inn í bifreiðina sem vitnið var í og þeir hefðu svipast um eftir ákærða. Kvaðst vitnið hafa farið aftur upp á bensínstöð Olís en þá hefði B-kk-nf komið þangað gangandi með ákærða.

D-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf lýsti atvikum svo, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, að hann hefði séð ákærða undir stýri bifreiðarinnar þegar þeir félagar komu að bifreiðinni við Arion banka í greint sinn.

Eins og fyrr segir játaði ákærði hjá lögreglu að hafa ekið bifreiðinni í greint sinn, ölvaður og eftir að hafa neytt fíkniefna. Hefur ákærði fyrir dómi ekki vefengt að hafa gefið þessa skýrslu. Þá hefur lögreglumaðurinn sem yfirheyrði ákærða eftir atvikið komið fyrir dóminn og lýst því á sama hátt. Samkvæmt því verður að telja að fram sé komin sönnun fyrir því að ákærði hafi játað hjá lögreglu að hafa ekið bifreiðinni ölvaður og undir áhrifum fíkniefna.

Ákærði hefur engar trúverðugar skýringar gefið á breyttum framburði sínum nú. Þannig telur dómurinn ekki trúverðuga þá skýringu ákærða, og bróður hans, að ástæða þess að ákærði hefði ekki viljað upplýsa fyrr en raun ber vitni að bróðirinn hefði ekið væri sú að bróðirinn hefði á þeim tíma verið próflaus og því hætta á að hann fengi ekki prófið á ný ef upp kæmist um akstur hans. Verður ekki séð hvernig staðhæfing þessi fer saman við þá fullyrðingu bróðurins að hann hefði komið í veg fyrir að ákærði æki bifreiðinni vegna ölvunarástands ákærða. Þá verður við mat á trúverðugleika framburðar bróðurins að hafa í huga hinn nána skyldleika þeirra og að framburður þessi kom fyrst fram við aðalmeðferð málsins, tæpum tveimur árum eftir að atvik gerðust, þrátt fyrir að ákærði hefði neitað sök við þingfestingu málsins án nokkurra skýringa rúmu ári fyrr. Með hliðsjón af þessu, og þar sem þessi staðhæfing ákærða og bróðurins er engum öðrum gögnum studd, verður ekki til hennar litið við úrlausn málsins.

Með hliðsjón af framangreindri játningu ákærða í skýrslu hjá lögreglu, og þegar framburður vitnanna B-kk-ef J-kk-ef, V-kk-ef I-kk-ef J-kk-ef og D-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, er metinn heildstætt, þykir sannað, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, að ákærði hafi á þeim stað og tíma sem í ákæru greinir ekið bifreiðinni SR-639. Hefur ákærði viðurkennt að hafa verið verulega ölvaður í greint sinn og að hafa neytt fíkniefna kvöldið áður. Samkvæmt því, og þar sem framburður hans um að hann hafi drukkið áfengi og reykt „jónu“ eftir umrætt óhapp fær engan stuðning af framburði framangreindra vitna, sem fylgdust þó með honum meira eða minna allt þar til lögreglan kom á staðinn, verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa ekið bifreiðinni SR-639 undir áhrifum áfengis og fíkniefna, eins og nánar greinir í ákæru. Eru brot ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

V.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði frá árinu 2006 hlotið tvo dóma og þrisvar gengist undir viðurlög hjá lögreglu fyrir brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Ákærði hlaut síðast sektardóm 18. desember 2014 fyrir fíkniefnabrot. Auk brota þeirra sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir samkvæmt ákærulið I hefur hann játað sök vegna þeirra brota sem tilgreind eru í ákærulið II. Öll þessi brot framdi hann áður en hann gekkst undir tilvitnaðan dóm á árinu 2014. Við úrlausn málsins verður því litið til ákvæðis 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin 340.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 22 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins. Þá er ákærði sviptur ökurétti í eitt ár og sex mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru verða gerð upptæk þau fíkniefni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærði greiði allan sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu og ákvörðun dómsins um þóknun verjanda, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði.

Á-kk-nf M-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan, en hann tók við rekstri málsins er hann var skipaður dómstjóri 1. mars 2015.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, I-kk-nf P-kk-nf J-kk-nf, greiði 340.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 22 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár og sex mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði sæti upptöku á 2,07 g af marijúana.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hdl., 400.000 krónur, og ferðakostnað verjandans, 19.400 krónur. Þá greiði ákærði annan sakarkostnað að fjárhæð 165.246 krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf