S-214/2014

Mál þetta, sem þingfest var 28. maí sl. og dómtekið 6. nóvember 2014, var höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á Suðurnesjum. Þeirri fyrri dagsettri 16. apríl 2014, á hendur G-kk-þgf J-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 290683-5059, Laut 16, 240 Grindavík:

„Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa þann 4. mars 2014, ekið bifreiðinni YP117 á Fitjum, við bensínstöð Orkunnar í Reykjanesbæ, sviptur ökuréttindum og undir áhrifum ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði, í þvagi ákærða mældist amfetamín og tetrahýdrókannabínólsýra og í blóði ákærða mældist 270 ng/ml af amfetamíni, og því verið óhæfur til að stjórna ökutækinu örugglega.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 4. gr. laga nr. 57/1997 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Ákærði kom fyrir dóminn 2. júní sl., ásamt skipuðum verjanda sínum, og játaði þá að hafa ekið sviptur ökurétti í umrætt sinn en neitaði að hafa ekið undir áhrifum fíkniefna. Var málinu frestað til aðalmeðferðar þann 25. september sl. en vegna fjarveru ákærða var aðalmeðferð frestað til 28. október sl. Fór framhald aðalmeðferðar fram þann 6. nóvember sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Áður en til aðalmeðferðar kom, eða þann 14. júlí sl., gaf lögreglustjórinn á Suðurnesjum út nýja ákæru þar sem ákærða er gefið að sök umferðarlagabrot með því að hafa, þann 18. maí sl., ekið bifreiðinni SY383 á Álftatjörn, í Reykjanesbæ, sviptur ökuréttindum og undir áhrifum ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði. Í blóði ákærða mældist 495 ng/ml af amfetamíni og 0,8 ng/ml af tetrahýdrókannabínóli og hafi hann því verið óhæfur til að stjórna ökutækinu örugglega. Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. l. nr. 66/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 4. gr. laga nr. 57/1997 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Fékk síðari ákæran málsnúmerið S-381/2014 og voru málin sameinuð með vísan til 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 og bæði rekin undir fyrra málsnúmerinu.

Ákærði tók afstöðu til sakarefnis síðari ákærunnar við upphaf aðalmeðferðar og játaði skýlaust sök.

Fór aðalmeðferð fram þann 28. október sl. um þá háttsemi sem ákærða er gefin að sök í fyrri ákærunni um að hafa ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna.

Málsatvik.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu vegna fyrri ákærunnar veitti lögregla bifreiðinni YP-117 athygli þar sem hún var staðsett við eldsneytisdælu fyrir framan Orkuna við Fitjar. Þegar lögreglan nálgaðist bifreiðaplanið á Fitjum var bifreiðinni ekið af stað í austurátt frá eldsneytisdælunum og veitti lögreglan því athygli að ökumaður var ákærði. Vissi lögreglan að ákærði var sviptur ökuréttindum svo að hún stöðvaði akstur hans á þvottaplaninu á Fitjum rétt austan við eldsneytisdælurnar kl. 06:53. Við afskipti af ákærða grunaði lögreglu strax að hann væri undir áhrifum fíkniefna og var hann handtekinn kl. 6:55. Var ákærði síðan færður á lögreglustöð. Kvaðst ákærði aðspurður á lögreglustöð hafa tekið línu af amfetamíni deginum áður. Var leitað í bifreið ákærða en ekkert saknæmt fannst við leitina. Ítrekaði ákærði, sem var viðstaddur leit í bifreiðinni, að hafa tekið amfetamín deginum áður. Við þvagsýnatöku kom fram svörun á THC, AMP og MET. Í kjölfarið var blóðsýni tekið af ákærða klukkan 08:39 og sent til rannsóknar.

Í seinna málinu segir í frumskýrslu lögreglu að lögreglan hafi fengið tilkynningu um að ákærði væri að aka rauðri sendibifreið og væri staðsettur á Akurbraut. Brást lögreglan við og sá rauða sendibifreið aka suður Akurbraut til hægri inn á Tjarnarbraut. Veitti lögreglan bifreiðinni eftirför en missti sjónar á henni. Sáu lögreglumenn bifreiðina skömmu síðar aka vestur Tjarnarbakka og síðan inn Álftatjörn á miklum hraða. Veitti lögreglan bifreiðinni eftirför þar til hún stansaði fyrir framan Álftatjörn 3 þar sem ákærði steig út úr bifreiðinni ökumannsmegin. Tveir farþegar voru í bifreiðinni. Ræddi lögreglan við ákærða á vettvangi en hann þvertók fyrir að hafa ekið bifreiðinni og vildi ekki segja lögreglunni hver hafi verið ökumaður. Farþegarnir E-x-x og S-kk-nf neituðu einnig að hafa ekið bifreiðinni. Voru þau öll handtekin, grunuð um akstur undir áhrifum fíkniefna þar sem þau hafi öll verið í annarlegu ástandi. Hafi klukkan þá verið 22:02. Á leiðinni á lögreglustöðina hafi ákærði viðurkennt að hafa ekið en vissi ekki hvar kveikjuláslyklarnir voru. Klukkan 23:47 gaf ákærði þvagsýni sem sýndi jákvæða svörun á AMP, MET, COC og THC. Var blóðsýni tekið úr ákærða í kjölfarið kl. 00:09.

Önnur sýnileg sönnunargögn.

Ákærði kvaðst við yfirheyrslu hjá lögreglu, þann 4. mars 2014, hafa gleypt amfetamín sem hann hafi verið með í poka þegar lögreglan kom að honum. Hann hafi verið að taka bensín, ekið af stað og gleypt amfetamínið. Þá hafi hann verið með félögum sínum deginum áður sem hafi verið að reykja kannabis og hljóti það að vera skýringin á svörun á kannabis en hann hafi ekki sjálfur neytt þess.

Í skýrslutöku vegna síðara málsins, þann 19. maí 2014, kvaðst ákærði biðjast velvirðingar á því að hafa ekið undir áhrifum. Kvaðst ákærði hafa verið að koma frá Reykjavík og hafi hann fundið fyrir áhrifum fíkniefna við aksturinn. Hafi hann þurft að ganga frá búslóð sinni og hafi ekki haft neinn annan með bílpróf til að aka fyrir sig.

Matsgerð frá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands, dagsett 21. mars 2014, liggur fyrir í málinu. Kemur þar fram að í þvagi ákærða hafi mælst amfetamín og tetrahýdrókannabínólsýra en í blóði ákærða hafi mælst amfetamín 270 ng/ml en tetrahýdrókannabínól hafi ekki verið í mælanlegu magni í blóði.

Þá liggur fyrir matsgerð frá sömu stofnun, dagsett 5. júní 2014, þar sem fram kemur að amfetamín og kannabíóíðar hafi fundist í þvagi og amfetamín 495 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 0,8 ng/ml hafi fundist í blóði.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og játaði að hafa ekið bifreiðinni eins og segir í fyrri ákærunni. Hann neitaði því hins vegar að hafa ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Ákærði kvað vin sinn hafa haft bifreið sína að láni og skilið eftir um eitt gramm af amfetamíni í afklippu af innkaupapoka í bifreiðinni. Ákærði kvaðst hafa vitað um fíkniefnin og þegar hann sá lögregluna við bensínstöðina hafi hann ákveðið að gleypa fíkniefnin til að vera ekki tekinn fyrir vörslur fíkniefna. Aðspurður um þá frásögn lögreglumanna sem höfðu afskipti af honum að hann hafi sagt þeim að hann hafi tekið „línu“ af amfetamíni daginn áður, kvað ákærði vera rangt hjá þeim. Ákærði kvaðst aðspurður um tetrahýdrókannabínólsýruna í þvagi hans skýrast af því að hann hafi nokkrum dögum áður verið með kunningjum sínum í lítilli íbúð og hafi þeir reykt hass. Ákærði hafi hins vegar ekki reykt en þannig hafi efnið komist í þvag hans.

Vitnið A lögreglumaður kom fyrir dóminn og lýsti atvikum þegar lögreglan hafði afskipti af ákærða 4. mars sl. Kvaðst vitnið hafa þekkt ákærða þegar það sá hann við bensínstöðina og því ákveðið að kanna ástand hans en vitnið vissi að ákærði hafði verið sviptur ökurétti. Ákærði hafi um leið og hann varð var við lögregluna ekið frá bensíndælunni að þvottaplaninu sem séu um tíu metrar. Lögreglan hafi komið í beinu framhaldi að ákærða. Kvaðst vitnið ekki hafa haft ákærða allan tímann í sjónlínu en ekki tekið eftir því að um neinar óeðlilegar hreyfingar hafi verið að ræða þegar lögreglan sneri bifreið sinni við til að tala við ákærða. Ákærði hafi verið rólegur en sýnilega undir áhrifum fíkniefna. Hann hafi verið rauðeygður og þurr í munni. Kvað vitnið ákærða hafa verið færðan á lögreglustöð og þegar leit hafi farið fram í bifreiðinni hafi ákærði sagt lögreglunni frá því að hann hafi tekið „línu“ af amfetamíni deginum áður. Vitnið kvað ákærða hafa verið beðinn um að gefa þvagsýni um leið og komið var með hann á lögreglustöðina en ákærði hafi ekki getað pissað fyrr en kl. 7:50. Þá hafi komið fram svörun við THC, AMP og MET.

Vitnið B lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið að handtöku ákærða. Hafi vitnið strax við afskipti af ákærða talið hann vera undir áhrifum fíkniefna. Kvaðst vitnið hafa merkt það á augum, munnþurrki og öðrum töktum sem merkja mætti hjá fólki sem væri undir vímuáhrifum. Ákærði hafi því verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Ákærði hafi ekki getað gefið þvagsýni strax þegar komið var á lögreglustöðina og hafi hann verið viðstaddur leit í bifreiðinni. Kvað vitnið ákærða hafa sagt, svo að það heyrði, að hann hafi tekið eina „línu“ af amfetamíni daginn áður. Þá hafi vitnið einnig heyrt ákærða tala um að hafa gleypt fíkniefni til að koma sér undan lögreglunni.

Vitnið C lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa litið svo á að ákærði hafi verið undir áhrifum fíkniefna við skýrslugerð lögreglunnar. Vitnið kvaðst ekki hafa tekið eftir því að vímuástand ákærða ykist á meðan á skýrslutökunni stóð. Ákærði hafi verið rólegur allan tímann.

Vitnið D lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið viðstatt leit í bifreið ákærða umrætt sinn og rætt við ákærða þá. Ákærði hafi sagt sér að hann hafi fengið sér „línu“ af amfetamíni deginum áður. Mundi vitnið ekki hvort það hafi verið í bílskúrnum eða frammi á gangi en vitnið hafi haft það hlutverk að gæta ákærða á meðan leitin í bifreiðinni fór fram. Þá kvaðst vitnið þekkja ákærða nokkuð vel, oft ræða við hann og vitnið hafi verið visst í sinni sök um að ákærði hafi verið undir áhrifum fíkniefna þegar hann kom inn á lögreglustöðina.

Vitnið E gaf símaskýrslu fyrir dóminum. Kvað hún útilokað að tetrahýdrókannabínólsýra mælist í þvagi einstaklings tveimur til þremur dögum eftir óbeinar reykingar. Þá hafi gildi sýrunnar í þvagi ákærða verið nokkuð hátt. Vitnið kvað einnig amfetamín ekki mælast í þvagi einstaklings fyrr en eftir tvo til þrjá klukkutíma eftir neyslu. Kvað vitnið um eina klukkustund hafa liðið frá því að ákærði var handtekinn og þar til hann gaf þvagsýni þar sem amfetamín mældist. Kvað vitnið það fara eftir styrkleika og magni efnis hversu hátt gildi mælist í blóði og ekki sé hægt að gera rannsóknir á því hvenær efnisins hafi verið neytt út frá magni í blóði þegar ekki er vitað um styrk efnisins. Styrkurinn í þvagi ákærða hafi verið hár sem bendi til að viðkomandi hafi neytt mikils amfetamíns. Kvað vitnið efnið taka nokkurn tíma að frásogast úr meltingarvegi yfir í blóð og síðan yfir í þvag og talað væri um að hæsti styrkur í þvagi náist ekki fyrr en eftir nokkrar klukkustundir frá neyslu.

Vitnið F, deildarstjóri hjá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, gaf símaskýrslu fyrir dóminum og fór yfir matsgerðina sem liggur fyrir í málinu. Kvað vitnið amfetamín sem tekið sé upp í maga koma fram í blóði eftir fimmtán mínútur til hálftíma, sé maginn tómur, og toppurinn komi fram eftir ca sex klukkustundir. Amfetamín komi fram í þvagi fljótlega eftir að það kemur fram í blóði, í lágum styrk fyrst sem hækki svo smátt og smátt en toppurinn í þvagi sé ca eftir fjórar klukkustundir. Hins vegar fari frásogshraðinn eftir styrknum sem sé í maganum. Ef eitthvað sé í maganum fyrir geti það dregist um klukkutíma að það mælist í blóði. Kvað vitnið um 30% af efninu skiljast hreint út í þvag, restin skili sér sem umbrotsefni í þvagi. Aðspurt um það hvort líklegt sé að það magn sem mældist í þvagi og blóði ákærða gæti samrýmst frásögn hans um að hann hafi gleypt um eitt gramm af amfetamíni um klukkustund áður en þvag var tekið úr honum, kvað vitnið styrk amfetamíns í þvagi ákærða hafa verið mjög háan, með því hæsta sem þau sjá í þvagi eða allt upp í þrjátíu sinnum meiri en venjulega. Kvað vitnið telja það ólíklegt að þessi styrkur geti hafa komið fram í þvagi svo stuttu eftir að efnanna var neytt, því að þá hafi ákærði þurft að gleypa mjög mikið magn fíkniefna. Það sé þó einstaklingsbundið en miðað við magnið þá hefði ákærði líklega fengið eitrun. Magnið hafi þá verið mjög mikið sem ákærði hafi tekið inn. Fannst vitninu skýringar ákærða mjög ólíklegar. Vitnið kvað ekki hægt að sjá hvort það magn sem var í þvagi ákærða hafi verið toppurinn á styrknum eða ekki, til þess þurfi fleiri sýni í tímaröð. Vitnið kvað þá skýringu ákærða að hann hafi ekki neytt amfetamíns í nokkra mánuði eða hugsanlega tíu dögum áður, ekki hafa nein áhrif á niðurstöður matsgerðarinnar. Þetta magn í ákærða myndi sennilega valda manni sem væri óvanur amfetamíni eitrun. Vitnið kvað styrk amfetamíns í blóði geta samræmst því að amfetamíns hafi verið neytt um klukkustund áður, en það sama gildi ekki um styrk þess í þvaginu. Styrkur í þvagi gæti hafa samrýmst styrk í blóði ef sterkara amfetamín hefði verið tekið, en ákærði tók, fyrir lengri tíma síðan. Vitnið kvað amfetamín helminga sig á um það bil tólf klukkustundum.

Vitnið taldi að ef um eitt gramm af almennum götustyrk amfetamíns sé tekið inn, þá sé mjög ósennilegt að þetta mikið magn myndi mælast í blóði eftir klukkustund. Þá benti vitnið á að ef styrkur amfetamíns í þvagi ákærða væri svo mikill vegna styrkleika efnisins þá hefði styrkur í blóði einnig verið hærri, beint samband væri þar á milli. Aðspurt kvað vitnið möguleika á að brot af þeim styrk sem mældist í þvagi ákærða gæti hafa mælst í þvagi hans hafi hann tekið inn amfetamín tíu dögum áður, það hefði hins ekki áhrif á þann háa styrkleika sem hafi mælst í þvagi ákærða.

Aðspurt hvort tetrahýdrókannabínólsýra gæti mælst í þvagi tveimur til þremur dögum eftir óbeinar reykingar, kvað vitnið það útilokað. Kvað vitnið þann styrk sem mælist vegna óbeinna reykinga koma strax fram og fara síðan lækkandi. Sá styrkur sem hafi verið í þvagi ákærða hafi verið um tífalt hærri en það sem mælist hjá aðilum sem hafi orðið fyrir óbeinum reykingum. Vitnið kvað niðurbrotsefni kannabis vera vel þekkt, það hefði verið rannsakað í tugi ára. Aðspurt kvað vitnið tetrahýdrókannabínólsýru ekki geta verið niðurbrotsefni neins annars efnis en tetrahýdrókannabínóls. Kvað vitnið niðurbrotsefnin vera nánast eins og tetrahýdrókannabínól en líkaminn breytti því aðeins til að geta losað sig við það.

Forsendur og niðurstöður.

Ákærði játaði sök í báðum ákærunum utan að hann neitaði að hafa ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna þann 4. mars 2014. Ákærði kvaðst hafa gleypt um eitt gramm af amfetamíni rétt áður en lögreglan hafði afskipti af honum.

Vitnin A, B og D, lögreglumenn, sögðu öll fyrir dóminum að ákærði hafi greinilega verið undir áhrifum fíkniefna þegar lögreglan hafði afskipti af honum umrætt sinn og vímuástand hans hafi ekki aukist eftir að hann kom á lögreglustöðina, sem hefði óhjákvæmilega gerst ef skýring ákærða á tilkomu amfetamíns í blóði og þvagi væri rétt. Þá fullyrtu öll þessi vitni að ákærði hafi sagt í þeirra áheyrn að hann hafi tekið eina „línu“ af amfetamíni daginn áður.

Vitnið E kvað útilokað að amfetamín hafi frásogast úr meltingarvegi í blóð og síðan í þvag á tæpri klukkustund. Venjulega tæki það tvær til þrjár klukkustundir að ná hámarki í þvagi. Þá taldi vitnið útilokað að tetrahýdrókannabínólsýra mældist í þvagi tveimur til þremur dögum eftir óbeinar reykingar.

Vitnið F taldi að ef um eitt gramm af almennum götustyrk amfetamíns sé tekið inn, þá sé mjög ósennilegt að þetta mikið magn mælist í blóði eftir klukkustund. Þá benti vitnið á að ef styrkur amfetamíns í þvagi ákærða væri svo mikill vegna styrkleika efnisins þá hefði styrkur í blóði einnig verið hærri, beint samband væri þar á milli. Fannst vitninu skýringar ákærða á tilkomu amfetamíns í blóði og þvagi ólíklegar. Þá kvað vitnið útilokað að tetrahýdrókannabínólsýra mælist í þvagi tveimur til þremur dögum eftir óbeinar reykingar.

Að öllu þessu virtu telur dómurinn framburð ákærða allan ótrúverðugan og að engu hafandi við úrlausn málsins. Telur dómurinn hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru frá 16. apríl sl., en ákærði hefur viðurkennt að hafa ekið sviptur ökurétti umrætt sinn. Verður ákærði sakfelldur fyrir þessa háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum níu sinnum verið gerð refsing frá árinu 2001. Þann 4. janúar 2001 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga. Þann 30. janúar 2003 var ákærði dæmdur í 22 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 194. gr. almennra hegningarlaga. Hinn 30. mars 2004 var ákærða veitt reynslulausn í tvö ár á eftirstöðvum 330 daga refsingar. Hinn 29. september 2005 gekkst ákærði undir sátt fyrir brot gegn 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. umferðarlaga og fíkniefnalagabrot. Aftur þann 6. júní 2006 gekkst ákærði undir sekt vegna brots gegn 48. gr. umferðarlaga. Hinn 17. janúar 2008 var ákærði dæmdur í átján mánaða fangelsi fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Rauf ákærði með því broti reynslulausn dóms Héraðsdóms Reykjaness frá 4. janúar 2001 og 30. janúar 2003. Þann 12. desember 2008 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn 251., sbr. 20., gr. almennra hegningarlaga. Var þar um hegningarauka að ræða. Var ákærða veitt reynslulausn þann 6. mars 2009 á eftirstöðvum 180 daga refsingarinnar. Þann 25. júní 2010 var ákærði dæmdur í ellefu mánaða fangelsi fyrir brot gegn 45. gr. a umferðarlaga. Var í því máli skilorðsdómur frá 12. desember 2008 dæmdur upp og rof á reynslulausn frá 6. mars 2009. Ákærði var dæmdur þann 26. nóvember 2010 í tveggja ára fangelsi fyrir brot gegn 2. mgr. 226. gr., 2. mgr. 218. gr. og 252. gr. almennra hegningarlaga og 1., sbr. 2., gr. 45. gr. a umferðarlaga og var þar um hegningarauka við fyrri dóma að ræða. Þá var ákærða ekki gerð sérstök refsing með dómi frá 16. júní 2011 fyrir brot gegn 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga en um hegningarauka var að ræða. Ákærði lauk afplánun eldri dóma þann 18. júní 2011. Ákærða var enn veitt reynslulausn 9. mars 2012 í tvö ár á eftirstöðvum refsingar, 350 dögum. Með broti því sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir vegna fyrri ákærunnar, rauf hann reynslulausnina frá 9. mars 2012. Er nú um þriðju ítrekun að ræða varðandi ávana- og fíkniefnaakstur og varðar brot ákærða fangelsi.

Í 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsingar segir að nú fremji maður nýtt brot eftir að hann hlýtur reynslulausn og rannsókn hefst hjá lögreglu gegn honum sem sakborningi fyrir lok reynslutíma, og ákveður þá dómstóll sem fjallar um mál þetta refsingu í einu lagi fyrir brot það sem nú sé dæmt um og svo með hliðsjón af fangelsisrefsingu sem óafplánuð er samkvæmt reglum 60. gr. almennra hegningarlaga þannig að fangelsi samkvæmt eldra dómi er virt með sama hætti og skilorðsdómur.

Í 60. gr. laga nr. 19/1940 eru skilyrði talin upp, sem heimila að nýr dómur skuli vera óskilorðsbundinn en skilorðsdómur látinn haldast. Segir í ákvæðinu að slíkt komi einkum til greina er hið nýja brot hafi ekki verið framið af ásettu ráði eða varði aðeins sektum. Ella taki dómari bæði málin til meðferðar og dæmi þau í einu lagi. Brot ákærða nú varða fangelsisrefsingu. Samkvæmt þessu ber því að dæma reynslulausnina upp nú með hliðsjón af 65. gr. laga 49/2005, sbr. 60. gr.

Eins og rakið hefur verið að ofan hefur ákærði þrisvar sinnum áður verið sakfelldur fyrir að aka ölvaður eða undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Hafa þeir dómar ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú. Þá hefur ákærða einu sinni áður verið gerð refsing fyrir að aka sviptur ökurétti en sú refsing hefur ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú. Ákærði rauf reynslulausn er honum var veitt 9. mars 2012 á eftirstöðvum 350 daga. Með vísan til alls þess sem að ofan er rakið er refsing ákærða nú ákveðin fangelsi í fimmtán mánuði. Þá skal ákærði sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði er einnig dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirlitum 292.406 krónur vegna blóðsýnatöku og matsgerðar, auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 375.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf, skal sæta fangelsi í fimmtán mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði sakarkostnað, samtals 668.906 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 376.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 14.11. 2014.