S-291/2012

Þann 23. ágúst sl. var þingfest málið nr. S-261/2012. Við fyrirtöku þess máls þann 30. ágúst sl., var þáttur ákærða D klofinn út úr framangreindu máli.

Mál þetta, sem dómtekið var þann 5. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 11. júlí 2012, á hendur A, B, C og D.

Sem áður segir var mál þetta klofið út úr máli nr. S-261/2012 og varðar eingöngu þátt ákærða D, sem ákærður er, ásamt öllum meðákærðu í ákærulið i. og ii., en einn í ákærulið iii.:

„i. […] fyrir innbrot og þjófnað

með því að hafa í samverknaði og sameiningu aðfaranótt miðvikudagsins 28. mars 2012 brotist inn í sumarbústað nr. 6 í landi Þóroddsstaða í Grímsnes- og Grafningshreppi með því að spenna upp hurð á vesturhlið hússins þar sem ákærðu fóru inn og rótuðu í skápum og skúffum og stela þaðan veiðibúnaði, matvörum, rafhlöðum, skóflum og trékistli að óþekktu verðmæti.

Telst háttsemi ákærðu varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940

ii. […] fyrir húsbrot

með því að hafa í kjölfar atburðar þess er frá greinir í ákærulið i, dvalist nokkra stund í heimildarleysi og óleyfi í bústaði [sic] þeim er þar frá greinir, þar sem ákærðu m.a. neyttu matar og fíkniefna og reyndist ákærði [A] enn sofandi í rúmi í svefnherbergi er lögreglu bar að.

Telst háttsemi ákærðu varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

iii. […] fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa snemma morguns þann sama dag og frá greinir í fyrri ákæruliðum ekið bifreiðinni ZY-749 suður Biskupstungnabraut skammt frá gatnamótum Suðurlandsvegar í Ölfusi, óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa tetrahýdrókannabínóls.

Telst brot ákærða varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar, þá er þess krafist að ákærði [D] verði dæmdur til til [sic] sviptingar ökuréttar frá 28.03.2012 að telja samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum.“

Líkt og áður greinir varðar mál þetta eingöngu þátt ákærða D, en málum á hendur meðákærðu hefur þegar verið lokið, annars vegar með dómi í máli nr. S-288/2012, uppkveðnum þann 30. ágúst sl., hvað varðar meðákærða A, og hins vegar með dómi í máli nr. S-261/2012, uppkveðnum þann 5. september sl., hvað varðar meðákærðu B og C.

Ákærði D mætti við þingfestingu málsins S-261/2012 og óskaði eftir fresti til að taka afstöðu til sakarefnisins. Ákærði mætti við fyrirtöku málsins þann 30. ágúst sl., og neitaði sök. Var G-kk-nf G-kk-nf hdl., þá skipaður verjandi ákærða D að hans ósk og þáttur hans klofinn frá málinu nr. S-261/2012, líkt og áður greinir. Við fyrirtöku máls þessa þann 5. október sl. mætti ákærði D ásamt skipuðum verjanda sínum og óskaði eftir að breyta afstöðu sinni til sakarefnisins. Ákærði viðurkenndi þá skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Við fyrirtöku málsins þann 5. október sl. kom fram af hálfu ákæruvaldsins að bráðabirgðasvipting á ökurétti ákærða, sem tók gildi þann 28. mars 2012, hafi verið felld úr gildi þann 22. september 2012. Þá kom fram af hálfu ákæruvaldsins að ekki væri krafist frekari sviptingar á ökurétti ákærða en að framan greinir, en þess krafist að áðurgreind bráðabirgðasvipting ökuréttar hans yrði staðfest með dómi.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að ákæruvaldinu og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Í matsgerð frá rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræðum kemur fram að kannabínóíðar hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði hans mælst tetrahýdrókannabínól 1,7 ng/ml. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði D hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé.

Í máli þessu hefur ákærði gerst sekur um þjófnað og húsbrot í félagi við þrjá aðra menn og horfir það honum til refsiþyngingar. Þá hefur ákærði einnig gerst sekur um umferðarlagabrot. Þar sem ákærði hefur ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé, þykir refsing hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði og 70.000 króna sekt til ríkissjóðs. Rétt þykir þó að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum. Greiði ákærði ekki sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa sæti hann fangelsi í 6 daga.

Líkt og áður greinir var ákærði sviptur ökurétti til bráðabirgða þann 28. mars 2012, en sviptingin síðan felld úr gildi af lögreglustjóra þann 22. september sl. Hefur ákæruvaldið krafist þess að áðurgreind bráðabirgðasvipting verði staðfest með dómi, en gerir ekki kröfur um frekari sviptingu ökuréttar. Samkvæmt 1. mgr. 1. gr. reglugerðar nr. 930/2006 með síðari breytingum, sbr. og viðauka I greindrar reglugerðar, varðar brot ákærða sviptingu ökuréttar í fjóra mánuði. Ljóst er að bráðabirgðasvipting ökuréttar ákærða varði lengur en áðurgreind reglugerð mælir fyrir um og er því hafnað kröfu ákæruvaldsins um staðfestingu áðurgreindrar bráðabirgðasviptingar ökuréttar ákærða. Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærða ökurétti í fjóra mánuði, frá 28. mars 2012 að telja.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, 72.593 kr. vegna töku og rannsóknar blóðsýnis samkvæmt yfirliti lögreglu, auk 85.000 kr., sem er þóknun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef G-kk-ef hdl., að teknu tilliti til virðisaukaskatts, samtals 157.593 kr.

R-kvk-nf T-kvk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, D, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 70.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 6 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í fjóra mánuði, frá 28. mars 2012 að telja.

Ákærði greiði alllan sakarkostnað, 157.593 krónur, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef G-kk-ef hdl., 85.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

R-kvk-nf T-kvk-nf.