S-24/2022

I. Málsmeðferð, ákæruskjal og dómkröfur aðila 1. Mál þetta er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 3. febrúar 2022, á hendur[X...], kt....,...,....

2. Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærðu:

„... fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa að kvöldi laugardagsins..., á heimili sínu að... í..., veist að [ A...], kennitala..., með ítrekuðum hnefahöggum í andlit og líkama, stungið hann ítrekað í líkamann með skærum og einu sinni í andlitið og þegar [A...] flúði út af heimilinu elt hann að...... við... í... og þar gert tilraun til að stinga hann í líkamann, allt með þeim afleiðingum að [A...]hlaut fjögur sár vinstra megin á baki og á vinstri öxl, sár á vinstri olnboga og sár og mar á vinstri upphandlegg og sár á vinstri kinn.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“3. Ákærða neitar sök og krefst sýknu, en ella, ef hún verði sakfelld, vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst ákærða þess að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

4. Aðalmeðferð málsins fór fram dagana...,... og...2023, en fresta þurfti aðalmeðferð tvívegis vegna vandkvæða við boðun vitna og vegna forfalla. Einnig var afar erfitt að koma við skýrslu af ákærðu og brotaþola. Hafði þetta í för með sér verulegar tafir á málsmeðferð. Málið var dómtekið... sl.

II. Málsatvik

5. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst tilkynning um par í annarlegu ástandi á... í.... Þau væru að rífast og maðurinn væri með sjáanlega áverka. Þegar lögreglan kom á vettvang voru ákærða og brotaþoli utan við... og virtist ákærða vera að elta brotaþola. Þau voru bæði sjáanlega ölvuð og í uppnámi. Kom fram hjá ákærðu að brotaþoli hefði veitt henni áverka og hún væri með mar á búk. Ákærða fór svo af vettvangi eftir að lögregla var búin að ræða við hana. Lögreglan ræddi svo við brotaþola, sem sagði að þau væru kærustupar og hefðu verið að elda saman fyrr um kvöldið, heima hjá ákærðu. Hún hefði ráðist á hann með höggum og stungið hann ítrekað með naglaskærum. Kvaðst brotaþoli ekki vita hversvegna ákærða hafi gert þetta en þetta hafi gerst áður. Hann hafi flúið burt af heimili ákærðu og farið á... en ákærða síðan komið þangað. Brotaþoli hafi verið nokkuð miður sín og grátið milli þess sem hann skýrði frá. Jafnframt kom fram hjá brotaþola að [B...]og [D...]hefðu verið með þeim umrætt sinn og þau hefðu séð hvað gerðist. Brotaþola var svo ekið á... þar sem hann bókaði gistingu. Brotaþoli gaf lögreglu heimild til að ljósmynda áverka sem voru á honum. Var hann með sjáanlega áverka á vinstri hendi og skurð eða rispur í andliti.

III. Skýrslur fyrir dómi

6. Ákærða gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti atvikum umrætt sinn þannig að þau hafi verið að elda á heimili hennar, hún sjálf, brotaþoli og tveir gestir, [D...]og [B...]. Þau hefðu neytt áfengis og brotaþoli hefði verið orðinn drukkinn. Lýsti hún því að [D...] hefði verið stödd inni í stofu en [B...]hefði verið í eldhúsinu. Hún hefði verið inni á baði og haldið á nefháraskærum er brotaþoli hefði komið að dyrunum á baðherberginu. Henni hefði orðið bylt við, brotaþoli hefði tekið í hana og eins og ýtt henni inn í herbergið við hliðina. Þau hefðu bæði dottið og hann lent ofan á henni, hún hefði tekið utan um hann og þá hefðu skærin rekist í brotaþola. Brotaþoli hefði þá hlaupið út úr húsinu, [B...]hefði komið út og keyrt hana á..., þangað sem brotaþoli hefði hlaupið. Á... hefði komið til einhverra ryskinga milli þeirra og lögreglan hefði svo komið og ekið henni heim. Aðspurð lýsti hún því að brotaþoli hefði verið eitthvað hræddur við hana áður en þetta gerðist en hún vissi ekki hvers vegna það var.

7. Kvaðst hún ekki vita hvort skærin hefðu getað rekist oftar en einu sinni í brotaþola umrætt sinn. Kannaðist hún ekki við að hafa slegið til brotaþola og kvaðst ekki hafa orðið vör við neina áverka á honum er hann hljóp út úr húsinu. Aðspurð kvaðst hún hafa rifbeinsbrotnað við þessar ryskingar, það hefði komið í ljós tveimur dögum síðar er hún lagðist inn á Vog. Kvaðst hún hafa verið að neyta áfengis umrætt sinn en hefði ekki verið svo drukkin. Aðspurð kvað hún útilokað að [B...]hefði getað séð hvað gerðist því hann hefði setið við eldhúsborðið og snúið með bakið að baðherberginu.

8. Lýsti hún sambandi sínu við brotaþola þannig að umrætt sinn hefðu þau ekki verið í sambandi, en eftir að hún hafi lokið meðferð á Vogi hefðu þau farið aftur í samband og verið meira eða minna í sambandi síðan.

9. Aðspurð um lýsingar [D...]á því að ákærða hefði verið hótandi brotaþola í 20 mínútur áður en þetta gerðist og notað skærin við það kvaðst hún ekki kannast við það. Hún hefði kannski verið hótandi en ekki haldið á skærum. Einnig neitaði hún því að lýsingar brotaþola á því að hún hefði komið að honum með höggum og veist að honum með skærunum væru réttar eða að hún hefði hlaupið að honum og stungið hann ítrekað. Er ákærðu voru sýndar myndir af áverkum brotaþola neitaði hún að áverkar væru eftir hana nema hugsanlega rispur á baki, sem hann hefði getað fengið þegar hún tók utan um hann með skærin í hendinni.

10. Aðspurð kvaðst hún hafa spurt brotaþola hvers vegna hún þyrfti að fara í skýrslutöku vegna þessa máls þegar það kom upp. Annars hefði hún ekki verið að ræða þetta við hann.

11. Brotaþoli gaf skýrslu fyrir dómi og kvað ákærðu hvorki hafa veist að honum með höggum né stungum og það væri það eina sem hann myndi frá þessu. Kvaðst hann ekki muna hverjir hefðu verið á staðnum, en ákærða hefði ekki ráðist að honum. Kvað hann það vel getaverið að hann hefði verið í einhverju losti umrætt sinn þar sem hann hefði lenti líkamsárás ári áður af hendi fyrrverandi kærustu. Hann hefði verið blind haugafullur og lögregla hefði tekið skýrslu af honum í því ástandi. Kvaðst hann ráma eitthvað í að hafa rætt við lögregluna á..., og að hafa farið til læknis í kjölfarið en mundi ekki hvaða áverka hann var með eðahvað hann hefði sagt við lækninn. Kvaðst hann ráma í að þau ákærða hefðu verið eitthvað reið út í hvort annað umrætt sinn. Aðspurður kvaðst hann nú hafa verið edrú síðan í mars 2023.

12. Aðspurður um lýsingar [D...]og [B...] á því að ákærða hefði elt hann með skærum umrætt sinn kvaðst hann ekki kannast við það. Aðspurður um að hann hefði sagt við lækninn að kærastan hefði veitt honum áverka kvaðst hann hafa verið blindfullur og ekkert að marka sig. Kvaðst hann ekki vita hvernig hann hefði getað fengið þá áverka sem lýst er í vottorði, hann hefði skorið sig við rakstur, hefði getað rekið sig í eitthvað en vissi ekki hvað hefði gerst. Kvaðst hann ekki muna eftir að hafa fengið skæri í sig umrætt sinn. Neitaði hann að hafa staðið ógn af ákærðu umrætt sinn. Aðspurður kvað hann sig og ákærðu vera ágætis vini í dag.

13. [B...]gaf skýrslu vitnis fyrir dómi og tók það fram að hann væri haldinn geðsjúkdómum sem hefðu áhrif á minni hans þannig að sögur breyttust stundum hjá honum. Lýsti hann því að hann og brotaþoli hefðu verið í eldhúsinu að elda mat er ákærða og brotaþoli hefðu eitthvað farið að kljást. Ákærða hefði verið með pínulítið eggvopn og brotaþoli hefði ýtt henni frá sér og rokið á dyr. Ákærða hefði þá beðið hann að aka sér á... til að sættast við brotaþola, sem hann hefði gert. [D...], kærasta hans, hefði farið inn á... og séð ákærðu og brotaþola tala saman. Stuttu síðar hefði lögreglan komið á staðinn. Kvaðst hann hafa frétt af því síðar að eitthvað hefði gerst milli þeirra inni á... en hann hefði ekki séð það. Aðspurður kvaðst hann ekki vita hvert hefði verið tilefni þess að ákærðu og brotaþola hefði lent saman umrætt sinn, þau ættu langa sögu um að vera að slást hvort við annað og hefðu bæði verið drukkin umkvöldið. Kvað hann ákærðu og [D...]hafa verið staddar í stofunni, ákærða hefði eitthvað verið að kalla í brotaþola og skyndilega hefði allt farið í háaloft. Ákærða hefði stungið brotaþola nokkrum sinnum í bakið og svo kallað: „ H ann er með eyðni, passið ykkur“. Brotaþoli hefði verið mjög hræddur, hent ákærðu harkalega í gólfið og hlaupið út. Lýsti hann því að þetta hefði gerst í stofunni. Aðspurður kvað hann ákærðu fyrst hafa ráðist á brotaþola. Aðspurður um eggvopnið sem ákærða var með kvaðst hann telja að það væru lítil naglaskæri eða álíka. Aðspurður kvaðst hann hafa séð litla áverka á brotaþola en þeir hefðu verið litlar stungur. Hefði brotaþoli verið í skyrtu umrætt sinn sem ákærða hefði rifið af honum. Kvað hann sjálfum sér geta staðið ógn af brotaþola og ákærðu eftir sinn framburð og hann hefði ekki viljað gefa þessa skýrslu vegna þess. Hefðu þau beðið hann að lýsa atburðum á annan hátt og brotaþoli hefði ógnað honum og viljað fá hann til að segjast ekki hafa séð neitt. Aðspurður kvaðst hann ekki kannast við lýsingu ákærðu á atvikum. Aðspurður kvaðst hann hafa verið allsgáður umrætt sinn og á bíl.

14. [D...] gaf vitnaskýrslu fyrir dómi og lýsti atvikum umrætt sinn þannig að hún hefði verið stödd inni í stofu er ákærða og brotaþoli hefðu farið að slást á ganginum. Hún hefði ekki farið fram á gang til að athuga hvað væri í gangi en hún hefði séð fram á ganginn. Ákærða hefði verið með naglaskæri og hefði stungið brotaþola 2– 3 sinnum með þeim í bakið og hann hefði hent henni í gólfið. Ákærða hefði verið brjáluð og hent honum út. Aðspurð kvaðst hún telja að þetta hefði staðið yfir í 15– 20 mínútur og hún hefði upplifað brotaþola í hættu. Lýsti hún því að þau[B...]hefðu farið á... að kanna hvort allt væri í góðu með brotaþola og ákærðu, sem hefði verið í lagi þegar hún kom þangað, þau hefðu bara setið og talað saman. Kvaðst hún hafa farið aftur út í bíl og ekki séð nein átök milli þeirra þar. Aðspurð kvað hún ákærðu og brotaþola hafa verið drukkin en þau [B...] hefðu verið edrú. Aðspurð kvaðst hún ekki muna eftir því að ákærða og brotaþoli hefðu verið á baðherberginu. Aðspurð um lýsingu hennar á því að ákærða hefði elt brotaþola með skærin kvað hún það rétt. Aðspurð kvað hún ákærðu hafa verið inni á baðherbergi áður en átökin hófust, en átökin hefðu verið á ganginum.

1 5. [E...] gaf vitnaskýrslu fyrir dómi og lýsti því að umrætt sinn hefði hann verið að fá sér að borða á... er ákærða og brotaþoli hefðu komið inn. Ákærða hefði verið mjög æst og hótandi við brotaþola og verið með eitthvað oddhvasst í hendinni. Hann hefði greinilega séð að það hefðu orðið einhver átök áður þar sem þau hefðu verið blóðug. Ákærða hefði elt brotaþola og haft í hótunum og hótað að drepa hann og brotaþoli hefði virkað mjög hræddur. Brotaþoli hefði komið og talað við hann og beðið hann um að hjálpa sér. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa séð ákærðu leggja til brotaþola. Hann hefði ekki viljað blanda sér í þessi mál, hann hefði ekkert þekkt þau. Lögreglan hefði komið á staðinn stuttu síðar.

1 6. Lögreglumaður nr.... gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti því að umrætt sinn hefðiborist tilkynning um par sem væri að rífast á.... Lögreglumennirnir hefðu farið á staðinn, þar hefðu ákærða og brotaþoli verið á staðnum, bæði mjög ölvuð og æst. Þau hefðu bæði tjáð sig um að hinn aðilinn hefði veitt sér áverka. Ekki hefðu verið neinir áverkar á ákærðu og hún hefði farið af staðnum stuttu síðar. Brotaþoli hefði verið mjög miður sín, mjög hræddur við ákærðu og hefði óskað eftir aðstoð við að komast upp á..., þar sem hann vildi alls ekki fara aftur á heimili ákærðu. Þeir hefðu fengið hann til að sækja sér læknisaðstoð vegna áverka í andliti, á upphandlegg og stungusár á baki, og hefðu ekið honum á heilsugæsluna. Hefði brotaþoli lýst því að ákærða hefði ráðist á sigá heimili hennar með naglaskærum eða álíka verkfæri. Ákærða hefði talað um að brotaþoli hefði hrint sér og hún væri aum í rifbeinum.

17. [F...], læknir, gaf símaskýrslu fyrir dómi og staðfesti það sem hann hafði ritað í samskiptaseðil umrætt sinn og að hann gæti bara vitnað það sem hann skráði en myndi ekki sérstaklega eftir þvísem brotaþoli hefði sagt um atvik umrætt sinn. Það kæmi fram að lögregla hefði komið með brotaþola á heilsugæsluna til skoðunar og hann hefði lýst því að kærasta hans hefði ráðist á hann með litlum skærum. Við skoðun hefði hann verið með þau sár sem lýst er í samskiptaseðlinum og um ferska áverka hefði verið að ræða, bæði skurði og mar á upphandlegg. Aðspurður um hvort þeir áverkar sem brotaþoli hafði hefðu getað komið til vegna lítilla skæra kvað hann svo vera. Kvað hann brotaþola hafa lýst því að áverki í andliti væri einnig eftir sömu árás með skærunum. Aðspurður kvað hann þá áverka sem brotaþoli hlaut ekki vera mjög alvarlega, en alvarlegir áverkar geti hlotist af því að ráðist sé á mann með skærum, jafnvel þótt þau séu lítil. Fari það eftir því hvar á líkama einstaklings skærin lendi hvers konar áverkar geti hlotist af og í þessu tilviki hafi verið um að ræða áverka í andliti og það svæði sé útsett fyrir alvarlegum áverkum. Aðspurður um hvort áverki í andliti brotaþola gæti hafa hlotist við rakstur kvaðst hann ekki getað fullyrt um það, en brotaþoli hefði lýst því þá að þetta hefði komið til við árásina og að um ferskan áverka hefði verið að ræða.

1 8. [G...]gaf vitnaskýrslu fyrir dómi og lýsti því að umrætt sinn hefði hann verið á... er brotaþoli, sem hann þekkti ekki neitt, hefði komið inn og verið hálfhræddur. Síðan hefði ákærða, sem hann þekkir til, komið inn og farið beint að reyna að tala við manninn, sem hefði reynt að færa sig undan og verið skelkaður. Hún hefði svo komið að borðinu og farið að tala við hann og félaga hans. Hún hefði verið að tala um hvað brotaþoli væri mikill ræfill og var að skammast í honum og tala við þá til skiptis. Hún hefði farið að grínast eitthvað um að brotaþoli hefði meitt sig á skærum og skilið allt eftir í blóði. Stuttu seinna hefði brotaþoli farið út, þar sem ákærða hefði alltaf verið að reyna ná tali af honum en hann verið mjög hræddur. Um það leyti hefði lögreglan verið komin á staðinn. Aðspurður lýsti hann því að ákærða hefði virkað ölvuð og reið út í brotaþola, hún hefði verið með læti og verið ógnandi við hann. Hún hefði verið að hreyta í hann og reyna að nálgast hann en hann hefði alltaf fært sig undan. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa séð ákærðu með skæri umrætt sinn. Aðspurður kvað hann brotaþola hafa verið eitthvað meiddan og mikið skelkaðan.

Niðurstaða

1 9. Ákærðu er gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás með því að hafa að kvöldi laugar-dagsins...2020, á heimili sínu að... í..., veist að [A...]með ítrekuðum hnefahöggum í andlit og líkama, stungið hann ítrekað í líkamann með skærum og einu sinni í andlitið og þegar [A...]flúði út af heimilinu elt hann að... við... í... og þar gert tilraun til að stinga hann í líkamann, allt með þeim afleiðingum að [A...] hlaut fjögur sár vinstra megin á baki og á vinstri öxl, sár á vinstri olnboga og sár og mar á vinstri upphandlegg og sár á vinstri kinn.

20. Ákærða hefur neitað sakargiftum eins og þeim er lýst í ákæruskjali málsins. Lýsing hennar á atvikum þetta kvöld gefur til kynna að þeir áverkar sem brotaþoli sannanlega bar merki um eftir viðskipti þeirra hafi ekki hlotist af atlögu hennar og a. m. k. þá örugglega ekki af einhverjum ásetningi, heldur hafi upphafið verið vegna þess að brotaþoli hafi gert henni bylt við í fyrstu þar sem hún var inni á baðherbergi, sneri baki við brotaþola og var með umrædd nefháraskæri á milli fingra. Svo hefði hann tekið í hana og eins og ýtt henni inn í herbergið við hliðina. Þau hefðu bæði dottið og hann lent ofan á henni, hún hefði tekið utan um hann og þá hefðu skærin rekist í hann. Brotaþoli hefði þá hlaupið út úr húsinu. Í lögregluskýrslu sem tekin var 20. janúar 2021 lýsti hún atvikum með keimlíkum hætti og að skærin sem hefðu verið föst á fingrum hennar hefðu líkast til farið í handlegg brotaþola þegar henni brá illilega og sneri sér snöggt við. Einnig hefðu skærin líklega stungist í herðablað brotaþola þegar hún hefði gripið í hann eftir að hann hefði ráðist á hana. Hún neitaði því alfarið að hafa ráðist á brotaþola.

21. Í skýrslu lögreglu af vettvangi við... á... í..., þegar lögregla hafði afskipti af málinu, var haft eftir brotaþola að ákærða hefði ráðist á hann með höggum og einnig stungið hann ítrekað. Hins vegar var þar haft eftir honum að hún hefði gert tilraun til að stinga hann einnig í..., eftir að hann hafði flúið út af heimilinu, en ekki tekist, með naglaskærum eða álíka verkfæri. Í lögregluskýrslu sama kvöld bar brotaþoli á sama veg, en sagðist ekki vilja leggja fram kæru og kvað ákærðu vera veika. Lýsti hann umræddum skærum sem pínulitlum, með stuttum bognum blöðum og að um væri að ræða nefháraskæri.

22. Brotaþoli mætti næst að eigin frumkvæði á lögreglustöð 20. janúar 2021 þar sem hann óskaði eftir því að mál gegn ákærðu vegna þessa atvika yrði fellt niður. Hann hefði misskilið hvað hefði gerst og lýsti atvikum með svipuðum hætti og ákærða gerði fyrir dómi, þó þannig að eftir að ákærðu hefði orðið hverft við hefði hún snúið sér við og þá rekið skærin í hann og þau síðan lent í átökum. Hann taldi sig ekki geta rakið áverka í andliti og á baki til árásar ákærðu.

23. Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að ákærða hefði hvorki veist að honum með höggum né stungum og það væri það eina sem hann myndi frá þessu. Kvað hann það vel getað verið að hann hefði verið í einhverju losti umrætt sinn þar sem hann hefði lent í líkamsárás ári áður af hendi fyrrverandi kærustu. Hann hefði verið mjög ölvaður og lögregla hefði tekið skýrslu af honum í því ástandi. Kvaðst hann ekki vita hvernig hann hefði getað fengið þá áverka sem lýst er í vott-orði, hann hefði skorið sig við rakstur skömmu áður hefði og getað rekið sig í eitthvað en vissi ekki hvað hefði gerst. Kvaðst hann ekki muna eftir að hafa fengið skæri í sig umrætt sinn.

24. Ef ekki nyti við annars í málinu en framangreinds framburðar ákærðu og brotaþola hjá lögreglu í janúar 2021 og nú fyrir dómi yrði að líta svo á að ákæruvaldið hefði vart mætt þeim ríku sönnunarkröfum sem á því hvíla, fyrir ákæruatriðum eins og þau eru sett fram í ákæruskjali. Er þar jafnframt litið til þess að þegar framburður brotaþola fyrir lögreglu var tekinn strax eftir atvik málsins fyrir rúmum þremur árum síðan, sem vissulega styður betur við ákæruatriði, er ágreiningslaust að brotaþoli var mjög ölvaður og að því er virðist, miðað við önnur gögn málsins, í miklu uppnámi. Úr málinu þarf sem endranær að leysa út frá þeirri mikilsverðu meginreglu 111. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 um að dómur skal reistur á þeim sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi.

25. Á hinn bóginn styður nokkuð við ákæruatriði, vitnisburður vitnanna [B...]og [D...]sem voru gestkomandi umrætt kvöld í íbúð ákærðu, upphafskýrslur málsins af brotaþola og þeir áverkar sem brotaþoli bar. Vitnið [B...]kannaðist ekki við atburðarás líka þeirri sem ákærða hefur lýst, heldur kvað ákærðu og brotaþola hafa orðið sundurorða þar sem vitnið og brotaþoli voru staddir í eldhúsi, og þau farið að kýtast og kljást. Þá hafi ákærða stungið brotaþola nokkrum sinnum í bak með pínulitlu eggvopni. Fyrir lögreglu í janúar 2021 kvaðst vitnið einungis muna eftir einni stungu frá ákærðu en taldi þó líklegt að sár í andliti gæti verið eftir skæri. Vitnið [D...] kvaðst hafa verið stödd í stofu er ákærða og brotaþoli hefðu byrjað að slást á gangi. Hún hefði ekki farið nær til að sjá hvað væri í gangi, en séð fram á ganginn. Ákærða hafi verið með naglaskæri og stungið brotaþola 2– 3 sinnum með þeim í bakið. Það er reyndar í andstöðu við framburð hennar fyrir lögreglu rúmum þremur mánuðum eftir atvikið þar sem hún kvaðst einungis hafa séð eina atlögu sem lent hafi í brotaþola með umræddum skærum og það í bringu.

Ítrekuð hnefahögg í andlit og líkama 26. Enginn framburður fyrir dómi eða önnur gögn málsins verða talin styðja með svo afdráttar-lausumhætti að ákærða hafi veitt brotaþola ítrekuð hnefahögg í andlit og líkama eins og lýst er í ákæruskjali þannig að nægi til áfellis. Þar dugar ekki óljós framburður vitnisins [B...]fyrir lög-reglu sem hann staðfesti ekki fyrir dómi. Á kærða verður því sýknuð af því ákæruatriði.

Tilraunir ákærðu til að stinga brotaþola í líkama á... við...

27. [B...] kvaðst hafa ekið ákærðu á... eftir þetta, þar sem ákærða hafi ætlað að sættast við brotaþola sem hefði gengið eftir. [D...]lýsti því að hún og [B...]hefðu farið á... að kanna hvort allt væri í góðu með brotaþola og ákærða, sem hefði verið þegar hana bar að garði, þau hefðu þá bara setið og talað saman. Þau lýstu engum átökum milli brotaþola og ákærðu eftir að þau fóru af heimilinu og á.... Framburður annarra vitna sem báru um atvik á... gefur þó til kynna að ákærða hafi á einhverjum tíma haft í hótunum við brotaþola og bar annar sjónarvotta um að hún hafi haft einhvers konar skæri í höndum á meðan annar gestur á... sá ekkert slíkt áhald. Að virtum þessum framburði fjögurra vitna í málinu og framburði ákærðu og brotaþola eru þó engin efni til að líta svo á að fullsönnun hafi tekist um þau atvik sem eiga að hafa átt sér stað í... um að ákærða hafi þar gert tilraun til að stinga brotaþola í líkamann, hvort sem það hefði átt að vera með skærum eða öðru áhaldi. Verður því ákærða einnig sýknuð af þeim ákærulið.

Ítrekaðar stungur í líkama með skærum og einu sinni í andlit 28. Þrátt fyrir að eftir því hafi verið gengið við rannsókn málsins, a. m. k. á síðari stigum, fannst meint árásarvopn ekki. Dómurinn telur þó óhætt að ganga út frá því miðað við önnur gögn máls-ins að um mjög lítil skæri hafi verið að ræða sem ekki er hægt að fullyrða að geti flokkast eitt og sér sem hættulegt vopn og a. m. k. sé það trauðla til þess fallið að valda stórkostlegum skaða með þeirri aðferð sem gögn málsins benda til að ákærða hafi beitt umrætt sinn. Vitaskuld er ætíð hægt að valda miklum skaða með eggvopni og oddhvössum hlut, hvort sem það eru skæri eða önnur slík áhöld, og tilviljun ein getur þar einnig ráðið. Hins vegar telur dómurinn ekki nægjanleg gögn liggja fyrir í málinu um umrædd skæri, eða um atlögu ákærðu og hvernig þessum, sem er lýst ýmist sem svokölluðum nefhára- og/eða augnhára skærum, naglaskærum eða lækna skærum, hefur verið beitt í þeirri atlögu, aðallega þó með hótunum. Er vegna þessa ekki hægt að fallast á að sönnun hafi tekist um að atlaga ákærðu að brotaþola hafi falið í sér sérstaklega hættulega líkamsárás. Verður háttsemi ákærðu því með heimild í niðurlagi 180. gr. laga nr. 88/2008 felld undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga í stað 2. mgr. 218. gr. eins og gerð er krafa um, en vörn ákærðu hefur ekki verið áfátt að þessu leyti.

29. Í fyrirliggjandi áverkavottorði er áverkum lýst sem fjórum smáum sárum, nokkuð djúpum þó, á baki og aftan á öxl. Sárin séu 1– 3 mm að lengd x 1 mm. Þá er lýst mari á olnboga, og 3 cm löngu grunnu sári á olnboga og öðru svipuðu, 1 cm að lengd, distalt á upphandlegg aftan til. Að lokum var svo í andliti eitt línulaga 3 cm grunnt sár á vinstri kinn. Blætt hafði lítillega og var um það búið.

30. Með vísan til framangreinds, einkum framburðar [B...]og [D...]fyrir dómi og annarra atvika málsins, þar með talið áverkavottorðs sem liggur fyrir í málinu, verður að telja sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi, í átökum við brotaþola þar sem hún hafi átt upptökin og ráðist á brotaþola, af ásetningi stungið brotaþola 2– 3 sinnum í bak með umræddum skærum þannig að hlutust af grunnir skurðir sem eitthvað blæddi úr. Ósannað er þannig að ákærða hafi stungið eða skorið brotaþola með skærunum í andlit eða beint atlögum sínum með öðrum hætti að líkama brotaþola þannig að flokkað verði sem sérstaklega hættuleg líkamsárás, en allur vafi um það atriði líkt og önnur varðandi sekt ákærðu verður metinn henni í hag.

31. Gegn neitun ákærðu verður hins vegar að telja að önnur ákæruatriði séu ósönnuð og t. a. m. ósannað að aðrir áverkar en lítil stungusár á baki, þeir sem lýst er í áverkavottorði, hafi hlotist af atlögu ákærðu með umræddum skærum. Hefur ákæruvaldið að mati dómsins því ekki fullnægt þeirri sönnunarbyrði sem á því hvílir samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála um önnur atriði í ákæruskjali. Þar sem skynsamlegur vafi er til staða rum sekt ákærðu verður því með vísan til 1. mgr. 109. gr., sbr. 108. gr., laga nr. 88/2008 að sýkna ákærðu af þeim brotum sem henni eru gefin að sök utan þess að hafa stungið brotaþola í bak með framangreindu áhaldi 2 – 3 sinnum.

Ákvörðun refsingar og sakarkostnaður

32. Samkvæmt sakavottorði ákærðu gekkst hún undir viðurlagaákvörðun fyrir dómi þann 8. nóvember 2019 vegna brota gegn umferðarlögum. Annarra mála er ekki getið á sakaskrá. Til þyngingar á refsingu horfir, þrátt fyrir framangreint, að ákærða beitti oddhvössum hlut í árás á brotaþola sem og að nokkuð náið samband var og hefur verið á milli brotaþola og ákærðu miðað við gögn málsins.

33. Þá hefur jafnframt áhrif við ákvörðun refsingar að ekki verður annað séð en að rannsókn málsins hafi að fullu verið lokið með skýrslu af vitninu [D...]í byrjun febrúar 2021. Eftir það eru sjáanleg gögn í málinu um vangaveltur fulltrúa ákæruvalds, um heimfærslu meintra brota ákærðu til refsiákvæða sem og athugasemdir vegna rannsóknar málsins, m. a. um hvort umrædd skæri hefðu komið í leitirnar eða hvort hægt væri að finna þau. Ákæra var hins vegar ekki gefin út fyrr en rúmu ári eftir að síðasta skýrsla í málinu var tekin. Þær ítrekuðu tafir sem urðu á málinu eftir þingfestingu þess verða hins vegar að miklu leyti raktar til ákærðu sjálfrar og vandkvæða við boðun vitna, einkum brotaþola, og vegna veikinda. Þrátt fyrir framangreint hefur meðferð málsins tekið allt of langan tíma frá því að brotið var framið.

34. Að öllu virtu þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin þriggjamánaða fangelsi en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að þremur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

35. Ekki er annar sakarkostnaður í málinu en þóknun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem verður ákveðin í samræmi við framlagðra tímaskýrslu verjandans 840.000 kr., að meðtöldum virðisaukaskatti. Að auki er ferðakostnaður verjandans sem ákveðst eftir viðmiðunarreglum í þeim efnum og fyrirliggjandi gögnum samtals 84.000 kr.

36. Þar sem ákærða hefur verið sýknuð af hluta sakargifta þykir rétt, sbr. grunnreglu 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að dæma ákærðu til að greiða helming sakarkostnaðar í málinu. Ákærða dæmist því til að greiða 462.000 kr. í sakarkostnað. Það sem eftir stendur af þóknun og ferðakostnaði verjanda greiðist úr ríkissjóði.

37. F-kvk-nf B-kvk-nf F-kvk-nf aðstoðarsaksóknari flutti málið fyrir dómi af hálfu ákæruvalds.

38. Dóm þennan kveður upp L-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari á Vesturlandi.

DÓMSORÐ

Ákærða, [ X...],

sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að þremur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða greiði helming af 840.000 kr. málsvarnarlaunum og 84.000 kr. ferðakostnaði skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef lögmanns. Sakarkostnaður greiðist að öðru leyti úr ríkissjóði.

L-kk-nf K-kk-nf