S-204/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 21. febrúar sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi með tveimur ákærum, báðum útgefnum 1. nóvember 2013, á hendur X.

Með annarri ákærunni er höfðað mál gegn ákærða,

,,fyrir áfengis- og vopnalagabrot með því að hafa aðfaranótt mánudaginn 3. júní 2013 verið ölvaður og með óspektir á almannafæri á veitingastaðnum Kaffi Ilmur að Hafnarstræti 107 B á Akureyri og fyrir að vera með hníf á sér inni á veitingastaðnum, en um var að ræða 32 cm. eldhúshníf með 19.5 cm. löngu blaði.

Telst þetta varða við 21. gr., sbr. 1. mgr. 27. gr. áfengislaga nr. 75, 1998 og 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakakostnaðar og jafnframt er gerð krafa um að hnífur sá sem lögreglan lagði hald á vegna rannsóknar málsins verði gerður upptækur, með vísan í 1. mgr. 37. gr. nefndra vopnalaga og 1. tl. 1. mgr. 69. gr. A, almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.“

Hin ákæran er höfðuð ,, fyrir eftirtalin þjófnaðarbrot:

I

Með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 9. október 2013, brotist inn á veitingastaðinn Græna Hattinn, að Hafnarstræti 96 á Akureyri og stolið þaðan þremur viskíflöskum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244 gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II

Með því að hafa mánudagsmorguninn 14. október 2013, í þjófnaðarskyni brotist inn á veitingastaðinn Besta bitann, Skipagötu 2 á Akureyri.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Málin voru sameinuð.

Ákærði neitaði í öndverðu sök og var aðalmeðferð ákveðin í janúar, en af henni varð ekki vegna fjarveru ákærða. Við fyrirtöku málsins 21. febrúar sl. játaði ákærði sök, að því leyti að hann kvaðst játa á sig innbrot 9. október 2013 samkvæmt fyrri lið síðar greindu ákærunnar. Ákæruvaldið féll frá öðrum sakargiftum í málinu en hélt við kröfu um upptöku hnífs. Kvaðst ákærði fallast á þá kröfu. Var málið þá tekið til dóms án frekari meðferðar, eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig um lagaatriði og viðurlög.

Rétt er að geta þess að ákærði tók fram að hann myndi ekki vel eftir atvikum. Samt sem áður þykir óhætt að leggja játningu hans til grundvallar dómi, enda er hún í samræmi við rannsóknargögn lögreglu. Verður talið nægilega sannað að ákærði hafi framið þann verknað sem í fyrri lið í síðargreindu ákærunnar greinir og varðar við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Þýfið verður ekki talið mjög verðmætt og komst til skila. Þá liggur fyrir læknisvottorð um að ákærði glími við erfiðar afleiðingar slyss sem hann hafi orðið fyrir í október 2011. Þegar litið er til verknaðaraðferðar þykir þó ekki fært að færa refsingu niður úr lögmæltu lágmarki í 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga. Verður ákærði dæmdur til að sæta fangelsi í 30 daga, skilorðsbundið eins og greinir í dómsorði. Fallist verður á kröfu ákæruvaldsins um upptöku hnífs með vísan til tilvitnaðra lagaákvæða í ákæru varðandi upptökukröfuna og með hliðsjón af 2. mgr. 1. gr. laga nr. 88, 2008.

Dæma ber ákærða til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl. sem ákveðst eins og greinir í dómsorði að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22,1955.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., 62.750 krónur.

Gerður er upptækur 32 sentimetra langur eldhúshnífur með 19,5 sentimetra löngu blaði.