S-327/2019

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var að nýju 25. janúar 2021 í framhaldi af dómi Landsréttar frá 18. desember 2020 um ómerkingu, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 16. apríl 2019, á hendur X, kt. [...], [...], [...], „fyrir eftirgreind umferðarlagabrot á árinu 2018, með því að hafa:

1. [...]

Mál 00720184134

2. Þriðjudaginn 27. febrúar í Reykjavík ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Vesturlandsveg uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Mál 007201812709

Telst brot [...] varða við 1. mgr. 48. gr. [...], sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar [...] [og] til greiðslu alls sakarkostnaðar [...].“

Ákæruvaldið féll frá ákærulið nr. 1 og kröfu um sviptingu ökuréttar við meðferð málsins fyrir dómi.

Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Ákæruvaldið vísar til 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr., umferðarlaga nr. 77/2019 þar sem breyting hefur orðið á refsilöggjöf frá því meint brot var framið, sbr. 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði neitar sök og krefst sýknu og hæfilegra málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik:

Samkvæmt lögregluskýrslu voru höfð afskipti af ákærða að morgni 27. febrúar 2018 á Vesturlandsvegi við Langatanga í Mosfellsbæ þar sem hann var ökumaður bifreiðarinnar [...]. Ákærði var grunaður um akstur bifreiðarinnar sviptur ökurétti og ritaði hann undir vettvangsskýrslu á staðnum þar sem hann gekkst við slíku broti. Málið var í framhaldi sent til ákærusviðs lögreglustjóra sem gaf út ákæru í því 16. apríl 2019, samhliða öðru máli lögreglu sem síðar var fallið frá, sbr. framangreint.

Með dómi Landsréttar [...] 2020, í máli nr. [...], var dómur Héraðsdóms Reykjavíkur frá [...] ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar og dómsálagningar að nýju. Meðal gagna sem bættust við meðferð málsins fyrir hinum æðra dómi var bréf lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu til ákærða frá 24. mars 2014 um endurveitingu ökuréttar.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök og byggir á því að honum hafi með ákvörðun lögreglustjóra 24. mars 2014 verið endurveittur ökuréttur og lögreglustjóri sé bundinn af þeirri ákvörðun. Hann hafi því ekki í umrætt skipti verið að aka sviptur ökurétti, eins og greinir í ákæru. Af málatilbúnaði ákæruvaldsins verður ráðið að á því sé byggt að umrædd endurveiting ökuréttar hafi ekki sérstaka þýðingu fyrir úrlausn málsins, eins og hér stendur á, þar sem ákærði hafi ekki enn fengið gefið út ökuskírteini.

Atvik máls þessa gerðust í tíð eldri umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum. Ákærði var sviptur ökurétti ævilangt með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur [...], í máli nr. [...], vegna ítrekaðs ölvunar og sviptingaraksturs sem talinn var varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr., 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. laga nr. 50/1987. Með þessu var ákærði sviptur rétti samkvæmt ökuskírteini og rétti til að öðlast ökuskírteini, sbr. 5. mgr. 101. gr. sömu laga.

Með fyrrgreindri ákvörðun lögreglustjóra 24. mars 2014 var ákærða veittur ökuréttur að nýju með heimild samkvæmt 1. mgr. 106. gr. laga nr. 50/1987. Um var að ræða ívilnandi stjórnvaldsákvörðun gagnvart ákærða af svipuðum toga og náðun og er lögreglustjóri bundinn af ákvörðuninni, sbr. 2. málsl. 1. mgr. 20. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Með fyrrgreindri ákvörðun um endurveitingu ökuréttar var ákærða gert kleift að sækja um ökuskírteini að nýju, að uppfylltum nánari skilyrðum samkvæmt 28. gr., sbr. 3. gr., reglugerðar nr. 830/2011 um ökuskírteini, sbr. síðari breytingar, meðal annars með því að gangast undir próf í umferðarlöggjöf, akstri og meðferð ökutækis, sbr. og 2. mgr. 53. gr. laga nr. 50/1987. Ákærði hefur hins vegar ekki ennþá, þrátt fyrir fyrrgreinda endurveitingu ökuréttar, sótt um eða staðist skilyrði fyrir því að fá útgefið ökuskírteini sem myndi veita honum leyfi til að stjórna vélknúnu ökutæki með nánar skilgreindum ökuréttindaflokki sem tilgreindur væri á slíku skírteini, sbr. 6. gr. reglugerðar nr. 830/2011. Það raskar hins vegar í engu fyrrgreindri ákvörðun lögreglustjóra um endurveitingu ökuréttar. Ákærði er því án ökuréttinda, eins og var þegar lögregla hafði afskipti af honum í akstri 27. febrúar 2018. Að öllu framangreindu virtu verður ekki fallist á með ákæruvaldinu að ákærði hafi í umrætt skipti verið að aka bifreið sviptur ökurétti, eins og honum er gefið að sök samkvæmt ákæru. Verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Vegna framangreindra úrslita, og með vísan til 2. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður allur sakarkostnaður vegna meðferðar málsins felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef I-kk-ef J-kk-ef lögmanns, sem þykja, hæfilega ákveðin 650.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Framangreind málsvarnarlaun eru ákveðin að álitum, að meðtöldum virðisaukaskatti, út frá eðli og umfangi máls og með hliðsjón af upphaflegu tímayfirliti verjanda. Þóknun að fjárhæð 432.140 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, sem greidd var úr ríkissjóði til fyrrgreinds verjanda ákærða 27. desember 2019, í framhaldi dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 20. nóvember sama ár, sem síðar var ómerktur, sbr. framangreint, er innifalin í framangreindum málsvarnarlaunum verjandans og ber að draga þá greiðslu frá við lokauppgjör ríkissjóðs gagnvart honum.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari. Af hálfu ákærða flutti málið skipaður verjandi hans, G-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf lögmaður.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

Dómsorð :

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef I-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 650.000 krónur, en við lokauppgjör ríkissjóðs gagnvart verjandanum ber að draga frá greiðslu fyrir þóknun að fjárhæð 432.140 krónur sem er innifalin í framangreindum málsvarnarlaunum verjandans og greidd var til hans úr ríkissjóði 27. desember 2019 í framhaldi af dómi Héraðsdóms Reykjavíkur [...] sama ár.

D-kk-nf K-kk-nf myndi veita honum leyfi til að stjórna vélknúnu ökutæki með nánar skilgreindum ökuréttindaflokki sem tilgreindur væri á slíku skírteini, sbr. 6. gr. reglugerðar nr. 830/2011. Það raskar hins vegar í engu fyrrgreindri ákvörðun lögreglustjóra um endurveitingu ökuréttar. Ákærði er því án ökuréttinda, eins og var þegar lögregla hafði afskipti af honum í akstri 27. febrúar 2018. Að öllu framangreindu virtu verður ekki fallist á með ákæruvaldinu að ákærði hafi í umrætt skipti verið að aka bifreið sviptur ökurétti, eins og honum er gefið að sök samkvæmt ákæru. Verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Vegna framangreindra úrslita, og með vísan til 2. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður allur sakarkostnaður vegna meðferðar málsins felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef I-kk-ef J-kk-ef lögmanns, sem þykja, hæfilega ákveðin 650.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Framangreind málsvarnarlaun eru ákveðin að álitum, að meðtöldum virðisaukaskatti, út frá eðli og umfangi máls og með hliðsjón af upphaflegu tímayfirliti verjanda. Þóknun að fjárhæð 432.140 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, sem greidd var úr ríkissjóði til fyrrgreinds verjanda ákærða 27. desember 2019, í framhaldi dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 20. nóvember sama ár, sem síðar var ómerktur, sbr. framangreint, er innifalin í framangreindum málsvarnarlaunum verjandans og ber að draga þá greiðslu frá við lokauppgjör ríkissjóðs gagnvart honum.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari. Af hálfu ákærða flutti málið skipaður verjandi hans, G-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf lögmaður.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

Dómsorð :

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef I-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 650.000 krónur, en við lokauppgjör ríkissjóðs gagnvart verjandanum ber að draga frá greiðslu fyrir þóknun að fjárhæð 432.140 krónur sem er innifalin í framangreindum málsvarnarlaunum verjandans og greidd var til hans úr ríkissjóði 27. desember 2019 í framhaldi af dómi Héraðsdóms Reykjavíkur [...] sama ár.

D-kk-nf K-kk-nf