S-1128/2006

Mál þetta höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 5. júlí 2006 á hendur ákærða, J-kk-þgf F-kk-þgf F-kk-þgf, Barónsstíg 43 í Reykjavík. Málið var dómtekið 12. september sama ár.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa mánudaginn 20. febrúar 2006, í stigagangi húss Héraðsdóms Reykjavíkur við Lækjartorg í Reykjavík, veist að P-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf dómverði, sem þar var að gegna skyldustarfi sínu, og sparkað í fótlegg hans svo P-kk-nf S-kk-nf féll í stiganum, með þeim afleiðingum að hann hlaut tognun og mar á mjöðm.“

Í ákæru er brotið talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 101/1976 og lög nr. 82/1998. Þar er einnig gerð refsikrafa á hendur ákærða auk þess sem ætlaður brotaþoli krefst miskabóta úr hans hendi að fjárhæð 150.000 krónur með almennum vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá tjónsdegi 20. febrúar 2006 til 3. maí sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af refsikröfu og að bótakröfu verði vísað frá dómi, auk þess sem sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Til vara krefst ákærði vægustu refsingar sem lög frekast leyfa og að bótakrafa verði lækkuð.

I.

Mánudaginn 20. febrúar 2006, um kl. 9.30 að morgni, barst lögreglu tilkynning frá Héraðsdómi Reykjavíkur um ölvaðan mann sem hefði verið þar til vandræða. Í Dómhúsinu við Lækjartorg hittu lögreglumenn fyrir I-kvk-þf L-kvk-þf, sem þá var skrifstofustjóri dómsins. I-kvk-nf greindi lögreglu frá því að maðurinn væri farinn út úr húsinu og leiddi hún lögreglu að ákærða þar sem hann sat á bekk fyrir utan Dómhúsið. Einnig lýsti I-kvk-nf því fyrir lögreglu að ákærði væri í mjög annarlegu ástandi og hefði hann veist að dómverði og sparkað í hann.

Lögregla lét ákærða afskiptalausan en bað skrifstofustjóra dómsins að hafa samband ef ákærði reyndi að komast inn í Dómhúsið. Nokkru síðar fékk lögregla tilkynningu frá KB-banka í Austurstræti um að þar innandyra væri ölvaður maður til vandræða. Þegar lögreglu bar þar að var maðurinn farinn. Lögregla fékk síðan aðra tilkynningu um að ákærði væri fyrir utan verslunina Víkurprjón í Hafnarstræti. Fór lögregla á vettvang og hitti fyrir ákærða sem þá fyrst var handtekinn.

Eftir atburðinn í Dómhúsinu leitaði P-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf sér aðhlynningar á slysa- og bráðadeild Landspítalans í Fossvogi. Samkvæmt læknisvottorði H-kk-ef Þ-kk-ef, sérfræðings, frá 2. mars 2006 fann P-kk-nf við komu á spítalann ekki fyrir verk í mjóbaki en P-kk-nf hefur gengist undir brjósklosaðgerð. Hins vegar er því lýst að P-kk-nf hafi verið með eymsli frá sitjanda án þess að verk hafi leitt niður í ganglim eða að þar hafi orðið vart við minni mátt. Í vottorðinu segir síðan að P-kk-nf hafi verið með töluvert mar á vinstri rasskinn og að reikna megi með að hann hafi tognað í vöðvum þar undir eða um mjaðmarliðinn. Loks kemur fram að P-kk-nf hafi fengið viðhlítandi ráðleggingar til að liðka vöðvann án þess að gert hafi verið ráð fyrir frekara eftirliti.

II.

Ákærði kom fyrir dóm og sagðist ítrekað aðspurður ekkert muna eftir atburðum umræddan dag annað en að hann hafi vaknað þunnur í grænum klefa á lögreglustöðinni í Reykjavík. Fram kom hjá ákærða að hann glímdi við áfengisfíkn en hefði leitað sér aðstoðar og ekki neytt áfengis eftir þetta.

III.

Vitnið P-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, dómvörður, kom fyrir dóm og lýsti atvikum þannig að I-kvk-nf L-kvk-nf, þáverandi skrifstofustjóri dómsins, hefði hringt í sig rétt fyrir kl. 9.00 um morguninn og sagt að koma þyrfti út úr Dómhúsinu drukknum manni sem væri til vandræða á 3. hæð. Vitnið kvaðst hafa komið að ákærða sitjandi í stól í holi fyrir framan skrifstofur á 3. hæð hússins. Vitnið sagðist hafa gengið að ákærða og spurt hvort hann ætti eitthvert erindi í húsið án þess þó að fá nokkurt svar frá ákærða. Kvaðst vitnið þá hafa beðið ákærða að fylgja sér út úr húsinu. Við þessu hefði ákærði brugðist með því að rjúka inn á skrifstofur en þegar hann kom aftur inn í holið sagðist vitnið hafa bent ákærða á að frammi væri poki með víni sem ákærði ætti trúlega. Vitnið sagðist síðan hafa reynt að tala ákærða til en hann hefði verið æstur og ógnandi. Vitnið kvaðst loks hafa fengið ákærða til að fara með sér niður stigann og sagðist vitnið hafa gengið í humátt á eftir ákærða sem gekk næst handriðinu og hélt sér í það með vinstri hendi haldandi á pokanum í þeirri hægri. Þegar komið var niður á stigapall milli 2. og 3. hæðar kvaðst vitnið hafa tekið sveig inn á pallinn og gengið eftir honum miðjum. Í fyrstu tröppu frá pallinum og niður á 2. hæð sagðist vitnið hafa áttað sig á því að ákærði fylgdi ekki á eftir. Kvaðst vitnið hafa litið við og þá hefði ákærði sagt: „Hafðu þetta, helvítið þitt,“ eða eitthvað í þá áttina og sparkað í kálfa hægri fótar vitnisins þannig að það missti fótanna. Nánar lýsti P-kk-nf þessu þannig að hann hefði fallið aftur fyrir sig kylliflatur og trúlega skollið með mjöðmina á stigaþrepið eða stigapallinn. Hann hefði strax verið mjög kvalinn og bólgnað mikið upp. Um framhaldið sagði P-kk-nf að hann hefði skriðið upp á pallinn og kallað eftir aðstoð. Ákærði hefði hins vegar haldið á brott út úr húsinu þótt vitnið hefði sagt honum að fara hvergi.

Vitnið I-kvk-nf L-kvk-nf, sendiráðsritari en þá skrifstofustjóri, kom fyrir dóm og bar í öllum aðalatriðum á sama veg og P-kk-nf um aðdraganda málsins. Eftir að P-kk-nf hefði náð að róa ákærða sagði I-kvk-nf að þeir hefðu haldið af stað niður stigann frá 3. hæð. Vitnið taldi þá að allt væri afstaðið og sagðist hafa farið til starfa á skrifstofu sinni sem er á þeirri hæð hússins. Andartaki síðar kvaðst vitnið hafa heyrt angistarvein og óp og taldi það koma frá P-kk-þgf frammi á stigagangi. Vitnið kvaðst hafa hlaupið fram á gang og niður nokkrar tröppur og þá séð ákærða standandi í miðjum stiganum fyrir neðan stigapallinn milli 2. og 3. hæðar en P-kk-nf nokkrum tröppum neðar á hnjánum að reyna að standa upp. Vitnið kvaðst hafa spurt P-kk-þf hvað hefði gerst og hann þá sagt að ákærði hefði sparkað undan sér fæturna. Eftir að lögregla var kölluð til sagðist vitnið hafa vísað á ákærða þar sem hann sat utandyra.

IV.

Ákærði hefur borið fyrir dómi að hann muni vegna áfengisneyslu ekkert eftir þeim atburðum í Dómhúsinu við Lækjartorg sem eru tilefni saksóknar á hendur honum. Ákærði hefur því hvorki játað né neitað sakargiftum.

Vitnið P-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf hefur borið fyrir dómi að ákærði hafi sparkað fótinn undan sér þannig að hann féll aftur fyrir sig í stiga í Dómhúsinu þegar hann var að fylgja ákærða ölvuðum út úr húsinu. Hefur framburður vitnisins verið greinargóður og ekkert hefur komið fram sem fer í bága við vætti þess. Þá fær vitnisburður P-kk-ef nokkra stoð í frásögn I-kvk-ef L-kvk-ef, fyrrverandi skrifstofustjóra dómsins. Hefur I-kvk-nf lýst því fyrir dómi að hún hafi heyrt angistarvein og óp P-kk-ef frá stigaganginum og þegar hún fór að gæta að hafi hann verið rétt fyrir neðan ákærða í stiganum á fjórum fótum að myndast við að rísa á fætur.

Að þessu gætu þykir ekki varhugavert að leggja trúverðugt vætti P-kk-ef til grundvallar um háttsemi ákærða. Telst því sannað að ákærði hafi veist að P-kk-þgf þar sem hann var að gegna skyldustörfum sínum sem dómvörður Héraðsdóms Reykjavíkur og sparkað í fótlegg hans svo að P-kk-nf féll í stiganum með þeim afleiðingum að hann hlaut tognun og mar á mjöðm. Með þessu hefur ákærði gerst sekur um brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga, enda var um að ræða opinberan starfsmann í skilningi ákvæðisins.

Ákærði hefur allnokkurn sakaferil að baki. Hann hefur þó ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann á árunum 1989 til 2006 hlotið sextán dóma aðallega vegna þjófnaða. Þar af hlaut ákærði fjóra dóma árið 2004 vegna þjónaða og þjófnaðartilrauna, hilmingar og brota gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Með þessum dómum var ákærða samtals gert að sæta fangelsi í 12 mánuði. Hinn 22. desember 2004 hlaut ákærði reynslulausn í eitt ár af eftirstöðvum refsingar sem námu fangelsi í 120 daga. Loks hlaut ákærði dóm 14. mars 2006 fyrir tilraun til þjófnaðar. Var refsing ákveðin fangelsi í 4 mánuði en í því máli var dæmd með sú fangelsisrefsing sem var óafplánuð vegna reynslulausnar.

Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að ákærði réðst af tilefnislausu á opinberan starfsmann sem var að gegna skyldustarfi sínu. Var háttsemin mjög ámælisverð og hefðu afleiðingar árásarinnar hæglega getað orðið mun meiri en raun varð á með hliðsjón af því að brotaþoli féll aftur fyrir sig í stiga. Að þessu gættu og með hliðsjón af sakaferli ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði. Engin efni eru til að skilorðsbinda refsinguna.

V.

Í málinu hefur brotaþoli uppi miskabótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð 150.000 krónur auk vaxta frá tjónsdegi til greiðsludags. Til stuðnings kröfunni er vísað til 26. gr. skaðabótalaga, nr. 50/1993, og óskráðra reglna skaðabótaréttarins um greiðslu bóta fyrir ólögmæta og saknæma háttsemi. Brotaþoli krefst dráttarvaxta frá 3. maí 2006 en þá var mánuður liðinn frá því að hann lagði fram kröfuna hjá lögreglu. Telur brotaþoli að þá hafi legið fyrir allar þær upplýsingar sem þörf var á til að meta tjónið og fjárhæð bóta.

Með vísan til niðurstöðu dómsins um sakfellingu ákærða verður krafa brotaþola um miskabætur tekin til greina. Að öllum atvikum virtum þykja miskabætur úr hendi ákærða til brotaþola hæfilega ákveðnar 100.000 krónur auk vaxta eins og sú krafa er sett fram, svo sem nánar er rakið í dómsorði.

Loks verður ákærði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda, en málsvarnarlaun eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, J-kk-nf F-kk-nf F-kk-nf, sæti fangelsi í 3 mánuði.

Ákærði greiði P-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf 100.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 20. febrúar 2006 til 3. maí sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags..

Ákærði greiði 172.600 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef C-kk-ef, hrl., 149.400 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf