S-49/2012

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 22. febrúar 2012 á hendur K-kk-þgf F-kk-þgf R-kk-þgf, kt. ..., Kirkjubraut 8 á Akranesi. Málið var dómtekið 4. apríl 2013 en endurupptekið og flutt að nýju hinn 23. janúar 2014 með því að dómur varð ekki lagður á það innan lögmælts frests.

Í ákæru segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir líkamsárás á Akranesi, aðfararnótt sunnudagsins 6. nóvember 2011, á skemmtistaðnum Breiðinni að Bárugötu 15, Akranesi, með því að hafa kýlt S-kk-þf Þ-kk-þf, kt. ..., með krepptum hnefa á vinstri vanga með þeim afleiðingum að S-kk-nf hlaut brot í vinstri kinnboga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu S-kk-ef Þ-kk-ef, kt. ..., er krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða brotaþola skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð kr. 725.900, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 6. nóvember 2011 til 30.febrúar 2012 en síðan með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerður áskilnaður um rétt til að leggja fram frekari gögn til stuðnings kröfunni á síðari stigum málsins, bera fram nýjar málsástæður, mótmæli, lagarök og hækkunar krafna.

Um rannsókn lögreglu.

Hinn 27. desember 2011 mætti brotaþoli hjá lögreglunni á Akranesi og lagði fram kæru á hendur ákærða, K-kk-þgf F-kk-þgf R-kk-þgf, fyrir líkamsárás aðfaranótt 6. nóvember 2011 á skemmtistaðnum Breiðinni

Hann kvaðst hafa verið á staddur á efri hæðinni á Breiðinni umrætt kvöld. Hann hafi setið þarna í rólegheitunum og er liðið hefði á kvöldið hefði hann gengið að barnum til að tala við mann sem hann þekkti, J-kk-þf A-kk-þf F-kk-þf. Þarna við barinn hefði einnig verið aðili sem hann þekkti ekki en aðili þessi hefði ásakað hann um að blása framan í sig og kýlt hann rembingshöggi á vinstri vanga í kjölfarið. Aðili þessi hefði svo hrint honum með miklu afli á billjardborð sem þarna sé og hann hefði strax fundið til verkja í baki Hann hefði verið mikið kvalinn vegna verkja þá um nóttina og væri það enn.

S-kk-nf kvaðst hafa farið á Heilbrigðisstofnun Vesturlands daginn eftir til aðhlynningar. Segir hann að R-kk-nf Þ-kk-nf læknir hefði sagt að hann þyrfti að koma aftur í skoðun en hann hefði verið hálf vankaður í nokkra daga eftir þetta og ekki munað eftir því.

S-kk-nf kvaðst hafa hringt í J-kk-þf A-kk-þf daginn eftir og hefði hann sagt honum að aðilinn sem hefði slegið hann héti K-kk-nf rauði.

S-kk-nf segir að árásin hefði verið algerlega að tilefnislausu Hann kvaðst þá vera ósáttur við staðarhaldara Breiðarinnar þar sem að hann hefði hótað að berja hann þarna um kvöldið þar sem hann í ógát hefði sullað úr bjórglasi á barborðið umrætt kvöld.

S-kk-nf kvaðst krefjast þess að K-kk-þgf verði refsað lögum samkvæmt fyrir tilefnislausa árás og kvaðst einnig áskilja sér rétt til að leggja fram bótakröfu.

Fyrir liggur áverkavottorð af Þ-kk-þgf B-kk-þgf lækni, dagsett 4. janúar 2012 þar sem segir m.a:

„Skoðun við komu leiddi í ljós smá bólgu yfir vi. kinnbeini. Þá voru eymsli við þreifingu frá vi. eyra og fram á nefrót sömu megin. Ekki var að finna teikn um áverka á tennur eða kjálka. Þreifieymsli voru í efsta hluta lendhryggjar og á mótum lend- og brjósthryggjar. Tölvusneiðmynd af andlitsbeinum leiddi í ljós brot án teljandi hliðrunar í vi. kinnboga. Önnur brot greindust ekki. Var vísað til skoðunar hjá undirrituðum þ. 09.11. sl. til mats á því hvort aðgerðar væri þörf vegna brotsins í vi. kinnboga. Ekki náðist í S-kk-þf þrátt fyrir endurteknar tilraunir auk þess sem haft var samband við föður hans.

Hann hefur ekki leitað frekar til lækna stofnunarinnar vegna afleiðinga ofangreinds áverka.“

Hinn 17. janúar 2012 var tekin skýrsla af Ó-kvk-þgf Á-kvk-þgf S-kvk-þgf um síma en hún kvaðst ekki hafa orðið vitni að atvikinu. Hún hafi verið stödd á Breiðinni umrætt kvöld en staldrað stutt við og gat ekki greint frá atvikum.

R-kk-nf Á-kk-nf G-kk-nf eigandi Breiðinnar kvaðst muna eftir atvikinu er lögregla spurði um það en ekki orðið vitni að neinu. Brotaþoli sem R-kk-nf þekkti ekki fyrir hefði verið til vandræða og angrað gesti allt þetta kvöld og fjöldi gesta á staðnum farið fram á að honum yrði hent út. Hann hafi verið staddur við barinn þegar einhver læti hafi brotist út og farið og stillt til friðar en þarna hafi þeir S-kk-nf, S-kk-nf K-kk-nf og ákærði átt í einhverjum útistöðum. R-kk-nf kvaðst ekki hafa orðið vitni að neinum átökum eða hrindingum og ekki séð högg ganga milli manna. Hann hafi gripið inn í þarna um leið og hann varð var við ólætin og vísað S-kk-þgf út. S-kk-nf hefði hringt í sig um kl. sex morguninn eftir og hótað honum öllu illu þar á meðal því að drepa hann og börnin hans.

Hinn 26. janúar 2012 var tekin skýrsla af S-kk-þgf K-kk-þgf Á-kk-þgf. Hann kvaðst hafa verið að skemmta sér á Breiðinni umrætt kvöld og talsvert hefði verið kvartað undan aðila að nafni S-kk-nf sem hefði vefið dónalegur og ónáðað gesti allt kvöldið. S-kk-nf hefði þarna um nóttina gengið að ákærða og átt í einhverjum orðaskiptum við hann. S-kk-nf hefði í sífelldu verið að naga á sér skeggið og K-kk-nf þá spurt hann af hverju hann rakaði þetta ekki bara af sér en þá hefði S-kk-nf reiðst mjög og eitthvað munnhögg átt sér stað á milli þeirra. S-kk-nf hefði gengið mjög þétt upp að K-kk-þgf og hefði K-kk-nf þá kýlt S-kk-þgf en þeir hefðu svo haldið áfram að munnhöggvast eftir það. K-kk-nf hefði að lokum snúið baki í S-kk-þf og gengið burt frá honum en þá hefði S-kk-nf ráðist á K-kk-þf aftanfrá og sparkað í hann og sagði S-kk-nf að þá hefði hann sjálfur gripið inn í og ýtt S-kk-þgf í burtu. S-kk-nf hefði lent á billjardborðinu en strax staðið upp aftur og rokið að þeim en þá hefði R-kk-nf eigandi barsins skorist inn í leikinn. S-kk-nf sagði að hann hefði þá gengið frá S-kk-þgf og R-kk-nf hefði vísað S-kk-þgf út

S-kk-nf kveðst hafa hitt R-kk-þf daginn eftir og hann sagt frá því að S-kk-nf hefði hringt í hann um kl 06:00 morguninn eftir og haft í hótunum við hann.

Aðspurður sagði S-kk-nf að S-kk-nf hefði ekki gert beina atlögu að K-kk-þgf þarna til að byrja með heldur farið of nálægt hans persónulega svæði. Hann hefði sagt K-kk-þgf að halda kjafti og skipta sér ekki af o.þ.h.

Aðspurður um hvernig K-kk-nf hefði kýlt S-kk-þgf segir hann að það hefði verið hægri handarhögg með krepptum hnefa.

Aðspurður um hvernig S-kk-nf hefði lent á billjardborðinu sagði hann að S-kk-nf hefði lent með mjóbakið á borðbrúninni og runnið niður á gólfið. Hann hefði ekki vankast neitt heldur staðið strax upp og hjólaði í hann. S-kk-nf svarar þá er hann var spurður um hvort hann hefði hrint S-kk-þgf með alefli: Ég hefði getað hrint honum fastar. Það var meiningin að koma honum í burtu en ég hefði getað hrint fastar. S-kk-nf kvaðst ekki hafa séð neina áverka á S-kk-þgf eftir átökin.

S-kk-nf var að lokum spurður spurninga um aðdraganda þess að K-kk-nf kýldi S-kk-þf og hann spurður hvort hann geti útskýrt nánar hvað hann meini með því að S-kk-nf hefði verið kominn inn á persónulega svæði K-kk-ef. S-kk-nf sýndi með látbragði að S-kk-nf hefði verið kominn mjög þétt upp að K-kk-þgf ( 30-40 sm ) og sagt honum að halda kjafti, hann væri með svart karatebelti og fleira þá áttina. – „Ég hefði gert nákvæmlega það sama ef ég hefði verið í sporum K-kk-ef“ sagði hann að lokum.

S-kk-nf K-kk-nf hafði samband á lögreglustöðin á Akranesi fimmtudaginn 2. febrúar 2012 og sagði að hann vildi breyta lítillega framburði sínum. Hann hefði verið að hugsa málið og munað að hann hefði ekki haft atburðarás alveg rétta. Hann vildi leiðrétta það.

S-kk-nf sagði að þegar hann fór að hugsa um atburðarásina þá hefði hann munað betur eftir upphafi átakanna á milli S-kk-ef og K-kk-ef. Þeir hefðu verið við barborðið, K-kk-nf og S-kk-nf hefðu átt einhver orðaskipti. S-kk-nf hefði orðið ógnandi og byrjað að hafa í hálfgerðum hótunum við K-kk-þf og hagað sér mjög ógnandi og farið alveg upp að K-kk-þgf þannig að hann hefði verið kominn langt inn fyrir persónusvæði K-kk-ef. K-kk-nf hefði þá hrækt á S-kk-þf og byrjað að snúa sér frá honum. S-kk-nf hefði þá sparkað í K-kk-þf sem hefði þá slegið í áttina að S-kk-þgf og sagðist S-kk-nf K-kk-nf hafa hrint S-kk-þgf í sömu andrá frá K-kk-þgf.

Sagði S-kk-nf aðspurður um upptök átakanna að það væri alveg skýrt í sínum huga að S-kk-nf hefði verið ógnandi og dónalegur við K-kk-þf sem hefði brugðist við með því að hrækja á S-kk-þf sem hefði svarað með því sparka í K-kk-þf sem hefði þá slegið frá sér. S-kk-nf hefði því átt upptökin að átökunum.

Hinn 22. janúar 2012 var tekin skýrsla af J-kk-þgf A-kk-þgf F-kk-þgf. Hann kvaðst hafa verið staddur sem skemmtikraftur ( DJ ) á Breiðinni umrætt kvöld. Um kl 03:15-03:20 hefði hann verið að taka saman dótið sitt þegar S-kk-nf hefði komið gangandi í átt að barborðinu en á leiðinni þangað hefði hann mætt þeim ákærða og S-kk-þgf K-kk-þgf. J-kk-nf kveðst ekki hafa fylgst sérstaklega með þeim heldur haldið áfram að taka saman dótið sitt. Honum hefði þó verið litið við þegar hann heyrði hljóð sem minnti á hnefahögg og er hann hefði litið við hefði hann séð hvar S-kk-nf kom fljúgandi og lenti með hnakkann á billjardborði. Þeir S-kk-nf K-kk-nf og ákærði hefðu þá staðið fyrir framan S-kk-þf og S-kk-nf þá um einu skrefi nær honum en ákærði. J-kk-nf segir að S-kk-nf hefði vankast eilítið við þetta en stokkið á fætur fljótlega og ætlað að rjúka í þá ákærða og S-kk-þgf K-kk-ef en þá hefði staðarhaldarinn R-kk-nf komið að S-kk-þgf og hellt sér yfir hann og ásakað hann um að vera til ófriðar og hent honum út af staðnum.

J-kk-nf kvaðst hafa séð að S-kk-nf var með áverka í andlitinu eftir högg en hann hefði ekki séð að hann hefði verið kýldur. Hann hefði séð áverkana eftir á en hann hefði ekkert rætt við S-kk-þf þarna. Hann hefði ekki viljað blanda sér í málið. Aðspurður um hvernig ástandi S-kk-nf hefõi verið í sagði J-kk-nf að hann hefði virst frekar ölvaður.

J-kk-nf var spurður hvort S-kk-nf hefði daginn eftir hringt í hann til þess að spyrjast fyrir um atvikið og kvað hann það rétt. S-kk-nf hefði hringt í hann og spurt hvort hann vissi hver þessi K-kk-nf væri því hann væri viss um að það hefði verið hann sem hefði veitt honum höggið í andlitið. J-kk-nf segir að S-kk-nf hefði virst illa áttaður eða út úr Q en hann þekkti S-kk-þgf og sagði hann hafa verið líkan sjálfum sér. Hann hefði haldið fyrirlestra um leysigeisla í bland við það sem hann ræddi um atvikið.

Hinn 3. febrúar 2012 var skýrsla tekin af ákærða að Litla Hrauni.

Kæra S-kk-ef, var kynnt og borin undir ákærða. Einnig var borið undir ákærða áverkavottorð þar sem fram kemur að S-kk-nf hafi hlotið brot á kinnbeini.

Ákærði kvaðst ekki vera valdur að áverkum S-kk-ef. Sagði hann að hann hefði verið staddur á Breiðinni aðfaranótt 6. nóvember sl. ásamt S-kk-þgf K-kk-þgf Á-kk-þgf og einhverjir fleiri hefðu verið á staðnum en hann myndi ekki hverjir þar hefðu verið. Undir lokun staðarins hefði S-kk-nf verið eitthvað æstur og hefði hann sagt við S-kk-þf að róa sig og fara út því það væri verið að loka. Þá hefði S-kk-nf orðið mjög æstur og ógnandi og hefði hann komið alveg upp að honum. S-kk-nf hefði svo sparkað í vinstri fót hans og þá segir ákærði að hann hefði slæmt til hans hendi, eða ýtt i áttina að S-kk-þgf og hefði hendi hans lent í S-kk-þgf. Ákærði sagði að hann hefði ekki slegið til S-kk-ef með krepptum hnefa eins og fram komi í framburði S-kk-ef K-kk-ef, heldur hefði hann verið með opna lófa þegar hann hrinti í áttina að S-kk-þgf. Taldi ákærði að hendi hans hefði lent í öxl S-kk-ef en ekki í andliti hans Hann gæti því ekki verið valdur að áverkum S-kk-ef.

Sagði ákærði að eftir að hann ýtti við S-kk-þgf hafi hann snúið sér frá honum en þá hafi S-kk-nf ætlað að ráðast aftur á hann en þá hafi S-kk-nf K-kk-nf ýtt S-kk-þgf frá og við það hafi S-kk-nf farið á billjardborð þar sem hann hafi dottið. S-kk-nf hafi síðan farið út af staðnum og hann skömmu síðar.

Ákærða var kynnt bótakrafa S-kk-ef og hafnaði hann henni alfarið.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði sagði í skýrslu sinni fyrir dómi að hann og fleiri hefðu verið þarna á veitingastaðnum. Þau hefðu verið að klára drykki sína og það verið komið að lokum Búið hefði verið að kveikja öll ljós og vísa öllum frá og þau hefðu staðið þarna við barinn og hann verið að klára síðasta drykkinn sinn ásamt fólki sem hann hafi verið með. Síðan hafi maður komið sem ákærði viti ekki einu sinni almennilega hvað heiti en hann hafi átt orðaskipti við hann. Ákærði hefði aldrei séð þennan mann áður hvorki fyrr um kvöldið eða nokkurn tíma áður yfir höfuð. Hann hafi komið þarna og ákærða fundist hann vera með einhver læti og hann verið eitthvað órólegur og komið þarna eitthvað nálægt ákærða. Þeir hafi átt einhver orðaskipti og ákærða fundist hann mjög dónalegur til að byrja með og beðið hann um að færa sig frá og fara frá sér og hafi ákærði sagt að það væri búið að loka og hann hafði ekki áhuga á neinu veseni. En ákærða hafi fundist hann mjög ógnandi og ganga svona ansi nálægt sér og verið bara ruddalegur. Hann hafi eitthvað verið búinn að hella þarna bjór til og frá og skvetta úr glösum og svo hafi hann bara verið ókurteis og sagt ákærða að honum kæmu ekki hlutirnir við og ég ætti ekki að skipta sér af hinu og þessu. Ákærði hafi beðið hann vinsamlegast að yfirgefa sig eða fara frá sér og síðan hafi ákærði eitthvað verið að banda honum frá sér og síðan snúið sér bara við, ekkert viljað hafa neitt meira með hann að gera. Hann hafi síðan sparkað í hægri fót ákærða sem þá hafi snúið sér við aftur og spurt hvað væri í gangi og ákærði hreinlega ýtt honum frá sér. Hann hafi komið aftur að ákærða og honum fundist hann bara vera mjög ógnandi eins og hann ætlaði bara að ráðast á sig. Og svo hafi hann ýtt eitthvað á ákærða og annað og ákærði slegið svona frá sér með opnum lófa. Hann hafi hitt svona eins og í öxlina á honum en mundi ekki hvort hann hafi komið við skeggið á honum eða eitthvað slíkt en ákærði hafi bara ýtt honum frá sér vegna þess að honum hafi fundist hann bara vera að ráðast á sig. Og sem þetta gerðist þá komi þarna annar maður sem var þarna á barnum sem hafi hrint honum síðan í burtu. Og hann hafi farið þarna eitthvað aftur á bak fallið á borðið og svona á hliðina. Síðan hafi brotaþoli staðið upp og þá byrjað að garga og verið mjög vondur. Hann hafi verið tekinn og verið vísað út af eiganda barsins. Þetta hafi verið öll samskipti sem ákærði hafi átt við þennan mann.

Spurður um hvernig brotaþoli hafi lent á billjardborðinu sagði ákærði að S-kk-nf K-kk-nf hafi ýtt honum frá og hann fallið einhvern veginn til hliðar á borðið þ.e. á endann á borðinu. Svo hafi hann dottið á gólfið eða bara á hliðina. En hann hafi staðið upp aftur, bara á sömu sekúndunni. Þá hafi eigandi barsins komið og átt í orðskiptum við hann. Þeir hafi eitthvað rifist og eigandinn tekið hann og fylgt honum út.

Ákærði kvaðst hafa verið þarna með stráki sem heiti S-kk-nf K-kk-nf og einnig hafi fyrrverandi kona ákærða, R-x-x að nafni verið þarna líka. Þau hafi verið þarna þrjú og verið að klára og fara heim. Hann kvaðst ekki hafa verið ölvaður, kannski verið búinn að drekka einn eða tvo bjóra eitthvað slíkt. Engan vegin undir áhrifum áfengis eða neitt slíkt. Aðspurður um að tvö vitni hefðu sagt að hann hefði kýlt S-kk-þf í kinnbeinið með hnefahöggi sagði ákærði að þau hefðu getað séð þetta frá einhverju vitlausu sjónarhorni, ákærði hefði sveiflað frá sér höndunum eins og hann hefði sagt í fyrstu skýrslu sinni hjá lögreglu og hafi hitt hann þarna í öxlina og annað. En hann hefði ekki kýlt hann. Hann hafi ekkert gengið á eftir brotaþola eða neitt hann hafi ekki viljað slagsmál eða neitt slíkt sko. Hann hafi bara viljað að hann hætti að frussa á sig og væri með þennan yfirgang og dónaskap. Spurður um áverka á brotaþola sagði ákærði að honum dytti helst í hug að hann hafi fengið hann þegar hann hafi fallið á borðið.

Ákærði sagði aðspurður að það gæti vel verið að hann hafi frussað til baka á brotaþola eða eitthvað en þetta hafi verið svona hálfgerð rifrildi. Hann hafi nú ekki hrækt á hann. Hann kvaðst ekki hafa beðið dyravörð að koma og aðstoða sig þegar honum fannst brotaþoli hafa verið dónalegur við sig. Þetta hefði gerst svo rosalega fljótt, hann viti ekki einu sinni hvar dyravörðurinn var. Þegar brotaþoli hafi sparkað í ákærða hafi ákærði snúið baki í hann. Og hann hafi verið búinn að biðja hann vinsamlegast að fara og svona vildi ekkert með hann hafa og hafi gefið það mjög í ljós. Hann hafi ekkert viljað með hann hafa og beðið hann vinsamlegast að yfirgefa sig. Svo hafi ákærði snúið sér við og hann verið eitthvað mjög ósáttur með það sko og sparkað alveg af alefli í ákærða. Og þá hafi náttúrlega fokið í sig. Hann hafi náttúrlega ekkert vitað hvað gengi á og þá ýtt aðeins í hann. Hann hafi slegið þarna til hans og sagt svona „ég vil ekkert með þetta hafa farðu bara frá mér.“ Og þá hafi hann aftur ætt í sig og þá hafi S-kk-nf K-kk-nf komið og ýtt honum í burtu.

Vitnið R-kk-nf Á-kk-nf G-kk-nf, sagði í skýrslu sinni að hann hafi verið á barnum þarna og svo hafi orðið einhver slagsmál. Hann hafi ekki séð þau. Hann hafi vísaði öðrum manninum út annað viti hann ekki. Hann kvað brotaþola hafa hringt til sín morguninn eftir og haft í hótunum við sig en hann ekki tekið það neitt alvarlega.

Brotaþoli S-kk-nf Þ-kk-nf, sagði í skýrslu sinni að hann hefði verið á spjalli við mann sem hann hefði ekki séð lengi og þá komið aðvífandi maður sem sagt hafi að það væri vond lykt af brotaþola og byrjað að kýla hann í andlitið, hvað hafi valdið því viti hann ekki. Stuttu eftir þetta hafi hann staðið og gapað á hann og fannst þetta vera svona frekar „absurd“. Brotaþoli hafi ekki búist við því að hann mundi ráðast á sig aftur en hann hafi gert það og ýtt sér harkalega á billjardborðið og hann farið með mjóhrygginn í það. Hafi brotaþoli fundið fyrir talsverðum verkjum, fái sting í höfuðið sem hann hafi ekki fundið fyrir áður og sé að fá slæma bakverki og geti til dæmis ekki setið mjög lengi, þurfi að leggjast niður og beita allskonar slökunaræfingum til þess að geta verið ok. Hann sé með sterkt bak. Nánar aðspurður um atvik sagði brotaþoli að ákærði hafi sagt að það væri vond lykt af sér og kýlt sig og hent síðan á borðið, þetta séu málsatvikin.

Þeir hafi ekki átt nein orðaskipti utan það að ákærði hafi sagt að það væri vond lykt af brotaþola. Hann kvaðst aldrei hafa frussað á ákærða. Hann hefði verið að tala við J-kk-þf vin sinn. Hann hafi ekkert frussað á brotaþola, bara kýlt hann og síðan hent sér á billjardborðið.

Aðspurður kvaðst brotaþoli ekki hafa sparkað í ákærða. Aðspurður um áverka sagði hann að það væri nú svolítið langt síðan hann hafi farið og látið taka röntgenmynd af þessu. Það sé nú ekki oft sem hann fái marblett í andlitið en hann hafi þjálfað svona ákveðnar sjálfsvarnarlistir þegar hann var yngri. Hann hafi ekki séð ástæðu til þess að fara af því að hann hafi haldið að þetta væri nú bara eitthvað svona dank, hann hafi ekki verið neitt ógnandi þannig hann hafi bara verið mjög „psycopathic svona árás mundi ég telja.“ Hann hafi verkjað í andlitið og höfuðið hann væri að að fá stingi í höfuðið. Hann ætli að láta kanna það hann ætli að fara og tala við heila- og taugasérfræðing. Hann kvaðst mundu leita álits læknis um hvort stingir í höfði sé afleiðing af þessu höggi.

Hann kvaðst hafa verið ölvaður umrætt kvöld, en ekki mikið, og hann muni öll atvik vel. Aðspurður um þá frásögn vitnisins S-kk-ef K-kk-ef að hann hefði hrint brotaþola á billjardborðið sagðist brotaþoli ekki kannast við það, hann viti alveg upp á hundrað prósent að sá hefði hrint sér á billjardborðið sem kýldi hann.

Hann hafi farið á sjúkrahús daginn eftir til að fá röntgenmyndir af bæði andlitinu á sér og bakinu. Hann sé búinn að vera með mikla verki síðan sérstaklega í baki.

Aðspurður kvaðst hann vera alveg óviss um að sá sem hefði kýlt hann væri í dómsalnum en hann sagði að hann grunaði að svo væri en vissi það ekki.

Hann kvað J-kk-þf vin sinn hafa verið vitni að atvikinu, hann hafi staðið beint á móti sér þegar þetta gerist. Hann hafi verið búinn að drekka fáeina bjóra en það sé ekki þar með sagt að hann hafi verið það ölvaður að hann hefði ekki vit á hvað hann hafi verið að gera og að hann sé enginn slagsmálahundur þótt hann hafi lært sjálfsvörn. Eigandinn hafi ýtt honum út af staðnum og þeir hafi rætt það. Hann hafi náttúrlega ekkert vitað betur en að hann hefði ekki séð atvikin. Aðspurður um að hann hefði látið ófriðlega kvaðst hann ekki skilja hvernig hann hefði átt að hafa látið ófriðlega. Allt og sumt sem hann hafi gert hafi verið að tala við fólk. Hann sé ekki gefinn fyrir það að vera að láta ófriðlega eða láta bera á sér.

Hann kvaðst hafa hringt í J-kk-þf daginn eftir og spurt hvort hann myndi vilja bera vitni í þessu og hann sagðist vera hræddur við að missa atvinnuna sína vegna þessa. Ég sagði þetta ég hélt nú að vinskapurinn væri nú aðeins meira heldur en bara það að ef hann ætti nú að fara að missa atvinnu sína. Þá væri það nú ansi einkennilegt ef að hérna hann þyrfti að lúta hótunum frá einhverjum öðrum. Þannig að mér sýnist nú svona málsatvik eins og ég eigi að hafa sparkað í fótinn á einhverjum að það sé nú uppgerð. Því ef að ég hefði sparkað þá hefði ég sparkað ég er náttúrlega þrautþjálfaður og þú veist ég veit alveg nákvæmlega hvar ég á að sparka. En ég fer ekki að fara að sparka í lappirnar á einhverjum og ég nota sjálfsvörn alveg í ýtrustu, ég forðast slagsmál ég fer í burtu. Ég er ekki að misnota þetta.

Vitnið J-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, sem var við dyravörslu umrætt sinn sagði þetta hafa gerst svolítið seint um kvöld eða seinnipart kvölds. Þeir hafi tveir verið að vinna í hurðinni og svo einn verið á barnum. Þetta hafi verið rólegt kvöld og bara nokkrir gestir. Svo hafi komið að því undir lok að S-kk-nf komi þarna inn. Hann hafi verið búinn að vera inni í smá tíma og eitthvað komið upp á milli, vitnið vissi ekki nákvæmlega hvað það er. Það hafi byrjað með því að ákærði hafi ýtt S-kk-þgf á billjardborð sem er þarna á miðju gólfinu. Þeir hafi fært sig nær án þess að ganga beinlínis á milli ákærða og brotaþola. Þeir hafi reynt að tala við þá en það ekki gengið vel og þeir verið að rífast þarna á milli sín og þá hafi ákærði kýlt S-kk-þf. Þá hafi þeir farið á milli þeirra og reynt að ýta þeim í sundur og S-kk-nf haldið þarna áfram. Þeir hafi farið með hann út og hann rokið út og hótað þeim einhverju og öskrað og rokið svo bara í burtu. Um höggið sagði hann að það hefði verið svolítið þungt. Hann kvaðst hafa verið fjóra fimm metra í burtu og séð þetta vel. Vitnið sem eins og áður segir var dyravörður umrætt sinn kvaðst hafa verið ódrukkinn með öllu. Spurður um hvers vegna þeir hafi farið út með brotaþola sagði vitnið að það hafi bara verið búið að loka og hann verið með meiri læti þarna. Ákærði hafi labbað bara svona í burtu eftir þetta og verið svona rólegri bara. En S-kk-nf hafi verið mjög æstur, og verið bara með hótanir við þá og svoleiðis. Þannig að til þess að slíta þá í sundur, það hafi verið búið að loka staðnum hvort sem er og ákærði búinn að vera þarna meira og svona og þeir könnuðust aðeins við hann og gátu talað meira við hann. Þannig að þeir hafi ákveðið að fara bara með S-kk-þgf út og ekkert þurft að beita einhverju valdi við það. Hann hafi gengið með þeim út. Hann kvaðst ekki hafa séð áverka á brotaþola í andliti enda hafi þetta gerst svo hratt. Hann hafi eiginlega farið alveg strax út.

Nánar aðspurður um atvik kom fram hjá vitninu að að fyrst hafi ákærði hrint S-kk-þgf á billjardborðið og eftir það kýlt hann. Svo hafi S-kk-nf staðið upp. Hann hafi verið með einhvern bakpoka á bakinu, verið mjög æstur og rokið aftur í ákærða og ætlað eitthvað að ræða við hann og svo hafi hann kýlt hann.

Hann var spurður um af hverju hann hafi ekki gripið inn strax þegar brotaþoli lenti á billjardborðinu. Hann sagði þá hafa þeir farið að þeim og reynt að tala við þá og stíað þeim í sundur. Ákærði hafi kýlt brotaþola eftir þetta, vitnið hafi verið fjóra metra í burtu. Þeir hafi verið farnir hvor frá öðrum þegar hann var búinn að hrinda honum og eitthvað svoleiðis.

Vitnið S-kk-nf K-kk-nf Á-kk-nf, sagðist bara muna að hann hafi verið búinn að drekka og hafa gaman og svo skeði þetta bara í blálokin. Þá hafi komið upp einhver leiðindi og þá hafi ákærði og brotaþoli eitthvað að tala saman. Eitthvað að rífast eða eitthvað og svo hafi það bara farið upp úr valdi síðan hafi þeir baunað hvor á annan. Svo hafi ákærði snúið sér við og labbað í burtu en þá hafi S-kk-nf sparkað aftan í hann, og vitnið ýtt S-kk-þgf í burtu. Þá hafi S-kk-nf dottið á poolborðið og í gólfið.

Spurður um hvort hann hafi séð ákærða kýla S-kk-þf í andlitið sagðist vitnið ekki hafa séð það en stórefa það að hann hafi getað gert það því vitnið hafi ýtt honum um leið.

Aðspurður um þá frásögn hjá lögreglu að ákærði hefði slegið brotaþola sagði vitnið að þegar hann hugsaði til baka þá geti það ekki verið því að ákærði hafi snúið baki í brotaþola þegar vitnið ýtti á hann. Og þótt hann hefði reynt að slá til hans á einhvern hátt þá hefði hann ekki náð því.

Vitnið J-kk-nf A. F-kk-nf, sagðist hafa verið að spila um kvöldið, verið plötusnúður og hafi verið að taka saman dótið þarna í svona lokuðu horni og S-kk-nf komið labbandi svona á móti honum og framhjá hægra megin en þar sé billjardborð. Svo hafi hann ekkert séð meira fyrr en hann komi fljúgandi á billjardborðið og lendi þar með hausinn í borðinu þá hafi hann litið fram fyrir gardínurnar sem loka svona frá og hann legið bara á gólfinu, vankaður og þeir staðið tveir bara yfir honum eða við endann á billjardborðinu þegar vitnið sá fyrir endann. Ekki hafi hann orðið var við að þeir hafi átt í illdeilum, ryskingum eða orðaskaki. Hann kvaðst hafa verið einn til tvo metra frá þessu. Eftir að hann hafi lent þarna á borðinu hafi hann verið þarna hálfvankaður og stokkið svo upp alveg kolvitlaus og svo verið farið með hann út.

Hann sagði aðspurður um þá frásögn sína hjá lögreglu að hann hefði heyrt hljóð sem minnti á hnefahögg og þá litið við. Hann kvað það rétt „svona í leiðinni og þá kemur hann fljúgandi sko“ eins og hann orðaði það. Hann kvaðst ekki hafa verið ölvaður enda drekki hann ekki. Hann kvað brotaþola hafa skollið með hnakkann á billjardborðið.

Vitnið Þ-kk-nf B-kk-nf læknir kvað vakthafandi aðstoðarlækni hafa tekið við brotaþola. Honum hafi verið vísað til skoðunar hjá vitninu 9/11, til mats á því hvort aðgerðar sé þörf eða ekki. Ekki hafi náðast í S-kk-þgf þrátt fyrir endurteknar tilraunir auk sem haft var samband við föður hans. Þannig að vitnið kvaðst hafa skoðanir eftir upplýsingum annars manns.

Vitnið kvað meiðsli brotaþola vera mjög eðlilega afleiðingu af hnefahöggi í andlit. Að boginn sem tengir saman andlitsbeinin hann brotni og þetta virðist hafa verið eitt hnefahögg í vinstri vanga. Einnig hafi hann röntgensvarið sem staðfesti að brot sé að ræða. Þetta sé mjög algeng ástæða fyrir slíku broti það er einmitt hnefahögg.

Hann kvað útilokað að áverkinn sem fram kemur á myndinni geti stafað af hnakkahöggi. Þetta hafi verið „direct“ áverki svokallaður sem valdi svona broti. Þannig að yfirgnæfandi líkur séu á að það sé samhengi á milli hnefahöggsins í vangann og þess sem sést svo síðar á röntgen myndinni að þarna hefur andlitsbein brotnað.

Vitnið R-kk-nf Þ-kk-nf læknir gaf skýrslu en ekki þykir þörf á að rekja efni hennar hér.

NIÐURSTAÐA

Í ákæru segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir líkamsárás á Akranesi, aðfaranótt sunnudagsins 6. nóvember 2011, á skemmtistaðnum Breiðinni að Bárugötu 15, Akranesi, með því að hafa kýlt S-kk-þf Þ-kk-þf, með krepptum hnefa á vinstri vanga með þeim afleiðingum að S-kk-nf hlaut brot í vinstri kinnboga.

Teljist þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Ákærði neitar sök en viðurkennir að átök hefðu orðið með þeim brotaþola umrætt sinn. Hann kveðst hafa slegið frá sér með opnum lófa og hitt „svona eins og í öxlina á brotaþola“ en mundi ekki hvort hann hafi komið við skeggið á honum eða eitthvað slíkt en ákærði hafi ýtt honum frá sér vegna þess að honum hafi fundist hann vera að ráðast á sig.

Vitnið S-kk-nf K-kk-nf Á-kk-nf sagði í fyrstu hjá lögreglu að ákærði hefði kýlt brotaþola en hvarf frá þeirri fullyrðingu sinni í síðari skýrslu hjá lögreglu og fyrir dómi sagði vitnið að ákærði og brotaþoli hefðu verið að rífast eða eitthvað. Og svo hafi ákærði snúið sér við og labbað í burtu en þá hafi brotaþoli sparkað aftan í hann, og vitnið ýtt S-kk-þgf í burtu. Þá hafi S-kk-nf dottið á poolborðið og í gólfið. Hann sagði er hann var spurður um hvort hann hafi séð ákærða kýla S-kk-þf í andlitið að hann hefði ekki séð það. En stórefa það að ákærði hafi getað gert það því vitnið hafi ýtt honum um leið. Spurður um þá frásögn vitnisins hjá lögreglu að ákærði hefði slegið brotaþola sagði vitnið að þegar hann hugsaði til baka þá geti það ekki verið. Því að ákærði hafi snúið baki í brotaþola þegar vitnið ýtti á hann og þótt hann hefði reynt að slá til hans á einhvern hátt þá hefði hann ekki náð því.

Vitnið J-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, sem var við dyravörslu umrætt sinn sagði að er komið var undir lok að brotaþoli hafi komið inn. Hann hafi verið búinn að vera inni í smá tíma og eitthvað komið upp á sem hafi byrjað með því að ákærði hafi ýtt S-kk-þgf á billjardborð, sem hafi verið þarna á miðju gólfinu. Þeir hafi fært sig nær án þess að ganga beinlínis á milli ákærða og brotaþola. Þeir hafi reynt að tala við þá en það ekki gengið vel og þeir verið að rífast þarna á milli sín og þá hafi ákærði kýlt brotaþola. Hann sagði að höggið hefði verið svolítið þungt. Hann hafi verið fjóra fimm metra í burtu og séð þetta vel. Fyrst hafi ákærði hrint brotaþola á billjardborðið og eftir það kýlt hann.

Vitnið J-kk-nf A. F-kk-nf, sem var plötusnúður umrætt kvöld sagðist hafa verið að taka saman dótið í lokuðu horni og brotaþoli komið labbandi á móti honum og framhjá hægra megin, en þar hafi verið billjardborð. Svo hafi vitnið ekkert séð meira fyrr en brotaþoli hafi komið fljúgandi á billjardborðið og lent þar með hausinn í borðinu. Vitnið hafi séð hann liggja á gólfinu tveir menn staðið yfir honum eða við endann á billjardborðinu þegar vitnið sá fyrir endann. Ekki hafi hann orðið var við að þeir hafi átt í illdeilum, ryskingum eða orðaskaki. Hann kvaðst hafa verið einn til tvo metra frá þessu. Eftir að brotaþoli hefði lent þarna á borðinu hafi hann verið hálfvankaður og stokkið svo upp alveg kolvitlaus og svo verið farið með hann út.

Hann sagði aðspurður um þá frásögn sína hjá lögreglu að hann hefði heyrt hljóð sem minnti á hnefahögg og þá litið við. Hann kvað það rétt „svona í leiðinni og þá kemur hann fljúgandi sko“ eins og hann orðaði það. Hann kvaðst ekki hafa verið ölvaður enda drekki hann ekki. Hann kvað brotaþola hafa skollið með hnakkann á billjardborðið.

Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf, brotaþoli sagði um atvik að ákærði hafi sagt að það væri vond lykt af honum og kýlt sig og hent síðan á borðið, þetta séu málsatvikin.

Óumdeilt er að ákærða og brotaþola lenti saman aðfaranótt sunnudagsins 6. nóvember 2011 á Breiðinni á Akranesi undir lok skemmtunar. Fyrir liggur skýr framburður vitnisins J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef um að hann hafi séð ákærða kýla brotaþola og ákærði hefur sjálfur skýrt svo frá að hann hafi slegið til brotaþola en ber þó á móti því að hafa kýlt hann eins og lýst er í ákæru.

Fyrir liggur lýsing á áverka á brotaþola sem samkvæmt framburði vitnisins Þ-kk-ef B-kk-ef læknis má telja mjög eðlilega afleiðingu af hnefahöggi í andlit og að þetta virðist hafa verið eftir eitt hnefahögg í vinstri vanga. Hann kvað útilokað að áverkinn gæti stafað af hnakkahöggi. Þetta hafi verið „direct“ áverki svokallaður sem valdi svona broti. Þannig að yfirgnæfandi líkur séu á að það sé samhengi á milli hnefahöggsins í vangann og þess sem sést svo síðar á röntgenmyndinni að þarna hefur andlitsbein brotnað.

Ákærði hefur eins og áður segir neitað sök, en framburður hans hefur verið stöðugur um atvik. Vitnið S-kk-nf K-kk-nf hefur breytt frásögn sinni frá því er hann gaf fyrst skýrslu hjá lögreglu og rýrir það sönnunargildi vitnisburðar hans.

Hins vegar er að líta til framburðar vitnisins J-kk-ef A-kk-ef og þess að ákærði hefur viðurkennt að hafa ýtt við brotaþola. Þá er framburður ákærða og vitna um fall brotaþola á billjardborðið mismunandi og þykir það atvik ekki skýra áverka brotaþola. Þegar litið er til áverkans er brotaþoli fékk við höggið og framburðar vitnisins Þ-kk-ef B-kk-ef um orsök áverkans þykir nægjanlega sannað að ákærði hafi gerst sekur um brot það sem honum er gefið að sök í ákæru og þar er réttilega heimfært til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að með dómi Héraðsdóms Vesturlands frá 1. febrúar 2011 var ákærði dæmdur til þess að sæta fangelsi í 3 mánuði og refsing skilorðsbundin í 1 ár. Með broti því sem hér er dæmt rauf ákærði skilorð þess dóms og ber að taka refsingu samkvæmt honum upp og dæma í einu lagi með þessu máli, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum. Verður refsing samkvæmt fyrrgreindum dómi dæmd upp og refsing hans nú ákvörðuð fangelsi í 4 mánuði. Þegar litið er til þess langa tíma sem liðinn er frá broti ákærða og hversu lengi það hefur verið til meðferðar fyrir dómi verður refsing skilorðbundin í eitt ár frá uppkvaðningu dóms og falli niður að liðnum þeim tíma haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Þá hefur réttargæslumaður f.h. brotaþola krafist skaðabóta úr hendi ákærða. Er krafist miskabóta að fjárhæð 500.000 krónur, auk vaxta. Þá er krafist 225.900 króna vegna lögfræðikostnaðar. Um lagarök er vísað til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með vísan til niðurstöðu um sakfellingu fyrir líkamsárás er það niðurstaða dómsins að framferði ákærða í greint sinn hafi valdið brotaþola miska. Á hann rétt á skaðabótum vegna háttsemi ákærða á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993. Í ljósi atvika málsins einkum hegðan brotaþola sjálfs eru bætur þessar hæfilega ákveðnar 50.000 krónur. Fjárhæð dæmdra skaðabóta ber vexti eins og í dómsorði greinir.

Loks verður ákærða með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 gert að greiða sakarkostnað, samkvæmt yfirliti ákæruvalds, en málsvarnarlaun verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola samkvæmt ákvörðun dómsins. Þær greiðslur þykja hæfilega ákveðnar að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða gert að greiða ferðakostnað verjandans.

DÓMSORÐ

Ákærði, K-kk-nf F-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Ákærði greiði S-kk-þgf Þ-kk-þgf miskabætur að fjárhæð 50.000 krónur ásamt vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 6. nóvember 2011 til 3. mars 2012 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef Þ-kk-ef hrl., 313.750 krónur, og ferðakostnað að fjárhæð 19.625 krónur. Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt yfirliti sækjanda að fjárhæð 21.268 krónur. Þá greiði ákærði þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, B-kk-ef Þ-kk-ef E-kk-ef hdl., að fjárhæð 125.500 krónur og ferðakostnað hans að fjárhæð 19.625 krónur.

A-x-x V-kk-nf M-kk-nf