S-325/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 25. ágúst sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi 16. júní 2009 á hendur S-kk-þgf F-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, Laufhaga 12, Selfossi

fyrir hegningarlaga- og umferðarlagabrot:

„Með því að hafa, að morgni mánudagsins 11. ágúst 2008, ekið bifreiðinni MT-101, vestur Suðurlandsveg í Ölfusi, án nægilegrar aðgæslu og varúðar og án þess að hafa nægilegt bil á milli sín og bifreiðarinnar SE-686 er ekið var í sömu akstursstefnu, með þeim afleiðingum að ákærði ók bifreið sinni aftan á áður nefnda bifreið þegar hún var nærri kyrrstæð og ökumaður hennar hugðist beygja til suður inn á afleggja heima að Kirkjuferju í Ölfusi, þannig að bifreiðin SE-686 kastaðist við áreksturinn rakleiðis í veg fyrir hópferðabifreiðina UP-N22, er kom úr gagnstæðri akstursátt og mjög harður árekstur varð, þannig að báðar bifreiðarnar höfnuðu utan vegar, með þeim afleiðingum að B-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, ökumaður bifreiðarinnar SE-686, hlaut alvarlegan heilaáverka, höfuðkúpubrot, brot á rifbeinum hægra megin, brot á hálshrygg, mar á hægra lunga, opið brot á kjálkabeinum, skerta meðvitund og lömun í öllum útlimum.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 4. gr. og 3. mgr. 14. gr. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, honum verði gert að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 og að honum verði gert að greiða sakarkostnað.“

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfi. Verði refsing í formi fangelsisvistar þá er þess krafist að hún verði bundin skilorði.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað og hefur hann játað brot sitt greiðlega. Með hliðsjón af því þykir refsing ákærða hæfilega ákveði fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940. Ekki þykja efni til að svipta ákærða ökurétti vegna brots síns.

Samkvæmt yfirliti lögreglustjóra um útlagðan sakarkostnað, ásamt meðfylgjandi reikningum Landspítala-háskólasjúkrahúss, kemur fram að greiddar voru samtals 61.400 krónur fyrir tvö vottorð vegna læknisrannsókna á farþega hópferðabifreiðarinnar, sem slasaðist við áreksturinn, auk ökumanns þeirrar bifreiðar sem talið var að hefði slasast en svo reyndist ekki hafa verið. Ekki þykir rétt að ákærða verði gert að greiða kostnað vegna þessara vottorða, enda lýtur sakarefnið ekki að áverkum þessara manna. Verður kostnaður vegna vottorðanna því lagður á ríkissjóð. Þá kemur fram á yfirlitinu, og reikningi Gnostika ehf. annars vegar og Vegagerðarinnar hins vegar, að lögreglustjórinn á Selfossi greiddi samtals 103.323 krónur vegna bíltæknirannsóknar á bifreiðunum MT-101 og SE-686 og mats á ökurita MT-101. Þótt nauðsynlegt hafi verið að kanna þau atriði sem rannsóknir þessar lutu að, meðal annars hvort öryggisbúnaður bifreiðanna hafi verið í lagi, verður ekki séð að á því hafi verið byggt af hálfu ákæruvalds að orsök slyssins hafi mátt að einhverju leyti rekja til ástands þessara ökutækja. Verður því ekki talið réttlætanlegt að fella kostnað við þessa rannsóknir á ákærða. Skal hann því greiddur úr ríkissjóði. Á sama hátt verður ekki séð að kostnaður verktaka við gerð vettvangsteikninga eða kostnaður vegna vottorðs um veður geti fallið undir sakarkostnað sem sanngjarnt verður talið að fella á ákærða. Loks verður ákærða ekki gert að greiða kostnað við blóðtöku og rannsókn Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði á því hvort alkóhól hafi verið í blóði ákærða og annarra ökumanna, enda reyndist ekki um slíkt að ræða. Verður því allur kostnaður samkvæmt framangreindu yfirliti lögreglustjóra lagður á ríkissjóð.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 53.784 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf F-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 53.784 krónur.