S-24/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 12. mars 2015, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 13. janúar 2015, á hendur G-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, með dvalarstað að Básbryggju 5, Reykjavík, „fyrir umferðarlagabrot í Garðabæ með því að hafa fimmtudaginn 15. maí 2014 ekið bifreiðinni RH-089 sviptur ökurétti og óhæfur til að aka henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna ( í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 1,7 ng/ml.) um Reykjanesbraut við IKEA uns lögregla stöðvaði aksturinn.“ Mál 007-2014-27115. Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Þann 4. mars sl. var sameinað ofangreindu máli samkvæmt heimild í 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, mál nr. S-90/2015, samkvæmt ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 22. maí 2012, fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2011;

I. Þjófnaði, með því að hafa:

1. Aðfaranótt föstudagsins 9. desember 2011 í félagi við A, brotist í tvö skipti sömu nótt inn í bensínstöð Olís, Lagarfelli 2 á Egilsstöðum, með því að spenna upp hurð að versluninni með kúbeini og síðan aftur með járnstöng og stolið þaðan peningum, kr. 49.458, úr afgreiðslukassa sem brotinn var upp, 503 pökkum af sígarettum, 2 kartonum af neftóbaki, sælgæti, 5 pökkum af verjum, 75 sígarettubréf, sjampóbrúsa, 2 brúsum af hárnæringu, 6 pörum af vettlingum, 4 pörum af ullarhönskum, tveimur tannburstum, 7 túpum af lími, samtals að andvirði um kr. 550.000,-. M. 026-2011-2149.

2. Sömu nótt og getið er um í ákærulið 1 í félagi við A, brotist inn í húsnæði Bólholts, Lagarfelli 10 á Egilsstöðum, með því að spenna upp hurð að húsnæðinu og stolið þaðan þremur fartölvum af gerðinni Dell, Toshiba og HP, ásamt myndavélabúnaði og stjórnpung, usb lykli, tveimur talstöðvum, járnsög, hníf, skyrtujakka og wiský flösku. M. 026-2011-2149. Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. 3. Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa föstudaginn 9. desember 2011 ekið bifreiðinni GV-K38, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóði 25 ng/ml) og óhæfur til að stjórna henni örugglega og án gildra ökuréttinda og ökuskírteinis, við bifreiðastæði KS í Varmahlíð í Skagafirði, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn. M. 021-2011-870. Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr., 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44, 1993 og 18. gr. laga nr. 66, 2006.

Í málinu er að hálfu G-kk-ef L-kk-ef, kt. 000000-0000, f.h. Olíuverslunar Ísl. hf. kt. 000000-0000 krafist skaðabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 24.853,-, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu, frá tjónsdegi sem var 9. desember 2011, en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. M. 026-2011-2149.

Í málinu er að hálfu B-kk-ef B-kk-ef, hdl., f.h. Bólholts ehf., kt. 000000-0000 krafist skaðabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 1.643.668,- með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu, frá tjónsdegi sem var 9. desember 2011, en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. M. 026-2011-2149.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sín og var því farið með málin samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og þau tekin til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi, verjandi og lögmaður bótakrefjenda höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði, ákvörðun viðurlaga og framkomnar skaðabótakröfur. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærum.

Ákærði er fæddur í maí árið 1988. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum átta sinnum verið gerð refsing frá árinu 2008. Þau brot sem hafa áhrif við ákvörðun refsingar nú eru eftirfarandi: Þann 4. janúar 2008 gekkst ákærði undir sátt til greiðslu sektar fyrir ölvunarakstur og var sviptur ökuréttindum í 12 mánuði. Þann 28. september 2012 gekkst ákærði undir sátt til greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Þann 23. júlí 2013 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir fíkniefnaakstur og sviptur ökuréttindum í 2 ár. Þann 5. febrúar 2014 var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára fyrir líkamsárás og brot gegn valdstjórninni. Þann 10. febrúar 2015 var framangreindur dómur frá 5. febrúar 2014 dæmdur upp og ákærði einnig dæmdur fyrir þjófnað og var refsing hans ákveðin 12 mánaða fangelsi þar af 9 mánuðir skilorðsbundnir. Brot ákærða nú samkvæmt ákæru útgefinni 22. maí 2012, voru framin þann 9. desember 2011 áður en hann gekkst undir sátt þann 28. september 2012 og áður en framangreindir dómar voru kveðnir upp. Verður ákærða því gerður hegningarauki skv. 78. gr. almennra hegningarlaga um þau brot. Brot ákærða samkvæmt ákæru útgefinni 13. janúar 2015 var framið þann 15. maí 2014 og er hegningarauki við dóm dags. 10. febrúar 2015. Við ákvörðun refsingar verður að horfa til þess um ákæru um þjófnaða, að verðmæti þýfis í þeim innbrotum var nokkuð auk þess sem sú aðferð sem beitt var við innbrotin hafði í för með sér töluvert tjón og þá voru innbrotin framin í félagi. Samkvæmt 244. gr. almennra hegningarlaga, skal refsing að jafnaði ekki vera lægri en 3 mánaða fangelsi eigi framangreindar forsendur við. Með brotum sínum nú hefur ákærði ítrekað eða í þriðja sinn brotið gegn 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Samkvæmt dómaframkvæmd hefur ítrekað brot umfram fyrstu ítrekun í för með sér 30 daga óskilorðsbundið fangelsi. Upplýst var fyrir dóminum að ákærði væri nú kominn í fasta vinnu og væri að breyta frá fyrri högum sínum sem hafi einkennst af neyslu auk þess sem hann játaði brot sín bæði fyrir lögreglu og fyrir dómi og ber að virða honum það til málsbóta. Þá verður að líta til þess að eldri ákæra þessa máls er verða þriggja ára gömul sem mun meðal annars orsakast af því að ekki hafi tekist að hafa uppi á ákærða á árinu 2012 og málið þá verið endursent til ákæruvaldsins. Engin skýring liggur hins vegar fyrir um drátt málsins á árunum 2013 til 2015 en á sama tíma var ákærði dæmdur þrívegis til refsinga sbr. það sem að framan greinir. Verður refsing sú sem ákærði fékk með dómi 10. febrúar sl. tekin upp og dæmd með þeirri refsingu sem honum verður nú gerð og refsing ákveðin í einu lagi, sbr. 60 og 78. gr. sbr. 77. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 14 mánuði, en rétt þykir samkvæmt því sem að framan greinir að skilorðsbinda refsinguna að hluta þannig að 11 mánuðir refsingarinnar skulu falla niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. hegningarlaga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga verður ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms að telja.

Ákærði hafnaði bótakröfum og krafðist aðallega frávísunar þeirra en til vara að þær yrðu lækkaðar verulega. Samkvæmt c. lið 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skulu dómkröfur kröfuhafa úr garði gerðar á sama hátt og í stefnu í einkamáli. Í bótakröfu Olíuverslunar Íslands hf. er ekki getið um heimilisfang kröfuhafa og ekki verður séð að öryggisstjóri þess félags hafi heimild samkvæmt lögum um meðferð einkamála nr. 91/1991, til þess að koma fram sem fyrirsvarsmaður Olíuverslunar Íslands. Er því ekki hjá því komist að vísa kröfunni frá dómi. Krafa Bólholts ehf. er dagsett 24. febrúar 2012 og er tjón þar áætlað að fjárhæð 2.010.000 króna. Efni þeirrar kröfu er ekki í samræmi við ákvæði 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008, en meðal annars fylgdu engin gögn kröfunni um málatilbúnað kröfuhafa. Ákæra málsins er gefin út þann 22. maí 2012 og þá er fjárhæð skaðabótakröfu sögð 1.643.668 krónur. Með bréfi dags. 14. júní 2012 sem ber yfirskriftina „Gögn vegna bótakröfu í sakamáli“ er krafan sögð hafa lækkað úr 2.010.000 krónum í 1.643.668 krónur og meðfylgjandi var einn reikningur fyrir hluta tjónsins. Með greinargerð kröfuhafa dags. 12. júlí 2012 sem lögð var fram í Héraðsdómi Reykjaness þann 16. júlí 2012 var krafan fyrst sett í það form sem ákvæði 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 áskilja, án þess þó að frekari gögn fylgdu kröfunni. Með vísan til framangreinds eru ekki tök á því að taka bótakröfu Bólholts ehf. til efnislegrar úrslausnar og verður henni því vísað frá dómi. Má í þessu sambandi benda á dóm Hæstaréttar frá 29. nóvember 2012 nr. 278/2012, þar sem skýrt kemur fram að einkaréttarlegar kröfur sem lagðar eru fram í sakamáli, skuli uppfylla áskilnað 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála þegar þeim er komið á framfæri við ákæruvaldið og verður ekki úr því bætt síðar við meðferð málsins sbr. 1. mgr. 173. gr. sömu laga.

Samkvæmt yfirlitum ákæruvaldsins er sakarkostnaður í ákæru útgefin 22. maí 2012, samtals 98.591 króna og sakarkostnaður ákæru útgefin 13. janúar 2015, samtals 122.265 krónur eða alls 220.856 krónur. Í ákæru útgefinni 22. maí 2012 er ekki gerð krafa um sakarkostnað og uppfyllir ákæran því ekki að þessu leyti ákvæði e. liðar 152. gr. laga nr. 88/2008 og er þeim sakarkostnaði því vísað frá dómi. Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærði dæmdur til að greiða annan sakarkostnað sem er samkvæmt yfirliti sækjanda, 122.265 krónur og þóknun skipaðs verjanda hans sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 14 mánuði, en fresta skal fullnustu 11 mánaða af refsingunni og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms að telja.

Bótakröfu Olíuverslunar Íslands er vísað frá dómi.

Bótakröfu Bólholts ehf. er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 422.265 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 300.000 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf