S-80/2012

Málið, sem dómtekið var 29. mars síðastliðinn, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 24. janúar 2012 á hendur „D-x-x K-x-x, kt. 000000-0000, Kópavogi fyrir líkamsárás, með því að hafa miðvikudaginn 20. júlí 2011 innandyra við Eldshöfða 5 í Reykjavík, slegið D-x-x G-x-x, kt. 000000-0000 hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að D-x-x hlaut brot á nefbeini, vanga- og kjálkabeinum og augntóttargólfi, og mar á augnknetti, augntóttarvefjum, augnloki og augnsvæði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981 og 111. gr. laga nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Brotaþoli krefur ákærða um greiðslu skaðabóta að fjárhæð 2.571.682 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga frá árásardegi til þess að mánuður er liðinn frá dagsetningu kröfunnar, 5. febrúar 2012, en dráttarvaxta frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði. Ákærði krefst þess að skaðabótakröfunni verði vísað frá dómi.

II

Í hádeginu 20. júlí 2011 voru lögreglumenn sendir að filmuísetningarverkstæði að Eldshöfða 5 í Reykjavík. Þar hittu þeir fyrir brotaþola og sambýliskonu hans. Brotaþoli sat á stól, blóðugur í andliti og með svima. Þau skýrðu svo frá að ákærði og sambýliskona hans hefðu komið á verkstæðið og hefði ákærði beðið brotaþola að gera eitthvað fyrir sig sem brotaþoli vildi ekki. Ákærði hefði þá slegið brotaþola einu sinni eða tvisvar í andlitið og eins hefði hann slegið sambýliskonuna í síðuna. Ákærði var farinn af vettvangi, en hann var yfirheyrður nokkrum dögum síðar af lögreglu. Hann neitaði að hafa slegið brotaþola, en kvað hann hafa ýtt við sér og hefði hann þá ýtt við honum. Brotaþoli, sem hafði verið að vinna inni í bíl, hefði dottið á hægri hliðina inni í bílnum og eins taldi ákærði hann hafa getað skollið upp undir þegar hann var að koma út úr bílnum.

Brotaþoli var fluttur á slysadeild. Þar skýrði hann svo frá að hann hefði verið sleginn eitt hnefahögg í vinstra kinnbein. Auk venjubundinnar skoðunar var tekin sneiðmynd af andlitsbeinum brotaþola. Myndin sýndi að brot var á „öllum veggjum kinnskúta vinstra megin og á gólfi og hliðarvegg augntóftar, brot á kinnboga vinstra megin og einnig í beinum aðlægt nefi og nefbrot. Þá var einnig brot í gegnum tanngarð í efri góm vinstra megin.“ Brotaþoli var greindur með augntóttargólfsbrot, brot á vanga- og kinnkjálkabeinum, brot á nefbeini, mar á augnknetti og augntóttarvefjum og mar á augnloki og augnsvæði. Þar eð um mikla áverka var að ræða var brotaþoli sendur til sérfræðinga og var hann lagður inn til aðgerða hjá þeim.

III

Ákærði neitaði sök við aðalmeðferð. Hann kannaðist við að hafa komið á vinnustað brotaþola umræddan dag ásamt sambýliskonu sinni. Þar hafi þau hitt brotaþola og sambýliskonu hans. Ákærði kvað brotaþola hafa verið að líma filmur innan á rúður í sendibíl. Brotaþoli hefði verið inni í bílnum, en sjálfur kvaðst ákærði hafa staðið fyrir utan hann að aftan. Konurnar hafi verið á netinu hinum megin við bílinn. Ákærði kvaðst hafa keypt sjónvarpstæki af brotaþola fyrir nokkrum árum, en í ljós hefði komið að það var stolið. Kvaðst ákærði hafa verið ósáttur við þetta og látið það heyrast í viðræðum við brotaþola. Ákærði kvaðst hafa beðið brotaþola um að skila peningunum sem hann hefði fengið fyrir tækið ella myndi ákærði snúa sér til lögreglunnar. Brotaþoli hefði verið mjög ósáttur við þetta og hefði reynt að leggja hendur á sig, en dottið á gólf bílsins sem var mjög blautt. Brotaþoli hefði staðið í bílnum og því verið hærra uppi en ákærði. Brotaþoli hefði komið í átt til sín og kvaðst ákærði þá hafa gripið um mitti brotaþola og ýtt honum frá sér áður en hann réðist á sig. Við þetta hefði brotaþoli dottið í gólfið, en ekki gat ákærði lýst því nánar. Ákærði kvaðst hafa spurt hvort ekki væri allt í lagi með hann. Sambýliskona brotaþola hefði síðan komið og farið að öskra á sig, en hann og sambýliskona sín hefðu farið. Ákærði kvaðst hafa séð blóð á brotaþola.

Brotaþoli bar að hafa verið við vinnu sína þennan dag við að líma filmur innan á rúður í sendibíl þegar ákærði hefði komið og þeir farið að ræða saman um hitt og þetta. Allt í einu hefði ákærði slegið sig með hnefanum eitt högg í vinstri vanga. Brotaþoli kvaðst hafa verið á hnjánum inni í bílnum sem hann var að vinna við og hefði ákærði slegið sig fyrirvaralaust. Ákærði hefði staðið fyrir utan opnar hliðardyr þegar hann sló sig. Brotaþoli kvað engan ágreining hafa verið þeirra á milli og kannaðist ekki við sjónvarpsviðskipti við ákærða. Kvað hann þá hafa verið að ræða saman í góðu. Hann kvaðst ekki hafa dottið og á gólfi bílsins hefði verið gúmmíklæðning til að koma í veg fyrir að það yrði hált. Eftir árásina hefði sambýliskona sín komið og reynt að draga sig frá ákærða sem hefði slegið hana. Skömmu síðar hefði lögreglan komið og svo sjúkralið, en ákærði og sambýliskona hans hefðu verið farin áður en lögreglan kom.

Sambýliskona brotaþola bar að hafa verið á vinnustað hans umræddan dag. Ákærði og sambýliskona hans hefðu komið í heimsókn og þær hefðu farið að ræða saman, en brotaþoli hefði haldið áfram að vinna og rætt við ákærða um leið. Brotaþoli hefði verið að vinna inni í litlum flutningabíl en ákærði hefði staðið fyrir utan. Stúlkurnar hefðu verið að tala saman, en þá kvaðst hún allt í einu hafa heyrt að ákærði hefði hækkað róminn og sagt „þú skilur ekki hvað þetta er“, en hún kvaðst ekki hafa tekið þetta alvarlega, enda hefðu þeir þekkst. Eins kvaðst hún hafa heyrt brotaþola segja „farðu bara burt, ég þarf að vinna“. Allt í einu kvaðst hún hafa heyrt eins og högg og farið að sjá hvað hefði gerst og þá séð brotaþola liggjandi inni í bílnum og hefði blætt úr nefi hans. Ákærði hefði staðið fyrir utan bílinn með krepptan hnefa, skjálfandi af reiði. Hún kvaðst hafa farið að sinna brotaþola og sagt ákærða að fara, en hann vildi það ekki og kvaðst hún þá hafa ýtt honum í átt að útidyrunum. Í því hefði ákærði ráðist á sig, slegið sig í andlitið, rifið í föt sín og talað til sín ljótum orðum. Ákærði hefði svo ýtt sér út í horn og sparkað í sig. Þá hefði sambýliskona hans komið honum í burtu. Hún kvað brotaþola ekki hafa getað skýrt sé frá málavöxtum, enda hefði hann ekki getað opnað munninn. Hún kvaðst ekki hafa séð ákærða slá brotaþola.

Sambýliskona ákærða bar að þau hefðu litið við hjá brotaþola og sambýliskonu hans þennan dag. Þau hefðu fyrst rætt öll saman en síðan hefðu þær stúlkurnar farið að skoða netverslun í tölvunni. Brotaþoli hefði farið inn í bíl og farið að líma filmur innan á rúðurnar, en ákærði hefði staðið fyrir utan og hefðu þeir verið að ræðast við. Hún kvað karlana hafa farið að hækka róminn og hefði heyrst hátt í þeim. Allt í einu hefði svo allt verið hljótt. Þeim hefði fundist þetta einkennilegt og gengið að bílnum. Þar hefðu þær séð brotaþola fara út úr bílnum og vera mjög orðljótan við ákærða og eins hefði sambýliskona brotaþola verið mjög orðljót. Hún hefði rekið þau út úr húsinu og sagt að þau myndu fá að gjalda fyrir það sem gerðist. Hún kvað brotaþola hafa haldið um andlitið þegar hún sá hann koma út úr bílnum. Hún kvaðst ekki hafa séð ákærða slá brotaþola.

Lögreglumaður, sem kom á vettvang og ritar frumskýrslu málsins, bar að á vettvangi hafi brotaþoli verið slasaður og einnig hafi sambýliskona hans verið þar. Þau skýrðu frá því að maður hefði komið og slegið brotaþola. Hann kvaðst hafa séð áverka á andliti brotaþola og eins hefði hann verið blóðugur. Brotaþoli hefði setið og verið vankaður. Hann og sambýliskonan gátu greint frá hver hefði verið valdur að áverkanum.

Annar lögreglumaður bar að á vettvangi hefði brotaþoli setið alblóðugur á stól og eins hefði verið blóð á gólfinu og smávegis í bílnum. Sambýliskona hans var einnig á vettvangi. Brotaþoli skýrði frá því að ákærði hefði veitt sér áverkann, en þeir þekktust.

Háls- nef- og eyrnalæknir, sem hafði brotaþola til meðferðar eftir að hann hafði verið á slysadeild, bar að áverkar hans hefðu verið þeir sem lýst er í ákæru. Hann kvaðst og hafa gert aðgerð á honum og rétt kinnbeinsbrot og fest beinin. Læknirinn kvað brotaþola hafa skýrt svo frá hjá læknum að hann hefði verið sleginn einu hnefahöggi á vinstri kinn og samrýmist áverkarnir þeirri frásögn hans. Um sé að ræða dæmigerðar afleiðingar hnefahöggs, en ósennilegt sé að menn fái svona áverka við að detta eða reka sig utan í. Byggði hann þessa ályktun á myndum af brotunum og eins af ljósmyndum sem teknar voru af brotaþola, en á þeim sjáist ekki áverkar sem dæmigerðir séu fyrir þá sem detta eða rekast utan í. Áverkarnir bendi eindregið til þess að höggið hafi verið verulegt. Læknirinn kvað áverkann ekki vera alvarlegan, en hann gæti haft truflandi áhrif á lífsgæði brotaþola. Ef ekkert hefði verið aðhafst hefði áverkinn gróið, en brotaþoli verið skakkur. Þá kvað hann að svo virtist sem höggið hefði komið frá hlið og aðeins ofan frá.

Læknirinn, sem tók á móti brotaþola á slysadeild og ritaði framangreint vottorð, staðfesti það og bar að brotaþoli hefði skýrt svo frá að hann hefði verið sleginn hnefahöggi. Hann hefði verið með áverka í andliti og mar í kringum vinstra auga. Áverkar brotaþola samrýmdust því að hann hefði verið sleginn hnefahöggi í andlitið. Brotaþoli gæti líka hafa verið sleginn með stólpa eða einhverju því um líku, en læknirinn kvaðst telja líklegast að hann hefði fengið hnefahögg. Þá myndi hann og hafa borið einhverjar menjar á húð hefði hann dottið. Þá styðji skekkjan á nefinu það að hann hafi verið sleginn. Þá var það mat læknisins að um alvarlegan áverka hefði verið að ræða.

IV

Ákærði og sambýliskona hans komu á vinnustað brotaþola 20. júlí síðastliðinn, en þar var einnig sambýliskona brotaþola. Konurnar fóru í tölvuna en ákærði og brotaþoli voru við sendibíl, sem brotaþoli var að vinna í. Stóð ákærði fyrir utan en brotaþoli var inn í flutningsrými bílsins. Eins og rakið var ber brotaþoli að ákærði hafi slegið sig hnefahöggi fyrirvaralaust, en ákærði neitar sök og kveður brotaþola hafa reynt að leggja á sig hendur eins og rakið var. Kvað ákærði brotaþola hafa dottið á gólf bílsins, en við yfirheyrslu hjá lögreglu kvað hann brotaþola einnig hafa getað rekið sig upp undir. Framburður kvennanna er að mestu samhljóða um að karlarnir hafi verið að ræða saman og haft hátt, en svo hafi komið þögn og þá hafi þær farið að sjá hvað um væri að vera. Hvorug þeirra sá ákærða slá brotaþola, en þegar þær komu að þeim kvaðst sambýliskona brotaþola hafa séð hann liggjandi í bílnum og hefði blætt úr nefi hans. Ákærði hefði staðið fyrir utan bílinn með krepptan hnefa, skjálfandi af reiði. Sambýliskona ákærða kvað brotaþola hafa haldið um andlitið þegar hann kom út úr bílnum. Brotaþoli skýrði sambýliskonu sinni frá því að ákærði hefði slegið sig og eins lögreglumönnum sem komu á vettvang. Þá skýrði hann frá því að slysadeild að hann hefði verið sleginn hnefahöggi. Framburður læknanna, sem skoðuðu brotaþola, var á þá lund að brotaþoli hefði verið sleginn, en ekki að hann hefði fengið áverkann við að detta.

Samkvæmt því, sem nú hefur verið rakið, er það niðurstaða dómsins að leggja til grundvallar framburð brotaþola sem fær stuðning í framburði sambýliskonu hans og að hluta til í framburði sambýliskonu ákærða. Enn fremur er til þess að líta að brotaþoli skýrði bæði lögreglumönnum á vettvangi frá því að ákærði hefði slegið sig og eins greindi hann læknum frá því að hann hefði verið sleginn hnefahöggi í andlitið. Þá var það samdóma álit þeirra lækna, sem skoðuðu og önnuðust ákærða að langlíklegast væri að áverki hans stafaði af hnefahöggi en ekki því að hann hefði fallið. Loks er til þess að líta að brotaþoli hlaut áverkann þegar hann og ákærði voru tveir einir að ræðast við og er því engum öðrum en ákærða til að dreifa sem gæti hafa valdið áverkanum. Ákærði verður því sakfelldur samkvæmt ákærunni, en brot hans er þar rétt fært til refsiákvæðis.

Ákærði var sektaður fyrir þjófnað 21. júlí 2011. Honum verður því dæmdur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, og er refsing hans hæfilega ákveðin 5 mánaða fangelsi sem bundin skal skilorði eins og í dómsorði segir.

Skaðabótakrafa brotaþola sundurliðast sem hér segir:

1. Sjúkrakostnaður kr. 500.000

2. Annað fjártjón kr. 40.000

3. Þjáningabætur kr. 58.330

4. Tímabundið atvinnutjón kr. 460.809

5. Miskabætur kr. 1.000.000

6. Lögmannskostnaður kr. 512.543

Samtals kr. 2.571.682

Til stuðnings kröfu í 1. lið hefur brotaþoli lagt fram reikninga að fjárhæð 19.408 krónur og verður ákærði dæmdur til að greiða honum þá upphæð en kröfuliðnum að öðru leyti vísað frá dómi. Annað fjártjón samkvæmt 2. lið er vegna skemmda á fötum og kostnaðar við að þrífa blóð af bílnum. Þessi liður er engum gögnum studdur og verður honum vísað frá dómi. Krafa um þjáningabætur byggist á því að brotaþoli hafi verið veikur í skilningi 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 í 1 mánuð. Þar af hafi hann verið 7 daga rúmliggjandi. Fallast má á að hann hafi verið rúmliggjandi heima til viðbótar þeim dögum er hann dvaldi á sjúkrahúsi og er hæfilegt að dæma honum bætur fyrir 7 daga eða 21.070 krónur. Að öðru leyti er krafan vanreifuð og verður henni vísað frá dómi. Til stuðnings kröfu um atvinnutjón hefur brotaþoli lagt fram gögn um virðisaukaskattskylda veltu fyrirtækis síns. Annars vegar fyrir tímabilið maí til júní 2011 og hins vegar fyrir tímabilið júlí til ágúst og september til október. Önnur gögn hefur brotaþoli ekki lagt fram til stuðnings þessum kröfulið og á grundvelli þeirra einna er ekki hægt að slá því föstu að minnkandi velta sé af völdum árásar ákærða. Kröfuliðurinn er því vanreifaður og verður honum vísað frá dómi. Miskabætur til brotaþola eru hæfilega ákveðnar 500.000 krónur. Samkvæmt þessu verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 540.478 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir. Ákærða var birt bótakrafan 9. febrúar 2012 og miðast upphafstími dráttarvaxta við þann dag er liðnir voru 30 dagar frá þeim degi. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola málskostnað eins og í dómsorði greinir en dómurinn hafnar því að greiða honum lögmannskostnað samkvæmt gjaldskrá lögmannsstofu lögmanns hans.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, D-x-x K-x-x, sæti fangelsi í 5 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði D-x-x G-x-x 540.478 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 20. júlí 2011 til 9. mars 2012 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 200.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 41.400 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns, G-kk-ef H-kk-ef hdl., 282.375 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf