S-666/2022

I Mál þetta, sem dómtekið var 16. maí sl., er höfðað af héraðssaksóknara með ákæru útgefinni 31. mars 2022 á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000- 0000, [...].

Undir rekstri málsins var ákæran leiðrétt en tilgreindir mánuðir í töflu í ákærulið 2 voru ekki réttir. Leiðrétt ákæra dags. 16. maí 2022 var lögð fram við þingfestingu málsins sama dag og gerði ákærði ekki athugasemdir við það.

Ákærða er gefið að sök meiri háttar brot gegn skattalögum í rekstri einkahlutafélagsins HÍH verktakar ehf, kt. 000000- 0000, nú þrotabú, rekstrarárin 2018 og 2019, sem daglegur stjórnandi og stjórnarmaður allt tímabilið og framkvæmdastjóri og prókúruhafi frá 8. janúar 2020, með því að hafa:

1. Eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum einkahlutafélagsins á lögmæltum tíma vegna tímabilanna september – október rekstrarárið 2018 og júlí – ágúst til og með nóvember – desember rekstrarárið 2019, og eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimta bar í rekstri einkahlutafélagsins, vegna uppgjörstímabilanna september – október og nóvember – desember 2018 og mars apríl til og með nóvember – desember 2019, í samræmi við IX. kafla laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, samtals aðfjárhæð kr. 19.481.833 sem sundurliðast sem hér greinir:

Árið 2018 september - október

kr. 4.729.090 nóvember - desember

kr. 1.367.615 kr. 6.096.705

Árið 2019 mars- apríl kr. 1.955.803 maí- júní kr. 2.593.085 júlí- ágúst kr. 4.445.915 september - október kr. 2.062.083 nóvember - desember kr. 2.328.242 kr.

13.385.128

Samtals kr.

19.481.833

2. Eigi staðið skil á skilagreinum félagsins vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilanna nóvember rekstrarárið 2018 og maí til og með ágúst og október til og með desember rekstrarárið 2019, og eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma, í samræmi við fyrirmæli III. kafla laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins, vegna greiðslutímabilanna nóvember og desember rekstrarárið 2018 og apríl til og með desember rekstrarárið 2019, samtals að fjárhæð kr. 17.210.703 sem sundurliðast sem hér greinir:

Árið 2018

Nóvember kr. 2.843.559

Desember kr. 1.356.348 kr. 4.199.907

Árið 2019

A príl kr. 2.266.978

Maí kr. 1.854.935

Júní kr. 1.611.273

Júlí kr. 1.472.891

Ágúst kr. 1.007.035

September kr. 1.342.568

Október kr. 1.459.450

Nóvember kr. 1.364.710

Desember kr. 630.956 kr. 13.010.796

Samtals kr.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 1. tölulið teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 2. tölulið ákæru teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

II

Farið var með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærði hefur skýlaust játað sakargiftir og telur dómari ekki ástæðu til að draga í efa að játningin sé sannleikanum samkvæm enda er hún í samræmi við rannsóknargögn málsins. Málið var því tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Verjandi ákærða krefst þess að hann verði dæmdur til þeirrar vægustu refsingar sem lög frekast heimila og verði dæmd fangelsisrefsing verði hún skilorðsbundin að öllu leyti. Þá krefst verjandinn málsvarnarlauna samkvæmt mati dómsins sem taki einnig til starfa hans á rannsóknarstigi málsins.

Í ákæru eru brot ákærða talin varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda. Ef brot gegn tilvitnuðum ákvæðum laga um virðisaukaskatt og staðgreiðslu opinberra gjalda teljast stórfelld varða þau einnig við 1. mgr. 262. gr. hegningarlaganna, sbr. niðurlag 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 og niðurlag 1. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987. Samkvæmt 3. mgr. 262. gr. hegningarlaganna telst verknaður meiriháttar ef brot lýtur að verulegum fjárhæðum, ef verknaður er framinn með sérstaklega vítaverðum hætti eða að aðstæður auka mjög á saknæmi brotsins, svo og ef maður, hefur áður verið dæmdur sekur fyrir sambærileg brot.

Samkvæmt 5. mgr. 41. gr. laga nr. 50/1988, sbr. 32. gr. f. laga nr. 29/2021, getur skattrannsóknarstjóri vísað máli til rannsóknar lögreglu af sjálfsdáðum eða í samræmi við fyrirmæli ríkissaksóknara um rannsókn og saksókn vegna skattalagabrota.

Samkvæmt fyrirmælum ríkissaksóknara nr. 6/2021 frá 25. ágúst 2021 skal skattrannsóknarstjóri vísa málum til lögreglu ef rökstuddur grunur er um að fjárhæð samanlagðra vangreiddra og/eða undandreginna skatta og/eða gjalda vegna refsiverðra skattalagabrota nemi hærri fjárhæð en samtals 50.000.000 króna. Einnig skal vísa málum til rannsóknar lögreglu ef rökstuddur grunur er um að verknaður hafi verið framinn með sérstaklega vítaverðum hætti, eða við aðstæður sem auka mjög á saknæmi brotsins, enda þótt fjárhæðin sé lægri en 50.000.000 króna. Í athugasemdum með frumvarpi, sem varð að lögum nr.29/2021, segir m. a. að í fyrirmælum ríkissaksóknara felist mat á því hvaða brot teljist meiri háttar í skilningi 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þannig að þeim verði vísað strax til rannsóknar og ákærumeðferðar. Af þessu þykir mega draga þá ályktun að brot teljist ekki meiri háttar nema undandregnir skattar og gjöld nemi hærri fjárhæð en 50.000.000 króna. Við úrlausn þessa máls þykir rétt að taka tillit til þessa þó atvik hafi orðið áður en lög nr. 29/2021 tóku gildi enda er það ákærða í hag. Í þessu sambandi má hafa hliðsjón af 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ofanrituðu er undandreginn skattur HÍH verktaka ehf., sem ákærði ber ábyrgð á, lægri en sú fjárhæð sem miða skal við þegar skattayfirvöld vísa málum til rannsóknar hjá lögreglu. Þá eru ekki aðrar ástæður fyrir hendi sem auka mjög á saknæmi brotsins þannig að það verði talið varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Verður því talið að brot ákærða varði aðeins við 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987. Hefur ákærði unnið sér til refsingar samkvæmt því.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður hlotið refsingu. Hann játaði brot sín afdráttarlaust fyrir dómi og verður tekið tillit til þess við ákvörðun refsingar. Þykir refsing hans því hæfilega ákveðin sem því næst tvöföld sú skattfjárhæð sem undan var dregin að teknu tilliti til þess að hluta þeirra skilagreina sem varða undandreginn skatt var skilað á réttum tím. Ákærði greiði því sekt til ríkissjóð að fjárhæð 70.500.000 krónur og greiðist sektin ekki innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja skal ákærði sæta fangelsi í 12 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, sem teljast hæfilega ákveðin með hliðsjón af umfangi málsins 500.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Málsvarnarlaunin taka einnig til starfa verjandans á rannsóknarstigi málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins sótti málið H-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf saksóknarfulltrúi.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, D-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, greiði sekt til ríkissjóðs 70.500.000 krónur og greiðist sektin ekki innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja skal ákærði sæta fangelsi í 12 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 500.000 krónur.

I-kk-nf T-kk-nf