S-88/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 15. september, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefinni 6. maí 2016, á hendur X. Ákæran er „fyrir eftirtalin hegningar- og umferðarlagabrot:

I.

Með því að hafa mánudaginn 20. apríl 2015, ekið bifreið af gerðinni Audi um Vesturlandsveg skammt frá Fiskilæk í Hvalfjarðarsveit, með skráningarnúmerið [...], á bifreiðinni, en það skráningarnúmer átti að vera á bifreið af gerðinni Nissan Almera og skráningarnúmer bifreiðarinnar sem ákærði ók átti að vera [...], en það hafði verið lagt inn hjá Frumherja og bifreiðin því án réttra skráningarnúmera og án ábyrgðartryggingar þegar ákærði var stöðvaður. Telst þetta varða við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 63. gr., 91. gr. og 92. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 17. gr., sbr. 1. mgr. 19. gr. reglugerðar nr. 751/2003 um skráningu ökutækja.

II.

Með því að hafa sunnudaginn 3. maí 2015, verið með þessa sömu Audi bifreið á bifreiðastæði fyrir utan dvalarstað sinn að Kotárgerði, en þá var hann með skráningarnúmerið [...] á bifreiðinni, en því skráningarnúmeri hafði verið stolið af bifreið af gerðinni Ford Ka, en sú bifreið stóð á verkstæði í Hafnarfirði. Telst þetta varða við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Með því að hafa miðvikudaginn 24. júní 2015, verið með þessa sömu bifreið á bifreiðastæði við Skipagötu 12 á Akureyri, en þá var hann með skráningarnúmerið [...], sem stolið hafði verið af bifreið af gerðinni Renault Magan í Reykjavík og fyrir að aka bifreiðinni án réttra skráningarnúmera og án ábyrgðartryggingar frá heimili sínu í miðbæ Akureyrar þar sem hann lagði bifreiðinni skammt frá vinnustað sínum. Telst þetta varða við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 63. gr., 91. gr. og 92. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 17. gr., sbr. 1. mgr. 19. gr. reglugerðar nr. 751/2003 um skráningu ökutækja.“

Ákærði kom fyrir dóm og játaði sök samkvæmt ákærunni. Með játningunni, sem fær stoð í gögnum málsins og engin ástæða þykir vera til að draga í efa telst ákærði sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar, en háttsemi hans er í ákæru rétt færð til refsiheimilda.

Ákærða hefur áður verið gerð refsing fyrir umferðarlagabrot en með dómi í nóvember 2012 var hann meðal annars sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 4. gr. umferðarlaga. Fram kom hjá ákærða fyrir dómi að hann hefði, frá því atvik málsins urðu, breytt um líferni. Hann hefði leitað sér aðstoðar og væri nú mun betur staddur en áður. Þá væri hann í fastri vinnu og vel það. Lýsti hann mikilli iðrun sinni vegna brotanna. Verður horft á þetta allt og einnig skýlausa játningu ákærða. Refsing ákærða ákveðst tveggja mánaða fangelsi og 40.000 króna sekt til ríkissjóðs. Fullnustu fangelsisrefsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði skal hins vegar sæta fjögurra daga fangelsi verði sektin ekki greidd innan fjögurra vikna. Ekki leiddi sakarkostnað af málinu.

E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi lögreglustjóra fór með málið af hálfu ákæruvaldsins. Þ-kk-nf D-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti tveggja mánaða fangelsi. Fullnustu fangelsisrefsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 40.000 króna sekt í ríkissjóð en fjögurra daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna.