S-1824/2011

Málið, sem dómtekið var 17. febrúar síðastliðinn, var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 5. desember 2011 á hendur „D-x-x J-x-x E-x-x P-x-x, og M-x-x D-x-x, fyrir sérstaklega hættulegar líkamsárásir, aðfaranótt föstudagsins 2. apríl 2010, í Ísafjarðarbæ, ákærðu báðir með því að hafa við Suðurtanga 2 sammælst um að veitast í sameiningu að R-kk-þgf F-kk-þgf H-kk-þgf, og H-kk-þgf F-kk-þgf H-kk-þgf, leita þeirra um götur bæjarins uns þeir mættust við Pollgötu 4, skipt þar með sér verkum og ráðist á þá með bareflum. Ákærði D-x-x J-x-x E-x-x með því að slá R-kk-þf F-kk-þf að minnsta kosti tvö högg með trékylfu í höfuðið og að minnsta kosti eitt högg með sama áhaldi í hægri hendi. Ákærði M-x-x með því að slá H-kk-þf F-kk-þf að minnsta kosti tvö högg í hægri handlegg með golfkylfu. R-kk-nf F-kk-nf hlaut af árásinni kúlu á miðju enni með blóðrisu í toppinn, kúlu hægra megin á aftanverðu höfði með blóðmarningi í toppinn og brot í fjærenda miðkjúku vísifingurs hægri handar. H-kk-nf F-kk-nf hlaut af árásinni bólgusvæði baka til yfir spíru með húðrispu og mari.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Dómkröfur:

1. Ákærðu verði dæmdir til refsingar.

2. Ákærðu verði dæmdir til greiðslu alls sakarkostnaðar.

3. Ákærðu sæti upptöku samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 69. gr. a. laga nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 149/2009, á trékylfu (munaskrárnúmer 82718/334633) og golfkylfu af gerðinni Spalding nr. 8 (munaskrárnúmer 76944/316705) sem ákærðu notuðu við framningu framangreindra brota og lögregla lagði hald á.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu R-kk-ef F-kk-ef H-kk-ef, er þess krafist að ákærðu D-x-x J-x-x E-x-x P-x-x, og M-x-x D-x-x, verði óskipt gert að greiða kröfuhafa skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð kr. 975.900 með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðbætur nr. 38/2001, frá 2. apríl 2010 til 2. maí 2010, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi og til greiðsludags.

Af hálfu H-kk-ef F-kk-ef H-kk-ef, er þess krafist að ákærðu D-x-x J-x-x E-x-x P-x-x, og M-x-x D-x-x, verði óskipt gert að greiða kröfuhafa skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð kr. 725.900 með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 2. apríl 2010 til 2. maí 2010, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákærðu neita sök og krefjast sýknu. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði. Ákærðu krefjast þess aðallega að skaðabótakröfunum verði vísað frá dómi, en til vara að þeir verði sýknaðir af þeim.

II

Málavextir eru þeir að ákærðu komu til Ísafjarðar fimmtudaginn 1. apríl 2010 ásamt bróður ákærða D-x-x og öðrum manni. Aðfaranótt föstudagsins voru þeir í samkvæmi í húsi við Suðurtanga 2 og kom þar til átaka. Ekki verður hér gerð grein fyrir þeim, en með ákæru 3. janúar 2011 voru brotaþolar ákærðir fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga fyrir að veitast sameiginlega að bróður ákærða D-x-x og valda honum verulegum áverkum. Með dómi Héraðsdóms Vestfjarða 30. júní 2011 voru brotaþolar sakfelldir að mestu fyrir það sem þeim var gefið að sök. Eftir að þessum átökum lauk héldu brotaþolar á brott úr samkvæminu og ákærðu fóru á brott í bíl. Þeir hittust síðan í Pollgötu og þar kom til þeirra átaka sem er ákæruefni málsins.

Brotaþolar leituðu læknis eftir átökin og í vottorði um áverka H-kk-ef F-kk-ef er haft eftir honum að hann hefði verið sleginn með golfkylfu í hægri framhandlegg, en hann hefði lent í stimpingum í húsi á Suðurtanga. Hann var vakandi og áttaður og engin merki um áverka á taugakerfi. „Á hæ. framhandlegg baka til yfir spíru var bólgusvæði 4x5 cm að stærð með húðrispu og byrjandi mari. Bein þreyfieymsli á þessu svæði en engin óbein eymsli, ekki grunur um beináverka. Á vi. hönd voru húðrispur yfir nærlið vi. þumals og önnur yfir öðru miðhandarbeini handarbaksmegin.“ Síðar í vottorðinu segir að sljótt áhald hafi orsakað áverkann á hægri hönd en ekki sé hægt segja til um hvað hafi orsakað áverkann á þá vinstri. Þá segir að sennilegast hafi verið um tvær atlögur að ræða. Í vottorðinu um R-kk-þf F-kk-þf er haft eftir honum að hann hefði „lent í slagsmálum í húsi niður á Suðurtanga er hann hafi ætlað að grípa inn í slagsmál þar sem hafnaboltakylfu var beitt. Hann sagðist hafa fengið glerbrot í hæ. hönd sína, hann var með sár handarbaksmegin yfir nærlið hæ. vísifingurs og það var sár lófamegin yfir fjærlið þriðja fingurs sömu handar. R-kk-nf var enn fremur með kúlu á miðju enni uppi við hársvörð sem var 2x1 cm að stærð, blóðrisa í toppinn. Það var önnur kúla hæ. megin yfir parietal occiptal svæði, sú var 4x5 cm að stærð með blóðmarningi í toppinn. Við skoðun á hæ. hönd kom í ljós að R-kk-nf gat ekki rétt úr vísifingri og kom í ljós að réttisin fingursins var í sundur.“ Síðar í vottorðinu segir að gera megi ráð fyrir að R-kk-nf hafi fengið tvö högg á höfuð og væntanleg eitt högg á hægri hönd og tvisvar hefði eggvopni verið beitt gegn hægri hönd. Þá segir að áverkar „á höfði svo og sá áverki er leiddi til brots á hæ. löngutöng er væntanlega eftir högg frá sljóum hlut þar sem ekki var um neina teljandi húðárverka á þessum svæðum að ræða og á höfði aðeins blæðing í efstu lög húðar. Áverkar sem leiddu til sinaskaða og skurða á fingrum hæ. handar voru eftir eggvopn, mjög sennilegast gler eftir útliti sársins lófamegin á löngutöng að dæma.“

III

Ákærði M-x-x kvaðst hafa verið með meðákærða, bróður hans og kærustu á Ísafirði í umrætt skipti, en þar hefði meðákærði þekkt margt fólk. Þeim hefði verið boðið í samkvæmi og þegar því lauk hefði þeim verið boðið í heimahús. Í þessu húsi hefði bróðir meðákærða orðið fyrir árás af hálfu brotaþola. Ákærði kvaðst hafa farið út með stúlku og hefði meðákærði þá komið og sagt að búið væri að skera bróður sinn og viljað fá bíllykil sem meðákærði hefði svo látið kærustu sína fá. Kærastan hefði svo ekið af stað og kvaðst ákærði hafa setið aftur í en meðákærði fram í. Skömmu síðar hefðu þau svo séð brotaþola á gangi og hefðu þeir verið að tala í síma. Meðákærði hefði þá sagt kærustunni að stöðva bílinn og farið út og að brotaþolum og hefðu þeir farið að slást. Brotaþolar hefðu fallið í götuna og hefði meðákærði staðið yfir öðrum þeirra en hinn hefði þá komið að meðákærða og ráðist á hann. Ákærði kvaðst þá hafa farið út og blandast í slagsmálin með því að taka á þeim brotaþola, sem hafði ráðist á meðákærða. Slagsmálin hefðu þróast þannig að brotaþolar hefðu hlaupið á brott og náð í kylfu. Þegar hér var komið sögu kvað ákærði sig og meðákærða hafa hlaupið til baka til bílsins og náð hvor í sína golfkylfu úr skottinu og hlaupið aftur að brotaþolum sem þá voru farnir. Ákærði kvað þá ekki hafa náð brotaþolum og því ekki barið þá með kylfunum. Eftir þetta hefðu þeir farið til baka til hússins, en þá hafði bróðir meðákærða verið fluttur á sjúkrahús. Ákærði neitaði að hann og meðákærði hefðu ráðist hvor á sinn brotaþola, heldur hefði hann hjálpað meðákærða í þennan stutta tíma sem slagsmálin hefðu staðið. Í þeim hefði hann kýlt annan brotaþola og hefði hann kýlt sig á móti. Á sama hátt hefði meðákærði slegist við hinn brotaþola. Ákærði neitaði að hafa slegið brotaþola með golfkylfu. Hann kvaðst ekki hafa séð meðákærða slá brotaþola með kylfu. Ákærði kvaðst ekki vita við hvorn brotaþola hann lenti í átökum.

Ákærði D-x-x bar að hafa verið á Ísafirði umrædda nótt, en þangað hefði hann farið með bróður sínum og fleira fólki. Þá hefði hann einnig hitt þar kærustu sína, sem þá var. Þau hefðu verið á dansleik og þá séð fyrrum kærasta hennar, annan brotaþola. Til að komast hjá leiðindum hefðu þau farið og farið í samkvæmi hjá kunningja þeirra. Skömmu seinna kom fyrrum kærastinn þangað með félögum sínum. Ákærði kvaðst hafa sagt við hann að hann vildi ekkert vesen, en ef það væri þá skyldu þeir gera út um það. Þrátt fyrir þetta hefðu brotist út slagsmál í samkvæminu og hefðu brotaþolar ráðist á bróður sinn og slasað hann. Ákærði kvað sér hafa verið haldið frá slagsmálunum og hefði hann ekki getað hjálpað bróður sínum. Um 5 mínútum eftir að slagsmálunum lauk kvað ákærði að annar brotaþola hefði hringt í sig og spurt hvar hann væri og hvort hann vildi ekki hitta sig. Ákærði kvaðst ekkert sérstaklega hafa ætlað að hitta brotaþola heldur fara upp á sjúkrahús að hitta bróður sinn, en á leiðinni hefði hann séð þá gangandi á götu og ákveðið að tala við þá. Hann kvaðst hafa farið út úr bílnum og hjólað í annan þeirra og slegið hann. Hann hefði verið með kylfu en neitaði að hafa slegið með henni. Hann kvaðst hafa fleygt kylfunni en annar brotaþola hefði tekið hana. Ákærði kvaðst ekki vita hvort meðákærði hefði verið með kylfu og ekki kvaðst hann hafa séð hann í átökum. Þá kvað hann kunningja sinn, sem kom með honum til Ísafjarðar, hafa komið með golfkylfur með sér.

Fyrrum kærasta ákærða D-x-x bar að hann hefði komið óvænt vestur og hefðu þau farið út að skemmta sér. Á veitingastað hefðu þau séð brotaþola, en annar þeirra er fyrrum kærasti hennar. Kvaðst hún hafa séð að hann reiddist komu þeirra. Þau hafi síðar farið í samkvæmi með fleira fólki og þar hefði hún og ákærði setið nálægt eldhúsinu, en meðákærði hefði þá verið úti í bíl með stúlku. Eftir nokkra stund hefðu brotaþolar komið og það fyrsta sem þeir sáu var hún og ákærði. Hún kvaðst hafa séð að brotaþolinn H-kk-nf F-kk-nf, sem var fyrrum kærasti hennar, hafi verið mjög reiður þrátt fyrir að sambandi þeirra hefði lokið hálfu ári áður. Hann hefði hrópað yfir samkvæmið „heldur þú að þetta sé kærastan þín“ og eitthvað fleira í þeim dúr. Þetta hefði gerst þrátt fyrir að ákærði hefði verið búinn að taka í hönd brotaþola og segja að hann vildi enga árekstra þeirra í milli. Þrátt fyrir þetta höfðu hafist þarna ýfingar og slagsmál og slasaðist bróðir ákærða í þeim. Eftir þetta fóru þau tvö niður og hittu þar meðákærða. Í framhaldinu hefðu brotaþolar hringt í sig, en þegar hún svaraði ekki hefðu þeir hringt í ákærða sem hefði brugðist illa við. Hún bar að erindi brotaþola hefði verið að þeir vildu klára málin og sagst vera hér. Hún kvað sig, ákærðu og einn mann til hafa farið á staðinn, sem brotaþolar höfðu gefið upp og hefði hún ekið. Þar hefðu brotaþolar verið á gangi á götunni. Hún kvaðst hafa stansað og hefðu ákærðu þá viljað fara beint út úr bílnum, en þeir voru mjög reiðir. Í bílnum hefðu verið golfkylfur, enda væri maðurinn, sem með þeim var, nánast atvinnumaður í golfi. Ákærðu hefðu nú hlaupið út úr bílnum og í átt að brotaþolum sem hefðu tekið á móti. Hún kvað ákærðu hafa opnað skottið og tekið kylfur með sér, en þeim hefði strax verið fleygt í götuna og kvaðst hún ekki hafa séð ákærðu slá brotaþola með kylfum. Átök ákærðu og brotaþola hefðu verið slagsmál með höndum og fótum. Brotaþolar hefðu fallið fljótt í götuna, en brátt hefði borið að bíl og hefðu brotaþolar farið með honum. Síðan kvað hún þau hafa farið á sjúkrahúsið að huga að líðan bróður ákærða. Hún kvaðst hafa setið í bílnum allan tímann og eins hefði maðurinn, sem var með golfkylfurnar, setið í baksætinu fyrir aftan sig og ekki farið út meðan slagsmálin stóðu.

Annar brotaþola, R-kk-nf F-kk-nf, bar að eftir fyrri slagsmálin hefðu þeir brotaþolar verið ásamt 2 kunningjum sínum fyrir framan apótekið þegar bíll hefði komið að og hefðu ákærðu verið í honum. Ákærði M-x-x hefði ráðist á bróður sinn með golfkylfu en ákærði D-x-x hefði ráðist á sig með afsöguðum biljarðkjuða og slegið sig með honum í höfuðið. Hann kvaðst hafa fallið í götuna og hefði ákærði þá lamið sig. R-kk-nf kvaðst hafa náð kjuðanum af ákærða og hlaupið í burtu og komist í bíl og hefði sér verið ekið heim. Hann kvaðst þá enn hafa verið með kjuðann í höndunum. Þaðan fór hann á sjúkrahús. Hann kannaðist ekki við að hringt hefði verið í ákærðu. R-kk-nf F-kk-nf kvaðst ekki hafa séð átök bróður síns og ákærða M-x-x. R-kk-nf F-kk-nf kvaðst hafa getað fengið skurð á handarbakið í fyrri átökunum, en aðra áverka hefði hann fengið í átökum við ákærða D-x-x.

Hinn brotaþolinn, H-kk-nf F-kk-nf, bar að tveir menn hefðu ráðist á sig og bróður sinn, annar með golfkylfu og hinn með afsagaðan biljarðkjuða. Upphaf þessa hefðu verið átök í heimahúsi og hefði hann verið eitthvað blóðugur á hendi eftir þau átök. Eftir að þessum átökum lauk kvaðst hann hafa verið á gangi með bróður sínum og öðrum manni til þegar ákærðu hefðu komið á bíl og ráðist á þá. Ákærði M-x-x hefði ráðist á sig með golfkylfu og barið sig með henni 3-4 högg í hægri handlegg og mjöðm. H-kk-nf kannaðist við að hafa átt símtal við ákærða D-x-x fyrir átökin, en mundi ekki um hvað þeir ræddu. Þá kannaðist hann ekki við að hafa tekið á móti ákærða heldur hefði hann lagt á flótta tiltölulega fljótt og komist í bíl sem hefði ekið sér að sjúkrahúsinu. H-kk-nf kvaðst ekki geta lýst átökunum sem bróðir hans lenti í. H-kk-nf kvað þáverandi kærustu ákærða D-x-x hafa áður verið kærustu sína og líklegast hafi hann ekki verið búinn að jafna sig á sambandsslitunum og kunni það að hafa átt sinn þátt í þessum átökum öllum.

Móðir brotaþola bar að sonur hennar, R-kk-nf F-kk-nf, hefði komið heim um nóttina alblóðugur og slasaður. Hann hefði haldið á blóðugri kylfu og sagt „ég held þeir séu með H-kk-þf“. Í því hefði stöðvað bíll og ákærði D-x-x komið út úr honum. Hún kvaðst hafa ætlað að ræða við fólkið, en bílstjórinn hafi verið fyrrgreind kærasta. Bíllinn hefði hins vegar brunað af stað. Hún hefði því næst ekið syni sínum á sjúkrahús og þar hitt hinn son sinn. Hún kvaðst hafa komið kylfunni, sem var afsagaður kjuði, til lögreglunnar. Hún kvaðst aldrei hafa séð hann áður og hann hefði ekki komið af sínu heimili.

Kunningi brotaþola kvað sig og brotaþola hafa verið að koma úr samkvæmi þegar bíll hafi komið að þeim þar sem þeir voru á göngu heim til sín. Út úr bílnum hefði ákærði D-x-x komið og annar strákur til og hefði ákærði hlaupið á eftir öðrum brotaþolanum með golfkylfu en ekki kvaðst hann muna eftir að hafa séð ákærða berja brotaþola með henni. Hinn hefði ráðist á hinn brotaþolann með afsöguðu priki og lamið hann nokkrum sinnum í höndina, en brotaþoli hefði tekið prikið af honum og farið með það heim til sín. Hann kvað mennina hafa komið út úr bílnum með barefli. Í bílnum hefðu hins vegar setið kærasta ákærða D-x-x og einn maður. Kunninginn kvað átökunum hafa lokið með því að brotaþolar hefðu hlaupið á brott og heim til sín. Hann kvaðst ekki muna þessa atburði vel, en hann hefði gefið skýrslu hjá lögreglu og þeir þá verið honum í fersku minni. Hann kvaðst ekki muna eftir hringingum milli brotaþola og ákærðu.

Annar kunningi brotaþola bar að hafa mætt R-kk-þgf F-kk-þgf um nóttina. Hann hefði verið hlaupandi í átt að apótekinu og annar ákærðu hefði elt hann með golfkylfu, en ekki vissi hann hvor þeirra það var. Þessu næst kvaðst hann hafa séð H-kk-þf F-kk-þf rísa á fætur af götunni, allan snjóugan og hlaupa í öfuga átt við það sem bróðir hans hljóp. Hann kvaðst hafa boðið honum far og hefði hann ekið honum á sjúkrahúsið. Kunninginn kvaðst ekki hafa séð H-kk-þf í átökum og ekki kvaðst hann hafa séð ákærða slá með golfkylfunni.

Kunningi ákærðu, sem kom með þeim til Ísafjarðar og hafði meðferðis golfkylfur, kvaðst hafa verið í samkvæmi og farið þaðan með ákærðu og kærustu ákærða D-x-x. Hann kvað hafa verið hringt í kærustuna og sagt að þau ættu að koma að apótekinu. Þegar þangað kom fóru ákærðu út úr bílnum og duttu báðir á höfuðið. Hann kvað ákærðu hafa tekið með sér barefli sem þeir hefðu hent frá sér þegar þeir sáu að brotaþolar voru ekki með barefli. Þetta voru einhverjar kylfur. Hann kvaðst engin átök hafa séð, enda verið dimmt úti og hann að mestu setið inni í bílnum. Eftir þetta hefðu þau ekið á sjúkrahúsið til að athuga með bróður ákærða D-x-x. Kunninginn kvaðst hafa verið fullur þessa nótt.

Kona, sem var á akstri um Ísafjörð með fjölskyldu sinni þessa nótt, bar að hafa séð 3 eða 4 menn á hlaupum eða í slagsmálum. Þá kvaðst hún hafa séð einhverju haldið á lofti en gat ekki nánar greint frá því hvað það var. Hún kvaðst hafa hringt í lögregluna og haft sig svo á brott.

Þáverandi eiginmaður konunnar bar að hafa ekið eftir Pollgötu umrædda nótt og þá séð 2 dökka stráka koma hlaupandi og hefði annar haldið á golfkylfu og hinn á einhverju trébarefli eða rörbút. Þeir hefðu ráðist á 2 stráka sem hefðu komið gangandi. Hinir síðarnefndu hefðu tekið á móti af fullum krafti og hefði annar þeirra hent bjórflösku í þá dökku. Síðan hefðu upphafist slagsmál og ekki gott að sjá hver gerði hvað. Hann kvaðst telja sig hafa séð þann, sem hélt á golfkylfunni, slá með henni, en kvaðst ekki hafa séð hinn gera það.

Læknirinn, sem ritaði framangreind áverkavottorð brotaþola, staðfesti þau. Hann kvað áverkunum hafa verið valdið með sljóum hlut, enda hefðu hlutir með skörpum brúnum valdið öðruvísi áverkum. Hann kvað og hægt að valda þessum áverkum með hnúum og hnefum. Í þessum tilvikum hefðu brotaþolar sagst hafa fengið áverkana af kylfum og því hefði verið skráð að þeim hefði verið valdið með þeim.

Lögregluvarðstjóri á Ísafirði bar að lögreglan hefði verið að vinna í árásarmálinu á Suðurtanga þegar tilkynning hefði borist um þann atburð sem þetta mál fjallar um. Þegar lögreglan kom á staðinn í Pollgötu hefðu allir verið farnir. Hann kvaðst hafa leitað í bifreið og fundið þar golfkylfur, eins og að framan greinir. Hann mundi ekki eftir því hvort blóð hefði fundist á einni kylfunni. Hann staðfesti þó að hafa ritað það í skýrslu á sínum tíma.

IV

Ákærðu neita sök en hafa þó viðurkennt að til átaka hafi komið milli þeirra og brotaþola eins og rakið var. Ákærðu er í fyrsta lagi gefið að sök að hafa sammælst um að veitast í sameiningu að brotaþolum. Gegn neitun ákærðu hafa engin sönnunargögn verið færð fram til stuðnings þessu atriði ákærunnar og verða ákærðu ekki sakfelldir fyrir það. Þá er þeim í öðru lagi gefið að sök að hafa leitað brotaþola uns þeir fundu þá. Engin gögn hafa heldur verið lögð fram sem sanna þetta ákæruatriði gegn neitun ákærðu og verða þeir ekki sakfelldir fyrir það. Loks er ákærðu gefið að sök að hafa skipt með sér verkum og ráðist á brotaþola með bareflum. Ekki hefur verið sýnt fram á að ákærðu hafi skipt með sér verkum, heldur verður af gögnum málsins helst ráðið að þeir hafi „hjólað“ í brotaþola án nokkurs samráðs. Ákærðu verða því ekki sakfelldir fyrir að hafa skipt með sér verkum, eins og þeim er gefið að sök.

Af framburði ákærðu og vitna, sem rakinn var hér að framan, telur dómurinn hins vegar sannað að þegar ákærðu urðu varir við brotaþola í Pollgötu fóru þeir út úr bílnum og tóku með sér þau barefli sem í ákæru greinir, ákærði D-x-x trékylfu og ákærði M-x-x golfkylfu. Í framhaldinu hófust átök með ákærðu og brotaþolum. Ákærðu hafa kannast við að hafa tekið með sér kylfur úr bílnum áður en átökin hófust, en neitað að hafa beitt þeim. Lögreglan fann 5 golfkylfur í bílnum og var ein þeirra með blóðblettum. Þá afhenti móðir brotaþola lögreglu trékylfu sem hún bar að R-kk-nf F-kk-nf hefði komið með heim umrædda nótt. R-kk-nf bar að ákærði D-x-x hefði ráðist á sig með afsöguðum biljarðkjuða og slegið sig. Hann kvaðst hafa náð kjuðanum af ákærða. H-kk-nf bar að ákærði M-x-x hefði barið sig með golfkylfu. Loks hafa vitni borið um það að ákærðu höfðu barefli í höndum í átökunum eins og rakið var. Enn má nefna að áverkar ákærðu bentu til þess, að mati læknis, að þeim hefði verið valdið með sljóum áhöldum sem kemur heim og saman við að kylfur og/eða kjuðar hafi verið notuð til að veita þeim áverkana. Þegar allt framangreint er virt telur dómurinn nægilega sannað, gegn neitun ákærðu, að ákærði D-x-x hafi slegið R-kk-þf F-kk-þf eins og honum er gefið að sök í ákærunni og með þeim afleiðingum sem þar greinir. Á sama hátt er sannað að ákærði M-x-x hafi slegið H-kk-þf F-kk-þf eins og honum er gefið að sök í ákærunni og með þeim afleiðingum sem þar greinir. Ákærðu beittu bareflum við árásina og varða brot þeirra því við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga eins og í ákæru greinir.

Ákærði D-x-x var dæmdur í 90 daga skilorðsbundið fangelsi 2003 fyrir brot gegn valdstjórninni. Hann var aftur dæmdur í 60 daga skilorðsbundið fangelsi 2006 fyrir minni háttar líkamsárás og 2007 var hann dæmdur í 4 mánaða fangelsi, þar af voru 2 mánuðir skilorðsbundnir, fyrir sams konar brot. Loks var hann dæmdur í 6 mánaða fangelsi 1. desember 2011 fyrir þjófnað og brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Þá hefur hann alloft verið sektaður fyrir margs konar brot.

Ákærði M-x-x var dæmdur í 15 mánaða fangelsi, þar af voru 12 mánuðir skilorðsbundnir, 2006 fyrir tilraun til meiri háttar fíkniefnalagabrots. Þá hefur hann 8 sinnum verið sektaður fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot frá 2002, þar af 4 sinnum eftir að hann framdi brot það sem hann hefur nú verið sakfelldur fyrir.

Ákærðu verður báðum dæmdur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af málsatvikum öllum og sakferli ákærðu er refsing ákærða D-x-x hæfilega ákveðin 2 mánaða fangelsi en ákærða M-x-x 2 mánaða fangelsi og skal hún bundin skilorði eins og í dómsorði segir.

Hér að framan var komist að þeirri niðurstöðu að ákærðu hefðu ekki staðið sameiginlega að árásinni heldur hvor í sínu lagi. Þeir verða því ekki dæmdir sameiginlega til að greiða brotaþolum skaðabætur heldur hvor fyrir sig þeim brotaþolanum sem þeir réðust á.

R-kk-nf F-kk-nf H-kk-nf krefst bóta að fjárhæð 975.900 krónur og sundurliðast krafan í miskabætur að fjárhæð 750.000 krónur og lögfræðikostnað að fjárhæð 225.900 krónur. H-kk-nf F-kk-nf H-kk-nf krefst bóta að fjárhæð 725.900 krónur og sundurliðast krafan í miskabætur að fjárhæð 500.000 krónur og lögfræðikostnað að fjárhæð 225.900 krónur.

Samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og með hliðsjón af þeim gögnum sem liggja fyrir um afleiðingar áverka R-kk-ef F-kk-ef eru miskabætur honum til handa hæfilega ákveðnar 300.000 krónur ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir. Á sama hátt eru miskabætur til H-kk-ef F-kk-ef hæfilega ákveðnar 150.000 krónur. Þá verður hvorum um sig dæmdar 150.000 krónur í málskostnað.

Það athugast að ákærða D-x-x var birt bótakrafan 4. apríl 2011 og ákærða M-x-x 2. maí sama ár og miðast upphafstími dráttarvaxta við þann dag er liðnir voru 30 dagar frá þeim dögum.

Með vísun til þeirra lagaákvæða, sem í ákæru greinir, verða kylfurnar tvær, sem þar greinir, gerðar upptækar.

Loks verða ákærðu dæmdir til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun verjenda sinna að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, D-x-x J-x-x E-x-x P-x-x, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Ákærði, M-x-x D-x-x, sæti fangelsi í 2 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði, D-x-x J-x-x E-x-x P-x-x, greiði R-kk-þgf F-kk-þgf H-kk-þgf 300.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 2. apríl 2010 til 4. maí 2011 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 150.000 krónur í málskostnað.

Ákærði, M-x-x D-x-x, greiði H-kk-þgf F-kk-þgf H-kk-þgf 150.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 2. apríl 2010 til 2. júní 2011 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 150.000 krónur í málskostnað.

Upptækar eru gerðar trékylfa og golfkylfa sem hald var lagt á og í ákæru greinir.

Ákærðu greiði sameiginlega 28.200 krónur í sakarkostnað.

Ákærði, D-x-x J-x-x E-x-x P-x-x, greiði málsvarnarlaun verjanda síns, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., 376.500 krónur.

Ákærði, M-x-x D-x-x, greiði málsvarnarlaun verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hrl., 376.500 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf