E-3305/2009

Mál þetta, sem var dómtekið 26. mars 2010, var höfðað 12. ágúst 2009. Stefnandi er Bestfiskur ehf., Ófeigstanga 9, Hornafirði. Stefndi er I D Fiskur ehf., Blásölum 22, Kópavogi.

Endanlegar dómkröfur stefnanda, eins og þær voru settar fram við aðalmeðferð málsins, eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 3.056.438 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 250.373 krónum frá 13. júní 2009 til 18. júní 2009, af 1.557.919 krónum frá þeim degi til 21. júní 2009, af 2.507.368 krónum frá þeim degi til 22. júní 2009, af 2.690.252 krónum frá þeim degi til 26. júní 2009, af 3.308.329 krónum frá þeim degi til 30. júní 2009, af 3.783.818 krónum frá þeim degi til 14. október 2009 og af 3.056.438 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist vaxtavaxta samkvæmt 12. gr. sömu laga er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti. Jafnframt er krafist málskostnaðar samkvæmt framlögðu málskostnaðaryfirliti.

Stefndi krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda og að stefnda verði dæmdur málskostnaður að mati réttarins.

I.

Í stefnu málsins segir að stefnandi hafi gefið út sex reikninga á hendur stefnda á tímabilinu 13. júní 2009 til 30. júní 2009, samtals að fjárhæð 3.783.818 krónur. Reikningarnir séu tilkomnir vegna kaupa stefnda á þjónustu stefnanda, en stefnandi reki fiskverkun á Höfn í Hornafirði. Greiðsluskilmálar reikninganna hafi verið þeir að gjalddagi væri sá sami og útgáfudagur reikninganna. Ef ekki væri greitt á gjalddaga reiknuðust dráttarvextir frá þeim degi og til greiðsludags. Skuld þessi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar. Reikningarnir séu þannig:

Nr. Útgáfudagur Gjalddagi Fjárhæð Verk unnið

1611 13.06.2009 13.06.2009 250.373 Aðgerð og önnur þjónusta 12.6.2009

1617 18.06.2009 18.06.2009 1.307.546 Flokkun, snyrting og frágangur 14.-16. júní

1620 21.06.2009 21.06.2009 949.449 Flokkun, snyrting, ísun o.fl. 16.- 17. júní 2009

1626 22.06.2009 22.06.2009 182.884 Snyrting o.fl. 18.6.2009

1629 26.06.2009 26.06.2009 618.077 Aðgerð, snyrting o.fl. 22.-24. júní 2009

1642 30.06.2009 30.06.2009 475.489 Aðgerð, snyrting o.fl. 26.6.- 27.6.2009

Við upphaf aðalmeðferðar málsins lækkaði stefnandi kröfugerð sína úr 3.783.818 krónum í 3.056.438 krónur.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu samninga- og kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í 45., 47., 51. og 52. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um gjalddaga kröfunnar er einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga.

Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styður stefnandi við reglur laga nr. 38/2001 með síðari breytingum, einkum 5., 6., 11. og 12. gr. laganna.

Málskostnaðarkrafa stefnanda er reist á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

II.

Stefndi kveðst hafa keypt þjónustu af stefnanda. Við athugun stefnda á reikningagerð stefnanda hafi komið í ljós að hún væri röng sem nemi verulegum fjárhæðum. Stefndi hefði greitt í athugunarleysi fyrstu reikninga stefnanda, en hætt að greiða þegar hann hafi uppgötvað að reikningar stefnanda væru alltof háir. Stefndi segir að stefnandi hafi miðað verðlagningu við flökun á reikningum sínum, en um hefði verið að ræða vinnslu á hnökkum sem væru allmiklu lægri í verðlagningu. Stefndi kveðst hafa reiknað út rétta verðlagningu á þeim reikningum sem hafi gengið á milli aðila. Niðurstaðan sé sú að verðlagning stefnanda sé yfirleitt allt að því tvöfalt hærri en það sem gengur og gerist á almennum markaði. Verðlagning stefnanda nemi samtals 7.978.629 krónum en „venjuleg verðlagning“ sé 4.017.644 krónur. Ógreiddir reikningar nemi hins vegar 3.783.818 krónum. Samkvæmt útreikningum stefnda halli því á stefnanda um 233.826 krónur.

Þá kveðst stefndi hafa orðið fyrir allmiklu tjóni vegna vinnubragða stefnanda, samtals að fjárhæð 2.097.390 krónur, og sé sá kostnaður rakinn í 5 töluliðum á yfirlitinu sem stefndi hafi lagt fram. Stefndi vísar í þessu sambandi jafnframt til reikninga sem hann hafi lagt fram til staðfestingar á þeim kostnaði.

Í fyrsta lagi hafi fiskurinn um tíma komið frá Djúpavogi og þá oftast verið slægður þar. Fyrir liggi reikningur frá Fiskmarkaði Djúpavogs að fjárhæð 334.264 krónur.

Í öðru lagi hafi einu sinni komið hausaður fiskur djúpfrosinn til viðskiptavinarins og honum verið hafnað, 727.380 krónur.

Í þriðja lagi hafi í fáein skipti fiskur verið verðfelldur vegna þess að vantaði upp á vigt og einnig vegna þess að fiskurinn hafi ekki verið nægilega vel skorinn, 466.308 krónur.

Í fjórða lagi hafi gallar á vinnslunni verið það miklir að viðskiptavinurinn hafi neitað að taka við fiskafurðum frá stefnanda. Hafi þá verið brugðið á það ráð að láta fiskverkun í Sandgerði, SB Seafood, yfirfara og pakka hnökkunum eftir að fiskurinn hefði verið flakaður og hnakkar skornir hjá stefnanda. Þetta hefði leitt til þess að hluti vinnslunnar hefði orðið verðminni og það hefði þurft að greiða fyrir vinnu við að ganga vel frá flökunum. Kostnaður vegna aukinna afskurða sé 248.850 krónur.

Í fimmta lagi hafi fiskur frá stefnanda verið sendur í öfuga átt og það kostað verulegt fé að koma fiskinum á réttan stað í tíma. Samkomulag hefði verið um að stefnandi myndi greiða helminginn af þeim kostnaði, eða 180.525 krónur.

Þannig teljist kostnaður vera alls 2.097.390 krónur. Stefndi telur því stefnanda skulda sér samtals 2.331.216 krónur umfram stefnufjárhæð málsins. Því sé ljóst að kröfur stefnanda á hendur stefnda séu tilhæfulausar með öllu. Stefndi eigi gagnkröfu til skuldajafnaðar á hendur stefnanda vegna rangrar reikningagerðar og vegna þess tjóns sem stefnandi hafi valdið með slælegum vinnubrögðum og handvömm. Kröfur stefnda séu langtum hærri en stefnufjárhæð málsins og beri því að sýkna stefnda og dæma honum málskostnað að mati réttarins.

Kröfu um málskostnað styður stefndi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

III.

Eins og rakið hefur verið kannast stefndi við að hafa keypt þjónustu af stefnanda. Stefndi neitar hins vegar að greiða kröfu stefnanda, sem byggð er á sex reikningum frá júní 2009, þar sem verðlagning stefnanda á reikningunum, sem og öðrum reikningum sem stefndi hafi áður greitt, sé of há og ósanngjörn. Þá kveðst stefndi hafa orðið fyrir tjóni vegna vinnubragða stefnanda.

Ekki liggur fyrir skriflegur samningur um viðskipti málsaðila. Við aðalmeðferð málsins sagði fyrirsvarsmaður stefnanda, S-kk-nf Á-kk-nf S-kk-nf, að aðilar hefðu gert með sér munnlegt samkomulag um verð, en þessu mótmælti fyrirsvarsmaður stefnda, J-kk-nf I-kk-nf H-kk-nf. Þannig er ósannað að samið hafi verið um ákveðið verð og gjalddaga. Verður því að fara með málið í samræmi við þá meginreglu kröfuréttar að greiða ber það verð sem seljandi setur upp nema kaupandi sýni fram á að verðið sé ósanngjarnt, sbr. 28. gr. laga um þjónustukaup nr. 42/2000 og 45. gr. laga um lausafjárkaup nr. 50/2000.

Fram hefur komið í málinu að stefnandi gaf út reikninga á hendur stefnda fyrir sams konar vinnu í apríl og maí 2009. Var þar um sama verð að ræða og stefnandi gerir nú kröfu um vegna vinnu í júní 2009. Stefndi greiddi fyrri reikninga athugasemdalaust. Að þessu virtu og þar sem stefndi hefur ekki tryggt sér viðhlítandi sönnun fyrir því að umkrafið verð stefnanda sé ósanngjarnt, s.s. með matsgerð dómkvadds matsmanns, verður að leggja það verð sem stefnandi krefst til grundvallar í málinu. Krafa stefnanda, eins og hún var sett fram í stefnu, var að fjárhæð 3.783.818 krónur, en við aðalmeðferð málsins lækkaði stefnandi dómkröfur sínar í 3.056.438 krónur. Með þessu fellst stefnandi á með stefnda að til frádráttar komi 727.380 krónur, vegna galla á djúpfrystum fiski sem hafi verið hafnað af viðskiptavini stefnda. Stefnandi hafnar að öðru leyti því að vinna hans hafi verið gölluð eða að hann hafi bakað stefnda tjón. Vitnið B-kk-nf M-kk-nf H-kk-nf hjá SB Seafood ehf. greindi frá því fyrir dómi að hafa tekið að sér fyrir stefnda að snyrta fisk sem hefði borist frá stefnanda, en fiskurinn hefði verið með sporðendum og los verið í fiskinum. Lagður hefur verið fram reikningur SB Seafood ehf. vegna þessa að fjárhæð 140.062 krónur. Verður því fallist á með stefnda að sú fjárhæð komi til frádráttar kröfu stefnanda. Að öðru leyti hefur stefndi ekki sýnt fram á að vinna stefnanda hafi verið gölluð eða að hann hafi bakað stefnda tjón.

Samkvæmt framansögðu ber stefnda að greiða stefnanda 2.916.376 krónur. Með vísan til 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu skulu dráttarvextir reiknast frá þeim degi er mál þetta var höfðað, 12. ágúst 2009.

Eftir þessum úrslitum og með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda 250.000 krónur í málskostnað.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Stefndi, I D Fiskur ehf., greiði stefnanda, Bestfiski ehf., 2.916.376 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 12. ágúst 2009 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 250.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf