E-3368/2009

Mál þetta, sem dómtekið var föstudaginn 5. marz sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Bílastæðasjóði Reykjavíkur, kt. 000000-0000, Borgartúni 12-14, Reykjavík, með stefnu, birtri 6. marz 2009, á hendur Góðum-lausnum ehf., kt. 000000-0000, Fitjum, Reykjavik.

Endanlegar dómkröfur stefnanda eru þær, að hið stefnda félag verði dæmt til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð kr. 5.248.450 með ásamt dráttarvöxtum samkvæmt ákvörðun Seðlabanka Íslands á hverjum tíma um grunn dráttarvaxta og vanefndaálag, sbr. 1. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af kr. 403.146 frá 15.02. 2007 til 15.03. s.á. af kr. 416.297 frá þeim degi til 15.04. s.á., en af kr. 538.880 frá þeim degi til 15.05. s.á., en af kr. 388.213 frá þeim degi til 15.06. s.á., en af kr. 936.029 frá þeim degi til 15.07. s.á., en af kr. 547.072 frá þeim degi til 15.08. s.á., en af kr. 1.118.516 frá þeim degi til 15.09. s.á., en af kr. 1.230.878 frá þeim degi til 15.10. s.á., en af kr. 708.184 frá þeim degi til 15.11. s.á., en af kr. 1.718.825 frá þeim degi til 15.12. s.á., en af kr. 2.036.824 frá þeim degi til 15.01. 2008, en af kr. 672.289 frá þeim degi til 15.03. .sá., en af kr. 706.281 frá þeim degi til 15.04. s.á., en af kr. 1.795.998 frá þeim degi til 15.05. s.á., en af kr. 706.281 frá þeim degi til 15.06. s.á., en af kr. 1.839.606 frá þeim degi til 15.07. s.á., en af kr. 1.872.941 frá þeim degi til 15.08. s.á., en af kr. 2.724.530 frá þeim degi til 01.07. s.á., en af kr. 819.739 frá þeim degi til 15.07. s.á., en af kr. 1.905.524 frá þeim degi til 15.09. s.á., en af kr. 3.519.126 frá þeim degi til 15.10. s.á., en af kr. 3.608.921 frá þeim degi til 15.11. s.á., en af kr. 4.486.395 frá þeim degi til 15.12. s.á., en af kr. 5.248.450 frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafizt vaxtavaxta skv. 12. gr. laga nr. 38/2001, er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti, auk málskostnaðar að mati dómsins, að viðbættum virðisaukaskatti.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega, að stefndi verði algjörlega sýknaður af kröfum stefnanda og honum dæmdur málskostnaður að skaðlausu að mati réttarins úr hendi stefnanda, en til vara, að dómkröfur stefnanda verði lækkaðar stórlega og málskostnaður felldur niður.

.

II

Málavextir

Málsatvik eru þau, að þann 18. október 2004 gerðu stefnandi og stefndi með sér samning um tilraunarekstur gsm greiðslu- og eftirlitskerfis fyrir stöðu- og miðamælastæði stefnanda í Reykjavík. Samkvæmt samningnum, sbr. dskj. nr. 4, skyldi stefndi annast og sjá um framangreindan rekstur fyrir stefnanda og standa stefnanda skil á óskertum tímagjöldum fyrir lagningar, sem viðskiptavinir höfðu skráð í þjónustuna, með mánaðarlegu uppgjöri. Gildistími samningsins var ákveðinn til 31. desember 2005, en framlengdur með munnlegu samþykki beggja samningsaðila að þeim tíma liðnum.

Stefndi kveður, að um tilraunaverkefni hafi verið að tefla, þar sem stefndi hafi verið með hugbúnaðarkerfi, þar sem notendur bílastæða í borginni hafi getað, með milligöngu stefnda, hagnýtt sér afnotakerfi af bílastæðum um gsm-síma. Kerfið hafi þannig verið í notkun frá febrúar 2005 og fram á haustmánuði 2008. Kveður stefndi hnökra hafa komið upp í kerfinu, sem hafi mátt rekja bæði til stefnda og stefnanda, þannig að kerfið hafi ekki virkað sem skyldi um nokkurt skeið. Hafi það leitt til þess, að afnot hafi ekki fengizt greidd, sem hafi komið til af því m.a., að þegar hafi átt að gjaldfæra greiðslukort viðskiptavina, hafi kortin reynzt lokuð og því eigi unnt að skuldfæra greiðslur á þau. Hafi þetta reynzt vera þekkt veila í kerfi, bæði fyrr sem og í rekstri þessa kerfis. Stefndi hafi látið vinna stöðugt að úrbótum og lagfæringum á kerfinu. Um áramótin 2007-2008 hafi borið svo við, að lykilmaður í þjónustu stefnda, sem rekið hafði kerfið fyrir hann, hafi horfið frá fyrirtækinu fyrirvaralaust, stofnað eigið fyrirtæki og hafið samkeppni við stefnda á grundvelli sambærilegs samnings, sem stefnandi hafi gert við hann. Staðreyndin hafi verið sú, að með því hafi stefnandi verið að leggja stein í götu stefnda, en stefnanda hafi verið fullkunnugt um, að umræddur lykilstarfsmaður, sem hafi verið nauðsynlegur við rekstur kerfis stefnda, hafi þar með verið kominn í fulla samkeppni við stefnda. Stefndi telji ljóst, að ákveðnir aðilar, sem hafi verið í forsvari hjá Bílastæðasjóði, hafi þá þegar verið búnir að taka ákvörðun um að losa sig við stefnda úr viðskiptum, þrátt fyrir gildandi samning. Hafi þeir ákveðið að gera samning við félag starfsmannsins, sem stofnað hafi verið gagngert í þessu skyni og sem beri nafnið Leggja ehf. Telji stefndi augljóst, að með þessu hafi verið sett fram skýr skilaboð til stefnda um, að hann skyldi taka saman föggur sínar og hverfa á brott. Það vandamál, sem upp var komið í samskiptum á milli aðila og í rekstri kerfis stefnda, hafi einfaldlega verið til komið vegna afskipta og framgöngu stefnanda sjálfs í máli þessu. Sé staðreyndin sú, að stefnandi hafi kippt tæknilegum grundvelli undan rekstri kerfisins með þessum gjörningi. Þá fullyrði stefndi, að umræddur starfsmaður hafi unnið hervirki á kerfi stefnda, sem hafi gert stefnda ógerlegt að reka hnökralaust kerfi.

Á árinu 2008 hafi farið að berast hótanir um riftun samningsins til stefnda og hafi fulltrúar aðila átt í nokkrum samskiptum af því tilefni. Af hálfu stefnanda hafi, að mati stefnda, verið um afdráttarlausa óbilgirni að tefla, en sett hafi verið fram krafa af hálfu stefnda um greiðslu fjárhæða vegna afnota og einnig vegna svokallaðra „áætlana“ um tekjur stefnda. Stefnanda hafi verið gerð full grein fyrir því, að tiltekinn hluti útistandandi gjalda hafi ekki innheimzt, og þegar aðilar hafi rætt um áframhald reksturs kerfisins með yfirtöku annars aðila á rekstrarþætti stefnda, sbr. fyrirliggjandi drög að samningi á dskj. nr. 9 þar að lútandi, þá hafi stefnandi algerlega útilokað að semja við annan aðila, og enn fremur hafi stefnandi útilokað það að taka við útistandandi kröfum af stefnda. Stefnanda hafi þannig verið gert ljóst, að tiltekinn hluti gjalda hefði ekki innheimzt. Stefnandi hafi síðan fylgt vilja sínum eftir með því að loka á kerfi stefnda og útilokað stefnda frá því að geta innheimt þær kröfur, sem enn hafi verið útistandandi og ógreiddar.

III

Málsástæður stefnanda

Stefnandi byggir kröfur sínar á framangreindum samningi og hjálögðu viðskiptayfirliti, sbr. dskj. nr. 3, vegna viðskipta stefnanda og stefnda samkvæmt samningnum. Kröfurnar séu til komnar vegna vanefnda stefnda, þar sem hann hafi ekki staðið stefnanda skil á fyrrgreindum gjöldum vegna tímabilsins frá janúar 2007 til og með nóvember 2008.

Í viðskiptum stefnanda og stefnda hafi gjalddagi vegna hvers notkunarmánaðar verið 15. dagur næsta mánaðar á eftir vegna tímabilsins frá janúar 2007 til og með desember 2007, en frá janúar 2008 hafi gjalddagi vegna hvers notkunarmánaðar verið 15. dagur þarnæsta mánaðar á eftir. Sé dráttarvaxtakrafa stefnanda miðuð við þau tímamörk.

G-kk-þgf J-kk-þgf H-kk-þgf sé stefnt fyrir hönd stefnda, Góðra lausna ehf., sem stjórnarformanni þess félags.

Samkvæmt viðskiptayfirlitinu séu vanskil stefnanda eftirfarandi:

Jan. 2007 (gjaldd. 15.02.2007) kr. 403.146 (est. af kr. 462.162)

Feb. 2007 (gjaldd. 15.03.2007) kr. 457.610

Mar. 2007 (gjaldd. 15.04.2007) kr. 580.193

Apr. 2007 (gjaldd. 15.05.2007) kr. 429.526

Maí 2007 (gjaldd. 15.06.2007) kr. 547.816

Júní 2007 (gjaldd. 15.07.2007) kr. 588.397

Júlí 2007 (gjaldd. 15.08.2007) kr. 571.444

Ág. 2007 (gjaldd. 15.09.2007) kr. 700.759

Sept. 2007 (gjaldd. 15.10.2007) kr. 749.509

Okt. 2007 (gjaldd. 15.11.2007) kr. 1.010.641

Nóv. 2007 (gjaldd. 15.12.2007) kr. 1.063.508

Des. 2007 (gjaldd. 15.01.2008) kr. 840.100

Jan. 2008 (gjaldd. 15.03.2008) kr. 1.133.064

Feb. 2008 (gjaldd. 15.04.2008) kr. 1.089.717

Mar. 2008 (gjaldd. 15.05.2008) kr. 948.641

Apr. 2008 (gjaldd. 15.06.2008) kr. 1.133.325

Maí 2008 (gjaldd. 15.07.2008 ) kr. 1.085.785

Júní 2008 (gjaldd. 15.08.2008) kr. 851.589

Júlí 2008 (gjaldd. 15.09.2008 ) kr. 794.596

Ág. 2008 (gjaldd. 15.10.2008) kr. 739.795

Sept. 2008 (gjaldd. 15.11.2008) kr. 877.474

Okt. 2008 (gjaldd. 15.12.2008) kr. 1.010.641

Nóv. 2008 (gjaldd. 15.01.2009) kr. 709.005

Þar sem stefndi hafi ekki skilað inn uppgjörum vegna tveggja síðustu mánaða, sem samningurinn var virkur, hafi stefnandi áætlað notkun þeirra mánaða, þ.e. fyrir október- og nóvembermánuð 2008, og sé í þeim samböndum miðað við fjárhæðir sömu mánaða ársins 2007 og að teknu tilliti til tímalengdar.

Inn á skuldina hafi verið greiddar eftirfarandi innborganir, sem hafi, í kröfugerð stefnanda, þegar verið dregnar frá skuldinni miðað við innborgunardag: 15.03. 2007, kr. 444.459; 15.04. 2007 kr. 457.610; 15.05. 2007, kr. 580.193; 15.07. 2007, kr. 977.354; 15.09. 2007, kr. 588.397; 15.10. 2007, kr. 1.272.203; 15.12. 2007, kr. 745.509; 15.01. 2008, kr. 2.204.635; 15.03.2008, kr. 1.099.072; 15.06. 2008 kr. 2.038.358; 15.08. 2008, kr. 1.052.450; 15.11. 2008, kr. 650.000.

Eftirstöðvar skuldarinnar hafi ekki fengizt greiddar þrátt fyrir ítrekaðar innheimtutilraunir. Þess beri sérstaklega að geta, að krafa stefnanda byggi á kröfu á hendur stefnda um greiðslu fjármuna, sem hann hafi tekið við fyrir hönd stefnanda, en hafi ekki verið hans.

Vísað sé til meginreglna kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. stoð í 45., 47. og 54. gr. laga nr. 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styðji stefnandi við ákvörðun Seðlabanka Íslands á hverjum tíma um grunn dráttarvaxta og vanefndaálag, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, með síðari breytingum. Krafa um málskostnað styðjist við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Stefnandi sé ekki virðisaukaskattsskyldur. Varðandi varnarþing vísist til 33. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður stefnda

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því, að hann hafi ekki innheimt þau gjöld, sem fullyrt sé, að hann hafi gert, þar sem því sé sérstaklega haldið fram, að krafa stefnanda sé byggð á kröfu á hendur stefnda um greiðslu fjármuna, sem hann hafi tekið við f.h. stefnanda, en hafi ekki verið hans.

Rangt sé, að stefndi hafi móttekið fyrir hönd stefnanda þær fjárhæðir, sem gerð er krafa um í stefnu. Hann hafi hvorki innheimt umfram skil til stefnanda né hafi hann tekið fé ófrjálsri hendi og haldið fyrir stefnanda, eins og látið sé að liggja í stefnu. Í annan stað telji stefndi, að stefnandi geti við sjálfan sig sakazt, að eigi hafi betur tekizt til í samningi aðila en svo, að allt árið 2008 hafi stefnandi, ljóst og leynt, reynt að leggja stein í götu stefnda, unz stefndi hafi orðið að hlíta því, að stefnandi lokaði á kerfisnotkun haustið 2008. Stefndi bendi á, að kröfur stefnanda séu algjörlega órökstuddar og byggðar á áætlun að hluta. Þá sé engum gögnum til að dreifa í málinu, sem varpi ljósi á kröfugerð stefnanda eða styðji þær. Í stefnu sé fullyrt, að í málinu liggi fyrir viðskiptayfirlit á milli aðila og muni þar vera átt við dskj. nr. 3. Við athugun sé ljóst, að ekki sé um að ræða neins konar viðskiptayfirlit, heldur yfirlit yfir meinta kröfugerð stefnanda á hendur stefnda.

Varakrafa stefnda um lækkun stefnukrafna sé á því reist, að hafna beri kröfum stefnanda, eins og þær séu lagðar fyrir, en ljóst sé, að engum rökstuðningi sé fyrir að fara fyrir kröfum; m.a. sé krafa fyrir október og nóvember 2008, kr. 1.719.646, hreinn tilbúningur og beri að lækka kröfugerð þegar af þeirri ástæðu. Þá beri að vísa til þess, sbr. bréf á dskj. nr. 8, að óinnheimtar útistandandi kröfur séu taldar nema kr. 5.200.000. Verði og að telja rétt og eðlilegt, að miðað sé við samning aðila, sem hafi verið gerður með það að markmiði, að kerfið yrði rekið í tilraunaskyni, að aðilar bæru þar báðir ábyrgð, og telji stefndi, að sú fjárhæð eigi að falla á stefnanda sjálfan, sem beri jafnframt ábyrgð á því, að útilokað sé fyrir stefnda að innheimta umrædda kröfu. Hafi þó verið gerð skilmerkileg grein fyrir kröfunni, sbr. bréf frá 12. nóv. 2008, og stefnanda verið fullkunnugt um stöðu mála. Af hálfu stefnda er málskostnaðarkröfu mótmælt sem tilhæfulausri, en vakin sé athygli dómsins á því, að lögmanni stefnanda hafi aldrei verið falið að krefjast greiðslu á kr. 18.375.297, sbr. dskj. nr. 6, heldur sýnu lægri fjárhæð, og beri að hafa hliðsjón af þessu við vinnslu málsins. Kröfu um vexti sé enn fremur mótmælt sem rangri og tilhæfulausri.

Af hálfu stefnda sé vísað til almennra reglna samninga- og kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga og um réttarfar sé vísað til samnings aðila um að mál þetta skuli rekið fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur. Þá vísi stefndi til 1. mgr. 130. gr. l. nr. 91/1991 um málskostnað.

IV

Forsendur og niðurstaða

Fyrir dóminn komu til skýrslugjafar B-kk-nf R-kk-nf K-kk-nf, rekstrarstjóri stefnanda, og G-kk-nf H-kk-nf, stjórnarformaður stefnda.

Við aðalmeðferð málsins breytti stefnandi dómkröfum sínum til lækkunar í endanlegt horf. Lögmaður stefnanda mótmælti breyttum dómkröfum. Þar sem um lækkun kröfunnar er að ræða, kemst krafan að á þessu stigi.

Þar sem málavaxtalýsing í stefnu er mjög takmörkuð var því beint til lögmanna að fjalla um mögulega frávísun málsins ex officio í munnlegum málflutningi auk efnisumfjöllunar. Við skýrslutökur og munnlegan málflutning skýrðist málið hins vegar svo, að ekki þykja efni til að vísa því frá dómi án kröfu, enda hafa málavextir ekki vafizt fyrir stefnda eða komið í veg fyrir, að hann gæti haldið uppi vörnum í málinu.

Skýrði B-kk-nf R-kk-nf m.a. svo frá fyrir dómi, að þjónustan hefði falizt í því, að þeir, sem nýta sér bílastæði í Reykjavík, geti farið inn á vefsíðu og skráð sig þar og bílinn sinn og kreditkort á bak við bílnúmerið, og í hvert skipti sem þeir vilji leggja bílnum á gjaldsvæði í Reykjavík, hringi þeir sig inn í ákveðið númer, og þegar þeir fari, hringi þeir sig út úr þjónustunni. Þannig snúist þetta einungis um það að greiða fyrir bílastæði, án þess að þurfa að hlaupa í stöðumæli eða miðamæli. Í glugga bílsins sé settur límmiði, sem gefi til kynna, að bíllinn sé í þessari þjónustu, og þá viti stöðumælaverðir af því og geti hringt inn og spurt, hvort viðkomandi ökutæki sé innskráð í kerfið, en þeir sæju ekki, hvort gjaldið hefði verið greitt. Hann kvaðst ekki vita, hvað gerðist, ef kreditkorti hefði verið lokað, þar sem Bílastæðasjóður hafi ekki verið hluti af kerfinu og hefði aldrei komið nálægt því að nokkru leyti.

Stefndi ber því við í fyrsta lagi, að því sé ranglega haldið fram í stefnu, að hann hafi haldið eftir greiðslum, sem hann hafi innheimt, og ekki skilað þeim til stefnanda. Er fallizt á með stefnda, að þessi staðhæfing í stefnu sé ósönnuð.

Fyrir liggur, að aðilar gerðu með sér skriflegt samkomulag um tilraunarekstur umrædds kerfis vegna lagninga bifreiða í gjaldskyld bifreiðastæði. Átti stefndi að sjá um og ábyrgjast að skila til stefnanda greiðslum vegna bifreiða, sem skráðar voru inn í kerfið. Af samningnum kemur fram, að stefndi bar ábyrgð á innheimtu gjaldanna og skilum þeirra til stefnanda, hvort sem þau innheimtust eða ekki. Fyrirsvarsmaður stefnda, G-kk-nf H-kk-nf, skýrði svo frá m.a. fyrir dómi, að það hefði verið galli í kerfinu hjá stefnda, þannig að innheimtur, sem ekki gengu frá mánuði til mánaðar hafi farið í einhverja hliðarskrá og hafi ekki verið reynt að innheimta þær í framhaldinu. Hann tók sem dæmi, að ef menn hefðu t.d. ekki átt innistæðu á greiðslukortinu, þá hefði ekkert innheimzt og síðan hafi það bara setið fast, en stefndi hefði ekki keyrt innheimtuna mánaðarlega. Þetta innheimtukerfi hafi verið hluti af því kerfi, sem stefndi rak, og verið á ábyrgð Góðra lausna. Nánar aðspurður, hver beri ábyrgð á því, að þessar innheimtur tókust ekki á sínum tíma, svaraði G-kk-nf því svo, að það yrði að viðurkennast, að það hafi verið galli í kerfinu, sem verið var að keyra, en þetta hafi verið tilraunakerfi. Góðar lausnir hafi búið til kerfið, þannig að samkvæmt ströngustu skilgreiningu myndu Góðar lausnir væntanlega bera ábyrgð á því, á þessum galla, sem var í kerfunum.

Stefndi byggir á því, að stefnandi hafi reynt að leggja stein í götu stefnda, svo hann hafi neyðzt til að hlíta því að þurfa að loka kerfunum. Skýrði G-kk-nf H-kk-nf svo frá fyrir dómi, að þegar kerfinu var lokað, hafi verið útistandandi, að því er hann minnti, fjórar og hálf til fimm milljónir króna í óinnheimtum bílastæðagjöldum, sem hefðu safnazt saman á árunum 2004-2008. Það sé ekki hægt að innheimta þetta, eftir að kerfunum sé lokað. Öll innheimtan byggist á rekstri kerfisins, þ.e. að kerfið keyri. Þá séu kröfurnar tiltölulega lágar fjárhæðir og margir skuldarar, þannig að það sé töluvert mikil vinna að innheimta þetta með hefðbundnum innheimtuaðferðum. Sé stefndi ekki í neinni aðstöðu til að standa í því að gera það, hvorki fjárhagslega né tæknilega, eftir að rekstri kerfisins var hætt. Hins vegar verði vandamálið viðvarandi og endanlegt, þegar fótunum sé algerlega kippt undan rekstri kerfisins og útilokað að grípa til aðgerða til þess að laga þennan galla og ná að keyra innheimturnar. Hann kvað stefnanda, Bílastæðasjóð, hafa tekið ákvörðun um að loka kerfunum, og þá geti stefndi ekki innheimt með þessum kerfum.

Þegar litið er til þess, að stefndi hafði rekið kerfið á eigin ábyrgð í u.þ.b. fjögur ár, upphaflega sem tilraunarekstur samkvæmt skriflegum samningi aðila, sem síðan var framlengdur um óákveðinn tíma samkvæmt munnlegu samkomulagi, án þess að stefndi fengi ráðið bót á þeim göllum sem komu fram í kerfinu og leiddu til þess, eftir því sem skilja má af framburði fyrirsvarsmanns stefnda, að kröfur innheimtust ekki eða fóru ekki í innheimtu, er ekki unnt að fallast á með stefnda, að stefnandi hafi lagt stein í götu hans með því að segja upp samningnum og gera honum að loka kerfinu hjá sér. Stefndi hefur hins vegar ekki gefið fullnægjandi skýringar á því, hvers vegna honum var ómögulegt að innheimta útistandandi kröfur, þrátt fyrir að hafa þurft að loka kerfinu, og standa stefnanda skil á þeim. Samkvæmt framburði B-kk-ef R-kk-ef K-kk-ef, hafði Bílastæðasjóður ekki aðgang að kerfinu og þeim upplýsingum um skuldara, sem það hafði að geyma, og hafði þannig ekki tök á að innheimta útistandandi skuldir, en G-kk-nf H-kk-nf sé með kerfið og öll gögn hjá sér og eigi að geta innheimt skuldirnar. Samkvæmt framansögðu verður að leggja ábyrgðina á því, að ekki hefur reynzt unnt að innheimta ógreidd gjöld, á stefnda, sem ber ábyrgð á kerfinu og hvernig innheimta samkvæmt því fer fram, en hann skýrði svo frá fyrir dómi, spurður að því, hvort reynt hefði verið að innheimta skuldirnar, að kerfin séu algerlega sjálfvirk, og þeir hefðu ekki haft getu til að innheimta með öðrum hætti.

Stefndi hefur mótmælt kröfufjárhæðinni sem ósannaðri.

B-kk-nf R-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi, að gögn að baki útreikningum stefnanda fyrir stefnukröfunni komi frá G-kk-þgf, fyrirsvarsmanni stefnda, sem hann hafi tekið út úr sínu kerfi. G-kk-nf H-kk-nf skýrði svo frá, spurður um fjárhæð óinnheimtra krafna, að það væri niðurstaða stefnda, að óinnheimtar kröfur nemi þeirri fjárhæð, sem fram kemur í bréfi á dskj. nr. 8, þ.e. kr. 5.200.000, og samkvæmt samningi aðila um tilraunaverkefni skuli þessar innheimtur renna óskiptar til Bílastæðasjóðs.

Samkvæmt því, sem að framan er rakið, ber stefnda að standa stefnanda skil á útistandandi kröfum vegna samnings aðila.

Höfuðstóll dómkröfu stefnanda, kr. 5.248.450, er byggður á leiðréttu viðskiptayfirliti frá stefnda, sem liggur fyrir á dskj. nr. 14. Spurður um réttmæti þeirrar fjárhæðar fyrir dómi, staðfesti G-kk-nf H-kk-nf þessa tölu yfir óinnheimtar kröfur. Verður sú fjárhæð því tekin til greina, ásamt vöxtum eins og krafizt er, en vaxtaútreikningi stefnanda hefur ekki verið mótmælt.

Eftir þessum úrslitum ber að dæma stefnda til að greiða stefnanda málskostnað, sem þykir eftir atvikum hæfilega ákveðinn kr. 520.000, þar með talinn virðisaukaskattur.

S-kvk-nf Ó-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, Góðar lausnir ehf., greiði stefnanda, Bílastæðasjóði Reykjavíkur, kr. 5.248.450 með ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af kr. 403.146 frá 15.02. 2007 til 15.03. s.á. af kr. 416.297 frá þeim degi til 15.04. s.á., en af kr. 538.880 frá þeim degi til 15.05. s.á., en af kr. 388.213 frá þeim degi til 15.06. s.á., en af kr. 936.029 frá þeim degi til 15.07. s.á., en af kr. 547.072 frá þeim degi til 15.08. s.á., en af kr. 1.118.516 frá þeim degi til 15.09. s.á., en af kr. 1.230.878 frá þeim degi til 15.10. s.á., en af kr. 708.184 frá þeim degi til 15.11. s.á., en af kr. 1.718.825 frá þeim degi til 15.12. s.á., en af kr. 2.036.824 frá þeim degi til 15.01. 2008, en af kr. 672.289 frá þeim degi til 15.03. .sá., en af kr. 706.281 frá þeim degi til 15.04. s.á., en af kr. 1.795.998 frá þeim degi til 15.05. s.á., en af kr. 706.281 frá þeim degi til 15.06. s.á., en af kr. 1.839.606 frá þeim degi til 15.07. s.á., en af kr. 1.872.941 frá þeim degi til 15.08. s.á., en af kr. 2.724.530 frá þeim degi til 01.07. s.á., en af kr. 819.739 frá þeim degi til 15.07. s.á., en af kr. 1.905.524 frá þeim degi til 15.09. s.á., en af kr. 3.519.126 frá þeim degi til 15.10. s.á., en af kr. 3.608.921 frá þeim degi til 15.11. s.á., en af kr. 4.486.395 frá þeim degi til 15.12. s.á., en af kr. 5.248.450 frá þeim degi til greiðsludags, og leggjast dráttarvextir við höfuðstól á 12 mánaða fresti í samræmi við 12. gr. l. nr. 38/2001. Þá greiði stefndi stefnanda kr. 520.000 í málskostnað.

S-kvk-nf Ó-kvk-nf