E-1238/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 26. október sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Rafgæði ehf., Súluhöfða 26, á hendur K-kk-þgf Þ-kk-þgf, Akurgerði 9, Reykjavík, með stefnu birtri 9. febrúar 2007.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til þess að greiða stefnanda reikningsskuld að fjárhæð 112.953 kr. með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 13. ágúst 2005 til greiðsludags.

Þá krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað að mati dómsins.

Dómkröfur stefnda eru þær að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda en til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Þá krefst stefndi þess að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar samkvæmt málskostnaðarreikningi.

Málsatvik, málsástæður og lagarök stefnanda

Málavextir eru þeir að stefndi fékk stefnanda til að vinna við uppsetningu á rafmagnstöflu í húsi sínu að Akurgerði 9, Reykjavík í desember 2004. Ekki var gerður verksamningur né tilboð um verkið. Stefnandi sendi reikning, dags. 21. desember s.á., til stefnda fyrir efni og vinnu fyrir það verk sem stefndi greiddi samdægurs. Fyrir liggur samkvæmt gögnum málsins og framburði vitna að dagana 13. og 14. janúar 2005 komu starfsmenn stefnanda aftur á heimili stefnda að Akurgerði 9 og unnu í samtals 21 klst. Reikningur stefnanda nr. 202 vegna vinnu við verk þetta er dags. 13. júlí 2005 og er að fjárhæð 112.953 kr. Er það stefnukrafa málsins.

Stefnandi byggir kröfu sína í málinu á framangreindum reikningi og því yfirliti sem honum fylgir. Stefnandi kveður að skuld þessi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og því sé nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Stefnandi byggir dómkröfur sínar á almennum reglum samninga-, kaupa- og kröfuréttar um loforð og skuldbindingargildi samninga, sbr. meginreglur 6. og 7. kafla laga nr. 50/2000. Krafan um málskostnað er byggð á XXI. kafla laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi tekur fram um málsatvik að stefnandi hafi unnið fyrir stefnda við uppsetningu á rafmagnstöflu í desember árið 2004 og klárað verkið í janúar 2005. Þann 21. desember 2004 hafi stefnandi sent stefnda reikning fyrir efni og vinnu við það verk. Með reikningnum hafi fylgt yfirlit dags. 21. desember 2004, þar sem gerð var nánari grein fyrir þeirri þjónustu sem stefnandi vann fyrir stefnda. Stefndi hafi greitt þennan reikning samdægurs. Eftir að stefndi greiddi nefndan reikning hafi honum orðið ljóst að nokkrir verkþættir sem fram komu á yfirliti með reikningnum voru ókláraðir. Stefndi hafði þá samband við stefnanda og óskaði eftir því að hann kláraði verkið í samræmi við greiddan reikning og yfirlit með reikningnum. Mætti stefnandi þá aftur í janúar 2005 og kláraði verk það sem greitt hafði verið fyrir. Í desember 2006 hafi stefnda borist ítrekun vegna reiknings, dags. 13. júlí 2005, reiknings sem hann hafði þá aldrei séð og þekki alls ekki á hvaða verkþáttum byggist. Stefndi hafi allt frá því að ítrekunarbréf barst honum hafnað réttmæti umrædds reiknings á þeim forsendum að hann hafi greitt stefnanda að fullu þann 21. desember 2005 fyrir þá þjónustu sem honum var veitt eftir ítrekaða beiðni um að verkið yrði klárað.

Sýknukrafa stefnda byggir á því að hann hafi að fullu greitt til stefnanda þá kröfu sem honum bar að greiða og til varð í viðskiptasambandi aðila. Fram komi í gögnum málsins að stefndi greiddi reikning stefnanda samdægurs og sé því ljóst að stefndi hafi aldrei haft neitt annað í huga en að standa við skuldbindingar sínar gagnvart stefnanda.

Stefnandi hafnar því að reikningur stefnda sé réttmætur, enda sé ósannað gegn fullyrðingum stefnda að þjónusta samkvæmt reikningnum hafi í raun verið unnin. Því sé hafnað að framlagður reikningur geti talist fullgild sönnun fyrir því að svo hafi verið. Hljóti það að vera stefnanda að sýna fram á að þjónusta samkvæmt reikningnum hafi í raun verið unnin en það hafi ekki verið gert.

Stefndi kveður að engin gögn liggi fyrir í málinu sem sanni að þjónusta stefnanda hafi í raun verið meiri en samkvæmt reikningi dags. 21. desember 2004, enda hafi stefnandi ekki gert sérstakt tilboð í þjónustu fyrir stefnda. Þá liggi ekki fyrir önnur gögn sem gætu gefið til kynna að umfang þjónustunnar skyldi í raun vera meira en samkvæmt fyrrnefndum reikningi, s.s. verksamningur eða verklýsing.

Stefndi gerir þá athugasemd að málið sé lítt reifað af hálfu stefnanda. Þá hafi yfirlit það sem stefnandi virðist einkum byggja málflutning sinn á ekki hafa verið lagt fram í málinu. Ekki sé gerð krafa af hálfu stefnda um frávísun í málinu þrátt fyrir rýran málatilbúnað stefnanda heldur sé þess óskað að úr því verði bætt og að stefnandi sýni fram á með framlagningu gagna að kröfur hans eigi við rök að styðjast. Einkum sé þess óskað að lagt verði fram umrætt yfirlit með reikningi stefnanda.

Varakröfu sína styður stefndi með vísan til aðalkröfu þar sem það eigi við og tómlætis stefnanda þar sem ítrekunarbréf barst stefnda þann 13. desember 2006 eða hálfu ári eftir að meintum reikningi á að hafa verið framvísað, reikningi sem stefndi hafi aldrei séð áður. Slík viðskiptahegðun verði að teljast varasöm og rýra verulega málatilbúnað stefnanda, sérstaklega þar sem krafa stefnanda sé að stórum hluta byggð á dráttarvöxtum og innheimtukostnaði.

Ítrekunarbréfi, dags. 13. desember 2006, hafi verið svarað með símtali við innheimtuaðila kröfunnar þar sem bent hafi verið á að krafan væri óréttmæt og tilkomin vegna vinnuþátta sem stefndi vissi alls ekki að hefði farið fram á heimili sínu af hendi stefnanda.

Verði stefnandi talinn eiga rétt til frekari greiðslu frá stefnda er ítrekað að stefnandi hafi ekki lagt fram nein gögn til stuðnings framlögðum reikningi og hljóti hann að bera hallann af því. Jafnvel þó talið yrði að eitthvert verk hafi verið unnið án vitundar stefnda þá sé um óverulega vinnu að ræða sem sé í engu samræmi við reikning stefnanda.

Stefndi vísar til meginreglna samninga- og kröfuréttar um skuldbindingargildi samninga og ákvæða laga um þjónustukaup nr. 42/2000. Vísað er í ákvæði laga um meðferð einkamála nr. 19/1991, sbr. 130. gr. um málskostnað.

Niðurstaða

Í máli þessu er ágreiningur með aðilum um reikningskröfu stefnanda að fjárhæð 112.953 kr., vegna vinnu við raflagnir 13. og 14. janúar 2005 í húsinu Akurgerði 9, Reykjavík. Aðilar og tvö vitni gáfu skýrslu fyrir dómi við aðalmeðferð málsins.

Stefndi skýrði frá því fyrir dómi að hann hafi falið stefnanda uppsetningu á rafmagnstöflu í desember árið 2004 og greitt samdægurs fyrir það verk í samræmi við útgefinn reikning stefnanda. Hann hafi, eftir að í ljós kom að nokkrum verkþáttum var ólokið, óskað eftir því að stefnandi kæmi og kláraði verkið. Stefnandi hafi, þegar hann kom aftur 13. og 14. janúar 2005, verið að klára verk sem þegar hafi verið greitt fyrir. Stefndi kannast ekki við að hafa beðið stefnanda um að vinna við raflagnirnar og hafi ekki haft vitneskju um reikninginn, dags. 13. júlí 2005, fyrr en hann hafi fengið ítrekun í desember 2006. Stefndi kvaðst sjálfur hafa sett upp ljósin. Stefndi kvaðst ekki gera sér grein fyrir því hvort stefnandi hafi tengt í dósir. Hafi hann gert eitthvað annað en að klára rafmagnstöfluna í janúar 2005, þá hafi hann gert það óumbeðinn.

Stjórnarformaður stefnanda, E-kk-nf T-kk-nf G-kk-nf, skýrði frá því fyrir dómi að hann hafi ásamt öðrum starfsmanni stefnanda, B-kk-þgf P-kk-þgf, komið aftur til stefnda 13. og 14. janúar 2005 til að setja upp ljós og setja merkingar á rafmagnstöfluna sem að öðru leyti var fullkláruð í desember 2004. Þessu til staðfestingar vísar vitnið til þess að Orkuveita hleypi aldrei rafmagni á töflu sem sé ókláruð. Kvaðst mætti hafa unnið báða dagana við að tengja í dósir, setja upp ljós og ganga frá tenglum og dimmerum. Mætti hafnar þeirri fullyrðu stefnda að hann hafi sjálfur unnið þessi verk. Enda hefði hann aldrei skrifað upp á að eigandi húsnæðis væri að tengja sjálfur, vegna brunahættu. M-kk-nf kvað ástæðu þess að hann hafi gefið út reikninginn, dags. 13. júlí 2005, sex mánuðum eftir að verki var lokið hafa verið að ósk stefnda sjálfs þar sem hann væri peningalítill. Hann kvaðst hafa haft nokkrum sinnum samband símleiðis við stefnanda til að minna hann á reikninginn. Stefndi hafi þá ætlað að skoða málið en hafi þá ekki mótmælt reikningnum. Hann kvaðst í framhaldinu hafa sent lögmanni sínum málið í desember 2005.

Starfsmaður stefnanda, B-kk-nf E-kk-nf P-kk-nf rafvirki, skýrði frá því fyrir dómi að hann hafi ásamt E-kk-þgf unnið við gerð breytinga á aðaltöflu í desember 2004. Vitnið kvaðst þann 13. janúar 2005 hafa unnið við að setja upp rofa og tengla og við uppsetningu á ljósum. Hann hafi ekki unnið við rafmagnstöfluna þann dag enda hafi hún verið fullkláruð fyrir utan merkingar.

Vitnið M-kvk-nf H-kvk-nf, maki stefnda, staðfesti fyrir dóminum að stefndi hafi sjálfur unnið við að setja upp ljós og rofa, sett upp dimmera og skorið úr gifsi í loftum svo að koma mátti fyrir ljósum.

Ágreiningslaust er að stefnandi kom og vann fyrir stefnda 13. og 14. janúar 2005, en aðila greinir hins vegar á um hvaða vinna var innt af hendi. Í framlögðu reikningsyfirliti er gerð grein fyrir efnisúttekt og vinnu vegna verksins. Þar kemur fram að 13. janúar 2005 hafi tveir rafvirkjar verið að störfum í 21 tíma og er verklýsing svohljóðandi: „Náð í efni, sett upp ljós, settir rofar og tenglar, rammar og vippur. Tengt í dósum. Tekið betur úr gifsi fyrir ljósum í lofti.“ Í yfirlitinu kemur og fram að 14. janúar 2005 hafi einn rafvirki verið að störfum í 5 tíma. Hann hafi náð í efni, sett upp ljós og dimmera, yfirfarið og gengið frá. Þá er í yfirlitinu gerð grein fyrir efnisúttekt vegna verksins. Í framkvæmdabók stefnanda fyrir árið 2005 kemur fram að unnið var 13. og 14. janúar í húsinu við Akurgerði 9. Hefur og fyrirsvarsmaður stefnanda staðfest fyrir dómi að verk þetta hafi verið unnið. Í framlögðum vinnuseðli frá B-kk-þgf P-kk-þgf, starfsmanni stefnanda, kemur fram að hann hafi 13. janúar 2005 unnið í samtals 9 ½ klst. við „efna og setja upp ljós“ í húsinu Akurgerði 9. Hefur hann og staðfest þennan vinnuseðil fyrir dómi.

Þegar gögn máls þessa eru virt, þ.m.t. aðila- og vitnaskýrslur fyrir dómi, hefur stefndi ekki sýnt fram á að hann hafi unnið að einhverju leyti þau verk sjálfur, sem reikningskrafa stefnanda tekur til. Líta verður til þess sérstaklega í þessu sambandi að stefndi útilokar ekki að stefnandi hafi unnið við að tengja í dósir tiltekið sinn. Þá hefur stefndi ekki sýnt fram á að reikningskrafa stefnanda standist ekki tölulega. Ekki verður fallist á að stefnandi hafi fyrirgert rétti sínum til reikningskröfunnar sökum tómlætis við innheimtu hennar, en taka ber tillit til þess við ákvörðun dráttarvaxta í málinu að sannanleg krafa um greiðslu reikningsins var fyrst sett fram með bréfi lögmanns stefnanda 13. desember 2006, sbr. 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Samkvæmt framansögðu verður hvorki fallist á sýknukröfu stefnda í málinu né varakröfu hans um lækkun. Verða því kröfur stefnanda teknar til greina, eins og í dómsorði greinir.

Dæma ber stefnda til að greiða stefnanda málskostnað, sem ákveðst 200.000 krónur.

E-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Stefndi, K-kk-nf Þ-kk-nf, greiði stefnanda, Rafgæðum ehf., 112.953 kr. með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 13. janúar 2007 til greiðsludags og 200.000 krónur í málskostnað.

E-kk-nf Ó-kk-nf