S-605/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 12. mars sl., var höfðað með fimm ákærum, tveim útgefnum af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu þann 30. júní 2014 og 20. ágúst 2014, og þrem af ríkissaksóknara þann 16. október 2014, 25. nóvember 2014 og 13. febrúar 2015, á hendur Þ-kk-þgf A-kk-þgf Á-kk-þgf, [...], [...], Reykjavík.

Ákæra lögreglustjóra 30. júní 2014, „fyrir eftirtalin hegningar- og umferðarlagabrot árið 2014 með því að hafa:

1. Þriðjudaginn 6. maí í blekkingarskyni sett skráningarmerkin LL-177, sem tilheyra svartri bifreið af gerðinni Honda Accord Sedan á dökkbrúna bifreið í eigu ákærða af gerðinni Honda Accord Sedan sem réttilega átti að bera skráningarmerkin RU-673, og ekið henni óhæfur um að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 455 ng/ml og MDMA 2500 ng/ml), án þess að hafa ökuskírteini meðferðis og án lögboðinnar vátryggingar, suður Barðavog, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

M. 007-2014-24907

Er brot þetta talið varða við 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr. 93. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

2. Föstudaginn 23. maí ekið bifreiðinni SA-375 sviptur ökurétti, án þess að hafa ökuskírteini meðferðis og óhæfur um að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíknefna (í blóði mældist amfetamín 70 ng/ml) austur Miklubraut og í sama skipti haft í vörslum sínum 0,83 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 0,53 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit á ákærða.

M. 007-2014-029472

Er brot þetta talið varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 og auglýsingu nr. 232/2001.

3. Miðvikudaginn 28. maí ekið bifreiðinni MR-200, sviptur ökurétti og með 113 km hraða á klukkustund þar sem leyfður hámarkshraði var 80 km á klukkustund suður Reykjanesbraut.

M. 007-2014-31003

Er brot þetta talið varða við 1., sbr. 3. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006, jafnframt er krafist upptöku á 0,83 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 0,53 g af amfetamíni, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákæra lögreglustjóra 20. ágúst 2014, „fyrir eftirtalin hegningar- og umferðarlagabrot með því að hafa:

1. Miðvikudaginn 13. nóvember 2013 í Reykjavík tekið bifreiðina RB-570 .... þar sem hún stóð við Kirkjustétt 17, og ekið henni óhæfur og ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna og slævandi lyfja (í blóði mældist amfetamín 35 ng/ml, MDMA 440 ng/ml, Nítrazepam 130 ng/ml og Pregabalin 16 ug/ml) að Meistaravöllum 25, þar sem lögregla hafði afskipti af ákærða.

Er þetta talið varða við 1., sbr. 2. mgr. 44. gr. og 1. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987.

2. Laugardaginn 5. júlí 2014 í Reykjavík ekið bifreiðinni NZ-D00 sviptur ökuréttindum og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 80 ng/ml, MDMA 1400 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 1,2 ng/ml) um Vesturberg, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

M. 007-2014-039801

Er þetta talið varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Ákæra ríkissaksóknara 16. október 2014 „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 16. mars 2013, á Tryggvagötu í Reykjavík, skammt frá veitingastaðnum Glaumbar, slegið A fleiri en einu höggi í andlitið með krepptum hnefa, með þeim afleiðingum að hann féll á götuna, og því næst sparkað í höfuð hans þar sem hann lá. Af atlögunni hlaut A bólgu og mar á vinstra eyra, bólgu og fleiður vinstra megin á neðri vör, fleiður innan á vinstri kinn og á hægri olnboga, maráverka á vinstri úlnlið og mjaðmagrindarsvæði að aftan, og þreyfieymsli á eyra, í hnakka og yfir vinstri efri kjálka.

Er þetta talið varða við 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

...........“

Ákæra ríkissaksóknara 25. nóvember 2014

I

„Fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hafa, fimmtudaginn 18. apríl 2013, að Skyggnisbraut 20 í Reykjavík, í kjölfar handtöku ákærða, hrækt á lögreglumanninn B og hafnaði hrákinn á hægri vanga B, og fyrir að hafa hótað að beita lögreglumanninn C og bróður hans ofbeldi.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 106. gr. laga nr. 19/1940.

II

Fyrir eftirgreindar líkamsárásir fyrir utan veitingastaðinn Park, Hverfisgötu 20, Reykjavík, aðfaranótt sunnudagsins 25. maí 2014:

1. Með því að slá D með krepptum hnefa í andlitið svo hún féll aftur fyrir sig yfir járnhandrið og á götuna. Við þetta hlaut D áverkamerki yfir gagnauga hægra megin fyrir ofan eyrað.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Með því að slá E í bringuna með krepptum hnefa svo hún féll á götuna og veitast þá aftur að E og slá hana ítrekað í höfuðið með glerflösku, auk þess að veita henni hnéspörk í hægra læri. Við þetta hlaut E skurð og bólgu á gagnauga hægra megin, mar á öxl, upphandlegg og handarbaki vinstra megin og tvo marbletti á hægra læri.

Er þetta talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

......

V-kk-nf H. V-kk-nf hrl. fyrir hönd E [...] gerir kröfu um að ákærði verði dæmdur in solidum með O, [...], til að greiða brotaþola skaðabætur að fjárhæð kr. 1.500.000 ásamt vöxtum skv. 1. málslið 4. gr. laga nr. 38/2001 frá 25. maí 2014 til þess dags þegar liðinn var mánuður frá þeim degi sem ákærða var birt skaðabótakrafan en með dráttarvöxtum skv. 1. mr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar við að halda fram kröfu þessari.“

Ákæra ríkissaksóknara 13. febrúar 2015

I

„Fyrir líkamsárás með því að hafa sunnudaginn 25. maí 2014 fyrir utan Perluna í Öskjuhlíð, Reykjavík, slegið F, […] með kúbeini, einu höggi í höfuð og ítrekað í bak með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð hægra megin á gagnauga og mar þar undir, roða við hljóðhimnu hægra megin og aflögun á hlust þeim megin, eymsli og rispur á baki hægra megin og eymsli og mar yfir mótum spjaldhryggs og mjaðmagrindar hægra megin.

M. 007-2014-30008

Er þetta brot talið varða við 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 111. gr. laga nr. 82/1998.

II

Umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 12. ágúst 2014 ekið bifreiðinni ZX-461 sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 65 ng/ml) um Borgarveg við Dvergaborgir í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

M. 007-2014-046834

Er þetta brot talið varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Af hálfu verjanda er krafist sýknu af þeim sakarefnum samkvæmt 2. tl. II kafla ákæru 25. nóvember 2014 og I. kafla ákæru 13. febrúar 2015. Að öðru leyti er krafist vægustu refsingar er lög leyfa, að skaðabótakröfu E verði vísað frá dómi og að verjanda verði ákvörðuð málsvarnarlaun.

Ákærur 30. júní 2014, 20. ágúst 2014, 16. október 2014, I. kafli og 1. tl. II. kafla ákæru 25. nóvember 2014 og II. kafli ákæru 13. febrúar 2015.

Ákærði hefur játað sök skv. framangreindum ákæruliðum. Með vísan til þeirra játninga hans, sem samrýmast gögnum málsins, verður ákærði sakfelldur samkvæmt þessum ákæruliðum og er háttsemi ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða.

2.tl. II. kafla ákæru 25. nóvember 2014.

Samkvæmt skýrslu lögreglu þá fékk lögregla tilkynningu aðfaranótt sunnudagsins 25. maí 2014, kl. 01.38, um að fara að veitingastaðnum Park við Hverfisgötu 20 í Reykjavík, vegna líkamsárásar. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að á vettvangi hafi vitnið D gefið sig fram og lýst því að hún hafi verið fyrir utan veitingastaðinn ásamt hópi fólks. Hún og hávaxinn ungur maður, með ljóst hár og mikið húðflúr, „Þ-kk-nf“ að nafni, hafi verið að tala um vin „Þ-kvk-nf“ og hún hafi verið eitthvað að grínast í garð vinarins sem sé lágvaxinn. Þrátt fyrir að um grín hafi verið að ræða hafi ,,Þ-kk-nf“ brugðist mjög illa við og að lokum kastað D í jörðina. Vinkona D, E, brotaþoli í máli þessu, hafi blandað sér í málið og reynt að stöðva átökin. ,,Þ-kk-nf“ hafi náð henni undir og slegið hana ítrekað í höfuðið með flösku uns gat hafi komið á höfuð hennar. Í skýrslu lögreglu kemur fram að dyraverðir á staðnum hafi lýst því að nokkur hiti hafi verið í mannskapnum og hafi átök brotist út á nokkrum stöðum.

Brotaþoli lagði fram kæru vegna málsins 29. maí 2014. Hún gaf skýrslu vegna þess hjá lögreglu 24. júní 2014. Sérfræðingur í bráðalækningum á slysa- og bráðadeild Landspítala háskólasjúkrahúss hefur 1. júlí 2014 ritað læknisvottorð vegna komu brotaþola á slysadeild aðfaranótt sunnudagsins 25. maí 2014, kl. 02.17. Í vottorðinu kemur meðal annars fram að yfir gagnauga hafi verið lítill skurður í gegnum húð, um 5 mm að lengd en ekki að sjá aðskotahluti í skurðinum. Væg bólga hafi verið til staðar í kringum skurðinn. Yfir handarbaki vinstra megin hafi vottað fyrir mari og brotaþoli hafi þar fundið þar fyrir vægum eymslum. Á aftanverðum vinstri upphandlegg hafi verið allstórt djúpt mar í húð með vægri bólgu og talsverðum eymslum. Framan til á hægra læri hafi verið um 20x5 cm nokkuð vel afmarkað mar. Einnig hafi verið dýpra en aðeins verr afmarkað mar aftar og ofar á hægra læri. Minniháttar yfirborðslægt mar hafi verið yfir sköflungi hægra megin. Skurður á höfði hafi verið deyfður, hreinsaður og saumaður með einu spori. Brotaþoli hafi komið á bráðadeild tveim dögum síðar vegna vaxandi verkja í höfði hægra megin. Þá hafi brotaþoli fundið fyrir „ljósglæringum“ í sjónsviði. Hafi hún farið í skoðun á augndeild en engin merki um áverka fundist. Einnig hafi verið tekin tölvusneiðmynd af höfði hennar, en á henni greindust engin áverkamerki.

Við aðalmeðferð málsins gáfu ákærði og brotaþoli skýrslu fyrir dóminum. Auk þeirra komu fyrir dóminn sextán vitni, auk lögreglumanna sem unnu að rannsókn málsins og sérfræðings í bráðalækningum á Landspítala háskólasjúkrahúsi er ritaði læknisvottorð vegna brotaþola. Einungis hluti þeirra vitna er komu fyrir dóminn gátu borið um ætlaða árás ákærða á brotaþola. Önnur vitni ýmist sáu ekki atburðarásina eða komu á vettvang eftir að átök voru yfirstaðin. Verður einungis gerð grein fyrir framburðum þeirra vitna er urðu vitni að átökunum.

Ákærði hefur skýrt svo frá að upphaf málsins hafi verið það að hann hafi verið að ræða við vin sinn fyrir utan veitingastaðinn Park. Stúlka hafi komið að og ákærði orðið reiður vegna athugasemda stúlkunnar í garð vinar hans. Hann muni eftir að hafa slegið til stúlku fyrir utan veitingastaðinn, og um D hafi verið að ræða. Ákærði hafi játað sök að því er hana varði. Ryskingar hafi átt sér stað í kjölfarið og ákærði verið sleginn af einhverjum strák. Ákærði hafi lent í jörðinni, verið rifinn upp og dreginn á brott. Hann hafi ekki slegið brotaþola eða veist að henni. Ákærði hafi verið drukkinn og notað fíkniefni þessa nótt.

Brotaþoli kvaðst hafa farið á veitingastaðinn Park ásamt D. Ungir menn hafi verið fyrir utan staðinn. Þær hafi yrt á einn þeirra, ákærða í máli þessu, sem brugðist hafi við með því að ráðast á D. Hann hafi slegið hana í jörðina, þar sem hún hafi legið á meðan ákærði veittist að henni. Brotaþoli hafi stokkið aftan á ákærða til að draga hann af D og ákærði þá snúið sér við og slegið brotaþola í bringuna þannig að hún hafi fallið í jörðina. Hann hafi lagst ofan á brotaþola og teygt sig í flösku sem legið hafi á jörðinni og slegið brotaþola ítrekað í höfuðið með henni. Brotaþoli hafi legið á bakinu og reynt að verja andlit sitt með því að snúa höfðinu undan. Flaskan hafi brotnað við árásina. Ákærði hafi að auki veitt brotaþola hnéspörk sem lent hafi í læri hennar. Hún sé þess fullviss að einn og sami maðurinn hafi ráðist á þær D. Brotaþoli kvaðst fyrr þetta kvöld hafa fengið sér einn drykk með mat. Hún hafi verið á leið heim er þetta gerðist og ekki lengur verið undir áhrifum áfengis. Hún hafi verið lengi að jafna sig eftir árásina og verið óvinnufær þetta sumar. Hún hafi leitað til sjúkraþjálfara til að ná bata. Eins hafi hún greinst með áfallastreituröskun eftir árásina og hafi lengi á eftir átt erfitt með að fara niður í bæ og að vera ein.

D kvaðst hafa verið á skemmtistaðnum Park ásamt brotaþola. Ákærði hafi ráðist á sig og við það hafi hún dottið í jörðina. Brotaþoli hafi fallið í jörðina, en D hafi ekki séð hvernig það hafi borið að. D hafi síðan séð hvar ákærði hafi slegið brotaþola með flösku í höfuðið. Eins hafi hún séð ákærða sparka í brotaþola þar sem brotaþoli hafi legið í jörðinni. D hafi ekki neytt áfengis þetta kvöld og því verið án áfengisáhrifa.

H kvaðst hafa verið dyravörður á Park þessa nótt. H hafi verið að ganga út af staðnum er hann hafi séð átök fyrir utan. Ákærði hafi legið ofan á stúlku og slegið hana með flösku í höfuðið. Hann væri ekki í nokkrum vafa um að það hafi verið ákærði sem slegið hafi stúlkuna í höfuðið með flöskunni. Enginn annar en ákærði hafi ráðist á stúlkurnar fyrir utan staðinn.

I kvaðst hafa verið á staðnum þessa nótt. Hafi hún séð ungan mann slá brotaþola í höfuðið með flösku. Hún hafi ekki séð hver þar hafi átt hlut að máli.

J kvaðst hafa verið að koma að veitingastaðnum Park þessa nótt og tekið eftir slagsmálum fyrir utan staðinn. Hann hafi séð ákærða veitast að stúlku sem lent hafi í jörðinni. Ákærði hafi verið með glerflösku og hafi hann reynt að berja stúlkuna í andlitið með flöskunni og sennilega náð að gera það tvisvar. J kvaðst hafa þekkt ákærða á þessum tíma og hafi hann ekki séð neinn annan ráðast á stúlkurnar fyrir utan staðinn. Hann hafi verið í um tveggja metra fjarlægð frá árásarstaðnum og ekkert hafi komið í veg fyrir að hann sæi árásina. Hann hafi ekki verið ölvaður þetta kvöld.

K kvaðst hafa verið að reykja fyrir utan Park þessa nótt. Hávaxinn ungur maður hafi komið út og viðhaft ljótan munnsöfnuð. Maðurinn hafi veist að D og hafi brotaþoli gengið á milli og reynt að stía þeim sundur. Ákærði og brotaþoli hafi legið í jörðinni og ákærði lamið brotaþola í höfuðið með áhaldi úr gleri, annað hvort flösku eða glasi og hafi höggin komið á gagnauga brotaþola. K væri örugg um að sami maður hafi ráðist á D og brotaþola. Lágvaxinn ungur maður, sem verið hafi í nágrenninu, hafi ekki gert stúlkunum neitt. Atvikið hafi átt sér stað fyrir framan K en hún kvaðst lítið hafa drukkið þetta kvöld og því einungis lítillega undir áhrifum áfengis.

Sérfræðingur í bráðalækningum á Landspítala háskólasjúkrahúsi, er ritaði læknisvottorð vegna brotaþola, gerði grein fyrir skoðun á brotaþola og þeim áverkum er hún hafi greinst með. Áverkar á handlegg brotaþola hafi orðið vegna þungs höggs frá sljóum hlut. Hafi áverki á læri samrýmst því að sljóum hlut hafi verið beint að lærinu og skurður á höfði gæti verið eftir flösku sem beint hafi verið að höfði hennar.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök samkvæmt 2. tl. II. kafla ákæru og kveðst hann ekki hafa veist að brotaþola umrætt sinn. Hann hefur viðurkennt að hafa verið undir áhrifum áfengis og vímuefna greint sinn.

Fyrir dóminn kom fjöldi vitna. Mörg þeirra urðu ekki vitni að átökum fyrir utan veitingastaðinn, en komu ýmist að eftir að atlagan var yfirstaðin eða báru um atburði inni á veitingastaðnum. Samtals sex vitni, þar á meðal brotaþoli, hafa hins vegar borið um atlöguna frá sínum sjónarhóli. Eru þau öll á einu máli um að ákærði hafi veist að brotaþola, í kjölfar árásarinnar á D, en ákærði hefur viðurkennt að hafa ráðist á D. Vitnunum ber öllum saman um að ákærði hafi slegið brotaþola ítrekað með glerflösku í höfuðið, þar sem hún lá í jörðinni, og hafi hann á sama tíma veitt henni hnéspörk í læri. Brotaþoli hefur ein borið um að ákærði hafi slegið hana með krepptum hnefa í bringuna svo hún féll í götuna. Þar sem ákærði neitar þeim sakargiftum verður hann sýknaður af því höggi. Áverkar sem brotaþoli greindist með á bráðadeild í framhaldi atburða samrýmast framburðum vitna. Að þessu gættu verður ákærði sakfelldur samkvæmt þessum lið ákæru. Að slá brotaþola ítrekað með glerflösku í höfuðið var sérstaklega hættulegt. Er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

I.kafli ákæru 13. febrúar 2015.

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá sunnudeginum 25. maí 2014 fékk lögregla þann dag kl. 19.44 tilkynningu um að F, brotaþoli í máli þessu, hafi verið sleginn með kúbeini og væri hann staddur í Perlunni í Öskjuhlíð í Reykjavík. Í frumskýrslu kemur fram að rætt hafi verið við brotaþola á vettvangi. Hafi hann verið með áverka á höfði sem blætt hafi lítillega úr. Á vettvangi hafi verið sjúkralið og hafi sjúkraliði greint frá því að brotaþoli væri einnig með áverka á baki. Í viðræðum við brotaþola hafi komið fram að ákærði hafi ráðist á hann og lamið hann með kúbeini í höfuð og bak. G og L hafi verið með ákærða í för. Brotaþoli hafi ekki gefið skýringu á því af hverju ákærði hafi lamið hann. Fram hafi komið að ákærði hafi tekið úlpu brotaþola.

Brotaþoli mætti á lögreglustöð 30. maí 2014 og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás. Yfirlæknir á slysa- og bráðadeild Landspítala háskjólasjúkrahúss hefur 7. júlí 2014 ritað læknisvottorð vegna komu brotaþola á slysadeild, 25. maí 2014. Í vottorðinu kemur meðal annars fram að brotaþoli hafi við komu gengið inn á slysadeild með sjúkraflutningamönnum en fundist erfitt að standa beinn vegna verkja neðarlega í baki. Við skoðun á höfði hafi mátt sjá skurð hægra megin á gagnauga. Skurðurinn hafi verið um 2 cm að lengd og kúla þar undir. Þá hafi verið roði við hljóðhimnu hægra megin og aflögun á hlust þeim megin. Brotaþoli hafi verið aumur við þreifingu á baki neðan við hægra nýra. Þar hafi einnig verið merki um bólgu. Þá hafi verið rákir eða rispur á baki sem gætu verið eftir högg og þar hugsanlega merki um að mar væri að myndast. Einnig hafi brotaþoli verið með eymsli og mar yfir mótum spjaldhryggs og mjaðmagrindar hægra megin. Skurður hafi verið saumaður með fjórum sporum.

Við aðalmeðferð málsins gáfu ákærði og brotaþoli skýrslu fyrir dómi. Einnig komu fyrir dóminn G og L, sem voru samferða ákærða og brotaþola þann dag sem brotaþoli leitaði á slysadeild. Til viðbótar komu fyrir dóminn vinir brotaþola og L, auk lögreglumanna sem unnu að rannsókn málsins, dyravarðar í Perlunni í Öskjuhlíð og læknis sem ritað hefur læknisvottorð vegna brotaþola. Gerð verður grein fyrir framburðum að því marki er máli skiptir fyrir sönnun í málinu.

Ákærði hefur skýrt frá því að sunnudaginn 25. maí 2014 hafi hann, ásamt G og L, ákveðið að sækja brotaþola og ræða við hann. Tilefnið hafi verið það að brotaþoli hafi áður talað illa um vin ákærða og ákærði viljað ræða það við brotaþola. Þau hafi ekið um og ákærði og brotaþoli setið í aftursæti bifreiðarinnar. Brotaþoli hafi neitað þessu er ákærði hafi borið þetta upp á hann. Að endingu, er þau hafi verið stödd í Öskjuhlíð, hafi ákærði tekið úlpu brotaþola og því næst,,fleygt“ eða hrint brotaþola út úr bifreiðinni. Ákærði hafi notað hendurnar við aðfarirnar og hafi brotaþoli lent á maga eða baki fyrir utan bifreiðina. Því næst hafi brotaþoli hlaupið á brott frá bifreiðinni. Ákærði kvaðst sjálfur ekki hafa yfirgefið bifreiðina. Hann kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis eða fíkniefna umrætt sinn. Það hafi aldrei verið ætlunin að valda brotaþola neinum skaða. Hann kvaðst ekki hafa lamið brotaþola með kúbeini, svo sem honum væri gefið að sök. Næsta dag hafi M komið til hans til að sækja úlpu brotaþola.

Brotaþoli kvaðst hafa verið staddur í Fossvogi í Reykjavík, sunnudaginn 25. maí 2014, er ákærði hafi hringt í hann. Stuttu síðar hafi ákærði komið á bifreið með G og L. G hafi ekið bifreiðinni og L setið í farþegasæti frammí. Ákærði hafi verið í aftursæti bifreiðarinnar og hafi hann sagt að brotaþoli þyrfti að passa sig. Brotaþoli hafi ályktað sem svo að það væri vegna þess að brotaþoli hafi talað illa um G, auk þess sem brotaþoli hafi gert hosur sínar grænar fyrir kærustu G. Ákærði hafi spurt hvort það ætti við rök að styðjast og brotaþoli synjað fyrir það. Ákærði hafi skyndilega veitt brotaþola högg í síðuna með olnboga og sagt að hann myndi drepa hann ef hann væri að ljúga. Í framhaldi hafi ákærði hringt í N, kærustu G, og að samtali loknu hafi ákærði sagt að hann ætlaði að berja brotaþola með kúbeini. G hafi stöðvað bifreiðina við Öskjuhlíð og ákærði og brotaþoli farið út. Ákærði hafi dregið kúbein aftur undan framsæti bifreiðarinnar og tekið með sér. Hann hafi lamið brotaþola í tvígang með kúbeininu og höggin komið í andlit brotaþola. Einnig hafi ákærði í tví- eða þrígang lamið brotaþola með kúbeininu í maga og bak. Atlagan hafi átt sér stað við hlið bifreiðarinnar og G og L átt að sjá atlöguna. Höggin hafi verið mjög föst og hafi brotaþoli ekki gert tilraun til að verja sig. Hafi hann farið inn í Perluna við Öskjuhlíð og dottið þar á gólfið og öskrað að hann hafi verið laminn með kúbeini.

L kvaðst hafa verið með í bifreið sem sótt hafi brotaþola 25. maí 2014. Hún hafi setið í framsæti bifreiðarinnar en G ekið bifreiðinni. Ákærði og brotaþoli hafi verið aftur í og hafi þeir rifist í bílnum. G hafi stöðvað bifreiðina við kirkjugarðinn í Fossvogi og ákærði og brotaþoli farið út. Skyndilega hafi L séð brotaþola hlaupa á brott frá bifreiðinni en hún hafi ekki fylgst sérstaklega með samskiptum ákærða og brotaþola né séð ákærða slá brotaþola. Þá kvaðst hún ekki minnast þess að hafa séð kúbein í bifreiðinni greint sinn.

G kvaðst hafa ekið bifreiðinni umrætt sinn. L hafi setið í framsætinu farþegamegin og ákærði og brotaþoli verið aftur í. G hafi stöðvað bifreiðina við Öskjuhlíð og ákærði og brotaþoli farið út. G hafi ekki séð ákærða ganga í skrokk á brotaþola og hann myndi ekki eftir því að kúbein hafi verið í bifreiðinni.

M kvaðst hafa farið heim til ákærða til að sækja úlpu brotaþola. Hún hafi rætt við ákærða, sem viðurkennt hafi fyrir henni að hafa ráðist á brotaþola með kúbeini.

Dyravörður, sem starfaði í Perlunni 25. maí 2014, bar að ungur maður hafi skyndilega komið inn um dyr staðarins. Hafi hann fallið á hné og beðið um að hringt yrði á sjúkrabifreið. Dyravörðurinn hafi hringt í neyðarlínuna og skömmu síðar hafi lögreglu og sjúkralið borið að garði. Ungi maðurinn hafi sagt að hann hafi verið sleginn í höfuð og líkama með kúbeini.

Læknir er ritaði læknisvottorð vegna brotaþola kvað brotaþola ekki hafa verið alvarlega slasaðan eða með alvarlega áverka við komu á slysadeild. Ýmsar ástæður hafi getað legið að baki þeim áverkum er brotaþoli hafi greinst með. Erfitt væri að segja til um hvort kúbein hafi valdið þeim áverkum eða önnur verkfæri.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök. Hann hefur viðurkennt að hafa verið í bifreið með ákærða sunnudaginn 25. maí 2014 og að hafa hrint eða ,,fleygt“ brotaþola út úr bifreið utan við Perluna í Öskjuhlíð. Brotaþoli hafi lent á maga eða baki. Ekki hafi hann veist að brotaþola með kúbeini, svo sem honum væri gefið að sök.

Í bifreiðinni umrætt sinn voru, auk ákærða og brotaþola, G og L. Hafa þau hvorki getað staðfest að ákærði hafi veist að brotaþola eða að kúbein hafi verið notað í aðför að honum. Þau bera hins vegar, á sama hátt og ákærði, að brotaþoli hafi hlaupið á brott frá bifreiðinni og í átt að Perlunni.

Dyravörður í Perlunni tók á móti brotaþola. Var hann þá með þá áverka er um getur í ákæru. Með hliðsjón af því, þeim framburði ákærða að hann hafi hrint eða ,,fleygt“ brotaþola út úr bifreiðinni þá skömmu áður og brotaþoli lent á baki eða maga og þeim framburði ákærða, brotaþola og vitnanna G og L að brotaþoli hafi hlaupið frá bifreiðinni og að Perlunni, þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi valdið brotaþola þeim áverkum er í ákæru greinir. Einungis nýtur framburðar brotaþola við um að ákærði hafi beitt kúbeini gegn brotaþola. Læknisskoðun á brotaþola staðfestir ekki að áhald eins og kúbein hafi valdið þeim áverkum er brotaþoli greindist með og verður það þar af leiðandi ekki talið sannað. Verður því að líta svo á að sú valdbeiting ákærða að hrinda eða ,,fleygja“ brotaþola út úr bifreiðinni hafi valdið þeim áverkum er í ákæru greinir. Eru þeir slíkir að eiga undir 217. gr. laga nr. 19/1940. Með þessum athugasemdum verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru fyrir brot gegn 217. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði er fæddur í mars 1994. Hann á að baki sakaferil allt frá árinu 2010. Hann hefur fimm sinnum verið dæmdur fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Hér er ástæða til að tiltaka að ákærði var með dómi héraðsdóms 2. júlí 2013 dæmdur í 16 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir líkamsárásir og þjófnað og brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Þá var ákærði með dómi héraðsdóms 2. maí 2014 dæmdur í sektargreiðslu fyrir líkamsárás og brot gegn umferðarlögum. Brot ákærða samkvæmt ákæru 30. júní og 20. ágúst 2014 eru öll ítrekun. Brot ákærða samkvæmt ákæru 16. október 2014 eru hegningarauki við dómana 2. júlí 2013 og 2. maí 2014. Brot ákærða samkvæmt I. kafla ákæru 25. nóvember 2014 eru hegningarauki við síðastgreinda dóma en brot samkvæmt II. kafla, ítrekun. Brot samkvæmt ákæru 13. febrúar 2015 eru öll ítrekun. Ákærði hefur með brotum sínum rofið skilorð refsidómsins frá 2. júlí 2013. Verður að taka refsidóminn upp eftir ákvæðum 60. gr. laga nr. 19/1940, taka málin til meðferðar og dæma í einu lagi. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir fjórar líkamsárásir, þar af tvær sem eiga undir 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Þá hefur ákærði verið sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni. Ákærði hefur játað háttsemi sína að hluta til sem unnt er að virða ákærða til málsbóta. Er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 3 ár. Til frádráttar refsingu kemur óslitið gæsluvarðhald ákærða frá 8. október 2014, en þann dag var ákærði úrskurðaður í gæsluvarðahald vegna rannsóknar sakamála sem hér eru til úrlausnar.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru er ákærði sviptur ökurétti í 3 ár og sex mánuði frá 2. maí 2017.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru fer upptaka fram með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Af hálfu brotaþolans E er krafist skaðabóta að fjárhæð 1.000.000 krónur, ásamt vöxtum. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir líkamsárás gagnvart brotaþola. Með ólögmætri háttsemi sinni hefur ákærði valdið brotaþola miskatjóni. Voru áverkar töluverðir og atlagan harkaleg. Með hliðsjón af því eru bætur hæfilega ákveðnar 700.000 krónur, ásamt vöxtum sem í dómsorði greinir.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt yfirliti og málsvarnarlaun skipaðs auki greiði ákærði þóknun réttargæslumanna brotaþolanna E og A, svo sem í dómsorði er mælt fyrir um.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kvk-nf S-kvk-nf P-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Þ-kk-nf A-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í 3 ár. Til frádráttar refsingu kemur óslitið gæsluvarðhald ákærða frá 8. október 2014.

Ákærði er sviptur ökurétti í 3 ár og sex mánuði frá 2. maí 2017.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs 0,83 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 0,53 g af amfetamíni, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærði greiði E 700.000 krónur í skaðabætur, ásamt vöxtum samkvæmt 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 25. maí 2014 til 13. mars 2015, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 2.189.876 krónur í sakarkostnað, þar með talið málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 924.000 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþolans E, V-kk-ef H. V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 388.740 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþolans A, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef héraðsdómslögmanns, 306.900 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.