S-54/2013

Mál þetta, sem þingfest var 6. febrúar sl. og dómtekið 15. mars 2013, var höfðað með þremur ákærum lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu á hendur J-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Rauðavaði 17, Reykjavík þannig:

A.

Með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 10. janúar, á hendur ákærða J-kk-þgf í málinu S-54/2013;

I

fyrir gripdeild, með því að hafa sunnudaginn 1. apríl 2012, í verslun 10-11, við Grímsbæ í Reykjavík, tekið í heimildarleysi tvær Sóma samlokur og orkudrykk að verðmæti kr. 1.197.-, sem hann neytti inni í versluninni án þess að greiða fyrir.

(007-2012-17856)

Telst þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II

fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa á sama tíma og greinir í I. kafla ákæru, haft í vörslum sínum 0,74 g af maríjúana sem lögregla fann við leit á ákærða.

(007-202-17856)

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með áorðnum breytingum, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með áorðnum breytingum.

III

fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 30. ágúst 2012, að Bjallavaði 15 í Reykjavík, haft í vörslum sínum 1,41 g af maríjúana, sem lögreglumenn fundu við leit.

(007-2012-49137)

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

IV

fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 12. september 2012 ekið bifreiðinni OB-486, óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 45 ng/ml, kókaín 80 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 0,7 ng/ml) og án þess að hafa ökuskírteini meðferðis við aksturinn, eftir Hverfisgötu í Reykjavík og þaðan að slysadeild Landspítalans við Bústaðaveg þar sem lögregla hafði af honum afskipti.

(007-2012-51617)

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

V

fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 20. október 2012 ekið bifreiðinni UM-046, sviptur ökuréttindum og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 20 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 2,6 ng/ml) suður Barónsstíg í Reykjavík, þaðan austur Bergþórugötu og suður Snorrabraut þar sem ákærði lagði bifreiðinni í bifreiðastæði við gatnamót Bergþórugötu og Snorrabrautar þar sem lögregla hafði af honum afskipti.

(007-2012-59433)

Telst þetta varða við 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

VI

fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 29. október 2012 ráðist með ofbeldi á A, fædd 1995, á heimili hennar að [...], í Reykjavík, slegið hana höggi í höfuðið, þannig að hún féll í gólfið, þá gripið um handleggi hennar og dregið inn á baðherbergi íbúðarinnar, þar sem hann tók um háls hennar og þrýsti fingri undir hægra kjálkabarð, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut rispur og mar undir vinstra kjálkabarði og eymsli í neðri kjálka, við kjálkalið, hægra megin.

(007-2012-61175)

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

VII

fyrir húsbrot, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 29. október 2012 ruðst í heimildarleysi inn í íbúð B, að [...] í Hafnarfirði, með því að brjóta rúðu í útidyrahurð íbúðarinnar og þannig opnað hurðina.

(007-2012-61008)

Telst þetta varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VIII

fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 29. október 2012 ráðist með ofbeldi á B-kk-þf Ö-kk-þf H-kk-þf, í verslun N1 við Ártúnshöfða í Reykjavík, þar sem B-kk-nf Ö-kk-nf var við vinnu sína, slegið hann nokkrum höggum með krepptum hnefa í andlitið, þannig að B-kk-nf Ö-kk-nf féll í gólfið og þar sem hann lá í gólfinu sparkað í hann, með þeim afleiðingum að B-kk-nf Ö-kk-nf hlaut rispur og yfirborðsáverka í andliti.

(007-2012-61009)

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

IX

fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt fimmtudagsins 13. desember 2012, ráðist á C, fædd 1994, þar sem hún var gestkomandi í herbergi ákærða á [...]í Reykjavík, með ítrekuðum höggum í andlit, fyrst í rúmi herbergisins og síðan á gólfi þess, og þar sem hún lá á gólfinu sparkað í andlit og líkama hennar, traðkað á andliti hennar og brjósti, slegið hana með eldhússtól, dregið hana á hárinu eftir gólfinu og niður tröppur, tekið hana hálstaki og haldið fyrir munn hennar og nef þannig að hún náði ekki andanum, rifið í hár hennar og lagt eldhúshníf að hálsi hennar á sama tíma og hann hafði í líflátshótunum við hana, allt með þeim afleiðingum að C hlaut mar, miklar bólgur og eymsli í andliti, glóðarauga, blæðingar undir glæru á báðum augum, skurð innanvert á efri vör vinstra megin, mar og bólgu á öxlum, upphandleggjum og handarbökum beggja vegna, mar og bólgu á báðum fótum, rifbrot, mar á bringu og vinstra brjósti, mar aftan við vöðva á hálsi vinstra megin og eymsli í hálsi.

(007-2012-69335)

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Af hálfu M-kvk-ef G-kvk-ef hrl., fyrir hönd C, kennitala 000000-0000, er gerð krafa um skaðabætur úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 4.500.000.-, auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 13. desember 2012 og þar til mánuður er liðinn frá birtingardegi bótakröfunnar, en með dráttarvöxtum, samkvæmt 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að kærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun. Þá er gerð krafa um að dráttarvextir leggist við höfuðstól miskabóta á 12 mánaða fresti, í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta í samræmi við 12. gr. laga nr. 38/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga. Jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk ofangreind haldlögð fíkniefni, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

B.

Með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara, dagsettri 10. janúar 2013, á hendur ákærða, í málinu S-55/2013, fyrir nauðgun, með því að hafa þriðjudaginn 21. ágúst 2012, á heimili D, að [...], með ofbeldi þvingað D til samræðis og endaþarmsmaka. Afleiðingar kynferðisbrotsins voru þær að D hlaut sprungur bæði framan og aftan í leggangaopi og afrifur og fleiður á endaþarmi.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu D, kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða miskabætur að fjárhæð kr. 1.500.000, auk vaxta, samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 21. ágúst 2012 og þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar, en með dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun. Gerð er krafa um að dráttarvextir leggist við höfuðstól miskabóta á 12 mánaða fresti, í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta, allt í samræmi við 12. gr. laga nr. 38/2001.

C.

Með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 22. janúar 2013, í málinu S-75/2013, á hendur ákærða;

I

fyrir líkamsárás með því að hafa, að kvöldi laugardagsins 15. október 2012, ráðist með ofbeldi á þáverandi unnustu sína, B, að heimili hennar að [...] í Hafnarfirði, fyrst í eldhúsi íbúðarinnar þar sem hann tók hana hálstaki með annarri hendi og þrengdi að hálsi hennar svo henni lá við köfnun og kýlt hana tvívegis í andlitið með hinni hendinni og í framhaldi, þar sem hún lá í gólfi íbúðarinnar, sparkað í klof hennar og bak og traðkað á maga hennar með öðrum fæti. Að hafa veist að henni þar sem hún var í salernisherbergi íbúðarinnar með því að slá hana nokkrum höggum í andlitið þannig að D missti meðvitund og féll á klósettið. Að hafa enn og aftur slegið hana utan undir í andlit með flötum lófa þar sem hún hélt á tveggja ára dóttur sinni inni í svefnherbergi og með hnefa í bakið, allt með þeim afleiðingum að D hlaut mar og bólgur á vinstra kinnbeini og út á vinstri kjálkaboga, mar og bólgu á efra augnloki vinstra megin inn í augnkrók og niður á neðra augnlokið, eymsli yfir nefi og nefrót, mar á hálsi, blóðnasir, yfirborðsskrámur, rispur og eymsli á vinstri öxl, mar á mjöðmum og eymsli á vinstri líkamshlið.

(007-2012-58493)

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Af hálfu G-kvk-ef B-kvk-ef B-kvk-ef hrl., fyrir hönd D, kennitala 000000-0000, er gerð krafa um skaða- og miskabætur úr hendi ákærða samtals að fjárhæð kr. 2.500.000.- auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 15. október 2012 til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um hæfilega þóknun vegna starfa réttargæslumanns við gerð bótakröfunnar og vegna málflutnings fyrir héraðsdómi, auk virðisaukaskatts á málflutningsþóknun.

II

fyrir líkamsárás, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 10. ágúst 2012 ráðist á bróður sinn, G-kk-þf H-kk-þf, á Snóker- og poolstofunni við Lágmúla 5 í Reykjavík, með því að slá hann með biljarðkjuða í andlitið með þeim afleiðingum að G-kk-nf hlaut augntóttargólfsbrot, vanga- og kinnkjálkabeinabrot og bólgu yfir andliti hægra megin og augnlokum hægra megin.

(007-2012-45373)

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

III

fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 13. október 2011 bakkað bifreiðinni RP-090 út af bifreiðastæði við Sandavað 11 í Reykjavík, án þess að hafa ökuskírteini meðferðis við aksturinn, uns lögregla stöðvaði aksturinn.

(007-2011-61817)

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Voru ofangreind mál S-75/2013 og S-55/2013 sameinuð S-54/2013 með heimild í 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og játaði sök í ákæruliðum I-V í ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 10. janúar sl., sbr. kafla A. Ákærði játaði að hafa slegið A N-kvk-þf eins og segir í ákærulið VI en neitaði annarri háttsemi í þeim ákærulið. Ákærði játaði sök í ákæruliðum VII og VIII. Ákærði kvaðst ekki muna eftir atvikum í ákærulið IX en sagði það þó vel geta passað. Í fyrirtöku 1. mars sl. mótmælti ákærði bótakröfunni í þessum ákærulið sem of hárri.

Við þingfestingu málsins neitaði ákærði sök í kafla B og mótmælti bótakröfunni.

Varðandi ákæru, útgefna 22. janúar sl. af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu, í C kafla, kvaðst ákærði viðurkenna að hafa slegið brotaþola tvisvar til þrisvar sinnum utan undir eins og greinir í ákærulið I en neitaði sök að öðru leyti. Þá viðurkenndi ákærði að hafa slegið G-kk-þf samkvæmt ákærulið II þannig að hann hafi slegið í áttina til hans en viðurkenndi að afleiðingunum væri rétt lýst í ákærunni en ákærði kvaðst fyrir dóminum hafa ætlað að slá G-kk-þf. Þá játaði ákærði sök í ákærulið III. Ákærði mótmælti bótakröfunni í ákærulið I sem of hárri.

Aðalmeðferð fór fram 14. og 15. mars sl. og var málið dómtekið að henni lokinni. Krafðist ákærði sýknu af þeim ákæruliðum sem hann neitar sök í og vægustu refsingar sem lög leyfa að öðru leyti. Þá mótmælti hann bótakröfum sem of háum en hafnaði bótakröfu í kafla B.

Málsatvik.

Óþarft er að rekja málsatvik í þeim ákæruliðum þar sem ákærði hefur játað sök.

Í ákærulið VI í ákæru útgefinni 10. janúar 2013 af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu, kafla A, kemur fram í kæruskýrslu brotaþola að ákærði, sem sé kunningi föður hennar, hafi komið heim til hennar og hún boðið honum inn. Ákærði hafi verið órólegur og gengið um íbúðina og sagst aðspurður vera að leita að kveikjara. Brotaþoli kvaðst vera með kveikjara og hafi ákærði þá kallað hana tussu og sagt henni að láta sig hafa kveikjarann. Brotaþola hafi líkað það illa og sagt honum að biðjast afsökunar. Ákærði hafi reiðst við það og slegið brotaþola í höfuðið þannig að hún missti meðvitund í smástund. Þegar brotaþoli rankaði við sér hafi hún reynt að fá ákærða út úr íbúðinni en hann hafi þá ráðist að henni og ýtt henni með afli á undan sér inn á baðherbergi og ofan í sturtubotn. Þar hafi hann þrýst fast að hálsi hennar og kallað hana ýmsum ónefnum. Í framhaldi hafi brotaþoli leitað á slysadeild.

Í ákærulið IX í kafla A kvaðst ákærði muna lítið eftir atvikum. Fyrir liggur í gögnum málsins að ákærði veittist að brotaþola umrædda nótt með þeim afleiðingum sem lýst er í gögnum og ljósmyndum sem teknar voru af brotaþola á slysadeild en af ljósmyndum má sjá að andlit brotaþola er nánast afmyndað og áverkar á henni úti um allan líkama.

Ákæra útgefin 10. janúar 2013 af ríkissaksóknara, kafli B.

Ágreiningslaust er að brotaþoli og E voru að aka um í Reykjavík mánudaginn 20. ágúst 2012 þegar E vildi hitta kunningja sinn J-kk-þf H-kk-þf en hún hafði verið í sambandi við hann í gegnum samskiptavefinn Facebook. Ók brotaþoli bifreiðinni. Fóru þær að beiðni E að bar í Árbæ þar sem ákærði kom upp í bifreiðina. Héldu þau áfram að aka um borgina fram eftir degi. Varð rifrildi í bifreiðinni að sögn brotaþola á milli ákærða og E en að sögn ákærða milli E og brotaþola. E kom ekki fyrir dóminn. Í kjölfar þess fór E úr bifreiðinni og tók leigubíl. Ákærði reiddist og sparkaði í bifreiðina en settist aftur inn og braut með olnboganum hliðarrúðu í bifreiðinni. Var ákærði þá orðinn mjög drukkinn að sögn brotaþola. Um kvöldið fóru þau heim til brotaþola en ákærði vildi hitta eiganda bifreiðarinnar og bæta fyrir það tjón sem hann hafði valdið á bifreiðinni. Hittu þau þar fyrir F sem beið heima hjá brotaþola. F mun í kjölfarið hafa farið í burtu og brotaþoli og ákærði horft á sjónvarp. Í framhaldi höfðu þau samfarir sem að sögn ákærða var með samþykki brotaþola en að sögn brotaþola án hennar samþykkis. Brotaþoli fór á Neyðarmóttöku daginn eftir eða 21. ágúst 2012.

Í ákærulið I í ákæru útgefinni 22. janúar 2013, kafla C, er ákærði sakaður um líkamsárás. Samkvæmt lögregluskýrslu hafði brotaþoli slitið sambandi sínu við ákærða fyrr þann sama dag og meint árás átti sér stað eða þann 15. október 2012 en þau höfðu verið par í um einn og hálfan mánuð. Hafi ákærði komið heim til brotaþola til að sækja dót frá sér. Þau hafi rifist og rifrildið endað með því að ákærði gekk í skrokk á brotaþola. Leitaði brotaþoli á bráðamóttöku í framhaldi og liggur áverkavottorð frammi í málinu ásamt ljósmyndum.

Önnur rannsóknargögn og vottorð.

Vottorð Á-kvk-ef E. E-kvk-ef, sérfræðilæknis á Bráðadeild LSH, frá 28. nóvember 2012 liggur fyrir í málinu vegna ákæruliðar VI í kafla A.

Kemur fram í því að A hafi komið ásamt ungum manni á Bráðadeild. Haft er eftir A að hún hafi boðið heim náunga sem sé miklu eldri en hún sjálf, hún þekki hann ekki en viti hver hann sé. Hann hafi orðið reiður þar og slegið hana vinstra megin í andlit þannig að hún hafi dottið á rúm sem þar var. Hann hafi þá rifið hana upp á handleggjum og dregið inn í sturtu þar sem hann hafi þrýst fingri undir hægra kjálkabarð. A segist hafa getað lokað sig inni á baði og sá sem kom með henni á Bráðadeild hafi fengið árásarmanninn til að fara út. Þá er haft eftir fylgdarmanni hennar að hún hafi dottið út í um tíu sekúndur.

Við skoðun kemur fram að A hafi verið róleg og gefið ágæta sögu. Rispu var að sjá og byrjandi mar undir vinstra kjálkabarði en ekkert að sjá hægra megin. Þar hafi hún hins vegar verið aum. Einnig aum í neðri kjálkanum og þar mest hægra megin, sérstaklega yfir kjálkalið. Geti þó opnað og lokað og bitið saman. Ekki sé að sjá mar ennþá á upphandleggjum eða mar annars staðar en það séu eymsli á vinstri upphandlegg. Þá segir að hún hafi hugsanlega hlotið heilahristing en að öðru leyti yfirborðsáverka og reiknað sé með að líkamleg einkenni gangi til baka á innan við einni til tveimur vikum.

Vottorð Á-kvk-ef E. E-kvk-ef, dagsett 28. nóvember 2012, liggur fyrir í málinu vegna ákæruliðar VIII í A-kafla.

Kemur þar fram að B-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf hafi komið á bráðadeild LHS og gefið eftirfarandi sögu. Klukkustund fyrir komu hafi hann verið við vinnu sína á N1 á Ártúnshöfða. Þar hafi verið maður sem hafi skyrpt á sælgæti í versluninni. B-kk-nf hafi bent manninum á að svona gerði maður ekki. Ákærði hafi brugðist illa við og rokið í B-kk-þf með ostarúnstykki sem hann hafi slegið í andlit hans. Ákærði hafi svo kýlt B-kk-þf þannig að hann féll við. Við skoðun segir að það séu rispur í andliti, mest á vinstri kinn en annars dreifðar rispur og sprunga á neðri vör.

Vottorð V-kk-ef M-kk-ef læknis, dagsett 20. desember 2012, vegna C, vegna ákæruliðar IX í A-kafla, liggur fyrir í málinu.

Segir í vottorðinu að C hafi komið á Landspítala og hafi hún verið skoðuð um klukkustund eftir að henni voru veittir áverkar. Seinni skoðun hafi farið fram nokkrum klukkustundum síðar. Hún hafi verið vakandi og áttuð og gefið góða sögu þótt hún hafi átt nokkuð erfitt með að tala vegna bólgu í andliti. Þá segir að hún sé illa bólgin í andliti og vinstra auga sé sokkið. Það náist að opna augað og var sjónin eðlileg beggja vegna en erfitt var að meta augnhreyfingar vegna bólgu á augnumgjörð. Síðar komi fram blæðing í hvítunni undir glæru augans. Hún hafi verið mjög bólgin í vinstri andlitshelmingi sem einnig var marinn, einkum í kringum augnumgjörðina. Aum við þreifingu yfir augnumgjörð vinstra megin og einnig í mestöllum vinstri helmingi andlits. Hún kvarti undan dofa í vinstri andlitshelmingi en þó virðist tilfinningin svipuð beggja vegna þegar það sé prófað. Geti illa kyngt fyrir bólgu í andliti. Geti þó vel talað og sé ekki hás. Ekki áberandi áverkamerki á hálsi og ekki eymsli yfir hálsliðum. Í seinni skoðun sé hún töluvert þreifiaum yfir rifbeinum og geislungum vinstra megin og sé því talin vera rifbrotin. Sé töluvert aum við þreifingu á og hreyfingar um báða úlnliði og vinstri sköflungi. Við sneiðmynd af andlitsbeinum sjáist gríðarlega mikil bólga yfir vinstri hluta andlits, allt frá gagnauga og niður fyrir kjálkabein en ekki sé að finna beinbrot á þeim myndum. Við greiningu segir að mar og bólga sé á andliti og glóðaraugu. Blæðingar undir glæru á báðum augum. Mar og bólga á höndum og fótum. Rifbrot. Bráð streitusvörun ásamt þunglyndi og sjálfsvígshættu. Skurður á vör.

Við endurkomu 15. desember kvartaði C undan verkjum í andliti, handarbökum, handleggjum og fótum og segist ekki geta stigið í vinstri fót. Einnig var henni illt í rifbeinum og þind og kennir til við að anda og hósta. Þá kvartaði hún um eymsli í hnakka, hálsi og höfði og kvaðst vera með stanslausan höfuðverk. Einnig sagðist hún vera með verki í baki, mjóbaki og öxlum og að hún ætti erfitt með að tyggja vegna verkja í kjálka. Við skoðun og myndun sást mar umhverfis bæði augu og mikil mjúkvefjabólga á vinstri kinn. Þá var marið í andliti farið að leka niður undir höku. Hún var með mar aftan við vöðva á hálsi vinstra megin. Augun voru bæði blóðhlaupin. Þá var hún með sár innanvert á efri vör vinstra megin og lausan flipa á því, sem sé dauður vefur. Einnig var hún með marblett á bringu og vinstra brjósti. Þá var að koma fram mar á öxlum og upphandleggjum beggja vegna, sem og handarbökum. Ekki var að sjá mar á vinstra færi en hún haltraði við gang.

Vottorð M-kvk-ef B-kvk-ef hjúkrunarfræðings, dagsett 19. desember 2012, liggur fyrir í málinu vegna C. Segir þar að áfallamiðstöð Landspítala hafi borist bráðabeiðni frá lækni og hjúkrunarfræðingi á bráðamóttöku LSH í Fossvogi vegna C þann 13. desember 2012. Óskað hafi verið eftir tafarlausu mati á andlegu ástandi C og andlegum stuðningi við hana á bráðamóttöku. Hafi M-kvk-nf farið og hitt C á bráðamóttöku í Fossvogi. C hafi greint frá mikilli streitu og vanlíðan. Hún hafi sagst vera mjög óttaslegin gagnvart árásarmanninum og vera með endurupplifanir um atburðinn. Hún hafi sagst ekki þora að vera ein og vildi helst vera áfram á sjúkrahúsinu vegna ótta. Hún hafi sýnt aukin streituviðbrögð við að segja frá árásinni, grátið og skolfið og sagst ekki geta tekist á við þessa andlegu vanlíðan og ótta í kjölfar atburðarins. Hún hafi helst viljað deyja og skýrt frá sjálfsvígshugsunum og sjálfsvígsáformum. C hafi greint frá upplifun á ofsaótta, bjargarleysi og mikilli lífshættu á meðan atburðurinn átti sér stað. Hún hafi sagst hafa verið sannfærð um að hún myndi deyja. Upplifun og viðbrögð C hafi endurspeglað þau viðmið sem lögð séu til grundvallar fyrsta viðmiðs í greiningu áfallastreituröskunar, samkvæmt alþjóðlegum greiningarkerfum. Var C í framhaldi vísað á bráðamóttöku geðsviðs og hún lögð inn á geðdeild Landspítala í framhaldi af því þar sama kvöld eða 13. desember 2012.

Í gögnum málsins liggja fyrir ljósmyndir af andliti og líkama C og má sjá að andlit hennar er afmyndað af bólgu og mari. Þá má sjá yfirborðsáverka víða á líkama hennar.

Notkunarlisti yfir símanúmerið [...] liggur fyrir í málinu og kemur þar fram að hún hafi sent smáskilaboð í símanúmerið [...], þann 13. desember 2012, klukkan 01:57:02.

Í málinu liggur fyrir vottorð A-kk-ef H-kk-ef, læknis frá Neyðarmóttöku LSH, vegna D, sbr. ákærulið I í B-kafla. Kemur þar fram að hún hafi skýrt svo frá við komu að hún hafi setið uppi með ofbeldismann sem hafi neytt hana til að aka sér til [...] en stuttu áður hafi hann rústaði bíl sem hún var með í láni. Hann hafi verið undir áhrifum a.m.k. áfengis og þegar heim til hennar var komið hafi hann sagt fullum fetum að hann ætlaði að ríða henni. Þrátt fyrir öflug mótmæli hafi hann fyrst farið í leggöng örstutt en svo í endaþarm og verið lengi þar. Hann hafi sofnað í framhaldi og hún hafi farið að heiman og ráfað í tvær til þrjár klukkustundir og ákærði hafi verið farinn þegar hún kom heim. Við skoðun hafi hún verið útgrátin og nefmælt. Henni var mjög illt í baki eftir atburðinn og mjög illt í rassinum, jafnvel við að leysa vind. Ekki finnist neinir ytri áverkar við skoðun á líkama né leggöngum og börmum. Hins vegar séu sprungur bæði framan og aftan í leggangaopi og afrifufleiður í meira en helmingi yfirborðs endaþarms. Mjög sárt meðan sýni er tekið. Tekin voru hefðbundin sýni en brotaþoli var búin að fara í bað og bursta tennur. Segir svo að áverkar geti vel samrýmst meintu þröngvuðu samræði um endaþarm. Brotaþoli væri logandi hrædd og þori þess vegna ekki að leggja fram kæru né þori eigandi bílsins að kæra. Þá kemur fram að hún hafi fengið sýklalyf og m.a. staðdeyfikrem svo hún geti haft hægðir.

Vottorð E-kvk-ef B-kvk-ef T-kvk-ef sálfræðings liggur fyrir í málinu vegna D. Í samantekt vottorðsins segir að D hafi verið vísaði til E-kvk-ef eftir að hún hafði leitað aðstoðar á Neyðarmóttöku Landspítala vegna meints kynferðisofbeldis. Hún hafi glímt við fíknivanda sem hún hafi óskað eftir að taka á samhliða úrvinnslu meints kynferðisbrots. Það hafi jafnframt verið mat fagaðila neyðarmóttöku og fíknigeðdeildar að það væri farsælast að meðferðin færi öll fram á Teigi, dagdeild fíknigeðdeildar. Segir í vottorðinu að D hafi mælst með alvarleg einkenni áfallastreitu sem hefðu umtalsverð neikvæði áhrif á daglegt líf hennar og líðan. Undirrituð hafi sinnt meðferð við áfallastreitueinkennum sem og fíknivanda samhliða þeirri meðferð en fíknivandinn hafi verið í forgrunni í sex vikur þar sem meðferð gegn honum sé dagdeildarmeðferð í hópmeðferðarformi. Áfallastreitueinkenni hafi verið meðhöndluð í einstaklingsviðtölum. Meðferð við áfallastreituröskun hafi haldið áfram með óreglulegum viðtölum eftir að fíknimeðferð lauk. Þá segir að D uppfylli enn greiningarviðmið fyrir áfallastreituröskun og mælist með alvarleg og hamlandi einkenni, auk þess sem hún hafi alvarleg einkenni þunglyndis og kvíða. Hún hafi átt erfitt með að sinna meðferð við einkennum þar sem eðli vandans sem hún glími við sé að forðast að tala um atburðinn og upplifa tilfinningar tengdar honum. Henni hafi þó farið fram í að segja nánar frá atburðinum en upplifi mikinn kvíða og líkamleg einkenni við það. Hún hafi verið opinská um eigin líðan og hugsanir og það hafi verið gott samræmi í frásögnum hennar frá upphafi. Undirrituð kvaðst meta frásögn D af meintu kynferðisofbeldi, og afleiðingar þess á líf hennar, trúverðuga og í samræmi við klínískt mat á einkennum hennar.

Vottorð T-kk-ef F-kk-ef læknis, dagsett 12. janúar 2013, liggur fyrir vegna ákæruliðar I í kafla C.

Kemur fram í vottorðinu að B hafi komið á slysadeild LSH vegna áverka sem hún hafi orðið fyrir fyrr um kvöldið. Tilefnið hafi verið að ákærði hafi séð til hennar með öðrum karlmanni í bakaríi. Ákærði hafi komið þá um kvöldið til að ná í dót sem hann átti og verið mjög reiður og gengið í framhaldinu í skrokk á henni. Slegið hana í andlitið, hrint henni í gólfið og sparkað í hana.

Við skoðun hafi B verið með sjáanlega áverka, mar og bólgu á vinstra kinnbeini og út á vinstri kjálkaboga. Mar og bólga hafi verið á efra augnloki vinstra megin inn í augnkrókinn og niður á neðra augnlok. Ekki sé grunur um brot, augnhreyfingar hafi verið eðlilegar og ekki veruleg eymsli yfir beinbrúnum. Engin veruleg eymsli þegar þreifað var á beinum innan í munni. Talsverð eymsli yfir nefi og nefrót en ekki áberandi bólga þar. Merki um blóðnasir úr báðum nösum en ekki að sjá skekkju á miðsnesi, þannig að enginn grunur var um nefbrot. Þá segir B svo frá að ákærði hafi tekið um hálsinn á henni með hægri hendi og nánast lyft henni upp. Hún hafi verið með greinilegt mar sem samræmist því. Hægra megin sjáist yfirborðsmar utarlega á hálsinum og niður undir brjóstkassann. Vinstra megin sé einnig yfirborðsmar sem sé meira áberandi upp undir kjálkabarðinu. Þetta geti samræmst því að vera kverkatak eftir hægri hendi. Aftan á vinstri öxl voru yfirborðsskrámur eða rispur í húðinni, stuttar, ca tveggja til þriggja cm rispur og hún verið nokkuð aum þar við þreifingu en ekkert mar sjáanlegt. Dreifð eymsli niður eftir allri vinstri líkamshlið niður á læri og niður á fætur. Mjög staðbundin eymsli í vinstri rasskinn og segir hún ákærða hafa sparkað í sig þar. Þá segir að B hafi verið í miklu andlegu uppnámi og hafi henni verið boðin áfallahjálp. Þá segir að fyrst og fremst sé um að ræða yfirborðsáverka á líkama sem ættu að jafna sig að fullu á tíu til fjórtán dögum og ekki sé ástæða til að ætla að líkamlegar afleiðingar af þessum áverkum verði varanlegar.

Ljósmyndir af áverkum B liggja fyrir með læknisvottorðinu og eru áverkar sem lýst er í vottorðinu vel sjáanlegir.

Vottorð H-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef læknis, dagsett 10. janúar 2013, vegna ákæruliðar II í kafla C liggur fyrir í málinu.

Segir í vottorðinu að G-kk-nf hafi leitað á bráðadeild þann 10. ágúst 2012 og lýst því að hann hafi lent í átökum við bróður sinn sem hafi slegið hann í andlitið hægra megin með billjardkjuða. Mun kjuðinn hafa brotnað við höggið. Kvaðst G-kk-nf hafa misst meðvitund við höggið. Við skoðun segir að mikil bólga hafi verið til staðar yfir andliti hægra megin og loft fundist í mjúkvefjum. Bit hafi ekki verið skakkt en G-kk-nf hafi fengið verki við að bíta saman. Storknað blóð hafi verið í báðum nösum en ekki virk blæðing. Ekki hafi verið að sjá áverka á augum en mikil bólga verið á augnlokum hægra megin. Við tölvusneiðmynd af andlitsbeinum hafi komið fram kurlað brot á kinnbeini beggja vegna. Loft hafi verið til staðar í húð yfir hægra kinnbeini. Hægri kinnbeinsbogi hafi verið brotinn. Kjálkabein hafi verið brotið hægra megin. Froðukennt innihald, sem líklegast hafi verið blóð, hafi verið sjáanlegt í báðum kinnholum. Við greiningu segir að augntóttargólfsbrot hafi verið og brot á vanga- og kinnkjálkabeinum. G-kk-nf hafi verið lagður inn á vegum háls-, nef- og eyrnalækna. Hann hafi verið útskrifaður þann 12. ágúst 2012. Hann hafi verið metinn á göngudeild HNE þann 14. ágúst og aftur 20. ágúst og reynst þá með minnkandi bólgu en dofi neðan við auga í andliti hafi verið enn til staðar. Í samantekt og áliti segir að ljóst sé að G-kk-nf hafi hlotið mjög þungt högg og mikla áverka á andliti. Hafa þurfi í huga að höfuðhöggi þessu fylgi veruleg hætta á lífshættulegum áverkum á heila sem geti leitt til dauða.

Skýrslur fyrir lögreglu og dómi.

Kafli A. Ákæra lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefin 10. janúar 2013. Ákæruliður VI.

Ákærði kvað hjá lögreglu frásögn A vera tilbúning. Ákærði hafi lánað henni bifreið sína sem hún hafi síðan neitað að skila aftur og því hafi hann farið heim til hennar. Kvaðst hann viðurkenna að hafa slegið brotaþola flötum lófa í umrætt sinn en annað sé tilbúningur. Fyrir dóminum kvaðst ákærði hafa komið heim til brotaþola, en hún hafi áður stolið bíllyklum hans. Einhver vinur hennar hafi verið hjá henni en ákærði hafi slegið brotaþola utan undir og farið síðan. Ákærði kvað annað í ákærunni vera ýkt. Aðspurður um áverka á brotaþola kvaðst ákærði efast um að þeir væru af hans völdum.

A kom fyrir dóminn og lýsti atvikum svo að hún hafi verið heima hjá sér þegar ákærði kom til hennar. Ákærði hafi verið með frænda hennar, G, og vini ákærða. Ákærði hafi kallað hana ljótum nöfnum og hún beðið hann um að hætta því en ákærði hafi neitað því. Ákærði hafi beðið hana um að rétta sér kveikjara sem brotaþoli var með en hún neitað að láta hann fá kveikjarann nema hann bæði hana afsökunar. Ákærði hafi þá staðið upp og slegið hana utan undir með flötum lófa og hafi brotaþoli fallið í rúm fyrir aftan sig og misst meðvitund. Hún hafi rankað við sér og farið inn í eldhús og fallið þar í gólfið. Ákærði hafi tekið aftur í hana og hent henni inn á salerni og hún lent með höfuðið í vegginn. Ákærði hafi tekið hana og snúið henni við þannig að hún lenti með höfuðið í sturtuhenginu og datt niður. Ákærði hafi lyft henni upp með því að setja fingur sína inn undir kjálkann á henni og sagt við hana að hún væri heppin að hann væri ekki búinn að drepa hana. Ákærði hafi síðan rokið út. Í framhaldi hafi brotaþoli farið með G á slysadeild þar sem hún hafi verið skoðuð og þau gengið heim í kjölfar þess. G hafi síðan farið með henni á lögreglustöðina til að leggja fram kæru.

Á-kvk-nf E-kvk-nf E-kvk-nf læknir gaf símaskýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa tekið á móti brotaþola á slysadeild þegar hún kom þangað. Hafi hún lýst atburðum eins og kemur fram í vottorðinu. Ákærði hafi reiðst og slegið hana. Lýsti vitnið áverkum og taldi þá samrýmast frásögn brotaþola.

Ákærði var inntur eftir atvikum í ákærulið IX og kvaðst ákærði lítið muna en neitaði ekki háttsemi eða afleiðingum eins og þeim er lýst í ákærunni. Ákærði kvaðst vera í góðum samskiptum við brotaþola eftir atburðinn, þau hafi talað saman í um einn og hálfan mánuð og brotaþoli hafi óskað eftir því að koma í heimsókn til hans á Litla-Hraun.

C kom fyrir dóminn og kvaðst hafa kynnst ákærða í áfengismeðferð og hafa búið hjá honum á [...] í nokkra daga eftir það. Ákærði hafi umrætt kvöld sagst ætla út og brotaþoli sofnað. Þegar hún vaknaði hafi hún sent ákærða sms og heyrt þá síma ákærða vera á náttborðinu. Hún hafi því tekið síma hans og eytt skilaboðunum. Stuttu seinna hafi ákærði komið inn og hún heyrt að hann væri ekki í lagi. Ákærði hafi spurt hana hvar síminn hans væri og hafi hún bent honum á hann. Ákærði hafi tekið símann og sagt við hana að hún ætti ekki að vera að fikta í síma hans fyrir lögregluna eða reyna við stráka sem væru í símaskrá hans. Hún hafi reynt að útskýra fyrir honum að hún hafi bara verið að eyða sms sem hún sjálf hafi sent honum. Ákærði hafi þá tekið öskubakka og kastað honum í vegginn. Ákærði hafi síðan rifið af henni símann og hent honum einnig í vegginn. Hún hafi þá áttað sig á því að eitthvað illt væri í aðsigi og ætlað að koma sér út og tekið tölvuna sína en ákærði hafi stokkið upp í rúmið og slegið hana vinstra megin í andlitið. Ákærði hafi slegið hana aftur þannig að hún hafi dottið niður á gólfið. Þar sem hún lá hafi ákærði barið hana og sparkað í hana og m.a. barið hana með eldhússtól og hún reynt að verja sig. Hann hafi síðan bakkað frá henni og hún staðið upp og farið inn á salerni. Henni hafi brugðið þegar hún leit í spegil því andlit hennar hafi verið afmyndað. Hún hafi ætlað að opna út og fara en ákærði sagt henni að ef hún færi þá myndi hann drepa hana. Ákærði hafi skipað henni að fara að þrífa og hún ekki þorað annað en að hlýða og farið inn í eldhúsið til að sækja hluti til þess. Ákærði hafi þá komið á eftir henni og sparkað í hana þannig að hún féll niður. Ákærði hafi haldið áfram að berja hana og sparka í andlit hennar og maga og traðkað á höfði hennar. Hún hafi misst meðvitund og þegar hún rankaði aftur við sér hafi ákærði enn verið að berja hana. Ákærði hafi bakkað frá og hún staðið upp og ætlað að ganga út og hafi ákærði þá tekið í hárið á henni, dregið hana niður tröppur og hent henni í átt að rúminu þannig að hún lá með andlitið ofan í rúminu og bakið í hann og ákærði hafi haldið fyrir munn hennar og nef þannig að hún náði ekki andanum og með hnéð í hálsinum á henni. Ákærði hafi þá sleppt og meðan hún var að ná aftur andanum hafi hún heyrt hann athafna sig í eldhúsinu og hann svo komið og tekið í hárið á henni og lagt eldhúshníf að hálsinum á henni og spurt hvort hún væri tilbúin til að deyja eða hvort hún vildi deyja. Hún hafi öskrað nei og þá hafi hún heyrt bankað á dyrnar. Ákærði hafi hent henni undir sæng og sagt henni að þegja og láta sem ekkert væri. Lögreglan hafi komið inn og hún þá gert grein fyrir sér.

Aðspurð um afleiðingarnar kvaðst brotaþoli hafa átt mjög erfitt eftir þetta, hún hafi sett líf sitt á „hold“. Hún hafi farið á geðdeild í beinu framhaldi og verið þar í mánuð. Hún hafi fengið miklar endurupplifanir á geðdeild og átt erfitt. Nokkur atvik hafi átt sér stað þar sem voru henni erfið og hún fengið miklar martraðir. Hún kvaðst enga karlmenn vilja tala við í dag né treysta þeim nema þeir séu gamlir vinir hennar.

Brotaþoli kvað ákærða hafa hringt í hana og beðist afsökunar. Hún hafi hringt á Litla-Hraun með skilaboð til ákærða. Ákærði hafi hringt nokkrum sinnum eftir það og biðji hana alltaf afsökunar. Kvaðst hún eingöngu þora að tala við ákærða þar sem hann sé í fangelsi. Hún hafi fyrst þorað út ein síns liðs fyrir þremur vikum. Þá kvaðst hún hafa óskað eftir því að fá að heimsækja ákærða þar sem henni finnist afsökunarbeiðni hans ekki trúverðug, hún vilji sjá með eigin augum að ákærði sjái eftir árásinni til að hún geti haldið áfram með líf sitt. Hún hafi heyrt fyrst í honum fyrir um tveimur vikum, annað væri rangt.

V-kk-nf M-kk-nf, læknir á Landspítalanum, gaf símaskýrslu fyrir dóminum. Kvaðst hann hafa skoðað brotaþola þegar hún kom á slysadeild í umrætt sinn. Staðfesti hann læknisvottorð sitt sem liggur fyrir í málinu. Lýsti hann áverkum sem koma fram í vottorðinu.

M-kvk-nf S-kvk-nf B-kvk-nf hjúkrunarfræðingur kom fyrir dóminn og kvaðst hafa tekið á móti brotaþola á bráðamóttöku í umrætt sinn. Kvaðst M-kvk-nf hafa verið kölluð til þann dag er brotaþoli var lögð inn, til að meta ástand hennar. Hafi hún metið brotaþola svo að hún þyrfti tafarlaust skoðun og mat geðlæknis. Hafi brotaþoli verið send á bráðaþjónustu geðdeildar og verið lögð inn í langtímalegu sem sé frekar sjaldgæft. Að öðru leyti hafi M-kvk-nf ekki komið að málinu. Kvað hún brotaþola, í viðtali, hafa verið í gríðarlegu andlegu áfalli þar sem hún hafði upplifað ofsaótta og óttast um líf sitt. Hún hafi sagt sér að hún hafi verið sannfærð um að ákærði myndi drepa hana.

H kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á næturvakt á [...] umrædda nótt og verið að lesa undir próf. Oftast sé mjög hljótt á nóttunni en hún hafi heyrt einhver hljóð, tal og öskur. Hún hafi fyrst heyrt einhverju kastað og heyrt brothljóð. Fyrst hafi hún haldið að hljóðin kæmu að utan og hlustað eftir því. Hljóðin hafi hætt og byrjað aftur til skiptis. Hún hafi þá heyrt að hljóðin komu frá einu herberginu. Hún hafi heyrt skelli og rifrildi konu og manns. Reynt hafi verið að opna hurð en hurðin skellst aftur. Það hafi hún heyrt tvisvar. Hún hafi líka heyrt konuna segja: „Nei ekki gera þetta, ég skal gera hvað sem er“. H hafi því hringt í eiganda gistiheimilisins sem hafi aftur hringt í lögregluna. Þegar lögreglan kom og bankaði hafi verið þögn í herberginu. H hafi því sótt lykil þar sem hún var sannfærð um að eitthvað alvarlegt væri á seiði.

Kafli B, ákæra ríkissaksóknara útgefin 10. janúar 2013.

Ákærði kvaðst hjá lögreglu hafa farið heim með D í umrætt sinn en hún hafi beðið hann um að koma með sér þangað og þau hafi stundað eitthvað kynlíf. Einhver maður hafi verið heima hjá brotaþola þegar þau komu þangað, sá sem átti bílinn, sem D var á. Hann hafi ætlað að láta meta tjónið á bílnum og hafa samband síðar við ákærða og hafi sá síðan farið. Ákærði og brotaþoli hafi fengið sér áfengi og síðan hafi þau kysst í sófanum. Þau hafi átt kynlíf í sófanum og ákærði ekki þvingað brotaþola í eitt eða neitt. Þar sem mikið hafi blætt úr ákærða hafi hann orðið slappur og brotaþoli verið miklu sprækari við þetta en ákærði. Brotaþoli hafi átt upptökin að kynlífi þeirra. Þau hafi síðan farið upp í rúm og hann dottið út. Ákærði hafi vaknað daginn eftir og þá hafi hún verið farin. Hann hafi hringt í hana og tekið síðan leigubíl og farið í burtu. Hafi þetta verið ósköp eðlilegt athæfi. Hún hafi farið sjálf úr fötunum og verið „agressívari ef eitthvað var“.

Ákærði lýsti þessu svo fyrir dóminum að þau hafi farið heim til brotaþola að beiðni brotaþola og þau síðan haft samfarir í sófa heima hjá henni. Þau hafi síðan farið upp í rúm og hann dottið út. Hafi vinur brotaþola verið á staðnum þegar þau komu, ákærði hafi farið með honum út og þeir skoðað bílinn og ákærði sagst geta látið gera við bílinn. Vinurinn hafi síðan farið. Þegar ákærði kom aftur inn til brotaþola hafi hún klætt sig úr fötunum og byrjað á því að hafa munnmök við sig. Þau hafi kysst eitthvað áður. Brotaþoli hafi síðan farið upp í sófa og verið þar á fjórum fótum og ákærði fyrir aftan hana á gólfinu. Þannig hafi þau haft samfarir í leggöng og endaþarm brotaþola. Brotaþoli hafi aldrei lýst því að hún hefði ekki ánægju af þessu. Þar sem mikið hafi blætt úr handlegg ákærða hafi hann orðið hálfvankaður og því lagt til að þau hættu, sem hann hafi gert. Aðspurður um framburð brotaþola um að ákærði hafi ýtt henni niður í sófann kvað hann það rangt. Aðspurður um það hvort hann hafi klætt hana úr fötunum, hrækt á rassinn á henni og hann haft samfarir við hana aftan frá, kvað hann það rangt. Ákærði kvað brotaþola hafa afklætt sig sjálfa, hún haft munnmök við hann og ákærði haft munnmök við brotaþola. Brotaþoli hafi aldrei beðið hann um að hætta. Aðspurður um áverka á endaþarmi brotaþola kvaðst ákærði telja að það gerðist bara við endaþarmsmök, ekkert ofbeldi hafi átt sér stað. Taldi ákærði að áverkarnir gætu verið eðlilegir eftir endaþarmsmök. Aðspurður um áfallastreituröskun brotaþola kvaðst ákærði ekki gefa mikið fyrir það, sú röskun væri ekki vegna þeirra kynmaka. Ákærði kvað bæði hafa drukkið áfengi þetta kvöld og tekið inn amfetamín. Þá geti vel verið rétt að hann hafi reykt hass heima hjá brotaþola. Ákærði kvað ekkert í framkomu sinni eða hegðun hafa verið til þess fallið að ógna brotaþola.

Ákærði kvaðst hafa hringt í brotaþola þegar hann vaknaði heima hjá henni morguninn eftir og hafi brotaþoli sagst vera í samfélagsþjónustu og koma heim um klukkan 14.00 en ákærði hafi verið farinn þegar brotaþoli kom heim. Ákærði kvaðst telja að hann hafi ekki sagt við brotaþola „ég ætla að ríða þér“. Þá kvað hann daður hafa verið í gangi milli sín og brotaþola alveg frá því að hann var sóttur á barinn fyrr um daginn. Gat ákærði ekki lýst því neitt frekar.

D kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið að heiman að morgni þessa dags. Hún hafi ekki tekið lyfin sín áður en hún fór að heiman. Hún hafi farið til Reykjavíkur til að hitta E sem var að skemmta sér. E hafi spurt hvort þær ættu ekki að sækja ákærða en brotaþoli verið efins þar sem hún þekkti eitthvað til hans. Ákærði hafi samt verið sóttur og þau farið í vínbúð og víðar en vesen verið á milli ákærða og E. Þau hafi farið inn á einhvern pókerstað í Skeifunni þar sem ákærði hafi þekkt einhverja. Þau hafi síðan ekið hjá Hamraborginni í Kópavogi og E viljað fara út úr bílnum til að hringja. Sími ákærða hafi hringt og hafi brotaþoli svarað en það hafi verið barnsmóðir ákærða. Ákærði og E hafi rifist mikið fyrir utan bifreiðina sem endaði með því að E fór burtu. Ákærði hafi komið inn í bifreiðina aftur og brotið hliðarrúðu með handleggnum í vonsku. Ákærði hafi þá viljað fara aftur á pókerstofuna en mikið blóð og glerbrot hafi verið í bílnum. Ákærði hafi verið orðinn mjög skrýtinn, ýmist hlæjandi eða vondur. Brotaþoli hafi viljað losna við ákærða og ætlað að keyra hann eitthvað, en ákærði hafi viljað fara til [...] til að hitta einhvern vin sinn og ræða við F vegna skemmda á bifreiðinni. Hún hafi því tekið ákærða með sér en F hafi verið heima hjá henni. Ákærði og F hafi farið út að skoða bifreiðina. Þeir hafi báðir komið aftur inn og hún verið inni á salerni og ákærði hafi þá sagt: „D ég er að fara að ríða sama hvað þú segir.“ Hún hafi haldið að þetta væri bara eitthvert rugl í ákærða. F hafi farið út án þess að kveðja. Ákærði og hún hafi setið í sófanum og ákærði hringt eitthvað í þeim tilgangi að útvega sér spítt en það ekki gengið eftir. Ákærði hafi staðið upp og slökkt á sjónvarpinu en hún hafi þá ætlað að kveikja á því aftur en ákærði ýtt henni niður í sófann með því að ýta á axlir hennar þannig að hún datt aftur niður í sófann. Ákærði hafi tekið hana úr blússunni, tekið í fæturna á henni og snúið henni við þannig að hún lenti á maganum. Ákærði hafi tekið hana úr leggingsbuxum og hún reynt að rétta sig af og því verið einhvern vegin á hnjánum og ákærði náð fram vilja sínum. Hún hafi beðið hann um að hætta en hann þá sagst hafa lengi langað til að gera þetta. Hún hafi beðið hann aftur að hætta en hann ekki gert það. Hún hafi ekkert gert, ekki þorað að streitast á móti og hafi frosið. Ákærði hafi sett lim sinn inn, fyrst í klofið, síðan hrækt á rassinn á henni og farið með liminn inn í endaþarminn. Henni hafi fundist þetta standa yfir í mjög langan tíma en hún viti ekki hvað það var langur tími. Hún hafi oft sagt honum að hætta og að henni þætti þetta vont. Ákærði hafi hætt sjálfur, hálf vankaður, hann hafi farið inn í herbergi hennar og lagst upp í rúm. Ákærði hafi kallað á hana og sagt henni að koma upp í rúm. Hún hafi ekki þorað annað og lagst hjá honum. Þegar ákærði var sofnaður hafi hún farið frá honum. Brotaþoli kvaðst hafa þekkt til ákærða og hafa vitað að hann væri ofbeldismaður og hún hafi verið skíthrædd. Aðspurð um frásögn ákærða um munnmök og daður fyrir samfarirnar kvað brotaþoli það vera rangt.

Aðspurð um misræmi í frásögn hennar hjá lögreglu um að ákærði hafi fyrst farið í endaþarminn, kvaðst brotaþoli hafa sagt hjá lögreglu að ákærði hafi fyrst farið í leggöng. Brotaþoli neitaði því að þau hafi kysst og að ákærði hafi þreifað á henni, á brjóstum og rassi áður. Spurð um frásögn hennar hjá Neyðarmóttöku um að fingur hafi verið settur í leggöng og fleira, kvaðst hún ekki muna eftir því hvað gerðist þegar hún fór í skoðun á Neyðarmóttökuna, hún hafi verið í miklu sjokki. Aðspurð hvers vegna hún hafi ekki beðið F um að koma ákærða út, kvaðst hún ekki hafa vitað að F væri að fara, hann hefði ekki látið vita af því.

Brotaþoli kvaðst hafa farið heiman frá sér um morguninn og gengið í samfélagsþjónustuna. Ákærði hafi hringt til hennar meðan hún var úti en hún hafi ekki þekkt símanúmer hans og því svarað. Kvaðst hún aldrei hafa verið í samskiptum ákærða eftir þetta, en E hafi einhvern tímann hringt úr síma brotaþola í ákærða. Það hafi verið í kringum [...] en brotaþoli hafi ekkert vitað um það fyrr en síðar.

Aðspurð um frásögn hennar fyrir lögreglu um að hún hafi haldið að ákærði hafi ekki áttað sig á því að þetta hafi ekki verið með hennar vilja, kvað hún það rétt eftir sér haft en ítrekaði að hún hafi margsinnis sagt honum að hætta.

Brotaþoli kom aftur fyrir dóminn í kjölfar framburðar I, barnsmóður ákærða, og sagðist aðspurð hafa svarað í síma ákærða fyrir utan Hamraborgina þegar hann og E voru að rífast þar. I hafi hringt í síma ákærða og hann beðið brotaþola að svara, sem hún hafi gert. Hún hafi ekki rætt við I um að ákærði færi með henni heim og hún viti ekki hvort ákærði hafi hringt í I aftur til baka. Hún hafi síðan rætt við I aftur í síma, eftir að hún hafði fengið skilaboð frá I um að hringa. Hún hafi sagt I frá því að henni hafi verið nauðgað en ekki lýst því ítarlega. Það hafi verið eftir að hún lagði fram kæru á hendur ákærða.

Brotaþoli kvaðst í framhaldi hafa orðið að flytja af heimili sínu, hún hafi ekki getað verið þar eftir atvikið. Hún hafi búið hjá föður sínum fyrstu vikuna á eftir. Hún eigi við ýmsar afleiðingar að stríða síðan. Hún hafi leitað til sálfræðings, sé alltaf hrædd, félagsfælin og vantreysti fólki. Kvíðinn hafi aukist og hún sé komin með þunglyndi. Aðspurð um neyslu hennar umrætt sinn kvaðst hún hafa drukkið tvo til þrjá bjóra og fengið sér í mesta lagi tvær línur af spítti. Aðspurð kvaðst hún hafa tekið kókaín líka um daginn. Aðspurð af hverju hún hafi sagst hafa verið edrú á Neyðarmóttökunni, kvaðst hún líklega ekki hafa viljað segja frá neyslu sinni. Brotaþoli kvaðst taka lyfin Conserta og Tafyl við kvíða og athyglisbresti.

J, vinkona brotaþola, kom fyrir dóminn og kvað brotaþola hafa hringt í sig eftir atvikið og lýst því að brotaþoli og E hafi sótt J-kk-þf og hann farið með henni til [...]. Hún hafi sagt sér að ákærði hafi nauðgað henni. Það símtal gæti hafa verið daginn eftir eða fljótlega eftir atburðinn. Brotaþoli hafi verið mikið hjá sér eftir þetta þar sem hún hafi ekki þorað að vera heima hjá sér. Brotaþoli hafi orðið mjög kvíðin eftir atvikið og þunglynd. Ákærði hafi hringt í síma brotaþola í viðurvist J eftir þetta en brotaþoli aldrei svarað honum. J kvaðst vita að brotaþoli hafi verið í fíkniefnaneyslu á þessum tíma og tekið lyf áður við kvíða.

K, móðir brotaþola, kom fyrir dóminn og kvað dóttur sína hafa hringt í sig og sagt henni frá atvikinu. K kvaðst hafa sótt dóttur sína, L, og þær farið saman til brotaþola. Þar hafi brotaþoli verið, hágrátandi á gólfinu, allt í blóði og skelfilegt að sjá hana. Fyrst hafi brotaþoli ekki viljað kæra né fara til læknis en K krafist þess að hún færi til læknis. Þær hafi því fyrst farið á heilsugæsluna í [...] og þaðan verið sendar á Neyðarmóttöku Borgarspítalans. Heima hjá brotaþola hafi allt verið í óreiðu og blóði. Brotaþoli hafi verið í miklu uppnámi og hafi hún m.a. ekki getað setið. Hafi brotaþoli búið hjá föður sínum og systur fyrst eftir atvikið. Hún hafi ekki treyst sér til að vera í íbúðinni eftir þetta þar sem ákærði vissi hvar hún bjó. Það hafi endað með því að brotaþoli hafi flust til Reykjavíkur.

L, systir brotaþola, kom fyrir dóminn og kvað brotaþola hafa hringt í sig morguninn eftir atvikið. Brotaþoli hafi þá verið á leið í samfélagsþjónustu. Brotaþoli hafi þá ekki verið grátandi. Brotaþoli hafi hringt aftur í sig eftir hádegi sama dag, hágrátandi, og sagt sér að henni hafi verið nauðgað. Hún hafi farið heim til brotaþola ásamt móður þeirra og þar hafi brotaþoli legið grátandi á gólfinu. Brotaþoli hafi ekki viljað, í byrjun, segja frá hver hafi brotið gegn henni né fara á sjúkrahús en látið undan þeim. Þær hafi farið á sjúkrahúsið í [...] og þeim vísað á Neyðarmóttökuna í framhaldi. Brotaþoli hafi ekki þorað að sofa heima hjá sér á eftir og því farið heim til föður síns og systur. Brotaþoli hafi ekki lýst atvikinu í smáatriðum en sagt sér að henni hafi verið nauðgað.

F kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið heima hjá brotaþola umræddan dag en brotaþoli hafi verið á bifreið hans. Hann hafi verið sofandi þegar brotaþoli og ákærði komu heim um nóttina og ákærði sagt sér frá skemmdunum á bifreiðinni. Þeir hafi farið út til að skoða skemmdirnar og farið aftur inn í íbúðina. Þeir hafi talað saman, ákærði verið að binda um handlegginn á sér, þeir sest í sófa og ákærði verið að reykja, jónu að hann hélt, auk þess að drekka áfengi. Brotaþoli hafi verið inni á salerni og ákærði hafi sagt við hana eitthvað á þá leið: „Við förum inn í herbergi á eftir, sama hvað þú segir eða við erum að fara inn í herbergi á eftir til að ríða, sama hvað þú segir.“ F kvaðst ekkert hafa vitað um samband þeirra og ekki velt þessu fyrir sér og í raun haldið þá að þetta væri eitthvert grín. Hann hafi ekki þekkt manninn neitt og hann farið út án þess að kveðja. F kvaðst hafa fundist ákærði vera smáruglaður, hann hafi alltaf verið að horfa á sig og hafi F verið hálfsmeykur við hann. Brotaþoli hafi verið í ágætu ástandi. Hann hafi ekki séð neitt daður á milli þeirra en hann hafi ekki verið að velta því fyrir sér. Þá hafi þau lítið talað saman eftir að þau komu, hann hafi bara verið að hugsa um skemmdirnar á bílnum sínum og farið án þess að kveðja þau.

M kom fyrir dóminn og kvaðst hafa hitt ákærða, brotaþola og E þennan dag. Þau hafi komið saman á pókerstofu þar sem hún vann. Hún hafi ekki átt nein samskipti við brotaþola og geti ekki borið um ástand hennar. Ákærði hafi borið með sér að hafa verið undir áhrifum.

A-kk-nf H-kk-nf læknir kom fyrir dóminn og staðfesti vottorð sitt. Lýsti hann áverkum sem voru á endaþarmsopi brotaþola. Kvað hann áverkana hafa verið ferska, afrifur, fleiður og sprungur á endaþarmi en ekki verið sýnilegir áverkar á leggöngum. Þessir áverkar féllu vel við lýsingu brotaþola. Kvað hann ekki hægt að ganga út frá því að áverkar væru á leggöngum eftir nauðgun. Aðspurður um það hvort áverkarnir á endaþarmi gætu ekki verið eftir samþykkt endaþarmsmök kvað hann mjög ósennilegt að slíkir áverkar kæmu eftir samfarir með samþykki, ótrúlegt væri að aðilar noti ekki rakakrem við slíkar athafnir, slíkur aðili þyrfti að vera verulega ákafur í sadómasókisma til þess að njóta þess að hafa slíkar samfarir. Sagði hann áverkana vera talsverða. Aðspurður um afrifufleiður, líkti hann því við að í fótbolta eða handbolta, þegar leikmenn renni til á velli og yfirborð húðar rifni, þá komi afrifa og ef húðin lyftist af þá komi húðfleiður. Áverkinn á brotaþola hafi verið um einn og hálfan sentimetra út frá endaþarmsopi og brotaþoli hafi þurft staðdeyfilyf til að geta haft hægðir.

I, barnsmóðir ákærða, kom fyrir dóminn og kvaðst einnig vera æskuvinkona brotaþola en ekki hafa verið í samskiptum við hana síðustu sjö árin eða svo. I kvaðst hafa heyrt fyrst af atvikinu úti í bæ en ákærði og hún hafi þá verið skilin að skiptum. I hafi þó heyrt í honum af og til. I kvaðst hafa heyrt í þeim báðum í síma fyrr sama kvöld og meint nauðgun átti sér stað. I kvaðst hafa vitað áður að þau hafi verið að skemmta sér saman og það hafi verið gott á milli þeirra. I kvaðst hafa talið að brotaþoli hafi verið með samviskubit gagnvart sér, þar sem hún væri barnsmóðir ákærða. I hafi því beðið brotaþola um að hafa samband við sig sem hún hafi gert. Hafi brotaþoli sagt sér að hún og ákærði hafi verið saman en brotaþoli sagt að það hafi ekki verið eins og hún hafi óskað sér. Brotaþoli hafi sagt henni að ákærði hafi sett liminn í endaþarm hennar og henni hafi ekki liðið vel með það en verið of hrædd til að mótmæla því. I kvað þær hafa rætt um að ákærði væri ekki góður maður, en hún hafi sagt við brotaþola að hún hafi þurft að sýna mótþróa. Þá hafi brotaþoli sagt henni að ákærði hafi farið inn í svefnherbergi og hún lagst hjá honum en eftir að ákærði hafi „drepist“ hafi hún farið út. I kvaðst vera í ágætu sambandi við ákærða nú, henni þætti vænt um hann en ákærði væri nú á þeim stað sem væri best fyrir hann. I minnti, aðspurð, að hún og brotaþoli hafi rætt saman um atvikið, áður en brotaþoli kærði atvikið til lögreglu. Þá kvaðst hún hafa hringt í ákærða um eittleytið um nóttina og brotaþoli hafi svarað og þá hafi allt verið í lagi utan að hún vissi að ákærði og E voru eitthvað að þrátta. Aðspurð kvaðst hún hafa komið fyrir dóminn að beiðni ákærða.

E-kvk-nf B-kvk-nf T-kvk-nf sálfræðingur kom fyrir dóminn og kvaðst hafa haft brotaþola til meðferðar eftir meinta nauðgun. Staðfesti E-kvk-nf vottorð sitt sem liggur frammi í málinu. Kvaðst hún hafa verið aðalmeðferðaraðili brotaþola í áfengismeðferð á Teigi sem hafi verið sex vikna meðferð. Eftir það hafi brotaþoli haldið áfram í meðferð vegna einkenna áfallastreituröskunar. Hún hafi ekki fengið greiningu strax en uppfylli nú einkenni áfallastreituröskunar. Hafi brotaþoli glímt við þau einkenni frá því meint nauðgun átti sér stað. Kvað hún brotaþola hafa ávallt lýst atvikinu á sama hátt frá upphafi, nema hún geti nú lýst atvikinu nákvæmar. Hún sýni tilfinningaleg viðbrögð þegar hún ræði atvikið og sýni mikla forðun. E-kvk-nf kvaðst ekki hafa haft brotaþola til meðferðar áður en meint nauðgun átti sér stað. Aðspurð um fyrri áföll og hvort þau hefðu einhver áhrif á greiningu og viðbrögð eftir meinta nauðgun, kvað E-kvk-nf þau ekki hafa áhrif á þá greiningu og þær afleiðingar sem brotaþoli sé að kljást við nú. Fullyrti E-kvk-nf að fyrri áföll hafi ekki haft áhrif á núverandi upplifanir af þessum atburði. Kvað hún fullkomið samræmi vera úr niðurstöðum prófana sem hún hafi gert á brotaþola og frásögn hennar og endurupplifun af atburðinum.

Kafli C. Ákæra lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefin 22. janúar 2013. Ákæruliður I.

Ákærði kvaðst muna eftir atvikum að kvöldi 15. október 2012. Hann hafi komið heim til brotaþola og slegið hana þrisvar sinnum með flötum lófa inni í stofu að hann hélt. Þau hafi verið búin að vera að rífast og brotaþoli verið að ljúga einhverju kjaftæði að honum. Ákærði hafi verið fullur og ruglaður. Þá hafi brotaþoli ekki verið kærasta hans. Ákærði kvaðst ekki hafa ráðist að brotaþola með öðrum hætti, en brotaþoli hafi fengið blóðnasir við það. Brotaþoli hafi farið út um alla íbúð með blóðnasir sem skýrði blóð annars staðar.

D kom fyrir dóminn og lýsti atvikum svo að hún hafi verið heima hjá sér og ákærði hafi komið inn með látum. Ósætti hafi orðið á milli þeirra fyrr um daginn og ákærði komið til að sækja dót frá sér. Ákærði hafa byrjað að sparka í húsgögn inni í stofu en brotaþoli staðið inni í eldhúsi. Ákæri hafi þá komið og slegið hana í andlitið. Ákærði hafi reynt að kyrkja hana, með kverkataki, og spurt hana hvað hún hafi verið að gera í bakaríinu með N. Ákærði hafi ekki hlustað á skýringar hennar og haldið áfram að berja hana og hún fallið í gólfið. Ákærði hafi þá sparkað í klof hennar og bak og stappað á maga hennar. Þegar ákærði sá að blóð lak úr andliti hennar hafi hann farið að gráta og beðið hana um að koma með sér inn á baðherbergi til að þurrka blóðið. Þau hafi farið inn á salerni og ákærði þá aftur spurt hana hvað hún hafi verið að gera með stráknum í bakaríinu. Hún hafi svarað honum að hún hafi verið að kaupa sér bakarísbrauð og rekist þar á strákinn og hafi ákærði þá aftur slegið hana með krepptum hnefa í andlitið. Hún hafi dottið á klósettið og misst meðvitund. Þegar hún rankaði við sér aftur hafi ákærði verið að kveikja í bolnum sínum og hún ósjálfrátt farið að slökkva í bolnum. Ákærði hafi hent bolnum í sturtuna og farið í símann og hringt í vin sinn. Hún hafi þá ætlað að flýja út og farið að útidyrunum og náð að taka úr lás. Ákærði hafi komið á eftir henni og spurt hvert hún væri að fara, hún gæti ekki farið út svona útlítandi. Hún hafi sagst þurfa ferskt loft. Hún hafi þá áttað sig á því að dóttir hennar var inni í herbergi beint á móti útidyrahurðinni og hlaupið inn til hennar. Ákærði hafi komið á eftir henni og öskrað á hana hvers vegna hún væri að vekja krakkann. Hún hafi sagt honum að henni liði bara betur með barnið hjá sér. Ákærði hafi slegið hana þar sem hún hélt á barninu og hafi barnið þá grátið. Brotaþoli hafi farið með barnið inn í hjónaherbergi en samfella barnsins hafi verið útötuð í blóði og hafi hún ætlað að skipta um föt á barninu. Ákærði hafi komið á eftir henni og slegið hana flötum lófa í andlitið. Brotaþoli hafi sest á rúmið og ætlað að skipta um föt á barninu sem hafi grátið og ákærði þá öskrað: „Þegiðu krakki“. Ákærði hafi ætlað að berja barnið en brotaþoli snúið sér þannig að hún fékk höggið sjálf í bakið. Í þann mund hafi verið bankað á dyr og lögreglan verið fyrir utan, sem ákærði hafi séð. Hann hafi sagt henni að fara upp í rúm og sjálfur lagst í rúmið. Lögreglan hafi komið inn og farið inn í herbergi þar sem þau lágu uppi í hjónarúmi. Ákærði hafi reiðst þegar lögreglan kom inn. Lögreglan hafi síðan keyrt brotaþola á slysadeild. Ákærði hafi hringt í hana síðar um kvöldið og beðist fyrirgefningar en ákærði síðan reiðst í símtalinu. Þá hafi ákærði ítrekað reynt að hringja í hana eftir að hún var komin heim til móður sinnar. Aðspurð kvað hún ákærða hafa búið heima hjá brotaþola en hann hafi ætlað að flytja út þennan dag. Hún hafi ekki verið unnusta ákærða, en ákærði hafi verið að flytja frá unnustu sinni og verið heimilislaus þegar hann flutti inn til brotaþola. Brotaþoli kvaðst ekki vera búin að ná sér eftir atvikið, hún treysti ekki karlmönnum og væri lítil í sér. Þá hefði hún þurft að ávinna sér traust barnsins aftur.

G-kvk-nf J-kvk-nf S-kvk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið á vettvang umrætt sinn. Tilkynning hafi komið um hávaða frá íbúð á [...]. Þegar þau komu að hafi þau ekki heyrt neitt en litið inn um glugga. Þau hafi séð blóð á gólfi við útidyrahurðina, hringt dyrabjöllu en enginn svarað og þau þá opnað og farið inn. Enginn hafi svarað köllum svo þau fóru inn í svefnherbergi þar sem brotaþoli, ákærði og lítið barn hafi legið í rúminu. Brotaþoli hafi greinilega verið mjög hrædd og áfengislykt hafi verið af ákærða en hann hafi verið mjög ör.

T-kk-nf F-kk-nf læknir kom fyrir dóminn og kvaðst hafa sinnt brotaþola á slysadeild rétt upp úr miðnætti í umrætt sinn. Brotaþoli hafi verið með áverka í andliti, mar við vinstra auga, bólgu á kinnbeini og mar á hálsi og niður með síðu og baki. Hafi áverkar á hálsi samrýmst lýsingu brotaþola og gætu verið eftir hönd. Ekki hafi komið fram áverkar á kvið brotaþola. Aðspurður um það hvort áverkar hafi verið nýir, taldi hann svo vera en ekki væri hægt að fullyrða um eymsli á vinstri síðu þar sem ekki hafi verið mar. Brotaþoli hafi verið aum í rasskinn en sjáanlegir áverkar hafi verið í andliti, á hálsi og rispur upp með herðablaði og á baki.

Aðspurður um ákærulið II kvaðst ákærði hafa slegið með billjardkjuða í áttina til bróður síns en ekki ætlað að slasa hann svona mikið. Hann hafi hins vegar ætlað að slá bróður sinn.

Forsendur og niðurstöður.

Kafli A.

Ákærði játaði fyrir dóminum gripdeild samkvæmt ákærulið I, vörslur fíkniefna samkvæmt ákæruliðum II og III, umferðarlagabrot samkvæmt ákæruliðum IV og V, húsbrot samkvæmt ákærulið VII og líkamsárás samkvæmt ákærulið VIII.

Er játning ákærða í samræmi við önnur gögn málsins og verður ákærði sakfelldur fyrir þessa háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði játaði að hafa slegið A flötum lófa í andlit samkvæmt ákærulið VI en neitaði sök að öðru leyti.

A lýsti árás ákærða fyrir lögreglu og dóminum og er framburður hennar í samræmi við framlögð gögn. Telur dómurinn framburð hennar trúverðugan, enda studdur áverkavottorði, sem samrýmist frásögn hennar. Þrátt fyrir neitun ákærða telur dómurinn lögfulla sönnun fram komna um háttsemi ákærða, eins og henni er lýst í ákæru og verður ákærði sakfelldur fyrir hana. Er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærði kvaðst ekki muna eftir atviki sem lýst er í ákærulið IX. C kom fyrir dóminn og lýsti á skilmerkilegan hátt aðför ákærða að henni. Er frásögn hennar í samræmi við önnur gögn málsins. Þá liggja fyrir ljósmyndir, teknar af henni á bráðamóttöku og er andlit hennar afmyndað auk þess sem aðrir áverkar sjást á ljósmyndum. Þá hefur vitnið H staðfest að hafa heyrt átök í herbergi ákærða á gistiheimilinu og V-kk-nf M-kk-nf læknir og M-kvk-nf B-kvk-nf hjúkrunarfræðingur staðfestu fyrir dóminum ástand brotaþola við komu á Bráðamóttöku. Var árásin hrottaleg og fallin til þess að valda brotaþola ótta um líf sitt. Telur dómurinn hafið yfir allan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og verður hann sakfelldur fyrir hana. Er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Kafli B.

Ákærði hefur neitað fyrir dóminum að hafa þvingað D til samræðis og endaþarmsmaka með ofbeldi. Kvað ákærði samfarir þeirra hafa verið með samþykki brotaþola. Kvað ákærði brotaþola hafa beðið sig um að koma heim til hennar til [...] eftir að E var farin úr bifreiðinni. Lýsti hann því svo að brotaþoli hafi læst útidyrahurðinni heima hjá henni, eftir að F var farinn, þau hafi kysst, hann hafi strokið henni um brjóst og læri og brotaþoli klætt sig úr fötum og haft við ákærða munnmök. Þau hafi síðan haft samfarir í leggöng og endaþarm með samþykki brotaþola. Kvað ákærði brotaþola hafa verið ákafari ef eitthvað var í samförunum þar sem ákærði hafi verið hálfvankaður vegna mikilla blæðinga úr handlegg.

Framburður brotaþola um það hvað ákærði, hún og E gerðu yfir daginn, áður en þau fóru til [...], er í öllum veigamiklum atriðum eins og hjá ákærða auk þess sem vitnið I staðfesti að hún hafi rætt við brotaþola á sama tíma og E og ákærði rifust fyrir utan bifreiðina við Hamraborg í Kópavogi. Þá hefur ákærði lýst því sjálfur á sama hátt og brotaþoli, aðdragandanum að því að hann braut rúðu í bifreiðinni eftir að E yfirgaf þau.

Ágreiningur er hins vegar um ástæðu þess að ákærði fór með brotaþola til [...]. Ákærði kveður brotaþola hafa beðið sig um að koma með sér en brotaþoli lýsti því svo að ákærði hafi þá verið orðinn rólegri og viljað fara til [...] til að ræða við eiganda bifreiðarinnar um skemmdirnar auk þess sem hann hafi átt vin þar sem hann ætlaði að fá fíkniefni hjá. Að öllu virtu telur dómurinn afar ótrúverðugt, með hliðsjón af ástandi ákærða rétt áður en þau fóru til [...], að brotaþoli hafi beðið hann um að koma með sér heim til sín. Brotaþoli kvaðst hafa vitað til þess að ákærði átti sögu um ofbeldi en hún hafi talið að óhætt væri að taka hann með til [...] að hans ósk. Þá hafi hún haldið að hann færi til vinar síns en svo hafi ekki orðið.

Þá ber mikið í milli um atvik heima hjá brotaþola. Vitnið F lýsti samskiptum sínum við ákærða og brotaþola á sama hátt og brotaþoli, en hann kvaðst hafa farið burtu án þess að láta vita af því fyrirfram. Er það samhljóða framburði brotaþola. Þá kvaðst hann ekki hafa þekkt til vinskapar ákærða og brotaþola og hafi hann ekki litið á það sem ógnun við brotaþola að ákærði hafi sagt eitthvað á þá leið að hann ætlaði með hana inn í herbergi og ríða henni. Brotaþoli lýsti því sjálf fyrir dóminum og lögreglu að hún hafi talið það vera fíflagang eða rugl hjá ákærða, hún hafi ekki tekið það alvarlega.

Brotaþoli leitaði á Neyðarmóttöku daginn eftir atburðinn. Er áverkum á endaþarmsopi lýst þannig samkvæmt lækni að sá sem hefði ánægju af slíku kynlífi, þyrfti að vera verulega ákafur í sadómasókisma til þess að njóta þess að hafa slíkar samfarir. Kvað A-kk-nf H-kk-nf læknir brotaþola hafa þurft staðdeyfandi lyf til að geta haft hægðir í kjölfarið. Þá er ósamræmi í framburði ákærða fyrir lögreglu og dóminum af því hvernig þau báru sig að við kynmökin og telur dómurinn framburð ákærða ótrúverðugan. Þá eru þessir áverkar eðlis, að slá má því föstu að samfarir hafi ekki verið með vilja brotaþola. Ber því að meta frásögn hennar trúverðuga. Því til stuðnings er framburður systur og móður brotaþola, sem komu að brotaþola daginn eftir í miklu ójafnvægi og fylgdu henni á Neyðarmóttöku.

Af öllu þessu virtu, áverkum, frásögn systur og móður brotaþola, þegar þær sáu hana daginn eftir og frásögn brotaþola sjálfrar, telur dómurinn fram komna lögfulla sönnun þess að ákærði hafi með ofbeldi og gegn vilja brotaþola, þvingað hana til samræðis og endaþarmsmaka eins og lýst er í ákæru. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Kafli C.

Ákærði játaði fyrir dóminum að hafa slegið B þrisvar sinnum með flötum lófa inni í stofu að hann hélt. Þau hafi verið búin að vera að rífast og brotaþoli verið að ljúga einhverju kjaftæði að honum. Ákærði hafi verið fullur og ruglaður. Þá hafi brotaþoli ekki verið kærasta hans. Neitaði ákærði sök að öðru leyti.

B lýsti árásinni skilmerkilega fyrir lögreglu, á Bráðadeild Landsspítalans og fyrir dóminum. Er framburður hennar í öllum veigamiklum atriðum samhljóða og í samræmi við áverkavottorð T-kk-ef M-kk-ef læknis. Þá fær framburður hennar einnig stoð í framburði G-kvk-ef J-kvk-ef S-kvk-ef lögreglumanns sem kom á vettvang. Telur dómurinn, með vísan til stöðugs framburðar brotaþola og annarra gagna sem styðja framburð hennar, hafið yfir allan vafa að ákærði braut gegn henni eins og lýst er í ákæru og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi. Er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði játaði brot sitt í ákærulið II í þessum kafla dómsins. Er sú játning í samræmi við önnur gögn málsins og verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða. Þá hefur ákærði játað brot sitt í III. kafla ákærunnar í þessum kafla. Er sú játning í samræmi við önnur gögn málsins og verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum fimmtán sinnum verið gerð refsing fyrir ýmis brot frá árinu 2002. Þann 9. desember 2003 var ákærði dæmdur í sjö ára fangelsi fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, tilraun til manndráps, valdstjórnarbrot og ólögmæta nauðung. Ákærði var einnig dæmdur í sex mánaða fangelsi árið 2008 fyrir valdstjórnarbrot. Hafa þau brot ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú.

Þá hefur ákærða fjórum sinnum frá árinu 2004 verið gerð refsing fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Ákærði hefur þrisvar á árunum 2008 til febrúar 2012 verið gerð refsing fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna og hafa þau brot ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú.

Brot þau sem ákærði framdi samkvæmt A-kafla, 1. og II. kafla ákærunnar framdi ákærði áður en hann gekkst undir sátt þann 2. apríl 2012, vegna brota á lögum um ávana- og fíkniefni. Verður ákærða gerður hegningarauki nú samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga við þá sátt. Þá er brot samkvæmt III. og IV. kafla sömu ákæru framið áður en ákærði var dæmdur þann 8. október 2012 í þrjátíu daga fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára og verður ákærða því gerður hegningarauki við þann dóm samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga.

Þá er brot ákærða samkvæmt II. kafla ákæru í C-kafla framið áður en ákærði var dæmdur þann 8. október 2012, sbr. hér að ofan, og verður honum því gerður hegningarauki við þann dóm samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Þá var brot samkvæmt III. kafla sömu ákæru framið 13. október 2011 og verður ákærða gerður hegningarauki við sátt er ákærði gekkst undir þann 25. október 2011, samkvæmt reglum 78. gr. hegningarlaga.

Ákærði var dæmdur í þrjátíu daga fangelsi 8. október 2012, skilorðsbundið til þriggja ára. Með brotum sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú, og framin voru eftir þann dag, rauf ákærði skilorð þess dóms og ber að dæma skilorðsdóminn upp með vísan til 60. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 77. gr. sömu laga.

Við ákvörðun refsingar verður einnig litið til þess að brot ákærða eru öll framin á nokkuð stuttum tíma eða frá október 2011 til janúar 2013. Brot ákærða gegn D, C, B og A eru öll hrottaleg og beinast að líkama, kynfrelsi og andlegri heilsu þeirra auk þess að vera með öllu tilefnislausar. Þá eru líkamsárásir á B-kk-þf Ö-kk-þf og G-kk-þf algjörlega tilefnislausar og ófyrirleitnar. Á ákærði sér engar málsbætur. Auk þessa braust ákærði inn á heimili B hálfum mánuði eftir að hann braut gegn henni, sem styður framburð þeirra B, C og D um að þær hafi óttast ákærða eftir árásirnar og talið að þeim væri ekki óhætt að vera á heimili sínu eða einar eftir árásir ákærða á þær. Hafa brot ákærða gegn þeim öllum haft ófyrirséðar alvarlegar afleiðingar.

Með hliðsjón af öllu því sem rakið hefur verið hér að ofan, sakaferli ákærða, eðli og umfangi brota hans og með vísan til 1., 2., 3., 4., 5., 6. og 7. tl. 1. mgr. 70. gr., 72. gr. og 218. gr. b laga nr. 19/1940, er refsing ákærða talin hæfileg fangelsi í átta ár. Ekki eru skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna.

Ákærði hefur setið í gæsluvarðhaldi frá 13. desember 2012 á grundvelli c-liðar 1. mgr. og 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Skal gæsluvarðhaldsvist hans dragast frá refsingunni að fullri dagatölu.

Þá skal ákærði sviptur ökurétti ævilangt. Auk þess skal ákærði sæta upptöku á fíkniefnum eins og segir í dómsorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 skal ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirlitum samtals 488.622 krónur. Þá ber að dæma ákærða til að greiða kostnað réttargæslumanna á rannsóknarstigi og fyrir dómi þannig: Réttargæslumanni D, R-kvk-þgf E-kvk-þgf L-kvk-þgf hdl., á rannsóknarstigi samtals 163.912 krónur og fyrir dóminum S-kk-þgf S-kk-þgf hdl. 208.330 krónur. Réttargæslumanni C, M-kvk-þgf G-kvk-þgf hrl., 219.625 krónur og réttargæslumanni B, G-kvk-þgf B-kvk-þgf B-kvk-þgf hrl., 208.330 krónur, allt að meðtöldum virðisaukaskatti.

Þá ber að dæma ákærða til að greiða málsvarnarlaun verjenda sinna, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., á rannsóknarstigi samtals 301.200 krónur og H-kk-ef E-kk-ef F-kk-ef hdl. fyrir dóminum samtals 768.688 krónur auk ferðakostnaðar, 13.395 króna. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Einkaréttarkröfur.

Í málinu gerir C kröfu um skaðabætur úr hendi ákærða að fjárhæð 4.500.000 krónur auk nánar tilgreindra vaxta. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir hrottalega líkamsárás á brotaþola þar sem hún óttaðist um líf sitt og var þess handviss að ákærði myndi taka líf hennar. Eins og rakið hefur verið að ofan hefur brotaþoli átt erfitt andlega eftir atburðinn og var meðal annars innlögð á geðdeild í mánuð í kjölfarið. Hefur brot ákærða valdið henni verulegu líkamstjóni og tjóni á andlegri heilsu hennar. Ákærði mótmælti bótakröfunni sem of hárri en hafnaði henni ekki. Þykja, með vísan til afleiðinga brotsins, miskabætur hæfilega dæmdar 1.000.000 króna ásamt vöxtum eins og segir í dómsorði. Bótakrafan var birt ákærða þann 5. febrúar 2013.

Þá gerir D þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða henni 1.500.000 krónur í miskabætur auk tilgreindra vaxta. Ákærði hafnaði bótakröfunni. Ákærði hefur verið fundinn sekur um að hafa beitt brotaþola kynferðislegu ofbeldi og verið gerð refsing fyrir. Brot ákærða er til þess fallið að valda tjónþola miska en eins og lýst hefur verið að ofan hefur brotaþoli átt erfitt andlega og gengið til sálfræðings eftir brotið. Er ekki fyrirséð hvaða afleiðingar brotið muni hafa í framtíðinni á líf hennar. Með broti því sem ákærði er sakfelldur fyrir hefur hann bakað sér miskabótaábyrgð gagnvart brotaþola samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 1.500.000 krónur, sem beri vexti sem í dómsorði greinir. Bótakrafan var birt ákærða 1. október 2012.

D gerir þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða henni 2.500.000 krónur í miskabætur auk tilgreindra vaxta. Var bótakrafan birt ákærða 20. desember 2012. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir ófyrirleitna líkamsárás á hendur brotaþola og er brotið sérstaklega ófyrirleitið þar sem brotaþoli var með lítið barn á heimili sínu og í fangi þegar ákærði veittist að henni. Ákærði mótmælti ekki bótakröfunni utan að hann taldi fjárhæð kröfunnar of háa. Með hliðsjón af broti ákærða og alls þess sem að ofan hefur verið rakið, þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 800.000 krónur, sem beri vexti sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveða upp Á-kvk-nf G-kvk-nf dómsformaður, H B-kvk-nf og G-kk-nf A-kk-nf héraðsdómarar.

D ó m s o r ð :

Ákærði, J-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í átta ár en dragast skal frá refsingunni gæsluvarðhald er ákærði hefur sætt frá 13. desember 2012 að fullri dagatölu.

Ákærði sæti upptöku á 2,15 g af maríjúana.

Ákærði skal sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, sem er samtals 2.372.102 krónur, þar með talin þóknun réttargæslumanna á rannsóknarstigi og fyrir dómi þannig: Réttargæslumanni D, R-kvk-þgf E-kvk-þgf L-kvk-þgf hdl., á rannsóknarstigi samtals 163.912 krónur og fyrir dóminum S-kk-þgf S-kk-þgf hdl. 208.330 krónur. Réttargæslumanni C, M-kvk-þgf G-kvk-þgf hrl., 219.625 krónur og réttargæslumanni B, G-kvk-þgf B-kvk-þgf B-kvk-þgf hrl., 208.330 krónur, allt að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá skal ákærði greiða málsvarnarlaun verjenda sinna, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., á rannsóknarstigi 301.200 krónur og H-kk-ef E-kk-ef F-kk-ef hdl. fyrir dómi 768.688 krónur auk ferðakostnaðar, 13.395 króna. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Ákærði greiði C, kt. 000000-0000, 1.000.000 króna í miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 13. desember 2012 til 5. mars 2013 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði D, kt. 000000-0000, 1.500.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 21. ágúst 2012 til 1. nóvember 2012, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði B, kt. 000000-0000, 800.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 15. október 2012 til 20. janúar 2013, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.

G-kk-nf A-kk-nf.