E-933/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 3. mars 2010, var höfðað 26. janúar 2009. Aðalstefnendur og gagnstefndu eru TM Software hf., Theriak Medication Management ehf. og eMR hugbúnaður ehf., allir til heimilis að Holtasmára 1, Kópavogi, en aðalstefndi og gagnstefnandi er Theriak ehf., Kringlunni 7, Reykjavík.

Dómkröfur stefnenda í aðalsök eru í fyrsta lagi að stefndi verði dæmdur til að greiða þeim 200.000 evrur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 400.000 evrum frá 25. apríl 2008 til 12. september 2008 en af 200.000 evrum frá þeim degi til greiðsludags. Í öðru lagi krefjast stefnendur í aðalsök þess að stefndi verði dæmdur til að greiða þeim 100.000 evrur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 af 200.000 evrum frá 12. ágúst 2008 til 12. september 2008 en af 100.000 evrum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefjast stefnendur þess að stefndi verði dæmdur til að greiða þeim málskostnað.

Dómkröfur stefnda í aðalsök eru að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnenda og að þeim verði gert að greiða honum málskostnað.

Dómkröfur stefnanda í gagnsök eru í fyrsta lagi að stefndu verði in solidum gert að greiða honum 282.125 evrur auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 13. nóvember 2008 til greiðsludags. Í öðru lagi krefst stefnandi í gagnsök þess að stefndu verði in solidum gert að greiða honum 3.264.000 krónur auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 13. nóvember 2008 til greiðsludags. Þá krefst gagnstefnandi þess að gagnstefndu verði gert að greiða honum málskostnað.

Dómkröfur stefndu í gagnsök eru að þeir verði sýknaðir af öllum kröfum stefnanda og til vara að kröfur gagnstefnanda verði stórlega lækkaðar og komi til skuldajafnaðar við kröfur gagnstefndu í aðalsök. Þá krefjast þeir þess að gagnstefnanda verði gert að greiða þeim málskostnað.

II

Í þessum kafla þar sem fjallað er um málsatvik verður til einföldunar vísað til aðalstefnanda og gagnstefnda sem stefnanda og til aðalstefnda og gangstefnanda sem stefnda.

Með kaupsamningi 31. desember 2007 keypti stefndi af stefnendum og félaginu TM Software Deutschland GMBH nánar tilteknar eignir og réttindi. Kaupverðið var 1.300.000 evrur og var greiðsla kaupverðs bundin tilteknum skilyrðum. Fyrsta greiðslan að fjárhæð 600.000 evrur skyldi samkvæmt grein 2.2.1 í samningi aðila greiðast þegar eignir og starfssamningar hefðu verið yfirfærðir til kaupanda. Önnur greiðslan að fjárhæð 500.000 evrur skyldi samkvæmt grein 2.2.2 greiðast þegar nánar tilteknir 5 samningar hefðu verið yfirfærðir til kaupanda. Þá segir í þeirri grein að 100.000 evrur skuli dragast frá greiðslunni fyrir hvern samning sem ekki hafi verið framseldur innan 90 daga frá lokadegi. Þriðja greiðslan að fjárhæð 200.000 evrur skyldi samkvæmt grein 2.2.3 greiðast þegar ákveðin skilyrði vegna tiltekinna samninga í Hollandi væru uppfyllt.

Strax í kjölfar samningsins greiddi stefndi 600.000 evrur. Með bréfum 30. apríl og 15. ágúst 2008 tilkynnti forsvarsmaður stefnenda að hann teldi að samningar þeir sem tilgreindir væru í ákvæðum 2.2.2 og 2.2.3 í kaupsamningnum hefðu verið framseldir og þar með væru skilyrði samkvæmt kaupsamningi aðila uppfyllt. Gerði hann kröfu um greiðslu eftirstöðva kaupverðs samkvæmt fyrrgreindum ákvæðum samningsins að frádregnum 100.000 evrum þar sem einungis fjórir af fimm samningum sem tilgreindir eru í grein 2.2.2 hefðu verið framseldir.

Stefndi hafði athugasemdir við framsal framangreindra samninga og hafnaði hann að inna frekari greiðslur af hendi. Þó greiddi hann 300.000 evrur hinn 12. september 2008 til viðbótar við þær 600.000 evrur sem hann þegar hafði greitt.

Hinn 13. október 2008 sendi lögmaður stefnda bréf til stefnenda þar sem hann lýsti því að hann teldi þrjá nánar tilgreinda tölvurekstrarsamninga ekki hafa verið framselda í samræmi við ákvæði kaupsamningsins. Þar að auki lýsti stefndi ákveðnum gagnkröfum sem hann ætti á hendur stefnendum vegna vanefnda þeirra á kaupsamningnum sem leitt hafi til þess að hann hefði orðið fyrir tjóni. Þrátt fyrir þetta bauðst stefndi til að greiða stefnendum 200.000 evrur til viðbótar við þær 900.000 evrur sem hann hafði þegar greitt til að leysa úr ágreiningi aðila en kvað það tilboð sett fram umfram skyldu. Stefnendur höfnuðu tilboði stefnda og höfðuðu mál þetta.

Mál þetta var þingfest hinn 29. janúar 2009 og var gagnsök höfðuð 27. febrúar 2009. Í upphafi kröfðust gangstefndu þess að gagnkröfu væri vísað frá dómi á þeim forsendum að málatilbúnaður stefnanda í gagnsök væri óljós og vanreifaður. Með úrskurði uppkveðnum 18. júní 2009 var frávísunarkröfunni hafnað.

III

Málsástæður og lagarök stefnanda í aðalsök

Stefnendur byggja kröfur sínar í fyrsta lagi á því, að uppfyllt séu fjögur skilyrði af fimm samkvæmt grein 2.2.2 í kaupsamningi aðila. Hafi þeir náð að framselja aðild sína að fjórum af fimm samningum til stefnda innan umsaminna tímamarka. Þessir samningar hafi verið:

Þjónustusamningur 29. maí 2005 milli Landspítala háskólasjúkrahúss og Theriak ehf. (nú eMR hugbúnaður ehf.)

Rammasamningur, þjónustusamningur og notkunarsamningur 31. desember 2004 milli Sjúkrahússins á Akureyri og Theriak ehf. (nú eMR hugbúnaður ehf.)

Programsutviklingsavtalen Agreement samningur 29. júní 2006 milli Sykehusapotekerne og TM Software healthcare (nú eMR hugbúnaður ehf.)

Service-og Licenseavtale Agreement samningi 21. desember 2007 milli Region Nordjylland og Theriak ehf. (nú TMM ehf.)

Byggi stefnendur á að allir viðsemjendur stefnenda samkvæmt framangreindum fjórum samningum hafi samþykkt framsal samninganna áður en hinn 90 daga frestur hafi runnið út en engin önnur skilyrði um framsal samninga séu gerð í samningnum. Gjalddagi greiðslu fyrir hvern hinna fjögurra samninga hafi verið þegar kaupanda var ljóst um framsalið. Þar sem stefnendur hafi upplýst stefnda um framsal samninganna 24. apríl 2008 hafi sá dagur verið gjalddagi greiðslu að fjárhæð 400.000 evra en stefndi hafi ekki greitt fyrr en 12. september 2008 og þá aðeins 300.000 evrur.

Í öðru lagi byggja stefnendur kröfur sínar á því að uppfyllt séu skilyrði fyrir kaupsamningsgreiðslu samkvæmt grein 2.2.3 í kaupsamningi aðila. Samkvæmt því ákvæði hafi stefnendum borið að framselja tiltekna samninga í Hollandi og stefnda borið að greiða fyrir framsal þeirra 200.000 evrur þegar nánar tilgreind skilyrði væru uppfyllt hinn 31. desember 2008 eða fyrr. Skilyrðin hafi verið annars vegar þegar samningur við St. Elisabeth spítala í Tilburg væri frágenginn og framseldur stefnda, en það skilyrði hafi verið uppfyllt hinn 4. apríl 2008 og hins vegar þegar framsal fyrirliggjandi samninga við Tweesteden spítala hefðu verið uppfyllt af stefnendum, en það hafi verið hinn 11. ágúst 2008.

Líta stefnendur svo á að með ofangreindum innborgunum hafi stefndi greitt 200.000 evrur af 400.000 evrum samkvæmt ákvæði 2.2.2 í kaupsamningi aðila og 100.000 evrur af 200.000 evrum samkvæmt ákvæði 2.2.3 í kaupsamningi aðila og séu því ógreiddar 300.000 evrur samkvæmt kaupsamningi auk dráttarvaxta.

Stefnendur byggja kröfur sínar á ákvæðum laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup, meðal annars á ákvæði 52. gr. Þá byggja stefnendur kröfur sínar á meginreglum kröfuréttar um efndir in natura og reglum samningaréttar um réttar efndir innan samninga. Kröfu um málskostnað reisa stefnendur á 129. gr., sbr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður og lagarök stefnda í aðalsök

Stefndi byggir kröfur sínar um sýknu á því að stefnendur hafi ekki framselt alla þá samninga sem þeim hafi borið samkvæmt kaupsamningi aðila. Eigi stefnendur því ekki rétt á frekari greiðslum frá stefnda. Þá byggir stefndi á því að hann eigi gagnkröfur til skuldajafnaðar við kröfur stefnenda.

Stefndi viðurkennir að samningur eMR hugbúnaðar ehf. við Landspítala háskólasjúkrahús, dagsettur 29. maí 2005, sbr. samningur nr. 1 hér að ofan og samningur ANS og TM Software Healthcare 29. júní 2006, sbr. samningur nr. 3 hér að ofan, hafi verið framseldir stefnda í samræmi við ákvæði 2.2.2 í kaupsamningi aðila. Hins vegar sé ágreiningur um hvort aðrir samningar sem í ákvæðinu sé fjallað um hafi verið framseldir stefnda. Þannig mótmælir stefndi því að framsal samnings milli eMR hugbúnaðar ehf. og Region Nordylland 21. desember 2007, sbr. samningur nr. 4 hér að ofan, hafi átt sér stað í samræmi við ákvæði 2.2.2. Þá mótmælir hann enn fremur að samningur eMR hugbúnaðar ehf. og Fjórðungssjúkrahússins á Akureyri 31. desember 2004, sbr. samningur nr. 2 hér að ofan, hafi verið framseldur stefnda í samræmi við tilgreint ákvæði kaupsamnings aðila.

Varðandi samninga samkvæmt ákvæði 2.2.3 í kaupsamningi heldur stefndi því fram að samningur við S-x-x E-x-x sem að lokum hafi verið framseldur stefnda hafi verið mun lakari en þau drög að samningi sem honum hafði verið kynnt við kaupin. Sé því ljóst að ekki hafi verið um að ræða framsal á umræddum samningi í samræmi við tilgreint ákvæði í kaupsamningi aðila.

Liggi fyrir varðandi Tweesteden samninginn að sá samningur sem stefndi loks náði við hlutaðeigandi hafi verið á mun verri kjörum en það framsal sem stefnendur höfðu kynnt stefnda og hafi því ekki verið um framsal að ræða í raun og veru. Því hafi ekki stofnast til greiðsluskyldu að fjárhæð 200.000 evra samkvæmt ákvæði kaupsamningsins en samkvæmt því ákvæði stofnist aðeins til greiðsluskyldu að báðir tilgreindir samningar væru framseldir stefnda.

Stefndi telur til viðbótar framangreindu að hann eigi gagnkröfur til skuldajafnaðar vegna vanefnda stefnenda, sbr. það sem rakið verður síðar varðandi málsástæður og lagarök fyrir gagnkröfum gagnstefnanda.

Um lagarök vísar stefndi einkum til almennra reglna samninga- og kröfuréttar um skuldbindingargildi samninga. Þá byggir hann á ákvæðum laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um málskostnað vísar hann til 129. gr., sbr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

IV

Málsástæður og lagarök stefnanda í gagnsök

Gagnkröfur sínar í þessu máli kveðst gagnstefnandi að meginstefnu byggja á því að gagnstefndu hafi vanefnt kaupsamning aðila og hafi andlag hins selda í raun verið gallað, sem veiti honum rétt til að krefjast afsláttar og/eða skaðabóta úr hendi gagnstefndu.

Gagnstefnandi byggir á því að hann hafi orðið fyrir tjóni vegna vanefnda gagnstefndu á því að gera gagnstefnanda kleyft að leysa til sín tiltekin hugverkaréttindi í Hollandi í samræmi við kaupsamning aðila. Þar sem komið hafi í ljós að gagnstefnandi fái ekki að nýta kauprétt umræddra réttinda hafi hann orðið fyrir tjóni sem nemi raunverulegu verðmæti réttindanna sem hann metur að lágmarki 200.000 evrur.

Í kaupsamningi aðila hafi komið fram að gagnstefnandi tæki yfir ráðningarsamninga tiltekinna starfsmanna, þ. á m. starfsmanna sem starfað höfðu hjá TM Software B.V. dótturfélagi TM Software hf. í Holandi. Það fyrrnefnda hafi verið úrskurðað gjaldþrota og hafi gagnstefnandi þurft að greiða 25.000 evrur til þrotabúsins til að fá starfsmennina til að starfa fyrir sig.

Þá hafi samningar við St. Elisabeth og Tweesteden sjúkrahúsin í raun ekki verið framseldir í samræmi við kaupsamning aðila. Hafi verið framseldur til stefnda mun lakari samningur við S-x-x Elisabeth en drög að samningi sem kynntur hafði verið við kaupsamning auk þess sem gagnstefnanda hafi verið gert að greiða tryggingu að fjárhæð 87.000 evrur. Þar með hafi gagnstefnandi orðið af ávöxtun þeirrar fjárhæðar í 10 mánuði og miðað við 5% ávöxtun nemi tjón hans 3.625 evrum.

Ekki hafi orðið að framsali Tweesteden samningsins eins og kynnt hafi verið við kaupsamning. Verði hins vegar talið að um framsal hafi verið að ræða eigi gagnstefnandi skaðabóta- og eða afsláttarkröfu til skuldajafnaðar við kröfu gagnstefndu vegna þess tjóns sem hann hafi orðið fyrir þar sem samningur sá sem hann hafi fengið hafi verið mun lakari, einkum þar sem þjónustugjöld samkvæmt honum séu 50.000 evrum lægri. Þá hafi þessi samningur haft í för með sér aukinn kostnað sem nemi 3.500 evrum.

Í kaupsamningi aðila hafi verið samið um að gagnstefndu veittu gagnstefnanda tiltekna þjónustu, meðal annars við bókhald og innheimtur. Þjónustan sem veitt hafi verið hafi hins vegar ekki staðið undir væntingum og því hafi gagnstefnandi gefist upp eftir 8 mánuði og látið starfsmann sinn í verkið. Kostnaður vegna þessa hafi verið 2.704.000 krónur vegna bókhaldsþjónustu og 560.000 krónur vegna launa starfsmanns.

Sundurliðist gagnkrafan svo:

Hugverkaréttindi í Hollandi 200.000 evrur

Greiðsla til skiptastjóra í Hollandi 25.000 evrur

Töpuð ávöxtun vegna ábyrgðar 3.625 evrur

Lægri þjónustugjöld 50.000 evrur

Kostnaður v/Tweesteden 3.500 evrur

Samtals 282.125 evrur

Kostnaður vegna bókhaldsþjónustu 2.704.000 krónur

Laun starfsmanns 560.000 krónur

Samtals 3.264.000 krónur

Gagnstefnandi telji raunar að hann hafi orðið fyrir ýmsu öðru tjóni vegna vanefnda gagnstefndu, einkum vegna gjaldþrots félaga gagnstefndu í Hollandi. Hafi orðspor hans beðið álitshnekki sem leitt hafi til þess að erfiðara hafi verið að selja þjónustu fyrirtækisins og ýmis kostnaður fallið til vegna þess. Þetta ástand hafi viðskiptavinir gagnstefnanda nýtt sér til þess að knýja á um lægri kjör en seljendur hefðu upplýst um að náðst hefði samkomulag um.

Dráttarvaxtakrafa sé gerð frá 13. nóvember 2008 er liðinn hafi verið mánuður frá bréfi lögmanns gagnstefnanda þar sem fyrst hafi verið lýst kröfum á hendur gagnstefndu.

Um lagarök vísar gagnstefndi til almennra reglna samninga- og kröfuréttar um skuldbindingargildi samning og réttaráhrif galla í söluhlut. Þá byggir hann á ákvæðum laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um málskostnað vísar hann til 129., sbr. 130. gr. lag nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður og lagarök stefndu í gagnsök.

Gagnstefndu krefjast sýknu af gagnkröfum. Hvað snerti kröfu vegna hugverkaréttinda í Hollandi kveða gagnstefndu að kaupréttur gagnstefnanda að þessum réttindum hafi ekki verið orðinn virkur. Hafi gagnstefnandi vitað um það frá upphafi að ekki væri tryggt að gagnstefndu gætu fengið viðurkenndan veðrétt sinn til hugverkaréttindanna en að höfðað yrði dómsmál þar sem gerð yrði krafa um að fá hann viðurkenndan. Vegna vafa um réttindin hafi kaupverð réttindanna verið 1 evra í samningi aðila. Hafi kauprétturinn aldrei orðið virkur og hafi gagnstefnandi því ekki orðið fyrir neinu tjóni í tengslum við hann. Þá sé fjárhæð tjóns ósannað með öllu og engum gögnum studd.

Varðandi kröfu gagnstefnanda vegna greiðslu til skiptastjóra vegna starfsmanna TM Software B.V. sem úrskurðað hafi verið gjaldþrota kveða gagnstefndu að alltaf hafi staðið til að félagið yrði úrskurðað gjaldþrota og hafi gagnstefnanda verið kunnugt um að ósk um gjaldþrotaskipti á félaginu yrði lögð fram á þessum tíma. Hafi gagnstefnandi þurft að greiða einhverja fjárhæð vegna umræddra starfsmanna sé það á hans ábyrgð og gagnstefndu óviðkomandi. Þá sé krafan órökstudd með öllu.

Hvað snertir kröfu gagnstefnanda vegna taps á ávöxtun 87.000 evra í 10 mánuði þar sem hann hafi þurft að leggja fram tryggingu vegna efnda á St. Elisabeth samningnum, kveða gagnstefndu engin sönnunargögn vera lögð fram um að hin meinta trygging hafi verið innt af hendi. Þá hafi gagnstefnandi ekki gert grein fyrir forsendum útreiknings á hinu meinta tjóni sínu.

Þá sé krafa gagnstefnanda um skaðabætur eða afslátt vegna tjóns sem hann hafi orðið fyrir við það að nýr samningur við viðskiptamann hans hafi ekki verið nógu hagstæður miðað við eldri samning sem hann hafi fengið framseldan frá gagnstefndu engum skýrum gögnum studd. Sé krafan óljós og hvergi gerð grein fyrir því hvort skilyrði bótaskyldu séu uppfyllt eða skilyrði til afsláttar. Þá sé ekki gerð grein fyrir á hvaða lagagrundvelli krafan byggist eða gögn lögð fram fjárhæð kröfunnar til stuðnings. Sé krafan algerlega ósönnuð.

Hvað snerti kröfu um skaðabætur að fjárhæð 3.500 evrur kveða gagnstefndu engin sönnunargögn lögð fram af hálfu gagnstefnanda um að hann hafi greitt slíka fjárhæð til þriðja aðila. Þá sé hvergi gerð grein fyrir þeim lagagrundvelli sem krafan um endurgreiðslu byggist á.

Krafa gagnstefnanda um endurgreiðslu eða skaðabætur og/eða afslátt að fjárhæð 2.704.000 krónur sé órökstudd með öllu og skorti alla sönnun um meinta annmarka á bókhaldsvinnu. Þá sé krafa gagnstefnanda um skaðabætur að fjárhæð 560.000 krónur sama marki brennd. Hún sé með öllu órökstudd og engin sönnunargögn lögð fram henni til stuðnings.

Verði ekki fallist á sýknu byggja gagnstefndu á því að krafa gagnstefnanda sé of há og beri að lækka hana stórlega og skuldajafna þeim kröfum gagnstefnanda sem eftir standi við kröfur gagnstefndu í aðalsök. Séu skilyrði fyrir skuldajöfnuði uppfyllt enda eigi kröfur aðila rætur að rekja til sama löggernings sem sé á milli sömu aðila og séu kröfurnar hæfar til að mætast.

Um lagarök vísa gagnstefndu til almennra reglna einkamálaréttar um sönnun og reglna samningaréttar um efndir samninga. Þá vísa þeir til meginreglna skaðabótaréttar um sönnun á fjártjóni og umfangi þess og til almennu skaðabótareglunni. Þá vísa þeir til laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup og reglna kröfuréttar um skuldajöfnun. Um málskostnað vísa gagnstefndu til 129., sbr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

V

Við aðalmeðferð máls þessa vakti lögmaður aðalstefnda og gagnstefnanda athygli á því með bókun að hann teldi að vísa ætti máli þessu frá dómi ex officio með vísan til 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Lögmaður aðalstefnenda og gagnstefndu taldi að hér væri um að ræða nýja málsástæðu sem væri of seint fram komin. Ekki verður fallist á það að hér sé um að ræða nýja málsástæðu sem sé of seint fram komin heldur er hér um að ræða atriði sem varða formhlið máls sem dómara ber að sjálfsdáðum að gæta að.

Samkvæmt 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála segir að ef fleiri en einn eigi óskipt réttindi eða beri óskipta skyldu eigi þeir óskipta aðild. Samkvæmt 2. mgr. ákvæðisins skal vísa máli frá dómi ef þeim sem bera óskipta skyldu er ekki öllum veittur kostur á að svara til sakar og það sama á við ef þeir sem eiga óskipt réttindi sækja ekki mál í sameiningu að því leyti sem krafa er höfð uppi um hagsmuni einhvers þeirra sem á ekki aðild að því.

Fyrir liggur og er óumdeilt að aðilar að kaupsamningi þeim sem aðilar byggja kröfur sínar á voru aðalstefnendur sem seljendur og aðalstefndi sem kaupandi. Auk aðalstefnenda var TM Software Deutschland GMBH seljandi samkvæmt kaupsamningnum. Það félag er hins vegar ekki aðili að málinu og er það skýrt svo í stefnu að félagið hafi orðið gjaldþrota á árinu 2008 og því séu stefnendur einungis þrír af fjórum seljendum. Í málinu er engum gögnum um það að dreifa á hvaða stigi skiptameðferð bús hins gjaldþrota félags er eða útskýrt hvers vegna þrotabúið er ekki aðili að málinu.

Í máli þessu eru aðalstefnendur að krefja aðalstefnda um greiðslu eftirstöðva kaupverðs samkvæmt kaupsamningi sem TM Software Deutschland GMBH var aðili að sem einn af fjórum seljendum. Samkvæmt samningi þessum er sérstaklega tekið fram að seljendur eigi óskiptan rétt og óskipta ábyrgð samkvæmt samningnum, sbr. ákvæði 6.8 í samningnum auk þess sem það kemur fram í inngangsorðum hans. Þar Verður ekki annað séð en að kröfugerð aðalstefnenda varði hagsmuni allra seljenda og þar með hlýtur þrotabú TM Software Deutschland GMBH að hafa hagsmuni af niðurstöðu málsins. Með því að allir seljendur samkvæmt umdeildum kaupsamningi sækja ekki mál þetta í sameiningu verður ekki hjá því komist að vísa aðalsök frá dómi án kröfu, sbr. 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991. Á sama hátt verður að vísa gagnsök frá dómi án kröfu á grundvelli sama ákvæðis þar sem aðeins þremur seljendum af fjórum samkvæmt umdeildum kaupsamningi var gefinn kostur á að svara til sakar varðandi kröfur gagnstefnanda.

Að því virtu sem nú hefur verið rakið verður að vísa máli þessu í heild sinni frá dómi án kröfu.

Eftir atvikum þykir rétt að hvor aðili beri sinn hluta málskostnaðar.

Af hálfu aðalstefnenda og gagnstefndu flutti málið Æ-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf hdl. en af hálfu aðalstefnda og gagnstefnanda flutti málið S-kk-nf S. J-kk-nf hdl.

G-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Máli þessu er vísað frá dómi án kröfu.

Málskostnaður fellur niður.

G-kvk-nf B-kvk-nf