S-1509/2006

Mál þetta sem dómtekið var 13. þ.m. að lokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Kópavogi, útgefinni 27. október s.l. á hendur ákærða, H-kk-þgf Þ-kk-þgf F-kk-þgf, kt. 000000-0000, Klapparhlíð 5, Mosfellsbæ, "fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 28. júní 2006, ekið bifreiðinni LU350, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,14 o/oo), um hringtorg á gatnamótum Stekkjarbakka og Smiðjuvegs í Kópavogi, án nægilegrar aðgæslu, með þeim afleiðingum að bifreiðin hafnaði á ljósastaur við hringtorgið og skemmdist, og með því að hafa farið af vettvangi án þess að tilkynna það tjónþola eða lögreglu.

Telst þetta varða við 1.mgr. 4.gr., 1.mgr. sbr. 2.mgr. 10.gr. og 1.mgr. sbr. 3.mgr. 45.gr., sbr. 1.mgr. 100.gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 57, 1997, nr. 82, 1998, nr. 132, 2003 og nr. 84, 2004.

Í málinu gerir R-kvk-nf K-kvk-nf M-kvk-nf, kt. 000000-0000, þá kröfu, að ákærði verði dæmdur til að greiða henni bætur að fjárhæð kr. 1.539.000, ásamt vöxtum skv. 8.gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu, frá tjónsdegi sem var 28. júní 2006, en síðan dráttarvexti skv. 9.gr., sbr. 1.mgr. 6.gr. sömu laga til greiðsludags.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102.gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 23, 1993, nr. 44, 1993 og nr. 84, 2004."

Ákærði viðurkenndi fyrir dóminum þann 5. desember 2006 að hafa framið brot það sem honum er gefið að sök með þeim fyrirvara að hann neitar því að áfengismagn í blóði hans hafi ekki verið svo mikið sem í ákæru greinir.

Ákærði hefur krafist þess að skaðabótakröfu R-kvk-ef K-kvk-ef M-kvk-ef verði vísað frá dómi.

Þann 7. desember sendi sækjandi málsins Rannsóknarstofu H.Í. í lyfja- og eiturefnafræðum svohljóðandi bréf.

,,Í Héraðsdómi Reykjaness er nú rekið mál ákæruvaldsins gegn H-kk-þgf Þ-kk-þgf F-kk-þgf, mál dómsins nr. S-1509/2006.

Meðal gagna málsins er beiðni um alkóhólrannsókn á blóðsýni nr. 37567, dags. 28. júní 2006, ásamt niðurstöðu á magni alkóhóls í blóðsýni nr. 37567, dags. 6. júlí s.á., en rannsóknarniðurstaðan er undirrituð af K-kvk-þgf M-kvk-þgf. Er endanleg niðurstaða á magni alkóhóls í blóðsýni nr. 37567 2,14 o/oo. Þá er einnig að finna í gögnum málsins beiðni um alkóhólrannsókn á blóðsýni nr. 37570, dags. 28. júní 2006, ásamt niðurstöðu á magni alkóhóls í blóðsýni nr. 37570, dags. 6. júlí 2006, en rannsóknarniðurstaðan er undirrituð af K-kvk-þgf M-kvk-þgf. Er endanleg niðurstaða á magni alkóhóls í blóðsýni nr. 37570 1,86 o/oo. Þá liggur fyrir í gögnum málsins beiðni um töku þvagsýnis vegna málsrannsóknar nr. 37568, dags. 28. júní 2006, ásamt niðurstöðu á alkóhólmagni í þvagsýni nr. 37568, en endanleg niðurstaða er yfir 3,1 o/oo. Er niðurstaðan undirrituð af K-kvk-þgf M-kvk-þgf.

Fyrir liggur að miðvikudaginn 28. júní kl. 8:30 var lögreglu tilkynnt um að bifreið hafði verið ekið á ljósastaur. Í kjölfarið eða kl. 8:47 var ofangreindur einstaklingur handtekinn og voru dregin úr honum blóðsýni fyrst kl. 09:49 og síðan aftur kl. 10:54. Þá var þvagsýni gefið kl. 9:57.

Í þágu meðferðar málsins fyrir héraðsdómi er hér með óskað greinargerðar Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræðum um tilvísuð sýni. Er óskað eftir upplýsingum um:

1. Hvort telja megi líklegt eða ólíklegt að magn alkóhóls í blóði geti minnkað og farið úr 2,14 o/oo og niður í 1,86 o/oo þegar ein klukkustund og fimm mínútur líða milli þess sem blóðsýni eru tekin. Að sama skapi er óskað upplýsinga um hvort einhver möguleiki sé á því að magn alkóhóls í blóðsýni sem dregið er kl. 10:54 geti falið í sér aukningu á alkóhólmagni í blóðsýni miðað við niðurstöðu fyrri sýnatöku kl. 09:49, að gefnum forsendum um að sá einstaklingur sem í hlut á hafi ekki neytt áfengis eða lyfja á framangreindu tímabili milli þess sem sýni eru tekin.

2. Hvort það teljist líklegt eða ólíklegt í ljósi fyrirliggjandi rannsóknarniðurstaðna sem vísað er til hér að ofan, að ökumaður sem tekin eru úr tvö blóðsýni og eitt þvagsýni á framangreindum tíma, hafi verið undir áhrifum áfengis skömmu fyrir klukkan 8:30 þennan sama dag og hvort líklegt eða ólíklegt megi telja að alkóhólmagn í blóði hafi numið a.m.k. 2,14 o/oo í ökumanni skömmu fyrir kl. 08:30 þann sama dag.”

Svar rannsóknarstofunnar barst þann 11. desember sl. en þar segir.

,,Svar við tölvubréfi embættisins, sem dagsett er 7. desember 2006.

Blóðsýni nr. 37567, 37570 og þvagsýni nr. 37568. Mál nr. S-1509/2006.

Álit.

Etanól var mælt í blóð- og þvagsýnum nr. 37567, 37570 og 37568 á Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði þann 6. júlí 2006 undir rannsóknanúmerunum 77183, 77184 og Þ-4335. Etanólstyrkur mældist 2,29 ‰ í blóði nr. 37567 og 2,01 ‰ í blóði nr. 37570 (endanlegar niðurstöður 2,14 ‰ í blóði og 1,86 ‰). Í þvagsýni nr. 37568 mældis etanólstyrkur 3,38 % (endanleg niðurstaða yfir 3,1 ‰) Eins og fram kemur í bréfi embættisins var meintur ölvunarakstur um kl. 08:30. Sýni voru tekin úr viðkomandi ökumanni kl. 09:49 (blóðsýni 37567) og 10:54 (blóðsýni 37570). Þvagsýni nr. 37568 var tekið 09:57. Í tölvubréfi embættisins er beðið um greinargerð á tveimur þáttum varðandi þetta mál.

1) Hvort telja megi líklegt eða ólíklegt að magn etanóls í blóði geti minnkað og farið úr 2,14 ‰ og niður í 1,86 ‰ þegar 1 klst.og 5 mín líða milli þess sem blóðsýni eru tekin? Einnig hvort einhver möguleiki sé á því að magn alkóhóls í blóðsýni, sem dregið er kl. 10:54 geti falið í sér aukningu á alkóhólmagni í blóðsýni miðað við niðurstöðu úr fyrra sýni kl. 09:49, að gefnum forsendum um að sá einstaklingur sem í hlut á hafi ekki neytt áfengis eða lyfja á framangreindu tímabili milli þess sem sýni eru tekin?

Þegar neyslu etanóls er hætt líður nokkur tími þar til allt það etanól, sem kann að vera í maga og þörmum hefur náð að frásogast. Venjulega er gert ráð fyrir að því ljúki að mestu innan 1 – 1 ½ klukkustundar en lengri tíma ef mjög mikils magns áfengis er neytt. Þá fer styrkur etanóls í blóði að falla en hann fellur með nokkuð jöfnum hraða (brotthvarfshraði), sem er einstaklingsbundinn og getur verið 0,12 ‰-0,26 ‰ á klst. Brotthvarfshraði í þessu tilfelli er 0,26 ‰ á klst. Svarið við þessum þætti er því að það sé mjög líklegt að etanól falli úr 2,14 ‰ í 1,86 ‰ á 65 mín.

U.þ.b. 2 % af neyttu etanóli skilst óumbreytt úr líkamanum og þá fyrst og fremst með þvagi. Útskilnaður etanóls úr blóði í þvag hefst strax og frásog etanóls í blóð hefst úr meltingarvegi. Þetta gerist hægt í byrjun en etanólstyrkur þvagsins eykst svo jafnt og þétt. Þegar neyslu etanóls er hætt líður nokkur tími þar til allt það etanól, sem kann að vera í maga og þörmum hefur náð að frásogast. Þegar jafnvægi milli etanóls í blóði og þvagi er náð má búast við að styrkur þess í þvagi sé um 20 –25 % hærri en í blóði.

Etanólstyrkur í blóði umrædds ökumanns kl. 09:49 reyndist 2,29 ‰ og 3,38 ‰ í þvaginu kl. 09:57 (endanlegar niðurstöður 2,14 og yfir 3,1 ‰). Hlutfallið milli etanólstyrks í blóði og þvagi er um 1,5 sem bendir til að talsverður tími hafi liðið frá því að jafnvægi náðist jafnvel klukkustundir. Etanólstyrkur í blóðinu var því fallandi kl. 9:49. Etanólstyrkur í blóði fellur eins og sagt er að ofan með einstaklingsbundnum brotthvarfshraða og getur því etanólstyrkur í blóðsýninu, sem tekið var kl. 10:54 ekki verið hærri en styrkur etanóls kl. 09:49 að því gefnu að ekki hafi verið drukkið áfengi á milli 09:49 og 10:54.

2) Hvort það teljist líklegt eða ólíklegt að viðkomandi ökumaður hafi verið undir áhrifum áfengis skömmu fyrir kl. 08:30 þennan sama dag og hvort líklegt eða ólíklegt megi telja að alkóhólmagn í blóði hans hafi numið a.m.k. 2,14 ‰ skömmu fyrir kl. 08:30 þennan sama dag?

Etanólstyrkur í blóði umrædds ökumanns kl. 09:49 reyndist 2,29 ‰ og 3,38 ‰ í þvaginu kl. 09:57 (endanlegar niðurstöður 2,14 ‰ og yfir 3,1 ‰). Eins og fram kemur í svari við 1. lið hér að ofan, var hlutfallið milli etanólstyrks í blóði og þvagi um 1,5 sem bendir til að talsverður tími hafi liðið frá því að jafnvægi náðist og etanólstyrkur í blóðinu því fallandi. Etanólstyrkur í seinna blóðsýni staðfestir þetta. Hinn hái styrkur í blóðsýni nr. 37567 og sér í lagi í þvagsýninu ásamt hlutfallinu þar á milli bendir eindregið til að viðkomandi ökumaður hafi drukkið talsvert áfengi fyrir kl. 08:30 þennan dag og hefur því verið undir áhrifum áfengis þegar meintur ölvunarakstur átti sér stað. Ef reikna á til baka etanólstyrk í blóðinu um kl. 08:30 verður að ganga út frá því að viðkomandi hafi ekki drukkið áfengi svo nokkru nemi eftir kl 07:30. Etanólstyrkur í blóði hans gæti þá hafa verið allt að 2,6 ‰ og endanleg niðurstaða því a.m.k. 2,4 ‰.”

K-kvk-nf M-kvk-nf, deildarstjóri hjá Rannsóknarstofunni stóð að gerð ofangreinds álits og kom fyrir dóminn sem vitni. Staðfesti hún þá ofangreint álit sitt.

Að mati dómara kemur skýrt fram í áðurnefndu áliti og nýtur stuðnings framburðar vitnisins K-kvk-ef að fyrra blóðsýnið nr. 37567 sem gaf endanlega niðurstöðu um 2.14 o/oo af vínanda í blóði ákærða sé sú niðustaða sem miða beri við eins og gert er í ákæruskjali, enda er það sýni sem tekið er fyrr eftir að akstri lauk og hið síðara sýni staðfestir samkvæmt álitinu réttmæti þess fyrra.

Ekkert hefur komið fram af hálfu ákærða sem haggar þessari niðurstöðu og verður því á henni byggt við mat á viðurlögum ákærða í málinu.

Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brot þau sem honum eru gefin að sök í ákæru og þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 175.000 króna sekt til ríkissjóðs og vararefsing sektar 12 daga fangelsi. Ákærði sæti sviptingu ökuréttar í 2 ár frá dómsbirtingu að telja. Þá ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sem nemur samkvæmt yfirliti sækjanda 73.051 krónu, auk þess sem hann skal greiða réttargæslu og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns K-kk-ef S-kk-ef hrl. 152.388 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Bótakröfu R-kvk-ef K-kvk-ef M-kvk-ef sem ekki er studd haldbærum gögnum, verður að kröfu ákærða vísað frá dómi sbr. 172. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

DÓMSORÐ

Ákærði, H-kk-nf Þ-kk-nf F-kk-nf, greiði 175.000 króna sekt til ríkissjóðs innan 4 vikna frá dómsbirtingu, en sæti ella 12 daga fangelsi. Ákærði sæti sviptingu ökuréttar í 2 ár frá dómsbirtingu að telja. Þá ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sem nemur samkvæmt yfirliti sækjanda 73.051 krónu, auk þess sem hann skal greiða réttargæslu og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 152.388 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Bótakröfu R-kvk-ef K-kvk-ef M-kvk-ef er vísað frá dómi.

S-kk-nf S-kk-nf