S-342/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 9. júní 2010, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 4. maí 2010 á hendur X, kt. 000000-0000, […], fyrir kynferðisbrot gegn barni, með því að hafa á framangreindu heimili sínu í tvígang, annars vegar í nóvember 2009 og hins vegar í janúar 2010, haft samræði við stúlkuna Y, þá 14 ára gamla.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 61/2007.

Af hálfu Y, kt. 000000-0000, er krafist miskabóta að fjárhæð 1.500.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 15. ágúst 2009 til 19. mars 2010, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laganna, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Hvað varðar bótakröfu krefst hann þess aðallega að henni verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð. Þá gerir verjandi hans kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Enn fremur tjáði réttargæslumaður sig um fyrirliggjandi bótakröfu.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í júní 1990. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Refsilágmark vegna verknaðar ákærða er eins árs fangelsi, sbr. 1. mgr. 202. gr. laga nr. 19/1940, með síðari breytingum. Lækka má refsingu eða láta hana falla niður ef gerandi og þolandi eru á svipuðum aldri og þroskastigi. Í greinargerð með ákvæðinu segir að þeir séu á svipuðum aldri þegar á milli þeirra séu 2-3 ár hið mesta. Ákærði er um fimm árum eldri en brotaþoli og kemur því ekki til álita að lækka refsingu eða fella hana niður. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 12 mánuði, sem þykir rétt að binda skilorði, eins og nánar greinir í dómsorði.

Í málinu liggur fyrir skaðabótakrafa brotaþola, Y, að fjárhæð 1.500.000 krónur, auk vaxta. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir kynferðisbrot og ber hann skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til hinnar refsiverðu háttsemi. Lagt hefur verið fram bréf Barnahúss, dags. 8. júní 2010, þar sem segir að brotaþoli hafi sótt þar viðtöl frá 2. febrúar 2010 og meðferð sé ekki lokið. Þótt í téðu bréfi komi ekkert fram um andlegt ástand brotaþola eða hvort hún sæki viðtöl vegna sakarefnis máls þessa verður að líta til þess að kynferðisbrot eru almennt til þess fallin að valda brotaþolum miska. Að þess virtu og með vísan til b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga, sbr. lög nr. 37/1999, verður ákærði því dæmdur til að greiða brotaþola miskabætur sem þykja hæfilega ákveðnar 200.000 krónur. Brotaþoli krefst vaxta frá 15. ágúst 2009 á grundvelli 8. gr. laga nr. 38/2001, þegar brotaþoli kynntist ákærða. Ekki er unnt að fallast á það, enda segir í lagaákvæðinu að miða skuli við þann tíma er hið bótaskylda atvik átti sér stað. Verður upphafstími vaxta því miðaður við 1. nóvember 2009. Dráttarvextir skulu reiknast frá 19. mars 2010 þegar liðinn var mánuður frá birtingu kröfunnar fyrir ákærða hjá lögreglu, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað í málinu, 464.350 krónur. Um er að ræða þóknun verjanda sem þykir hæfilega ákveðin 225.900 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Samkvæmt tímaskýrslu réttargæslumanns hafa 27 vinnustundir farið í málið. M.a. eru 6 tímar vegna yfirheyrslu í Barnahúsi, en í þingbók vegna yfirheyrslunnar kemur fram að hún hafi tekið 2 tíma. Þá er mikið lagt í tímaskýrslu með því að eytt hafi verið 8 vinnustundum í tengslum við þingfestingu málsins 9. júní sl. Að þessu gættu og að öðru leyti með hliðsjón af tímaskýrslu þykir þóknun réttargæslumanns hæfilega ákveðin 238.450 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í tólf mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði Y 200.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. nóvember 2009 til 19. mars 2010, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 464.350 krónur í sakarkostnað, þar með er talin 225.900 króna þóknun skipaðs verjanda hans, Á-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns, og 238.450 króna þóknun réttargæslumanns brotaþola, L-kvk-ef V. J-kvk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf