S-181/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 20. nóvember sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 12. október 2007, á hendur J-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Tjarnarlöndum 14, Egilsstöðum “fyrir líkamsárás, með því að hafa að morgni laugardagsins 30. desember 2006, á bifreiðastæði við fjölbýlishúsið að Miðvangi 18 á Egilsstöðum, veist að S-kvk-þgf Y-kvk-þgf I-kvk-þgf, kt. 000000-0000, og slegið hana þrisvar sinnum með byssuskefti eða öðru barefli, tvisvar sinnum í vinstri handlegg og einu sinni í hægri handlegg, með þeim afleiðingum að hún hlaut bólgur og eymsli á utanverðum vinstri handleg og á hægri handlegg.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20,1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu S-kvk-ef Y-kvk-ef I-kvk-ef, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaða- og miskabóta að fjárhæð kr. 368.254-, með vöxtum samkvæmt 8.gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 30. desember 2006 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt ákærða, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.”

Við þingfestingu málsins var svofelld breyting gerð á málavaxtalýsingu ákæru: Í stað orðanna “með byssuskefti eða öðru barefli” komi “ með óþekktu barefli”.

Af hálfu ákærða er þess krafist hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa, þ.e. sektargreiðslu og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Ekki er krafist málsvarnarlauna.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru með þeim breytingum sem ákæruvaldið hefur gert á ákærunni. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir að teknu tilliti til áðurgreindra breytinga á málavaxtalýsingu ákærunnar og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Hinn 9. september 1997 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Þá var ákærði hinn 8. febrúar 2001 dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um vernd, friðun og veiðar á villtum fuglum og villtum spendýrum.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur játað brot sitt. Við ákvörðun refsingarinnar er einnig höfð hliðsjón af því að afleiðingar árásarinnar voru ekki alvarlegar. Loks er höfð hliðsjón af því að greina má af skýrslum vitna hjá lögreglu að ákærði hafi orðið fyrir talsverðu áreiti, m.a. af hendi tjónþola, fyrir utan heimili sitt umræddan morgun. Er þetta allt virt ákærða til refsimildunar. Á hinn bóginn er litið til þess að ákærði hefur áður gerst sekur um ofbeldisbrot.

Með hliðsjón af öllu framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnu 1 ári frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorðs 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þá er ákærða gert að greiða sakarkostnað að fjárhæð 21.500 krónur.

Tjónþoli, S-kvk-nf Y-kvk-nf I-kvk-nf, hefur krafist þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 368.254 krónur með vöxtum eins og krafist er í ákæru. Bótakrafan er sundurliðuð með eftirfarandi hætti:

Þjáningabætur í 10 daga, 700 krónur á dag. 7.000 krónur

Miskabætur 300.000 krónur

Lögmannskostnaður með virðisaukaskatti 61.254 krónur

Samtals 368.254 krónur

Um kröfu um þjáningabætur er vísað til 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og um miskabætur til 26. gr. skaðabótalaga.

Krafa um þjáningabætur er ekki studd gögnum og telst því vanreifuð. Ber því að vísa þeim kröfulið frá dómi. Árás ákærða var óvægin og að tilefnislitlu. Um ólögmæta meingerð gegn frelsi, friði og persónu tjónþola var því að ræða. Á hún því rétt á miskabótum úr hendi ákærða samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sem þykja hæfilega ákveðnar að fjárhæð 40.000 krónur. Samkvæmt 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 á tjónþoli einnig rétt á bótum vegna kostnaðar, sem hún hefur haft af því að halda kröfu sinni fram í málinu og þykja þær hæfilega ákveðnar að fjárhæð 27.390 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Samtals er ákærða því gert að greiða tjónþola skaðabætur að fjárhæð 67.390 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, J-kk-nf E-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnu 1 ári haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarskostnað að fjárhæð 21.500 krónur.

Ákærði greiði tjónþola, S-kvk-þgf Y-kvk-þgf I-kvk-þgf, skaðabætur að fjárhæð 67.390 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 30. desember 2006 til 2. maí 2007, en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

R-kvk-nf B-kvk-nf