S-55/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 9. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefinni 4. maí 2015, á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 1. febrúar 2015, fyrir utan veitingastaðinn Pósthúsbarinn, Hafnarstræti 102 á Akureyri, Skipagötumegin, skallað [A] í andlitið, með þeim afleiðingum að það brotnaði upp úr öllum fjórum framtönnum hans og augntönn í neðri góm, auk þess sem hann fékk blóðnasir.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa

Í málinu gerir [A], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 1.091.546-, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001, um vexti og verðtryggingu frá 1. febrúar 2015 til 24. apríl 2015, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38, 2001, frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess er gerð krafa um þóknun vegna lögmannskostnaðar samkvæmt mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, þ. á m. framburðarskýrslur, en einnig vottorð frá Sjúkrahúsinu á Akureyri og slysavottorð tannlæknis um áverka brotaþola, dagsett 1. og 7. febrúar 2015.

Af nefndum rannsóknargögnum verður ráðið að ýfingar hafi verið með ákærða og brotaþola skömmu fyrir verknað þess fyrrnefnda og þar hafi helst komið til svigurmæli brotaþola gagnvart vinkonu ákærða.

Að ofangreindu virtu og þar sem ekki er ástæða til að efast um að játning ákærða sé sannleikanum samkvæm er að mati dómsins nægilega sannað að hann hafi framið þann verknað sem honum er gefinn að sök í ákæru. Brot ákærða er rétt fært til refsiákvæða í ákæru.

Mál þetta var rekið samkvæmt málsmeðferðarreglum 164. gr. laga nr. 88, 2008.

II.

Ákærði hefur samkvæmt sakavottorði ekki áður gerst brotlegur við refsilög. Eftir atvikum þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga.

Ákærði, sem var nítján ára er hann framdi brot sitt, játaði strax við lögreglurannsókn málsins háttsemi sína. Að þessu virtu þykir mega fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Fyrir hönd brotaþola, A, hefur Á-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf hdl. krafist þess að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 1.094.546 krónur ásamt vöxtum eins og í ákæru greinir. Bótakrafan er sundurliðuð og m.a. studd framlögðum reikningum að fjárhæð 94.546 krónur, en að auki er krafist 1.000.000 króna vegna miska og þóknunar vegna lögmannskostnaðar. Krafan var birt ákærða 24. mars sl.

Fyrir dómi samþykkti ákærði að greiða skaðabætur til brotaþola, en andmælti kröfu hans sem of hárri að því er varðar miskabætur. Ákærði vísaði m.a. til eigin sakar brotaþola, en hann lagði ágreininginn í mat dómsins.

Að áliti dómsins er bótakrafa brotaþola nægilega rökstudd að því er varðar fyrrnefnd útgjöld að fjárhæð 94.546 krónur og verður sá þáttur hennar tekinn til greina. Þá þykir ákærði með háttsemi sinni hafa gerst sekur um ólögmæta meingerð gegn persónu brotaþola, enda þótt framkoma þess síðarnefnda hafi ekki verið vítalaus. Að þessu virtu þykir bótakrefjandi eiga rétt á miskabótum úr hendi ákærða, sbr. ákvæði 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993, og eru þær eftir atvikum og að álitum ákveðnar 300.000 krónur. Þá þykir bótakrefjandi eiga rétt á að fá greiddan kostnað sem hann hefur orðið fyrir við að halda kröfu sinni fram. Ber því að taka þann lið kröfu hans til greina með 124.000 krónum að meðtöldum virðisaukaskatti.

Í ljósi málsúrslita ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað, þ.e. málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef hdl., 124.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti 45 daga fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði A 394.546 krónur í miska- og skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38, 2001, frá 1. febrúar 2015 til 24. apríl sama ár, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt greiði ákærði málskostnað brotaþola, 124.000 krónur, vegna starfa lögmanns hans, Á-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef hdl.

Loks greiði ákærði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef hdl., 124.000 krónur.