S-390/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 2. nóvember sl., er höfðað með ákæru útgefinni af héraðssaksóknara, 19. júní 2017, á hendur H-kvk-þgf K-kvk-þgf F-kvk-þgf, Eskihlíð 10a, Reykjavík fyrir tilraun til manndráps, en til vara sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa sunnudaginn 29. nóvember 2015, að ... Reykjavík, stungið A með hnífi, með 12,5 cm löngu blaði, hægra megin í brjóstkassa með þeim afleiðingum að A hlaut um eins cm breitt stungusár í þriðja rifjabil á miðjum hægri hluta brjóstkassa, loftbrjóst hægra megin, áverka á hægra lunga sem náði tæpa fimm cm inn í lungað, blæðingu í brjósthol hægra megin og loft í húð í hægri brjóstvegg.

Telst þetta varða við 211. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 2. mgr. 218. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Mál þetta var flutt um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Ákærða hefur játað háttsemi samkvæmt ákæru, en mótmælir heimfærslu til refsiákvæða. Telur hún háttsemi sína hvorki eiga undir 211. gr., sbr. 20. gr. laga nr. 19/1940, né 2. mgr. 218. gr. sömu laga. Háttsemin eigi undir 218. gr. b, laga nr. 19/1940. Með hliðsjón af játningu ákærðu er sannað að ákærða hafi sunnudaginn 29. nóvember 2015, að ... í Reykjavík, stungið A með hnífi, með 12,5 cm löngu blaði, hægra megin í brjóstkassa með þeim afleiðingum að A hlaut um eins cm breitt stungusár í þriðja rifjabil á miðjum hægri hluta brjóstkassa, loftbrjóst hægra megin, áverka á hægra lunga sem náði tæpa fimm cm inn í lungað, blæðingu í brjósthol hægra megin og loft í húð í hægri brjóstvegg.

Samkvæmt læknisvottorði sérfræðilæknis á bráðamóttöku, frá 16. desember 2015, kom brotþoli á slysadeild í fylgd lögreglu og í handjárnum. Var hann æstur og hafði hátt. Kallað hafi verið á áverkateymi vegna alvarleika áverka. Brotaþoli hafi verið með sjáanlegt sár, um eins cm breitt, í þriðja rifjabili miðja vegu á hægri hluta brjóstkassa. Mettun hafi verið eðlileg og brjóstkassi hreyfst jafnt beggja vegna og loftbrjóst ekki að sjá við fyrstu ómskoðun. Blóðþrýstingur hafi verið eðlilegur og enga aðra áverka að sjá. Myndgreining hafi verið endurtekin fimm klukkustundum eftir áverkann og þá sést þunn loftrönd sem bendi til að enn sé lítið loftbrjóst og einnig hnöttóttur áverki á hægra lunga. Mat brjóstholsskurðlækna hafi verið að ekki þyrfti aðkomu þeirra og vildu þeir láta loka sárinu, taka sauma eftir átta daga og fylgja ástandi með komu á göngudeild og röntgeneftirliti.

Þá er á meðal gagna málsins vottorð K læknis, frá 22. október 2017, varðandi ákærðu. Í vottorðinu kemur m.a. fram að hnífsstungan hafi verið nokkrum mánuðum áður en læknirinn hafi hitt ákærðu. Hún hafi lýst margra ára vanda með vanlíðan, kvíða og depurð, sem og skapsveiflum og miklum erfiðleikum við reiðistjórnun með átökum við annað fólk og sjálfsskaðlega hegðun. Miðað við sögu ákærðu hafi hún verið í ójafnvægi þegar árásin hafi átt sér stað. Ekkert sé í sögu sem bendi til geðrofs.

Í máli þessu er til skoðunar hvort fella beri háttsemi ákærðu undir 211. gr., sbr. 20. gr. laga nr. 19/1940, til vara við 2. mgr. 218. gr. sömu laga eða undir 218. gr. b laganna. Miðað við læknisvottorð í málinu stakk ákærða brotaþola með hnífi hægra megin í brjóstkassa. Var hún í ójafnvægi og virðist að einhverju leyti hafa með þessu svarað áskorun brotþola um að stinga sig. Mörg dómafordæmi eru um að hnífsstunga í brjóstkassa vinstra megin er svo nærri hjarta að langlíklegast verði að telja að hún valdi dauða þess sem fyrir verður. Slíkri stungu fylgir jafnan bráðaaðgerð þar sem hnífurinn gengur annað hvort mjög nærri hjarta eða inn í það. Er háttsemin þá færð undir 211. gr., sbr. 20. gr. laga nr. 19/1940. Dómafordæmi eru hins vegar ekki jafn afdráttarlaus þegar stungan er lengra frá hjartanu. Má meðal annars um það vísa til dóms Hæstaréttar frá 18. júní 1998, í máli nr. 98/1998 á blaðsíðu 2510, þar sem hnífsstungur í brjóst tveggja einstaklinga voru virtar á mismunandi veg í þessu tilliti.

Svo sem í læknisvottorði brotaþola kemur fram kallaði áverki brotaþola ekki á aðkomu brjóstholsskurðlækna heldur var sárinu lokað með saumi. Þegar til þess er litið að stunga ákærðu var hægra megin í brjóst brotaþola og áverkarnir þar af leiðandi ekki það miklir að þeir kölluðu á bráðaaðgerð og að ekki er fram komið að ákærða hafi sýnt af sér annars konar háttsemi sem gefið hafi til kynna að hún ætlaði að ráða brotaþola bana, verður háttsemi ákærðu ekki felld undir 211. gr., sbr. 20. gr. laga nr. 19/1940. Atlaga ákærðu var á hinn bógin framkvæmd með sérstaklega hættulegu vopni og verður háttsemi hennar því færð undir 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærða er fædd í maí 1995. Sakaferill ákærðu hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar. Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að ákærða hefur greiðlega játað háttsemi sína. Þá er nokkuð um liðið síðan brotið var framið. Verður ákærðu ekki um þann drátt kennt. Með hliðsjón af þessu er refsing ákærðu ákveðin fangelsi í 18 mánuði, sem fært þykir að skilorðsbinda með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Ákærða greiði sakarkostnað samkvæmt yfirliti og málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns sem í dómsorði greinir. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið M-kvk-nf U-kvk-nf R-kvk-nf saksóknari.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D ó m s o r ð :

Ákærða, H-kvk-nf K-kvk-nf F-kvk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 690.716 krónur í sakarkostnað þar með talda málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef héraðsdómslögmanns, 347.820 krónur og þóknunar verjanda ákærðu á rannsóknarstigi, L-kvk-ef M-kvk-ef O-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 135.470 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.