S-423/2008

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn á Akranesi með ákæru 27. nóvember 2008 og ríkissaksóknari með ákæru 29. desember sama ár á hendur ákærða, X..., kt. ..., óstaðsettum í hús á Akranesi. Málið var dómtekið 12. mars 2009.

Í ákæruskjali 27. nóvember 2008 var ákærða gefin að sök nytjastuldur og akstur sviptur ökurétti á Siglufirði 3. ágúst 2008. Af hálfu ákæruvaldsins var ákæra þessi afturkölluð við aðalmeðferð málsins.

Í ákæruskjali 29. desember 2008 er ákærða gefið að sök „brot gegn valdstjórninni, með því að hafa að kvöldi þriðjudagsins 3. júní 2008, á veitingastaðnum Hyrnunni við Brúartorg, Borgarbyggð, ráðist með ofbeldi að E-kk-þgf S-kk-þgf, lögreglumanni, sem var við skyldustörf, er ákærði sló til E-kk-ef með höfðinu.“ Er þetta talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 101/1976 og 1. gr. laga nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, auk þess sem sú krafa var gerð við munnlegan flutning málsins að ákærða yrði gert að greiða sakarkostnað.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins, en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa. Þá er þess krafist að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

I.

Þriðjudaginn 3. júní 2008, laust eftir kl. 19, barst lögreglu ósk um aðstoð frá veitingastaðnum Hyrnunni í Borgarnesi vegna ölvunar og óspekta. Lögreglumennirnir E-kk-nf S-kk-nf og S-kk-nf G-kk-nf fóru á vettvang og ræddu við starfsfólk Hyrnunnar, sem sagði að sá maður sem átt hefði í hlut væri farinn út og sæti í bifreið á bifreiðaplaninu við veitingastaðinn. Starfsfólkið benti lögreglumönnunum á bifreiðina en í henni var ákærði ásamt B-kvk-þgf K-kvk-þgf. Þegar lögreglumennirnir ræddu við ákærða kannaðist hann ekki við að hafa verið með læti við starfsfólkið heldur þvert á móti hefði það verið dónalegt við sig. Aðspurð neituðu bæði ákærði og B-kvk-nf að segja til nafns. Við svo búið aðhafðist lögregla ekki frekar en gerði ákærða grein fyrir því að starfsfólk Hyrnunnar vildi ekki fá þau aftur inn á veitingastaðinn.

Þessu næst fóru lögreglumennirnir akandi frá Hyrnunni að nærliggjandi bifreiðarplani og biðu átekta. Eftir stutta stund tóku þeir eftir að ákærði og B-kvk-nf stigu út úr bifreiðinni og fóru inn í Hyrnuna. Fóru lögreglumennirnir þá aftur inn á veitingastaðinn í því skyni að aðstoða starfsfólkið við að koma þeim út.

Í frumskýrslu lögreglu er málsatvikum lýst þannig að ákærði hefði verið að reykja inni á veitingastaðnum og drekka áfengi. Lögreglumennirnir hefðu reynt að tala hann til en ákærði verið mjög ógnandi í framkomu. Er þessu lýst þannig að ákærði hefði gengið ógnandi upp að lögreglumanninum S-kk-þgf, sem sett hafi út höndina og gefið ákærða fyrirmæli um að koma ekki nær. Ákærði hafi þá gengið að lögreglumanninum E-kk-þgf og reynt að skalla hann en lögreglumaðurinn náð að víkja sér undan. Hafi ákærða þá verið gefin fyrirmæli um að víkja frá sem hann hafi gert.

Fljótlega barst lögreglumönnum á vettvangi liðsauki og samþykktu ákærði og B-kvk-nf að fara með lögreglu á lögreglustöðina í Borgarnesi. Á lögreglustöðinni fundust vörur á B-kvk-þgf sem hún kannaðist við að hafa tekið úr verslun Hyrnunnar.

II.

Í kjölfar atvika var ákærði yfirheyrður af lögreglu 26. september 2008 og neitaði hann þá sakargiftum. Einnig kannaðist ákærði ekki við að hafa verið með dónaskap við starfsfólk Hyrnunnar.

Fyrir dómi neitaði ákærði einnig sakargiftum og lýsti atburðum þannig að hann hefði verið að borða á veitingastaðnum Hyrnunni þegar hann var beðinn um að yfirgefa staðinn. Ákærði kvaðst hafa verið ósáttur við þetta en síðar kvaðst hann hafa komist að því að tilefnið hefði verið að samferðarkona sín, B-kvk-nf K-kvk-nf, hefði verið að hnupla í versluninni. Ákærði þvertók fyrir að hafa reynt að skalla lögreglumann og fullyrti að ef eitthvað í þá veru hefði staðið til hefði það tekist, enda kvaðst ákærði á sínum tíma hafa verið liðtækur í knattspyrnu.

III.

Vitnið E-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, lýsti atvikum þannig fyrir dómi að ákærði hefði setið inni í bifreið þegar lögregla kom á vettvang og ekkert viljað við lögreglu ræða. E-kk-nf sagði að í framhaldinu hefði verið fylgst með ákærða úr fjarlægð og þegar nokkur stund var liðinn hefði hann snúið farið inn í Hyrnuna. Þegar lögreglu bar að aftur hefði starfsfólkið verið að koma ákærða út og þegar þangað var komið hefði hann staðið fyrir framan vitnið og S-kk-þf G-kk-þf, starfsfélaga vitnisins. Ákærði hefði fyrst gengið að S-kk-þgf sem hefði gefið honum til kynna að koma ekki nær með því að lyfta upp hendinni. Því næst sagði E-kk-nf að ákærði hefði gengið að sér og reynt að setja höfuðið í enni sitt en vitnið náð að víkja sér undan. Nánar aðspurður sagðist E-kk-nf að höggið hefði verið kraftlaust og treysti vitnið sér ekki til að greina á milli hvort ákærði ætlaði að skalla sig eða hegðaði sér með þessu móti til áhersluauka.

Vitnið S-kk-nf G-kk-nf, lögreglumaður, greindi frá því fyrir dómi að starfsfólk Hyrnunnar hefði bent lögreglu á ákærða þegar hann var að setjast upp í bifreið á bifreiðaplani við veitingastaðinn. Vitnið sagði að rætt hefði verið við ákærða og honum bent á að hann og samferðakona hans væru ekki velkomin í Hyrnuna. Vitnið sagði að síðan hefði verið fylgst með ákærða úr fjarlægð og lögregla snúið aftur þegar ákærði fór á ný inn á veitingastaðinn. Þar hefði ákærði verið innan dyra að reykja og sagði vitnið að lögregla hefði aðstoðað starfsfólk veitingahússins við að koma ákærða út. Fyrir utan sagði S-kk-nf að ákærði hefði gengið harkalega að sér en vitnið beðið hann að koma ekki nær og lyft upp hendinni til merkis um það. Ákærði hefði þá snúið sér að E-kk-þgf og reynt að skalla hann en E-kk-nf náð að víkja sér undan. Vitnið tók fram að höggið hefði ekki verið mjög kröftugt og frekar verið ógnun en að ákærði hefði ætlað að skalla E-kk-þf. Þó taldi vitnið að þetta hefði ekki eingöngu verið til áhersluauka. Vitnið kvaðst hafa brugðist við með því að draga upp kylfu en síðan hefði borist liðsauki og ákærði verið færðu á lögreglustöðina.

Vitnið B-kvk-nf K-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst illa muna eftir atburðum. Hún kannaðist þó við að lögregla hefði í umrætt sinn haft afskipti af henni og ákærða. Nánar aðspurð sagði B-kvk-nf að hún hefði ekki séð átök milli ákærða og lögreglumanna.

IV.

Við meðferð málsins fyrir dómi hefur komið fram að mál þetta er sprottið af atvikum sem urðu við anddyri eða rétt fyrir utan veitingastaðinn Hyrnuna en ekki inni á veitingastaðnum, eins og miðað er við í ákæru. Með vísan til 180. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, verður þetta ekki talið koma í veg fyrir að áfall verði dæmt á hendur ákærða, enda hefur vörn málsins ekki verið áfátt af þessum sökum.

Ákærði hefur staðfastlega fyrir dómi og hjá lögreglu neitað því að hafa ráðist að lögreglu þegar lögreglumenn voru að hafa afskipti af honum fyrir utan veitingahúsið. Telur ákærði að sakargiftir á hendur sér séu með öllu tilhæfulausar.

Vitnið E-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, treysti sér ekki fyrir dómi til greina á milli hvort ákærði hefði í raun ætlað að skalla sig eða hegðað sér með þessu móti til áhersluauka. Hjá vitninu S-kk-þgf G-kk-þgf, lögreglumanni, kom einnig fram að í háttsemi ákærða hefði frekar falist ógnun en að hann hefði ætlað að skalla E-kk-þf. Þá bar lögreglumönnunum saman um að tilburðir ákærða hefðu verið kraftlitlir. Að þessu virtu verður ekki talið sannað að ákærði hafi haft í frammi slíka háttsemi að hann hafi með því bakað sér refsiábyrgð samkvæmt 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940. Verður ákærði því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Samkvæmt 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem þykja hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X..., er sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Allar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 195.216 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf