E-4547/2008

Mál þetta, sem dómtekið var að loknum munnlegum málflutningi 10. mars sl., er höfðað með stefnu birtri 2. júní 2008.

Stefnandi er G-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf, Grenigrund 48, Akranesi, en stefndi er LF verk ehf., Litlakrika 33, Mosfellsbæ.

Stefnandi gerir þá kröfu að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 203.858 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. febrúar 2008 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst aðallega sýknu af öllum kröfum stefnanda, en til vara verulegrar lækkunar á stefnufjárhæð. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar.

Málavextir

Málavextir eru þeir að stefnandi starfaði hjá stefnda á árinu 2007 og fram í janúar 2008. Umsamið tímakaup var 1.200 krónur fyrir dagvinnu og 2.160 krónur fyrir eftirvinnu, auk orlofs 10,17%.

Með bréfi 21. janúar 2008 var stefnanda sagt upp störfum hjá stefnda. Uppsagnarbréfið hljóðaði þannig: „Hér með er þér sagt upp störfum hjá LF VERK EHF. Þú hefur 12 daga uppsagnarfrest og miðast hann frá og með næstu mánaðamótum. En uppsögnin miðast við daginn í dag. Þér er bent á að skila peysum og vinnufatnaði sem er í eigu LF Verks ehf og einnig farsímum sem eru einnig í eigu LF Verks ehf. á skrifstofu LF Verks ehf sem fyrst eða þegar þú hefur lokið við að vinna upp mánaðar uppsagnarfrestinn þinn.“ Undir bréfið ritaði A-kvk-nf J-kvk-nf Ó-kvk-nf, forsvarsmaður stefnda. Stefnandi fékk bréfið í hendur samdægurs.

Í stefnu segir að stefnandi hafi ekki verið viss um hvernig skilja ætti bréfið og því hafi hann strax rætt við forsvarsmenn stefnda. Hafi þeir tjáð honum að þess væri óskað að hann léti strax af störfum. Í greinargerð stefnda segir hins vegar að þegar stefnanda hafði verið afhent uppsagnarbréfið, hafi hann yfirgefið vinnustaðinn fyrirvaralaust og án nokkurra tilkynninga. Því hefði stefndi litið svo á að hann hefði hætt samstundis og ekki kosið að vinna í uppsagnarfrestinum. Daginn eftir, 22. janúar 2008, hefði stefndi síðan sent stefnanda símskeyti, þar sem stefnanda var tilkynnt að litið væri á brotthvarf hans sem alvarlega vanefnd á vinnusamningi. Því bæri honum aðeins laun til 21. janúar. Stefndi hefði af þessum sökum greitt stefnanda laun til þess dags. Fram kemur í stefnu að stefnandi hafi byrjað í nýju starfi 1. febrúar 2008.

Stefnandi gaf sjálfur skýrslu við aðalmeðferð málsins. Þá var tekin símaskýrsla af fyrirsvarsmönnum stefnda, Ö-kvk-þgf J-kvk-þgf Ó-kvk-þgf og H-kk-þgf H-kk-þgf O-kk-þgf. Auk þess var tekin skýrsla af vitninu S-kk-þgf G-kk-þgf. Verður vikið að framburði þeirra eftir þörfum.

Málsástæður stefnanda og lagarök

Stefnandi byggir málatilbúnað sinn á því að stefndi hafi eingöngu greitt honum laun fram að hádegi 21. janúar 2008, og það án þess að leggja til grundvallar yfirlit stefnanda yfir unninn tíma. Reikni stefndi 65 klst. í dagvinnu og 16,5 klst. í eftirvinnu. Samkvæmt yfirliti stefnanda sjálfs hafi hann unnið 108 klst. í dagvinnu og 24,5 klst. í eftirvinnu. Að auki geri stefnandi kröfu um laun þann tíma sem hann hafi verið án starfa, þ.e. út janúarmánuð 2008. Krafa hans er um sömu laun og hann hafði almennt hjá stefnda, þ.e. laun fyrir 8 tíma í dagvinnu og 2 tíma í eftirvinnu 5 daga vikunnar. Telji stefnandi því að stefnda beri að greiða fyrir janúar 2008 alls 176 klst. í dagvinnu og 40,5 klst. í eftirvinnu. Stefnandi sundurliðar kröfu sína þannig:

176 x 1200 kr. 211.200,-

40,5 x 2.160 kr. 87.480,-

Orlof 10,17 % kr. 30.376,-

Samtals kr. 329.056,-

Áður greitt (kr. 125.198,-)

Vangreitt kr. 203.858,-

Laun hafi borið að greiða mánaðarlega eftir á og sé krafist dráttarvaxta í samræmi við það, þ.e. frá 1. degi næsta mánaðar.

Stefnandi styður kröfu sína um greiðslu skuldarinnar við meginreglur samninga- og kröfuréttar. Jafnframt er vísað til laga nr. 55/1980, um starfskjör launafólks, og laga nr. 28/1930 um greiðslu verkkaups. Krafa um orlof er reist á lögum nr. 30/1987, um orlof, en krafa hans um dráttarvexti styðst við 1. mgr. 5. gr. og 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu. Málskostnaðarkrafa byggist á XXI. kafla laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

Málsástæður stefnda og lagarök

Stefndi byggir á því að stefnanda hafi verið sagt upp störfum með lögmætum hætti og aldrei hafi annað staðið til af hálfu stefnda en að virða uppsagnarfrest stefnanda. Stefnandi hafi aftur á móti tekið þá ákvörðun af sjálfsdáðum að hætta störfum samstundis. Alrangt sé að stefndi hafi óskað þess að stefnandi léti strax af störfum. Stefnandi hafi þannig algerlega brugðist starfsskyldum sínum og fyrirgert þar með rétti sínum til launagreiðslna í uppsagnarfresti. Stefndi hafi strax brugðist við háttsemi stefnanda með því að senda honum skeyti þar sem tilkynnt hafi verið að litið væri á brotthvarf hans af vinnustað sem verulega vanefnd á ráðningarsamningi, og þar af leiðandi yrðu laun í uppsagnarfresti ekki greidd. Stefnandi hafi horfið til annarra starfa rúmri viku síðar og renni það stoðum undir að hann hafi ekki ætlað sér að vinna í uppsagnarfresti hjá stefnda. Þá hafi stefnandi ekki mótmælt umræddu skeyti, sem hann fékk afhent daginn eftir uppsögnina, 22. janúar 2008.

Stefndi hafnar skráningu vinnustunda í tímaskýrslu stefnanda sem órökstuddri. Laun fyrir janúar 2008 hafi verið greidd samkvæmt tímaskráningu stefnda og stefnandi ekki gert athugasemdir við launaseðilinn fyrr en rúmum mánuði eftir greiðslu launa. Þær vinnustundir sem greitt hafi verið fyrir samkvæmt nákvæmum verkskýrslum stefnda hafi verið vinnustundir stefnanda eins og þær komu fram á launaseðli.

Stefndi styður kröfur sínar við meginreglur samninga- og kröfuréttar. Málskostnaðarkrafa hans er reist á XXI. kafla laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

Niðurstaða

Í máli þessu deila aðilar um hvort stefnanda beri laun í uppsagnarfresti og hvort laun hans fyrir janúarmánuð 2008 hafi verið rétt reiknuð af stefnda.

Óumdeilt er að stefnanda var sagt upp störfum 21. janúar 2008. Samkvæmt framburði stefnanda sjálfs, og annarra þeirra er gáfu skýrslu fyrir dóminum, var honum afhent uppsagnarbréfið um hádegisbil þann dag og hætti hann þá störfum. Greinir aðila á um hvort stefndi hafi óskað eftir því að stefnandi léti strax af störfum, eða hvort stefnandi hafi hætt af sjálfsdáðum.

Í uppsagnarbréfi stefnanda segir að hann hafi 12 daga uppsagnarfrest og miðist hann við næstu mánaðamót, en uppsögn miðist við dagsetningu uppsagnarbréfs. Þá er stefnanda bent á að skila peysum og vinnufatnaði í eigu stefnda sem og farsímum sem fyrst, eða þegar stefnandi hafi lokið við að vinna uppsagnarfrest. Að mati dómsins er ekki hægt að skilja orðalag uppsagnarbréfs stefnanda öðru vísi en svo að ætlast sé til þess að stefnandi vinni út uppsagnarfrestinn. Varðandi samskipti aðila eftir að stefnandi fékk uppsagnarbréfið í hendur stendur orð gegn orði. Gegn eindregnum mótmælum stefnda verður hins vegar að telja ósannað að stefndi hafi óskað eftir því að stefnandi léti samstundis af störfum eftir afhendingu þess, og verður stefnandi að bera hallann af þessum sönnunarskorti. Með því að hverfa fyrirvaralaust frá störfum brást stefnandi starfsskyldum sínum og fyrirgerði um leið rétti sínum til launagreiðslna í uppsagnarfresti. Stefnda var því heimilt að fella niður launagreiðslur eftir að stefnandi hvarf frá störfum á hádegi 21. janúar 2008.

Samkvæmt framlögðum launaseðli voru stefnanda greidd laun fyrir alls 65 klst. í dagvinnu og 16,50 stundir í yfirvinnu fyrir janúarmánuð 2008. Kveðst stefndi byggja launagreiðslur til stefnanda á skráningu vinnustunda í tímaskýrslu hans. Nær tímaskýrsla sú, sem stefndi hefur lagt fram, eingöngu yfir tímabilið frá 14. janúar 2008 til og með 18. sama mánaðar. Samkvæmt henni er vinnutími stefnanda skráður 10 stundir dag hvern dagana 14. – 17. janúar 2008, en 8 stundir 18. janúar. Er tímaskráning stefnda þessa daga að öllu leyti í samræmi við tímaskráningu stefnanda, utan þess að 14. janúar skráir stefnandi 0,5 klst. meira í yfirvinnu. Gegn mótmælum stefnda verður stefnandi að bera hallann af þeim mismun sem er hér á tímaskráningu aðila, og ber því að miða við tímaskráningu stefnda.

Hvað varðar tímabilið frá áramótum og fram til 13. janúar 2008 er engum gögnum öðrum til að dreifa en tímaskráningu stefnanda. Hefur stefndi ekki lagt fram nein gögn varðandi þetta tímabil og ber því að fallast á það með stefnanda að tímaskýrslur hans verði lagðar til grundvallar við útreikning launa fyrir umrætt tímabil. Þá er og til þess að líta að nánast fullt samræmi er milli tímaskýrslna stefnanda og stefnda fyrir vikuna 14. - 18. janúar 2008. Af því verður ekki annað ráðið en að launagreiðslur stefnda til stefnanda hafi að mestu byggt á tímaskráningu stefnanda sjálfs.

Við aðalmeðferð málsins hélt stefndi því fram að stefnandi hefði verið frá störfum fyrstu daga janúarmánaðar. Af framlagðri tímaskýrslu stefnanda má ráða að stefnandi hafi verið frá vinnu vegna veikinda dagana 2. - 4. janúar 2008. Gerir stefnandi kröfu um að fá greidd laun fyrir dagana 2. og 3. janúar en ekki fyrir 4. janúar. Samkvæmt almennum reglum vinnuréttar á stefnandi rétt á tveimur veikindadögum í mánuði, og hefur því ekki verið mótmælt af hálfu stefnda. Ber því að reikna stefnanda laun fyrir dagana 2. og 3. janúar líkt og krafist er, þó þannig að ekki eru efni til að fallast á að stefnandi eigi rétt á að frá greidda yfirvinnu fyrir þessa tvo daga, þar sem stefnandi hefur ekki sýnt framá að svo hafi verið umsamið milli aðila. Við útreikning launa stefnanda ber því að miða við að stefnandi hafi átt rétt til dagvinnulauna dagana 2. - 3. janúar, og verið við störf dagana 7. - 11. janúar og dagana 14. - 18. janúar, sem og hálfan daginn 21. janúar, en stefnandi hætti störfum á hádegi þann dag. Er því um að ræða alls 12 og hálfan dag sem stefnandi á rétt til launa úr hendi stefnda. Með vísan til þess sem að framan greinir átti stefnandi því rétt til launa sem nam tímakaupi fyrir alls 100 dagvinnustundir og alls 20 yfirvinnustundir fyrir janúarmánuð 2008. Miðað við 1.200 krónur sem tímakaup í dagvinnu nemur fjárhæðin 120.000 krónum, en 43.200 krónum fyrir yfirvinnu, miðað við 2.160 krónur fyrir hvern tíma í yfirvinnu. Að viðbættu orlofi, 10,17%, eða 16.597 krónum, nemur fjárhæðin alls 179.797 krónum. Frá þeirri fjárhæð dregst innborgun stefnda að fjárhæð 125.198 krónur. Samkvæmt því nema vangoldin laun stefnanda fyrir janúarmánuð 2008 54.599 krónum, og ber stefnda að greiða stefnanda þá fjárhæð, ásamt dráttavöxtum eins og í dómsorði greinir.

Með hliðsjón af úrslitum málsins, sbr. og 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað, sem telst hæfilega ákveðinn 170.000 krónur.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, LF verk ehf., greiði stefnanda, G-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf, 54.599 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. febrúar 2008 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 170.000 krónur í málskostnað.

I-kk-nf E-kk-nf