E-784/2007

Mál þetta, sem var dómtekið 18. janúar sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Staðsetningu ehf., Hávallagötu 40, Reykjavík á hendur S-kk-þgf G-kk-þgf G-kk-þgf, Hraunbæ 22, Hveragerði, með stefnu dagsettri 16. janúar 2007.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi greiði stefnanda skuld að fjárhæð 763.263 kr., ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 763.263 kr. frá 26. júní 2006 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst þess aðallega að verða sýknaður af kröfum stefnanda en til vara krefst stefndi þess að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega.

Þá krefst stefndi þess að honum verði dæmdur málskostnaður úr hendi stefnanda.

Málavextir.

Með kaupsamningi, dags. 26. apríl 2005, keyptu stefndi og S-kvk-nf V-kvk-nf fasteignina nr. 22 við Hraunbæ í Hveragerði af 5x ehf. Samkvæmt kaupsamningnum átti fasteignin að afhendast fullbúin hinn 1. ágúst 2005, en lóðin skyldi fullfrágengin hinn 1. september sama ár. Stefndi óskaði eftir því munnlega að fyrirkomulagi lóðarinnar yrði breytt frá því sem teikningar gerðu ráð fyrir.

Hinn 8. desember 2006 barst stefnda innheimtubréf frá stefnanda þar sem vísað var til reiknings, dags. 26. júní 2006. Með bréfinu var krafist greiðslu á 847.604 kr. vegna lóðarvinnu að Hraunbæ 22.

Hinn 10. janúar 2007 svaraði stefndi bréfinu og kom þar fram að kaupendur hefðu engan samning gert við stefnanda um lóðarvinnu. Kaupendur hefðu eingöngu samið við verktakann 5x ehf. um fasteignina Hraunbæ 22, og sá samningur hafi m.a. falið í sér að lóð yrði fullfrágengin. Kaupendur hafi síðan óskað eftir aukavinnu við lóðina og hafi sá samningur einnig verið við 5x ehf.

Eftir að mál þetta var höfðað í janúar 2007 óskaði stefndi eftir mati dómkvadds matsmanns. Matsgerðin er frá 11. október sl. og var unnin af G. B-kk-þgf Ó-kk-þgf.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi höfðar mál þetta vegna skuldar en hann vann við lóð stefnda að Hraunbæ 22 í Hveragerði. Stefnandi hefur ekki fengið vinnuna greidda þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en reglan fær lagstoð í 5., 6. og 28. gr. laga nr. 39/1922 til júní 2001 en eftir þann tíma til laga nr. 50/2000. Um vexti er vísað til laga nr. 38/2001 og um málskostnað og réttarfar til laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Aðalkröfu sína um sýknu byggir stefndi á aðildarskorti enda hefur hann engan samning gert við stefnanda. Af því leiðir að aðilar þessa máls eru ekki og hafa aldrei verið í samningssambandi sem skapar þeim gagnkvæm réttindi og skyldur. Stefnandi á því enga greiðslukröfu á hendur stefnda.

Stefnandi hefur ekki lagt fram fyrir héraðsdóm, eða sýnt fram á með öðrum hætti, þann samning sem hann byggir réttindi sín á. Almennar reglur samningaréttar og réttarfars leiða til þess að sá sem heldur fram samningi ber að sýna fram á tilurð hans, aðila, efni og annað sem hann telur felast í samningnum. Um þá samningstegund sem mál þetta lýtur að og skyldur seljanda til upplýsingagjafar og leiðbeiningar má svo enn fremur vísa til II. kafla laga nr. 42/2000, um þjónustukaup.

Óumdeilt er að 5x ehf. er verktakinn sem byggði húsið og lóðina og að samningssamband var á milli stefnda og konu hans við 5x ehf. um kaup á fasteigninni Hraunbæ 22 í Hveragerði. Þangað til sýnt er fram á annað telur stefndi að ganga eigi út frá því að verktakinn sem vann upprunalega verkið sé sami verktaki og vann viðbótina við verkið.

Hafi 5x ehf. ráðið undirverktaka til að annast hluta verksins þá breytir það því ekki að réttindi og skyldur samkvæmt samningi um fasteignina eru eingöngu milli 5x ehf. og kaupenda. Kaupendur bera engar skyldur gagnvart undirverktaka 5x ehf. og hafi stefnandi verið ráðinn af 5x ehf. ber stefnanda að beina kröfum sínum að því félagi en ekki viðsemjendum þess. Stefndi bendir eingöngu á framangreinda meginreglu en tekur fram að hann viti ekki hvort stefnandi hafi verið ráðinn undirverktaki 5x ehf. eða ekki. Stefndi telur að framsetning á yfirliti vegna reiknings stefnanda gefi þó vísbendingu um að stefnandi hafi verið ráðinn af 5x ehf. til að annast alla lóðarvinnuna, þ.e. bæði hina upprunalegu og aukaverkið. Á yfirlitinu er verð fyrir aukaverkið reiknað út með því að draga heildarverkið („ný teikning“) frá því upprunalega („upprunaleg teikning“). Þannig bendir yfirlitið til þess að stefnandi hafi litið á aukaverkið sem hluta af stærra verki. Stefndi mótmælir útreikningi sem stefnukröfur byggja á, svo og sundurliðun er fram kemur í sóknarskjölum.

Varakröfu stefnda um lækkun á dómkröfum stefnanda byggir stefndi á eftirfarandi: Í fyrsta lagi á því að krafa stefnanda sé allt of há, miðað við það verk sem unnið var, og beri því að lækka hana umtalsvert og vísar hann til matsgerðar. Í öðru lagi sé frágangi á lóðinni verulega ábótavant og verkið sé því gallað, sbr. III. kafla laga um þjónustukaup, auk þess sem afhending lóðar hafi dregist verulega og sé lóðin enn ekki tilbúin. Stefndi krefst þannig lækkunar á kröfu stefnanda með því að lýsa yfir skuldajöfnuði við kröfur sínar um skaðabætur/afslátt vegna þeirra galla sem eru á lóðinni, sbr. matsgerðina. Í þriðja lagi greiddu kaupendur fyrir efni sem notað var í aukalóðarvinnuna. Þessi efniskaup voru alls að upphæð 163.841 kr.

Komist dómurinn að þeirri niðurstöðu að stefnandi eigi rétt til greiðslu úr hendi stefnda krefst stefndi þess að dráttarvextir verði ekki dæmdir fyrr en í fyrsta lagi frá og með mánuði eftir dómsuppsögu, sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu.

Málskostnaðarkrafa stefnda á sér stoð í 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Krafa stefnda, um að tekið verði tillit til virðisaukaskatts við ákvörðun málskostnaðar, byggist á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

Forsendur og niðurstaða

Ágreiningur málsins lýtur að því að stefndi hefur ekki viljað greiða stefnanda reikning vegna vinnu við aukaverk á lóð við heimili hans. Stefndi hefur viðurkennt að hann hafi óskað eftir tilteknum aukaverkum á lóð sinni og ógreitt sé fyrir þau. Stefndi taldi sig vera að semja við 5x ehf. um aukaverkin. Þessar skýringar stefnda liggja fyrir í bréfi til lögmanns stefnanda, dags. 10. janúar 2007. Málið var síðan höfðað í lok janúarmánaðar 2007. Í stefnu er ekki að finna skýringu á aðildinni, en ástæða hafi verið til þess í ljósi nefndra bréfaskipta.

Samkvæmt almennum sönnunarreglum verður stefnandi, sem byggir rétt sinn á samningi við aðila máls, að sanna tilvist samningsins og efni hans. Stefnanda ber því að sanna það að stefndi hafi gert samning við hann um vinnu við aukaverkin á lóðinni sem hann krefst nú greiðslu fyrir. Gegn andmælum stefnda er ósannað að stefndi hafi óskað eftir því við stefnanda að hann ynni umrædd verk. Af þeirri ástæðu og með vísan til 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 verður stefndi sýknaður af kröfum stefnanda í málinu.

Eftir þessari niðurstöðu ber stefnanda að greiða stefnda málskostnað sem er ákvarðaður 300.000 kr. Málskostnaðarreikningur stefnda, sem afhentur var dómara, þykir úr hófi miðað við umfang málsins en tímaskýrsla fylgdi ekki. Í ljósi ofangreindrar niðurstöðu nýtist matsgerðin ekki og verður stefndi því sjálfur að bera kostnað af henni.

Af hálfu stefnanda flutti málið J-kk-nf G-kk-nf Z-kk-nf hrl.

Af hálfu stefnda flutti málið D-kk-nf Í-kk-nf Á-kk-nf hdl.

S-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Stefndi, S-kk-nf G-kk-nf G-kk-nf, er sýknaður af kröfum stefnanda, Staðsetningar ehf. Stefnandi greiði stefnda málskostnað að fjárhæð 300.000 kr.

S-kvk-nf G-kvk-nf.