E-3367/2018

Þetta mál, sem var tekið til dóms 11. mars 2019, höfðar E-kk-nf R-kk-nf, kt. [...], Beykiskógum 4, Akranesi, með stefnu birtri 11. október 2018, á hendur Byggingafélaginu Ný-húsum ehf., kt. [...], Háholti 14, Mosfellsbæ.

Stefnandi krefst þess aðallega að stefnda verði gert að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 8.029.000 kr. ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 1. ágúst 2018 til greiðsludags.

Hann krefst einnig málskostnaðar að mati dómsins.

Stefndi krefst aðallega sýknu af kröfum stefnanda, en til vara að kröfur hans verði stórlega lækkaðar.

Stefndi krefst í báðum tilvikum málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnanda, að viðbættum virðisaukaskatti.

Málsatvik

Stefndi, Byggingafélagið Ný-hús ehf., er byggingarfyrirtæki sem átti lóðina að Gerplustræti 2–4 í Mosfellsbæ. Hann seldi félaginu Gerplustræti 2–4 ehf. lóðina í mars 2016 og gerði jafnframt við það félag verksamning um að reisa tvö fjöleignarhús á henni fyrir tiltekna fjárhæð. Kaupandinn, Gerplustræti 2–4 ehf., hugðist síðan selja einstaklingum íbúðirnar. Auk þess sem stefndi skyldi reisa húsin var fyrirsvarsmaður stefnda byggingarstjóri yfir verkinu. Í því samningssambandi var stefndi, Byggingafélagið Ný-hús, því verksali og Gerplustræti 2–4 ehf. verkkaupi.

Vorið 2018 kom í ljós að verkið yrði kostnaðarsamara en þeir tveir höfðu samið um. Að sögn fyrirsvarsmanns verkkaupa krafðist bankinn, sem lánaði verkkaupa fyrir auknum kostnaði við verkið, þess að breytt yrði fyrirkomulagi á greiðslum til þeirra fagmanna sem unnu við verkið. Áður hefði verkkaupi greitt verksalanum tiltekna fjárhæð mánaðarlega án þess að vita í hvað verksalinn nýtti hana. Með nýja fyrirkomulaginu fengi verksalinn greitt fyrir framvindu en hann fengi þó aðeins greidda reikninga sem hefðu borist frá meisturum og iðnaðarmönnum þannig að í framvindureikningnum væri tilgreint hvaða reikningar væru innifaldir í framvindugreiðslunni.

Stefnandi er verktaki við nýbyggingar. Hann tók að sér vinnu við þessar tvær nýbyggingar. Í þessu máli er deilt um tvennt. Annars vegar hver var viðsemjandi hans og hins vegar hvort sú fjárhæð sem hann krefst fyrir unnið verk sé sanngjörn.

Stefnandi, sem rekur fyrirtæki í eigin nafni, hefur hóp manna í vinnu. Hann bauð stefnda fram krafta sinna manna vorið 2018. Á þeim tíma hafði stefndi ekki þörf fyrir þá. Í maí munu stjórnendur stefnda hafa leitað til stefnanda og óskað eftir því að hann útvegaði menn til þess að setja álklæðningu á þessi tvö hús við Gerplustræti. Þá mun hafa legið á að klæða húsið enda átti brátt að afhenda íbúðir. Að sögn stefnanda var samið um 5.000 kr. tímagjald. Stefndi hefði haft eftirlitsmenn á staðnum sem hefðu ætlað að fylgjast með tímaskráningu og framvindu verks stefnanda.

Fyrirsvarsmaður stefnda féllst á það í skýrslu sinni að menn stefnanda hefðu átt að fá greitt tímagjald en það hefði þó átt að miðast við það að verkliðurinn, álklæðning, stæði undir sér og að verkið yrði ekki dýrara en hefði hann fengið tilboð í það.

Menn stefnanda hófust þegar handa. Stefnandi gaf stefnda út reikning 1. júní 2018 fyrir 350 stunda vinnu með 5.000 kr. tímagjaldi að viðbættum virðisaukaskatti, alls 2.170.000 kr. Stefndi greiddi þann reikning. Að sögn fyrirsvarsmanns stefnda var ástæða þess sú að Gerplustræti ehf. hafði greitt Ný-húsum andvirði reikningsins frá stefnanda og Ný-hús hafi strax millifært fjárhæðina á reikning stefnanda. Greiðandi hafi því verið Gerplustræti ehf.

Stefnandi gaf stefnda út reikning 1. júlí 2018 fyrir 797,5 stunda vinnu með 5.000 kr. tímagjaldi og virðisaukaskatti, alls 4.944.500 kr. Þann reikning greiddi félagið Gerplustræti 2–4 ehf. Að sögn stefnanda fóru fyrirsvarsmenn stefnda að nefna það um mánaðamót júní og júlí að hann ætti að gefa reikningana út á félagið Gerplustræti 2–4. Þá fyrst hafi hann heyrt að það félag ætti fasteignina en ekki Byggingafélagið Ný-hús ehf. Hann hafi hins vegar ekki verið í neinu samningssambandi við eiganda húsanna.

Stefnandi gaf stefnda út reikning 1. ágúst fyrir 1.295 stunda vinnu með 5.000 kr. tímagjaldi að viðbættum virðisaukaskatti, alls 8.029.000 kr. Vinnan mun hafa verið unnin 2. til 31. júlí 2018. Samkvæmt framlögðum tímaskýrslum unnu 4–5 menn að verkinu daglega en þrjá daga unnu sjö menn við það. Þeir unnu 10,5 stundir á virkum dögum og 8 stundir á laugardögum. Fyrstu þrjá fjórðunga mánaðarins unnu þeir við klæðningu utanhúss en síðustu sjö vinnudagana unnu þeir við að setja upp gifsveggi innanhúss. Þessi reikningur hefur ekki verið greiddur en fjárhæð hans er stefnufjárhæðin.

Stefndi áréttar að verkkaupi og eigandi fasteignanna, Gerplustræti 2–4 ehf., hafi fengið stefnanda til verksins en ekki stefndi. Stefndi hafi margsinnis gert stefnanda grein fyrir því að það félag væri verkbeiðandi en ekki stefndi, þó stefndi hafi öðrum þræði verið byggingaraðili hússins og haft byggingarstjórn þess með höndum.

Að sögn fyrirsvarsmanns stefnda fannst þeim vinnan við klæðninguna orðin dýr en verkkaupi hafi haft sína eftirlitsmenn á staðnum og stefndi hafi einvörðungu afhent verkkaupa reikningana en hafi ekki fylgst með fjölda vinnustunda starfsmannanna.

Stefndi mótmælir þeirri fullyrðingu stefnanda að óumdeilt sé að aldrei hafi verið gerðar athugasemdir við reikning, tímafjölda eða endurgjald. Þar fyrir utan virðist um hreina sjálftöku að ræða, en vinnan samkvæmt reikningi sé sögð 1.295 klst., sem fái ekki staðist. Þegar reikningurinn barst hafi þegar verið búið að greiða fyrir sem nam 1.147,5 klst., sem alla jafna hefði átt að nægja til að ljúka verkinu. Málavaxtalýsingu stefnanda er mótmælt að því leyti sem hún stangast á við lýsingu stefnda.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir fjárkröfu sína á framlögðum reikningi að fjárhæð 8.029.000 kr. Fjárkrafan grundvallist á útseldri vinnu starfsmanna stefnanda sem unnu á 5.000 kr. tímagjaldi í alls 1.295 klst. á tímabilinu 2. til 31. júlí 2018. Óumdeilt sé að stefndi hafi aldrei gert athugasemdir við vinnu stefnanda, tímafjölda eða endurgjald. Því beri stefnda að greiða kröfuna. Þegar stefnandi hafi knúið á um að fá greiðslu hafi stefndi borið við fjárskorti. Stefnandi hafi veitt stefnda slaka við innheimtuna en allt hafi komið fyrir ekki og krafan sé enn ógreidd þrátt fyrir loforð um innágreiðslur. Því sé nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi byggir sýknukröfu sína aðallega á því að stefnandi stefni röngum aðila. Hinn rétti viðsemjandi hafi verið Gerplustræti 2–4 ehf. Þegar af þeirri ástæðu að stefndi sé ekki réttur aðili beri að sýkna hann af kröfum stefnanda skv. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991.

Stefnandi hafi gefið út þrjá reikninga vegna verksins sem hann kveðst hafa unnið að Gerplustræti 2–4 í Mosfellsbæ. Í fyrstu hafi hann gefið út reikning á hendur stefnda. Stefndi hafi þá þegar greint honum frá því að þann reikning bæri að bakfæra og gefa út á Gerplustræti 2–4 ehf. Það hafi hann hins vegar ekki gert, þrátt fyrir munnleg loforð þar um. Í það skipti hafi stefndi ákveðið, umfram skyldu og í samráði við Gerplustræti 2–4 ehf. og stefnanda, að hafa milligöngu um að greiða reikninginn út af sínum reikningi, þar eð stefnanda hafi legið mjög mikið á að fá greiðslu.

Greiðsluferli verkkaupans, Gerplustrætis 2–4 ehf., geti tekið tíma, m.a. vegna kröfu lánastofnunar um úttekt á framvindu o.fl. Því hafi reikningurinn verið greiddur á þennan hátt í það sinn. Aðilar hafi látið þar við sitja en með því hafi stefndi hins vegar ekki tekið á sig neinar skuldbindingar við stefnanda að öðru leyti.

Næsta reikning hafi stefnandi aftur gefið út á hendur stefnda og fengið þegar í stað sömu tilmæli frá stefnda, það er að bakfæra reikninginn og gefa hann út á Gerplustræti 2–4 ehf. Gerplustræti 2–4 ehf. hafi greitt þann reikning með millifærslu inn á reikning stefnanda, en stefnandi hafi hins vegar látið hjá líða að bakfæra reikninginn og eigi enn eftir að gera það. Þetta sýni samningssamband þessara tveggja aðila.

Jafnvel þótt fyrsta greiðslan hafi borist stefnanda af reikningi stefnda verði ekki litið svo á að komist hafi á sérstakt réttarsamband milli stefnanda og stefnda, enda hafi það ekki staðið til þótt aðilar hafi ákveðið að greiða fyrstu greiðsluna á þennan hátt. Það hafi báðir aðilar vitað mæta vel.

Síðasti reikningurinn hafi verið gefinn út 1. ágúst 2018 og enn og aftur á hendur stefnda. Stefndi hafi margítrekað við stefnanda, bæði munnlega og skriflega, einkum með tölvuskeytum og smáskilaboðum, að reikningur væri ranglega gefinn út á hendur sér. Stefndi hafi ekki tekið neina afstöðu til réttmætis reiknings, enda í reynd ekki hans að gera það. Sérstakir úttektarmenn á vegum Gerplustrætis 2–4 ehf. hafi annast úttektir og samþykkt reikninga og greiðslur. Fyrirsvarsmanni stefnanda hafi margítrekað verið gerð grein fyrir þessu. Fyrirsvarsmenn Gerplustrætis 2–4 ehf. hafi frá upphafi gert miklar athugasemdir við tímaskráningar og reikninga stefnanda, þar með talið þann síðasta.

Enginn skriflegur samningur sé til milli stefnanda og stefnda. Það styðji málatilbúnað stefnda um aðildarskort. Stefndi geri ávallt skriflega samninga við undirverktaka þegar svo beri undir og leiti eftir skriflegum tilboðum. Samningur við stefnanda hafi hins vegar aldrei verið á borði stefnda, enda samningssambandið þarna milli stefnanda og Gerplustrætis 2–4 ehf. Stefnandi beri hallann af því að geta ekki sýnt fram á að stofnast hafi samningssamband milli aðila og beri sönnunarbyrðina fyrir því að svo hafi verið í reynd.

Verði ekki fallist á sýknukröfu stefnda vegna aðildarskorts krefst hann sýknu af kröfum stefnanda vegna þess að stefndi skuldi stefnanda ekki þá fjárhæð sem sé tilgreind á reikningnum. Reikningurinn sé ósamþykktur og óútskýrður og stefndi mótmæli honum í heild sinni. Þá sé hann ósanngjarn og ekki í neinu samræmi við það sem geti talist eðlilegt vinnuframlag miðað við umfang verks. Reikningurinn sé sagður byggjast á vinnu manna tímabilið 2. til 31. júlí 2018 í alls 1.295 klst. og tímagjaldið 5.000 kr. auk virðisaukaskatts. Með reikningnum séu lagðar fram algjörlega óútskýrðar tímaskýrslur. Miðað við umfang verksins og það sem þegar hafi verið greitt skuldi stefndi stefnanda ekkert umfram það. Umfang verksins hafi verið miklum mun minna en heildartímafjöldi stefnanda segi til um samkvæmt öllum reikningunum þremur. Á fyrsta reikningi stefnanda frá 1. júní 2018 hafi heildartímafjöldi verið tilgreindur 350 klst. en á öðrum reikningi hans, frá 1. júlí 2018, sé heildartímafjöldi tilgreindur 797,5 klst. Þessar samtals 1.147,5 klst. sem þá þegar voru komnar í verkið hefðu átt að nægja til að ljúka því. Stefnandi hafi hins vegar bætt við það 1.295 klst. samkvæmt hinum umstefnda reikningi, sem fái ekki staðist miðað við umfang verksins. Þar fyrir utan hafi stefndi þegar unnið stærstan hluta verksins sjálfur, þar með talið alla vinnu við undirkerfi o.fl.

Stefndi vísar meðal annars til viðurkennds byggingarlykils verkfræðistofunnar Hannarrs, sem sé alþekktur og sé stuðst við í byggingarstarfsemi, m.a. við kostnaðaráætlanir. Sé hann lagður til grundvallar nemi áætlaður kostnaður við klæðningu á allt húsið, eins og stefnandi hafi haft með höndum, að teknu tilliti til fermetrafjölda, líklega um helmingi lægri fjárhæð. Stefndi hafi einnig tekið mið af verðlagningu við sambærileg hús og vinnu. Samkvæmt þessu reikni stefnandi sér helmingi meira en sanngjarnt og eðlilegt geti talist. Á það geti stefndi ekki fallist. Samkvæmt tímaskýrslum hafi verið í vinnu fjöldinn allur af mönnum nánast allan sólarhringinn í marga mánuði, en það geti ekki staðist. Sá reikningur sem dómkrafan byggist á teljist því óréttmætur og verði ekkert stuðst við hann eða þær óútskýrðu tímaskýrslur að baki reikningnum sem krafan sé sögð byggjast á. Stefnandi hefði í það minnsta átt að láta stefnda vita að hann hefði í hyggja að leggja í verkið tæplega 2.500 vinnustundir. Á það hefði stefndi aldrei fallist og leitað annað. Stefndi mótmælir kröfunni í heild sinni sem óréttmætri enda sé verkið miklum mun dýrara en eðlilegt geti talist. Stefnandi hafi engar heimildir til að reikna sér ótakmarkaðan tímafjölda að vild á kostnað stefnda.

Stefndi hafni því alfarið að hann hafi samþykkt þennan reikning, eins og látið sé að liggja, og geri verulegar athugasemdir við vinnutíma stefnanda, tímafjölda og heildarendurgjald í því verki sem hann tók að sér. Þar fyrir utan hafi stefnandi gengið fram með þvílíku offorsi við að innheimta þennan reikning að ekki hafi gefist tóm til að meta réttmæti hans.

Stefndi mótmæli því reikningnum. Hann telji sig ekki skulda stefnanda þá fjárhæð sem þar er tilgreind og krefst því sýknu af kröfu stefnanda.

Til vara krefst stefndi þess að kröfur stefnanda verði lækkaðar stórlega og byggir, eftir því sem við á, á öllum sömu málsástæðum og mótmælum og hann færir fyrir sýknukröfu sinni.

Stefndi byggir málsástæður sínar í aðal- og varakröfu einkum á meginreglum samninga- og kröfuréttar, m.a. um tilurð og réttmæti krafna m.t.t. sanngjarns endurgjalds fyrir vinnu.

Stefndi vísar einkum til 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, vegna aðildarskorts. Þá vísar hann til meginreglna samninga- og kröfuréttar.

Niðurstaða

Stefnandi og starfsmenn hans unnu sumarið 2018 við að setja álklæðningu á tvö fjöleignarhús sem voru í smíðum að Gerplustræti 2 og 4 í Mosfellsbæ. Ekki var gerður skriflegur samningur um verkið. Stefndi Byggingafélagið Ný-hús ehf., sem sá um að reisa húsið, greiddi fyrsta reikninginn sem stefnandi gaf út vegna vinnunnar en félagið sem keypti húsið, Gerplustræti 2–4 ehf., greiddi annan reikninginn. Þetta mál varðar þriðja reikninginn sem er ógreiddur.

Fyrst þarf að greiða úr því hvort stefndi sé réttur aðili að málinu en hann byggir sýknukröfu sína á því að stefnandi sé ekki í réttarsambandi við hann heldur eiganda hússins, verkkaupa, félagið Gerplustræti 2–4 ehf.

Ekki liggja fyrir nein gögn um það að verkkaupi hafi samið við stefnanda. Í öðru lagi þvertók fyrirsvarsmaður verkkaupa fyrir það að hafa nokkru sinni ráðið nokkurn meistara eða iðnaðarmann að verkinu. Verkkaupi hefði gert heildarverksamning við verksala, Ný-hús, um byggingu húsanna. Á grundvelli þess samnings væri réttarsamband milli þeirra tveggja en stjórnendur Ný-húsa hefðu ráðið alla meistara og iðnaðarmenn að verkinu. Í þriðja lagi gerði fyrirsvarsmaður verkkaupa grein fyrir því að bankinn hefði krafist þess, eftir að hann lánaði verkkaupa frekara fé til verksins, að greiðslur færu fram í „opnu bókhaldi“. Greiðslur verkkaupans til verksalans tækju þá mið af þeim reikningum sem verksalanum bærust frá iðnaðarmönnum sem ynnu við húsið. Í sumum tilvikum greiddi verkkaupinn þessum iðnaðarmönnum beint og drægi fjárhæð þess reiknings frá þeirri heildarfjárhæð sem hann skuldaði verksalanum fyrir húsið.

Í fjórða lagi kveðst stefnandi aldrei hafa haft samband við verkkaupa eða fyrirsvarsmann þess félags heldur eingöngu við fyrirsvarsmann og aðra stjórnendur verksalans, stefnda Ný-húsa ehf. Í fimmta lagi hefur stefndi ekki sýnt fram á að hann hafi haft umboð til þess að semja við stefnanda fyrir hönd verkkaupa og stofna þannig réttarsamband á milli þeirra tveggja. Í ljósi þess sem rakið hefur verið telur dómurinn því ótvírætt að réttarsamband stefnanda sé við stefnda og greiðsla sem stefnanda barst frá verkkaupa fyrir reikning sem var gefinn út 1. júlí 2018 geti ekki haggað neinu í því efni.

Þá þarf næst að taka afstöðu til þess hvort reikningur stefnanda sé ósanngjarn. Því hefur ekki verið mótmælt að það var einhver af stjórnendum stefnda sem leitaði til stefnanda og óskaði eftir því að hann útvegaði menn í það að setja álklæðningu á húsin.

Í skýrslu fyrirsvarsmanns verkkaupa, Gerplustrætis 2–4 ehf., kom fram að þegar bankinn hefði samþykkt að lána verkkaupa frekara fé til verksins hefði bankinn einnig ákveðið að hafa eftirlitsmann með verkinu sem liti eftir framvindu þess. Á sama tíma hafi verkfræðistofan Efla tekið út stöðuna á verkinu, þ.e. hvaða verkþáttum væri lokið og hverjum ólokið. Skýrt kom fram hjá fyrirsvarsmanni verkkaupa að hvorugur þessara eftirlitsmanna fylgdist með því hversu margar vinnustundir hver fagmaður ynni að sínum verkþætti. Hlutverk þessara eftirlitsmanna hefði einungis verið að staðfesta að tilteknum verkþáttum væri lokið eða að tiltekið hlutfall af verkþættinum hefði verið unnið enda hafi framvindureikningar ekki verið greiddir stefnda fyrr en sú staðfesting lá fyrir. Samkvæmt framburði fyrirsvarsmanns verkkaupa var það alfarið á hendi manna verksala að samþykkja reikninga svo og að hafa eftirlit með því hvort fagmenn sem unnu við húsið skráðu á sig fleiri stundir en þeir hefðu unnið.

Fyrirsvarsmaður stefnda bar að hann hefði framsent Gerplustræti 2–4 ehf. alla reikninga sem honum bárust frá meisturum og iðnaðarmönnum án þess að líta á tímaskýrslur sem þeim fylgdu. Þegar litið er til hlutverks eftirlitsmanna bankans, sem hefur strangt til tekið ekki verið mótmælt, telur dómurinn, þrátt fyrir að fyrirsvarsmaður stefnda telji að sér hafi ekki borið að yfirfara tímaskýrslur, að það hafi engu að síður verið hlutverk hans eða annarra stjórnenda stefnda að yfirfara þær og gera athugasemdir teldu þeir fjölda starfsmanna á verkstað í hvert sinn oftalinn eða að fleiri stundir hefðu verið skráðar á þá en þeir hefðu unnið.

Til þess er að líta að fyrirsvarsmaður stefnda er byggingarstjóri yfir verkinu og var á staðnum daglega. Hann gat því fylgst með því hvaða starfsmenn á vegum stefnanda unnu að húsinu og hvenær þeir unnu þar og hafði því góðar aðstæður til þess að meta hvort tímaskýrslur sem fylgdu reikningi stefnanda væru rangt færðar.

Stefndi greiddi þann reikning sem stefnandi gaf út 1. júní 2018 og mótmælti þá hvorki tímagjaldi né tímafjölda og gerði ekki heldur athugasemdir við það hvernig starfsmennirnir inntu vinnu sína af hendi.

Eins og fram er komið barst stefnanda greiðsla fyrir reikning dagsettan 1. júlí 2018 frá verkkaupa. Engu að síður verður að miða við að hafi staðið til að gera athugasemdir við hann hefði stjórnendum stefnda borið að gera það. Dómurinn telur að með því að greiða þessa tvo reikninga án athugasemda hafi stefndi samþykkt að rétt tímagjald fyrir vinnuna væri 5.000 kr.

Stefnandi gaf út þriðja reikninginn 1. ágúst 2018 og krafðist þá greiðslu fyrir 1.295 stundir unnar í júlí 2018, alls 8.029.000 kr. með virðisaukaskatti. Stefndi ber því við í greinargerð sinni að hann skuldi stefnanda ekki þessa fjárhæð þar eð stefnandi hafi fengið fullt gjald fyrir verkið sem hann tók að sér, þ.e. að setja klæðningu á húsin, þegar fyrstu tveir reikningarnir höfðu verið greiddir en þá hefði stefnandi samanlagt fengið greiddar 6.694.500 kr. Þessu til stuðnings leggur stefndi fram úttekt sem var unnin fyrir hann í febrúar 2019 á því hvað það kostaði að setja klæðningu á húsin reiknað út frá einingaverði. Samkvæmt henni höfðu starfsmenn stefnda þegar unnið alla undirvinnu þegar starfsmenn stefnanda komu að verkinu. Nánast hafi eingöngu átt eftir að smella klæðningunni á undirkerfið. Samkvæmt úttektinni nemur eðlilegt heildargjald fyrir það verk ásamt virðisaukaskatti 7.063.300 kr.

Það dregur verulega úr sönnunargildi þessarar úttektar að hún er unnin af þeim sem er skráður húsasmíðameistari á verkið og getur því ekki talist óvilhallur stefnda, enda kvaðst hann þekkja stjórnendur stefnda vel. Auk þess liggur ekkert handfast fyrir um það hversu langt undirvinnan var komin þegar starfsmenn stefnanda hófu störf.

Af tímaskýrslu stefnanda verður ekki annað séð en 270–280 tímar hafi farið í að setja upp gifsveggi innanhúss. Auk þess kom fram í vitnaskýrslum að starfsmenn stefnanda hefðu, ef þess þurfti með, gripið í önnur störf við verkið. Heildartími starfsmanna stefnanda tekur því til fleiri verkliða en einungis þess að setja álklæðningu á húsin.

Meðal gagna málsins eru samskipti stefnanda við fyrirsvarsmann stefnda þar sem stefnandi er í ágúst og september 2018 að reyna að knýja stefnda til að greiða reikninginn. Í þessum samtímagögnum kemur aldrei fram að stefndi telji stefnanda krefjast greiðslu fyrir of margar stundir. Ekki fæst séð að stefndi hafi mótmælt tímafjöldanum fyrr en í greinargerð sinni sem var lögð fram á dómþingi 15. nóvember 2018, þremur og hálfum mánuði eftir að reikningurinn var gefinn út.

Stefndi áskildi sér rétt til þess að fá dómkvaddan matsmann en lét ekki verða af þeirri ráðagerð. Hann hefur því ekki fært fram sönnunargögn til stuðnings þeirri málsástæðu sinni að þeir tímar sem starfsmenn stefnda unnu við verkið séu óeðlilega margir.

Stefndi dró í þrjá og hálfan mánuð að mótmæla þriðja reikningi stefnanda sem of háum og hann hefur ekki lagt fram sönnunargögn þess efnis að hann sé ósanngjarn eða óeðlilegur.

Þar eð sannað þykir að stefnandi hafi verið í réttarsambandi við stefnda vegna þessa verks sem hann krefst greiðslu fyrir og þar eð ósannað er að sú fjárhæð sem hann krefst sé ósanngjörn verður með vísan til meginreglna 45. gr. og 47. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup að fallast á dómkröfu stefnanda.

Vegna þessarar niðurstöðu verður, með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, að dæma stefnda til þess að greiða stefnanda málskostnað. Með tilliti til umfangs málsins þykir málflutningsþóknun, að meðtöldum virðisaukaskatti, hæfilega ákveðin 700.000 kr.

I-kvk-nf L-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D Ó M s o r ð:

Stefndi, Byggingafélagið Ný-hús ehf., greiði stefnanda, E-kk-þgf R-kk-þgf, 8.029.000 kr. ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. ágúst 2018 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 700.000 í málskostnað og er virðisaukaskattur þá meðtalinn.