S-773/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 16. mars 2011, er höfðað með ákæru ríkislögreglustjóra, útgefinni 28. september 2010, á hendur G-kk-þgf V-kk-þgf, kt. 000000-0000, Stekkjarhvammi 32, Hafnarfirði “fyrir meiri háttar brot gegn skatta- og bókhaldslögum framin í rekstri einkahlutafélagsins Maxbílar, kennitala 000000-0000, áður Kaupfang ehf., sem ákærði G-kk-nf var framkvæmdastjóri og prókúruhafi fyrir, með því að hafa:

1 Eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir hönd félagsins vegna uppgjörstímabilanna janúar-febrúar til og með september-október 2005, og hafa staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattskýrslum og eigi á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilanna nóvember-desember 2005 og janúar-febrúar til og með nóvember-desember 2006, og eigi hafa staðið ríkissjóði, í samræmi við fyrirmæli IX. kafla laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins á rekstrarárunum 2005 og 2006, samtals að fjárhæð kr. 6.910.030, sem sundurliðast sem hér greinir:

2. Eigi staðið skil á skattframtali einkahlutafélagsins gjaldárið 2006 vegna tekjuársins 2005, og þannig ekki talið fram til skatts fjármuni sem skattskyldir eru samkvæmt B-lið 7. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt, og með þessu komið félaginu undan greiðslu tekjuskatts samtals að fjárhæð kr. 7.423.746, sem sundurliðast sem hér greinir:

3. Látið undir höfuð leggjast að færa tilskilið bókhald, í samræmi við kröfur laga nr. 145/1994 um bókhald, vegna starfsemi einkahlutafélagsins á rekstrarárunum 2005 og 2006.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 1. og 2. tölulið ákæru teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig:

a) 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 1. tölulið ákæru.

b) 2. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, að því er varðar 2. tölulið ákæru.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 3. tölulið ákæru teljast varða við 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig 1. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Málið þingfest 26. október 2010 og viðurkenndi ákærði þá skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum væri gefin að sök í ákæru, en kvaðst þó bera brigður á fjárhæðir 1. og 2. töluliðar ákæru. Óskaði ákærði eftir fresti til að leggja fram greinargerð í málinu og var hún lögð fram í þinghaldi 10. desember 2010. Að ósk beggja sakflytjenda var málinu frestað til að fara yfir málsgögn og athugasemdir ákærða. Í þinghaldi 8. febrúar 2011 lagði sækjandi fram bókun um breytingu á ákæruliðum 1 og 2 til lækkunar ásamt endurskoðuðu heildaryfirliti yfir virðisaukaskatt á árunum 2005 og 2006 og tekjuskatt gjaldaárið 2006, þar sem tekið hafði verið tillit til athugasemda ákærða í alls fimm tilvikum.

Samkvæmt bókun sækjanda er 1. og 2. töluliður ákærunnar, eftir breytingu ákæruvaldsins til lækkunar, eins og hér greinir:

1. töluliður:

2. töluliður:

Að ósk verjanda var málinu frestað til að ákærða gæfist kostur á að kynna sér þær breytingar sækjandi hafði gert á ákærunni, en í þinghaldi hinn 22. febrúar 2011 var ákveðið að fresta málinu til aðalmeðferðar hinn 16. mars 2011. Er málið var tekið fyrir þann dag kvaðst ákærði játa allar sakargiftir með hliðsjón þeirri breytingu sem ákæruvaldið hefði gert á ákærunni, sbr. bókun sækjanda sem lögð hefði verið fram í þinghaldi hinn 8. febrúar 2011 ásamt endurskoðuðu heildaryfirliti. Kvaðst ákærði falla frá vörnum sínum í greinargerð. Var því farið með málið sem játningarmál í samræmi við ákvæði 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það dómtekið þann sama dag eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru að teknu tilliti til þeirra breytinga, sem ákæruvaldið hefur gert á ákærunni til lækkunar. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi sem máli skipti við ákvörðun viðurlaga í máli þessu.

Með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þá ber einnig að dæma ákærða til greiðslu sektar að fjárhæð 26.500.000 krónur, sem greiða ber til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, ella sæti ákærði fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., á rannsóknarstigi og við meðferð málsins fyrir dómi, og þykir hún hæfilega ákveðin 1.492.020 króna að meðtöldum virðisaukaskatti, en annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf V-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 26.500.000 króna í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins, en sæti ella fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 1.492.020 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómi Reykjaness 31. 3. 2011