S-72/2011

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 14. febrúar 2011 á hendur ákærða, A-kk-þgf B-kk-þgf, kt. …, Njálsgötu 44 í Reykjavík. Málið var dómtekið 10. maí 2011.

Ákæruskjalið er svohljóðandi:

I.

Fyrir líkamsárás á Hvanneyri, föstudaginn 28. maí 2010, með því að hafa ráðist á H-kvk-þf S-kvk-þf, kt. …, fyrrverandi eiginkonu sína, á heimili hennar að Sóltúni 23a og slegið hana með krepptum hnefa á hægri vanga, við það hafi hún dottið utan í vegg og ákærði hafi síðan haldið árásinni áfram þar sem hún hafi hörfað undan honum inn í íbúðina og dottið ofan í stól og þar hafi hann slegið hana nokkrum höggum í andlitið uns dóttir þeirra S-kvk-nf, kt. …, hafi slegið hann í bakið og grátbeðið hann um að hætta, allt með þeim afleiðingum að H-kvk-nf hlaut mar yfir hægra kinnbeini niður að kjálkabeini og bólgu að hluta til, kúlu og eymsli á hnakka milli hálshryggja og eyra, aum um höfuð, innvortis blæðingarrák mótuð af hlýra brjóstahaldarans á hægi öxl og á handarbaki hægri handar stór blár blettur eftir blæðingu innan húðar.

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

II.

Fyrir hótun sama dag og í I. ákærulið annars vegar á vettvangi eftir að lögreglan kom svo á lögreglustöðinni í Borgarnesi, Bjarnarbraut 2, hótað H-kvk-þgf lífláti en hótanirnar viðhafði ákærði í viðurvist tveggja lögreglumanna og hins vegar seint að kvöldi sama dag hótað H-kvk-þgf bana með því að senda henni smá skilaboð í símnúmer hennar 8948886 þess efnis að óþarfi sé fyrir hana að fá nálgunarbann á hann þar sem hann muni sennilega aðeins nálgast hana einu sinni enn.

Telst þetta varaða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 125. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir E-kvk-nf S. Á-kvk-nf, hrl. f.h. H-kvk-þgf S-kvk-þgf, þá kröfu að ákærða verði gert að greiða henni kr. 700.000,- í miskabætur. Einnig er gerða krafa um að ákærði greiði henni það fjárhagstjón sem hún hefur orðið fyrir vegna kostnaðar við sálfræðimeðferð hennar og barna þeirra vegna árásarinnar, samtals kr. 57.500 með virðisaukaskatti. Þá er krafist vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af miska frá tjónsdegi og þar til einn mánuður er liðinn frá því að bótakrafan hefur verið birt hinum brotlega, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags, allt í samræmi við 9. gr. sömu laga. Loks er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða málskostnað að lágmarki kr. 150.000 með virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins hefur verið fallið frá því ákvæði í ákærulið II. að ákærði hafi hótað brotaþola lífláti með sms-skilaboði í símnúmer hennar. Að þessu gættu hefur ákærði skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotin sem réttilega eru færð til refsilag í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann frá árinu 1993 hlotið þrjá dóma, vegna hegningar- og umferðarlagabrota. Ákærði hlaut síðast dóm 27. júní 2005 fyrir líkamsárás. Var refsing ákveðin tveggja mánaða fangelsi, en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í 2 ár.

Við ákvörðun refsingar ber að líta til að árásin var gerð á heimili fyrrverandi eiginkonu ákærða og barna þeirra. Var hún framin af mikilli heift og í viðurvist barna ákærða og brotaþola, en á þeim tíma var yngsta barn þeirra fimm ára. Þá þykja tengsl ákærða við brotþola auka á grófleika brotins og horfir það til refsiþyngingar, sbr. 3. mgr. 70. gr. almennar hegningarlaga. Að þessu gættu og þegar litið er til þess að ákærði hefur áður verið sakfelldur fyrir líkamsárárs þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, en rétt þykir að fresta fullnustu þriggja mánaða af refsingunni, bundið almennu skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

Brotaþoli krefst skaðabóta en krafan er þannig sundurliðuð:

Miskabætur kr. 700.000

Sálfræðiaðstoð kr. 57.500

Lögmannsþóknun kr. 200.000

Samtals kr. 957.500

Ákærði hefur viðurkennt bótaskyldu og samþykkt kröfulið vegna sálfræðiaðstoðar. Að öðru leyti leggur er fjárhæð kröfuliða andmælt og sá ágreiningur lagður í mat dómsins.

Samkvæmt samþykki ákærða verður tekin til greina krafa um útlagðan kostnað vegna sálfræðiaðstoðar, en sá kröfuliður er studdur reikningum. Ákærði hefur með brotin sínu valdið brotaþola miska og þykja þær bætur hæfilega ákveðnar 300.000 krónur. Jafnframt verður tekin til greina vaxtakrafa eins og hún er sett fram, en upphafsdagur dráttarvaxta er miðaður við það tímamark þegar mánuður var liðinn frá því krafan var kynnt ákærða með birtingu ákæru 14. mars 2011. Enn fremur verður ákærða gert að greiða brotaþola málskostnað en þeim lið kröfunnar er í hóf stillt og verður hann því tekin til greina að fullu.

Í málinu hefur ekki fallið til annar sakarkostnaður en málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða og ferðakostnaður verjandans. Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða þann kostnað sem þykir hæfilega ákveðinn að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-kk-nf B-kk-nf, sæti fjögurra mánaða fangelsi en fresta skal fullnustu þriggja mánaða af refsingunni og falli sá hluti hennar niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Ákærði greiði H-kvk-þgf S-kvk-þgf 557.500 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 28. maí 2010 til 14. apríl 2011, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 200.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 150.600 krónur, og ferðakostnað verjandans, 24.400 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf