E-4969/2008

Mál þetta sem dómtekið var 31. mars 2009 var höfðað 10. júní 2008. Stefnandi er Byggðarás ehf., Rauðási 14, Reykjavík, en stefndi er Þórtak ehf., Brúnastöðum 73, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 4.059.288 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur, af 2.835.288 krónum frá 18. desember 2007 til 1. mars 2008 og af 4.059.288 krónum frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnum 835.288 krónum sem greiddar voru inn á skuldina 29. janúar 2008 en þess er krafist að innborgunum verði fyrst ráðstafað til greiðslu áfallins kostnaðar af vanskilum, þá til greiðslu vaxta og að lokum til lækkunar höfuðstóls. Þá krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda en til vara að dómkröfur stefnanda verði lækkaðar. Í báðum tilvikum krefst stefndi þess að stefnandi verði dæmdur til að greiða honum málskostnað.

II

Málavextir eru þeir að aðilar máls þessa gerðu með sér skriflegan verksamning í nóvember 2006 þar sem stefnandi tók að sér að slá upp og steypa sökkla fyrir 7 hús að Bjarkavöllum 5, Hafnarfirði. Stefnandi gerði stefnda reikninga fyrir verkinu eftir framvindu þess og greiddi stefndi þá jafnóðum. Þá liggur fyrir að síðasti reikningurinn vegna verksins að Bjarkavöllum, að frátöldum reikningi þeim sem deilt er um í máli þessu vegna aukaverka, sem stefnandi reyndar kallar aukavinnu á reikningi sínum og var gefinn út 12. mars 2007, en samkvæmt gögnum málsins lauk þessu verkefni í mars 2007.

Stefndi heldur því fram að stefnanda hafi farist þetta verk misvel úr hendi en vinnubrögð hans hafi þó batnað er á leið og því hafi stefndi samið við stefnanda um að taka að sér annað verkefni að Víkurhvarfi 4 í Kópavogi. Sá samningur var munnlegur og liggja ekki fyrir í málinu óyggjandi gögn um hvenær hann var gerður en stefndi kveður hann hafa verið gerðan í júní 2007. Samkvæmt þessum samningi tók stefnandi að sér að steypa sökkla og hús fyrir stefnda að Víkurhvarfi og gerði stefnandi stefnda reikninga fyrir verkinu eftir framvindu þess og stefndi greiddi þá reikninga jafnóðum.

Lokareikningur vegna þessa verks, fyrir utan umdeildan reikning vegna aukaverka, var gefinn út 18. desember 2007. Stefndi greiddi inn á þann reikning 835.288 krónur hinn 29. janúar 2008 og taldi sig ekki eiga að greiða meira þar sem hann ætti gagnkröfu á stefnanda vegna tjóns sem hann hefði orðið fyrir vegna slælegra vinnubragða stefnanda. Er ekki ágreiningur um reikninginn sem slíkan.

Stefnandi hvarf frá verkinu í kringum 20. desember 2007 og kom ekki aftur til starfa fyrir stefnda eftir jólin. Heldur stefnandi því fram að hann hafi hætt störfum vegna vanskila stefnda, bæði hafi stefndi aðeins greitt hluta af umdeildum reikningi frá 18. desember 2007 auk þess sem stefndi hafi ekki greitt reikning útgefinn 16. nóvember 2007 fyrr en um mánaðarmótin janúar/febrúar 2008. Stefndi heldur því hins vegar fram að stefnandi hafi farið frá verkinu án nokkurs fyrirvara til þess að fara í tveggja mánaða frí og fara til útlanda og hafi hann ekki komið aftur til vinnu fyrir stefnda úr því fríi.

Samkvæmt gögnum málsins hafði stefnandi lokið við að steypa sökkla, neðri hæð og um það bil fjóra metra af sjö á efri hæð. Stefndi kveðst hafa fengið menn til að ljúka við uppsteypu hússins og hafi komið í ljós að sökklar hússins væru of stuttir miðað við teikningu og hafi það leitt til verulegs aukakostnaðar vegna þaks. Þá hafi öll hurða- og gluggaop verið hallandi eða snúin og allir gluggar á efri hæð of lágir. Þá hafi innsteyptir boltar í sökkli verið rangt staðsettir og hafi verulegar hæðaskekkjur komið í ljós þegar hafist var handa við að hífa forsteyptar einingar á milliplötu.

Stefnandi gerði stefnda reikning hinn 1. mars 2008, annars vegar vegna aukaverka við Bjarkavelli að fjárhæð 285.000 krónur og hins vegar vegna aukaverka við Víkurhvarf að fjárhæð 939.000 krónur eða samtals að fjárhæð 1.224.000 krónur. Stefndi mótmælir því alfarið að hann hafi óskað eftir að stefnandi ynni nokkur aukaverk vegna Bjarkavalla og fyrir aukaverk vegna Víkurhvarfs hafi stefnandi rukkað jafnóðum í reikningum sem hann gerði stefnda vegna þessa verkefnis. Þennan reikning sendi stefnandi til stefnda í ábyrgðarpósti en stefndi endursendi hann.

Lögmaður stefnanda sendi stefnda innheimtubréf vegna reikningsins frá 18. desember 2007 hinn 31. mars 2008. Með bréfi lögmanns stefnda 9. apríl 2008 var þessari kröfu mótmælt á þeim forsendum að stefnandi hefði farið frá verkinu auk þess sem það væri stórlega gallað og kostnaður við lagfæringar væri mun hærri en fjárhæð reikningsins. Lögmaður stefnanda sendi enn á ný innheimtubréf til stefnda 14. apríl 2008 og þá hafði bæst við fyrri kröfu krafa vegna reiknings 1. mars 2008. Lögmaður stefnda svaraði innheimtubréfinu 16. apríl 2008 og ítrekaði fyrri mótmæli.

Við meðferð málsins krafðist stefndi þess að dómkvaddur yrði matsmaður til að meta hina meintu galla sem stefndi taldi vera á verki stefnanda við Víkurhvarf í Kópavogi. Var H-kk-nf S-kk-nf, byggingatæknifræðingur og húsasmíðameistari dómkvaddur til verksins hinn 28. október 2008. Er matsgerð hans dagsett 10. janúar 2009.

III

Stefnandi byggir málatilbúnað sinn á því að reikningar, annars vegar útgefinn 18. desember 2007 að fjárhæð 2.835.288 krónur og hins vegar útgefinn 1. mars 2008 að fjárhæð 1.224.000 séu ógreiddir, utan innborgunar hinn 29. janúar 2008 að fjárhæð 835.288 krónur. Séu reikningarnir fyrir vinnu stefnanda sem undirverktaka fyrir stefnda við húsbyggingar að Víkurhvarfi 4, Kópavogi og Bjarkavöllum 5, Hafnarfirði. Hafi vinnan meðal annars falist í uppsetningu og rifum vinnupalla, útveggja, stoðveggja, stokka og fyrir hífingar, mælingar og fleira. Hafi verkið að hluta til verið unnið samkvæmt magnmælingu og að hluta í tímavinnu á taxtanum 3.000 krónur, 4.000 krónur og 5.000 krónur á tímann, allt eftir því hvaða starfsmenn áttu í hlut.

Hafi stefndi engar athugasemdir gert við fyrri reikning stefnanda, en þegar greiðslufall hafi orðið á honum hafi stefnandi hætt vinnu við verkið. Stefnandi hafi sent síðari reikning sinn með ábyrgðarbréfi til stefnda sem hafi endursent ábyrgðarbréfið.

Stefnandi byggir kröfur sínar á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfu sína um málskostnað byggir hann á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og um varnarþing vísar hann til 33. gr. sömu laga.

IV

Stefndi byggir á því að hvað varði eftirstöðvar reiknings dagsettan 18. desember 2007 sé gagnkrafa hans vegna tjóns þess sem stefnandi hafi valdið stefnda með slælegum vinnubrögðum og handvömm til muna hærri en eftirstöðvar reikningsins. Hvað varði reikning frá 1. mars 2008 byggi stefndi á því að reikningurinn eigi ekki við nein rök að styðjast. Það eitt að skrifa reikning sé ekki sönnun fyrir kröfu. Reikningurinn sé sagður fyrir aukavinnu vegna Bjarkavalla 5, Hafnarfirði, og Víkurhvarfs 4, Kópavogi. Verkinu á Bjarkavöllum hafi lokið ári fyrr, eða í mars 2007. Engin aukavinna hafi verið unnin þar að beiðni stefnda. Fyrir aukavinnu að Víkurhvarfi 4 hafi stefnandi alltaf rukkað jafnóðum í reikningum þeim er hann hafi gert stefnda.

Þá byggi stefndi sýknukröfu sína enn fremur á því, að takist stefnanda að sýna fram á að hann eigi rétt til einhvera þeirra greiðslna sem hann krefjist samkvæmt reikningunum, sé gagnkrafa stefnda vegna tjóns þess sem stefnandi hafi valdið með slælegum vinnubrögðum og handvömm að Víkurhvarfi 4 til muna hærri en krafa stefnanda.

Kröfu sína um málskostnað styður stefndi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

V

Eins og fram er komið er ekki ágreiningur um reikning stefnanda að fjárhæð 2.835.288 krónur sem gefinn var út 18. desember 2007 vegna vinnu stefnanda fyrir stefnda við Víkurhvarf 4, Kópavogi. Stefndi hins vegar telur sig hafa greitt þá skuld að fullu, annars vegar með innborgun hinn 29. janúar 2008 að fjárhæð 835.288 krónur og hins vegar með skuldajöfnuði þar sem hann eigi gagnkröfu á stefnanda vegna tjóns sem stefndi hafi orðið fyrir vegna slælegra vinnubragða stefnanda við verkið.

Reikningi stefnanda útgefnum 1. mars 2008 vegna aukavinnu við Bjarkavelli og Víkurhvarf að fjárhæð 1.224.000 krónur mótmælir stefndi alfarið og kveður hann ekki eiga við nein rök að styðjast. Við aðalmeðferð kom fram að stefndi mótmælti enn fremur því tímakaupi sem reikningurinn byggðist á. Af hálfu stefnanda var þessari málsástæðu mótmælt sem of seint fram kominni en af hálfu stefnda var því haldið fram að þetta væri ekki ný málsástæða heldur fælist hún í því að reikningi stefnanda væri mótmælt. Af málatilbúnaði stefnda verður ekki ráðið að hann byggi kröfur sínar á þessari málsástæðu og gegn mótmælum stefnanda kemur hún því ekki til álita í málinu, sbr. sbr. 5. mgr. 101. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Fyrir liggur að verki stefnanda við Bjarkavelli lauk í mars 2007 og liggja fyrir í málinu 10 reikningar vegna þeirrar vinnu sem dagsettir eru á tímabilinu 10. nóvember 2006 til 12. mars 2007, samtals að fjárhæð 6.450.600 krónur sem stefndi hefur greitt. Aðspurður fyrir dómi við aðalmeðferð málsins gaf fyrirsvarsmaður stefnanda, J-kk-nf Ó-kk-nf A-kk-nf, þá skýringu á drætti þess að reikningur vegna aukavinnu við Bjarkavelli hefði verið gefinn út, að fyrirsvarsmaður stefnda hefði ætlað á láta stefnanda í té svokallaðar dokaplötur sem ganga myndu upp í kröfuna. Þegar ljóst hafi verið að svo yrði ekki hafi stefnandi gert stefnda reikning fyrir aukavinnunni. Fyrirsvarsmaður stefnda, Þ-kk-þgf E-kk-nf, neitaði því við aðalmeðferð málsins að samið hafi verið um að stefndi legði stefnanda til umræddar dokaplötur. Gegn mótmælum stefnda verður að telja fullyrðingar stefnanda, um að samningur þessa efnis hafi komist á milli aðila, ósannaðar. Hefur stefnandi því ekki gefið haldbærar skýringar á því hvers vegna reikningur vegna þessara aukaverka var ekki gefinn út þegar þeim var lokið í desember 2006 en eins og áður greinir var sá háttur hafður á í viðskiptum aðila vegna verksins að Bjarkavöllum.

Í málinu liggur fyrir að stefnandi tók að sér samkvæmt skriflegum verksamningi að slá upp og steypa sökkla 7 húsa við Bjarkavelli í Hafnarfirði og bera þeir reikningar, sem gefnir voru út eftir framvindu verksins, með sér að vera vegna verka sem samið var um í verksamningi aðila. Umrædd aukaverk sem stefnandi krefur stefnda nú um eru sögð vera vegna aðstoðar við að dreifa hellum og járnum, vegna stækkunar á stokkum, vegna þess að spúla hafi þurft snjó úr sökklum og vegna steypu þrifalags fyrir 2 sökkla. Þessi verk eru sögð hafa verið unnin í nóvember og desember 2006. Gegn neitun stefnda þykir stefnandi ekki hafa lagt fram haldbær gögn sem sýna fram á svo óyggjandi sé að hann hafi samið við stefnda um að taka að sér þessi aukaverk en honum hefði verið í lófa lagið að gera skriflegan samning við stefnda um þessi verk. Verður stefnandi að bera hallann af þessum sönnunarskorti.

Hvað snertir vinnu stefnanda fyrir stefnda að Víkurhvarfi þá liggur fyrir að stefnandi gerði stefnda ávallt reikninga fyrir þá vinnu jafnóðum eftir framvindu verksins. Liggja þannig fyrir reikningar vegna þessa frá 12. júní 2007 til 16. nóvember 2007 sem allir hafa verð greiddir og reikningur frá 18. desember 2007 sem ágreiningur er um hvort greiðst hafi að fullu. Í reikningi dagsettum 1. mars 2008 er stefndi krafinn um greiðslu vegna aukavinnu við Víkurhvarf. Hefur stefnandi ekki gefið haldbærar skýringar á því hvers vegna ekki var krafist greiðslu jafnóðum vegna þessara verka sem sögð eru hafa verið unnin á tímabilinu 11. apríl 2007 til 18. desember 2007, eins og annarra verka við Víkurhvarf. Samkvæmt fylgiskjali með þessum hluta reikningsins var megin hluti vinnunnar falinn í að hífa fyrir járnamenn eða samtals 134 tímar af þeim 200 sem reikningurinn varðar. Önnur vinna er við að breyta lokum vegna breyttrar teikningar, við að skera og bora ný járn niður, rífa úr járnaskúffum, við að mæla út fyrir sökklum vegna moksturs, við að steypa þrifalag undir sökkla og vinna við að brjóta fyrir pípara.

Stefndi kannast ekki við að hafa samið við stefnda um þau verk sem krafa hans byggir á og telur að hluti þessara verka hafi verið innifalin í samningi aðila sem þegar hafi verið greitt fyrir. Þá sé tímaskráning vegna hífinga algerlega fráleit. Kom fram hjá vitninu G-kk-þgf A. F-kk-þgf, sem starfað hefur til margra ára sem járnabindingamaður og vann við járnabindingar að einhverju leyti við verk þetta fyrir stefnda, að hífingar þær sem stefnandi sá um tækju fráleitt svo marga tíma á dag sem stefnandi krefjist, en hann taldi að hver hífing tæki um það bil 5-10 mínútur og samtals gætu þessar hífingar tekið 1 klst á dag og að hámarki 1 ½ klst á dag þegar mikið væri að gera. Þá kom fram hjá honum að hífingar þessar tengdust vinnu stefnanda við veggi hússins og væri unnin samhliða því verki og rennir það stoðum undir fullyrðingar stefnda um að umræddar hífingar hafi verið innifaldar í verki stefnanda sem ekki eigi að greiða sérstaklega fyrir. Stefnandi gerði ekki skriflegan samning við stefnda um þau verk sem hann tók að sér að vinna fyrir hann enda þótt verk þetta hafi verið mun stærra í sniðum en hið fyrra sem gerður var skriflegur verksamningur um. Þykir stefnandi ekki hafa lagt fram haldbær gögn um réttmæti kröfu sinnar um greiðslu fyrir aukaverk vegna Víkurhvarfs samkvæmt reikningi 1. mars 2008 og verður hann að bera hallann af því. Með vísan til þess sem nú hefur verið rakið verður stefndi sýknaður af þeim hluta kröfu stefnanda sem byggist á reikningi dagsettum 1. mars 2008.

Eins og fram er komið er ekki ágreiningur um reikning stefnanda frá 18. desember 2007 en stefndi telur sig eiga gagnkröfu á móti þeim reikningi vegna tjóns sem stefnandi hafi valdið honum með slælegum vinnubrögðum og handvömm við verkið að Víkurhvarfi.

Stefndi óskaði eftir dómkvaðningu matsmanns til að meta hina meintu galla á verki stefnanda við Víkurhvarf. Liggur matsgerð hins dómkvadda matsmanns, H-kk-ef S-kk-ef, byggingatæknifræðings og húsasmíðameistara, fyrir í málinu. Þykir rétt að fara yfir hvern og einn matslið eins og þeir eru raktir í matsgerðinni.

1. Stefndi óskaði mats á því hvort sökklar hússins væru jafn stórir og samþykktar teikningar gerðu ráð fyrir. Kemur fram í matsgerðinni að matsmaður sjái ekki ástæðu til að taka þurfi af þakeiningum en telur líklegt að við framleiðslu þakeininga hafi ekki verið gert ráð fyrir eðlilegum frávikum í uppsteypu húss og uppsetningu þakeininga. Er niðurstaða matsmannsins sú að hann hafi staðreynt að lengd uppsteypts húss sé í samræmi við samþykktar teikningar og því sé enginn kostnaður metinn varðandi þennan lið.

2. Stefndi óskaði mats á því hvort hurða- og gluggaop sem stefnandi steypti væru rétt. Matsmaður kveðst hafa staðreynt að frávik væru meiri en eðlilegt væri miðað við venjulegar kröfur í uppsteypu og þar sem ekkert sé tekið fram í teikningum hvaða kröfur séu gerðar til uppsteypunnar og ekki liggi fyrir verklýsing eða verksamningur sem taki á því, megi ætla að venjulegar kröfur séu gerðar en ekki auknar kröfur. Þá séu engar samræmdar eða staðlaðar kröfur til á Íslandi um frávik í mannvirkjagerð. Til að rétta kanta þurfi að brjóta eða slípa niður mestu ójöfnur á þeim og draga svo múr á kantana til að jafna þá. Draga þurfi múr meira og minna á alla kanta til að rétta þá og jafna afstöðu til glugga. Í niðurstöðu matsmanns telur hann að frávik á köntum við glugga og hurðir séu meiri en eðlilegt sé. Kostnað við að lagfæra þennan ágalla metur matsmaður þannig á verðlagi í janúar 2009:

Efni/tæki Vinna Upphæð

Brjóta af gluggaköntum og slípa 25.000 260.000 285.000

Múra kanta við hliðar og botn, 160.000 570.000 730.000

Vinnupallur 30.000 30.000 60.000

Þrífa upp múrbrot og koma á losunarstað 15.000 30.000 45.000

Samtals 230.000 890.000 1.120.000

3. Þá var matsmaður beðinn að meta hvort gluggaop á efri hæð væru í réttri hæð miðað við teikningu. Niðurstaða matsmannsins var sú að hæð undir glugga væri í samræmi við samþykktar burðavirkjateikningar. Misræmi væri milli samþykktra burðavirkjateikninga og aðalteikninga hvað þetta varði en þar sem misræmi í teikningum sé ekki á ábyrgð stefnanda mæti hann ekki kostnað við að lagfæra kostnað við að bæta úr.

4. Matsmaður var beðinn um álit á því hvort innsteyptir boltar í sökkli sem halda forsteyptum súlum, væru á réttum stöðum. Matsmaður gat ekki staðreynt þetta þar sem þeir höfðu verið fjarlægðir. Miðaði hann við að allir boltar hafi verið rangt staðsettir eins og fram hafi komið á matsfundi. Mikla nákvæmni þurfi til að staðsetja bolta og steypa inn þar sem lítil þolvik séu í festingum á forsteyptum súlum. Kemur fram í matsgerð að stefnandi hafi skorið burtu boltana sem rangt voru staðsettir og hafi hann borað fyrir og límt niður nýja bolta sem stefndi hafi lagt til. Hafi nýir boltar verið M24 og 10.9 að styrkleika og límdir með epoxylími 300 mm í steypuna. Kvaðst matsmaður hafa fengið upplýsingar hjá Byko sem flutti inn boltana og samkvæmt þeim upplýsingum hafi verið keyptir sjö 1 m langir teinar sem dugi í 21 bolta. Það þurfi 44 bolta til að festa 11 súlur og hafi matsmaður ekki skýringu á því af hverju ekki voru keyptir fleiri teinar og gæti hann ekki staðreynt hvort 23 boltar hafi þá verið rétt staðsettir. Var það niðurstaða matsmanns að hann gæti ekki staðreynt að frávik á staðsetningu bolta hafi verið meira en eðlilegt geti talist. Hæfilegan kostnað við að bæta úr metur matsmaður þannig á verðlagi í janúar 2009:

Efni/tæki Vinna Upphæð

Útvega nýja bolta og lím til að festa niður

súlur. Fá hönnuð til að fyrirskrifa nýtt efni,

panta efni. 275.000 40.000 315.000

Hönnun á breyttum festingum 60.000 60.000

Samtals 335.0000 40.000 375.000

5. Þá var matsmaður beðinn um álit á því hvort unnt væri að setja forsteyptar einingar milliplötu beint á það sem stefnandi hafði steypt upp. Um þetta segir matsmaður að frávik í staðsteypu sé meiri en svo að hægt sé að miða við að leggja megi forsteyptar einingar beint á steypuyfirborð án afréttingar. Verði ætíð að miða við að afrétting komi á milli, en afrétting geti til dæmis verið stálplötur eða sterk múrlögun. Ekki séu til samræmdar reglur á Íslandi um frávik í byggingariðnaði. Telur matsmaður eðlilegt að afrétting undir forsteyptar einingar sé hluti af uppsetningu eininganna en ekki hluti af uppsteypu og þurfi uppsetningaraðili að sannreyna að uppsteypa sé í lagi og koma síðan fyrir nauðsynlegum afréttingum. Er það niðurstaða matsmanns að ekki hafi verið hægt að setja forsteyptar einingar beint á staðsteyptar veggsúlur sem stefnandi hafi steypt upp. Eðlilegt sé að frávik séu á staðsteypu og reikna verði með afréttingu undir einingar sem leggjast eigi á staðsteypta byggingarhluta. Metur matsmaður því ekki kostnað þar sem frávik séu eðlileg.

6. Þá var matsmaður beðinn um að meta kostnað sem stefndi hafi haft af því að stefnandi hafi farið frá verkinu ókláruðu og stefndi hafi þurft að fá aðra til að ljúka því. Niðurstaða matsmanns er sú að kostnaður felist einkum í leit að verktaka, viðræðum við hann og vegna vinnu nýs verktaka við að setja sig inn í verkefni. Þar sem ekki liggi fyrir hvort nýr verktaki hafi krafið um hærra endurgjald en stefnandi og allt efni mót, vinnupallar og efni hafi verið lagt til af stefnda telji matsmaður engan aukakostnað hafa orðið vegna þessa.

Af matsgerð þessari má ljóst vera að nokkrir ágallar voru á verki stefnanda. Þó mat matsmaður engan kostnað í fjórum af þeim sex liðum sem fjallað er um í matsgerð. Eins og rakið hefur verið er það niðurstaða hins dómkvadda matsmanns að verki stefnanda hafi verið áfátt að því er snertir hurða- og gluggaop þar sem frávik á köntum við glugga og hurðir séu meiri en eðlilegt sé miðað við venjulegar kröfur. Hefur hann metið kostnað af því að lagfæra þetta. Hefur mati þessu ekki verið hnekkt og ekki sýnt fram á að matið sé byggt á röngum forsendum og verður matsgerðin því lögð til grundvallar að þessu leyti.

Þá mat matsmaður kostnað við að lagfæra ranga staðsetningu bolta í steypu þótt hann gæti ekki staðreynt að þeir hafi verið ranglega staðsettir þar sem búið var að laga það. Óumdeilt er að umræddir boltar voru ranglega staðsettir og kom fram hjá fyrirsvarsmanni stefnanda að hann hafi ruglast þegar hann setti þá niður og hann hafi tekið að sér að lagfæra þetta án þess að taka þóknun fyrir. Er ósannað að teikningar hafi ekki legið fyrir þegar stefnandi vann verkið og það hafi verið orsök þess að umræddir boltar voru ranglega staðsettir. Eins og rakið hefur verið byggir matsmaður efniskostnað vegna þessara mistaka á upplýsingum frá Byko. Stefndi sjálfur hefur lagt fram reikninga frá Sindra, annars vegar reikning að fjárhæð 55.626 krónur með gjalddaga 1. ágúst 2007 og hins vegar að fjárhæð 7.271 krónu með gjalddaga 1. október 2007. Bera reikningar þessir með sér að vera vegna þessa efnis sem metið er í matsgerð og verður því að miða við að kostnaður stefnda vegna þessa mistaka stefnanda hafi verið 62.897 krónur en ekki 275.000 krónur eins og gert er ráð fyrir í matsgerð. Annar kostnaður sem matsmaður metur vegna þessara mistaka stefnanda hefur ekki verið hrakinn með gögnum og verður matsgerðin því lögð til grundvallar varðandi þá liði.

Eins og að framan greinir komst matsmaður að þeirri niðurstöðu að lengd uppsteypts húss væri í samræmi við samþykktar teikningar og því væri verkinu ekki ábótavant að því leyti. Þá hafi hæð undir glugga verið í samræmi við samþykktar burðavirkjateikningar en misræmi hafi verið milli þeirra teikninga og aðalteikninga. Telur matsmaður að slíkt misræmi sé ekki á ábyrgð stefnanda. Þessu mati hefur ekki verið hnekkt og verður það lagt til grundvallar í málinu.

Stefndi óskaði mats á því hver kostnaður hans væri af því að stefnandi hafi farið frá verkinu ókláruðu og hann hafi þurft að fá aðra til að ljúka því. Er niðurstaða matsmannsins sú að meta ekki kostnað þar sem ekki liggi fyrir upplýsingar um hvort nýr verktaki hafi krafið um hærra endurgjald fyrir vinnu en stefnandi og allt efni, mót og vinnupallar væri lagt til af stefnda. Ágreiningur er milli aðila um ástæður verkloka stefnanda en stefnandi kveðst hafa farið frá verkinu vegna vanskila stefnda. Kemur sú málsástæða hans fram í stefnu og er því ekki um að ræða nýja málsástæðu eins og haldið var fram af hálfu stefnda við aðalmeðferð málsins. Stefndi heldur því fram að stefnandi hafi farið frá verkinu til að fara í frí. Sú staðreynd að stefndi hefur neitað að greiða nema hluta reiknings frá 18. desember 2007 styður skýringar stefnanda á því hvers vegna hann fór frá verkinu. Þá hefur stefndi ekki lagt nein gögn fram um að hann hafi haft einhvern kostnað af því að fá annan til að ljúka verkinu. Er því allsendis ósannað að stefndi hafi orðið fyrir nokkrum kostnaði vegna þessa.

Að öllu því virtu sem nú hefur verið rakið þykir stefndi hafa sýnt fram á það með matsgerð hins dómkvadda matsmanns að verk stefnanda hafi verið gallað og að stefndi eigi gagnkröfu til skuldajafnaðar á hendur stefnanda. Stefndi hefur andmælt því að meta eigi tjón stefnanda miðað við verðlag í desember 2007 eins og stefnandi krefst. Með hliðsjón af því að viðurkennt er að stefndi megi draga frá kröfu stefnanda, sem er vegna vinnu í desember 2007, metinn kostað við að lagfæra þá ágalla sem á verkinu voru, þykir rétt að reikna þann kostnað á verðlagi í desember 2007. Stefnandi hefur lagt fram útreikning á því hvernig fjárhæðir í niðurstöðu matsgerðar verða miðað við byggingarvísitölu í desember 2007 og samræmist sá útreikningur upplýsingum um byggingarvísitölu sem gefnar eru upp af Hagstofu Íslands. Í janúar 2009 var byggingavísitalan 489,60 en í desember 2007 var hún 377,70. Verður niðurstaða matsgerðar vegna kostnaðar við efni við brot gluggakanta samtals að fjárhæð 230.000 krónur því á verðlagi í desember 2007, 177.433 krónur (230.000 * 377,7/489,6). Niðurstaða vinnuliðar samtals að fjárhæð 890.000 krónur verður því á verðlagi í desember 2007, 686.587 krónur. Samtals er kostnaður vegna lagfæringar á þessum galla því á verðlagi í desember 2007, 864.020 krónur.

Með hliðsjón af því sem að framan er rakið um efniskostnað vegna nýrra bolta og fleira samtals að fjárhæð 62.897 krónur stendur sú fjárhæð enda eru reikningarnir frá ágúst og október 2007. Varðandi efniskostnað við hönnun að fjárhæð 60.000 verður sá kostnaður miðað við verðlag í desember 2007, 46.287 krónur og vinnuliðurinn sem er í matsgerð 40.000 krónur verður 30.858 krónur. Samtals er kostnaður vegna lagfæringar á þessum galla því á verðlagi í desember 2007, 140.042 krónur.

Er það því niðurstaða máls þessa að stefndi eigi gagnkröfu á hendur stefnanda vegna galla sem var á verki því sem reikningur stefnanda byggist á samtals að fjárhæð 1.004.062 krónur sem dragast frá höfuðstól kröfunnar, sbr. 7. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Verður stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda 1.831.226 krónur (2.835.288 – 1.004.062) með dráttarvöxtum eins og greinir í dómsorði en dráttarvaxtakröfunni hefur ekki verið mótmælt sérstaklega, allt að frádregnum 835.288 krónum, sem dragast frá kröfunni miðað við stöðu hennar á innborgunardegi hinn 29. janúar 2008..

Í ljósi framangreindrar niðurstöðu og með hliðsjón af atvikum þykir rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af málinu, sbr. 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Af hálfu stefnanda flutti málið B-kk-nf L-kk-nf hdl. en af hálfu stefnda flutti málið M-kk-nf G-kk-nf hrl.

G-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, Þórtak ehf., greiði stefnanda, Byggðarási ehf., 1.831.226 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 18. desember 2007 til greiðsludags, allt að frádreginni 835.288 króna innborgun sem greidd var inn á kröfuna 29. janúar 2008.

Málskostnaður fellur niður.

G-kvk-nf B-kvk-nf