S-349/2019

Mál þetta, sem þingfest var 24. júní 2019, en dómtekið að lokinni aðalmeðferð 13. nóvember sama ár, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum 13. maí 2019 á hendur ákærða, M-x-x S-x-x A-x-x, fæddum [...], pakistönskum ríkisborgara, nú búsettum að Grettisgötu 14, Reykjavík, fyrir umferðar og hegningarlagabrot sem hér segir;

„með því að hafa, sunnudaginn 3. mars 2019, ekið bifreiðinni [...], gegn einstefnu á Ránargötu, Reykjanesbæ, án þess að hafa öðlast ökuréttindi, undir áhrifum ávana og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði (í blóði mældist 1,5 ng/ml af tetrahýdrókannabínóli) og því ekki verið fær um að stjórna bifreiðinni örugglega og fyrir skjalafals, með því að hafa, er lögregla hafði afskipti af ákærða umrætt sinn, framvísað í blekkingarskyni fölsuðu pakistönsku ökuskírteini, ánöfnuðu ákærða.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 5. gr., 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er jafnframt krafist að ákærða verði gert að sæta sviptingu ökuréttar, sbr. 1. mgr. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 44/1993 og lög nr. 66/2006.“

Við þingfestingu málsins játaði ákærði að hafa ekið bifreiðinni [...] gegn einstefnu og undir áhrifum ávana og fíkniefna, en neitaði því að hafa framvísað í blekkingarskyni fölsuðu pakistönsku ökuskírteini. Krafðist hann sýknu af þeirri háttsemi, en vægustu refsingar sem lög leyfa vegna þeirrar háttsemi sem hann hafði játað. Þá krafðist hann þess að allur sakarkostnaður yrði greiddur úr ríkissjóði.

Málsatvik 2

Samkvæmt skýrslu lögreglunnar á Suðurnesjum voru lögreglumenn á eftirlitsferð um Hafnargötu í Keflavík 3. mars 2019 er þeir veittu athygli bifreiðinni [...], sem ekið var gegn einstefnu. Var bifreiðin stöðvuð og var ákærði ökumaður. Framvísaði hann pakistönsku ökuskírteini og vaknaði grunur um að skírteinið væri falsað. Einnig vaknaði grunur um að ökumaður væri undir áhrifum fíkniefna. Ákærði viðurkenndi að hafa reykt kannabis daginn áður, en kvaðst ekki hafa fundið fyrir áhrifum við aksturinn. Var ákærði færður til töku blóðsýnis, auk þess sem ökuskírteini hans var haldlagt og sent skilríkjasérfræðingi í Flugstöð Leifs Eiríkssonar til nánari skoðunar. Staðfesti skilríkjafræðingurinn að ökuskírteinið væri grunnfalsað.

Framburður fyrir dómi

Fyrir dómi játaði ákærði að hafa ekið gegn einstefnu og undir áhrifum ávana og fíkniefna, en neitaði því að ökuskírteini hans væri falsað. Kvaðst hann hafa dvalið í Þýskalandi árið 2016, en þar hafi eldra ökuskírteini hans runnið út. Hann hafi því sent það skírteini til Pakistan, ásamt tilskildum gögnum, og beðið vin sinn um að annast endurnýjun þess fyrir sig. Tveimur eða þremur mánuðum síðar hafi vinur hans sent honum nýtt skírteini, sem sé það ökuskírteini sem lögreglan haldlagði og telji falsað. Kvaðst hann ekki hafa leitt að því hugann að ökuskírteinið kynni að vera falsað. Þvert á móti taldi hann að skírteinið hefði verið gefið út af þar til bærum yfirvöldum í Pakistan. Ákærði var þá að því spurður hvers vegna engin staðfesting bærist frá Pakistan um útgáfu og gildi ökuskírteinisins, en hann hefði allt frá júnímánuði sl. sjálfur óskað eftir fresti á málsmeðferðinni í því skyni að afla slíkrar staðfestingar. Kvaðst ákærði ekki geta svarað því, en sagði að margar stjórnarskrifstofur væru lokaðar í Pakistan vegna stjórnmálaástandsins þar.

A rannsóknarlögreglumaður og skilríkjafræðingur gaf einnig skýrslu fyrir dómi. Hún kvaðst hafa rannsakað ökuskírteinið sem ákærði framvísaði við lögreglumenn umrætt sinn og útskýrði á hverju hún byggði niðurstöðu sína um að skírteinið væri falsað. Benti hún sérstaklega á lélega prenttækni, auk þess sem í texta þess fyndist staðreyndavilla, stafsetningarvilla og setning væri ókláruð. Jafnframt væri þar að finna setningu sem ekki væri að finna í ófölsuðum ökuskírteinum frá Pakistan. Almennt sagði hún skírteinið vera lélegt að gæðum og allri gerð. Taldi hún engan vafa leika á því að skírteinið væri ekki gefið út af pakistönskum yfirvöldum.

Niðurstaða.

Eins og fram er komið neitar ákærði því að hafa framvísað fölsuðu ökuskírteini við afskipti lögreglunnar af honum 3. mars 2019 og kvaðst þess fullviss að skírteinið hefði verið gefið út af þar til bærum yfirvöldum í Pakistan. Undir meðferð málsins óskaði hann ítrekað eftir fresti til að afla staðfestingar pakistanskra yfirvalda á því að ökuskírteinið væri ófalsað, en slík staðfesting hefur þó ekki borist. 3

Fyrir dómi kvaðst skilríkjafræðingur lögreglunnar, sem skoðaði umrætt ökuskírteini, í engum vafa um að það væri falsað og benti á ýmis atriði í því sambandi. Ljósrit af ökuskírteininu liggur frammi í gögnum málsins og þykir dómara einnig, eftir ítarlega skoðun á þeim gögnum, enginn vafi leika á um að skírteinið sé falsað og stafi ekki frá þar til bærum yfirvöldum í Pakistan. Þykir fölsunin svo augljós að ákærða gat ekki heldur dulist hún. Samkvæmt því er fram komin lögfull sönnun þess að ákærði hafi í umrætt sinn framvísað í blekkingarskyni fölsuðu pakistönsku ökuskírteini. Verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi, en eins og áður greinir játaði hann aðrar sakargiftir í ákæru. Er háttsemi hans því rétt lýst þar og réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í júní [...]. Sakavottorð hans liggur ekki fyrir, en fram kom í máli sækjanda að hann hefði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Verður við ákvörðun refsingar tekið mið af því. Ákveðst refsing hans hæfileg 40 daga fangelsi. Í samræmi við úrslit málsins og með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar. Er þar um að ræða sakarkostnað lögreglu, 92.452 krónur, og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem ákveðst hæfileg 360.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, M-x-x S-x-x A-x-x, pakistanskur ríkisborgari, sem fæddur er [...], sæti fangelsi í 40 daga.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 360.000 krónur.

I-kk-nf E-kk-nf

3

Fyrir dómi kvaðst skilríkjafræðingur lögreglunnar, sem skoðaði umrætt ökuskírteini, í engum vafa um að það væri falsað og benti á ýmis atriði í því sambandi. Ljósrit af ökuskírteininu liggur frammi í gögnum málsins og þykir dómara einnig, eftir ítarlega skoðun á þeim gögnum, enginn vafi leika á um að skírteinið sé falsað og stafi ekki frá þar til bærum yfirvöldum í Pakistan. Þykir fölsunin svo augljós að ákærða gat ekki heldur dulist hún. Samkvæmt því er fram komin lögfull sönnun þess að ákærði hafi í umrætt sinn framvísað í blekkingarskyni fölsuðu pakistönsku ökuskírteini. Verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi, en eins og áður greinir játaði hann aðrar sakargiftir í ákæru. Er háttsemi hans því rétt lýst þar og réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í júní [...]. Sakavottorð hans liggur ekki fyrir, en fram kom í máli sækjanda að hann hefði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Verður við ákvörðun refsingar tekið mið af því. Ákveðst refsing hans hæfileg 40 daga fangelsi. Í samræmi við úrslit málsins og með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar. Er þar um að ræða sakarkostnað lögreglu, 92.452 krónur, og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem ákveðst hæfileg 360.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Ákærði, M-x-x S-x-x A-x-x, pakistanskur ríkisborgari, sem fæddur er [...], sæti fangelsi í 40 daga.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 360.000 krónur.

I-kk-nf E-kk-nf