S-91/2013

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 5. mars 2013, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 5. febrúar 2013, á hendur I-kk-þgf R-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Ljósuvík 13, Reykjavík, fyrir fjárdrátt samkvæmt almennum hegningarlögum nr. 19/1940 með eftirgreindri háttsemi í starfi sem framkvæmdastjóri einkahlutafélagsins Toppmanna;

I.

Með því að hafa á tímabilinu 18. janúar 2010 til 29. ágúst 2010 dregið sér og nýtt í eigin þágu fjármuni Toppmanna ehf. samtals 504.832 krónur, með því að nota án heimildar greiðslukort félagsins, sem ákærði hafði umráð yfir, til þess að greiða fyrir persónuleg útgjöld sín, í 37 tilvikum sem sundurliðast með eftirfarandi hætti:

Samtals kr. 504.832

Telst þetta varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Með því að hafa á tímabilinu 2. febrúar 2010 til 24. ágúst 2010 dregið sér og nýtt í eigin þágu fjármuni Toppmanna ehf., samtals 1.746.920 krónur, með óheimiluðum peningaúttektum og millifærslum, á sinn persónulega reikning, af bankareikningi félagsins nr. 325-26-6365, í 27 skipti sem sundurliðast með eftirfarandi hætti:

Samtals kr. 1.746.920

Telst þetta varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hrl., f.h. Toppmanna ehf., er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 2.091.084 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá því að mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar. Þá er þess krafist að ákærði greiði lögmannskostnað, 71.500 krónur.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Þá er aðallega krafist frávísunar skaðabótakröfu, en til vara sýknu af bótakröfu. Loks krefst verjandi hæfilegrar málsvarnarþóknunar sér til handa, að mati dómsins, sem greiðist úr ríkissjóði.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði, sem er fæddur árið 1965, hefur ekki áður sætt refsingu. Verður litið til þess við ákvörðun refsingar að hann hefur gengist greiðlega við brotum sínum. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir þau brot sem honum eru gefin að sök i ákæru og ber hann skaðabótaábyrgð á því tjóni sem af háttsemi hans hefur hlotist. Verður ákærði dæmdur til greiðslu skaðabótakröfu eins og hún er fram sett, með vöxtum og kostnaði sem í dómsorði greinir.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, 87.850 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf Ó-kk-nf saksóknarfulltrúi.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð :

Ákærði, I-kk-nf R-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði Toppmönnum ehf. 2.091.084 krónur, auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 12. mars 2013 til greiðsludags og 71.500 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, 87.850 krónur.

R-kvk-nf H-kvk-nf