S-496/2006

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Keflavíkurflugvelli, dagsettri 12. apríl 2006, á hendur S-x-x O-x-x, nígerískum ríksiborgara fæddum 24. nóvember 1974, búsettum að Plaza Orense 71 c, Fuenlabrada, Madrid á Spáni, og N-x-x G-x-x E-x-x, nígerískum ríkisborgara, fæddum 21. apríl 1980, búsettum að Plaza Orense 71 c, Fuenlabrada, Madrid á Spáni, „fyrir fjársvik með því að hafa þann 16. mars 2006 í íbú ð að Ásholti 2 í Reykjavík með blekkingum fengið S-kk-þf E-kk-þf kt. 140148-8149 til að afhenda sér 100.000 evrur í reiðufé í eigu S-kk-ef og F-kvk-ef M-kvk-ef S-kvk-ef, kt. 240476-5339, en blekkingarnar voru í því fólgnar að ákærðu hagnýttu sér þá röngu hugmynd F-kvk-ef M-kvk-ef og S-kk-ef um að ákærðu gætu umbreytt, með sérstökum efnum, pappírsörkum í seðlastærð væri þeim ásamt reiðufénu komið fyrir í sérstöku umslagi og að með því hafi féð átt að tvö- til þrefaldast, en eftir að reiðuféð ásamt pappírsörkunum hafði verið sett í þar til gert umslag skiptu ákærðu á því og umslagi sem einungis innihélt svartar pappírsarkir í seðlastærð og afhentu S-kk-þgf það í stað umslagsins með reiðufénu sem þeir komu undan og hugðust fara með af landi brott er þeir voru stöðvaðir af tollgæslunni á Keflavíkurflugvelli að morgni föstudagsins 17. mars 2006.

Telst þetta varða við 248 gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.”

Af hálfu ákærðu er krafist sýknu og að allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðra verjenda ákærðu.

Málavextir eru þeir samkvæmt frumskýrslu lögreglu að tollgæslunni á Keflavíkurflugvelli hefði borist upplýsingar frá lögreglunni í Danmörku um að tveir menn frá Nígeríu, ákærðu í máli þessu, væru á leið til Íslands en þeir væru grunaðir um fíkniefnamisferli. Hefðu ákærðu komið með flugi til landsins og hefði flugvél þeirra lent kl. 23:30 þann 15. mars sl. Hefðu ákærðu verið stöðvaðir kl. 00:01 þegar þeir komu í grænt tollhlið og færðir til tollleitar vegna gruns um fíkniefni innvortis.

Ákærði S-x-x hefði verið með litla ferðatösku sem í var ein flaska af joði, einn Relco Padcet Fluorescent lampi, ein rúlla af álpappír, ein rúlla af sellófanpappír, einn kassi af einnota hönskum, einn poki af snyrtivörum, einn kassi af hvítum og svörtum pappír, eitt belti, Siemens farsími og dökkblá íþróttataska. Ákærði S-e-x hefði haft meðferðis nígerískt vegabréf nr. A2613628, Nokia farsíma og flugfarseðil. Í seðlaveski hans hefði verið spánskt dvalarleyfi nr. E05608788, visakort, spánskt sjúkrasamlagskort, visa debetkort, Western Union kort ásamt öðrum kortum og nafnspjöldum. Þá hefðu verið í seðlaveskinu 1350 evrur, 500 nígerískar næríur og 2 dollarar.

Ákærði N-x-x hefði verið með litla skjalatösku sem í var bursti og farsími og hefði hann engan annan farangur verið með. Í seðlaveski hans hefðu verið 5 evrur ásamt ökuskírteini, visakorti og öðrum kortum. Þá hefði ákærði N-x-x einnig verið með Nokia farsíma, nígerískt vegabréf nr. A1266371 og flugfarseðil.

Ákærðu hefði verið kynnt að þeir væru handteknir vegna gruns um að þeir væru með fíkniefni innvortis. Hefðu ákærðu samþykkt röntgenskoðun og því verið færðir á Landspítala háskólasjúkrahús í Fossvogi. Þar var framkvæmd á þeim röntgenskoðun sem leiddi í ljós að þeir voru ekki með aðskotahluti innvortis. Hefðu ákærðu því fengið að fara frjálsir ferða sinna og verið ekið að Hlemmi því þeir hefðu viljað fara þangað sem þeir gætu tekið leigubifreið. Lögregla hefði fylgst með ferðum þeirra en vegna þeirra muna, sem ákærði S-e-x hefði haft í fórum sínum, hefði vaknað grunur um að ákærðu tengdust glæpastarfsemi sem tengdist peningum og því hefði efnahagsbrotadeild ríkislögreglustjóra og lögreglunni í Reykjavík verið kynnt málið. Einnig hefði tollgæslan á Keflavíkurflugvelli verið beðin um að fylgjast með ferðum þeirra þegar þeir færu úr landi. Þann 17. mars sl. kl. 06:55 hefði tollgæslan tilkynnt að ákærðu hefðu verið stöðvaðir í Flugstöð Leifs Eiríkssonar á leið úr landi. Við leit á þeim hefði fundist m.a. mikið magn af peningum, um 100.000 evrur, og hefðu þeir verið handteknir í kjölfarið.

Í málinu liggur frammi greinargerð lögreglunnar á Keflavíkurflugvelli um rannsókn málsins. Þar kemur fram að rannsóknin hafi leitt í ljós að ákærðu hefðu verið í símasambandi við F-kvk-þf M-kvk-þf S-kvk-þf og S-kk-þf E-kk-þf áður en þeir komu til landsins og einnig á meðan á dvöl þeirra stóð. Þeir hefðu farið í Ásholt 2 í Reykjavík 16. mars sl. en þar hafði S-kk-nf, faðir F-kvk-ef M-kvk-ef, tekið íbúð á leigu í sólarhring. Þá hefðu ákærðu snætt kvöldverð með tveimur konum og karlmanni og hefði F-kvk-nf M-kvk-nf greitt fyrir kvöldverðinn. Loks hefði komið íi ljós að sama dag höfðu F-kvk-nf M-kvk-nf og S-kk-nf lagt 9.000.000 króna inn á reikning bróðursonar S-kk-ef, sem hafði síðan tekið 100.000 evrur út af sama reikningi síðar sama dag.

Lögregla handtók F-kvk-þf M-kvk-þf og S-kk-þf 22. mars sl. og er því lýst að þau hafi gengist við þátttöku í málinu en virst hafa talið að þau gætu auðgast talsvert á viðskiptum við ákærðu. Hefði S-kk-nf talið að hann gæti hugsanlega þrefaldað upphæðina með viðskiptunum en hann hefði sagst ætla að nota hagnaðinn til greiðslu skulda.

Lögregla taldi muni þá, sem ákærðu höfðu meðferðis til landsins, benda til þess að þeir ætluðu að framkvæma fjársvikaleið sem gengi undir nafninu „Black Money Fraud.“ Sú tegund fjársvika flokkist með fjársvikaleiðum sem kenndar eru við Nígeríumenn undir samheitinu 419 sem mun vera nígerísk lagagrein sem fjallar um fjársvikabrot. Svipi aðferðum ákærðu umrætt sinn til þeirrar aðferðar sem yfirleitt er notuð við slík brot.

Ákærðu voru hnepptir í gæsluvarðhald þann 17. mars sl. sem þeir sæta enn.

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vætti vitna fyrir dóminum.

Ákærði, S-x-x O-x-x, hefur neitað sök. Hann neitaði að hafa blekkt S-kk-þf og F-kvk-þf M-kvk-þf eða notfært sér ranghugmyndir þeirra til að fá þau til að trúa því að hægt væri að fjölfalda peninga með því að setja peningaseðla í umslag með hvítum pappír. Ákærði kvaðst hafa verið sendur í umrædda Íslandsferð 16. mars sl. af manni að nafni J-x-x P-x-x og vini hans P-x-x. Hann hefði hitt J-x-x P-x-x í fyrsta skipti á skemmtistað þremur vikum áður en hann kom hingað til lands og hefðu þeir þá rætt tilhögun Íslandsferðarinnar. Verkefni ákærða hefði falist í því að afhenda S-kk-þgf og F-kvk-þgf M-kvk-þgf pakka með svörtum miðum í. Í staðinn fyrir pakkann átti ákærði að taka á móti 100.000 evrum og átti hann að fá 20% af þeirri fjárhæð í laun fyrir verkið. Þessi kjör hefðu freistað ákærða auk þess sem hann hefði verið undir þrýstingi frá eiginkonu sinni að taka verkefnið að sér.

Aðspurður um muni þá, sem hann var með í fórum sínum við komuna til landsins, kvað ákærði hlutina tilheyra þeim J-x-x P-x-x og P-x-x og hefðu þeir sett þá í tösku ákærða. J-x-x P-x-x hefði sagt ákærða að efnin í töskunni væru efni sem nota ætti í sambandi við málverk og hefði hann jafnframt sagt ákærða að nota þá skýringu ef hann yrði spurður út í efnin.

Ákærði kvað J-x-x P-x-x hafa hringt í sig þegar skiptin á pakkanum og 100.000 evrunum höfðu átt sér stað og hefði J-x-x P-x-x þá sagt ákærða að um leið og skiptin hefðu átt sér stað ætti hann að fara út á flugvöll og fara með flugi til Madrid. Það hefði ákærði gert en þegar hann hefði verið kominn út á flugvöll hefði reynst ógerlegt að fá flugsæti til Madrid. J-x-x P-x-x hefði hringt til F-kvk-ef M-kvk-ef og hún hefði stungið upp á því að ákærðu ferðuðust um London til Madrid en það var sama leiðin og þau F-kvk-nf M-kvk-nf og S-kk-nf fóru þegar þau fóru til Madrid að hitta J-x-x P-x-x.

Aðspurður kvað ákærði þá lýsingu ranga sem fram kemur í framburði meðákærða N-x-x hjá lögreglu um að N-x-x hafi vitað að það sem ákærði stundaði gagnvart S-kk-þgf og F-kvk-þgf M-kvk-þgf væru svik og að ákærði hafi sagt við meðákærða að tilgangurinn með hvítu miðunum í tösku ákærða hefði verið sá að þeir sem ættu að fá þessa miða vildu tvöfalda upphæðina, sem þeir hefðu lagt fram, og að þetta væri gert með töfrum. N-x-x hefði ekkert vitað um þessa ferð en ákærði hefði fengið hann með sér þar sem ákærði hefði ekki treyst sér til að fara einn síns liðs til Íslands og hefði gert það að skilyrði fyrir ferðinni að hann mætti taka með sér ferðafélaga. Þetta hefði verið það eina sem N-x-x vissi um málið auk þess sem ákærði hefði sagt meðákærða N-x-x að hann ætti að fara með pakka til Íslands og taka við 100.000 evrum í staðinn.

Aðspurður um framburð sinn hjá lögreglu um að 100.000 evrurnar, sem ákærðu voru með í fórum sínum á leið úr landi, væru greiðsla skuldar sem ákærði var að innheimta hér á landi fyrir föður sinn, kvað ákærði J-x-x P-x-x hafa sagt sér að segja þetta. Þá skýrði ákærði skrif sín í bréfi, sem hann skrifaði í fangelsinu, um 419, á þann veg að um væri að ræða nígerískan kóða um fjársvik sem ákærði hefði sagt frá í bréfinu vegna þess að íslenska lögreglan hefði sagt honum að hann yrði ákærður fyrir fjársvik. Ákærði neitaði að hafa gert sér grein fyrir því að hann væri að fremja fjársvikabrot þegar hann kom að hitta F-kvk-þf M-kvk-þf og S-kk-þf. Það hefði ekki verið fyrr en hann var kominn í íbúðina í Ásholti að hann áttaði sig á því að einhver svik voru í tafli en hann hefði hins vegar ekki gert neitt annað en að afhenda S-kk-þgf pakkann eins og J-x-x P-x-x hefði sagt honum að gera

Ákærði kvaðst hafa hitt S-kk-þf og F-kvk-þf í fyrsta sinn við afhendingu pakkans og 100.000 evranna. F-kvk-nf M-kvk-nf hefði hins vegar sagt ákærða frá því að hún og S-kk-nf hefðu hitt J-x-x P-x-x í Madrid og hefðu þau þá rætt um pappírsmiðana sem ákærði fór síðan með til þeirra. Það hefði ekki verið fyrr en hann var kominn í íbúðina í Ásholti að hann áttaði sig á því að einhver svik voru í tafli en hann hefði hins vegar ekki gert neitt annað en að afhenda S-kk-þgf pakkann eins og J-x-x P-x-x hefði sagt honum að gera. Að kvöldi 16. mars hefði J-x-x P-x-x hefði sagt ákærða að hann hefði sagt F-kvk-þgf M-kvk-þgf að hann myndi koma til Íslands daginn eftir og að F-kvk-nf M-kvk-nf ætti að undirbúa ferð þeirra N-x-x frá Íslandi eins fljótt og auðið væri.

Ákærði kvaðst hafa fengið fyrirmæli frá J-x-x P-x-x um að taka hvorki hvítu miðana né munina, sem hann hafði meðferðis á fund S-kk-ef, og því hefði hann skilið eftir á hótelherberginu teipaða en upprifna umslagið sem fannst í ruslafötu á hótelherberginu.

Aðspurður um framburð S-kk-ef hjá lögreglu þar sem hann lýsti því að ákærði hefði pakkað 100.000 evrunum sem hann afhenti ákærða, í umslag með hvítum miðum og vafið það með teipi, kvaðst ákærði hafa fengið þá peninga eftir að afhending hafði átt sér stað og kvaðst hafa pakkað þeim inn í álpappír og stungið þeim í brjóstvasa sinn. Hins vegar hefði S-kk-nf aldrei afhent sér 50 evra seðil eins og S-kk-nf lýsti við fyrirtöku hjá lögreglu.

Þegar afhendingin hefði farið fram hefði F-kvk-nf M-kvk-nf ekki verið á staðnum en hún hefði komið á veitingastaðinn fimm klukkustundum síðar. F-kvk-nf M-kvk-nf hefði sagt J-x-x P-x-x að ákærði ætti að koma með henni í íbúðina til að sýna henni að það sem ætti að vera í pakkanum, væri þar. Ákærði hefði farið með henni í íbúðinni og sýnt henni að í pakkanum voru svartir miðar. F-kvk-nf M-kvk-nf hefði spurt ákærða hvort hann gæti hreinsað svörtu peningana en ákærði þá spurt hana hvað hún ætti við. Hefði F-kvk-nf M-kvk-nf þá áttað sig á því að ákærði vissi ekki hvað var að gerast og jafnframt hefði ákærði áttað sig á því að ekki væri allt með felldu en það hefði ekki gerst fyrr en fimm klukkustundum eftir að afhending pakkans og 100.000 evranna hafði farið fram. Ákærði kvaðst strax við brottför frá Madrid hafa vitað að það voru svartir pappírsmiðar í pakkanum sem hann átti að afhenda og fá 100.000 evrur fyrir.

Ákærði kvaðst hafa tekið að sér fyrir J-x-x P-x-x að afhenda pakkann með svörtu miðunum á Íslandi. Pakkinn hefði verið í umbúðum utan af síma en hvítu pappírsmiðarnir hefðu verið utan um umbúðirnar. Ákærði hefði pakkað svörtu miðunum inn samkvæmt fyrirmælum J-x-x P-x-x eftir að hann kom til landsins.

Ákærði, N-x-x G-x-x E-x-x, hefur neitað sök. Hann lýsti aðdraganda ferðar sinnar til Íslands á þann veg að hann hefði hitt S-e-x þegar S-e-x kom frá Belgíu og kvaðst ákærði hafa nefnt að hann væri í nokkurra daga fríi. S-x-x hefði þá sagt ákærða að hann væri á leið til Íslands til að hitta eitthvert fólk sem væri tilbúið til að kaupa farseðil handa ákærða til að hann kæmist með til Íslands. Þann 15. mars hefðu þeir S-e-x ekið saman út á flugvöll í Madrid þar sem þeir hefðu hitt tvo vini S-e-x. Kvaðst ákærði hafa tekið eftir því að vinir S-e-x töluðu í síma og hefði ákærði því spurt S-e-x hvað væri í gangi og S-e-x þá sagt að hann væri að fara að hitta menn. Ákærði kvaðst ekki vita hver tilgangur ferðarinnar var að öðru leyti en því að S-e-x hafði sagt honum að hann þyrfti að hitta menn á Íslandi.

Aðspurður staðfesti ákærði framburð sinn hjá lögreglu um að hann hefði séð hvíta pappírsmiða í tösku S-e-x í leigubifreiðinni og spurt hvað þetta væri og S-e-x sagt að hann ætti ekki að spyrja að þessu því honum yrði sagt frá þessu við komuna til Spánar og jafnframt þar sem hann sagði að S-e-x hefði sagt að þeir sem ættu að fá þessa miða vildu tvöfalda upphæðina og það væri gert með töfrum. Þetta hefði átt sér stað á leiðinni út á flugvöll á Íslandi þegar afhending pakkans og peninganna hafði þegar farið fram. Þá staðfesti ákærði framburð sinn í sömu skýrslu um að í íbúðinni hefði maður lagt fram peninga en S-x-x, sem staðið hafi fyrir framan manninn, hafi tekið miða, sett hann í umslag, sett duft í umslagið, vafið teipi utan um umslagið og síðan afhent manninum umslagið. M-kk-nf kvaðst hafa verið hræddur þegar á veitingastaðinn var komið vegna þess að hann hefði áttað sig á því að viðskipti S-x-x voru svik eftir að S-x-x hafði afhent pakkann og fengið peningana.

Ákærði staðfesti einnig framburð sinn í sömu lögregluskýrslu um að S-x-x hafi pakkað svörtum miðum inn í álpappír og hvíta duftið í plastglasinu verið sett í álumslagið þar sem einnig var C vítamín en ákærði sé búinn að gleyma skýringum S-x-x á því hvernig það var notað. Ákærði kvað manninn í íbúðinni hafa látið ákærðu fá 100.000 evrur sem hann var með í skjalatösku.

S-kk-nf og ákærði S-x-x hefðu síðan farið inn á baðherbergi með álumslagið og verið þar í um það bil þrjár mínútur. Þegar þeir komu út úr baðherberginu hefði S-kk-nf verið með pakkann í höndunum og sett hann í skjalatösku sína. Aðspurður kvaðst ákærði ekki vita hvers vegna þeir ákærði S-x-x og S-kk-nf fóru inn á baðherbergið. Þeir ákærði og S-x-x hefðu síðan farið á hótelið og ákærði S-e-x hefði þá látið ákærða fá peninga og þeir síðan farið út á flugvöll. Ákærði kvaðst þá fyrst hafa vitað að um var að ræða 100.000 evrur.

Ákærði kvaðst ekki vita hvernig ákærði S-x-x fór með peningana út úr íbúðinni en það hefði virkað á sig eins og töfrar. Nánar aðspurður um í hverju þeir töfrar hefðu verið fólgnir, gat ákærði ekki skýrt það nánar. Þó kvað hann ákærða S-x-x hafa pakkað peningunum inn og stungið þeim í brjóstvasann án þess þó að hvítum bréfmiðum hefði verið pakkað með peningunum.

Ákærði kvaðst hvorki hafa meðhöndlað pakkann sjálfur né tekið við peningum og þá hefði hann ekki verið í samskiptum við S-kk-þf og F-kvk-þf M-kvk-þf í tengslum við afhendingu á pakkanum eða móttöku á peningum.

Ákærði kvaðst hvorki þekkja J-x-x P-x-x né P-x-x en ákærði S-e-x hefði sagt honum að hann ætti vin sem héti J-x-x. Þá kvaðst hann ekki hafa hitt F-kvk-þf M-kvk-þf áður en hann kom til Íslands og hafði ekki frétt af ferð þeirra F-kvk-ef M-kvk-ef og S-kk-ef til Madrid fyrr en hann kom hingað. Þá kvaðst ákærði ekki hafa fengið greitt fyrir Íslandsferðina en hann hefði komið hingað vegna þess að hann langaði til að heimsækja landið en kvaðst þó aðspurður allt að einu hafa ætlað að fara úr landi 16 klukkustundum eftir að hann kom hingað vegna þess að ákærði S-x-x var á förum.

Vitnið, S-kk-nf E-kk-nf, kvað ákærðu hafa komið til fundar við vitnið í íbúð í Ásholti 2 þann 16. mars sl. Aðdragandi þess fundar hefði verið sá að hringt hefði verið í vitnið og F-kvk-þf M-kvk-þf og þau hefðu í framhaldi af því farið til Madrid á fund manna sem vitnið taldi geta hafa verið ákærðu en var þó ekki viss. Mennirnir hefðu boðið þeim viðskipti sem fælust í því að þau aðstoðuðu þá við flutning á svokölluðum flutningspeningum, sem vantaði litinn á, en til að ganga frá þeim þyrfti ,,orginal“ seðla þau hefðu átt að leggja fram því ekki væri hægt að fara með flutningspeningana í banka. Mennirnir hefðu komið á hótelherbergi þeirra F-kvk-ef M-kvk-ef þar ytra og sýnt þeim fram á þetta en þeim F-kvk-ef M-kvk-þgf hefði hins vegar ekki litist nógu vel á viðskiptin og þau því farið aftur heim. Mennirnir í Madrid hefðu hringt í vitnið og F-kvk-þf M-kvk-þf og síðan hefðu ákærðu komið hingað. Kvaðst vitnið hafa talið að þessi viðskipti væru lögleg og í lagi úr því að ákærðu lögðu á sig ferðalag alla leið til Íslands.

Vitnið kvaðst hafa afhent ákærðu peningaupphæð sem ákærðu hefðu síðan átt að afhenda aftur til baka eftir að hafa notað þá með áðurnefndum hætti. Vitnið og F-kvk-nf M-kvk-nf hefðu ætlað með mennina í snjósleðaferð og fleiri ferðir sem ákærðu hefðu lofað mjög góðri greiðslu fyrir. Ákærði S-x-x hefði tekið við peningunum og pakkað þeim inn í álpappír með hvítum miðum sem ákærðu kölluðu ólitaða peninga og sprautaði einhverju efni á þá. Hefði ákærði N-x-x hjálpað ákærða S-x-x að raða peningaseðlunum milli hvítu seðlanna í pakkanum en N-x-x hefði þó haft sig mun minna í frammi en ákærði S-x-x. Með framangreindri aðferð hefðu ólituðu seðlarnir, flutningsseðlarnir, átt að litast aftur. Vitnið kvaðst ekki kunna ensku og hefði því verið lítið talað á meðan þeir dvöldu í íbúðinni í Ásholti. Hins vegar hefðu ákærðu reynt að útskýra þetta fyrir vitninu og hefði honum skilist á þeim að þetta væri algengur flutningsmáti á peningum í Afríku. Kvaðst vitnið hafa trúað því að um væri að ræða ólitaða peningaseðla sem þyrfti að endurlita með aðstoð annarra peningaseðla og sérstakri formúlu. Þá kvaðst vitnið hafa trúað því að um löglega seðla hefði verið að ræða.

Vitnið kvað báða ákærðu hafa farið inn á baðherbergi með pakkann. Þegar þeir komu þaðan út, hefði vitninu verið afhentur pakkinn og þeir vitnið og ákærðu hefðu ætlað að hittast aftur síðar um kvöldið. Vitnið hefði talið að í pakkanum væru 100.000 evrurnar, sem vitnið hafði áður afhent ákærða S-x-x, ásamt hvítum seðlum sem vitnið taldi vera ólitaða seðla. Þegar vitnið hefði afhent lögreglunni á Keflavíkurflugvelli pakkann og hann verið opnaður, hefði hins vegar komið í ljós að í honum voru engir peningaseðlar heldur eingöngu svartir miðar.

Vitnið, F-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf, kvaðst þekkja ákærðu en undir öðrum nöfnum og þekkti vitnið ákærða S-x-x sem dr. B-x-x en vissi aldrei hvað ákærði N-x-x hét. Taldi vitnið mögulegt að hún hefði hitt ákærða S-x-x í ferð þeirra S-kk-ef til Madrid en vitnið gat ekki fullyrt það.

Aðdragandi þess að þau S-kk-nf tóku á móti ákærðu, hefði verið sá að þau vitnið og S-kk-nf hefðu farið til Madrid eftir að maður að nafni P-x-x hafði haft samband við þau símleiðis vegna tiltekinna viðskipta. P-x-x hefði pantað fyrir þau hótel og síðan hefði hann komið á hótelið til þeirra og sýnt þeim ákveðna aðgerð með peningaseðlum. P-x-x hefði sýnt þeim hvíta peningaseðla og síðan sett hvítt duft á ,,orginal” peningaseðil og sett seðlana saman og þeir hefðu síðan verið hreinsaðir svo út komu þrír seðlar. P-x-x hefði sagt vitninu að um væri að ræða algilda leið til að flytja pening með öruggum hætti á milli landa en framkvæma þyrfti ákveðna aðgerð til að koma peningaseðlunum í fyrra form eftir flutninginn. P-x-x hefði vantað fjármagn til að framkvæma þetta en vitnið og S-kk-nf hins vegar ákveðið að taka ekki þátt í þessu og farið aftur til Íslands. Vitnið kvaðst hafa spurt hvort peningarnir væru stolnir og hvort þetta væri löglegt og þeir fullyrt að um væri að ræða lögleg viðskipti með óstolna peningaseðla.

P-x-x hefði haft samband við þau vitnið og S-kk-þf eftir að þau komu aftur til Íslands. Hefði verið talað um það að ef þau S-kk-nf gætu útvegað 50-100.000 evrur myndu P-x-x koma með 200.000 hvíta seðla og skildist vitninu að þau ættu að fá 20-30.000 evrur auk þess sem 100.000 evrunum yrði skilað til baka. Með þessu væru þau vitnið og S-kk-nf að hjálpa til við einhvers konar hreinsun. Í aðkomu vitnisins og S-kk-ef hefði átt að vera einhvers konar hjálp við peningaflutningana.

P-x-x hefði spurt hvort þau vitnið og S-kk-nf gætu tekið á móti vinum sínum sem væru á leið til landsins til vikudvalar og hefði vitnið tekið vel í það. Mennirnir hefðu átt að koma til landsins á miðvikudagskvöldinu en hefðu hins vegar ekki komið á þeim tíma. Síðan hefðu þeir hringt og sagst hafa lent í erfiðleikum í tollinum og vildu fá aðstoð vitnisins við að útvega þeim gistingu og hefði þeim verið útveguð íbúðin í Ásholti. Vitnið kvað P-x-x hafa haldið áfram að tala um framangreind viðskipti við sig.

Vitnið kvaðst hafa komið í bæinn milli klukkan 17:00 og 17:30 þann 16. mars sl. og hefði hún hitt ákærðu um áttaleytið á veitingastað og þaðan hefðu þau farið upp í Ásholt um tíuleytið um kvöldið. Um hádegisbil þann dag, þegar hún var á leið til Reykjavíkur, hefði S-kk-nf hringt og beðið hana að millifæra peninga inn á reikning sinn. Hefði hann jafnframt lýst því að mennirnir væru að hella einhverju niður og að hann myndi tala við hana síðar. Vitnið hefði ekki komið til Reykjavíkur fyrr en seinni part dags en þá hefðu viðskiptin í íbúðinni verið um garð gengin. Um kvöldið hefðu þau vitnið og S-kk-nf farið með mönnunum tveimur út að borða. Vitnið kvaðst hafa átt lítil samskipti við ákærða N-x-x.

Vitnið, H-kvk-nf Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf, kannaðist við ákærðu og kvaðst hafa hitt þá fyrst í íbúðinni í Ásholti þann 16. mars sl. S-kk-nf, faðir unnusta hennar, hefði beðið hana um að taka á móti mönnunum og fylgja þeim í íbúðina. Aðspurð kvaðst vitnið hafa gert lítið af því að túlka fyrir S-kk-þf enda hefði hún aðeins verið þar í 15 til 20 mínútur og þá hefðu ákærðu aðallega talað hvor við annan. Hún hefði brugðið sér frá og því hvorki verið viðstödd afhendingu á pakka né peningum. Daginn eftir hefði S-kk-nf afhent sér og unnusta sínum pakka sem hann hefði beðið þau að geyma fyrir sig.

Niðurstaða.

Ákærðu komu hingað til lands 15. mars sl. Ekki er ágreiningur um málavexti meðan á dvöl ákærðu á Íslandi stóð ef frá eru taldir atburðir sem áttu sér stað í íbúðinni í Ásholti. Framburður ákærða S-x-x um tildrög komu sinnar til landsins og skýringar hans á 100.000 evrunum, sem fundust í fórum hans þegar hann reyndi að fara úr landi, hefur ekki verið á einn veg. Við skýrslutöku hjá lögreglu kvaðst hann hafa komið hingað til að innheimta skuld fyrir föður sinn og að peningarnir væru hin endurgreidda skuld en hér fyrir dóminum kvaðst hann hafa verið sendur hingað til lands af manni að nafni J-x-x P-x-x til að afhenda íslensku fólki pakka og taka við 100.000 evrum í staðinn. Ákærði hefur skýrt mismunandi framburð sinn með því að J-x-x P-x-x hafi fyrirskipað honum að segja söguna um innheimtu á skuld föður síns ef hann yrði spurður. Þá kom fram hjá ákærða að J-x-x P-x-x hefði einnig sagt sér að útskýra muni þá, sem hann var með á sér við komu til landsins, sem einhvers konar málningavörur.

Ákærði S-e-x hefur staðfastlega neitað að hafa blekkt þau S-kk-þf og F-kvk-þf M-kvk-þf og notfært sér ranghugmyndir þeirra til að fá þau til að afhenda sér fé. Hins vegar hefur hann lýst því að hann hafi afhent S-kk-þgf pakka sem hann vissi þegar við brottför frá Madrid að innihélt svarta miða og jafnframt sagst hafa pakkað miðunum sjálfur eftir að hann kom til Íslands. Loks hefur hann lýst því að hann hafi móttekið 100.000 evrur fyrir pakkann. Allt að einu hefur ákærði S-e-x haldið því fram að hann hafi ekki gert sér grein fyrir því að hann væri með þessu að fremja fjársvikabrot fyrr en að kvöldi 16. mars sl., þ.e. mörgum klukkustundum eftir að afhending pakkans og fjármunanna hafði farið fram. Þegar litið er til framanritaðs í heild sem og framburðar meðákærða N-x-x um að ákærði S-x-x hafi í íbúðinni í Ásholti tekið miða og sett í umslag, sett duft í það og vafið teipi utan um það og afhent það manni, og jafnframt að ákærði S-x-x hafi fullyrt að viðtakendur miðanna vildu tvöfalda upphæðina og það væri gert með töfrum, þykir fráleitt að ákærði S-e-x hafi ekki vitað að framangreind háttsemi hans væri ólögleg. Skrif hans í fangelsinu í bréfi til aðstandenda sinna þar sem hann vísar til þess að á Íslandi sé tekið hart á 419, sem hann sagði fyrir dóminum að væri tilvísun til nígerísks kóða um fjársvik, styðja þá niðurstöðu enn frekar.

Ákærði N-x-x hefur einnig neitað sök og sagt að hann hafi í upphafi ekki vitað annað um tilgang ferðarinnar en að meðákærði S-e-x ætlaði að hitta menn. Hann hefur einnig neitað að hafa meðhöndlað pakkann og að hafa tekið við peningum. Þrátt fyrir þennan framburð ákærða N-x-x þykir dóminum sannað með vætti vitnisins S-kk-ef um það hvernig ákærði N-x-x aðstoðaði ákærða S-x-x við það í íbúðinni í Ásholti að raða peningaseðlunum milli hvítu seðlanna í pakkanum og að ákærðu hafi farið báðir inn á baðherbergi með pakkann og síðan afhent S-kk-þgf hann en hann hafi þá einungis innihaldið svarta miða í stað peningaseðla, að ákærði N-x-x hafi vitað að hann tók þátt í ólöglegri aðgerð. Þá verður einnig að líta til þátttöku ákærða N-x-x í Íslandsferðinni og að hann var með ákærða S-x-x allan tímann og vissi um muni þá, sem ákærði S-x-x var með í fórum sínum. Þessu til frekari staðfestingar er framburður ákærða N-x-x sjálfs um að hann hafi að kvöldi 16. mars áttað sig á því að svik væru í tafli. Framburður ákærða N-x-x um töfra í tengslum við umræddar 100.000 evrur, sem rakinn er hér að framan, er óskiljanlegur og fráleitur. Að öllu framanrituðu virtu telur dómurinn sannað gegn neitun ákærðu að þeir hafi báðir gerst sekir um þá háttsemi sem í ákæru greinir.

Af framburðum ákærða S-x-x og vætti vitnanna S-kk-ef og F-kvk-ef M-kvk-ef er ljóst að einhver undirbúningur að fjársvikunum átti sér stað áður en ákærðu komu hingað til lands og þá er fram komið að maður, sem kallaði sig annað hvort J-x-x P-x-x eða P-x-x, kom að undirbúningnum. Að virtu vætti vitnanna F-kvk-ef M-kvk-ef og S-kk-ef um að þau geti ekki fullyrt að ákærðu og mennirnir tveir, sem þau áttu fund með í Madrid, þykir verða að ganga út frá því að ákærðu hafi séð um framkvæmd fjársvikanna fyrir aðra. Hins vegar er brot ákærðu fullframið og ljóst að án aðkomu ákærðu hefði brotið ekki verið framið. Bera ákærðu því refsiábyrgð samkvæmt 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Verður talið að um samverknað ákærðu hafi verið að ræða og er það mat dómsins að þátttaka ákærða N-x-x hafi verið meiri en svo að hún teljist vera hlutdeild í skilningi 22. gr. almennra hegningarlaga.

Ekki liggja fyrir öruggar upplýsingar um sakarferil ákærðu. Brot ákærðu varðar háa peningafjárhæð og er það framið af styrkum og einbeittum brotavilja sem er virt ákærðu til refsiþyngingar, sbr. 6. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga. Refsing ákærðu hvors um sig þykir því hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði. Frá refsingu skal draga gæsluvarðhaldsvist ákærðu frá 17. mars sl.

Ákærðu greiði allan sakarkostnað málsins sem eru réttargæslu- og málsvarnarlaun skipaðra verjenda þeirra. Þannig greiði ákærði S-x-x réttargæslu- og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef hdl., sem teljast hæfilega ákveðin 420.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Ákærði N-x-x greiði réttargæslu- og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., sem teljast hæfilega ákveðin 420.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

E-kk-nf K-kk-nf, fulltrúi sýslumannsins á Keflavíkurflugvelli, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, S-x-x O-x-x, sæti fangelsi í 15 mánuði. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhaldsvist hans frá 17. mars sl.

Ákærði, N-x-x G-x-x E-x-x, sæti fangelsi í 15 mánuði. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhaldsvist hans frá 17. mars sl.

Ákærði, S-x-x O-x-x, greiði réttargæslu- og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef hdl., 420.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði, N-x-x G-x-x E-x-x, greiði réttargæslu- og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 420.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.