E-1082/2015

Mál þetta, sem var dómtekið 23. maí sl. er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Icetransport, Selhellu 9 í Hafnarfirði á hendur ICFT ehf., Suðurlandsbraut 8 í Reykjavík, með stefnu birtri 16. mars 2015.

Stefndi skilaði greinargerð í málinu þann 21. maí 2015. Þingsókn stefnda féll niður þann 23. maí en áður hafði lögmaður stefnda upplýst að stefndi hygðist ekki láta málið frekar til sín taka. Lagði stefnandi fram skriflega sókn í því þinghaldi og var málið dómtekið að því búnu, sbr. 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991.

Stefnandi krefst þess að stefndi greiði sér 548.293 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 164.543 krónum frá 2. september 2014 til 24. s.m. og af stefnufjárhæð frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess krefst hann málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi en til vara sýknu af öllum kröfum stefnanda. Í báðum tilvikum krefst hann greiðslu málskostnaðar úr hendi stefnanda.

Frávísunarkröfu stefnda var hafnað með úrskurði réttarins kveðnum upp 28. september 2015.

Stefnandi kveður kröfu sína byggja á tveimur gjaldföllnum reikningum vegna þjónustu hans við stefnda. Fyrri reikningurinn er að fjárhæð 164.534 krónur með gjalddaga 2. september 2014 og síðari reikningurinn er að fjárhæð 383.750 krónur með gjalddaga 24. september s.á.

Stefnandi stundar vöruflutninga milli landa, bæði sjó- og flugfrakt. Á reikningunum segir að þeir séu vegna flutnings, trygginga og þjónustugjalda vegna tvegga sendinga, sem nánar eru greindar með sendinganúmeri, númeri farmbréfa, sendanda og þyngd. Stefnandi kveðst hafa innt framangreinda flutningaþjónustu af hendi fyrir stefnda og árangurslaust reynt að innheimta greiðslu samkvæmt reikningunum. Stefnandi styður kröfur sínar við meginreglu kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga, sem m.a. fái lagastoð í 45., 47. og 54. gr. laga nr. 50/2000 og í lögum nr. 42/2000. Um gjalddaga kröfunnar vísar hann til meginreglu 49. gr. laga nr. 50/2000.

Sýknukrafa stefnda er byggð á því að stefnandi hafi ekki staðið við loforð um að varan bærist honum innan 10 daga, svo sem hann hafi óskað, heldur hafi þær borist um mánuði síðar, auk þess sem hluti síðari sendingarinnar hafi alls ekki borist honum. Í framangreindu hafi falist galli á þjónustu stefnanda sem hafi valdið honum miklu fjártjóni, auk þess sem stefnda hefði verið unnt að notast við mun ódýrari flutningsmáta ef hann ekki hefði óskað eftir skjótum flutningum. Fjártjón stefnda felist í því að viðskiptavinir hans hafi hætt við hann viðskiptum og afpantað vörur. Stefndi byggir á því að hann eigi rétt á skaðabótum úr hendi stefnanda sem séu hærri en dómkrafa þessa máls og af þeim sökum beri að sýkna hann. Vísar hann til reglna kröfuréttar um brostnar forsendur, galla í seldri þjónustu og skaðabóta innan samninga.

Stefnandi mótmælir framangreindum málsástæðum stefnda sem röngum og ósönnuðum.

Niðurstaða

Framlögð gögn í málinu styðja málatilbúnað stefnanda. Reikningar eru í samræmi við kröfu og innheimtuviðvörun ber með sér að stefnandi hafi með lögmætum hætti krafið stefnda um greiðslu sbr. 7. gr. innheimtulaga nr. 95/2008.

Sýknukrafa stefnda byggir á því að hann eigi bótakröfu á hendur stefnanda, vegna tjóns sem hann kveðst hafa orðið fyrir vegna þess að þjónusta stefnanda hafi verið ófullnægjandi. Stefndi hefur ekki lagt fram gögn eða með öðrum hætti leitast við að sanna þá staðhæfingu sína. Fallist er á það með stefnda að hún sé ósönnuð.

Sýknukrafa stefnda er ekki reist á því að þjónustan hafi ekki verið pöntuð eða innt af hendi. Samkvæmt meginreglu samningaréttar, um skuldbindingargildi samninga, ber honum því að greiða umkrafða reikninga og er fjárhæð þeirra óumdeild.

Verður krafa stefnanda því tekin til greina, þar með talin krafa um greiðslu dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá gjalddaga krafnanna, sbr. 1. mgr. 5. gr. sömu laga, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Stefndi skal greiða stefnanda málskostnað sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Við ákvörðun um fjárhæð málskostnaðar er höfð hliðjón af fjárhæð kröfunnar og umfangi málarekstursins, m.a. málflutningi um frávísunarkröfu stefnda. Er málskostnaður hæfilega ákveðinn 350.000 krónur.

I-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Stefndi, ICFT ehf., skal greiða stefnanda, Icetransport ehf., 548.293 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, af 164.543 krónum frá 2. september 2014 til 24. s.m. og af 548.293 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Stefndi greiði stefnanda 350.000 krónur í málskostnað.

I-kvk-nf Þ-kvk-nf