S-91/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 20. júní s.l., hefur lögreglustjórinn á Akureyri höfðað með ákæru, útgefinni 17. maí 2013, á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa fimmtudagskvöldið 21. febrúar 2013, á veitingastaðnum Kaffi Amour, Ráðhústorgi 9 á Akureyri, slegið [A], eitt hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að önnur framtönn hans brotnaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa.

Í málinu gerir [A] bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 1.362.042-, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001, um vexti og verðtryggingu, frá 21. febrúar 2013, til 6. júní 2013, en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess krefst hann málskostnaðar úr hendi ákærða, auk virðisaukaskatts á málflutningsþóknun.“

Skipaður verjandi ákærða, M-kk-nf B-kk-nf E-kk-nf hrl., hefur fyrir hönd ákærða krafist þess að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst verjandinn lækkunar á bótakröfum og loks að honum verði dæmd hæfileg málflutningsþóknun, en einnig útlagður ferðakostnaður.

I.

Ákærði hefur hér fyrir dómi skýlaust viðurkennt verknað þann sem honum er að sök gefinn í ákæru. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknarskýrslur lögreglu og þ. á m. eigin framburðarskýrslu hjá lögreglu þann 6. maí s.l., en einnig slysavottorð tannlæknis, sem dagsett er 26. febrúar s.l.

Ákærði hefur borið að hann hafi verið ölvaður á greindum veitingastað, líkt og brotaþoli. Ákærði staðhæfði og að hann misst stjórn á skapi sínu vegna meiðandi orðbragðs brotaþola um eiginkonu hans. Greind frásögn ákærða hefur að mati dómsins nokkra stoð í framburði brotaþola hjá lögreglu, en einnig annarra aðila, sem komu að málum þeirra umrædda nótt.

Með hliðsjón af framangreindu og skýlausri játningu ákærða er að mati dómsins nægilega sannað, að ákærði hafi gerst sekur um líkamsárás með því að slá brotaþola eitt hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum sem lýst er í ákæru. Varðar háttsemi ákærða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Mál þetta var rekið samkvæmt málsmeðferðarreglum 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

II.

Samkvæmt sakavottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði áður sætt refsingum. Ákærði var þannig þann 19. desember 2008 dæmdur í 9 mánaða fangelsi fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Með ákvörðun Fangelsismálastofnunar ríkisins var ákærða veitt reynslulausn vegna nefnds dóms þann 12. júlí 2010 í 1 ár á eftirstöðvum refsingarinnar, 135 dögum. Ákærði stóðst reynslulausnina. Þá var ákærði þann 3. febrúar 2010 dæmdur til að greiða sekt til ríkissjóðs vegna minni háttar líkamsárásar.

Við ákvörðun refsingar ákærða ber m.a. að horfa til lýsts sakaferils ákærða svo og að atlaga hans gagnvart brotaþola var alvarleg og olli honum talsverðu heilsutjóni, sbr. og 1. tl. 1. mgr. 70. og 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Á hinn bóginn þykir mega horfa til atvika máls og að ákærði játaði við alla meðferð málsins skýlaust brot sitt og samþykkti fyrir dómi bótaskyldu, sbr. ákvæði 4. og 9. tl. 1. mgr. 74. gr. hegningarlaganna.

Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, sem bundin verði skilorði með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

I-kk-nf Þ-kk-nf hdl. hefur með bréfi, dagsettu 7. maí s.l., haft uppi skaðabótakröfu fyrir hönd brotaþola, A, og var hún birt ákærða 4. júní s.l. Breytt krafa brotaþola var lögð fram á dómþingi þann 20. júní s.l., að fjárhæð 1.322.042 krónur, og var hún þá rökstudd.

Hin endanlega bótakrafa er sundurliðuð. Er í fyrsta lagi um að ræða kostnað vegna fatahreinsunar, að fjárhæð 1.970 krónur. Í öðru lagi vegna útlagðs kostnaðar vegna tannlæknaþjónustu á tímabilinu frá 22. febrúar til 2. apríl 2013, að fjárhæð 95.050 krónur. Í þriðja lagi vegna útlagðs kostnaðar og tannlæknaþjónustu þann 15. apríl 2013, að fjárhæð 248.180 krónur. Í fjórða lagi vegna útlagðs lyfjakostnaðar þann 15. apríl 2013, að fjárhæð 3.832 krónur. Í fimmta lagi vegna útlagðs kostnaðar og tannlæknaþjónustu þann 30. apríl 2013, að fjárhæð 4.410 krónur. Í sjötta lagi vegna áætlaðs kostnaðar við gervitönn og vegna vinnu við ísetningu, að fjárhæð 193.600 krónur. Í sjöunda lagi vegna áætlaðs kostnaðar vegna tannréttinga í efri góm, að fjárhæð 25.000 krónur. Í áttunda lagi er um að ræða miskabætur að fjárhæð 750.000 krónur. Þá er krafist málskostnaðar vegna lögmannsaðstoðar, en til grundvallar er tímaskýrsla.

Fyrir dómi hefur ákærði samþykkt bótaskyldu sína gagnvart brotaþola. Ákærði samþykkti að greiða brotaþola fullar bætur vegna fyrsta til fimmta liðar áður rakinnar kröfu, en andmælti hins vegar alfarið sjötta og sjöunda lið kröfunnar þar sem um áætlun væri að ræða. Ákærði samþykkti auk þess að greiða brotaþola miskabætur samkvæmt áttunda lið bótakröfunnar, en mótmælti liðnum sem of háum, en lagði þann ágreining í mat dómsins.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir líkamsárás gagnvart brotaþola. Ber ákærði bótaábyrgð samkvæmt almennri sakarreglu skaðabótaréttar á tjóni brotaþola.

Að ofangreindu virtu og með vísan til framlagðra og gagna og afstöðu ákærða verður hann dæmdur til að greiða brotaþola bætur samkvæmt lýstum fyrsta og fimmta lið, að fjárhæð 353.420 krónur. Kröfur brotaþola vegna áætlaðra tannviðgerða í framtíðinni, sbr. sjötta og sjöunda lið, að fjárhæð 218.600 krónur, eru að virtum andmælum ákærða ekki nægjanlega rökstuddar og verður því að vísa þeim frá dómi.

Fallist er á að ákærði hafi bakað sér skyldu til að greiða miskabætur samkvæmt 26. gr. laga nr. 50, 1993 um skaðabætur. Ákveðast þær eftir atvikum 300.000 krónur.

Samkvæmt framangreindu ber að dæma ákærða til að greiða brotaþola miska- og skaðabætur að fjárhæð 653.420 krónur, en um vexti fer sem í dómsorði greinir.

Auk þessa verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola málskostnað að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir vegna starfa lögmanns hans.

Ákærði skal greiða sakarkostnað, þ.e. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns að teknu tilliti til virðisaukaskatts, eins og í dómsorði greinir, en einnig ferðakostnað hans. Sakarkostnaðaryfirlit af hálfu ákæruvalds var ekki lagt fram við meðferð málsins fyrir dómi.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 3 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði A 653.420 krónur í miska- og skaðabætur með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá 21. febrúar 2013 til 4. júlí s.á., en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þ.d. til greiðsludags. Þá greiði ákærði A 125.500 krónur í málskostnað vegna starfa lögmanns hans.

Ákærði greiði sakarkostnað, þ.e. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns M-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 225.900 krónur, en einnig 26.540 krónur vegna ferðakostnaðar lögmannsins.