S-2326/2020

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 26. nóvember sl., var höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 2. apríl 2020, á hendur: „Q-x-x S-x-x, kennitala [...], [...], Reykjavík, fyrir stórfellda líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 18. febrúar 2018, fyrir utan Austurstræti 5 í Reykjavík, með ofbeldi veist að A, kt. [...], ýtt í bringu hans og slegið hann með krepptum hnefa í andlit þannig að hann féll aftur fyrir sig á hellulagða götu, allt með þeim afleiðingum að hann missti meðvitund, hlaut áverkainnanbastsblæðingu á heila og nefbeinabrot.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum kr. 2.000.000 í miskabætur, auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 18. febrúar 2018 og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi, auk virðisaukaskatts á málskostnað.“

Ákærði krefst þess aðallega að honum verði ekki gerð sérstök refsing en til vara að hann verði dæmdur í vægustu refsingu er lög leyfa. Þá fellst ákærði á bótaskyldu en krefst þess að bótakrafa verði verulega lækkuð. Loks krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins, sem greiðist úr ríkissjóði.

I

Málsatvik

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst henni tilkynning aðfaranótt sunnudagsins 18. febrúar 2018 um að brotaþoli hefði verið sleginn og lægi rotaður í götunni í Austurstræti. Við komu á vettvang lá brotaþoli meðvitundarlaus í jörðinni og var kófsveittur, með bólgu á vinstra auga og blóð í munni. Hann var með púls og andaði en svaraði illa áreiti. Var hann fluttur með sjúkrabifreið á bráðamóttöku. Tvö vitni sem rætt var við á vettvangi sögðu að brotaþoli hefði verið að ræða við nokkra menn. Hefði einn þeirra slegið brotaþola sem við höggið hefði fallið aftur fyrir sig og lent með hnakkann í gangstéttina.

Brotaþoli lagði fram kæru vegna málsins 22. febrúar 2018. Kvaðst hafa verið að skemmta sér á skemmtistaðnum B5 og hafa verið ölvaður. Telji hann að höfuðhöggið sem hann hlaut valdi því að hann muni lítið eftir atvikum. Hann hefði daginn eftir vaknað uppi á slysadeild og þá verið sagt að hann hefði orðið fyrir alvarlegri líkamsárás og verið meðvitundarlaus síðan þá. Var honum sagt að hann hefði fengið þungt höfuðhögg og blætt hefði á milli heilahimnu og höfuðkúpu. Hann var útskrifaður af spítalanum tveimur dögum eftir árásina og sé síðan þá búinn að vera með stöðugan höfuðverk og svima og þurft ítrekað að kasta upp.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 14. mars 2018. Kvaðst hann hafa hitt brotaþola á B5. Hafi brotaþoli spurt ákærða hvort hann væri að selja fíkniefni sem hann neitaði og þeir farið að ýta hvor við öðrum. Hann hefði eftir þetta farið út en brotaþoli komið á eftir honum og látið ljót orð falla um móður hans og reynt að slá hann en ákærði vikið sér undan og síðan slegið brotaþola til baka í sjálfsvörn. Ákærða var sýnd upptaka af atvikinu og sagði þá að hann hefði jafnvel talið að brotaþoli hefði ætlað að stinga sig þar sem brotaþoli var með höndina í vasanum.

Samkvæmt framlögðu vottorði B, sérfræðings á slysa og bráðadeild Landspítalans, dagsettu 15. maí 2018, var brotaþoli byrjaður að vakna þegar hann kom á deildina. Við skoðun á honum hefði sést bólga yfir vinstra auga og skrapsár yfir hnúfum hægri handar. Vegna ástands brotaþola var tekin tölvusneiðmynd af höfði og heila og sást blæðing hægra megin og merki um mar á heila. Einnig sást merki um nefbeinsbrot.

Var brotaþoli greindur með áverkainnanbastsblæðingu og nefbeinsbrot. Var hann útskrifaður eftir tveggja daga innlögn án þess að frekari áverkar hefðu greinst. Þá segir í vottorðinu að búast megi við löngu bataferli eftir höfuðáverka.

Einnig liggur fyrir vottorð C, sérfræðings í heila og taugaskurðlækningum, sem er efnislega sambærilegt framangreindu vottorði. Þar segir að auki að brotaþoli hafi haft samband við hann um mánuði eftir árásina og þá enn verið að glíma við höfuðverk og svima, auk þess að vera með uppköst. Var þá á ný tekin tölvusneiðmynd af heila sem sýndi enga áverka en grunur lék á að hann væri með steinalos sem sé algengur fylgikvilli höfuðhöggs. Loks kemur þar fram að höfuðhöggið sem brotaþoli hlaut var það mikið að af því hlaust innanbastsblæðing. Slíkar blæðingar við höfuðhögg séu í eðli sínu lífshættulegar en hættan fari eftir magni blæðingar. Í tilfelli brotaþola hefði blæðing stöðvast áður en af hlaust stór blæðing og þrýstingur sem hefði getað ógnað lífi hans og heilastarfsemi. Einnig hafi hann hlotið heilahristing sem geti valdið langvarandi truflun á heilastarfsemi, þrálátum höfuðverk, minnis og einbeitingartruflunum, þreytu, úthaldsleysi o.fl.

Fyrir liggur upptaka úr eftirlitsmyndavélum þar sem sjá má atvik. Þar sést brotaþoli á göngu um Austurstræti þar sem hann virðist ræða við nokkra einstaklinga sem urðu á vegi hans. Síðan sést hann ganga til ákærða og félaga hans. Virðist sem þeir eigi stutt samskipti uns ákærði ýtir við brotaþola sem við það færist frá ákærða. Brotaþoli sést þá strax stíga skref í áttina að ákærða aftur sem þá slær brotaþola í andlitið og hann fellur við það í jörðina þar sem hann lá svo hreyfingarlaus.

II

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi að því marki sem nauðsynlegt er til úrlausnar málsins.

Ákærði kvaðst viðurkenna að hafa slegið brotaþola umrætt sinn en hafi með því verið að verja sig. Hann hefði farið að skemmta sér með vinum sínum og fyrst hitt brotaþola á B5 og þar hefði brotaþoli beðið hann um fíkniefni og hann svarað brotaþola því að hann notaði ekki slíkt. Kvaðst hann hafa farið út af þeim skemmtistað vegna brotaþola en brotaþoli og vinir hans hefðu komið á eftir honum. Hann hefði verið kominn í Austurstræti þegar brotaþoli kom til hans og þetta gerðist. Brotaþoli hefði látið ljót orð falla um móður hans og hefði hann því ýtt við brotaþola. Brotaþoli hefði verið með a.m.k. aðra höndina í vasanum og hefði ákærði óttast að hann væri með hníf. Hann hefði þá slegið brotaþola og séð hann detta í jörðina en ekki áttað sig á því hversu alvarlegt þetta var. Sagði ákærði að sér hefði liðið illa vegna þessara atvika og bæðist afsökunar á því sem hann gerði.

Vitnið A, brotaþoli, kvaðst hafa verið að skemmta sér með vinum sínum þetta kvöld og verið undir áhrifum áfengis. Hann muni ekki eftir atvikum en viti að hann fékk gríðarlegt högg þegar hann var kýldur niður og vaknaði síðan á spítala daginn eftir og þar hafi hann frétt hvað gerðist. Honum hefði liðið ömurlega þegar hann vaknaði og verið með höfuðverk en muni lítið eftir þeim degi. Kvaðst hann hafa hitt stelpur í Austurstræti sem hefðu síðar sagt honum að hann hefði talað við þær og spurt þær um tóbak en síðan farið til ákærða og rætt það sama við hann. Þá kvaðst hann ekki muna eftir að hafa hitt ákærða á B5 og telja ólíklegt að hann hafi beðið ákærða um fíkniefni. Fyrstu dagana eftir árásina kvaðst hann hafa verið rúmliggjandi og gat þá bara legið á tiltekinn hátt án þess að fá svimakast. Hefði það verið áfall fyrir hann að lenda í þessu. Hann hefði orðið fyrir tekjutapi vegna árásarinnar þar sem hann gat ekki getað unnið vegna áverkanna. Hann fái enn í dag svimaköst og hafi upplifað minnistap. Þá hafi hann ekki getað leikið knattspyrnu sem einnig hefði valdið honum tekjutapi. Hann hefði verið frá vinnu í þrjá til fjóra mánuði en lengur frá knattspyrnuiðkun. Kvaðst hann ekki hafa verið með hníf í vasanum þegar atvik gerðust og aldrei ganga með vopn.

Vitnið C, sérfræðingur í heila og taugaskurðlækningum, kvaðst hafa verið á vakt á heila og taugaskurðdeild þegar atvik gerðust. Hann hefði verið kallaður til vegna einstaklings sem var með höfuðáverka eftir að hafa verið sleginn í höfuðið og fallið við það og fengið þá annað högg á höfuðið. Tekin hefði verið tölvusneiðmynd af höfði brotaþola og sást þar blæðing hægra megin með heilahvelinu, innanbastsblæðing og aðeins bólgur. Blæðingin hefði ekki verið svo mikil að það hefði þurft að gera aðgerð. Það hefði tekið brotaþola einhvern tíma að jafna sig og var fylgst með honum þar til einkennin voru hætt að aukast þar sem ella kynni að vera þörf á að gera aðgerð til að létta á þrýstingi. Þessu fylgdi einnig áverki á heila, heilahristingur. Innanbastsblæðing sé blæðing á milli hörðu heilahimnunnar, sem klæðir heilann, og annarrar himnu þar fyrir innan. Þar á milli eru bláæðar og við högg geti þær rofnað og valdið blæðingum. Ef þrýstingur er mikill og blæðing heldur áfram þá getur einstaklingur orðið fyrir miklum heilaskemmdum eða látist ef ekki er nægilegt blóðflæði til heilans. Blæðingin hjá brotaþola stöðvaðist án inngrips. Vitnið kvaðst hafa rætt við brotaþola símleiðis nokkrum vikum síðar og þá hefði hann verið með steinalos í innra eyra. Steinalos verður ekki endilega um leið og viðkomandi verður fyrir höggi en allt að 30% þeirra sem fá höfuðhögg fá þessi einkenni. Þetta séu saklaus einkenni en óþægileg. Vitnið kvaðst ekki muna eftir sjáanlegum áverka á andliti brotaþola en það hafi virst sem brjóskhluti nefs væri skakkur en nefið hefði ekki verið brotið. Talið var að brotaþoli hefði verið rotaður í um fimmtán mínútur sem sé nokkuð alvarlegt. Þá sagði vitnið að heilahristingur geti haft varanleg eftirköst, m.a. haft áhrif á vitræn einkenni, t.d. valdið minnisleysi, mikilli þreytu og einbeitingarskorti en einnig staðbundnum brottfallseinkennum eins og lömun. Kvaðst vitnið ekki vita hvort brotaþoli væri með varanleg einkenni vegna árásarinnar. Þá staðfesti hann vottorð sitt frá 13. apríl 2020 sem hann ritaði vegna brotaþola.

Vitnið D, læknir á [...], sagði brotaþola ekki hafa leitað mikið til heilsugæslunnar en hafa eftir að hann varð fyrir líkamsárás komið þangað vegna verks í mjóbaki. Myndir hefðu verið teknar af bakinu og komu í ljós einkenni sem voru óskyld árásinni. Brotaþoli hefði ekki leitað þangað síðan í ágúst 2019 þegar hann slasaðist á hné við [...]. Þá hefði hann í einhverju tilviki talað um svima en vitnið taldi það hafa verið ótengt árásinni. Þá staðfesti vitnið að hafa ritað vottorð vegna brotaþola, dagsett 8. apríl 2020.

Vitnið B, læknir á bráðamóttöku Landspítala, sagði brotaþola hafa komið þangað með skerta meðvitund og hefði hann fengið þær upplýsingar að hann hefði verið meðvitundarlaus þegar komið var að honum. Reyndist brotaþoli vera með áverka eftir höfuðhögg og greindist með blæðingu. Brotaþoli var enn með skerta meðvitund þegar hann kom. Ekki var hægt að útiloka að hann væri með höfuðáverka og var tekin tölvusneiðmynd af höfði hans og heila og reyndist hann vera með mar á heila hægra megin og litla blæðingu undir bastinu, subduralblæðingu. Eftir þetta hafi brotaþoli mátt búast við löngu bataferli þar sem almennt verði þeir sem hljóta blæðingu eða mar á heila fyrir langtímaáhrifum en þetta sé alvarlegur heilahristingur. Algengt sé að þeir fái einkenni eins og höfuðverk, svima, þreytu, minnisleysi. Hann sagði lýsingar brotaþola á svima og minnisleysi vera í samræmi við þetta. Vitnið staðfesti að hafa gefið út vottorð vegna brotaþola, dagsett 15. maí 2018.

III

Niðurstaða

Ákærði er ákærður fyrir stórfellda líkamsárás, með því að hafa með ofbeldi veist að brotaþola, ýtt í bringu hans og slegið hann með krepptum hnefa í andlit þannig að hann féll aftur fyrir sig á hellulagða götu, allt með þeim afleiðingum að hann missti meðvitund, hlaut áverkainnanbastsblæðingu á heila og nefbeinabrot. Brot ákærða er í ákæru talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði neitar sök. Hann viðurkennir að hafa bæði ýtt við brotaþola og slegið í andlitið en hafnar því að brot hans verði heimfært undir framangreint lagaákvæði. Byggir ákærði á því að hann hafi ekki haft ásetning til þessara afleiðinga né heldur verði þeir taldir honum til gáleysis. Ákærði hefði verið hræddur og stafað ógn af brotaþola vegna fyrri samskipta þeirra inni á skemmtistað og hafi brotaþoli haldið áfram að leita í ákærða eftir að hann ýtti honum frá sér. Það var fyrst þá sem ákærði sló til brotaþola. Þá byggir ákærði á því að hvorki verknaðaraðferð né afleiðingar árásarinnar séu þess eðlis að brotið verði heimfært undir 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940.

Af framburði ákærða og brotaþola má ráða að þeir hafi fyrst hist þetta kvöld á skemmtistaðnum B5. Um atvik þar er einungis við framburð ákærða að styðjast en ljóst að einhver tími var liðinn síðan þeir hittust þar þegar árásin átti sér stað. Eins og rakið hefur verið þá liggur fyrir upptaka af samskiptum ákærða og brotaþola í Austurstræti.

Verður ekki af henni ráðið að brotaþoli hafi verið að áreita þá vegfarendur sem hann hafði afskipti af áður en hann gekk til ákærða. Þá fæst ekki séð að árás af hálfu brotaþola hafi vofað yfir ákærða en þar má sjá ákærða taka skref í átt að ákærða eftir að ákærði hafði ýtt honum frá sér. Var brotaþoli með aðra hönd í vasa þann tíma sem samskipti þeirra stóðu og færst ekki séð að hann ógni ákærða. Er ekkert fram komið sem styður það að ákærði hafi mátt ætla að brotaþoli leyndi þar hníf og að hann mundi beita slíku vopni gagnvart ákærða.

Brot ákærða sem slíkt verður ekki vegna verknaðaraðferðar metið sérstaklega hættulegt í skilningi 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940 . Þau vottorð sem liggja fyrir í málinu b enda hins vegar til þess að afleiðingar líkamsárásarinnar hafi verið alvarlegar fyrir brotaþola. Hann hlaut heilablæðingu og bjú g en þurfti ekki að gangast undir aðgerð .

Engu að síður var hann inniliggjandi á spítala í tvo daga þar sem fylgst var með honum þar til ljóst var að blæðing væri hætt að aukast. Lýsti vitnið C því að ástand brotaþola hefði verið alvarlegt þar sem hann hefði rotast að því er talið var í um 15 mínútur. Þá kemur fram í vottorði hans , sem hann staðfesti fyrir dómi , að blæðingar sem þessar sem verði við höfuðhögg , séu í eðli sínu lífshættulegar en í tilfelli hans hefði blæðing stöðvast áður en af hlaust stór blæðing sem hefði getað ógnað lífi hans og heilastarfsemi.

Einnig segir í vottorðinu að hann hafi við höggið h lotið heilahristing sem geti valdið langvarandi truflun á heilastarfsemi og valdið einkennum með þrálátum höfuðverk, minnis og einbeitingartruflunum, þreytu og úthaldsleysi og fleiru. Brotaþoli hafi haft samband við hann um mánuði eftir útskrift og þá ver ið að glíma við höfuðverk og svima. Þá lýsti brotaþoli því fyrir dómi að hann sé enn að kljást við svima og minnistap.

Á verkalýsing í ákæruskjali fær stoð í framlögðum læknisvottorðum og framburði ofangreinds læknis og annarra vitna utan þess að ósannað er að nefbeinabrot sé afleiðing árásarinnar heldur hafi brjóskhluti nefs skekkst . Að

öllu þessu virtu er það mat dómsins að meta verði áverka brotaþola sem stórfellt líkams eða heilsutjón .

Hefur því nægilega verið sýnt fram á að afleiðingar árásarinnar hafi verið slíkar að árásin teljist vera stórfelld samkvæmt 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Ákærði mátti vita að afleiðingar þess að slá brotaþola hnefahögg kynnu að verða alvarlegar í ljósi aðstæðna.

Samkvæmt 218. gr. laga nr. 19/1940 er nægilegt sé að sýnt væri fram á gáleysi til afleiðinga brots og er þannig saknæmisskilyrðum fullnægt. Brot ákærða er því réttilega heimfært í ákæru undir 2. mgr.

218. gr. laga nr. 19/1940 .

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 3. mars 2020, var ákærði, með dómi héraðsdóms 3. október 2019, dæmdur í 45 daga skilorðsbundið fangelsi og sviptur ökurétti í 14 mánuði vegna brots gegn 155. gr. laga nr. 19/1940 og umferðarlögum nr. 50/1987. Brot ákærða telst vera hegningarauki vegna dómsins, sbr. 78. gr. laga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar verður, til refsimildunar, litið til ungs aldurs ákærða en hann var nýorðinn 18 ár þegar atvik gerðust, sbr. 4. tl. 1. mgr. 70. gr. laga nr. 19/1940, en til þyngingar til 1. og 2. tl. lagaákvæðisins en árás ákærða var stórfelld og hafði alvarlegar afleiðingar fyrir brotaþola. Þá verður ekki á það fallist með ákærða að undanfarandi samskipti þeirra réttlæti á nokkurn hátt árás ákærða eða forsendur séu til þess að líta til þeirra til refsilækkunar.

Með hliðsjón af framangreindu og sakarefni málsins þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Meira en tvö ár liðu frá því rannsókn málsins hófst og þar til ákæra var gefin út og verður ákærða ekki um þann drátt kennt. Með vísan til framangreinds verður fullnustu refsingarinnar frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Af hálfu brotaþola er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum 2.000.000 króna í miskabætur. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940 gagnvart brotaþola og hefur með háttsemi sinni bakað sér bótaábyrgð á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Er ekkert fram komið sem sýnir fram á meðábyrgð brotaþola vegna þess tjóns sem hann varð fyrir vegna árásarinnar. Þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin, með hliðsjón af atvikum og dómafordæmum, 400.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta eins og nánar greinir í dómsorði. Er upphafstími dráttarvaxta ákveðinn með hliðsjón af því að ákærða var birt bótakrafan með fyrirkalli 12. maí 2020. Þá greiði ákærði brotaþola 250.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 800.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði 111.962 krónur í sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf K-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Q-x-x S-x-x, sæti fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A, kennitala [...], 400.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 18. febrúar 2018 til 12. júní 2020, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, og 250.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 800.000 krónur, og 111.962 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign) grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Er ekkert fram komið sem sýnir fram á meðábyrgð brotaþola vegna þess tjóns sem hann varð fyrir vegna árásarinnar. Þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin, með hliðsjón af atvikum og dómafordæmum, 400.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta eins og nánar greinir í dómsorði. Er upphafstími dráttarvaxta ákveðinn með hliðsjón af því að ákærða var birt bótakrafan með fyrirkalli 12. maí 2020. Þá greiði ákærði brotaþola 250.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 800.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði 111.962 krónur í sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf K-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Ákærði, Q-x-x S-x-x, sæti fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A, kennitala [...], 400.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 18. febrúar 2018 til 12. júní 2020, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, og 250.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 800.000 krónur, og 111.962 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign)