S-2987/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 9. mars 2023, er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 23. júní 2022 á hendur T-kk-þgf B-kk-þgf O-x-x, kennitala [...], [...], [...], „fyrir kynferðisbrot, með því að hafa mánudaginn 21. júní 2021, að [...], [...], án samþykkis og vitneskju A, kt. [...], tekið upp myndskeið á síma sinn af henni hafa samræði við ákærða og veita öðrum þekktum aðila munnmök.

Telst þetta varða við 1. mgr. 199. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist með vísan til 1. töluliðar 69. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, að framangreindur sími ákærða af gerðinni i Phone 8 Plus (munur nr. [...]) verði gerður upptækur.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kennitala [...] er þess krafist að ákærða T-kk-þgf B-kk-þgf O-x-x, kennitala [...], verði gert að greiða miskabætur að fjárhæð kr. 3.000.000,- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 21. júní 2021 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt er krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun, verði þóknun réttargæslumanns ekki greidd úr ríkissjóði.“

Ákærði krefst aðallega sýknu og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Til vara krefst hann vægustu refsingar sem lög leyfa og að bætur verði stórlega lækkaðar. Þá krefst hann málsvarnarlauna til handa verjanda.

Við upphaf aðalmeðferðar féll ákæruvaldið frá upptökukröfu.

I.

Málsatvik

Brotaþoli leitaði á Neyðarmóttökuna 21. júlí 2021 í fylgd móður sinnar vegna meints kynferðisbrots. Greindi hún frá kynmökum, sem hún lýsti frekar, með ákærða og B, sem hún kvað hafa farið fram án hennar samþykkis. Í móttökuskýrslu hjúkrunarfræðings er m. a. haft eftir henni að þeir hafi tekið kynmökin upp og sýnt öðrum. Taldi hún myndskeið af kynmökunum komið í dreifingu og hefði það haft í för með sér mikla vanlíðan og sjálfsvígshugleiðingar. Hefði hún verið lögð inn á geðdeild í kjölfar sjálfsvígstilraunar 15. júlí 2021 þar sem hún lá inni í fimm daga. Í kjölfarið var brotaþola vísað í sálfræðilegt mat og áfallahjálp hjá sálfræðiþjónustu Neyðarmóttökunnar. Kemur fram í vottorði sálfræðings að meðferðarviðtöl brotaþola hafi verið fjögur á tímabilinu 23. júlí 2021 til 6. september 2021 en í framhaldinu hafist formleg meðferð við áfallastreituröskun sem hún greindist með í kjölfar meintra kynferðisbrota.

Þann 5. ágúst 2021 lagði brotaþoli fram kæru á hendur ákærða og B fyrir kynferðisbrot sem hún kvað hafa átt sér stað 21. júní það ár. Í skýrslu sinni lýsti hún kynmökunum frekar. Einnig kvaðst hún hafa fengið upplýsingar um það síðar að ákærði hefði tekið kynmökin upp á síma án hennar vitundar. Hefði hann staðfest við hana að hann væri með upptökuna. Í skýrslutöku 10. nóvember 2021 greindi brotaþoli frekar frá tildrögum þess að hún fékk vitneskju um upptökuna og viðbrögðum sínum í kjölfarið, sem hefði orðið til þess að ákærði sendi henni upptökuna á Messenger. Eftir það hefði hún eytt upptökunni.

Málið var upphaflega rannsakað með hliðsjón af ákvæði 1. mgr. 194. gr. og 1. mgr. 199. gr. aí almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Höfðu ákærði og B þá báðir réttarstöðu sakbornings.

Lögregla tók tvær skýrslur af ákærða, 8. og 11. október 2021. Hann kannaðist við að hafa haft kynmök við brotaþola umrætt sinn ásamt B en neitaði því að hafa tekið nokkuð upp á síma. Einnig voru teknar tvær skýrslur af B, 8. október og 11. nóvember 2021. Í seinni skýrslutöku greindi B frá myndskeiði sem ákærði T-kk-nf hefði tekið upp af kynmökum þeirra og brotaþola. Kvað hann alla hlutaðeigandi hafa verið samþykka því sem fram fór.

Meðal gagna málsins er skýrsla vegna tæknirannsóknar á Apple i Phone- síma ákærða sem var haldlagður af lögreglu með samþykki hans. Í honum mátti sjá merki þess að hann hefði sent brotaþola myndskeið þann 12. júlí 2021. Myndefnið sjálft fannst hins vegar ekki. Ákærði heimilaði ekki frekari aðgang að Facebook Messenger-samskiptum sínum. Þá fundust ummerki um tilurð fjögurra skráa í símanum á tímabilinu 21. júní– 24. júní 2021 sem hafði verið eytt.

Við skoðun á síma brotaþola voru engin ummerki um samskipti á Facebook Messenger á milli hennar og ákærða á rannsóknartímabilinu en brotaþoli kvaðst hafa eytt myndupptökunni eftir að hafa fengið hana senda frá ákærða 12. júlí 2021.

Með bréfi héraðssaksóknara 2. febrúar 2022 var B tilkynnt um að málið hefði verið fellt niður á hendur honum þar sem það sem fram hefði komið við rannsóknina hefði ekki verið nægilegt eða líklegt til sakfellis. Ákærða T-kvk-nf var með bréfi dagsettu sama dag tilkynnt að sá hluti málsins er varðaði meint brot gegn 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga hefði verið felldur niður.

II.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði kvaðst hafa þekkt brotaþola lengi og um tíma hefði samband þeirra verið ná iðum tíma. Hann kannaðist við að hafa átt kynmök við brotaþola umrætt sinn á heimili vinar þeirra. Vitnið B hefði einnig tekið þátt. Hann kvaðst ekki geta lýst kynmökunum nú. Ákærði kvaðst ekki hafa tekið upp myndskeið á símann sinn. Hann kannaðist við að þáverandi kærasta hans, C, hefði skoðað símann hans og talið sig hafa séð myndskeið sem sýndi kynmök. Hún hefði talið að hann hefði verið þar þátttakandi. Hefði hún orðið reið, vakið hann og hent honum út. Kvaðst hann ekki muna eftir þessu frekar en þau hefðu hætt saman í kjölfarið. Ákærði kvaðst ekki hafa skoðað myndskeiðið sérstaklega og sennilega eytt því. Taldi ákærði líklegt að hann hefði fengið það sent frá einhverjum vini sínum í Messenger. Ákærði kannaðist ekki við að hafa sent brotaþola myndskeið að beiðni hennar. Borinn var undir ákærða framburður vitnisins B hjá lögreglu þar sem hann bar um að ákærði hefði tekið upp myndskeið af kynmökum þeirra og brotaþola. Gaf hann þær skýringar að vitnið hefði örugglega ruglast eitthvað og því sagt þetta.

Ákærði kvaðst hafa verið í neyslu um það leyti er atvik áttu sérstað. Umrætt sinn hefði hann neytt fíkniefna en taldi það þó ekki hafa haft áhrif á minni sitt.

Brotaþoli kvaðst hafa átt í kynferðissambandi við ákærða og hefðu þau hist endrum og sinnum. Þennan morgun hefðu þau hist og hefði hún átt kynmök við ákærða og B. Hefði T-x-x haft samræði við hana aftan frá og hún hefði haft munnmök við B. Brotaþoli kvaðst hafa fengið símhringingu frá D, þáverandi kærustu B, sem kvaðst hafa séð myndskeið sem sýndi hana „ríða strákunum“. Hún hefði verið mjög reið og kallað hana öllum illum nöfnum. Hefði brotaþola brugðið mjög við þetta og neitað að nokkuð hefði gerst. D hefði ítrekað haft samband við hana vegna þessa, m. a. með skilaboðum. Hún hefði ekki vitað þá að þetta væri kærasta B. Fljótlega eftir þetta hefði brotaþoli haft samband við ákærða og beðið hann að senda sér myndskeiðið og hefði hún sagt D hafa hringt í sig. Hún hefði gætt sín að æsa sig ekki við hann því hún vildi ekki eiga á hættu að fá neikvæð viðbrögð og jafnvel ekki myndskeiðið. Hann hefði spurt hvernig henni hefði fundist og átt við kynmökin. Síðan hefði hann sent henni upptökuna á Messenger. Hún kvaðst hafa horft og fengið „sjokk“. Á myndskeiðinu hefði sést í bakið á henni og ákærði hefði verið fyrir aftan hana og tekið upp á símann. B hefði verið fyrir neðan hann og hún að hafa við hann munnmök. Kvaðst brotaþoli ekki geta lýst því sem hún sá með nákvæmari hætti en viðbrögð hennar hefðu verið þau að eyða myndskeiðinu því hún óttaðist að einhver gæti séð það. Brotaþoli kannaðist ekki við að hafa fengið önnur myndskeið send frá ákærða eftir þetta. Aðspurð hvers vegna hún hefði ekki greint frá því strax í skýrslutöku að ákærði hefði sent henni myndskeiðið að hennar beiðni kvaðst hún hafa verið hrædd við ákærða og B.

Brotaþoli kvaðst einnig hafa átt samskipti við C, en hún hefði upphaflega sagt D-x-x myndskeiðinu. C hefði sagt að brotaþoli, ákærði og B væru á myndskeiðinu og eins og ákærði hefði verið að hafa við hana samræði.

Brotaþoli lýsti vanlíðan sinni og afleiðingum af því að hafa fengið myndskeiðið sent. Hún hefði ekki ætlað sér að leggja fram kæru enda hrædd um að vera dæmd og að sér yrði ekki trúað. Hún hefði verið hvött til þess að leggja fram kæru og hefði hún ákveðið að standa með sjálfri sér. Hún hefði óttast að myndskeiðið hefði farið í dreifingu en ljóst hefði verið að fleiri höfðu séð það, til að mynda fyrrverandi kærustur ákærða og B. Hefði henni fundist á sér brotið. Kvaðst hún ekki hafa veitt samþykki fyrir upptökunni. Hún hefði verið undir áhrifum fíkniefna umrætt sinn en meðvituð um það sem fram fór.

B kvaðst þekkja ákærða og A og kannast við að hafa stundað kynmök með þeim. Hins vegar þvertók hann fyrir að til væri kynferðislegt myndskeið sem ákærði hefði tekið upp að honum viðstöddum. Kvað hann fyrrverandi kærustu sína, D, hafa talað um myndskeið sem væri ekki til. Þegar borinn var undir hann framburður hans hjá lögreglu um þetta efni kvaðst vitnið hafa ruglast. Hefði hann talið að verið væri að tala um það sem „gerðist“ og hefði hann ekki hlustað nægilega vel á lögregluna þegar spurt var um myndskeiðið. Þá kvaðst ákærði líka hafa verið í neyslu á þessum tíma. Kannaðist hann við að hafaverið hræddur um að D kæmist að kynmökunum.

C kvaðst hafa gist heima hjá ákærða einhvern tímann um sumarið 2021. Hún hefði farið í símann hans og skoðað „camera roll“. Þar hefði hún séð myndskeið og á einu þeirra hefðu ákærði, brotaþoli og B verið að ríða. Lýsti hún myndskeiðinu frekar svo að ákærði hefði verið sá sem tók upp. Hann hefði verið að taka brotaþola aftan frá og hún að totta B. Kvaðst hún hafa skoðað höndina á honum sem sást á myndskeiðinu gaumgæfilega og þekkti ákærða. Hún myndi ekki hvort hún hefði séð andlit á upptökunni. Kvaðst vitnið hafa orðið mjög pirruð, vakið ákærða og rekið hann út. Hann hefði vitað að það var vegna myndskeiðsins. Hún hefði hætt með honum eftir þetta. Þau hefðu talað saman seinna og þá hefði hann sagt henni hverjir aðrir voru á upptökunni. Vitnið kvaðst einhverju sinni hafa talað við þáverandi kærustu B og sagt henni frá þessu.

Kvaðst hún ekki muna hvort hún hefði vitað þá að B hefði verið þátttakandi. Hann hefði hins vegar neitað þessu þegar hún gekk á hann. Hann hefði reiðst vitninu fyrir að segja henni frá þessu og farið að senda henni skilaboð. Hefði hún þá beðið ákærða að tala við hann og hefði hann þá látið hana í friði. Vitnið kvaðst hafa verið með ákærða þegar hann fékk skilaboð frá brotaþola. Kvaðst hún ekki muna hvort hún hefði verið að biðja um að fá myndskeiðið eða að hann eyddi því.

Einhverju síðar hefði brotaþoli sent vitninu skilaboð og viljað að hún lýsti myndskeiðinu fyrir sér en hún hefði ekki viljað það. Vitnið kvaðst þó hafa haft á tilfinningunni, miðað við það sem þeim fór á milli, að brotaþoli hefði verið búin að sjá myndskeiðið. Hún hefði frétt seinna að ákærði hefði eytt myndskeiðinu.

D kvaðst hafa verið í partíi, þegar Kótilettan stóð yfir, þegar C hefði komið til hennar og sagt að hún hefði frétt af þeim þremur, ákærða, brotaþola og B, „að gera eitthvað“. Vitnið kvaðst ekki hafa þekkt C fyrir. Nánar spurð hefði hún sagt það hafa verið kynferðislegt myndskeið. C hefði séð myndskeiðið í síma ákærða. Nánar spurð kvaðst vitnið ekki muna hvort hún hefði sagt sér frá því að B hefði verið þátttakandi eða hvort hún hefði komist að því sjálf. Hún hefði fundið símanúmer brotaþola í síma B og séð að þau hefðu verið í samskiptum sama dag og þau áttu að hafa haft kynmökin. Hefðu þeir báðir neitað að hafa átt í þessum samskiptum við brotaþola. Hefði vitnið sent brotþola skilaboð og hringt í hana einu sinni. Brotaþoli hefði neitað því að nokkuð hefði gerst en vitnið kvaðst ekki hafa trúað henni. Vitnið kvaðst ekki hafa séð umrætt myndskeið. Hún hefði reynt ýmislegt til þess en það hefði ekki gengið.

E kvaðst hafa frétt af myndskeiði frá brotaþola. Hún hefði sagt honum frá og verið þá grátandi. Kvaðst hann ekki muna nú hvað þau ræddu um en það sem hann hefði sagt hjá lögreglu á sínum tíma hefði verið satt og rétt. Upphaflega hefði hún sagt vitninu frá atviki sem átti að hafa átt sér stað en seinna að upptaka tengdist því.

F kvað brotaþola hafa sagt sér frá kynferðisbroti gegn henni. Hún hefði sagt að það hefði verið tekið upp og verið í „panikki“ að fá myndskeiðið. Þau hefðu átt í miklum samskiptum vegna þessa á Snapchat. Hún hefði lent á spítala eftir þetta og það hefði hrætt hann mikið. Brotaþoli hefði sagt að ákærði hefði tekið myndskeiðið og annar strákur verið þáttakandi. Allt sem fram fór hefði verið án samþykkis hennar. Hún hefði verið handviss um að þetta hefði verið tekið upp og liðið mjög illa. Fannst vitninu sem hún hefði talað um að hafa séð eða vitað af myndskeiðinu. Minnti hann að hún hefði fengið það sent en ekki vistað það. Hún hefði viljað fá myndskeiðið aftur. Brotaþoli hefði fyrst sagt honum frá meintu broti þegar hún var á spítalanum sumarið 2021 en síðar frá myndskeiðinu. Að hennar sögn hefði hún ekki fengið myndskeiðið.

G sálfræðingur gerði grein fyrir aðkomu sinni að sálfræðimeðferð brotaþola og helstu niðurstöðum. Þegar hún hitti brotaþola hafði hún nýlega komist að tilvist myndskeiðsins og hafði reynt sjálfsvíg. Hún hefði greint frá slæmri líðan og haft einkenni áfallastreitu. Ekki hefði verið unnið sérstaklega með og afmarkað það sem laut sérstaklega að myndskeiðinu og líðan vegna þess heldur unnið út frá meintu kynferðisbroti. Brotaþola hefði fundist hún niðurlægð og talið að myndskeiðinu hefði verið dreift. Hefði brotaþoli greint frá því að allt sem gerðist umrætt sinn hefði verið gegn vilja hennar.

Sérfræðingur hjá lögreglu nr. [...] gerði grein fyrir helstu niðurstöðum rannsóknar sinnar á síma ákærða. Fundist hefðu fjórar skrár með óskilgreindu myndefni orðnar til á tímabilinu 21.– 24. júní 2021. Ekki hefði reynst unnt að skoða efnið frekar. Þessar skrár væru ekki þær sömu og ummerki væru um að ákærði hefði sent brotaþola 12. júlí 2021 en hana var hægt að auðkenna sem myndskeið.

III.

Niðurstaða

Ákærða er gefið að sök brot gegn kynferðislegri friðhelgi brotaþola með því að hafa án samþykkis hennar tekið upp myndskeið á síma sinn af kynmökum þeirra og vitnisins B.

Í 1. mgr. 199. gr. a í almennum hegningarlögum segir að hver sem útbýr, aflar sér eða öðrum, dreifir eða birtir myndefni, texta eða sambærilegt efni, þ. m. t. falsað efni, af nekt eða kynferðislegri háttsemi annars manns án hans samþykkis skal sæta sektum eða fangelsi allt að 4 árum.

Ákærði neitar sök. Hann kannast við að þeir B hafi haft kynmök með brotaþola. Ákærði og B kveðast hvorugir geta lýst kynmökunum núog vísa til skýrslu sinnar hjá lögreglu hvað það varðar. Ákærði hefur frá upphafi neitað að hafa tekið upp myndskeið á símann sinn af kynmökunum.

Framburður brotaþola hefur verið stöðugur um að hafa fengið vitneskju frá vitninu D um að myndskeið, sem tekið hefði verið án hennar vitneskju og samþykkis, væri til í fórum ákærða. Í seinni skýrslutöku sinni hjá lögreglu kom fram að hún hefði eftir að hún frétti af því fengið ákærða til að senda sér myndskeiðið í Messenger. Hér fyrir dómi bar brotaþoli á sama veg. Lýsti hún því að hennar fyrstu viðbrögð hefðu verið að eyða myndskeiðinu. Gaf hún þær skýringar að sér hefði brugðið svo við að sjá það og ekki viljað hafa það í símanum sínum. Á þessum tíma hefði það ekki verið ætlun hennar að fara lengra með þetta mál en vanlíðan hennar hefði aukist og endað með sjálfsvígstilraun. Í kjölfar þess hefði hún ákveðið að halda málinu til streitu.

Að mati dómsins er framburður brotaþola trúverðugur. Það að hún hafi ekki greint frá öllu sem máli skipti í fyrstu skýrslutöku hjá lögreglu, varðandi það hvernig hún fékk vitneskju um myndskeiðið og samskiptin við ákærða í kjölfarið, á sér skýringar og er að mati dómsins ekki til þess fallið að draga úr trúverðugleika framburðar hennar.

Vitnið B neitaði fyrir dómi að myndskeið sem sýnir fyrrgreind kynmök sé til. Í seinni skýrslutöku hans hjá lögreglu óskaði hann eftir því að greina frá atriðum sem hann hefði ekki greint frá í þeirri fyrri. Lýsti hann m. a. í frjálsri frásögn myndskeiði af fyrrgreindum kynmökum sem hann kvað ákærða T-x-x hafa tekið. Skýrslan var tekin upp í hljóði og mynd og hafði hann á þeim tíma réttarstöðu sakbornings og var verjandi hans viðstaddur. Dómari horfði á upptökuna, en þar má sjá að hann var rólegur og yfirvegaður. Framburður hans var greinargóður og skýr og viðmót allt annað en fyrir dóminum.

Dómurinn telur skýringar B á breyttum framburði sínum nú ótrúverðugar og hreinan útúrsnúning og verður til þess litið við úrlausn málsins, sbr. 115. gr. laga nr. 88/2008. Þá verður að líta til tengsla hans við ákærða sem þykir rýra sönnunargildi framburðar hans. Verður framburður hann hjá lögreglu því lagður til grundvallar við úrlausn málsins, sbr. 111. gr. laga nr. 88/2008.

Vitnið C gaf skýrslu fyrir dómi og greindi frá því hvernig hún hefði uppgötvað myndskeiðið í síma ákærða. Viðbrögð hennar í kjölfarið, m. a. samtal við vitnið D, bera þess vott að ekki hafi verið nokkur vafi í hennar huga um það sem þar sást. Samkvæmt framburði D átti samtal þeirra sér stað um það leyti sem Kótilettan var haldin, sem var 9.- 11. júlí 2021 eftir því sem fram kemur í opinberum upplýsingum. Kvað vitnið ákærða hafa staðfest við hana að ákærði, B og brotaþoli hefðu verið á myndskeiðinu og einnig að brotaþoli hefði átt samskipti við hann um það þegar hún var viðstödd. Í málinu er ekkert fram komið sem þykir rýra trúverðugleika vitnisins og hefur framburður hennar verið stöðugur um framangreind atriði.

Samkvæmt því sem rakið hefur verið fær framburður brotaþola um tilvist myndskeiðsins stoð af vitnisburði D og B en bæði sáu þau brot úr upptökunni og lýsa henni í meginatriðum á sama veg. Þá hafa önnur vitni vitneskju sína um myndskeiðið frá C eða brotaþola. Þá er einnig til þess að líta að ummerki eru um sendingu myndskeiðs til hennar í gegnum Facebook Messenger frá ákærða 12. júlí 2021, sem er sá dagur sem brotaþoli kvaðst hafa fengið það sent frá honum. Eftir það eru engin samskipti þeirra á milli. Þá liggja fyrir, samkvæmt tæknirannsókn lögreglu, ummerki um tilurð óskilgreinds myndefnis í síma ákærða, m. a. frá þeim degi sem meint brot átti sér stað.

Í ljósi alls framangreinds metur dómurinn framburð ákærða um tilvist upptökunnar ótrúverðugan og í ósamræmi við önnur sönnunargögn málsins. Telur dómurinn sannað að hann hafi tekið umrætt myndskeið upp á símann sinn þann 21. júní 2021.

Samþykki er veigamikill þáttur í refsinæmi verknaðar samkvæmt 199. gr. a íalmennum hegningarlögum og forsenda þess að unnt sé að refsa fyrir háttsemina.

Vitnið B bar í seinni skýrslu hjá lögreglu að allt sem fram fór, m. a. upptaka myndskeiðsins, hefði verið með samþykki allra. Í skýrslutökunni var hann ekki spurður nánar um hvernig það samþykki hefði verið fengið. Hér fyrir dómi bar hann tilbaka framburð sinn um myndskeiðið. Vísað er til þess sem áður er rakið hvað það varðar og um sönnunargildi framburðar hans.

Framburður brotaþola um að myndskeiðið hafi verið tekið án samþykkis hennar hefur verið stöðugur og er að mati dómsins trúverðugur. Þá voru fyrstu viðbrögð hennar í kjölfar þess að hún fékk vitneskju um framangreint, með óvæntum hætti nokkru eftir atvik, skiljanleg. Vitneskjan lagðist þungt á hana eins og fram kom í vitnisburði sálfræðings, F og G. Greindu þau öll frá því að brotaþoli hefði tjáð þeim að myndskeiðið hefði verið tekið upp án hennar samþykkis.

Þegar allt framangreint er virt heildstætt þykir mega leggja til grundvallar niðurstöðu trúverðugan framburð brotaþola. Þykir sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi tekið umrætt myndskeið á símann sinn án samþykkis brotaþola. Verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er hún rétt heimfærð til refsiákvæðis.

IV.

Refsiákvörðun

Ákærði, sem er fæddur árið [...], hefur ekki áður verið fundinn sekur um refsiverða háttsemi. Við ákvörðun refsingar er til þess litið svo og ungs aldurs ákærða. Til þyngingar horfir að ákærði braut gegn friðhelgi einkalífs og sjálfsákvörðunarrétti brotaþola. Þá er brotið til þess fallið að valda brotaþola vanlíðan og hugarangri. Gildir einu þó ekkert bendi til þess að myndskeiðinu hafi verið dreift.

Með hliðsjón af framangreindu og með vísan til 1., 4., 5. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. í almennum hegningarlögum nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Einkaréttarkrafa

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun um fjárhæð miskabóta er litið til þess sem áður hefur verið rakið og staðfest um vanlíðan brotaþola og eðli brotsins. Ljóst er að þó að áfallastreita brotaþola hafi ekki verið rakin beint til þess brots sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir hefur það án nokkurs vafa haft áhrif á hana andlega. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 400.000 krónur ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir. Upphafstími dráttarvaxta er mánuði eftir birtingu kröfunnar, sem var við þingfestingu málsins.

Með vísan til 1. mgr. 235 gr. laga nr. 88/2008 skal ákærði greiða allan sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða og þóknun réttargæslumanns brotaþola, annars vegar á rannsóknarstigi og hins vegar fyrir dómi, eins og nánar greinir í dómsorði. Tekið er tillit til virðisaukaskatts við ákvörðun þóknunar lögmanna.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, T-kk-nf B-kk-nf O-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði A 400.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 21. júní 2021 til 13. október 2022, en með dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 1. mgr. 6. gr. til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 811.875 krónur, þóknun réttargæslumanns, S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 602. 640 krónur, og 134.000 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf