S-963/2014

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 2. desember 2014, er höfðað með ákæru, útgefinni af ríkissaksóknara 3. nóvember 2014, á hendur I-kk-þgf R-kk-þgf S-kk-þgf, kt. [...], Njálsgötu 33A, Reykjavík, fyrir fyrir eftirfarandi hegningarlagabrot framin að morgni laugardagsins 6. september 2014, utandyra við [...]í Reykjavík:

1. Fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa kastað skiptilykli í gegnum svefnherbergisglugga á íbúð fyrrverandi sambýliskonu sinnar, A, á annarri hæð að [...], vitandi af A inni í herberginu, með þeim afleiðingum að glerbrot fór í hægri vísifingur A og hlaut hún sár á hægri vísifingri.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Fyrir tilraun til manndráps og umferðarlagabrot en til vara fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás og umferðarlagabrot, með því að hafa skömmu eftir atvik þau sem lýst er í ákærulið 1, ekið sviptur ökuréttindum, bifreiðinni UI-729 á fyrrverandi sambýliskonu sína, A, með þeim afleiðingum að hún féll í jörðina. Því næst bakkaði ákærði bifreiðinni, og í kjölfar þess að A reyndi að standa upp ók ákærði bifreiðinni aftur á hana, með þeim afleiðingum að hún féll aftur í jörðina. Loks bakkaði ákærði bifreiðinni og ók henni í átt að A, sem með aðstoð B komst með naumindum undan bifreiðinni. Við þetta hlaut A mar og bólgu neðan við hægra hné innanvert á sköflungi.

Telst þetta varða við 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, en til vara við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess einnig krafist að ákærða verði gert að sæta upptöku á bifreiðinni UI-729, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, með vísan til 1. töluliðar 1. mgr. 69. gr. a almennra hegningarlaga.

Af hálfu A, kt. 251279-2099, er krafist miskabóta að fjárhæð 2.500.000 króna, auk vaxta og dráttarvaxta samkvæmt lögum um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds að öðru leyti en að því er varðar umferðarlagabrot sem honum er gefið að sök. Til vara er krafist vægustu refsingar er lög leyfa. Aðallega er krafist frávísunar bótakröfu, en til vara að bætur verði stórlega lækkaðar. Loks krefst verjandi málsvarnarlauna sér til handa, sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Laugardagsmorguninn 6. september 2014, klukkan 7:29, barst lögreglu tilkynning um að ekið hefði verið á konu við [...] í Reykjavík. Kom fram að ökumaður hefði horfið brott af vettvangi á grænni Toyota-bifreið. Lögreglumenn ræddu við brotaþola, A, á heimili hennar að [...]. Hún var í miklu uppnámi og greindi svo frá að ákærði, sem væri fyrrverandi sambýlismaður hennar, hefði komið að húsinu um morguninn og kastað skiptilykli í gegnum svefnherbergisglugga hennar, með þeim afleiðingum að rúða brotnaði. Hefði hún farið út úr húsinu til að ræða við ákærða, þar sem hann sat í bifreið, en hann hefði þá ekið bifreiðinni á hana svo að hún féll í götuna og reynt að aka á hana þar sem hún lá, en hún hefði með naumindum náð að víkja sér undan. Hefði ákærði síðan ekið á brott með miklum hraða. Rætt var við vitni á vettvangi, en fram kemur í skýrslu lögreglu að láðst hafi að leggja hald á framangreindan skiptilykil og hafi hann ekki fundist við leit síðar. Bifreið ákærða, UI-729, fannst skömmu síðar þar sem henni hafði verið lagt við Miðbakka og lagði lögregla hald á hana. Ákærði var handtekinn síðar um daginn á hóteli í austurborginni.

Í málinu liggur fyrir vottorð C, sérfræðings í bráðalækningum, dagsett 17. september sl., þar sem kemur fram að A hafi leitað á bráðamóttöku Landspítala-háskólasjúkrahúss að morgni 6. sama mánaðar, klukkan 8:23, og hafi hún reynst vera marin og bólgin neðan við hægra hné og með opið sár, sem lýst er sem smáskrámu, á hægri vísifingri.

Þá eru í málinu ljósmyndir sem lögregla tók á vettvangi. Sýna þær brotna rúðu í gluggafagi á miðhæð hússins að [...]. Þá var nýlegt brot í rim í girðingu á þeim stað sem vitni báru um að brotaþoli hefði verið þegar bifreiðinni var ekið á hana. Sjá mátti glerbrot utandyra á götu og gangstétt. Rannsókn á bifreið ákærða leiddi í ljós að stöðuljós vinstra megin var brotið. Voru glerbrotin sem fundust á vettvangi borin saman við brotna ljósið og mátti sjá að þau voru úr því. Jafnframt var atvikið sviðsett eftir upplýsingum frá vitninu D, en framburður hans verður síðar rakinn. Eru ljósmyndir teknar við sviðsetninguna meðal gagna málsins.

Einnig liggur fyrir í málinu dagbókarfærsla lögreglu frá 25. febrúar 2014, þar sem fram kemur að A hafi mætt hjá lögreglu og tilkynnt að ákærði hafi ítrekað hótað henni lífláti, einkum með skilaboðum á facebook. Síðar sama dag hafi A hringt og tilkynnt að hún hefði farið í Kvennaathvarfið ásamt dóttur sinni, eftir að ákærði hefði hringt til hennar og haft í hótunum við hana.

Loks liggur fyrir dagbókarfærsla lögreglu vegna atviks aðfaranótt 6. september 2014. Kemur þar fram að klukkan 3:18 hafi verið tilkynnt um mann sem væri að rífa hluti úr bifreið utan við [...]. Reyndist þar vera um að ræða ákærða, sem tjáði lögreglumönnum að hann hefði komið að sækja föt sem hann hefði beðið fyrrverandi kærustu sína um að setja í kassa utan við húsið. Hann hefði reiðst þegar hann sá að fötin lágu úti á stétt í bleytu og hefði hann hellt úr ruslatunnu framan við útidyrahurðina hjá henni. Kemur fram að ákærði hafi verið rólegur og kurteis og hafi hann þrifið upp ruslið áður en lögreglumennirnir hurfu af vettvangi.

Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna við aðalmeðferð málsins.

Ákærði, I-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf, kvaðst hafa komið að heimili A þennan morgun til að sækja bifreið sína, sem hann hefði skilið eftir þar fyrir utan, en hann hefði verið á leið til vinnu. Hann kvað A hafa komið út í glugga og öskrað eitthvað á hann. Ákærði kvaðst þá hafa tekið málmhlut eða járnstykki sem hann var með í bifreiðinni og kastað honum í átt til hennar, en hann hefði þó ekki miðað á gluggann. Járnstykkið hefði hins vegar lent á glugganum og rúðan brotnað. Ákærði kvaðst hafa farið upp í bifreiðina og ætlað að aka á brott. Þá hefði A komið út úr húsinu, hefði hún haldið á járnstykkinu og virst ætla að kasta því í ákærða. Ákærði kvaðst þá hafa ekið bifreiðinni að A, bakkað og ekið aftur að henni og hefði bifreiðin rekist í hana í síðara skiptið. Hann kvaðst hafa bremsað bifreiðinni í bæði skiptin. Ákærði kvaðst ekki hafa ætlað að meiða A þegar hann kastaði járnstykkinu og kannaðist ekki við að hafa haft í líflátshótunum við hana þegar hann gerði það. Þá hafnaði hann því alfarið að hafa haft ásetning til að bana konunni þegar hann ók bifreiðinni á hana og kannaðist ekki heldur við að hafa hótað henni lífláti þegar hann gerði það. Hann kvaðst einvörðungu hafa ætlað að ógna konunni, en hann hefði verið henni reiður vegna atviksins kvöldið áður, þegar hún kastaði fötunum hans út í rigninguna. Ákærði viðurkenndi að hafa ekið bifreiðinni sviptur ökurétti í umrætt sinn.

A kvaðst hafa vaknað við hávaða utan við húsið og farið út í svefnherbergisglugga. Hún hefði séð ákærða og B, vinkonu sína sem búsett er í kjallara hússins, fyrir utan, og hefði hún kallað til þeirra og spurt hvað væri í gangi. Ákærði hefði þá horft á hana og dregið vísifingur þvert yfir háls sér, hlaupið til og sótt járnstykki sem hann kastaði í gluggann. Við þetta hefði rúðan brotnað og glerbrotum rignt inn og hefði hún skorist á fingri. A kvaðst hafa reiðst við þetta, tekið upp járnstykkið og hlaupið út. Ákærði hefði þá verið kominn inn í bifreiðina og hefði hún hlaupið í átt til hans, en B hefði hindrað hana í að kasta járnstykkinu. Ákærði hefði horft á hana þar sem hann sat í bifreiðinni og hrópað að henni að hann ætlaði að drepa hana. Hann hefði síðan ekið að henni þrisvar sinnum og hefði bifreiðin rekist í fót hennar í annað skiptið. Hefði fóturinn bólgnað upp og hún fundið mikið til. Hún kvað B hafa gengið á milli sín og bifreiðarinnar í síðasta skiptið sem ákærði ók að henni. Ákærði hefði síðan ekið á brott, en hann hefði hringt nokkrum sinnum í síma hennar á meðan hún beið eftir sjúkrabifreiðinni og þegar hún var á slysadeild. Þá hefði hann sent henni skilaboð þar sem hann hafði í hótunum við hana ef hún léti lögreglu vita af þessu.

E kvaðst hafa verið sofandi í rúmi móður sinnar og hefðu þær vaknað við rifrildi fyrir utan húsið. Móðir hennar hefði farið fram úr rúminu, dregið gardínu frá glugganum og litið út. Þá hefði stór skiptilykill, um 20 cm á lengd, komið fljúgandi í gegnum rúðuna. Hefði móðir hennar meiðst á fingri þegar rúðan brotnaði. Móðir hennar hefði litið á hönd sína, en síðan tekið skiptilykilinn upp af gólfinu og farið út. E kvaðst hafa farið út á eftir henni. Hefði hún séð móður sína gera sig líklega til að kasta skiptilyklinum í ákærða þar sem hann sat í bifreið sinni. Ákærði hefði þá ekið bifreiðinni þrisvar sinnum á móður hennar og hefði hún fallið í jörðina. Móðir hennar hefði verið á milli grindverksins og bifreiðarinnar þegar ákærði ók á hana, en í síðasta skiptið hefði B gengið á milli hennar og bifreiðarinnar. Nágranna þeirra hefði drifið að og hefði ákærði gert sig líklegan til að ráðast á þá, en síðan farið upp í bifreiðina og ekið á brott.

B, kvaðst vera vinkona A. Þau ákærði hefðu verið par um tíma, en væru nú vinir. Hefði ákærði hringt í hana þessa nótt þar sem hún var stödd í samkvæmi og beðið hana að koma að hitta sig á hóteli þar sem hann dvaldi. Hún hefði farið að hitta ákærða og hefðu þau drukkið saman flösku af kampavíni. Ákærði hefði sagst þurfa að mæta til vinnu og hefðu þau tekið saman leigubifreið í [...]. Þar hefði aðkoman verið slæm, ker sem íbúar notuðu til að drepa í sígarettum utan við húsið hefði verið brotið og sígarettustubbar hefðu verið um allt. Þá hefðu síðbuxur ákærða legið á jörðinni. B kvaðst hafa farið að tína þetta upp og hefði komið til orðaskipta milli hennar og ákærða. Hún hefði sagt við hann að hún væri búin að fá nóg af rifrildum þeirra A. Þá hefði hún heyrt að gluggi opnaðist fyrir ofan þau og hefði A kallað til hennar: „Passaðu þig að verða ekki á milli.“ Hún hefði þá séð að ákærði var kominn með skiptilykil eða eitthvað þess konar verkfæri í hendurnar. Hann hefði hent verkfærinu í gluggann og rúðan brotnað. A hefði komið út úr húsinu og verið mjög reið yfir þessu. Hefði ákærði þá ekið á hana í tvígang, en í þriðja skiptið hefði vitnið náð að kippa henni til hliðar. Komið hefði til orðaskipta milli ákærða og manna sem voru staddir þarna utan dyra, en síðan hefði ákærði ekið í burtu.

F kvaðst hafa verið staddur í samkvæmi að [...]og hefði hann verið búinn að panta leigubifreið til að færa sér sígarettur. Þegar hann kom út úr húsinu hefði leigubifreiðarstjórinn sagt honum að maður hefði ekið á konu þarna í götunni. Hann hefði litið upp og séð að bifreið var spólað þvert á götuna og ekið á konu sem var þar upp við grindverk. Kvaðst hann telja að bifreiðin hefði lent á fótleggjum konunnar. Hefði ökumaðurinn spólað upp á gangstéttina og klemmt konuna upp við grindverkið, sem hafi verið brotið eftir þetta. Vitnið kvaðst hafa beðið leigubílstjórann að hringja á lögregluna og hlaupið að bifreiðinni. Ökumaðurinn hefði komið út og gengið ógnandi í átt til hans. Þá hafi bróðir vitnisins komið út á götu og hefði maðurinn stokkið upp í bifreiðina og ekið á brott. G kvaðst hafa heyrt F bróður sinn öskra úti á götu og heyrt bifreiðarhljóð. Hann hefði farið út og séð ökumann bifreiðarinnar spóla í burtu með látum.

H, íbúi að [...], kvaðst hafa vaknað við köll fyrir utan og heyrt hljóð líkt því að glas hefði verið brotið. Hann hefði síðan heyrt bifreið spóla og hávær öskur. Vitnið kvaðst hafa farið út í glugga og séð þá beint aftan á bifreið sem stefndi á konu hinum megin við götuna. Hann hefði séð ungan mann koma hlaupandi að bifreiðinni og hefði ökumaðurinn stokkið út og virst ætla að ráðast á hann. Hann hefði hins vegar stokkið upp í bifreiðina og ekið á brott eftir að fleiri menn dreif að. Vitnið kvaðst hafa haldið að hann væri að fara að sjá konuna láta lífið þarna. Bifreiðin hefði stefnt á hana þar sem hún kraup. Hafi ökumaðurinn þanið bifreiðina og spólað í átt til hennar.

I, íbúi að [...], kvaðst hafa vaknað við mikinn hávaða, en svefnherbergisgluggi hennar snúi út að [...]. Hún hefði heyrt einhvern æpa: „Are your crasy“ og séð að fólk var farið að tínast út á götu úr húsum þarna í kring. Þá hefði hún séð mann setjast inn í bifreið, aka á konu, bakka og aka aftur á hana. Það hefði verið spól og mikil inngjöf á meðan á þessu stóð, þó að bifreiðinni hafi ekki verið ekið mjög hratt. Síðan hefði bifreiðinni verið ekið á brott. Vitnið kvaðst ekki geta fullyrt hvort bifreiðinni var ekið á konuna í bæði skiptin, eða hvort hún straukst aðeins við hana.

J kvaðst hafa verið staddur í íbúð á efstu hæð hússins að [...]. Hann hefði heyrt hávaða og litið út um glugga. Hefði ákærði verið utan við húsið í hávaðarifrildi við A í íbúðinni fyrir neðan og sagt við hana: „Ef þú hringir á lögregluna drep ég þig.“ Hann hefði síðan sótt járnhlut í skottið á bifreið sinni, e.k. lykil til notkunar við viðgerð á bifreiðum, um 25 cm á lengd. Hafi ákærði hent lyklinum í glugga á íbúð A og sest inn í bifreiðina. Þá hefði A komið út. Ákærði hefði farið að hræða hana og ekið á gangstéttina eins og hann ætlaði að aka á hana, en vitnið kvaðst ekki gera sér grein fyrir því hvort bifreiðin snerti hana. A hefði farið að öskra, en ákærði hefði þá ekið bifreiðinni aftur á bak og síðan ekið aftur að henni. Hafi A lent með hendurnar á húddi bifreiðarinnar í þetta skipti. Ákærði hafi bakkað bifreiðinni aftur og ekið á A í þriðja skiptið. Hefði bifreiðin þá lent á fótum hennar og hún fallið á grindverkið sem hefði brotnað með hvelli. Eftir þetta hefði A lagt á flótta, en ákærði hefði átt í orðaskiptum við menn sem komu þarna að. Hann hefði síðan ekið á brott.

K, íbúi að [...], kvaðst hafa vaknað við hávaða um nóttina og séð mann sem virtist vera í miklu uppnámi við hús nr. [...]. Hann hefði verið að henda einhverju í húsið, draga til ruslatunnur og talað í síma. Vitnið kvaðst hafa gert lögreglu viðvart og hefði maðurinn horfið á brott eftir viðræður við lögreglumenn. Hún hefði svo vaknað aftur um morguninn við það að þessi sami maður hefði verið að rífast við konu sem bjó í húsinu. Hún hefði séð hann stökkva upp í bifreiðina, aka að konunni, bakka og aka aftur að henni á fullri ferð, og hefði bifreiðin lent á henni í þetta skipti. Konan hefði staðið upp við girðinguna þegar þetta gerðist, en vitnið kvaðst þó hafa séð hana liggjandi eftir síðara tilvikið og hefði hún aumkað sér vegna ákomu á fæti. Hefði maðurinn því næst ekið á brott. Vitnið kvað manninn hafa spólað bifreiðinni þvert á götuna. Hún kvað það þó ekki hafa verið sína upplifun að hann ætlaði að drepa konuna, en það hefði ekki verið neitt því til fyrirstöðu að hann gerði það ef það hefði verið ætlun hans. Henni hefði frekar fundist eins og hann væri að ógna konunni. Fram kom hjá vitninu að hún hefði séð skiptilykil á gangstéttinni eftir atvikið.

D kvaðst hafa verið staddur í leigubifreið sinni utan við [...] og beðið þar eftir manni sem hefði sent hann eftir tóbaki. Hefði hann séð aðra leigubifreið í götunni og hefði ákærði komið út úr henni með þeldökkri konu. Síðan kvaðst vitnið hafa heyrt brothljóð og hefði kona komið út úr húsi í um 12 til 15 metra fjarlægð og yngri kona á eftir henni. Sú eldri hefði haldið á einhverju. Ákærði hefði stokkið upp í bifreið sem þarna var, bakkað henni og síðan ekið í tvígang á fullri ferð á konuna. Maðurinn sem hann var að færa tóbakið hefði hlaupið að ákærða, sem hefði komið brjálaður út úr bifreiðinni, en síðan farið aftur upp í hana og ekið á brott þegar hann sá að fleiri menn voru komnir út úr húsinu. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt orðaskipti ákærða og konunnar, en þau hefðu talað mjög hátt. Hann kvaðst hafa séð bifreiðina skella á konunni upp við girðinguna og hefði girðingin brotnað við það. Aksturslag ákærða hefði verið mjög ógnandi, hann hefði rifið í gírana og tætt af stað. Þá hefði hann verið töluvert yfir leyfilegum hámarkshraða þegar hann ók á brott. Hann kvað framhjól bifreiðarinnar hafa farið upp á gangstéttina og stuðarinn lent á konunni. Ekki hefði þurft að spyrja að leikslokum ef afturhjól bifreiðarinnar hefðu farið upp á gangstéttarkantinn. Það hefði í raun verið hægur leikur fyrir ákærða að aka bifreiðinni þannig að það gerðist.

C, sérfræðingur á slysa- og bráðamóttöku Landspítala, sem skoðaði A eftir atvikið kvað mar á fæti vel geta hafa komið við að ekið hafi verið á hana, enda hafi það verið í stuðarahæð. Taldi hann það líklegri orsök áverkans en það að konan hefði fallið í götuna. Þá kvað vitnið enga ástæðu til að rengja frásögn hennar um að hún hefði skorist á fingri við það að fá yfir sig glerbrot.

Loks gáfu skýrslu við aðalmeðferðina L leigubílstjóri, sem ók ákærða og B í [...] þennan morgun, og lögreglumennirnir M, N og O. Ekki eru efni til að reifa framburð vitnanna.

Niðurstaða

Ákæruliður 1

Ákærði neitar sök. Hann hefur viðurkennt að hafa kastað málmhlut eða járnstykki í átt að A í umrætt sinn, en kveðst ekki hafa miðað á gluggann og hafi rúðubrotið því verið óviljaverk. Þá kvaðst hann ekki muna hvort A var við gluggann þegar hann kastaði hlutnum. A hefur hins vegar borið að ákærði hafi horft á hana þegar hann kastaði hlutnum í gluggann og hefði hann jafnframt haft í hótunum við hana með látbragði. Af framburði vitna verður ráðið að það var skiptilykill sem ákærði kastaði og hafa vitni jafnframt borið að hann hafi verið um 20 til 25 cm á lengd. Samkvæmt framburði B kastaði ákærði skiptilyklinum eftir að A opnaði gluggann og kallaði til þeirra. J kvaðst hafa séð ákærða kasta skiptilyklinum í gluggann eftir að hafa heyrt þau A rífast. Þá bar E að skiptilykillinn hefði komið fljúgandi í gegnum rúðuna eftir að móðir hennar dró gardínu frá glugganum og leit þar út. Ákærði hefur sjálfur borið að hann hafi verið A reiður vegna atviks sem átti sér stað fyrr um nóttina. Þá hafa vitni borið að hann hafi verið æstur og ógnandi á vettvangi. Þykir óhætt að leggja til grundvallar framburð A um að ákærði hafi séð hana í glugganum og kastað skiptilyklinum að henni, enda fær sú lýsing stuðning í framburði vitna. Þá fær framburður A um að hún hafi skorist á fingri við rúðubrotið stuðning í framburði E og C, sem rakinn hefur verið. Samkvæmt framansögðu telst sannað að ákærði hafi veist að A með þeim hætti sem í 1. ákærulið greinir. Var atlagan með þeim hætti að alvarlegir líkamsáverkar hefðu getað hlotist af. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt 1. ákærulið og er háttsemi hans þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákæruliður 2

Ákærði neitar einnig sök samkvæmt 2. ákærulið. Hann viðurkennir að hafa ekið bifreiðinni í tvígang að A, en kveðst ekki hafa ekið á hana af ásetningi. Það hafi ekki verið ætlan hans að valda A líkamstjóni eða bana. A hefur lýst atvikum þannig að ákærði hafi ekið bifreiðinni á hana í tvígang, þar sem hún var á gangstéttinni upp við grindverk. Hafi bifreiðin lent á fæti hennar í annað skiptið, en B náð að ganga á milli í þriðja skiptið og náð þannig að stöðva ákærða. Hafa E og B borið á sama veg um atvik að þessu leyti. Þá voru allmörg vitni að atvikinu og hefur framburður þeirra um aksturslag ákærða verið rakinn. Þótt vitnum hafi ekki borið saman um hvort ákærði ók bifreiðinni tvisvar eða þrisvar sinnum að A, er til þess að líta að atvikið gekk hratt fyrir sig og að nokkur þeirra sáu ekki upphaf atlögunnar. Þá er fram komið að grindverkið sem A var upp við brotnaði við atlöguna og að glerbrot úr stöðuljósi vinstra megin á bifreið ákærða fannst á gangstétt og götu þar við. Samkvæmt framansögðu þykir óhætt að leggja til grundvallar frásögn A af atvikum í umrætt sinn, enda fá lýsingar hennar stuðning í framburði vitna og læknisfræðilegum gögnum sem liggja fyrir í málinu. Með vísan til þess sem fram er komið um aksturslag ákærða þykir, gegn neitun hans, sannað að hann hafi af ásetningi ekið bifreiðinni í tvígang á konunni svo að hún féll í jörðina og ekið henni í átt að henni í þriðja sinn, svo sem rakið er í ákæru. A hefur borið að ákærði hafi hótað að drepa hana þegar hann ók bifreiðinni af stað, en ákærði hefur ekki kannast við það og vitni hafa ekki getað staðfest slík orðaskipti. Af framburði vitna og gögnum málsins verður ráðið að ákærði hafi ekið framhluta bifreiðarinnar upp á gangstéttina og á konuna sem þar var. Þykir varhugavert að telja sannað að ásetningur hans hafi staðið til þess að bana konunni, eins og akstri bifreiðarinnar var háttað. Samkvæmt því sem að framan er rakið telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um líkamsárás og var atlaga hans að A stórhættuleg. Með játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, er jafnframt leitt í ljós að hann ók bifreiðinni sviptur ökurétti í umrætt sinn. Verður ákærði sakfelldur fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás og umferðarlagabrot, eins og í ákæru greinir, og varðar háttsemin refsingu samkvæmt 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga.

Ákærði er fæddur árið 1977. Hann á sér allnokkurn sakaferil, allt aftur til ársins 1993. Hefur ákærði frá þeim tíma hlotið sjö refsidóma fyrir þjófnað, nytjastuld, ránsbrot, hótanir og umferðarlagabrot, auk þess sem hann gekkst undir sektargerð vegna fíkniefnalagabrots árið 2013. Síðast var ákærði dæmdur 17. júlí 2014 til þriggja mánaða fangelsisrefsingar, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir þjófnaðarbrot. Hefur hann rofið skilorð þess refsidóms. Verður dómurinn tekinn upp og ákærða dæmd refsing í einu lagi, sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir sérstaklega hættulegar líkamsárásir gegn fyrrverandi sambýliskonu sinni, A. Við ákvörðun refsingar verður litið til 1. og 3. töluliðar 1. mgr. og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjú ár. Gæsluvarðhald frá 7. september 2014 kemur til frádráttar refsingu.

Ákærði verður dæmdur til að sæta upptöku bifreiðarinnar UI-729, samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 69. gr. a almennra hegningarlaga.

Af hálfu brotaþola er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 2.500.000 króna, auk vaxta. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða samkvæmt a-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun fjárhæðar miskabóta verður litið til sjónarmiða sem rakin hafa verið varðandi ákvörðun refsingar ákærða. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 1.500.000 króna, sem beri vexti sem í dómsorði greinir.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef hrl., 685.230 krónur, auk aksturskostnaðar, 14.200 krónur, þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi málsins og við upphaf dómsmeðferðar, S-kk-ef S-kk-ef hdl., 966.350 krónur, auk aksturskostnaðar, 14.200 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kk-ef S-kk-ef hrl., 480.383 krónur. Við ákvörðun þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Ákærði greiði 94.031 krónu í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið F-kvk-nf B-kvk-nf F-kvk-nf saksóknarfulltrúi.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, I-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í þrjú ár. Gæsluvarðhald frá 7. september 2014 kemur til frádráttar refsingu.

Bifreiðin UI-729 er dæmd upptæk.

Ákærði greiði A 1.500.000 króna, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 6. september til 12. desember 2014, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef hrl., 685.230 krónur, auk aksturskostnaðar, 14.200 krónur, þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi málsins og við upphaf dómsmeðferðar, S-kk-ef S-kk-ef hdl., 966.350 krónur, auk aksturskostnaðar, 14.200 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kk-ef S-kk-ef hrl., 480.383 krónur. Ákærði greiði 94.031 krónu í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf

F