S-243/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 7. desember sl., er höfðað af lögreglustjóranum á Húsavík hér fyrir dómi með ákæru, útgefinni 30. október 2012, á hendur X;

„fyrir eftirfarandi þjófnaði í Reykjavík með því að hafa:

I.

Sunnudaginn 13. nóvember 2011, stolið snyrtivörum að andvirði 10.217 krónum úr versluninni Hagkaupum í Skeifunni.

II.

Fimmtudaginn 17. nóvember 2011, stolið kjötmeti og bókum að andviðri 17.142 krónum úr versluninni Bónus við Hallveigarstíg 1.

III.

Fimmtudaginn 5. apríl 2012, stolið kjötmeti að andviðri 17.763 krónum úr versluninni Krónunni við Fiskislóð 15-21.

Teljast brot ákærða í öllum liðum varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem að lög leyfa.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði viðurkennt sakargiftir skýlaust, líkt og þeim er lýst í ákæru. Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr.88, 2008.

Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

II.

Ákærði, sem er 29 ára, á samkvæmt sakavottorði nokkurn sakaferil að baki, allt frá árinu 2003. Hefur ákærði frá þeim tíma átta sinnum verið dæmdur til refsingar fyrir ýmis auðgunar-, ávana-, fíkniefna- og umferðarlagabrot. Þá var hann sakfelldur fyrir líkamsárás þann 4. nóvember 2009 og dæmdur í tveggja mánaða fangelsi. Að auki hefur ákærði fimm sinnum gengist undir sátt vegna ýmissa umferðar- og fíkniefnalagabrota, síðast í október 2010.

Samkvæmt nefndu sakavottorði hefur ákærði frá árinu 2008 fjórum sinnum verið dæmdur fyrir þjófnaðarbrot, en afrekstur af þeirri háttsemi virðist tíðum hafa verið heldur rýr. Síðast var ákærði dæmdur 15. desember 2011, í 30 daga óskilorðsbundið fangelsi, en afplánun sinni lauk hann 18. mars s.l.

Verður ráðið af gögnum að lýst brotastarfsemi ákærða eigi m.a. rætur að rekja til fíkniefnavanda hans um margra ára skeið.

Tvö þeirra brota, sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í því máli sem hér er til meðferðar framdi hann áður en síðasti dómur gekk og er því um hegningarauka að ræða, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Ber við ákvörðun refsingar ákærða af hafa hliðsjón af þessu, en einnig m.a. 255. gr. sbr. 71. gr. og 77. gr. hegningarlaganna. Þykir refsing ákærða að þessu virtu hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga.

Fyrir dómi lýsti ákærði því að hann hefði nýverið einsett sér að breyta um líferni og láta af allri brotastarfsemi og fara í áfengis- og vímuefnameðferð. Liggur fyrir að hann hefur síðasta misserið dvalið í skjóli vinafólks á lögbýli í Reykjadal. Ákærði virðist einlægur í greindri afstöðu sinni, en hann hóf nýverið langtíma meðferð á meðferðarstofnun, sbr. vottorð þar um, dagsettu 4. desember s.l.

Brot ákærða í máli þessu eru smávægileg. Hann játaði og háttsemi sín greiðlega við alla meðferð málsins, en fyrir liggur að þýfinu var öllu komið til skila til eigenda á brotavettvangi.

Að öllu ofangreindu virtu þykir m.a. með hliðsjón af 5. tl. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. hegningarlaganna fært að fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Þá þykir rétt svo sem atvikum máls þessa er háttað að binda frestun fullnustunnar einnig því skilyrði að ákærði sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19, 1940, og neyti ekki á skilorðstímanum áfengis eða fíkniefna, sbr. 3. tl. lagagreinarinnar. Skal Fangelsismálastofnun ríkisins tilnefna þann aðila sem hafa skal með hendi umsjónina.

Engan sakarkostnað leiddi af málarekstri þessum.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti 45 daga fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Þá er frestun fullnustu refsivistar jafnframt bundin því skilyrði að ákærði sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón og neyti ekki áfengis eða fíkniefna, sbr. 1., 2. og 3. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Skal Fangelsismálastofnun ríkisins hafa umsjónina með höndum.