S-8555/2020

Mál þetta, sem dómtekið var í 10. júní sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 29. desember 2020, á hendur: „ V-x-x M-x-x, kt. [...], [...], Reykjavík fyrir eftirtalin brot:

I.

Umferðarlagabrot með því að hafa, laugardaginn 2. nóvember 2019, ekið bifreiðinni [...] án gildra ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 60 ng/ml, metamfetamín 85 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 6,0 ng/ml) um Laugaveg við Smiðjustíg í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

II.

Umferðarlagabrot með því að hafa, mánudaginn 11. nóvember 2019, ekið bifreiðinni [...] án gildra ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist kókaín 50 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 1,8 ng/ml) um Miklubraut í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

III.

Umferðarlagabrot með því að hafa, sunnudaginn 17. nóvember 2019, ekið bifreiðinni [...] án gildra ökuréttinda og undir áhrifum áfengis (í blóði mældist vínandamagn 1,59‰) um Skúlagötu í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 3. mgr. 49. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

IV.

Umferðarlagabrot með því að hafa, mánudaginn 30. desember 2019, ekið bifreiðinni [...] án gildra ökuréttinda, undir áhrifum áfengis og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist vínandamagn 0,94‰, amfetamín 70 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 1,0 ng/ml) um Snorrabraut í Reykjavík, þar sem akstrinum lauk í bifreiðastæði við Bríetartún 5.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 49. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

V.

Fíkniefnalagabrot með því að hafa, fimmtudaginn 16. janúar 2020, haft í vörslum sínum 0,57 gaf maríhúana, sem lögregla fann við leit á ákærða á lögreglustöðinni við Hverfisgötu í Reykjavík.

Telst háttsemi þessi varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr. sbr., 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

VI.

Fíkniefnalagabrot með því að hafa, föstudaginn 5. júní 2020, haft í vörslum sínum 1,81 gaf maríhúana, sem lögregla fann við leit á ákærða í versluninni Nettó við Fiskislóð 3 í Reykjavík.

Telst háttsemi þessi varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr. sbr., 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

VII.

Umferðarlagabrot með því að hafa, laugardaginn 6. júní 2020, ekið bifreiðinni [...], gegn rauðu umferðarljósi, án gildra ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 3,7 ng/ml) um gatnamót Snorrabrautar og Laugavegar í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn við Grettisgötu.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 7. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

VIII.

Umferðarlagabrot með því að hafa, sunnudaginn 5. júlí 2020, ekið bifreiðinni [...] án gildra ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana-og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 125 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 1,6 ng/ml) um Borgarfjarðarbraut við Bárustaðaland í Borgarbyggð, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn við Grettisgötu.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 7. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

IX.

Umferðarlagabrot með því að hafa, mánudaginn 28. september 2020, ekið bifreiðinni [...] án gildra ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 340 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 4,9 ng/ml) um Suðurlandsveg við Ölkelduháls í Ölfusi, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þá er krafist upptöku á framangreindum 2,38 gaf maríhúana sem hald var lagt á samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, með síðari breytingum.“

Dómari tók við meðferð málsins 5. mars 2021 en hafði fram að þeim tíma engin afskipti haft af meðferð þess.

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af broti því sem lýst er í III. kafla ákærunnar en til vara dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa vegna þess og þá einnig vegna þeirra brota sem hann hefur játað. Þá samþykkti ákærði upptökukröfur ákæruvaldsins. Loks krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði, og greiðslu útlagðs kostnaðar.

I

Málsatvik

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu veittu lögreglumenn, aðfaranótt 17. nóvember 2019, athygli bifreiðinni [...] á Skúlagötu, þegar maður kom út um bílstjóradyr og var hann ekki ökumaður bifreiðarinnar. Ökumaður, sem reyndist vera ákærði, var sjáanlega undir áhrifum og var hann fenginn til að blása í áfengismæli og varð niðurstaðan 1,65‰. Var ákærði þá handtekinn, grunaður um ölvun við akstur, og fluttur á lögreglustöð. Ákærði neitaði að gefa blóð vegna rannsóknar málsins og var honum haldið með valdi á meðan blóðsýni var tekið. Samkvæmt niðurstöðu rannsóknar Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði á blóðsýninu reyndist það innihalda 1,59‰ alkóhól.

Einnig liggur fyrir upplýsingaskýrsla lögreglu vegna atvika umrætt sinn. Þar er atvikum lýst svo að bifreiðinni hafi verið ekið á móti lögreglubifreiðinni á litlum hraða. Þegar nokkrir metrar voru í það að bifreiðarnar mættust hefðu lögreglumennirnir séð að farþegi í aftursæti fór yfir ökumann og út um bílstjóradyr. Á þeim tíma hafði bifreiðin staðnæmst. Ræddu lögreglumenn þá við þann mann sem farið hafði út úr bifreiðinni, A, og var hann í nokkru uppnámi. Sagði hann ökumann, ákærða, ekki hafa viljað hleypa sér út úr bifreiðinni, en barnalæsing hefði verið á aftur dyrunum og hann því ekki komist út. Þá segir í skýrslunni að lögreglumennirnir séu þess fullvissir að ákærði hafi verið ökumaður bifreiðarinnar og þeir hefðu séð þegar maðurinn skreið yfir ákærða og hefði það orðið tilefni afskipta þeirra

II

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi að því marki sem nauðsynlegt er til úrlausnar málsins.

Ákærði kvaðst ekki hafa verið að aka bifreiðinni umrætt sinn. Hann hefði verið að vinna hjá starfsmannaleigu, „ [...]“. Umrætt sinn hefði hann verið á vinnubifreið ásamt tveimur samstarfsmönnum sem báðir heiti B, og hefði annar þeirra ekið bifreiðinni. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum en muna atvik vel. Þeir hefðu verið niðri í bæ að aka frá Aktu- Taktu og hann setið í aftursæti bifreiðarinnar. Hann og ökumaðurinn hefðu byrjað að rífast og hefði ákærði hótað því að slá hann. Vegna þess hefði ökumaðurinn hoppað út úr bifreiðinni sem þá hefði runnið áfram og hefði hann því farið úr aftursæti bifreiðarinnar til að stöðva hana þar sem enginn ökumaður hefði verið lengur í bifreiðinni. Á sama tíma hefði borið að lögreglumenn sem hefðu séð ökumanninn f ara út úr bifreiðinni. Kvaðst hann einungis hafa verið að hugsa um að stöðva bifreiðina. Kvaðst hann ekki vita hvort lögreglumennirnir hefðu séð þegar hann fór úr aftursætinu en þeir hefðu sagt að það hefði verið hann sem hélt um stýrið og ók bifreiðinni. Hann hefði setið í aftursætinu mitt á milli framsætanna og verið að spjalla við þá sem sátu í framsætunum. Þeir hefðu verið rétt að aka af stað þegar þetta gerðist. Þetta hefði gerst hratt og hefði hann ekki hugleitt að fara út um afturdyr og inn í bifreiðina aftur ökumannsmegin til að stöðva bifreiðina. Líklega hefði dugað að grípa í handbremsuna þar sem bifreiðin hefði ekki verið á miklum hraða en vegna ástands síns, ölvunar og grasreykinga, og þess að hann var æstur eftir rifrildið hefði hann ekki hugsað út í það. Taldi hann bifreiðina hafa runnið um fimm metra á meðan hann stýrði henni. Engin umferð hefði verið nema lögreglubifreiðin þegar henni var ekið á móti þeim og ekki hætta á að bifreiðin lenti á einhverju. Sá sem sat í farþegasæti fram í hefði verið undir miklum áhrifum og ekki áttað sig á því hvað var að gerast og því ekki gripið inn í aksturinn þegar ökumaðurinn fór út. Ákærða var kynnt að samkvæmt ákæru hefðu 1.59‰ alkóhóls reynst vera í blóði hans umrætt sinn. Kvaðst ákærði ekki vita hvort það væri í samræmi við það sem hann var búinn að drekka en staðfesti að hann hefði verið búinn að drekka áfengi. Þá var ákærða kynnt að fyrir lægi framburður tveggja lögreglumanna um að hann hefði setið í ökumannssæti og ekið bifreiðinni þegar annar maður, farþegi í aftursæti, hefði skriðið yfir hann og farið út úr bifreiðinni. Kvaðst ákærði telja að lögreglumennirnir hefðu ekki haft forsendur til að sjá þetta, þeir hefðu verið of langt frá og hefðu einungis séð B hlaupa úr bifreiðinni og það væri ástæða þess að þeir höfðu afskipti af þeim. Þá kvaðst ákærði ekki vita hver A væri. Var ákærða kynnt að fram kæmi í skýrslu lögreglu að maður með því nafni hefði verið í bifreiðinni og ítrekaði ákærði þá að báðir mennirnir sem voru með honum í bifreiðinni hétu B. Þá var honum kynnt að A hefði sagt lögreglu að ákærði hefði ekki viljað hleypa sér út úr aftursætinu og að hurðum þar hefði verið læst með barnalæsingu. Sagði ákærði þá að þetta væri ekki rétt. Einnig var ákærða kynnt að fram hefði komið í skýrslu lögreglu að þessi maður hefði farið fram í og yfir ökumann og út úr bifreiðinni. Kvaðst ákærði ekki hafa séð lögreglumenn ræða við þessa menn og ítrekaði að atvik hefðu gerst eins og hann lýsti.

Lögreglumaður nr. [...] sagði þá hafa verið á ómerktri lögreglubifreið að næturlagi að aka um Skúlagötu og mætt bifreiðinni sem hefði verið ekið hægt á móti þeim, en um sé að ræða hliðargötu þar sem umferð sé almennt hæg. Skyndilega hefði bifreiðin stöðvast og farþegi prílað yfir ökumann og farið út úr bifreiðinni. Þeir hefðu rætt við þann mann sem fór út úr bifreiðinni, enda mjög óeðlilegt að einhver fari út úr bifreið yfir ökumann. Sá hefði greinilega verið undir áhrifum og sagst ekki hafa komist í burtu þar sem barnalæsing væri á hurðunum aftur í og honum hefði ekki verið hleypt út. Þeir hefðu síðan rætt við ökumann og þá vaknað grunur um að hann væri undir áhrifum og hefði hann verið látinn blása í SD2- mæli sem staðfesti þann grun og hefði ökumaðurinn þá verið handtekinn. Neitaði ákærði að gefa blóðsýni og hefði því þurft að taka blóð úr honum með valdi. Ekki hefði farið á milli mála að ökumaður sat við stýrið og sá sem fór út úr bifreiðinni kom úr aftursæti og hefði þettaverið ástæða afskipta þeirra. Vitnið kvaðst ekki minnast þess að ákærði hefði nefnt það að hann hefði ekki ekið bifreiðinni og hefði aldrei verið grunur um að annar en hann hefði ekið. Vitnið sagði þá hafa verið þrjá í bifreiðinni og hefði sá þriðji verið farþegi í framsæti að nafni B. Sá sem var í aftursæti og fór yfir ákærða þar sem hann sat í framsætinu hefði verið A.

Lögreglumaður nr. [...] sagði þá hafa verið að aka um Skúlagötu og hafa orðið vara við bifreiðina þegar henni var ekið mjög hægt eftir Skúlagötu. Hann hefði séð mann skríða út úr bifreiðinni um dyr ökumanns og fara yfir þann sem sat við stýrið. Þeir hefðu rætt við þann sem fór út úr bifreiðinni og hefði hann sagt að það hefðu orðið illindi milli hans og ákærða og hann viljað fara í burtu. Þeir hefðu síðan haft afskipti af ökumanni og athugað með ástand hans og fengið hann til að blása í áfengismæli sem gaf til kynna að hann væri ölvaður og hefði hann því verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Kvaðst vitnið hafa séð þegar bifreiðinni var ekið eftir Skúlagötu og séð að sá sem ók sat enn við stýrið eftir að bifreiðin hafði verið stöðvuð. Þeir hefðu verið alveg uppi við bifreiðina þegar hún stöðvaðist og farþeginn sem skreið út þá verið fyrir utan bifreiðina. Einhverjir tungumálaerfiðleikar hefðu verið í samskiptum þeirra við ákærða en ekki hefði komið fram hjá ákærða að hann hefði ekki verið að aka bifreiðinni. Þá hefði hann ekki viljað gefa blóðsýni. Vitnið sagði að í hans huga væri enginn vafi á því að ákærði hefði verið að aka bifreiðinni og enginn möguleiki að annar farþegana hefði verið að aka henni. Var vitninu kynntur sá framburður ákærða að hann hefði verið í aftursætinu og þaðan farið fram í og gripið í handbremsu og stýrið. Vitnið kvaðst ekkert hafa séð sem benti til þess. Þegar maðurinn skreið út úr bifreiðinni hefðu bifreiðarnar verið komnar það nálægt hvor annarri að þeir hefðu séð að farþeginn kom úr aftursætinu og skreið yfir ákærða sem sat í ökumannssætinu.

Vitnið A kvaðst hafa verið með ákærða í bifreiðinni umrætt sinn og setið í aftursæti hennar. Ákærði hefði verið ökumaður og setið við stýrið en hann hefði aldrei séð neitt áfengi inni í bifreiðinni. Þeir ákærði hefðu farið að rífast. Ákærði hefði þá ekið bifreiðinni rólega og hefði vitnið skriðið út úr bifreiðinni með því að fara yfir ákærða til að komast út áður en hann yki hraðann. Þá hefði lögreglan komið að á ómerktri lögreglubifreið og stöðvað þá. Hefði lögreglubifreiðinni verið ekið á móti þeirra bifreið. Lögreglumennirnir hefðu strax spurt hann af hverju hann hefði skriðið út úr bifreiðinni og hefði hann sagt þeim að þeir hefðu verið að rífast. Hann hefði síðan fengið að fara og lögreglumennirnir haft afskipti af ákærða. Annar maður, B, hefði setið í framsæti við hlið ákærða en hann hefði einnig fengið að fara. Vitnið kvaðst ekki muna um hvað hann og ákærði voru að rífast og sagði ákærða vera mjög skapmikill. Báðar hurðirnar aftur í hefðu verið læstar og hefði hann því ákveðið að skríða yfir til að komast út þar sem ákærði hefði verið orðinn mjög æstur. Sagði vitnið að bifreiðinni hefði í mesta lagi verið ekið í um tíu sekúndur áður en hún stöðvaðist. Sagði hann atvik hafa gerst um nótt og hefði lögregla stöðvað þá vegna þessara óvenjulegu aðstæðna; að hann var að fara svona út úr bifreiðinni. Ástæða þess að hann fór yfir ákærða í stað þess að fara yfir farþega í framsæti hefði verið það hversu æstir þeir voru. Hefðu þetta verið ósjálfráð viðbrögð hans ef ákærði myndi veitast að honum á meðan hann væri að fara út úr bifreiðinni. Þá kvaðst hann ekki hafa kannað hvort hann gæti opnað rúðurnar á afturhurðunum og þannig komist út.

III

Niðurstaða

Ákærði játaði sök samkvæmt ákæru að undanskildum III. kafla. Þar er hann ákærður fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, sunnudaginn 17. nóvember 2019, ekið bifreiðinni [...] án gildra ökuréttinda og undir áhrifum áfengis (í blóði mældist vínandamagn 1,59‰) um Skúlagötu í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Ákærði kvaðst hafa verið farþegi í bifreiðinni umrætt sinn en gripið inn í akstur hennar til að stöðva hana eftir að ökumaður fór út úr bifreiðinni, sem þá hefði verið á lítilli ferð, eftir rifrildi við ákærða. Hann vefengdi ekki sérstaklega niðurstöðu mælinga á því blóðsýni sem tekið var úr honum eftir að hann var handtekinn og kvaðst hafa verið að drekka áfengi. Fyrir liggur framburður tveggja lögreglumanna sem höfðu afskipti af ákærða umrætt sinn. Báru þeir um það í framburði sínum fyrir dómi að hafa verið í bifreið sem ekið var á móti bifreið ákærða þegar það vakti athygli þeirra að maður sem sat í aftursæti fór fram í bifreiðina, yfir ökumann, og út úr bifreiðinni um dyr ökumanns. Töldu þeir engan vafa um að ákærði hefði ekið bifreiðinni umrætt sinn. Er þetta í samræmi við lýsingu atvika í frumskýrslu lögreglu. Þá er fram komið að sásem fór út úr bifreiðinni var vitnið A. Hann ræddi við lögreglumenn á vettvangi og var framburður hans þá í samræmi við það sem lögreglumennirnir töldu sig hafa séð og bar vitnið einnig á sama veg fyrir dómi.

Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt framangreindu er ekkert fram komið sem styður framburð ákærða um atvik. Verður því niðurstaða málsins byggð á skýrum framburði þeirra tveggja lögreglumanna sem höfðu afskipti af ákærða umrætt sinn og framburði vitnisins A. Verður ákærði því sakfelldur í samræmi við ákæru.

Farið var með mál þetta, hvað varðar þá ákæruliði sem ákærði hefur játað, samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu. Atvikum er rétt lýst í ákæru. Ákærði hefur skýlaust játað þessi brot. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök.

Brot ákærða samkvæmt I- IV. kafla ákæru voru framin í gildistíð eldri umferðarlaga nr. 50/1987. Samkvæmt 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 skal, hafi refsilöggjöf breyst frá því að verknaður er framinn og til þess er dómur gengur, dæma eftir nýrri lögum bæði um refsinæmi verknaðar og refsingu að því gefnu að hin nýju ákvæði séu ákærða í hag eða inntak þeirra hið sama og áður gildandi refsiákvæða. Efnislega sambærilegt ákvæði hvað varðar ætlaða háttsemi ákærða var í umferðarlögum nr. 50/1987 sem í gildi voru þegar atvik gerðust. Með þessari athugasemd teljast brot ákærða vera réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 22. desember 2020, hefur ákærði ekki gerst sekur um refsivert brot. Með hliðsjón af sakarefni þessa máls og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin sekt í ríkissjóð að fjárhæð 1.492.000 krónur, sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja en sæta ella fangelsi í 48 daga.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem í ákæru greinir er ákærði sviptur ökurétti í fjögur ár og sex mánuði frá birtingu dómsins að telja og upptæk gerð til ríkissjóðs 2,38 gaf maríhúana, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef A-kk-ef lögmanns, 500.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og 378.633 krónur vegna útlagðs ferðakostnaðar lögmannsins og dagpeninga og 1.061.986 krónur í annan sakarkostnað. Eru ekki efni til að fallast á það með ákærða að honum verði ekki gert að greiða kostnað vegna leitar að efnum sem ekki reyndust vera í blóðsýni, sbr. dóm Landsréttar í máli nr. 77 9/2019, sem kveðinn var upp 19. mars 2021.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Á-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf saksóknarfulltrúi.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, V-x-x M-x-x, greiði 1.492.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja en sæta ella fangelsi í 48 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í fjögur ár og sex mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs 2,38 g af maríhúana.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef A-kk-ef lögmanns, 500.000 krónur, 378.633 krónur vegna ferðakostnaðar lögmannsins og 1.061.986 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign)