S-2810/2019

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 5. september sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 18. júní 2019, á hendur:

„X, kt. [...]

[...], Reykjavík, fyrir eftirtalin brot:

1. Brot í nánu sambandi, með því að hafa [...] 2017 í [...], ráðist á barnsmóður sína, A, kt. [...], tekið hana hálstaki, hrint henni á skáp og kýlt hana með krepptum hnefa í öxl með þeim afleiðingum að hún hlaut yfirborðsáverka á hálsi og mar á framhandlegg.

M. [...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Brot í nánu sambandi og barnaverndarlagabrot, með því að hafa [...] 2018 í [...] ráðist á barnsmóður sína A, kt. [...], á meðan hún hélt á barnungri dóttur þeirra, B, kt. [...], kýlt hana í hnakka með þeim afleiðingum að hún féll í gólfið og sparkað í hana einu sinni meðan hún lá á gólfinu. Með háttseminni beitti ákærði jafnframt fyrrnefnda dóttur sína ógnun og sýndi henni yfirgang og ruddalegt athæfi.

M. [...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Sakarferill ákærða hefur ekki áhrif á refsiákvörðun í máli þessu, en hann hefur ekki áður gerst sekur um hegningarlagabrot. Er til þess litið, svo og til greiðrar játningar hans hér fyrir dómi. Þá er fram komið í málinu að ákærði hefur glímt við andleg veikindi og gerði hann frekari grein fyrir þeim fyrir dóminum. Kvaðst ákærði hafa fengið læknisaðstoð og taka lyf í dag sem hafi reynst honum vel.

Ákærði vísaði til atvika í aðdraganda annars tilviksins sem tilgreint er í ákæru og taldi rétt að líta bæri til þeirra í tengslum við ákvörðun refsingar. Að mati dómsins eru þau atvik ekki þess eðlis að falli undir 4. tl. 1. mgr. 74. gr. laga nr. 19/1940.

Til þyngingar horfir að háttsemi ákærða var alvarleg og brotin framin á heimili brotaþola. Vísast í þessu sambandi til 1. tl. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Ekki eru efni til þess að beita 3. mgr. 70. gr. samhliða sakfellingu fyrir 1. mgr. 218. gr. b. Þá varð nokkur dráttur á meðferð málsins hjá ákæruvaldinu sem ákærða verður ekki um kennt.

Samkvæmt framansögðu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga þykir hæfileg refsing ákærða ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað sem er 92.390 krónur samkvæmt framlögðu yfirliti sækjanda.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 92.390 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 92.390 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)