S-327/2013

Mál þetta er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 15. ágúst 2013 á hendur A

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 29. maí 2011, framan við veitingastaðinn 800 bar, Eyrarvegi [sic.] 35, Selfossi, slegið glerglasi í höfuð B, kennitala 000000-0000, með þeim aflCngum að hann hlaut tveggja cm skurð ofarlega á vinstra gagnauga og fór lítil slagæð í sundur.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa

Af hálfu B er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 1.021.535 auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er mánuður er liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar, og dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 6. gr. vaxtalaga. Verði brotaþola ekki skipaður réttargæslumaður er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða lögmannskostnað brotaþola samkvæmt tímaskýrslu, auk virðisaukaskatts, sem lögð verður fram við aðalmeðferð málsins fyrir dómi. Krafan er gerð með vísan til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Verði bótakröfunni vikið til meðferðar fyrir dómi í sérstöku einkamáli gerir brotaþoli kröfu um málskostnað að skaðlausu úr hendi ákærða samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins og við þá ákvörðun verði tekið tillit til skyldu brotaþola til greiðslu virðisaukaskatts á málflutningsþóknun.“

Við aðalmeðferð óskað sækjandi þess að fella úr ákæru orðið „vinstra“.

Mál þetta var þingfest 26. september 2013 og dómtekið að lokinni aðalmeðferð 5. nóvember 2013. Ákærði neitar sök og hafnar bótakröfu. Ákærði óskaði eftir að fá skipaðan verjanda G-kk-þf H-kk-þf hdl. og var það gert.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar sömu kröfur og að ofan greinir.

Af hálfu brotaþola eru gerðar sömu kröfur og greinir í ákæru.

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu af öllum kröfum ákæruvalds í málinu, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Vegna einkaréttarkröfu gerir ákærði þær dómkröfur aðallega að einkaréttarkröfunni verði vísað frá dómi, en til vara krefst hann lækkunar á bótafjárhæð. Þá gerir ákærði þær kröfur að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda.

Málavextir.

Það er upphaf máls þessa að aðfaranótt sunnudagsins 29. maí 2011 var óskað lögregluaðstoðar við 800 bar á Selfossi þar sem tilkynnt hafði verið um líkamsárás. Fór lögregla á staðinn og lá brotaþoli þar alblóðugur á jörðinni með skurð hægra megin á enni. Var ákærða haldið og kemur fram að hann hafi verið mjög drukkinn og mjög æstur og blóðugur á höndum og veitt mótspyrnu. Var ákærði tekinn lögreglutökum, handjárnaður og fluttur á lögreglustöð. Var ákærði með skurði á báðum höndum sem bundið var um. Á vettvangi ræddi lögregla við S-kk-þf T-kk-þf B-kk-þf og er haft eftir honum í frumskýrslu að hann hafi orðið vitni að því að ákærði hafi verið í mjög annarlegu ástandi og verið að brjóta rúður í 800 bar. Hafi brotaþoli farið til ákærða og reynt að stoppa hann og hafi ákærði verið með glas í hönd og slegið brotaþola í höfuðið með því. Hafi ákærði verið yfirbugaður af gestum staðarins og haldið þar til lögregla kom. Þá ræddi lögregla við C eiganda 800 bars á staðnum og kvað hann ákærða hafa brotið 3 rúður í húsinu. Auk C gáfu sig fram sem vitni D, E og F. Kemur fram að ekki hafi verið unnt að ræða við ákærða og brotaþola vegna ölvunar þeirra.

Við rannsóknina voru teknar skýrslur af brotaþola, G og ákærða, auk viðtala við C, D, E og F. Lýsti brotaþoli því að ákærði hafi verið að brjóta rúður og hafi brotaþoli gengið að honum og beðið hann um að hætta þessu en ekki vitað fyrri til en ákærði hafi slegið sig í höfuðið með glasi. Kærði kvaðst ekki muna eftir að hafa verið að brjóta rúðurnar, en kvaðst ekki geta borið á móti því miðað við hvernig hægri hönd hans líti út, en kannaðist ekkert við að hafa lamið brotaþola með glasi svo sem lýst er í ákæru, en kvaðst lítt geta tjáð sig um framburði annarra þar sem hann myndi ekki eftir atburðarásinni. Kvaðst ákærði muna eftir sér um eina klukkustund inni á 800 bar en ekki myndi hann eftir að hafa verið handtekinn. Ekki er sérstök ástæða til að rekja efni lögregluskýrslna hér að öðru leyti.

Í rannsóknargögnum er vottorð Ó-kk-ef R-kk-ef læknis, dags. 21. ágúst 2012, þar sem fram kemur að brotaþoli hafi komið á bráðamóttöku 29. maí 2011 og hafi sagst hafa verið að skemmta sér á 800 bar þegar maður hafi barið hann með glasi sem hafi brotnað. Hafi brotaþoli verið alblóðugur og með 2 sm skurð ofarlega á vinstra gagnauga og lítil slagæð hafi farið í sundur og spýst aðeins úr henni. Saumað hafi verið með húðsaum og blæðingin stöðvast strax við það, lokað með „matresum“ og hafður þrýstingur á í hálftíma. Brotaþoli hafi svo komið aftur 31. maí og lýst verk í auga en enginn aðskotahlutur hafi sést í því og brotaþoli verið látinn hafa krem til að minnka bólgu. Saumar hafi verið teknir 6. júní og sárið litið vel út og brotaþoli ekki komið eftir það.

Einkaréttarkrafa

Í einkaréttarkröfu er vísað til þess að brotaþoli hafi orðið fyrir alvarlegri og fólskulegri líkamsárás af hálfu ákærða, af stórkostlegu gáleysi og alfarið að tilefnislausu. Hafi árásin valdið brotaþola umtalsverðu líkamstjóni, en tjón hans liggi ekki endanlega fyrir enda geti liðið langur tími þar til tjónið verði að fullu komið fram. Sé bótakrafa því gerð að álitum. Bótakrafan byggi á sakarreglunni og séu öll skilyrði hennar uppfyllt í málinu. Bætur fyrir líkamstjón skv. I. kafla skaðabótalaga nr. 50/1993 er tilgreint kr. 5.000 slysagjald á HSU, kr. 5.130 fyrir sjúkraflutning Rauða krossins, hreinsun á fötum kr. 3.000, lyf skv. lyfseðli kr. 2.405, slysagjald á HSU kr. 5.000 og móttaka sérfræðings á HSU kr. 1.000. Þá er krafa um miskatjón skv. III. kafla skaðabótalaga kr. 1.000.000, auk þess að verði brotaþola ekki skipaður réttargæslumaður er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða lögmannskostnað brotaþola auk virðisaukaskatts skv. tímagjaldi kr. 19.800 og er vísað til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008. Þá er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða vexti skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess er mánuður er liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar og dráttarvexti skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags sbr. 6. gr. vaxtalaga. Um lagarök vísar bótakrefjandi til almennra reglna skaðabótaréttar, einkum sakarreglunnar og skaðabótalaga nr. 50/1993. Krafa um bætur fyrir útlagðan kostnað er studd með vísun til 1. gr. laganna, krafa um miskabætur er studd með vísun til 26. gr. laganna, krafa um lögmannskostnað við 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 og krafa um vexti og dráttarvexti við 16. gr. laga nr. 50/1993 sbr. III. og IV. kafla laga nr. 38/2001.

Í greinargerð ákærða segir að rannsókn lögreglu hafi verið mjög ábótavant og hafi t.a.m. vattvangsrannsókn verið lítil sem engin. Ósannað sé að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök. Verði ákærði sakfelldur vísar hann til þess að samkvæmt sakavottorði hafi ákærði ekki áður gerst sekur um brot sem geti haft áhrif á ákvörðun refsingar í málinu og þá hafi orðið ótrúlegur og óhæfilegur dráttur á málinu, sem ákærða verði ekki um kennt. Vegna einkaréttarkröfu vísar ákærði til sömu sjónarmiða og varða sýknukröfu sína og varakröfu um vægustu refsingu, auk þess að fjárhæð miskabótakröfu sé allt of há og víðsfjarri dómafordæmum.

Framburður við aðalmeðferð

Ákærði gaf skýrslu fyrir dóminum við aðalmeðferð og bar um það að hafa verið á 800 bar umrætt sinn, en mest þó verið úti að reykja. Í hvert sinn sem hann hafi farið inn að kaupa bjór hafi hann þurft að fara út með hann í plastglasi. Þegar liðið hafi á kvöldið hafi hann orðið meira og meira ölvaður. Stuttu áður en atvikið með rúðurnar hafi átt sér stað hafi hann verið úti með glerflösku sem hann hafi drukkið úr og vinur hans I-kk-nf F-kk-nf hafi tekið flöskuna af sér og kastað henni bak við húsið vinstra megin og hafi hún brotnað þar. Hafi ákærði ekki verið rosalega sáttur með þetta enda helmingurinn eftir í flöskunni. Hafi ákærði ætlað aftur inn á staðinn en ekki verið hleypt inn aftur. Þar sem hann hafi verið ölvaður og ekki alveg með fullu geði hafi hann farið að berja rúður sem hafi endað með því að hann hafi brotið þrjár þeirra. Myndi hann vel eftir að hafa verið að brjóta rúðurnar og myndi hann ekkert eftir brotaþola að neinu leyti. Félagi hans sem hafi áður tekið af honum glerflöskuna hafi komið og róað ákærða niður og tekið hann niður og haldið honum þar til lögregla hafi komið, en þá hafi allur vindur verið úr ákærða. Ákærði hafi svo bara rankað við sér í fangageymslu með brotna hönd og allur skorinn á báðum höndum, þó mun meira á hægri hönd, enda rétthentur. Hafi ákærði í framhaldinu verið tekinn til skýrslutöku þar sem sagt hafi verið að hann hafi gert hitt og þetta og hann hafi engu fengið ráðið um það, en hann hafi verið nývaknaður og ekkert vitað hvað væri í gangi. Hafi sennilega verið aðeins rakur ennþá við skýrslugjöfina auk þess að vera timbraður. Með tímanum hafi hann rifjað þetta upp, sérstaklega eftir að hafa fengið ákæruna í hendur. Ekki muni hann að hafa verið með glerglas í höndunum þarna úti. Hafi aðeins verið um að ræða glerflösku þá sem hann hafi áður lýst og hafi hún brotnað. Ekki kannaðist ákærði neitt við að hafa átt samskipti við brotaþola og vissi hann ekkert hver það væri og aldrei séð hann áður. Ákærði hafi verið ölvaður og verið orðinn ofsareiður. Hann hafi kýlt rúðurnar vegna þess að hann ráðist ekki á fólk. Hefði hann barið þennan gaur þá hefði hann bara kýlt hann en ekki verið að berja hann með glasi. Hafi ákærði aldrei verið með glas þarna úti. Aðspurður hvort ákærði myndi allt kvað hann það gæti verið ein og ein gloppa en hann myndi eftir að hafa verið að brjóta rúðurnar og alveg þangað til að lögreglan kom og tók hann upp í bíl. Aðspurður kvað ákærði að það hafi verið leyft að fara út með glerflöskur.

Nánar aðspurður um áverka á höndum kvað ákærði þá hafa verið utan á hnefum og handarbaki. Kvað ákærði að eitthvað fleira fólk hafi verið fyrir utan. Hann hafi verið mjög drukkinn. Aðspurður kvaðst ákærði nánast ekkert hafa munað þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu, en seinna hafi atburðir rifjast upp fyrir sér, m.a. við að hafa heyrt frásögn annarra. Taldi ákærði sig muna þetta mun betur núna en við skýrslugjöf hjá lögreglu. Kvaðst þess 100% viss að hafa ekki verið með neitt glas í höndunum utan dyra á þessum tíma, eða nokkrum tíma. Kvaðst vita það til fulls að hann hafi ekki verið að berja neinn strák í andlitið þarna með glasi.

Vitnið B, brotaþoli, gaf skýrslu við aðalmeðferð og bar um það að hafa verið á 800 bar og farið út og séð ákærða vera að brjóta rúður. Hafi ákærði verið ansi reiður. Hafi vitnið farið og talað við ákærða og sagt honum að hætta þessu rugli af því að þetta kosti C, eiganda barsins, fullt af peningum. Hafi ákærði snúið baki í vitnið þegar vitnið hafi komið að ákærða. Hafi vitnið rifið eitthvað aftan í föt ákærða og ákærði snúið sér við og einhver orð fallið milli þeirra og áður en vitnið hafi vitað af hafi ákærði verið búinn að slá vitnið með glasi sem hafi brotnað á höfði vitnisins við höggið. Ekki hafi vitnið séð vel hvers konar glas þetta hafi verið, en það hafi ekki verið plastglas. Hafi vitnið fallið í jörðina við þetta og hálf vankast. Ekki kvaðst vitnið hafa tekið eftir því hvar glasið hafi verið meðan ákærði hafi verið að berja rúðurnar, en vitnið hafi þá ekki séð glasið í hönd ákærða. Vitnið hafi svo staðið uppi við grindverk milli húsa og hafi grindverkið verið allt út í blóði. Hafi rifnað lítil slagæð á hægra gagnauga og sýndi ákærði örið í réttinum. Hafi vitnið reiðst mjög og þá hafi D komið og tekið vitnið niður og róað vitnið. Taldi vitnið að D hafi verið að vinna á skemmtistaðnum á þessum tíma. Hafi D haldið vitninu og svo hafi vinur vitnisins komið og sett peysuna sína við sárið. Svo hafi lögregla komið og sagt þeim að halda við sárið og svo hafi komið sjúkraflutningamenn og flutt ákærða á sjúkrahús og hann verið saumaður þar einum 7 sporum. Ákærða hafi verið haldið af einhverjum starfsmönnum eða gestum, en vitnið hafi ekki séð það. Vitnið kvaðst hafa verið ölvaður eins og gengur og gerist á böllum. Kvaðst vitnið muna mest allt vel alveg fram að því að hann hafi verið sleginn en þá hafi hann vankast. Verið smá stund að ranka við sér, en hann muni alveg eftir sjúkrabílaferðinni og öllu því. Vitnið hafi þurft að fara aftur á sjúkrahúsið seinna þar sem hann hafi verið aumur í auganu og haldið að kannski hafi eitthvað farið í það og þá hafi hann verið deyfður og sett krem og hann fengið lyfseðil fyrir smyrsli. Ekki verið mjög lengi að jafna sig.

Nánar aðspurður kvað vitnið að ákærði hafi verið að berja rúðurnar með annarri höndinni, en sennilega hafi hin höndin verið niður með síðunni. Taldi að ákærði hafi þá ekki haft glasið í höndinni en gat ekki fullyrt það. Mundi vitnið ekki eftir að hafa séð ákærða taka sér glasið í hönd. Ekki kvaðst vitnið muna með hvorri höndinni ákærði hafi slegið, en höggið hafi verið mjög þungt. Þeir hafi staðið austan megin við anddyrið, þ.e. nær Árvirkjanum. Fleira fólk hafi verið þarna en ekki beint verið að reyna að stöðva ákærða. Aðspurður um útprentun af facebook.com kannaðist vitnið við að hafa skrifað þar sjálfur um atvikið að hann hafi „skallað fljúgandi glas“. Kvað vitnið þetta hafa verið grín og að hann hafi ekki kunnað við að fara að nafngreina manninn á facebook.com síðunni sinni og fundist það óviðeigandi.

Vitnið G, vinur brotaþola, kom fyrir dóm við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið þarna úti og heyrt einhver læti, m.a. rúðubrot. Hafi litið við og séð ákærða vera að berja í rúður. Næsta sem vitnið hafi vitað hafi verið að brotaþoli hafi tekið eitthvað í ákærða og verið að tala við hann og segja honum að hætta þessu. Hafi vitnið snúið sér aðeins við og talað við annan mann. Þá hafi vitnið á ný heyrt læti og snúið sér aftur við og þá séð að ákærði hafi verið kominn með glas í hendurnar sem hann hafi ekki haft áður. Hafi þeir verið eitthvað að tala saman og verið orðnir æstir og kannski einni sekúndu síðar hafi ákærði slegið í andlit brotaþola á gagnauga, sennilega hægra megin. Hafi þetta verið eitt högg. Ekki gat vitnið fullyrt nákvæmlega um afstöðu ákærða og brotaþola gagnvart hvorum öðrum. Hafi vitnið þá fengið yfir sig gusu af blóði úr brotaþola. Hafi vitnið látið brotaþola leggjast í jörðina og S-kk-nf H-kk-nf hafi verið með sér í því að róa brotaþola niður í því skyni að láta hann bíða eftir sjúkrabíl. Hafi þeir sett peysu undir höfuð brotaþola og bol að sárinu sem hafi blætt úr. Hafi vitninu sýnst ákærði vera stoppaður og dreginn í burtu, en vitnið hafi ekki verið að pæla í því. Vitnið hafi ekki verið mikið ölvaður og kvaðst muna þetta. Brotaþoli hafi líka verið ölvaður en ekkert mikið. Fleira fólk hafi verið en ekki mundi vitnið til þess að aðrir hafi verið að skipta sér af rúðubrotum ákærða. Hafi vitnið séð ákærða slá brotaþola í höfuðið með glasinu og hafi verið um að ræða venjulegt hálfs lítra bjórglas. Ekki hafi vitnið séð hvaðan ákærði hafi fengið glasið en oft hafi verið talsvert af glösum fyrir utan skemmtistaðinn og þá sérstaklega rétt fyrir lokun. Taldi vitnið að glasið hefði brotnað við höggið en var ekki viss.

Aðspurður kvaðst vitnið vera viss um að þetta hafi ekki verið plastglas. Hann hafi verið á að giska 2-4 metra frá ákærða og brotaþola. Hafi vitnið verið að tala við einhvern og verið fleira fólk þarna. Ekki gat vitnið fullyrt með hvorri höndinni ákærði hafi haldið glasinu sem hann hafi slegið með, en líklega hafi það verið hægri.

Vitnið B-kk-nf E-kk-nf J-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóm við aðalmeðferð og skýrði frá því að hann myndi ekkert eftir málinu, nema hann hafi komið að því en engin smáatriði. Ekki mundi vitnið hvort ljósmyndir hafi verið teknar á vettvangi, en það væri ólíklegt ef þess væri ekki getið í skýrslu. Mundi ekki hvort öryggismyndavélar hafi verið kannaðar í þessu máli, en slíkar hafi verið þarna.

Vitnið C, rekstraraðili og eigandi 800 bar, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um það að hann hafi ekki séð það atvik sem lýst er í ákærunni. Sér hafi skilist að ákærði sé sá sem hafi verið að brjóta rúður. Hafi vitnið séð ákærða vera að brjóta rúður. Hvað ákærði hafi gert fyrir og eftir það hafi vitnið ekki séð. Vitnið hafi verið að þrífa á barnum og verið búið að loka þá hafi komið einhver og kallað að það væri verið að brjóta rúður fyrir utan. Hafi vitnið hlaupið út og séð ákærða vera að brjóta rúðu og fara beint í næstu rúðu og í því hafi ákærði verið stoppaður, af dyraverði að því er vitnið minnti, en ekki mundi vitnið sérstaklega hver hafi stoppað ákærða við rúðubrotin. Þá hafi verið búið að brjóta rúður. Ákærði hafi barið rúðurnar með berum höndum og mundi vitnið ekki hvort ákærði hafi notað báðar hendur eða bara aðra við þetta. Ekki hafi vitnið séð neitt í höndum ákærða sem hafi kýlt með berum hnefanum í rúðuna. Ekki hafi vitnið tekið eftir glasi eða bjórflösku í höndum ákærða, en almennt hafi fólki ekki verið leyft að fara með glös út. Einhverjir hafi þó komist fram hjá því banni. Í því að ákærði hafi verið stoppaður við rúðubrotin hafi lögreglan komið og vitnið farið inn aftur. Hafi þá verið verkefni dyravarðar að ganga frá málinu. Ekki kannaðist vitnið við að hafa séð brotaþola fyrir utan. Öryggismyndavélar hafi verið fyrir utan 800 bar og hafi lögregla oft óskað eftir upptökum en mundi ekki hvort það hafi verið í þessu tilfelli. Vissi ekki hvort þetta atvik hafi náðst á öryggismyndavél og ekki hafi verið þörf á því fyrir vitnið. Rúðubrotin hefðu getað verið á upptöku. Hafi vitnið pantað nýjar rúður og ákærði og faðir hans sett þær í. Vitnið kvaðst ekki hafa verið ölvaður og hafa verið að vinna þegar þetta var. Ekki kvaðst vitnið hafa orðið var við að sjúkrabíll hafi komið á staðinn. Ekki mundi vitnið hvaða dyravörður hafi haft afskipti af ákærða, en var nokkuð viss um að það hafi verið dyravörður og kvaðst muna það. Hafi vitnið haldið að þetta væri maður frá sér og þá hætt að horfa og farið inn og ekki komið út aftur. Hafi þá ákærði verið búinn að brjóta þær þrjár rúður sem hann hafi brotið. Hafi lögregla strax verið komin í beinu framhaldi, en ekkert hafi vitnið orðið vart við brotaþola eða sjúkraflutningamenn.

Vitnið S-kk-nf S-kk-nf læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að hann myndi ekki eftir þessu máli. Hafi vitnið skoðað skýrsluna og kannaðist við skil sín á henni, en að öðru leyti myndi hann ekki eftir málinu. Kvaðst ekki geta lýst áverkanum eftir minni, en aðeins eftir því sem stendur í skýrslunni. Vel geti það verið að ruglast hafi hægra og vinstra gagnauga. Erfitt sé að álykta um tilurð áverkans út frá sárinu og geti það hafa myndast við allskonar áverka. Sárið geti hafa myndast við að brotaþoli hafi verið sleginn með glasi og ekkert sé fyrir hendi sem útiloki það. Ekki hafi vitnið hitt brotaþola aftur.

Vitnið Ó-kk-nf R-kk-nf heilsugæslulæknir á Selfossi gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að hann hafi ekki hitt brotaþola en unnið vottorð upp úr sjúkraskrá og vinnugögnum S-kk-ef S-kk-ef læknis sem hafi hitt brotaþola. Þar komi fram að maður hafi barið brotaþola með glasi og glasið brotnað við það. Hafi sjúkraflutningamenn komið með brotaþola á sjúkrahús. Hafi þá verið með skurð ofan við vinstra gagnauga þar sem lítil æð hafi farið í sundur og spýst aðeins úr henni. Hafi verið saumað með venjulegum húðsaum. Hafi brotaþoli komið aftur 31. maí og þá haft verk í auga. Ó-kk-nf R-kk-nf læknir litið á hann og lýst roða og bólgu í auga sem hafi verið deyft og litað en engin aðskotahlutur hafi sést. Brotaþoli fengið krem í augað. Bólgan hafi verið metin sem afleiðing áverkans. Saumar hafi svo verið teknir úr 6. júní. Aðspurður kvað vitnið geta orðið rugling í ritun hvort áverki sé hægra megin eða vinstra. Áverkinn geti hafa komið við að brotaþoli hafi verið sleginn með glasi í höfuðið.

Vitnið F, vinur eða kunningi ákærða, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið á vettvangi umrætt sinn. Þegar vitnið hafi komið hafi ákærði verið fyrir utan skemmtistaðinn og með glerflösku, vodkaflösku eða eitthvað. Ákærði sé ekkert sérlega skemmtilegur í glasi. Hafi vitnið tekið af ákærða flöskuna og hellt niður og hent henni burtu. Hafi vitnið verið fyrir utan skemmtistaðinn með ákærða. Svo hafi ákærði viljað fara aftur inn en verið meinaður aðgangur. Hafi ákærði komið frá dyrunum. Hafi ákærði þá brotið þrjár rúður og hafi þá vitnið tekið ákærða og snúið hann niður og haldið honum niðri þar til lögregla hafi komið. Hafi vitnið nánast setið ofan á ákærða. Dyraverðirnir hafi ekki gert neitt. Einhver maður hafi komið að ákærða og lamið hann meðan vitnið hafi haldið ákærða og þeir verið liggjandi. Hafi vitnið ýtt manni þessum í burtu. Hafi vitnið ekki þekkt þann mann. Kvað vitnið að samkvæmt C hafi verið til myndbandsupptökur af þessu, en ekki vitni vitnið hvort það sé ennþá, enda hafi barinn brunnið seinna til kaldra kola. Ekki hafi vitnið rætt þetta við C en það hafi verið til upptökur af öllu þarna. Engar myndir hafi vitnið séð af þessu, en miðað við myndavélarnar megi gera ráð fyrir að það hafi verið til upptökur. Ekki kvaðst vitnið þekkja nafn brotaþola. Ekki hafi vitnið vikið frá eða snúið sér undan meðan ákærði hafi verið að brjóta rúðurnar. Ekki hafi vitnið séð ákærða slá neinn mann. Sjúkrabíll hafi komið og manneskja komið innan af barnum og farið út í sjúkrabíl. Lögreglan hafi komið rétt á eftir sjúkrabílnum. Hafi hún tekið ákærða inn í bíl. Vitnið kvaðst hafa verið að aka fólki og ekki hafa verið búinn að neyta áfengis. Ekki mundi vitnið til að hafa séð ákærða halda á glerglasi. Vitnið kannaðist við að lögregla hafi hringt í sig vegna málsins fyrir alllöngu. Ekki hafi vitnið séð ákærða slá mann með glasi. Þegar ákærði hafi verið að brjóta fyrstu rúðuna hafi vitnið reynt að tala ákærða til og fá hann til að hætta þessum látum. Svo hafi ákærði kýlt gegnum aðra rúðuna og svo brotið þá þriðju meðan dyraverðir hafi staðið í gættinni að því er vitnið minnti og þá hafi vitnið snúið ákærða niður og haldið honum niðri þar til lögregla kom á staðinn. Aðspurður taldi vitnið að hann hafi haft augun á ákærða allan tímann en nokkuð langt væri um liðið og gæti vitnið ekki fullyrt þetta algjörlega. Aðspurður vegna framburðar C um að dyravörður hafi stoppað ákærða við rúðubrotin kvað vitnið það ekki vera rétt, en bætti því við að stuttu eftir þetta atvik hafi vitnið farið að starfa sem dyravörður hjá C. Engan mann kvaðst vitnið hafa séð liggja blóðugan í götunni, en hann hafi séð manneskju leidda innan af barnum og út í sjúkrabíl en vitnið hafi ekkert vitað hvað hafi komið fyrir hana. Hann hafi ekkert verið að spá í þetta enda upptekinn við ákærða. Aðspurður kvaðst vitnið hafa þekkt ákærða nokkur ár, e.t.v. frá árinu 2007. Þeir hafi verið góðir vinir en talað mjög lítið saman undanfarið. Vitnið og ákærði hafi verið ágætir vinir á þessum tíma. Ákærði hafi verið virkilega drukkinn. Aðspurður kvað vitnið að mjög margt fólk hafi verið þarna fyrir utan, en enginn annar hafi verið að reyna að stoppa ákærða.

Niðurstaða.

Óumdeilt er í málinu að ákærði og brotaþoli voru báðir staddir framan eða utan við 800 bar á Selfossi umrætt sinn, ásamt fleira fólki. Óumdeilt virðist einnig að ákærði hafi brotið þrjár rúður nefnds skemmtistaðar. Þá er óumdeilt að einhverjir atburðir leiddu til þess að brotaþoli fékk áverka þann sem lýst er í ákæru.

Ákærði hefur borið að hann hafi verið ölvaður fyrir utan skemmtistaðinn og með glerflösku sem félagi hans, F, hafi tekið af honum og kastað bak við húsið vinstra megin og hafi flaskan brotnað þar. Skömmu síðar hafi ákærði farið í reiði sinni að brjóta margnefndar rúður og verið ekki alveg “með fullu geði”. Hafi félagi hans, F, þá stöðvað hann og haldið honum þangað til lögregla hafi komið og tekið sig. Kvaðst ákærði muna að hann hafi ekki barið brotaþola svo sem lýst er í ákæru. Kvaðst ákærði muna þetta meira og minna allt saman og væri minni sitt mun betra um atburðinn en fyrst þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu þegar hann mundi ekki eftir að hafa verið að brjóta rúðurnar og mundi aðeins fyrsta klukkutímann eftir að hafa komið á 800 bar. Hafi atburðirnir rifjast upp fyrir sér, m.a. við að hafa heyrt frásagnir annarra.

Brotaþoli bar um það að hafa farið að skipta sér af rúðubrotum ákærða og tekið í föt ákærða aftanverð, en ákærði þá snúið sér við, einhver orð fallið og svo engum togum skipt að ákærði hafi slegið brotaþola í höfuðið með glerglasi sem hafi brotnað við höggið. Hafi brotaþoli fallið í jörðina og hálf vankast. Ekki gat brotaþoli gert grein fyrir því með hvorri höndinni ákærði hafi slegið og ekki heldur hvaðan glasið hafi komið en hann hafi ekki séð glas í höndum ákærða þegar hann hafi verið að berja rúðurnar. Kvaðst brotaþoli hafa verið ölvaður en myndi þetta þó mest allt vel fram að því að hann hafi verið sleginn.

Vitnið G kvaðst hafa heyrt læti, snúið sér við og séð ákærða vera að brjóta rúður. Næst séð brotaþola taka í ákærða og tala við hann og segja honum að hætta þessu. Hafi vitnið snúið sér undan og talað við annan mann. Aftur hafi vitnið heyrt læti, snúið sér við og séð þá að ákærði hafi verið kominn með glas í hendur, sem hann hafi ekki haft áður. Hafi þeir verið orðnir æstir og verið að tala saman, en örskömmu síðar hafi ákærði slegið brotaþola í andlitið með glasinu. Ekki vissi vitnið hvaðan glasið hafi komið í hendur ákærða og ekki gat vitnið sagt með vissu með hvorri höndinni ákærði hafi haldið glasinu og greitt brotaþola höggið.

Vitnið C kvaðst hafa séð ákærða vera að brjóta rúður og svo hafi einhver maður, að því er vitnið taldi dyravörður, stöðvað ákærða við þá iðju og hafi þá vitnið farið inn aftur. Ekki hafi vitnið séð neina árás og ekki séð ákærða með glas í höndum. Vitnið kvaðst hafa verið að vinna og ekki verið ölvaður.

Vitnið F lýsti því að ákærði hafi verið utan við nefndan skemmtistað og hafi vitnið tekið af honum flösku og hellt úr henni og hent henni burt, en ákærði sé ekki sérlega skemmtilegur með víni. Hafi ákærði viljað fara aftur inn á skemmtistaðinn en verið meinaður aðgangur og ákærði þá tekið til við að brjóta rúður og hafi þá vitnið snúið ákærða niður og haldið honum þar til lögregla hafi komið. Vitnið kvaðst hafa verið allsgáður og akandi. Vitnið kannaðist ekki við að hafa séð ákærða berja neinn mann og kannaðist ekkert við að hafa séð alblóðugan mann liggjandi á jörðinni.

Frásagnir um téðan atburð eru þannig afar misvísandi. Ákærði hefur neitað sök og kveðst ekki hafa gert það sem hann er sakaður um, en draga má í efa minni hans, m.a. með hliðsjón af því að hjá lögreglu mundi hann ekki eftir rúðubrotunum en kvað þetta hafa rifjast upp fyrir sér, m.a. við frásagnir annarra. Í málinu er framburður tveggja manna um að ákærði hafi barið brotaþola svo sem lýst er í ákæru, þ.e. framburður brotaþola sjálfs og framburður G vinar brotaþola. Framburður þeirra er þó því marki brenndur að hvorugur þeirra gat lýst því með hvorri höndinni ákærði hafi greitt brotaþola höggið og hvorugur gat lýst því hvaðan glasið hafi komið í hendur ákærða, en hvorugur sá glasið í höndum ákærða þegar hann var að brjóta rúðurnar og er ekki sennilegt að ákærði hafi haldið á glasi meðan hann var við rúðubrotin en hann var blóðugur á báðum höndum eftir atganginn. Þá lýsti G því að glasið hafi verið komið í hendur ákærða þegar G leit aftur við rétt áður en ákærði sló brotaþola, en rétt áður þegar brotaþoli var að byrja afskipti sín af ákærða hafi ákærði ekki verið með glas í hönd. Í framburði brotaþola kemur það hins vegar ekki fram að ákærði hafi orðið sér úti um glasið eftir að brotaþoli hóf afskipti sín af ákærða.

Fyrir liggur að fleira fólk var fyrir utan skemmtistaðinn umrætt sinn, en jafnframt verður við mat á sönnunargildi framburða að líta til þess að liðin eru tvö og hálft ár síðan atvik urðu, en sá vafi sem af því hlýst verður skýrður ákærða í hag, en ekki hefur komið fram að við hann sé að sakast um þann drátt sem orðið hefur á meðferð málsins fram til útgáfu ákæru.

Að virtu öllu ofangreindu, gegn neitun ákærða og að virtum framburðum F og G, sem kváðust hafa verið allsgáðir, verður að telja skynsamlegan vafa um að atvik hafi verið svo sem lýst er í ákæru og er því óhjákvæmilegt að sýkna ákærða af öllum kröfum ákæruvalds í málinu.

Við svo búið ber að vísa frá dómi einkaréttarkröfu B, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008. Brotaþola var ekki skipaður réttargæslumaður þar sem mat dómsins var að skilyrði 2. mgr. 41. gr., sbr. 1. mgr. 42. gr., laga nr. 88/2008, um skipun réttargæslumanns, væru ekki uppfyllt.

Samkvæmt 218. gr. laga nr. 88/2008 greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði, en samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti er um að ræða kostnað vegna læknisvottorðs kr. 11.178, auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef H-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 527.100 að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf saksóknari flutti málið af hálfu ákæruvalds.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, A, er sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds.

Einkaréttarkröfu B er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður grCst úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef H-kk-ef hdl., kr. 527.100.

S-kk-nf G. G-kk-nf