S-471/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 24. júní 2010, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 8. júní 2010 á hendur K-kvk-þgf H-kvk-þgf Ö-kvk-þgf, kt. […], Brekkustíg 29, Reykjanesbæ, fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 22. nóvember 2009, utandyra að Hafnarbraut 11 í Kópavogi, slegið lögreglumanninn S-kk-þf P-kk-þf Ó-kk-þf, sem þar var við skyldustörf, með flötum lófa í vinstri kinn með þeim afleiðingum að S-kk-nf P-kk-nf hlaut mar á kinnbeinsboga.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá gerir verjandi ákærðu kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að hún er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og er brot hennar rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í júlí 1991. Samkvæmt sakavottorði ákærðu hlaut hún tvo dóma áður en hún varð 18 ára. Þannig var hún með dómi 20. desember 2007 dæmd í tólf mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir fíkniefnabrot. Með úrskurði 22. maí 2008 var henni gert að afplána téða refsingu. Henni var veitt reynslulausn 18. desember 2008 í eitt ár á 142 daga eftirstöðvum refsingar. Áður hafði hún með dómi 11. desember 2008 verið sakfelld fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. og 225. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Um hegningarauka var að ræða og var henni ekki gerð sérstök refsing. Með vísan til 65. gr. laga um fullnustu refsinga nr. 49/2005, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, verður ákærðu gerð refsing í einu lagi vegna brots sem hún framdi 22. nóvember 2009 og eftirstöðva refsingar samkvæmt framangreindri reynslulausn. Við ákvörðun refsingar ber að líta til þess að brot ákærðu beindist að lögreglumanni við skyldustörf og ber að líta það alvarlegum augum. Hún hefur hins vegar skýlaust játað brot sitt og er það virt henni til refsilækkunar. Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Með hliðsjón af því að ákærða var aðeins 16 ára er hún framdi fyrri brot sín og er nú aðeins 18 ára verður refsing hennar bundin skilorði, eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærðu til að greiða allan sakarkostnað, alls 76.420 krónur. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða kostnað vegna læknisvottorðs, 27.600 krónur. Þóknun verjanda þykir hæfilega ákveðin 48.820 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærða, K-kvk-nf H-kvk-nf Ö-kvk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 76.420 krónur í sakarkostnað, þar með talda 48.820 króna þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf