S-401/2016

Mál þetta, sem þingfest var 30. nóvember 2016 og dómtekið 16. október sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, dagsettri 10. október 2016., á hendur E-kvk-þgf K-kvk-þgf E-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Mávabraut 9, Reykjanesbæ.

„I.

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa föstudaginn 1. apríl 2016 ekið bifreiðinni UZ-714 um Hringbraut, Reykjanesbæ, þar sem ákærða ók bifreiðinni frá akbraut og í bifreiðastæði við hús nr. 128, svipt ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna og því óhæf til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist 75 ng/ml amfetamín og 235 ng/ml metamfetamín).

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa þriðjudaginn 21. júní 2016 ekið bifreiðinni OM-390 suður Hringbraut, Reykjanesbæ og þaðan inn á bifreiðastæði við verslunina Nettó Krossmóa, svipt ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna og því óhæf til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist 155 ng/ml amfetamín og 95 ng/ml MDMA).

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

III.

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa laugardaginn 25. júní 2016 ekið bifreiðinni OM-390 suður Hringbraut, Reykjanesbæ og að Mávabraut 9, þar sem ákærða stöðvaði aksturinn, svipt ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna og því óhæf til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist 75 ng/ml amfetamín).

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 45 gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

IV.

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa þriðjudaginn 28. júní 2016, ekið bifreiðinni OM-390 vestur Reykjanesbraut, við Vogastapa og í átt að Innri-Njarðvík, svipt ökurétti, undir áhrifum ávana- og fíkniefna (í blóði mældist 20 ng/ml amfetamín) og undir áhrifum lyfja (í blóði mældist jafnframt 5 ng/alprazólam, 8 Ug/ml gabapentín og 25 ng/ml klónazepam) og því verið óhæf til að stjórna bifreiðinni örugglega.

Telst háttsemi þessi varða við 4. mgr. 44. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45 gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að ákærða verði dæmd til sviptingar ökuréttar, skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Við fyrirtöku málsins þann 22. júní 2017 kom ákærða fyrir dóminn ásamt skipuðum verjanda sínum. Neitaði hún sök í ákæruliðum I og II en viðurkenndi sök í ákæruliðum III og IV. Hófst aðalmeðferð málsins þann 5. október sl., en var framhaldið þann 16. október sl. Var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Málsatvik.

Samkvæmt lögregluskýrslu vegna ákæruliðar I varð lögreglan vör við bifreiðina UZ-714 þar sem henni var ekið frá akrein við Hringbraut 128 í Reykjanesbæ í bifreiðastæði. Hafði lögreglan tal af ökumanni sem neitaði að hafa ekið bifreiðinni, heldur hafi hún verið að láta bifreiðina renna af akreininni í stæðið. Voru tvær vinkonur ákærðu með í bifreiðinni. Var blóð- og þvagsýni tekið úr ökumanninum í framhaldi og segir í matsgerð að í blóði hafi mælst 75 ng/ml af amfetamíni og 235 ng/ml af metamfetamíni.

Samkvæmt lögregluskýrslu vegna ákæruliðar II fékk lögreglan tilkynningu um ölvaðan ökumann á bifreiðinni OM-390 á leið suður Hringbraut í Reykjanesbæ. Var bifreiðinni ekið á móts við lögreglustöðina og hélt lögreglan á eftir bifreiðinni. Sáu lögreglumenn hvar henni var ekið inn á bifreiðastæði hjá versluninni Nettó Krossmóum í Njarðvík. Hafði lögreglan afskipti af ökumanninum sem var síðan handtekinn. Var blóð- og þvagsýni tekið af ökumanninum í kjölfarið og mældist í honum 155 ng/ml af amfetamíni, 95 ng/ml af MDMA og 45 ng/ml af oxýkódon.

Óþarft er að reka málsatvik vegna ákæruliða III og IV þar sem ákærða hefur játað þá háttsemi rétta fyrir dóminum.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákæruliður I.

Ákærða gaf skýrslu fyrir dóminum og lýsti atvikum vegna ákæruliðar I þannig að bifreiðinni hafi verið hálf-lagt inn í bifreiðastæði. Ákærða hafi ekki verið með kveikjuáslykla. Hún hafi því látið bifreiðina renna inn í bifreiðastæðið en bifreiðin hafi torveldað umferð fyrir aftan bifreiðina. Hún hafi því sett bifreiðina í hlutlausan gír svo að hann gæti runnið inn í stæðið. Ákærða hafi ekki setið undir stýri heldur staðið fyrir utan bifreiðina. Kærasti annarrar vinkonu hennar hafi ekið bifreiðinni þegar þau komu á staðinn en hann hafi hlaupið upp í blokkina til að hitta annan mann. Ákærða mundi ekki vel hvað ökumaðurinn hét, kvað hann heita eitthvað allt annað á Facebook. Aðspurð um að hafa játað hjá lögreglu að hún hafi ekið bifreiðinni kvað hún lögreglu hafa neitað henni um að fara nema játa að hafa ekið bifreiðinni. Ákærða hafi ítrekað sagt lögreglu að hún hafi ekki ekið umrætt sinn. Ákærða hafi ítrekað sagt lögreglu að „E-kk-nf“ hafi ekið en lögreglan hafi ekki hlustað á það né rannsakað það.

Ákærða kvaðst hafa verið í endurhæfingu frá því í mars og allt gengi vel hjá sér. Hún væri ófrísk og ætti að fá son sinn til sín, sem væri í tímabundnu fóstri hjá föður sínum, um áramót.

Vitnið A lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið vitni að því þegar ákærða ók bifreiðinni frá akrein og inn í bifreiðastæði. Ákærða hafi verið undir áhrifum fíkniefna. Kvaðst vitnið hafa þekkt ákærðu frá fyrri afskiptum. Ákærða hafi sagt á vettvangi að bifreiðin hafi runnið en það væri ómögulegt, þarna væri nánast rennislétt. Vitnið kvað R-kk-þf, lögreglumann, hafa tekið skýrsluna en vitnið hafi setið hjá og hlustað. Vitnið kvaðst ekki kannast við að ákærða hafi verið þvinguð til að játa því að hún hafi ekið bifreiðinni. Vitnið kvaðst hafa séð sjálft hvar ákærða ók bifreiðinni. Vitni sem hafi verið með í bifreiðinni hafi sagt á vettvangi að ákærða hafi sjálf ekið bifreiðinni frá Mávabrautinni.

Vitnið B lögreglumaður kom fyrir dóminn og lýsti því þannig að lögreglan hafi séð að bifreiðinni var ekið af akbraut og inn á bifreiðastæði. Ákærða hafi ekið bifreiðinni. Ástæðan fyrir afskiptunum hafi verið að kanna ástand og réttindi ökumanns. Vitnið kvaðst ekki muna sérstaklega eftir ástandi ökumannsins.

Vitnið C kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið með ákærðu og vinkonu sinni í bifreiðinni umrætt sinn. Þær hafi bara verið þrjár í bifreiðinni og ákærða hafi ekið. Þær hafi verið að koma frá heimili ákærðu en ákærða hafi verið að skutla vinkonu sinni. Aðspurð hélt vitnið að ákærða hafi ætlað að hitta einhvern í húsinu. Lögreglan hafi spurt þær um nafn og kennitölu og minnti vitnið að það hafi sagt lögreglu að ákærða hafi ekið. Aðspurt um það hvort annar hafi verið í bifreiðinni, karlmaður, neitaði vitnið því. Aðspurt hvort kærasti vinkonu hennar hafi ekið umrætt sinn kvað vitnið það ekki rétt, þær hafi bara verið þrjár. Framburð ákærðu um að hún hafi verið að láta bifreiðina renna inn í stæði, kvað vitnið ekki réttan, þær hafi komið akandi frá heimili ákærðu og ekki stansað fyrr en lögreglan hafði afskipti af þeim.

Vitnið D, kt. 000000-0000, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið með ákærðu og vitninu D umrætt sinn. Taldi vitnið að þær hafi verið heima hjá ákærðu áður en þær lögðu af stað en vitnið kvaðst sjálft ekki hafa verið í góðu standi. Ákærða, vitnið og D hafi verið einar í bifreiðinni og ákærða hafi ekið. Minnti vitnið að ákærða hafi ekið inn í bifreiðastæði þegar hún varð vör við lögregluna og hafi beðið vitnið og D að segja að hún hafi verið að láta bifreiðina renna í stæðið. Vitnið kvað engan annan hafa verið með þeim í bifreiðinni.

Ákæruliður II.

Ákærða neitaði að hafa ekið bifreiðinni í þetta sinn. Strákur að nafni E-kk-nf hafi ekið bifreiðinni en hann hafi verið staddur inni í apótekinu þegar lögreglu bar að. Ákærða hafi eingöngu hlaupið út í bifreiðina til að sækja veski sitt. Hún hafi ekki verið að aka í þetta sinn.

F lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvað lögregluna hafa fengið tilkynningu um hugsanlega ölvaðan ökumann og lögreglan séð tilkynnta bifreið aka þvert á akstursleið lögreglubifreiðarinnar þar sem hún var stödd við lögreglustöðina. Lögreglan hafi veitt bifreiðinni eftirför og séð hana aka um hringtorg og síðan inn á bifreiðaplan við verslunina Nettó. Ákærða hafi verið ökumaðurinn og hafi verið ein í bifreiðinni. Lögreglan hafi aldrei misst sjónar á henni. Hún hafi neitað að hafa ekið og kvað E-kk-þf hafa ekið en hún hafi farið inn í bifreiðina til að sækja veski sitt. Aðspurt kvað vitnið ekki hafa verið þörf á að setja forgangsljós á þann stutta spotta sem lögreglan var á eftir bifreiðinni. Kvaðst vitnið ekki vita hver „E-kk-nf“ var, lögreglan hafi séð ákærðu stíga út úr bifreiðinni og það hafi enginn annar verið með ákærðu í bifreiðinni.

Vitnið G kom fyrir dóminn og kvað tilkynningu hafa komið til lögreglu um hugsanlegan lyfjaakstur á sama tíma og vitnið var að leggja lögreglubifreiðinni fyrir utan lögreglustöðina eða inn í bílskúr. Bifreið ákærðu hafi þá ekið framhjá, fyrir aftan lögreglubifreiðina. Vitnið hafi snúið strax við og veitt ákærðu eftirför. Hafi vitnið aldrei misst sjónar á ákærðu. Aðspurt um það hvort annar aðili hafi verið í bifreiðinni kvað vitnið það ekki rétt, ákærða hafi verið ein í bifreiðinni. Ákærða hafi verið æst og hafi lögreglan þurft að handjárna hana. Vitnið kvað ákærðu hafa sagt „E-kk-þf“ hafa ekið en lögreglan hafi ekki talið tilefni til að leita að honum. Vitnið kvað þennan E-kk-þf hafa komið á lögreglustöðina nokkrum klukkustundum eftir að ákærða var látin laus og minnti vitnið að hann hafi viljað fá kveikjuáslyklana að bifreiðinni.

Forsendur og niðurstaða.

Í gögnum málsins liggja fyrir fjórar matsgerðir Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði. Hafa þær ekki verið rengdar og er ekki ástæða til að rekja þær nánar hér en þær eru í samræmi við alla ákæruliðina.

Ákærða neitar sök í ákæruliðum I og II. Fyrir dóminn komu fjögur vitni, tveir lögreglumenn og tveir farþegar sem voru í bifreiðinni með ákærðu samkvæmt ákærulið I. Telur dómurinn lögfulla sönnun hafa komið fram með vætti tveggja lögreglumanna og tveggja annarra vitna sem voru í bifreiðinni með ákærðu umrætt sinn, um að ákærða hafi ekið bifreiðinni eins og greint er í þessum ákærulið. Þá er ekki ágreiningur um að ákærða hafi verið svipt ökurétti umrætt sinn og niðurstöður matsgerðar hafa ekki verið rengdar. Verður ákærða sakfelld fyrir þessa háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Þá komu fyrir dóminn tveir lögreglumenn vegna ákæruliðar II sem staðfestu að þeir hafi séð þegar ákærða ók af akrein og inn í bifreiðastæði. Þeir hafi aldrei misst sjónar á henni og séð hana stíga út úr bifreiðinni ökumannsmegin. Verjandi ákærðu gerði nokkurt mál úr því að lögreglan hafi ekki kveikt á Eye-witness búnaði við eftirför lögreglu svo að upptökur af akstri ákærðu myndu staðfesta framburð þeirra. Telur dómurinn það ekki rýra sönnunargildi framburðar tveggja lögreglumanna sem segjast báðir hafa séð ákærðu aka þótt ekki liggi einnig fyrir myndbandsupptökur af akstrinum. Er framkomin lögfull sönnun þess að ákærða hafi ekið bifreiðinni umrætt sinn og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða játaði háttsemina eins og henni er lýst í ákæruliðum III og IV. Verður ákærða sakfelld fyrir þá háttsemi sem lýst er í ákæru en brot hennar eru í ákæru réttilega heimfærð til refsiákvæða. Farið var með þennan þátt málsins samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Játning ákærðu er í samræmi við önnur gögn málsins. Verður ákærða sakfelld fyrir þessa ákæruliði.

Ákærða hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærðu hefur henni ítrekað verið gerð refsing fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna og svipt ökurétti. Þau brot sem hafa áhrif við ákvörðun refsingar nú er sátt frá 28. október 2009 en þá var ákærðu gerð sekt fyrir brot gegn 45. og 45. gr. a umferðarlaga og svipt ökurétti í tíu mánuði. Þann 28. janúar 2010 gekkst ákærða undir sátt fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Þann 8. júní 2010 var ákærðu gerð sekt fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr. 71. gr. umferðarlaga. Þann sama dag gekkst ákærða aftur undir sátt fyrir sömu brot. Þann 13. mars 2014 gekkst ákærða undir sátt vegna brots gegn 1. og 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga og var svipt ökurétti í tvö ár. Þann 9. desember 2014 var ákærða dæmd í 45 daga fangelsi og svipt ökurétti ævilangt fyrir brot gegn 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Þann 2. júlí 2015 var ákærða dæmd í fimm mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga og svipt ökurétti ævilangt. Þann 20. nóvember 2015 var ákærða dæmd í 75 daga fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga og var um hegningarauka að ræða við fyrri dóm. Ákærða hefur nú verið sakfelld í sjötta sinn fyrir brot gegn 1., sbr. 2., mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987. Er ákærða nú sakfelld fyrir fjögur brot framin á árinu 2016. Þá hefur ákærða verið sakfelld í sjötta sinn fyrir að aka svipt ökurétti. Er einnig um fjögur brot að ræða nú.

Ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og vísar til þess að hún sé að reyna að snúa lífi sínu við. Hún hafi byrjað í endurhæfingu hjá Miðstöð símenntunar á Suðurnesjum í mars sl. og gangi vel. Hún sé innrituð í stuðningshóp SÁÁ á Reykjanesi frá ágúst sl. Þessu til staðfestu lagði ákærða fram gögn. Krafðist ákærða vægustu refsingar og þess að refsingin yrði að mestu skilorðsbundin svo að hún ætti möguleika á því að taka refsingu sína út með samfélagsþjónustu en ákærða er þegar með samtals átta mánaða óskilorðsbundna fangelsisdóma sem hún hefur ekki enn afplánað.

Fangelsismálastofnun fer með það hlutverk að samþykkja beiðni dómþola um að taka refsingar út með samfélagsþjónustu og hafa dómstólar enga aðkomu þar að. Þrátt fyrir að það sé lögbundið að dómþolar sem fá allt að eins árs fangelsisdóm geti, að vissum skilyrðum uppfylltum, sótt um samfélagsþjónustu, getur það ekki haft áhrif á refsiákvörðun í þeim tilgangi einum að auka líkur á að dómþolar fái að taka refsingar sínar út með samfélagsþjónustu. Verður því að hafna þessari kröfu ákærðu.

Mál þetta var þingfest þann 30. nóvember 2016. Mætti ákærða þá ekki en S-kk-nf K-kk-nf S-kk-nf hrl. mætti og boðaði forföll ákærðu. Fyrirtaka var þann 13. desember 2016 og mætti ákærða ekki en fulltrúi verjanda ákærðu mætti. Ákærða kom fyrst fyrir dóminn þann 22. júní 2017 en staðfest var að verjandi hennar hafði fengið öll gögn málsins 30. nóvember árinu áður. Var aðalmeðferð ákveðin þann 5. október sl. og lauk henni 16. október sl. Verður ákærðu kenndur sá dráttur sem hefur verið á málinu.

Með vísan til þess sem að ofan er rakið og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í fjórtán mánuði. Með vísan til dómaframkvæmdar þykja ekki skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna.

Þá er ákærða svipt ökuréttindum ævilangt.

Ákærða skal dæmd til að greiða allan sakarkostnað, sem er samtals 681.450 krónur, auk málsvarnalauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hrl., sem þykja hæfileg 372.000 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, E-kvk-nf K-kvk-nf E-kvk-nf, skal sæta fangelsi í fjórtán mánuði.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt.

Ákærða greiði allan sakarkostnað, samtals 1.053.450 krónur, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hrl., 372.000 krónur, allt að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf