S-10/2013

Mál þetta, sem þingfest var 31. janúar sl., og dómtekið 7. febrúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 27. desember 2012, á hendur E-kk-þgf H-kk-þgf J-kk-þgf, til heimilis að Álftarima 5, Selfossi, en til dvalar að Víðihlíð 1, Sauðárkróki,

„I. fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 16. október 2012, í íbúð 206 að Álftarima 5, á Selfossi, veist að A, kt. […], þáverandi sambýliskonu sinni, og slegið hana í andlit og höfuð, barið höfði hennar í gólf og tekið hana hálstaki, með þeim afleiðingum að hún hlaut mar í hársverði, yfirborðsáverka í andliti, bólgu yfir vinstra kinnbeini og kinnboga, áverka og mar innan á vörum, mar í slímhúð innan á hægri kinn, roða og mar báðum megin á hálsi, eymsli í hnakka og hálsi, vinstra megin í kjálkalið og þreifeymsli hægra megin neðan á kjálkabarði og í vöðvum vinstra megin við hrygg og marblett á hvoru herðablaði.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. fyrir eignaspjöll

með því að hafa snemma morguns þriðjudaginn 16. október 2012 á bifreiðastæði fyrir framan Álftarima 5 á Selfossi skemmt bifreiðina KX-783 með því að lemja í hana með hamri, með þeim afleiðingum að þrjár rúður í bifreiðinni brotnuðu auk þess sem gluggakarmur hægri hurðar skemmdist.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá er í ákæru tilgreind bótakrafa A, vegna ákæruliðar I, en við fyrirtöku málsins þann 7. febrúar sl., var fallið frá umræddri bótakröfu.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt S-kk-þgf S-kk-þgf hrl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Þá var J-kvk-nf G-kvk-nf hdl., skipuð réttargæslumaður brotaþola, A. Var málinu þá frestað til fyrirtöku til 7. febrúar 2013. Við fyrirtöku málsins þann dag, var sem áður greinir fallið frá bótakröfu þeirri er tilgreind var í ákæru. Í fyrirtökunni viðurkenndi ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Þess má geta að með úrskurði dómsins dagsettum 25. október 2012, var staðfest ákvörðun lögreglustjóra, sem tekin var þann 17. október sama ár, þess efnis að ákærða væri skylt að yfirgefa heimili sitt, þar sem hann bjó ásamt brotaþola skv. ákærulið I og tveimur ungum börnum þeirra, frá þeim degi til og með 14. nóvember 2012, auk þess er honum var gert að sæta nálgunarbanni gagnvart nefndum brotaþola í sex mánuði, frá 17. október 2012 að telja. Samkvæmt framlögðum gögnum var ofangreind ákvörðun um nálgunarbann felld úr gildi af lögreglustjóra, að beiðni lögmanns brotaþola, þann 12. desember 2012, með vísan til 11. gr. laga um nálgunarbann og brottvísun af heimili nr. 85/2011.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði á ákærði þó nokkurn brotaferil að baki, er nær allt aftur til ársins 1997. Þannig var ákærða þann 22. ágúst 1997, gert að sæta varðhaldi í 25 daga, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir nytjastuld og ölvunarakstur, auk þess sem honum var gerð sekt og hann sviptur ökurétti tímabundið. Þá var ákærði þann 14. maí 2001, dæmdur til að sæta fangelsi í einn mánuð, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir þjófnað, ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti, auk þess sem honum var gerð sekt og hann sviptur ökurétti tímabundið. Þá var ákærði þann 12. desember sama ár, dæmdur til að sæta fangelsi í 45 daga, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir þjófnað og var skilorðsdómur frá 14. maí 2001, þá dæmdur upp. Þann 24. mars 2004, var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir brot gegn ákvæðum laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Þá var ákærða þann 22. apríl 2005 gerð sekt vegna brots gegn ákvæðum sömu laga. Þann 14. nóvember 2005, var ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þ.e. líkamsárás. Þá var ákærði sakfelldur þann 16. janúar 2006, fyrir brot gegn lögreglulögum nr. 90/1996 og umferðarlögum nr. 50/1987, en honum ekki gerð sérstök refsing. Þá var ákærða þann 28. febrúar 2008, gerð sekt vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna, auk þess sem hann var sviptur ökurétti tímabundið. Þá var ákærða þann 7. maí sama ár, enn gerð sekt vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna, auk þess sem hann var sviptur ökurétti tímabundið. Þá var ákærða þann 4. desember 2008, gerð sekt vegna brots gegn ákvæðum laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Loks var ákærða þann 3. nóvember 2011 gerð sekt vegna akstur undir áhrifum fíkniefna, auk þess er hann var sviptur ökurétti tímabundið. Þannig hefur ákærði fjórum sinnum sætt refsingu fyrir brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, þar af einu sinni fyrir líkamsárás. Þá hefur ákærði ítrekað brotið gegn ákvæðum laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, sem og ákvæðum umferðarlaga nr. 50/1987.

Það þykir horfa refsingu ákærða til þyngingar, sbr. 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, að brot hans samkvæmt ákærulið I, beindist að þáverandi sambýliskonu ákærða, sem jafnframt er barnsmóðir hans. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Með hliðsjón af atvikum máls og að virtum sakarferli ákærða þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum fimm árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Sakarkostnaður samkvæmt yfirliti lögreglu nemur 81.380 kr. Þá þykir þóknun skipaðs verjanda ákærða hæfilega ákveðin 138.050 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og þóknun skipaðs réttargæslumanns A, er hæfilega ákveðin 200.800 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, E-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum fimm árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað, 81.380 kr. samkvæmt yfirliti lögreglu, auk þóknunar skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hrl., 138.050 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og þóknun skipaðs réttargæslumanns A, J-kvk-ef G-kvk-ef hdl., 200.800 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.