E-739/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 15. febrúar sl., er höfðað með stefnu birtri 15. júlí sl.

Stefnandi er IceTransport ehf., kt. 000000-0000, Selhellu 9, Hafnarfirði.

Stefndi er Trésmíðar Sæmundar ehf., kt. 000000-0000, Unubakka 15a, Þorlákshöfn.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 166.743 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 16. janúar 2009 til greiðsludags og málskostnað að mati dómsins.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda en til vara að þær verði lækkaðar verulega. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar úr hendi stefnanda að mati dómsins.

Málavextir.

Stefndi lýsir málsatvikum með þeim hætti að stefnandi hafi tekið að sér að flytja timbur og hurðir frá Brasilíu til Íslands fyrir stefnda í gámi sem komið hafi til landsins í júlí árið 2008. Hafi stefnandi fengið þriðja aðila, ET ehf., til þess að flytja gáminn að Þóroddstöðum í Ölfusi þar sem stefndi hugðist tæma gáminn en stefnandi hafi átt að sækja hann að því loknu. Stefndi heldur því fram að hann hafi fengið þær upplýsingar frá þeim sem sá um flutning gámsins að Þóroddsstöðum að stefndi ætti að hringja í Eimskip/Flytjanda og tilkynna þegar búið væri að tæma gáminn. Ætti stefndi að gefa upp númer gámsins sem síðan yrði sóttur í framhaldinu. Stefndi segist hafa staðið í þeirri trú að hann ætti að tæma gáminn innan tveggja vikna og segist hann hafa lokið því innan viku frá því hann fékk gáminn að Þóroddsstöðum. Stefndi segist hafa að því búnu hringt til Eimskips/Flytjanda, gefið upp númerið á gáminum og tilkynnt að hann væri búinn að tæma hann. Hafi starfsmaður Eimskips/Flytjanda tekið athugasemdalaust við tilkynningunni og sagt stefnda að hann þyrfti ekki að hafast frekar að, gámurinn yrði sóttur. Eftir að gámurinn hafði ekki verið sóttur eftir u.þ.b. mánuð segist stefndi hafa haft samband við Eimskip/Flytjanda og tilkynnt að ekki væri búið að sækja gáminn. Segist stefndi hafa talað við yfirmann sem hafi tjáð honum að ef búið væri að tilkynna gáminn tóman þyrfti stefndi ekki að aðhafast frekar. Segist stefndi því hafa litið svo á að það væri alfarið á ábyrgð stefnanda að sækja gáminn. Stefndi segir gáminn hafa staðið óhreyfðan allt fram til loka nóvember eða byrjun desember 2008 þegar stefnandi hafi loks hlutast til um að sækja hann. Hafi starfsmaður stefnanda, B-kk-nf H-kk-nf, tilkynnt stefnda að engin tilkynning hefði borist um að gámurinn hefði verið tæmdur. Væri slíkt á ábyrgð stefnda og yrði hann því krafinn um leigu fyrir gáminn í þá fjóra mánuði sem hann hefði verið í vörslum stefnda. Þar sem stefndi gat ekki vísað á þá starfsmenn Eimskips/Flytjanda sem hefðu tekið á móti tilkynningum um að gámurinn hefði verið tæmdur, enda einungis um símtöl við ónafngreinda starfsmenn Eimskips/Flytjanda að ræða, var gámaleigan skuldfærð á stefnda.

Stefnandi hefur lagt fram endurrit tilkynningar til stefnda um komu gámsins til Reykjavíkur og þar kemur fram að geymslugjöld séu reiknuð eftir 7 daga frá komu sendingar.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi segist annast hraðflutningaþjónustu til og frá landinu og aðra tengda starfsemi. Sé krafa hans tilkomin vegna útlagðs kostnaðar og þjónustu sem stefnandi hafi veitt stefnda samkvæmt reikningi nr. SR000350 dags. 16. janúar 2009 með gjalddaga sama dag. Stefnandi vísar til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga sem m.a. fái lagastoð í VI. og VII. kafla laga nr. 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar er vísað til 49. gr. laganna. Vaxtakröfur eru reistar á III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 og krafa um málskostnað er byggð á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að hann hafi uppfyllt allar skyldur sínar við stefnanda eins og fyrir hafi verið lagt af hálfu flutningsaðila. Hann hafi tæmt gáminn innan umsaminna tímamarka og tilkynnt flutningsaðila um það. Beri stefndi því enga ábyrgð á því ef tilkynning hans til flutningsaðila hafi af einhverjum ástæðum ekki komist til skila og hafi stefnandi sjálfur borið ábyrgð á því að sækja gáminn innan tveggja vikna frá afhendingu, óháð tilkynningu frá stefnda. Þá byggir stefndi á því að stefnandi og stefndi hafi aldrei samið um leigu á gámi en samningur aðila hafi einungis lotið að flutningi á timbri. Stefnandi beri sönnunarbyrðina fyrir öðru og hafi hann engin gögn lagt fram því til stuðnings.

Stefndi vekur athygli á skyldu stefnanda til að gera flutningssamning samkvæmt II. kafla laga nr. 24/1982 um flutningssamninga og ábyrgð við vöruflutninga á landi. Í slíkum samningi hefði hann getað tilgreint þá sérstöku skilmála sem hann hefði viljað að ættu við um flutninginn, sbr. 6. gr. laganna. Þar sem það hafi ekki verið gert geti stefnandi ekki krafið stefnda um leigugjald.

Stefndi bendir á að hann hafi tilkynnt lögreglu um þjófnað á hluta af timbri 31. júlí 2008 og sýni ljósmyndir sem lögregla hafi tekið þann dag að búið hafi verið að tæma gáminn og stæði hann stefnanda til reiðu. Hafi stefnandi því enga ástæðu haft til að halda gáminum hjá sér.

Stefndi byggir á því að ekki verði lagðar á hann aðrar og ríkari skyldur en falist hafi í þeim upplýsingum sem hann hafi fengið frá flutningsaðila gámsins, en aðrar upplýsingar eða fyrirmæli hafi hann ekki fengið frá stefnanda. Hafi stefndi fengið þau fyrirmæli frá flutningsaðila að hann ætti að hringja í Eimskip/Flytjanda þegar hann hefði lokið við að tæma gáminn og hafi stefndi í einu og öllu farið eftir þessum fyrirmælum. Hafi stefndi talið að hann mætti treysta þessum upplýsingum frá flutningsaðila og hafi stefndi enga ástæðu haft til að ætla annað en að tilkynning af þessu tagi væri fullnægjandi.

Stefndi bendir á að stefnandi sé öflugt flutningafyrirtæki sem hafi mikla reynslu af flutningum en stefndi hafi aldrei flutt inn vörur í gámi frá útlöndum. Standi því stefnanda nær að upplýsa viðskiptavini sína um það með hvaða hætti beini eigi tilkynningum, sbr. fyrirmæli laga nr. 24/1982. Stefndi byggir á því að frá og með 21. júlí 2008, þegar stefndi hafi fyrst hringt í Eimskip/Flytjanda og tilkynnt að búið væri að tæma gáminn, hafi hann alfarið verið á ábyrgð stefnanda. Beri stefndi enga ábyrgð á því þó stefnandi hafi ekki sótt gáminn fyrr en u.þ.b. fjórum mánuðum síðar. Þá geti það vart talist til góðra viðskiptahátta af hálfu stefnanda að reikningsfæra gámaleigu á stefnda sem viðskiptavin þar sem um sé að ræða þjónustu sem stefndi hefði aldrei óskað eftir. Hafi stefndi engin not haft fyrir gáminn eftir 21. júlí 2008 og ekki hagnýtt sér hann á nokkurn hátt. Sé því afar ósanngjarnt verði stefndi látinn bera ábyrgð á handvömm af hálfu stefnanda. Verði stefnandi að byggja kröfu um gámaleigu á traustari grunni og þar sem stefndi hafi engin fyrirmæli fengið eða leiðbeiningar frá stefnanda en þau sem komið hafi frá flutningsaðila verði stefnandi sjálfur að bera ábyrgð á þeim kostnaði sem hann kunni að hafa orðið fyrir.

Varakrafa stefnda er reist á sömu málsástæðum og sjónarmiðum og aðalkrafa. Verði ekki fallist á sýknukröfu telur stefndi að sanngirnisrök mæli með því að stefnandi verði sjálfur látinn bera hluta af þeim kostnaði sem hann telji sig hafa orðið fyrir vegna þess að gámurinn var ekki sóttur. Stefndi hafi tæmt gáminn án tafar og tilkynnt það strax í kjölfarið eftir þeim fyrirmælum sem hann hafi fengið um það. Telji stefnandi að tilkynning stefnda hafi ekki verið fullnægjandi verði að láta stefnanda bera hallann af því að hafa ekki með skýrum hætti veitt stefnanda fullnægjandi upplýsingar um hvert tilkynningu um tæmingu gámsins ætti að beina og á hvaða formi hún ætti að vera.

Stefndi byggir á meginreglum samninga- og kröfuréttar sem m.a. eigi sér stoð í lögum nr. 7/1936. Þá byggir hann á lögum nr. 24/1982 og viðskiptavenju. Málskostnaðarkrafa er reist á XXI. kafla laga nr. 91/1991.

Niðurstaða.

Aðila greinir á um það hvort stefndi hafi tilkynnt um það að gámurinn væri tómur og stefnanda til reiðu. Stefndi heldur því fram að honum hafi verið tjáð af hálfu stefnanda að hann ætti að tilkynna til Eimskips/Flytjanda þegar hann hefði losað gáminn en honum hefur ekki tekist að færa sönnur á þá staðhæfingu sína. Fyrirsvarsmaður stefnda, S-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi að hann taldi líklegt að hann hefði fengið í hendur komutilkynningu þar sem fram kom að geymslugjöld væru reiknuð eftir 7 daga frá komu sendingar. Mátti stefnda þá vera ljóst að hefði hann gáminn í sínum vörslum eftir þann tíma félli til kostnaður sem hann bæri ábyrgð á. Allt að einu lét stefndi undir höfuð leggjast að tryggja sér sönnun fyrir því að gámurinn væri laus og til reiðu fyrir stefnanda en lét gáminn í þess stað standa svo mánuðum skipti á lóð sinni. Stefndi hefur ekki fært sönnur á að nokkur annar en hann beri ábyrgð á þessum afhendingardrætti til stefnanda og þar sem hann hefur ekki gert athugasemdir við fjárhæð kröfunnar verður krafa stefnanda tekin til greina.

Eftir atvikum þykir rétt að málskostnaður falli niður.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kvað upp dóminn. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og lögmenn aðila töldu ekki þörf endurflutnings.

DÓMSORÐ:

Stefndi, Trésmíðar Sæmundar ehf., greiði stefnanda, IceTransport ehf., 166.743 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 16. janúar 2009 til greiðsludags.

Málskostnaður fellur niður.

H-kk-nf O. A-kk-nf.