S-3423/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 14. september 2023, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 16. júní sama ár á hendur C-kvk-þgf T-kvk-þgf, kennitala [...], [...], Reykjavík, „fyrir skjalafals, brot gegn útlendingalögum og lögum um atvinnuréttindi útlendinga, með því að hafa, mánudaginn 19. mars 2018, framvísað í blekkingarskyni við starfsmenn [...] hf., kt. [...], breytifölsuðu [...] kennivottorði nr. [...], útgefnu til ákærðu, með gildistíma frá 17.11.2016 til 31.05.2023. Með þessu kom ákærða því til leiðar að hún hlaut fullnaðarskráningu hjá Þjóðskrá Íslands á fölskum forsendum. Þannig var ákærðu kleift að starfa hér á landi frá 05.03.2018 til 31.12.2020 í [...]hjá [...], kt. [...], á grundvelli atvinnuleyfis sem hún fékk útgefið með að framvísa því, og dvelja í heimildarleysi á Íslandi og Schengen- svæðinu, án áritana og dvalarleyfis.

Mál nr. 007-2020-

[...]

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 1. mgr. 49. gr. og 50. gr., sbr. a. lið 1. mgr. 116. gr. útlendingalaga nr. 80/2016 og 3. og 4. mgr. 6. gr., sbr. a. lið 1. mgr. 27. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga nr. 97/2002.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákæran var birt 27. júní 2023 og málið var þingfest 5. júlí sama ár. Við fyrirtöku málsins 14. september sama ár játaði ákærða skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem hennier gefin að sök samkvæmt ákæru og er játningin studd sakargögnum. Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Ákærða krefst þess aðallega að henni verði ekki ákvörðuð refsing en til vara krefst hún vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegrar þóknunar til handa skipuð-um verjanda sem greiðist úr ríkissjóði.

Samkvæmt því sem aðframan greinir verður ákærða sakfelld fyrir brot samkvæmt ákæru og eru þau réttilega færð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærða er fædd í [...] og samkvæmt sakavottorði hefur hún ekki áður gerst brotleg við refsilög. Ákærðu til málsbóta verður litið til játningar hennar fyrir dómi. Þá verður einnig litið til þess, ákærðu til mildunar, að talsverðar tafir urðu á meðferð málsins fyrir útgáfu ákæru sem ákærða ber ekki ábyrgð á. Að auki verður að taka tillit til fjölskylduaðstæðna hennar, auk þess sem hún hefur með trúverðugum hætti fyrir dómi lýst yfir iðrun vegna þeirrar háttsemi sem hún er ákærð fyrir. Að öllu framangreindu virtu, og með vísan til a-liðar 1. mgr. 57. gr. og 5. og 8. tölul. 1. mgr. 70. gr. í almennum hegningarlögum, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955, verður ákvörðun refsingar ákærðu frestað skilorðsbundið og skal refsingin falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærða almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 233. gr., laga nr. 88/2008, verður ákærðu gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknar-stigi og fyrir dómi, sem ræðst af tímaskýrslu, 482.312 krónur, að meðtöldum virðisauka-skatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Í-kvk-nf Þ-kvk-nf J-kvk-nf aðstoðarsaksóknari vegna L-kvk-ef Á-kvk-ef aðstoðarsaksóknara. D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómarinn tók við meðferð málsins 30. ágúst 2023 en hafði að öðru leyti engin afskipti af meðferð þess.

Dómsorð :

Ákvörðun um refsingu ákærðu, C-x-x T-x-x, er frestað og skal refsingin falla niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja haldi ákærða almennt skilorð 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði allan sakarkostnað málsins til ríkissjóðs, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 482.312 krónur.

D-kk-nf K-kk-nf