S-1028/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 3. mars 2014, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 9. desember 2013, á hendur J-kk-þgf G-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Skólavegi 42, 230 Reykjanesbæ, fyrir brot gegn umferðarlögum, með því að hafa, þann 8. september 2013, ekið bifreiðinni FLH64, frá Flugvallarvegi inn á Reykjanesbraut, Reykjanesbæ, án þess að vera með ökuskírteini meðferðis og án þess að nema staðar eins og skilyrðislaust er gefið til kynna með umferðarmerkinu stöðvunarskyldu við gatnamót Flugvallarvegar/Reykjanesbrautar og með því eigi veitt öðrum ökutækjum forgang um Reykjanesbraut.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. og 2. mgr. 25. gr., og 1. mgr. 48. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af ákæru, en til vara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa.

Mál þetta var þingfest þann 13. janúar 2014. Ákærði neitaði þá sök og var aðalmeðferð málsins ákveðin þann 27. febrúar síðast liðinn en var frestað utan réttar að ósk ákæruvaldsins til 3. mars 2014. Við aðalmeðferð málsins í dag, játaði ákærði að hafa ekki haft meðferðis ökuskírteini þegar hann var stöðvaður af lögreglu þann 8. september 2013 eins og greinir í ákæru.

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af ákæru, en til vara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Ákærði sem er ólöglærður flutti mál sitt sjálfur og óskaði ekki eftir aðstoð lögmanns. Var það mat dómara að hann hafi verið til þess hæfur og var honum leiðbeint um formhlið málsins, sbr. 29. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

I

Um málsatvik er vísað til þeirrar háttsemi sem greinir í ákæru. Ákærði gerði strax athugasemdir hjá lögreglu á vettvangi, að hann hafi stöðvað fyrir aftan bláa Toyota Hilux bifreið við stöðvunarskyldumerki og þeirri bifreið hafi síðan verið ekið til hægri, hann hafi því ekki brotið gegn stöðvunarskyldu.

II

Hér verður eftir þörfum, rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Fyrir dómi bar ákærði að hafa þann 8. september 2013 verið staddur á gatnamótum við Reykjanesbraut í Reykjanesbæ. Þar sé stöðvunarskylda bæði til vinstri og hægri. Bifreið hafi verið stöðvuð fyrir framan hann og hafi hún ætlað að beygja til hægri og hann því neyðst til þess að stöðva fyrir aftan hana. Þegar hún hafi verið farin hafi hann tekið vinstri beygju í átt til Reykjavíkur en þá verið stöðvaður af lögreglu sem hafi verið að aka í norður Reykjanesbraut. Hann hafi strax neitað brotinu og fengið þær upplýsingar að brotið hafi ekki tekið upp. Hann hafi talið að lögreglumennirnir væru frá lögregluembætti í Reykjavík og hafi gert mistök enda hafi þeir talið að biðskylda væri á hægri beygju fyrir umferð inn á Reykjanesbraut.

Aðspurður sagði vitnið að aðstæður hafi verið góðar á vettvangi og hann gefið annarri umferð forgang. Aðstæður á gatnamótunum séu hins vegar þannig að tvær bifreiðar geti ekki verið þar hlið við hlið. Bifreiðin fyrir framan hann hafi verið komin yfir stöðvunarskyldulínu og hann hafi stöðvað fyrir aftan hana og því verið búinn að stöðva. Hann hafi hins vegar átt eftir um það bil einn og hálfan til tvo metra í stöðvunarskyldulínu og þaðan hafi hann ekið af stað yfir gatnamótin. Aðspurður sagðist hann ekki hafa stöðvað bifreið sína aftur við stöðvunarskyldulínuna enda hafi hann talið sig vera við skiltið og búinn að stöðva.

Vitnið A eiginkona ákærða bar fyrir dómi að bifreið þeirra hafi stöðvað við stöðvunarskyldu. Þau hafi stöðvað bifreið þeirra fyrir aftan bláa Toyota Hilux bifreið og því ekki komist eins framarlega og hægt hefði verið. Taldi hún að bifreið þeirra hafi verið um það bil þrjá metra frá stöðvunarlínu.

Vitnið B, lögreglumaður nr. 1144, bar fyrir dómi að hafa verið að aka norður Reykjanesbraut þegar hann hafi séð svarta Land Cruiser bifreið renna yfir á gatnamótum Reykjanesbrautar og Flugvallavegar að honum fannst á mikilli ferð og með því hafi ökumaður ekki virt stöðvunarskyldu enda sé stöðvunarskylda fyrir þá sem ætli að beygja til vinstri inn á Reykjanesbraut. Hann taldi einnig að það væri biðskylda fyrir þá sem ætla að beygja til hægri en var samt ekki viss hvort því hafi verið breytt í stöðvunarskyldu síðast liðið sumar. Aðspurður sagðist hann aldrei hafa séð bifreið ákærða stoppa við gatnamótin og að hann hafa ekki séð Toyota Hilux bifreið sem hafi verið fyrir framan bifreið ákærða. Hann taldi að aðstæður á vettvangi verið góðar og hafi ekkert truflað sjónsvið hans. Þannig hafi ekki verið neitt sem hafi getað skyggt á svo sem umferðarskilti eða annað. Hann taldi að það hafi verið tvö til þrjú hundruð metrar frá lögreglubílnum að gatnamótum eða fjögur til fimm ljósastaurabil. Einnig taldi hann ekki líklegt að ákærði hafi verið stopp við gatnamótin miðað við þann hraða sem hann hafi verið á en hann taldi hraða hans hafa verið um það bil 30 km. Aðspurður af ákærða sagðist vitnið vera að vinna hjá lögreglunni á Suðurnesjum.

Vitnið C, lögreglumaður nr. 1116 bar fyrir dómi að hann hafi verið ásamt öðrum lögreglumanni í lögreglubifreið þegar þeir hafi veitt athygli jeppabifreið sem ekið hafi verið þvert yfir stöðvunarskyldu. Aðspurður sagði hann að ekkert á vettvangi hefði truflað skyggni hans, þetta sé beinn vegur og ekki margir bílar fyrir framan þá. Hann hafi séð stöðvunarskyldumerkið. Aðspurður sagðist hann aldrei hafa séð bifreið ákærða stopp og ekki hafa séð bláa Toyotu bifreið sem hafi verið ekið til hægri. Hann hafi fylgst með bifreið ákærða og geti því ekki útilokað að það hafi verið bifreiða á undan bifreið ákærða sem hafi verið beygt til hægri. Einnig gæti hann ekki útilokað að ákærði hafi verið búinn að stöðva bifreið sína áður en hann kom að stöðvunarlínu. Aðspurður taldi hann að lögreglubifreiðin hafi verið um það bil fjögur til fimmhundruð metra frá gatnamótum jafnvel minna og að hraði ákærða yfir gatnamótin hafi verið tuttugu km. plús mínus fimm km.

III

Niðurstöður málsins: Ákærða er gefið að sök umferðarlagabrot með því að hafa ekki numið staðar við stöðvunarskyldu eins og nánar greinir í ákæru. Ákærði hefur neitað sök bæði fyrir lögreglu og fyrir dómi. Hann lagði fram ljósmyndir af vettvangi.

Ákærði lagði á það áherslu í máli sínu að fram hefði komið í skýrslutökum að lögreglan hafi verið tvö til fimm hundruð metrum, frá gatnamótum þegar meint brot átti að hafa gerst og taldi hann að lögreglunni hefði einfaldlega orðið á mistök, hann hafi verið búinn að stöðva bifreiðina við stöðvunarskyldu áður en hann ók af stað.

Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik, sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða og vitna hafi, sbr. 109. gr. sömu laga.

Ákærði bar fyrir dómi að hafa stöðvað bifreið sína fyrir aftan bláa Toyota Hilux bifreið sem stöðvað hafi við stöðvunarskyldu og að sú bifreið hafi síðan beygt til hægri inn á Reykjanesbraut. Hann hafi því verið búinn að stöðva bifreið sína við stöðvunarskylduna áður enn hann beygði henni til vinstri inn á Reykjanesbraut. Ákærði taldi sjálfur að hann hafi stöðvað bifreið sína um það bil einum og hálfum metra til tvo metra frá stöðvunarskyldulínu. Í vitnisburði eiginkonu ákærða kom fram að hún taldi að bifreiðin hafi stöðvað um það bil þrjá metra frá stöðvunarskyldulínu. Í vitnisburði lögreglumannanna kom fram að þeir hafi ekki séð bifreið ákærða stöðva heldur hafa ákærði komið akandi að stöðvunarskyldulínu og yfir hana án þess að stöðva. Lögreglumennirnir voru ítrekað spurðir hvort einhver vafi væri á því að þeir hafi ekki getað séð þetta og báru þeir báðir að svo hefði ekki verið, skyggni hefði verið gott, vegurinn beinn og ekkert sem hefði skyggt á útsýni að gatnamótum.

Við skýrslutöku töldu lögreglumennirnir ekki útilokað að ákærði hafi stöðvað fyrir aftan bifreið á gatnamótunum en hafi hann gert það hafi hann hins vegar ekki stöðvað á ný við stöðvunarskyldulínu eins og honum hefði borið. Í vitnisburði ákærða sjálfs og eiginkonu hans kom fram að bifreið þeirra hafi stöðvað fyrir aftan aðra bifreið og hafi bifreið þeirra verið frá einum og hálfum til þrjá metra frá stöðvunarskyldulínu. Ekki verður annað ráðið af vitnisburði þeirra en ákærði hafi verið á bifreið sinni fyrir aftan aðra bifreið sem hafi verið stöðvuð við stöðvunarskyldu og þegar sú bifreið beygði til hægri inn á Reykjanesbraut hafi ákærði keyrt af stað án þess að stöðva á ný og beygt til vinstri inn á Reykjanesbraut.

Í 1. og 2. mgr. 25.gr. umferðarlaga nr. 50/2087 segir að ökumaður skuli hafa sérstaka aðgát við vegamót og ökumaður, sem ætlar að aka inn á eða yfir veg, skal veita umferð ökutækja á þeim vegi úr báðum áttum forgang, ef það er gefið til kynna með umferðarmerki um biðskyldu eða stöðvunarskyldu. Í reglugerð nr. 289/1995 um umferðarmerki og notkun þeirra segir undir B19.11 um stöðvunarskyldu við vegamót: „Merki þetta skal setja við vegamót þar sem ökumönnum ber skilyrðislaust að nema staðar“.

Eins og fram kemur í nefndum ákvæðum umferðarlaga og reglugerðar, ber skilyrðislaust að stöðva ökutæki við stöðvunarskyldumerki. Ekki er nóg að hafa stöðvað bifreiðina áður en að stöðvunarskyldu kemur svo sem vegna þess að bifreið eða bifreiðar eru á undan í röð við stöðvunarskyldu.

Á ljósmynd þeirri sem ákærði lagði fram má sjá að óbrotin stöðvunarskyldulína er á veginum þvert á akbraut og sýnir hvar nema skal staðar við vegamótin. Fallast má á það með ákærða að aðstæður við umrædd gatnamót bjóða ekki upp á það að bifreiðar geti verið við hlið við hlið á umræddum gatnamótunum en það breytir hins vegar ekki þeirri skilyrðislausu skyldu að það ökutæki sem fremst er hverju sinni ber að stöðva við stöðvunarskyldumerkið eða línuna, ekki einhverjum metrum fyrir framan.

Í ljósi alls framanritaðs og með vísan til 108. og 109. gr. laga nr. 88/1988, um meðferð sakamála, þykir fram komin lögfull sönnun þess, sem hafin er yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi ekið bifreiðinni án þess að stöðva við stöðvunarskyldu, eins og nánar er lýst í ákæru. Samkvæmt framansögðu verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greinir í ákæru og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæða.

IV

Ákærði er fæddur í júní 1975. Samkvæmt framlögðu sakarvottorði hefur honum ekki verið gerð refsins áður. Með vísan til þessa verður honum gerð refsing, sem hæfileg þykir sekt, 20.000 krónur.

Enginn sakarkostnaður hefur fallið til við meðferð þessa máls.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, J-kk-nf G-kk-nf B-kk-nf, greiði 20.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja, en sæti ella fangelsi í 2 daga.

B-kk-nf H-kk-nf