S-194/2011

Mál þetta, sem þingfest var 19. maí 2011 og dómtekið 1. júní 2011, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi dagsettri 1. apríl 2011 á R-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Eyrargötu, Garðbæ 2, Eyrarbakka,

„fyrir fíkniefnabrot

með því að hafa mánudaginn 19. júlí 2010 á heimili sínu að Eyrargötu 2 á Eyrarbakka haft í sölu- og dreifingarskyni 27 kannabisplöntur [2,5 – 16 cm á hæð] er samtals vógu 6,2 g, auk samtals 348,39 g af kannasbis[sic.] og 388,84 g af maríhúana; og fyrir að hafa um nokkurt skeið fram til þessa dags ræktað greindar kannabisplöntur, en umrædd fíkniefni fundust við leit lögreglu í húsnæðinu að kvöldi framangreinds dags.

Telst brot ákærða varða við 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar, til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrá lögreglu nr. 18392) samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, til að sæta upptöku á munum til ólögmætrar meðferðar/ræktunar á fíkniefnum er lögregla gerði upptæk við rannsókn málsins (munaskrá lögreglu nr. 79183) samkvæmt 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóm við þingfestingu málsins og óskaði eftir fresti til að taka afstöðu til sakargiftanna og óskaði jafnframt eftir að P-kk-nf K-kk-nf hdl. yrði skipaður verjandi sinn og var lögmaðurinn skipaður verjandi ákærða í þinghaldinu. Aftur kom ákærði fyrir dóminn 1. júní 2011 ásamt verjanda sínum. Ákærði játaði þá að hafa haft í vörslum sínum þau efni og plöntur sem lýst er í ákæru og að hafa ræktað plönturnar eins og nánar er lýst, en neitaði því að hafa haft efnin í sölu- og dreifingarskyni. Þá samþykkti ákærði upptökukröfur í málinu. Féll þá sækjandi frá því atriði að umræddar plöntur og fíkniefni hefðu verið í vörslum ákærða í sölu- og dreifingarskyni. Málið var því tekið til dóms samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að reifa sjónarmið um ákvörðun refsingar og lagasjónarmið.

Um málavexti vísast til ákæruskjals, með þeirri breytingu sem áður er lýst. Sannað er að ákærði framdi brot það sem greinir í ákæru, eins og henni hefur nú verið breytt, og er þar réttilega fært til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði 5 sinnum áður gerst sekur um brot gegn ávana- og fíkniefnalögum og hlaut hann á árunum 2001 – 2003 fjórum sinnum sektarrefsingar fyrir slík brot en var að auki dæmdur í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár þann 9. mars 2004 fyrir slík brot. Þá var frestað skilorðsbundið í 2 ár að ákveða honum refsingu fyrir líkamsárás sem hann var sakfelldur fyrir þann 16. desember 2003. Þá hefur ákærða tvívegis verið refsað fyrir ölvunarakstur, fyrst á árinu 2002 og aftur 29. desember 2010, en í fyrra skiptið var honum gerð 180.000 sekt og hið síðara 145.000 kr. sekt, auk ökuréttarsviptingar.

Við ákvörðun refsingar ákærða ber að líta til 1. mgr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 vegna síðastgreinds dóms.

Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga, en með því að langt er liðið síðan ákærði gerðist síðast sekur um ávana- og fíkniefnabrot þykir mega binda refsinguna skilorði og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til þeirra ákvæða sem tilfærð eru í ákæru ber að gera upptæk haldlögð fíkniefni eins og nánar greinir í dómsorði, en ákærði hefur ekki lagst gegn upptökukröfunni. Þá ber að gera upptæka muni til ólögmætrar meðferðar og eða ræktunar á fíkniefnum sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, eins og nánar greinir í dómsorði. Það athugast að á munaskrá nr. 79183 eru tilgreindar kr. 90.000 í fimmþúsundkrónuseðlum en það geta ekki talist vera munir til ólögmætrar meðferðar og eða ræktunar á fíkniefnum og hefur ekki verið krafist upptöku á peningunum, en haldlagningu fjárins mun þegar hafa verið aflétt.

Samkvæmt framlögðum gögnum varð kostnaður af rannsókn málsins kr. 102.899 vegna rannsóknar á haldlögðum plöntum og fíkniefnum. Samkvæmt 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu þess kostnaðar, sem og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem ákveðast kr. 60.000 að meðtöldum akstri og virðisaukaskatti.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, R-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

Fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upptækar skulu vera 27 kannabisplöntur, 63 g af kannabisstönglum, 388,84 g af marihuana og 285,39 g af kannabislaufum, (efnaskrá lögreglu nr. 18392).

Upptækir skulu vera munir til ólögmætrar meðferðar/ræktunar fíkniefna, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, sbr. munaskrá lögreglu nr. 79183, að frátöldum 90.000 kr. í peningum.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, alls kr. 162.899, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda sins, P-kk-ef K-kk-ef hdl., kr. 60.000

S-kk-nf G. G-kk-nf.