S-193/2006

I.

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 13. mars 2007 að aflokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 7. desember 2006, á hendur E-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Árgötu 5, Reyðarfirði “fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 17. september 2006, á veitingastaðnum Cafe Kósý, Reyðarfirði, kastað bjórglasi í andlit R-kk-ef J-kk-ef R-x-x, kennitala 000000-0000, með þeim afleiðingum að hann hlaut 6 sm langan skurð vinstra megin í andlit, sem náði frá nefi niður á kinn.

Telst háttsemi ákærða varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu R-kk-ef J-kk-ef R-x-x er krafist skaðabóta að fjárhæð 574.400 krónur auk dráttarvaxta samkvæmt lögum um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá 5. september 2005 til greiðsludags.

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu, til vara að refsing verði felld niður og til þrautavara að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði ákveðin skilorðsbundin. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda, greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði krefst aðallega sýknu af bótakröfu brotaþola, en til vara er þess krafist að einstökum liðum bótakröfunnar verði hafnað eða þeir lækkaðir.

II.

Málavextir

Í frumskýrslu lögreglu segir að kl. 1.38 aðfaranótt 17. september síðastliðinn hafi J-kk-nf G-kk-nf dyravörður á veitingastaðnum Cafe Kósý haft samband og tjáð lögreglu að bjórglasi hefði verið kastað í andlit Pólverja, sem hefði verið að skemmta sér á veitingastaðnum. Í skýrslunni segir að dyravörðurinn hafi óskað eftir lækni og lögreglu á vettvang.

Þegar lögregla hafi komið á vettvang hafi verið slangur af ölvuðu fólki fyrir utan staðinn og þar á meðal nokkrir Pólverjar. Einn þeirra hafi verið mjög blóðugur í andliti og hafi hann sagst heita R-kk-nf J-kk-nf R-x-x. Hann hafi verið mjög ölvaður en getað gert sig skiljanlegan á ensku. R-kk-nf hafi tjáð lögreglu að hann hefði verið á efri hæðinni á veitingastaðnum ásamt vinnufélögum sínum þegar smávaxinn, dökkur maður hefði kastað bjórglasi í andlit hans. Hann hefði ekkert gert þessum manni, en þeir hefðu rætt lítillega saman við barinn skömmu áður.

Lögregla ræddi við J-kk-þf K-kk-þf starfsmann veitingastaðarins á vettvangi. Eftir honum er haft í frumskýrslu að einhver leiðindi hefðu verið á milli umrædds Pólverja og ákærða við barinn skömmu áður. Ákærði hefði síðan farið upp á efri hæð hússins og skömmu síðar hefði Pólverjinn og félagar hans farið á eftir honum. Hann hefði hins vegar ekki séð þegar Pólverjinn fékk bjórglasið í andlitið.

Í skýrslu lögreglu segir að ákærði, sem hafi verið mikið ölvaður, hafi komið og rætt við lögreglu fyrir utan staðinn. Eftir ákærða er haft að umræddur Pólverji hefði haft í frammi einhverja stæla og kynþáttafordóma í hans garð við barinn fyrr um kvöldið. Ákærði hefði farið upp á efri hæðina og staðið við eitt borðið og rætt við fólk sem þar hefði setið. Þá hefði hann fyrirvaralaust verið sleginn í hnakkann og þá snúið sér snögglega við og ekki vitað fyrr en bjórglasið, sem hann hélt á, hefði lent á andliti áðurnefnds Pólverja.

Í skýrslunni segir að farið hafi verið með brotaþola á heilsugæslustöðina á Eskifirði þar sem læknir hafi gert að sárum hans. Sauma hafi þurft sjö spor vinstra megin í andlit hans, en skurðurinn hafi verið mjög djúpur og náð í gegnum vinstri nös hans. Þá segir að teknar hafi verið ljósmyndir af brotaþola. Að því loknu hafi honum verið ekið til síns heima.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum.

Ákærði sagðist hafa farið á Cafe Kósý um kl. 22.00 til 22.30 umrætt kvöld. Sagðist hann hafa staðið við barinn á neðri hæðinni fyrir aftan brotaþola og vin hans og beðið eftir afgreiðslu ásamt fullt af öðru fólki. Brotaþoli og vinur hans hefðu farið aðeins í sundur og hann notað tækifærið og troðið sér á milli þeirra og sennilega rekist utan í annan hvorn þeirra. Hann sagði að brotaþoli hefði orðið svolítið æstur og þegar hann hefði verið búinn að fá afgreiðslu og kominn frá barnum hefði brotaþoli gengið að sér og sagðist ákærði hafa haldið í fyrstu að hann ætlað að berja sig. Það hefði hann hins vegar ekki gert og eftir smá stund hefði hann tekið utan um hann og sagt að þetta væri allt í lagi. Sagðist ákærði síðan hafa gengið upp á efri hæðina. Brotaþoli og vinur hans hefðu einnig komið þangað upp og lent þar í átökum við einhvern mann, sem ákærði sagðist ekki kunna deili á. Ákærði sagðist ekkert hafa skipt sér af þessum átökum en fylgst með þeim. Brotaþoli hefði síðan hlaupið niður á neðri hæðina og sagðist ákærði hafa gengið til baka að stiganum og borðunum sem þar hefðu verið og staðið þar með bjórglas í hendi og með bakið í stigaopið. Í þann mund hefði brotaþoli komið upp stigann í fylgd þriggja vina sinn og hefði brotaþoli annað hvort slegið hann eða kýlt í hnakkann með þeim afleiðingum að hann hefði dottið fram fyrir sig. Hann sagðist ekki muna hvort hann datt á hnén eða á magann. Hann sagðist halda að brotaþoli hefði einnig sparkað í hann, en sagðist þó ekki vera viss um það. Hann sagði að hellst hefði úr bjórglasinu þegar hann datt í gólfið, en glasið hefði hins vegar ekki brotnað. Brotaþoli hefði síðan staðið yfir honum þar sem hann lá á gólfinu og um leið og hann hefði staðið upp hefði hann snúið sér við og kastað frá sér glasinu. Ákærði sagðist ekki hafa horft framan í brotaþola þegar hann henti glasinu frá sér. Hann sagðist halda að um hálf mínúta hefði liðið frá því að brotaþoli sló hann í hnakkann og þar til hann kastaði frá sér glasinu. Hann sagðist ekki hafa skýringar á því af hverju hann henti glasinu frá sér, en sagðist þó hafa verið hræddur. Aðspurður sagðist hann ekki hafa verið með áverka eftir högg brotaþola en sagði að sér hefði þó verið illt í hálsinum á eftir.

Aðspurður sagðist ákærði hafa verið mjög ölvaður þegar atvikið gerðist og ekki muna eftir öllu sem gerðist um kvöldið. Hann sagði að brotaþoli hefði verið fyrstur upp stigann og því hlyti hann hafa slegið hann eða kýlt í hnakkann. Hann sagðist ekki hafa rotast við höggið, en þó hefði hann verið dofinn í smá tíma á eftir, sennilega af því að honum hefði verið mjög brugðið. Hann sagðist ekkert hafa þekkt til brotaþola og vina hans áður en atvikið gerðist, en sagðist þó hafa séð þá áður og vitað hvar þeir störfuðu. Þá sagðist ákærði ekki hafa aðra skýringu hafa á því hvers vegna brotaþola réðst að honum en þá að brotaþoli hefði verið búinn að neita mikils magns af áfengi.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 6. október 2006 sem er í samræmi við framburð hans hér fyrir dómi.

Brotaþoli R-kk-nf J-kk-nf R-x-x sagðist hafa farið umrætt kvöld í heimsókn til vina sinna eftir vinnu og drukkið þar 8 til 10 hálfslítra dósir af áfengum bjór. Síðar um kvöldið hefði hann og nokkrir aðrir farið á veitingastaðinn Cafe Kósý. Hann sagðist ekki muna hvort hann neytti áfengis á veitingastaðnum. Sagðist hann aðspurður hafa verið undir áhrifum áfengis en þó ekki ofurölvi. Á staðnum hefði ákærði setið við borð á efri hæðinni. Í fyrra skiptið sem hann hefði farið upp á efri hæðina hefði hann lent þar í orðaskaki og rifrildi við einhverja Íslendinga, en sagðist ekki muna hvort ákærði var þar á meðal. Sagðist hann ekki skilja íslensku og því ekki hafa skilið hvað fólkið sagði. Einhver hefði lamið hann með stól á efri hæðinni en það hefði þó ekki verið ákærði. Sagðist hann hafa farið niður og hitt vini sína í tröppunum og beðið þá um að koma með sér upptil að athuga hvort þeir skildu betur hvað um væri að vera. Þeir hefðu gengið saman upp tröppurnar og hann verið fyrstur. Um leið og hann hefði komið upp á efri hæðina hefði hann fengið bjórglas í höfuðið. Aðspurður sagðist brotaþoli ekki kannast við að hafa slegið ákærða í hnakkann áður en hann fékk glasið í andlitið og hann sagðist ekki hafa séð hver kastaði glasinu. Aðspurður sagðist brotaþoli ekki minnast þess að hafa hitt ákærða fyrr um kvöldið á neðri hæð hússins.

Brotaþoli sagðist ekki hafa jafnað sig eftir árásinu því hann væri alltaf með stíflað nef og vaknaði oft upp með köfnunartilfinningu. Þá væri hann með ör eftir áverkann. Hann sagðist ekki vita hvers vegna ákærði kastaði í hann glasinu en hann hefði ekki gefið honum tilefni til þess. Hann sagðist engin samskipti hafa haft við ákærða áður en þetta atvik átti sér stað. Hann sagðist ekki kannast við að oft væru róstur á milli Íslendinga og útlendinga á umræddum veitingastað. Aðspurður sagðist brotaþoli vera 1,85 cm á hæð og 95 kg að þyngd.

Brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu 18. september 2006, sem er í megindráttum í samræmi við ofangreint. Þar sagði ákærði að hann hefði farið einn upp á efri hæðina á veitingastaðnum og slangrað þar utan í mann. Sá hefði sagt eitthvað á íslensku, sem hann hefði ekki skilið. Hann hefði síðan haldið áfram ferð sinni á efri hæðinni, en þá hefði hann verið sleginn í bakið með stól og fallið í gólfið. Hann sagðist ekki hafa séð hver það var sem sló hann. Þarna hefði verið hópur af Íslendingum, þ.á m. ákærði. Því næst hefði hann farið niður og sagt vinum sínum frá því sem gerst hefði og þeir komið með honum upp aftur. Þegar hann hefði komið upp á efri hæðina hefði sami hópur Íslendinga og áður staðið rétt hjá stiganum. Hann sagði að einn úr hópnum hefði gengið fyrirvaralaust að honum og slegið sig í andlitið með bjórglasi, sem hann hefði haldið á í hægri hendi.

A-x-x K-x-x O-x-x sagðist hafa gengið upp á efri hæðina á Cafe Kósý umrætt kvöld með brotaþola, sem hefði farið fyrstur upp stigann, næstur hefði komið J-x-x O-x-x og síðan hann sjálfur og á eftir honum hefði komið P-x-x. Um leið og þeir hefðu komið upp á efri hæðina hefði R-kk-nf fyrirvaralaust fengið bjórglas í andlitið. Hann sagðist ekki hafa séð R-kk-þf slá til eða ýta við ákærða áður en hann fékk glasið í andlitið, enda hefði ekki verið tími til þess þar sem glasinu hefði verið kastað í hann um leið og hann kom upp. Hann sagðist halda að ákærði hefði staðið rétt hjá R-kk-þgf því R-kk-nf hefði aðeins verið búinn að stíga eitt skref frá stiganum þegar hann hefði fengið glasið í sig. Þá sagðist hann ekki hafa séð nein samskipti á milli ákærða og R-kk-ef á neðri hæð hússins. Hann bar kennsl á ákærða í réttarsalnum og kvað hann vera þann sem kastaði bjórglasinu í R-kk-þf. Aðspurður sagðist hann hafa verið undir áhrifum áfengis umrætt kvöld en sagðist muna það sem gerðist. Hann sagði að R-kk-nf hefði einnig verið undir áhrifum áfengis.

Hann sagðist ekki vita hvort R-kk-nf hefði verið búinn að fara upp á efri hæðina áður en atvikið gerðist. Þá sagðist hann ekki muna hvort R-kk-nf hefði tjáð honum að einhver hefði lamið hann með stól á efri hæðinni. Hann sagðist ekki muna eftir í hvaða skyni hann og félagar hans voru á leið upp á efri hæðina í greint sinn. Hann sagði að R-kk-nf væri vinnufélagi sinn og að hann hefði kynnst honum á Íslandi tveimur mánuðum áður en þessir atburði gerðust.

J-x-x O-x-x sagðist hafa farið á veitingastaðinn Cafe Kósý með vinum sínum umrætt kvöld. Hann sagðist muna eftir að R-kk-nf hefði farið einn upp á efri hæðina og síðan komið niður og tjáð þeim að eitthvað hefði gerst uppi. Þeir hefðu farið saman upp á efri hæðina. Fyrstur í röðinni upp stigann hefði verið R-kk-nf, þá sennilega hann, síðan P-x-x og A-x-x. Hann sagði að um leið og R-kk-nf hefði stigið upp á efri hæðina hefði hann séð ákærða ganga að R-kk-þgf og henda í hann bjórglasi. Hann kannaðist ekki við að ákærði hefði ýtt við ákærða áður en hann kastaði glasinu. Hann sagðist ekki hafa séð nein samskipti á milli ákærða og R-kk-ef á neðri hæðinni fyrr um kvöldið. Aðspurður sagðist hann hafa drukkið fjóra bjóra umrætt kvöld. Hann sagðist hafa munað vel eftir kvöldinu þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu. Honum var bent á að í lögregluskýrslu hefði hann sagt að hann hefði gengið síðastur upp stigann, en nú hefði hann borið um það að hafa gengið næstur R-kk-þgf. Skýrði hann þetta misræmi með því að langt væri um liðið frá því að atburðurinn gerðist og því gæti verið að hann myndi þetta ekki vel nú.

Lögregla ræddi við J-x-x vegna málsins 26. september 2006. Þar er haft eftir honum að hann hefði ekki séð R-kk-þf gera neitt en um leið og hann hefði verið kominn upp á efri hæðina hefði maður, sem væri dökkur á hörund, slegið R-kk-þf í andlitið með glasi, en hann sagðist ekki hafa séð hvort þessi maður kastaði glasinu eða hvort viðkomandi hélt á glasinu í hendinni þegar það lenti á andliti R-kk-ef.

P-x-x A-kk-nf N-x-x sagðist hafa verið á veitingastaðnum Cafe Kósý umrætt kvöld. Hann sagði að R-kk-nf hefði komið til þeirra af efri hæðinni og sagt að einhver misskilningur hefði orðið því hann hefði verið laminn með stól. Hann hefði beðið þá um að koma með sér upp til að athuga í hverju misskilningurinn væri fólginn. Þeir hefðu gengið saman upp stigann og um leið og þeir hefðu komið upp hefði verið ráðist á R-kk-þf. Hann sagðist ekki hafa séð hvað gerðist en þegar hann hefði komið upp hefði R-kk-nf legið meðvitundarlaus í blóði sínu á gólfinu. Hann sagði að R-kk-nf hefði gengið fyrstur upp stigann, síðan J-x-x eða A-x-x, en hann hefði verið síðastur. Hann sagði að vinir hans hefðu sagt honum að R-kk-nf hefði fengið glas í andlitið. Aðspurður sagðist hann ekki hafa séð nein samskipti á milli ákærða og R-kk-ef á neðri hæðinni fyrr um kvöldið.

Þ-kk-nf Á-kk-nf lögregluvarðstjóri sagði að J-kk-nf G-kk-nf dyravörður á Cafe Kósý hefði óskað eftir aðstoð lögreglu umrædda nótt vegna þess að Pólverji hefði fengið glas í andlitið á staðnum. Hann sagði að nokkuð hefði verið af fólki fyrir utan staðinn þegar lögregla hefði komið á vettvagn og þar á meðal nokkrir Pólverjar. Einn þeirra, R-kk-nf að nafni, hefði verið blóðugur og með áverka í andliti. Hann hefði tjáð þeim að ókunnugur maður hefði kastað bjórglasi í andlitið á honum inni á staðnum. Vitnið sagðist einnig hafa rætt við ákærða á vettvangi og sagði að hann hefði verið undir áhrifum áfengis og mjög miður sín. Ákærði hefði tjáð honum að hann hefði lent í einhverju orðaskaki við umræddan Pólverja við barinn skömmu áður og að Pólverjinn hefði verið með einhverja kynþáttafordóma gagnvart honum. Hann hefði farið upp á efri hæðina skömmu síðar og staðið þar við borð og verið að ræða við fólk þegar hann hefði verið sleginn í hnakkann. Hann hefði verið með bjórglas í hendi, snúið sér snöggt við og ekki vitað fyrr en hann hefði verið búinn að missa glasið úr hendinni á sér og í andlitið á Pólverjanum.

Aðspurður sagði hann að nokkrar ryskingar hefðu verið af og til á milli Íslendinga og Pólverja á þessum veitingastað en nú hefðu verið gerðar ráðstafanir til að koma í veg fyrir það gerðist. Hann sagði að Íslendingar hefðu átt það til að gera aðsúg að útlendingum inni á staðnum og stofna til vandræða. Hann sagði að ákærði hefði áður lent í minniháttar orðaskaki og deilum á þessum stað og sagði að sér væri kunnugt um það að ákærði og fleiri Reyðfirðingar hefðu staðið saman að því að koma af stað leiðindum á veitingastaðnum.

J-kk-nf G-kk-nf dyravörður á veitingastaðnum Cafe Kósý sagðist hafa verið staddur í dyrunum á veitingastaðnum umrædda nótt og heyrt brothljóð á efri hæðinni. Sagðist hann hafa hlaupið upp á efri hæðina og séð mann á fjórum fótum og blóðugan í framan. Honum hefði í fyrstu verið tjáð að maðurinn hefði dottið, en eftir að hafa rætt betur við fólk á staðnum hefði hann komist að því að maðurinn hefði fengið glas í andlitið. Aðspurður sagðist hann ekki hafa orðið var við samskipti á milli ákærða og brotaþola eða annarra Pólverja á staðnum fyrr um kvöldið. Hann staðfesti að oft hefðu átt sér stað deilur á milli Íslendinga og útlendinga á staðnum, aðallega þó fyrir utan staðinn. Hann sagði að þessar deilur væru oftast fólgnar í því að Íslendingar væru að æsa upp útlendingana með einhverju orðaskaki og skætingi. Vitnið sagðist þekkja til ákærða og sagði að hann væri oft með kjaftbrúk á staðnum, bæði við útlendinga og Íslendinga, sem kæmi oft af stað einhverjum leiðindum og veseni. Sagðist hann tvisvar sinnum hafa orðið að vísa honum út til að halda friðinn inni á staðnum. Hann sagðist þó ekki hafa orðið var við slíkt kjaftbrúk hjá ákærða umrætt kvöld.

J-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf, starfsmaður á veitingastaðnum Cafe Kósý, sagðist hafa starfað sem barþjónn á staðnum umrætt kvöld. Hann sagði að eitthvert orðaskak hefði verið á milli ákærða og brotaþola við barinn á neðri hæðinni fyrr um kvöldið. Sagðist hann hafa gengið á milli þeirra og komið í veg fyrir að frekari vandræði hlytust af. Hann sagði að þeir báðir hefðu virst vera undir áhrifum áfengis. Hann sagðist halda að allt upp í klukkutími hefði liðið frá atvikinu við barinn og þar til brotaþoli fékk glasið í andlitið. Hann sagðist ekki hafa orðið vitni að því þegar ákærði henti glasinu, en sagðist hafa farið upp á efri hæðina til að róa mannskapinn eftir atvikið. Hann sagðist hafa séð brotaþola og fleiri Pólverja rölta upp á efri hæðina skömmu áður en atvikið gerðist.

M-kk-nf Ó-kk-nf S-kk-nf sagðist hafa setið við borð við stigann á efri hæðinni umrætt kvöld ásamt tveimur félögum sínum. Hann sagði að ákærði hefði hins vegar staðið við borðið. Brotaþoli hefði komið upp á efri hæðina ásamt félögum sínum og um leið og hann hefði séð ákærða hefði hann slegið í hnakkann á honum og sparkað í hann að aftanverðu. Ákærði hefði þá hrasað fram fyrir sig og snúið sér við og kastað glasinu. Hann sagði að höggið sem brotaþoli hefði gefið ákærða á hnakkann hefði ekki verið hnefahögg, en samt nokkuð þungt högg. Ákærði hefði hrasað við höggið, en þó ekki dottið heldur stigið aðeins fram, og um leið hefði slest upp úr bjórglasinu. Brotaþoli hefði í beinu framhaldi af þessu sparkað frekar fast í aftanvert lærið á ákærða. Vitnið sagðist hafa verið undir áhrifum umrætt kvöld en þó muna nokkuð vel eftir því sem gerðist. Hann sagðist vera kunningi ákærða, en þeir hefðu þó ekki komið saman á staðinn heldur hist þar. Aðspurður sagðist hann halda að 2 til 3 metrar væru frá stigaopinu að borðinu, sem hann hefði setið við. Hann sagði að brotaþoli hefði dottið aftur fyrir sig þegar hann hefði fengið glasið í andlitið og steinlegið á eftir. Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 5. október 2006 sem er í samræmi við ofangreint.

G-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf sagðist hafa verið á neðri hæðinni þegar árásin átti sér stað á efri hæðinni, en komið þangað upp strax á eftir. Hann sagði að 20 til 30 mínútum áður en atvikið gerðist hefði eitthvert orðaskak átt sér stað á milli ákærða og brotaþola við barinn á neðri hæðinni. Hann sagði að brotaþoli hefði verið kýldur fyrr um kvöldið á neðri hæðinni, en hann sagðist ekki vitað hver það var sem kýldi hann.

A-kk-nf Þ-kk-nf sagðist hafa setið við borð á efri hæðinni á Cafe Kósý umrætt kvöld ásamt M-kk-þgf Ó-kk-þgf S-kk-þgf og Ó-kk-þgf smið, sem hann sagðist ekki geta gert frekari grein fyrir. Fleiri Reyðfirðingar hefðu setið við borðið en verið á leið burtu, t.d. ákærði og Þ-kk-nf. Hann sagði að ákærði hefði staðið rétt hjá borðinu þegar brotaþoli hefði komið upp stigann ásamt þremur vinum sínum. Brotaþoli hefði litið aðeins í kringum sig, séð ákærða, gengið að honum og slegið hann í hnakkann. Einnig hefði honum sýnst brotaþoli kýla ákærða í magann þannig að ákærði hefði fallið fram fyrir sig. Þegar ákærði hefði reist sig við hefði hann kastað glasinu frá sér og það lent í andlitinu á brotaþola. Hann sagði að sér hefði sýnst höggið, sem brotaþoli gaf ákærða á hnakkann, hefði verið með flötum lófa, a.m.k. ekki hnefahögg. Höggið hefði verið nokkuð þungt því ákærði hefði fallið fram fyrir sig, en þó ekki dottið í gólfið. Ákærði hefði hins vegar dottið niður á hnén þegar brotaþoli hefði kýlt hann í magann. Hann sagðist halda að þrír til þrír og hálfur metri hefði verið frá borðinu, sem hann hefði setið við og að stigaopinu og sagðist hann halda að ákærði hefði staðið þar miðja vegu og snúið að þeim, þ.e. frá stigaopinu. Hann sagðist ekki hafa orðið var við nein samskipti á milli ákærða og brotaþola fyrr um kvöldið. Hann sagðist hins vegar hafa séð mann að nafni V-kk-nf leggja jakkann frá sér og kýla brotaþola á efri hæðinni fyrr um kvöldið. Aðspurður sagði hann að Ó-kk-nf smiður væri 25 til 30 ára gamall og hefði verið að vinna með M-kk-þgf Ó-kk-þgf. Hann sagði að Ó-kk-nf þessi hefði ekki verið undir áhrifum áfengis umrætt kvöld. Vitnið gaf stutta skýrslu hjá lögreglu 26. október 2006, sem samrýmist ofangreindum framburði í meginatriðum.

Þ-kk-nf E-kk-nf sagðist ekki hafa séð þegar ákærði henti bjórglasi í andlit brotaþola. Hann sagðist hins vegar hafa séð þá tvívegis eiga samskipti fyrr um kvöldið. Í fyrra skiptið hefðu þeir verið að kýtast í troðningi við barinn. Brotaþoli hefði staðið í mikilli mannþröng við barinn og stigið aðeins afturbak og á meðan hefði ákærði troðist fram fyrir brotaþola. Þeir hefðu rifist aðeins og ýtt hvor við öðrum, en síðan hætt. Um 15 til 20 mínútum síðar hefði hann verið á efri hæðinni og þá séð ákærða og brotaþola tala saman og sýnst þeir vera að rífast. Sagðist hann hafa farið niður á neðri hæðina og fengið sér að reykja í anddyrinu. Hefði hann þá séð brotaþola koma niður á neðri hæðina og tala við einhverja stráka, sem hefðu staðið upp og þeir hraðað sér upp á efri hæðina. Sagðist hann strax hafa séð í hvað stefndi og rölt upp á eftir þeim og þegar hann hefði komið upp á efri hæðina hefði brotaþoli legið flatur á gólfinu.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf sagðist aðspurður vera smiður og vinna með M-kk-þgf Ó-kk-þgf S-kk-þgf á Reyðarfirði. Hann sagðist hafa verið staddur á Cafe Kósý umrætt kvöld og ekki hafa verið undir áhrifum áfengis. Hann sagðist hvorki vera vinur ákærða né brotaþola. Sagðist hann hafa setið við borð á efri hæðinni með M-kk-þgf Ó-kk-þgf og A-kk-þgf Þ-kk-þgf. Ákærði hefði staðið við borið og verið að tala við þá og snúið baki í stigaopið. Þá hefðu fjórir Pólverjar komið í röð upp stigann og einn þeirra stokkið beint á ákærða og slegið hann, sennilega aftan á hnakkann. Hann sagðist ekki gera sér grein fyrir því hvort um hnefahögg hefði verið að ræða eða ekki. Ákærði hefði hrökklast undan högginu án þess þó að detta og síðan snúið sér við og hent glasinu frá sér. Hann sagðist halda að þetta hefðu verð ósjálfráð viðbrögð hjá ákærða að henda glasinu frá sér þar sem hann hefði staðið einn frammi fyrir fjórum sér talsvert stærri mönnum. Hann sagði að borðið, sem þeir hefðu setið við, hefði verið í um þriggja metra fjarlægð frá stigaopinu.

Í málinu hefur verið lagt fram áverkavottorð dagsett 10. október 2006 og undirritað af A-kk-þgf H-kk-þgf lækni á heilbrigðisstofnun Austurlands. Þar segir um áverka brotaþola að við höggið hafi opnast 6 cm skurður á andlitinu sem nái frá nefi og niður eftir kinn vinstra megin. Skurðurinn sé nokkuð djúpur. Einnig sé nefbrot talið líklegt. Sauma hafi þurft 3 spor djúpt í skurðinn og síðan superficielt 7 spor. Stöðva hafi þurft verulegar blóðnasir með tróð. Þá kemur fram í vottorðinu að tveimur dögum síðar hafi verið teknar röntgenmyndir af nefi og sendar til skoðunar hjá röntgenlæknum.

III.

Niðurstaða.

Ákærði hefur viðurkennt að hafa aðfaranótt sunnudagsins 17. september 2006, á veitingastaðnum Cafe Kósý, Reyðarfirði kastað bjórglasi í brotaþola, en ber fyrir sig að um neyðarvörn hafi verið að ræða. Með þessum framburði ákærða, sem samrýmist framburði vitnanna A-x-x K-x-x O-x-x, J-x-x O-x-x, M-kk-ef Ó-kk-ef S-kk-ef, A-kk-ef Þ-kk-ef og Ó-kk-ef Ó-kk-ef, sem öll hafa borið um það að hafa séð ákærða kasta bjórglasi í brotaþola, þykir sannað að ákærði hafi haft í frammi háttsemi þá sem greinir í ákæru. Með vottorði A-kk-ef H-kk-ef læknis og framlögðum ljósmyndum, sem samrýmast framburði vitna sem fyrir dóminn komu, telst og sannað að árás ákærða hafi valdið þeim skaða sem í ákæru greinir.

Ákærði hefur borið um það að hafa séð ákærða koma upp stigann á efri hæðina í fylgd þriggja vina sinna og í sama mund hafi hann annað hvort verið sleginn eða kýldur í hnakkann með þeim afleiðingum að hann hafi dottið fram fyrir sig. Vitnin M-kk-nf Ó-kk-nf, A-kk-nf og Ó-kk-nf hafa öll borið á sama veg, þ.e. að um leið og brotaþoli hafi komið upp stigann hafi hann slegið ákærða aftan á hálsinn. Vitnunum M-kk-þgf Ó-kk-þgf og A-kk-þgf ber saman um að ekki hafi verið um hnefahögg að ræða heldur högg með flötum lófa. Vitnið Ó-kk-nf sagðist hins vegar ekki gera sér grein fyrir hvort um hnefahögg var að ræða eða ekki. Þá hefur M-kk-nf Ó-kk-nf borið um það að brotaþoli hafi í beinu framhaldi af högginu á hnakkann sparkað í aftanvert lærið á ákærða, en vitnið A-kk-nf sagði að sér hafi sýnst brotaþoli kýla ákærða í magann. Öllum vitnunum þremur ber saman um það að ákærði hafi hrasað fram fyrir sig við höggið á hnakkann án þess þó að detta, en vitnið A-kk-nf sagði að ákærði hefði dottið niður á hnén þegar brotaþoli kýldi hann í magann.

Framburður ákærða um atvik málsins hefur frá upphafi rannsóknar þess verið staðfastur og þykir skýr og greinargóður. Sömu sögu er að segja um framburði vitnanna M-kk-ef Ó-kk-ef og A-kk-ef, sem báðir hafa borið á sama veg um atburðarás hjá lögreglu og hér fyrir dómi í öllum meginatriðum. Þá þykir framburður vitnisins Ó-kk-ef, sem er 11 árum eldri en ákærði og ekki tengdur honum sérstökum vinaböndum, styrkja mjög framburð ákærða og fyrrgreindra vitna um að brotaþoli hafi ráðist að ákærða að fyrra bragði með því að slá hann á hnakkann. Þykir það og auka á trúverðugleika framburðar vitnisins Ó-kk-ef að fram hefur komið að hann var ekki undir áhrifum áfengis þegar atvikið átti sér stað. Í ljósi framburðar ákærða um að hann sé ekki viss um að brotaþoli hafi sparkað í hann eftir höggið á hnakkann þykir ósannað að brotaþoli hafi veist að ákærða með öðrum hætti en þeim að slá hann í hnakkann. Er þá einnig litið til þess að vitnunum M-kk-þgf Ó-kk-þgf og A-kk-þgf ber ekki fyllilega saman um þetta atriði og að vitnið Ó-kk-nf hefur aðeins borið um það að hafa séð brotaþola slá ákærða á hnakkann.

Að mati dómsins var framburður brotaþola um atvik málsins óskýr og ruglingslegur og bar hann oft fyrir sig minnisleysi. Á köflum var erfitt að átta sig á svörum hans. Þá kannaðist brotaþoli ekkert við það að hafa átt samskipti við ákærða við barinn á neðri hæðinni nokkru áður, en um það atvik hafa vitnin J-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf E-kk-nf borið hér fyrir dómi með trúverðugum hætti. Þá hafa kunningjar ákærða, A-x-x, J-x-x eða P-x-x, ekki kannast við slíkt atvik en þó hefur komið fram að brotaþoli var í fylgd eins kunningja síns við barinn í greint sinn. Í ljósi framangreinds þykir framburður brotaþola og vitnanna, A-x-x, J-x-x og P-x-x ekki trúverðugur um aðdraganda árásar ákærða.

Með hliðsjón af öllu framangreindu þykir sannað að brotaþoli hafi slegið til ákærða áður en ákærði kastaði í hann bjórglasinu. Ákærði hefur borið fyrir sig að verknaður hans hafi verið unninn í neyðarvörn þar sem hann hafi orðið hræddur þegar brotaþoli réðist skyndilega á hann. Samkvæmt 1. mgr. 12. gr. almennra hegningarlaga er það skilyrði neyðarvarnar að ekki hafi verið beitt vörnum, sem séu bersýnilega hættulegri en árásin sem vofir yfir. Þótt ákærði hafi orðið hræddur við árás brotaþola, sem er mun stærri og þyngri en hann og var auk þess í fylgd þriggja vina sinna, var sú háttsemi ákærða að kasta bjórglasi í andlit brotaþola stórhættuleg og verður því ekki fallist á að verknaðurinn hafi verið unninn í neyðarvörn. Af sömu ástæðu kemur 2. mgr. 12. gr. almennra hegningarlaga heldur ekki til álita í málinu. Er brot ákærða réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru vegna hinnar hættulegu aðferðar sem ákærði beitti.

Fram hefur komið að ákærði og brotaþoli áttu einhver samskipti fyrr um kvöldið þegar þeir biðu eftir afgreiðslu í mannþröng við barinn á neðri hæð veitingastaðarins. Hafa vitni borið um að þeir hafi rifist aðeins og ýtt hvor við öðrum en síðan hætt. Hefur ákærði borið um það að þeir hafi skilið í góðu. Brotaþoli sagðist hins vegar engin samskipti hafa átt við ákærða áður en atvikið á efri hæð hússins átti sér stað. Þá hefur brotaþoli borið um það að nokkru áður en ákærði henti í hann glasinu hafi hann lent í orðaskaki og rifrildi við Íslendinga á efri hæðinni, en sagðist ekki muna eftir hvort ákærði var þar á meðal. Vitnið Þ-kk-nf E-kk-nf hefur þó borið um það að um 15 til 20 mínútum eftir samskipti ákærða og brotaþola við barinn hafi hann séð þá tala saman á efri hæðinni og sýnst þeir vera að rífast. Einnig hefur ákærði borið um það að hafa fylgst með átökum brotaþola og einhvers annars manns, sem hann sagðist ekki kunna deili á, en hann sagðist ekkert hafa skipt sér af þessum átökum. Loks hefur ákærði borið um það að hafa verið laminn með stól í kjölfar orðaskaksins við Íslendingana á efri hæðinni, en það hafi þó ekki verið ákærði sem það gerði. Eins og áður greinir hefur brotaþoli neitað því að hafa átt samskipti við ákærða áður en glasinu var hent í andlit hans og hefur ekki borið um það að ákærði hafi áreitt hann á nokkurn hátt áður en til þess kom. Með hliðsjón af því og öðru framangreindu verður að telja að brotaþoli hafi átt upptökin að átökum þeirra með því að koma aftan að ákærða og slá hann fyrirvaralaust á hnakkann. Verður því litið til 3. mgr. 218. gr. b við ákvörðun refsingar ákærða. Ákvæði 1 og 4. töluliðar 74. gr. almennra hegningarlaga þykja hins vegar ekki eiga við í málinu.

Ákærði er sakfelldur fyrir hættulega líkamsárás, sem þó hafði ekki í för með sér alvarlega áverka eða afleiðingar. Hending ein virðist hins vegar hafa ráðið því að ekki fór verr en raun varð á. Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða hegðun. Hann gaf sig fram við lögreglu á vettvangi og hefur skýrt frá atvikum málsins án undanbragða allt frá upphafi rannsóknar þess. Verður því litið til 5. og 8. töluliðar 70 . gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar. Þá er litið til 4. töluliðar sömu greinar, en ákærði var tvítugur þegar hann framdi brotið. Er refsing ákærða ákveðin fangelsi í fimm mánuði, en rétt er með hliðsjón af ungum aldri hans og því að hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað að fresta fullnustu refsingar hans og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Af hálfu tjónþola er krafist skaðabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 574.700 krónur. Bótakrafan er sundurliðuð með eftirfarandi hætti:

Miska-/þjáningabætur 483.411 krónur

Þrif á fatnaði 2.500 krónur

Ferðakostnaður á FSN í Neskaupsstað 4.960 krónur

Útlagður lækniskostnaður 5.129 krónur

Áætlaður áfallandi lækniskostnaður 4.000 krónur

Lögmannskostnaður 60.000 krónur

Virðisaukaskattur á lögmannskostnað 14.700 krónur

Skilyrði eru samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 til að dæma ákærða til greiðslu miskabóta og þykja þær taldar hæfilegar ákveðnar að fjárhæð 200.000 krónur. Þá er ákærði dæmdur til greiðslu útlagðs lækniskostnaðar að fjárhæð 5.129 krónur og lögmannskostnaðar, sem þykir hæfilegur að fjárhæð 56.025 að meðtöldum virðisaukaskatti. Ákærði hefur mótmælt kröfum tjónþola um þjáningabætur og annan útlagðan og áætlaðan kostnað. Kröfur þessar eru engum gögnum studdar og verður þeim því vísað frá dómi sem vanreifuðum og órökstuddum. Ákærði verður því samtals dæmdur til að greiða tjónþola 261.154 krónur í skaðabætur með dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir frá 16. febrúar 2007, en þá var liðinn mánuður frá því að bótakrafan var kynnt ákærða við þingfestingu málsins.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað að fjárhæð 321.194 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin að fjárhæð 309.194 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri. Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 321.194 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef D-kvk-ef P-kvk-ef hdl., 309.194 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði R-kk-þgf J-kk-þgf R-x-x skaðabætur að fjárhæð 261.154 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá 16. febrúar 2007 til greiðsludags.

R-kvk-nf B-kvk-nf