S-27/2017

Mál þetta, sem dómtekið var föstudaginn 17. mars sl., höfðaði lögreglustjórinn á Suðurnesjum með ákæru 18. janúar 2017 á hendur ákærða, B-x-x A. E-e-x jr., kt. [...], bandarískum ríkisborgara:

I

„Fyrir rán, með því að hafa miðvikudaginn 9. nóvember 2016, farið inn í Apótek Ólafsvíkur, Ólafsbraut 24, Snæfellsbæ, með andlit sitt hulið, ógnað starfsfólki með hnífi og hótað að beita það ofbeldi ef þau ekki afhentu honum lyf og peninga. Ákærði hafði með af vettvangi kr. 34.320 í reiðufé og lyfin eins og hér greinir:

Tilvik Lyfjaheiti Styrkur Magn Fjárhæð

1. Contalgin 10 mg 100 stk kr. 1.948

2. Contalgin 30 mg 25 stk. kr. 1.477

3. Contalgin 100 mg 25 stk. kr. 4.851

4. Durogesic 2 mikrig/klst 5 stk. kr. 4.660

5. Flunitrazepam 1 mg 30 stk kr. 1.096

6. Methlphenidate S-x-x 36 mg 30 stk. kr. 10.429

7. Methlphenidate S-x-x 54 mg 30 stk. kr. 14.103

8. Oxikodon Actavis 5 mg 28 stk. kr. 618

9. Oxikodon Actavis 10 mg 126 stk. kr. 4.175

10. Oxikodon Actavis 20 mg 28 stk. kr. 1.766

11. Oxycodne raitopharm 20 mg 98 stk. kr. 12.375

12. Oxycontin 10 mg 126 stk kr. 5.633

13. Oxycontin 20 mg 28 stk. kr. 8.310

14. Oxynorm Dispersa 5 mg 28 stk. kr. 1.044

15. Oxynorm Dispersa 10 mg 28 stk. kr. 2.527

16. Ritalin Uno 20 mg 30 stk. kr. 5.971

17. Tramól-L 100 mg 20 stk. kr. 1.145

Samtals kr. 82.128

Telst háttsemi þessi varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II

Fyrir rán, með því að hafa þriðjudaginn 15. nóvember 2016, farið inn í Apótek Suðurnesja, Hringbraut 99, Reykjanesbæ, með andlit sitt hulið, ógnað starfsfólki með hnífi og hótað að beita það ofbeldi ef þau ekki afhentu honum lyf og peninga Ákærði hafði með af vettvangi kr.64.108 í reiðufé og lyfin eins og hér greinir:

Tilvik Lyfjaheiti Styrkur Magn Fjárhæð

1. Fentanyl 25 mg 25 stk kr. 12.092

2. Fentanyl 50 mg 5 stk. kr. 4.880

3. Fentanyl 75 mg 25 stk. kr. 24.744

4. Durogesic 2 mg 5 stk. kr. 24.744

5. Oxikodon 40 mg 196 stk . kr. 22.622

6. Oxynorm 20 mg 84 stk. kr. 17.436

Samtals kr. 81.744

Telst háttsemi þessi varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Kröfur ákærða:

Kröfur ákærða eru þær að hann verði sýknaður af sakargiftum samkvæmt ákærulið II en að öðru leyti verði honum gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa sem greiðist úr ríkissjóði.

1

Ákæruliður I.

Ákærði hefur játað sök samkvæmt ákærulið I. Um málsatvik samkvæmt þeim ákærulið vísast því til ákæru.

Ákæruliður II.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst lögreglunni á Suðurnesjum tilkynning þriðjudaginn 15. nóvember 2016, um kl. 18:47, um að vopnað rán væri yfirstandandi í Apóteki Suðurnesja að Hringbraut 99 í Reykjanesbæ. Þegar lögreglumenn komu í apótekið skömmu skíðar var gerandinn farinn af vettvangi.

Lögregla ræddi við starfsmenn í apótekinu, A og B. Í frumskýrslu lögreglu er eftir þeim höfð sú lýsing á gerandanum að hann hefði verið áberandi grannvaxinn. Hann hefði verið klæddur í gallabuxur, þverröndóttan síðerma bol og með hanska. Þá hefði hann verið með húfu á höfði og trefil eða buff fyrir andliti, þannig að aðeins hefði sést í augun og svæðið í kringum þau. Gerandinn hefði talað með áberandi amerískum hreim og sagt „nobody vill get hurt“ og „give me Oxycodone“. Þá hefði hann haldið á hníf.

Starfskonurnar sögðu enga viðskiptavini hafa verið í apótekinu á meðan gerandinn var þar inni. Hann hefði sjálfur tekið lyf úr lyfjaskúffunni og síðan tekið alla peningana úr annarri peningaskúffunni, utan tveggja 500 króna seðla. Eftir að gerandinn var búinn að taka lyfin og peningana og var á leið út aftur hefði hann sagt „nobody got hurt“, „nobody got hurt“. Bókað er í frumskýrslu lögreglu að þau lyf sem gerandinn hafi haft á brott með sér hafi verið fjórir pakkar af OxyNorm Dispersa 20 mg, tveir pakkar af OxyCodon Depot Actavis 40 mg, fjórir pakkar af 25 míkrógramma Fentanyl-plástrum, einn pakki af 50 míkrógramma Fentanyl-plástrum og fjórir pakkar af 75 míkrógramma Fentanyl-plástrum. Þá hafi hann samkvæmt uppgjöri sjóðsvélar einnig haft á brott með sér 64.108 krónur í peningum.

Grunur lögreglu beindist fljótt að ákærða vegna upplýsinga um að hann hefði sex dögum áður framið rán í Apóteki Ólafsvíkur í Snæfellsbæ, sbr. ákærulið I, og þess að gerandinn í Apóteki Suðurnesja hafði talað með áberandi amerískum hreim samkvæmt framburði starfsmannanna tveggja. Var ákærði handtekinn um kvöldið, um kl. 21:52, í íbúð B að [...] í [...]. Er í frumskýrslu lögreglu bókað að ákærði hafi við handtöku verið með Fentanyl-plástur á vinstri hendi og með nýleg sprautuför í olnbogabót. C og ákærði heimiluðu leit í íbúðinni. Í frysti, falið í grænmetispoka, fannst nokkuð magn af töflum sem ákærði kvaðst eiga samkvæmt því sem fram kemur í frumskýrslu. Í skýrslunni er eftir ákærða haft að töflurnar hafi hann komið með til landsins frá Bandaríkjunum.

2

Við þingfestingu málsins 6. febrúar sl. viðurkenndi ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í fyrri lið ákæru. Hann neitaði hins vegar sök samkvæmt síðari ákæruliðnum. Við upphaf aðalmeðferðar málsins 22. febrúar sl. ítrekaði ákærði þessa afstöðu sína.

Spurður um ástæðu dvalar sinnar hér á landi svaraði ákærði því til að hann hefði komið hingað til lands til þess að dvelja hjá unnustu sinni, C. Upplýst er að dvalarstaður hennar er atvik máls gerðust var að [...] í [...].

Í skýrslu sinni fyrir dómi greindi ákærði svo frá að hann hefði vaknað að morgni þriðjudagsins 15. nóvember 2016 og ekið bifreið C, af Opel Zafira A gerð, að Bláa Lóninu. Þar hefði enginn verið, enda enn verið skammt liðið dags. Ákærði sagðist einungis hafa verið á kíkja á staðinn og því ekkert stoppað heldur haldið för sinni áfram og á gamla varnarsvæðið, þar sem hann hefði eitt sinn starfað. Þar hefði ákærði ætlað að ná tali af fyrrverandi yfirmanni sínum í þeirri von að hann gæti fengið vinnu hjá honum að nýju. Sá hefði hins vegar ekki verið á staðnum. Ákærði hefði því farið aftur til baka að Bláa Lóninu og síðan heim aftur.

Ákærði kvaðst hafa dvalist heima þar til um kl. 18:00. Hann hefði þá farið aftur á gamla varnarsvæðið á bifreið C, sömu erinda og um morguninn. Ákærði hefði beðið síns gamla yfirmanns á vinnustaðnum um stund en misst af honum. Hann hefði síðan farið aftur til baka til [...]. Er þangað var komið kvaðst ákærði hafa farið á bar/casino, um kl. 19:00 að því er ákærði taldi, og þar hefði hann dvalist í um eina klukkustund. Því næst hefði hann gengið aftur heim. Um það bil einni klukkustundu síðar hefði sérsveit lögreglu komið þangað. Ákærði tók sérstaklega fram að framangreindar tímasetningar gætu verið á reiki þar sem hann hefði verið undir talsvert miklum áhrifum lyfja og fíkniefna er atvik máls gerðust.

Aðspurður sagðist ákærði ekki hafa komið inn í Apótek Suðurnesja í Reykjanesbæ umræddan dag. Ákærði staðfesti hins vegar að hann hefði verið með á sér síma af Sony-gerð umræddan dag, þann sama síma og lögregla hefði lagt hald á undir rannsókn málsins. Spurður um klæðnað sinn þennan dag svaraði ákærði því til að myndi það ekki fyllilega en kvaðst alla jafna klæðast gallabuxum og annað hvort hnepptum skyrtum eða polo-skyrtum. Fyrir dómi voru ljósmyndir af fatnaði sem fannst skammt frá Apóteki Suðurnesja umræddan dag, og haldlagður var í þágu rannsóknar málsins, bornar undir ákærða. Kvaðst hann ekki kannast við fatnaðinn. Ákærði fullyrti að ekki væri um hans föt að ræða og benti á að buxurnar á myndunum væru allt of stórar á hann. Sama væri að segja um polo-bolinn. Vísaði ákærði í því sambandi til þess að hann hefði á þessum tíma verið mjög grannur sem hann tengdi við mikla fíkniefnaneyslu sína.

Spurður um hvar hann hefði fengið þá tvo Fentanyl-plástra sem hann var með er lögregla handtók hann 15. nóvember sl. samkvæmt áðursögðu svaraði ákærði því til að þá hefði hann tekið í Apóteki Ólafsvíkur nokkrum dögum áður. Plástrana hefði hann tekið úr hólfi milli sætanna í bifreið C. Kom fram hjá ákærða að áður en hann setti plástrana á sig hefði hann lesið sér til um þá á google-vefsíðunni.

Ákærði upplýsti að hann hefði sótt sér aðstoð við fíkn sinni í fangelsinu og hlyti þar viðeigandi meðferð undir læknishendi.

3

A, starfsmaður í Apóteki Suðurnesja, skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði verið við störf í apótekinu 15. nóvember 2016. Dagurinn hefði verið mjög annasamur en síðla dags hefði komið dauður tími. Þá hefði skyndilega komið karlmaður inn í apótekið. Maðurinn hefði verið með andlitið hulið að mestu af „buffi“ eða einhverju slíku og með svarta húfu á höfði, sem náð hefði niður á enni. Maðurinn hefði haldið á hnífi og poka og heimtað Oxycontin og Fentalnyl. Maðurinn hefði verið æstur en samt sem áður verið fumlaus í sínum aðgerðum, líkt og hann hefði gert þetta áður. Maðurinn hefði komið alveg að samstarfskonu vitnisins, lyfjafræðingi í apótekinu, og hótað henni með hnífnum. Því næst hefði hann öskrað á vitnið: „Come on, come on“. Lyfjafræðingurinn hefði farið að týna til lyfin og hefði maðurinn á meðan hótað henni með hnífnum og öskrað á hana: „Oxycontin, Fentanyl“. Konan hefði reynt að útskýra fyrir manninum á ensku og íslensku að hún væri að tína til samheitalyf. Meðan á þessu gekk kvaðst vitnið hafa náð að ýta á öryggishnapp. Maðurinn hefði þá snúið sér að vitninu og hrópað: „Come on, come on“. Vitnið hefði bakkað frá manninum og farið innar í apótekið þar sem hún hefði náð að ýta á annan öryggishnapp.

Þegar maðurinn hefði verið búin að fá lyf í pokann hefði hann farið að peningakassa og skipað vitninu að opna hann. Vitnið hefði hlýtt manninum og opnað peningakassann. Maðurinn hefði tekið alla þá peninga sem í kassanum voru, að einum 500 króna seðli undanskildum. Lyfjafræðingurinn hefði þá verið búin að opna hinn peningakassann en maðurinn ekkert tekið úr honum. Þegar maðurinn hefði verið búinn að fá það í pokann sem hann vildi hefði hann gengið hróðugur rólega út og sagt á meðan: „Nobody is hurt, nobody is hurt.“

Fram kom hjá vitninu að því hefði verið verulega brugðið vegna þessa atburðar og sitji enn hræðsla í því vegna hans.

Fyrir dómi var vitnið beðið um að lýsa ránsmanninum. Sagðist vitnið ekki hafa séð andlit mannsins, enda hann verið með húfu á höfði og „buff“ sem hann hefði verið búinn að draga upp að nefi. Vitnið hefði þó greint að maðurinn var mjósleginn í andliti. Maðurinn hefði verið í gallabuxum, dökkum þverröndóttum bol og með svarta hanska á höndunum. Vitnið kvaðst strax hafa gert sér grein fyrir því að maðurinn væri erlendur, en hann hefði talað með „bandarískum“ hreim. Var á vitninu að skilja að maðurinn hefði verið um 170 cm á hæð og þá taldi vitnið að maðurinn hefði verið á þrítugsaldri, mögulega 20-25 ára.

B greindi svo frá fyrir dómi að umræddur dagur, 15. nóvember 2016, hefði verið hennar fyrsti dagur í starfi hjá Apóteki Suðurnesja. Vitnið sagði daginn hafa verið erilsaman en þegar klukkan hefði verið um 18:40 hefði allt verið dottið niður og enginn verið í apótekinu nema vitnið og starfsfélagi þess, A. Skömmu síðar hefði maður komið inn í apótekið. Maðurinn hefði verið með svarta húfu á höfði og dregið svart „buff“ eða eitthvað slíkt upp þannig að einungis hefði sést í augu hans. Maðurinn, sem talað hefði með amerískum hreim, hefði sagt: „Give me your money.“ Vitnið hefði í fyrstu haldið að um eitthvert grín væri að ræða en síðan séð þegar maðurinn kom nær að hann hélt á hnífi. Maðurinn, sem verið hefði ör og æstur en samt fumlaus og öruggur í öllum sínum aðgerðum, hefði farið á bakvið og sagt: „Give me your Oxycontin.“ Vitnið sagðist hafa farið að leita að því lyfi. Það hefði ekki reynst til heldur einungis samheitalyf og hefði vitnið sagt manninum það, á ensku. Maðurinn hefði í fyrstu ekki viljað trúa vitninu en skoðað lyfið. Á meðan hefði hann sagt: „Nobody will get hurt.“ Maðurinn hefði síðan tekið eitthvað úr lyfjaskúffunni og því næst beðið vitnið um Fentanyl. Fentanyl-plástrar hefðu verið til og hefði maðurinn tekið við þeim. Lyfin og plástrana hefði maðurinn sett ofan í gulan Bónuspoka sem hann hefði haft meðferðis. Maðurinn hefði að því loknu beðið vitnið og samstarfskonu þess að opna peningaskúffurnar, sem þær hefðu gert. Maðurinn hefði þá farið að þeirri skúffu sem samstarfskona vitnisins opnaði og tekið nær alla peningana úr skúffunni. Að því loknu hefði maðurinn gengið út úr apótekinu. Á leiðinni út hefði hann sagt: „Don't call the police for the next 10 minutes.“ Þegar maðurinn var farinn út hefði samstarfskona vitnisins læst apótekinu og vitnið hringt í 112 og tilkynnt um ránið. Síðar hefði vitnið fengið að vita að samstarfskona þess hafði náð að ýta á tvo neyðarhnappa meðan á ráninu stóð.

Vitnið sagðist aðspurt hafa verið mjög skelkað og óttast um líf sitt, enda verið með hníf „í andlitinu“. Kom fram hjá vitninu að það væri enn stressað í vinnunni eftir þetta atvik.

Beðið um að lýsa manninum og klæðnaði hans bar vitnið að maðurinn hefði verið með svarta húfu á höfði. Hann hefði verið með andlitið hulið með svörtu „buffi“ eða einhverju slíku þannig að vitnið hefði einungis séð í augun á honum. Maðurinn hefði verið í þverröndóttum bol eða peysu, grárri og dökkblárri að lit, í víðum gallabuxum og með svarta vettlinga á höndunum. Vitnið sagði manninn hafa verið grannvaxinn, mögulega 25-30 ára gamlan og um það bil jafnháan vitninu, en 176 cm á hæð.

D lögreglufulltrúi kvaðst hafa farið í útkall að Apóteki Suðurnesja 15. nóvember 2016 vegna ráns. Hefði vitnið tekið þátt í rannsókn málsins frá upphafi og ritað skýrslu rannsakanda. Fram kom hjá vitninu að daginn eftir ránið hefði borist tilkynning frá vegfaranda um föt og lyfjaumbúðir sem fundist hefðu á bifreiðastæði við Hótel Keflavík við Vatnsnesveg 12-14 í Reykjanesbæ. Í kjölfarið hefði lögregla farið á bifreiðastæðið og haldlagt þá muni ásamt því að ljósmynda fundarstaðinn og nágrenni. Taldi vitnið að fundarstaðurinn væri í um 1 km fjarlægð frá Apóteki Suðurnesja.

Í framhaldinu hefði lögregla aflað myndefnis úr öryggismyndavél sem staðsett væri á bifreiðastæði við Hótel Keflavík. Á myndskeiði úr þeirri myndavél hefði mátt sjá ljósgráa Opel Zafira A bifreið koma inn á bifreiðastæðið í námunda við þann stað þar sem fötin og lyfjaumbúðirnar hefðu fundist. Bifreiðina sagði vitnið hafa líkst mjög bifreið sambýliskonu ákærða, en „... við getum náttúrlega ekki með 100% vissu sagt að þetta hafi verið þessi bíll þar sem skráningarnúmerið er ógreinilegt.“

E lögreglumaður kvaðst hafa farið í útkall 15. nóvember 2016 að Apóteki Suðurnesja, ásamt rannsóknarlögreglumanni. Þau hefðu rætt við vitni á vettvangi og ritað niður eftir þeim lýsingu á gerandanum. Lýsingin hefði verið send út til þeirra lögreglumanna sem leituðu ránsmannsins. Þá hefði vettvangur verið ljósmyndaður og ýmsar upplýsingar ritar niður. Skýrsla vitnisins væri byggð á þeim gögnum.

F lögreglumaður kvaðst hafa farið í útkall 15. nóvember 2016 að Apóteki Suðurnesja vegna tilkynningar um að þar hefði verið framið vopnað rán. Þegar lögregla kom á vettvang hefði gerandinn verið farinn á brott. Vitnið hefði rætt við vitni, sem verið hefðu tveir starfsmenn apóteksins, og þá hefði vettvangur verið ljósmyndaður. Liggur myndaskýrsla vitnisins frammi í málinu og staðfesti vitnið hana fyrir dóm.

G lögreglumaður kvaðst hafa farið um kl. 20:30 umrætt kvöld til suðurs frá Apóteki Suðurnesja og svipast um. Á bifreiðastæði vestan við húsið að Vatnsnesvegi 33 í Reykjanesbæ hefði vitnið komið auga á mun sem þar lá. Vitnið hefði farið og tekið hann upp og þá séð að um var að ræða trefil, sem haldlagður hefði verið í þágu rannsóknar málsins.

C bar fyrir dómi að hún hefði kynnst ákærða, unnusta sínum, á netinu. Spurt um málsatvik svaraði vitnið því til að það myndi afar lítið hvað gerðist 15. nóvember 2016. Þau atvik væri hún í raun búin að „blokka“ út.

Fyrir dómi staðfestið vitnið að ákærði hefði haft Opel Zafira A bifreið vitnisins til umráða 15. nóvember 2016. Vitnið staðfesti einnig að símanúmerið [...] hefði verið sameiginlegt númer þeirra ákærða.

Vitnið sagði ákærða hafa farið út um morguninn. Er hann kom til baka hefði hann gefið þær skýringar að hann hefði verið að leita að lögreglustöð en ekki fundið. Ákærði hefði farið út að nýju síðar um daginn. Hverra erinda ákærði hefði farið gat vitnið ekki um borið. Þó kom fram hjá vitninu að þau hefðu rætt saman í síma í þrígang á meðan ákærði var í burtu og í einu þeirra símtala hefði komið fram hjá ákærða að hann hefði farið í Bláa Lónið.

Fram kom hjá vitninu að ákærði klæðist gjarnan gallabuxum og polo-bolum. Svartan haldlagðan trefil sagðist vitnið halda að væri gjöf frá foreldrum vitnisins til ákærða. Kvaðst vitnið vera nokkuð visst í sinni sök en tók þó fram að um „plain“ svartan trefil væri að ræða. Haldlagðan fatnað, gallabuxur, polo-bol og langerma bol, sagðist vitnið jafnframt telja vera föt ákærða. Um væri að ræða föt svipuð þeim sem ákærði gengi gjarnan í.

H, stafsmaður EFLU-verkfræðistofu, kom fyrir dóm og staðfesti skýrslu, dagsetta 14. desember 2016, sem hann vann á grundvelli skoðunar á myndum af bifreið af Opel Zafira A gerð. Fram kom hjá vitninu að bifreið sú sem sjá mætti á myndum úr öryggismyndavél, sem staðsett væri á bifreiðastæði við Hótel Keflavík, væri „sams konar“ og Opel Zafira A bifreið sú sem ákærði hafði til umráða umræddan dag. Útlit bifreiðanna væri eins, þær væru eins á litinn, þ.e. ljósar að lit, með sömu hurðarlista og án hjólkoppa. Tók vitnið fram að þetta ætti við um þá hlið bifreiðanna sem skoðuð hefði verið, þ.e. hliðina ökumannsmegin.

I lögregluvarðstjóri kvaðst í kjölfar fregna af vopnuðu ráni í Apóteki Suðurnesja hafa komið upplýsingum til lögreglunnar á Suðurnesjum um að ákærði og unnusta hans dveldust að [...] í [...]. Ástæða þess hefði verið sú staðreynd að ákærði hafði framið rán í Apóteki Ólafsvíkur sex dögum áður. Í kjölfarið hefði vitnið farið ásamt fleiri lögreglumönnum að [...] þar sem ákærði hefði verið handtekinn. Hefði verið með „lyfjaplástur“ á sér er hann var handtekinn. Við leit í íbúðinni hefði starfsfélagi vitnisins, J, fundið töflur í plastpoka sem geymdur hefði verið í frysti.

J lögreglumaður kvaðst hafa farið að [...] í [...] ásamt fleiri lögreglumönnum að kvöldi 15. nóvember 2016. Við leit í íbúðinni hefði vitnið fundið töflur í grænmetispoka í frysti í ísskáp í íbúðinni. Töflurnar hefði lögregla haldlagt. Fram kom hjá vitninu að áður hefði það verið búið að veita því athygli að ákærði horfði mikið á ísskápinn. Það hefði vakið grunsemdir hjá lögreglu um að í honum væri eitthvað að finna.

K lögreglumaður kvaðst hafa komið að handtöku ákærða að [...] í [...] að kvöldi 15. nóvember 2016. Kom fram hjá vitninu að ákærði hefði verið með plástur á sér við handtöku.

L lögreglumaður sagðist hafa farið að [...] í [...] að kvöldi 15. nóvember 2016. Kom fram hjá vitninu að menn úr sérsveit lögreglunnar hefðu farið fyrstir inn í íbúðina. Við leit í íbúðinni hefðu síðan fundist pillur eða „gras“. Kom fram hjá vitninu að það hefði ekki verið sá lögreglumaður sem það fann.

M rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa kannað hvort til væru myndbandsupptökur frá þeim bar/casino sem ákærði hefði sagst hafa farið á síðla umræddan dag í [...]. Ekki hefði reynst mögulegt að fá upptökur úr því kerfi.

Auk þeirra vitna sem að framan greinir gáfu skýrslu við aðalmeðferð málsins lögreglumennirnir N, O og P, en ekki þykir þörf á að rekja framburð þeirra sérstaklega.

4

Ákæruliður I.

Í ákærulið I er ákærða gefið að sök rán með því að hafa, miðvikudaginn 9. nóvember 2016, farið inn í Apótek Ólafsvíkur, Ólafsbraut 24, Snæfellsbæ, með andlit sitt hulið, ógnað starfsfólki með hnífi og hótað að beita starfsfólkið ofbeldi ef það ekki afhenti honum lyf og peninga. Ákærði hafi haft með sér með af vettvangi 34.320 krónur í reiðufé og lyf, svo sem nánar er rakið í ákæru.

Við þingfestingu málsins 6. febrúar sl. játaði ákærði sök samkvæmt ákærulið I. Hann áréttaði þá afstöðu sína við upphaf aðalmeðferðar í málinu 22. febrúar sl. Játning ákærða samrýmist gögnum málsins. Brot hans samkvæmt umræddum ákærulið telst því sannað og er það réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákæruliður II.

Í ákærulið II er ákærða gefið að sök rán með því að hafa þriðjudaginn 15. nóvember 2016 farið inn í Apótek Suðurnesja að Hringbraut 99 í Reykjanesbæ, með andlit sitt hulið, ógnað starfsfólki með hnífi og hótað að beita það ofbeldi ef það ekki afhenti honum lyf og peninga. Í ákæru er ákærði sagður hafa haft með sér af vettvangi 64.108 krónur í reiðufé og lyf, svo sem þar er nánar tilgreint.

Ákærði hefur frá upphafi neitað að hafa gerst sekur um það brot sem honum er gefið að sök í II. lið ákæru og segist ekki hafa komið inn í Apótek Suðurnesja 15. nóvember sl. Í skýrslu sinni fyrir dómi lýsti ákærði ferðum sínum þann dag svo að hann hefði ekið bifreið unnustu sinnar, C, af Opel Zafira A gerð, að Bláa Lóninu og þaðan á gamla varnarsvæðið, þar sem hann hefði ætlað að ná tali af fyrrverandi yfirmanni sínum. Sá hefði hins vegar ekki verið á staðnum og ákærði því farið aftur til baka að Bláa Lóninu og síðan heim, þar sem hann hefði dvalist þar til um kl. 18:00. Hann hefði þá farið aftur á gamla varnarsvæðið á bifreið unnustu sinnar, sömu erinda og um morguninn, og að nýju án árangurs. Ákærði hefði síðan farið aftur til baka til [...]. Tók ákærði sérstaklega fram að tímasetningar gætu verið á reiki hjá honum þar sem hann hefði verið undir talsvert miklum áhrifum lyfja og fíkniefna umræddan dag.

A og B, starfsmenn í Apóteki Suðurnesja, lýstu þeim aðila sem framdi ránið í apótekinu með mjög áþekkum hætti. Samkvæmt framburði þeirra var gerandinn með andlitið hulið að mestu af „buffi“ eða einhverju slíku og með svarta húfu á höfði, sem náð hefði niður á enni. Þær hefðu því einungis séð augu mannsins. Báðar sögðu þær gerandann hafa talað ensku með amerískum hreim. Enn fremur má af framburði þeirra ráða að maðurinn hafi verið grannvaxinn. Hann hafi verið klæddur í gallabuxur, dökkleitan þverröndóttan bol eða peysu og verið með svarta hanska eða vettlinga á höndunum. Þá töldu vitnin að að maðurinn hefði verið á þrítugsaldri. Nefndi A að hann hefði mögulega verið 20-25 ára en B sagði hann mögulega hafa verið 25-30 ára. Að mati dómsins geta þessar lýsingar vitnanna vel átt við um ákærða. Þá eru líkindi með lýsingum þeirra af atvikum í apótekinu og því sem fyrir liggur um málsatvik í Apóteki Ólafsvíkur 9. nóvember 2016, sbr. ákærulið I.

Upplýst er með framburði ákærða og fyrirliggjandi gögnum varðandi staðsetningu símtækis sem í var númerið [...], en ákærði og unnusta hans staðfestu fyrir dómi að þann síma hefði ákærði haft á sér 15. nóvember sl., að ákærði fór í tvígang frá [...] þennan dag og suður í Reykjanesbæ. Var hann þar fyrst á milli kl. 10 og 11 um morguninn og aftur skömmu fyrir kl. 17:30 og var ákærði þar enn laust fyrir kl. 19:30, sbr. fyrrgreind símagögn. Framburður ákærða hefur ekki verið stöðugur í málinu um tilgang þessara ferða hans. Ákærði hefur hins vegar frá upphafi staðfastlega neitað að hafa komið í Apótek Suðurnesja. Staðsetja fyrrnefnd símagögn ákærða ekki í apótekinu.

Á myndum úr öryggismyndavél sem staðsett er á bifreiðastæði við Hótel Keflavík við Vatnsnesveg 12-14 í Reykjanesbæ sést Opel Zafira A bifreið eins og sú sem ákærði hafði til umráða umræddan dag. Ekki er hægt að greina skráningarnúmer bifreiðarinnar á myndunum. Upplýst er að föt og lyfjaumbúðir fundust á nefndu bifreiðastæði, sem er í um 1 km fjarlægð frá Apóteki Suðurnesja. Vitnið H, stafsmaður EFLU-verkfræðistofu, sem vann skýrslu, dagsetta 14. desember 2016, á grundvelli skoðunar á myndum af bifreið af Opel Zafira A gerð, vildi fyrir dómi ekki taka sterkar til orða en svo að bifreið sú sem sæist á myndum úr öryggismyndavélinni væri sams konar bifreið og bifreið unnustu ákærða. Samkvæmt upplýsingum frá Samgöngustofu eru 300 bifreiðar af Opel Zafira A af árgerðum 1999 til 2005 á skrá í dag, 68 þeirra eru ekki í umferð. Af þessu bifreiðum eru 94 skráðar gráar og 55 ljósgráar. Að þessu gættu þykir engu verða slegið föstu um það að bifreið sú sem á myndunum sést sé bifreið unnustu ákærða.

Spurð um fatnað sem lögregla haldlagði undir rannsókn málsins bar unnusta ákærða fyrir dómi að hún héldi að hinn haldlagði trefill væri gjöf frá foreldrum hennar til ákærða, en tók þó fram að um „plain“ svartan trefil væri að ræða. Gallabuxur, polo-bol og langerma bol sagðist hún jafnframt telja vera föt ákærða, en um væri að ræða föt svipuð þeim sem ákærði gengi gjarnan í. Samkvæmt þessu gat vitnið, sem hafði stöðu sakbornings við rannsókn málsins hjá lögreglu, ekki fullyrt fyrir dómi að um væri að ræða fatnað sem tilheyrði ákærða. Að mati dómsins verður samkvæmt þessu engu slegið föstu um að um sé að ræða föt í eigu ákærða.

Ekki verður talið að ákæruvaldið hafi hnekkt skýringum ákærða varðandi Fentanyl-plástur þann sem hann var með á sér er hann var handtekinn. Þá verður skýringu ákærða á google-leit varðandi nefnt lyf í síma ekki vísað á bug sem haldlausri.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik, sem telja má honum í óhag, á ákæruvaldinu. Þá metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 1. mgr. 109. gr. sömu laga. Dómari metur það enn fremur ef þörf krefur hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða af um það, sbr. 2. mgr. 109. gr. laganna. Er það mat dómsins með vísan til alls þess sem að framan hefur verið rakið að ákæruvaldinu hafi ekki tekist að sanna gegn neitun ákærða, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, að ákærði hafi gest sekur um það brot sem honum er gefið að sök í ákærulið II. Verður ákærði því sýknaður af þeim sakargiftum.

5

Engra haldbærra gagna nýtur um að ákærði hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Í málinu er hann sakfelldur fyrir rán með því að hafa, með andlit sitt hulið, ógnað starfsfólki í Apóteki Ólafsvíkur með hnífi og hótað að beita það ofbeldi fengi hann ekki afhent lyf og peninga. Samkvæmt 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 skal hver sá sem gerist sekur um rán sæta fangelsi ekki skemur en sex mánuði og allt að tíu árum en hafi mjög mikil hætta verið samfara ráninu getur refsingin þó orðið allt að 16 ára fangelsi. Að þessu gættu og að broti ákærða virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin 15 mánaða fangelsi. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 16. nóvember 2016 að fullri dagatölu.

6

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og sérstaklega að því athuguðu að ástæða aðalmeðferðar í málinu voru sakargiftir á hendur ákærða samkvæmt ákærulið II, sem ákærði er sýknaður af, þykir rétt að gera ákærða að greiða ⅓ hluta alls sakarkostnaðar í málinu en fella ⅔ hluta á ríkissjóð. Til sakarkostnaðar í málinu heyrir sakarkostnaður samkvæmt yfirliti lögreglustjóra, dagsettu 2. febrúar 2017, samtals 403.011 krónur. Einnig þóknun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef hdl., sem hæfilega þykir ákveðin með hliðsjón af tímaskýrslu lögmannsins og að virtu umfangi málsins, 1.475.600 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og útlagður ferðakostnaður verjanda, samtals 77.674 krónur. Að lokum er um að ræða þóknun skipaðs verjanda ákærða á fyrri stigum málsins, H-kk-ef B-kk-ef Á-kk-ef hdl, sem hæfilega þykir ákveðin með hliðsjón af tímaskýrslu lögmannsins, 843.200 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og útlagður ferðakostnaður lögmannsins, samtals 112.195 krónur. Ákærði greiði samkvæmt þessu 970.560 krónur í sakarkostnað.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, B-x-x A. E-e-x jr., sæti fangelsi í 15 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 16. nóvember 2016 að fullri dagatölu.

Ákærði greiði 970.560 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. er ⅓ hluti þóknunar skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef hdl., sem í heild nemur 1.475.600 krónum, og sama hlutfall þóknunar verjanda ákærða á fyrri stigum málsins, H-kk-ef B-kk-ef Á-kk-ef hdl., sem í heild nemur 843.200 krónum. Sakarkostnaður málsins greiðist að öðru leyti úr ríkissjóði.

K-kk-nf H-kk-nf