S-546/2014

Mál þetta, sem var þingfest 26. nóvember 2014 og dómtekið 9. desember 2014, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 15. október 2014, á hendur G-kvk-þgf Ö-kvk-þgf F-kvk-þgf, Hnoðravöllum 29, Hafnarfirði, fyrir fjárdrátt með því að hafa á tímabilinu frá 18. maí 2005 til 26. janúar 2009, sem umsjónarmaður húsfélagsins við [...], Reykjanesbæ, kt. 000000-0000, dregið sér fé af reikningi húsfélagsins nr. [...], samtals fjárhæð kr. 462.554,- en samtals lét ákærða ráðstafa í 50 færslum, til útborgunar til sín, lét millifæra á reikning í eigin nafni eða á reikning þáverandi sambýlismanns síns, A, kt. 000000-0000, kr. 714.464,-, sem nánar greinir að neðan, en kr. 251.910,- af þeim fjármunum munu hafa verið ráðstafað í þágu húsfélagsins skv. staðgreiðslunótum og reikningum í bókhaldi félagsins.

Sundurliðast þær færslur sem ákærða lét framkvæma sem hér greinir:

Teljast brot ákærðu varða við 247. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

[...], húsfélag, kt. 000000-0000, [...], Reykjanesbæ, krefst þess að ákærða, G-kvk-nf A-kvk-nf F-kvk-nf, kt. 000000-0000, verði dæmd til að greiða bætur að fjárhæð kr. 704.524,- auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá hverri úttekt fyrir sig, til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafan er kynnt ákærðu en með dráttarvöxtum frá þeim degi, skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga, allt til greiðsludags.

Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjandi og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærða krafðist vægustu refsingar. Játning ákærðu er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hún því sakfelld fyrir brot sitt. Háttsemin er í ákæru réttilega færð til refsiákvæðis.

Í máli ákærðu kom fram að hún sé nú einstæð móðir og 75% öryrki og hafi 6 börn á framfæri. Hafi mál þetta hafi dregist nokkuð að hluta til vegna dráttar hjá ákæruvaldinu. Hafi hún alltaf skýrt hreinskilningslega frá sinni hlið á málinu og játað háttsemi sína bæði fyrir lögreglu og fyrir dómi. Þá hafi hún sýnt iðrun og boðist til að endurgreiða féð og hafi lagt fram greiðsluáætlun í því sambandi á árinu 2009, áður en hún fluttist erlendis, en því hafi ekki verið svarað.

Ákærða samþykkti að greiða framkomna bótakröfu þó með þeirri breytingu að 251.910 krónur komi til lækkunar kröfunni, enda hafi þeirri fjárhæð verið ráðstafað í þágu húsfélagsins eins og fram komi í ákæru og nemi bótafjárhæðin því 462.554 krónum. Að hálfu bótakrefjanda var fallist á sjónarmið ákærðu. Eins og bótakrafan er framsett og sérstaklega eftir lækkun hennar án þess að sundurgreint sé hvaða úttektir komi til lækkunar, er ekki hægt að fallast á kröfu um vexti. Verður ákærðu gert að greiða bætur eins og í dómsorði greinir með dráttarvöxtum, en auk þess verður ákærðu gert að greiða málskostnað til bótakrefjanda sem ákvarðast í dómsorði að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærða sem er fædd í janúar 1975 er með hreint sakavottorð. Við ákvörðun refsingar nú verður að líta til þess að ákærða játaði brot sitt greiðlega fyrir lögreglu og fyrir dóminum. Þá hefur dregist að gefa út ákæru í málinu og langt er um liðið frá því að refsiverð háttsemi átti sér stað.

Með hliðsjón af þessu er refsing ákærðu ákveðin fangelsi í einn mánuð, en með vísan framangreinds þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði allan sakarkostnað sem er þóknun skipaðs verjanda hennar, G-kk-ef S-x-x. F-kk-ef hdl., 122.990 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærða, G-kvk-nf A-kvk-nf F-kvk-nf, sæti fangelsi í einn mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði [...], húsfélagi, 462.554 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 18. nóvember 2014 til greiðsludags. Ákærða greiði bótakrefjanda 116.495 krónur í málskostnað.

Ákærða greiði sakarkostnað til skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x. F-kk-ef héraðsdómslögmanns, 122.990 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf H-kk-nf