E-5354/2009

Mál þetta, sem var tekið úrskurðar 11. desember sl., er höfðað með birtingu stefnu 21. apríl 2009 af Kraftvélum ehf., Dalvegi 6-8, Kópavogi á hendur Nesvélum ehf., Völuteigi 11, Mosfellsbæ.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 3.195.235 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. III kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af 2.942.000 krónum frá 19. október 2007 til 24. nóvember 2008, af 2.949.500 krónum frá 24. nóvember 2008 til 20. mars 2009, af 3.195.235 krónum frá 20. mars 2009 til greiðsludags. Einnig er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að málinu verði vísað frá dómi. Til vara er þess krafist að stefndi verði sýknaður og þrautavara að kröfur stefnanda verði lækkaðar. Þá krefst stefndi þess að honum verði dæmdur málskostnaður samkvæmt mati dómsins.

Þann 11. desember 2009 fór fram munnlegur málflutningur um frávísunarkröfu stefnda í samræmi við 2. mgr. 100. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Dómkröfur stefnanda í þessum þætti eru þær að frávísunarkröfunni verði hafnað og að við ákvörðun málskostnaðar við lok málsins verði litið til þessa þáttar. Stefndi krafðist málskostnaðar að skaðlausu fyrir þennan þátt málsins.

II

Í stefnu segir að skuldin sé vegna viðskipta stefnanda og stefnda. Stefndi hafi keypt þjónustu hjá stefnanda á tímabilinu október 2007 til mars 2009 samkvæmt reikningsyfirliti. Krafan sé byggð á eftirtöldum reikningum:

19.10.2007 2.942.000,00

24.11.2008 7.500,00

20.03.2009 122.111,00

20.03.2009 16.153,00

20.03.2009 95.211,00

20.03.2009 12.260,00

Samtala reikninganna sé 3.195.235 krónur og sé það stefnufjárhæð málsins.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu samningaréttarins um skuldbindingagildi samninga. Einnig vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga. Kröfur um dráttarvexti styður stefnandi við reglur 1. mgr. 6. gr. III kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Krafan hans um málskostnað er byggð á 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála. Um varnarþing er vísað til 33. gr. laga nr. 91/1991.

Stefndi segir málavaxtalýsingu í stefnu að meginstefnu til of knappa og ekki gefa rétta mynd af viðskiptum aðila. Stefndi sé jarðvinnuverktaki og hafi í gegnum árin átt viðskipti við stefnanda með því að hann hafi keypt af honum vélar og tæki, leigt slíkan búnað og jafnframt keypt þjónustu af stefnanda. Þá hafi stefndi jafnframt verið í viðskiptum við stefnanda fyrir annað félag sem hann á, þ.e. félagið Ásberg ehf. Fyrir liggi að vandamál hafa verið með afstemmingar milli félaganna þar sem t.d. innborganir hafi verið ranglega bókaðar og leiðrétta hafi þurft bókhald aðila þess vegna. Þá liggi einnig fyrir að í sumum tilvikum viðskipta aðila með vélar hafi verið svokölluð endurkaupaákvæði og hafi stefndi skilað vélum til stefnanda. Ekki sé tekið tillit til slíkra skila í viðskiptum aðila í þessum málatilbúnaði þó fyrir liggi að stefnandi hafi tilkynnt stefnda að hann dragi skuld sem talin sé þann 5. maí 2009 frá 32.640.000 inneign stefnda hjá stefnanda. Inneign sem stefndi telji þó hærri. Stefndi heldur því fram að skuld hans sé greidd og til vara að hann sé rukkaður um of háa fjárhæð.

Aðalkrafa stefnanda um frávísun málsins byggir á að málatilbúnaður stefnda uppfylli almennt ekki skilyrði d, e og f liðar 80. gr. laga nr. 91/1991. Fyrir liggi að kröfunni sé lýst þannig að hún sé samkvæmt 6 reikningum vegna viðskipta í október 2007 til mars 2009 en útgáfudögum sé ekki lýst. Reikningarnir séu ekki lagðir fram þannig að fara megi yfir þá eða bera saman við viðskiptayfirlit en ekki sé annað vitað en allir reikningar séu ókvittaðir. Reikningi sem lýst er sem nr. 1 að fjárhæð 2.942.000 krónur sé ekki að finna á yfirlitinu og stofn skuldar myndast vegna millifærslu frá SP fjármögnun upp á 3.162.300 krónur án þess að nokkur gögn um þá millifærslu séu í málinu.

Stefndi bendir á að ekki sé heldur gerð grein fyrir innborgunum eða kredit reikningum sem finna megi á viðskiptayfirliti og geti haft áhrif á kröfugerð. Reikningur númer 2 í stefnu sé ekki vegna viðskipta aðila heldur vegna innheimtukostnaðar í milli innheimtu. Fyrir liggi að millifærslur séu milli félaga sem engin gögn séu um og óljóst sé um heimildir til þessara færslna í málinu. Jafnframt hafi stefndi lagt gögn þar sem fram kemur að krafa málsins hafi verið nýtt á móti kröfu stefnda á stefnanda langt umfram stefnukröfu málsins.

Hér sé um slíka ágalla á málatilbúnaði að ræða að ekki verði fallist á að málatilbúnaður samrýmist ákvæðum einkamálalaga en gera verður kröfu til lágmarks samræmis milli gagna málsins og kröfugerðarinnar. Þá sé engin skýring á reikningnum sjálfum boðin fram eða viðskiptum aðila málsins að öðru leyti. Þá er á það bent að fylgiskjöl með viðskiptayfirliti sem varðað geti málið séu ekki lögð fram.

Af hálfu stefnanda er á því byggt að kröfugerð hans sé skýr. Við flutning um frávísunarkröfu stefnanda kom m.a. fram hjá stefnanda að þótt reikningar væru ekki lagðir fram megi rekja innborganir og úttektir stefnda á framlögðu viðskiptayfirliti, eins og lagt hafi verið til grundvallar í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur frá 27. október 2009 í sambærilegu máli milli stefnanda og Ásbergs ehf. Stefnufjárhæðin, 3.195.235 krónur sé staðan samkvæmt viðskiptayfirlitinu í lok tímabilsins 3.949.406 krónur að frádregnum vaxtareikningi frá 28. febrúar 2008, 31. ágúst 2008, samtals að fjárhæð 754.171. Fyrsta færslan á viðskiptayfirlitinu að fjárhæð 2.942.000 krónur séu eftirstöðvar reiknings frá 19. október 2007 að fjárhæð 3.162.3000. Annar reikningurinn að fjárhæð 7.500 krónur sé innheimtukostnaður í milliinnheimtu. Í viðskiptayfirlitinu sé búið að taka tillit til innborgana stefnda. Í samræmi við áskorun stefnda muni stefnandi leggja fram reikninga og önnur gögn við efnismeðferð málsins.

III

Þegar horft er til lögskipta aðila samkvæmt gögnum málsins og þess sem fram hefur komið í málflutningi þykir stefnan ekki hafa að geyma nægilega lýsingu á viðskiptunum að baki reikningunum sem stefnandi kveðst byggja kröfurnar. Þannig skortir ekki aðeins verulega á að stefnandi hafi gert grein fyrir þeim atvikum sem málsástæður hans byggja á heldur er lýsing atvika einnig villandi. Stefnan þykir því engan veginn gefa fullnægjandi mynd af sakarefninu eins og krafa er gerð um í e-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Málinu er því vísað frá dómi.

Samkvæmt 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála er stefnanda gert að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 100.000 krónur.

Á-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp úrskurðinn.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Máli þessu er vísað frá dómi. Stefnandi, Kraftvélar hf., greiði stefnda, Nesvélum ehf., 100.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf B-kvk-nf.

-------------------------- ------------------------ ---------------------------

Rétt endurrit staðfestir,

Héraðsdómi Reykjavíkur, 1. febrúar 2010.

Gjald 1.500,-