S-44/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 9. mars 2015, er höfðað með ákæru Ríkissaksóknara, útgefinni 20. janúar 2015, á hendur X, kennitala 000000-0000, [...],[...], „fyrir kynferðisbrot, með því að hafa laugardaginn 2. mars 2013 á heimili sínu að [...],[...], sýnt af sér lostugt athæfi er hann tók upp með vefmyndavél kynmök sín við A, sem þá var 15 ára gömul, án vitundar hennar, og hafði myndskeiðið í vörslum sínum um nokkurt skeið í tölvu sinni þar sem þáverandi unnusta ákærða sá myndskeiðið. Með framangreindri háttsemi særði ákærði blygðunarsemi A.“

Telst brotið varða við 209. gr. og 210. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu B, kennitala 000000-0000, vegna ólögráða dóttur hennar A, kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða A miskabætur að fjárhæð kr. 1.500.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 2. mars 2013 til 6. desember 2013, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þess var jafnframt krafist að ákærði yrði dæmdur til greiðslu réttargæsluþóknunar samkvæmt framlögðum reikningi að viðbættum virðisaukaskatti á þá þóknun.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi, réttargæslumaður brotaþola og verjandi höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði, ákvörðun viðurlaga og miskabætur.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru. Ranglega er þó getið í ákæru að brotaþoli hafi verið 15 ára þegar atburðir áttu sér stað, rétt er að hún hafi nýlega verið orðin 16 ára gömul.

Ákærði er fæddur í apríl árið 1993. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann tvisvar sinnum undirgengist sáttir til greiðslu sekta vegna umferðarlagabrota og brots á lögum um ávana- og fíkniefni. Þau brot hafa ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Brot ákærða nú var framið áður en hann undirgekkst síðari sátt þann 13. febrúar 2014, og verður honum því gerður hegningarauki samkvæmt ákvæðum 78. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði játaði brot sitt greiðlega fyrir dómi og ber að virða honum það til málsbóta. Ákærði var 19 ára þegar brotið var framið og verður því horft til 4. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga. Ekki hefur annað verið leitt í ljós en að ákærði hafi eytt því myndefni sem um ræðir og hafi ekki dreift því áfram og verður því horft til 8. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga. Með vísan til framangreinds er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 3 mánuði sem verður bundin skilorði svo sem í dómsorði greinir.

Ákærði hafnaði bótakröfu sem allt of hárri. Fram kom að ákærði hafi ekki sýnt neinum umrætt myndefni og hafi eytt því. Brotaþoli hafi ekki sést nakin auk þess sem myndskeiðið hafi verið óskýrt, enda ljósið slökkt eins og fram kæmi í gögnum málsins. Þá verði við mat á bótum að horfa til þess að ekki hafi verið lögð fram nein gögn um andlegan líðan brotaþola.

Þó ekki liggi fyrir gögn um andlegan líðan brotaþola er ljóst að athæfi ákærða hefur haft í för með sér andlega þjáningu og á hún því rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. lög nr. 37/1999. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 300.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 2. mars 2013 til 6. desember 2013. Dráttarvextir reiknast frá 6. desember 2013, en þá var liðinn mánuður frá birtingu kröfunnar fyrir ákærða hjá lögreglu, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins sem er þóknun skipaðs verjanda hans og þóknun réttargæslumanns brotaþola sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði. Ekki leiddi annan sakarkostnað af málinu.

B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 3 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 300.000 krónur í miskabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 2. mars 2013 til 6. desember 2013 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 175.000 krónur auk aksturskostnaðar 18.500 krónur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef P-kvk-ef hdl. sem þykir hæfilega ákveðin 175.000 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf