S-459/2012

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 12. júní 2012, á hendur B-kk-þgf Á-kk-þgf S-kk-þgf, Urðarbraut 22, Blönduósi.

Hann er talinn hafa gerst sekur um

… líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 30. október 2011, framan við Hressingarskálann við Austurstræti 20 í Reykjavík, kýlt D-x-x M-x-x B-x-x … einu höggi í andlitið svo að hann féll í jörðina, allt með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

D-x-x M-kk-nf B-x-x krefst miska- og skaðabóta úr hendi ákærða samtals að fjárhæð 531.222 krónur, með vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 30. október 2011 en síðan með dráttarvöxtum, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim tíma er mánuður er liðinn frá því að krafan var birt ákærða til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar að skaðlausu.

Ákærði krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Hann krefst þess að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hún verði lækkuð.

Málið var dómtekið að lokinni aðalmeðferð 10. október sl.

Við þingfestingu málsins viðurkenndi ákærði að hann hefði kýlt D-x-x eins og segir í ákæru, en kvaðst ekki hafa nefbrotið hann.

Við aðalmeðferð sagði ákærði að hann hefði verið á ferð með vinum sínum fyrir utan Hressingarskálann. Einhver orðaskipti hafi orðið á milli D-kk-ef og J-kk-ef G-kk-ef J-kk-ef, sem ákærði kvað hafa verið í hóp með sér. Það hafi orðið einhverjar ýtingar og síðan hafi D-x-x slegið J-kk-þf G-kk-þf tvisvar sinnum. Svo hafi D-x-x komið að þeim og þá kveðst ákærði hafa slegið D-x-x eitt högg. Hann hafi fallið við höggið. Ákærði kvaðst hafa slegið hann í andlitið með hægri hendi, ekki á nefið.

D-x-x M-kk-nf B-x-x kvaðst hafa verið í biðröð fyrir utan Hressingarskálann. Ákærði og nokkrir vinir hans hafi komið og ætlað að troða sér í röðina fyrir framan þá. Þeir hafi síðan umkringt hann og haldið honum og slegið hann einu sinni. Höggið hafi komið frá vinstri og lent beint á nefinu. Nefið hafi brotnað við höggið og flísast úr tönn, en hann hafi dottið á bakið. Hann kvaðst hafa fengið heilahristing og minnið næstu daga sé óljóst.

Í skýrslu sinni hjá lögreglu sagði D-x-x að hann hefði verið kýldur tvisvar. Aðspurður fyrir dómi kvaðst hann ekki hafa fengið högg eftir að hann féll í jörðina. Hann hafi talið að hann hefði fengið tvö högg, en hann myndi ekki eftir nema einu höggi.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf J-kk-nf sagði að D-x-x hefði komið í röðina og verið leiðinlegur. Að endingu hefði þeim lent saman og hefði D-x-x kýlt hann tvisvar. Í framhaldi af því hefði ákærði slegið D-x-x.

Vitnið J-kvk-nf H-kvk-nf Ó-kvk-nf var með brotaþola D-x-x umrætt sinn. Hún sagði að nokkrir strákar hefðu komið og ætlað að troða sér inn í röðina. Hún kvaðst ekki hafa séð hvað varð til þess að D-x-x féll í jörðina, en eftir fallið hefði hann augljóslega verið nefbrotinn. Hún kvað D-x-x ekki hafa kýlt neinn áður en hann féll.

Vitnið G-kk-nf H-kk-nf R-kk-nf kvað D-x-x hafa reynt að troða sér áfram í röðinni. Menn hafi verið að ýta hver öðrum og hafi D-x-x orðið æstur og byrjað að slá J-kk-þf G-kk-þf í andlitið. Meira kvaðst G-kk-nf ekki hafa séð. Hann hafi ekki séð þegar ákærði sló D-x-x.

Vitnið A-kk-nf F-kk-nf L-kk-nf sagði einhverjar stympingar hafa orðið og fljótlega hafi D-x-x verið kýldur beint í andlitið. Sér hafi fundist sem höggið hefði lent beint á nefinu. Hann hafi fallið í jörðina við höggið. Önnur högg sagðist A-kk-nf ekki hafa séð.

Vitnið Á-kvk-nf S-kvk-nf Æ-kvk-nf sagði að einhver hefði komið og byrjað að ýta sér. Þeir hefðu lent í stympingum D-x-x og J-kk-nf G-kk-nf J-kk-nf. D-x-x hefði slegið J-kk-þf G-kk-þf tvívegis og hefði hann fallið í jörðina við seinna höggið. Er hann hafði verið reistur á fætur hafi D-x-x komið að aftur og gert sig líklegan til að kýla fleiri, en þá hafi ákærði slegið hann. Höggið hafi lent á neðarlega á vinstri kinn.

Vitnið G-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf kvaðst hafa verið með D-x-x og fleirum í röðinni. Fólk hafi verið að troðast inn í röðina og hafi þá D-x-x lent í stympingum. Einhver hefði þá kýlt D-x-x svo hann féll við. G-kk-nf sagði að sá hefði síðan spurt sig hvort hann ætti að kýla hann.

Í vottorði H-kk-ef Ó-kk-ef, læknis á slysadeild, kemur fram að D-x-x kom á deildina aðfaranótt 30. nóvember 2011. Hann kom á ný 2. nóvember og enn þann 15. nóvember. Þá skrifar læknirinn að sár sé vel gróið, en að D-x-x kvarti undan því að nefið sé skakkt og samfallið vinstra megin. Þá séu nasir þröngar. H-kk-nf Ó-kk-nf staðfesti vottorðið fyrir dómi.

Niðurstaða

Ákærði játar að hafa slegið brotaþola eins og lýst er í ákæru. Hann neitar því hins vegar að hafa nefbrotið hann. Hann hafi ekki slegið hann á nefið.

Brotaþoli kveðst hafa fengið eitt högg. Við höggið hafi hann nefbrotnað. Hann kveðst ekki hafa verið sleginn neinum fleiri höggum. Vitni bera ekki um að hann hafi verið sleginn af öðrum en ákærða.

Brotaþoli og J-kvk-nf H-kvk-nf Ó-kvk-nf bera að hann hafi verið nefbrotinn þegar hann var lentur í götunni. Þau bera að hann hafi fallið aftur fyrir sig þannig að ólíklegt er að hann hafi nefbrotnað við fallið. Það myndi heldur ekki breyta mati á heimfærslu brots ákærða til 218. gr. almennra hegningarlaga. Með þessum framburði og frásögnum vitna að öðru leyti af atvikum er hafið yfir allan skynsamlegan vafa að brotaþoli hlaut áverka sína af höggi því sem ákærði veitti honum. Brot ákærða varðar hann því refsingu samkvæmt 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Tvö vitni bera skýrlega um að brotaþoli hafi slegið félaga ákærða áður en hann var sleginn. Brotaþoli neitar þessu og félagar hans sáu þetta ekki. Frásagnir af aðdraganda brots ákærða eru ekki að öllu leyti samhljóða, en ráða má að nokkrar stympingar hafi orðið milli hópa sem ákærði og brotaþoli tilheyrðu. Nákvæm mynd af þeim atvikum hefur þó ekki verið dregin upp. Þrátt fyrir þetta er augljóst að árás ákærða var tilefnislaus og hún helgaðist heldur ekki af neyðarvörn.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingum. Refsing er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, skilorðsbundið eins og í dómsorði greinir.

Dæma verður ákærða til að greiða brotaþola skaðabætur. Krafa hans er samtals að fjárhæð 531.222 krónur og sundurliðast svo:

Miskabætur samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga kr. 450.000

Útlagður kostnaður vegna læknisþjónustu kr. 60.368

Tjón á fatnaði kr. 20.854

Sýnt er fram á kostnað af læknisþjónustu með afritum reikninga og verður sá liður tekinn til greina. Brotaþoli var í grímubúningi. en hann hefur sýnt fram á að hann hafi skömmu áður borgað þessa fjárhæð fyrir búninginn. Verður að fallast á þennan kröfulið. Miskabætur eru hæfilega ákveðnar 300.000 krónur. Verður ákærði því dæmdur til að greiða samtals 381.222 krónur. Vextir dæmast eins og krafist er, krafan var kynnt ákærða 20. janúar 2012 og dæmast því dráttarvextir frá 20. febrúar. Málskostnaður ákveðst með virðisaukaskatti 135.000 krónur.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað. Útlagður kostnaður lögreglu nam 31.050 krónum, en málsvarnarlaun eru ákveðin með virðisaukaskatti 350.000 krónur.

D ó m s o r ð

Ákærði, B-kk-nf Á-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði D-x-x M-x-x B-x-x 381.222 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 30. október 2011 til 20. febrúar 2012, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 135.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 350.000 krónur, og 31.050 krónur í annan sakarkostnað.