S-412/2012

Mál þetta, sem þingfest var 13. desember 2012 og dómtekið þann 22. febrúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 12. nóvember 2012, á hendur Á-kk-þgf T-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Bröttukinn 5, Hafnarfirði:

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, síðdegis föstudaginn 6. júlí 2012 ekið bifreiðinni NG-404 um Suðurlandsveg við Tún í Flóahreppi, óhæf til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns.

Telst brot ákærðu varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.”

Ákærða mætti við þingfestingu málsins þann 13. desember 2012 og fékk frest til að taka ákvörðun um skipun verjanda. Ákærða neitaði sök og tjáði sig um hinar meintu sakargiftir. Málið var næst tekið fyrir þann 24. janúar sl. Þá mætti ákærða ásamt S-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf hdl., og var hann skipaður verjandi ákærðu. Í þinghaldinu kom fram óbreytt afstaða ákærðu til sakargifta. Aðalmeðferð málsins fór fram þann 22. febrúar sl.

Ákærða krefst aðallega sýknu af öllum kröfum ákæruvalds í málinu. Til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa komi til sakfellingar. Þá krefst verjandi málsvarnarlauna að mati dómsins.

Málavextir

Föstudaginn 6. júlí 2012 var lögregla við umferðareftirlit austan við bæinn Tún í Flóahreppi auk tollvarðar og fíkniefnahunds. Undir rekstri málsins kom fram að um var að ræða sérstakt eftirlit í tengslum við útihátíðarhöld á Hellu umrædda helgi. Klukkan 17:40 hafði lögregla afskipti af akstri bifreiðarinnar NG-404 og reyndist ökumaður vera Á-kvk-nf T-kvk-nf Þ-kvk-nf, ákærða í máli þessu. Auk hennar voru í bifreiðinni E-kk-nf K-kk-nf Í-kk-nf, kærasti ákærðu og skráður eigandi bifreiðarinnar, og E-kvk-nf L-kvk-nf I-kvk-nf, vinkona ákærðu. Fíkniefnaleit fór fram í bifreiðinni og fannst ætlað amfetamín í bifreiðinni, sem kærasti ákærðu viðurkenndi að eiga, og þá framvísaði áðurnefnd E-kvk-nf L-kvk-nf ætluðu amfetamíni. Undir rekstri málsins kom einnig fram að í framhaldi af fundi fíkniefnanna hafi grunur lögreglu vaknað um að ákærða væri undir áhrifum ávana- og fíkniefna og var hún því handtekin og flutt á lögreglustöðina á Selfoss þar sem hún, að ósk lögreglu, gaf þvagsýni. Segir í frumskýrslu að sýnið hafi svarað dauft AMP, MET og THL, en AMP er skammstöfun fyrir amfetamín. Á þvagtökuvottorði kemur fram að ákærða hafi gefið þvagsýni klukkan 18:02 umræddan dag. Blóðsýni var tekið úr ákærðu klukkan 18:49 sama dag og stuttu áður, eða klukkan 18:27, yfirheyrði lögregla ákærðu. Í lögregluskýrslunni kemur fram að ákærða hafi ekki óskað eftir aðstoð lögmanns. Ákærða svaraði öllum spurningum lögreglu um ætlaðan fíkniefnaakstur og ætlaða neyslu fíkniefna á sama hátt með orðunum „Tjái mig ekki“.

Meðal rannsóknargagna eru matsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði vegna rannsóknar á áðurgreindum þvag- og blóðsýnum. Í matsgerð segir: „Í þvaginu fannst amfetamín. Amfetamín var ekki í mælanlegu magni í blóðinu. Amfetamín er í flokki ávana- og fíkniefna, sem óheimil eru á íslensku forráðasvæði. Ökumaður telst því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar blóð- og þvagsýnin voru tekin, sbr. 2. mgr. 45 gr. a umferðarlaga nr. 50/1987 m. síðari breytingum.“

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærða, Á-kvk-nf T-kvk-nf Þ-kvk-nf, neitaði sök við þingfestingu málsins. Hún viðurkenndi að hafa ekið bifreiðinni NG-404 í umrætt sinn og kannaðist við að sýni hafi verið tekið úr henni. Hins vegar kvaðst hún ekki hafa neytt fíkniefna umræddan dag og taldi að sér hefði verið byrlað eiturlyfið. Afstaða ákærðu til sakargifta var óbreytt þegar málið var tekið fyrir þann 24. janúar sl.

Í skýrslutöku af ákærðu fyrir dómi kom fram að umræddan dag hafi hún ekið bifreiðinni NG-404 eins og í ákæru greinir. Með í för hafi verið kærasti hennar og eigandi bifreiðarinnar og góð vinkona. Ákærða kvaðst hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn þar sem báðir farþegarnir höfðu drukkið bjór og hún því ein „edrú“. Lögregla hafi fundið fíkniefni í bifreiðinni en ákærða kvaðst ekkert hafa vitað um efnin og ekki orðið vör við fíkniefnaneyslu í bifreiðinni. Ákærða hafi ekkert tjáð sig um málið við lögreglu á vettvangi en gefið leyfi til leitar í bifreiðinni. Ákærða kannaðist við að hafa gefið þvagprufu á lögreglustöðinni og að tekið hafi verið úr henni blóð. Aðspurð um niðurstöðu rannsóknar á þvag- og blóðprufum kvaðst ákærða ekki hafa neytt amfetamíns og ekki vita af hverju amfetamín hafi mælst í þvagi hennar. Aðspurð um ástæðu þess að hún hafi ekki viljað tjá sig um sakargiftir þegar lögregla tók skýrslu af henni umræddan dag á lögreglustöðinni sagði ákærða að hún hefði ekkert haft um málið að segja nema að hún væri saklaus þar sem hún hefði ekki neytt amfetamíns.

Ákærða greindi frá því að dagana fyrir umræddan akstur hafi hún verið að undirbúa ferð á „Bestu-útihátíðina“ og einnig kom fram að hún hafi farið í samkvæmi að kvöldi fimmtudagsins 5. júlí 2012. Samkvæmisgestir hafi neytt áfengis og fíkniefna en ákærða kvaðst eingöngu hafa neytt áfengis. Ákærða tók fram að þó fólk í kringum hana neyti fíkniefna þýði það ekki að hún taki þátt í slíku. Ákærða, sem kvaðst þekkja áhrif amfetamíns, upplýsti að umræddan dag hafi hún ekki fundið til slíkra áhrifa. Þá hafi hún hvorki neytt fíkniefna dagana né vikurnar fyrir umræddan atburð. Aðspurð um þann framburð sinn við þingfestingu málsins að henni kunni að hafa verið byrlað eiturlyfið sagði ákærða að hún teldi mjög líklegt að vinkona hennar, E-kvk-nf L-kvk-nf I-kvk-nf, hafi verið með amfetamín í glasi sem ákærða kvaðst hafa fengið sér sopa af í samkvæminu kvöldið áður. Nánar aðspurð af verjanda kvaðst ákærðu hafa dottið þessi skýring í hug, hún telji ekki að E-kvk-nf hafi byrlað henni eiturlyfið og hafi hún ekki kært málið. Aðspurð hvort hún hafi einhvern tímann áður, í aðstæðum þar sem hún sé innan um fólk sem neyti fíkniefna, orðið vör við byrlun eiturlyfja, gagnvart sér eða öðrum, sagðist ákærða oft hafa orðið vör við að fólk setji fíkniefni og lyf út í drykki og glös og jafnvel bollur.

Vitnið E-kvk-nf R-kvk-nf K-kvk-nf, fyrrverandi lögreglumaður, kvaðst hafa verið við umferðareftirlit á umræddum stað og tíma. Fíkniefnahundur hafi verið með í för og hafi hann veitt bifreiðinni NG-404 mikla athygli. Við leit í bifreiðinni hafi fundist fíkniefni og þá hafi farþegi framvísað fíkniefnum. Í tilefni þessa hafi verið óskað eftir því að ökumaður gæfi þvagsýni og hafi það verið jákvætt. Vitnið mundi ekki hvort ökumaður hafi borið einkenni um fíkniefnaneyslu. Vitnið, sem yfirheyrði ákærðu, kvaðst greinilega muna eftir að hún hafi svarað öllum spurningum með því að segja „ég tjái mig ekki“. Vitnið kvað vinnu við málið og afgreiðslu þess hafa verið með venjubundnum hætti, en verjandi spurði vitnið sérstaklega út í hvernig staðið hafi verið að því að fylla út þvag- og blóðsýnaeyðublöð. Vitnið mundi ekki eftir hver hafi verið viðstaddur þegar ákærða gaf þvagsýni en benti á að samkvæmt þvagtökuvottorði hafi það verið J-kvk-nf L-kvk-nf J-kvk-nf lögreglumaður nr. 1220, en vitnið hafi verið vottur að réttu þvagsýnanúmeri. Varðandi blóðtökuvottorðið kvaðst vitnið hafa verið vottur að blóðtöku sem hjúkrunarfræðingur hafi séð um. Þá hafi hjúkrunarfræðingurinn verið vottur að því að vitnið hafi sett rétt númer á blóðsýnaglasið.

Vitnið R-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf, varðstjóri, kvaðst hafa sinnt umferðareftirliti í tengslum við Bestu-útihátíðina við Tún í umrætt sinn ásamt þremur lögreglumönnum og fíkniefnahundi Tollgæslunnar. Vitnið kvaðst hafa unnið að þessu tiltekna máli ásamt lögreglumanninum E-kvk-þgf R-kvk-þgf og tollverði. Ástæða afskiptanna hafi verið mikill áhugi sem fíkniefnahundurinn hafi sýnt bifreiðinni BG-404. Farþegi hafi framvísað fíkniefnum og þá hafi ökumaður og farþegar verið handteknir. Í framhaldi af því hafi verið óskað eftir því að ákærða gæfi þvagsýni sem hún hafi samþykkt. Ákærða hafi gefið þvagsýni á lögreglustöð og vegna niðurstöðu þess hafi einnig verið tekið blóðsýni úr ákærðu. Vitnið upplýsti að hjúkrunar- eða meinatæknir taki blóðsýni en einn lögreglumaður sé viðstaddur þegar grunaður gefi þvagsýni. Vitnið var spurt um hvernig staðið hafi verið að því að fylla út blóð- og þvagsýnatökueyðublöð. Kvað vitnið ekki venju að fylla út reit með heitinu „Vottur af [sic] skráningu sýnanúmers“. Ítrekað aðspurt kvaðst vitnið minna að til væru skriflegar verklagsreglur um framkvæmd, töku, skráningu og vörslu sýna en vitnið kvaðst kynna undirmönnum sínum verklagið munnlega og með því að fara yfir tölvuskráningaferlið. Vitnið ítrekaði að aldrei sé nema eitt mál eða sýnataka uppi á borði varðstjóra í einu. Þá greindi vitnið frá því að almennt séu þvagsýni tekin með þeim hætti að lögreglumaður fari inn á salerni með hinum grunaða sem fái í hendur þvagsýnaglas. Lögreglumaðurinn snúi baki í hinn grunaða sem síðan rétti lögreglumanninum glasið þegar hann hefur gefið þvag. Lögreglumaðurinn setji lok á glasið og afhendi síðan varðstjóra sem les úr niðurstöðu. Meðan beðið er niðurstöðu fer hinn grunaði í annað herbergi. Blóðsýni sé ekki tekið nema niðurstaða þvagsýnis gefi svokallaða jákvæða svörun. Ef niðurstaða sé jákvæð sé þvag dregið upp í sýnaglas og sent rannsóknarstofu. Vitnið kvað skráningarkerfi lögreglu gefa hverju sýni sjálfkrafa númer um leið og einnig prenta út miða með númeri sýnisins.

Vitnið E-kvk-nf L-kvk-nf I-kvk-nf, vinkona ákærðu gaf skýrslu í gegnum síma. Vitnið kvaðst hafa verið í samkvæmi með ákærðu kvöldið fyrir umræddan atburð. Fram kom hjá vitninu að einhver samkvæmisgesta hafi blandað amfetamíni í drykk vitnisins umrætt kvöld. Þá upplýsti vitnið að í samkvæminu hafi verið gestir sem hafi blandað amfetamíni í drykki.

Vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf, deildarstjóri Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræðum gaf skýrslu í gegnum síma. Vitnið rannsakaði blóð- og þvagsýni í máli þessu. Upplýsti vitnið að í þvagi ákærðu hafi fundist amfetamín en amfetamín í blóði hafi ekki verið í mælanlegu magni, þ.e. magnið hafi verið undir mæliþröskuldi sem rannsóknarstofan styðst við. Fram kom hjá vitninu að tiltekinn mæliþröskuldur sé einnig hvað þvag varðar. Vitnið kvað amfetamín sem uppleyst hafi verið í vökvaformi brotna og skiljast út úr líkamanum með sama hætti og efni í duft- eða töfluformi og taldi vitnið áhrif efnisins sambærileg hvort heldur þau séu tekin í duft/töfluformi eða uppleyst í vökva. Tíminn sem þetta taki sé mjög breytilegur. Þannig sé helmingunartími amfetamíns að meðaltali 10-12 klukkustundir. Útskilnaður yfir í þvag gerist tiltölulega fljótt eftir neyslu en varðandi tímalengd þá skipti t.d. sýrustig þvags máli. Vitnið var upplýst um þann framburð ákærðu að hún hafi mögulega drukkið vökva með amfetamíni kvöldið áður. Í framhaldi af því staðfesti vitnið að hafi svo verið þá geti amfetamín fundist í þvagi átján tímum síðar og tók vitnið fram að eftir einhverja neyslu sjáist amfetamín í allt að tvo sólarhringa. Þegar vitnið var spurt hvort amfetamín gæti smitast ofan í fólk t.d. með kossum, sagði vitnið að ef annar aðilinn sé með amfetamín í munni geti efnið að sjálfsögðu farið í gegnum munnhol gagnaðila og í framhaldi af því niður í meltingarveg og síðan út í líkamann.

Niðurstaða

Ákærða neitar sök og byggjast varnir hennar í fyrsta lagi á því að lögregla hafi ekki staðið rétt að töku blóð- og þvagsýna í umrætt sinn. Ekki verður þó annað ráðið af málflutningi verjanda en að óumdeilt sé að þvagsýni málsins nr. 64499 og blóðsýni nr. 64500 hafi stafað frá ákærðu. Verjandi ákærðu vísar annars vegar til þess að á blóð- og þvagtökuvottorði hafi ekki komið fram hver hafi verið vottur að skráningu sýnanúmers. Í framburði vitnisins R-kvk-ef B-kvk-ef S-kvk-ef, varðstjóra, kom fram að málaskrárkerfi lögreglu gefi sjálfkrafa upp númer sem blóð- og/eða þvagtökuvottorð/sýni fái í hvert sinn. Úr kerfinu prentar lögregla síðan miða með númeri sýna til að merkja sýnaglös. Með vísan til þess að skráning sýnanúmera er sjálfvirk í málaskrárkerfi lögreglu þykir vöntun á framangreindri vottun ekki leiða til þess að ekki verði byggt á niðurstöðum þvag- og blóðrannsóknar í máli þessu.

Hins vegar vísar verjandi ákærðu til þess að öflun þvagsýnis hjá ákærðu hefði átt að vera í höndum heilbrigðisstarfsmanna en ekki lögreglu, sbr. ákvæði 3. mgr. 47. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Óumdeilt er hins vegar að ákærða samþykkti að láta í té þvagsýni í kjölfar handtöku. Í áðurnefndri lagagrein segir að lögregla annist töku öndunar-, svita og munnvatnssýnis. Í 2. málslið málsgreinarinnar segir að læknir, hjúkrunarfræðingur eða lífeindafræðingur annasti töku blóðsýnis og eftir atvikum munnvatns-, svita- og þvagsýnis. Í reglugerð um töku sýna og rannsókn vegna aksturs undir áhrifum vímuefna, nr. 301/2008, segir í 7. gr., að ökumanni sé heimilt að láta í té þvagsýni án milligöngu starfsfólks heilbrigðisþjónustunnar, sbr. 6. gr. Þvagsýni skuli látið í té á þann hátt að óyggjandi sé að sýnið stafi frá ökumanni og að gæta skuli þess að lögreglumaður eða annar vottur sé af sama kyni og sýnagjafi. Að mati dómsins er ákvæði 7. gr. reglugerðar nr. 301/2008 ekki andstæð ákvæðum umferðarlaga nr. 50/1987. Með vísan til 2. málsliðar 3. mgr. 47. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 7. gr. reglugerðar nr. 301/2008, verður ekki fallist á að ólöglega hafi verið að því staðið þegar ákærða lét í té þvagsýni umrætt sinn og verður því niðurstaða þvagrannsóknar á sýni nr. 64499, sbr. matsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræðum, lögð til grundvallar í máli þessu.

Í öðru lagi byggjast varnir ákærðu á því að hún hafi ekki neytt amfetamíns fyrir akstur og skýring þess að amfetamín hafi mælst í þvagi hennar kunni að vera sú að fíkniefninu hafi verið blandað í glas sem vinkona hennar átti og ákærða drakk úr í samkvæmi að kvöldi 5. júlí 2012. Kemur því til skoðunar hvort ákæruvaldinu hafi tekist að sanna að ákærða hafi með akstri sínum umræddan dag sýnt af sér saknæma hegðun og þannig brotið gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, en samkvæmt 2. mgr. áðurgreindrar lagagreinar er nægilegt að ávana- og fíkniefni mælist í blóði eða þvagi ökumanns til þess að hann teljist vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega eins og margoft hefur verið staðfest í dómum Hæstaréttar, t.d í málunum nr. 254/2008 og 260/2008. Eins og fram kemur í dómi Hæstaréttar í málinu nr. 683/2008 kemur þó ekki til refsiábyrgðar fyrir slíka háttsemi nema uppfyllt séu skilyrði grunnreglunnar um saknæmi, sbr. 18. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940. Samkvæmt gagnályktun áðurnefndrar greinar verður manni ekki refsað samkvæmt umferðarlögum nema að háttsemin sé unnin af ásetningi eða gáleysi.

Ákærðu er gefið að sök að hafa þann 6. júlí 2012 ekið bifreiðinni NG-404 óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa amfetamíns. Nauðsynlegt þykir að rekja framburð ákærðu um ætlaða neyslu amfetamíns hjá lögreglu og fyrir dómi. Í yfirheyrslu lögreglu, fljótlega eftir handtöku, notfærði ákærða sér rétt sinn samkvæmt 2. mgr. 64. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og tjáði sig ekki þegar hún var spurð um sakarefnið, m.a. þegar hún var beðin um að greina frá neyslu ávana- og fíkniefna fyrir aksturinn, hvort hún hefði fundið til áhrifa við akstur og hvar hún hafi fengið efnin. Spurð fyrir dómi um afstöðu hennar í framangreindri yfirheyrslu sagðist ákærða á því tímamarki ekki hafa haft neitt um málið að segja nema að hún væri saklaus þar sem hún hefði ekki neytt amfetamíns. Í framburði vitnisins E-kvk-ef R-kvk-ef K-kvk-ef lögreglumanns, sem tók umrædda framburðarskýrslu af ákærðu, kvaðst vitnið muna greinilega eftir að ákærða hafi svarað öllum spurningum vitnisins með því að segja „ég tjái mig ekki“. Bókað var eftir ákærðu við þingfestingu málsins þann 13. desember sl., að hún teldi að sér hafi verið byrlað eiturlyfið og ítrekaði hún þá afstöðu sína í þinghaldi þann 24. janúar sl. Í skýrslutöku við upphaf aðalmeðferðar neitaði ákærða alfarið að hafa neytt fíkniefna dagana eða vikurnar fyrir umræddan akstur. Kom fram hjá ákærðu að hún teldi líklegt að amfetamín hafi verið í glasi vinkonu hennar sem ákærða hafi fengið sér sopa af í samkvæminu kvöldið fyrir umræddan akstur. Hún sjálf hafi aðeins neytt áfengis en aðrir veislugestir neytt bæði áfengis og fíkniefna. Þá lýsti ákærða því að hafa, fyrir umrætt samkvæmi, orðið vör við byrlun eiturlyfja gagnvart sér og öðrum, með þeim hætti að sett væru fíkniefni og lyf út í drykki og glös og jafnvel bollur.

Gegn neitun ákærðu hefur ákæruvaldið að mati dómsins ekki sýnt fram á að ákærða hafi með ásetningi brotið gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga. Við mat á því hvort ákærða hafi með gáleysi brotið gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga, verður ekki fram hjá því litið að ákærða kom skýringum sínum ekki á framfæri við lögreglu þegar henni var kynnt að hún væri grunuð um akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Þykir sú skýring ákærðu fyrir dómi, að hún hafi þá ekkert haft um málið að segja, ekki trúverðug. Með vísan til þessa og framburðar ákærðu fyrir dómi að öðru leyti þykir hún hafa sýnt af sér gáleysi í samkvæmi kvöldið fyrir umræddan akstur með því að drekka úr glasi vinkonu sinnar, vitandi um fíkniefnaneyslu annarra veislugesta sem blandað höfðu fíkniefnum í drykki. Við slíkar aðstæður og með hliðsjón af þeim framburði ákærðu að hún hafi, fyrir umrætt samkvæmi, orðið þess áskynja að í samkvæmum sem þessum væru lyf og fíkniefni sett út í drykki veislugesta, bar ákærðu að sýna sérstaka aðgæslu og ekki drekka vökva nema vita hvað hann innihéldi.

Þegar framangreint er virt þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi ekið bifreiðinni NG-404 undir áhrifum amfetamíns og óhæf til að stjórna ökutækinu örugglega eins og lýst er í ákæru. Telst því með vísan til 108. og 109. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, framkomin lögfull sönnun þess að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru greinir og þar er rétt færð til refsiákvæða. Ákærða hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Ákvörðun refsingar og annarra viðurlaga

Ákærða, sem er 24 ára gömul, hefur samkvæmt framlögðu sakavottorði tvisvar sinnum gengist undir sektargerð lögreglustjóra fyrir umferðarlagabrot og einu sinni fyrir fíkniefnalagabrot. Þann 29. desember 2006 gekkst ákærða undir sektargerð lögreglustjóra fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga og sviptingu ökuréttar í 6 mánuði. Með sektargerð lögreglustjóra frá 2. febrúar 2007 gekkst ákærða undir sektargreiðslur fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Loks er tilgreind á sakavottorði ákærðu sektargerð lögreglustjóra frá 14. nóvember 2012, 50.000 króna sekt fyrir brot gegn 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni. Brot það sem ákærða hefur nú verið sakfelld fyrir var framið áður en ákærða gekkst undir síðastgreindu viðurlögin, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til þessa er refsing ákærðu ákveðin 70.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, sem ákærðu ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæta ella fangelsi í 6 daga. Þá ber, með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingu, að svipta ákærðu ökurétti í þrjá mánuði, frá birtingu dóms þessa að telja.

Sakarkostnaður

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, ber að dæma ákærðu til að greiða allan sakarkostnað, sbr. 216. gr. sömu laga. Ákærðu ber því að greiða kostnað vegna töku blóðsýnis, lyfjarannsóknar og matsgerðar að fjárhæð 103.166 krónur. Einnig greiði ákærða helming af ferðakostnaði lögreglumanna sem gáfu skýrslu við aðalmeðferð málsins, 26.685 krónur, en umrædd vitni gáfu einnig skýrslu í málinu nr. S-408/2012 þann sama dag. Ákærða greiði málsvarnarlaun verjanda ákærðu, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 188.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Ákærða er einnig dæmd til að greiða ferðakostnað verjanda 14.100 krónur vegna þinghalds 24. janúar sl., og helming í ferðakostnaði verjanda vegna aðalmeðferðar, 7.050 krónur, en sama dag fór fram aðalmeðferð í málinu nr. S-408/2012 en verjandi ákærðu var einnig verjandi í því máli. Ferðakostnaður verjanda er samtals að fjárhæð 21.150 krónur.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á Selfossi, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærða, Á-kvk-nf T-kvk-nf Þ-kvk-nf, greiði 70.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins að telja en sæti ella fangelsi í 6 daga.

Ákærða er svipt ökurétti í þrjá mánuði frá dómsbirtingu að telja.

Ákærða greiði 129.851 krónur í sakarkostnað auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 188.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 21.150 krónur í ferðakostnað.

R-kvk-nf T-kvk-nf.