S-414/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 17. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 1. sama mánaðar, á hendur E-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Ásbúð 92 í Garðabæ, „fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa mánudaginn 18. júlí 2016 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (í blóði mældist 1,28‰) um Ásbúð í Garðabæ, við hús nr. 53, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn“ og að hafa þannig brotið gegn 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt því sem greinir á framlögðu sakavottorði hefur ákærði brotið gegn umferðarlögum í þremur tilvikum frá og með árinu 2009 og hafa þau brot og lögreglustjórasátt frá 26. apríl 2006, áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Með dómi 18. febrúar 2009 var hann dæmdur til greiðslu sektar og tímabundinnar sviptingar ökuréttar, fyrir ölvunarakstur og brot gegn 1. mgr. 4. gr. umferðarlaga. Samkvæmt forsendum þess dóms hafði ákærði þá áður gengist undir sátt hjá lögreglustjóra 26. apríl 2006, þar sem hann samþykkti greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, vegna ölvunaraksturs. Með dómi 2. apríl 2012 var hann dæmdur í þrjátíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir akstur sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis og brot gegn 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga. Loks var hann með dómi 20. desember 2013 dæmdur í sextíu daga fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting áréttuð, vegna aksturs sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis.

Að framangreindum sakaferli ákærða virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og með hliðsjón af 77. gr. sömu laga, þykir refsing hans samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga, er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, samkvæmt framlögðu yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum málsins, svo sem greinir í dómsorði.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, E-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 24.255 krónur í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf