A-58/2014

Í máli þessu krefst sóknaraðili, X, þess að A frá ..., verði með beinni aðfarargerð tekin úr vörzlum varnaraðila, Z, og fengin sér. Gerðin fari fram á kostnað varnaraðila á ábyrgð sóknaraðila.

Varnaraðili krefst þess að kröfunni verði hafnað en sóknaraðila gert að greiða varnaraðila málskostnað. Verði fallizt á kröfu sóknaraðila verði kveðið á um að kæra til Hæstaréttar Íslands fresti gerðinni.

Málavextir

Mál þetta snýst um trippið A frá ... sem mun vera hálfs annars vetrar gamalt (f. ...)

Trippið er skráð í gagnabankann WorldFeng og er sóknaraðili þar skráður eigandi þess. Samkvæmt eigendasögu þess í gagnabankanum er B skráður hinn ... sem ræktandi þess. Sama dag er varnaraðili skráður sem eigandi. Hinn ... 2014 er þeirri skráningu breytt og sóknaraðili skráður eigandi. Þá eru skráðar tvær athugasemdir. Hinn ... 2014 er skráð: „Skv. grunnskráningarblaði frá ræktanda er eigandi [A] [sóknaraðili]. [Varnaraðili] keypti [A] af ræktandanum skv. uppl. frá ræktandanum.“ Hinn ... 2014 er skráð: „Eigendaskráningu breytt að beiðni ræktanda, samkv. símtali. [Z] grunnskráði hrossið á sig í óþökk ræktanda og núverandi eiganda.“

Hinn 20. ágúst 2014 skrifaði lögmaður sóknaraðila varnaraðila og krafðist þess að fá trippið afhent. Var í bréfinu byggt á því að sóknaraðili væri einn eigandi þess. Varnaraðili svarar bréfinu með tölvubréfi hinn 25. ágúst 2014 og segist þar vilja taka fram eftirfarandi: „Ég er ekki sáttur við samskipti við [sóknaraðila]. Ég er til að afhenda [A] strax til [sóknaraðila] eða umboðsmanns hans þar sem folaldið er að [...], og óska ég eftir að áfallinn kostnaður vegna umhirðu [A] verði greiddur.“ Þessu tölvubréfi svarar lögmaður sóknaraðila daginn eftir, og segir meðal annars: „Það er óljóst af svari þínu hvort þú gerir kröfu til greiðslu kostnaðar áður en [sóknaraðili] má láta sækja foldaldið eða ekki. Ég bið þig að svara því skýrlega.“ Þessu tölvubréfi svarar varnaraðili með öðru daginn eftir. Þar segir meðal annars: „Sæll, já það væri æskilegt að hann borgaði sem fyrst áfallinn kostnað, er ég til að taka [A] sem greiðslu fyrir áfallinn kostnað ef hann vill það, eða greiðslu sem ég tel vera 100þús kr. og leggist inn á [nánar greindan bankareikning].“ Þessu bréfi svarar lögmaður sóknaraðila sama dag og segir þar meðal annars: „Þú segir að „það væri æskilegt að hann borgaði sem fyrst áfallinn kostnað“. Þýðir svar þitt að þú neitar að afhenda folaldið nema [sóknaraðili] borgi fyrst? Eða má hann láta sækja það núna og uppgjör milli ykkar getur farið fram síðar?“ Tveimur dögum síðar skrifar lögmaðurinn varnaraðila aftur og segir þar: „Þú verður að svara mér afdráttarlaust. Ef [sóknaraðili] fær ekki fortakslausa heimild frá þér til að láta sækja trippið verð ég að fá aðstoð héraðsdóms og sýslumanns til þess og þá mátt þú búast við [að sóknaraðili] krefji þig um allan kostnað sem af því kann að leiða.“ Þessu tölvubréfi svarar varnaraðili með öðru 2. september og segir meðal annars: „Sæll, ég var búinn að skrifa þér áður um að [sóknaraðili] borgaði fyrir umhirðu á trippinu seinasta árið og geri upp þann kostnað áður eða um leið og hann fær trippið afhent. Það hefur hvergi komið fram hvernig [sóknaraðili] ætlar að gera upp áfallinn kostnað“. Síðar í bréfinu segir meðal annars: „Óska ég eftir framansögðu um greiðslu og að trippið verði tekið sem allra fyrst svo ég þurfi ekki að leggja til frekari kostnað til handa [sóknaraðila].“ Öllum „hótunum um héraðsdóm og Sýslumann“ verði „svarað af hörku“ og muni þá frekari kostnaður bætast við þá skuld sem sóknaraðili sé þegar í.

Hinn 12. september 2014 skrifar lögmaður varnaraðila lögmanni sóknaraðila og hefur þar eftir varnaraðila að aðilar hafi ætlað að eiga trippið saman. Ljóst sé hins vegar að sóknaraðili „leggur annan skilning í atvik.“ Krefjist varnaraðili nú, „á grundvelli haldsréttar, að fá greiddar kr. 100.000,- vegna umhirðu trippisins, áður en það [verði] afhent.“ Að öðrum kosti verði leitað til sýslumanns og trippið boðið upp. Síðar í bréfinu segir meðal annars: „Trippið verður afhent um leið og [sóknaraðili] hefur greitt kröfu vegna umhirðunnar.“ Telji varnaraðili hins vegar nokkuð víst að krafa sín verði aldrei greidd, afhendi hann trippið áður.

Málsástæður og lagarök sóknaraðila

Sóknaraðili segist vera eigandi trippisins A og vísar til skráningarblaðs úr gagnabankanum WorldFeng, sem sé alþjóðlegt skráningarkerfi íslenzkra hrossa. Ræktandi trippisins, B, hafi afsalað því til sóknaraðila og liggi staðfesting hans á því fyrir í málinu. Þá hafi varnaraðili viðurkennt eignarhald sóknaraðila í tölvubréfi.

Sóknaraðili segir að trippið sé í girðingarhólfi við ... og sé þar í vörzlu varnaraðila, sem hafi afnot af því landi fyrir hesta.

Sóknaraðili segist hafa ítrekað reynt að fá vörzlur trippisins en án árangurs. Hafi varnaraðili borið því við að hann eigi haldsrétt í trippinu vegna meintrar skuldar sóknaraðila, 100.000 króna, vegna flutnings og umhirðu hennar, og hafi á þeim forsendum neitað að afhenda það. Þessi meinta krafa hafi ekki verið studd neinum gögnum og enginn reikningur verið gefinn út vegna hennar. Engin lagaheimild standi til þess að varnaraðili eigi haldsrétt í trippinu. Þá sé fjárhæðin úr öllu hófi. Sóknaraðili segir að telji varnaraðili sig eiga kröfuréttindi á hendur sóknaraðila vegna trippisins verði hann að halda þeim kröfum fram með málsókn fyrir dómstólum en geti ekki þvingað sóknaraðila til greiðslu með „ólögmætri synjun á afhendingu merarinnar.“

Sóknaraðili segir að þar sem sér sé með ólögmætum hætti aftrað löglegra varzlna sé krafizt úrskurðar um að varnaraðila sé gert að afhenda trippið, með vísan til 78. gr. laga nr. 90/1989.

Málsástæður og lagarök varnaraðila

Varnaraðili segir að þeir sóknaraðili hafi kynnzt þegar varnaraðili hafi keypt hest sem sóknaraðili hafi áður átt. Varnaraðili hafi leitað sér upplýsinga um hestinn og þeir tekið að ræða saman. Sóknaraðili hafi síðan leitað til varnaraðila til að hefja ræktun undan þeirri hryssu er sá hestur hafi verið undan. Varnaraðili hafi í fyrstu ekki viljað slíkt, en þeir þekkzt lítið þá, en látið undan um síðir. Hafi svo farið að aðilar hafi gert með sér samkomulag um að varnaraðili myndi sækja folald undan hryssunni og sjá um umhirðu þess. Skyldi sóknaraðili greiða helming í fóðurkostnaði á móti varnaraðila sem myndi sinna folaldinu að öðru leyti. Á þessum grundvelli skyldu þeir eiga folaldið saman að hálfum hlut hvor. Hafi verið um heiðursmannasamkomulag að ræða líkt og tíðkist til sveita. Nafngreinir varnaraðili þrjá einstaklinga sem vitni að þessu. Hafi varnaraðili farið ásamt nafngreindum manni og náð í folaldið og komið því fyrir í hólfi sem hann hafi haft til afnota fyrir hesta sína í ... . Skyldi sóknaraðili greiða fyrir olíu á bifreiðina vegna ferðarinnar en varnaraðili leggja til bifreið og kerru. Trippið sé enn í þessu hólfi sem varnaraðili hafi farið með það í. Varnaraðili segist hafa fóðrað trippið meðal annars með næringarblönduðu fóðri ásamt því að bera í það hey. Trippið hafi ávallt fengið aðgang að hreinu vatni og umhirða þess verið til fyrirmyndar, þar að auki sé búið að örmerkja það. Sumarið 2014 hafi sóknaraðili haft samband við varnaraðila þar sem varnaraðili hafi reynzt vera skráður eigandi trippisins en ekki þeir saman. Hafi sóknaraðili haldið því fram að varnaraðili hafi skráð trippið á sitt nafn og ætlað þannig að ganga framhjá sóknaraðila með eignarhlutinn. Hafi varnaraðili svarað því til að slíkt væri ekki á hans færi heldur gæti einungis seljandi hests breytt skráningu. Vegna þessara samskipta og annarra hafi aðilum sinnazt.

Stuttu eftir þetta hafi sóknaraðili tilkynnt varnaraðila að hann ætlaði sér að sækja trippið. Hafi það komið flatt upp á varnaraðila þar sem að hann taldi samkomulag þeirra enn í gildi þrátt fyrir ósætti þeirra. Hafi svo farið að varnaraðili, í stað þess að deila um eignarhald á trippinu, hafi krafizt þess að fá greitt fyrir umhirðu þess. Óumdeilt væri að trippið hefði verið í vörslum hans að beiðni sóknaraðila og að hann hafi lagt í kostnað vegna þess. Varnaraðili segir að í stað þess að greiða fyrir umhirðu trippisins hafi sóknaraðili leitað til lögmanns og krafizt þess að fá það afhent. Hafi varnaraðili svarað því til að hann vildi fá greitt fyrir umhirðu trippisins og fyrr yrði það ekki afhent. Á þessum tíma hafi engin greiðsla verið komin vegna uppihalds þess og því hafi varnaraðili talið fullvíst að slík greiðsla bærist aldrei ef sóknaraðili fengi trippið afhent þá. Þar að auki hafi varnaraðili talið sig eiga helminginn í því. Hafi lögmaður varnaraðila ítrekað þessa afstöðu við sóknaraðila meðal annars með vísan til haldsréttar. Hafi lögmaðurinn síðan ítrekað reynt að fá lögmann sóknaraðila til þess að upplýsa um afstöðu sóknaraðila til kröfu um greiðslu kostnaðar. Hafi sóknaraðili aldrei neitað að honum bæri að greiða fyrir umhirðuna, en hafi þó ekkert greitt.

Varnaraðili segist aldrei hafa í reynd neitað að afhenda trippið heldur aðeins gert þá kröfu í „sáttaskyni“ að hann fengi greitt fyrir þann kostnað og þá vinnu sem að hann hafi lagt til vegna þess.

Varnaraðili segist byggja á því að hann eigi helminginn í trippinu samkvæmt samkomulagi milli aðila og skráningu þess. Óumdeilt sé að eitthvert samkomulag hafi verið milli aðila og kveðst varnaraðili byggja á því að efni samkomulagsins hafi verið að varnaraðili myndi eignast helminginn í trippinu gegn því að sjá um uppihald þess. Sé algengt að samið sé með þeim hætti, að annar leggi út fyrir kostnaði við kaup á hesti en semji svo við hinn um að sjá um uppihaldið. Varnaraðili segist ætla verðgildi folalds á bilinu 50.000 til 200.000 krónur og ársuppihald á bilinu 100.000 til 150.000 krónur. Verðgildi hryssu sé nú frá 200.000 krónum til 500.000 króna, allt eftir ættbók hennar. Taminn hestur sé almennt dýrari, um 800.000 króna virði. Ekkert liggi fyrir um kaupverð trippisins eða hvort sóknaraðili hafi yfir höfuð greitt nokkuð fyrir það. Hefði samkomulag aðila verið virt hefði varnaraðili í reynd lagt út megin hluta kostnaðar gegn einungis helmings eign. Hafi samkomulagið því verið sóknaraðila mjög hagstætt. Varnaraðili segist mótmæla skráningu trippisins í kerfinu WorldFeng sem rangri. Ljóst sé af eigandasögu hennar að ræktandinn, B, hafi skráð trippið á varnaraðila en ekki sóknaraðila. Sé hann eini aðilinn sem breytt geti skráningunni í skráningarkerfi WorldFeng án undirritaðs kaupsamnings. Varnaraðili hefði aldrei upp á sitt eindæmi getað skráð trippið á sitt nafn enda hafi hann hvorki verið eigandi hennar fyrir söluna né haft kaupsamning undir höndum. Varnaraðili kveðst undrast yfirlýsingu B um að hann hafi afsalað trippinu til sóknaraðila í ljósi þessa, þar sem hann hafi sannanlega ekki afsalað trippinu til sóknaraðila í ... 2013, heldur til varnaraðila hinn ... 2013. Hann einn hafi getað afsalað trippinu gegn um WorldFeng. Varnaraðili segist benda á að yfirlýsing B útiloki það alls ekki að aðilar hafi í reynd keypt trippið saman, ljóst sé af skráningu að B hafi upprunalega talið varnaraðila kaupa trippið að minnsta kosti að hluta. Þar að auki hafi skráning sem gerð hafi verið ... 2014, þar sem trippið hafi verið fært af varnaraðila yfir á sóknaraðila, verið óheimil og breyti yfirlýsing ræktandans B engu þar um. Leita hefði þurft samþykkis varnaraðila áður en trippi, sem samkvæmt skráningu var í hans eigu, yrði fært af hans nafni yfir á annað nafn. Símtal frá ræktanda skipti þar engu enda hafi hann verið búinn að færa eignarhaldið á hryssunni í WorldFeng sem teljist fullnægjandi um skráningu eignarhalds á hesti. Til að breyta skráningu hefi ræktandi eða sóknaraðili þurft að leggja fram kaupsamning sem dagsettur væri fyrir færslu hryssunnar yfir á nafn varnaraðila í WorldFeng, sérstaklega í ljósi þess að langur tími hafi verið liðinn frá skráningu en að öðrum kosti gæti hver sem er hringt og látið færa eignarhald á seldum hesti til baka án þess að þurfa að sanna rétt sinn. Í þessu skyni sé þess krafizt að sóknaraðili leggi fram kaupsamning.

Varnaraðili segist byggja á því, verði ekki fallizt á það að hann eigi helming í trippinu hið minnsta, að honum sé heimilt að halda því á grundvelli haldsréttar þar til kostnaður vegna uppihalds verði greiddur. Skilyrði haldsréttar séu að haldsréttur sé fyrir tilstuðlan eiganda kominn í vörzlur þess sem byggi á haldsréttinum, að samið hafi verið um greiðslur fyrir vörzlurnar, eða með vörzlum sínum hafi sá er beiti haldsréttinum aukið eða stuðlað að verðmætum, og að lokum að vörzlurnar hafi verið óslitnar.

Varnaraðili segir óumdeilt að trippið sé hjá sér að beiðni sóknaraðila. Varnaraðili hafi í sinni umsjá land í ... og óumdeilt að samkvæmt samkomulagi aðila skyldi varnaraðili sækja trippið, koma því fyrir þar og sé það þar enn.

Varnaraðili segir að óháð því, hvort varnaraðili hafi átt að eignast trippið eða greiða hafi átt fyrir vörzlur þess, sé ljóst að varnaraðili hafi átt að fá endurgjald fyrir vörzlurnar. Hafi varnaraðili talið að samkvæmt samkomulagi þeirra ætti hann að fá eignarhlut í trippinu fyrir það, en um leið og ljóst hafi verið að sóknaraðili hafi lagt annan skilning í samkomulagið eða ekki ætlað að virða samkomulag aðila þá hafi varnaraðili krafizt greiðslu vegna umhirðu trippisins í von um sættir. Kveðst varnaraðili þannig telja óumdeilt að samið hafi verið um að hann ætti að fá eitthvert endurgjald af launum, þar að auki hafi orðið „gríðarleg verðmætaaukning“ á trippinu á meðan það hafi verið í vörzlum varnaraðila, og væri trippið dautt ef það hefði ekki verið fóðrað. Þá aukist verðmæti hrossa eftir því sem að þau eldist, að minnsta kosti framan af. Búið sé að örmerkja trippið og dýralæknir hefði sinnt því vel.

Varnaraðili segir óumdeilt að trippið hafi verið í vörzlum hans allan tímann.

Kveðst varnaraðili byggja á að öll skilyrði haldsréttar séu uppfyllt. Varnaraðili segir að séu atvik ekki eins hann hafi hér lýst séu engin rök fyrir því að sóknaraðili hafi ákveðið að bíða í níu mánuði með að sækja ekki eða krefjast afhendingar þess, ef hann hafi talið sig eiga það. Á þessum tíma hafi varnaraðili lagt í kostnað og vinnu vegna þess. Varnaraðili segist hafna því að skilyrði haldsréttar sé að búið sé að gefa út reikning líkt og sóknaraðili byggi á í aðfararbeiðni sinni. Einföld eðlisrök falli að því að greiðslu geti verið krafizt við lok varzlna og þar með hafi krafa aldrei verið send út áður en afhendingar sé krafizt, sé það í samræmi við ýtarlega dómaframkvæmd um haldsrétt. Samkomulag aðila hafi verið í fullu gildi um að varnaraðili mundi hafa vörzlur trippisins og annast umhirðu þess og hafi það ekki verið fyrr en sóknaraðili hafi ætlað að taka trippið úr vörzlum varnaraðila, án þess að virða samkomulag aðila, sem greiðsluskylda hans hafi „raknað við “. Fyrir þann tíma hafi engin ástæða verið fyrir varnaraðila til að senda út reikning eða gera ráð fyrir að sóknaraðili myndi ekki virða samkomulag þeirra. Gögn málsins sýni að varnaraðili hafi krafizt greiðslu um leið og sóknaraðili hafi ætlað að taka ekki úr vörzlum varnaraðila án greiðslu. Engu máli skipti hvort varnaraðili hafi sent „eiginlegan reikning“, enda sé ágreiningslaust að hann hafi krafizt greiðslu um leið og efni hafi verið til.

Varnaraðili segir að undarlegur sé sá lagaskilningur sóknaraðila að eini möguleiki varnaraðila til að fá greitt sé að halda uppi kröfu sinni um greiðslu fyrir dómstólum. Sé eðli haldsréttar að sá, sem hafi hlut í vörzlum sínum og hafi ýmist aukið verðmæti hans eða eigi að fá greitt fyrir að geyma hann, geti haldið hlutnum í vörzlum sínum þar til að hann fái greitt. Haldsrétt þurfi ekki að virkja með höfðun dómsmáls. Þvert á móti geti varnaraðili, án aðkomu dómstóla, krafizt nauðungarsölu á trippinu sbr. 6. tl. 6. gr. laga nr. 90/1991. Með vísan til þessa hafi varnaraðili ekki haft neina ástæðu til að krefjast greiðslu fyrr og hafi ekki búizt við öðru en að semja mætti um lyktir málsins, enda hafi greiðsluskyldu vegna umhirðunnar aldrei verið hafnað. Varnaraðili vilji hins vegar ekki leggja fram nauðungarsölubeiðni nema að loknu dómsmáli með vísan til þess að fyrir liggi að sóknaraðili myndi mótmæla beiðninni og leggja ákvörðun sýslumanns um nauðungarsölu fyrir dómstóla. Telji varnaraðili aðilum óhentugt að greiða tvívegis málskostnað til að leysa úr svo einföldu máli. Varnaraðili segist mótmæla því að krafa sín sé úr hófi fram. Sé hún í samræmi við það sem almennt gangi og gerist á markaði og þar að auki hafi trippið fengið sérstaklega góða meðferð. Sé fjárhæð kröfu varnaraðila fyrst hafnað í aðfararbeiðninni. Lögmaður sóknaraðila hafi beinlínis neitað viðræðum um kröfuna. Varnaraðili hafi meðal annars stungið upp á því að fá óhlutdræga aðila til að meta kostnaðinn. Þar fyrir utan skipti fjárhæð kröfunnar engu máli um rétt varnaraðila til að halda hestinum heldur aðeins sú staðreynd að krafan sé til. Karfa sóknaraðila sé þar að auki um beina aðför en ekki um hversu mikið honum beri að greiða. Sóknaraðili hafi enga greiðslu boðið fram né verið til viðræðu um að endurgreiða kostnað. Hann hafi að því að virðist ætlað sér að fá trippið afhent án þess að greiða fyrir vörzlu og umhirðu þess.

Vegna kröfu um að kæra til Hæstaréttar fresti réttaráhrifum, kveðst varnaraðili vísa til þess að samkvæmt dómaframkvæmd eigi varnaraðili enga lögvarða hagsmuni að því að fá úrskurð hrundið í Hæstarétti hafi hann verið framkvæmdur. Væri varnaraðila þannig neitað um aðgang að Hæstarétti um úrlausn ágreiningsefnisins á þann hátt sem að sóknaraðili mundi aldrei þurfa að þola. Krafa um málskostnað sé studd við 130. gr. laga nr. 91, 1991.

Niðurstaða

Í málinu liggur fyrir útprentun úr svonefndu WorldFeng, sem mun vera upprunaættbók íslenzka hestsins, sbr. reglugerð nr. 442/2011 um uppruna og ræktun íslenzka hestsins. Er sóknaraðili þar nú skráður sem eigandi trippisins, en það hafði varnaraðili áður verið, en þeirri skráningu mun hafa verið breytt hinn ... 2014. Samkvæmt athugasemd í ættbókinni var sú breyting gerð vegna óskar sem ræktandi trippisins hefði sett fram í símtali. Megintilgangurinn með ættbókinni virðist vera að halda skrá um hreinræktuð hross og vinna þannig að því markmiði að tryggja viðurkenningu á Íslandi sem upprunalandi íslenzka hestsins, og tryggja áframhaldandi hreinræktun hans með notkun á viðurkenndum ættbókum í samræmi við opinberan ræktunarstaðal, svo sem það er orðað í 1. gr. rgl. nr. 442/2011. Eigendaskráningu í ættbókina þykir, að því er varðar sönnunargildi um eignarhald, ekki verða almennt jafnað til þess sem á við um þinglýsingu eða skráningu í ökutækjaskrá svo dæmi séu tekin af skráningu annarra eigna. Eigendaskráningu umrædds trippis í ættbókinni virðist hafa verið breytt samkvæmt upplýsingum sem bárust símleiðis frá ræktanda þess, en sá maður var ekki skráður eigandi þegar hann mun hafa veitt upplýsingarnar. Þykja ekki efni til að slá eignarhaldi trippisins föstu í þessu máli með vísan til skráningarinnar einnar. Allt að einu þykir hún vísbending um skilning ræktanda trippisins á eignarhaldi þess.

Aðilar þessa máls deila um eignarhald trippisins. Sóknaraðili kveðst eiga það einn en varnaraðili byggir á því að þeir eigi það að jöfnu. Við úrlausn þess er óhjákvæmilegt að horfa til þeirra bréfaskipta milli aðila sem rakin hafa verið. Byggir sóknaraðili þar á því að hann eigi trippið en í fyrstu svörum sínum krefst varnaraðili greiðslu fyrir kostnað sem fallið hafi á vegna umhirðu þess. Það er ekki fyrr en með bréfi 12. september 2014 sem lögmaður varnaraðila hreyfir því að aðilar hafi ætlað að eiga trippið saman, en bætir við að ljóst sé að sóknaraðili líti ekki svo á. Er í bréfinu gerð krafa „á grundvelli haldsréttar, að fá greiddar kr. 100.000“ vegna umhirðu trippisins, áður en það verði afhent. Verður þetta bréf skilið svo að varnaraðili geri ekki ágreining um þann skilning sóknaraðila að sóknaraðili sé einn eigandi trippisins, en krafa varnaraðila í bréfinu snýst um greiðslu fyrir umhirðu og að henni fenginni verði trippið strax afhent.

Í greinargerð sinni fyrir dómi byggir varnaraðili aðallega á því að hann eigi trippið að hálfu. Engin gögn hafa verið lögð fram sem veita því stuðning, en vitnaleiðslur fara að jafnaði ekki fram í máli sem þessu.

Ekkert hefur komið fram í málinu sem gerir sennilegt að einhver annar en málsaðilar kunni að vera eigandi trippisins.

Með vísan til framanritaðs þykir ekkert hafa komið fram sem geri varhugavert að líta svo á, við úrlausn þessa máls, að það sé eigandi trippisins sem krefjist afhendingar þess.

Varnaraðili byggir á því að hann eigi haldsrétt í trippinu vegna ógreidds kostnaðar af umhirðu þess. Hér verður að horfa til þess að varnaraðili hefur engan reikning gert sóknaraðila, en ekki liggur fyrir hvernig þeim kann að hafa samizt um þetta atriði. Varnaraðili hefur gert kröfu um greiðslu 100.000 króna „vegna umhirðu“ trippisins en sú fjárhæð hefur ekki verið sundurliðuð nánar. Hefur sóknaraðili því ekki staðið frammi fyrir reikningi þar sem hann getur gert sér grein fyrir hvort hann sé krafinn um endurgreiðslu útlagðs kostnaðar, þóknunar fyrir þjónustu, hjálp dýralæknis, aðgang að haga eða annað slíkt, og ekki heldur hvort og þá hvernig gert hefur verið ráð fyrir virðisaukaskatti við gerð kröfunnar. Þegar varnaraðili stóð frammi fyrir ítrekuðum kröfum sóknaraðila um afhendingu trippisins, sem hann vildi ekki verða við nema gegn greiðslu 100.000 króna kröfu sinnar, var fullt tilefni fyrir hann til að gefa út reikning fyrir kröfunni, sundurliðaðan eftir atvikum. Þykir varnaraðili ekki hafa öðlazt haldsrétt í trippinu fyrir þeirri kröfu sem hann hefur gert á hendur sóknaraðila. Með þeirri niðurstöðu er engin afstaða tekin til þess hvort varnaraðili eigi rétt til greiðslu úr hendi sóknaraðila, en það atriði eitt og sér er ekki til úrlausnar í málinu.

Með vísan til alls framanritaðs þykja ekki efni til annars en að fallast á kröfu sóknaraðila um afhendingu trippisins A, eins og í úrskurðarorði segir. Í aðfararbeiðni er ekki gerð krafa um málskostnað og þegar af þeirri ástæðu ákveðst hann ekki.

Varnaraðili hefur krafizt þess að kveðið verði á um að málskot til Hæstaréttar fresti réttaráhrifum úrskurðar. Fyrir slíku er heimild í 3. mgr. 84. gr. aðfararlaga nr. 90/1989. Hún er hins vergar ætluð til nota í algerum undantekningartilvikum og þá helzt þegar tjón af aðfarargerð yrði vart bætt með fjármunum. Hefur ekki verið sýnt fram á í málinu að varnaraðila nægi ekki bótaréttur sá sem 1. mgr. 96. gr. aðfararlaga veitir þeim sem verður fyrir tjóni af þeim sökum sem þar greinir. Verður að hafna þessari kröfu. Gætt var ákvæða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991.

Af hálfu sóknaraðila fór D-kvk-nf M-kvk-nf E-kvk-nf hdl. með málið en A-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf hdl. af hálfu varnaraðila. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Sóknaraðila, X, er heimilt með beinni aðfarargerð að fá trippið A frá ...., tekið úr vörzlum varnaraðila, Z, og fengið sér.

Málskot til Hæstaréttar Íslands frestar ekki réttaráhrifum úrskurðarins.