S-278/2011

Mál þetta, sem dómtekið var að aflokinni aðalmeðferð 14. apríl sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 22. febrúar 2011 á hendur J-kk-þgf T-kk-þgf J-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Teigabyggð 3, Hafnarfirði, fyrir „eftirtaldar líkamsárásir framdar á árinu 2009 og 2010:

I.

Að morgni sunnudagsins 13. september 2009 utandyra í Bankastræti í Reykjavík skallað S-kvk-þf D-kvk-þf G-kvk-þf, kt. 000000-0000 í andlitið með þeim afleiðingum að S-kvk-nf nefbrotnaði.

M. 007-2009-56296

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

II.

Aðfaranótt sunnudagsins 25. júlí 2010 utandyra við Hverfisgötu í Hafnarfirði veist að M-kvk-þgf R-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. 000000-0000 með því að hrinda M-kvk-þgf með þeim afleiðingum að hún féll í götuna og hlaut yfirborðsáverka á handlegg, tognun í olnboga og mjóbaki.

M. 007-2010-50870

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun verjanda, en til vara að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin að öllu leyti.

I.

Málavextir.

Um fyrri lið ákæru:

Í greinargerð lögreglu vegna málsins, sem dagsett er 15. september 2009, segir að rétt um sex að morgni þess 13. sama mánaðar hafi lögreglumenn verið á eftirlitsferð niður Laugaveg í Reykjavík þegar hópur fólks hafi vakið athygli þeirra. Þeir hafi tekið eftir því að ein stúlka úr hópnum hafði meiðst. Sagði fólkið að hópur manna 5-6 að tölu hafi verið á gangi niður Bankastræti og að einn mannanna úr hópnum hafi ráðist á stúlkuna. Lögregla hafi þá haft afskipti af drengjunum sem reyndust flestir vera í annarlegu ástandi. Vinir S-kvk-ef hafi bent á strák með derhúfu sem reyndist vera ákærði J-kk-nf T-kk-nf. Sögðu vinir stúlkunnar að þegar J-kk-nf T-kk-nf, ákærði í málinu, hafi gengið fram hjá S-kvk-þgf hafi hann tekið af sér derhúfu og skallað hana í andlitið fyrirvaralaust og án ástæðu. Á vettvangi neitaði ákærði að hafa skallað stúlkuna heldur hafi hann hrækt framan í hana.

Um seinni lið ákæru:

Þriðjudaginn 10. ágúst 2010 kom brotaþolinn, M-kvk-nf R-kvk-nf G-kvk-nf að eigin frumkvæði á lögreglustöð til þess að leggja fram kæru á hendur ákærða vegna líkamsárásar sem hafði átt sér stað aðfaranótt 25. júlí 2010 við Hverfisgötu í Hafnarfirði. Sagði M-kvk-nf ákærða hafa ráðist á sig algerlega að tilefnislausu þegar hún var að koma út úr bíl og hefði ákærði ýtt henni í götuna af nokkru afli þannig að hún lenti illa á rófubeininu og hægri olnboga og úlnlið. Kvaðst M-kvk-nf hafa þurft að fara á slysadeild daginn eftir til þess að láta huga að meiðslum sínum vegna mikilla eymsla.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir:

Ákærði skýrði svo frá dómi að hann muni ekki neitt eftir atvikinu í Bankastrætinu eða skýrslutökunni í því sambandi, hann sé með athyglisbrest og gleymi því sem fyrir hann ber auðveldlega. Segir ákærði þó að það geti passað að hann hafi verið þarna í umrætt sinn með S-kk-þgf R-kk-þgf vini sínum en man ekki eftir neinum ryskingum eða átökum. Hann muni ekki hvort hann hafi verið undir áhrifum en það geti passað því hann hafi ekki verið edrú á þessum tíma en nú sé hann hættur að drekka. Segist ákærði vera með sjúkdóm sem valdi því að hann geri hluti sem hann man svo alls ekki eftir.

Varðandi seinna atvikið þá segist hann muna eftir því að hafa verið þarna í afmæli í umrætt sinn og að hafa átt í samskiptum við brotaþola, fyrrverandi kærustu sína, en hann muni ekki eftir neinni snertingu milli þeirra.

Vitnið M-kvk-nf R-kvk-nf G-kvk-nf segir að hún hafi verið fara út úr bíl á leið inn til vinkonu sinnar þegar ákærði kom strunsandi að henni og þrykkti henni niður í jörðina með þeim afleiðingum að hún lenti mjög harkalega á rófubeininu og meiddist þannig að það tók hana margar vikur að jafna sig. Sagði hún að ákærði hefði rétt áður barið á rúðu í bílnum sem hún var í og að hún hefði sagt eitthvað á þá leið að hann væri upptekinn við að berja í rúður.

Vitnið E-kvk-nf Ý-kvk-nf S-kvk-nf sagðist hafa átt afmæli þennan umrædda dag og verið að fara inn heima hjá foreldrum sínum. Man hún eftir því að hafa beðið ákærða að hjálpa sér að komast inn um glugga af því að hún var lyklalaus og þá hafi M-kvk-nf sagt hann ekki mega vera að því vegna þess að hann væri upptekinn við að berja í rúður Sagði vitnið að það hafi þá séð ákærða hlaupa orðalaust að M-kvk-þgf og hrinda henni í jörðina og að B-kk-nf vinur þeirra hafi tekið ákærða og talað eitthvað við hann.

Vitnið H-kvk-nf G-kvk-nf G-kvk-nf sagðist hafa verið inni í bíl þegar hún sér ákærða hrinda M-kvk-þgf harkalega í jörðina rétt við bílinn. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt nein orðaskipt.

Vitnið H-kk-nf Þ-kk-nf læknir kannast við að hafa skrifað vottorð vegna komu M-kvk-ef á slysadeild og að áverkar komi heim og saman við lýsingu á atvikum.

Vitnið S-kvk-nf D-kvk-nf G-kvk-nf sagðist hafa verið á gangi með vinum sínum í áttina að Lækjartorgi til þess að ná í leigubíl en þegar þau voru stödd á móts við skartgripaverslun J-kk-ef S-kk-ef neðst á Laugaveginum þá fer einn vina hennar inn í port sem þarna var. Sagði vitnið að þau hafi verið að tala við strákinn sem var inni í portinu þegar strákahópur gengur hjá og einn úr hópnum hafi snúið sér að henni og sagt ,,hvað kallaðir þú mig“. Hún hafi hváð og hann hafi endurtekið ,,hvað kallaðir þú mig“. Því næst hafi hann tekið af sér hvíta derhúfu og skallað hana í andlitið. Sagði vitnið að tveir vinir ákærða hafi dregið hann í burtu og sagt við hann „hvern fjandann ertu að gera maður slær ekki kvenmann“ en fyrir tilviljun hafi lögregla verið þarna á ferðinni og hafi þeir stöðvað strákana, tekið skýrslu og fengið staðfest hver átti hlut að máli. Kvaðst S-kvk-nf hafa verið búin að drekka þrjá bjóra en strákarnir sem komu aðvífandi hafi greinilega verið undir áhrifum.

Vitnið H-kk-nf M-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa verið á gangi á Laugaveginum ásamt vinkonum sínum S-kvk-þgf og T-kvk-þgf. Sagði hann þau hafa staldrað við og hann talað við kunningja sinn en í þann mund verður hann þess var að einhver aðvífandi maður ýtir við og segir eitthvað við S-kvk-þf og þegar hann snýr sér við sér hann manninn skalla S-kvk-þf í andlitið algerlega að tilefnislausu. Kvaðst vitnið muna að umræddur maður hafi verið með derhúfu og frekar lágvaxinn. Kvaðst vitnið hafa gengið á milli en ákærði var einn úr hópi sex eða sjö stráka sem hann bað bara að fara sem þeir gerðu. Þannig vildi til að lögreglubíl bar þarna að og lögreglumaður sem var í bílnum reyndist góður vinur vitnisins. Hafi vitnið bent honum á manninn sem skallaði vinkonu hans og sagði honum hvers kyns var sem leiddi til þess að lögregla tók af honum skýrslu þarna á staðnum. Sagðist vitnið ekki hafa misst sjónar af árásarmanninum og séð að lögregla tók skýrslu af þeim sem réðst að S-kvk-þgf.

Vitnið J-kk-nf Ö-kk-nf K-kk-nf, læknir á Landspítalanum, staðfesti læknisvottorð sitt og sagði að áverki sem S-kvk-nf hlaut samræmist því að hún hafi verið skölluð og lýsti því að í sambærilegum tilfellum sé ekki tekin mynd. Sagði vitnið að klínísk greining á svona áverka væri nefbrot.

Vitnið T-kvk-nf S-kvk-nf, vinkona brotaþola, sagði frá því að hún hefði í umrætt skipti ásamt S-kvk-þgf og H-kk-þgf vini þeirra verið að ræða saman þegar hópur af unglingsstrákum kom gangandi framhjá þeim. Skyndilega sneri einn af strákunum sér við og segir við S-kvk-þf, varst þú að tala við mig og eftir að hafa endurtekið þetta tók hann af sér derhúfu sem hann var með og skallaði S-kvk-þf í andlitið algerlega upp úr þurru. Sagði vitnið að lögreglumenn hafi komið þarna að og haft afskipti af strákunum en leið hennar og S-kvk-ef hafi legið upp á slysavarðstofu.

Vitnið J-kk-nf V-kk-nf, lögreglumaður, kvaðst muna eftir atvikinu og sagði að meintur gerandi, strákur með derhúfu, hafi ekki viljað viðurkenna að hafa skallað brotaþola heldur hafi hann hrækt á hana. Sagði vitnið að H-kk-nf, kunningi hans sem var þarna, hafi bent honum á meintan sökudólg, J-kk-þf T-kk-þf, sem hann hafi að hætti löggæslumanna staðreynt hver var með skoðun skilríkja auk þess sem hann kannist við J-kk-þf T-kk-þf sjálfur vegna afskipta af honum sem lögreglumaður.

Vitnið S-kk-nf I-kk-nf E-kk-nf, lögreglumaður, kvaðst muna eftir atvikinu og að hann og J-kk-nf V-kk-nf hafi fyrir tilviljun komið að í þann mund sem það gerðist. Minnist hann þess að meintur gerandi hafi neitað sekt en sagt að hann hafi hrækt framan í brotaþolann. Kvað vitnið strákana sem þarna komu við sögu alla hafa verið í annarlegu ástandi að hans mati.

II.

Eins og nú hefur verið rakið þykja framburðir vitna vera á þá leið að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Þá er einnig til þess að líta að ákærði hefur lýst því að vegna athyglisbrests sem hann er haldinn þá eigi hann til að gera hluti sem hann gleymi strax að hafa gert auk þess sem neitun hans á sekt er fjarri því að vera eindregin. Í þessu ljósi telur dómari að ákæruvaldinu hafi tekist sönnun á sekt ákærða og verður hann því sakfelldur fyrir það sem hann er sakaður um í ákæru. Að mati dómara eru brot ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæða og fellst hann ekki á þá mótbáru ákærða að draga í efa að brotaþolinn hafi nefbrotnað vegna þess hvernig staðið var að útgáfu læknisvottorðs og að leiða hefði þurft fyrir dóminn svo ekki yrði vefengt þann lækni sem skoðaði brotaþolann þegar hann kom á slysavarðstofu. Þó svo að læknirinn sem gaf út vottorðið hafi ekki getað fullyrt að hann hafi sjálfur skoðað brotaþolann kom fram að vottorðið er gefið út á grundvelli gagna spítalans sem tíðkast að byggja slík vottorð á.

Ákærði er fæddur 28. júlí 1989. Samkvæmt sakavottorði hans gerðist hann sekur um umferðarlagabrot á árinu 2007. Með dómi 19. febrúar 2008 var ákærði dæmdur í fimm mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Þá gekkst hann hinn 9. febrúar 2009 undir lögreglustjórasátt vegna umferðarlagabrots. Þann 12. nóvember 2010 var ákærði dæmdur í 9 mánaða fangelsi, þar af 7 mánuði skilorðsbundna í 3 ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr., 2. mgr. 218. gr. og 106. gr. almennra hegningarlaga og sviptur ökurétti fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Með síðastnefndum dómi var skilorðsdómurinn frá 19. febrúar 2008 dæmdur upp. Með brotum sínum nú hefur ákærði bakað sér hegningarauka við dóminn frá 12. nóvember 2010 og er hann dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi, sbr. 60. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að nokkuð langt er um liðið frá því fyrra brot ákærða var framið og að brot hans nú voru algerlega tilefnislaus. Að öllu virtu þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin 12 mánaða fangelsi en fresta ber fullnustu tíu mánaða þeirrar refsingar og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Sakarkostnaður.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað. Þóknun verjanda þykir hæfilega ákveðin 150.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá ber ákærða að greiða 62.100 krónur vegna læknisvottorða og ferðakostnað tveggja vitna sem komu til landsins í þeim erindum að bera vitni um atburð sem þau urðu bein vitni að en aðeins einu slíku vitni var til að dreifa sem var hérlendis: kostnaður vegna þessa er 144.181 króna. Heildarsakarkostnaður sem ákærða ber að greiða nemur því 356.881 krónu.

Dóm þennan kveður upp S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, J-kk-nf T-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði, en fresta skal fullnustu 10 mánaða refsingarinnar og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 356.881 krónu í sakarkostnað, þar með talin 150.600 króna þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef, héraðsdómslögmanns.

S-kk-nf S-kk-nf