S-44/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 15. maí sl., er höfðað af lögreglustjóranum á Akureyri, nú lögreglustjóranum á Norðurlandi eystra, hér fyrir dómi með ákæru, útgefinni 17. nóvember 2014, á hendur Y., Z., Þ og X,

„fyrir eftirtalin fíkniefnalagabrot:

I.

Gegn ákærðu Y og Z, fyrir að hafa staðið saman að eftirgreindum fíkniefnaviðskiptum:

A.

Að hafa í lok apríl 2013 keypt 63 grömm af amfetamíni af meðákærða [X] og fengið efnin send frá Reykjavík til Akureyrar og síðan drýgt efnin með íblöndunarefni og þannig allt að tvöfaldað magn þeirra og síðan selt hluta af efnunum þannig.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

B.

Að hafa í byrjun maí 2013, keypt 59 grömm af amfetamíni og 13,7 grömm af kókaíni af meðákærða [X] og flutt efnin til Akureyrar, þar sem þau drýgðu amfetamínið með íblöndunarefni og þannig allt að tvöfölduðu þau magn efnisins og selt síðan hluta af efnum þessum, en voru með í vörslum sínum á heimili sínu að [...] á Akureyri, þann 10. maí 2013, 52,75 grömm af amfetamíni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

II.

Gegn ákærða [X] fyrir að hafa selt meðákærðu Y og Z ofangreint magn af fíkniefnum, eins og rakið er í ákæruhluta I, A og B lið.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

III.

Gegn ákærða Þ fyrir að hafa verið með í vörslum sínum að [...] á Akureyri, 0,30. gr. af kannabisstönglum.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þess er og krafist að ákærðu Y og Z verði dæmd til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 25.130 og haldlagðri grammavog og ákærði [X] til að sæta upptöku á efnum þeim sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 25.129, samkvæmt 6. mgr. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.

Jafnframt er gerð krafa um að ákærði [X] sæti upptöku á áætluðum ágóða af fíkniefnasölu sinni að fjárhæð krónur 875.000, með vísun til 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001 og 69. gr., sbr. 1. mg. 69. gr. B og almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 149.2009.“

Ákæruþættir Y og Z voru skildir frá máli ákærða X eftir að mál þetta var höfðað, sbr. heimildarákvæði 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88, 2008, og féll dómur í máli þeirra þann 10. apríl sl., sbr. mál nr. S-203/2014. Áður hafði þáttur ákærða Þ verið skilinn frá með sama hætti, sbr. mál nr. S-195/2014, og féll dómur í máli hans 30. janúar sl.

G-kk-nf S-x-x R-kk-nf hdl., skipaður verjandi ákærða X, krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds, en til vara krefst hann þess að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandinn þess að allur málskostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun og ferðakostnaður hans, falli á ríkissjóð.

1.

1. Samkvæmt rannsóknargögnum gerði lögreglan á Akureyri, að fengnum dómsúrskurði, húsleit í íbúð Y og Z að [...] síðdegis þann 10. maí 2013. Var ákærða Y ein heima er þetta gerðist, en þá um kvöldið handtóku lögreglumenn meðákærðu Z og Þ í Hörgárdal, en þeir voru þá að koma í bifreið frá Reykjavík. Öll voru þau færð á lögreglustöð vegna rannsóknarhagsmuna.

Við nefnda húsleit fundu lögreglumenn tvo pakka, sem við nánari athugun reyndust innihalda samtals 52,75 grömm af amfetamíni. Lagði lögreglan halda á efnið, en einnig m.a. íblöndunarefni, kannabisstöngla og grammavog.

Í rannsóknarskýrslu er greint frá því að meðan á umræddri leit stóð hafi lögreglumenn veitt því eftirtekt að heimilistölva Y var með opinn Facebook-aðgang þar sem sjá mátti einkaskilaboð hennar og svonefndra Facebook-vina. Á meðal skilaboðanna voru færslur sem skráðar voru með notandanafni ákærða X. Við rannsókn málsins tók lögreglan ljósmyndir af hluta þessarar skilaboðasamskipta, sem tóku yfir tímabilið frá 24. apríl til 8. maí 2013. Var það ætlan lögreglu að samskipti þessi vörðuðu sölu ákærða X á tilteknu magni af fíkniefnum til meðákærðu Y og Z sem og orðræðu ákærða X um aðgerðir lögreglu, felustaði fíkniefna, en einnig samskipti hans við ónafngreindan aðila sem gæti útvegað fíkniefni. Að auki hafi efni skilaboðanna varðað m.a. millifærslur meðákærðu Y og Z á bankareikning ákærða X vegna þessara viðskipta.

Við nefnda húsleit lagði lögregla hald á farsíma Y, en í framhaldi af því voru SMS-skilaboð skoðuð á fyrrgreindu tímabili, en lögreglan ætlaði að þau vörðuðu m.a. fíkniefnasölu hennar, en að auki samskipti hennar við nafngreindan aðila þann 29. mars nefnt ár þar sem við sögu kom tiltekin bensínstöð í Reykjavík.

2. Við lögreglurannsókn málsins var aflað bankagagna um bankareikning Z á tímabilinu frá 11. mars til 2. apríl 2013. Í rannsóknarskýrslu er ályktað að í þessum gögnum komi fram að Z hafi á árinu 2013 millifært á tiltekinn bankareikning ákærða X fjármuni sem hér segir: a) þann 11.03. 199.000 kr., b) þann 13.3. 50.000 kr., c) þann 19.3. 300.000 kr., d) þann 20.3. 45.000 kr., e) þann 27.3. 60.000 kr. og f) þann 2.4. 135.000 kr. Samtals 789.900 kr.

Við meðferð málsins fyrir dómi heimilaði ákærði X ákæruvaldi og lögreglu að kanna færslur á bankareikningum sínum. Við þá athugun kom í ljós að hann hafði fengið ofangreindar greiðslur á eigin bankareikning. Að auki var fjármunafærsla frá ákærða Z á reikninginn, þann 8.5.2013, að fjárhæð 230.000 kr.

3. Við rannsókn lögreglu voru ákærðu Y og Z yfirheyrð um kæruefnið 10. og 11. maí 2013, líkt og meðákærði Þ. Ákærði X var fyrst yfirheyrður af lögreglu þann 27. mars 2014. Við skýrslutökurnar kom það m.a. fram að ákærði X og meðákærða Y höfðu þekkst frá barnæsku og þau hefðu í seinni tíð verið svonefndir „vinir“ á samskiptamiðlinum Facebook. Einnig var þá upplýst að ákærði X hafði flust til Reykjavíkur á árinu 2008.

4. Verður nú rakinn framburður ákærðu fyrir dómi og hjá lögreglu eins og ástæða þykir.

Ákærði X hefur neitað sök við alla meðferð málsins. Við lögregluyfirheyrslu kvaðst hann aldrei hafa afhent meðákærðu Y og Z fíkniefni eða fengið fjármuni frá þeim inn á bankareikning sinn vegna slíkra viðskipta. Þá kvaðst hann ekki hafa átt orðastað við Y um slík málefni á Facebook. Nánar aðspurður við yfirheyrsluna staðhæfði ákærði X að aðrir en hann hefðu ekki haft aðgang að Facebook-síðu hans. Hann kannaðist ekki við efni þeirra samskiptafærslna sem lögreglan hafði ljósmyndað og bar að andstæð frásögn meðákærðu Y hjá lögreglu um að hún hefði átt í fíkniefnaviðskiptum við hann væri röng. Hann kvaðst hafa haft lifibrauð sitt af bílaviðskiptum, en kannaðist við að hafa neytt fíkniefna einstaka sinnum í apríl og maí 2013.

Við meðferð málsins fyrir dómi breytti ákærði X ofangreindum framburði sínum og staðhæfði að hann hefði veitt aðila, sem hann vildi ekki nafngreina, aðgang að tölvu sinni. Sagði hann að þannig hefði þessi aðili komist í netsamskipti við meðákærðu Y á Facebook. Ákærði kvaðst jafnframt hafa gefið þessum aðila leyfi til þess að nota bankareikning sinn til að taka við peningagreiðslum frá meðákærðu Y og Z, sem hann ætlaði að hefði verið vegna fíkniefnakaupa þeirra. Loks kvaðst hann sjálfur hafa tekið þessa fjármuni út af reikningnum. Ákærði áréttaði að þegar þessi samskipti og viðskipti fóru fram, í apríl og maí 2013, hefði hann sjálfur neytt fíkniefna. Og aðspurður um tilefni þessarar greiðasemi hans við hinn ónafngreinda aðila svarði ákærði fyrir dómi: „... bara borga upp mína skuld við hann á móti, þá þorði ég ekkert að gera annað en gera honum þennan greiða ..., það var bara ekkert annað í stöðunni á þessum tíma, það er bara svoleiðis.“ Ákærði staðhæfði að er atvik gerðust hefðu meðákærðu Y og Z haft vitneskju um að þau voru í raun ekki að eiga fíkniefnaviðskipti við hann heldur hinn ónafngreinda aðila, og bar að þau hefðu þekkt til hans.

Ákærði Z játaði skýlaust sakarefni og verknaðarlýsingu A- og B-liða I. kafla ákæru fyrir dómi, þann 19. desember sl., að því frátöldu að hann neitaði að skýra frá því af hverjum hann hefði keypt fíkniefnin. Var frásögn hans að því leyti í samræmi við yfirheyrsluskýrslu hans fyrir lögreglu. Við aðalmeðferð málsins, hinn 30. mars sl., áréttaði ákærði Z játningu sína, en bætti því við að hann hefði ekki keypt fíkniefnin af meðákærða X.

Ákærða Y játaði skýlaust fyrir dómi sakarefni A- og B-liða I. kafla ákæru, þann 19. desember sl. Þá staðfesti ákærða efni þeirra framburðarskýrslna sem hún hafði áður gefið hjá lögreglu, en þá hafði henni m.a. verið kynnt efni áðurrakinna samskipta á Facebook. Ákærða Y staðhæfði jafnframt og að hún hefði ásamt meðákærða Z lagt samtals 875.000 kr. inn á bankareikning ákærða X vegna fíkniefnakaupanna. Við aðalmeðferð málsins áréttaði ákærða játningu sína, að því er varðar eigin sök, en nýtti sér að öðru leyti rétt sinn til þess að tjá sig ekki frekar um málavexti.

Rannsóknarlögreglumennirnir A, B og C staðfestu fyrir dómi fyrrgreind rannsóknargögn.

2.

Ákærða X er í II. kafla ákæru gefið að sök að hafa selt í apríl og maí 2013 meðákærðu Y og Z þau fíkniefni sem lýst er í A- og B-lið I. kafla ákæru.

Fyrir liggur í málinu að með ákærða X og meðákærðu Y hafa verið mikil kynni allt frá barnæsku og að þau voru er atvik gerðust svonefndir „vinir“ á samskiptavefnum Facebook.

Fyrir dómi hefur ákærði X haldið því fram að hann hafi heimilað aðila, sem hann hefur ekki viljað nafngreina, að fara inn á Facbook-síðu sína í þeim tilgangi að eiga samskipti við meðákærðu Y, en að í framhaldi af því hefði þessi aðili selt henni og Z fíkniefni. Ákærði hefur jafnframt játað að hafa heimilað þessum aðila að nota bankareikning sinn til að taka við peningagreiðslum frá meðákærðu vegna þessara viðskipta og að því leyti staðfesti hann áðurrakin rannsóknargögn lögreglu. Þá hefur ákærði játað að hafa sjálfur tekið umrædda fjármuni út af eigin bankareikningi. Ákærði hefur loks borið að hann hafi með þessum hætti greitt skuldir sínar við hinn ónafngreinda aðila vegna eigin fíkniefnaneyslu.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag á ákæruvaldinu. Metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, sbr. 1. mgr. 109. gr. sömu laga. Enn fremur metur dómari eftir 2. mgr. sömu greinar, ef þörf krefur, hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktun má leiða af.

Eins og áður er rakið var ákærði X fyrst yfirheyrður um sakarefni þessa máls tæpu ári eftir að meðákærðu voru handtekin og yfirheyrð. Ákærði neitaði þá alfarið sök og kannaðist ekki við að hafa átt í nokkrum samskiptum við meðákærðu vegna fíkniefna. Ákærði breytti þessum framburði sínum fyrir dómi í það horf sem hér að framan var rakið. Að mati dómsins er frásögn ákærða í ljósi rannsóknargagna ekki fyllilega trúverðug. Gegn eindreginni neitun ákærða og að virtum framburði meðákærðu, einkum Z, þykir þrátt fyrir þetta varhugavert að telja að ákæruvaldinu hafi tekist sönnun um að hlutur hans hafi verið meiri en hann sjálfur hefur viðurkennt og verður það lagt til grundvallar.

Með lýstu liðsinni við sölu þeirra fíkniefna sem hér um ræðir lítur dómurinn svo á að ákærði X hafi í verki átt verulegan þátt í hinni refsiverðu háttsemi, sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga nr. 19. 1940. Þá er til þess að líta að háttsemina viðhafði hann, að sögn, til að greiða eigin fíkniefnaskuldir.

Að öllu þessu virtu er ákærði X sannur að sök um hlutdeild í þeim refsiverðu brotum, sem lýst er í II. kafla ákæru, en þau eru þar rétt færð til lagaákvæða.

3.

Ákærði, X, hefur samkvæmt sakavottorði áður sætt refsingum, en sá ferill hefur þó ekki áhrif í máli þessu. Þykir refsing ákærða eftir atvikum og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi, sem fært þykir að skilorðsbinda eins og í dómsorði greinir.

Þegar litið er til atvika máls og áðurrakinna rannsóknargagna verður fallist á með ákæruvaldi að dæma beri ákærða X, með vísan til lagaákvæða í ákæru, til að sæta upptöku á andvirði sölu fyrrgreindra fíkniefna, að fjárhæð 875.000 krónur. Á hinn bóginn ber að sýkna hann af upptökukröfu ákæruvalds vegna þeirra fíkniefna sem lýst er í efnaskrá nr. 25.129, enda ljóst af gögnum að þau tilheyrðu meðákærða Þ.

Í ljósi málsúrslita ber að dæma ákærða X til að greiða sakarkostnað, en um er að ræða sakarkostnað ákæruvalds að fjárhæð 25.100 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, að meðtöldum virðisaukaskatti, en einnig ferðakostnað verjandans, eins og nánar segir í dómsorði.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fjögurra mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði sæti upptöku á ætluðum ávinningi af sölu fíkniefna, samtals að fjárhæð 875.000 krónur. Sýkna ber ákærða af upptöku fíkniefna samkvæmt efnaskrá lögreglu nr. 25.129.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 709.398 krónur, en þar með eru talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 558.000 krónur, og 126.298 krónur vegna ferðakostnaðar verjandans.