S-429/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 2. maí sl., höfðaði sýslumaðurinn í Borgarnesi með ákæru 27. desember 2006 á hendur ákærða, X, kt. [---], til heimilis að [---];

„fyrir umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt 4. júní 2006 ekið bifreiðinni [---], undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,48‰), frá Grundarfirði sem leið lá áleiðis til Reykjavíkur, án nægilegrar varúðar og aðgæslu með þeim afleiðingum að bifreiðin hafnaði utan vegar á Snæfellsnesvegi við Laufás í Borgarbyggð.

Telst þetta varða við 1. mgr. 4. gr. og 1. sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.“

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds í málinu og skipuðum verjanda tildæmd hæfileg málsvarnarlaun úr ríkissjóði.

I.

Í framlögðum rannsóknargögnum kemur fram að aðfaranótt sunnudagsins 4. júní 2006, um kl. 04:39, hafi lögreglunni í Borgarnesi borist tilkynning símleiðis þess efnis að umferðaróhapp hefði orðið á Snæfellsnesvegi við bæinn Laufás.

Tveir lögreglumenn fóru þegar á slysstað þar sem þeir hittu ákærða fyrir. Er um ástand ákærða bókað í frumskýrslu lögreglu að hann hafi verið mjög ölvaður. Á vettvangi var bifreið ákærða, [---], á hvolfi utan vegar.

Samkvæmt fyrrnefndri skýrslu greindi ákærði lögreglumönnunum svo frá á vettvangi að hann hefði verið farþegi í bifreið sinni er óhappið varð. Ökumaður hefði verið K-kk-nf nokkur sem ákærði lýsti sem dökkhærðum og um 180 til 190 cm á hæð. Frekari lýsingu gat ákærði hins vegar ekki gefið á manninum. Ákærði sagði þá K-kk-þf hafa lagt af stað úr Grundarfirði fyrr um nóttina áleiðis til Reykjavíkur. Þegar óhappið átti sér stað hefði hann verið sofandi og hann vaknað hangandi á hvolfi í bifreiðinni og K-kk-nf þá verið horfinn.

Lögregla mat lýsingu ákærða á atvikum að slysinu mjög ótrúverðuga og var hann því handtekinn á vettvangi vegna gruns um ölvun við akstur. Í kjölfarið var hann færður á lögreglustöðina í Borgarnesi þar sem læknir dró úr honum blóð til rannsóknar um kl. 05:25. Stuttu síðar gaf ákærði jafnframt þvagsýni í þágu rannsóknar málsins.

Niðurstaða Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði á blóð- og þvagsýnum, sem ákærði gaf samkvæmt framansögðu, liggur fyrir í málinu. Reyndist magn alkóhóls í blóði ákærða vera 1,48‰ og magn alkóhóls í þvagi 1,50‰.

II.

Ákærði bar fyrir dómi að hann hefði verið að skemmta sér í Ólafsvík umrædda nótt. Hann kvaðst hafa fengið A-kk-þf J-kk-þf L-kk-þf K-kk-þf til að keyra fyrir sig og hefðu þeir farið yfir í Grundarfjörð. Er þangað var komið hefði ákærði haldið áfram að skemmta sér og meðal annars farið í samkvæmi í heimahúsi. Á meðan hefði bifreið hans staðið fyrir utan veitinga- og skemmtistaðinn Kaffi 59.

Í Grundarfirði sagði ákærði A-kk-þf hafa farið að keyra fyrir annan mann og sig því vantað nýjan bílstjóra. Í fyrrnefndu samkvæmi hefði verið strákur, er hefði kynnt sig sem K-kk-þf eða K-kk-þf, og hefði hann tekið að sér að aka bifreið ákærða. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa þekkt þennan strák neitt. Stráknum lýsti hann sem skolhærðum, grönnum, 175 til 180 og eitthvað cm háum og þá hefði hann verið með eyrnalokk, en frekari lýsingu gat ákærði ekki á honum gefið.

Ákærði kvað sig og K-kk-þf/K-kk-þf hafa farið fótgangandi úr samkvæminu og stuttu síðar hefðu þeir rekist á A-kk-þf sem afhent hefði K-kk-þgf/K-kk-þgf lyklana að bifreið ákærða. Þeir hefðu síðan haldið að Kaffi 59 og sest inn í bifreiðina og því næst ekið einn eða tvo hringi í bænum.

Hvað síðan gerðist sagðist ákærði ekki muna. Hann kvaðst hafa verið orðinn dauðadrukkinn er þarna var komið sögu og hafa sofnað í bifreiðinni sem þá hefði enn verið í Grundarfirði. Þegar hann hefði vaknað síðar um nóttina hefði bifreiðin verið á hvolfi utan vegar og hann hangið í öryggisbelti í hægra framsæti bifreiðarinnar. K-kvk-þf/K-kk-þf sagði ákærði hafa verið horfinn. Kvaðst ákærði hafa losað öryggisbeltið og skriðið út úr bifreiðinni um hægri afturdyr hennar. Hann hefði síðan kannað hvort einhver annar væri á vettvangi en því næst hringt í neyðarlínuna. Kom fram hjá ákærða að hann væri kunnugur á vettvangi og hann því fljótlega áttað sig á hvar hann var staddur.

Við skoðun læknis á lögreglustöðinni í Borgarnesi um nóttina sagði ákærði hafa komið í ljós mar í andliti. Engir áverkar hefðu hins vegar fundist á líkama hans eftir öryggisbelti bifreiðarinnar.

III.

A-kk-nf J-kk-nf L-kk-nf K-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði tekið að sér að keyra bifreið vinar síns, ákærða í máli þessu, að kvöldi 3. júní 2006 og hefði hann tekið við bifreiðinni um kvöldmatarleytið. Síðar um kvöldið hefði vitnið ekið ákærða til Grundarfjarðar og að Kaffi 59 þar sem ákærði hefði farið inn.

Vitnið kvaðst um nóttina hafa farið að keyra fyrir annan aðila. Ákærði hefði nokkru síðar hringt í vitnið og þá verið búinn að finna annan ökumann í þess stað. Í kjölfarið hefði vitnið látið manninn fá lyklana að bifreið ákærða fyrir utan Kaffi 59. Gat vitnið aðspurt hvorki lýst manninum né sagt á honum nokkur deili. Kom fram hjá vitninu að það hefði séð á eftir bifreið ákærða frá Kaffi 59 og títtnefndur maður þá verið undir stýri.

J-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður bar að umrædda nótt hefði lögreglu borist tilkynning um umferðaróhapp frá fjarskiptamiðstöð lögreglu. Vitnið sagðist hafa verið komið á slysstað stuttu síðar enda ekki um nema 4-5 mínútna akstur þangað frá Einarsnesi, en þar hefðu vitnið og félagi þess verið staddir er þeim barst tilkynningin. Kom fram hjá vitninu að bifreið hefði komið að slysstaðnum í sömu svifum og lögregla en henni fljótlega verið ekið á brott.

Við bifreiðina kvað vitnið ákærða einn hafa verið og hefði hann borið greinileg merki ölvunar. Vitnið sagði ákærða strax hafa farið að ræða við lögreglu um einhvern K-kk-þf sem hann hefði þó ekki getað lýst á neinn hátt. Þá hefði ákærði, sem annars hefði lítið tjáð sig við lögreglu, sagt að hann hefði verið að koma úr samkvæmi í Grundarfirði. Hann hefði hins vegar hvorki viljað upplýsa lögreglu um gesti í því samkvæmi né hvar það hefði verið haldið, en slíkar upplýsingar hefðu að sögn vitnisins getað hjálpað til við að hafa uppi á nefndum K-kk-ef. Hefði vitnið í ljósi alls þessa ekki lagt trúnað á frásögn ákærða og hann því í framhaldinu verið handtekinn grunaður um ölvun við akstur.

Vitnið sagðist hafa kannað sérstaklega ástand öryggisbelta bifreiðar ákærða. Af ástandi beltanna í framsætunum dró vitnið þá ályktun að einungis beltið við ökumannssætið hefði verið í notkun er slysið varð. Það belti sagði vitnið hafa verið fast og í ólagi en beltið við farþegasætið hefði hins vegar verið í góðu lagi.

Við læknisskoðun á lögreglustöð síðar um nóttina sagði vitnið enga áverka hafa fundist á ákærða eftir slysið og taldi vitnið því einsýnt að ákærði hefði verið í öryggisbelti er það varð. Þá tók vitnið sérstaklega fram að engir áverkar hefðu fundist eftir öryggisbelti bifreiðarinnar, hvorki á hægri né vinstri öxl.

S-kk-nf G-kk-nf héraðslögreglumaður skýrði svo frá fyrir dómi að umrædda nótt hefði borist tilkynning frá fjarskiptamiðstöð lögreglu um að bifreið hefði farið út af Snæfellsnesvegi.

Á slysstað sagði vitnið [---]bifreið hafa verið á hvolfi og hjá henni verið einn maður. Vitnið kvað tvær bifreiðar hafa verið komnar á vettvang á undan lögreglu. Í annarri þeirra hefðu verið strákar úr Borgarnesi en um hver eða hverjir voru í hinni bifreiðinni gat vitnið ekki borið.

Vitnið sagðist hafa rannsakað bifreiðina ásamt starfsfélaga sínum, þar með talin öryggisbelti hennar, og niðurstaða þeirra verið sú að einungis eitt belti hefði verið í notkun í bifreiðinni er slysið varð.

IV.

Ákærði hefur staðfastlega neitað að hafa verið ökumaður bifreiðar sinnar, [---], er hún fór út af Snæfellsnesvegi í námunda við bæinn Laufás aðfaranótt 4. júní 2006. Svo sem áður er rakið bar hann fyrir dómi að strákur, er kynnt hefði sig sem K-kvk-þf eða K-kk-þf, hefði tekið við akstri bifreiðarinnar við Kaffi 59 í Grundarfirði fyrr um nóttina. Ákærði, sem verið hefði orðinn dauðadrukkinn er þarna var komið sögu, hefði síðan sofnað í bifreiðinni. Hann hefði vaknað síðar um nóttina og bifreiðin þá verið á hvolfi utan vegar og hann hangið í öryggisbelti í hægra framsæti hennar. Fyrrnefndan ökumann sagði ákærði hafa verið horfinn er hann vaknaði.

Tilvitnaður framburður ákærða fær nokkra stoð í framburði vinar hans, A-kk-ef J-kk-ef L-kk-ef K-kk-ef, sem bar fyrir dómi að ákærði hefði um nóttina fundið annan ökumann í sinn stað og hefði A-kk-nf, er aðspurður gat hvorki lýst umræddum manni né sagt á honum deili, látið manninn fá lyklana að bifreið ákærða fyrir utan Kaffi 59. Þá kom fram hjá A-kk-þgf að hann hefði séð á eftir bifreið ákærða frá Kaffi 59 og títtnefndur maður þá verið undir stýri.

Upplýst er í málinu að við læknisskoðun sem ákærði gekkst undir eftir slysið fundust engir áverkar eftir öryggisbelti.

Fyrir liggur að skammt er frá slysstaðnum og að þéttbýlinu í Borgarnesi. Þá má ráða af framburðum lögreglumannanna tveggja, sem á vettvang komu um nóttina, að einhver umferð hafi verið um Snæfellsnesveg um það leyti sem bifreið ákærða fór út af veginum þó svo að sýnt þyki að hún hafi ekki verið mikil.

J-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður bar fyrir dómi að hann hefði sérstaklega kannað ástand öryggisbelta bifreiðar ákærða á slysstað. Af ástandi beltanna við framsætin hefði hann dregið þá ályktun að einungis beltið við ökumannssætið hefði verið í notkun er slysið varð. Það belti hefði verið fast og í ólagi en beltið við farþegasætið hefði aftur á móti verið í góðu lagi. Um þetta atriði bar S-kk-nf G-kk-nf héraðslögreglumaður að þeir J-kk-nf A-kk-nf hefðu rannsakað öryggisbelti bifreiðarinnar sérstaklega og niðurstaða þeirra verið sú að einungis eitt öryggisbelti hefði verið í notkun er slysið varð.

Af tilvitnuðum framburðum lögreglumannanna tveggja og ljósmynd af öryggisbelti við ökumannssæti bifreiðarinnar [---] þykir mega ráða að sá sem var undir stýri bifreiðarinnar er hún valt hafi verið í öryggisbelti. Engin gögn liggja hins vegar fyrir í málinu sem talin verða hnekkja þeirri frásögn ákærða að hann hafi setið með öryggisbeltið spennt í hægra framsæti bifreiðarinnar er hún fór út af veginum, en upplýst er að ekki fór fram rannsókn á ástandi öryggisbelta bifreiðarinnar af sérfróðum aðila eftir slysið.

Að öllu framangreindu heildstætt virtu þykja framkomnar líkur fyrir því, að ákærði hafi ekið bifreiðinni [---] umrædda nótt úr Grundarfirði áleiðis til Reykjavíkur þar til hún fór út af veginum við bæinn Laufás í Borgarbyggð, ekki svo sterkar að talið verði sannað gegn neitun hans, svo ekki verði véfengt með skynsamlegum rökum, sbr. 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, að ákærði hafi framið brot það sem honum er gefið að sök í ákæru. Verður hann því sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds í málinu.

Samkvæmt úrslitum málsins greiðist allur kostnaður sakarinnar úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, I-kk-ef T-kk-ef hdl., er hæfilega þykja ákveðin svo sem í dómsorði greinir að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp B-kk-nf B-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, skal sýkn af kröfum ákæruvalds í málinu.

Allur kostnaður sakarinnar greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, I-kk-ef T-kk-ef hdl., 161.850 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf