S-573/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 25. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 19. desember síðastliðinn á hendur D-kk-þgf Þ-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Ásabraut 4 í Reykjanesbæ.

„I. [...]

[F]yrir fíkniefnalagabrot með því að hafa miðvikudaginn 11. maí 2013, á dvalarstað sínum að Háseylu 33, Reykjanesbæ haft í vörslum sínum 48 stk. kannabisplöntur í tveimur herbergjum og hafa um skeið fram til þess dags ræktað greindar plöntur. Auk þess að hafa í vörslum sínum á dvalarstað sínum 152,67 g af kannabisefnum og 33,67 g af amfetamíni n.t.t. í svefnherbergi og í kæli og frystiskáp í eldhúsi.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 2., sbr. 4., sbr. 4. gr. a., sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 10/1997 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

II.

[...]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

[...]

Þá er jafnframt krafist að gerðar verði upptækar framangreindar 48 stk af kannabisplöntum, 152,67 g af kannabisefnum og 33,67 g af amfetamíni samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerð nr. 233/2001.“

Við þingfestingu málsins 25. síðasta mánaðar óskaði sækjandi eftir að gera þá breytingu á ákæru að fallið væri frá ákærulið II og að sama skapi félli á brott krafa um sviptingu réttinda vegna sakargifta samkvæmt þeim ákærulið. Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákærulið I og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málsatvik er því skírskotað til framangreindrar ákæru, sbr. áðurgreindar breytingar við meðferð málsins.

Sannað er með framangreindri skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu, sbr. téð brottfall ákæruatriða við meðferð málsins, og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og gerir skipaður verjandi hans kröfu um þóknun sér til handa vegna starfa sinna fyrir dómi og á rannsóknarstigi, sem að hluta verði greidd úr ríkissjóði. Af hálfu ákærða kom meðal annars fram að hann hafi tekið sig á, hann væri í vinnu og reyndi að lifa fjölskyldulífi.

Ákærði hefur hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi játað þá háttsemi sem hann er sakfelldur fyrir og er það virt honum til málsbóta. Í gögnum málsins eru efnaskýrslur lögreglu um hin haldlögðu fíkniefni og kannabisplöntur, en þar er meðal annars getið um þyngd fíkniefnanna og fjölda, hæð og þyngd plantnanna. Á meðal þess sem þar kemur fram er að plönturnar hafi mælst 36 til 164 sentimetrar á hæð. Eftir því sem þar greinir var samanlögð þyngd þeirra rúmlega 5,5 kg. Þá er einnig á meðal gagna málsins matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands dagsett 29. júlí 2013, vegna rannsóknar tveggja sýna hinna haldlögðu plantna. Þar greinir meðal annars frá því að magn tetrahýdrókannabínóls í þurrum sýnum hafi verið á bilinu 3,5 mg/g til 4,8 mg/g. Sakaferill ákærða hefur ekki þýðingu við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Að framangreindu virtu, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Atvik þessa máls áttu sér stað í maí árið 2013 og samkvæmt gögnum þess var rannsókn málsins að fullu lokið í desember 2014. Ákæra var sem fyrr segir, gefin út 19. desember síðastliðinn. Að atvikum málsins virtum, þar með talið með hliðsjón af þessum drætti á meðferð málsins, sem ákærða er ekki um að kenna, þykir mega fresta fullnustu refsingar og skal hún með hliðsjón af því hvernig hér hagar til, falla niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði hefur fyrir dómi samþykkt kröfur ákæruvaldsins um upptöku á því sem haldlagt var. Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 skal hann sæta upptöku á þeim ólögmætu efnum og plöntum, eins og greinir í dómsorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað vegna þeirra sakargifta sem hann hefur verið sakfelldur fyrir, en öllu virtu þykja ekki efni til að fella hluta þóknunar skipaðs verjanda á ríkissjóð. Sakarkostnaðurinn er samkvæmt framlögðu yfirliti um slíkan kostnað 147.497 krónur, vegna matsgerðar Háskóla Íslands, auk þóknunar skipaðs verjanda ákærða, Þ-kvk-ef B. S-kvk-ef héraðsdómslögmanns, vegna starfa hennar á rannsóknarstigi vegna sakargifta samkvæmt ákærulið I og fyrir dómi, sem í heild þykir hæfilega ákveðin 171.120 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, D-kk-nf Þ-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnu einu ári frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti upptöku á 48 kannabisplöntum, 152,67 g af kannabisefnum og 33,67 g af amfetamíni, sem hald var lagt á.

Ákærði greiði 318.617 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun verjanda síns fyrir dómi og á rannsóknarstigi, Þ-kvk-ef B. S-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 171.120 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf