S-14/2007

Mál þetta, sem dómtekið var þann 27. mars sl., er höfðað hér fyrir Héraðsdómi Norðurlands eystra, með ákæru útgefinni 13. febrúar sl., á hendur X,

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 8. nóvember 2006, ekið bifreiðinni PZ-866, austur Hrafnagilsstræti, móts við hús nr. 12 við þá götu, með allt að 70 kílómetra hraða miðað við klukkustund, en þar er leyfilegur hámarkshraði fyrir bifreið sem þessa 30 kílómetrar á klukkustund.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 4. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. umferðarlaga.“

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlaun sér til handa og að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

I.

Samkvæmt rannsóknargögnum var bifreiðin PZ-866 mynduð með hraðamyndavél lögreglunnar á Hrafnagilsstræti á Akureyri, á móts við hús númer 12 á 73 km. hraða miðað við klukkustund í greint sinn. Hámarkshraði þar er 30 kílómetrar á klukkustund. Skráður eigandi bifreiðarinnar er A ehf. og er ákærði skráður forsvarsmaður félagsins. Lögregla taldi, af myndunum að dæma, að ákærði hefði ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Var honum sent sektarboð þann 14. nóvember 2006 og boðið að ljúka málinu með greiðslu sektar að fjárhæð kr. 30.000 og sviptingu ökuréttar í 2 mánuði. Fimmtudaginn 7. desember 2006 mætti ákærði á lögreglustöð samkvæmt boðun og neitaði að hafa ekið bifreiðinni í greint sinn. Honum voru sýndar myndirnar en kvaðst ekki kannast við þann sem sat undir stýri.

II.

Ákærði neitar sök. Hann kveðst ekki draga hraðamælinguna í efa og segir að um bifreið fyrirtækisins A ehf. sé að ræða. Kveðast ákærði vera aðaleigandi fyrirtækisins og forstjóri þess. Mögulegt sé að hann hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn en ómögulegt sé að segja til um það. Líklega hafi verið átta starfsmenn hjá fyrirtækinu en ekki sé hægt að segja til um hver hafi ekið bifreiðinni í greint sinn. Ákærði kveður yngstu starfsmenn fyrirtækisins vera um 20 ára að aldri, hann sjálfur og Z séu elstir. Myndin geti þó ekki verið af nefndum Z, hann sé með skegg. Ákærði kveður einnig koma fyrir að þeir láni stórum viðskiptavinum sínum bílinn þegar þeir komi í bæinn. Ákærði kveðst yfirleitt ekki aka um Hrafnagilsstrætið á leið í og úr vinnu, hann fari þar sjaldan. Hann kveðst ekki vera viss um hvenær honum varð kunnugt um hvaða hraðamörk giltu þar. Ákærði kveðst vera atvinnubílstjóri. Aðspurður kveðst ákærði hafa fengið sektarboð og því hafa rætt við fulltrúa sýslumanns. Hann kveðst ekki hafa viðurkennt það fyrir honum að hafa ekið bifreiðinni í greint sinn. Hann hafnar því algerlega að hafa reynt að semja um að greiða hærri sekt gegn því að sleppa við sviptingu ökuréttar.

Vitnið B lögreglumaður kveðst hafa annast mælinguna umrætt sinn. Hann hafi verið á ómerktri bifreið og lagt henni á útskoti á móts við hús númer 12 við Hrafnagilsstræti. Kveðst hann hafa mælt hraða 35 bifreiða og myndað sex þeirra með hraðamyndavél. Filman hafi svo verið sett í framköllun og myndirnar komið á diskum. Í kjölfarið sé unnið úr myndunum og bifreiðaskrá. Stundum séu gögn send skráðum eiganda og hann beðinn um að upplýsa hver hafi ekið bifreið, sem tekin hafi verið mynd af. En í sumum tilvikum telji þeir sig þekkja ökumanninn. Vitnið kveðst ekki þekkja ákærða persónulega en hafa vitað hver hann var og þegar talið ljóst að hann hefði setið undir stýri. Aðspurt kveðst vitnið ekki vera í nokkrum vafa um að myndirnar séu af ákærða. Vitnið kveðst hafa sent rekstrarstjóra A ehf. tölvupóst 4. janúar 2007 þar sem óskað hafi verið eftir því að hann upplýsti hverjir hefðu getað ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Kveðst vitnið hafa gert það vegna þess að ákærði hafi neitað að myndin væri af honum. Aðspurt kveðst vitnið ekki hafa séð hvaðan bifreiðin kom en telur útilokað að henni hafi verið ekið inn á Hrafnagilsstræti af Skólastíg.

Vitnið B-kk-nf S-kk-nf kveðst stundum aka umræddri bifreið. Hann kveður ýmsa aka bifreiðinni, auk hans aðrir starfsmenn A ehf. auk þess sem bílstjórar viðskiptavina A ehf., sem komi hingað til að lesta eða losa bifreiðar, fái hana stundum lánaða. Hann sjálfur aki bifreiðinni líklega oftast. Vitninu eru sýndar framlagðar myndir og kveður hann þær líklega ekki vera af sér. Vitnið kveður myndirnar óskýrar og kveðst ekki geta sagt til um af hverjum þær séu.

Vitnið C, fulltrúi sýslumanns, kveður ákærða hafa komið til sín með sektarboð og spurt hvort hann gæti komist hjá sviptingu ökuréttar. Hann hafi boðist til að greiða hærri sekt eða borga sektina og fengið sviptingunni frestað. Vitnið kveður ákærða ekki beinlínis hafa játað að hafa ekið bifreiðinni í greint sinn en samtal þeirra hafi miðast við að svo hefði verið Ákærði hafi talað um að hann hefði verið nýkominn úr Reykjavík þar sem hraðinn væri almennt miklu meiri. Aðspurt kveður vitnið það geta verið að ákærði hafi boðist til að greiða sektina þar sem óumdeilt væri að fyrirtækið ætti bifreiðina. Vitnið kveður ekkert hafi komið til tals að ákærði hefði ekki ekið bifreiðinni sjálfur.

III.

Meðal framlagðra gagna eru umræddar myndir teknar með hraðamyndavél af bifreiðinni PZ-866. Þótt myndirnar séu ekki með öllu skýrar má vel greina þann er ekur bifreiðinni. Ákærði mætti í dóminn og er það álit dómarans, sem fær stoð í framburði vitnisins B, að það sé hafið yfir skynsamlegan vafa að myndirnar séu af ákærða. Ákærði hefur ekki mótmælt því að sá hraði sem myndavélin sýnir sé réttur. Þykir brot ákærða samkvæmt því nægjanlega sannað og varðar við tilgreind lagaákvæði.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Þykir refsing ákærði hæfilega ákveðin kr. 30.000,- í sekt til ríkissjóðs og komi 2 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan 4 vikna.

Í 101. gr. umferðarlaga segir að svipta skuli mann rétti til að stjórna vélknúnu ökutæki sem ökuskírteini þar til ef hann hefur orðið sekur um mjög vítaverðan akstur slíks ökutækis eða ef telja verður, með hliðsjón af eðli brotsins eða annars framferðis hans sem ökumanns, varhugavert að hann stjórni vélknúnu ökutæki.

Samkvæmt framangreindu sáttaboði skyldi ákærði sviptur ökurétti í 2 mánuði. Er það í samræmi skrá yfir sektir og önnur viðurlög vegna brota á umferðarlögum og reglum settum samkvæmt þeim sem finna má í viðauka I við reglugerð um sektir og önnur viðurlög vegna brota á umferðarlögum og reglum settum samkvæmt þeim nr. 930/2006. Er tilgangur skrárinnar sá að ákæruvald og lögregla geti gætt samræmis og jafnræðis við ákvarðanir sínar. Af ákvæði 2. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 leiðir hins vegar að dómstólar verða ekki bundnar við þannig skrár og ber þeim, þegar málum af þessu tagi er skotið til þeirra, að meta viðurlög sjálfstætt á grundvelli umferðarlaga, og geta þá meðal annars litið til ákvarðana lögregluyfirvalda á þessu sviði og leiðbeininga af þessu tagi.

Í því tilviki sem hér um ræði ók ákærði verulega mikið hraðar en leyfilegt var. Við ákvörðun ökuréttarsviptingar er hins vegar til þess að líta að ákærði á að baki áratuga langan áfallalausan feril sem ökumaður. Þegar litið er til framangreinds svo og eðlis brots ákærða verður ekki fallist á varhugavert sé að ákærði stjórni vélknúnu ökutæki svo sem kveðið er á um í téðri lagagrein. Er því hafnað kröfu ákæruvaldsins um sviptingu ökuréttar ákærða.

Sakarkostnaður nemur kr. 23.860- og ber að dæma ákærða til greiðslu þeirrar fjárhæðar auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef Þ-kk-ef hrl. sem þykja hæfilega áveðin kr. 110.000,- að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dómsuppsaga hefur tafist lítillega vegna starfsanna dómarans.

Dóminn kveður upp F-kk-nf Ó-kk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði X greiði kr. 30.000,- í sekt til ríkissjóðs og komi 2 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan 4 vikna.

Ákærði greiði kr. 133.860,- í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns S-kk-ef G-kk-ef Þ-kk-ef hrl., kr. 110.000-.