E-7427/2010

Mál þetta, sem dómtekið var hinn 1. apríl sl., var höfðað fyrir dómþinginu af B-kk-þgf M-kk-þgf K-kk-þgf, Vesturbergi 31, Reykjavík, á hendur Flutningalausnum ehf., Ásvallagötu 48, Reykjavík, með stefnu birtri 11. desember 2010.

Dómkröfur stefnanda eru þær, að stefndi verði dæmdur til þess að greiða stefnanda 9.827 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá 1. júní 2010 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda, auk virðisaukaskatts á málflutningsþóknun.

Dómkröfur stefnda eru þær, að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda.

II

Málavextir eru þeir, að stefnandi sótti um starf hjá stefnda í maí 2010 og var í framhaldi af því boðaður í atvinnuviðtal til stefnda. Stefndi kveðst síðan hafa hringt í stefnanda og boðið honum að fara með starfsmanni sínum til vinnu og sjá þannig með eigin augum hvernig vinnan færi fram og tilhögun starfans og geta þannig ákveðið sig hvort stefnandi vildi starfið, sem felist í akstri vöruflutningabifreiða og útkeyrslu. Hinn 28. maí 2010 fór stefnandi til vinnu hjá stefnda með starfsmanni stefnda, kl. 3.00 og var með honum fram til kl. 10.30 sama dag. Stefnandi var ekki ráðinn í hið auglýsta starf.

III

Stefnandi byggir kröfur sínar á því, að hann hafi unnið hjá stefnda 28. maí 2010 frá klukkan 3.00 fram til 10.30. Um hafi verið að ræða 4 klst. í eftirvinnu og 3,5 klst. í dagvinnu. Aðilar hafi ekki samið sérstaklega um laun vegna starfans og gildi þá lágmarkslaun samkvæmt kjarasamningi VR og SA, sem gerður hafi verið í febrúar 2008. Samkvæmt gr. 1.4 skuli laun stefnanda miðast við næsta starfsaldursþrep fyrir ofan byrjunarlaun, þar sem stefnandi hafi verið eldri en 22 ára þegar hann starfaði hjá stefnda. Stefnandi hafi því átt að hafa 980,20 krónur í laun fyrir hverja klukkustund í dagvinnu og 1.372,28 krónur í eftirvinnu fyrir hverja unna klukkustund, auk orlofs, sbr. launataxta kjarasamnings VR og SA, er gildi frá 1. nóvember 2009 til 31. maí 2010.

Stefndi hafi ekki þrátt fyrir ítrekaðar kröfur þar um greitt stefnanda vangoldin laun hans. VR hafi sent stefnda bréf, dagsett 16. júlí 2010, og lögmaður stefnanda hafi sent stefnda ítrekunarbréf, dagsett 3. ágúst 2010. Samkvæmt framansögðu séu því vangoldin laun samtals 8.920 krónur, þ.e. 4 klst. x 1.372,28 kr. = 5.489,12 krónur og 3,5 klst. x 980,20 kr. = 3.430,70 krónur. Einnig sé vangoldið orlof vegna vinnu þessarar 907 krónur, þ.e. 8.920 kr. x 10,17%.

Samkvæmt gr. 1.9 í kjarasamningi VR og SA, sem í gildi hafi verið frá febrúar 2008 eigi laun að greiðast fyrsta dag eftir að þeim mánuði ljúki sem laun séu greidd fyrir. Samkvæmt 8. gr. orlofslaga nr. 30/1987 beri vinnuveitanda að greiða áunnin orlofslaun við lok ráðningartímans auk þess að greiða áunnið hlutfall launþega af orlofs- og desemberuppbót, samkvæmt köflum 1.3.1 og 1.3.2 í kjarasamningnum.

Kröfu sína sundurliðar stefnandi þannig í stefnu:

Laun vegna 28. maí 2010 8.920 kr.

Orlof á laun vegna 28. maí 2010, 10,17% 907 kr.

Samtals 9.827 kr.

Um lagarök vísar stefnandi til laga nr. 28/1930, um greiðslu verkkaups, laga um orlof nr. 30/1987, meginreglna kröfuréttar, meginreglna vinnuréttar, kjarasamninga VR og vinnuveitenda og bókanir sem teljist hluti af kjarasamningi.

Kröfu um dráttarvexti byggir stefnandi á lögum nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu.

Kröfu um málskostnað byggir stefnandi á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, sbr. 129. gr. 4. tl., um vexti af málskostnaði.

Stefnandi kveðst ekki vera virðisaukaskattsskyldur og því beri honum nauðsyn til að fá skattinn dæmdan úr hendi stefnda.

IV

Stefndi byggir kröfur sínar á því, að stefnandi hafi ekki verið í vinnu hjá stefnda. Stefndi hafi aðeins boðið honum að fylgjast með hvernig vinnan færi fram og í hverju hún fælist. Stefnandi hafi þegið það boð og hitt starfsmann stefnda klukkan 3.00 28. maí 2010 og farið með honum til vinnu. Stefndi hafi verið farþegi í vöruflutningabifreiðinni og fylgst með starfsmanni stefnda að störfum. Stefnanda hafi verið frjálst að fara með starfsmanni stefnda til þess að geta gert sér betur grein fyrir starfinu og hafi honum verið sagt að hann fengi ekki greidd laun fyrir. Ekki hafi verið ráðið í starfið og hafi stefnanda verið gerð grein fyrir frestun á ráðningu. Í kjölfar þess hafi stefnandi haft samband við stefnda og krafist launa fyrir þennan tiltekna dag, sem starfsmaður stefnda. Stefndi heldur því fram, samkvæmt framansögðu, að stefnandi eigi ekki rétt til launa úr hendi stefnda.

V

Óumdeilt er að stefnandi mætti til vinnu hjá stefnda hinn 28. maí 2010, en aðila greinir hins vegar á um hvort stefnandi eigi rétt á greiðslu fyrir þá vinnu.

Stefndi hefur haldið því fram að stefnandi hafi einungis verið boðið að fylgjast með og kynna sér starf það sem hann hafði áður sótt um hjá stefnda áður en gengið væri frá ráðningu í starfið. Hafi stefnandi ekki þurft að mæta frekar en hann vildi og aldrei hafi verið samið um að stefnandi fengi greiðslu fyrir að kynna sér starfið. Sönnunarbyrði fyrir þeirri staðhæfingu stefnda að ekki skyldi greitt fyrir vinnuna hvílir á stefnda. Þeirri staðhæfingu verður ekki fundin staður í gögnum málsins eða skýrslum fyrir dómi. Gegn andmælum stefnanda telst því þessi fullyrðing stefnda ósönnuð. Þegar það er virt og með því að fyrir liggur að stefnandi mætti til vinnu hjá stefnda í einn dag, verður fallist á kröfur hans um að honum beri greiðsla fyrir þá vinnu. Samkvæmt því verður stefndi dæmdur til þess að greiða stefnanda dómkröfuna eins og hún er fram sett, en ekki er tölulegur ágreiningur í málinu.

Eftir þessari niðurstöðu þykir rétt að dæma stefnda til að greiða stefnanda málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn 100.000 krónur og hefur þá verið litið til virðisaukaskattsskyldu stefnanda.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan

D Ó M S O R Ð :

Stefndi, Flutningalausnir ehf., greiði stefnanda, B-kk-þgf M-kk-þgf K-kk-þgf, 9.827 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá 1. júní 2010 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 100.000 krónur í málskostnað, þ.m.t. virðisaukaskattur.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf