S-80/2012

Mál þetta, sem þingfest var 29. mars 2012 og dómtekið þann 5. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 28. febrúar 2012, á hendur X:

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 20. nóvember 2011 ekið bifreiðinni XX undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,42 ‰) austur Abraut í Reykjavík, inn á Bbraut, þaðan inná C [sic] og að D, þar sem lögregla kom að bifreiðinni kyrrstæðri en í gangi og sat ákærði þá undir stýri.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50,1987 sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.”

Ákærði mætti við þingfestingu málsins þann 29. mars 2012 og var að eigin ósk skipaður verjandi og málinu frestað til 11. apríl sl. Þann dag mætti ákærði fyrir dóminn, neitaði sök og kvaðst ekki hafa verið ökumaður bifreiðarinnar XX í umrætt sinn. Aðalmeðferð málsins fór fram þann 22. maí sl., með því að ákærði og fjögur af sex vitnum komu fyrir dóm og gáfu skýrslu. Þar sem tvö vitni tilkynntu um lögmæt forföll var aðalmeðferð frestað til 5. júní sl. Þann dag mættu vitnin fyrir dóminn og var málið dómtekið að loknum munnlegum málflutningi.

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu af öllum kröfum ákæruvalds í málinu. Til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa komi til sakfellingar. Þá krefst verjandi málsvarnarlauna að mati dómsins.

Málavextir

Lögreglu barst tilkynning um rásandi aksturslag bifreiðarinnar XX klukkan 05:14, aðfaranótt sunnudagsins 20. nóvember 2011. Í málinu liggur frammi upptaka af samtali Neyðarlínu/lögreglu við tilkynnanda, A, sem var í símasambandi við Neyðarlínu/lögreglu þar til lögregla kom á vettvang. Þegar lögregla kom á vettvang sat ákærði í bifreiðastjórasæti bifreiðarinnar XX við húsið nr. D í Reykjavík.

Í frumskýrslu lögreglu segir orðrétt: „Fyrir utan D var bifreiðin XX kyrrstæð. Kveikt var á aflhreyfli bifreiðarinnar, tónlistarhávaði barst frá bifreiðinni og sat X í ökumannsæti [sic] bifreiðarinnar.“ Þá kemur fram í frumskýrslu að vélarhlíf bifreiðarinnar hafi verið volg. Í aftursæti bifreiðarinnar hafi B og C setið en E hafi setið í framsæti farþegamegin. Haft er eftir ákærða, sem neitaði að hafa ekið bifreiðinni, að hann hafi skilið bifreiðina eftir fyrir utan D 5 um klukkan 19.00 kvöldið áður og gengið úr miðborginni að D skömmu áður en lögregla kom á vettvang. Tilgreint er í frumskýrslu lögreglu að föt ákærða hafi verið þurr en rigning hafi verið og mikið búið að rigna alla nóttina. Ákærði var látinn blása í SD-2 áfengismæli og hafi niðurstaðan mælst 1,10‰. Ákærði var handtekinn klukkan 05:25 þá um nóttina og klukkan 05:35 undirritaði ákærði upplýsingablað fyrir handtekna menn.

Ákærði var fluttur á lögreglustöðina við Hverfisgötu þar sem blóðsýni var dregið úr ákærða í þágu rannsóknar málsins klukkan 05:51 umrædda nótt. Að því búnu var ákærði frjáls ferða sinna. Meðal rannsóknargagna eru vottorð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði vegna rannsóknar á blóðsýni nr. 61847. Endanleg niðurstaða alkóhólákvörðunar í blóði ákærða í áðurnefndu blóðsýni reyndist vera 1,42‰.

Í málinu liggur frammi sektargerð lögreglustjórans á Selfossi en ákærða var boðið að ljúka máli þessu án dómsmeðferðar með greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar. Ákærði hafnaði ofanskráðu sektarboði þann 11. febrúar 2012. Rétt er að geta þess að hvorki ákærði né vitni voru yfirheyrð meðan málið var til rannsóknar hjá lögreglu.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði, sem neitar sök, kvaðst á umræddum tíma hafa verið eigandi bifreiðinnar XX. Umrædda nótt kvaðst hann hafa verið niðri í bæ að skemmta sér og hafi vinur hans, C, ekið bifreiðinni, XX, frá veitingastaðnum K við Hverfisgötu að D. Í bifreiðinni hafi þá verið, auk ákærða og C, B en E hafi komið inn í bílinn þegar þau stoppuðu á D. Þegar á D kom, en áður en lögregla kom á vettvang, hafi þeir félagar skipt um sæti og kvaðst ákærði þá hafa sest í bílstjórasætið. Ástæðuna fyrir sætaskiptunum kvað ákærði hafa verið þá að C hafi haft áhuga á stúlkunni sem setið hafi í aftursæti bifreiðarinnar. Ákærði kvaðst hafa neytt mikils áfengis umrædda nótt og án efa hafa drukkið fleiri en átta bjóra. Fram kom hjá ákærða að umrædda nótt hafi verið rigning og frekar kalt og hafi bifreiðin verið í gangi þegar lögregla kom að. Undir ákærða var borið það sem haft er eftir honum í frumskýrslu lögreglu um að hann hafi skilið bifreiðina eftir við D um klukkan 19:00 kvöldið áður og verið nýkominn gangandi úr miðbænum þegar lögregla kom á vettvang. Skýringu á breyttum framburði sagði ákærði vera þá að hann hafi ekki vitað hvort C hafi verið undir áhrifum áfengis og til að koma vini sínum ekki í vandræði hafi hann ákveðið að gefa lögreglu þessa skýringu á ferðum sínum.

Vitnið A, kvaðst hafa verið á leið úr vinnu af veitingastaðnum F þegar hann hafi tekið eftir einkennilegu aksturslagi bifreiðar af gerðinni XXX sem ekið hafi verið fyrir framan bifreið vitnisins. Bifreiðin hafi rásað á veginum og verið ekið upp á kantstein og því hafi hann haft samband við lögreglu. Lögregla hafi óskað eftir því að hann færi á eftir bifreiðinni og biði á vettvangi eftir að lögregla kæmi. Vitnið kvaðst hafa verið í símasambandi við lögreglu þar til lögreglubifreið kom á vettvang. Vitnið minnti að veður hafi verið stillt. XXX- bifreiðin hafi stöðvað við hús á D og vitnið fylgst með bifreiðinni úr bifreið sinni sem hann hafi lagt 20-30 metra frá XXX-bifreiðinni. Vitnið hafi séð bifreiðina greinilega en þó ekki hvað margir voru í henni. Aðspurður kvaðst vitnið ekki hafa orðið var við mannaferðir inn og út úr bifreiðinni en minnti að einhver hreyfing hafi verið á lóðinni. Sérstaklega aðspurður hvort hann hafi fylgst með bifreiðinni allan tímann, þ.e. frá því henni var lagt á D þar til lögregla kom á staðinn, kvaðst vitnið hafa ekið á eftir bifreiðinni inn D en farið fram úr henni þegar hún stöðvaði. Þar sem lögregla hafi óskað eftir því að hann fylgdist með bifreiðinni hafi hann ekið að næstu gatnamótum, 10-15 metra, snúið bifreiðinni við og lagt bifreið sinni gegnt XXX-bifreiðinni. Fram kom hjá vitninu að hann hafi ekki fylgst með XXX-bifreiðinni í baksýnisspeglunum þegar hann ók fram úr henni og snéri við. Þá kvaðst vitnið hafa verið á vettvangi þegar lögregla kom, ekki löngu síðar. Vitnið greindi frá því að hafa tekið bíllykla að XXX-bifreið af manni inni á skemmtistaðnum F, þar sem vitnið starfar, fyrr um kvöldið og kvaðst vitnið hafa grunað að ökumaðurinn, sem hann tilkynnti lögreglu um og veitti eftirför, væri sá sami. Sérstaklega aðspurður og með vísan til þess að á upptöku af samtali hans við Neyðarlínu/lögreglu hafi komið fram að hann hafi misst sjónar af bifreiðinni áður en hún stöðvaði á D kvaðst vitnið ekki minnast þess að hafa misst sjónar af bifreiðinni utan þess tíma sem það tók hann að snúa bifreið sinni við eins og rakið er hér að framan.

Vitnið B, kvaðst hafa verið fyrir utan skemmtistaðinn K umrædda nótt ásamt E og hitt ákærða og C. Þær stöllur hafi vantað far heim en vitnið bjó á umræddum tíma að D en E í G. Vitnið greindi frá því að þær hefðu fengið far með ákærða og C en gat ekki greint frá því hver hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn og bar því við að hún hafi verið ölvuð og hálfsofandi á leiðinni. Þá hafi ákærði og C verið í samskonar skyrtum og hún ekki greint á milli þeirra. Aðspurð um sætaskipan í bifreiðinni þegar þau lögðu af stað úr bænum kvaðst vitnið hafa setið í aftursæti bifreiðarinnar en E í farþegasæti frammí. Ákærði og C hafi setið skáhallt á móti hvor öðrum en nánar gat vitnið ekki gert grein fyrir sætaskipan. Vitnið kvaðst ekki þekkja C en þau hafi rætt saman um málið þegar lá fyrir að hún ætti að mæta fyrir dóm. Vitnið kvaðst ekki muna eftir því þegar akstri lauk en muna eftir að hafa gefið lögreglu upp nafn sitt á vettvangi. Vitnið kvaðst ekki minnast þess að ákærði og C hefðu haft sætaskipti eftir að bifreiðin stöðvaði á D og vitnið mundi ekki hver setið hafi undir stýri bifreiðarinnar þegar lögregla kom á vettvang.

Vitnið C, vinur ákærða, kvaðst hafa verið með ákærða frá því um klukkan 18.00 laugardagskvöldið 19. nóvember sl., þegar ákærði hóf neyslu áfengis. Vitnið tók fram að hann hafi ekki verið undir áhrifum áfengis. Þeir félagar hafi farið á veitingastaðinn K og hafi bifreiðinni verið lagt þar skammt frá. Síðla kvölds hafi þeir félagar hitt vitnin B og E á skemmtistaðnum en vitnið gat ekki greint frá ölvunarástandi stúlknanna. Vitnið kvaðst hafa sest undir stýri bifreiðarinnar og ekið bifreið um Abraut og hafi ferðinni verið heitið að heimili B að D. Þegar þangað kom hafi þeir félagar haft sætaskipti og ákærði sest undir stýri bifreiðarinnar því vitnið hafi langað til að setjast hjá stúlkunni sem sat í aftursæti bifreiðarinnar, þ.e. vitninu B. Vitnið var beðið að lýsa sætaskipan í bifreiðinni þegar lagt var af stað frá skemmtistaðnum K. Vitnið kvaðst hafa ekið bifreiðinni, E hafi setið í aftursæti bifreiðinnar en ákærði hafi setið í farþegasætinu við hlið vitnisins. Þegar vitninu var kynntur framburður vitnisins B um að E setið í farþegasæti frammí kvaðst vitnið minna að sætaskipan hafi verið eins og hann lýsti. Vitnið kvaðst ekki muna hvenær lögregla kom á vettvang en þá hafi hann setið í aftursætinu með B en ákærði hafi setið undir stýri og bifreiðin hafi verið í gangi. Aðspurður hvort hann hafi rætt þetta mál við ákærða sagði vitnið svo ekki vera, að því undanskildu að hann og ákærði hafi hitt verjanda ákærða daginn fyrir skýrslutökuna.

Vitnið H, lögreglumaður, var annar þeirra lögreglumanna sem hafði afskipti af ákærða við húsið D umrædda nótt. Vitnið kvað lögreglu hafa verið í eftirliti í hverfinu og strax sinnt verkefninu. Þegar þeir komu á vettvang hafi þeir séð bifreið með fullum ljósum og í framhaldi af því haft afskipti af ákærða sem hafi setið í bílstjórasætinu. Rignt hafi en engin umferð hafi verið um götuna. Vitnið kvaðst ekki hafa hitt tilkynnanda á staðnum en þeir hafi fengið upplýsingar um að tilkynnandi hafi fylgt bifreiðinni eftir. Ákærði hafi setið rólegur undir stýri og stúlka við hlið hans og par hafi setið í aftursætinu. Bifreiðin hafi verið í gangi og heit og megn áfengislykt af ákærða. Vitnið kvað engan vafa hafa verið í sínum huga um að ákærði hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn en afskiptum vitnisins af máli þessu hafi lokið eftir að ákærði var færður á lögreglustöð. Sérstaklega aðspurður um þann framburð ákærða að hann hafi skipt um sæti við ökumann bifreiðinnar áður en lögregla kom á staðinn sagði vitnið að engar mannaferðir hafi verið við bifreiðina þegar þeir komu á staðinn og ekkert bent til þess að svo hafi verið. Vitnið kvað ákærða hafa gefið þá skýringu á ferðum sínum að hann hafi komið gangandi úr bænum en vitnið tók fram að sú skýring hafi ekki getað staðist þar sem mikil rigning hafi verið og ákærði verið þurr. Aðspurður hvort ástand annarra sem í bílnum voru hafi verið kannað m.t.t. ölvunar kvað vitnið svo ekki hafa verið og fram kom að vitnið hafi aðeins rætt við ákærða á vettvangi. I lögreglumaður hefði hins vegar rætt við stúlku sem sat í framsæti bifreiðinnar sem hafi upplýst að hún hafi verið nýkomin inn í bifreiðina.

Vitnið I, lögreglumaður, kvað ákærða hafa setið undir stýri þegar lögregla kom að bifreiðinni sem hafi verið kyrrstæð og minnti vitnið að ljós hafi verið kveikt, vélarhlíf hafi verið heit en vitnið gat ekki sagt til um það hvort bifreiðin var í gangi. Vitnið kvað það hafa legið beint við að ákærði væri ökumaður þar sem hann hefði setið undir stýri og tilkynning hafi lotið að því að tilkynnandi hafi fylgt bifreiðinni eftir inn í hverfið og ekki hafi liðið langur tími frá því tilkynnandi missti sjónar af bifreiðinni í hverfinu þar til lögregla kom á vettvang. Vitnið kvaðst hafa rætt við stúlku, sem setið hafi í farþegasæti fram í, og hafi hún greint frá því að ákærði hafi komið á D til að hitta hana. Þá kom fram hjá vitninu að tveir farþegar hafi setið í aftursæti bifreiðarinnar. Vitnið kvað tilkynnanda ekki hafa verið á vettvangi þegar lögregla kom á staðinn og vitnið því haft símsamband við hann. Vitnið minnti að þeir H lögreglumaður hafi verið staddir á Jbraut í eftirliti þegar tilkynning barst og stuttur tími hafi því liðið frá því tilkynnandi missti sjónar af bifreiðinni þar til lögreglan kom á staðinn, líklega hálf til ein mínúta. Ákærði hafi gefið þá skýringu á ferðum sínum að hann hafi komið gangandi úr bænum en sú skýring hafi ekki staðist því ákærði hafi verið þurr en umrædda nótt hafi rignt mikið og lengi. Kvað vitnið þessa skýringu ákærða því hafa styrkt sig í þeirri trú að ákærði hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Vitnið staðfesti frumskýrslu þá sem hann gerði í málinu.

Vitnið E, kvaðst hafa verið ásamt vinkonu sinni, vitninu B og annarri stelpu, niðri í bæ og hitt ákærða og vin hans þegar þeir voru á leið í bifreið sem vitnið kvaðst halda að ákærði hafi átt. Strákarnir hefðu boðið B far heim og vitnið því komið með. Vitnið kvaðst hafa verið mjög ölvuð og lítið muna eftir atvikum. Fram kom hjá vitninu að hún hafi ekkert þekkt ákærða og engin samskipti haft við hann eftir umræddan atburð. Vitnið gat ekki tjáð sig um ölvunarástand ákærða og vinar hans en kvað B, líkt og vitnið, hafa verið mjög ölvaða. Aðspurð hver hefði ekið bifreiðinni sagðist vitnið ekki vera alveg viss en að hún héldi að ákærði hafi ekið bifreiðinni að heimili B að D. Nánar aðspurð kvaðst vitnið minna að ákærði hafi ekið bifreiðinni en kvaðst ekki vera alveg viss enda hafi ákærði og C verið eins klæddir og mjög svipaðir. Vitnið kvaðst hafa setið í farþegasæti frammí en B í aftursæti, C hafi verið farþegi og vitnið ítrekaði að hana minnti að ákærði hefði ekið bifreðinni. Vitnið kvað engan hafa farið út úr bifreiðinni þar til lögreglan kom á staðinn en vitnið gat ekki greint frá því hvað langur tími hafi liðið frá því þau komu á D þar til lögreglan kom á staðinn. Þegar borið var undir vitnið það sem haft er eftir henni í frumskýrslu, þ.e. að ákærði hafi komið akandi að D og hún, þ.e. vitnið, komið þar inn í bifreiðina ítrekaði vitnið að hún hafi farið inn í bifreiðina niðri í bæ.

Niðurstaða

Ágreiningslaust er í máli þessu að klukkan 05:14 aðfaranótt sunnudagsins 20. nóvember 2011 barst Neyðarlínu/lögreglu tilkynning frá A um rásandi ökulag bifreiðarinnar XX og að tilkynnanda grunaði að ökumaður bifreiðarinnar væri undir áhrifum áfengis. Einnig er ágreiningslaust að bifreiðinni XX var í umrætt sinn ekið eins og lýst er í ákæruskjali, þ.e. austur Abraut, suður Bbraut og þaðan austur C að D. Þá verður ekki annað ráðið af upptöku þeirri sem liggur frammi í málinu af samtali tilkynnanda við Neyðarlínu/lögreglu en að lögregla hafi verið komin á vettvang sex mínútum og sautján sekúndum eftir að tilkynning barst. Þá er óumdeilt að ákærði var handtekinn á vettvangi klukkan 05:25, eða ellefu mínútum eftir að tilkynning barst lögreglu.

Í framburði lögreglumannanna og vitnanna I og H kom fram að þeir hafi ekki verið í vafa um að ákærði hafi verið ökumaður bifreiðarinnar XX í umrætt sinn þrátt fyrir að ákærði hafi á vettvangi neitað að hafa ekið bifreiðinni. Eins og rakið hefur verið kom fram hjá vitninu H fyrir dómi að hann hafi ekki hitt tilkynnanda, vitnið A, á vettvangi en að lögregla hafi fengið upplýsingar um að tilkynnandi hafi fylgt bifreið ákærða eftir. Ákærði hafi setið rólegur undir stýri og stúlka við hlið hans og par setið í aftursætinu. Bifreiðin hafi verið heit og í gangi og vitnið því í engum vafa um að ákærði hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Einnig hafi sú skýring ákærða að hann hafi komið gangandi úr bænum ekki staðist eins og veðri var háttað umrædda nótt. Vitnið V-kk-nf kvað það hafa legið beint við að ákærði væri ökumaður í umrætt sinn þar sem hann hafi setið undir stýri þegar lögregla kom á vettvang. Þá hafi legið fyrir að tilkynnandi hafi fylgt bifreiðinni eftir inn í hverfið og ekki hafi liðið langur tími frá því tilkynnandi missti sjónar af bifreiðinni í hverfinu þar til lögregla kom á vettvang, líklega ekki nema hálf til ein mínúta. Líkt og fram hafi komið hjá vitninu H hafi skýringar ákærða á ferðum sínum, eins og veðri var háttað umrædda nótt, styrkt vitnið V-kk-þf í þeirri trú að ákærði hafi verið ökumaður í umrætt sinn.

Dómurinn hefur kynnt sér hljóðupptöku af samtali Neyðarlínu/lögreglu og tilkynnanda, vitnisins A, og verður ekki annað ráðið en að tilkynnandi hafi haft samband við lögreglu þegar bifreiðin XX stöðvaði einhvers staðar á D og að lögregla hafi verið komin á vettvang rétt rúmum sex mínútum síðar.

Ákærði neitaði sök á vettvangi og gaf lögreglu skýringu á ferðum sínum sem rakin hefur verið hér að fram en þá skýringu mat lögregla ótrúverðuga. Ákærði féll frá framangreindri skýringu fyrir dómi og kvað vin sinn, C, hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Vitnið C kom fyrir dóm og staðfesti frásögn ákærða, kvaðst hafa verið allsgáður umrædda nótt og ekið bifreiðinni frá skemmtistaðnum K að D þar sem hann og ákærði hafi haft sætaskipti áður en lögregla kom á staðinn. Vitnið B, sem sat í aftursæti bifreiðarinnar, bar við ölvun og svefndrunga og gat ekki greint frá því hver hefði ekið bifreiðinni XX í umrætt sinn. Vitnið E, sem sat við hlið ökumanns, og kvaðst hafa verið mikið ölvuð, gat ekki með vissu greint frá því hver hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn en taldi að það hafi verið ákærði. Vitnið A, sem tilkynnti lögreglu um rásandi aksturslag bifreiðarinnar XX, gat ekki borið um hver hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Í framburði vitnisins fyrir dómi kom fram að hann hafði misst bifreiðina XX úr sjónmáli í stutta stund þegar hann ók fram úr bifreiðinni, sem þá var kyrrstæð á D, til að snúa bifreið sinni við. Þá verður ekki annað ráðið af hljóðupptöku af samtali vitnisins og lögreglu umrædda nótt en að vitnið hafi á ný misst sjónar á bifreiðinni XX rétt áður en lögregla kom á staðinn og eftir að vitnið hafði þó verið beðið um að hinkra þar sem vitnið hefði bifreiðina XX í sjónmáli. Þá liggur fyrir að lögreglumenn ræddu ekki við vitnið A á vettvangi.

Ákærði hefur frá upphafi neitað sök. Þrátt fyrir það og þá staðreynd að lögregla hafði ekki afskipti af ákærða í akstri kannaði lögregla hvorki ölvunarástand annarra sem í bifreiðinni voru né hvort tilkynnandi, sem var enn á vettvangi þegar lögregla kom, hefði fylgst með bifreiðinni og mannaferðum við hana frá því bifreiðin stöðvaði á D þar til lögregla kom á vettvang rúmum sex mínútum síðar. Þrátt fyrir mótsagnir í framburði vitnisins C, vinar ákærða, um það hvernig sætaskipan hafi verið í bifreiðinni á leiðinni að D, sem dró úr trúverðugleika framburðar vitnisins, og misvísandi og ótrúverðugra skýringa ákærða á því af hverju hann sat undir stýri bifreiðarinnar þegar lögregla kom á vettvang, verður ekki fram hjá því litið að vitnið B gat ekki upplýst fyrir dómi hver hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn og þá var framburður vitnisins E ekki afgerandi að þessu leyti en bæði vitnin voru mjög ölvuð og ókunnug ákærða og vini hans, C. Þá gat vitnið A ekki borið um það hver hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn og vitnið hafði bifreiðina XX ekki í sjónmáli á D allan þann tíma sem vitnið beið komu lögreglu.

Samkvæmt 108. gr. og 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, hvílir sönnunarbyrði um atvik sem telja má sakborningi í óhag á ákæruvaldinu. Gerð er sú krafa að komin sé fram í máli nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, um hvert það atriði sem varðar sekt sakbornings. Með vísan til þessa, alls sem að framan er rakið og gegn eindreginni neitun ákærða er að mati dómsins ekki fram komin nægileg sönnun fyrir því að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í ákæru. Verður ákærði því sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Með vísan til niðurstöðu málsins, sbr. 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, verður allur sakarkostnaður í máli þessu, 20.180 krónur vegna blóðtöku og rannsóknar á blóðsýni og ferðakostnaður vitnis að fjárhæð 13.330 krónur, felldur á ríkissjóð, sem og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin krónur 188.250 að virðisaukaskatti meðtöldum.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á Selfossi, flutti málið af hálfu ákæruvaldsins.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, X, er sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, krónur 188.250 að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf T-kvk-nf.