S-414/2006

Mál þetta er höfðað af sýslumanninum á Akranesi með ákæru 17. nóvember 2006 á hendur ákærða X, kt. ..., ... Málið var dómtekið 16. janúar 2007.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir líkamsárás á Akranesi með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 9. september 2006, á veitingastaðnum Z..., ráðist á A..., kt. ..., og slegið hann hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að tvær vinstri framtennur A... brotnuðu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Í ákæru er einnig höfð uppi skaðabótakrafa, sem A... gerir á hendur ákærða, um að honum verði gert að greiða sér 1.024.972 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá tjónsdegi til 17. nóvember 2006, en frá þeim degi til greiðsludags dráttarvexti skv. III. kafla, sbr. 9. gr. a sömu laga.

I.

Aðfaranótt laugardagsins 9. september 2006, laust eftir kl. 2, barst lögreglunni á Akranesi tilkynning frá veitingahúsinu Z... þess efnis að maður hefði orðið fyrir líkamsárás. Þegar lögregla kom á vettvang var allt afstaðið, en fram kom að ákærði hefði ráðist á A.... Á vettvangi hittist fyrir ákærði og var hann færður á lögreglustöðina til yfirheyrslu. Fram kemur í frumskýrslu lögreglu að ákærði hafi verið rólegur en greinilega nokkuð ölvaður.

Í kjölfar atburða leitaði A... sér aðhlynningar á Sjúkrahúsi Akraness. Samkvæmt áverkavottorði B-kvk-ef G-kvk-ef, aðstoðarlæknis, 28. september 2006 var vinstri framtönn brotin og tönn við hlið hennar laus. Þá var tannholdið fyrir ofan þá tönn marið en aðrir áverkar ekki sýnilegir.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 11. september 2006 lýsti A... því að ákærði hefði á veitingahúsinu fyrirvara- og tilefnislaust slegið sig þungu höggi á munninn án þess þó að X.. gerði sér grein fyrir hvort hann var sleginn með hnefa eða glasi.

II.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 15. september 2006 og játaði að hafa í umrætt sinn slegið A... með krepptum hnefa á munninn. Nánar lýsti ákærði atburðum þannig að hann hefði séð A... inni á veitingahúsinu og misst stjórn á skapi sínu. Ástæðuna sagði ákærði vera þá að fyrir rúmum tveimur árum hefði A... nauðgað dóttur sinni, sem fædd er árið ....

Ákærði kom fyrir dóm og játaði skýlaust að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök. Játning ákærða er studd öðru sem komið hefur fram í málinu og eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 125. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsiákvæða í ákæru.

III.

Í málinu liggur fyrir að hjá lögreglu var til rannsóknar ætlað kynferðisbrot brotaþola í þessu máli gegn dóttur ákærða, en það brot var talið hafa verið framið á Akranesi í febrúar 2005. Með bréfi ríkissaksóknara 6. desember 2006 var dóttur ákærða tilkynnt að það sem komið hefði fram við rannsókn þess máls þætti ekki nægilegt eða líklegt til sakfellis, sbr. 112. gr. laga um meðferð opinberra mála.

Fyrir dómi hefur ákærði lýst því að hann sé sannfærður um að brotaþoli hafi gerst sekur um mikla meingerð í garð dóttur sinnar. Þótt fullyrðing ákærða um ósannaðar sakir brotaþola geti með engu móti réttlætt háttsemi ákærða horfir það að sínu leyti til skýringar á því hvað honum gekk til þegar hann veittist að brotaþola. Við ákvörðun viðurlaga ber einnig að líta til þess að ákærði hefur greiðlega gengist við broti sínu bæði hjá lögreglu og fyrir dómi. Þá er ákærði með hreint sakavottorð.

Samkvæmt þessu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að öllum atvikum virtum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að 2 árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

IV.

Af hálfu brotaþola, A..., er í ákæru gerð skaðabótakrafa á hendur ákærða. Kröfuna sundurliðar brotaþoli þannig:

Þjáningabætur kr. 7.840

Miskabætur kr. 500.000

Sjúkrakostnaður kr. 445.000

Vextir af þjáninga- og miskabótum kr. 2.412

Lögmannsaðstoð kr. 69.720

Samtals kr. 1.024.972

Brotaþoli heldur því fram að hann hafi verið veikur í skilningi 3. gr. skaðabótalaga, nr. 50/1993, og gerir kröfu um þjáningarbætur án rúmlegu í 7 daga. Með hliðsjón af þeim áverkum sem brotaþoli hlaut er ljóst að hann hefur öðlast rétt til þjáningarbóta. Á hinn bóginn nýtur ekki við læknisfræðilegra gagna í málinu um hve lengi hann var óvinnufær. Verður því að vísa þessum kröfulið frá dómi.

Einnig krefst brotaþoli miskabóta úr hendi ákærða en sú krafa er reist á 4. gr. og 26. gr. laga nr. 50/1993. Vísar brotaþoli til töflu örorkunefndar um miskastig og telur miska vera 5 stig. Þessi krafa, sem öðrum þræði er byggð á því að brotaþoli hafi orðið fyrir varanlegum miska, er ekki studd neinum læknisfræðilegum gögnum. Vegna þeirrar vanreifunar verður að vísa kröfunni frá dómi.

Þá krefst brotaþoli bóta vegna sjúkrakostnaðar og hefur lagt fram reikning tannlæknis að fjárhæð 60.000 krónur, en að öðru leyti er krafan reist á áætlun. Fallist verður á kröfu brotaþola fyrir útlögðum lækniskostnaði en kröfunni verður vísað frá dómi að því marki sem hún er byggð á áætlun.

Loks verður tekin til greina krafa brotaþola um bætur vegna lögmannsaðstoðar og þykir fjárhæð þess kröfuliðar hæfilega ákveðin 40.000 krónur.

Samkvæmt þessu verður ákærða gert að greiða brotaþola skaðabætur samtals að fjárhæð 100.000 krónur. Ber sú fjárhæð vexti samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 9. september 2006 til 17. nóvember sama ár, en þann dag var mánuður liðinn frá því brotaþoli lagði fram skriflega bótakröfu sína hjá lögreglu. Frá þeim degi til greiðsludags ber fjárhæðin dráttarvexti, sbr. 1. mgr. 6. gr. og 9. gr. sömu laga.

V.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála verður ákærði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X..., sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að 2 árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði A... 100.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 9. september 2006 til 17. nóvember sama ár, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 82.250 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns I-kk-ef T-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 62.250 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf