S-3291/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 21. október sl., var höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 26. maí 2020, á hendur: „X, kt. [...], [...], Reykjavík, fyrir eftirgreind hegningarlaga- og vopnalagabrot:

1. Sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa þriðjudaginn 6. nóvember 2018, inni á skemmtistaðnum [...] við [...]í Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kt. [...], sparkað í hann og slegið með hamri í höfuð og hægri fót með þeim afleiðingum að A hlaut opið sár og yfirborðsáverka á höfuð, heilahristing og eymsli og mar á hægra hné.

[...]

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Brot í nánu sambandi, stórfelldar ærumeiðingar og brot gegn barnaverndarlögum með því að hafa miðvikudaginn 15. maí 2019 á heimili sínu að [...], Reykjavík, veist með ofbeldi að fyrrverandi sambýliskonu sinni og barnsmóður, B, kt. [...], og dregið hana nauðuga inn í íbúð sína með þeim afleiðingum að hún féll á gólfið og í kjölfarið tekið í peysu hennar og lamið höfði hennar ítrekað í gólfið uns hann togaði hana upp af gólfinu og hrinti þangað aftur og slegið hana ítrekað í andlit allt fyrir framan son þeirra, C, kt. [...], og sýnt honum þannig vanvirðandi, ruddalega og ósiðlega háttsemi. Afleiðingarnar voru þær að B hlaut yfirborðsáverka, mar og kúlu á höfuð, tognun og ofreynslu á hálshrygg, tognun og ofreynslu á úlnlið og mar á fótlegg.

[...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. b. og 233. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

3. Brot gegn nálgunarbanni með því að hafa miðvikudaginn 24. apríl 2019 sent A, kt. [...], skilaboð í gegnum farsíma, þrátt fyrir að vera í nálgunarbanni gagnvart honum sem meinaði honum að setja sig í sambandvið hann með nokkrum hætti samkvæmt ákvörðun lögreglustjóra 18. desember 2018 sem staðfest var með úrskurði héraðsdóms Reykjavíkur nr. [...] þann 21. desember s. á.

[...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

4. Brot gegn nálgunarbanni með því að hafa sunnudaginn 28. apríl 2019 sent A, kt. [...], skilaboð í gegnum farsíma, þrátt fyrir að vera í nálgunarbanni gagnvart honum sem meinaði honum að setja sig í samband við hann með nokkrum hætti samkvæmt ákvörðun lögreglustjóra 18. desember 2018 sem staðfest var með úrskurði héraðsdóms Reykjavíkur nr. [...] þann 21. desember s. á.

[...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

5. Brot gegn vopnalögum, með því að hafa laugardaginn 17. ágúst 2019, á heimili sínu að [...] í Reykjavík, átt og haft í vörslum sínum fjaðurhníf sem lögregla fann við leit og lagði hald á.

[...]

Telst þetta varða við b. lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 36. gr., vopnalaga nr. 16/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og að sæta upptöku á fjaðurhníf skv. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Einkaréttarkröfur

Vegna ákæruliðar nr. 1 gerir Þ-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf, lögmaður, þá kröfu f. h. A, kt. [...], hér eftir nefndur kröfuhafi, að ákærða verði gert að greiða kröfuhafa bætur að fjárhæð kr. 1.788.574 með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 6. nóvember 2018 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Einnig er þess krafist að sakborningi verði gert að greiða kröfuhafa lögmannskostnað að viðbættum virðisaukaskatti fyrir að halda uppi kröfu í málinu.

Vegna ákæruliðar nr. 2 gerir Ó-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf, lögmaður, þá kröfu f. h. B, kt. [...], hér eftir nefndur kröfuhafi, að ákærða verði gert að greiða kröfuhafa fjárhæð samtals kr. 1.500.000,-, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 15.maí 2019, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Einnig er þess krafist að sakborningi verði gert að greiða kröfuhafa réttargæsluþóknun eða málskostnað að skaðlausu skv. síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati réttarins, að viðbættum virðisaukaskatti, fyrir að halda fram bótakröfu í málinu.“

Ákærði hefur játað sök hvað varðar fyrsta til fjórða lið ákæru en af hálfu ákæruvaldsins var fimmti liður ákærunnar afturkallaður. Á kærði krefst þess að hann verið dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa og að bótakröfum verði aðallega vísað frá dómi en til vara að þær verði verulega lækkaðar. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um að málsvarnarþóknun greiðist úr ríkissjóði.

I

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sigum lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákærðih efur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hannhafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök. Þá árás sem greinir í fyrsta lið ákæru framdi ákærði með hættulegu vopni sem hann beindi m. a. að höfði A og hefur slík háttsemi ítrekað í dómframkvæmd verið heimfærð undir 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Árás ákærða sem greinir í öðrum lið ákæru var gróf og beindist að miklu leyti að höfði brotaþola með ítrekuðum höggum og má telja mildi að brotaþoli hlaut ekki af alvarlegri áverka vegna hennar. Ekki er tilefni til að heimfæra háttsemi ákærða er greinir í fyrsta og öðrum ákærulið undir vægara refsiákvæði. Eru brot ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

II

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 15. maí 2020, hefur hann ekki verið dæmdur til refsingar. Við ákvörðun refsingar ákærða er honum til málsbóta litið til framangreinds og skýlausrar játningar hans fyrir dómi, sbr. 8. t l.1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr.19/1940. Til þyngingar er litið til eðlis og alvarleika þeirra brota sem hann hefur verið sakfelldur fyrir, sbr. 3. tl. sama lagaákvæðis. Samkvæmt framangreindu og með vísan til 77. gr. laga nr. 19/1940 þykir hæfileg refsing ákærða ákveðin fangelsi í tíu mánuði. Í ljósi skýlausrar játningar ákærða og hreins sakarferils hans þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr.4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998 sætir ákærði upptöku á fjaðurhníf sem haldlagður var við rannsókn málsins.

III

Af hálfu A er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum bætur að fjárhæð 1.788.574 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta eins og að framan greinir vegna þeirra atvika er greinir í fyrsta lið ákæru. Er krafan sundurliðuð þannig að krafist er miskabóta að fjárhæð 1.500.000 krónur og 10.690 króna vegna útlagðs lækniskostnaðar og lögmannskostnaðar að viðbættum virðisaukaskatti, samtals að fjárhæð 277.884 krónur.

Ákærði hefur verið sakfelldu r fyrir líkamsárás á hendur A og með þeirri háttsemi sinni bakað sér bótaábyrgð á grundvelli skaðabótalaga nr. 50/1993, einkum 26. gr. Ákærði krefst þess að bótakröfunni verði vísað frá dómi þar sem hún sé ekki studd fullnægjandi gögnum og ekki nægilega rökstudd. Má af málsgögnum, og þá sérstaklega læknisvottorði, ráða að brotaþoli hlaut nokkra áverka við árásina, eins og rakið er í ákæru. Þá fullnægir greinargerð bótakrefjanda lagaskilyrðum hvað varðar framsetningu kröfugerðar og málatilbúnað að öðru leyti. Eru því ekki efni til að vísa kröfunni frá dómi. T elst bótakrafan nægilega rökstudd hvað varðar kröfu um miskabætur. Ekki hefur hins vegar verið lögð fram staðfesting á greiðslu lækniskostnaðar að fjárhæð 10.690 krónur og er því kröfu um greiðslu þess kostnaðar hafnað. Fjárhæð miskabóta þykir hæfilega ákveðin, með hliðsjón af atvikum 250.000 krónur. Þá leggjast vextir og dráttarvextir á dæmdar bætur eins og nánar greinir í dómsorði og er hvað varðar upphafstíma dráttarvaxta vegna miskabóta miðað við að ákærða var birt bótakrafan ásamt fyrirkalli 11. júní 2020. Lögmaður bótakrefjanda A var skipaður réttargæslumaður hans á rannsóknarstigi vegna kröfu um nálgunarbann vegna þeirra atvika er greinir í fyrsta, þriðja og fjórða lið ákæru. Var honum sem slíkum úrskurðuð þóknun að fjárhæð 95.000 krónur í úrskurði héraðsdóms þar sem staðfest var ákvörðun um nálgunarbann ákærða gagnvart honum. Með hliðsjón af því er ákærði dæmdur til að greiða bótakrefjanda 4 5 0.000 krónur í málskostnað, og er við ákvörðun málskostnaðar tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu dánarbús B er þess krafist að ákærða verði gert að greiða því miska- og skaðabætur að fjárhæð 1.500.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta eins og að framan greinir. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir líkamsárás á hendur brotaþola og hefur með háttsemi sinni bakað sér bótaábyrgð á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Ákærði krefst þess að bótakröfunni verði vísað frá dómi vegna aðildarskorts afhálfu [...]auk þess sem hann byggir á því að hún sé ekki studd fullnægjandi gögnum og ekki nægilega rökstudd. Brotaþoli, B, er [...] við aðild að kröfu hennar samkvæmt lögjöfnun frá 2. mgr. 22. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Metur dómurinn framlögð gögn fullnægjandi því til stuðnings. Þá fullnægir greinargerð bótakrefjanda lagaskilyrðum hvað varðar framsetningu kröfugerðar og málatilbúnað að öðru leyti. Eru því ekki efni til að vísa kröfunni frá dómi. Telst bótakrafa nægilega rökstudd hvað varðar kröfu um miskabætur. Má af málsgögnum, og þá sérstaklega læknisvottorði, ráða að brotaþoli hlaut nokkra áverka við árásina, eins og rakið er í ákæru. Þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin, með hliðsjón af atvikum 350.000 krónur. Þá leggjast vextir og dráttarvextir á dæmdar bætur eins og nánar greinir í dómsorði og er hvað upphafstíma dráttarvaxta vegna miskabóta einnig miðað við birtingu fyrirkalls fyrir ákærða.

IV

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans, B-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 440.000 krónur, og þóknun Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, réttargæslumanns [...] brotaþola, B, að meðtöldum virðisaukaskatti, 400.000 krónur. Er þóknun lögmannanna ákveðin að teknu tilliti til virðisaukaskatts. Þá greiði ákærði 91.900 krónur í sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvalds.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í tíu mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti upptöku á fjaðurhníf.

Ákærði greiði A 250.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 6. nóvember 2018 til 11. júlí 2020, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, auk 4 5 0.000 króna í málskostnað.

Ákærði greiði [...] B 350.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 15. maí 2019 til 11. júlí 202 0, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 440.000 krónur, þóknun Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, skipaðs réttargæslumanns dánarbús B, 400.000 krónur, og 91.900 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf(sign.)