S-719/2006

Mál þetta, sem þingfest var þann 8. febrúar sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 3. nóvember 2006, á hendur J-kk-þgf K-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Barmahlíð 32, Reykjavík,

„ fyrir brot á umferðar-, lögreglu- og hegningarlögum

I.

með því að hafa skömmu fyrir miðnætti laugardagsins 29. apríl 2006 ekið bifreiðinni LV-878 vestur Nýbýlaveg í Kópavogi með 84 km hraða á klukkustund. Leyfður hámarkshraði á vegarkaflanum var 50 km á klukkustund. Hraði bifreiðarinnar var mældur með ratsjá nr. GE-009 sem staðsett var í lögreglubifreið nr. 37-226.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

II.

með því að hafa síðdegis laugardaginn 3. júní 2006 ekið bifhjólinu UM-935 austur Suðurlandsveg, með skráningarnúmer þess staðsett undir farþegasæti bifhjólsins, milli afturhjóls og afturbrettis, þannig að það var ógreinilegt, á yfir 140 km hraða á klukkustund í Hveradalabrekku, sveitarfélaginu Ölfusi, án þess að virða stöðvunarmerki lögreglu, sem kom aðvífandi úr gagnstæðri átt og hugðist stöðva akstur ákærða, og aka síðan áfram á ofsahraða undan lögreglu austur Suðurlandsveg þar til ákærði kom að lögreglubifreið sem lagt var þversum á Suðurlandsvegi rétt austan við Ingólfshvol í Ölfusi, sneri þar við og ók á yfir 140 km hraða á klukkustund vestur Suðurlandsveg í átt að Hveragerði, þaðan inn vegarkafla að Völlum í Ölfusi, þar sem ákærði kom bifhjólinu fyrir í bílskúr. Leyfður hámarkshraði á vettvangi var 90 km á klukkustund. Hraði bifhjólsins er miðaður við upplýsingar úr ferilvöktunartækjum lögreglubifreiðanna 33-258 og 33-209.

Teljast brot ákærða varða við c. lið 1. mgr. 64. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 35. gr. reglugerðar um skráningu ökutækja nr. 751/2003, 2. mgr. 37. gr. og 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga og 19. gr. sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90, 1996.

III.

með því að hafa síðla kvölds laugardaginn 3. júní 2006, er ákærði var á leið af lögreglustöðinni á Selfossi, Hörðuvöllum 1, eftir handtöku og skýrslutöku vegna ákæruliðar II, skellt útihurð lögreglustöðvarinnar aftur af miklu afli með þeim afleiðingum að ytra gler í efri rúðu hurðarinnar brotnaði.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Vegna ákæruliðar III. gerir Lögreglan í Árnessýslu kt. 000000-0000, kröfu um að ákærði verði dæmdur til að greiða kr. 22.033 í skaðabætur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38., 2001 frá 19. júlí 2006 en dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga frá 19. ágúst 2006 til greiðsludags.

IV.

með því að hafa, síðdegis þriðjudaginn 18. júlí 2006 ekið bifhjólinu UM-935 suður Suðurlandsveg í Lögbergsbrekku með skráningarnúmer staðsett undir farþegasæti bifhjólsins, milli afturhjóls og afturbrettis, þannig að það var ógreinilegt.

Telst brot ákærða varða við c. lið 1. mgr. 64. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 35. gr. reglugerðar um skráningu ökutækja nr. 751/2003, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

V.

með því að hafa að kvöldi miðvikudagsins 19. júlí 2006 ekið bifhjólinu UM-935, um aðrein að lögreglustöðinni í Reykjavík, Hverfisgötu 113-115 með skráningarnúmer staðsett undir farþegasæti bifhjólsins, milli afturhjóls og afturbrettis, þannig að það var ógreinilegt; spólandi þannig að mikinn reyk lagði yfir götuna.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 35. gr. og c. lið 1. mgr. 64. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 35. gr. reglugerðar um skráningu ökutækja nr. 751/2003, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

VI.

með því að hafa að kvöldi þriðjudagsins 25. júlí 2006 ekið bifhjólinu UM-935 vestur Austurveg við MS á Selfossi, með 93 km hraða á klukkustund. Leyfður hámarkshraði á vettvangi var 50 km á klukkustund. Hraði bifhjólsins var mældur með ratsjá nr. GE-016, sem staðsett var í lögreglubifreiðinni nr. 33-258.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

VII.

með því að hafa að kvöldi þriðjudagsins 20. júní ekið bifhjólinu UM-935 um bifreiðastæði við Essó í Hveragerði með skráningarnúmer staðsett undir farþegasæti bifhjólsins, milli afturhjóls og afturbrettis, þannig að það var ógreinilegt.

Telst brot ákærða varða við c. lið 1. mgr. 64. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 35. gr. reglugerðar um skráningu ökutækja nr. 751/2003, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

VIII

með því að hafa miðvikudaginn 26. júlí 2006 ekið bifhjólinu UM-935, austur Miklubraut í Reykjavík við Réttarholtsveg, með 135 km hraða á klukkustund en leyfður hámarkshraði á vegarkaflanum var 80 km á klukkustund og síðan slaufu á Vesturlandsvegi, þaðan áfram Sæbraut til norð/vesturs með 97 km hraða á klukkustund en leyfður hámarkshraði á þeim vegarkafla var 60 km á klukkustund.

Hraði bifhjólsins var mældur með ratsjá nr. GE-039 sem staðsett var í lögreglubifreiðinni nr. 10-255.

Teljast brot ákærða varða við 1. sbr. 3. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

IX.

með því að hafa að kvöldi föstudagsins 08. september 2006 ekið bifreiðinni TH-026, vestur Hringbraut í Reykjavík við Vatnsmýrarveg, með 103 km hraða á klukkustund. Leyfður hámarkshraði á vegarkaflanum var 60 km á klukkustund. Hraði bifreiðarinnar var mældur með ratsjá nr. GE-039 sem staðsett var í lögreglubifreið nr. 10-255.

Telst brot ákærða varða við 1. sbr. 3. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

X.

með því að hafa síðdegis sunnudaginn 1. október 2006 ekið bifhjólinu UM-935 vestur Vesturlandsveg í Ártúnsbrekku í Reykjavík, með 128 km hraða á klukkustund. Leyfður hámarkshraði á vegarkaflanum var 60 km á klukkustund. Hraði bifhjólsins var mældur með ratsjá nr. GE-049 sem staðsett var í lögreglubifreið nr. 10-241.

Telst brot ákærða varða við 1. sbr. 3. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987. Þess er einnig krafist að ákærði fái punkta skv. 7. gr., sbr. viðauka, reglugerðar nr. 431, 1998 um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna ofangreindra brota og hann dæmdur til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997 og 8. gr., sbr. 10. gr., reglugerðar nr. 431, 1998 vegna uppsafnaðra punkta.“

Ákærði mætti við fyrirtöku málsins þann 14. febrúar sl. Ákærði játaði sök í ákærulið I, að hafa reykspólað samkvæmt ákærulið V, játaði einnig sök í ákærulið VI, IX og ákærulið X. Ákærði neitaði sök í öðrum ákæruliðum. Við upphaf aðalmeðferðar þann 4. maí sl. breytti ákærði framburði sínum varðandi ákærulið VIII, en hann játaði þá háttsemi rétta eins og lýst er í ákæru. Ákærði krafðist sýknu varðandi ákærulið II, III, IV, að hluta vegna ákæruliðar V og varðandi ákærulið VII. Þá krafðist ákærði þess að málsvarnarlaun yrðu greidd úr ríkissjóði.

Málsatvik:

Ákæruliður II.

Í lögregluskýrslu sem gerð var þann 3. júní 2006 segir að lögreglunni hafi borist tilkynning frá Fjarskiptamiðstöð lögreglu um mótorhjól í ofsaakstri á Suðurlandsvegi við Sandskeið á leið til austurs. Ók lögreglan á móti hjólinu, mætti því í Hveradalabrekkunni, sneri við og elti hjólið með forgangsljósum á yfir 140 km hraða á klukkustund en þrátt fyrir það breikkaði bilið á milli ökutækja. Var þá önnur lögreglubifreið send frá Selfossi til að aðstoða við að stöðva för mótorhjólsins. Á móts við Ingólfshvol sáu lögreglumennirnir mótorhjól koma á móti þeim á miklum hraða og var því ekið fram úr röð af bifreiðum. Lögreglubifreiðinni var lagt þversum á akbrautina og umferð stöðvuð. Nokkrum metrum frá sneri ökumaður mótorhjólsins við og ók á miklum hraða vestur Suðurlandsveg í átt að Hveragerði og hvarf fljótt sjónum þrátt fyrir að lögreglubifreiðinni hafi verið ekið á yfir 140 km hraða á klukkustund. Þá var lögreglubifreið lagt þvert á báðar akreinar við Grænumörk í Hveragerði. Vegfarandi benti lögreglunni á að ökumaður á mótorhjóli hefði ekið inn afleggjarann að Völlum. Fannst rautt mótorhjól þar í bílskúr að Grásteini sem er á jörðinni Völlum. Var vél og pústgrein hjólsins mjög heit viðkomu en ákærði sat inni í stofu með húsráðanda.

Ákæruliður III.

Þann sama dag og greinir í ákærulið II, við lok á lögregluskýrslutöku á lögreglustöðinni á Selfossi, fór ákærði út úr húsinu með þeim hætti að hann skellti útihurðinni af svo miklu afli í afgreiðslunni að ytra glerið í rúðunni í hurðinni brotnaði.

Ákæruliður IV.

Í vettvangsskýrslu lögreglunnar sem gerð var þann 18. júlí 2006 kemur fram að lögreglan hafði afskipti af ákærða á Suðurlandsvegi kl. 18.55 og skýring á afskiptunum sögð vera að skráningarmerki vanti eða sé ógreinilegt.

Ákæruliður V.

Í vettvangsskýrslu lögreglunnar sem gerð var þann 19. júlí 2006 kemur fram að lögreglan hafði afskipti af ákærða þar sem hann var að spóla fyrir utan lögreglustöðina að Hverfisgötu 113 og að skráningarnúmer hjólsins hafi verið gert ógreinilegt með vilja.

Ákæruliður VII.

Í upplýsingaskýrslu lögreglunnar kemur fram að afskipti voru höfð af ákærða þar sem skráningarmerki á ökutæki hans hefði verið mjög ógreinilegt þar sem það var fyrir framan afturdekk, undir afturbretti.

Verða nú raktir framburðir ákærða og vitna fyrir lögreglu og dómi. Verður hver ákæruliður þar sem ákærði neitar sök rakinn sérstaklega ásamt vitnisburði.

Ákæruliður II.

Ákærði kvaðst aðspurður um akstur sinn þann 3. júní 2006 hafa verið staddur að Grásteini þegar lögreglan hafði afskipti af honum í umrætt sinn, en hann hefði kíkt í heimsókn til K-kk-ef (B-kk-ef). Ákærði kvaðst hafa þekkt K-kk-þf í um þrjú ár og oft hafa komið í heimsókn til hans en hann hefði unnið fyrir K-kk-þf áður. Kvaðst ákærði hafa verið að koma frá Laugarvatni, lagt af stað þaðan eitthvað um fimmleytið og ekið að Grásteini. Ákærði kvað mótorhjól sitt vera dökkrautt og að hann ætti venjulegan svartan mótorhjólabúning. Ákærði kvað rétt að lögreglan hefði komið að Grásteini umræddan dag en ákærði mundi ekki hversu lengi hann hefði dvalið þar áður en lögreglan kom. Ákærði kvað rétt að lögreglan hefði handtekið sig vegna einhvers hjólaaksturs en ákærði kannaðist ekki við þann akstur. Aðspurður um það hvort ákærði hefði lagt hjólinu sínu í bílskúr K-kk-ef án þess að K-kk-nf hefði haft vitneskju um það kvað ákærði að malarplan hefði verið fyrir utan bílskúrinn og vont hefði verið að leggja hjólinu þar svo hann hefði farið með hjólið inn í bílskúrinn. Ákærði mundi ekki hvort hann hefði sjálfur lokað bílskúrshurðinni eða K-kk-nf. Allur gangur væri á því hvar ákærði legði hjólinu og spurður að því af verjanda hvort þetta væri í fyrsta sinn sem ákærði legði hjólinu sínu í bílskúrnum svaraði ákærði því neitandi. Aðspurður um það hvers son K-kk-nf á Grásteini væri, kvaðst ákærði ekki vita það.

Vitnið I-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og lýsti afskiptum sínum af ákærða þann 3. júní 2006. Vitnið kvaðst hafa verið statt uppi á Hellisheiði á móts við Hveradalabrekkuna þegar það fékk tilkynningu frá Fjarskiptamiðstöð lögreglunnar um mótorhjól í ofsaakstri. Vitnið hefði því hafið eftirgrennslan og þegar hjólið kom í augsýn á leið sinni í austurátt þá hefði vitnið kveikt á forgangsljósum og sírenu á lögreglubifreiðinni. Hjólið hefði komið akandi á ofsahraða, ekið fram hjá lögreglubifreiðinni og áfram austur. Vitnið kvaðst hafa hafið eftirför með ljósum sem gáfu til kynna að ökumanni bæri að stansa, en þegar vitnið var komið á um 200 km hraða á klukkustund og hefði ekki einu sinni dregið á hjólið þá hefði vitnið hætt eftirför og kallað eftir aðstoð. Lögreglubifreið frá Selfossi hefði því farið af stað og ætlað á móti hjólinu. Vitnið kvaðst hafa séð á eftir mótorhjólinu niður Kambabrekku og það hefði tekið fram úr bifreiðum á leið sinni niður brekkuna en framúrakstur væri bannaður nær alla leiðina niður brekkuna. Vitnið hefði ekið niður að Hveragerði og austur fyrir hringtorgið að Grænumörk og frétt þá að mótorhjólið hefði komið að hinni lögreglubifreiðinni og snúið þar við svo vitnið kvaðst hafa lagt lögreglubifreiðinni og stöðvað alla umferð í austur. Vitnið kvaðst þá hafa séð hjólið koma til baka, akandi í vesturátt á móts við vitnið. Vitnið kvað mikla umferð hafa verið í umrætt sinn og reiðir ökumenn hefðu haft samband við lögregluna vegna ofsaaksturs hjólsins. Vitnið kvaðst hafa stýrt umferðinni þannig að hleypa einum og einum bíl áfram en vitnið hefði séð mótorhjólið í bílalestinni. Þá kvaðst vitnið hafa misst sjónar á mótorhjólinu augnablik þegar það var að stjórna umferðinni, en ökumenn bent því á að hjólinu hefði verið ekið niður eftir afleggjaranum að Völlum sem var rétt austan við vitnið. Vitnið kvaðst hafa tilkynnt það til hinna lögreglumannanna og hefðu báðar lögreglubifreiðarnar farið niður að Völlum. Þar hefði fólk verið og bent þeim á að hjólinu hefði verið ekið inn í bílskúr á Grásteini. Kvað vitnið lögreglumennina hafa bankað og kona, greinilega nývöknuð, komið til dyra. Kvaðst hún ekki hafa orðið vör við neina umferð né neina gestkomandi. Leyfði hún vitninu ásamt öðrum lögreglumönnum sem komnir voru á vettvang, að fara inn í bílskúrinn og hefði mótorhjólið staðið þar. Var konan greinilega undrandi á því. Þá kvað vitnið konuna hafa samþykkt að þeir færu inn í húsið en þar fann lögreglan ákærða sitjandi í stól, í mótorhjólabuxum og stígvélum haldandi á dagblaði og var húsráðandi, K-kk-nf, þar einnig. Aðspurt kvað vitnið að um 400 metrar væru frá þjóðveginum að Grásteini en vegfarendur hefðu bent lögreglunni á að ákærði hefði ekið niður afleggjarann að Völlum. Vitninu voru sýndar ljósmyndir sem teknar voru í bílskúrnum á Völlum og kvað vitnið það klárlega þekkja það sem sama hjól og það sá á þjóðveginum og hafði verið veitt eftirför. Þá kvað vitnið að það hefðu ekki verið nein önnur mótorhjól á þjóðveginum í umrætt sinn sem hefði verið hægt að villast á. Aðspurt kvað vitnið að það gætu hafa liðið um fimm til tíu mínútur frá því að vitnið missti sjónar af hjólinu í bílalestinni og þar til lögreglan var komin inn í stofu á Grásteini. Vitnið kvaðst þekkja hjól ákærða á götum úti. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa hitt ákærða persónulega fyrir 3. júní 2006 en oft séð hjólið og oft heyrt hann nefndan þar sem lögreglan hefði oft haft afskipti af honum vegna aksturslags hans.

L-kvk-nf B-kvk-nf Ó-kvk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvað aðkomu sína að ákærða þann 3. júní 2006 hafa verið þannig að hún hefði verið með öðrum lögreglumanni á vakt á lögreglubifreið þegar beiðni kom um aðstoð vegna ofsaaksturs á mótorhjóli. Vitnið kvað þau hafa lagt bifreiðinni þversum á veginn á milli Ölfusborga og Kotstrandarkirkju. Vitnið kvaðst hafa séð mótorhjólið koma akandi á mikilli ferð, stansa þegar það kom að lögreglubifreiðinni, snúa við og aka til baka í vesturátt. Vitnið hefði ekið lögreglubifreiðinni á eftir mótorhjólinu en misst sjónar á því. Það hefði ekið niður að Völlum en þar eru tvö einbýlishús. Hefðu þau ekið að Grásteini þar sem ákærði fannst inni í stofu. Kvað vitnið bílskúrinn hafa verið lokaðan þegar þau komu en þau hefðu fengið leyfi til að fara inn í bílskúrinn og þar hefði mótorhjólið verið. Vitnið kvað ákærða hafa greinilega verið sveittan, hann hefði verið í mótorhjólabuxum og bol. Aðspurt kvað vitnið að leiðin að Ölfusborgum og Völlum hefði eingöngu komið til greina þar sem hjólið hefði ekki ekið framhjá lögreglubifreiðinni sem var við Hveragerði. Vitnið kvaðst ekki hafa séð hvorn afleggjarann mótorhjólið ók en það ákveðið að aka niður að Völlum þar sem ákærði fannst.

Vitnið J-kvk-nf E-kvk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður gaf símaskýrslu fyrir dómi. Kvaðst vitnið hafa verið með vitninu L-kvk-þgf á lögreglubifreið þegar tilkynning kom um ofsaakstur á mótorhjóli. Kvað vitnið að lögreglubifreiðinni hefði verið lagt á Suðurlandsvegi og lögreglan stöðvað alla umferð og hefði vitnið séð ákærða koma akandi í austurátt að vitninu. Ákærði hefði snúið við þegar hann sá lögreglubifreiðina og ekið á ofsahraða til baka. Vitnið kvaðst hafa misst sjónar á hjólinu en vegfarendur hefðu bent þeim á að hjól hefði ekið niður afleggjarann að Völlum. Hefðu þau ekið þangað og fengið leiðbeiningu um að hjóli hefði verið ekið inn í bílskúr. Lögreglan hefði bankað og kona komið til dyra, greinilega nývöknuð, og heimilaði hún þeim leit í bílskúrnum. Þar hefði rautt mótorhjól verið inni en vitnið hefði verið visst um að það væri sama hjól og vitnið sá snúa við á þjóðveginum fyrir framan lögreglubifreiðina. Vitnið kvaðst síðan hafa farið inn í húsið og þar hefði ákærði setið í mótorhjólabuxum og stígvélum. Hann hefði verið handtekinn og verið mjög ósáttur við það og verið með munnsöfnuð við þau. Vitnið kvað ákærða hafa sagt lögreglunni á vettvangi að hann hefði komið að Grásteini um klukkustund áður, en ákærði var ekki inntur eftir því hvaðan hann var að koma.

Vitnið K-kk-nf B-kk-nf, kt. 000000-0000, Grásteini, Ölfusi, kom fyrir dóminn. Vitnið kvaðst þekkja ákærða í dómssalnum og kvað hann hafa unnið fyrir sig en ákærði hefði lagt parkett á gólfin heima hjá vitninu að Grásteini fyrir nokkru og unnið þá fyrir tryggingafélag en því verki hefði verið lokið þegar umrætt atvik átti sér stað. Þá kvað vitnið sig og ákærða hafa unnið hlið við hlið áður og auk þess hefði ákærði verið launþegi hjá vitninu eftir þetta, en á þessum tíma hefði ákærði ekki unnið hjá ákærða. Vitni vissi þó ekki hvers son ákærði var. Vitnið kvaðst ekki muna hvenær ákærði kom að Grásteini umræddan dag. Aðspurt kvað vitnið að ákærði hefði komið á mótorhjóli, hjólið hefði allavega verið inni í bílskúr hjá vitninu. Vitnið mundi ekki hvernig hjólið hafði farið þangað inn né hvort það hefði lokað bílskúrshurðinni sjálft á eftir ákærða eða ekki. Vitnið kvað ákærða hafa komið í kaffi í umrætt sinn, hann hefði ekki gert boð á undan sér og vitnið hefði ekki átt von á ákærða. Vitnið kvaðst ekki muna hversu lengi ákærði hafði dvalið hjá sér þegar lögreglan kom á staðinn. Aðspurt kvað vitnið ákærða hafa stundum kíkt við í kaffi, hann hefði oft komið við, hann hefði stundum borðað hjá þeim en hann hefði ekki alltaf hringt á undan sér, menn væru nú ekki alltaf að hringja í sveitinni. Aðspurt kvað vitnið að ákærði gæti hafa dvalið í um hálftíma hjá sér áður en lögreglan kom, annars kvaðst vitnið ekki geta sagt til um það, vitnið var búið að hella upp á kaffi og þeir hefðu verið að drekka það þegar lögreglan kom. Vitnið kvaðst ekki hafa spurt ákærða hvaðan hann var að koma.

Fyrir lögreglu kvað vitnið ákærða hafa knúið dyra hjá sér umræddan dag og komið til að heimsækja það. Vitnið kvaðst þá ekki hafa séð mótorhjólið en ákærði hefði sagt sér að hann hefði sett hjólið inn í bílskúr við húsið þar sem hann vildi eitthvað fara að dytta að því. Þá kvaðst vitnið ekki hafa vitað hvort bílskúrsdyrunum hefði síðan verið lokað en skömmu áður hefði vitnið verið að stússast í skúrnum og vissi að dyrnar hefðu staðið opnar áður en ákærði kom. Þá kvaðst vitnið engan veginn geta áttað sig á hversu margar mínútur hefðu liðið frá því ákærði kom og þar til lögreglan kom á staðinn. Vitnið kvaðst ekki hafa merkt á ákærða að hann væri eitthvað stressaður né hefði haft á orði að hann væri að flýja lögregluna.

Vitnið S-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, eiginkona K-kk-ef B-kk-ef, Grásteini, Ölfusi, kom fyrir dóminn og lýsti því svo að hún hefði vaknað upp við að lögreglan knúði dyra á heimili hennar. Kvaðst vitnið ekki hafa haft vitneskju á því augnabliki um að neinn væri staddur á heimili hennar. Aðspurt um það hvort ákærði væri heimagangur á heimili hennar kvað vitnið svo alls ekki vera, ákærði kæmi ekki oft á heimili hennar. Spurt um vitnisburð K-kk-ef og ákærða, að ákærði kæmi oft til þeirra og sé kunningi K-kk-ef, kannaðist vitnið við það að ákærði hefði unnið hjá K-kk-þgf. Vitnið kvaðst þekkja ákærða í útliti þar sem hann hefði unnið heima hjá vitninu við að slípa parket en vitnið kvaðst ekki hafa þekkt hann áður. Vitnið kvaðst alls ekki vera vant því að ákærði kæmi fyrirvaralaust á heimili þess fyrir utan þegar ákærði slípaði parketið, sem hefði verið í nóvember 2005, en þá hefðu þau ekki búið í húsinu. Vitnið kvaðst vinna dagvinnu en ekki hafa vitneskju um að ákærði væri oft gestur á heimili þess, K-kk-nf ynni bara venjulega vinnu en hún vissi ekki um það hverja hann umgengist þar.

Ákæruliður III.

Aðspurður um þá háttsemi sem lýst er í ákærulið III lýsti ákærði því svo að hann hefði þvælst í gólfmottu sem hefði verið innan við útihurðina eða þröskuldinn og við það hefði ákærði hrasað og dottið fram fyrir sig, hann hefði haldið í hurðarhúninn og hurðin skellst á eftir sér. Við það hefði rúðan í hurðinni brotnað. Enginn ásetningur hefði verið til þess að brjóta rúðuna, þetta hefði verið óhapp.

Vitnið R-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvað atburðarás varðandi ákærulið III þá að ákærði hefði ekki verið sáttur við afskipti lögreglu í umrætt sinn. Ákærði hefði farið út og skellt útidyrahurðinni þannig að rúða brotnaði. Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða hrasa. Vitnið kvaðst hafa verið í afgreiðslu lögreglustöðvarinnar og haft yfirsýn yfir útidyrahurðina. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa séð ákærða hrasa þegar hann fór út en vitnið kvaðst hafa horft á ákærða þegar hann gekk út. Aðspurt um það hvort ákærði hefði getað hrasað fyrir utan útidyrnar kvað vitnið það ekki geta verið, vitnið hefði haft ákærða í sjónlínu allan tímann.

Vitnið J-kvk-nf E-kvk-nf kvaðst aðspurt um ákærulið III hafa séð ákærða skella útidyrahurðinni í lögreglustöðinni þegar ákærði yfirgaf stöðina. Vitnið kvað ákærða hafa skellt hurðinni á eftir sér og strunsað áfram frá húsinu. Vitnið kvaðst hafa farið á eftir ákærða og kallað hann inn á lögreglustöðina aftur og hefði það gengið greiðlega. Vitnið kvað að ákærði hefði ekki hrasað þegar hann gekk út, hann hefði skellt hurðinni á eftir sér eftir að hann var kominn út úr húsinu.

Vitnið K-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður, gaf símaskýrslu fyrir dóminum. Vitnið kvaðst muna eftir því þegar lögreglan hafði afskipti af ákærða í afgreiðslu lögreglustöðvarinnar. Ákærði hefði verið að yfirgefa lögreglustöðina og hefði verið ósáttur vegna afskipta lögreglunnar fyrr um daginn. Ákærði hefði verið æstur og skellt útidyrahurðinni þegar hann fór út. Vitnið hefði ekki hrasað við þegar það fór í gegn um útidyrnar.

Ákæruliður IV.

Varðandi þennan ákærulið kvað ákærði enga athugasemd hafa verið gerða af hálfu skoðunarstöðvar við skoðun hjólsins. Ákærði kvaðst ekki telja að neitt athugunarvert hefði verið við staðsetningu númeraplötunnar á hjólinu.

Vitnið Þ-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn vegna ákæruliðar IV og lýsti afskiptum lögreglunnar svo að hún hefði verið í umferðareftirliti og verið í Lögbergsbrekkunni. Þá hefði vitnið mætt mótorhjóli á leið austur. Vitnið hefði litið í baksýnisspegilinn og þá ekki séð neitt skráningarmerki á hjólinu. Því hefði lögreglubifreiðinni verið snúið við og ökumaður hjólsins stöðvaður. Skráningarnúmerið hefði verið mjög ógreinilegt þannig að ekki væri hægt að sjá skráningarstafi plötunnar en númeraplötunni hefði verið þannig fyrirkomið að hún hefði verið sveigð upp og aftur undir hjólið þannig að stafirnir sáust ekki.

Vitnið S-kk-nf P-kk-nf Ó-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður gaf símaskýrslu fyrir dómi og kvaðst hafa haft afskipti af ákærða þann 18. júlí 2006. Vitnið kvað umferðareftirliti á þessum tíma hafa sérstaklega verið beint að mótorhjólum og skráningarnúmerum. Í þessu tilviki hefði skráningarplatan á hjóli ákærða verið þannig staðsett að hún hefði verið ógreinileg, hún hefði ekki verið á þeim stað þar sem gert væri ráð fyrir númeraplötu.

Ákæruliður V.

Varðandi ákærulið V kvað ákærði eins, að ekkert hefði verið að staðsetningu númeraplötunnar á hjólinu.

Vitnið H-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa haft afskipti af ákærða í umrætt sinn þar sem hann reykspólaði fyrir framan lögreglustöðina við Hverfisgötu. Númeraplatan á hjólinu hefði þá verið þannig staðsett að ekki var hægt að greina hana. Ákærði hefði verið ósáttur við afskipti lögreglunnar.

Vitnið A-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 1000000-0000, lögreglumaður gaf símaskýrslu fyrir dóminum varðandi ákærulið V og kvaðst hafa haft afskipti af ákærða þann 19. júlí 2006 vegna þess að hann var að spóla á mótorhjóli fyrir utan lögreglustöðina auk þess að ákærði hefði verið með skráningarnúmer sem ekki sást aftan á hjólinu.

Ákæruliður VII.

Varðandi ákærulið VII kvað ákærði á sama veg og við fyrri ákæruliði vegna sömu háttsemi.

Vitnið I-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn vegna ákæruliðar VII og kvaðst hafa verið við almennt eftirlit þegar það hafði afskipti af ákærða á Essóplaninu í Hveragerði. Númeraplötu mótorhjóls ákærða hefði ekki verið hægt að sjá nema með því að beygja sig undir hjólið. Vitnið kvað ekki hægt að sjá númerið þegar hjólið væri í akstri, númerið væri skrúfað fast og sæist ekki frá götu. Staðfesti vitnið ljósmyndir sem teknar voru á vettvangi af hjólinu.

Vitnið K-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður kom fyrir dóminn vegna ákæruliðar VIII. Ákærði hefur játað þá háttsemi fyrir dóminum og skiptir vitnisburður vitnisins ekki máli þar sem hann er í samræmi við þá háttsemi sem lýst er í ákæru og játningu ákærða.

Niðurstöður:

Ákærði játaði fyrir dóminum þá háttsemi sem lýst er í ákæruliðum I, VI, VIII, IX og X, svo og reykspólun eins og lýst er í ákærulið V. Er sú háttsemi réttilega færð til refsiákvæða og verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem í þeim ákæruliðum greinir.

Ákæruliður II.

Ákærði neitaði sök varðandi ákærulið II. Fyrst kemur til skoðunar hvort sannað þyki að það hafi verið ákærði sem ók mótorhjóli því sem fannst í bílskúr að Grásteini umræddan dag en ákærði er sagður hafa ekið bifhjólinu UM-935. Vitnið I-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf lögreglumaður, sem staddur var uppi á Hellisheiði þegar honum barst tilkynning um ofsaakstur bifhjóls á Hellisheiðinni á leið austur, kom fyrir dóminn og kvaðst aðspurður klárlega hafa þekkt bifhjólið sem staðsett var í bílskúrnum að Grásteini sem sama hjólið og hefði ekið fram úr sér og hann veitt eftirför þann sama dag á Hellisheiðinni. Þá kvaðst vitnið hafa séð hjólið í bílalest á leiðinni til vesturs eftir á, milli Ingólfshvols og Hveragerðis, þar sem vitnið hafði stöðvað bifreið sína og var að stjórna umferð vegna eftirfarar. Vitnið L-kvk-nf B-kvk-nf Ó-kvk-nf lögreglumaður kvað fyrir dómi að hún hefði séð hjólið snúa við á þjóðveginum fyrir framan lögreglubifreiðina og kvaðst vera viss um að um sama hjól var að ræða og var inni í bílskúrnum að Grásteini umrætt sinn. Þá hefðu vegfarendur upplýst hana um að hjólinu hefði verið ekið niður afleggjarann að Völlum.

Báðum þessum vitnum voru sýndar ljósmyndir sem teknar voru af bifhjólinu í bílskúrnum að Grásteini umrætt sinn og staðfestu þau að um sama hjól hefði verið að ræða. Í lögregluskýrslu kemur fram að ákærði hafi sagst hafa komið að Grásteini um klukkustund áður en lögreglan kom á staðinn. Samrýmist það ekki upplýsingum lögreglunnar um að púströr og vél bifhjólsins hafi verið heit þegar lögreglan kom að hjólinu í bílskúrnum. Þá þykir dóminum misræmis gæta í framburði ákærða og vitnisins K-kk-ef um tímann er leið frá því að ákærði kom að Grásteini og þar til lögreglan kom á staðinn. Ákærði kvað um klukkustund hafa verið liðna en vitnið K-kk-nf kvað um hálftíma hafa verið liðinn en annars kvaðst vitnið ekki geta sagt til um það. Þá gætir misræmis í framburði vitnisins K-kk-ef og eiginkonu hans S-kvk-ef um tíðar heimsóknir ákærða til K-kk-ef en vitnið K-kk-nf kvað fyrir dómi að ákærði kíkti stundum í kaffi, hann hefði oft komið við og stundum borðað hjá þeim en sjaldnast hringt á undan sér, en vitnið S-kvk-nf kvaðst fyrir dómi þekkja ákærða í útliti þar sem hann hefði parketlagt gólf fyrir þau að Grásteini en kvaðst alls ekki vera vön því að ákærði kæmi fyrirvaralaust á heimili þeirra og kannaðist alls ekki við að ákærði væri heimagangur á heimili þeirra, hann kæmi ekki oft þangað. Þá þykir framburður vitnisins K-kk-ef ekki trúverðugur en hvorki vitnið né ákærði gátu sagt til um það hvor þeirra hefði lokað bílskúrsdyrunum eftir að ákærði ók hjólinu inn í bílskúrinn. Vitnið K-kk-nf kvaðst fyrir lögreglu ekki hafa vitað að bifhjólið hefði verið sett inn í bílskúr, ákærði hefði tjáð sér það þar sem ákærði hefði ætlað að dytta eitthvað að hjólinu en vitnið var visst um að bílskúrshurðin hefði verið opin áður en ákærði kom, þar sem vitnið hefði verið að stússast í skúrnum. Fyrir dómi mundi vitnið ekki hvernig hjólið hefði farið inn í skúrinn né hver hefði lokað honum. Þykir dóminum frekar ótrúverðugt að vitnið muni svo glöggt að það hefði verið með bílskúrsdyrnar opnar um hálftíma áður en lögreglan kom á staðinn en mundi svo alls ekki hvernig hjólið hefði komist inn í bílskúrinn né hver hefði lokað á eftir því. Verður framburður vitnisins um tímalengd ákærða hjá vitninu áður en lögreglu bar að garði metinn með hliðsjón af tengslum vitnisins við ákærða og öðru sem vitnið bar fyrir dómi.

Með vísan til þess að tveir lögreglumenn, sem sáu bifhjólið á þjóðveginum í umrætt sinn, hafa staðfest fyrir dómi að um sama bifhjól var að ræða í bílskúrnum að Grásteini, sem þeir komu að nokkrum mínútum síðar, og þess framburðar vitnisins I-kk-ef að engin önnur bifhjól hafi verið á þjóðveginum, telur dómurinn sannað að um ákærða hafi verið að ræða eins og greinir í ákærulið II.

Þá þarf að skera úr um það hvort það teljist sannað að ákærði hafi ekið eins og greint er í ákærulið II, á 140 km hraða á klukkustund í Hveradalabrekku, sveitarfélaginu Ölfusi, og aftur á sama hraða vestur Suðurlandsveg í átt að Hveragerði að Völlum (Grásteini) í Ölfusi. Vitnið I-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa ekið á eftir bifhjólinu eftir að það ók framhjá vitninu í Hveradalabrekkunni í austurátt á ofsahraða, með allt að 200 kílómetra hraða, og hefði ekki einu sinni dregið á hjólið. Í lögregluskýrslu kvaðst vitnið hafa ekið lögreglubifreiðinni á yfir 140 kílómetra hraða á eftir bifhjólinu en þrátt fyrir það hafi dregið í sundur á milli þeirra. Þá kemur einnig fram í lögregluskýrslu að eftir að bifhjólinu hafi verið snúið við, nokkrum metrum frá lögreglubifreiðinni sem var lagt þvert á Suðurlandsveg, þá hefði bifhjólið horfið þeim lögreglumönnum, vitninu J-kvk-þgf og L-kvk-þgf, sjónum þrátt fyrir að lögreglubifreiðinni hefði verið ekið á yfir 140 kílómetra hraða. Þá segir í ákærunni að hraði bifhjólsins hafi verið miðaður við upplýsingar úr ferilvöktunartækjum lögreglubifreiðanna 33-258 og 33-209. Engin slík gögn hafa hins vegar verið lögð fyrir dóminn. Ákærði verður því ekki sakfelldur fyrir þá háttsemi að hafa ekið á allt að 140 kílómetra hraða eins og í ákæru greinir. Þó þykir dóminum fullnægjandi sönnun fram komin með vætti þriggja lögreglumanna um að ákærði hafi ekið með ofsahraða eins og tilgreint er í þessum ákærulið eða langt umfram leyfilegan hámarkshraða og verður horft til þess við ákvörðun refsingar.

Ákærði er sakaður um að hafa ekið bifhjólinu með skráningarnúmer þess staðsett undir farþegasæti bifhjólsins, milli afturhjóls og afturbrettis, þannig að það var ógreinilegt. Lagðar voru fram í málinu ljósmyndir teknar af bifhjólinu í bílskúrnum að Grásteini í umrætt sinn. Kemur þar vel fram að númeraplata hjólsins að aftan er sveigð inn undir afturbretti hjólsins og því alls ekki sjáanleg nema menn beygi sig niður til að lesa á hana. Í 1. mgr. 35. gr. reglugerðar um skráningu ökutækja nr. 751/2003 segir að skráningarmerki skuli komið fyrir á þar til gerðum fleti þar sem það sést vel og er tryggilega fest. Merkið skuli vera í lóðréttri eða sem næst lóðréttri stöðu og hornrétt á lengdarás ökutækisins. Óheimilt sé að hylja skráningarmerkið eða hluta þess með nokkrum hætti eða koma fyrir búnaði sem skyggir á það. Heimilt er þó að hafa skráningarmerkið í þar til gerðum ramma. Hylji ramminn rönd merkisins skal hann vera svartur eða hafa sama lit og stafir merkisins. Dóminum þykir lögfull sönnun fram komin að skráningarmerkið, sem er á bifhjóli ákærða og sést á ljósmyndum, sé ekki í samræmi við ákvæði 1. mgr. 35. gr. reglugerðar nr. 751/2003, sbr. c-lið 1. mgr. 64. gr. umferðarlaga. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þessa háttsemi.

Þá þykir dóminum nægilega fram komið, svo hafið sé yfir allan skynsamlegan vafa, að ákærði hlýddi ekki fyrirmælum lögreglu um að stöðva ökutækið, bæði uppi á Hellisheiði í Hveradalabrekkunni er vitnið I-kk-nf Þ-kk-nf gaf ákærða merki um að stansa og þegar ákærði sneri við og ók til baka þegar vitnin J-kvk-nf og L-kvk-nf stöðvuðu umferð á Suðurlandsvegi með því að leggja lögreglubifreiðinni þversum á veginn, en bæði J-kvk-nf og L-kvk-nf hafa fullyrt fyrir dóminum að ákærði hafi snúið við rétt áður en hann kom að lögreglubifreiðinni og ekið á ofsahraða í burtu aftur. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi og er hún réttilega heimfærði til 19. sbr. 41. gr. lögreglulaga og 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga.

Ákæruliður III.

Ákærði hefur varðandi þennan ákærulið borið fyrir sig að hann hafi þvælst um mottu eða þröskuldinn við útidyr lögreglustöðvarinnar á leið sinni út og því hefði glerið í hurðinni brotnað. Vitnin R-kvk-nf B-kvk-nf, J-kvk-nf og K-kk-nf hafa öll gefið skýrslu fyrir dómi og staðfest að þau hafi séð þegar ákærði yfirgaf lögreglustöðina í umrætt sinn. Staðfestu þau öll að ákærði hefði ekki hrasað á neinn hátt þegar hann fór út um útidyrnar. Hann hefði skellt á eftir sér með þeim afleiðingum að rúða í efri hluta hurðarinnar hefði brotnað. Í ákæru er brot þetta sagt varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er fjallað um nytjastuld og á sú refsiverða háttsemi sem þar er lýst ekkert skylt við þá háttsemi sem lýst er í ákæru. Uppfyllir ákæruliður þessi því ekki c-lið 1. mgr. 116. gr. laga um meðferð opinberra mála. Ákæruvaldið hefur ekki leitast við að leiðrétta þetta á fyrri stigum málsins og verður ákærði því ekki sakfelldur fyrir þá háttsemi sem lýst er í ákærulið III. Af þessum sökum verður bótakröfunni einnig vísað frá dómi.

Ákæruliður IV.

Ákærði neitaði sök varðandi þennan ákærulið og lagði fram skoðunarvottorð frá Frumherja þar sem ekki var gerð athugasemd við skráningarmerki bifhjólsins. Bifhjólið UM-935 var fært til skoðunar hjá Frumherja þann 28. júlí 2006 að kröfu lögreglunnar. Var þá gerð athugasemd við númeraljós og hjólhlíf að aftan. Átti hjólið að koma aftur í endurskoðun þann 28. ágúst 2006. Skoðun þessi fór fram þann 28. júlí 2006 eða 10 dögum eftir að lögreglan hafði afskipti af ákærða og getur því ekki talist sönnun á því hvort númeraplatan hafi verið í samræmi við reglugerð þegar lögreglan hafði afskipti af ákærða í umrætt sinn. Í skýrslu sem gerð var á vettvangi skráði lögreglumaðurinn Þ-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf að hann hefði ásamt vitninu S-kk-þgf P-kk-þgf Ó-kk-þgf veitt bifhjólinu athygli þar sem það ók til suðurs í Lögbergsbrekku. Var ákærði stöðvaður í umrætt sinn en skráningarnúmer hjólsins var sagt staðsett inni í afturbretti bifhjólsins þannig að það var ógreinilegt. Vitnið Þ-kk-nf kom fyrir dóminn og staðfesti að skráningarnúmerið hefði verið þannig staðsett að ekki hefði verið hægt að greina það. Vitnið S-kk-nf P-kk-nf gaf símaskýrslu fyrir dómi og staðfesti einnig að skráningarnúmerið hefði verið þannig staðsett á hjólinu að ekki hefði verið hægt að greina það. Telur dómurinn því lögfulla sönnun fram komna um að skráningarnúmerið hafi ekki verið staðsett eins og segir í 1. mgr. 35. gr. reglugerðar nr. 751/2003, sbr. c-lið 1. mgr. 64. gr. umferðarlaga. Er háttsemi ákærða því réttilega heimfærð til refsiákvæðis og verður ákærði sakfelldur fyrir þennan ákærulið.

Ákæruliður V.

Ákærði hefur játað þá háttsemi að hafa reykspólað eins og lýst er í ákærulið þessum.

Ákærði hefur neitað þeirri háttsemi að skráningarnúmerið hafi ekki verið samkvæmt reglugerð á þessum tíma. Vitnið H-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf kom fyrir dóminn og staðfesti að það hefði haft afskipti af ákærða í umrætt sinn og skráningarnúmerið þá verið ógreinilegt og staðsett undir afturbretti hjólsins. Vitnið A-kvk-nf S-kvk-nf gaf símaskýrslu fyrir dómi og staðfesti að í umrætt sinn hefði skráningarplata að aftan á bifhjólinu verið ógreinileg og staðsett undir afturbretti hjólsins þannig að skráningarstafir hjólsins sáust ekki. Þykir því lögfull sönnun fram komin um þá háttsemi sem lýst er í þessum ákærulið og verður ákærði sakfelldur fyrir hana.

Verjandi ákærða telur að sýkna beri ákærða af ákæruliðum 4, 5 og 7 þar sem ekki sé tekið fram í 64. gr. umferðarlaga hvar skráningarmerki skuli staðsett og sé því reglugerðin ekki gild refsiheimild. Reglugerð nr. 751/2003 er sett með heimild í umferðarlögum nr. 50/1987. Í 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga segir að brot gegn umferðarlögum og reglum settum samkvæmt þeim varði sektum eða fangelsi allt að tveimur árum. Er það tíðkanlegt í sérrefsilögum að tilgreina refsingar vegna brota á lögum almennt eða einstökum ákvæðum þeirra í lok viðkomandi lagabálks. Þó svo að refsing sé ekki tilgreind sérstaklega í 64. gr. umferðarlaga þá er refsiheimildin nægjanlega tilgreind í XIV. kafla umferðarlaga nr. 50/1987. Verður kröfu ákærða því hafnað hvað þetta varðar. Þá telur dómurinn að engin sönnun sé fram komin með staðfestingu á því að ökutækið UM-935 hafi farið í skoðun þann 28. júlí 2006 án athugasemda við skráningarmerki þess, þ.e. að skráningarmerkið í þau skipti sem ákært er fyrir hafi ekki verið ólögmætt á þeim tímapunktum.

Samkvæmt sakavottorði ákærða sem liggur frammi í málinu hefur ákærða margoft verið gerð refsing fyrir fíkniefnalagabrot, hegningarlagabrot og umferðarlagabrot frá árinu 1992. Í apríl 2003 gekkst ákærði undir sátt og var gert að greiða 60.000 króna sekt og sviptur ökurétti í sex mánuði fyrir ölvunarakstur. Í nóvember 2003 var ákærða gert að greiða 150.000 króna sekt og sviptur ökurétti í fimm mánuði fyrir ýmis umferðarlagabrot og í mars 2006 gekkst ákærði undir sátt og var gert að greiða 50.000 króna sekt og sviptur ökurétti í einn mánuð fyrir hraðakstur.

Ákæruvaldið hefur gert þá kröfu að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þá er þess einnig krafist að ákærði fái punkta skv. 7. gr., sbr. viðauka reglugerðar nr. 431/1998 um ökuferilskrá og punktakerfi, vegna ofangreindra brota og hann dæmdur til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga.

Ákærði hefur áður hlotið níu staðfesta punkta samkvæmt ökuferilskrá sinni en samkvæmt 1. mgr. 8. reglugerðar nr. 431/1998 skal svipta ökumann ökurétti í samtals þrjá mánuði hafi hann hlotið tólf punkta og hafi hann á allt að þriggja ára tímabili gerst sekur um þrjú eða fleiri brot. Fyrir þau brot sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú færast 23 punktar til viðbótar í ökuferilskrá ákærða og skal því svipta ákærða ökurétti samkvæmt 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga.

Að öllu ofansögðu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 350.000 króna sekt til ríkissjóðs sem greiðist innan fjögurra vikna frá birtingu dóms að telja ella sæti ákærði fangelsi í tuttugu og tvo daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti í sex mánuði frá birtingu dóms að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað með vísan til 165. gr. laga um meðferð opinberra mála, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kvk-ef E-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns, sem eru hæfilega ákveðin 155.376 krónur auk aksturs, 8.220 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Ó-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf sýslumaður sótti mál þetta fyrir hönd ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, J-kk-nf K-kk-nf J-kk-nf, greiði 350.000 króna sekt til ríkissjóðs en sæti ella fangelsi í tuttugu og tvo daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti í sex mánuði.

Ákærði greiði allan sakarkostnað sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, B-kvk-ef E-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 163.596 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.