S-59/2008

Mál þetta, sem dómtekið var fimmtudaginn 18. september 2008 að aflokinni aðalmeðferð er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 26. maí 2008, á hendur M-x-x W-x-x B-x-x, [kt.], Fossgötu 4, Eskifirði „fyrir líkamsárás á Eskifirði með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 17. febrúar, 2008, í félagsheimilinu Vahöll, Strandgötu 49, veitt O-kvk-þgf E-kvk-þgf J-kvk-þgf, [kt.], hnefahögg í andlitið, þar sem hún sat í sófa í danssal, með þeim afleiðingum að hún hlaut bólgu og mar á hægra auga og missti um tíma sjón á auganu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu O-kvk-ef E-kvk-ef J-kvk-ef er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 1.168.075, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 16. febrúar 2008, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu af refsikröfu ákæruvaldsins og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð, þ.m.t. málsvarnarlaun verjanda að mati réttarins. Til vara er þess krafist að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að bótakrafa verði lækkuð að mati réttarins. Þá krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna úr ríkissjóði að mati réttarins.

II.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu óskaði dyravörður á skemmtistaðnum Valhöll, Eskifirði, eftir aðstoð lögreglu vegna slagsmála aðfaranótt sunnudagsins 17. febrúar 2008 kl. 02:32. Í skýrslunni segir að er lögregla hafi komið á staðinn hafi ákærði hist þar fyrir. Hafi hann verið mjög æstur og ekki annað að skilja á honum en að hann hefði verið sleginn er hann hefði leitað að jakka sínum sem legið hefði í hrúgu af öðrum jökkum í sófa við dansgólf staðarins. Inni í danssal staðarins hafi lögreglu verið tjáð að ákærði hefði slegið O-kvk-þf E-kvk-þf J-kvk-þf hnefahöggi í andlitið. A-kk-nf F-kk-nf Ó-kk-nf hafi gefið sig fram sem vitni að högginu. O-kvk-þgf hafi verið ekið á heilsugæslu Eskifjarðar til skoðunar. Læknir þar hafi tjáð lögreglu að hún hefði hlotið þungt högg á augað og skoða þyrfti frekar hvort hún hefði hlotið skaða á augnbotni.

Samdægurs lagði O-kvk-nf fram kæru á hendur ákærða hjá lögreglunni á Eskifirði og gaf skýrslu vegna málsins. Þar lýsti hún atburðum þannig að hún hafi setið í sófa í danssal staðarins og ákærði, sem hafi verið að rífast við einhvern, hafi staðið beint fyrir framan hana og snúið hlið sinni að henni. Hann hafi staðið óþægilega nálægt henni og alltaf verið að stíga á tærnar á henni þar sem hún sat í sófanum. Hún hafi gripið í hendi ákærða og sagt honum að hætta þessu. Hann hafi þá snúið sér við og slegið hana hnefahöggi beint í hægra augað. Hún hafi séð allt hvítt eftir höggið. Lögreglan hafi flutt hana á heilsugæslustöð.

Í vottorði H-kk-ef S-kk-ef yfirlæknis á Heilsugæslunni Eskifirði, dags. 8. apríl 2008, segir að O-kvk-nf hafi verið stödd á veitingastaðnum Valhöll á Eskifirði aðfaranótt 17. febrúar 2008 og lent í því að vera slegin bylmingshöggi í hægra auga og augntóftina. Hún hafi komið á heilsugæslustöðina á Eskifirði, öll marin og blá í kringum auga hægra megin (mar á augnumgjörð) og talið sig ekki sjá neitt nema hvíta flekki með auganu hægra megin fyrst eftir höggið. Hún hafi átt erfitt með að fókusera á fingur og erfitt með að horfa og ekki séð andlit þegar byrgt hafi verið fyrir vinstra auga. Hafi henni fundist eins og sandur væri í auganu. Við skoðun að degi til sama dag hafi komið í ljós að sjónin hafi verið komin í 0.2 hægra megin en hafi verið 0.7 fyrst eftir áverkann um nóttina og hafði þá batnað mjög mikið. Hafi hún þá verið komin með tvísýni þegar hún horfði upp og til hægri og hafi þá verið grunur um klemmu á augnvöðva. Þar sem hún hafi talið sig sjá svolítið svarta flekki í sjónsviði hafi verið ákveðið að senda hana í sneiðmynd af auganu til að útiloka blowout fracturu á augntóft. Sneiðmyndin hafi reynst eðlileg og ekki merki um blowout eða brot í augntóft eða augnumgjörð. Sjónin hafi síðan farið batnandi og við skoðun hjá augnlækni 12. mars s.á. hafi hún verið aðeins fjarsýn á vinstra auga og þurft lesgleraugu. Hún hafi þó átt aðeins erfitt með að fókusera og verið með þreytu í auganu hægra megin, en bæði þessi einkenni séu algeng eftir slík högg og jafnvel högg sem leiði til þess að höfuðið sláist til. Megi leiða líkur að því að hún muni lagast með tímanum, en hún virðist ekki bera neinar alvarlegar menjar eftir höggið. Hún hafi hins vegar verið frá vinnu vegna þessa í einhvern tíma.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum.

Ákærði neitaði sakargiftum. Hann sagðist hafa verið að skemmta sér umrætt sinn og skilið yfirhöfn sína eftir á sófa meðan hann hefði verið á dansgólfinu. Nokkrar stúlkur, þ.á m. O-kvk-nf, hefðu sest á sófann og einnig lagt þar frá sér sínar yfirhafnir. Ákærði kvaðst hafa farið að sófanum til að leita að yfirhöfn sinni, en farsími hans hefði verið í vasa hennar. Meðan hann hafi verið að gramsa í yfirhöfnunum hafi þrír karlmenn komið að og spurt hvort hann væri að stela einhverju úr yfirhöfnunum. Hann hafi útskýrt að hann væri að leita að sinni úlpu en þeir hafi byrjað að berja hann. Ákærði kvað slagsmálin hafa borið svo skyndilega að og hann verið barinn svo illa að hann myndi lítið af því sem gerðist eftir að þau hófust. Hann hafi í mesta lagi verið búinn að drekka fimm bjóra umrætt sinn og ekki verið drukkinn. Hann hafi ekki þekkt mennina, en þó kannast við einn þeirra í sjón. Mennirnir hafi barið hann ítrekað og hann hafi meiðst við það en við rannsókn málsins hafi ekki verið tekin ein einasta mynd af áverkum hans. Viku síðar hafi hann enn fundið mikið til í afturhluta höfuðsins og tveimur vikum síðar hafi hann farið á sjúkrahús vegna áverka sinna og ætti vottorð vegna þess.

Ákærði kvaðst ekki minnast þess að hafa átt nein samskipti við O-kvk-þf umrætt sinn, en hann vissi af því að í rannsóknargögnum málsins kæmi fram að hann ætti að hafa stigið á fætur hennar. Hann minntist þess ekki að hún hefði tekið í hönd hans. Vitnið M-x-x, félagi hans, hafi síðar sagt honum frá því að hann hefði tekið O-kvk-þf frá slagsmálunum. Ákærði sagðist sjálfur ekki minnast þess að O-kvk-nf hafi tekið þátt í slagnum og ekki vita hvernig hún hafi hlotið glóðarauga, en hann minntist þess að lögreglumenn hafi leitt hana út úr salnum. Sagðist ákærði telja að allar skynsamar konur hefðu fært sig til hliðar þegar slagsmálin brutust út en hún hefði greinilega ekki gert það. Kvaðst ákærði viss um að O-kvk-nf vissi í raun ekki frá hverjum hún hefði fengið höggið en að hún hefði ákveðið að benda á hann til að auðvelda sér að fá bætur.

Ákærði sagðist hafa verið borinn ofurliði af mönnunum þremur og hann hefði sjálfur átt að kæra árásir mannanna þriggja en ekki standa fyrir dómi sem ákærður maður. Hann tók fram að hann myndi aldrei með vilja ráðast á O-kvk-þf, þar sem hún væri ung kona og dóttir vinnuveitanda eiginkonu hans að auki. Þá myndi hann aldrei slá konu með krepptum hnefa, heldur í mesta lagi með flötum lófa. Ákærði kvaðst ekki getað útilokað að hann hafi óvart slegið O-kvk-þf meðan á slagsmálunum stóð því mannþröng hafi verið þarna í kring. Hann taldi þó að högg frá honum hefði ekki átt að geta lent á O-kvk-þgf þar sem hún hafi setið lengst til vinstri í sófanum, frá henni séð, en slagsmálin hefðu átt sér stað við hægri enda sófans. Aðspurður sagði ákærði að sófaborð hafi verið nálægt sófanum og hann orðið að troða sér milli borðsins og sófans til að komast að yfirhöfn sinni.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 19. febrúar 2008, sem er í megindráttum í samræmi við framburð hans hér fyrir dómi.

O-kvk-nf E-kvk-nf J-kvk-nf sagðist hafa verið ásamt fleira fólki að drekka bjór og spjalla í sófa sem stóð á upphækkuðum palli í Valhöll á Eskifirði er ákærði hafi komið þar að og farið að rífast við vin hennar, H-kk-þf S-kk-þf A-kk-þf. Ákærði hafi staðið beint fyrir framan hana og snúið hlið sinni að henni, líklega hægri hlið. Hann hafi verið sífellt að stíga á tærnar á henni og rekast í hana. Hún hafi ætlað að biðja hann að hætta þessu og færa sig og hafi tekið aðeins í hönd hans en þá hafi hann snúið sér að henni og kýlt hana í andlitið með krepptum hnefa, líklega með vinstri hönd sinni. Þegar höggið lenti á henni hafi hún setið í sófanum en þó hallað sér fram til að teygja sig í hann. Höggið hafi lent í hægra auga hennar og hún dottið niður í sófann. Um leið hafi hún heyrt að einhver sagði „O-kvk-nf var kýld“. Hún hafi farið fram úr salnum eftir þetta og ekki fylgst með því hvort frekari átök hefðu orðið.

O-kvk-þgf var sýnd ljósmynd af sófa á skjali IV.1-1 í rannsóknargögnum lögreglu og spurð um staðsetningu sína og annnarra vitna í sófanum. Hún sagði að samkvæmt því sem hún myndi hafi hún setið í horninu hægra megin í sófanum, séð frá hennar sjónarhorni. J-kvk-nf hafi setið í sófanum henni á vinstri hönd en á arminum hægra megin við hana hafi H-kvk-nf setið. H-kk-nf hafi setið í öðrum sófa hægra megin við hana, næst H-kvk-þgf. Ákærði hafi staðið við þann enda sófans þar sem hún sat, líklega við hliðina á sófaborði. Einhverjir fleiri hafi verið í salnum en hún myndi ekki hverjir.

Aðspurð hvort hún teldi ákærða hafa slegið hana viljandi sagði hún hnefahöggið hafa verið fast og ákærði hafi snúið sér að henni áður en hann sló hana. Taldi hún sennilegt að hann hafi slegið hana vegna þess að hún hafi komið við hann.

O-kvk-nf kvaðst hafa drukkið töluvert en ekki verið ofurölvi. Hún myndi eftir atvikinu en minna eftir því sem gerst hafi í framhaldi af því. Lögreglan hafi ekið henni á heilsugæsluna til skoðunar. Hún kvað lýsingu á áverkum hennar í ákæru rétta. Kvaðst hún hafa þurft að fá ný gleraugu eftir þennan atburð, þar sem sjón hennar á hægra auga hafi breyst.

Framburður O-kvk-ef samræmist í meginatriðum skýrslu hennar hjá lögreglu, dags. 17. febrúar 2008, utan þess að hjá lögreglu sagðist hún ekki hafa vitað við hvern ákærði hafi verið að rífast áður en hann sló hana.

J-kvk-nf G-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dóminum og sagðist hafa setið í sófa á upphækkun inni í danssal staðarins ásamt nokkrum vinum, þ.á m. O-kvk-þf, og verið að spjalla þegar komið hafi til einhverra orðaskipta eða ryskinga milli H-kk-ef S-kk-ef og ákærða. Kvaðst hún ekki hafa fylgst með aðdraganda þess. Þeir hafi staðið við hægri enda sófans, þar sem O-kvk-nf hafi setið og hafi ákærði staðið með bak eða vinstri hlið að sófanum en H-kk-nf staðið gegnt ákærða og snúið að sófanum. Ákærði hafi sífellt verið að stíga á O-kvk-þf og hún beðið hann að hætta því. Kvaðst vitnið ekki hafa séð hvort eða hvar O-kvk-nf hafi snert ákærða en ákærði hafi skyndilega snúið sér við og kýlt hana í augað. O-kvk-nf hafi þá fallið í sófann og haldið um augað. Við þetta hafi brotist út miklar ryskingar milli manna en hún hafi ekki fylgst mikið með því þar sem athygli hennar hafi beinst að O-kvk-þgf, sem setið hafi í sófanum um stund og haldið um augað, en hún hafi séð illa og átt erfitt með að opna augað. Lögreglumenn sem komu á staðinn hafi síðan fylgt O-kvk-þgf út og flutt hana á heilsugæslustöð. J-kvk-nf kvaðst hafa verið frekar drukkin, en hafa hætt að drekka áfengi og farið að drekka vatn nokkru áður en atburðurinn átti sér stað, eða um hálftólf, en þetta hafi gerst um tvöleytið. Þetta hafi allt gerst mjög hratt en hún myndi atburði vel í aðalatriðum. Taldi hún líklegt að ákærði hafi slegið O-kvk-þf þar sem hann hafi talið sig verða fyrir áreitni af hennar hálfu, enda hafi hann þegar átt í ryskingum við H-kk-þf.

J-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 18. febrúar 2008, sem er í megindráttum í samræmi við framburð hennar fyrir dómi.

A-kk-nf F-kk-nf Ó-kk-nf sagðist hafa verið mjög ölvaður og muna atburði óljóst en þó muna að hafa farið á bar staðarins og gengið þaðan í gegnum dyr inn í annan sal. Þaðan hafi hann séð ákærða rífast við H-kk-þf við sófa sem staðið hafi á upphækkuðum palli í salnum í e.t.v. 5-10 metra fjarlægð frá dyragættinni. Ákærði hafi síðan fyrirvaralaust slegið í höfuð O-kvk-ef. Taldi A-kk-nf að ákærði hafi staðið með bakið að veggnum við hliðina á sófanum þar sem O-kvk-nf hafi setið og að hún hafi setið er hún hlaut höggið, en þetta hafi allt gerst mjög hratt. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við nein tildrög að þessu höggi og ekki geta borið um hvort um hnefahögg hafi verið að ræða eða högg með flötum lófa. A-kk-nf F-kk-nf kvaðst þá hafa stokkið til og tekið þátt í slagsmálum við ákærða sem brutust út eftir höggið.

A-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 18. febrúar 2008 sem samræmist í meginatriðum framburði hans fyrir dómi.

F-kk-nf H-kk-nf kvaðst lítið muna eftir atvikum en kvaðst hafa komið inn í danssalinn eftir að ryskingar milli manna hafii verið hafnar og ekki hafa orðið vitni að því þegar O-kvk-nf hafi verið slegin. Í skýrslu sem F-kk-nf gaf hjá lögreglu 18. febrúar 2008 kemur hins vegar fram að hann hafi séð ákærða slá O-kvk-þf. Er skýrslan var borin undir hann fyrir dómi kvað hann það rifjast upp fyrir sér að hafa séð handlegg ákærða á lofti en ekki séð hvar höggið lenti. Er ekki þörf á að rekja framburð hans frekar.

M-x-x B-x-x kvaðst hafa verið á Valhöll með ákærða umrætt sinn og fengið sér nokkra drykki. Ákærði hafi sagst ætla að fara heim og farið í næsta rými til að sækja úlpuna sína en vitnið hafi setið eftir. Kærasta ákærða hafi komið u.þ.b. 5 mínútum síðar og sagt honum að verið væri að berja ákærða. Vitnið hafi farið í næsta rými og séð fjóra íslenska menn vera að berja ákærða. Vitnið kvaðst hafa farið að hjálpa ákærða og tekið frá tvo Íslendinga og haldið þeim frá ákærða. Þá hafi minnkað í hópnum en átökin haldið áfram. Hann kvaðst ekki hafa séð O-kvk-þf nálægt átökunum og ekki hafa séð ákærða slá hana. Hann hafi ekki séð upphaf átakanna. Hann hafi séð lögreglu leiða O-kvk-þf úr salnum en hún hafi verið æst og hrópað fúkyrði að ákærða. Ekki kvaðst hann hafa séð að hún væri meidd, heldur hafi hann talið lögreglu fjarlægja hana þar sem hún væri æst. Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 19. febrúar 2008 sem samræmist í meginatriðum skýrslu þess fyrir dómi.

R-x-x H-x-x sagðist hafa verið bílstjóri umrætt kvöld og því ekki undir áhrifum áfengis. Hann hafi verið að dansa við stúlku á dansgólfinu og séð hóp fólks sem hann ekki þekkti, en taldi Íslendinga, sitjandi í sófa þar sem ákærði hafi verið að sækja úlpu sína. Trúlega hafi fólkið haldið að ákærði ætlaði að stela einhverju þegar hann var að gramsa í öllum úlpunum, því ryskingar hafi hafist og síðan slagsmál. Hann hafi veitt því eftirtekt þegar átök hófust og stólar og borð hafi færst úr stað og hópur fólks safnast þar að. Hann kvaðst ekki hafa fylgst sérstaklega með ákærða fyrr en átökin brutust út þar sem hann hafi verið að dansa, en hann hafi séð Íslendinga slá ákærða og ákærða reyna að verja sig en ekki séð ákærða slá O-kvk-þf. Þegar átökin hófust hafi hann hætt að dansa og fært sig nær, en ekki tekið þátt í átökunum. Hann kvaðst hafa séð O-kvk-þf á staðnum, uppi á upphækkuninni þar sem slagsmálin áttu sér stað, en hún hafi ekki verið mjög nálægt átökunum. Vitnið kvaðst hafa kynnst ákærða umrætt kvöld en þeir hefðu ekki þekkst fyrr.

A-kk-nf F-kk-nf K-kk-nf gaf skýrslu fyrir dóminum í gegnum síma. Hann kvaðst hafa setið með O-kvk-þf í sófa á upphækkuðum palli og séð ákærða rífast við H-kk-þf en ekki heyrt hvað þeim fór á milli. Þau hafi staðið upp, O-kvk-nf gengið að þeim H-kk-þgf og ákærða þar sem þeir stóðu við enda sófans, miðja vegu milli sófans og þrepsins upp á upphækkunina, kannski einum og hálfum metra frá sófanum. Hún hafi reynt að fá þá til að hætta en þá hafi ákærði snúið sér við og slegið hana fast beint í augað. Taldi vitnið höggið hafa verið með flötum lófa frekar en með krepptum hnefa þótt hann væri ekki viss um það. Þetta hafi allt gerst mjög hratt. Vitnið kvaðst minna að O-kvk-nf hafi gripið eitthvað í bæði ákærða og H-kk-þf þar sem hún hafi gengið að hlið þeirra áður en hún fékk höggið, en honum hafi ekki fundist O-kvk-nf vera að ógna ákærða neitt og talið högg ákærða tilefnislaust. Síðan hafi allt farið í háaloft. Vitnið kvaðst hafa dregið O-kvk-þf eitthvað til hliðar eftir höggið og síðan farið með hana út fyrir. Hún hafi reiðst og sagst ekki sjá neitt og finna til í auganu. Vitnið kvaðst hafa drukkið áfengi um kvöldið en muna eftir atburðum í aðalatriðum. O-kvk-nf hafi einnig verið undir áhrifum en ekki ofurölvi.

H-kk-nf S-kk-nf A-kk-nf gaf skýrslu fyrir dóminum í gegnum síma. Hann sagðist hafa verið búinn að drekka nokkra bjóra og hafa setið í sófa inni í sal ásamt O-kvk-þgf og A-kk-þgf þegar ákærði hafi hallað sér yfir borðið til að sækja jakkann sinn sem var við hliðina á vitninu. H-kk-nf kvaðst í gríni hafa rétt klappað í andlit ákærða og haldið að hann þekkti sig, en ákærði hafi reiðst, rifið í hann og slegið hann utan undir. Hann hafi þá staðið upp og rifið í ákærða en ákærði hafi slegið hann aftur. Hann hafi þá tekið ákærða upp að vegg og haldið honum þar en verið sleginn enn einu sinni en eftir það hafi hann verið tekinn í burtu. Allt hafi orðið brjálað og kvaðst H-kk-nf hafa tekið þátt í þeim átökum, m.a. komið einu höggi á ákærða. Eftir þetta hafi hann farið á barinn. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða slá O-kvk-þf en ekki geta útilokað að það hafi gerst meðan á þessu hafi gengið. Hann minntist þess ekki að O-kvk-nf hafi reynt að tala við hann meðan hann átti í átökum við ákærða. Áður en átök hófust milli hans og ákærða taldi hann sig hafa setið lengst til hægri í sófanum og O-kvk-nf setið við hlið hans. Átökin hafi átt sér stað rétt við sófann, e.t.v. í eins metra fjarlægð frá honum, við hliðina á sófaborði sem stóð fyrir framan sófann. Hann kvaðst hafa séð O-kvk-þf eftir átökin, eftir að hann hafði farið á barinn. Hann hafi ekki séð áverka á henni en hún hafi þá kvartað yfir brenglaðri sjón.

H-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 18. febrúar 2008 sem samræmist í meginatriðum skýrslu hans fyrir dómi.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf R-kvk-nf gaf einnig símaskýrslu fyrir dóminum. Hún kvaðst hafa setið í sófa á upphækkuðum palli og verið að spjalla þegar ákærði hafi fyrirvaralaust kýlt O-kvk-þf þar sem hún sat í sófanum. Þetta hafi verið hnefahögg og ákærði slegið beint fram fyrir sig. Minnti hana að O-kvk-nf hafi setið í horninu hægra megin í sófanum og vitnið næst henni, a.m.k. hafi þær setið í sama sófa. Kvaðst hún ekki hafa séð nein samskipti milli O-kvk-ef og ákærða fyrir höggið. Eftir þetta hafi slagsmál brotist út. H-kvk-nf sagðist ekki hafa verið undir miklum áhrifum áfengis þetta kvöld. Hún kvaðst þekkja H-kk-þf en ekki hafa orðið vör við ýfingar milli hans og ákærða áður en ákærði hafi slegið O-kvk-þf.

III.

Niðurstaða.

Ákærða er gefið að sök að hafa slegið O-kvk-þf E-kvk-þf J-kvk-þf hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að hún hlaut bólgu og mar á hægra auga og missti um tíma sjón á auganu. Hann hefur frá upphafi neitað sök og kveðst sjálfur hafa orðið fyrir árás nokkurra manna á umræddum stað og tíma. Hafi hönd hans lent á O-kvk-þf meðan hann hafi verið að verja hendur sínar hafi það verið óviljaverk.

Samkvæmt framburði ákærða og vitna var ákærði að leita yfirhafnar sinnar á sófa á upphækkuðum palli í danssal Valhallar sem O-kvk-nf sat í og þar kom til rifrildis og átaka milli hans og H-kk-ef, sem fleiri blönduðu sér síðar í. Telst þetta sannað í málinu.

Auk brotaþola, O-kvk-ef, hafa vitnin J-kvk-nf, A-kk-nf, H-kvk-nf og A-kk-nf borið um að ákærði hafi slegið O-kvk-þf í andlitið, þar sem hann stóð rétt við sófann og var að rífast við H-kk-þf. Ásamt O-kvk-þgf báru J-kvk-nf og A-kk-nf um að þetta hafi gerst er O-kvk-nf hafi reynt að hafa afskipti af þeim ákærða og H-kk-þgf, en H-kvk-nf og A-kk-nf gátu ekki borið um það hvort aðdragandi hefði verið að högginu. Af framburði framangreindra vitna verður ráðið að þessir atburðir hafi gerst hratt en þeim hafi ekki virst um óviljaverk af hálfu ákærða að ræða. O-kvk-nf, J-kvk-nf og A-kk-nf báru um að ákærði hafi snúið baki eða hlið sinni að O-kvk-þgf en snúið sér að henni rétt áður en hann veitti henni höggið. A-kk-nf bar einnig um að ákærði hafi snúið hlið sinni eða baki að O-kvk-þgf rétt fyrir höggið. H-kvk-nf bar um að ákærði hafi slegið beint fram fyrir sig þegar hann sló O-kvk-þf.

Brotaþoli og vitnin J-kvk-nf, A-kk-nf og H-kvk-nf voru staðsett uppi á pallinum, í eða við umræddan sófa, en A-kk-nf kveðst hafa staðið í nokkurra metra fjarlægð en með hreina sjónlínu að atburðunum við sófann. Þau hafa öll borið um að hafa verið undir einhverjum áhrifum áfengis, J-kvk-nf og H-kvk-nf þó síst, en öll töldu þau sig muna þá atburði sem þau báru um þótt þau teldu sig ekki muna atburði kvöldsins í smáatriðum. Metur dómurinn framburð þessara vitna trúverðugan um þau atriði sem þau gátu borið um.

Vitnið H-kk-nf, sem átti í átökum við ákærða, kveðst hvorki minnast þess að hafa séð ákærða slá brotaþola né að hún hafi komið að þeim ákærða og reynt að eiga einhver samskipti við þá. Við mat á framburði H-kk-ef telur dómurinn að ganga verði út frá því að athygli hans hafi fyrst og fremst beinst að þeim átökum sem hann átti í við ákærða. Framburður hans dragi þannig ekki úr trúverðugleika framburða annarra vitna um högg ákærða í andlit brotaþola.

Þá þykir framburður vitnanna M-kk-ef og R-x-x ekki til þess fallinn að draga úr trúverðugleika framburða þeirra vitna sem sáu ákærða slá brotaþola. Samkvæmt framburði M-kk-ef kom hann ekki inn í danssalinn fyrr en honum hafði verið sagt að verið væri að berja ákærða og þegar hann kom að átti ákærði þegar í átökum við fjóra menn, en samkvæmt framburði þeirra vitna sem sáu ákærða slá brotaþola verður að leggja til grundvallar að hópslagsmál hafi ekki hafist fyrr en eftir það högg. Vitnið R-x-x bar um að hann hafi verið staddur úti á dansgólfinu og verið að dansa þegar hann hafi veitt því athygli að átök brutust út milli ákærða og nokkurra manna, en ráða má af framburði hans að hann hafi ekki verið að fylgjast sérstaklega með ákærða fram að þeim tíma. Hvorugur þeirra fullyrðir nokkuð um að ákærði geti ekki hafa slegið í andlit brotaþola áður en þeir fóru að fylgjast með atburðum.

Í ákæru er ákærða gefið að sök að hafa slegið brotaþola þar sem hún sat í sófa. Fyrir dómi kvaðst brotaþoli hafa setið í sófa en verið að teygja sig fram til að snerta ákærða er hann sló hana og hafa fallið aftur í sófann við höggið. Vitnum hefur fyrir dómi borið saman um að brotaþoli hafi setið í sófa rétt fyrir höggið þótt þeim hafi ekki borið fyllilega saman um hvort hún hafi setið eða verið staðin upp úr sófanum er höggið lenti í andliti hennar. Þykir það ósamræmi ekki draga úr trúverðugleika framburða þeirra um högg ákærða. Þá telur dómurinn það ekki koma í veg fyrir að hægt sé að dæma áfall á hendur ákærða þótt ekki teljist sannað að brotaþoli hafi setið í sófa er hún var slegin, enda er hér um aukaatriði brots að ræða og vörn ákærða hefur að mati dómsins ekki verið áfátt vegna þessa, sbr. 117. gr. laga nr. 19/1991.

Með vísan til framanritaðs og framburðar brotaþola, J-kvk-ef, A-kk-ef, H-kvk-ef og A-kk-ef telur dómurinn að fram sé komin sönnun, gegn neitun ákærða, um að ákærði hafi á umræddum stað og tíma slegið brotaþola í andlitið. Telur dómurinn með framburði þessara vitna sannað að ákærði hafi, í framhaldi af afskiptum brotaþola af honum, slegið frá sér af ásetningi og mátt vera ljóst að hann kynni að valda þeim sem fyrir högginu yrði tjóni, en ekki skiptir máli í þessu sambandi hvort honum hafi verið ljóst er hann reiddi til höggsins að það var brotaþoli sem hann sló. Með framburði brotaþola, sem studdur er framburðum J-kvk-ef og H-kvk-ef, þykir nægjanlega í ljós leitt að um hnefahögg hafi verið að ræða eins og í ákæru greinir. Þá þykir með framburði brotaþola og vitnanna J-kvk-ef og A-kk-ef, sem og með vottorði H-kk-ef S-kk-ef læknis á Heilsugæslunni á Eskifirði sem skoðaði áverka brotaþola umrædda nótt og aftur að degi til, sannað að afleiðingar höggsins hafi verið þær sem í ákæru greinir. Þykir brot ákærða, með hliðsjón af þessum afleiðingum, réttilega heimfært til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur ekki áður gerst sekur um brot gegn almennum hegningarlögum. Samkvæmt sakavottorði sem liggur fyrir dóminum gekkst ákærði á árinu 2005 undir sekt og ökuréttarsviptingu vegna umferðarlagabrots, en það brot hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar hans nú.

Samkvæmt framburði brotaþola og vitnanna J-kvk-ef og A-kk-ef var brotaþoli að reyna að ná sambandi við ákærða þegar hann sló hana, en ekkert í málinu bendir til þess að hún hafi ráðist að honum eða áreitt hann. Við ákvörðun refsingar þykir hins vegar rétt að horfa til þess að þegar ákærði sló brotaþola átti hann í átökum við annan mann, vitnið H-kk-þf, sem hinn síðarnefndi átti upptökin að samkvæmt framburði hans sjálfs, og verður því ekki talið að ásetningur ákærða til verknaðarins hafi verið styrkur, sbr. sjónarmið 6. og 7. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af framanrituðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 70.000 kr. sekt er greiðist í ríkissjóð, en ekki eru efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Af hálfu O-kvk-ef E-kvk-ef J-kvk-ef er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 1.168.075, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 16. febrúar 2008, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga.

Krafan sundurliðast þannig:

Miskabætur kr. 1.000.000,-

Lögfræðikostnaður kr. 168.075,-

Krafa um miskabætur er byggð á 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Er krafan rökstudd þannig að árás ákærða hafi verið stórhættuleg og til þess fallin að valda miklu tjóni. Hending ein hafi ráðið því að ekki hafi farið verr. Við mat á miskabótum verði að líta til þess að árásin hafi verið hrottafengin og brot ákærða teljist varða við 218. gr. almennra hegningarlaga.

Í gögnum málsins liggur fyrir vottorð H-kk-ef S-kk-ef yfirlæknis á heilsugæslustöðinni á Eskifirði þar sem lýst er mari í kringum hægra auga O-kvk-ef og sjóntruflunum og tvísýni við skoðun sama dag og árásin átti sér stað. Sjónin er síðan sögð hafa farið batnandi en við skoðun hjá augnlækni 12. mars 2008 hafi hún verið aðeins fjarsýn á vinstra auga og þurft lesgleraugu og átt aðeins erfitt með að fókusera og verið með þreytu í hægra auga. Megi leiða líkur að því að hún muni lagast með tímanum en hún virðist ekki bera neinar alvarlegar menjar eftir höggið. Hún hafi hins vegar verið frá vinnu vegna þessa í einhvern tíma.

Fyrir dómi kvaðst O-kvk-nf hafa þurft að fá ný gleraugu eftir árásina, þar sem sjón hennar á hægra auga hafi breyst.

Með broti sínu, sem eins og fyrr sagði er réttilega heimfært til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, olli ákærði O-kvk-þgf miska sem hann ber ábyrgð á og verður hann dæmdur til að greiða henni miskabætur, sbr. a-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga. Með vísan til framburðar O-kvk-ef og læknisvottorðs eru miskabætur hæfilega ákveðnar 100.000 krónur. Um vexti fer svo sem í dómsorði greinir. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða O-kvk-þgf kostnað sem hún hefur haft af því að halda fram kröfu sinni, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 með áorðnum breytingum. Lögmannskostnaður telst hæfilega ákveðinn 84.038 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Með hliðsjón af niðurstöðu málsins ber ákærða að greiða sakarkostnað að fjárhæð 192.332 krónur, þar af ferðakostnað vitna, 37.892 krónur, og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 139.440 krónur. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp H-kk-nf B-kk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, M-x-x W-x-x B-x-x, greiði 70.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í 6 daga.

Ákærði greiði O-kvk-þgf E-kvk-þgf J-kvk-þgf 184.038 krónur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 16. febrúar 2008, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá 23. júlí 2008 til greiðsludags.

Ákærði greiði 192.332 krónur í sakarkostnað, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., 139.440 krónur.

H-kk-nf B-kk-nf