E-178/2009

Mál þetta var höfðað 12. desember 2008 og dómtekið 27. f.m.

Stefnandi er NBI hf., Austurstræti 11, Reykjavík,

Stefndu eru Húfur sem hlæja ehf., Skólavörðustíg 18, Reykjavík, H-kvk-nf S-kvk-nf, Sogavegi 210, Reykjavík og Ó-kk-nf J-kk-nf, Álafossvegi 23, Mosfellsbæ.

Stefnandi krefst þess að stefndu verði dæmd in solidum til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 700.000 krónur og bankakostnað (vanskilagjald) 3.780 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 og 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 387.622 krónum frá 3. mars 2008 til 2. apríl s.á., af 667.217 krónum frá þeim degi til 5. ágúst s.á. og af 700.000 krónum frá þeim degi til greiðsludags gagnvart stefnda, Húfum sem hlæja ehf. en með dráttarvöxtum af sömu fjárhæð frá 6. desember 2008 til greiðsludags gagnvart stefndu H-kvk-þgf S-kvk-þgf og Ó-kk-þgf J-kk-þgf. Þá er krafist vaxtavaxta samkvæmt 12. gr. sömu laga er leggist við höfuðstól á tólf mánaða fresti. Einnig er krafist málskostnaðar að teknu tilliti til virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Stefndi, Ó-kk-nf J-kk-nf sem er ólöglærður, mætti í málinu og skilaði greinargerð þar sem hann setti fram þær kröfur að ábyrgð hans og stefndu H-kvk-ef S-kvk-ef yrði felld úr gildi og/eða málinu vísað frá dómi. Ekki er sýnt fram á heimild stefnda Ó-kk-ef J-kk-ef að lögum til að flytja málið fyrir hönd stefndu H-kvk-ef S-kvk-ef og verður málið dæmt sem útivistarmál að því er tekur til hennar sem og stefnda, Húfa sem hlæja ehf. Við fyrirtöku málsins 12. mars sl. var því lýst yfir af hálfu stefnda, Ó-kk-ef J-kk-ef, að hann gerði ekki frávísunarkröfu. Við aðalmeðferð málsins krafðist hann sýknu af kröfum stefnanda.

Í stefnu er málsatvikum og málsástæðum lýst þannig að umstefnd skuld sé tilkomin vegna úttekta stefnda, Húfa sem hlæja ehf., með VISA-greiðslukorti nr. 4539-8700-0010-8694. Greiðslukortið hafi verið útgefið til stefnda samkvæmt umsókn. Vegna vanskila stefnda á greiðslukortinu hafi heimild hans til notkunar kortsins verið afturkölluð. Eftirtaldir reikningar vegna úttekta stefnda á framangreindu VISA greiðslukorti hafi verið í vanskilum: 1) Kr. 387.622, útgáfudagur 21. febrúar 2008, gjalddagi 3. mars 2008, 2) Kr. 279.595, útgáfudagur 19. mars 2008, gjalddagi 2. apríl 2008, 3) Kr. 32.783, útgáfudagur 22. júlí 2008, gjalddagi 5. ágúst 2008. Samanlagt nemi framangreindar fjárhæðir 700.000 krónum. Með sjálfskuldarábyrgð, dags. 24. febrúar 2004, hafi stefndu, H-kvk-nf S-kvk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf, tekist á hendur ábyrgð á skuld þessari gagnvart stefnanda sem sjálfskuldarábyrgðaraðilar fyrir allt að 700.000 krónum auk vaxta og kostnaðar við innheimtu skuldarinnar. Skuld stefnda, Húfa sem hlæja ehf., á VISA kortinu sé samtals að fjárhæð 1.745.634 krónur að viðbættum vöxtum og kostnaði og verði mismuninum, sem eftir standi án ábyrgðar, stefnt sérstaklega. (Innskot: Dómur í máli vegna þessa var kveðinn upp 24. mars 2009). Í dómkröfum hafi fjárhæðir reikninga verið lækkaðar sem nemi dráttarvöxtum sem þar séu reiknaðir en krafist sé dráttarvaxta frá gjalddögum reikninga til greiðsludags. Bankakostnaður (vanskilagjald) sé samkvæmt 33.11 lið gjaldskrár stefnanda og færist hann á hvern gjalddaga fyrir sig, samtals að fjárhæð 3.780 krónur. Stefndu hafi verið send innheimtubréf 6. nóvember 2008. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Það, sem greinir hér að framan samrýmist að öllu leyti framlögðum gögnum málsins.

Af hálfu stefnda, Ó-kk-ef J-kk-ef, er því haldið fram að engar aðvaranir hafi verið sendar honum fyrr en með birtingu stefnu. Þetta samrýmist ekki því að lagt hefur verið fram afrit lokaaðvörunar sem honum var send 8. maí 2008. Hann viðurkennir að sjálfskuldarábyrgð hans nemi 700.000 krónum en heldur því jafnframt fram að VISA úttektir hafi verið heimilaðar langt umfram umsamda úttektarupphæð á kortaumsókn. Sú málsástæða tekur ekki til efnis þessa máls sem lýtur einvörðungu að þeirri fjárhæð sem tryggð var með sjálfskuldarábyrgð. Þá er sýknukrafa stefnda reist á eftirfarandi: „ Orsakir þess að VISA greiðslur hafa ekki verið inntar af hendi má rekja til stefnanda og vangæslu hans á fjármunum og skuldbindingum gagnvart Seðlabankanum. Núverandi eigandi bankans, ríkissjóður, er annar orsakavaldur gjaldþrots þjóðarbúsins og skorts á getu ábyrgðaraðila til að standa við skuldbindingar sínar. Eftirlitsleysi og skortur á löggjöf af hálfu alþingis um bankastarfsemi, skortur á eftirliti Fjármálaeftirlitsins, afskiptaleysi af hálfu Seðlabanka með útþenslu bankanna, athyglisbrestur ríkisstjórnar. Allt eru þetta orsakir skertrar getu skuldara/ábyrgðaraðila til að standa við skuldbindingar sínar á réttum tíma.“ Framangreint kemur hvergi nærri efni málsins og getur á engan hátt leitt til þess að fallist verði á sýknukröfu stefnda.

Samkvæmt þessu er niðurstaða málsins sú að dæma beri stefndu óskipt til að greiða stefnanda 703.780 krónur með dráttarvöxtum eins og greinir í dómsorði og málskostnað sem er ákveðinn 240.000 krónur.

S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Stefndu, Húfur sem hlæja ehf., H-kvk-nf S-kvk-nf og Ó-kk-nf J-kk-nf, greiði óskipt stefnanda, NBI hf., 703.780 krónur. Stefndi, Húfur sem hlæja ehf., greiði stefnanda dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 387.622 krónum frá 3. mars 2008 til 2. apríl s.á., af 667.217 krónum frá þeim degi til 5. ágúst s.á. og af 700.000 krónum frá þeim degi til 6. desember 2008. Öll stefndu greiði óskipt stefnanda dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 700.000 krónum frá 6. desember 2008 til greiðsludags.

Öll stefndu greiði stefnanda óskipt 240.000 krónur í málskostnað.

S-kk-nf H. S-kk-nf