S-1214/2008

Málið, sem dómtekið var 20. nóvember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 15. september 2008 á hendur „S-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Tunguseli 4, Reykjavík, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa að kvöldi laugardagsins 13. október 2007, að Rauðarárstíg 3, Reykjavík, slegið J-kvk-þf B-kvk-þf B-kvk-þf í andlitið með keramik kaffikrús, með þeim afleiðingum að hún hlaut nefbrot og skurð á nefi.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Einkaréttarkrafa: Af hálfu J-kvk-ef B-kvk-ef B-kvk-ef, kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu miskabóta að fjárhæð 500.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 13. október 2007 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu, en til vara vægustu refsingar. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði. Ákærði krefst þess aðallega að skaðabótakröfunni verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði lækkuð.

II

Málavextir eru þeir að lögreglan var kvödd að Rauðarárstíg 3 að kvöldi 13. október 2007. Þar var fyrir íbúi hússins, framangreind J-kvk-nf B-kvk-nf og var hún með áverka í andliti sem blæddi mikið úr. Annar íbúi hússins tjáði lögreglunni að ákærði hefði gengið í skrokk á J-kvk-þgf og hún kvað hann hafa barið sig með glasi eða einhverju álíka. J-kvk-nf var flutt á slysadeild, en í skýrslunni segir að hún hafi verið í annarlegu ástandi og lítið vilja ræða við lögreglumenn. Ákærði fannst undir rúmi í íbúð J-kvk-ef. Hann var einnig í annarlegu ástandi og var hann vistaður í fangageymslu.

Í áverkavottorði varðandi J-kvk-þf segir að hún hafi sagt fyrrverandi sambýlismann sinn hafa ráðist á sig og slegið sig með glasi í andlitið. Hún hafi verið alblóðug og skelfd. Áverkum hennar er lýst svo að um „miðbik nefhryggjar er skurður sem nær niður nefið báðum megin. Þó heldur lengra vi. megin. Skurðurinn skerst í gegnum húð undir húðfitu, nefbrot sker niður í septum (miðsnes) þannig að það skerst nærri því af og ganga skurðlínur nokkuð djúpt inn í nefið.“ J-kvk-nf var greind með nefbeinabrot og opið sár á nefi.

Lögreglan tók skýrslu af J-kvk-þgf og skýrði hún svo frá að þetta kvöld hefði hún komið heim til sín um kl. 21.00. Ákærði hefði þá verið sofandi í rúmi í svefnherberginu, en þau hefðu verið saman á þessum tíma. Hann hefði verið að drekka og hefði hún sagt honum að sér væri illa við að hafa hann heima þar eð hún ætti von á dóttur sinni. J-kvk-nf kvaðst svo hafa farið og hringt í móður sína, en allt í einu hefði ákærði verið kominn og slegið hana fyrirvaralaust í andlitið með kaffikrús úr keramiki. Krúsin lenti á nefi J-kvk-ef og splundraðist við höggið.

Ákærði bar hjá lögreglu að hann hefði verið við áfengisdrykkju og komið heim á Rauðarárstíg 3 verulega ölvaður að kvöldi 13. október. Hann kvaðst hafa farið að sofa og muna næst eftir sér er lögreglumenn vöktu hann. Ákærði kvaðst ekki hafa hugmynd um hvort hann hefði slegið J-kvk-þf. Hann tók fram að hann hefði verið pirraður út í hana að undanförnu vegna framhjáhalds.

III

Við aðalmeðferð bar ákærði að hann myndi ekki eftir þessu atviki, en við þingfestingu hafði hann neitað sök. Hann taldi mjög ólíklegt að hann hefði lagt hendur á J-kvk-þf. Hann kvaðst ekkert muna eftir sér í íbúðinni þennan dag og ekki muna eftir að hafa verið handtekinn. Hann kvaðst fyrst muna eftir sér í fangaklefa daginn eftir. Á þessum tíma hefðu þau J-kvk-nf verið ósátt vegna framhjáhalds hennar. Núna kvað hann þau vera í ágætu sambandi. Sérstaklega spurður kvaðst hann ekki rengja J-kvk-þf um að hann hefði slegið hana.

J-kvk-nf B-kvk-nf B-kvk-nf bar að hún hefði komið heim þetta kvöld og þá hefði ákærði verið þar mjög drukkinn. Hann hefði verið inni í rúmi og hún hefði verið að tala í símann og þá hefði hann allt í einu ráðist á sig og slegið sig einu sinni með leirkrús. Þetta hefði verið mjög óvænt og ekkert tilefni hefði verið til árásarinnar. Hún hefði sjálf verið allsgáð þótt þau hefðu verið í neyslu á þessum tíma. Hún lýsti sambandi þeirra sem stormasömu, en ásakanir ákærða um framhjáhald hennar hafi ekki átt við rök að styðjast. Við árásina kvaðst J-kvk-nf hafa rekið upp öskur og síðan farið til nágrannanna sem hefðu hringt á sjúkrabíl. Hún kvað 19 spor hafa verið saumuð í sig auk þess sem hún hefði nefbeinsbrotnað.

Hún kvað þau hafa búið saman þegar þetta gerðist og hafa þá búið saman í um það bil eitt ár. Sambúðinni hefði lokið síðastliðið vor.

M-kvk-nf B-kvk-nf, nágranni J-kvk-ef, bar að hafa heyrt hróp og um leið hefði verið barið á dyrnar. Þar var J-kvk-nf komin alblóðug og blóð um allan stigaganginn. Hún hefði sagt að hann hefði reynt að drepa sig. M-kvk-nf kvaðst hafa spurt hana um hvað komið hefði fyrir, en J-kvk-nf hefði ekki getað greint frá því en beðið um hringt yrði í móður sína, sem hún gerði. Hún hefði einnig hringt á sjúkrabíl og lögreglu. Meðan beðið var eftir þeim hefði J-kvk-nf sest niður og þá sagt að ákærði hefði skorið sig. M-kvk-nf kvaðst ekki hafa orðið vör við aðra þarna en ákærða og J-kvk-þf. Hún kvaðst engan hafa séð fara út úr íbúðinni og heldur ekki heyrt umgang sem benti til þess, en hljóðbært væri í húsinu. M-kvk-nf kvað J-kvk-þf hafa alla skolfið og eiginlega ekki grátið heldur veinað.

H-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf lögreglumaður kom á vettvang og ritar frumskýrslu málsins. H-kk-nf bar að nágranni J-kvk-ef hefði kallað til lögreglu og hefði hún sagt þeim lögreglumönnum að enginn hefði farið út úr húsinu frá því J-kvk-nf kom til hennar. Þeir hefðu farið inn í íbúð hennar og fundið ákærða þar sem hann faldi sig í rúmi og svaraði hann ekki þegar lögreglumenn yrtu á hann og kynntu sig. H-kk-nf kvað ákærða hafa verið í annarlegu ástandi en hann hefði verið vakandi og með augun opin. Hann kvað blóð hafa verið í íbúðinni og blóðslóð út úr henni og niður á næstu hæð fyrir neðan. Þá hefðu verið ummerki um átök í íbúðinni. H-kk-nf kvaðst lítillega hafa verið rætt við J-kvk-þf en hún hefði verið í mikilli geðshræringu og lítið getað sagt nema hvað árásin hefði verið af tilefnislausu. Reynt hefði verið að tala við hana síðar á slysadeildinni en hún lítið getað tjáð sig.

J-kvk-nf S-kvk-nf lögreglumaður kom líka á vettvang. Hún bar að nágrannakona hefði vísað þeim á J-kvk-þf sem hefði sagt þeim að maður hefði kastað í hana glasi. Hún kvaðst ekki hafa séð ákærða fyrr en búið var að handjárna hann og ekkert rætt við hann, en séð að hann var í annarlegu ástandi. Hún kvað hann hafa verið spurðan um atvikið en mundi ekki hverju hann svaraði. Hún kvað blóð hafa verið upp allan stigaganginn og inni í íbúð J-kvk-ef. Þá hefðu hlutir verið í óreiðu í íbúðinni.

Þ-kk-nf S-kk-nf N-kk-nf læknir staðfesti áverkavottorðið. Hann bar að J-kvk-nf hefði verið meðtekin, það er í sjokkástandi. Hann kvað áverka hennar hafa getað samrýmst því að hún hefði verið slegin í andlitið með keramikkrús.

IV

Við þingfestingu neitaði ákærði sök og við aðalmeðferð bar hann við minnisleysi eins og rakið var. J-kvk-nf B-kvk-nf bar hjá lögreglu og fyrir dómi að ákærði hefði slegið sig með kaffikrús fyrirvaralaust í andlitið með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. M-kvk-nf B-kvk-nf bar hvernig J-kvk-nf hefði komið til hennar alblóðug og greint sér frá því að ákærði hefði slegið sig. Þá hafa tveir lögreglumenn borið um ástand J-kvk-ef og ummerki á vettvangi eins og rakið var. Þá bar J-kvk-nf að enginn annar hefði verið í búðinni en hún og ákærði, og M-kvk-nf bar að enginn hefði farið úr húsinu frá því að hún opnaði fyrir J-kvk-þf. Þegar þetta er virt er það niðurstaða dómsins að ákærði hafi slegið J-kvk-þf eins og honum er gefið að sök og er brot hans rétt fært til refsiákvæða í ákærunni.

Brotaferill ákærða hófst árið 1982 er hann var dæmdur í skilorðsbundið varðhald fyrir nytjastuld. Árið eftir var hann dæmdur í skilorðsbundið fangelsi fyrir skjalafals og tilraun til þjófnaðar. Frá árinu 1985 hefur hann 13 sinnum verið dæmdur til óskilorðsbundinnar fangelsisvistar, síðast 21. maí 2008 í 3 mánaða fangelsi fyrir fjársvik, þjófnað og fíkniefnalagabrot. Rétt er að taka fram að ákærði var síðast dæmdur fyrir ofbeldisbrot árið 1991. Þá var hann dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Refsing ákærða nú, sem ákveðin verður með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga, er hæfilega ákveðin 6 mánaða fangelsi.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir alvarlega líkamsárás sem olli brotaþola meiðslum sem lýst var hér að framan. Til þess er þó að líta að ekki er þar um varanlegar afleiðingar að ræða. Samkvæmt þess verður ákærði dæmdur til að greiða J-kvk-þgf B-kvk-þgf B-kvk-þgf miskabætur að fjárhæð 300.000 krónur með vöxtum, eins og krafist er og nánar greinir í dómsorði.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða 28.200 krónur í sakarkostnað, málsvarnarlaun verjanda síns K-kk-ef S-kk-ef hrl., 153.384 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef P-kvk-ef hdl., 209.160 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, S-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði.

Ákærði greiði J-kvk-þgf B-kvk-þgf B-kvk-þgf 300.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga frá 13. október 2007 til 1. maí 2008 en með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 28.200 krónur í sakarkostnað, málsvarnarlaun verjanda síns K-kk-ef S-kk-ef hrl., 153.384 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef P-kvk-ef hdl., 209.160 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf.