S-1837/2011

Málið, sem dómtekið var 17. apríl síðastliðinn, var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 26. ágúst 2011 á hendur „K-kk-þgf G-kk-þgf, fyrir neðangreind hegningar- og vopnalagabrot framin aðfaranótt miðvikudagsins 13. janúar 2010 í Reykjavík, svo sem hér greinir:

1. Hættubrot, með því að hafa í húsasundi milli Dúfnahóla 2 og Blikahóla 12 skotið úr afsagaðri haglabyssu af gerðinni Suhl Simson, stuttu frá K-x-x A-x-x L-x-x og sveiflað byssunni í átt að honum og þannig stofnað lífi og heilsu K-x-x A-kk-ef í augljósa hættu á ófyrirleitinn hátt.

Telst þetta varða við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa stuttu síðar á bílastæði við Dúfnahóla 2-6 slegið K-kk-þf M-kk-þf H-kk-þf ítrekað í hnakkann með hnúajárni, með þeim afleiðingum að K-kk-nf M-kk-nf hlaut mar og bólgur á hnakka.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

3. Eignarspjöll, með því að hafa á sama stað og getið er í ákærulið 2, slegið með haglabyssu af gerðinni Suhl Simson í skottlokið á Skoda bifreið með fastanúmerið SO-062, með þeim afleiðingum að dæld kom á skottlokið.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

4. Vopnalagabrot, með því að hafa átt Gamo loftbyssu og litla byssu af gerðinni TJ Harrington and Son án tilskilins leyfis og haft í vörslum sínum lásboga með kíki, hnúajárn, tvö 50 sm löng sverð og fjóra hnífa með blaðstærð lengri en 12 sm, en lögregla lagði hald á vopnin við leit í hýbýlum ákærða að Dúfnahólum 2.

Telst þetta varða við 1. mgr. 12. gr. og a, c, d og f-liði 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998 .

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist með vísan til 1. mgr. 37. gr. vopnalaga, að ofangreind vopn, sem talin eru upp í ákærulið 4, og lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, verði gerð upptæk til ríkissjóðs. Loks er þess krafist með vísan til 2. mgr. 37. gr. vopnalaga, að Suhl Simson afsöguð haglabyssa og Brno riffill og Remington haglabyssa sem ákærði er skráður eigandi að og skotfæri af ýmsum stærðum og gerðum (munir merktir í munaskrá með númerunum 312137, 312140, 312142, 312143, 312111 og 312127) og lögregla lagði hald á við rannsókn málsins verði gerð upptæk til ríkissjóðs og er krafan einnig gerð með vísan til 1. tl. 1. mgr. 69. gr. a almennra hegningarlaga að því er varðar S-x-x S-x-x afsagaða haglabyssu.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu H-kk-ef S-kk-ef, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum kr. 378.005, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 13. janúar 2010 til greiðsludags. Jafnframt er gerð krafa um greiðslu kr. 300.000 vegna lögmannskostnaðar.

Af hálfu K-kk-ef M-kk-ef H-kk-ef, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum kr. 400.000, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 13. janúar 2010 til greiðsludags. Einnig er krafist greiðslu þóknunar réttargæslumanns verði hann skipaður en að öðrum kosti er krafist kr. 300.000 vegna lögmannsaðstoðar við framlagningu bótakröfu.“

Ákærði neitar sök í 1. lið ákæru en játar sök að öðru leyti. Hann taldi þó árásina í 2. lið ekki hafa verið sérstaklega hættulega. Ákærði mótmælir upptökukröfu á Brno riffli og Remington haglabyssu en samþykkir upptökukröfur að öðru leyti. Ákærði samþykkir bótaskyldu en fól verjanda sínum að gera tölulegar athugasemdir. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Málavextir eru þeir að lögreglumenn voru sendir að Dúfnahólum 4 aðfaranótt miðvikudagsins 13. janúar 2010 vegna slagsmála. Á vettvangi hittu þeir fyrir þá D-kk-þf G-kk-þf H-kk-þf og K-kk-þf M-kk-þf H-kk-þf sem kváðust hafa lent í átökum við mann er hefði ásakað þá um að hafa brotist inn í bifreið sína. Þá kváðu þeir manninn hafa verið með járnstöng er hefði líkst afsagaðri haglabyssu og barið annan þeirra með henni í höfuðið. Á sama tíma höfðu aðrir lögreglumenn afskipti af ákærða, sem hefði komið til þeirra með K-x-x A-x-x L-x-x og sagt hann hafa brotist inn í bifreið sína. Í viðræðum við K-x-x kom fram að ákærði hefði verið með byssu og skotið úr henni og hefði skotið farið rétt hjá K-x-x. Ákærði neitaði að hafa notað skotvopn en kvaðst hafa sprengt kínverja. Við rannsókn á vettvangi kom í ljós far eftir haglaskot á húsvegg Blikahóla 12. Þá fannst og afsöguð, tvíhleypt haglabyssa undir bíl á vettvangi. Ekkert skefti var á byssunni, en í skot í báðum hlaupum og hafði öðru þeirra verið hleypt af.

Ákærði var handtekinn og færður á lögreglustöð. Leitað var á heimili hans og þar var lagt hald á þau vopn, skotfæri og aðra muni sem í ákæru greinir. Á lögreglustöðinni var tekið öndunarsýni af ákærða og sýndi það vínandamagn 0.33 mg/l. Eins var honum tekið blóð til rannsóknar vegna gruns um að hann hefði neytt ávana- og fíkniefna. Ákærði neitaði fíkniefnaneyslu en kvaðst taka erlend fæðubótaefni. Niðurstaða rannsóknar sýndi að í blóði ákærða mældist 375 ng/ml af amfetamíni. Segir í álitsgerðinni að styrkur þess sé fremur hár, en innan þeirra marka sem oft finnist hjá fólki sem misnoti amfetamín. Ákærði var úrskurðaður í gæsluvarðhald 13. janúar og sat í því til 20. sama mánaðar.

K-kk-nf M-kk-nf leitaði til læknis sama dag og sagðist hafa verið laminn með haglabyssuskefti í höfuðið. Í vottorðinu segir: „Við skoðun var allnokkur maráverki á hnakka, 3x4 cm og bólga umhverfis. Ekki finnanlegir aðrir áverkar og ekki merki um brot. Hann var með eðlilegar hreyfingar í hálsliðum og ekki taugabrottfallseinkenni. Hann er álitinn með maráverka á hnakka og mögulega væg heilahristingseinkenni.“

III

Við aðalmeðferð bar ákærði að brotist hefði verið inn í bíl hans þessa nótt og hefði hann hringt á lögregluna. Meðan hann var að bíða eftir henni hefði hann heyrt í bíl og gengið á hljóðið og þá séð ljós í bílskúrnum hjá K-x-x. Hann kvaðst hafa séð nokkra stráka þar inni og sagt lögreglumönnum frá því þegar þeir komu, en þessir strákar hafi verið „algjör plága í blokkinni“ eins og ákærði orðaði það. Þegar lögreglumennirnir komu hafi þeir eiginlega hunsað sig og við það hafi fokið í sig. Hann kvaðst hafa ætlað að hræða strákana og því farið heim til sín og sótt afsagaða haglabyssu sem um getur í 1. lið ákærunnar. Hann hefði sett tvö skot í hana og hlaupið út og mætt K-x-x í húsasundinu og kallað á hann „hvar er radarvarinn“, en honum hafði verið stolið úr bíl ákærða. K-x-x kvaðst ekkert vita um hann og þá kvaðst ákærði hafa hleypt af einu skoti aftur fyrir sig, en K-x-x hafi staðið fyrir framan sig. Ákærði lýsti því að hann hefði beint byssuhlaupinu niður eins og klukkan væri 8. Hann kvaðst ekki hafa miðað byssunni á K-x-x heldur sveiflað henni í áttina til hans. Eftir þetta kvaðst hann hafa farið niður á bílaplan með K-x-x í tökum, en þar hafi þeir verið D-kk-nf og K-kk-nf. Ákærði kvaðst hafa verið mjög æstur og ætlað sér að fá radarvarann aftur. Hann kvaðst hafa slegið K-kk-þf tvisvar í höfuðið, en ekki með hnúajárni heldur hafi hann haft hnúajárn inni í lófanum og hafi járnið því ekki lent á höfði K-kk-ef. Hann aftók með öllu að hann hefði slegið K-kk-þf með byssunni. Kvöldið fyrir þetta kvaðst ákærði hafa drukkið smáræði af rósavíni, en kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum amfetamíns. Ákærði viðurkenndi sök samkvæmt 3. og 4. ákærulið.

Lögreglumaður, sem ritar frumskýrslu málsins, staðfesti hana og bar að lögreglan hefði verið kvödd á staðinn vegna innbrots í bíl, en þaðan hafði verið stolið radarvara. Hann kvað ákærða hafa tekið á móti lögreglumönnum og verið nokkuð ör auk þess sem áfengislykt var af honum. Ákærði kvaðst nokkuð öruggur um að framangreindur K-x-x hefði brotist inn í bílinn og vildi koma með lögreglumönnunum til að handtaka hann. Lögreglumönnunum leist nú ekki beint vel á þessa tillögu og ákváðu að aka hring í hverfinu og afla á meðan upplýsinga frá stjórnstöð. Meðan þeir voru á akstrinum hefði borist annað útkall frá sama vettvangi og nú vegna slagsmála. Þegar lögreglumennirnir komu á vettvang tóku tveir strákar á móti þeim, greinilega mjög hræddir, og sögðu ákærða hafa ráðist á sig. Skömmu síðar komu þeir ákærði og K-x-x. Annar strákanna sagði lögreglumönnunum að ákærði hefði slegið sig í höfuðið með rörbút en héldu jafnvel að það hefði verið afsöguð haglabyssa. K-x-x skýrði frá því að hann hefði mætt ákærða í húsasundi þar sem hann hefði hótað honum og beint afsagaðri haglabyssu í áttina að honum og kvaðst K-x-x hafa slegið hlaupinu frá sér og við það hefði skot hlaupið úr byssunni. Lögreglumaðurinn kvað þá hafa fundið far eftir haglaskot og eins forhlað úr haglaskoti. Ákærði neitaði að hafa skotið úr byssu en kvaðst hafa sprengt kínverja. Lögreglumennirnir báðu ákærða um að leyfa þeim að líta í geymslu íbúðar hans, en þar kvaðst ákærði geyma haglabyssu. Er þangað kom ætlaði ákærði að meina þeim að leita og var handtekinn. Við leit á honum fundust haglaskot í buxnavasa hans. Eiginkona ákærða leyfði leit og við hana fundust þeir hlutir sem í ákæru greinir.

Rannsóknarlögreglumaður úr tæknideild, sem rannsakaði vettvang og haglabyssuna, staðfesti rannsóknarskýrslu sína. Hann kvað byssuna hafa fundist undir bíl á vettvangi og hafi tvö skot verið í henni. Af öðru þeirra hafði verið hleypt. Hann kvað umbúnað byssunnar hafa verið þannig að hún hefði verið hættuleg eins og frá öryggisútbúnaði hennar hafði verið gengið. Ekki hafi þurft mikið til að skot hlypi úr henni. Þá hafi ekkert skefti verið á henni. Hann kvað byssuna hafa verið prófaða miðað við dreifingu haglanna í skotfarinu og í ljós hafi komið að hleypt hefði verið af af tveggja metra færi, byssan hafi verið í 68 cm hæð frá jörðu og miðað með 90° horni í vegginn. Það geti því ekki staðist að skotið hafi verið niður á við eins og K-x-x sagði að ákærði hefði gert. Skotfarið sýni að það hafi komið beint í vegginn, enda kvarnist hvergi út frá því eins og hefði gerst ef byssunni hefði verið miðað á ská. Þá tók hann fram að dreifing skotanna hefði verið meiri vegna þess að hlaup byssunnar var afsagað.

Eiginkona ákærða kvaðst hafa rætt við foreldra framangreinds K-kk-ef og hann. Í samtali við K-x-x hefði komið fram hjá honum að hann myndi ekkert eftir þessu. Kvöldið fyrir þennan atburð kvað hún ákærða hafa drukkið smávegis af rósavíni, en hún kvaðst ekki hafa séð hann neyta amfetamíns og ekki vita til að hann neytti þess.

Framangreindur K-kk-nf M-kk-nf bar að hafa verið að koma úr bílskúr umrædda nótt ásamt þeim K-x-x og D-kk-þgf og hafi K-x-x verið á leið heim til sín í blokkina þegar maður hafi komið og rifið í hann og eftir það hafi hann heyrt læti. Hann kvaðst hafa séð byssu og ætlað að hafa sig á brott en þá séð manninn koma gangandi fyrir framan bílinn og byrjaði hann að berja í bílrúðuna með haglabyssu. K-kk-nf kvaðst hafa opnað bíldyrnar og spurt manninn hvað hann væri að gera og þá hefði maðurinn lamið hann með haglabyssunni og spurt um leið hvar radarvarinn sinn væri, en K-kk-nf svaraði því til að hann vissi ekkert um hann. Maðurinn hefði haldið áfram að berja sig með haglabyssunni, en hann hefði verið með hnúajárn í hinni hendinni og sveðju við magann á sér. Kvaðst hann hafa tekið í byssuna til að fá manninn til að hætta að berja sig. Maðurinn hefði nú snúið sér að D-kk-þgf og miðað byssunni á hann, en D-kk-nf hefði farið úr yfirhöfnum til að sýna manninum að hann væri ekki með radarvarann. Þá hefði maðurinn leitað í farangursgeymslu bílsins og lamið í lok hennar þegar hann fann ekki radarvarann. Við þetta kom beygla í lokið. K-kk-nf kvaðst hafa fengið áverka á höfuðið og haft hausverk í nokkurn tíma á eftir. K-kk-nf ítrekaði að maðurinn hefði lamið sig með haglabyssu en ekki hnúajárni, en hann hefði haft það í hinni hendinni.

Framangreindur D-kk-nf G-kk-nf bar að hafa verið heima hjá K-x-x ásamt honum og K-kk-þgf. Þegar þeir K-kk-nf höfðu kvatt K-x-x og voru að fara inn í bílinn heyrðu þeir öskur og svo skothvell. D-kk-nf kvaðst hafa hvatt K-kk-þf til að fara strax en úr því varð ekki og skömmu síðar kom maður með K-x-x að bílnum og byrjaði að berja í framrúðuna. Maðurinn fór svo að berja K-kk-þf í höfuðið með byssu og hefði hann haft hnúajárn á hinni hendinni. Maðurinn hafi síðan komið í áttina til sín og miðað byssunni í andlitið á sér um leið og hann var að taka skot úr vasanum. D-kk-nf kvaðst hafa verið búinn að klæða sig úr yfirhöfn og eins hefði maðurinn rifið af sér tösku og leitað í henni. Hann kvað ástæðu hegðunar mannsins hafa verið þá að hann hefði grunað þá þrjá um að hafa brotist inn í bíl sinn.

Framangreindur K-x-x bar að hafa verið með D-kk-þf og K-kk-þf í bílskúrnum heima hjá sér. Þegar hann fór úr skúrnum kvaðst hann hafa hitt ákærða í húsasundi. Þeir hafi farið að rífast og hefði ákærði spurt sig hvort hann hefði brotist inn í bíl hans sem hann kvaðst hafa neitað. K-x-x kvað ákærða hafa tekið upp haglabyssu og haldið á henni, en ekki kvaðst hann muna hvort ákærði hefði miðað henni á sig, taldi þó að svo hefði verið. K-x-x kvaðst hafa bakkað frá ákærða og upp að vegg og í því slegið í áttina að ákærða. Þá hafi komið skot úr byssunni sem lenti í veggnum nálægt sér. Hann kvaðst svo hafa hlaupið til félaga sinna og ákærði fylgdi á eftir. K-x-x kvaðst ekki muna nákvæmlega hvað gerðist þegar ákærði og hann voru komnir til hinna tveggja, en ákærði muni þó hafa lamið í bíl og eins lamið K-kk-þf með höndunum. Skömmu síðar hefði drifið að lögreglumenn.

Eigandi framangreindrar Skoda bifreiðar var ekki á vettvangi en hann kvað skemmdir hafa verið á toppi bifreiðarinnar og loki farangursgeymslu. Hann kvaðst hafa fengið þær leiðbeiningar frá lögreglumönnum að fara með bílinn í tjónamat á viðurkenndu verkstæði og það hafi hann gert. Gögn frá verkstæðinu fylgi bótakröfu hans.

Læknirinn, sem skoðaði K-kk-þf M-kk-þf og ritar framangreint vottorð, staðfesti það og bar að áverkarnar, sem hann bar, gætu komið heim og saman við sögu hans um að hann hefði verið laminn með byssuskefti. Læknirinn kvað hins vegar ólíklegt að áverkarnir stöfuðu af hnúajárni.

IV

Eins og rakið er úr framburði ákærða í III. kafla mun hann hafa haldið að piltarnir, sem nefndir eru í kaflanum, hefðu stolið frá sér radarvara. Hann sótti afsagaða haglabyssu heim til sín og hlóð hana tveimur skotum í því skyni að hræða þá. Ákærði og K-x-x mættust í húsasundi og þar skaut ákærði einu skoti úr byssunni og kom það í vegg. Ákærði kveðst hafa miðað byssunni aftur fyrir sig, en K-x-x taldi hann hafa miðað á sig. Ákærði kvaðst hafa miðað byssunni eins og klukkan væri 8, en það fær ekki staðist samkvæmt rannsókn á vettvangi eins gerð var grein fyrir hér að framan. Ákærði hefur viðurkennt að hafa sveiflað byssunni í áttina að K-x-x og fær það stuðning í framburði K-kk-ef. Samkvæmt þessu telur dómurinn sannað að ákærði hafi skotið úr afsagaðri haglabyssu stutt frá K-x-x og sveiflað henni í átt að honum eins og honum er gefið að sök í ákærunni. Með þessu stofnaði ákærði lífi og heilsu K-kk-ef í augljósa hættu á ófyrirleitinn hátt og braut það með gegn 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga eins og honum er gefið að sök í ákærunni.

Í 2. lið ákærunnar er ákærða gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás með því að hafa slegið K-kk-þf M-kk-þf H-kk-þf ítrekað í hnakkann með hnúajárni með þeim afleiðingum að hann hlaut mar og bólgur á hnakka. Fyrir dómi kvaðst ákærði hafa slegið K-kk-þf og haft hnúajárn inni í lófanum á meðan. Hann hefði því ekki slegið hann með hnúajárninu. K-kk-nf og D-kk-nf G-kk-nf bera hins vegar báðir að ákærði hafi lamið hann með haglabyssunni, en K-x-x ber að ákærði hafi lamið hann með höndunum. Læknirinn, sem skoðaði K-kk-þf, taldi áverka hans geta stafað af því að hann hefði verið laminn með byssuskefti, en ólíklegt að hann hefði verið laminn með hnúajárni. Í ákæru er ákærða gefið að sök að hafa slegið K-kk-þf ítrekað í hnakkann með hnúajárni. Verður að skilja ákæruna svo að hnúajárninu hafi verið beitt til að valda áverkunum. Þegar virtur er framburður ákærða og vitna svo og læknisvottorðið fær það ekki staðist að ákærði hafi beitt hnúajárninu heldur hefur hann annaðhvort beitt haglabyssunni eða hnefanum, hvort sem hann hafði hnúajárn fólgið í lófanum eða ekki. Samkvæmt þessu er ósannað að ákærði hafi gerst sekur um það sem honum er gefið að sök í þessum kafla ákærunnar og verður hann því sýknaður hvað hann varðar.

Ákærði hefur játað sök í 3. og 4. lið ákæru og styðst játning hans við gögn málsins. Hann verður því sakfelldur fyrir það sem honum er þar gefið að sök. Brot hans eru þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði var sektaður fyrir umferðarlagabrot 2003. Refsing hans er hæfilega ákveðin 8 mánaða fangelsi. Skilyrði eru til að skilorðsbinda hana eins og nánar greinir í dómsorði. Þar greinir og hvernig gæsluvarðhaldsvist ákærða skal koma til frádráttar.

Ákærði hefur samþykkt upptökukröfur ákæruvaldsins nema á Brno riffli og Remington haglabyssu. Lögreglan lagði hald á þessar tvær byssur á heimili hans ásamt öðrum munum sem krafist er upptöku á. Upptökukrafan á þessum byssum er byggð á 2. mgr. 37. gr. vopnalaga, en þar segir að fremji maður brot með tækjum eða efnum, sem nefnd eru í 1. mgr. greinarinnar, megi einnig, ef brot hans er stórfellt, gera upptæk önnur slík tæki sem hann hefur leyfi fyrir. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir að stofna lífi manns í hættu á ófyrirleitinn hátt með því að skjóta af haglabyssu stutt frá honum. Brot ákærða er stórfellt og verður því orðið við upptökukröfunni eins og hún er sett fram í ákæru og nánar greinir í dómsorði.

Með vísun til 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 er skaðabótakröfu K-kk-ef M-kk-ef H-kk-ef vísað frá dómi. Krafa H-kk-ef S-kk-ef vegna skemmda á bílnum er byggð á mati verkstæðis þar sem ekki var einvörðungu metið hvað kostaði að gera við skemmd á skottlokinu heldur einnig hvað kostaði að gera við skemmd á klæðningu í lofti bílsins. Ákærði er hins vegar eingöngu ákærður fyrir að valda skemmdum á skottlokinu. Ekki er hægt að dæma bætur í sakamáli fyrir annað en það sem ákært er fyrir og þegar af þeirri ástæðu verður að vísa kröfu H-kk-ef frá dómi.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði. Það athugast að ákærði var sýknaður af líkamsárás á K-kk-þf M-kk-þf og verður því hvorki gert að greiða fyrir læknisvottorð né flugmiða hans til landsins til að gefa vitnaskýrslu.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, K-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Komi til afplánunar refsingarinnar skal gæsluvarðhaldsvist ákærða frá 13. til 20. janúar 2010 koma refsingunni til frádráttar.

Skaðabótakröfum H-kk-ef S-kk-ef og K-kk-ef M-kk-ef H-kk-ef er vísað frá dómi.

Upptækt skal vera: Gamo loftbyssa, byssa af gerðinni TJ Harrington and son, lásbogi með kíki, hnúajárn, tvö 50 cm löng sverð, fjórir hnífar, Suhl Simson afsöguð haglabyssa, Brno riffill, Remington haglabyssa og munir merktir í munaskrá með númerum 312137, 312140, 312142, 312143, 312111 og 312127.

Ákærði greiði 140.256 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 376.500 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf