S-16/2008

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 20. maí sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 25. janúar sl. á hendur X, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa að kvöldi laugardagsins 17. nóvember 2007, í vinnubúðum Ístaks við Hellisheiðarvirkjun, lagt til K með óþekktu eggvopni, þannig að hann hlaut 7 cm skurð á hægri kálfa.

Ákæruvaldið telur brot ákærða varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981, og krefst þess að ákærði verði dæmdur til refsingar. Sýslumanninum á Selfossi var falin meðferð málsins.

K krefst bóta að fjárhæð 935.945 krónur og hefur G-kk-nf Æ-kk-nf S-kk-nf hrl., skipaður réttargæslumaður hans, gætt hagsmuna hans við meðferð máls þessa.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af refsikröfu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Komi til refsivistar verði gæsluvarðhald er ákærði sætti til frádráttar. Þá er krafist frávísunar á bótakröfu og að málsvarnarlaun verjanda greiðist úr ríkissjóði.

Málavextir.

Málsatvik eru þau að laugardaginn 17. nóvember sl. kl. 21:37 barst lögreglu tilkynning um að maður hefði verið stunginn með hnífi í handlegg og fótlegg í vinnubúðum Ístaks við Hellisheiðarvirkjun. Lögreglumenn fóru á vettvang og segir í lögregluskýrslu að 26 pólskir starfsmenn Ístaks hafi verið í svefnskálabyggingu þegar atvikið varð. Var um að ræða svefnskálabyggingu úr gámaeiningum og voru tvær svefnálmur í byggingunni og á milli þeirra sameiginlegt rými með sjónvarpsherbergjum ásamt reykherbergi og inngangi í bygginguna. Suður af innganginum er forstofa sem skilur að svefnálmu sem teygir sig til austurs og millirýmis og svefnálmu til vesturs. Við innganginn mátti sjá blóðkám á gólfi og í forstofu sást blóðpollur á tepparenningi og blóðkám á suðurvegg móts við blóðpollinn. Kærandi sat á stól þar sem blóðpollurinn var og hlúðu sjúkraflutningamenn að honum. Segir í skýrslunni að vettvangur hafi spillst vegna umgengni fólksins, en almennt ölvunarástand hafi verið á þeim sem þarna dvöldu og þar sem starfsmennirnir töluðu almennt bara móðurmál sitt hafi verið erfitt í upphafi að fá nákvæma mynd af því sem gerðist. Haft var eftir kæranda á vettvangi að atvikið hefði gerst eftir fótboltaleik í sjónvarpinu. Hann vissi ekki með hverju honum voru veittir áverkarnir en hann kvaðst hafa verið mjög ölvaður. Hann taldi árásarmanninn vera frekar ungan í rauðri eða vínrauðri peysu með hettu á höfði. Hafi ósætti milli þeirra hafist í svefnálmunni vestur af sjónvarpsherberginu og borist að forstofuherberginu framan við innganginn. N kvaðst hafa verið staddur í reykherberginu er hann heyrði læti frammi, en hann kvað kæranda og árásarmanninn hafa setið þar skömmu áður. Hann kvaðst vita að árásarmaðurinn héti X og hefði unnið við þakbyggingar á svæðinu. Sá sem túlkaði fyrir lögreglu upplýsti að Kraftafl hefði komið að því verki og síðan segir í lögregluskýrslu að við eftirgrennslan hefði komið í ljós að um X væri að ræða. Tilkynnt var til lögreglu að sést hefði til bifreiðarinnar G og hefðu þrír menn verið í henni. Hefði hún stöðvað á virkjunarsvæðinu í u.þ.b. 10 mínútur og síðan verið ekið á brott. Mun bifreið þessi vera skráð á Kraftafl.

Ákærði gaf sig fram við lögreglu síðdegis daginn eftir, en hann hafði þá frétt af því að lögregla leitaði hans. Við leit á heimili hans í Reykjavík fundust hnífar sem lagt var hald á en við rannsókn á þeim fundust engar blóðleifar. Lagt var hald á fatnað ákærða, rauða hettupeysu og dökkbláar íþróttabuxur. Ekkert athugavert fannst við skoðun á fatnaðinum. Nokkrum dögum síðar bárust lögreglu upplýsingar um að ákærði hefði farið inn á lokað svæði við jarðborinn T-kk-þf og dvalið þar í 10-15 mínútur við hlið ruslagáma. Var leitað í gámunum en ekkert grunsamlegt fannst í þeim. Við læknisskoðun kom í ljós að ákærði var með vægt glóðarauga hægra megin, mar á hægra augnloki og væg bólga og mar á hægri augabrún. Ákærði var að kröfu sýslumannsins á Selfossi úrskurðaður í gæsluvarðhald 20. nóvember sl. allt til mánudagsins 26. nóvember kl. 16:00. Þann dag var ákærða gert að sæta farbanni allt til mánudagsins 28. janúar sl.

Tekið var blóð og þvag úr kæranda til alkóhólrannsóknar kl. 23:05 og samkvæmt matsgerð rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði mældist alkóhól 2.14 ‰ í blóði hans og 2.59 ‰ í þvagi. Segir í matsgerðinni að hlutaðeigandi hafi verið undir miklum áhrifum áfengis þegar sýnin voru tekin.

Framburður ákærða og vitna.

Ákærði skýrði svo frá við yfirheyrslur hjá lögreglu að hann hefði keypt tvo lítra af Vodka í Reykjavík, haldið síðan til Hveragerðis og sótt þar tvo félaga sína, þá T og R og hafi þeir farið saman í vinnubúðirnar. Hafi þeir drukkið áfengið ásamt sjö öðrum í reykherberginu. Hafi kærandi þá komið til þeirra og beðið þá að fara út. Hafi ákærði viljað vita ástæðuna en kærandi hafi þá slegið hann skyndilega með krepptum hnefa í andlitið. Kvaðst ákærði hafa slegið hann til baka og hlaupið út úr reykherberginu fram á gang. Hafi kærandi hlaupið á eftir honum og tekið hann hálstaki. Ákærði hafi náð að losa sig og síðan hlaupið út úr vinnubúðunum. Ákærði neitaði að hafa stungið kæranda með hnífi og kvaðst enga vitneskju hafa um hver hefði veitt honum áverkana. Hann kvað marga hafa verið á svæðinu og hafi allt að 10 manns hlaupið á eftir honum úr reykherberginu. Ákærði kvaðst hafa hlaupið út á hlað en þar sem enginn hefði komið á eftir honum hefði hann snúið við þar sem félagar hans voru ennþá inni í húsinu. Í forstofunni hefði verið staddur maður sem gert hafi sig líklegan til að ráðast á hann og kvaðst ákærði þá hafa hlaupið út og lent ofan í skurði við veginn. Skömmu síðar hefðu félagar hans komið á bifreiðinni og hefðu þeir ekið til Reykjavíkur. Hann kvaðst hafa frétt það daginn eftir að lögregla leitaði hans og því hefði hann fengið íslenskan mann til að fara með sig til lögreglunnar og útskýra málið.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði farið í vinnubúðirnar ásamt þeim R og T. Hann kvað þá hafa setið inni í reykherberginu allan tímann ásamt fleiri mönnum og hafi margir farið inn og út allan tímann. Hann kvað kæranda hafa komið þar inn og leitað vandræða. Þeir hafi eitthvað deilt og hafi það endað með því að þeir fóru út úr reykherberginu og sló kærandi ákærða þar fyrir utan á ganginum og tók hann hálstaki. Ákærði kannaðist nú ekki við að hafa slegið kæranda en tók fram að langt væri um liðið og vísaði að öðru leyti til skýrslu sinnar hjá lögreglu.

Kærandi skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hefði verið að horfa á knattspyrnuleik í sjónvarpssal í svefnskálabyggingunni og eftir leikinn hefði hann ætlað að fara í herbergi sitt í gömlu svefnálmunni. Hann hafi mætt ákærða á ganginum, ekki átt nein orðaskipti við hann en séð að hann hafi haldið á einhverju í hendinni. Hafi ákærði skyndilega slegið til hans og kvaðst kærandi hafa reynt að slá á móti en ákærði hafi hlaupið á undan honum í átt að forstofunni. Kærandi kvaðst hafa hlaupið á eftir honum og náð honum við útihurðina, gripið í föt hans og í sömu mund hafi ákærði snúið sér við í átt að honum. Kærandi gat ekki lýst nákvæmlega hvað gerðist en hann hafi fundið fyrir verki í læri í átökunum við ákærða. Kvað hann ákærða hafa snúið sér í átt að honum, beygt sig niður og slegið í lærið á honum. Hafi kærandi þá sleppt ákærða sem hafi þá hlaupið burt. Hann gerði sér ekki grein fyrir hvað ákærði hafi notað til að veita sér áverkana. Kærandi kannaðist ekki við að hafa verið inni í reykherberginu en hann kvaðst ekki reykja. Hann kvað vinnufélaga sína hafa aðstoðað við að stöðva blæðinguna en margir hafi verið á ganginum eftir knattspyrnuleikinn. Kærandi kvaðst þekkja ákærða lítið en hann hefði séð hann á vinnusvæðinu. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis en ekki mjög ölvaður. Hann kannaðist ekki við að hafa slegið ákærða. Kærandi kom ekki fyrir dóm en upplýst var við meðferð málsins að hann hefði farið til Póllands sl. haust.

N skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hefði verið staddur í reykherberginu þegar hann heyrði kæranda kalla eftir aðstoð lögreglu. Hann kvað alla hafa farið út úr reykherberginu og þá hafi komið í ljós að kærandi var særður og voru menn að aðstoða hann við að stöðva blóðrásina. Vitnið taldi að enginn hefði séð hvað gerðist þar sem ákærði og kærandi hefðu farið einir út úr reykherberginu til að útkljá eitthvert mál. Vitnið staðfesti skýrslu sína fyrir dómi 22. nóvember sl.

O skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hefði verið að horfa á knattspyrnuleik í sjónvarpinu þegar hann hafi séð kæranda liggja á gólfinu hjá hurðinni inn á gang gömlu svefnálmunnar og halda um lærið á sér. Hann kvaðst hafa farið að útihurðinni, það hafi verið rok úti og hurðin fokið upp á gátt. Hafi hann þá séð ákærða rétt fyrir utan hurðina og hafi ákærði sagt honum að koma út. Taldi vitnið ákærða hafa álitið að félagi hans væri í gættinni og er hann hafi áttað sig á því hafi hann hlaupið í burtu. Kvaðst vitnið hafa hlaupið á eftir honum en misst af honum. Er hann hafi snúið til baka hafa tveir karlmenn verið í anddyrinu, hafi hann staðið í vegi fyrir þeim og þeir hótað honum ef hann hleypti þeim ekki út. Vitnið kvaðst ekki hafa séð eggvopn í fórum ákærða. Vitnið kom ekki fyrir dóm en upplýst var við meðferð málsins að hann hefði farið til Póllands sl. haust.

R kvaðst vera vinur ákærða og skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hafi farið með ákærða og bróður sínum, T að Hellisheiðarvirkjun. Hafi verið mikið af mönnum innandyra og flestir talsvert ölvaðir. Hafi ákærði hitt þar vin sinn og þeir farið inn í reykherbergi. Hafi kærandi komið inn í reykherbergið og heilsað þeim er þar voru fyrir, m.a. ákærða og hafi hann togað lítillega ögrandi í hönd ákærða. Hafi kærandi í framhaldi af því talað frekar illa um ákærða. Hafi kærandi og tveir aðrir menn farið fram og ákærði með þeim. Hafi þeir talað hver í kapp við annan og kærandi nokkrum sinnum sagt að ákærði væri aumingi. Skömmu síðar hafi kærandi opnað dyrnar að reykherberginu og beðið einn manninn um að koma fram en hann hafi ekki sinnt því. Hafi kærandi þá lokað dyrunum og í framhaldi af því hafi heyrst háreysti frammi á gangi. Skömmu síðar hafi ákærði hringt í vitnið og beðið þá T að koma út. Hafi þeir farið út úr herberginu og þá séð kæranda halda um annan fótinn á sér. Hafi kærandi kallað að stöðva ætti þá bræður og kalla á lögregluna. Einn maður hafi gert væga tilraun til að stöðva þá en þeir hafi komist burt, hitt ákærða og ekið brott. Vitnið vissi ekkert um það hvernig kærandi fékk áverka sína og þá kvaðst hann ekki hafa séð neinn hníf eða annað slíkt áhald þetta kvöld. Bróðir vitnisins, T, skýrði frá atvikum með sama hætti og bróðir hans. Bræðurnir komu ekki fyrir dóm en upplýst var við meðferð málsins að þeir hefðu farið til Póllands sl. haust.

Lögreglumenn þeir sem afskipti höfðu af málinu komu fyrir dóm en ekki þykir ástæða til að rekja framburð þeirra.

S-kk-nf S-kk-nf læknir gaf símaskýrslu fyrir dómi og skýrði svo frá að hann hefði annast kæranda sem hefði verið með grunna skeinu þvert á kinn. Hann hafi verið með tvo hreina skurði aftan á og hliðlægt á hægri ganglim, á neðanverðu læri og aftanverðum kálfa. Hafi skurðurinn á lærinu verið um 4 cm en á kálfanum hafi verið 2-3 cm skurður sem hafi verið dýpri. Hann kvað sárin geta samrýmst því að um hnífstungusár væri að ræða. Hann kvaðst ekki hafa séð neitt mar sem bent gæti til þess að kærandi hefði dottið og fengið áverkana þannig og taldi hann ólíklegt að hann hefði getað fengið áverkana með þeim hætti. Hann kvað áverkana ekki hafa verið lífshættulega.

Gengið var á vettvang 3. mars sl.

Niðurstaða.

Ákærði hefur neitað því að hafa veist að kæranda með þeim hætti er í ákæru greinir. Telja verður nægilega upplýst að kærandi hafi komið inn í reykherbergið þrátt fyrir fullyrðingu hans um annað og hafi þar komið til orðaskipta milli hans og ákærða sem leiddi til þess að þeir fóru út úr herberginu ásamt fleiri Pólverjum. Upplýst er að fjöldi manns var á svæðinu og við vettvangsgöngu kom í ljós að gangurinn fyrir framan reykherbergið er nokkuð þröngur. Gögn málsins benda til þess að ákærði og kærandi hafi veitt hvor öðrum hnefahögg en engin vitni eru að því að ákærði hafi lagt til kæranda með eggvopni. Þá hefur ekkert vitni borið að hafa séð eggvopn í fórum ákærða og við skoðun á fatnaði hans fannst ekkert sem bendir til þess að ákærði eigi þarna hlut að máli. Þá hefur umrætt eggvopn ekki fundist. Hafa ber í huga að kærandi var verulega ölvaður og hann hefur ekki komið fyrir dóm í máli þessu. Flestir viðstaddra virðast hafa verið undir áhrifum áfengis og þegar litið er til fjölda þeirra er á vettvangi voru og þrengslna á ganginum er ekki loku fyrir það skotið að einhver annar en ákærði hafi veitt kæranda umrædda áverka. Verður því ekki hjá því komist að sýkna ákærða af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Með vísan til 3. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 ber að vísa framkominni skaðabótakröfu frá dómi.

Með hliðsjón af þessari niðurstöðu og með vísan til 1. mgr. 166. gr., sbr. 1. mgr. 164. gr. laga nr. 19/1991 ber að fella allan kostnað sakarinnar á ríkissjóð, þar með talin réttargæslu- og verjandaþóknun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef hrl, 622.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun skipaðs réttargæslumanns kæranda, G-kk-ef Æ-kk-ef S-kk-ef hrl., 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóminn. Dómsuppkvaðning hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Skaðabótakröfu K er vísað frá dómi.

Allur kostnaður sakarinnar greiðist úr ríkissjóði, þar með talin réttargæslu- og verjandaþóknun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef hrl, 622.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun skipaðs réttargæslumanns kæranda, G-kk-ef Æ-kk-ef S-kk-ef hrl., 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf.