S-2205/2006

Mál þetta sem dómtekið var 20. mars 2007 er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 15. desember 2006 á hendur S-kk-þgf M-kk-þgf, Brekkuhvarfi 11, Kópavogi, fyrir eftirtalin hegningarlagabrot framin í Reykjavík á árinu 2006:

1. Brot gegn valdstjórninni, með því að hafa föstudaginn 3. mars að Yrsufelli 1 í íbúð á fjórðu hæð til vinstri, hótað lögreglumönnunum M-kk-þgf V-kk-þgf G-kk-þgf og B-kk-þgf Ó-kk-þgf sem þar voru að sinna skyldustörfum, en ákærði gekk að lögreglumönnunum með hafnaboltakylfu á lofti. Var háttsemin til þess fallin að vekja með lögreglumönnunum ótta um líf sitt og heilbrigði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 82/1998 og lög nr. 101/1976.

2. Þjófnað, með því að hafa að morgni laugardagsins 20. maí brotist inn í verslunina Gull og demantar að Skólavörðustíg 2 með því að brjóta rúðu og stolið demantsarmbandi og hvítagullshring með demanti, samtals að verðmæti 370.000 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Rán, með því að hafa síðar sama dag og getið er í 2. tölulið, í söluturni við Hafnarstræti 20, beðið um tvo vindlingapakka og sælgæti í poka fyrir 200 krónur og þvínæst ógnað G-kvk-þgf H-kvk-þgf H-kvk-þgf, sem þar var við afgreiðslu, með hamri og skipað henni að afhenda sér 5.000 krónur úr sjóðsvél söluturnsins, en ákærði hafði síðan vindlingapakkana, sælgætið og peningana á brott með sér.

Er þetta talið varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Vátryggingafélag Íslands hf. krefst þess að ákærði verði dæmdur til að greiða félaginu 489.096 krónur í bætur. Krafist er vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá uppgjörsdegi, 27. júlí 2006, til þess dags er liðinn var mánuður frá birtingu kröfunnar, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærða verði gerð vægasta refsing er lög leyfa og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

Við þingfestingu málsins játaði ákærði sök. Með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins er sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í 1. og 2. lið ákæru og eru brot hans þar rétt heimfærð til refsiákvæða. Í 3. lið ákæru er ákærða hins vegar gefin að sök háttsemi sem varðað getur fangelsi allt að 10 árum og fór því fram aðalmeðferð vegna þessa ákæruliðs, sbr. ákvæði 125. gr. laga nr. 19/1991. Verður hér á eftir því gerð nánari grein fyrir 3. lið ákærunnar.

Málavextir.

Eftir hádegi laugardaginn 20. maí 2005 barst lögreglu tilkynning um rán í söluturni við Lækjartorg. G-kvk-nf H-kvk-nf H-kvk-nf, afgreiðslustúlka í söluturninum, lýsti atvikum svo að maður hafi komið að afgreiðsluborðinu og beðið um nammi fyrir 200 krónur og tvo pakka af Viceroy sígarettum. Um leið og hún lét manninn hafa sælgætið og sígaretturnar hafi hann beygt sig saman og dregið klaufhamar úr vasanum. G-kvk-nf H-kvk-nf sagði manninn hafa ógnað sér með hamrinum og sagt henni að afhenda sér 10.000 krónur. Þegar hún hafi verið búin að safna saman 5.000 krónum hafi hann sagt henni að drífa sig áður en hann lemdi hamrinum í hausinn á henni. Hafi hún látið hann hafa peninginn og hann þá hlaupið út úr versluninni, Lækjartorgsmegin.

Vitnið E-kvk-nf V-kvk-nf G-kvk-nf lýsti atvikum með svipuðum hætti. Kvað hún manninn fyrst hafa pantað tvo pakka af sígarettum og nammi fyrir 200 krónur, um hafi verið að ræða litla lakkrísmola fyllta með gulum marsípan. Eftir það hafi hann rifið upp klaufhamar, ógnað afgreiðslustúlkunni og heimtað 10.000 krónur.

G-kvk-nf H-kvk-nf lýsti manninum þannig að hann væri rúmlega 50 ára, grannvaxinn og tæpir 180 sm á hæð. Maðurinn hafi verið gráhærður og með mikla bauga undir augunum. Þá hafi hann klæðst ljósbrúnum leðurjakka. E-kvk-nf V-kvk-nf lýsti honum sem 50 til 55 ára, 180 sm háum, skolhærðum, með mikla bauga, grannvöxnum en með ístru. Þá kvað hún hann hafa verið í ljósbrúnum rúskinns- eða leðurjakka, ljósri skyrtu, dökkum, illa girtum buxum og dökkum kúrekastígvélum.

Lögreglumenn fóru á Rökkurbarinn og spurðust þar fyrir. Afgreiðslukonan kvaðst vita til þess að ákærði hefði verið þar staddur fyrr um daginn ásamt S-kk-þgf A-kk-þgf. Hafi ákærði þá verið með hamar. Lögreglumennirnir fóru næst heim til S-kk-ef. S-kk-nf og kona hans B-kvk-nf kváðu ákærða hafa komið á heimili þeirra og er hann fór þaðan hafi hann tekið með sér hamar og vasahníf. S-kk-nf hringdi því næst í ákærða og komst að því að hann væri staddur á Kaffi strætó í Mjódd. Var ákærði handtekinn þar og fundust á honum vasahnífar og hálsmen en hálsmenið var talið tengjast innbroti í Gull og demanta. Þá var hann með lakkrís á sér með gulri fyllingu.

Vitnið E-kvk-nf V-kvk-nf benti á ákærða í myndflettingu 9. júní 2006.

Ákærði mætti til yfirheyrslu 21. maí 2006. Hann kvaðst hafa verið í heimsókn hjá S-kk-þgf A-kk-þgf daginn áður og tekið þar 12 töflur af Rivotril og drukkið landa. Ákærði sagði að sig rámaði í að hafa fengið lánaðan hamar hjá S-kk-þgf en að öðru leyti kvaðst hann ekki muna neitt vegna þess hvað hann hefði verið í mikilli vímu. Myndi hann næst eftir er hann var handtekinn. Ákærði kvaðst ekki útiloka að hafa farið inn í söluturninn og framið ránið sem lýst er hér að framan. Hann kvaðst reykja Viceroy. Kvaðst hann hafa verið klæddur ljósbrúnum rúskinnsjakka, svörtum buxum og kúrekastígvélum. Ákærði kom aftur til skýrslutöku hjá lögreglu 5. júlí 2006 en breytti ekki framburði sínum. Hann kvaðst ekki muna eftir brotinu.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði sagði svo frá fyrir dómi að þegar atvik málsins áttu sér stað hafi hann verið búinn að taka of mikið af kvíðastillandi lyfjum og drekka áfengi með því. Hann kvaðst því ekki muna neitt eftir umræddum degi og myndi því ekkert eftir að hafa framið þann verknað sem honum er gefinn að sök í 3. lið ákærunnar. Hann kvaðst þó ekki rengja það sem segi í lögregluskýrslum. Ákærði kvaðst ekki muna eftir hvernig hann fékk hamarinn. Sagðist hann hafa orðið fyrir persónulegum áföllum áður en atvik máls þessa urðu. Hafi hann átt við þunglyndi að stríða og drukkið mikið í kjölfar áfallanna.

Vitnið G-kvk-nf H-kvk-nf H-kvk-nf sagði svo frá að hún hefði verið við afgreiðslu í söluturninum á Lækjartorgi þegar ákærði kom þar inn. Hafi hann skyndilega dregið fram hamar, sem hann hafi verið með innan undir jakkanum, haldið honum uppi og skipað henni að afhenda honum 10.000 krónur úr kassanum, annars myndi hann berja hana í hausinn. Eftir svolítið þref hafi hún byrjað að telja peninga úr kassanum. Hann hafi hins vegar rifið peninginn af henni, þegar hún var búin að telja 5.000 krónur, og hlaupið út. Ákærði hafi einnig tekið sígarettur og sælgæti með sér. Hún kvaðst telja að þetta hefði staðið yfir í þrjár til fimm mínútur. Enda þótt hún hefði staðið hinum megin við afgreiðsluborðið kvaðst hún hafa upplifað atburðinn þannig að henni stafaði raunveruleg hætta af ákærða. Hafi sér brugðið mjög við þetta og í raun fengið hálfgert áfall. Hún kvaðst hafa verið hálftitrandi í nokkra klukkutíma á eftir.

Vitnið E-kvk-nf V-kvk-nf G-kvk-nf lýsti atvikum þannig að þegar hún kom inn í söluturninn hafi maður verið þar að biðja um sígarettur og bland í poka. Hafi hann svo beðið afgreiðslustúlkuna um að gefa sér 10.000 krónur til viðbótar og sagst lemja hana í andlitið með hamri ef hún gerði það ekki. E-kvk-nf V-kvk-nf kvaðst hafa staðið við hliðina á manninum er hann sagði þetta, upp við afgreiðsluborðið. Kvaðst hún ekki hafa séð hamarinn þegar hann hótaði afgreiðslustúlkunni. Hún hafi hins vegar séð að afgreiðslustúlkunni var mjög brugðið og að ákærði horfði á hana á ógnandi hátt. Sagðist vitnið þá hafa hlaupið eða læðst út, farið á kaffihúsið við hliðina og beðið um að hringt yrði á lögregluna., Því næst hafi hún hlaupið tilbaka og séð manninn hlaupa yfir Lækjartorg með hamar í hendi. Hún kvaðst telja að ákærði, sem hún sá í dómsalnum, væri umræddur maður. Þá staðfesti hún skýrslu þá sem gerð var um sakbendingu hjá lögreglu.

Niðurstaða.

Ákærði játaði brot það sem honum er gefið að sök í 3. ákærulið. Kvaðst hann ekki muna eftir atvikum en ekki draga atvikalýsingu í efa. Fyrir dóminn komu tvö vitni, G-kvk-nf H-kvk-nf og E-kvk-nf V-kvk-nf, sem lýstu atvikum á svipaðan máta. Er lýsingin í samræmi við gögn málsins. Sannað þykir með framburði vitnanna og gögnum málsins að öðru leyti að ákærði hafi umrætt sinn beðið um tvo sígarettupakka og sælgæti fyrir 200 krónur. Hafi hann því næst ógnað G-kvk-þgf H-kvk-þgf með hamri sem hann hélt á lofti, skipað henni að afhenda sér peninga úr sjóðsvél, og sagst myndu slá hana í höfuðið með honum ef hún ekki hlýddi. Hafi G-kvk-nf H-kvk-nf afhent ákærða 5.000 krónur og hann haft peningana, vindlinga, og sælgæti á brott með sér. Er háttsemi ákærða fullframið rán samkvæmt 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing, skaðbætur o.fl.

Við ákvörðun refsingar verður til þess litið að ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað og játaði brot þau, sem hann er nú fundinn sekur um, hreinskilnislega fyrir dómi og hjá lögreglu. Ákærði hótaði lögreglumönnum með kylfu sem getur, sé henni beitt, valdið miklu tjóni. Þá stal ákærði nokkrum verðmætum í Gulli og demöntum, sem hafa ekki komist til skila. Háttsemi ákærða samkvæmt 3. ákærulið var til þess fallin að vekja verulegan ótta hjá brotaþolanum, G-kvk-þgf H-kvk-þgf, enda hótaði ákærði henni með hættulegu verkfæri sem getur valdið miklum skaða. Stóð henni mikil ógn af ákærða meðan á atvikinu stóð. Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsivert brot. Þá játaði hann brot sín hreinskilnislega og er það virt honum til refsilækkunar. Að þessu virtu og með hliðsjón af 1. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði. Þykir mega fresta fullnustu sex mánaða af refsingunni skilorðsbundið í 3 ár frá birtingu dómsins að telja og falli sá hluti refsingarinnar niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Vátryggingafélag Íslands hf. hefur lagt fram bótakröfu vegna innbrotsins í Gull og demanta. Í fyrsta lagi er um að ræða kröfu vegna muna sem var stolið, 370.000 krónur, að frádregnum virðisaukaskatti og álagningu, eða 148.592 krónur. Í öðru lagi er gerð 215.000 króna krafa að frádregnum virðisaukaskatti vegna þrifa og hreinsunar, eða samtals 172.688 krónur. Loks er um að ræða kröfu að fjárhæð 208.931 króna að frádregnum virðisaukaskatti vegna glerviðgerða, samtals 167.816 krónur. Skaðabótakrafan er því alls 489.096 krónur. Krafist er vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga frá 20. júlí 2006 en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga. Bótakrafa í málinu þykir vera studd nægum gögnum og verður hún því tekin til greina, sbr. 2. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991. Ákærða var ekki kynnt krafan fyrr en við meðferð málsins fyrir dómi og þykir rétt að dráttarvextir dæmist frá dómsuppkvaðningu.

Ákærða verður gert að greiða málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

D ó m s o r ð:

Ákærði, S-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði en fresta skal fullnustu 6 mánaða af refsivistinni skilorðsbundið í 3 ár frá birtingu dómsins að telja og falli sá hluti refsingarinnar niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði Vátryggingafélagi Íslands hf. 489.096 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá dómsuppsögu til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 136.950 krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf