S-110/2023

Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á Suðurlandi 6. mars 2023 á hendur H-kk-þgf M-kk-þgf, [...]

„fyrir líkamsárás

með því að hafa, aðfaranótt miðvikudagsins 6. október 2021, innandyra í X, veist að Y, og kýlt hann endurtekið með krepptum hnefa í andlit, með þeim afleiðingum að Y hlaut brot á beini í neðri hluta augntóftar hægra megin, glóðurauga vinstra megin, skurð hægra megin á innanverðri vör og eymsli hægra megin yfir kjálkabarði.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu Y, er gerð krafa um að ákærði verður dæmdur til að greiða honum skaða-og miskabætur samtals að fjárhæð kr. 506.000 ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. október 2021 en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að krafan er birt kærða til greiðsludags, auk málskostnaðar að skaðlausu skv. síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða mati réttarins, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Málið var þingfest 19. apríl 2023.

Ákærði neitar sök og hafnar bótakröfu.

Aðalmeðferð hófst 31. ágúst 2023, en varð þá ekki lokið vegna fjarveru eins vitnis. Var aðalmeðferð framhaldið 11. september 2023 og voru þá teknar skýrslur af vitninu sem ekki mætti í fyrra þinghald, sem og öðru vitni. Við skýrslugjöf annars vitnisins kom í ljós að þörf væri á frekari vitnaleiðslum og var aðalmeðferð aftur frestað af þeim sökum. Var svo aðalmeðferð framhaldið 22. september 2023 og málið tekið til dóms að henni lokinni.

Af ákæruvalds eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu einkaréttarkröfuhafa eru gerðar sömu kröfur og að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds og að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi. Til vara er þess krafist að ákærða verði ekki gerð refsing en til þrautavara að honum verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Vegna einkaréttarkröfunnar er til vara krafist verulegrar lækkunar. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda samkvæmt tímaskýrslu að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar á Suðurlandi barst tilkynning frá Fjarskiptamiðstöð lögreglu 6. október 2021 kl. 00:38 um að ráðist hefði verið á mann í X, en þar er heimili brotaþola. Lögregla fór á vettvang og tók brotaþoli á móti lögreglu í íbúð sinni. Segir í skýrslunni að brotaþoli hafi haft sjáanlega áverka í andliti, tvö sár á hægri kinn með storknuðu blóði. Þá hafi mátt sjá storknað blóð í hægri nös og munnviki. Kemur fram í frumskýrslunni að brotaþoli hafi verið undir áhrifum áfengis og framburður hans verið ruglingslegur og málfar óskýrt. Er haft eftir brotaþola í frumskýrslunni að B, hafi komið í heimsókn og að ákærði hafi verið með henni. Undir rekstri málsins kom í ljós að B heitir nú C og verður hér eftir vísað til hennar með því nafni.

Segir í frumskýrslu að brotaþoli hafi sagt að hann hafi verið að aðstoða C þar sem hún hafi verið að sprauta sig með ávana- og fíkniefnum í eldhúsi íbúðarinnar, en að brotaþoli hafi lánað henni beltið sitt til að þrengja að æðum. Svo hafi brotaþoli farið inn í stofu og sest í stólinn sinn. Er svo haft eftir brotaþola að áður en hann vissi af hafi ákærði verið kominn að honum þar sem hann sat og byrjað að berja hann í andlitið með krepptum hnefanum. Kvaðst brotaþoli ekki muna hve oft hann hafi verið barinn, en hann fyndi til eymsla á nokkrum stöðum á höfði og í hægri hendi. Þá kvaðst hann einnig finna til í hægri síðu, en hann myndi ekki eftir að hafa verið barinn þar.

Þá kemur fram í frumskýrslunni að D hafi verið gestkomandi hjá brotaþola og verið milli svefns og vöku sakir ölvunar. Er haft eftir henni að hún hafi séð þegar ákærði hafi barið brotaþola og að ákærði hafi sakað brotaþola um að vera að koma við C á kynferðislegan hátt. Aðspurð kvaðst hún ekki sjálf hafa séð slíka háttsemi.

Var brotaþola bent á að leita læknis og kvaðst hann myndu gera það daginn eftir. Þá tók lögregla myndir af áverkum brotaþola og eru þær í rannsóknargögnum. Þá kom fram hjá brotaþola að hann gæti ómögulega munað fullt nafn B, en hann væri viss um að hún bæri millinafn.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 16. júní 2022 og kannaðist við að hafa slegið brotaþola umrætt sinn, en það hafi verið í sjálfsvörn og að brotaþoli hafi verið með hendurnar ofan í buxum kærustu ákærða, þ. e. C. Kvað ákærði að hann hafi sagt við C hvort hún ætlaði ekki að koma með honum því að hann væri að fara. Hafi C játað því og staðið upp, en við það hafi brotaþoli trompast og farið að sveifla höndunum og sýna ógnandi hegðun. Brotaþoli hafi sagt að þau væru ekki að fara neitt og að þau myndu gista hjá honum. Brotaþoli hafi gert sig líklegan til að ráðast á ákærða og hafi því ákærði slegið frá sér með krepptum hnefa hægri handar. Kom fram hjá ákærða að hann hafi verið edrú þetta kvöld.

Brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu 26. júní 2022. Kom fram hjá honum að hann hafi verið verulega ölvaður. C hafi beðið sig um aðstoð við að þrengja að upphandleggsæðum svo hún gæti sprautað sig. Þegar það hafi ekki gengið hafi brotaþoli sest inn í stofu. Þá hafi ákærði komið að honum mjög æstur og kýlt hann. Svo hafi ákærði tekið [...] af brotaþola og gefið sér annað högg. Brotaþoli hafi reynt að verja sig og standa upp en þá hafi ákærði ýtt sér aftur í stólinn og sparkað í bringuna á honum og haldið áfram að kýla hann. Brotaþoli gat ekki gert grein fyrir því hve mörg höggin hafi verið, en þau hafi verið með krepptum hnefa. Þá lýsti brotaþoli því að hann hafi ekki verið í neinu ástandi til að ráðast á ákærða eða verja sig. Aðspurður neitaði brotaþoli því að hafa verið að káfa á C. Þá kom fram hjá brotaþola að við þetta hafi m. a. brotnað tönn og hann fengið sprungu í efri góm og hafi hann þurft að láta gera við hvort tveggja.

Vitnið C gaf skýrslu hjá lögreglu 26. júní 2022. Hún lýsti því að ákærði og brotaþoli hafi verið með ógnandi hegðun hvor við annan, en hún gæti ekki tjáð sig um það þar sem hún hafi ekki verið að fylgjast með þeim. Aðspurð um hvort brotaþoli hafi verið að káfa á henni gat hún ekki staðfest það, en kvað brotaþola hafa haft hendina á læri hennar.

Vitnið D lýsti því í skýrslu hjá lögreglu 5. júlí 2022 að ákærði hafi kýlt brotaþola tvisvar eða þrisvar umrætt sinn, en kvaðst ekki muna meira eftir atvikinu.

Í rannsóknargögnum er vottorð E læknis á Heilbrigðisstofnun Suðurlands varðandi brotaþola, dags. 5. ágúst 2022. Þar segir að brotaþoli hafi leitað á bráðamóttöku HSU 6. október 2021 í kjölfar líkamsárásar. Hafi F læknir tekið á móti honum. Í bráðasjúkraskrá komi fram að við vinstra auga sé greinilegt mar/glóðarauga á efra augnloki heldur meira að miðlínu. Ekki sé „hem atóma“ í glæru. „Pupillur“ séu eðlilegar en augnhreyfingar skertar vinstrameginn þar sem augað fylgi ekki upp og til vinstri. Þar sé tvísýni. Storknað blóð við hægra munnvik og smávægilegur skurður inni á hægri efri vör. Eymsli við hægra kjálkabarð en annars ekki teljandi eymsli yfir andlitsbeinum. Smá blóð á bol við hægri öxl. Talsverð eymsli í vinstri „miðaxilarlínu“ í hæð 3 – 4 sentimetrar ofan við geirvörtu og í svæði niður að geirvörtu. Einnig eymsli á svipuðum stað í hægri „ax illu“ og inn á bringu. Eymsli á vinstri efri „kvadrant“ á kvið. Eymsli við „MCP“ liði 3 og 4 hægra megin og aðeins bólga við lið nr. 3. TS höfuð og andlitsbein, „thorax“ og kviður. Virðist vera ótilfært brot í neðanverðri „or bitu“. Ekki blæðing inn í „max illu“. Áverkamerkin geti samræmst áverkasögu. Eymsli í „LUQ“ og áverki þar. Þá segir að TS mynd sýni merki um „or bitu brot“ og brotaþoli sé með skertar augnhreyfingar. Í vottorðinu er greint frá úrlestri röntgenlækna á myndrannsóknum. Kemur fram að niðurstaða úr þeim rannsóknum sé mjúkvefjaáverki „frontalt“ og inn við vinstra auga en engir beináverkar hafi komið í ljós. Ekki sjáist „intraorbitalt hematom“. Svo kemur fram í vottorðinu að í nótum HNE lækna 11. október 2021 komi fram að TS á HSU hafi sýnt „orbital fraktúru“. Í þeim nótum komi fram að brotaþoli hafi ekki gefið sögu um atvikið þar sem hann muni ekki atburðina sakir ölvunar. TS frá HSU séu yfirfarnar af ábyrgum sérfræðingi á teymi og að sprunga sjáist í ofanverðri „orbita“, ekki tilfært. Ekki grunur um mjúkvefja „affection“. Niðurstaðan í vottorðinu er svo að í fyrstu hafi verið grunur um brot í augntóft með skerðingu á augnhreyfingum, en samkvæmt mati röntgenlæknis og HNE lækna þá hafi verið ótilfærð sprunga í beini, sem teljist þó brot í beinum augntóftar og hafi þá ekki verið til staðar skerðing á hreyfingu auga. Um sé að ræða nokkuð alvarlega líkamsárás. Áverkar brotaþola eru svo tilteknir brot í beini í neðri hluta augntóftar hægra megin, mar/glóðarauga vinstra megin, skurður á innanverðri vör ofantil hægra megin, eymsli yfir kjálkabarði hægra megin, eymsli á hliðlægum brjóstkassa vinstra megin og loks eymsli yfir rifjum við hægri holhönd.

Ekki eru efni til að gera frekari grein fyrir málavöxtum og rannsókn málsins.

Framburður við aðalmeðferð

Ákærði lýsti því að hafa verið á ferð með þáverandi kærustu sinni C og þau hafi farið heim til brotaþola, sem hún hafi kallað „[...]“. Þar hafi líka verið D. C hafi farið í sturtu og brotaþoli hafi viljað vera inni á baðherberginu á meðan og svo viljað standa yfir henni þegar hún klæddi sig eftir sturtuna. Svo hafi þau verið þarna bara í heimsókn í einhverja klukkutíma. Á einhverjum tímapunkti hafi ákærði litið inn í eldhúsið þar sem C hafi setið með leðurbelti um handlegginn á sér og hafi brotaþoli verið með henni og verið búinn að stinga nál í handlegginn á henni. Brotaþoli hafi haft þumalfingur í buxnastreng C og verið að strjúka henni um píkuna með sömu hendi. Þá hafi ákærði lagt það til við C að þau færu bara og hún hafi jánkað því óljóst en ekki verið vel áttuð, en þó staðið upp og gengið í áttina til ákærða. Þá hafi brotaþoli staðið upp og ekki verið ánægður með þetta og sagt að það hafi verið rætt að þau myndu gista og að þau væru ekkert að fara. Hafi brotaþoli komið askvaðandi að ákærða með báða hnefa á lofti og verið ógnandi og greinilega ætlað að berja ákærða. Þegar brotaþoli hafi verið kominn alveg upp að ákærða hafi ákærði ýtt honum frá sér, en brotaþoli hafi komið aftur að honum og þá hafi ákærði slegið hann í andlitið með krepptum hnefa hægri handar 2 – 3 sinnum. Eftir þetta hafi allt loft verið úr brotaþola og hann lyppast niður. Svo hafi ákærði og C farið af staðnum. Aðspurður um áverka á brotaþola kvaðst ákærði minna að brotaþoli hafi haft sprungna vör og verið blóðugur. Brotaþoli hafi verið með [...], sem og ákærði sjálfur. Aðspurður kvað ákærði að D hafi séð þetta, en kvaðst efins um að C hafi séð þetta þar sem hún hafi verið að taka saman dótið sitt. Þá lýsti ákærði því að hafa ekki verið undir neinum áhrifum og ekki neytt neinna vímugjafa. Aðrir þarna hafi verið undir áhrifum. Þá kvað ákærði aðspurður að brotaþoli hafi ekki komið höggi á ákærða.

Brotaþoli, Y, lýsti því að hann hafi verið með partí heima hjá sér og þá hafi ákærði og C sem telji sig vera [...], komið til hans. Svo hafi orðið einhver ofsa læti út af einum skó C sem hafi ekki fundist og þá hafi ákærði ráðist á brotaþola með hinum skónum. Þegar brotaþoli hafi ætlað að stoppa það þá hafi verið sagt að brotaþoli hafi verið að káfa á C, en hann hafi ekki verið að því. Það hafi verið barið í andlitið á honum og sparkað í kviðinn á honum. Þá hafi brotaþoli ætlað að standa upp úr hægindastól sem hann hafi setið í, en hann hafi verið svo drukkinn að hann hafi ekki getað varið sig og ákærði hafi ýtt sér aftur í stólinn og haldið áfram. Stuttu síðar hafi ákærði og C farið og lögreglan komið eftir það. Brotaþoli hafi vankast við höggin frá ákærða. Aðspurður um áverka gat brotaþoli ekki lýst þeim glögglega. Þá lýsti brotaþoli því að hafa verið með [...] sem ákærði hafi tekið af honum áður en hann hafi slegið hann. Fyrstu höggin hafi verið hnefahögg en svo með lófanum. Ákærði hafi 2 – 3 sinnum tekið [...] af brotaþola og einu sinni sett þau á hann aftur. Höggin hafi lent hægra megin á andliti brotaþola. Kvaðst minna að ákærði hafi slegið með hægri hendi en gat ekki fullyrt það. Aðspurður kvaðst brotaþoli hafa ætlað að hjálpa C að sprauta sig en ekki getað það. Það hafi verið í eldhúsinu. Eftir það hafi þessi læti byrjað út af skó C. Þá neitaði brotaþoli því alfarið að hafa verið með hönd eða hendur á óviðeigandi stöðum á líkama C. Kannaðist við að hafa heyrt ásakanir um það þegar þetta var. Þær ásakanir hafi komið frá ákærða þegar lætin stóðu yfir og höggin hafi komið í kjölfarið. Neitaði því að hafa reiðst út af því að ákærði og C myndu ekki gista, en það hafi verið rætt. Neitaði því alfarið að hafa verið ógnandi. Brotaþoli kvaðst telja að D hafi séð þetta, en gat ekki sagt til um hvort C hafi séð þetta. D hafi verið að reyna að stoppa þetta.

Vitnið D lýsti því að ákærði og C hafi komið í heimsókn til brotaþola þegar vitnið hafi verið þar. Þegar þau hafi verið þarna nokkra stund hafi ákærði ráðist á brotaþola og lamið hann með skó, kýlt hann og sparkað í hann. Vitnið hafi reynt að fá ákærða til að hætta að berja brotaþola en hann hafi ekki sinnt því neitt. Svo hafi ákærði og C farið. Ákærði hafi bara allt í einu rokið upp og byrjað að lemja brotaþola með skó í andlitið og svo kýlt brotaþola 2 -3hnefahögg í andlitið og svo sparkað í hann. Þetta hafi komið eins og þruma úr heiðskíru lofti. Þetta hafi byrjað með því að annar skór C hafi ekki fundist og hafi ákærði sakað brotaþola um að hafa tekið skóinn. Ákærði hafi lamið brotaþola með hinum skónum. Þetta hafi verið í stofunni og brotaþoli hafi setið þar í stól. Ákærði hafi líka sakað brotaþola um að hafa verið að káfa á C. Vitnið hafi sjálf verið inni í stofunni. Vitnið taldi aðspurð að höggin hafi komið ofarlega á hægri kinn brotaþola. Brotaþoli hafi setið þegar ákærði hafi slegið hann og ákærði hafi verið beint fyrir framan hann. Höggin hafi verið með krepptum hnefa, en vitnið mundi ekki með hvorri hendinni ákærði hafi slegið. Vitnið kvaðst hafa verið undir áhrifum, sem og brotaþoli og C, en kvaðst ekkivita hvort ákærði hafi verið undir áhrifum. Vitnið kvaðst hafa séð glóðarauga og bólgu á brotaþola eftir þetta. Vitnið minnti að glóðaraugað hafi verið hægra megin. Eftir barsmíðarnar hafi ákærði og C farið. Aðspurð kvað vitnið að brotaþoli hafi ekki verið ógnandi við ákærða. Brotaþoli hafi ætlað að standa upp en ákærði hafi ýtt honum aftur niður í stólinn. Vitnið lýsti því að hún og brotaþoli séu góðir vinir og hafi rætt þetta og rifjað upp saman. Hafi þá margt rifjast upp fyrir henni. Vitnið hafi skýrari sýn á þetta nú en þegar vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu. Þau hafi líka rætt þetta fyrir aðalmeðferð málsins. Þá kvaðst vitnið ráma í ásakanir frá ákærða um að brotaþoli hafi verið með óviðeigandi snertingar við C, en vitnið hafi ekki séð neitt slíkt og muni ekki eftir að C-x-x tjáð sig um slíkt. Kvaðst minna að þessar ásakanir hafi komið fram rétt áður en ákærði hafi ráðist á brotaþola. Þá lýsti vitnið því að brotaþoli hafi setið allan tímann meðan ákærði hafi veist að honum.

Lögreglumaður nr. 1840 gaf skýrslu við aðalmeðferð og lýsti því að hafa komið á vettvang ásamt öðrum lögreglumanni. Brotaþoli hafi tekið á móti þeim, en brotaþoli hafi verið mjög drukkinn og með sjáanlega áverka í andliti og storknað blóð í munnviki. Hafi brotaþoli sagst hafa verið laminn og að þarna hafi verið maður ásamt [...] brotaþola sem vitnið nefndi B. D hafi verið þarna líka milli svefns og vöku og verið í vímu. D hafi látið lögreglumennina hafa nafn ákærða. Ákærða hafi verið bent á að leita læknis. Ákærði og stúlkan hafi verið farin. Brotaþoli hafi sagst hafa verið kýldur með krepptum hnefa og D hafi sagt það sama. Hafi komið fram að brotaþoli hafi verið kýldur á að giska 3 högg, en jafnframt hafi komið fram að brotaþoli hafi verið ásakaður af ákærða um að hafa verið að káfa á stelpunni sem hafi verið þarna. Brotaþoli hafi ekki kannast við það, en hafi talað um að hafa verið að hjálpa henni að sprauta sig. Vitnið staðfesti að hafa tekið myndir af brotaþola sem eru í rannsóknargögnum málsins.

Lögreglumaður nr. H- 1584 kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og lýsti því að hafa komið á vettvang ásamt öðrum lögreglumanni. Þegar þau komu á vettvang hafi brotaþoli setið í stól og D legið í sófanum. Brotaþoli hafi sagt frá því að hafa verið kýldur. Á brotaþola hafi verið sjáanlegir áverkar áhægri hlið andlitsins. Nafn gerandans hafi komið frá D, en brotaþoli hafi sjálfur ekki vitað nafn hans. Brotaþoli hafi sagt frá því að hafa verið kýldur með krepptum hnefa, en ekki getað tilgreint hve oft. Áverkar hafi verið augljósir. Brotaþoli hafi sagt að gerandinn hafi verið í för með stúlku sem væri [...] brotaþola. Brotaþoli hafi lánað stúlkunni belti til að sprauta sig. Brotaþoli hafi líka verið sakaður af gerandanum um að hafa verið að káfa á stúlkunni. Brotaþoli hafi lýst því að það hafi verið tilefni árásarinnar. D hafi sagt að ákærði hafi kýlt brotaþola. Aðspurð kvaðst vitnið ekki minnast þess að fram hafi komið eitthvað um týndan skó.

Vitnið C kom fyrir dóminn við aðalmeðferð. Vitnið kvaðst vera vinur ákærða, en áður hafi þau verið par. Vitnið kvaðst ekki muna þetta vel. Kannaðist við að hafa verið á vettvangi og þar hafi líka verið D og brotaþoli og ákærði. Kvaðst ekki muna eftir orðaskiptum, eða hvað þau hafi verið að gera. Kvaðst ekki muna hvort hún hafi séð einhvern beittan ofbeldi. Kvaðst ekki muna til þess að hafa sjálf verið beitt ofbeldi. Kvaðst ekki muna hvort ósætti hafi orðið og kvaðst ekki muna hvað hafi orðið til þess að hún fór. Kvaðst varla muna eftir að hafa verið snert á óviðeigandi hátt en það gæti verið og kvaðst ráma í það. Kvaðst ekki geta sagt til um hvernig eða hver hafi gert það. Kvaðst ekki muna hvort henni hafi liðið illa þarna. Kvaðst ekki viss hvort hún hafi séð einhvern sleginn þarna. Kvaðst aðspurð ekki minnast þess að brotaþoli hafi einhvern tíma verið óviðeigandi við hana.

Vitnið E læknir gaf skýrslu við aðalmeðferð gegnum síma. Vitnið lýsti því að Flæknir hafi tekið á móti brotaþola, en vitnið hafi í vottorði sínu aðeins gefið hlutlægt álit á því sem F hafi ritað. Vitnið rakti lýsingar á áverkum brotaþola í nótum F og það sem fram hafi komið hjá háls- nef og eyrnalæknum um áverka brotaþola. Vitnið gat þess að í vottorðinu hafi víxlast hægri og vinstri þannig að ranglega segi brot í neðri hluta augntóftar hægra megin, en eigi að vera vinstra megin. Vitnið staðfesti að hafa ekki hitt brotaþola sjálfur. Vitnið hafi aðeins ritað vottorðið upp úr nótum. Aðspurður kvaðst vitnið ekki vita hvaða röntgenlæknir hafi haft með málið að gera og ekki heldur hvort það væri einn eða fleiri læknar. Aðspurður kvaðst vitnið ekki hafa skoðað og metið röntgenmyndir af brotaþola, en kvaðst treysta niðurstöðum og áliti háls- nef og eyrnalækna. Aðspurður lýsti vitnið því að F hafi fengið tölvusneiðmynd af brotaþola og að deildarlæknir á Landspítalanum hafi gefið bráðaúrlestur um brot í neðri hluta augntóftar, en svo hafi myndin farið í úrlestur í Orkuhúsinu og þar hafi röntgenlæknar ekki greint brot, en við yfirferð háls- nef og eyrnalækna hafi verið greint brot í neðri hluta augntóftar, svokallaða „orbital fraktúru“.

Vitnið F læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð. Vitnið staðfesti að hafa tekið á móti brotaþola á bráðamóttöku HSU umrætt sinn. Vitnið hafi gert skoðun á brotaþola og pantað myndrannsóknir sem hafi verið viðeigandi miðað við skoðun og grun um undirliggjandi áverka. Eftir myndrannsókn hafi vitnið haft samband við deildarlækni á röntgendeild Landspítalans sem hafi grunað að mögulega væri brot í botni augntóftar vinstra megin. Það sé þekktur áverki eftir atvik líkt því sem brotaþoli hafi orðið fyrir. Í ljósi skoðunar þar sem hafi verið grunur um skertar augnhreyfingar, sem séu einn mögulegra fylgikvilla svona áverka, þá hafi vitnið haft samband við háls- nef og eyrnalækna sem hafi bókað brotaþola í tíma til sín daginn eftir eða svo. Á tölvusneiðmynd hafi ekki sést aðrir áverkar en mjúkvefjaáverkar yfir auganu og svæðinu þar í kring. Aðspurður hvaða áverka vitnið hafi sjálfur greint á brotaþola við skoðun kvaðst vitnið hafa sett það á nótu sína. Um hafi verið að ræða tiltölulega dreifða áverka. Glóðarauga og mar við vinstra auga á efra augnloki vaxandi að miðlínu, eymsli yfir hægra kjálkabarði og í „miðaxilarlínu“ í holhöndinni rétt ofan geirvörtu vinstra megin, eymsli yfir vinstri efri hluta kviðar og „MCP“ lið 3 og 4 hægra megin og aðeins bólga við lið 3 á hendi. Vegna þess að augnhreyfingar hafi virst skertar vinstra megin þá hafi vaknað grunur um „blowout“ brot. Svo hafi vaknað grunur um miltisáverka, en hann hafi ekki verið sannreyndur. Aðspurður um áverka í eða við munn kvað vitnið að smávægilegur skurður hafi verið innan á efri vör hægra megin. Aðspurður kvað vitnið að brotaþoli hafi lýst fyrir sér að hafa orðið fyrir líkamsárás. Frásögn brotaþola hafi ekki verið í ósamræmi við áverkamerki. Miðað við áverka við vinstra auga, hægri efri vör þá sé líklegt að höggin hafi verið fleiri en eitt.

Forsendur og niðurstaða

Ákærða í máli þessu er gefin að sök líkamsárás eins og nánar greinir í ákæru, en í ákæru er háttsemi ákærða heimfærð undir 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Eins og að ofan greinir neitar ákærði sök.

Ákærði lýsti því hjá lögreglu að hafa slegið brotaþola umrætt sinn. Það gerði ákærði líka við aðalmeðferð, en eins og að ofan er lýst bar ákærði við aðalmeðferð að hafa slegið brotaþola í andlitið með krepptum hnefa í andlit 2 – 3 sinnum. Þetta er í samræmi við framburð brotaþola sem og framburð vitnisins D, hvort heldur sem er framburð þeirra hjá lögreglu eða við aðalmeðferð. Fjórða manneskjan sem var á vettvangi, þ. e. vitnið C, lýsti því hjá lögreglu að ákærði og brotaþoli hafi báðir verið ógnandi hvor við annan, en gat ekki lýst því nánar þar sem hún hafi ekki verið að fylgjast með þeim. Við aðalmeðferð gat vitnið C ekki sagt til um hvort hún hafi séð einhvern beittan ofbeldi eða séð einhvern sleginn umrætt sinn.

Þannig er samræmi í framburði ákærða, brotaþola og vitnisins D um að ákærði hafi slegið brotaþola endurtekið í andlitið með krepptum hnefa. Er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði sló brotaþola endurtekið í andlitið með krepptum hnefa umrætt sinn, eins og lýst er í ákæru.

Ákærði hefur borið fyrir sig neyðarvarnarsjónarmið á þeim grundvelli að brotaþoli hafi verið mjög ógnandi við hann og hafi verið með báðar hendur á lofti og gert sig líklegan til að berja ákærða. Þessu lýsti ákærði bæði hjá lögreglu og við aðalmeðferð. Þetta fær hins vegar ekki sérstakan stuðning í gögnum málsins eða framburði annarra.

Vitnið D lýsti því hjá lögreglu að ákærði hafi slegið brotaþola eins og áður segir, en þá kom fram hjá henni að hún myndi ekki frekar eftir atvikinu. Við aðalmeðferð lýsti vitnið því að brotaþoli hafi ekki verið ógnandi við ákærða, heldur hafi árás ákærða á brotaþola þvert á móti komið eins og þruma úr heiðskíru lofti. Þrátt fyrir að í framburði þessa vitnis hafi komið fram að hún og brotaþoli séu vinir og hafi sameiginlega rætt og rifjað upp þessa atburði þá breytir það ekki því að framburður ákærða um ógnandi tilburði brotaþola fær ekki stuðning í framburði vitnisins.

Vitnið C kvað hjá lögreglu að ákærði og brotaþoli hafi verið ógnandi hvort við annan, en gat ekki lýsti því frekar þar sem hún hafi ekki verið að fylgjast með þeim. Í framburði þessa vitnis við aðalmeðferð kom ekkert fram sem rennt geti stoðum undir framburð ákærða um ógnandi tilburði brotaþola, en í framburði vitnisins kom fram að hún myndi þetta ekki vel og var framburður hennar brotakenndur og óljós.

Brotaþoli sjálfur hefur þvertekið fyrir að hafa verið með ógnandi tilburði við ákærða eða gert sig líklegan til að veitast að honum eða ráðast á hann. Þá er til þess að líta að samkvæmt framburði lögreglumanns nr. 1840 var ákærði mjög drukkinn þegar lögreglu bar að garði og er það í samræmi við framburð brotaþola sjálfs, sem og frumskýrslu lögreglu. Verður að teljast ósennilegt að brotaþoli hafi raunverulega verið í ástandi til að hafa í frammi háttsemi sem gæti réttlætt neyðarvörn af hálfu ákærða, en hefði svo verið þá liggur ekkert fyrir um að ákærða hafi ekki verið fært að stíga frá brotaþola eða víkja sér undan á annan hátt. Þannig er ekkert í málinu sem getur rennt stoðum undir þær varnir ákærða að háttsemi hans réttlætist af reglum um neyðarvörn.

Er því hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Í ákærunni er lýst tilteknum afleiðingum af háttsemi ákærða og er brot hans samkvæmt þeim afleiðingum heimfært undir 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga eins og áður segir. Með framburði vitnisins F læknis, sem og vottorði JE læknis og framburði hans er hafið yfir skynsamlegan vafa að af háttsemi ákærða hlaut brotaþoli glóðarauga vinstra megin, skurð hægra megin á innanverðri vör og eymsli hægra megin yfir kjálkabarði. Læknirinn sem skoðaði brotaþola, þ. e. F, greindi ekki brot í beini í neðri hluta augntófta ar, en pantaði myndrannsókn sem leiddi til þess að læknirinn ræddi við ónefndan deildarlækni á Landspítala sem grunaði, eða taldi, að um slíkt brot væri að ræða. Samkvæmt framburði E gátu röntgenlæknar í Orkuhúsinu ekki greint brot í neðri hluta augntóftar, en vitnið lýsti því að háls- nef og eyrnalæknar hafi greint slíkt brot. Ekki liggur fyrir hvaða læknar það voru og hafa þeir ekki komið fyrir dóminn. Að þessu virtu er ekki unnt að slá því föstu að brot á beini í neðri hluta augntóftar hægra megin hafi verið meðal afleiðinga árásarinnar. Leiðir þetta til þess að háttsemi ákærða verður ekki heimfærð undir 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, heldur verður háttsemin heimfærð undir 1. mgr. 217. gr. sömu laga.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði unnið sér til refsingar, en samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en rétt er að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með háttsemi sinni gagnvart brotaþola hefur ákærði bakað sér bótaskyldu samkvæmt almennum reglum skaðabótaréttarins og 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Af hálfu brotaþola hefur verið lögð fram kvittun frá tannlækni fyrir viðgerð á efri gómi að fjárhæð 6.000 krónur. Í bótakröfu brotaþola er hins vegar ekkert vikið að kvittuninni og engin grein gerð fyrir því hvaða tengsl hún hefur við málið, en í ákæru er hvorki lýst broti á tönnum né gervitönnum eða gómi. Verður ekki fallist á þessa fjárhæð. Að álitum eru miskabætur hæfilega ákveðnar 300.000 krónur og skulu bæturnar bera vexti og dráttarvexti eins og nánar greinir í dómsorði, en bótakrafan var kynnt ákærða við birtingu fyrirkalls þann 15. mars 2023.

Þá verður ákærða gert að greiða brotaþola málskostnað, alls 489.528 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Þá ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sbr. 235. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, en útlagður kostnaður vegna lögreglurannsóknar nemur 25.360 krónum og ber ákærða að greiða hann. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef lögmanns, alls 1.411.684 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts, sem og aksturskostnað verjandans sem er 48.222 krónur.

S-kk-nf G. G-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði brotaþola, Y, 300.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. október 2021 en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá 15. apríl 2023 til greiðsludags.

Ákærði greiði brotaþola 489.528 krónur í málskostnað að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls 1.485.266 krónur, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef lögmanns, alls 1.411.684 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og einnig þ. m. t. aksturskostnaður verjandans sem nemur 48.222 krónum.

S-kk-nf G. G-kk-nf