S-239/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 29. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 9. ágúst síðastliðinn á hendur R-kk-þgf G-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 000000-0000, Akurhvarfi 7 í Kópavogi, ,,fyrir eftirtalin brot:

1. Umferðarlagabrot, með því að hafa mánudaginn 11. janúar 2016 ekið bifreiðinni [...] án gildra ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 610 ng/ml), með 90 km hraða á klukkustund um Höfðabakka í Reykjavík, við Bæjarháls, þar sem leyfður hámarkshraði var 60 km á klukkustund.

[...]

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 3. mgr. 37. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

2. Þjófnað, með því að hafa fimmtudaginn 31. mars 2016, í verslun Fjallakofans, Reykjavíkurvegi 64, Hafnarfirði, stolið úlpu að verðmæti kr. 114.995.

[...]

Telst brot þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Þjófnað, með því að hafa laugardaginn 14. maí 2016, að Þórðarsveig 20 í Reykjavík, stolið reiðhjóli af gerðinni Marita að óþekktu verðmæti, en lögreglumenn fundu hjólið við Gvendargeisla 21 í Reykjavík.

[...]

Telst brot þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Mál nr. S-363/2016 sem höfðað var á hendur ákærða með ákæru útgefinni 22. síðasta mánaðar var sameinað þessu máli með heimild í 1. mgr. 169. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Með þeirri ákæru eru ákærða gefin að sök ,,umferðarlagabrot í Reykjavík, með því að hafa þriðjudaginn 16. ágúst 2016, ekið bifreiðinni [...], án gildra ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 715 ng/ml) vestur Bíldshöfða 16 uns aksturinn var stöðvaður“ og hafa þannig brotið gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

Í þeirri ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til framangreindra ákæra.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sín var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og skipuðum verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hafi gerst sekur um þau brot sem honum eru gefin að sök í framangreindum ákærum og eru þau þar réttilega heimfærð til refsiákvæða. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða útgefnu 20. síðasta mánaðar á hann að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 1987. Fram til ársins 2007 voru honum alls í sjö skipti gerðar refsingar fyrir þjófnað, eignaspjöll, skjalafals og ýmis umferðarlagabrot, þar á meðal ölvunarakstur. Með dómi 8. mars 2007 var hann dæmdur til sektargreiðslu og tímabundinnar ökuréttarsviptingar, fyrir akstur bifreiðar undir áhrifum áfengis og sviptur ökurétti. Í kjölfarið varð hlé á sakaferli hans um rúmlega fimm ára skeið. Með viðurlagaákvörðun 3. október 2012 samþykkti hann greiðslu 200.000 króna sektar og tólf mánaða sviptingu ökuréttar, vegna akstur bifreiðar undir áhrifum áfengis og sviptur ökurétti, en þau brot framdi hann 13. maí 2012. Með sátt hjá lögreglustjóra 25. maí 2013 samþykkti hann sektargreiðslu fyrir akstur sviptur ökurétti og loks var hann með dómi 18. mars á þessu ári dæmdur í nítíu daga fangelsi, bundnu almennu skilorði til tveggja ára, fyrir þjófnaði og hylmingu.

Brot ákærða samkvæmt fyrsta tölulið ákærunnar frá 9. ágúst síðastliðnum framdi hann áður en dómurinn 18. mars á þessu ári gekk og ber því að dæma honum hegningarauka við þann dóm að því er þau brot varðar, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Önnur brot sem ákærði er sakfelldur fyrir í máli þessu, framdi hann eftir að sá dómur gekk og hefur hann rofið skilyrði fyrir frestun á fullnustu refsingar dómsins, sem honum var birtur á dómþingi við uppsögu hans. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, er refsing þess dóms því tekin upp og dæmd með þeirri refsingu sem ákærða verður nú gerð.

Í ljósi þess að meira en fimm ár liðu frá því að ákærði var dæmdur til sektarrefsingarinnar fyrir ölvunarakstursbrotið með dómnum 8. mars 2007, þar til að hann framdi slíkt brot að nýju, verður refsing hans nú fyrir að aka bifreið undir áhrifum ávana- og fíkniefna, með vísan til dómvenju, ákveðin líkt og hann hafi einu sinni áður brotið af sér með þeim hætti eða með ölvunarakstri.

Eftir framangreindu og samkvæmt 77. gr. sömu laga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði mánuði og skal fullnusta hennar bundin skilorði svo sem nánar greinir í dómsorði. Á grundvelli 4. mgr. 77. gr. sömu laga, skal ákærði jafnframt greiða 450.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu þessa dóms, en sæta ella fangelsi í 26 daga.

Vegna 3., sbr. 1. mgr. 71. gr. laga nr. 19/1940, fer nú í ljósi framangreinds um ökuréttarsviptingu ákærða eftir 6. mgr. 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Með vísan til þess er sú svipting ákveðin þrjú ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Eftir 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað málsins, sem samanstendur af kostnaði vegna rannsóknaraðgerða lögreglu og þóknunar verjenda ákærða við meðferð málsins fyrir dómi. Sá hluti sakarkostnaðarins sem er tilkominn vegna rannsóknaraðgerða er ákveðinn á grundvelli framlagðra yfirlita um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum málsins og nemur að samanlögðu 163.985 krónum. Við þingfestingu málsins var Þ-kvk-nf B. S-kvk-nf héraðsdómslögmaður skipaður verjandi ákærða að hans ósk samkvæmt birtu fyrirkalli og sótti hún þá þing af hans hálfu og einnig 22. síðasta mánaðar, en ákærði sótti þing í hvorugt skiptið. Við fyrirtöku málsins 29. þess mánaðar sótti E-kvk-nf D-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómslögmaður hins vegar þing ásamt ákærða og var hún þá að ósk ákærða skipuð verjandi hans í stað Þ-kvk-ef B. S-kvk-ef héraðsdómslögmanns. Þóknun verjenda þykir hæfilega ákveðin samkvæmt því sem í dómsorði greinir, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, R-kk-nf G-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði skal jafnframt greiða 450.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í 26 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjú ár frá birtingu þessa dóms að telja.

Ákærði greiði 286.745 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef D-kvk-ef K-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 40.920 krónur og þóknun Þ-kvk-ef B. S-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 81.840 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf