S-169/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 25. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 24. nóvember 2008, á hendur M-kvk-þgf G-kvk-þgf, [kt.], Mánagötu 7, Reyðarfirði, „fyrir umferðarlagabrot á Reyðarfirði, með því að hafa miðvikudaginn 15. október 2008, undir áhrifum áfengis, ekið bifreiðinni MM-390, frá heimili sínu að Mánagötu 7 að söluskála Olís að Búðareyri 33 og aftur til baka. Vínandamagn í blóði kærðu mældist 2.0‰.“

Í ákæruskjali er framangreind háttsemi talin varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákæruvaldið krefst þess að ákærða verði dæmd til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þá var við munnlegan flutning málsins gerð krafa um að ákærða yrði dæmt til greiðslu alls sakarkostnaðar, en ákæra var gefin út í gildistíð laga nr. 19/1991.

Ákærða krefst aðallega sýknu og að allur kostnaður verði lagður á ríkissjóð, þar með talin hæfileg málsvarnarlaun skipaðs verjanda, auk útlagðs kostnaðar. Til vara að verði dæmt áfall verði við það miðað að ákærða hafi ekki verið undir eins miklum áfengisáhrifum sem í ákæru greini og refsing og ökuréttarsvipting ákveðin hóflega í samræmi við það og sakarkostnaður verði þá einnig felldur á ríkissjóð. Að því frágengnu krefst ákærða vægustu refsingar og sviptingar ökuréttar sem lög leyfa og að kostnaður við dómkvaðningu matsmanns verði lagður á ríkissjóð, þó ákærða verði að öðru leyti dæmd til greiðslu sakarkostnaðar.

I

Meðferð máls þessa hefur dregist og verður hér gerð stuttlega grein fyrir ástæðum þess. Málið var þingfest 16. desember 2008 og mætti ákærða ekki til þinghaldsins en lögmaður sá sem síðar var skipaður verjandi hennar hafði samband við dóminn og óskaði eftir að málinu yrði frestað til fyrirtöku í janúar. Var málið næst tekið fyrir 13. janúar 2009 og mætti ákærða þá með lögmanni sínum, sem þá var skipaður verjandi hennar, og neitaði þar sök. Óskaði verjandinn eftir fresti og var á það fallist og málið næst tekið fyrir 3. febrúar sl. Var þá mætt af hálfu verjanda ákærðu og óskað eftir fresti til öflunar læknisfræðilegra gagna. Við næstu fyrirtöku málsins 17. febrúar sl. voru engin slík gögn lögð fram en verjandi ákærðu óskaði þá enn eftir fresti og nú til að leggja fram matsbeiðni. Var matsbeiðni lögð fram á dómþingi 3. mars sl. og matsmaður dómkvaddur á dómþingi 10. sama mánaðar. Fyrir mistök bárust matsmanni ekki gögn málsins fyrr en 20. apríl sl., eins og fram kemur í inngangi að matsgerð. Þá er þar lýst veikindum matsmanns sem leiddu til þess að matsfundur sem halda átti 10. júní sl. var afboðaður. Matsmaður gerir loks grein fyrir að hann hafi látið málsaðila vita með tölvubréfi 10. júní sl. að hann gæti haldið matsfund hvenær sem væri en þar sem ekki hafi borist svar frá verjanda ákærðu hafi hann litið svo á að ekki væri þörf á að halda matsfund og hann hafi því lokið matsgerðinni og sent hana frá sér 16. júní sl. Áður hafði matsmaður verið upplýstur um það af hálfu ákæruvalds að af þess hálfu yrði matsfundur ekki sóttur. Við fyrirtöku málsins 3. júlí sl. kom fram að fulltrúi ákæruvalds hafi móttekið matsgerð, en þá var einnig upplýst að matsfundur hefði ekki verið haldinn. Óskaði verjandi ákærðu þess að málinu yrði frestað þannig að hann gæti fengið matsfund með matsmanni. Þann 8. september sl. var málið enn tekið fyrir og þá lögð fram matsgerð hins dómkvadda matsmanns og kom þá fram af hálfu verjanda ákærðu að matsfundur hefði verið haldinn 4. september sl. og hann hafi þar farið yfir matsgerð með matsmanni, en það hafi ekki leitt til breytinga á henni. Matsmaður staðfesti í skýrslu sinni fyrir dómi að hann hefði hitt verjanda ákærðu á matsfundi á umræddum tíma og einnig að hann hafi ekki séð ástæðu til að breyta niðurstöðu matsgerðarinnar, eða forsendum í kjölfar þess fundar.

II

Í frumskýrslu lögreglu, sem gerð er af S-kvk-þgf M-kvk-þgf B-kvk-þgf, lögreglumanni kemur fram að tilkynning hafi borist um ölvaðan ökumann, sem hafi verið að aka frá Olís á Reyðarfirði á bifreiðinni MM-390 þann 15. október 2008. Ef marka má tímasetningar sem fram koma í skýrslunni virðist framagreind tilkynning hafa borist klukkan 17:00. Greinir í skýrslunni að er tilkynningin hafi komið hafi lögreglumenn verið staddir á lögreglustöð á Eskifirði. Hafi skýrsluritari ásamt S-kk-þgf B-kk-þgf B-kk-þgf lögreglumanni haldið akandi til Reyðarfjarðar. Er þau hafi verið við álverið hafi verið hringt að nýju og þeim tilkynnt að ökumaður bifreiðarinnar væri kominn heim til sín að Mánagötu 7, Reyðarfirði. Er lögregla hafi komið að nefndu húsi hafi þar verið bifreiðin MM-390 og hafi henni verið lagt upp á gangstétt fyrir ofan húsið. Haft hafi verið samband við varðstjóra, B-kk-þf S-kk-þf S-kk-þf og í samáði við hann ákveðið að hafa tal af ökumanni, sem hafi verið ákærða. Er ákærða hafi komið til dyra hafi hún verið mjög áberandi ölvuð og hafi lagt megna áfengislykt af henni. Hafi ákærðu verið kynnt ástæða heimsóknar lögreglu og hafi hún verið beðin um að koma með út í lögreglubifreiðina. Enginn annar hafi verið í húsinu. Í lögreglubifreiðinni hafi henni verið kynnt að þar færi fram bæði hljóð- og myndupptaka og hafi hún verið beðin um að blása í S-D2 mæli. Hafi mælirinn sýnt 3,5‰. Hafi ákærðu þá verið tilkynnt að hún væri handtekin grunuð um ölvun við akstur og henni kynnt réttarstaða. Hafi ákærða ekki óskað eftir aðstoð lögmanns og hafi sagst hafa farið akandi frá Olís einhverju fyrr en að hún hafi ekki drukkið áfengi fyrr en eftir að hún hafi komið heim og þá nokkra hálfslítra bjóra. S-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf hafi fylgt ákærðu inn í húsið til að hún gæti náð í ökuskírteini sitt. Nafngreindur læknir hafi komið á lögreglustöð og hafi tekið tvö blóðsýni úr ákærðu það fyrra klukkan 18:08 og það síðara klukkan 18:37. Klukkan 18:10 hafi verið tekið þvagsýni. Tekin hafi verið varðstjóraskýrsla af ákærðu en hún hafi verið látin laus að lokinni sýnatöku klukkan 18:40 og þá hafi henni verið ekið heim. Þá er bókað í frumskýrslu að starfsmenn Olís, þær E-kvk-nf Þ-kvk-nf, Á-kvk-nf P-kvk-nf og A-kvk-nf S-kvk-nf hafi orðið varar við konu sem komið hafi og verslað hjá þeim og hafi þeim fundist eins og hún væri drukkin. Skömmu síðar hafi konan komið aftur að versla og þá hafi starfsfólkið fundið megna áfengislykt af henni og hafi hringt á lögregluna þegar konan hafi ekið frá versluninni. Kona þessi hafi í bæði skiptin ekið á rauðri skutbifreið með skráningarnúmerinu MM-390. Hafi þær sagt að umrætt atvik væri til á eftirlitsmyndavélum verslunarinnar.

Sami lögreglumaður gerir handtökuskýrslu í málinu og kemur þar fram að ákærða hafi verið handtekin klukkan 17:43 umræddan dag og látin laus klukkan 18:40. Jafnvægi hennar hafi verið óstöðugt, framburður ruglingslegur en málfar skýrt.

Í varðstjóraskýrslu B-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef er skráð eftir ákærðu að hún hafi verið að aka bifreið og hafi verið að drekka áfengi. Hún muni ekki hvenær drykkja hafi hafist en það hafi verið eftir að hún hafi komið heim. Þá er bókað að ákærða hafi ekið frá Mánagötu 7 að Olís og aftur til baka og erindið hafi verið að kaupa sígarettur. Þá er bókað eftir henni að hún hafi eftir að akstri lauk drukkið þrjá til fjóra stóra bjóra heima hjá sér. Frekari framburður er ekki bókaður eftir ákærðu og verður ekki séð að önnur skýrsla hafi verið tekin af henni við rannsókn málsins.

Meðal gagna málsins er mynddiskur með tveimur myndskeiðum teknum úr öryggismyndavélum verslunar Olís á Reyðarfirði. Sést á fyrra myndskeiðinu að ákærða stendur við afgreiðslukassa og er að greiða fyrir vörur. Tímasetning kemur fram á myndinni og sýnir 15. október klukkan 16:59:30 þegar ákærða gengur inn í myndina. Á myndinni sést að undir lok þess sem ákærða er að borga virðist hún skiptast á einhverjum orðum við annan einstakling en þann sem er að afgreiða hana og sést að sá einstaklingur kemur upp að hlið afgreiðslukonunnar sömu megin við búðarborðið. Þá er annað myndskeið tekið út um útidyrahurð verslunarinnar, en gler er í útidyrahurðinni og sést útum það rauð bifreið sem lagt er næst versluninni. Ákærða sést ganga út úr versluninni og setjast upp í fyrrnefnda bifreið og aka á brott. Tímasetningin á þessu myndskeiði er sama dag og sýnir 17:02 þegar ákærða ekur bifreiðinni út úr myndinni.

III

Ákærða gaf skýrslu fyrir dómi. Gerði hún í skýrslu sinni grein fyrir því að hún hafi flutt austur á land á árinu 2006 nýkomin frá námi og hafi þegar hafið störf við það sem hún sé menntuð til. Lýsti hún því nánar að starfið hefði reynt verulega á hana andlega og hún hafi verið undir miklu álagi. Þegar atvik málsins hafi gerst hafi hún nýlega þurft að flytja búferlum og hafi það borið að mjög skyndilega og verið til þess fallið að auka andlegt álag á henni. Hafi hún viljað klára flutninginn eins fljótt og hægt væri þannig að hún gæti haldið áfram að vinna. Þetta hafi verið „stressfaktor“ sem hún hafi ekki mátt við. Hún hafi flutt 14. október, eða degi áður en þeir atburðir hafi gerst sem fjallað sé um í málinu, en maður hennar þann 15. október. Hafi hún verið ein að kvöldi 14. október og hafi verið að taka upp úr kössum. Hafi þar verið kassi með allskonar áfengislíkjörum og hafi hún séð flösku af áfengistegund sem heiti Palinka, sem sé þjóðardrykkur Ungverja. Þetta sé svakalega sterkt áfengi en það bragðist ekki þannig. Þá hafi hún ákveðið að hringja í vinkonu sína í Ungverjalandi til að ræða við hana og hafi á meðan símtalinu stóð verið að drekka þetta Palinka, sem hún sé reyndar búin afla sér upplýsinga um síðar af netinu, að geti verið mjög sterkt. Hún hafi talað við þessa vinkonu sína og hafi drukkið úr framangreindri flösku. Hún hafi síðan reynt að sofna en það hafi ekki tekist sökum streitu. Það hafi löngu verið orðið bjart þegar hún hafi loksins náð að sofna og hafi hún náð að sofa í nokkra klukkutíma og hafi vaknað stuttu áður en hún hafi farið út í sjoppuna í fyrra skiptið og hafi enn verið dauðþreytt. Þá hafi hún farið út í sjoppu af því að það hafi vantað allt og eftir að hún hafi komið til baka hafi hún uppgötvað að hún hafi gleymt að kaupa sígarettur og hafi þá farið aftur í verslunina til að kaupa þær og eitthvað fleira. Þegar hún hafi verið að borga þá hafi komið kona sem hún kannist ekkert við og hafi spurt hvort hún væri drukkinn. Hafi hún sagt: Nei og hafi reyndar verið mjög pirruð út í konuna. Þá hafi hún keyrt heim og þegar þangað hafi verið komið þá hafi hún ákveðið að hún ætlaði að fara í bað og slaka á og hún hafi verið fegin að flutningurinn hafi verið búinn og hún hafi ekki verið að fara að vinna. Hún hafi því ætlað að fara í bað og hringja aftur í fyrrgreinda vinkonu sína í Ungverjalandi. Hafi fengið sér bjór og hafi byrjað að drekka þetta Palinka aftur. Hún hafi verið búin að drekka nokkra svona Palinka þegar lögreglan hafi bankað upp á hjá henni. Hún hafi opnað fyrir lögreglunni og hafi farið með þeim. Þá kvaðst hún af framangreindum ástæðum ekki hafa sofið nema lítið og ekki hafa borðað í nokkuð langan tíma áður en lögregla hafi komið. Hún hafi farið nánast beint út í sjoppu þegar hún hafi vaknað. Aðspurð um það af hverju hún hafi sagt lögreglunni að hún hefði drukkið þrjá til fjóra stóra bjóra en ekki það sem hún segi núna að hún hafi verið að drekka, þetta Palinka, kvað ákærða að hún búist við því að hún hafi skammast sín pínulítið. Hún hafi verið að drekka bjór þarna og hafi verið orðin drukkin og hafi sleppt því að minnast á þetta. Aðspurð um hvenær hún hafi hætt að drekka nóttina áður kvaðst hún ekki hafa fest það alveg á minnið, en það sé erfitt að segja, en einhvern tíma snemma um morguninn búist hún við, sjö átta eða níu. Aðspurð um það hvort hún hafi verið edrú þegar hún hafi keyrt kvaðst ákærða viðurkenna að hún hafi verið þunn og þreytt en hafi ekki fundist hún vera full. Aðspurð um það hvort hún gæti hafa verið það kvað ákærða að það hafi verið það langur tími að hún efist um það. Henni hafi fundist hún alveg geta keyrt. Hún hafi verið þunn og þreytt. Aðspurð um framburð vitna sem beri um að hún hafi litið út eins og hún væri undir áhrifum, vísaði ákærða til þess að þegar menn hafi ekki sofið í tvo sólarhringa geti þeir borið sig eins og þeir séu drukknir. Um áfengislykt kvaðst hún telja að það gæti verið vegna þeirrar drykkju sem lýst var frá kvöldinu áður. Í seinna skiptið sem hún hafi komið í sjoppuna hafi hún verið búin að fá sér einn léttöl. Aðspurð um að lögregla hafi talið hana undir áhrifum þegar komið hafi verið heim til hennar fljótlega eftir aksturinn kvaðst ákærða hafa hafið drykkju á þessu Palinka strax og hún hafi komið heim, enda hafi hún fundið fyrir miklum pirringi vegna ásakana konunnar um að hún væri ölvuð. Hún hafi hellt í sig nokkrum svona Palinka, en þetta sé tvisvar sinnum sterkara en venjulegt sterkt áfengi. Er ákærða var spurð um skýringar á því hvers vegna sýni bendi til þess að byrjað hafi verið að renna af henni þegar þau hafi verið tekin kvað hún að hún hefði velt fyrir sér með verjanda sínum og hafi þótt mjög skrítið. En það komi fram hjá „þessum sérfræðingi fyrir sunnan“ að ef maður hafi ekki farið á klósett lengi þá sé ennþá áfengi í þvaginu, en hún hafi einmitt verið að drekka þetta Palinka. Það sé enginn vökvi í því. Yfirleitt drekki hún bjór og þá fari hún oft á klósettið. Hún kvaðst muna eftir því að hún hefði ekki farið á klósettið lengi. Þegar borið var undir hana að það hefði verið minna alkóhól í seinna blóðsýninu, en hinu fyrra, sem segi að það sé að renna af henni, kvað hún að það hafi verið klukkutími liðinn. Þegar hún hafi komið heim þá hafi hún hellt í sig þessu Palinka, um leið og hún hafi komið inn um dyrnar. Kvaðst ákærða vilja taka það fram að þetta hafi verið mjög sérstakar aðstæður allt saman. Aðspurð um hvort hún myndi hvenær hún hefði farið í fyrra sinnið í verslunina kvaðst hún ekki muna það vel, enda langt um liðið, en samkvæmt skýrslum hefði það verið um fjörutíu mínútur sem liðið hafi á milli og það geti vel passað. Aðspurð um það hvernig henni hefði liðið þegar hún hafi verið í sjoppunni kvaðst ákærða hafa verið hrikalega þunn og henni hafi ekki liðið vel. Hún hafi verið nývöknuð og ekki búin að sofa mikið og ekki búin að borða. Samt hafi hún verið mjög fegin því að vera búin að flytja og hafi þá viss stressfaktor verið búinn. Aðspurð um það hvort hún hafi drukkið áfengi frá því hún hafi farið á fætur og þar til hún hafi farið í verslunina, eða á milli verslunarferðanna kvaðst ákærða ekki hafa gert það, en á milli verslunarferðanna hafi hún drukkið léttöl sem hún hafi keypt í fyrri ferðinni, enda hefði hún verið mjög þyrst. Þá hafi hún uppgötvað að hún hefði gleymt sígarettunum, en hún hafi ekki talið að drykkja á smá léttöli hefði áhrif á aksturshæfni hennar. Aðspurð kvaðst ákærða ekki hafa fundið á sér í versluninni en hún hafi verið hrikalega þreytt og sennilega ekki vel útlítandi, en hún hefði ekki verið að hugsa um það hvernig hún hafi litið út. Ákærða kvaðst aðspurð ekki hafa borðað neitt þennan dag og kvað að þegar hún yrði mjög stressuð þá gæti hún ekki borðað og hún hafi heldur ekki borðað um nóttina. Það hafi allavega verið liðinn sólarhringur frá því hún hafi borðað síðast. Aðspurð hvort hún minntist þess hvort hún hefði verið búin að losa þvag þennan dag, kvaðst hún muna eftir að hún hafi ekki gert það, því yfirleitt ef hún drekki þá drekki hún bjór og þá sé hún alltaf á klósettinu, en hún hafi ekki þurft að fara á klósettið þennan dag, sennilega út af því að það sé svo lítið magn af vökva í þessu Palinka. Ákærða kvaðst muna eftir þegar þvagsýni hafi verið tekið á lögreglustöðinni og að það hefði verið í fyrsta skipti sem hún hefði losað þvag þennan dag. Aðspurð um það hvað henni finndist um framburð vitna um að hún hefði verið þvoglumælt og reikul í spori, kvaðst hún hafa verið þreytt og það gæti skýrt að hún hefði verið reikul í spori en í sambandi við þvoglumælgi þá sé það þannig að hún sé alin upp í Bandaríkjunum og hafi búið þar samtals í tíu eða tólf ár og hún hafi verið í námi í Svíþjóð og hafi verið þar í átta eða níu ár þar. Ef hún verði þreytt eða sé ekki í góðu formi þá gerist það að sérstaklega r-in verði „svona amerísk“ og hún eigi til að blanda sænskum orðum við íslensk ef þau séu lík.

A-kvk-nf J-kvk-nf S-kvk-nf bar vitni fyrir dómnum, en hún er starfsmaður verslunar Olís á Reyðarfirði og gegnir þar yfirmannsstöðu. Sagðist henni svo frá að um það bil 10 mínútum fyrir fimm þann 15. október 2008 þá hafi E-kvk-nf starfsmaður hjá henni komið inn á skrifstofu til hennar til að segja frá að það hafi verið kona í sjoppunni að versla sem þær telji að hafi verið drukkin og hafi verið á bíl og hafi sest upp í bíl og ekið í burtu. Hafi A-kvk-nf skoðað myndupptökur verslunarinnar og hafi séð konuna, en hún hafi ekki séð hana áður. Þá hafi hún skoðað á myndbandi hvernig konan hafi ekið í burtu og hún hafi séð það á ökulaginu að hún hefði getað verið drukkin. Hún tók þó fram að aðrar ástæður gætu verið fyrir aksturslagi konunnar enda aksturslag fólks mismunandi. Um þetta sé ekkert meira að segja en hún hafi farið aftur inn á skrifstofu sína og hafi verið að búa sig undir að fara heim, þar sem það hafi átt að koma manneskja klukkan fimm til að leysa hana af. Rétt fyrir fimm þá hafi einhver starfsmanna hennar komið aftur inn á skrifstofu til að segja að konan væri komin aftur. Þá hafi hún farið fram, en hún hafi verið komin með veskið á öxlina, því hún hafi verið í þann veginn að yfirgefa vinnustaðinn og að fara að loka skrifstofunni. Umrædd kona hafi verið að versla og að setja vörurnar í poka. Það hafi verið stúlka að afgreiða konuna og hafi A-kvk-nf fylgst með þegar konan hafi verið að klára að versla og að setja vörurnar í poka. Hafi henni fundist konan undarleg í háttum og hún hafi fundið vínlykt af henni. A-kvk-nf kvaðst hafa haft áhyggjur sem borgari að konan væri að fara út í umferðina og kvaðst hafa spurt konuna hvort ekki væri allt í lagi og hún hafi svarað að það væri það, en A-kvk-þgf hafi fundist konan undarleg í háttum og þess vegna hafi hún spurt: Fyrirgefðu ertu nokkuð drukkin? Hún hafi svarað neitandi og hafi farið út. Hún hafi ekki rokið út en farið og upp í bifreið sína og ekið í burtu. A-kvk-nf hafi ekki stoppað hana. A-kvk-þgf fannst konan keyra asnalega í burtu, svona eins og hún ryki af stað. A-kvk-þgf hafi ekki fundist konan fylgjast með umferðinni. Kvaðst A-kvk-nf hafa fundið vínlykt af konunni og hafi hallað sér fram yfir kassann til að finna hvort af konunni væri vínlykt. A-kvk-nf kvaðst hafa tekið niður númerið á bifreiðinni og hafa hringt strax í lögreglu þegar konan hafi verið farin. Klukkan hafi verið rétt um fimm þegar konan hafi keyrt í burtu, en það gæti hafa verið eina tvær mínútur yfir. Kvaðst A-kvk-nf vera með tímasetninguna nokkuð á hreinu því að starfsstúlkan sem hafi átt að koma klukkan fimm hafi komið rétt fyrir og það hafi verið hún sem afgreitt hafi konuna í síðara skiptið sem hún hafi komið. Aðspurð um það hvernig konan hefði verið í háttum og hreyfingum kvað A-kvk-nf að þegar hún hafi farið að fylgjast með konunni þá hafi hún strax tekið eftir því að hún væri drukkin en A-kvk-nf hafi hugsað fyrst að eitthvað kynni að vera að konunni af því hún hefði séð fólk sem halda mætti að væri drukkið en aðrar ástæður lægju til þess hvernig það væri í háttum, eins og til dæmis einhver sjúkdómur. Aðspurð um talanda konunnar kvað hún að konan hefði ekki sagt nema tvö orð við hana svo hún gæti ekki sagt til um það. A-kvk-nf kvað að hún hafi verið fullviss um að konan væri drukkin. A-kvk-nf kvaðst hafa hringt strax á lögregluna en kvaðst ekki viss um við hvern hún hefði talað. Hún kvaðst ekki hafa hringt í 112 heldur hafa hringt í lögregluna á Eskifirði. Þegar þetta hafi verið hafi hún verið á leið heim til sín. Þegar konan hafi verið farin hafi A-kvk-nf spjallað aðeins við starfsstúlkurnar og hafi sagt þeim að þær hafi gert rétt með því að láta hana vita. Ein starfsstúlkan hafi haft orð á því að hún héldi sig vita að konan ætti heima á Mánagötu 7. Því hafi A-kvk-nf, í stað þess að aka venjulega leið heim til sín, ekið um Mánagötu og þá hafi hún séð konuna fyrir utan bílinn. Kvaðst A-kvk-nf ekki muna hvort konan hafi verið að læsa bílnum en hún hafi greinilega verið nýstigin út úr bílnum. Hún hafi ekið heim og hafi hringt aftur í lögregluna til að láta vita að hún viti hvar konan eigi heima. Þegar hún hafi hringt í síðara skiptið hafi hún talað við S-kvk-þf lögreglukonu. Hún kvaðst hafa ekið frá Mánagötunni og heim til sín, en það taki kannski tvær mínútur og hringi um leið og hún sé komin út úr bílnum heima hjá sér. Taldi A-kvk-nf að klukkan hefði þá verið sjö til átta mínútur yfir fimm, en það gæti skeikað tveim mínútum. Aðspurð ítrekaði A-kvk-nf að hún hefði verið alveg viss um að konan væri drukkin. Fram kom hjá A-kvk-þgf að skýringin á því að hún myndi svo vel tímasetningar þennan dag sé að þetta hafi verið afmælið hennar, hún hafi átt að ljúka vinnu klukkan fimm og hafi sérstaklega verið að hraða sér heim í tilefni dagsins.

E-kvk-nf Ó-kvk-nf Þ-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi en hún er starfsmaður Olís á Reyðarfirði. Hún kvað þessa atburði ekki ferska í mynni sínu. E-kvk-nf kvaðst muna að ákærða hafi komið inn í verslunina og hún hafi orðið vör við einkennilegt hátterni ákærðu í versluninni og einnig þegar hún hafi farið inn í bifreið sína og ekið í burtu þá hafi aksturslag hennar verið einkennilegt. E-kvk-nf kvaðst ekki muna hvenær þetta hafi átt sér stað en aðspurð um það sem fram komi í skýrslum um að ákærða hefði komið tvisvar í verslunina kvaðst E-kvk-nf muna að hún hefði komið tvisvar en einkum hafa veitt henni athygli í síðara skiptið. Nánar aðspurð um hátterni ákærðu kvaðst E-kvk-nf ekki muna hvernig það hefði verið og kvaðst hún ekki heldur muna hvort hún hafi fundið áfengislykt af ákærðu. Aðspurð um hvernig talandi ákærðu hefði verið kvað E-kvk-nf að hún hefði verið þvoglumælt og hafi „dregið orðin sín“. Aðspurð um það hvað hún hafi gert eftir að ákærða hafi farið út úr versluninni, kvað E-kvk-nf að hún hefði farið inn í veitingasalinn og hafi farið að taka af borðunum, en hún muni ekki eftir hvort það hafi verið eftir fyrra eða síðara skiptið sem ákærða hafi komið í verslunina. Þaðan hafi hún séð hvernig ákærða hafi ekið frá versluninni og það hafi verið hikstandi aksturslag. Ákærða hafi ekið af stað og síðan stoppað og síðan hafi hún ekið aftur af stað. Hún kvaðst hafa rætt þetta við verslunarstjórann, sem hafi síðan tekið málið að sér og haft samband við lögreglu. Nánar aðspurð um aksturslag ákærðu kvað E-kvk-nf að það hefði verið einkennilegt en gat ekki lýst því nánar í hverju það hafi falist. E-kvk-nf staðfesti að það hefði verið hún sem sagði A-kvk-þgf verslunarstjóra að ákærða byggi á Mánagötu 7, en það hafi hún vitað þar sem hún sé nágranni ákærðu og hafi kannast við bifreiðina, en ákærða hafi ekki verið búin að búa þarna lengi. Aðspurð um það hvað hún hafi talið skýra hátterni ákærðu kvaðst hún hafa talið að hún væri annaðhvort ölvuð eða þunn, þ.e.a.s. á mörkum þess að vera búin að jafna sig eftir drykkju. Borin var undir E-kvk-þf skýrsla hennar hjá lögreglu og las hún skýrsluna yfir og kvað atburði rifjast upp fyrir sér þegar hún læsi þetta yfir og að hún staðfesti að þar væri rétt eftir henni haft.

Í skýrslu sem tekin var af E-kvk-þgf hjá lögreglu, 18. október 2008, er eftir henni haft í sjálfstæðri frásögn að hún hafi verið að vinna hjá Olís á Reyðarfirði þegar ákærða hafi komið inn í verslunina. Hafi E-kvk-nf kallað á hana að koma á kassann til sín og þegar ákærða hafi komið þangað og E-kvk-nf hafi farið að afgreiða hana hafi hún orðið þess vör að ákærða væri eitthvað undarleg. Kvaðst E-kvk-nf hafa farið að spá í það hvort ákærða væri drukkin eða hugsanlega undir áhrifum lyfja. Ákærða hafi verið sljó í hreyfingum og til augnanna og hafi einnig verið þvoglumælt. Síðan kvaðst E-kvk-nf hafa veitt því athygli að þegar ákærða hafi gengið út úr versluninni hafi hún skrikað til. Ákærða hafi síðan sest upp í bíl og hafi bakkað út úr stæðinu, stoppað smá stund og ekið síðan af stað. Fyrst mjög hægt en hafi síðan gefið í. Kvaðst E-kvk-nf hafa farið síðan að ræða við A-kvk-þf verslunarstjóra um hvað ætti að gera þegar svona atvik kæmi upp og hvort hringja ætti í lögreglu. Síðan hafi E-kvk-nf farið fram í sal og hafi farið að taka til en þá hafi ákærða komið aftur. Kvaðst E-kvk-nf þá hafa farið aftur og hafa látið A-kvk-þf vita að þetta væri konan sem hana hafi grunað að væri drukkin. Kvaðst E-kvk-nf hafa mætt ákærðu þarna og hafa fundið áfengislykt af henni. Síðan hafi ákærða verslað, en E-kvk-nf hafi verið inni í sal á meðan. Ákærða hafi síðan farið út, sest undir stýri og ekið burt. A-kvk-nf hafi þá hringt á lögregluna. Haft er eftir E-kvk-þgf aðspurðri að hún viti ekki hvað ákærða heiti, en kannist við hana þar sem hún hafi áður komið í verslunina. Þá kvað E-kvk-nf að ákærða hefði verið á rauðum fólksbíl. Þá kvað hún að í síðara skiptið sem ákærða hafi komið hafi klukkan verið eitthvað um fimm og þá hafi verið eitthvað 30 – 40 mínútur frá því ákærða hafi komið í fyrra skiptið.

Á-kvk-nf P-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi, en hún er starfsmaður Olís á Reyðarfirði. Hún kvaðst muna að ákærða hefði á umræddum tíma komið og keypt eitthvað í versluninni. Hún hafi komið að afgreiðsluborðinu og þær hafi séð strax að hún hafi verið við skál. Á-kvk-nf hafi ekki verið að afgreiða en verið stutt frá. Ákærða hafi komið tvisvar í verslunina, en Á-kvk-nf kvaðst ekki muna hvenær þetta hafi verið, en það hafi verið stutt á milli. Á-kvk-nf kvaðst hafa fundið áfengislykt af ákærðu þegar hún hafi komið í fyrra skiptið og hún hafi látið yfirmann sinn A-kvk-þf vita af þessu. Svo hafi ákærða komið aftur stuttu seinna til að versla. Þá hafi A-kvk-nf talað við ákærðu og Á-kvk-nf kvaðst hafa heyrt þau orðaskipti. Hana minni að A-kvk-nf hafi spurt ákærðu hvort hún væri full, en kvaðst ekki fullviss um það. Ákærða hafi svarað að hún væri ekki full. Aðspurð kvaðst Á-kvk-nf hafa talið að ákærða væri full og hafi það einkum verið út af lyktinni og hvernig ákærða talaði. Ákærða hafi farið eftir að hafa neitað því að vera drukkin og hafi farið inn í bifreið og ekið í burtu. Á-kvk-nf kvaðst ekki hafa séð hvernig ákærða hafi ekið í burtu. Aðspurð kvað hún þær hafa rætt saman eftir að ákærða hafi farið og A-kvk-nf hafi síðan hringt í lögregluna. Þá las Á-kvk-nf yfir skýrslu sem hún gaf hjá lögreglu og staðfesti hún að rétt væri eftir henni haft í skýrslunni.

Í skýrslu sem Á-kvk-nf gaf hjá lögreglu 17. október 2008 er haft eftir henni í sjálfstæðri frásögn að hún hafi verið að vinna í Olís á Reyðarfirði þegar ákærða hafi komið þar inn til að versla. Samstarfskona hennar, E-kvk-nf að því er hún haldi, hafi afgreitt ákærðu og hafi fundist ákærða eitthvað undarleg. Þegar ákærða hafi verið farin út, þá hafi E-kvk-nf farið að spá í hvort ákærða hefði verið drukkin og hafi þær horft á hana fara undir stýri á bílnum sem hún hafi verið á og keyra í burtu. Hafi E-kvk-nf farið og rætt við yfirmann þeirra um hvað ætti að gera í svona aðstæðum. Eitthvað seinna hafi ákærða komið aftur inn í sjoppuna og hafi keypt gos. Hafi Á-kvk-nf þá afgreitt hana og hafi strax fundið áfengislykt af henni og síðan þegar ákærða hafi byrjað að tala hafi áfengislyktin aukist til muna. Einnig hafi hún verið mun „ánægjulegri“ en venjulega og svolítið þvoglumælt og völt í göngulagi, en þessi kona komi oft í Olís. Yfirmaður Á-kvk-ef, A-kvk-nf hafi verið við hliðina á henni er hún hafi verið að afgreiða ákærðu og hafi hún spurt ákærðu þegar hún hafi verið búin að afgreiða hana hvort allt væri í lagi hjá henni og hvort hún væri nokkuð drukkin. Hafi ákærða svarað því neitandi og hafi farið út í bíl og undir stýri. Hafi hún setið þar nokkra stund og síðan ekið af stað út af planinu og út á götuna sem liggi meðfram Olís. Þá hafi A-kvk-nf hringt á lögregluna. Er þá haft eftir Á-kvk-þgf aðspurðri að hún viti ekki hvað ákærða heiti en hún kannist við hana því hún komi reglulega á Olís. Hún kvað ákærðu hafa verið á rauðum fólksbíl. Hún muni ekki nákvæmlega hvað klukkan hafi verið en sennilega eitthvað nálægt fimm þar sem yfirmaður hennar hafi verið þarna ennþá.

B-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi, en hann vann að rannsókn málsins og gerði varðstjóraskýrslu. Hann kvað að þegar tilkynning hafi borist um ölvaðan ökumann á Reyðarfirði í umrætt skipti hafi þau öll verið á Eskifirði, B-kk-nf, S-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf og S-kvk-nf M-kvk-nf B-kvk-nf, en þau hafi verið lögreglumenn á vakt. Tilkynningin hafi komið á vaktaskiptum og þess vegna hafi þau verið svona mörg. S-kvk-nf og S-kk-nf B-kk-nf hafi farið á lögreglubifreiðinni með símann til að sinna útkallinu. Nánar aðspurður um það hvenær símtalið hafi komið kvaðst hann ekki muna það nákvæmlega, en vaktaskiptin séu milli kl. 16 og 17 og tilkynningin hafi komið eiginlega í endann á þessum klukkutíma. Þau S-kvk-nf og S-kk-nf B-kk-nf hafi verið að taka við vaktinni og hafi farið strax af stað í útkallið. Kvaðst B-kk-nf hafa farið skömmu seinna á annarri bifreið og hafi það verið til að auðvelda hugsanlega leit að bifreiðinni. Það hafi verið talstöðvarsamband á milli lögreglubifreiðanna. Síðan hafi B-kk-nf fengið upplýsingar um að grunaður ökumaður væri komin heim og þá hafi verið liðnar nokkrar mínútur frá því að þau S-kvk-nf og S-kk-nf B-kk-nf hafi farið frá Eskifirði. B-kk-nf hafi sagt þeim að fara að Mánagötu 7 og athuga málið. Það hafi þau gert og þegar þau hafi verið komin á staðinn hafi þau einu sinni enn haft samband og þá hafi B-kk-nf beðið þau um að athuga með hita á vélarhlíf bifreiðarinnar. Þegar það hafi legið ljóst fyrir að vélarhlíf hafi verið sjóðheit þá hafi B-kk-nf beðið þau um að fara og banka og tala við ökumann. Hafi B-kk-nf haldið áfram í átt til Reyðarfjarðar, af því hann hafi verið lagður af stað og þegar hann hafi komið að Mánagötunni hafi hann lagt fyrir aftan lögreglubifreiðina hjá S-kvk-þgf og S-kk-þgf B-kk-þgf. Þá hafi ákærða verið komin í lögreglubifreiðina. Aðspurður um það hvort hann myndi hvað klukkan hafi þá verið kvaðst hann telja að klukkan gæti hafa verið svona tíu mínútur yfir fimm, miðað við vaktaskiptaklukkuna. Þá hafi ákærða verið í lögreglubifreiðinni og S-kvk-nf hafi verið að ræða við hana. Það hafi tekið einhvern tíma, það hafi m.a. þurft að fara inn að ná í ökuskírteini. B-kk-nf hafi sagt S-kvk-þgf og S-kk-þgf að koma með ákærðu á lögreglustöðina á Eskifirði og hafi síðan sjálfur farið á undan til að gera klárt fyrir að taka skýrslu og fá lækni á staðinn. Það hafi verið tekinn af ákærðu framburður þar sem hún hafi neitað að hafa ekið undir áhrifum. Ákærða hafi verið kurteis og hafi veitt öll sýni án þess að mögla. B-kk-nf staðfesti að hann hefði tekið varðstjóraskýrslu sem fyrir liggi í málinu. Framburður ákærðu hafi verið stöðugur um að hún hefði ekki ekið ölvuð. Hún hafi ekki neitað því að hafa farið í verslunina akandi til að ná sér í sígarettur og hún hafi drukkið eitthvað fjóra fimm bjóra eftir að hún hafi komið heim. Ákærða hafi greinilega verið mikið ölvuð. Nánar aðspurður um það hvað hann teldi að liðið hafi langur tími frá því símtalið hafi borist á Eskifjörð og þangað til hann hefði séð ákærðu inni í lögreglubifreiðinni kvað B-kk-nf að það hafi verið um það bil tíu mínútur. Vaktaskiptin séu milli klukkan 16 og 17 og símtalið hafi komið þegar hann hafi átt að vera að fara heim, en hann hafi haldið áfram á vakt út af þessu máli, þar sem hann hafi fengið eftirþanka um að ef þyrfti að leita betur að bifreiðinni þá væri betra að tvær bifreiðar væru til taks. Nánar aðspurður um það hvort þetta væri ekki vanáætlaður tími til að aka umrædda vegalengd kvað hann að þetta væru um 15 km og það tæki um sjö mínútur að aka þess leið ef ekið væri nokkuð „þétt“ sem hann kvaðst hafa gert, en taldi sig hafa ekið af stað um tveimur mínútum á eftir fyrri lögreglubifreiðinni. B-kk-nf kvað S-kvk-þf hafa handtekið ákærðu eftir fyrirmælum frá sér, en þau fyrirmæli hafi hann gefið þegar S-kvk-nf hefði haft samband til að láta vita að hún og S-kk-nf B-kk-nf hafi verið fyrir utan húsið að Mánagötu 7. Kvaðst B-kk-nf enn hafa verið á leiðinni þegar þetta hafi átt sér stað. B-kk-nf var inntur eftir þeirri tímasetningu sem fram komi í lögregluskýrslu að ákærða hafi verið handtekin klukkan 17:43 og hvernig hann teldi að hún samræmdist atburðarás. Kvað B-kk-nf að á þeim tíma hefðu þau verið komin með ákærðu á lögreglustöð. Kvaðst hann þess fullviss að sá tími væri ekki réttur, þar sem ákærða hefði í samræmi við tíðkuð vinnubrögð verið handtekin í lögreglubifreiðinni, en það hefði verið mun fyrr eins og hann hafi áður sagt. Þá kvað B-kk-nf aðspurður að blóðsýni hafi verið tekið um leið og læknir hafi komið á staðinn, en leitast sé við að ná blóðsýni eins fljótt og hægt sé í málum af þessu tagi.

S-kvk-nf M-kvk-nf B-kvk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi og staðfesti að hún hefði gert frumskýrslu í málinu. Kvað S-kvk-nf að hringt hefði verið frá Olís og tilkynnt um ölvaðan ökumann. Þau hafi verið á Eskifirði og hafi því farið á stað yfir. Síðan hafi verið hringt aftur þegar þau hafi verið á leiðinni og þá hafi verið tilkynnt að bifreiðin væri komin og stæði fyrir utan Mánagötu 7. Þau hafi farið þangað. Enginn hafi verið í bifreiðinni og þau hafi farið og bankað og ákærða hafi komið til dyra. Mikil áfengislykt hafi verið af henni og inni í húsinu. Þau hafi spjallað við ákærðu og hún hafi viðurkennt að hún hefði farið í Olís. Ákærða hafi þá verið fengin til að koma út í bíl til að blása. Niðurstaða hafi sýnt yfir þrjú prómill. Þá hafi ákærða verið handtekin og færð á lögreglustöð. Aðspurð um það hvort tíminn 17:00 í frumskýrslu vísi til þess hvenær tilkynning hafi borist kvað hún það vel geta verið en hún muni það ekki vel. Hún muni ekki hvort tilkynning hafi komið í gegn um fjarskiptamiðstöð eða hvort hringt hafi verið í þau beint. Þá var borið undir S-kvk-þf ummæli úr lögregluskýrslu um að síðara símtal hafi borist þegar lögreglubifreiðin hafi verið við álverið og kvaðst hún aðspurð telja að aksturstími frá álverinu geta verið 5 mínútur eða þar um bil. Ekki hafi verið ekið í forgangi. Þau hafi farið beint á heimilisfangið og hafi stöðvað þar fyrir utan, en ákærða hafi verið farin inn og þau hafi þá talað við varðstjóra og ráðfært sig við hann. Aðspurð um það hvað hún teldi að liðið hefði langur tími frá því að tilkynning hafi borist og þar til þau hafi verið búin að sjá ákærðu kvaðst hún ekki vera viss um það því þau hafi verið einhvern tíma fyrir utan húsið áður en þau hafi knúið dyra. Þau hafi farið þarna inn og síðan út í bílinn aftur með ákærðu. Aðspurð um það hvað hún teldi að liðið hafi langur tími frá því tilkynning hafi borist um að ákærða hafi verið komin heim til sín og þar til lögregla hafi verið búin að ná sambandi við hana kvaðst hún ekki vita það en taldi að það gæti verið um það bil korter, en tók fram að það væri næstum því ár síðan þetta hafi átt sér stað. S-kvk-nf tók fram að þau hafi verið svolítinn tíma fyrir utan húsið og það hafi getað verið tíu mínútur. Þá kvað hún aðspurð að eftir að tilkynningin hafi borist í upphafi hafi þau líklega farið fljótlega af stað, en hún myndi það ekki. Hún staðfesti aðspurð að venjan væri ef tilkynning bærist um ölvaðan ökumann þá færi lögregla strax af stað. Þá taldi hún að ólíklegt væri að liðið hefðu þrjátíu til fjörutíu mínútur frá því síðara símtalið hefði komið þar til þau hafi hitt ákærðu. Þá var borið undir S-kvk-þf úr lögregluskýrslu að þar sé ákærða sögð handtekin 17:43 og kvað hún það vera tímann þar sem ákærðu hafi verið tilkynnt að hún væri handtekin og það hafi gerst í lögreglubifreiðinni. Það muni vera einhverju eftir að ákærða hafi komið til dyra. Fyrst hafi þau talað við ákærðu og hafi farið aðeins með henni inn í íbúðina og einhver tími hafi farið í það. Síðan hafi hún verið fengin með út í lögreglubifreiðina, til að blása. Í kjölfarið á því hafi ákærða verið handtekin. Taldi hún þann tíma sem liðið hafi frá því þau hafi séð ákærðu og þar til þau handtóku hana gæti hafa verði 10 mínútur en hún væri ekki viss. Þá kvað S-kvk-nf að ákærða gæti ekki hafa drukkið vín eftir að hún kom til dyra. Ákærða hafi verið áberandi ölvuð og það hafi verið mjög mikil áfengislykt. Hún hafi verið sljó og svolítið þvoglumælt. Læknir hafi komið á lögreglustöðina á Eskifirði til að taka blóðsýni en hún mundi ekki hvort læknirinn hefði verið kominn á undan henni. Aðspurð um það hverjir hefðu verið með henni í þessari lögregluaðgerð kvað hún það hafa verið S-kk-þf B-kk-þgf og B-kk-þgf en sá síðarnefndi hafi verið varðstjóri og hafi tekið varðstjóraskýrslu. Aðspurð kvað hún B-kk-þf ekki hafa komið á staðinn. Nánar aðspurð af verjanda ákærðu um hvort hún hefði séð áfengi þegar hún hefði farið inn í húsið kvaðst hún hafa séð glös og bjórdósir og léttvínsflöskum. Þá gerði vitnið grein fyrir því að innsetning í lögregluskýrslur á tímasetningu brots geti ýmist komið frá fjarskiptamiðstöð eða frá lögreglumanni sem geri skýrsluna en þar sé greindur sá tími sem ætlað brot eigi að hafa átt sér stað. Kvaðst hún ekki muna hvernig innfærslu á þessari tímasetningu hafi verið háttað í þessu tilviki. Þá gerði hún grein fyrir því hvernig tímasetningar væru skráðar niður við blóð og þvagsýnatöku. Læknir sá sem tæki blóð skrifaði tímasetningu á blaðið en lögreglumenn settu niður tímasetningu á þvagprufunni, enda hefði lögreglan tekið hana. Tíminn sé skrifaður niður um leið og blóð- eða þvagsýni séu tekin.

S-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf lögreglunemi gaf skýrslu fyrir dómi. Kvaðst hann hafa verið lögreglumaður á vakt ásamt B-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf varðstjóra og S-kvk-þgf M-kvk-þgf B-kvk-þgf lögreglumanni. Það hafi verið hringt og tilkynnt um ölvaðan ökumann á Reyðarfirði, sem væri við Olís. Kvaðst hann telja að tilkynning hafi borist um fimm leytið en hann væri ekki alveg með það á hreinu. Hann og S-kvk-nf hafi farið frá Eskifirði áleiðis til Reyðarfjarðar og síðan hafi þau fengið aftur símtal þegar þau hafi verið komin á móts við álverið um að viðkomandi ökumaður væri kominn heim til sín að Mánagötu 7. Þau hafi farið beint þangað, en hann kvaðst ekki vera með það nákvæmlega á hreinu hvenær þau hafi verið komin þangað. Aðspurður kvað hann að þau hefðu farið hratt frá Eskifirði en ekki hefði verið ekið með forgangi. Þau hafi séð bifreiðinni lagt fyrir utan hús að Mánagötu 7, en búið hafi verið að lýsa bifreiðinni fyrir þeim. Þau hafi farið og bankað uppá og ákærða hafi komið til dyra. Hafi þau spurt hana hvort hún hefði verið að aka og hún hafi sagst hafa verið að því þarna áður, en hafi neitað að hún hefði verið ölvuð við aksturinn. Þau hafi boðið henni í lögreglubifreiðina og beðið hana að blása í S-D2 mæli, sem þau hafi verið með í bifreiðinni og mælirinn hafi sýnt 3,50‰. Ákærða hafi verið ölvuð en hún hafi sagt þeim að hún hefði drukkið eftir að akstri hafi lokið. Síðan hafi í samráði við varðstjórann verið farið með ákærðu yfir á Eskifjörð en S-kk-nf B-kk-nf kvaðst ekki muna nákvæmlega tímann sem það hafi verið gert. Aðspurður um það hvort stoppað hafi verið lengi fyrir utan heimili ákærðu áður en farið hafi verið inn kvað hann það ekki hafa verið og taldi það geta hafa verið tvær mínútur. S-kk-nf B-kk-nf kvað þau hafa reynt að hitta ákærðu sem fyrst. Kvað hann ekki mögulegt að ákærða hefði drukkið nokkuð eftir að þau hafi náð sambandi við hana. S-kk-nf B-kk-nf kvaðst ekki minnast þess að B-kk-nf varðstjóri hafi komið þarna að á annarri bifreið, en langt væri um liðið og hann gæti ekki svarið fyrir það. Aðspurður um hvenær hann teldi að ákærðu hefði verið tilkynnt um að hún væri handtekin taldi S-kk-nf B-kk-nf að það hefði verið á bilinu tíu mínútur til kortér yfir fimm. Þetta hafi verið um fimmleytið sem þau hafi fengið tilkynninguna og það hafi ekki verið mikið lengri tími sem hafi liðið. Borin var undir S-kk-þf B-kk-þgf tímasetning handtöku, sem samkvæmt lögregluskýrslu hafi átt að eiga sér stað klukkan 17:43. Kvaðst hann ekki muna alveg tímasetningar enda langt um liðið, en ákærðu hafi verið tilkynnt að hún væri handtekin í lögreglubifreiðinni fyrir utan heimili hennar. Aðspurður um það hvað hann teldi miðað við það sem hann vissi hvað ákærða hefði verið lengi heima hjá sér þegar lögregla hafi bankað upp á hjá henni taldi hann að það hafi liðið innan við tíu mínútur frá því að þau hafi fengið upphringinguna við álverið um að ákærða væri komin heim til sín og þar til þau hafi bankað upp á hjá henni. Hann og S-kvk-nf hafi farið beint heim til hennar. Þá kvað hann aðspurður að læknir hafi ekki verið kominn á lögreglustöðina á Eskifirði þegar þau hafi komið þar með ákærðu og kvaðst ekki vera viss um hvort búið hefði verið að taka varðstjóraskýrslu af ákærðu áður en læknirinn kom. Hann hafi ekki verið inn á varðstjóraskrifstofu þegar skýrslan hafi verið tekin. S-kk-nf B-kk-nf kvað lækninn hafa komið fljótlega eftir að þau hafi komi á lögreglustöðina og hann hafi hleypt honum inn, en hann gæti ekki nefnt mínútur.

IV

Meðal gagna málsins er greinargerð S-kvk-ef M-kvk-ef B-kvk-ef lögreglumanns, sem samkvæmt efni sínu virðist beint að rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði. Kemur þar fram að um klukkan 17:00 þennan dag hafi verið tilkynnt um ölvaðan ökumann en ökumaður hafi sést yfirgefa bifreið sína og fara inn á heimili sitt um klukkan 17:08. Lögregla hafi síðan farið að heimili ökumanns klukkan 17:43 og hafi látið hann blása í S-D2 mæli sem sýnt hafi niðurstöðuna 3,50‰. Ökumaður hafi síðan verið fluttur á lögreglustöð þar sem tekin hafi verið úr honum tvö blóð- og eitt þvagsýni á nánar tilgreindum tíma. Þá er tekið fram að ökumaður hafi í samtali við lögregluna sagst hafa eftir að hann hafi komið heim klukkan 17:08 drukkið þrjá til fimm stóra áfenga bjóra þangað til hann hafi verið sóttur af lögreglu klukkan 17:43. Þá er þess óskað að lagt verði mat á, eins og kostur sé í ljósi meðfylgjandi sýna, hvort viðkomandi ökumaður hafi verið ölvaður klukkan 17:00 og þá hversu mikið.

Þá er meðal rannsóknargagna málsins niðurstaða rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands varðandi ofangreinda rannsóknarbeiðni og er hún undirrituð af K-kvk-þgf M-kvk-þgf deildarstjóra og E-kvk-þgf J-kvk-þgf S-kvk-þgf lyfjafræðingi og dagsett 14. nóvember 2008.

Er þar gerð grein fyrir að þrjú sýni hafi verið rannsökuð. Etanólstyrkur í blóðsýni sem tekið hafi verið klukkan 18:08 hafi mælst 3,21‰ (endanleg niðurstaða 3,06‰), 3,14‰ (endanleg niðurstaða 2,99‰) í blóðsýni sem tekið hafi verið klukkan 18:37 og í þvagsýni sem tekið hafi verið klukkan 18:10 hafi etanólstyrkur verið 4,08‰ (endanleg niðurstaða yfir 3,2‰). Þá er tekið fram að umræddur ökumaður segist hafa drukkið þrjá til fimm stóra bjóra frá því akstri hafi lokið um klukkan 17:08 og þar til hann hafi verið „sóttur af lögreglu“ klukkan 17:43.

Þá kemur fram að um það bil 2% af neyttu etanóli skiljist óumbreytt úr líkamanum og þá fyrst og fremst með þvagi. Útskilnaður etanóls úr blóði í þvag hefjist strax og frásog etanóls í blóð hefjist úr meltingarvegi. Þetta gerist hægt í byrjun en etanólstyrkur þvagsins aukist svo jafnt og þétt. Þegar etanól í þvagi sé lægra en í blóði, bendi það til þess að viðkomandi hafi nýlega hætt neyslu áfengis og jafnvægi milli þvags og blóðs hafi ekki verið náð. Þegar neyslu etanóls sé hætt líði nokkur tími þar til allt það etanól, sem kunni að vera í maga og þörmum hafi náð að frásogast. Venjulega sé gert ráð fyrir að því ljúki að mestu innan einnar til tveggja klukkustunda (eftir magni þess áfengis sem drukkið sé). Þegar jafnvægi milli etanóls í blóði og þvagi sé náð megi búast við að styrkur þess í þvagi sé um 20 – 30% hærri en í blóði. Þá fari styrkur etanóls í blóði að falla en hann falli með nokkuð jöfnum hraða (brotthvarfshraði), sem sé einstaklingsbundinn og geti verið 0,12‰ – 0,25‰ á klukkustund. Hátt hlutfall milli etanólstyrks í þvagi og blóði bendi til að talsverður tími sé frá því að viðkomandi losaði þvag síðast og einnig sé það sterk vísbending að etanól í blóði hafi verið fallandi á þeim tíma sem sýni hafi verið tekin.

Etanólstyrkur í blóði umrædds ökumanns klukkan 18:08 hafi reynst 3,21‰ og 4,08‰ í þvaginu klukkan 18:10 (áfengiseitrun). Hlutfall milli etanólstyrks í þvagi og blóði sé um 1,3 sem bendi til að jafnvægi hafi náðst og etanólstyrkur í blóðinu því fallandi. Blóðsýni sem tekið hafi verið klukkan 18:37 styðji þetta, þ.e. að etanólstyrkurinn í blóðinu hafi verið fallandi. Etanólstyrkur í þvaginu segi einnig til um að sambærilegur etanólstyrkur í blóðinu hafi örugglega verið að minnsta kosti um og yfir 3,3‰ einhvern tíma fyrir klukkan 18:08 (sambærilegur styrkur í blóði sé 20 – 25% lægri en í þvagi vegna þess að þvag sé að mestu leyti vatn). Eins og fram komi í bréfi lögreglunnar líði um klukkustund frá ætluðum ölvunarakstri að fyrri blóðsýnistöku. Útilokað sé að slíkur áfengisstyrkur náist í blóði og sér í lagi í þvagi á svo skömmum tíma, ef áfengi hafi nær eingöngu verið drukkið eftir að akstri hafi lokið. Samkvæmt framansögðu hafi etanólstyrkur í blóði viðkomandi ökumanns því örugglega verið að minnsta kosti 2‰ og ökumaðurinn því mjög ölvaður, þegar hinn ætlaði ölvunarakstur hafi átt sér stað um klukkan 17 þennan dag.

Tekin var símaskýrsla af K-kvk-þgf M-kvk-þgf, deildarstjóra við aðalmeðferð málsins og staðfesti hún ofangreinda skýrslu sína og niðurstöðu hennar og svaraði spurningum um efni hennar. Var hún spurð að því hvort það myndi hafa áhrif á niðurstöðuna ef fyrir lægi að viðkomandi ökumaður hefði ekki kastað af sér vatni í langan tíma, hafi drukkið kvöldið áður fram undir morgun um það bil 12 tímum áður og ekki kastað af sér vatni eftir það. Kvað hún að styrkur þvagsýnisins væri mjög hár og eins og komi fram í textanum bendi þetta til áfengiseitrunar. Ef horft sé til baka og gengið sé út frá því að það hafi verið mikil drykkja hálfum sólarhring áður og þó að viðkomandi hafi ekki haft þvaglát allan þennan tíma, þá sé alltaf nýmyndun á þvagi í líkamanum þannig að það myndi alltaf þynnast þannig að þá hefði styrkurinn í blóðinu 12 tímum áður verið þvílíkur að það væri ekki hægt að einstaklingur hefði lifað það af. Þvagið þynnist alltaf smám saman ef ekkert sé drukkið. Þá sé nýmyndun á þvagi og þá lækki þetta jafnframt því sem það myndi lækka í blóðinu. Hún staðfesti aðspurð að það væri ómögulegt að áfengisdrykkja kvöldið áður gæti skýrt alkóhólstyrkinn í þvagi. Ekki sé hægt að koma því heim og saman hvorki með rannsóknum eða öðru slíku. Þá var borið undir hana ef það lægi fyrir að viðkomandi hefði í stað þriggja til fjögurra bjóra drukkið rótsterkt áfengi hvort það hefði breytt niðurstöðu skýrslunnar. Kvað hún að eins og kæmi fram í matsgerð að þó að áfengisdrykkja hefði verið á þessu tímabili hefði það aldrei náð þessum etanólstyrk í blóðinu og þaðan af síður í þvagi. Áfengið myndi ekki ná að frásogast þannig að styrkur mældist um 3 ‰ á svo skömmum tíma. Niðurstaðan í greinargerðinni myndi því standa.

Þá gaf einnig skýrslu E-kvk-nf J-kvk-nf S-kvk-nf lyfjafræðingur og staðfesti niðurstöðu framangreindrar matsgerðar og svaraði spurningum um efni hennar. Borin var undir hana niðurstaða matsgerðarinnar og hún beðin að gera grein fyrir þeirri ályktun að etanólstyrkur í blóði ökumanns hefði örugglega verið að minnsta kosti 2‰ og ökumaðurinn því mjög ölvaður þegar hinn ætlaði ölvunarakstur hafi átt sér stað um klukkan 17 þennan dag. Kvað E-kvk-nf að þegar blóð- og þvagsýni hafi verið tekin um klukkan 18:10 þá hafi etanólmagn verið það hátt að nálgast hafi áfengiseitrun. Síðan sé hlutfallið á milli þvags og blóðs um 1,3 sem þýði að viðkomandi sé búinn að ná jafnvægi en það taki svona eina til tvær klukkustundir. Þetta sé svo gífurlega mikið magn að það megi ætla að tíminn væri frekar nálægt tveimur klukkustundum en einni. Þessu gífurlega magni í þvagi sé útilokað að ná nema bara á einhverjum klukkustundum. Fyrst þurfi að drekka svo þurfi etanólið að frásogast. Svo þurfi etanólið að fara yfir í blóðið og síðan að skiljast út í þvagið. Svo bendi seinna blóðsýnið til þess að viðkomandi sé búinn að toppa og sé á niðurleið. Þá var borið undir hana hverju það breytti ef viðkomandi hefði ekki verið að drekka bjór heldur mjög sterkt áfengi. Það taldi hún ekki breyta þessu, kerfið mettist og frásog taki ákveðinn tíma. Þannig að það geti ekki svona mikið magn farið á svo stuttum tíma í gegn um kerfið. Aðspurð um það sem segi í matsgerð að hátt hlutfall milli etanólstyrks í þvagi og blóði bendi til að talsverður tími sé frá því viðkomandi losaði þvag síðast kvað hún að af þessu verði dregin ályktun um að styrkur í blóði hafi á einhverjum tímapunkti á undan verið 3,3‰ en hann gæti einnig hafa verið hærri. Þá lýsti hún því að ef þvaglát hefðu verið tíð endurspeglaði þvagsýni ekki eins vel alkóhólstyrk í blóði á fyrri tímapunkti. Þvagið segi að á einherjum tímapunkti á undan hafi viðkomandi einstaklingur þurft að vera með 80% af þvagstyrknum í blóði. Þá hafnaði hún því alfarið að drykkja kvöldið áður og fram á morgun gæti skýrt etanólmagn í þvagi. Þá tók hún fram að sterkt áfengi frásogaðist hraðar en veikt og eins væri hraðara frásog ef drukkið sé á fastandi maga, en þrátt fyrir að slíkt væri til staðar gæti það ekki skýrt eða breytt niðurstöðum þeirra í þessu máli. Sýnin útiloki ekki að viðkomandi hafi bætt á sig einhverju áfengi eftir klukkan 17 en það geti ekki hafa verið mikið.

Eins og áður greinir var sett fram beiðni um dómkvaðningu matsmanns undir rekstri málsins. Er í matsbeiðni gerð grein fyrir málavöxtum með þeim hætti að þann 15. október 2008 hafi ákærða verið handtekin grunuð um ölvun við akstur í kjölfar símtala til lögreglu frá starfsmanni Olís skálans á Reyðarfirði, en þetta hafi verið um klukkan 17 þó nákvæm tímasetning liggi ekki fyrir. Handtaka hafi átt sér stað klukkan 17:43. Þá er lýst þeim þremur sínum sem fyrir liggja í málinu og áður er lýst. Frá því er greint í matsbeiðninni að tilgangur matsins sé að fá úr því skorið hvort og þá í hversu miklum áfengisáhrifum ákærða hafi verið undir við akstur bifreiðarinnar MM-390 þann 15. október 2008 en matsniðurstaðan kunni að ráða úrslitum um niðurstöðu dómsmálsins. Er þess óskað að dómkvaddur verði einn sérfróður matsmaður til að meta þau atriði sem getið sé um í fimm matsspurningum sem raktar séu. Þurfi matsmaðurinn að vera sérfróður um áhrif áfengisneyslu á líkamsstarfsemi og um mælingar á áfengismagni í blóði og þvagi. Þá er þess óskað að lagt verði fyrir matsmanninn að framkvæma skoðun á ákærðu og heilsufarssögu hennar, kynna sér málsskjöl dómsmálsins, leggja faglegt mat á neðangreind atriði og skila skriflegri og nákvæmri matsskýrslu.

Þau atriði sem meta þurfi séu:

1) Leggja mat á hvað rannsóknarniðurstöður ofangreindra sýna sanni um hvert áfengismagn hafi verið í blóði ákærðu þegar hinn ætlaði akstur hafi átt sér stað.

2) Hversu mikið af áfengi hefði ákærða þurft að drekka frá því er akstri hafi lokið og fram að handtöku til að fá út það áfengismagn í blóði og þvagi sem hafi verið í nefndum sýnum.

3) Sama og í lið 2 ef miðað væri við að 0,5‰ etanóls hefði verið í blóðinu þegar aksturinn hafi átt sér stað.

4) Hver áhrif það hefði ef tímasetningar þær sem að framan séu nefndar séu ekki réttar, svo sem ef aksturinn hafi verið 10, 20 eða 30 mínútum fyrr; ef handtakan hafi verið 10 eða 20 mínútum síðar eða tímasetningin á sýnatökunum skeikað um 5 eða 10 mínútur.

5) Allt annað sem matsmaður telji að máli skipti til að upplýsa ofangreint sakarefni.

Þ-kk-nf J-kk-nf dr. med. sérfræðingur í lyfja- og eiturefnafræði var dómkvaddur til verksins og liggur matsgerð hans fyrir í málinu og er dagsett 16. júní 2009. Í matsgerðinni kemur fram að af fimm spurningum matsbeiðanda telji matsmaður að ein (spurning nr. 3) sé algerlega fræðilegs eðlis og komi því máli sem til skoðunar sé ekki beint við. Sama gildi og að nokkru um spurningu nr. 4. Verði reynt að gefa svör við spurningum nr. 1, 2 og 5 og spurningu nr. 4 svo sem við eigi.

Málið varði konu sem lögregla hafi handtekið klukkan 17:43 þann 15. október 2008 vegna ætlaðs ölvunaraksturs. Sá akstur hafi átt að eiga sér stað kringum klukkan 17:00 þennan sama dag, en nákvæm tímasetning liggi ekki fyrir. Blóðsýni hafi verið tekið til etanólákvörðunar klukkan 18:08 og aftur klukkan 18:37. Þvagsýni hafi verið tekið til etanólákvörðunar klukkan 18:10. Þéttni etanóls í blóðinu hafi verið 3,06‰ klukkan 18:08 og 2,99‰ klukkan 18:37. Þéttni etanóls í þvaginu hafi verið 4,08‰

Úr þessu tölum megi lesa:

Að konan hafi verið mjög ölvuð klukkan 18:08 umræddan dag. Sé hin mikla þéttni etanóls í blóði þá og þvagi klukkan 18:10 til vitnis um það. Verði ekki séð að neitt annað en mikil neysla áfengis gæti staðið þar að baki og skýrt ástand konunnar.

Að samanburður á þéttni etanóls í blóði og þvagi klukkan 18:08 og klukkan 18:10 bendi jafnframt eindregið til þess að fullt jafnvægi hafi þá verið komið á milli þéttni etanóls í blóði og þvagi. Slíkt jafnvægi náist á um það bil hálfri til einni og hálfri klukkustund frá lokum áfengisneyslu samfara því að frásogi etanóls frá meltingarvegi sé að fullu lokið.

Að þéttni etanóls í blóði klukkan 18:37 sem verið hafi 2,99‰ samræmist þeirri skoðun að þéttni etanóls í blóði minnki að meðaltali um 0,015‰ (svo í matsgerðinni en mun eiga að vera 0,15‰) á klukkustund eftir að frásogi etanóls frá meltingarvegi sé lokið og jafnvægi náð.

Að mjög ólíklegt sé samkvæmt framansögðu að konan hafi drukkið mikið áfengi frá klukkan 17 til klukkan 18:08 umræddan dag. Ef áfengisneysla hefði verið umtalsverð á þessu tímabili hefði ekki verið komið á fullkomið jafnvægi milli þéttni etanóls í blóði og þvagi klukkan 18:10.

Að það byggist að meira eða minna leyti á ágiskun hver þéttni etanóls hefði verið í blóði konunnar klukkan 16 eða 17 sama dag. Ef miðað sé við klukkan 17 og þær ályktanir sem að framan greini séu hafðar í huga sé afar ósennilegt að þéttni etanóls í blóði hefði þá getað verið minni en um það bil 2,2‰.

Þ-kk-nf J-kk-nf gaf símaskýrslu fyrir dómi, staðfesti matsgerð sína og svaraði spurningum um efni hennar. Þá staðfesti hann einnig að hann hefði hitt verjanda ákærðu á matsfundi 4. september sl. og hafi farið yfir matsgerðina, en ekki séð ástæðu til að breyta efni hennar í ljósi þess sem þar hafi komið fram. Þá var borin undir Þ-kk-þf fyrsta matsspurning, sbr. hér að framan og hann beðinn um að tjá sig nánar um hana. Kvað Þ-kk-nf að svar við þessari spurningu kæmi fram í 5. lið matsgerðar og væri að afar ósennilegt væri að þéttni etanóls í blóði um klukkan 17 hefði verið minni en 2,2‰, en það byggðist á þeim ályktunum sem fram kæmu í liðum 1 til 4 í matsgerðinni. Var Þ-kk-nf þá spurður hvort hann gæti gefið mynd af því hvernig þéttni etanóls í blóði hefði verið háttað klukkan 16. Kvaðst hann alla tíð hafa verið ragur við að reikna svona aftur í tímann þar sem skekkjumörk gætu verið allt að 30 – 40 % en engu að síður að ef það sé tekið til greina miðað við það magn sem sennilega hafi verið til staðar klukkan 17 þá sé magnið klukkan fjögur samt sem áður umtalsvert. Þá var borin undir Þ-kk-þf matsspurning nr. 2 og kvaðst hann vísa til svars nr. 2 í matsgerð þar sem talað sé um samanburð á þéttni etanóls í blóði og þvagi klukkan 18:08 og 18:10 sem benti eindregið til þess að fullt jafnvægi hefði þá verð komið á milli þéttni etanóls í blóði og þvagi. Slíkt jafnvægi náist á ca. hálfri til einni og hálfri klukkustund frá lokum áfengisneyslu. Þannig að honum sýndist að það væru sterkar líkur á því að hafi einhvers áfengis verið neytt þarna á milli þá hafi það verið mjög lítið. Megináfengisneysla hafi því átt sér stað fyrir klukkan 17. Þ-kk-nf treysti sér ekki til að segja til um það um hvaða fjölda t.d. sterkra bjóra eða hvaða magns sterks áfengis þyrfti að neyta til að ná umræddu áfengismagni. Kvað hann af áfengismagn sem fari út í blóðið ráðist mjög af því hvort matur hafi verið í maga viðkomandi og því erfitt að segja til um þetta. Aðstæður sem sá sem neyti áfengis sé í þegar áfengisins sé neytt skipti máli og fyrst og fremst hvort viðkomandi borði eitthvað með. Þá var borið undir hann hvaða áhrif hann teldi það geta haft á áfengismagn sem fari út í blóðið hvort viðkomandi hafi verið mjög þreyttur eða hafi ekki borðað lengi. Kvað Þ-kk-nf að ef viðkomandi væri svangur og með tóman maga þá væru allar líkur á því að áfengið fari mjög hratt inn en ef matur sé í maga þá tefjist innferðin og minnki. Hann kvaðst ekki hafa neinar upplýsingar um hvaða áhrif þreyta geti haft í þessu sambandi. Þá var borið undir Þ-kk-þf hvort það breytti niðurstöðum hans ef hann hefði þær upplýsingar að viðkomandi einstaklingur hefði ekki verið búinn að borða í einn til tvo sólarhringa fyrir handtöku. Kvað Þ-kk-nf að það segði sig sjálft að því fleiri upplýsingar sem fylgdu með því fleira væri að taka tillit til. Kvað hann sínar ályktanir vera miðaðar við þær upplýsingar sem hann hefði haft og þær væru að það sé mjög ólíklegt að hún hafi drukkið milli fimm og sex og ef hún hafi gert það þá hafi það ekki verið mikið magn. Hann kvaðst nánar aðspurður ekki geta svarað því að hvaða marki hann myndi breyta þessum ályktunum sínum ef framangreindar forsendur hefðu legið fyrir. Þá var Þ-kk-nf beðinn um að tjá sig um þá aðstöðu, ef menn drykkju nokkra bjóra eða nokkur glös af sterku áfengi, hvað áfengið sé lengi að fara úr blóðinu. Kvað Þ-kk-nf að það kæmi fram í lið þrjú hjá honum í matsgerðinni að það væri meginreglan að þegar jafnvægi sé komið á minnki etanól um 0,15‰ prómill að jafnaði á klukkustund en vikmörkin séu 30 – 40%. Kvaðst hann þó alla tíð hafa farið varlega í að byggja mikið á þessu og hafi sjálfur lagt megináherslu á samspil milli blóðs og þvags. Aðspurður um það hvað áfengi sé lengi að fara úr þvaginu, kvað hann það vera dálítið misjafnt en það sé þannig að á nokkrum klukkutímum eftir mikla áfengisneyslu megi reikna með því að það sé allt farið. Aðspurður um það hvort áfengi færi úr þvagi á einhvern annan hátt heldur en með því að menn kasti af sér vatni kvað hann það ekki vera, það sé mismunandi hvernig menn kasti af sér þvagi, en það megi reikna með því að eftir nokkrar klukkustundir sé allt etanól horfið. Þá staðfesti hann að áfengi væri áfram til staðar í þvaginu ef viðkomandi kasti ekki af sér vatni. Þá var hann spurður um það hvað talsvert magn af áfengi sem drukkið væri á stuttum tíma væri lengi út í blóðið kvað hann að ef viðkomandi væri með tóman maga færi áfengi skjótt út í blóðið en ef matur væri í maganum þá seinki þessu ferli. Aðspurður um hvað sé raunhæfur lágmarkstími á þessu kvaðst hann ekki hafa stúderað þetta beinlínis en af tilraun sem hann hafi gert í öðru sambandi megi ráða að ef áfengi sé drukkið á tóman maga þá megi búast við því að menn finni einhverja breytingu svona eftir 15 mínútur en það sé lengur að fara út í þvagið og það sé viss jafnvægisstuðull sem náist. Þá var hann spurður um ályktanir sem hægt væri að draga af þeim mælingum sem fyrir lægju í því máli sem hér væri til skoðunar. Sýni í málinu hefðu verið tekin upp úr klukkan 18. Ef viðkomandi hefði verið að drekka nóttina áður og drukkið jafnvel til átta eða níu um morguninn hvort það hefði skipt máli varðandi niðurstöðuna. Þ-kk-nf kvaðst ekki geta svarað því ef um hefði verið að ræða mikla drykkju kvöldið áður og kannski vökvaskort eða eitthvað þessháttar. Hann geti ekki svarað þessu þar sem hann hefði engin gögn um það. Aðspurður um það hvort gæti verið áfengi eftir í blóðinu eða þvaginu kvaðst hann ekki geta svarað því, hann hafi ekki gögn í höndunum til þess. Aðspurður um það ef viðkomandi hefði verið að drekka kvöldið áður og hefði ekki kastað af sér vatni hvort þá hefði ekki verið etanól í þvagi vegna þessa, kvað hann að það væri ekki hægt að útiloka það en hann hafi ekkert í höndunum til að segja að þetta hafi verið svona eða ekki verið svona. Ef þetta hefði verið nóttina áður og þvagið tekið klukkan 18:10 þá finnist honum það ansi langur tími. Staðfesti hann að áfengi færi ekki úr blóðinu nema menn kasti af sér þvagi.

V

Eins og rakið hefur verið hér að framan er óumdeilt að ákærða átti umræddan dag í tvígang, erindi í verslun Olís á Reyðarfirði. Hefur ekki farið fram sérstök sönnunarfærsla um það hvenær hún kom þar í fyrra sinnið en sjálf taldi hún það geta hafa verið um fjörutíu mínútum fyrir síðari heimsóknina og gæti það samræmst framburði starfsmanna verslunarinnar. Strax við fyrri komu ákærðu í verslunina vöknuðu grunsemdir starfsmanna Olís um að hún væri ölvuð. Ákæruefni málsins varðar hins vegar aðeins ætlaðan ölvunarakstur ákærðu í verslunina og heim til sín aftur er hún kom þangað í hið síðara sinn. Um tímasetningu á þeim akstri liggja fyrir tímasett myndskeið úr öryggismyndavélum verslunarinnar og má af þeim ráða að ákærða hafi ekið af stað heim til sín klukkan 17:02 umræddan dag. Engin könnun hefur farið fram á áreiðanleika tímamælingar umræddra öryggismyndavéla og er því ekki unnt að leggja þær til grundvallar án nánari skoðunar. Til stuðnings því að framangreindar tímasetningar geti verið nokkuð nærri lagi er framburður verslunarstjóra Olís, A-kvk-ef S-kvk-ef, sem kveður ákærðu hafa komið í verslunina og hafa farið þaðan í þann veginn sem vinnudegi A-kvk-ef hafi verið að ljúka sem hafi verið klukkan 17. Þá bar B-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður að hann telji að tilkynning til lögreglu um ætlaðan ölvunarakstur ákærðu hafi borist undir lok vaktaskipta þegar hann hafi verið í þann veginn að fara heim, en vaktaskipti séu á milli 16 og 17 og á því tímabili séu þeir saman á vakt sem séu að ljúka vaktinni og þeir sem taka eigi við. Kvaðst B-kk-nf hafa haldið áfram á vakt vegna þessa máls fram yfir klukkan 17 en þá hefði hann átt að fara heim. Þegar framangreint er metið í samhengi þykir ekki varhugavert að leggja til grundvallar að akstur ákærðu hafi átt sér stað klukkan 17.

Ákærða hefur frá upphafi kannast við að hafa ekið í verslunina í tvígang umræddan dag, en hefur neitað því að hafa verið undir áhrifum áfengis við aksturinn. Þeir þrír starfsmenn verslunarinnar sem skýrslu gáfu fyrir dómi báru allir að þeir hefðu talið að ákærða væri drukkin og að það hefði leitt til þess að hringt var á lögreglu. Þá bar vitnið A-kvk-nf að á grundvelli upplýsinga frá vitninu E-kvk-þgf hafi hún ekið fram hjá Mánagötu 7 á leið sinni heim frá vinnu og hafi þar séð er ákærða var að yfirgefa bifreið sína. A-kvk-nf bar um að hún hefði ekið heim til sín um tveggja mínútna akstur og hafi síðan hringt á lögregluna til að láta vita að ákærða væri komin heim til sín og hvar heimili hennar væri. Þetta símtal taldi hún að hafi átt sér stað um 17:08, en þar gæti skeikað tveimur mínútum. Lögreglumennirnir S-kk-nf B-kk-nf og S-kvk-nf báru bæði um að umrætt símtal hefði borist þeim þegar þau voru að aka frá Eskifirði á Reyðarfjörð, þegar þau hafi verið á móts við álver Alcoa í Reyðarfirði. S-kvk-nf taldi að frá því þau hafi fengið hið síðara símtal og þar til þau hafi séð ákærðu gæti hafa liðið um 15 mínútur, en hún taldi aksturstíma frá álverinu að heimili ákærðu geta verið fimm mínútur. Hún tók þó fram að langt væru um liðið og hún myndi þetta ekki vel og hún minnist þess að þau hafi verið einhvern tíma fyrir utan heimili ákærðu áður en þau hafi knúið dyra. Þá kom fram hjá S-kvk-þgf að þegar ákærða hafi komið til dyra hafi verið mikil áfengislykt af henni og inni í íbúðinni. Þá kom fram hjá S-kvk-þgf að ákærða hefði verið færð í lögreglubifreiðina og þar verið látin blása í S-D2 mæli, sem sýnt hafi yfir 3‰. S-kk-nf B-kk-nf taldi í skýrslu sinni að liðið hefðu innan við 10 mínútur frá því þau hafi fengið hið síðara símtal á móts við álverið og þar til þau hafi hitt ákærðu. Þá kom fram hjá honum að ákærða hefði verið ölvuð en hafi sagst hafa drukkið eftir að akstri lauk. Hún hafi blásið í S-D2 mæli sem sýnt hafi 3,50‰. S-kk-nf B-kk-nf taldi að það hafi vart liðið meira en tvær mínútur frá því þau hafi stöðvað lögreglubifreiðina við heimili ákærðu og þar til þau hafi bankað uppá. B-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf lögregluvarðstjóri kvaðst hafa komið þarna að á annarri lögreglubifreið og þá hafi ákærða verið komin inn í hina lögreglubifreiðina og verið þar á tali við S-kvk-þf. Taldi B-kk-nf að frá því að fyrsta símtalið hafi borist til lögreglunnar og þar til hann hafi komið þarna hafi liðið um 10 mínútur, en hann taldi aksturstíma frá Eskifirði vera 7 mínútur þó ekki væri ekið í forgangi, en hann kvaðst hafa ekið nokkuð „þétt“. Framburður fyrrnefndra þriggja lögreglumanna er í innbyrðis samræmi um framangreind atriði og einnig í samræmi við framburð vitnisins A-kvk-ef og gefur sterkar vísbendingar um að lögregla hafi náð tali af ákærðu nokkru fyrr en klukkan 17:43 sem skráður er sem handtökutími í lögregluskýrslum. Má telja líklegt þegar framburðir vitna eru skoðaðir í samhengi, og að gættu því að ákærða njóti alls vafa, að afskipti lögreglu af henni hafi ekki verið síðar en klukkan 17:30 og hafi þá verið liðnar 20 – 25 mínútur frá því að hún fór inn á heimili sitt. S-kk-nf B-kk-nf og S-kvk-nf hafa bæði staðfest það hér fyrir dómi að ákærða hafi ekki getað neytt áfengis eftir að þau hittu hana. Leggja verður til grundvallar að fyrir handtöku, sem skráð er að hafi farið fram klukkan 17:43 hafi ákærða blásið í S-D2 mæli, sem sýnt hafi 3,5‰, en framangreind tímasetning og mæliniðurstaða á sér stoð í lögregluskýrslum, sem liggja fyrir í málinu og var mæliniðurstaðan einnig staðfest af vitninu S-kk-þgf B-kk-þgf og að nokkru með framburði S-kvk-ef sem bar um að mælingin hefði sýnt yfir 3‰.

Matsgerð rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði er rakin ítarlega hér að framan. Er þar byggt á þeirri forsendu að lögregla hafi fyrst haft afskipti af ákærðu klukkan 17:43, en akstri hafi lokið klukkan 17:08. Þá er gerð grein fyrir þeim framburði ökumanns sem fram kemur í lögregluskýrslum að hann hafi sagst hafa drukkið 3 til 5 stóra bjóra eftir að akstri hafi lokið. Etanólstyrkur í fyrra blóðsýni klukkan 18:08, að teknu tilliti til vikmarka, hafi verið 3,06‰ og í hinu síðara klukkan 18:37, að teknu tilliti til vikmarka, 2,99‰ en styrkur þvagsýnis sem tekið hafi verið klukkan 18:10 yfir 3,2‰ (mæld niðurstaða 4,08‰). Í niðurstöðu matsgerðarinnar segir að um klukkustund líði frá ætluðum ölvunarakstri og að fyrri blóðsýnatöku. Þá segir að útilokað sé að slíkur áfengisstyrkur náist í blóði og sér í lagi í þvagi á svo skömmum tíma, ef áfengi hafi nær eingöngu verið drukkið eftir að akstri hafi verið lokið. Hafi etanólstyrkur í blóði ökumanns því örugglega verið að minnsta kosti 2 ‰ og ökumaðurinn verið mjög ölvaður þegar hinn ætlaði ölvunarakstur hafi á sér stað um klukkan 17 umræddan dag.

Í matsgerð hins dómkvadda matsmanns, sem byggð er á matsbeiðni sem sett var fram af ákærðu undir rekstri málsins, kemur fram að hún byggist á þeim sömu forsendum sem fram koma í lögregluskýrslum um að hinn ætlaði ölvunarakstur hafi átt sér stað um klukkan 17 og að lögregla hafi fyrst haft afskipti af ákærðu við handtöku hennar klukkan 17:43. Er niðurstaða matsgerðarinnar á þann veg að við töku fyrra blóðsýnis og þvagsýnis hafi verið komið fullt jafnvægi á milli þéttni etanóls í blóði og þvagi. Kemst matsmaður að þeirri niðurstöðu að mjög ólíklegt sé að ákærða hafi drukkið mikið áfengi frá klukkan 17 og til klukkan 18:08 þennan umrædda dag, en ef um neyslu á áfengi hefði verið að ræða á umræddu tímabili hefði ekki verið komið á jafnvægi milli etanólstyrks í þvagi og blóði klukkan 18:10. Er niðurstaða matsmanns að afar ósennilegt sé að þéttni etanóls í blóði ákærðu hafi getað verið minni en 2,2 ‰ um klukkan 17.

Í framburði sínum fyrir dómi við aðalmeðferð málsins lýsti ákærða því í fyrsta sinni að hún hefði verið undir miklu andlegu álagi, hefði ekki borðað um langan tíma og hefði lítið sofið nóttina áður. Bar hún að hún hefði verið við drykkju á mjög sterku áfengi fram undir morgun og þegar hún hefði farið í verslunina í umrætt skipti hafi hún verið nývöknuð eftir aðeins um tveggja tíma svefn. Þá lýsti hún því að hún hefði ekki kastað af sér vatni frá því hún hætti drykkju um morguninn og þar til hún gaf þvagsýni klukkan 18:10. Byggði verjandi hennar á því við munnlegan málflutning að ákærða hefi verið verulega ölvuð daginn og nóttina áður, síðan hafi runnið af henni, í það minnsta þannig að áfengismagn í blóði hennar hafi komist undir 0,5‰ og þá hafi hún eftir að akstri lauk hafið stífa drykkju sem hafi verði sú drykkja sem fram hafi komið í blóðsýnum. Þar sem ákærða hafi ekki kastað af sér vatni allan daginn hafi enn verið í þvagsýni leifar af drykkju hennar kvöldið áður. Þá gerði verjandinn grein fyrir því við munnlegan flutning málsins að það væri við lögreglu að sakast að hafa ekki tekið skýrslu af ákærðu eftir að runnið var af henni en óumdeilt sé að varðstjóraskýrsla sú sem ákærða gaf var tekin af henni verulega ölvaðri.

Fallast má á með verjanda ákærðu að ástæða hefði verið fyrir lögreglu að taka af henni skýrslu þegar áfengisvíman var runnin af henni og hefði þá hugsanlega legið fyrir sú frásögn ákærðu að hún hefði auk bjórs neytt umtalsverðs magns af sterku áfengi eins og hún nú heldur fram. Hins vegar verður að hafa í huga þegar trúverðugleiki skýrslu hennar hér fyrir dómi er metinn að ákærða óskaði eftir dómkvaðningu matsmanns og ritaði verjandi hennar matsbeiðni af því tilefni. Var þar í engu getið þeirra forsendna og atvika sem ákærða lýsti fyrir dómi og matsmanni því ókleyft að byggja matsgerð sína á þeim, eða taka tillit til þeirra. Var þó að mati dómsins fullt tilefni til þess af hálfu ákærðu að koma þá fram með umræddar skýringar svo matsmaður gæti látið uppi rökstudda og faglega grundaða afstöðu til þess hvaða áhrif það hefði, ef einhver, við mat á þeim blóð- og þvagsýnum sem fyrir liggja í málinu. Eru síðastnefnd atvik ekki til þess fallin að auka trúverðugleika framburðar ákærðu og lítur dómurinn svo á að þær síðbúnu skýringar sem fram komu í framburði hennar við aðalmeðferð málsins séu ótrúverðugur og í andstöðu við framburð vitna um að hún hafi verið með áfengisáhrifum þegar hún kom í verslun Olís í tvígang með nokkru millibili. Sá framburður er hins vegar í góðu samræmi við niðurstöðu þeirra tveggja matsgerða sem fyrir liggja í málinu. Þykir einnig verða að leggja til grundvallar þá niðurstöðu beggja matsgerða að jafnvægi hafi verið komið á etanólstyrk í blóði og þvagi þegar þau sýni hafi verið tekin klukkan 18:08 og 18:10, enda hefur þeim niðurstöðum ekki verið hnekkt. Er það því mat dómsins, í ljósi framangreinds, sem og framburðar þeirra þriggja vitna sem sáu ákærðu í verslun Olís í umrætt sinn, sem og að teknu tilliti til mælingar lögreglunnar með S-D2 mæli stuttu fyrir handtöku hennar og síðast en ekki síst niðurstöðu þeirra tveggja matsgerða sem fyrir liggja í málinu og að framan eru raktar og eru afdráttarlausar um þessi atriði, að fram sé komin lögfull sönnun þess að ákærða hafi ekið ölvuð í umrætt skipti og að áfengismagn í blóði hennar hafi verði 2 ‰ við aksturinn. Verður ákærða því sakfelld fyrir þá háttsemi sem í ákæru greinir og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærða hefur ekki áður sætt refsingum svo kunnugt sé.

Refsing ákærðu þykir hæfilega ákveðin 160.000 króna sekt sem henni ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja en sæta ella 12 daga fangelsi.

Ákærða verður svipt ökurétti í 18 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ekki þykir ástæða til að fella hluta sakarkostnaðar á ríkissjóð eins og ákærða hefur farið fram á og verður henni gert að greiða allan sakarkostnað sem er annars vegar samkvæmt yfirliti sækjanda 194.055 krónur og hins vegar málsvarnarlaun skipaðs verjanda hennar, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl. sem þykja hæfilega ákveðin 373.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 68.408 krónur vegna ferðakostnaðar verjandans. Samtals er sakarkostnaður því 635.963 krónur.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kk-þgf B-kk-þgf dómstjóra í dómsal að Lyngási 15 Egilsstöðum fimmtudaginn 22. október 2009 kl. 15:00.

Dómsorð:

Ákærða, M-kvk-nf G-kvk-nf, greiði 160.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins, en sæti ella fangelsi í 12 daga.

Ákærða er svipt ökurétti í 18 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærða greiði sakarkostnað að fjárhæð 635.963 krónur og eru þar meðtalin málsvarnarlaun verjanda hennar G-kk-ef M. A-kk-ef héraðsdómslögmanns sem þykja hæfilega ákveðin 373.500 krónur með virðisaukaskatti og 68.408 krónur vegna ferðakostnaðar verjandans.

H-kk-nf B-kk-nf