S-140/2013

Mál þetta er höfðað á hendur X, með tveimur ákærum lögreglustjórans á Akureyri. Fyrri ákæra er gefin út 29. ágúst 2013 og þar er ákærða og öðrum manni gefin að sök,

„fjársvik, með því að hafa sunnudagskvöldið 28. júlí 2013, svikið út veitingar á veitingastaðnum Greifanum, Glerárgötu 20 á Akureyri að verðmæti 9.910-, en þeir pöntuðu sér mat á veitingastaðnum og neyttu hans vitandi það að þeir gátu ekki greitt fyrir hann. Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Hlutur þess manns sem ákærður var með ákærða í málinu var skilinn frá því og sameinaður öðrum málum hans.

Síðari ákæra er gefin út 16. janúar 2014 og þar eru ákærði og annar nafngreindur maður ákærðir fyrir,

„nytjastuld og umferðarlagabrot, með því að hafa sunnudaginn 25. ágúst 2013, staðið saman að því að taka í heimildarleysi bifreiðina [...], þar sem hún stóð við [...] á Akureyri og gegn [X], fyrir að hafa ekið henni þaðan sviptur ökurétti ævilangt og undir áhrifum áfengis (með alkóhólmagn í blóði 1,22‰), undir áhrifum fíkniefna (í blóði hans mældist tetrahýdrókannabínól 0,7 ng/ml), um Miðsíðu, þar sem hann ók á ljósastaur á gatnamótunum við Bugðusíðu og haldið áfram án þess að stöðva, um Bugðusíðu, Austursíðu og síðan suður Hlíðarbraut, þar sem hann ók á umferðarskilti á gatnamótum Hlíðarfjallsvegar, en haldið samt áfram ferð sinni um Þingvallastræti, uns bifreiðin stöðvaðist við gatnamót Þingvallastrætis og Miðhúsabrautar, þar sem þeir yfirgáfu bifreiðina.

Brot ákærðu beggja telst varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 20, 1956 og umferðarlagabrot ákærða [X] telst varða við 1. mgr. 10. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og ákærði [X] jafnframt til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, með síðari breytingum.“

Hlutur þess manns, sem ákærður var með ákærða í málinu, var skilinn frá því.

Málin voru sameinuð og ákærði kom fyrir dóm og játaði sök samkvæmt ákærum. Með játningu þeirri sem fær stoð í gögnum málsins er ákærði sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er rétt færð til refsiheimilda í ákærum.

Ákærði hefur allnokkurn sakaferil. Samkvæmt sakavottorði var hann í nóvember 2011 dæmdur í 45 daga fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot og brot gegn 1. mgr. 5. gr. og 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a, 59. og 60. gr. umferðarlaga. Var hann jafnframt dæmdur til greiðslu 220.000 króna sektar og sviptur ökurétti ævilangt. Þá var hann í nóvember 2007 dæmdur til greiðslu 180.000 króna sektar og sviptur ökurétti í 21 mánuð fyrir brot gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Í desember 2005 var hann dæmdur í eins mánaðar fangelsi fyrir nytjastuld og brot gegn 1. mgr. 4. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Í september 2005 var hann sakfelldur fyrir fíkniefnalagabrot en ekki gerð refsing. Í september 2004 var hann dæmdur í átta mánaða fangelsi fyrir brot gegn valdstjórninni. Í febrúar 2004 var hann dæmdur í sjö mánaða fangelsi fyrir þjófnað, fjársvik og eignaspjöll en fullnustu refsingar frestað skilorðsbundið í tvö ár, og var þá eldri dómur frá október 2002, þar sem ákærði hafði verið dæmdur í sex mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir þjófnað og tilraun til þjófnaðar, dæmdur með.

Fyrir dómi lýsti ákærði iðrun sinni og einbeittum vilja til að snúa lífi sínu til betri vegar. Þegar á allt framanritað er horft verður refsing ákærða ákveðin fjögurra mánaða fangelsi sem ekki er mögulegt að binda skilorði. Ákærði verður sviptur ökurétti ævilangt. Í síðari ákæru er ekki gerð krafa um að ákærði verði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar. Fyrir dómi andmælti ákærði því að slík krafa kæmist að í málinu. Framhaldsákæra var ekki gefin út. Samkvæmt e. lið 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 skal í ákæru greina kröfu um að ákærða verði gert að greiða sakarkostnað. Langstærsti hluti sakargifta og sakarkostnaðar tengist efni síðari ákærunni. Í ljósi þessa verður sakarkostnaður málsins ekki lagður á ákærða heldur skal hann greiðast úr ríkissjóði, þar með talin 50.200 króna málsvarnarþóknun skipaðs verjanda hans, A-kvk-ef S-kvk-ef hrl., og er virðisaukaskattur meðtalinn.

Af hálfu ákæruvaldsins fór E-kk-nf Þ-kk-nf ftr. með málið.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin 50.200 króna málsvarnarþóknun A-kvk-ef S-kvk-ef hrl. skipaðs verjanda ákærða.