S-41/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 17. desember 2012, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Seyðisfirði, útgefinni 27. júní sama ár, á hendur W-x-x Z-x-x G-x-x, [kt.], Skólavegi 62, Fáskrúðsfirði, „fyrir umferðarlagabrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni á Egilsstöðum, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 31. mars 2012, ekið bifreiðinni NE 962, undir áhrifum fíkniefna, tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 1,0 ng/ml og sviptur ökurétti, aftur á bak á bifreiðaplani við Lagarás 8, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn eftir að ákærði hafði ekið stuttan spöl.“

Við þingfestingu málsins féll sækjandi frá þeirri lýsingu í ákæru að um sé að ræða „brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni“.

Í ákæruskjali er brot ákærða talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum og er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. sömu laga.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að hann verði sýknaður af ákæru, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður, þar með talin hæfileg málsvarnarlaun og útlagður kostnaður skipaðs verjanda ákærða, verði greidd úr ríkissjóði.

I

Samkvæmt frumskýrslu lögreglustjórans á Seyðisfirði, dags. 13. júní 2012, voru þrír lögreglumenn á eftirlitsferð á merktri lögreglubifreið aðfaranótt 31. mars sama ár, kl. 03:34, er þeir veittu athygli bifreiðinni NE-962, þar sem henni var ekið um Lagarás til suðurs í átt að Fagradalsbraut. Bifreiðinni hafi verið ekið að húsi nr. 8 við Lagarás og lagt þar í bifreiðastæði. Hafi lögregla verið stödd við Miðvang í beinni sjónlínu við bifreiðina. Þrír karlmenn hafi gengið að bifreiðinni og sest inn í hana. Einn mannanna hafi lögreglumenn þekkt sem B-kk-þf J-kk-þf. Lögreglubifreiðinni hafi verið ekið að Lagarási 8. Í sama mund hafi kviknað bakkljós á bifreiðinni NE-962 og ökumaður búið sig undir að bakka út af stæðinu. Hafi ökumaðurinn, sem lögregla hafi þekkt sem ákærða, ekið aftur á bak „um meters vegalengd“, en veitt þá lögreglu athygli og stöðvað för sína.

Lögreglu hafi verið kunnugt um að ákærði væri sviptur ökurétti og hafi það fengist staðfest í gegnum fjarskiptamiðstöð lögreglu. Rætt hafi verið við ákærða í lögreglubifreiðinni og hann beðinn um að blása í SD-2 áfengismæli, en ákærði hafi ekki reynst undir áhrifum áfengis. Þá hafi hann verið beðinn um að taka fíknefnapróf (Tox-cup) sem sýnt hafi jákvæða svörun á THC. Ákærði hafi þá verið handtekinn og kynnt að hann væri grunaður um akstur undir áhrifum ólöglegra fíkniefna. Hafi vakthafandi læknir annast töku blóðsýna.

Í málinu liggur fyrir matsgerð Rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, þar sem fram kemur að í þvagsýni ákærða hafi fundist kannabínóíðar og að tetrahýdrókannabínól í blóði hafi mælst 1,0 ng/ml.

II

Hér verður rakið eftir þörfum úr framburði ákærða og vitna fyrir dómi og vikið að framburði þeirra hjá lögreglu eftir því sem tilefni er til.

Ákærði kvaðst fyrir dómi hafa fengið far til Egilsstaða snemma kvölds. Félagi hans hafi ekið bifreiðinni og þeir lagt henni við Lagarás 8 um kl. 22 eða 23 um kvöldið. Vitnið D-x-x hafi sótt þá þangað og þeir eytt kvöldinu heima hjá honum. Þaðan kvaðst ákærði hafa farið fótgangandi að bifreiðinni þar sem henni var lagt við Lagarásinn, í því skyni að hitta þar vini sína og sækja geisladiska í bifreiðina. Hann hafi verið búinn að snúa lykli í kveikjulás bifreiðarinnar til þess að geta náð geisladiski úr hljómflutningstækum bifreiðarinnar þegar lögregla hafði afskipti af honum. Ákærði neitaði því að hafa ræst bifreiðina eða ekið henni, enda fullkunnugt um að hann væri sviptur ökuréttindum. Kvaðst hann kannast við að hafa neytt fíkniefna um viku fyrir atburðinn og ekki draga í efa niðurstöður matsgerðar um rannsókn á blóði hans. Hann kvaðst ekki muna eftir að hafa tjáð sig um ætluð brot við lögreglu umrætt sinn.

Framburður ákærða fyrir dómi samræmist í meginatriðum skýrslu sem hann gaf vegna málsins hjá embætti lögreglustjórans á Eskifirði 7. júní 2012, en framburður hans fyrir dómi var ítarlegri.

H-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst fyrir dómi hafa verið að skemmta sér á Gömlu símstöðinni og verið á leið eftir það í samkvæmi, ásamt B-kk-þgf J-kk-þgf og tveimur erlendum mönnum, öðrum kölluðum „[A]“. Sagðist H-kk-nf Þ-kk-nf hafa hringt í ákærða og beðið hann að lána sér geisladiska. Ákærði hafi sagt honum að hitta sig við „B-kvk-þf“, þ.e. húsið við Lagarás nr. 8. Er þeir félagarnir komu á staðinn hafi ákærði setið inni í bifreiðinni og verið að leita að geisladiskum. Þeir hafi allir sest inn í bifreiðina í stutta stund, en fljótlega hafi lögreglan komið. Kvaðst H-kk-nf telja hugsanlegt að ákærði hafi snúið lyklinum í kveikjulásnum til að ná geisladiski úr hljómflutningstækjum bifreiðarinnar, en kvaðst ekki minnast þess að bifreiðin hafi verið í gangi eða að henni hafi verið bakkað. Ekki hafi verið ætlunin að ákærði æki þeim í samkvæmið. Þeir hafi einungis sest inn í bifreiðina til að ylja sér, á meðan ákærði leitaði að geisladiskum.

Aðspurður um tengsl hans við ákærða kvað H-kk-nf Þ-kk-þf þá vera vini.

Framburður H-kk-ef Þ-kk-ef fyrir dómi samræmist í öllum meginatriðum skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu 18. júní 2012. Í framburði hans hjá lögreglu kom fram að hann hafi verið undir töluverðum áhrifum áfengis þetta kvöld, en að þessu láðist að spyrja hann fyrir dómi.

B-kk-nf J-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Kvaðst hann hafa verið að skemmta sér á Gömlu símstöðinni umrætt sinn og verið mjög drukkinn. Þá félagana hafi vantað far í „eftirpartí“. H-kk-nf Þ-kk-nf hafi hringt í ákærða og beðið hann að skutla þeim. Þeir H-kk-nf og „[A]“ hafi gengið þrír saman inn Lagarásinn, að „Birtu, gömlu gleraugnabúðinni“. Ákærði hafi komið þangað og „stoppar þar“ og „þá hérna drepur hann allt í einu á bílnum og svo bara er löggan komin“. Nánar aðspurður sagðist vitnið ekki muna hvort hann hafi séð bifreiðinni ekið að „B-kvk-þgf“ og halda að bifreiðin hafi þegar verið kominn þangað. Þeir félagarnir hafi sest inn í bifreiðina rétt áður en lögreglan kom. Hann kvaðst ekki muna hvort bíllinn hafi verið kaldur eða heitur og ekki muna hvort lykillinn hafi verið í kveikjulásnum. Hann kvaðst halda að bíllinn hafi hvorki verið í gangi né hreyfst. Hann hafi setið í miðju aftursæti. Lýsti B-kk-nf tengslum sínum við ákærða sem kunningsskap.

Framburður B-kk-ef fyrir dómi samræmist í öllum aðalatriðum skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu 14. júní 2012.

A („[A]“) gaf ekki skýrslu við rannsókn málsins, en fyrir dómi kvaðst hann umrætt sinn hafa verið að skemmta sér á Egilsstöðum með félögum sínum. Kvaðst hann hafa verið undir áhrifum áfengis. Þeir félagarnir hafi gengið einhvern spöl og síðan sest inn í bifreið í þeim tilgangi að fá far með einhverjum sem vitnið þekkti ekki, en sem vitnið kvaðst hafa frétt síðar að ætti að hafa verið undir áhrifum áfengis. Í aðdraganda þessa kvaðst vitnið telja að íslenskur félagi hans hafi hringt í ökumanninn, en vitnið tók fram að hann hefði ekki skilið samtal þeirra. Lögreglan hafi stöðvað aksturinn nánast strax og bifreiðinni aðeins verið ekið mjög stutta vegalengd, í mesta lagi 200 metra. Nánar aðspurt ítrekaði vitnið að hann hefði verið ölvaður en kvaðst minna að bifreiðinni hafi verið bakkað aðeins og síðan ekið aðeins fram á við, mjög stutta vegalengd.

D-x-x S-x-x T-x-x gaf ekki skýrslu við rannsókn málsins en í framburði hans fyrir dómi kom fram að hann hafi umrætt kvöld tekið félaga sína, þ.e. ákærða og annan nafngreindan mann, upp í bifreið sína í Lagarásnum og boðið þeim heim til sín. Ekki er þörf á að rekja framburð þessa vitnis frekar.

D-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður kvaðst fyrir dómi hafa verið ökumaður lögreglubifreiðar og verið við eftirlit ásamt lögreglumönnunum H-kk-þgf B-kk-þgf A-kk-þgf og L-kk-þgf M-kk-þgf, er þeir hafi séð þrjá menn, þar á meðal B-kk-þf J-kk-þf, ganga frá Gömlu símstöðinni í átt að Lagarásnum. Lögregla hafi haldið í humátt á eftir mönnunum, í átt að Hótel Héraði og fylgst með þeim ganga norður Lagarásinn. Kvaðst vitnið þá hafa séð, úr u.þ.b. 100 metra fjarlægð, rauðri bifreið ekið á móti mönnunum, í átt frá heilbrigðisstofnuninni við Lagarás og henni síðan lagt á bifreiðastæði utan við hús sem áður hafi hýst gleraugnaverslunina Birtu en hýsi í dag herrafataverslun. Hafi bifreiðinni verið lagt með framendann að versluninni og hafi mennirnir þrír sest inn í hana um svipað leyti og lögreglubifreiðin nálgaðist bifreiðina. Í þá mund sem lögreglubifreiðinni hafi verið ekið upp að hlið bifreiðarinnar kvaðst vitnið hafa séð bakkljós kvikna á bifreiðinni, ökumanninn líta til hliðar um leið og bifreiðinni hafi verið bakkað um einn til tvo metra, en ökumaðurinn, ákærði, hafi strax séð lögreglu og stoppað. Þetta hafi allt gerst frekar hratt. Vitnið kvaðst hafa heyrt greinilega vélarhljóð bifreiðar ákærða, enda hafi framrúðan farþegamegin í lögreglubifreiðinni verið dregin niður. Ákærði hafi drepið á bifreiðinni í þann mund sem H-kk-nf B-kk-nf, sem sat í farþegasæti lögreglubifreiðarinnar, hafi stigið út úr lögreglubifreiðinni og haft afskipti af ákærða. Lögreglu hafi verið kunnugt um að ákærði væri sviptur ökuleyfi og fengið staðfestingu á því í gegnum fjarskiptamiðstöð. Rætt hafi verið við ákærða í lögreglubifreiðinni og hann beðinn um að blása í áfengismæli, en hann hafi ekki reynst undir áhrifum áfengis. Ákærði hafi að eigin frumkvæði skýrt frá því að hann hafi ekki verið að koma akandi neðan af fjörðum. Hafi vitnið skilið það svo að hann segði þetta sér til málsbóta. Ákærði hafi jafnframt fallist á að gefa þvagsýni í Tox-cup, sem reynst hafi jákvætt fyrir THC og í framhaldinu verið færður til blóðsýnatöku. Vitnið kvað upptökubúnað lögreglubifreiðarinnar hafa verið bilaðan á umræddum tíma og því ekki notaðan. Ekki er þörf á að rekja frekar úr framburði vitnisins.

H-kk-nf B-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður kvaðst fyrir dómi hafa verið að fylgjast með lokun skemmtanahalds við Gömlu símstöðina og séð þrjá menn ganga þaðan norður Lagarás, þar á meðal vitnið B-kk-nf J-kk-nf. Ekki sé óalgengt að fólk ákveði að keyra heim eftir heimsóknir á vínveitingahús og leggi bifreiðum í hæfilegri fjarlægð. Hafi því verið ákveðið að fylgjast með mönnunum. Hafi lögreglubifreiðinni verið ekið norður Miðvang að Hótel Héraði. Þaðan kvaðst vitnið hafa séð, í um 100 til 150 metra fjarlægð, lítinn rauðan fólksbíl koma akandi suður Lagarásinn og séð móta fyrir ökumanni í bifreiðinni. Bifreiðin hafi staðnæmst utan við herrafataverslun að Lagarási 8, með framendan að versluninni. Mennirnir þrír sem gengið hafi norður Lagarásinn hafi allir farið inn í bifreiðina, um dyr á hægri hlið hennar. Lögreglubifreiðinni hafi verið ekið í átt að bifreiðinni, sem allan tímann hafi verið í sjónmáli. Um leið og lögreglubifreiðinni hafi verið ekið upp að hlið bifreiðarinnar, hafi bakkljós hennar kviknað og henni verið bakkað um hálfa bíllengd áður en hún staðnæmdist. Um leið og bifreiðinni hafi verið bakkað hafi ökumaður hennar litið til vinstri og hafi vitnið þá þekkt ökumanninn sem ákærða. Kvaðst vitnið hafa verið búinn að draga niður hliðarrúðuna og hafa heyrt greinilega vélarhljóð bifreiðarinnar, en drepið hafi verið á henni annað hvort um það leyti sem vitnið steig út úr lögreglubifreiðinni eða þegar ákærði steig út úr bifreið sinni. Auk ákærða hafi mennirnir þrír verið í bifreiðinni. Lýsti vitnið framhaldi málsins á svipaðan veg og vitnið D-kk-nf Ö-kk-nf. Kom fram að gætt hafi verið ákvæða gagnvart ákærða um leið og komin hafi verið staðfesting á sviptingu ökuréttinda. Áður hafi ákærði tekið fram að eigin frumkvæði að hann væri ekki að koma að heiman frá sér „neðan af fjörðum“.

L-kk-nf M-kk-nf héraðslögreglumaður lýsti atvikum með svipuðum hætti og vitnin D-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf B-kk-nf. Kom fram að hann hafi séð umræddri bifreið ekið eftir Lagarásnum, til móts við mennina þrjá og verið lagt framan við herrafataverslun þar sem mennirnir hafi stigið inn í bifreiðina. Er lögreglubifreiðin renndi þar að hafi hann séð bakkljós kvikna á bifreiðinni og henni verið bakkað um einn til tvo metra. Kvaðst hann aðspurður auk þess hafa heyrt vélarhljóð bifreiðarinnar. Hafi ákærði reynst ökumaður bifreiðarinnar.

III

Ákærða eru gefin að sök umferðarlagabrot, þ.e. að hafa ekið bifreið stuttan spöl aftur á bak á bifreiðaplani undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökuréttindum. Ákærði dregur ekki í efa niðurstöðu matsgerðar Rannsóknarstofu HÍ í lyfja- og eiturefnafræði um magn tetrahýdrókannabínóls í blóði hans. Óumdeilt er ennfremur að ákærði var sviptur ökurétti á umræddum tíma. Ákærði neitar hins vegar sök á þeim grundvelli að hann hafi hvorki ræst bifreiðina né bakkað henni, heldur einungis snúið lykli í kveikjulás bifreiðarinnar til þess að ná geisladiski úr geislaspilara bifreiðarinnar.

Hér að framan hefur verið rakinn framburður þriggja lögreglumanna fyrir dómi, sem allir fullyrtu að bakkljós bifreiðarinnar hafi kviknað og að bifreiðinni hafi verið bakkað stuttan spöl á bifreiðastæði við Lagarás 8. Auk þess kom fram í framburði þeirra allra að heyra hafi mátt vélarhljóð bifreiðarinnar. Óumdeilt er að ákærði sat í ökumannssæti bifreiðarinnar. Enn fremur báru lögreglumennirnir allir á einn veg um að rétt áður en bifreiðinni var bakkað hafi henni verið ekið suður Lagarás að bifreiðastæðinu, en fyrir þann akstur er ákærði ekki ákærður. Báru þeir allir um að hafa aldrei misst bifreiðina úr sjónmáli og að lögreglubifreiðin hafi rennt upp að bifreiðinni rétt eftir að þrír menn settust inn í hana. Framburður lögreglumannanna fyrir dómi samræmist því sem greinir í frumskýrslu málsins en var nokkuð ítarlegri.

Vitnið A, sem engin tengsl kveðst hafa við ákærða, bar fyrir dómi um að bifreiðinni hafi verið ekið af stað eftir að vitnið settist inn í hana. Kvaðst hann hafa verið ölvaður en telja að bifreiðinni hafi fyrst verið bakkað en síðan ekið áfram, þó ekki lengri vegalengd en 200 metra. Að því er síðast greint atriði varðar var framburður vitnisins á skjön við framburð annarra vitna, sem rýrir nokkuð gildi þessa framburðar.

Vitnin B-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf kváðust fyrir dómi hvorugir minnast þess að bifreiðin hafi verið í gangi né að henni hafi verið bakkað. Kvaðst B-kk-nf hafa verið mjög ölvaður en fyrir dómi láðist að spyrja H-kk-þf út í ölvunarástand hans. Við mat á framburði vitnanna verður að líta til kunningsskapar þeirra við ákærða. Að auki var framburður B-kk-ef fyrir dómi ekki að öllu leyti í innbyrðis samræmi, að áliti dómsins, enda kom fram í framburði hans að ákærði hafi „stoppað“ við húsið og „drepið allt í einu á bílnum“ en síðar kom fram að hann héldi að bifreiðin hafi þegar verið á bifreiðaplaninu er vitnið kom að henni og að hún hafi ekki verið í gangi.

Ekkert er í ljós leitt sem rýrt getur gildi framburða lögreglumannanna, en það eitt að frásagnir þeirra séu samhljóma er ekki nægjanlegt til þess. Sá framburður vitnanna H-kk-ef Þ-kk-ef og B-kk-ef að hafa fyrst séð til ákærða inni í kyrrstæðri bifreiðinni er þeir komu að henni, getur heldur ekki varpað rýrð á framburð lögreglumannanna, en eins og fyrr sagði verður að meta framburð þessara vitna með tilliti til tengsla þeirra við ákærða. Með hliðsjón af öllu framanrituðu, sérstaklega með vísan til framburðar lögreglumannanna þriggja og til framlagðrar matsgerðar um magn tetrahýdrókannabínóls í blóði ákærða, þykir gegn neitun ákærða fram komin lögfull sönnun þess að ákærði hafi umrætt sinn ekið bifreiðinni NE-962, undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökurétti, stuttan spöl aftur á bak á bifreiðaplani við Lagarás 8, eins og nánar er lýst í ákæru. Eru brot ákærða réttilega heimfærð í ákæru til ákvæða umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákærði er 22 ára að aldri og á sér nokkurn sakaferil. Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði var þann 27. febrúar 2008 frestað skilorðsbundið í tvö ár ákæru á hendur honum vegna brots gegn reglugerð um sprengiefni, sbr. 28. gr. vopnalaga og 16. desember sama ár var honum gerð sekt og svipting ökuréttar með viðurlagaákvörðun dómara vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna. Hinn 20. júlí 2009 gekkst hann undir sekt hjá sýslumanni fyrir eignaspjöll. Hinn 16. nóvember 2009 var hann dæmdur í þriggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir manndráp af gáleysi, hraðakstur, ölvunarakstur og akstur án ökuréttinda, auk þess sem hann var sviptur ökurétti í þrjú ár. Hinn 1. mars 2011 var hann dæmdur í 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás. Var skilorðsdómurinn frá 16. nóvember þá tekinn upp og dæmdur með. Hinn 11. maí 2011 gekkst ákærði undir tvær sektir hjá lögreglustjóra vegna brota gegn vopnalögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Með viðurlagaákvörðun 20. desember 2011, gekkst ákærði undir 260.000 króna sekt og sviptingu ökuréttar í tvö ár frá sama degi, vegna aksturs sviptur ökurétti og undir áhrifum fíkniefna. Síðast gekkst ákærði undir 100.000 króna sekt hjá lögreglustjóra 26. október 2012, fyrir akstur sviptur ökurétti.

Við ákvörðun refsingar ákærða verður til þess litið að ákærði hefur nú í þriðja sinn, frá því að hann náði 18 ára aldri, gerst sekur um akstur undir áhrifum áfengis eða ávana- og fíknefna og auk þess gerst sekur um ítrekaðan akstur sviptur ökurétti, sbr. dóm 16. nóvember 2009, sem dæmdur var upp með dómi 1. mars 2011, viðurlagaákvörðun 20. desember 2011 og lögreglustjórasátt 26. október sl., en til þess er að líta að brot hans nú voru framin áður en hann gekkst undir nefnda lögreglustjórasátt. Með broti sínu nú hefur ákærði jafnframt rofið skilorð dómsins frá 1. mars 2011. Með vísan til 1. mgr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 verður sá dómur tekinn upp og ákærða dæmd refsing í einu lagi vegna beggja málanna. Með vísan til framangreinds, 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 8 mánaða fangelsi, en fært þykir að fresta fullnustu 6 mánaða þeirrar refsingar og fellur hún niður að þremur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Þá ber, með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, einkum 3. mgr. 101. gr., að svipta ákærða ökurétti ævilangt, frá birtingu dómsins að telja.

Samkvæmt úrslitum málsins ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað málsins. Samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins nemur sakarkostnaður vegna sýnatöku, rannsóknar og sendingar 79.173 krónum. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl. þykja hæfilega ákveðin 351.400 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, en auk þess nemur ferðakostnaður verjandans alls 95.648 krónum. Þá féll til kostnaður vegna ferðar og þóknunar vitnis við aðalmeðferð málsins, 15.783 krónur. Samtals verður ákærða því gert að greiða 542.040 krónur í sakarkostnað.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 15:00 mánudaginn 28. janúar 2013. Við dómsuppsögu var gætt ákvæðis 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, en dómsuppsaga hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, W-x-x Z-x-x G-x-x, sæti fangelsi í 8 mánuði, en frestað er fullnustu 6 mánaða þeirrar refsingar og fellur sá hluti hennar niður að þremur árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 542.040 krónur í sakarkostnað og eru þar meðtalin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., 351.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti og útlagður kostnaður verjandans, samtals 95.648 krónur.

H-kvk-nf B-kvk-nf