S-1472/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 19. febrúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 3. október 2007 á hendur H-kk-þgf V-kk-þgf H-kk-þgf, kt. […], Unufelli 8, Reykjavík, fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 27. desember 2006, á skemmtistaðnum Thorvaldsenbar, Austurstræti 8 í Reykjavík, slegið H-kk-þf D-kk-þf, kt. […], hnefahöggi í andlit, með þeim afleiðingum að vinstri framtönn brotnaði.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Í málinu gerir áðurnefndur H-kk-nf þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða bætur að fjárhæð 1.046.840 krónur. Krafist er vaxta af allri fjárhæðinni, skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 27. desember 2006 til þingfestingardags, en dráttarvaxta skv. III. kafla sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Krafist er greiðslu lögmannskostnaðar að mati dómsins, að teknu tilliti til greiðslu virðisaukaskatts.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds, að skaðabótakröfum verði vísað frá dómi og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Samkvæmt skýrslu lögreglunnar í Reykjavík frá 28. desember 2006 kl. 14.20, mætti H-kk-nf D-kk-nf í rannsóknardeild lögreglunnar til þess að kæra líkamsárás sem að hann kvaðst hafa orðið fyrir á skemmtistaðnum Thorvaldsenbar aðfaranótt 27. desember 2006. Er því lýst í kærunni að H-kk-nf V-kk-nf H-kk-nf, ákærði í máli þessu, hafi slegið kæranda hnefahöggi í andlit með þeim afleiðingum að vinstri framtönn brotnaði. Lýsti H-kk-nf atvikum nánar í kæruskýrslunni.

Í rannsóknargögnum málsins liggur fyrir vottorð D-kk-ef H-kk-ef tannlæknis frá 3. janúar 2007. Samkvæmt vottorðinu er staðfest að H-kk-nf D-kk-nf hafi komið til skoðunar á stofu 28. desember 2006. Við skoðun hafi komið í ljós að tönn 21 væri brotin í tvennt við glerungsmörk. Væri tönnin dæmd ónýt. Frekari læknismeðferð fælist í tannplanta í stæði 21 og tannplantakrónu.

Tekin var skýrsla af ákærða vegna atviksins hjá lögreglu 29. desember 2006. Ákærði kvaðst umrætt kvöld hafa verið á Thorvaldsenbar í Austurstræti með kærustu sinni, Y-kvk-þgf Ö-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, og öðrum vinum. Hafi ákærði gengið til kærustu sinnar eftir að hafa verið að spjalla við vini sína er hún hafi tjáð honum að ókunnugur maður hafi komið aftan að henni og klipið hana nokkrum sinnum í klofið. Ákærði kvaðst hafa reiðst við þetta og látið Y-kvk-þf vísa sér á manninn. Hafi ákærði spurt manninn út í atvikið en maðurinn neitað í fyrstu en játað svo glottandi og hlegið við. Ákærði kvaðst hafa reiðst við þetta og slegið manninn einu höggi í andlit. Maðurinn hafi við það tekið eitt skref aftur en andartaki síðar hafi kærasta mannsins komið til ákærða og beðist afsökunar á framferði hans. Hafi hún sagt að um misskilning hafi verið að ræða. Ákærði kvaðst þá hafa gengið í burtu til kærustu sinnar og þau haldið áfram að skemmta sér. Undir ákærða var borið vottorð tannlæknis um að vinstri framtönn kæranda hafi brotnað. Ákærði kvaðst ekki hafa slegið kæranda svo fast að tönn hans hefði getað brotnað. Þá kvaðst ákærði ekki hafa fengið neina áverka á þá hendi er hann hafi slegið kæranda með. Ákærði kvaðst ekki hafa séð neitt blóð og engin ummerki þess að kærandi hefði orðið fyrir einhverju líkamstjóni. Ákærði var inntur eftir því hvort hann hefði skýringu á ákverkum kæranda. Ákærði kvaðst ekki geta skýrt þá en taldi allt eins líklegt að maðurinn hefði klipið í fleiri konur á staðnum og einhver annar kýlt hann þyngra höggi.

Fyrir dómi greindi ákærði svo frá að hann hafi verið að skemmta sér á umræddum skemmtistað. Ákærði kvaðst hafa neytt einhvers áfengis en í litlu magni þó. Ákærði hafi komið til kærustu sinnar, Y-kvk-ef A-kvk-ef Þ-kvk-ef, en hún hafi verið í miklu uppnámi við barinn og greint honum frá því að ókunnugur maður hafi gripið í kynfæri hennar nokkrum sinnum. Ákærði kvað kærustu sína hafa verið í kjól og að hún hafi sagt honum að umræddur maður hafi farið undir kjólinn og gripið í klof hennar nokkrum sinnum. Kvaðst ákærði hafa beðið Y-kvk-þf um að benda sér á umræddan mann og hún gert það. Hafi ákærði gripið í manninn og spurt hvort hann hefði káfað á kærustu sinni. Maðurinn hafi ekki hafa svarað og einungis glott út í eitt. Eftir nokkra stund hafi hann játað og hlegið. Kvaðst ákærði hafa slegið manninn eitt högg með opnum lófa en við það hafi maðurinn stigið eitt skref til baka. Ákærði kvaðst ekki hafa séð neitt blóð og fullyrti að gleraugu mannsins hafi ekki dottið af honum við höggið. Þá kvaðst ákærði ekki hafa séð manninn taka fyrir munn sér. Ákærði kvaðst ekki hafa fengið þá skýringu hjá manninum að hann hefði farið mannavillt er hann hafi klipið Y-kvk-þf Ö-kvk-þf í rassinn. Kærasta mannsins hafi komið eftir höggið og beðist afsökunar á hegðun hans og tjáð ákærða að um misskilning hafi verið að ræða. Eftir þetta hafi ákærði ásamt Y-kvk-þgf Ö-kvk-þgf haldið áfram að skemmta sér.

H-kk-nf D-kk-nf kvaðst hafa verið að skemmta sér á skemmtistaðnum Thorvaldsenbar í Austurstræti aðfararnótt 27. desember 2006. Þar hafi hann verið ásamt unnustu sinni, J-kvk-þgf Ý-kvk-þgf J-kvk-þgf, og öðrum vinum sínum. Kvaðst H-kk-nf hafa neytt áfengis þessa nótt en ekki hafa verið ofurölvi. Hafi hann komið aftan að stúlku sem stóð við barinn er hann taldi vera unnustu sína J-kvk-þgf Ý-kvk-þgf. Hafi hann klipið hana í rassinn. Stúlkan hafi sennilega verið í pilsi. H-kk-nf kvaðst hafa áttað sig fljótt á mistökum sínum og verið brugðið vegna þessa. Hafi hann beðið stúlkuna afsökunar. Eftir atvikið hafi hann farið til J-kvk-ef og greint henni frá atvikinu. Stuttu síðar hafi ákærði komið að H-kk-þgf og gripið í hálsinn á honum. Hafi hann beðið H-kk-þf að stíga út fyrir með sér. H-kk-nf kvaðst hafa gert sér grein fyrir því hver væri á ferðinni og strax grunað að umræddur maður væri unnusti þeirrar stúlku er hann fór mannavillt á. H-kk-nf kvaðst hafa farið að útskýra mál sitt fyrir ákærða og að um misskilning af hans hálfu hafi verið að ræða. Ákærði hafi ekki hlustað og skyndilega slegið H-kk-þf eitt þungt höggi með hnefa sem hafi komið á munninn. Við það hafi H-kk-nf misst jafnvægið en ekki dottið. Við höggið hafi tönn í munni H-kk-ef brotnað. Ekki hafi ákærði gert sig líklegan til frekari árása. Hafi strax blætt undan högginu og hafi H-kk-nf haldið á tönninni sem hafi brotnað. H-kk-nf kvaðst hafa forðað sér inn á salerni skemmtistaðarins til að þrífa sig. Þá hafi hann tekið eftir því að gleraugu sín hefðu dottið af honum við höggið og hann ekki fundið þau aftur. H-kk-nf kvaðst ekki hafa séð ákærða aftur er hann kom af salerninu en J-kvk-nf Ý-kvk-nf hafi fengið nafn hans frá aðila sem gefið hafi sig fram við hana. Þau hafi farið heim til sín skömmu síðar. H-kk-nf kvaðst hafa leitað til D-kk-ef H-kk-ef tannlæknis vegna þess að vinstri framtönn í efri góm hafi brotnað úr munni hans við höggið. Kvaðst hann hafa fengið þær upplýsingar frá D-kk-þgf að fjarlægja þyrfti botnstykki eða rót tannarinnar og búa til nýja tönn sem festa þyrfti með skrúfum. H-kk-nf kvaðst ekki enn vera kominn með nýja tönn í stað þeirrar sem hafi brotnað. Væri enn verið að vinna í því að koma þeim málum í lag og væru allar líkur á að ný tönn yrði komin í sumarið 2008. H-kk-nf kvaðst nú þegar hafa greitt í tannlæknakostnað um 200.000 krónur. Enn ætti hann eftir að þurfa að greiða megnið af þeim kostnaði er hlytist af því að koma nýrri tönn fyrir. Sú tönn sem hafi brotnað hafi áður verið búin að brotna og hafi þá verið sett ný tönn ofan á rót þeirrar sem fyrir hafi verið. H-kk-nf kvaðst hafa verið boðaður til skýrslugjafar hjá lögreglu vegna kæru sem Y-kvk-nf Ö-kvk-nf Þ-kvk-nf hefði lagt fram á hendur honum vegna kynferðislegs áreitis umrætt sinn.

Y-kvk-nf Ö-kvk-nf Þ-kvk-nf kvaðst hafa verið að skemmta sér umrætt kvöld með ákærða ásamt fleiri vinum. Hafi hún staðið við bar er hún hafi fundið að farið hafi verið undir pils hennar og hún klipin í klofið nokkrum sinnum. Kvaðst hún hafa snúið sér við og séð ókunnugan mann sem hafi ,,flissað”. Sennilega hafi nokkuð fát komið á hann. Kvaðst hún hafa móðgast við atvikið en ekkert sagt við manninn. Í framhaldinu hafi hún greint ákærða frá atvikinu. Kvaðst hún hafa fylgst með úr nokkurri fjarlægð er ákærði fór til mannsins og hafa séð er maðurinn kinkaði kolli til ákærða. Því næst hafi ákærði slegið manninn eitt högg. Ekki hafi hún séð sjálft höggið, en maðurinn hafi bakkað um eitt skref við höggið. Að öðru leyti hafi verið í lagi með hann. Stuttu síðar hafi kærasta mannsins komið og afsakað framferði hans. Hafi hún sagt að hún teldi vera um misskilning að ræða. Hafi Y-kvk-nf séð manninn ásamt kærustu sinni ganga í burt. Y-kvk-nf kvaðst ekki hafa séð manninn grípa fyrir munninn eftir höggið og kvaðst frekar viss að gleraugu mannsins hafi verið á honum allan tímann. Kvaðst hún hafa haldið áfram að skemmta sér á umræddum skemmtistað ásamt ákærða eftir atvikið. Hafi Y-kvk-þgf ekki liðið vel eftir þessa atburði og nokkru síðar lagt fram kæru á hendur manninum fyrir kynferðislega áreitni. Mál það væri til meðferðar hjá lögreglu.

J-kvk-nf Ý-kvk-nf J-kvk-nf kvaðst umrædda nótt hafa verið að skemmta sér með kærasta sínum H-kk-þgf D-kk-þgf á skemmtistaðnum Thorvaldsenbar. Kvaðst hún hafa verið á dansgólfinu er H-kk-nf hafi komið til hennar og greint henni frá því að hann hafi farið mannavillt gagnvart annarri stúlku er hann hafi talið vera J-kvk-nf. Hafi hann sagt eitthvað eins og ,,shit, var að focka í vitlausri stelpu”. Ekki hafi H-kk-þgf fundist það fyndið. Stuttu síðar hafi ókunnugur maður togað í H-kk-þf. Hafi J-kvk-nf séð samskipti þeirra á milli. Hafi H-kk-nf kinkað kolli til mannsins. Andartaki síðar hafi maðurinn skyndileg slegið H-kk-þf einu hnefahöggi í andlitið. J-kvk-nf kvaðst hafa séð höggið lenda á munni H-kk-ef. Hafi hún séð H-kk-þf reyna að setja tönn sem hafi brotnað aftur í sárið. Þá hafi H-kk-nf misst gleraugu sín við árásina. Í framhaldi hafi H-kk-nf farið inn á salerni skemmtistaðarins. Hafi hún gengið að árásarmanninum og leitað eftir ástæðu fyrir gerðum hans. Þá hafi hún ennfremur reynt að gera honum grein fyrir því að um mistök væri að ræða. H-kk-nf hefði fyrr um nóttina farið mannavillt. Vinir H-kk-ef hafi farið til hans inn á snyrtinguna. Eftir að H-kk-nf hafi komið út af snyrtingunni hafi hún tekið við tönninni frá H-kk-þgf. Ónafngreindur aðili hafi veitt henni upplýsingar um árásarmanninn. J-kvk-nf kvaðst hafa yfirgefið skemmtistaðinn ásamt H-kk-þgf stuttu eftir atvikið. Ekki hafi þau fundið gleraugun aftur.

Fyrir dóminn komu H-kk-nf G-kk-nf og A-kk-nf F-kk-nf E-kk-nf. Kváðust þeir vera vinir H-kk-ef D-kk-ef og hafa verið að skemmta sér á skemmtistaðnum Thorvaldsenbar í Austurstræti aðfaranótt 27. desember 2006. Ekki hafi þeir séð er H-kk-nf hafi verið sleginn í andlitið en heyrt að hann hafi lent í átökum. Þeir hafi farið á eftir honum inn á salerni skemmtistaðarins. Hafi H-kk-nf verið blóðugur og haldið á tönn í hendi. Hafi honum verið mjög brugðið. Hafi tönn H-kk-ef verið vafin inn í pappír. Ekki kvaðst H-kk-nf muna hvort H-kk-nf hafi verið með gleraugu inni á snyrtingunni, en A-kk-nf F-kk-nf kvað hann sennilega hafa verið með gleraugu.

D-kk-nf H-kk-nf tannlæknir staðfesti vottorð í rannsóknargögnum málsins um skoðun á H-kk-þgf D-kk-þgf 28. desember 2006. D-kk-nf kvað H-kk-þf D-kk-þf hafa komið til sín með brotna tönn fimmtudaginn 28. desember 2006. Hafi krónu hluti postulínstannar verið brotinn af alveg af við rótarháls, en rót af venjulegri tönn setið eftir. Hafi hann einnig verið með sár á vör. Í framhaldi skoðunar hafi verið tekið mót fyrir bráðabirgðalausn og rót þeirrar tannar sem hafi brotnað verið fjarlægð. Komið hafi verið fyrir gervirót í efri kjálka. Tannhold hafi hins vegar hopað og hafi þurft tvær til þrjár aðgerðir til að lagfæra það til að hann bæri ekki lýti af. Hafi þurft að færa til tannhold til að hylja rótina. Þessi aðgerð hafi gengið illa og væri sennilegt að H-kk-nf fengi eitthvert lýti af þessu. Kvaðst D-kk-nf telja að gervitönn væri sennilega viðkvæmari fyrir höggi en venjuleg tönn. Mögulegt væri að tönn sem þessi gæti brotnað við að slegið væri fast með flötum lófa á kjálka. Kvaðst D-kk-nf hafa gert kostnaðaráætlun um viðgerð á tönninni.

Niðurstaða:

Ákærða er gefið að sök að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 27. desember 2006 á skemmtistaðnum Thorvaldsenbar við Austurstræti slegið H-kk-þf D-kk-þf hnefahögg í andlit. Um afleiðingar árásarinnar getur í ákæru. Ákærði hefur viðurkennt að hafa slegið H-kk-þf í andlitið. Er ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu lýsti hann högginu svo að hann hefði slegið einu höggi til H-kk-ef sem lent hafi í andliti hans. Fyrir dómi kvaðst ákærði hafa gert það með lófanum og kvaðst hann ekki hafa valdið þeim áverkum er ákæra miðar við.

Í máli þessu liggur fyrir sá framburður H-kk-ef D-kk-ef að hann hafi umrætt sinn orðið fyrir þungu höggi með hnefa frá ákærða sem hafi leitt til þess að vinstri framtönn í H-kk-þgf hafi brotnað. Unnusta H-kk-ef, J-kvk-nf Ý-kvk-nf J-kvk-nf, var á staðnum og hefur hún staðfest þessa fullyrðingu H-kk-ef, en hún kveðst hafa séð greinilega þar sem ákærði hafi slegið H-kk-þf hnefahögg sem hafi komið á munn H-kk-ef. H-kk-nf og J-kvk-nf bera bæði að H-kk-nf hafi í framhaldinu farið inn á snyrtingu skemmtistaðarins. Kvaðst J-kvk-nf hafa séð H-kk-þf reyna að setja hina brotnu tönn aftur í sama farið. H-kk-nf kvaðst hafa tekið tönnina í hendi sér inni á salerninu. Vinir H-kk-ef, H-kk-nf G-kk-nf og A-kk-nf F-kk-nf E-kk-nf, hafa staðfest að þeir hafi komið að H-kk-þgf inni á salerninu þar sem hann hafi verið með brotna tönn. Hafi tönnin verið vafin inn í pappír. Loks liggur fyrir staðfesting tannlæknis þess efnis að næsta dag hafi H-kk-nf D-kk-nf leitað til læknis vegna brotinnar framtannar.

Þegar til samhljóða framburða H-kk-ef D-kk-ef og J-kvk-ef Ý-x-x J-kvk-ef er litið, sem stuðning hefur í framburði H-kk-ef G-kk-ef og A-kk-ef F-kk-ef og að sínu leyti ákærða sjálfs, og með hliðsjón af vottorði tannlæknis, telur dómurinn sannað að ákærði hafi slegið H-kk-þf eitt hnefahögg sem komið hafi í andlit H-kk-ef, með þeim afleiðingum að vinstri framtönn í H-kk-þgf hafi brotnað. Með hliðsjón af því verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru.

Afleiðingar háttsemi ákærða er brotin vinstri framtönn í H-kk-þgf D-kk-þgf. D-kk-nf H-kk-nf tannlæknir hefur lýst því að sú tönn sem hafi brotnað hafi verið krónutönn, sem hafi brotnað við rótina, sem hafi verið venjuleg rót af tönn. Tönnin hafi áður brotnað og gert við hana með þeim hætti að postulínskróna hafi verið sett ofan í rót tannarinnar. Dómstólar hafa áður dæmt um mörk 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940 þegar framtennur hafa brotnað. Hefur háttsemin m.a. verið felld undir 1. mgr. 217. gr. laga nr. 19/1940 þegar um gervitennur er að ræða. Má í því efni m.a. vísa til dóma Hæstaréttar Íslands frá árinu 1988 á blaðsíðu 422 í dómasafni réttarins frá því ári og dóms réttarins frá árinu 1992 á blaðsíðu 87 í dómasafni réttarins frá því ári. Í því tilviki sem hér er til meðferðar er ekki um venjulegar gervitennur að ræða þar sem þær eru ekki róttengdar. Er hér um að ræða tönn með venjulegri rót, en með postulínskrónu. Í dómi réttarins frá árinu 1989 á blaðsíðu 1716 í dómasafni réttarins frá því ári var talið að brot á tveim framtönnum ætti að fella undir 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Í ljósi þess að afleiðingar þess að tönn eins og sú er brotnaði í H-kk-þgf D-kk-þgf hefur í för með sér sömu niðurstöðu varðandi viðgerð eins og þegar um venjulega tönn er að ræða lítur dómurinn svo á að afleiðingar varðandi heimfærslu til refsiákvæða séu hinar sömu. Með hliðsjón af dómi Hæstaréttar Íslands frá árinu 1989 er það niðurstaða þessa dóms að fella háttsemi ákærða undir 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði er fæddur í ágúst 1983. Hefur hann ekki áður gerst sekur um refsivert brot svo kunnugt sé. Við ákvörðun refsingar er litið til þess að atlaga ákærða gagnvart H-kk-þgf var frekar harkaleg. Þó svo ákærði hafi talið sig vera að rétta hlut kærustu sinnar gagnvart H-kk-þgf hafði hann enga heimild til að ganga fram með þeim hætti er hann gerði er hann sló H-kk-þf fyrirvaralaust með hnefa í andlitið. Með hliðsjón af þessu er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 5 mánuði. Í ljósi sakaferils hans þykir fært að skilorðsbinda refsinguna að öllu leyti, svo sem í dómsorði er kveðið á um.

Af hálfu H-kk-ef D-kk-ef hefur verið krafist skaðabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 1.046.840 krónur, auk vaxta. Sundurliðast krafan sem hér segir:

- Þegar greiddur tannlæknakostnaður vegna árásar 235.825 krónur

- Áætlaður ógreiddur tannlæknakostnaður vegna árásar 237.735 krónur

- Tannlæknakostnaður vegna fyrri meðferðar 85.565 krónur

- Launatap 40.008 krónur

- Flugmiðakaup, innanlandsflug 7.630 krónur

- Flugmiðakaup, millilandaflug 33.600 krónur

- Gleraugnakaup 54.500 krónur

- Verkjalyfjakaup 1.977 krónur

- Miskabætur 350.000 krónur

Að mati þess tannlæknis er meðhöndlað hefur H-kk-nf D-kk-nf mun H-kk-nf væntanlega búa við útlitslýti eftir tannbrotið. Fyrir liggur að viðgerð á tannbrotinu er hvergi nærri lokið og hefur reynst erfiðara að gera við ákveðna hluti en talið var í fyrstu. Liggur fyrri áætlun um viðgerðarkostnað, sem í ljósi reynslunnar verður að telja geta breyst. Þykir óvarlegt að dæma um annað tjón H-kk-ef í þessu máli en miskabætur þegar svo óvíst er um endanlegt tjón hans. Verður því einungis dæmt um miskabæturnar, en öðrum kröfuliðum skaðabótakröfunnar vísað frá dómi. Er það gert til að H-kk-þgf veitist færi á að búa kröfur sínar betur úr garði þegar endanlegt tjón liggur fyrir. Árás ákærða á H-kk-þf var til þess fallin að valda H-kk-þgf miska, en hann hefur ítrekað þurft að leita sér læknisaðstoðar til að gera við þá framtönn sem brotnaði. Eru miskabætur hæfilega ákveðnar 140.000 krónur. Um vexti fer sem í dómsorði greinir.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða H-kk-þgf kostnað sem hann hefur haft af því að halda fram kröfu sinni, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991. Lögmannskostnaður telst hæfilega ákveðinn 60.000 krónur.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda, að viðbættum virðisaukaskatti, með þeim hætti er í dómsorði er kveðið á um.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Þ-kvk-nf S. G-kvk-nf fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

D ó m s o r ð:

Ákærði, H-kk-nf V-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 3 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði H-kk-þgf D-kk-þgf 140.000 krónur í miskabætur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 27. desember 2006 til 9. desember 2007, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga af fjárhæðinni frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði H-kk-þgf 60.000 krónur í lögmannskostnað.

Skaðabótakröfu H-kk-ef D-kk-ef er að öðru leyti vísað frá dómi.

Ákærði greiði málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 170.316 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.