S-213/2015

Mál þetta, sem þingfest var 11. júní sl. og dómtekið 30. september sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 19. maí 2015, á hendur A-x-x G-x-x, kt. 000000-0000, Tjarnarbraut 29, Hafnarfirði,

„fyrir eftirtalin umferðarlagabrot á árinu 2015 með því að hafa:

I

Þriðjudaginn 3. febrúar ekið bifreiðinni VI-191 sviptur ökurétti og með 111 km hraða á klst. austur Suðurlandsveg, við Gljúfurholt í Ölfusi, þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km á klst. M. 313-2015-1895

II

Laugardaginn 28. mars ekið bifreiðinni OL-052 sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,47 ‰) um Tjarnarbraut í Hafnarfirði uns aksturinn var stöðvaður í bifreiðastæði við Tjarnarbraut 29. M. 007-2015-16974

Teljast brot í báðum liðum varða við 1. mgr. 48. gr., og brot í lið I auk þess við 2. mgr. 37. gr., en brot í lið II auk þess við 1. sbr. 3. mgr. 45. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Ákærði kom fyrir dóminn ásamt skipuðum verjanda sínum þann 11. júní sl. og neitaði sök í báðum ákæruliðum. Kvaðst hann ekki hafa verið ökumaður samkvæmt fyrri ákæruliðnum og ekki hafa ekið bifreiðinni eins og segir í seinni ákæruliðnum. Fór aðalmeðferð fram þann 30. september sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum.

Málsatvik.

Samkvæmt gögnum málsins var tekin mynd úr hraðamyndavél lögreglu af bifreiðinni VI-191 þann 3. febrúar 2015 klukkan 11:56. Mældist hraði bifreiðarinnar 115 km/klst. en hámarkshraði er á veginum 90 km/klst. Er stækkuð ljósmynd af ökumanni með í gögnum málsins. Þann 28. mars sl. fóru tveir lögreglumenn á heimili ákærða að Tjarnarbraut 29, Hafnarfirði, til að birta honum úrskrift úr sjálfvirkum eftirlitsbúnaði eða eftirlitsmyndavél þar sem fram kemur umferðarbrotið. Þegar lögreglumennirnir nálgast heimili ákærða sjá þeir hvar ákærði er að bakka bifreið sinni upp á bílaplan fyrir framan bílskúr að Tjarnarbraut 29. Höfðu þeir afskipti af ákærða og birtu honum fyrrnefnda útskrift úr eftirlitsmyndavélinni. Á skjalinu kemur fram að ákærði sé skráður eigandi bifreiðarinnar og hakar ákærði í þartilgerðan kassa þar sem hann staðfestir að hann hafi verið ökumaður í umrætt sinn. Er skjalið undirritað af ákærða. Í framhaldi af þessu var ákærði færður á lögreglustöð og blóðsýni tekið úr honum. Voru niðurstöðurnar þær að í blóði ákærða mældist 1,47 prómill að teknu tilliti til vikmarka. Á lögreglustöðinni var ákærða afhent skjal á móðurmáli hans þar sem honum var gerð grein fyrir réttindum sínum og skyldum. Ekkert kemur fram um að ákærði hafi á þeim tíma óskað eftir verjanda. Þá var ákærða afhent skjal útfyllt af lögreglu, sem var bæði á íslensku og litháísku, þar sem ákærða var gerð grein fyrir því að lögreglan hafi haft afskipti af honum vegna gruns um ölvunarakstur. Kom þar fram að ef ákærði hefði einhverjar athugasemdir þá væri símanúmer lögreglu í skjalinu. Þá undirritaði ákærði einnig vettvangsskýrslu sem var gerð á íslensku. Er hakað við að ákærði játi brotið.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og kvaðst ekki hafa ekið bifreiðinni skv. ákærulið I heldur vinur hans, A-x-x. Ákærði hafi hins vegar verið með honum umrætt sinn. Ákærði kvaðst ekki hafa skilið lögreglumennina sem komu heim til hans með skjal á íslensku né um hvað það skjal hafi snúist utan að hann hafi þá talið sig vera að staðfesta að hann væri eigandi bifreiðarinnar. Lögreglan hafi ekki verið með túlk með sér og ákærði skilji ekki íslensku og tali litla ensku.

Vitnin A og B lögreglumenn báru báðir að ákærði hafi skilið þá þegar þeir birtu fyrir honum skjalið og hann undirritað að hann hafi verið ökumaðurinn. Ekki hafi verið fenginn túlkur á staðinn.

Vitnin A og B lýstu því báðir að þeir hafi séð ákærða bakka bifreiðinni inn bílainnkeyrsluna hjá sér þegar þeir komu akandi að honum. Eftir að hafa kynnt ákærða fyrra brotið hafi hann verið færður á lögreglustöðina þar sem hann hafi fengið á sínu tungumáli upplýsingar um handtekna menn auk þess að honum hafi verið kynnt ölvunarbrotið í skjali á hans tungumáli.

Forsendur og niðurstöður.

Ákæruliður I.

Fyrir dóminum liggur fyrir ljósmynd úr hraðamyndavél. Telur dómurinn ekki óyggjandi að um ákærða sé að ræða. Verður sakfelling ekki byggð á þeirri ljósmynd. Ákærði kvað fyrir dóminum að hann hafi talið að hann væri að staðfesta á upplýsingablaði lögreglunnar að hann hafi verið eigandi bifreiðarinnar sem var mæld fyrir of hraðan akstur en ekki ökumaður. Þá hafi hann ekki skilið lögreglumennina en hann tali ekki góða ensku. Móðurmál hans sé litháíska.

Samkvæmt 108 gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrðin á ákæruvaldinu. Ákærða voru kynnt gögn á rannsóknarstigi á íslensku og var ekki túlkur fenginn til að túlka fyrir ákærða. Þá neitaði ákærði fyrir dóminum að hafa ætlað að játa brot sitt, hans skilningur hafi verið að hann væri að játa að vera eigandi bílsins. Samkvæmt 111. gr. sömu laga skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Eins og staðið var að kynningu brotsins fyrir ákærða verður ekki byggt á því skjali, sem ákæruvaldið lagði fram, sök ákærða til sönnunar. Gegn staðfastri neitun ákærða og því að ekki verður byggt á þeim rannsóknargögnum sem liggja fyrir, ber að sýkna ákærða af þessum ákærulið.

Ákæruliður II.

Ákærði neitaði sök í þessum ákærulið og kvaðst hafa verið að sækja dót út í bifreið sína en ekki hafa ekið henni umrætt sinn. Tveir lögreglumenn komu fyrir dóminn og staðfestu báðir að þeir hefðu séð til ákærða bakka bifreiðinni inn innkeyrsluna og að bílskúr sínum. Þá kváðu þeir báðir að þeir myndu eftir atvikinu. Er vitnisburður þeirra trúverðugur. Þrátt fyrir neitun ákærða telur dómurinn sannað, með vísan til framburðar tveggja lögreglumanna, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í þessum ákærulið. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi og gerð refsing fyrir.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur til greiðslu sektar í nóvember 2004 fyrir ölvunarakstur og sviptur ökurétti. Aftur í janúar 2009 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir ölvunarakstur og sviptur ökurétti í fjögur ár. Í september 2011 var ákærði dæmdur í þrjátíu daga fangelsi fyrir ölvunarakstur og að aka sviptur ökurétti og sviptur ökurétti ævilangt. Ákærði gekkst undir sátt fyrir að aka sviptur ökurétti þann 21. maí 2012 auk fleiri umferðarlagabrota og gert að greiða sekt til ríkissjóðs. Þá var ákærði dæmdur í fimm mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, í nóvember 2012 fyrir líkamsárás og fleiri hegningarlagabrot.

Ákærða er nú gerð refsing í fjórða sinn fyrir ölvunarakstur og þriðja sinn fyrir að aka sviptur ökurétti. Með vísan til sakaferils ákærða og dómaframkvæmdar er refsing ákærða ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Ekki eru skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna. Þá er áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Ákærði verður dæmdur til að greiða sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirliti 21.467 krónur, og helming málsvarnalauna skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 163.680 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti en helmingur þeirra, 163.680 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-x-x C-x-x, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Áréttuð er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Ákærði greiði sakarkostnað, samtals 185.147 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 168.680 krónur, en hluti málsvarnarlauna 168.680 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 8.10.2015.