S-352/2008

Ár 2008, miðvikudaginn 23. apríl, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í máli nr. S-352/2008: Ákæruvaldið gegn S-kvk-þgf B-kvk-þgf M-kvk-þgf, sem dómtekið var 18. sama mánaðar sem játningarmál samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Ríkislögreglustjórinn höfðaði málið með ákæru útgefinni 22. febrúar 2008 á hendur R-kvk-þgf R-kvk-þgf, fæddri 1962, S-kvk-þgf B-kvk-þgf M-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Jórufelli 2, Reykjavík og átján öðrum einstaklingum, til refsingar fyrir brot á almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Þáttur ákærðu S-kvk-ef B-kvk-ef var skilinn frá aðalmálinu á þingfestingardegi 14. mars síðastliðinn og er nú dæmdur sérstaklega.

Nefndri R-kvk-þgf er í I. kafla ákærunnar gefið að sök brot á 248. gr., sbr. 138. almennra hegningarlaga, sbr. 6. gr. laga nr. 54/2003, með fjársvikum í opinberu starfi sem þjónustufulltrúi hjá Tryggingastofnun ríkisins, framin á tímabilinu frá 2. janúar 2002 til 9. júní 2006, með því að hafa útbúið 781 tilhæfulausa kvittun fyrir útborgun og blekkt gjaldkera Tryggingastofnunar til að greiða að tilefnislausu úr sjóðum hennar á grundvelli þeirra, í jafn mörgum greiðslum, samtals krónur 75.750.444, sem hér segir: [...]

R.

Með því að hafa, á tímabilinu frá 14. september 2005 til 9. júní 2006, útbúið 31 kvittun og látið greiða samtals krónur 4.687.104, í formi endurgreiðslna vegna útlagðs kostnaðar, inn á bankareikning ákærðu S-kvk-ef B-kvk-ef nr. 537-26-170655. [...]

Í XVI. kafla er ákærðu S-kvk-þgf B-kvk-þgf gefin að sök hylming samkvæmt 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga, en til vara peningaþvætti samkvæmt 4., sbr. 1. mgr. 264. gr. sömu laga, með því að hafa í 31 skipti, á tímabilinu frá 14. september 2005 til 9. júní 2006, veitt viðtöku á bankareikning sinn, haldið og ráðstafað samkvæmt fyrirmælum R-kvk-ef, samtals krónum 4.687.104, sem voru ávinningur af brotum R-kvk-ef, sem lýst er í R-lið I. kafla ákæru, þrátt fyrir að ákærðu hafi ekki getað dulist að ekki var um löglega fengið fé að ræða.

Við þingfestingu aðalmálsins játaði R-kvk-nf sök að öllu leyti í samræmi við verknaðarlýsingu I. kafla ákæru. Ákærða játti einnig sök og kvað háttsemi sinni rétt lýst í XVI. kafla ákærunnar. Hún tók þó fram að hún hefði verið í mikilli áfengis- og fíkniefnaneyslu á greindu tímabili og að sér hefði ekki verið ljóst í upphafi hvernig var í pottinn búið. Á dómþingi 18. apríl gekkst hún hins vegar skýlaust við hylmingu í samræmi við aðalkröfu ákæruvaldsins og áréttaði fyrri framburð hjá lögreglu um að hún hefði aðeins fengið í sinn hlut 536.897 krónur.

R-kvk-nf og ákærða eru kunningja- og nágrannakonur. Í málinu liggur fyrir að R-kvk-nf útbjó falskar endurgreiðslukvittanir vegna ætlaðs læknis- og lyfjakostnaðar ákærðu og lét leggja umræddar greiðslur inn á bankareikning hennar. Þar af fóru 15 greiðslur inn á reikninginn á tímabilinu frá 14. september til 30. desember 2005, ávallt á bilinu 110-176.000 krónur og samtals að fjárhæð 2.071.670 krónur. Árið 2006 voru greiðslurnar 16, á tímabilinu frá 6. janúar til 9. júní, ávallt á bilinu 127-218.000 krónur og samtals að fjárhæð 2.615.434 krónur. Gögn málsins bera og með sér að ákærða tók í jafnmörg skipti út reiðufé í banka, ýmist samdægurs eða fáeinum dögum eftir viðkomandi innborgun. Nam heildarfjárhæð slíkra úttekta 1.642.207 krónum árið 2005 og 2.508.000 árið 2006. Þannig hélt ákærða eftir á eigin reikningi 429.463 króna mismun árið 2005 og 107.434 krónum árið 2006. Af framburði R-kvk-ef og ákærðu hjá lögreglu er ljóst að þeim ber ekki saman um hvern ávinning ákærða hafi hlotið af brotunum. Hefur R-kvk-nf staðhæft að ákærða hafi notið helming þess ávinnings, sem fékkst með greindum fjársvikum, en ákærða haldið því fram að hún hafi fengið í sinn hlut þá fjármuni, sem stóðu eftir á reikningi hennar. Stendur hér orð gegn orði. Í ljósi þessa og gegn eindreginni neitun ákærðu er ósannað að hún hafi fengið meira í sinn hlut en þær 536.897 krónur, sem urðu eftir á reikningi hennar. Ákærðu gat á hinn bóginn ekki dulist að allar greiðslurnar, 31 talsins, væru ólöglegar, sem fyrir tilstuðlan fjársvika R-kvk-ef rötuðu ranglega inn á bankareikning ákærðu.

Með hliðsjón af framansögðu og sér í lagi játningu ákærðu fyrir dómi er sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi, sem henni er gefin að sök í XVI. kafla ákæru og varðar refsingu samkvæmt 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga.

Ákvörðun viðurlaga.

Ákærða er ekki á sakaskrá. Hún játaði aðild sína í upphafi lögreglurannsóknar og hefur lagt sitt af mörkum til að upplýsa málið, ekki síst með greiðri játningu fyrir dómi. Þykir rétt að hún njóti þessa við refsiákvörðun. Á hinn bóginn ber að líta til aldurs ákærðu, en hún er 52 ára. Þá verður ekki horft framhjá því að brot hennar fólust í því að hylma yfir fjársvikum, að þau stóðu yfir í nokkurn tíma, vörðuðu umtalsverða fjárhæð og að ákærða naut ávinnings af háttseminni. Eru brotin óumdeilanlega samkynja og verða virt sem framhaldsbrot. Að öllu þessu gættu þykir refsing hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi, sem eftir atvikum þykir mega skilorðsbinda eins og nánar segir í dómsorði, enda á ákærða ekki sakaferil að baki.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærðu til að greiða þóknun Þ-kvk-ef H-kvk-ef héraðsdómslögmanns, skipaðs verjanda við rannsókn og meðferð málsins. Með hliðsjón af eðli og umfangi þess og að teknu tilliti til tímaskýrslu verjandans þykir sú þóknun hæfilega ákveðin 302.400 krónur, sem að viðbættum virðisaukaskatti nemur krónum 376.488.

B-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærða, S-kvk-nf B-kvk-nf M-kvk-nf, sæti fangelsi fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum frá dómsbirtingu haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 376.488 króna þóknun Þ-kvk-ef H-kvk-ef héraðsdómslögmanns.

J-kk-nf J-kk-nf