S-220/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 4. júlí sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 13. júní 2017 á hendur ákærða, G-kk-þgf S-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [...], til heimilis að [...], [...];

„fyrir hegningar-, lögreglu-, vopna- og umferðarlagabrot á árinu 2017 með því að hafa:

1. [---]

2. [---]

3. Þriðjudaginn 18. apríl í Garðabæ rænt apótek Garðabæjar við Litlatún 3 með því að hóta starfsmanni með exi og neyða viðkomandi til að opna lyfjaskúffu þaðan sem hann stal fjórum pakkningum af Rítalín Uno 30 mg, tveimur pökkum af Rítalín Uno 40 mg og einum pakka af Oxycondone.

007-2017-19817

4. Þriðjudaginn 18. apríl í Garðabæ, þar sem leyfður hámarkshraði var 50 km á klst., í kjölfar þess að hafa framið rán í Apóteki Garðabæjar sbr. 3. ákærulið, ekið bifreiðinni [...] óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 810 ng/ml, tetrahýdrókannabínól 4,0 ng/ml og auk þeirra fannst í þvagi metamfetamín) án þess að sinna fyrirmælum lögreglu um að stöðva bifreiðina, vestur Vífilsstaðaveg og áfram án þess að fara eftir umferðarmerki (C12.11) um hringakstur í hringtorgi við Vífilsstaðavegur/Hraunholtsbraut heldur ók öfugan hring áleiðis suður Hraunsholtsbraut, á allt að 100 km hraða á klst., vestur Álftanesveg, á allt að 100 km hraða á klst., suður Herjólfsbraut og áfram suður og austur Herjólfsgötu, norður Flókagötu, á allt að 100 km hraða á klst., og áfram norður Hjallabraut þar sem hann hemlaði og ók utan í lögreglubifreiðina [...] og yfir hringtorg, rétt við Hjallabraut 35-43, og áfram á öfugum vegarhelming nokkurn spöl uns hann færði sig yfir á réttan vegarhelming og aftan á bifreiðina [...] og fyrir að hafa á sama tíma átt og haft í vörslum sínum fjaðrahníf sem lögregla fann við leit í bifreiðinni og lagði hald á.

007-2017-19817

Teljast brot í ... 3. lið varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og telst brot í 4. lið varða við 1. mgr. 5. gr., sbr. 7. gr. nr. 289/1995 um umferðarmerki og notkun þeirra, 1. mgr. 13. gr., 1. og 2. mgr. 14. gr. 1. mgr. 37. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 19. gr., sbr. 41. gr., lögreglulaga nr. 90/1996 og b. lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr., vopnalaga nr. 16/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á fjaðurhníf skv. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.“

Kröfur ákærða í málinu eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa og að gæsluvarðhaldsvist sem hann hefur sætt frá 18. apríl 2017 verði dregin frá þeirri refsingu sem ákveðin verði að fullri dagatölu. Krefst ákærði þess sérstaklega að hluti refsingar hans í það minnsta verði bundinn skilorði. Þá krefst ákærði þess að allur kostnaður sakarinnar greiðist úr ríkissjóði, þar með talin hæfileg þóknun til handa skipuðum verjanda.

Við þingfestingu málsins 4. júlí sl. játaði ákærði sök samkvæmt ákæruliðum 3 og 4, en áður hafði ákæruvaldið fallið frá sakargiftum samkvæmt ákæruliðum 1 og 2 eftir að ákærði hafði gengið frá samkomulagi við eiganda þeirra fjármuna sem þeir ákæruliðir vörðuðu. Í ljósi játningar ákærða ákvað dómari að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var málið tekið til dóms í þinghaldinu án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Forsendur og niðurstaða:

Svo sem fyrr var rakið játaði ákærði sök við þingfestingu málsins. Játning ákærða samrýmist framlögðum gögnum. Brot hans teljast því sönnuð og eru þau réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði á nokkurn sakaferil að baki samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins. Við úrlausn málsins er sérstaklega til þess að líta að 12. febrúar 2010 var ákærði dæmdur í 15 mánaða fangelsi fyrir þjófnað, nytjastuld, rán og umferðarlagabrot, en fullnustu 12 mánaða af refsingunni frestað skilorðsbundið í þrjú ár. Hinn 7. apríl 2011 var ákærði á ný dæmdur í 15 mánaða fangelsi fyrir þjófnað og fíkniefnabrot, en skilorðshluti dómsins frá 12. febrúar 2010 var tekinn upp og dæmdur með í því máli.

Ákærða til málsbóta horfir skýlaus játning hans. Þá hefur hegðun ákærða eftir að hann framdi brot sín verið góð og hann sótt sér meðferð við fíknivanda sínum. Við ákvörðun refsingar ákærða verður hins vegar ekki framhjá því litið að hann hefur nú öðru sinni verið sakfelldur fyrir rán en þó þykir mega taka af því mið að nokkuð er um liðið frá því ákærði framdi hið fyrra brot. Þá var ákærði ungur að árum er atvik þess máls gerðust. Samkvæmt öllu þessu og að atvikum máls að öðru leyti virtum þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 18. apríl sl. að fullri dagatölu, sbr. 76. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Eins og áður var getið hefur ákærði játað sök í málinu. Samkvæmt dómkvöddum matsmanni, A geðlækni, kom fram við framkvæmd geðheilbrigðisrannsóknar að ákærði sæi greinilega eftir hegðun sinni er hann framdi ránið. Í hegðunarvottorði frá varðstjóra í fangelsinu á Hólmsheiði kemur fram að ákærði hafi sýnt afburða hegðun á meðan gæsluvarðhaldsvist hans hefur staðið og jafnframt er staðfest í vottorðinu að ákærði hafi stundað AA-fundi á því tímabili. Þá liggur fyrir að fallið var frá sakargiftum samkvæmt ákæruliðum 1 og 2 eftir að ákærði gekk frá samkomulagi við eiganda þeirra fjármuna sem þeir ákæruliðir vörðuðu. Að öllu þessu virtu og þar sem ákærði stóðst skilorð samkvæmt fyrrnefndum dómi frá 7. apríl 2011 þykir mega fresta fullnustu 15 mánaða af refsingu ákærða og skal sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt framansögðu er ákærði í málinu meðal annars sakfelldur fyrir umferðarlagabrot með því að hafa ekið bifreið langt yfir leyfilegum hámarkshraða og undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Með vísan til þess verður ákærði, svo sem krafist er í ákæru og samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sviptur ökurétti í 18 mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og tilgreindra lagaákvæða í ákæru verður gerður upptækur fjaðurhnífur sem lögregla fann og haldlagði við leit í bifreið ákæra 18. apríl sl.

Á grundvelli sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður honum gert að greiða allan sakarkostnað málsins. Ákærði dæmist því til að greiða sakakostnað samkvæmt framlögðu sakarkostnaðaryfirliti, samtals 772.713 krónur. Ákærði greiði einnig þóknun skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef S-kvk-ef hdl., sem eftir umfangi málsins þykir hæfilega ákveðin að virðisaukaskatti meðtöldum, vegna vinnu verjanda á rannsóknarstigi málsins og eftir höfðun þess hér fyrir dómi, svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, G-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði en fresta skal fullnustu 15 mánaða af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til frádráttar refsingu ákærða kemur gæsluvarðhald sem hann hefur sætt frá 18. apríl 2017 að fullri dagatölu.

Ákærði sæti sviptingu ökuréttar í 18 mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði sæti upptöku á fjaðurhníf sem lögregla haldlagði 18. apríl sl.

Ákærði greiði 2.037.513 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef S-kvk-ef hdl., 1.264.800 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

K-kk-nf H-kk-nf