S-57/2010

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn í Borgarnesi með ákæru 21. janúar 2010 á hendur ákærðu, A…, kt. …, … í …, og R-kk-þgf M-kk-þgf S-kk-þgf M-kk-þgf, Garðsstöðum 62 í Reykjavík. Málið var dómtekið 3. september sama ár.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða A… „fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 17. júlí 2009, stolið bifhjólinu RZ-099, sem er KTM 520 EXC, þar sem það stóð í bakgarði við Helgugötu 3 í Borgarnesi, og síðan fært það í húsnæði sem hann hafði til umráða í Ólafsvík, og síðan afhent það ákærða R-kk-þgf M-kk-þgf, sem fór með það til Víkur í Mýrdal þann 26. júlí 2009, þar sem lögreglan fann hjólið í vörslu ákærða R-kk-ef þann 7. ágúst 2009.“ Að því er varðar ákærða R-kk-þf segir í ákæru að málið sé höfðað gegn honum „fyrir hylmingu, til vara hylmingu af gáleysi, með því að hafa þann 26. júlí 2009 fengið afhent frá ákærða A… bifhjólið RZ-099, sem er KTM 520 EXC, og fara með það til Víkur í Mýrdal vitandi að það væri eða gæti verið þýfi eða til vara hafandi mátt gera sér það ljóst að það gæti verið þýfi.“ Brot ákærða A… er talið varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, með síðari breytingum, en brot ákærða R-kk-ef við 1. mgr. 254. gr., en til vara 1. mgr. 263. gr. sömu laga.

Í ákæru er þess krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði A… krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins, en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa. Þá krefst ákærði þess að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

Ákærði R-kk-nf krefst þess að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

I.

Hinn 17. júlí 2009 mætti Ó-kk-nf S. E-kk-nf á lögreglustöðina í Borgarnesi og kærði þjófnað á mótorhjólinu RZ-099, sem er í hans eigu. Um er að ræða torfæruhjól af gerðinni KTM. Fram kom hjá Ó-kk-þgf að hjólið hefði staðið í bakgarði við heimili hans að Helgugötu 3, en þaðan hafi það verið numið á brott um nóttina.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að borist hafi upplýsingar um að mótorhjól af sömu tegund og stolið var hefði verið í húsnæði á vegum ákærða A… og að þaðan hefði hjólið hugsanlega farið til Víkur í Mýrdal. Einnig kemur fram að lögregla hafi talið tengsl á milli ákærðu, en ákærði R-kk-nf var búsettur í Vík í Mýrdal. Að kvöldi 7. ágúst 2009 fór lögregla að heimili ákærða R-kk-ef og fann mótorhjól sem svaraði til lýsingar á því hjóli er hafði verið tilkynnt stolið. Hald var lagt á hjólið og við nánari skoðun kom í ljós að verksmiðjunúmerið hafið verið afmáð af hjólinu. Hins vegar var unnt með vélarnúmeri að staðfesta að um sama hjól var að ræða. Í frumskýrslu kemur fram að ákærði R-kk-nf hafi á vettvangi sagt lögreglu að hann hafi fyrir ábendingu meðákærða A… keypt hjólið af manni, að nafni G-kk-nf, búsettum að Yrsufelli 6 í Reykjavík og greitt fyrir það 400.000 krónur. Ákærði gat ekki framvísað neinum gögnum til staðfestingar á þessu.

II.

1.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 24. nóvember 2009 skýrði ákærði A… frá því að hann hefði fengið mótorhjólið RZ-099 hjá Á-kk-þgf E-kk-þgf sem greiðslu upp í Toyota-bifreið. Ákærði kvaðst hins vegar ekki hafa viljað taka við hjólinu þar sem það hefði verið gamalt og ljótt, auk þess sem engir pappírar hafi fylgt hjólinu. Hins vegar hefði meðákærði frétt af hjólinu og verið reiðubúinn til að kaupa það. Ákærði hefði því bent honum á að hafa samband við Á-kk-þf og ekki haft frekari afskipti af viðskiptum þeirra. Aðspurður kannaðist ákærði við að meðákærði hefði sótt hjólið til Ólafsvíkur 26. júlí 2009 og kvaðst ákærði ekki hafa vitað betur en að meðákærði hefði keypt hjólið. Einnig kannaðist ákærði ekki við að hafa afmáð verksmiðjunúmer af hjólinu. Þá neitaði ákærði því að hafa afhent meðákærða hjólið upp í skuld og kannaðist ekkert við að skulda honum fé.

Fyrir dómi kvaðst ákærði A… ekki hafa vitað að hjólið væri illa fengið. Aðdragandinn hafi verið sá að Á-kk-nf E-kk-nf hefði keypt Toyota-bifreið af fyrrverandi eiginkonu ákærða, Ö-kvk-þgf S-kvk-þgf H-kvk-þgf, en þau kaup hefðu gengið til baka vegna svika Á-kk-ef. Hann hefði síðan komið til ákærða um sumarið 2009 og viljað afhenda hjólið upp í kaupin á bifreiðinni. Ákærði kvaðst hafa tekið við hjólinu og Á-kk-nf beðið sig að hugsa málið. Ákærði tók þó fram að hann hefði ekki viljað hafa nein afskipti af þessu og ráðlagt fyrrverandi eiginkonu sinni að ganga ekki að þessu viðskiptum. Nokkru síðar kvaðst ákærði hafa farið austur á land með vélsleða og þar hefði hann rætt við meðákærða um hjólið. Meðákærði hefði síðan komið og spurt hvort hann mætti ekki fá hjólið upp í skuld. Ákærði kvaðst hafa fallist á að láta meðákærða hafa hjólið en jafnframt látið hann hafa símanúmer hjá Á-kk-þgf. Einnig sagði ákærði að meðákærði hefði spurt hvort ákærði gæti ekki gert upp við Á-kk-þf til að ganga frá viðskiptunum. Aðspurður neitaði ákærði því að hafa afmáð verksmiðjunúmer af hjólinu.

2.

Ákærði R-kk-nf var yfirheyrður hjá lögreglu 10. ágúst 2009 í kjölfar þess að lögregla hafði lagt hald á hjólið hjá honum 7. sama mánaðar. Í fyrstu bar ákærði að hann hefði keypt hjólið sem óskráð af manni að nafni G-kk-nf fyrir milligöngu meðákærða. Kvaðst ákærði hafa sótt hjólið til G-kk-ef að Yrsufelli 6 í Reykjavík fyrir verslunarmannahelgina. Ákærði breytti síðan framburði sínum og skýrði frá því að meðákærði skuldaði honum umtalsverða fjárhæð vegna bílaviðskipta. Kvaðst ákærði hafa tekið við hjólinu frá meðákærða upp í þá skuld. Hins vegar hafnaði ákærði því að honum hafi verið ljóst að hjólið var stolið. Aðspurður neitaði ákærði að hafa afmáð verksmiðjunúmer af hjólinu. Hann kvaðst hins vegar hafa lagfært hjólið með því að skipta um afturdekk og setja á það standara.

Fyrir dómi neitaði ákærði R-kk-nf því að hann hefði vitað að hjólinu hafði verið stolið en taldi að honum hefði mátt vera það ljóst. Ákærði játaði því að hafa sýnt af sér gáleysi. Um aðdragandann sagði ákærði að meðákærði, sem skuldaði ákærða fé vegna bílaviðskipta, hefði fært það í tal að ákærði gæti sennilega fengið mótorhjól sem greiðslu upp í skuldina. Ákærði kvaðst hafa gripið þetta tækifæri og sótt hjólið til meðákærða. Eftir að hafa lagað hjólið sagðist ákærði hafa sett sig í samband við meðákærða en þá hefði málið verið orðið flóknara. Fram hefði komið hjá meðákærða að maður að nafni Á-kk-nf ætti hjólið en meðákærði hefði ætlað að hafa samband við hann til að ganga frá viðskiptunum. Aðspurður sagði ákærði að skráningarmerki hefðu ekki verið á hjólinu, auk þess sem verksmiðjunúmer hefði máðst eða verið sorfið af því. Þá sagði ákærði að meðákærði hefði fyrst rætt um að hjólið væri í eigu Á-kk-ef tveimur eða þremur dögum eftir að ákærði fékk hjólið. Ákærði hefði því upphaflega talið að meðákærði ætti hjólið.

III.

Vitnið Á-kk-nf E-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og greindi frá því að hann hefði verið með ákærða A… á leið frá Reykjavík vestur á Snæfellsnes þegar ákærði kom við í Borgarnesi og sótti mótorhjólið. Nánar aðspurður kvaðst Á-kk-nf hafa beðið í bifreiðinni meðan ákærði náði í hjólið og setti það upp á pall. Á-kk-nf kvaðst upphaflega ekki hafa vitað hvað stóð til en honum hefði ekki dulist að ákærði var að stela hjólinu, enda væri hann þekktur fyrir slíka iðju. Um erindi sitt vestur á land sagði Á-kk-nf að hann hefði verið að sækja Toyota-bifreið sem vitnið keypti af konu ákærða, en ágreiningur hefði orðið milli þeirra um þau viðskipti. Í skýrslutöku hjá lögreglu 14. desember 2009 sagði Á-kk-nf hins vegar að hann hefði fyrst séð mótorhjólið í bílskúr hjá ákærða á Hellissandi. Fyrir dómi gat vitnið ekki skýrt þetta misræmi. Þá sagði Á-kk-nf fyrri dómi að ákærði hefði boðið honum að kaupa hjólið.

Vitnið Ó-kk-nf S. E-kk-nf bar fyrir dómi að plata með skráningarnúmeri hefði verið aftan á hjólinu þegar það var tekið í umrætt sinn þar sem hjólið var bak við hús heima hjá vitninu. Einnig sagði Ó-kk-nf að verksmiðjunúmer hjólsins hefði verið slípað af en það númer hefði verið á hjólinu þegar það var tekið.

IV.

Ákærði A… hefur hjá lögreglu og fyrir dómi afdráttarlaust neitað að hafa stolið bifhjólinu RZ-099, eins og honum er gefið að sök í ákæru. Hefur ákærði skýrt frá því fyrir dómi að hann hafi fengið hjólið frá Á-kk-þgf E-kk-þgf, sem hafi viljað láta hjólið af hendi sem greiðslu upp í Toyota-bifreið í eigu fyrrverandi eiginkonu ákærða. Hann hafi síðan látið meðákærða hafa hjólið sem hafi viljað taka það upp í skuld. Ákærði tók þó fram að þetta hefði ekki verið frágengið og því hefði hann látið meðákærða hafa símanúmerið hjá Á-kk-þgf.

Að áliti dómsins er nokkur ólíkindablær á þeirri frásögn ákærða A… sem hér hefur verið rakin. Hjá því verður hins vegar ekki litið að meðákærði R-kk-nf hefur skýrt frá því fyrir dómi að fljótlega eftir að hann fékk hjólið hafi ákærði A… sagt honum að það væri í eigu Á-kk-ef. Engin efni eru til að vefengja þá frásögn en ákærði R-kk-nf hefur gengist við ábyrgð fyrir dómi svo sem nánar verður vikið að hér á eftir. Samkvæmt þessu var það ekki fyrst við rannsókn málsins hjá lögreglu sem ákærði A… hélt því fram að hann hefði fengið hjólið frá Ásþóri. Þá verður takmarkað byggt á vætti Á-kk-ef en framburður hans var um margt óglöggur auk þess sem misræmis gætti í mikilvægum atriðum milli framburðar hans fyrir dómi og hjá lögreglu, svo sem áður er rakið. Að öllu þessu virtu þykir ekki nægjanlega sannað að ákærði A… hafi gerst sekur um þjófnað. Verður ákærði því sýknaður af þeim sakargiftum en hann hefur ekki verið borinn sökum um hylmingu í málinu.

Ákærði R-kk-nf hefur fyrir dómi játað að sér hefði mátt vera ljóst að hjólið hafi verið illa fengið. Hefur hann því gengist við hylmingu af gáleysi. Hins vegar hefur ákærði neitað því að um ásetning til hylmingar hafi verið að ræða. Af hálfu ákæruvaldsins hefur þetta verið tekið til greina og hefur því verið fallið frá heimfærslu brotsins til 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga.

Í málinu liggur fyrir að hjólið, sem er í eigu Ó-kk-ef S. E-kk-ef, var numið brott frá heimili hans 17. júlí 2009. Við rannsókn málsins fann lögregla síðan hjólið hjá ákærða R-kk-þgf á heimili hans í Vík í Mýrdal. Liggur því fyrir að ákærði hefur tekið við hlut sem fenginn var með auðgunarbroti. Ákærði hefur kannast við að hafa gert við hjólið eftir að það komst í hans vörslu, en greinilegt er að verksmiðjunúmer hjólsins hefur verið sorfið af hjólinu. Að þessu gættu mátti ákærða í öllu falli vera ljóst hvernig hjólið var komið í hans hendur. Samkvæmt þessu og á grundvelli játningar ákærða er sannað að hann hafi sýnt af sér stórkostlegt gáleysi, en með því hefur hann gerst sekur um brot sem varðar við 263. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt sakavottorði ákærða R-kk-ef hefur hann frá árinu 2003 hlotið fimm dóma og tvívegis gengist undir viðurlög, í annað skiptið hjá lögreglu og hitt fyrir dómi, vegna brota gegn almennum hegningarlögum og umferðarlögum. Ákærði hlaut síðast dóm 5. maí 2009 fyrir brot gegn 155. gr. almennra hegningarlaga. Var refsing ákveðin þriggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í þrjú ár.

Með brot því sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 5. maí 2009. Að því gættu að ákærði hefur ekki verið sakfelldur fyrir ásetningsbrot þykir rétt að láta skilorðið haldast og gera ákærða sérstaka refsingu í þessu máli. Þykir hún hæfilega ákveðin 100.000 króna sekt og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Í málinu hefur ekki fallið til annar sakarkostnaður en málsvarnarlaun verjenda ákærðu. Þykja málsvarnarlaun til verjenda hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði. Samkvæmt 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, verður þessi kostnaður vegna verjanda ákærða A… felldur á ríkissjóð en ákærða R-kk-þgf gert að greiða þóknun verjanda síns.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði A… er sýkn af kröfu ákæruvaldsins.

Ákærði R-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf greiði 100.000 króna sekt í ríkissjóð og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða A…, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef, hdl., 269.825 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði R-kk-nf greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef, hrl., 225.900 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf