S-495/2009

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi dagsettri 20. október sl. á hendur ákærða, X.

„fyrir innbrot og þjófnað

með því að hafa, um miðjan dag sunnudaginn 21. desember 2008 í samverknaði við E-kk-þf F-kk-þf J-kk-þf, kt. 070888-3279, brotist inn í Arnarberg ÁR-150 þar sem það lá við Svartaskersbryggju í Þorlákshöfn og stolið þaðan fartölvu af gerðinni Compaq að áætluðu verðmæti kr. 150.000, tveimur tölvumúsum og sjúkrakassa af óþekktu verðmæti.

Telst brot ákærða varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst sýknu af ákæru en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa.

Mál þetta var þingfest 19. nóvember sl. og aðalmeðferð málsins hófst 11. janúar sl. og var fram haldið 5. febrúar sl. og var málið dómtekið að því búnu.

Málavextir.

Málavextir eru þeir samkvæmt lögregluskýrslu að Á-kk-nf E-kk-nf hafði samband við lögreglu 21. desember 2008 og tilkynnti að brotist hefði verið inn í skip í hans eigu,eða Arnarberg ÁR-150. Kvað hann fartölvu af gerðinni Compaq að verðmæti u.þ.b. 150.000 krónur ásamt tveimur tölvumúsum og sjúkrakössum hafa verið stolið. Þá hafi verið spennt upp hurð inn í skipstjórnarklefann og öllu hent þar til en ekkert hafi skemmst. Á-kk-nf kvaðst hafa farið niður á bryggju þar sem hann hafi séð mann standa á þilfarinu. Hann hafi ákveðið að kanna hver þetta væri en þá hafi komið fát á manninn og hann lent í sjónum milli skips og bryggju. Kvaðst Á-kk-nf hafa hjálpað honum upp og hafi maðurinn síðan hlaupið á brott og farið inn í bifreiðina VT-635 með tveimur öðrum mönnum og þeir ekið í burtu. Skömmu síðar fékk lögregla upplýsingar um að ákærði og E-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf væru staddir í íbúð að Norðurbyggð 24b og fékk lögreglan heimild húsráðanda til að fara inn í íbúðina. Ekkert fannst í fórum þeirra sem tengdi þá við kæru Á-kk-ef E-kk-ef.

Þann 29. desember sama ár óskaði lögreglan á Selfossi eftir aðstoð sérsveitar RLS við að leita að þýfi sem hugsanlega hefði fallið í sjóinn. Kafarar leituðu á sjávarbotninum þar sem skipið hafði legið en ekkert fannst sem tengst gæti innbrotinu. Fram kemur í skýrslu sérsveitarinnar að 5-7 metra dýpi sé við hafnarbakkann og drullubotn og þá sé H-kk-nf með legukant stutt frá og róti upp botninum í hvert skipti sem hann leggi að.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði hitt E-kk-þf F-kk-þf J-kk-þf niðri í bæ og hefði hann farið með honum í bifreið til Þorlákshafnar en E-kk-nf hefði sagt að hann þyrfti að ná í sjópoka sem væri um borð í bát þar sem hann hefði verið á. Þeir hefðu farið um borð, inn um lúgu, og hefði E-kk-nf leitað að sjópokanum, en hann hefði þekkt alla staðhætti þarna. Þeir hefðu orðið viðskila og hefði hann séð bifreiðina aka burt. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og kvaðst hann hafa séð mann standa á bryggjunni. Kvaðst ákærði hafa dottið í sjóinn milli skips og bryggju og hefði maðurinn aðstoðað hann við að komast upp úr. Ákærði kvaðst hafa hitt E-kk-þf og bifreiðarstjórann skammt frá og hefðu þeir farið til vinkonu ákærða sem býr í Þorlákshöfn. Hefði lögreglan komið skömmu síðar og haft tal af þeim. Ákærði kvaðst ekkert hafa tekið úr skipinu og hann neitaði því að hafa haldið á einhverju áður en hann datt í sjóinn.

Vitnið F-kk-nf B-kk-nf lögreglumaður skýrði svo frá fyrir dómi að borist hefði tilkynning um innbrot í skip í Þorlákshöfn. Hefðu þeir haft tal af tilkynnanda sem hefði tjáð þeim að hann hefði séð mann um borð. Hefði hann nálgast manninn og hefði þá komið fát á hann og hann fallið milli skips og bryggju. Hann hefði hjálpað honum upp og maðurinn síðan hlaupið að bifreið sem þar var skammt frá. Þeir hafi fengið upplýsingar um að ákærði væri í íbúð A og hefðu þeir fengið leyfi hennar til að leita í íbúðinni. Þar hefðu þeir fundið ákærða og E-kk-þf F-kk-þf bak við sófa ásamt fíkniefnum og blautum fötum í poka. Hefði enginn kannast við að eiga fötin og þá hefði ekkert fundist í íbúðinni sem tengdist þjófnaðinum úr bátnum.

Vitnið J-kk-nf V-kk-nf H-kk-nf, lögreglumaður, skýrði frá atvikum fyrir dómi á sama hátt og vitnið F-kk-nf. Hann kvað hafa verið leitað í bifreiðinni en ekkert þýfi hefði fundist þar.

Vitnið B-kk-nf M-kk-nf V-kk-nf. lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði aðstoðað við handtöku grunaðra í íbúð að Norðurbyggð 24b. Hann kvað þá hafa fundið blaut föt þar og smáræði af fíkniefnum. Hann kvað þýfi úr skipinu ekki hafa fundist þar.

Vitnið Á-kk-nf E-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann séð bifreið á bryggjunni og mann um borð í Arnarberginu sem var að ganga frá stýrishúsinu. Hann kvaðst hafa séð að maðurinn hefði verið með eitthvað í laki. Maðurinn hafi verið á leið í land en bifreiðin hafi rokið í burtu. Hann hafi síðan séð að maðurinn hafði lent í sjónum og kvaðst hann hafa hjálpað honum á land. Hann kvaðst hafa spurt manninn hvað hann væri að gera og hefði hann talað um einhvern áhafnarmeðlim. Hann hefði síðan stokkið í burtu. Hann kvaðst ekki hafa séð fleiri um borð. Vitnið kvaðst hafa farið um borð og séð að búið var að rífa niður tæki í bátnum og fjarlægja lyfjakistu. Hann kvað hluta af dóti hafa verið á dekkinu í laki og hafi verið m.a. skjár í lakinu. Hann kvaðst nokkuð viss um að ekkert af dótinu hefði farið í sjóinn. Hann kvað lögreglu hafa kafað þarna á svæðinu en ekkert fundið. Vitnið mundi ekki hvort fartölva hefði verið tekin og þá mundi vitnið ekki eftir því að tölvumýs hefðu verið teknar.

Vitnið H-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið ökumaður umræddrar bifreiðar og hefðu farþegar hans átt erindi í skip í Þorlákshöfn til þess að sækja föt. Hann kvaðst ekkert hafa þekkt þessa menn en þeir hefðu komið aftur inn í bifreiðina og hefði hann ekið þeim að húsi í Þorlákshöfn og síðan ekið burt. Hefði annar mannanna haft föt meðferðis en hinn verið blautur þegar hann kom inn í bifreiðina. Hann kvaðst ekki hafa séð sjúkrakassa í fórum þeirra.

Vitnið E-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði játað að hafa stolið munum úr umræddu skipi og hefði hann hlotið refsingu fyrir. Hann kvað ákærða ekki hafa átt hlut að máli og hafi hann ekki vitað annað en að vitnið ætlaði að sækja föt um borð í bátinn. Hann kvaðst hafa farið einn upp í brú en ekki vitað hvað varð um ákærða, en hann kvaðst þó hafa vitað að hann hefði lent í sjónum. Hann kvaðst hafa losað sig við þýfið í ruslagám og síðan tekið ákærða upp í bifreiðina. Hafi þeir síðan farið í íbúð A og skipt þar um föt.

Niðurstaða.

Ákærða er gefið að sök að hafa í samverknaði við E-kk-þf F-kk-þf J-kk-þf brotist inn í skip sem lá við bryggju í Þorlákshöfn og stolið þar fartölvu, tveimur tölvumúsum og sjúkrakassa. Fram hefur komið í málinu að E-kk-nf F-kk-nf hefur hlotið refsingu fyrir þennan verknað. Ákærði neitar sök en kannast við að hafa farið um borð í skipið með E-kk-þgf sem hafi sagt að hann þyrfti að ná í sjópoka sem hann ætti um borð. E-kk-nf hefur skýrt svo frá fyrir dómi að ákærði hafi engan hlut átt að máli og hafi hann ekki vitað annað en að hann ætlaði að sækja föt í bátinn. Þá hefur E-kk-nf kannast við að hafa losað sig við þýfið áður en ákærði kom aftur inn í bifreiðina. Vitnið Á-kk-nf E-kk-nf hefur borið að hann hafi séð mann um borð með eitthvað í laki og maður þessi hafi síðan fallið í sjóinn. Ekki hefur verið upplýst hvað hafi verið í þessu laki og þá er þess ekki getið í frumskýrslu lögreglu. Vitnið H-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, ökumaður bifreiðarinnar, hefur borið að farþegar hans hafi átt erindi um borð í skipið til þess að sækja föt. Hann varð ekki var við þýfi í fórum þeirra.

Þegar litið er til framburðar vitna, neitunar ákærða og annarra gagna málsins verður að telja að ekki sé komin fram lögfull sönnun um sekt ákærða og verður því ekki hjá því komist að sýkna hann af þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök.

Með vísan til 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála ber að fella kostnað sakarinnar á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef I-kk-ef hrl. svo og þóknun hans vegna starfa á rannsóknarstigi, samtals 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 20.976 krónur vegna aksturs.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist vegna embættisanna dómarans en dómari og sakflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings, sbr. 1. mgr. 184. gr. laga um meðferð sakamála.

Dómsorð:

Ákærði, X, skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef I-kk-ef hrl. svo og þóknun hans vegna starfa á rannsóknarstigi, samtals 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 20.976 krónur vegna aksturs.

H-kk-nf O. A-kk-nf.