S-221/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 5. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 13. síðasta mánaðar, á hendur G-kk-þgf M-kk-þgf, fæddum [...], ríkisborgara Georgíu, „fyrir skjalafals með því að hafa sunnudaginn 4. júní 2017, er ákærði var í vegabréfaskoðun í flugstöð Leifs Eiríkssonar, framvísað við lögreglu í blekkingarskyni, ísraelsku vegabréfi nr. [...], ánafnað [...], f.d. [...], með gildistíma frá 30.08.2011 til 29.08.2021, sem reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu, að því gættu að fæðingardagur téðs [...] sem hið breytifalsaða vegabréf er ánafnað, er í sagður 3. mars 1970 í vegabréfinu, en ekki 24. janúar 1984, líkt og í ákæruskjali greinir, sbr. sakargögn og bókun sækjanda við þingfestingu málsins 5. þessa mánaðar. Háttsemi ákærða er réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Skírskotað er til ákæru og annars framangreinds um málsatvik.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að honum verði ekki gerð refsing og að sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði. Til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa, sem í tilviki fangelsisrefsingar, verði bundin skilorði. Við þingfestingu málsins var meðal annars greint frá því af hálfu ákærða, að hann hafi flúið heimaland sitt þar sem hann hafi tvívegis orðið fyrir ofbeldi þar í landi, í öðru tilvikinu af hálfu lögreglumanns. Hann hafi kvartað yfir ofbeldinu við innra eftirlit lögreglu og upplifað ógn í kjölfarið.

Ákærði sótti um hæli hérlendis í kjölfar skýrslugjafar hjá lögreglu að kvöldi sama dags og hann kom til landsins, 4. síðasta mánaðar. Við skýrslugjöfina greindi hann meðal annars frá því að hann hafi keypt sér það vegabréf sem sakargiftir lúta að. Hann hafi farið frá Georgíu til Þýskalands 25. maí síðastliðinn, þaðan hafi hann farið til Belgíu. Eftir það hafi för hans verið heitið til Íslands, en frá Íslandi hafi hann ætlað til Kanada, þar sem hann hafi ætlað sér að sækja um hæli. Hans rétta vegabréf hafi orðið eftir hjá hollenskum vini hans í Belgíu og væri komið til Hollands. Hann kvaðst hafa sótt um hæli í Noregi árið 2009, en fengið synjun vegna þeirrar umsóknar árið 2010. Þá hafi hann sótt um hæli í Danmörku árið 2015, en sjálfur dregið þá umsókn til baka.

Framangreind för ákærða til Kanada var stöðvuð er hann varð uppvís þeirri háttsemi sem lýst er í ákæru. Ekkert er fram komið sem rennt getur stoðum undir að sú för hans sé tilkomin vegna aðstæðna sem fallið geti að skilgreiningu 1. málsliðar 1. mgr. 32. gr. laga nr. 80/2016, sbr. 37. og 38. gr. sömu laga, eða ákvæðum alþjóðasamnings um stöðu flóttamanna, sem íslenska ríkið gerðist aðili að 30. nóvember 1955, sbr. auglýsing nr. 74/1955, þannig að leitt geti af þeirri eða öðrum ástæðum til refsileysis. Hefur hann því unnið sér til refsingar. Við ákvörðun refsingar er til þess litið að ákærði hefur játað sök, hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi, og einskins nýtur við um að hann hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi sem áhrif kynni að hafa við ákvörðun refsingar í máli þessu. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, en þá refsingu þykir að öllu virtu ekki efni til að binda skilorði. Til frádráttar refsingunni komi með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 5. síðasta mánaðar til 12. sama mánaðar.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem ekki þykja að neinu leyti efni til að fella á ríkissjóð. Sá kostnaður er þóknun og ferðakostnaður verjanda hans á rannsóknarstigi og eftir höfðun málsins fyrir dómi, D-kk-ef R-kk-ef héraðsdómslögmanns. Þóknun verjandans þykir, með hliðsjón af vöxtum málsins og tímaskýrslu verjandans, hæfilega ákveðin 210.800 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og nemur aksturskostnaður hans 19.660 krónum. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-x-x M-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga, en til frádráttar refsingunni komi gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 5. júní 2017 til 12. júní 2017.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi, D-kk-ef R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 210.800 krónur, og ferðakostnað verjandans, 19.660 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf