S-188/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 27. janúar 2021, er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 17. september 2020, á hendur A, fæðingardagur [...], [...]ríkisborgara, [...], [...];

„fyrir húsbrot, brot gegn nálgunarbanni, kynferðisbrot og stórfellt brot í nánu sambandi, með því að hafa endurtekið og á alvarlegan hátt ógnað heilsu og velferð eiginkonu sinnar B, kt. [...], svo sem hér nánar greinir:

I.

Stórfellt brot í nánu sambandi, á tímabilinu september – nóvember 2019, á þáverandi heimili þeirra að [...]á [...], nema annað sé tekið fram:

1. Í eitt skipti í september eða október í hjólhýsi við [...] á [...], slegið B eitt högg með flötum lófa í andlit.

2. Ítrekað slegið B með flötum lófa í andlit, tekið um og snúið upp á báða úlnliði hennar, snúið henni niður í gólfið, sparkað í hana, meinað henni að sofa og tala án hans leyfis, sturtað yfir hana köldu vatni og sett hana yfir öxlina á sér þannig að höfuð hennar sneri niður og snúið henni í marga hringi en ákærði beitti hana framangreindu ofbeldi ef hún óhlýðnaðist honum á einhvern hátt.

3. Að kvöldi fimmtudagsins 17. október, haldið B nauðugri í íbúðinni og varnað henni útgöngu, ítrekað kýlt hana í bringuna og tekið um og snúið upp á báða úlnliði hennar, tekið hana hálstaki og slegið hana í andlit með flötum lófa og á sama tíma hótað henni á ensku að hann gæti mölbrotið á henni andlitið og skaðað hana fyrir lífstíð, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut eymsli á vinstri vanga og fjórar samsíða rauðar línur, húðblæðingar, frá kinn og upp í hársvörð, eina rauða línu, húðblæðingu, niður í gegnum vinstri augabrún og niður á vinstra efra augnlok, marblett á vinstri kinn ofan við kjálkabarð, þreifieymsli á framan- og aftanverðum hálsi og hægra kjálkabarði, eymsli við að kyngja, fimm marbletti og þreifieymsli á brjóstum og fjölda marbletta á báðum handleggjum, úlnliðum og handarbökum.

4. Miðvikudaginn 6. nóvember, veist að B og slegið hana ítrekað í andlit með þeim afleiðingum að hún hlaut glóðarauga og mar í andliti og hótað henni á ensku að hún gæti skilið við hann og eyðilagt líf hans en að hún myndi aldrei losna við hann og að hann myndi á endanum drepa hana.

Teljast brot þessi varða við 1. og 2. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 1 9/1940.

II.

5. Stórfellt brot í nánu sambandi, nauðgun og brot gegn blygðunarsemi, með því að hafa að [...] á [...], sunnudaginn 17. nóvember 2019, frá hádegi og þar til um kvöldið, veist að B með því að sturta yfir hana köldu vatni þar sem hún lá í rúminu, rifið hana inn í stofu þar sem hann kyssti hana og klæddi hana úr öllum fötunum án hennar samþykkis, hent henni aftur inn í svefnherbergi þar sem hann ýtti henni til og frá í herberginu, upp við vegg, skáp, niður á gólfið og upp í rúm þar sem hann kyssti og strauk henni um allan líkamann, stakk fingrum sínum upp í munn hennar og stakk fingrum sínum harkalega inn í leggöng hennar og ekki látið af háttseminni þrátt fyrir ítrekaðar óskir hennar um að hann hætti. Er ákærði hætti atlögunni inni í svefnherberginu reif hann B aftur fram og skipaði henni að þrífa eldhúsgólfið nakinni og því næst skipaði hann henni að standa með glenntar fætur framan við vegg í íbúðinni í nokkrar mínútur á meðan hann starði á hana og neitaði henni um að klæða sig í föt. Því næst skipaði ákærði B að fara í sturtu þar sem hann þreif hana og skipaði henni loks að þrífa baðherbergisgólfið þar sem hann leyfði henni að klæðast bol. Á einhverjum tímapunkti á meðan á þessu stóð hótaði ákærði henni á ensku að hann myndi ekki drepa hana en að hann myndi koma henni í hjólastól svo fólk þyrfti að aðstoða hana við að skeina sér og þrífa, þá hafi hann hótað henni að hann myndi gjörsamlega eyðileggja hana. Af háttseminni hlaut B nokkra marbletti á handleggjum og marga misstóra marbletti á báðum lærum að innanverðu, einn marblett á hægri fótlegg að innan og eymsli í báðum hnjám. Þá glímdi hún við mikinn kvíða, vanlíðan og svefntruflanir í kjölfarið. Auk þessa var framangreind háttsemi til þess fallin að særa blygðunarsemi hennar.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 194. gr., 209. gr. og 1. og 2. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

6. Stórfellt brot í nánu sambandi og brot gegn nálgunarbanni, sem ákærði sætti samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á Suðurlandi um brottvísun af heimili og nálgunarbann dagsettri 19. október 2019 en ákvörðunin var felld úr gildi þann 27. október 2019. Samkvæmt ákvörðuninni var ákærða gert að yfirgefa heimili sitt og B að [...]á [...], þá var honum einnig gert að sæta nálgunarbanni gagnvart B. Ákærði mátti ekki koma að eða vera við [...], á svæði sem afmarkast af 50 metra radíus mælt frá miðju hússins, þá var honum jafnframt bannað að veita B eftirför, heimsækja hana eða nálgast á almannafæri sem nemur 50 metra radíus frá staðsetningu þeirra hverju sinni, eða vera með nokkru öðru móti í beinu sambandi við B, svo sem með símtölum, tölvupósti eða með öðrum hætti. Ákærði braut gegn framangreindu nálgunarbanni með eftirtöldum hætti: a. Þann 19. október, staðið utan við [...]og sett sig í samband við B. b. Dagana 21. – 23. október, sett sig í samband við B 165 sinnum ýmist með skilaboðum eða hringingum í gegnum Skype undir notandanafni C.

Teljast brot þessi varða við 1. og 2. mgr. 218. gr. b. og 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

7. Stórfellt brot í nánu sambandi og brot gegn nálgunarbanni, sem ákærði sætti samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á Suðurlandi um brottvísun af heimili og nálgunarbann dagsettri 19. nóvember 2019 en ákvörðunin gilti til 17. desember 2019. Samkvæmt ákvörðuninni var ákærða gert að yfirgefa heimili sitt og B að [...]á [...], þá var honum einnig gert að sæta nálgunarbanni gagnvart B. Ákærði mátti ekki koma að eða vera við [...], á svæði sem afmarkast af 50 metra radíus mælt frá miðju hússins, þá var honum jafnframt bannað að veita B eftirför, heimsækja hana eða nálgast á almannafæri sem nemur 50 metra radíus frá staðsetningu þeirra hverju sinni, eða vera með nokkru öðru móti í beinu sambandi við B, svo sem með símtölum, tölvupósti eða með öðrum hætti. Ákærði braut gegn framangreindu nálgunarbanni með eftirtöldum hætti: a. Hringt í síma B í eftirtalin skipti: i. Þann 26. nóvember, hringt 2 sinnum úr símanúmerinu [...]. ii. Þann 27. nóvember, hringt 15 sinnum úr símanúmerinu [...]. iii. Þann 28. nóvember, hringt 2 sinnum úr símanúmerunum [...] og [...]. iv. Þann 29. nóvember, hringt 12 sinnum úr símanúmerunum [...]og [...]. v. Þann 14. desember, hringt 2 sinnum úr símanúmerinu [...]. vi. Þann 16. desember, hringt 2 sinnum úr símanúmerinu [...]. b. Þann 27. og 28. nóvember, hringt samtals 36 sinnum úr símanúmerunum [...] og [...] í símanúmerið [...] sem B var með. c. Þann 29. nóvember, sent 86 sinnum smáskilaboð í síma B úr símanúmerinu [...].

(M. 318- 2020- 4983) d. Þann 7. desember, ekið bifreiðinni [...], með B innanborðs, norður [...]að gatnamótum [...] á [...] og þaðan út á hringveg til norðurs skamman spöl áfram uns ákærði sneri bifreiðinni við og ók aftur til baka til suðurs í átt að [...]uns lögregla stöðvaði aksturinn við [...].

(M. 318- 2019- 21347) e. Þann 12. desember, komið inn í söluskálann í [...]ásamt B.

(M. 318- 2019- 21500)

Teljast brot þessi varða við 1. og 2. mgr. 218. gr. b. og 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

V.

8. Stórfellt brot í nánu sambandi og brot gegn nálgunarbanni, sem ákærði sætti samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á Suðurlandi um nálgunarbann dagsettri 20. mars 2020 en ákvörðunin gildir til 20. september 2020. Samkvæmt ákvörðuninni var ákærða gert að sæta nálgunarbanni gagnvart B. Ákærði má ekki koma að eða vera við [...] á [...], á svæði sem afmarkast af 50 metra radíus mælt frá miðju hússins, þá er honum jafnframt bannað að veita B eftirför, heimsækja hana eða nálgast á almannafæri sem nemur 50 metra radíus frá staðsetningu þeirra hverju sinni, eða vera með nokkru öðru móti í beinu sambandi við B, svo sem með símtölum, tölvupósti eða með öðrum hætti. Ákærði braut gegn framangreindu nálgunarbanni með eftirtöldum hætti: a. Dagana 20. – 23. mars, sent 16 smáskilaboð í síma B úr símanúmerinu [...]. b. Dagana 22. – 23. mars, hringt 7 sinnum í síma B úr símanúmerinu [...]. c. Dagana 22. – 23. mars, sent B 9 sinnum skilaboð í gegnum Messenger. d. Þriðjudaginn 24. mars komið því til leiðar að D sendi B skilaboð frá ákærða en skilaboðin voru þessi: „Að hann elski þig af öllu hjarta og vill að þú flytjir til hans. Hann er voða miður sín og vill að þú komir aftur.“e. Dagana 24. mars – 5. apríl, sent B 781 sinni skilaboð í gegnum Messenger undir nafninu E. f. Dagana 21. mars – 16. apríl, sent B 24 sinnum tölvupóst á netfangið [...]. g. Dagana 20. apríl – 3. maí, sent B 25 sinnum tölvupóst á netfangið [...]. h. Dagana 4. apríl – 1. maí, hringt 8 sinnum í B í gegnum Messenger. i. Þann 30. maí, hringt 8 sinnum í heimasíma foreldra B að [...] úr símanúmerinu [...].

(M. 318- 2020- 4983) j. Þann 10. apríl, komið tvisvar sinnum að [...]. Í fyrra skiptið stóð ákærði í innkeyrslu hússins en fór er húsráðandi, F, varð hans var. Í síðara skiptið barði ákærði á dyr hússins og öskraði þar fyrir utan. k. Þann 11. apríl, komið þrisvar sinnum að [...], barið á glugga húsnæðisins og kallað á húsráðanda, F. l. Þann 12. apríl, komið að [...], barið á glugga húsnæðisins og öskrað fyrir utan.

(M. 318- 2020- 4771)

Teljast brot þessi varða við 1. og 2. mgr. 218. gr. b. og 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VI.

9. Húsbrot, með því að hafa að kvöldi miðvikudagsins 18. mars 2020, barið á gler í glugga íbúðarhúsnæðisins að [...] á [...] og því næst ruðst í heimildarleysi og óleyfi inn um ólæstar þvottahúsdyr hússins, þrátt fyrir að húsráðandi, F, hafi reynt að varna ákærða inngöngu.

(M. 318- 2020- 3795).

Telst brot þetta varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu B, kt. [...], er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða henni bætur vegna atvinnutjóns á grundvelli 1. mgr. 1. gr. og 1. mgr. 2. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð kr. 1.200.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá 25. mars 2020 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar en dráttarvaxta sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, og 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um greiðslu miskabóta á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð kr. 3.500.000 auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá 17. október 2019 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar og dráttarvaxta sbr. 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærði greiði þóknun réttargæslumanns í málinu, skv. 3. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, að mati dómsins eða samkvæmt framlögðum reikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á þóknunina auk útlagðs kostnaðar við gagnaöflun og akstur B og réttargæslumanns.“

Endanlegar dómkröfur skipaðs verjanda, J-kk-ef P-kk-ef H-kk-ef lögmanns, eru þær að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar varðandi þau sakaratriði sem hann hefur játað fyrir dómi, þ. e. sakarefni stafliðar d í IV. kafla og stafliðar d í V. kafla ákæru. Að því frátöldu krefst verjandinn þess að ákærði verði sýknaður af öllum öðrum sakargiftum samkvæmt ákæru, en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin.

Þá krefst verjandinn þess fyrir hönd ákærða að einkaréttarkröfu brotaþola samkvæmt ákæru verði vísað frá dómi, en til vara að ákærði verði sýknaður af kröfunni og til þrautavara að hún verði stórlega lækkuð.

Loks krefst verjandinn þess að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð, þ. m. t. málsvarnarlaun hans.“

A.

Málsmeðferð og helstu atvik.

1. Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu og því sem fram kom við meðferð málsins fyrir dómi hófust kynni ákærða, A, og brotaþola, B, á veraldarvefnum sumarið 2019, og fóru samskipti þeirra fram á ensku. Er þetta gerðist var ákærði búsettur í [...], en brotaþoli í heimabyggð sinni á Íslandi, í [...].

Samkvæmt frásögn ákærða fyrir dómi er hann fæddur og uppalinn í [...], en einnig að hluta til í [...]. Hann lauk fimm ára grunnskólanámi í [...], en hann hefur á fullorðinsárum starfað við vélaviðgerðir. Í kjölfar stríðsástands í heimalandinu og andláts náinna ættmenna fluttist ákærði til [...], ásamt móður sinni og uppkomnum systkinum. Á árinu 2015 fór ákærði sem flóttamaður til [...], og hafðist hann þar við allt til ársins 2019, en það ár fluttist hann á ný til fjölskyldu sinnar í [...].

Brotaþoli ólst upp á yngri árum hjá foreldrum sínum og systkinum í [...], en að auki mun fjölskyldan um tíma hafa verið búsett á [...]. Af gögnum verður helst ráðið að brotaþoli hafi ung farið í sambúð og í framhaldi af því eignaðist hún einkason sinn á árinu 2001. Eftir að hinni fyrstu sambúð brotaþola lauk mun hún hafa verið í nokkrum sambúðum, en hin síðasta mun hafa staðið yfir á árunum 2009 til 2018, og var hún á þvítímabili búsett á suðvesturhorni landsins. Eftir að slitnaði upp úr síðustu sambúðinni fluttist brotaþoli á ný í foreldrahús, að [...] í [...].

Samkvæmt gögnum hefur brotaþoli átt við nokkra vanheilsu að stríða um árabil, og þá einkum vegna vefjagigtar og kvíða. Á árinu 2010 var henni úrskurðuð full örorka af þessum sökum, en þrátt fyrir það hefur hún hin síðari árin unnið hlutastörf og þá m. a. á gistihúsum og hótelum í heimabyggð sinni.

2. Brotaþoli hélt upp á [...]afmæli sitt á árinu 2019 með því að ferðast til Miðjarðarhafsins, nánar tiltekið til [...], í ágústmánuði það ár. Liggur fyrir að eftir að brotaþoli kom til [...] var hún í netsamskiptum við ákærða og varð þá að ráði með þeim að þau myndu hittast augliti til auglitis. Í kjölfar þessa flaug brotaþoli stutta flugleið frá [...] til [...], en í framhaldi af því mun fundum hennar og ákærða fyrst hafa borið saman, á flugvellinum í [...], þann 24. ágúst 2019.

Eins og áður sagði töluðu ákærði og brotaþoli saman á ensku, en af orðum brotaþola hjá lögreglu verður ráðið að fullur skilningur hafi ekki ætíð verið þeirra í millum, en að hennar sögn kom á síðari stigum að auki fram nokkur menningarmunur í samskiptum þeirra.

Óumdeilt er að þann tíma sem brotaþoli dvaldi í [...], í rúmar þrjár vikur, hélt hún til á fjölskylduheimili ákærða í bænum [...]. Samkvæmt skýrslum brotaþola hjá lögreglu átti hún ánægjuleg samskipti við fjölskylduna, þ. á m. við móður og bróður ákærða, en einnig við konu þess síðastnefnda.

Fyrir liggur að þrátt fyrir stutt kynni afréðu ákærði og brotaþoli að ganga í hjónaband, nánar tiltekið þann [...] 2019. Brotaþoli skýrði frá því við lögregluyfirheyrslur, á síðari stigum, að er þetta gerðist hefði hún verið búin að játa islamska trú, en sagði þar um jafnframt, að þar hefði af hennar hálfu þó ekki hugur fylgt máli, en hún ákveðið að leika það hlutverk, og þá ekki síst í tengslum við það sem síðar gerðist á Íslandi og þá einkum vegna erfiðra samskipta hennar og ákærða.

Samkvæmt frásögn ákærða fyrir dómi var það ætlan hans í fyrstu að hann og brotaþoli myndu halda áfram búskap sínum í [...]. Hann staðhæfði að þessi áform hefðu þó fljótlega breyst eftir að tengdafaðir hans, vitnið F, hefði farið að hafa símasamband við brotaþola og hvetja hana og þar með þau bæði til þess að flytjast til Íslands, enda myndi hann hafa góða möguleika á atvinnu hérlendis.

Af gögnum verður ráðið að ákærði og brotaþoli hafi tiltölulega fljótlega ákveðið að flytjast frá [...] og að þau hafi síðan afráðið að hefja búskap sinn á Íslandi og þá í heimabyggð brotaþola, [...], í stað þess aðflytja til [...], líkt og ákærði hafði þá einnig lagt til. Í lögregluskýrslum hefur ákærði látið að því að liggja að ein af forsendunum fyrir ákvörðun hans um að flytjast búferlum til Íslands hafi verið orð brotaþola um að hún væri ófrísk. Brotaþoli hefur í skýrslum sínum ekki kannast við þessa frásögn ákærða.

Óumdeilt er að nokkrir hnökrar komu upp við brottför ákærða og brotaþola frá [...] og þá sökum þess að ákærði var handtekinn á flugvellinum af þarlendum yfirvöldum og vistaður í fangelsi um hríð. Liggur fyrir að þegar úr þessum vandkvæðum hafði verið leyst flugu ákærði og brotaþoli til Íslands, þann 20. september 2019, og eftir næturgistingu í Reykjavík kom ákærði í fyrsta sinn, í fylgd brotaþola, til [...].

3. Ágreiningslaust er að ákærði og brotaþoli höfðust við í hjólhýsi fyrstu dagana eftir að þau komu til [...], en hýsinu hafði verið komið fyrir við íbúðarhús foreldra brotaþola, að [...]. Eftir um tíu daga dvöl í hjólhýsinu tóku brotaþoli og ákærði á leigu íbúð í fjölbýlishúsinu að [...] og hófu þar eiginlegan búskap sinn. Hundur brotaþola varð þó ekki með í þeim flutningum, og mun hann hafa haldið kyrru fyrir í húsakynnum foreldra brotaþola, og þá vegna andstöðu og viðhorfa ákærða. Er þetta gerðist hóf ákærði einnig atvinnuþátttöku sína hjá nafngreindu bifreiðaverkstæði í sveitarfélaginu.

4. Samkvæmt gögnum kom brotaþoli, þann 18. október 2019, kl. 13:15, á lögreglustöðina á [...]. Segir frá því í frumskýrslu lögreglu, að brotaþoli hafi óskað eftir viðtali vegna heimilisofbeldis af hálfu eiginmanns síns, ákærða, sbr. sakaratriði 3. töluliðar I. kafla ákæru. Í skýrslunni segir um ástand og útlit brotaþola, að hún „virkaði mjög brotin og miður sín“ en jafnframt er greint frá því að hún hafi þá verið með sýnilega áverka í andliti. Af þessu tilefni voru ljósmyndir teknar af brotaþola í tvígang, þann 18. og 20. október 2019, og eru þær á meðal gagna málsins.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu síðdegis nefndan dag lýsti brotaþoli ítrekuðu ofbeldi af hálfu ákærða, og staðhæfði m. a. að slík háttsemi hefði verið viðvarandi allt frá byrjun septembermánaðar nefnt ár. Í skýrslunni er enn fremur skráð að brotaþoli hafi haft uppi kröfur um að ákærða yrði gert að sæta nálgunarbanni gagnvart henni, en einnig brottvísun af heimili þeirra.

Samkvæmt skýrslu lögreglu var ákærði handtekinn nefndan dag, kl. 13:51, en hann var þá við vinnu sína á fyrrnefndu bifreiðaverkstæði. Segir frá því í skýrslunni að við handtökuna hafi ákærði verið með sýnilegan áverka á milli augnanna. Tók lögreglan ljósmynd af sárinu, og óskaði síðar eftir réttarlæknisfræðilegri matsgerð og þá um tilkomu áverkans. Í kjölfar þessara aðgerða var ákærði færður í fangaklefa lögreglustöðvarinnar á [...], en fram kemur í gögnum að þar hafi hann í tvígang fengið flogaveikiskast. Af því tilefni mun hafa verið kallaður til læknir. Þá liggur fyrir að síðar þennan dag var ákærði fluttur á lögreglustöðina á Selfossi, en þar var hann einnig vistaður í fangaklefa. Eftir yfirheyrslu daginn eftir, þann 19. október, var ákærði leystur úr haldi, skömmu eftir hádegið, en áður en það gerðist hafði honum verið kynnt ákvörðun lögreglustjóra um brottvísun af heimili og nálgunarbann gagnvart brotaþola í fjórar vikur, sbr. sakarefni I. kafla 3. töluliðar og III. kafla ákæru.

Við fyrrnefnda lögregluyfirheyrslu, þann 19. október nefnt ár, viðurkenndi ákærði að hafa slegið brotaþola í eitt skipti, en staðhæfði að það hefði komið til af því að hún hefði barið hann með áhaldi í andlitið, við nefrótina. Skráð er að ákærði hafi til sannindamerkis vísað til skjáskots í símtæki sínu, sem hann hafði áður sent til brotaþola. Liggur fyrir að um var að ræða mynd af áverka hans, en fram kemur í gögnum að rannsóknaraðilar hafi síðar haft grunsemdir um að ákærði hefði í raun fengið áverkann á vinnustað sínum þann 16. október. Og eins og áður sagði tók lögreglan ljósmynd af áverkanum við handtökuna þann 18. sama mánaðar.

Á meðal rannsóknargagna er fyrrgreind skjáskotsmynd af ákærða, en einnig símaskilaboð á milli hans og brotaþola.

Í skýrslum hjá lögreglu staðhæfði brotaþoli að hún hefði fengið skjáskotsmyndina senda frá ákærða þann 16. október nefnt ár. Ekki er dagsetning á skjáskots sendingunni, en fram kemur að ákærði hafi sent skjáskotið til brotaþola kl. 19:22, og að brotaþoli hafi svarað með eigin skilaboðum kl. 20:41.

Eins og áður sagði óskaði lögreglan, þann 29. nóvember nefnt ár, eftir mati G, réttarlæknis við Landspítalann, á nefrótaráverka ákærða og þá samkvæmt þeirri ljósmynd sem rannsóknaraðilar höfðu tekið af honum, en einnig með hliðsjón af frásögn hans um ætlaða barsmíð brotaþola.

Matsgerð réttarlæknisins er dagsett 3. desember sama ár, en þar er fyrrnefndu nefrótarsári ákærða lýst þannig:

„Sár, líklega um tæpur sentímetri að stærð, efst á nefrótinni, milli augabrúnanna. Sárið er grunnt og lagt rauðbrúnni skorpu.“

Um tilurð, aldur og alvarleika áverkans segir í matsgerðinni:

„Útlit sársins á nefrótinni bendir sterklega til þess að það hafi orðið fyrir sljóan, skáhallan kraft í formi skröpunar eða samstuðs við harðan, kantaðan hlut, líklega með fremur lítið ákomuyfirborð. Staðsetning áverkans getur bent til þess að krafturinn hafi beinst að svæðinu, eins og t. d. við átök manna á milli. Að öðru leyti er ekki unnt að tengja áverkann sértækt við atburð af ákveðinni gerð.“

„Áverkinn hefur útlit sem bendir til þess að hann hafi komið til á síðustu fáeinum sólarhringunum fyrir myndatökuna.“

„Áverkinn var ekki lífshættulegur og mun gróa án langvarandi líkamlegra meina.“

Við áframhaldandi rannsókn lögreglu og þá vegna fyrrnefndrar kæru brotaþola var af hálfu lögreglu óskað eftir læknisvottorði vegna áverka hennar. Af því tilefni liggur fyrir vottorð H læknis, sem er dagsett 18. október nefnt ár. Í upphafsorðum vottorðsins er vikið að frásögn brotaþola, en þar um segir m. a.:

„ B lýsir því að sambýlismaður hennar hafi ítrekað beitt sig ofbeldi og að sumir áverkarnir séu upp undir viku gamlir. Segir að hann hafi tekið sig hálstaki í gær, er aum í hálsinum og finnst vont að kyngja. Fékk kinnhest í dag.... B lýsir hræðslu og auknum kvíða í viðtali. Spenna mikil og auknir verkir víða, er með vefjagigt í grunninn.“

Þá er í vottorðinu vikið að læknisskoðun á brotaþola með svofelldum orðum:„Andlit:

Á vi. vanga er hún með fjórar samsíða rauðar línur, húðblæðingar, ná frá kinn og upp í hársvörð. Eymsli í þessu. Einnig er hún með eina rauða húðblæðingar- línu lóðrétta niður í gegnum vi augabrún og niður á vi efra augnlok. Á vikinn rétt ofan við kjálkabarð er gulleitur kringlóttur marblettur ca 1 cm í þvermál.

Háls:

Eymsli við þreifingu á hálsi, bæði framanverðu og aftanverðu. Engir sýnilegir marblettir né bólgur. Eymsli mest á hæ kjálkabarði.

Bringa/brjóst:

Sé fimm marbletti á brjóstum, sá stærsti um 1,5 cm í þvermál. Allir kringlóttir. Eymsli við þreifingu í kringum marblettina.

Handleggir:

Nokkur fjöldi marbletta,... Blettirnir eru mismunandi á litinn, sumir dökkir en aðrir ljósgulir, sennilega misjafnlega langur tími frá tilkomu þeirra. Flestir kringlóttir en aðrir stærri, eins og tveir kringlóttir sem hafa flotið saman. Þeir koma fyrir í lóðréttum röðum, oft 3 saman.

Hæ upphandleggur: Þar sjást um 7 marblettir, stærsti um 2,5 cm í þvermál.

Hæ úlnliður / handarbak: Þar sjástu um 4 marblettir, stærsti um 1,5 cm í þvermál. Nokkrar rispur eru á fingrum.

Vi upphandleggur: Þar sjást um 10 marblettir, stærsti um 3,5 cm í þvermál.

Vi úlnliður/ handarbak: Þar sjást um 5 marblettir, stærsti um 3,5 cm í þvermál.

Aðrir líkamlegir áverkar sjást ekki.“

Samkvæmt gögnum bárust lögreglu fljótlega eftir lýsta atburðarás upplýsingar um að brotaþoli hefði skipt um skoðun og þá þannig að vilji hennar stæði til þess að fyrrnefnd ákvörðun lögreglustjóra um brottvísun og nálgunarbann ákærða yrði afturkölluð.

Í málinu liggur fyrir lögregluskýrsla, þar sem því er lýst að lögreglumenn hefðu haft tal af ákærða og brotaþola í leiguíbúð þeirra þann 21. október nefnt ár og að þeim hafi við það tækifæri verið gerð grein fyrir því að lögreglunni væri kunnugt um samskipti þeirra þrátt fyrir fyrrnefnda bannákvörðun lögreglustjóra. Í skýrslunni er skráð að í ljósi aðstæðna hefði verið tekin ákvörðun um að beita „meðalhófi“ gagnvart ákærða og brotaþola og því hefði ekki verið aðhafst frekar í málinu.

Samkvæmt lögregluskýrslu kom brotaþoli á lögreglustöðina á [...], þann 22. október nefnt ár, ásamt réttargæslumanni sínum, og er því lýst að þá hafi brotaþoli lýst þeirri afstöðu sinni að fyrrgreind ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann yrði afturkölluð. Í nefndri skýrslu er haft eftir brotaþola, að þrátt fyrir lýsta afstöðu hennar hafi hún borið um að hún stæði alfarið við efni þeirrar skýrslu sem hún hafði áður gefið við lögregluyfirheyrslu, þann 18. sama mánaðar, um atvik máls, en þar er skráð að „hún vilji ekkert draga til baka úr þeim framburði.“ Aftur á móti er einnig skráð eftir brotaþola að henni hafi þótt margt óljóst varðandi málið, en þar um sagði hún: „... mér finnst ekki allt standa, mér finn st svo margt stangast á, en já þetta er bara ákvörðun sem ég verð að taka.“ Og nánar aðspurð og þá um forsenduna fyrir hinni breyttu afstöðu vísaði brotaþoli til öryggisþátta, að því er varðaði foreldra hennar og son.

Samkvæmt gögnum ákvað lögreglustjóri, þann 27. október 2019, að fella umrædda bannákvörðun úr gildi.

Samkvæmt gögnum óskaði lögreglan, þann 29. nóvember 2019, eftir læknisfræðilegri matsgerð fyrrnefnds réttarlæknis, og þá um áðurlýsta áverka brotaþola. Í beiðninni er sérstaklega óskað eftir mati á því hvernig áverkarnir hefðu getað komið til, en einnig á því hversu gamlir þeir gætu hafa verið. Til upplýsinga sendi lögreglan sérfræðingnum áðurrakið læknisvottorð, en einnig fyrrnefndar ljósmyndir af hinum ætluðu áverkum brotaþola.

Í matsgerð réttarlæknisins, sem er dagsett 3. desember 2019, segir m. a. um álitaefnið:

„Útlit leðurhúðar blæðinganna á vinstri vanganum bendir sterklega til þess að þær hafi orðið við sljóan kraft í formi höggs eða þrýstings gagnvart yfirborði sem hefur eiginleika til að valda mynstri... við ákomuna. Útlit áverkans bendir til þess að hann hafi orðið við högg með opnum lófa.

Útlit maranna á vinstri kinninni, hægri upphandleggnum, hægri úlnliðnum/handarbakinu, vinstri upphandleggnum, vinstri úlnliðnum og hægra brjóstinu, eins og það birtist á innsendum ljósmyndum og eins og því er lýst í innsendu læknisvottorði bendir sterklega til þess að þau hafi orðið fyrir sljóan kraft í formi högga eða þrýstings gagnvart hörðu yfirborði. Útlit, útbreiðsla og staðsetning áverkanna bendir til þess að krafturinn hafi beinst að viðkomandi svæðum í mörgum/endurteknum ákomum.

Útlit litabreytingarinnar á vinstra augnsvæðinu bendir til þess að hún sé skráma eða leðurhúðarblæðing og bendir þannig til þess að svæðið hafi orðið fyrir sljóum krafti í formi skröpunar gagnvart hörðum kanti, þrýstings eða höggs, t. d. við sömu ákomu og (á vinstri vanganum). áverki nr 2.

Rispur á fingrum hægri handar eru nefndar í vottorði læknis. Þannig má ætla að snerting við annaðhvort skarpan oddhvassan hlut eða harðan kant hafí orðið. Sárum þessum er ekki lýst nánar og því ekki hægt að segja frekar til um tilurð þeirra eða aldur.

Samantekið vitnar áverkamyndin um að henni hafi verið veittir áverkar af öðrum manni, í formi hið minnsta eins kröftugs kinnhests og mögulega endurtekinna taka með hendi um griplimina, sem og taks eða þrýstings á hægra brjóstið.“

Í matsgerðinni segir eftirandi um aldur og alvarleika áverkanna:

„Áverkarnir á vinstra augnsvæðinu og vinstri vanganum eru ferskir og samræmast því að þeir hafi orðið sama dag og skoðunin var gerð, þann 18. október 2019.

Marblettirnir á vinstri kinninni, griplimunum og hægra brjóstinu hafa útlit sem bendir til þess að þeir séu minnst eins til tveggja sólarhringa, til allt að u. þ. b. 10 daga gamlir. Enn fremur fela þessir áverkar í sér litbrigði sem geta bent til þess að þeir hafi orðið við mismunandi tímapunkta, þannig að einhverjir marblettanna séu ferskari en aðrir.

Áverkarnir voru ekki lífshættulegir og munu ekki leiða til langvarandi líkamlegra meina.“

Í viðbótargreinargerð sérfræðingsins til lögreglu, sem dagsett er 26. febrúar 2020, tekur hann fram, af gefnu tilefni, að útlit áverka brotaþola á vinstra augnsvæðinu og á vinstri vanganum geti samræmst því að þeir hafi komið til „hinn 18. október 2019, eins og fram kemur í matsgerðinni, en það samræmist því einnig að þeir hafi komið til hinn 17. október 2019.“

5. Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu, dagsettri 29. mars 2020, kom ákærði á lögreglustöðina á Hornafirði þann 17. nóvember 2019, „nálægt 22:00.“ Fram kemur að erindi ákærða hafi verið að leita eftir aðstoð lögreglu sökum þess að brotaþoli hafði þá vísað honum á dyr á heimili þeirra. Tekið er fram að orðræðan við ákærða hefði farið fram á ensku og að hann hafi í greint sinn haft á orði að til ágreinings hefði komið millum hans og brotaþola í tengslum við þrif eftir kvöldverð á heimili þeirra. Fram kemur að lögreglan hafi vísað ákærða á gistiheimili í sveitarfélaginu.

Samkvæmt rannsóknargögnum fóru lögreglumenn umrætt kvöld, kl. 21.50, að heimili brotaþola og ákærða, að [...] á [...], en fram kemur að tilefnið hafi verið tilkynning frá lögmanni brotaþola um ætlað heimilisofbeldi af hálfu ákærða.

Í frumskýrslu lögreglu segir frá því að á vettvangi hafi lögreglumennirnir haft tal af systur brotaþola, vitninu I. Er haft eftir vitninu að brotaþoli hafi á nefndri stundu eigi treysti sér til þess að eiga orðastað við lögreglumennina vegna örmögnunar, en upplýst var að hún hefði í hyggju að ræða við lögregluna daginn eftir. Gekk það eftir, klukkan 14:00, sbr. að því leyti sakarefni II. kafla ákæru.

Í framburðarskýrslu brotaþola hjá lögreglu, sem hún gaf af ofangreindu tilefni, segir hún frá því að daginn áður hefði hún mátt þola margþætt ofbeldi af hálfu ákærða á heimili þeirra, og þ. á m. nauðgun og hótanir. Því til viðbótar hefði hún áður mátt þola annars konar ofbeldisháttsemi af hans hálfu, og þá m. a. eftir að hún hafði gefið hina fyrri skýrslu sína hjá lögreglu, í októbermánuði sama ár, og þ. á m. þann 6. nóvember, sbr. sakarefni I. kafla, 3. og 4. töluliða.

Samkvæmt gögnum kom ákærði einnig á lögreglustöðina þann 18. nóvember nefnt ár og verður ráðið að það hafi gerst skömmu eftir að brotaþoli hafði gefið ofangreinda skýrslu um ætlað ofbeldi hans, nánar tiltekið kl. 15:15. Því er lýst að vegna rannsóknarhagsmuna hafi ákærði strax verið handtekinn, en í yfirheyrslu sem fram fór í kjölfarið andmælti hann alfarið frásögn brotaþola um ofbeldi, en hann staðhæfði að þvert á móti hefði vel farið á með þeim að mestu daginn áður og þau m. a. stundað kynlíf með vilja beggja.

Samkvæmt gögnum var ákærði í framhaldi af ofangreindum aðgerðum fluttur á lögreglustöðina á Selfossi, þar sem hann var m. a. færður í læknisskoðun. Segir í læknisvottorði um ákærða, dagsettu 19. nóvember sama ár, að ekki hafi verið sýnilegir áverkar á líkama ákærða, en einnig er þar tekið fram að ekkert hafi verið undir löngum nöglum á fingrum hans.

Í rannsóknargögnum segir frá því að vegna hinnar síðastgreindu kæru brotaþola hafi lögreglumenn farið í leiguíbúð ákærða og brotaþola, að [...], til vettvangsskoðunar. Lögreglan aflaði einnig lífsýna, sem voru rannsökuð samkvæmt skýrslu J, sérfræðings hjá tæknideild lögreglunnar á höfðuborgarsvæðinu, en vitnið staðfesti efni hennar fyrir dómi, en ekki er þörf á að rekja efni hennar.

Við áframhaldandi rannsókn aflaði lögreglan að auki viðeigandi læknisfræðilegra gagna, og þ. á m. læknisvottorðs, dagsetts 18. nóvember 2019, sem varðaði brotaþola. Vottorðið er ritað af K lækni, en þar segir m. a. um frásögn brotaþola um atvik máls 17. nóvember sama ár:

„ Er nýkomin heim úr vinnu í hádeginu í gærdag (17. nóvember 2019). Segir að eiginmaður sinn hafi viljað að þau færu á Lögreglustöðina til að ná í vegabréfið hans sem er þar. Hún leggst í rúmið og vill ekki fara. Hún segir hann byrja á því að sturta yfir sig vatnsglasi. Fékk blóm frá vinnunni þar sem þetta var síðasti dagurinn hennar í vinnunni en ætluðu að flytja til [...](þess vegna hætt í þessari vinnu). Segir að hann hafi kastað blómunum í gólfið og talið þetta vera frá öðrum manni. Segir að hann hafi gripið sig og klætt sig úr fötunum. Segir að hann hafi kysst sig mikið á munninn og svo sleikt sig um allan skrokkinn. Lýsir því hvernig hann hafi rifið sig úr rúminu og hún fyrst staðið en svo verið á hnjánum. Segir hann hafa þuklað alls staðar og þrýst sér upp að vegg og skápnum. Segir hann hafa notað mikið hendurna og fingurna á kynfæri hennar en ekki í endaþarm. B segir svo að hann hafi tekið sig inn í eldhús og sagt sér að þrífa blómin af gólfinu og skipað sér einnig að ryksuga. Engin glerbrot þar sem blómin voru ekki komin í vasa. Hún segir hann hafa niðurlægt sig mikið þar sem hann hafi látið sig vera í engum fötum við þetta og þurft að snúa sér út um allt og breiða úr sér. Hún segir svo að hann hafi skipað sér í sturtu og þvegið henni um allt. Um leið eftir sturtuna segir hún að hann hafi skipað sér að þrífa áfram en fékk þá að vera í fötum. Segist þó hafa verið niðurlægð en ekki jafn mikið og í fyrra skiptið (lýst að ofan) þegar þurfti að liggja á gólfinu nakin í eldhúsinu að þrífa gólfið. Segir að þetta hafi staðið yfir í um klukkustund. Þegar spurð út í hvort hún hafi varið sig eða neitað segist hún ekki hafa barist á móti en grátbeðið hann um aðhætta.

Leitar til lögreglu degi síðar. Þá búin að fara í sturtu og skipta um föt. Því ekki tekin sýni af húð né fötunum sem hún var í þegar atvikið átti sér stað. Segist hafa leitað hingað áður út af svipuðu ofbeldi.

Sé í fyrri nótum að hefur leitað hingað áður út af heimilisofbeldi. Segist hafa upplifað andlegt ofbeldi af hans hálfu þar sem hún mátti ekki tala við neinn nema sé talað við hana af fyrra bragði.

B segir hann hafa beitt sig ofbeldi ítrekað og er með gamla marbletti því til sönnunar...“

„Lýsir einkennum sem henni finnst helst líkjast "harðsperum" og eymsli út um allt. Segist ekki hafa barist á móti líkamlega af ótta við hann en grátbeðið hann með orðum um að hætta en það ekki gengið. Segist ekki vera með neitt undir nöglum þar sem þær voru ekki notaðar og því ekki tekin sýni undir nöglum...“

„ B lýsir doða og sorg eftir þetta áfall. Talar þá helst um niðurlægingu sem er lýst hér að ofan. B lýsir skömm og sjálfsfyrirlitningu. Segist finna fyrir auknum kvíða og auknum verkjum. Er með undirliggjandi vefjagigt en segir að verkirnir hafi aukist við þetta. Segist hafa átt erfitt með svefn síðani gær síðan þetta gerðist.“

Í nefndu læknisvottorði áréttar læknirinn að brotaþoli hafi haft á orði að hún væri með fjölmarga marbletti en engin opin sár. Í vottorðinu greinir læknirinn frá eigin skoðun á líkama brotaþola og tilgreinir þar sýnilega áverka, en þar um vísar læknirinn einnig til ljósmynda lögreglu. Skoðun læknisins og áverkum brotaþola er nánar lýst þannig:

„Andlit: Engir áverkar á andliti....

Háls: Engir áverkar...

Bringa/brjóst: Er með gamlan marblett ofarlega á hægra brjósti. Brúnleitur að lit rúmlega 1,5 cmx 2,5 cm að stærð.

Handleggir: Er með nokkra marbletti á handleggjum tveir á vinstri upphandlegg og einn á hægri upphandlegg. Eru brúnir að lit og eldri. Rúmlega 1,5 cmx 1,0 cm stór og annar rétt um 1 cm>:1 cm stór. á vi upphandlegg. Hæ upphandleggur tveir brúnleitir marblettir rúmlega 1 cmx 1 cm hvor og liggja hlið við hlið.

Ganglimir: Er með marga misstóra marbletti á báðum lærum að innan verðu. Óreglulega lagaðir marblettir, greinilega nýlegir og eru bláir/rauðfjólubláir að lit. 1,5 cm x 1,5 cm, rúmlega 3,5 cm x 4,5 cm x 6,5 cm. Einn bláleitur marblettur á hægri fótlegg að innan verðu rúmlega 2,5 cm x 1,5 cm stór. Eymsli í báðum hnjám en ekki áberandi áverkar þar.

Kynfæri: Ekki sjáanlegir áverkar þar, engin opin sár. Sé eitt hár þar sem gæti verið höfuðhár. Set það í poka. Tekin sýni úr vagina og vulva.

Aðrir líkamlegir áverkar sjást ekki.“

Samkvæmt rannsóknargögnum óskaði lögreglan eftir viðbótarlæknisvottorði og þá um meðferð og batahorfur brotaþola.

Af þessu tilefni liggur fyrir læknabréf fyrrnefndrar H læknis, dagsett 30. nóvember 2019. Í upphafsorðum vottorðsins er vísað til síðastgreinds vottorðs og skoðunar K læknis, en síðan segir frá því að læknirinn hafi hitt brotaþola 20. nóvember sama ár og að þá hafi líðan hennar verið „eftir atvikum.“ Fram kemur að brotaþola hafi verið ávísað lyfi til þess að bæta svefn og róa taugar, en að auki hafi henni verið vísað í stuðningsviðtal til nafngreinds hjúkrunarfræðings daginn eftir. Um það viðtal og um framtíðarhorfur brotaþola segir eftirfarandi: „Þar ræða þær að B er með mikla áfallasögu langt aftur. Nú mikið ofbeldi í sínu nýjasta sambandi og lýsir því að hafa verið beitt bæði andlegu, líkamlegu og kynferðisofbeldi. Hún hyggst hafa samband við Kvennaathvarfið og ætlar að byrja aftur í sporavinnu og er með stuðning frá Hvítasunnukirkjunni hér á [...].... Ómögulegt að meta batahorfur á núverandi stundu, enda meðferð vart byrjuð og einungis örfáir dagar síðan hún var beitt ofbeldi síðast.“

Þann 18. nóvember 2019 var af hálfu lögreglu óskað eftir læknisfræðilegri greinargerð fyrrgreinds réttarlæknis og þá um hina síðastgreindu áverka brotaþola, frá 17. nóvember, en einnig um ætlaða áverka hennar nokkru fyrr eða 6. nóvember nefnt ár. Í beiðninni er sérstaklega spurst fyrir um álit sérfræðingsins á því hvernig áverkar brotaþola hefðu getað komið til, hversu gamlir þeir gætu hafa verið, en einnig hvort áverkar á lærum hennar hefðu getað verið „sjálfveittir.“ Með beiðninni fylgdi áðurrakið læknisvottorð, en einnig frumskýrsla og ljósmyndir lögreglu af hinum ætluðu áverkum brotaþola.

Í hinni réttarfræðilegu matsgerð réttarlæknisins, sem er dagsett 21. nóvember 2019, segir í upphafsorðum um álitaefnið, að rannsóknaraðilar hafi upplýst hann um að brotaþoli hefði kært eiginmann sinn fyrir „árás“ og þvingaðar samfarir með fingri þann 17. nóvember sama ár. Jafnframt tekur sérfræðingurinn fram að hann hafi verið upplýstur um tvær fyrri ætlaðar árásir eiginmannsins, þann 6. nóvember nefnt ár, og að þær hafi verið til viðbótar við hið fyrra ætlaða ofbeldi hans, þann 17. október sama ár.

Í matsgerð sinni vísar réttarmeinafræðingurinn til ofangreindra gagna, og þar á meðal frásagnar brotaþola um ætluð atvik máls. Einnig vísar hann til áður rakins læknisvottorðs og þá um tilgreinda áverka brotaþola, en því til viðbótar vísar hann til og lýsir að hluta þeim 29 rafrænu litljósmyndum sem lögreglan hafði tekið af brotaþola þann 18. nóvember nefnt ár, og lýsir hann sérstaklega litabreytingum af hinum ætluðu maráverkum.

Í niðurstöðukafla matsgerðarinnar fjallar sérfræðingurinn nánar um einstaka maráverka og ummerki á líkama brotaþola, þ. e. á hægri hendi, hægri upphandlegg, vinstri upphandlegg, hægra brjóstinu, hægra læri og vinstra læri, en í framhaldi afþví lætur hann í ljós álit sitt á tilurð þeirra, og segir:

„ Útlit allra ofannefndra áverka bendir sterklega til þess að þeir hafí orðið fyrir sljóan kraft í formi högga eða þrýstings gagnvart hörðu eða stífu yfirborði/hlut.

Útlit áverkanna á innanverðum lærunum getur bent til þvingaðra kynferðisathafna, þar sem lærunum er þrýst frá hvoru öðru með afli til að bera kynfærasvæðið. Útlit áverkanna talar gegn því að þeir séu sjálfveittir.

Útlit og staðsetning maranna á hægri hendinni og upphandleggjunum geta bent til þess að þau hafi orðið við tak annars manns með hendi/höndum.

Útlit og staðsetning maranna á hægra brjóstinu bendir til þess að krafturinn hafi beinst að svæðinu svo sem við aðför annars manns, t. d. í formi taks með hendi, höggs eða þrýstings.“

Um aldur áverkanna er í nefndum kafla tekið fram að útlit maráverka á upphandlegg brotaþola og að hluta til á innanverðum lærum, þ. e. fjórar grábláar litabreytingar á miðju á innanverðu hægra lærinu og ein gráblá litabreyting á miðju innanverðu vinstra lærinu, en einnig þrjár sambærilegar húðbreytingar þar fyrir ofan, bendi til að þeir séu ferskir og hafi þannig orðið til á síðustu tveimur sólarhringunum fyrir myndatöku lögreglu.

Á hinn bóginn segir í niðurstöðukaflanum að útlit annarra lýstra áverka brotaþola bendi ekki til þess að þeir séu ferskir, sem aftur bendi til þess að minnst tveir sólarhringar hafi verið liðnir frá tilurð þeirra, miðað við myndatökuna, og allt að u. þ. b. tveimur vikum.

Í lokaorðum matsgerðarinnar segir að áverkar brotaþola hafi ekki verið; „lífshættulegir og er þess að vænta að þeir grói án varanlegra líkamlegra meina.“

Við meðferð málsins fyrir dómi var upplýst af hálfu ákæruvalds að við rannsókn málsins hjá lögreglu hefði brotaþoli ekki notið þjónustu Neyðarmóttöku Landspítala eða sambærilegrar stofnunar, og því lægju ekki fyrir frekari upplýsingar og þá um mögulega áverka á kynfærasvæði hennar.

6. Eins og áður sagði fóru lögreglumenn tvívegis í vettvangsskoðun í leiguíbúð ákærða og brotaþola, að [...], þann 18. október og 19. nóvember 2019, en íbúðin er á annarri hæð í fjölbýlishúsi og er henni m. a. lýst með ljósmyndum og myndatextum.

Í síðari vettvangsskýrslunni segir að íbúðin hafi verið frekar snyrtileg og hafi m. a. tiltekin landslagsmynd verið þar á vegg. Greint er frá því að ryksuga hafi verið á stofugólfinu við svalahurðina og að þar nærri, í gluggakistu, hafi verið sjúskaður blómvöndur í blómavasa, en að þar hjá hafi einnig verið hlutar af blómunum. Að auki er tekið fram að hlutar af blómum hafi fundist í ruslafötu í eldhúsi.

7. Af hálfu lögreglu var m. a. aflað fjármálaupplýsinga, sem vörðuðu ákærða og brotaþola. Á meðal þessara gagna eru kortafærslur brotaþola á tímabilunum frá 5.- 7. og 16.- 18. nóvember 2019, og þá í ljósi upplýsinga um að hún hefði farið í verslun síðdegis þann 17. nóvember. Í skýrslu lögreglu segir að eftir skoðun á nefndum gögnum hafi tvær kortafærslur brotaþola tengst matvöruverslun, annars vegar hafi verið um að ræða færslu frá 6. nóvember 2019, kl. 16:25, og hins vegar færslu frá 18. nóvember 2019, kl. 18:23.(svo) Í skýrslunni segir að ekkert hafi komið fram um að ákærði hefði átt virkan bankareikning hér á landi.

Samkvæmt rannsóknarskýrslu, sem fjallar um athugun lögreglu á rafrænum reikningum og þá helst að því er varðaði símaskráningar í síma brotaþola, segir að gögn hafi bent til þess að hún hafi móttekið símtal um hádegisbilið frá samstarfskonu, þann 17. nóvember 2019. Að auki segir að hin rafrænu gögn hafi sýnt að hringt hafi verið úr síma brotaþola í síma vitnisins L að kveldi nefnds dags, en einnig segir að nokkru fyrr þann sama dag, kl. 16:49, hafi verið hringt úr síma brotaþola í tiltekið eignaumsjónafélag á [...].

8. Fyrir liggur að með ákvörðun lögreglustjórans á Suðurlandi þann 19. nóvember 2019 var fallist á kröfu brotaþola um að ákærða yrði gert að sæta brottvísun af heimili, en einnig um að hann skyldi sæta nálgunarbanni gagnvart henni, og þá allt til 17. desember sama ár, sbr. að því leyti sakarefni IV. kafla ákæru.

9. Samkvæmt gögnum krafðist fyrrnefndur lögreglustjóri, þann 19. nóvember 2019, að ákærði sætti gæsluvarðhaldi á grundvelli rannsóknarhagsmuna. Var fallist á kröfuna sama dag með úrskurði Héraðsdóms Suðurlands, og var varðhaldstíminn ákvarðaður til 26. nóvember sama ár. Þann sama dag var ákærði með úrskurði sama dómstóls á ný úrskurðaður í gæsluvarðhald, að kröfu lögreglustjóra, og þá allt til 20. desember sama ár. Báðir þessir úrskurðir voru kærðir til Landsréttar, sem staðfesti hinn fyrri, en felldi þann síðari úr gildi, þann 28. nóvember, sbr. mál nr. 792/2019, og var ákærði því leystur úr haldi í fangelsinu á Hólmsheiði, þann dag, kl. 17:30.

Í kjölfar lýstra ráðstafana var ákærði að kröfu lögreglustjóra, og þá með úrskurði sama dómstóls, úrskurðaður í farbann til 6. mars 2020. Að kröfu lögreglustjórans og samkvæmt úrskurði sama dómstóls, þann 6. mars, var farbann ákærða framlengt til 29. maí 2020.

10. Samkvæmt gögnum kom brotaþoli á lögreglustöðina á [...] þann 2. desember 2019, og bar fram þá ósk að fyrrgreind ákvörðun lögreglustjóra frá 19. nóvember, um brottvísun ákærða af heimili þeirra, en einnig að því er varðaði nálgunarbannið, yrði felld úr gildi. Lögreglustjóri hafnaði beiðni brotaþola daginn eftir.

11. Af gögnum verður ráðið að ákærði og brotaþoli hafi flust búferlum frá [...] um miðjan desember 2019, og að þau hafi í beinu framhaldi af því hafið sameiginlega búsetu í leiguíbúð á [...], þar sem ákærði hafði verið ráðinn í vinnu. Er óumdeilt að brotaþoli ritaði af þessu tilefni undir langtímaleigusamning, við leigusalann og vitnið D.

Af gögnum verður ráðið að brotaþoli hafi flutt einsömul frá [...]um miðjan janúar 2020, og þar með frá ákærða, en hún fluttist þá að nýju í foreldrahús á [...]. Lauk þar með varanlegum samvistum ákærða og brotaþola.

12. Fyrir liggur að með ákvörðun lögreglustjóra þann 20. mars 2020 var fallist á kröfu brotaþola um að ákærða yrði gert að sæta nálgunarbanni gagnvart henni, og þá allt til 20. september sama ár. Til rökstuðnings kröfunni var m. a. vísað til staðhæfinga brotaþola um að ákærði hefði dagana fyrir ákvörðunina viðstöðulaust valdið henni ónæði og þá m. a. með tíðum rafrænum skilaboðum og hringingum, en einnig með ónæði í og við heimili foreldra hennar á [...], sbr. að því leyti sakarefni V. og VI. kafla ákæru. Ákvörðun lögreglustjórans var birt ákærða nefndan dag, 20. mars 2020, kl. 22:38, á heimili hans á [...], og þá með aðstoð túlks.

B.

1. Samkvæmt gögnum var fjarskiptabúnaður ákærða, en þá helst símtæki, haldlagður og rannsakaður af lögreglu. Liggur fyrir að tilefni þessara aðgerða voru ítrekaðar kærur brotaþola og réttargæslumanns hennar um að ákærði hefði endurtekið brotið með rafrænum hætti gegn hinni síðastgreindu ákvörðun lögreglustjóra og úrskurði héraðsdóms um nálgunarbann, en einnig gegn fyrri ákvörðunum sama eðlis, sbr. sakarefni III., IV. og V. kafla ákæru. Í nefndum kærum er m. a. vísað til þess að brotaþoli hafi talið sig þurfa að bregðast við ágangi ákærða og þá m. a. með því að loka fyrir eigin samskiptamiðla, en einnig með því að skipta um símanúmer. Þessu til viðbótar er staðhæft að ákærði hafi ónáðað einstaklinga sem tengdust brotaþola, en einnig aðra aðila, sem þekktu til hennar, og þ. á m. fyrrverandi leigusala þeirra á [...]. Loks er staðhæft að ákærði hafi komið að heimili foreldra brotaþola á [...], sbr. að því leyti sakarefni V. og VI. kafla ákæru.

Við rannsókn lögreglu lýsti brotaþoli ætluðu athæfi ákærða og þá einstökum tilvikum. Að auki voru vitni yfirheyrð um atvik máls, sbr. það sem hér á eftir verður að nokkru rakið.

2. Á meðal fjarskiptatækja sem lögreglan haldlagði var sími, sem ákærði var með við fyrrnefnda handtöku mánudaginn 18. nóvember 2019, en tækið var af gerðinni Galaxy J5. Er óumdeilt að símtækið hafði ákærði fengið hjá brotaþola, en að það hafi áður verið í eigu móður hennar, vitnisins M.

Í skýrslum lögreglu og rannsóknargögnum, dagsettum 17. apríl og 8. maí 2020, er því m. a. lýst að rafræn gögn greinds símtækis hafi verið afrituð og rannsökuð með svonefndu Cellebrita UFED Touch 2 rannsóknar tóli, og að með því móti hafi verið skoðaðar ljósmyndir, símaskrár, símtala blogg, samskiptaforrit og sms- skilaboða saga, sem ætlað var að hefðu farið á milli ákærða og brotaþola, en gögn þessi eru á meðal framlagðra skjala málsins. Varðaði rannsókn þessi hin ætluðu brot ákærða á ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann og brottvísun af heimili og þá á tímabilinu frá 19.- 27. október 2019, sbr. III. kafla ákæru, þ. e. eftir að ákærði hafði verið leystur úr haldi lögreglu, kl. 13:50, á lögreglustöðinni á Selfossi. Á síðari stigum voru einnig rannsökuð sambærileg gögn vegna ákvarðana lögreglustjóra, sbr. ákærukafla IV. og V., en einnig að nokkru vegna ætlaðra brota ákærða samkvæmt VI. kafla ákærunnar. Í rannsóknarskýrslum lögreglu, þ. á m. skýrslum dagsettum 21. nóvember 2019, 4. mars og 21. apríl 2020, segir að hin rafrænu gögn hafi bent til þess að ákærði hafi byrjað að setja sig í samband við brotaþola eftir að hann kom til [...] mánudaginn 21. október 2019, nánar tiltekið kl. 20:19:09. Í skýrslum þessum segir að aftur á móti hafi engin merki verið um að brotaþoli hefði reynt að setja sig í samband við ákærða með rafrænum hætti eftir handtöku hans þann 18. október sama ár, en að gögnin hafi aftur móti sýnt að eftir 21. október nefnt ár hafi hún og ákærði verið í reglulegum samskiptum með rafrænum hætti.

Samkvæmt gögnum um rannsókn á síma ákærða nýtti hann sér m. a. þjónustu á veraldarvefnum, og þá m. a. hjá Google, undir nafninu N og á Facebook undir notandanafninu O, en einnig með What s App- forritinu.

Samkvæmt lögregluskýrslu, dagsettri 27. febrúar 2020, voru afrituð gögn úr símtæki ákærða, sem hýst var hjá Facebookog þá fyrir notandann „N, en einnig í samskiptaforritinu Facebook Messenger svo og MMS- skilaboð símtækisins.

Samkvæmt skýrslum lögreglu voru viðhafðar sömu aðgerðir við rannsókn á fjarskiptatækjum brotaþola, að því er varðaði samfélagsmiðla hennar og tölvupósta.

3. Samkvæmt rannsóknargögnum, þ. á m. lögregluskýrslu, dagsettri 11. maí 2020, var ákærði boðaður til skýrslutöku á [...]þann 4. maí sama ár. Við lok yfirheyrslunnar var ákærða tilkynnt að hann væri handtekinn og að farið yrði fram á gæsluvarðhald hans vegna ætlaðra endurtekinna brota hans á nálgunarbanni gagnvart brotaþola og þá samkvæmt ákvörðun lögreglustjóra frá 20. mars sama ár, sbr. sakarefni V. kafla ákæru. Eins og áður hefur verið rakið var fallist á kröfuna fyrir dómi. Samhliða þessum aðgerðum var sími ákærða, Iphone 6, haldlagður, en vegna andmæla hans var aflað dómsúrskurðar til þess að rannsaka efnisinnihald símans svo og tilekin netföng ákærða.

Í lögregluskýrslu sem rituð var af ofangreindu tilefni segir frá því að við húsleit á heimili ákærða á [...] hafi rannsóknaraðilar lagt hald á farsíma og fartölvu. Fram kemur að fartölvan hafi verið skráð sem eign brotaþola, og að hún hafi gefið heimild til þess að rannsaka innhald hennar, en aftur á móti hafi verið nauðsynlegt að afla úrskurðar Héraðsdóms Suðurlands til þess að rannsaka innihaldið í fyrrnefndum fjárskiptabúnaði ákærða, þann 6. og 12. maí 2020.

4. Eins og áður var rakið var brotaþoli yfirheyrð hjá lögreglu um sakaratriði þessa máls 18. október og 18. nóvember 2019, en að auki gaf hún viðbótarskýrslur, og þar á meðal þann 22. og 26. nóvember sama ár, og loks þann 24. apríl 2020.

Við lögreglurannsókn málsins var ákærði enn fremur ítrekað yfirheyrður um sakarefnið, í alls fimm skipti, en auk fyrrnefndrar skýrslu þann 19. október 2019 var hann tvívegis yfirheyrður í nóvembermánuði það ár, þann 19. og 25. Loks var hann yfirheyrður um tilgreind kæruefni þann 4. maí 2020, en samhliða var hann einnig yfirheyrður um þau sakaratriði, sem lýst er III. til VI. kafla ákæru.

Við lögreglurannsóknina voru auk þessa allmörg vitni yfirheyrð um ætlaðar sakargiftir ákærða. Hluti vitnanna var kvaddur til skýrslugjafar við aðalmeðferð málsins fyrir dómi, líkt og síðar verður vikið að, en að auki gaf ákærði þá skýrslur.

Brotaþoli gaf einnig stutta skýrslu fyrir dómi, en þá í gegnum fjarfundarbúnað vegna dvalar hennar erlendis. Við þá skýrslugjöf vísaði hún til réttinda sinna samkvæmt ákvæði 117. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, en í fyrra þinghaldi og með úrskurði dómsins hafði verið fallist á kröfu hennar um brottvísun ákærða úr dómsal á meðan hún gæfi skýrslu sína, sbr. ákvæði 1. mgr. 123. gr. sömu laga, sbr. að því leyti úrskurð Landsréttar í máli nr. 643/2020.

5 Samkvæmt gögnum féllst Héraðsdómur Suðurlands, þann 6. maí 2020, á kröfu lögreglustjóra um að ákærði yrði úrskurðaður í gæsluvarðhald til 29. maí sama ár, á grundvelli c- og d-liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/ 2008 um meðferð sakamála. Tilefni þessa voru framkomnar kærur brotaþola um viðstöðulaus brot ákærða gegn þágildandi nálgunarbanni, en því til viðbótar er í úrskurði héraðsdóms vísað til kæruatriða um að ákærði hefði viðhaft ofsóknir og ónæði gagnvart aðilum tengdum brotaþola. Með úrskurði nefnds héraðsdóms, þann 29. maí, var gæsluvarðhald ákærða framlengt til 29. júní 2020.

Báðir ofangreindir úrskurðir héraðsdóms voru staðfestir með úrskurðum Landsréttar, en í þeim síðari voru þó tímamörkin miðuð við 26. júní nefnt ár, sbr. mál réttarins nr. 343/2020. Í kjölfar þessa krafðist lögreglustjóri, þann 25. júní, áframhaldandi gæsluvarðhalds, og þá með sömu röksemdum og áður. Með úrskurði héraðsdóms þann 26. júní nefnt ár var þeirri kröfu hafnað, og þá m. a. með þeim rökum að embætti héraðssaksóknara hafði þá nýverið fellt niður að hluta til tiltekin sakaratriði gegn ákærða, þ. e. þau sem vörðuðu ætluð kynferðisbrot hans gegn brotaþola, sbr. II. kafla ákæru.

6. Fyrir liggur að eftir að samvistum ákærða og brotaþola lauk um miðjan janúar 2020, hélt ákærði áfram búsetu sinni á [...]og var þar við vinnu.

Og eins og áður var rakið hóf brotaþoli á ný búsetu í foreldrahúsum á [...] og tók hún þá einnig að einhverju leyti við hlutastarfi sínu á gistiheimili, en varð síðan að hætta störfum sínum í byrjun marsmánaðar 2020 vegna alkunns ástands í kjölfar heimsfaraldursins Covid- 19.

Samkvæmt gögnum, var brotaþoli í tímabundinni dvöl hjá Kvennaathvarfinu í Reykjavík, þann 25. mars til 12. maí sama ár, samkvæmt vætti P, fyrrverandi ráðgjafa, fyrir dómi.

Samkvæmt gögnum var brotaþoli ráðinn í fullt starf á hóteli í heimabyggð sinni þann 1. júl í nefnt ár, en hún mun hafa hætt störfum í júlí og þá eftir að ákærði hafði verið leystur úr gæsluvarðhaldi, en eftir það mun hún á ný hafa dvalið í Kvennaathvarfinu.

Liggur fyrir að þann 18. september 2020 var ákærða birt ákvörðun um nálgunarbann gagnvart brotaþola, og tók það til alls [...] og þá til 12 mánaða.

7. Við meðferð málsins fyrir dómi var af hálfu réttargæslumanns brotaþola lagt fram ítarlegt vottorð Q geðlæknis, dags. 24. september 2020. Er þar að nokkru rakin heilsufars- og lífssaga brotaþola, en fram kemur að matsviðtal læknisins hafi farið fram í byrjun september sama ár. Í vottorðinu segir m. a. frá því að brotaþoli hafi verið niðurbrotin andlega og hafi verið haldin mjög alvarlegum kvíða og þunglyndi. Þá segir í vottorðinu að brotaþoli hafi verið haldin mjög alvarlegum einkennum áfallastreituröskunar, en hafi að auki verið hrædd og óörugg. Þá segir í niðurstöðukafla vottorðsins m. a. um brotaþola: „Enginn vafi leikur á því að mikil vanlíðan hennar orsakast af mjög afbrigðilegu sambandi við eiginmanninn.“

Fyrir liggur að brotaþoli hvarf af landinu á haustdögum 2020 og hefur hún frá þeim tíma verið búsett erlendis.

Samkvæmt gögnum lauk hjónabandi ákærða og brotaþola með útgáfu lögskilnaðarleyfis þann 19. október 2020.

8. Samkvæmt gögnum ákvað ríkissaksóknari, þann 14. ágúst 2020, að fella fyrrnefnda ákvörðun héraðssaksóknara úr gildi, þ. e. þá sem varðaði niðurfellingu áðurgreindra sakaratriða. Samhliða þessu var lagt fyrir héraðssaksóknara að gefa út ákæru á hendur ákærða. Í kjölfarið tók embætti héraðssaksóknara við meðferð allra kærumálanna á hendur ákærða.

Og eins og fyrr hefur komið fram var ákæra héraðssaksóknara á hendur ákærða gefin út þann 17. september 2020.

C.

I. kafli ákæru, 1.- 4. töluliður.

Ákæruliður 1.

1. Samkvæmt rannsóknargögnum kom brotaþoli þann 18. október 2019, kl. 13:15, á lögreglustöðina á [...] og óskaði eftir viðtali, og hafði orð á því að hún hefði mátt þola ofbeldi af hálfu ákærða, að hann hefði ítrekað lagt á hana hendur, að hún óttaðist hann og treysti sér ekki til þess að vera í samvistum við hann á heimili þeirra í leiguíbúðinni að [...].

Eftir dvöl á lögreglustöðinni nefndan dag gaf brotaþoli formlega skýrslu um atvik máls síðar umræddan dag, sbr. sakarefni I. kafla 3. töluliðar, sbr. það sem rakið var að hluta til í kafla A,4 hér að framan. Við síðari yfirheyrslur hjá lögreglu lýsti brotaþoli einnig þessu sakaratriði.

Í síðari framburðarskýrslum sínum, þ. á m. þann 24. apríl 2020, lýsti brotaþoli að nokkru almennt samskiptum sínum við ákærða og þá allt frá því að hin raunverulegu kynni hófust með þeim í [...] sumarið 2019. Staðhæfði brotaþoli m. a. að nær allt frá hinum fyrstu kynnum hefði hún mátt þola harðræði af hálfu ákærða, og bar að slíkt hefði m. a. gerst í [...]og þá í tengslum við frágang á hjúskapar skjölum vegna giftingar þeirra, en að þá hefði verið um kinnhesta að ræða. Jafnframt staðhæfði brotaþoli að á meðan á dvöl hennar stóð í [...] hefði ákærði tekið af henni símann, og sagði að það hefði hann iðulega gert allan þann tíma sem þau voru í samvistum, og þá meðal annars eftir að þau fluttust saman til landsins.

Brotaþoli greindi frá því í hinum síðari skýrslum sínum hjá lögreglu, að eftir heimkomu hennar og ákærða til landsins í lok september 2019, og á því tímabili sem þau höfðust við í hjólhýsinu við heimili foreldra hennar á [...], hefði komið til ágreinings þeirra í millum og þá um ásættanlegt leiguverð íbúðar, sem þau hugðust taka á leigu. Við þær aðstæður kvað hún ákærða hafa reiðst og slegið hana í andlitið með flötum lófa. Hún sagði að engin vitni hefðu verið af háttseminni og hún ekki fengið sýnilega áverka, en af þeim sökum hefði hún ekki þurft á læknishjálp að halda. Vegna þessa atviks og þar sem ákærði hefði skipað henni að fara út úr hjólhýsinu hefði hún tekið hann á orðinu og farið inn í íbúðarhúsið til foreldra sinna og sofið þar um nóttina.

Líkt og rakið var í B- kafla hér að framan í lið 4 var brotaþoli kvödd fyrir dóminn, af hálfu sækjanda, og þá í gegnum fjarfundarbúnað vegna dvalar hennar erlendis. Við upphafa skýrslugjafarinnar, þann 25. janúar sl., vísaði brotaþoli til réttinda sinna til að skorast undan því að gefa skýrslu, sbr. ákvæði 117. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og þá vegna fyrrgreindra tengsla hennar við ákærða. Brotaþoli tjáði sig þó lítillega um atvik máls og staðfesti m. a. fyrri frásögn sína um upphaf kynna við ákærða, en einnig ferðalag hennar til [...], en þar kvaðst hún hafa átt mjög góð kynni við fjölskyldu ákærða. Hún staðfesti og búsetu sína með ákærða í [...], en síðan um stuttan tíma á [...]. Hún staðfesti aðspurð að ákærði hefði hringt og sent henni nokkuð oft skilaboð á þeim tíma sem ákvarðanir lögreglustjóra um nálgunarbann og brottvísun voru í gildi. Að öðru leyti kvaðst brotaþoli ekki treysta sér vegna andlegrar vanlíðunar til að gefa frekari skýrslu fyrir dómi um málavexti og neitaði að tjá sig um sakarefni ákærunnar. Hún skýrði á hinn bóginn frá því að hún hefði vikurnar fyrir dómþingið verið í rafrænum samskiptum við ákærða, en sagði að það væri ekki ástæðan fyrir því að hún vildi ekki tjá sig frekar fyrir dómi.

2. Fyrir dómi neitaði ákærði sök að því er varðaði sakarefni I. kafla ákæru, og þ. á m. að því er varðaði 1. töluliðinn. Ákærði vísaði nánar um afstöðu sína varðandi nefndan tölulið ákæru til þeirra skýrslna sem hann hafði gefið hjá lögreglu við rannsókn málsins.

Ákærði var eins og áður hefur verið vikið að fyrst yfirheyrður um lýst sakaratriði þann 19. október nefnt ár, þ. e. daginn eftir að hann hafði verið handtekinn af lögreglu á vinnustað sínum. Við skýrslutökuna, líkt og við síðari yfirheyrslur, þ. á m. þann 4. maí 2020, andmælti ákærði almennt frásögn brotaþola um barsmíðar og harðræði á nefndu tímabili, og þá í[...]og á Íslandi. Ákærði kannaðist hins vegar við að áður en þau komu saman til Íslands hefði kastast í kekki með þeim og bar að þau hefðu þá rifist og að brotaþoli hefði farið að gráta, en staðhæfði að þau hefðu náð fullum sáttum. Ákærði lýsti sambandi þeirra nánar þannig: „Við vorum alltaf slást og sættast, slást og sættast.“

Ákærði staðfesti á hinn bóginn frásögn brotaþola að nokkru og þar á meðal að hún hefði þann tíma sem hún dvaldi í [...] haldið til hjá fjölskyldu hans í [...]og sagði að hún hefði þá mikið verið með móður hans, enda hefði hann verið við vinnu sína á daginn. Hann staðhæfði jafnframt að brotaþola hefði strax verið vel tekið og fór fram á að rannsóknaraðilar könnuðu þann þátt frekar, og þá með símhringingum til fjölskyldmeðlima hans í [...] . Ákærði andmælti hins vegar alfarið frásögn brotaþola um að hann hefði beitt hana ofbeldi, og viðhaft barsmíðar. Vísaði ákærði til þess að tæpast hefði brotaþoli fengið hann með sér til Íslands ef svo hefði verið. Þá staðhæfði ákærði að eftir að þau komu til Íslands hefði aldrei verið um eiginlegt ofbeldi að ræða þeirra í millum, og þá ekki á meðan að þau dvöldu í hjólhýsi í um það bil tvær vikur við heimili foreldra brotaþola, utan einu sinni.

Fyrir dómi sagði ákærði að veruleg viðbrigði hefðu orðið á öllu hans lífi við komuna til landsins. Þá sagði hann að viðmót tengdafjölskyldu hans hefði ekki verið sem skyldi, og hefði viðmót tengdaföður hans, F, verið verst. Þá staðhæfði ákærði að honum hefði í raun aldrei verið boðið inn í húsakynni tengdaforeldra sinna; „ekki í eitt skipti“ en við lögregluyfirheyrslur hafði hann haft á orði að þau hjónin hefðu stundum hafst þar við og þ. á m. á matmálstímum, en að þau hefðu hins vegar ætíð sofið í hjólhýsinu. Ákærði staðhæfði jafnframt að viðmót tengdaföður hans hefði verið slíkt að hann hefði m. a. haft á orði að réttast væri fyrir hann að fara úr landi. Í þessu samhengi lét ákærði að því liggja fyrir dómi, en einnig áður við yfirheyrslur hjá lögreglu, þ. á m. þann 25. nóvember 2019 og 4. maí 2020, að frásögn brotaþola og falskar kærur hennar væru runnar undan rifjum aðila í fjölskyldu hennar, en þá helst tengdaföðurins, og vísaði ákærði þar um til þess að hann hefði verið í góðu sambandi við lögregluna. Nánar aðspurður fyrir dómi kannaðist ákærði við að stundum hefði kastast í kekki með honum og brotaþola í hjólhýsinu, en andmælti þeirri frásögn hennar að hún hefði eftir rifrildi þeirra farið úr hýsinu og gist í íbúðarhúsi foreldra sinna.

Ákærði sagði að fljótlega eftir komuna til [...] hefði hann haft orð á því við brotaþola að aðstæður þeirra í hjólhýsinu væru óviðunandi, og þá m. a. í ljósi þess að þau hefðu í raun búið við mjög góðar aðstæður hjá fjölskyldu hans í [...]

, og þar m. a. haft aðsetur í sjö herbergja húsi. Hann hefði því lagt til að þau fengju sér íbúð á leigu. Ákærði sagði að eftir að sú fyrirætlan gekk eftir og þau fluttust í leiguíbúðina að [...]hefðu þau hjónin fljótlega einangrast félagslega.

Ákæruliður 2.

1. Brotaþoli greindi frá því í skýrslum hjá lögreglu, að ofbeldisháttsemi ákærða hefði sífellt endurekið sig, þ. á m. eftir barsmíðina í hjólhýsinu. Hún sagði jafnframt að ákærði hefði orðið harðhentari og ákafari í öllu viðmóti sínu og stundum viðhaft niðurlægjandi háttsemi gagnvart henni. Þá sagði hún frá því, að þegar hún hefði afráðið að standa uppi í hárinu á ákærða hefði hann brugðist við með því að slá og sparka í bak og fætur hennar. Að auki kvað hún hann hafa tíðkað það að lyfta henni upp og snúa henni í hringi og þá á hvolfi. Þá hefði hann snúið upp á hendur hennar, og þá m. a. með því að taka aðra hönd hennar aftur fyrir bak, en í framhaldi af því hefði hann snúið henni niður á gólfið.

Brotaþoli sagði í nefndum skýrslum sínum hjá lögreglu að hún hefði í raun ekki tölu á því hversu oft ákærði hefði beitt hana ofbeldi og því treysti hún sér ekki til að gera nákvæma grein fyrir einstökum atvikum, enda rynnu þau nokkuð saman í huga hennar. Í þessu viðfangi nefndi brotaþoli að ofbeldishegðan ákærða hefði oft komið til í kjölfar orðræðu þeirra um seinaganginn sem hafði orðið á afgreiðslu erinda sem þau hefðu beint til stofnana ríkisins og vörðuðu réttindi ákærða hér á landi, og það þrátt fyrir að hún hefði reynt að útskýra eftir bestu getu um gang slíkra mála. Hún áréttaði að í orðræðu þeirra um nefnd málefni hefði ákærði stundum reiðst og bar að þá hefði hann slegið hana í andlitið með flötum lófa. Við yfirheyrslur sagði hún að skýra mætti hina eldri marblettti hennar með lýstri háttsemi ákærða, sbr. framlögð læknisvottorð í kafla A, lið 4, hér að framan.

Af frásögn brotaþola í nefndum skýrslum hennar hjá lögreglu verður helst ráðið að ákærði hafi beitt hana ofbeldi á heimili þeirra að [...] um miðjan október 2019. Hún staðhæfði að nefnt atvik hefði reyndar verið sambærilegt því sem hann hefði viðhaft gagnvart henni þann 17. október sama ár, sbr. sakarefni 3. töluliðar I. kafla ákæru, en þó hefði það ekki verið„eins alvarlegt.“

Við hina síðustu yfirheyrslu hjá lögreglu, þann 24. apríl 2020, vék brotaþoli að ætlaðri ofbeldisháttsemi ákærða í [...] og í hjólhýsinu, en einnig á heimili þeirra þann 17. október 2019, en þá áréttaði hún jafnframt að ofbeldisverk ákærða hefðu verið viðameiri og „allskonar inn á milli,“ en sem fyrr treysti hún sér ekki til að lýsa háttsemi hans mjög nákvæmlega.

2. Fyrir dómi hefur ákærði alfarið neitað sakarefni þessa ákæruliðar og bar að verknaðarlýsing ákæru ætti við engin rök að styðjast. Við yfirheyrslur hjá lögreglu var frásögn ákærða sambærileg og vikið var að hér að framan, í tölulið 1.

Nánar aðspurður kannaðist ákærði við í yfirheyrslum hjá lögreglu, líkt og fyrir dómi, að stundum hefði hann lyft brotaþola upp og þá í nokkur skipti í einu, en staðhæfði að þar hefði verið um að ræða gagnkvæman leik þeirra í millum, og staðhæfði jafnframt að stundum hefði brotaþoli haft þar frumkvæðið. Þá kannaðist hann ekki við að hafa beitt brotaþola annars konar ofbeldi, og þá ekki andlegu, líkt og lýst er í þessum ákærulið I. kafla ákærunnar. Fyrir dómi sagði ákærði að hjónabandið hefði gengið vel á köflum, og bar að hann hefði m. a. tekið fullan þátt í heimilsstörfum eftir að þau fluttust í leiguíbúðina að [...], þ. á m. varðandi þrif og matseld.

Ákæruliður 3.

1. Í hinni fyrstu skýrslu brotaþola hjá lögreglu, þann 18 október 2019, skýrði hún frá því að kvöldið áður hefði hún mátt þola ofbeldi af hálfu ákærða á heimili þeirra. Hún sagði að tildrögin hefðu verið með þeim hætti að hún hefði ætlað að fara út af heimilinu, enda óttast ákærða mjög á þeirri stundu. Hún hefði verið komin í yfirhöfnina, en ekki skóna, en við þær aðstæður hefði ákærði brugðist við og ítrekað stöðvað för hennar, en í framhaldi af því hefði hún mátt þola ofbeldi af hans hálfu.

Nánar aðspurð við skýrslutökuna sagði brotaþoli að hún ætti í raun erfitt með að segja til um hvað það hefði verið sem varð tilefni ofbeldisháttsemi ákærða í greint sinn, að öðru leyti en því að þau hefðu líkt og svo oft áður átt orðastað um seinagang stjórnvald hér á landi, að því er varðaði réttindamál hans. Hún staðhæfði að ákærði hefði í því samhengi sakað hana um lygar, en hún andmælt þeim orðum hans, en sagði að eftir það hefði orðræða þeirra magnast. Brotaþoli áréttaði í þessu viðfangi hin fyrri orð sín og sagði að þegar hún hefði staðið með sjálfri sér og svarað fyrir sig hefði ákærði iðulega brugðist við og gengið í skrokk á henni og þá með því að slá hana utanundir með flötum lófa í andlitið, og bar að það hefði einmitt gerst í greint sinn. Og almennt um háttsemi ákærða sagði hún: „Já, hann kýlir ekki... þessi maður er sko ekkert grín.“

Brotaþoli skýrði frá því að umrætt kvöld hefði ákærði m. a. tekið um úlnlið hennar, en síðan fært aðra hönd hennar aftur fyrir bak, ýtt í bringu hennar og meinað henni að fara út úr leiguíbúðinni. Hún kvaðst hafa reynt að verjast og þá með því að klípa og bíta ákærða í andlitið, en hann þá brugðist við og tekið hana niður á gólfið með hálstaki. Að auki hefði hann tekið í eyru hennar og nef. Og þegar hún hefði reynt að komast út úr íbúðinni hefði ákærði slegið hana það fast högg í andlitið að hún hefði vankast og misst allan kraft. Vegna barsmíðarinnar kvaðst hún hafa hlotið áverka. Brotaþoli staðhæfði að í þeim atgangi sem þarna varð hefði ákærði skipað henni að horfa niður eða í augu hans, þ. e. þegar hún talaði til hans. Hún sagði að þessi atburðarás hefði staðið yfir í 1,5- 2 klst. og bar að á þeim tíma hefði ákærði hótað henni með þeim orðum að hann gæti mölbrotið á henni andlitið og skaðað hana fyrir lífstíð. Hún sagði að ákærði hefði fyrir þennan atburð einnig viðhaft álíka hótanir.

Brotaþoli sagði að eftir að ákærði hafði látið af háttseminni umrætt kvöld hefði hún lagst fyrirí sófa og grátið.

Brotaþoli sagði að þegar atgangur þessi gerðist hefði hún ekki verið með eigin síma við höndina, og áréttaði að því leyti að ákærði hefði tíðkað það að taka símtækið af henni og þá jafnframt gætt þess að hún næði ekki til þess.

Brotaþoli sagði að við ofannefndar aðstæður hefði hún að lokum afráðið að þýðast ákærða, en í því sambandi nefndi hún, að hún hefði áður verið í ofbeldissamböndum, en staðhæfði að vegna háttsemi ákærða í greint sinn hefði hún hreinlega óttast um líf sitt.

Í lokaskýrslu sinni hjá lögreglu þann 24. apríl 2020 lýsti brotaþoli m. a. líðan sinni við ofanlýstar aðstæður ákærða, þann 17. október 2019, og þá sérstaklega eftir höfuðhögg ákærða, á gagnaugað, þannig: „Þarna náði hann mér náttúrulega algjörlega, varð svo ofboðslega hrædd... þetta var svo mikil illska þarna... ég bara með engu móti komst út og ég var meira að segja farin að hugsa um að hoppa niður svalirnar, það var bara þannig... Þetta var svo fast högg á andlitið að ég fékk bara, ég bara fraus og þá datt náttúrulega allt niður bara;,, þú ert ekkert að fara að komast héðan út, ef þú ætlar að lifa þessa nótt af og þetta kvöld þá skaltu bara vera til friðs... okei, nú get ég ekki meir, þetta er búið.““ Brotaþoli sagði að um síðir hefði ákærði beðið hana afsökunar á framferði sínu og bar að hann hefði það sem eftir lifði kvöldsins sýnt af sér hina betri hlið. Hún hefði því að lokum sofnað, en engu að síður afráðið að tilkynna háttsemi ákærða til lögreglu. Hún sagði að daginn eftir hefði hún fundið til vegna hálstaks ákærða, en hún lýsti líðan sinni nánar þannig: „... daginn eftir skildi ég ekkert í því hvað ég var komin með hálsbólgu... en þá var þetta svo mikið tak að barkinn á mér náttúrulega var bara marinn, og þetta varð svona bara til þess að ég bara gafst upp.“ Hún kvaðst því hafa ákveðið að standa við ákvörðun sína frá kvöldinu áður og því hefði hún farið á lögreglustöðina, en þá fyrst eftir að ákærði hafði komið heim í hádeginu, enda litið svo á að í raun væri ekkert að fara að breytast. Vísaði hún til þess að ofbeldisháttsemi ákærða umrætt kvöld hefði í raun verið mun verri en hún hafði áður mátt þola af hans hálfu.

Við yfirheyrslur brotaþola, þ. á m. þann 26. nóvember nefnt ár, andmælti hún nær alfarið frásögn og skýringum ákærða um atvik máls margnefnt kvöld, þann 17. október, og þar á meðal að hún hefði slegið hann í andlitið, við nefrótina, með eldhúsáhaldi eða kjötteini. Staðhæfði hún að umrætt sár ákærða hefði komið til þegar hann hefði verið við vinnu sína að kvöldlagi á bifreiðaverkstæðinu, og þá þannig að hann hefði, að sögn, rekið höfuðljós í ennið á sér. Þessu til sannindamerkis vísaði hún til þess að ákærði hefði sent henni skjámynd af áverkanum í símasamskiptum þeirra, en að auki kvaðst hún ætla að vinnuveitandi ákærða gæti staðfest frásögn hennar að þessu leyti. Brotaþoli andmælti jafnframt alfarið þeirri frásögn ákærða, að þau hefðu stundað kynmök eftir fyrrnefnt rifrildi og ofbeldisháttsemi hans og að hún hefði við slíkar aðfarir fengið þá maráverka á líkama sinn, sbr. það sem rakið var í fyrrnefndu læknisvottorði. Við skýrslugjöfina þann 18. október nefnt ár staðhæfði brotaþoli að hluti af þeim sýnilegu áverkamerkjum, sem hún hefði verið með á líkama sínum við komu á lögreglustöðina, hefði komið til vegna umræddrar ofbeldisháttsemi ákærða, en að hluta þeirra mætti hins vegar rekja til fyrri ofbeldisverka ákærða, og nefndi hún í því sambandi u. þ. b. fjögur fyrri skipti. Hún kvaðst aldrei hafa leitað til læknis vegna þessara eldri barsmíða og háttsemi ákærða.

Við fyrrnefnda skýrslugjöf hjá lögreglu þann 26. nóvember 2019 staðfesti brotaþoli efni skýrslu sem hún hafði gefið 22. október sama ár, og þá um að hún hefði lýst vilja sínum til þess að réttaráhrif ákvörðunar lögregulustjóra og úrskurðar héraðsdóms um brottvísun ákærða af heimili og nálgunarbann yrðu felld niður, og að þeirri beiðni hefði hún komið á framfæri án þrýstings frá ákærða, sbr. það sem var m. a. rakið í kafla A 4 hér að framan. Hún skýrði gjörðir sínar að þessu leyti þannig að hún hefði þegar þetta gerðist verið með mikla sektarkennd gagnvart ákærða. Vísaði hún til þess að þau hefðu verið í samskiptum eftir að ákærði hafði verið leystur úr haldi lögreglunnar á Selfossi. Hún kvaðst þannig fyrst hafa séð til ferða ákærða eftir að hann hafði verið látinn laus fyrir utan heimili þeirra, þ. e. að kveldi 19. október. Hún kvaðst hafa boðið ákærða að koma inn á heimilið þrátt fyrir að þeim hefði þá báðum verið kunnugt um fyrrnefnd réttaráhrif. Í þessu samhengi staðhæfði brotaþoli, að ákærði hefði leikið þann leik að játa henni ást sína og gráta vegna eigin umkomuleysis. Auk sektarkenndarinnar kvaðst brotaþoli á nefndu tímabili hafa fundið til vorkunnsemi og ábyrgðarkenndar gagnvart ákærða og þá helst sökum þess að hún hefði komið með hann til landsins. Brotaþoli staðhæfði jafnframt að eftir lýst samskipti við ákærða að kveldi 19. október hefði hún verið í rafrænum samskiptum við ákærða og staðfesti að því leyti rannsóknargögn lögreglu um hin rafrænu samskipti. Við nefndar aðstæður kvaðst hún að ráðum ákærða m. a. hafa notað Skype-forritið.

2. Fyrir dómi neitaði ákærði refsiverðri sök að því er varðaði sakarefni 3. töluliðar þessa ákærukafla.

Ákærði var líkt og áður hefur verið rakið fyrst yfirheyrður af lögreglu þann 19. október 2019, á lögreglustöðinni á Selfossi, sbr. kafla A 4 hér að framan. Ákærði kannaðist þá við að til átaka hefði komið með honum og brotaþola tveimur dögum fyrr, en bar að dagana þar á undan hefði verið sérstakt andrúmsloft á milli þeirra. Vísaði hann m. a. til þess að u. þ. b. viku fyrr hefði hann orðið vitni að því þegar brotaþoli átti í símaviðræðum við fyrrverandi sambýlismann sinn og að hún hefði við þær aðstæður grátið. Hann hefði brugðist við og þá með því að hringja í nefndan aðila og þá úr síma brotaþola, en í því símtali hefði hann lagt bann við því að þessi fyrrverandi sambýlismaður ætti í frekari samskiptum við brotaþola, enda væri hún eiginkona hans.

Fyrir dómi skýrði ákærði nánar frá atvikum máls á þann veg að umrætt kvöld hefðu hann og brotaþoli verið heima við í leiguíbúð þeirra, og minntist þess að þegar þetta gerðist hefðu foreldrar hennar verið í orlofsdvöl erlendis. Hann sagði að um kl. 19:00 hefði hann átt í í samræðum við brotaþola í eldhúsi og stofu leigu íbúðarinnar og eins og svo oft áður hefði umræðuefnið varðað réttindamál hans hér á landi, en sagði að orðræðan hefði í raun endað með rifrildi. Hann staðhæfði að brotaþoli hefði við nefndar aðstæður skyndilega beitt hann ofbeldi og þá með því að berja hann til blóðs með eldhúsáhaldi á nefið, þ. e. á milli augnanna, og sagði að um hefði verið að ræða áhald, sem notað hefði verið við að skræla eggaldin og þess háttar, en vegna þessa hefði hann fengið skurð á ákomustaðinn. Hann hefði meitt sig vegna þessa og í áfallinu brugðist við í skyndingu og slegið brotaþola með opnum lófa eitt högg á andlitið, nánar tiltekið á kinnina. Hann kvaðst daginn eftir hafa veitt því eftirtekt að brotaþoli var rauð á ákomustaðnum og staðfesti hann að því leyti framlagða ljósmynd þar um, en neitaði öðrum sýnilegum áverkum og þá samkvæmt áðurgreindu læknisvottorði, sem honum var sérstaklega kynnt.

Eins og áður er fram komið vísaði ákærði til sannindamerkis orðum sínum, við fyrrnefnda yfirheyrslu lögreglu, til sýnilegs áverkamerkis við nefrótina.

Fyrir dómi sagði ákærði að þau hefðu verið ósátt í nokkrar klukkustundir eftir nefnda uppákomu, en bar að þau hefðu að lokum náð sáttum og bar að eftir það hefðu þau látið vel hvort að öðru, og stundaðt kynlíf, en sagði að eftir það hefði brotaþoli farið í sturtu.

Við yfirheyrslur hjá lögreglu, þ. á m. þann 4. maí 2001, áréttaði ákærði ofangreinda frásögn sína, og þá um að það hefði verið brotaþoli sem hefði byrjað ofbeldið í greint sinn og þá með því að slá hann og þá þannig að hann fékk fyrrnefndan blóðáverka. Þá staðhæfði hann við yfirheyrsluna að brotaþoli hefði við nefnt tækifæri skorað á hann að beita hana ofbeldi. Hann kvaðst ekki hafa orðið við því, fyrir utan fyrrnefndan kinnhest, og andmælti hann almennt frásögn brotaþola, og þar á meðal að hann hefði slegið hana ítrekað með flötum lófa. Hann andmælti einnig að öðru leyti andstæðri frásögn brotaþola og þar á meðal að hann hefði fengið umrætt sár við nefrótina við vinnu sína þann 16. október sama ár. Frásögn ákærða fyrir dómi var efnislega samhljóða þessum framburði og aðspurður neitaði hann því að hafa tekið brotaþola hálstaki eða að hafa beitt hana ofbeldi eða hótunum á annan hátt og þá ekki heldur hindrað för hennar á nokkurn hátt.

Fyrir dómi sagði ákærði að daginn eftir og þegar hann hefði verið á vinnustað sínum hefði hann verið spurður um nefsárið, en hann þá kosið að svara þeirri fyrirspurn ekki, enda hefði hann litið svo á að nefndur atburður hefði varðað einkalíf hans og brotaþola. Ákærði staðfesti á hinn bóginn að hann hefði sent brotaþola umrædda skjámynd úr eigin síma þegar hann hefði verið kominn á vinnustað sinn daginn eftir, og sagði að það hefði hann gert til þess að sýna henni nefsárið og afleiðingar gjörða hennar. Þá andmælti ákærði þeirri frásögn brotaþola að hann hefði í greint sinn tekið símtækið af henni, en í því samhengi vísaði hann til þess að hún hefði stöðugt verið í samskiptum við foreldra sína á facebook.

Ákærði sagði að eftir þennan atburð og kærumál til lögreglu hefðu samskipti hans við tengdaföður sinn, vitnið F, enn versnað.

Fyrir dómi andmælti ákærði því að brotaþoli hefði fengið áverka á líkama sinn umfram það sem áður sagði. Við yfirheyrslu hjá lögreglu svaraði ákærði spurningum um sama álitaefni, þ. e. um skýringar hans á þeim áverkum sem brotaþoli hefði verið með við komu á lögreglustöð, sbr. að því leyti áðurrakið læknisvottorð. Ákærði áréttaði við yfirheyrsluna hin fyrri orð sín og þar á meðal um rifrildið umrætt kvöld, en einnig að eftir gagnkvæmar barsmíðar hefðu þau náð sáttum og í framhaldi af því stundað kynmök. Var það ætlan hans að brotaþoli hefði hugsanlega fengið maráverka á líkamann í þeim atlotum. Vísaði ákærði jafnframt til þess að hann hefði veitt því eftirtekt að brotaþoli hefði verið með mjög viðkæma húð og bar að hann hefði séð ummerki á henni eftir að hann hefði gripið til hennar við áðurnefndar athafnir þeirra. Þessu til viðbótar kvaðst ákærði stundum hafa veitt því eftirtekt að brotaþoli hefði orðið blá og brúnblá í andlitinu og þá ekki síst þegar hún hefði verið stressuð. Ákærði staðhæfði að við slíkar aðstæður hefði brotaþoli stundum verið með óhemjuskap í eldhúsinu og staðhæfði að hún ætti það stundum til að berja í borðið með eldhúsáhöldum. Ákærði áréttaði þessa frásögn að nokkru fyrir dómi.

Ákærði greindi frá því við yfirheyrslur hjá lögreglu að daginn eftir ofangreindan atburð, þann 18. október 2019, hefði brotaþoli verið heimavið þegar hann kom úr vinnu í hádegishléinu. Staðhæfði hann að brotaþoli hefði við þessar aðstæður sakað hann um að hafa verið í samskiptum við aðrar konur, en að auki haft á orði að hann ætti að fara út úr íbúðinni og úr sveitarfélaginu því að að öðrum kosti myndi hún kalla til lögreglu. Ákærði greindi frá því að hann hefði við þessar aðstæður óskað eftir tveggja daga fresti þannig að hann gæti innheimt vinnulaunin sín, en jafnframt kvaðst hann hafa tilkynnt brotaþola að hugur hans stæði til þess að fara úr landi og flytjast til [...] . Hann hefði því eigi hlýtt skipunum brotaþola í greint sinn heldur farið aftur til vinnu sinnar, en verið handtekinn af lögreglunni skömmu síðar.

Við lok lögregluyfirheyrslunnar þann 19. október var ákærða kynnt, að viðstöddum tilnefndum verjanda og með aðstoð túlks, fyrrgreind ákvörðun lögreglustjóra um brottvísun af heimili og nálgunarbann gagnvart brotaþola. Skráð er í skýrsluna að ákærði hefði lýst yfir ánægju sinni með ákvörðun lögreglustjórans, og haft á orði að hann þyrfti að sækja eigur sínar í leiguíbúðina á [...]. Verður ráðið af skýrslunni að ákærði hafi farið fram á aðstoð lögreglu vegna þessa, og þá með þeim orðum að hann kærði sig ekki umað eiga frekari samskipti við brotaþola.

Ákæruliður 4.

1. Í skýrslum sínum hjá lögreglu, þ. á m. 18. og 22. nóvember 2019, vék brotaþoli að atviki, sem varðaði ætlaða ofbeldisháttsemi ákærða nokkru áður. Verður ráðið af rannsóknargögnum að rannsakarar hafi í ljósi frásagnar brotaþola ætlað að atburður þessi hefði gerst 6. eða 7. nóvember sama ár.

Hefur brotaþoli lýsti ætlaðri háttsemi ákærða og atvikum nánar á þann veg, að er hún hefði komið úr vinnu sinni hefði ákærði verið fyrir í leiguíbúðinni þeirra. Hún sagði að ákærði hafi fljótlega hafið orðræðu um að hún hefði eyðilagt líf hans, og bar að þegar hún hefði andmælt orðum hans í æsingi hefði hann sagt henni að þegja.... en að auki m. a. niðurlægt hana með því að skipa henni að líta niður þegar hún talað til hans. Brotaþoli staðhæfði að auk þessa hefði ákærði haft í frammi hótunarorð gagnvart henni og kvaðst hún minnast þess að hann hefði sagt: „Þú getur skilið við mig og þú getur eyðilagt líf mitt en þú losnar aldrei við mig og á endanum mun ég drepa þig.“ Brotaþoli sagði að líkt og stundum áður hefði hún svarað fyrir sig og þá m. a. með því að hækka róminn, og sagði að það hefði hún einmitt gert í greint sinn og sagði þar um: „... maður hækkar röddina og ætlar ekkert að láta bjóða sér þetta og þá kemur ofbeldið og þá sló hann mig ítrekað á munninn og hérna í höfuðið og það kemur bara strax glóðurauga, en hann dregur mig samt út í búð og út í (verslunina) [...].“ Brotaþoli kvaðst hafa verið treg til að fara að versla í greint sinn vegna lýsts ástands síns, en engu að síður farið með honum þeirra erinda síðdegis þennan dag. Minntist hún þess að þau hefðu í þessari verslunarferð m. a. keypt hraðsuðuketil og jafnframtað þau hefðu greitt fyrir varninginn með peningum.

Brotaþoli staðhæfði að ákærði hefði í raun fyrst séð glóðaraugað sem hún hafði fengið vegna barsmíðar hans eftir að þau komu úr verslunarleiðangrinum. Hún staðhæfði að ákærði hefði af því tilefni strax haft á orði, að hann hefði aldrei barið hana á augað, einungis á kinnina eða munninn. Hún kvaðst hafa tekið þá ákvörðun að samsinna þessum síðustu orðum ákærða, enda á þeirri stundu óttast frekari barsmíðar af hans hálfu. Þessu til viðbótar bar brotaþoli að við upphaf verslunarleiðangursins og þá í bifreið þeirra hefði ákærði slegið hana mikið högg á handlegginn. Hún sagði að síðar þennan dag hefði ákærði dregið fyrrnefnd hótunarorð til baka og haft á orði að hann ætlaði aldrei að drepa hana og bar að hann hefði þá í raun verið allur annar og betri maður.

Brotaþoli áréttaði að samskipti hennar og ákærða hefðu á tíðum verið mjög erfið og þá ekki síst sökum þess að hann hefði verið með mjög misvísandi skilaboð til hennar, þ. á m. varðandi samskipti hennar við eigin fjölskyldu, auk annarra atriða. Í því sambandi nefndi hún helst símanotkun, en einnig almenn samskipti hennar við annað fólk.

Brotaþoli greindi frá því að hún hefði ekki leitað til læknis vegna glóðaraugans, en bar að vinnufélagar hennar, og þar á meðal vinnuveitandinn og vitnið L, hefðu veitt áverkanum athygli. Þá var það ætlan brotaþola að móðir hennar hefði séð augnáverkann, u. þ. b. tveimur dögum eftir barsmíð ákærða.

Við nefndar lögregluyfirheyrslur andmælti brotaþoli að öllu verulegu andstæðum framburði ákærða, sem henni var kynntur við rannsókn málsins.

2. Ákærði hefur við meðferð málsins, þ. á m. fyrir dómi, neitað nefndu sakaratriði. Hann lýsti þessari afstöðu við yfirheyrslur hjá lögreglu 18. og 25. nóvember 2019. Af frásögn ákærða hjá lögreglu verður helst ráðið að hann hafi farið í ökuferð með brotaþola, og að við upphaf hennar, þ. e. þegar brotaþoli hafi verið að stíga inn í bifreiðina, hefði hann rekið sig í hana í ógáti, og því hefði alls ekki verið um barsmíð að ræða af hans hálfu. Nánar aðspurður kannaðist ákærði við að hafa farið með brotaþola þann 6. nóvember nefnt ár í verslunina [...], og minntist hann þess að þar hefðu þau keypt tiltekinn hlut. Þá sagði hann að þegar til hefði komið hefði þeim verið ljóst að þau hefðu gleymt peningaveskinu, en af þeim sökum hefðu þau þurft að fara heim og fara síðan aftur í verslunina til þess að greiða fyrir varninginn.

Ákærði lýsti því í yfirheyrsluskýrslum hjá lögreglu að stirt hefði verið á milli hans og brotaþola á því tímabili sem hér um ræðir, og staðhæfði að þau hefðu þá stundum bæði orðið æst í skapi, en sagði að þetta hefði jafnan liðið hjá og þau náð sáttum og þá stundum farið saman í gönguferðir og þess háttar. Fyrri dómi kannaðist ákærði ekki við að hafa sagt þau hótunarorð sem rakin eru í þessum ákærulið og neitaði sök að því leyti. Þá kannaðist ákærði ekki við ofbeldisfrásögn brotaþola eða um tilkomu lýsts áverka hennar við augað. Máli sínu til stuðnings hjá lögreglu vísaði ákærði til þess að brotaþoli hefði aldrei á þessu tímaskeiði leitað til læknis eða farið til lögreglu. Og ítrekað aðspurður um greint sakaratriði, þ. á m. við fyrrnefnda yfirheyrslu hjá lögreglu þann 25. nóvember nefnt ár, hafði ákærði á orði og þá almennt um hina sýnilegu áverka á líkama brotaþola, að þeir hefðu eftir atvikum getað komið til vegna ástundunar hennar í líkamsræktinni, en að auki áréttaði hann hina fyrri frásögn og þar á meðal um viðkvæma húð hennar.

Við meðferð málsins fyrir dómi, líkt og við fyrrnefndar yfirheyrslur lögreglu, andmælti ákærði m. a. frásögn samverkamanna brotaþola, sem honum var kynnt, þ. e. að þeir hefðu séð brotaþola með glóðarauga, og staðhæfði að hann hefði a. m. k. ekki verið valdur að þeim áverka hennar.

D

II. kafli ákæru.

1. Samkvæmt fyrrgreindum skýrslum brotaþola hjá lögreglu, þ. á m. þann 18. og 22. nóvember 2019, lýsti hún ætluðu ofbeldi ákærða gagnvart sér, sem gerst hefði sunnudaginn 17. nóvember sama ár.

Brotaþoli skýrði frá því að upphaf þeirrar atburðarásar sem þarna varð hefði verið með þeim hætti, að ákærði hefði sótt hana á bifreið á vinnustað hennar, [...]. Sagði hún að þegar þetta gerðist hefði ákærði verið búinn að missa vinnuna sína á verkstæðinu, ogjafnframt bar hún að þetta hefði átt að vera síðasti dagurinn hennar í vinnunni og af því tilefni hefði hún fengið blómvönd að gjöf frá kvenkynsvinnufélaga sínum. Hún hefði því haft blómin með sér í bifreiðina í greint sinn.

Brotaþoli skýrði frá því að hún hefði farið með ákærða í leiguíbúðina að [...], en bar að er þangað kom hefði hún afráðið að halda sig til hlés, til þess að hvíla sig, ogaf þeim sökum hefði hún lagt sig fyrir í rúmið. Hún sagði að ákærði hefði við þessar aðstæður komið að henni, og verið reiður, og sagði að hann hefði hellt yfir hana köldu vatni úr glasi. Hún staðhæfði að ákærði hefði stundum gert þetta, og litið á slíka hegðan sem grín, sem ekki hefði verið raunin í hennar huga. Hún sagði að eftir lýst athæfi hefðu samskipti hennar við ákærða í fyrstu farið fram í stofunni og bar að þar hefði hann skipað henni að klæða sig að nýju, enda ætlast til þess að hún færi með honum á lögreglustöðina þannig að hann gæti fengið í hendur eigið vegabréf, og þá með þeirri ætlan að þau myndu síðar fara saman til [...] . Hún hefði við þessar aðstæður gert sér grein fyrir því að ef hún andmælti boði ákærða myndi hún fá að kenna á því, enda hefði ákærði á þessari stundu m. a. verið með ranghugmyndir um að hún hefði fengið fyrrnefndan blómvönd frá karlmanni. En vegna þessarar framkomu ákærða kvaðst hún hafa grýtt blómvendinum á gólfið, og að því leyti leiðrétti hún fyrri framburð sinn hjá lögreglu, sbr. að því leyti einnig efnisatriði í áðurröktu læknisvottorði, sbr. kafla A 4 hér að framan þess efnis að það hefði verið ákærði sem hefði kastað vendinum á gólfið.

Brotaþoli staðhæfði að í kjölfar lýstra samskipta í stofunni hefðu málin þróast af hálfu ákærða „... yfir í svona kynferðislegt ofbeldi.“ Hún andmælti aðspurð orðum ákærða í yfirheyrsluskýrslum hans hjá lögreglu, að hún hefði haft frumkvæðið að hinum kynferðislegu samskiptum þeirra í millum í greint sinn og þ. á m. að þau hefðu bæði farið úr fötum og haft mök og að hann hefði verið með getnaðarlim sinn inni í kynfærum hennar, en ekki haft sáðlát, og eigi heldur beitt hana harðræði. Vegna þessarar frásagnar ákærða hjá lögreglu, sem henni var kynnt við rannsókn málsins, og þar á meðal um hið ætlaða kynlíf, sagði hún m. a.: „Nei, ég var algjörlega svo uppgefin á því, að ég hafði nú ekki frumkvæði að því. Ég get allavega ekki munað það... ég var ekki í stuði fyrir eitthvað svona, ég vildi bara fá að vera í friði.“ Hún sagði að lýsingar ákærða í þessa veru væru algjörlega fráleitar og rangar og bar að ákærði hefði í fyrstu ekki farið úr eigin fötum. Hún sagði að ákærði hefði verið harðhentur í allri framgöngu sinni gagnvart henni, en að auki verið „mjög reiður, geðveikur.“ Nefndi hún í því sambandi að ákærði hefði þegar þetta gerðist ofandað og verið sveittur.

Brotaþoli lýsti athæfi ákærða í greint sinn þannig að hann hefði byrjað að kyssa og strjúka hana fast, og áréttaði að hann hefði afklætt hana og þá án hennar aðstoðar. Og í skýrslugjöfinni þann 22. nóvember lýsti brotaþoli samskiptum sínum við ákærða þannig að þau hefðu hafist í eldhúsinu, en um eigin viðbrögð hafði hún svofelld orð: „Fyrst náttúrulega geri ég ekki neitt,... ég áttaði mig ekkert á því að þetta sé að fara að þróast í eitthvað svona, en svo náttúrlega byrja ég bara að biðja hann um að hætta, ég bara geti ekki staðið í þessu núna sko og svo bara undir restina þá er ég bara farin að grátbiðja hann að hætta... það var bara eins og hann heyrði ekki neitt eða vildi ekkert heyra neitt því þetta var ekkert eðlilegt, eins og hjá eðlilegu fólki,... bara rosalega mikil þögn í honum... það var eins og hann sæi það ekki og hann spyr mig meira að segja... ég sagði; ég er svo þreytt, búin að gráta svo mikið... en svo svona eftir á þá komu svona meiri eins og hótanir sko.“ Hún sagði að eftir þetta hefði atburðarásin færst yfir í svefnherbergið, en þar kvaðst hún heldur ekki hafa getað spornað við athæfi ákærða og sagði: „... það eina sem ég gat það var bara að gráta og grátbiðja hann að hætta, ég gat ekki líkamlegt ofbeldi, sko ég var bara lömuð.“ Hún sagði að í herberginu hefði ákærði kastað henni í rúmið, en einnig um allt herbergið, „eins og tuskudúkku... rifið í hendina... snúið við harkalega, látin niður á hnén, ýtt niður... eins og maður sé kjötskrokkur eða eitthvað. Ekki blíðlega en heldur ekkert eitthvað ýkja fast,“ þ. e. niður á gólfið, upp að vegg eða að skápnum. Þá sagði hún að ákærði hefði kysst hana fast, en að auki stungið a. m. k. tveimur fingrum sínum inn í leggöng hennar og nuddað bæði fast og hratt, bæði í rúminu og á gólfinu, og að auki hefði hann þá bæði verið fyrir framan hana og aftan. Hún hefði grátið á meðan á athæfi ákærða stóð í herberginu, sem hún ætlaði að hefði varað í u. þ. b. 40 mínútur, en áréttaði jafnframt fyrri orð sín og sagði:,, Ég þorði ekki að gera neitt.“

Við fyrrgreinda skýrslugjöf hjá lögreglu þann 22. nóvember nefnt ár kvaðst brotaþoli hafa fengið maráverka á hnén vegna lýsts athæfis ákærða, en sagði að hún hefði aðeins í upphafi atgangsins reynt að verjast og þá með því að klípa og bíta í ákærða, en þó ekki fast. Hún kvaðst og minnast þess að ákærði hefði í þessum atgangi hvíslað að henni svofelldum orð: „Ég mun ekki drepa þig núna en ég mun koma þér í hjólastól svo fólk þurfi að skeina þig og þrífa þig, ég mun gjörsamlega eyðileggja þig.“

Brotaþoli staðhæfði að þegar atgangi ákærða í herberginu lauk hefði hann rekið hana nakta fram og látið hana tína og þrífa upp blómin af gólfinu. Við þessar aðstæður kvaðst hún hafa grátbeðið hann um að fá að fara í föt, en hann þvertekið fyrir það og horft á hana á meðan hún hreinsaði upp blómin, en að auki kvað hún hann í tvígang hafa skipað henni að standa með útglennta fætur upp við vegg, og þá með ásjónuna að veggnum, en samhliða því hefði hann fyrirskipað henni að horfa á tiltekna veggmynd, í u. þ. b. 3- 5 mínútur. Hún sagði að þegar þessu ástandi lauk hefði ákærði farið með hana inn á baðherbergið og sagði: „... bara tekur í hendina á mér og biður mig um að koma og leiðir mig inn í sturtu, bara í mjög miklum rólegheitum, og ég fer bara inn og hann setur mig sem sagt, bara kveikir á vatninu og ég fer inn í sturtuna og svo kemur hann inn í sturtuna og þá er þetta bara einhver bara allt, allt, allt annar maður, þá er þetta bara allt í einu ljúfur og góður maður... auðmjúkur og nærgætin... og það er rosalega erfitt.“ Brotaþoli sagði að ákærði hefði þrifið hana í bak og fyrir með þvottapoka, en auk þess hefði hann beðið hana fyrirgefningar og þannig orðið sá maður sem hún þekkti; „... ægilega góður.“ Brotaþoli sagði að þegar sturtuferðinni lauk hefði ákærði hins vegar skipað henni að þrífa baðherbergið, en þó hefði hann áður leyft henni að klæðast bol. Nánar aðspurð sagði brotaþoli að þegar ofangreindir atburðir gerðust hefði verið dagsbirta.

Brotaþoli lýsti því við fyrrnefndar yfirheyrslur lögreglu að umrædd umskipti að því er varðaði hegðun ákærða hefðu í raun verið mjög óhugnanleg og sérkennileg. Og við skýrslugjöf þann 24. apríl 2020 lýsti brotaþoli því svo, að hún hefði ekki talið sig hafa átt þess kost að koma sér út úr lýstum aðstæðum og sagði þar um m. a.: „... mér datt ekki í hug eða að það væri einhver möguleiki að ég kæmist þarna í burtu af því að maðurinn var ekki eins og hann væri maður, þetta var eins og dýr.“

Og hjá lögreglu áréttaði brotaþoli að vegna lýsts ofbeldis ákærða hefði hún fengið marbletti á líkama sinn, sbr. efni áðurrakinna vottorða og sérfræðiskýrslna. Hún kvaðst þó fyrst hafa séð áverkamerki eftir að hún var komin í foreldrahús þá um kvöldið. Nánar aðspurð hjá lögreglu og þá m. a. hvernig hún hefði fengið marblettina á lærin kvaðst hún í fyrstu ekki minnast þess hvernig það gerðist, en staðhæfði að hún hefði a. m. k. ekki verið með þá að morgni 17. nóvember og ekki kvaðst hún hafa fengið þá í vinnunni. Ítrekað aðspurð um tilkomu nefndra maráverka sagði hún:,, Þetta hlýtur að hafa gerst meðan éger í rúminu af því þetta eru svona eins og handarför, en þetta er gjörsamlega blokkað úr hausnum á mér, en ég get látið ykkur vita um leið og ég man það.“ Við skýrslugjöfina þann 26. nóvember sagði hún um álitaefnið: „... þetta voru bara svona harkalegar snertingar, en ég man ekki ennþá með þessa blessuðu marbletti á lærunum. Það er eins og það bara komi ekki upp í hugann á mér.“ Síðar í sömu skýrslu sagði hún hins vegar: „... ég held alveg bara hundrað prósent að ég hafi legið í rúminu þegar þessi marblettir komu. Ég var náttúrlega farin að gráta og gráta og biðja hann að hætta og náttúrlega reyna að loka mér og hvort þetta geti ekki verið svona bara, að hann sé náttúrulega bara tekur í lærin á mér og sem sagt bara til að ná þeim í sundur. Ég er með rosalega sterkar lappir út af... hestamennskunni og það þarf alveg átök til að ná að... ég var að grátbiðja hann að hætta, því þetta var ekkert orðið neitt grín og ég náttúrulega var að reyna að hlífa sjálfri mér sko, setja lappirnar saman.“ Og nánar aðspurð staðhæfði brotaþoli að hún hefði ekki neinn þekktan sjúkdóm sem hefði getað orsakað þá áverka og marbletti sem hún var með við margnefnda læknisskoðun, og að því leyti áréttaði hún andmæli sín við frásögn ákærða.

Brotaþoli skýrði frá því hjá lögreglu að þegar ofanlýst atburðarás gerðist hefði hún á stundum fengið kjark til að svara fyrir sig, og bar að þegar slíkt gerðist hefði hún stundum notað ljót orð um ákærða. Að auki kvaðst hún hafa tilkynnt ákærða að hún ætlaði að ræða við lögmanninn sinn og fá hann til þess að ganga frá skilnaðarmáli þeirra. Um viðbrögð ákærða vegna þessara orða sagði hún: „... þá verður hann reiður eða undirgefinn.“ Hún skýrði frá því að á milli kl. 18:00 og 19:00 þennan dag hefði ákærði afhent henni greiðslukortin, sem hann hafði áður tekiðaf henni, og bar að hún hefði í framhaldi af því farið út af heimilinu, og lagt leið sína í matvörubúð og þá til þess að versla. Við skýrslugjöf hjá lögreglu þann 24. apríl 2020 kvaðst hún í raun eiga erfitt með að útskýra þessa síðastgreindu gjörðir sínar og þá einnig að hún hefði á ný farið í leiguíbúðina til ákærða í stað þess að fara til lögreglu, en hún lýsti hugarástandi sínu m. a. þannig: „Þetta er örugglega eitthvað eitt af því atriði líka svona til að hjálpa mér, eins og ég væri bara að þurrka þetta út að þetta hefði ekki gerst og kannski var þetta það óraunverulegt fyrir mig að ég gat ekki farið til lögreglunnar af því ég var bara hreinlega ekki viss um að þetta hefði gerst. Þetta var svo skelfilegt...“ Brotaþoli skýrði frá því að þegar hún hefði komið að heimili sínu eftir verslunarferðina hefði hún séð til ákærða þar sem hann hefði verið inni í bifreið sinni fyrir utan húseignina. Bar hún að ákærði hefði við þessar aðstæður haft orð á því að þau væru að fara saman í ferðalagið til [...]. Hún kvaðst hafa haldið sínu striki og farið inn í íbúðina, en bar að skömmu síðar hefði ákærði komið inn enda hefði bifreið hans bilað á bifreiðastæðinu. Hún sagði að eftir það hefði ákærði sem fyrr komið í veg fyrir að hún gæti hvílt sig, en sagði að um kl. 20:30 hefði hann afhent henni síma, sem hann hafði fram til þessa haldið frá henni. Og með leyfi ákærða hefði hún hringtí vinnuveitanda sinn, vitnið L, og þrátt fyrir að hafa grátið hefði hún spurt vitnið hvort hún gæti haldið vinnunni sinni á gistiheimilinu. Hún sagði að samhliða hefði henni þó að einhverju leyti tekist að gera vitninu grein fyrir þeim aðstæðum sem hún var í, en bar að þegar þarna var komið sögu hefði ákærði verið að pakka saman eigin fötum og sagði að þá hefði hann í rauninni verið á leiðinni út úr leiguíbúðinni. Í því viðfangi andmælti hún þeim orðum ákærða, við lögregluyfirheyrslur, að hún hefði við brottför hans skömmu síðar hent öllum eigum hans út fyrir útihurðina, en sagði: „Ég henti restinni af dótinu hans út vegna þess að hann er svo lengi að koma sér út og ég man svo vel eftir því þegar ég lokaði hurðinni. Ég þurfti aðeins að ýta á hurðina af því hann stóð nálægt hurðinni, ég ýtti á hurðina og lokaði, og ég var svo stolt af sjálfri mér að hafa gert það. Ég vildi ekki og grátbað hann ekki um að vera áfram, við skulum bara hafa það á kristaltæru.“ Hún sagði að áður en ákærði hvarf út úr íbúðinni hefði hann margbeðið hana um „að fara ekki til lögreglunnar því ég gæti nú ekki eyðilagt líf hans meira, ég væri búin að eyðileggja líf hans,... Ég sagði bara við hann; „Heyrðu, ég geri nú bara það sem mér sýnist og þú skalt bara koma þér héðan út.““ Brotaþoli andmælti í þessu viðfangi þeirri frásögn ákærða þess efnis að hún hefði iðulega haft á orði í samskiptum þeirra, að hún hefði dregið hann til Íslands líkt og hund. Af þessu tilefni vísað brotaþoli helst til takmarkaðrar enskukunnáttu ákærða og því hefði verið um misskilning hans að ræða á orðum hennar.

Brotaþoli sagði að fyrrnefnt samtal hennar við vitnið L hefði leitt til þess að föður hennar hefði verið gert viðvart, en það hefði síðan orðið til þess að réttargæslumaður hennar hefði haft samband við lögregluna. Hún kvaðst hafa farið út úr íbúðinni skömmu á eftir ákærða, en þar fyrir utan hefði hún hitt fyrir föður sinn og systur. Það var ætlan brotaþola að hún hefði verið komin í foreldrahús rétt um klukkan 21:00.

Líkt áður var rakið, sbr. kafla A, 10 hér að framan, kom brotaþoli að eigin frumkvæði á lögreglustöðina á [...] þann 2. desember 2019, eftir að hafa verið í samskiptum við réttargæslumann sinn, þeirra erinda að óska eftir því að þágildandi ákvörðun lögreglustjóra, um brottvísun ákærða af heimili þeirra, en einnig nálgunarbannið, yrði felld úr gildi. Í skýrslu sem brotaþoli gaf af þessu tilefni svaraði hún spurningum lögreglu, og þá helst um ástæðu þess að hún vildi fella nefnda ákvörðun úr gildi, og svaraði hún því til að það væri „... mjög persónuleg... og ég vil soldið halda þeim fyrir mig... og ég vil bara fá hann heim og punktur.“ Þá sagði hún enn fremur:,, Þetta er ekkert flókið sko, ég fór fram á þetta og veit fullkomlega af hverju. Ég er búin að ganga í gegnum helvíti á jörð, en ég vil draga þetta til baka og ég vil fá hann heim... vegna þess að ég elska hann og ég vil laga hlutina.“ Brotaþoli staðhæfði jafnframt að hún væri sátt við þessa ákvörðun sína og fullyrti að hún hefði ekki verið beitt þrýstingi af hálfu ákærða. Aðspurð kvaðst hún gera sér grein fyrir því að lögreglan hefði heimildir fyrir því að hún hefði verið í samskiptum við ákærða, enda um fámennt samfélag að ræða, og sagði: „... ég fer bara alla leið með þetta, ég ætla bara að stoppa þetta, ég setti þetta á... Nálgunarbannið, ég bað um þetta og brotvísun... þetta er mín ákvörðun,... og mín ákvörðun að ég tek þetta til baka.“ Vísaði brotaþoli til þess að fyrir komu hennar á lögreglustöðina hefði hún verið í símasamskiptum við ákærða, en að auki hefði hún hitt hann a. m. k. þrívegis augliti til auglitis eftir að hann kom að nýju í byggðarlagið og þá eftir að hann hafði verið leystur úr fyrrgreindu gæsluvarðhaldi samkvæmt dómi Landsréttar, sbr. kafla A- 9 hér að framan. Hún kvaðst hafa verið mjög þakklát niðurstöðu dómsins, en þakkað hana helst G-kk-þgf, enda hefði hún viljað fá ákærða heim. Nánar skýrði hún þessa afstöðu sína þannig, að henni hefði liðið illa yfir því að ákærði hefði dvalið í fangelsi og sagði: „... hann fór í fangelsi algjörlega vegna þess hvað hann gerði, hann fór ekki í fangelsi út af einhverju sem ég bjó til. Hann fór fullkomlega í fangelsi af því hann kom sér þangað sjálfur, það var ekkert með mig að gera nema það bara hvað hann gerði mér og hann átti það alveg skilið...“ Aðspurð kvaðst hún ekki hafa áhyggjur af framfærslu ákærða eða öðru viðurværi, og sagði hann fullfæran um að sjá um sig sjálfur og að hún væri ekki góðgerðarsamtök. Og aðspurð hvort að hún vildi draga fyrri framburð sinn til baka sagði hún: „Nei. Ég hef alltaf sagt rétt og satt frá... Ég er ekki að gera það fyrir hann, ég er ekki að gera það af því hann er að kúga mig til þess,... Þessi ákvörðun er ekkert grín fyri mig, að labba hér inn og dreg til bakaog missa allt mitt fólk og vinnuna og allt... af því ég vil draga til baka og búa með manninum mínum, af því fólk er ekki sátt við það.... Ég er að gera það af því þetta er mikilvægt... ég er að missa allt og ég vil fá manninn minn bara heim og vil fá hann heim í dag... ég kem algjörlega fullkomlega af frjálsum vilja og G-kk-nf getur vitnað fyrir það... Ég náttúrulega set mér þau skilyrði að fara ekki í sama farið... ég er sterk... hann mun ekkert hafa áhrif á að ég geri það sem ég vil í mínu lífi... ég er að gera þetta fyrir mig. Algjörlega fyrir mig, ekki fyrir hann. Ég geri mér fullkomlega grein fyrir alvarleikanum með þessari ákvörðun minni.“ Við lok nefndrar skýrslugjafar hjá lögreglur greindi brotaþoli frá því að hún hefði í samræmi við erindið farið fram á það við réttargæslumanninn sinn, að það hjónaskilnaðarferli sem hún hafði komið af stað yrði stöðvað.

Samkvæmt skýrslu lögreglu þann 17. desember sama ár kom brotaþoli á ný á lögreglustöðina á [...], en nú ásamt réttargæslumanni sínum. Er skráð að ákærði hafi viljað koma vilja sínum á framfæri vegna rannsóknar lögreglu á tveimur áðurgreindum kæruatriðum, þ. e. þeirra sem varðaði sakaratriði sem hún hafði lýst í fyrri kæruskýrslum og vörðuðu ætluð tilgreind atvik þann 17. október og 17. nóvember sama ár, en hún sagðist vilja „draga til baka þessar kærur sem hún gerði... þessi tvö mál sem hún hafi kært manninn...“ Og aðspurð kvaðst hún vilja draga til baka refsikröfur sínar, og sagði að „vitnisburður hennar væri ógildur.“

Brotaþoli gaf síðustu skýrslu sína hjá lögreglu þann 24. apríl 2020, en þá áréttaði hún hinar elstu frásagnir og lýsingar, að því er varðaði fyrrgreint ætluð ofbeldisbrot ákærða. Og nánar um atvik máls þann 17. nóvember árið áður, þ. e. eftir að hún hafði farið frá ákærða og út af heimili þeirra og lagði leið sína í matvöruverslun, bar hún að á þeirri stundu hefði hún verið að rifja upp með sjálfi sér það sem gerst hafði fyrr um daginn, þar á meðal kynferðisofbeldi ákærða. Hún lýsti þessum hugrenningum sínum nánar þannig: „Já heyrðu gerðist þetta eða gerðist þetta ekki, var þetta draumur eða var þetta martröð eða var þetta bíómynd... stundum dett ég í það að ég er ekki viss um að þetta hafi gerst.“ Síðar í þessari skýrslu sagði brotaþoli: „Ég er alveg hundrað prósent að þetta gerðist vegna þess að í hvert skipti sem ég hugsa um þetta þá titra á mér puttarnir, ég fæ hjartslátt, maginn í mér fer á hvolf og mér verður óglatt og... líkaminn veit alveg hvað gerðist þó hugurinn vill lok á það.“

2. Fyrir dómi neitaði ákærði alfarið sök að því er varðaði sakarefni II. kafla ákæru. Ákærði var eins og hér að framan hefur verið rakið ítrekað yfirheyrður um sakarefnið við lögreglurannsókn málsins. Hann hefur ávallt neitað sakarefninu, en einnig í öllum aðalatriðum frásögn brotaþola, og þar á meðal í hinni fyrstu yfirheyrslu, á lögreglustöðinni á Selfossi, þann 19. nóvember 2019. Þá hefur hann einnig andmælt í öllum aðalatriðum frásögn og lýsingum brotaþola um harðræði og ofbeldi, en einnig um önnur atriði og þar á meðal að hann hefði er atvik gerðust tekið af henni símann. Fyrir dómi vísað ákærði m. a. til þeirra yfirheyrsluskýrslna sem hann hafði áður gefið hjá lögreglu um atvik máls þennan dag.

Fyrir dómi, líkt og við yfirheyrslur hjá lögreglu, staðfesti ákærði frásögn brotaþola að því leyti að hann hefði sótt hana í vinnuna, kl. 13:00, en sagði að þegar hann hitti hana hefði hún verið „stressuð.“ Ákærði staðhæfði að fyrr þennan dag hefðu þau stundað kynlíf, en staðhæfði að nefnd líðan brotaþola hefði komið til af því að fjölskylda hennar hefði verið ósátt við þau áform hennar að flytjast með honum á [...], líkt og þau höfðu þá ákveðið. Sagði hann að brotaþoli hefði tilkynnt honum að hún væri hætt við búferlaflutningana, þó svo að hún hefði áður haft tiltekið frumkvæði að þeirri ráðstöfun, enda hefði hann ekkert þekkt til aðstæðna hér á landi. Ákærði áréttaði í þessu viðfangi að fjölskylda brotaþola hefði verið ósátt við hjónaband hans og brotaþola, en bar að hann hefði í greint sinn svarað brotaþola því til að úr því að hún vildi hætta við búferlaflutningana ætlaði hann að fara einn til [...]. Í því samhengi vísaði ákærði til þess að hann hefði þegar verið búinn að missa vinnuna sína í sveitarfélaginu, en hefði fengið nýja atvinnu fyrir.... Fyrir dómi minntist ákærði ekki sérstaklega þessarar orðræðu, þ. e. eftir að þau komu í leiguíbúðina og staðhæfði hann að þá hefði brotaþoli látið þau orð falla að á Íslandi gilti sú regla að karlmönnum bæri að hlýða konum sínum og því færi best á því að hann fyndi sér aðra vinnu á [...]. Ákærði sagði að þessi síðasta orðræða þeirra hefði verið hávær, og staðhæfði að hún hefði farið fram þegar þau hefðu verið að undibúa kvöldverðinn, en fyrir dómi bar hann að ekki hefði verið um eiginlegt rifrildi að ræða í greint sinn. Ákærði sagði að er hér hafi verið komið sögu hefði brotaþoli skyndilega vikið sér að honum, faðmað og kysst, og sagt á... að hún elskaði hann, en að auki haft á orði að vilji hennar stæði til þess að þau myndu laga allt sem hjón. Ákærði staðhæfði að í beinu framhaldi af þessu og að frumkvæði brotaþola hefðu þau stundað kynlíf í svefnherberginu í 30 til 45 mínútur, en í aðdragandanum hefðu þau hjálpast að við að afklæðast. Hann sagði að atlotin hefðu síðan hafist þannig að brotaþoli hefði gælt við kynfæri hans, en í framhaldi af því hefðu þau skipst á að vera undir og yfir, auk þess sem þau hefðu stundað gagnkvæm munnmök og kossa um allann líkamann. Kvaðst ákærði við þessar aðstæður stundum hafa gripið til brotaþola, og þá m. a. um brjóstin og lærin, en þá alltaf án alls ofbeldis og bar að í raun hefði verið um gagnkvæm tök þeirra að ræða. Þá kvaðst hann hafa notað fingur í og við kynfæri brotaþola, og staðhæfði að það hefði verið vilji hennar allt frá fyrstu kynnum þeirra í [...]

, og bar að þau hefðu í raun mjög oft stundað kynlíf, og þar á meðal tvo dagana fyrir þennan atburð. Hann staðhæfði og að brotaþoli hefði í greint sinn margsinnis fengið fullnægingu, en sagði að hann hefði þó ekki haft vilja til þess að hafa sáðlát inn í leggöng hennarog barað hún hefði verið ósátt við það. Fyrir dómi sagði hann að þegar kynlífinu lauk í þetta sinn hefði brotaþoli legið kyrr í fangi hans, en um síðir hefðu þau farið saman í sturtu og hefði hann þá þvegið líkama hennar. Skömmu síðar hefði hann veitt því eftirtekt að brotaþoli gekk um íbúðina kviknakin, en af þeim sökum hefði hann haft orð á því að henni bæri að hylja sig, og þá í samræmi við... trú þeirra. Fyrir dómi sagði ákærði að eftir þetta hefði m. a. komið til orðræðu um óvild fjölskyldu brotaþola gagnvart honum og þá sérstaklega föður hennar, en að auki hefði þá orðið umræða um þann blómvönd sem brotaþoli hafði komið með úr vinnunni og bar hann að hún hefði hent blómvendinum á gólfið. Ákærði sagði jafnframt í skýrslum hjá lögreglu, að brotaþoli hefði við þessar aðstæður haft orð á því að hann væri heimskur. Hann hefði þá innt brotaþola eftir skýringu á þeim orðum, en bar að hún hefði þá sagt að hann hefði haft sáðlát fyrir utan líkama hennar, en hann á móti haft orð á því að hún þyrfti að leita sér lækninga sökum þess að hún hefði ekki haft blæðingar í um mánaðartíma.

Fyrri dómi, líkt og við yfirheyrslur lögreglu, kvaðst ákærði minnast þess að þegar dimmt hafi verið utandyra hefði brotaþoli farið út úr íbúðinni til þess að versla í nærliggjandi matvörubúð og ekki farið fram á að hann færi með henni þegar hann hefði haft orð á því og sagði að þegar hún hefði komið á ný inn á heimilið hefði hún verið með tvo fulla poka af matvörum. Ákærði kvaðst helst ætla að brotaþoli hefði farið tvívegis í matvörubúðina þennan dag, en bar að eftir seinna skiptið hefðu þau byrjað að kýta á nýjan leik og staðhæfði að þar hefði komið til ágreiningur um hvort þeirra ætti að þrífa og ganga frá eftir kvöldverðinn. Ákærði sagði að í þessu orðaskaki hefði brotaþoli m. a. hæðst að honum og niðurlægt og þá m. a. með þeim orðum að hún hefði fengið hann til að koma með sér til landsins, að hún hefði náð honum úr fangelsi eftir fyrstu kæruna hennar, auk þess sem hún hefði kallað hann hund og að honum færi best á því að hlýða henni. Ákærði sagði að í framhaldi af þessum síðustu orðaskiptum hefði hann tekið þá ákvörðun að pakka fötunum sínum ofan í tösku og þá með þeirri ætlan að fara. Ákærði sagði að brotaþoli hefði brugðist við þessari fyrirætlan hans með því að varna honum útgöngu, auk þess sem hún hefði hvatt hann til þess að leggja á hana hendur og berja og sagði hann að það hefði reyndar verið viðkvæðið hjá henni, en hann ávallt neitað slíku. Ákærði sagði að brotaþoli hefði í þessari sennu þeirra einnig haft orð á því að hún vildi skilja við hann og jafnframt að vilji hennar stæði til þess að hann færi frá [...], en að öðrum kosti myndi hún koma honum í vandræði. Ákærði kvaðst hafa svarað því til að hann vildi fara og að hann vildi ekki búa með henni lengur. Í framhaldi af þessum orðum öllum hefði hann farið út úr íbúðinni, en síðan lagt leið sína á lögreglustöðina, sbr. það sem rakið var hér að framan í kafla A- 5.

Við lögregluyfirheyrslu þann 19. nóvember 2019 hafði ákærði þau orð uppi, að vilji hans stæði til þess að fá það staðfest hvort brotaþoli væri ófrísk og þá áður en hann skrifaði undir skilnaðarpappíra, og í ljósi þessa stæði vilji hans til þess að eiga samtal við brotaþola í síma. Að auki lýsti ákærði þeirri kröfu, að brotaþola endurgreiddi honum helming þeirra fjármuna, sem þau hefðu lagt í innbúið á heimili þeirra að Sandbakkavegi 2, enda hefði hann lagt fram fjármuni við þau kaup. Fram kom við yfirheyrslu ákærða, þann 4. maí 2020, að hann hefði fengið staðfestingu á því að brotaþoli gæti ekki eignast börn, og staðhæfði hann að þar um hefði hún sagt honum ósatt í samskiptum þeirra, en að það hefði reyndar gilt um aðra hluti einnig og þá t. d. um orð hennar um að hún byggi við góðar efnahagslegar aðstæður á Íslandi. Ákærði staðhæfði að hann hefði því verið blekktur af brotaþola, en sagði að hann hefði fyrirgefið henni og því haft vilja til þess að hjónaband þeirra héldi áfram, enda elskaði hann brotaþola.

Nánar aðspurður við yfirheyrslur lögreglu neitaði ákærði því að hann hefði í samvistum sínum við brotaþola viðhaft andlegt ofbeldi og þá t. d. með því að einangra hana félagslega. Á hinn bóginn kannaðist hann við að hafa hallmælt fjölskyldu hennar, en að auki kvaðst hann hafa verið í samskiptum við fyrrverandi sambýlismann brotaþola, líkt og áður hefur komið fram. Loks kannaðist ákærði við að hann hefði heldur lagst gegn því að brotaþoli spjallaði við fólk á förnum vegi, enda hefði hann ekki skilið íslensku.

Fyrir dómi, en einnig við margnefndar yfirheyrslur lögreglu, var ákærði ítrekað spurður og boðið að gefa skýringar á þeim áverkum sem voru á brotaþola samkvæmt áðurröktum læknisvottorðum, sbr. kafli A 5 hér að framan, en þá einnig í ljósi frásagnar hennar um ofbeldi af hans hálfu. Ákærði kvaðst ekki minnast þess að hafa séð marbletti á innanverðum lærum brotaþola og áréttaði hann hina fyrri frásögn sína og staðhæfði að ætlaðir áverkar hennar væru a. m. k. ekki af völdum hans. Ákærði nefndi í því sambandi mögulegar skýringar og þá helst að brotaþoli væri e. t. v. haldin sjúkdómi. Nánar aðspurður og eftir að ákærða hafði verið sýndar fyrrnefndar ljósmyndir af áverkum brotaþola hafði hann á orði að það væri ætlan hans að aðeins tvær af myndunum væru í raun af henni og sagði að því mætti ætla að um tilbúning væri að ræða eða sviðsetningu, og þá eftir atvikum af hálfu lögreglu. Ákærði áréttaði enn fremur fyrri frásögn sína um að þau hefðu stundað kynlíf reglulega og þar á meðal á föstudeginum og laugardeginum 15. og 16. nóvember nefnt ár, en einnig umræddan sunnudag, og að þau hefðu farið saman í sturtu. Ítrekað aðspurður kvaðst ákærði í raun engar skýringar hafa á efni áðurrakinna læknisvottorða og matsgerðar réttarmeinafræðings eða á fyrrnefndum ljósmyndum, að því er varðaði ætlaða gamla eða nýja marbletti á líkama brotaþola, þ. á m. á innanverðum lærum hennar eða á brjóstum, enda hefðu þau aðeins einu sinni átt í eiginlegum átökum og áréttaði að þá hefði hún átt frumkvæðið með því að slá hann á milli augnanna, en hann svarað með kinnhesti, sbr. sakarefni 3. töluliðar I. kafla ákæru. Ákærði bar að hann hefði í raun aldrei séð álíka marbletti á brotaþola, þ. e. á innanverðum lærum, aðeins e. t. v. minni háttar, og vefengdi hann nefnd gögn.

Skráð er í gögnum lögreglu að við lok yfirheyrslunnar þann 19. nóvember 2019 hefði ákærði veitt lögreglu heimild til að skanna rafræn símagögn hans og aðra samfélagsmiðla, en hann kvaðst er atvik máls gerðust hafa haft eigin síma, og að brotaþoli hefði verið með annað símtæki.

En hann lýsti m. a. sambandi þeirra þannig: „Við voru alltaf slást og sættast, slást og sættast.“

3. Við skýrslugjöf hjá lögreglu þann 4. maí 2020 greindi ákærði m. a. frá því sem á daga hans hafði drifið mánuðina þar á undan og einnig lýsti hann eigin samskiptum við brotaþola. Ákærði staðhæfði að eftir atganginn sem varð með honum og brotaþola þann 17. október 2019, sbr. sakarefni 3. töluliðar III. kafla ákæru, hefðu þau náð fullum sáttum, enda hefði hún í desembermánuði sama ár flutt með honum til [...] þar sem hann hefði fengið atvinnu, og að þar hefði hún búið með honum um tíma. Við yfirheyrsluna sagði ákærði að þrátt fyrir aðskilnaðinn hefði brotaþoli enn verið honum mjög kær sagði m. a.: „Ég elska B, ég vil bara fá hana, sjá hana fyrst því ég elska hana, hún er konan mín og hún elskar mig...“ Vísaði ákærði til þess að eftir samvistarslitin í janúarmánuði 2020 hefði hann í fjögur skipti farið til [...], en þó aðeins tvívegis hitt hana. Lýsti ákærði aðdragandanum að hinu síðastgreinda skipti, þ. e. fyrri hluta mars 2020, með þeim hætti að brotaþoli hefði ekki svarað símhringingu hans, en af þeim sökum hefði hann lagt leið sína að íbúðarhúsi foreldra hennar. Hann sagði að tengdafaðir hans, vitnið F, hefði ekki verið sáttur við komu hans og sagði að hann hefði haldið á kústi og rekið hann á brott, en brotaþoli gengið á milli og hún farið með honum og þau þá farið saman á veitingahús, en síðan á það hótel sem hann var með gistiaðstöðu, og staðhæfði að þar hefðu þau stundað kynlíf. Þá hefði hann skilið orð brotaþola á þann veginn að hún ætlað að fara á heimili foreldra sinna til þess að pakka saman föggum sínum, en fara síðan með honum til [...]. Af því hefði þó aldrei orðið þar sem brotaþoli hefði ekki látið sjá sig, en af þeim sökum hefði hann farið að heimili foreldra hennar daginn eftir og reynt að ná sambandi við hana, en tengdafaðir hans komið í veg fyrir það. Hann hefði því að lokum farið einsamall... og ekki hitt brotaþola augliti til auglitis eftir þetta.

Ákærði skýrði frá því að á ofangreindu tímabili hefði hann og brotaþoli verið í gagnkvæmum fjarfundar samskiptum, og þá m. a. átt í símaviðræðum, en hann vísaði til þess þau hefðu og verið gift og hann því til viðbótar haft vilja til þess að vita um dvalarstað hennar.

E.

1. Vitnið F, fæddur [...], faðir brotaþola, staðhæfði að eftir tiltölulega skamma dvöl brotaþola og ákærða á haustdögum 2019 í hjólhýsinu við heimili þess, að [...], hafi farið að bera á ógnandi hegðan og framkomu hjá ákærða. Á þessu tímabili kvaðst vitnið hafa hlýtt á frásögn brotaþola um að ákærði hefði „lamið hana þar einu sinni“ með flötum lófa, en sagð þar um: „Það sá ekkert á henni.“ Í þessu viðfangi er til þess að líta að í lögregluskýrslu sem vitnið gaf þann 11. október 2019 sagði vitnið að samkvæmt frásögn brotaþola hefði nefndur atburður gerst u. þ. b. viku fyrr, og að um kinnhest hefði verið að ræða. Einnig er haft eftir vitninu í þessari skýrslu að það hefði af nefndu tilefni átt orðastað við ákærða um málefnið, en að hann hefði þá brugðist reiður við. Vitnið kvaðst ekki hafa reynt að hafa áhrif á veru ákærða í sveitarfélaginu, og þá ekki með því að fá hann til þess að fara þaðan. Vitnið staðhæfði jafnframt að ákærði hefði margoft komið inn á heimili þess þann tíma sem hann bjó með brotaþola, en þó aðallega fyrstu vikurnar.

Vitnið sagði að eftir tiltölulega stutta viðveru í hjólhýsinu hefðu þau hjónin gengist fyrir því að ákærði og brotaþoli fengju til umráða leiguíbúðina að [...]. Vitnið sagði að fljótlega eftir það hefði farið að bera á samskiptaleysi við brotaþola, sem hefði verið mjög óvenjulegt og því hefði það óttast um hagi hennar. Vitnið sagði að þessi ótti hefði ekki verið ástæðulaus, og vísaði vitnið til þess að vinnuveitandi brotaþola, vitnið L, hefði tilkynnt því eitt sunnudagskvöldið að brotaþoli ætti í erfiðleikum. Vitnið kvaðst þá strax hafa brugðist við og farið að leiguhúsnæði brotaþola, ásamt dóttur sinni, I, og sótt brotaþola. Vitnið minntist þess ekki að hafa séð áverkamerki á brotaþola í greint sinn, en sagði að hún hefði verið niðurbrotin. Vitnið kvaðst síðar hafa heyrt frásögn brotaþola um að ákærði hefði barið hana, en að auki beitt hana kynferðislegu ofbeldi, en einnig viðhaft andlegt ofbeldi, þ. á m. með þvíað meina henni að sofa, hella yfir hana vatni og þess háttar. Þá kvaðst vitnið hafa séð áverka á lærum brotaþola, en einnig marbletti á handleggjum hennar. Auk þessa kvaðst vitnið í eitt skipti þann tíma sem brotaþoli bjó með ákærða í nefndri leiguíbúð hafa heyrt af því að hún hefði fengið glóðarauga vegna atgangs ákærða og sagði að þegar þau hefðu hitti hana að máli hefði hún reynt að fela áverkann og ekki gefið því skýringar á honum.

Vitnið staðfesti að brotaþoli hefði flust á heimili þess í byrjun árs 2020, sbr. að því leyti sakarefni VI. kafla, og hluta sakarefni V. kafla ákæru.

2. Vitnið M, móðir brotaþola, fædd [...], barað þann tíma sem dóttir þess, brotaþoli, bjó með ákærða í hjólhýsinu hefði hún í eitt skipti komið inn á heimili þess um nótt, og haft á orði að hún hefði átt í einhverju ósætti við ákærða og mátt þola ofbeldi af hans hálfu. Vitnið kvaðst ekki hafa séð áverka á brotaþola þegar þetta gerðist.

Vitnið sagði að í fyrstu hefði ákærði verið nokkuð tíður gestur á heimili þeirra hjóna og þá m. a. reglulega snætt málsverð með fjölskyldunni, en bar að mjög hefði dregið úr þessum heimsóknum þegar frá leið, en þá einnig af hálfu brotaþola.

Vitnið sagði að þau hjónin hefðu farið í heimsóknir í leiguíbúðina að [...], og minntist þess sérstaklega að einn sunnudaginn hefði það veitt því eftirtekt að brotaþoli var með glóðarauga. Vitnið kvaðst hafa gengið á brotaþola vegna þess og í framhaldi af því heyrt frásögn hennar um að ákærði hefði veitt henni áverkann. Í skýrslu vitnisins hjá lögreglu kom m. a. fram að þessi heimsókn hefði sennilega verið þann 10. nóvember 2019. Vitnið kvaðst síðar hafa heyrt frásögn brotaþola um annars konar ofbeldi af hálfu ákærða og sagði að í því tilfelli hefði eiginmaður þess og dóttirin I farið og náð í hana. Eftir það kvaðst vitnið hafa hlýtt á frásögn brotaþola um að hún hefði orðið fyrir alvarlegu ofbeldi af hálfu ákærða, þ. á m. kynferðislegu, en að hann hefði einnig viðhaft hótanir og andlegt ofbeldi. Vitnið kvaðst hafa séð marbletti á líkama brotaþola þegar þetta gerðist.

Vitnið sagði að brotaþoli hefði komið á heimili þeirra hjóna þann 18. janúar 2020 eftir að hún hafði gefist upp á samverunni við ákærða á [...]. Vitnið staðhæfði jafnframt að um páskana það árið hefði verið stöðugt ónæði við húseign þeirra hjóna og þá af hálfu ákærða, þ. á m. vegna barsmíða hans o. fl., en að auki hefði slíkt gerst þann 18. mars sama árið, sbr. sakarefni VI. kafla. Loks kvaðst vitnið hafa orðið fyrir símaónæði af hálfu ákærða á vormánuðum það árið.

Vitnið R, fæddur [...], sonur brotaþola, sem haldið hefur heimili hjá móðurforeldrum sínum, kvaðst lítið hafa verið heima við vegna vaktavinnu og því í raun mjög lítið geta sagt um atvik máls eða samskipti móður sinnar og ákærða á þeim tíma sem þau höfðust við í hjólhýsinu haustið 2019. Vitnið sagði að í fyrstu hefði ákærði komið inn í íbúðarhúsið, en sagði að þær heimsóknir hefðu alveg hætt eftir að hann fór með móður þess í leiguíbúðina. Vitnið kvaðst hins vegar minnast þess að eftir að það gerðist hefði móðir þess í eitt skipti komið á heimili móðurforeldranna og verið niðurbrotin. Í það sinnið kvaðst vitnið hafa séð marbletti á hálsi eða bringu hennar, en að auki hlýtt á orð hennar um að ákærði hefði lagt á hana hendur. Þá kvaðst vitnið hafa hlýtt á aðra frásögn móður sinnar nokkru síðar, þ. e. eftir að hún kom frá [...], og þá um niðurlægjandi háttsemi ákærða gagnvart henni, og þá í þá veru að hann hefði verið með niðurlægjandi hátterni gagnvart henni, og þá m. a. með því að láta hana þrífa íbúðina nakta og skvett á hana vatni. Vitnið kvaðst á hinn bóginn aldrei hafa orðið vitni að slíkri hegðan ákærða.

Vitnið skýrði frá því að þrátt fyrir ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann hefði ákærði komið að heimili fjölskyldunnar að [...]um páskaleytið 2020, sbr. sakarefni stafliða j, kog l V. kafla ákæru. Vitnið staðhæfði að ákærði hefði gert þetta oft og þá „eldsnemma á morgnana og þá berjandi á alla glugga og dyr og öskrandi fyrir utan og hann var bara að hóta öllu illu og hann sagði afa að hann ætlað að koma og ná í B, og ég man að þetta gerðist alveg marg, margoft, og það var varla svefnfriður.“ Loks kvaðst vitnið minnast þess að á nefndu tímabili hefði ákærði í eitt skipti komið inn í húsið. Vitnið kvaðst reyndar ekki hafa séð það með eigin augum, enda þá verið í eigin herbergi, en heyrt af því að afi hans hefði ýtt ákærða út úr húsinu, sbr. sakarefni VI. kafla ákæru.

4. Vitnið L, starfsmaður á [...], fædd [...], yfirmaður, fjölskylduvinur og frænka brotaþola, greindi frá því að einn morguninn, haustið 2019, hefði það veitt því eftirtekt í vinnunni að brotaþoli var,, marin á vanganum og með glóðurauga“, en jafnframt veit því athygli að hún hafi reynt að leyna áverkanum og ekki viljað ræða um tilkomu hans. Vitnið sagði að daginn eftir hefði brotaþoli í samræðum þeirra skýrt frá því að á kærði hefði „lamið hana.“ Vitnið sagði að áður en þetta gerðist hefði það heyrt ávæning af því að ákærði hefði áður lamið brotaþola, en bar að í það sinnið hefði það verið erlendis.

Vitnið kvaðst ætla að alvarlegasta atvikið af ofangreindu tagi hafi verið þegar brotaþoli hefði ákveðið að hætta að vinna á [...], enda þá verið með áform um að flytjast með ákærða... í land, daginn eftir, og bar að í það sinnið hefði brotaþoli hringt og verið hálf skælandi og farið fram á að fá að halda áfram í vinnunni sinni.

Vitnið sagði að í nefndu símtali hefði brotaþoli gefið leyfi sitt fyrir því að það hringdi í föður hennar og þá til þess að veita henni aðstoð, og kvaðst vitnið hafa gert það. Vitnið kvaðst í hádeginu daginn eftir hafa farið á heimili foreldra brotaþola og þá fyrst hitt hana. Við það tækifæri kvaðst vitnið hafa séð áverka á brotaþola og sagði: „Þá sýnir hún mér mjög ljótt mar á innanverðum lærum,“ og bar að henni hefði láðst að segja frá þessum áverkum í skýrslu sinni hjá lögreglunni þann 20. nóvember 2019. Vitnið kvaðst jafnframt hafa heyrt frásögn brotaþola af atgangi ákærða gagnvart henni daginn áður, og þá m. a. að hann hefði skipað henni að þrífa gólfin nakin, að hann hefði hent blómum á gólfið, sem hún hefði fengið að gjöf frá vinnufélögum við starfslokin, að hann hefði hrint henni eða dregið inn í sturtuna og misþyrmt henni þar líkamlega og þá einnig kynferðislega. Nánar aðspurt kvaðst vitnið ekki treysta sér til að segja til um orð brotaþola um síðastgreinda atriðið eða hvernig athafnir það hefðu verið. Vitnið kvaðst einnig hafa hlýtt á frásögn brotaþola um að ákærði hefði hellt yfir hana sofandi ísköldu vatni og dregið hana fram úr rúminu, en þá eftir atvikum á öðru tímabili.

Vitnið kvaðst áður en þetta gerðist og þá til viðbótar við fyrstgreinda tilvikið hafa séð áverka á brotaþola að morgni dags, að það ætlaði á handleggjum og sagði: „Það var mjög ljótt.“ Og í öðru tilfelli kvaðst vitnið ætla að það hefði séð áverka á hálsi brotaþola, en einnig á fótum hennar og í samræðum þeirra heyrt að áverkarnir hefðu verið af völdum barsmíða og hrindinga ákærða, en ekki af fótaspörkum.

Vitnið kvaðst hafa séð breytingu á hegðan brotaþola eftir að hún hóf stopula vinnu sína á [...] fyrri hluta árs 2019, og bar aðþá hefði hún verið í 30- 50% starfi, þ. e. eftir að hún kom úr sumarfríinu síðsumars 2019 með ákærða. Vitnið staðhæfði að andleg líðan brotaþola hefði þannig farið versnandi frá haustdögum nefnt ár, og sagði að eftir nefnt orlof hefði brotaþoli í raun „aldrei komið almennilega til vinnu... það var alltaf stress og hún svaraði ekki í síma og hún mætti ekki.“

5. Vitnið M, fædd [...], tvíburasystir brotaþola, sagði frá því að í símtali þeirra systra haustið 2019 hefði það innt brotaþola eftir því hvort það væri rétt sem það hefði heyrt að ákærði beitti hana ofbeldi og þá á því tímabili sem hún hafðist við með honum í hjólhýsinu við heimili foreldra þeirra. Vitnið bar að brotaþoli hefði ekki haft mörg orð um málefnið, en vitnið kvaðst er þetta gerðist hafa verið búsett utan heimabyggðar hennar. Vitnið sagði að um 1- 2 klst. eftir þessar símaviðræður hefði brotaþoli hringt og sagði: „... og var bara í mikilli geðshræringu og þá hefði greinilega eitthvað gerst... já hún talað um að hann hefði lagt á sig hendur og hefði lamið sig... og ég strax bara hvatti hana til að fara niður á lögreglustöð og tilkynna þetta og hún gerði það.“Vitnið skýrði frá því að um miðjan nóvember 2019 hefði það verið í heimsókn á heimili foreldra sinna og sagði að þá um kvöldið hefði frænka þess, vitnið L, hringt og óskað eftir því að það færi að heimili brotaþola og þá til þess að sækja hana. Vitnið kvaðst hafa hlýtt þessu boði, og farið á vettvang ásamt föðursínum, vitninu F. Vitnið sagði að er það hefði verið komið á vettvang hefðu lögreglumenn verið þar fyrir, en um svipað leyti kvaðst það og hafa séð til ákærða þar sem hann hafi verið að ganga út úr húsinu, með bakpoka, en um sama leyti hefði brotaþoli komið inn í bifreið þess og föður þeirra. Um ástand brotaþola á þeirri stundu sagði vitnið: „Hún var bara eitt brak.“ Vitnið sagði að þau þrjú hefðu strax farið á heimili foreldranna, en staðhæfði að greinilegt hefði verið að brotaþoli var þá mjög óttaslegin, líkt og raunar öll fjölskyldan. Um svipað leyti kvaðst vitnið hafa séð áverkamerki á handleggjum brotaþola og sagði: „Það var alveg augljóst að hún hafði orðið fyrir, hérna, einhverju hræðilegu sko. Það voru bæði á efri hluta, fannst mér, marblettir, en svo fannst mér svolítið mikið... niður eftir fótleggjunum, ekkert endileg stórir marblettir... en þetta var mjög svona sláandi.“ Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt nákvæmar lýsingar brotaþola á því hvernig marblettir þessir hefðu verið til komnir. Vitnið kvaðst á síðari stigum hafa heyrt lýsingar brotaþola um ætlaða ofbeldisháttsemi ákærða gegn henni, og þar á meðal að hann hefði tekið hana kverkataki, að í eitt skipti hefði hann lamið hana svo fast að hún hefði „dottið út,“ og enn fremur að hann hefði hent blómum í gólfið sem hún hefði komið með heim úr vinnunni, en að auki hefði hann viðhaft niðurlægjandi og viðurstyggilega háttsemi gagnvart henni. Þá sagði vitnið að brotaþoli hefði greint frá því að ákærði hefði sýnt henni „kynferðislega áreitni,... en þá alltaf eitthvað með fingrunum.“ Vitnið kvaðst eiga erfitt með að tilgreina hvaða tilvik eða tímabil nefnd háttsemi átti að hafa gerst, enda rynnu þessir atburðir saman í huga þess. Vitnið kvaðst síðar hafa aðstoðað brotaþola við að loka fyrir samfélagsmiðla sína, og þá vegna ónæðis af hálfu ákærða á árinu 2020, en það kvaðst einnig hafa orðið fyrir slíkri háttsemi. Vitnið sagði að brotaþoli hefði flust búferlum utan haustið 2020.

6. Vitnið S, fæddur [...], eigandi bifreiðaverkstæðis, kvaðst hafa ráðið ákærða til starfa í októbermánuði 2019. Aðspurt hvort ákærði hefði fengið áverka við störf sín sagði vitnið: „Ég man ekki sérstaklega eftir því, en það getur vel verið, kannski, að hann hafi kannski hruflað sig eða rekið hausinn í eða eitthvað álíka, en ekki sem ég man sérstaklega eftir sko.“ Ítrekað aðspurt hvort ákærði hefði orðið fyrir áverka við nef sagði vitnið: „Mig minnir að einhvern tímann hafi hann hruflað sig á höfði eða á nefi sko, en ég er ekki alveg viss á því, en einhvern veginn finnst mér að ég rámi í það.“ Vitnið greindi og frá því að það hefði verið lítið á sjálfu verkstæðinu á nefndu tímabili. Aðspurt minntist vitnið þess ekki að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu um ætlaðan nefáverka ákærða, en eftir að vitninu hafði verið kynnt upplýsingaskýrsla lögreglu semtilgreindurlögreglumaðurhafði gert þann 21. október 2019, sagði vitnið að það rámaði í þetta atriði, þ. e. að ákærði hefði einhvern tímann rekið sig í og þá fengið sár og blóðgast á nefinu eða enni eða á höfðinu. Vitnið treysti sér ekki til að segja til um nánari tímasetningu, en ætlaði að það hefði munað atvik máls betur í viðræðum sínum við lögreglumanninn og þar á meðal að ákærði hefði fengið margnefndan áverka miðvikudagskvöldið 16. október umrætt ár.

7. T, fædd [...], fyrrverandi samstarfsfélagi brotaþola á [...] á árinu 2019, greindi frá því að í eitt skipti, í lok október eða byrjun nóvember, þegar brotaþoli kom til vinnu sinnar, hefði hún verið með marblett undir öðru auganu. Vitnið kvaðst ekki minnast þess hvort það hefði sjálft spurt brotaþola um tilkomu áverkans, en bar að það hefði verið almenn umræða á meðal starfsmanna að brotaþoli hefði haft orð á því að áverkinn hefði komið til vegna barsmíðar þáverandi sambýlismanns og þá vegna gagnkvæms ósættis þeirra. Vitnið vísaði til þess að langt væri um liðið og því væri minni þess ekki óbrigðult að þessu leyti. Vitnið kvaðst ekki hafa séð önnur áverkamerki á brotaþola, hvorki fyrr né síðar, en bar að brotaþoli hefði ekki alltaf mætt til vinnu, og í slíkum tilvikum hefði það heyrt að það væri sökum þess að hún hefði fengið sýnilega áverka vegna barsmíða, en sagði að þegar best lét hefðu þær unnið saman u. þ. b. fimm daga vikunnar. Vitnið kvaðst aldrei hafa rætt þetta málefni við brotaþola fyrirutan fyrsta skiptið og bar að hún hefði þá haft á orði að maðurinn hennar gæti verið agressívur og að hann hefði lamið hana.

8. U, fædd [...], starfsmaður á nefndu [...], kvaðst hafa verið þar samstarfsmaður brotaþola um tíma og bar að í eitt skipti hefði það veitt því eftirtekt að hún var með klórfar á höndum, en einnig einhver áverkamerki undir auga; „svolítið eins og glóðurauga, eins og einhver lamdi hana.“ Vitnið kvaðst ásamt síðastgreinda vitninu, T, hafa innt brotaþola um tilurð þessara áverka, en bar að hún hefði þá færst undan að svara og viðhaft vandræðalegan hlátur. Vitnið kvaðst hins vegar hafa hlýtt á orð brotaþola allnokkru seinna um að samskipti hennar og eiginmannsins hefðu ekki verið með besta móti og að þau ætluðu að skilja.

9. B, fædd [...], starfsmaður á nefndu [...]og fyrrverandi samstarfsmaður brotaþola, kvaðst hafa veitt því eftirtekt að brotaþoli var í eitt skipti með sýnilegan áverka við augun þegar hún hefði mætt til starfa. Vitnið sagði frá því að fyrir hefði komið að brotaþoli hefði ekki mætt til vinnu í nokkra daga og minntist þess að eftir slíkt hlé hefði hún sýnt því myndir í eigin síma og þá af tilteknum áverkum, sem hún hefði borið um að væru af völdum eiginmanns hennar. Vitni sagði og frá því að brotaþoli hefði stundum haft á orði að hún hefði mátt þola barsmíðar af hálfu eiginmanns síns, en vitnið áréttaði að það hefði í raun mjög oft gerst að brotaþoli hefði ekki mætt til vinnu sinnar í [...]. Þá kvaðst vitnið hafa ályktað að brotaþoli yrði sífellt óhamingjusamari eftir því sem leið á haustið 2019.

10. X, fæddur [...], starfsmaður á nefndu [...], kvaðst í eitt skipti í vinnunni hafa séð glóðarauga á brotaþola, en þá ekki spurst fyrir um ástæðu þess.

11. Z, fædd [...], kvaðst hafa verið starfsmaður í versluninni [...] þann 6. nóvember 2019. Vitnið kvaðst minnast þess að nefndan dag hefðu brotaþoli og ákærði komið þar inn og keypt varning. Vitnið kvaðst og minnast þess að þau hefðu ekki alltaf verið saman í versluninni, en staðhæfði að ákærði hefði verið „prúður“ í allri framgöngu, og ætlaði að þetta hefði gerst á milli 17:00 og 17:30. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa veitt athygli neinum áverkum á brotaþola eða ákærða í greint sinn.

12. Vitnið Þ, lögreglumaður nr. [...], staðfesti frumskýrslu lögreglu þann 18. október 2019 og áréttaði þá skoðun að áverkar í andliti og á handleggjum brotaþola hefðu virst vera ferskir, en vitnið bar og að augljóst hefðiverið að hún hafi virst vera mjög hrædd við ákærða. Vitnið staðfesti enn fremur að við handtöku ákærða skömmu eftir komu brotaþola hefði hann verið sár við nefrótina, sbr. sakarefni I. kafla ákæru, tölulið 3.

Vitnið staðfesti rannsóknargögn að því er varðaði aðgerðir lögreglu þann 17. og 18. nóvember sama ár, sbr. sakarefni II. kafla ákæru, og þar á meðal að ekki hefði tekist að hafa tal af brotaþola þá um kvöldið, en einnig að ákærði hefði það sama kvöld átt viðskipti við lögreglu þar sem brotaþoli hafði að sögn hans vísað honum á dyr. Vitnið staðfesti að öðru leyti rannsóknarskýrslur og þar á meðal áðurnefndar yfirheyrsluskýrslur, en vitnið leiðrétti debetfærslu í matvöruverslun af reikningi brotaþola og bar að hún hefði farið fram 17. nóvember nefnt ár, kl. 18:23:59, en eigi þann 18. sama mánaðar.

13. Vitnið Æ, lögreglumaður nr. [...], staðfesti fyrir dómi ljósmyndatöku af brotaþola í tengslum við kæru hennar um ætluð brot ákærða þann 17. nóvember 2019, og bar að læknir hefði verið á lögreglustöðinni þegar það gerðist. Vitnið kvaðst öðru sinni hafa tekið ljósmyndir af brotaþola og þá til þess að gæta að samanburði á sýnilegum áverkum hennar. Vitnið staðfesti einnig vettvangs ljósmyndir af leiguíbúðinni að [...], en sagði að ekki hefði verið gætt sérstaklega að bleytu eða lífsýnum. Vitnið staðfesti loks efni skýrslu vegna afskipta þess af ákærða þann 7. desember 2019, en einnig að öðru leyti önnur rannsóknargögn og þar á meðal gerð frumskýrslu í tengslum við ætlað húsbrot ákærða þann 18. mars 2020, sbr. sakarefni II., IV. og VI. ákærukafla F

III. kafli ákæru. Stafliðir a og b.

1. Líkt og áður er fram komið var ákærða birt ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann og brottvísun af heimili á lögreglustöðinni á Selfossi, þann 19. október 2019, kl. 23:10, sbr. að því leyti kafla A- 4 hér að framan.

Samkvæmt gögnum fékk lögreglan, þann 16. apríl 2020, aðgang að tveimur símum brotaþola og öðrum samskiptamiðlum hennar, en þar á meðal voru gögn sem vörðuðu Facebook- færslur og tölvupósta, sbr. kafli B 1 - 2 hér að framan. Tilefnið var að nokkru áður hafði réttargæslumaður brotaþola lagt fram kæru um nær viðstöðulausan ágang ákærða. Vegna þess aflaði lögreglan einnig upplýsinga um rafræn gögn frá fjarskiptafyrirtækjum, sem tengdust símanúmeri brotaþola,..., á tímabilinu frá því í október 2019 og allt til 17. apríl 2020. Í kjölfarið voru hin rafrænu boð skoðuð og borin saman við önnur sambærileg gögn, og eru gögn þar um á meðal framlagðra skjala þessa máls, líkt og álíka gögn sem varða ákærukafla III. og V.

2. Og eins og áður hefur verið rakið lagði lögreglan hald á síma ákærða af gerðinni Galacy J5, við handtöku hans þann 18. október 2018. Í framhaldi af haldlagningunni var gerð rannsókn á innihaldi símans, með fyrrnefndu Cellebrita UFED Touch 2 rannsóknar tóli, en að því leyti virðist sérstaklega hafa verið litið til þeirra rafrænu gagna sem tengdust síma brotaþola. Liggur fyrir að ein þessara gagnatenginga var með notandanafnið „C “, sbr. b-lið þessa ákærukafla.

3. Við yfirheyrslur hjá lögreglu kannaðist ákærði ekki við að hafa brúkað notandanafnið „C “til þess að tengjast netmiðlum brotaþola og hafði hann engar skýringar þar á. Ákærði benti þó á að síminn hans hefði ætíð verið ólæstur og því hefði í raun hver sem var getað notað hann. Hann kvaðst á sínum tíma hafa fengið símtækið hjá brotaþola, en staðhæfði að það hefði í raun verið eign móður hennar. Ákærði staðhæfði jafnframt að hann hefði ekki tíðkað að nota dulnefni til þess að vera í rafrænum samskiptum við eiginkonu sína, brotaþola.

Ákærði greindi frá því að eftir að hann hafði verið leystur úr haldi lögreglunnar á Selfossi hefði hann lagt leið sína á ný til [...]. Er þetta í samræmi við gögn lögreglu, en fram kemur m. a. í skýrslum að ákærði hafi komið á lögreglustöðina á [...]sunnudaginn 20. október, kl. 18:45, þeirra erinda að óska eftir liðsinni við að finna húsaskjól.

Fyrir dómi skýrði ákærði frá því að eftir að hann kom til [...] hefði hann í göngutúr og fyrir tilviljun hitt brotaþola og sagði að við þær aðstæður hefðu þau náð sáttum. Er þessi frásögn ákærða í nokkru samræmi við yfirheyrsluskýrslur hans hjá lögreglu.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakaratriði töluliðar a, og að því leyti frásögn brotaþola, um að hann hefði lagt leið sína að fjölbýlishúsinu þar sem leiguíbúð þeirra var og að þannig hefði hún séð til ferða hans eftir að hann kom í sveitarfélagið, og að þetta hefði gerst að kvöldi 19. október 2019. Staðhæfði ákærði að þetta hefði fyrst gerst 21. október sama ár, og eftir að brotaþoli hafði haft símasamband við hann. Sagði hann að í kjölfar þessa hefðu þau um nónbil farið saman á lögreglustöðina.

4. Við lögregluyfirheyrslur hefur brotaþoli staðhæft að hún hafi fyrst séð til ákærða að kvöldi 19. október líkt og rakið var hér að framan varðandi ákærukafla I. 3., en í framhaldi af því hefði hún boðið honum að koma inn í leiguíbúð þeirra, og í kjölfarið hefðu þau verið í ítrekuðum gagnkvæmum samskiptum, þ. á m. með hinum rafrænum miðlum, sbr. það sem rakið var hér að framan í kafla C. Varðandi I. kafla ákæru töluliður 3.

5. Samkvæmt skýrslum lögreglu þar sem fyrrnefndri rannsókn á hinum rafrænu boðum er lýst hóf ákærði símasamskipti við brotaþola mánudaginn 21. október, kl. 20:18:09, og þá með notandanafninu C. Samkvæmt sömu gögnum fundust engin merki um frumkvæði af hálfu brotaþola að þessu leyti fyrir þetta tímabil, en aftur á móti sýndu gögnin að regluleg samskipti hófust með þeim hinn nefnda dag. Voru þannig skráð 165 símasamskipti frá ákærða, en 84 frá brotaþola.

6. Við lögregluyfirheyrslu þann 4. maí 2020 staðfesti ákærði að hann hefði verið í gagnkvæmum samskiptum við brotaþola, líkt og lögreglumenn hefðu orðið vitni að þegar þeir hefðu í eitt skipti komið í leiguíbúð þeirra, en þá án þess að bregðast sérstaklega við. Við meðferð málsins, þ. á m. fyrir dómi, kannaðist ákærði ekki við þann fjölda skilaboða og símhringinga sem lýst er í staflið b ákærukaflans, og vísaði til þess að hann hefði í raun enga þörf haft fyrir að viðhafa slík rafræn samskipti þar sem hann hefði verið í beinum samskiptum við brotaþola. Og fyrir dómi neitaði ákærði alfarið sakaratriði stafliðar b.

G.

IV. kafli ákæru.

1. Eins og hér að framan hefur verið rakið, sbr. m. a. kaflar B og F hér að framan, aflaði lögregla rafrænna gagna frá fjarskiptafyrirtækjum við rannsókn þessa máls, en þau voru síðan notuð við skoðun á hinum rafrænu gögnum sem tengdust samskiptatækjum ákærða og brotaþola, sbr. sakarefni þess ákærukafla, en einnig III. og V. kafla ákærunnar.

Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu, dagsettri 10. júní 2020, var símanúmer ákærða, [...], sem tengsl hafði við símafyrirtækið Nova, fyrst notað til símhringinga og sms- boðsendinga þann 29. nóvember 2019, sbr. sakarefni þessa ákærukafla, að nokkru.

Samkvæmt gögnum var það niðurstaða ofangreindrar rannsóknar, og ályktun rannsóknaraðila, að ákærði og brotaþoli hefðu verið í gagnkvæmum rafrænum samskiptum á tímabilinu frá 19. nóvember til 17. desember 2019. Þessu til staðfestu er m. a. vísað til þess að rannsóknin hafi leitt í ljós að frá símanúmeri ákærða hefðu verið send 86 sms- skilaboð í símtæki brotaþola, sbr. staflið c, en að auki hefðu þar í milli farið fimm símhringingar. Tekið er fram að á sama tíma hefðu 53 sms- skilaboð farið frá síma brotaþola í símanúmer ákærða, en á hinn bóginn engar símhringingar. Að þessu leyti vísa rannsóknaraðilar til framlagðra skjala og einstakra færslna semþar koma fram.

2 Stafliðir a-liður i- vi og stafliðir c og b.

Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu var ákærði í gæsluvarðhaldsvist dagana 19. til 28. nóvember 2019, en hafi verið leystur úr einangrunarvist þann 26. nóvember. Þá liggur fyrir að ákærði var leystur úr haldi síðastnefnda daginn, kl. 17:30, sbr. úrskurður Landsréttar í máli nr. 792/2019.

Í upplýsingaskýrslu lögreglu, dagsettri 18. júní nefnt ár, er frá því greint að í fangelsinu á Hólmsheiði hafi fangar haft aðgang að símtæki í sérstöku alrými, og þá um símanúmerið [...]. Í skýrslunni segir að í samtals 18 skipti hafi verið hringt úr nefndu símanúmeri í símanúmer brotaþola fyrrgreinda daga, og hafi hið fyrsta símtal verið þann 26. nóvember, kl. 18:39. Þessu til stuðnings og þá um hlut ákærða er afhálfu rannsóknaraðila m. a. vísað til ljósmynda frá umræddu alrými fangelsisins, sem virðast sýna hann nærri og við fyrrnefnt símtæki í alrými fangelsisins.

Í upplýsingaskýrslu segir frá því að hin rafrænu gögn hafi jafnframt sýnt að brotaþoli hefði í þrígang hringt í fangelsið á Hómsheiði, þ. e. dagana 27. og 28. nóvember nefnt ár.

Í upplýsingaskýrslunni er jafnframt tiltekið að 24 mínútum eftir að ákærði hafði verið leystur úr haldi á Hólmsheiðinni hafi verið hringt í símanúmer brotaþola, þ. e. þann 28. nóvember 2019, kl. 17:54, og þá frá tiltekinni bensínstöð í Norðlingaholti í Reykjavík. Er ályktað í ljósi aðstæðna að þarna hefði ákærði átt hlut að máli, sbr. stafliður a liðuriii.

Einnig segir í upplýsingaskýrslunni að þrívegis að morgni dags þann 29. nóvember 2019 hafi verið hringt í símanúmer brotaþola frá tiltekinni bensínstöð á Selfossi, en að auki hafi eitt símtal verið skráð þann dag kl. 11:48. Þessu til viðbótar segir frá því að gögnin hafi sýnt að kl. 10:23 nefndan dag hafi símanúmer tiltekins afgreiðslumanns hjá símasölufyrirtækinu Nova í nefndu bæjarfélagi tengst símanúmeri brotaþola, og að við athugun rannsakara hefði starfsmaðurinn upplýst að tiltekinn viðskiptavinur hefði fengið símtæki hans lánað.

Fram kemur að rannsóknaraðilar hafi að virtri nefndri rannsókn og þá í ljósi framlagðra gagna ályktað að ákærði hefði tekið símanúmerið [...] í notkun eftir eigin viðskipti við fyrrnefnt fjarskiptafyrirtæki. Er þannig tiltekið að alls hafi átta símhringingar borist frá símanúmerinu í símanúmer brotaþola, það fyrsta kl. 11:59. Tekið er fram að brotaþoli hafi aðeins í eitt skipti svarað hringingu frá ákærða, kl. 12:05:59.

Í rannsóknargögnum er því lýst og rökstutt, að í ljósi ofangreindra gagna hafi rannsakarar ályktað að ákærði hefði komið að öllum ofangreindum símhringingum. Í því samhengi er m. a. bent á að ákærði hafi í tvígang gefið sig fram á lögreglustöðinni á Selfossi, annars vegar um hádegisbilið, en hins vegar síðla dags og þá vegna tiltekinna erinda. Einnig er tekið fram að lögreglan hafi haft um það vitneskju að ákærði hefði tekið sér far með áætlunarrútunni að kveldi 29. nóvember 2019 og að þá hafi hann lagt leið sína til [...].

Af hálfu rannsóknaraðila er auk þess sem hér að ofan hefur verið rakið bent á að rannsóknin á hinum rafrænum gögnum styðji það að þann 29. nóvember hafi tugir sms- símaskilaboða farið frá símanúmeri ákærða, [...], til fyrrnefnds símanúmers brotaþola, sbr. staflið c í nefndum ákærukafla, en jafnframt er tekið fram að gögn þessi hafi sýnt að brotaþoli hafi sent sms- boð í símtæki ákærða.

Við yfirheyrslur hjá lögreglu hefur ákærði játað notkun á símanúmerinu [...].

Fyrir dómi staðfesti ákærði að hann hefði keypt símtæki á Selfossi eftir að hann hafði verið leystur úr fangavistinni, en staðhæfði aftur á móti að hann hafiekki fengið tiltekið símanúmer og fullyrti að það hefði fyrst gerst eftir 10. desember nefnt ár. Hefði hann fyrst verið í netsambandi við brotaþola þann 7. desember það ár. Þá sagði ákærði fyrir dómi að umrætt símanúmer hefði í raun verið sameiginlegt númer hans og brotaþola, og að það hafi verið tengt símtæki sem hefði verið á heimili þeirra.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakaratriði stafliðar a liðar i, og kvaðst hann ekki minnast þess að hafa hringt til brotaþola þann 26. nóvember nefnt ár, og þá ekki eftir að hann hafði verið leystur úr einangrunarvistinni. Hann kannaðist hins vegar við að hafa haft aðgangað síma í fyrrnefndu alrými fangelsisins.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu þann 24. júní 2020 greindi ákærði frá því að meðan gæsluvarðhaldsvist hans varði í nóvember 2019 hefði brotaþoli hringt til hans í fangelsið, og sagðiað þau samskipti hefðu einmitt verið grundvöllurinn að því að þau náðu sáttum og að hún lýsti þeim óskum sínum að ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann og brottvísun hans af heimili yrði felld niður. Samhliða því hefði hún fallið frá eigin kærum gegn honum. Ákærði staðhæfði að þegar nefndar símhringingar brotaþola bárust honum í fangelsið hefði hann talið að þar væri á ferðinni verjandi hans. Nánar aðspurður kvaðst ákærði ekki minnast þess að hafa margsinnis hringt úr fangelsinu í símanúmer brotaþola, [...], á tímabilinu frá 26.- 28. nóvember nefnt ár. Ákærði áréttaði þessa afstöðu fyrir dómi.

Fyrir dómi neitaði ákærði því að hann hefði umrædda daga sent brotaþola sms-símaboð eða hringt til hennar, sbr. stafliði b og c ákærukaflans.

Fyrir dómi lýsti ákærði ferðum sínum að nokkru eftir aðhann hafði verið leystur úr haldi á Hólmsheiðinni þann 28. nóvember nefnt ár. Hann kannaðist ekki við að hafa hringt frá bensínstöðinni í Norðlingaholti eða á Selfossi. Og aðspurður minntist hann þess ekki að hafa fengið lánað símtæki hjá starfsmanni fjarskiptafyrirtækis þar í bæ og þannig hringt með símanúmeri hansí símanúmer brotaþola. Ákærði staðfesti á hinn bóginn að á Selfossi hefði hann keypt nýtt sony- símtæki, og ítrekað aðspurður játaði ákærði að hann hefði við það tækifæri fengið fyrrgreint símanúmer til afnota, [...]. Þá staðfesti ákærði að hann hefði lagt leið sína til [...] og sagði að hann hefði er þetta gerðist í raun verið í algjöru reiðuleysi hér á landi.

Við yfirheyrslur hjá lögreglu hefur brotaþoli staðhæft, m. a. í skýrslu þann 6. júlí 2020, að ákærði hefði hringt í símanúmer hennar á meðan hann var enn vistaður í fangelsinu á Hólmsheiði, og minntist hún þess að hann hefði á þeim stundum verið miður sín vegna eigin aðstæðna. Hún sagði að hið sama hefði gerst eftir að ákærði hafði verið leystur úr haldi, og var það ætlan hennar að í það sinnið hefði hann m. a. fengið lánaða síma hjá erlendum ferðamönnum. Þá sagði hún að ákærði hefði að auki hringt til hennar frá tiltekinni bensínstöð í Norðlingaholti.

Brotaþoli staðhæfði að ákærði hefði haft frumkvæðið að öllum ofangreindum símasamskiptum þeirra, og bar að hann hefði m. a. þann 29. nóvember 2019 hringt í hana frá tiltekinni bensínstöð á Selfossi, og þá úr símanúmerinu [...]. Hún kvaðst síðar hafa lagt fjármuni sína inn á símakort ákærða. Öllu þessu til viðbótar kvaðst brotaþoli hafa fengið símaskilaboð frá símanúmeri ákærða og staðhæfði að það hefði m. a. gerst þegar hann hefði verið á leið sinni til [...].

3. Stafliður d í ákærukafla IV.

Samkvæmt lögregluskýrslu voru tveir lögreglumenn í almennri eftirlitsferð laugardagskvöldið 7. desember 2019, við gatnamót [...] og [...] á [...], er þeir veittu því eftirtekt hvar ákærði var þar við akstur jeppabifreiðarinnar [...], og að með honum í bifreiðinni, í farþegasætinu, var brotaþoli. Segir í skýrslunni að í viðræðum við ákærða hafi hann verið minntur á gildandi ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann o. fl. Segir einnig frá því í skýrslunni að brotaþoli hafi brugðist illa við þessum afskiptum lögreglumannanna.

Fyrir dómi staðfesti ákærði lýst afskipti lögreglu, en staðhæfði að nefnda ökuferð hafi hann farið með vilja brotaþola, en af þeim sökum hefði hann eigi litið þetta atvik alvarlegum augum, þrátt fyrir að hann hefði á verknaðarstundu haft vitneskju um tilvist nálgunarbannsins.

Fyrir dómi hafa nefndir lögreglumenn, nr.... og... staðfest efni lögregluskýrslunnar.

4. Stafliður e í ákærukafla IV.

Samkvæmt lögregluskýrslu voru tveir lögreglumenn, nr. [...] og [...], staddir í söluskálanum [...], þann 12. desember 2019, kl. 13:30, þegar annar þeirra sá til ákærða og brotaþola þar sem þau gengu inn í skálann. Í skýrslunni segir frá því að eftir þetta hafi lögreglumennirnir að nokkru fylgst með samskiptum og gjörðum ákærða og brotaþola í söluskálanum.

Framangreindu til staðfestu var af hálfu lögreglu aflað viðeigandi myndskeiða úr eftirlitsmyndavél söluskálans. Eru ljósmyndir ásamt myndatextum á meðal gagna máls þessa.

Við lögregluyfirheyrslu þann 4. maí 2020 staðfesti ákærði efni nefndrar lögregluskýrslu. Ákærði staðhæfði að nefnd samvera hans og brotaþola hefði verið með vilja hennar og raunar komið til að hennar frumkvæði, þrátt fyrir gildandi nálgunarbann.

Fyrir dómi vísaði ákærði til þess að þegar atburður þessi gerðist hefði hann verið á leiðinni til Selfoss og bar að hann hefði einfaldlega hitt brotaþola fyrir tilviljun í nefndum söluskála. Hann kvaðst að auki og þá í þessari sömu ferð á ný hafa hitt brotaþola eftir að hann kom til Selfoss.

Samkvæmt yfirheyrsluskýrslu brotaþola hjá lögreglu staðfesti hún efni lögregluskýrslu, en einnig að nokkru frásögn ákærða, og bar að þegar atburður þessi gerðist hafi þau átt erindi á Selfoss, enda hefði ákærði átt að mæta þar fyrir dóm.

Nefndir lögreglumenn staðfestu efni lögregluskýrslunnar fyrir dómi.

H.

V. kafli ákæru.

1. Í upplýsingaskýrslum lögreglu, dagsettum 4. mars, 21. apríl og 10. júní 2020, er áréttað að ákærða hafi verið birt ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann þann 20. mars 2020, kl. 22:38.

Í skýrslum þessum er m. a. vísað til þess að rannsókn á áðurgreindum gögnum hafi bent til þess að sms- símaskilaboð hafi borist frá fyrrnefndu símanúmeri ákærða, [...], sbr. staflið a í þessum kafla, í símanúmer brotaþola á tímabilinu 20.- 23. mars, en misvísandi er hvort þau hafi verið fimmtán eða sautján að tölu. Einnig liggur fyrir að brotaþoli lokaði símanúmeri sínu síðastnefnda daginn, en fullyrt er að engin sms- boð hafi borist frá símanúmerum hennar í símanúmer ákærða nefnda daga.

Þá segir í nefndum skýrslum að rannsóknin hafi sýnt að alls hafi sjö símhringingar borist frá símanúmeri ákærða í símanúmer brotaþola tvo síðastnefndu daga, 22. og 23. mars, en tekið fram að brotaþoli hafi ekki svarað þeim.

Í nefndum skýrslum lögreglu er tekið fram áréttað að nefnd rannsóknargögn hafi sýnt að ákærði hefði bæði hringt og sent tilnefndum verjanda sínum sms- skilaboð eftir að honum hafði verið birt fyrrgreind ákvörðun um nálgunarbann.

Í fyrrnefndri upplýsingaskýrslu frá 21. apríl 2020 er sérstaklega fjallað um skilaboðahluta Facebook- reikninga, og þá frá aðila sem notaði notandanafnið E. Var það ályktun rannsóknaraðila að þarna hefði verið að verki ákærði, en einnig brotaþoli, sbr. að því leyti sakarefni e- stafliðar, þ. e. á tímabilinu frá 24. mars til 5. apríl nefnt ár. Í upplýsingaskýrslu lögreglu, sem dagsett er 18. júní 2020, er nánar fjallað um rannsókn á svonefndum messenger- samskiptum og þá að virtum gögnum frá greiningarforritum og vegna svonefndrar speglunar á símanúmerum ákærða og brotaþola, en þá einnig að því er varðaði svokallað símalogg. Segir frá því að rannsóknin hafi sýnt að átta tilraunir hefðu verið viðhafðar frá símanúmeri ákærða og þá í símanúmer brotaþola, en tekið er fram að hún hefði eigi svarað þeim boðum. Í fyrsta skiptið hafi þetta gerst þann 4. apríl 2020, en í síðasta skiptið þann 1. maí sama ár, sbr. stafliðurh í þessum ákærukafla.

Í upplýsingaskýrslum lögreglu, dagsettum 23. apríl og 12. júní 2020, er nánar vikið að hinum rafrænum gögnum, sem lögreglan hafði aflað og þeirra sem höfðu tengingu við tiltekin netföng, sem ætlað var að ákærði hefði notað, en þá helst gagnvart þekktum netföngum brotaþola, sbr. þá 49 tölvupósta sem vísað er til í stafliðum f og g í þessum ákærukafla. Var þar um að ræða netfangið [...]. Fyrir liggur að tölvupóstana höfðu rannsakarar fengið frá réttargæslumanni brotaþola, en þó aðeins að hluta til, sbr. framlögð skjöl. Er það ályktun rannsakara og þá m. a. að virtu efni og gerð tölvupóstanna að þarna hefði ákærði staðið að verki, og er þar um vísað til samanburðargagna og bjagaðrar ritunar kærleiksorða á enskri tungu.

Í upplýsingaskýrslu lögreglu, sem dagsett er 1. júlí 2020, er greint frá rannsókn lögreglu á tilteknum rafrænum samskiptum og hringingum við heimilissímann að [...], sbr. stafliði í nefndum ákærukafla. Það var ætlan rannsakara að virtum gögnum, að ákærði hefði þá er hann var í gæsluvarðhaldi hringt í átt skipti í nefnt símanúmer, [...], þann 30. maí 2020. Tekið er fram að þessum símhringingum ákærða hafi aldrei verið svarað. Þessu til stuðnings er vísað til útskriftar um hin rafrænu boð, en einnig til ljósmynda af ákærða í fangelsinu á Litla- Hrauni.

1. Sakarefni stafliða a, - b, c og h Fyrir dómi játaði ákærði að hafa sent brotaþola um 10- 11 símaskilaboð, en eigi um 1000 líkt og sakarefni þessa ákærukafla vísar til. Að öðru leyti neitaði ákærði sakarefninu og þar á meðal sakarefni stafliða a, b og c en sagði að ef slík boð hefðu fundist í þeim símtækjum sem lögreglan hafði haldlagt, að þá bæri hann ábyrgð á þeim. Og sérstaklega aðspurður neitaði hann sakarefni stafliðar c.

Við fyrrnefnda lögregluyfirheyrslu staðfesti ákærði að hann hefði í mars-, apríl-og maímánuði 2020 verið með í notkun fyrrgreint símanúmer,...

Ítrekað aðspurður kannaðist ákærði við að hafa hringt til brotaþola á því tímabili sem umrætt nálgunarbann var í gildi, og sem honum hafði verið kynnt að kveldi 20. mars nefnt ár.

Ákærði bar að hann hefði þó ekki náð eiginlegu símasambandi við brotaþola sökum þess að hún hefði lokað fyrri öll samskipti við hann og m. a. aldrei svarað símhringingum eða öðrum rafrænum boðum hans.

Fyrir dómi neitaði ákærði sök að því er varðaði staflið h og vísaði hann til þess að brotaþoli hefði á nefndu tímabili verið búin að loka fyrir öll samskipti við hann. Við lögregluyfirheyrslu var ákærða sérstaklega kynnt að gögn hefðu sýnt að nefnt símanúmer hefði haft tengingu í símanúmeri brotaþola og að þannig hefðu fundist messenger- skilaboð og símtöl frá 4. apríl til 1. maí 2020, sem tengst hefðu samskiptamiðlum brotaþola. Af þessu tilefni sagði ákærði við yfirheyrsluna: „Ég er ábyrgur á því sem er í símtækinu... ég sendi átta sms, sjö sms, ekki þúsund sms eða þúsund fésbók.“ Að þessu sögðu kvaðst ákærði hafa sent hin rafrænu boð á nefndu tímabili, en sagði einnig þar um: „Já, ég hringdi skype því ég elskaði B, en núna vill ég skilnað, ég vil ekki sjá hana aftur.“

3. Sakarefni stafliðar d.

Fyrir dómi játaði ákærði skýlaust sakarefni þessa stafliðar. Er játning hans í samræmi við skýrslu vitnisins D hjá lögreglu, þann 22. maí 2020, Nefnt vitni, sem var leigusali ákærða og brotaþola á [...], staðfesti frásögn sína hjá lögreglu fyrir dómi og var vitnisburður þess að öðru leyti samhljóða efni framlagðra rannsóknargagna. Vitnið sagði að ákærði hefði verið ágengur og þrýst mjög á, og þá m. a. í símaskilaboðum þeirra í millum, og því hefði það að lokum látið undan og sent brotaþola umrædd skilaboð, en eftir það hafnað beiðnum ákærða um að senda brotaþola fleiri rafræn skilaboð.

Vitnið skýrði frá því að brotaþoli hefði ritað undir langtímahúsaleigusamning þann 10. janúar 2020, en bar að um tíu dögum síðar hefði ákærði tilkynnt í símtali að brotaþoli hefði farið frá honum, en jafnframt að hann ætti þó von á henni aftur.

Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu var nefnt vitni í samskiptum við brotaþola með sms- skilaboðum og á Facebook, í fyrsta sinnið vegna húsaleigunnar í desember 2019, en það síðasta varðaði nefnd skilaboð, þann 24. mars 2020. Við rannnsókn málsins aflaði lögreglan gagna um hin rafrænu samskipti ákærða og vitnisins. Vitnið staðfesti efni þessara gagna.

4 Sakarefni stafliðar e.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakargiftum að því er varðaði þennan staflið ákærukaflans. Ákærði svaraði aðspurður því til að fjölskylduaðilar hans í [...] hefðu á umræddu tímabili verið í rafrænum samskiptum við brotaþola, en að öðru leyti væri um tilbúin skilaboð að ræða og að þau hefðu verið runnin undan rifjum brotaþola og einstakra fjölskyldumeðlima og því hafi verið um að ræða fölsk notendanöfn.

Við fyrrnefndar lögregluyfirheyrslur skýrði ákærði frá því, að nafnið E tengdist fjölskyldu hans, en þá helst mágkonu hans. Þá sagði ákærði að um hefði verið að ræða sameiginlegan Facebook- notandareikning hans og brotaþola. Að því er varðaði samskipti hans við brotaþola um þennan reikning kvaðst hann hafa notað hann til þess að senda skilaboð til brotaþola og sagði: „Ég geri þetta bara til að fá að vita hvar er hún, og af hverju hún er að gera svona við mig.“ Ákærði sagði að í fyrstu hefði hann í þessum samskiptaboðum við brotaþola látið þau líta út þannig að hann væri að koma fram sem nafngreindur ættingi hans í [...], en á síðari stigum hefði hann upplýst brotaþola, þ. e. eftir að hún hafði svarað skilaboðunum, að í raun hefði það verið hann sem sent hefði hin rafrænu boð. Við yfirheyrsluna staðfesti ákærði efni tiltekinna skilaboða, sem rannsakari sýndi honum frá 26. mars, og áréttaði framburð sinn, en sagði jafnframt að brotaþoli hefði ekki viljað eiga samskipti við hann undir réttu nafni og hefði lokað á hannað lokum og sagði þar um m. a.: „... ef ég væri að segja ég er A-kvk-nf skellir á, hún talar ekki við mig sem A.“ Ákærði bar að þrátt fyrir lokunina hefði hann sent brotaþola fjölda skilaboða og bar að það hefði hann gert í örvæntingu eftir að hann hefði hugleitt fyrrnefnda frásögn tengdaföður síns um að brotaþoli hefði að nýju tekið saman við fyrrverandi sambýlismann sinn. Vegna þessa hefði hann talið að hann þyrfti að vita um dvalarstað brotaþola, en í orðræðunni um þetta atriði og rannsóknaraðgerðir lögreglu sagði hann enn fremur: „Ég fatta ekki hvað þið eruð að leita, þetta er konan mín, ég geri eins og mér sýnist.“ Að þessu leyti staðhæfði ákærði einnig að brotaþoli hefði verið með mjög misvísandi skilaboð til hans og bar að í hinum fyrri raf- skilaboðum þeirra í millum hefði komið fram að hún elskaði hann, en í þeim næstu hefði hún haft á orði að hún ætlaði að kæra hann, en einnig að vilji hennar stæði til þess að þau næðu sáttum og loks að hún vildi skilnað.

Af hálfu rannsóknaraðila er ályktað eftir rannsókn á efni hinna fjölmörgu rafskilboða, sem send voru brotaþola, sbr. ofangreint, að brotaþoli hefði í fyrstu ætlað að hún væri að skiptast á skilaboðum við mágkonu sína í [...].

5. Sakarefni stafliða f og g.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakarefni greindra stafliða.

Við yfirheyrslur hjá lögreglu kvaðst ákærði ekki minnast þess að hafa sent tölvupósta til brotaþola á netfangið [...]. Sagði ákærði að það hefði í raun verið brotaþoli sem hefði á sínum tíma stofnað einhver netföng í hans nafni, en hann hefði notað þau í samskiptum.

Ákærði staðfesti á hinn bóginn við yfirheyrslu þann 4. maí 2020 að hann hefði verið með netfangið [...].

6. Sakarefni stafliðar i.

Fyrir dómi neitaði ákærði greindu sakaratriði.

Ákærði hefur við yfirheyrslu hjá lögreglu vísað til fyrrgreindra úrskurða um gæsluvarðhald hans, þ. á m. þann 29. maí 2020, og að hann hefði í kjölfarið verið vistaður í fangelsinu á Litla- Hrauni, en af þeim sökum hafi hann þurft að vera í samskiptum við tilnefndan verjanda sinn.

Fyrir dómi áréttaði ákærði framburð sinn hjá lögreglu, að við ofangreindar aðstæður hefði hann í eitt skipti og í ógáti, þann 30. maí 2020, hringt á heimili tengdaforeldra sinna á [...], og þá í símanúmerið [...], en hefði einfaldlega lesið rangt á miða sem hann hefði skrifað á. Ákærði sagði að þegar þetta gerðist hefði hann átt orðastað við tengdamóður sína. Að öðru leyti neitaði hann sakaratriðum þessa stafliðar.

Vitnið F, fyrrverandi tengdafaðir ákærða, bar við yfirheyrslu hjá lögreglu þann 25. júní 2020 að ákærði hefði í tvígang þann 30. maí nefnt ár hringt í heimasíma þess. Vitnið staðhæfði að hringingar ákærða hefðu komið í símanúmer þess [...], en sagði að engin orð hefðu þó verið sögð í símtólið eftir að það hafði svarað hringingunum. Þessu til viðbótar staðhæfði vitnið að þennan dag hefði í eitt skipti verið hringt frá nefndu númeri í símtæki eiginkonu þess.

7. Sakarefni stafliða j, k og l.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dagsettri 10. apríl 2020, tilkynnti húsráðandinn og vitnið F, kl.08:07, um tvö brota ákærða á þágildandi ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann. Í skýrslunni er haft eftir vitninu að fyrra brotið hefði gerst um kl. 07:30, og að í það sinnið hefði ákærði staðið í innkeyrslunni og nærri þvottahúshurðinni við húseign þess að [...] og að það hefði þá tekið ljósmynd af ákærða, en að þá hefði ákærði verið kominn heldur fjær eigninni. Haft er eftir vitninu að seinna tilvikið nefndan dag hefði gerst kl. 08:07, og að þá hefði ákærði lamið á aðalhurð húseignarinnar, en jafnframt öskrað.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu staðfesti eiginkona húsráðandans, vitnið M, frásögn hans að því er varðaði síðara atvikið.

Samkvæmt lögregluskýrslunni fóru lögreglumenn á vettvang, en sáu þá ekki til ferða ákærða.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dagsettri 11. apríl 2020, tilkynnti nefnt vitni um brot ákærða á gildandi nálgunarbanni. Er haft eftir vitninu að kl. 07:53 þennan dag hefði ákærði komið að húseigninni og barið harkalega á svefnherbergisglugga, en einnig öskrað.

Við skýrslugjöf hjá lögreglu staðfesti eiginkona húsráðandans, vitnið M, frásögn hans.

Samkvæmt lögregluskýrslunni fóru lögreglumenn á vettvang, en sáu ekki til ferða ákærða. Fram kemur að þeir hafi hitt ákærða nokkru síðar, við [...], og er skráð að hann hefði neitað sakaratriðinu í óformlegri skýrslu.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dagsettri 16. apríl 2020, lýsti nefnt vitni broti ákærða á gildandi nálgunarbanni þann 12. sama mánaðar, og að það hefði hrokkið upp frá svefni kl. 04:17 þegar ákærði hefði barið harkalega á svefnherbergisglugga, en einnig öskrað. Haft er eftir vitninu að það hefði ekki séð ákærða í þetta sinnið, en hins vegar þekkt rödd hans, en þá hringt í Neyðarlínuna vegna þessa atburðar.

Við skýrslugjöf hjálögreglu staðfesti eiginkona húsráðandans, vitnið M, frásögn hans, og staðhæfði að þetta hefði gerst á páskadaginn.

Nefnt vitni bar í skýrslu sinni fyrir dómi á sama veg og að ofan greinir, en bar jafnframt að ákærði hefði auk þess margoft hringt í heimasímann, enda hefði þá verið búið að loka öðrum símum heimilsfólksins.

Vitnið F staðfesti efni þessara skýrslna fyrir dómi.

Við lögregluyfirheyrslu þann 4. maí 2020 greindi ákærði frá því að hann hefði verið í nefndu sveitarfélagi dagana 10.- 12. apríl 2020, en neitaði því að hann hefði verið á ferðinni fótgangandi nærri [...]. Jafnframt neitaði ákærði því að hann hefði lagt leið sína að nefndri húseign, og að hafa að næturlagi eða að morgni dags, fyrrgreinda daga, öskrað og barið þar á glugga. Að þessu leyti neitaði ákærði einnig frásögn vitnisins F, og staðhæfði að þær ljósmyndir sem honum voru kynntar við skýrslutökuna og sýndu hann nærri umræddri húseign, hefðu ekki verið teknar af honum á því tímabili sem fyrrnefnt nálgunarbann var í gildi. Það hefði gerst áður en bannið tók gildi, enda hefði hann virt það.

Ákærði skýrði frá því að þá daga sem hann dvaldi í sveitarfélaginu hefði hann reynt að grennslast fyrir um verustað brotaþola og þá vegna orða tengdaföður síns um samdrátt hennarvið fyrrverandi sambýlismann sinn. Ákærði áréttaði að því leyti fyrri framburð sinn, en hann kvaðst hafa fundið til afbrýðisemi, en að auki verið áhyggjufullur um hagi brotaþola, enda hefðu þau þá enn verið gift, og sagði þar um m. a.: „Ég veit að B er í hættu, hún er í hættu. Ég vil fá að vita hvar hún er.“

Ákærði áréttaði að þessu leyti fyrri frásögn sína, og bar að brotaþoli hefði sjálf verið í rafrænum samskiptum við hann, og staðhæfði að hún hefði m. a. hringt í einkasímanúmer hans, en einnig verið í samskiptum við hann á Facebook.

Við lögregluyfirheyrsluna staðhæfði ákærði og að hin síðustu samskipti þeirra í milli með þessum hætti hefðu verið seinni hluta aprílmánaðar 2020.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakarefni nefndra stafliða, en kannaðist við að hafa verið í [...] þann 11. apríl 2020, þ. e. um páskaleytið, en þá kvaðst hann hafa dvalið þar í tvo til þrjá sólarhringa, en þá hafst við í eigin bifreið. Hann kvaðst þá ekki hafa farið að umræddri húseign.

Samkvæmt yfirheyrsluskýrslum brotaþola svaraði hún rafskilaboðum ákærða ekki eftir að lögreglustjóri hafði tekið ákvörðun um fyrrnefnt nálgunarbann í marsmánuði 2020. Fram kemur í yfirheyrslu skýrslu að ákærði hefði í símaskilaboðum sem hann hefði sent henni stundum náð til hennar og nefndi sem dæmi að hann hefði villt á sér heimildir með nöfnum sem hún þekkti frá veru sinni í [...]. Nefndi hún í því sambandi m. a. bróður ákærða og konu hans, en sagði að ákærði hefði að lokum viðurkennt að hafa komið með þessum hætti fram við hana. Brotaþoli skýrði frá því að í kjölfar greindra samskipta hefði hún fengið sér nýtt net- og símakort, þann 23. mars 2020. Brotaþoli skýrði einnig frá því að eftir ofangreindan atburði hefði hún í eitt skipti fengið símaskilaboð frá fyrrverandi leigusala sínum á [...] og þá með tiltekinni orðsendingu frá ákærða, sbr. staflið d í V. kafla ákæru. Brotaþoli staðhæfði að eftir þetta síðastgreinda atvik hefði ákærði hringt í síma foreldra hennar, en einnig aðra aðila sem voru henni tengdir. Og vegna alls þessa ónæðis kvaðst hún ekki hafa talið sér fært að halda kyrru fyrir í foreldrahúsum og því farið úr sveitarfélaginu og leitað ásjár hjá Kvennaathvarfinu.

I.

VI. kafli ákæru.

1. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu hafði vitnið F símasamband við lögreglu miðvikudaginn 18. mars 2020, kl. 20:00, og tilkynnti um húsbrot tengdasonar síns, ákærða, um klukkustundu áður. Nánar skýrði vitnið frá því að ákærði hefði skyndilega birst við heimili þess og kíkt þar á glugga, en síðan hefði hann ætt inn í húsið með því að fara inn um þvottahúsdyrnar. Vitnið kvaðst hafa brugðist við þessu og farið á móti ákærða og skipað honum að fara út, en hann ekki látið segjast heldur öskrað nafn brotaþola. Vitnið sagði að þetta hafi endað með þeim hætti að brotaþoli hafi komið á vettvang og haft á orði að hún ætlaði að ræða við ákærða og í beinu framhaldi farið með hann út og að bifreið hans. Í skýrslu lögreglu segir frá því að vitninu hafi verið mjög brugðið og í miklu uppnámi, en fram kom að eiginkona vitnisins hefði verið heima við þegar atburður þessi gerðist.

Í skýrslu lögreglu segir frá því að lögreglumenn hafi skömmu eftir þennan atburð haft tal af brotaþola þar sem hún hafi verið á veitingastað ásamt ákærða, og er haft eftir henni að ekkert amaði að henni.

Samkvæmt skýrslum lögreglu lagði vitnið F fram kærur, þann 19. og 23. mars nefnt ár, á hendur ákærða fyrir húsbrot og krafðist jafnframt refsingar.

Nefnt vitni bar á sama veg og að ofan greinir í skýrslu sinni fyrir dómi, en staðfesti þá jafnframt tilteknar ljósmyndir.

2. Fyrir dómi neitaði ákærði sakarefni ákærukaflans, en um atvik máls var frásögn hans í samræmi við efni lögregluyfirheyrslu, dagsettrar 4. maí sama ár, og áréttaði að hann hefði aldrei farið inn í umrædda húseign, aðeins bankað á útihurðina, þrátt fyrir að hún hafi verið opin, og þannig aldrei farið inn fyrir þröskuldinn. Ákærði kvaðst hins vegar hafa kallað á brotaþola tvívegis, áður en hann bankaði á hurðina, auk þess sem fyrrverandi tengdafaðir hans hefði meinað þeim að hittast.

Í nefndri skýrslu játaði ákærði að hann hefði í greint sinn farið að nefndu íbúðarhúsi og þá með þeirri ætlan að ná tali af brotaþola. Nánar aðspurður sagði ákærði í yfirheyrslunni, sem var hljóðrituð, líkt og aðar skýrslur af honum, um atvik máls: „Það var opið, ég fór inn. Ég öskraði á B, en hún kemur tilmín. Hann F kemur, hann er með prik eða kúst.“ Síðar í yfirheyrslunni leiðrétti ákærði frásögn sína, og staðhæfði að hann hefði í raun aldrei farið inn í íbúðarhúsið, en í þess stað hefði hann öskrað fyrir utan það að tengdaföður sínum, vitninu F.

Ákærði skýrði frá því að lýst viðskipti hafi endað á þann veginn að brotaþoli hefði komið út og síðan fylgt honum á veitingahús, en í framhaldi af því hafi þau farið á gististað hans. Staðhæfði hann að þar hefðu þau átt saman kynlíf, en að því leyti andmælti hann andstæðri frásögn brotaþola, sem hefur ekki kannast við þetta atriði. Ákærði skýrði jafnframt frá því að þau hefðu í þessum samskiptum ákveðið að byrja að búa saman á nýjan leik og sagði að hún hefði samþykkt að fara með honum til [...], en þó fyrst viljað fara á heimili foreldra sinna til þess að ná í farangur sinn. Ákærði staðhæfði að þessar ráðagerðir hefðu verið í samræmi við símaviðræður þeirra nokkru áður, en sagði að eftir að brotaþoli hafði farið frá honum nefndra erinda hefði hún ekki staðið við orð sín og ekki komið til fundar við hann að ný. Hann hefði af þeim sökum farið einsamall....

3. Í yfirheyrsluskýrslu hjá lögreglu þann 24. apríl nefnt ár skýrði brotaþoli frá því að hún hafi verið á heimili foreldra sinna 18. eða 19. mars nefnt ár, og við þær aðstæður hefði hún heyrt mikinn hávaða og þá vegna komu ákærða „inni í þvottahúsið.“ Hún hefði brugðist við léttklædd og á inniskóm og sagði: „... tek pabba frá, rýk út og tek hann (ákærða) með mér. Þetta voru bara mín fyrstu viðbrögð, ég ætla bara að bjarga mínu fólki og ég er komin þarna út í skítakulda labbandi með honum.“ Í skýrslunni skýrði brotaþoli frá því að hún hafi eftir þetta fylgt ákærða á veitingastað og síðan á hótel og bar að þar hefði hún í orði fallist á fyrrnefndar ráðagerðir hans. Hún staðhæfði á hinn bóginn að þetta hefði aldrei verið ætlan hennar, enda hefði hún aðeins brugðist svona við til þess að losna frá ákærða, og bar að með þessum hætti hefði henni tekist það, en í framhaldi af því hefði hún farið aftur í foreldrahús. Fram kom hjá brotaþola að greint atvik og eftirmálar þess hefðu verið undanfari þess að hún óskaði enn á ný eftir ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann, sbr. sakarefni V. kafla ákæru.

4. Vitnið M, húsfreyja að [...], skýrði frá því í skýrslu hjá lögreglu, dagsettri 30. apríl nefnt ár, að atvik máls hefðu gerst rétt eftir kvöldmatinn, en að það hefði verið við eldhúsvaskinn þegar það hefði skyndilega séð ákærða bregða fyrir þar fyrir utan, en síðan heyrt að hann bankaði og öskraði á brotaþola. Vitnið sagði að eiginmaður þess hefði brugðist við og ætlað að læsa útihurðinni, en áður en það gerðist hefði ákærði verið búinn að ryðjast inn í þvottahúsið. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða inni í húseigninni í greint sinn. Vitnið sagði að brotaþoli hefði brugðist við og komið ákærða út úr húsinu, en síðan horfið á braut með honum. Vitnið sagði að þegar brotaþoli hafi komið aftur heim um kvöldið hefði hún verið í „algjöru sjokki.“ Vitnið sagði að þá um nóttina hefði ákærði aftur komið að húsi þeirra, og staðhæfði aðhann hefði þá lamið á glugga og hurðir.

J

Nánar um framburði vitna fyrir dómi.

1. Vitnið Ö, lögreglumaður nr. [...] staðfesti efni lögregluskýrslu um að það hefði veitt ákærða og brotaþola eftirtekt í söluskálanum [...], þann 12. desember 2019, en það kvaðst þá hafa verið í reglulegri eftirlitsferð í [...]. Vitnið sagði að þegar þessi atburður gerðist hefðu ákærði og brotaþoli verið þétt hvort við annað og sagði að samskipti þeirra hefði því ekki komið þannig fyrir sjónir að um tilviljun hefði verið að ræða.

2. Vitnið XX, lögreglumaður nr. [...], lýsti atvikum máls á sama hátt og síðastgreinda vitnið, en bar að það hefði m. a. fylgst með viðveru ákærða og brotaþola við afgreiðsluborð söluskálans og bar að þar hefðu þau staðið saman.

Nefnt vitni staðfesti einnig útköll vegna tilkynninga að heimili foreldra brotaþola, svo og rannsóknaraðgerðir lögreglu páskahelgina 10.- 12. apríl 2020, sbr. sakarefni V. kafla ákæru, stafliði j, k og l. Vegna þess kvaðst vitnið m. a. hafa haft tal af ákærða við [...] í sveitarfélaginu, en bar að hann hefði þá neitað kærum húsráðanda. Vitnið staðfesti að öðru leyti rannsóknargögn málsins.

3. Vitnið ZZ, lögreglumaður nr. [...], staðfesti fyrir dómi aðgerðir lögreglu þann 7. desember 2019, og var frásögn þess í samræmi við framburð lögreglumannsins nr. [...] hér að framan, sbr. sakarefni stafliðar d í IV. kafla ákæru. Þá var framburður vitnisins í samræmi við frásögn lögreglumans nr. [...] hér að ofan, sbr. sakarefni V. kafla, stafliði j, k og l í V. kafla ákæru.

4. ÞÞ, lögreglumaður nr. [...], staðfesti áðurraktar skýrslur um rannsóknaraðgerðir lögreglu, en einnig önnur gögn og þar á meðal ljósmyndir. Vitnið sagði að rannsóknin á hinum ætluðu brotum ákærða gegn nálgunarbanni hefði hafist fyrrihluta ársins 2020, og bar að hluti rannsóknar á hinum rafrænum gögnum hefði varðað svonefnda speglun úr Galaxy J5 síma ákærða, sem lögreglan hefði haldlagt þann 18. nóvember, og bar að með því móti hefði m. a. verið aflað gagna sem tengd voru við nafnið „C “. Vitnið sagði að hið sama hefði gilt um rafræn símagögn frá fangelsum, bensín verslunum, frá Selfossi, og úr símtæki sem tengdust Sony- símtæki sem haldlagt hefði verið á heimili ákærða á [...], en voru jafnframt tengd öðrum símanúmerum og þá ekki síst brotaþola. Vitnið vísaði til þess að hin rafrænu gögn hefðu þannig haft tengingu við símanúmer ákærða eða símanúmer sem hann hefði haft aðgang að og þá m. a. í fangelsunum á Litla- Hrauni og á Hólmsheiði. Vitnið áréttaði að nefnd gögn hefðu einnig haft tengingu við aðra reikninga brotaþola, þ. á m. á Facebook, en einnig tölvupósta, sem gengið höfðu á milli þeirra, en að auki hefði m. a. verið tekið mið af tilteknum símamöstrum hverju sinni. Þá hefðu önnur atriði vísað til þess sama og þá m. a. efni haldlagðra gagna og tiltekin orð og orðaskipti, og loks ítrekaðar skýrslur brotaþola, en einnig að einhverju leyti frásögn ákærða. Fyrir dómi útskýrði vitnið nánar virkni fyrrnefndra eftirgrennslana og forrita sem notuðu voru við leit að hinum rafrænu gögnum og almennt fór vitnið yfir rannsóknaraðgerðir lögreglu í máli þessu.

K

1. Vitnið H, læknir á [...], með aðsetur á [...], staðfesti efni áðurrakins læknisvottorðs, dags.18. október 2019, en einnig efni eftirfylgnisvottorðs, dags. 30. nóvember sama ár, sbr. kafla A, 4 hér að framan. Vitnið áréttaði að aldur marbletta hefði verið mismunandi og sagði að þeir elstu hefðu verið farnir að fölna við hina fyrstu læknisskoðun. Vitnið sagði að eymslin á hálsi hefðu að sögn brotaþola verið sitt hvorum megin við barkann og lét í ljós það álit að þau hefðu getað komið til vegna hálstaks og vísaði til þess að hæsi gæti verið merki um slíkt, en að þar gætu einnig aðrar ástæður komið til. Vitnið sagði að nefndir áverkar hefðu getað samrýmst frás ögn brotaþola á tilkomu þeirra. Vitnið staðfesti að í viðtali þann 30. nóvember sama ár hefði brotaþoli lýst mikilli vanlíðan og hræðslu og bar að á árinu 2020 hefði hún ítrekað notið stuðnings sérhæfðra heilbrigðisstarfsmanna til þess að vinna úr sálrænum eftirköstum og nefndi vitnið í því sambandi 6. og 17. mars, en einnig 26. ágúst, 1., 3. og 8. september, og loks þann 15. október, en bar að þann dag hefði hún farið af landi brott.

2. Vitnið K, sérnámslæknir í heimilislækningum á Landspítalanum, staðfesti efni og gerð áðurrakins læknisvottorðs, dagsetts 17. nóvember 2019, sbr. kafla A, 5 hér að framan, og bar að áverkamerki brotaþola hefðu getað samrýmst frásögn hennar.

Aðspurt sagði vitnið að við virkt kynlíf, án ofbeldis, væri alveg möguleiki á því að áverkarnir á hnjám og lærum kæmu fram, en sagði að erfitt væri þó að fullyrða um það. Vitnið vísaði að öðru leyti til frásagnar brotaþola við læknisskoðunina. Aðspurt bar vitnið að ekkert sérstakt hefði komið fram við svonefnda kvenskoðun og þar á meðal engin sár eða áverkar. Vitnið sagði að nokkuð erfitt hefði verið að segja til um aldur hinna gömlu marbletta, þ. e. á bringu og á handleggjum brotaþola, og sagði að þar um þyrfti helst að meta frásögn brotaþola. Vitnið sagði að brotaþoli hefði við læknisskoðunina verið í miklu áfalli og barm. a. að hún hefði lýst doða og sorg, en að auki hefði hún lýst miklum svefntruflunum og kvíða.

3. Vitnið G, réttarlæknir við meinafræðeild Landspítalans, staðfesti gerð og efni áðurrakinna matsgerða, dagsettra 21. nóvember og 3. desember 2019, svo og 26. febrúar 2020, sbr. kafla A, 4 hér að framan.

Að því er varðaði efni matsgerðar frá 3. desember 2019 og viðbótar skýrslu, dagsettar 26. febrúar 2020, vegna sakararefnis 3. töluliðar I. kafla ákæru, áréttaði vitnið efni niðurstöðukaflans. Vitnið lét í ljós þá skoðun að ólíklegt væri að áverkar brotaþola hefðu allir komið til af sömu ákomunni. L ét vitnið m. a. í ljós þá skoðun að marblettur á kinninni hefði komið fyrr en aðrir áverkar, enda hefði hann verið farinn að dofna og verið með gulan tón. Sagði vit niðað nefndur áverki en einnig aðrir álíka hefðu líklegast komið til einhverjum sólarhringum fyrir læknisskoðunina, enda hefðu þeir verið ólíkir leðurhúðarblæðingunum sem hefðu verið ferskari. Vitnið sagði að hinn síðast greindi áverki væri einkennandi fyrir kinnhest og bar að hann hefði að líkindum komið til skömmu fyrir rannsóknar myndatöku lögreglu. Vitnið vísaði einnig til þess að aðrir marblettir hefðu verið á mismunandi stöðum, þ. á m. framan og aftan á upphandleggjum, og var það ætlan þess að þeir hefðu getað komið til vegna endurtekinna gripa og taka um griplimi brotaþola.

Að því er varðaði áverkana á báðum úlnliðum lét vitnið þá skoðun í ljós að þeir hefðu veriðað lágmarki tveggja sólarhringa og allt að tíu sólarhringa gamlir, en sagði að erfitt væri að meta slíkt. Að hinu leytinu gæti myndun þeirra samrýmst frásögn brotaþola og þá þannig að gripið hefði verið um eða tekið þéttingsfast um úlnliðina, en ekki endilega einnig snúið upp á þá.

Vitnið áréttaði að öðru leyti efni matsgerðarinnar, þ. á m. að áverkar brotaþola hefðu verið veittir af öðrum manni, í formi hið minnsta eins kröftugs kinnhests og mögulega endurtekinna taka með hendi um griplimina, sem og taks eða þrýstings á hægra brjóstið.

Að því er varðaði efni matsgerðarinnar frá 21. nóvember 2019, vegna sakararefnis II. kafla ákæru, áréttaði vitnið efni niðurstöðukaflans um að marblettirnir á innanverðum lærum brotaþola hefðu ekki verið sjál fveittir, en sagði að í sjálfu sér hefði ekkert í hinum tilgreindu áverkum getað útilokað að hún hefði getað „komið þeim fyrir sjálf og þá með eigin höggum eða þrýst ingi, þó svo að það sé mjög langsótt skýring og mjög óvanaleg, og algerlega úr samhengi við það sem það þekkti.“ Vitnið áréttaði að marblettirnir á báðum lærum hefðu verið ferskir, þ. e. þeir stærri, en til viðbótar hefðu verið aðrir minni marblettir sem hafi verið aðeins eldri. Nánar aðspurt sagði vitnið að áverkar brotaþola hefðu einnig getað komið til af öðrum orsökum og þá t. d. með því að hún hefði setið í óþægilegum hnakki á lítt tömdu hrossi. Þá sagði vitnið aðspurt að ekki sé útilokað að ákaft kynlíf geti leitt til slíkra maráverka og sagði: „Og auðvitað eru þetta bara marblettir og þeir bera ekkert í sjálfum sér með sér nema bara það að það kemur kraftur þarna að og nákvæmlega á þessum stöðum og þetta sýnir sérkennilega staðsetningu og þetta er beggja vegna. Það bendir til þess að krafturinn kemur markvisst á, og þetta er þekkt við þvingaðar kynferðisathafnir en svo er líka ekki hægt að útiloka heldur þá að þetta hafi komið til við kynlíf sem að fer fram með samþykki beggja aðila þar sem að eru höfð hörð handtök eða eitthvað slíkt.“ Vitnið áréttaði enn fremur að umræddir áverkar hefðu ekkií sjálfu sér verið alvarlegir.

Vitnið áréttaði enn fremur að áverkamerkin á hægri upphandlegg brotaþola. hefðu verið fersk, og sagði að það samrýmdist því að þau hefðu orðið til við tak annars einstaklings og þá með hendi eða höndum.

Nánar aðspurt sagði vitnið og útskýrði að húð fólks væri í raun mjög mismunandi og að það hefði mismunandi tilhneigingu til þess að fá marbletti, en að auki væri þetta mismunandi eftir líkamssvæðum, en að auki spilaði aldur þar inn í. Vitnið bar að ekkert í gögnum málsins hefði bent til þess að brotaþoli hefði aukna tilhneigingu til þess að fá marbletti, og þá hafi öldrun húðar hennar ekki verið til staðar, en að auki hefðu ekki verið nein merki um að hún hefði haft mikla blæðingartilhneigingu eða viðkvæma húð eða gljúpa.

Að því er varðaði efni matsgerðar frá 3. desember 2019 vegna nefáverka ákærða áréttaði vitnið að tilkoma hans gæti hafa komið af hörðum hlut og þá t. d. eldhúsáhaldi eða höfuðljósi, og þá þannig að hann hefði verið sleginn eða fengið högg, en þó ekki þungt högg. Vísaði vitnið til þess að ekkert mar hefði verið sýnilegt við sárið og því hefði að líkindum verið um skrap að ræða og að höggið hefði eftir atvikum komið skáhallt á húðina.

4. ÆÆ geðlæknir staðfesti efni áðurrakins læknisvottorðs um brotaþola, dagsetts 24. september 2020, sbr. kafla B, 7 hér að framan. Vitnið sagði að brotaþoli væri haldin ákveðnum taugasálfræðilegum veikleika, en hún hefði komið ágætlega fyrir og verið einlæg og skýr í frásögn. Vitnið lét það álit í ljósum hin alvarlegu einkenni sem vísað væri til í vottorðinu, að megnið af þeim hafi mátt rekja til sambands hennar við ákærða, en að viðvarandi samband hennar við hann og þá jafnvel á þessu ári væri sérkennilegt og í raun væri ekki hægt að skýra það með góðu móti.

I.

Niðurstaða.

1 Í máli þessu er ákærða gefið að sök kynferðisbrot og stórfellt brot í nánu sambandi, með því að hafa endurtekið og á alvarlegan hátt ógnað heilsu og velferð eiginkonu sinnar, B, en einnig brot gegn nálgunarbanni og loks húsbrot, eins og nánar er lýst í I. til VI. kafla ákæru.

Í ákæru héraðssaksóknara er lýst háttsemi ákærða talin varða við 1. mgr. 194. gr., 209. gr., 1. mgr. og 2. mgr. 218. gr. b, 231. gr. og 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Af hálfu ákæruvalds er saksóknin byggð á rannsóknargögnum lögreglu og þá m. a. á frásögn brotaþola, en einnig á öðrum vitnisburðum og loks á framlögðum skýrslum og vitnisburðum sérfróðra aðila, líkt og rakið hefur verið hér að framan að nokkru.

Ákærði hefur játað fyrir dómi sakarefni stafliðar d í IV. kafla og stafliðar d í V. kafla ákæru. Að því frátöldu hefur hann neitað sök og krefst þess að hann verði sýknaður af öllum öðrum sakargiftum samkvæmt ákæru.

Ákærði reisir sýknukröfu sína meðal annars á því að brotalýsing í ákæru sé eigi í samræmi við hina raunverulegu háttsemi hans og þá í ljósi eigin frásagnar, en einnig í ljósi þess ósamræmis, sem fram hefur komið í framburði brotaþola. Því séu sakargiftir samkvæmt ákæru ósannaðar, en þar um vísar hann helst til ákvæða 2. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar, 2. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994, sbr. og 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, en þá einnig að hluta til með vísan til 18. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði byggir jafnframt á því að háttsemi hans samkvæmt 3. tölulið I. kafla ákæru beri að heimfæra undir 1. mgr. 217. gr. hegningarlaganna, en að auki beri að fella refsingu hans þar niður samkvæmt 2. málslið 3. mgr. 218. gr. c hinna síðastgreindu laga.

2. Eins og að ofan sagði er í ákæru tiltekinni háttsemi ákærða lýst og húnm. a. talin varða við 1. mgr. og 2. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög nr. 23/2016, og þá á tímabilinu frá september 2019 til 30. maí 2020. Um er að ræða lagaákvæði um heimilisofbeldi sem tók gildi 30. mars 2016, en nefnd 1. mgr. hljóðar svo, eftir fyrrnefnda lagabreytingu:

„Hver sem endurtekið eða á alvarlegan hátt ógnar lífi, heilsu eða velferð núverandi eða fyrrverandi maka síns eða sambúðaraðila, niðja síns eða niðja núverandi eða fyrrverandi maka síns eða sambúðaraðila, áa síns, eða annarra sem búa með honum á heimili eða eru í hans umsjá, með ofbeldi, hótunum, frelsissviptingu, nauðung eða á annan hátt, skal sæta fangelsi allt að 6 árum.“

Þá hljóðar 2. m gr. ákvæðisins svo:

,, Ef brot er stórfellt getur það varðað fangelsi allt að 16 árum. Við mat á grófleika verknaðar skal sérstaklega líta til þess hvort þolandi hafi beðið stórfellt líkams- eða heilsutjón eða bani hlotist af. Enn fremur ber að líta til þess hvort brot hafi verið framið á sérstaklega sársaukafullan eða meiðandi hátt, hafi staðið yfir í langan tíma eða hvort gerandi hafi misnotað freklega yfirburðastöðu sína gagnvart þolanda.“

Í athugasemdum með 4. gr. frumvarps þess er varð að lögum nr. 23/2016 segir m. a:

„ Með ákvæðinu er lagt til að við lögin bætist nýtt ákvæði, er verði 218. gr. b, þar sem ofbeldi í nánum samböndum verði sérstaklega lýst refsivert. [...] Ákvæðið er nýmæli og hefur við samningu þess verið höfð hliðsjón af norskum hegningarlagaákvæðum um sama efni, [...]. Með ákvæðinu er lögð áhersla á að ofbeldi í nánum samböndum feli ekki einungis í sér samansafn einstakra tilvika heldur megi virða slíka háttsemi sem eina heild. Athyglin er þannig færð á það ógnar- og óttaástand sem getur skapast og jafnframt á þá viðvarandi andlegu þjáningu, kúgun og vanmátt sem þolandi upplifir við slíkar aðstæður.

Samkvæmt 1. mgr. ákvæðisins er það gert að skilyrði að háttsemi sé endurtekin eða alvarleg svo hún verði refsiverð samkvæmt ákvæðinu. Með því að háttsemi sé endurtekin er vísað til þess að hún hafi staðið yfir í lengri eða skemmri tíma þannig að telja megi að viðvarandi ógnarástand hafi skapast. Þó er ekki útilokað að einstakt brot geti fallið undir ákvæðið ef það nær tilteknu alvarleikastigi. Minni háttar brot sem ekki ná því stigi gætu eftir sem áður varðað við vægari refsiákvæði eins og 1. mgr. 217. gr. laganna. [...].“

Í athugasemdum með ákvæðinu segir enn fremur að þar séu „sérstaklega taldar upp verknaðaraðferðir sem nú þegar geta falið í sér sjálfstæða refsiverða háttsemi samkvæmt hegningarlögum“, og er þar m. a. nefnt„ ofbeldi (217. og 218. gr.)“. Ofbeldi í nánum samböndum geti hins vegar birst á fleiri vegu, svo sem í „félagslegu“, „andlegu“ og „fjárhagslegu“ ofbeldi, sem nánar er skýrt í athugasemdunum. Í þessu ljósi sé lagt til að„ refsinæmi ákvæðisins verði ekki bundið við verknaði sem nú þegar geta falið í sér refsiverða háttsemi samkvæmt almennum hegningarlögum, heldur taki það jafnframt til þess ef lífi, heilsu eða velferð þolanda er ógnað á annan hátt sem ekki getur falið í sér sjálfstæða refsiverða háttsemi samkvæmt gildandi lögum.“

Nánar segir um ákvæðið, í almennum athugasemdum: „Með setningu sérstaks ákvæðis um ofbeldi í nánum samböndum í almenn hegningarlög felst táknræn viðurkenning löggjafans á sérstöðu slíkra brota sem og þess að heimilisofbeldi sé ekki einkamál fjölskyldna heldur varði samfélagið allt og sé vandamál sem sporna beri við með öllum tiltækum ráðum. Er mikilvægt að þessi samfélagslega afstaða endurspeglist í löggjöf frá Alþingi og þau skilaboð send að um sé að ræða háttsemi sem ekki líðist í lýðræðislegu þjóðfélagi. [...] Í lögfestingu sérstaks refsiákvæðis sem og hækkun refsiramma vegna ofbeldisbrota í nánum samböndum felast jafnframt tiltekin varnaðar- og fyrirbyggjandi áhrif. [...]

[...] Hefur ákvæðið það að markmiði að tryggja þeim sem þurfa að þola alvarlegt eða endurtekið ofbeldi af hálfu nákominna meiri og beinskeyttari réttarvernd [en] gildandi refsilöggjöf gerir. Í því sambandi er sérstaklega vert að geta þess að líkamsmeiðingaákvæði almennra hegningarlaga ná eðli málsins samkvæmt einungis til líkamlegs ofbeldis en ekki til andlegs ofbeldis, svo sem kúgana, hótana eða niðurlæginga, sem er algeng birtingarmynd ofbeldis í nánum samböndum. Er hinu nýja ákvæði ætlað að taka á þessum vanda og er með því horfið frá því að líta á ofbeldi í nánum samböndum sem samansafn einstakra tilvika og athyglin færð á þá viðvarandi ógn og andlegu þjáningu sem það hefur í för með sér. Með öðrum orðum þá verði ofbeldisbrot í nánum samböndum virt heildstætt og eftir atvikum án þess að sanna þurfi hvert og eitt tilvik fyrir sig, [...]. Er ákvæðinu þannig fyrst og fremst ætlað að ná yfir háttsemi sem staðið hefur yfir í lengri eða skemmri tíma þótt því verði jafnframt beitt um einstök alvarleg tilvik. Í samræmi við þetta er gert ráð fyrir að hinu nýja ákvæði, sem fjallað er um 4. gr. frumvarpsins, verði að meginstefnu beitt einu og sér en ekki samhliða öðrum refsiákvæðum hegningarlaga, svo sem þeim sem fjalla um líkamsmeiðingar (217. og 218. gr.) [...].“

3. Ákæruliður 1. í I. kafla ákæru.

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök að hafa í eitt skipti í september eða október 2019 í hjólhýsi við húseignina [...] í [...] slegið brotaþola eitt högg með flötum lófa í andlitið.

Hér að framan hefur verið lýst upphafskynnum ákærða og brotaþola sumarið 2019. Er óumdeilt að þau afréðu að ganga í hjónaband eftir mjög stutt raunveruleg kynni og samveru og þá eftir að brotaþoli hafði í orlofi sínu brugðið sér til heimkynna ákærða í [...]. Einnig liggur fyrir að eftir um mánaðardvöl brotaþola þar í landi ákváðu hún og ákærði að hefja búskap sinn í heimabyggð brotaþola í [...]. Komu þau til landsins 20. september nefnt ár, en daginn eftir voru þau komin í heimabyggð brotaþola. Höfðust þau fyrstu 10- 14 dagana við í hjólhýsi, sem hafði verið komið fyrir á lóð við einbýlishús foreldra brotaþola, að [...]. Eftir það hófu þau búsetu í leiguíbúðinni að [...], en um miðjan desember fluttustu þau til [...], en þar bjuggu þau saman í leiguíbúð um nokkra hríð eftir að brotaþoli hafði skrifað undir langtímaleigusamning. Óumdeilt er að brotaþoli lauk samvistinni um miðjan janúar 2021 og fluttist þá á ný í heimabyggð sína, en ákærði hélt kyrru fyrir í íbúðinni á [...]og hefur hann haft atvinnu þar æ síðan. Lögskilnaðarleyfi til handa brotaþola og ákærða var gefið út 19. október 2020, en skömmu áður hafði brotaþoli farið af landi brott og býr hún nú erlendis.

Við meðferð málsins hafa brotaþoli og ákærði greint frá því að nær allt frá þeirra fyrstu raunverulegu kynnum hafi samskipti þeirra verið harla stormasöm. Þá hefur brotaþoli staðhæft að áður en til hjúskaparins kom hafi ákærði beitt hana harðræði. Ákærði hefur neitað þessari frásögn brotaþola, en einnig öðrum orðum hennar, að öllu verulegu og þá m. a. að því er varðar þá ofbeldisháttsemi, sem lýst er m. a. í I. og II. kafla ákæru. Aftur á móti hefur ákærði haft á orði að reglulega hafi kastast í kekki með þeim, en jafnframt fullyrt að jafnan hafi þau náð sáttum og að kærleikar hafi verið með þeim. Hefur ákærði m. a. borið um að ágreiningurinn hafi á síðari stigum og eftir að þau komu til landsins m. a. varðað lýst búsetuskilyrði, um leiguverð, en einnig þætti sem vörðuðu fjölskyldu brotaþola, og þá helst viðmót föður brotaþola gagnvart honum. Brotaþoli hefur aftur á móti borið um að ákærði hafi nær allt frá upphafi kynna þeirra viðhaft yfirgang, harðræði og andlegt ofbeldi gagnvart henni. Hafi hegðan ákærða að þessu leyti sífellt farið versnandi og þá ekki síst eftir að þau fluttust til landsins, en þó einkum þegar hún hafi afráðið að standa uppi í hárinu á honum. Þá hefur brotaþoli haldið því fram að ákærði hafi verið með misvísandi skilaboð í samskiptum þeirra, en því til viðbótar hafi stundum komið upp misskilningur þeirra í millum og þá að hennar sögn vegna takmarkaðrar enskukunnáttu ákærða. Er þessu að nokkru lýst í kafla A hér að framan.

Af hálfu ákæruvalds er að því er varðar 1. tölulið þessa ákærukafla einkum byggt á áðurrakinni frásögn brotaþola við skýrslu gjöf hjá lögreglu, þann 18. október 2019. Nefnd skýrsla, líkt og aðrar skýrslur brotaþola hjá lögreglu, var tekin upp í hljóði og mynd, en þau gögn eru á meðal þeirra málsskjala sem ákæruvaldið lagði fyrir dóminn. Einnig er í þessum þætti byggt á framburði móður og föður brotaþola, vitnanna M og F, fyrir dómi, en þau hlýddu á frásögn dóttur sinnar um hið ætlaða athæfi ákærða.

Um málsatvik er nánar vísað til þess að brotaþoli hafi að næturlagi farið frá ákærða úr hjólhýsinu og þá lagt leið sína inn í einbýlishús foreldra sinna. Fyrir liggur að brotaþoli varð ekki fyrir sýnilegum áverka vegna hins ætlaða athæfis ákærða, og liggur því ekki fyrir læknisvottorð eða önnur sýnileg gögn.

Við alla meðferð málsins, og þar á meðal fyrir dómi, hefur ákærði neitað þessu sakaratriði alfarið.

Líkt og m. a. var vikið að í kafla B 4 hér að framan kom brotaþoli fyrir dóminn við aðalmeðferð málsins, og þá um fjarfundarbúnað. Hún treysti sér hins vegar ekki, að sögn, til þess að ber vitni um annað en almenn atriði, og skoraðist þannig undan því að bera vitni um einstök sakaratriði og þá vegna fyrrnefndra tengsla við ákærða, sbr. heimildarákvæði 117. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Í d-lið 3. mgr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög Alþings nr. 62/1994 um sáttmálann, segir að hver sá sem borinn er sökum um refsiverða háttsemi skuli ekki njóta minni réttar en að fá að spyrja eða láta spyrja vitni sem leidd eru gegn honum. Í dómaframkvæmd hér á landi hefur margoft verið lýst þeirri venjuhelguðu reglu í norrænum rétti að lög beri að túlka til samræmis við mannréttindasáttmálann, sbr. t. d. dóm Hæstaréttar Íslands í máli nr. 520/2004. Hornsteinar þessara réttinda birtast m. a. í ákvæði 70. gr. stjórnarskrárinnar, en einnig í meginreglum sakamála réttarfars og þá m. a. í svonefndri sannleiksreglu og reglunni um milliliðalausa sönnunarfærslu, sbr. að því leyti ákvæði 110. gr. og 1. mgr. 111. g r., en einnig í 108. og 1. mgr. 109. gr. laga nr. 8 8/2008 um meðferð sakamála. Í hinum síðastnefndu lagagrein umsegir m. a. að sönnunarbyrðin um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvíli á ákæruvaldinu og er dómi skylt að meta hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði, sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða og vitna hafi, mats- og skoðunargerðir, sköl og önnur sýnileg gögn. Þá er í 2. mgr. 109. gr. laga nr. 8 8/2008 mælt fyrir um að dómur meti hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal, en ályktanir megi leiða af um það. Í þessu viðfangi ber einnig að líta til annarra atriða og þá m. a. að því er varðar sönnunargildi vitnisburðar, en þar ber að lögum, sbr. ákvæði 126. gr. laga nr. 88/2008, að huga að afstöðu vitnis til ákærða og eftir atvikum brotaþola. Loks ber í dómi að meta við úrlausn máls sönnunargildi framburðar ákærða, þar á meðal trúverðugleika hans. Í því sambandi skal meðal annars hugað að ástandi og hegðun ákærða við skýrslugjöf og stöðugleika í frásögn hans, sbr. ákvæði 1. mgr. 115. gr. nefndra laga.

Samkvæmt ofansögðu og þá ekki síst samkvæmt áðurnefndri 1. mgr. 111. gr. laga nr. 8 8/2008 skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi, en þó ber að skoða málsmeðferðina í heild, og þá hvort að réttindi vitna og ákærða hafi verið nægjanlega tryggð, og þá m. a. þess síðarnefnda til þess að halda uppi vörnum og hnekkja sönnunargögnum sem ákæruvaldið byggir sakargiftir sínar á.

Af velkunnum dómum Mannréttindadómstólsins hefur verið kveðið á um að þótt styðjast megi við yfirheyrsluskýrslur hjá lögreglu til fyllingar við sönnunarmat geta þær ekki einar og sér ráðið niðurstöðu um sakfellingu þar sem t. d. verjandi ákærða hefur ekki átt þess kost að gagnspyrja brotaþola og vitni og staðreyna þannig áreiðanleika og réttmæti framburðar þeirra.

Að því er varðar sakarefni 1. töluliðar I. kafla ákæru er frásögn brotaþola samkvæmt áðurrakinni skýrslu hennar hjá lögreglu þýðingarmesta sönnunargagn ákæruvaldsins, enda er sakaratriðið helst reist á lýsingu hennar.

Ákærði og brotaþoli eru ein til frásagnar um það sem gerðist í hjólhýsinu í umrætt sinn og stendur þar orð gegn orði.

Eins og hér háttar til gafst verjanda ákærða ekki tækifæri til að spyrja brotaþola fyrir dómi, enda nýtti hún sér fyrrnefnd réttindi sín til þess að skorast undan því að gefa skýrslu fyrir dómi um sakaratriði málsins. Verjandi hefur í vörn sinni fyrir ákærða m. a. byggt á því að framburður brotaþola sé ótrúverðugur í heild og að hann hafi tekið breytingum. Sækjandi hefur fyrir dómi andmælt þessum sjónarmiðum verjandans að öllu verulegu.

Samkvæmt framansögðu er brotaþoli eina vitnið sem borið hefur um að ákærði hafi beitt hana því ofbeldi sem lýst er í þessum ákærulið, en frásögn foreldra hennar er þó orðum hennar til styrktar að nokkru. Eigi nýtur hins vegar við í raun sýnilegra sönnunargagna eins og áður hefur verið rakið. Ákærði hefur neitað sök um greint sakaratriði, bæði í skýrslugjöf hjá lögreglu og fyrir dómi, en að því leyti hefur framburður hans verið stöðugur.

Að öllu ofangreindu virtu er það niðurstaða dómsins að ákæruvaldinu hafi ekki að lögum tekist, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að færa sönnur á að ákærði hafi gerst sekur um það ofbeldi gegn eiginkonu sinni, brotaþola, sem ákært er fyrir í þessum tölulið I. kafla ákæru. Ber því að sýkna hann af þeirri háttsemi.

4. Ákæruliður 2. í I. kafla ákæru.

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök að hafa ítrekað slegið brotaþola með flötum lófa í andlitið, tekið um og snúið upp á báða úlnliði hennar, snúið hana niður í gólfið, sparkað í hana, meinað henni að sofa og tala án hans leyfis, sturtað yfir hana köldu vatni og sett hana yfir öxlina á sér þannig að höfuð hennar sneri niður, en að auki snúið henni í marga hringi og að hann hafi beitt hana þessu ofbeldi ef hún óhlýðnaðist honum á einhvern hátt.

Af hálfu ákæruvalds er að þessu leyti einkum byggt á áðurrakinni frásögn brotaþola við skýrslugjöf hjá lögreglu, þann 18. október 2019, en einnig að nokkru á öðrum framlögðum rannsóknargögnum. Óumdeilt er að á þessu tímabili voru ákærði og brotaþoli búsett í leiguíbúðinni að [...]. Í ákæruliðnum er ekki sérstaklega vikið að áverka merkjum á líkama brotaþola.

Ákærði hefur neitað sök við alla meðferð málsins, en eins og fyrr sagði skoraðist brotaþoli undan því að gefa skýrslu fyrir dómi, og er þar um vísað til þess sem rakið var í 3 lið hér að framan.

Fyrir dómi hefur ákærði að nokkru lýst sambúð sinni með brotaþola og m. a. borið að hann hafi stundum tíðkað það að taka hana í loft upp og þá í nokkur skipti í einu, en jafnframt borið að um leik hafi verið að ræða þeirra í millum. Í fyrrnefndri skýrslu brotaþola hjá lögreglu er þessari háttsemi ákærða ekki lýst sem leik.

Á meðal framlagðra gagna eru rannsóknargögn lögreglu og þá m. a. staðfestar ljósmyndir, en einnig staðfest vottorð læknis, sem dagsett er 18. október nefnt ár. Í læknisvottorðinu greinir brotaþoli m. a. frá ætlaðri eldri ofbeldiháttsemi ákærða. Þá er á meðal gagna staðfest matsgerð réttarlæknis, sbr. það sem rakið var í kafla A 4 hér að framan. Þessu til viðbótar hafa samstarfsmenn brotaþola að nokkru greint frá áverkamerkjum sem þeir kváðust hafa séð á líkama brotaþola, ásamt því að hlýða á lýsingar hennar um að eiginmaður hennar, ákærði, ætti þar hlut að máli. Á meðal þessara vitna er V, sem bar fyrir dómi að brotaþoli hefði sýnt því myndir í eigin síma þar sem sjá hefði mátt þá áverka sem ákærði hafði veitt henni að hennar sögn.

Í fyrrnefndri matsgerð réttarlæknis er hinum eldri áverkamerkjum og marblettum á líkama brotaþola lýst, en þar segir m. a: „ Marblettirnir á vinstri kinninni, griplimunum og hægra brjóstinu hafa útlit sem bendir til þess að þeir séu minnst eins til tveggja sólarhringa, til allt að u. þ. b. 10 daga gamlir. Enn fremur fela þessir áverkar í sér litbrigði sem geta bent til þess að þeir hafi orðið við mismunandi tímapunkta, þannig að einhverjir marblettanna séu ferskari en aðrir.“ „ Áverkarnir voru ekki lífshættulegir og munu ekki leiða til langvarandi líkamlegra meina.“ Réttarlæknirinn lætur það álit í ljós að útlit nefndraávarka hafi sterklega bent til þess að þeir hafi orðið til fyrir sljóan kraft í formi högga eða þrýstings gagnvart hörðu yfirborði, en að auki hafi útlitið, útbreiðslan og staðsetning þeirra bent til þess að krafturinn hafi beinst að viðkomandi svæðum í mörgum/endurteknum ákomum.

Áverkar þessir eru slíkir að þeir verða að öðru jöfnu heimfærðir undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Þegar ofangreint er virt heildstætt er það niðurstaða dómsins að leggja beri til grundvallar að hluta til við úrlausn málsins ofangreind gögn, en þá sérstaklega sérfræði gögnin og ljósmyndir lögreglu. Er í því viðfangi m. a. til þess að líta að gögn þessi greina frá því að yfir 30 eldri marblettir hafi verið á líkama brotaþola. Að áliti dómsins hefur frásögn ákærða um tiltekið húðvandamál brotaþola enga stoð í gögnum málsins og er beinlínis í andstöðu við vitnisburð réttarlæknisins fyrir dómi. Að þessu sögðu, en þá einnig að virtri frásögn fyrrnefnds vitnis, sem að áliti dómsins er trúverðugt, en þá með hliðsjón af skýrslum brotaþola hjá lögreglu, er álit dómsins, þrátt fyrir neitun ákærða, hafið yfir skynsamlegan vafa að hann hafi beitt brotaþola ofbeldi fyrri hluta októbermánaðar 2019 og þá með því að slá hanameð flötum lófa í andlit, að hafa tekið um og snúið upp á báða úlnliði hennar og að hafa snúið hana niður í gólfið. Ber að sakfella ákærða fyrir þessa háttsemi. Nefnd gögn sanna hins vegar ekki, gegn neitun ákærða, að hann hafi beitt brotaþola annars konar ofbeldi og þá ekki við þær aðstæður þegar brotaþoli óhlýðnaðist honum á einhvern hátt og ber að sýkna hann af þeim atriðum, en eins og áður hefur verið rakið skoraðist brotaþoli undan því að gefa skýrslu fyrir dómi.

5. Ákæruliður 3. í I. kafla ákæru.

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök að hafa að kvöldi fimmtudagsins 17. október haldið brotaþola nauðugri í íbúðinni að [...] og varnað henni útgöngu, ítrekað kýlt hana í bringuna og tekið um og snúið upp á báða úlnliði hennar, tekið hana hálstaki og slegið hana í andlitið með flötum lófa og á sama tíma hótað henni á ensku alvarlegum líkamsmeiðingum og þá með þeim afleiðingum sem nánar er lýst í ákæru.

Af hálfu ákæruvalds er byggt á áðurrakinni frásögn brotaþola við skýrslugjöf hjá lögreglu, þann 18. október 2019, en einnig á öðrum framlögðum rannsóknargögnum, þ. á m. ljósmyndum lögreglu og staðfestu vottorði læknis, dagsettu 18. október nefnt ár, þar sem brotaþoli greinir m. a. frá ætlaðri ofbeldiháttsemi ákærða daginn áður, og loks á staðfestri matsgerð réttarlæknis, sbr. það sem rakið var í kafla A 4 hér að framan.

Ákærði neitar sök. Ákærði hefur þó lýst því fyrir dóminum, líkt og hann gerði strax eftir handtöku, að hann og brotaþoli hafi átt í orðaskiptum umrætt kvöld og að honum hafi runnið í skap þegar brotaþoli hefði skyndilega slegið hann með tilteknu eldhúsáhaldi og þá með þeim afleiðingum að hann fékk blóðáverka við nefrótina. Við þessar aðstæður hafi hann slegið brotaþola kinnhest með flötum lófa.

Í skýrslum brotaþola hjá lögreglu hefur hún alfarið hafnað ofangreindri frásögn ákærða, en hún lýsti hins vegar háttsemi hans með líkum hætti og rakið er í þessum lið ákærukaflans.

Ákærði og brotaþoli eru ein til frásagnar um það sem gerðist í íbúð þeirra í greint sinn og stendur þar orð gegn orði.

Á meðal rannsóknargagna er skjámynd sem ákærði sendi til brotaþola, en hún sýnir umræddan nefáverka hans. Myndin er ódagsett. Vitnisburður S, vinnuveitanda ákærða, fyrir dómi, og þá um tilkomu lýsts áverka ákærða og þá hvenær það gerðist, er að álit dómsins ekki ótvíræður. Í þessu viðfangi er til þess að líta að við frumrannsókn lögreglu virðist ekki hafa verið gætt sérstaklega að verksummerkjum og eldhúsbúnaði á heimili ákærða og brotaþola.

Ákæruvaldið hefur að ofangreindu virtu að áliti dómsins eigi hnekkt frásögn ákærða um tilkomu áverka hans, en hún þykir hafa nokkra stoð í áðurrakinni matsgerð réttarlæknis frá 3. desember 2019. Verður því litið frásagnar ákærða við úrlausn málsins, en þá einnig þannig að áverkinn hafi í raun verið minni háttar.

Eins og fyrr sagði er á meðal málsgagna læknisvottorð og matsgerð réttarlæknis, sem varða brotaþola. Í hinu fyrrnefnda er í upphafsorðum haft eftir brotaþola að ákærði hafi daginn áður tekið hana hálstaki, en engum áverkamerkjum, marblettum eða bólgum, er lýst á því svæði. Er því byggt á frásögn brotaþola um tiltekin eymsli. Einnig er haft eftir brotaþola í vottorðinu að hún hafi fengið „kinnhest í dag“ en í framhaldi af því er sagt að hún hafi lýst hræðslu og auknum kvíða. Loks er greint frá orðum brotaþola um að hún hafi áður mátt þola ofbeldi af hálfu ákærða.

Í nefndum sérfræðigögnum, sem eru að álit dómsins í samræmi við ljósmyndir lögreglu, er lýst ferskum áverkamerkjum í andliti brotaþola, en þeim var og nánar lýst hér að framan. Um áverkana segir m. a. í þessum gögnum að þeir hafi ekki verið lífshættulegir og muni ekki leiða til langvarandi líkamlegra meina. Áverkar þessir eru slíkir að þeir verða að öðru jöfnu heimfærðir undir 1. mgr. 217. gr. hegningarlaganna.

Með játningu ákærða og þegar framangreint er virt heildstætt og þá með hliðsjón af nefndum gögnum er sannaðað ákærði hafi með ofbeldisverknaði valdið brotaþola lýstum áverkum á vinstra augnsvæðinu og vinstri vanga, og er hann því sannur að refsiverðri sök að því leyti. Nefnd gögn sanna hins vegar ekki, gegn neitun ákærða, að hann hafi beitt öðru því ofbeldi sem lýsti er í þessum ákærulið ákæru, og ber því að sýkna hann af þeim sakargiftum, en eins og áður er fram komið skoraðist brotaþoli undan því að gefa skýrslu fyrir dómi.

6. Ákæruliður 4 í I. kafla ákæru.

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök að hafa miðvikudaginn 6. nóvember 2019 veist að brotaþola og slegið hana ítrekað í andlitið með þeim afleiðingum að hún hlaut glóðarauga og mar og að hafa hótað henni á ensku, þ. e. að hún gæti skilið við hann og eyðilagt líf hans en að hún myndi aldrei losna við hann og að hann myndi á endanum drepa hana.

Af hálfu ákæruvalds er m. a. byggt á frásögn brotaþola við skýrslur hennar hjá lögreglu, þann 18. og 22. nóvember 2019, og þá um að atvik máls hafi gerst í leiguíbúð þeirra að [...]. Af hálfu ákæruvalds er einnig vísað til framlagðra gagna, en fyrir dómi var og að auki sérstaklega vísað til frásagnar vitna.

Óumdeilt er að brotaþoli leitaði ekki til læknis vegna hinnar ætlaðu háttsemi ákærða. Fyrir liggur á hinn bóginn að við læknisskoðun þann 18. nóvember nefnt ár vísaði hún til eldri marbletta sem hún var þá með og er haft eftir henni að þeir hefðu komið til vegna fyrri ofbeldisverka ákærða. Í vottorðinu er ekki vikið að neinum áverka á andliti brotaþola, en tiltekið er að eldri marblettir hafi verið á handleggjum hennar, sbr. kafla A- 5 hér að framan.

Ákærði neitar sök og hefur gert svo frá upphafi.

Ákærði og brotaþoli eru ein til frásagnar um það sem gerðist í íbúð þeirra í umrætt sinn og stendur þar að öllu verulegu orð gegn orði.

Í fyrrnefndum lögregluskýrslu greinir brotaþoli frá því að til ósættis hafi komið með henni og ákærða eftir að hún kom úr vinnu, en ráðið verður að það hafi verið skömmu eftir hádegið nefndan dag. Staðhæfðir brotaþoli að hún hefði í greint sinn svarað orðræðu ákærða, en hann þá brugðist við og ítrekað slegið hana á munn, en einnig við augað og þá með þeim afleiðingum að hún fékk strax glóðarauga.

Við meðferð málsins hefur ákærði kannast við að stirt hafi verið á milli hans og brotaþola á umræddu tímabili, en eins og áður sagði hefur hann neitað ofbeldisverkum og þar á meðal hinu ætlað athæfi samkvæmt þessum ákærulið.

Fyrir dómi hefur ákærði greint frá því að hann hafi farið ásamt brotaþola síðdegis nefndan dag í tiltekna búsáhaldaverslun í sveitarfélaginu, en að hann hafi við upphaf ökuferðarinnar slegið brotaþola á handlegginn í ógáti. Í lögregluskýrslu staðfesti brotaþoli þessa síðastgreindu háttsemi ákærða að nokkru, en hún sagði aftur á móti að höggið hefði verið þungt. Til þess er að líta að þetta atriði er ekki á meðal sakaratriða.

Fyrir dómi hefur vitnið Z, verslunarmaður í nefndri búsáhaldaverslun, staðfest viðveru ákærða og brotaþola síðdegis nefndan dag, en hefur jafnframt borið um að það hafi ekki veitt athygli neinum áverkum á brotaþola. Til þess er að líta að samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu var bankakort brotaþola notað í matvöruverslun þennan dag, kl. 16:25.

Við meðferð málsins fyrir dómi hafa nokkrir þáverandi samstarfsmenn brotaþola borið um að þeir hafi séð hana með glóðarauga í hlutastarfi sínu í [...] . Veður ráðið af gögnum að þetta hafi þeir séð í byrjun vetrar nefnt ár. Er þarna um að ræða vitnin X, V, U og T, líkt og rakið er í kafla E hér að framan. Þrjú hin síðastnefndu báru að brotaþoli hefði að auki sagt þeim frá því að ákærði hefði valdið henni áverkanum. Þá hefur móðir brotaþola, vitnið M skýrlega borið um fyrir dómi að það hafi séð dóttir sína með glóðurauga í byrjun nóvember nánaðar nefnt ár.

Að álit dómsins eru framangreind vitni trúverðug og verður í ljósi atvika og að virtum öðrum áðurgreindum gögnum framburður þeirra lagður til grundvallar við úrlausn málsins. Að þessu virtu þykir eigi varhugavert að telja sannnað að ákærði hafi slegið brotaþola í andlitið með þeim afleiðingum að hún hlaut mar og glóðarauga. Áverkar þessir eru slíkir að þeir verða að öðru jöfnu heimfærðir undir 1. mgr. 217. gr. hegningarlaganna.

Verður ákærði, þrátt fyrir neitun, því sakfelldur fyrir atlöguna og þá samkvæmt þessum lið ákærukaflans. Eigi er óyggjandi að barsmíð ákærða hafi verið ítrekuð í greint sinn eða að hann hafi hótað brotaþola lífláti og verður hann því sýknaður af þeim sakaratriðum, en eins og fyrr hefur verið rakið skoraðist brotaþoli undan því að gefa skýrslu fyrir dómi.

Samkvæmt því sem hér að framan hefur verið rakið beindi ákærði þeirri háttsemi sinni, sem lýst er í þessum ákærukafla og hann hefur verið sakfelldur fyrir, gegn þáverandi eiginkonu sinni, brotaþolanum B. Um er að ræða endurtekin brot á skömmum tíma, sbr. sakarefni 2., 3. og 4. tl. ákærukaflans.

Að virtum áðurröktum vottorðum lækna, geðlæknis og réttarlæknis er það mat dómsins að ákærði hafi með háttseminni á alvarlegan hátt ógnað heilsu og velferð brotaþola og er háttsemihansþvírétt heimfærð í ákæru, til 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19 /1940.

7. II. kafli ákæru.

Í þessum kafla ákærunnar er ákærða gefið að sök stórfellt brot í nánu sambandi hans við brotaþola, en að auki nauðgun og brot gegn blygðunarsemi, í leiguíbúðinni að [...]

, sunnudaginn 17. nóvember 2019, og er tiltekið að háttsemi ákærða hafi staðið yfir allt frá hádegi og til kvölds, og þá nánar með þeim hætti sem rakið er í ákæru.

Af hálfu ákæruvalds er einkum byggt á áðurröktum framburðarskýrslum brotaþola hjá lögreglu, en þá helst frá 19. og 22. nóvember 2019 og 24. apríl 2020. Einnig er vísað til þess sem haft er eftir brotaþola í læknisvottorði dagsettu 18. nóvember 2019. Þá er vísað til frásagnar vitna fyrir dómi og þá einkum nákominna ættingja og vina, sem hlýddu á orð brotaþola og sáu að hluta til hina ætluðu áverkamerki á líkama hennar. Að þessu leyti er einnig vísað til áðurrakinna sérfræðivottorða og rannsóknargagna lögreglu, sbr. það sem rakið var í kafla A 5 hér að framan.

Við alla meðferð málsins, og þar á meðal fyrir dómi, hefur ákærði alfarið neitað háttseminni og sakaratriðum þessa ákærukafla. Eins og fyrr hefur komið fram skoraðist brotaþoli undan því að gefa skýrslu fyrir dómi um atvik máls.

Ákærði og brotaþoli eru ein til frásagnar um það sem gerðist í umrætt sinn og stendur þar að verulegu leyti orð gegn orði. Þó er óumdeilt að ákærði hafi náð í brotaþola í vinnuna laust eftir hádegið, og að þá hafi hún haft blómvönd meðferðis, enda hefði verið um síðasta vinnudaginn hennar að ræða þar sem hún hafi ætlað að flytja með ákærða..., líkt og raunin varð síðar, um miðjan desember nefnt ár.

Verður ráðið af gögnum að í greint sinn hafi ákærði og brotaþoli farið beinustu leið heim í leiguíbúðina að [...].

Við meðferð málsins hefur ákærði borið að nokkur ágreiningur hafi verið með honum og brotaþola eftir að þau komu í íbúðina og þá vegna orða hennar þess efnis að hún vildi hætta við búferlaflutningana. Eigi er getið um þetta atriði í skýrslum brotaþola hjá lögreglu. Þess í stað er helst vikið að orðum hennar um niðurlægjandi háttsemi og afbrýðisemi ákærða og þá vegna fyrrnefndra blóma. Við endurteknar skýrslur vegna þessarar orðræðu kvaðst brotaþoli sjálf hafa hent blómunum á gólfið þegar atvik máls gerðust.

Eins og rakið hefur verið hér að framan, sbr. kafla D, hefur brotaþoli greint frá því í lögregluskýrslum að sú ofbeldisháttsemi sem rakin er í þessum ákærukafla hafi hafist samhliða ofanlýstum orðaskiptum, og þá með kynferðislegri háttsemi ákærða, sem hún hafi verið andvíg, en hann fylgt atferlinu eftir með frekari ofbeldisháttsemi. Í fyrstu skýrslu sinni sagði brotaþoli að hún hefði vegna magnleysis og ótta á engan hátt getað spornað við athæfi ákærða, og því grátið. Í síðari skýrslum kvaðst hún í fyrstu hafa reynt að verjast með því að bíta og klípa, en í hinum síðustu skýrslum hjá lögreglu viðrar brotaþoli að nokkru hugleiðingar um eigin viðbrögð og þá vegna áðurlýstra áverkamerkja á innanverðum lærum hennar. Fram kom hjá brotaþola að athæfi ákærða í svefnherberginu hefði varað í u. þ. b. 40 mínútur, en eftir það hefði hann haft í frammi niðurlægjandi háttsemi og hótanir gagnvart henni, sbr. lýsingu í II. kafla ákærunnar. Þá lýsti hún því að hún hefði farið út úr íbúðinni á milli kl. 18:00 til 19:00, en komið á ný með matvörur, og nokkru síðar hringti vitnið L, og enn síðar skipað ákærða að fara út úr íbúðinni, enþá einnig hent nokkrum munum hans út fyrir útihurðina. Og eftir þetta hefði hún sjálf farið út, en skömmu síðar hitt nána ættingja sína.

Eins og lýst hefur verið dró brotaþoli kæru sína gegn ákærða til baka í skýrslu hjá lögreglu þann 17. desember sama ár, en hafði skýringar þar á. Í skýrslu þann 24. apríl 2020 áréttaði brotaþoli hins vegar hinn fyrr framburð sinn, en lýsti þá jafnframt á köflum óljósum hugrenningum um nánari atvik máls og þá um hvort atvik máls hefðu raunverulega gerst með þeim hætti sem hún hafði áður lýst, en bar að hún hefði komist að þeirri niðurstöðu að svo hefði verið.

Hér að framan, sbr. kafla A 5, hefur verið vikið að efni læknisvottorðs heimilislæknis og matsgerðar réttarlæknis þar sem helst kemur fram að fersk áverkamerki á líkama brotaþola hafi verið á hnjám, handleggjum og á innanverðum lærum hennar. Tekið er fram að áverkarnir hafi ekki verið lífshættulegir og því hafi þess verið vænst að þeir myndu gróa án varanlegra líkamlegra meina. Nefndur réttarlæknir lét það álit í ljós að áverkar brotaþola hefðu orðið til fyrir sljóan kraft í formi högga eða þrýstings. Þá var það álit réttarlæknisins, sbr. og vitnisburður hans fyrir dómi, að áverkar á lærum brotaþola hefðu getað bent til þvingaðra kynferðisathafna, þar sem þeim hefði verið þrýst frá hvoru öðru með afli til að bera kynfærasvæðið. Hann sagði og að útlit þessara tilgreindu áverka hefðu mælt gegn því að þeir hefðu verið sjálfveittir og sagði að aðrar skýringar en hin fyrstnefnda mjög langsóttar. Nánar aðspurður sagði réttarlæknirinn að ekki væri þó hægt að útiloka að áverkar þessir hefðu komið til við kynlíf, sem fram hefði farið með samþykki beggja aðila þar sem viðhöfð hefðu verið hörð handtök.

Samkvæmt læknisvottorði heimilislæknis voru engir sjáanlegir áverkar á kynfærum brotaþola, og þá ekki opin sár. Fyrir liggur að ekki fór fram sérhæfð kvenskoðun við lögreglurannsókn málsins.

Fyrir dómi hefur ákærði alfarið og staðfastlega andmælt í öllum aðalatriðum frásögn og lýsingum brotaþola um harðræði og ofbeldi í greint sinn, en framburður hans var rakinn í kafla D hér að framan. Frásögn ákærða var hins vegar samhljóða skýrslum brotaþola að því leytinu, að hann kvað hinar kynferðislegu athafnir í greint sinn hafa varað í u. þ. b. 40 mínútur. Ákærði staðhæfði að þau hefðu ætíð verið mjög virk á því sviðinu, og m. a. stundað kynlíf fyrr þennan dag, en einnig dagana þar á undan. Ákærði staðhæfði jafnframt að hann hefði farið að vilja brotaþola við þær athafnir og þá m. a. með handarhreyfingum og ætlaði að það gæti e. t. v. verið skýringin á hinum nýlegu marblettum hennar, þ. á m. á innanverðum lærum, án þess að hann vildi fullyrða um það, enda hefði hann engin slík merki séð.

Samkvæmt sérfræðigögnum leitaði brotaþoli hjálpar hjá fyrrnefndum heimilislækni um sólarhring eftir kæru hennar, þann 20. nóvember, og segir í vottorði þar um að þá hafi líðan hennar verið „eftir atvikum,“ en að henni hafi þó verið ávísað viðeigandi lyfjum vegna kvíða. Einnig er frá því greint að brotaþoli hafi í kjölfar þessa þegið stuðningsviðtal hjá sérhæfðum heilbrigðisstarfsmanni, og er tíundað að við það tækifæri hafi hún m. a. áréttað fyrri frásögn sína um andlegt, líkamlegt og kynferðisleg ofbeldi af hálfu ákærða, en að auki hafi hún þá greint frá langri áfallasögu á lífsferli sínum.

Fyrir liggur að lögreglumenn komu á vettvang að kveldi 17. nóvember um það leyti sem brotaþoli fór út úr leiguíbúðinni. Lögreglumennirnir náðu þó ekki tali af brotaþola og hlýddu því ekki á frásögn hennar um ætluð atvik máls. Liggur og fyrir að ekki fór fram vettvangsrannsókn í íbúðinni fyrr en nokkru síðar. Þá liggur fyrir að um þetta leyti lagði ákærði leið sína á lögreglustöðina og leitaði ásjár vegna húsnæðisvandkvæða. Þá kom hann á lögreglustöðina daginn eftir, um nónbil, en var þá handtekinn vegna rannsóknar málsins. Ekki virðist hafa verið gerð sérstök læknisskoðun á ákærða af þessu tilefni.

Úrlausn þessa ákærukafla ræðst samkvæmt framansögðu af ofangreindum skýrslum og gögnum, en einnig af áðurröktum vitnisburðum nákominna ættingja brotaþola, sbr. kafla H hér að framan.

Að virtum þeim grunnatriðum sem reifuð voru ítarlega í 3. lið hér að framan er það niðurstaða dómsins, að öllu ofangreindu virtu og eins og sönnunarstaðan er í málinu, að ekki sé fram komin lögfull sönnun þess að ákærði hafi brotið gegn brotaþola á þann hátt sem greinir í þessum kafla ákærunnar. Ber því að sýkna ákærða af þessum þætti málsins.

8. III. kafli ákæru.

Samkvæmt þessum ákærukafla er ákærði sakaður um stórfellt brot í nánu sambandi og brot gegn nálgunarbanni, sem ákærði sætti samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á Suðurlandi um brottvísun af heimili og nálgunarbann, dagsettri 19. október 2019, og þá gagnvart eiginkonu sinni, brotaþolanum B. Ákvörðuninni og takmörkunum samkvæmt henni er nánar lýst í ákærukaflanum og er sú lýsing í samræmi við framlögð gögn málsins, en ágreiningslaust er að hún var birt ákærða með lögformlegum hætti. Eins og áður er fram komið var ákvörðunin felld úr gildi þann 27. október 2019 og samkvæmt beiðni brotaþola þar um.

Stafliður a.

Fyrir dómi neitaði ákærði þessu sakaratriði, líkt og hann hafði áður gert hjá lögreglu, sbr. það sem rakið var í kafla F hér að framan.

Af hálfu ákæruvalds er byggt á frásögn brotaþola hjá lögreglu um atvik máls, en eins og áður er lýst skoraðist hún undan því í skýrslu sinni fyrir dómi að gefa dómskýrslu um einstök sakaratriði.

Að ofangreindu virtu ásamt neitun ákærða og samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og með hliðsjón af 109. gr. og 1. mgr. 111. gr. sömu laga, sbr. að því leyti það sem rakið var hér að framan í 3. lið, er það mat dómsins að ákæruvaldið hafi ekki axlað sönnunarbyrði um sekt ákærða samkvæmt þessu lið. Ber því að sýkna ákærða af því broti sem hann er sakaður um.

Stafliður b.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakargiftum og þá þannig að hann hafi verið í rafrænum samskiptum við brotaþola, líkt og lýst er í þessum lið. Að þessu leyti er neitun ákærða að nokkru í andstöðu við hans eigin skýrslu hjá lögreglu, sbr. það sem rakið var í kafla F hér að framan.

Neitun ákærða er einnig í andstöðu við skýrslur brotaþola hjá lögreglu, þar sem að hún greindi m. a. skýrlega frá því að vilji hennar hefði í raun á nefndu tímabili staðið til þess að vera í samskiptum við ákærða, þ. á m. með rafrænum hætti.

Neitun ákærða er í andstöðu við rannsókn lögreglu á hinum rafrænu gögnum. Er í því viðfangi til þess að líta að við yfirheyrslur hjá lögreglu lýsti ákærði því oft að vilji hans hefði staðið til þess að eiga í beinum samskiptum við brotaþola, ogþá einnig með gagnkvæmum rafrænum hætti, enda hefði vilji hans m. a. staðið til þess að vita um dvalarstað hennar.

Að mati dómsins er frásögn og neitun ákærða fyrir dómi að ofangreindu virtu ótrúverðug og verður hún ekki lögð til grundvallar.

Fyrrgreind ákvörðun um nálgunarbann og brottvísun ákærða af heimili var fortakslaus og sætti ekki undantekningum samkvæmt mati hans. Ákærði hafði því enga réttmæta ástæðu til að ætla að honum hefði verið heimilt að nálgast brotaþola eða vera í beinu sambandi við hana með rafrænum hætti, þ. á m. með símtölum, tölvupósti eða með öðrum hætti.

Með vísan til ofangreinds er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þessum staflið og þykir háttsemi hans varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þegar alvarleiki lýstrar háttsemi er metinn við refsiákvörðun skiptir m. a. máli að leggja til grundvallar að brotaþoli var í gagnkvæmum samskiptum við ákærða á verknaðartíma. Og m. a. að því virtu og líkt og atvikum máls þessa var háttað þykir háttsemi ákærða eins og hér stendur á ekki varða við 1. mgr. og 2. mgr. 218 gr. b hegningarlaganna, líkt og krafist er í ákæru og verður hann sýknaður af því sakaratriði.

9. IV. kafli ákæru.

Samkvæmt þessum ákærukafla er ákærði sakaður um stórfellt brot í nánu sambandi og brot gegn nálgunarbanni, sem ákærði sætti samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á Suðurlandi um brottvísun af heimili og nálgunarbann, dagsettri 19. nóvember 2019, en ákvörðunin gilti til 17. desember sama ár, og þá gagnvart eiginkonunni, brotaþolanum B, með nánar lýstum hætti og takmörkunum. Ákvörðuninni er nánar lýst í ákærukaflanum og er sú lýsing í samræmi við framlögð gögn málsins, en ágreiningslaust er að hún var birt ákærða með lögformlegum hætti. Í kafla F hér að framan er atvikum máls lýst og þar á meðal aðstæðum ákærða, m. a. gæsluvarðhaldsvist hans í fangelsinu á Hólmsheiði á tímabilinu 19. til 28. nóvember 2019. Einnig er í kaflanum lýst rannsókn lögreglu á rafrænum gögnum, sem vörðuðu brotaþola og ákærða.

Stafliðir a-liður i- vi og b - og c-liðir.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakargiftum og þá þannig að hann hefði verið í rafrænum samskiptum við brotaþola, líkt og lýst er í þessum stafliðum og undirliðum. Ákærði lýsti að nokkru yfir minnisleysi um eigin símanotkun og samskipti við brotaþola, en staðfesti þó að hún hefði hringt til hans á meðan að dvöl hans varði í fangelsinu. Er hið síðastnefnda í samræmi við rannsóknargögn lögreglu.

Framburður ákærða er að áliti dómsins í nokkru í ósamræmi við skýrslur hans hjá lögreglu, en er einnig í ósamræmi við hina rafrænu rannsókn lögreglu, sem hér að framan hefur verið lýst. Loks er frásögn ákærða í ósamræmi við skýrslur brotaþola, og er í því viðfangi til þess að líta að um miðjan desember 2019 fluttist hún búferlum á milli landshluta, ásamt honum, sbr. að því leyti sakarefni stafliðar a, liðirv og vi.

Með vísan til ofangreinds er að áliti dómsins hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í nefndum stafliðum. Þykir háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með sömu rökum og vísað var til varðandi niðurstöðu dómsins um III. kafla ákæru hér að ofan þykir háttsemi ákærða eigi varða við 1. mgr. og 2. mgr. 2018 gr. b í hegningarlögum, líkt og krafist er í ákæru, og verður hann sýknaður af því sakaratriði.

Stafliður d.

Með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi, sem er í samræmi við staðfest gögn lögreglu, er lögfull sönnun fram komin um sekt ákærða varðandi þennan lið. Háttsemi ákærða þykir varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með sömu rökum og vísað var til varðandi niðurstöðu dómsins um III. kafla ákæru hér að ofan þykir háttsemi ákærða eigi varða við 1. mgr. og 2. mgr. 218 gr. b hegningarlaganna, líkt og krafist er í ákæru, og verður hann sýknaður af því sakaratiði.

Stafliður e.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakargiftum, en kannaðist þó við að hafa verið í návígi og í samskiptum við brotaþola í nefndum söluskála í [...]. Frásögn brotaþola hjá lögreglu var í samræmi við þennan framburð ákærða, en öllu skýrari.

Að ofangreindu virtu, staðfestum lögregluskýrslum og framlögðum ljósmyndum sem teknar voru af ákærða og brotaþola í söluskálanum í greint sinn er að áliti dómsins fram komin lögfull sönnun um sekt ákærða varðandi þennan lið. Háttsemi hans þykir varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með sömu rökum og vísað var til varðandi niðurstöðu dómsins um III. kafla ákæru hér að framan þykir háttsemi ákærða eigi varða við 1. mgr. og 2. mgr. 218 gr. b hegningarlaganna, líkt og krafist er í ákæru, og verður hann sýknaður af því sakaratriði.

10. V. kafli ákæru.

Samkvæmt þessum ákærukafla er ákærði sakaður um stórfellt brot í nánu sambandi og brot gegn nálgunarbanni, sem ákærði sætti samkvæmt ákvörðun lögreglustjórans á Suðurlandi um nálgunarbann, dagsettri 20. mars 2020, en ákvörðunin gilti til 20. september sama ár. Ákvörðunin gilti gagnvart eiginkonu ákærða, brotaþolanum B, með nánar lýstum hætti og takmörkunum. Ákvörðuninni er nánar lýst í ákærukaflanum og er sú lýsing í samræmi við framlögð gögn málsins, en ágreiningslaust er að hún var birt ákærða með lögformlegum hætti þann 20. mars 2020, kl. 22:38.

Stafliðir a, b, c og h.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakargiftum, en þá þannig að hann hefði ekki verið í rafrænum samskiptum við brotaþola í því mæli sem er lýst í nefndum stafliðum. Nefndi ákærði í því sambandi að hann hefði sent brotaþola 10- 11 símaskilaboð úr eigin símanúmeri,... Nánar lýsti ákærði afstöðu sinni til sakaratriða þannig að ef rafræn boð hefðu fundist við rannsókn lögreglu í símtæki hans, og þá þannig að þau hefðu verið send til brotaþola á umræddu tímabili, þá bæri hann ábyrgð á þeim. Að þessu leyti játaði ákærði jafnframt að hann hefði hringt í símanúmer brotaþola á tilgreindu tímabili, en bar að hún hefði aldrei svarað og þá ekki heldur öðrum rafrænum boðum hans.

Í kafla B og F hér að framan er rannsókn lögreglu á hinum rafrænu boðum sem komum. a. frá símanúmeri ákærða lýst, en einnig er þar greint frá því að brotaþoli hafi lokað fyrir eigið símanúmer. Er þetta í samræmi við skýrslu brotaþola hjá lögreglu, en er einnig í samræmi við framlögð undirstöðugögn.

Að ofangreindu virtu er að áliti dómsins eigi varhugavert að telja sannað að ákærði sé sannur að sök um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í öllum tilgreindum staf a - og undirliðum. Þykir háttsemi hans varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. einnig umfjöllun hér á eftir.

S tafliðurd.

Með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi, sem er í samræmi við staðfest gögn lögreglu, er lögfull sönnun fram komin um sekt ákærða varðandi þennan lið. Háttsemin þykir varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. sbr. einnig umfjöllun hér á eftir.

Stafliður e.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakargiftum. Þessi afstaða ákærða er í ósamræmi við áðurraktar skýrslur hans hjá lögreglu, en einnig framlögð rannsóknargögn lögreglu, en þar kemur m. a. fram að ákærði hafi villt á sér heimildir í samskiptum sínum við brotaþola. Framburður ákærða fyrir dómi var að þessu leyti ótrúverðugur Að ofangreindu virtu er að áliti dómsins eigi varhugavert að telja sannað að ákærði sé sannur að sök um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í nefndum staflið.

Þykir háttsemi hans varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. einnig umfjöllun hér á eftir.

Stafliðir f og g.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakargiftum. Af hálfu ákæruvalds er að þessu leytinu til byggt á áðurgreindri rannsókn lögreglu á hinum rafrænum gögnum, en einnig á útskrift og efni tilgreindra tölvupósta. Við meðferð málsins hefur ákærði ekki gefið trúverðuga skýringu að því er varðar tilurð þessara gagna, sem skýrlega virðast hafa tengst fjarskiptabúnaði hans. Að þessu virtu er að áliti dómsins eigi varhugavert að telja sannað að ákærði sé sannur að sök um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í nefndum stafliðum. Þykir háttsemi hans varða við 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. einnig umfjöllun hér á eftir.

Stafliður i.

Fyrir dómi hefur ákærði játað að hafa í ógáti hringt einu sinni í nefndan heimasíma, en hann neitaði refsiverðri sök, og einnig að öðru leyti.

Af hálfu ákæruvalds er varðandi þennan staflið sem fyrr byggt á áðurgreindri rannsókn lögreglu á hinum rafrænum gögnum, en til grundvallar liggja einnig viðeigandi útskriftir gagna. Þessu til viðbótar liggja fyrir trúverðugir vitnisburðir húsráðanda, vitnanna F og M.

Að ofangreindu virtu er að áliti dómsins eigi varhugavert að telja sannað að ákærði sé sannur að sök um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í nefndum staflið, að því er varðar sjö símhringingar. Verður hann því sýknaður af einn hringingunni, og þá í ljósi skýringa hans og aðstæðna. Þykir háttsemi ákærða að þessu virtu varða við fyrrgreinda 1. mgr. 232. gr. hegningarlaganna, sbr. einnig umfjöllun hér á eftir.

Stafliðir j, k og l.

Fyrir dómi neitaði ákærði sakargiftum samkvæmt þessum stafliðum.

Heimilisfólkið að [...], fyrrnefnd vitni F og M, en einnig að nokkru dóttursonur þeirra, vitnið R, hafa fyrir dómi lýst ítrekuðu nætur- og morgunónæði ákærða við húseign þeirra á umræddu tímabili. Vitnisburðum þeirra er lýst er í kafla E hér að framan, en þeir eru í aðalatriðum í samræmi við sakarefni nefndra stafliða.

D ómurinn metur frásögn vitnanna trúverðuga. Að álit dómsins benda gögn máls þessa til þess að ákærði hafi á nefndu tímabili verið mjög áfjáður í að vera í samskiptum við þáverandi eiginkonu sína, brotaþolann B, en fyrir liggur að þegar þarna var komið sögu hafði hún lokað á samskiptamiðla sína, og þá vegna ágangs hans, sbr. það sem hér að framan hefur verið rakið.

Að þessu virtu þykir eigi varhugavert að telja sekt ákærða sannaða, að því er varðar þau atvik sem lýst er í nefndum stafliðum. Þykir háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 232. gr. hegningarlaganna, sbr. einnig umfjöllun hér á eftir.

Samkvæmt því sem hér að framan hefur verið rakið beindi ákærði háttsemi sinni samkvæmt þessum ákærukafla aðallega gegn þáverandi eiginkonu sinni, brotaþolanum B. Virti hann með gjörðum sínum í raun að vettugi ákvörðun lögreglustjóra um nálgunarbann á því tímabili sem hér á við, þ. e. frá 20. mars til 30. maí 2020. Hefur ákærði, sbr. umfjöllun dómsins, verið sakfelldur fyrir háttsemina ogþá fyrir brot gegn 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, líkt og ákæruvaldið hefur krafist í málatilbúnaði sínum.

Lang viðamesta atferli ákærða af því tagi sem hér að framan hefur veriðfjallað um stóð yfir fyrrihluta fyrrgreinds tímabils, en þó sérstaklega á um 10 dögum nærri mánaðarmótunum mars og apríl, og þá í formi rafrænna skilaboða. Verður ráðið af framlögðum gögnum að skilaboð þessi hafi helst varðað orðasambönd um afbrýðissemi, kærleika, og eftirsjá. Þetta réttlætir hátternið ekki og hefur ákærði hér að framan verið fundin sekur vegna þessa og þá með því að brjóta gegn fyrrnefndu ákvæði hegningarlaganna. Að mati dómsins, og eins og hér stendur á, þykir atferlið og brot hans hins vegar ekki varða við 1. eða 2. mgr. 218. gr. b. sömu laga. Verður ákærði því sýknaður af kröfu ákæruvaldsins í máli þessu að því leyti.

1 1. VI. kafli ákæru.

Samkvæmt þessum ákærukafla er ákærði sakaður um húsbrot, með því að hafa að kvöldi miðvikudagsins 18. mars 2020 barið á gler í glugga íbúðarhúsnæðisins að [...] í [...] og því næst ruðst í heimildarleysi og óleyfi inn um ólæstar þvottahúsdyr hússins, þrátt fyrir að húsráðandi, vitnið F, hafi reynt að varna honum áframhaldandi inngöngu.

Fyrir dómi hefur ákærði neitað sakaratriðinu. Hann hefur á hinn bóginn kannast við að hafa verið við nefnda húseign og við nefndar dyr og þá þeirra erinda að ná tali af eiginkonu sinni, brotaþola, sem þá var þar tilhúsa, hjá foreldrum sínum.

Frasögn nefnds vitnis, F fyrir dómi hefur verið skýr um að hann hafi rekið ákærða á dyr í greint sinn. Að mati dómsins er vitnið trúverðugt, en hefur einnig nokkra stoð í skýrslu eiginkonunar og vitnisins M svo og í skýrslu dóttur þeirra, brotaþolans B hjá lögreglu.

Þegar framangreint er virt og þar sem frásögn ákærða hefur ekki í alla staði verið staðföstu um greint atriði, er að áliti dómsins eigi varhugavert að telja sannað ákærði sé sannur að sök. Er brot hans rétt fært til refsákvæða í ákærunni, 231. gr. almennra hegningarlaga.

M.

Ákærði, sem er 38 ára, hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins, sem ákæruvaldið hefur lagt fram og byggir á í máli þessu, ekki brotið af sér áður þannig að áhrif hafi á refsingu hans nú.

Ákærði hefur í máli þessu verið sakfelldur fyrir hegningarlagabrot, þ. e. brot í nánu sambandi samkvæmt 1. m gr. 218. g r. b, endurtekin brot gegn nálgunarbanni samkvæmt 1. mgr. 232. gr. og fyrir húsbrot samkvæmt 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Brotin sem ákærði er sakfelldur fyrir eru alvarlegs eðlis, framin í skjóli trúnaðartrausts, en þau þykja m. a. sýna einbeittan brotavilja að hluta til.

Við ákvörðun refsingar ber að líta til 1., 2., 3., 5., 6., 7. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 3. mgr. 70. gr. hegningarlaganna, en einnig ber að tiltaka hana samkvæmt reglum 77. gr. sömu laga. Til mildunar þykir fært að líta til 4. t l. 74. g r. hegningarlaganna og þá í ljósi atvika að því varaðar sakarefni 3. tl. I. kafla ákæru, en einnig ber að líta til þess að ákærði hefur eigi áður sætt refsingu.

Þykir refsing ákærða að þessu virtu hæfilega ákveðin fimmtán mánaða fangelsi, en rétt þykir eftir atvikum að fresta tólf mánuðum af refsingunni og skal sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þess að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. g r. almennra hegningarlaga. Til frádráttar hinum óskilorsbundna hluta refsingarinnar skal koma gæsluvarðhald ákærða, eins og segir í dómsorði.

Í málinu er höfð uppi einkaréttarkrafa, sem getið er um í ákæru. Krafan, sem er dagsett 27. apríl 2020, var birt ákærða 4. maí sama ár. Krafan var reifuð og rökstudd við munnlegan málflutning af hálfu skipaðs réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef B.

K-kvk-nf lögmanns. Krafan er tvíþætt, annars vegar er krafa um miskabætur að fjárhæð 3.500.000 krónur og hins vegar er fjárkrafa að fjárhæð 1.200.000 krónur. Aukþess er krafist vaxta og dráttarvaxta.

Er krafist miskabóta samkvæmt 26. gr. laga nr. 50/1993 með síðari breytingum.

Ákærði hefur bakað sér bótaskyldu samkvæmt greindu lagaákvæði gagnvart brotaþola. Við ákvörðun bóta verður litið til þess að fyrir liggja vottorð sérfræðinga, þ. á m. geðlæknis, sem benda til þess að brotaþoli hafi orðið fyrir andlegum þjáningum, þ. m. t. áfallastreituröskun, vegna brota ákærða. Ber að ákvarða miskabæturnar að þessu virtu, en enn fremur í ljósi niðurstöðu dómsins um einstök sakaratriði. Að þessu virtu verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 1.200.000 krónur í bætur, með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði. Upphafstími dráttarvaxta er ákveðinn samkvæmt reglu 1. mgr. 9. gr. laga nr. 38/2001.

Fjárkrafa brotaþola er að áliti dómsins vanreifuð og verður henni vísað frá dómi.

Ákæruvaldið hefur í máli þessu haft uppi kröfu um að ákærði verði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, sem samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti héraðssaksóknara nemur 2.519.664 krónum. Yfirlitið er sundurliðað og rökstutt með fylgiskjölum. Er m. a. um að ræða ferðakostnaðarreikninga vitna að fjárhæð 36.864 krónur, reikningar vegna læknisvottorða og réttarfræðilegra matsgerða að fjárhæð 383.600 krónur og reikningar vegna rannsóknar fjarskiptafyrirtækja. Þá er um að ræða sundurliðaða reikninga vegna starfa tilnefnds verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, á rannsóknarstigi málsins ásamt útlögðum kostnaði hans, samtals að fjárhæð 1.613.400 krónur Auk ofannefnds sakarkostnaðar er um að ræða málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir dómi, J-kk-ef P-kk-ef H-kk-ef lögmanns. Þá fellur þar undir laun vegna starfa tilnefnds verjanda á rannsóknarstigi, S-kk-ef K-kk-ef S-kk-ef lögmanns svo og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola J-kvk-ef B. K-kvk-ef lögmanns, við alla meðferð málsins, við rannsókn málsins hjá lögreglu og fyrir dómi.

Við ákvörðun nefndra launa verður m. a. litið til umfangs málsins og sundurliðaðra skýrslna lögmanna þar um, en þau eru ákvörðuð að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar segir í dómsorði.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 68. gr. laga nr. 49/2016, og þá í ljósi niðurstöðu málsins varðandi einstök sakaratriði, verður ákærði dæmdur til að greiða helming sakarkostnaðar, en helmingur skal falla á ríkissjóð.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið D-kvk-nf Ö-kvk-nf V-kvk-nf settur saksóknari.

Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð.

Ákærði, A, sæti fangelsi ífimmtán mánuði, en fresta skal fullnustu tólf mánaða af refsingunni og skal sá hluti falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almenn skilorð 57. g r. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til frádráttar hinni óskilorðsbundnu refsingu kemur gæsluvarðhald ákærða frá 19.- 28. nóvember 2019 og 6. maí til 26. júní 2020.

Ákærði greiði 1.200.000 krónur í miskabætur, ásamt vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 6. nóvember 2019 til 4. maí 2020, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði helming sakarkostnaðar, sem í heild er 12.664.480 krónur. Þar á meðal eru talin áðurgreind laun tilnefnds lögmanns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef 781.200 krónur, en að auki 193.471 króna vegna útlagðs kostnaðar hans, svo og málsvarnarlaun skipaðs verjanda, J-kk-ef P-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 5.301.000 krónur, auk útlagðs ferðakostnaðar hans að fjárhæð 221.743 krónur, en einnig réttargæslulaun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef B. K-kvk-ef lögmanns, 3.441.000 krónur, auk útlagðs kostnaðar hennar að fjárhæð 342.088 krónur. Helmingur sakarkostnaðar greiðist úr ríkissjóði.