S-1029/2012

Mál þetta, sem þingfest var þann 13. febrúar sl. og var dómtekið 7. mars sl., er höfðað með þremur ákærum lögreglustjórans á Suðurnesjum á hendur ákærða A-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hafnargötu 32, Reykjanesbæ þannig:

Með ákæru útgefinni 21. desember 2012 í málinu S-1029-2012, á hendur ákærða fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 11. nóvember 2012, ekið bifreiðinni YX111, austur Skólaveg og inn á Hafnargötu til suðurs, Reykjanesbæ, sviptur ökuréttindum og undir áhrifum ávana-og fíkniefna (Tetrahýdrókannabínól mældist í blóði 1,6 ng/ml.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 2. gr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 24. janúar 2013, í málinu S-79/2013, á hendur ákærða fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 10. desember 2012, ekið bifreiðinni YN243, suður Reykjanesbraut, sunnan við Aðalgötu, Reykjanesbæ, sviptur ökuréttindum og undir áhrifum ávana-og fíkniefna (Tetrahýdrókannabínól mældist í blóði 0,6 ng/ml og amfetamín í blóði mældist 35 ng/ml).

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 2. gr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum þann 31. janúar 2012, í málinu S-83/2013, á hendur ákærða fyrir þjófnað, með því að hafa sunnudaginn 15. apríl 2012, stolið svörtum adidas skóm, með gráum röndum, að áætluðu verðmæti kr. 30.000.- í eigu Á-kk-ef E-kk-ef, kt. 000000-0000. Skónum stal ákærði úr skóhillu fyrir utan inngang í karlaklefa Sundmiðstöðvar Reykjanesbæjar, Sunnubraut 31, Reykjanesbæ, í sömu mund og hann yfirgaf Sundmiðstöðina.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði kom fyrir dóminn 13. febrúar sl. og játaði brot háttsemi samkvæmt ákærum útgefnum 21. desember 2012 og 24. janúar 2013. Ákærði neitaði sök samkvæmt ákæru útgefinni 31. janúar 2013. Voru málin S-79/2013 og S-83/2013 sameinuð máli nr. S-1029/2012 og málið rekin undir því númeri.

Fór aðalmeðferð vegna ákæru frá 31. janúar 2013, fram 7. mars sl. Var málið dómtekið að henni lokinni.

Ákærði gaf ekki skýrslu við aðalmeðferð málsins.

Á-kk-nf E-kk-nf gaf skýrslu fyrir dóminum og staðfesti að skóm hans hafði verið stolið í Sundmiðstöð Reykjanesbæjar umræddan dag og að hann hafi farið á lánsskóm heim. Hann hafi tilkynnt til starfsmanns í sundlauginni um stuldinn og í framhaldi til lögreglu. Ákærði hafi ekki haft samband við sig í þeim tilgangi að skila skónum.

Ó-kk-nf Ö-kk-nf Ó-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa rannsakað umrætt mál. Ákærði hafi strax kannast við að hafa tekið skóna en borið því við að hann hafi verið „lyfjaður“ eða út úr heiminum. Hafi lögreglan farið heim til ákærða nokkrum dögum síðar og sótt skóna.

Forsendur og niðurstöður.

Ákærði kvaðst hjá lögreglu hafa tekið umrædda skó í misgripum. Við þingfestingu málsins kvaðst ákærði ekki hafa haft ásetning til að stela skónum, hann hafi tekið þá í misgripum en haldið að hann ætti þessa skó sjálfur.

Dómurinn hefur skoðað myndbandsupptöku úr eftirlitsmyndavél Sundmiðstöðvarinnar og sést þar vel er ákærði gengur, skólaus, að skógrind, tekur skó þaðan og klæðir sig í þá 0og gengur út. Stuttu síðar sést ákærði koma aftur inn, ganga rakleitt að sömu skógrind og taka skó þaðan og setja í bakpoka sem hann var með.

Telur dómurinn, að öllum málsatvikum virtum, útilokað að ákærði hafi bæði klætt sig í sína eigin skó, og tekið aðra útiskó og sett í bakpoka sinn fyrir mistök. Telur dómurinn þannig sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærunni. Er háttsemi hans réttilega heimfærð til refsiákvæðis. Verðir ákærða gerð refsing fyrir.

Ákærði játaði háttsemi varðandi aðrar ákærur. Er játning hans í samræmi við önnur gögn málsins. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði á nokkuð langan sakaferil að baki frá árinu 1993. Hefur honum fimm sinnum verið gerð refsing fyrir auðgunarbrot. Ákærði var dæmdur í átta mánaða fangelsi 4. maí 2005 fyrir þjófnað. Fékk ákærði reynslulausn 12. maí 2005 í tvö ár á eftirstöðvum refsingar 236 dögum. Féll refsing vegna þess niður 12. maí 2007. Samkvæmt 3. mgr. 73. gr. almennra hegningarlaga fyrnast ítrekunaráhrif brots á fimm árum eftir að sökunautur hefur tekið út fyrri refsinguna eða frá því að hún hefur fallið niður eða verið gefin upp, þangað til hann fremur síðara brotið. Ákærði braut af sér og hefur verið sakfelldur fyrir brot innan þess tíma. Hefur þessi dómur því ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú.

Þá eru refsingar, samkvæmt áralangri dómvenju, fyrir aðra ítrekun á broti gegn 45. gr. eða 45. gr. a. umferðarlaga eins mánaðar fangelsi og einnig fyrir aðra ítrekun á broti gegn 48. gr. umferðarlaga, þannig að ákærði aki sviptur ökuréttindum. Við ákvörðun refsingar fyrir þessi brot verður litið til þess að ákærði gekkst undir sátt þann 9. júlí 2010 fyrir brot gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Þann 16. nóvember 2010 var ákærði dæmdur í sektir fyrir að aka sviptur ökurétti og hraðakstur. Þann 30. júní 2011 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaðar fangelsi fyrir brot gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga og að aka sviptur ökurétti í annað sinn og þann 18. október 2011 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga. Var ákærða ekki gerð sérstök refsing fyrir í því máli en sá dómur var hegningarauki við fyrri dóm.

Með vísan til þess er refsing ákærða nú ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Ekki eru skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna. Þá skal ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa. Ákærði er dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar sem er samkvæmt yfirliti 233.044 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef K-kk-ef hdl., 138.050 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, skal sæta fangelsi í fimm mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, samtals 371.094 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, P-kk-ef K-kk-ef hdl., 138.050 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.

.