S-1817/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 10. júní sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 10. mars 2020, á hendur E-kk-þgf I-kk-þgf, kt. [...], [...], fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, laugardaginn 13. október 2018, ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti, um Suðurlandsbraut í Reykjavík, móts við Olís.

Telst þetta varða við 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr., umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 2. mars 2020, gekkst ákærði undir greiðslu sektar með þremur lögreglustjórasáttum 22. ágúst 2014 fyrir akstur sviptur ökuréttindum. Þá var hann dæmdur til greiðslu sektar með dómi 22. október 2015 fyrir akstur sviptur ökuréttindum. Þá var hann dæmdur í 2 ára fangelsi með dómi 24. nóvember 2016. Með dómi 23. febrúar 2017 var hann sakfelldur fyrir akstur sviptur ökuréttindi en ekki gerð sérstök refsing, dómurinn var hegningarauki við dóminn frá 24. nóvember 2016. Ákærða var veitt reynslulausn 29. desember 2017 á eftirstöðvum 480 daga refsingar. Að öðru leyti kemur sakaferill ákærða ekki til skoðunar við ákvörðun refsingar en miðað er við að ákærði hafi með broti sínu nú í fjórða skipti gerst sekur um akstur sviptur ökuréttindum samanber ítrekunarramma 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með broti því sem ákærði er sakfelldur fyrir nú hefur hann rofið skilyrði framangreindrar reynslulausnar og ber því að dæma hana upp, sbr. 1. mgr. 82. gr. laga nr. 15/2016 um fullnustu refsinga og 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Eins og atvikum er háttað hér og í samræmi við tillögu ákæruvaldsins þykir unnt að skilorðsbinda þann hluta refsingarinnar sem er tilkominn vegna rofs á reynslulausn enda hefur ákærði snúið lífi sínu til betri vegar, sbr. framlagt vottorð frá atvinnurekanda. Þá er aðeins um eitt brot að ræða sem að ákærði hefur gengist við bæði á rannsóknarstigi og hér fyrir dómiogerlangt er um liðið síðan það var framið.

Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni þessa máls og dómvenju þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði en fresta skal fullnustu 16 mánaða af refsingunni og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 137.640 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

H-kvk-nf S-kvk-nf B-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, E-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði en fresta skal fullnustu 16 mánaða af refsingunni ogfalli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 137.640 krónur.

H-kvk-nf S-kvk-nf B-kvk-nf