S-526/2006

Mál þetta sem dómtekið var 20. júní s.l. er höfðað með þremur ákærum dagsettum 6. apríl sl. á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Aðalgötu 10b, Sauðárkróki og S-kk-þgf V-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, Vatnsstíg 4, Reykjavík, fyrir eftirtalin refsilagabrot.

A. Ákærðir eru báðir ákærðir fyrir eignarspjöll og líkamsárás með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 10. júní 2005, um kl. 00:41 utan við Hverfisgötu 17 í Hafnarfirði ráðist að ómerktri lögreglubifreið, sem hér nánar greinir:

I.

Ákærði D-kk-nf S-kk-nf með því að hafa brotið rúðu farþegamegin fram í, þannig að glerbrotum rigndi yfir G-kk-þf Ö-kk-þf H-kk-þf, óeinkennisklæddan lögreglumann, sem sat í farþegastæti fram í og af hlutust rispur í andliti og á báðum höndum.

II.

Ákærði S-kk-nf V-kk-nf með því að hafa brotið rúðu ökumannsmegin, þannig að glerbrotum rigndi yfir J-kk-þf G-kk-þf S-kk-þf S-kk-þf, óeinkennisklæddan lögreglumann, sem sat í ökumannssæti, þannig að af hlaust hrufl í andliti, hrufl á hægra handarbaki og framhandlegg og hrufl á litlafingri og löngutöng vinstri handar.

Telst háttsemi ákærðu varða við 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Í málinu gerir Ríkislögreglustjórinn bótakröfu að fjárhæð kr. 138.601,- ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá tjónsdegi 10. júní 2005, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sbr. III. kafla laganna til greiðsludags.

B. Ákærður D-kk-nf S-kk-nf er einn sakaður um brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa föstudaginn 3. júní 2005 haft í vörslum sínum 0,49 g af tóbaksblönduðu kannabisefni sem fannst í skáp í stofu við húsleit lögreglu á þáverandi heimil ákærða að Kleppsvegi 70 í Reykjavík.

Telst háttsemi þessi varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, 13/1985 og 68/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og verði gert að sæta upptöku á 0,49 g af tóbaksblönduðu kannabisefni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, sbr. 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 68/2001.

C. Ákærður S-kk-nf V-kk-nf er einn sakaður um eftirtalda þjófnaði:

I. (10-2005-31782)

Sunnudaginn 21. ágúst 2005 brotist inn á veitingastaðinn Snoker sportbar að Hverfisgötu 46 í Reykjavík, með því að spenna upp hurð og tekið þaðan ófrjálsri hendi kr. 60.000 í skiptimynt.

II. (10-2005-45097)

Föstudaginn 18. nóvember 2005, á tímabilinu frá kl. 8:00 til kl. 10:00 farið í heimildarleysi inn í íbúðarhúsnæði að Vallá, Kjalarnesi, og tekið þaðan ófrjálsri hendi fartölvu, farsíma, stafræna myndavél, postulínskönnu, skartgripi, greiðslukort og erlendan gjaldeyri, samtals að áætluðu verðmæti kr. 323.680.

III. (10-2005-45060)

Aðfararnótt föstudagsins 18. nóvember 2005, um kl. 01:48, brotist inn í húsnæði Klébergsskóla, Kjalarnesi, með því að brjóta rúðu í hurð á vesturvegg suðurálmu hússins og í kjölfarið farið í heimildarleysi inn í húsnæðið og tekið þaðan ófrjálsri hendi tölvuskjá og tölvumús, samtals að verðmæti kr. 28.500.

IV. (10-2005-45079)

Föstudaginn 18. nóvember 2005, um kl. 7:25, brotist inn í húsnæði leikskólans Berg, Kjalarnesi, með því að brjóta rúðu á suðurhlið húsnæðisins og í kjölfarið farið í heimildarleysi inn í húsnæðið og tekið þaðan ófrjálsri hendi tölvuskjá, fjarstýringar og myndbandsupptökuvél ásamt fylgihlutum, myndbandstæki, lyklabox með lyklum í, myndavél, debetkort og trékassa fyrir leikföng, samtals að verðmæti kr. 75.000

Teljast brot þessi varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gera eftirtaldir aðilar kröfu um að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta:

Í máli skv. I. tl. ákæruskjals, S-kk-nf M-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, rekstrarstjóri Snoker sportbar, samtals að fjárhæð kr. 60.000 (10-2005-31782)

Í máli, skv. I. tl. ákæruskjals, Vörður Íslandstrygging, kt. 000000-0000, samtals að fj'rahæð kr. 35.000,- auk vaxta frá tjónsdegi skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 og dráttarvaxta skv. 9. gr. sömu laga til frá uppjörsdegi. (10-2005-31782)

Í máli skv. II. tl. J-x-x G-x-x, kt. 000000-0000, að fjárhæð kr. 296.590, auk vaxta frá gerð bótakröfu. (010-2005-45097).

Í málinu skv. III. og IV. tl. Fasteignastofa Reykjavíkur, kt. 000000-0000, að fjárhæð kr. 52.959, auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi, en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. (010-2005-45060 og 45079).

Ákærður D-kk-nf hefur játað að hafa framið þá verknaði sem hann er sakaður um í ákæru útgefni 6. apríl sl. merkt dskj. nr. 6 og ákærður S-kk-nf V-kk-nf hefur viðurkennt að hafa framið þau þjófnaðarbrot sem hann er sakaðurum í ákæru merkt dskj. nr. 9, útgefinni sama dag. Hann hefur jafnframt samþykkt þær bótakröfur sem lýst er í niðurlagi ákærunnar.

Skilyrði eru því til að dæma þessi tvö mál samkvæmt heimild í 125. gr. laga nr. 19/1991. Með skýlausri játningu ákærðu, sem samrýmist rannsóknargögnum málsins er sannað að þeir hafi gerst sekir um þá verknaði sem þeir eru sakaðir um og rétt eru færðir til refsiákvæða í þessum ákæruliðum. Þá þykir mega taka til greina bótakröfur gegn ákærða E-kk-þgf V-kk-þgf sem verður að telja í hóf stillt.

Ákærðu hafa báðir viðurkennt að hafa valdið þeim eignarspjöllum, sem lýst er í ákæru merkt dskj. nr. 2, en neitað að eiga sök á þargreindum líkamsárásum gagnvart óeinkennisklæddum lögreglumönnunum, þ.e. D-kk-nf S-kk-nf gagnvart G-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf og S-kk-nf V-kk-nf gagnvart J-kk-þgf G-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf. Fór því fram aðalmeðferð samkvæmt 129. gr. laga nr. 19/1991 í þessu máli 31. maí og 20. júní sl.

Málsatvik eru þau að föstudaginn 10. júní 2005, eftir miðnætti, voru tveir óeinkennisklæddir lögreglumenn við eftirlit á ómerktri lögreglubifreið við bensínafgreiðslu Esso við Reykjavíkurveg í Hafnarfirði er þeir veittu athygli blárri Dodge Neon bifreið sem ekið var meðfram og framhjá smurstöð Esso í átt að þvottastöð Löðurs. Í bifreiðinni voru nokkrir menn, en lögreglumennirnir höfðu ekki afskipti af þeim, heldur héldu áfram för sinni út af bifreiðastæðinu og óku svo suður Reykjavíkurveg að miðbæ Hafnarfjarðar að Bæjartorgi og svo var ekinn hringur um athafnasvæði Olís, en svo óku þeir norður Reykjavíkurveg og svo austur Hverfisgötu.

Meginhlutann af leiðinni var Dodga Neon bifreiðinni ekið á eftir lögreglubifreiðinni, og töldu lögreglumennirnir að einhver ungmenni væri að gera sér að leik að elta lögreglubifreiðina en þótti ekki ástæða til að skipta sér af því að sinni. Framan við hús nr. 17 við Hverfisgötu er bifreiðaskot eða útskot og var lögreglubifreiðinni ekið inn í útskotið til að hleypa Dodge Neon bifreiðinni framhjá og var lögreglubifreiðin stöðvuð í útskotinu, en lögreglumennirnir kærðu sig ekki um að hafa Dodge Neon bifreiðina á eftir sér í eftirlitinu. Í stað þess að aka fram hjá var Dodge Neon bifreiðinni lagt fyrir framan lögreglubifreiðina svo að hún lokaðist af. Út úr bifreiðinni höfðu svo komið fjórir karlmenn að því lögreglumennirnir ætluðu og ein kona og hafi einhverjir þeirra hlaupið að lögreglubifreiðinni og byrjað að sparka í hana og lemja í hana. Eftir að ítrekaða hafði verið sparkað í bifreiðina og rúður hennar náðu mennirnir að brjóta báðar hliðarrúðurnar að framan og rigndi við það glerbrotum yfir lögreglumennina svo að af hlutust skurðir á höndum, höfði og andliti þeirra.

Fyrst hafði hliðarrúðan ökumannsmegin verið brotin og reyndi maðurinn sem það gerði að opna bifreiðina og kvað lögreglumaðurinn sem var við stýrið að hann hafi kýlt hnefahöggi inn í bifreiðina. Lögreglumaðurinn hafði úðað gasúða á andlit mannsins þegar hann teygði sig inn í lögreglubifreiðina. Hann hafði svo opnað hurðina ökumannsmegin til að ná til lögreglumannsins, sem varðist árás hans með því að halda áfram að úða í andlit hans uns hann bakkaði og gat lögreglumaðurinn þá staðið upp úr bifreiðinni og á sama tíma hafði hinum lögreglumanninum sem var farþegamegin tekist að opna dyrnar við hlið sér og standa upp úr bifreiðinni. Þá höfðu mennirnir hlaupið að Dodge Neon bifreiðinni og lögreglumennirnir á eftir þeim. Bifreiðin var þá ekið á miklum hraða af stað og a.m.k. tveir menn hlaupið á eftir henni, annar náði inn í bifreiðina en hinn ekki og var hann handtekinn og reyndist hann vera I-kk-nf P-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000.

Maðurinn, sem braut rúðuna ökumannsmegin í lögreglubifreiðinni hafði líka verið eftir og hljóp austur Hverfisgötuna suður Linnetstíg að Austurgötu, þar sem hann sneri við og hljóp á móti lögreglumanninum, sem kvaðst hafa hrópað til hans á hlaupunum að hann væri lögreglumaður og hann ætti að nema staðar. Þegar maðurinn kom svo á móti lögreglumanninum, sem enn var með úðabrúsann á lofti og úðaði í átt til mannsins og hitti á andlit hans, en jafnframt fauk gas framan í lögreglumanninn, sem skipaði manninum að gefast upp og leggjast í götuna en hann hafði ekki hlýtt. Lögreglumaðurinn hafði þá reynt að færa manninn í lögreglutök, en hann hafði barist á móti svo að það tókst ekki og hljóp hann þá aftur á stað vestur Austurgötu að Reykjavíkurvegi. Hófst nú eltingarleikurinn á ný sem endaði með því að lögreglumaðurinn náði manninum við veitingastaðinn A-Hansen og gat yfirbugað hann með því að úða gasi í augu hans og færa hann í götuna. Þarna voru aðrir lögreglumenn vegna rannsóknar á umferðarlagabroti og með aðstoð þeirra tókst að handtaka manninn sem reyndist vera ákærður S-kk-nf V-kk-nf og var hann og I-kk-nf P-kk-nf færðir á lögreglustöðina í Hafnarfirði. Þar tjáði I-kk-nf P-kk-nf lögreglunni að hann hafi verið sóttur af þremur mönnum og einni konu á MMC bifreið, þar sem hann skuldaði kr. 15.000 vegna fíkniefnaneyslu sinnar. Kvaðst hann skulda H-kk-þgf V-kk-þgf peningana, sem B-kk-nf ætti í raun. Hann sagði að mennirnir hafi tekið af sér gsm síma hans og sett hann svo í farangursgeymslu bifreiðarinnar og ekið með hann að einhverri blokk nærri Smáralind í Kópavogi þar sem skipt hafi verið um bifreið og farið í Dodge Neon bifreiðina og svo farið á henni í Hafnarfjörð og hann þá setið fyrir miðju aftur í henni. Hann sagði mennina hafa verið að leita að D-kk-þgf vini hans, sem hafi líka skuldað þeim peninga og ætti grænan Ford Focus bifreið og verður ráðið af framburði I-kk-ef P-kk-ef, að þess vegna hafi verið ráðist að hinni ómerktu lögreglubifreið, að mennirnir hafi haldið að það væri bifreið D-kk-ef og þeir ekki látið það skipta máli, þó að hann hafi bent þeim á að líklega væri hin ómerkt lögreglubifreið, ekki bifreið D-kk-ef. Hann sagði að í Dodge Neon bifreiðinni hafi verið H-kk-nf V-kk-nf, sem hafi ekið, einhver stúlka, sem sat frammí og var ófrísk og svo B-kk-nf og S-kk-nf, sem hafi setið við hlið hans aftur í bifreiðinni. Eftir að ákærður S-kk-nf hafði tjáð sig um málsatvik og rannsókn málsins hafði verið haldið áfram þótti frásögn I-kk-ef P-kk-ef ekki fá staðist að öllu leyti og var hann aftur inntur eftir aðdraganda árásarinnar og viðurkenndi hann þá að hafa logið að lögreglumönnunum fyrr um nóttina og leiðrétti fyrri frásögn á þann veg að H-kk-nf V-kk-nf hafi ekki verið einn af árásarmönnunum, heldur sá sem átt hafi að ráðast á. Kvaðst I-kk-nf P-kk-nf hafa fengið B-kk-þf J-kk-þf, kt. 000000-0000, til verksins, en hann kvaðst þekkja B-kk-þf þar sem hann hafi verið kærasti systur hans og B-kk-nf fengið ákærða S-kk-þf V-kk-þf og D-kk-þf S-kk-þf með sér, en óþekkta stúlkan sem hafi verið með í bifreiðinni hafi verið kærasta D-kk-ef. Hann sagði að B-kk-nf J-kk-nf væri eigandi Dodge Neon bifreiðarinnar.

Skemmdir á lögreglubifreiðinni reyndust vera þessar:

Brotnar tvær rúður. Beygla á frambretti og brotið stefnuljós á hægra frambretti. Beygla á vindskeið aftan á bifreiðinni.

Í læknisvottorðum um meiðsli lögreglumannanna kemur þetta fram:

J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf, sem var ökumaður lögreglubifreiðarinnar var með hrufl á andliti, hrufl á hægra handarbaki og framhandlegg og hrufl á litla fingri og löngutöng vinstri handar og var ekki talin þörf á sérstakri meðferð vegna þessa.

G-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf, sem var farþegamegin í lögreglubifreiðinni var með hrufl eða grunnar rispur á báðum höndum og í andliti og hafði ekki komið í endurkomu.

Ákærður D-kk-nf hefur borið um átök málsins hjá lögreglu og hér fyrir dómi. Hann hafði verið heima hjá sér að Kleppsvegi 70, Reykjavík, ásamt unnustu sinni, Ö-kvk-þgf A-kvk-þgf B-kvk-þgf og meðákærða S-kk-þgf um miðnætti aðfaranótt föstudagsins 10. júní 2005, er B-kk-nf J-kk-nf hafði hringt og beðið hann að koma með sér til að ræða við fimm pilta úr Kópavogi, sem hafi rænt peningum og síma frá félaga hans, I-kk-þgf P-kk-þgf. Ákærður kvaðst hafaf litið á þetta sem vinagreiða við B-kk-þf, en þessir fimm piltar hafi verið búnir að leggja hendur á I-kk-þf P-kk-þf við það að rukka hjá honum fíkniefnaskuld. Fram kom að I-kk-nf P-kk-nf hafi verið búinn að hringja í þessa menn og hafi ætlað að hitta þá við afgreiðslu Esso við Reykjavíkurveg í Hafnarfirði. Hann kvað B-kk-þf hafa ekið blárri Dodge Neon bifreið sinni að Esso stöðinni í Hafnarfirði og hafi I-kk-nf P-kk-nf svo fljótlega bent á gráa Ford Focus bifreið er ekið hafi verið hægt framan við bílaplanið og I-kk-nf P-kk-nf þá bent á bifreiðina og sagt að þarna væru piltarnir, sem hefðu verið að rukka hann og stela frá honum gsm síma. B-kk-nf hafi svo ekið eftir þessari bifreið, sem ekið hafi verið niður í miðbæ Hafnarfjarðar, þar í smáhring og svo upp á Hverfisgötu þar sem hún hafi verið stöðvuð og hafi B-kk-nf þá ekið fram fyrir bifreiðina og hann, ákærður S-kk-nf og I-kk-nf P-kk-nf farið út úr bifreiðinni. Ákærður D-kk-nf kvaðst hafa gengið að farþegahurð Ford Focus bifreiðarinnar, en ákærður S-kk-nf hafi farið að hurðinni farþegamegin. Ákærður kvaðst hafa bankað eða lamið af afli í rúðuna farþegamegin, sem hafi mölbrotnað. Ákærður hafði sagt lögreglu, að hann hafi slegið í rúðun og hún brotnað í síðara skiptið. Hér fyrir dómi kvaðst hann hafa slegið einu sinni í rúðuna sem hafi brotnað og það hafi verið óvart, og hann ekki reiknað með að farþegi bifreiðarinnar slasaðist. Hann kvað aldrei hafa komið til tals að beita piltana ofbeldi, heldur að tala við þá og hræða þá frá því að ráðast á I-kk-þf P-kk-þf og svo að ná síma I-kk-ef P-kk-ef af þeim. Hann kvaðst hafa gert sér grein fyrir eftir að rúðan brotnaði að ekki var um að ræða unga menn og handrukkara, sem þeir voru að leita að, heldur fullorðna menn og hann áttað sig á því að þarna væri lögreglumenn á ferð er sá sem var farþegamegin hafði gripið til einhvers sem hann hélt að væri barefli. Hafi hann forðað sér og farið yfir í bifreiðina til B-kk-ef sem ekið hafi á brott í skyndi og ákærður S-kk-nf og I-kk-nf P-kk-nf báðir orðið eftir. Ákærður kvaðst hafa tekið eftir að meðákærði S-kk-nf braut hliðarrúðuna ökumannsmegin en kannaðist ekki við að hafa séð hann með töng í hendi eins og hann hafði sagt hjá lögreglu. Hann kvaðst ekki hafa valdið frekari skemmdum á bifreiðinni en rúðubrotinu og kannaðist ekki við að hafa lamið eða sparkað í bifreiðina annars staðar og hann ekki beitt neinu barefli við að brjóta rúðuna Hann kvaðst ekki hafa gert sér grein fyrir, er hann fór að bifreiðinni að það væru lögreglumenn sem væru í henni. Hann kvað rúðuna sem hann braut ekkert hafa brotnað inn frekar en út.

Ákærður S-kk-nf hafði strax eftir handtökuna skýrt frá að hann hafi verið að hjálpa I-kk-þgf P-kk-þgf að hafa uppi á strák sem hafi stolið af honum gsm síma og I-kk-nf bent á Ford Focus bifreiðina sem þeir hafi elt og sagt að strákurinn væri í henni. Hann viðurkenndi að hafa brotið rúðuna í bifreiðinni með töng, sem hann hafi verið með í hendinni sem vopn, en í henni væru hnífar og fleiri verkfæri og var um að ræða lítinn “Leatherman”. Við skýrslutöku hjá lögreglu og hér fyrir dómi lýsti hann aðdragandanum mjög á sama veg og ákærði D-kk-nf. Hann kvað tilganginn hafa verið að hræða strákana, sem höfðu hrætt og veist að I-kk-þgf P-kk-þgf og ná af þeim gsm símanum, sem þeir tóku af honum. Hann kvaðst hafa verið talað um að brjóta hliðarrúðurnar til að hræða strákana. Hann kvaðst hafa gengið að Ford Focus bifreiðinni ökumannsmegin og brotið hliðarrúðuna þar með töng, sem hann var með á sér og hafi rúðan mölbrotnað. Hann kvaðst ekki hafa hugsað út í það að ökumaðurinn sem var fyrir innan rúðuna kynni að slasast og sá ekki að hann slasaðist. Hann hafi ekki vitað að hann væri lögeglumaður. Hann kannaðist ekki við að hafa tekist á við ökumanninn eða reynt að komast inn í bifreiðina. Hann kvaðst hafa fengið táragas í augu eftir að vera búinn að brjóta rúðuna og þá hörfað undan og hlaupið í burtu og haldið að þeir sem hafi stolið gsm símanum væru með táragas. Hann kannaðist ekki við að hafa sparkað eða barið í Ford Focus bifreiðina að neinu leyti. Hann kvaðst svo hafa hlaupið að veitingastaðnum A-Hansen og er hann hafi verið handtekinn þar hafi hann áttað sig á því að hann hafði brotið rúðu í lögreglubifreið og með því ráðist að lögreglumönnunum.

Vitnið I-kk-nf P-kk-nf E-kk-nf, kt. 000000-0000, Höfðabakka 1, Reykjavík, gaf sjálfstæða skýrslu hjá lögreglu um málsatvik og hér fyrir dómi. Hann hafði verið yfirheyrður sem grunaður hjá lögreglu og lýsti þá atvikum svo að upphaf málsins hafi verið að hann hafi skuldað H-kk-þgf V-kk-þgf H-kk-þgf kr. 15.000 vegna gamallar fíkniefnaskuldar. 8. júní 2005 hafi hann hitt hann ásamt fleirum við verslunina Topp-Ís í Breiðholti. Þarna hafi V-kk-nf hlaupið að honum ásamt félaga sínum, ýtt honum upp við vegg og tekið úr vasa hans gsm síma hans og 6.000 krónur í peningum og svo tveimur dögum síðar hringt aftur og viljað fá allt að 10.000 krónur í viðbót til að gera upp skuldina. Hann lýsti atvikum annars mjög á sama veg hér fyrir dómi og hjá lögreglu eftir leiðréttingu, en kvað þá ákærðu báða hafa ráðist að Ford Focus bifreiðinni með spörkum og barsmíðum og brotið báðar hliðarrúðurnar. Hann kvaðst hafa beðið B-kk-þf að taka létt í V-kk-þf , en ákærður D-kk-nf hafi verið með vírklippur og ætlað að klippa fingur af V-kk-þgf, en það beðið hann að sleppa því. Vitnið bar hér fyrir dómi að það hafi fengið ákærða D-kk-þf og B-kk-þf J-kk-þf við að hjálpa sér að ná í stráka, sem höfðu verið að rukka það og ná af þeim gsm síma, sem þeir höfðu tekið frá því. Það hafði ætlað að berja þá, en þó hafi ekki verið rætt um það í bifreiðinni að berja strákana og engin vopn hafi verið í henni Það kvaðst hafa bent á Ford Focus bifreiðina og taldi að strákarnir væru í henni. Það hafi farið úr Dodge Neon bifreiðinni á Hverfisgötunni eftir að Ford Focus bifreiðin var stöðvuð, en staðið þar hjá og horft á hina, en hafði þó ekki séð vel það sem gerðist eða mundi það lítt. Það kvað það geta verið verið að ákærðu hafi ráðist að Ford Focus bifreiðinni með spörkum og barsmíðum og það hafi séð að önnur hliðarrúðan að framan hafði brotnað, þ.e. farþegamegin og hún sprungið út. Það kvaðst hafa séð áverka á annarri löggunni sem var í bifreiðinni. Vitnið mundi ekki eftir þeim framburði sem hafður var eftir því hjá lögreglu að ákærður D-kk-nf hafi sagst ætla að klippa fingur af V-kk-þgf. Vitnið hélt því fram að það hafi verið undir áhrifum vímuefna er það gaf skýrslu hjá lögreglu, en það hafi verið búið að neyta rívúlíns og nokkurra e-taflna auk bjórs um tveimur tímum fyrir skýrslutökuna.

G-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður, bar vitni í málinu og var framburður þess í meginatriðum í samræmi við lögregluskýrslu þess í málinu. Það kvað ákærðu hafa lamið hina ómerktu lögreglubifreið að utan og sparkað í bifreiðina. Það kvað hafa verið sparkaði í hliðarrúðuna farþegamegin í bifreðinni og hún brotnað, en áður hafði hliðarrúðan ökumannsmegin verið brotin. Það kvaðst hafa haldið á talstöð og beðið strax um aðstoð og einnig hafi J-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður sem var við stýrið haft samband með talstöð sem var í bifreiðinni. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt að ákærðu og þeir sem voru með þeim segðu neitt né hafði það merkt að þeir reyndu að tala við lögreglumennina. Vitnið kvað þá lögreglumennina hafa kallað til ákærðu að þeir væru lögreglumenn og einnig hefðu þeir átt að átta sig á því af talstöðvunum sem lögreglumennirnir voru með. Það kvað hliðarrúðurnar hafa mölbrotnað og glerbrotunum rignt yfir þá J-kk-nf G-kk-nf og þeir verið með litla skurði eftir það. Það kvaðst hafa verið í peysu yfir lögreglubúningnum en sést hafi í buxurnar er það komst út úr bifreiðinni og það kallað lögreglan og maðurinn sem veittist að bifreiðinni farþegamegin, þ.e. ákærður D-kk-nf, þá strax hörfað. Vitnið kvað það ekki hafa farið á milli mála að ákærður D-kk-nf hafi ætlað að brjóta hliðarrúðuna farþegamegin með föstum spörkum, auk þess sem hann hafi slegið í bifreiðina. Það kvað J-kk-nf G-kk-þf hafa verið með „mazebrúsa“ sér til varnar og hafi hann sprautað á þann sem braut rúðuna ökumannsmegin, þ.e. ákærða S-kk-þf V-kk-þf, en mundu ekki til þess að hann hafi kýlt inn í bifreiðina eða reynt að komast inn í hana.

Vitnið B-kk-nf J-kk-nf, Höfðabakka 1, Reykjavík, bar hér fyrir dómi að það hafi í greint sinn ekið með I-kk-þgf P-kk-þf og ákærðu til Hafnarfjarðar og hafi tilgangurinn verið að aðstoða I-kk-þf P-kk-þf við að ná aftur farsíma, sem einhverjir strákar höfðu tekið af honum áður og hafi I-kk-nf P-kk-nf leitað til þess út af því. Farið hafi verið að bensínafgreiðslu Esso við Reykjavíkurveg í Hafnarfirði, en þangað hafi I-kk-nf P-kk-nf stefnt strákunum. Meðan þeir biðu þar hafi bifreið verið ekið um planið og hafi I-kk-nf P-kk-nf bent á mennina tvo í bifreiðinni, sem þá sem tekið hafi af honum farsímann. Það kvaðst því hafa elt þessa bifreið og ekið svo fram fyrir hana er hún stöðvaði á Hverfisgötunni og þá hafi farið út úr bifreiðinni ákærðu og I-kk-nf P-kk-nf og hafi staðið til að þeir næðu farsímanum í rólegheitum af mönnunum án þess að beita ofbeldi og kannast það ekki við að I-kk-nf P-kk-nf hafi beðið það að taka létt á V-kk-þgf. Það kvaðst ekki hafa farið út úr bifreiðinni eftir að hafa stöðvað og það hafi ekki séð hvað gerðist, þar sem það hafi ekki litið við. Það kvaðst ekki hafa séð eða heyrt þegar hliðarrúður bifreiðarinnar, sem það elti brotnuðu. Það kvaðst hafa ekið í burtu þegar D-kk-nf hafi komið með látum og kallað að þetta væri lögreglan. Það kvaðst hafa búist við að þetta yrði einfalt og ekki búist við átökum.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf, bar um atvik við skýrslutöku hér fyrir dómi mjög á sama veg og fram kemur í lögregluskýrslu þess, sem það staðfesti. Það kvað ákærðu hafa sparkað og kýlt hliðarrúður hinnar ómerktu lögreglubifreiðar að framan og einnig barið í bifreiðina á öðrum stöðum. Þetta hafi endað með því að ákærðu hafi brotið báðar hliðarrúðurnar, sem hafi verið úr perlugleri sem hafi maskast og rignt yfir þá. Það kvaðst strax hafa náð að úða framan í ákærða S-kk-þf V-kk-þf, sem hafi brotið rúðuna til hliðar við það og þeir lögreglumennirnir svo strax farið út úr bifreiðinni og náð að handtaka tvo, þ.e. S-kk-þf V-kk-þf og I-kk-þf P-kk-þf, en hinir hafi komist undan í bifreiðinni sem stöðvaði fyrir framan þá, en það taldi fjóra menn hafa komið út úr bifreiðinni. Það kvað þá hafa látið árásarmennina strax vita að þeir væru lögreglumenn og það hefði verið með lögreglumerki í ól um hálsinn svo að það hafi ekki átt að fara á milli mála. Það kvað ákærða S-kk-þf V-kk-þf hafa verið með fjölnota hníf eða töng í hendinni. Það kvað ákærðu ekki hafa reynt að ræða við þá lögreglumennina eða nálgast með öðrum hætti. Það kvað ákærðu hafa tekist að hræða þá og augljóst hafi verið að þeir ætluðu að ganga í skrokk á þeim sem voru í bifreiðinni. Það kvað þá aldrei hafa fengið færi á að fara inn í bifreiðina og það kvaðst ekki hafa orðið fyrir höggi.

Niðurstöður:

Við skýrslutökur hér fyrir dómi og hjá lögreglu ber ákærðu og vitnunum I-kk-þgf P-kk-þgf og B-kk-þgf J-kk-þgf saman um að tilgangurinn með því að elta hina ómerktu lögreglubifreið og svo að ráðast að henni, sparka í hana og lemja, hafi verið að aðstoða vitnið I-kk-þf P-kk-þf við að endurheimta farsímann, sem tekinn hafði verið af honum, og ákærðu talið hina óeinkennisklæddu lögreglumenn í bifreiðinni vera þá sem tekið höfðu símann af I-kk-þgf P-kk-þgf. Í málinu verður því að miða við, að þetta geti staðist, þó að upprunalegi framburður I-kk-ef P-kk-ef og hátterni ákærðu gæti bent til annars. Þykir sannað með framburðum ákærðu og þegar virtur er framburður vitnisins I-kk-ef P-kk-ef og G-kk-ef A-kk-ef og J-kk-ef G-kk-ef lögreglumanna að ákærðu ollu þeim skemmdum á hinni ómerktu lögreglubifreið svo sem þeir eru sakaðir um og að lögreglumennirnir verða fyrir þeim þeim áverkum sem lýst er í ákæru á dómskjali nr. 2 af þeirra völdum og hafa þeir með því gerst brotlegir við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærðu hafa hins vegar neitað því að hafa með atlögunni að hinni ómerktu lögreglubifreið ætlað að ráðast á og valda þeim líkamstjóni sem í bifreiðinni voru, heldur einungis ætlað að hræða þá í sambandi við tilraun sína til að ná af þeim farsímanum. Það fær ekki órækan stuðning í framburði annarra vitna að staðið hafi endilega til af hálfu ákærðu að beita líkamlegu ofbeldi, og það verður heldur ekki talið fyrirsjáanlegt að mennirnir sem í bifreiðinni voru myndu hljóta líkamstjón af, þó að hliðarrúður væru brotnar, en þær eru úr perlugleri, sem molast í smáagnir þegar það brotnar og því fremur ólíklegt til að hafa í för með sér líkamstjóni. Líkamstjónið verður því ekki rakið til ásetnings af hálfu ákærðu, heldur verða afleiðingar líkamsárásarinnar raktar til gáleysis, en ákærðum verður því ekki gerð refsing með vísan til 217. gr. almennra hegningarlaga fyrir gáleysisbrot og afleiðing líkamsárásarinnar er heldur ekki það alvarleg að brotið verði fært undir 219. gr. almennra hegningarlaga og ber því að sýkna ákærðu af broti gegn 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærðu eru báðir sakhæfir og hafa töluverðan sakaferil.

Ákærður D-kk-nf hefur frá árinu 1997 hlotið 13 dóma og verið gerðar við hann þrjár viðulagaákvarðanir og hann í allt dæmdur til að sæta fangelsi í 35 mánuði, aðallega fyrir brot á 1. mgr. 106. gr., 1. og 2. mgr. 218. gr., 244. gr., 254. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegnignarlaga, brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlagabrot. Þá hefur honum verið gert að greiða sektir og verið sviptur ökurétti fyrir umferðarlagabrot og fíkniefnabrot. Síðasti dómurinn sem ákærði hlaut er frá 24. mars 2006, 7 mánaða fangelsi skilorðsbundið í 3 ár og dómur frá 14. nóvember 2005, eru uppkveðnir eftir að brot þau sem ákærður D-kk-nf er nú sakaður um voru framin og ber því við ákvörðun refsingar í málinu að hafa hliðsjón af 77. og 78. og 60. gr. almennra hegningarlaga.

Miðað við þær forsendur sem eru fyrir skilorðsbindingu refsingar samkvæmt dómi 24. mars 2006 þykir rétt að sá skilorðsdómur verði látinn haldast og þykir refsing ákærða fyrir þau brot, sem hann er nú sakfelldur fyrir, hæfilega ákveðin 100.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna.

Samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 68/2001, ber að gera upptæk 0,49 g af tóbaksblönduðu kannabisefni sem haldlagt var við rannsókn málsins.

Ákærður S-kk-nf V-kk-nf hefur frá árinu 1998 hlotið 8 dóma og gerðar hafa verið tvær sáttir fyrir refsilagabrot og var hann í allt dæmdur til að sæta fangelsi í 24 mánuði fyrir brot gegn 1. mgr. 155. gr., 1. mgr. 217. gr., 218. gr., 244. gr., 252. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga, ávana- og fíkniefnalagabrot og umferðarlagabrot. Ákærða var þann 19. maí 2005 veitt skilorðsbundin reynslulausn í 1 ár af eftirstöðvum refsingar 175 dögum með dómi frá 20. ágúst 2004 og 27. apríl 2005 hafði hann þá verið dæmdur til að sæta fangelsi í allt að 18 mánuði. Eftir það var hann í Héraðsdómi Reykjavíkur þann 5. maí 2006 dæmdur til að sæta fangelsi í 8 mánuði, þar af 6 mánuði skilorðsbundið í 3 ár fyrir brot gegn 217. og 244. gr. almennra hegningarlaga og lögum um ávana- og fíkniefni og var framangreind reynslulausn þar dæmd upp. Brot þau sem ákærður er nú sakfelldur fyrir voru framin fyrir uppkvaðningu framangreinds dóms og verður refsing ákærða nú ákveðin með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga. Með því að refsingin samkvæmt framangreindu var að hluta til skilorðsbundin er rétt með vísun til 60. gr. almennra hegningarlaga sbr. lög nr. 92/1985 að dæma upp þann hluta dómsins og ákveða refsingu í einu lagi fyrir þargreind brot og þau brot sem hann er nú sakfelldur fyrir. Refsing ákærða þykir nú að öllu virtu hæfilega ákveðin fangelsi í níu mánuði, en með hliðsjón af því sem fram kemur í Héraðsdómi Reykjavíkur frá 5. maí sl. og staðfest er í framlögðum vottorðum um hagi ákærða sem nú sé í sambúð og eigi eitt barn, hafi leitað sér lækninga vegna vímuefnavanda síns og hyggist fara í iðnám þykir mega fresta fullnustu á 8 mánuðum af þessari refsingu og falli hún niður að liðnum 3 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærður almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga sbr. lög nr. 22/1955. Refsingin í báðum málunum er því ákveðin fangelsi í 11 mánuði, en þar af 8 mánuðir skilorðsbundnir.

Ákærður S-kk-nf hefur samþykkt bótakröfurnar sem gerðar eru á hendur honum einum og eru þær teknar til greina.

Ákærður S-kk-nf hafði samþykkt bótakröfuna vegna skemmdanna á hinni ómerktu lögreglubifreið, sbr. dskj. nr. 2, við þingfestingu, en báðir ákærðu hafa mótmælt kröfunni við aðalmeðferð málsins.

Ekki þykir fara á milli mála að Ríkislögreglustjórinn, sem eigandi hinnar ómerktu lögreglubifreiðar, fastanúmer PM-524, eigi aðild í málinu um bótakröfuna. Bótakrafan er vel sundurliðuð og miðað við framburð ákærða sem og framburð vitna, verður að telja að sú tjónaviðgerð sem fram fór samrýmist þeim skemmdum sem ákærðu ullu og þykir krafan ekki óeðlilega há og er tekin til greina og ákærðu dæmdir til að greiða óskipt saman 138.601 krónu ásamt vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga frá 10. júní 2005 til 9. september 2005, en dráttarvöxtum skv. III. kafla vaxtalaga frá þeim tíma til greiðsludags.

Dæma ber ákærða D-kk-þf til að greiða málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, hrl. H-kk-ef I-kk-ef, sem ákvarðast 131.472 krónur með virðisaukaskatti 1/3 hluta en að 2/3 hlutum greiðast þau úr ríkissjóði.

Dæma ber ákærða S-kk-þf til að greiða skipuðum verjanda sínum hdl. B-kk-þgf G-kk-þgf, sem ákvarðast 109.600 krónur með virðisaukaskatti að 1/3 hluta, en að 2/3 hlutum greiðast þau úr ríkissjóði.

Þá ber að dæma ákærðu til að greiða óskipt saman annan sakarkostnað að fjárhæð 31.800 krónur.

Dómsuppsaga hefur dregist aðeins vegna anna.

DÓMSORÐ:

Ákærður, D-kk-nf S-kk-nf P-kk-nf, greiði 100.000 krónur í sekt og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna.

Ákærður D-kk-nf sæti upptöku á 0,49 g af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Ákærður S-kk-nf V-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði, en fresta skal fullnustu 8 mánaða af refsingunni og niður skal hún falla að liðnum 3 árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærður almennt skilorð skv. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærður S-kk-nf V-kk-nf greiði S-kk-þgf M-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, vegna Snoker sportbar, Hverfisgötu 46, Reykjavík, 60.000 krónur, Verði Íslandstryggingu, kt. 000000-0000, 35.000 krónur auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 6. apríl 2005 til 1. september 2005, en dráttarvexti skv. III. kafla laganna frá þeim degi til greiðsludags, J-x-x G-x-x, kt. 000000-0000, 296.590 krónur auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga frá 18. nóvember 2005 til 11. maí 2006, en dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags og Fasteignastofu Reykjavíkur, kt. 000000-0000, 52.959 krónur auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga frá 8. nóvember 2005 til 11. maí 2006, en dráttarvaxta skv. 9. gr. vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærðu greiði Ríkislögreglustjóranum, óskipt saman 138.601 krónu, auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga frá 10. júní 2005 til 9. september 2005, en dráttarvaxta skv. 9. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærður, D-kk-nf S-kk-nf greiði skipuðum verjanda sínum hrl. H-kk-þgf I-kk-þgf 1/3 málsvarnarlaun er nema 131.472 krónur með virðisaukaskatti, en þau greiðast að 2/3 úr ríkissjóði.

Ákærður, S-kk-nf V-kk-nf greiði skipuðum verjanda sínu hdl. B-kk-þgf G-kk-þgf 1/3 hluta málsvarnarlauna er nema 109.600 krónur með virðisaukaskatti en að 2/3 hlutum greiðast þau úr ríkissjóði.

Annan sakarkostnað að fjárhæð 31.800 krónur greiði ákærðu óskipt saman.

G-kk-nf L. J-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómi Reykjaness 19.7.2006.