S-309/2008

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum dagsettri 8. maí sl. á hendur ákærða, H-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Bröttugötu 6, Vestmannaeyjum.

„fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 16. desember 2007, í stofu á efri hæð hússins að Dverghamri 24 í Vestmannaeyjum, slegið K-kk-þf E-kk-þf, kt. 000000-0000, þar sem hann sat í sófa, margsinnis í andlitið með þeim afleiðingum að nefbein mölbrotnaði og þak augntóftar hægra megin brotnaði þannig að brotið gengur inn í ennisholu og niður í augntóftina og eru laus smábrot inn í ennisholu og í augntóft.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940 sbr. 11. gr. laga nr. 20 frá 1981

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Þá hefur P-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómslögmaður krafist þess fyrir hönd K-kk-ef E-kk-ef að ákærði verði dæmdur til þess að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 678.389 kr. auk vaxta samkvæmt 8. gr. sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38 frá 2001 frá 16. desember 2007 til 9. maí 2008, en dráttarvaxta frá þeim degi til greiðsludags skv. 9. gr. sbr. 6. gr. sömu laga.“

Við meðferð málsins breytti réttargæslumaður kæranda bótakröfu á þann veg að krafist var að honum yrði bætt eins mánaðar vinnutap með 137.603 krónum í stað 108.700 króna. Verjandi ákærða mótmælti því að þessi hækkun kæmist að í málinu.

Aðalmeðferð málsins hófst 12. nóvember sl. og var fram haldið 11. desember sl. og var málið dómtekið að því búnu.

Málavextir.

Málavextir eru þeir að 21. desember 2007 óskaði K-kk-nf E-kk-nf eftir lögreglu að heimili sínu vegna líkamsárásar sem hann hefði orðið fyrir aðfaranótt sunnudagsins 16. desember sama ár að Dverghamri 24 þar sem P-kk-nf K-kk-nf bjó. Kvaðst kærandi hafa verið ölvaður eins og ætlaður árásarmaður sem hann kvaðst ekki þekkja með nafni. Hefði maður þessi ráðist á sig þar sem hann hafi setið í sófa í stofunni vegna einhvers ágreinings þeirra í milli. Hafi hann slegið sig í andlitið með þeim afleiðingum að hann sé nefbrotinn auk þess sem augnbein sé brotið. Þá hafi árásarmaðurinn hótað honum lífláti ef hann léti ekki kyrrt liggja. Grunur lögreglu beindist að því að ákærði hefði verið þarna að verki og við yfirheyrslu hjá lögreglu 11. janúar 2008 kannaðist hann við að hafa verið staddur þarna og viðurkenndi að hafa slegið kæranda einu sinni. Hafi ástæðan verið sú að honum hafi verið sagt að kærandi hefði verið að misnota stúlku. Ákærði mundi ekki hvernig hann hefði slegið kæranda, hvort það hafi verið með flötum lófa eða krepptum hnefa. Þá mundi hann ekki hvar höggið lenti en hélt að þetta hefði ekki verið þungt högg og hefði því engar áhyggjur haft.

Kærandi leitaði til læknis 20. desember 2007 og í vottorði E-kk-ef E. J-kk-ef læknis segir að nefbein sé mölbrotið, einnig þak augntóftar og innkýlt þannig að brotið gekk inn í ennisholu og annað niður í augntóftina. Þá séu laus smábrot í ennisholunni og í augntóftinni. Hafi kanturinn á efri brún augntóftar gengið inn og einnig að hluta inn í ennisholu. Ekki var að sjá að nefið væri skakkt og þarfnaðist því ekki aðgerðar. Blæðing var í hvítu hægra augans en ekki að sjá blæðingu inn í sjálft augað.

Einnig hefur verið lagt fram í málinu vottorð G-kk-ef S-kk-ef augnlæknis og kemur þar fram að kærandi hafi gengist undir glákuaðgerð á hægra auga 1995. Við skoðun árið 2003 hafi verið komið ský á augastein hægra auga sem hafi skert sjón hans. Við skoðun 30. janúar 2008 hafi komið í ljós að sjón hafi versnað vegna skýjunar á augasteini sem byrjuð hafi verið 2003. Sé þetta fyrirséður gangur miðað við tímann sem liðið hafi og þar sem áverkamerki séu ekki á auganu sjálfu heldur augnumgjörðinni teljist þessi skýjun og þar með sjónskerðingin vera afleiðing sjúkdómsins en ekki áverkans.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið í heimsókn hjá P-kk-þgf K-kk-þgf og hefði hann verið staddur á efri hæðinni ásamt kæranda og V. Hefði V verið að trúa honum fyrir því að kona hans hefði verið misnotuð í æsku og hefði kærandi þá farið að hlæja. Kvaðst ákærði hafa setið við hlið hans, hefði fokið í hann og hefði hann slegið til hans einu sinni með vinstra handarbaki. Hann kvaðst ekkert hafa séð á kæranda eftir þetta en minnti að hann hefði verið með blóðnasir. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis sem og kærandi. Ákærði kannaðist ekki við að hafa staðið fyrir framan kæranda þegar hann sló hann. Ákærði kvað útilokað að áverkar kæranda væru af sínum völdum en brattur stigi væri upp. Hann kvaðst þó ekki hafa orðið var við að kærandi hefði dottið í íbúðinni.

Kærandi skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið inni í stofu á efri hæð að Dverghamrinum ásamt tveimur mönnum og hefði hann verið undir áhrifum áfengis. Hann hafi verið að tala við mann sem hafi setið við vinstri hlið sér um kynferðisofbeldi. Hann kvaðst ekki hafa vitað hver það var. Hafi hann þá séð mann úti á gólfi og hafi hann ekki vitað fyrr en sá hefði barið sig mörgum sinnum. Hann kvað þann mann ekki hafa setið við hlið sér. Kærandi sá ákærða í dóminum en kannaðist ekki við hann. Hann kvaðst ekki geta lýst þeim manni sem hefði slegið sig. Kvað kærandi mann þennan hafa hótað sér lífláti ef hann segði frá þessu. Kærandi kvaðst ekki hafa farið strax upp á spítala og ekki farið fyrr en fimm dögum síðar eftir að hann hefði eiginlega verið rekinn til þess. Hann kvaðst ekki vera mikið fyrir að leita til lækna. Hann kvaðst ekki hafa dottið þarna um nóttina.

Vitnið V skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið staddur að Dverghamri og hefðu þeir ákærði setið uppi í stofunni ásamt kæranda. Hefði kærandi verið að hlæja að því sem þeir hafi talað um og hafi ákærði þá lamið kæranda í andlitið með vinstra handarbaki en hann hafi setið kæranda á hægri hönd. Hann kvaðst hafa setið á móti þeim og mundi ekki eftir að hafa séð áverka á kæranda. Hann kvað ekki rétt sem eftir honum sé haft í lögregluskýrslu að ákærði hafi slegið með krepptum hnefa. Hann kannaðist við að hafa sagt þetta en hefði farið að rifja þetta upp og þá hefði hann munað að ákærði hefði slegið með handarbakinu. Hann mundi eftir að kærandi hefði verið með blóðnasir áður en ákærði sló hann.

Vitnið Ó-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hafi verið staddur niðri í eldhúsi þegar umræddur atburður gerðist og hefði hann verið undir áhrifum áfengis. Ákærði hafi komið niður í eldhús og sagt að hann hafi barið kæranda. Hafi hann talað um að ástæðan hafi verið sú að kærandi hafi verið að tala um ungar sætar stelpur og brosað eitthvað perralega. Vitnið kvað kæranda hafa verið blóðugan í framan og hefði hann sagt að hann hefði verið kýldur en þegar gert hefði verið lítið úr því hefði hann sagt að hann hefði dottið bara. Kærandi hefði síðan verið keyrður heim til sín í leigubifreið. Þeir hafi síðan farið heim til sín og þar hefði ákærði ráðist á sig og annan mann. Vitnið kvaðst ekki hafa lagt fram formlega kæru af þessum sökum.

Vitnið J-kk-nf Þ-kk-nf A-x-x skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði hitt kæranda fyrir jólin 2007 og hefði hann verið mjög illa farinn í andliti. Hann minnti að hann hafi þá verið búinn að fara til læknis og lögreglu, en þetta hefði verið nokkrum dögum, hugsanlega þremur dögum eftir að ráðist hefði verið á hann. Hafi kærandi í fyrstu ekki vitað hvað hefði gerst en síðar hafi hann talað um að þetta hefði gerst í húsi í bænum. Kvaðst vitnið hafa hvatt kæranda til að fara til læknis.

Vitnið A-kk-nf I-kk-nf I-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði ekið leigubifreið umrætt sinn frá Dverghamrinum og hafi þeir sem hann ók talað um að kallinn hefði dottið í stiganum. Kvaðst hann hafa ekið kæranda heim til sín og hafi hann ekki viljað fara á spítalann. Hann kvað kæranda hafa verið blóðugan í framan og hafi áverkinn ekki bent til þess að hann hefði dottið.

Vitnið J-kk-nf Ó-kk-nf yfirlögregluþjónn, skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hefði frétt af því að kærandi hefði orðið fyrir árás. Hann kvaðst hafa hitt kæranda nokkrum dögum síðar og þá séð að hann var mikið bólginn og með glóðaraugu. Hann kvaðst hafa hvatt hann til að leggja fram kæru en kærandi hafi sagst vera hræddur þar sem honum hefði verið hótað ef hann kærði.

Vitnið H-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að óskað hefði verið eftir því að hann færi að heimili kæranda vegna árásar sem hann hefði orðið fyrir helgina á undan. Hafi kærandi ekki getað gert sér grein fyrir því hver hefði verið að verki en grunur lögreglu hafi beinst að ákærða þar sem hann hefði átt að hafa lent í átökum eftir þetta atvik.

Vitnið T-kk-nf K-kk-nf Ó-kk-nf lögreglufulltrúi, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði annast rannsókn málsins og hefðu böndin borist að ákærða þar sem tilkynning hefði borist um að hann hefði lent í öðrum átökum sömu nótt.

Vitnið E-kk-nf E-kk-nf J-kk-nf læknir, staðfesti vottorð sitt fyrir dómi og skýrði svo frá að kærandi hefði sagt að hann hefði verið sleginn. Hafi áverkinn samræmst því að hann hefði verið sleginn með einhverju mjúku því húðin hefði verið heil. Hann taldi vel geta verið að um eitt högg hefði verið að ræða en einnig væri hugsanlegt að áverkinn væri eftir fall, t.d. með því að detta á teppi úr einhverri hæð. Hann kvað um hættulegan áverka að ræða, enda um brot á beinum í höfði að ræða. Hann taldi ekki þurfa mikið högg til að brjóta þessi bein þar sem þau væru þunn, en líklegt að mikið högg þyrfti til að brjóta þau öll í einu og hann taldi ekki útilokað að högg með handarbaki hefði getað valdið áverkanum. Kærandi hafi talað um að um vikugamlan áverka hefði verið að ræða og taldi vitnið það geta staðist miðað við áverkann.

Niðurstaða.

Ákærða er gefið að sök að hafa slegið kæranda margsinnis í andlitið er þeir voru staddir í stofu á efri hæð hússins að Dverghamri 24 í Vestmannaeyjum með þeim afleiðingum er í ákæru greinir. Ákærði hefur kannast við að hafa slegið kæranda með handarbaki vinstri handar einu sinni í andlit. Kærandi hefur hins vegar borið að hann hafi verið að tala við mann sem setið hafi sér á vinstri hönd þegar hann hafi ekki vitað fyrr en maður sem staðið hafi úti á gólfi hafi barið sig mörgum sinnum. Hann kvað þennan mann ekki hafa setið við hlið sér og ekki gat hann lýst árásarmanninum. Kærandi sá ákærða í dóminum en kannaðist ekki við hann. Vitnið V hefur borið að ákærði hafi setið kæranda á hægri hönd og lamið hann í andlitið með vinstra handarbaki, en vitnið kvaðst hafa setið á móti þeim. Upplýst hefur verið í málinu að framangreindir þrír menn voru einir á efri hæðinni en aðrir gestir munu hafa verið á neðri hæð og ekki hafa orðið vitni að því sem gerðist. Að sögn vitnisins Ó-kk-ef talaði kærandi fyrst um að hann hefði verið kýldur en síðan hefði hann gert lítið úr því og sagst hafa dottið. Ákærða minnti að kærandi hefði verið með blóðnasir og vitnið V taldi kæranda hafa verið með blóðnasir áður en ákærði sló hann. Kærandi leitaði fyrst til læknis um fjórum dögum eftir atburðinn og má nærri geta að ýmislegt getur hafa drifið á daga hans á þeim tíma. Frásögn kæranda um að maður sá sem hafi slegið hann hafi staðið fyrir framan hann fær ekki stoð í framburði ákærða og vitnisins V. Verður að telja ósannað að ákærði hafi veitt kæranda meira en eitt högg með handarbaki eins og hann hefur játað og vitnið V staðfest. Að mati læknisins E-kk-ef er ekki loku fyrir það skotið að áverka kæranda megi rekja til falls, t.d. með því að detta á teppi úr einhverri hæð. Er því ósannað að áverka kæranda megi rekja til háttsemi ákærða og verður hann því ekki sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur hins vegar viðurkennt að hafa slegið kæranda í andlit eins og hér að framan er rakið og varðar sú háttsemi hans við 1. mgr. 217. gr. sömu laga.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann nokkurn sakaferil að baki. Hann var sektaður og sviptur ökurétti fyrir ölvunarakstur árið 2000 og ári síðar var hann dæmdur í þriggja mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir líkamsárás, þjófnað og umferðarlagabrot. Þá hlaut hann dóm árið 2003 fyrir brot gegn fíkniefnalöggjöf og árið 2006 var hann fjórum sinnum sektaður, aðallega fyrir sams konar brot. Þann 14. mars 2007 var hann sektaður og sviptur ökurétti fyrir nytjastuld og ölvunarakstur og 1. október sama ár var hann sektaður og sviptur ökurétti fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 100.000 króna sekt til ríkissjóðs sem greiðist innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins en ella sæti ákærði fangelsi í 8 daga.

Bótakrafa kæranda er þannig sundurliðuð að krafist er útlagðs kostnaðar, 25.728 króna, 47.500 króna í þjáningabætur skv. 3. gr. skaðabótalaga, 137.603 króna vegna tímabundins atvinnutjóns, 300.000 króna í miskabætur og 196.461 krónu innheimtulauna að meðtöldum virðisaukaskatti. Bótakrafan er við það miðuð að ákærði hafi valdið kæranda alvarlegu líkamstjóni en þar sem ósannað er að ákærði hafi valdið kæranda tjóni sínu verður ekki hjá því komist að vísa kröfunni frá dómi, sbr. nú 2. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til greiðslu 1/4 alls sakarkostnaðar, þar með talin þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hrl., 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar lögmannsins, 37.360 krónur og annars sakarkostnaðar, 14.500 krónur, en 3/4 greiðist úr ríkissjóði. Þá verður þóknun réttargæslumanns kæranda, P-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 130.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti greidd úr ríkissjóði.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist vegna embættisanna dómarans en dómari og sakflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings, sbr. 1. mgr. 184. gr. laga um meðferð sakamála.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf S-kk-nf, greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins en ella sæti ákærði fangelsi í 8 daga.

Bótakröfu K-kk-ef E-kk-ef er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 1/4 alls sakarkostnaðar, þar með talin þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hrl., 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar lögmannsins, 37.360 krónur og annars sakarkostnaðar, 14.500 krónur, en 3/4 greiðist úr ríkissjóði. Þóknun réttargæslumanns kæranda, P-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 130.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti greiðist úr ríkissjóði.

H-kk-nf O. A-kk-nf.