S-23/2013

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 25. september sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 26. apríl 2013 á hendur ákærðu, „R-kk-þgf E-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. [...], til heimilis að [...], og V-kk-þgf P-kk-þgf, kt. [...], til heimilis að [...], fyrir fjársvik framin á Vestfjörðum;

I.

gegn ákærða R-kk-þgf, með því að hafa í maí 2009, fengið starfsmenn Harðfiskverkunar A-kk-ef P-kk-ef, kt. [...], til þess að efna skuld, Harðfiskverkunarinnar við Vorverktaka ehf., kt. [...], með 96.643 kr. greiðslu Harðfiskverkunarinnar inn á reikning ákærða R-kk-ef nr. [...] og þannig haft fé af Vorverktökum ehf.

II.

gegn ákærða V-kk-þgf, með því að hafa í október 2009, fengið S-kvk-þf G-kvk-þf, kt. [...], til þess að efna skuld, hennar við Vorverktaka ehf., kt. [...], með 294.364 kr. greiðslu S-kvk-ef G-kvk-ef inn á reikning ákærða V-kk-ef nr. [...] og þannig haft fé af Vorverktökum ehf.

III.

gegn ákærða V-kk-þgf, með því að hafa í nóvember 2009, fengið starfsmenn Simbahallar ehf., kt. [...], til þess að efna skuld, Simbahallar ehf. við Vorverktaka ehf., kt. [...], með 250.000 kr. greiðslu Simbahallar inn á reikning ákærða V-kk-ef nr. [...] og þannig haft fé af Vorverktökum ehf.

Teljast framangreind brot varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu þrotabús VOR verktaka ehf., kt. [...], er þess krafist að ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf greiði þrotabúinu skaðabætur að fjárhæð 1.333.727 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 16. október 2009 til greiðsludags og innheimtukostnað að fjárhæð 170.000 krónur.

Þá krefst þrotabú VOR verktaka ehf. þess að ákærði V-kk-nf greiði þrotabúinu skaðabætur að fjárhæð 567.318 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. desember 2009 til greiðsludags og innheimtukostnað að fjárhæð 125.000 krónur.

Þá var ákæra dagsett 7. júní 2013 í máli nr. S-28/2013 sameinuð málinu í þinghaldi 19. júní 2013. Samkvæmt henni er ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf ákærður fyrir fjársvik framin á Vestfjörðum, með því að hafa í maí 2009 fengið starfsmenn Hrafnseyrarnefndar, kt. [...], til þess að efna skuld nefndarinnar við VOR verktaka ehf., kt. [...], með 230.950 króna greiðslu inn á reikning ákærða R-kk-ef A-kk-ef nr. [...] og þannig haft fé af VOR verktökum ehf.

Er þetta talið varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Framhaldsákæra dagsett 7. júní 2013 var þingfest 19. júní 2013. Ákæran er á hendur báðum ákærðu þar sem framangreindri ákæru frá 26. apríl 2013 var breytt þannig að í stað „Harðfiskverkunarinnar“ í þriðju línu í III. ákærulið komi „Simbahallar“ og í stað „29.desember. október 2009“ í þriðju línu í einkaréttarkröfu á hendur ákærða V-kk-þgf komi „29. desember 2009“.

Ákærðu neita sök. Aðalmeðferð málsins fór fram 25. september 2013 og var málið tekið til dóms að henni lokinni. Ákærðu krefjast þess aðallega að þeir verði sýknaðir af kröfum ákæruvalds en til vara að þeir verði dæmdir til vægustu refsingar er lög leyfa. Þá er þess krafist að málskostnaður þeirra verði greiddur úr ríkissjóði í samræmi við framlagða vinnuskýrslu skipaðs verjanda, þar með talinn einnig ferðakostnaður hans. Hvað bótakröfu varðar þá gera ákærðu aðallega þá kröfu að henni verði vísað frá dómi en til vara að þeir verði sýknaðir.

II.

VOR verktakar ehf. voru stofnaðir 31. janúar 2008. Ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf var stjórnarmaður félagsins en ákærði V-kk-nf var varamaður í stjórn. Með úrskurði Héraðsdóms Vestfjarða 5. janúar 2010 voru VOR verktakar ehf. úrskurðaðir gjaldþrota og B-kk-nf Ó-kk-nf hrl. skipaður skiptastjóri þrotabúsins. Hann sendi ákærðu bréf, dagsett 5. maí 2010, þar sem fram kom að við skoðun á bókum félagsins hafi komið í ljós að VOR verktakar ehf. hafi gefið út reikninga en andvirði þeirra hafi ekki skilað sér inn á bankareikning félagsins heldur inn á bankareikninga ákærðu. Í bréfinu eru tilgreindir þeir reikningar sem vísað er til í ákæru. Þess var krafist að ákærðu greiddu þrotabúinu þær fjárhæðir sem greiddar voru inn á þeirra bankareikninga ella mættu þeir búast við því að mál yrði höfðað til innheimtu krafnanna.

Með bréfi 21. maí 2010 lagði skiptastjórinn fram kæru á hendur ákærðu. Þar segir að við skoðun á bókhaldi VOR verktaka ehf. hafi komið í ljós að félagið gaf út 6 reikninga á hendur 5 aðilum, samtals að fjárhæð 1.901.015 krónur, og virtist honum sem andvirði þeirra hafi ekki skilað sér til félagsins. Samkvæmt upplýsingum sem skiptastjóri fékk munnlega frá greiðendum reikningana var andvirði þeirra greitt inn á einkareikninga ákærðu, sem voru forsvarsmenn félagsins, að þeirra beiðni.

Við rannsókn málsins hjá lögreglu voru teknar skýrslur af ákærðu auk þess sem haft var samband við greiðendur reikninganna sem gáfu upplýsingar um atvik og afhentu lögreglu gögn. Kom þá í ljós að VOR verktakar ehf. gáfu 24. maí 2009 út reikning á hendur Harðfiskverkun Antons Proppé að fjárhæð 96.643 krónur. Á reikninginn var vélritað „vinsamlegast leggið inn á reikn [...] [...]“ sem er bankareikningsnúmer og kennitala ákærða R-kk-ef A-kk-ef. Samkvæmt gögnum frá greiðanda var reikningurinn greiddur 10. júní 2009 inn á framangreindan bankareikning. Einnig gáfu VOR verktakar ehf. 25. október 2009 út reikning á hendur S-kvk-þgf G-kvk-þgf að fjárhæð 294.364 krónur. Samkvæmt gögnum frá greiðanda var reikningurinn greiddur með tveimur greiðslum inn á bankareikning ákærða V-kk-ef. Annars vegar voru 154.280 krónur greiddar 24. júlí 2009 og hins vegar 140.084 krónur 9. nóvember 2009. Þann 29. nóvember 2009 gaf félagið út reikning á Simbahöllina ehf. að fjárhæð 272.954 krónur. Á reikninginn er vélritað „vinsamlegast leggið inn á rkn. [...] [...]“ sem var bankareikningur og kennitala VOR verktaka ehf. Samkvæmt gögnum sem greiðandi afhenti lögreglu var fjárhæðin greidd inn á reikning ákærða V-kk-ef í tveimur greiðslu, annars vegar 250.000 krónur 29. júlí 2009 og hins vegar 22.954 krónur 4. desember 2009. Loks gaf félagið út tvo reikninga á hendur Hrafnseyrarnefnd, annan dagsettan 23. maí 2009 að fjárhæð 230.950 krónur og hinn 13. júní 2009 að fjárhæð 11.765 krónur. Samkvæmt gögnum frá greiðanda var samanlögð fjárhæð reikninganna, 242.715 krónur, greidd inn á bankareikning ákærða R-kk-ef A-kk-ef 2. júlí 2009. Þá liggur fyrir bréf er fylgdi reikningunum til Hrafnseyrarnefndar þar sem niðurstöðutölur reikninganna tveggja eru lagðar saman og síðan segir „vinsamlegast leggið inn á reikn. [...] [...]. Eigandi reiknings R-kk-nf Ö-kk-nf Þ-kk-nf, Þingeyri. Kær kveðja.“

III.

Ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf lýsti atvikum svo fyrir dómi að hann og meðákærði V-kk-nf hafi átt félagið saman. Sjálfur hafi hann sett jarðvegsþjöppu og loftpressu inn í félagið sem hlutafé við stofnun þess. Þá hafi grafa sem hann ætti verið skráð eign félagsins. Öll verkfæri og tæki sem þeir notuðu hafi verið eign ákærðu og hafi félagið ekki greitt þeim fyrir notkun þeirra. Hann sagði eiginkonu sína hafa séð um bókhaldið fyrir VOR verktaka ehf. og hafi reikningar verið gerðir með aðstoð hennar. Eftir að hún hafi fengið nýja vinnu hafi hann farið að gera reikningana sjálfur og hafi hann gefið út þá reikninga sem fjallað er um í málinu. Bókhaldið hafi verið fært í forriti sem ber heitið Garri. Hafi sama forrit verið notað fyrir fleiri fyrirtæki en þau hafi þó verið aðgreind þar inni. Hann hafi ruglast á fyrirtækjum þegar hann gaf út reikningana. Hann sagði meðákærða V-kk-þf vera pípulagningamann en sjálfur væri hann smiður og gröfumaður. Þeir hafi fengið greitt frá félaginu eftir því hve mikið þeir hafi unnið en vinnan hafi minnkað mikið eftir hrunið haustið 2008. Hann hafi einnig sjálfur verið að taka að sér verkefni í eigin nafni og þessir reikningar sem ákæra tekur til hefðu átt að vera gefnir út af honum persónulega en ekki VOR verktökum ehf. Meðákærði V-kk-nf hafi hins vegar ekki verið með virðisaukaskattsnúmer og hafi öll hans vinna farið í gegnum félagið. Hann sagðist ekki hafa vitað það fyrr en hann fékk bréfið frá skiptastjóra að hann hefði ekki mátt fá greiðslurnar inn á sinn bankareikning en talið að þetta yrði gert upp síðar og leiðrétt í bókhaldi. Um vankunnáttu hafi verið að ræða. Skiptastjóri hafi tekið bókhaldið og þá hafi hann hætt að hugsa um þetta. Hann hafi bæði verið peningalítill á þessum tíma og undir miklu álagi. Á þessum tíma hafi ekki verið ljóst að félagið mundi fara í þrot. Hann kvaðst ekki hafa gert sér grein fyrir þessari vitleysu og hefði leiðrétt hana hefði hann áttað sig á henni. Í þessu samhengi vísaði hann til tilviks þegar gefinn var út reikningur í hans nafni á hendur S-kk-þgf Þ-kk-þgf. Gaf hann skiptastjóra þá skýringu á því að hann hefði unnið verkið í eigin nafni. Hvað varðar I. ákærulið sagðist ákærði telja að hann hafi talað við H-kk-þf P-kk-þf A-kk-þf, eiganda Harðfiskverkunarinnar, og sagt honum að greiða inn á sinn bankareikning. Ástæða þess hafi verið sú að þá hafi hann einungis verið með númerið á sínum bankareikningi í kollinum. Hvað varðar ákæru frá 7. júní 2013 þá kvaðst hann telja að hann hafi óskað bréfleiðis eftir því að greiðslan frá Hrafnseyrarnefnd yrði greidd inn á bankareikning hans. Eins og í fyrra tilvikinu hafi hans eigið bankareikningsnúmer verið í minni hans en ekki númer VOR verktaka ehf. Aðspurður um bréf skiptastjóra frá 5. maí 2010 þá kvaðst hann ekki geta þrætt fyrir þetta en hann hafi ekki greitt upphæðirnar til baka á þeirri forsendu að þetta hafi verið launin hans. Hann taldi sig hafa andmælt reikningnum í símtali við skiptastjóra.

Ákærði V-kk-nf sagði í skýrslu sinni að hann hafi ekkert komið að bókhaldi fyrirtækisins. Hann sé pípulagningamaður og hafi starfað við það en einnig hlaupið í önnur verk. Hann kvaðst hafa starfað sem launþegi hjá fyrirtækinu og hafa skrifað niður þá tíma sem hann vann og það efni sem hann hafi notað og hafi reikningar verið gerðir á grundvelli þess. Hann kvaðst hafa séð þá reikninga sem getið er um í ákæru þegar þeir voru útprentaðir. Hvað varðar reikninginn vegna Simbahallarinnar ehf. þá sagði hann að ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf hafi viljað fá borgað inn á reikninginn. Hann kvaðst einungis hafa munað sitt bankareikningsnúmer og það sé líklega skýringin á því að þetta fór inn á hans bankareikning. Hann sagði fénu hafa verið varið til einkanota. Aðspurður um bréfið frá skiptastjóra þá sagðist hann hafa talið að þetta hafi verið launin sín og hann þyrfti ekki að greiða þetta til baka. Hann telji þó að hann hafi ekki átt rétt á öllum greiðslunum vegna þessara verka. Þá kvaðst hann ekki vera sjálfur með virðisaukaskattsnúmer og öll hans vinna hafi farið í gegnum félagið. Hvað varðar reikning útgefinn á S-kvk-þf G-kvk-þf þá sagði ákærði að hana hafi vantað efni og hafi hann keypt það fyrir hana á Ísafirði. Hún hafi svo lagt inn á bankareikning hans fyrir efninu og hafi hún fengið kvittunina vegna efniskaupanna frá honum. Þá kvaðst hann aldrei hafa haft ásetning til að hafa fé af félaginu.

B-kk-nf Ó-kk-nf skiptastjóri gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins og sagði að hann hefði sent bréf til ákærðu 5. maí 2010 sem þeir hafi ekki sinnt en kvaðst ekki muna hvort einhver samskipti hafi verið við þá í framhaldi af því að bréfin voru send. Hann kvaðst ekki minnast þess að þeir hafi borið því við að um hafi verið að ræða mistök sem gera hefði átt upp í lok árs. Hann sagði að einu eignir búsins hafi verið jarðvegsþjappa sem seld hafi verið á 800.000 krónur og grafa sem hann muni ekki hvað varð um. Hann kvaðst telja að búið hafi orðið fyrir tjóni vegna þess að greiðslurnar skiluðu sér ekki til þess. Þá sagði hann að engir peningar hafi verið til í búinu til að færa bókhald þess.

S-kvk-nf G-kvk-nf staðfesti að hafa sent lögreglu tvær kvittanir vegna millifærslu á greiðslum vegna reiknings frá VOR verktökum ehf. Hún sagði félagið hafa unnið verk fyrir hana árið 2009 en þá hafi verið skipt um allar vatnsleiðslur í húsi hennar. Hún taldi sig hafa samið við ákærða V-kk-þf en ekki VOR verktaka ehf. Það hafi ekki verið fyrr en hún sá reikninginn sem hún hafi áttað sig á að verkið var unnið á vegum VOR verktaka ehf. Ákærði V-kk-nf hafi sagt henni að greiða inn á sinn bankareikning og hafi hún gert það. Hún hafi einnig greitt seinni hlutann inn á bankareikning hans þó að hún hafi þá verið búin að sjá reikninginn. Hún sagði ákærða V-kk-þf hafa keypt fyrir hana efni og staðfesti hún að greiðsla þess hafi verið innifalin í þessum tveimur reikningum.

W-x-x V-x-x H-x-x sagði í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins að hann væri eigandi Simbahallarinnar ehf. Hann sagði ákærða V-kk-þf hafa unnið verk fyrir hann og kvaðst halda að hann hafi afhent sér reikninginn sem ákært er fyrir í III. ákærulið. Hann hafi spurt ákærða V-kk-þf inn á hvaða bankareikning ætti að greiða og hafi fengið þau svör að greiða skyldi inn á bankareikning hans og það hafi vitnið gert. Hann kvaðst hafa samið um verkið við ákærða V-kk-þf og ekki hafa vitað að hann ynni fyrir VOR verktaka ehf.

V-kk-nf J-kk-nf H-kk-nf, framkvæmdastjóri Hrafnseyrar, gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins. Hann kannaðist við þá tvo reikninga sem gefnir voru út á hendur Hrafnseyrarnefnd og kvaðst hafa greitt þá með millifærslu. Hann kvaðst ekki hafa tekið eftir því að misræmi var á milli reikningsins frá VOR verktökum ehf. og þeirra fyrirmæla sem hann fékk um að greiða inn á bankareikning ákærða R-kk-ef A-kk-ef. Hann sagði að um verkið hefði verið samið á milli S-kk-ef Þ-kk-ef, bróður ákærða R-kk-ef A-kk-ef, og R-kk-ef A-kk-ef. Hann kvaðst ekki muna hvaðan upplýsingar um bankareikning komu til hans en sagði sig minna að reikningurinn sjálfur hafi komið í pósti.

H-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf sagði í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins að hann væri eigandi Harðfisksverkunnar Antons Proppé. Hann kannaðist við reikninginn á hendur fyrirtækinu og kvaðst sjálfur hafa greitt reikninginn. Hann hafi fengið reikninginn í pósti og ekkert velt fyrir sér inn á hvaða bankareikning hann hafi verið að greiða.

IV.

Ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf er í I. ákærulið ákæru frá 26. apríl 2013 ákærður fyrir fjársvik með því að hafa fengið eiganda Harðfiskverkunar A-kk-ef P-kk-ef til að greiða 96.643 krónur inn á bankareikning ákærða. H-kk-nf P-kk-nf A-kk-nf, eigandi Harðfiskverkunarinnar, bar um það í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins að hann hafi fengið reikninginn frá VOR verktökum ehf. í pósti. Ljósrit reikningsins liggur fyrir í málinu og er á hann vélritað að leggja eigi greiðsluna inn á bankareikning ákærða R-kk-ef A-kk-ef nr. [...]. Kvaðst H-kk-nf ekkert hafa velt því fyrir sér inn á hvaða bankareikning hann væri að greiða. Ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf viðurkenndi það í skýrslu sinni fyrir dómi að hafa útbúið reikninginn og að hafa beðið H-kk-þf um að greiða inn á sinn bankareikning. Með árituninni á reikninginn styrkti ákærði ranga hugmynd H-kk-ef um að það reikningsnúmer sem skrifað var á reikninginn væri númer á bankareikningi aðila sem ætti rétt á að fá greiðslu vegna verksins. Þá hafði ákærði með árituninni áhrif á það hvert greiðandi greiddi fjárhæðina. Ákærði vissi að greiðslur vegna reikninga sem gefnir voru út af VOR verktökum ehf. ættu að fara til félagsins og bar fyrir sig að þetta yrði leiðrétt síðar þegar árið yrði gert upp. Hann hefur hins vegar enga tilraun gert til að leiðrétta þetta eftir að hann sagðist hafa áttað sig á þessum mistökum. Ekki stoðar því fyrir ákærða að bera þetta fyrir sig. Þá gefa gögn um skattskil félagsins og ákærða ekki vísbendingu um það hvernig ákærði hafi ætlað að fara með greiðsluna.

Í II. ákærulið ákærunnar frá 26. apríl 2013 er ákærði V-kk-nf ákærður fyrir fjársvik með því að hafa fengið S-kvk-þf G-kvk-þf til að greiða 294.364 krónur inn á bankareikning ákærða. S-kvk-nf greiddi fjárhæðina í tvennu lagi. Þegar hún innti fyrri greiðsluna af hendi 24. júlí 2009, 154.280 krónur, hafði hún ekki fengið reikninginn frá VOR verktökum ehf. í hendur. Seinni hlutinn var greiddur 9. nóvember 2009, eftir að hún fékk reikninginn. Hún sagði í skýrslu sinni fyrir dómi að hún hefði ekki vitað að hún var að skipta við VOR verktaka ehf. fyrr en hún sá reikninginn. Ákærði V-kk-nf sagði í skýrslu sinni að þegar S-kvk-nf greiddi inn á bankareikning hans hafi hún verið að greiða honum fyrir efni sem hann hafi keypt fyrir hana. Ekki er fallist á þessar skýringar ákærða V-kk-ef. Á reikningnum frá 25. október 2009 kemur fram að hann sé vegna vinnu, aksturs frá Þingeyri til Ísafjarðar og til baka, efnis, tækja og leigu á tækjum. Þá hafa ekki verið lögð fram gögn um að ákærði V-kk-nf hafi greitt fyrir úttekt á efni. Þá samrýmast greiðslur S-kvk-ef því að hún hafi greitt reikninginn í heild inn á bankareikning ákærða V-kk-ef og af framburði hennar má ráða að hún hafi talið fyrri greiðsluna einnig vera innborgun inn á reikninginn. Fyrir liggur að verkið var unnið á vegum VOR verktaka ehf. enda hafi öll verk er ákærði V-kk-nf vann verið á vegum félagsins. Ákærði V-kk-nf lýsti því í framburði sínum að hann hefði sjálfur verið í samskiptum við S-kvk-þf vegna verksins og mátti hann því vita að hún gæti talið að hann væri að vinna verkið á eigin vegum. Með því að óska eftir því að hún greiddi inn á sinn bankareikning hafi hann styrkt villu S-kvk-ef um þetta atriði. Þegar henni hafi borist reikningurinn var hún hins vegar komin með í hendur skýrar upplýsingar um það hver var útgefandi reikningsins en greiddi engu að síður aftur inn á reikning ákærða V-kk-ef á grundvelli fyrri upplýsingum frá ákærða. Í ákæru er ákærði talinn hafa framið brotið í október 2009, þegar reikningurinn var gefinn út. Ákærði gaf S-kvk-þgf hins vegar þær upplýsingar sem leiddu til þess að hún greiddi inn á bankareikning hans áður en hún greiddi fyrri greiðsluna, þ.e. í júlí 2009. Verður því að telja að brotið hafi verið framið í júlí 2009. Þrátt fyrir þetta verður dómur lagður á II. lið ákærunnar, enda verður ekki talið að vörn ákærða sé áfátt vegna þess, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Í III. ákærulið er ákærði V-kk-nf ákærður fyrir fjársvik með því að hafa fengið starfsmenn Simbahallar ehf. til að greiða 250.000 krónur inn á bankareikning ákærða. VOR verktakar ehf. gáfu út reikning á hendur Simbahöllinni ehf. 29. nóvember 2009 og var fjárhæð hans 272.954 krónur. Á honum voru skráð fyrirmæli um að greiða fjárhæð reikningsins inn á bankareikning VOR verktaka ehf. Samkvæmt gögnum sem greiðandi afhenti lögreglu var sá hluti fjárhæðarinnar sem hér er ákært fyrir, 250.000 krónur, greiddur inn á bankareikning ákærða V-kk-ef 29. júlí 2009. Í skýrslu eiganda Simbahallarinnar ehf., W-x-x V-x-x H-x-x, fyrir dómi, kom fram að hann hafi ekki vitað að ákærði V-kk-nf var að vinna fyrir VOR verktaka ehf. heldur talið að hann hafi samið við ákærða V-kk-þf sjálfan um verkið. Ákærði viðurkenndi í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins að hafa beðið W-x-x um að greiða inn á hans bankareikning vitandi að greiðslan átti með réttu að fara til VOR verktaka ehf. Ljóst er að W-x-x var í villu um það á vegum hvers verkið var framkvæmt og telja verður að ákærði V-kk-nf hafi styrkt þá villu með því að gefa honum fyrirmæli um að greiða inn á sinn reikning. Í ákæru er ákærði talinn hafa framið brotið í nóvember 2009 þegar reikningurinn var gefinn út. Ákærði gaf honum hins vegar þær upplýsingar sem leiddu til þess að hann greiddi inn á bankareikning ákærða áður en hann innti greiðsluna af hendi, þ.e. í júlí 2009. Verður því að telja að verknaðurinn hafi verið unninn í júlí 2009. Þrátt fyrir þetta verður lagður dómur á III. lið ákærunnar enda verður ekki talið að vörn ákærða sé áfátt vegna þess, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála.

Í ákæru frá 7. júní 2013 er ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf ákærður fyrir fjársvik með því að hafa fengið starfsmenn Hrafnseyrarnefndar til að greiða 242.715 krónur inn á bankareikning ákærða vegna reikninga VOR verktaka ehf. dagsetta 23. maí 2009 og 13. júní sama ár. V-kk-nf J-kk-nf H-kk-nf framkvæmdastjóri Hrafnseyrar sagði í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins að hann myndi ekki hvar hann hafi fengið upplýsingar um það inn á hvaða bankareikning hann ætti að greiða en taldi sig hafa fengið fyrirmæli um að greiða inn á þennan bankareikning. Ákærði viðurkenndi fyrir dómi að hafa sjálfur gefið út reikninginn og óskað eftir því að greitt yrði inn á hans bankareikning auk þess sem fyrir liggur bréf með fyrirmælum um það inn á hvaða bankareikning bæri að greiða sem fylgdi með reikningunum til Hrafnseyrarnefndar. Með fyrirmælunum styrkti ákærði ranga eða óljósa hugmynd greiðanda reikninganna um að það reikningsnúmer væri númer á bankareikningi aðila sem ætti rétt á að fá greiðslurnar. Ætlun ákærða með fyrirmælunum var að hafa áhrif á það hvert greiðandi greiddi fjárhæðina og leiddu þau til þess að fjármunirnir voru greiddir inn á hans bankareikning. Eins og rakið er hér að ofan þá stoðar ekki fyrir ákærða að bera fyrir sig að færsluna hafi átt að leiðrétta síðar.

Samkvæmt 248. gr. almennra hegningarlaga er það skilyrði til að sakfellt verði fyrir brot gegn ákvæðinu að fé hafi verið haft af þeim sem er blekktur, eða öðrum. VOR verktakar ehf. urðu fyrir tjóni þegar greiðslurnar skiluðu sér ekki til félagsins. Ekki skiptir máli þótt fjármunirnir hefðu að einhverju leyti skilað sér til baka til ákærðu í formi launa hefðu þeir verið greiddir til félagsins. Né heldur skipta máli hugsanlegar kröfur ákærðu á hendur félaginu en ekki hafa verið færðar sönnur á þeim. Er því uppfyllt það skilyrði ákvæðisins að tjón hafi orðið af háttsemi ákærðu. Með vísan til alls framangreinds þykir hafið yfir allan vafa að ákærðu hafi með háttsemi sinni, eins og henni er lýst í ákæru og með þeim athugasemdum sem að framan greinir, gerst sekir um fjársvik, sbr. 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VI.

Ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf er fæddur í nóvember 1959 og ákærði V-kk-nf í september 1968. Samkvæmt vottorðum sakaskrár ríkisins hafa þeir ekki sætt refsingum og er til þess litið við ákvörðun refsingar þeirra. Rannsókn málsins hófst með kæru skiptastjóra 21. maí 2010 en ákærur í málinu voru fyrst gefnar út um þremur árum seinna. Ekki hefur fengist viðhlítandi skýring á þessum drætti en ljóst er að ákærðu verður ekki um kennt. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing beggja ákærðu hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Eins og að framan er rakið setti þrotabú VOR verktaka ehf. fram bótakröfur á hendur ákærðu sem teknar voru upp í ákæruna frá 26. apríl 2013. Annars vegar er þess krafist að ákærði R-kk-nf Ö-kk-nf greiði þrotabúinu skaðabætur að fjárhæð 1.333.727 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 16. október 2009 til greiðsludags auk innheimtukostnaðar að fjárhæð 170.000 krónur. Hins vegar er þess krafist að ákærði V-kk-nf greiði þrotabúinu skaðabætur að fjárhæð 567.318 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. desember 2009 til greiðsludags auk innheimtukostnaðar að fjárhæð 125.000 krónur. Í 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008 kemur fram að kröfuhafi skuli láta af hendi við lögreglu eða ákæranda skriflega greinargerð um kröfu sína og þar skuli m.a. gera grein fyrir dómkröfum kröfuhafa, sem skulu úr garði gerðar á sama hátt og í stefnu í einkamáli. Einnig skuli þar koma fram málsástæður og tilvísun til helstu lagareglna sem málatilbúnaður er studdur við. Þá segir í 3. mgr. að með greinargerð skuli fylgja þau gögn sem varði málatilbúnað kröfuhafa og ekki liggi þegar fyrir í sakamálinu. Bótakröfu í málinu er að þessu leyti verulega ábótavant og verður dómur ekki lagður á hana eins og hún er fram sett og er henni vísað frá dómi.

Eftir úrslitum málsins og með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, verða ákærðu dæmdir til að greiða óskipt allan sakarkostnað. Til sakarkostnaðar í málinu telst þóknun skipaðs verjanda ákærðu, G-kk-ef E-kk-ef hrl., er telst hæfilega ákveðin 345.125 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, sem og ferðakostnaður lögmannsins, 5.298 krónur.

Dómari málsins tók við málinu 2. september 2013 en hafði fram að þeim tíma ekki haft nein afskipti af meðferð þess.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið B-kvk-nf Ó-kvk-nf J-kvk-nf fulltrúi.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, R-kk-nf Ö-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, V-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Bótakröfum þrotabús VOR verktaka ehf. á hendur ákærðu er vísað frá dómi.

Ákærðu greiði óskipt allan sakarkostnað málsins, samtals 350.423 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef E-kk-ef hrl., 345.125 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf