S-438/2007

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 30. nóvember 2007 á hendur ákærðu, D-kk-þgf E-kk-þgf G-kk-þgf, kt. ..., Arnarkletti 18 í Borgarbyggð, og S-kk-þgf E-kk-þgf E-kk-þgf, kt. ..., Laufási í Borgarbyggð. Málið var dómtekið 4. febrúar 2008.

Í ákæruskjalinu segir að málið sé höfðað gegn ákærðu

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 26. nóvember 2006, fyrir framan Kjartansgötu 13 í Borgarnesi og allt að Borgarbraut 41 í sama bæ, veist að H-kk-þgf H-kk-þgf H-kk-þgf, kt. ..., ýtt honum, hrint og slegið hann í andlitið þannig að hann féll í jörðina, sparkað þar í hann liggjandi og ákærði S-kk-nf síðan dregið H-kk-þf eftir jörðinni, með þeim afleiðingum að hann hlaut áverka í andliti, meðal annars glóðarauga á vinstri auga, hruflsár yfir vinstra gagnaugasvæði, eymsli í kjálkalið, sár og eymsli á baki yfir mótum lendhryggs og spjaldhryggs, mar og eymsli á vinstri framhandlegg, og mar og sár á hlið vinstri ökkla.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. síðari breytingar.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Málið er einnig höfðað á hendur ákærða D-kk-þgf með ákæru lögreglustjórans í Borgarnesi 26. nóvember 2007 en þar er ákærða gefið að sök umferðarlagabrot

„með því að hafa sunnudaginn 7. október 2007, ekið bifreiðinni YR-417, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim, eftir Bjarnarbraut í Borgarbyggð, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 45. gr. a, sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

Enn fremur er málið höfðað á hendur ákærða D-kk-þgf með ákæru lögreglustjórans í Borgarnesi 30. nóvember 2007 en þar er ákærða gefið að sök umferðarlagabrot

„með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 4. apríl 2007, ekið bifreiðinni UX-423, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim, frá Hvanneyri áleiðis til Borgarness, þar til við Borgarfjarðarbrú þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 45. gr. a, sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

Þá er málið höfðað á hendur ákærða D-kk-þgf með ákæru lögreglustjórans í Borgarnesi 30. nóvember 2007 en þar er ákærða gefið að sök umferðarlagabrot

„með því að hafa fimmtudaginn 5. apríl 2007, ekið bifreiðinni UX-423, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim (magn tetrahýdrókannabínóls í blóði 2,8 ng/ml), eftir götum Borgarness, þar til móts við Hrafnaklett 4, Borgarnesi, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 45. gr. a, sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

Loks er málið höfðað á hendur ákærða D-kk-þgf með ákæru lögreglustjórans í Borgarnesi 28. janúar 2008 en þar er ákærða gefið að sök umferðarlagabrot

„með því að hafa fimmtudaginn 20. desember 2007, ekið bifreiðinni YR-417, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru skv. lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum skv. þeim (í þvagi fannst tetrahýdrókannabínólsýra), eftir Borgarbraut í Borgarnesi, þar til á móts við Brákarbraut, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

Ákærði D-kk-nf krefst þess að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

Ákærði S-kk-nf krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Jafnframt krefst ákærði S-kk-nf þess að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

Ákæra 30. nóvember 2007 á hendur ákærðu báðum

I.

Hinn 26. nóvember 2006 barst lögreglunni í Borgarnesi tilkynning um ölvaðan mann liggjandi í götunni fyrir utan Borgarbraut 41 þar í bæ. Þegar lögregla kom á vettvang hitti hún fyrir H-kk-þf H-kk-þf H-kk-þf, sem greindi lögreglu frá því að hann hefði orðið fyrir líkamsárás, án þess þó að geta gert grein fyrir því hverjir hefðu átt þar hlut að máli.

Daginn eftir mætti H-kk-nf á lögreglustöðina í Borgarnesi og lagði fram kæru vegna atviksins. Nánar lýsti H-kk-nf atburðum þannig að hann hefði verið í samkvæmi að Kjartansgötu 13 í Borgarnesi. Þar hefði honum verið byrlaður inn ógeðsdrykkur sem hann hefði frussað yfir þann sem bauð honum sopa. Í kjölfarið sagði H-kk-nf að sér hefði verið vísað út úr samkvæminu. Þegar H-kk-nf var kominn út kvaðst hann hafa bankað upp á þar sem samkvæmið var haldið til að fá sígarettur sínar og bjór sem hann hefði skilið eftir. Þá hefðu einhverjir strákar farið að ýta við honum og það endað með því að þeir tóku hann hálstaki og slógu hann. Einnig sagði H-kk-nf að strákarnir hefðu sparkað í sig liggjandi eftir að honum hafði verið hrint. H-kk-nf sagði að þessi atlaga hefði hafist fyrir utan húsið við Kjartansgötu og staðið yfir alla leið upp á Borgarbraut þar sem hann hefði hrakist undan árásum en strákarnir fylgt á eftir og haldið barsmíðum áfram. Þetta hefði svo tekið enda þegar H-kk-nf hneig niður á Borgarbraut án þess að geta meira. H-kk-nf gat aðeins nafngreint ákærða S-kk-þf sem einn af þeim sem gengu í skrokk á honum.

H-kk-nf leitaði sér aðhlynningar um miðnætti daginn eftir atburði á sjúkrahúsi Akraness. Í áverkavottorði þaðan segir meðal annars svo:

„Við komu kvartar hann um óþægindi við vinstra auga, kjálkalið vinstra megin, óþægindi í baki, vinstri olnboga og framhandlegg sem og vinstri ökkla.

Við skoðun var myndarlegt glóðarauga á vinstra auga, hruflusár þar yfir gagnaugasvæði einnig. Þá voru væg þreifieymsli yfir kjálkalið vinstra megin og átti hann erfitt með að opna munninn til fulls vegna sársauka þar. Á baki yfir mótum lendhryggs og spjaldhryggs vor tvö hruflusár, u.þ.b. 2-3 cm í þvermál hvort og nokkur eymsl þar. Þá var á vinstri framhandlegg og olnboga, mar og nokkur eymsli. Einnig hruflusár og mar hliðlægt á vinstri ökkla. H-kk-nf útskrifaðist heim að lokinni skoðun án meðferðar.“

II.

Ákærði S-kk-nf greindi frá því fyrir dómi að í samkvæminu að Kjartansgötu 13 hefði H-kk-þgf H-kk-þgf H-kk-þgf verið byrlað inn hland, en ákærði kvaðst ekki hafa átt neinn hlut að því. Strákarnir í samkvæminu hefðu svo komið H-kk-þgf út og kvaðst ákærði hafa elt þá. Á leiðinni frá Kjartansgötu sagði ákærði að þeir hefðu verið að ýta við H-kk-þgf þegar þeir gengu eftir Borgarbrautinni en H-kk-nf hefði alltaf komið aftur og ætlað í þá. Ákærði kannaðist við að hafa ýtt við H-kk-þgf en mundi ekki eftir að hann hefði dottið við það. Hins vegar sagði ákærði að H-kk-nf hefði í einhver skipti dottið af sjálfu sér vegna ölvunar þegar hann gekk aftur á bak. Jafnframt kannaðist ákærði við að hafa tekið í föt H-kk-ef þar sem hann lá í götunni og dregið hann eftir henni um einn metra eða svo. Aftur á móti þvertók ákærði fyrir að hafa slegið eða sparkað í H-kk-þf. Einnig sagði ákærði að hann hefði ekki orðið var við að meðákærði D-kk-nf hefði veist að H-kk-þgf. Aðspurður um hverjir aðrir hefðu verið með í för nefndi ákærði auk meðákærða þá B-kk-þf B-kk-þf G-kk-þf, F-kk-þf K-kk-þf og I-kk-þf P-kk-þf J-kk-þf.

Ákærði D-kk-nf kom fyrir dóm og sagðist ekkert muna eftir atvikum vegna áfengisneyslu. Kvaðst ákærði muna óljóst eftir að hafa farið í samkvæmið að Kjartansgötu 13 en síðan ekki söguna meir fyrr en hann vaknaði daginn eftir.

III.

Vitnið H-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf kom fyrir dóm og lýsti atburðum þannig að hann hefði verið í samkvæminu að Kjartansgötu 13. Þar hefði einhver fengið þá hugmynd að fá hann til að smakka á ógeðsdrykk, sem H-kk-nf kvaðst hafa frussað yfir þann sem bauð honum sopa. Í kjölfarið sagði H-kk-nf að sér hefði verið vísað á dyr. Þegar út var komið sagðist H-kk-nf hafa áttað sig á því að hann hefði gleymt bjór sínum og sígarettum inni. Kvaðst H-kk-nf hafa staðið fast á því að fá bjórinn og tóbakið en þá hefðu einhverjir strákar farið að ýta við sér og það endað með því að þeir hefðu ráðist á sig. H-kk-nf kvaðst hafa dottið í nokkru skipti í jörðina og fundið spörk lenda á sér liggjandi. Taldi H-kk-nf að fjórir strákar hefðu tekið þátt í þessu, en þar á meðal hefðu verið báðir ákærðu. Fram kom hjá H-kk-þgf að ákærði S-kk-nf hefði alla vega einu sinni slegið sig í andlitið, en vitnið gat ekki fullyrt um hlut ákærða D-kk-ef, hvorki hvort hann hefði sparkað í sig eða kýlt. Einnig sagði H-kk-nf að hann myndi ekki eftir að hafa verið dreginn eftir jörðinni. Þá tók H-kk-nf fram að hann hefði ekki slegið neinn en reynt eftir mætti að verjast árásum í sinn garð. Um ástand sitt sagði H-kk-nf að hann hefði verið búinn að drekka eitthvað af bjór og fundið til áfengisáhrifa.

Vitnið B-kk-nf B-kk-nf G-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði verið í samkvæminu en þangað hefði H-kk-nf komið óboðinn. Þegar liðið var á samkvæmið hefði honum verið hent út. Samkvæmið hefði síðan haldið áfram um stund en þegar allir voru að fara hefði H-kk-nf beðið fyrir utan og verið með stæla og skæting. Í kjölfarið hefðu orðið einhverjar ýtingar og þetta borist upp á Borgarbraut. Framhaldinu lýsti B-kk-nf þannig að H-kk-nf hefði verið beðinn að hafa sig á brott en hann ekki orðið við því með góðu. Til einhverra átaka við hann hefði komið án þess að B-kk-nf gæti lýst því nánar. Aðspurður sagði B-kk-nf að hann hefði ekki séð ákærðu slá H-kk-þf. Í lögregluskýrslu af B-kk-þgf frá 1. maí 2007 var haft eftir honum að hann hefði í fyrstu komið í veg fyrir að H-kk-nf yrði laminn en gefist upp á því þegar komið var á Borgarbraut. Í kjölfarið hefði komið til átaka milli H-kk-ef og ákærðu, sem báðir hefðu slegið H-kk-þf með þeim afleiðingum að hann féll til jarðar. Einnig hefði ákærði S-kk-nf tekið í annan fót H-kk-ef og dregið hann eftir jörðinni. Fyrir dómi vefengdi B-kk-nf ekki undirritun sína undir skýrsluna. Hann kvaðst hins vegar ekkert muna eftir að hafa gefið þessa skýrslu hjá lögreglu og taldi hugsanlegt að hann hefði verið útúrdópaður við skýrslutökuna.

Vitnið G-kk-nf Þ-kk-nf Ó-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og sagði að hann hefði verið í bifreið að koma af dansleik þegar hann hefði tekið eftir H-kk-þgf að kljást við einhvern. Vitnið gat ekki lýst þessum átökum nánar og kvaðst ekki hafa séð hvort H-kk-nf fékk högg eða spörk.

Vitnið A-kk-nf V-kk-nf J-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði vaknað við einhver læti úti og litið út um gluggann. Kvaðst vitnið þá hafa séð H-kk-þf liggjandi og einhverjir að stumra yfir honum. Aðspurður sagði A-kk-nf að einu átökin sem hann sá hefðu verið að ákærði S-kk-nf reif H-kk-þf upp og henti honum niður aftur.

Vitnið F-kk-nf Þ-kk-nf K-kk-nf kom fyrir dóm og greindi frá því að hann hefði verið í umræddu samkvæmi. Þangað hefði H-kk-nf komið en að lokum verið hent út. Vitnið sagði að H-kk-nf hefði leitað aftur inngöngu en síðan gengið á brott. Um framhaldið sagðist F-kk-nf ekkert vita og hann hefði ekki séð nein átök.

IV.

Ákærðu er báðum gefið að sök að hafa veist að H-kk-þgf H-kk-þgf H-kk-þgf, ýtt honum, hrint og slegið hann í andlitið þannig að hann féll í jörðina, og sparkað í hann liggjandi. Í kjölfarið er ákærða S-kk-þgf síðan gefið að sök að hafa dregið H-kk-þf eftir jörðinni.

Fyrir dómi gat ákærði D-kk-nf ekki lýst atburðum og bar hann fyrir sig minnisleysi vegna áfengisdrykkju. Þá gat ætlaður brotaþoli ekki fullyrt hvort ákærði D-kk-nf hefði sparkað í sig eða kýlt. Jafnframt sagði ákærði S-kk-nf fyrir dómi að hann hefði ekki orðið var við að ákærði D-kk-nf hefði veist að H-kk-þgf. Þá hafa aðrir sem gefið hafa skýrslu fyrir dómi ekki getað borið um hlut ákærða D-kk-ef í atlögu að H-kk-þgf. Samkvæmt þessu hefur ekki verið sannað að ákærði D-kk-nf hafi gerst sekur um líkamsárás gagnvart H-kk-þgf og verður ákærði sýknaður af refsikröfu samkvæmt þessari ákæru.

Ákærði S-kk-nf hefur neitað því að hafa slegið eða sparkað í H-kk-þf. Hins vegar kannaðist ákærði við að hafa ýtt honum, auk þess sem hann játaði að hafa tekið í föt hans og dregið hann liggjandi eftir jörðinni skamma vegalengd.

Vitnið H-kk-nf hefur fyrir dómi borið að ákærði S-kk-nf hafi alla vega einu sinni slegið sig í andlitið. Áverkar á brotaþola benda jafnframt til þess að hann hafi fengið högg á höfuðið. Hjá lögreglu lýsti vitnið B-kk-nf B-kk-nf G-kk-nf því að ákærði S-kk-nf hefði slegið H-kk-þf en fyrir dómi vildi vitnið ekki kannast við þetta. Að virtri framgöngu vitnisins verður ekkert byggt á skýrslugjöf þess í málinu. Aðrir hafa ekki getað borið um þátt ákærða S-kk-ef að þessu leyti. Samkvæmt þessu þykir ekki sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi slegið eða sparkað í H-kk-þf. Á hinn bóginn hefur ákærði játað að hafa ýtt við H-kk-þgf og dregið hann eftir jörðinni, en sú frásögn ákærða er í nokkru samræmi við vætti A-kk-ef V-kk-ef J-kk-ef, sem borið hefur að ákærði hafi rifið H-kk-þf upp og hent honum aftur niður. Með þessari háttsemi, sem rúmast innan verknaðarlýsingar ákærunnar, verður ákærði talinn hafa gerst sekur um líkamsárás og varðar brot hans við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940. Aftur á móti verður engu slegið föstu um hvort brotaþoli hafi við þetta fengið þær ákomur sem lýst er í ákæru og áverkavottorði.

Ákærur á hendur ákærða D-kk-þgf

I.

Í ákæru 26. nóvember 2007 er ákærða gefið að sök að hafa sunnudaginn 7. október 2007 ekið bifreiðinni YR-417, eins og nánar er lýst í ákæru, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna.

Í matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 15. október 2007 kemur fram að tetrahýdrókannabínól hafi ekki mælst í blóði ákærða. Hins vegar hafi tetrahýdrókannabínólsýra fundist í þvagi hans.

Ákærði hefur fyrir dómi játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í þessari ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Dómur verður því lagður á þessa ákæru án frekari sönnunarfærslu. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir þetta brot sem varðar við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, nr. 50/1987, sbr. lög nr. lög 66/2006.

II.

Ákærða er í ákæru 30. nóvember 2007 gefið að sök að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 4. apríl 2007 ekið bifreiðinni UX-423, eins og nánar er lýst í ákæru, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna.

Í matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 26. apríl 2007 kemur fram að hvorki tetrahýdrókannabínól né önnur fíkniefni hafi mælst í blóði ákærða. Hins vegar hafi tetrahýdrókannabínólsýra fundist í þvagi hans.

Ákærði hefur fyrir dómi játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í þessari ákæru og er játning hans í samræmi við sakargögn. Dómur verður því lagður á þessa ákæru án frekari sönnunarfærslu. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir þetta brot sem varðar við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, nr. 50/1987, sbr. lög nr. lög 66/2006.

III.

Í ákæru 30. nóvember 2007 er ákærða D-kk-þgf gefið að sök að hafa fimmtudaginn 5. apríl 2007 ekið bifreiðinni UX-423, eins og nánar er lýst í ákæru, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna. Svo sem greinir í ákæru mældist tetrahýdrókannabínól í blóði ákærða 2,8 ng/ml.

Ákærði hefur fyrir dómi játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í þessari ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Dómur verður því lagður á þessa ákæru án frekari sönnunarfærslu. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir þetta brot sem varðar við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, nr. 50/1987, sbr. lög nr. lög 66/2006.

IV.

Í ákæru 28. janúar 2008 er ákærða D-kk-þgf gefið að sök að hafa fimmtudaginn 20. desember 2007 ekið bifreiðinni YR-417, eins og nánar er lýst í ákæru, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna.

Í matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 8. janúar 2008 kemur fram að tetrahýdrókannabínól hafi ekki mælst í blóði ákærða. Hins vegar hafi tetrahýdrókannabínólsýra fundist í þvagi hans.

Ákærði hefur fyrir dómi játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í þessari ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Dómur verður því lagður á þessa ákæru án frekari sönnunarfærslu. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir þetta brot sem réttilega er heimfært til lagaákvæða í ákæru.

Viðurlög o.fl.

I.

Ákærði D-kk-nf hefur unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, fyrir að hafa í fjögur skipti ekið bifreið þótt hann teldist undir áhrifum ávana- og fíkniefna, sbr. 1. og 2. mgr. 45. gr. a sömu laga. Í eitt skipti mældust fíkniefni í blóði ákærða en í þrígang mældust fíkniefni aðeins í þvagi hans.

Ákærði D-kk-nf hefur eitt brot á sakaskrá en hann gekkst undir lögreglustjórasátt 22. febrúar 2007 fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni. Var refsing ákveðin 28.000 króna sekt.

Að því gættu sem hér hefur verið rakið þykir refsing ákærða D-kk-ef hæfilega ákveðin 250.000 króna sekt og kom 18 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til 101. og 102. gr. verður ákærði D-kk-nf sviptur ökurétti í 18 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991, verður ákærði D-kk-nf dæmdur til að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu vegna töku og rannsókna á blóð- og þvagsýnum. Aðalmeðferð málsins fór hins vegar eingöngu fram vegna ákæru sem ákærði hefur verið sýknaður af og því verða málsvarnarlaun verjanda ákærða felld á ríkissjóð. Þykja málsvarnarlaun hæfilega ákveðin svo sem greinir í dómsorði.

II.

Ákærði S-kk-nf hefur verið sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar er til þess að líta að ákærði hefur aðeins að hluta til verið sakfelldur fyrir það brot sem honum var gefið að sök í ákæru.

Ákærði S-kk-nf hlaut dóm 12. nóvember 2007 fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, sem framið var 3. júní 2006. Var refsing ákærða ákveðin 30 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár. Með dómi 15. janúar 2008 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn sama ákvæði hegningarlaga, en það brot var framið 17. júlí 2006. Þóttu ekki efni til að hagga við fyrri skilorðsdómi og gera ákærða frekari refsingu.

Brot það sem ákærði S-kk-nf hefur nú verið sakfelldur fyrir var framið fyrir uppsögu dómsins 12. nóvember 2007. Hvort sem refsing samkvæmt þeim dómi verður dæmd upp eða hún ákveðin sér í lagi vegna þessa máls ber að tiltaka refsingu eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga.

Þegar virt er það brot sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir, ungur aldur hans og að nokkur dráttur hefur orðið á saksókn, án þess að það hafi verið skýrt, þykja ekki efni til að gera ákærða frekari refsingu. Í samræmi við þá niðurstöðu stendur óhaggaður fyrrgreindur skilorðsdómur sem ákærði hlaut.

Eftir atvikum þykir rétt að sakarkostnaður vegna ákærða S-kk-ef verði felldur á ríkissjóð, svo sem nánar greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan, en uppsaga dómsins hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, D-kk-nf Ö-kk-nf G-kk-nf, greiði 250.000 króna sekt í ríkissjóð og komi 18 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði D-kk-nf er sviptur ökurétti í 18 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði D-kk-nf greiði 251.895 krónur í sakarkostnað, en málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, I-kk-ef T-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 139.400 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Ákærða, S-kk-þgf E-kk-þgf E-kk-þgf, er ekki gerð refsing.

Allur sakarkostnaður vegna ákærða S-kk-ef verður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, M-kvk-ef M-kvk-ef, héraðsdómslögmanns, 139.400 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf