S-134/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 11. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 4. síðasta mánaðar á hendur A-kk-þgf F-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hringbraut 57 í Hafnarfirði, „fyrir [...] fíkniefnabrot í Hafnarfirði á árinu 2017 með því að hafa miðvikudaginn 25. janúar haft í vörslum sínum, í sölu og dreifingarskyni, 4.709,63 g af kannabisplöntum og 2.162,08 g af maríhúana [...] sem lögregla fann á heimili hans að Hringbraut 57 og lagði hald á“ og að hafa með þeim hætti brotið gegn 2. gr., sbr., 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 [...].

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og að framangreind fíkniefni, sem hald var lagt á, verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/ 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 23/2001 [...].“

Við þingfestingu málsins 11. þessa mánaðar lýsti sækjandi því yfir að fallið væri frá öðrum sakargiftum en þeim er lutu að broti gegn lögum um ávana- og fíkniefni, auk þess sem heimfærsla til lagaákvæða vegna þeirra sakargifta og upptökukrafa vegna sömu sakagifta félli á brott. Í kjölfarið játaði ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um framangreint brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og samþykkti þar tilgreinda kröfu um upptöku á kannabisplöntum og maríhúna. Var að svo búnu farið með málið samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með framangreindri skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu, að því gættu að eftir gögnum málsins framdi hann brotið þriðjudaginn 24. janúar 2017, sbr. einnig téð brottfall sakargifta við meðferð málsins, og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Skírskotað er til ákæru og annars framangreinds um málsatvik.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og gerir skipaður verjandi hans kröfu um þóknun sér til handa og greiðslu ferðakostnaðar. Að sögn hefur ákærði sótt fundi hjá AA, er í föstu starfi og hyggur á nám.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði á ákærði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2014 og hefur samkvæmt því sem þar greinir í einu tilviki brotið gegn ákvæðum sömu laga og hann er sakfelldur fyrir í máli þessu. Vegna þess háttar brots og annars gegn umferðarlögum samþykkti hann sektargreiðslu og tímabundna sviptingu ökuréttar með sátt hjá lögreglustjóra í árslok 2015. Á dómþingi hefur ákærði sem fyrr segir, skýlaust játað vörslur framangreindra plantna og maríhúana í sölu og dreifingarskyni, en hann hafði áður á rannsóknarstigi neitað að hafa ætlað að selja hið haldlagða. Ekki liggur fyrir mæling á magni tetrahýdrókannabínóls eða fjöldi þeirra plantna sem um ræðir, en í framlagðri efnaskýrslu lögreglu segir frá því að við rannsókn og prófun tæknideildar lögreglu 25. janúar síðastliðinn hafi hið haldlagða greinst sem 4.709,63 grömm af kannabisplöntum og 2.162,08 grömm af maríhúana. Að framangreindu virtu þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 5. gr. nr. 65/1974, hæfilega ákveðin fangelsi í sjö mánuði. Með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir mega ákveða að fullnusta á hluta refsingarinnar verði bundin skilorði á þann veg sem í dómsorði greinir.

Ákærði hefur fyrir dómi samþykkt kröfu ákæruvaldsins um upptöku, að teknu tilliti til brottfalls hluta upptökuandlagsins við meðferð málsins fyrir dómi. Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, skal hann sæta upptöku á téðum kannabisplöntum og maríhúana, eins og í dómsorði greinir.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem samkvæmt framlögðu yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum nemur 81.960 krónum, vegna starfa D-kvk-ef M-kvk-ef E-kvk-ef héraðsdómslögmanns við húsleit og þjónustu lásasmiðs á rannsóknarstigi, auk þóknunar skipaðs verjanda ákærða fyrir dómi, Ó-kk-ef R. V-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 168.640 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, en ekki þykja efni til að ákvarða verjandanum greiðslu vegna aksturs.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði A-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í sjö mánuði, en fresta skal fullnustu fimm mánaða af refsingunni og falli sá hluti hennar niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti upptöku á 4.709,63 g af kannabisplöntum og 2.162,08 g af maríhúana, sem hald var lagt á.

Ákærði greiði 250.600 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R. V-kk-ef héraðsdómslögmanns, 168.640 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf