S-2/2010

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn í Borgarnesi með ákæru 5. janúar 2010 á hendur ákærða, I-kk-þgf J-kk-þgf Þ-kk-þgf, Kjaransstöðum í Hvalfjarðarsveit. Málið var dómtekið 23. mars 2010.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir brot gegn vopnalögum og reglugerðum settum samkvæmt þeim, með því að hafa þriðjudaginn 30. desember 2008, og í tvo daga þar áður, haft, í vélargeymslu á bænum Kjaransstöðum í Hvalfjarðarsveit, til sölu, og selt í smásölu, skotelda, án þess að hafa til þess tilskilin leyfi, svo sem lög og reglugerðir áskilja, og þrátt fyrir að vélageymslan hefði ekki verið tekin út af þar til bærum yfirvöldum, og án þess að vélageymslan uppfyllti skilyrði reglugerðar til að vera sölustaður skotelda, en lögreglan kom á staðinn þann 30. desember 2008, stöðvaði hina ólögmætu starfsemi, og lagði þar hald á neðangreinda skotelda:

Tegund: Fjöldi:

JS028 2

JS017 2

JS020 2

JS018 2

JS024 1

JS011 4

Fountain 15" 9

Skottertur (gamlar litlar) 4

20 skota skottertur 3

Stjörnuljós 52 pakkar

Púðurkerlingar 10 pakkar

Schuss 49 – skottertur 5

Generals Honor – skottetur 2

Kínverjapakkningar 32 pakkar

JS104 12

JS011 30

JS016 51

JS018 96

JS014B 21

JS017 104

Smárakettur svartar 18

Ómerktar rakettur bland 9

Afrodita 35

Naapurin 27

Gala show 12

Bland í poka 4 rakettur, 4 tertur, 2 blys

R-x-x C-x-x Skotblys 7

Assorted rockets 14

Super royal 6

Smárakettur 42

JS016 9

JS014B 2

JS011 7

JS120 5

BSHE015 16

JS138B 1

JS024 2

JS023 1

BSH004 2

Eldspýtur 40 pakkar

JS010 8

Telst þetta varða við 1. mgr. 7. gr., sbr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998, með síðari breytingum, og 1. mgr. 24. gr. og 1. tl. og 9. tl. 1. mgr. 25. gr., sbr. 36. gr. reglugerðar 952/2003 um skotelda, með síðari breytingum.“

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakakostnaðar. Þá er þess krafist að fyrrgreindir skoteldar, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, verði gerðir upptækir samkvæmt heimild í 1. mgr. 37. gr. laga 16/1998.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins, en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa. Jafnframt krefst ákærði þess að upptökukröfu verði hafnað og sakarkostnaður felldur á ríkissjóð.

I.

Í frumskýrslu kemur fram að lögreglu hafi borist upplýsingar um að fram færi flugeldasala að bænum Kjaransstöðum í Hvalfjarðarsveit. Af því tilefni fór lögregla á vettvang að kvöldi þriðjudagsins 30. desember 2008. Þar var lögreglu vísað til vélageymslu og tók ákærði á móti lögreglumönnum. Í geymslunni var nokkurt magn flugelda og kemur fram í skýrslunni að þeim hafi verið stillt upp til sýningar með verðmerkingum. Einnig segir að innandyra hafi verið um tíu manns, en engin sala hafi farið fram eftir að lögreglu bar að.

Lögregla lagði hald á þann lager af flugeldum sem var á vettvangi og flutti á lögreglustöðina í Borgarnesi. Áður voru myndir teknar á vettvangi og liggja þær frammi í málinu.

Fram hefur komið að ákærði keypti flugelda í heildsölu af fyrirtækinu Háamýri ehf. Liggur fyrir reikningur fyrirtækisins frá 28. desember 2008 samtals að fjárhæð 759.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Á reikningnum eru vörurnar tilgreindar með vörunúmeri og vöruheiti, auk þess sem þar er að finna sundurliðaðar upplýsingar um magn og söluverð.

Um geymsluna að Kjaransstöðum er tekið fram í frumskýrslu lögreglu að hún standi skammt austan við fjósið á bænum, en fjarlægð milli útihúsa og íbúðarhússins sé innan við 100 metrar. Einnig kemur fram í gögnum málsins að við geymsluna hafi verið tveir stórir olíutankar og innandyra nokkuð af heyvinnuvélum, stór pallbifreið og fjórhjól.

Með bréfi sýslumannsins í Borgarnesi 5. janúar 2009 var þess farið á leit að Eldvarnareftirlit Akraness og Hvalfjarðarsveitar tæki út vélageymsluna með tilliti til þess hvort hún fullnægði skilyrðum 25. gr. reglugerðar um skotelda nr. 952/2003. Í bréfi Þ-kk-ef Ó-kk-ef, slökkviliðsstjóra, 29. janúar 2009 kemur fram að hann hafi skoðað vettvang 27. sama mánaðar. Um geymsluna segir að hún fullnægi ekki kröfum sem gerðar eru til húsnæðis fyrir flugeldasölu samkvæmt leiðbeiningum Brunamálastofnunar. Vitnið staðfesti álit sitt fyrir dómi og sagði að það væri reist á fyrrgreindri reglugerð.

II.

Ákærði var yfirheyrður á vettvangi og var skýrslan tekin upp á myndband, auk þess sem hann gaf skýrslu á lögreglustöðinni í Borgarnesi daginn eftir 31. desember 2008. Ákærði skýrði svo frá að hann hefði undanfarin tvö kvöld verið að selja vinum og vandamönnum flugelda á kostnaðarverði. Taldi ákærði sig vera búinn að selja flugelda fyrir um 200.000−250.000 krónur. Auk þeirra flugelda sem ákærði keypti fyrir áramótin tók hann fram að hann hefði átt afgang frá síðustu áramótum og áætlaði hann að andvirði flugelda frá fyrra ári væri um 150.000 krónur. Ákærði kvaðst hafa litið svo á að hann þyrfti ekki leyfi fyrir sölunni með hliðsjón af því hvernig henni var hagað. Í því sambandi tók ákærði fram að hann hefði ekki með neinu móti auglýst flugeldasölu. Þá sagði ákærði að um væri að ræða gamla dellu frá barnæsku og hann hefði í raun aðeins talið sig vera að gera nágrönnum sínum persónulegan greiða.

Fyrir dómi lýsti ákærði aðdragandanum á sama veg en tók þó fram að hann hefði ekki tekið við reiðufé fyrir flugelda heldur látið þá í vinnuskiptum og aðeins til vina og kunningja. Einnig sagði ákærði að hann hefði fengið flugelda á góðu verði í heildsölu og látið aðra njóta góðs af því. Þannig hefði hann sjálfur ekki haft neinn ávinning af þessu heldur væri eingöngu um að ræða gamalt áhugamál sitt. Um verðmerkingar sagði ákærði að sonur sinn hefði merkt vörur með kostnaðarverði, auk þess sem sumar vörur hefðu komið verðmerktar frá heildsala.

III.

Lögreglumennirnir L-kvk-nf G-kvk-nf og G-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf báru fyrir dómi að um tíu manns hefðu verið í geymslunni í umrætt sinn. Tók L-kvk-nf fram að flugeldar hefðu verið verðmerktir og fram kom í vætti G-kk-ef að ekki hefði farið á milli mála að fram fór sala á flugeldum, sem hefði verið stillt upp með verðmerkingum.

IV.

Af hálfu ákæruvaldsins var undir rekstri málsins fallið frá ákæruatriði er lýtur að 40 pökkum af eldspýtum og að sá varningur verði gerður upptækur.

Við vörn málsins var því hreyft að tilgreining í ákæru á ætluðum flugeldum væri ófullnægjandi með því að tiltaka aðeins vörunúmer í fjölda tilvika. Þótt fallast megi á að þessi lýsing hafi ekki verið jafn nákvæm og efni stóðu til verður með engu móti talið að sakargiftir að þessu leyti séu óljósar eða að vörn málsins hafi verið áfátt af þessum sökum. Þessi annmarki getur því ekki varðað frávísun málsins. Á hinn bóginn skortir með öllu að því sé lýst í ákæru að hvaða leyti vélageymsla ákærða fullnægði ekki skilyrðum reglugerðar til að vera sölustaður skotelda. Í þeim efnum skiptir ekki máli þótt ráða megi þetta af sakargögnum. Að þessu leyti verður ákæran að leggja viðhlítandi grundvöll að máli svo dómur verði á það lagður, enda verður ákærði ekki dæmdur fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu fullnægir ákæran ekki í þessu tilliti c-lið 1. mgr. 152. gr. laganna og verður þessu ákæruatriði því vísað frá dómi.

Í vætti lögreglumannanna L-kvk-ef G-kvk-ef og G-kk-ef H-kk-ef J-kk-ef kom fram að um tíu manns hefðu verið á vettvangi í vélageymslu ákærða þegar lögreglu bar að 30. desember 2008. Jafnframt greindu þau frá því að flugeldum hefði verið stillt upp með verðmerkingum, en þetta má einnig ráða af ljósmyndum sem teknar voru á vettvangi af flugeldum með verðmerkingum. Þá kannaðist ákærði við í skýrslutöku hjá lögreglu að hafa selt vinum og kunningjum flugelda frá 28. desember 2008 þar til lögregla greip inn í að kvöldi 30. þess mánaðar. Að þessu virtu er sannað að ákærði hafi selt í smásölu skotelda án þess að hafa tilskilið leyfi lögreglustjóra samkvæmt 1. mgr. 7. gr. vopnalaga nr. 16/1998, sbr. einnig 1. mgr. 24. gr. reglugerðar um skotelda, nr. 952/2003. Skiptir þá engu um refsinæmið þótt ákærði hafi afhent skotelda gegn vinnuframlagi og að hann hafi látið skotelda á kostnaðarverði, sem ekki er vefengt af hálfu ákæruvaldsins.

Í málinu liggur fyrir að sala flugelda á vegum ákærði fór fram í húsnæði sem slökkviliðsstjóri hafði hvorki skoðað né lögreglustjóri samþykkt. Því braut ákærði jafnframt gegn 9. tölul. 25. gr. reglugerðar nr. 952/2003.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 36. gr. laga nr. 16/1998 og 36. gr. reglugerðar nr. 952/2003.

Refsing ákærða, sem er með hreint sakavottorð, þykir hæfilega ákveðin 200.000 króna sekt og komi 14 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Með vísan til 1. mgr. 37. gr. laga nr. 16/1998 verða gerðir upptækir þeir skoteldar sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað svo sem nánar greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, I-kk-nf J-kk-nf Þ-kk-nf, greiði 200.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 14 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Skoteldar sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins eru gerðir upptækir.

Ákærði greiði 215.104 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef, hæstaréttarlögmanns 150.600 krónur og ferðakostnaður verjandans 40.874 krónur, í báðum tilvikum að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf B-kk-nf

Dómsorðið er lesið í réttinum í heyranda hljóði að fulltrúa ákæruvaldsins, dómfellda og verjanda hans fjarstöddum.

Dómþingi slitið.

B-kk-nf B-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir,

skrifstofu Héraðsdóms Vesturlands,

14. apríl 2010.