E-247/2009

Mál þetta sem var höfðað 5. janúar 2009 var dómtekið 20. maí sama ár.

Stefnandi er Einingaverksmiðjan ehf., Breiðhöfða 10, Reykjavík og stefndi er Breiðhella 16 ehf., Laugavegi 178, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru að stefnda verði gert að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 9.708.042 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, af 10.821.577 krónum frá 26.05.2008 til 03.12.2008 og af 9.708.042 krónum frá þeim degi til greiðsludags að frádreginni innborgun, 4.000.000 krónur sem greiddar voru þann 25.07.2008. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Dómkröfur stefnda eru að stefnukrafan verði stórlega lækkuð. Þá krefst stefndi málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnanda.

Stefndi skilaði greinargerð í málinu og var mætt af hans hálfu eftir úthlutun málsins til dómara. Þingsókn féll síðar niður af hans hálfu og var málið dómtekið eftir að stefnandi hafði lagt fram sókn skv. 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málavextir:

Aðilar máls þessa gerðu með sér samning dagsettan 8. apríl 2008, um framleiðslu og flutning stefnanda fyrir stefnda á forsteyptum inniveggjaeiningum, holplötum, stigum og stigapöllum. Samningsverð var 10.394.759 krónur án virðisaukaskatts, miðað við grunnbyggingarvísitölu í apríl 2008. Reikningur vegna verksins er dagsettur 26. maí 2008 og er samtals að fjárhæð 10.821.377 krónur með virðisaukaskatti, en afsláttarreikningur að fjárhæð 1.113.535 krónur er dagsettur 3. desember 2008.

Málsástæður og lagarök stefnanda:

Stefnandi kveðst sérhæfa sig í framleiðslu forsteyptra eininga til byggingaframkvæmda. Krafa hans byggist á ógreiddum reikningi, en stefndi hafi keypt vöru og þjónustu af stefnanda. Stefnandi byggir á því að stefnda sé skylt að greiða fyrir þá vöru og þjónustu sem stefnandi sannanlega lét stefnda í té, að beiðni stefnda. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og hafi stefnanda því verið nauðsynlegt að höfða mál til innheimtu hennar.

Stefnandi vísar til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga og skuldbindingargildi loforða, til ákvæða laga um lausafjárkaup, nr. 50/2000, aðallega 45. gr, 47. gr. 49. gr. 51. gr. og 52. gr. Kröfu um dráttarvexti styður stefnandi við lög um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, um málskostnað við 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála og um varnarþing til 33. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda:

Stefndi byggir kröfu sína um verulega lækkun á dómkröfum stefnanda á því að hluti af því sem stefnandi framleiddi fyrir stefnda hafi verið haldinn göllum og auk þess hafi afhending tafist. Þannig hafi stigar verið haldnir göllum og hafi þurft að fá múrara til að laga þá. Hafi mikil vinna og efni farið í þetta og ómældur tafakostnaður.

Stefndi telur að reikningur stefnanda sé hærri en samningsfjárhæðin. Hann hafi óskað eftir að gefinn yrði verulegur afsláttur af reikningsfjárhæð vegna galla og óhagræðis sem hlotist hafi af vanefndum stefnanda. Stefnandi hafi gefið afslátt upp á 1.113.535 krónur, sem stefndi hafi verið af ósáttur við og telji hann tjón sitt vera yfir 3.000.000 krónur.

Þá telur stefndi að krafa stefnanda um dráttarvexti fullnægi ekki kröfum 80. gr. laga 91/1991 þar sem stefnandi vísi einungis almennt til III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu og beri að vísa þessum lið kröfu hans frá dómi án kröfu.

Stefndi vísar til meginreglna samninga- og kröfuréttar um efndir loforða og samningsskyldur og til meginreglna skaðabótaréttar innan samninga. Þá vísar stefndi til 130. gr. laga nr. 91/1991 varðandi málskostnað.

Niðurstaða:

Ágreiningsefnið í máli þessu er í meginatriðum hvort stefnda beri að greiða reikning stefnanda vegna vinnu sem óumdeilt er að stefnandi vann fyrir stefnda. Fjárhæð sú sem fram kemur á reikningi frá 26. maí 2008 er nokkru hærri en samningsfjárhæð í verksamningi aðila, en þegar litið er til þess að reikningurinn er með virðisaukaskatti, en samningsfjárhæði ekki, auk þess sem hækkun á vísitölu er tekin fram á reikningnum, verður litið svo á að stefnufjárhæðin rúmist innan þess sem samið var um.

Kröfu sína um lækkun dómkröfu hefur stefnandi ekki rökstutt nema með fullyrðingum í greinargerð sinni, þar sem reyndar er boðað að farið verði fram á dómkvaðningu matsmanna svo að leggja megi fram matsgerð til sönnunar kröfunni, en af því varð ekki. Þykja því ekki efni til að taka kröfu stefnda til greina og verður hann dæmdur til að greiða stefnanda dómkröfuna, þó þannig að reikningsskekkja sem nemur 200 krónum í stefnu leiðréttist eða 9.707.842 krónur, ásamt dráttarvöxtum eins og nánar greinir í dómsorði, að frádregnum 4.000.000 sem greiddar voru 25.7.2008.

Samkvæmt þessum málsúrslitum verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem þykir með hliðsjón af umfangi málsins hæfilega ákveðinn 200.000 krónur.

A-kvk-nf M. K-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Stefndi, Breiðhella 16 ehf., greiði stefnanda, Einingaverksmiðjunni ehf., 9.707.842 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, af 10.821.377 krónum frá 26.05.2008 til 03.12.2008 og af 9.708.042 krónum frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnum 4.000.000 krónum sem greiddar voru 25.07.2008.

Stefndi greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

A-kvk-nf M. K-kvk-nf