S-292/2023

Mál þetta var tekið til dóms 10. mars 2023, en endurupptekið þann 24. apríl 2023 á grundvelli 168. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og dómtekið á ný þann 21. júní 2023, höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 24. janúar 2023 á hendur H-kvk-þgf H-kvk-þgf, kt. 000000- 0000, [...], [...]:

,, fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, sunnudaginn 4. september 2022, ekið bifreiðinni [...]svipt ökurétti og óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana-og fíkniefna og slævandi lyfja (í blóðsýni mældist amfetamín 590 ng/ml, metýlfenidat 165 ng/ml, alprazólam 11 ng/ml og klónazepam 11 ng/ml) um Snorrabraut við Guðrúnartún í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 48. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

M: [...]

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 99. og 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.“

Af hálfu ákærðu er krafist vægustu refsingar. Á því var byggt að ekki væri unnt aðdæma ákærðu til fangelsisrefsingar bæði fyrir akstur undir áhrifum og akstur svipta ökurétti þegar aðeins var um einn verknað að ræða. Enn fremur taldi ákærða rétt að mælt yrði fyrir um það í dómsorði að ökuréttarsvipting ákærðu tæki gildi við dómsuppkvaðningu þrátt fyrir að bæði ákærða og verjandi hennar hugðust vera fjarverandi við dómsuppkvaðninguna og tímasetning hennar var óákveðin. Þá gerði verjandi ákærðu kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða mætti við fyrirtöku málsins 21. júnísl. og játaði brot sitt án undandráttar.

Játning hennar fær stoð í framlögðum gögnum. Samkvæmt því þykir sannað að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærða er fædd [...] og hefur samkvæmt framlögðu sakavottorði dagsettu 31. janúar 2023 margsinnis sætt refsingu vegna brota á umferðarlögum nr. 50/1987. Við ákvörðun refsingar í máli þessu verður litið til þess að ákærða gekkst undir greiðslu sektar með viðurlagaákvörðun hjá Héraðsdómi Reykjavíkur þann 21. maí 2008 vegna aksturs undir áhrifum ávana- og fíkniefna og var hún jafnframt svipt ökurétti í 1 ár við þetta tilefni. Þá var ákærðu með dómi þann 4. febrúar 2011 gert að sæta þriggja mánaða fangelsi, þar af 1 mánuð skilorðsbundinn í tvö árog að þola ævilangaökuréttarsviptingumeðalannars vegna aksturs und ir áhrifum ávana- og fíkniefna. Með dómi Héraðsdóms Reykjaness þann 8. apríl 2011 var ákærða sakfelld, meðal annars fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Um var að ræða hegningarauka og því var henni ekki gerð sérstök refsing. Með dómi Héraðsdóms Reykjaness þann 26. maí 2011 var ákærðu gert að sæta 30 daga fangelsi meðal annars fyrir akstur undir áhrifum ávana og fíkniefna, en um var að ræða hegningarauka að hluta. Ævilöng ökuréttarsvipting ákærðu var jafnframt áréttuð. Með dómi Héraðsdóms Reykjaness þann 2. september 2013 var ákærðu gert að sæta 60 daga fangelsi vegna aksturs undir áhrifum áfengis og akstri svipt ökurétti. Ævilöng ökuréttarsviptinga ákærðu var jafnframt áréttuð. Með dómi Héraðsdóms Reykjaness þann 14. desember 2018 var ákærðu gert að sæta fangelsi í 5 mánuði meðal annars fyrir akstur þann 6. júní 2017 undir áhrifum ávana- og fíkniefna og fyrir akstur svipt ökurétti. Loks var ákærðu með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur gert að sæta fangelsi í 5 mánuði meðal annars fyrir akstur svipt ökurétti og akstur undir áhrifum ávana- fíkniefna og slævandi lyfja.

Ævilöng ökuréttarsviptinga ákærðu var jafnframt áréttuð við þetta tilefni. Að öðru leyti en að framan greinir hefur sakaferill ákærðu ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Samkvæmt framsögðu telst brot ákærðu er varðar akstur undir áhrifum nú ítrekað ísjöunda sinn og brot ákærðu er varðar akstur svipt ökuréttindum nú ítrekað í fjórða sinn.

Að mati dómsins er ekki tilefni til þess að víkja frá áralangri dómvenju um að dæma fulla fangelsisrefsingu fyrir bæði brot ákærðu, sjá meðal annars dóma Hæstaréttar Íslandsnr. 720/2014 og nr. 178 /2009. Með hliðsjón af framangreindu, atvikum máls, játningu ákærðu og 1., 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 7 mánuði. Ekki er tilefni til þess að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til lagáakvæða í ákæru er ævilöng ökuréttarsvipting ákærðu áréttuð. Um upphaf réttaráhrifa áréttingarinnar fer eftir almennum reglum. Af framangreindum dómum Hæstaréttar Íslands má leiða að ekki sé nauðsynlegt að mæla fyrir um upphaf réttaráhrifa í dómsorði þegar um áréttingu ævilangrar ökuréttarsviptingar er að ræða.

Samkvæmt 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærðu dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar sem nemur samtals 292.922 krónum. Um er að ræða kostnað vegna blóðtökuvottorðs, blóðsýnatöku og rannsóknar Háskóla Íslands á blóðsýnum og þóknun skipaðs verjanda ákærðu S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin með hliðsjón af eðli og umfangi málsins 12 0.528 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins fór A-kvk-nf Ý-kvk-nf S-kvk-nf saksóknar fulltrúi með málið. H-kvk-nf B-kvk-nf R-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærða, H-kvk-nf H-kvk-nf, sæti fangelsi í 7 mánuði.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt.

Ákærða greiði 292.922 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef, 120.528 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kvk-nf B-kvk-nf R-kvk-nf