S-245/2008

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn á Akranesi með ákæru 11. ágúst 2008 á hendur ákærða, S-kk-þgf H-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. ..., óstaðsettur í hús, en sagður með dvalarstað að Höfðabraut 14 á Akranesi. Málið var dómtekið 13. janúar 2009.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir eftirgreind umferðar- og fíkniefnabrot framin í Hvalfjarðarsveit og á Akranesi fimmtudaginn 12. júní 2008 með því að hafa:

I.

Um kl. 13:03 ekið bifreiðinni IV-779, sviptur ökurétti og undir áhrifum bannaðra ávana- og fíkniefna, norðvestur Akrafjallsveg frá Hvalfjarðargöngum áleiðis til Akraness, og er lögreglan hugðist hafa afskipti af ákærða á Akrafjallsvegi, ekið bifreiðinni viðstöðulaust áfram vestur Akrafjallsveg, hratt og ógætilega án þess að sinna stöðvunarmerkjum lögreglu, ekið yfir óbrotna línu á gatnamótum Innnesvegar og Akrafjallsvegar við framúrakstur á gatnamótum, ekið á allt að 180 kílómetra hraða á klukkustund (km/klst.) á vegarkafla á móts við Skollholt en á umræddum vegarkafla er hámarkshraðinn 90 km/klst., ekið hratt og ógætilega inn í hringtorg á mótum Akrafjallsvegar, Esjubraut og Kalmansbrautar og áfram vestur Esjubraut og Ægisbraut uns ákærði stöðvaði aksturinn á móts við hún nr. 9 við Ægisbraut.

Í blóðsýni sem tekið var úr ákærða í framhaldi af handtöku mældist magn amfetamíns 685 ng/ml og 0,9 ng/ml af tetrahýdrókannabínól og í þvagsýni greindist amfetamín og kannabínóíðar. Amfetamín, tetrahýdrókannabínól og kannabínól eru í flokki ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku forráðasvæði samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim.

Brot ákærða samkvæmt þessum ákærulið þykir varða við 1. og 3. mgr. 5. gr., 1. mgr. 22. gr., 1. mgr., sbr. a. og c. lið 2. mgr. 36. gr., 2. mgr. 37. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

II.

Á sama tíma og I. töluliður greinir haft í sínum vörslum 4,85 g af hassi og 4,67 g af amfetamíni í bifreiðinni IV-779 á Akrafjallsvegi, Esjubraut og Ægisbraut er lögreglan hugðist hafa afskipti af honum vegna brota er I. tl. ákærunnar tilgreinir en efninu kastaði ákærði út úr bifreiðinni á Ægisbraut á móts við verslunina Fiskisögu en lögreglan fann efnin við leit á vettvangi stuttu síðar.

Brot ákærða samkvæmt þessum ákærulið þykir varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, lög nr. 13/1985, 82/1998 og lög nr. 68/2001 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 232/2001 og nr. 848/2002.

III.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006. Þess er jafnframt krafist að ofangreind 4,85 g af hassi og 4,67 g af amfetamíni verði gerð upptæk með dómi samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 68/2001 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins, en til vara að honum verði ekki gerð refsing eða að hún verði svo væg sem lög frekast leyfa.

1.

Hinn 12. júní 2008 barst lögreglunni á Akranesi tilkynning þess efnis að ákærði væri að aka bifreið, en ákærði var þá sviptur ökuréttindum. Um kl. 13 taldi S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, sem var við umferðareftirlit á lögreglubifreið, sig verða varan við ákærða akandi Subaru-bifreiðinni IV-779 að Hvalfjarðargöngum norðan megin. Eftir að hafa ekið um gjaldahliðið var þeirri bifreið snúið við og ekið með miklum hraða aftur til Akraness. Var bifreiðinni veitt eftirför og var aksturinn tekinn upp á myndband úr lögreglubifreiðinni. Á afleggjara frá Akrafjallsvegi á móts við bæinn Reyn hafði annarri lögreglubifreið verið lagt og hóf hún einnig eftirför þegar bifreiðinni IV-779 hafði verið ekið hjá. Þegar bifreiðinni var ekið á móts við Bílás kom þriðja lögreglubifreiðin úr gagnstæðri átt og missti þá ökumaður nærri stjórn á bifreiðinni. Á gatnamótum Akranesvegar og Esjubrautar var bifreiðinni ekið hratt inn í hringtorgið og þaðan norður Esjubraut. Var þá ákveðið að hægja á eftirförinni til að draga úr almannahættu. Eftir að bifreiðinni hafði verið ekið niður Esjubraut og síðan eftir Ægisbraut misstu lögreglumenn sjónar af bifreiðinni. Fannst bifreiðin skömmu síðar mannlaus við Ægisbraut 11 og var vélarhlíf bifreiðarinnar snarpheit viðkomu.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að sést hafi til ákærða við útidyrahurð hússins við Ægisbraut 9, en þar taldi lögregla að hann hefði dvalið og hefði lyklavöld. Lögregla hafi hins vegar fljótlega misst sjónar af ákærða og var talið að hann hefði farið inn í húsið. Var kallaður til liðsauki frá lögreglunni í Borgarnesi og frá sérsveit ríkislögreglustjóra þar sem ákærði var álitinn í annarlegu ástandi og hugsanlega vopnaður. Var síðan ráðist inn í húsið að Ægisbraut 9 en þar var engan að finna. Hófst þá leit í nágrenninu og um framhaldið segir í skýrslu lögreglu að fundist hafi ummerki, að því er talið var eftir ákærða, á hól þar sem grasið var bælt, en þaðan hafi legið fótspor í átt að Vesturgötu. Skömmu síðar sást til ákærða fara úr bifreið við Vitateig 1 og fara inn í það hús. Var þá umferð um götuna lokuð og í kjölfarið fóru lögreglumenn inn í íbúðina um svalahurð og handtóku ákærða kl. 14.30.

Þegar lögregla veitti bifreiðinni IV-779 eftirför var hraði bifreiðarinnar ekki mældur með radar. Hins vegar segir í frumskýrslu málsins að lögreglumenn, sem hófu eftirför frá afleggjara á móts við bæinn Reyn, hafi ekið eftir Akrafjallsvegi á 180 km/klst. hraða og þegar lögreglumenn lásu af hraðamæli lögreglubifreiðarinnar hafi bilið milli bifreiðanna breikkað.

Loks kemur fram í frumskýrslu lögreglu að vegfarendur við verslunina Fiskisögu við Ægisbraut hafi haft samband við lögreglu og greint frá því að sést hafi til ökumanns bifreiðarinnar IV-779 henda út úr bifreiðinni svörtu hulstri. Lögreglumenn fóru á vettvang og fundu hulstrið en í því reyndust vera þau fíkniefni sem greinir í ákæruhluta II.

Í þágu rannsóknar málsins var tekið þvagsýni frá ákærða kl. 17.06 og blóðsýni var dregið úr honum kl. 19.40. Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði 16. júlí 2008 fannst amfetamín og kannabínóíðar í þvaginu. Einnig mældist í blóðinu 685 ng/ml amfetamín og 0,9 ng/ml tetrahýdrókannabínól.

2.

Svo sem áður getur var akstur bifreiðarinnar IV-779 tekinn upp á myndband úr lögreglubifreið sem veitti eftirför. Á myndbandinu er sýnd klukka sem sýnir rangan tíma, en lögregla telur eigi að síður að klukkan gangi rétt. Því sé unnt að taka tímann sem það tók bifreiðina að fara á milli staðsetningarpunkta, sem greina má á myndbandinu, og reikna út meðalhraða bifreiðarinnar. Hefur lögregla fengið Þ-kk-þf V-kk-þf, sviðsstjóra tæknideildar Akraneskaupstaðar, til að reikna út hraðan milli eftirfarandi staðsetningarpunkta (S):

Hámarkshraði á vegi 90 km/klst.

S1 Gatnamót Akrafjallsvegar við Innnesveg

S2 Brú á Akrafjallsvegi við sýslumörk

S3 Gatnamót Akrafjallsvegar við Akranesveg

S4 Hringtorg á gatnamótum Akranesvegar og þjóðbrautar

Hámarkshraði á vegi 50 km/klst.

S4 Hringtorg á gatnamótum Akranesvegar og þjóðbrautar

S5 Hringtorg á gatnamótum Akranesvegar og Esjubrautar

Tími í sek. Vegalengd í metrum Meðalhraði km/klst.

S1 að S2 52 2.224,0 153,9

S2 að S3 23 1.095,5 171,5

S3 að S4 19 726,5 137,7

S1 að S4 94 4.046,0 155,0

S4 að S5 36 930,0 93,0

3.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu í kjölfar handtöku og greindi hann þá frá því að hann hefði verið við endann á Ægisbraut á göngu með hund þegar hann sá skyndilega marga lögreglubíla koma akandi eftir þeirri götu. Vegna fyrri reynslu af lögreglu kvaðst ákærði hafa ákveðið að forða sér til kunningja síns, sem búsettur er á horni Heiðargerðis og Akurgerðis og þaðan hefði hann hringt í S-kvk-þf Þ-kvk-þf T-kvk-þf, sem komið hefði og sótt sig og þau farið að Vitateigi 1 þar sem ákærði var síðan handtekinn. Aðspurður neitaði ákærði því að hafa ekið frá Hvalfjarðargöngum að Ægisbraut fyrr um daginn. Þá taldi ákærði sennilegt að bifreiðinni IV-779, sem hann sagði í sinni eigu, hefði verið stolið.

Fyrir dómi sagði ákærði að hann hefði að morgni umrædds dags verið staddur á heimili fyrrverandi konu sinnar að Heiðarbraut. Ákærði kvaðst síðan hafa farið út til að viðra hund sem hefði horfið inn í garð í nágrenninu og kvaðst ákærði hafa verið að svipast um eftir hundinum. Þegar ákærði var staddur nærri Sjúkrahúsi Akraness kvaðst hann hafa tekið eftir lögreglu. Þessu næst kvaðst ákærði hafa gengið til vinar síns, sem býr skammt frá í Heiðargerði, og þangað hefði hann verið sóttur af S-kvk-þgf T-kvk-þgf, sem hefði ekið ákærða að Vitateigi 1 þar sem hann var handtekinn. Ákærði greindi frá því að hann væri eigandi bifreiðarinnar IV-779, en neitaði afdráttarlaust að hafa ekið henni þennan dag. Kvaðst ákærði síðast hafa vitað af bifreiðinni á plani við Höfðabraut og gat hann ekki upplýst hvernig hún hafnaði á Ægisbraut. Þó tók ákærði fram að lyklar bifreiðarinnar væru fastir í kveikjulásnum. Um neyslu fíkniefna þennan dag gat ákærði ekki fullyrt en tók þó fram að hann hefði tekið inn sín læknislyf sem flokkuð væru sem fíkniefni. Ákærði lét þess getið að hann neytti ekki kannabisefna en á þessum tíma hefði hann verið í samskiptum við fólk sem væri í slíkri neyslu.

4.

Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, greindi frá því fyrir dómi að hann hefði verið við umferðareftirlit í kyrrstæðri lögreglubifreið nærri Kúludalsá þegar honum bárust upplýsingar um að grunur léki á að ákærði, sem væri sviptur ökurétti, væri að aka bifreið hugsanlega undir áhrifum fíkniefna. Vitnið kvaðst hafa ekið áleiðis að Hvalfjarðargöngum og mætt bifreið ákærða við hringtorgið rétt fyrir norðan göngin. Aðspurður kvaðst S-kk-nf hafa séð ákærða undir stýri bifreiðarinnar og tók vitnið fram að það þekkti ákærða í sjón. Þegar ákærði hafði ekið framhjá gjaldskýli við göngin sagði S-kk-nf að hann hefði snúið við og ekið aftur áleiðis til Akraness. Vitnið kvaðst þá hafa veitt ákærða eftirför með ljós- og hljóðmerki en því hefði hann í engu sinnt og aukið hraðann. Á þessari leið á Akrafjallsvegi sagði S-kk-nf að hann hefði ekið lögreglubifreiðinni með um það bil 180 km/klst. hraða en samt hefði bilið milli bifreiðanna breikkað. Þegar komið var til Akraness sagði vitnið að lögreglubifreið frá Borgarnesi hefði komið á móti bifreið ákærða og þá hefði hann nærri misst stjórn á bifreiðinni. Ákærði hefði síðan ekið út úr hringtorgi og vestur Esjubraut en þá kvaðst vitnið hafa hægt á hraðanum. Því næst hefði ákærði ekið í átt að Ægisbraut og þar hefði bifreiðin fljótlega fundist.

Vitnið H-kk-nf P-kk-nf O-kk-nf, lögregluvarðstjóri, lýsti atvikum þannig fyrir dómi að lögreglu hefðu borist upplýsingar um að ákærði væri að aka bifreið. Vitnið kvaðst hafa verið ásamt starfsfélaga sínum Á-kk-þgf I-kk-þgf á lögreglubifreið á Akrafjallsvegi, en þá hefðu borist upplýsingar um að sést hefði til ákærða á bifreið við Hvalfjarðargöng og að honum væri veitt eftirför af lögreglu. Vitnið sagði að hann og starfsfélagi sinn hefðu þá lagt lögreglubifreiðinni móts við bæinn Reyn og beðið átekta. Bifreiðin hefði síðan komið og lögreglubifreiðin á eftir og þá sagðist vitnið hafa séð greinilega að ákærði ók bifreiðinni. Um framhaldið sagði H-kk-nf að hann og Á-kk-nf hefðu einnig veitt ákærða eftirför og á Akrafjallsvegi hefði hraði lögreglubifreiðarinnar verið um 180 km/klst. en samt hefði bilið milli bifreiða breikkað. Þegar komið var að hringtorginu við bæjarmörkin hefði verið hægt á eftirförinni til að draga úr almannahættu. Þaðan hefði ákærði ekið eftir Esjubraut til norðurs og inn Ægisbraut þar sem lögregla missti sjónar af honum. Skömmu síðar hefði bifreiðin fundist mannlaus við þá götu. Einnig sagði vitnið að lögreglu hefðu borist upplýsingar símleiðis frá gangandi vegfaranda um að svörtu hulstri hefði verið hent úr bifreiðinni, en í því hefðu fundist þau fíkniefni sem lögregla lagði hald á.

Vitnið Á-kk-nf I-kk-nf, lögreglumaður, bar fyrir dómi að hann og H-kk-nf P-kk-nf O-kk-nf, varðstjóri, hefðu verið staddir á Akrafjallsvegi á lögreglubifreið þegar upplýsingar bárust um að ákærði væri að aka og að honum væri veitt eftirför frá Hvalfjarðargöngum. Þeir hefðu lagt bifreiðinni nærri bænum Reyn og þegar bifreiðin kom sagðist Á-kk-nf hafa séð að ákærði var undir stýri. Um aksturslag ákærða sagði vitnið að hann hefði ekið mjög greitt og hefði lögreglubifreiðinni, sem vitnið var í, verið ekið á 180 km/klst. hraða en bilið milli bifreiða samt breikkað. Þegar komið var til Akraness hefði verið hægt á eftirförinni og lögregla misst sjónar af bifreið ákærða við enda Esjubrautar þegar bifreiðinni var beygt til suðurs inn Ægisbrautina. Við þá götu hefði bifreiðin síðan fundist og þar í grenndinni taldi vitnið sig hafa séð ákærða án þess þó að geta fullyrt það afdráttarlaust. Þá sagði Á-kk-nf að lögreglu hefði borist tilkynning um fíkniefni á Ægisbraut og kvaðst vitnið hafa sótt þau efni sem lögregla lagði hald á.

Vitnið Þ-kk-nf J-kk-nf, lögreglumaður í Borgarnesi, kvaðst hafa verið á leið akandi frá Akranesi þegar hann fékk vitneskju um eftirförina. Þegar Þ-kk-nf var staddur nærri tjaldstæði bæjarins kvaðst hann hafa séð bifreiðina koma og lögreglu á eftir. Vitnið kvaðst þá hafa stansað nærri miðlínu vegarins og þegar bifreiðarnar mættust kvaðst vitnið hafa borið kennsl á ákærða undir stýri. Tók vitnið fram að það þekkti ákærða í sjón. Þessu næst sagðist vitnið hafa snúið við og síðan hefði bifreiðin sem ákærði ók fundist við Ægisbraut. Þá sagði vitnið að lögreglu hefðu borist upplýsingar frá fólki á vettvangi um að fíkniefni hefðu fundist á þeirri leið sem ákærði ók.

Vitnið S-kvk-nf T-kvk-nf kom ekki fyrir dóm en hún gaf skýrslu hjá lögreglu 9. janúar 2009. Þar greindi hún frá því að ákærði hefði haft samband við hana símleiðis umræddan dag. Hún hefði síðan sótt hann á bifreið sinni á Laugarbraut og ekið honum að Vitateig. Um ástandið á ákærða sagði vitnið að hann hefði verið sveittur og þreytulegur.

Vitnið J-kk-nf K-kk-nf, dósent í eiturefnafræði, bar fyrir dómi að miðað við að blóðsýni úr ákærða hefði verið tekið kl. 19.40 mætti ætla að fíkniefni í blóði hefðu verið meiri en þau mældust. Þó væri erfitt að fullyrða þetta af nokkurri nákvæmni þar sem helmingunartíminn væri breytilegur og gæti verið á bilinu 7–32 klukkustundir. Þá taldi vitnið að það magn tetrahýdrókannabínóls sem mældist í blóði ákærða gæti stafað af óbeinum reykingum.

5.

Ákærði hefur bæði fyrir dómi og hjá lögreglu staðfastlega neitað að hafa ekið bifreiðinni IV-779 laust eftir hádegi 12. júní 2008, svo sem nánar er rekið í ákæru. Fyrir dómi kvaðst ákærði síðast hafa vitað af bifreiðinni á plani við Höfðabraut. Einnig tók ákærði fram að lyklar bifreiðarinnar væru fastir í kveikjulásnum.

Fjórir lögreglumenn hafa fyrir dómi fullyrt afdráttarlaust að þeir hafi þekkt ákærða undir stýri bifreiðarinnar í umrætt sinn. Þegar framburður þeirra er virtur er til þess að líta að þeir voru allir í góðri aðstöðu til að sjá hver ók bifreiðinni, fyrst S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf á hringtorginu norðan við Hvalfjarðargöngin og síðan við gjaldskýli ganganna, síðan H-kk-nf P-kk-nf O-kk-nf og Á-kk-nf I-kk-nf, sem biðu átekta í kyrrstæðri lögreglubifreið við Akrafjallsveg, og loks Þ-kk-nf J-kk-nf, sem mætti bifreiðinni rétt fyrir utan Akranes. Samkvæmt þessu er sannað að ákærði var ökumaður bifreiðarinnar. Fær engu um þetta breytt þótt lögregla hafi ekki aflað mynda úr eftirlitsmyndavélum við gjaldskýli Hvalfjarðargangan, eins og hreyft var við vörn málsins, en fyrir liggur að þeim gögnum hefur verið eytt.

Þegar lögregla veitti ákærða eftirför var hraði bifreiðarinnar sem hann ók ekki mældur með radar. Hins vegar var eftirförin tekin upp á myndband úr þeirri lögreglubifreið sem fyrst hóf eftirförina. Á því myndbandi sést klukka ganga og hefur lögregla fengið Þ-kk-þf V-kk-þf, sviðsstjóra tæknideildar Akranesbæjar, til að reikna út meðalhraða bifreiðarinnar miðað við vegalengd á milli þekktra kennileita á myndbandinu. Á þessu er þó sá annmarki að ekki hefur verið kannað hvort klukkan á myndbandinu gengur rétt en það hefur verið vefengt af hálfu ákærða. Hefði að réttu lagi átt að afla matsgerðar til að reikna út hraða bifreiðarinnar í stað þess að lögregla upp á sitt eindæmi hlutaðist til um þessa gagnaöflun. Þrátt fyrir þetta benda þessir útreikningar eindregið til að hraði bifreiðarinnar hafi verið mikill, en það blasir reyndar við þegar aksturinn er skoðaður á myndbandinu. Þá er til þess að líta að þeir þrír lögreglumenn sem voru í þeim tveimur lögreglubifreiðum, sem veittu ákærða eftirför, hafa borið að hraði lögreglubifreiðanna hafi á Akrafjallsvegi verið 180 km/klst. en samt hafi bilið milli lögreglubifreiðanna og bifreiðarinnar sem ákærði ók breikkað.

Að öllu þessu virtu liggur ótvírætt fyrir að ákærði ók bifreiðinni með mjög miklum hraða og langt yfir leyfðum hámarkshraða. Þótt því verði ekki slegið föstu hver hraðinn var nákvæmlega þykir óhætt að leggja til grundvallar að hann hafi ekki verið mikið minni en sá hraði sem ákærða er gefinn að sök í ákæru og lögreglumenn lásu af hraðamælum lögreglubifreiða. Vafa að þessu leyti ber hins vegar að meta ákærða í hag við sakfellinguna. Til viðbótar við hraðakstur verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa ekið sviptur ökurétti og undir áhrifum bannaðra ávana- og fíkniefna. Jafnframt verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa ekki sinnt stöðvunarmerkjum lögreglu og fyrir að aka yfir óbrotna línu við framúrakstur á gagnamótum Innnesvegar og Akrafjallsvegar og hratt og ógætilega inn í hringtorg Akrafjallsvegar, Esjubrautar og Kalmannsbrautar. Brot þessi eru réttilega heimfærð til laga í ákæru.

Ákærði hefur neitað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæruhluta II. Fram hefur komið að lögreglu barst tilkynning frá vegfaranda um að svörtu hulstri hefði verið hent úr bifreiðinni. Fóru lögreglumenn á vettvang og fundu þau fíkniefni sem lagt var hald á. Þótt ekki hafi verið leiddir fyrir dóm þeir vegfarendur sem kunnu að hafa verið vitni að þessu þykir sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að þessi fíkniefni hafi verið í vörslum ákærða. Verður hann því einnig sakfelldur fyrir það brot sem honum er gefið að sök í þessum hluta ákærunnar, en brotið er réttilega fært til laga í ákæru.

6.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar fyrir brot á umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði frá árinu 2004 hlotið þrjá dóma og þrisvar sinnum gengist undir viðurlög fyrir dómi og hjá lögreglu fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum. Ákærði hlaut síðast dóm 18. desember 2008 fyrir að aka sviptur ökurétti tvívegis og í annað skiptið jafnframt undir áhrifum áfengis. Auk þess var ákærði sakfelldur fyrir vörslur fíkniefna. Voru viðurlög ákveðin 300.000 króna sekt og svipting ökuréttar í 2 ár.

Með dóminum 18. desember 2008 var ákærði fundinn sekur um að hafa ítrekað gerst sekur um akstur undir áhrifum áfengis. Þau brot sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í þessu máli voru framin áður en umræddur dómur gekk og ber því að dæma refsingu sem hegningarauka eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar er þess að gæta að ákærði ók langa vegalengd á miklum hraða allt þar til bifreiðin var komin inn í þéttbýli Akraness. Þá mældist mikið magn af fíkniefnum í blóði ákærða sem dregið var úr honum um sex klukkustundum eftir aksturinn. Magn fíkniefna í blóðinu hefur því verið enn meira þegar hann ók bifreiðinni. Með þessum glæfraakstri undir miklum áhrifum fíkniefna skapaði ákærði umtalsverða hættu og horfir það til refsiþyngingar. Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga og að virtu broti ákærða þykir rétt að svipta hann ökurétti ævilangt.

Þá verða gerð upptæk þau fíkniefni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins með vísan til þeirra ákvæða sem greinir í ákæru.

Loks verður ákærði samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærði dæmdur til að greiða útlagðan ferðakostnað verjanda.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, S-kk-nf H-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði sæti upptöku á 4,85 g af hassi og 4,67 g af amfetamíni.

Ákærði greiði 375.182 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 195.216 krónur, og ferðakostnað verjandans, 37.348 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf