S-128/2016

Mál þetta, sem dómtekið var þann 8. júlí sl. er höfðað með tveimur ákærum Lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, á hendur X.

Ákæra útgefin 20. júní 2016, sbr. mál nr. S-128/2016.

Með þessari ákæru er ákærða gefið að sök fíkniefnalagabrot;

„með því að hafa fimmtudaginn 17. desember 2015, verið með í vörslum sínum, 1,96 grömm af amfetamíni og 1,72 grömm af maríhúana, er lögreglan hafði afskipti af honum í bifreiðinni XX-000, á Ráðhústorgi á Akureyri, og jafnframt að hafa, sama dag, verið með í vörslum sínum á heimili sínu, að ... á Akureyri, 68,6 grömm af maríhúana, 5,81 gramm af amfetamíni og 1,31 gramm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Telst þetta varða við 2. mgr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim sem lögregla lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 31.600 og 31.609, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákæra, útgefin 14. júní 2016, sbr. mál nr. S-129/2016.

Með þessari ákæru er ákærða gefið að sök umferðar- og fíkniefnalagabrot;

„I.

Með því að hafa, að kvöldi laugardagsins 27. febrúar 2016, ekið bifreiðinni XX-000, undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í blóði reyndist vera 0,91‰) og fíkniefna (í blóðsýni mældist amfetamín 105 ng/ml. og tetrahýdrókannabínól 2,3 ng/ml.) og án ökuréttinda, suður Drottningarbraut á Akureyri og austur Krókeyri, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans á móts við Iðnaðarsafnið við Krókeyri 6.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr., 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a, l. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

II.

Með því að hafa, laugardaginn 5. mars 2016, verið með í vörslum sínum, á heimili sínu að ..., Akureyri, 15,77 grömm af maríhúana, þegar lögreglan hafði afskipti af honum.

Telst þetta varða við 2. mgr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 32.047, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001. Jafnframt er þess krafist að ákærði sæti sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.“

Ofangreind mál voru sameinuð fyrir dómi sbr. heimildarákvæði 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

A.

Fyrirkall í máli þessu var gefið út 24. júní sl. og var það birt á lögheimilið ákærða 24. júní 2016. Við þingfestingu málsins sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu fulltrúa ákæruvalds með vísan til 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88, 2008.

Dómari telur sannað með vísan til ofanritaðs og gagna málsins, þar á meðal matsgerðar Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræðum við Háskóla Íslands og framburðarskýrslna ákærða hjá lögreglu þann 18. desember 2015 og 5. mars 2016, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæruskjölum greinir. Brot hans eru réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunum.

B.

Ákærði, sem er 25 ára, hefur áður sætt refsingum. Hann var þannig samkvæmt sakavottorði þann 11. október 2010 dæmdur til að greiða sekt til ríkisjóðs fyrir umferðarlagabrot, þ. á m. vegna fíkniefnaakstur, en jafnframt var hann sviptur ökurétti í 15 mánuði. Þá var ákærði þann 11. maí 2012 dæmdur í Belgíu til að greiða sekt vegna fíkniefnaaksturs, en jafnframt var hann sviptur ökurétti í einn mánuð.

Að ofangreindu virtu og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fært þykir að fresta fullnustu þeirrar refsingar hans skilorðsbundið og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. laganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Jafnframt er ákærði dæmdur til að greiða 200.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, sem honum ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en ella sæti ákærði fangelsi í fjórtán daga.

Fallist er á upptökukröfu ákæruvalds á tilgreindum fíkniefnum samkvæmt ákærum.

Þá ber með vísan til kröfu ákæruvalds og þeirra ákvæða sem vísað er til í ákæru að svipta ákærða ökurétti, sem í ljósi sakarferils þykir eftir atvikum hæfilega ákveðin 2 ár frá birtingu dómsins að telja.

Að kröfu ákæruvalds og með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008 ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað, sem samkvæmt yfirliti nemur 83.222 krónum.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði, greiði 200.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja en ella sæti hann fangelsi í fjórtán daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins að telja.

Upptæk eru gerð þau fíkniefni sem lögregla lagði hald á, sbr. efnaskrár nr. 32.600, 31609 og 32.047.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 83.222 krónur til ríkissjóðs.