S-3069/2020

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 9. 3. 2021, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 10. 11. 2020, á hendur K-kk-þgf B-kk-þgf K-kk-þgf, [...], [...], „I. Fyrir tolla- og vopnalagabrot með hafa miðvikudaginn 7. ágúst 2019 við komu ákærða til landsins með flugi FI[...] frá [...], [...], gengið um tollhlið á Keflavíkurflugvelli merkt „Enginn tollskyldur varningur“ og þannig flutt til landsins og reynt að komast hjá því að greina tollyfirvöldum frá tveimur hnífum af gerðinni Puma Tec. með 29 sentimetra löngu blaði og einum kasthníf af gerðinni Mueal Pro- Throw.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 170. gr., sbr. 1. og 3. mgr. 27. gr. tollalaga nr. 88/2005 g a. og e. lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Mál 007- 2019- 71362

II.

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa miðvikudaginn 14. ágúst 2019 ekið bifreiðinni [...]sviptur ökuréttindum um Suðurlandsbraut, Reykjavík.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Mál nr. 007- 2019- 54339

III.

Fyrir umferðarlagabrot og líkamsárás með því að hafa þriðjudaginn 22. október 2019 ekið bifreiðinni [...], með einkanúmerið [...], inn Flatahraun, Hafnarfirði, sviptur ökuréttindum, þar sem ákærði stöðvaði bifreið sína fyrir aftan bifreiðina [...]til móts við verslun Krónunnar. Því næst fór ákærði út úr bifreið sinni og gekk áleiðis að bifreiðinni [...]. Þar reif ákærði ökumann bifreiðarinnar, A, kt. 000000- 0000, út úr bifreiðinni og ýtti honum í jörðina. Er A stóð upp ýtti ákærði með báðum höndum sínum á bringu A-x-x sló í framhaldinu einu sinni til ákærða með krepptum hnefa án þess að hitta hann. Svaraði ákærði atlögu A með því að slá einu sinni til A án þess að hitta og einusinni með krepptum hnefa í andlit A með þeim afleiðingum að hann féll í jörðina. Voru afleiðingar líkamsárásar ákærða á A þær að hann hlaut blæðingu inn á hvítu í vinstra auga, blóðnasir og yfirborðsáverka á nefi.

Mál 007- 2019- 66220

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 [og 1. mgr. 58. gr. sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga 77/2009.]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þess er einnig krafist að vegna ákæruliðar I. verði ákærði dæmdur til að sæta upptöku á framangreindum tveimur hnífum af gerðinni Puma Tec. með 29 sentimetra löngu blaði og einum kasthníf af gerðinni Mueal Pro- Throw samkvæmt heimild í 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998, sbr. 1. tölulið 69. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Einkaréttarkrafa:

Vegna ákæruliðar III. málsins gerir B-kvk-nf G-kvk-nf G-kvk-nf lögmaður f. h. A, kt. 000000- 0000, hér eftir nefndur brotaþoli, þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða brotaþola skaða- og miskabætur að fjárhæð kr. 2.150.000-, með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 22. október 2019 þar til 30 dagar eru liðnir frá birtingu kröfunnar, en síðan með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða brotaþola málskostnað samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts.“

Ákærði játar sök samkvæmt ákæruliðum I og II en neitar sök samkvæmt ákærulið III að öðru leyti en því að hann játar akstur sviptur ökuréttindum.

Málavextir

Ekki þykir ástæða til að rekja málavexti að því leyti sem ákærði játar sök.

Samkvæmt lögregluskýrslu, sem lögregluþjónn 2 ritar undir, var lögregluþjónninn á kaffistofu lögreglustöðvarinnar Flatahrauni 22. október 2019, kl. 12:15, þegar heyrðist bílflaut sem varði í sex til sjö sekúndur. Við það hafi starfsmaður á stöðinni, B, farið að glugga á kaffistofunni og séð tvær kyrrstæðar bifreiðar „rétt eftir að ekið er út úr“ hringtorgi. B hefði haft orð á þessu og lögregluþjónninn þá farið að glugganum og séð „einhvern atgang manna við fremri bifreiðina“. Í sömu mund hefði B-x-x „að slagsmál væru í gangi“. Lögregluþjónar 1 og 2 hefðu þá hlaupið út og á vettvang. Segir svo í skýrslunni: „Skömmu áður en við komum sáum við hvar annar mannanna [ákærði] veitti hinum manninum [brotaþola] hnefahögg með þeim afleiðingum að hann féllí jörðina. [Ákærði] stóð svo kyrr þar til við mættum á vettvang og var hann færður í handjárn og lagður í jörðina á meðan við biðum eftir frekari aðstoð.“

Fram kemur í skýrslunni að ákærði hafi á lögreglustöð veitt þvagprufu sem hafi gefið „neikvæða svörun á Tox Cup.“

Fram kemur í skýrslunni að eiginkona brotaþola hafi sent lögreglu myndskeið sem hún hafi tekið upp af átökunum, en hún hafi setið inni í bifreiðinni.

Brotaþoli kom á lögreglustöð kl. 15:48 sama dag og kærði ákærða fyrir líkamsárás.

Í málinu liggur upptaka er sýnir töluverðan hluta atburðarásarinnar. Í upphafi upptökunnar situr brotaþoli inni í bifreið en ákærði stendur fyrir utan en með hönd inn í bifreiðina. Virðist hann draga brotaþola út úr bifreiðinni og brotaþoli fer í jörðina. Brotaþoli stendur upp og þeir ákærði snúa hvor að öðrum og tala harðlega hvor við annan. Eftir stutta stund ýtir ákærði með báðum höndum á bringu brotaþola sem fer við það aftur á bak tæpan metra eða svo. Brotaþoli gengur aftur að ákærða og milli þeirra fara ör fáorð. Brotaþoli snýr svo aftur að bifreiðinni, segir svo að ákærði sé „[...]“, ákærði svarar að brotaþoli sé „[...]“ og í því slæmir brotaþoli hægri hönd, með krepptan hnefa, í átt að andliti ákærða sem virðist víkja sér undan svo höggið hitti ekki. Ákærði slær svo tvívegis til brotaþola, annað höggið virðist ekki hitta en hitt virðist fara á nef brotaþola og hann fellur í jörðina. Mjög stuttu síðar koma tveir lögregluþjónar hlaupandi, annar þeirra kallar „lögreglan“, og ákærði er handtekinn. Eru þá liðnar 32 sekúndur af upptökunni.

Í málinu liggur vottorð C, sérfræðings í bráðalækningum, dags. 20. 12. 2019. Þar segir að brotaþoli hafi komið á bráðamóttöku og tjáð lækni að hann hafi ekið í Hafnarfirði á leið [...]þegar ökumaður bifreiðar fyrir aftan hafif lautað á sig, farið svo úr bifreiðinni og að bifreið brotaþola. Maðurinn hafi dregið brotaþola úr bifreiðinni og veitt honum hnefahögg. Brotaþoli hafi fengið nokkur hnefahögg, aðallega vinstra megin í andlit og nef. Hann hafi hlotið blóðnasir.

Í vottorðinu segir að við komu á bráðamóttöku hafi brotaþoli ekki átt erfitt með öndun og ekki verið bráðveikindalegur að sjá. Hann hafi verið skýr og vel áttaður en miður sín. Við skoðun hafi komið í ljós að blætt hafi inn á hvítu vinstra auga. Ekki hafi verið misfellur yfir andlitsbeinum við þreifingu. Nef hafi verið bólgið og ekki hægt að útiloka brot. Ekki hafi verið grunur um blæðingu í miðnesi „en það sást að opnast hafði eilítið sár í vinstri nös.“ Í samantekt segir læknirinn meðal annars um brotaþola: „Var með bólgu yfir nefi og hafði fengið blóðnasir. Læknir á bráðamóttöku í Fossvogi tjáði honum að rétt væri að bíða í fimm til sex daga og ef honum fyndist einhver nefskekkja þá ætti hann að leita til háls- nef- og eyrnalæknis. Hins vegar er yfirleitt ekkert að g er tef engin skekkja sést á nefi og engin vandræði með loftskipti um nef og nefhol. [Brotaþoli] hefur ekki leitað aftur á bráðamóttöku Fossvogi, hins vegar er mögulegt að hann hafi leitað læknis annars staðar og er þá bent á umsagnir viðkomandi lækna ef ástæða þykir. Ég tel horfur góðar ef ekki hafa hlotist eftirköst vegna bólgu í andliti.“

Í málinu liggur skjal sem ber með sér að vera yfirlýsing læknis við [...]dags. 12. 2. 2021. Skjalið er á ensku en fyrir liggur í málinu þýðing lögg. skjalaþýðanda. Þar segir meðal annars: „Í dag, 12. febrúar 2021, gekkst [brotaþoli] undir meðferð við nefgangaþrengslum sem til eru komin vegna frávika[...] í miðsnesi. Hann segir vandann hafa komið í framhaldi af höggi á andlitið árið 2019. Nefgangaþrengsl og frávik í miðsnesi eru mjög algeng vandamál, en frávikin eiga sér fjölmargar myndir og lögun. Við aðgerð í dag kom berlega í ljós að miðsnesfrávikin eru vegna höggs. Hann var með skýra bresti í brjóski en hluti brjósks hafði brotnað frá miðsnesi. Áverkinn er meira en þriggja mánaða gamall og hefur orðið einhvern tíma eftir að fullorðinsárum er náð. Ekki er unnt að fastsetja nákvæmari tímasetningu miðsnestjóns hans. Aðgerðin í dag tók 65 mínútur en um var að ræða venjulega aðgerð til þess að auka loftstreymi í miðsnesi hans. Mat á batahorfum er að 70% sjúklinga, sem fara í aðgerð, eru ánægðir með niðurstöðuna. Flestir þeirra, sem fara í þessa aðgerð, finna fyrir hrúðurmyndun í einhverjum mæli eftir aðgerð. Algengt er að sjúklingar finni fyrir smávægilegri aukningu slímmyndunar úr nefi á fyrsta ári eftir aðgerð.“ Undir yfirlýsinguna er ritað nafn D, sérfræðings í háls- nef- og eyrnalækningum.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði kvaðst hafa ekið á hringtorgi nálægt Krónunni og lögreglustöðinni í Hafnarfirði, þegar annar ökumaður hefði „svínað á“ honum. Ákærði hefði flautað en maðurinn stöðvað bifreið sína og „reynir að fara út úr bílnum og er hreinlega bara fastur í beltinu hjá sér“. Ákærði hefði stigið úr bifreið sinni og gengið að bifreið mannsins „og hann er alveg jafn æstur og ég svo sem“. Ákærði hefði ýtt á bílstjórahurðina og sagt manninum „að halda sér inni í bíl. Hann stendur upp úr bílnum“ og þróunin orðið sú að maðurinn hefði slegið til ákærða sem hefði slegið á móti. Í því hefði ákærði verið handtekinn. Þetta hefði tekið mjög skamman tíma.

Ákærði var spurður hvers vegna hann hefði farið úr bifreið sinni. Hann sagði brotaþola hafa stöðvað sína bifreið og opnað bílstjóradyrnar. Ákærði sagði engan sérstakan tilgang hafa verið hjá sér með því að fara út. Brotaþoli hefði enn verið í bifreið sinni þegar ákærði hefði komið að. „Ég loka hurðinni á hann fyrst“, sagði ákærði. Nánar spurður sagðist ákærði hafa farið til að ræða við brotaþola.

Ákærði neitaði að hafa rifið brotaþola úr bifreiðinni og ýtt honum í jörðina. Ákærði neitaði að hafa ýtt með báðum höndum á bringu brotaþola. Ákærði sagði brotaþola hafa slegið til sín en kvað stekki muna hvort brotaþoli hefði komið höggi á sig. Ákærði hefði slegið einu sinni til baka. Ákærði sagðist hafa verið hræddur um líf sitt þegar brotaþoli hefði slegið til sín. Sér hefði staðið ógn af brotaþola. Ákærði kvaðst hafa beitt neyðarvörn.

Ákærði kvaðst hafa verið „í rétti“ þegar brotaþoli hefði ekið í veg fyrir hann. Brotaþoli hefði næstum ekið á bifreið ákærða. Ákærði sagðist hafa orðið mjög undrandi þegar brotaþoli hefði stöðvað bifreið sína. Hann hefði vel getað haldið áfram. Ákærði hefði orðið reiður yfir því að brotið hefði verið á sér í umferðinni. „Hann svínar á mig, ég flauta á manninn, hann keyrir mig næstum því út af, ég flauta á hann, hann opnar meira að segja upp hurðina á ferð, gaurinn var trylltur.“

Ákærði sagði að brotaþoli væri töluvert eldri og aðeins hærri en hann.

A brotaþoli sagðist hafa verið á leið [...] og hafa ætlað að beygja af hringtorgi á Flatahraun. Umferð hefði verið töluverð og brotaþoli séð möguleika til að beygja til hægri og hann því gert það. Við það hefði verið flautað „svakalega“ fyrir aftan brotaþola. Hann hefði talið „að eitthvað mikið hefði komið fyrir“ og hefði því stöðvað bifreiðina. Hann hefði rétt verið búinn að stöðva bifreiðina „þegar var byrjað að berja á bílrúðuna“ og „maður reyndi að komast inn í bílinn.“ Eftir einhver augnablik hefðu dyrnar verið opnaðar og sagðist brotaþoli ekki vita hvort hann eða ákærði hefði opnað þær, „og þá var byrjað að slá og sparka í mig, ég veit ekki hvað oft.“ Brotaþoli hefði verið sleginn að minnsta kosti þrisvar eða fjórum sinnum í andlitið á meðan hann var að „ná að losa af mér öryggisbeltið til að komast út.“ Brotaþoli hefði viljað „komast út“ og vita hvað manninum gengi til, „það var eitthvað mikið að greinilega. Og hann hélt áfram að ráðast á mig úti og ég náði nú að halda honum svona þokkalega frá mér en svo náttúrulega fór aðeins að síga í mig, maður er ekkert sáttur við svona framkomu, þannig að ég sló til hans einu sinni, ég held að ég hafi nú ekki náð að hitta hann. Og þá fæ ég þetta högg á nefið sem að setur allt úr skorðum og það fossblæðir“. Örstuttu síðar hefði lögreglan komið á vettvang og yfirbugað ákærða.

Brotaþoli sagði að þegar hann hefði „náð að losa öryggisbeltið, þá reif hann mig út úr bílnum.“

Atvikalýsing ákæru var borin undir brotaþola og sagði hann hana rétta.

Brotaþoli sagðist ekki hafa ekið „gróflega“ í veg fyrir ákærða. Brotaþoli hefði talið nægt pláss fyrir bifreið sína en hugsanlega hefði ákærði verið á öðru máli.

Ákærði sagði að brotaþoli hefði komið „mjög einkennilega fyrir sjónir“og verið ógnandi.

Brotaþoli sagði að kona sín hefði verið með í bifreiðinni og tekið hluta atburðarásarinnar upp á myndband. Einnig hefði verið í bifreiðinni sonur sinn, á fermingaraldri. Atvikið hefði orðið þeim öllum áfall. Brotaþoli sagðist hafa glímt við öndunarerfiðleika frá atvikinu, önnur nösin hefði verið nánast alveg stífluð og hin þröng. Þetta spillti svefni. Hann hefði farið í aðgerð fyrir stuttu og væri nú mun betri, „alveg 80 til 90 prósent betri núna“.

Brotaþoli sagði ákærða ekki hafa haft tilefni til að slá brotaþola. Ákærði hefði ekki verið í sjálfsvörn. Högg sitt til brotaþola hefði verið „handapat út í loftið“ og hann teldi sig hafa „ekki hitt hann einu sinni almennilega“.

Lögregluþjónn 1 sagðist hafa verið staddur á lögreglustöðinni í Flatahrauni þegar einhver hefði sagt að verið væri „að berja mann úti á Flatahrauni til mótsvið Krónuna“. Vitnið hefði hlaupið útog annar lögregluþjónn á eftir og séð „mann lemja annan mann“. Þegar lögreglan hefði kallað til mannsins að lögregla væri komin hefði hann rétt upp hendur og verið handtekinn.

Vitnið sagðist hafa séð „eitt högg í mann, og þá öskrum við ‚lögreglan‘ og þá hættir hann bara samstundis.“ Vitnið sagði að slegið hefði verið til eldri mannsins og sá slegið sem handtekinn var. Vitnið sagðist ekki geta fullyrt hvort maðurinn hefði orðið fyrir högginu. Hann hefði verið blóðugur og að eigin sögn á leið [...]. Vitnið hefði séð „blóðslettur í hvítri skyrtu.“

Vitnið sagðist ekki hafa séð neitt frá eldri manninum sem kallað hefði á neyðarvörn hins mannsins.

Vitnið B, fv. starfsmaður lögreglu, sagðist hafa verið á kaffistofu lögreglustöðvarinnar þegar það hefði heyrt flaut og orðið litið út um glugga. Vitnið hefði þá séð tvær kyrrar bifreiðar, sú aftari hafi verið stærri og svört á lit, „og ökumaður á svarta bílnum rýkur út og síðan eru þeir komnir þarna báðir út og lenda þarna í áflogum.“ Hinn ökumaðurinn hefði ekki verið kominn úr sinni bifreið þegar ökumaður svörtu bifreiðarinnar hefði farið úr sinni. Hefði ökumaður svörtu bifreiðarinnar staðið við fremri bifreiðina þegar bílstjóri hennar hefði enn verið inni í henni.

Vitnið sagði að ökumaður svörtu bifreiðarinnar hefði slegið til hins mannsins sem við það hefði fallið í götuna. Sá maður hefði enga tilburði haft til átaka.

Vitnið sagðist ekki hafa séð vel hvernig ökumaður minni bifreiðarinnar hefði farið úr bifreið sinni.

Vitnið E sagðist hafa komið að bifreið sinni, sem hefði verið lagt fyrir framan Krónuna, og þá heyrt eitthvert „bílahljóð“ og flaut. Vitnið hefði svo séð tvær bifreiðar standa kyrrar á akbraut, svarta og hvíta og hefði sú svarta verið aftari, og ökumann aftari bifreiðarinnar koma út og vera „eitthvað argur“. Maðurinn hefði slegið á fremri bifreiðina og öskrað og þá hefði vitnið hringt til Neyðarlínu. Ökumaður fremri bifreiðarinnar hefði þá enn verið inni í bifreiðinni. Næst hefði vitnið séð að ökumaður aftari bifreiðarinnar „rífur upp hurð hjá þeim ökubíl sem er framar, og kýlir inn í bílinn.“ Stuttu eftir þetta hefði lögregla komið hlaupandi.

Vitnið sagði að ökumaður fremri bifreiðarinnar hefði að sínu mati verið „í sjokki“ og blóð hafi fossað úr nefi hans.

Vitnið sagðist ekki muna til þess að hafa séð ökumann hvítu bifreiðarinnar utan hennar í atburðarásinni en tók fram að um tvö ár væru liðin frá atvikinu. Að atburðarásinni lokinni hefði vitnið gefið sig á tal við manninn og spurt um ástand hans. Þá hefði maðurinn verið í bifreiðinni.

Vitnið sagðist hafa verið um 30 til 5 0 metra frá atburðarásinni og hafa haft ótruflaða sjónlínu að henni.

Vitnið F sagðist hafa verið á bílastæðunum við Krónuna þegar það hefði heyrt „mjög hávært bílflaut, það er eins og það sé legið bara alveg á flautunni“. Vitninu hefði fyrst dottið í hug að árekstur hefði orðið. Vitnið hefði séð hvíta bifreið og dökkleita bifreið á eftir henni. Bílstjóri aftari bifreiðarinnar hefði stokkið úr henni og „byrjar að reyna að opna hurðina“ hjá ökumanni fremri bifreiðarinnar. „Það hefst fyrir rest [...] og rífur hann út einhvern veginn, eða þeir lenda allavega báðir úti“. Sá á dökku bifreiðinni „setur upp hnefana“ og hinn þá einnig. „Svo sé ég bara eitt högg og hann liggur, sá sem var á fremri bílnum.“ Mjög stuttu eftir þetta hefði lögregla komið á vettvang.

Vitnið sagðist hafa verið „alveg í smá fjarlægð“ frá mönnunum. Atvikið hefði það þó séð greinilega.

Vitnið sagði að svo hefði litið út sem ökumaður aftari bifreiðarinnar „hefði misst stjórn á sér algjörlega“. Það fyrsta sem vitninu hefði dottið í hug hefði verið að hinn hefði „svínað á hann, eða eitthvað svona.“ Vitnið hefði hins vegar ekki séð hvort það hefði verið.

Borið var undir vitnið það sem eftir því er haft í lögregluskýrslu, þess efnis að það hefði séð fremri bifreiðina aka í veg fyrir aftari bifreiðina þar sem ekið sé úr hringtorginu. Vitnið sagðist ekki muna eftir þessu.

Lögregluþjónn 2 sagðist hafa verið á kaffistofu lögreglustöðvarinnar í Hafnarfirði þegar það hefði heyrt óvenjumikið bílflaut. Starfsmaður á stöðinni, B, hefði litið út um glugga og sagt tvær bifreiðar kyrrar og tvo menn fyrir utan þær. Vitnið hefði litið út og séð „einhverjar stympingar“. B hefði sagt að „slagsmál“ væru í gangi og vitnið hlaupið út ásamt lögregluþjóni 1. Þegar vitnið hefði verið um tuttugu metra frá mönnunum hefði það séð ákærða slá brotaþola einu höggi svo brotaþoli hefði fallið í jörðina. Ákærði hefði þá verið handtekinn og fluttur á lögreglustöð.

Vitnið C sérfræðingur í bráðalækningum staðfesti vottorð sitt.

Vitnið sagðist hafa skoðað brotaþola umræddan dag ásamt öðrum lækni. Brotaþoli hefði sagt svo frá að hann hefði verið að aka á leið [...]þegar ökumaður á aftari bifreið hefði flautað á sig og komið svo út úr bifreiðinni og veitt brotaþola hnefahögg í andlit og tekið hann út úr bifreiðinni.

Vitnið sagði að ekki hefði verið hægt að útiloka nefbrot þegar brotaþoli hefði komið á bráðamóttöku. Flest nefbrot, sem ekki yllu skekkju eða loftflæðistruflun í nefi, greru án inngrips. Ef augljós skekkja kæmi í ljós, þegar bólga hefði hjaðnað, væri slíkt oft meðhöndlað með sérstakri aðgerð sem háls- nef- og eyrnalæknir framkvæmdi. Vitnið sagði að brotaþola hefði verið ráðlagt að leita til slíks sérfræðings ef eftirköst yrðu af atvikinu.

Vitninu var kynnt að brotaþoli hefði lýst því í málinu að hann hefði átt í erfiðleikum með öndun eftir atvikið, önnur nös verið stífluð og erfitt að anda með hinni, og því hefði verið framkvæmd á honum aðgerð fyrr á þessu ári. Vitnið sagði það nokkuð löngu eftir atvikið en alls ekki væri útilokað að slíkt ástand brotaþola væri til komið af umræddu atviki. Vel þekkt væri að menn gætu átt í erfiðleikum með loftskipti eftir nefbrot. Langflest nefbrot, sem yllu loftskipta vandamálum, yllu þeim strax eftir atvikið. Vitnið gæti þó ekki fullyrt um hugsanlega fylgikvilla. Vitnið sagði ekki algengt að öndunarerfiðleikar hlytust af höggi á nef, sem veitti mar en ekki blæðingu í miðnesi. Það væri þó ekki útilokað. Skaði gæti orðið á mjúkvefjum og miðnesi sem gætu valdið truflunum, þótt slíkt teldist ekki nefbrot. Hjá brotaþola hefðu ekki verið merki um blæðingu í miðnesi en hann hefði fengið blóðnasir sem sýndu „að þetta var þónokkuð högg sem hann fékk.“

Vitnið G sagðist hafa komið akandi að hringtorginu og hafa þá séð „menn í átökum“ uppi á umferðareyju og hefði maður verið sleginn í jörðina. Þar hefði yngri maður slegið eldri mann. Vitnið kvaðst ekki hafa séð annað af atburðarásinni en þetta högg. Vitnið hefði séð þetta vel.

Niðurstaða

Ákærði játar sök að hluta. Með játningu sinni, sem ekki þykir ástæða til að draga í efa og fær stoð í gögnum málsins, telst hann sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er rétt færð til refsiheimilda í ákæru.

Að því er varðar ætlaða líkamsárás, sbr ákærulið III, liggur fyrir að ákærði og brotaþoli voru á vettvangi umrætt sinn. Fyrir liggur upptaka af hluta atburðarásarinnar, svo sem lýst hefur verið. Atvikalýsing ákæru fær mikinn stuðning af upptökunni.

Ákærði neitar að hafa rifið brotaþola út úr bifreiðinni. Brotaþoli segir ákærða hafa gert það. Sá framburður brotaþola fær stuðning frá vitninu F og ekki síður af upptöku af atburðarásinni. Þykir sannað að ákærði hafi umrætt sinn rifið brotaþola út úr bifreiðinni. Með vísan til þess sem fram kemur á upptökunni þykir ljóst að við þetta hafi brotaþoli farið í jörðina. Enn fremur er sannað með vísan til upptökunnar að ákærði hafi ýtt með báðum höndum á bringu brotaþola sem hafi slegið einu sinni til ákærða með krepptum hnefa. Ákærði kveðst hafa slegið til baka. Brotaþoli segir jafnframt að þetta hafi ákærði gert. Vitnin E, F, B og lögregluþjónar 1 og 2 sögðust öll hafa séð ákærða slá brotaþola. Það fær stuðning af upptökunni og er sannað í málinu. Með því sem hér hefur verið rakið verður að telja leitt í ljós í málinu að atvikalýsing ákæruliðarins sé að þessu leyti rétt.

Með vottorði og skýrslu C er sannað að brotaþoli var við komu á bráðamóttöku með þá áverka sem í ákæru greinir. Engin ástæða er til að ætla að hann hafi fengið þá viðannað tækifæri en umrætt sinn. Er með þessu sannað að í umræddri atburðarás fékk ákærði þá áverka sem í ákæru greinir.

Ljóst má vera að upphaf atburðarásarinnar hafi verið það að ákærði varð óánægður með aksturslag brotaþola og lét það í ljós með bílflautu sinni. Í framhaldinu stöðvaði hvor bifreið sína og ákærði fór úr sinni og að bifreið brotaþola. Ljóst er að ákærði stóð fyrir utan bifreiðina en brotaþoli sat inni í henni, þegar sú atburðarás hófst sem lýst hefur verið. Af því sem liggur fyrir í málinu verður að telja ljóst að ákærði á frumkvæði að líkamlegum átökum. Hann dregur brotaþola út úr bifreiðinni þannig að brotaþoli fer í jörðina og eftir að brotaþoli hefur staðið upp og þeir sagt nokkur orð hvor til annars hrindir ákærði brotaþola. Ekkert í þessum gjörðum ákærða verður réttlætt með neyðarvarnarsjónarmiðum. Ljóst er að brotaþoli slær eftir það með krepptum hnefa í átt til ákærða, en höggið, sem virðist ekki sérstaklega fast, virðist ekki koma á hann. Í framhaldi af þessu veitir ákærði brotaþola svo högg á nefið. Þótt það högg sé veitt í framhaldi af því að brotaþoli sló til ákærða verður högg ákærða ekki réttlætt með neyðarvarnarsjónarmiðum. Umrætt högg brotaþola, sem er það eina í þá veru sem frá honum virðist hafa komið í atburðarásinni, gerir ekki að verkum að ákærða hafi verið nauðsynlegt að halda áfram atlögu að brotaþola með þeim hætti sem hann gerði. Þegar á allt framanritað er horft verður að telja að lögfull sönnun hafi verið færð fyrir sök ákærða samkvæmt ákæruliðnum og er háttsemi hans rétt færð til refsiheimilda.

Ákærði kvað brotaþola hafa ekið í veg fyrir sig. Um það verður engu slegið föstu í málinu en jafnvel þó rétt væri réttlætti það á engan hátt þá háttsemi sem ákæra málsins lýtur að.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði talsverðan sakaferil, frá árinu 2012. Skal þess getið hér að í júní 2017 voru honum ákveðin viðurlög, 300.000 króna sekt, fyrir brot gegn 1. mgr. 48. og 1. mgr. 71. gr. þág. umferðarlaga og 64. gr. rgl. um skráningu ökutækja, en ákærði hafði meðal annars ekið sviptur ökurétti; í desember 2017 voru honum ákveðin viðurlög, 265.000 króna sekt, fyrir brot gegn 1. sbr. 4. mgr. 37. og 1. mgr. 48. gr. þág. umferðarlaga, en ákærði hafði meðal annars ekið sviptur ökurétti; hinn 25. 3. 2020 var ákærði dæmdur í sjö mánaða fangelsi, en fullnustu sex mánaða frestað skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 1. mgr. 58. gr. umferðarlaga, en ákærði hafði ekið sviptur ökurétti. Með dóminum var dæmdur upp skilorðshluti dóms sem hann hafði hlotið í Héraðsdómi Reykjavíkur í janúar 2019 fyrir líkamsárásir. Héraðsdóminum frá janúar 2019 var áfrýjað til Landsréttar sem hinn 18. 12. 2020 dæmdi ákærða til tveggja ára fangelsis og var þá einnig skilorðshluti dómsins 25. 3. 2020 dæmdur upp. Auk þess sem hér hefur verið rakið skal tekið fram að að ákærði var í nóvember 2016 dæmdur til greiðslu 200.000 króna sektar fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga ogað í september 2017 gekkst hann undir sátt sem fól í sér 70.000 króna sekt fyrir brot gegn 1. mgr. 12. og a, b, c og f lið 2. mgr. 30. gr. vopnalaga. Brot sín nú framdi ákærði í ágúst og október 2019 og verður honum því nú ákveðinn hegningarauki, fimm mánaða fangelsi sem ekki er unnt að skilorðsbinda.

Ákærði hefur framið ólögmæta meingerð gegn brotaþola og ber bótaábyrgð áhenni. Ljóst er að brotaþoli hlaut áverka sem raktir eru í ákæru, blæðingu inn á hvítu í auga, blóðnasir og yfirborðsáverka á nefi. Verður að telja ljóst að brotaþoli hafi haft af áverkum sínum umtalsverð óþægindi og verður ákærða gert að greiða brotaþola 500.000 krónur í miskabætur. Brotaþoli krefst bóta vegna fatnaðar sem orðið hafi ónýtur. Af hálfu ákærða var byggt á að engin gögn lægju fyrir um þaðog var gerð krafa um að þessu atriði yrði vísað frá dómi. Lögregluþjónn 1 bar að hann hafi séð blóðslettur á hvítri skyrtu brotaþola og þykir upptaka af atburðarásinni gera það sennilegt. Að því athuguðu verður lagt til grundvallar að skyrta brotaþola hafi orðið ónýt og þó ekki liggi fyrir gögn um verðmæti hennar þykir mega gera ákærða að greiða brotaþola að álitum 20.000 krónur vegna skyrtunnar. Ekkert liggur fyrir um skemmdir á fatnaði að öðru leyti og verður kröfu vegna þeirra vísað frá dómi. Alls verður ákærða gert að greiða brotaþola 520.000 krónur ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir, en bótakrafa var kynnt ákærða 20. apríl 2020. Loks verður ákærða gert að greiða brotaþola 568.974 krónur í málskostnað, og hefur þá verið litið til skyldu til að greiða virðisaukaskatt af lögmannsþóknun. Ákærða verður gert að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda, K-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 538.160 krónur með virðisaukaskatti, og annan sakarkostnað, sem samkvæmt gögnum málsins nemur 43.362 krónum. Fallast ber á upptökukröfur. Gætt var 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Af hálfu ákæruvaldsins fór með málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, K-kk-nf B-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði.

Ákærði greiði A 520.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. október 2019 til 20. maí 2020, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, og 568.974 krónur í málskostnað.

Upptækir eru gerðir tveir hnífar af gerðinni Puma Tec. með 29 sentimetra löngu blaði og einn kasthnífur af gerðinni Mueal Pro- Throw sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærði greiði 538.160 króna þóknun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef lögmanns, og 43.362 króna annan sakarkostnað.

Þ-kk-nf D-kk-nf