S-113/2010

Mál þetta, sem tekið var til dóms að lokinni aðalmeðferð 5. þessa mánaðar, höfðaði lögreglustjórinn á Blönduósi 5. nóvember 2010 á hendur G-kk-þgf V-kk-þgf M-kk-þgf, fæddum 28. maí 1956, til heimilis að Efri-Torfustöðum, Húnaþingi vestra, „fyrir brot gegn dýraverndunarlögum, lögum um búfjárhald og reglugerð um aðbúnað og heilbrigðiseftirlit hrossa með því að hafa sem ábúandi á bænum Efri-Torfustöðum í Húnaþingi vestra, um nokkurt skeið og fram í aprílmánuð árið 2010, vanrækt umhirðu og fóðrun á þremur hrossum í hans eigu með þeim afleiðingum að holdastigun og skoðun sem fram fór þann 19. apríl 2010, leiddi í ljós:

a) að grátt hross var með holdastig 1,5 og var auk þess fótbrotið,

b) að eitt rauðblesótt hross og annað jarpt að lit voru með mikið vaxna hófa.

Telst þetta varða við 2. gr. og 1. og 3. mgr. 3. gr., sbr. 19. gr. laga um dýravernd nr. 15/1944, 4., 1. mgr. 5. gr., sbr. 14. gr., sbr. viðauka C, reglugerðar nr. 160/2006, um aðbúnað, umhirðu og heilbrigðiseftirlit hrossa, sbr. 18. gr. laga nr. 103/2002 um búfjárhald o.fl.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Undir rekstri málsins féll ákæruvaldið frá þeim þætti ákærunnar að gráa hrossið, sem getið er í ákærulið a, hafi verið fótbrotið.

Ákærði krafðist sýknu af ákærulið a en hann játaði strax við þingfestingu málsins sök varðandi síðari lið ákærunnar. Þá krafðist hann þess að sakarkostnaður yrði greiddur úr ríkissjóði.

II

Málavextir

Hinn 12. apríl 2010 fór Þ-kk-nf P-kk-nf, ráðunautur og forðagæslumaður hjá Búnaðarsambandi Húnaþings og Stranda, í árlegt búfjáreftirlit að bænum Efri-Torfustöðum. Ráðunauturinn skrifaði skýrslu um skoðun sína og í henni kemur m.a. fram að umhirða þriggja hesta, sem voru í hólfi ofan túngirðingar, væri óviðunandi. Tveir hestanna hafi verið með svo framvaxna hófa að táin stóð upp í loft sem leiddi til þess að fótastaða þeirra var röng. Þá hafi einn hestur, grár að lit, verið bæklaður á framfæti, líkast til brotinn eða farinn úr lið og hann af þeim sökum átt erfitt með gang. Í skýrslunni kemur einnig fram að hestarnir hafi ekki verið kappfóðraðir og sá grái farinn að leggja nokkuð af. Skýrsluritari hefur eftir ákærða að til hafi staðið að lóga hestunum síðasta haust en það hafi farist fyrir.

Hinn 19. apríl fóru héraðsdýralæknir, I-kvk-nf R-kvk-nf, og héraðsráðunautur, G-kk-nf R-kk-nf, að Efri-Torfustöðum. Tilefni heimsóknar þeirra var skýrsla Þ-kk-ef P-kk-ef sem benti til þess að fóðrun og aðbúnaður gripa á bænum væri í ólagi. Héraðsdýralæknir ritaði ákærða, fyrir hönd Matvælastofnunar, bréf sama dag. Í því eru gerðar athugasemdir um aðbúnað sauðfjár og nautgripa en um hross á bænum segir svo: „Þrjú hross eru á bænum. Grátt hross með holdastig 1,5+ og fótbrot á vinstri fæti og á erfitt með að komast um. Rauðblesótt hross með holdastig 1,5+ mikið vaxnir hófar. Jarpt hross í ágætum holdum en mikið vaxnir hófar. Telst þetta varða við 4. og 5. gr. reglugerðar nr. 60/2006 um aðbúnað, umhirðu og heilbrigðiseftirlit hrossa og 2. og 3. gr. laga um dýravernd nr. 15/1994. Að mati héraðsdýralæknis er ástandið svo alvarlegt að hefjast verður strax handa við að bæta aðbúnað og umhirðu búfjárins.“ Sama dag ritar S-kk-nf A-kk-nf fyrir hönd Matvælastofnunar bréf til lögreglustjórans á Blönduósi og kærir ákærða fyrir meint brot á lögum um dýravernd og reglugerð um aðbúnað hrossa. Í kærunni er rakið það sem segir í nefndu bréfi um hrossin þrjú, þó þannig að holdastig gráa hestsins er sagt vera 1,5 en ekki 1,5+. Degi síðar ritar héraðsdýralæknir fyrir hönd Matvælastofnunar ákærða annað bréf með fyrirsögninni krafa um úrbætur á aðbúnaði og umhirðu dýra- Andmælaréttur. Í því er þess m.a. krafist að hrossin þrjú verði aflífuð. Ákærða er jafnframt veittur frestur til 25. apríl til að verða við kröfum sem settar eru fram í sex tölusettum liðum í bréfinu, þ. á m. er krafan um aflífun hrossanna. Hinn 26. apríl er ákærða enn ritað bréf af sama aðila. Í því kemur fram að munnleg ósk hafi komið fram um aukinn frest til að verða við kröfum stofnunarinnar en hann hafi ekki verið veittur. Ákærða er gefinn frestur til 29. apríl til að verða við kröfum sem settar eru fram í töluliðum eitt til sex. Þá er athygli ákærða vakin á því að vanræksla á að verða við kröfum stofnunarinnar geti leitt til vörslusviptingar á búfé.

III

Framburður fyrir dómi

Ákærði kvaðst hafa tekið við búi af föður sínum að Efri-Torfustöðum fyrir nokkrum árum. Hann kvaðst búa þar ásamt móður sinni með kýr og kindur en engin hross í dag. Hann bar að búfjárhald hans hafi að mati sumra gengið brösuglega hin síðari ár. Hann kvað marga hafa aðstoðað sig við búskapinn og nefndi nokkur nöfn í því sambandi. Að sögn ákærða höfðu, áður en mál þetta kom upp, verið gerðar athugasemdir við búskapinn hjá honum og hann þá reynt að bregðast við þeim. Varðandi hrossin þrjú sem hér eru til umfjöllunar þá hafi ekki áður verið gerðar athugasemdir vegna þeirra. Ákærði sagði hrossin hafa fengið nóg að éta og verið í ágætum haga og gefið hey eftir þörfum en þau hafi alla tíð gengið úti á vetrum. Heyið sem þeim var gefið hafi verið að mati sumra vont en hann talið það nógu gott fyrir hross. Ákærði sagði hrossin ekki horuð. Hann kvaðst hafa tekið eftir því að grái hesturinn hafi verið skaðaður á fæti, ekki fótbrotinn, en hann við ágæta heilsu og fengið nóg að éta og komist ágætlega um. Hann kvaðst ekki geta svarað því hvenær hann tók fyrst eftir því að hesturinn var haltur. Þá bar hann að tveir hestanna hafi verið vel við aldur. Ákærði mundi ekki hver viðbrögð hans voru við bréfum sem honum voru ritið vegna þessa. Þá mundi hann ekki hvenær hrossin voru felld en það hafi P-kk-nf S-kk-nf, J-kk-nf J-kk-nf og G-kk-nf Þ-kk-nf gert, hann hafi ekki tekið þátt í því. Ákærði bar að héraðsdýralæknir hafi áður og að hans mati að ósekju haft afskipti af búskap hans og hún að hans mati lagt hann í einelti og vilji hann brott af jörðinni.

Vitnið I-kvk-nf R-kvk-nf héraðsdýralæknir bar að henni hafi borist athugasemdir frá búfjáreftirlitsmanni við búfjárhald ákærða um miðjan apríl 2010. Hún lýsti því að í nokkur önnur skipti hafi þurft að hafa afskipti af ákærða vegna búfénaðar hans. Vitnið bar að hún hafi komið að Efri-Torfustöðum 19. apríl ásamt G-kk-þgf R-kk-þgf og þar hafi tveir nafngreindir menn tekið á móti þeim en ákærði hafi ekki verið viðstaddur. Skoðun á hrossunum þremur hafi leitt í ljós að tvö þeirra voru með mikið vaxna hófa og tvö voru mjög horuð með holdastig 1,5+. Þá hafi eitt grátt hross sennilega verið fótbrotið á vinstra framfæti án þess þó að hún gæti fullyrt að svo væri en það hafi átt erfitt með að komast um. Vitnið bar að holdastig væri metið með því að horfa á hrossin og þreifa á þeim. Að sögn vitnisins þurfti að aflífa hrossin vegna hófanna á tveimur þeirra og einnig vegna holdastigsins. Vitnið taldi þó að hægt hefði verið að koma hrossunum í gott hold með mikilli og góðri umhirðu. Að sögn vitnisins er erfitt að meta holdastig hrossanna út frá myndum sem liggja frammi í málinu, einkum vegna þess að þau voru í vetrarhárum. Vitnið bar að holdastig hrossanna hafi verið nær holdastigi 2 en 1,5. Vitnið kvaðst ekki hafa séð hey hjá hrossunum þar sem þau voru en það hafi verið um 10 mínútna gang frá bæjarhúsunum. Vitnið bar að ákærði hafi óskað eftir lengri fresti til að bregðast við athugasemdum sem settar voru fram í fyrsta bréfinu en því hafi verið hafnað. Önnur viðbrögð hafi hún ekki fengið frá ákærða vegna bréfanna sem honum voru send. Vitnið bar að sér hafi verið greint frá því að hrossin hafi verið felld en hún taldi að það hafi verið um viku frá því að ákærða var sent bréf, dagsett 26. apríl. Vitnið þekkti ekki skýrslu Þ-kk-ef P-kk-ef.

Vitnið Þ-kk-nf P-kk-nf, búfræðingur og búfræðikandidat, starfar sem ráðunautur og forðagæslumaður hjá Búnaðarsambandi Húnaþings og Stranda. Vitnið kvaðst hafa komið að Efri-Torfustöðum 12. apríl 2010 í reglulegt búfjáreftirlit. Hann hafi gert athugasemdir við aðbúnað búfjár á bænum. Varðandi hrossin hafi hann gert þær athugasemdir að tvö þeirra hafi verið með framgengna hófa og einn hestur hafi verið laskaður á fæti en hann taldi ólíklegt að hann hafi verið fótbrotinn. Hann kvaðst þó ekki hafa getað skoðað fótinn á hestinum en öll hrossin hafi gengið um. Vitnið kvað hrossin hafa verið aflögð, sérstaklega eitt, en þau hafi ekki verið komin að fótum fram. Nánar lýsti vitnið þessu þannig að þau hafi ekki verið spikfeit en byrjað að sjá á þeim. Vitnið kvaðst þekkja hvernig holdastig hrossa er metið samkvæmt reglugerð þar um en slíkt formlegt mat hafi hann ekki gert. Að mati vitnisins var grái hesturinn augljóslega ekki í reiðhestsholdum. Hinir tveir hafi verið í þolanlegum holdum en hrossin hafi verið orðin gömul og því kannski eðlilegt að þau væru aðeins farin að gefa sig en ástand þeirra hafi ekki verið til háborinnar skammar. Vitnið bar að hrossunum hafi verið gefið hey með beitinni en þau hafi verið í fínum haga. Vitnið taldi sennilegt að hár aldur og löskun á fæti hafi frekar en skortur á fóðri valdið því að grái hesturinn var farinn að tapa holdum. Að sögn vitnisins kom fram í samtali hans og ákærða að til hafi staðið að lóga hrossunum haustið áður en það hafi farist fyrir og hann kvaðst hafa kvatt ákærða til að lóga hrossunum. Undir vitnið voru bornar ljósmyndir af gráa hestinum og þeim rauða. Vitnið bar að augljóst væri að rauði hesturinn væri orðinn mjög gamall en holdafar hans væri í góðu lagi. Holdafar gráa hestsins væri erfiðara að sjá á myndinni en hann væri þó ekki kominn að fótum fram, ef svo væri mætti sjá meira fall í baki, makka og lend. Vitnið bar að það væri ekki algengt að á vorin væru hross undir þremur í holdastigi en það kæmi fyrir, einkum væru það eldri hross og hryssur með folöldum. Vitnið bar, að teknu tilliti til ljósmyndar og þess sem hann sá til gráa hestsins, að holdafar hans væri á milli 2 og 3 en hann hafi á sínum tíma ekki komist að honum til að þreifa hann, enda hafi hann ekki verið nægilega gæfur til þess.

Vitnið G-kk-nf R-kk-nf, hefur mastersgráðu í fóðurfræði frá Colorado State háskóla og starfar sem ráðunautur hjá Búnaðarsambandi Húnaþings og Stranda. Vitnið kvaðst hafa komið með I-kvk-þgf R-kvk-þgf að Efri-Torfustöðum 19. apríl 2010. Að sögn vitnisins voru hófar hrossanna mikið vaxnir en holdafar þeirra í góðu lagi og þá hafi eitt þeirra slasast eitthvað. Vitnið taldi að hann hefði tekið á einu eða tveimur þeirra til að kanna holdafar þeirra en mundi ekki til þess að neitt hafi verið athugavert við það. Fótabúnaðurinn hafi hins vegar verið óviðunandi og því ekkert annað að gera en að lóga hrossunum auk þess sem þau voru ekkert brúkuð. Að sögn vitnisins komst grái hesturinn illa um vegna ákomu á fæti en hann hafi ekki skoðað hvað var að fætinum á hrossinu. Vitnið kvaðst þekkja stigun á holdafari hrossa eins og þau eru skýrð í reglugerð. Hann mundi ekki til þess að hann hafi velt því eitthvað fyrir sér á þessum tíma annað en að hann hafi ekki séð neitt athugavert við það, það hafi verið fótabúnaðurinn sem leiddi til þess að hann taldi rétt að lóga þeim. Vitnið mundi ekki hversu nákvæmlega vitnið I-kvk-nf skoðaði hrossin. Þá mundi vitnið ekki hvort það var hey hjá hrossunum en það hafi ekki verið vandamál að komast að þeim. Vitnið kvaðst muna til þess að grái hesturinn hafi verið í verstu holdunum sennilega vegna þess að hann komst illa um. Hann mundi ekki til þess að hinir hafi verið í lélegum holdum. Hann treysti sér ekki til að meta holdafar hrossanna af myndum sem liggja frammi í málinu. Vitnið sagði að holdafar líkt og á þeim gráa þekktist en þá væru gerðar athugasemdir við það og lagt fyrir eigendur að gefa þeim meira án þess þó að ástæða væri til að gera eitthvert mál úr því. Framfóturinn á gráa hestinum hafi orðið til þess að hann taldi rétt að lóga honum en hann hefði komist vel af með auknu fóðri ef hann hefði ekki verið skaðaður á fæti.

Vitnið J-kk-nf J-kk-nf kvaðst, að ósk ákærða, hafa verið viðstaddur þegar dýralæknir og ráðunautur komu að Efri-Torfustöðum í apríl á síðasta ári. Hann kvaðst tengjast ákærða þannig að hann hafi unnið nokkuð við viðgerðir fyrir hann sem síðan hafi leitt til þess að hann hafi aðstoðað hann við önnur verk. Hann hafi komið að þessu máli fyrir ákærða vegna þess að málið hefði lagst þungt á hann. Vitnið kvaðst vera hestamaður og eiga hross sjálfur. Skoðun á hrossunum hafi farið þannig fram að gengið var til þeirra og ástand metið. Vitnið kvaðst hafa vitað til að hross væru til á bænum en ekki þekkt til þeirra sérstaklega. Hann sagðist hafa tekið eftir því að eitthvað var að framfæti á gráum hesti en hann hafi ekki vitað af því áður, en hann hafi haft vitneskju um að hófar væri of mikið vaxnir. Að sögn vitnisins komst grái hesturinn ágætlega um þrátt fyrir áverkann. Hann kvaðst ekki hafa séð að hrossin væru vannærð, raunar langt því frá. Vitnið sagðist vita til þess að hrossunum hafi verið gefið um veturinn. Þá kvaðst vitnið hafa tekið að sér að slátra hrossunum og það hafi hann, ásamt G-kk-þgf Þ-kk-þgf og P-kk-þgf S-kk-þgf, gert 24. apríl en þá hafi þeir sem það gerðu þurft að hafa nokkuð fyrir því að ná hrossunum. Vitnið kvaðst hafa rætt við I-kvk-þf dýralækni áður en hrossunum var slátrað og gert henni grein fyrir því að hann kæmist ekki til þess innan þriggja daga en verkinu yrði lokið innan tíu daga og hann því beðið hana um lengri frest. I-kvk-nf hafi hafnað beiðni um frekari frest en hún hafi einnig neitað að taka við bréfi sem hann var búinn að skrifa fyrir ákærða vegna þessa máls. I-kvk-nf hafi sagt honum að hún gæti tekið einn hestinn í slátrun en hann þá sagt henni að þessum hrossum yrði slátrað heima og þau grafin þar en við því hafi hún ekkert sagt. Vitnið minnti að I-kvk-nf hafi við skoðun á hrossunum þreifað á einu þeirra.

Vitnið J-kk-nf B-kk-nf, bóndi, kvaðst hafa, að ósk ákærða, verið viðstaddur títtnefnda skoðun sem fram fór 19. apríl 2010. Skoðunin hafi farið þannig fram að þau gengu að hrossunum í haganum og þá hafi hann séð að hófar voru ofvaxnir en hann hafi ekki merkt að annað væri að þeim miðað við árstíð. Hann hafi ekki merkt að hrossin væru í áberandi slæmum holdum. Vitnið mundi ekki hvort dýralæknir þreifaði eitthvað af hrossunum. Vitnið bara að í hólfinu þar sem hrossin voru hafi verið hey. Vitnið kvaðst eiga nokkur hross sjálfur.

Vitnið P-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf, bóndi og nágranni ákærða, kvaðst hafa búið að Neðri-Torfustöðum í 20 ár og vel þekkt til hrossa ákærða. Vitnið bar að hestunum hafi alltaf verið gefið og þau verið í góðum haga auk þess sem þessi vetur hafi verið snjóléttur. Vitnið kvaðst hafa boðið fram aðstoð sína við að fella hrossin en það hafi verið gert upp úr 20. apríl. Þá hafi hrossin ekki verið í haustholdum en holdafar þeirra hafi ekki verið slæmt. Vitnið bar að grái hesturinn hafi verið graður þar til hann varð 14-15 vetra og hann hafi aldrei verið þykkur á hold. Eðli máls samkvæmt hafi hesturinn verið inni á vetrum meðan hann var graður og þá megi ekki líkja hrossi sem orðið er um eða yfir 20 vetra við unghross. Af þessum sökum hafi honum þótt holdafar hestsins eðlilegt. Vitnið bar að grái hesturinn hafi verið haltur en hann komist vel um þegar hann var sóttur í hagann og teymdur þaðan til slátrunar. Vitnið sagði augljóst að hann hafi ekki verið fótbrotinn en hann gæti hafa farið úr lið. Vitnið kvaðst eiga hross sjálfur og vera fæddur og uppalinn í sveit. Vitnið kvaðst oft hafa séð hross ákærða standa í heyi sem þeim var gefið.

Vitnið A-kk-nf G-kk-nf G-kk-nf, bóndi og næsti nágranni ákærða í norðri, kvaðst þekkja til hestanna að Efri-Torfustöðum. Hann kvaðst eðli máls samkvæmt oft hafa séð hrossin og talið holdafar þeirra í fínu lagi. Vitnið greindi frá því að hann hafi séð að hrossunum var alltaf gefið hey utan túns. Vitnið kvaðst vita til þess að grái hesturinn var ekki í eins góðum holdum og hinir tveir en hann hafi alltaf verið léttbyggður og aldrei feitur. Vitnið kvaðst ekki hafa veitt hrossunum sérstaka athygli þennan vetur en hann hafi séð þau á hverjum degi. Vitnið taldi víst að hann hefði tekið eftir því ef hrossunum hefði ekki verið sinnt.

Vitnið G-kk-nf Ö-kk-nf Þ-kk-nf var viðstaddur þegar hestunum var lógað en hann sagði það hafa verið gert 24. apríl 2010. Vitnið kvaðst ekki hafa skoðað holdafar hrossanna en þau hafi öll komist vel um en eitt þeirra hafi verið halt.

IV

Niðurstaða

Við aðalmeðferð málsins féll ákæruvaldið, eins og áður er getið, frá þeirri háttsemislýsingu í ákæru að grátt hross hafi verið fótbrotið. Verður ákærða því ekki gerð refsing vegna þessa. Að framan er rakið að ákærði hafi strax við þingfestingu málsins játað háttsemi þá sem greinir í a-lið ákærunnar. Játning ákærða er í samræmi við gögn málsins og telst sekt hans varðandi þann lið ákærunnar nægilega sönnuð. Þessi háttsemi ákærða telst varða við 2. gr. og 1. og 3. mgr. 3. gr. laga um dýravernd og 1. mgr. 5. gr. reglugerðar nr. 160/2006 um aðbúnað, umhirðu og heilbrigðiseftirlit hrossa.

Hér er því eingöngu eftir að leysa úr því hvort gráa hrossið sem getið er í ákærulið a hafi verið í þannig holdum að refsa beri ákærða vegna þess. Að framan er ítarlega rakinn framburður ákærða og vitna. Þar má sjá að I-kvk-nf R-kvk-nf dýralæknir taldi holdastig hestsins hafi verið á milli 1,5+ og 2 eins og holdastig hrossa er metið í viðauka C við reglugerð nr. 160/2006. Hún bar raunar að rautt hross í eigu ákærða hafi verið með sama eða svipað holdastig en ekki er ákært vegna þess í málinu. Önnur vitni töldu hins vegar öll að hrossin hafi verið í viðunandi holdum. Í þessu sambandi verður ekki hjá því komist að horfa sérstaklega til framburðar ráðunautanna Þ-kk-ef P-kk-ef og G-kk-ef R-kk-ef. Þeir töldu báðir að hrossið hafi verið í viðunandi holdum miðað við aldur og árstíma. Í 4. gr. nefndrar reglugerðar nr. 160/2006 er tekið fram að hross skuli alla jafna ekki vera grennri en sem nemur reiðhestsholdum (holdastig 3). Að öðrum kosti skuli þau njóta hvíldar og/eða sérstakrar umhirðu. Í viðauka C er síðan kveðið á um notkun á skala um holdastig hrossa. Þar segir að flest hross fái holdastig á bilinu 2-4. Sé hross með holdastig 2 sé það í mjög slæmu fóðurástandi. Þannig hross þurfi að fóðra sérstaklega og það geti ekki gegnið úti að vetrarlagi nema það hafi mjög gott skjól í eða við hús. Holdastig 1-2 teljist til illrar meðferðar og varði við dýraverndarlög.

Að teknu tilliti til framburðar ráðunautanna Þ-kk-ef P-kk-ef og G-kk-ef R-kk-ef svo og framburðar annarra vitna sem fyrir dóminn komu er það, þrátt fyrir framburð I-kvk-ef R-kvk-ef dýralæknis, mat dómsins ósannað að holdastig gráa hestsins hafi verið lægra en 2 eins og þeim mælikvarða er lýst í viðauka C við reglugerð nr. 160/2006. Í þessu sambandi verður ekki fram hjá því horft að hesturinn var orðinn gamall og þá skipir og máli að hann var graður langt fram eftir aldri auk þess sem fram kom að hann hafi alltaf verið grannvaxinn. Telst þannig ósannað að holdastig hestsins hafi svo slæmt að efni séu til að refsa ákærða fyrir það. Þykir því rétt að sýkna ákærða af þessum þætti ákærunnar.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 50.000 króna sekt til ríkissjóðs en fjögurra daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Sakarkostnaður féll ekki til við rannsókn málsins hjá lögreglu. Sakarkostnaður er því eingöngu málsvarnarlaun I-kk-ef T-kk-ef héraðsdómslögmanns sem þykir hæfilega ákveðinn 225.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Einnig telst ferðakostnaður verjanda að fjárhæð 50.345 krónur til sakarkostnaðar. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til þess tíma sem fór í ferðalag verjanda við rekstur málsins. Sakarkostnaður þessi féll til vegna varna ákæra varðandi þann hluta ákærunnar sem hann hefur nú verið sýknaður af og þykir því rétt að allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

Af hálfu ákæruvaldsins sótti málið B-kk-nf H-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á Blönduósi.

H-kk-nf H-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf V-kk-nf M-kk-nf, greiði 50.000 króna sekt til ríkissjóðs en sæti fjögurra daga fangelsi verði sektin ekki greidd innan fjögurra vikna.

Allur sakarkostnaður, þar með talin 225.900 króna málsvarnarlaun I-kk-ef T-kk-ef héraðsdómslögmanns, greiðist úr ríkissjóði.

H-kk-nf H-kk-nf