S-36/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 8. mars sl., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 6. janúar 2022 á hendur ákærða X, kt. [...], „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa [...] við [...], rétt við [...], í [...] ráðist með ofbeldi á A, kt. [...], og slegið hann með kylfu í höfuðið og vinstri fótlegg með þeim afleiðingum að A hlaut skurð frá nefhrygg að vinstri augabrún og yfir augnlok vinstra auga sem þurfti að sauma nokkrum sporum og bólgur og mar á aftanvert vinstra læri.

Telst þetta varða 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. “

Forsendur og niðurstaða:

Ákærði játaði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Taldi dómari ekki ástæðu til að draga í efa að játningin væri sannleikanum samkvæm og var málið því tekið til dóms á grundvelli 164. gr. laga nr. 88/2008 án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði vísar til þess að við heimfærslu til refsiákvæða í ákæru að áverkar þeir sem hlutust af háttseminni hafi verið minni háttar og áhaldið sem notað var hafi ekki verið til þess fallið að valda miklum skaða. Því eigi að heimfæra brotið undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara undir 1. mgr. 218. gr. sömu laga. Ákærði hefur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru, sem er að hafa ráðist með ofbeldi á árásarþola og slegið hann með kylfu í höfuðið og vinstri fótlegg. Þó að afleiðingar brotsins hafi ekki valdið meiri skaða en þeim að árásarþoli hlaut skurð frá nefhrygg að vinstri augabrún og yfir augnlok vinstra auga sem þurfti að sauma nokkrum sporum, gat ákærða ekki dulist að sú háttsemi að berja með kylfu í höfuð er sérstaklega hættuleg líkamsárás sem líkleg er að valda alvarlegu líkamstjóni. Samkvæmt framansögðu verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemi hans þar rétt heimfærð til refsiákvæðis.

Samkvæmt sakavottorð ákærða hefur hann ekki áður sætt refsingu. Það er ákærða til málsbóta að hafa hreint sakavottorð og hafa játað sök auk þess að hafa verið ungur að árum þegar brotið var framið. Horfir það til mildunar og verður til þess litið við refsimat. Með vísan til framangreinds og 2. tölul. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Á grundvelli sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður ákærði dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef lögmanns, sem að virtu umfangi máls svo og með hliðsjón af leiðbeinandi reglum dómstólasýslunnar nr. 2/2021 og tímaskýrslu verjanda, sem einnig var tilnefndur verjandi á rannsóknarstigi, þykir hæfilega ákveðin 334.800 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá verður ákærða gert að greiða annan sakarkostnað sem samkvæmt yfirliti og reikningi er 49.480 krónur.

M-kvk-nf Thejllhéraðsdómarikveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 334.800 krónur og annan sakarkostnað 49.480 krónur.

M-kvk-nf T-x-x