E-4131/2014

I

Mál þetta, sem dómtekið var 27. maí sl., er höfðað með stefnu birtri 14. október 2014 af Hafnarfjarðarkaupstað, Hafnarfirði, á hendur Heiðarverki ehf., Frostaskjóli 81, Reykjavík.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 254.066 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 254.066 krónum frá 18. desember 2013 til greiðsludags, allt að frádreginni innborgun 156.000 krónur hinn 28. janúar 2015.

Þá krefst stefnandi málskostnaðar samkvæmt mati dómsins og er þess jafnframt krafist að við ákvörðun málskostnaðar verði tekið tillit til innheimtukostnaðar fyrir löginnheimtu í samræmi við heimildir.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnanda að skaðlausu.

II

Stefnandi kveður umrædda skuld tilkomna vegna viðskipta hins stefnda félags við stefnanda samkvæmt framlögðum reikningi. Stefnandi hafi fært ljósastaur við Drekavelli 40 fyrir stefnda og stefnanda hafi verið gerður reikningur 18. desember 2013 með gjalddaga sama dag að fjárhæð 254.066 krónur.

Ágreiningslaust er að af hálfu stefnda var óskað eftir því við stefnanda að ljósastaur við Drekavelli 40 í Hafnarfirði yrði færður þar sem staðsetning hans stóð í vegi fyrir frágangi bílastæða við húsið. Stefndi kveðst vera verktaki og hafi hann á árunum 2013-2014 byggt fasteignir við Drekavelli 44 í Hafnarfirði. Hafi hann byggt í samræmi við samþykktar teikningar og hafi fasteignin verið tekin út af byggingarfulltrúa Hafnarfjarðarbæjar á vormánuðum 2014 og fengið lokaúttekt. Við frágang á bílastæði hafi komið í ljós að ljósastaur var rangt staðsettur inni á lóðinni og hafi frágangur verið ómögulegur án þess að staurinn yrði færður. Hafi því verið óskað eftir því við Hafnarfjarðarbæ að staurinn yrði fjarlægður svo að frágangurinn yrði í samræmi við samþykktar teikningar. Það hafi tekið Hafnarfjarðarbæ rúman mánuð að verða við beiðninni sem valdið hafi verulegum töfum á verkinu með tilheyrandi kostnaði fyrir stefnda. Teikningar hefðu ekki gert ráð fyrir ljósastaur.

Með tölvuskeyti, dagsettu 28. október 2013, hafi starfsmaður bæjarins óskað eftir því við fulltrúa stefnda að staðfest yrði að stefndi myndi greiða fyrir færslu á ljósastaurnum í samræmi við gildandi gjaldskrá. Fulltrúi stefnda hafi staðfest það fyrir hönd stefnda. Samkvæmt gildandi gjaldskrá fyrir árið 2013 skyldi kostnaður nema 156.000 krónum. Það hafi því komið stefnda í opna skjöldu þegar honum hafi borist reikningur um það bil tveimur mánuðum síðar að fjárhæð 254.066 krónur. Stefndi hafi tafarlaust hafnað greiðsluskyldu, enda hafi reikningurinn ekki verið í neinu samræmi við samskipti aðila. Í síðari samtölum og tölvuskeytum milli aðila hafi stefndi ítrekað boðist til að ganga til fullnaðaruppgjörs og greiða fyrir færslu á staurnum á grundvelli fyrirliggjandi gjaldskrár. Því hafi stefnandi hafnað. Tillaga stefnda hafi verið ítrekuð á fundi með H-kk-þgf L. H-kk-þgf, bæjarstjóra Hafnarfjarðar, en engin frekari svör borist.

Stefndi hafi boðið greiðslur í samræmi við samkomulag aðila og hafi greitt inn á reikning stefnanda 156.000 krónur í samræmi við fyrirliggjandi gjaldskrá.

III

Stefnandi byggir dómkröfu sína á því að umrædd skuld hafi ekki fengist greidd, þrátt fyrir innheimtutilraunir, og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar. Gjalddagi í viðskiptum aðila sé tilgreindur og miðist dráttarvaxtakrafa í dómkröfu við þann dag.

Stefnandi kveðst hafa gert tilraunir til innheimtu krafna sinna hjá stefnda fyrir löginnheimtu, eins og framlagt yfirlit beri með sér, og sé þess því krafist að við ákvörðun málskostnaðar verði tekið tillit til kostnaðar stefnanda af innheimtuviðvörun og milliinnheimtu í samræmi við framlagt yfirlit.

Stefnandi byggir kröfur sínar á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styður stefnandi við lög um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991, um meðferð einkamála, og um varnarþing vísar stefnandi til 33. gr. sömu laga.

IV

Stefndi hafnar því að hann skuldi stefnanda framkomna kröfu. Með aðilum hafi komist á bindandi samningur sem staðfestur hafi verið í tölvupósti. Stefnandi hafi í pósti sínum vísað til gildandi gjaldskrár en framsett krafa taki í engu mið af henni. Krafa stefnanda sé óréttmæt auðgunarkrafa og því sé hún að vettugi virðandi. Krafa stefnanda sé ekki í samræmi við samninga aðila og því ekki skuldbindandi fyrir stefnda.

Stefnandi hafi kallað eftir sérstöku samþykki stefnda um að stefndi myndi greiða fyrir færslu á ljósastaurnum. Stefndi hafi fallist á það, enda hafi það verið honum nauðsynlegt til þess að klára verkið. Stefnandi hafi ekki beðið um staðfestingu þess efnis að greiða ætti fyrir sögun á gangstétt eða steypu á gangstétt. Þar fyrir utan sé sú gangstétt utan þeirrar lóðar, sem stefndi hafi átt, og hefði stefndi aldrei samþykkt slíkar kröfur, enda væru þær óréttmætar.

Stefndi hafi greitt stefnanda í samræmi við samkomulag aðila og hafi árangurslaust reynt að miðla málum. Stefndi hafi hins vegar ekki tekið á sig slíka fjárskuldbindingu að honum verði gert að greiða í samræmi við fyrirliggjandi reikning og hafi hann því hafnað greiðsluskyldu. Beri að sýkna stefnda af framkominni kröfu.

Stefndi gerir kröfu til þess að stefnandi verði í öllum tilvikum dæmdur til að greiða stefnda málskostnað, stefnda að skaðlausu. Vísar hann til ákvæða XXI. kafla laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

Stefndi reisir kröfur sínar á ákvæðum laga nr. 7/1936, um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, almennum reglum samninga- og kröfuréttar og ákvæðum einkamálalaga nr. 91/1991. Krafa um virðisaukaskatt er reist á lögum nr. 50/1988.

V

Ágreiningur málsaðila lýtur að því, hvort stefndi standi í skuld við stefnanda vegna vangreidds reiknings vegna færslu á ljósastaur að Drekavöllum 40 í Hafnarfirði. Óumdeilt er að stefndi greiddi stefnanda 156.000 krónur vegna verksins 28. janúar 2015. Endanleg kröfugerð stefnanda gerir ráð fyrir þeirri fjárhæð sem innborgun inn á kröfuna. Stefndi kveðst hins vegar hafa greitt að fullu fyrir það verk, sem hann hafi óskað eftir að yrði unnið, og standi hann því ekki í neinni skuld við stefnanda.

Í málinu liggur frammi beiðni um umrætt verk og svar skipulags- og byggingarfulltrúa við henni 2. október 2013. Af beiðninni verður ráðið að A hafi óskað eftir verkinu og kemur fram í svari stefnanda að A hafi 1. sama mánaðar óskað eftir færslu á ljósastaurnum, „ásamt því að breyta gangstétt“. Af hálfu stefnda er því mótmælt að A hafi verið fulltrúi stefnda, enda sé hann starfsmaður annars fyrirtækis. Kom fram í vætti B lögmanns að hann hefði sjálfur séð um þetta mál fyrir hönd föður síns sem væri eigandi hins stefnda félags. A hefði enga heimild haft til að skuldbinda félagið, þótt það hefði stundum leitað ráða hjá honum. Um samskipti sín við stefnanda vegna þessa máls, vísaði vitnið til framlagðs tölvupósts frá 28. október 2013 þar sem hann hefði staðfest að stefndi myndi greiða fyrir færslu á ljósastaurnum samkvæmt gildandi gjaldskrá stefnanda. Hefði aldrei komið til tals að steypa þyrfti gangstéttina.

Vitnið C, verkefnastjóri hjá gatnadeild Hafnarfjarðarkaupstaðar, kvað upphaf máls þessa að rekja til þess að A hefði haft samband við sig fyrir hönd stefnda og óskað eftir því að umræddur ljósastaur yrði færður. Þá hefði verið búið að steypa stétt og ganga frá öllu þarna í kring. Kvaðst vitnið hafa gert A grein fyrir því að það þyrfti að rífa stéttina upp og síðan steypa hana að nýju. Hefði vitnið rætt gjaldskrána við hann og útskýrt fyrir honum að allt yrði gert samkvæmt gjaldskrá bæjarins, þ.e. að kostnaður myndi falla á verkið vegna færslu staursins en einnig vegna sögunar á steypu og vegna þess að stéttin yrði steypt að nýju. Viðbrögð A við þeim upplýsingum hefðu verið á þá lund að það „þyrfti bara að gera þetta“. Hefði vitnið því litið svo á að A gerði sér grein fyrir því hvaða verk þyrfti að framkvæma til þess að verða við ósk stefnda um færslu á staurnum og hvaða kostnaður yrði af þeim.

Vitnin B og C D-x-x könnuðust báðir við að hafa átt í þeim tölvupóstsamskiptum 28. október 2013 um þetta mál sem liggja fyrir í gögnum málsins. Samkvæmt þeim vísaði B í skeyti sínu til C til samtals þess síðarnefnda við A að því er varðar færslu á umræddum ljósastaur og óskaði eftir því, fyrir hönd stefnda, að flutningurinn yrði framkvæmdur „í samræmi við það sem fór ykkar á milli“. Þá kemur fram að C hafi óskað eftir staðfestingu B á því að stefndi myndi greiða fyrir færslu staursins samkvæmt gildandi gjaldskrá og staðfesti B það.

Í málinu liggur frammi gjaldskrá stefnanda vegna yfirborðsbreytinga. Þar eru sérgreindir þeir liðir sem stefnandi krefst greiðslu fyrir samkvæmt framlögðum reikningi, þ.e. liðirnir færsla á ljósastaur 156.000 krónur, sögun malbik/steypa 1.702 krónur og steypt stétt fjarlægð og endursteypt 15 cm 8.956 krónur. Þegar litið er til þessarar tilgreiningar gjaldskrárinnar og hún lesin í heild verður ekki fallist á það með stefnda að orðalag hennar um að innifalið sé efni og vinna, færi sönnur fyrir því að líta beri svo á að vinna við sögun á gangstétt og steypu á gangstétt sé innifalin í verði vinnu við færslu á ljósastaur samkvæmt henni. Eins og áður er rakið kom fram í vætti C að hann hefði gert A grein fyrir þeim kostnaðarliðum samkvæmt gjaldskránni sem ættu við um umbeðna vinnu fyrir stefnda. Stefndi lét undir höfuð leggjast að leiða A fyrir dóminn sem vitni og ber hann hallann af sönnunarskorti vegna samskipta þeirra C og aðkomu A að þessu máli að öðru leyti. Óumdeilt er að umrædd vinna var innt af hendi af hálfu stefnanda.

Í ljósi framangreinds verður að telja sannað að stefnandi hafi innt af hendi þá þjónustu fyrir stefnda, sem framlagður reikningur ber með sér, og sem stefnandi krefst greiðslu fyrir. Hefur stefndi ekki gert tölulegar athugasemdir við fjárhæð reikningsins þótt hann mótmæli greiðsluskyldu samkvæmt þeim liðum hans þar sem tilgreind er sögun á gangstétt í metrum og „steypun“ á gangstétt í fermetrum. Samkvæmt framangreindu er það niðurstaða dómsins að með framlögðum tölvuskeytum og framburði vitnisins C, sem rakinn er hér að framan, sé leitt í ljós að umrædd vinna hafi verið innt af hendi að beiðni stefnda. Að því virtu er hafnað þeirri málsástæðu stefnda að krafa stefnanda sé óréttmæt auðgunarkrafa. Með vísan til alls framangreinds verður fallist á það með stefnanda að stefnda beri að greiða ógreidda skuld samkvæmt framangreindu, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Eftir þessari niðurstöðu og með vísan til meginreglu 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað sem telst hæfilega ákveðinn 600.000 krónur.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Stefndi, Heiðarverk ehf., greiði stefnanda, Hafnarfjarðarkaupstað, 254.066 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 254.066 krónum frá 18. desember 2013 til greiðsludags, allt að frádreginni innborgun að fjárhæð 156.000 krónur hinn 28. janúar 2015.

Stefndi greiði stefnanda 600.000 krónur í málskostnað.

A-kvk-nf E-kvk-nf