S-500/2013

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi dagsettri 4. nóvember 2013 á hendur ákærða, A

„fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 27. nóvember 2011 fyrir utan veitingastaðinn [...] veist að B og slegið hann í andlitið með þeim afleiðingum að B féll niður á gangstétt og hlaut stirðleika í hálsi, höfuðverk og væga ógleði.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir B-kk-nf Þ-kk-nf hdl. kröfu f.h. brotaþola um að ákærða verði með dómi gert að greiða samtals kr. 635.100 í skaðabætur og útlagðan kostnað auk lögmannskostnaðar og vaxta samkvæmt IV. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af fjártjóni og miska frá tjónsdegi og þar til einn mánuður er liðinn frá því að bótakrafan hefur verið birt í samræmi við 1. mgr. 8. gr. laganna, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. mgr. (svo) laganna frá þeim degi til greiðsludags, allt í samræmi við 9. gr. sömu laga.“

Ákærði krefst aðallega sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst ákærði þess aðallega að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af henni en til þrautavara að hún verði lækkuð. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa samkvæmt tímaskrá.

Við meðferð málsins var miskabótakrafa brotaþola lækkuð úr 600.000 krónum í 350.000 krónur þannig að brotaþoli krefst nú 350.000 króna í miskabætur auk útlagðs kostnaðar, eða samtals 385.100 króna auk vaxta eins og að ofan greinir.

Málavextir.

Um kl. 03:15 aðfaranótt sunnudagsins 27. nóvember 2011 fengu lögreglumenn tilkynningu um að maður hefði verið sleginn niður fyrir utan veitingastaðinn [...]. Þegar lögreglumenn komu á vettvang tóku dyraverðir á móti þeim og tjáðu þeim að árásarmaðurinn væri farinn af vettvangi, en um væri að ræða ákærða í máli þessu. Brotaþoli, B, tjáði lögreglu á vettvangi að ákærði hefði verið að halda því fram að hann hefði verið að leita á kvenfólk sem ákærði þekkti. Brotaþoli hafi ekkert kannast við þetta og hafi hann reynt að útskýra það fyrir ákærða. Hafi brotaþoli reynt allt til að menn yrðu bara vinir en þegar þeir hefðu farið út til að ræða málin hefði ákærði kýlt brotaþola í tvígang niður í jörðina. Í lögregluskýrslu segir að mikil bólga hafi sést á brotaþola í kringum bæði augu en hann hafi virst óbrotinn.

Umrætt atvik náðist á öryggismyndavél staðarins og þar kemur fram að ákærði virðist ráðast á brotaþola með þeim afleiðingum að hann fellur í götuna. Ákærði virðist veitast áfram að brotaþola en kona gengur á milli og ýtir ákærða í burtu. Skömmu síðar virðist höfuð brotaþola sveiflast aftur á bak og sekúndubroti síðar sést ákærði færast aftur á bak frá brotaþola. Örskömmu síðar sést C kýla brotaþola með þeim afleiðingum að brotaþoli fellur í götuna. Dyraverðir sjást koma skömmu síðar og í kjölfarið fer vinahópur ákærða af vettvangi og brotaþoli er færður inn. Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu hafði umræddur C [...] hér á landi veturinn 2011 til 2012 og fór hann síðan af landi brott. Hann var ekki ákærður í máli þessu og ekki var tekin skýrsla af honum.

Ákærði leitaði til læknis daginn eftir og í læknisvottorði D dagsettu 9. desember 2011 kemur fram að ákærði hafi verið með mar umhverfis bæði augun, þar sé talsverð bólga, skrámur og rispur á vinstra auga. Þreifieymsli séu yfir hægra gagnauga, talsverður stirðleiki og verkur í hálsinum og hreyfingin sé skert þegar hann beygi höfuðið fram og vanti ca 5-6 cm á að hakan náið að bringu. Verkur sé í hnakkafestum við snúning á höfðinu til beggja átta, hann sé þreifiaumur á brjósthrygg og niður á lendhrygg. Við skoðun þann 8. desember sé hann enn með stirðleika í hálsinum og marinn og bólginn yfir vinstra gagnauga.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið staddur á veitingastaðnum [...] en hann neitaði að hafa slegið brotaþola. Hann kvaðst fyrir utan veitingastaðinn hafa gripið í brjóstkassa brotaþola, ýtt við honum og hafi þeir báðir runnið í hálku sem þarna hafi verið. Brotaþoli hafi fallið við þetta og hafi einhver stelpa, sennilega E, komið og ýtt honum frá. Skömmu síðar hafi C komið aftan að brotaþola og kýlt hann. Ákærði kvað brotaþola hafa verið að angra kærustu þess sem sló hann. Ákærði kvaðst hafa spurt brotaþola hvað honum hafi gengið til að vera að áreita stúlkuna og kvaðst hann hafa gripið í hann til að ná athygli hans.

Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið staddur inni á veitingastaðnum þegar honum hafi verið hrint. Hann hafi hrint á móti og einhver orðaskipti hafi orðið við ákærða. Hafi það snúist um eitthvað sem brotaþoli átti að hafa sagt við einhverja stelpu. Þegar hann hafi verið kominn út eftir lokun hafi hann fengið hnefahögg í andlitið. Hann kvaðst hafa fallið aftur fyrir sig við þetta á hnakkann og kvaðst hann muna óljóst eftir atvikum eftir það. Hann taldi að hann hefði fengið annað högg eftir að hann féll á jörðina. Brotaþola skildist að ákærði hefði verið þarna að verki.

Vitnið F skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið dyravörður á veitingastaðnum en hann kvaðst ekki muna eftir að hafa séð átök á vettvangi. Hann minnti að einhver átök hefðu verið inni á staðnum. Hann minnti að ákærði hafi horfið á braut en upplýsingum um hann hafi verið komið til lögreglu.

Vitnið E skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hafi kýlt fram hjá höfði hennar og kvaðst hún hafa heyrt að höggið hafi lent á einhverjum fyrir aftan hana. Hún kvaðst hafa upplifað þetta þannig að högg ákærða hefði lent á ákærða en hún kvaðst ekki hafa séð það. Taldi hún að um tvö högg hefði verið að ræða. Hún kvaðst síðan hafa heyrt annað högg sem ekki hefði komið frá ákærða og kvaðst hún þá hafa litið við og séð brotaþola liggja á jörðinni. Hún kvaðst ekki hafa séð hver veitti brotaþola það högg en það hafi komið mjög skömmu eftir hin höggin.

Vitnið G skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið staddur inni á veitingastaðnum og hafi brotaþoli eitthvað verið að bulla við stelpur þar. Brotaþoli hafi verið með einhverja fordóma eða útlendingahatur. Fyrir utan veitingastaðinn hafi ákærði gengið upp að brotaþola, þeir tekist eitthvað á og hafi þeir báðir dottið í hálkunni. Hann kvað ákærða aldrei hafa slegið brotaþola en hann kvaðst hafa fylgst með þeim allan tímann. Brotaþoli hafi síðan verið dreginn burt og þá hafi C kýlt hann með krepptum hnefa þannig að brotaþoli datt.

Vitnið H skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði og brotaþoli hafi verið að ýta hvor við öðrum, ákærði hafi hrint honum aðeins og brotaþoli hafi hrint honum til baka en þá hafi C komið og kýlt brotaþola, sem þá hafi fallið við.

Vitnið I skýrði svo frá fyrir dómi að hún myndi lítið eftir atvikum en kvaðst hafa séð einhver leiðindi fyrir utan veitingastaðinn og hafi hún þá kallað á dyraverði. Borin var undir vitnið staðhæfing þess hjá lögreglu að það hafi ekki séð ákærða slá brotaþola en ákærði hafi verið mjög ógnandi og reiður þegar hann hafi gengið að brotaþola sem hafi fallið í jörðina. Vitnið staðfesti þennan framburð sinn.

Vitnið J skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði orðið var við einhverjar orðahnippingar, stimpingar og hrindingar á milli ákærða og brotaþola. Hann kvaðst ekki hafa séð högg ganga á milli þeirra en hann kvaðst hafa séð C kýla brotaþola.

Vitnið K skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið fyrir utan veitingastaðinn þegar brotaþoli og ákærði hafi farið að ýtast á með þeim afleiðingum að brotaþoli datt. Hann kvaðst viss um að ákærði hefði ekki slegið brotaþola, en hann kvaðst hafa séð C kýla hann.

Vitnið L skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi séð C kýla brotaþola en hún kvaðst ekki hafa séð átök á milli ákærða og brotaþola að öðru leyti en því að ákærði hrinti brotaþola sem hafi dottið.

Vitnið M rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóm og staðfesti afskipti sín af rannsókn málsins. Hann kvað að reynt hefði verið að ná sambandi við C, en hann hefði verið farinn til [...] og hefði verið ákveðið að reyna ekki að fá hann til landsins

Vitni N lögreglumaður skýrði svo frá fyrir dómi að rætt hafi verið við brotaþola og dyravörð á vettvangi. Vitnið mundi ekki hvað þeim fór á milli en dyravörðurinn hafi upplýst að til væri upptaka á eftirlitsmyndavél af atburðinum.

Vitnið O lögregluvarðstjóri skýrði svo frá fyrir dómi að rætt hafi verið við brotaþola á vettvangi og hafi honum verið ekið heim, en hann hafi ekki viljað leita læknis. Komið hafi í ljós að til væri upptaka úr eftirlitsmyndavél og hafi verið óskað eftir því að henni yrði komið til lögreglu.

Læknarnir P og D staðfestu læknisvottorð sín í símaskýrslum fyrir dómi. Þau töldu áverka brotaþola geta samræmst því að hann hafi fengið högg í andlitið.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa veist að brotaþola fyrir utan veitingastaðinn [...] og slegið hann í andlitið með nánar tilgreindum afleiðingum. Ákærði kannast við að hafa gripið í brjóstkassa brotaþola, ýtt við honum og hafi þeir báðir runnið í hálku sem þarna hafi verið. Ákærði neitaði að hafa slegið brotaþola en C hefði komið aftan að brotaþola og kýlt hann. Brotaþoli kvaðst hafa fengið hnefahögg í andlitið og skildist honum að ákærði hefði verið þar að verki. Vitnið E kvað ákærða hafa kýlt fram hjá höfði hennar og kvaðst hún hafa heyrt að höggið hafi lent á einhverjum fyrir aftan hana. Hún kvaðst hafa upplifað þetta þannig að högg ákærða hefði lent á ákærða en hún kvaðst ekki hafa séð það. Vitnið G kvað ákærða hafa gengið upp að brotaþola, þeir tekist eitthvað á og hafi þeir báðir dottið í hálkunni. Hann kvað ákærða aldrei hafa slegið brotaþola en C hafi kýlt hann með krepptum hnefa. Vitnið H kvað ákærða og brotaþola hafa verið að ýta hvor við öðrum, en þá hafi C komið og kýlt brotaþola, sem þá hafi fallið við. Vitnið J skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði orðið var við einhverjar orðahnippingar, stimpingar og hrindingar á milli ákærða og brotaþola. Hann kvaðst ekki hafa séð högg ganga á milli þeirra en hann kvaðst hafa séð C kýla brotaþola. Vitnið K kvaðst viss um að ákærði hefði ekki slegið brotaþola, en hann kvaðst hafa séð C kýla hann. Vitnið L kvaðst hafa séð C kýla brotaþola en hún kvaðst ekki hafa séð átök á milli ákærða og brotaþola að öðru leyti en því að ákærði hafi hrint brotaþola sem hafi dottið.

Fyrir liggur myndbandsupptaka af vettvangi og þar kemur greinilega fram að maður, sem mjög sennilega er umræddur C, kýlir brotaþola og er það í samræmi við framburð vitna í máli þessu. Ekkert vitnanna hefur borið að það hafi séð ákærða kýla brotaþola og verður því ekki hjá því komist að sýkna ákærða af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Eftir þessum úrslitum og með vísan til 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála bera að vísa bótakröfu brotaþola frá dómi.

Þá ber með vísan til 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að fella allan sakarkostnað á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef hdl., 600.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 55.680 krónur vegna aksturs.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og málflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði, A, skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Bótakröfu B er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef hdl., 600.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 55.680 krónur vegna aksturs.

H-kk-nf O. A-kk-nf