S-1/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 16. apríl sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 20. desember 2011, á hendur H-kk-þgf B-kk-þgf V-kk-þgf, [kt.], Júllatúni 4, Höfn í Hornafirði, „fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 16. október 2011, utan við aðalinngang Hótels Hafnar, Víkurbraut, Höfn, slegið J-kk-þf V-kk-þf G-kk-þf nokkur hnefahögg í andlitið, fyrst meðan þeir voru báðir standandi og einnig eftir að þeir höfðu dottið í jörðina, með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði, kinnbeinsbrotnaði vinstra megin, hlaut tvo skurði neðan við vinstra auga, sem þurfti að sauma með fjórum sporum, fékk glóðarauga vinstra megin, hlaut skurð á tannholdi innan á vinstri kinn, sem var saumaður með þremur sporum og auk þess kvarnaðist upp úr tveimur framtönnum í neðri kjálka.“

Í ákæruskjali er brot ákærða talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum og er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að hann verði sýknaður af ákæru, en til vara að honum verði ekki gerð refsing og til þrautavara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður, þar með talin hæfileg málsvarnarlaun og útlagður kostnaður skipaðs verjanda ákærða, verði greidd úr ríkissjóði.

I

Samkvæmt frumskýrslu lögreglustjórans á Eskifirði, dags. 23. október 2011, voru lögreglumenn við almennt eftirlit í lögreglubifreið á bifreiðastæði við Hótel Höfn eftir dansleik sem þar hafði verið um kvöldið, er þeim var tilkynnt, kl. 03:44 aðfaranótt 16. s.m., um slagsmál sem brotist hefðu út og að aðstoðar lögreglu væri þörf. Í skýrslunni greinir að lögreglubifreiðinni hafi verið ekið nær vettvangi, austan við anddyri hótelsins og lögregla síðan fylgt tilkynnanda, B, inn í þvögu fólks sem þar var og komið þar að J-kk-þgf V-kk-þgf G-kk-þgf liggjandi í grasinu við austurútvegg anddyris hótelsins. Hafi J-kk-nf V-kk-nf virst meðvitundarlaus og verið mjög blóðugur í andliti, auk þess sem skyrta hans hafi verið ötuð blóði. J-kk-nf V-kk-nf hafi rankað við sér fljótlega eftir að lögreglu bar að, en í því hafi lögregla fengið ábendingu um að ákærði hafi verið að verki og að hann hefði farið af vettvangi til austurs eftir hóteltúninu. Litast hafi verið um eftir honum en aldrei sést til hans. Töluvert hafi verið af fólki þarna og ölvun virst almenn.

Er lögreglumenn hafi snúið aftur til að huga að J-kk-þgf V-kk-þgf hafi hann verið kominn á fætur og hafi bróðir ákærða, D-kk-nf G-kk-nf, haldið utan um hann og öskrað formælingar að lögreglu. D-kk-þgf hafi verið ýtt frá J-kk-þgf V-kk-þgf, sem fylgt hafi lögreglumönnum inn í lögreglubifreið. Nokkur ölvunarlæti hafi verið á staðnum og fólk haft afskipti af bæði J-kk-þgf V-kk-þgf og lögreglu. Reynt hafi verið að taka niður upplýsingar á staðnum en fólk hafi verið tekið að dreifast og yfirgefa staðinn.

J-kk-nf V-kk-nf hafi verið fluttur á heilsugæslustöð til aðhlynningar læknis, þar sem áverkar hans hafi jafnframt verið ljósmyndaðir en jafnframt hafi vettvangur verið ljósmyndaður. Hann hafi virst undir áhrifum áfengis en borið sig ágætlega. Honum til stuðnings hafi verið systir hans, E-kvk-nf K-kvk-nf G-kvk-nf og kærasti hennar, B, tilkynnandi málsins. J-kk-nf V-kk-nf hafi staðfest að ákærði væri árásaraðilinn. Í frumskýrslu er haft eftir honum að hann hafi haft það á tilfinningunni um tíma að árásaraðilar væru „eins og 10 manns“.

Í skýrslunni greinir að sjáanlegir áverkar hafi verið á andliti J-kk-ef V-kk-ef, tveir skurðir á framanverðu kinnbeini vinstra megin, sem saumaðir hafi verið með alls 4 sporum, glóðarauga verið tekið að myndast á vinstra auga og læknir hafi ekki talið unnt að útiloka nefbrot fyrr en bólga hjaðnaði.

J-kk-nf V-kk-nf lagði fram kæru hjá lögreglu vegna árásarinnar mánudaginn 17. október 2011 og gaf þá jafnfram skýrslu vegna málsins. Samdægurs var tekin skýrsla af ákærða vegna málsins og lagði hann þá fram gagnkæru á hendur J-kk-þgf V-kk-þgf, vegna líkamsmeiðinga sem hann hafi orðið fyrir af hálfu hans umrætt sinn.

Í málinu liggja fyrir ljósmyndir af vettvangi, teknar umrædda nótt og síðar sama dag, þar sem sjá má blóðblett í grasi nálægt flísalögðum skjólvegg sem skilur að inngang hótelsins og tún framan við hótelið. Þá liggja fyrir ljósmyndir teknar af J-kk-þgf V-kk-þgf á heilsugæslustöð fyrir og eftir að hugað var að áverkum hans. Loks liggja fyrir andlitsmyndir af ákærða og J-kk-þgf V-kk-þgf, sem og ljósmynd af höndum ákærða, sem teknar voru af lögreglu 17. október 2011.

Í málinu liggur fyrir vottorð Á-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef læknis á Heilbrigðisstofnun Suðausturlands, dagsett 6. desember 2011, þar sem fram kemur að vottorðið sé ritað eftir ónafngreindum vakthafandi lækni sem tekið hafi á móti J-kk-þgf V-kk-þgf G-kk-þgf 16. október 2011, er hann hafi komið á heilsugæslustöð í fylgd lögreglu. Í vottorðinu segir svo um frásögn sjúklings: „Var á skemmtun á hótelinu þegar ráðist var á hann fyrir utan hótelið, fékk á sig hnefahögg en veit ekki hversu mörg. Skall með höfuðið í vegginn og síðan í jörðina. Þegar hann lá var líklegast eitthvað sparkaði í hann líka. Systir hans var m.a. sjónarvottur. Missti meðvitund í c.a. 30 sek. e. högg.“

Um skoðun segir svo í vottorðinu: „Vel vakandi við komu á heilsugæslustöðina. Getur ekki sagt nákvæmlega hvað gerðist, veit hver árásarmaðurinn var. Er ölvaður. Spyr sömu spurningarinnar oft.

Vinstra auga að bólgna upp og er með 2 skurði undir auganu. Eðl augnhreyfingar, pupillur symmetriskar og svara ljósi direkt og indirekt. Finnst hann sjá fremur óskýrt með auganu og tvísýni í vissum áttum, augarð er nánast sokkið vegna bólgu. Spurning um innkýlingu á processus zygomat en erfitt að meta vegna bólgu, er ekki aumur þar yfir við þreifingu. Nef bólgið og virðist vera innkýlt til hægri. Töluvert storknað blóð í nefinu, það er þrifið og ekki merki um septum hematoma. Vinstri nösin er þó svolítið stífluð.

Ekki aumur v þreif y kjálkaliðum, honum finnst bit ekki vera skakkt. Smávegis hefur kvarnast upp úr fremstu tönnum í neðri kjálka, -1 og 1-. Tannhold á innanverðri vi kinn í efri góm er rifið, hefur líklegast gerst við högg að tönn hefur rifið það upp. C.a. 2 cm langur skurður, svolítið gapandi. Deyfi og set 3 spor af 5.0 sjálfsabsorberandi þræði.

Skurðirnir 2 undir auga eru þrifnir vel og deyfðir. Annar er ofar og nær auganu sjálfu, hann er lengri, c.a. 1,5 cm á lengd - svolítið ójafn og gapandi. Set 3 spor af 6.0 þræði. Minni skurðurinn er beinni og jafnari, set 1 spor af 6.0 þræði.

Roði og eymsli eru yfir grunnlið þumalfingurs hæ, stirðar hreyfingar. Direkt eymsli y liðnum sjálfum en ekki indirekt eymsli. Góð vaskularision en hann talar um dofa í fingrinum. Ekki að sjá skekkju á fingrinum. Tökum mynd af þessu eftir helgi.

Hef samband við HNE lækna á vakt í bænum og ákveðið að hann hitti þá á fimmtudaginn í næstu viku, fari þá í CT og tekin ákvörðun hvort þörf sé á aðgerð. Rétta þá nefið í leiðinni.“

Einnig liggur fyrir vottorð Ó-kk-ef G-kk-ef, sérfræðings á háls- nef- og eyrnadeild Landspítala háskólasjúkrahúss í Fossvogi, dagsett 10. nóvember 2011, þar sem fram kemur að J-kk-nf V-kk-nf hafi leitað á göngudeild háls- nef- og eyrnadeildar þann 20. október 2011, vegna gruns um nefbeins- og kinnbeinsbrot eftir líkamsárás á Höfn í Hornafirði 5 dögum fyrir komuna. Í vottorðinu segir svo:

„Við skoðun var J-kk-nf með sár í andlitið og einnig var hann með sár inni í munninum, sem hafði verið saumað. Hann var með dofa í kinninni og efri vörinni og tanngarðinum vi. megin og vi. nefskelin var innfallin. Tekin var tölvusneiðmynd af andlitsbeinum og kom í ljós að hann var nefbrotinn og var með brotflaska í beininu sem er undir vinstra auganu.

Nefbrotið var rétt í staðdeyfingu, en þar sem brotið undir vinstra auga hafði ekki áhrif á augnhreyfingar, var ákveðið að bíða með frekari aðgerð og hitta hann aftur viku síðar, til þess að meta hvort brotið sé mjög sýnilegt.

Við endurmat viku síðar var brotið ekki sýnilegt. Hann var enn með talsverða bólgu í andlitinu og með mikla dofatilfinningu í vörinni vinstra megin og í kinninni. Nefið leit vel út og hann getur andað með nefinu. Batahorfur eru góðar, en það er líklegt að hann verði með dofatilfinningu í vörinni í marga mánuði og jafnvel gæti það gerst að dofatilfinningin sé varanleg. Ef dofinn er í vörinni eftir eitt ár er líklegt að hér sé um varanleg einkenni að ræða. Brotið undir vinstra auganu verður e.t.v. sýnilegt eftir einhverja mánuði en þá verður hægt að gera aðgerð til þess að laga það. Slíka aðgerð þarf að gera í svæfingu og koma fyrir titaniumplötu og skrúfu undir auganu.“

Í málinu liggur einnig fyrir vottorð fyrrnefnds læknis á Heilbrigðisstofnun Suðausturlands, sem einnig er dagsett 6. desember 2011, fyrir ákærða, sem sagt er ritað eftir skýrslu vaktlæknis sem tekið hafi á móti sjúklingi 17. október 2011. Meginefni vottorðsins er svohljóðandi: „Sjkl var á balli um helgina, lenti upp á kant við annan sem mun hafa slegið hann á hökuna vi megin og við það missti sjkl jafnvægið og datt í gólfið, en þar mun annar hafa svo sparkað í andlit hans. Sjkl er með hruflsár á miðri höku + til vi á hökunni + vi megin við munnvikið + á vi augabrún. Hæ framtönn í efri góm er einnig laus eftir sömu spörk.“ Kemur fram í vottorðinu að ekki sé að finna í sjúkrasögu sjúklings að hann hafi leitað aftur á heilsugæslustöð eftir umrætt atvik.

Þá liggur fyrir DVD diskur með rúmlega 10 mínútna löngu myndskeiði úr eftirlitsmyndavél lögreglubifreiðarinnar, sem hefst kl. 3:44:14 er lögreglubifreiðinni er ekið eftir bifreiðastæði við Hótel Höfn að vegg við anddyri hótelsins þar sem hún staðnæmist, en handan við þann vegg munu atvik þessa máls hafa átt sér stað. Í upplýsingaskýrslu lögreglu, dags. 13. desember 2011, kemur fram að skoðun þessa myndskeiðs hafi gefið lögreglu tilefni til að ræða aftur við vitnið H-kvk-þf V-kvk-þf S-kvk-þf, sem gaf skýrslu hjá lögreglu 19. október 2011, þar sem það sem myndskeiðið sýnir hafi verið talið stangast á við framburð hennar. Sést á myndskeiðinu að lögreglumenn ganga fram fyrir bifreiðina og á bak við vegginn en í kjölfar þeirra, um 50 sekúndum eftir að myndskeiðið hefst, kemur stúlka í fjólublárri hettupeysu, sem í upplýsingaskýrslunni segir að lögregla telji sig bera kennsl á sem H-kvk-þf V-kvk-þf, gangandi sömu leið í átt frá anddyri hótelsins.

II

Hér verður rakið eftir þörfum úr framburði ákærða og vitna fyrir dómi og vikið að framburðum þeirra hjá lögreglu eftir því sem tilefni er til.

Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi og sagðist hafa verið á dansleik umrætt kvöld þegar komið hafi til ryskinga undir vegg við Hótel Höfn. Hann hafi séð vin sinn, G-kk-þf H-kk-þf, falla í jörðina og taldi að hann hafi verið sleginn niður. Hafi hann ætlað að koma vini sínum til aðstoðar, en B hafi þá ýtt honum og ákærði ýtt á móti. Kærasta B, E-kvk-nf K-kvk-nf, hafi þá ýtt honum harkalega svo hann hafi hrasað. Þá hafi bróðir hennar, J-kk-nf V-kk-nf, komið þar að ýtt við ákærða og kýlt hann. Ákærði kvaðst þá hafa orðið hræddur og kýlt J-kk-þf V-kk-þf til baka með hægri hendi og hafi höggið lent vinstra megin á andliti eða gagnauga hans. Aðspurður kvað ákærði nokkuð afl hafa verið í þessu höggi en við það hafi J-kk-nf misst jafnvægi. Ákærði hafi þá notað tækifærið og keyrt J-kk-þf niður í jörðina. Hann kvaðst ekki muna hvort J-kk-nf V-kk-nf hafi rekist utan í vegginn við það. Ákærði kvaðst hafa verið á hnjánum ofan á J-kk-þgf V-kk-þgf en þeir hafi haldið hvor í annan. Þá hafi fólk byrjað að sparka í þá. Sagðist ákærði hafa séð J-kk-þf V-kk-þf fá spark í andlitið á meðan ákærði hélt honum niðri, en ákærði kvaðst ekki hafa séð hver sparkaði. J-kk-nf V-kk-nf hafi þá sleppt ákærða og gripið um höfuð sér og legið í hnipri á hliðinni. Ákærði kvaðst hafa kýlt einu sinni til viðbótar í J-kk-þf V-kk-þf á meðan þeir lágu á jörðinni og fundið að höndin hitti eitthvað, en ekki vita hvar höggið hafi lent. Ekki hafi verið mikið afl í því höggi, því á sama tíma hafi bróðir hans, D-kk-nf, rifið hann frá J-kk-þgf. D-kk-nf hafi verið honum reiður. Ákærði hafi síðan gengið sinn veg, ásamt vini sínum, vitninu T-kk-þgf V-kk-þgf.

Ákærði neitaði því alfarið að hafa slegið J-kk-þf V-kk-þf fleiri höggum en þeim tveimur sem að framan greinir. Ákærði kvaðst hins vegar hafa verið hræddur og reynt að verja sig með öllum tiltækum ráðum, enda hafi hann talið sig vita að J-kk-nf V-kk-nf kynni eitthvað fyrir sér í karate. Öll þessi atburðarrás hafi verið yfirstaðin á skömmum tíma eða um 10-15 sekúndum, að því er ákærði taldi. Hann kvaðst hafa verið nokkuð ölvaður og hafa verið búinn að innbyrða um 6 eða 7 stóra bjóra.

Ákærði kvaðst hafa séð að J-kk-nf V-kk-nf var blóðugur í framan þegar þeir voru aðskildir. Hann kannaðist við að hafa marist á hönd við höggin, en kvað hönd sína almennt bólgna af öðrum orsökum. Umbúðir sem sjáist á fingrum hans á ljósmyndum lögreglu séu vegna áverka sem hann hafi hlotið fyrir umræddan atburð.

Ákærði lýsti persónulegum högum sínum. Kom m.a. fram í framburði hans að hann hafi áður átt í vanda með skap sitt, en sótt námskeið í reiðistjórnun í kjölfar dóma sem hann hlaut í Danmörku.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 17. október 2011 og aftur 17. nóvember s.á., þá að viðstöddum tilnefndum verjanda sínum. Framburður ákærða fyrir dómi er í meginatriðum í samræmi við skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu.

J-kk-nf V-kk-nf G-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Hann lýsti atvikum svo að hann hafi verið að gera upp ágreining við félaga sinn utan við Hótel Höfn, eftir dansleik, en þeir hafi verið búnir að sættast þegar G-kk-nf H-kk-nf hafi komið að og viljað stofna til ágreinings. G-kk-þgf hafi verið hrint og þá hafi ákærði komið að, alveg brjálaður og ætlað að ráðast á B. J-kk-nf kvaðst hafa gengið á milli og sagt ákærða að vera rólegur. Ákærði hafi þá ýtt við honum og J-kk-nf ýtt til baka. Ákærði hafi þá kýlt með hægri hönd í vinstra kinnbein hans, a.m.k. einu sinni, en síðan hafi einhver gengið á milli. Þetta hafi verið þungt högg og J-kk-nf kvaðst strax hafa fundið að eitthvað hafi gerst og það blæddi mikið úr honum. Ákærði hafi fljótlega aftur ráðist á hann og kýlt hann aftur vinstra megin í andlitið svo J-kk-nf féll í jörðina. Taldi J-kk-nf hugsanlegt að hann hafi lent utan í vegg hótelsins þegar hann féll í jörðina, en ekki muna hvaða hluti líkama hans hafi þá rekist í vegginn. Hann hafi vankast og kvaðst hann lítið muna eftir þetta, en fundist hann vera umkringdur fólki sem hafi verið að reyna að stöðva ákærða. Hann hafi fundið að hann fékk einhver högg í höfuð og andlit þar sem hann lá. Hann hafi legið á grúfu eða á hlið þannig að vinstri hlið andlitsins hafi snúið upp. Ákærði hafi verið ofan á honum. Lögreglan hafi síðan komið og aðstoðað hann.

Aðspurður kvaðst J-kk-nf V-kk-nf ekki hafa orðið var við að aðrir en ákærði réðust á hann. Hann hafi heyrt sögusagnir um að A ætti að hafa sparkað í hann þar sem hann lá í jörðinni, en kvaðst sjálfur ekki telja sig hafa orðið fyrir sparki.

J-kk-nf V-kk-nf lýsti áverkum sem hann hlaut, líkt og greinir í ákæru. Hann kvaðst enn ekki hafa fengið tilfinningu í hluta andlitsins og enn fá bólgur í andlitið við áreynslu.

J-kk-nf kvaðst ekki hafa ógnað ákærða, heldur gengið á milli hans og B. Aðspurður neitaði hann því að hafa verið með ógnandi tilburði við ákærða eða G-kk-þf H-kk-þf og neitaði að hafa slegið ákærða. Aðspurður um reynslu sína af bardagaíþróttum kvaðst hann einungis hafa æft karate fyrir nokkru síðan um mjög skamma hríð. Hann kvaðst ekki hafa orðið þess var að ákærði hrinti systur hans. Hann hafi verið drukkinn en ekki ofurölvi.

J-kk-nf V-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 17. október 2011, þar sem hann bar fram kæru á hendur ákærða og aftur 8. nóvember s.á., þar sem hann hafði réttarstöðu sakbornings vegna framkominnar kæru ákærða á hendur honum fyrir líkamsárás. Samræmist framburður hans fyrir dómi þeim skýrslum í öllum aðalatriðum.

B gaf skýrslu sem vitni fyrir dómi. Hann kvaðst hafa farið á bak við vegg utan við hótelið ásamt E-kvk-þgf K-kvk-þgf unnustu sinni, systur J-kk-ef V-kk-ef. Þar hafi J-kk-nf V-kk-nf verið að deila við félaga sinn en sá ágreiningur hafi verið við það að leysast þegar G-kk-nf H-kk-nf hafi komið að þeim og reynt að stofna til slagsmála. E-kvk-nf hafi ýtt við honum og sagt honum að enginn ætlaði að fara að slást. Þá hafi ákærði komið að þeim E-kvk-þgf, öskrað á þau og virst ætla að ráðast á þau. Hann hafi virst ölvaður og æstur. J-kk-nf V-kk-nf hafi gengið á milli og sagt ákærða að ráðast ekki á systur hans, en þá hafi ákærði kýlt J-kk-þf V-kk-þf hnefahögg með hægri hendi. Hafi höggið lent hafi vinstra megin í andlit J-kk-ef. Vitnið kvaðst hafa séð blóðugan áverka á kinn J-kk-ef V-kk-ef og telja sig hafa séð þann áverka strax eftir þetta fyrsta högg. J-kk-nf hafi ýtt ákærða frá sér eftir þetta, og fólk hafi reynt að halda aftur af ákærða, en ákærði hafi kýlt hann aftur. Taldi vitnið að ákærði hafi kýlt J-kk-þf V-kk-þf nokkur hnefahögg í andlitið, sem leitt hafi til þess að J-kk-nf hafi fallið utan í hótelvegginn og í jörðina, þar sem ákærði hafi haldið honum. Nánar aðspurður um þessi högg kvaðst hann viss um að hafa séð a.m.k. tvö hnefahögg í andlit J-kk-ef. J-kk-nf V-kk-nf hafi síðan legið á bakinu eða hliðinni og ákærði ofan á J-kk-þgf og haldið áfram að veitast að honum. Fólk hafi hópast þarna að, en vitnið kvaðst ekki hafa séð neinn annan ráðast að J-kk-þgf V-kk-þgf, hvorki með höggum eða spörkum. J-kk-nf V-kk-nf hafi virst vankaður eftir að hann féll í jörðina. Bróðir ákærða hafi komið þarna að, tekið ákærða hálstaki og verið að reyna að draga hann af J-kk-þgf V-kk-þgf, þegar vitnið hafi hlaupið og sótt lögregluna. Er vitnið kom aftur með lögreglu hafi ákærði verið farinn frá J-kk-þgf V-kk-þgf.

B kvaðst ekki hafa verið mikið ölvaður. Aðspurður út í framburð sinn hjá lögreglu um að A hafi sparkað í þvöguna, sagðist hann standa við þann framburð sinn að hann teldi ekki að spark þetta hafi lent í J-kk-þgf V-kk-þgf. Hann kvaðst ekki viss um það á hvaða tímapunkti hann hafi séð þetta gerast en halda að það hafi verið er hann kom til baka eftir að hafa sótt lögregluna.

B gaf skýrslu við rannsókn lögreglu 19. október 2011. Er framburður hans fyrir dómi í samræmi við framburð hans hjá lögreglu í öllum meginatriðum.

E-kvk-nf K-kvk-nf G-kvk-nf, systir J-kk-ef V-kk-ef, kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis umrætt kvöld og ætlað að aka heim. Þau B hafi farið að leita að J-kk-þgf V-kk-þgf og fundið hann á bak við hótelvegginn þar sem hann hafi verið að sættast við H-kk-þf sem hann hafi verið að kýta við. Þá hafi G-kk-nf H-kk-nf komið að þeim og reynt að stofna til slagsmála. E-kvk-nf kvaðst hafa ýtt við G-kk-þgf og sagt honum að það væri enginn að fara að slást þarna. G-kk-nf H-kk-nf hafi fallið við þetta. Þá hafi ákærði komið þarna að, alveg brjálaður og virst halda að B hafi hrint G-kk-þgf. Ákærði hafi kýlt í áttina að B og virst ætla að ráðast á þau bæði. Þá hafi J-kk-nf V-kk-nf gengið á milli og sagt ákærða að vera ekki að ráðast á hana. Ákærði hafi ýtt við J-kk-þgf og J-kk-nf ýtt honum til baka en þá hafi ákærði kýlt J-kk-þf V-kk-þf með hægri hendi í vinsti kinn J-kk-ef. Ákærða hafi þá verið haldið í smástund en á meðan hafi J-kk-nf V-kk-nf staðið upp við hótelvegginn, haldið um andlitið og blóð lekið niður andlit hans. Ákærði hafi síðan komið aftur að J-kk-þgf og kýlt hann aftur hnefahögg á svipaðan stað í andlitið svo J-kk-nf féll í jörðina. Aðspurð kvaðst hún telja J-kk-þf V-kk-þf hafa rekið hnakka eða hvirfil í hótelvegginn um leið og hann féll í jörðina. Hún hafi síðan séð ákærða sitja ofan á J-kk-þgf og kýla hann þar sem hann lá, a.m.k. 1 högg í andlitið. J-kk-nf hafi fyrst legið á bakinu en síðan verið kominn á hliðina eða magann. Þá hafi fólk hópast að þeim og hún verið dregin aðeins frá átökunum svo hún sá ekki lengur hvað gerðist. Fólkið hafi verið að reyna að stöðva ákærða en hún hafi ekki séð neinn annan veitast að J-kk-þgf. Hún hafi hrópað á B að fara og sækja lögregluna. Hún taldi lögregluna hafa komið innan við mínútu síðar. Í millitíðinni hafi bróðir ákærða tekið hann hálstaki og náð að draga hann af J-kk-þgf. Ákærði hafi verið hlaupinn í burtu er lögreglan kom.

Aðspurð í tilefni af framburði hennar hjá lögreglu kvaðst E-kvk-nf K-kvk-nf hafa séð vitnið A sparka utarlega í þvögu fólks í kringum J-kk-þf en telja víst að það spark hafi ekki getað lent í höfði J-kk-ef. Þetta hafi verið rétt áður en lögreglan kom. Framburður E-kvk-ef K-kvk-ef samræmist í öllum meginatriðum skýrslu sem hún gaf hjá lögreglu 19. október 2011.

H-kvk-nf V-kvk-nf S-kvk-nf gaf skýrslu sem vitni fyrir dómi og kvaðst hafa séð ákærða ganga á milli J-kk-ef V-kk-ef og G-kk-ef H-kk-ef. Hún hafi séð J-kk-þf V-kk-þf slá ákærða tvisvar sinnum með krepptum hnefa í neðri hluta andlitsins og séð ákærða slá J-kk-þf V-kk-þf tvisvar til baka, svo J-kk-nf V-kk-nf hafi fallið í jörðina. Hún kvaðst ekki hafa séð hvar högg ákærða lentu á J-kk-þgf V-kk-þgf, en telja að ákærði hafi slegið hann með flötum lófa. Nánar aðspurð í tilefni af framburði hennar hjá lögreglu um að ákærði hafi kýlt J-kk-þf V-kk-þf, kvaðst hún ekki geta fullyrt hvort ákærði hafi slegið J-kk-þf V-kk-þf með krepptum hnefa eða flötum lófa. Þá hafi fólk hópast að þeim. Hún kvaðst hafa séð vitnið A sparka í höfuð J-kk-ef V-kk-ef, nánar tiltekið vinstri hlið andlits hans, en ekki gera sér grein fyrir hvort um fast spark hafi verið að ræða. Hugsanlega hafi fleiri sparkað í J-kk-þf V-kk-þf. Vitnið fullyrti að ákærði hafi ekki verið nálægt J-kk-þgf V-kk-þgf er A sparkaði í hann. J-kk-nf V-kk-nf hafi verið mjög æstur en ákærði hafi ekki verið eins æstur. Hún kvaðst hafa séð að J-kk-nf var blóðugur í andliti þar sem hann lá í jörðinni.

H-kvk-nf V-kvk-nf gaf skýrslur hjá lögreglu 19. október og 9. desember 2011. Framburður hennar fyrir dómi samræmist í meginatriðum framburði hennar hjá lögreglu. Hjá lögreglu bar hún um að A hafi sparkað nokkrum sinnum í J-kk-þf V-kk-þf en fyrir dómi kom ekki skýrt fram hvort um fleiri en eitt spark hefði verið að ræða. Líkt og hjá lögreglu kvaðst hún hafa borið kennsl á sjálfa sig á myndskeiði úr eftirlitsbúnaði lögreglubifreiðar, þar sem hún sést koma gangandi að vettvangi, eftir að lögreglumenn voru komnir á vettvang. Hún kvaðst þó standa við framburð sinn hjá lögreglu um að hafa séð þau átök ákærða og J-kk-ef, sem hún lýsti, sem og spörk A. Kvaðst hún þó ekki geta skýrt hvernig það fái staðist, öðru vísi en svo að hún hljóti að hafa brugðið sér frá meðan á átökunum stóð, þótt hún minntist þess ekki, og að hún hafi því líklega verið ölvaðri en hún hafi talið.

G-kk-nf J-kk-nf O-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og lýsti því að komið hafi til ágreinings milli manna upp við vegg hótelsins, hægra megin við innganginn, að loknum dansleik, sem hann vissi ekki um hvað hafi snúist. Brotist hafi út átök milli J-kk-ef V-kk-ef og ákærða, sem hann kvaðst þekkja báða álíka vel. Vitnið sagðist hafa séð ákærða slá J-kk-þf V-kk-þf einhver hnefahögg meðan þeir voru uppi standandi upp við vegg hótelsins. Hann kvaðst ekki muna hve mörg högg ákærði hafi slegið J-kk-þf, en þau hafi verið fleiri en eitt. Hann taldi höggin hafa lent í andliti J-kk-ef og hafa séð að andlit hans var blóðugt eftir að þetta var yfirstaðið. Hann kvaðst lítið meira hafa séð af átökunum, þar sem hópur fólks hafi byrgt honum sýn, en vitnið hafi staðið á gangstétt í grenndinni, líklega í um 5 metra fjarlægð frá hópnum. Hann kvaðst hafa verið ölvaður umrætt sinn.

G-kk-nf J-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 19. október 2011 og var framburður hans fyrir dómi í samræmi við þá skýrslu í öllum meginatriðum. Aðspurður af verjanda út í framburð vitnisins hjá lögreglu um að þeir J-kk-nf V-kk-nf og ákærði hafi verið að kýla hvorn annan, kvaðst hann ekki muna þetta skýrt en hafa fundist þetta vera átök milli beggja í fyrstu. Hann kvaðst ekki muna hvor þeirra hafi átt upptökin, en báðir hafi þeir verið álíka æstir. Aðspurður í tilefni af framburði hans hjá lögreglu kvaðst vitnið ekki geta lýst nánar stympingum sem hann minnti að hafi komið til milli J-kk-ef V-kk-ef og A, en þetta hafi átt sér stað meðan þeir voru uppi standandi og hann kvaðst ekki muna eftir neinum höggum í þessu sambandi.

Ó-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og kvað ákærða góðan vin sinn og J-kk-þf V-kk-þf frænda sinn, þannig að hann væri settur í erfiða stöðu sem vitni í málinu. Hann kvaðst hafa verið á staðnum en ekki séð atburði nema að hluta til. Menn hafi verið að rífast utan við hótelið og komið hafi til átaka milli ákærða og J-kk-ef V-kk-ef. Kvaðst vitnið hafa séð þá báða liggjandi í jörðinni, með tak á hvor öðrum. Þá hafi hann séð blóðugt andlit J-kk-ef þegar hann hafi verið kominn inn í lögreglubifreið. Hann kvaðst ekki hafa séð hver átti upptökin eða nein högg eða spörk ganga á milli manna, hvorki milli þeirra tveggja né af hálfu annarra, þar á meðal A, en allir viðstaddir hafi verið æstir. Vitnið kvaðst hafa staðið í nokkurri fjarlægð, eða u.þ.b. 20 metrum frá, ásamt bróður sínum og ekki hafa séð vel til.

Framburður Ó-kk-ef F-kk-ef er í öllum meginatriðum í samræmi við skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu 24. október 2011.

H-kvk-nf L-kvk-nf P-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst þekkja bæði ákærða og J-kk-þf V-kk-þf mjög vel og vera vinkona vitnisins E-kvk-ef K-kvk-ef, systur J-kk-ef. Hún skýrði svo frá að hún hafi séð þá ákærða og J-kk-þf V-kk-þf vera að kljást, en ekki geta lýst því öðru vísi en svo að þeir hafi haldið í hvorn annan og báðir verið æstir. Hún muni hins vegar eftir að hafa séð ákærða kýla J-kk-þf V-kk-þf a.m.k. tvisvar meðan þeir voru uppi standandi við vegg hótelsins. Kvað hún um hnefahögg að ræða og að höggin hafi komið á vinstri vanga J-kk-ef, en hægri hluti höfuðs hans hafi slegist við vegginn. Mikið af fólki hafi hópast þarna að, en hún haldi að þeir hafi lent í jörðinni. Sjálf hafi hún staðið á gangstétt í grenndinni. Síðar hafi hún séð D-kk-þf bróður ákærða draga hann í burtu og heyrt hann skamma ákærða fyrir að ráðast að liggjandi manni. Hún hafi séð blóð byrja að renna úr vinstri kinn J-kk-ef þar sem hann stóð við vegginn. Hún kvaðst ekki hafa séð A taka þátt í átökunum. Vitnið kvaðst hafa verið undir nokkrum áhrifum áfengis en muna nokkuð vel eftir atburðum. Hún hafi staðið á gangstétt í nokkurra metra fjarlægð frá átökunum.

Aðspurð vegna ummæla í skýrslu sem hún gaf hjá lögreglu 25. október 2011, kvað vitnið að vitnið T-kk-nf V-kk-nf hafi lagt að sér að gefa ekki skýrslu í málinu, en að það hafi ekki haft áhrif á framburð hennar. Framburður vitnisins fyrir dómi er í öllum meginatriðum í samræmi við skýrslu þess hjá lögreglu.

D-kk-nf G-kk-nf, bróðir ákærða, kaus að gefa skýrslu fyrir dómi. Lýsti hann atburðum svo að vinur hans hafi lent í átökum við J-kk-þf V-kk-þf og vitnið B. Ákærði hafi séð þetta og farið að skipta sér af þessu. B hafi hrint ákærða og ákærði hrint honum á móti. Kærasta B, systir J-kk-ef hafi farið að skipta sér af þessu og ákærði ýtt henni í burtu. Út frá því hafi slagsmálin byrjað. J-kk-nf V-kk-nf hafi hrint ákærða og ákærði hrint honum á móti og einhver orðaskipti átt sér stað á milli þeirra. J-kk-nf V-kk-nf hafi kýlt ákærða og ákærði kýlt hann á móti. Þetta hafi verið hnefahögg, en vitnið hafi ekki séð hvar höggin lentu. Þeir hafi dottið í jörðina og ákærði lent ofan á J-kk-þgf. Eitthvað hafi honum sýnst vera sparkað inn í þvögu fólks sem hópast hafi þarna að, en vitnið kvaðst ekki hafa séð hver sparkaði. Ákærði hafi fengið einhver spörk í andlitið og líkamann og einhver spörk hafi lent í andliti J-kk-ef og líkama hans og. Fullyrti D-kk-nf að sparkað hafi verið í andlit J-kk-ef þar sem hann lá á bakinu. Taldi D-kk-nf að sparkað hafi verið í J-kk-þf frá hægri hlið hans og að sparkið hafi lent í hægri hlið andlits hans. Kvaðst D-kk-nf hafa stokkið til, dregið ákærða af J-kk-þgf og skammað hann. Eftir það hafi hann hjálpað J-kk-þgf á fætur. J-kk-nf hafi talað um að honum hafi fundist fleiri manns hafa ráðist að sér og kallað ákærða ræfil fyrir að hafa þurft aðstoð við að ráðast á sig. D-kk-nf kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis, en ekki mjög miklum. Hann hafi staðið aftan við þá í nokkurra metra fjarlægð og ekki séð glöggt til vegna hóps fólks þarna í kring. Hann kvaðst ekki hafa séð áverka á J-kk-þgf fyrr en eftir að átökin voru yfirstaðin.

D-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 25. október 2011 og er framburður hans fyrir dómi í öllum aðalatriðum í samræmi við framburð hans hjá lögreglu. Hjá lögreglu nefndi hann að sparkað hafi verið í þá ákærða og J-kk-þf V-kk-þf þar sem þeir lágu, en lýsti ekki nánar spörkum í J-kk-þf V-kk-þf eða hvar þau hefðu lent.

I-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis umrætt sinn, en minnast þess að til rifrildis hafi komið milli frænda hans, J-kk-ef V-kk-ef og ákærða, vegna systur þess fyrrnefnda. Þetta hafi átt sér stað handan við vegg við anddyri hótels Hafnar. Hafi J-kk-nf V-kk-nf gengið á milli ákærða og B, systur J-kk-ef. Honum hafi sýnst ákærði hafa slegið fyrsta höggið. Ákærði hafi slegið J-kk-þf í andlitið svo J-kk-nf hafi vankast og dottið í jörðina. Ákærði hafi verið „eins og naut í flagi“ og „djöflast“ á J-kk-þgf þar sem hann lá á jörðinni. Vitnið kvaðst ekki hafa verið í aðstöðu til að sjá einstök högg eða spörk þar sem fólk hafi hópast þarna að, en séð líkama ákærða hreyfast eins og hann væri annað hvort að slá eða sparka í J-kk-þf þar sem hann lá. J-kk-nf hafi verið alblóðugur eftir atganginn. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa séð ákærða liggja eða sitja á J-kk-þgf, en þetta hafi allt gerst mjög snöggt. Vitnið kvaðst ekki hafa séð fleiri veitast að J-kk-þgf. Hann hafi ásamt bróður sínum staðið í nokkurri fjarlægð, líklega um 10 til 20 metra, frá átökunum.

Framburður I-kk-ef R-kk-ef er í öllum meginatriðum í samræmi við skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu 25. október 2011.

T-kk-nf V-kk-nf T-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis en ekki ölvaður. Hann hafi verið að koma út af dansleik á hótelinu er hann hafi heyrt rifrildi handan við vegg við anddyri hótelsins. Er þangað var komið hafi hann séð ryskingar milli J-kk-ef V-kk-ef, B og G-kk-ef H-kk-ef, auk þess sem systir J-kk-ef hafi verið að skipta sér af þessu. Vitnið kvað þá J-kk-þf V-kk-þf og B hafa verið búnir að „atast“ í G-kk-þgf H-kk-þgf fyrr um kvöldið. Ákærði hafi ætlað að ýta þeim frá, en J-kk-nf V-kk-nf hafi kýlt ákærða beint á kjaftinn. Ákærði hafi „tekið vel á móti honum“ og þeir hafi lent í jörðinni nálægt hótelveggnum. Ákærði hafi lent hálfur ofan á J-kk-þgf V-kk-þgf. Þá hafi A komið og sparkað í höfuð J-kk-ef. D-kk-nf hafi þá komið dregið ákærða frá. Síðan hafi vitnið farið með ákærða heim til hans, en þeir ákærði séu vinir. Vitnið kvaðst ekki minnast þess að hafa séð ákærða slá J-kk-þf V-kk-þf. Nánar aðspurður um hvað hann meinti með því að ákærði hafi tekið vel á móti J-kk-þgf, kvaðst vitnið ekki geta lýst því betur en að þetta hafi verið „hnoðningur“ og ítrekaði að hann hafi ekki séð ákærða slá J-kk-þf. Aðspurður hvort ákærði hafi virst hræddur sagði T-kk-nf að ákærða hafi ekki liðið vel. Æsingur hafi verið í fleirum þarna en mest læti hafi verið í systur J-kk-ef og kærasta hennar, B. Vitnið kvaðst þó ekki vita til þess að þau hafi tekið þátt í átökunum, utan þess að honum hafi virst systir J-kk-ef eitthvað hafa verið að sparka að þeim J-kk-þgf og ákærða þar sem þeir voru í jörðinni. T-kk-nf kvaðst hafa staðið skáhallt aftan við ákærða, fjær hótelveggnum og A hafi staðið hægra megin við J-kk-þf og ákærða frá vitninu séð, er hann sparkaði í höfuð J-kk-ef, en ekki getað sagt til um hvar á höfði J-kk-ef sparkið hafi lent. Vitnið kvaðst ekki hafa séð áverka á J-kk-þgf en séð eitthvað blóð á vettvangi, sem allt eins hafi getað komið úr ákærða

T-kk-nf V-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 27. október 2011. Framburður hans fyrir dómi samræmist þeirri skýrslu í öllum meginatriðum.

H-kvk-nf H-kvk-nf gaf skýrslu sem vitni fyrir dómi og kvaðst hafa séð fullt af fólki handan við vegg hótelsins og þar hafi þeir ákærði og J-kk-nf verið að slást. Hún kvaðst hafa séð ákærða slá J-kk-þf eitt hnefahögg í andlitið þar sem hann lá á jörðinni og ákærði sat ofan á J-kk-þgf og telja um frekar fast högg að ræða. Hún hafi staðið á gangstéttinni rétt við hótelvegginn. Töluvert af fólki hafi verið þarna í kring. Hún kvaðst ekki vita hvernig slagsmálin enduðu en hafa séð að J-kk-nf var blóðugur í framan er hann sat í lögreglubifreiðinni. Hún kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og muna óljóst eftir atburðum en vera viss um að hafa séð umrætt högg. Hún kvaðst ekki hafa orðið vör við að aðrir blönduðu sér í átökin og ekki muna eftir að hafa séð vitnið A á vettvangi.

H-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 18. nóvember 2011. Framburður hennar fyrir dómi samræmist í öllum aðalatriðum þeirri skýrslugjöf hennar.

A gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst hafa átt í einhverjum orðaskiptum við J-kk-þf V-kk-þf utan við hótelið þar sem hann taldi stefna í slagsmál milli J-kk-ef og vinar vitnisins, H-kk-ef að nafni. Ekkert hafi orðið úr þeim átökum en stuttu síðar hafi brotist út slagsmál milli ákærða og J-kk-ef V-kk-ef. Ákærði hafi komið að þeim J-kk-þgf V-kk-þgf og G-kk-þgf H-kk-þgf þar sem þeir áttu í orðaskaki og rifið í J-kk-þf. Taldi vitnið að J-kk-nf hafi ætlað að ráðast að G-kk-þgf H-kk-þgf. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa séð nein högg ganga þeirra á milli en þeir hafi fljótlega lent í jörðinni, annar ofan á hinum en hann kvaðst ekki muna hvor hafi legið ofan á. Mikið af fólki hafi verið þarna í kring og kærasta ákærða hafi ýtt honum frá átökunum. Aðspurður hvort hann hafi sparkað í J-kk-þf V-kk-þf neitaði vitnið því. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis en ekki mjög ölvaður og muna atburði nokkuð vel.

A gaf skýrslu sem sakborningur við rannsókn lögreglu 30. október 2011, vegna framkominna ásakana um að hann kynni að hafa sparkað í J-kk-þf V-kk-þf. Framburður hans fyrir dómi er í samræmi við þá skýrslu í öllum meginatriðum.

H-kk-nf E-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst hafa verið ásamt H-kk-þgf H-kk-þgf vini sínum bak við hótelvegginn þegar J-kk-nf V-kk-nf og Ó-kk-nf F-kk-nf hafi eitthvað farið að kýta við H-kk-þf. H-kk-nf hafi færst undan og ekkert meira hafi orðið úr þessum kýtum. Þá hafi G-kk-nf H-kk-nf komið að þeim og sagt eitthvað og við það hafi atburðarrásin byrjað, en H-kk-nf kvaðst ekki hafa verið að fylgjast með atburðum fyrr en hann sneri sér við og sá J-kk-þf V-kk-þf liggja, líklega á maganum, á jörðinni, u.þ.b. 2-3 metrum frá hótelveggnum. Hann kvaðst ekki minnast þess að hafa séð ákærða þarna og átökin hafi virst yfirstaðin. H-kk-nf kvaðst hafa verið drukkinn og ekki muna nákvæmlega hvar hann stóð, en telja sig hafa verið í um 20 metra fjarlægð.

Framburður H-kk-ef er í meginatriðum í samræmi við skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu 31. október 2011, utan þess að þar taldi hann sig hafa staðið í um 3ja metra fjarlægð frá átökunum.

A-kvk-nf L-kvk-nf Þ-kvk-nf gaf skýrslu sem vitni fyrir dómi og kvaðst fyrst hafa séð ákærða og J-kk-þf V-kk-þf vera að rífast handan veggs sem liggi upp við anddyri hótelsins og brotist hafi út átök milli þeirra. Hún hafi ekki heyrt orðaskipti. Hópur af fólki hafi verið þarna í kring og kvaðst vitnið muna óljóst eftir atburðum, en muna eftir að hafa séð J-kk-þf V-kk-þf blóðugan eftir átökin. Hún kvaðst ekki muna eftir höggum eða spörkum þannig að hún gæti greint frá því, en næst muna eftir þeim liggjandi í jörðinni. Taldi hún að þeir hafi til skiptis haft hvorn annan undir, en kvaðst þó ekki muna þetta glöggt. Sjálf hafi hún gengið fram og til baka við enda veggsins þannig að hún hafi ýmist horft að anddyri hótelsins eða í átt að átökunum .

Framburður Ö-kvk-ef L-kvk-ef er í samræmi við framburð hennar við skýrslutöku hjá lögreglu 25. október 2011.

S-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst hafa veitt J-kk-þgf V-kk-þgf athygli þar sem hann virtist eiga í útistöðum við fólk handan flísalagðs veggs við anddyri hótelsins. Þarna hafi verið einhver maður sem hafi virst æstur og ætlað að ráðast á J-kk-þf. S-kk-nf kvaðst hafa gengið á milli þeirra en endað sjálfur í grasinu. Er hann stóð upp hafi hann séð J-kk-þf V-kk-þf liggja í grasinu, hálf meðvitundarlaus. Hann hafi ekki séð áverka á J-kk-þgf fyrr en í lögreglubílnum, en það hafi verið dimmt þegar þetta gerðist. Hann hafi ekki orðið vitni að neinum höggum eða spörkum.

J-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf og J-kk-nf G-kk-nf B-kk-nf lögreglumenn gáfu skýrslu fyrir dómi og lýstu aðkomu sinni að málinu í samræmi við það sem greinir í frumskýrslu lögreglu. J-kk-nf H-kk-nf lýsti auk þess sérstaklega rannsókn í tilefni af myndskeiði úr eftirlitsbúnaði lögreglubifreiðarinnar. Í framburði hans kom fram að dimmt hafi verið umrætt sinn en þó skíma frá ljósastaurum í grennd við staðinn þar sem lögregla kom að J-kk-þgf V-kk-þgf. Ekki er þörf á að rekja hér frekar framburði lögreglumannanna.

III

Ákærða er gefið að sök að hafa umrætt sinn, utan við Hótel Höfn að afloknum dansleik, slegið J-kk-þf V-kk-þf G-kk-þf nokkur hnefahögg í andlitið, fyrst meðan þeir voru báðir standandi og einnig eftir að þeir höfðu dottið í jörðina, með þeim afleiðingum að J-kk-nf nefbrotnaði og kinnbeinsbrotnaði vinstra megin og hlaut auk þess fleiri áverka á vinstri helmingi andlitsins og á tönnum, líkt og greinir í ákæru og rakið er hér að framan. Er brot ákærða talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 samkvæmt því sem í ákæru greinir.

Ákærði viðurkennir að hafa slegið J-kk-þf V-kk-þf eitt hnefahögg vinstra megin í andlitið meðan þeir voru báðir standandi. Ákærði viðurkennir auk þess að hafa keyrt J-kk-þf í jörðina og að hafa kýlt til J-kk-ef þar sem hann lá og ákærði sat hálfvegis ofan á honum, en hann segist ekki vita hvar það högg hafi lent og telji að lítið afl hafi verið í því höggi. Vörn ákærða byggist á því að ósannað sé að áverkar þeir sem lýst er í ákæru hafi hlotist af höggum hans, enda kunni þeir allt eins að geta skýrst af því að einhver annar hafi sparkað í andlit J-kk-ef þar sem hann lá. Kveðst ákærði hafa séð eitt spark lenda í andliti J-kk-ef en ekki hafa séð hver sparkaði.

Framburður J-kk-ef V-kk-ef um að ákærði hafi slegið hann tvö hnefahögg vinstra megin í andlitið á meðan hann var uppi standandi er studdur framburðum systur hans og mágs, E-kvk-ef K-kvk-ef og B, en einnig vitnanna G-kk-ef J-kk-ef, H-kvk-ef L-kvk-ef og H-kvk-ef V-kvk-ef, sem öll kveðast hafa séð ákærða slá J-kk-þf V-kk-þf a.m.k. tvö högg áður en hann féll í jörðina. Öll vitnin lýstu þessum höggum sem hnefahöggum í andlit J-kk-ef, nema H-kvk-nf V-kvk-nf sem ekki gat lýst þeim nánar. Þykir með framburði þessara vitna fram komin lögfull sönnun þess að ákærði hafi slegið J-kk-þf a.m.k. tvö hnefahögg í andlitið meðan þeir voru standandi.

Þrjú vitni sem öll tengjast J-kk-þgf V-kk-þgf, þ.e. E-kvk-nf K-kvk-nf, B og I-kk-nf R-kk-nf, báru öll fyrir dómi um að ákærði hafi haldið áfram að veitast að J-kk-þgf þar sem hann lá undir ákærða. E-kvk-nf K-kvk-nf, sem jafnframt er eina vitnið sem ekki kveðst hafa verið undir áhrifum áfengis, bar um að ákærði hafi slegið J-kk-þf liggjandi a.m.k. eitt hnefahögg í andlitið. Auk þessara vitna bar H-kvk-nf H-kvk-nf, sem kveðst hafa staðið nærri átökunum og ekki verður séð að tengist málsaðilum sérstaklega, um að hafa séð ákærða slá J-kk-þf hnefahögg í andlit þar sem hann lá í jörðinni og ákærði var ofan á honum. Þykir ekki varhugavert í ljósi framanritaðs að slá því föstu sem sönnuðu að það högg sem ákærði viðurkennir að hafa slegið til J-kk-ef V-kk-ef þar sem hann lá, hafi hitt J-kk-þf í andlitið.

J-kk-nf V-kk-nf kveðst strax hafa fundið fyrir áverka á vinstri kinn eftir fyrsta högg ákærða. Nýtur sá framburður stuðnings í framburðum E-kvk-ef K-kvk-ef, B og H-kvk-ef L-kvk-ef, sem öll segjast hafa séð blóð renna úr andliti J-kk-ef V-kk-ef á meðan hann var uppi standandi. Ákærði sjálfur viðurkennir að mar og bólga sem sjást á ljósmyndum lögreglu af hægri hnúa og handarbaki hans séu eftir hnefahögg hans í vinstri hlið andlits J-kk-ef. Framburður vitna bendir til þess að ákærði hafi verið æstur og ákærði sjálfur kveðst hafa verið hræddur og varið sig fyrir J-kk-þgf með öllum tiltækum ráðum. Áverkar J-kk-ef sem lýst er í ákæru og eiga sér stoð í læknisvottorðum eru einkum vinstra megin á andliti hans, þ.á m. er nefbroti hans lýst svo í læknisvottorðum að vinstri nefskelin sé innfallin og að brotið sé innkýlt til hægri. Styður allt framangreint að áverkar þeir sem lýst er í ákæru geti hafa hlotist af árás ákærða. Er ekki dregið í efa af hálfu ákærða að J-kk-nf hafi hlotið þessa áverka í umræddum átökum, þótt hann dragi í efa að þeir séu af hans völdum þar sem þeir kunni að hafa hlotist af sparki eða spörkum annars manns.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu bentu vitni á vettvangi á ákærða sem árásarmanninn, en þar er ekki getið um að bent hafi verið á fleiri sem þáttakendur í árásinni. Af þeim vitnum sem komið hafa fyrir dóminn hafa þrjú vitni, auk ákærða, borið um að sparkað hafi verið í höfuð J-kk-ef V-kk-ef þar sem hann lá. Tvö þeirra vitna, T-kk-nf V-kk-nf og D-kk-nf, tengjast ákærða, annar sem vinur og hinn bróðir, en ekki er kunnugt um að þriðja vitnið, H-kvk-nf V-kvk-nf, tengist ákærða fremur en brotaþola, en hún kvaðst fyrir dómi þekkja þá báða.

T-kk-nf V-kk-nf og H-kvk-nf V-kvk-nf báru bæði fyrir dómi og hjá lögreglu um að vitnið A hafi sparkað í höfuð J-kk-ef, en ákærði sjálfur og D-kk-nf bróðir hans kveðast ekki hafa séð hver sparkaði. Ákærði, D-kk-nf og T-kk-nf V-kk-nf hafa allir borið um að hafa séð eitt spark lenda í höfði J-kk-ef. Í framburði H-kvk-ef V-kvk-ef fyrir dómi kom, einsog fyrr er rakið, ekki skýrt fram hvort um fleiri en eitt spark hefði verið að ræða en hjá lögreglu bar hún um að A hafi sparkað nokkrum sinnum í höfuð J-kk-ef.

A, sem yfirheyrður var sem sakborningur hjá lögreglu, hefur staðfastlega neitað því að hafa sparkað í J-kk-þf V-kk-þf og hefur frá upphafi borið um að unnusta ákærða, sem ekki var yfirheyrð hjá lögreglu né leidd sem vitni fyrir dómi, hafi hent honum frá átökunum.

Í framburði E-kvk-ef K-kvk-ef og B kom fram að A hafi verið æstur og sparkað eitthvað utan í þvögu fólks sem hópast hafi í kringum ákærða og J-kk-þf V-kk-þf. Á hinn bóginn fullyrða þau bæði að þetta spark geti ekki hafa náð til J-kk-ef V-kk-ef í gegnum þvöguna. Framburður annarra vitna sem komu fyrir dóminn bendir ekki til þess að aðrir en ákærði hafi ráðist að J-kk-þgf V-kk-þgf umrætt sinn.

Auk þess sem þeim vitnum sem bera um að sparkað hafi verið í J-kk-þf V-kk-þf ber ekki saman um fjölda sparka er nokkurt ósamræmi í framburði þeirra um lýsingu á þessu sparki eða spörkum. D-kk-nf kveður að sparkað hafi verið hægra megin í andlit J-kk-ef, en H-kvk-nf V-kvk-nf styður framburð ákærða um að sparkað hafi verið í vinstri hluta andlits J-kk-ef. T-kk-nf V-kk-nf kveðst ekki geta fullyrt neitt um það hvar á höfði J-kk-ef sparkið lenti. Þá stangast framburður H-kvk-ef á við framburð ákærða, D-kk-ef og T-kk-ef V-kk-ef að því leyti að hún fullyrti að ákærði hafi verið farinn þegar A sparkaði í J-kk-þf en ákærði, D-kk-nf og T-kk-nf V-kk-nf bera um að einnig hafi verið sparkað í ákærða þar sem hann var ofan á J-kk-þgf.

Við mat á trúverðugleika framburðar T-kk-ef V-kk-ef hefur þýðingu vinskapur hans við ákærða en auk þess bar framburður hans fyrir dómi þess beinlínis merki, að áliti dómsins, að hann dragi taum ákærða.

Hvað framburð H-kvk-ef V-kvk-ef varðar verður ekki hjá því litið að á myndskeiði sem liggur fyrir í málinu úr eftirlitsbúnaði lögreglubifreiðar sést hún koma gangandi í rólegheitum að vettvangi, frá svæði framan við anddyri hótelsins, eftir að lögreglumenn eru komnir á vettvang. Hefur hún ekki getað skýrt hvernig það fái staðist að hún hafi orðið vitni að þeim átökum sem hún hefur lýst, enda þótt hún sjáist á myndskeiðinu koma gangandi þessa leið að átökunum loknum. Dregur þetta úr trúverðugleika framburðar hennar.

Eins og fyrr er rakið þykir fram komin lögfull sönnun þess að ákærði hafi slegið J-kk-þf V-kk-þf nokkur hnefahögg í andlit, nánar tiltekið þrjú hnefahögg, tvö meðan þeir voru uppi standandi og eitt þar sem J-kk-nf lá í jörðinni. Þá þykir sannað, með framburðum vitna og læknisvottorðum, að J-kk-nf V-kk-nf hafi hlotið þá áverka sem í ákæru greinir umrætt sinn, en hann var fluttur af lögreglu undir læknishendur strax eftir árás ákærða. Samkvæmt öllu framanrituðu þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að þeir áverkar sem greinir í ákæru og óumdeilt er að J-kk-nf hlaut umrætt sinn hafi hlotist af árás ákærða. Í ljósi þeirra áverka telst brot ákærða réttilega heimfært í ákæru til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Af hálfu ákærða er á því byggt að við ákvörðun refsingar hans beri að líta til 3. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga, sbr. einnig 4. tl. 74. gr. sömu laga. Framburðir ákærða og vitna eru að mestu samhljóða um að upphaf árásar ákærða sé að rekja til ágreinings sem komið hafi til milli systur og mágs J-kk-ef V-kk-ef annars vegar og vinar ákærða hins vegar, sem þeir ákærði og J-kk-nf V-kk-nf hafi blandað sér í. J-kk-nf V-kk-nf viðurkennir að hafa ýtt við ákærða en framburðir eru annars óljósir og misvísandi um upptök árásarinnar. Hvað sem því líður hvernig upptökum árásarinnar var háttað þykir ljóst af framburðum vitna að ákærði hafi haft undirtökin allt frá því að hann sló fyrsta hnefahöggið. Verður því ekki fallist á að uppfyllt séu skilyrði til þess að líta til nefndra lagaákvæða við ákvörðun refsingar ákærða.

Af hálfu ákærða er einnig á því byggt að ákærði hafi orðið skelfdur er honum og J-kk-þgf V-kk-þgf lenti saman. Ekki var þó beinlínis af hálfu ákærða byggt á neyðarvarnarsjónarmiðum, sbr. 1. og 2. mgr. 12. gr. almennra hegningarlaga, né á 75. gr. sömu laga, og er ósannað að atvik eða aðstæður hafi verið með þeim hætti að þau lagaákvæði eigi við.

Ákærði er þrítugur að aldri og á sér töluverðan sakaferil, samkvæmt því sem greinir í framlögðu sakavottorði ákærða, dags. 1. nóvember 2011. Ákærði hlaut síðast dóm sem kveðinn var upp við Héraðsdóm Austurlands 2. mars 2010 þar sem hann var sakfelldur fyrir líkamsárás og dæmdur til tveggja mánaða fangelsisvistar, en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í þrjú ár. Með broti sínu nú hefur ákærði rofið skilorð þessa dóms og ber því að taka upp dóminn og dæma samhliða þessu máli, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þar áður var ákærða síðast gerð refsing hér á landi með viðurlagaákvörðun á árinu 2001 fyrir umferðarlagabrot, sem ekki hefur þýðingu við ákvörðun refsingar hans nú. Á sakavottorði ákærða er jafnframt getið um sex dóma sem kveðnir hafa verið upp yfir honum í Danmörku á árabilinu 2004-2007, þar af fimm dóma þar sem ákærði var sakfelldur fyrir ofbeldisbrot. Var honum gerð óskilorðsbundin fangelsisrefsing með þremur þeirra dóma, þ.e. með dómi undirréttar í Skjern frá 23. maí 2006 og með dómum Vestre Landsret frá 2. júlí og 6. desember 2007. Með heimild í 2. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga, sbr. einnig 1. mgr. sömu greinar og 1. mgr. 218. gr. b. sömu laga, verða fyrrgreindir þrír dómar uppkveðnir í Danmörku taldir hafa ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar ákærða nú, sem og dómur þessa dómstóls frá 2. mars 2010.

Auk þess sem það horfir til refsiþyngingar að ákærði hefur áður verið dæmdur fyrir ofbeldisbrot, verður við ákvörðun refsingar hans til þess litið að árás ákærða beindist mikilvægum hagsmunum, líkama annars manns, töluverðir áverkar hlutust af árásinni og er ekki enn séð fyrir endann á því hvort um varanlegar afleiðingar verði að ræða, samkvæmt því sem greinir í læknisvottorði. Þá benda aðfarir ákærða til þess að ásetningur hans til að meiða brotaþola hafi verið einbeittur.

Með hliðsjón af öllu framanrituðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Í ljósi skilorðsrofa ákærða og sakaferils hans þykir ekki fært að fresta fullnustu refsingarinnar.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað. Í málinu hefur ekki verið lagt fram yfirlit ákæruvalds yfir sakarkostnað, en í málinu liggja fyrir afrit reikninga vegna öflunar tveggja læknisvottorða sem aflað var við rannsókn málsins, samtals að fjárhæð 30.400 krónur. Þá féll til kostnaður vegna ferðar vitnis til aðalmeðferðar málsins, 29.190 krónur. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., vegna vinnu hans bæði á rannsóknarstigi og fyrir dómi þykja hæfilega ákveðin í einu lagi 464.350 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, en auk þess ber verjandanum greiðsla vegna kostnaðar af akstri milli Reykjavíkur og Hafnar í Hornafirði, 100.000 krónur, sem og vegna útlagðs kostnaðar vegna flugfars að fjárhæð 35.200 krónur. Samtals verður ákærða því gert að greiða 659.140 krónur í sakarkostnað.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 15:00 miðvikudaginn 6. júní 2012. Við dómsuppsögu var gætt ákvæðis 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, en dómsuppsaga hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf B-kk-nf V-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði.

Ákærði greiði 659.140 krónur í sakarkostnað og eru þar meðtalin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 464.350 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti og útlagður kostnaður verjandans, samtals 135.200 krónur.

H-kvk-nf B-kvk-nf