E-227/2011

Mál þetta, sem tekið var til dóms að lokinni aðalmeðferð 9. apríl sl., er höfðað með stefnu birtri 6. júní 2011.

Stefnandi er Kraftvélar ehf., kt. 000000-0000, Dalvegi 6-8, Kópavogi.

Stefndi er Ó-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf, kt. 000000-0000, Reyni, Mýrdalshreppi.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð kr. 3.002.632,00, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. í III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af kr. 3.002.632,00 frá 31. ágúst 2010 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst aðallega sýknu af öllum kröfum stefnanda, en til vara verulegrar lækkunar á dómkröfum stefnanda. Þá krefst stefndi málskostnaðar.

Fyrir uppkvaðningu dóms var gætt ákvæða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991.

Málavextir

Stefnandi lýsir málavöxtum svo að stefndi hafi keypt þjónustu hjá stefnanda frá maí til september 2010 samkvæmt reikningi nr. 2629, dagsettum 31. ágúst 2010, að fjárhæð kr. 5.002.632. Hafi verið greiddar kr. 1.000.000 þann 4. júní 2010 og þann 2. september 2009 hafi verið greiddar kr. 1.000.000. Eftirstöðvar séu því kr. 3.002.632 og sé það stefnufjárhæðin.

Stefndi hafi beðið um þjónustu vegna bilunar í dráttarvélinni PE-244. Hafi starfsmenn stefnanda farið að R-kk-þgf til að gera við vélina þann 3. maí 2010, en svo hafi bilunin reynst vera umfangsmeiri en talið hafi verið í upphafi. Hafi því vélin verið flutt á verkstæði stefnanda þann 10. maí 2010. Í upphafi hafi litið út fyrir að bilunin væri í gírkassa, en þegar vélin hafi verið tekin sundur og gírkassinn skoðaður hafi komið í ljós að bilunin hafi verið í bremsudiskum í afturhjólum. Hafi því verið haft samband við stefnda og honum skýrt frá því að framundan væri mun meiri vinna en í upphafi hafi verið ráðgert og væri áætlaður kostnaður vegna vinnu og varahluta kr. 4.000.000 án virðisaukaskatts. Stefndi hafi samþykkt að verkinu yrði haldið áfram. Að viðgerð lokinni hafi stefndi komið og prófað vélina og ekið henni upp á vagn og farið með hana.

Eftir að krafan hafi verið komin í innheimtu hjá Gjaldskilum ehf. hafi borist bréf frá lögmanni stefnda þar sem kröfunni hafi verið mótmælt, en ekki hafi tekist að ná sáttum og hafi skuldin ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því málshöfðunin nauðsynleg.

Stefndi kveður að í febrúar 2010 hafi farið að bera á því að viðvörunarljós í dráttarvélinni kviknaði, en það þýddi að skipta þyrfti um vökvasíu í vélinni. Hafi stefndi skipt um síuna og ljósið þá slokknað, en ekki hafi A-kk-nf lengi verið í Paradís og hafi ljósið stuttu síðar kviknað aftur. Hafi þá stefndi haft samband við verkstæði stefnanda, sem hann hafi talið hafa umboð fyrir McCormick á Íslandi. Hafi sér verið tjáð að skynjari fyrir vökvasíuna væri ónýtur. Um mánaðamótin apríl/maí 2010 hafi dráttarvélin hætt að ganga og stefndi þá aftur haft samband við stefnanda sem hafi sent viðgerðarmann að R-kk-þgf og hafi viðgerðarmaðurinn talið vökvadælu í dráttarvélinni ónýta og skipt um hana. Eftir það hafi dráttarvélin aðeins gengið nokkrar klukkustundir. Þegar vélin hafi alfarið drepið á sér hafi stefnandi enn haft samband við stefnanda og þá verið ákveðið að vélin færi á verkstæði stefnanda á höfuðborgarsvæðinu. Stefndi hafi haft áhyggjur af viðgerðartímanum enda heyskapur á næsta leyti, en starfsmaður stefnanda þá sagt að vélin yrði aftur komin til stefnda í lok maí 2010.

Hafi starfsmenn stefnanda tekið vélina í sundur og þá komið í ljós að raunveruleg bilun hafi verið sú að bremsustimpill hafi staðið á sér og kvarnast upp úr honum inn í gírkassann þannig að vökvasía fylltist af svarfi. Hafi yfirmaður verkstæðisins gert stefnda grein fyrir því að þetta væri að líkindum galli og myndi það verða kannað nánar hjá framleiðanda, enda fyrir séð að viðgerðin gæti orðið kostnaðarsöm. Hafi yfirmaðurinn á verkstæðinu talið að viðgerðin gæti kostað allt að kr. 4.000.000. Stefnandi hafi á þessum tíma haft umboð fyrir McCormick dráttarvélar á Íslandi. Hafi verið ákveðið að gera við vélina og stefnda tjáð að það gæti tekið allt að þrjár vikur, en stefndi talið það sleppa m.t.t. heyskapar og því ekki gert ráðstafanir til að fá aðra dráttarvél vegna heyskaparins. Þremur vikum síðar hafi viðgerðinni hins vegar ekki verið lokið og stefndi á endanum ekki fengið vélina aftur fyrr en í lok ágúst 2010.

Í ágústlok 2010 hafi stefndi fengið reikning frá stefnanda að fjárhæð kr. 8.659.334 fyrir viðgerð á dráttarvélinni, með afslætti að fjárhæð kr. 2.913.707. Fjárhæðin hafi komið stefnda í opna skjöldu en hann hafi talið að viðgerðin yrði greidd af framleiðanda, vegna galla sem yfirmaður verkstæðis stefnanda hafi talið að hafi valdið biluninni. Auk þess hafi fjárhæðin verið miklu hærri en sú fjárhæð sem stefnda hafi verið sögð í maí 2010.

Stefndi hafi talið að stefnandi hafi lagt út fyrir kr. 2.000.000 fyrir efni við viðgerðina. Hafi stefndi því greitt kr. 1.000.000 inn á reikning stefnanda 4. júní 2010 og kr. 1.000.000 þann 2. september 2010.

Viðræður um málalok hafi ekki skilað árangri, hvorki varðandi framleiðslugalla né um fjárhæð reikningsins.

Eftir að stefndi hafi byrjað að nota dráttarvélina á ný eftir viðgerðina hafi komið í ljós að hún hafi verið í mjög slæmu ástandi. Hlífar og annað í húsi vélarinnar hafi verið rifið eða sett vitlaust á og hlíf vantað á rafgeyma undir vélinni. Ýmsar slöngur hafi verið benslaðar saman og verið löðrandi í olíu og verið troðið þar á ranga staði, s.s við afturdekk. Hafi legið við stórtjóni þegar stefndi hafi ætlað að setja ámoksturstæki á vélina enda hafi barkar sem tengjast ámoksturstækjunum víxlast þannig að þeir hafi ekki virkað rétt. Þá hafi bremsur verið ójafnar.

Hafi stefnandi haldið innheimtuaðgerðum áfram og stefndi því leitað til lögmanns í byrjun árs 2011 og Gjaldskilum ehf., verið sent skeyti 28. febrúar 2011 og þar þess verið krafist að reikningur stefnanda yrði felldur niður og stefnda boðnar ásættanlegar bætur fyrir skaða þann sem hann hafi orðið fyrir.

Í gögnum málsins er bréf lögmanns stefnda til Gjaldskila ehf., sem hafði ofangreinda kröfu stefnanda til innheimtu, dags. 28. febrúar 2011, þar sem fram kemur að stefndi telji að þjónusta stefnanda hafi verið gölluð og í raun valdið stefnda tjóni. Hafi viðgerðin tekið lengri tíma en uppgefið hafi verið í upphafi, stýripinni fyrir ámoksturstæki hafi verið rangt tengdur og frágangur dráttarvélarinnar með öllu óásættanlegur, sbr. myndir sem hafi fylgt bréfinu.

Undir rekstri málsins var dómkvaddur matsmaður að beiðni stefnda, M-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf, prófessor í vélaverkfræði við Háskóla Íslands, til að meta það í fyrsta lagi hvort viðgerð og frágangur stefnanda á dráttarvélinni hafi verið fullnægjandi og ef ekki hver sé fjárhæð þess viðgerðarkostnaðar sem leggja þurfi út í vegna mistaka matsþola. Óskað var sundurliðunar á kostnaðinum og að hann yrði tilgreindur með og án virðisaukaskatts. Í öðru lagi hvort það verð sem stefnandi krefjist fyrir viðgerðina sé í samræmi við það sem eðlilegt geti talist miðað við eðli og umfang viðgerðarinnar.

Í matsgerð kemur fram að kemur fram að staða á keyrslumæli dráttarvélarinnar á matsfundi 22. nóvember 2011 hafi verið 3456 klukkustundir en skráð staða þegar viðgerð fór fram hafi verið 2833 stundir. Í niðurstöðum matsgerðar segir varðandi fyrri spurninguna að viðgerðin á dráttarvélinni teljist ekki vera fullnægjandi. Fram kemur í niðurstöðum matsmanns að mikil óvissa sé í kostnaðarmatinu, en fullnaðarviðgerð geti verið á bilinu kr. 500.000 til kr. 5.000.000 án virðisaukaskatts. Segir jafnframt að líklegt eða vegið kostnaðarmat fyrir fullnaðarviðgerð sé kr. 3.510.000 án virðisaukaskatts en kr. 4.405.000 með virðisaukaskatti. Þegar lagðar eru saman lægstu og hæstu tölur fyrir verkþætti kemur út að viðgerð geti kostað á bilinu kr. 1.080.000 til kr. 5.240.000 án virðisaukaskatts. Varðandi seinni spurninguna segir í niðurstöðum matsmanns að samkvæmt reikningi frá stefnanda, þar sem fram kemur kostnaður við íhluti og vinnu, teljist verðið eðlilegt fyrir fullnaðarviðgerð. Þar sem viðgerðin hafi ekki verið fullnægjandi og frágangur ófaglegur teljist verðið ekki vera í samræmi við eðli og umfang viðgerðarinnar. Þá séu það villandi skilaboð ef gefið hafi verið til kynna að framleiðandi myndi taka þátt í kostnaði vegna galla, ef ekki hafi verið rök fyrir því eða samþykki fengið fyrir því fyrirfram.

Þá liggja fyrir í málinu tölvupóstar milli lögmanna aðila þar sem m.a. kemur fram að stefnandi hafi verið ósammála því að viðgerðin hafi verið ófullnægjandi en standi við það boð að viðurkenndur viðgerðaraðili, sem stefndi bendi á, geri við það sem út af hafi staðið samkvæmt matsgerð, og það á kostnað stefnanda, að því gefnu að stefndi greiði hinn umdeilda reikning. Jafnframt kemur fram að stefndi hafi ekki gengið að þessu og myndi aðeins sætta sig við að málið yrði fellt niður af hálfu stefnanda og fallið frá allri kröfugerð á hendur stefnda.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir á því að hann hafi átt í viðskiptum við stefnda. Hafi stefndi keypt af stefnanda þjónustu frá maí til september árið 2010, samkvæmt reikningi sem fram hefur verið lagður í málinu. Hafi reikningurinn verið að fjárhæð kr. 5.002.632 og dagsettur 31. ágúst 2010. Hafi stefndi greitt kr. 1.000.000 þann 4. júní 2010 og kr. 1.000.000 þann 2. september 2010, en eftirstöðvarnar séu stefnufjárhæð málsins.

Hafi stefndi beðið um þjónustu stefnanda vegna bilunar í dráttarvél og starfsmenn stefnanda farið austur í Mýrdal að heimili stefnda til að gera við dráttarvélina, en bilunin reynst umfangsmeiri en fyrst hafi litið út fyrir og hafi því vélin verið flutt á starfsstöð stefnanda á höfuðborgarsvæðinu. Fyrst hafi verið talið að bilunin væri í gírkassa en svo hafi bilunin reynst vera í bremsudiskum. Hafi verið haft samband við stefnda og hann látinn vita að viðgerð yrði umfangsmeiri en fyrr hefði verið talið og áætlaður kostnaður vegna vinnu og varahluta yrði um kr. 4.000.000 án virðisaukaskatts. Stefndi hafi samþykkt að verkinu yrði haldið áfram og svo sótt vélina að viðgerð lokinni. Hafi stefndi prófað vélina við það tækifæri og keyrt vélina upp á vagn.

Ekki hafi tekist að fá skuldina greidda og sé því málshöfðun nauðsynleg.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglna samningaréttar um skuldbindingargildi samninga. Þá er vísað til meginreglu kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga. Um dráttarvexti vísar stefnandi til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 og um málskostnað til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, en um varnarþing til 32. gr. síðastgreindra laga.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi vísar til þess að hann hafi leitað til stefnanda sem fagmanns á sviði viðgerða á dráttarvélum. Eftir rangar upplýsingar um söluandvirði þjónustunnar, verulegan drátt á lokum viðgerðar og misvísandi skilaboð um ábyrgð á framleiðslugalla hafi stefndi fengið dráttarvélina í mun verra ástandi en hún hafi verið í áður en stefnandi hafi fengið hana til viðgerðar.

Hafi dráttarvélin farið til viðgerðar vegna bremsustimpils sem hafi staðið á sér svo að upp úr honum hafi kvarnast svo að vökvasía hafi fyllst af svarfi. Hafi stefnda verð tjáð að viðgerðin gæti kostað allt að kr. 4.000.000, en líklegt væri að um væri að ræða galla sem rétt væri að athuga hvort framleiðandi myndi taka á sig að bæta. Gæti viðgerðin jafnframt tekið allt að þremur vikum.

Að liðnum fjórum mánuðum, tæplega þó, og verulegt óhagræði af þeim sökum, hafi stefndi fengið vélina afhenta í því ástandi sem lýst sé í matsgerð. Eins og fram komi í matsgerðinni hafi hlífar og innréttingar verið rifnar eða ekki settar rétt á eftir viðgerðina. Hlífar hafi vantað á rafgeyma, slöngur benslaðar saman rétt við hægra afturdekk og legið undir skemmdum vegna rangrar staðsetningar. Víða hafi dráttarvélin verið löðrandi í olíu þar sem það hafi ekki átt að vera og klæðning eða innrétting í stýrishúsi verið rifin og gapað frá gólfi. Slöngur á hraðtengi fyrir ámoksturstæki hafi víxlast í viðgerðinni sem hafi valdið því að skóflan hafi farið niður þegar hún hafi átt að fara upp með þeim afleiðingum að ámoksturstækin hafi dottið af löppunum. Skynjari fyrir fjöðrun hafi verið óvirkur ásamt því að vendigír hafi ekki virkað eins og hann hafi átt að gera, þar sem vélin hafi haldið áfram í bakkgír þegar hún hafi verið sett í hlutlausan gír á eftir bakkgír. Þá hafi matsmaður talið hemlun ójafna en hægra dekk hafi tekið mun fyrr við sér en hið vinstra.

Hafi matsmaður komist að því að viðgerðin hafi ekki verið fullnægjandi og vegna þess og þar sem frágangur hafi verið ófullnægjandi hafi uppgefið verð samkvæmt reikningi ekki verið í samræmi við eðli og umfang viðgerðarinnar að mati matsmannsins. Þá hafi matsmaður bent á að stefnandi hafi gefið villandi skilaboð og gefið til kynna að framleiðandi myndi taka þátt í kostnaði vegna galla.

Viðgerðin hafi því verið langt frá því að vera fullnægjandi og raunar til þess fallin að dráttarvélin hafi komið úr viðgerðinni í mun verra ástandi en hún hafi verið í þegar stefnandi hafi tekið við henni. Hafi stefndi orðið fyrir verulegu tjóni vegna þessa, bæði beinu og afleiddu. Hann hafi nánast ekki getað notað vélina eftir að hún kom úr viðgerð.

Þannig sé það ljóst að viðgerðin hafi verið langt frá því að uppfylla þær kröfur sem gera megi til fagaðila sem hafi það að atvinnustarfsemi að selja slíka þjónustu. Þar með uppfylli viðgerðin ekki kröfur laga nr. 42/2000 um þjónustukaup eða laga nr. 48/2003 um neytendakaup. Af því leiði að innheimtukrafa stefnanda sé þvert á staðreyndir og málavexti og beri að sýkna stefnda af öllum kröfum í málinu.

Varakrafa stefnda er studd sömu rökum og aðalkrafa. Hafi stefnda verið stillt upp við vegg í samskiptum sínum við stefnanda og hafi stefnandi ekki viljað láta af innheimtuaðgerðum eða semja fyrr en eftir dómkvaðningu matsmanns og framlagningu matsgerðar. Þá hafi tekið við langar samningaviðræður þar sem stefndi hafi lengi mátt telja að stefnandi myndi sjálfur bæta tjónið á vélinni, en nú sitji stefndi uppi með sama reikning, bilaða vél, afleitt tjón og mikinn lögfræðikostnað. Sé nauðsyn að stefndi fái bætt tjón sitt vegna málskostnaðar, sem hafi hlotist af hegðun stefnanda, en tjónið sé verulegt.

Um lagarök kveðst stefndi vísa til laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, einkum 4., 6., 9., 13., 20. og 28. gr. Jafnframt vísar stefndi til laga nr. 48/2003 um neytendakaup, ásamt því að vísa til meginreglna kröfuréttar. Um málskostnað vísar stefndi til XXI. kafla laga nr. 91/1991, einkum 129., 130. og 131. gr. laganna.

Framburður aðila og vitna

Forstjóri, framkvæmdastjóri og eigandi stefnanda Kraftvéla ehf., Æ-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um það að málið hafi komið inn á sitt borð eftir að ósætti hafi komið upp, en málavexti þekkti hann ekki sjálfur til hlítar. Hefði verið reynt að leysa málið og hafi stefnandi boðið fram sættir og tillögur um úrbætur og lagfæringar á því sem miður hafi farið að mati stefnda. Hafi jafnframt verið boðið að fara með þetta annað til lagfæringa. Hafi öllum þessum tillögum verið hafnað. Hafi þetta ekki falið í sér viðurkenningu á sök, en reynt sé að sætta svona ágreiningsmál. Kvað að virðisaukaskattur sé innifalinn í verðum, en í þessum geira eða viðskiptaumhverfi þá sé virðisaukaskattur aldrei notaður, þannig að í samtölum séu verð tiltekin án skattsins, en jafnframt sé yfirleitt tekið fram í skriflegum gögnum að verð séu án skattsins. Skatturinn sé inn og út hjá báðum aðilum. Ekki hafi hann haft nein bein samskipti við stefnda meðan á viðgerð dráttarvélarinnar hafi staðið, en vildi þó ekki neita því að hafa átt símtal við stefnda en kvaðst þó ekki minnast þess. Stefnandi sé ekki og hafi aldrei haft umboð fyrir McCormick dráttarvélar.

Stefndi kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að dráttarvélin hafi bilað og hann hafi hringt til stefnanda og spurt hvort þeir hefðu umboð fyrir McCormick og hafi því verið svarað játandi. Hafi maður að nafni G-kk-nf verið sendur á staðinn og hann kíkt á vélina og séð að eitthvað verulegt væri að. Fyrst hafi verið talið um að ræða ónýta vökvadælu og hafi maður komið og skipt um hana og það hafi dugað skammt. Því hafi verið ákveðið að stefndi færi með vélina til stefnanda. Eftir það hafi stefndi verið í sambandi við H-kk-þf og J-kk-þf starfsmenn stefnanda. Hafi þeir tekið vélina í sundur og séð bilunina. Hafi stefndi verið boðaður til að koma þar sem þetta væri illa farið. Hafi H-kk-nf farið yfir þetta og sagt að þetta myndi kosta allt að kr. 4.000.000 að gera við vélina og hvað ætti að gera. Hafi ekkert verið tekið fram um að það væri án virðisaukaskatts. Hafi stefndi sagt að ekki væri annað að gera en að gera við dráttarvélina en að sama skapi yrði að hafa samband við framleiðandann þar sem H-kk-nf hafi talið að þetta myndi teljast vera leyndur galli. Hafi H-kk-nf sagst myndu hafa samband við framleiðandann og upplýsa um þetta. Hafi stefndi viljað fá að vita hve langan tíma þetta myndi taka og hafi þeir talið að viðgerð myndi taka 3-4 vikur. Hafi þá stefndi ekki gert ráðstafanir til að fá aðra vél þar sem þetta myndi sleppa fyrir heyskap, en hann hafi ekki aðra dráttarvél. Hafi hann notað vélina mikið við almenn bústörf og líka við malarkeyrslu. Aldrei hafi starfsmenn stefnanda haft samband við sig að fyrrabragði nema þetta eina skipti. Svo hafi liðið 4 vikur og stefndi þá hringt til að kanna málið og verið tjáð að hitt og þetta vantaði. Hafi stefndi spurt um vél til afnota á meðan og verið boðin vél sem hafi verið hægt að fá leigða fyrir kr. 150.000 á viku fyrir utan virðisaukaskatt. Hafi hann ekki viljað það. Þannig hafi þetta gengið meira og minna. Svo þegar hann hafi komið að sækja vélina þá hafi hann spurt H-kk-þf hvað framleiðendurnir hefðu sagt og þá fengið það svar að stefnandi hefði ekki umboð fyrir McCormick og sá samningur væri útrunninn og stefnanda varðaði ekkert um þetta mál. Hafi H-kk-nf sagst hafa sent tölvupóst og fengið það svar að stefnandi væri ekki lengur með umboðið og samningurinn væri útrunninn. Hafi stefndi prófað dráttarvélina á hlaðinu og hún hafi farið aftur á bak og áfram og bremsað. Hafi stefndi farið með vélina heim á vörubifreið sinni. Þegar stefndi hafi ætlað að setja ámoksturstækin á vélina strax eftir heimkomu þá hafi barkarnir verið rangt tengdir og hann rétt búinn að tapa tækjunum niður á vélina og hann rétt getað reddað sér. Hafi þetta verið ólýsanleg vinnubrögð. Sé dráttarvélin í nákvæmlega sama ástandi og þegar stefnandi hafi fengið hana til viðgerðar og verri. Kvaðst stefndi strax hafa hringt í stefnanda eftir að hafa ætlað að setja ámoksturstækin á vélina og verið bálillur. Hafi þá kvartað yfir hinni röngu tengingu á börkunum, en ekki mundi stefndi eftir að hafa þá kvartað yfir öðru. Það hafi verið síðar og þá kvartað yfir fleiri atriðum og hafi hann tekið af þessu myndir. Hann hafi líka tekið myndir af ýmsum ófullnægjandi frágangi. Hafi stefndi líka strax í ágúst tekið eftir því sem hann hafi tekið myndirnar af sem og því að hemlun væri ójöfn á afturhjólum. Þá hafi strax á fjórða degi komið fram að vendigírinn væri ekki í lagi. Hafi voða lítið getað notað vélina, en notið aðstoðar nágranna sinna. Vélin sé biluð en hann hafi notað hana samt sem áður, en í algeru lágmarki og til að það sé hægt þurfi mjög oft að skipta um glussa. Kvað stefndi að vinnustundamælir hafi og sé ekki alltaf verið réttur, einu sinni slegið í 20.000 og einu sinni í 20, en kvaðst ekki geta fullyrt hve mikið hann noti vélina á ári, en meðaltal sé kannski 700 vinnustundir þegar vélin er í lagi og í fullri notkun. Vélin hafi verið notuð eitthvað frá viðgerð og til matsfundar. Þann tíma og síðan hafi frambremsurnar verið ótengdar. Það sem hafi verið að vélinni hafi verið að bremsustimpill í olíubaði hafi staðið á sér og nuddast utan í bremsudiskinn og komið svarf í olíuna. Þetta hafi snúið að afturbremsunum. Ekki hafi orðið vart við bremsubilunina í akstri eða annarri meðferð vélarinnar. Hafi stefndi verið búinn að skipta um vökvasíu, en svarfið og ljósið komið aftur og aftur. Hafi svarfið farið út um allan kassann, en þetta sé lokað inni í gírkassanum. Stefndi hafi fljótlega borgað inn á viðgerðina kr. 1.000.000 og svo aftur eftir viðgerð sömu upphæð. Hvoruga greiðsluna hafi stefndi notað til innskatts í sínum rekstri, enda aðeins með kvittun fyrir innborgun. Hafi sér fundist reikningurinn óeðlilega hár og talið að framleiðandinn ætti að taka þátt í þessu, enda um að ræða leyndan galla. Aðspurður kvað stefndi að frambremsur vélarinnar hafi verið óvirkar þegar hún kom í viðgerðina þar sem þær hefðu verið teknar úr sambandi vegna bilunar. Ekkert hafi verið átt við þær og stefndi ekki beðið um það. Aðspurður kvaðst stefndi ekki muna vel skýringar á því hvers vegna drægist að fá varahlutina, en ýmis svör hafi komið, m.a. um verkfall í McCormick verksmiðjunum, en þær skýringar hafi ekki komið fyrr en eftir á. Kvaðst stefndi telja að vélin hafi ekki verið í ábyrgð. Hafi sér verið sagt hjá stefnanda að stefnandi hefði þjónustu og umboð fyrir McCormick dráttarvélar. Ekki kannaðist stefndi aðspurður við að sér hafi verið vísað á S-kk-þf J-kk-þf og sagt að hann væri með umboðið. Þegar hann hafi fengið vélina afhenta hafi sér verið bent á að skipta um vökva eftir tiltekinn fjölda vinnustunda og hafi hann farið eftir því og raunar skipt um vökva mörgum sinnum síðan, bara til að geta notað vélina aðeins, bæði vökva og síu. Aðspurður kannaðist stefndi við að hafa verið viðstaddur matsfund.

Vitnið H-kk-nf S-kk-nf, þjónustustjóri hjá stefnanda, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um það að þegar að stefndi hafi komið með vélina til viðgerðar hafi verið gerð grein fyrir að talið væri að bilunin sé í gírkassa og áætlaður viðgerðarkostnaður væri sirka kr. 2.000.000 í varahluti og annað eins í vinnu. Trúlega hafi J-kk-nf verkstjóri tekið á móti honum og samskipti vitnisins og stefnda komið til eftir það. Kannaðist við að áður hafi verið farið austur að Reyni, en var ekki vel inni í því. Ekki hafi verið talað um áætlaðan verktíma. Ekki hafi verið tekið fram hvort þetta væri með eða án virðisaukaskatts, en í þessum viðskiptum sé yfirleitt talað um upphæðir án skattsins. Hafi vélin verið tekin og leitað að bilun. Hafi verið mikið svarf í gírkassa og olíunni. Hafi samt ekkert sést bilað í gírkassanum eða sem hafi getað valdið svarfmynduninni. Hafi loks orsökin fundist og það hafi verið bremsudiskarnir í afturhjólunum. Hafi verið sýnilegt að viðgerðin yrði töluvert meiri. Þetta hafi kannski verið mánuði eftir að vélin hafi verið tekin inn. Stefndi hafi því verið boðaður til fundar. Á þeim fundi hafi verið lýst fyrir stefnda hver bilunin væri og hvað þyrfti að gera, m.a. að taka allan gírkassann í sundur stykki fyrir stykki og skipta um allar legur. Hafi stefnda verið gerð grein fyrir að viðgerð myndi taka lengri tíma en áætlað hefði verið og kostnaður yrði meiri. Hafi þurft að taka allt í sundur og hverja einustu kúplingu, en um sé að ræða sextán gíra kassa. Sé um að ræða umfangsmikla viðgerð. Hafi stefndi gert sér grein fyrir þessu og beðið sérstaklega um að þetta yrði gert eins ódýrt og unnt væri og allar legur yrðu keyptar í Fálkanum, sem hafi verið gert. Hafi svo viðgerð verið haldið áfram. Hafi verið talað um gera þetta svo fljótt sem verða mætti, enda stefnda legið á að fá vélina til starfa. Hafi orðið vandræði með útvegun varahluta þar sem verkfall hafi verið í McCormick verksmiðjunni og verið reynt að útvega varahluti hingað og þangað og hafi þetta valdið miklum töfum. Ekki vildi vitnið staðfesta að stefndi hafi verið látinn vita um þessar tafir, en það væri mjög líklegt, enda hann búinn að hringja nokkrum sinnum. Þegar viðgerð hafi verið lokið hafi stefnda verið sagt frá því. Hafi þurft að semja um greiðslur og veittur afsláttur og farið niður í það sem upphaflega hafi verið talað um, sirka kr. 2.000.000 í varahluti og annað eins í vinnu, án virðisaukaskatts. Það hafi verið gert til að reyna að ljúka málinu. Við afhendingu hafi stefndi prófað vélina á hlaðinu og farið svo með hana. Hafi þá verið veittar leiðbeiningar um að skipta um olíu og síur eftir 50 klukkustunda notkun, en ella gætu komið fram leifar af svarfi sem ekki hefði tekist að hreinsa. Þetta sé alltaf gert. Á matsfundi hafi komið fram að ekki hafi stefndi farið að þessu. Ójöfn hemlun og bilun í vendigír geti vel stafað af þessu. Þá taldi vitnið að það að frambremsur séu óvirkar geti hafa haft áhrif á þetta, þar sem of mikið álag verði þá á afturbremsunum. Það geti leitt til upphaflegra einkenna og þeirra einkenna sem lýst sé í matsgerð. Það sé bæði ólöglegt og ekki viðurkennd aðferð að taka frambremsur úr sambandi. Aldrei hafi komið fram að framleiðandi myndi bera ábyrgð á biluninni, enda vélin komin úr ábyrgð. Þá verði ekkert sótt á framleiðanda tækisins, en ekki fiskist nema róið sé og þetta sé stundum reynt. Hafi vitnið stundum reynt þetta og hafi vitnið látið stefnda vita að kannað yrði hvort framleiðandi vildi koma að þessu, en engin fyrirheit hafi verið gefin um að framleiðandi myndi bæta þetta, enda ekki hægt að gefa slík fyrirheit. Hafi vitnið sent tölvupóst til framleiðandans og ekki fengið svar. Í framhaldinu hafi komið í ljós að stefnandi væri ekki umboðsaðili fyrir McCormick, en umboðið væri eða yrði hjá S-kk-þgf J-kk-þgf. Hafi vitnið haldið að stefnandi væri með umboðið, en Vélar og Þjónusta hafi áður haft það. Hafi stefndi verið látinn vita að umboðið væri hjá S-kk-þgf J-kk-þgf og að best væri að freista þess að ná þátttöku framleiðandans í gegnum S-kk-þf J-kk-þf. Kvaðst vitnið hafa vitað til þess að stefndi hafi haft samband við S-kk-þf J-kk-þf og í ljós hafi komið að yfirmaður frá McCormick væri væntanlegur til landsins og yrði málið rætt við hann. Þetta hafi verið eftir að viðgerð hafi lokið. Stefndi hafi hringt mjög fljótlega eftir að viðgerð lauk og kvartað yfir því að tengjum fyrir ámoksturstæki hafi verið víxlað, en vélin hafi ekki komið með ámoksturstækjunum og því ekki unnt að prófa hvort tengin væru rétt. Hann hafi líka kvartað yfir að klæðningar í húsinu væru lausar. Ekki hafi verið aðrar umkvartanir þá. Hafi vitnið rætt þetta við J-kk-þf verkstjóra og þeir hafi allir verið af vilja gerðir að aðstoða og boðist til að senda strax mann til lagfæringar, en stefndi hafi aftekið það og skellt á og sagt að þeir kæmu ekki nálægt þessu. Ekki vissi vitnið til þess að stefndi hafi aftur haft samband og kvartað yfir einhverju öðru. Áætluð ársnotkun á dráttarvél sé kannski milli 400-800 vinnustundir. Ekki hafi vélin verið í gangi eða notkun á verkstæðinu, nema e.t.v. 2-3 tíma við prófun eftir viðgerð. Aðspurður um hvort hlíf yfir rafgeymi hafi verið til staðar kvað vitnið að mikið hafi verið leitað að hlífinni á verkstæðinu og hafi hún hvergi fundist. Hafi verið talið að hlífin hafi ekki verið á þegar dráttarvélin hafi komið til viðgerðar, en ekki væri hægt að fullyrða af eða á. Vegna frágangs á slöngum kvað vitnið að hann væri ekki eðlilegur á myndum, en þær séu teknar löngu seinna og hafi dráttarvélin farið frá stefnanda með allt mjög vel frágengið. Útgangurinn á dráttarvélinni á matsfundi sé allur annar en þegar viðgerð lauk og stefndi sótti vélina. Stefnandi hefði aldrei látið svona fara frá sér. Það sé af og frá, enda myndi stefndi væntanlega ekki hafa tekið við vélinni þannig útlítandi. Hins vegar séu plastbensli oft notuð og ný tæki komi með þessu. Sé ekkert óeðlilegt að nota plastbensli. Við prófun við lok viðgerðar hafi allt virst í lagi og vélinni ekið bæði fram og aftur og engin vandræði verið með vendigírinn. Vandræði með vendigírinn geti orsakast af svarfi núna. Sama eigi við um hemlunina.

Aðspurður um ósamræmi milli reiknings og vinnustundaskráningar kvaðst vitnið telja að það væri vegna mismunandi skráningaraðferða. Niðurstaðan sé samt sú sama, en einingarnar séu bara færri og stærri í reikningnum. Vegna yfirvinnu taldi vitnið að hún hafi verið tekin inn í afsláttinn og felld niður, en það hafi verið unnin yfirvinna til að stefndi fengi dráttarvélina fyrr en ella, en það hafi ekki verið að beiðni stefnda, enda veittur afsláttur af henni.

Vitnið J-kk-nf B-kk-nf, verkstjóri hjá stefnanda, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um það að stefndi hafi fyrst hringt þar sem ljósið logaði fyrir glussakerfið. Hafi verið sendur viðgerðarmaður til stefnda vegna þessa. Verið skipt um síur en ljósið komið aftur. Þá hafi verið ákveðið að vélin kæmi í bæinn. Þá hafi fyrst verið talið að kúplingarnar í gírkassanum væru vandinn. Svo hafi komið í ljós að svarf úr bremsum hafi verið orsökin. Það hafi ekki komið í ljós fyrr en eftir að vélin hafi verið tekin sundur. Ekki hafi vitnið verið sjálfur í því í upphafi hvað væri áætlaður verktími og kostnaður. Taldi vitnið að stefndi hefði komið á verkstæðið a.m.k. einu sinni á verktímanum, en þá hafi vitnið verið í sumarfríi. Hafi vitnið prófað vélina að viðgerð lokinni og ekið henni fram og aftur á planinu og allt virkað eðlilega, vendigírinn og annað. Hafi stefnda verið ráðlagt að keyra bara stutt fyrst eftir viðgerðina, ekki meira en svona 50-100 tíma og skipta þá a.m.k. um síur og helst olíu líka. Frambremsur hafi verið aftengdar þegar vélin hafi komið til viðgerðar. Menn geri stundum frambremsur óvirkar ef þær eru bilaðar, vegna kostnaðar við viðgerðina. En þá mæði meira á afturbremsunum. Flestar skemmdir á bremsum séu vegna þess að dregnir séu of þungir vagnar og vagnarnir bremsulausir og bremsað á mikilli ferð. Um afleiðingar þess að ekki væri skipt um olíu kvað vitnið að þá væri glussadælan í hættu og síurnar geti stíflast. Þetta gæti leitt til einkenna eins og lýst er í matsgerð varðandi vendigírinn og mögulega ójafnrar hemlunar. Stefndi hafi haft samband fljótlega eftir viðgerð og kvartað undan rangri tengingu á slöngum fyrir ámoksturstækin. Hafi einnig verið ósáttur við frágang á hlífunum inni. Ekki mundi vitnið hvort stefndi hafi kvartað undan öðrum atriðum. Hafi vitnið vilja senda mann strax og sé það venjan að bjóða strax mann til að lagfæra ef mistök verði. Ekki hafi stefndi þegið það boð og minnti vitnið að stefndi hafi sagt að hann vildi ekki fá þá oftar í þessa vél. Ekki hafi stefndi kvartað aftur við vitnið undan neinu. Taldi vitnið að meðaltalsnotkun á dráttarvél sé kannski 500 vinnustundir. Vélin hafi ekki verið í gangi þegar hún hafi verið hjá þeim, nema við prófanir. Tímamælir telji aðeins ef svissað sé á og mótor í gangi.

Aðspurður kvað vitnið að fyrstu samskipti við stefnda hafi annað hvort vitnið átt, eða H-kk-þf. Ekki mundi vitnið nákvæmlega hvað þá hafi komið fram. Ekki mundi vitnið til þess að fram hafi komið að stefnandi væri þjónustu- og umboðsaðili fyrir McCormick dráttarvélar, en þeir hafi gert sig út sem viðgerðaraðilar, en kannski ekki sérfræðingar. Minntist vitnið þess að talað hafi verið um að kanna hvort framleiðandi myndi taka á sig ábyrgð en engin fyrirheit hafi verið gefin um það. Vel geti verið að því hafi verið lofað að það yrði kannað. Vitnið kvað að á viðgerðartímanum hafi verið verkfall í McCormick verksmiðjunni í 4 vikur og það hafi tafið verkið vegna útvegunar á varahlutum. Aðspurður um misræmi milli reiknings og vinnustundaskráningar kvað vitnið að þegar vinnustundir flytjast af vinnustundaskráningu yfir á reikning þá fækki liðum og þeir stækki. Aðspurður kvaðst vitnið hafa séð matsgerð. Ekki kvaðst vitnið vita um frágang sem þar er lýst, en um væri að ræða mistök að víxla tengjum fyrir ámoksturstæki. Algengt sé að plastbensli séu notuð og komi tæki oft þannig frá framleiðendum. Ekki vissi vitnið hvort hlíf hafi verið á rafgeymi við komu vélarinnar, en leitað hafi verið að henni um allt verkstæðið, en hún ekki fundist. Matsgerðin lýsi ástandi um 600 vinnustundum seinna, en vitnið hafi ekki skoðað þetta sjálfur.

Vitnið M-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf, prófessor í vélaverkfræði við Háskóla Íslands, doktor í vélaverkfræði, dómkvaddur matsmaður í málinu, kom fyrir dóm við aðalmeðferð málsins og staðfesti matsgerð sína sem liggur fyrir í málinu. Matsfundur hafi verið haldinn og báðir aðilar getað komið sínu á framfæri. Kvað vitnið að til þess að komast að því hver kostnaður yrði við endurbætur þyrfti að taka vélina frekar í sundur. Ekki hafi vitnið talið rétt að fara í kostnaðarsama greiningu á því, enda það getað kostað ámóta og viðgerð. Ekki taldi vitnið að vélin hafi verið höfð í gangi þegar hún var í viðgerð þannig að margar vinnustundir bættust við á hana. Mismunur á vinnustundafjölda vélarinnar á matsfundi og í viðgerðinni væri vegna notkunar vélarinnar eftir að viðgerð lauk. Rætt hafi verið á matsfundi hvort gallar væru tilkomnir vegna notkunar eftir að viðgerð lauk en ekki mundi vitnið eftir að gerð hafi verið athugasemd við að þetta hafi verið ástandið þegar viðgerð lauk. Hefði vitnið bókað ef slíkar athugasemdir hefðu komið fram. Matsfundurinn hafi farið afar vel fram og engar deilur verið uppi og bókanir. Viðbúið sé að skipta þurfi um olíu og skoða síur eftir svo umfangsmikla viðgerð, án þess þó að gera ráð fyrir að svarf sé í olíunni. Afleiðingar af því að gera það ekki geti valdið skemmdum á slitflötum, en það sé almennt ef vélin gangi með óhreina olíu. Viðgerð eigi ekki að skilja eftir sig svarf, en það geti komið fyrir að einhverjir hlutir verði óhreinir eftir viðgerð og það komi fram í olíunni. En það ætti að hreinsa allt svarf eftir viðgerð. Ekki ætti að þurfa að gera ráð fyrir eða búast við svarfi í olíunni eftir viðgerð. Það sé á ábyrgð þess sem gerir við að þrífa eftir sig, þ.m.t. svarf. Svarf í olíunni geti eyðilagt vél eftir mjög stutta keyrslu. Ekki mundi vitnið hvort rætt hafi verið um olíuskipti eftir viðgerðina. Ekki hafi verið skoðað olíusýni af vélinni. Ekki kvaðst vitnið hafa forsendur til að meta ástæður fyrir ójafnri hemlun, en til þess hefði þurft að taka allt í sundur. Óhreinindi í olíunni, ef ekki hefði verið skipt um hana, geti leitt til vandræða í vendigírnum og hemlun. Ekki taldi vitnið að aftenging frambremsanna ætti að hafa getað valdið skemmdum á afturbremsum. Skert hemlun ætti almennt ekki að valda skemmdum á hemlakerfinu, en til að svara því til fulls þyrfti að skoða málið betur. Ekki mundi vitnið hvort legið hafi frammi við matið að frambremsur væru aftengdar, en taldi svo ekki vera. Annars hefði það komið fram í matsgerð. Þá kom fram að í matsgerð sé sú innsláttarvilla að standa eigi kr. 2.150 þúsund í stað kr. 2.500 þúsund í töflu 10 í matsgerð um meðaltalskostnað vegna viðgerðar á ójafnri hemlun. Sambærileg lækkun eigi að koma fram í niðurstöðutölum. Það sé ómögulegt að vita hvað viðgerðin kosti án þess að framkvæma hana. Ekki kom fram hjá vitninu hvaða taxta hafi verið miðað við um kostnað vegna vinnu. Tölur séu ekki með virðisaukaskatti í töflunum.

Niðurstaða

Í máli þessu leitar stefnandi eftir því að fá greiddar eftirstöðvar reiknings síns til stefnda, vegna viðgerðar á dráttarvél. Kveður stefndi að viðgerðin hafi verið ófullnægjandi og valdið sér tjóni. Þá kveður stefndi að viðgerðarkostnaður ogviðgerðartími hafi farið langt fram úr því sem um hafi verið rætt í upphafi og að ekki hafi það gengið eftir að framleiðandi vélarinnar myndi taka þátt í kostnaði vegna viðgerðarinnar.

Ekki liggja fyrir nein gögn í málinu um að því hafi verið lofað, eða að stefndi hafi mátt skilja svo að því hafi verið lofað, að framleiðandi vélarinnar myndi standa straum af kostnaði vegna viðgerðarinnar, en ekkert hefur komið fram um þetta annað en að sagt hafi verið að þetta yrði kannað hjá framleiðanda. Getur stefndi ekki borið fyrir sig að nein loforð eða fyrirheit um þetta hafi ekki gengið eftir.

Þá er ljóst að ekkert liggur fyrir handfast í málinu um að stefnandi hafi lofað að viðgerðin myndi að hámarki kosta tiltekna fjárhæð. Hefur komið fram að starfsmenn stefnanda hafi áætlað að viðgerðarkostnaður gæti verið um kr. 4.000.000 án virðisaukaskatts, en stefnandi byggir á því að í slíkum viðskiptum sé gjarnan rætt um fjárhæðir án virðisaukaskatts. Hefur stefndi ekki kannast við að virðisaukaskattur hafi verið undan skilinn. Verður að telja ósannað og óeðlilegt að mögulegur kostnaður hafi verið gefinn upp án virðisaukaskatts, sbr. meginreglu 32. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, sbr. einnig reglur um skattverð í 7. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988. Allt að einu þykir ekki hafa verið leitt í ljós að starfsmenn stefnanda hafi lofað því að kostnaður yrði undir ákveðinni fjárhæð, eða að samningur hafi komist á um tiltekið verð eða hámarksverð fyrir viðgerðina að öðru leyti. Getur stefndi þannig ekki borið fyrir sig að reikningur stefnanda hafi verið umfram það sem áætlað hafi verið. Liggur jafnframt fyrir að umtalsverður afsláttur var veittur af verkinu samkvæmt upphaflegum reikningi. Þá segir í niðurstöðum hins dómkvadda matsmanns að kostnaður vegna viðgerðarinnar teljist eðlilegur miðað við fullnægjandi viðgerð, en fyrir liggur auk þess að stefnandi hefur boðið stefnda að þriðji aðili, sem stefndi bendi á, geri við það sem út af stendur í matsgerð, á kostnað stefnanda.

Þá er deilt um það í málinu hvort viðgerð hafi verið fullnægjandi eða ófullnægjandi og hvort stefnandi geti þess vegna ekki krafist greiðslu. Fyrir liggur og er óumdeilt að nánast strax eftir að stefndi fékk dráttarvélina úr viðgerð kom í ljós að slöngur á hraðtengi fyrir ámoksturstæki hafi víxlast svo að ámoksturstækin virkuðu ekki rétt. Hefur komið fram að stefndi hafi þá strax hringt til stefnanda og verið „bálillur“ vegna þessa. Hafi honum verið boðið að viðgerðarmaður yrði sendur til hans strax, en að það hafi stefndi ekki viljað þiggja. Ekki minntist stefndi þess að hafa í þetta skipti kvartað undan öðru varðandi viðgerð og frágang dráttarvélarinnar frá stefnanda. Það næsta sem fyrir liggur handfast í málinu um kvartanir af hálfu stefnda er bréf lögmanns hans til innheimtufyrirtækisins Gjaldskila ehf., sem var að innheimta kröfu stefnanda, dags. 28. febrúar 2011 eða um 6 mánuðum eftir að viðgerð lauk og stefndi fékk dráttarvélina afhenta. Þar kemur fram kvörtun vegna þess sem áður er lýst varðandi ámoksturstækin, en að öðru leyti er ekki lýst göllum á viðgerðinni sem stefndi ber nú fyrir sig og sem nánar greinir í matsgerð. Er sagt í nefndu bréfi að frágangur dráttarvélarinnar sé með öllu óásættanlegur án þess að því sé lýst frekar. Eftir þetta koma næst fram kvartanir í matsbeiðni 2. ágúst 2011, sem er um 11 mánuðum eftir að viðgerð lauk og svo á matsfundi í framhaldi af því. Í matsgerð er lýst tilteknum göllum sem hafi verið á ástandi dráttarvélarinnar við skoðun á matsfundi 22. nóvember 2011. Fyrst er lýst því að hlíf, sem er lok yfir rafgeyma, hafi vantað. Þá er því lýst að olíuslöngur inn á tengi fyrir ámoksturstæki hafi verið vitlaust tengdar, að frágangur á slöngum og börkum hafi víða ekki verið fullnægjandi, að leki eða smit hafi verið frá olíukerfi, að klæðning utan um stjórntæki hafi verið rifin og illa fest, að skynjari fyrir framfjöðrun hafi verið bilaður eða í ólagi, að vendigír hafi ekki virkað rétt þannig að til að setja hann í hlutlausan eftir að hafa bakkað hafi fyrst þurft að setja gírinn í áfram, auk þess að hemlun á afturdekkjum hafi verið ójöfn. Um allt þetta hefur stefnandi og starfsmenn hans, einkum H-kk-nf S-kk-nf, fullyrt að vélin hafi ekki verið í þessu ástandi þegar hún fór af verkstæðinu, að frátöldu því sem segir um tengingar fyrir ámoksturstæki, auk þess að ekki taldi stefnandi sig geta fullyrt að hlíf yfir rafgeymi hafi ekki vantað. Fyrir liggur að dráttarvélin fór af verkstæði stefnanda í lok ágúst 2010 og að skoðun vélarinnar á matsfundi fór fram 22. nóvember 2011, eða ríflega ári síðar og að samkvæmt vinnustundamæli hafi vélin verið notuð í 623 vinnustundir frá viðgerð að matsfundi, sem er samkvæmt framburði stefnda sjálfs og starfsmanna stefnanda, samsvarandi fullri ársnotkun þrátt fyrir fullyrðingar stefnda sjálfs um lítil not hans af vélinni á umræddum tíma. Með hliðsjón af þeim tíma sem leið frá því að viðgerð lauk uns matsfundur var haldinn og með hliðsjón af fullri notkun dráttarvélarinnar á þeim tíma þykir gegn neitun stefnanda ósannað að þeir gallar sem lýst er í matsgerð verði raktir til ófullnægjandi viðgerðar stefnanda og verður ekki talið sýnt hafi verið fram á að stafi frá vinnubrögðum starfsmanna stefnanda, að frátöldu því sem áður greinir um tengingar fyrir ámoksturstæki og hlíf yfir rafgeymi, en gera verður ráð fyrir að hlífin hafi verið á geyminum þegar vélin kom til viðgerðar, enda annað ekki komið fram. Kostnaður vegna þess að tengingar fyrir ámoksturstæki hafi verið rangar nemur samkvæmt matsgerð á bilinu kr. 20.000 – 40.000 án virðisaukaskatts og vegna hlífar yfir rafgeymi kr. 30.000 – 40.000 án virðisaukaskatts.

Það er áður komið fram að stefndi kvartaði strax vegna rangrar tengingar fyrir ámoksturstæki. Kom fram hjá H-kk-þgf S-kk-þgf og J-kk-þgf B-kk-þgf starfsmönnum stefnanda að þá hafi stefndi líka kvartað undan því að klæðningar í húsi væru lausar. Þá hefur komið fram hjá nefndum H-kk-þgf S-kk-þgf og J-kk-þgf B-kk-þgf að stefnda hafi þá strax verið boðið að senda honum viðgerðarmann að kostnaðarlausu til að bæta úr þessu, en að það hafi stefndi aftekið með öllu, sem er í samræmi við framburð stefnda sjálfs að hann hafi verið „bálillur“. Þykir stefndi með þessu hafa fyrirgert rétti sínum til að krefjast bóta vegna þess sem snýr að tengingum fyrir ámoksturstæki og klæðningu í húsi, sbr. meginreglur um rétt seljanda þjónustu til úrbóta sbr. 16. gr. laga um þjónustukaup nr. 42/2000.

Ekki hefur komið fram að stefndi hafi kvartað berum orðum undan öðrum göllum á verkinu fyrr en með bréfi til Gjaldskila ehf., en ekki til seljanda þjónustunnar, um sex mánuðum eftir að viðgerð lauk, og þá aðeins með almennum orðum um ófullnægjandi frágang. Ekki liggur fyrir í málinu að eftir það hafi stefndi tilkynnt stefnanda um þá galla sem hann hafi talið vera á verkinu, sbr. meginreglu 17. gr. laga nr. 42/2000, en matsbeiðni og greinargerð í máli þessu þykir ekki mega jafna til slíkrar tilkynningar. Þykir stefndi með þessu hafa fyrirgert rétti sínum til hugsanlegra bóta eða afsláttar vegna annarra galla sem hann hefur talið vera á verkinu.

Þá verður ekki fram hjá því litið að í hvert sinn sem stefnandi hefur boðist til að gera úrbætur á verkinu hefur stefndi hafnað því, fyrst í símtali fljótlega eftir viðgerðina, en einnig þegar úrbætur voru boðnar undir rekstri þessa máls.

Ljóst er að viðgerðin tók lengri tíma en stefndi gerði ráð fyrir og má búast við að það hafi valdið honum óþægindum og mögulega tjóni, en um þetta hefur stefndi ekkert lagt fram og liggur ekkert fyrir um þetta í gögnum málsins. Ekki verður hins vegar séð að dráttarvélin hafi verið stefnda ónothæf eða ótiltæk eftir að viðgerð lauk miðað við vinnustundafjölda vélarinnar á matsfundi.

Ber samkvæmt ofansögðu að fallast á kröfur stefnanda í málinu og dæma stefnda til að greiða hina umkröfðu fjárhæð eins og krafist er. Varakröfu sína styður stefndi ekki við sérstök rök og ber að hafna henni með sömu rökum og að ofan greinir.

Að fenginni ofangreindri niðurstöðu ber að dæma stefnda til greiðslu málskostnaðar, en ekki þykja vera skilyrði til þess að málskostnaður falli niður, sbr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Við aðalmeðferð málsins vísaði lögmaður stefnanda til hliðsjónar til málskostnaðarreiknings, sem ekki var lagður fram og þingmerktur, en þar kemur fram að unnið hafi verið 25,25 klukkustundir vegna málsins og kosti hver klukkustund kr. 20.200 auk virðisaukaskatts. Þá hafi útlagður kostnaður skv. sundurliðun verið kr. 174.440. Þá er sagt að lögmannskostnaður hjá Gjaldskilum ehf., hafi numið kr. 424.023, auk virðisaukaskatts, en um þetta nýtur hvorki sundurliðunar né gagna við í málinu. Í stefnu er ekki gerð krafa um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun og verður ekki dæmt um heimild stefnanda til að bæta skattinum ofan á málflutningsþóknun, sbr. 1. mgr. 111. gr. laga nr. 91/1991. Þykir málskostnaður hæfilega ákveðinn kr. 908.513 sem stefnda ber að greiða stefnanda.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, Ó-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf, greiði stefnanda, Kraftvélum ehf., kr. 3.002.632,00, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. í III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af kr. 3.002.632,00 frá 31. ágúst 2010 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda í málskostnað kr. 908.513.

S-kk-nf G. G-kk-nf