E-4416/2012

Mál þetta, sem tekið var til úrlausnar 10. október sl., er höfðað með stefnu birtri 17. desember 2012 af Þ11 ehf., Stigahlíð 78, Reykjavík, gegn Sjónvernd ehf., Þverholti 14, Reykjavík.

Stefnandi gerir þær dómkröfur að viðurkennt verði með dómi að hann eigi, samkvæmt þinglýstri kvöð í lóðarleigusamningi fyrir Þverholt 14, Reykjavík, umráða- og afnotarétt að 14 bílastæðum í bílageymslu í húsinu Þverholti 14, Reykjavík, nánar tiltekið bílastæðum sem auðkennd séu sem 01-02, 01-03, 01-18, 01-19, 01-20, 01-21, 01-35, 01-36, 02-03, 02-04, 02-10, 02-11, 02-12 og 02-13. Fastanúmer bílageymslunnar sé 201-1230 og hún sé auðkennd sem eignarhluti 01-0102. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst sýknu og greiðslu málskostnaðar.

I.

Á árinu 1988 höfðu skipulags- og byggingaryfirvöld til meðferðar notkun bílastæða við Þverholt 11 í Reykjavík. Var það efni tekið til umfjöllunar í kjölfar þess að þáverandi eigendur að Þverholti 11, Frjáls fjölmiðlun ehf., tóku bílastæði í kjallara hússins undir annars konar starfsemi. Í kjallara hússins áttu að vera 16 bílastæði. Var þáverandi eigendum hússins send tilkynning um þetta efni og beint til eigenda að annast úrbætur að viðlögðum dagsektum. Við þetta tækifæri komu upp hugmyndir um að leysa skort á bílastæðum með því að eigninni myndu fylgja 16 bílastæði á nærliggjandi lóð. Í kjölfar umsókna var ráðist í gerð lóðarleigusamnings vegna nýbyggingar á lóðinni við Þverholt 14. Var við það miðað að eigninni myndu meðal annars fylgja nefnd 16 bílastæði, sem tilheyra myndu eigninni að Þverholti 11. Á fundi skipulagsnefndar 11. desember 1989 voru samþykktar teikningar vegna byggingar skrifstofu- og þjónustubyggingar að Þverholti 14, vegna umsóknar G-kk-ef K-kk-ef þar um. Var samþykkið háð því að þinglýst yrði kvöð á eignina um 16 bílastæði, sem tilheyra myndu Þverholti 11. Með lóðarleigusamningi 14. júní 1991 var G-kk-þgf K-kk-þgf sett á leigu lóðin við Þverholt 14. Var tekið fram í lóðarleigusamningi að kvaðir væru um 16 bílastæði fyrir Þverholt 14. Þar mun átt við Þverholt 11. Með samkomulagi dagsettu 8. desember 1999 skiptu eigendur eignarinnar að Þverholti 14 með sér afnotum að bílastæðum við eignina. Þar kom meðal annars fram að Frjáls fjölmiðlun ehf. ætti afnot af tilgreindum 16 stæðum við eignina.

Með kaupsamningi 26. febrúar 1991 seldi G-kk-nf K-kk-nf til Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. eignarhlut sinn í Þverholti 14. Tekið var fram að eignarhlutanum fylgdu engin bílastæði. Afsal vegna eignarhlutans var gefið út 24. febrúar 1993 og enn tekið fram að eignarhlutanum fylgdu engin bílastæði. Með kaupsamningi 30. október 2002 keypti stefndi eignarhlut þrotabús Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. í eigninni að Þverholti 14. Tekið er fram að eigninni fylgi 14 bílastæði, sem eru nánar tilgreind í kaupsamningi. Stefnandi fékk afsal fyrir Þverholti 11 þann 22. mars 2012. Með bréfi 30. júlí 2012 til stefnda hafði stefnandi uppi kröfu um afnot af bílastæðum við eignina að Þverholti 14 í samræmi við kvöð á eigninni. Er tekið fram að afnotaréttur stefnanda að umræddum bílastæðum sé skilyrðislaus. Stefndi mótmælti skilningi stefnanda með bréfi 22. ágúst 2012 og taldi sig hafa keypt 16 bílastæði sem eigninni fylgdu.

II.

Stefnandi kveður ótvírætt liggja fyrir í gögnum málsins að samkvæmt kröfum og skilyrðum byggingar- og skipulagsyfirvalda Reykjavíkurborgar hvíli samkvæmt lóðarleigusamningi þinglýst kvöð á fasteigninni Þverholti 14, Reykjavík, um að 16 bílastæði í bílageymslu hússins séu eingöngu til afnota fyrir Þverholt 11. Ljóst sé að þessi kvöð sé til komin upphaflega vegna samkomulags fyrrverandi eiganda Þverholts 11 við eigendur þeirrar lóðar sem síðar hafi orðið að Þverholti 14, um að leysa bílastæðavandamál Þverholts 11 á þennan hátt og að skipulags- og byggingaryfirvöld borgarinnar hafi samþykkt byggingarleyfisumsókn vegna Þverholts 14 með því skilyrði að slíkri kvöð yrði þinglýst á eignina. Stefnandi telji að stjórnvaldsákvörðun Reykjavíkurborgar, um að kvaðabinda byggingarleyfið fyrir Þverholt 14 vegna bílastæðanna, standi óhaggaða, enda hafi sú ákvörðun hvorki verið afturkölluð eða hún felld niður af hálfu borgarinnar né hún ógilt með dómi. Stefnandi telji eigendur beinna og óbeinna eignarréttinda í Þverholti 11 og Þverholti 14 ekki geta með samningum sín á milli breytt gildi þessarar stjórnvaldsákvörðunar og kvaðar. Stefnandi bendi jafnframt á að fyrir liggi staðfesting skipulags- og byggingaryfirvalda frá árinu 2009, um að kvöðin sé í gildi. Stefnandi telji að kvöðinni sé eingöngu ætlað að mæta bílastæðaþörf Þverholts 11, en það aftur feli í sér að eigandi Þverholts 11 hverju sinni eigi tilkall til afnotaréttar til bílastæðanna sextán, þar á meðal þeirra fjórtán sem mál þetta varði. Stefnandi telji jafnframt að aðrir en eigandi Þverholts 11 geti ekki samhliða eða í stað eiganda þeirrar fasteignar átt tilkall til afnotaréttarins. Afnot annarra að bílastæðunum séu í beinni andstöðu við skilmála Reykjavíkurborgar sem endurspeglist í hinni þinglýstu kvöð. Stefnandi telji sig, sem núverandi þinglýstan afsalshafa að Þverholti 11, einan eiga umráða- og afnotarétt til bílastæðanna og geti ráðstafað þeim rétti, til dæmis með leigusamningi um fasteignina, svo fremi sem sú ráðstöfun rúmist innan hinnar þinglýstu kvaðar. Sú starfsemi, sem nú fari fram í Þverholti 11, þ.e. rekstur Listaháskólans, eigi þannig rétt til þess að nýta bílastæðin, á grundvelli leigusamnings um Þverholt 11. Stefnandi telji líkur vera fyrir því að Frjáls fjölmiðlun, fyrri eigandi Þverholts 11 og fyrri eigandi eignarhluta stefnda í Þverholti 14, hafi aldrei öðlast beinan eignarrétt til bílastæðanna, heldur einungis umráða- og afnotarétt til þeirra á grundvelli þinglýstu kvaðarinnar í lóðarleigusamningnum um Þverholt 14 við Reykjavíkurborg. Umráða- og afnotarétturinn hafi eingöngu verið dreginn af eignarhaldi Frjálsrar fjölmiðlunar á Þverholti 11, en ekki af eignarhaldi félagsins á þeim eignarhlutum í Þverholti 14, sem stefndi síðar hafi keypt af þrotabúi Frjálsrar fjölmiðlunar. Stefnandi bendi í þessu sambandi á kaupsamning Frjálsrar fjölmiðlunar og G-kk-ef K-kk-ef um eignarhlutana í Þverholti 14, þar sem sérstaklega sé tekið fram að engin bílastæði fylgi hinu selda. Stefnandi telji stefnda ekki hafa getað öðlast betri rétt til bílastæðanna en Frjáls fjölmiðlun, síðar þrotabú þess félags, sem eigandi eignarhlutans í Þverholti 14. Stefnandi telji að stefnda hafi verið, eða hafi mátt vera kunnugt um bílastæðakvöðina í þágu Þverholts 11, er hann keypti eignarhlutinn í Þverholti 14, enda hafi kvaðarinnar verið getið í lóðarleigusamningi um Þverholt 14, en sá samningur hafi verið meðal fylgigagna er stefndi keypti eignarhlutinn af þb. Frjálsrar fjölmiðlunar. Stefnandi telji, samkvæmt framangreindu, að við ákvörðun eigenda Þverholts 14, þann 8. desember 1999 , um skiptingu bílastæða, hafi Frjáls fjölmiðlun fengið bílastæðunum úthlutað til afnota eingöngu á grundvelli eignarhalds síns á Þverholti 11, vegna þinglýstu kvaðarinnar í lóðarleigusamningnum. Að mati stefnanda renni skriflegar athugasemdir sýslumanns á samkomulagsskjalið, um að því sé ekki þinglýst sem eignarheimild, enn frekari stoðum undir þessa skýringu. Stefnandi telji að skiptastjóra Frjálsrar fjölmiðlunar hafi þannig ekki verið heimilt að láta bílastæðin fjórtán fylgja með í sölu eignarhlutanna í Þverholti 14 til stefnda. Þannig hafi verið um vanheimild þrotabúsins að ræða.

Um lagarök vísar stefnandi til almennra reglna íslensks stjórnsýsluréttar um valdheimildir stjórnvalda til ákvarðanatöku og til heimildar borgaryfirvalda samkvæmt byggingar- og skipulagslöggjöf til að kvaðabinda byggingarleyfi, t.d. í 64. gr. byggingarreglugerðar nr. 441/1998. Þá vísar stefnandi til almennra reglna íslensks eignarréttar um stofnun og vernd óbeinna eignarréttinda, sem njóti verndar eignarréttarákvæðis íslensku stjórnarskrárinnar. Kröfu sína um málskostnað styður stefnandi við ákvæði 21. kafla laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, sérstaklega 129. og 130. gr. laganna.

III.

Stefndi byggir kröfu sína um sýknu á því að kvöðin, sem sett hafi verið á af skipulagsyfirvöldum í Reykjavík, feli í sér óheimila eignaskerðingu samkvæmt ákvæðum 72. gr. stjórnarskrárinnar og 1. gr. 1. viðauka mannréttindasáttmála Evrópu.

Í kröfu stefnanda felist svipting allra umráða og afnota af bílastæðum þeim sem dómsmál þetta lúti að. Verðmæti eignarhluta í húsnæðinu að Þverholti 14 myndi rýrna. Myndi það einnig vega að rekstri þeirrar starfsemi sem stefndi reki í húsnæðinu, sem sé læknisþjónusta sem þjónusti börn, fatlaða og hreyfihamlaða. Með kröfu stefnanda sé gengið lengra í skerðingu eignarréttar en góðu hófi gegni og heimilt sé samkvæmt stjórnarskrá og mannréttindasáttmála Evrópu. Þá eigi eignaskerðing sú sem felist í umræddri kvöð eigi lagastoð.

Stefndi krefst þess að kvöðin taki samkvæmt efni sínu ekki til stæða stefnda. Hvergi komi fram að kvöðinni sé ætlað að ná til stæða stefnda, hvorki í lóðarleigusamningnum né öðrum gögnum. Lóðarleigusamningurinn tilgreini ekki að kvöðin sé til handa Þverholti 11, heldur segi að hún sé til handa Þverholti 14. Það sé rangt að í samkomulagi þáverandi eigenda Þverholts 14 frá 8. desember 1999 um skiptingu afnota bílastæða hafi verið tekin af tvímæli um innihald kvaðarinnar og að hún tæki framvegis til allra þeirra stæða sem komu í hlut Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. og séu nú í eigu stefnda. Í samkomulaginu sé hvergi minnst á umrædda kvöð, eða að tiltekin stæði skyldu falla undir kvöðina. Það sé ekki hægt að kveða nánar á um innihald kvaðar átta árum eftir að kvöðin hafi verið lögð á án aðkomu eða samþykkis þess aðila sem hafi lagt kvöðina á og geti eigendur beinna og óbeinna eignarréttinda ekki með samningnum sín á milli breytt gildi kvaða. Stefndi bendi á að umrædd kvöð taki til 16 bílastæða „í bílgeymslu“ og að í samkomulagi eigenda Þverholts 14 og í eignaskiptasamningi fyrir Þverholt 14 séu einungis stæði merkt 0102, 0103, 0118, 0119, 0120, 0121, 0135 og 0136 í bílgeymslu, nánar tiltekið í bílgeymslu merktri 0102 til 0136 í eignaskiptasamningi. Önnur stæði, merkt 0203, 0204, 0210, 0211, 0212 og 0213 séu ekki í bílgeymslu, heldur á bílastæði á jarðhæð fyrir utan Þverholt 14, sem ekki séu tilgreind sem sérstakur eignarhluti í eignaskiptayfirlýsingu og geti því umrædd kvöð ekki tekið til allra stæða stefnda eins og krafist sé. Stefndi hafi því gengið út frá því við kaup sín á eignarhlutanum í Þverholti 14 að kvöðin tæki ekki til þeirra 14 stæða sem hann hafi verið að kaupa.

Stefndi bendi á að kvaðir takmarki umráð manna yfir eignum sínum. Eignarrétturinn er sérstaklega varinn af 72. gr. stjórnarskrárinnar og 1. gr. 1. viðauka mannréttindasáttmála Evrópu. Allar takmarkanir á eignaráðum manna verði að vera skýrar og ljósar til þess að réttur verði á þeim byggður. Þar sem umrædd kvöð tilgreini ekki að hún taki til stæða stefnda, sé hún ekki nægilega skýr til þess að geta verið grundvöllur umráða- og afnotaréttar stefnanda yfir stæðunum.

Stefndi telji að þó að umrædd kvöð yrði talin gild þá felist ekki í því að stefnandi sæti einn að umráðum og notkun stæðanna. Hvergi komi fram í umræddri kvöð bann við notkun annarra á stæðunum.

Stefndi telji að yrði niðurstaða þessa máls í samræmi við kröfu stefnanda myndi hún ekki uppfylla þær kröfur sem gerðar séu til fjölda bílastæða í skipulagslögum og byggingareglugerð við Þverholt 14 og í andstöðu við ákvæði byggingareglugerðar. Þá standist það ekki ákvæði laga að einn eignarhluti í miðbæ Reykjavíkur, sem notaður sé undir atvinnustarfsemi, sé alfarið án allra bílastæða. Þá sé það ekki heimilt samkvæmt 22. gr. laga nr. 26/1994 að framselja bílskúr eða réttindi tengd þeim til utanaðkomandi aðila sem ekki sé jafnframt eigandi eignarhluta í húsinu sem bílskúrinn fylgi. Stefndi taki fram að samkvæmt veðbandayfirliti séu bílgeymslur við Þverholt 14 nefndir bílskúrar.

Stefndi líti jafnvel svo á að afnota- eða umráðaréttur stefnanda hafi fallið niður fyrir tómlæti eða fyrningu og að stefndi hafi öðlast rétt til afnota stæðanna fyrir hefð eða á grundvelli réttarreglna um traustfang. Eigendur Þverholts 11 hafi aldrei nýtt umrædd stæði á þeim 10 árum sem stefndi hafi verið eigandi að Þverholti 14. Fyrst hafi komið fram kröfur um nýtingu umræddra stæða í samræmi við kvöðina í júní 2012.

Stefndi bendi á að það sé rangt að líkur séu fyrir því að Frjáls fjölmiðlun ehf., fyrri eigandi eignarhluta stefnda í Þverholti 14, hafi aldrei öðlast beinan eignarrétt til stæðanna. Bæði kaupsamningur og afsal fyrir umræddum bílastæðum liggi fyrir, sem þinglýst hafi verið. Stefndi sé þinglýstur eigandi viðkomandi eignarhluta og stæða þangað til sýnt sé fram á annað. Ljóst sé að Frjáls fjölmiðlun ehf. hafi einnig talið sig eiga umrædd stæði enda hafi þeir sem fyrrum eigendur, selt Sparsjóðabanka Íslands hf. tvö stæði, merkt 00-16 og 00-17, með kaupsamningi og afsali 1. nóvember 1999 og hafi kaupsamningi þessum verið þinglýst athugasemdarlaust.

Stefndi hafi keypt umræddan eignarhluta að Þverholti 14 grunlaus um að umrædd kvöð gæti verið talin ná til allra þeirra stæða sem fylgdu eignarhluta hans. Samkvæmt orðalagi kvaðarinnar hafi verið ómögulegt fyrir stefnda að ætla að öll hans stæði féllu undir kvöðina, enda taki kvöðin einungis til stæða í bílkjallara, en sex stæði í hans eigu séu ekki í bílkjallara. Stefndi telji að stefnandi beri hallan af óskýru orðalagi kvaðarinnar. Samkvæmt gögnum málsins hafi stefndi fengið afsal fyrir Þverholti 11 þann 22. mars 2012. Þá þegar hafi fyrri eigendur Þverholts 11 átt í samskiptum við skipulagsyfirvöld um samþykki eignaskiptayfirlýsingar og upp hafi komið óvissa um efnislegt inntak umræddrar kvaðar. Þessi óvissa hafi því þegar legið fyrir við kaup stefnanda á Þverholti 11 og stefnandi hafi því vitað, eða hafi mátt vita, um hana.

Stefndi telji að allar forsendur fyrir setningu kvaðarinnar á sínum tíma séu brostnar, enda sé ekki lengur sama starfsemi að Þverholti 11 og leiddi til setningar kvaðarinnar. Á sínum tíma hafi Frjáls fjölmiðlun ehf. tekið bílakjallara að Þverholti 11 undir aðra notkun án nokkurrar heimildar, sbr. bréf skipulagsyfirvalda og hafi skipulagsyfirvöld, í því skyni að leysa bílastæðavandamál sem upp komu vegna þessa, farið í þær „æfingar“ að nota bílastæði við Þverholt 14. Hefði skipulagyfirvöldum og nýjum eigendum Þverholts 11 verið í lófa lagið að færa not Þverholts 11 aftur í samt horf, í stað þess að herja á stefnda um afnot af stæðum hans við Þverholt 14.

Stefndi bendi á að það geti ekki talist sanngjarnt og eðlilegt í þessu máli að stefndi hafi greitt fasteignagjöld og önnur lögbundinn gjöld af umræddum stæðum og komi til með að þurfa gera það áfram þrátt fyrir að hann yrði sviptur afnota- og umráðarétti yfir stæðunum.

Að lokum telji stefndi að málatilbúnaður stefnanda sé ruglingslegur og ómarkviss og að vísa eigi málinu frá dómi vegna vanreifunar þar sem mál til viðurkenningar á umráða- og afnotarétti verði ekki höfðað á hendur öðrum en þeim aðila sem fari með beinan eignarrétti að umræddum stæðum. Stefnandi vísi ekki með nákvæmum hætti til þess lóðarleigusamnings sem kvöð sú sem stefnandi byggi rétt sinn á, sé að finna. Rangt sé hjá stefnanda að bílastæðin sem í máli þessu sé deilt um, séu öll í bílgeymslu með fastanúmerið 201-1230, heldur séu sex af bílastæðunum ekki í þessari bílgeymslu.

Stefndi vísar einkum til almennra reglna eignarréttarréttarins, sem og 72. gr. stjórnarskrárinnar, sbr. lög nr. 33/1944 og 1. gr. 1. viðauka við mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994. Þá er vísað til laga um fyrningu kröfuréttinda nr. 150/2007, einkum 3. gr., og eldri laga um sama efni nr. 14/1905, einkum 4. gr. Jafnframt er vísað til laga um hefð nr. 46/1905, einkum 2. og 7. gr. þeirra laga sem og meginreglna um traustfang og tómlæti. Jafnframt er vísað til fjöleignarhúsalaga nr. 26/1994, einkum 22. gr. Einnig er vísað til skipulagslaga nr. 123/2010 og eldri laga um sama efni nr. 73/1997. Þá er vísað til byggingareglugerðar nr. 441/1998, einkum 64. gr., og byggingareglugerðar nr. 112/2012. Jafnframt er vísað til eðlis máls. Þá er vísað til laga nr. 91/1991, einkum 16., 18. og 80. gr. Um málskostnað er vísað til 129. gr. sbr. 130. gr. sömu laga.

IV.

Stefnandi höfðar mál þetta á hendur stefnda til viðurkenningar á því að kvöð í lóðarleigusamningi frá 14. júní 1991, sem þinglýst var á fasteignina að Þverholti 14 í Reykjavík 19. júní 1991, um 14 bílastæði fyrir Þverholt 11, bindi stefnda þannig að stefnandi, sem þinglýstur eigandi að Þverholti 11, hafi umráða- og afnotarétt að nefndum bílastæðum við Þverholt 14.

Skrifstofustjóri borgarverkfræðings ritaði byggingarnefnd Reykjavíkur bréf 11. apríl 1988 þar sem fram kemur að samkvæmt samþykkt byggingarnefndar eigi að vera 16 bílastæði í kjallara hússins að Þverholti 11. Sá hluti húsnæðisins hafi verið tekinn til annarra nota. Liggja ýmis skjöl frammi í málinu um umfjöllun byggingarnefndar um að ekki væru næg bílastæði til staðar fyrir eignina. Þar kemur fram að samkvæmt upplýsingum er byggingarfulltrúi hefði undir höndum væri gert ráð fyrir 16 bílastæðum fyrir eignina á nærliggjandi lóð. Þá liggja fyrir gögn um afgreiðslu skipulagsnefndar á umsókn um nýbyggingu við Þverholti 14. Á fundi skipulagsnefndar 11. desember 1989 var samþykkt að þinglýsa á eignina kvöð um 16 bílastæði sem tilheyrðu Þingholti 11. Var byggingarleyfi fyrir Þingholt 14 samþykkt á fundi byggingarnefndar 22. febrúar 1990.

Með kaupsamningi 26. febrúar 1991 seldi G-kk-nf K-kk-nf til Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. þjónusturými á 2. hæð í húsinu við Þverholt 14. Er tekið fram í kaupsamningi að eignarhlutanum fylgi engin bílastæði. Þá er tekið fram að ef Reykjavíkurborg krefjist þess að bílastæði fylgi hlutanum skuldbindi kaupandi sig til að kaupa eitt bílastæði á hverja 50 m2. Með lóðarleigusamningi 14. júní 1991 var G-kk-þgf K-kk-þgf leigð lóð að Þverholti 14 í Reykjavík. Er tekið fram að kvöð sé um 16 bílastæði fyrir Þverholt 14. Þar er augljóslega um misritun að ræða og átt við Þverholt 11. G-kk-nf K-kk-nf afsalaði eignarhluta sínum að Þverholti 14 til Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. með afsali 24. febrúar 1993, sem þinglýst var 29. mars sama ár. Er tekið fram í afsali að eignarhlutanum fylgi engin bílastæði, en að kaupandi eigi samkvæmt annarri eignarheimild 16 bílastæði innan og utanhúss að Þverholti 14. Tilvísun þessi tekur til eignarheimildar Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. að Þverholti 11.

Svo sem hér er rakið hafa verið lögð fyrir dóminn ýmis skjöl um afgreiðslu skipulagsyfirvalda á eignarhlutum að Þverholti 11 og 14 og eignarhald því samfara. Sú ákvörðun Frjálsrar fjölmiðlunar ehf., að nýta 16 bílastæði í kjallara hússins að Þverholti 11, undir aðra starfsemi, leiddi samkvæmt framansögðu til þess að skipulags- og byggingaryfirvöld knúðu á um að eigninni fylgdu nægjanlega mörg bílastæði í samræmi við þágildandi reglur. Frjáls fjölmiðlun ehf. eignaðist síðar eignarhluta þann sem nú er í eigu stefnda að Þverholti 14. Verður talið að Frjáls fjölmiðlun ehf. hafi fullnægt kvöð um bílastæði við Þverholt 14 með gerð eignaskiptayfirlýsingar 8. desember 1999, sem þinglýst var 2. mars 2000, þar sem tilgreint er hvaða bílastæði það eru við fasteignina að Þverholti 14, sem Frjáls fjölmiðlun ehf., í skjóli eignaréttar að Þverholti 11, varð eigandi að. Er um að ræða 16 bílastæði, þ. á m. þau 14 sem um er deilt í máli þessu.

Við aðalmeðferð málsins staðhæfði G-kk-nf K-kk-nf í vætti sínu fyrir dóminum að við sölu á eignarhluta sínum að Þverholti 14 til Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. hefði hann tekið skýrt fram við þáverandi fyrirsvarsmann Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. að kaupandi yrði að kaupa bílastæði við Þverholt 14 til að eigninni fylgdu nægjanlega mörg bílastæði. Í skjóli eignarréttar að bílastæðum við eignina gæti hann selt Frjálsri fjölmiðlun ehf. bílastæði. Fyrirsvarsmenn Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. hafi engan áhuga sýnt þessu og skipulags- og byggingaryfirvöld ekki gert athugasemdir við það þó svo eigninni fylgdu ekki bílastæði. Samrýmist þessi framburður G-kk-ef framangreindum heimildarskjölum að Þverholti 11 og 14. Þá staðhæfði G-kk-nf að samkomulag um afnot að bílastæðum við Þverholti 14 frá 8. desember 1999 hafi verið gert til að fullnægja kvöð um bílastæði fyrir Þverholt 11, samkvæmt lóðarleigusamningi frá 14. júní 1991. Þessu til samræmis hefur Frjáls fjölmiðlun ehf., með kaupsamningi og afsali 1. nóvember 1999, selt Sparisjóðabanka Íslands hf., 2 af þeim 16 bílastæðum, sem félagið átti beinan eignarrétt að. Í málatilbúnaði stefnanda hefur komið fram að þessi tvö bílastæði séu háð sama umráða- og afnotarétti og þau 14 sem mál þetta varði. Sé málum á þann veg háttað hefur fyrri eigandi að Þverholti 11 selt beinan eignarrétt að umræddum stæðum fyrir 1.600.000 krónur, án þess að bílastæðunum fylgi umráða- eða afnotaréttur.

Þegar framangreind atriði málsins eru virt sýna gögn málsins ljóslega fram á að stefnandi hafi á árinu 2012, við útgáfu afsals fyrir eignarhluta Frjálsrar fjölmiðlunar ehf. að Þverholti 11, öðlast beinan eignarrétt að nefndum 14 bílastæðum við Þverholt 14 sem dómkröfur stefnanda lúta að. Með dómkröfum sínum leitar stefnandi því viðurkenningar óbeins eignarréttar yfir bílastæðum sem gögn málsins leiða í ljós að hann nýtur beins eignarréttar yfir. Hefur stefnandi vísað til þess í stefnu að þannig kunni málum að vera háttað og stefndi tekið undir það og staðhæft að málið sé vanreifað af hálfu stefnanda um þessi atriði. Er það niðurstaða dómsins að málið sé vanreifað af hálfu stefnanda og verður því vísað frá dómi.

Mál þetta flutti af hálfu stefnanda M-kk-nf M-kk-nf hæstaréttarlögmaður en af hálfu stefnda S-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf héraðsdómslögmaður.

Stefnandi greiði stefnda málskostnað svo sem í úrskurðarorði greinir.

Mál þetta dæmdir S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

Ú r s k u r ð a r o r ð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Þ11 ehf., greiði stefnda, Sjónvernd ehf., 400.000 krónur í málskostnað.

S-kk-nf S-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir,

Héraðsdómi Reykjavíkur, 23. október 2013.