S-152/2007

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn á Akranesi með ákæru 27. júlí 2007 á hendur ákærða, A..., kt. ..., ... 3 á Akranesi. Málið var dómtekið 27. nóvember 2007.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir ölvunarakstur á Akranesi, með því að hafa, mánudaginn 25. júní 2007 um kl. 23:10, ekið bifreiðinni LV-093 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,89 prómill), norður Vesturgötu og vestur Stillholt og suður Ægisbraut þar sem hann stöðvaði aksturinn á móts við athafnasvæði Þróttar við Ægisbraut 4.

Brot ákærða þykir varða við 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 2. gr. laga nr. 23/1998, 8. gr. laga nr. 84/2004 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Af hálfu ákærða er krafist sýknu og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Til vara er þess kafist að ákærða verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

I.

Að kvöldi mánudagsins 25. júní 2007 fékk lögregla tilkynningu um hugsanlega ölvaðan ökumann í bifreiðinni LV-093, sem ekið var norður Vesturgötu og á umferðarskilti móts við hús nr. 146. Þaðan var bifreiðinni ekið vestur Stillholt og sem leið lá á Ægisbraut þar sem bifreiðinni var lagt. Tveir lögreglumenn fóru á vettvang og komu að bifreiðinni mannlausri. Þar hittu þeir fyrir ákærða, sem er skráður eigandi bifreiðarinnar.

Á vettvangi var ákærði handtekinn vegna gruns um ölvun við akstur og færður á lögreglustöð þar sem tekið var úr honum blóðsýni. Við rannsókn reyndist magn alkóhóls í blóðinu vera 2,89‰ að teknu tilliti til vikmarka.

Við yfirheyrslu sama kvöld játaði ákærði að hafa ekið bifreiðinni. Kvaðst hann hafa byrjað drykkju um kl. 22 um kvöldið en ekki fundið til áfengisáhrifa. Aðspurður um hvaða leið hann hefði ekið kvaðst hann hafa farið Suðurgötu, Heiðargerði og Vesturgötu og ætlað að fara á Ægisbraut. Ákærði kvaðst ekki hafa drukkið áfengi eftir að akstri lauk.

II.

Fyrir dómi greindi ákærði frá því að hann hefði verið á ferð um bæinn að kvöldi 25. júní 2007 og verið búinn að drekka mikið magn áfengis. Hann hefði verið á göngu og hitt mann sem hann fékk til að keyra bifreið sína að Ægisbraut, þar sem hann ætlaði að skilja hana eftir til viðgerðar. Ákærði sagði þennan mann sér ókunnugan en hann hefði verið hár og grannur með dökkskollitað hár, u.þ.b. 30-35 ára að aldri. Einnig sagði ákærði að maðurinn hefði verið í dökkum jakka og gallabuxum. Ákærði kvaðst ekki muna til þess að neitt hafi komið fyrir á leiðinni eða að ekið hafi verið á skilti. Hann kvaðst heldur ekki muna eftir neinum ákomum á bifreiðinni, en hún hefði þó verið öll mjög sjúskuð þegar hann keypti hana. Eftir að akstri lauk kvaðst ákærði ekki vita hvað orðið hefði um manninn sem ók bifreiðinni. Aðspurður um kveikjuláslykla bifreiðarinnar sagði ákærði að ökumaðurinn hefði tekið þá. Á vettvangi sagðist ákærði í fyrstu hafa neitað sök en síðan játað aksturinn til að vera laus við vesen og komast frá þessu til að geta haldið áfram drykkju.

III.

E-kk-nf V-kk-nf, þá lögreglumaður, bar fyrir dómi að umrætt kvöld hefði hann verið staddur á Jörundarholti á Akranesi þegar tilkynning hefði borist frá fjarskiptamiðstöð um líklegan ölvunarakstur á Vesturgötu og Ægisbraut. Lögregla hefði strax farið á vettvang og verið vísað á bifreið ákærða sem stóð kyrrstæð og mannlaus á móts við vélaverkstæði Þróttar. Þar hefðu hist fyrir Ó-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, S-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf V-kk-nf H-kk-nf sem greint hefðu frá því að ákærði hefði komið á bifreiðinni rétt í þessu og kastað kveikjulyklum bifreiðarinnar inn á verkstæðið. Vitnið sagði að ákærði hefði í fyrstu neitað að hafa ekið bifreiðinni, en sagt svo að hann nennti ekki að standa í þessu kjaftæði og játað aksturinn. Að lokinni skýrslutöku á lögreglustöðinni sagðist vitnið hafa farið aftur á vettvang ásamt starfsfélaga sínum til að leita að lyklum bifreiðarinnar. Þeir hefðu hins vegar ekki fundist. Aðspurður um ástand ákærða sagði E-kk-nf að það hefði verið ótrúlega gott miðað við það áfengismagn sem mældist í blóði hans.

S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, kom fyrir dóminn og greindi frá því að hann hefði verið staddur á Jörundarholti að ljúka við verkefni ásamt E-kk-þgf V-kk-þgf lögreglumanni þegar tilkynning barst um ölvaðan ökumann á Vesturgötu sem ekið hefði á umferðarskilti. Á vettvangi hefðu hist fyrir J-kk-nf V-kk-nf, Ó-kk-nf H-kk-nf, S-kk-nf I-kk-nf og ákærði. Í fyrstu hefði enginn viljað greina frá því hver ók en svo hefði S-kk-nf I-kk-nf bent á ákærða og sagt hann hafa komið á bifreiðinni og fleygt lyklunum inn í skúrinn. Lyklarnir hefðu þó ekki fundist. Vitnið sagði ákærða í fyrstu hafa neitað akstri en síðan ekki sagst nenna að standa í þessu kjaftæði og viðurkennt að hafa verið á bifreiðinni. Eftir að ákærði hefði verið færður á lögreglustöðina sagðist vitnið hafa farið aftur á vettvang til að leita betur að lyklunum að bifreiðinni en þeir ekki fundist. Vitnið kvað ákærða hafa verið mjög drukkinn en þó viðræðuhæfan.

IV.

Ó-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa verið á verkstæðinu við Ægisbraut ásamt J-kk-þgf V-kk-þgf og S-kk-þgf I-kk-þgf umrætt kvöld. Þeir hefðu heyrt spól fyrir utan og séð rauða bifreið koma inn á planið. Um 15 mínútum síðar hefði ákærði komið inn á verkstæðið og skömmu síðar lögreglan. Vitnið kvaðst hvorki hafa séð ákærða við bifreiðina né hver ók henni. Aðspurður sagði Ó-kk-nf að lyklar bifreiðarinnar hefðu auðveldlega getað týnst á verkstæðinu. Einnig greindi Ó-kk-nf frá því að hann hefði ekkert rætt við ákærða.

S-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa verið á verkstæðinu þetta kvöld og heyrt bifreiðina koma. Ákærði hefði komið inn stuttu síðar og því næst lögreglumenn sem handtekið hefðu ákærða. Aðspurður kvað S-kk-nf að eitthvert vesen hefði verið með lykla, en hefði ekki séð eða vitað hvað um þá varð. Vitnið kvaðst lítið hafa rætt við ákærða, sem hefði verið drukkinn, enda hefði lögregla komið stuttu á eftir honum. Erindi ákærða hefði verið tengt bilun í rafkerfi bifreiðarinnar sem ákærði hefði ætlað að fá J-kk-þf til að líta á. Vitnið kvaðst aðspurt ekki vita um hvort ákærði hefði verið einn eða með einhverjum. Bifreiðinni hefði verið lagt við næsta verkstæði, en ekki beint fyrir framan hjá þeim.

P-kk-nf R-kk-nf kvaðst hafa komið akandi, ásamt strák, B-kk-þgf að nafni, og fleirum sem hann geti ekki nafngreint, aftan að bifreið ákærða þegar henni hefði verið ekið frá Skólabraut, og beygt til hægri inn á Vesturgötu og þaðan inn Ægisbraut en á leiðinni hefði henni verið ekið á umferðarskilti. Vitnið kvaðst ekki hafa séð neinn annan en ökumann koma út úr bifreiðinni og gat ekki fullyrt hvort einhver annar hefði verið þar.

V.

Ákærði hefur fyrir dómi staðfastlega neitað að hafa verið ökumaður bifreiðarinnar mánudagskvöldið 25. júní 2007 þegar henni var ekið um götur Akraness að Ægisbraut þar sem akstri lauk. Hefur ákærði borið því við að hann hafi hitt ókunnugan mann á göngu um bæinn og beðið hann um að aka bifreiðinni fyrir sig að verkstæði við Ægisbraut. Ökumaðurinn hafi síðan farið í burtu eftir að akstri lauk og tekið lyklana að bifreiðinni með sér. Gaf ákærði þá skýringu á játningu sinni fyrir lögreglu að hann hafi viljað losna við vesen.

Lögreglumennirnir E-kk-nf V-kk-nf og S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf komu að Ægisbraut skömmu eftir að akstri lauk og var bifreið ákærða þá kyrrstæð og mannlaus. Fundu þeir ákærða inni á verkstæðinu mjög ölvaðan. Kom fram hjá lögreglumönnunum að ákærði hefði í fyrstu neitað að hafa ekið bifreiðinni en síðan játað sök með þeim orðum að hann nennti ekki þessu kjaftæði.

Ó-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf og S-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf, sem staddir voru inni á verkstæðinu þegar ákærði kom, báru fyrir dómi að þeir hefðu heyrt bifreið koma og skömmu síðar orðið varir við ákærða. Þeir hefðu hins vegar hvorki séð hann aka bifreiðinni né rætt um ökuferðina við hann. Þá könnuðust þeir ekki við að hafa séð kveikjulykla bifreiðarinnar. Þá greindi P-kk-nf R-kk-nf frá því að hann hefði ekki séð andlit ökumanns, auk þess sem vitnið gat ekki slegið því föstu hvort einhver annar hefði verið í bifreiðinni.

Þótt frásögn ákærða sé með nokkrum ólíkindum verður ekki hjá því litið að hvorki þeir lögreglumenn sem komu á vettvang né aðrir sem fyrir voru á bifreiðaverkstæðinu sáu hver ók bifreiðinni. Eina vitnið að akstrinum, sem kom fyrir dóminn, gat heldur ekki fullyrt að ákærði hefði ekið bifreiðinni. Að öllu framangreindu virtu er ekki sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, að ákærði hafi framið brot það sem honum er gefið að sök í ákæru. Verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Eftir þessum úrslitum greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem þykja hæfilega ákveðin svo sem greinir í dómsorði að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A..., er sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 150.000 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf