S-203/2007

Mál þetta, sem þingfest var þann 18. maí sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 21. apríl 2007, á hendur U-kk-þgf M-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Heiðarbrún 22, Stokkseyri,

„fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 4. mars 2007 ekið bifreiðinni KS-105, sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,65‰ og í þvagi 2,29‰) frá Eyrarbakka áleiðis til Stokkseyrar, uns ákærði missti stjórn á bifreiðinni í hálku á Eyrarbakkavegi við Litla-Hraun, þannig að bifreiðin hafnaði utan vegar.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr. lög nr. 44,1993, lög nr. 57,1997, lög nr. 23,1998, lög nr. 132,2003 og lög nr. 84,2004.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins þann 18. maí sl. og neitaði sök. Krafðist verjandi ákærða sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa auk málsvarnarlauna.

Málsatvik:

Samkvæmt vettvangsskýrslu lögreglunnar kemur fram að lögreglan hafi fengið tilkynningu um útafakstur á Eyrarbakkavegi móts við Fangelsið á Litla-Hrauni. Þegar þangað kom sáu lögreglumenn hvar bifreiðin MU-754 var að taka farþega upp á gatnamótum Eyrarbakkavegar og Gaulverjabæjarvegar. Sáu þeir hvar bifreiðin KS-105 var um það bil fimm metra norðan við Eyrarbakkaveg móts við Fangelsið á Litla-Hrauni. Engir aðrir vegfarendur hafi verið sjáanlegir á vettvangi þegar komið var á staðinn. Segir svo að bifreiðin MU-754 hafi verið stöðvuð og hafi ákærði setið í farþegasæti frammi í. Kvaðst hann aðspurður eiga bifreiðina KS-105 en móður sína vera skráða fyrir henni. Segir svo að engar áfengisumbúðir hafi verið sjáanlegar í eða utan við bifreiðina en skóför hafi verið í snjó við bifreiðina og legið frá ökumannshurð hennar upp á Eyrarbakkaveg en engin önnur spor hafi verið sjáanleg við bifreiðina. Ekkert hrím hafi verið á rúðum né á bifreiðinni sjálfri en hiti hafi verið rétt undir frostmarki þetta kvöld. Mikil ísing hafi verið á veginum þar sem bifreiðin fór út af en engar skemmdir hafi verið sjáanlegar á henni. Ákærði hafi afhent lögreglumönnum kveikjuláslykla bifreiðarinnar.

Skýrslur fyrir lögreglu.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu eftir dvöl í fangageymslu. Kvaðst hann ekki þurfa verjanda en kvaðst hafa ekið í umrætt sinn undir áfengisáhrifum. Kvaðst hann hafa verið að koma úr heimahúsi á Eyrarbakka og hafa ætlað að aka heim til sín á Stokkseyri. Hann hafi verið búinn að drekka sex hálfslítra bjóra fyrir aksturinn og hafi fundið til nokkurra áhrifa. Hann hafi misst vald á bifreiðinni í hálku með þeim afleiðingum að bifreiðin lenti út af veginum. Þá kvaðst ákærði hafa hringt í H-kvk-þf, sem væri unnusta bróður hans, og beðið hana að sækja sig en hún búi á Stokkseyri. Hafi hann verið nýkominn í bifreiðina til hennar þegar lögreglan kom að og handtók hann. Kvaðst ákærði ekki hafa drukkið neitt áfengi eftir að akstri lauk.

H-kvk-nf L-kvk-nf H-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu en henni var gerð grein fyrir því að hún væri undanþegin vitnaskyldu vegna tengsla sinna við ákærða. Kvaðst hún samt vilja tjá sig um málið og kvað ákærða hafa hringt í sig um fimmtán mínútum áður en lögreglan stöðvaði hana á Eyrarbakkavegi móts við Litla-Hraun og beðið hana um að ná í sig að gatnamótum Eyrarbakkavegar og Gaulverjabæjarvegar. Kvaðst hún hafa tekið ákærða upp skömmu síðar á gatnamótunum. Kvaðst hún ekki hafa orðið vör við aðra vegfarendur á svæðinu þegar hún tók ákærða upp í bifreið sína. Kvað hún að um tvær mínútur hafi liðið frá því að hún tók ákærða upp í bifreið sína og þar til hún var stöðvuð af lögreglu.

Skýrslur fyrir dómi:

Ákærði kom fyrir dóminn og neitaði að hafa ekið í umrætt sinn. Kvaðst hann hafa verið í samkvæmi á Eyrarbakka og ætlað heim til sín um kvöldið. Hefði hann hringt í vin sinn E-kk-þf F-kk-þf J-kk-þf og beðið hann um að aka sér heim. Hefði E-kk-nf sótt sig en eftir að þeir voru komnir áleiðis hefði hann misst stjórn á bifreiðinni og hún farið út af veginum. Kvaðst ákærði í framhaldi hafa hringt í H-kvk-þf L-kvk-þf H-kvk-þf og beðið hana um að sækja sig sem hún hefði gert. Hefði hann verið nýkominn upp í bifreiðina til hennar þegar lögreglan stöðvaði hana og hafði afskipti af ákærða. Ákærði kvaðst minnast þess að hafa játað fyrir lögreglunni á lögreglustöð að hafa ekið bifreiðinni en hann hefði gert það svo honum yrði ekki haldið föngnum. Ef svo hefði verið þá myndi hann missa vinnuna en hann hafi verið annar vélstjóri á Jóhönnu ÁR. Báturinn hafi farið á sjó daginn eftir, eða á sunnudagskvöld, og ákærði hafi verið hræddur um að lögreglan myndi halda honum í sólarhring ef hann gæfi upp hver hefði ekið og hann því ekki komist um borð í tæka tíð.

Vitnið R-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf lögregluvarðstjóri kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið í útkall þar sem tilkynnt hafði verið um hugsanlegan ölvunarakstur á móts við Litla-Hraun. Þegar vitnið kom að gatnamótum Gaulverjabæjarvegar og Eyrarbakkavegar hafi það séð ákærða gangandi á gatnamótunum. Kvaðst vitnið hafa þekkt ákærða. Stuttu seinna kvaðst vitnið hafa séð bifreið utan vegar og því snúið við og séð þá að ákærði var kominn upp í bifreið sem var stöðvuð og ákærða kynnt tilurð afskipa af honum. Ákærði hefði þá strax upplýst að hann hefði ekið bifreiðinni, sem var þar stutt frá utan vegar, en í framhaldi hafi ákærða verið tilkynnt um að hann væri handtekinn. Ákærði hefði aftur á lögreglustöðinni játað að hafa ekið í umrætt sinn en hann hefði ekki tekið neitt fram um það að hann væri tímabundinn eða á nokkurn hátt gefið í skyn að játning hans væri ekki í samræmi við raunveruleikann. Ákærði hefði síðan afhent lögreglunni kveikjuláslyklana að bifreiðinni á lögreglustöðinni.

Vitnið G-kk-nf B-kk-nf héraðslögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á lögreglustöðinni þegar tilkynning kom um hugsanlegan ölvunarakstur. Þegar lögreglan kom að vegamótunum að Stokkseyri hefðu þau R-kvk-nf séð ákærða gangandi við vegamótin. Stuttu seinna hefðu þau séð bifreið utan vegar og því snúið við til að hafa afskipti af vegfarandanum. Hann hafi þá verið kominn inn í aðra bifreið sem var stöðvuð. Ákærði hefði þá strax sagst hafa ekið bifreiðinni sem var þar utan vegar stutt frá. Á lögreglustöðinni hefi ákærði aftur játað að hafa ekið bifreiðinni. Ekkert óeðlilegt hafi verið við ákærða, hann hafi verið frekar rólegur og kurteis. Vitnið kvaðst fyrst hafa komið að ákærða gangandi og stuttu síðar, eða um fimmtíu metrum frá, komið að bifreið sem virtist hafa farið afturábak út af en verið í akstursstefnu eins og hún hafi verið að koma akandi frá Eyrarbakka í átt að Selfossi. Þá hefðu greinileg fótspor verið í snjónum frá ökumannshurð bifreiðarinnar sem voru greinilega spor ákærða þar sem hann var gangandi. Engin önnur fótspor hefðu verið sýnileg.

E-kk-nf K-kk-nf lögreglufulltrúi kom fyrir dóminn og kvaðst hafa tekið skýrslu af ákærða í umrætt sinn. Kvað hann ákæra hafa játað mjög greiðlega um leið og hann kom inn í yfirheyrsluherbergið. Engum þvingunum hafi verið beitt og ekkert hafi verið óeðlilegt við játningu ákærða.

H-kvk-nf L-kvk-nf H-kvk-nf, kt. 000000-0000, mágkona ákærða, kom fyrir dóminn og kvaðst nýta sér ákvæði 50. gr. laga um meðferð opinberra mála og neitaði að svara spurningum. Kvað hún þó skýrslu sem hún gaf fyrir lögreglu vera ranga en neitaði að tjá sig frekar um það.

Vitnið E-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, fangi á Litla-Hrauni, kom fyrir dóminn. Kvaðst hann vera kunningi ákærða en þeir hafi skemmt sér saman nokkrum sinnum. Kvaðst hann hafa verið með ákærða umrætt kvöld og hafi vitnið ekið bifreið ákærða sem hafi verið Toyota-bifreið, brún að lit. Kvaðst vitnið ekki hafa verið að drekka umrætt sinn og fengið bifreið ákærða lánaða til að aka unnustu sinni. Ákærði hafi síðan haft samband við vitnið og beðið hann að aka sér heim á Eyrarbakka. Það hafi ekki tekist því bifreiðin hefði snúist og runnið í hálku og farið út af. Aðspurt kvað vitnið bifreiðina hafa snúist hálfhring eða heilan hring, það myndi það ekki svo vel, en bifreiðin hafi farið út af vinstra megin af veginum og snúið í átt að Eyrarbakka aftur þegar bifreiðin stöðvaðist. Vitnið var ekki visst hvort þeir hefðu reynt að fá hjálp eða kvaðst ekki muna það. Vitnið kvaðst þá hafa farið út úr bifreiðinni og gengið heim til sín á Eyrarbakka en ákærði hefði gengið í gagnstæða átt. Þeir hefðu hins vegar ekki rætt neitt saman áður en þeir fóru hvor í sína áttina. Þeir hafi aldrei rætt um þennan atburð eftir það.

Niðurstöður:

Ákærði neitaði sök fyrir dómi og kvaðst hafa fengið vin sinn til að aka sér úr samkvæmi, sem hann var í á Eyrarbakka, til Stokkseyrar. Þangað hefðu þeir aldrei komist því ökumaðurinn hefði misst bifreiðina út af áður en þeir komu að afleggjaranum til Stokkseyrar.

Tveir lögreglumenn hafa staðfest fyrir dómi að þeir hafi ekið fram á ákærða gangandi í átt frá Eyrarbakka að Stokkseyri, rétt við gatnamót Gaulverjabæjarvegar og Eyrarbakkavegar. Stuttu síðar hefðu þeir komið að bifreið ákærða utan vegar. Hefðu þeir þá snúið við og séð hvar ákærði var kominn upp í bifreið hjá vitninu H-kvk-þgf L-kvk-þgf. Þegar lögreglan hafði afskipti af ákærða játaði hann strax að hafa ekið bifreiðinni áður en honum var tilkynnt um að hann væri handtekinn eða grunaður um aksturinn. Við aðalmeðferð málsins leiddi verjandi ákærða vitni sem kvaðst hafa ekið í umrætt sinn. Var frásögn vitnisins mjög svo ótrúverðug auk þess sem það kvaðst hafa ekið Toyotu, brúnni að lit í umrætt sinn, sem ákærði hefði átt, en bifreið sú sem ákærða er gert að hafa ekið í umrætt sinn er af gerðinni BMW, svört að lit. Þá kvað vitnið bifreiðina hafa farið út af veginum vinstra megin og snúið aftur í átt að Eyrarbakka, sem stangast á við upplýsingar lögreglunnar um að bifreiðin hafi verið út af í akstursstefnu frá Eyrarbakka. Verður því ekki byggt á framburði vitnisins E-kk-ef F-kk-ef. Þá kom fyrir dóminn vitnið H-kvk-nf L-kvk-nf, sambýliskona bróður ákærða. Eina sem hún vildi tjá sig um fyrir dómi var að lögregluskýrsla, sem hún hefði gefið, væri röng. Verður því ekki byggt á hennar framburði.

Eins og mál þetta liggur fyrir er ljóst að engum öðrum en ákærða var til að dreifa við akstur í umrætt sinn þrátt fyrir að hann hafi dregið játningu sína til baka fyrir dómi. Með vætti tveggja lögreglumanna fyrir dómi um að ákærði hafi verið að koma gangandi frá bifreiðinni þegar lögreglan hafði afskipti af honum, þegar litið er til þess að fótspor hafi verið greinileg frá ökumannshurð bifreiðarinnar að ákærða, ítrekaðrar játningar hans strax á vettvangi og aftur við skýrslutöku hjá lögreglunni svo og ótrúverðugs framburðar hans fyrir dómi og þess vitnis sem sagt er að hafi ekið í umrætt sinn, verður að telja, svo hafið sé yfir allan skynsamlegan vafa, að fram sé komin nægjanleg sönnun um að ákærði hafi ekið bifreiðinni eins og greinir í ákæru. Ákærði hefur ekki véfengt niðurstöður alkóhólrannsóknar og verður því byggt á henni. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði ákærða, sem liggur frammi í málinu, og þeim brotaferli, sem skiptir máli við ákvörðun refsingar nú, þá gekkst ákærði undir sátt þann 27. maí 2005 vegna ölvunaraksturs og var gert að greiða 70.000 króna sekt auk þess að vera sviptur ökurétti í átta mánuði. Þá gekkst ákærði undir sátt 13. júní 2005 vegna ölvunaraksturs og var gert að greiða 50.000 krónur í sekt og sviptur ökurétti í fjóra mánuði. Þann 31. október 2006 var ákærði dæmdur til greiðslu 160.000 króna sektar fyrir ölvunarakstur og sviptur ökurétti í tvö ár frá 15. nóvember 2006. Hafa ofangreind brot því ítrekunaráhrif í máli þessu. Verður ákærði því í máli þessu sakfelldur í fjórða sinn fyrir ölvunarakstur.

Að fenginni þessari niðurstöðu og með hliðsjón af dómvenju skal refsing ákærða ákveðin fangelsi í sextíu daga. Ekki þykja efni til að skilorðsbinda refsinguna. Þá skal ákærði greiða 60.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms að telja en sæta ella fangelsi í sex daga.

Ákærði greiði allan sakarkostnað með vísan til 165. gr. laga um meðferð opinberra mála, samtals 214.341 krónu, sem er vegna blóðrannsóknar, 84.861 króna, og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 129.480 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Ó-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf sýslumaður sótti mál þetta fyrir hönd ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, U-kk-nf M-kk-nf H-kk-nf, skal sæta fangelsi í sextíu daga.

Ákærði greiði 60.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms að telja en sæti ella fangelsi í sex daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 214.341 krónu, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 129.480 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.