S-223/2007

I.

Mál þetta, sem dómtekið var að aflokinni aðalmeðferð 18. apríl sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 20. desember 2007, á hendur J-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Botnahlíð 5, Seyðisfirði, “fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 21. október 2007, utandyra við veitingastaðinn Kaffi Láru, Norðurgötu 3, Seyðisfirði, slegið S-kk-þf Þ-kk-þf G-kk-þf í höfuðið með broti úr gangstéttarhellu og sparkað nokkrum sinnum í bak og fætur hans með þeim afleiðingum að hann hlaut sár á höfði og ökklabrot.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Bótakrafa:

Af hálfu S-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu bóta að fjárhæð kr. 1.957.475, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 21. október 2007 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga til greiðsludags.”

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu og að sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að sakarkostnaður verði að mestu leyti lagður á ríkissjóð.

Í þinghaldi 5. febrúar sl. var bótakrafa brotaþola lækkuð í 1.471.115 krónur og krafist vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 21. október til 23. desember 2007, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags.

II.

Málavextir.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu dags. 21. október 2007 var tilkynnt um líkamsárás við veitingastaðinn Kaffi Láru á Seyðisfirði kl. 01.57 umrædda nótt, þ.e. að maður hefði verið sleginn með steini í höfuðið og að brotaþoli væri talinn nokkuð slasaður. Lögregla hafi þegar haldið á vettvang og þegar hana hafi borið að hafi þegar verið búið að flytja brotaþola, S-kk-þf Þ. G-kk-þf, með sjúkrabifreið til læknis á Seyðisfirði. Vitni á vettvangi hafi tjáð lögreglu að árásarmaðurinn væri ákærði í máli þessu, en hann hafi ekki verið á staðnum er lögreglu hafi borið að. Eftir nokkra eftirgrennslan hafi lögregla fundið ákærða þar sem hann hafi verið staddur í aftursæti bifreiðar, sem staðið hafi kyrrstæð nokkur hundruð metra frá Kaffi Láru. Aðspurður hafi ákærði kannast við að hafa lent í átökum við brotaþola og sagst hafa barið hann í höfuðið með grjóti. Ákærða hafa verið kynnt réttarstaða sín sem grunaðs manns og hann verið handtekinn og fluttur á varðstofu lögreglu á Seyðisfirði.

Í skýrslunni segir að ákærði hafi sjáanlega verið undir áhrifum áfengis og aðspurður hafi hann sagst hafa drukkið fjóra bjóra fyrr um kvöldið og nóttina. Ekki hafi verið ítarlega haft eftir ákærða um málsatvik vegna ölvunarástands hans, en honum hafi verið kynnt réttarstaða hans sem sakaðs manns og hann beðinn um að tjá sig um málsatvik. Ákærði hafi tjáð lögreglu að hann hefði farið að Kaffi Láru til að skemmta sér og hitt brotaþola fyrir utan við staðinn. Þar hefði komið til orðaskipta þeirra á milli. Hefði brotaþoli hreytt í hann einhverjum dónaskap, hrækt í andlit hans og síðan skallað hann í andlitið. Hefði ákærði hörfað frá en brotaþoli verið ógnandi og gert sig líklegan til að ráðast að honum að nýju. Hefði ákærði gengið fyrir horn á húsinu og kallað á brotaþola að koma á eftir sér, sem hann hefði og gert. Hefði ákærði ráðist að brotaþola er hann hafi komið fyrir hornið á eftir honum og slegið hann einu sinni í höfuðið með grjóti. Brotaþoli hefði fallið til jarðar við höggið og ákærði þá hlaupið í burtu.

Í skýrslunni segir að nokkuð af fólki hafi verið statt á skemmtistaðnum Kaffi Láru er lögreglu hafi borið að og hafi hluti lögreglumanna farið í það verk að afla vitna að atburðinum í þágu rannsóknar málsins. Hafi þrjú vitni gefið sig fram, S-kk-nf Í-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf. Er tekið fram í skýrslunni að enginn þeirra hafi virst ölvaður að neinu marki og að tveir þeirra hafi raunar sagst ekki hafa smakkað áfengið og að svo hafi virst vera raunin.

Þar segir einnig að haft hafi verið samband við vakthafandi lækni, sem tjáð hafi lögreglu að brotaþoli væri illa ökklabrotinn á vinstra fæti og með gat á höfði er sauma hafi þurft saman. Þá hafi læknirinn tjáð lögreglu að brotaþoli yrði fluttur til Reykjavíkur daginn eftir til að gera að brotinu. Brotaþoli hafi treyst sér til að ræða málsatvik stuttlega við lögreglu. Hafi hann tjáð lögreglu að hann hefði verið að skemmta sér á Kaffi Láru er hann hefði hitt ákærða fyrir utan skemmtistaðinn. Ákærði hefði þá slegið hann með grjóti eða einhverju öðru þannig að hann hefði steinlegið. Ákærði hefði síðan sparkað í höfuð sitt á meðan hann hefði legið á jörðinni. Í lögregluskýrslunni er þess getið að brotaþoli hafi virst vankaður og nokkuð ölvaður að auki.

Þá kemur fram í skýrslunni að á vettvangi, skammt norðan við veitingastaðinn Kaffi Láru, hafi lögregla fundið steypuhellu, blóði drifna og hafi hún verið haldlögð í þágu rannsóknar málsins.

Meðal gagna málsins er vottorð Ó-kk-ef S-kk-ef, læknis, dagsett 5. nóvember 2007. Þar segir að brotaþoli hafi komið á Heilbrigðisstofnun Austurlands á Seyðisfirði með sjúkrabifreið kl. 2.10 hinn 21. október 2007. Í vottorðinu segir að brotaþoli hafi verið mjög ölvaður. Við skoðun hafi komið í ljós 3 sm L-laga sár vinstra megin á höfði, eins og eftir sljóan hlut. Sárið hafi verið saumað eftir deyfingu. Eftir meðferð grói það og valdi ekki framtíðar meinum. Þá hafi brotaþoli verið bólginn á ökkla. Röntgenmynd hafi sýnt sprungu í innanverðum ökkla, sem byrjað hafi í hæð við lárétta liðflötinn og upp og út á við. Settar hafi verið þrýstiumbúðir og gipsspelka á fótinn. Hafi hann farið með flugi á slysadeild um morguninn. Þar hafi brotið verið neglt og settar gipsumbúðir á fótinn. Brotaþoli hafi ekki mátt stíga í fótinn í 6 vikur og síðan eigi að taka nagla í annarri aðgerð eftir 10 vikur frá aðgerð. Eftir það þurfi brotaþoli nokkurra vikna endurhæfingu til að fá styrk og eðlilegan hreyfanleika í ökkla og ganglimum. Óljóst sé á þeirri stund, sem vottorðið er ritað, hvort einhver framtíðarmein hljótist af brotinu.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir:

Ákærði viðurkenndi að hafa slegið brotaþola í höfuðið með broti úr gangstéttarhellu og að hafa sparkað tvisvar sinnum í öxl brotaþola. Hann neitaði því hins vegar að hafa sparkað í bak og fætur brotaþola. Hann viðurkenndi að brotaþoli hefði hlotið sár á höfði vegna árásarinnar, en kvað ökklabrotið ekki vera af sínum völdum.

Ákærði kvaðst hafa staðið í tröppum fyrir utan veitingastaðinn Kaffi Láru og verið á spjalli við mann. Hefði brotaþoli þá komið að honum og bannað honum að vera þarna. Kvað ákærði brotaþola hafa espað sig upp í um fimmtán mínútur með kjaftbrúki og með því að steyta hnefa að sér. Sagðist hann ekki muna nákvæmlega hvað þeim hefði farið á milli en brotaþoli hefði verið með stæla og reynt að reka ákærða í burtu. Því næst hefði brotaþoli hrækt í andlit hans. Kvaðst ákærði hafa reynt að halda ró sinni en brotaþoli hefði þá slegið hann hnefahögg í andlitið. Sagðist ákærði hafa reiðst en gengið í burtu. Brotaþoli hefði þá öskrað á eftir honum og spurt hvort hann ætti að koma og berja eða drepa ákærða. Hann hefði þá bara sagt honum að koma. Sagðist ákærði hafa gengið fyrir horn á húsinu og inn í sund á milli húsa og brotaþoli komið á eftir honum. Kvaðst ákærði hafa tekið upp gangstéttarhellubrot sem þarna hefði legið og þegar brotaþoli hefði komið fyrir hornið hefði hann slegið brotaþola strax einu sinni með hellubrotinu í höfuðið. Við það hefði brotaþoli fallið á hliðina í mölina. Hefði hann þá sparkað einu sinni í brotaþola og síðan hlaupið í burtu. Hann hefði síðan stoppað og séð að brotaþoli stóð upp og var snælduvitlaus. Tveir menn hefðu komið þarna að, haldið brotaþola niðri og látið hann setjast á bretti sem þarna hefði verið. Vitnið H-kk-nf I-kk-nf hefði komið til hans og sagt honum að fara heim. Sagðist ákærði þá hafa farið upp í nálægan bíl.

Aðspurður sagði ákærði að brotaþoli hefði virst óhaltur bæði fyrir höggið og þegar hann hefði staðið upp eftir það. Hann hefði a.m.k. vel getað hlaupið um 10 metra spöl á eftir ákærða eftir höggið. Sagðist hann telja að ákærði hefði meitt sig á ökkla þegar á hann hefði runnið brjálæðiskast eftir höggið og honum hefði verið haldið niðri.

Ákærði sagðist hafa verið reiður en ekki hafa vitað hvað hann ætlaði að gera þegar hann gekk inn í sundið. Sagðist hann hafa verið hræddur við brotaþola enda hefði hann gert sér grein fyrir að brotaþoli væri mun sterkari en hann. Sagðist hann hafa talið að brotaþoli ætlaði að berja sig og að hann hefði bara verið fyrri til.

Ákærði kvaðst hafa verið þó nokkuð ölvaður en muna að einhverju leyti eftir atburðum. Brotaþoli hefði hins vegar verið mjög ölvaður. Hann kvaðst muna lítið eftir því er hann gaf skýrslu hjá lögreglu að morgni þessa sama dags. Kvaðst hann ekki minnast þess að brotaþoli hefði skallað hann, eins og segir í skýrslunni, heldur hefði brotaþoli slegið hann hnefahöggi. Hann neitaði því alfarið að hafa komið aftur að brotaþola með minni stein í hendinni til að lúskra frekar á honum eftir höggið.

Ákærða voru sýnd tvö gangstéttarhellubrot í dóminum,sem lögregla lagði hald á. Kvaðst hann telja, þótt hann myndi ekki beinlínis hvaða grjót hann hefði notað við verknaðinn, að hann hlyti að hafa notað minna brotið. Taldi hann aðspurður útilokað að hann hefði notað stærra brotið.

Brotaþoli, S-kk-nf Þ. G-kk-nf, sagðist hafa verið að skemmta sér á þessum skemmtistað umrædda nótt en kvaðst muna afskaplega lítið eftir samskiptum við ákærða. Hann sagðist ekki muna eftir að hafa séð ákærða á tröppunum fyrir utan veitingastaðinn. Þá sagðist hann hvorki muna eftir að hafa gengið á bak við húsið á eftir ákærða né að ákærði hefði slegið hann. Ennfremur sagðist hann ekki muna eftir að hafa átt samskipti við fólk fyrir utan veitingastaðinn eftir árásina. Sagðist hann ekkert muna eftir sér fyrr en hann hefði vaknað á sjúkrahúsinu. Kvaðst hann telja að minnisleysi sitt stafaði af höfuðhögginu en væri ekki vegna ölvunar. Kvaðst hann aðspurður hafa verið “í því” en ekki fullur. Taldi hann sig hafa drukkið sex bjóra og kvaðst byggja það á kvittunum sem hann hefði frá þessu kvöldi.

Brotaþoli kvaðst hafa farið samdægurs suður til Reykjavíkur þar sem hann hefði gengist undir aðgerð á ökkla. Ökklinn hefði verið brotinn og liðbönd slitin. Settir hefðu verið 6 eða 8 naglar í ökklann og hefði átt að fjarlægja tvo þeirra 10 vikum síðar. Þeir naglar hefðu hins vegar brotnað og ekki hefði tekist að fjarlægja nema hluta þeirra. Kunni hann því að þurfa að gangast undir aðra aðgerð síðar meir vegna þessa. Brotaþoli sagðist aðspurður hafa verið alheill á ökkla fyrir árásina. Hann sagðist ekki vita hvernig hann ökklabrotnaði, en sagðist telja að hann hljóti að hafa brotnað við fallið eftir högg ákærða. Hann sagðist ekki vera búinn að jafna sig í ökklanum og sagðist verða þreyttur í honum við vinnu sína. Aðspurður um afleiðingar höfuðhöggsins sagði hann að sárið hefði verið saumað á Seyðisfirði og skoðað í Reykjavík en engar frekari afleiðingar hefðu orðið af höfuðhögginu.

Brotaþoli sagðist hafa hafið aftur störf fyrsta laugardag í janúarmánuði 2008. Hann hefði verið launalaus í nóvember og desembermánuði 2007, enda hefði hann skömmu fyrir árásina hafið störf hjá núverandi vinnuveitanda og því átt takmarkaðan veikindarétt.

Vitnið D-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf, lögregluvarðstjóri, greindi frá aðkomu sinni að málinu. Kvaðst hann hafa verið staddur í útkalli við hús við Múlaveg þegar hann hefði frétt af því að maður hefði verið laminn við Kaffi Láru. Bæði hinn slasaði og meintur brotamaður hefðu verið farnir af vettvangi er hann kom þangað. Hefði hann ásamt þremur öðrum lögreglumönnum rætt við fólk utan við Kaffi Láru og síðan fundið meintan brotamann, þ.e. ákærða, og fært hann á lögreglustöðina á Seyðisfirði þar sem rætt hefði verið við hann. Ákærði hefði verið ölvaður og í uppnámi en viðræðuhæfur. Hefði hann viðurkennt að hafa slegið brotaþola með grjóti og lýst staðsetningu verknaðarins. Hefði ákærði sagst hafa verið að flýja brotaþola því hann hefði verið hræddur við hann. Minnti vitnið að ákærði hefði sagst hafa farið fyrir horn, kallað til brotaþola og þegar brotaþoli hafi komið fyrir hornið hefði ákærði slegið hann með grjóti. Vitnið sýndi í dóminum steypta steinhellu, sem lögregla hefði lagt hald á á vettvangi. Hellan hefði verið í tvennu lagi, þ.e. stærra og minna brot. Nánar aðspurður um ölvunarástand ákærða og brotaþola sagði vitnið að þeir hefðu báðir virst töluvert ölvaðir og brotaþoli ekki síður en ákærði. Ákærði hefði sagst hafa drukkið fjóra bjóra. Vitnið staðfesti frumskýrslu sem hann ritaði um atburðinn.

Vitnið S-kk-nf S-kk-nf sagðist hafa staðið í sundinu við hliðina á veitingastaðnum þegar ákærði hefði skyndilega birst. Sagðist hann hafa verið ölvaður umrædda nótt og muna atburði óljóst. Hann minnti þó að ákærði hefði talað um að það að hrækt hefði verið á hann og spurt hvort hann myndi hjálpa honum ef ráðist yrði á hann. Minnti hann að ákærði og brotaþoli hefðu eitthvað verið að rífast þarna í sundinu, en síðan hefði ákærði sótt hellustein við horn hússins og lamið í höfuð brotaþola. Sagðist hann ekki geta lýst högginu nánar, en brotaþoli hefði hnigið niður og tekið um blóðugt höfuðið. Minntist hann þess ekki að brotaþoli hefði staðið aftur á fætur en hlynnt hefði verið að honum þarna í sundinu meðan beðið hefði verið eftir sjúkrabíl. Hann sagði að brotaþoli hefði verið með meðvitund. Hann sagðist ekki minnast þess að ákærði hefði ráðist aftur að brotaþola eftir að hafa barið hann með hellusteininum. Vitninu voru sýnd bæði hellubrotin í dóminum. Kvaðst hann telja að annað hvort hellubrotanna gæti hafa verið notað við verknaðinn en sagðist ekki geta svarað því hvort þeirra hefði verið notað. Kannaðist hann við að hafa bent lögreglu á blóðuga hellu á vettvangi við hlið brotaþola þar sem hann hefði legið eftir höggið.

Vitnið H-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf kom fyrir dóminn en hann gaf ekki skýrslu hjá lögreglu. Hann kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis og hafa ekið ákærða á veitingastaðinn umrætt sinn. Ákærði hefði staðið fyrir utan veitingastaðinn og verið að spjalla við félaga sinn þegar brotaþoli hefði komið í dyrnar og fyrirvaralaust hrækt framan í ákærða. Kvaðst vitnið hafa staðið þarna rétt hjá, þ.e. á götunni. Ákærði hefði brugðist illa við, rifist við brotaþola og spurt hann hvers vegna hann hefði gert þetta. Brotaþoli hefði þá “klappað á kinn” ákærða, þ.e. slegið hann með flötum lófa í andlitið. Ákærði hefði gengið niður tröppur veitingastaðarins og brotaþoli spurt hvort hann ætti að koma á eftir honum og hefði ákærði játað því. Ákærði hefði gengið fyrir horn hússins og brotaþoli á eftir honum. Hefði ákærði þá lamið brotaþola niður með hellu. Aðspurður hvort hann hefði séð höggið tók vitnið svo til orða að hann hefði ekki séð ákærða taka upp helluna en séð að brotaþoli fékk högg á sig. Brotaþoli hefði fallið beint á hliðina í jörðina og ekki borið fyrir sig hendur. Aðspurður kvaðst vitnið ekki hafa tekið eftir því hvort brotaþoli missteig sig í fallinu. Ákærði hefði ætlað að ráðast aftur á brotaþola en vitnið hefði komið í veg fyrir það. Hann sagðist ekki muna hvort ákærði hefði þá haft eitthvað í höndunum. Kvaðst vitnið ekki muna hvort ákærði hefði náð að sparka í brotaþola eftir að hann féll í jörðina. Hann kvað bæði ákærða og brotaþola hafa verið frekar mikið ölvaða og tók fram að brotaþoli hefði ýtt við honum þegar hann hefði gengið fram hjá honum. Eftir að brotaþoli féll í jörðina hefði vitnið S-kk-nf athugað með hann og hefði brotaþoli þá rifið í S-kk-þf og haldið honum. E-kk-nf, bróðir brotaþola, hefði þá komið og talað við brotaþola. Þeir hefðu hjálpað brotaþola á fætur og kallað á sjúkrabíl. Sagðist hann ekki muna hvort brotaþola hefði getað staðið sjálfur á fætur sjálfur en sagðist muna eftir að brotaþoli hefði á einhverjum tímapunkti eftir höggið setið undir vegg þarna í sundinu.

Vitnið taldi að það hefði verið heil hella sem ákærði notaði þegar hann sló brotaþola og taldi að hún hefði brotnað við það að lenda í jörðinni. Hann sagðist þó ekki hafa séð það gerast en séð hana liggja brotna á jörðinni. Þetta hefði verið eina hellan á svæðinu.

Vitnið S-kk-nf Í-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa verið að spjalla við félaga sinn, vitnið H-kk-þf I-kk-þf S-kk-þf, fyrir utan veitingastaðinn og séð ákærða sitja á handriði á tröppum fyrir utan staðinn þegar brotaþoli hefði komið þar út. Allt í einu hefði hann heyrt ákærða æsa sig og saka brotaþola um að hafa hrækt á sig. Þeir ákærði og brotaþoli hefðu átt einhver orðaskipti en ekki muna hvað þeim hefði farið á milli. Aðspurður minntist hann þess að brotaþoli hefði “klappað á kinn” ákærða, þ.e. slegið hann með flötum lófa. Ákærði hefði farið á bak við húsið og brotaþoli fylgt á eftir stuttu síðar. Þeir H-kk-nf I-kk-nf hefðu farið á eftir þeim og kvaðst hann hafa séð ákærða stökkva á brotaþola með útréttan handlegg en ekki hafa séð hvort ákærði hefði verið með eitthvað í hendinni. Sagðist hann hafa séð brotaþola detta í jörðina en ekki tekið eftir neinu sérstöku við það hvernig hann féll. Ákærði hefði fylgt á eftir honum og gengið aðeins í skrokk á honum. Nánar aðspurður sagði hann að ákærði hefði sparkað í brotaþola þrisvar sinnum. Hann sagðist minna að spörkin hefðu lent framan á miðjum líkama brotaþola. Hann sagði að H-kk-nf I-kk-nf hefði róað ákærða niður, en það hefði tekið einhvern tíma. Á meðan hefðu einhverjir verið að hlúa að brotaþola. Hann sagði að bæði ákærði og brotaþoli hefðu verið mjög æstir og látið einhver orð falla, þó ekki hefði verið um bein orðaskipti að ræða á milli þeirra. Aðspurður sagðist hann minnast þess að hafa séð ákærða með lítið grjót í hendi þarna á seinni stigum en það hefði verið tekið af honum. Loks hefði ákærði látið sig hverfa. Vitnið kvaðst ekki vita hvernig brotaþoli hefði fótbrotnað en sagðist ekki hafa séð hann haltra fyrir atburðinn. Sagðist hann aðallega hafa fylgst með ákærða eftir atburðinn og ekki hafa tekið eftir hvernig brotaþoli hefði komist frá staðnum þar sem hann féll og að húsveggnum þar sem hann hefði setið meðan stumrað hefði verið yfir honum. Aðspurður hvort hann hefði séð brotaþola standa í fæturna eftir höggið kvaðst hann hafa séð bróður brotaþola styðja hann upp á götu. Vitnið staðfesti skýrslu þá sem hann gaf hjá lögreglu.

Vitnið J-kk-nf T-kk-nf G-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi gegnum síma. Hann sagðist hafa verið fyrir utan veitingastaðinn að reykja og tala við ákærða þegar brotaþoli hefði komið í dyrnar og hrækt umsvifalaust á ákærða. Viðbrögð ákærða hefðu verið þau að spyrja brotþola hvað væri að honum. Einhver orðaskipti hefðu átt sér stað á milli þeirra en hann sagðist ekki muna eftir hvað þeim hefði farið á milli. Brotaþoli hefði síðan slegið ákærða utan undir, með flötum lófa að því er hann minnti. Ákærði hefði ætlað að yfirgefa staðinn en brotaþoli hefði sagt eitthvað við hann og ákærði þá komið til baka. Brotaþoli hefði því næst farið á eftir ákærða inn í sund milli veitingastaðarins og næsta húss. Sjálfur hefði hann staðið á tröppum veitingastaðarins og því ekki séð hvað gerst hefði í sundinu. Hann sagðist hins vegar hafa heyrt brotaþola reka upp vein og síðan séð hann liggja í jörðinni og ákærða sparka einu sinni eða tvisvar í hann, líklega aftan í brotaþola. Þessu næst hefði hann séð brotaþola sitja upp við tröppur við dyr á hlið veitingahússins og hefði bróðir hans þá verið kominn þar að.

Vitnið kvaðst hafa verið að vinna þetta kvöld og því ekki verið undir áhrifum áfengis. Kvað hann ákærða ekki hafa virst mjög ölvaður þegar hann hefði rætt við hann á tröppum veitingastaðarins, en brotaþoli hefði virst vera ölvaður. Staðfesti hann framburð sinn hjá lögreglu og sagðist telja að hann hefði munað atburði betur þegar sú skýrsla hefði verið gefin.

Y-kk-nf Ó-kk-nf, bæklunarskurðlæknir, gaf skýrslu fyrir dóminum gegnum síma. Kvað hann ökklabrot af því tagi er brotaþoli hlaut klárlega vera snúningsáverka sem hlytist að öllum líkindum af því að maður félli eða hrasaði og snéri upp á ökklann. Kvaðst hann ekki getað sagt nánar til um orsakir slíks áverka en útilokaði ekki að hann gæti hlotist af því einu að vankaður maður reyndi að standa á fætur.

III.

Niðurstaða

Með játningu ákærða, sem er í samræmi við framburð vitnanna, S-kk-ef S-kk-ef, H-kk-ef I-kk-ef S-kk-ef, S-kk-ef Í-kk-ef G-kk-ef og J-kk-ef T-kk-ef G-kk-ef, svo og framlagt læknisvottorð, þykir sannað að ákærði hafi í umrætt sinn slegið brotaþola í höfuðið með broti úr gangstéttarhellu með þeim afleiðingum að hann hlaut sár á höfði.

Ákærði hefur og viðurkennt að hafa sparkað tvisvar í öxl brotaþola, en hefur neitað því að hafa sparkað í bak hans og fætur eins og í ákæru greinir. Vitnin, S-kk-nf Í-kk-nf og J-kk-nf T-kk-nf, hafa báðir borið um það að hafa séð ákærða sparka oftar en einu sinni í brotaþola eftir að hann féll í jörðina. Sagði H-kk-nf I-kk-nf að spörkin hefðu lent á miðjum líkama brotaþola að framanverðu en J-kk-nf T-kk-nf hélt að spörkin hefðu lent aftan á brotaþola. Ákærði hefur borið um það að brotaþoli hafi fallið á hliðina í mölina og er það í samræmi við framburð vitnisins, H-kk-ef I-kk-ef. Bak brotaþola hefur því legið betur við spörkum ákærða en öxl hans. Með vísan til þess og framangreindra vitnaframburða þykir því í ljós leitt að ákærði hafi sparkað nokkrum sinnum í bak brotaþola. Ósannað þykir hins vegar að ákærði hafi sparkað í fætur hans.

Skilja verður ákæru málsins á þann veg að ákærða sé gefið að sök að hafa ökklabrotið brotaþola með því að sparka í fætur hans, en þar er því ekki lýst að brotaþoli hafi fallið í jörðina við árás ákærða. Eins og áður greinir þykir ósannað að ákærði hafi sparkað í fætur brotaþola og verður ökklabrotið því ekki rakið til þess. Þá hefur Y-kk-nf Ó-kk-nf, bæklunarskurðlæknir, borið um það fyrir dóminum að klárlega sé um snúningsáverka að ræða, sem hafi að öllum líkindum hlotist af því að brotaþoli hafi fallið eða hrasað og snúið upp á ökklann. Þá sagðist hann ekki útilokað að slíkur áverki hlytist af því einu að vankaður maður reyndi að standa á fætur.

Samkvæmt 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 má ekki dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir. Eins og áður segir er árás ákærða ekki lýst á þann veg í ákæru að brotaþoli hafi fallið í jörðina við högg ákærða með þeim afleiðingum að hann sneri upp á ökklann og ökklabrotnaði. Er því ekki til umfjöllunar í málinu hvort ákærði hafi, með því að slá brotaþola þannig að hann féll í jörðina, valdið því að brotaþoli ökklabrotnaði.

Niðurstaða málsins er því sú að ákærði er sakfelldur fyrir að hafa í greint sinn slegið brotaþola í höfuðið með broti úr gangstéttarhellu og sparkað nokkrum sinnum í bak hans með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut sár á höfði.

Aðferð ákærða var stórhættuleg til þess fallin að líkamstjón hlytist af. Þykir brot hans því réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu.

Ljóst þykir að brotaþoli átti upptök að árás ákærða með margs konar ertingum í orði og verki, svo og með því að slá hann í andlitið. Við ákvörðun refsingar verður því litið til 3. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ákærða til málsbóta. Við ákvörðun refsingar er ennfremur höfð hliðsjón af því að ákærði hefur játað brot sitt allt frá upphafi rannsóknar málsins, svo og þess að ákærði var aðeins 17 ára gamall þegar hann braut af sér, sbr. 4., 5. og 8. tölulið 70. gr. almennra hegningarlaga. Á hinn bóginn er litið til þess að við árásina, sem var einbeitt og ákveðin, beitti ákærði hættulegu vopni, sem hefði hæglega getað valdið meira tjón en raun varð á, sbr. 3. og 6. tölulið 70. gr. almennra hegningarlaga. Er refsing ákærða ákveðin fangelsi í fimm mánuði, en rétt er með hliðsjón af ungum aldri hans og því að hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð.

Af hálfu brotaþola, S-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, er krafist greiðslu bóta úr hendi ákærða að fjárhæð 1.471.115 og er endanleg kröfugerð sett fram með eftirfarandi hætti á dskj. nr. 4:

Útlagður kostnaður, sbr. 1. gr. l. nr. 50/1993 19.671 krónur

Tímabundið tekjutap, sbr. 2. gr. l. nr. 50/1993 770.496 krónur

Þjáningarbætur, rúmliggjandi 2 dagar og

ekki rúmliggjandi 75 dagar 92.090 krónur

Miskabætur skv. 26. gr. l. nr. 50/1993 500.000 krónur

Lögmannsþóknun 71.400 krónur

Virðisaukaskattur á lögmannsþóknun 17.493 krónur

Samtals 1.471.115 krónur

Gerður var fyrirvari um fjárhæð lögmannsþóknunar vegna hugsanlegs málflutnings um bótakröfuna, sem yrði þá hækkuð. Við aðalmeðferð var lagt fram málskostnaðaryfirlit að fjárhæð 207.168 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Eins og að framan greinir er ósannað að ákærði hafi með árás sinni valdið því að brotaþoli ökklabrotnaði. Ljóst er að útlagður kostnaður brotaþola, tímabundið tekjutap hans og þjáningabætur er allt að rekja til ökklabrotsins. Ber því að vísa þessum liðum bótakröfunnar frá dómi. Brotaþoli á hins vegar rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sem þykja með hliðsjón af atvikum málsins og áverkum ákærða hæfilega ákveðnar að fjárhæð 150.000 krónur. Þá á brotaþoli rétt á bótum vegna kostnaðar við að halda fram kröfu sinni í málinu, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 og þykja þær hæfilega ákveðnar að fjárhæð 111.552 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Samtals er því ákærða gert að greiða brotaþola skaðabætur að fjárhæð 261.552 krónur með vöxtum og dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 342.956 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 278.880 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri. Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, J-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði brotaþola, S-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, 261.552 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtyggingu frá 19. janúar 2008, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 342.956 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., að fjárhæð 278.880 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf