S-165/2008

Mál þetta, sem þingfest var 10. apríl 2008 og dómtekið 22. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 13. mars 2008, á hendur Í-kk-þgf E-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Grundartjörn 5a, Selfossi, og A-kk-þgf M-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Grundartjörn 5a, Selfossi,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 16. október 2005 á skemmtistaðnum Kaffibarnum á Selfossi, veist að Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, fyrst ákærði A-kk-nf er skallaði Þ-kk-þf í andlitið og skömmu síðar ákærði Í-kk-nf Ö-kk-nf er kom aðvífandi og sló Þ-kk-þf einu hnefahöggi í andlitið með krepptum hnefa, með þeim afleiðingum að Þ-kk-nf nefbrotnaði, hlaut bólgu yfir nefhrygg, glóðarauga hægra megin og eymsli við nefrót.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20,1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Í málinu gerir C-x-x L. B-x-x hdl. f.h. brotaþola, kröfu um að ákærðu verði dæmdir til greiðslu skaðabóta, til greiðslu sjúkra- og lögmannskostnaðar og til greiðslu útlagðs kostnaðar brotaþola, samtals að fjárhæð kr. 1.069.357,- auk vaxta og dráttarvaxta samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga.“

Ákærðu mættu fyrir dóminn við þingfestingu málsins og neituðu sök. Fór aðalmeðferð fram þann 5. maí sl., en var frestað til framhalds aðalmeðferðar sem fór fram 22. maí sl. Var málið þá dómtekið. Kröfðust verjendur þeirra sýknu og að málsvarnarlaun yrðu greidd úr ríkissjóði auk þess að bótakröfunni yrði vísað frá dómi. Til vara gerðu þeir kröfu um vægustu refsingu og sýknu vegna bótakröfunnar og ef ekki þá að hún yrði lækkuð til muna.

Málsatvik.

Þann 17. október 2005 kom Þ-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf á lögreglustöðina á Selfossi og lagði fram kæru á hendur ákærðu. Skýrði hann svo frá að hann hefði verið á Kaffibarnum kvöldinu áður með kunningjum sínum. Laust fyrir klukkan tvö hefði hann staðið skammt frá barnum er Í-kk-nf Ö-kk-nf P-kk-nf kom til hans. Þeir hefðu heilsast með handabandi og Í-kk-nf kreist hönd hans og spurt hvort hann væri ekki hraustur. Þ-kk-nf kvaðst hafa svarað svo að hann væri það í meðallagi. Skyndilega hefði bróðir Í-kk-ef, A-kk-nf M-kk-nf, komið aðvífandi að þeim og skallað Þ-kk-þf í andlitið. Höggið hefði lent á nefi Þ-kk-ef og verið þungt. Kvaðst Þ-kk-nf hafa vankast í smátíma og síðan spurt A-kk-þf um ástæðuna. Þá hefði Í-kk-nf Ö-kk-nf slegið Þ-kk-þf einu hnefahöggi í andlitið með krepptum hnefa hægri handar. Hefði höggið lent á kinnbeini og nefinu. Þ-kk-nf kvaðst hafa gengið frá ákærðu í framhaldi og farið út af Kaffibarnum þar sem hann vildi ekki meiri vandræði.

Í-kk-nf Ö-kk-nf P-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu þann 4. febrúar 2008 og kvaðst þá ekkert muna eftir umræddu kvöldi né hvað hann hefði verið að gera þá, enda langt um liðið. Í-kk-nf kvaðst ekki þekkja kæranda.

A-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu þann 4. febrúar 2008 og kvaðst þá ekki muna sérstaklega eftir umræddu kvöldi, það skeri sig ekkert úr öðrum kvöldum í hans huga, enda langt um liðið. A-kk-nf kvaðst ekki þekkja kæranda.

G-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, Hásteinsvegi 36, Stokkseyri, gaf skýrslu hjá lögreglu þann 19. janúar 2008 og kvaðst hafa verið með Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf á Kaffibarnum þetta kvöld. Þeir hefðu neytt áfengis en ekki verið ölvaðir. Þeir hefðu ekki verið búnir að vera lengi inni á staðnum þegar Í-kk-nf Ö-kk-nf kom að Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf og tók í höndina á honum og ætlaði að snúa hann niður, en ekki tekist það. Hefði Í-kk-nf Ö-kk-nf þá farið til A-kk-ef M-kk-ef í smátíma en þeir báðir komið til baka og A-kk-nf M-kk-nf gengið að Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf og skallað hann í andlitið og Í-kk-nf Ö-kk-nf slegið Þ-kk-þf Ó-kk-þf þrjú eða fjögur högg, beint í andlitið með krepptum hnefa. Þeir hefðu síðan farið á heilsugæsluna á Selfossi þar sem Þ-kk-nf Ó-kk-nf var skoðaður.

Símaskýrsla var tekin af J-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 000000-0000, Túngötu 55, Eyrarbakka, þann 29. janúar 2008. Kvaðst J-kk-nf hafa verið á Kaffibarnum umrætt kvöld og setið við borð vestast í húsinu á spjalli. Hefði G-kk-nf vinur hans komið og sagt sér að Þ-kk-nf ætti í einhverjum vandræðum. Kvaðst J-kk-nf hafa gengið til Þ-kk-ef þar sem tveir menn hefðu staðið og verið að rífast í Þ-kk-þgf. Annar mannanna hafi verið minni en báðir þéttir á velli. Allt í einu hefði sá minni slegið Þ-kk-þf með krepptum hnefa í andlitið. J-kk-nf kvaðst hafa ætlað að grípa inn í en Þ-kk-nf stöðvað hann og sagt að það tæki því ekki að skipta sér af þessu, hann myndi kæra árásina en þá hefði sá minni slegið Þ-kk-þf aftur með krepptum hnefa í andlitið. J-kk-nf kvaðst ekki hafa séð þann stærri slá eða gera neitt á hlut Þ-kk-ef á meðan hann sá til. J-kk-nf kvaðst ekki hafa verið ölvaður umrætt kvöld þó svo að hann hefði drukkið eitthvað áfengi.

Símaskýrsla var tekin var Ö-kvk-þgf S-kvk-þgf V-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Stóra-Núpi 1, Skeiða- og Gnúpverjahreppi, 8. febrúar 2008. Kvaðst A-kvk-nf hafa verið að vinna á Kaffibarnum þetta kvöld. Mundi hún eftir því að ákærðu hefðu verið þar ásamt unnustu Í-kk-ef A-kk-ef. A-kk-þf M-kk-þf kvaðst hún þekkja þar sem þau unnu áður saman hjá Mjólkurbúinu á Selfossi. Kvaðst hún muna eftir einhverjum hrindingum rétt við barinn og að Í-kk-nf eða A-kk-nf hefðu skallað strák. Kvaðst A-kvk-nf hafa verið sérstaklega pirruð út í A-kk-þf M-kk-þf fyrir að vera að stofna til vandræða á vinnustað hennar.

Læknisvottorð J-kvk-ef V-kvk-ef V-kvk-ef, dagsett 12. desember 2005, liggur frammi í málinu og þar kemur fram að Þ-kk-nf hafi leitað á heilsugæsluna á Selfossi þann 17. október og verið mikið bólginn við nefrótina, nefgöng væru vel opin, septum nasi beint og ekki merki um haematoma eða sýkingu. Röntgenmynd hefði verið tekin daginn eftir og sýnt brot í hægra os nasale. Þá kemur fram í vottorðinu að miðsnesið sé beint, maðurinn andi vel með nefinu og finnist sjálfum nefið vera beint. Því hafi ekki verið talin ástæða til að gera aðgerð vegna nefbeinsbrotsins og Þ-kk-nf hafi ekki átt í neinum vandræðum með tilliti til nefstíflu eða öndunar tveimur mánuðum eftir árásina og hafi ákveðið að sætta sig við útlitsbreytinguna sem sé minniháttar.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði Í-kk-nf Ö-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst ekki muna eftir umræddu kvöldi né atvikum eins og lýst er í ákærunni, enda langt um liðið. Hann kvaðst ekki þekkja neitt til kæranda.

Ákærði A-kk-nf M-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið á Kaffibarinn en hvort hann hafi verið þar 16. október 2005 eða ekki gæti hann ekki sagt til um. Ákærði kvað meðákærða Í-kk-þf Ö-kk-þf vera bróður sinn og þeir færu af og til út að skemmta sér saman. Þá kvaðst ákærði A-kk-nf M-kk-nf ekki þekkja kæranda í máli þessu.

Þ-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið, ásamt tveimur kunningjum sínum, á Kaffibarnum. Hefði hann séð Í-kk-þf þá í fyrsta sinn en Í-kk-nf hefði komið að sér og spurt hvort hann væri ekki hraustur og hvort hann vildi koma út og ræða málin. Þ-kk-nf kvaðst hafa hafnað því boði þar sem hann hefði talið að í því fælust slagsmál, en í sömu andrá hefði A-kk-nf M-kk-nf komið að sér og skallað sig fyrirvaralaust í andlitið og minnti hann að höggið hefði lent mest vinstra megin á nefinu. Í beinu framhaldi hefði Í-kk-nf slegið sig með hnefanum beint í andlitið og hefði höggið lent á kinnbeini en aðallega á nefinu. Þ-kk-nf kvaðst hafa farið út ásamt félögum sínum og farið á Pakkhúsið. Þ-kk-nf kvaðst vera handviss um að þeir sem réðust að honum væru ákærðu í máli þessu. Daginn eftir hefði Þ-kk-nf farið á heilsugæsluna og í ljós hefði komið að hann var nefbrotinn. Þ-kk-nf kvaðst hafa verið frá vinnu í nokkra daga vegna afleiðinga árásarinnar. Aðspurður um það hvernig Þ-kk-nf hefði vitað að ákærðu væru bræður þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu daginn eftir, kvaðst Þ-kk-nf hafa rætt við starfsmenn á Kaffibarnum og fengið upplýsingar hjá þeim hverjir árásarmennirnir voru. Aðspurður kvað Þ-kk-nf að staðurinn hefði verið nánast fullur.

G-kk-nf J-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst vera einn besti vinur Þ-kk-ef Ó-kk-ef. Hann kvaðst minnast þess að hafa verið á Kaffibarnum umrætt kvöld. Þar hefði Þ-kk-nf hitt strák sem hefði eitthvað spjallað við Þ-kk-þf og síðan tekið í höndina á honum og snúið upp á. Um leið hefði bróðir þess stráks komið og skallað Þ-kk-þf í andlitið. Fyrri strákurinn hefði þá strax á eftir slegið Þ-kk-þf nokkrum sinnum í andlitið, það hefðu verið nokkur högg, allt að fjórum höggum. Aðspurður um þetta kvaðst G-kk-nf hafa séð annan strákinn, þann þykka, slá Þ-kk-þf en sá stærri hefði skallað hann og hefði skallinn lent í andliti hans. Þ-kk-nf hefði ekki tekið á móti og varla reynt að verja sig. G-kk-nf kvaðst ekki hafa þekkt neitt til þessara manna. G-kk-nf kvaðst hafa staðið hægra megin við Þ-kk-þf þegar árásin átti sér stað. G-kk-nf kvaðst hafa verið eitthvað ölvaður þetta kvöld og það hefði verið fátt inni á staðnum þetta kvöld.

J-kvk-nf V-kvk-nf V-kvk-nf læknir kom fyrir dóminn og kvaðst muna eftir því að Þ-kk-nf hefði komið til sín daginn eftir árásina. Þ-kk-nf hefði verið bólginn í andliti og kvaðst J-kvk-nf hafa vísaðu honum til P-kk-ef B. S-kk-ef háls-, nef- og eyrnalæknis auk þess að Þ-kk-nf hefði farið á háls-, nef- og eyrnadeildar Landspítalans. Þ-kk-nf hefði verið með glóðaraugu og bólginn og niðurstaða röntgenmyndar hafi verið að um nefbrot var að ræða. Afleiðingar nefbrots geti verið margvíslegar, kæfisvefn og fleira auk þess að hætta væri á að beinflís geti farið inn í heila. Svo hafi þó ekki verið í þessu tilfelli. Kvað hún ástand Þ-kk-ef vera orðið stöðugt og brot gróið.

J-kk-nf Ó-kk-nf, kt. 000000-0000, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á Kaffibarnum umrætt kvöld. Kvaðst hann hafa setið á staðnum ásamt kunningjakonu sinni. G-kk-nf hefði komið að sér og sagt Þ-kk-þf eiga í einhverjum vandræðum. Hefði hann ásamt G-kk-þgf þá gengið til Þ-kk-ef og greinileg spenna verið í loftinu. Þegar hann kom að hefði maður slegið Þ-kk-þf og Þ-kk-nf þá hörfað og sagst ekki vilja nein leiðindi en hann myndi kæra atvikið. Minnti J-kk-nf að sá hinn sami hefði slegið Þ-kk-þf aftur en það hefði verið sá þykki sem sló. Hann hefði séð höggið greinilega. J-kk-nf minnti að þeir hefðu í framhaldi blandað sér innan um aðra gesti staðarins.

A-kvk-nf S-kvk-nf V-kvk-nf, kt. 000000-0000, Stóra-Núpi, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið að vinna á Kaffibarnum þetta kvöld. Kvaðst hún hafa séð einhverjar stimpingar á milli þriggja manna á staðnum en hún hefði ekki getað fylgst neitt sérstaklega með því. Í hlut hefðu átt Þ-kk-nf og báðir ákærðu. A-kk-þf hefði hún þekkt fyrir og hún verið mjög pirruð út í hann fyrir að vera með leiðindi á staðnum. A-kvk-nf S-kvk-nf kvaðst ekki treysta sér til að lýsa atburðinum frekar, hún væri ekki viss hvort hún hefði séð tilvikið eða búið sér til mynd af því í huga sér. Hún hefði farið að skakka leikinn og þá hefði Þ-kk-nf haldið fyrir andlitið. A-kvk-nf S-kvk-nf kvað langt um liðið og hún því ekki treysta sér til að fullyrða um hluti sem hún myndi ekki hundrað prósent.

Niðurstöður:

Ekki er ágreiningur um að Þ-kk-nf Ó-kk-nf hafi orðið fyrir árás á Kaffibarnum umrætt kvöld, enda fær það stuðning í vottorði J-kvk-ef V-kvk-ef V-kvk-ef læknis svo og framburði G-kk-ef, J-kk-ef og Ö-kvk-ef S-kvk-ef. Ákærðu hafa báðir neitað sök og muna ekki eftir því hvort þeir voru á Kaffibarnum umrætt kvöld, enda tvö og hálft ár síðan atburðir gerðust. Vitnið A-kvk-nf S-kvk-nf kvaðst fyrir dóminum hafa þekkt ákærðu á þessum tíma svo og vitað hver Þ-kk-nf var. Hún hefði séð þá þrjá saman fyrir framan barinn og eftir árásina á Þ-kk-þf hefði hún skakkað leikinn auk þess að hringja á lögreglu. Þá sáu vitnin G-kk-nf og J-kk-nf ákærðu einnig, þó svo að þeir hafi ekki vitað nöfnin á þeim á þessum tíma. Telur dómurinn því framkomna lögfulla sönnun þess að ákærðu hafi verið á Kaffibarnum umrætt kvöld. Þ-kk-nf bar eins fyrir dómi og lögreglu um að ákærði A-kk-nf, (sá stærri) hefði fyrst skallað sig í andlitið og ákærði Í-kk-nf (sá þykki) slegið sig með krepptum hnefa beint í andlitið í beinu framhaldi. Vitnið G-kk-nf kvaðst hafa séð ákærða A-kk-þf skalla Þ-kk-þf í andlitið og ákærða Í-kk-þf slá hann beint í andlitið í kjölfarið en ber að um fleiri högg hafi verið að ræða en ákærði segir sjálfur frá. Þá sá vitnið J-kk-nf ákærða Í-kk-nf slá Þ-kk-þf í andlitið en kvaðst ekki hafa séð að Þ-kk-nf hafi verið skallaður í andlit. Vitnin Þ-kk-nf og G-kk-nf bera báðir að það hafi verið sá stærri sem skallaði Þ-kk-þf í andlitið og þeir báðir, ásamt vitninu J-kk-þgf, að það hefði verið sá þykki sem sló Þ-kk-þf í framhaldi. Með vætti þessara vitna þykir dóminum komin fram lögfull sönnun, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærðu hafi veist að Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf með þeim hætti sem greinir í ákæru. Þrátt fyrir að vitnin J-kk-nf og G-kk-nf hafi upplýst í dóminum að þeir væru vinir Þ-kk-ef, dregur það ekki úr trúverðugleika vitnisburðar þeirra. Verða ákærðu því sakfelldir fyrir þá háttsemi eins og henni er lýst í ákæru og er hún réttilega færð til refsiákvæða. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess óheyrilega dráttar sem hefur orðið á máli þessu frá því að kæra barst lögreglu og þar til ákæra var gefin út. Þá voru skýrslur ekki teknar af vitnum fyrr en rúmum tveimur árum eftir að brotið var kært. Engin haldbær skýring hefur fengist á þessum drætti.

Samkvæmt sakavottorði ákærða Í-kk-ef var hann síðast dæmdur þann 1. október 2007 í fjögurra mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Brot það sem ákærði er sakfelldur fyrir núna framdi hann í október 2005 og verður honum því gerður hegningarauki samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Aðrar refsingar ákærða hafa ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú.

Samkvæmt sakavottorði ákærða A-kk-ef var hann dæmdur þann 21. maí 2002 til greiðslu sektar fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. hegningarlaga. Þann 22. janúar 2007 var hann dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir þjófnað og þann 21. nóvember 2007 var hann dæmdur í þriggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir nytjastuld. Brot það sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú, framdi hann áður en tveir síðastnefndu dómar voru uppkveðnir og verður ákærða A-kk-þgf því gerður hegningarauki samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Þá hefur dómurinn frá 21. maí 2002 ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú.

Með hliðsjón af þeim drætti sem hefur orðið á málinu við rannsókn þess og þar til ákæra var gefin út, svo og að um hegningarauka er að ræða í báðum tilfellum, þykir rétt að ákærðu verið ekki gerð sérstök refsing nú.

Í málinu gerir Þ-kk-nf Ó-kk-nf B-kk-nf kröfu um að ákærðu verði gert að greiða sér 1.069.357 krónur í skaðabætur auk vaxta og dráttarvaxta samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga. Sundurliðast krafan þannig:

Útlagður kostnaður sundurliðast þannig:

Ákærðu mótmæltu bótakröfunni. Fyrsti kröfuliðurinn eru bætur fyrir tímabundið atvinnutjón. Þeirri kröfu til stuðnings er handritað plagg þar sem segir: „v/ nefbrot. Vinnutap 16 klst 1122 = 17.952. 3 klst 1.768 =5304. Samtals 23.256“ Skjalið er stimplað, Tap trésmiða Selfossi, og undirskrift ógreinileg. Í bótakröfunni segir að brotaþoli hafi verið í veikindafríi í tvo daga. Engin frekari gögn eru þessari kröfu til stuðnings og þykir hún svo vanreifuð að það ber að vísa henni frá dómi.

Gerð er krafa um þjáningabætur í einn mánuð. Í læknisvottorði dagsettu 12. desember 2005 segir að telja megi að heilsufar Þ-kk-ef sé orðið stöðugt í skilningi 1. mgr. 2. gr. skaðabótalaga. Í bótakröfunni er því haldið fram að nefbrotið hafi valdið brotaþola miklum sársauka í heilan mánuð. Ekkert er í gögnum málsins sem styður þennan kröfulið frekar og er hann að þessu leyti vanreifaður og ber að vísa honum frá dómi. Krafa um bætur vegna varanlegs miska samkvæmt 4. gr. skaðabótalaga er ekki studd neinum gögnum og ber því að vísa þeim kröfulið frá dómi. Krafa um útlagðan kostnað er studd reikningum og ber því að taka þann kröfulið til greina að fjárhæð 25.295 krónur. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærðu á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sem þykja með hliðsjón af atvikum málsins og áverkum ákærða hæfilega ákveðnar að fjárhæð 250.000 krónur. Þá er gerð krafa um málskostnað lögmanns að fjárhæð 186.806 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Við aðalmeðferð var lagt fram málskostnaðaryfirlit að fjárhæð 483.942 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Málskostnaðaryfirlitinu fylgdi tímaskýrsla upp á 15,25 unnar klukkustundir. Er þar meðtalinn tími vegna aðalmeðferðar. Er hluti þeirrar tímaskráningar samskipti við ákæruvaldið og ótengt bótakröfunni. Brotaþoli á rétt á bótum vegna kostnaðar við að halda fram kröfu sinni í málinu, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 og þykja þær hæfilega ákveðnar 112.050 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Samtals er því ákærðu báðum gert að greiða brotaþola in solidum skaðabætur að fjárhæð 387.345 krónur. Gerð er krafa um að bótafjárhæðin beri vexti og dráttarvexti samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga. Ekki er gerð krafa um dráttarvexti samkvæmt 8. og 9. gr., sbr. 6. gr., vaxtalaga nr. 38/2001. Eingöngu bætur fyrir þjáningar, varanlegan miska, tímabundið atvinnutjón, missi framfæranda og varanlega örorku bera vexti samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga. Er vaxtakrafan að þessu leyti því vanreifuð og ber að vísa henni frá dómi.

Ákærðu skulu greiða allan sakarkostnað er hlotist hefur af máli þessu, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjenda þeirra, V-kk-ef H. V-kk-ef héraðsdómslögmanns, á rannsóknarstigi 62.748 krónur og fyrir dómi 278.880 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk ferðakostnaðar, 38.000 krónur, og J-kvk-ef K-kvk-ef M-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 237.048 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk 19.000 króna í ferðakostnað.

Ó-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf, sýslumaður á Selfossi, sótti mál þetta.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, Í-kk-þgf E-kk-þgf P-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærða, A-kk-þgf M-kk-þgf P-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði Í-kk-nf greiði sakarkostnað, samtals 379.628 krónur, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, V-kk-ef H. V-kk-ef héraðsdómslögmanns, 341.628 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk ferðakostnaðar, 38.000 krónur.

Ákærði A-kk-nf greiði sakarkostnað, samtals 256.048 krónur, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, J-kvk-ef K-kvk-ef M-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 237.048 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk ferðakostnaðar, 19.000 krónur.

Ákærðu báðir greiði in solidum Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf B-kk-þgf, 387.345 krónur í skaðabætur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.