S-5414/2020

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 21. október sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 8. september 2020, á hendur C-x-x J-x-x P-x-x d-x-x C-x-x, kt. [...], [...], [...], fyrir eftirtalin hegningarlagabrot:

1. Skjalafals með því að hafa, á tímabilinu frá miðvikudeginum 5. apríl 2017 til og með föstudagsins 2. mars 2018, í alls átta skipti framvísað í útibúum Íslandsbanka yfirlýsingum vegna útborgunar orlofsfjár utan orlofstíma, útgefnum af Myllunni ehf., kt. 6601691729, af orlofsreikningi A, kt. [...], og veitt viðtöku af orlofsreikningnum fjárhæð að samtals kr. 722.000, en ákærði hafði falsað yfirlýsingarnar og undirskriftir þeirra auk þess sem ákærði ritaði nafn A undir viðskiptakvittanir er hann veitti fjárhæðunum viðtöku sem nánar greinir hér að neðan:

Dagsetning

Vettvangur

Fjárhæð

05.04.2017

Útibú Íslandsbanka, Kirkjusandi 2, Reykjavík.

100.000

05.04.2017

Útibú Íslandsbanka, Kirkjusandi 2, Reykjavík.

85.000

20.10.2017

Útibú Íslandsbanka, Fiskislóð, Reykjavík.

100.000

03.11.2017

Útibú Íslandsbanka, Kirkjusandi 2, Reykjavík.

100.000

03.11.2017

Útibú Íslandsbanka, Kirkjusandi 2, Reykjavík.

79.000

04.12.2017

Útibú Íslandsbanka, Kirkjusandi 2, Reykjavík.

138.000

05.01.2018

Útibú Íslandsbanka, Kirkjusandi 2, Reykjavík.

72.000

02.03.2018

Útibú Íslandsbanka, Höfðabakka 9, Reykjavík.

48.000

Samtals

722.000

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Fjársvik með því að hafa, fimmtudaginn 12. júlí og föstudaginn 13. júlí 2018, í blekkingarskyni og án heimildar, í alls 3 skipti tekið út af bankareikning B, kt. [...], samtals fjárhæð 126.281 kr., í útibúi Íslandsbanka að Höfðabakka 9 í Reykjavík, en ákærði villti á sér heimildir og gaf uppi nafn og kennitölu B er hann veitti fjárhæðinni viðtöku.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Vegna ákæruliðar nr. 1. gerir O-kk-nf Ó-kk-nf, lögmaður, fyrir hönd Íslandsbanka, kt. 4910080160, þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða Íslandsbanka hf. kr. 1.171.000. auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er mánuður er liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar og dráttarvaxta skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 6. gr. vaxtalaga.

Vegna ákæruliðar nr. 2. gerir I-kvk-nf Á-kvk-nf, lögmaður, fyrir hönd Íslandsbanka, kt. 4910080160, þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða Íslandsbanka hf. kr. 126.281. auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur, sbr. 1. málsl. 4. gr. sömu laga frá brotadegi til 16.10.2019 og dráttarvöxtum samkvæmt þriðja kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af allri upphæðinni, frá þeim degi til greiðsludags.

Við þingfestingu málsins 21. október 2020 lagði lögmaður bótakrefjanda fram skjal um leiðréttingu á bótakröfum eins og þær eru teknar upp í ákæru. Samkvæmt skjalinu felur leiðrétting vegna ákæruliðar nr. 1 í sér lækkun á fjárhæð kröfunnar um 449.000 krónur og nánari tilgreiningu á upphafsegi vaxta sem fyrir mistök voru ekki tilgreind í kæru til lögreglu. Samkvæmt leiðréttri kröfugerð krefst bótakrefjandi þess að ákærða verði gert að greiða sér skaðabætur að fjárhæð 722.000 auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001, af 185.000 krónum frá 5.4.2017 til 20.10.2017, af 285.000 krónum frá 20.10.2017 til 3.11.2017, af 464.000 krónum frá 3.11.2017 til 4.12.2017, af 602.000 krónum frá 4.12.2017 til 5.01.2018, af 674.000 krónum frá 5.01.2018 til 2.03.2018, og af 722.000 krónum frá 2.3.2018 til 18. október 2019, þegar mánuður var liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá felur leiðrétting vegna ákæruliðar nr. 2 í sér nánari tilgreiningu á upphafsdegi vaxta sem fyrir mistök var ekki lýst í kæru bótakrefjanda til lögreglu. Með leiðréttri kröfugerð samkvæmt ákærulið nr. 2 krefst bótakrefjandi þess að ákærða verði gert að greiða sér skaðabætur að fjárhæð 126.281 auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, af 17.000 krónum frá 12.07.2018 til 13.07.2018, af 126.281 krónum frá 13.07.2018 til 11. nóvember 2019, þegar mánuður var liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá gerir bótakrefjandi kröfu um málskostnað að mati dómsins með vísan til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála.

Við þingfestingu málsins játaði ákærði skýlaust sök samkvæmt ákæru en hafnaði bótakröfum. Var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Þá var lögmanni bótakrefjanda einnig gefinn kostur á að reifa sjónarmið tengd fyrirliggjandi bótakröfum eins og þær hafa nú verið leiðréttar, sbr. framangreint. Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst verjandi sýknu af bótakröfum og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 3. september 2020, hefur ákærði einu sinni áður sætt refsingu en sakarferill hans hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar í málinu. Við ákvörðun refsingar er litið til skýlausrar játningar ákærða á sakargiftum málsins bæði hjá lögreglu og fyrir dómi og þess að hann hefur verið samvinnuþýður á öllum stigum málsins. Þá er jafnframt litið til þeirra sjónarmiða sem komu fram í máli verjanda ákærða þess efnis að hann iðrist mjög að hafa drýgt umrædd brot, að um lítilræði sé að ræða vegna ákæruliðar nr. 2, og þess að ákærði hafi ekki áður gerst sekur um auðgunarbrot. Um framangreint vísast til 1., 2., 8. og 9. tölul. 1. mgr. 70. gr. laga nr. 19/1940. Þá er einnig við ákvörðun refsingar litið til þess hve langur tími leið frá því að brot ákærða voru drýgð og þar til ákæran var gefin út en hluti brotanna eru frá árinu 2017. Verður ákærða ekki kennt um þá töf. Á hinn bóginn horfir til refsiþyngingar að ákærði er nú sakfelldur fyrir bæði skjalafals og fjársvik, sbr. 1. mgr. 155. gr. og 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brotavilji ákærða var einbeittur og brot hans skipulögð og úthugsuð. Þá er einnig litið til þess að brot ákærða höfðu í för með sér fjártjón sem enn er óbætt en ákærði hefur hafnað fyrirliggjandi bótakröfum. Um framangreint vísast til 1., 2. og 6. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1040.

Að öllum framangreindum atriðum virtum, sakarefni máls þessa og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Líkt og að framan greinir liggja fyrir tvær bótakröfur í málinu þar sem þess er krafist að ákærða verði gert að greiða Íslandsbanka hf. skaðabætur vegna þeirra brota sem tilgreind eru í ákæru auk vaxta og dráttarvaxta samkvæmt lögum nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu. Ákærði hefur samkvæmt framangreindu verið fundinn sekur um brot þau sem lýst er í ákæru og ber hann bótaábyrgð á því fjártjóni er af þeim hlaust. Samkvæmt gögnum málsins hefur Íslandsbanki hf. þegar bætt brotaþolum það tjón sem hlaust af háttsemi ákærða og hefur því eignast endurkröfurétt á hendur ákærða. Að mati dómsins stóðu lög því ekki í vegi að bótakrefjandi leiðrétti fyrirliggjandi bótakröfur við þingfestingu málsins, sem fólu meðal annars í sér lækkun á fjárhæð ákærða til hagsbóta. Þá hafa að mati dómsins ekki komið fram haldbær rök þess efnis að sýkna eigi ákærða af bótakröfunum eða þær eigi ekki rétt á sér.

Með vísan til framangreinds og þess að bótakröfurnar uppfylla að mati dómsins skilyrði 172. gr. og 173. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, þykir rétt að fallast á kröfurnar líkt og í dómsorði greinir. Ekki verður séð að leiðréttar bótakröfur hafi verið kynntar ákærða fyrr en við þingfestingu málsins 21. október 2020 og reiknast því dráttarvextir af kröfunni þegar mánuður er liðinn frá því tímamarki, sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu. Þá þykir hæfilegt að gera ákærða að greiða bótakrefjanda málskostnað að fjárhæð 91.760 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, með vísan til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála.

Engan sakarkostnað leiddi af málinu.

Eftir úrslitum málsins verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, K-kvk-ef F-kvk-ef lögmanns, 137.640 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari fyrir K-kk-þf S-kk-þf E-kk-þf aðstoðarsaksóknara.

S-kvk-nf D-kvk-nf J-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, C-x-x J-x-x P-x-x d-x-x C-x-x, sæti fangelsi í 2 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði Íslandsbanka hf. 722.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, af 185.000 krónum frá 5.4.2017 til 20.10.2017, af 285.000 krónum frá 20.10.2017 til 3.11.2017, af 464.000 krónum frá 3.11.2017 til 4.12.2017, af 602.000 krónum frá 4.12.2017 til 5.01.2018, af 674.000 krónum frá 5.01.2018 til 2.03.2018, af 722.000 krónum frá 2.3.2018 til 21.10.2020 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá 21.11.2020 til greiðsludags.

Ákærði greiði Íslandsbanka hf. 126.281 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af 17.000 krónum frá 12.7.2018 til 13.7.2018, af 126.281 krónum frá 13.7.2018 til 21.10.2020, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá 21.11.2020 til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, K-kvk-ef F-kvk-ef lögmanns, 137.640 krónur.

Ákærði greiði Íslandsbanka hf. 91.760 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf D-kvk-nf J-kvk-nf

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari fyrir K-kk-þf S-kk-þf E-kk-þf aðstoðarsaksóknara.

S-kvk-nf D-kvk-nf J-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

Ákærði, C-x-x J-x-x P-x-x d-x-x C-x-x, sæti fangelsi í 2 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði Íslandsbanka hf. 722.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, af 185.000 krónum frá 5.4.2017 til 20.10.2017, af 285.000 krónum frá 20.10.2017 til 3.11.2017, af 464.000 krónum frá 3.11.2017 til 4.12.2017, af 602.000 krónum frá 4.12.2017 til 5.01.2018, af 674.000 krónum frá 5.01.2018 til 2.03.2018, af 722.000 krónum frá 2.3.2018 til 21.10.2020 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá 21.11.2020 til greiðsludags.

Ákærði greiði Íslandsbanka hf. 126.281 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af 17.000 krónum frá 12.7.2018 til 13.7.2018, af 126.281 krónum frá 13.7.2018 til 21.10.2020, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá 21.11.2020 til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, K-kvk-ef F-kvk-ef lögmanns, 137.640 krónur.

Ákærði greiði Íslandsbanka hf. 91.760 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf D-kvk-nf J-kvk-nf