S-503/2010

Mál þetta, sem þingfest var 1. nóvember 2010 og dómtekið 19. nóvember 2010 er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi dagsettri 1. nóvember 2010 á hendur V-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Norðurbyggð 4, Þorlákshöfn, nú til dvalar í fangelsinu Litla Hrauni, Eyrarbakka

I.

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, síðdegis fimmtudaginn 18. febrúar 2010 ekið bifreiðinni YD-452 sviptur ökurétti austur Miklubraut í Reykjavík áleiðis að Bónus við Korputorg, Blikastaðavegi 2-8, Reykjavík.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

II.

fyrir tilraun til líkamsárásar

með því að hafa, síðdegis fimmtudaginn 18. febrúar 2010 á bifreiðarstæði við Bónus við Korputorg, Blikastaðavegi 2-8, Reykjavík, ítrekað slegið og sparkað í átt að Ó-kk-þgf V-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 000000-0000, án þess þó að hitta.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

III

fyrir líkamsárás

með því að hafa, á sama stað og í kjölfar atburðar í ákærulið II slegið H-kvk-þf H-kvk-þf, kt. 000000-0000, einu höggi á hægri kinn með þeim afleiðingum að H-kvk-nf hlaut bólgur í hægri kinn.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir P-kk-nf E-kk-nf K-kk-nf hdl. fyrir hönd H-kvk-ef H-kvk-ef, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærða verði með dómi gert að greiða skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð kr. 314.402 skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 18. febrúar 2010, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga.“

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins 1. nóvember 2010 ásamt T-kk-þgf R. S-kk-þgf hdl., vegna S-kk-ef S-kk-ef hrl., og óskaði eftir því að S-kk-nf yrði skipaður verjandi sinn og var S-kk-nf skipaður verjandi ákærða í þinghaldinu. Ákærði óskaði í þinghaldinu eftir fresti til að taka afstöðu til sakargifta og fram kominnar bótakröfu.

Ákærði kom aftur fyrir dóminn 4. nóvember 2010 og neitaði þá sakargiftum og hafnaði framkominni bótakröfunni. Var aðalmeðferð ákveðin 19. nóvember 2010, en ekki var óskð eftir að skila greinargerð í málinu af hálfu ákærða.

Áður en kom að aðalmeðferð óskaði ákærði eftir því að fá S-kk-þf A-kk-þf S-kk-þf hrl. skipaðan verjanda sinn í stað S-kk-ef S-kk-ef hrl. og var orðið við því.

Í þinghaldi 19. nóvember 2010 játaði ákærði sakargiftir að fullu skv. öllum liðum ákærðunnar en mótmælti einkaréttarkröfunni sem of hárri.

Var málið tekið til dóms skv. 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig um lagaatriði og viðurlög.

Um málavexti vísast að öðru leyti til ákæruskjals. Með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins og ekki er ástæða til að draga í efa að sé rétt, er sannað að ákærði framdi brot þau sem greinir í ákæru og eru réttilega færð til refsiákvæða. Með háttsemi sinni hefur ákærði unnið sér til refsingar.

Sakaferill ákærða er næsta samfelldur frá árinu 2001. Samkvæmt sakavottorði var ákærða fyrst gerð refsing 2. október 2001 þegar hann var dæmdur í 60 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir skjalabrot og nytjastuld. Þá var ákærði dæmdur til að greiða 16.000 kr. sekt þann 7. nóvember 2001 fyrir of hraðan akstur. Þann 28. nóvember 2001 var ákærða gert að greiða 9.000 kr. fésekt fyrir gripdeild með sektargerð. Þann 6. mars 2003 var ákærði dæmdur í 12 mánaða fangelsi, þar af voru 9 mánuðir skilorðsbundnir í 3 ár, fyrir ýmis hegningarlagabrot og umferðarlagabrot, þ. á m. akstur sviptur ökurétti. Var fyrri skilorðsdómur dæmdur með. Þann 30. september 2003 var ákærði dæmdur í 20 daga fangelsi í Kolding í Danmörku fyrir líkamsárás. Þann 14. júní 2004 var ákærði dæmdur í 10 mánaða fangelsi í Vestre Landsret í Danmörku fyrir rán og þann 14. september 2004 var ákærði dæmdur í 20 daga fangelsi í Horsens í Danmörku fyrir flóttatilraun. Þann 14. apríl 2005 var ákærði dæmdur í 75.000 kr. sekt fyrir líkamsárás. Þann 26. janúar 2006 var ákærði dæmdur í 10 mánaða fangelsi skilorðsbundið í 2 ár fyrir þjófnað og fíkniefnabrot. Þann 9. ágúst 2006 var ákærði dæmdur í 12 mánaða fangelsi, þar af voru 9 mánuðir skilorðsbundnir í 3 ár, fyrir ýmis hegningarlagabrot. Þann 19. október 2006 var ákærði sakfelldur fyrir þjófnað en ekki gerð sérstök refsing. Þann 14. júní 2007 var ákærði dæmdur til greiðslu 70.000 kr. sektar fyrir ölvunarakstur. Þann 6. september 2007 gekkst ákærði undir greiðslu 60.000 kr. sektar fyrir akstur sviptur ökurétti. Þann 12. desember 2007 var ákærði dæmdur til greiðslu 100.000 kr. sektar fyrir líkamsárás. Þann 6. febrúar 2008 gekkst ákærði undir greiðslu 70.000 kr. sektar fyrir ávana- og fíkniefnabrot. Þann 16. desember 2008 var ákærði dæmdur til greiðslu 250.000 kr. sektar fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna, ávana- og fíkniefnabrot og vopnalagabrot. Þá var ákærði dæmdur í 4 mánaða fangelsi þann 4. október 2010 fyrir akstur sviptur ökurétti og akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna.

Við ákvörðun refsingar ber að líta til sakaferils ákærða en hann er nú í fjórða sinn sakfelldur fyrir líkamsárás og jafnframt í fjórða sinn sakfelldur fyrir akstur sviptur ökurétti. Þá ber að líta til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 vegna síðasta dóms sem og 1. mgr. 77. gr. laganna. Í málflutningi var því hreyft af hálfu ákæruvalds að ekki yrði litið til 78. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar, þar eð ákærði hefði lýst yfir áfrýjun síðastgreinds dóms. Dómurinn lítur svo á að ekki sé lagaheimild til að líta framhjá nefndu lagaákvæði þó að ákærði hafi lýst yfir áfrýjun nefnds dóms, en ákærði mun raunar hafa afturkallað ósk sína um áfrýjun málsins eftir að þetta mál var tekið til dóms. Þykir refsing ákærða vera hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði og þykir ekki koma til greina að skilorðsbinda refsinguna.

Í málinu gerir H-kvk-nf H-kvk-nf kröfu um bætur úr hendi ákærða. Með broti sínu gagnvart H-kvk-þgf hefur ákærði bakað sér bótaábyrgð gagnvart henni og þykja miskabætur vera hæfilega ákveðnar kr. 100.000. Í ákæru hafa orðin „með vöxtum“ fallið niður þar sem gerð er grein fyrir einkaréttarkröfunni, en vaxtakrafan er skýr í kröfunni sjálfri. Ekki voru gerðar athugasemdir vegna þessa af hálfu skipaðs verjanda ákærða og lítur dómurinn svo að um sé að ræða augljósa misritun svo sem ljóst má vera af samhengi. Verður því ákærði dæmdur til að greiða fjárhæðina með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði, auk lögmannskostnaðar að fjárhæð kr. 64.402.

Samkvæmt 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, en meðal rannsóknargagna eru ekki gögn vegna kostnaðar af lögreglurannsókninni og standa þá aðeins eftir málsvarnarlaun skipaðra verjenda ákærða, þeirra S-kk-ef S-kk-ef hrl. og S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl. og þykja þau vera hæfilega ákveðin 100.000 kr. vegna hvors um sig, að meðtöldum virðisaukaskatti.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, V-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Ákærði greiði H-kvk-þgf H-kvk-þgf kr. 100.000 í miskabætur með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 18. febrúar 2010, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 9. maí 2010 til greiðsludags, auk 64.402 kr. lögmannskostnaðar.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna, þeirra S-kk-ef S-kk-ef hrl. og S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., kr. 100.000 fyrir hvorn.

S-kk-nf G. G-kk-nf