S-221/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 10. október 2016, er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 4. júlí 2016, á hendur X, kennitala 000000-0000, óstaðsettur í hús, dvalarstaður Fangelsið Litla-Hrauni, „fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2015:

1) Fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 13. ágúst 2015, að Lyngmóum 11 í Garðabæ, veist með ofbeldi að lögreglumanninum A sem var þar við skyldustörf og gripið í vinstri handlegg hans og kreist og skömmu síðar, í kjölfar þess að ákærði var handtekinn, í kyrrstæðri lögreglubifreið að Lyngmóum 11, hrækt framan í A.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2) Fyrir kynferðislega áreitni, með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 2. september 2015, í verslun Hagkaupa að Litlatúni, Garðabæ, strokið rass B utanklæða.

Telst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu B, kt. 000000-0000, er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð 1.000.000 króna auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. september 2015, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því bótakrafa þessi var birt og til greiðsludags.“

Ákærði játaði skýlaust sök í ákærulið 1, og krefst vægustu refsingar sem völ er á. Ákærði neitaði sök í ákærulið 2, og krefst þess aðallega að verða sýknaður af refsikröfu ákæruvalds og að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara krefst hann þess að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög frekast leyfa og að bótakröfu verði hafnað eða hún lækkuð verulega. Þá er þess krafist að sakarkostnaður, þar með talin hæfileg málsvarnarlaun verjanda, verði greiddur úr ríkissjóði samkvæmt framlagðri tímaskýrslu.

Réttargæslumaður brotaþola, I-kvk-nf L-kvk-nf B-kvk-nf hdl., krafðist hæfilegrar þóknunar sér til handa sem greidd yrði úr ríkissjóði í samræmi við framlagða tímaskýrslu.

I

Málsatvik

Um málsatvik í ákærulið 1 vísast til ákæru.

Um málsatvik í ákærulið 2 segir í frumskýrslu lögreglu að brotaþoli hafi þann 2. september 2015 lagt fram kæru á hendur ákærða eða síðar sama dag og meintir atburðir gerðust. Lýsti brotaþoli því að hafa verið ásamt vinum sínum í Hagkaup í Garðabæ þegar ákærði hafi komið að henni og spurt hvort þau hafi ekki hist áður. Hún hafi ekkert kannast við ákærða sem hafi haldið áfram að elta hana og verið mjög uppáþrengjandi og með óþægilega nærveru og hafi ákærði meðal annars boðist til þess að stela munum úr búðinni fyrir hana. Eftir að hún hafi verið komin að afgreiðslukassa í versluninni til þess að greiða fyrir vörur, hafi ákærði komið beint aftan að henni og strokið að hún taldi með annarri hendi þvert yfir rasskinnar hennar, utanklæða.

Ákærði var tekinn í skýrslutöku hjá lögreglu þann 4. mars 2016. Kvaðst hann þar ekki muna eftir umræddum atburðum, enda verið undir áhrifum áfengis í umrætt sinn. Þá væri langt um liðið og ekkert sem hefði gefið sérstakt tilefni til að muna eftir umræddum degi.

Í málinu liggur fyrir myndupptaka frá afgreiðslukassa Hagkaupa í Garðabæ sem sýnir brotaþola og ákærða þegar meintir atburðir áttu að gerast.

Auk skýrslna af ákærða og brotaþola liggja fyrir skýrslur lögreglu af fimm vitnum, sem voru með brotaþola í versluninni í umrætt sinn.

Skaðabótakrafa brotaþola, dags. 26. mars 2016, liggur fyrir í málinu um ákærulið 2, sem ákærði hafnaði

II

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Hann neitaði sök en sagðist hafi verið í Hagkaupum Garðabæ í umrætt sinn. Hafi hann verið þar í þeim tilgangi að leita eftir fari þar sem hann hafi misst af síðasta strætó. Hann kvaðst muna eftir því að hafa átt í einhverjum samskiptum við brotaþola en bara eftir að hafa séð myndupptöku sem liggur fyrir í málinu. Ekki væri hægt að ætlast til að hann myndi þetta, enda hafi lögreglan ekki komið í umrætt sinn og fyrst hafi verið rætt við hann sjö mánuðum síðar. Það hefði þó rifjast upp fyrir honum, eftir að hafa séð myndupptökuna, að hafa gefið sig á tal við brotaþola við afgreiðslukassa verslunarinnar en hann hafi ekkert rætt við hana fyrir þann tíma. Ákærði kvaðst hins vegar ekkert hafa komið við rassinn á brotaþola, það væri lygi og gert í þeim eina tilgangi að fá peninga. Aðspurður kvaðst ákærði í umrætt sinn hafa verið undir „smá“ áhrifum áfengis og þá mundi hann ekki eftir því að hafa átt í samskiptum við brotaþola fyrir utan verslunina. Hann vissi ekki hvað hann hefði drukkið í umrætt sinn en af myndupptöku mætti sjá að hann hafi ekki verið áberandi ölvaður.

Borinn var undir ákærða framburður hans í skýrslu lögreglu um að hann hafi verið „blackout“ í umrætt sinn, og kvaðst ákærði hafa svarað lögreglu þannig á þeim tíma, þar sem lögreglumaðurinn sem yfirheyrði hann hafi látið líta út eins og það væri óeðlilegt að hann myndi ekki eftir umræddum atburðum þar sem ekkert hafi gerst, sjö mánuðum áður. Eftir þetta hafi hann séð mynddiskinn frá upptökum í Hagkaupum og málið þá aðeins rifjast upp. Yrði að skoða framburð hans hjá lögreglu út frá því.

Vitnið B, brotaþoli, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Bar vitnið að hafa ekki fengið frið fyrir ákærða í verslun Hagkaupa í umrætt sinn sem hafi verið mjög óþægilegt. Hafi ákærði fyrst spurt hana hvort þau hafi ekki hist áður og hún svarað því neitandi. Taldi vitnið að ákærði hefði ekki verið edrú þar sem enginn myndi haga sér svona ódrukkinn. Sjálf hafi hún og vinir hennar verið ódrukkin. Ákærða hafi verið sagt að fara burt og láta hana vera. Síðar hafi ákærði komið aftan að henni þegar hún hafi verið að greiða á afgreiðslukassa og snert hana. Aðspurt hvort ákærði hafi staðið fyrir aftan hana kvaðst vitnið ekki vera með augu í hnakkanum og ekki vera 100% viss hvað hefði gerst, og hafi ekki horft aftur fyrir sig. Þá hafi ákærði ekki rætt við hana þegar þau voru við afgreiðslukassann. Hún hafi hins vegar verið ein eftir þegar þetta átti sér stað þar sem vinir hennar hafi allir verið farnir út og þeir ekki séð atburðinn. C vinkona hennar hafi eftir þetta komið inn og orðið „brjáluð“ og ætlað að ganga í skrokk á ákærða og hafi ástæðan verið sú að hún hafi sagt C hvað hafi gerst þegar hún hafi hitt hana á leiðinni út. Beðin um að lýsa því nánar hvernig ákærði hefði snert hana, bar brotaþoli að ákærði hefði snert rassinn á henni með því að strjúka rassinn utanklæða.

Brotaþoli bar að eftir þetta, fyrir utan verslunina, hafi henni liðið illa, hún hafi næstum ælt af vanlíðan. Eftir að mál þetta hafi síðan farið fyrir dóm hafi hún lítið getað sofið og hafi ekki mætt í vinnu og í raun litlu áorkað. Aðspurð kvaðst brotaþoli rekja vanlíðan sína að hluta til þessa máls en að einhverju leyti til atburðar sem hafi gerst ári á undan þeim atburði sem hér er til meðferðar, án þess að það væri útskýrt nánar af hennar hálfu.

Vitnið D, vinkona brotaþola, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Bar hún að hafa verið með brotaþola í verslun Hagkaupa í umrætt sinn. Hafi ákærði komið að þeim og boðist til að stela munum fyrir brotaþola. Hafi þær sagt ákærða að fara. Aðspurt kvaðst vitnið hafa fundið áfengislykt af ákærða en enginn úr vinahópi þeirra hafi verið undir áhrifum. Vitnið kvaðst eftir þetta hafa farið út úr versluninni en brotaþoli hafi orðið ein eftir við afgreiðslukassann. Þegar þau hafi síðan áttað sig á því hafi C vinkona þeirra farið inn í búðina og skömmu síðar hafi C og brotaþoli komið út og sagt frá því að ákærði hefði snert rass brotaþola við afgreiðslukassann. Vitnið kvaðst ekki muna hvort brotaþoli hefði einnig nefnt að ákærði hefði komið við brjóst hennar en minnti það. Þá gæti verið að brotaþoli hafi talað um að ákærði hafi farið inn á hana. Sjálf hefði hún ekkert séð. Bar vitnið að brotaþoli hafi eftir þetta verið stressuð og við það að fara að gráta að vitnið minnti og hafi kúgast fyrir utan verslunina.

Aðspurt um skýrslu sem tekin var af vitninu hjá lögreglu þar sem fram kemur, haft eftir vitninu, að ákærði hefði staðið fyrir aftan brotaþola og káfað á henni, bar vitnið nú fyrir dómi að hafa heyrt þetta frá brotaþola og C en ekki séð það sjálf. Þá mundi vitnið ekki eftir að hafa séð ákærða með hendur á mjöðmum brotaþola eins og fram komi í lögregluskýrslu. Aðspurt bar vitnið að hún hafi munað þetta betur þegar hún gaf skýrslu hjá lögreglu en nú.

Vitnið E, vinkona brotaþola, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Bar vitnið að brotaþoli hafi komið til sín í Hagkaupum og sagt sér frá því að einhver maður hafi verið að elta hana og hafi boðist til að stela fyrir hana. Hafi hún sjálf heyrt þegar ákærði hafi boðist til að stela fyrir brotaþola og vitnið þá sagt honum að fara en ákærði haldið áfram að elta brotaþola. Ákærði hafi angað að áfengi. Sjálf hafi hún verið farin út úr versluninni þegar atburðir áttu að hafa gerst. Þegar brotaþoli hafi komið út hafi hún verið í sjokki með tár í augum og næstum farin að æla úr stressi, hálfgrátandi og sagt frá því að ákærði hefði káfað á henni. Hafi brotaþoli sagt henni að ákærði hafi farið inn á hana, einnig hafi hún sagt að ákærði hafi reynt að káfa á henni að framanverðu, í klofinu og að ákærði hafi verið að strjúka á henni rassinn og hafi brotaþoli haldið sig við síðastgreindu frásögnina.

Vitnið F, vinur brotaþola, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Bar vitnið að hafa verið með brotaþola þegar ákærði hafi byrjað að tala við brotaþola á ensku, og síðan elt þau og boðist til að stela munum fyrir brotaþola. Hafi hann sagt ákærða að láta brotaþola í friði. Við afgreiðsluborðið hafi ákærði komið aftur og byrjað að tala við brotaþola. Taldi vitnið að ákærði hafi verið undir áhrifum áfengis, vegna þess hvernig hann gekk og talaði. Sjálfur hafi hann verið edrú og farið út og sagt vinum þeirra að ákærði væri að káfa á og reyna við brotaþola. Hafi hann síðan hlaupið aftur inn og ákærði þá verið að káfa á rassi brotaþola þar sem hún hafi verið í afgreiðsluröðinni. Spurt hvort hann hafi séð ákærða vera að káfa á rassi brotaþola svaraði vitnið því játandi, að hafa séð það eftir að hann hafi komið inn aftur. Hafi C vinkona þeirra „trompast“ við þetta, brotaþoli gengið út en hann hafi dregið C út.

Spurt nánar um hvar ákærði hafi staðið þegar hann hafi verið að káfa á brotaþola, bar vitnið að ákærði hafi staðið við hlið brotaþola og að hann hafi séð hægri hönd ákærða við rass brotaþola. Vitnið kvaðst hafa séð að brotaþoli var titrandi þegar þetta átti sér stað. Bar vitnið að hafa séð þetta þegar hann hafi verið að ganga inn í verslunina aftur og hafi verið nokkrum metrum frá. Beðinn um að lýsa því hvernig ákærði hafi verið með hönd sína á rassi brotaþola, bar vitnið að ákærði hafi staðið kyrr að tala við brotaþola. Spurt hvort hönd ákærða hafi verið á hreyfingu, bar vitnið að svo hafi ekki verið en ákærði hafi haldið hendinni við rass brotaþola. Hann viti ekki hvort ákærði hafi gripið um rass brotaþola. Krafinn um nánari skýringu bar vitnið að hafa séð handlegg ákærða fyrir aftan brotaþola. Hann hafi ekki séð hönd ákærða á rassi brotaþola en hafi talið að hönd hans væri þar fyrst handleggur hans hafi verið fyrir aftan brotaþola.

Vitnið G, vinur brotaþola, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Bar vitnið að hafa ekki orðið vitni að neinu, enda staðið úti þegar atburðir gerðust. Hafi brotaþoli sagt eitthvað frá þukli á rassi við afgreiðslukassa í Hagkaup þegar hún hafi komið út. Brotaþoli hafi verið í miklu uppnámi, stressuð, titrað en hafi ekki grátið.

Vitnið C, vinkona brotaþola, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Bar vitnið að hafa staðið fyrir utan verslun Hagkaupa þegar F hafi komið út og sagt þeim frá að brotaþoli væri ein inni. Hafi þau því farið inn í verslunina og þar hafi hún séð ákærða standa upp við og á bak við brotaþola, en hafi ekki séð neitt annað. Hafi hún gripið í ákærða þar sem hún hafi séð á brotaþola að eitthvað var að auk þess sem ákærði hafi verið búinn að áreita þær áður í versluninni. Aðspurt sagði vitnið að brotaþola hafi liðið illa og verið í uppnámi eftir þetta en mundi ekki hvort brotaþoli hafi talað um að ákærði hafi snert hana í versluninni. Síðar hafi hún og brotaþoli eitthvað rætt þetta og brotaþoli rætt um að ákærði hafi káfað á rassi hennar.

III

Niðurstöður

Ákærði neitaði sök í ákærulið 2. Ekki er ágreiningur um að ákærði, brotaþoli og þau vitni sem komu fyrir dóminn hafi öll verið í verslun Hagkaupa í Garðabæ í umrætt sinn. Ákærði kveðst hafa átt í einhverjum samskiptum við brotaþola þegar hún var stödd við afgreiðslukassa verslunarinnar, en neitar því að hafa átt í öðrum samskiptum við hana, og hafi ekki káfað á rassi brotaþola.

Í málinu liggur fyrir myndupptaka frá afgreiðslukassa Hagkaupa í umrætt sinn. Þar sést, eftir að vinir brotaþola fara út úr versluninni, að brotaþoli snýr að afgreiðslumanni til að greiða fyrir vörur. Ákærði kemur þá gangandi aftan við röð við afgreiðslukassann, sem í voru a.m.k. þrír menn og brotaþoli, og stoppar ákærði fremst í röðinni við vinstri hlið brotaþola, snýr að brotaþola og virðist sem hann segi eitthvað við hana. Ekki verður séð að ákærði hafi snert brotaþola þegar hann gekk fyrir aftan hana og ákærði stoppar ekki fyrir aftan brotaþola. Þá verður ekki séð af myndupptöku að ákærði hafi staðið þétt við brotaþola. Á sama tíma og ákærði er kominn við hlið brotaþola sést þegar vitnin F og C, koma aftur inn í verslunina og fara beint að ákærða og ýta honum frá. Brotaþoli lítur þá upp og til hliðar í áttina að F sem stóð við hlið ákærða. Ekki er að sjá neitt í athöfn brotaþola, svo sem hik eða aðra háttsemi sem gæti gefið til kynna að eitthvað hafi gerst þegar ákærði gekk fyrir aftan hana eða eftir að ákærði kom upp að hlið hennar.

Brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu sama dag og atburðir gerðust. Í skýrslu hennar fyrir dómi gaf hún í meginatriðum sömu lýsingu á atburðum og hjá lögreglu og er framburður hennar trúverðugur.

Ekki var tekin skýrsla af ákærða hjá lögreglu fyrr en sex mánuðum eftir atburði málsins. Ákærði gaf þá skýringu hjá lögreglu að hafa verið ofurölvi og myndi því ekki eftir atburðum. Fyrir dómi kvaðst ákærði nú muna eftir því að hafa átt í samskiptum við brotaþola við afgreiðslukassa eftir að hann hafði séð myndupptökuna. Hann neitaði öðrum samskiptum við brotaþola eða að hafa strokið rass hennar. Framburður vitna fyrir dómi og myndupptökur benda ekki til þess að ákærði hafi verið ofurölvi þótt hann hafi verið ölvaður. Með hliðsjón af því og þeim tíma sem liðinn var frá atburðum þegar hann var tekinn í skýrslutöku, er ekkert útilokað að ákærði hafi ekki munað eftir atburðum þessa máls fyrr en eftir að hann sá myndupptöku, og getur það minnisleysi ekki leitt til þess að framburður hans verði metinn ótrúverðugur.

Fyrir dóminn komu fimm vitni, vinir brotaþola. Vitnið G kvaðst fyrir dómi ekki hafa séð meinta atburði við afgreiðslukassann. Vitnið E kvaðst fyrir dómi ekki hafa séð þegar atburðir áttu að hafa gerst við afgreiðslukassann. Brotaþoli hefði hins vegar gefið henni þrjár mismunandi útgáfur af því sem átti að hafa gerst, en haldið sig við þá frásögn að ákærði hefði káfað á rassi hennar. Vitnið C kvaðst fyrir dómi hafa séð ákærða standa fyrir aftan brotaþola við afgreiðslukassann en hafi ekki séð neitt annað. Vitnið D kvaðst fyrir dómi ekki hafi séð meinta atburði við afgreiðslukassann þar sem hún hafi verið komin út. Í skýrslutöku hjá lögreglu upplýsti vitnið D hins vegar að ákærði hefði staðið fyrir aftan brotaþola við afgreiðsluborðið og káfað á rassi hennar. Einnig kom fram hjá vitninu D í skýrslu hjá lögreglu að ákærði hafi verið með hendurnar á mjöðmum brotaþola sem hafi reynt að losa sig frá ákærða. Fær þessi framburður vitnisins hjá lögreglu enga stoð í framburði þess fyrir dómi. Vitnið F bar fyrir dómi að hafa séð þegar ákærði hafi verið að káfa á rassi brotaþola með hægri hendi þegar ákærði hafi staðið við hlið brotaþola. Hafi ákærði haldið hægri hendi við rass brotaþola án þess að hreyfa hana. Beðinn um að skýra þetta nánar fyrir dómi kom fram að vitnið hafi séð handlegg ákærða fyrir aftan brotaþola og hafi því talið að hönd hans væri á rassi brotaþola. Af framburði vitnisins fyrir dómi mátti ætla að hann hafi einnig séð ákærða káfa á brotaþola áður við afgreiðsluborðið. Í skýrslu sinni hjá lögreglu kvaðst vitnið hafa séð þegar ákærði hafi verið að káfa á rassi brotaþola við afgreiðsluborðið. Hafi hann þá rætt við ákærða sem hafi ekki hlustað á hann og hann því farið út til að láta aðra vita. Fær þessi framburður vitnisins enga stoð í öðrum gögnum málsins, þar á meðal framburði brotaþola sjálfrar.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag á ákæruvaldinu. Samkvæmt 109. gr. sömu laga metur dómari hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt ákærða, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, vitnisburðir og önnur sýnileg sönnunargögn.

Brotaþoli gaf trúverðuga skýrslu fyrir dómi. Framburður ákærða var einnig trúverðugur að mati dómsins.

Þegar brotaþoli var spurð fyrir dómi hvort ákærði hefði staðið fyrir aftan hana þegar meintir atburðir gerðust, sagðist brotaþoli ekki vera með augu í hnakkanum og ekki vera 100% viss hvað hafði gerst, hún hefði ekki horft aftur fyrir sig. Af myndupptöku sést að ákærði stóð aldrei fyrir aftan brotaþola. Þá sést ekki á myndupptökunni að ákærði hafi snert brotaþola og ekkert í athöfnum brotaþola gefur til kynna að eitthvað óeðlilegt hafi gerst þegar meintir atburðir áttu að hafa gerst. Vitni sem komu fyrir dóminn sáu ekki meinta atburði og verður á engan hátt byggt á framburði þeirra í málinu.

Með vísan til þess sem að framan er rakið, gegn neitun ákærða, er það mat dómsins að verulegur vafi sé um sekt ákærða í ákærulið 2 og hafi ákæruvaldinu ekki tekist að axla þá byrði að sanna sekt ákærða. Með vísan til nefndra 108. gr. og 109. gr. laga nr. 88/2008 er að mati dómsins ósannað að ákærði hafi gerst sekur um brot gegn 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eins og greinir í ákæru. Verður ákærði því sýknaður af broti í ákærulið 2.

Ákærði játaði skýlaust háttsemi sína í ákærulið 1, og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Verður ákærða því gerð refsing fyrir það brot.

IV

Ákvörðun refsingar

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða þrettán sinnum frá árinu 2004, verið gerð refsing, í flestum tilfellum fyrir brot gegn ákvæðum umferðarlaga. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur frá 17. maí 2016 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, óskilorðsbundið, fyrir brot gegn ákvæðum 1. mgr. 217. gr., 248. gr., 1. mgr. 244. gr., 245. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga og 2., sbr. 5., gr. laga um ávana- og fíkniefni. Ákærða verður nú gerður hegningarauki við þann dóm.

Brot gegn lögreglumönnum í starfi eru alltaf alvarleg þótt ekki hafi hlotist af líkamlegur skaði í umrætt sinn. Verður að líta til þess að vilji ákærða til brotsins var sterkur, því að án sýnilegrar ástæðu lét hann sér ekki nægja að grípa í handlegg lögreglumannsins og kreista, heldur hrækti hann skömmu síðar einnig í andlit lögreglumannsins, sem telja verður einstaklega ógeðfellt.

Með vísan til þessa, sbr. og ákvæða 78. gr. almennra hegningarlaga, verður refsing ákærða hæfilega metin fangelsi í 30 daga, sem ekki þykir fært eins og á stendur samkvæmt framangreindu að skilorðsbinda.

V

Bótakrafa

Í málinu liggur fyrir miskabótakrafa brotaþola í ákærulið 2, að fjárhæð 1.000.000 króna auk vaxta. Með vísan til niðurstöðu málsins um sýknu ákærða af þeim ákærulið, er bótakröfunni vísað frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

VI

Sakarkostnaður

Með vísan til 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, um sakfellingu í ákærulið 1, en sýknu í ákærulið 2, verður ákærða gert að greiða ¼ hluta sakarkostnaðar málsins, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans fyrir dóminum, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 511.500 krónur, og þóknun skipaðs verjanda hans á rannsóknarstigi, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., 204.600 krónur, en ¾ hlutar þess sakarkostnaðar greiðist úr ríkissjóði.

Með vísan til niðurstöðu málsins um sýknu í ákærulið 2, greiðist þóknun réttargæslumanns brotaþola, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 225.060 krónur, að fullu úr ríkissjóði.

Við ákvörðun málsvarnarlauna og þóknunar hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga.

Bótakröfu málsins er vísað frá dómi.

Ákærði greiði ¼ hluta sakarkostnaðar málsins, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans fyrir dóminum, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 511.500 krónur, og þóknun skipaðs verjanda hans á rannsóknarstigi, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., 204.600 krónur, en ¾ hlutar þess sakarkostnaðar greiðast úr ríkissjóði. Allur sakarkostnaður sem er þóknun réttargæslumanns brotaþola, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 225.060 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

B-kk-nf H-kk-nf