S-33/2006

Mál þetta sem var dómtekið 5. september sl. höfðaði sýslumaðurinn á Ísafirði með ákæru 14. ágúst sl. á hendur S-kk-þgf R-kk-þgf S-kk-þgf, [.....],

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 12. mars 2006, í átökum við B-kk-þf Ö-kk-þf S-kk-þf, kt. [.....], við Seljalandsveg, skallað B-kk-þf fyrirvaralaust í andlitið, slegið hann með grjóti í höfuðið og sparkað í kvið hans þar sem hann lá á jörðinni, með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði, hlaut brot á hægri framtönn í neðri gómi og aðeins flísaðist úr hægri framtönn efri góms, og 3-4 cm. skurð á hvirfli.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.

Í málinu gerir B-kk-nf J-kk-nf, hdl., skaðabótakröfu með vísan til 1. mgr. 170. gr. laga nr. 19/1991 fyrir hönd B-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef, kt. [.....], á hendur S-kk-þgf R-kk-þgf S-kk-þgf, samtals að fjárhæð kr. 211.137, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 12. mars sl. til 26. júlí 2006 en dráttarvaxta samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 sbr. 9. gr. sömu laga, frá 26. júlí 2006 til greiðsludags.“

Mál nr. S-45/2006 var sameinað þessu. Það höfðaði sýslumaðurinn á Ísafirði gegn ákærða með ákæru 5. september sl.,

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 22. júní 2006 ekið bifreiðinni VB-536 norður Skutulsfjarðarbraut á 123 km hraða á klst. þar sem leyfður hámarkshraði er 60 km á klst.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 186. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og að ákærði fái punkta samkvæmt 7. gr., sbr. viðauka reglugerðar nr. 431/1998 um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna umferðalagabrota, sbr. 2. mgr. 52. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.“

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök samkvæmt báðum ákærunum. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, þykir hann sannur að sök. Varðar háttsemi hans við tilgreind refsiákvæði í ákærunum, enda er áverkalýsing í fyrrgreindu ákærunni studd áverkavottorðum.

Ákærði tekur fram að er hann skallaði B-kk-þf Ö-kk-þf í andlitið hafi B-kk-nf Ö-kk-nf verið búinn að taka hann tökum og haldið honum uppi við grindverk. Hann kveður einnig vera rétt að hann hafi slegið B-kk-þf Ö-kk-þf með steini í höfuðið, en tekur fram að aðdragandinn að því hafi verið sá að B-kk-nf Ö-kk-nf hafi komið á eftir honum með stein í hendi. Hafi ákærði talið að B-kk-nf Ö-kk-nf ætlaði að slá sig með steininum og ákveðið að verða fyrri til. Með því að í ákæru er tekið fram að árásin hafi verið gerð í átökum við B-kk-þf Ö-kk-þf þykir ekki þörf á að prófa þetta atriði sérstaklega. Verður við ákvörðun refsingar beitt lækkunarheimild 3. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 83/2005 og 12. gr. laga nr. 20/1981. Á hinn bóginn verður einnig að líta til þess að árás ákærða var fólskuleg og lauk hann henni með því að sparka í kvið B-kk-ef A-kk-ef þar sem hann lá.

Ákærði er rétt fullra 18 ára að aldri og hefur ekki sætt öðrum refsingum en smávægilegri sektarrefsingu fyrir fíkniefnabrot. Refsing hans ákveðst fangelsi í einn mánuð, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði. Þá verður ákærði dæmdur til greiðslu sektar í ríkissjóð fyrir umferðarlagabrotið. Ákveðst hún 60.000 krónur og komi fangelsi í fjóra daga í stað sektarinnar, verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu þessa dóms að telja.

Ekki er krafist sviptingar ökuréttar fyrir framangreint umferðarlagabrot. Verður því fallist á kröfu ákæruvaldsins um að punktar verði færðir í ökuferilsskrá ákærða og heimilað að fjórir punktar verði færðir í þá skrá vegna brotsins, sbr. tilvitnuð ákvæði reglugerðar 431/1998.

Í málinu liggur frammi bótakrafa, sem reifuð er í ákæru. Ákærði kveðst mótmæla henni í heild, þar sem B-kk-nf Ö-kk-nf hafi átt upptökin að átökunum. Þá kveðst hann telja kröfuna allt of háa.

Þrátt fyrir að B-kk-nf Ö-kk-nf hafi verið búinn að taka ákærða tökum og haldið honum uppi við grindverk er ákærði réðst á hann verður árás ákærða og afleiðingar hennar ekki réttlætt með vísan til þess. Er ákærði bótaskyldur gagnvart B-kk-þgf E-kk-þgf vegna afleiðinga árásarinnar. Krafist er 20.487 króna vegna lækningakostnaðar og 37.350 króna vegna lögmannskostnaðar. Þessir liðir eru studdir gögnum og verða teknir til greina að fullu. Þá er krafist 3.300 króna þjáningabóta vegna veikinda án rúmlegu í þrjá daga. Þessi liður er ekki studdur gögnum og verður ekki tekinn til greina. Krafist er 150.000 króna miskabóta, með vísan til 26. gr. laga nr. 50/1993 með síðari breytingum. Með tilliti til þess að tjónþoli bæði tann- og nefbrotnaði og þurfti að svæfa hann til að gera að nefbrotinu, þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 120.000 krónur. Þá verða dæmdir vextir samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001, frá tjónsdegi til þess dags er mánuður var liðinn frá því að ákærða varð kunnugt um bótakröfuna við birtingu ákæru, en dráttarvextir frá þeim degi til greiðsludags.

Dæma ber ákærða til að greiða sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti, 15.440 krónur.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í einn mánuð og greiði 60.000 krónur í sekt til ríkissjóðs. Fresta skal fullnustu fangelsisrefsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Fangelsi í fjóra daga komi í stað sektarinnar, verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu þessa dóms að telja.

Færa skal fjóra punkta í ökuferilsskrá ákærða.

Ákærði greiði B-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf 177.837 krónur, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 12. mars 2006 til 28. ágúst sama ár, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 15.440 krónur í sakarkostnað.

E-kk-nf S-kk-nf