S-1408/2011

Mál þetta, sem dómtekið var að aflokinni aðalmeðferð 20. mars sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 12. desember 2011, á hendur M-kvk-þgf D-kvk-þgf B-kvk-þgf B-kvk-þgf, kt. 000000-0000, nú að Snorrabraut 30, Reykjavík, en áður að Fellsmúla 16, Reykjavík, R-kk-þgf F-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Heiðargarði 4, Reykjanesbæ, D-kk-þgf M-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Borgarvegi 32, Reykjanesbæ og G-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hátúni 9, Reykjanesbæ,

„I. (00-2010-1285)

Gegn öllum ákærðu fyrir húsbrot, með því að hafa einhvern tímann á tímabilinu frá þriðjudeginum 25. janúar 2011 til fimmtudagsins 5. febrúar 2011, í félagi og í heimildarleysi ruðst inn í íbúð M-kk-ef F-x-x, kt. 000000-0000, að Hafnargötu 32, 230 Reykjanesbæ. Þegar þar var komið ollu ákærðu R-kk-nf F-kk-nf, D-kk-nf M-kk-nf og G-kk-nf Þ-kk-nf eignaspjöllum með því m.a. að brjóta hurð á baðherbergi, brjóta hurð á svefnherbergi, brjóta hurð á baðherbergisinnréttingu, brjóta hurð á eldhúsinnréttingu, rífa áklæði á hægindastól í stofu, eyðileggja sjónvarp í svefnherbergi, eyðileggja sjónvarp í stofu, skemma læsingu á útidyrahurð, eyðileggja borðtölvu í stofu, eyðileggja ljósakrónu í svefnherbergi, eyðileggja kommóðu í svefnherbergi, klína sparsli á veggi íbúðarinnar og með því að sprauta úr slökkvitæki yfir loft á gangi og í stofu og á veggi í stofu, eldhúsi og svefnherbergi.

Telst háttsemi ákærðu M-kvk-ef D-kvk-ef varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.Telst háttsemi ákærðu R-kk-ef F-x-x (sic.), D-kk-ef M-kk-ef og G-kk-ef Þ-kk-ef varða við varða við 231. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu hefur M-kk-nf F-x-x, kt. 000000-0000, lagt fram einkaréttarlega kröfu að fjárhæð kr. 713.950- vegna þeirra skemmda sem að ákærðu ollu á íbúð hans.

II. (008-2011-1251)

Gegn ákærða G-kk-þgf Þ-kk-þgf, fyrir áfengislagabrot, með því að hafa, aðfaranótt föstudagsins 4. febrúar 2011, á Tjarnargötu, við Sparisjóðinn í Keflavík, sökum ölvunar, valdið óspektum og hneyksli á almannafæri með því að kasta peysu, sem að hann klæddist, í framrúðu lögreglubíls, í kjölfar þess að lögregla hafði afskipti af honum í umrætt sinn.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 21. gr., sbr. 1. mgr. 27. gr. áfengislaga nr. 75/1998.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærðu M-kvk-ef D-kvk-ef er aðallega krafist sýknu, til vara að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið og til þrautavara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er þess krafist að sakarkostnaður verði lagður á ríkissjóð, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun.

Af hálfu ákærða R-kk-ef F-kk-ef er aðallega krafist sýknu, til vara að refsing verði felld niður og til þrautavara að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði bundin skilorði. Þá er þess krafist að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, greiðist úr ríkissjóði. Loks er þess krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi.

Af hálfu ákærða D-kk-ef M-kk-ef er aðallega krafist sýknu, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði bundin skilorði. Þá er krafist málsvarnarlauna. Loks er þess krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi.

Af hálfu ákærða G-kk-ef Þ-kk-þgf er krafist sýknu af I. lið ákæru, en að öðru leyti er þess krafist að ákvörðun refsingar verði frestað eða ákveðin eins væg og lög leyfa. Þá er þess krafist að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun verði felld á ríkissjóð. Loks er þess krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi.

1.

Ákæruliður I.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dags. 5. febrúar 2011, óskaði M-kk-nf F-x-x eftir aðstoð lögreglu 4. febrúar 2011, kl. 21:57 að heimili sínu að Hafnargötu 32, íbúð 204, vegna skemmda, sem unnar hefðu verið á íbúðinni. Í skýrslunni segir að þegar lögregla hafi komið á staðinn hafi verið búið að ganga berserksgang í íbúðinni og hafi m.a. verið búið að brjóta hurðir á bað- og svefnherbergi. Einnig hafi verið búið að brjóta hurð á baðherbergisinnréttingu, sófi í stofu hafi verið rifinn og búið hafi verið að brjóta sjónvarp í stofunni.

Í skýrslunni er haft eftir M-kk-þgf að hann hafi síðast verið í íbúðinni 25. janúar, en þann dagi hafi hann yfirgefið íbúðina kl. 09:00 og farið í meðferð. Að sögn M-kk-ef hafi S-kk-nf vinur hans haft samband við hann um kl. 16:30 þennan sama dag, þ.e. 4. febrúar, og tjáð honum að búið væri að ganga berserksgang í íbúðinni. Kvaðst M-kk-nf hafa farið í íbúðina um kl. 19:00 til að staðreyna það með eigin augum að S-kk-nf væri að segja satt. Sagðist M-kk-nf hafa skoðað verksummerkin í íbúðinni, en síðan yfirgefið hana þar sem hann hafi þurft að mæta á fund.

Í skýrslunni segir að M-kk-nf hafi grunað að fólk tengt fyrrverandi kærustu hans hafi verið þarna að verki, en M-kk-nf kvað hana hafa tekið því illa þegar hann tjáði henni að hann ætlaði í meðferð og hafi hún haft í hótunum við hann. Kvað M-kk-nf hana vera með lykil að íbúðinni.

Í frumskýrslu lögreglu er haft eftir S-kk-þgf M-kk-þgf, vini M-kk-ef, að hann hafi farið inn í íbúðina kl. 16.30 þennan sama dag, en þangað hafi hann verið að flytja eigur M-kk-ef, sem hafi verið hjá fyrrverandi kærustu hans. Jafnframt að hann hafi fengið lykil að íbúðinni hjá M-kk-þgf. Þegar hann hafi gengið inn í íbúðina hafi hann séð að eitthvað mikið hafði gengið á þar inni. Hann kvað útidyrahurðina hafa verið ólæsta. Kvaðst hann hafa haft samband við M-kk-þf og sagt honum hvernig ástandið á íbúðinni væri. Þá kvaðst hann hafa farið aftur inn í íbúðina og fjarlægt nokkur lón af gólfinu og hent þeim í ruslið. Þá kvaðst hann hafa sett eigur M-kk-ef í anddyrið og síðan yfirgefið íbúðina.

Í skýrslunni er tekið fram að engin ummerki um innbrot hafi verið á vettvangi. Þá segir að rætt hafi verið við íbúa í nálægum íbúðum, m.a. íbúðinni sem sé beint fyrir ofan íbúð M-kk-ef, en enginn hafi kannast við að hafa heyrt læti koma frá íbúð hans.

Í skýrslu lögreglu, dags. 7. febrúar 2011, segir að sunnudaginn 6. febrúar sama ár, kl. 19:30, hafi M-kk-nf F-x-x komið á lögreglustöðina og lýst yfir kæru á hendur ákærðu í máli þessu vegna eignaspjalla sem þau hafi valdið á leiguíbúð hans að Hafnargötu 32, 2. hæð. Er haft eftir M-kk-þgf að ákærðu D-kk-nf M-kk-nf og R-kk-nf F-kk-nf hafi viðurkennt fyrir honum að þeir ásamt tveimur öðrum hefðu verið viðriðnir skemmdarverkin á íbúðinni. Krafðist brotaþoli þess að þeim yrði refsað og gert að greiða bætur.

Í skýrslu lögreglu, sem er dags. 2. mars 2011, segir að hinn 3. mars sama ár (sic.) hafi kærandi M-kk-nf F-x-x gefið skýrslu hjá lögreglu að eigin frumkvæði í gegnum síma, en jafnframt hafi hann lagt fram kæru á hendur ákærðu fyrir húsbrot. Skýrði kærandi svo frá að hann hefði farið í meðferð 25. janúar 2011 og verið í meðferðinni í 10 daga. Kærandi sagði að fyrrverandi kærasta sín, S-kvk-nf B-kvk-nf H-kvk-nf, og vinur sinn, S-kk-nf M-kk-nf, hefðu verið með lykla að íbúðinni á meðan. Hinn 4. febrúar sl. hefði S-kk-nf hringt í sig og tjáð sér að búið væri að fara inn í íbúðina og skemma nánast allt sem hægt væri að skemma í íbúðinni. Hinn 5. febrúar sl. hefðu ákærðu D-kk-nf M-kk-nf og R-kk-nf F-kk-nf komið heim til hans og viðurkennt fyrir kæranda að þeir ásamt G-kk-þgf Þ-kk-þgf og M-kvk-þgf D-kvk-þgf hefðu brotist inn á heimili hans. Þeir hefðu enga skýringu getað gefið á þessum verknaði. Kvaðst kærandi leggja fram kæru á hendur þessu fólki og áskilja sér rétt til að leggja fram skaðabótakröfu á síðari stigum málsins. Kvaðst hann fara fram á að hinum kærðu yrði refsað lögum samkvæmt.

Á meðal gagna málsins eru ljósmyndir, sem lögregla tók af eignaspjöllum í íbúð kæranda að Hafnargötu 32 í Keflavík.

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir:

Ákærða M-kvk-nf D-kvk-nf neitaði sök. Hún sagði að sér hefði verið boðið í partí í umrætt sinn. Hún sagði að íbúðin hefði verið opin og sagðist hún muna eftir að þau hefðu bara gengið inn. Kvaðst hún hafa verið í fylgd með ákærðu D-kk-þgf M-kk-þgf, G-kk-þgf Þ-kk-þgf og R-kk-þgf F-kk-þgf, en hún sagðist ekkert þekkja þann síðastnefnda. Aðspurð sagðist hún kvaðst hún ekki minnast þess að eitthvert þeirra hefði bankað á dyrnar áður en þau gengu inn. Hún sagðist ekki muna eftir því hvort einhverjir voru fyrir í íbúðinni þegar þau komu þangað. Aðspurð sagðist hún ekki muna hversu lengi hún var í íbúðinni, en sagði aðspurð að rétt gæti verið að hún hefði verið þar í 30 til 60 mínútur. Kvaðst hún ekki minnast þess að hafa sofnað ásamt D-kk-þgf í rúmi í íbúðinni. Ákærða sagðist hafa séð þegar ákærði G-kk-nf var að sparsla veggina og sprauta úr slökkvitækinu, en kvaðst ekki muna eftir frekari skemmdarverkum. Ákærðu var þá bent á að ákærði R-kk-nf hefði viðurkennt að hafa sparslað veggina, en ákærða sagðist ekki muna eftir því, en það gæti þó verið. Aðspurð sagðist ákærða hafa verið undir miklum áhrifum áfengis. Hún sagðist ekkert hafa hitt kæranda eftir þessi atvik. Hún sagðist hafa vitað hver kærandi var, en sagðist ekki hafa vitað af því að hann byggi í íbúðinni og sagðist yfir höfuð ekki hafa vitað hver byggi þar. Þá kvaðst hún ekki hafa vitað að hún væri í óleyfi í íbúðinni. Hún sagði að það gæti verið að hún hefði haldið það á sínum tíma að ákærði D-kk-nf M-kk-nf stæði fyrir partíinu. Hún sagðist hins vegar ekki muna það nú. Aðspurð sagðist ákærða vera í vinnu.

Ákærði D-kk-nf M-kk-nf sagðist hafa verið með ákærðu M-kvk-þgf D-kvk-þgf, R-kk-þgf F-kk-þgf og G-kk-þgf Þ-kk-þgf umrætt kvöld. Hann sagði að þau hefðu bara gengið inn í íbúð kæranda, en dyrnar hefðu verið opnar. Sagðist hann hafa verið vanur að fara inn til kæranda því þeir hefðu verið nánir vinir á tímabili. Nánar aðspurður sagði hann að rétt væri að hann hefði bankað á dyrnar, en enginn hefði komið til dyra. Hann hefði því opnað dyrnar og farið inn til að athuga hvort kærandi væri heima, en hann sagðist hafa haldið að kærandi væri í Keflavík. Dyrnar að íbúðinni hefðu því verið opnar eða ólæstar. Kvaðst ákærði hafa búist við að kærandi væri heima og því hefði hann bankað og farið strax inn til að athuga með kæranda. Enginn hefði hins vegar verið fyrir í íbúðinni. Ákærði sagði að ekki væri rétt, svo sem fram kæmi í skýrslu hans hjá lögreglu, að fyrrverandi kærasta kæranda og fleira fólk tengt henni hefði verið í íbúðinni. Sagðist ákærði hafa sagt þetta að beiðni kæranda til að fella sök á fyrrverandi kærustu hans. Þá sagðist ákærði hafa talið sig mundu sleppa ef hann bæri um þetta hjá lögreglu. Ákærði sagði að íbúðin hefði verið í góðu standi þegar þau komu inn í hana. Ákærði sagði að rétt væri að hann og M-kvk-nf hefðu sofnað saman uppi í rúmi í íbúðinni, þ.e.a.s. ákærði sagðist hafa dottað í u.þ.b. hálftíma og síðan farið úr íbúðinni skömmu síðar. Þegar hann hefði vaknað hefði verið búið að valda skemmdum á íbúðinni og innanstokksmunum. Ákærði sagðist ekki muna hvaða dag þetta átti sér stað.

Ákærði viðurkenndi að hafa skallað ljósakrónu í svefnherberginu og brotið hana, en sagði að það hefði verið óvart. Þá sagðist hann hafa dottið á kommóðu, en á henni hefði verið lítið sjónvarp, sem hefði dottið niður eða svo sagðist hann minna. Þetta hefði borið til með þeim hætti að hann hefði verið að hoppa úr gluggakistunni í rúmið og þá hefði hann skallað ljósakrónuna í leiðinni.

Ákærði sagði að sig rámaði óljóst í það að ákærði R-kk-nf F-kk-nf hefði farið á undan honum, M-kvk-þgf og G-kk-þgf úr partíinu. Ákærði viðurkenndi að hafa skemmt einhverja hluti í íbúðinni, en sagðist hafa gert það óvart. Hann sagðist ekki vita hvort meðákærðu hefðu valdið einhverjum skemmdum í íbúðinni.

Ákærði sagðist hafa hitt kæranda daginn eftir í íbúðinni ásamt S-kk-þgf M-kk-þgf og hefðu þeir skoðað skemmdirnar. Hann sagði að íbúðin hefði þá verið í slæmu ásigkomulagi. Kærandi hefði þá haldið að fyrrverandi kærasta hans hefði valdið skemmdunum og hefði kærandi beðið þá um að rífa sófann til að íbúðin liti út fyrir að vera meira skemmd en hún var og hefðu þeir gert það. Það hefðu verið einu skemmdirnar, sem þeir hefðu valdið í umrætt skipti. Hann sagðist ekki vita í hvaða tilgangi kærandi bað þá um þetta. Helgina eftir sagði ákærði að hann og R-kk-nf hefðu játað fyrir kæranda að hafa valdið skemmdunum og þá hefði kærandi vísað þeim á dyr. Sagðist ákærði ekki hafa sagt lögreglu frá þessu því hann hefði haldið að þetta skipti engu máli. Ákærði kvaðst hafa verið tilbúinn til að greiða bætur þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu því hann hefði vitað að hann hefði skemmt ljósakrónuna og sjónvarpið. Hann hefði því viljað bæta fyrir það. Hann kvaðst hafa verið vinur kæranda og heimagangur á heimili hans. Aðspurður kvaðst ákærði hafa átt sjónvarpið í stofunni og sagðist hann hafa lánað kæranda það nokkrum dögum fyrr. Hann staðfesti að ákærði G-kk-nf hefði skemmt umrætt sjónvarpið með vitund og vilja hans sjálfs. Sagði ákærði að sjónvarpið hefði verið skemmt fyrir, þ.e. brotið, og honum hefði staðið á sama þótt það yrði skemmt meira. Ákærði kvaðst ekki minnast þess að hurðir á baðherbergi og svefnherbergi hefðu orðið fyrir skemmdum umrædda nótt. Þá sagðist hann ekki minnast þess að hafa séð að hurð á baðherbergisinnréttingu væri brotin. Aðspurður kvaðst hann ekki minnast þess að læsing á útidyrahurð hefði verið brotin. Þá sagðist hann halda að smávægilegt sparsl hefði verið á svefnherbergishurðinni og kannski á gólfinu. Hann sagðist hins vegar ekki hafa séð hver átti sök á því. Aðspurður kvaðst ákærði vinna í Fjölsmiðjunni í Keflavík.

Ákærði G-kk-nf Þ-kk-nf játaði að hafa brotið hurð á eldhúsinnréttingu, eyðilagt sjónvarp í stofu og sprautað úr slökkvitæki, en neitaði sök að öðru leyti að því er I. ákærulið varðar. Þá játaði ákærði sök að því er II. ákærulið varðar. Ákærði kvaðst hafa verið að skemmta sér niðri í bæ og þegar búið hefði verið að loka skemmtistöðum hefði ákærði D-kk-nf M-kk-nf sagt þeim að þau mættu fara í téða íbúð og halda eftirpartí og sagðist ákærði hafa trúað því. Hann sagðist þó hafa vitað að íbúðin væri í eigu annars en D-kk-ef. Hann sagði að þau hefðu bara gengið inn í íbúðina, þ.e.a.s. dyrnar hefðu verið lokaðar en ólæstar. Hélt ákærði því fram að hann hefði opnað dyrnar, en hin ákærðu hefðu staðið hjá honum. Ákærði sagði að þau hefðu byrjað á því að banka, en enginn hefði verið inni í íbúðinni. Kvaðst ákærði hafa haldið að þau mættu vera í íbúðinni og ekki vitað að þau væru þar í leyfisleysi. Hann sagði að íbúðin hefði verið í venjulegu ástandi þegar þau komu í hana. Eftir nokkra stund í íbúðinni hefði partíið leysts upp í eitthvert rugl. Fyrst hefði hann sjálfur sprautað úr slökkvitækinu og þá hefði D-kk-nf hent borðtölvu niður af svölunum. Einnig hefði D-kk-nf hoppað í rúmi í svefnherberginu og brotið ljósakrónu viljandi með höfðinu. Þá hefði hann skemmt sjónvarp í svefnherberginu þegar borð datt á innréttingu, sem sjónvarpið stóð á. Ákærði sagði að þegar hann hefði farið úr íbúðinni hefðu ákærðu D-kk-nf og M-kvk-nf verið eftir í íbúðinni sofandi. Ákærði sagðist halda að þau hefðu verið í nokkra klukkutíma í íbúðinni. Ákærði sagðist ekki þekkja kæranda og kvaðst ekkert hafa hitt kæranda eftir þetta. Sér hefði bara verið boðið í þetta partí. Kvaðst hann vita að kærandi hefði eyðilagt meira í íbúðinni ásamt D-kk-þgf og S-kk-þgf eftir að partíið var haldið, en ákærði sagði að D-kk-nf hefði sagt sér frá því. Hann sagðist ekki muna hvort D-kk-nf sagði honum frá þessu áður en ákæra í málinu var gefin út. Hann sagði að ákærði D-kk-nf hefði verið með kæranda þegar hann skoðaði íbúðina fyrst og þá hefðu þeir valdið meiri skemmdum. Af þessum ástæðum vildi hann ekki nú fallast á bótakröfu kæranda. Kvaðst ákærði hafa látið lögreglu vita af þessu löngu síðar, en hún hefði ekkert viljað með upplýsingarnar hafa.

Aðspurður sagðist ákærði hafa skemmt sjónvarp í eigu D-kk-ef, en áður hefði D-kk-nf tjáð honum að sjónvarpið væri ónýtt. Ákærði staðfesti að mögulegt væri að frekari skemmdir hefðu verið unnar á íbúðinni og innanstokksmunum hennar eftir að hann fór úr partíinu. Ákærði sagðist ekki hafa valdið neinum skemmdum með því að sprauta úr slökkvitækinu. Ákærði kannaðist ekki við að hurðir á bað- og svefnherbergi, svo og á baðherbergisinnréttingu hefðu verið brotnar. Þá kannaðist hann ekki við að læsing á útidyrahurð hefði verið brotin. Hann sagði að þessir hlutir hefðu verið í lagi þegar hann kom í íbúðina, en kvaðst ekki geta sagt til um hvort þeir hefðu verið í lagi þegar hann fór úr partíinu. Sagðist hann ekkert hafa verið að velta því fyrir sér. Aðspurður kvaðst ákærði hafa verið drukkinn þetta kvöld. Ákærði sagðist vera í sambúð og búa í Keflavík. Sagðist hann hafa haldið sig á réttri braut undanfarið.

Ákærði R-kk-nf F-kk-nf viðurkenndi að hafa klínt sparsli á svefnherbergishurð í íbúðinni, en neitaði sök að öðru leyti. Ákærði sagðist hafa verið að skemmta sér á föstudags- eða laugardagskvöldi og sagði að sér hefði verið boðið í eftirpartí í umræddri íbúð. Sagði ákærði að sig minnti að D-kk-nf hefði minnst á það að hann vissi um eftirpartí. Ákærði sagðist halda að íbúðin hefði verið ólæst, en dyrnar hefðu verið lokaðar og sagðist hann minna að ákærði G-kk-nf hefði lokið upp hurðinni. Sagðist ákærði hafa verið með ákærðu G-kk-þgf, M-kvk-þgf, D-kk-þgf og einhverjum óþekktum fjórða manni umrætt kvöld. Hann sagði að enginn hefði verið í íbúðinni þegar þau komu þangað og ástandið á íbúðinni hefði verið ágætt. Sagðist hann ekki þora að fara með það hvort einhverjar skemmdir hefðu verið á íbúðinni þegar þau komu í hana. Hann sagðist halda að þau hefðu verið í íbúðinni í tvo til þrjá klukkutíma. Þá sagði hann að sig minnti að skemmdarverkin hefðu hafist með því að einhver, sem hefði verið fá sér að borða, hefði hent einhverju í gólfið. Ákærði sagðist hafa séð ákærða D-kk-þf M-kk-þf henda tölvu niður af svölum. Hann sagðist hins vegar ekki hafa séð hver sprautaði úr slökkvitækinu og þá sagðist hann ekki hafa séð hver olli skemmdum á munum í svefnherberginu. Ákærði sagði að hann og ákærða M-kvk-nf hefðu reynt að stöðva skemmdarverkin og hefðu þau beðið meðákærðu um að hætta. Ákærði sagði að maðurinn, sem hann þekkti ekki, hefði farið úr partíinu á undan honum, en sjálfur kvaðst ákærði hafa farið úr íbúðinni á undan ákærðu G-kk-þgf, D-kk-þgf og M-kvk-þgf, en þá hefðu þau verið í svefnherbergi íbúðarinnar. Ákærði sagði að þau hefðu verið vakandi. Ákærði kvaðst hafa klínt sparsli á hurð í svefnherberginu og sagði að þá hefði hurðin verið óskemmd. Aðspurður sagði ákærði að þetta hefði átt sér stað um helgi í janúar eða febrúar. Eftir skýrslutökur hjá lögreglu kvaðst ákærði hafa heyrt að ákærði D-kk-nf hefði farið með kæranda í íbúðina síðar og skemmt meira, þ.e. rétt áður en honum var kynnt bótakrafan hjá lögreglu í júní 2011. Ákærði kvaðst ekki hafa þekkt kæranda áður en þessi átvik áttu sér stað. Hann sagðist hins vegar síðar hafa hitt kæranda ásamt D-kk-þgf og L-kvk-þgf L-kvk-þgf og tjáð honum hvað gerst hefði, þ.e. að þau hefðu verið í íbúðinni. Hann sagðist ekki þora að fara með það hvenær það var. Ákærði sagðist hafa frétt að kærandi héldi að einhverjir aðrir hefðu gert þetta og kvaðst ákærði hafa viljað leiðrétta það og létta á samvisku sinni með því að segja honum frá því hvað gerðist í raun.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa verið undir áhrifum áfengis þegar þau fóru inn í íbúðina og kvaðst hann örugglega hafa verið talsvert ölvaður því hann myndi ekki vel eftir þessu. Ákærði kvaðst hafa klínt sparsli á hurð í svefnherbergi, en ekki á veggi í íbúðinni eins og fram kæmi í lögregluskýrslu. Sagði ákærði að ekki hefðu hlotist skemmdir af því að klína sparsli á hurðina og benti á að hægt væri að þrífa sparslið af með vatni og sápu. Ákærði sagðist ekki kannast við að hurð á svefnherbergi, baðherbergi og baðherbergisinnréttingu hefðu verið brotnar á meðan hann var í íbúðinni. Þá kannaðist ákærði ekki við að læsing á útihurð hefði verið brotin. Ákærði sagðist hins vegar hafa séð ummerki um að sprautað hefði verið úr slökkvitæki og að sjónvarp í stofu hafði verið skemmt. Ákærði sagðist vera á sjó.

Kærandi M-kk-nf F-x-x kvaðst hafa verið í meðferð þegar atvik málsins áttu sér stað og sagði að ákærðu hefðu mátt að vera það ljóst, en þeir væru allir í sama vinahópnum. Kærandi sagðist hafa verið í sjö daga inni á Vogi og þegar hann hefði útskrifast þaðan hefði hann farið til Keflavíkur og beint á fund. Á meðan hann var á fundinum hefðu vinir hans, sem hefðu verið með lykla að íbúðinni á meðan hann var í burtu, hringt í hann og látið hann vita af því að búið væri að brjótast inn í íbúðina og að þar væri allt í rúst. Kærandi sagðist ekki hafa trúað þeim í fyrstu og því farið af fundinum til að staðreyna þetta sjálfur. Sagðist kærandi strax hafa hringt í lögregluna og lagt fram kæru. Hann sagði að u.þ.b. þremur vikum síðar hefðu ákærðu D-kk-nf og R-kk-nf komið til hans og viðurkennt fyrir honum að hafa brotist inn í íbúðina. Aðspurður sagði kærandi að áður en atvik málsins gerðust hefði D-kk-nf verið búinn að koma tvisvar til þrisvar í íbúðina í partí og þá ásamt fleirum. Kærandi sagðist hins vegar ekki hafa hitt ákærðu R-kk-þf og G-kk-þf áður en atvik málsins áttu sér stað og aðeins einu sinni hafa hitt áður M-kvk-þf áður en atvik gerðust. Ákærðu hefðu því ekki verið tíðir gestir á heimili hans. Kærandi sagði að D-kk-nf hefði því ekki mátt gera ráð fyrir að hann mætti halda partí í íbúðinni, enda hefði hann ekki verið með lykla að íbúðinni. Kærandi tók fram að þótt hann hefði átt við áfengisvandamál að stríða hefði heimili hans hefði ekki verið „opið djammhús.“

Kærandi kvaðst hafa læst íbúðinni þegar hann yfirgaf hana til að fara í meðferð og kvaðst hafa sett lyklana í vörslur félaga sinna, sem hefðu verið AA-fólk á þessum tíma og hann hefði treyst fullkomlega. Kærandi sagðist halda að lyklarnir hefðu einu sinni farið til fyrrverandi kærstu hans, sem hefði þurft að fara í íbúðina til að ná í dót, en það hefði hún gert í fylgd eins félaga hans. Kærandi sagði að ekki gæti verið rétt hjá ákærðu að dyrnar á íbúðinni hefðu verið ólæstar, en kærandi tók fram að tvílæsa yrði dyrunum. Kvaðst hann hafa tekið fram við alla að þeir yrðu að bíða eftir að heyra smella í tvílæsingunni.

Aðspurður sagði kærandi að sá framburður ákærða D-kk-ef, að hann hefði farið ásamt kæranda og S-kk-þgf í íbúðina síðar og valdið frekari skemmdum í íbúðinni að beiðni kæranda, væri rangur. Kærandi sagði að D-kk-nf hefði verið með S-kk-þgf þegar sá síðarnefndi hringdi í hann og lét hann vita af skemmdunum. Ákærði D-kk-nf hefði hins vegar ekkert þóst vita, en getið sér þess til að um hefði verið að ræða fyrrverandi kærustu kæranda. Kærandi sagði að ákærði D-kk-nf hefði ekki sagt sér frá því sem gerðist fyrr en þremur vikum síðar, en þá hefði ákærði verið undir áhrifum áfengis. Kærandi sagði að þegar hann hefði komið fyrst í íbúðina hefðu S-kk-nf og vinur hans J-kk-nf, sem hefði verið með lykla að íbúðinni, verið búnir að taka svolítið til í íbúðinni og því væri stór, svartur ruslapoki á gólfinu í íbúðinni á mynd nr. 1 í ljósmyndamöppu lögreglu. Kærandi sagði að þeir hefðu gert þetta af tillitssemi við sig því hann hefði verið nýkomin úr meðferð, sem og að ganga í gegnum erfið sambandsslit.

Kæranda var bent á að samkvæmt gögnum málsins hefði hann komið í íbúðina 4. febrúar, lögreglan hefði komið til hans 5. febrúar og sjálfur hefði hann farið á lögreglustöð 6. febrúar og tjáð lögreglu að ákærðu D-kk-nf og R-kk-nf hefðu viðurkennt fyrir honum að hafa farið inn í íbúðina. Kærandi sagði þá að vel gæti verið að hann væri að rugla saman dagsetningum því hann hefði byrjað aftur að neyta áfengis í kjölfarið á atvikum málsins. Sagðist kærandi ekki muna það nú hvort tveir dagar eða tvær vikur liðu þarna á milli. Kæranda var bent á að samkvæmt frásögn S-kk-ef hjá lögreglu hefði S-kk-nf fjarlægt nokkur lón af gólfinu. Kvaðst kærandi halda að þau hefðu verið þarna eftir partíið.

Kærandi staðfesti að ákærði D-kk-nf M-kk-nf hefði átt sjónvarpið í stofunni, en um hefði verið að ræða gamalt sjónvarp, sem þó hefði verið í lagi. Kærandi kvaðst ekki vita hvað orðið hefði af borðtölvu, sem hefði verið í íbúðinni, en kærandi kvaðst hafa notað hana sem leikjatölvu. Kærandi kvaðst ekki hafa fengið greiddar bætur vegna tjónsins og þá sagðist ákærði ekki hafa verið með neina tryggingu, sem bætt gæti tjónið.

Kærandi kvaðst hafa verið með íbúðina á leigu og leigt hana af fasteignafélaginu Novus. Hann sagði að félagið hefði ekki krafið hann um bætur vegna skemmdanna á íbúðinni. Þá sagði hann að lögreglan hefði beðið hann um að setja fram bótakröfu vegna skemmdanna og það hefði hann gert. Kærandi kvað allar hurðir, bæði útidyra- og innihurðir, læsingu, innréttingar á baðherbergi og í eldhúsi, svo og slökkvitækið og loftljósið hafa tilheyrt fasteignafélaginu. Kærandi tók fram að ákærðu hefðu ekki haft heimild hans til að fara inn í íbúðina.

Vitnið S-kk-nf M-kk-nf kvaðst hafa verið að fara með dót frá kæranda í íbúðina þegar hann hefði séð að hún var öll í rúst. Kvaðst vitnið hafa haft samband við kæranda og látið hann vita af þessu. Vitnið kvaðst minna að dyrnar hefðu verið ólæstar þegar hann kom að íbúðinni. Sagðist hann hafa verið með lykil að íbúðinni, en ekki hafa þurft að nota hann. Hann kannaðist ekki við að hafa valdið frekari skemmdum í íbúðinni að beiðni kæranda. Sérstaklega aðspurður sagðist hann ekki hafa rifið sófa í stofunni. Aðspurður sagðist hann ekki muna hvar hann fékk lykilinn að íbúðinni en hann sagðist hafa gætt íbúðarinnar fyrir kæranda á meðan hann var í Reykjavík. Á þessum tíma hefðu þeir kærandi verið að berjast við að vera edrú og þeir báðir verið nýkomnir úr meðferð. Sagðist hann að þetta tímabil væri í mikilli móðu hjá sér, enda hefði hann verið í slæmu ástandi á þessum tíma. Honum hefði verið falið að tæma íbúðina og koma búslóðinni í geymslu og því hefði hann verið með lykla að íbúðinni. Staðfesti hann að hafa tekið aðeins til í íbúðinni og m.a. fjarlægt fjórar til fimm vatnspípur, sem notaðar væru til kannabisreykinga. Sagðist hann hafa hringt í félaga sinn og beðið hann um að aðstoða sig við þetta. Þeir hefðu sett pípurnar í lítinn plastpoka og hent í ruslið. Sagðist hann ekki minnast þess að hafa farið í íbúðina með D-kk-þgf. Aðspurður sagði hann að þeir kærandi hefðu farið saman í meðferð á Vogi, en sjálfur hefði hann farið úr meðferðinni eftir tvo daga. Hann sagðist síðan hafa farið aftur inn á Vog eftir 14 daga og þá verið inni í níu daga. Síðar hefði hann farið aftur á Vog í tvo daga og síðan á Staðarfell í 22 daga. Sagðist hann halda að hann hefði fengið lykil að íbúð kæranda eftir að hann kom úr meðferðinni á Staðarfelli. Annars sagði hann að þetta tímabil væri í mikilli þoku hjá sér. Hann sagði að ákærði D-kk-nf hefði verið með þeim kæranda í íbúðinni sama dag og þeir hringdu á lögregluna. Þá sagði hann að ákærðu D-kk-nf og R-kk-nf hefðu að kvöldi þess sama dags viðurkennt fyrir kæranda að hafa brotist inn í íbúðina, en D-kk-nf hefði ekki talað um það hvenær það hefði verið.

Vitnið K-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið með ákærðu á djamminu fyrripart kvölds einhverja helgina. Sagðist hann hafa vaknað upp við það þegar ákærði D-kk-nf hringdi í hann og sagði honum að hann og fleiri væru komin inn til kæranda, þ.e.a.s. að þau hefðu brotist þar inn. Sagðist hann hafa hringt í lögregluna og tilkynnt um þetta, en sú tilkynning hefði greinilega verið hunsuð af lögreglunni. Kvaðst hann halda að ákærðu hefðu vitað að kærandi væri í meðferð, en sagðist þó ekki vera viss. Þá kvaðst hann hafa verið viðstaddur þegar ákærðu D-kk-nf og R-kk-nf komu til kæranda og játuðu fyrir honum að hafa brotist inn í íbúðina og valdið þar eignaspjöllum. Hann sagði að ákærðu hefðu játað þetta einni til tveimur og jafnvel þremur vikum eftir að atvik málsins áttu sér stað.

Ákæruliður II.

Um málavexti að því er þennan ákærulið varðar er vísað til ákæru.

3.

Ákæruliður I.

Í ákæru eru ætluð brot, húsbrot og eignaspjöll, talin hafa verið framin einhvern tímann á tímabilinu frá þriðjudeginum 25. febrúar 2011 til fimmtudagsins 5. febrúar 2011. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að kærandi hafi tilkynnt um eignaspjöll í íbúð sinni og óskað eftir aðstoð lögreglu vegna þess hinn 4. febrúar 2011 kl. 21:57. Þá kemur fram í frumskýrslunni að vinur kæranda, S-kk-nf M-kk-nf, hafi farið í íbúðina kl. 16:30 þann sama dag og þá séð að búið var að valda spjöllum á innanstokksmunum og íbúðinni sjálfri. Samkvæmt því geta ætluð brot ekki hafa verið framin eftir þann tíma. Verður því að miða við að ætluð brot hafi verið framin einhvern tímann á tímabilinu frá þriðjudeginum 25. febrúar 2011 til miðvikudagsins 4. febrúar 2011.

Húsbrot:

Ákærðu er öllum gefið að sök húsbrot, með því að hafa einhvern tímann á ofangreindu tímabili, í félagi og heimildarleysi, ruðst inn í íbúð kæranda að Hafnargötu 32 í Reykjanesbæ. Ákærðu hafa öll neitað sök að því er þetta brot varðar.

Ákærðu hafa öll borið um það að íbúðin hafi verið mannlaus og útidyrnar ólæstar þegar þau komu að íbúð kæranda í greint sinn og því hafi þau gengið hindrunarlaust inn í íbúðina. Í frumskýrslu lögreglu kemur og fram að engin merki um innbrot hafi verið á vettvangi. Þá hefur vitnið S-kk-nf M-kk-nf borið um það að íbúðin hafi verið ólæst þegar hann kom í hana miðvikudaginn 4. febrúar 2011. Loks liggja engin gögn fyrir um það í málinu að læsing á útidyrahurð hafi verið skemmd. Með vísan til framangreinds verður að leggja til grundvallar að íbúðin hafi verið ólæst þegar ákærðu komu að henni í greint sinn.

Fram er komið að ákærðu M-kvk-nf, D-kk-nf, G-kk-nf og R-kk-nf voru öll saman úti að skemmta sér í greint sinn. Þá er fram komið að þau fóru í téða íbúð til að halda gleðskapnum áfram þegar búið var að loka skemmtistöðum í miðbænum. Ákærði G-kk-nf hefur borið um það að ákærði D-kk-nf hafi tjáð þeim að þau mættu fara í umrædda íbúð til að halda „eftirpartí“ og kvaðst ákærði hafa trúað því. Kvaðst ákærði G-kk-nf ekki hafa vitað að þau væri þar í leyfisleysi, en kvaðst þó hafa vitað að íbúðin væri í eigu annars manns. Ákærði R-kk-nf sagði að sig minnti að ákærði D-kk-nf hefði minnst á það að hann vissi um eftirpartí. Þá hefur ákærða M-kvk-nf borið um það að henni hefði verið boðið í partí í umræddri íbúð, en hún sagðist ekki hafa haft hugmynd um það hver bjó þar. Kvaðst hún ekki hafa vitað að hún væri þar í leyfisleysi. Ákærðu D-kk-nf og G-kk-nf hafa báðir borið um það að þeir hafi byrjað á því að banka á dyrnar, en enginn hafi komið til dyra og því hafi þeir og aðrir sem með þeim voru bara gengið inn í íbúðina. Sagði ákærði D-kk-nf að hann hefði verið vanur að ganga beint inn til kæranda því þeir hefðu verið nánir vinir á tímabili.

Kærandi hefur borið um það að hann hafi verið í áfengismeðferð í Reykjavík þegar atvik málsins áttu sér stað og kvaðst hafa læst íbúðinni áður en hann yfirgaf hana. Hefur hann borið um það að hann og ákærðu hafi öll tilheyrt sama vinahópnum og því hefði ákærðu mátt vera ljóst að hann væri fjarverandi. Þá sagði hann að ákærði D-kk-nf hefði ekki mátt gera ráð fyrir að hann mætti halda partí í íbúðinni, enda hefði hann ekki verið með lykla að íbúðinni. Sagði hann að ákærði D-kk-nf hefði aðeins verið búinn að koma tvisvar til þrisvar til hans í íbúðina áður en þetta var. Þá hefur vitnið K-kk-nf borið um það að hann hefði verið með ákærðu úti að skemmta sér umrætt kvöld, en kvaðst hafa farið snemma heim. Sagðist hann hafa vaknað upp við það um nóttina að ákærði D-kk-nf hringdi í hann og tjáði honum að þau væru komin inn til kæranda, þ.e.a.s. að þau hefðu brotist þar inn. Kvaðst vitnið hafa hringt í lögregluna og tilkynnt um þetta, en sú tilkynning hefði greinilega verið virt að vettugi. Þá sagðist hann hafa verið viðstaddur þegar ákærðu D-kk-nf og R-kk-nf játuðu fyrir kæranda að hafa brotist inn í íbúðina og valdið þar eignaspjöllum.

Ljóst er að ákærðu fóru í mannlausa íbúð kæranda að næturlagi og gerðu sig þar heimakomin um stund, án hans vitundar og vitneskju. Í ljósi þess og alls framangreinds hlaut ákærðu að vera ljóst að þau höfðu ekki heimild til að fara inn í íbúðina og halda þar samkvæmi. Þykir í ljós leitt svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærðu hafi með háttsemi sinni gerst sek um húsbrot og er háttsemi þeirra réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Eignaspjöll:

Ákærðu R-kk-þgf, D-kk-þgf og G-kk-þgf eru gefin að sök eignaspjöll með því m.a. að brjóta hurð á baðherbergi, hurð á svefnherbergi, hurð á baðherbergis- og eldhúsinnréttingu, skemma læsingu á útidyrahurð, eyðileggja ljósakrónu í svefnherbergi, klína sparsli á veggi íbúðarinnar og með því að sprauta úr slökkvitæki yfir loft á gangi og í stofu og á veggi í stofu, eldhúsi og svefnherbergi. Í ákæru er háttsemi ákærðu er heimfærð til 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Kærandi M-kk-nf F-x-x hefur borið um það hér fyrir dómi að hann hafi verið með umrædda íbúð á leigu og leigt hana af Novos fasteignafélagi. Af hálfu ákærða R-kk-ef hafa verið lögð fram í málinu gögn frá fasteignaskrá þar sem fram kemur að umrædd íbúð var áður í eigu Novos fasteignafélags, en er nú í eigu Íbúðalánasjóðs. Þá hefur kærandi borið um það að allar hurðir, bæði útidyra- og innihurðir, læsing á útidyrahurð, innréttingar á baðherbergi og í eldhúsi, svo og slökkvitækið og ljósakróna í svefnherbergi hafi tilheyrt leigusala. Kærandi neitaði því að eigandi íbúðarinnar hefði krafið hann um bætur vegna skemmda á íbúðinni og engin gögn liggja fyrir um það í málinu að kærandi sé réttur aðili að hugsanlegri bótakröfu á hendur ákærðu vegna skemmda á íbúðinni. Verður því að telja að í málinu liggi ekki fyrir refsikrafa frá þeim, sem misgert var við, eins og áskilið er í 4. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. sömu greinar, þ.e. eiganda íbúðarinnar. Ber því að vísa refskröfu ákæruvalds að því er varðar framangreind eignaspjöll frá dómi. Með sömu rökum ber að vísa frá dómi refsikröfu vegna skemmda á sjónvarpstæki í stofu, en upplýst hefur verið í málinu að umrætt sjónvarpstæki var í eigu ákærða D-kk-ef.

Þá er ákærðu gefið að sök að hafa valdið skemmdum á sjónvarpi og kommóðu í svefnherbergi og að hafa eyðilagt borðtölvu í stofu. Í málinu liggja ekki fyrir neinar ljósmyndir af framangreindum skemmdum. Þá er skemmda á þessum hlutum ekki getið í frumskýrslu lögreglu. Eiginleg rannsókn lögreglu virðist ekki hafa farið fram á vettvangi og er t.d. með öllu óupplýst í hverju skemmdir á sjónvarpi og kommóðu í svefnherbergi voru fólgnar. Verður ekki annað séð en lýsing á eignaspjöllum í ákæru sé byggð á lista kæranda yfir þá muni, sem hann taldi að hefðu orðið fyrir skemmdum, og fylgdi einkaréttarkröfu hans.

Við rannsókn málsins upplýsti kærandi að nafngreint fólk hefði verið með lykla að íbúðinni á meðan hann var í burtu. Í skýrslu sinni fyrir dóminum sagðist kærandi hafa beðið nafngreinda félaga sína um að geyma lyklana að íbúðinni á meðan hann var í meðferð. Þá kvaðst hann halda að lyklarnir hefðu einu sinni farið til fyrrverandi kærustu sinnar, sem þurft hefði að fara í íbúðina til að ná í dót, en það hefði hún gert í fylgd eins félaga hans. Sagði ákærði að tvílæsa yrði hurðinni og sagðist hann hafa tekið fram við félaga sína að þeir yrðu að bíða eftir að heyra smella í tvílæsingunni þegar þeir læstu hurðinni. Ekki liggja fyrir skýrslur af öllum þeim, sem kærandi kvað hafa verið með lyklavöld að íbúðinni á meðan hann var í burtu.

Ákærðu hafa öll borið um að íbúðin hafi verið ólæst þegar þau komu að henni og á sama veg hefur borið vitnið S-kk-nf M-kk-nf, sem kom í íbúðina 5. febrúar 2011. Þá kemur fram í frumskýrslu lögreglu að engin ummerki um innbrot hafi verið á vettvangi. Þá eru engar myndir í gögnum málsins af ætluðum skemmdum á læsingu á útidyrahurð. Samkvæmt framansögðu leikur vafi á því hvort og þá hversu lengi íbúðin var ólæst og hverjir höfðu þá aðgang að henni.

Engin rannsókn virðist hafa farið fram á afdrifum borðtölvu í stofu, hvorki með rannsókn á vettvangi né með því að afla upplýsinga hjá nágrönnum, en ákærðu R-kk-nf og G-kk-nf hafa borið um að henni hafi verið hent henni fram af svölum á íbúðinni. Þá hefur ákærði D-kk-nf borið um það að í fyrstu hafi kærandi haldið að fyrrverandi kærsta hans hefði valdið spjöllum á íbúðinni og þá hefði hann beðið ákærða og S-kk-þf M-kk-þf um að rífa áklæði á hægindastólnum til að skemmdirnar litu út fyrir að vera meiri en þær voru. Ákærðu G-kk-nf og R-kk-nf kváðust báðir hafa heyrt af þessu, þ.e. að kærandi og ákærði D-kk-nf hefðu valdið frekari skemmdum í íbúðinni síðar. Vitnið S-kk-nf staðfesti fyrir dóminum að ákærði D-kk-nf hefði verið með honum og kæranda í íbúðinni sama dag og þeir hringdu á lögreglu. Ekkert hinna ákærðu hefur borið um það, hvorki hjá lögreglu né hér fyrir dómi, að hafa orðið vitni að því að áklæði á hægindastóla væri rifið umrædda nótt. Hjá lögreglu tóku kærðu D-kk-nf og R-kk-nf fram að sófinn hefði verið óskemmdur þegar þeir yfirgáfu íbúðina. Samkvæmt framansögðu leikur vafi á því hvernig það bar að skemmdir voru unnar á áðurgreindum hægindastól og hvort það var gert að beiðni kæranda.

Eins og að framan er lýst er rannsókn málsins áfátt í ýmsum atriðum. Verður ákæruvaldið að bera hallann af ófullnægjandi rannsókn málsins. Með vísan til þess sem að framan greinir verður ekki talið að ákæruvaldið hafi fært fram fullnægjandi sönnun fyrir dómi um sekt ákærðu að því er varðar eignaspjöll á innanstokksmunum í íbúðinni og ber því að sýkna þau af refsikröfu ákæruvaldsins að því er þau eignaspjöll varðar.

Ákæruliður II.

Ákærði G-kk-nf Þ-kk-nf játaði brot sitt samkvæmt II. ákærulið skýlaust fyrir dóminum eins og brotinu er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærða M-kvk-nf D-kvk-nf, sem fædd er 1991, og ákærði G-kk-nf Þ-kk-nf, sem fæddur er 1992, hafa ekki áður sætt refsingu.

Ákærði D-kk-nf M-kk-nf, sem fæddur er 1992, gekkst tvívegis undir sektargreiðslu hjá lögreglustjóra á árinu 2010, í fyrra skiptið 6. júlí fyrir fíkniefnalagabrot og í síðara skiptið 13. desember fyrir ölvunarakstur og var hann þá jafnfram sviptur ökurétti.

Ákærði R-kk-nf F-kk-nf, sem fæddur er 1993, var með dómi 26. nóvember 2009 sakfelldur fyrir líkamsárás, en ákvörðun refsingar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Með broti sínu nú hefur ákærði rofið skilorð dómsins frá 26. nóvember 2009. Með því að brot það, sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir, þykir aðeins varða sektum þykir rétt með heimild í 60. gr. almennra hegningarlaga að láta skilorðsdóminn haldast og gera ákærða refsingu sér í lagi fyrir þetta mál.

Við ákvörðun refsingar ákærðu er litið til þess að ákærðu eru öll ung að árum, en þegar brotið var framið var ákærða M-kvk-nf 19 ára, ákærði R-kk-nf F-kk-nf rúmlega 17 ára og ákærðu D-kk-nf M-kk-nf og G-kk-nf Þ-kk-nf liðlega 18 ára. Í ljósi framangreinds þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar þeirra og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með hliðsjón af málsúrslitum ber að vísa bótakröfu M-kk-ef F-x-x frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærða M-kvk-nf D-kvk-nf greiði að hálfu þóknun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef K-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en að hálfu greiðist hún úr ríkissjóði.

Ákærði R-kk-nf F-kk-nf greiði að hálfu þóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef J-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en að hálfu greiðist hún úr ríkissjóði.

Ákærði G-kk-nf Þ-kk-nf greiði að hálfu þóknun skipaðs verjanda síns, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en að hálfu greiðist hún úr ríkissjóði.

Ákærði D-kk-nf M-kk-nf greiði að hálfu þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 288.650 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en að hálfu greiðist hún úr ríkissjóði.

Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari. Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Refsikröfu ákæruvalds að því er varðar eignaspjöll á íbúð og sjónvarpstæki í stofu er vísað frá dómi.

Ákvörðun refsingar ákærðu, M-kvk-ef D-kvk-ef B-kvk-ef B-kvk-ef, R-kk-ef F-kk-ef K-kk-ef, D-kk-ef M-kk-ef A-kk-ef og G-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Bótakröfu brotaþola, M-kk-ef F-x-x, er vísað frá dómi.

Ákærða M-kvk-nf D-kvk-nf greiði að hálfu þóknun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef K-kk-ef hdl., 251.000 krónur, en að hálfu greiðist hún úr ríkissjóði.

Ákærði R-kk-nf F-kk-nf greiði að hálfu þóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef J-kk-ef hrl., 251.000 krónur, en að hálfu greiðist hún úr ríkissjóði.

Ákærði G-kk-nf Þ-kk-nf greiði að hálfu þóknun skipaðs verjanda síns, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., 251.000 krónur, en að hálfu greiðist hún úr ríkissjóði

Ákærði D-kk-nf M-kk-nf greiði að hálfu þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 288.650 krónur, en að hálfu greiðist hún úr ríkissjóði.

R-kvk-nf B-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir.

Héraðsdómi Reykjaness 30.04.2012.