S-567/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 25. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 20. desember síðastliðinn á hendur A-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Lækjarhjalla 2 í Kópavogi, „fyrir eftirtalin hegningarlagabrot:

1. Eignaspjöll, með því að hafa laugardaginn 2. apríl 2016, við Grensásveg nr. 5, sparkað nokkrum sinnum í hægri hurð og rúðu bifreiðarinnar [...], með þeim afleiðingum að skemmdir urðu á hægri hurð og kám á rúðu.

[...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Gripdeild, með því að hafa sunnudaginn 27. nóvember 2016, í verslun Krónunnar, Flatahrauni 13, Hafnarfirði, tekið ófrjálsri hendi þrjár snyrtivörur að verðmæti kr. 3.685 og gengið út úr versluninni án þess að greiða fyrir vörurnar.

[...]

Telst brot þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Um málsatvik er skírskotað til framangreindrar ákæru.

Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað háttsemi sína og var farið með málið samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem saksókn á hendur henni tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærða hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærða krefst þess að sér verði ekki gerð refsing í málinu og gerir skipaður verjandi kröfu um þóknun vegna starfa verjenda fyrir dómi og á rannsóknarstigi.

Ákærða er fædd í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hún frá árinu 2010 hlotið sjö dóma fyrir ýmis afbrot. Nú síðast var hún með dómi 17. mars 2016 dæmd í eins árs fangelsi fyrir umferðarlagabrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, en með þeim dómi var dæmd upp 285 daga reynslulausn sem ákærðu var veitt 8. júní 2014 af eftirstöðvum refsinga eftirgreindra dóma frá 22. apríl 2014 og 24. október 2013 og var ákærðu með dómnum 17. mars 2016 dæmd refsing í einu lagi. Að öðru leyti vísast um sakaferil ákærðu til þess að af þeim sjö dómum sem hún hefur hlotið, hefur hún í fimm tilvikum verið dæmd fyrir auðgunarbrot. Með dómi 2. september 2010 var hún dæmd til sektargreiðslu fyrir tilraun til þjófnaðar. Með dómi 7. sama mánaðar var hún dæmd í sex mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir umferðarlagabrot, brot gegn lögum um fullnustu refsinga, brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og þjófnað, en brotin framdi hún öll áður en framangreindur dómur 2. sama mánaðar gekk, er hún var nítján ára gömul. Með dómi 7. desember 2011 var hún dæmd í átta mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir þjófnaði. Með þeim brotum sínum rauf hún skilyrði fyrir frestun á fullnustu refsingar samkvæmt dómnum frá 7. september 2010 og var sá dómur dæmdur upp og ákærðu dæmd refsing í einu lagi. Með dómi Hæstaréttar Íslands 24. október 2013 var ákærða dæmd í fimmtán mánaða fangelsi, fyrir umferðarlagabrot, þjófnaði og brot gegn valdstjórninni. Með þeim brotum rauf hún skilorð dómsins frá 7. desember 2011 og var sá dómur dæmdur upp og ákærðu dæmd refsing í einu lagi. Áfrýjað var dómi Héraðsdóms Reykjavíkur frá 3. apríl 2013. Með dómi 22. apríl 2014 var ákærða dæmd í fjögurra mánaða fangelsi fyrir þjófnaði og líkamsárás. Samkvæmt dómnum var ákærðu gerður hegningarauki þar sem þrjú þjófnaðarbrot af sjö og líkamsárásin voru framin áður en dómur Héraðsdómur Reykjavíkur frá 3. apríl 2013 gekk. Hin þjófnaðarbrotin fjögur framdi hún eftir þann tíma, þar af eitt þeirra eftir að dómur Hæstaréttar Íslands gekk.

Við ákvörðun refsingar nú er til þess að líta að ákærða er í máli þessu í sjötta sinn sakfelld fyrir auðgunarbrot og nú einnig eignaspjöll. Eftir því og með hliðsjón af 256. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, kemur ekki til álita að henni verði ekki gerð refsing í málinu. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af 77. gr. sömu laga, þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Í ljósi sakaferils hennar eru ekki efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærða dæmd til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknanir verjenda hennar á rannsóknarstigi og fyrir dómi. J-kk-nf B-kk-nf K-kk-nf héraðsdómslögmaður var tilnefndur verjandi ákærðu á rannsóknarstigi vegna 1. ákæruliðar og verður henni gert að greiða þóknun vegna þeirra starfa hans, sem þykir hæfilega ákveðin 64.480 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá er ákærða einnig dæmd til að greiða þóknun skipaðs verjanda hennar, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, vegna starfa hans fyrir dómi og á rannsóknarstigi vegna 2. ákæruliðar, en sú þóknun þykir hæfilega ákveðin 148.800 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærða A-kvk-nf G-kvk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærða greiði þóknun verjanda síns fyrir dómi og á rannsóknarstigi, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 148.800 krónur og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 64.480 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf