S-1117/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 27. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Reykjavík, útgefinni 4. júlí 2006 á hendur B-kk-þgf F-kk-þgf, kt. 000000-0000, Sléttahrauni 28, Hafnarfirði, fyrir vopnalagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 16. apríl 2006 í Pósthússtræti við Hafnarstræti í Reykjavík borið bitvopn á almannafæri.

Telst þetta varða við 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins og krefst verjandi ákærða málsvarnarlauna að mati réttarins.

Málsatvik.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar í Reykjavík frá 16. apríl 2006 fór lögregla að Pósthússtræti í Reykjavík þá nótt vegna tilkynningar um aðila sem væru þar að neyta fíkniefna. Þrír menn voru handteknir, þar á meðal ákærði og fannst hnífur í hægri buxnavasa hans. Samkvæmt fyrirliggjandi ljósmynd af umræddum hnífi er um að ræða vasahníf með um 8 sm löngu og íbjúgu hnífsblaði. Ákærði gaf enga skýringu á því hvers vegna hann bæri hnífinn á sér.

Fyrir dómi játaði ákærði að hafa borið hnífinn á sér umrætt sinn, en kvað að ekki væri um brot á vopnalögum að ræða, einungis væri um að ræða venjulegan vasahníf.

Spurður um það hvers vegna ákærði hefði verið með vasahníf á sér umrætt sinn kvaðst ákærði oft ganga með vasahníf á sér en í þetta sinn hefði hann gleymt að hann væri með hnífinn á sér.

Þá kvaðst ákærði hafa verið að skemmta sér umrædda nótt og hafi hann ,,aðeins verið búinn að kíkja í glas”. Hann kvaðst hafa verið atvinnulaus á þeim tíma er ákæra tekur til.

Niðurstaða.

Ákærði hefur játað að hafa borið umræddan hníf er hann var handtekinn aðfaranótt 16. apríl 2006, en hefur neitað því að það feli í sér brot á vopnalögum.

Samkvæmt 1. gr. vopnalaga nr. 16/1998 er vopn hvert það tæki eða efni sem unnt er að beita til að deyða eða skaða heilsu manna eða dýra tímabundið. Með hliðsjón af skilgreiningu þeirri á vopni er fram kemur í þessu ákvæði felst að óheimilt er að bera á sér ýmis tæki sem í venjulegum skilningi og umhverfi teldust ekki vopn, en unnt er að skaða með fólk eða dýr. Af ljósmyndum þeim sem fyrir liggja af hnífi þeim sem ákærði bar umrætt sinn er ljóst að hann fellur undir skilgreiningu 1. gr. vopnalaga á vopni. Samkvæmt 1. mgr. 30. gr. vopnalaga er allur vopnaburður bannaður. Með ákvæði þessu var lögfest að allur hnífaburður á almannafæri sé ólöglegur, nema í þeim tilvikum er greinir í 2. málslið 1. mgr. 30. gr. vopnalaga. Ákærði bar fyrir dómi að umrætt sinn hafi hann verið að skemmta sér og því verður ekki talið að undantekningarákvæði 2. málsliðar 30. gr. vopnalaga eigi við um vopnaburð ákærða. Með vísan til framangreinds er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem í ákæru greinir og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði á að baki talsverðan sakarferil. Hinn 22. október 1996 var hann dæmdur til greiðslu sektar vegna brota á umferðarlögum. Þá gekkst hann undir greiðslu 27.500 króna sektar 30. janúar 1997 fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalögum. Hann hlaut skilorðsbundna ákærufrestun í 2 ár frá 15. apríl 1997 vegna þjófnaðarbrots. Hinn 14. nóvember 1997 var hann dæmdur í 45 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir fíkniefnabrot, umferðarlagabrot og hegningarlagabrot. Hinn 26. nóvember 1998 var hann dæmdur til greiðslu sektar vegna fíkniefnabrots. Hann gekkst undir greiðslu 14.000 króna sektar 13. janúar 1999 vegna brots gegn ávana- og fíkniefnalögum og 12. nóvember 1999 var hann dæmdur í 6 mánaða fangelsi skilorðsbundið í 3 ár fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Með dómi Hæstaréttar 22. mars 2001 var hann dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir umferðarlagabrot og sviptur ökurétti. Honum var ekki gerð sérstök refsing með dómi 7. maí 2001, sem hann hlaut vegna líkamsárásar. Ákærði hlaut 3 mánaða fangelsisdóm fyrir þjófnaðarbrot, vopnalagabrot og fíkniefnabrot 16. mars 2005. Hann hlaut reynslulausn 4. apríl 2006 í 1 ár á eftirstöðvum refsingar, 36 daga. Síðast gekkst ákærði undir greiðslu 37.000 króna sektar, 2. september 2005, vegna brots gegn ávana- og fíkniefnalögum.

Með broti því sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í máli þessu hefur hann rofið skilorð reynslulausnar frá 4. apríl 2006, en með hliðsjón af 60. gr., sbr. 42. gr. almennra hegningarlaga verður reynslulausn látin haldast og refsing dæmd sérstaklega fyrir brot ákærða nú. Með vísan til framangreinds er refsing ákærða ákveðin 40.000 króna sekt, sem ákærði greiði í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa, en ella sæti ákærði fangelsi í 4 daga.

Þá ber ákærða að greiða sakarkostnað málsins sem er málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, K-kk-ef S-kk-ef hrl. og ákvarðast 62.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjóra.

I-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, B-kk-nf F-kk-nf, greiði í ríkissjóð 40.000 króna sekt innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í 4 daga.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 62.250 krónur.

I-kvk-nf E-kvk-nf.