S-95/2016

Mál þetta er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Vestmannaeyjum þann 27. maí 2016, á hendur L-x-x M-x-x S-x-x [sic.] T-x-x M-x-x, Selfossi

„fyrir húsbrot, nytjastuld, umferðalagabrot [sic.] og fyrir að hlýða ekki fyrirmælum lögreglu

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 16. ágúst 2015, ruðst heimildarlaust inn á heimili A, að B og tekið þaðan kveikjuláslykla að bifreiðinni [...], notað hana í heimildarleysi og ekið henni þaðan til Reykjavíkur og aftur til baka áleiðis á Selfoss, án tilskilinna ökuréttinda, undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í blóði mældist 0,81‰), á 129 kílómetra hraða á klukkustund austur Suðurlandsveg, við Ingólfsfjall þar sem leyfður hámarkshraði er 90 kílómetrar á klukkustund, og hafa ekki sinnt stöðvunarmerkjum lögreglu heldur ekið áfram uns akstur bifreiðarinnar var stöðvaður við Ölfusárbrú á Selfossi.

(Mál nr. 318-2015-9807)

Telst brot ákærða varða við 231. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum, 2. mgr. 37. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr., og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum og 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Mál þetta var þingfest þann 1. september 2016.

Í þinghöldum 9. september og 28. október kannaðist ákærði við að hafa ekið bifreiðinni eins og honum er gefið að sök, án tilskilinna ökuréttinda, með þeim hraða sem í ákæru greinir á Suðurlandsvegi við Ingólfsfjall, undir áhrifum áfengis og ekki sinnt stöðvunarmerkjum. Ákærði neitar sök hvað varðar nytjastuld og húsbrot.

Aðalmeðferð fór fram 28. október 2016 og var málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að ákæru í málinu verði vísað frá dómi. Til vara krefst ákærði þess að hann verði sýknaður af brotum gegn 231. og 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1949 og að ákvörðun refsingar vegna þeirra sakargifta sem hann hefur játað verði frestað en að því frá gengnu að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er krafist málsvarnarlauna.

Með úrskurði dómsins 16. nóvember 2016 var málinu vísað frá dómi.

Hæstiréttur Íslands felldi frávísunarúrskurð héraðsdóms úr gildi 2. desember 2016 með dómi réttarins í máli nr. 777/2016. Í dómsorði Hæstaréttar sagði „Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar.“

Munnlegur málflutningur fór fram á ný í málinu þann 12. janúar 2017 og var málið aftur tekið til dóms að honum loknum.

Af hálfu aðila eru gerðar sömu dómkröfur og fyrr, að frátalinni frávísunarkröfu ákærða.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu að morgni sunnudagsins 16. ágúst 2015 hafði lögreglumaðurinn A samband við lögregluna á Selfossi til að tilkynna um þjófnað á bifreiðinni [...] sem þá var í umsá rannsóknardeildar lögreglunnar. Tilkynnti A jafnframt að viðkomandi hefði farið inn á heimili lögreglumannsins og tekið þaðan kveikjuláslykla bifreiðarinnar.

Var haft samband við fjarskiptamiðstöð lögreglu og lýst eftir bifreiðinni og hafin leit að henni. Á móts við Ingólfsfjall var lögregla vör við bifreiðina þar sem henni var ekið til austurs og var hraði hennar mældur 129 kílómetrar á klukkustund. Sneri lögreglubifreiðin við og var bifreiðinni gefið merki um að stöðva aksturinn, en þá jók ökumaður hraðann án þess að sinna stöðvunarmerkjum. Var svo bifreiðin stöðvuð þar sem henni var ekið yfir Ölfusárbrúna á Selfossi. Var ákærði ökumaður bifreiðarinnar og var hann handtekinn og færður á lögreglustöð. Segir í frumskýrslunni að hann hafi verið illa áttaður og í annarlegu ástandi og ekki getað gefið skýringu á því hvar eða hvernig hann hafi komist yfir kveikjuláslykla bifreiðarinnar. Vaknaði jafnframt grunur um að ákærði væri undir áhrifum áfengis og var hann látinn blása í áfengismæli og honum dregið blóð. Samkvæmt niðurstöðu Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði var 0,81 0/00 í blóðsýni ákærða.

Var tekin skýrsla af ákærða hjá lögreglu og kannaðist við að hafa ekið bifreiðinni undir áhrifum áfengis og að hafa reynt að stinga lögreglu af. Þá kvaðst ákærði ekki hafa fengið ökuréttindi. Kannaðist ekki við að hafa farið inn í hús og tekið þar kveikjuláslykla í heimildarleysi. Kvaðst ekki muna eftir að hafa gert slíkt og að það samræmdist ekki atferlisvenjum hans. Kvaðst ekki muna hvernig hann hefði komið inn í bifreiðina. Kvaðst hafa verið við drykkju með nokkrum öðrum í sumarbústað um hálftíma akstur frá Selfossi og verið þar í heitum potti, talsvert drukkinn. Næst muni hann eftir sér í umræddri bifreið við óperuhúsið í Reykjavík og honum þá brugðið mjög. Hann hafi fundið til áfengisáhrifa og ákveðið að aka austur á Selfoss. Þá kannaðist ákærði við að hafa ekið á ólöglegum hraða.

Ekki er ástæða til að rekja frekar rannsókn málsins hjá lögreglu.

Forsendur og niðurstaða

Við aðalmeðferð skýrði ákærði frá því að hann hafi verið boðinn til veislu í sumarhúsi sem hann viti ekki vel hvar er. Það hafi verið með nokkrum félögum sem hann hafi hitt í Danmörku á árinu 2014. Þetta hafi átt að vera bara rólegt. Áður en hann hafi farið þangað hafi ákærði fengið sér rauðvínsglas með föður sínum. Hann hafi haft með sér 1-2 bjóra með sér sem hann hafi fengið frá föður sínum. Svo hafi þeir setið og spjallað og spilað einhvern leik á meðan. Ákærði hafi drukkið bjórana sína. Svo hafi hann kannski fengið boðið eitt eða tvö glös af gini og tóniki. Hann hafi ekki blandað það sjálfur og ekki séð það blandað. Þetta hafi hann drukkið. Þeir hafi farið í heitan pott. Þegar hann hafi verið búinn að sitja nokkra stund í pottinum þá muni hann ekki meira. Næst muni hann eftir sér við tónlistarhúsið Hörpu í Reykjavík í bíl. Honum hafi brugðið mjög og ekki vitað hvað hann ætti að taka til bragðs. Hann hafi lagt bílnum á bílastæði þar nálægt til að hugsa ráð sitt. Svo hafi hann ákveðið að aka sem leið lá austur á Selfoss. Ekki muni hann frekar fyrr en að lögregla hafi gefið honum merki um að stöðva með blikkljósum, en hann hafi bara langað til að flýta sér heim til föður síns.

Aðspurður um hvort ákærði hefði heimild til að fara inn í aðra hluta hússins að B, þar sem ákærði bjó, en bílskúrinn þar sem ákærði bjó, kvað ákærði rétt að hann byggi í bílskúrnum. Þá lýsti ákærði því að hann hefði haft heimild húsráðandans til að fara inn í húsið ef rafmagnið færi, til að laga rafmagnið í rafmagnstöflunni. Það hafi húsráðandi heimilað. Ekki kvaðst ákærði minnast þess að hafa farið inn í það rými umrædda nótt. Ekki kvaðst ákærði kannast við bílinn sem hann hafi ekið umrætt sinn og kvaðst ekki geta sagt til um hvort hann hafi áður séð hann. Þegar hann hafi rankað við sér í bílnum um nóttina hafi hann ekki haft hugmynd um hvaða bíll þetta væri og ekki vitað neitt um hver ætti hann eða hvar ákærði hafi komist yfir hann. Ekki hafi hann haft heimild til akstursins. Aðspurður hvers vegna hann hafi ekið bílnum á Selfoss við þessar aðstæður kvaðst ákærði ekki geta svarað því en hann hafi bara viljað komast heim til föður síns, en vísast hefði verið réttara að kalla til lögreglu. Kvaðst ákærði muna lítið eftir ferðinni heim á leið. Kvaðst ekki muna eftir því að hafa komið heim.

Aðspurður kvaðst ákærði ekki muna eftir því að á einhverjum tíma hafi annar maður verið með honum í bílnum. Hann myndi ekki eftir neinu frá því hann hafi verið í heita pottinum og þar til hann hafi rankað við sér við H-kvk-þf. Kvaðst ekki muna vel hvort bíllinn hafi verið í gangi. Hann hafi verið í ökumannssætinu.

Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa verið lengi á Íslandi þegar þetta var, en hann hafi komið til landsins rúmri viku áður. Hann hafi ekki ratað mikið á Íslandi, en sér hafi verið sagt að á landinu væri einn vegur, þ.e. nr. 1, sem lægi hringinn um landið. Hann hafi þekkt H-kvk-þf þegar hann hafi rankað við sér. Honum hafi lánast að finna leiðina á Selfoss og taldi að það hafi verið með því að skoða umferðarskiltin. Hann hafi sjaldan ekið bíl áður og bara á D. Aðspurður um föt sín kvaðst hann ekki hafa verið í sínum fötum þegar hann hafi verið stöðvaður og hafi verið með nærhald um hálsinn. Kvaðst ákærði ekki hafa verði í sambandi við þá sem voru með honum í sumarbústaðnum eftir þetta. Þeir hafi verið milli 10 og 20 strákar og hafi hann þekkt 2-3 þeirra áður. Það hafi verið C og E og einn sem hann viti ekki nafn á. Kvaðst aðspurður kannast við nafnið F úr sumarbústaðnum og hafi F haft samband við sig skömmu eftir það og sagt að föt þeirra hefðu víxlast.

Aðspurður um ástæðu þess að hann myndi ekki eftir sér frá því hann hafi verið í heita pottinum og þangað til hann hafi verið við H-kvk-þf kvaðst hann ekki vita það. Hann hafi ekki drukkið mjög mikið eftir því sem hann best viti. Ekki hafi hann neytt annarra vímugjafa en áfengis.

Vitnið A fyrrverandi lögreglumaður hjá Lögreglustjóranum á Suðurlandi kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið á bakvakt sem rannsóknarlögreglumaður sumarið 2015. Hann hafi verið með umræddan bíl sem hafi fylgt bakvaktinni. Hann hafi verið heima hjá sér og bílnum hafi verið lagt fyrir utan heimilið. Hann hafi verið að horfa á sjónvarp og farið svo fram um nóttina, u.þ.b. um þrjúleytið, til að aðgæta hvort hann hafi verið búinn að læsa og þá hafi hann tekið eftir því að bíllinn hafi ekki verið á staðnum. Önnur af tveimur útidyrum hafi verið ólæst. Lyklarnir hafi átt að vera í körfu við hliðina á eldhúsinu og þeir hafi ekki verið þar. Þá hafi vitnið hringt á lögreglustöð og spurt hvort lögregla hafi tekið bílinn, en það hafi ekki verið. Þá hafi verið orðið ljóst að bíllinn væri horfinn og verið lýst eftir honum. Vitnið búi á B ásamt fjölskyldu sinni. Bílinn hafi hann notað síðast seinni part sama dags við vinnu sína. Lyklana hafi hann sett í þar til gerða bastkörfu. Ekki hafi vitnið veitt ákærða heimild til að aka bílnum. Ákærði hafi leigt hjá vitninu íbúð í bílskúrnum. Hann hafi ekki haft aðgang að öðrum hlutum hússins og verið sérinngangur í þá íbúð. Ákærði hafi bara verið búinn að vera þarna í viku. Ákærði hafi komið inn og í þvottahúsið og vitnið sýnt honum hvar rafmagnstaflan væri, en vitnið hafi ekki haft nein afnot af öðru en íbúðinni í bílskúrnum. Það hafi legið ljóst fyrir að ákærði hefði bara aðgang að íbúðinni í bílskúrnum og hann hafi ekki haft aðgang að þeim hluta hússins þar sem lyklarnir hafi verið. Það hljóti honum að hafa verið ljóst.

Nánar aðspurður um tíma kvaðst vitnið vera viss um að þetta hafi verið milli kl. 3 og 4 um nóttina sem hann hafi orðið þess var að bíllinn var horfinn. Ekki kvaðst vitnið vita hvað ákærði væri talinn hafa ekið bílnum marga kílómetra.

Aðspurður um þann framburð sinn hjá lögreglu að hann hafi sýnt ákærða hvar rafmagnstafla væri í þvottahúsinu, sem ákærði hefði ekki aðgang að, kvaðst vitnið hafa sýnt ákærða töfluna. Kvaðst ekki muna hvort það hafi komið fram hvort ákærði mætti slá inn rafmagnið sjálfur ef enginn væri heima. Þá kom fram að lyklakarfan væri hjá rafmagnstöflunni inni í þvottahúsinu. Því hafi örugglega ekki fylgt heimild til að valsa um húsið eða fara þangað inn í öðrum tilgangi en að slá inn rafmagnið ef enginn væri heima. Þá kvað vitnið útilokað að lyklarnir hafi verið í bílnum.

Vitnið E kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og sagði frá því að vitnið, ákærði og G hafi verið á æfingu og þeir strákarnir í liðinu hafi verið að fara í sumarbústað og ákveðið að bjóða ákærða með því hann hafi fáa þekkt. Hann hafi alveg verið til í það. Hafi vitnið svo sótt ákærða á Selfoss og þeir farið í bústaðinn. Þetta hafi ekki átt að vera eitthvað rosa partí og vitnið hafi bara haft með sér 6 bjóra og gefið ákærða 3 af þeim. Svo hafi verið farið í pottinn. Eftir pottinn hafi ákærði sagt að hann vildi fara heim af því að pabbi hans væri að fara heim á miðvikudag og hann vildi vera bara með honum. Þá hafi vitnið spurt yngri strákana, sem hafi ekki verið að drekka, hvort þeir gætu ekki skutlað honum heim. Þeir hafi alveg getað það. Vitnið hafi ekki farið með í það. Svo hafi vitnið tekið eftir því að ákærði hafi verið farinn í röng föt. Hafi vitnið líka látið ákærða hafa skóna sína. Þeir hafi svo farið kannski 40 mínútum seinna. Á meðan hafi ákærði sagt einhverjar sögur af fjölskyldunni sinni á D, en það hafi vitnið ekki heyrt sjálfur. Um kvöldið hafi ákærði spurt hvort hann mætti keyra bíl vitnisins en vitnið haldið að það væri bara í gríni. Þeir hafi kannski verið 10 í bústaðnum sem F hafi átt. Þeir hafi allir farið í heita pottinn. Þeir sem hafi ekið ákærða hafi verið H, sem hafi átt bílinn, C, I og J. Þeir hafi líka farið að fá sér að borða. Þeir hafi svo komið aftur, kannski tveimur tímum seinna. Vitnið kannaðist við að ákærði hafi fengið gin og tónik blöndu, en hún hafi ekki verið blönduð neitt sérstaklega fyrir hann. Það hafi verið sett í nokkur glös og ekkert óvenjulega sterkt.

Aðspurður kvaðst vitnið ekki vita hvenær ákærða hafi verið ekið burt úr bústaðnum, en það hafi verið eftir kl. 24. Vitnið kvaðst hafa neytt áfengis og verið eitthvað undir áhrifum. Ekki hafi ákærði komið með neitt áfengi með sér.

Vitnið C kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hann hafi verið að fara ásamt nokkrum strákum í bústað hjá G, E og G hafi verið á æfingu með ákærða og þeir hafi boðið honum með, en þeir hafi kannast við ákærða frá fyrri tíð. E hafi gefið ákærða bjór og þeir hafi verið að spjalla í sófanum. Þeir hafi farið í pottinn. Ákærða hafi verið gefið áfengi en hann hafi ekki verið með neitt sjálfur. Einn strákur hafi gefið honum gin og tónik. Ákærði hafi verið svolítið drukkinn. Þegar vitnið hafi komið úr pottinum á eftir hinum hafi ákærði verið að tala um að hann vildi fara heim af því að hann vildi frekar eyða tíma með föður sínum sem færi fljótlega heim. Það hafi verið þrír strákar þarna sem ekki hafi drukkið og þeir hafi því getað skutlað ákærða á Selfoss. Þegar vitnið hafi komið úr pottinum hafi ákærði verið búinn að klæða sig í einhver föt og vitnið hafi ákveðið að fara með þeim af því hann hafi verið orðinn svangur og þeir hafi ætlað að fá sér snarl í leiðinni. Á leiðinni hafi ákærði verið frekar mikið fullur og lítt til viðræðu og ekki tekið þátt í samræðum. Þeir hafi ekið ákærða heim og horft á eftir honum ganga út úr bílnum og hafa séð ákærða fara eins og hann væri að fara inn í bílskúrinn. Svo hafi þeir félagarnir farið og fengið sér að borða og farið svo aftur í bústaðinn. Aðspurður hélt vitnið að þeir hefðu verið um 10 í bústaðnum. Þeir hafi allir farið í pottinn. H hafi ekið ákærða og I og J hafi verið með líka, auk vitnisins og ákærða. Ekki kvaðst vitnið hafa séð neina á ferli við heimili ákærða. Ekki gat vitnið sagt til um tímasetningar í þessari för, en þetta hafi að líkindum verið seint. Gat ekki heldur sagt til um hvort hafi verið bíll fyrir utan heimili ákærða. Ákærði hafi verið sá eini sem hafi farið heim um nóttina. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt ákærða tjá sig um að vilja fara heim, en hinir piltarnir hafi sagt það. Vitnið kvaðst líka hafa heyrt að ákærði hefði farið í ranga skó og verið með nærhald um hálsinn. Ákærði hafi farið sjálfur út í bíl. Ekki mundi vitnið hvort ákærði hafi verið aðstoðaður við að komast leiðar sinnar úr bílnum. Aðspurður kvað vitnið að þeir strákarnir hafi rætt þetta sín á milli, bæði í kjölfar atburðarins og eftir að þeir hafi verið boðaðir til vitnis við dómsmeðferðina, en það breytti ekki því að hann hefði borið um sína upplifun.

Vitnið H kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þeir hafi verið í bústaðarferð félagarnir og vitað að ákærði væri nýkominn til landsins og þekkti fáa og því ákveðið að bjóða honum með. Einhverjir hafi verið að drekka, en sumir verið edrú og þ. á m. vitnið. Enginn verið mjög fullur. Um nóttina, á að giska milli eitt og hálf tvö hafi E sagt sér að ákærði vildi fara á Selfoss til að hitta pabba sinn og vitnið boðist til að skutla honum. Svo hafi þeir beðið eftir honum meðan hann hafi verið eitthvað að spjalla við K um líf sitt á D. Svo hafi þeir farið af stað og ákærða hafi verið ekið á Selfoss. Ákærði hafi annað hvort verið sofandi eða meðvitundarlaus í bílnum, a.m.k. ekki vakandi. Svo hafi verið komið að húsinu þar sem ákærði muni hafa haft bílskúr á leigu og hann verið vakinn þar og sagt að hann væri kominn á áfangastað. Hafi ákærði farið út úr bílnum og verið valtur, en gengið í ranga átt þannig að þeir hafi kallað í hann og sagt að hann væri að fara vitleysu, og hafi þá ákærði snúið við og farið í rétta átt. Hafi þeir horft á eftir honum í rétta átt bak við húsið þar sem þeir hafi vitað að bílskúrinn væri. Hafi þeir þá talið ákærða kominn á rétta braut og þeir þá farið og fengið sér að borða og farið svo aftur í bústaðinn.

Aðspurður kvað vitnið að þeir hafi allir farið í pottinn. Með í bílferðinni, sem hafi verið farin á bíl vitnisins, hafi verið C, I og J, ákærði og vitnið. Ekki hafi vitnið séð neitt fólk á ferli við heimili ákærða. Þeir hafi farið frá bústaðnum á að giska um tvöleitið um nóttina og verið við heimili ákærða kannski einum og hálfum tíma seinna en þeir hafi verið lengi á leiðinni. Sér skiljist að þeir hafi mögulega farið lengri leið en þá stystu. Vitnið minnti að bifreið hafi verið í innkeyrslunni við heimili ákærða. Þeir hafi stoppað kannski hálftíma á Selfossi og verið svo einn til einn og hálfan tíma á leiðinni til baka. Frá einhverjum hafi vitnið heyrt að ákærði hafi farið í röng föt eftir að hafa verið í heita pottinum, en það hafi vitnið ekki séð. Vitnið hafi séð ákærða með nærhald um hálsinn. Svo hafi ákærði verið í röngum skóm og hafi E bent honum á það. Aðspurður kvað vitnið að í bústaðnum hafi verið drukkinn bjór en sér skiljist að þar hafi líka verið drukkið gin og tónik. Vatnspípa með ávaxtatóbaki hafi líka verið reykt og hafi margir verið í því en ekki allir. Þetta sé bara tóbak með ávaxtabragði.

Vitnið I kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þeir hafi verið í sumarbústað hjá F og þeir hafi verið að skemmta sér og spjalla og fara í heita pottinn. Svo hafi þeir ætlað að skutla ákærða heim kannski milli eitt og tvö um nóttina. Þeir hafi verið lengi á leiðinni til Selfoss af því þeir hafi farið ranga leið og villst. Hafi ákærða verið skutlað heim og hafi verið fylgst með honum fara þangað sem þeir hafi haldið að inngangurinn væri. Svo hafi þeir farið að fá sér að borða í pylsuvagninum og keypt morgunmat á Olís og farið svo til baka. Þeir hafi verið um 9 talsins í bústaðnum. Allir hafi þeir farið í heita pottinn. Ákærði hafi talað um það eftir heita pottinn að hann vildi fara heim. Vitnið, H, J og C hafi farið með í bílferðina þegar ákærða hafi verið skutlað heim. Ákærði hafi verið sofandi á heimleiðinni. Ekki hafi vitnið séð neitt fólk á ferli við heimili ákærða. Þeir hafi komið til baka kannski milli klukkan fjögur og fimm um nóttina, eða alla vega frekar seint. Vitnið minnti að einhver bíll hafi verið fyrir utan heimili ákærða, en ekki gat vitnið lýst bílnum. Ekki hafi aðrir farið úr bústaðnum. Vitnið hafi ekki neytt áfengis, en einhverjir hafi drukkið bjór og gin og tónik. Ákærði hafi drukkið og E hafi gefið honum bjór og hann hafi líka drukkið gin og tónik sem hann hafi fengið hjá K. Vitnið kvað bústaðinn vera við Laugarvatn. Vitnið kannaðist við að hafa rifjað upp atburði ásamt öðrum vitnum fyrir aðalmeðferðina, en framburður vitnisins sé bara sín upplifun.

Vitnið J kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þeir hafi farið í bústað hjá F strákarnir í karlaliði [...]. Hafi þeir boðið ákærða með þar sem hann hafi verið nýkominn til landsins og verið vinafár. E hafi boðið ákærða. Þeir hafi verið í bústaðnum og svo hafi ákærði viljað fara heim og hafi þá verið ákveðið að skutla honum. Hafi þrír verið edrú, þ.e. vitnið, I og H og J hafi verið á bíl. Þeir hafi ákveðið að nýta ferðina til að kaupa morgunmat og fá sér að borða. Hafi ákærða verið skutlað heim og hann verið vakinn þar og látinn vita að hann væri kominn heim. Hafi ákærði vaknað og farið út úr bílnum en fyrst gengið í ranga átt og þeir kallað á eftir honum. Hafi þá ákærði farið í rétta átt og þeir horft á eftir honum í rétta átt. Svo hafi þeir farið og borðað í Pylsuvagninum og farið svo að kaupa morgunmat á Olís á Selfossi. Svo hafi þeir farið aftur í bústaðinn. Þeir hafi farið í pottinn, sennilega allir. Þeir hafi verið um 10-12 manns. Ekki hafi vitnið séð neina á ferli við heimili ákærða. Ekki var vitnið viss um tímasetningar í ferðalagi þessu, en það hafi þó tekið lengri tíma en þeir hafi búist við. Ekki mundi vitnið eftir að hafa séð eða pælt í hvort einhver bíll hafi staðið við heimili ákærða. Hélt vitnið að þeir hafi verið komnir aftur í bústaðinn milli klukkan fjögur og fimm um nóttina.

Vitnið F kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að þeir hafi farið saman í bústað foreldra vitnisins í Bláskógabyggð skammt frá Syðri Reykjum. Þetta hafi verið til að hrista hópinn saman og hafa gaman. Sumir hafi verið undir 18 ára þannig að ekki hafi verið stefnt að neinu partýhaldi. Allir verið velkomnir og allir í [...] komið og svo nokkrir aðrir líka úr öðrum deildum félagsins. Svo hafi þeir verið í pottinum og einhverjir hafi farið í burtu og komið aftur um nóttina en þá hafi vitnið verið farinn að sofa. Lítil drykkja hafi verið.

Aðspurður um hverjir hafi farið um nóttina kvaðst vitnið ekki hafa heyrt það fyrr en eftir á, en vitnið hafi verið í pottinum þegar þeir hafi farið að skutla ákærða. Þetta hafi vitnið bara heyrt þegar þeir hafi verið farnir. Vitnið hafi svo rumskað þegar hinir piltarnir hafi komið til baka. Vitnið hafi ekki rætt við piltana áður en þeir fóru. Aðspurður um þann framburð piltanna að vitnið hafi sagt þeim til vegar kvaðst vitnið telja að það geti verið, en kvaðst ekki muna það. Aðspurður kvað vitnið að það hafi verið 12 sem hafi gist. Þá kom fram hjá vitninu að ákærði hafi farið í fötum vitnisins. Hafi vitnið talað við ákærða daginn eftir um það og þeir ætlað að ganga frá því seinna, en það hafi ekki gengið eftir. Vitnið hafi farið í föt ákærða.

Vitnið L lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að A hafi hringt og spurt hvort þau hafi fengið rannsóknarbílinn til afnota. Ekki hafi hún kannast við það. Hafi bíllinn á endanum verið tilkynntur stolinn á fjarskiptum og verið þá lýst eftir honum. Svo hafi þau farið að svipast um eftir bílnum og mætt honum undir Ingólfsfjallinu á austurleið og hafi mælt hann á of hröðum akstri. hafi þau snúið við og gefið merki um að stöðva. Hafi verið haft samband og beðið um annan bíl til að fara á móti. Við brúarendann á Ölfusánni hafi svo hinn lögreglubíllinn stöðvað för hans. Hafi svo ákærði verið handtekinn þegar þau hafi komið að. Ekki vissi vitnið alveg hvenær A hafi haft samband við lögreglu, en af skýrslum verði ráðið að hann hafi haft samband fljótlega eftir að hann hafi tekið eftir því um fjögurleytið að bíllinn væri horfinn. Ekki vissi vitni hve mikið bílnum hefði verið ekið.

Vitnið M lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og bar um það að hafa verið á lögreglustöð þegar hafi verið kallað inn að bíllinn væri á ofsahraða undir Ingólfsfjalli og sinnti ekki stöðvunarmerkjum lögreglu. Hafi vitnið og annar lögreglumaður þá snarast út í lögreglubíl og farið að Ölfusárbrúnni og stöðvað aksturinn þar. Hafi ákærði verið handtekinn og færður í lögreglubílinn. Þar með hafi hlutverki vitnisins lokið. Ekki kvaðst vitnið aðspurt muna eftir því að ákærði hafi haft nærhald um hálsinn við handtöku. Kvað vitnið að ákærði hafi verið mjög ölvaður en ekki streist neitt á móti.

Vitnið N lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og kannaðist við að hafa haft rannsókn málsins með höndum. Lýsti vitnið því að ákærði hafi veitt um það upplýsingar hverjir hafi verið í sumarbústaðnum umrædda nótt.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði játað hluta sakargifta. Þannig liggur fyrir játning hans um að hafa ekið umræddri bifreið á suðurlandsvegi við Ingólfsfjall, með þeim hraða sem greinir í ákæru, án tilskilinna ökuréttinda, undir áhrifum áfengis og ekki sinnt stöðvunarmerkjum lögreglu. Nýtur játning ákærða stuðnings í rannsóknargögnum lögreglu sem og í framburði vitna sem hafa komið fyrir dóminn. Ef hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem hann hefur þannig játað skýlaust.

Hjá ákærða hefur komið fram að hann man ekkert eftir sér og atburðarásinni frá því hann var í margnefndum heitum potti og allt þar til hann kom til sjálfs sín fyrir utan Hörpu í Reykjavík. Þá var hann í umræddum bíl, en hjá honum hefur jafnframt komið fram að hann hafi allan tímann verið einn í bílnum hvað hann best veit.

Vitni hafa borið um að ákærða hafi verið ekið til síns heima á B á Selfossi umrædda nótt og verður að telja sannað að þar hafi ákærði farið út úr bílnum. Jafnframt verður að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að allir þeir sem voru í bílnum umrætt sinn, að undanskildum ákærða sjálfum, héldu áfram förinni og fóru til baka í sumarbústaðinn eftir að hafa sinnt tilteknum erindum á Selfossi. Þá hefur ekkert af vitnunum borið um að hafa orðið var við mannaferðir í kringum eða við heimili ákærða.

Með framburði A, sem og að teknu tilliti til framburðar annarra vitna, er hafið yfir skynsamlegan vafa að umræddur bíll hafi staðið fyrir utan heimili ákærða að B þegar ákærði kom heim úr sumarbústaðarferðinni.

Hjá vitninu A hefur komið fram að ákærði hafi haft á leigu og búið í bílskúr við heimili vitnisins. Þá hefur komið fram að kveikjuláslykill bílsins hafi verið geymdur í körfu í þvottahúsi á heimili vitnisins, en þar hafi einnig verið rafmagnstafla. Ákærði hefur borið að vitnið hafi sýnt sér rafmagnstöfluna í þvottahúsinu og að hann hafi haft heimild til að fara þangað til að slá inn rafmagnið ef því hefði slegið út. Ekki hefur vitnið A fortekið að þetta kunni að vera rétt, þannig að ákærði hafi haft heimild til að fara í rafmagnstöfluna ef svo vildi til að rafmagnið slægi út og enginn væri heima. Í málinu hefur því hins vegar ekki verið haldið fram að rafmagnið hafi slegið út og þess vegna hafi ákærði átt erindi í þvottahúsið og bendir ekkert til þess að svo sé. Allt að einu liggur fyrir að A var heima við og er þá ljóst að ákærði hafði ekki heimild til að fara í þvottahúsið hvort sem rafmagnið hafði slegið út eða ekki.

Ekki hefur ákærði getað gefið neina skýringu á því hvers vegna hann var akandi umræddum bíl og hefur hvorki getað gefið neina skýringu á því, né vísað til þess að honum hafi verið heimiluð afnot hennar. Hefur hann ekki bent á neinn annan en hann sjálfan sem hafi tekið kveikjuláslykil bílsins og ekið bílnum frá B á Selfossi og að Hörpu í Reykjavík.

Þeir piltar sem komu að því að aka ákærða heim á leið hafa lýst því fyrir dóminum að þeir hafi ekki orðið varir við neinar mannaferðir við heimili ákærða.

Að öllu framangreindu virtu þykir ekki varhugavert að telja hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um alla þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærunni og er háttsemin rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað.

Við ákvörðun refsingar ákærða er litið til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, hreinskilnislegrar játningar ákærða að hluta til, sem og þess að hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað og er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Jafnframt skal ákærði greiða fésekt til ríkissjóðs kr. 200.000 innan 4 vikna, en sæta ella fangelsi í 14 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærða ökurétti í sex mánuði, frá birtingu dóms þessa að telja.

Samkvæmt 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða sakarkostnað. Samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti er útlagður kostnaður vegna rannsóknar kr. 235.598 og er þar um að tefla kostnað vegna rannsóknar og töku blóðsýnis, auk starfa verjanda á rannsóknarstigi. Þá greiði ákærði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hrl., alls kr. 1.104.840 að meðtöldum virðisaukaskatti. Jafnframt greiði ákærði kostnað vegna vitna kr. 38.728.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, L-kk-nf M-x-x S-x-x T-x-x M-x-x, sæti fangelsi í 45 daga.

Fresta ber fullnustu refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 200.000 kr. fésekt til ríkissjóðs innan 4 vikna en sæti ella fangelsi í 14 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 6 mánuði frá birtingu dómsins.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls kr. 1.379.166, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hrl. kr. 1.104.840.

S-kk-nf G. G-kk-nf