E-145/2009

Mál þetta sem höfðað var 29. apríl 2009 var tekið til dóms að lokinni aðalmeðferð 27. nóvember 2009.

Stefnandi er Hlong ehf., Heiðmörk 8, Stöðvarfirði.

Stefndi G-kk-nf V-kk-nf G-kk-nf, Miðfelli 1, Egilsstöðum.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér skuld að fjárhæð 1.472.044 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 382.323 krónum frá 14. júlí 2008 til 23. september sama ár og af stefnufjárhæðinni frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar. Stefndi krefjast aðallega sýknu, til vara sýknu að svo stöddu en að því frágengnu verulegrar lækkunar dómkröfu. Þá krefst hann málskostnaðar.

I

Í stefnu er málavöxtum lýst með afar einföldum hætti en meðal gagna sem stefnandi lagði fram er bréf lögmanns hans frá 8. janúar 2009 þar sem málavöxtum eru gerð skil, en bréfið er svar við tveimur andmælabréfum lögmanns stefnda vegna þeirra reikninga sem um er deilt í máli þessu. Er í bréfinu hafnað yfirlýsingu stefnda um skuldajöfnuð vegna ætlaðrar ofgreiðslu, vegna fyrri reikninga.

Kemur fram í bréfinu að H-kk-nf A-kk-nf fyrir hönd stefnanda og stefndi hafi handsalað munnlegt samkomulag um mitt sumar 2007 að stefnandi myndi sjá um að byggja hús fyrir stefnda. Vitni að þessu samkomulagi hafi verið faðir stefnda, G-kk-nf G-kk-nf og sambýliskona H-kk-ef, K-kvk-nf H-kvk-nf. Sérstaklega hafi verið rætt um efniskaup og hafi stefndi samþykkt að H-kk-nf myndi sjá um þau enda hafi hann þekkt betur til á staðnum en þeir feðgar.

Einnig hafi H-kk-nf talað um það við stefnda að setja upp vinnuaðstöðu við Stekkholt 20 þannig að framfylgt yrði öllum lögum og reglum varðandi húsbyggingar, sbr. 58. gr. byggingareglugerðar nr. 441/1998. Hafi stefndi samþykkt að H-kk-nf myndi setja upp 40 feta gám í sinni eigu sem breytt yrði í kaffiskúr, klósett og verkfærageymslu og annað. Hafi þeir hjálpast að við þessar breytingar, en þeir hafi gert samkomulag um að H-kk-nf felldi niður jafn marga vinnutíma og stefndi myndi vinna í skúrnum.

Eitthvað hafi staðið á að teikningar bærust þannig að hægt væri að hefjast handa, en um leið og teikningar hafi borist af undirstöðunum hafi verið byrjað að vinna við sökkulinn og hafi H-kk-nf tilkynnt G-kk-þgf að frá og með þeim tíma byrjaði hann að skrifa á sig vinnustundir vegna byggingarinnar. Þar sem að G-kk-nf hafi verið búsettur annarsstaðar hafi það komið í verkahring H-kk-ef að passa upp á vinnustaðinn. Til að mynda hafi hann farið nokkrum sinnum í óveðri til að binda niður lausa muni á byggingastað og til að laga skemmdir.

Stefndi hafi ekki samþykkt jarðvinnuverktakann Skrúðsverk ehf. sem hann hafi sjálfur fengið til að vinna við grunninn og hafi verkið frestast enn frekar meðan fundinn hafi verið annar verktaki.

Nálægt vori 2008 hafi H-kk-nf byrjað að einangra sökkulveggi og hafi staðið einn í því. Efnið fyrir bílageymsluna hafi svo borist nokkru seinna og hafi H-kk-nf lagst í pest um það leyti. Hafi stefndi þá verið sjálfur að slá sökklinum upp fyrir bílageymsluna. H-kk-nf hafi síðan þurft að rífa niður og laga hluta af því sem að stefndi hafi gert þar sem hann hafi farið rangt að. Að auki hafi stefndi ekki farið að fyrirmælum H-kk-ef við að leggja grunnlagnir. Hafi hann lokað skurðinum áður en byggingafulltrúi hafi tekið út skurðinn. Einnig hafi vantað lögboðinn sand við rörin og hafi legið stórir steinar við lagnirnar. Þetta hafi H-kk-nf þurft að endurgera þar sem hann hafi borið, sem byggingastjóri ábyrgð á að verkið væri unnið samkvæmt lögum og reglum. Hafi H-kk-nf þurft að neita öðrum verkefnum vegna byggingar þessa húss og hafi stefnandi því orðið fyrir miklu tjóni vegna vinnubragða stefnda.

Í greinargerð stefnda er málavöxtum lýst með þeim hætti að hann hafi leitað til H-kk-ef A-kk-ef um að hann kæmi að því með stefnda að byggja hús að Stekkholti 20, Fáskrúðsfirði. Samkomulag hafi orðið um það haustið 2007 að tímagjald yrði 2.700 krónur án virðisaukaskatts og hafi það verið tilgreint sem endurgjald fyrir þjónustu H-kk-ef A-kk-ef. Samið hafi verið á þá leið að uppsteypu sökkuls og frágangi undirstaða yrði að vera lokið í mars-apríl, þar sem afhending bjálkahússins ætti að verða í febrúar. Jafnframt hafi verið samið á þá leið að stefndi myndi greiða allan útlagðan kostnað. Reikningar skyldu stílaðir á stefnda, en að öðrum kosti skyldi stefndi greiða útlagðan kostnað í samræmi við framlagða reikninga eða kvittanir um vöruúttektir frá söluaðila. Þessi háttur hafi byggt á því að stefnandi hafi haft afslátt hjá BYKO við kaup á efni sem háður hafi verið umfangi vöruúttekta. Það sé skoðun stefnda að báðir aðilar hafi haft hag af þessu enda hafi auknar vöruúttektir tryggt stefnda viðvarandi og góðan afslátt og stefnandi hafi ekki þurft að vera í neinni fjárumsýslu þar sem útlagður kostnaður yrði greiddur strax. Stefndi hefði að öðrum kosti getað fengið ágæt afsláttarkjör hjá BYKO, enda fyrirsjáanlega miklar vöruúttektir vegna húsbyggingarinnar.

Þegar fyrstu reikningar hafi borist vegna vinnunnar hafi þeir verið gefnir út af stefnanda Hlong ehf. sem sé einkahlutafélag sem H-kk-nf A-kk-nf sé í fyrirsvari fyrir. Hafi stefndi verið tilbúinn að una við þetta fyrirkomulag, enda hafi það enga verulega þýðingu haft á hvaða formi H-kk-nf hefði rekstur sinn.

H-kk-nf hafi rætt við stefnda um það að hann kæmi með gám á vinnusvæðið, sem hægt væri að innrétta sem vinnuaðstöðu. Um hafi verið að ræða gám sem stefnandi hefði nýlega keypt og hafi verið óinnréttaður. Ekkert hafi komið fram um nauðsyn þess að gámurinn yrði staðsettur á byggingarstað eða að greitt yrði af gámnum. Samkomulag hafi orðið um það að stefndi kæmi að því að innrétta gáminn og myndi stefndi vinna 35 tíma í gámnum. Stefnandi myndi láta þá vinnu dragast frá reikningum sínum.

Umrætt hús sem hafi átt að byggja sé bjálkahús innflutt frá Finnlandi. Stefnanda hafi verið kunnugt um það að innflutningur á húsinu hafi átt að fara fram þegar sökklar og undirstöður fyrir það væri tilbúið. Húsið yrði þá flutt inn, en afhending þess hafi átt að vera í fjórum gámum. Þann tíma sem gámarnir myndu standa á byggingarstað yrði greidd leiga af þeim og því hafi innflutningurinn átt að fara fram þegar fyrirséð væri að undirstöður yrðu tilbúnar.

Stefndi hafi unnið mikið að verkinu með H-kk-þgf A-kk-þgf enda hafi frá upphafi verið byggt á því að sá háttur yrði á. Í október – nóvember 2007 hafi verið steyptur sökkull á íbúðarhúsinu, en bílskúrshluti látinn bíða. Tíðarfar hafi verið gott fram yfir áramótin 2007 – 2008 og hefði verið unnt að ljúka frágangi á undirstöðum undir húsið á þeim tíma. H-kk-nf hafi hins vegar ekki getað komið að verkinu. Vegna þessara tafa hafi frágangur undirstaða dregist fram til júlí 2008. Húsið hafi komið frá Finnlandi í september 2008.

Þar sem innflutningur á húsinu hafi dregist vegna hægra vinnubragða stefnanda hafi stefndi orðið fyrir miklu fjárhagslegu tjóni. Miklar breytingar hafi orðið á gengi íslensku krónunnar og hafi tjón stefnda numið fjórum til fimm milljónum króna þar sem frágangur á undirstöðum hafi dregist.

Í samræmi við samkomulag aðila hafi stefndi fengið stílaða reikninga á sig til að byrja með, eða hafi fengið afrit af reikningum vegna útlagðs kostnaðar.

Í október eða nóvember hafi stefnandi sent reikning nr. 3, vegna vinnu í mánuðinum og tímaskýrslu. Vinnan hafi numið 141,5 klst. og reikningurinn að fjárhæð 475.652 krónur.

Þann 7. janúar 2008 hafi stefnandi gefið út tvo reikninga nr. 1 og 2, auk yfirlitsblaða sem merkt séu G-kk-nf V. G-kk-nf 1 – 3, sem hér eftir verður vísað til sem yfirlitsblaða nr. 1 – 3 til hægðarauka. Í stað þess að láta fylgja með afrit af reikningum, hafi stefnandi látið fylgja með eigin útreikninga á því hvaða vörur væri um að ræða. Reikningarnir hafi varðað útlagðan kostnað og hafi þeir verið greiddir í trausti þess að útlagður kostnaður væri tilgreindur miðað við raunverulegt verð og að úttektirnar vörðuðu verk stefnda. Á reikningi nr. 1 sé tilgreindur liðurinn Mótaleiga, sbr. yfirlitsblað nr. 1. Fjárhæð liðarins sé 310.000 krónur með virðisaukaskatti. Á yfirlitsblaði nr. 2 sé gerð grein fyrir verði á lagnaefni og fleira efni. Á yfirlitsblaði nr. 3 sé gerð grein fyrir útlögðum kostnaði vegna steypu, timburs og einangrunar í sökkla. Á reikningi nr. 2 sé meðal annars gerð grein fyrir vinnu Skrúðverks. Sú vinna hafi verið unnin vegna gáms sem stefnandi hafi komið með á byggingastað.

Þann 10. júní 2008 hafi stefnandi gefið út á stefnda reikning nr. 8 vegna útlagðs kostnaðar. Um hafi verið að ræða kostnað vegna steypu, einangrunarplasts og kambstáls. Reikningurinn hafi verið greiddur á þeim grundvelli að réttilega væri gerð grein fyrir útlögðum kostnaði.

Stefndi hafi á þessum tíma óskað eftir því að fá afrit af reikningum vegna útlagðs kostnaðar til að staðreyna réttmæti fyrri reikninga. Stefnandi hafi neitað að afhenda slíka reikninga, en stefndi hafi fengið afrit nokkurra reikninga eftir öðrum leiðum.

Stefndi hafi fengið afrit af reikningi BM Vallár á Hlong ehf. vegna steypuvinnu við Stekkholt 20, dags. 15. nóvember 2007. Heildarsamtala reikningsins sé 424.959 krónur með virðisaukaskatti.

Stefndi hafi fengið afrit reiknings BM Vallár á Hlong ehf. vegna steypuvinnu við Stekkholt 20, dags. 11. júlí 2008.

Stefndi hafi fengið afrit af reikningi Yls ehf. á Hlong ehf. vegna sölu á einangrunarplasti, dags. 15. maí 2008.

Í ljósi framangreindra reikninga hafi stefnda orðið ljóst að stefnandi hafi ekki sett fram raunkostnað á útlögðum kostnaði sem þeir hafi tekið til. Stefnandi hafi lagt á umræddar vörur þvert á samkomulag aðila. Stefndi hafi ítrekað í kjölfarið fyrri óskir sínar um að fá afrit af öllum reikningum vegna útlagðs kostnaðar til að staðreyna hvort reikningar á stefnda væru réttir.

Í júlí hafi stefndi fengið senda fjóra reikninga frá stefnanda, nr. 10, 11, 12 og 13. Reikningarnir hafi varðað útlagðan kostnað og vinnu stefnanda í maí, júní og júlí. Í stefnu sé ekki gerð grein fyrir vinnu og efniskaupum sem liggi að baki reikningunum.

Á þessum tíma hafi stefndi talið að stefnandi hefði vanefnt samkomulag við hann í ýmsum atriðum og hann ætti því fjárkröfu á stefnanda sem næmi a.m.k. sambærilegri fjárhæð. Hafi hann óskað eftir því að farið yrði yfir málið og þær fjárkröfur látnar mæta reikningum stefnanda, en uppgjör reikninga biði þangað til.

Stefndi hafi talið á þessum tíma að auk ágreinings vegna reikninga þá væru vinnubrögð stefnanda mjög óeðlileg. Stefndi hafi alltaf unnið í húsinu, en stefnandi hafi að sögn unnið 209 tíma í frágangi sökkla og undirstaða hússins. Stefndi hafi m.a. fengið þær upplýsingar frá faglærðum aðilum, t.d. byggingafulltrúa í Fjarðabyggð, að eðlilegur tími í unnið verk væri um tvær vikur, fyrir smið og annan starfsmann. Stefndi hafi því ákveðið að óska eftir því að stefndi hætti störfum. Hafi hann sent bréf 6. ágúst 2008 varðandi það, auk bréfs sama dag þar sem óskað hafi verið eftir að gámur sem stefnandi hafi komið með á byggingastað yrði fjarlægður.

Stefnandi hafi ekki orðið við kröfum um að fara yfir útlagðan kostnað og aðra þætti og hafi sett reikningana í milliinnheimtu hjá Intrum.

Í kjölfarið hafi stefndi leitað lögmanns, sem sent hafi stefnanda bréf 3. september 2008.

Hafi viðbrögð stefnanda komið fram með þeim hætti að hann hafi sent stefnda reikninga nr. 17, 18 og 19 útgefna 9. og 10. september 2008, vegna ýmiss útlagðs kostnaðar, leigu á gámi og vinnu í júlímánuði.

Vegna þessara óvæntu reikninga hafi lögmaður stefnda sent bréf 22. september 2008 þar sem reikningunum hafi verið mótmælt sem tilhæfulausum.

Málatilbúnaður stefnanda eigi að mati stefnda ekki við rök að styðjast og því sé stefnda nauðsyn á því að taka til varna í dómsmálinu.

II

Í stefnu er málsatvikum og málsástæðum lýst með þeim hætti að krafa stefnanda sé byggð á eftirtöldum reikningum vegna, vinnu efniskostnaðar og leigu á skúr við byggingu íbúðarhúss að Stekkholti 20, Fáskrúðsfirði.

Reikningar nr. 10, 11, 12 og 13 hafi allir verið gefnir út 14. júlí 2008, séu með gjalddaga þann sama dag og séu að fjárhæð 68.128 krónur, 44.241 króna, 38.383 krónur og 231.371 króna. Reikningar nr. 17, 18 og 19 hafi verið gefnir út 23. september sama ár, með gjalddaga sama dag og séu að fjárhæð 100.755 krónur, 11.778 krónur og 977.188 krónur, en samtala þessara sjö reikninga sé stefnufjárhæð málsins.

Forsaga málsins sé sú að H-kk-nf A-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, og stefndi hafi handsalað munnlegt samkomulag um mitt sumar 2007 um að stefnandi myndi sjá um að byggja hús fyrir stefnda. Þar hafi fylgt að stefnandi þyrfti að setja upp vinnuaðstöðu við Stekkholt 20, þannig að framfylgt yrði öllum lögum og reglum varðandi húsbyggingar, sbr. 58. gr. byggingareglugerðar nr. 441/1998.

Upp hafi komið deila á byggingartímanum m.a. vegna vinnu stefnda við bygginguna og efniskostnaðar vegna efnis sem að stefnandi hafi útvegað og hafi stefndi sagt forsvarsmanni stefnanda upp störfum í byrjun ágúst 2008. Stefnandi hafi lagt fram ofangreinda reikninga vegna verksins sem stefndi hafi ekki greitt. Hafi stefnandi vistað málið til milliinnheimtu hjá Intrum og hafi fyrsta innheimtubréf verið sent stefnda 18. ágúst 2008, en lögfræðiinnheimta hafi hafist þann 20. janúar 2009. Lögmenn hafi síðan skipst á bréfum vegna málsins en engin niðurstaða fengist. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál þetta til greiðslu hennar.

Stefnandi kveðst byggja kröfur sínar á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Krafa um dráttarvexti styðjist við lög um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 og krafa um málskostnað við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Um varnarþing sé vísað til 36. gr. sömu laga.

III

Stefndi kveðst byggja aðalkröfu sína um sýknu að því að málsástæður stefnanda að baki dómkröfu hans séu haldlausar. Fram komi í stefnu að byggt sé á meginreglum samninga- og kröfuréttar varðandi loforð um efndir fjárskuldbindinga. Jafnframt sé upplýst að samið hafi verið við stefnanda um að hann tæki 2.700 krónur í gjald fyrir tímavinnu. Engar málsástæður eða lagarök séu færð fyrir greiðsluskyldu á reikningum varðandi útlagðan kostnað eða leigu á gámum o.fl., sem samningar aðila hafi ekki tekið til. Geti þetta varðað frávísun vegna vanreifunar en að öðrum kosti leitt til sýknu hvað þær kröfur varði.

Stefndi byggi á því að hann eigi gagnkröfu á stefnanda vegna oftekinnar þóknunar af útlögðum kostnaði. Sú oftaka komi til skuldajafnaðar við kröfu stefnanda. Stefnandi hafi í samræmi við samning aðila og góða viðskiptahætti með engu móti átt rétt til álagningar á útlagðan kostnað vegna efnis og þjónustu sem látin hafi verið af hendi við Stekkholt 20. Samningur aðila hafi kveðið á um að greiðsla til stefnanda hafi verið í því formi að stefnandi fengi greiddar 2.700 krónur án virðisaukaskatts vegna unninna tíma. Um annað endurgjald hafi ekki verið samið, eða ámálgað af hálfu stefnanda. Virðist sá skilningur staðfestur í málsatvikalýsingu í stefnu. Vísað sé til þess að stefnandi hafi reynt að leyna álagningu eða oftekinni þóknun á útlagðan kostnað og jafnframt neitað að afhenda yfirlit um raunverulegan kostnað vegna úttekta. Stefndi vísi til laga um þjónustukaup nr. 42/2000. Vísað sé til 28. gr. um að samningur um verð skuli lagður til grundvallar. Þá sé vísað til 4. gr. um að útseld þjónusta skuli vera byggð á fagþekkingu og í samræmi við góða viðskiptahætti. Jafnframt að skylt sé að veita upplýsingar og leiðbeiningar um vinnu verks með hagsmuni neytanda, þ.e.a.s. stefnda, fyrir augum, sbr. einnig 6. gr. Hafi upplýsingar eða leiðbeiningar ekki verið veittar geti seljandi krafist greiðslu fyrir vinnu og útlagðan kostnað, sbr. 7. gr. Einföld gagnályktun frá 7. gr. feli í sér að seljandi geti einungis krafist raunverulegs kostnaðar, en ekki með álagningu.

Þá sé á því byggt að engin venja sé til staðar um álagningu á útlagðan kostnað þegar vinnu sé eins háttað og í lögskiptum aðila málsins. Vísað sé til þess að H-kk-nf A-kk-nf hafi verið ráðinn til starfa við hlið stefnda, sem alla tíð hafi unnið að verkinu. H-kk-nf hafi engin önnur mannaforráð haft og öll innkaup hafi verið í samráði við stefnda. Stefndi hafi hitt H-kk-þf A-kk-þf svo til á hverjum degi sem unnið hafi verið í verkinu og hafi hann því hæglega getað greitt stefnanda allan útlagðan kostnað, þá þegar að úttektarnótur eða reikningar hafi borist. Þá hafi stefnanda borið að upplýsa stefnda með skýrum hætti um það ef til stæði að hann legði á vörur sem teknar væru út í reikning stefnanda, sbr. 6. gr. og 31. gr. laga um þjónustukaup.

Stefndi hafi skorað á stefnanda að gera grein fyrir því hver hafi verið raunverulegur útlagður kostnaður vegna efnis og þjónustu sem keypt hafi verið vegna byggingarframkvæmda við Stekkholt 20. Sé sú áskorun ítrekuð í greinargerð þessari. Vísað sé til þess að málatilbúnaður stefnanda kunni að teljast vanreifaður þar sem ekki sé gerð grein fyrir kostnaði að baki reikningum stefnanda um útlagðan kostnað vegna efnis og þjónustu.

Stefndi hafi upplýsingar um oftöku í eftirgreindum tilfellum, en oftökuna beri að skoða sem innborganir á reikninga stefnanda og við skuldajöfnun beri fjárhæðin dráttarvexti frá því oftakan hafi átt sér stað.

Vísað sé til reiknings Hlong ehf. nr. 1, dags. 7. janúar 2008. Þar hafi verið innheimtar 273.562 krónur á virðisaukaskatts vegna steypu, þ.e. 340.584 krónur með virðisaukaskatti. Samkvæmt reikningi BM Vallár til Hlong ehf. hafi kostnaður af steypu verið 324.959 krónur með virðisaukaskatti. Mismunurinn sé 15.625 krónur sem teljist oftekin fjárhæð, með dráttarvöxtum frá 17. janúar, sbr. greiðslukvittun.

Vísað sé til reiknings Hlong ehf. nr. 2. dags 7. janúar 2008. Þar hafi verið innheimtar 179.316 krónur án virðisaukaskatts vegna einangrunar í sökkul, þ.e. 223.248 krónur með virðisaukaskatti. Samkvæmt reikningi Yls ehf. til Hlong ehf. hafi kostnaður vegna einangrunar 153.825 krónur án virðisaukaskatts og 191.512 krónur með virðisaukaskatti. Mismunurinn sé 31.736 krónur, sem teljist oftekin fjárhæð, með dráttarvöxtum frá 17. janúar, sbr. greiðslukvittun.

Vísað sé til reiknings Hlong ehf. nr. 8, dags. 10. júní 2008. Þar hafi verið innheimtar 18.150 krónur án virðisaukaskatts fyrir hvern af 5,5 rúmmetra af steypu og 4.100 krónur án virðisaukaskatts fyrir dælingu steypunnar. Samtals 122.375 krónur án virðisaukaskatts og 152.356 krónur með skattinum. Stefndi hafi fengið afrit af reikningi frá BM Vallá ehf. á Hlong ehf. vegna verksins. Þar sé rukkað fyrir 5,0 rúmmetra af steypu á 12.383 krónur fyrir rúmmetrann án virðisaukaskatts. Dælingargjald sé 18.945 krónur í heild eða 3.789 krónur fyrir rúmmetrann á virðisaukaskatts. Samtala reikningsins sé 100.672 krónur með virðisaukaskatti. Vegna þess reiknings hafi stefnandi áskilið sér 51.684 krónur sem teljist oftekin fjárhæð, með dráttarvöxtum frá 30. júní 2008, sbr. greiðslukvittun.

Þar sem stefnandi hafi ekki gert grein fyrir útlögðum kostnaði hafi stefndi á þessu stigi málsins ekki upplýsingar um það hver oftaka gjalds á annan útlagðan kostnað hafi verið. Verði stefnandi ekki við áskorun stefnda um framlagningu reikninga verði að líta svo á að stefnandi hafi ekki tryggt sér sönnur fyrir því að reikningar sem standist séu ekki að fullu greiddir á grundvelli skuldajafnaðar.

Að öðrum kosti yrði að meta oftekna þóknun stefnanda að álitum. Vegna framangreindra þriggja tilvika nemi oftakan 99.045 krónum vegna raunverulega útlagðs kostnaðar að fjárhæð 617.143 krónur. Álagningin hafi því að meðaltali verið 16% og oftekinn kostnaður því um 14% af reikningum stefnda, varðandi útlagðan kostnað.

Heildar samtala reikninga stefnanda á stefnda vegna útlagðs kostnaðar, sbr. reikninga nr. 1, 2 og 8 sé 1.461.451 króna, en þar sé um að ræða reikninga sem stefna málsins taki ekki til. Stefnufjárhæð málsins 1.472.044 krónur varði reikninga vegna útlagðs kostnaðar að hluta til, þ.e. að frádreginni vinnu (27.000 krónur sbr. reikning nr. 17 og 175.500 krónur, sbr. reikning nr. 13) samtals 184.882 krónur og leigu á gám o.fl. 977.188 krónur. Samtals 1.162.070 krónur. Hluti útlagðs kostnaðar sé því 309.974 krónur af stefnufjárhæð. Stefnandi telji að gera megi ráð fyrir því að álitum að um 15 – 20% álagningu á útlagðan kostnað hafi verið að ræða, teljist mál stefnanda ekki vanreifað þar sem hann hafi ekki gert grein fyrir kaupum á efni og yfirliti yfir hvenær vinnustundir hafi verið unnar og hvað hafi verið gert.

Hluti af oftöku stefnanda varði leigu á mótatimbri. Stefnandi hafi verið eigandi að timbrinu og hafi keypt það, en samkomulag hafi verið milli aðila að leiga á mótatimbri næmi 20% af innkaupsverði timbursins, en það fyrirkomulag sé í samræmi við venjur á því sviði. Stefnandi hafi ekki gert grein fyrir innkaupakostnaði á timbrinu og sé fjárhæð leigunnar mótmælt og að ætla verði að leiga hafi verið oftekin með fyrri reikningum.

Stefndi byggir og á því að vörur sem stefnandi hafi fjarlægt af vinnustað í kjölfar uppsagnar sinnar í ágúst skuli koma til lækkunar kröfum hans, en vörurnar komi fram á reikningum stefnanda. Stefnandi hafi viðurkennt að hafa tekið vörurnar í bréfi lögmanns hans til lögmanns stefnda 8. janúar 2009. Um sé að ræða í fyrsta lagi einangrunarplastplötur, ca. 36 fm. Að virði 1.057 krónur á fermetra, eða samtals 38.052 krónur. Í öðru lagi mótavír, bindivír, nagla og vinkla að virði 30.000 krónur. Í þriðja lagi afgangar af lagnaefni sem fjarlægðir hafi verið og seldir af stefnanda. Þetta séu fittingsvörur, vegna klósetts. Vörurnar séu 22.000 króna virði samkvæmt upplýsingum frá BYKO.

Við upphaf vinnu H-kk-ef A-kk-ef hjá stefnanda á byggingarstað hafi H-kk-nf komið með gám til að nota sem vinnuskúr. Ekki hafi verið samið um uppsetningu gámsins og hafi hann verið settur upp á ábyrgð stefnanda. Af hálfu stefnanda hafi verið óskað eftir því að stefndi kæmi að uppsetningu gámsins, sem hafi verið eign stefnanda. Stefndi hafi unnið 35 klukkustundir við frágang gámsins, þ.m.t. við smíði á innréttingum í hann, raflagnir o.fl. Það samkomulag hafi verið gert að sú vinna drægist frá tímum H-kk-ef hjá stefnanda. Það hafi ekki verið gert. Verð á klukkustund sé 2.000 krónur eða samtals 70.000 krónur.

Stefndi hafi borið kostnað vegna rafmagns í umræddan gám. Sá kostnaður sé 12.960 krónur og skuli skuldajafna hann við kröfur stefnanda enda hafi gámurinn verið á ábyrgð stefnanda og í geymslu á svæðinu, enda ekki staðsettur þar að ósk stefnda og þar fyrir utan hafi byggingarframkvæmdir ekki verið í gangi stóran hluta af tímanum. Sundurliðun kostnaðarins sé með þeim hætti að stefnandi hafi greitt til stefnda 9.052 krónur vegna rafmagnskostnaðar við gáminn, eins og sjá megi af kvittun sem sé meðal gagna málsins. Stefnandi hafi hins vegar ekki greitt til stefnda reikning frá Rarik til greiðslu í maí 2008, 3.554 krónur, reikning Orkusölunnar frá sama tíma að fjárhæð 2.606 krónur og sambærilega tvo reikninga frá sömu aðilum til greiðslu í mars sama ár að fjárhæð 3.817 krónur og 2.983 krónur. Samtals séu þessir reikningar að fjárhæð 12.960 krónur.

Í reikningi nr. 2 hafi verið vísað til útlagðs kostnaðar Skrúðverks. Stefnandi hafi enga grein gert fyrir þeim kostnaði, en stefndi telji þann kostnað tilkominn vegna jarðvinnu við frágang á gámi stefnanda. Fjárhæðin nemi 77.107 krónum án virðisaukaskatts, eða 95.998 krónur með skattinum, og hafi sá kostnaður verið oftekinn hjá stefnda.

Stefnandi hafi yfirleitt verið stutt á vinnustað og sjaldnast fullan dag. Vegna þessa hafi vinna hans nýst verr auk þess sem það vinnuskipulag að hefja verkið í október – nóvember 2007 en taka það ekki upp fyrr en um vorið 2008 hafi kallað á mikið óhagræði. Af tímayfirliti með reikningi nr. 3 sé ljóst að vinnustundir séu verulega oftaldar. Á yfirlitinu sé viðvera á vinnustað skráð og vinnustundafjöldi reiknaður miðað við alla viðveru, án tillits til matar- eða kaffitíma, eða annarra verkhléa. Varlega áætlað séu virkar vinnustundir í útseldri vinnu oftaldar um 20 vegna tímabilsins október – nóvember. Fjárhæð oftekinnar fjáræðar samkvæmt því nemi 20 x 2.700 krónur að viðbættum virðisaukaskatti eða samtals 67.230 krónur.

Vegna vinnuþáttar á ógreiddum reikningum, sbr. reikninga nr. 17 og 13, samtals að fjárhæð 184.882 krónur með virðisaukaskatti sé í stefnu með engum hætti gerð grein fyrir vinnutíma með vinnuskýrslu. Krafan sé því vanreifuð. Á meðan svo sé mótmæli stefndi þeim vinnustundum og í öllu falli teljist þær oftaldar varðandi virka tíma í útseldri vinnu. Því sé mótmælt að H-kk-nf A-kk-nf hafi verið á vinnustað umræddan tíma og að viðvera hans teljist virkar vinnustundir fyrir útseljanlega vinnu verktaka.

Stefndi byggi á því að hann eigi í öllu falli rétt á afslætti vegna vinnu á vegum stefnanda. Sem fagaðila hafi stefnanda borið að vinna verkið með vönduðum hætti, með eðlilegum hraða og þannig að verkskipulag leiddi ekki til óhagræðis. Stefndi hafni öllum ásökunum um að vinnubrögð hans hafi leitt til tvíverknaðar. Þvert á móti hafi vinnubrögð stefnanda sem hafi verið fagaðili leitt til tvíverknaðar og verið slæleg m.v. umfang verksins. Stefnandi hafi t.d. mælt fyrir sökkli íbúðarhússins rangt, þannig að leggja hafi þurft í vinnu til að leiðrétta það.

Þá byggi stefndi á því að hann eigi rétt á afslætti á þjónustu stefnanda þar sem vinna stefnanda við frágang sökkla og undirstaða fyrir Stekkholt 20 hafi dregist. Samið hafi verið um að undirstöður undir húsið yrðu tilbúnar í síðasta lagi í mars – apríl 2008. Stefnanda hafi verið kunnugt um mikilvægi þess að verkið yrði unnið á skikkanlegum hraða, enda hafi verkið varðað byggingu íbúðarhúss stefnda sem hann hafi haft í hyggju að flytja í og hafi því verið í leiguhúsnæði. Þá hafi stefnanda verið ljóst að stefndi hafi gert samning um afhendingu á bjálkahúsi, sbr. kaupsamning dags. 29. október 2009 sem liggi fyrir í málinu. Samkvæmt samningnum hafi húsið átt að afhendast í lok janúar 2008. Í bréfi lögmanns stefnanda til stefnda 8. janúar 2009 komi fram viðurkenning á samningi aðila um verkhraða. Þar sé því haldið fram að verkið hafi tafist þar sem ekki hafi fengist jarðvinnuverktaki að því. Sú staðhæfing sé algerlega ósönnuð af hálfu stefnanda.

Dráttur á því að stefnandi hefði tilbúnar undirstöður undir húsið að Stekkholti 20, teljist vera gölluð þjónusta í skilningi 9. gr. laga um þjónustukaup nr. 42/2000, sbr. einkum 1. og 6. tl. 1. mgr. Áhrif þess að verkið hafi dregist hafi falist í augljósum húsnæðiskostnaði stefnda en jafnframt því að stefndi hafi orðið að fresta því að fá bjálkahúsið afgreitt, enda hafi stefndi þurft að greiða leigu af fjórum gámum, sem ráðgert hafi verið að húsið kæmi í, þar til undirstöður yrðu tilbúnar. Áhrif frestunarinnar hafi jafnframt leitt til þess að stefndi hafi orðið fyrir verulegu gengistapi. Hefði húsið verið tollafgreitt í janúar hefði það verið byggt á gengi Evru þess mánaðar sem hafi verið 94 krónur. Þar sem tollafgreiðsla hafi dregist fram á sumarið hafi eftirstöðvar kaupsamningsverðs verið greiddar á gengi sem verið hafi ríflega 120 krónur fyrir evruna, sbr. t.d. uppgjörsyfirlit kaupsamnings sem fyrir liggi í málinu þar sem fram komi gengistap að fjárhæð 5.672.575 krónur.

Í öllu falli hafi stefnandi verið bundinn af samningi um verkhraða og því að vinna verkið af fagmennsku. Stefnanda hafi verið ljóst mikilvægi þeirrar forsendu samningsins enda gæti stefndi alltaf orðið fyrir tjóni vegna húsnæðiskostnaðar, fjármagnskostnaðar, leigu á gámum og/eða gengisáhættu ef verkhraði drægist verulega, eins og raun hafi orðið á. Vegna þessa sé byggt á því að stefndi eigi rétt á skaðabótum, sbr. einkum 1. og 2. mgr. 23. gr. laga um þjónustukaup. Fjárhæð skaðabóta verði ákveðin að álitum en hún nemi að minnsta kosti stefnufjárhæð í málinu. Þannig verði litið til tjóns vegna tafa á því að hús hafi verið flutt inn, áætlaðs leigukostnaðar af gámi eða húsnæðiskostnaðar stefnda. Til hliðsjónar megi hafa það verð sem stefnandi telji eðlilegt leiguverð fyrir gám stefnanda á byggingarsvæðinu, en ljóst sé að íbúðarkostnaður stefnda hafi verið hærri en leiguverð á gámi. Til vara sé þess krafist að ákveðinn verði afsláttur, sem nemi 30% af vinnuþætti stefnanda, þ.e. um 60 tímum (60 x 2.700 að viðbættum virðisaukaskatti) eða samtals 201.690 krónur.

Í kjölfar mótmælabréfs stefnda hafi stefnandi gefið út reikninga nr. 17 – 19. Reikningunum sé mótmælt sem staðlausum í heild og virðist þeir að mati stefnda vera tilraun til að bæta samningsstöðu stefnanda. Stefnandi hafi til að mynda engar forsendur til að rukka fyrir leigu á gámi sem hann hafi komið með á verkstað, m.a. til þess að hann yrði innréttaður. Gámurinn hafi verið á vegum stefnanda og sá tími sem hann hafi staðið á svæðinu hafi verið alfarið á hans ábyrgð. Lengd tíma sem gámurinn hafi staðið á svæðinu hafi ráðist af því að stefnandi hafi ekki getað unnið að verkinu nema með hléum og hafi ákveðið að hafa gáminn á staðnum. Sjónarmið um skyldu til að hafa vinnuaðstöðu af þessu tagi, sbr. 58. gr. byggingarreglugerðar sé mótmælt. Reglugerðarákvæðið sjálft geri ráð fyrir heimild til undanþágu og sé mjög algengt að ekki sé sett upp vinnuaðstaða við einfaldar húsbyggingar einstaklinga.

Þá virðist reikningarnir fela í sér endurrukkun á mótatimbri og rukkun á efni sem stefnandi hafi enga grein gert fyrir í stefnu eða gagnvart stefnda.

Stefndi tekur saman gagnkröfur sínar með eftirfarandi hætti:

Ofrukkun vegna útlagðs kostnaðar sem sé þekktur kr. 99.045,-

Ofrukkun vegna útlagðs kostnaðar sem sé óþekktur að álitum

Afgangur af lagnavörum sem stefnandi hafi selt kr. 22.000,-

Keypt efni stefnda fjarlægt af byggingastað kr. 68.052,-

Vinna stefnda fyrir stefnanda kr. 70.000,-

Rafmagnskostnaður vegna gáms kr. 12.960,-

Óútskýrður kostnaður vegna lagna, Skrúðverks o.fl. kr. 95.998,-

Oftaldar vinnustundir stefnanda (a.m.k.) kr. 67.230,-

Skaðabætur/afsláttur vegna galla á verki vegna slælegra vinnubragða og/eða dráttar á verki, að álitum, sbr. hér framar.

Samtals án afsláttar 435.285 krónur.

Verði ekki fallist á aðalkröfu og stefnandi verði ekki við áskorunum um að leggja fram yfirlit og reikninga um efni sem stefnandi hafi keypt, er þess krafist að stefndi verði sýknaður að svo stöddu. Í samræmi við kröfur um góða viðskiptahætti, sbr. t.d. 4. gr. laga um þjónustukaup, hafi stefnanda borið að gera grein fyrir útlögðum kostnaði við útgáfu reikninga.

Þá sé vísað til 34. gr. laga um þjónustukaup um að stefndi hafi átt rétt á því að fá sundurliðaðan reikning áður en greiðsluskylda hans hafi vaknað. Stefndi hafi ítrekað óskað eftir upplýsingum um sundurliðun reiknings og forsendur fyrir gjaldtöku vegna útlagðra efnis- og þjónustukaupa. Eins og dæmin sanni hafi stefnandi kosið að leyna álagningu á útlagðan kostnað, sem hafi verið allt að 50%. Það sé skýlaus réttur stefnda að gerð sé grein fyrir útlögðum kostnaði og í hverju hann felist. Þar sem slík sundurliðun hafi ekki verið gerð hafi greiðsluskylda ekki vaknað.

Um þrautavarakröfu sé vísað til sömu sjónarmiða og um aðalkröfu. Þá sé þess sérstaklega krafist að stefndi verði ávallt sýknaður af dráttarvaxtakröfu. Stefnandi hafi ekki lagt fram yfirlit og staðfestingar um kaup á ýmsu efni og hafi stefnda réttilega borið að fá slíkar upplýsingar í hendur áður en greiðsluskylda á reikningum frá stefnanda skapaðist. Vísist um þetta m.a. til krafna um góða viðskiptahætti, 34. gr. laga um þjónustukaup og ákvæða laga um virðisaukaskatt, sbr. 20. gr., um að reikninga skuli gefa út þegar þjónusta hafi verið látin af hendi. Hluti þjónustu stefnanda hafi verið að gera grein fyrir efniskaupum og kostnaði við kaupin.

Um málskostnaðarkröfu kveðst stefndi vísa til 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Auk þeirra lagatilvísana sem að framan sé getið um sé um kröfur stefnda vísað til meginreglna samningaréttar og kröfuréttar, sem og meginreglna verktakaréttar. Þá sé vísað til laga um þjónustukaup nr. 42/2000, laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988, einkum 20. gr. og laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, einkum ákvæði varðandi dráttarvexti.

Þá er í greinargerð ítrekuð áskorun á stefnanda að leggja fram upplýsingar, reikninga eða yfirlit yfir vöruúttektir um kostnað stefnanda vegna efnis og þjónustu sem nýtt hafi verið við Stekkholt 20.

IV

Í máli þessu liggur fyrir að fyrirsvarsmaður stefnanda H-kk-nf A-kk-nf var byggingastjóri og húsasmíðameistari að húsinu nr. 20 við Stekkholt á Fáskrúðsfirði frá því byggingaframkvæmdir hófust haustið 2007 og þar til honum var vikið frá með bréfi 6. ágúst 2008. Starfaði hann við húsbygginguna á vegum stefnanda, sem mun vera einkahlutafélag í hans eigu. Á vegum félagsins störfuðu ekki aðrir á byggingastað og fram kom í aðilaskýrslu hans að stefnandi hafi ekki haft önnur verk með höndum á þessum tíma. Hins vegar mun stefndi hafa starfað þar með H-kk-þgf. Húsbyggingin samanstendur af tveimur aðskildum einingum, íbúðarhúsi og bílskúr. Haustið 2007 var slegið upp fyrir sökklum íbúðarhússins og þeir steyptir. Vorið 2008 var slegið upp fyrir sökklum bílskúrs og þeir steyptir sem og gólfplötur beggja húseininganna. Ekki liggur annað fyrir en stefndi og H-kk-nf hafi starfað einir við byggingu hússins allt þar til stefndi vék H-kk-þgf frá sem byggingastjóra með bréfi 6. ágúst 2008. Þó mun hafa verið jarðvinnuverktaki að störfum við bygginguna án þess að það sé að fullu upplýst nákvæmlega á hvaða tímabilum það hefur verið. Fyrir liggur að jarðvinnuverktakinn Skrúðsverk ehf. hóf verkið en stefndi óskaði eftir að fenginn yrði annar verktaki og kemur ekki fram í gögnum málsins hver það hafi verið.

Hús það sem reisa átti var innflutt bjálkahús og hefur ekki verið mótmælt þeirri fullyrðingu fyrirsvarsmanns stefnanda að grunnurinn hafi verið tilbúinn til að reisa húsið ofan á honum þegar honum hafi verið vikið frá sem byggingastjóra þann 6. ágúst 2008.

Ekki liggur fyrir í málinu afrit þeirrar verkstöðuúttektar sem fara skal fram við byggingastjóraskipti skv. 5. mgr. 51. gr. Skipulags- og byggingalaga nr.73/1997.

Þá liggja ekki fyrir í málinu upplýsingar um lögboðnar úttektir byggingarfulltrúa á verktímanum eða var byggingafulltrúi leiddur fyrir dóminn til að upplýsa um framvindu verksins.

Við aðalmeðferð málsins gaf H-kk-nf A-kk-nf aðilaskýrslu og skýrsla var tekin af G-kk-þgf G-kk-þgf, föður stefnda, en hann mun hafa séð um að greiða og fara yfir reikninga fyrir stefnda. Aðrar skýrslur voru ekki teknar, en fyrir liggur í málinu skrifleg greinargerð stefnda um verkið.

Um réttarsamband stefnanda og stefnda gilda lög nr. 42/200 um þjónustukaup. VII. kafli laganna fjallar um verð þjónustu. Í 1. mgr. 34. gr. laganna segir að hafi ekki verið samið um verð geti neytandi krafist þess að seljandi geri honum sundurliðaðan reikning fyrir hinni seldu þjónustu þannig að hann geti séð með hvaða hætti heildarverð þjónustunnar er reiknað út. Þá greinir í 2. mgr. sömu lagagreinar að neytanda beri ekki skylda til að greiða seljanda fyrir þjónustu fyrr en hann hafi fengið reikning sem sé í samræmi við ákvæði 1. mgr. og gildandi opinber fyrirmæli um gerð reikninga.

Dómkrafa stefnanda byggist á sjö reikningum. Reikningar nr. 10, 11, 12 og 13 voru allir gefnir út 14. júlí 2008 og urðu tilefni ágreinings aðila. Reikningarnir eru samtals að fjárhæð 382.323 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Er þar annars vegar um að ræða 65 klukkustunda vinnuframlag og hins vegar ýmislegt byggingarefni, einkum rör og því um líkt. Byggingarefnið er tilgreint og sundurliðað og á reikningunum kemur fram magn, einingaverð og heildarverð. Undir rekstri málsins var lagður fram vinnuseðill þar sem fram kom sundurliðun á fyrrgreindum 65 vinnustundum. Reikningur nr. 17 var gefinn út 9. september 2008 og er þar krafið um greiðslu fyrir 10 vinnustundir, nánar tilgreinda mótaleigu og eitt brunnlok og er reikningurinn samtals að fjárhæð 100.755 krónur. Þá er þann 10. september sama ár gefnir út tveir reikningar, annars vegar nr. 18 sem er fyrir nánar tilgreindu byggingarefni samtals að fjárhæð 11.778 krónur og hins vegar nr. 19 sem er að fjárhæð 977.188 krónur og er sagður fyrir leigu á vinnuskúr, verkfærum, hlífðarfötum, öryggisskófatnaði, hönskum og vettlingum frá 1. október 2007 til 6. ágúst 2008. Leigutími sagður 10,2 mánuðir á 76.950 krónur mánuðinn.

Kröfur þessar má flokka í fernt. Í fyrsta lagi krafa um greiðslu vegna byggingarefnis sem stefnandi hefur útvegað og notað við bygginguna, í öðru lagi krafa um greiðslu vinnulauna, í þriðja lagi krafa um greiðslu leigu fyrir mótatimbur og í fjórða lagi krafa um leigugreiðslu fyrir vinnuskúr, verkfæri og fleira.

Verður fyrst vikið að kröfu um greiðslu vegna byggingarefnis. Stefndi hefur í greinargerð sinni skorað á stefnanda að upplýsa um og leggja fram kvittanir fyrir byggingarefni sem hann hafi keypt í byggingarvöruverslunum eða af öðrum aðilum þannig að sjá megi hvort það verð sem hann setji upp sé rétt. Byggir stefndi á því að stefnandi eigi ekki rétt á því að leggja ofan á byggingarefni og að samið hafi verið um að stefndi greiddi aðeins kostnaðarverð. Hefur stefndi lagt fram þrjá reikninga gefna út á stefnanda. Annars vegar tvo reikninga vegna steypu frá BM Vallá ehf. og hins vegar reikning vegna einangrunar frá Yl ehf. og kveður stefndi nefnda reikninga sýna að stefnandi hafi ofkrafið hann um kostnað vegna vörukaupa. Hvað sem líður réttmæti þeirra fullyrðinga hefur stefndi gert líklegt með framlagningu fyrrnefndra gagna að stefnandi hafi krafið hann um greiðslu umfram það sem hann hafi sjálfur þurft að greiða fyrir byggingarefni. Stefnandi hefur hins vegar ekki upplýst dóminn með neinum hætti hvernig hann hagar verðlagningu sinni og hefur reyndar ekki teflt fram neinum röksemdum varðandi það hvernig hann stendur að þeirri verðlagningu utan það að honum sé frjálst að verðleggja þetta efni að eigin geðþótta, nema sýnt sé fram á að slík verðlagning sé ósanngjörn. Er dóminum því ókleyft að grundvelli þeirra gagna sem stefnandi teflir fram að skera úr um það hvort krafa hans um endurgjald fyrir byggingarefni er eðlileg og sanngjörn. Er krafa hans því vanreifuð og verður henni vísað frá dómi af sjálfsdáðum.

Í öðru lagi krefur stefnandi um 75 vangreiddar vinnustundir. Í málinu kemur fram að stefndi vann við að innrétta vinnuskúr í eigu stefnanda og taldi fyrirsvarsmaður stefnanda í aðilaskýrslu að það gæti vel staðist að vinnuframlag stefnda hefði verið 35 vinnustundir. Þá staðfesti hann einnig að þessar vinnustundir hafi átt að koma á móti hans eigin vinnustundum við bygginguna. Svaraði hann því aðspurður að hann hafi unnið sambærilegan fjölda vinnustunda við lóð hússins án þess að reikningsfæra þær en um þetta lægju ekki fyrir gögn í málinu. Með vísan til framangreinds verður að mati dómsins ekki fullyrt að stefnandi eigi rétt á greiðslu fyrir þær 75 vinnustundir sem hann telur ógreiddar, en við mat á réttmæti þeirra reikninga sem stefnandi krefur nú um greiðslu fyrir ber að líta til þess sem upplýst er um það heildarverk sem stefnandi vann fyrir stefnda. Er það því niðurstaða dómsins að krafa stefnanda um greiðslu vinnulauna sé vanreifuð og verður henni einnig vísað frá dómi af sjálfsdáðum.

Þá krefur stefnandi um greiðslu fyrir leigu á mótatimbri en stefndi heldur því fram að hann hafi þegar greitt leigu fyrir allt mótatimbur sem hafi átt að nota, sbr. reikning nr. 1 dags. 7. janúar 2008. Af samanburði framangreinds reiknings við reikning nr. 17 verður ekki ráðið með vissu hvort sú fullyrðing stefnda er rétt eða röng. Hins vegar var í greinargerð stefnda skorað á stefnanda að skýra reikninga sína, einnig að því er þetta varðar og var þá einnig skorað á stefnanda að upplýsa innkaupsverð timbursins þannig að sjá mætti hvort leigugjaldið næmi þeim 20% af innkaupsverði timbursins sem stefndi telur að samið hafi verið um. Stefnandi hefur í engu sinnt framangreindum áskorunum og telst krafa hans um leigu mótatimburs því einnig vanreifuð og verður vísað sjálfkrafa frá dómi.

Loks verður fyrir krafa stefnanda um leigu fyrir vinnuskúr, verkfæri, hlífðarföt, öryggisskófatnað hanska og vettlinga í 10,2 mánuði. Fram hefur komið að umræddur skúr er fjörutíu feta gámur sem var óinnréttaður en var útbúinn sem vinnuskúr með aðstoð stefnda og hefur fyrirsvarsmaður stefnanda ekki útilokað að stefndi kunni að hafa lagt 35 vinnustundir í þær framkvæmdir. Stefndi greiddi fyrir að koma gámnum fyrir sem og rafmagn í hann á verktíma. Stefnandi hefur að mati dómsins ekki rökstutt nægilega á hvaða grundvelli honum ber sú greiðsla sem hann krefst fyrir umræddan gám, eða hefur hann tíundað með fullnægjandi hætti þá lausafjármuni sem stefndi á að hafa leigt af honum. Verður þetta einkum brýnt þegar haft er í huga að vinna við umrætt hús var ekki samfelld á þeim tíma sem krafið er um leigu fyrir og nemur 977.188 krónum til viðbótar þeirri heildarfjárhæð sem stefnandi krefur stefndu um fyrir verkið sem er 2.431.959 krónur. Þá nær áskorun stefnda um gagnaframlagningu og rökstuðning sem að frama er minnst á einnig til þessa liðar í kröfu stefnanda. Er kröfuliður þessi því vanreifaður að mati dómsins og verður vísað frá dómi af sjálfsdáðum.

Það er því niðurstaða dómsins að stefnandi hafi gagnvart stefnda ekki fullnægt áskilnaði 1. mgr. 34. gr. laga nr. 42/2000, sbr. einnig 2. mgr. sama lagaákvæðis. Þá hefur stefnandi ekki sinnt skýrum og ítrekuðum áskorunum stefnda um að veita þær upplýsingar sem stefnda eru nauðsynlegar til að ganga úr skugga um hvernig stefnandi verðleggur þjónustu sína.

Með vísan til alls sem að framan greinir er það mat dómsins að stefnandi hafi ekki búið mál sitt þannig úr garði að dómnum sé unnt að skera úr um réttmæti krafna hans og er málatilbúnaður hans þannig í andstöðu við e. lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Var ekki úr þessu bætt undir rekstri málsins þó málatilbúnaður og áskoranir stefnda gæfu ríkt tilefni til þess. Reifuðu báðir lögmenn sjónarmið er lutu að vanreifun málsins við munnlegan flutning þess. Er það því niðurstaða dómsins að vísa máli þessu frá dómi af sjálfsdáðum.

Í ljósi þessarar niðurstöðu verður stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 150.000 krónur.

H-kk-nf B-kk-nf dómstjóri kveður upp úrskurðinn.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Hlong ehf., greiði stefnda, G-kk-þgf V-kk-þgf G-kk-þgf, 150.000 krónur í málskostnað.

H-kk-nf B-kk-nf