S-1661/2006

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni framhaldsaðalmeðferð 15. febrúar 2007, er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Hafnarfirði, dagsettri 10. nóvember 2006, gegn H-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Skólavörðustíg 17a, Reykjavík,

„1.Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa, miðvikudaginn 22. júní 2005, um kl. 19:40, ekið bifreiðinni IL-297 (skrnr. R-5851) sviptur ökuréttindum, vestur Suðurlandsveg, frá Höfn í Hornafirði, uns bifreiðin valt og endaði utan vegar í skurði skammt vestan afleggjara að Raufarfelli, Rangarþingi eystra. (31-2005-1347).

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

2. Fyrir umboðssvik, með því að hafa, sunnudaginn 17. júlí 2005, á Viking hotel, Strandgötu 51, Hafnarfirði, framvísað og greitt með þremur ávísunum, nr. 0615387-10-112826, að fjárhæð kr. 5.000,-, nr. 0615391-10-112826, að fjárhæð kr. 16.700,- og nr. 0615394-10-112826 að fjárhæð 3.000,-, samtals að fjárhæð 24.700,-, úr ávísanahefti útgefnu af Sparisjóði Vestfirðinga, á reikning nr. 1128-26-22223, í eigu Ís-vest ehf., kt. 000000-0000, er hann hafði tekið í heimildarleysi af heimili sínu. (36-2005-6256)

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. “

Ákærði hefur játað sök samkvæmt 1. ákærulið og krefst þess að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa vegna þess. Hins vegar hefur ákærði neitað sök að því er varðar ákærulið 2 og krefst sýknu af þeim sakargiftum. Þá krefst ákærði þess að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði. Verjandi ákærða krefst hæfilegra málsvarnarlauna.

Ákæruliður 1.

Ákærði hefur játað sök að því er varðar þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þessum lið ákærunnar. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði hefur gerst sekur um þá refsiverðu háttsemi sem honum er gefin að sök í þessum ákærulið og er þar rétt heimfærð til refsiákvæða. Verður ákærði því sakfelldur eins og krafist er.

Ákæruliður 2.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar eru helstu málsatvik þau að kl. 11:57 fimmtudaginn 21. júlí 2005 var lögreglunni í Hafnarfirði tilkynnt um stolnar ávísanir sem greitt hefði verið með á Víking hóteli við Strandgötu. Starfsmaður hótelsins, S-kvk-nf B-kvk-nf, hefði upplýst að B-kvk-nf E-kvk-nf og ákærði í máli þessu hefðu komið á hótelið um þrjúleytið eftir hádegi þann 17. júlí og óskað eftir hótelherbergi á leigu. Þau hefðu hins vegar verið beðin um að yfirgefa hótelið um kl. 19:00 um kvöldið vegna slæmrar umgengni og hávaða inni á hótelinu.

Lýsti S-kvk-nf því að B-kvk-nf hefði skrifað tvær ávísanir fyrir áfengum drykkjum á hótelbarnum, aðra að fjárhæð 5.000 krónur en hina að fjárhæð 3.000 krónur. Þá hefði B-kvk-nf skrifað ávísun fyrir gistingunni og tryggingu fyrir hótelherberginu að fjárhæð 16.700 krónur. Þegar farið hefði verið með ávísanirnar í Landsbankann 19. júlí hefði verið tilkynnt að um stolnar ávísanir hefði verið að ræða og hefði lögreglu þá verið tilkynnt um þetta.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vætti vitna fyrir dóminum.

Ákærði hefur neitað sök. Hann kvaðst hafa verið í mikilli áfengisneyslu á umræddu tímabili en hann hafi hætt allri áfengisneyslu í júnímánuði í fyrra. Ákærði kvaðst muna umrædda atburði illa en mundi þó eftir að hafa komið einhvern tíma að Víking hóteli. Hann kvaðst muna eftir að hafa haldið fjölmennt partý á heimili móður sinnar og fóstra og man síðan eftir sér í félagsskap konu á Keflavíkurflugvelli en konan hefði sagst vera á leið til Þýskalands. Hins vegar kvaðst hann ekki muna eftir því að hafa tekið á leigu hótelherbergi.

Ákærði kvaðst hafa haft aðgang að húsnæði í eigu móður sinnar og fósturföður en skrifstofa fyrirtækis þeirra, Ís-vest ehf., hafi verið til húsa í bakhúsi. Ákærði kannaðist hvorki við að hafa tekið stimpla né ávísanahefti fyrirtækisins umrætt sinn en sagði stimplana hafa verið geymda um allt húsnæðið. Þá neitaði ákærði því jafnframt að hafa skrifað tékka úr ávísanahefti þennan dag og kvaðst ekki muna eftir að hafa framvísað tékkum umrætt sinn. Hann kvaðst fyrst hafa heyrt af hinu stolna ávísanahefti og að gefnir hefðu verið út tékkar úr því þegar hann var kallaður til skýrslugjafar hjá lögreglu. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa heimild til að gefa út ávísanir í nafni fyrirtækisins.

Aðspurður um framburð sinn hjá lögreglu um að það gæti allt eins verið hann sem tók ávísanirnar umrætt sinn, kvaðst ákærði muna þessa atburði mjög illa en kvað hæpið að hann hefði getað skrifað á ávísanir í því ástandi sem hann var þá í. Auk þess hefði hann verið undir áhrifum áfengis þegar lögregluskýrslan var tekin af honum. Þá hefði ekki verið tekið af honum rithandarsýnishorn við lögreglurannsóknina.

Vitnið S-kvk-nf B-kvk-nf, starfsmaður Víking hótels, lýsti atvikum þannig að á hótelið hefðu komið umrætt sinn maður og kona. Ástand þeirra hefði í fyrstu verið í lagi en fljótlega hefðu þau orðið mjög skrautleg og greinilega verið undir einhverjum annarlegum áhrifum. Vitnið kvaðst hafa tekið við einni ávísun frá þeim fyrir gistingunni og minnti að hún hefði verið að fjárhæð 8.000 eða 14.000 krónur. Maðurinn hefði verið með ávísanaheftið í fórum sínum en konan hefði skrifað á ávísunina sem vitnið móttók. Síðan hefðu þau farið yfir á veitingastaðinn en vitnið kvaðst ekki vita hvað gerðist þar. Aðspurð kvað vitnið konuna hafa skrifað ávísunina og afhent sér hana en kvaðst minna að maðurinn hefði skrifað aftan á ávísunina. Vitnið kvaðst þó ekki muna þetta vel.

Aðspurð um orðaskipti á milli konunnar og mannsins, kvað vitnið konuna hafa sagt eitthvað á þá leið að maðurinn væri ekki skrifandi eða að hann gæti ekki skrifað tékkann. Hins vegar hefðu þau ekki rætt um einhvers konar samkomulag þeirra á milli varðandi tékkana.

Sérstaklega aðspurð kvaðst vitnið ekki geta fullyrt að ákærði væri sá maður sem kom á Víking hótel umrætt sinn, til þess væri of langur tími liðinn frá því ofangreind atvik urðu.

Aðalmeðferð málsins var frestað ítrekað í því skyni að leiða fyrir dóminn til skýrslugjafar B-kvk-þf E-kvk-þf sem var með ákærða á Víking hótel umrætt sinn en þær tilraunir reyndust árangurslausar.

Niðurstaða.

Ákærði hefur neitað sök hér fyrir dóminum og við skýrslutöku hjá lögreglu kvaðst hann ekki muna eftir að hafa framvísað ávísunum í þessu fylleríi. Sá vitnisburður, sem rannsóknarlögreglumaður hefur eftir vitninu S-kvk-þgf, starfsmanni Víking hótels, samkvæmt símtali við hana og gerð er grein fyrir í upplýsingaskýrslu lögreglu frá 19. júní 2006, er að nokkru leyti á annan veg en vætti hennar hér fyrir dóminum. Í upplýsingaskýrslunni segir að vitnið hafi sagt að konan hafi fyllt út tvær ávísanir og að maðurinn hafi skrifað undir aðra þeirra eða báðar en að hún treysti sér ekki til að fullyrða um þetta þar sem langt sé um liðið. Hér fyrir dóminum lýsti vitnið því hins vegar að hún hefði umrætt sinn móttekið frá manni og konu eina ávísun sem konan hefði skrifað á og afhent sér en vitnið minnti að maðurinn hefði skrifað aftan á ávísunina. Vitnið tók þó sérstaklega fram að það myndi þetta ekki vel. Aftan á öllum tékkunum er hins vegar að finna stimplað nafn Fjörukráarinnar ehf. með handritaðri áritun þar sem gert er ráð fyrir framsalsáritun. Þá taldi vitnið að umrædd ávísun hefði verið annað hvort að fjárhæð 8.000 krónur eða 14.000 krónur.

Í skýrslu sinni hjá lögreglu 16. júní 2006, kvaðst B-kvk-nf E-kvk-nf sjálf hafa fyllt út tvær ávísanir, aðra að fjárhæð 16.700 krónur en hina að fjárhæð 3.000 krónur, en sagði ákærða hafa skrifað undir sem ábyrgðarmaður og að hann hefði síðan framvísað þeim til afgreiðslustúlkunnar á hótelinu. Eins og að framan er rakið, tókst ekki að hafa upp á B-kvk-þf til að gefa skýrslu hér fyrir dóminum en til þess voru gerðar margar tilraunir. Með vísan til meginreglunnar í ákvæðum 1. mgr. 48. gr. laga nr. 19/1991 og þess að við skýrslugjöf hjá lögreglu var B-kvk-nf í stöðu sakbornings, verður ekki talið að frásögn hennar hjá lögreglu verði lögð til grundvallar við úrlausn þessa máls.

Fyrir liggur að engin rithandarrannsókn fór fram í málinu.

Þegar til alls framanritaðs er litið og þess að vætti vitnisins S-kvk-ef hjá lögreglu og hér fyrir dóminum er ekki afdráttarlaust um að ákærði hafi undirritað og framvísað þeim tékkum, sem um ræðir í ákæru, verður að telja ósannað gegn neitun ákærða og með vísan til ákvæða 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Verður hann því sýknaður af sakargiftum í þessum ákærulið.

Refsiákvörðun o.fl.

Samkvæmt sakavottorði ákærða á hann að baki nokkurn sakarferil sem nær aftur til ársins 1977. Ákærði var þann 21. febrúar 2001 dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti og var þá jafnframt sviptur ökurétti ævilangt. Með dómi 7. september sama ár var ákærði dæmdur í 15 daga fangelsi fyrir nytjastuld og akstur sviptur ökurétti en um var að ræða hegningarauka við framangreindan dóm frá 21. febrúar 2001. Loks var ákærði þann 23. maí 2006 dæmdur í tveggja ára fangelsi fyrir að hafa ekið bifreið bæði undir áhrifum áfengis og sviptur ökurétti í tvígang. Brot það sem ákærði er nú dæmdur fyrir framdi hann áður en síðastgreindur dómur frá 23. maí 2006 var kveðinn upp. Verður því að ákveða refsingu fyrir það brot sem hann er nú sakfelldur fyrir sem hegningarauka við þann dóm, sbr. ákvæði 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þegar atvik málsins eru virt í heild verður að telja, að refsing sú sem ákærði hlaut samkvæmt fyrrgreindum dómi frá árinu 2006 hefði ekki orðið þyngri þótt sakarefni samkvæmt 2. lið ákærunnar í máli þessu hefði verið dæmt með. Eru því ekki efni til þess að gera ákærða frekari refsingu.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef I-kk-ef hrl., þykja hæfilega ákveðin 209.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Fyrir liggur að aðalmeðferð málsins snerist eingöngu um sakargiftir sem ákærði hefur verið sýknaður af. Með vísan til þess og ákvæða 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 þykir rétt að ákærða verði einungis gert að greiða helming málsvarnarlaunanna, en að öðru leyti skulu þau greidd úr ríkissjóði. Engan annan sakarkostnað leiddi af málinu.

A-kvk-nf H. J-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærða, H-kk-þgf B-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hrl., 209.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, að hálfu, en að öðru leyti skulu þau greidd úr ríkissjóði.

A-kvk-nf E-kvk-nf.