S-67/2016

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 19. maí sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurlandi þann 12. apríl sl., á hendur A

„fyrir fíkniefna-, hegningarlaga- og umferðarlagabrot

I.

með því að hafa að kvöldi mánudagsins 2. ágúst 2015 í heimildarleysi og óleyfi tekið bifreiðina TY-888 þaðan sem hún stóð á bifreiðastæði við Hátún 10 í Reykjavík og hagnýtt sér bifreiðina til aksturs, án þess að hafa öðlast ökuréttindi, um höfuðborgarsvæðið og á Selfoss [sbr. ákæruliður II.], en ákærði hafði komist yfir lykla bifreiðarinnar er hann var gestkomandi skamma stund í umræddri íbúð umrætt sinn.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

II.

með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 3. ágúst 2015 að Kirkjuvegi 10 á Selfossi haft í vörslu sinni 0,34 g af amfetamíni sem húsráðandi vísaði lögreglu á umrætt sinn, eftir að ákærði hafði verið þar gestkomandi skamma stund.

Telst brot ákærða varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrá nr. 30862), samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt H-kvk-þgf V-kvk-þgf H-kvk-þgf hdl., sem skipuð var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Kom þar fram að ákærði [...] og lagði verjandi fram skjöl þess efnis.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu, en sakaferill hans hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Að virtum atvikum málsins og að teknu tilliti til ungs aldurs ákærða, hreins sakarferils hans sem og skýlausrar játningar, þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, eru gerð upptæk framangreind fíkniefni líkt og greinir í dómsorði.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, og þykir hæfilega ákveðin 110.000 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðakostnaður verjanda sem nemur 13.200 kr.

D ó m s o r ð :

Ákvörðun um refsingu ákærða, A, skal frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Gerð eru upptæk 0,34 g af amfetamíni, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 30862.

Ákærði greiði sakarkostnað, samtals 123.200 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef V-kvk-ef H-kvk-ef hdl., 110.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðakostnað verjanda 13.200 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.