S-32/2018

Dómur

I.

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru, dags. 26. júní 2018, á hendur „G-kk-þgf B-kk-þgf, kt...., Kirkjubraut 6, Akranesi, fyrir líkamsárás föstudaginn 2. febrúar 2018, á... á Akranesi, með því að hafa slegið A..., kt...., í andlitið svo hann hlaut nefbrot, mar í kringum nefrót, glóðarauga á vinstra auga og þreifieymsli yfir nefbeini og nefbrjóski.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins, en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann þess að allur málskostnaður verði felldur á ríkissjóð, þar á meðal hæfileg málsvarnarlaun með hliðsjón af vinnuskýrslu verjanda.

II.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var föstudaginn 2. febrúar 2018 óskað eftir aðstoð lögreglu vegna slagsmála í nytjamarkaðnum Búkollu á Akranesi. Þegar lögreglan kom á staðinn var þar búið að aðskilja ákærða og brotaþola, A... sem höfðu verið að slást þar inni. Rætt var við brotaþola sem sagði að einhverjar deilur hefðu verið á milli hans og ákærða. Hefði hann orðið reiður þegar hann sá ákærða og hreytt einhverjum ónotum í hann, en ákærði þá kýlt hann. Kvaðst brotaþoli þá hafa ráðist á ákærða, tekið í hálsmálið á peysu hans og hert að. Kemur fram í skýrslunni að áverkar hafi verið á nefi og vör brotaþola. Haft er og eftir ákærða að hann hefði verið að skoða föt þegar brotaþoli hefði komið að honum og byrjað að öskra á hann. Hefði brotaþoli síðan ráðist á hann og átök hafist milli þeirra. Fólk hefði síðan komið þar að og skilið þá í sundur.

Hinn 8. mars 2018 mætti brotaþoli á lögreglustöðina á Akranesi og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás.

Í málinu liggur fyrir áverkavottorð brotaþola frá 23. mars 2018. Þar kemur fram að brotaþoli hafi komið á slysadeild Heilbrigðisstofnunar Vesturlands á Akranesi 8. febrúar 2018. Hafi hann tilgreint að um viku fyrir komuna hefði hann verið kýldur í nefið og verið með slæman höfuðverk síðan. Kemur í vottorðinu fram að við skoðun hefði nefið greinilega verið skakkt en brotaþoli hefði upplýst að nefið hefði brotnað áður og alltaf verið skakkt eftir það. Greinst hefði mar í kringum nefrót og glóðarauga á vinstri auga. Tekin hefði verið tölvusneiðmynd af höfði og andlitsbeinum brotaþola sem sýnt hafi nefbrot.

III.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi Ákærði kvaðst umrætt sinn hafa verið á leið í nytjamarkaðinn Búkollu á Akranesi og þá gengið fram hjá brotaþola sem hefði öskrað á eftir honum. Ákærði kvaðst hins vegar hafa hunsað það og gengið áfram niður í Búkollu. Fljótlega eftir að þangað var komið hefði brotaþoli komið þar að og haft í frammi hótanir gagnvart honum, bróður hans, frænda og öðru fólki. Kvað ákærði ekkert vit hafa verið í því sem brotaþoli sagði. Brotaþoli hefði því næst hrækt framan í hann, en síðan náð að vefja peysunni og úlpunni utan um hálsinn á honum og hert að, þannig að hann hefði lítið vitað hvað gerðist eftir það. Kvaðst hann hafa endað sitjandi undir brotaþola, sem hefði haldið honum niðri. Sjálfur kvaðst hann hafa reynt að losa sig. Á endanum hefði brotaþoli verið dreginn ofan af honum og hann þá farið inn á salernið til að skola hrákann framan úr sér. Lýsti hann því að brotaþoli hefði komið inn á klósettið á eftir honum, en hann þá smeygt sér fram á gang aftur og beðið þar eftir að lögreglan kæmi. Kvaðst hann aðspurður ekki kannast við að hafa slegið brotaþola eða á annan hátt brugðist við árás hans. Hefði hann ekki verið í neinu líkamlegu standi til að hlaupa neinn uppi og kýla í andlitið, enda tiltölulega nýkominn úr brjósklosaðgerð, auk þess að vera kraftlítill í höndunum. Ákærði kvaðst í kjölfarið hafa farið á heilsugæsluna til að fá áverkavottorð og hefði hann þar verið hvattur til að kæra atvikið, sem hann hefði og gert. Kvaðst ákærði síðar hafa frétt að brotaþoli hefði einnig kært hann. Hann hefði síðan hitt brotaþola í ágúst sl. Hefði brotaþoli þá verið orðinn edrú og í góðum málum og hann þá ákveðið að draga kæru gegn honum til baka. Aðspurður kvaðst ákærði telja að brotaþoli hefði verið undir áhrifum vímuefna umrætt sinn.

Brotaþoli lýsti því að hann hefði nokkru áður umræddan dag séð ákærða álengdar og byrjað að hreyta einhverju í hann. Kvaðst hann hafa verið undir áhrifum amfetamíns og mjög æstur. Hann hefði svo hitt ákærða í Búkollu og byrjað þar að hreyta einhverjum ókvæðisorðum í hann, auk þess að hrækja framan í hann. Kvaðst hann hafa verið með ranghugmyndir á þessum tíma og fundist ákærði hafa einhvern veginn vegið að sér. Sagði hann ákærða hafa þá brugðist við með því að slá hann í andlitið og að þeir hefðu svo slegist í framhaldinu. Kvað hann höggin hafa verið tvö og hann hefði nefbrotnað við þau. Aðspurður kvaðst hann einungis hafa kært þetta til lögreglu þar sem ákærði hefði þá verið búinn að kæra hann.

Fram kom hjá vitninu B... að þeir ákærði séu systrasynir. Kvaðst hann ekki hafa séð upptök átakanna en séð ákærða og brotaþola í átökum og síðan brotaþola taka ákærða hálstaki. Kvaðst hann muna eftir því að blætt hefði úr nefi brotaþola. Aðspurður kvaðst hann einnig hafa séð brotaþola henda eða sparka ákærða niður stiga við klósettin í búðinni.

Vitnið D... kvaðst minnast þess að ákærði hefði komið fyrst inn í búðina en brotaþoli stuttu síðar. Hún hefði svo heyrt rosaleg öskur inni í búð, stokkið til og þegar hún hefði komið að hefði ákærði legið á gólfinu. Hefði brotaþoli verið með tak á peysu hans og hert verulega að hálsinum. Henni hefði fundist þetta vera lífshótandi aðstæður fyrir ákærða og hún því reynt að berja í hendur brotaþola til að fá hann til að sleppa takinu. Aðspurð kvaðst hún hafa séð blóð á brotaþola og að blóð hefði verið úti um allt þar sem þeir hefðu verið að slást.

Vitnið E... kvaðst ekki hafa séð upptök átakanna en komið að þegar brotaþoli hélt í hettupeysu ákærða og þrengdi að hálsi hans. Hann hefði ásamt öðrum á staðnum skilið þá að. Lýsti hann því að erfitt hefði verið að losa brotaþola af ákærða þar sem brotaþoli hefði verið mjög æstur og neitað að sleppa takinu á ákærða. Kvað hann brotaþola hafa verið blóðugan í framan en hann hefði þó ekki getað séð hvaðan blóðið kom.

F... kvaðst hafa séð brotaþola umrætt sinn hrækja yfir fataslá í búðinni á ákærða. Brotaþoli hefði síðan gengið að ákærða, gripið um hálsinn á honum en síðan sleppt honum og bakkað. Hann hefði því næst tekið hálfgert tilhlaup og nánast stokkið á ákærða þannig að þeir hefðu báðir skollið í gólfið. Þeir hefðu báðir verið blóðugir í framan en vitnið kvaðst ekki hafa tekið eftir því að annar hvor þeirra hefði veitt hinum högg. Tók vitnið sérstaklega fram að brotaþoli hefði verið mjög ör og örugglega undir áhrifum einhverra efna.

G..., sambýlismaður móður brotaþola, kvaðst hafa séð brotaþola ganga alveg upp að ákærða og garga eitthvað á hann. Brotaþoli hefði síðan snúið sér frá ákærða og ákærði þá ætt aftan að honum og slegið til hans. Hann hefði ekki séð nákvæmlega hvar höggið lenti, en það hefði þó lent á höfði brotaþola. Kvaðst vitnið hafa séð blæða úr nefi brotaþola eftir átökin en vissi ekki hvenær byrjað hefði að blæða.

Fram kom hjá H... lögreglumanni að búið hefði verið að skilja brotaþola og ákærða að þegar hann kom á vettvang. Kvað hann brotaþola hafa sagst hafa hrækt framan í ákærða, en að ákærði hefði þá slegið hann á móti og brotaþoli þá tekið ákærða hálstaki. Kvaðst vitnið hafa séð að blætt hefði úr brotaþola, líklega bæði úr munni og nefi.

Lögreglumaðurinn I... kvaðst hafa komið á vettvang í kjölfar átakanna og haft þar tal af ákærða. Kvað hún ákærða hafa lýst atvikum svo að brotaþoli hefði byrjað að öskra á hann og tekið hann hálstaki, en hann þá á móti slegið brotaþola. Spurð um áverka á ákærða eða brotaþola kvaðst hún ekki hafa séð brotaþola þar sem hann hefði verið að rjúka út þegar lögreglan kom á staðinn, en ákærði hefði hins vegar verið með hrufl á hálsi. Kom og fram hjá vitninu að hinn lögreglumaðurinn hefði haft tal af brotaþola á vettvangi.

J... læknir skýrði nánar og staðfesti áverkavottorð brotaþola.

IV.

Niðurstaða

Eins og áður er fram komið hefur ákærði neitað sök, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, og lýst atvikum á þann veg að einungis hafi verið um að ræða ertingu og síðan árás brotaþola á sig. Hefur brotaþoli og viðurkennt að hann hafi átt upptökin að umræddum átökum við ákærða með því að hrækja framan í hann og hreyta í hann einhverjum ókvæðisorðum. Þegar hins vegar er litið til trúverðugs framburðar brotaþola um að ákærði hafi í kjölfar þessa slegið brotaþola tvö högg í andlitið, vitnisburðar G... um högg ákærða í höfuð brotaþola, framburðar lögreglumanns um að ákærði hafi á vettvangi viðurkennt að hafa slegið brotaþola og framburðar vitna um að blætt hafi úr nefi brotaþola eftir átökin telur dómurinn sönnun fram komna um að ákærði hafi í greint sinn slegið brotaþola í andlitið. Þegar einnig er litið til áverkavottorðs læknis um þá áverka, þar á meðal nefbrot, sem greindust á nefsvæði brotaþola við skoðun sex dögum síðar, verður og að telja að tilgreindir áverkar hafi hlotist af árás ákærða í greint sinn, enda ekkert sem bendir til þess að þeir hafi getað hlotist með öðrum hætti. Verður ákærði samkvæmt því sakfelldur í samræmi við ákæru fyrir brot gegn 218. gr. almennra hegningarlaga.

Með hliðsjón af því sem áður hefur verið rakið verður við ákvörðun refsingar ákærða lagt til grundvallar að brotaþoli hafi átt upptökin að umræddum átökum með ertingum í garð ákærða og refsing ákærða því ákveðin með hliðsjón af ákv. 3. mgr. 218. gr. c. Að því gættu, og þar sem ákærði er með hreint sakavottorð, þykir refsing hans hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og að hún falli niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð samkvæmt 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði allan kostnað málsins, þar með talda málsvarnarþóknun og ferðakostnað skipaðs verjanda síns, að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Á-kk-nf M-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð skv. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 420.000 króna málvarnarþóknun og 49.500 króna ferðakostnað verjanda. Ákærði greiði og 10.975 krónur vegna útlagðs sakarkostnaðar.

Á-kk-nf M-kk-nf

Ákærði, G-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð skv. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 420.000 króna málvarnarþóknun og 49.500 króna ferðakostnað verjanda. Ákærði greiði og 10.975 krónur vegna útlagðs sakarkostnaðar.

Á-kk-nf M-kk-nf