E-7608/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 16. febrúar sl., var höfðað 8. júní 2009.

Stefnandi er Hamraborg ehf., Víðigrund 19, Kópavogi.

Stefndi er Víkurhvarf ehf., Óðinsgötu1, Reykjavík.

Dómkröfur

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til greiðslu skuldar að fjárhæð 993.800 krónur ásamt hæstu lögleyfðu dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 9. mars 2009 til greiðsludags. Einnig er þess krafist að dráttarvextir leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti, fyrst 9. mars 2010. Jafnframt er krafist málskostnaðar að skaðlausu samkvæmt framlögðu málskostnaðaryfirliti.

Stefndi krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda en til vara er gerð sú krafa að stefnda verði gert að greiða mun lægri upphæð að mati dómsins.

Í báðum tilfellum er gerð krafa um að stefnanda verði gert að greiða stefnda málskostnað að skaðlausu samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi.

Málavextir

Umstefnd skuld er til komin vegna vinnu stefnanda við húsnæði stefnda að Víkurhvarfi 3, Kópavogi. Stefndi keypti fasteignina Víkurhvarf 3, Kópavogi af Jóni og Salvari ehf. Stefnandi tók upphaflega að sér vinnu við húsnæðið að ósk fyrri eiganda, J-kk-ef og Salvars ehf. Þegar stefndi keypti fasteignina var gert samkomulag milli stefnda og J-kk-ef og Salvars ehf., sem dagsett er 23. janúar 2009, um frágang viðskiptaskulda seljanda. Samkvæmt samkomulaginu yfirtók stefndi tilteknar skuldir seljanda, þar á meðal skuld við stefnanda að fjárhæð 1.400.000 krónur. Heldur stefndi því fram að með þessu samkomulagi hafi hann viljað stuðla að því að þeir aðilar sem áttu fjármuni inni hjá seljanda fengju greitt, eftir atvikum að hluta eða að fullu. Hafi það ekki síst verið gert svo að þeir verktakar sem unnið höfðu við Víkurhvarf 3 fengjust til að koma aftur að verkinu, en margir þeirra hafi horfið frá verkinu þar sem þeir höfðu ekki fengið greitt fyrir vinnu sína, þar á meðal stefnandi.

Stefndi greiddi umrædda skuld við stefnanda að fjárhæð 1.400.000 krónur. Hann hafði síðan samband við stefnanda og óskaði eftir því að stefnandi lyki við verki sínu við bygginguna.

Stefnandi lauk við verkið sem fólst í pappalögn, frágangi og lagningu klemmulista á vegg undir klæðningu. Að verki loknu gerði stefnandi stefnda reikning að fjárhæð 993.800 krónur. Stefndi hafnaði því að greiða reikninginn þar sem hann leit svo á að hann hefði greitt fyrir umrædda viðbótarvinnu með greiðslu reiknings, sem dagsett er 16. apríl 2009, að fjárhæð 206.153 krónur. Stefnandi er því ósammála og um það snýst ágreiningur í máli þessu.

Málsástæður stefnanda og lagarök

Stefnandi byggir á því að stefndi hafi haft samband við forsvarsmann stefnanda og óskað eftir því með beinum hætti að stefnandi tæki að sér vinnu við bygginguna. Hafi stefnandi því sent aðila frá sér til starfa og vísar þar um til fylgigagna með reikningi sem krafið sé um greiðslu á, en þar komi glögglega fram að verið sé að krefja stefnanda um vinnu við fasteignina Víkurhvarf 3 ehf. Á viðkomandi fylgigögnum með reikningi komi berlega í ljós að fleiri en einn aðili hafi verið að störfum við fasteignina í meira en dagpart, en samkvæmt vinnuseðlum hafi verið unnið við fasteignina í fjölmarga daga og hafi einn til þrír starfsmenn verið þar að störfum. Stefnandi hafi, sbr. fylgigögn með reikningi, unnið við pappalögn á þaki, 640 fermetra, þar sem samið hafi verið um 3.300 krónur á fermetra, auk þess að koma fyrir frágangslistum í vegg og setja klemmulista undir klæðningu.

Stefnandi hafi því komið aftur til starfa í viðkomandi húsnæði að beiðni stefnda sem hafi beðið stefnanda að inna af hendi ákveðið verk. Aldrei hafi því verið hreyft að sú vinna ætti að vera innifalin í áður greiddri kröfu að fjárhæð 1.400.000 krónur. Stefnandi hafi einfaldlega unnið umbeðið verk og krafði í kjölfarið stefnda um sanngjörn verklaun fyrir viðvikið. Stefndi hafi aftur á móti haldið því fram að viðkomandi vinna hafi verið smáfrágangur sem hafi tekið hálfan dag og hefði verið innifalinn í þeim reikningi sem stefndi greiddi samkvæmt samkomulagi við Jón og Salvar ehf.

Þrátt fyrir ítrekaðar innheimtutilraunir hafi skuldin ekki greiðst. Sé stefnandi því knúinn til að höfða mál þetta.

Stefnandi styður kröfu sína við meginreglur samningaréttarins um skuldbindingargildi samninga, réttarreglur um loforð og að samninga skuli efna auk meginreglna kröfuréttarins um að menn eigi rétt á sanngjörnu endurgjaldi fyrir vinnu sína. Einnig er vísað í 45. gr. laga um lausafjárkaup nr. 50/2000 og meginreglna laga um þjónustukaup nr. 42/2000. Dráttarvaxtakrafa sé gerð á grundvelli 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001. Kröfur um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður stefnda og lagarök

Stefndi byggir á því að með samkomulagi sínu við Jón og Salvar ehf. hafi hann viljað stuðla að því að þeir aðilar sem höfðu átt inni fjármuni hjá seljanda (Jóni og Salvari ehf.) fengju greitt eftir atvikum að fullu eða hluta. Hafi það ekki síst verið gert svo þeir verktakar, sem höfðu unnið við Víkurhvarf 3, fengjust til að koma aftur að verkinu, en margir höfðu horfið frá verkinu þar sem þeir höfðu ekki fengið greitt fyrir vinnu sína, þ.m.t. stefnandi.

Áður en ritað hafi verið undir samkomulagið, hinn 23. janúar sl., og skuldin greidd, hafi B-kk-nf Í-kk-nf G-kk-nf, fjármálastjóri stefnda, haft samband við forráðamann stefnanda sem hafi tjáð honum að ef greiddar yrðu 1.400.000 krónur vegna skuldar fyrri eigenda fasteignarinnar að Víkurhvarfi 3 (Jóns og Salvars ehf.) við stefnanda þá myndu þeir koma og ljúka verkinu.

Hafi það verið gert og í kjölfarið hafi menn frá stefnanda komið og klárað verkið, eins og um hafi verið samið. Hafi aldrei verið óskað eftir neinum aukaverkum, einungis hafi verið til þess ætlast að stefnandi kláraði verkið.

Fyrir þá vinnu hafi stefnandi gert stefnda reikning, dags. 16. apríl 2004, að fjárhæð 206.153 krónur og hafi hann verið greiddur 3. júní sl.

Sú greiðsla sé fullnaðarskil vegna þeirra verka sem stefndi hafi óskað eftir að stefnandi ynni við fasteignina að Víkurhvarfi 3.

Nú krefji stefnandi hins vegar stefnda um greiðslu skuldar að fjárhæð 993.800 krónur, sem virðist vera eftirstöðvar tilboðs stefnanda til Jóns og Salvars ehf.

Sé ljóst að sú krafa byggist ekki á neinum samningi milli stefnda og stefnanda og sé í raun óskiljanlegt hvernig stefnandi telji kröfu sína á hendur stefnda hafa getað stofnast.

Með stefnunni sé lagt fram sem fylgiskjal með reikningi eitthvað sem líkist eða kalla megi tilraun til tilboðs, dags. 5. mars 2009. Framlagning þess eigi væntanlega að styðja við kröfu stefnanda. Það sé hins vegar ekki stílað á stefnda eða samþykkt af honum og hafi því ekkert sönnunargildi né upplýsingargildi í máli þessu. Virðist það vera seinni tíma tilbúningur og sé því mótmælt sem marklausu.

Útgáfa hins umdeilda reiknings stefnanda á grundvelli framangreinds tilboðs sé því í besta falli mistök eða á miklum misskilningi byggt. Það sé ekkert samningssamband milli stefnda og stefnanda umfram það sem að ofan greini, það að stefnandi hafi unnið nokkra daga við að klára verkið og fyrir það hafi verið greitt.

Hafi ógreidd skuld fyrri eigenda við stefnanda verið meiri en sú sem stefndi hafi ábyrgst í samkomulaginu þann 23. janúar sl. beri stefnanda að beina kröfum sínum að seljanda húseignarinnar, Jóni og Salvari ehf., þar sem skýrt sé tekið fram í samkomulaginu að stefndi taki einungis að sér tilgreinda hámarksgreiðslu sem óumdeilanlega hafi verið greidd.

Fái það ótvíræðan stuðning í bréfi stefnanda til lögmanns síns, dags. 30. janúar 2009. Í því segi að stefndi hafi greitt 1.400.000 króna innborgun á skuld J-kk-ef og Salvars ehf. Fyrir eftirstöðvum verksins hafi verið gefinn út reikningur á hendur Jóni og Salvari ehf., en stefnandi hafi gefið hann út að nýju á hendur stefnda.

Sé óhætt að slá því föstu að skuld sú, er hér sé stefnt út af, sé skuld Jóns og Salvars ehf., en ekki stefnda. Verði þannig ekki undan því vikist að sýkna stefnda af öllum kröfum stefnanda.

Það hafi ekkert samkomulag verið á milli stefnda og stefnanda um að stefndi ætti að greiða ógreidda reikninga J-kk-ef og Salvars ehf. og stefndi hafi aldrei lofað stefnanda því. Því sé engin greiðsluskylda fyrir hendi.

Hafi stefndi ítrekað svarað innheimtukröfum stefnanda á þessa leið og sagt stefnanda að beina þeim að réttum aðila.

Varakrafa stefnda byggist á þeim málsástæðum sem liggja til grundvallar í aðalkröfu.

Dráttarvaxtakröfu stefnanda sé mótmælt og hafnað.

Vísað er til meginreglu kröfu- og samningaréttar, s.s. hvernig stofnað verði til kröfuréttarsambands. Vísað er til 47. gr laga nr. 50/2000.

Krafa um málskostnað styðst við XXI. kafla einkamálalaga nr. 91/1991, einkum 129. og 130. gr. laganna.

Niðurstaða

S-kk-nf S-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, bar fyrir dómi að hann hefði stöðvað verk sem hann var að vinna fyrir Jón og Salvar ehf. þar sem greiðslur fyrir verkið skiluðu sér ekki. Jón og Salvar ehf. hefðu síðan samið við stefnda um greiðslu á reikningi, sem hann hafi verið búinn að gefa út, að fjárhæð 1.400.000 krónur. Hafi sá reikningur verið fyrir vinnu sem lokið var. Síðan hafi K-kk-nf G. R-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, beðið sig að koma og ljúka við verkið. Hann hafi gert það og hafi gert stefnda þann reikning sem um er deilt í málinu.

Í-kk-nf B-kk-nf, starfsmaður stefnanda, kom fyrir dóminn og staðfesti vinnuskýrslur sem liggja frammi í málinu og eru undirritaðar af honum.

K-kk-nf G. R-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, staðfesti fyrir dómi að hann hefði haft samband við S-kk-þf og beðið hann að klára verkið. Hann hafi hins vegar staðið í þeirri meiningu að um tveggja daga vinnu væri að ræða, samkvæmt því sem fyrirsvarsmenn J-kk-ef og Salvars ehf. höfðu sagt honum. Bar K-kk-nf að í þessu samkomulagsferli við Jón og Salvar ehf. hafi hann viljað fá að vita hverjum Jón og Salvar ehf. skulduðu og hafi þá komið fram að skuld við stefnanda nam 1.400.000 krónum. J-kk-nf og S-kk-nf hafi sagt að það tæki um það bil einn til tvo daga að klára þakið. Kvaðst K-kk-nf hafa trúað því og hafi B-kk-nf, fjármálastjóri stefnda, hringt í S-kk-þf til að fá staðfest að það væri ekki meira eftir en þessi frágangur sem hann hafi tiltekið. Síðan hafi stefnandi verið beðinn að koma og klára en skilningur hans hafi verið sá að það væru þessar 1.400.000 krónur auk lokafrágangs eins og J-kk-nf og S-kk-nf höfðu sagt. Stefnandi hafi síðan komið og klárað verkið og stefndi hafi greitt þann reikning. Svo hafi hann fengið þennan milljón króna reikning sem hafi verið hafnað. Alltaf hafi verið talað um eitthvert tilboð en það tilboð hafi hann aldrei séð.

Eins og lýst er hér að framan gerðu Jón og Salvar ehf. og stefndi,Víkurhvarf 3 ehf., með sér samkomulag um frágang viðskiptaskulda vegna kaupa Víkurhvarfs ehf. á fasteigninni Víkurhvarf 3 af Jóni og Salvari ehf. Í samkomulaginu ábyrgist kaupandi, Víkurhvarf ehf., að taka á sig kröfur tilgreindra kröfuhafa á hendur seljanda, Jóni og Salvari ehf. Segir í samkomulaginu að seljandi ábyrgist að hann hafi ekki stofnað til frekari skuldbindinga við framangreinda kröfuhafa vegna Víkurhvarfs 3 en þeirra sem tilgreindar eru í samkomulaginu. Ekki er vikið að því í samkomulaginu að einhverri vinnu vegna umræddra krafna sé ólokið.

S-kk-nf G-kk-nf húsasmiður kom fyrir dóminn sem vitni. Hann bar að þegar stefndi tók við eigninni hafi legið fyrir reikningur frá Hamraborg ehf. að fjárhæð 1.400.000 krónur vegna vinnu Hamraborgar ehf. sem hafi verið eftir að greiða. Kvað hann ekki tíðkast að gefnir væru út reikningar fyrir verk sem eftir væri að vinna.

Í málinu hefur verið lagður fram reikningur, dags. 16. apríl 2009, að fjárhæð 206.153 krónur. Óumdeilt er að stefndi hefur greitt þennan reikning og er hann ekki innifalinn í kröfugerð stefnanda. Mun þetta vera sá reikningur sem K-kk-nf G. R-kk-nf vísar til í framburði sínum hér að framan.

Framangreint samkomulag stefnda við Jón og Salvar ehf. þykir ekki hafa gefið stefnda tilefni til að ætla að innifalin í greiðslu á reikningi að fjárhæð 1.400.000 krónur væri greiðsla fyrir verk sem eftir væri að vinna. Styður framburður vitnisins S-kk-ef G-kk-ef það. Óumdeilt er að stefndi óskaði eftir því við stefnanda að hann kæmi og kláraði verkið. Samkvæmt því sem fram hefur komið var engin úttekt gerð á því hvað stæði eftir af verkinu. Þá liggur ekki fyrir að stefndi hafi samið við stefnanda um verkið, verð eða annað, en eingöngu falið honum að klára það. Verður hann því að bera hallann af því að verkið varð umfangsmeira en J-kk-nf og S-kk-nf höfðu gefið í skyn.

Reikningur stefnanda fyrir verkið sem hann vann í þágu stefnda nemur stefnufjárhæð. Reikningnum fylgja dagskýrslur þar sem fram kemur hvað var unnið í marga tíma og við hvað var unnið. Hefur stefndi ekki sýnt fram á að reikningur stefnanda sé ósanngjarn. Ber því að fallast á að stefnda beri að greiða reikninginn.

Stefndi mótmælir dráttarvaxtakröfu stefnanda en rökstyður ekki mótmæli sín. Verður krafa stefnanda um dráttarvexti því tekin til greina eins og hún er fram sett.

Samkvæmt framansögðu ber að taka kröfur stefnanda til greina.

Eftir þessari niðurstöðu ber stefnda að greiða stefnanda málskostnað sem ákveðst 350.000 krónur.

K-kvk-nf J-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, Víkurhvarf ehf., greiði stefnanda, Hamraborg ehf., 993.800 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 9. mars 2009 til greiðsludags og 350.000 krónur í málskostnað.

K-kvk-nf J-kvk-nf