S-6/2007

Mál þetta sem dómtekið var 16. maí sl., er höfðað með ákæru Ríkissaksóknara 18. desember 2006 á hendur A, ...,

fyrir fjárdrátt, með því að hafa á tímabilinu frá 09.03.2000 – 29.03.2001 sem framkvæmdastjóri Burnham International á Íslandi hf., kt. 000000-0000, dregið félaginu samtals kr. 31.000.000 sem var hluti af kr. 35.000.000 sem Handsal hf. síðar Burnham International á Íslandi hf. tók að sér að varsla og ávaxta með kaupum á húsbréfum fyrir Lífeyrissjóð Austurlands samkvæmt fjárvörslusamningi og vaxtaskiptasamningi milli þeirra dags. 01.03.1999, en á framangreindu tímabili seldi Burnham húsbréf í eigu Lífeyrissjóðsins, svo sem rakið er hér á eftir, og söluandvirðinu sem lagt var inn á bankareikning Burnham nr. 0175-26-11833, var í heimildarleysi ráðstafað í þágu félagsins.

Telst þetta varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Lífeyrissjóður Austurlands gerir kröfu um að ákærðu verði gert að greiða sjóðnum kr. 31.000.000, auk dráttarvaxta til 22.05.2002 að fjárhæð kr. 3.541.321 og innheimtuþóknunar að fjárhæð kr. 1.086.224 eða samtals kr. 35.627.545, auk áfallandi dráttarvaxta samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 22. maí 2002 til greiðsludags.

Ákæruvaldið krefst þess að ákærða verði dæmd til refsingar.

Af hálfu ákærðu er krafist sýknu af kröfum ákæruvaldsins, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist málsvarnarlauna er greiðist úr ríkissjóði.

Málavextir.

Með bréfi H-kvk-ef R-kvk-ef dagsettu 22. maí 2002 til lögreglunnar í Reykjavík var lögð fram kæra vegna gruns um að fyrirsvarsmenn Burnham International á Íslandi hf. hefðu brotið gegn ákvæðum hegningarlaga nr. 19/1940, sérstaklega XXVI. kafla laganna, með því að hafa notað fjármuni Lífeyrissjóðs Austurlands í þágu félagsins, en lífeyrissjóðurinn hafði gert samning um að Burnham International á Íslandi hf., hefði vörslu á fé lífeyrissjóðsins samkvæmt sérstökum fjárvörslusamningi.

Í kærunni er málavöxtum lýst á þá leið að Lífeyrissjóður Austurlands og Handsal hf. hafi undirritað fjárvörslusamning 1. febrúar 1999, þar sem Handsal hf. tók að sér vörslu og ávöxtun stofnframlags, 35.000.000 króna, sem var í formi húsbréfa. Í fjárvörslusamningnum segi að Handsali hf. sé einunigs heimilt að fjárfesta í húsbréfum, en ef kaupa eigi aðrar tegundir af verðbréfum þurfi til þess skriflegt leyfi lífeyrissjóðsins. Í vaxtaskiptasamningi sem undirritaður hafi verið sama dag og vísað sé til í fjárvörslusamningum, sem hluta þess samnings, segi að skuldbinding Handsals hf. gagnvart kröfueiganda sé sú, að vaxtafótur sé 8.5% og skuli uppgjör fara fram á þriggja mánaða fresti. Á hluthafafundi Handsals hf. 30. apríl 1999 hafi heiti félagsins verið breytt í Burnham International á Íslandi hf. Eftir það tímamark hafi félagið tekið við skuldbindingum Handsals hf. gagnvart Lífeyrissjóði Austurlands.

Eftir að Burnham International á Íslandi hf. var svipt starfsleyfi 27. nóvember 2001 og bú þess tekið til opinberra skipta, hafi allir fjárvörslusamningar Burnham International á Íslandi hf. verið seldir til Landsbréfa. Samkvæmt yfirlýsingu frá Landsbréfum hafi framangreindur fjárvörslusamningur ekki verið meðal þeirra samninga sem voru seldir þangað. Lífeyrissjóður Austurlands hafi lýst kröfu í þrotabú Burnham International á Ísland hf. vegna ofangreinds fjárvörslusamnings. Eftir að kröfunni var lýst hafi verið kveðinn upp dómur í Héraðsdómi Reykjavíkur um ógildingu fjögurra af umræddum húsbréfum í eigu Lífeyrissjóðs Austurlands, hvers að nafnvirði 1.000.000 króna. Tilkynnt hafi verið um lækkun kröfu lífeyrissjóðsins sem því nemi. Á skiptafundi 2. maí 2002 í búi Burnham International á Íslandi hf. hafi komið fram hjá skiptastjóra, S-kk-þgf K. A-kk-þgf hrl., að ljóst sé að félagið hafi notað fé lífeyrissjóðs Austurlands í eigin þágu. Samkvæmt upplýsingum úr hlutafélagaskrá hafi stjórn félagsins verið skipuð eftirtöldum:

G-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf, formaður stjórnar

D-kk-nf S-x-x. T-kk-nf, meðstjórnandi,

I-kk-nf J. K-kk-nf, meðstjórnandi,

J-x-x M. B-x-x, meðstjórnandi,

A, meðstjórnandi og hafi hún verið framkvæmdastjóri félagsins.

Í vottorði Hlutafélagaskrár sem dagsett er 25. febrúar 2002 kemur ofangreint fram um stjórn félagsins og jafnframt kemur þar fram að ákærða, A, hafi haft prókúruumboð.

Fyrrnefndur fjárvörslusamningur milli Lífeyrissjóðs Austurlands og Handsals hf., er meðal gagna málsins. Þar kemur fram að stofnframlag lífeyrissjóðsins hafi verið 35.000.000 krónur og að heimilt sé að kaupa húsbréf. Einnig segir þar að lífeyrissjóðurinn heimili Handsali hf., framkvæmdastjóra þess eða þeim starfsmanni/starfsmönnum sem fyrirtækið vísi til, fullt og ótakmarkað umboð til að kaupa verðbréf í sínu nafni fyrir þá fjármuni sem félagið hafi fengið á grundvelli samningsins. Þá veiti lífeyrissjóðurinn Handsali hf., fullt og ótakmarkað umboð til að framselja í sínu nafni verðbréf sem hann eigi í vörslu þess, til handhafa eða til tiltekins aðila. Þá feli umboðið í sér heimild til þess að stofna innlánsreikning á nafni lífeyrissjóðsins í banka eða sparisjóði, leggja inn á reikninginn og/eða taka út af honum. Í vaxtaskiptasamningi sem fylgdi fyrrgreindum fjárvörslusamningi segir að höfuðstóll sé 35.000.000 krónur og vaxtafótur sé 8.5% á ári. Samningurinn sé gerður upp á 3ja mánaða fresti, en gjalddagi sé 1. júní 1999 og síðan á þriggja mánaða fresti. Á gjalddaga hverju sinni taki Handsal hf. út vexti, verðbætur og gengishagnað/tap af fjárvörslureikningnum, en greiði á móti vexti, sbr. samninginn og leggi inn á reikning viðskiptamanns nr. 1106-26-770. Undir samninginn ritar fyrir hönd Handsals, H-kk-nf K-kk-nf og fyrir hönd Lífeyrissjóðs Austurlands, G-kk-nf M-kk-nf.

Þá er meðal gagna málsins bréf frá skiptastjóra Burnham International á Íslandi hf., til lögmanna Lífeyrissjóðs Austurlands, dagsett 27. maí 2002, þar sem fram kemur að samkvæmt upplýsingum ákærðu og K-kvk-ef K-kvk-ef, fyrrverandi fjárvörslustjóra hafi inneign lífeyrissjóðsins, um 30.000.000 krónur, verið notuð í rekstur félagsins. Ekki hafi komið fram haldbærar skýringar á hvers vegna þetta hafi verið gert né hvernig ákvörðun um að nota féð, bar að.

Gögn málsins bera með sér að Lífeyrissjóður Austurlands lagði inn 35.000.000 krónur á fjárvörslureikning nr. 409802 í Sparisjóði vélstjóra.

Með bréfi 30. maí 2000 tilkynnti Burnham International á Íslandi hf. um breytingar á samþykktum, stjórn og framkvæmdastjórn félagsins til Hlutafélagaskrár. Kom þar fram að formaður stjórnar væri G-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf, varaformaður Þ-kk-nf A-kk-nf Þ-kk-nf, meðstjórnendur voru E-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, I-kk-nf K-kk-nf og J-x-x M. B-x-x. Þá var Þ-kk-nf A-kk-nf ráðinn forstjóri með prókúru fyrir félagið í stað G-kk-ef P-kk-ef og var þá jafnframt niðurfallin prókúra hans. Í bréfinu segir einnig að H-kk-nf K-kk-nf hafi hætt sem framkvæmdastjóri 31. desember 1999. Þeir sem hafi prókúru fyrir félagið séu nú Þ-kk-nf A-kk-nf og A. Með bréfi til Hlutafélagaskrár 2. mars 2001 var tilkynnt um að Þ-kk-nf A-kk-nf Þ-kk-nf gengi úr stjórn félagsins og framkvæmdastjórn og að jafnframt félli þá niður prókúruumboð hans. Með bréfi frá 21. maí 2001 var tilkynnt um þá breytingu á stjórn félagsins að E-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf gengi úr stjórn félagsins og ný í stjórn félagsins væru ákærða og D-kk-nf S-x-x. T-kk-nf. Enn var tilkynnt um breytingu á stjórn félagsins með bréfi 23. maí 2001 til Hlutafélagaskrár. Var breytingin um að í stjórn félagsins sætu nú G-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf, formaður stjórnar og meðstjórnendur voru sagðir I-kk-nf K-kk-nf, J-x-x M. B-x-x, D-kk-nf S-x-x. T-kk-nf og ákærða, sem jafnframt var framkvæmdastjóri með prókúru fyrir félagið.

Með bréfi Ríkislögreglustjóra til Á-kk-ef B-kk-ef löggilts endurskoðanda frá 22. október 2004, var farið fram á sérfræðirannsókn á ætluðum fjárdrætti fyrirsvarsmanna Burnham International á Íslandi hf. Var endurskoðandanum falið að upplýsa með hvaða hætti peningum Lífeyrissjóðs Austurlands var ráðstafað af bankareikningi 409802 og hvað skráð sé í bókhaldi félagsins um þá ráðstöfun. Ef í ljós kæmi að húsbréf hafi verið keypt fyrir peninga sem af bankareikningnum kæmu og þau síðar seld, var endurskoðandanum jafnframt falið að kanna hvert andvirði þeirra hafi verið ráðstafað.

Í svarbréfi Á-kk-ef B-kk-ef til efnahagsbrotadeildar Ríkislögreglustjóra frá 17. nóvember 2004 kemur fram að samkvæmt bankayfirliti og bókhaldi Burnham International á Íslandi hf., hefði Lífeyrissjóður Austurlands lagt fram 35.000.000 krónur inn á bankareikning nr. 1175-05-409802, við undirritun fjárvörslusamnings málsaðila 1. mars 1999. Til að halda utan um viðskiptin hafi félagið notast við 6 viðskiptareikninga, merkta F4507710589-B, F45077710589-A, 4507710589 og lánardrottnareikninga með sömu númerum, en lífeyrissjóðurinn hafi átt þó nokkur viðskipti við félagið önnur en þau sem skilgreind hafi verið á fjárvörslusamningnum. Við gjaldþrot félagsins hafi einungis verið staða á sameiginlegum viðskiptareikningum, merktum F4507710589-B, skuld Burnham International á Íslandi hf. við lífeyrissjóðinn að fjárhæð 31.605.831 króna.

Í niðurstöðu bréfsins kemur fram að færslugreining endurskoðandans hafi sýnt að öll fjárvörsluviðskipti hafi verið með þeim hætti að tékkareikningur félagsins hafi ávallt verið millireikningur allra viðskipta. Eðlileg kaup hafi verið á þann hátt að félagið greiddi fyrir húsbréf og skuldfærði á viðskiptareikning lífeyrissjóðsins. Uppgjör viðskiptanna hafi venjulegast farið fram samdægurs eða næstu daga þar á eftir með færslum af bankareikningi 1175-05-409802 inn á tékkareikning félagsins. Með sölu á húsbréfum hafi eins verið farið, nema með öfugum formerkjum. Skoðunin hafi sýnt fram á að nokkur viðskipti með húsbréf hafi virst brjóta í bága við gerðan fjárvörslusamning, en ekki sé um tæmandi lista að ræða. Við athugun hafi komið í ljós að félagið seldi húsbréf sem áður höfðu verið keypt í fjárvörslu lífeyrissjóðsins og greidd út af bankareikningi 1175-05-409802. Söluandvirði bréfanna hafi ekki verið lagt inn á reikninginn, heldur fært sem skuld félagsins við lífeyrissjóðinn á viðstkiptareikning F450771089-B. Þetta færslumynstur hafi verið í takt við þær færslur sem áður höfður verið færðar vegna sambærilegra viðskipta, en uppgjörsfærsluna vanti. Þannig að sala húsbréfanna var aldrei gerð upp, söluandvirði bréfanna sitji eftir á tékkareikningi félagsins og viðskiptareikningur lífeyrissjóðsins F4507710589-B safni upp skuld félagsins við lífeyrissjóðinn.

Meðal gagna málsins er bréf ákærðu, sem hún ritar fyrir hönd Burnham International á Íslandi hf. til Ö-kvk-ef Þ-kvk-ef K-kvk-ef frá 2. apríl 2001. Í bréfinu er Ö-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, sem gegndi störfum hjá félaginu, sagt upp störfum, vegna kaupa hennar á hlutabréfum í DeCode og Íslandssíma í mars og apríl, árið 2000, en engin greiðsla hafði borist í byrjun árs 2001 fyrir þeim kaupum.

Þá liggur frammi í málinu bréf, dagsett 10. maí 2000, undirritað af Þ-kk-þgf A-kk-þgf Þ-kk-þgf, sem titlaður er forstjóri og ákærðu, A, til Fjármálaeftirlitsins. Í bréfinu segir að saman skipi þau framkvæmdastjórn fyrirtækisins. Þ-kk-nf A-kk-nf sjái um verkefni tengd stefnumótun og framtíðarsýn félagsins, fjáröflun, fjármálastjórn og yfirumsjón með fyrirtækjaþjónustu félagsins. Helstu verksvið ákærðu séu hins vegar yfirumsjón með verðbréfamiðluninni og fjárvörslu og öllum daglegum rekstri félagsins. Meðfylgjandi var skipurit félagsins, sem sýndi að G-kk-nf F. J-kk-nf var stjórnarformaður og framkvæmdastjórar voru ákærða og Þ-kk-nf A-kk-nf, með ofangreinda verkaskiptingu, þannig að ákærða átti að sjá um fjárvörslu, á verðbréfasviði.

Ákærða var fyrst yfirheyrð hjá lögreglu 10. september 2004. Hún kvaðst hafa starfað sem framkvæmdastjóri hjá Burnham International á Íslandi hf., frá desember 1998. Hún kvað að nær allan tímann hafi verið starfandi tveir framkvæmdastjórar. Fyrst hafi H-kk-nf K-kk-nf starfað með henni til miðs árs 1999. Síðan hafi G-kk-nf P-kk-nf starfað með henni í um hálft ár og eftir það Þ-kk-nf Þ-kk-nf, sem hafi starfað sem framkvæmdastjóri við hlið hennar til loka ársins 2000. Eftir það hafi hún verið ein starfandi sem framkvæmdastjóri.

Spurð um kæru sem varð tilefni ákæru í máli þessu kvaðst hún enga vitneskju haf haft um þau mál fyrr en í blálokin á rekstri félagsins og þá hafi komið í ljós að þessir peningar voru ekki til, en hún kvaðst ekki vita skýringu á því.

Í yfirheyrslu hjá lögreglu 4. október 2004 kvaðst hún ekki hafa gefið um það fyrirmæli að fjármunir lífeyrissjóðsins yrðu notaðir í þágu félagsins.

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærða, A, kvaðst hafa hafið störf hjá Burnham International á Íslandi hf., sem þá hét Handsal hf., í lok árs 1998 og hafi verið starfandi framkvæmdastjóri þess þar til að bú félagsins var tekið til gjaldþrotaskipta seinni hluta árs 2001. Ákærða kvað H-kk-þf K-kk-þf hafa starfað henni við hlið í upphafi, síðan hafi G-kk-nf P-kk-nf tekið við. G-kk-nf hafi svo hætt 31. desember 1999 og hafi hún þá starfað ein sem framkvæmdastjóri þar til Þ-kk-nf hafi hafið störf hjá félaginu 19. apríl 2000. Hún og Þ-kk-nf hafi verið starfandi saman í framkvæmdastjórn Burnham International á Íslandi hf., fram til 1. janúar 2001. Eftir þann tíma hafi hún verið ein starfandi sem framkvæmdastjóri. Á tímabilinu sem hún starfaði með Þ-kk-þgf kvaðst hún hafa verið framkvæmdastjóri en Þ-kk-nf verið titlaður forstjóri. Hún hafi aðallega séð um fjárvörslu en Þ-kk-nf um fjármálastjórn. Þau hafi hins vegar bæði séð um rekstur og hafi þau starfað hlið við hlið. Spurð um hvað hafi fallið undir fjárvörsluna, kvaðst hún hafa séð um fjárvörslureikninga fyrir fjárvörsluþega. Hún hafi aðallega séð um að kaupa og selja og ráðfæra sig við fjárvörsluþega en bókhaldið hafi séð um afstemmingar og uppgjör. Hún kvað það líta svo út sem fjármunum Lífeyrissjóðs Austurlands hafi verið ráðstafað í þágu reksturs Burnham International á Íslandi hf., en kvaðst ekki hafa vitað af því fyrr en við gjaldþrot Burnham en þá hafi komið í ljós að 35 milljónir vantaði inn. Ákærða kvað hvorki Á-kvk-þf Ó-kvk-þf, fjármálastjóra, né Ö-kvk-þf Þ-kvk-þf, gjaldkera, hafa sagt sér að andvirði seldra húsbréfa hefði ekki verið fært yfir á reikning lífeyrissjóðsins. Þá kvað ákærða það vera rétt að færslur og greiðslur út af tékkareikningi hafi verið gerðar í gegnum tölvu sem hún hafi ekki haft neinn aðgang að. Hún hafi skrifað út nokkra tékka á þessu tímabili, en einungis ef gjaldkeri eða fjármálastjóri voru ekki við. Ákærða kvað fjárhagsstöðu félagsins hafa farið versnandi seinni part árs 2001. Hún kvaðst aldrei hafa gefið undirmönnum sínum fyrirmæli um að fjármunum í eigu lífeyrissjóðsins skyldi ráðstafað í rekstur Burnham International á Íslandi hf. Ákærða kvað reikning Lífeyrissjóðs Austurlands hafa verið notaðan til þess að kaupa og selja húsbréf. Samtals hafi verið um að ræða 35 milljónir króna og hafi mátt nota þá fjárhæð til að kaupa húsbréf. Ákærða kvaðst ekki hafa haft umsjón eða yfirsýn yfir þennan reikning heldur hafi miðlarinn R-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf séð um að kaupa og selja og fylgjast með markaðnum og senda fyrirmæli áfram til bakvinnslunnar sem síðan hafi farið áfram til gjaldkera um hvert greiðslurnar ættu að fara. Ákærða kvað þennan reikning hafa verið frábrugðinn öðrum fjárvörslureikningum þar sem ekki hafi verið um að ræða safn af mismunandi bréfum sem skoðaðir séu daglega, með mikil samskipti við viðskiptavini. Á reikningnum hafi verið umræddar 35 milljónir króna, húsbréf og peningar og ekkert meira. Ákærða var spurð um hvort rétt væri að A-kvk-nf Þ-kvk-nf hafi skilað mánaðarlega til ákærðu upplýsingum um stöðu einstakra fjárvörsluaðila. Kvað ákærða að hún hafi fengið stöðu á reikningum, þ.á.m. á reikningi Lífeyrissjóðs Austurlands, en hún hafi ekki skoðað hann sérstaklega, þar sem hún hafi ekki haft umsjón með þeim reikningi. Spurð um tvo tékkareikninga Burnham International á Íslandi hf., með sama númeri, eins konar millireikninga, kvað ákærða þá hafa verið almenna reikninga og hafi hún haft prókúru á þá. Fjármálastjóri hafi haft yfirumsjón með þessum reikningi og hafi gjaldkeri séð um allar millifærslur og greiðslur á reikningum og hafi hún ekki skoðað reikninginn daglega, en hún og fjármálastjóri hafi annað slagið rætt hvernig fjárhagsstaða fyrirtækisins væri almennt. Ákærða kvað það rétt að viðskipti með húsbréf lífeyrissjóðsins hafi farið þannig fram að tékkareikningarnir hafi verið millireikningar viðskipta og uppgjör viðskiptanna hafi farið fram samdægurs eða daginn eftir. Hafi þá andvirði seldra húsbréfa verið ráðstafað af tékkareikningi Burnham International á Íslandi hf., og lagt inn á bankareikning lífeyrissjóðsins. Hún kvaðst aldrei hafa séð um greiðslur eða tekið ákvarðanir um hvað greitt væri út af tékkareikningi Burnham International á Íslandi hf., heldur hafi gjaldkeri séð um færslurnar. Hún hafi ekki vitað annað en að það sem færi inn á tékkareikning Burnham International á Íslandi hf. og tilheyrði Lífeyrissjóði Austurlands færi inn á reikning lífeyrissjóðsins. Enginn endurskoðandi hafi gert athugasemdir við þessar færslur.

Ákærða kvað umræddan tékkareikning og ákvarðanir um greiðslur af honum hafi tilheyrt því sviði sem Þ-kk-nf hafi haft umsjón með, mest allt tímabilið. Hennar svið hafi verið umsjón með fjárvörslureikningum en þetta hafi hins vegar ekki verið hefðbundinn fjárvörslureikningur heldur hafi þetta verið vaxtaskiptasamningur. Ákærða hafi ekki komið nálægt því að greiða vaxtagreiðslurnar enda ekki verið á hennar sviði.

Ákærða kvaðst vita um afskipti stjórnarmanna og stjórnarformanns af daglegum rekstri fyrirtækisins. Þ-kk-nf hafi verið ráðinn sem æðsti stjórnandi fyrirtækisins, sem átti að sjá um stefnumótun og yfirumsjón, en ákærða hafi verið titluð framkvæmdastjóri vegna starfsleyfis sem hún hafði, en aðrir í félaginu höfðu ekki.

Spurð um hvert gjaldkerinn hafi leitað þegar hann vantaði upplýsingar um út af hvaða bankareikningi ætti að taka, er greiða átti reikninga, kvað ákærða gjaldkerann hafa leitað til sín, en aðallega þó til Á-kvk-ef, fjármálastjóra. Greitt hafi verið út af reikningi Burnham International á Íslandi, þar sem m.a. hafi staðið greiðslur vegna sölu af húsbréfum frá Lífeyrissjóði Austurlands. Hins vegar hafi ákærða ekki reiknað með því að inni á þessum reikningi hafi legið peningar annarra heldur hafi þeir átt að fara strax út aftur á réttan reikning. Ákærða kvaðst ekki vita hvaðan peningarnir komu sem stóðu inn á þessum reikningi, en hins vegar hafi hún vitað að fjárhagsstaðan hafi verið orðin erfið á þessum tíma. Hún kvað ekki útilokað að um mistök hafi verið að ræða hjá einhverjum starfsmanni að færa greiðslurnar ekki inn á reikning lífeyrissjóðsins. Ákærða kvað gjaldkera hafa átt að sjá um að færa peningana aftur inn á fjárvörslureikninginn og að gjaldkeri heyrði beint undir fjármálastjórann, Á-kvk-þf, sem hafi haft yfirumsjón með þessum reikningi. Ákærða kvað Ö-kvk-þf Þ-kvk-þf eða Á-kvk-þf, fjármálastjóra, aldrei hafa skýrt sér frá því að andvirði seldra húsbréfa hefði ekki verið fært yfir á reikning lífeyrissjóðsins. Hún kvaðst enga vitneskju hafa haft um það fyrr en við gjaldþrot félagsins.

Ákærða kvaðst hafa haft yfirumsjón með rekstrarsviðinu á þeim tíma þegar hún var ein framkvæmdastjóri, þ.e. undir það síðasta hjá félaginu. Ákærða kvaðst vera með B.A. próf í hagfræði frá Ohio University og einnig vera löggiltur verðbréfamiðlari.

Vitnið, T-kk-nf A-kk-nf T-kk-nf, kvaðst hafa verið ráðinn sem framkvæmdastjóri í maí 2000 og starfað sem slíkur til desember 2000. Vitnið kvað það geta stemmt að hann hafi komið til starfa hjá félaginu í apríl 2000 og starfað út það ár. Vitnið var spurður um verkaskiptingu milli ákærðu og hans. Vitnið kvaðst ekki hafa verið með verðbréfamiðlunarleyfi. Samkvæmt skipuriti hafi hann haft yfirumsjón með rekstri félagsins, en ákærða yfir fjárvörslunni. Vitnið var spurður um hvort hann hafi haft eitthvað með fjárvörslureikning Lífeyrissjóðs Austuralands að gera. Kvaðst hann ekki hafa haft beinan aðgang að þeim reikningi og ekki haft prókúru á hann. Vitnið kvað það frekar hafa heyrt undir ákærðu að fylgjast með fjárvörslureikningum, en einnig hafi verið starfandi fólk í bakvinnslu sem hafi annast allar færslur. Væntanlega hafi ákærða sjálf ekki tekið þátt í að færa einstakar sölur inn á fjárvörslureikninga. Vitnið kvaðst telja að ákærða hafi ekki haft aðgang að netbanka félagsins til að framkvæma millifærslur, en fyrirmæli um slíkt hljóti að hafa átt að koma frá fjármálastjóra. Vitnið kvaðst ekki muna eftir því að andvirði seldra húsbréfa hafi verið lagt inn á tékkareikninga, eða almenna rekstrarreikninga félagsins og kvaðst halda að ferlið hafi ekki átt að vera slíkt. Ef það gerðist hefði átt að færa það til baka á reikning lífeyrissjóðsins, en vitnið kvaðst ekki skilja hvers vegna endurskoðendur félagsins gerðu engar athugasemdir við þessar færslur. Vitnið var spurður hver hefði haft yfirumsjón með þessum tékkareikningi og kvað vitnið það hafa verið fjármálastjóra og gjaldkera sem hefði haft aðgang að heimabanka og getað borgað út af honum. Vitnið var spurður hvaða afskipti stjórnarformaður félagsins, G-kk-nf F-kk-nf, hafði af rekstri félagsins og kvað vitnið stjórnarformann hafa haft veruleg afskipti af rekstri félagsins.

Vitnið, G-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf, kvað aðkomu sína að félaginu hafa verið með þeim hætti að hann hafi átt samtal við þá feðga, E-kk-þf Ö-kk-þf og J-kk-þf J-kk-þf. Einnig hafi J-kk-nf G-kk-nf, fyrir hönd Lífeyrissjóðs Austurlands, rætt við vitnið. Einhvern tíma hafi E-kk-nf Ö-kk-nf rætt við hann hvort ekki væri rétt að opna útibú frá félagi vitnisins í New York á Íslandi. Vitnið hafi rætt betur við fyrirsvarsmenn lífeyrissjóðsins og fyrrnefnda feðga. Vitnið hafi ákveðið að kaupa félagið, en þó ekki þannig að hann greiddi eitthvað fyrir hlutina, heldur tæki vitnið að sér ýmsar skuldbindingar félagsins. Hafi fyrrnefndir aðilar gengist við þessu. Þáverandi framkvæmdastjóri félagsins, H-kk-nf K-kk-nf, hafi komið til New York og það hafi orðið úr að vitnið keypti hlut Lífeyrissjóðs Austurlands í félaginu, en nokkrir hluthafar hafi verið eftir í félaginu. Síðan hafi komið í ljós að félagið var mun verr statt en gert var ráð fyrir og H-kk-nf K-kk-nf hafi verið látinn fara frá félaginu, en G-kk-nf P-kk-nf komið í stað hans. Er G-kk-nf hætti störfum hjá félaginu hafi Þ-kk-nf A-kk-nf Þ-kk-nf komið í stað G-kk-ef. Vitnið kvaðst hafa verið í stjórn á þeim tíma sem ákærutímabil tekur til. Vitnið kvaðst hafa haft afskipti af félaginu, en framkvæmdastjórar félagsins hafi átt að sjá um daglegan rekstur. Vitnið kvaðst hafa séð um hugmyndavinnu fyrir félagið. Vitnið kvað verkaskiptingu hafa verið milli ákærðu og Þ-kk-ef. Vitnið kvað Þ-kk-þf hafa átt að fara miklu fyrr frá félaginu, þar sem hann hafi ekki verið starfi sínu vaxinn. Hann hafi meðal annars skuldbundið félagið fyrir nokkur hundruð milljónir, en það hafi hann ekki mátt gera án samþykkis stjórnar. Hafi það verið banabiti félagsins.

Vitnið kvaðst telja að ákærða hafi starfað sem framkvæmdastjóri í félaginu í skjóli þekkingar sinnar á innviðum félagsins og vegna þess að hún hafi haft verðbréfamiðlarapróf. Vitnið kvaðst ekkert hafa skipt sér af fjárvörslureikningum félagsins og kvað að sér hefði komið þetta mál mjög á óvart. Vitnið kvaðst telja að framkvæmdastjórarnir hafi átt að hafa yfirumsjón með tékkareikningunum.

Vitnið var aftur yfirheyrt fyrir dómi 16. maí 2007. Var vitnið spurður um þann framburð R-kk-ef M-kk-ef og H-kk-ef K-kk-ef fyrir dómi, að vitnið hefði fengið bráðabirgðafyrirgreiðslu úr lífeyrissjóði Austurlands á árinu 2001, og að R-kk-nf hafi skilið það svo sem um þær 35.000.000 króna í eigu Lífeyrissjóðs Austurlands, sem fjárvörslusamningur hafði verið gerður um, væri að ræða. Kvaðst vitnið ekkert kannast við þetta og kvað þetta algert bull. Vitnið kvaðst þó hafa vitað að lífeyrissjóðurinn var í viðskiptum við Burnham International á Íslandi hf. og kvaðst hafa vitað að gerður hafði verið fjárvörslusamningur við lífeyrissjóðinn.

Vitnið, E-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, kvaðst hafa verið í stjórn félagsins frá 19. mars 1999 til 11. apríl 2001. Vitnið kvað að G-kk-nf P-kk-nf, H-kk-nf K-kk-nf og ákærða, A hafi verið titluð sem framkvæmdastjórar, en vitnið kvaðst ekki vita hver verkaskipting milli þeirra var. Vitnið kvaðst ekki hafa haft neina vitneskju um stöðu á fjárvörslureikningi Lífeyrissjóðs Austurlands, eða stöðu á bankareikningum félagsins. Vitnið kvað fjárhagsstöðu félagsins um tíma hafa verið góða, en hallað hafi hratt undan fæti.

Vitnið, Á-kvk-nf Ó-kvk-nf, kvaðst hafa starfað hjá félaginu í 5 ár og að hún hafi verið fjármálastjóri frá 1999 til þess tíma er félagið hætti störfum. Vitnið var spurð um það hver hafi séð um daglegan rekstur á tímabili sem greinir í ákæru. Kvað vitnið það hafa verið framkvæmdastjóra félagsins. Á þeim tíma er þau Þ-kk-nf og ákærða voru saman framkvæmdastjórar hafi ákærða séð um fjárvörslu, en Þ-kk-nf um daglegan rekstur. Vitnið var spurð um það hvað hafi falist í fjárvörslu ákærða og kvað hún fjárvörsluna hafa falist í að skoða ávöxtun safnanna og fylgjast með því hvort allt væri ekki eins og það ætti að vera. Vitnið var spurð um hvort ákærða hafi þá haft umsjón með fjárvörslureikningi Lífeyrissjóðs Austurlands. Kvað vitnið þann reikning hafa verið í umsjá ákveðins aðila sem hefði átt að sjá um að kaupa og fjárfesta í húsbréfum og sá reikningur hefði ekki verið undir umsjá ákærðu. Þessi reikningur hefði að sjálfsögðu verið fjárvörslureikningur, en ákærða, A hefði ekki séð um þennan reikning. Spurð um það hverjir hefðu þá séð um þennan reikning kvaðst vitnið telja það hafa verið þrjá aðila, Þ-kk-þf, H-kk-þf og R-kk-þf M-kk-þf. Vitnið kvað gjaldkera, þ.e. Ö-kvk-þf Þ-kvk-þf, hafa séð um uppgjör og hafi uppgjör farið fram sama dag eða næsta dag á eftir. Hafi þá átt að ráðstafa andvirði seldra húsbréfa af tékkareikningi Burnham International á Íslandi hf., yfir á fjárvörslureikning. Vitnið kvaðst ekki kunna neina skýringu á því að andvirði húsbréfanna hafi ekki skilað sér á fjárvörslureikning Lífeyrissjóðs Austurlands. Vitnið var spurð um hver hafi séð um að færa af tékkareikningi Burnham International á Íslandi hf., yfir á fjárvörslureikning lífeyrissjóðsins og kvað hún það hafa verið gjaldkera. Vitnið kvaðst ekki hafa vitað um það að peningar lífeyrissjóðs Austurlands hafi legið í lengri tíma inni á almennum tékkareikningi Burnham International á Íslandi hf., og kvaðst hafa talið að þeir peningar væru til ráðstöfunar fyrir félagið.

Vitnið, H-kk-nf K-kk-nf, kvaðst hafa komið að félaginu Handsal hf., á árinu 1998 og hafi það verið illa statt fjárhagslega. Hann hafi verið ráðinn til að reyna að snúa rekstrinum við. Hann hafi starfað hjá félaginu í 9 mánuði og séð til þess að félagið var selt, en síðan hafi vitnið hætt störfum. Vitnið kvaðst hafa gert fjárvörslusamninginn við Lífeyrissjóð Austurlands og gengið frá honum við G-kk-þf M-kk-þf framkvæmdastjóra lífeyrissjóðsins. Á vörslubók, venjulegri bankabók, skyldu vera 30 milljónir króna sem lífeyrissjóðurinn átti, en Handsal hf. hafði heimild til að kaupa og selja húsbréf á markaði gegn því að greiða fasta vexti til lífeyrissjóðsins. Fyrirkomulagið hafi verið þannig að í hvert skipti sem keypt voru húsbréf, var tekið út af reikningnum og í hvert skipti sem þau voru aftur seld, var lagt inn á reikninginn. Þetta hafi verið tekjuöflun, sem hafi skilað umtalsverðu umfram þá vexti sem greiddir voru til lífeyrissjóðsins. Eftir því sem hann best viti hafi þessi reikningur verið í lagi þegar hann fór frá félaginu og lengi eftir það. Vitnið kvað gjaldkera hafa séð um uppgjörið og kvaðst vitnið hafa athugað það reglulega að samanlagðir peningar og húsbréf að fjárhæð 30 milljónir króna væru hverju sinni á fjárvörslureikningi lífeyrissjóðsins. Vitnið kvaðst vita til þess að peningarnir hefðu átt að hafa viðkomu á tékkareikningi Burnham International á Íslandi hf. og hafi uppgjör farið fram í dagslok. Vitnið kvaðst hafa verið ráðinn ásamt ákærðu til að vera forstöðumaður verðbréfasviðs, þar sem vitnið hafi ekki haft próf sem löggiltur verðbréfamiðlari. Vitnið kvaðst hafa haft umsjón með fjárvörslureikningnum og hafi hann tekið mjög alvarlega að fylgjast með honum, en ekki gengið eftir því að einhver annar gerði það. Vitnið kvað R-kk-þf M-kk-þf hafa séð um kaupin og sölu, en A-kvk-nf Þ-kvk-nf hafi séð um millifærslurnar af tékkareikningi yfir á bók, þ.e. á fjárvörslureikninginn. Vitnið kvað G-kk-þf P-kk-þf hafa tekið við af sér og ef einhver hefði átt að taka við starfsskyldum vitnisins, hefði það átt að vera hann. Vitnið kvað þennan fjárvörslureikning algerlega hafa verið til hliðar við og utan við hefðbundna fjárvörslureikninga. Vitnið kvað tilurð reikningsins hafa verið þá að eigendur fyrirtækisins hafi rætt saman um að lífeyrissjóður Austurlands, sem átti meira en helming í félaginu þá, gerði félaginu kleift að vera sýnilegri á markaði. Reikningurinn hafi ekki verið stórgróðareikningur, en hann hafi skilað afgangi. Vitnið kvaðst ekki telja rétt að enginn hafi vitað af því að þær greiðslur sem áttu að skila sér yfir á reikning Lífeyrissjóðs Austurlands, hafi ekki skilað sér. Nánar útskýrði vitnið það svo, að hann vissi að eitthvað misjafnt hafi verið farið að eiga sér stað snemma árs 2001 og kvaðst muna að haft hafi verið eftir G-kk-þgf F-kk-þgf J-kk-þgf, að hann hafi fengið bráðabirgðafyrigreiðslu hjá G-kk-þgf, forsvarsmanni lífeyrissjóðsins, þ.e að hann hafi fengið leyfi hjá honum til að ,,nota peningana“. Vitnið kvaðst vita að þessi tiltekni fjárvörslureikningur var ekki hluti af skráðum fjárvörslureikningum sem allir voru gerðir eftir stöðluðu formi.

Vitnið, R-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf, kvaðst hafa starfað sem verðbréfamiðlari hjá félaginu frá 1998 til gjaldþrots þess árið 2001. Vitnið kvað ákærðu hafa verið framkvæmdastjóra á ákærutímabilinu en Þ-kk-nf hafi einnig verið framkvæmdastjóri hluta tímabilsins. Vitnið kvaðst telja að stjórnarformaðurinn, G-kk-nf F-kk-nf, hafi verið daglegur stjórnandi félagsins og framkvæmdastjórarnir hafi einungis fylgt hans skipunum. Aðkoma stjórnarformannsins að félaginu hafi verið mikil. Vitnið kvað ákærðu hafa haft yfirumsjón með fjárvörslunni. Spurður um fjárvörslureikning Lífeyrissjóðs Austurlands, kvaðst vitnið hafa keypt og selt húsbréf, fyrir fé lífeyrissjóðsins, bakvinnslan hafi séð um að færa allar nótur inn og út og gjaldkeri hafi séð um greiðslurnar. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt af því fyrr en við gjaldþrot félagsins að fé lífeyrissjóðsins hafi ekki skilað sér inn á fjárvörslureikninginn og verið notaðir í eitthvað annað. Vitnið kvaðst hins vegar ráma í það að stjórnarformaður, G-kk-nf F-kk-nf, hefði sagt sér á vordögum 2001, að hann hefði fengið skammtímafjármuni frá Lífeyrissjóði Austurlands. Túlkaði vitnið það sem svo að G-kk-nf hefði breytt því samkomulagi sem gert hafði verið G-kk-þgf, forsvarsmann lífeyrissjóðsins um fyrrgreindan fjárvörslureikning og að þeir hefðu sammælst um að nota mætti peninga lífeyrissjóðsins ,,í annað “.

Vitnið, A-kvk-nf Þ-kvk-nf K-kvk-nf, kvaðst hafa verið gjaldkeri hjá félaginu frá árinu 1998 til nóvember 2000. Vitnið kvað ákærðu hafa verið framkvæmdastjóri á ákærutímabilinu, en Þ-kk-nf hafi verið sá sem kom fram fyrir hönd fyrirtækisins. Vitnið kvaðst hafa séð um að millifæra af reikningum, en vitnið hafi unnið eftir þeim verklagsreglum sem settar höfðu verið um millifærslur. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa fengið fyrirmæli um að nýta peninga sem voru lagðir inn á reikning félagsins vegna sölu á andvirði húsbréfa í eigu lífeyrissjóðsins, í þágu félagsins. Vitnið kvaðst hafa haft mestu samskiptin við starfsfólk í bakvinnslunni, K-kvk-þf eða L-kvk-þf, ef það var eitthvað sem vitnið skildi ekki hvernig átti að gera. Vitnið kvaðst ekki muna eftir því að hafa fengið fyrirmæli frá ákærðu um að greiða ekki peninga sem komu fyrir sölu húsbréfa í eigu lífeyrissjóðsins, inn á reikning lífeyrissjóðsins.

Vitnið var spurð um framburð sinn í lögregluskýrslu, þar sem hún kvað að ef einhver hefði snúið sér til félagsins og viljað selja húsbréf og ekki hafi verið til peningar til að greiða fyrir bréfin, hafi þá ákærða eða Á-kvk-nf, fjármálastjóri, sagt vitninu að skoða lífeyrissjóð Austurlands, eða aðra stærri fjárfesta, til þess að hægt væri að greiða. Kvað vitnið þennan framburð sinn réttan í lögregluskýrslu. Vitnið kvaðst hins vegar ekki vita hvort ákærða hafi verið upplýst reglulega um stöðu fjárvörslureiknings Lífeyrissjóðs Austurlands. Vitnið kvað G-kk-þf F-kk-þf eða Þ-kk-þf hafa haft bein samskipti við sig varðandi málefni félagsins og kvað vitnið að sér hefði fundist G-kk-nf F-kk-nf hafa stjórnað félaginu fremur en ákærða sjálf, eða nokkur annar í félaginu. Hún kvað að einungis einu sinni hafi hún verið beðin að gera eitthvað er tengdist félaginu, sem hún var ekki sátt við og beiðnin hafi komið frá G-kk-þgf.

Vitnið, Á-kk-nf B-kk-nf, staðfesti fyrir dómi að hafa unnið greinargerðir frá 17. nóvember 2004 og 10. júlí 2006. Vitnið kvað vinnuna ekki hafa beinst að því að kanna hver hafi tekið ákvörðun um að láta framkvæma umræddar færslur.

Vitnið, H-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf, kvaðst hafa verið í forsvari fyrir endurskoðun félagsins, fyrir hönd KPMG. Vitnið kvað að sér hefði virst sem ákærða hefði, alla vega að hluta til, komið fram sem daglegur stjórnandi á ákærutímabilinu. Hún hefði t.a.m. skrifað undir ársreikning fyrir árið 2000. Vitnið kvað eigið fé félagsins í árslok 2000 hafa verið yfir því lágmarki sem krafist sé, en fjárhagsstaðan hafi verið erfið og versnað mjög fyrri hluta árs 2001. Vitnið kvaðst kannast við fjárvörslureikning og vaxtaskiptasamning í eigu Lífeyrissjóðs Austurlands. Vitnið kvað endurskoðunina hafa skoðað fjárvörsluna sérstaklega haustið 2000, og hafi þá fjárvarslan verið í samræmi við samninginn. Þó hafi verið tvö húsbréf sem ekki fundust. Vitnið var spurður um hvort endurskoðun hafi einhvern tíma leitt í ljós að fé sem átti að hafa stutta viðkomu á tékkareikningi Burnham International á Íslandi hf., vegna sölu á húsbréfum í eigu lífeyrissjóðsins, hafi ekki skilað sér inn á reikning lífeyrissjóðsins Austurlands, heldur farið í rekstur félagsins. Kvað vitnið það ekki hafa verið á árinu 2000, en í árslok 2000 hafi vantað húsbréf að andvirði 4.000.000 krónur sem ekki fundust, en þau hafi verið hins vegar skráð. Þá hafi verið mismunur á bankareikningi og bókhaldi, en að öðru leyti hafi fjárvörslureikningur verið í lagi í árslok 2000.

Vitnið, G-kk-nf M-kk-nf, kvaðst muna eftir fjárvörslusamningi sem gerður var við Handsal hf. á sínum tíma, en vitnið kvaðst ekki vita hvort hann var fluttur þegar félagið var selt og Burnham International á Íslandi hf. var stofnað. Vitnið kvaðst ekki muna hvort lífeyrissjóðurinn hafi fengið reglulega yfirlit yfir stöðu reikningsins. Vitnið var spurður um það hvort G-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf hefði fengið bráðabirgðafyrirgreiðslu á árinu 2001 frá lífeyrissjóðnum, sem hafi falist í heimild til að nota fé lífeyrissjóðsins, þ.e. umræddar 35.000.000 krónur frá lífeyrissjóði Austurlands. Kvaðst vitnið hafa verið hættur störfum hjá lífeyrissjóðnum á þeim tíma.

Vitnið K-kvk-nf K-kvk-nf, kvaðst hafa starfað við kaup og sölu verðbréfa hjá Burnham International á Íslandi hf., en gjaldkeri hafi séð um uppgjör. Hún kvaðst ekki hafa verið í svokallaðri bakvinnslu á þessu tímabili. Hún kvaðst telja að ákærða hafi verið daglegur stjórnandi á ákærutímabili. Vitnið kvaðst ekkert hafa haft með fjárvörslureikning Lífeyrissjóðs Austurlands að gera. Hún kvað þann reikning ekki hafa tilheyrt almennri fjárvörslu. Vitnið kvaðst hafa talið Þ-kk-þf hafa verið hærra settan en ákærðu sjálfa í félaginu.

Niðurstaða.

Ákærða hefur neitað sök og hefur frá upphafi rannsóknar málsins sagt að hún hefði enga vitneskju haft um það söluandvirði seldra húsbréfa í eigu Lífeyrissjóðs Austurlands hafi verið notað í þágu Burnham International á Íslandi hf.

Í máli þessu er ákært fyrir fjárdrátt og þarf ákæruvaldið að sanna að ásetningur ákærðu hafi staðið til að draga félaginu það fé sem í ákæru greinir.

Óumdeilt er að ákærða starfaði sem framkvæmdastjóri félagsins frá stofnun þess og þar til bú félagsins var tekið til gjaldþrotaskipta á árinu 2001. Hluta þess tíma voru starfandi með ákærðu aðrir framkvæmdastjórar, en hluta tímans var hún ein starfandi framkvæmdastjóri og liggur fyrir í málinu að á tímabilinu frá 1. janúar 2001 þar til bú félagsins var tekið til gjaldþrotaskipta var hún ein starfandi framkvæmdastjóri félagsins. Sem framkvæmdastjóri hafði hún prókúru á reikninga félagsins, en hún hefur einnig borið fyrir dómi að hún hafi ekki haft aðgang að netbanka til að millifæra greiðslur inn og út af tékkareikningi félagsins. Vætti vitnisins Þ-kk-ef Þ-kk-ef fyrrum framkvæmdastjóra félagsins, styður þennan framburð ákærðu. Þá er óumdeilt að starfssvið ákærðu innan félagsins var að annast fjárvörslu og undir hana heyrði eftirlit og umsjá með sérstökum fjárvörslusamningum. Ákærða hefur ávallt haldið því fram að fjárvörslureikningur sá, sem ákæruefni máls þessa lýtur að, hafi þó ekki heyrt undir hana. Vitnisburður Á-kvk-ef Ó-kvk-ef, fjármálastjóra félagsins, styður þann framburð ákærðu og einnig vætti vitnisins H-kk-ef K-kk-ef, sem stóð að gerð fjárvörslusamnings þessa og kvað þennan reikning hafa verið algerlega utan við hefðbundna fjárvörslureikninga. Vætti vitnanna H-kk-ef, R-kk-ef M-kk-ef G-kk-ef og K-kvk-ef K-kvk-ef, rennir og stoðum undir þennan framburð ákærðu, en vitnið R-kk-nf sagði að þessi tiltekni fjárvörslureikningur hafi ekki verið hluti af skráðum fjárvörslureikningum sem allir hafi verið gerðir eftir stöðluðu formi. Þá bendir vitnisburður R-kk-ef og H-kk-ef einnig til þess að stjórnarformaður félagsins hafi haft mikil afskipti af fjárhagslegum málefnum félagsins, þar á meðal af fjárvörslureikningi Lífeyrissjóðs Austurlands.

Þá verður ekki ótvírætt ráðið af framburði Ö-kvk-ef Þ-kvk-ef, gjaldkera félagsins, fyrir dómi að ákærða hafi gefið fyrirmæli um að nota fé í eigu Lífeyrissjóðs Austurlands í þágu Burnham International á Íslandi hf.

Einnig má ráða af vætti vitnisins, H-kk-ef F-kk-ef A-kk-ef, endurskoðanda hjá KPMG, að við endurskoðun á árinu 2000 hafi ekki komið í ljós að fé sem átti að skila sér inn á fjárvörslureikning Lífeyrissjóðs Austurlands, hafi farið í rekstur Burnham International á Íslandi hf.

Jafnvel þótt ákærða hafi stöðu sinnar vegna, sem framkvæmdastjóri félagsins, haft yfirumsjón með venjubundnum fjárvörslureikningum, er að mati dómsins, í ljósi alls ofangreinds, ekki sannað að hún hafi vitað um stöðu sérstaks fjárvörslureiknings Lífeyrissjóðs Austurlands, og að fé sjóðsins hafi verið notað í rekstur Burnham International á Íslandi hf. Það er því mat dómsins að ákæruvaldinu hafi, gegn neitun ákærðu, ekki tekist sönnun þess að ásetningur ákærðu hafi staðið til þeirrar háttsemi sem hún er ákærð fyrir og er hún sýknuð af henni.

Með vísan til 3. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 er bótakröfu Lífeyrissjóðs Austurlands vísað frá dómi.

Með vísan til 1. mgr. 166. gr. laga nr. 19/1991 greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði, 882.566 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið A-kvk-nf Ý-kvk-nf S-kvk-nf fulltrúi ríkislögreglustjóra.

D ó m s o r ð:

Ákærða, A er sýkn af kröfum ákæruvalds.

Skaðabótakröfu Lífeyrissjóðs Austurlands er vísað frá dómi.

Sakarkostnaður málsins, 882.566 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjaanda ákærða B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 300.000 krónur, greiðast úr ríkissjóði.

I-kvk-nf E-kvk-nf.