S-672/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 16. janúar 2012, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 21. júní 2011 á hendur A-kvk-þgf Ó-kvk-þgf, kennitala […], fyrir eftirtalin brot:

I.

Fjársvik, með því að hafa þann 18. og 19. febrúar 2009, í alls 8 skipti, svikið út vörur og þjónustu hjá eftirgreindum fyrirtækjum á höfuðborgarsvæðinu, samtals að verðmæti 184.515 krónur, með því að framvísa þar í blekkingarskyni og án heimildar greiðslukorti A, kt. […], sem ákærða hafði komist yfir, og látið þannig skuldfæra andvirði varanna og þjónustunnar á greiðslukortareikning eiganda.

Þetta er talið varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Skjalafals og fjársvik með því að hafa á tímabilinu 21. til 23. nóvember 2009, í alls 15 skipti, svikið út vörur og þjónustu hjá eftirgreindum fyrirtækjum á höfuðborgarsvæðinu, samtals að verðmæti 260.711 krónur, með því að framvísa þar í blekkingarskyni og án heimildar greiðslukorti B, kt. […], sem ákærða hafði komist yfir, og látið þannig skuldfæra andvirði varanna á greiðslukortareikning eiganda og falsað áritunina B undir skuldfærslunótur fyrir viðskiptunum nema í eftirgreindu tilviki 11:

Þetta er talið varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 248. gr. sömu laga, nema háttsemi samkvæmt tilviki 11 er talin varða við 248. gr. laganna.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Vegna ákæruliðar I gerir Valitor hf., kt. […], kröfu um skaðabætur að fjárhæð 179.515 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi, sem var þann 18. febrúar 2009, en síðan dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Þá gerir Valitor hf., kt. […], vegna ákæruliðar II, kröfu um skaðabætur að fjárhæð 263.332 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi, sem var þann 21. nóvember 2009, en síðan dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Ákærða krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins í I. kafla ákæru og 12. tl. í II. kafla ákæru, en annars er krafist vægustu refsingar er lög leyfa. Ákærða hafnar bótakröfum. Þá krefst verjandi ákærðu þóknunar sér til handa.

I. kafli ákæru. Fjársvik 18. og 19. febrúar 2009.

I.

Hinn 20. febrúar 2009 lagði A fram kæru hjá lögreglu vegna misnotkunar á kreditkorti hennar. Kærandi greindi frá því að hún hefði fyrir um tveimur árum látið loka kreditkorti sínu númer […] og fengið sér nýtt kort. Í byrjun febrúar 2009 hefði kærandi tekið eftir því í heimabankanum að árgjald hafi verið fært á kortið sem hefði verið lokað. Kærandi hefði haft samband við viðskiptabanka sinn og fengið þær upplýsingar að það hefði misfarist að loka kortinu þegar hún hafi skilað því. Jafnframt hafi kærandi fengið yfirlit yfir úttektir á kortinu. Samkvæmt gögnum málsins hafði kreditkortið verið endurútgefið 23. janúar 2009 og sent í pósti að […] í Garðabæ.

Lögregla aflaði við rannsókn málsins myndbandsupptöku úr verslun 10-11 í Glæsibæ hinn 18. febrúar 2009, vegna kortafærslu skv. 4. tl. I. kafla ákæru. Á henni sést kona koma með vörur í kerru að afgreiðslukassanum kl. 20:42 og setja þær á afgreiðsluborðið. Á meðan kemur maður í gráum jakka og blárri og hvítri peysu að kassanum og hún réttir honum kókflösku sem var í kerrunni. Hann aðstoðar hana svo við að setja vörurnar í poka og þau sækja bæði fleiri vörur og setja á afgreiðsluborðið. Konan tekur svo úr veski sínu kort, afhendir það afgreiðslukonunni og skrifar svo á greiðslukvittun.

Við rannsókn lögreglu á öðru máli, þjófnaði í Útilífi í Glæsibæ, tókst að upplýsa hver umræddur maður væri og í framhaldinu beindist grunur að ákærðu.

Ákærða var yfirheyrð hjá lögreglu 30. júlí 2010 og neitaði hún sök. Hún sagði að undirritun á greiðslukvittunum sem fylgdu færslum sem tilgreindar eru í I. kafla ákæru væri lík hennar undirskrift. Jafnframt sagði hún að það væri ekki hún sem væri á myndbandsupptökunni í verslun 10-11 í Glæsibæ 18. febrúar 2009 heldur tvífari hennar.

II.

Við aðalmeðferð málsins fyrir dómi neitaði ákærða því að hafa notað umrætt kreditkort. Borin voru undir ákærðu rithandarsýni sem hún gaf hjá lögreglu og greiðslukvittanir, sbr. færslur sem raktar eru í ákærulið I. Ákærða var spurð hvort það væri einkenni á undirritun hennar að skrifa bókstafinn r í „A-kvk-nf“ með stórum staf og kvaðst hún gera það oftast. Ákærðu var þá kynnt að á kreditkortinu og greiðslukvittunum væri bókstafurinn r skrifaður með stórum staf, með sama hætti og hún gerði í nafni sínu, en hún neitaði því sem fyrr að hafa notað kortið. Jafnframt voru bornar undir ákærðu myndir frá upptöku úr versluninni 10-11 í Glæsibæ hinn 18. febrúar 2009. Ákærða neitaði því að þetta væri hún á myndunum og sagði að það gæti verið tvífari hennar. Hún kvaðst hins vegar kannast við manninn á myndunum og hún hefði heilsað honum í versluninni. Þá var ákærðu kynnt að færsla 19. febrúar 2009 hjá Vodafone væri vegna símanúmers hennar, en hún neitaði sem fyrr að hafa notað kreditkortið og sagði að hún hefði týnt síma sínum.

Vitnið B-kk-nf Á-kk-nf rannsóknarlögreglumaður greindi frá því fyrir dómi að tölvupóstur hefði verið sendur á alla lögreglumenn með mynd af konu og þeir beðnir um að bera kennsl á hana. Vitnið kvaðst hafa borið kennsl á konuna sem ákærðu, en vitnið hefði ítrekað farið á heimili hennar til að leita að brotamönnum og húsleitir verið framkvæmdar á heimili hennar.

III.

Ákærða neitar sök. Augljóst er á myndbandsupptöku, sem fyrir liggur í gögnum málsins, úr versluninni 10-11 í Glæsibæ hinn 18. febrúar 2009, að um er að ræða ákærðu. Jafnframt er auðséð af upptökunni að maðurinn sem þar sést var með henni í för. Er framburður hennar um að hún hafi aðeins heilsað honum því ótrúverðugur. Þá benda rithandarsýni ákærðu til þess að um hana hafi verið að ræða. Með vísan til framangreinds er sannað að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í I. kafla ákæru og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

II. kafli ákæru. Fjársvik á tímabilinu 21. til 23. nóvember 2009.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín í 1.-11. tl. og 13.-15. tl. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að hún er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í téðum töluliðum. Ákærða neitar sök samkvæmt 12. tl. þar sem hún kveðst ekki muna eftir að hafa verið í Nettó að Salavegi í Kópavogi umrætt sinn kl. 14:01. Með vísan til þess að ákærða hefur játað að hafa notað umrætt kreditkort stuttu áður í Elkó í Lindum í Kópavogi og svo skömmu síðar hjá Skeljungi í Litlatúni í Garðbæ, og þess að undirritun er eins á öllum greiðslukvittunum, er sannað að ákærða hafi svikið út vörur í Nettó að Salavegi, sbr. 12. tl. Brot ákærðu eru rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Refsing, bótakröfur og sakarkostnaður.

Ákærða er fædd í apríl 1957. Samkvæmt sakavottorði ákærðu hefur sakaferill hennar ekki áhrif á ákvörðun refsingar. Með hliðsjón af játningu ákærðu í II. kafla ákæru, umræddum fjárhæðum og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, sem verður bundin skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærða mótmælir fyrirliggjandi bótakröfum þar sem þær séu undirritaðar af starfsmanni Valitors hf. í áhættustýringu, en ekki fyrirsvarsmanni eða yfirmanni. Við aðalmeðferð málsins lagði sækjandi fram skriflegt umboð frá E-kvk-þgf Þ. P-kvk-þgf héraðsdómslögmanni hjá Valitor hf. þar sem sækjanda er falið að mæta fyrir hönd Valitors hf. í þinghöldum málsins og fara með bótakröfu félagsins. Að þessu virtu og með vísan til þess að ákærða hefur verið sakfelld fyrir fjársvik og skjalafals verður hún dæmd til að greiða tjónþola skaðabætur. Þannig ber henni að greiða Valitor hf. 179.515 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 18. febrúar 2009, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá 18. september 2010 til greiðsludags.

Jafnframt ber ákærðu að greiða Valitor hf. 263.332 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 21. nóvember 2009, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá 15. febrúar 2010 til greiðsludags.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærðu til að greiða sakarkostnað, en um er að ræða þóknun verjanda, sem þykir hæfilega ákveðin 200.800 krónur.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærða, A-kvk-nf Ó-kvk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði Valitor hf. 179.515 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 18. febrúar 2009 til 18. september 2010, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærða greiði jafnframt Valitor hf. 263.332 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 21. nóvember 2009 til 15. febrúar 2010, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærða greiði í sakarkostnað 200.800 króna þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf