S-705/2006

Mál þetta sem dómtekið var þann 19. þ.m. er höfðað með ákæru ríkissaksóknara dagsettri 2. maí 2006 á hendur L-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 000000-0000, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 12. febrúar 2006, við Suðurbæjarlaug, við Hringbraut í Hafnarfirði, slegið M-x-x M-x-x, kt. 000000-0000, í andlitið með glerflösku með þeim afleiðingum að flaskan brotnaði og M-x-x hlaut alldjúpan skurð á vinstri kinn.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr.þ laga nr. 21/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu ákærða er þess krafist að honum verði ekki gerð refsing og til vara að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið en verði honum gerð refsing þá verði hún sú vægasta sem lög leyfa og skilorðsbundin.

I.

Málsatvik eru í stuttu máli á þá leið að ákærði og brotaþoli höfðu mælt sér mót við Suðurbæjarlaug í Hafnarfirði í umrætt sinn vegna ágreinings þeirra á milli sem þeir eru ekki sammála um hver var. Hefur ákærði sagt að brotaþoli hafi haft í hótunum við sig um tíma vegna stúlku sem þeir báðir þekktu, en brotaþoli sagði að þeir hafi ætlað að tala saman. Er framburður ákærða, brotaþola og vitna á þann veg að því verður ekki slegið föstu hvernig aðdragandinn var í smáatriðum. Þó er ljóst að þeir höfðu sammælst um að hittast á umræddum stað eftir að hafa rætt saman í síma fyrr um kvöldið. Þeir hafi síðan hist á milli 01 og 02 um nóttina er kom til átaka milli ákærða og brotaþola sem lauk með þeim hætti að ákærði sló brotaþola í andlitið með glerflösku með þeim afleiðingum sem lýst er í ákæru. Af gögnum málsins og vitnaframburði má ráða að þarna hafi í raun mæst tveir hópar annar hallur undir ákærða og hinn undir brotaþola og að ákærði hafi slegið brotaþola í andlitið með flösku. Virðast allir sammála að þessu leyti en greinir á um upphaf átakanna milli ákærða og brotaþola. Hefur ákærði undanbragðalaust viðurkennt að hafa slegið brotaþola með flöskunni í andlitið en áður en að því kom þá hafi brotaþoli kýlt hann í andlitið sparkað í hann tvívegis með hnénu með þeim afleiðingum að hann féll við og í framhaldi af því þá hafi hann slegið brotaþola með flöskunni í andlitið en þessa flösku sem hann hafði verið að drekka úr hafi hann haft upp í erminni á úlpu sinni. Kvað ákærði flöskuna hafa brotnað við fyrsta högg. Ekkert hafi sést á honum eftir högg og spörk brotaþola en hins vegar hafi hann skorið sig á hendinni þegar hann sló með flöskunni. Hefur ákærði lýst aðdragandanum að því að þeir hittust í umrætt sinn á þá leið að hann hafi haft í huga að sættast við brotaþola út af ónefndri stúlku sem hann hafi þá ekki lengur verið í sambandi við.

Brotaþoli sagði fyrir dóminum að ákærði hafi hringt til hans og sagt honum að hitta sig við sundlaugina í þeim tilgangi að þeir töluðu saman og hafi hann farið á staðinn ásamt föður sínum og manni sem keyrði bíl sem þeir fóru í á staðinn. Þegar þeir komu þangað hafi L-kk-nf verið þar fyrir ásamt sextán öðrum krökkum. Hafi faðir brotaþola farið fyrst út úr bílnum, en ákærði síðan, til þess að hjálpa honum þegar krakkarnir voru eitthvað að rífast við hann. Hann hafi í framhaldinu lent í átökum við ákærða og slegið hann tvö högg í andlitið en hann hafi svo séð ákærða með flösku í hendinni sem hann taldi vera vodkaflösku og hafi ákærði þá slegið hann þrjú högg í andlitið með flöskunni sem hafi brotnað við annað högg. Við þetta hafi hann fengið skurð á vinstri kinn. Hann hafi þá farið inn í bíl með pabba sínum en í þann mund hafi komið einhverjir strákar að í bíl. Sagði brotaþoli að þeir hefðu ýst á áður en hann sló ákærða. Kvaðst hann ekki hafa orðið var við önnur átök en þau sem urðu milli hans og ákærða.

Vitnið B-kk-nf F-kk-nf H-kk-nf sagði að brotaþoli og þeir sem komu með honum í bílnum hafi allir þrír rokið út úr bílnum er hann stöðvaðist og í þá félagana. Hann hafi ekki séð önnur átök en þegar brotaþoli réðst á ákærða en þegar vitnið ætlaði að hjálpa ákærða þá var honum ýtt til hliðar. Þá hafi vitnið séð brotaþola gefa ákærða hnéspark í magann. Hann hafi hins vegar ekki séð ákærða slá brotaþola með flösku.

Vitnið L-kk-nf E-kk-nf sagði að brotaþoli hafi ásamt þeim sem með honum voru komið út úr bílnum og brotaþoli hafi hlaupið að ákærða og kýlt hann tvívegis í andlitið en þá hafi ákærði tekið flösku sem hann sló brotaþola með í andlitið. Hann hafi að vísu ekki séð höggið en heyrt þegar flaskan brotnaði.

Vitnið M-kk-nf Þ-kk-nf sem var á staðnum þegar átökin hófust, sagði að hann hafi séð brotaþola slá ákærða í andlitið svo að hann hafi dottið en hann hafi ekki orðið vitni að öðrum átökum enda hafi hann hlaupið í burtu.

Vitnið A-kk-nf M-x-x sem er faðir brotaþola skýrði svo frá fyrir dómi að sonur hans hafi hringt til sín og sagt að hann væri hræddur við að fara heim vegna þess að einhverjir biðu eftir honum og ætluðu að lumbra á honum. Hafi hann því ákveðið að fara með honum til þess að átta sig á því um hvað málið snerist og kom þá í ljós að beðið var eftir syni hans við sundlaugina. Sagði hann að þar hefðu verið 15 eða 16 strákar. Einhverjar ryskingar urðu og hafi sonur hans fengið flösku í andlitið. Ekki hafi honum tekist að finna út úr því um hvað málið snerist. Hann hafi í ljósi þess að enginn svör fengust hafa hugsað sér að fara með einn af piltunum niður á lögreglustöð til þess að fá hlutina á hreint en þá hafi hann lent í ryskingum og sonur hans ætlað að hjálpa honum sem hafi leitt til þess að sonur hans fékk flöskuna í andlitið. Hann hafi séð ákærða og son sinn detta í götuna en ekki séð upptök átaka milli þeirra.

Vitnið M-x-x S-x-x kvaðst hafa verið að keyra fyrir A-kk-þf sem hafi farið út úr bílnum þesgar komið var að sundlauginni og ætlað að fá að vita um hvað málið snerist. Hann hafi ekki skilið neitt í neinu enda skilji hann ekki íslensku en hann hafi séð strák með flösku sem hafi slegið brotaþola með henni en hún hafi ekki brotnað við fyrsta högg en svo brotnað við annað högg og þá hafi heyrst mikið öskur. Hann viti ekki hversu stór flaskan var en hún hafi ekki verið stærri en lítraflaska. Hann kvaðst ekki hafa séð upphaf átakanna.

II.

Við þingfestingu málsins neitaði ákærði sök og hélt því fram að hann hafi átt hendur sínar að verja. Hann hefur undanbragðalaust viðurkennt að hafa slegið brotaþola með flöskunni í andlitið en áður en að því kom þá hafi brotaþoli kýlt hann í andlitið sparkað í hann tvívegis með hnénu með þeim afleiðingum að hann féll við og í framhaldi af því þá hafi hann slegið brotaþola með flöskunni í andlitið en þessa flösku sem hann hafði verið að drekka úr hafi hann haft upp í erminni á úlpu sinni. Kvað ákærði flöskuna hafa brotnað við fyrsta högg. Ekkert hafi sést á honum eftir högg og spörk brotaþola en hins vegar hafi hann skorið sig á hendinni þegar hann sló með flöskunni. Eins hefur komið fram í máli ákærða að hann hafi haft flöskuna til taks þegar átök milli hans og brotaþola upphófust. Einnig er til þess að líta að margmenni var á staðnum. Verður því ekki á það fallist að verknaður ákærða sé honum refsilaust og unnin í neyðarvörn sbr. 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 enda verður ekki annað ráðið en hann hafi beitt vörnum sem voru augljóslega hættulegri en sú árás sem hann varð fyrir og hugsanlegt tjón af henni gaf tilefni til. Telst ákærði vera sekur um brot það sem lýst er í ákæru og er réttilega fært til resfiákvæðis. Af framburði brotaþola ákærða og vitna telur dómari að brotaþoli hafi fremur átt upptökin að því að til slagsmála kom milli þeirra með þeim hætti að högg gengu á víxl enda hefur brotaþoli viðurkennt að hafa slegið ákærða með hnefanum í andlitið áður en ákærði sló til hans með flöskunni. Þykir af þessum sökum rétt að ákærði njóti ákvæðis 218. gr. b í almennum hegningarlögum til refsilækkunar.

Ákærði er ungur að árum og var aðeins 15 ára gamall er hann framdi brot sitt. Afleiðingar verða með tilliti til alvarleika brotsins að teljast litlar en samkvæmt fyrirliggjandi læknisvottorði er ekki talin ástæða til þess að reikna með öðrum eftirköstum en ör á kinn. Að öllu þessu virtu þykir dómara rétt að fresta ákvörðun um refsingu ákærða skilorðsbundið til 2 ára frá dómsuppsögu. Dæma ber ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar en hann nemur 168.400 krónum að meðtalinni þóknun skipaðs verjanda hans B-kk-ef N-kk-ef hrl., 124.500 krónum að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf H-kvk-nf J-kvk-nf, fulltrúi sýslumannsins í Hafnanfirði, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð

Ákvörðun um refsingu ákærða, L-kk-ef Ó-kk-ef, er frestað skilorðsbundið í tvö ár frá dómsuppsögu og kemur ekki til framkvæmda haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga á skilorðstímanum.

Ákærði er dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar, en hann nemur 168.400 krónum að meðtalinni þóknun skipaðs verjanda hans B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.500 krónum að meðtöldum virðisaukaskatti.

S-kk-nf S-kk-nf