S-164/2008

Mál þetta, sem þingfest var 10. apríl 2008 og dómtekið 21. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 17. mars 2008, á hendur A-kk-þgf R-kk-þgf C-kk-þgf, kt. 000000-0000, Engihjalla 25, Kópavogi,

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, að morgni laugardagsins 4. ágúst 2007, ekið bifreiðinni SU-199 austur Suðurlandsveg, án þess að hafa gild ökuréttindi, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,27‰ og í þvagi 1,89‰) og óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns, MDMA og tetrahýdrókannabínólsýru uns bifreið ákærða hafnaði utan vegar og valt við Þórustaði í Ölfusi.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50,1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66,2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr. lög nr. 44,1993, lög nr. 57,1997, lög nr. 23,1998, lög nr. 132,2003, lög nr. 84,2004 og lög nr. 66,2006.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og neitaði sök. Krafðist verjandi hans sýknu og að málsvarnarlaun yrðu greidd úr ríkissjóði.

Málsatvik.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að tilkynning hafi komið frá Fjarskiptum lögreglunnar um umferðarslys á Suðurlandsvegi austan við Þórustaði. Þegar lögreglan kom á staðinn voru sjúkraflutningamenn að hlúa að hinum slasaða í skurði sunnan megin við Suðurlandsveg. Bifreiðin hafi verið á hvolfi sunnan við þjóðveginn og hafi verið mjög illa farin, tjónuð á öllum hliðum og nokkuð mikið úr lagi gengin en þak bifreiðarinnar hafi verið gengið niður að sætum. Hjá sjúkraflutningamönnum fékk lögreglan þær upplýsingar að grunur léki á að annar aðili hafi verið í bifreiðinni þar sem hinn slasaði hefði haft á orði að hann hafi ekki ekið bifreiðinni. Var því leitað á svæði umhverfis slysstað og tækjabíll slökkviliðs Hveragerðisbæjar kallaður út til að ganga úr skugga um að ekki væru fleiri í eða undir bifreiðinni. Hinn slasaði var fluttur með sjúkrabifreið á slysadeild Landspítalans. Síðar hefði lögreglan fengið þær upplýsingar að hinn slasaði hefði játað að hafa verið einn í bifreiðinni og var leit þá hætt á svæðinu. Rætt var við vitni á staðnum. Þá voru ljósmyndir teknar á vettvangi sem liggja frammi í málinu.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið í gleðskap á Selfossi kvöldið fyrir slysið. Kunningi hans ætti bifreiðina sem ákærði var á en ákærði hefði verið á heimili hans í gleðskapnum. Ákærði kvaðst ekkert muna eftir því ferðalagi sem hann var á utan að muna aðeins eftir því að sjúkraflutningamenn settu hann á sjúkrabörur þegar hann var færður úr skurðinum. Hann myndi óljóst eftir því að hlynnt var að honum á sjúkrahúsinu. Ákærði kvaðst muna eftir því að hafa neytt áfengis kvöldinu áður og þá hefðu fíkniefni verið í samkvæminu en ákærði kvaðst ekki muna til þess að hafa neytt þeirra. Ákærði kvaðst þó ekki neita niðurstöðum blóðrannsóknarinnar. Ákærði hálsbrotnaði í slysinu.

H-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið á vettvang á eftir sjúkraflutningaliði sem var að hlúa að ákærða þegar hann kom. Fyrstu upplýsingar sem hann hefði fengið var að ákærði hefði sagt að hann hefði ekki ekið svo mikil leit hófst á svæðinu í kring að hugsanlegum öðrum aðila. Hann hefði síðan fengið upplýsingar um að ákærði hefði játað fyrir sjúkraflutningamönnum að hafa verið einn í bifreiðinni. Bifreiðin hefði verið mjög illa farin, verið á hvolfi og þakið hefði verið gengið alveg niður að sætum. Tækjabifreið frá slökkviliði hefði komið til að lyfta bifreiðinni þar sem ekki hefði verið hægt að sjá hvort annar aðili væri enn inni í henni. Aðspurður kvaðst H-kk-nf ekki geta sagt til um það hvort hurðir bifreiðarinnar hafi verið opnar eða lokaðar. Þá hefði engin frekari rannsókn verið gerð á vettvangi á bifreiðinni, fingraför ekki tekin þar sem enginn hefði verið í bifreiðinni né nokkur merki þess að annar aðili hafi verið í henni. H-kk-nf kvaðst telja að frá því að hann fékk útkallið og þar til hann kom á vettvang hafa liðið um sex til átta mínútur. Aðspurður um það hvort möguleiki væri á því að annar maður hefði átt möguleika á að ganga í burtu frá bifreiðinni kvaðst H-kk-nf telja það nánast útilokað, bifreiðin hefði verið svo illa farin að hann hefði undirbúið sig undir að þarna hefði orðið dauðaslys.

J-kvk-nf Þ-kvk-nf M-kvk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvað sjúkraflutningamenn hafa verið að hlúa að slasaða þegar hún kom á vettvang en fengið þær upplýsingar að ákærði hefði ekki ekið bifreiðinni. Bifreiðin hefði verið svo illa farin að ekki hefði verið hægt að ganga úr skugga um það hvort annar aðili væri enn inni í bifreiðinni eða undir henni. Ekki hefði verið hægt að sjá inn í ökumannssætið. Aðspurð um stöðu hurða á bifreiðinni kvað J-kvk-nf sig minna að hurð farþegamegin frammi í hafi verið opin, en allar rúður hafi verið mölbrotnar. Því var beðið eftir slökkviliði til að lyfta bifreiðinni upp. Leitað hefði verið að öðrum aðila á þó nokkru svæði í kringum slysstað en leit hætt þegar tilkynning kom um að ákærði hefði verið aleinn í bifreiðinni. Kvaðst J-kvk-nf halda að þau hafi verið um fimm mínútur á vettvang frá því útkallið kom.

H-kvk-nf B-kvk-nf, kt. 000000-0000, Hvassaleiti 38, Reykjavík, gaf símaskýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa verið á leið austur fyrir fjall ásamt eiginmanni sínum umrætt sinn. Undir Ingólfsfjalli hefið maður hennar tekið eftir bifreið sem nálgaðist þau aftan frá og haft orð á undarlegu aksturslagi þeirrar bifreiðar. Í sömu andrá hefði bifreiðin ekið fram úr þeim á miklum hraða. Þegar ökumaðurinn ætlaði að færa bifreiðina yfir á réttan vegarhelming hefði hann misst stjórn á bifreiðinni sem hefði farið í kjölfarið margar veltur, fyrst á veginum og síðan út af. Þegar þau stoppuðu sína bifreið var bifreið ákærða á hvolfi ofan í skurði utan vegar. Maður hennar, Þ-kk-nf, hefði farið að bifreiðinni og reynt að fara með höndina inn í hana til að kanna með ökumanninn en þá séð ákærða í skurði fyrir framan bifreiðina. Þ-kk-nf hefði farið til hans en ákærði þá sagt honum að hann hefði ekki ekið. Taldi H-kvk-nf augljóst að ákærði hefði kastast út úr bifreiðinni og lent í skurðinum. H-kvk-nf kvaðst hafa staðið allan tímann uppi á vegi og fylgst með manni sínum og vettvangi og enginn annar hafi komið frá vettvanginum né sést í kringum hann. H-kvk-nf kvaðst hafa misst sjónar af bifreiðinni augnablik því bifreið ákærða hefði oltið niður litla brekku en H-kvk-nf kvað hundrað prósent öruggt að hún hefði séð ef annar aðili hefði gengið frá slysstað.

Þ-kk-nf S-kk-nf, kt. 000000-0000, læknir, gaf símaskýrslu fyrir dómi án athugasemda sakflytjenda, og kvaðst hafa ekið austur Suðurlandsveg umrætt sinn og verið undir Ingólfsfjalli þegar hann sá í baksýnisspegli bifreið nálgast mjög hratt og hafði orð á því við konu sína að það væri skrýtið aksturslag á henni. Í því tók bifreiðin fram úr bifreið Þ-kk-ef á miklum hraða og um leið og hann ætlaði að beygja aftur inn á hægri vegarhelming hefði ökumaðurinn misst stjórn á bifreiðinni, fleytt kerlingar eftir veginum og endað úti í skurði fyrir neðan veg. Þegar Þ-kk-nf kom að bifreiðinni var hún á hvolfi og var enn í gangi og snerust hjólin enn. Bensín hefði lekið úr bifreiðinni og þakið verið kýlt niður í gólf og takmarkað hægt að þreifa inn í bifreiðina. Hægra megin við bifreiðina hefði maður legið, virst meðvitundarlítill en óbrotinn. Ákærði hefði rankað við sér og þá sagt að hann hefði ekki ekið bifreiðinni, það væri annar maður í bifreiðinni. Þá hefði ákærði sagt sér einnig að hann hefði verið að koma úr gleðskap í Hveragerði. Þ-kk-nf kvað bifreiðina hafa lent í skurði sem dýpki út frá veginum og á því tímamarki sem bifreiðin fór þar niður hefði hann misst sjónar á henni augnablik. Aðspurður um það hvort maður hefði getað gengið frá slíku slysi kvað hann það vera útilokað en aðkoman hefði verið þannig að hann taldi í upphafi að þarna hefði orðið dauðaslys. Aðspurður um möguleikana á því að annar maður hafi getað komist óséður af vettvangi kvað hann það vera útilokað. Hann hefði haft bifreiðina í sjónlínu allan tímann auk þess sem leitað hefði verið á svæðinu í kringum bifreiðina og enginn annar hefði fundist þar.

Á-kk-nf E-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Andrésarbrunni 5, Reykjavík, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið að aka frá Selfossi á móts við Ingólfsfjall og verið að mæta bifreið þegar hann sá aðra bifreið koma á móti sér á öfugum vegarhelmingi. Á-kk-nf kvaðst hafa nánast stöðvað bifreið sína og séð þegar ökumaðurinn í bifreiðinni á móti reif í stýrið og hafi ætlað að koma bifreið sinni á réttan vegarhelming en misst stjórn á henni og hún oltið út af. Á-kk-nf kvaðst hafa stöðvað bifreið sína strax og hlaupið að bifreið ákærða en þar hafi annar maður einnig verið kominn að ákærða. Ákærði hefði sagt sér strax að hann hefði ekki ekið bifreiðinni og að annar maður væri í bifreiðinni. Hefði hann reynt að kanna bifreið ákærða en útilokað hefði verið að sjá ökumannsmegin hvort annar maður hafi verið þar. Hurðir bifreiðarinnar hafi verið kramdar saman og lokaðar. Á-kk-nf kvaðst aðspurður ekki geta fullyrt um hvort annar maður hafi verið í bifreiðinni áður en hún valt, þar sem hann hefði ekki séð neinn nema ökumann en útilokað væri að annar maður hefði getað gengið frá slysstað óséður. Kvaðst Á-kk-nf hafa leitað sérstaklega að öðrum manni í næsta nágrenni vettvangs auk þess að slökkviliðsmenn og fleiri hefðu leitað að liggjandi manni í kringum slysstaðinn.

U-kvk-nf S-kvk-nf, sjúkraflutningamaður, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið á vettvang. Hefði ökumaður legið í skurði en þó nokkrir voru þá komnir á vettvang. Þá hefði leit verið í gangi að öðrum manni í kringum vettvanginn. Kvaðst U-kvk-nf hafa sinnt sjúklingnum en ekki tekið þátt í leitinni. Ákærði hefði ítrekað verið spurður um það hvort annar aðili hefði verið í bifreiðinni, þar sem enginn annar fannst. Þær upplýsingar hefðu skipt máli þar sem vakthafandi læknir var á vettvangi og þurfti að taka ákvörðun um það hvort læknirinn yrði eftir á vettvangi eða færi með ákærða í sjúkrabifreiðinni til Reykjavíkur. Ákærði hefði á leið til Reykjavíkur sagt þeim að hann hefði verið einn í bifreiðinni og hefði leit þá verið hætt á vettvangi að öðrum manni. U-kvk-nf kvað aðspurð óljóst muna eftir því hvernig bifreið ákærða hefði verið en hún hefði verið mjög illa farin.

H-kk-nf S-kk-nf, kt.000000-0000, læknakandidat, kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið á vettvang með sjúkrabifreið. Hefði ákærði ekki virst alvarlega slasaður og verið fluttur á slysadeild. Kvað hann ákærða hafa sloppið ótrúlega vel úr þessu slysi. Aðspurður um þann möguleika að maður hafi geta sloppið óskaddaður úr slysi sem þessu kvað H-kk-nf það mjög ótrúlegt en hann gæti ekki svarið fyrir það.

Niðurstöður:

Í máli þessu liggur fyrir neitun ákærða um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Ákærði hefur hins vegar ekki neitað því að hafa verið ölvaður í umrætt sinn og rengir ekki niðurstöður rannsókna á blóðsýni hans. Verjandinn ákærða kvað rannsókn málsins vera mjög ábótavant og uppi væri slíkur vafi um sekt ákærða að það bæri að sýkna hann. Ákærði hefði strax upplýst að hann hefði ekki ekið og þrátt fyrir að lögregla, sjúkraflutningamenn og vitni á staðnum hafi leitað að ökumanninum þá hafi ekki tekist að sanna að ökumaðurinn gæti ekki hafa leynst í skurði eða í grasi.

Sá framburður ákærða að annað maður hafi ekið bifreiðinni og sloppið svo vel frá slysinu að hann hafi getað falið sig fyrir leitarmönnum er fjarstæðukenndur og að engu hafandi. Þá telur dómarinn þá málsvörn ákærða að sýkna beri í máli þessu, þar sem rannsókn málsins sé svo ábótavant að ekki verði lagður dómur á málið, ekki koma til álita þó svo að skýrslur hafi ekki verið teknar af vitnum á rannsóknarstigi.

Með vætti vitnanna Þ-kk-ef S-kk-ef, H-kvk-ef B-kvk-ef og Á-kk-ef E-kk-ef G-kk-ef, sem sáu þegar ákærði missti vald á bifreiðinni og voru á vettvangi þar til yfir lauk, telur dómarinn lögfulla sönnun fram komna um að það hafi verið ákærði sem ók bifreiðinni eins og greinir í ákæru.

Matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands, dagsett 28. janúar 2008, liggur frammi í málinu. Þar kemur fram að í blóði ákærða hafi mælst amfetamín 60 ng/ml en MDMA og tetrahýdrókannabínól hafi einungis fundist í þvagi. Þá mældist alkóhól 1,27‰ í blóði ákærða.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu gekkst ákærði undir sátt þann 9. september 1999 vegna ölvunaraksturs og var sviptur ökurétti í fjóra mánuði auk þess að vera gert að greiða sekt til ríkissjóðs. Þann 14. janúar 2004 gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun fyrir ölvunarakstur og var sviptur ökurétti í tvö ár auk þess að vera gert að greiða sekt til ríkissjóðs. Í janúar 2005, febrúar og mars 2007 var ákærða gerð refsing fyrir fíkniefnabrot og þann 21. nóvember 2007 var ákærði dæmdur í þrjátíu daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt þessu er um aðra ítrekun að ræða vegna ölvunarakstursins. Þá verður ákærða gerður hegningarauki samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en brot það sem sakfellt er fyrir nú framdi ákærði 4. ágúst 2007. Verður því dómurinn frá 21. nóvember 2007 dæmdur upp. Er refsing ákærða nú ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Samkvæmt dómvenju þykja ekki skilyrði til að skilorðsbinda nema hluta refsingarinnar. Fresta skal fullnustu eins mánaðar af fangelsisrefsingunni og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá skal ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærða skal gert að greiða allan sakarkostnað er hlotist hefur af máli þessu, sem er samkvæmt yfirliti 162.559 krónur auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 223.104 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk ferðakostnaðar 25.992 krónur.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, fulltrúi sýslumannsins á Selfossi, sótti mál þetta.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-kk-nf R-kk-nf C-kk-nf sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu eins mánaðar af fangelsisrefsingunni og hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði skal sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 411.655 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 223.104 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk ferðakostnaðar, 25.992 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.