S-226/2007

Mál þetta, sem þingfest var þann 3. maí sl. og dómtekið sama dag, er höfðað með

ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 18. apríl 2007, á hendur Í-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, til dvalar að Borgarheiði 3h, Hveragerði, „fyrir líkamsárásir með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 30. desember 2006 að Borgarheiði 3h, Hveragerði ráðist að E-kk-þgf L-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, slegið hann allnokkrum hnefahöggum í andlitið og síðan sparkað ítrekað í E-kk-þf eftir að hann féll í gólfið, með þeim afleiðingum að E-kk-nf hlaut 2,5 cm skurð undir hægra auga, mar og bólgur á skurðastað, eymsli í vinstri síðu, rifbrot 4-6 vinstra megin, mar á læri vinstra megin, auk þess sem kvarnaðist uppúr framtönn í neðri góm.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gerir Ó-kk-nf E-kk-nf hdl. kröfu f.h. brotaþola um að ákærða verði gert að greiða kr. 607.942 í skaðabætur.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og viðurkenndi sök greiðlega utan að hann neitaði þeirri háttsemi að hafa sparkað í brotaþola. Í framhaldi óskaði sækjandi eftir því að bókað yrði að hann félli frá þeirri háttsemi í ákæru. Þá hafnaði ákærði bótakröfunni. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 1. mgr. 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði framdi brot það sem greinir í ákæru utan að hafa sparkað í brotaþola. Brot ákærða er heimfært til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í gögnum málsins liggur fyrir vottorð E-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef, læknis hjá Heilbrigðisstofnun Suðurlands, dags. 11. janúar 2007. Þar kemur fram að brotaþoli hafi verið með skurð undir hægra auga, 2,5 cm, saumaðan með þremur sporum. Brotaþoli hafi verið með mikil eymsli í vinstri síðu og væri klíniskt grunur um rifbrot 4-6 þeim megin. Þá hafi hann verið með nokkurt mar utanvert lateralt á læri vinstra megin. Hann væri með kvarnað upp úr einni framtönn í neðri gómi. Ekki væri grunur um önnur brot í andliti, en nokkuð marinn og bólginn á skurðstað. Ekki liggja önnur gögn frammi um áverka brotaþola. Þá liggja ekki frammi nein frekari gögn varðandi grun um brotin rifbein en röntgenmynd var ekki tekin af þeim ætlaða áverka. Verður ekki við mat á afleiðingum, og með vísan til 45. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, talið sannað að rif hafi verið brotin þar sem eingöngu er talað um grun um brot og verða þær afleiðingar árásarinnar ekki heimfærðar til 1. mgr. 218. gr. hegningarlaga. Þá kemur fram í vottorðinu að kvarnast hafi upp úr einni framtönn í neðri gómi. Engin frekari gögn eru um það brot en að ofan greinir. Ekki kemur fram úr hvaða tönn kvarnaðist og frekari lýsingu er ekki að finna í gögnum málsins. Verður að telja lýsingu og sönnun á þeim áverkum svo óskýra að skilyrðum 45. gr. almennra hegningarlaga sé ekki fullnægt svo að þær afleiðingar árásarinnar verði felldar undir 1. mgr. 218. gr. hegningarlaga.

Verður brot ákærða samkvæmt þessu fellt undir 217. gr. hegningarlaga. Árás ákærða var með öllu tilefnislaus og kom brotaþola í opna skjöldu. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar samkvæmt því.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu hefur ákærða ekki verið gerð refsing áður.

Með vísan til þess sem að ofan greinir þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í einn mánuð en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms að telja.

Skaðabótakrafa

Af hálfu Ó-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, fyrir hönd E-kk-ef L-kk-ef H-kk-ef, er krafist skaðabóta að fjárhæð 607.942 krónur auk dráttarvaxta. Krafan er rökstudd með vísan til þeirrar háttsemi sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir. Ákærði hefur hafnað bótakröfunni.

Krafan er þannig sundurliðuð:

1. Þjáningabætur í 21 dag, kr. 1.000 á dag, sbr. 3. gr. skaðabótalaga,

samtals kr. 21.000

2. Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga kr. 500.000

3. Lögfræðikostnaður auk virðisaukaskatts kr. 86.942

Samtals kr. 607.942

Til rökstuðnings fyrir lið eitt í kröfugerðinni er vísað til meðfylgjandi læknisvottorðs þar sem fram kemur að brotaþoli hafi verið illa farinn eftir árásina. Engra læknisfræðilegra gagna nýtur við sem sanna hversu lengi brotaþoli var óvinnufær. Verður því að vísa þessum kröfulið frá dómi. Varðandi kröfulið tvö er vísað til þess hversu ófyrirleitin þessi tilefnislausa aðför var að brotaþola sem var í sakleysi sínu að aðstoða nágrannakonu sína heim eftir dansleik. Um lagarök er vísað til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með atlögunni hlaut brotaþoli miska og á hann því rétt á bótum úr hendi ákærða samkvæmt nefndu ákvæði skaðabótalaga. Í ljósi atvika þykja þessar bætur hæfilega ákveðnar 200.000 krónur. Loks verður tekin til greina krafa brotaþola um bætur vegna lögmannsaðstoðar en fjárhæð þess kröfuliðar þykir hæfileg í kröfugerð brotaþola.

Samkvæmt framansögðu verður ákærða gert að greiða brotaþola skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð 286.942 krónur. Ber sú fjárhæð vexti samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 30. desember 2006 til 3. maí 2007 en þann dag var mánuður liðinn frá því að bótakrafan var kynnt ákærða. Frá þeim tíma til greiðsludags ber fjárhæðin dráttarvexti, sbr. 1. mgr. 6. gr. og 9. gr. sömu laga. Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991, verður ákærði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar sem er 12.750 krónur fyrir áverkavottorð.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, Í-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í einn mánuð en fresta skal fullnustu refsingar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði E-kk-þgf L-x-x H-kk-þgf skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð 286.942 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 30. desember 2006 til 3. maí 2007 en frá þeim tíma til greiðsludags ber fjárhæðin dráttarvexti, sbr. 1. mgr. 6. gr. og 9. gr. sömu laga.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, samtals 12.750 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.