S-346/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 22. nóvember sl. er höfðað af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu með ákæru dagsettri 14. maí 2013 á hendur E-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Laugavegi 27a, Reykjavík, fyrir eftirgreindar líkamsárásir gagnvart þáverandi unnustu sinni, A:

1. Fyrir líkamsárás með því að hafa, í lok nóvember eða byrjun desember 2010 á heimili A að xxxxxxx í Reykjavík, tekið fast utan um báðar hendur hennar, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut bólgu og mar á báðum framhandleggjum og yfir hægri olnboga.

2. Fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 4. júlí 2011 á heimili E-kk-ef að Laugarvegi 27a í Reykjavík, kastað glösum í A og hrint henni niður stiga, með þeim afleiðingum að hún hlaut sár á olnboga.

3. Fyrir líkamsárás með því að hafa, miðvikudaginn 30. nóvember 2011 á heimili A, að xxxxxxx í Reykjavík, skellt hurð á löngutöng vinstri handar hennar, með þeim afleiðingum að hún hlaut sár á fingrinum.

4. Fyrir líkamsárás með því að hafa, að kvöldi fimmtudagsins 2. ágúst 2012 á heimili A að xxxxxxx í Reykjavík, skallað hana tvívegis í andlitið, með þeim afleiðingum að hún hlaut brot í augntóttarbotni, nefbeinsbrot, mar við hægra auga og bólgur og mar á vinstri kinn.

Er talið að brot ákærða í fyrstu 3 köflum ákæru varði við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998 og að brot ákærða í 4. kafla ákæru varði við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði neitar sök. Af hálfu verjanda er þess krafist að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Upphaf þessa máls má rekja til þess að A, brotaþoli í máli þessu, mætti á lögreglustöð 11. september 2012 til að leggja fram kærur á hendur ákærða fyrir líkamsárásir. Við yfirheyrsluna greindi hún meðal annars frá fjórum aðgreindum tilvikum þar sem ákærði hefði ráðist gegn sér. Eru þau tilvik ákæruefni þessa máls.

I. kafli ákæru

Samkvæmt dagbók lögreglu frá 22. desember 2010 kom brotaþoli á lögreglustöð þann dag. Fram kemur að hún hafi greint frá því að hún hafi orðið fyrir árás af hálfu ákærða. Hafi hún ekki viljað leggja fram kæru á hendur ákærða en óskað eftir að lögregla ræddi við hann. Hafi það verið gert. Hafi ákærði lofað að láta brotaþola í friði.

Samkvæmt læknabréfi T-kk-ef A-kk-ef frá 23. nóvember 2012 leitaði brotaþoli til læknisins 3. desember 2010. Fram kemur að hún hafi greint frá því að hún hafi orðið fyrir líkamsárás af hálfu sambýlismanns viku áður. Hafi hann verið drukkinn á þeim tíma. Hafi hann gripið kröftuglega um hendur hennar og ýtt henni upp að ísskáp. Hafi hún farið á slysadeild en ekki treyst sér til að bíða þar lengi. Hafi hún lýst miklu andlegu áfalli og slæmum svefni. Við skoðun hafi mátt sjá stórt mar á báðum framhaldleggjum, bæði bólgu og mari. Einnig hafi verið mar yfir hægri olnboga að stærð sem samsvaraði karlmannshendi.

Ákærði hefur greint frá því að umrætt sinn hafi hann og brotaþoli verið á fylleríi. Þau hafi verið stödd inn í eldhúsi á heimili brotaþola að xxxxxxx. Hafi ákærði þurft að verjast brotaþola, sem ráðist hafi gegn ákærða. Hafi hún reynt að klóra hann en ákærði gripið um handleggi brotaþola til að verjast árásinni. Hafi þau bæði verið æst þetta sinn. Kvaðst ákærði telja að þeir áverkar er fram kæmu á framhandleggjum brotaþola samkvæmt læknisvottorði væru til komnir vegna þessa. B og C hafi verið á heimili brotaþola þetta sinn, en þau ekkert séð af þessu þar sem þau hafi verið inni í stofu. Hafi þau komið inn í eldhús er atburðir hafi verið afstaðnir. Atburðir umrætt sinn væru nokkuð í þoku sökum áfengisneyslu.

Brotaþoli hefur lýst atvikum þannig að umrætt sinn hafi hún, ásamt ákærða, C og B, verið í samkvæmi. Hafi þau eftir samkvæmið öll farið heim til brotaþola. Brotaþoli og ákærði hafi verið inni í eldhúsi er ákærði hafi ráðist á brotaþola. Hafi hann rifið í handleggi hennar. Við það hafi hlutir fallið í gólfið og B og C komið fram í eldhús, en þau hafi verið inni í stofu. Ákærði hafi verið undir áhrifum áfengis. Brotaþoli kvaðst ekki hafa ráðist á ákærða. Brotaþoli hafi farið á slysadeild en ekki treyst sér til að bíða þar. Hafi hún farið til heimilislæknis síns viku síðar. Hafi hún látið taka ljósmyndir af áverkunum.

B kvaðst hafa verið á heimili brotaþola þetta sinn. Brotaþoli og ákærði hafi farið fram í eldhús. B hafi heyrt brothljóð framan úr eldhúsi og ákærða og brotaþola vera að rífast. Hafi hún farið fram í eldhús. Ákærði hafi rokið á dyr, en B og C orðið eftir hjá brotaþola. Hafi hún sagt að ákærði hafi tekið í brotaþola og hrist hana. Ekki kvaðst B muna hvort hún hafi séð áverka á brotaþola. Ákærði hafi þetta kvöld verið mjög ölvaður og að angra brotaþola með ýmsu móti. Brotaþoli hafi hins vegar ekki beitt ákærða ofbeldi. Í lögregluskýrslu er tekin var af B er skráð eftir henni að er hún hafi komið inn í eldhús hafi brotaþoli setið á gólfi í eldhúsinu með hendur í skrítinni stellingu líkt og hún hafi verið að bera þær fyrir sig. Næsta dag hafi hún hitt brotaþola og séð að framhandleggir hennar voru stokkbólgnir og marðir. Fyrir dómi staðfesti B að hafa séð mar á handleggjum brotaþola næsta dag.

C kvaðst hafa verið á heimili brotaþola umrætt sinn. Ákærði hafi verið drukkinn og skyndilega orðið æstur. Ákærði og brotaþoli hafi farið fram í eldhús þar sem ákærði hafi brotið hluti. C og B hafi við þetta farið fram í eldhús til brotaþola og ákærða. Ákærði hafi þar slegið um sig og síðan yfirgefið íbúðina. Brotaþoli hafi sýnt C áverka er hún hafi verið með á handleggjum eftir atlöguna í eldhúsinu.

T-kk-nf A-kk-nf læknir staðfesti læknabréf sitt vegna brotaþola. Áverkar þeir er T-kk-nf hafi skráð í læknabréfið hafi sést við skoðun.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök. Kveðst hann viðurkenna að áverkar samkvæmt ákæru séu af sínum völdum en þeir hafi hlotist er ákærði hafi varist brotaþola. Brotaþoli hefur lýst því að ákærði hafi gripið um framhandleggi sína með kröftugu taki. Hafi þau tvö verið inni í eldhúsi og ákærði verið æstur. Hafi hún ekkert gert á hlut ákærða. Framburður brotaþola er studdur vætti B og C, sem bæði voru stödd í íbúð brotaþola þetta kvöld. Báru þau að ákærði hafi verið ölvaður og æstur. Þau hafi ekki orðið vitni að árásinni en komið að í beinu framhaldi. Greindi C frá því að ákærði hefði verið að angra brotaþola allt kvöldið. Kvaðst C hafa séð áverka á handleggjum brotaþola um kvöldið, en B hafa séð það næsta dag. Dómurinn telur vætti B og C styðja þann framburð brotaþola að brotaþoli hafi ekki verið að veitast að ákærða. Þá styðja þessir framburðir þann framburð brotaþola að ákærði hafi verið bæði æstur og ölvaður. Ljósmyndir sýna áverka er brotaþoli hlaut þetta kvöld. Voru þeir sannreyndir við skoðun hjá lækni. Með hliðsjón af því telur dómurinn sannað að ákærði hafi tekið fast utan um báðar hendur brotaþola, svo sem lýst er í ákæru og með þeim afleiðingum er þar greinir. Varðar þessi háttsemi ákærða við 217. gr. laga nr. 19/1940. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt I. kafla ákæru.

II. kafli ákæru

Samkvæmt dagbók lögreglu frá 4. júlí 2011 hringdi brotaþoli þann dag í lögreglu og óskaði eftir aðstoð. Er tekið fram að í tilkynningunni hafi komið fram að brotaþoli væri skólaus fyrir utan Laugaveg 27 í Reykjavík. Hafi hún að eigin sögn verið lamin. Fram kemur að farið hafi verið á staðinn og rætt við brotaþola. Hafi hún gert lögreglu grein fyrir því að ákærði hafi lamið hana, en þau tvö væru í sambandi. Tekið er fram að brotaþoli hafi verið með áverka á hægri olnboga. Rætt hafi verið við ákærða. Hafi hann sagt að brotaþoli hafi farið í ,,maníu“ og ráðist á sig. Hafi hann reynt að verja sig. Hann hafi hins vegar ekki valdið henni áverkum en hún fengið þá með því að skera sig á glerbrotum er fallið hafi á gólfið. Hafi lögreglumenn sannreynt glerbrot á gólfi að Laugavegi 27a. Hafi lögreglumenn bundið um sár á olnboga brotaþola. Hún hafi ekki viljað fara á slysadeild, heldur heim til sín. Eftir árangurslausar tilraunir til að ná sambandi við vinafólk brotaþola hafi brotaþoli óskað eftir því að fara aftur á heimili ákærða að Laugavegi 27. Þangað hafi verið ekið með brotaþola.

Ákærði hefur greint svo frá að umrætt sinn hafi ákærði og brotaþoli verið á heimili ákærða á Laugavegi 27a. Í íbúð ákærða væri snarbrattur stigi. Ákærði og brotaþoli hafi bæði verið mjög ölvuð þetta sinn. Þeim hafi ekki orðið sundurorða. Glerbrot hafi verið um allt í íbúðinni. Ekki vissi ákærði hvernig það hafi komið til. Brotaþoli hafi sennilega fallið niður stiga á heimili ákærða. Þá hafi hún væntanlega skorið sig á olnboga við að skera sig á glasi við það að detta. Ekki hafi ákærði ýtt neitt við brotaþola eða gert neitt til að valda henni áverkum.

Brotaþoli hefur lýst atvikum á þann hátt að umrætt sinn hafi ákærði og brotaþoli verið ölvuð. Ákærði hafi verið reiður, svo sem oft áður. Ákærði hafi farið að henda glösum í brotaþola og hillu í íbúðinni. Við það hafi glerbrot m.a. fests í handlegg brotaþola. Í framhaldi þessa hafi ákærði hent brotaþola í gólfið og síðan niður stiga í íbúðinni. Brotaþoli hafi í framhaldi farið út og náð sambandi við lögreglu. Lögregla hafi komið á staðinn. Búið hafi verið um sár á handlegg brotaþola. Þá hafi lögreglumenn rætt við ákærða. Lögregla hafi ekið brotaþola til vinafólks, en þau hafi ekki verið heima. Þar sem brotaþoli hafi ekki átt í nein hús að venda hafi hún talið sinn eina kost að fara aftur heim til ákærða. Mikil óregla hafi einkennt líf brotaþola á þessum tíma. Hafi það m.a. verið ástæða þess að hún hafi farið aftur heim til ákærða. Brotaþoli kvaðst ekki hafa farið á slysadeild vegna þess áverka er hún hafi hlotið þetta sinn.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök. Hefur hann synjað fyrir að hafa kastað glösum á heimili sínu og þau brotnað. Hann hefur þó viðurkennt að glerbrot hafi verið í íbúðinni, án þess að geta skýrt tilvist þeirra. Brotaþoli hefur staðhæft að ákærði hafi kastað glösum í íbúðinni og að þau hafi brotnað. Þá hefur hún staðhæft að ákærði hafi kastað henni niður stiga íbúðarinnar. Lögreglumenn sem komu á vettvang sannreyndu að glerbrot voru í íbúðinni. Þá sannreyndu þeir að brotaþoli var með áverka á olnboga, sem gera þurfti að. Einnig hafa lögreglumenn staðfest að brotaþoli hafi greint þeim frá því að ákærði hafi valdið henni áverkum. Þegar til þessara atriða er litið þykir dóminum hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi kastað glösum í brotaþola og í framhaldi hrint henni niður stiga íbúðar ákærða. Brotaþoli hlaut af þessu sár á olnboga, sem búa þurfi um. Með hliðsjón af því verður ákærði sakfelldur samkvæmt II. kafla ákæru og er háttsemi hans þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

III. kafli ákæru

S-kk-nf B-kk-nf læknir hefur 5. október 2012 ritað læknisvottorð vegna komu brotaþola á slysadeild 1. desember 2011. Í vottorðinu kemur fram að brotaþoli hafi leitað á deildina vegna klemmuáverka á vinstri löngutöng, sem hún hafi orðið fyrir deginum á undan. Við skoðun hafi húð verið flögnuð af gómnum. Hafi sárið verið hreinsað í deyfingu og klippt hreint. Að því loknu hafi verið búið um sárið.

Ákærði hefur lýst því að miðvikudaginn 30. nóvember 2011 hafi hann verið á heimili brotaþola. Ákærði og brotaþoli hafi verið að rífast, en þau hafi bæði verið mjög ölvuð. Ákærði hafi skellt hurð í íbúðinni en vegna slysni hafi fingur brotaþola orðið á milli. Hafi þar verið um slys að ræða og ekki ætlun ákærða að skaða brotaþola.

Brotaþoli hefur lýst því að greint sinn hafi ákærði verið mjög ölvaður og í æðiskasti. Hafi hann ætlað að taka áfengi frá brotaþola og brotaþoli ætlað að meina honum það. Ákærði hafi skellt hurð á brotaþola og fingur brotaþola orðið á milli. Ákærði hafi orðið miður sín vegna þessa en honum samt átt að vera ljóst að slys gæti hlotist af því að skella hurðinni. Hafi brotaþoli leitað á slysadeild næsta dag vegna áverkans.

S-kk-nf B-kk-nf læknir staðfesti læknisvottorð sitt frá 5. október 2012. S-kk-nf kvað þann áverka er brotaþoli hafi fengið ekki hafa verið alvarlegan. Ekki hafi farið framan af fingrinum.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök. Hann viðurkennir að hafa skellt hurð í íbúð brotaþola en brotaþoli hafi fyrir slysni verið með fingur á milli stafs og hurðar. Brotaþoli hefur lýst því að ákærða hafi skellt hurð á fingur brotaþola með þeim afleiðingum að brotaþoli hafi hlotið sár á fingri. Ákærða gat ekki dulist að hætta væri á að líkamstjón hlytist af þeirri háttsemi að skella hurð á brotaþola. Var þar um líkindaásetning að ræða. Hlaust af þessari háttsemi ákærða líkamstjón, sem fellur undir 217. gr. laga nr. 19/1940. Með hliðsjón af því verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

IV. kafli ákæru

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá föstudeginum 3. ágúst 2012 fékk lögregla tilkynningu um heimilisofbeldi að xxxxxxx í Reykjavík. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að brotaþoli hafi hleypt lögreglu inn er hún kom á staðinn. Er inn í íbúðina kom hafi ákærði verið þar til staðar og brotaþoli greint lögreglu frá því að ákærði hafi kvöldið áður beitt hana ofbeldi. Fram kemur að bæði ákærði og brotaþoli hafi verið ölvuð. Þá hafi brotaþoli verið með mikla áverka í andliti. Hafi hægra auga hennar verið mikið bólgið. Farið hafi verið með brotaþola á slysadeild. Engir sjáanlegir áverkar hafi verið á ákærða.

Samkvæmt vottorði E-kk-ef H-kk-ef læknis frá í október 2012 kom brotaþoli á slysadeild kl. 14.27 þann 3. ágúst 2012. Við skoðun kom í ljós brot á augntóttarbotni, nefbeinsbrot og mar á hægra auga. Að auki komu í ljós bólgur og mar á vinstri kinn. Samkvæmt læknabréfi T-kk-ef A-kk-ef læknis frá 23. nóvember 2012 var brotaþoli 23. ágúst 2012 enn með mar í kringum hægra auga og kinn. Væri hún líklega með taugaskaða sem taka myndi nokkra mánuði að laga. Við skoðun 3. október 2012 hafi brotaþoli verið með stöðugan höfuðverk hægra megin og enn með mar í kringum hægra auga.

Ákærði kvaðst hafa verið á heimili brotaþola að kvöldi fimmtudagsins 2. ágúst 2012. Hafi brotaþoli óskað eftir návist ákærða þetta kvöld. Brotaþoli hafi verið undir áhrifum áfengis. Er ákærði hafi yfirgefið íbúð brotaþola um kvöldið hafi hún verið búin að afklæðast. Ekki hafi hún verið með áverka í andliti á þeim tíma. Ákærði hafi yfirgefið íbúð brotaþola á milli kl. 2 og 3 um nóttina. Þá hafi brotaþoli verið mjög drukkin og sofandi áfengissvefni í sófa í stofu. Ákærði hafi tekið fartölvu á brott með sér til að sjá hver viðbrögð brotaþola yrðu. Hún hafi ekki tekið eftir neinu. Hafi ákærði sett tölvuna undir mottu á heimili brotaþola áður en hann hafi yfirgefið íbúðina. Ákærði kvaðst hafa komið á heimili brotaþola um kl. 14.00 næsta dag, en hún hafi hringt og beðið hann um að koma. Er hann hafi komið hafi hann fundið fartölvuna á sama stað og hann hafi skilið hana eftir.

Brotaþoli kvaðst hafa verið í mikilli óreglu á þessum tíma. Ákærði hafi verið á heimili hennar sem oft áður og þau oft rifist á þessu tímabili. Þau hafi bæði verið undir áhrifum áfengis. Ákærði hafi setið í sófa og verið að segja frá einhverju atriði. Hafi brotaþoli spurt ákærða hvaðan hann hefði vitneskju um það sem hann hafi verið að greina frá þar sem hann tæki sér aldrei bók í hendi. Ákærði hafi staðið á fætur, gengið rakleitt að brotaþola og skallað hana í tvígang beint í andlitið. Brotaþoli hafi vankast við höggin og rankað við sér 14 klukkustundum síðar. Hafi hún þá verið í rúmi sínu. Hafi hún hringt í vini sína sem og lögreglu. Lögregla hafi komið skömmu síðar. Ákærði hafi einnig komið á staðinn, þó svo brotaþoli hafi ekki beðið hann um það. Brotaþoli kvaðst hafa leitað á slysadeild í framhaldi þessa og þaðan í Kvennaathvarfið. Eftir það hafi hún farið á Vog vegna áfengisvandamála sinna. Brotaþoli kvaðst hafa glímt við afleiðingar árásar ákærða í talsverðan tíma. Hafi hún í 4 vikur enga tilfinningu haft í hluta andlits og af þeim ástæðum slefað mikið.

Niðurstaða:

Ákærði neitar sök. Kveðst hann hafa verið á heimili brotaþola umrætt kvöld og farið heim til sín um nóttina. Er ákærði hafi komið á heimili brotaþola næsta dag hafi hún verið með áverka í andliti. Hafi ákærði ekki valdið þeim. Brotaþoli hefur lýst því að ákærði hafi skallað brotaþola í tvígang í andlitið. Hafi hún vankast við höggin. Er hún hafi rankað við sér næsta dag hafi hún hringt á lögreglu.

Við mat á niðurstöðu er til þess að líta að ákærði hefur viðurkennt að hafa verið á heimili brotaþola að kvöldi fimmtudagsins 2. ágúst 2012. Þá var hann á heimili brotaþola næsta dag er lögreglu bar að garði. Brotaþoli var með alvarlega áverka í andliti er lögregla kom á heimili brotaþola. Brotaþoli var trúverðug í frásögn sinni af atvikum. Þá er til þess að líta að áverkar er hún bar greint sinn samrýmast þeirri frásögn hennar að hún hafi fengið þungt högg í andlitið við það að vera ,,skölluð“. Er að mati dómsins sannað að ákærði hafi valdið brotaþola þessum áverkum með þeim hætti er í ákæru greinir. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt IV. kafla ákæru og er háttsemi hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í júlí 1959. Hann hefur ekki áður sætt refsingu, sem máli skiptir við ákvörðun refsingar. Háttsemi ákærða hafði í för með sér alvarlegar afleiðingar fyrir brotaþola. Voru árásirnar fjórar. Voru ákærði og brotaþoli nákomin á því tímabili sem árásir ákærða áttu sér stað. Með hliðsjón af háttsemi ákærða, sbr. 3. mgr. 70. gr., sbr. 77. gr. laga nr. 19/1940, er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði. Verður refsingin skilorðsbundin að hluta til, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Af hálfu brotaþola er krafist miskabóta að fjárhæð 1.500.000 krónur, auk vaxta. Þá er í ákæru gerð krafa um útlagðan sjúkrakostnað, án þess að fjárhæð kröfunnar hafi legið fyrir við útgáfu ákæru. Ákærði hefur með ólögmætri háttsemi sinni bakað brotaþola miska. Á hún rétt á miskabótum af þeim ástæðum, sbr. 26. gr. laga nr. 50/1993. Við aðalmeðferð málsins kom fyrir dóminn S-kvk-nf E-kvk-nf sálfræðingur, sem staðfesti vottorð sem hún hefur unnið vegna brotaþola. Með hliðsjón af háttsemi ákærða, afleiðingum árásanna og vottorðs og vættis S-kvk-ef E-kvk-ef sálfræðings, þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 600.000 krónur. Um vexti af fjárhæðinni fer sem í dómsorði greinir. Krafa um bætur vegna útlagðs kostnaðar lá ekki fyrir við útgáfu ákæru og var engin fjárhæð tilgreind í ákæruskjali. Er óhjákvæmilegt annað en að vísa þeim þætti kröfunnar frá dómi.

Einungis er unnt að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti, sbr. 2. mgr. 217. gr. laga nr. 88/2008. Til viðbótar greiði hann málsvarnarlaun skipaðs verjanda og þóknun réttargæslumanns brotaþola, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, svo sem í dómsorði greinir.

Af hálfu ákæruvalds sótti mál þetta F-kvk-nf B. F-kvk-nf fulltrúi.

D ó m s o r ð :

Ákærði, E-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 8 mánuði. Fresta skal fullnustu 5 mánaða af refsivistinni og falli sá hluti hennar niður að liðnum 3 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 600.000 krónur í miskabætur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá 2. ágúst 2012 til 29. desember 2012, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags. Kröfu brotaþola um bætur vegna útlagðs kostnaðar er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 813.400 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 401.600 krónur og þóknunar réttargæslumanns brotaþola, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 351.400 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf