S-53/2009

Mál þetta höfðaði ríkislögreglustjóri með ákæru 13. febrúar 2009 á hendur ákærða, Þ-kk-þgf B-kk-þgf M-kk-þgf, kt. ..., Þjóðbraut 1 á Akranesi. Málið var dómtekið 21. apríl 2009.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir eftirtalin brot:

I.

Fyrir fjárdrátt á árunum 2002 til 2007 með því að hafa dregið sér og notað heimildarlaust í eigin þágu í alls 132 skipti, samtals kr. 6.451.833, í stöðu sinni sem gjaldkeri íþróttabandalags Akraness, kennitala 670169-2199, með heimildarlausri úttekt af reikningi félagsins nr. 0330-26-1990 í 116 skipti, með millifærslum inn á reikning nr. 0330-13-2486, 0186-26-18750 og 0330-26-1039 í 14 skipti, og með því að hafa látið félagið greiða eigin reikninga, sem ekki snertu starfsemi félagsins í tvö skipti.

II.

Fyrir meiri háttar bókhaldsbrot með því að hafa ekki varðveitt fylgiskjöl og önnur bókhaldsgögn íþróttabandalagsins vegna áranna 2002 og 2003 og síðari helmings ársins 2005 og hafa látið eyðileggja fylgiskjöl og bókhaldsgögn vegna síðari helmings ársins 2004.

Framangreind brot ákærða samkvæmt I. hluta teljast varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brot ákærða samkvæmt II. hluta teljast varða við 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 2. og 4. tl. 1. mgr. 37. gr. sbr. 36. gr. laga um bókhald nr. 145/1994, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu ákæruvaldsins hefur verið fallið frá því atriði í II. ákæruhluta að ákærði hafi látið eyðileggja fylgiskjöl og bókhaldsgögn vegna síðari helmings ársins 2004. Að þessu gættu hefur ákærði skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og er játning hans studd sakargögnum í öllum atriðum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotin, sem varða við 247. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, og 2. mgr. 262. gr. sömu laga, sbr. 2. tl. 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga um bókhald, nr. 145/1994.

Við ákvörðun refsingar er þess að gæta að brotin eru umfangsmikil og hefur ákærði verið sakfelldur fyrir að draga sér umtalsverða fjárhæð. Á hinn bóginn verður litið til þess að ákærði er með hreint sakavottorð. Auk þess horfir það honum til málsbóta að hann hefur greiðlega gengist við brotum sínum, en upphaf málsins má rekja til þess að ákærði sjálfur sagði til brotanna. Þá hefur ákærði greitt að fullu og ríflega það þá fjárhæð sem hann hefur verið sakfelldur fyrir að hafa dregið sér.

Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 6 mánaða fangelsi, en eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Loks verður ákærði samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 dæmdur til að greiða þóknun verjanda síns, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði. Annan kostnað leiddi ekki af rannsókn og meðferð málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Þ-kk-nf B-kk-nf M-kk-nf sæti fangelsi í 6 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns H-kvk-ef R-kvk-þgf R-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 515.928 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf