S-52/2022

Mál þetta er höfðað með ákæru Héraðssaksóknara þann 3. febrúar síðastliðinn á hendur A-kk-þgf G-x-x I. W-x-x, [...]og S-kk-þgf D-kk-þgf A. S-kk-þgf, [...] fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 8. nóvember 2020, í bílskúr við A á Selfossi, í félagi, veist að X, ákærði S-kk-nf með því að koma aftan að X og taka hann hálstaki, báðir ákærðu í nokkur skipti slegið hann í höfuð og líkama með krepptum hnefum, sparkað í nokkur skipti í líkama hans og í nokkur skipti slegið hann með glerflösku og hamri í höfuðið, allt með þeim afleiðingum að X hlaut sár efst á miðju enni, skrámu á miðju enni og á neðra hægra augnloki, mar með skrámu ofan við hægri augabrún, mar á vinstri og hægri hluta ennis, litabreytingu á hægri hluta ennis, 7 cm rauða rönd á hálsi vinstra megin og húðblæðingu á hálsi hægra megin.

Í ákæru eru brotin talin varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr.

19/1940.

Er þess krafi stað ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í ákæru er tilgreind svofelld einkaréttarkrafa brotaþola:

Af hálfu X, er gerð krafa um að ákærðu greiði X kr. 450.000.- í miska vegna brots ákærðu gagnvart honum, sem unnið var af ásetningi eða í það minnsta stórkostlegu og vítaverðu gáleysi. Um lagastoð fyrir kröfunni vísast til 26. gr. skaðabótalaga nr. árásarmönnunum verði gert að greiða vexti af allri upphæðinni frá 8. nóvember 2020, skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, til þess dags er mánuður er liðinn frá því ákærðu er kynnt krafa þessi, og dráttarvexti skv. 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi og til greiðsludags. Þess er einnig krafist að ákærðu verði gert að greiða lögmannskostnað við að koma bótakröfu þessari á framfæri og fylgja henni eftir fyrir dómstólum. Gerð er krafa um greiðslu kostnaðar vegna vinnu lögmanns, sem felur í sér viðtal við brotaþola, gagnaöflun, útreikning bótakröfu, ritun kröfubréfs, mætingar fyrir dómi og fl., allt samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða skv. mati dómara.

Málið var þingfest 24. febrúar 2022.

Við fyrirtöku málsins þann 24. mars 2022, mættu ákærðu báðir fyrir dóminn og neituðu sök. Við upphaf aðalmeðferðar þann 25. október síðastliðinn óskaði ákærði A-kk-nf-

G-x-x bókað að afstaða hans væri breytt og játaði hann sök að því leyti að hann kvaðst hafa veist að brotaþola umrætt sinn, slegið hann í nokkur skipti í höfuð og líkama með krepptum hnefa og einu sinni slegið hann með glerflösku. Ákærði A-kk-nf- G-x-x neitaði hins vegar að hafa sparkað í nokkur skipti í líkama brotaþola og slegið hann í nokkur skipti með hamri. Þá var bókað að ákærði A-x-x- G-x-x samþykkti bótakröfu brotaþola. Við upphaf aðalmeðferðar var og bókað eftir ákærða S-kk-þgf að afstaða hans til sakarefnis væri breytt og játaði hann að hafa tekið brotaþola hálstaki sem og að hafa slegið hann í líkama og höfuð með krepptum hnefa. Ákærði S-kk-nf neitaði aftur á móti að hafa slegið brotaþola með glerflösku eða hamri eða hafa sparkað í líkama brotaþola. Þá samþykkti ákærði S-kk-nf bótakröfu brotaþola.

Aðalmeðferð fór fram 25. október 2022, og framhaldsaðalmeðferð þann 7. desember 2022 ogvar málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar sömu dómkröfur og að ofan greinir. Af hálfu brotaþola eru gerðar sömu dómkröfur og að ofan greinir. Af hálfu ákærðu beggja er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Af hálfu ákærða A-kk-ef- G-x-x er þess að auki krafist að dómurinn verði bundinn skilorði. Þá krefjast verjendur beggja ákærðu málsvarnarlauna að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærðu hafa báðir samþykkt framkomna bótakröfu.

Málavextir

Líkt og áður greinir hafa ákærðu játað sök að hluta og vísast um málsatvik að því leyti til ákæru. Ákærðu hafa þó neitað sök að hluta, hvað varðar verknaðaraðferð og grófleika líkamsárásarinnar og þykir því rétt að gera grein fyrir málsatvikum hvað það varðar.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst lögreglu tilkynning sunnudaginn 8. nóvember 2020 um líkamsárás og fylgdi sögunni að brotaþoli hefði verið barinn með hamri í andlitið, sem og að gerendur væru ákærðu í máli þessu. Hafi lögreglumenn farið og hitt brotaþola, X, og önnur vitni fyrir utan Krambúðina á Selfossi og munu vitnin hafa verið sjáanlega ölvuð. Hafi komið fram hjá brotaþola að hann hafi verið í samkvæmi í bílskúr að A er hann hafi verið laminn í hausinn með flösku, hægra megin í höfuðið, tekinn hálstaki og dreginn inn í herbergi inn af skúrnum. Kvaðst hann hafa verið laminn í höfuðið með hamri. Kvaðst brotaþoli hafa við þetta misst meðvitund. Aðspurður kvaðst brotaþoli þekkja árásarmennina og væru það A-kk-nf W-x-x og S-kk-nf. Önnur vitni, B-x-x C, sem einnig kváðust hafa verið í umræddu samkvæmi, kváðu brotaþola hafa verið að rífast í símann við S-kk-þf. Stuttu eftir símtalið hafi tveir grímuklæddir menn ruðst inn, tekið upp flösku og lamið brotaþola í höfuðið aftan frá. Því næst hafi þeir dregið brotaþola inn í herbergi. Kváðust vitnin einnig hafa séð lítinn hamar með tréskafti á öðrum árásaraðilanum. Hafi enginn þorað að grípa inn í en þau farið út og beðið leigubílstjóra sem var þar skammt frá að hringja á lögreglu. Í skýrslunni kemur og fram að lögregla hafi farið að heimili annars ákærða, að Z, til að athuga með þá. Hafi þeir ekki kannast við neitt og neitað að hafa lamið brotaþola. Hafi lögreglumenn fundið kannabislykt leggja frá íbúðinni og hafi ákærðu sjáanlega verið undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Hafi lögreglumenn farið inn í íbúðina og fundið þar lítinn hamar með tréskafti eins og brotaþoli og vitni höfðu lýst.

Þann 8. nóvember 2020, mætti brotaþoli til skýrslutöku hjá lögreglu. Bar brotaþoli þá meðal annars um að ákærði A-x-x- G-x-x hefði slegið sigmeð 33 cl glerflösku í andlitið sem og með hamri, með tréskafti og hausi úr járni, en brotaþola kvað ákærðu hafa komið með umræddan hamar með sér. Þá kvaðst brotaþoli hafa verið búinn að drekka 6- 7 bjóra þegar hin meintra árás átti sér stað og kveðið ákærðu hafa virst útúr ruglaða og ekki farið fram hjá neinum að þeir hafi verið undir áhrifum fíkniefna.

Þann 25. nóvember 2020 var skýrsla tekin hjá lögreglu af vitninu C. Kom meðal annars fram hjá vitninu að brotaþoli hafi fengið spörk í búk af hálfu árásarmanna eftir að þeir drógu hann niður í gólf. Vitnið kvaðst ekki hafa séð hvað gekk á eftir að brotaþoli var dreginn afsíðis af árásarmönnunum. Kvaðst vitnið hafa séð annan mannanna hafa verið með það sem hún hélt vera hníf, en eftir á að hyggja taldi vitnið að um hafi verið að ræða hníf, sem fundist hafi fyrir utan vettvanginn nokkrum dögum síðar. Kvaðst vitnið hafa fundið til áfengisáhrifa umrætt sinn, en hún hafi verið búin að drekka einn til tvo bjóra er árásin átti sér stað umrætt kvöld.

Önnur vitni sem lögregla ræddi við ýmist lýstu árásinni efnislega í samræmi við játningu ákærðu eða kváðust ekki hafa séð atlöguna sjálfa.

Þann 25. febrúar 2021 mætti ákærði A-x-x- G-x-x í skýrslutöku hjá lögreglu. Kvað ákærði þá ekki muna vel eftir atvikum, en myndi þó að til átaka hefði komið milli hans og brotaþola. Ákærði vildi lítið tjá sig nánar um átökin, en neitaði þó aðspurður að hamar eða hníf hefði verið beitt í átökunum.

Þann 25. febrúar 2021 mætti ákærði S-kk-nf í skýrslutöku hjá lögreglu. Er ákærði var inntur eftir afstöðu til þess að vera sakaður um líkamsárás á hendur brotaþola kvaðst ákærði játa sök, en kvaðst þó ekki muna eftir átökunum sem slíkum. Aðspurður kvaðst ákærði hafa haft hamar meðferðis, en honum hafi ekki verið beitt. Þá kvaðst ákærði ekki hafa verið með hníf.

Meðal gagna málsins er læknisvottorð D læknis, dags. 16. nóvember 2020. Kemur þar fram í niðurstöðukafla að áverkar á höfði „gætu samrýmst frásögn skjólstæðings um högg með sljóu áhaldi og þá virðist um tvenns konar áverka að ræða þar sem kúlan vinstra megin á enni gæti vel verið af völdum áhalds sem er meira afmarkað.“

Meðal gagna málsins er einnig réttarlæknisfræðileg matsgerð, dagsett 25. mars 2021. Var þar sérstaklega metin tilurð áverka brotaþola. Er í niðurstöðukafla matsgerðarinnar m. a. getið um mar yfir hægri augabrún og vinstri hluta ennis, „ Útlit þessara áverka getur skýrst jafn af eigin falli eða þrýstingi gegn hörðum flötum innréttingum eða hörðu flötu gólfi, sem slagi annars með sljóum hlut með tiltölulega breiða ákomu (t. d. 33 cl flaska eins og getið er). Útlit áverka þessara talar gegn því að þeir hafi orðið fyrir slag með haus eða mjóhluta þess hamars sem sýndur er á myndunum.“

Framburður við aðalmeðferð

Við aðalmeðferð málsins gáfu skýrslu auk ákærðu beggja og brotaþola, vitnin E, C, F, B, G, H, I, lögreglumaður nr. 1840, D læknir, J réttarmeinafræðingur, K, lögreglumaður nr. 1921 og L. Vikið verður að framburði ákærðu og vitna líkt og þörf krefur í niðurstöðu.

Forsendur og niðurstöður

Ákærðu er í máli þessu gefin að sök sérlega hættuleg líkamsárás gegn brotaþola, allt eins og nánar greinir í ákæru.

Ákærðu hafa hvor um sig játað sök að hluta, þ. e. að hafa veist að brotaþola umrætt sinn og slegið hann í nokkur skipti í höfuð og líkama með krepptum hnefum. Þá hefur ákærði S-kk-nf játað að hafa tekið brotaþola hálstaki og ákærði A-x-x- G-x-x játað að hafa slegið brotaþola einu höggi með glerflösku. Þá hafa ákærðu báðir samþykkt bótakröfu brotaþola.

Á kærðu neita þannig að hafa sparkað í nokkur skipti í líkama brotaþola og slegið hann með hamri. Þá neitar ákærði S-kk-nf að hafa slegið brotaþola með glerflösku, og ákærði A-kk-nf- G-x-x að hafa slegið hann oftar en einu sinni með glerflösku. Þá er á því byggt af hálfu ákærða S-kk-ef, í samræmi við neitun hans á framangreindum sakargiftum, að brot hans varði ekki við 2. mgr. 218 gr. almennra hegningarlaga, heldur eingöngu við 1. mgr. 217. gr. laganna.

Í framburði brotaþola fyrir dómi kom fram að hann myndi ekki vel eftir atvikum enda langt um liðið og hann setið að drykkju umrætt sinn auk þess sem hann hefði rotast við atlögu ákærðu. Bar brotaþoli að ákærðu hefðu vaðið inn, brotaþoli hefði verið tekinn hálstaki hann sleginn og rotast. Kvaðst hann hafa verið sleginn með hamri og bar að hann teldi ákærða A-kk-þf- G-x-x hafa beitt hamrinum. Brotaþoli kvaðst ekki rekja minni til þess að hann hafi verið sleginn með glerflösku eða sparkað hafi verið í hann. Framburður vitnisins C fyrir dómi var í meginatriðum í samræmi við játningar ákærðu. Hún kvaðst hafa séð tvo menn ráðast á brotaþola og slá hann. Hún kvaðst þó ekki hafa séð þá beita flösku, en kvaðst hafa heyrt af því frá öðrum vitnum. Þá styður framburður annarra vitna, meðal annnarra F, B, H og K framburð ákærðu, að því leyti að þau sáu ákærðu koma inn og ýmist ráðast að brotaþola eða rífa hann með sér inn í herbergi en þau kváðust öll hafa flúið út úr bílskúrnum. Báru þau flest að brotaþoli hefði komið út á eftir þeim að árásinni yfirstaðinni. Ekkert vitnanna mundi til þess að hafa séð ákærðu beita vopni eða áhaldi við árásinni. Vitnin tóku þó öll fram að langt væri liðið og þau myndu atvik ekki jafn vel og í upphafi. Kváðust vitnin öll hafa sagt rétt frá hjá lögreglu, en þó var framburður sumra fyrir dómi ekki í samræmi við framburð þeirra hjá lögreglu hvað varðaði ölvunarástand, en öll báru vitnin fyrir dómi að þau hefðu verið við drykkju umrætt sinn. Ekkert vitnanna bar um að hafa séð hamri beitt við árásina né heldur hafa séð ákærðu sparka í brotaþola. Í framburði læknisins J fyrir dómi kom fram að áverkar brotaþolar samrýmdust því ekki að hamri hafi verið beitt við árásina, þá helst að virtum alvarleika áverkanna. Hamar væri þess eðlis áhald að högg af hans völdum myndi valda alvarlegum áverkum, sárum og mögulegum höfuðkúpubrotum.

Samkvæmt 108. gr. og 1. mgr. 109 gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt sakbornings og atvik er telja megi honum í óhag á ákæruvaldinu. Þá er gerð sú krafa að framkomi í málum nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, um hvert það atriði sem varðar sekt sakbornings. Með vísan til alls þess sem að framan greinir þykir vera uppi sá vafi í málinu að ekki sé hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærðu hafi sparkað í nokkur skipti í líkama brotaþola umrætt sinn eða slegið hann með hamri, líkt og lýst er í ákæru. Þá þykir ósannað að ákærði S-kk-nf hafi slegið brotaþola með glerflösku. Aftur á móti með vísan til játningar ákærðu, sem og gagna málsins, þykir sannað að þeir hafi veist að brotaþola umrætt sinn með þeim hætti og afleiðingum sem greinir í ákæru, að teknu tilliti til þess sem að framan greinir. Þá þykir háttsemi ákærða A-kk-ef- G-kk-ef rétt færð til refsiákvæða í ákæru, en háttsemi ákærða S-kk-ef þykir rétt að færa til 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðu hafa með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakarvottorði hefur ákærði S-kk-nf ekki áður sætt refsingu. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði A-x-x- G-x-x tvisvar áður sætt refsingu, en honum var þann 20. október 2021 gert að sæta fangelsi í 45 daga, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir minniháttar líkamsárás. Þá liggur og fyrir að ákærði A-x-x- G-x-x var þann 24. mars 2022, í máli dómsins nr. S- xxx/2021, fundinn sekur um líkamsárás. Var þar um að ræða hegningarauka við hinn fyrri dóm og var refsingin dæmd upp. Var ákærða þá gert að sæta fangelsi í 60 daga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir er framið fyrir uppkvaðningu beggja framangreindra dóma og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ber að taka framangreinda refsingu upp og dæma með hinu nýja broti, og ákveða refsingu ákærða í einu lagi með vísan til 77. og 7 8. gr. sömu laga.

Refsing ákærða A-kk-ef- G-kk-ef er hæfilega ákveðin fangelsi ífjóra mánuði Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til þess að ákærði hafði á verknaðarstundu ekki áður sætt refsingu, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Refsing ákærða S-kk-ef er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls, að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða og þess að hann hefur ekki áður sætt refsingu, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærðu til greiðslu sakarkostnaðar. Eins og að framan greinir eru ákærðu ekki sakfelldi r til fulls samkvæmt ákæru. Samkvæmt 2. málslið 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88 /2008 er rétt að ákærðu greiði hluta sakarkostnaðar og hluti greiðist úr ríkissjóði. Samkvæmt yfirliti lögreglu nemur útlagður kostnaður við rannsókn samtals 200.894 krónur, 19.272 krónur vegna áverkavottorðs og 181.712 krónur vegna matsgerðar. Að teknu tilliti til þess að framangreind matsgerð varðar að mestu leyti atriði er ákærðu hafa verið sýknaðir af, þ. e. beitingu áhalda og þá sérstaklega hamars, þykir rétt að kostnaður vegna hennar greiðist úr ríkisjóði, en kostnaður af áverkavottorði skiptist jafnt á milli ákærðu. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða A-kk-ef- G-kk-ef eru hæfilega ákveðin 1.499.625 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts og þá nemur ferðakostnaður verjanda ákærða 60.500 krónum. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða S-kk-ef eru hæfilega ákveðin 1.395.000 krónurað teknu tilliti til virðisaukaskatts og þá nemur ferðakostnaður verjanda ákærða 44.220 krónum. Málsvarnarlaun skipaðs réttargæslumanns brotaþola eru hæfilega ákveðin 1.032.300 krónurað teknu tilliti til virðisaukaskatts. Líkt og að framan greinir þykir rétt að virtri niðurstöðu málsins, að ákærði A-x-x- G-x-x greiði tvo þriðju af málsvarnarlaunum og ferðakostnaði verjanda síns og ákærði S-kk-nf helming af málsvarnarlaunum og ferðakostnaði verjanda síns. Loks þykir rétt að ákærðu greiði hvor um sig þriðjung af málsvarnarlaunum réttargæslumanns brotaþola. Líkt og áður greinir greiðist sakarkostnaður að öðru leyti úr ríkissjóði. Ákærði A-x-x- G-x-x, greiði þannig 1.393.819 krónur í sakarkostnað og ákærði S-kk-nf 1.073.346 krónur í sakarkostnað, en að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði.

Ákærðu hafa að fullu samþykkt bótakröfu brotaþola. Að framansögðu virtu er fallist á einkaréttarkröfu brotaþola, eins og greinir í dómsorði. Þá bera gögn málsins með sér að bótakrafa brotaþola hafi verið kynnt ákærðu við skýrslutöku hjá lögreglu þann 25. febrúar 2021.

Fyrir uppkvaðningu dóms þessa var gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

E-kk-nf K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, A-x-x- G-x-x I. W-x-x, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði S-kk-nf D-kk-nf A. S-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði A-x-x- G-x-x greiði samtals 1.393.819 krónur í sakarkostnað, þar með talið tvo þriðju hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef V. T-kk-ef lögmanns, er nema í heild 1.499.625 krónum, að teknu tilliti til virðisaukaskatts og ferðakostnaðar verjanda 60.500 krónur og þriðjung málsvarnarlauna skipaðs réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem nemur í heild 1.032.300 krónum, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærði S-kk-nf greiði samtals 1.073.346 krónur í sakarkostnað, þar með talið helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, er nema í heild 1.395.000 krónum, að teknu tilliti til virðisaukaskatts og ferðakostnaðar verjanda 44.220 krónur og þriðjung málsvarnarlauna réttargæslumanns brotaþola, líkt og að framan greinir.

Að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði.

Ákærðu greiði brotaþola, X, sameiginlega 450.000 krónur í miskabætur, með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 8. nóvember 2020 til 25. mars 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

E-kk-nf K-kk-nf H-kk-nf