S-63/2013

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 25. nóvember sl., höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 17. október 2013 á hendur ákærða „A-kk-þgf F-kk-þgf T-kk-þgf, [...],[...], fyrir brot gegn valdstjórninni og líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 1. júlí 2012, í fangageymslu lögreglustöðvarinnar að Hafnarstræti 1, Ísafjarðarbæ, veist með ofbeldi að lögreglumanninum A, sem var við skyldustörf, og sparkað með hné í brjóst og enni hans, með þeim afleiðingum að hann hlaut þreifieymsli yfir hægra brjósti og rifbrot.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. og 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 101/1976, 11. gr. laga nr. 20/1981 og 1. gr. laga nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

II

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og viðurkenndi þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi hafði tjáð sig um lagaatriði og viðurlög. Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Játning ákærða fær fulla stoð í gögnum málsins. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

III

Ákærði er fæddur í [...] 1992. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann með dómi Héraðsdóms Suðurlands 14. apríl 2011 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá gekkst hann undir sektargerð lögreglustjórans á Selfossi 4. júlí 2012 vegna ölvunaraksturs og sektargerð sama lögreglustjóra 25. janúar 2013 vegna brots gegn lögum um ávana- og fíkniefni.

Við ákvörðun refsingar ákærða er litið til þess að með háttsemi sinni braut hann alvarlega gegn lögreglumanni sem var að sinna skyldustarfi sínu og rauf með því skilorð dóms frá 14. apríl 2011. Verður sá dómur því dæmdur upp sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga. Þá er einnig litið til skýlausrar játningar ákærða og þess að meðferð málsins hefur dregist nokkuð. Eftir framangreindu, og þrátt fyrir skilorðsrof ákærða, þykir rétt að skilorðsbinda refsingu ákærða á ný. Er refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Eftir úrslitum málsins, og með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, verður ákærði dæmdur til að greiðslu alls sakarkostnaðar. Samkvæmt yfirliti yfir sakarkostnað er útlagður kostnaður vegna rannsóknar málsins 16.000 krónur.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið D-kk-nf K-kk-nf saksóknari.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-kk-nf F-kk-nf T-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, 16.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf