S-979/2008

Mál þetta, sem dómtekið var miðvikudaginn 21. janúar, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 5. ágúst 2008 á hendur Þ-kk-þgf D-kk-þgf Ó-kk-þgf, Laugarnesvegi 52, Reykjavík:

I.

Fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 11. október 2007, ráðist á E-kvk-þf E-kvk-þf B-kvk-þf, á mótum Laugavegs og Smiðjustígs í Reykjavík, og slegið hana í andlit, svo sparkað í síðu hennar og þá sparkað í brjóstkassa hennar þannig að hún féll til jarðar. Afleiðingar árásarinnar voru þær að bringubein brotnaði og E-kvk-nf E-kvk-nf hlaut þrjár rispur framanvert á brjósthol.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Í málinu er gerð sú krafa að ákærði verði dæmdur til að greiða ofangreindri E-kvk-þgf E-kvk-þgf B-kvk-þgf bætur að fjárhæð 618.026 krónur. Að auki er krafist vaxta frá því að hið bótaskylda atvik átti sér stað í samræmi við II. kafla vaxtalaga nr. 37/2001 og dráttarvaxta skv. III. kafla sömu laga frá því að mánuður var liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar.

II.

Fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 9. apríl 2008, í verslun Tíu ellefu við Barónsstíg í Reykjavík, ráðist á K-kk-þf O-kk-þf J-kk-þf, og sparkað í klof hans, þannig að úr honum blæddi. Afleiðingar árásarinnar voru þær að þvagrásin klemmdist á móti lífbeini, blæðing varð undir húð og frá þvagrásaropi og það varð rof á þvagrásinni.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Hinn 9. september sl. var sakamálið nr. 1179/2008 sameinað þessu máli. Þar er ákærða gefið að sök með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 9. september sl., eftirtalin brot framin á árinu 2007 í Reykjavík, nema annað sé tekið fram:

I.

Fíkniefnalagabrot:

1. Aðfaranótt laugardagsins 7. júlí að Laugarnesvegi 52 haft í vörslum sínum 11,19 g af kókaíni og 1,25 g af maríhúana, sem lögreglumenn fundu við leit.

2. Aðfaranótt miðvikudagsins 24. október að Tröllateig 10 haft í vörslum sínum 0,08 g af amfetamíni, 1,13 g af hassi og 95,47 g af kókaíni, sem lögreglumenn fundu við leit í húsnæðinu, en kókaínið fannst við leit á ákærða í húsnæði lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu við Hverfisgötu 113 - 115.

3. Að kvöldi föstudagsins 16. nóvember að Klapparstíg 1a haft í vörslum sínum 0,56 g af kókaíni og 3,63 g af hassi, sem lögreglumenn fundu við leit í íbúðinni og ákærði framvísaði lögreglu.

4. Að kvöldi þriðjudagsins 8. janúar 2008 í bifreiðinni DN-N07 við Sæbraut haft í vörslum sínum 1,23 g af kókaíni, ákærði reyndi að gleypa þegar lögreglumenn höfðu afskipti af honum.

5. Á sama tíma og greinir í ákærulið 1.4 að Laugarnesvegi 52 haft í vörslum sínum 1,72 g af kókaíni, sem ákærði framvísaði lögreglumönnum við leit.

6. Að kvöldi föstudagsins 25. janúar 2008 að Laugarnesvegi 52 haft í vörslum sínum 44,28 g af kókaíni, sem lögreglumenn fundu við leit.

7. Þriðjudaginn 5. febrúar 2008 í bifreiðinni DN-N07 á Kringlumýrarbraut við Suðurver og á heimili sínu að Laugarnesvegi 52, haft í vörslum sínum 1,29 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 26,78 g af kókaíni, sem lögreglumenn fundu við leit.

8. Að kvöldi mánudagsins 6. mars 2008 að Laugarnesvegi 52 haft í vörslum sínum 1,21 g af kókaíni, sem ákærði framvísaði lögreglumönnum við leit.

9. Aðfaranótt mánudagsins 7. apríl 2008 á gatnamótum Óðinsgötu og Týsgötu haft í vörslum sínum 4,92 g af kókaíni, sem lögreglumenn fundu við leit á ákærða.

10. Að kvöldi mánudagsins 14. apríl 2008 að Klapparstíg 14 haft í vörslum sínum 8,73 g af amfetamíni og 22,27 g af kókaíni, sem ákærði framvísaði lögreglumönnum við leit.

11. Þriðjudaginn 15. apríl 2008 við Vatnsstíg haft í vörslum sínum 4,07 g af hassi, sem ákærði kastaði frá sér á gangstéttina.

Brot þessi eru talin varða við 2. gr., sbr. 5. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, að því er varðar meðferð ákærða á amfetamíni og kókaíni, sbr. og 6. gr. laganna, að því er varðar meðferð ákærða á kannabisefnum, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og 2. gr. l. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002, sbr. augl. nr. 232/2001.

II.

Umferðarlagabrot:

1. Á sama tíma og greinir í ákærulið I.4 ekið bifreiðinni DN-N07 sviptur ökuréttindum, vestur Sæbraut, uns lögreglan stöðvaði aksturinn á Sæbraut.

2. Fimmtudaginn 10. janúar 2008, ekið bifreiðinni DN-N07 sviptur ökuréttindum, suður Reykjanesbraut í Hafnarfirði, uns lögregla stöðvaði aksturinn á Reykjanesbraut á móts við Hamraberg í Hafnarfirði.

3. Að kvöldi mánudagsins 4. febrúar 2008 ekið bifreiðinni DN-N07 sviptur ökuréttindum, austur Túngötu, uns lögregla stöðvaði aksturinn í Aðalstræti.

4. Miðvikudaginn 2. apríl 2008 ekið bifreiðinni DN-N07 sviptur ökuréttindum, austur Fífuhvammsveg og norður Dalveg í Kópavogi, uns lögregla stöðvaði aksturinn við Smáratorg í Kópavogi.

Brot þessi eru talin varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

III.

Vopnalagabrot, með því að hafa á sama tíma og greinir í ákæruliðum I.4 og I.5 að Laugarnesvegi 52 átt riffill og haglabyssu án þess að hafa skotvopnaleyfi og eigi geymt vopnin og skotfæri aðskilin í læstum hirslum, en í greint skipti voru vopnin geymd inni í fataskáp í svefnherbergi húsnæðisins.

Brot þessi eru talin varða við 1. mgr. 12. gr. og 2. mgr. 23. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr., vopnalaga nr. 16/1998, og 2. mgr. 33. gr., sbr. 59. gr. reglugerðar um skotvopn, skotfæri o.fl. nr. 787/1998.

IV.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk ofangreind fíkniefni sem hald var lagt á, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001. Enn fremur er þess krafist að framangreind skotvopn og skotfæri, sem hald var lagt á, verði gerð upptæk samkvæmt 1. mgr. 37. gr. laga nr. 16/1998.

Hinn 25. september sl. var sakamálið nr. 1292/2008 sameinað þessu máli. Þar er ákærða gefið að sök, með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 25. september sl., eftirtalin brot framin á árinu 2008 í Reykjavík:

I.

Fíkniefnalagabrot:

1. Aðfaranótt fimmtudagsins 24. apríl að Klapparstíg 15 haft í vörslum sínum í söluskyni 40,12 g af kókaíni, 0,90 g af amfetamíni og 1,56 g af maríhúana, sem lögreglumenn fundu við leit í húsnæðinu og á ákærða.

2. Mánudaginn 5. maí að Týsgötu 4 haft í vörslum sínum 1,69 g af kókaíni, sem lögreglumenn fundu við leit á ákærða.

3. Að kvöldi föstudagsins 16. maí mælt sér mót við A, við Keiluhöllina, Öskjuhlíð og afhent og selt honum 1,00 g af kókaíni, sem lögreglan fann svo við leit á A við handtöku á vettvangi.

4. Að kvöldi föstudagsins 16. maí mælt sér mót við D, að Laugarnesvegi 52 og afhent og selt honum 0,86 g af kókaíni, sem lögreglan fann svo við leit á D Þ-kk-þf við handtöku fyrir utan Æsufell 2.

5. Aðfaranótt laugardagsins 17. maí í bifreiðinni DN-N07 við Laugarnesveg 52 haft í vörslum sínum í söluskyni 20,95 g af kókaíni og að Klapparstíg 14 haft í vörslum sínum 0,09 g af maríhúana, sem lögreglumenn fundu við leit.

6. Að kvöldi föstudagsins 30. maí við Amtmannsstíg 1 haft í vörslum sínum í söluskyni 14,84 g af kókaíni, sem ákærði framvísaði lögreglumönnum við leit.

7. Á sama tíma og greinir í ákærulið I.6 að Klapparstíg 14 haft í vörslum sínum 0,18 g af kókaíni, sem lögreglumenn fundu við leit.

8. Á sama tíma og greinir í ákæruliðum I.6 og I.7 að Miðstræti 4 haft í vörslum sínum í söluskyni 95,35 g af kókaíni, sem lögreglumenn fundu við leit.

9. Föstudaginn 9. maí í bifreiðinni DN-N07 á Reykjanesbraut við Stekkjarbakka haft í vörslum sínum 1,08 g af kókaíni, sem ákærði henti frá sér á vettvangi.

Þessi brot eru talin varða við 2. gr., sbr. 5. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, að því er varðar meðferð ákærða á amfetamíni og kókaíni, sbr. og 6. gr. laganna, að því er varðar meðferð ákærða á kannabisefnum, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002, sbr. augl. nr. 232/2001.

II.

Umferðarlagabrot:

1. Föstudaginn 14. mars ekið bifreiðinni DN-N07 sviptur ökuréttindum vestur Fjallkonuveg á móts við Fannafold, uns lögreglan stöðvaði aksturinn við Gullinbrú.

2. Föstudaginn 21. mars ekið bifreiðinni DN-N07 sviptur ökuréttindum um Tryggvagötu, uns lögreglan stöðvaði aksturinn á sömu götu.

3. Laugardaginn 10. maí ekið bifreiðinni DN-N07 sviptur ökuréttindum um Skeifuna, uns lögreglan stöðvaði aksturinn á sömu götu.

4. Á sama tíma og greinir í ákærulið I.9 ekið bifreiðinni DN-N07 sviptur ökuréttindum, undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna henni örugglega, með 115 km hraða á klst. vestur Reykjanesbraut við Sæbraut, þar sem leyfður hámarkshraði var 60 km á klst. uns lögreglan stöðvaði aksturinn á Reykjanesbraut vestan við Stekkjarbakka.

Þessi brot eru talin varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997 og 1. sbr. 3. mgr. 37. gr., og 1. og 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 hvað varðar ákærulið II.4.

III.

Vopnalagabrot, með því að hafa á sama stað og tíma og greinir í ákærulið II.3 átt gasvopn, sem lögreglumenn fundu við leit í bifreið ákærða.

Þetta er talið varða við 4. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr., vopnalaga nr. 16/1998.

IV.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk ofangreind fíkniefni sem hald var lagt á, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, og að framangreint gasvopn, sem hald var lagt á, verði gert upptækt samkvæmt 1. mgr. 37. gr. laga nr. 16/1998. Þá er einnig krafist upptöku kr. 300.000 sem lagt var hald á, samkvæmt 7. mgr. 5. gr. sömu laga.

Af hálfu ákærða eru gerðar eftirfarandi kröfur:

Ákærði krefst þess, vegna ákæru dags. 5. ágúst 2008, að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins skv. ákærulið I og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Til vara krefst hann vægustu refsingar sem lög leyfa og að bótakrafa verði stórlega lækkuð vegna þess ákæruliðar. Þá krefst hann vægustu refsingar vegna ákæruliðar II.

Varðandi ákæru, dags. 9. september 2008, krefst ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa.

Ákærði krefst þess, vegna ákæru dags. 25. september 2008, að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds skv. ákæruliðum I.3, I.4 og I.8. Varðandi ákæruliði I.1, I.5 og I.6 er þess krafist að ákærði verði sýknaður af því að hafa ætlað umrædd fíkniefni til söludreifingar. Að öðru leyti verði honum einvörðungu gerð sú vægasta refsing sem lög frekast heimili, þar með talið vegna brota skv. ákæruliðum II. og III. Einnig er þess krafist að ákærði verði sýknaður af kröfu ákæruvalds um upptöku á peningum að fjárhæð 300.000 krónur skv. ákærulið IV, er haldlagðir voru hjá ákærða.

Þá er þess krafist að til frádráttar dæmdri refsingu komi gæsluvarðhald er ákærði sætti vegna rannsóknar málsins frá 31. maí til 6. júní 2008.

Loks er þess krafist að skipuðum verjanda ákærða verði dæmd hæfileg þóknun úr ríkissjóði, að mati dómsins, fyrir verjendastörf, þar á meðal á rannsóknarstigi, með vísan til framlagðrar tímaskýrslu.

Ákæra lögreglustjóra dags. 5. ágúst 2008

Ákæruliður I

Málavextir

Upphaf þessa máls má rekja til þess að mánudaginn 15. október 2007 kærði E-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf ákærða fyrir líkamsárás. Í kæruskýrslu greinir hún frá því að aðfaranótt 11. sama mánaðar hafi hún verið á gangi á Laugavegi er ákærði hafi komið þar að og farið að berja pilt sem heiti A-kk-nf. Hafi hún spurt ákærða að því hvað honum gengi til og hann þá brugðist við með því að ráðast á hana. Hafi hann að sögn E-kvk-ef slegið hana með flötum lófa, sparkað í hægri mjöðm hennar og að lokum sparkað hana svonefnt ,,hringspark“ þannig að hún hafi tekist á loft og lent í götunni. Hafi hún leitað á slysadeild í kjölfarið.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu 28. febrúar 2008. Kannaðist hann þá við að hafa hitt stúlku sem honum hefði sýnst ætla að ráðast að unnustu hans. Hefði hann brugðist við með því að ýta við henni. Hins vegar hefði hann hvorki slegið til hennar eða sparkað í hana.

Meðal gagna málsins er áverkavottorð ritað af Ó-kk-þgf R-kk-þgf I-kk-þgf, sérfræðingi á slysa- og bráðasviði Landspítala - háskólasjúkrahúss. Kemur fram að E-kvk-nf E-kvk-nf hafi leitað læknisaðstoðar hinn 11. október 2007 og þá verið verulega þreifiaum yfir miðju bringubeini. Þá hafi hún verið með þrjár grunnar rispur á ofanverðu brjóstholi, hægra megin, um 5-10 sm að lengd. Mynd af bringubeininu hafi leitt í ljós ótilfært (odislocerað) brot um mitt bringubein.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði greindi frá því fyrir dómi að hann hefði í umrætt sinn verið staddur á Laugavegi með K-kvk-þgf H-kvk-þgf þáverandi unnustu sinni. Þar hefði hann hitt A-kk-þf vin sinn. Hefðu þeir báðir verið drukknir og sagði ákærði að þeir hefðu byrjað að rífast harkalega. Þá hefði kærandinn, E-kvk-nf E-kvk-nf, komið þarna ,,vaðandi að og alveg brjáluð“ og hefði hann talið að hún ætlaði sér að ráðast á unnustu hans. Hefði hann því ýtt E-kvk-þgf frá og í kjölfarið hefðu orðið einhver orðaskipti milli þeirra. Hann kannaðist hins vegar ekki við að hafa slegið hana í andlitið eða sparkað í síðu hennar og brjóstkassa. Þeir áverkar á henni sem lýst er í fyrirliggjandi læknisvottorði væru því ekki af hans völdum. Þá kannaðist hann ekki heldur við að stúlkan hefði fallið við eftir að hann hefði ýtt við henni.

E-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf lýsti atvikinu með þeim hætti að hún hefði verið á gangi niður Laugaveginn í hópi fólks. Hefði hún séð til ákærða á Smiðjustígnum og sýnst sem hann ætlaði sér að leggja hendur á stúlku sem með honum hefði verið. Kvaðst hún þá hafa gengið til ákærða til að spyrja hann hvað gengi á. Hefði hann þá fyrst ógnað henni og sagt henni að fara frá. Hann hefði síðan fyrirvaralaust slegið til hennar og sparkað einhvers konar „hringsparki“ í bringuna á henni þannig að hún tókst á loft og féll til jarðar. Með aðstoð fólks á vettvangi hefði hún svo getað forðað sér í burtu. Kvaðst hún hafa fundið fyrir miklum sársauka og átt erfitt með hreyfa sig. Hefði hún verið frá vinnu og skóla í meira en mánuð eftir árásina. Sérstaklega spurð um hvort ákærði hefði slegið í hana og hvar höggið hefði þá lent taldi hún að hann hefði slegið hana á hægri vangann.

Vitnið A-kk-nf B-x-x M-x-x kvaðst hafa verið einn á gangi niður Laugaveg umrætt sinn þegar hann hefði þar mætt ákærða sem hann kvaðst þekkja. Hefði þeim lent þarna saman en að því loknu hefði hann haldið áfram niður Laugaveginn. Sagðist hann ekki hafa orðið var við nein áflog eða önnur samskipti milli ákærða og kæranda.

Vitnið K-kk-nf V-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa verið á gangi niður Laugaveg ásamt fleira fólki. Þótt hann myndi ekki vel hvað gerðist þá minntist hann þess að hafa séð ákærða sparka í bringuna á E-kvk-þgf þannig að hún kastaðist um metra aftur fyrir sig. Einu ástæðu þess að ákærði hefði brugðist við á þennan hátt taldi hann vera þá að E-kvk-nf hefði spurt ákærða að því hvað hann væri að gera. Kvaðst vitnið ekki minnast þess að hafa séð ákærða slá E-kvk-þf, en taldi þó rétt eftir sér haft í skýrslu lögreglu hvað það varðar.

Vitnið M-x-x L-x-x Ú-kk-nf P-x-x kvaðst hafa heyrt læti og skæting. Kvaðst hann hafa séð er ákærði sparkaði í bringu E-kvk-ef þannig að hún féll í götuna. Hefði vitnið þá hlaupið til hennar og hjálpað henni á fætur. Hefði honum virst sem eini aðdragandi árásarinnar hefði verið sá að E-kvk-nf hefði kallað til ákærða, þar sem hann hefði verið í stympingum við annan mann, og spurt hvað hann væri að gera. Hann kvaðst hins vegar hvorki hafa séð ákærða slá E-kvk-þf eða sparka í síðu hennar.

K-kvk-nf H-kvk-nf Ö-kvk-nf, fyrrverandi unnusta ákærða, var spurð út í atvikið en hún kvaðst ekki muna eftir því.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök. Hann segir stúlkuna hafa komið vaðandi að sér og talið að hún ætlaði að ráðast á kærustu sína. Kannast hann við að hafa ýtt henni frá, en hvorki sparkað í hana né slegið. Í skýrslu sinni fyrir dómi lýsir E-kvk-nf E-kvk-nf atvikinu þannig að fyrst hafi ákærði ógnað henni og sagt henni að fara frá en síðan fyrirvaralaust slegið hana á vangann og sparkað einhvers konar „hringspark“ í bringuna á henni þannig að hún tókst á loft og féll til jarðar. Fær þessi framburður hennar ótvíræðan stuðning í vætti þeirra K-kk-ef V-kk-ef G-kk-ef og M-x-x L-x-x Ú-kk-ef P-x-x hvað varðar sparkið í bringuna. Hins vegar kváðust þeir aðspurðir fyrir dóminum hvorki minnast þess að hafa séð ákærða slá hana eða sparka í síðu hennar. K-kk-nf V-kk-nf taldi þó að rétt væri eftir sér haft í lögregluskýrslu hvað varðaði það að ákærði hefði slegið til hennar. Þegar til þessa er litið og einnig framangreinds læknisvottorðs Ó-kk-ef R-kk-ef I-kk-ef, um að greinst hafi brot í bringubeini E-kvk-ef E-kvk-ef auk þriggja grunnra rispa á framanverðu brjóstholinu, þykir komin fram sönnun um að ákærði hafi sparkað í brjóstkassa hennar með þeim afleiðingum sem þar greinir. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem telst varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga eins og réttilega er lýst í ákæruliðnum. Hins vegar þykir ekki, gegn neitun ákærða, liggja fyrir fullnægjandi sönnun um að ákærði hafi slegið E-kvk-þf E-kvk-þf í andlit og sparkað í síðu hennar eins og þar er lýst. Verður ákærði því sýknaður af þeim hluta verknaðarlýsingar þessa ákæruliðs.

Ákæruliður II

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var hún, aðfaranótt miðvikudagsins 9. apríl 2007, kl. 02.20, kvödd að versluninni Tíu-ellefu við Barónsstíg vegna líkamsárásar. Þar hafi K-kk-nf O-kk-nf J-kk-nf gefið sig á tal við lögreglu og sagst hafa komið við í versluninni til að fá sér samloku. Þegar hann hafi komið að samlokukæli verslunarinnar hafi tveir karlmenn og kona staðið við hann. Hafi K-kk-nf O-kk-nf sagst hafa tekið sér stöðu þétt upp við þá og með því viljað gefa til kynna að hann vildi fá að komast að. Þá hafi annar mannanna skyndilega sparkað af miklum krafti í klof hans. Hafi sá verið um 1,85 sm á hæð, í hvítri peysu og með áberandi breitt nef. Í skýrslu lögreglunnar er þess getið að lögreglumenn hafi ekið K-kk-þgf O-kk-þgf á slysadeild og á leiðinni þangað hafi greinilega sést blæða úr kynfærum hans.

Hinn 21. apríl 2008 kærði K-kk-nf O-kk-nf líkamsárás til lögreglu. Lýsti hann því þá að árásarmaðurinn hefði tekið um herðar hans og sparkað í punginn á honum. Kvaðst hann jafnframt telja að árásarmaðurinn hefði slegið til hans einu sinni eftir sparkið. Tveimur dögum síðar var ákærði yfirheyrður hjá lögreglu vegna málsins eftir að lögreglumenn höfðu borið kennsl á hann á myndskeiði úr eftirlitsmyndavél verslunarinnar. Kvaðst ákærði í fyrstu ekkert kannast við málið en eftir að myndskeiðið hafði verið borið undir hann taldi hann hugsanlegt að hann hefði verið á staðnum.

Frammi liggur áverkavottorð G-kk-ef G-kk-ef, læknis á þvagfæraskurðdeild Landspítala - háskólasjúkrahúss, vegna komu K-kk-ef O-kk-ef á spítalann hinn 9. apríl 2008. Þar segir að komið hafi í ljós blæðing og sár á miðhluta þvagrásar. Tekist hafi að setja upp þvaglegg, því þvagrásin hafi ekki verið öll í sundur, og hann fjarlægður þrettán dögum eftir aðgerðina. Fram kemur að þvagrásin hafi klemmst á móti lífbeini.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði hefur játað að verknaðarlýsing í ákæru sé rétt en hann kveður aðdragandann hafa verið þann að K-kk-nf O-kk-nf hafi veist að honum og vinum sínum með hótunum og ógnandi framkomu.

Ákærði skýrði svo frá að hann hefði í umrætt sinn staðið, ásamt félögum sínum H-kk-þgf Þ-kk-þgf og S-kvk-þgf N-kvk-þgf, við kæli í versluninni þegar kærandinn, K-kk-nf O-kk-nf, hefði komið þar að og tekið sér stöðu beint fyrir aftan H-kk-þf Þ-kk-þf. Hefði ákærða virst K-kk-nf O-kk-nf vera ógnandi og sýnst hann ætla að ráðast á H-kk-þf Þ-kk-þf. Hefði ákærði því spurt hann hvort það væri raunin. K-kk-nf O-kk-nf hefði hins vegar engu svarað en þó gefið til kynna að hann ætlaði að gera það með því að halda áfram að stara á H-kk-þf Þ-kk-þf og standa yfir honum. Kvaðst ákærði þá hafa brugðist við með því að sparka í klofið á K-kk-þgf O-kk-þgf. Hefði það verið ,,eins og viðbragð að ég fer þarna með hnéð í hann“. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis kókaíns er þetta gerðist. Hefði hann talið að K-kk-nf O-kk-nf ætlaði að drepa vin hans og því teldi hann að um sjálfsvörn hefði verið að ræða.

Vitnið K-kk-nf O-kk-nf J-kk-nf kvaðst hafa verið að koma úr vinnu síðla kvölds og farið í verslunina Tíu ellefu til að kaupa sér miðnætursnakk. Hefði hann gengið að samlokukæli verslunarinnar og hefði ákærði þá staðið þar ásamt öðrum karli og konu. Hefði ákærði snúið sér að honum og öskrað að hann skyldi ekki standa svona nálægt þeim. Kvaðst hann þá hafa stigið eitt skref tilbaka og lyft upp höndum en þá hefði ákærði öskrað á hann öðru sinni. Hefði hann þá stigið eitt skref til viðbótar aftur á bak og ákærði þá brugðist við með því að sparka í punginn á honum. Spurður hvort hann hefði verið með einhverja tilburði í garð ákærða kvað hann svo ekki svo vera. Vitnið gerði grein fyrir afleiðingum árásarinnar. Kvaðst hann hafa farið í skurðaðgerð og legið á spítala í fjóra daga. Eftir það hefði hann verið rúmliggjandi í tvær vikur heima fyrir. Kvaðst hann enn finna fyrir sársauka og eftirköstum vegna árásarinnar. Batahorfur sagði hann vera góðar en að sárið væri ekki enn gróið að fullu.

Vitnið A greindi frá því að hún hefði verið með ákærða í verslun Tíu ellefu auk félaga ákærða sem hún myndi ekki hvað héti. Kvað hún mann hafa komið aftan að þessum vini ákærða. Hefði ákærði tekið því sem ógnandi hegðun og kvaðst hún telja þá ályktun ákærða rétta. Kvaðst hún hins vegar ekki muna vel eftir atvikum. Greindi hún frá því að orðaskipti hefðu átt sér stað og svo hefði ákærði sparkað í manninn. Hefðu þau svo í kjölfarið farið út úr versluninni. Beðin um að lýsa með hvaða hætti hinir ógnandi tilburðir mannsins hefðu birst kvað hún manninn hafa

komið aftan að félaga ákærða og ekki viljað færa sig eða ,,eitthvað svoleiðis“. Jafnframt lýsti hún því að ákærði hefði spurt manninn að því hvort hann væri að meina eitthvað með þessum tilburðum og þá hefði maðurinn ekki fært sig og svarað með einhverjum skætingi, en kvaðst þó ekki muna hvað það hefði verið.

Vitnið H-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf kvað K-kk-þf O-kk-þf hafa komið ógnandi inn í verslunina, eins og hann ætlaði að ,,rjúka í okkur“. Hefði K-kk-nf H-kk-nf komið með andlitið upp að vitninu og einhver orðaskipti hefðu átt sér stað. Hefði verið um eitthvað ,,machodæmi“ að ræða. Kvaðst hann ekki hafa séð ákærða Þ-kk-þf sparka í manninn, heldur hefði hann síðar séð atvikið á myndbandsupptöku. Taldi hann það stafa af því að ákærði hefði ýtt honum til hliðar áður en hann sparkaði í manninn.

Niðurstaða

Með játningu ákærða, framburði K-kk-ef O-kk-ef J-kk-ef, upptöku úr eftirlitsmyndavél og framangreindu læknisvottorði liggur fyrir sönnun um að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í þessum ákærulið. Verður ekki fallist á með ákærða að sú hegðun sem ákærði og vinir hans hafa haldið fram að brotaþoli hafi sýnt gagnvart þeim hafi með nokkru móti getað réttlætt árás ákærða þannig að unnt verði að taka tilliti til þess við ákvörðun refsingar. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem lýst er í þessum lið ákærunnar og þar telst réttilega færð til refsiákvæðis.

Ákæra lögreglustjóra dags. 9. september 2008

Ákærði hefur játað sök vegna allra ákæruliða samkvæmt ákæru þessari, en fallið hefur verið frá ákærulið II.2. Með vísan til játningar ákærða, sem samrýmist gögnum málsins, verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem lýst er í ákærunni með tilgreindri breytingu. Eru brot hans réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákæra lögreglustjóra dags. 25. september 2008

Ákæruliðir I.2, I.7 og I.9

Ákærði hefur játað sök vegna ákæruliða I.2., I.7. og I.9. Játning hans samrýmist gögnum málsins og telst því sannað að hann hafi gerst sekur um þau fíkniefnalagabrot sem í áðurnefndum ákæruliðum greinir. Eru brot ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákæruliðir I.1, I.3, I.4, I.5, I.6 og I.8

Ákærði viðurkennir að hann hafi haft efnin sem tilgreind eru í ákæruliðum I.1, I.5 og I.6 í vörslum sínum, en neitar að það hafi verið í söluskyni. Þá neitar ákærði sök í ákæruliðum I.3, I.4. og I.8. Verður hér á eftir fjallað nánar um þessa ákæruliði.

Málavextir

Ákæruliður I.1

Aðfaranótt fimmtudagsins 24. apríl 2008, kl. 01.00, fór lögregla á heimili ákærða að Klapparstíg 15 vegna upplýsinga um að hann stundaði fíkniefnasölu þaðan. Fram kemur í frumskýrslu lögreglu að við leit í íbúðinni hafi fundist ætlað kókaín og maríhúana á stofuborði, ætlað kókaín í skúffu í eldhúsi og ætlað kókaín í níu misstórum pökkum í skó í geymslu íbúðarinnar. Auk þess hafi ákærði verið með 150.000 krónur á sér í buxnavasa og þá hafi verið handskrifaður listi á eldhúsborði, sem hafi virst vera listi með nöfnum þeirra sem skulduðu ákærða vegna fíkniefnakaupa, svokallaður ,,fíkniefnaskuldalisti“. Loks hafi fundist pakkning með ætluðu kókaíni í buxnavasa ákærða. Samkvæmt fyrirliggjandi efnaskýrslu lögreglu reyndust fíkniefnin sem fundust vera 40,12 g af kókaíni, 0,90 g af amfetamíni og 1,56 g af maríhúana. Þá segir í skýrslunni að við yfirheyrslur hafi ákærði viðurkennt að hafa átt umrædd fíkniefni en hins vegar neitað að hafa stundað fíkniefnasölu. Gæti hann ekkert sagt um svokallaðan ,,fíkniefnaskuldalista“ á heimilinu.

Ákæruliður I.3

Fram kemur í frumskýrslu, að fíkniefnadeild lögreglunnar, sem fylgst hafi með ákærða og hlustað síma hans samkvæmt úrskurði héraðsdóms, hafi föstudagskvöldið 16. maí 2008 hlustað á símtal ákærða við A. Hafi þeir þá mælt sér mót við Keiluhöllina í Öskjuhlíð. Lögreglumenn, sem fóru á staðinn og fylgdust með úr fjarlægð, sáu ákærða og A hittast þar við aðalinnganginn kl. 20.41 og ræða stuttlega saman. Kemur fram að A hafi tekið þar við einhverju úr hendi ákærða og sést stinga því í buxnavasann. Að því búnu hafi ákærði haldið sína leið. Lögregla hafi þá þegar haft afskipti af A sem heimilaði lögreglu leit. Í hægri buxnavasa hans hafi fundist ein pakkning af ætluðu kókaíni. Samkvæmt fyrirliggjandi efnaskýrslu lögreglu reyndist þarna um að ræða eitt gramm af kókaíni. A var handtekinn í kjölfarið en við yfirheyrslu hjá lögreglu neitaði hann að tjá sig um hvort hann hefði fengið efnið hjá ákærða. Kvaðst hann ekki vilja tjá sig þar sem hann óttaðist um öryggi sitt. Sagði hann að efnið ætti að vera eitt gramm af kókaíni og hefði hann greitt 15.000 krónur fyrir það. Er ákærði var yfirheyrður vegna málsins daginn eftir kannaðist hann ekki við að hafa selt A fíkniefni.

Ákæruliður I.4

Skömmu eftir símtalið milli ákærða og A, sem fjallað er um að framan vegna ákæruliðar I.2, heyrðu lögreglumenn að D hringdi í ákærða, kl. 22.53, hinn 16. maí 2008. Kemur fram í lögregluskýrslu að D hafi meðal annars spurt ákærða að því hvort hann væri með ,,einn“ og ákærði þá svarað hvort D væri með ,,miða fyrir því“. Var það ætlan lögreglu að D hygðist kaupa eitt gramm af kókaíni af ákærða og að ákærði hefði þess vegna spurt D hvort hann gæti greitt fyrir efnin. Í framhaldi fylgdust lögreglumenn með þegar D kom og heimsótti ákærða í íbúð hans að Laugarnesvegi 52. Kemur fram að D hafi stoppað þar stutt við en komið svo út með konu sem lögregla hafi borið kennsl á sem B. Veitti lögregla þeim eftirför og voru þau handtekin fyrir utan Æsufell 2. Við leit á D fannst ein pakkning af ætluðu kókaíni.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu daginn eftir handtöku kvaðst D eiga þau fíkniefni er fundust á honum. Sagði hann efnið vera kókaín og að hann hefði keypt það af ónefndum aðila kvöldið áður og greitt 12.000 krónur fyrir eitt gramm. Aðspurður hvort hann hefði keypt efnið af ákærða vildi hann ekki tjá sig um það. Ákærði neitaði og við yfirheyrslu hjá lögreglu sama dag að hafa selt D fíkniefni. Samkvæmt efnaskýrslu lögreglu reyndist efnið sem fannst á D vera 0,86 g af kókaíni.

Ákæruliður I.5

Ákærði var handtekinn við heimili sitt að Laugarnesvegi 52, skömmu eftir handtöku þeirra A og D, eða kl. 01.13 aðfaranótt laugardagsins 17. maí, en hann var þá farþegi í bifreiðinni DN-N07. Eftir handtökuna var farið með ákærða í íbúð hans að Klapparstíg 14 til að ná þar í lykla að Laugarnesvegi 52. Við húsleit þar var lagt hald á 45.000 krónur í peningum og fíkniefni sem við mælingu reyndust vera 0,09 g af maríhúana. Daginn eftir var og framkvæmd húsleit í tveimur íbúðum ákærða að Laugarnesvegi 52 og í bifreiðinni DN-N07 og fundust í bifreiðinni fíkniefni, sem samkvæmt efnaskýrslu lögreglu reyndust vera 20,95 g, og 90.000 krónur í peningum, sem hald var lagt á. Við yfirheyrslu daginn eftir sagðist ákærði hafa keypt efnið til eigin nota og greitt fyrir það 200.000 krónur.

Ákæruliður I.6

Samkvæmt lögregluskýrslu hafði lögregla eftirlit með ákærða að kvöldi föstudagsins 30. maí 2008. Sást hann yfirgefa Miðstræti 4 í Reykjavík og halda í átt að Menntaskólanum í Reykjavík, nánar tiltekið í port þar baka til. Sást hann þar hitta annan karlmann. Lögreglumenn gengu að ákærða og manninum, E, og handtóku þá. Fram kemur í skýrslunni að ákærði hafi afhent lögreglu ætlað kókaín sem var pakkað inn með bláu einangrunarlímbandi. Við nánari athugun lögreglu reyndist það vera 14,84 g af kókaíni.

Þegar ákærði var yfirheyrður vegna málsins sama kvöld játaði hann vörslur á þeim fíkniefnum sem hann afhenti lögreglu við handtöku. Hann neitaði hins vegar að efnin hefðu verið í vörslum hans í söluskyni. Sagði hann að um 15 g af kókaíni væri að ræða. Sagðist hann hafa hitt E í porti Menntaskólans til að ræða persónuleg málefni.

Ákæruliður I.8

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var í framhaldi af handtöku ákærða, sem lýst er í ákærulið I.6, ákveðið að fara inn í risíbúð að Miðstræti 4 til að tryggja að sönnunargögnum yrði ekki spillt. Kemur fram að lögreglan hafi haft grunsemdir um að ákærði geymdi þar fíkniefni. Tveir menn voru handteknir í íbúðinni og reyndist annar þeirra, F, húsráðandi og samþykkti hann leit í íbúðinni. Við leitina fundust fjórar hringlaga pakkningar, vafðar með einangrunarlímbandi, sem grunur lék á að innihéldi fíkniefni, DVD-spilari sem tekinn hafði verið í sundur, svokallaðir ,,skuldalistar“, einangrunarlímband og grammavog. Samkvæmt efnaskýrslu lögreglu reyndist magn þess kókaíns sem fannst í íbúðinni vera 95,35 g.

Er ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu síðar sama kvöld kvaðst hann játa að vera vörslumaður þeirra fíkniefna sem fundust í íbúðinni við Miðstræti 4. Hins vegar neitaði hann að þau hefðu verið ætluð til sölu. Sagði hann hvorki F né aðra hafa átt þar hlut að máli. Aðspurður nánar um fíkniefnin sagði hann að um væri að ræða 75 grömm af kókaíni. Hefði verið búið að pakka efnunum inn með einangrunarlímbandi og hefði hann komið með þau á staðinn í DVD-spilara. Kvaðst hann og vera eigandi vogarinnar og íblöndunarefnanna.

Endurrit símtala

Auk þeirra símtala sem annars staðar eru rakin liggja fyrir í málinu endurrit af ýmsum símtölum ákærða, sem lögregla hefur hlerað og telur að snúist hafi um fíkniefnasölu ákærða. Þannig liggja fyrir endurrit símtala ákærða við G, sem áttu sér stað 30. apríl og 30. maí 2008. Í fyrra símtalinu heyrist G segja: „Hérna, ég ætlaði að athuga hvort ég gæti aðeins kíkt á þig á eftir?“ Ákærði: „Já, ég er að vona það. En mig vantar líka aur.“ G: „Já,já...“ Ákærði: „Mig sárvantar aur.“ G: „Já, ég bjarga því, ég er að athuga líka í sambandi við sama og síðast eitthvað.“ Ákærði: „Já, ég ætla að reyna plögga, að það verði allavega eitthvað gert, allavega.“ G: „Já, já, já. Ég þyrfti að, þú þarft að hjálpa mér aðeins í kvöld.“ Svo heyrist stuttu síðar í símtalinu: G: „En heldurðu að þú gætir hjálpað mér í kvöld?“ Ákærði: „Ég ætla nú að reyna það. Maður getur ekki verið atvinnulaus.“ G: „Nei það er rétt, það er rétt, ég þarna, ég þarna er með pening.“ Í síðara símtalinu 30. maí á sér stað eftirfarandi samtal þeirra: G: „Get ég eitthvað hitt á þig?“ Ákærði: „Hvað vantar?“ G. „Hjálpa mér aðeins.“ Ákærði: „Já, ókei. Hvað margir?“ G: „Ja, ég ætlaði kannski hérna, nokkrir félagar mínir eru alltaf að spyrja mig hvort ég gæti ekki haft eitthvað smá.“ Ákærði: „Já, bara...“ G: „Já kannski 3-4 eða eitthvað.“ Ákærði: „Nei þeir verða að vera 10 eða eitthvað.“ G: „Ha.“ Ákærði: „Við verðum að hafa bara 10 eða eitthvað.“ G: „Ja, það er kannski of mikið.“ Ákærði: „Ja sko, á 10. 10 á 10 sem er alveg tilbúið þá.“ G. „Já svoleiðis, má ég þá ekki skila ef ég næ ekki öllu yfir helgina?“

Endurrit liggja fyrir af nokkrum símtölum milli ákærða og H, er áttu sér stað á tímabilinu frá 19. apríl til 26. maí 2008. Þannig segir eftirfarandi í símtali þeirra 24. apríl: B: „Mér áskotnaðist miði fyrir einn.“ Ákærði: „Já heyrðu þú getur alveg rölt við, ég er hérna heima.“ B: „Ókei.“ Í símtali þeirra 13. maí er eftirfarandi samtal: Ákærði: „Hæ, heyrðu var þetta ekki bara ás?“ B: „Eee, eða tveir ef hægt, það ekkert mál sko.“ Ákærði: „Það er bara tólf sko. Bara tólf kall.“ B: „Ertu kominn eða?“ Ákærði: „Nei, nei, það er bara tólf, tólfþúsundkall. Eruð þið tveir, eða hvað?“ B: „Já, já.“ Þá segir í símtali þeirra 22. maí kl. 00.24: „Hæ, ertu nokkuð á ferðinni ennþá?“ Ákærði: „Eee, ég gæti rúllað á þig fljótlega.“ B: „Ég ætlaði að fá hinn þarna félagann.“ Ákærði: „Já.“ B: „Tvíburabróðirinn.“ Ákærði: „Ókei.“ Loks eru eftirfarandi samtöl hinn 30. maí, kl. 23.09: Ákærði: „Ég hoppa bara, ég hoppa bara út, hvað varstu að hugsa um?“ B: „Bara einar.“ Ákærði: „Ekki málið.“ B: „Heyrðu, ég labba þá niður, ég verð kominn eftir fimm mínútur.“ Og í símtali mínútu síðar heyrist: Ákærði: „Hæ.“ B: „Hæ, heyrðu, höfum þá tvo, því ég er með félaga mína og þeir klára þetta allt.“ Ákærði: „Ókei.“

Þá liggja fyrir endurrit nokkurra símtala ákærða við E á tímabilinu 23. apríl til 25. maí 2008. Auk þeirra samtala þeirra í milli sem rakin eru í tengslum við skýrslur ákærða og aðila fyrir lögreglu og fyrir dómi skal hér vitnað í eftirfarandi símtal 25. maí kl. 00.47: Ákærði: „En varst þú ekki sáttur í gær?“ G: „Jú, jú, jú.“ Ákærði: „Vildir þú gera einhverja góða hluti núna eða?“ G: „Allavega einhverja hluti ég ætla...“ Ákærði: „Hvað ert þú að tala um?“ G: „Kannski tvö eða eitthvað svoleiðis eða eitthvað (óskýrt).“ Og í símtali rúmlega 15 mínútum síðar: G: „Eru keyrandi?“ Ákærði: „Uhh... já ætli það ekki. Hvað, hvað ert þú að hugsa um?“ G: „(óskýrt) ... þrjú kvikindi.“ Ákærði: „Já, það er til. Þú ert með ...?“ G: „Já ég verð með peninginn.“

Skýrslur af ákærða og vitnum

Er ákærði gaf skýrslu fyrir dómi við aðalmeðferð málsins kvaðst hann sjálfur hafa ætlað að nota þau fíkniefni sem hjá honum fundust og hann hefur játað vörslu á, sbr. ákæruliði I.1, I.5, I,6 og I.8. Sagði hann fíkniefnaneyslu sína hafa verið misjafna frá degi frá dags. Hann hefði þó verið í daglegri neyslu, neytt kókaíns og einstaka sinnum amfetamíns og maríhúana. Kvaðst hann ekki geta nákvæmlega gert grein fyrir því hversu mikið magn hann hefði notað, það hefði farið eftir því hversu mikil fjárráð hann hefði haft. Taldi hann að neyslan hefði stundum verið gramm á dag en hann hefði keypt grammið af kókaíni á 10-15.000 krónur. Spurður hvernig hann hefði fjármagnað það kókaín sem fundist hafi í vörslum hans á umræddu rúmlega mánaðartímabili kvaðst hann hafa gert það með vinnu. Hann væri húsasmiður í verktakavinnu. Hefði hann á þessum tíma unnið hjá E í blokk í nýja hverfinu í Garðabæ. Hefðu tekjur hans á þessum tíma oft verið hærri en 1.000.000 krónur á mánuði. Hann væri þó ekki búinn að gefa út nótur fyrir þessum launum og gæti því ekki gert grein fyrir þessum tekjum. Kvaðst hann skulda vegna fíkniefnakaupa.

Borin voru undir ákærða tilgreind símtöl er lögregla hleraði á milli hans og E. Kvaðst ákærði þá ekki muna hvað þeim hefði farið á milli. Borið var undir hann símtal, sem fram fór 4. maí 2008, er ákærði heyrist segja ,,Hvað vantar þig marga?“ Taldi ákærði þá líklegt að hann hefði átt við hversu marga bjóra E vantaði. Var hann þá spurður hvort hann hefði selt bjór á þessum tíma og neitaði hann því. Varðandi annað símtal milli þeirra, þar sem E heyrist biðja um þrjú, og eitt á ,,krít“, kvaðst ákærði ekki átta sig á hvað við væri átt, enda hefði hann verið í mikilli neyslu á þessum tíma. Þá var borið undir hann að E hefði greint frá því hjá lögreglu að í áðurnefndum símtölum þeirra hefði verið rætt um fíkniefnaviðskipti. Kvað ákærði það rangt, enda hefði hann aldrei selt fíkniefni. Þá var einnig borið undir ákærða símtal hans við G 30. maí 2008 og kannaðist hann við símtalið. Kvaðst hann hins vegar ekki muna eftir því um hvað hefði verið rætt og hefði hann engar skýringar á samtalinu. Þá var borið undir ákærða að fyrrverandi unnusta hans, J, hefði skýrt frá því hjá lögreglu að ákærði hefði verið að selja fíkniefni. Sagði hann þá unnustuna fyrrverandi hafa verið sára vegna framhjáhalds af hans hálfu og að ummælin stöfuðu líkast til af því. Loks var borið undir ákærða að K hefði borið um fíkniefnasölu ákærða hjá lögreglu. Taldi ákærði að K hefði ,,eitthvað ruglast“. Kvaðst hann halda að K myndi ekki greina frá með þeim hætti fyrir dómi og beðinn um að skýra það kvaðst hann telja að K myndi ekki ljúga fyrir framan hann. Sérstaklega aðspurður hvort hann hefði sett sig í samband við K vegna málsins neitaði hann því. Ákærði var spurður um þá peninga sem fundust 24. apríl og 17. maí í bifreið hans og á heimili. Sagðist hann hafa fengið þá hjá E fyrir smíðavinnu í Garðabæ og hefði hann ætlað að nota þá til að greiða húsaleigu.

Varðandi ákærulið I.3 neitaði ákærði því að hafa afhent A eitthvað þegar þeir hittust við Keiluhöllina. Þeir hefðu hins vegar tekist í hendur. Spurður um ákærulið I.4 sagðist hann kannast við að D hefði komið á heimili hans. Kannaðist hann þó ekki við að D hefði fengið hjá honum kókaínið sem fannst á D við handtöku. Þá var borið undir ákærða að hann hefði síðar sömu nótt verið handtekinn fyrir utan heimili sitt og þá hefðu fundist á honum 20 g af kókaíni. Kvað ákærði þau efni einungis hafa verið ætluð til eigin neyslu.

Ákærði var fyrir dóminum beðinn um að skýra hvers vegna hann hefði játað sök í yfirheyrslu hjá lögreglu vegna ákæruliðar I.8 en neitaði sök fyrir dómi. Sagðist hann þá í fyrstu hafa hugsað með sér að hann myndi bara játa þetta á sig, hann hefði hvort sem er vitað að hann væri á leiðinni í fangelsi. En þegar runnið hefði af honum hefði hann áttað sig á því að það væri alger vitleysa að játa á sig brot fyrir ,,einhvern annan“. Kvaðst ákærði ekki hafa átt umrædd efni. Hann hafði hins vegar séð efnið að Miðstræti 4 og vitað að það væri kókaín þar sem hann hefði fengið aðeins af efninu. Ákærði kvað rétt að á þessum tíma hefði hann ætlað að flytja í Miðstrætið og kvað jafnframt rétt að hann hefði flutt eitthvað af sínum munum þangað. Þá voru borin undir hann ummæli hans hjá lögreglu þess efnis að hann hefði flutt fíkniefnin í íbúðina í DVD-spilara. Kvað hann það rangt, enda hefði hann ekki verið með efnin. Kvaðst ákærði hins vegar ekki vilja greina frá því hver ætti efnin. Spurður um framburð F hjá lögreglu, þar sem hann lýsti því að hann teldi ákærði hafa komið með fíkniefnin í geislaspilara, kvað ákærði það rangt. Kvað hann efnin hafa verið pökkuð inn með límbandi. Spurður um það hvernig stæði á því að sama kvöld hefði hann verið handtekinn og þá með fíkniefni á sér sem pökkuð hafi verið á sama hátt inn í með einangrunarlímbandi sagði hann skýringuna þá að hann hefði sjálfur fengið eitthvað af efnunum. Kvaðst hann ekki eiga umræddan geislaspilara og kvaðst ekki vita hver ætti spilarann. Þá var borinn undir ákærða framburður hans um að hann hefði átt grammavog er fannst í eldhúsi íbúðarinnar. Kvað hann þann framburð sinn rangan. Er ákærði var spurður hvort það væri tilviljun að hann og félagi hans F hefðu báðir skýrt þannig frá hjá lögreglu að ákærði hefði komið með fíkniefnin í geislaspilara, sagði hann það ekki vera tilviljun, en bætti við: „En þetta var bara ekki ég“.

Við skýrslutöku fyrir dómi kvaðst J hafa verið í sambúð með ákærða í nokkra mánuði fyrir um ári síðan. Kvað hún ákærða hafa verið með fíkniefni, kókaín, á þeim tíma og léki enginn vafi á því að hann hefði selt fíkniefni. Hefði hann selt efni heima hjá sér og ,,út um allt bara“. Gat hún ekki gert grein fyrir umfangi sölunnar en taldi þó að ekki hefði verið um nokkur kíló að ræða. Um það hvort ákærði hefði verið að selja kókaín um vorið 2008 taldi hún það alveg öruggt, en kvaðst þó ekki vita það fyrir víst. Sagði hún ákærða ,,algjöran rugludall“.

Kunningi ákærða, K, var yfirheyrður hjá lögreglu 1. september 2008, eftir að honum hafði verið kynnt að símtal hans og ákærða hinn 25. apríl 2008, varðandi húsleit lögreglunnar að Klapparstíg, hefði verið hlerað. Spurður hvort hann hefði vitað um fíknisölu ákærða játaði hann því og sagði ákærða hafa selt kókaín. Hann kvaðst þó ekki hafa tekið þátt í þeirri sölu né hafa hagnast á henni. Er K gaf skýrslu við aðalmeðferð fyrir dómi kannaðist hann hins vegar ekki við að ákærði hefði selt honum kókaín heldur hefði ákærði gefið honum það. Tíðkaðist það hjá mönnum í neyslu. Kvað hann það rangt að menn þyrftu endilega að kaupa efni. Kvaðst hann aldrei hafa orðið var við að ákærði seldi fíkniefni. Sagði hann skýrslutökuna hjá lögreglu hafa farið fram með þeim hætti að lögreglumaðurinn hefði sjálfur skrifað framburðinn, án þess að vitnið hefði sjálft sagt frá. Kvaðst hann kannast við að hafa undirritað skýrsluna en taldi engu að síður ranglega eftir sér haft í skýrslunni.

E var yfirheyrður hjá lögreglu 5. júní 2008 um meinta fíkniefnasölu ákærða, sérstaklega með tilliti til ákæruliðar I.6 og I.8. Var honum kynnt að símtöl hans við ákærða hefðu verið hleruð. Áður en símtölin voru spiluð fyrir hann var hann spurður hvort hann hefði á tímabilinu 16. apríl til 30. maí sama ár keypt fíkniefni af ákærða. Svaraði hann þá að eflaust hefði hann gert það og að það hefði þá verið kókaín. E var svo spurður út í eftirfarandi símtal, sem átt hefði sér stað 23. apríl kl. 21.26, þar sem meðal annars eftirfarandi kemur fram: E: „Ég var að spá í hvort að ég gæti rekist á þig eitthvað.“ Nokkru síðar: E: „Á ég að koma bara til þín eða?“ Ákærði: „Já, hvað hérna ....?“ E: „Það eru bara tveir.“ Ákærði: „Ókei.“ Var E svo spurður af lögreglu hvort grunur hennar um að hann hefði í þessu símtali viljað kaupa tvö grömm af kókaíni af ákærða væri réttur. Svaraði E því til að símtalið skýrði sig sjálft og að sá grunur lögreglu væri réttur. Spurður hvað hann hefði meint þegar hann sagði: „Það eru bara tveir“ sagðist E hafa viljað gefa í skyn að hann vildi tvö grömm. Þá var spilað fyrir E símtal þeirra degi síðar, eða 25. apríl kl. 22.58, en þar kemur fram eftirfarandi: Ákærði: „Heyrðu hérna það er rosa fínt núna til sko hérna ef strákana vantar eitthvað.“ Sagði E að ákærði hefði þarna verið að bjóða sér eitthvað rosa fínt. Spurður hvort ákærði hefði þarna verið að bjóða honum kókaín svaraði E að það gæti verið, en að hann vissi það ekki fyrir víst. E var því næst spurður út í símtal þeirra hinn 4. maí kl. 02.28, en þá spyr E: „Er hægt að hitta á þig eða?“ Ákærði svarar þá: „Já hvað vantar þig marga?“ E: „Bara uno sko.“ Ákærði: „Þú verður þá að koma niður í bæ.“ Sagði E að í símtali þessu hefði verið erindi hans við ákærða að fá hjá honum fíkniefni, það er kókaín, og með orðinu „uno“ hefði hann meint eitt gramm. E var spurður um hvað átt hefði verið við í símtali þeirra stuttu síðar sömu nótt þar sem E heyrist segja: „Þetta eru eiginlega þrjú. Já og eitt á krít ef (óskýrt)“. Kvaðst E þá hafa meint að þetta ættu að vera þrjú grömm og eitt af þeim þyrfti hann að borga síðar. Hefðu tvö grömm bæst við þar sem félagar hans hefðu verið með honum.

Þegar E gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins var hann spurður hvort hann hefði einhvern tímann keypt fíkniefni af ákærða. Svaraði hann því þá til að þeir væru æskuvinir og hefðu ,,brallað ýmislegt saman“. Spurður hvort hann vissi hvort ákærði seldi fíkniefni sagðist vitnið ekki vilja giska á neitt en spurður frekar kannaðist hann hins vegar við að hafa fengið hjá honum fíkniefni að láni eða gefins. Nefndi hann að einhverju sinni hefði hann sett hurðir í íbúð ákærða og þá fengið fíkniefni fyrir eða ,,eitthvað því um líkt“. Spurður um skýrslu sem lögregla tók af honum 5. júní 2008 þar sem hann hefði sagst eflaust hafa keypt kókaín af ákærða á tilgreindu tímabili, þ.e. frá 16. apríl - 30. maí 2008, svaraði vitnið því til að það hlyti að standa. Þá var hann spurður út í símtalið við ákærða 23. apríl, kl. 21.26, og hvort rétt væri að hann hefði þá verið að óska eftir því við ákærða að kaupa af honum 2 grömm af kókaíni og hvort ummælin hans hjá lögreglu um að grunur lögreglu hvað það varðaði væri réttur. Svaraði vitnið þá: ,,Ætli þau séu ekki rétt.“ Þá voru borin undir vitnið ummæli hans hjá lögreglu vegna símtalsins við ákærða um að vitnið hefði fengið efni út á ,,krít“, og hvort hann hefði ekki þurft að borga fyrir það sem hann fékk lánað. Staðfesti vitnið þá að hann hefði þurft að gera það. E var jafnframt spurður hvort hann hefði greitt ákærða reiðufé fyrir vinnu og taldi hann þá að verið gæti að hann hefði greitt ákærða um 200.000 krónur í eitt skipti fyrir verktakavinnu. Hins vegar kannaðist hann ekki við að hafa greitt ákærða um milljón á mánuði. Sagði hann ákærða vera húsasmið og að hann hefði sem slíkur tekið að sér verkefni fyrir hann.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 4. júní 2008 var G spurður út í símtal milli hans og ákærða sem lögregla hafði hlustað á hinn 30. apríl 2008. Sagði G þá að hann hefði í símtalinu verið að athuga hvort ákærði gæti útvegað sér kókaín. Ákærði hefði verið búinn að fallast á að útvega honum efnið. Kannaðist G við að komið hefði fyrir að hann hefði keypt kókaín af ákærða. Er G gaf skýrslu fyrir dóminum kvaðst hann vera vinur ákærða frá því þeir hefðu dvalið saman erlendis. Aðspurður um framangreint símtal sagði vitnið að í því hefði verið rætt um að ákærði myndi útvega honum kókaín. Var borið undir vitnið það sem skráð var eftir honum hjá lögreglu um það að hann hefði keypt fíkniefni af ákærða. Sagði G þá að hann ,,rámaði eitthvað í það, en það væri ekki eitthvað sem hann myndi eftir eitthvað sérstaklega“. Hefði hann aldrei litið á ákærða sem sala, hann hefði hins vegar vitað til þess að ákærði þekkti marga í ,,þessum heimi“. Hann hefði leitað til ákærða til að sjá hvort hann hefði ,,einhverja lausn á málinu“. Sagði hann að ákærði hefði á stundum útvegað honum kókaín en gat þess þó að hann hefði aldrei greitt fyrir það hjá ákærða. Það hefði verið vinagreiði af hans hálfu. Það hefði verið í eitt eða tvö skipti sem hann hefði fengið efni hjá ákærða. Spurður um það hvort ákærði hefði í þau skipti gefið honum fíkniefnin kvað hann svo ekki vera, þeir hefðu hins vegar ,,möndlað” það öðruvísi. Ekki kvaðst vitnið geta svarað því hversu mikið efni hann hefði fengið frá ákærða í gegnum tíðina.

Tekin var símaskýrsla við aðalmeðferð málsins af A vegna ákæruliðar I.3. Kvaðst hann kannast við að hafa hitt ákærða í Öskjuhlíð umrætt sinn. Spurður um það hvort ákærði hefði selt honum eitt gramm af kókaíni sagði hann það rétt.

Þegar tekin var lögregluskýrsla af D hinn 17. maí 2008, í framhaldi af handtöku hans sbr. ákærulið I.4, sagðist hann hafa keypt eitt gramm af kókaíni, sem á honum fannst, af ónefndum aðila á 12.000 krónur. Er honum var kynnt að lögreglu grunaði að hann hefði keypt efnið af ákærða kvaðst hann ekki vilja tjá um það. Hann óttaðist öryggi sitt og fjölskyldu sinnar ef hann tjáði sig um hvar hann keypti efnið. Er D kom fyrir dóminn neitaði hann að hafa fengið kókaínið hjá ákærða. Sagði hann að tilgangurinn heimsóknar hans til ákærða á Laugarnesveginn hefði einungis verið sá að sækja þangað sunddót sem þar hefði verið.

Þegar tekin var lögregluskýrsla af F varðandi málsatvik, sbr. ákærulið I.8, sagðist hann hafa leyft ákærða að dvelja í íbúðinni umræddan dag þar sem ákærði hefði sagst vera eftirlýstur af lögreglu. Kvaðst F hafa skroppið frá en þegar hann hefði komið aftur hefði ákærði verið með einhver fíkniefni. Sagðist hann ekki geta sagt meira um það en að þetta hefði verið eitthvert smáræði af maríhúana og eitthvað sem ákærði hefði verið að bögglast með. Hefði ákærði verið með einhvern geislaspilara sem hann hefði skrúfað í sundur. Sagðist hann gera ráð fyrir því að efnin hafi verið í spilaranum. Hefði ákærði meðhöndlað efnin inni í eldhúsi án þess að hann sæi nánar hvað ákærði hefði verið að gera við þau. Er F gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins var hann spurður út í málsatvik varðandi ákærulið I.8. Kvaðst hann þá hafa verið ,,út úr heiminum“ umræddan dag. Hefði hann verið á efnum á þessum tíma. Kvaðst hann aðspurður muna eftir því að lögregla kom á staðinn og hefði hún ruðst inn í íbúðina. Kvaðst hann hafa verið í kringum ákærða á þessum tíma en myndi ekki hvort ákærði hefði komið á heimili hans umrætt kvöld. Kvaðst hann muna eftir því að hafa verið yfirheyrður af lögreglu í kjölfar þess að hún ruddist inn í íbúðina. Ekki kvaðst hann muna hvað hann hefði sagt lögreglu í skýrslutökunni. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu og kvaðst hann þá ekki muna eftir atvikum enda væri langt um liðið. Spurður um hvort hann drægi framburð sinn í efa hjá lögreglu áréttaði vitnið að hann myndi atvik ekki. Kvaðst vitnið ekki hafa átt nein efni í íbúðinni og kvaðst ekki getað svarað því hver hefðu átt fíkniefnin er fundust þar. Staðfesti vitnið undirskrift sína á skýrslu þeirri er tekin var af honum hjá lögreglu.

B kom fyrir dóminn. Kvaðst hún hafa verið vinkona ákærða í nokkurn tíma og búið hjá honum. Kvaðst hún aðspurð ekki hafa orðið vör við fíkniefnasölu ákærða. Sagði vitnið að hún hefði verið heima hjá ákærða að kvöldi föstudagsins 16. maí er D kom þangað í heimsókn. Hefðu ákærði og D átt saman stutt spjall og svo hefði hún sjálf fengið far með D heim til sín. Hefði hún séð til þeirra er spjallið fór fram og hefði hún ekki orðið þess áskynja að þar færi fram fíkniefnasala.

Lögreglumaðurinn E-kk-nf V-kk-nf lýsti fyrir dóminum aðkomu sinni að máli ákærða á tímabilinu 24. apríl til 30. maí 2008. Sagði vitnið að lögreglu hefðu borist upplýsingar um að ákærði væri viðriðinn innflutning og dreifingu á fíkniefnum. Hefði lögregla aflað sér dómsúrskurðar um símhlustun hjá ákærða. Í kjölfarið hefði ákærði verið handtekinn í nokkur skipti, grunaður um sölu á fíkniefnum. Gerði vitnið grein fyrir því að fylgst hefði verið með ákærða, með þeim hætti að fylgst hefði verið með símtölum hans og hefði honum þá verið veitt eftirför þætti ástæða til. Aðspurður hvort einhvern tímann hefðu komið fram upplýsingar um það, í tengslum við símhlustun hjá ákærða, að hann stundaði smíðavinnu, kvað vitnið svo ekki vera. Ákærði hefði hins vegar eitthvað verið að smíða í sinni eigin íbúð og unnið að viðgerðum á henni. Þá var lögreglumaðurinn spurður að því hvort ákærði hefði heyrst ræða smíðavinnu við E í símtölum sínum og sagðist vitnið ekki reka minni til þess. Ekki hefði lögregla heldur orðið þess áskynja að hann stundaði smíðavinnu í Garðabæ og kvaðst hann telja öruggt að lögregla hefði vitað til þess ef svo hefði verið. Hefði lögregla fylgst svo grannt með ákærða og ferðum hans að það hefði ekki farið framhjá þeim. E-kk-nf V-kk-nf staðfesti og að bæði E og G hefðu viðurkennt, er hann tók af þeim lögregluskýrslu, að þeir hefðu keypt kókaín af ákærða. Þá gerði lögreglumaðurinn grein fyrir sinni aðkomu að málinu í ákærulið I.3. Staðfesti hann að hann hefði ásamt öðrum lögreglumanni fylgst með ákærða afhenda A eitthvað fyrir utan Keiluhöllina umrætt sinn og að A hefði svo reynst vera með eitt gramm af kókaíni í buxnavasa sínum við handtöku. Varðandi ákærulið I.4 sagði hann lögreglu hafa fylgst með þegar D kom á bifreið sinni á Laugarnesveg 52. Eftir að hafa dvalið þar í nokkrar mínútur hefði hann ekið á brott og honum þá veitt eftirför. Hefði hann síðan verið handtekinn í Fellahverfi og á honum fundist um eitt gramm af kókaíni. Um upphaf málsins í ákærulið I.6 sagði vitnið að í símtali ákærða hefði mátt heyra að hann ætlaði sér að hitta mann við Menntaskólann í Reykjavík. Hefði lögregla talið víst að samtal þeirra snerist um fíkniefnaviðskipti sem myndu eiga sér stað við menntaskólann. Hefðu lögreglumenn fylgst með ákærða yfirgefa Miðstræti 4 og halda til fundar við E við menntaskólann. Þar hefðu þeir báðir verið handteknir og ákærði þá reynst vera með á sér 14 til 15 g af kókaíni. Því til viðbótar hefðu svo fundist um 95 g af kókaíni við húsleit í íbúðinni að Miðstræti 4. Hefði efnið er fannst í Miðstræti verið í sömu pakkningu og efnið er fannst á ákærða við handtöku. Vitnið kvaðst hafa tekið skýrslu af F, umráðamanni íbúðarinnar að Miðstræti 4. Hefði F sagt að fíkniefnin væri í eigu ákærða. Staðfesti hann skýrslu í gögnum málsins þar sem fram kemur að F telji ákærða hafa komið með efnin í áðurnefndum spilara, að hann hefði tekið hann í sundur og tekið fíkniefnin úr spilaranum.

Lögreglumaðurinn H-kk-nf B. S-kk-nf kom fyrir dóminn og gerði grein fyrir því að nokkur mál hefðu verið til rannsóknar hjá lögreglu vegna gruns um að ákærði seldi fíkniefni. Hefði vitnið sjálft haft nokkur þessara mála á sinni könnu og gert skýrslur vegna þeirra. Kvaðst hann þannig hafa tekið skýrslu af K og að K hefði þá sagt ákærða selja kókaín eins og nánar greinir í skýrslunni. Varðandi ákærulið I.3 sagði vitnið að við símahlustun hjá ákærða hefðu komið fram upplýsingar um fund ákærða og A við Keiluhöllina. Í kjölfar símtalsins hefði verið haft eftirlit og A verið handtekinn. Hefði hann þá verið með kókaín á sér. Gat vitnið þess einnig að hann hefði tekið skýrslu af A vegna málsins en að A hefði ekki viljað tjá sig um það hvaðan fíkniefnin væru komin og sagt ástæðuna vera ótta við hefndaraðgerðir. Þá greindi vitnið frá því að hann hefði tekið skýrslu af ákærða vegna málanna sem fjallað er um í ákærulið I.6 og I.8. Hefði lögregla fengið upplýsingar um það mál eftir að hafa hlustað á símtöl ákærða. Sagðist vitnið hafa fylgst með þegar ákærði fór inn í íbúð í Miðstræti 4. Hefðu lögreglumennirnir og fylgst með þegar ákærði og E hittust við Menntaskólann í Reykjavík í framhaldi af símtali þeirra þar um. Hefðu mennirnir báðir verið handteknir þar og eftir húsleit í íbúðinni í Miðstræti hefðu fíkniefni verið haldlögð. Spurður sérstaklega um framburð ákærða vegna þessa máls hjá lögreglu sagði vitnið að sig minnti að ákærði hefði játað að eiga fíkniefnin. Sagði hann að þegar farið hefði verið inn í íbúðina hefðu fíkniefnin legið þar á borði. Hefði mátt ráða að nýlega hefði verið búið að ,,meðhöndla“ efnin, grammavog, pökkunarfilma, límband og íblöndunarefni hefðu verið á staðnum. Gat hann þess að í íbúðinni hefði fundist sundurtekinn DVD-spilari. Sagði vitnið að inni í íbúðinni hefðu verið þeir F og B-kk-nf B-kk-nf. Þá hefðu fundust önnur áhöld á heimili ákærða á Klapparstíg.

Niðurstaða vegna ákæruliða I.1, I.3, I.4, I.5, I.6 og I.8

Ákærði hefur játað að hafa haft 40,12 g af kókaíni, 0,90 g af amfetamíni og 1,56 g af maríhúana í vörslum sínum í íbúðinni að Klapparstíg hinn 24. apríl, sbr. ákærulið I.1, 20,95 g af kókaíni í vörslum sínum í bifreið við Laugarnesveg hinn 16. maí, sbr. ákærulið I.5, og 14,84 g af kókaíni í vörslum sínum er fannst á honum sjálfum hinn 30. maí við Amtmannsstíg, sbr. ákærulið I.6.

Ákærði játaði og við yfirheyrslur hjá lögreglu að vera vörslumaður að 95,35 g af kókaíni sem fundust í íbúðinni við Miðstræti 4 hinn 30. maí, sbr. ákærulið I.8, en dró þá játningu til baka fyrir dómi. Sama er að segja af umráðamanni íbúðarinnar, K-kk-þgf H-kk-þgf, sem hjá lögreglu sagði að ákærði hefði verið að bögglast með og meðhöndla einhver fíkniefni inni í eldhúsi. Hann hefði komið þangað með geislaspilara sem hann hefði skrúfað í sundur og hefðu fíkniefnin líklega verið geymd þar í. Þegar hann svo kom fyrir dóminn kvað hann þennan framburð sinn ekki hafa verið réttan og gaf þá skýringu að hann hefði ekki verið í ástandi til að gefa lögregluskýrsluna vegna fíkniefnaáhrifa. Þegar litið er til vitnisburðar lögreglumannanna E-kk-ef V-kk-ef og H-kk-ef B. S-kk-ef varðandi skýrslutökur af ákærða og F vegna málsins, til þess að kókaínið, sem ákærði hafði á sér við handtökuna við Amtmannsstíg var útbúið í sams konar umbúðir og kókaínið sem fannst í Miðstrætinu og til þess að bæði ákærði og F lýstu því hjá lögreglu að ákærði hefði komið með efnin í DVD-spilara, sem fannst sundurskrúfaður í íbúðinni, þá er það mat dómsins að breyttur framburður ákærða og vitnisins F sé ekki trúverðugur og að sönnun liggi fyrir um að ákærði hafi verið vörslumaður þeirra efna sem lýst er í ákærulið I.8.

Vitnin E, J og A hafa öll borið fyrir dómi að ákærði hafi selt þeim eða stundað sölu á kókaíni á umræddu tímabili. Þá skýrðu vitnin K og G frá því við yfirheyrslur hjá lögreglu að ákærði hefði selt þeim kókaín. Þeir drógu hins vegar nokkuð úr játningum sínum fyrir dómi og héldu því þá fram að ákærði hefði gefið þeim kókaínið eða að það hefði verið „möndlað“ með einhverjum öðrum hætti. Er það mat dómsins að ekki hafi verið gefnar trúverðugar skýringar á þessum breytta framburði og að í framburði þeirra tveggja felist því einnig stuðningur við þá staðhæfingu ákæruvalds að varsla efnanna hafi verið í söluskyni. Þegar svo jafnframt er horft til vættis lögreglumannanna, þeirra E-kk-ef V-kk-ef og H-kk-ef B. S-kk-ef, endurrita af símtölum ákærða sem fyrr hafa verið rakin, þess magns sem ákærði hefur verið fundinn sekur um að hafa í sínum vörslum á um fimm vikna tímabili, eða tæplega 175 g af kókaíni, og að ekkert liggur fyrir um að hann hafi haft einhverjar vinnutekjur síðustu ár til að fjármagna kaup á þeim efnum, þykir fram komin sönnun um að vörslur kókaínsins hafi verið í söluskyni. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem lýst er í ákæruliðum I.1, I.5, I.6 og I.8, að því þó undanskildu að ekkert hefur komið fram um sölu hans á amfetamíni og maríhúana og verða því vörslur þeirra efna, sbr. ákærulið I.1, ekki taldar hafa verið í söluskyni.

Ákærði hefur neitað að hafa selt A eitt gramm af kókaíni sem lýst er í ákærulið I.3. Þegar litið er til vitnisburðar A, lögreglumannanna E-kk-ef V-kk-ef og H-kk-ef B. S-kk-ef og til sölustarfsemi ákærða að öðru leyti, verður að telja að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði sé sekur um þá háttsemi sem hér um ræðir.

Ákærði hefur einnig neitað að hafa selt D 0,86 g af kókaíni eins og lýst er í ákærulið I.4. Verður ekki talið að fram sé komin sönnun um að ákærði sé sekur um þessa háttsemi og verður hann því sýknaður af henni.

Ákæruliðir II.1 – II.4

Ákærði hefur játað sök vegna allra þessara ákæruliða. Með játningu hans, sem fær stoð í gögnum málsins, þykir vera framkomin sönnun um að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í þessum ákæruliðum og með því gerst brotlegur við þau ákvæði umferðarlaga er í ákæru greinir.

Ákæruliður III

Ákærði játar sök vegna þessa ákæruliðs. Með játningu hans, sem fær stoð í gögnum málsins, þykir vera fram komin sönnun um að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í þessum ákærulið og með því gerst brotlegur við ákvæði vopnalaga eins og í ákæru greinir.

Ákvörðun refsingar o.fl.

Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði nær sakaferill ákærða aftur til ársins 1998. Hefur hann allt til ársins 2007 sex sinnum gengist undir sektargreiðslur vegna umferðarlaga- og fíkniefnabrota. Á sama tíma hefur hann hlotið tvo dóma fyrir umferðar- og fíkniefnabrot. Þá var honum með dómi, uppkveðnum 20. desember 2007, gert að sæta fangelsi í 18 mánuði fyrir að gerast brotlegur við 173. gr. a almennra hegningarlaga. Loks var hann dæmdur hinn 29. janúar 2008 til að greiða 220.000 króna sekt og til sviptingar ökuréttar í 2 ár og 6 mánuði frá 9. október 2007 vegna hraðaksturs, ítrekaðs ölvunaraksturs og aksturs án ökuskírteinis. Var brot ákærða skv. ákærulið I, í ákæru dags. 5. ágúst 2008, og brot hans skv. ákæruliðum I.1-I.3 framin fyrir uppkvaðningu tveggja síðastgreindu dómanna. Þá voru brot hans skv. ákæruliðum I.4 - I.6, brotin í ákæruliðum II.1 og II.2 og brotið í ákærulið III, skv. ákæru, dags. 9. september 2008, framin fyrir uppkvaðningu dómsins frá 29. janúar 2008. Verður refsing ákærða vegna þessara brota því ákveðin sem hegningarauki við viðkomandi dóma með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur verið fundinn sekur um tvær líkamsárásir, ýmis fíkniefna- og umferðarlagabrot og vopnalagabrot. Báðar líkamsárásirnar voru án nokkurs tilefnis sem þýðingu hefur í þessu tilliti og eru engin efni til að beita heimild í 2. mgr. 218. gr. b til refsilækkunar vegna þeirra eins og haldið hafi verið fram af hálfu ákærða. Samkvæmt því og að virtu magni þeirra fíkniefna sem um ræðir, einbeittum brotavilja ákærða og því að ákærði hefur áður gerst sekur um alvarlegt fíkniefnabrot skv. dóminum frá 20. desember 2007, þykir refsing ákærða, með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga, hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði. Til frádráttar komi gæsluvarðhald sem hann sætti frá 31. maí til 6. júní 2008. Þá ber að svipta ákærða ökurétti ævilangt.

Af hálfu E-kvk-ef E-kvk-ef B-kvk-ef, brotaþola skv. lið I í ákæru dags. 5. ágúst 2008, er gerð krafa um að henni verði greiddar 500.000 krónur í miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og 118.026 króna kostnaður vegna lögfræðiaðstoðar við að halda kröfu sinni fram. Að auki er krafist vaxta skv. II. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá því að hið bótaskylda tjón varð og dráttarvaxta frá því mánuður var liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar. Fallist er á að ákærða beri að greiða E-kvk-þgf E-kvk-þgf miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga vegna brots hans gagnvart henni. Með hliðsjón af læknisvottorði og framburði brotaþola þykja þær hæfilega ákvarðaðar 250.000 krónur auk vaxta eins og nánar greinir í dómsorði. Þá verður ákærða og gert að greiða E-kvk-þgf E-kvk-þgf 74.700 krónur vegna lögfræðikostnaðar og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs 385,70 g af kókaíni, 9,71 g af amfetamíni, 8,83 g af hassi, 2,9 g af maríhúana og 1,29 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, riffill, haglabyssa og gasvopn er lagt var hald á við rannsókn málsins. Hjá ákærða fundust alls 300.000 krónur í reiðufé sem krafist er upptöku á. Ákærði hefur gefið þá skýringu eina á handhöfn sinni á peningunum að hann hafi fengið þá fyrir smíðavinnu hjá E. E sagði aðspurður að verið gæti að hann hefði greitt ákærða 200.000 krónur en ekki eina milljón eins og ákærði hélt fram. Engra kvittana eða skjala nýtur þó við hvað þetta varðar. Ákærði hefur að öðru leyti ekki upplýst um tekjur af lögmætri starfsemi. Verður að fallast á það með ákæruvaldinu að telja verði framangreinda peningafjárhæð ávinning af fíkniefnasölu ákærða. Verður þessi peningafjárhæð því einnig gerð upptæk til ríkissjóðs með heimild í 3. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði samtals 1.019.706 krónur í útlagðan sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglustjóra og réttargæslu- og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 864.528 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Þ-kk-nf D-kk-nf Ó-kk-nf, sæti fangelsi í 15 mánuði. Til frádráttar komi gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 31. maí til 6. júní 2008.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði E-kvk-þgf E-kvk-þgf B-kvk-þgf 324.700 krónur auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 af 250.000 krónum frá 11. október 2007 til 25. september 2008 en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 324.700 krónum til greiðsludags.

Upptæk eru gerð 385,70 g af kókaíni, 9,71 g af amfetamíni, 8,83 g af hassi, 2,9 g af maríhúana og 1,29 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, riffill, haglabyssa, gasvopn og 300.000 krónur í reiðufé.

Ákærði greiði samtals 1.884.234 krónur í sakarkostnað, þar með talin réttargæslu- og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 864.528 krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf