arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-85/2017

Mál þetta, sem dómtekið var þann 18. maí sl., er höfðað hér fyrir dómi með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 12. apríl sl., á hendur X;

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa á aðfaranótt sunnudagsins 7. júní 2015 í lögreglubifreið við félagsheimilið [...], hótað lögreglumönnunum [A] og [B] barsmíðum og lífláti og eftir að bifreiðinni var ekið af stað hrækt á [A] en hrákinn kom við andlit og hönd.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Hér fyrir dómi hefur ákærði skýlaust játað sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknarskýrslur lögreglu.

Mál þetta var rekið með hliðsjón af 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Með vísan til þessa og játningar ákærða þykir sök hans nægilega sönnuð. Háttsemi ákærða er rétt heimfærð til laga í ákæra.

II.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði áður sætt refsingu, en hann var þann 9. október 2015 dæmdur í 45 daga fangelsi, sem var skilorðsbundið til tveggja ára fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga, þ.e. brot gegn valdstjórninni.

Refsingu ákærða ber nú að ákvarða með hliðsjón af reglum 60. gr., sbr. 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og verður því fyrrnefnd refsing ákærða tekin upp og dæmd með þeirri refsingu sem ákærða verður nú gerð. Þykir hún hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi.

Með hliðsjón af skýlausri játningu ákærða svo og því að nokkur dráttur hefur orðið á málarekstri lögreglu og ákæruvalds en einnig þegar að virt eru atvik máls, þá þykir fært að fresta fullnustu fangelsisrefsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum einu ári frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu fulltrúa ákæruvalds, E-kk-ef Þ-kk-ef ftr., fyrir dómi.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti þriggja mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.
S-89/2017

Mál þetta, sem dómtekið var þann 18. maí sl., er höfðað hér fyrir dómi með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 12. apríl 2017, á hendur X;

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa á aðfaranótt sunnudagsins 15. nóvember 2015 á heimili hans að [...], hótað lögreglumönnunum [A] og [B] sem voru þar við skyldustörf, lífláti með því að segjast ætla að drepa þá og jafnframt hótað lögreglumanninum [C] á lögreglustöðinni á [...] sem var þar við skyldustörf, ofbeldi með því að segja „næst þegar ég mæti þér út á götu, þá lem ég þig“.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Hér fyrir dómi hefur ákærði skýlaust játað sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknarskýrslur lögreglu.

Mál þetta var rekið með hliðsjón af 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Með vísan til þessa og játningar ákærða þykir sök hans nægilega sönnuð. Háttsemi ákærða er rétt heimfærð til laga í ákæra.

II.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki áður sætt refsingum svo kunnugt sé.

Refsing ákærða þykir eftir atvikum hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi. Með hliðsjón af skýlausri játningu ákærða og iðran þykir rétt, m.a. með vísan til ákvæða 5. tl. 1. mgr. 70. gr. hegningarlaganna að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan kostnað leiddi af málarekstri þessum samkvæmt yfirlýsingu fulltrúa ákæruvalds fyrir dómi, E-kk-ef Þ-kk-ef ftr.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti tveggja mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu hennar og hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.
S-96/2017

Mál þetta, sem var dómtekið í dag, höfðaði lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra hér fyrir dómi þann 11. maí sl., með ákæru á hendur M-kvk-þgf A-kvk-þgf, kt. 031193-3709, Strandgötu 33, Akureyri, fyrir;

„umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 25. mars 2017, ekið bifreiðinni [...], svipt ökurétti og undir áhrifum fíkniefna (í blóðsýni sem tekið var úr ákærðu vegna rannsóknar málsins mældist amfetamín 20 nt/ml. og metýlfenídat 30 ng/ml) suður Dalsbraut á Akureyri, þar sem lögregla stöðvaði akstur hennar við hringtorgið við Skógarlund.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, með síðari breytingum.“

Ákærða sótti ekki þing, þrátt fyrir að hafa verið birt fyrirkall. Þar var þess getið að málið kynni að verða dæmt að henni fjarstaddri, sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008. Er því heimilt samkvæmt 1. mgr. 161. gr. sömu laga að leggja dóm á málið að ákærðu fjarverandi, enda varðar meint brot ekki þyngri viðurlögum en þar er áskilið í a-lið og framlögð gögn verða talin nægjanleg til sakfellingar. Verður ákærða sakfelld fyrir þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og þar er rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærða sætti 110.000 króna sekt og sviptingu ökuréttar í 10 mánuði samkvæmt sátt 20. júní 2012, fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Hún sætti 290.000 króna sekt og sviptingu ökuréttar í þrjú ár samkvæmt sátt 15. janúar 2015, fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Þá sætti hún 60.000 króna sekt samkvæmt sátt 8. september 2015 fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Þann 24. nóvember sama ár var hún dæmd til greiðslu 60.000 króna sektar fyrir brot gegn 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga og 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga nr. 65/1974, en ákvörðun refsingar var að öðru leyti frestað skilorðsbundið í tvö ár. Loks var hún dæmd 16. júní 2016 til greiðslu 120.000 króna sektar fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga.

Ákærða hefur nú rofið skilorð dómsins frá 24. nóvember 2015. Ber að taka skilorðshluta hans upp og dæma refsingu í einu lagi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga. Refsing ákærðu ákveðst fangelsi í tvo mánuði.

Samkvæmt 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga með áorðnum breytingum ber að svipta ákærðu ökurétti ævilangt frá 15. janúar 2018 að telja.

Dæma ber ákærðu til að greiða allan kostnað sakarinnar, sem samkvæmt yfirliti nemur 97.013 krónum.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, M-kvk-nf A-kvk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt frá 15. janúar 2018 að telja.

Ákærða greiði 97.013 krónur í sakarkostnað.
S-108/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 28. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 21. mars síðastliðinn, á hendur M-x-x O-x-x, kt. 000000-0000, Digranesvegi 8 í Kópavogi, „fyrir hótanir með því að hafa sunnudaginn 2. október 2016 að Breiðhellu 16 í Hafnarfirði lagt hníf að hálsi B-x-x W. S-x-x, kt. 000000-0000, og hótað að drepa hann sem var til þess fallið að vekja upp hjá B-x-x ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð“ og að hafa þannig brotið gegn 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 30. mars síðastliðinn og var birt J-x-x D-x-x ásamt ákæru málsins 12. síðasta mánaðar á skráðu lögheimili ákærða, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing, mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið það brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og er brotið réttilega heimfært til refsiákvæðis í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði tvívegis gerst brotlegur við refsilöggjöf og verið gerð refsing fyrir. Nú síðast samþykkti hann sektargreiðslu og tímabundna ökuréttarsviptingu með viðurlagaákvörðun 23. febrúar á þessu ári vegna umferðarlagabrota. Ákveða ber refsingu ákærðu nú sem hegningarauka við þá viðurlagaákvörðun, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt því þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. sömu laga.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð þessa máls.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, M-x-x O-x-x, sæti fangelsi í þrjátíu daga, en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-109/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í fyrradag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 21. mars síðastliðinn á hendur S-kk-þgf P-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Ásbúð 85 í Garðabæ, „fyrir þjófnað[...] á árinu 2016, með því að hafa:

1. Miðvikudaginn 5. október í Garðabæ brotist inn í nýbyggingu við Garðatorg 2-4 og stolið þaðan borvélum, stingsög, hersluvél, topply, rafhlöðu [og] Dewalt [...] Laser [...].

2. [...]

Broti[ð] er[...] tali[ð] varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar“.

Við fyrirtöku málsins í fyrradag játaði ákærði skýlaust að hafa miðvikudaginn 5. október í Garðabæ brotist inn í nýbyggingu við Garðatorg 2-4 og stolið þaðan framangreindum munum, en að öðru leyti neitaði hann sök samkvæmt 1. ákærulið og alfarið samkvæmt 2. ákærulið. Í kjölfarið lýsti sækjandi því yfir að fallið væri frá sakargiftum samkvæmt 2. ákærulið og þeim hluta 1. ákæruliðar sem ákærði neitaði að hafa framið, en að öðru leyti stæði ákæran óbreytt. Var að svo búnu farið með málið samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru, sbr. framangreint.

Sannað er með framangreindri skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og gerir skipaður verjandi hans kröfu um þóknun sér til handa.

Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Hann hefur sem fyrr segir fyrir dómi gengist við því broti sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu, en hann neitaði þeim sakargiftum á rannsóknarstigi. Umræddir munir voru haldlagðir á heimili hans við rannsókn málsins og hefur eigandi þeirra fengið þá afhenta.

Að framangreindu virtu þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 244. gr. laga nr. 19/1940 hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. þeirra laga.

Með vísan til 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun verjanda hans, P-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 105.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði S-kk-nf P-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 105.400 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, P-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-119/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 1. júní sl., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 23. mars 2017 á hendur ákærða, H-kk-þgf P-kk-þgf, kt. [...], [...], [...];

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa laugardaginn 20. ágúst 2016 á skemmtistaðnum Paddýs að Hafnargötu 38, Reykjanesbæ, ráðist með ofbeldi á lögreglumanninn A, sem þar var við skyldustörf, tekið í hnífavesti hans og hrist hann þar til A náði að slíta hendur hans af vestinu, en ákærði greip þá aftur í vestið hans, svo harkalega að það rifnaði af honum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Kröfur ákærða í málinu eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa.

Ákærði kom fyrir dóm 1. júní sl. og játaði brot sitt samkvæmt ákæru héraðssaksóknara. Í ljósi þess ákvað dómari að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og taka það til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Forsendur og niðurstaða:

Ákærði játaði brot sitt samkvæmt ákæru lögreglustjóra í þinghaldi 1. júní sl. samkvæmt áðursögðu. Játning ákærða samrýmist framlögðum gögnum og telst brot hans því sannað. Brot ákærða varðar við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, svo sem réttilega er vísað til í ákæru.

Sakaferill ákærða hefur engin áhrif á ákvörðun refsingar hans nú. Þá hefur hann játað sök án undandráttar. Samkvæmt því og að broti ákærða virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður honum gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Ó-kk-ef B-kk-ef hrl., sem eftir umfangi málsins þykir hæfilega ákveðin svo sem í dómsorði greinir, en af framlögðum gögnum verður ekki ráðið að annan sakarkostnað hafi leitt af rannsókn og rekstri málsins.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Ó-kk-ef B-kk-ef hrl., 94.860 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

K-kk-nf H-kk-nf
S-11/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 10. síðasta mánaðar, á hendur J-x-x K-x-x, kt. 000000-0000, Kópavogsbraut 65 í Kópavogi, „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot framin á árinu 2016:

1. með því að hafa laugardaginn 5. nóvember ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Miklubraut, við Ártúnsbrekku í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

[...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

2. með því að hafa miðvikudaginn 30. nóvember ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Kringlumýrarbraut, við Borgartún í Reykjavík, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

[...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Um málsatvik er skírskotað til framangreindrar ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 16. síðasta mánaðar og var birt ákærða ásamt ákæru málsins 23. sama mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið það brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brot hans réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða þrívegis verið gerð refsing, í öllum tilvikum vegna umferðarlagabrota, en þar af hafa eftirgreind brot áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Með sátt hjá lögreglustjóra 30. mars síðastliðinn samþykkti hann sektargreiðslu og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir að aka sviptur ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna, en hann hafði áður verið sviptur ökurétti með annarri slíkri sátt. Þá samþykkti hann sektargreiðslu með sátt hjá lögreglustjóra 27. október síðastliðinn, fyrir að aka bifreið of hratt og sviptur ökurétti 6. júlí síðastliðinn.

Að framangreindum sakaferli virtum, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og eftir 77. gr. sömu laga, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, J-x-x K-x-x, sæti fangelsi í 45 daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf

.
S-125/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 28. síðasta mánaðar, á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, nú til heimilis að Rauðarárstíg 24 í Reykjavík, „fyrir umferðarlagabrot í Hafnarfirði með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 8. janúar 2017 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti suður Lækjargötu við Fjarðargötu uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 30. síðasta mánaðar og var birt ákærða ásamt ákæru málsins 11. þessa mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið það brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og er brot hans réttilega heimfært til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði á ákærði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2007, en þar af hafa eftirgreind tilvik þar sem honum hefur verið gerð refsing fyrir að aka sviptur ökurétti, áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Með sátt hjá lögreglustjóra 30. júní 2015 samþykkti hann greiðslu sektar, fyrir þess háttar brot og brot gegn lyfjalögum, en brotin framdi hann fyrr á því ári. Hann hafði þá áður samþykkt tímabundnar sviptingar ökuréttar, samanlagt til þriggja ára, með tveimur sáttum hjá lögreglustjóra 1. desember 2014. Með viðurlagaákvörðun 2. júlí sama ár samþykkti hann greiðslu sektar og tímabundna ökuréttarsviptingu, vegna aksturs sviptur ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna, en brotin framdi hann 2. desember 2014. Með dómi 7. desember 2016 var hann dæmdur í sextíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir að aka sviptur ökurétti og undir áhrifum ávana- og fíkniefna, fyrr á því ári.

Að framangreindum sakaferli virtum, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, D-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-135/2017

Mál þetta var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 5. apríl síðastliðinn, á hendur V-x-x G-x-x, fæddum [...], hollenskum ríkisborgara.

Ákærða er gefið að sök „stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa aðfaranótt mánudaginn 23. janúar 2017, staðið að innflutningi á samtals 737,05 g af kókaíni, sem hafði að meðaltali 51-52% styrkleika, ætluðum til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærði til Íslands, sem farþegi með flugi FI-203 frá Kaupmannahöfn í Danmörku til Keflavíkurflugvallar, falin í líkama hans í 50 pakkningum.“

Telst þetta varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er gerð krafa um upptöku á framangreindum fíkniefnum.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu og eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar ákærða samkvæmt 173. gr. a. almennra hegningarlaga verður að leggja til grundvallar þá staðhæfingu hans að hann hafi ekki verið eigandi fíkniefnanna og að hann hafi tekið að sér að flytja þau hingað til lands gegn þóknun. Að þessu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd og magni og styrkleika þeirra efna sem brot ákærða tekur til þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 23. janúar 2017. Ekki eru efni til að binda refsingu ákærða skilorði.

Fallist er á kröfu ákæruvalds um upptöku fíkniefna.

Ákærði verður dæmdur til að greiða 488.208 krónur í sakarkostnað samkvæmt yfirliti sækjanda. Þá verður ákærða að auki gert að greiða þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi auk aksturskostnaðar, svo sem í dómsorði greinir. Við ákvörðun þóknunar hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, V-x-x G-x-x, [...], sæti fangelsi í 15 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 23. janúar 2017.

Ákærði sæti upptöku á 737,05 g af kókaíni.

Ákærði greiði 1.385.588 krónur í sakarkostnað, þar af 811.580 krónur í þóknun til skipaðs verjanda síns, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og 85.800 krónur vegna aksturskostnaðar verjanda.

J-kk-nf H-kk-nf