E-6353/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 16 október sl., er höfðað með stefnu birtri 5. september 2007.

Stefnandi er Ráðlag ehf., Suðurlandsbraut 20, Reykjavík.

Stefndi er Far-vel ehf., Brekkuseli 13, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 140.747 krónur með dráttarvöxtum skv. vaxtalögum nr. 38/2001, frá 15. janúar 2006 til greiðsludags. Þá er krafist vaxtavaxta, skv. 12. gr. laga nr. 38/2001, er leggist við höfuðstól á tólf mánaða fresti í fyrsta sinn þann 15. janúar 2007. Loks er krafist málskostnaðar að skaðlausu.

Stefndi krefst þess aðallega að vera sýknaður af kröfu stefnanda Til vara er þess krafist að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Þá gerir stefndi kröfu um að stefnanda verði gert að greiða sér málskostnað.

Í stefnu kveðst stefnandi byggja kröfugerð á reikningi, dags. 10. janúar 2006, að fjárhæð 231.216, með gjalddaga 15. janúar 2006. Sé reikningurinn tilkominn vegna vinnu stefnanda fyrir stefnda. Var reikningsfjárhæðin upphafleg stefnukrafa hans. Við munnlegan flutning málsins lækkaði stefnandi kröfu sína um 90.469 krónur og gerir nú kröfu um að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 140.747 krónur eins og fyrr segir.

Stefnandi kveðst krefja stefnda um hans hluta af kostnaði við að kanna hvort stefndi og félagi forsvarsmanns stefnda gera ætti tilboð í hlutafélagið Gunnar Guðmundsson hf.

Skuld þessi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og málshöfðun þessi hafi því verið nauðsynleg.

Vísað er til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fær m.a. lagastoð í 6. kafla laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um gjaldaga kröfunnar er einkum vísað til meginreglna VI. kafla sömu laga.

Kröfur um vexti og vaxtavexti styðjast við reglur vaxtalaga nr. 38/2001 með síðari breytingum.

Krafa um málskostnað styðst við XXI. kafla einkamálalaga nr. 91/1991 einkum 129. og 130. gr. laganna.

Um varnarþing vísast til 33. gr. laga nr. 19/1991.

Af hálfu stefnda er málavöxtum lýst svo, að á haustdögum 2006, hafi forsvarsmaður stefnda fengið upplýsingar um að fyrirtækið Gunnar Guðmundsson hf., væri til sölu. Af því tilefni hafi hann haft samband við samstarfsmann sinn, R-kk-þf A-kk-þf, til þess að athuga hvort hann væri til í að skoða kaup á félaginu með stefnda, sem reyndist vera. R-kk-nf hafi stungið upp á því, að þeir hefðu samband við kunningja sinn, A-kk-þf S-kk-þf (fyrirsvarsmann stefnanda) til þess að kíkja yfir málið með þeim, enda hefði hann oft gert viðlíka viðvik fyrir R-kk-þf, án þess að taka þóknun fyrir. Stefnda hafi ekki verið kunnugt um að A-kk-nf starfaði við fjármálaráðgjöf, en hélt að R-kk-nf hafi viljað leitað til hans sem kunningja sem hefði vit á peningamálum og kæmi að stjórnun einhverra fyrirtækja.

Þeir hafi hittst um það bil 3 - 4 sinnum, aðallega á kvöldfundum og einu sinni í hádegi. Á fundunum hafi verið rætt um hugsanlegar fjármögnunarleiðir, hvernig yrði staðið að rekstrinum og hver staða fyrirtækisins væri, þ.m.t. eignastaða, vegna hugsanlegs kauptilboðs í fyrirtækið. Stefndi kveðst hafa talið að hér væri einungis um kunningjaspjall að ræða enda hafi hann engan samning gert við A-kk-þf S-kk-þf eða fyrirtæki hans, stefnanda máls þessa, um ráðgjafavinnu. A-kk-nf hafi ekki áskilið sér laun fyrir þessa fundi né gert stefnda grein fyrir að hann myndi krefja um endurgjald fyrir ráðgjafavinnu.

Þegar leið á hafi A-kk-nf óskað eftir því að fá að standa að kaupum á fyrrnefndu félagi með þeim R-kk-þgf og hafi orðið að samkomulagi að þeir þrír myndu kaupa fyrirtækið. Stefndi og R-kk-nf fólu A-kk-þgf að gera könnun á því hvort fyrirtækið væri í raun til sölu og hvort tæki því að halda áfram samningaviðræðum.

Í því sambandi hafi aðilum þótt sjálfsagt að stefnandi leitaði til lögmanns, til þess að láta lesa yfir samþykktir félagsins og til að fá lögfræðiráðgjöf. Stefnandi hafi sagt eftir þá ráðgjöf að hann teldi fyrirtækið vænlegan kost en ekki vel rekið og að þyrfti að taka vel til í rekstrinum. A-kk-nf hafi í framhaldinu ætlað að útbúa kauptilboð í fyrirtækið f.h. þeirra allra, en stefndi telur að hann hafi aldrei farið í þá vinnu, þar sem annar aðili hafi gert kauptilboð í fyrirtækið og keypt það undir lok árs 2005.

Stefndi hafi ekkert heyrt frá A-kk-þgf eftir þetta en fengið umstefndan reikning í janúar 2006, þar sem fram komi að verið sé að rukka um 1/3 hluta heildarkostnaðar og vinnu fyrir undirbúning tilboðsgerðar, yfirferð ársreikninga og mat á félagi, fundarsetu, skjalagerð o.fl. Stefndi hafi engin gögn fengið með honum, hvorki vinnu- eða tímaskýrslur, áætlanagerðir, kauptilboð eða önnur gögn sem sýndu hvernig stefnandi grundvallaði kröfu sína.

Stefnda hafi þótt reikningurinn æði hár og því ekki sáttur við að greiða umkrafða fjárhæð, enda hafi hann í raun og veru ekki vitað hvað var verið að rukka fyrir. En eftir að hafa ráðfært sig við R-kk-þf, sem fengið hafi samsvarandi reikning, hafi hann ákveðið að greiða reikninginn um haustið 2006, en komist þá að því að hann hefði týnt reikningnum. Eiginkona stefnda hafi þá hringt í stefnanda til þess að fá uppgefna reikningsfjárhæð sem stefnandi hafi sagt vera 279.700 krónur. Stefndi greiddi þá fjárhæð hinn 7. desember 2006.

Stefndi hafi í kjölfarið fengið yfirlit frá stefnanda sem sýnt hafi að gefnir hefðu verið út tveir reikningar á stefnda, þ.e. umstefndur reikningur og reikningur með gjalddaga 25. mars 2006, að fjárhæð 279.700 krónur, sem stefndi kveðst aldrei haf fengið sendan. Að beiðni eiginkonu stefnda hafi reikningurinn verð sendur stefnda en á honum sé neðanmálssetning sem segi: „einungis er rukkað fyrir 1/3 af útlögðum kostnaði og hluta 20% af unnum tímum við verkefnið". Með reikningnum hafi fylgt afrit reikninga lögmannastofanna Emblu og Fides.

R-kk-nf hafi einnig fengið senda tvo reikninga og tjáð stefnda að hann hefði hringt í stefnanda sem hefði sagt að það hafi verið fyrir mistök sem stefnandi taldi stafa af því að hann hafi staðið í flutningum með fyrirtækið og beðið R-kk-þf um að henda öðrum reikningnum. Stefndi taldi að hið sama væri upp á teningnum í hans tilviki og hafi hann haft samband við stefnanda sem hafi brugðist hinn versti við og neitað að bakfæra umstefndan reikning.

Stefndi heldur því fram að hann hafi þegar greitt umstefndan reikning og ríflega dráttarvexti af honum, þrátt fyrir að honum hafi i raun ekkert borið skylda til að greiða hann, enda er hann engum gögnum studdur. Stefnandi hafi augljóslega tvívegis gert stefnda reikning vegna sömu vinnu, sem stefndi viti í raun ekki hver sé, og útlagðs kostnaðar og sé nú ranglega að innheimta skuld af stefnda.

Stefndi telur fjarstæðukennt að stefnandi hafi innt af hendi 90 tíma í vinnu vegna þessa verkefnis, en með þessum tveimur reikningum sé hann að krefja um gjald fyrir 1/3 af þeim fjölda klst., sem mótmælt er að hafi verið innt af hendi vegna þessa verkefnis Auk þessa hafi hann hækkað tímagjald sitt á milli reikninga úr 8.500 í 9.500 krónur, sem sé hvorutveggja hærra tímagjald en lögfræðiaðstoðin kostaði.

Varakrafa stefnda um verulega lækkun krafna stefnanda, er byggð á sömu málsástæðum og aðalkrafan, að breyttu breytanda.

Dráttarvaxtakröfu stefnanda er harðlega mótmælt, en gjalddagi kröfunnar var ekki umsaminn.

Krafa um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun er reist á lögum nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, þar sem lögmönnum er gert að innheimta virðisaukaskatt af þjónustu sinni. Stefndi er ekki virðisaukaskattskyldur, því ber honum nauðsyn til að fá dóm fyrir skatti þessum úr hendi stefnanda.

Krafa um málskostnað styðst við XXI. kafla laga um meðferð einkamála, nr. 91/1991.

Lagarök:

Vísað er til meginreglna kaupa- samninga- og kröfuréttar, verktakaréttar, laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup, nr. 7/1936, um samningsgerð umboð og ógilda löggerninga, laga nr. 91 frá 1991, laga um þjónustukaup nr. 42/2000, laga um meðferð einkamála og laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur.

NIÐURSTAÐA

Stefnandi krefur um greiðslu fyrir vinnu eiganda síns og aðkeypta lögfræðiþjónustu vegna hugsanlegra kaupa stefnda, R-kk-ef Ó-kk-ef A-kk-ef og forsvarsmanns stefnanda á hlutafélaginu Gunnar Guðmundsson hf. Skyldi hver aðila greiða þriðjung kostnaðar vegna þessa.

Vitnið R-kk-nf Ó-kk-nf A-kk-nf kvaðst hafa haft forgöngu um að haft var samband við A-kk-þf S-kk-þf forsvarsmann stefnanda. Vitnið gerði ekki ráð fyrir því að A-kk-nf gerði þetta fyrir ekki neitt en kvað A-kk-þf hvorki hafa áskilið sér laun né nefnt fjárhæð vegna þessa. Ekki vissi vitnið hve mikil vinna lá að baki en þeir hafi ekki fengið nein gögn um það. Hann kvaðst hafa fengið einn reikning sem hann greiddi. Síðar hafi hann fengið yfirlit en þegar hann hafi talað um það við A-kk-þf í síma hafi hann sagt að hann þyrfti ekki að greiða. Hann kvaðst aldrei hafa séð kauptilboð og sagði að ekki hefði verið búið að leggja mikla vinnu í málið. Hann kvað þá ekkert hafa rætt um peninga en fannst reikningurinn vera hár.

Fram kemur í málinu að stefndi greiddi 279.700 krónur til stefnanda hinn 7. desember 2006. Er það sama fjárhæð og greinir á reikningi sem stefnandi gaf út hinn 22. mars 2006. Stefnandi krefur nú um greiðslu á reikningi dagsettum 10. janúar 2006 að fjárhæð 231.216 krónur en hefur dregið frá honum 90.469 krónur. Skýringin á þessari lækkun kröfu er sú að þriðjungur af aðkeyptri lögfræðiþjónustu sem nam 271.410 hafi verið greiddur með ofangreindri greiðslu hinn 7. desember. Stefnandi hefur samkvæmt þessu gefið út tvo reikninga og krafið um sama lögfræðikostnað á báðum þeirra. Á reikningi dagsettum 10. janúar er krafið um greiðslu fyrir 14 vinnustundir á 8.500 krónur hverja sem stefnandi kveður þriðjung þess kostnaðar sem honum beri vegna vinnu sinnar. Stefndi greiddi reikning dagsettan 22. mars 2006 hinn 7. desember 2006 eins og áður segir. Á þeim reikningi er krafið um greiðslu fyrir 16 vinnustundir á 9.500 krónur hverja eða 152.000 krónur.

Ekki liggja fyrir gögn um vinnu stefnanda svo sem tímaskýrslur eða bókanir um fundi. Aðspurður um þetta kvaðst talsmaður stefnanda hafi haldið tímaskráningu í tölvu en diskur í tölvu hafi farið og gögn glatast. Hann kvaðst ætla að um 100 vinnustundir hefðu farið í verkið.

Stefnandi hefur ekki sýnt fram á að samið hafi verið um greiðslu til hans fyrir verk það sem hann krefur um hér. Þá liggja ekki fyrir gögn um umfang vinnu hans en með hliðsjón af framburði vitnisins R-kk-ef Ó-kk-ef A-kk-ef um það að hann hafi ekki fengið kauptilboð og að vitnið taldi að ekki lægi mikil vinna að baki reikningsgerð stefnanda þykir stefnandi ekki hafa sýnt fram á að honum beri frekari greiðslur úr hendi stefnda en hann fékk frá honum 7. desember 2006 og verður stefndi því sýknaður af öllum kröfum stefnanda.

Eftir úrslitum málsins verður stefnandi dæmdur til að greiða stefnanda 300.000 krónur í málskostnað.

DÓMSORÐ

Stefndi Far-vel ehf. skal sýkn af öllum kröfum stefnanda Ráðlags ehf.

Stefnandi greiði stefnda 300.000 krónur í málskostnað.

A-x-x V. M-kk-nf