S-86/2018

Mál þetta, sem tekið var til dóms 14. mars sl., höfðaði lögreglustjórinn á Suðurnesjum með ákæru 12. febrúar 2018 á hendur ákærða, P-x-x S-x-x, fæddum [...]:

„Fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni:

I

Fyrir þjófnað, með því að hafa þriðjudaginn 12. desember 2017, tekið ófrjálsri hendi áfengi að gerðinni Baron Otard VSOP FL að verðmæti kr. 5.399, úr Vínbúðinni, Krossmóum 4, Reykjanesbæ.

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II

Fyrir peningaþvætti en til vara fyrir hylmingu með því að hafa, fimmtudaginn 14. desember 2017, orðið uppvís að því að hafa tekið við og haft í vörslum sínum varning úr verslunum hér á landi, fatnað, snyrtivörur og aðrar vörur, sem ákærða gat ekki dulist að aflað hefði verið með refsiverðum hætti, samtals muni að áætluðu verðmæti kr. 77.089,-. Varninginn hafði ákærði meðferðis við handtöku eftir að hafa verið handtekinn í Vínbúðinni, Krossmóum 4, Reykjanesbæ. Var um að ræða eftirfarandi muni:

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara við 1. mgr. 254. gr. sömu laga.

III

Fyrir fíkniefnabrot, með því að hafa fimmtudaginn 14. desember 2017, haft í vörslum sínum, 0,81 g af maríhúana, sem lögregla fann í tösku þeirri sem hann hafði meðferðis við handtöku í Vínbúðinni, Krossmóum, Reykjanesbæ.

Telst brot þetta varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

IV

Fyrir tilraun til þjófnaðar, með því að hafa sunnudaginn 14. janúar 2018, í versluninni Smash, Kringlunni 4-12, Reykjavík, tekið ófrjálsri hendi úlpu að verðmæti kr. 31.995,-, sett hana í plastpoka sem hann hafði meðferðis og reynt að yfirgefa verslunina með úlpuna meðferðis en er þjófavarnakerfi verslunarinnar fór í gang, gekk ákærði aftur inn í verslunina og skyldi úlpuna eftir í mátunarklefa verslunarinnar.

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr. 244. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

V

Fyrir þjófnað, með því að hafa þriðjudaginn 9. janúar 2017, tekið ófrjálsri hendi úr verslun Hagkaupa, Hagasmára 1, Kópavogi, tvö ilmvatnsglös, annars vegar af gerðinni CK Deep Euphoria að verðmæti kr. 8.399,- og hins vegar af gerðinni CH Gabrielle að verðmæti kr. 21.999,-.

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VI

Fyrir peningaþvætti en til vara fyrir hylmingu með því að hafa, sunnudaginn 14. janúar 2018, orðið uppvís að því að hafa tekið við og haft í vörslum sínum varning úr verslunum hér á landi, úlpu, tösku og armbandsúr, sem ákærða gat ekki dulist að aflað hefði verið með refsiverðum hætti. Ákærði var íklæddur úlpunni og bar armbandsúrið og töskuna við handtöku sbr. ákærulið IV, samtals muni að áætluðu verðmæti a.m.k. kr. 219.990,-. Var um að ræða eftirfarandi muni:

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara við 1. mgr. 254. gr. sömu laga.

VII

Fyrir peningaþvætti en til vara fyrir hylmingu með því að hafa, mánudaginn 22. janúar 2018, orðið uppvís að því að hafa tekið við og haft í vörslum sínum varning úr verslunum hér á landi, fatnað og skó að áætluðu verðmæti samtals kr. 187.090,-, sem ákærða gat ekki dulist að aflað hefði verið með refsiverðum hætti. Ákærði hafði varninginn með sér í svörtum ruslapoka við flutning á lögreglustöð er hann var handtekinn umræddan dag á Airport Inn, Reykjanesbæ. Nánar tiltekið var um að ræða eftirfarandi muni:

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara við 1. mgr. 254. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að þola upptöku á haldlögðum munum sbr. ákæruliði II., VI. og VII., aðallega með heimild í 1. mgr. 69. gr., 69. gr. b., og 2. mgr. 69. gr. f. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 149/2009, en til vara með heimild í 1. mgr. 69. gr, almennra hegningarlaga og 1. og 3. mgr. 69. gr. d. sömu laga.

Jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk ofangreind fíkniefni, 0,81 g af maríhúana, samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Í máli sbr. ákærulið I. krefst Áfengis- og tóbaksverslun ríkisins, kt. [...], skaðabóta að fjárhæð kr. 5.399,- auk vaxta skv. 8. gr. l. nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð, frá 12. desember 2017 til 2. febrúar 2018. Eftir það er krafist dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laganna til greiðsludags. Að auki er krafist lögmannskostnaðar að mati dómsins eða skv. málskostnaðarreikningi.“

Við upphaf aðalmeðferðar féll ákæruvaldið frá sakargiftum og upptökukröfu varðandi mun 456799 í ákærulið VI.

Kröfur ákærða í málinu:

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds en til vara að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa, sem öll verði bundin skilorði. Komi til þess að ákærði verði dæmdur til óskilorðsbundinnar fangelsisrefsingar er þess krafist að gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 23. janúar 2018 til 14. mars sl. komi til frádráttar dæmdri refsingu. Þá krefst ákærði þess að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin hæfileg þóknun verjanda hans til handa.

Ekki var sótt þing af hálfu kröfuhafa Áfengis- og tóbaksverslunar ríkisins við þingfestingu málsins. Ber því að fella kröfuna niður, sbr. 2. mgr. 174. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

A

Síðla dags 14. desember 2017 var lögregla kölluð í Vínbúð ÁTVR við Krossmóa 4 í Reykjanesbæ. Þegar lögregla kom á vettvang var ákærði þar ásamt starfsmönnum í versluninni. Bar verslunarstjórinn ákærða þeim sökum að hafa tekið áfengispela ófrjálsri hendi í versluninni tveimur dögum áður, sbr. ákærulið I. Var ákærði handtekinn við svo búið. Við handtökuna var ákærði með í vörslum sínum þá muni sem vísað er til í ákærulið II og 0,81 gramm af maríhúana, sbr. ákærulið nr. III.

Hinn 9. janúar 2018 sást ákærði í eftirlitsmyndavél taka tvö ilmvatnsglös í verslun Hagkaups í Smáralind, sbr. ákærulið V. Losaði ákærði sig við umbúðir utan af glösunum og gekk síðan rakleitt út úr versluninni. Var ákærði stöðvaður skömmu síðar í húsnæði Smáralindar og handtekinn.

Hinn 14. janúar 2018 var lögregla kölluð í verslunina Smash í Kringlunni í Reykjavík. Þegar lögregla kom á vettvang var ákærði þar ásamt starfsmönnum í versluninni. Starfsmaður ræddi við lögreglu og bar ákærða þeim sökum að hafa gert tilraun til þess að stela úlpu í versluninni. Þá kemur fram í skýrslu lögreglu að ákærði hafi verið klæddur í glænýja úlpu af tegundinni Canada Goos og með armbandsúr af tegundinni Tissot, samtals að andvirði 100.000 krónur. Var ákærði handtekinn vegna gruns um þjófnað og færður á lögreglustöð, sbr. ákæruliði IV og VI.

Ákærði var handtekinn á ný 22. janúar 2018 þar sem hann hafði ekki sinnt tilkynningaskyldu. Degi síðar var hann færður fyrir dómara í Héraðsdómi Reykjaness þar sem lögð var fram krafa um að honum yrði gert að sæta gæsluvarðhaldi. Í ákærulið VII er ákærða gefið að sök að hafa við handtöku nefndan dag verið klæddur í eða haft í vörslum sínum með öðrum hætti þann fatnað sem tilgreindur er í ákærulið VII samkvæmt framansögðu.

Ákærði sætti gæsluvarðhaldi vegna málsins frá 23. janúar 2018 til 14. mars sl.

B

Ákærði kom fyrir dóm 16. febrúar sl. og játaði sök samkvæmt ákæruliðum I, III og V. Hann neitaði hins vegar sök samkvæmt ákærulið II og kvaðst eiga alla þá hluti sem í ákæruliðnum greinir að undanskildum Hugo Boss rakspíra. Ákærði neitaði enn fremur sök samkvæmt ákæruliðum IV, VI og VII. Þá hafnaði hann upptökukröfum ákæruvalds að því undanskildu að hann mótmælti ekki kröfu ákæruvalds um upptöku á maríhúana.

Við aðalmeðferð málsins gaf ákærði skýrslu. Í henni gagnrýndi hann harðlega framgöngu lögreglu í málinu. Í því sambandi vísaði ákærði meðal annars til þess að hann hefði ekki á neinum tímapunkti rannsóknarinnar notið aðstoðar georgísks túlks. Hann hefði því ekki skilið vel það sem fram fór í skýrslutökum. Þá sagði ákærði það hafa verið mjög óréttlátt að halda honum í gæsluvarðhaldi í 52 daga vegna ósannra sakargifta.

Ákærði kvað alla þú muni sem vísað væri til í ákæru vera sína eign og neitaði alfarið sök í málinu. Þá afstöðu sem eftir honum var bókuð við þingfestingu málsins skýrði ákærði með því að hann hefði ekki notið aðstoðar túlks á móðurmáli sínu samkvæmt áðursögðu.

Aðspurður sagði ákærði fjárhagsstöðu sína ágæta. Hann ætti 25.000 evrur í banka, sem samsvaraði launum hans í eitt ár. Þá kvaðst hann hafa notið fjárhagsaðstoðar frá Útlendingastofnun á meðan umsókn hans um hæli hér á landi var til meðferðar hjá stofnuninni.

C

Ákæruliður I:

Í þessum ákærulið er ákærða gefinn að sök þjófnaður með því að hafa 12. desember 2017 tekið ófrjálsri hendi áfengispela af gerðinni Baron Otard VSOP FL að verðmæti 5.399 krónur úr Vínbúðinni að Krossmóum 4 í Reykjanesbæ.

Við þingfestingu málsins játaði ákærði sök samkvæmt ákærulið I. Hann dró játningu sína hins vegar til baka við aðalmeðferð málsins. Gaf ákærði þá skýringu að hann hefði ekki notið aðstoðar túlks á móðurmáli sínu við þingfestinguna. Í því sambandi verður að mati dómsins ekki framhjá því litið að við þingfestinguna hreyfði ákærði engum mótmælum við því að túlkað yrði fyrir hann á rússnesku í þinghaldinu. Þá verður ekki annað ráðið af þingbókarendurriti en ákærði hafi verið meðvitaður um hvað fram fór í þinghaldinu.

Játning ákærða við þingfestingu málsins er í samræmi við það sem fyrir augu ber á framlögðu myndskeiði úr eftirlitsmyndavél í fyrrnefndri verslun, en á því má skýrlega sjá ákærða taka áfengispela, setja hann í úlpuvasa sinn og ganga síðan út úr versluninni án þess að inna greiðslu af hendi. Samkvæmt framlagðri kvittun var verðmæti áfengispelans það sem í ákæru greinir. Að öllu þessu gættu þykir sannað svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi gerst sekur um þjófnaðarbrot það sem honum er gefið að sök í ákærulið I og þar er réttilega heimfært til refsiákvæða.

Ákæruliður III:

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök fíkniefnalagabrot með því að hafa 14. desember 2017 haft í vörslum sínum, 0,81 g af maríhúana, sem lögregla er sögð hafa fundið í tösku sem ákærði hafði meðferðis við handtöku í Vínbúðinni að Krossmóum í Reykjanesbæ.

Við þingfestingu málsins játaði ákærði sök samkvæmt ákærulið III. Hann dró játningu sína hins vegar til baka við aðalmeðferð málsins. Gaf ákærði á því þá skýringu sem að framan er rakin, sbr. umfjöllun dómsins um ákærulið I hér að framan og vísast til þeirrar umfjöllunar.

Játning ákærða við þingfestingu málsins er í samræmi við það sem fram kemur í frum- og vettvangsskýrslu lögreglu. Þá kemur fram í efnaskýrslu tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu að hin haldlögðu meintu fíkniefni hafi reynst vera 0,81 gramm af maríhúana. Samkvæmt öllu þessu þykir sannað svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi gerst sekur um fíkniefnabrot það sem honum er gefið að sök í ákærulið III og þar er réttilega heimfært til refsiákvæða.

Ákæruliður IV:

Í þessum ákærulið er ákærða gefin að sök tilraun til þjófnaðar með því að hafa 14. janúar 2018 í versluninni Smash, Kringlunni 4-12 í Reykjavík, tekið ófrjálsri hendi úlpu að verðmæti 31.995 krónur og sett hana í plastpoka sem hann hafði meðferðis og síðan reynt að yfirgefa verslunina með úlpuna meðferðis en er þjófavarnarkerfi verslunarinnar fór í gang hafi ákærði gengið aftur inn í verslunina og skilið úlpuna eftir í mátunarklefa. Samkvæmt framlagðri kvittun var verðmæti úlpunnar það sem í ákæru greinir.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 15. janúar sl. játaði ákærði að hafa tekið úlpu í versluninni Smash daginn áður. Úlpuna hefði hann sett í plastpoka og síðan gengið út úr versluninni, án þess að greiða fyrir úlpuna, framhjá öryggishliði, en hann farið aftur inn í verslunina og skilað úlpunni eftir að öryggiskerfi verslunarinnar fór í gang. Fyrir lögreglu gaf ákærði þær skýringar á þessari háttsemi sinni að hann hafi ætlað að selja úlpuna til þess að fjármagna lögfræðiaðstoð.

Samkvæmt framansögðu vísaði ákærði til þess í skýrslugjöf sinni við aðalmeðferð málsins að hann hefði ekki á neinum tímapunkti rannsóknar lögreglu notið aðstoðar georgísks túlks og að hann hefði því ekki skilið vel það sem fram fór í skýrslutökum. Eins og áður var rakið telur dómurinn ekki verða framhjá því litið að við þingfestingu málsins hreyfði ákærði engum mótmælum við því að túlkað yrði fyrir hann á rússnesku og verður ekki annað ráðið af þingbókarendurriti en ákærði hafi verið meðvitaður um hvað fram fór í þinghaldinu. Af þessu og rannsóknargögnum málsins telur dómurinn mega ráða að ákærði hafi gott vald af því máli og eru varnir hans sem reistar eru á því að hann hafi illa skilið það sem fram fór í skýrslutökum hjá lögreglu því haldlausar.

Svo sem áður var getið játaði ákærði þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið IV við skýrslutöku hjá lögreglu. Játning ákærða samrýmist rannsóknargögnum lögreglu. Ákærði hefur ekki gefið haldbærar skýringar á hinum breytta framburði sínum hvað umrætt atvik varðar. Samkvæmt því og að öllu framansögðu heildstætt virtu telur dómurinn sannað, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið IV og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákæruliður V:

Í þessum ákærulið er ákærða gefinn að sök þjófnaður með því að hafa 9. janúar 2017 tekið ófrjálsri hendi úr verslun Hagkaupa, Hagasmára 1 í Kópavogi, tvö ilmvatnsglös, annars vegar af gerðinni CK Deep Euphoria, að verðmæti 8.399 krónur, og hins vegar af gerðinni CH Gabrielle, að verðmæti 21.999 krónur. Í málinu liggur frammi kvittun sem ber með sér tilgreint verðmæti ilmvatnsglasanna.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 15. janúar sl. játaði ákærði að hafa tekið ilmvatnsglösin tvö ófrjálsri hendi. Þá játaði hann háttsemina einnig við þingfestingu málsins. Hann dró játningu sína hins vegar til baka við aðalmeðferð málsins og gaf á því þá skýringu sem að framan er rakin, sbr. umfjöllun dómsins um ákærulið I hér að framan og vísast til þeirrar umfjöllunar.

Samkvæmt framansögðu játaði ákærði þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið V við skýrslutöku hjá lögreglu og við þingfestingu málsins. Sú játning ákærða samrýmist rannsóknargögnum lögreglu. Ákærði hefur ekki gefið haldbærar skýringar á hinni breyttu afstöðu sinni til þeirra sakagifta sem hér um ræðir. Með vísan til þess og að öllu framansögðu virtu telur dómurinn sannað, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið V og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákæruliður II:

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök peningaþvætti, en til vara hylming, með því að hafa 14. desember 2017 orðið uppvís að því að hafa tekið við og haft í vörslum sínum varning úr verslunum hér á landi, fatnað, snyrtivörur og aðrar vörur, svo sem nánar er rakið í ákæru, sem ákærða hafi ekki getað dulist að aflað hefði verið með refsiverðum hætti, samtals muni að áætluðu verðmæti 77.089 krónur. Varninginn hafi ákærði haft meðferðis við handtöku eftir að hafa verið handtekinn í Vínbúðinni að Krossmóum 4 í Reykjanesbæ, sbr. ákærulið I.

Við þingfestingu málsins neitaði ákærði sök. Hann lýsti því þó yfir að H-x-x B-x-x rakspíri, sem samkvæmt gögnum málsins er að verðmæti 9.699 krónur, væri ekki hans eign. Fram kemur í rannsóknargögnum lögreglu að rakspíranum hafi verið skilað til Hagkaupa, Fitjum. Einnig kemur fram í rannsóknargögnum lögreglu að verslunarstjóri hjá Jack & Jones í Smáralind hafi upplýst að verslunin saknaði svartra MIKE ORIGINAL í stærðinni 32/34 að verðmæti 12.990 krónur, en sú lýsing passar við buxur þær sem ákærði hafði í vörslum sínum við handtöku. Í skýrslu sinni fyrir dómi gaf ákærði engar haldbærar skýringar á því hvernig á því stóð að hann hafði nefnda tvo muni í vörslum sínum. Að því gættu og með vísan til framangreinds verður ákærði sakfelldur fyrir peningaþvætti vegna varslna hans á mununum tveimur, en svo sem málið liggur fyrir dóminum þykir mega slá því föstu að ákærða hafi ekki getað dulist að þeirra hafði verið aflað með refsiverðum hætti. Braut ákærði þannig gegn 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Munirnir voru samtals að áætluðu verðmæti 22.689 krónur samkvæmt því sem fram kemur í rannsóknargögnum lögreglu.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik, sem telja má honum í óhag, á ákæruvaldinu. Metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 1. mgr. 109. gr. sömu laga.

Í 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Ákærði hefur frá upphafi neitað sök samkvæmt ákærulið II. Engin vitni voru leidd við aðalmeðferð málsins til stuðnings sakargiftum á hendur ákærða samkvæmt ákæruliðnum. Virðast sakargiftir á hendur ákærða að þessu leyti reistar á því að hann hafi ekki gert grein fyrir uppruna umræddra muna og því hvernig þeir komust í hans vörslur. Af framansögðu leiðir að það er ekki ákærða að sanna sakleysi sitt heldur ber ákæruvaldið sönnunarbyrðina um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008. Að öllu framangreindu virtu er það mat dómsins að ákæruvaldinu hafi ekki tekist að axla þá sönnunarbyrði hvað varðar aðra muni sem í ákærulið II greinir en fyrrnefndan rakspíra og buxur. Ber því að sýkna hann að öðru leyti af sakargiftum samkvæmt þeim ákærulið.

Ákæruliðir VI og VII:

Í þessum ákæruliðum er ákærða gefið að sök peningaþvætti, en til vara hylming, með því að hafa dagana 14. og 22. janúar 2018 orðið uppvís að því að hafa tekið við og haft í vörslum sínum varning úr verslunum hér á landi, sem nánar er tilgreindur í ákæru, sem ákærða hafi ekki getað dulist að aflað hefði verið með refsiverðum hætti.

Svo sem fyrr var rakið er í 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála á um það kveðið að dómur skuli reistur á sönnunargögnum sem færð séu fram við meðferð máls fyrir dómi. Ákærði hefur frá upphafi neitað sök samkvæmt ákæruliðum VI og VII. Engin vitni voru leidd við aðalmeðferð málsins til stuðnings umræddum sakargiftum á hendur ákærða og virðast þær á því reistar að hann hafi ekki gert grein fyrir uppruna umræddra muna og því hvernig þeir komust í hans vörslur. Enn fremur virðist á því byggt að ákærði hafi ekki fjárhagslegt bolmagn til þess að mögulegt sé að hann hafi komist yfir munina með lögmætum hætti.

Eins og fram kemur í umfjöllun dómsins um ákærulið II er það er ekki ákærða að sanna sakleysi sitt heldur ber ákæruvaldið sönnunarbyrðina um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag, sbr. 108. gr. laga nr. 88/2008. Ekkert haldbært liggur fyrir um það í málinu að umræddra muna sé saknað af verslunum hér á landi. Þá verður engu slegið föstu um fjárhagsstöðu ákærða á grundvelli þeirra gagna sem fyrir liggja í málinu. Samkvæmt því og að öllu framangreindu heildstætt virtu er það mat dómsins að ákæruvaldinu hafi ekki tekist sanna, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi sýnt af sér þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruliðum VI og VII. Af þeim sökum verður ákærði sýknaður af sakargiftum samkvæmt þeim ákæruliðum.

D

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða ekki áður verið gerð refsing. Að brotum ákærða virtum þykir refsing hans hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Komi til fullnustu refsingarinnar síðar skal gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 23. janúar 2018 til 14. mars sl. dragast frá refsingunni að fullri dagatölu.

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds og 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, verður gert upptækt til ríkissjóðs 0,81 gramm af maríhúana, sem lögregla haldlagði við rannsókn málsins. Þá verða með vísan til niðurstöðu dómsins hér að framan einnig gerðar upptækar svartar buxur af MIKE ORIGINAL-gerð í stærðinni 32/34, sbr. 69. og 69. gr. a. almennra hegningarlaga. Með vísan til niðurstöðu dómsins varðandi sakargiftir samkvæmt ákæruliðum II, VI og VII verður upptökukröfum ákæruvalds að öðru leyti hafnað.

Með vísan til niðurstöðu málsins, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, þykir rétt að gera ákærða að greiða ⅔ hluta sakarkostnaðar. Ákærði greiði því ⅔ hluta þóknunar skipaðs verjanda síns, E-kk-ef O-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem eftir umfangi málsins þykir með hliðsjón af fyrirliggjandi tímaskýrslu hæfilega ákveðin svo sem í dómsorði greinir. Ákærði greiði jafnframt sama hlutfall útlagðs ferðakostnaðar lögmannsins, samtals 73.929 krónur. Þá verður ákærða jafnframt gert að greiða ⅔ hluta þóknunar verjanda síns á fyrri stigum málsins, J-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef lögmanns, sem hæfilega þykir ákveðin með hliðsjón af fyrirliggjandi tímaskýrslu svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, P-x-x S-x-x, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Komi til fullnustu refsingarinnar skal gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 23. janúar 2018 til 14. mars sl. dragast frá refsingunni að fullri dagatölu.

Ákærði greiði 878.433 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. ⅔ hluta þóknunar skipaðs verjanda hans, E-kk-ef O-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem í heild nemur 1.159.400 krónum að virðisaukaskatti meðtöldum, og ⅔ hluta þóknunar verjanda ákærða á fyrri stigum málsins, J-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef lögmanns, sem í heild nemur 84.320 krónum að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ákærði sæti upptöku á 0,81 grammi af maríhúana og svörtum buxum af MIKE ORIGINAL-gerð í stærðinni 32/34. Upptökukröfum ákæruvalds er að öðru leyti hafnað.

K-kk-nf H-kk-nf