S-286/2010

Mál þetta, sem dómtekið var þann 9. desember s.l., er höfðað hér fyrir dómi með þremur ákæruskjölum á hendur X.

Ákæruskjal ríkissaksóknara, útgefið 7. október 2010.

Með þessu ákæruskjali er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir eftirtalin brot gegn valdstjórninni, framin á Akureyri aðfaranótt fimmtudagsins 17. júní 2010 eins og hér greinir:

1. Með því að hafa á Strandgötu til móts við Nýja bíó, slegið til lögreglumannsins [A], sem þar var við skyldustörf, þannig að hún féll aftur fyrir sig á grindverk og fyrir að hafa hótað lögreglumönnunum [A], [B] og [C] lífláti.

2. Með því að hafa í lögreglubifreið sem lagt var á þeim stað sem getið er í ákærulið 1, sparkað í andlit lögreglumannsins [C].

3. Með því að hafa í fangaklefa ríkisfangelsisins á Akureyri hótað lögreglumönnunum [A], [B], [D] og [C] og fangaverðinum [F] lífláti.

Brot ákærða teljast varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 1. gr. laga nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákæruskjal ríkissaksóknara, útgefið 15. nóvember 2010.

Með þessu ákæruskjali er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 11. september 2010, í fangaklefa lögreglustöðvarinnar að Þórunnarstræti 138 á Akureyri, hótað lögreglumönnunum [G] og [H] og fangaverðinum [I], sem þar voru við skyldustörf, lífláti.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 1. gr. laga nr. 25, 2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákæruskjal, útgefið 15. nóvember 2010 af lögreglustjóranum á Akureyri.

Með þessu ákæruskjali er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 5. september 2010, á Ráðhústorginu á Akureyri, gengið að [J] og sparkað einu sinni í höfuð hans, með þeim afleiðingum að hann fékk svima og ógleði og eymsli í andliti og kjálka.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa.

Í málinu gerir [J], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 600.000-, með vöxtum samkvæmt 8. gr. m sbr. 4. mgr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá 5.09.2010 til 29.11.2010 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.“

Við meðferð málsins voru ofangreind sakamál sameinuð í eitt, sbr. heimildarákvæði 169. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

Skipaður verjandi ákærða, G-kk-nf S-kk-nf, hrl., krefst vægustu refsingar ákærða til handa, en jafnframt krefst hann þess að einkaréttarkrafa samkvæmt ákæru lögreglustjóra hér að framan verði lækkuð. Verjandinn krefst auk þess hæfilegrar málflutningsþóknunar.

I.

Hér fyrir dómi hefur ákærði skýlaust játað sakargiftir líkt og þeim er lýst í framangreindum ákæruskjölum. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknarskýrslur lögreglu, þ. á m. framburðarskýrslur, en einnig myndskeið úr eftirlitsmyndavél á Ráðhústorgi, sbr. fyrrgreint sakarefni ákæru lögreglustjórans á Akureyri frá 15. nóvember s.l.

Málið var rekið með hliðsjón af 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála. Með vísan til þessa og fyrrgreindrar játningar ákærða þykir sök hans nægilega sönnuð. Háttsemi ákærða er og rétt heimfærð til laga í ákærum.

II.

Ákærði, sem er 21 árs, hefur samkvæmt sakavottorði ekki áður sætt refsingu. Ákvarða ber refsingu ákærða með hliðsjón af því að atgangur hans gagnvart lögreglumönnum var alvarlegur, en þó liggur fyrir að sýnilegir áverkar urðu ekki. Þá var atlaga ákærða gagnvart brotþolanum J alvarleg, en einnig fólskuleg. Fór þó betur en við mátti búast, en varanlegur skaði varð ekki af háttseminni samkvæmt læknisvottorði.

Refsingu ákærða ber að ofangreindu virtu að ákvarða með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, en einnig verður litið til ákvæða 70. gr. laganna, einkum 1. og 3. tl. Háttsemi ákærða verður aftur á móti ekki með nokkru móti réttlætt með ölvunarástandi hans á verknaðarstundum, sbr. 17. gr. almennra hegningarlaga.

Til málsbóta ber á hinn bóginn að líta til hins hreina sakarferils ákærða samkvæmt fyrrnefndu vottorði sakaskrár, að hann játaði brot sín skýlaust, en lýsti auk þess yfir iðran og samþykkti bótaskyldu. Ákærði hefur jafnframt borið að engin alvara hafi legið að baki orðum sem hann lét falla til lögreglumanna og fangavarðar.

Að öllu ofangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 4 mánaða fangelsi. Fært þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

J hefur haft uppi skaðabótakröfu á hendur ákærða. Fyrir dómi, hinn 9. desember sl., var krafan endanlega sundurliðuð þannig:

1. Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993 kr. 600.000.

2. Útlagður kostnaður kr. 24.500

kr. 624.500

Brotaþoli krefst vaxta skv. 8. gr. sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá 5. september 2010 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa var kynnt ákærða, en með dráttarvöxtum frá þeim degi, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, til greiðsludags. Þá krefst bótakrefjandi þóknunar vegna gerðar bótakröfunnar og starfa lögmanns hans við meðferð málsins fyrir dómi.

Liður 1. Bótakrefjandi þykir eiga rétt á miskabótum skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993. Þykja bætur samkvæmt þessum lið hæfilega ákveðnar 200.000 krónur.

Liður 2. Til stuðnings þessum lið eru kvittanir vegna læknisvottorða. Krafan er því nægilega rökstudd og ber að dæma ákærða til að greiða þennan lið að fullu, 24.500 krónur.

Samkvæmt framansögðu verður ákærði, X, dæmdur til að greiða brotaþolanum J 224.500 krónur í bætur fyrir fjártjón og miska, en með vöxtum eins og segir í dómsorði.

Með vísan til málsúrslita ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað. Felst sá kostnaður í málsvarnarlaunum skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-kk-ef hrl., 125.500 krónur, svo og þóknun vegna starfa lögmanns bótakrefjanda 100.400 krónur, í báðum tilvikum að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi lögreglustjóra.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti 4 mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði bótakrefjanda, J, 224.500 krónur í skaðabætur, ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, frá 5. september 2010 til 9. desember s.á., en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga frá þ.d. til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns G-kk-ef S-kk-ef hrl., 125.500 krónur og þóknun vegna lögmanns brotaþola, B-kk-ef S-kk-ef, hdl., 100.400 krónur.