S-657/2013

Mál þetta, sem þingfest var 11. september sl. og dómtekið 13. nóvember sl., var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 25. júní 2013, á hendur J-kk-þgf Z-x-x, kennitala 000000-0000, Furubyggð 4, Mosfellsbæ, fyrir eftirtalin brot gegn K-kvk-þgf S-kvk-þgf S-kvk-þgf, fyrrverandi eiginkonu sinni, framin á sameiginlegu heimili þeirra að Njarðvíkurbraut 26, Reykjanesbæ, á árinu 2012, nema annað sé tekið fram:

I.

Sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 25. október 2011, hent glerglasi í andlit hennar með þeim afleiðingum að glasið brotnaði og K-kvk-nf S-kvk-nf hlaut 2 sm skurð á enni og bólgu á vinstra augnloki.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Líkamsárás með því að hafa sunnudaginn 8. janúar slegið K-kvk-þf S-kvk-þf tvisvar sinnum í andlitið með krepptum hnefa.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

III.

Hótanir með því að hafa sent eftirfarandi sms-smáskilaboð úr símanúmerinu 775-9584 í síma K-kvk-ef S-kvk-ef sem vöktu hjá henni ótta um heilbrigði og velferð sína:

1. Þann 30. janúar, kl. 17:55, sent sms-skilaboð þar sem ákærði hótar henni líkamsmeiðingum með skilaboðunum: „Of seint að skila, lítið land, lítill bær. Nú verður hvergi friður. Kærðu eins og þú vilt bara gaman að sjá þegar þú sérð að þú færð mjög litla vernd. Ég ætla að berja þig í fyrsta sinn og njóta þess“.

2. Þann 31. janúar, kl. 01:48, sent sms-skilaboð þar sem ákærði hótar henni líkamsmeiðingum með skilaboðunum: „Þú munt borga mér kaffið í blóði ef ekki vill betur. Kærðu skítuga hóra kærðu“.

3. Þann 31. janúar, kl. 03:04, sent sms-skilaboð þar sem ákærði hótar henni líkamsmeiðingum með skilaboðunum: „Þú ert hálviti. Þetta er í fyrsta skipti sem ég læt hart mæta hörðu og mér er slétt sama um allar hótanir um lygar. Þú ert búin að gera mig það illan. Ég er að spá í að rústa þér með ferköntuðu pönnunni. Kærðu! Og….mæli með því. Það verður aldrei friður fyrr en ÖLL kaffipöntunin er komin í hús hjá réttmætum eiganda. Mitt nafn er skráð já þótt að eirróse sé fyrirtækið. Þetta hefði ekki farið svona ef þú“.

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga.

IV.

Hótanir með því að hafa þriðjudaginn 24. apríl, á tímabilinu frá kl. 13:00 til 15:00, hringt í K-kvk-þf S-kvk-þf úr símanúmerinu 857-9685 og hótað henni líkamsmeiðingum, lífláti og kynferðisbroti, en hótanir ákærða vöktu hjá K-kvk-þgf ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð:

1. „Heyrðu, það er skynsamlegra fyrir þig að hengja þig, stúta þér …“

2. „Ef að þú lætur mig ekki fá lykilorðið í dag, ég er bara að segja þér það, það er allt, það er allt sett á fullt. Ég ætla að rústa þér.“

3. „Ég rústa þér, stúta þér, berja þig, nauðga þér, brjóta á þér hausinn. Ég ætla að drepa þig ef þú lætur mig ekki fá þetta í dag. Ég vil fá þetta í dag með illu.“

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og kvaðst hafa ætlað að skvetta appelsíni í andlit brotaþola varðandi ákærulið I og það hafi verið óhapp að glasið hafi runnið úr höndum hans og lent í enni hennar.

Ákærði neitaði sök í ákærulið II. Ákærði kvaðst hafa sent brotaþola þau smáskilaboð sem greinir í III. kafla ákærunnar og kvaðst kannast við þau ummæli sem ákært er fyrir í ákærulið IV.

Aðalmeðferð málsins hófst 29. október sl. og var framhaldið 13. nóvember sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum. Krafðist ákærði sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa.

Málsatvik.

Ákærði og brotaþoli hafa verið í sambúð í fjórtán ár og eiga tvö börn saman auk þess sem ákærði á eldri son frá fyrri sambúð. Þau slitu samvistir 8. janúar 2012 en tóku saman aftur sumarið 2012 og búa saman í dag.

Fyrir liggur í gögnum málsins dagbók lögreglu frá 8. janúar 2012. Þar segir að brotaþoli hafi óskað eftir skjótri aðstoð lögreglu vegna manns hennar sem sé að brjóta allt á heimilinu. Segir að þarna hafi heimilisfólk farið að rífast með þeim afleiðingum að heimilisfaðirinn hafi orðið mjög æstur og tekið um axlir konu sinnar og ýtt henni að vegg í stofunni. Hann hafi einnig viðurkennt að hafa slegið brotaþola tvisvar sinnum, en þó laust, í andlitið. Einnig hafi brotaþoli sagt ákærða hafa tekið upp hamar sem hafi verið á borði og slegið honum fast niður þannig að hún hafi orðið hrædd. Haft var eftir brotaþola að ákærði hafi verið mjög ógnandi. Ekki hafi verið neina áverka að sjá á brotaþola og hún hafi ekki viljað leggja fram kæru. Beið lögregla á vettvangi á meðan brotaþoli klæddi börn aðila þar sem hún hafi verið á leið í matarboð. Ákærði hafi hringt í bróður sinn og farið með honum til Reykjavíkur. Þá segir að börnin á heimilinu hafi orðið vitni að þessu rifrildi foreldra sinna.

Einnig liggur fyrir dagbók lögreglu frá 6. febrúar 2012 þar sem kemur fram að starfsmaður frá félagsþjónustu Reykjanesbæjar hafi hringt og óskað eftir því að lögregla aðstoðaði brotaþola við að sækja persónulega muni á heimili hennar. Brotaþoli hafi búið á Njarðvíkurbraut ásamt ákærða, eiginmanni sínum, en flutt út fyrir nokkrum dögum vegna heimilisofbeldis þar sem lögregla hafi m.a. verið kölluð til. Brotaþoli hafi komið skömmu síðar á lögreglustöðina og óskað aðstoðar. Hún væri mjög hrædd við ákærða sem hefði beitt hana ofbeldi á meðan þau bjuggu saman og eftir að hún flutti út hafi hann sent henni ítrekaðar hótanir. Ákærði hafi verið í mikilli neyslu fíkniefna undanfarin misseri og kvaðst brotaþoli ekki þora að fara ein þar sem ákærða væri til alls trúandi. Fóru tveir lögreglumenn með brotaþola á staðinn. Hafi ákærði tekið á móti lögreglu og boðið þeim inn. Hann hafi hins vegar ekki hleypt brotaþola inn og sagt samskipti þeirra bagaleg. Hafi mikil óreiða verið á heimilinu, þrír hundar og hundaskítur á gólfum. Grunaði lögreglu að fólk sem var á heimilinu væri í neyslu fíkniefna en engin áhöld eða efni fundust við skoðun lögreglu.

Skýrslur fyrir lögreglu og dómi.

Þann 10. febrúar 2012 kom brotaþoli á lögreglustöð til að leggja fram kæru vegna líkamsárásar þann 6. nóvember 2011, sem átti sér stað 25. október 2011 samkvæmt læknabréfi og 8. janúar 2012 á heimili aðila. Hlustaði dómari á skýrslutöku brotaþola bæði í hljóði og mynd.

Ákæruliður I. Líkamsárásin 25. október 2011.

Brotaþoli lýsti fyrri árásinni þannig að aðilar hafi verið heima og nýbúin að borða kvöldmat ásamt tveimur börnum þeirra. Ákærði hafi farið inn í stofu og brotaþoli sest við borðstofuborðið. Sonur þeirra hafi farið að tala um vinkonu brotaþola og að hann langi á skauta. Ákærði hafi þá brjálast og ekki viljað heyra minnst á vinkonuna. Brotaþoli hafi lagt eitthvað til málanna og hafi ákærði þá komið og ýtt borðstofuborðinu upp að henni og hún þá verið upp við vegg. Ákærði hafi haldið á glasi með appelsíni í og grýtt glasinu í andlitið á henni þannig að það brotnaði og hún fékk skurð á ennið nálægt vinstra auganu. Þetta hafi verið mjólkurglas úr gleri. Börnin hafi orðið mjög hrædd. Brotaþoli hafi viljað fara beint upp á heilsugæslu þar sem mikið hafi blætt úr sárinu en ákærði hafi í fyrstu ekki viljað að hún færi þangað en hún hafi ekki tekið annað í mál. Í framhaldi hafi ákærði ekið henni á heilsugæsluna, hún farið inn og sagt lækninum frá því sem gerðist, en sárið hafi verið það djúpt að það hafi þurft að sauma þrjú til fjögur spor í ennið. Ákærði hafi lofað öllu fögru eftir þetta og ætlað í meðferð en ekki staðið við neitt. Ákærði hafi beðið hana afsökunar á eftir og gefið þá skýringu að þessi vinkona hennar færi svo mikið í taugarnar á honum og hafi hann sagst vilja kæra sig sjálfur. Taldi brotaþoli að ákærði hafi verið undir áhrifum en var ekki viss. Kvað hún ákærða sífellt vera í „einhverju“. Ákærði hafi sagt við hana eftir á að þetta hafi verið slys. Fannst brotaþola ákærði hafa verið stjórnlaus af bræði í þetta sinn og árásin af engu tilefni. Lýsti brotaþoli hjá lögreglu annarri líkamsárás nokkru síðar en hún hafi þá ekki leitað til læknis. Að auki lýsti brotaþoli því þegar hún leitaði til geðdeildar og hafi verið lögð inn vegna áfallastreituröskunar. Þá kvað brotaþoli ákærða hafa beitt sig ofbeldi í fimmtíu til hundrað skipti, en erfitt væri að segja nákvæmlega hve oft.

Brotaþoli, sem nú býr með ákærða, kom fyrir dóminn og kaus að gefa skýrslu. Lýsti hún atvikum vegna fyrri árásarinnar þannig að þau hafi verið að rífast og þetta hafi verið algjört slys. Það hafi verið óviljaverk og hafi hún sagt lögreglunni það. Hún hafi setið upp við vegg, ákærði verið með glas í hendi og það farið í andlitið á sér. Ákærði hafi ekið henni á heilsugæsluna, hún farið ein inn til læknis en mundi ekki hvaða upplýsingar hún hafði gefið þar. Læknisvottorð sem liggur fyrir í málinu var borið undir hana og kvaðst hún ekki hafa sagt þetta svona við lækninn. Aðspurð um kæru, sem hún lagði fram hjá lögreglu 10. febrúar 2012, sagðist brotaþoli hafa farið til lögreglu en bara til að reyna að fá „dómsátt“ vegna ágreinings þeirra. Minnti hana að hún hafi farið til lögreglu vegna hótana ákærða, þau hafi verið að rífast og hún hafi bara viljað leysa þau mál. Hún hafi ekki farið fram á neitt vegna líkamsárásanna. Kvaðst hún ekki muna hvað hún sagði lögreglu varðandi glasið. Aðspurð kvaðst hún muna eftir því að hafa sagt lögreglu að ákærði hafi hent glasi með appelsíni í í andlit hennar og glasið hafi brotnað. Brotaþoli var innt eftir frásögn sinni um að ákærði hafi ýtt borðstofuborðinu upp að henni og svaraði hún: „Já, nei, ekki að hann hafi ýtt borðinu upp að mér, ég man ekki eftir því“. Þau hafi bæði rifist í umrætt sinn en ekki beint verið æsingur í þeim. Aðspurð um þann framburð sinn hjá lögreglu að atvikið hafi verið slys, þar sem ákærði hafi sagt henni að hann hafi ætlað að henda glasinu í vegginn, svaraði brotaþoli: „Já, nei, ég man ekki nú ekki eftir, það getur staðið, ég man þetta nú ekki nákvæmlega“. Kvaðst hún raunar ekki muna eftir því að hafa gefið þessar skýringar hjá lögreglu. Aðspurð hvers vegna hún hafi skýrt lögreglu frá á þennan hátt, kvaðst brotaþoli hafa verið á lyfjum á þessum tíma og ekki muna eftir „öllu á þessu dæmi“. Þá myndi hún ekki til þess að hafa sagt lögreglu að ákærði hafi verið stjórnlaus af bræði. Aðspurð kvaðst hún líklega hafa munað betur eftir atvikinu þegar hún fór til lögreglu en í dag. Borinn var undir brotaþola framburður ákærða hjá lögreglu um að hann hafi lamið hana eða kýlt með glasinu. Kvað brotaþoli þá lýsingu vera ranga, ákærði hafi bara örugglega verið fullur. Aðspurð hvers vegna þau hafi bæði greint frá með sama hætti og hún á Heilbrigðisstofnuninni, kvað hún þau ekki hafa gert það viljandi en hún gæti ekki skýrt það. Spurð um það hvernig glasið hafi lent í henni, kvaðst hún bara vita að ákærða hafi brugðið jafn mikið og henni, það sé það eina sem hún geti munað. Þetta hafi bara gerst snöggt, hún geti ekki lýst því. Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið í neyslu á þessum tíma. Hún hafi verið á lyfjum við athyglisbresti og þau farið mjög illa í hana og hún þá verið með ranghugmyndir eða á þeim tíma sem hún fór í skýrslutöku til lögreglu. Hún hafi verið á þessum lyfjum í janúar eða febrúar en hvaða ár myndi hún ekki en það hafi verið þegar allt þetta átti sér stað. Aðspurð af hverju hún breyti framburði sínum núna, kvaðst hún alltaf hafa sagt lögreglu að þetta hafi verið slys. Hótanirnar hafi verið að angra hana á þessum tíma en hún viti ekki af hverju þetta hafi komið svona út. Það geti vel verið að hún hafi sagt frá þessu svona en hún hafi bara viljað að þau fengju lausn á sínum málum. Hún hafi meira að segja beðið lögreglu um dómsátt.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu þann 25. apríl 2012. Kvaðst hann muna það að hann hafi gripið um glas vegna þess að brotaþoli hafi ógnað honum með hnífi. Hann hafi lamið hana þess vegna í ennið með glasinu og hafi þurft að sauma fjögur spor í ennið á henni á milli augnanna. Ákærði kvaðst hafa lamið glasinu beint á ennið á henni. Brotaþoli hafi viljað þetta og eftir á hafi hún hlegið að honum. Aðdragandinn hafi verið sá að brotaþoli hafi verið að niðurlægja hann og kalla hann illum nöfnum fyrir framan börnin. Hann hafi að endingu fengið nóg og kýlt hana með glasinu. Brotaþoli hafi vitað á hvaða punkta hún ætti að ýta hjá honum til að gera hann brjálaðan. Framburður brotaþola um að ákærði hafi hent glasinu í hana var borinn undir hann og kvað hann það rangt hjá henni, það væri leikur fyrir rannsakanda að sjá hvernig hann hafi lamið hana með glasinu í andlitið og kemur fram í skýrslunni að ákærði hafi rétt höndina með afli í áttina að enni rannsakanda og haldið á pappamáli í hendinni til að sýna atvikið. Sagði ákærði þetta hafa verið glerglas, „smá hátt og þunnt gler“. Ákærði lýsti viðbrögðum brotaþola og kvaðst hafa ekið henni til læknis á eftir en mikið hafi blætt úr sárinu. Aftur var ákærði beðinn um að lýsa atburðarásinni hjá lögreglu og sagðist hann hafa verið orðinn brjálaður út í hana því hún hafi verið að niðurlægja hann og hann öskrað á hana að hætta þessu, hún hafi þá gripið í einhvern hnífræfil og hann lamið hana með glasinu. Kvaðst ákærði ekki sjá eftir þessu og vildi að það kæmi fram í skýrslunni.

Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi og kvað þau hafa verið að rífast umrætt sinn og ákærði hafi verið með glas í hendi með appelsíni í. Hann hafi ætlað að skvetta því framan í hana en glasið hafi einhvern veginn farið óviljandi framan í brotaþola. Það hafi verið óviljaverk. Kannaðist hann við að brotaþoli hafi fengið þá áverka sem koma fram í ákæru en hann hafi ekið henni á heilsugæsluna í framhaldi. Ákærði kvaðst ekkert muna eftir skýrslutöku hjá lögreglu þann 25. apríl 2012. Sem skýringu á því að hann bæri öðruvísi fyrir dómi nú, kvað hann sér hafa verið „skítsama um allt“ á þeim tíma. Ef hann hefði kýlt hana með glasinu hefði hún fengið verri útreið en varð í raun. Aðspurður um það hvort hann hafi ekki munað eftir atvikum þegar hann gaf skýrsluna hjá lögreglu kvaðst hann búast við því en hann hafi ekki vísvitandi barið brotaþola með glasi í andlitið. Mundi ákærði að brotaþoli hafi setið við borðstofuborð í umrætt sinn og hún snúið baki í vegg en hann staðið andspænis henni. Kvað hann hugsanlega skýringu á framburði sínum hjá lögreglu, að hann hafi verið þunnur, sama um allt og hafi bara viljað losna út úr þessu. Hann kvaðst þó ekkert muna í dag eftir yfirheyrslunni. Ákærði kvaðst vera mjög leiður yfir þessu í dag. Aðspurður kvaðst ákærði ekki geta gefið skýringu á því hvers vegna brotaþoli lýsti því á heilsugæslunni að ákærði hafi barið hana með glasi. Ákærði hafi verið í mikilli óreglu á þessum tíma og líf hans allt verið í rúst. Ákærði kvað það mjög líklegt að hann hafi gefið brotaþola þá skýringu á sínum tíma að hann hafi ætlað að henda glasinu í vegginn en þetta hafi verið tómt klúður. Það blasi við að þetta hafi ekki verið viljaverk. Aðspurður kvað ákærði borðstofuborðið vera frekar breitt borð, það gæti verið um metri á breidd. Mynd af glasi var borin undir ákærða og kvaðst hann ekki þræta fyrir að glasið hafi verið eins. Hann minnti þó að um hafi verið að ræða hálfs lítra bjórglas.

Vitnið A-kk-nf H-x-x læknir kom fyrir dóminn og kvað annan lækni hafa tekið á móti brotaþola þegar hún leitaði á heilsugæsluna 25. október 2011. Hafi hann skrifað vottorðið samkvæmt sjúkraskrám heilsugæslunnar og samkvæmt samtali við umræddan lækni. Sagði hann áverka á brotaþola hafa samrýmst þeirri frásögn sem kom fram hjá brotaþola við komu á heilsugæsluna. Skurðurinn hafi verið hreinn og því eftir oddhvassan hlut, auk þess að mikil bólga hafi verið þannig að fyrst hafi komið mikið högg og síðan hafi glasið brotnað, sem hafi skilið eftir hreina skurðkanta. Staðfesti A-kk-nf vottorð sitt.

Vitnið H-kvk-nf E-kvk-nf rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa tekið kæruskýrslu af brotaþola. Hafi brotaþoli verið hrædd og óörugg með sig þegar hún kom á lögreglustöðina. Kvaðst vitnið því hafa farið í gegnum allan ferilinn með brotaþola, skýrt út fyrir henni hvaða þýðingu kæra hefði, að skýrsla yrði tekin af ákærða og málið færi síðan til lögfræðinga embættisins sem tækju ákvörðun um framhald málsins. Þá hafi brotaþoli skrifað undir heimild til lögreglu um að nálgast læknisvottorð fyrir hana. Sagði vitnið að brotaþoli hafi aðallega hræðst það hvernig kærði myndi bregðast við þegar kæran yrði kynnt fyrir honum og hrædd um að hann myndi vinna henni mein í kjölfarið. Þá hafi brotaþoli lýst því að hún væri orðin „vön“ því að ákærði beitti hana ofbeldi. Aðspurt kvað vitnið það af og frá að lögregla hafi dregið söguna upp úr brotaþola eða lagt brotaþola orð í munn þegar hún kom á lögreglustöðina. Þá hafi brotaþoli verið vel áttuð og ekkert sem hafi bent til þess að hún hafi verið rugluð eða ekki vitað hvað hún hafi verið að gera með kærunni. Aðspurt kvað vitnið það af og frá að brotaþoli hafi verið að leita að aðstoð lögreglu við að leysa hjónabandserjur aðila.

Vitnið G-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa tekið framburðarskýrslu af ákærða í kjölfar kæru á hendur honum. Kvað vitnið sér minnisstætt að ákærði hafi lýst því sérstaklega að ef hann lenti í þessum aðstæðum aftur þá myndi hann endurtaka atlöguna að brotaþola. Mundi vitnið ekki til þess að ákærði hafi verið ruglaður eða illa áttaður þegar hann gaf skýrslu sína. Þá hafi ákærði jafnframt gengið lengra í játningu sinni hjá lögreglu varðandi þá háttsemi að hafa kastað glasi í brotaþola, þar sem hann kvaðst hafa slegið brotaþola með glasinu í andlitið. Ekkert hafi bent til þess við yfirheyrsluna að ákærði hafi verið að flýta sér eða játað bara til að komast út úr lögreglustöðinni sem fyrst.

Ákæruliður II. Líkamsárásin 8. janúar 2012.

Í dagbók lögreglu þann 8. janúar 2012 segir:

Brotaþoli lýsti atburðarásinni þann 8. janúar 2012 hjá lögreglu þannig að ósætti hafi orðið með þeim hjónum um helgina og ákærði verið í neyslu. Ákærði hafi kýlt hana og slegið og ógnað henni með hamri. Brotaþoli hafi lokað sig inni á baði til að hringja í lögreglu. Ákærði hafi komið og ýtt upp hurðinni þannig að hún hafi dottið af hjörum. Lýsti hún því svo að ákærði hafi slegið hana fast utan undir. Hann hafi kýlt hana en þá hafi hún verið við vaskinn en hann verið með verkfærakassa á borðstofuborðinu. Ákærði hafi sagst ætla að drepa hana og hún verið hrædd um að hann myndi gera það í reiði og stjórnleysi. Hún hafi þá ákveðið að hringja í lögreglu. Ákærði hafi stuggað við brotaþola með krepptum hnefa og slegið brotaþola einu sinni fast. Bæði höggin hafi lent á vanganum á henni, hún orðið rauð en ekki fengið marbletti. Ákærði hafi labbað hratt upp að henni með hamar á lofti og verið ógnandi. Brotaþoli kvaðst vera hrædd við ákærða og hann hafi hótað henni mikið, mest í síma og smáskilaboðum. Lagði brotaþoli fram kæru á hendur ákærða vegna beggja líkamsárásanna og einnig vegna hótana. Tók brotaþoli fram að henni þætti mjög leiðinlegt að fara þessa leið og leggja fram kæru þar sem ákærði væri barnsfaðir hennar og hún vildi honum vel. Hann hafi gengið of langt núna og henni finnist ekki hægt að líta fram hjá því.

Fyrir dómi var brotaþoli beðinn um að lýsa atvikum þann 8. janúar 2012. Kvaðst hún muna eftir því að lögreglan kom á heimili hennar en ákærði hafi ekki slegið hana þá. Þau hafi verið að rífast og hún óskað eftir lögregluaðstoð. Hún hafi bara verið hrædd um að eitthvað færi úr böndunum hjá þeim báðum, hún hafi verið að fara í jólaboð og „bara“. Hvað hún óttaðist, kvaðst hún ekki vita, hún hafi bara viljað komast út með börnin, hún hafi bara viljað koma í veg fyrir að eitthvað gerðist. Hún hafi líka sagt lögreglunni að allt hafi verið í lagi á milli þeirra. Hún myndi ekki eftir því að hafa sagt lögreglu að einhverjir pústrar væri á milli þeirra, hún hafi sagt lögreglunni að hún vildi hafa allt í friðsemd. Brotaþoli kvaðst ekki muna eftir því að hafa sagt lögreglu að ákærði hafi ógnað henni með hamri, en ákærði gengi oft um með hamar en það gæti vel verið að hún hafi veitt lögreglu þessar upplýsingar. Aðspurð kvaðst hún ekki viss um að hún hafi veitt lögreglunni þær upplýsingar sem koma fram um þennan atburð og skráðar eru í lögregluskýrslu þann 10. febrúar 2012. Kannaðist hún ekki við að hafa sagt lögreglu að ákærði hafi kýlt hana. Þessar upplýsingar í lögregluskýrslunni væru rangar. Hún hafi verið mjög reið á þessum tíma og það gæti vel verið að hún hafi svarað einhverjum spurningum, kannski hafi hún misskilið spurningarnar eða ekki verið að skýra frá með réttum hætti. Aðspurð um frásögn hennar um að ákærði hafi slegið hana við vaskinn kvaðst hún ekki muna eftir því og myndi ekki eftir því að þetta hafi gerst. Hvað varðar framburð ákærða hjá lögreglu um að hann hafi slegið brotaþola í andlitið, svaraði brotaþoli því til að þá hlyti það að vera rétt. Hún kvaðst hins vegar ekki muna eftir þessu. Þá kvaðst hún ekki muna til að hafa sagt hjá lögreglu að ákærði hafi lamið hana og hún fallið í gólfið.

Brotaþoli kvaðst aðspurð vera að draga framburð sinn til baka hjá lögreglu, hún hafi verið í ójafnvægi þegar hún fór til lögreglu. Aðspurð hvort hún hafi óttast ákærða á þessum tíma neitaði hún því. Kvað hún þau hafa slitið samvistir þann 8. janúar 2012. Þá mundi hún eftir því að hafa fengið aðstoð lögreglu til að nálgast dót á heimili þeirra. Hún hafi bara óttast að þau færu að rífast eða slást en það væri mjög erfitt fyrir hana að muna svona langt aftur í tímann.

Ákærði lýsti atvikum sunnudaginn 8. janúar 2012 fyrir lögreglu þannig að hann hafi setið heima í sófanum og sonur hans, níu ára, einnig. Brotaþoli hafi verið að niðurlægja hann og ákærði orðið ofsareiður því hún hafi hagað sér svona fyrir framan níu ára gamlan son þeirra. Ákærði hafi risið upp úr sófanum og kýlt hana með krepptum hnefa hægri handar og hún fallið í gólfið. Ákærði hafi verið svo reiður að hann hafi verið komin að því að stappa ofan á hausunum á henni en hætt við. Á þessum tímapunkti hafi hann langað til að drepa hana en haldið aftur af sér. Þá vildi ákærði að það kæmi fram í lögregluskýrslunni að ef þessi staða kæmi upp aftur þá myndi hann gera nákvæmlega það sama aftur því hann vilji halda andlitinu gagnvart syni sínum og að hann láti ekki ganga yfir sig.

Aðspurður um það hvort ákærði hafi ógnað brotaþola með hamri kvað hann það rangt. Ákærði hafi verið að laga eitthvað með hamri en hann muni það ekki þannig. Hann sé oft með verkfæratösku þar inni en ekki í þetta sinn.

Fyrir dóminum neitaði ákærði þessari háttsemi. Kvaðst hann muna að þau hafi rifist heiftarlega og einhverjir pústrar hafi verið þeirra á milli en hann myndi ekki til þess að hafa barið nokkra manneskju í andlitið. Þau hafi bara verið að ýta við hvort öðru. Ákærði mundi að lögreglan kom á heimili þeirra þennan dag en hann hafi ekki verið fjarlægður af heimilinu. Brotaþoli hljóti að hafa hringt á lögregluna og sagt hann hafa gert eitthvað sem hann hafði ekki gert. Þau hafi verið mjög reið bæði og þá geri fólk oft asnalega og barnalega hluti. Ákærði kvaðst ekki muna til þess að hafa sagt lögreglunni á vettvangi að hann hafi slegið brotaþola tvisvar sinnum í andlitið. Framburður ákærða hjá lögreglu þann 25. apríl 2012 var borinn undir ákærða þess efnis að hann hafi lýst því að hann hafi kýlt brotaþola með krepptum hnefa í andlitið og hún hafi fallið í gólfið og hann hafi langað til að drepa hana og stappa á höfði hennar. Kvaðst ákærði hafa verið í mjög slæmu ástandi á þessum tíma og sýni þetta bara hvað ástandið hafi verið slæmt, hafi hann sagt þetta í skýrslunni. Ákærði kvaðst ekki kannast við þau hnefahögg er brotaþoli lýsti í skýrslu lögreglu þann 10. febrúar 2012.

S-kk-nf A-kk-nf L-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið á heimili ákærða þann 8. janúar 2012. Ósætti hafi verið á milli aðila og brotaþoli sagt lögreglu að ákærði hafi hótað sér með hamri. Lögreglan hafi beðið á meðan brotaþoli klæddi börnin í föt og ákærði hringdi í bróður sinn til að láta sækja sig. Einhver ótti hafi verið þar sem æsingur og læti hafi verið þar á undan. Ákærði hafi verið undir áhrifum. S-kk-nf kvaðst ekki muna nú hvað aðilar töluðu um en hann hafi ritað það í frumskýrslu og vísaði til hennar en hann staðfesti hana fyrir dóminum.

S-kk-nf R-kk-nf R-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið á heimili ákærða þann 8. janúar 2012. Kvaðst hann muna lítið eftir þessu máli. Minnti hann að þeir S-kk-nf hafi farið þangað til að stilla til friðar. Brotaþoli hafi verið á leið í matarboð og þeir beðið á meðan hún klæddi börnin og fór með þau. Ákærði hafi hringt í bróður sinn til að láta sækja sig. Minnti hann þó að fram hafi komið á staðnum að ákærði hafi tekið upp hamar og lamið í borð en annað myndi hann ekki.

Vitnið H-kvk-nf E-kvk-nf rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn lýsti aðdraganda kæruskýrslu brotaþola. Vísast til framburðar hennar undir ákærulið I.

Vitnið G-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og lýsti háttsemi ákærða við skýrslutökuna hjá lögreglu. Vísast til framburðar hans undir ákærulið I.

Ákæruliðir III og IV. Hótanir.

Þann 24. apríl 2012 kom brotaþoli aftur á lögreglustöð og lagði fram kæru á hendur ákærða vegna hótana sem hún hefði fengið frá ákærða í gegnum síma en hann hefði hótað henni lífláti og að henni yrði nauðgað. Brotaþoli kvaðst hafa tekið símtalið upp og afhenti lögreglu það. Í skýrslu brotaþola koma aftur fram lýsingar á líkamlegu ofbeldi frá 8. janúar 2012 í kjölfar rifrildis og að ákærði hafi ógnað henni með hamri, auk þess að hann hafi brotið hurð inni á baðherbergi þar sem hún hafði lokað sig inni. Í kjölfar þess hafi hún óskað eftir aðstoð lögreglu við að komast af heimilinu og í framhaldi hafi hún lagt fram kæru á hendur honum. Þá lýsir hún því að ákærði hafi verið með hótanir síðan hún flutti út og reyndar áður líka. Ákærði hafi hótað því að láta einhverja Rússa nauðga sér, láta menn klippa af sér puttana og alls kyns ljótar hótanir. Þá hafi verið ágreiningur á milli þeirra vegna lykilorðs að heimasíðu fyrirtækis sem þau ráku í sameiningu en hún hafi ekki viljað láta hann fá lykilorðið. Ákærði hafi þá hótað því að drepa hana og rústa lífi hennar fengi hann ekki lykilorðið samdægurs. Aðspurð hvort hún óttist að ákærði láti verða af þessum hótunum kvaðst hún ekki vita það, móðir ákærða segi að þetta sé bara í kjaftinum á honum en sjálf óttist hún að hann geri það, hún væri ekki á lögreglustöðinni ef hún væri ekki hrædd við ákærða. Ákærði hafi kannski ekki gert neitt rosalegt ennþá en hann sé þannig stemmdur að hann segist ætla að láta verða af öllu. Gerði brotaþoli kröfu um að ákærða yrði refsað lögum samkvæmt. Afhenti brotaþoli lögreglu síma og voru skilaboð frá ákærða afrituð. Lýsti hún ástandi ákærða og að ástandið hjá fjölskyldunni hafi verið óviðunandi. Ákærði hafi komið úr meðferð í apríl/maí 2011 og hafi komið hálfruglaður út úr henni og farið að bera hana ýmsum sökum. Er framburður hennar skýr og trúverðugur. Í skýrslu brotaþola koma aftur fram lýsingar á líkamlegu ofbeldi frá 8. janúar 2012 í kjölfar rifrildis og að ákærði hafi ógnað henni með hamri, auk þess að hann hafi brotið hurð inni á baðherbergi þar sem hún hafði lokað sig inni. Í kjölfarið hafi hún óskað eftir aðstoð lögreglu við að komast af heimilinu og í framhaldi hafi hún lagt fram kæru á hendur honum. Eftir það hafi ákærði verið að hóta henni. Lýsti brotaþoli því að ákærði væri hættulegur og hún gæti ekki treyst honum.

Brotaþoli mundi til þess fyrir dóminum að hafa kært smáskilaboð frá ákærða í janúar 2012 en henni hafi fundist þetta ljótt. Þetta hafi verið áreiti en hún ekki óttast skilaboðin eða hótanirnar frá ákærða. Aðspurð hvernig hún upplifði skilaboðin samkvæmt kafla III-1 í ákærunni, sagði hún þau hafa verið barnaleg, hún hafi tekið þeim sem hótun en hún hafi ekki verið hrædd um að einhver meining hafi verið á bak við þau. Seinni skilaboðin hafi verið rugl, barnaskapur og samhengislaus. Brotaþoli kvaðst ekkert vita hvað hún ætti að segja um þriðju skilaboðin. Að hóta að rústa henni með ferköntuðu pönnunni hafi verið bull. Hvort hún hafi upplifað þetta sem hótun sagði hún það geta verið, já, en hún geti ekki gert sér grein fyrir því hvað ákærði var að meina. Aðspurð hvers vegna hún hafi kært þessi skilaboð til lögreglu skýrði hún frá því að þau hafi rifist mikið á þessum tíma, ákærði hafi verið mjög orðljótur og þetta hafi ekki verið skemmtilegt. Hún hafi ekki fundið fyrir neinum ótta og þetta hafi bara verið áreiti. Aðspurð hvort hún hafi einhvern tímann verið hrædd um að ákærði léti verða af hótunum sínum neitaði hún því. Aðspurð hvort brotaþoli hafi sagt eitthvað við ákærða í þeim tilgangi að æsa hann upp, kvaðst hún ekki muna til þess, en það gæti vel verið.

Aðspurð fyrir dóminum um framburð sinn hjá lögreglu og frásögn af sambúð þeirra, vildi brotaþoli litlu svara um það. Kvaðst hún kannast við að hafa svarað einhverjum spurningum lögreglu um meint ofbeldi, hún teldi lögregluna ekki hafa lagt sér orð í munn eða spunnið upp þessar lýsingar en hún muni bara ekki eftir því að hafa jánkað þessu, hún muni það bara ekki. Ástæða þess að fara til lögreglunnar hafi bara verið að þetta hafi verið erfitt, hún viti bara ekki í hvaða samhengi eða út af hverju hún hafi borið ákærða þessum sökum. Brotaþoli kvað ákærða vera tvo ólíka menn með og án áfengis. Hann væri ekki hann sjálfur þegar hann væri í neyslu, hann væri með ranghugmyndir, þunglyndi, stjórnleysi og alls konar rugl. Hvort hún fyndi fyrir árásargirni hjá honum svaraði hún: „Nea ekki beint, bara svona geðveik, bara svona bull, bara erfitt.“ Brotaþoli staðfesti lögregluskýrslur sem hún gaf fyrir lögreglu og kvaðst örugglega hafa lesið þær yfir áður en hún undirritaði þær en hún ætti ekki auðvelt með að lesa.

Ákærði kvaðst hjá lögreglu, varðandi ákærulið 1 í þessum kafla ákærunnar, hafa sent þessi skilaboð til brotaþola en hann hafi verið fullur og reiður vegna kaffisins sem hún hafi ekki viljað skila til hans og tengist fyrirtæki hans ZinZino. Ákærði var einnig spurður út í sms-skilaboð þar sem hann hafi hótað að brenna peysur af brotaþola og kvaðst hann hafa gert það í reiði sinni. Brotaþoli sé þjófur, lygari og óþverri.

Ákærði viðurkenndi hjá lögreglu að hafa sent smáskilaboðin sem lýst er í ákærulið III-2 en brotaþoli hafi verið að stela lífsviðurværi hans sem væri fyrirtækið.

Ákærði viðurkenndi hjá lögreglu að hafa sent smáskilaboð sem lýst er í ákærulið III-3. Hafi ákærði verið að biðja brotaþola um að skila honum fyrirtækinu en hún ekki viljað það. Kvað hann ekkert hæft í þessum hótunum. Aðspurður hvers vegna hann væri þá að senda slíkar hótanir kvaðst ákærði hafa vonast til að brotaþoli yrði hrædd og skilaði honum kaffinu.

Ákærði kvaðst fyrir dóminum ekki efast um það eina sekúndu að hann hafi sent umrædd smáskilaboð sem ákært er fyrir. Ágreiningur hafi verið á milli aðila vegna fyrirtækis sem hann ætti en brotaþoli hafi breytt lykilorði á vefsíðu fyrirtækisins þannig að hann gat ekki nálgast upplýsingar á síðunni. Ákærði kvaðst hafa verið búinn að missa vinnuna vegna veikinda, einnig húsið og bíla og brotaþoli hafi svo ætlað að stela fyrirtækinu af honum. Hann hafi verið mjög reiður. Ákærði kvað brotaþola hafa átt að vera ljóst að hún væri ekki í neinni hættu en það væri pottþétt að hann hafi ætlað að hræða hana til að afhenda honum lykilorðið. Hann hafi síðar talað við hana og sagt henni að hún þyrfti ekkert að óttast. Ákærði kvaðst frekar hafa átt að tala við lögfræðing á þessum tíma en að senda umrædd skilaboð. Tilgangurinn með þessum skilaboðum hafi verið að fá brotaþola til að afhenda lykilorðið en ætlunin hafi ekki verið að kúga hana eða valda henni ótta. Ákærði kvaðst sjá eftir að hafa sent umrædd skilaboð. Ákærði kvað þau reka fyrirtæki, sem flytti inn kaffi, og vera með fastan kaupendahóp og væri það lifibrauð þeirra í dag.

Brotaþoli kvaðst fyrir dóminum muna eftir símtali samkvæmt ákærulið IV og hafa farið með það til lögreglu. Ákærði hafi örugglega hótað sér en hún mundi ekki hverju. Spurð hvort hún hafi fundið fyrir ótta eftir þetta símtal, kvaðst hún hafa verið mjög pirruð á þessum tíma, en hún myndi þetta ekki svo vel. Það sem ákærði hafi sagt hafi verið ljótt og barnalegt. Hún hafi farið með þetta til lögreglu og beðið hana um að stoppa ákærða í þessu bulli. Hún hafi hins vegar ekki óttast það að ákærði léti verða af hótunum sínum. Framburður hennar hjá lögreglu var borinn undir hana og kvað brotaþoli það vel geta verið að hún hafi verið hrædd á þessum tíma og sagt þetta. Þá kvað hún ákærða vera orðljótan en ekki meina neitt með orðum sínum, þau væru bara ljót.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 25. apríl 2012 vegna þessa ákæruliðar og kvaðst hafa hótað brotaþola en mundi ekki hvernig, hann hafi verið svo reiður. Ágreiningur væri á milli þeirra um fyrirtæki sem ákærði kvað vera í sinni eigu og hafi brotaþoli sett nýtt lykilorð á vefsíðu þeirra svo ákærði komst ekki inn á vefsvæðið. Kvað hann brotaþola „ýta á alla hnappa hans“ og hann hafi orðið mjög reiður. Hann myndi ekki hvernig hann hafi hótað henni en örugglega bæði í gegnum síma og með smáskilaboðum. Það væri þó engin meining á bak við það. Eftir að ákærði hafði hlustað á hljóðupptöku af símtali því sem ákært er fyrir, kvaðst hann ekki bera á móti því að hafa sagt það sem þar kemur fram en það hafi verið sagt í reiðikasti en þannig gangi samskipti þeirra fyrir sig. Hann hafi ekki ætlaða að framfylgja þessum hótunum nema með því að senda lögfræðing á brotaþola.

Ákærði kvað fyrir dóminum brotaþola hafa æst sig upp í þeim tilgangi að hann segði eitthvað sem hann ætti ekki að segja. Þessi orð hafi verið sögð í reiðikasti. Ákærði kvaðst ekki hafa sagt þessi orð nema til að valda brotaþola ótta og til að ná fram lausn á vanda þeirra. Þessi samskipti hafi verið partur af ömurlegum samskiptum sem ekki væru fyrir hendi í dag en þetta hafi allt verið gert til að fá lykilorðið að vefsíðu fyrirtækisins. Ákærði kvað brotaþola ekki hafa óttast þessi viðbrögð sín, hann væri dags daglega orðljótur og hún þekkti hann vel. Ákærði hafi misst heilsuna og þurft að hætta að vinna á sjónum, til margra ára, hann hafi misst húsið sitt og fjölskyldu og drukkið mikið á þessum tíma. Hann hafi nú tekið á þeim málum.

H-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst muna frekar óskýrt eftir atvikum. Hann hafi tekið við kæru frá brotaþola í apríl 2012 vegna símtals. Mundi hann að brotaþoli hafi verið í geðshræringu og hún fundið fyrir ótta eftir því sem hún lýsti. Hafi brotaþoli lýst því að þetta væri búið að ganga í langan tíma og brotaþoli sagst vera því „vön“ að verða fyrir ofbeldi af hálfu sambýlismanns síns. Hún hafi lýst því að hún óttaðist ákærða.

G-kvk-nf H-kvk-nf J-kvk-nf gaf símaskýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa verið í miklum samskiptum við brotaþola fram til þess tíma að brotaþoli tók aftur upp samband við ákærða en þær hafi verið miklar vinkonur. Hún hafi ekki verið í miklum samskiptum við ákærða. Kvaðst G-kvk-nf hafa verið stödd heima hjá brotaþola þegar ákærði hótaði brotaþola í síma. Það hafi verið hótanir og brotaþoli hafi verið mjög hrædd og beðið sig um að fylgja sér upp á lögreglustöð. Brotaþoli hafi skolfið og verið skjálfrödduð. G-kvk-nf kvaðst hafa hlustað á samtalið og sjálf fengið sjokk.

Önnur sönnunargögn.

Læknabréf A-kk-ef H-kk-ef læknis frá 29. júní 2012 liggur fyrir í málinu. Er þar staðfest að brotaþoli hafi leitað á Bráðamóttöku Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja samkvæmt sjúkraskrám þann 25. október 2011 vegna líkamsárásar af hendi sambýlismanns hennar. Var haft eftir brotaþola að árásin hafi verið með þeim hætti að sambýlismaður hennar hafi slegið hana með glasi í höfuðið. Segir í bréfinu að brotaþola hafi verið mikið niðri fyrir og hrærð samkvæmt skráningu vakthafandi læknis. Um tveggja sentimetra skurður hafi verið á enni brotaþola. Einnig hafi verið bólga á vinstra augnloki og sauma hafi þurft tvö spor í enni hennar. Þá segir að áverkalýsing vakthafandi læknis geti vel passað við lýsingu brotaþola á því hvernig áverkinn var tilkominn, þ.e.a.s. að glasi hafi verið lamið í andlit hennar.

Forsendur og niðurstöður.

Líkamsárásin.

Brotaþoli, sem er eiginkona ákærða og býr með honum nú, dró framburð sinn hjá lögreglu meira og minna til baka fyrir dóminum eins og rakið hefur verið. Þegar brotaþoli gaf skýrslu hjá lögreglu var afstaða hennar til brotanna afdráttarlaus þrátt fyrir að hún segðist hræðast viðbrögð hans. Hlustaði dómari á upptökur af skýrslutökum yfir henni, bæði í hljóði og mynd, og var ekkert sem benti til að brotaþoli væri í uppnámi, óstyrk, óskýr, illa áttuð eða á nokkurn annan hátt þannig á sig komin að hún væri ekki fullkomlega meðvituð um hvað hún var að gera. Þá lýsti vitnið H-kk-þgf því fyrir dóminum að farið hafi verið ítarlega yfir afleiðingar kærunnar, framhald og feril málsins með brotaþola áður en hún gaf skýrslu og ekkert hafi bent til þess að hún hafi verið illa áttuð eða ekki vitað hvað hún var að gera. Þá hafi hún lýst því að hún væri hrædd við viðbrögð ákærða eftir að honum yrði kynnt kæruskýrslan og að hann myndi vinna henni mein í kjölfarið. Brotaþoli dró þennan framburð sinn til baka fyrir dóminum.

Verður að meta framburð brotaþola fyrir dómi með hliðsjón af því að hún býr með ákærða í dag en á þeim tíma er skýrslan var gefin hjá lögreglu voru þau skilin. Er framburður hennar fyrir dóminum slitróttur og ekki í neinu samhengi við framburð hennar hjá lögreglu. Telur dómurinn að framburður hennar hjá lögreglu hafi verið trúverðugur um atvik, og ekkert sem bendi til að brotaþola hafi ekki verið ljóst að hún var að kæra fyrrverandi eiginmann sinn fyrir líkamsárás.

Ákærði mótmælti því að niðurstaða dómsins yrði byggð á lögregluskýrslum þar sem lögbundin sé milliliðalaus málsmeðferð og sönnunarmat dómara sé bundin henni. Meðal annars hafi ákærða ekki gefist kostur á að koma spurningum að við skýrslugjöf brotaþola hjá lögreglu og sé það brot á 6. mgr. Mannréttindasáttmála Evrópu og 111. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 25. apríl 2012 vegna kæru brotaþola. Var honum kynntur réttur sinn til að fá tilnefndan verjanda, sem hann hafnaði. Á því stigi málsins var honum kunnugt um sakarefnið og gat í framhaldi skýrt frá atvikum, hafi þau ekki verið rétt í kæruskýrslu brotaþola, og jafnframt óskað eftir því að brotaþoli yrði spurð um tiltekin atvik. Það gerði ákærði ekki heldur játaði háttsemina og gekk jafnvel lengra í lýsingu sinni fyrir lögreglu, hann kvaðst ekki hafa hent glasinu heldur barið hana með glasinu í andlitið. Brotaþoli kom fyrir dóminn og gaf skýrslu þar og hafði ákærði þá einnig tækifæri á að leggja fyrir hana spurningar, sem hann gerði. Telur dómurinn þennan hátt á rannsóknarstigi og svo aftur fyrir dóminum ekki brjóta gegn réttindum ákærða samkvæmt 6. mgr. MSE né 111. gr. laga nr. 88/2008.

Samkvæmt 126. gr. laga nr. 88/2008 er sönnunarmat lagt í hendur dómara. Á það jafnt um það sem kemur fram í framburði fyrir dómi og jafnframt öðrum óbeinum sönnunargögnum, sbr. 3. mgr. 111. gr. laganna. Með vísan til þess sem að ofan er sagt metur dómurinn framburð brotaþola hjá lögreglu, sem bæði er tekinn upp í hljóði og mynd, trúverðugan og telur dómurinn framburð brotaþola nú markast af þeirri staðreynd að brotaþoli er í sambúð með ákærða. Hefur framburður brotaþola fyrir dóminum verið ómarkviss, brotakenndur og ótrúverðugur og að engu hafandi að því marki sem hann skarast á við annan framburð hennar og ákærða sjálfs hjá lögreglu. Þá lýsti brotaþoli atvikum eins hjá lækninum sama kvöld.

Telur dómurinn lögfulla sönnun framkomna um að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í þessum ákærulið. Ákærði braut gegn brotaþola með því að kasta í hana glerglasi, sem brotnaði í andliti hennar og skildi eftir sig bólgu og skurð sem þurfti að sauma. Er háttsemi ákærða réttilega heimfærð til 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Ákæruliður II.

Ákærði neitaði sök í þessum ákærulið og brotaþoli kvað rangt eftir sér haft hjá lögreglu að ákærði hafi lamið sig eins og lýst er í ákæru.

Eins og að ofan er rakið, hlustaði dómari á framburð brotaþola fyrir lögreglu varðandi þennan ákærulið og er ekkert þar sem bendir til að brotaþoli hafi verið í geðshræringu eða illa áttuð. Var sú skýring brotaþola fyrir dóminum hrakin af vitninu H-kvk-þgf E-kvk-þgf rannsóknarlögreglumanni sem tók skýrsluna af brotaþola. Þá lýsti brotaþoli þessari árás strax fyrir lögreglu sem var kölluð á heimili aðila 8. janúar 2012 og aftur fyrir lögreglu 10. febrúar s.á. Þá skýrði brotaþoli í þriðja sinn frá þessari árás í skýrslu fyrir lögreglu 24. apríl 2012. Þá viðurkenndi ákærði á vettvangi í samskiptum við lögreglu að hafa slegið brotaþola tvisvar sinnum en laust í andlitið. Ákærði kvaðst fyrir lögreglu þann 25. apríl 2012 hafa orðið ofsareiður umrætt sinn, risið upp úr sófanum og kýlt hana með krepptum hnefa hægri handar og hún fallið í gólfið. Hann hafi orðið svo reiður að hann hafi verið kominn að því að stappa ofan á hausnum á henni en hætt við. Hann hafi á þessum tímapunkti langað að drepa hana en haldið aftur af sér. Ákærði kvaðst fyrir dóminum hafa verið á lyfinu Fenlafaxine og það farið þannig í skapið á sér að hann hafi orðið annar maður á meðan. Lagði hann fram læknisvottorð því til staðfestu og útskrift af vefmiðlinum Drugs.com um áhrif efnisins Venlafaxine, sem hann hvað vera samheitalyf. Í læknisvottorðinu kemur fram að í fyrsta skipti hafi lyfið verið skrifað út 12. júlí 2010 og í síðasta skipti þann 26. apríl 2011 og ekki sé vitað að ákærði hafi fengið lyfin endurnýjuð annars staðar eftir þann tíma. Telur dómurinn því ósannað að ofangreind lyf hafi haft áhrif á gerðir ákærða rúmu hálfu ári síðar og enn síður tæpu ári síðar. Brotaþoli lagði fram kæru á hendur ákærða hjá lögreglu þann 10. febrúar 2012 og í kæruskýrslu vegna hótana þann 24. apríl 2012 lýsti hún atvikum aftur. Brotaþoli hefur ekki dregið kæru sína til baka en dró hins vegar framburð sinn fyrir lögreglu til baka fyrir dómi. Eins og áður hefur verið rakið metur dómurinn trúverðugleika framburðar brotaþola fyrir dóminum með hliðsjón af núverandi stöðu hennar og því að hún er eiginkona ákærða og býr með honum. Ákæruvaldið hefur metið það svo, með vísan til 2. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, að brotið varði almannahagsmuni, enda sé það alvarlegt þar sem það er framið á heimili brotaþola þar sem brotaþoli getur litlum vörnum komið að.

Með sömu rökum og lýst er í ákærulið I telur dómurinn fullnægjandi sönnun hafa verið færða fram af ákæruvaldinu um sekt ákærða samkvæmt þessum ákærulið. Byggist það mat á trúverðugleika framburðar brotaþola og ákærða sjálfum fyrir lögreglu en brotaþoli lýsti þessari háttsemi a.m.k. þrisvar sinnum fyrir lögreglu á sama hátt. Engin viðhlítandi skýring hefur verið gefin á breyttum framburði nú fyrir dómi nema þá að aðilar búa núna saman. Er framburður þeirra beggja nú fyrir dóminum ótrúverðugur og að engu hafandi. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi eins og henni er lýst í ákærulið II og verður honum gerð refsing fyrir en háttsemin er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákæruliður III.

Ákærði játaði hjá lögreglu og fyrir dóminum að hafa sent þau smáskilaboð, sem tilgreind eru í þessum ákærulið, til brotaþola í þeim tilgangi að fá afhent lykilorð að heimasíðu fyrirtækis sem þau reka. Dómarinn hlustaði á upptöku brotaþola hjá lögreglu sem hún gaf 24. apríl 2012 er hún lagði fram kæru á hendur honum. Eftir að brotaþola voru kynnt ákvæði 117. gr. laga nr. 88/2008 kvaðst hún vilja gefa skýrslu vegna hótana ákærða. Kvað hún ákærða hafa verið í miklu rugli undanfarið vegna neyslu fíkniefna og áfengis. Var ekki á nokkurn hátt hægt að merkja að brotaþoli hafi sjálf verið rugluð eða illa áttuð þegar hún ræddi við lögreglu eins og hún hefur nú borið fyrir dóminum.

Í ákærulið 1 í þessum kafla ákærunnar segir: „Of seint að skila, lítið land, lítill bær. Nú verður hvergi friður. Kærðu eins og þú vilt bara gaman að sjá þegar þú sérð að þú færð mjög litla vernd. Ég ætla að berja þig í fyrsta sinn og njóta þess.“ Í ákærulið 2 í þessum kafla segir: „Þú munt borga mér kaffið í blóði ef ekki vill betur. Kærðu skítuga hóta kærðu.“ Kvað ákærði ástæðu þess að hann hafi sent þessi skilaboð þá sömu og fyrri skilaboða. Í 3. lið þessa kafla ákærunnar segir í skilaboðum sendum kl. 03.04: „Þú ert hálfviti. Þetta er í fyrsta skipti sem ég læt hart mæta hörðu og mér er slétt sama um allar hótanir um lygar. Þú ert búin að gera mig það illan. Ég er að spá í að rústa þér með ferköntuðu pönnunni. Kærðu! Og... mæli með því. Það verður aldrei friður fyrr en Öll kaffipöntunin er komin í hús hjá réttmætum eiganda. Mitt nafn er skráð já þótt að eirróse sé fyrirtækið. Þetta hefði ekki farið svona ef þú“. Er háttsemi þessi heimfærð til 233. gr. almennra hegningarlaga.

Brotaþoli kvaðst fyrir lögreglu, aðspurð hvort hún óttaðist þessar hótanir, ekki hafa leitað til lögreglunnar ef hún óttaðist ekki ákærða. Kvaðst brotaþoli vera hrædd við ákærða og hrædd við að hann léti verða af þessum hótunum, hann væri búinn að vera stjórnlaus af reiði, í mikilli neyslu og búinn að hóta fleiri fjölskyldumeðlimum.

Ákærði skýrði svo frá hjá lögreglu, aðspurður hvers vegna hann væri að senda slíkar hótanir, að hann hafi vonast til að brotaþoli yrði hrædd og skilaði honum kaffinu.

Ákærði neitaði því fyrir dóminum að í þessu hafi falist hótun, hann hafi verið reiður og viljað fá lykilorð að heimasíðu fyrirtækis síns og mörg ljót orð hafi fallið vegna þessa ágreinings þeirra. Brotaþola hafi átt að vera ljóst að hún væri ekki í neinni hættu en það væri pottþétt að hann hafi ætlað að hræða hana til að afhenda honum lykilorðið.

Við úrlausn málsins verður að meta þessi skilaboð í samfellu enda send á tæpum sólarhring. Þá eru þau send um 22 dögum eftir samvistarslit aðila og síðari árásina sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir. Þá verður einnig að líta til framferðis ákærða á undan og þess að á þessum tíma hræddist brotaþoli ákærða, samanber að 6. febrúar 2012 óskaði brotaþoli eftir aðstoð lögreglu við að nálgast persónulega eigur sínar og barnanna á heimili þeirra þar sem hún þorði ekki ein heim til ákærða.

Í 233. gr. almennra hegningarlaga segir að hver sem hafi í frammi hótun um að fremja refsiverðan verknað og hótunin sé til þess fallin að vekja hjá öðrum manni ótta um líf, heilbrigði eða velferð sína eða annarra, þá varði það sektum eða fangelsi allt að tveimur árum.

Í ofangreindum skilaboðum er brotaþola hótað að hún verði barin af ákærða, hún muni borga kaffið með blóði, og ákærði ætli að rústa henni með ferkantaðri pönnu. Verður ekki annað talið en að þessi skilaboð feli í sér hótun um refsiverðan verknað. Brotaþoli lýsti því fyrir lögreglu að hún óttaðist ákærða vegna stjórnleysis hans og hegðunar. Þrátt fyrir að brotaþoli hafi dregið framburð sinn til baka fyrir dóminum telur dómurinn þann framburð síðar tilkominn og markast af núverandi stöðu brotaþola. Verður, við sönnunarmat, að virða þann framburð að vettugi. Þá verður einnig að líta til þess að ákærði kvað sjálfur, bæði fyrir lögreglu og dóminum, að þessi skilaboð hafi verið send til að hræða brotaþola í þeim tilgangi að fá hana til að afhenda lykilorð.

Telur dómurinn sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í þessum ákærulið og er hún réttilega heimfærð til refsiákvæðis. Verður ákærða gerð refsing fyrir.

Ákæruliður IV.

Brotaþoli lýsti því þannig, varðandi þennan ákærulið, að ákærði hafi hringt í heimasíma hennar en vinkona hennar hafi verið hjá henni. Hún hafi verið með upptökutæki í láni og sett hátalarann á símanum á um leið og hún kveikti á upptökutækinu. Vinkona hennar hafi þannig hlustað á símtalið. Kvað hún ákærða hafa hringt í sig úr nokkrum símanúmerum. Brotaþoli kvaðst alltaf fara í mikið ójafnvægi „við þetta“. Aðspurð hvort hún óttist ákærða eða hvort hún haldi að hann láti verða af þessum hótunum, kvaðst hún óttast hann, ákærði væri allt annar maður en hann var áður. Brotaþoli kvaðst ekki myndu vera á lögreglustöðinni ef hún óttaðist hann ekki. Ákærði hafi ekki gert neitt rosalega alvarlegt af sér ennþá en hann væri þannig staddur að honum væri trúandi til alls. Hann sé þegar búinn að hóta sér að skaða ömmu hennar og afa og hafi hótað fósturföður hennar svo hann sé óútreiknanlegur. Kvaðst brotaþoli vera búin að skipta um símanúmer ansi oft til að reyna að losna við ákærða. Kvað hún þetta fara rosalega illa með börnin hennar en hún væri að reyna að vernda þau gegn þessu en ekki tekist alveg. Brotaþoli kvaðst gera kröfu um að ákærða yrði refsað fyrir þessa háttsemi sína. Dómari hlustaði á hljóðupptöku þegar brotaþoli gaf kæruskýrslu sína og var ekki að heyra að hún væri illa áttuð, rugluð eða hafi ekki vitað hvað hún var að gera eins og brotaþoli lýsti fyrir dómi. Er vísað til forsendna í ákærulið I varðandi mat dómara á framburði hennar fyrir lögreglu og dóminum.

Vitnið G-kvk-nf lýsti fyrir dóminum áhrifum símtalsins á brotaþola og hræðslunni sem hafi gripið þær báðar.

Ákærði er sakaður um í ákærulið 1. í kafla IV. í ákærunni að hafa sagt: „Heyrðu, það er skynsamlegra fyrir þig að hengja þig, stúta þér ...“ Ákærði játaði að hafa látið þessi orð falla en í þeim hafi ekki falist hótun. Gegn neitun ákærða telur dómurinn að í þessum orðum felist ekki hótun í garð brotaþola sem hún hafi haft ástæðu til að óttast um líf sitt og velferð. Verður ákærði því sýknaður af þessum ákærulið.

Í ákærulið 2. í sama kafla ákærunnar segir: „Ef að þú lætur mig ekki fá lykilorðið í dag, ég er bara að segja þér það, það er allt, það er allt sett á fullt. Ég ætla að rústa þér.“ Ákærði kvaðst fyrir lögreglu hafa verið að meina að hann ætlaði að fá sér lögfræðing og kæra hana vegna þess að hún hafi ekki „léttan“ málstað að verja. Fyrir dóminum sagði ákærði að í þessari hótun hafi falist sú hótun að rústa brotaþola fjárhagslega en ekki líkamlega. Gegn neitun ákærða fyrir lögreglu og dóminum telur dómurinn ósannað að ákærði hafi með þessum orðum valdið brotaþola slíkum ótta sem áskilið er í lagaákvæðinu og ber því að sýkna hann af þessum ákærulið.

Í ákærulið 3 í sama kafla er ákært fyrir eftirfarandi: „Ég rústa þér, stúta þér, berja þig, nauðga þér, brjóta á þér hausinn. Ég ætla að drepa þig ef þú lætur mig ekki fá þetta í dag. Ég vil fá þetta í dag með illu.“ Ákærði kvaðst fyrir lögreglu ekki muna eftir því að hafa sagt þetta en brotaþoli hafi narrað hann í þessu símtali. Kvaðst hann bara myndu fara heim til hennar og berja hana ef hann ætlaði sér að berja hana en ekki segja það í síma. Með orðunum „að fá þetta í dag með illu“ kvaðst hann fyrir lögreglu hafa ætlað að verða sér úti um lögfræðingi og höfða einkamál gegn brotaþola. Aðspurður hvort hann hafi verið að hóta brotaþola í þessu símtali kvað hann það hafa verið en það hafi verið gert í reiðikasti. Kvað ákærði þetta hafa verið venjulegar samræður á milli þeirra. Fyrir dóminum neitaði ákærði því að einhver ógnun hafi falist í ofangreindum orðun nema þá í þeim tilgangi að fá lykilorðið af vefsíðu fyrirtækisins afhent.

Með vísan til framburðar brotaþola hjá lögreglu og ákærða fyrir lögreglu og dóminum verður að meta framburð þeirra með hliðsjón af trúverðugleika framburðar fyrir dómi og lögreglu. Telur dómurinn að með þessum orðum hafi brotaþoli mátt óttast að ákærði myndi láta verða af hótunum sínum og því óttast um líf sitt og velferð. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi. Verður honum gerð refsing fyrir.

Ákvörðun refsingar.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir þá háttsemi sem lýst er í ákæruliðum I-III og 3. lið kafla IV. í ákærunni. Ákærði hefur verið sýknaður af ákæruliðum 1og 2 í IV. kafla ákærunnar. Er brot í ákærulið I sérstaklega hættulegt vegna þeirrar aðferðar sem ákærði beitti. Ákærði á sér engar málsbætur en brotið er framið inni á heimili brotaþola, sem verður að meta ákærða til refsiþyngingar. Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Er refsing ákærða nú ákvörðuð með hliðsjón af 3. mgr. 70. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þykir hæfileg fangelsi í tíu mánuði. Með vísan til þess að alvarlegasta brotið var framið í október 2011 og rannsókn málsins virðist hafa verið lokið í apríl 2012, en ákæra ekki gefin út fyrr en 25. júní 2013, og þess að ákærði kveðst hafa tekið á neysluvanda sínum og ekki neytt áfengis eða fíkniefna frá því sl. vor, þykir rétt að skilorðsbinda níu mánuði refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Að þessum niðurstöðum fengnum og með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, ber að dæma ákærða til greiðslu 90% alls sakarkostnaðar en 10% sakarkostnaðar skal greiddur úr ríkissjóði. Er sakarkostnaður málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef hdl., sem eru ákveðin 429.838 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð.

Ákærði, J-kk-nf Z-x-x, skal sæta fangelsi í tíu mánuði, en fresta skal fullnustu níu mánaða refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 90% af heildarsakarkostnaði, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef hdl., 429.838 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti en 10% sakarkostnaðar skal greiddur úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.