S-437/2012

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 17. janúar sl., er höfðað með tveimur ákærum útgefnum af lögreglustjóranum á Selfossi, annars vegar ákæru dagsettri 22. nóvember 2012, og hins vegar ákæru dagsettri 28. desember 2012, á hendur Á-kk-þgf F-kk-þgf M-kk-þgf, [...], til heimilis að Rauðavaði 23, Reykjavík, en til dvalar í fangelsinu Litla-Hrauni, Eyrarbakka. Mál nr. S-3/2013 var þingfest þann sama dag og var það mál þá sameinað máli þessu, með vísan til 1. mgr. 169. gr. sömu laga.

Með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 22. nóvember 2012, var mál höfðað á hendur ákærða,

„fyrir umferðar og hegningarlagabrot

I.

með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 23. desember 2011 ekið bifreiðinni XK-434 sviptur ökurétti ævilangt, austur Suðurlandsveg frá Reykjavík að Hveragerði og þaðan suður Þorlákshafnarveg til Þorlákshafnar og fyrir að hafa umrætt sinn í heimildarleysi hagnýtt sér nefnda bifreið til akstur, sbr. einnig ákærulið III, án heimildar eiganda bifreiðarinnar, en bifreiðinni hafði verið stolið fyrr í vikunni af bílasölu Höfðabíla í Reykjavík.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940

II.

með því að hafa snemma morguns föstudaginn 23. desember 2012 [sic] í þjófnaðarskyni reynt að brjótast inn í verslun Lyf og heilsu við Selvogsbraut í Þorlákshöfn með því að brjóta rúðu á bakhlið hússins og reyna að spenna upp hurð á húsinu, en ákærði hvarf frá án þess að komast inn í húsnæðið.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga.

III.

með því að hafa skömmu eftir að atburðir samkvæmt ákærulið II áttu sér stað, ekið bifreiðinni XK-434 vestur Selvogsbraut í Þorlákshöfn, sviptur ökurétti ævilangt og óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns og tetrahýdrókannabínóls.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. [sic] umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá er í ákærunni svohljóðandi einkaréttarkrafa:

„Í málinu gerir B-kk-nf S-kk-nf [...], kröfu vegna ákæruliðar I um að ákærða verði með dómi gert að greiða skaðabætur að fjárhæð kr. 289.990 ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 6. janúar 2012 til greiðsludags auk málskostnaðar að mati dómsins.“

Með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 28. desember 2012, var mál höfðað á hendur ákærða,

„fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot

með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 22. október 2012 heimildarlaust og í óleyfi tekið bifreiðina OK-240 þar sem hún stóð á bifreiðastæði við Skipholt 33 í Reykjavík og hagnýta sér hana til aksturs, sviptur ökurétti ævilangt frá Reykjavík austur Suðurlandsveg um Þrengsli og á Hvolsvöll.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og 1. mgr. 48.gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu máls þessa, ásamt S-kk-þgf S-kk-þgf hdl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Var mál S-3/2013 þá sameinað máli þessu, líkt og áður greinir. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í báðum ákæruskjölum. Þá hafnaði ákærði framkominni bótakröfu, og var henni vikið til meðferðar í sérstöku einkamáli, nr. E-14/2013, sbr. 1. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Í matsgerð frá rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræðum, er varðar ákæru dagsetta 22. nóvember sl., kemur fram að amfetamín og kannabínóíðar hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði hans mælst amfetamín 55 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 0,8 ng/ml. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjala. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í báðum ákærum og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Með vísan til 2. málsliðar 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála breytir það engu um sekt ákærða þó ósamræmi sé milli framlagðra gagna og ákæru dagsettri 22. nóvember sl., um dagsetningu brots skv. ákærulið II, en samkvæmt gögnum málsins var brotið fram á árinu 2011, en ekki 2012 líkt og greinir í ákæru, enda hefur vörn ákærða ekki orðið áfátt að þessu leyti. Þá er það og mat dómsins að það standi ekki sakfellingu ákærða í vegi þó fallið hafi niður „a“ við tilgreiningu 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, í III. ákærulið sama ákæruskjals, enda sé um augljósa ritvillu að ræða og vörn ákærða hefur ekki orðið áfátt að þessu leyti.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ellefu sinnum áður sætt refsingu, þar af sex sinnum fyrir akstur sviptur ökurétti, sex sinnum fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna eða áfengis, tvisvar sinnum fyrir nytjastuld og tvisvar sinnum fyrir þjófnað eða tilraun til þjófnaðar. Þykir rétt að rekja sakaferil ákærða nánar, hvað varðar ofangreind umferðarlagabrot. Þann 10. júní 2004, gerði ákærði sátt við lögreglustjóra, meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Þá gerði ákærði þann 18. janúar 2006 sátt við sýslumann meðal annars vegna ölvunaraksturs. Þá gerði ákærði sátt við lögreglustjóra þann 17. mars. 2006, vegna aksturs sviptur ökurétti. Þá gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun þann 19. september 2007, meðal annars vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna. Þá var ákærði dæmdur þann 13. maí 2008, fyrir að aka sviptur ökurétti og undir áhrifum fíkniefna. Var ákærða þá gert að sæta ævilangri sviptingu ökuréttar. Þá var ákærði þann 19. janúar 2009, dæmdur, meðal annars fyrir að aka sviptur ökurétti og undir áhrifum fíkniefna. Þá var ákærði dæmdur þann 5. maí 2009, meðal annars fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna. Þá var ákærði dæmdur þann 13. júlí 2011, fyrir akstur sviptur ökurétti. Loks var ákærði dæmdur þann 23. október sl., til að sæta fangelsi í 4 mánuði, fyrir nytjastuld og akstur sviptur ökurétti, undir áhrifum fíkniefna, var það um að ræða hegningarauki við áðurnefndan dóm frá 13. júlí 2011. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir eru framin fyrir uppkvaðning síðastgreinds dóms og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði er nú meðal annars fundinn sekur um akstur undir áhrifum fíkniefna og er það brot hans ítrekað í fjórða sinn.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í þréttan mánuði. Með vísan til dómvenju og að virtum sakaferli ákærða, þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna. Ennfremur er áréttuð ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, samtals 199.637 kr., þ.e. 136.817 kr. samkvæmt yfirlitum lögreglu, 60.000 kr. sem er þóknun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef hdl. auk 2.280 kr. sem er ferðakostnaður verjanda.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Á-kk-nf F-kk-nf M-x-x, sæti fangelsi í þrettán mánuði.

Áréttuð er ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Ákærði greiði sakarkostnað, samtals 199.637 krónur, þar af nemur þóknun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef hdl. 60.000 kr. og ferðakostnaður verjanda 2.280 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf.