S-114/2005

Mál þetta, sem dómtekið var þann 20. júní sl., er höfðað hér fyrir Héraðsdómi Norðurlands eystra með ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu 25. maí 2005, á hendur X,

„fyrir eftirtalin hegningar- og umferðarlagabrot:

I.

Eignaspjöll – Húsbrot.

Með því að hafa föstudaginn 14. maí 2004, við leikskólann Hlíðaból á Akureyri, sparkað í og skemmt bifreiðina, [...], í eigu fyrrverandi sambýliskonu hans, [A], þannig að gúmmílisti á vinstri afturhurð losnaði og farið síðan að heimili [A], ruðst þar inn og borið þaðan út heimilismuni.

II.

Eignaspjöll.

Með því að hafa mánudaginn 17. maí 2004, við leikskólann Hlíðaból á Akureyri, rifið í vinstri hliðarspegil bifreiðarinnar, [...], í eigu fyrrverandi sambýliskonu hans, [A], og brotið spegilinn af bifreiðinni.

III.

Sviptingarakstur – Húsbrot.

Með því að hafa þriðjudaginn 18. maí 2004, ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti, að [...], og ruðst þar heimildarlaust inn í íbúð fyrrverandi sambýliskonu hans, [A] og ekki sinnt tilmælum um að fara þaðan, uns lögreglan kom á staðinn og fjarlægði hann.

IV.

Líkamsárás.

Með því að hafa sunnudaginn 31. október 2004, veist að fyrrverandi sambýliskonu hans, [A], á heimili hennar að [...], þannig að hann greip framan í peysu hennar og fleygði henni á vegg og síðan með því að grípa í vinstri hönd hennar og reyna að draga hana út úr íbúðinni og fram á gang með þeim afleiðingum að við þreifingu sjalvöðva vinstra megin (m. Trapezius) og vöðvum umhverfis vinstri öxl (rotator cuff) hafi hún verið hvellaum og einnig fundið til ákveðinna eymsla við flestar hreyfingar í vinstri öxl og við hreyfingar í hálsi og verið greind með tognun á vinstri axlarlið.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr., 231. gr., og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20,1981 og 1. mgr. 48. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Í málinu gerir [A] kröfu um að ákærði [X], greiði henni samtals kr. 29.046,- í skaðabætur, auk dráttarvaxta frá 17. maí til greiðsludags.“

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu af liðum II og III í ákæru en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsing verði skilorðsbundin. Hvað liði I og IV varðar, er krafist vægustu refsingar er lög leyfa og að refsing verði skilorðsbundin. Þá er þess krafist að bótakröfunni verði vísað frá dómi og krafist málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl. að mati dómsins.

I.

Samkvæmt Rannsóknargögnum eru málsatvik þau að þann 14. maí 2004 óskaði A, eftir aðstoð lögreglu að heimili sínu vegna húsbrots og þjófnaðar. Lögreglumenn fóru á staðinn og kvað A málið snúast um fyrrum sambýlismann sinn, X, ákærða í málinu, sem jafnframt væri faðir 2ja barna hennar, sem hún hefði í forsjá sinni. Kvað hún ákærða ekki hafa umgengnisrétt við börnin. Þegar hún þennan dag hafi farið að sækja son sinn á leikskóla hafi ákærði verið þar á tali við barnið. Hún hafi farið með barnið út í bíl og læst en ákærði hafi þá ætlað að ryðjast inn í bifreiðina og sparkað í hana. Er hún hafi komið heim stuttu síðar hafi ákærði við annan mann, B, verið að bera fartölvu, skjá og tölvuborð út úr íbúðinni út í bifreiðina ... sem þeir hafi verið á og B ekið. Umræddur búnaður hafi verið gjöf frá ákærða til sonar hans. Kvað hún íbúðina hafa verið ólæsta og hefði ákærði ekki haft lykil að henni enda hafi hann ekki búið þar.

Þann 17. maí 2004 kom A á lögreglustöðina og lagði fram kæru á hendur ákærða vegna skemmdarverka. Kvaðst hún hafa verið að sækja son þeirra á leikskóla en ákærði hafi þá verið staddur þar. Hafi ákærði áreitt sig og ausið yfir sig ókvæðisorðum. Kvaðst hún hafa beðið ákærða um að vera rólegan og flýtt sér síðan með barnið út í bíl. Þar hafi ákærði opnað afturhurð og farið að tala við barnið með þjósti og ókvæðisorðum. Ekki hafi verið mögulegt að loka hurðinni fyrr en eftir töluverða stund er ákærði hafði fært sig frá og lokað henni. Hafi hún þá notað tækifærið og bakkað út úr stæðinu. Við það hafi ákærði rifið í vinstri framspegil bifreiðarinnar og brotið hann af. A kvaðst verða fyrir stöðugu ónæði af hendi ákærða og óskaði þess að lögregla brygðist skjótt við ef hún kallaði eftir aðstoð.

Daginn eftir, þann 18. maí hringdi A til lögreglu og tilkynnti að ákærði væri kominn óboðinn og í annarlegu ástandi inn á heimili hennar að ... og væri þar með ónot og leiðindi í garð gesta er staddir voru þar vegna barnaafmælis. Hafi hún þráfaldlega beðið ákærða um að fara en hann neitað og brugðist ókvæða við. Er lögregla kom á staðinn var ákærði þar inni og var fólk felmtri slegið yfir framkomu hans og háttarlagi. Kvaðst A vera óttasleginn yfir framkomu ákærða sem færi stigversnandi. Ákærði skýrði lögreglu svo frá að félagi hans að nafni C hefði ekið sér þangað á bifreiðinni ... en ákærði vissi hvorki eftirnafn, heimilisfang, GSM númer né annað um hagi hins meinta ökumanns. Þar sem lögreglu fannst svör ákærða mjög loðin var þreifað á vélarhlíf bifreiðarinnar sem reyndist vera heit. Ákærði neitaði að hafa kveikjuláslykla bifreiðarinnar og veitti ekki heimild til að leitað yrði í vösum hans. Bifreiðin var ólæst en engir lyklar sjáanlegir. Ákærði var þá færður á lögreglustöð og fyrir varðstjóra þar sem leitað var á honum. Við leit fundust 10 Díazepam töflur sem hald var lagt á, en ekki umræddir kveikjuláslyklar. Enga áfengislykt lagði frá vitum ákærða og svaraði hann spurningum skilmerkilega og var honum því sleppt.

Föstudaginn 21. maí ræddi lögregluvarðstjóri við A í síma. Kvaðst hún þá vera flutt tímabundið úr bænum til að losna undan ágangi ákærða. Skýrði hún svo frá að ákærði hefði komist að fyrirhuguðu afmælisboði og lýst því yfir að hann myndi mæta, hvort sem hann væri velkominn eða ekki. Þegar afmælið hafi staðið sem hæst hafi ákærði komið akandi á bifreiðinni ... . Ákærði hafi komið inn án þess að knýja dyra og hafið að atyrða sig í eyru barnsins og ekki sinnt tilmælum um að fara. Þegar ákærði hafi farið að kasta drengnum upp í loft hafi drengurinn orðið skelkaður og hafi vinkona hennar skorist í leikinn. Kvaðst hún þá hafa hringt eftir aðstoð lögreglu. Hún kvað ákærða ekki hafa verið með beinar hótanir en hann hafi framið húsbrot og verið með uppivöðslusemi. Kvaðst hún kæra ákærða til refsingar fyrir húsbrot og kvaðst tilbúin að vitna um akstur ákærða í umrætt sinn, enda væri hann ökuréttindalaus.

Þann 25. maí 2004 kom A á lögreglustöðina við Hverfisgötu í Reykjavík og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir húsbrot og hótanir en hún hafði fengið inni í kvennaathvarfinu með börnin. Nánari skýrslutaka af brotaþola fór fram hjá lögreglunni á Akureyri þann 1. júní 2004.

Þá lagði brotaþoli fram bótakröfu hjá lögreglu þann 15. júní 2004 vegna skemmdarverka ákærða á bifreið hennar.

II.

Ákærði mætti fyrir dóminn þann 7. júní sl. og viðurkenndi brot sitt skv. I. kafla ákærunnar en neitaði sök að því er varðar II. kafla ákærunnar. Ákærði neitaði sök skv. III. kafla ákærunnar að öðru leyti en því að hann játaði að hafa ekki sinnt tilmælum um að fara út af heimilinu. Ákærði játaði brot sitt skv. IV. kafla ákærunnar en sagði að um hefði verið að ræða átök milli aðila. Nánar aðspurður um III. kafla ákærunnar vísaði ákærði til framburðar síns hjá lögreglu varðandi aksturinn og komu sína á heimili fyrrverandi sambýliskonu sinnar. Varðandi II. kafla ákærunnar kvað ákærði fyrrverandi sambýliskona sína hafa ekið bifreiðinni í átt að sér í reiði og kvaðst ákærði hafa átt þann einan kost að stökkva undan bifreiðinni og þá rekið sig í hliðarspegil hennar.

Við aðalmeðferð málsins sótti ákærði ekki þing þrátt fyrir að vera kunnugt um það. Fór aðalmeðferð fram án viðveru ákærða með samþykki fulltrúa ákæruvaldsins og verjanda ákærða, sem töldu ekki þörf á frekari skýrslugjöf ákærða.

III.

Vitnið D kveðst þann 18. maí 2004, hafa verið í afmælisveislu að ... . Þegar nánast allir gestirnir hafi verið farnir hafi hún heyrt A segja að ákærði væri kominn. Kveðst vitnið hafa litið út um gluggann og séð hvar ákærði kom þar að akandi á dökkri BMW bifreið. Hann hafi farið úr bílnum og að skottinu og tekið upp hjól og komið síðan inn í íbúðina. Ákærði hafi ekki verið velkominn þar og ekki boðið í afmælið. Vitnið kveðst þekkja ákærða og vera visst um að það var hann sem kom þarna akandi. Þegar ákærði hafi komið inn hafi húsráðandi beðið hann um að fara, en hann hafi ekki orðið við þeirri beiðni. Aðspurt kveður vitnið ákærða hafa lagt bifreiðinni á bílaplanið fyrir framan húsið og auðvelt hafi verið að sjá það úr glugga íbúðarinnar á annarri hæð, eldhúsglugginn snúi að bílaplaninu. Vitnið segir veðrið hafa verið ágætt, hvorki rigning né sól og að öruggt sé að enginn annar hafi verið í umræddri bifreið.

Vitnið, A, ber varðandi atburði þann 17. maí 2004 við leikskólann Hlíðaból, að hún hafi verið inni á leikskólanum að sækja son sinn þegar ákærði hafi komi á eftir sér „aggressívur“ og erfiður í háttalagi. Ákærði hafi reynt að tala við þau en hún hafi gengið út í bíl og ætlað að aka burtu. Ákærði hafi stöðvað hana og opnað bílhurðina ökumannsmegin og síðan einnig farþegamegin hjá drengnum og talað leiðinlega við hann. Vitnið kveðst hafa ákveðið að reyna að loka hurðinni og keyra í burtu en ákærði hafi haldið hurðinni og sparkað í bílinn. Þegar sér hafi tekist að loka hurðinni og aka áfram, hafi ákærði rifið spegilinn af bifreiðinni. Aðspurð um hvort ákærði hafi verið í einhverri hættu af því að verða fyrir bílnum kveður vitnið svo ekki hafa verið þar sem ákærði hafi verið til hliðar við sig. Varðandi atvik þann 18. maí, kveðst vitnið hafa verið stödd á heimili sínu að halda upp á barnaafmæli. Ákærði hafi verið búinn að hafa í hótunum um að hann kæmi þar inn, hvort sem hann væri boðinn eða ekki, en vitnið kveðst hafa beðið hann um að gera það alls ekki. Vitnið kveðst síðan hafa séð út um eldhúsgluggann hvar ákærði kom akandi á BMW bifreið og var einn í bílnum. Ákærði hafi síðan komið inn á heimilið mjög ógnandi í framkomu. Vitnið kveðst hafa hringt á lögreglu enda áður verið búin að hafa samband við lögreglu að tilkynna að þetta gæti mögulega gerst. Hún hafi verið búin að láta vita af því að ákærði væri ekki velkominn inn á heimili hennar og ákærði hafi vitað það. Vitnið kveðst hafa reynt að vísa ákærða burt með því að tala rólega við hann áður en til þess kom að til lögreglu var leitað, en án árangurs. Aðspurð um þann hluta ákærunnar er lýtur að því að ákærði hafi fjarlægt muni af heimili hennar þann 14. maí 2004, ber vitniði að það hafi verið gert í heimildarleysi. Ákærði hafi farið inn á heimilið ásamt félaga sínum og þegar hún hafi komið að hafi þeir verið að bera þar út muni. Þá staðfestir vitnið skýrslu sína fyrir lögreglu varðandi meinta líkamsárás. Aðspurð um atvikið við Hlíðaból þann 17. maí kveðst vitnið ekki hafa ekið hratt í burtu, hún hafi reynt að loka hurðinni og ákærði hafi verið til hliðar við sig ökumannsmegin og hafi því aldrei verið í hættu að verða fyrir bílnum. Það hafi verið farþegamegin sem ákærði hafi rifið spegilinn af. Aðspurð um atvikið 18. maí, kveður vitnið ekki vera langt frá íbúðinni að bílastæðinu þar sem ákærði hafi lagt bílnum, öruggt sé að það hafi verið ákærði sem kom akandi og það hafi enginn annar verið sjáanlegur í bifreiðinni. Eldhúsglugginn snúi að bílastæðinu og hvorki hafi verið regn og slagviðri né sól umræddan dag.

IV.

1.

Ákærði hefur undir rekstri málsins viðurkennt brot samkvæmt I. og IV. lið ákærunnar eins og þeim er þar lýst og er sú játning í samræmi við gögn málsins. Teljast brot hans hvað varðar þá ákæruliði því nægjanlega sönnuð og varða þau við tilgreind lagaákvæði.

2.

Varðandi eignaspjöll þau er greinir í ákærulið II neitar ákærði sök og kveðst hafa rekist í hliðarspegil bifreiðarinnar við það að forðast ákeyrslu A. Á hinn bóginn ber A að ákærði hafi rifið spegilinn af bifreiðinni. Ekki er við önnur gögn að styðjast. Telur dómurinn samkvæmt ofangreindu ósannað, að ákærði hafi brotið umræddan spegil með þeim hætti er í ákæru greinir, sbr. 45. gr. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Verður hann því sýknaður af þessum lið ákærunnar.

3.

Ákærði neitar sök vegna meints sviptingaraksturs samkvæmt III. lið ákærunnar og ber samkvæmt rannsóknargögnum að annar aðili, C að nafni, hafi ekið bifreiðinni. Gat ákærði þó ekki gefið frekari deili á viðkomandi. Verður samkvæmt samhljóða framburði tveggja vitna sem telja sig fullviss um að ákærði hafi ekið bifreiðinni og verið einn í henni í umrætt sinn, að telja brot ákærða sannað, þrátt fyrir neitun hans, og varðar það við tilgreint lagaákvæði.

V.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins gekkst ákærði þann 23. mars 2004 undir viðurlagaákvörðun þar sem honum var gerð sekt og gert að sæta sviptingu ökuréttar í eitt ár vegna brota gegn umferðarlögum.

Þann 30. desember 2004 var ákærði dæmdur til þriggja mánaða fangelsisvistar, skilorðsbundinnar til þriggja ára vegna brota gegn lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum.

Þann 10. febrúar 2005 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar og til að sæta sviptingu ökuréttar í fjóra mánuði fyrir brot gegn umferðarlögum. Var þar um hegningarauka að ræða.

Brot þau sem hann er nú fundinn sekur um framdi hann áður en síðastnefndir tveir dómar voru kveðnir upp og ber því nú að ákvarða ákærða hegningarauka samkvæmt reglum 78. gr. hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði. Með vísan til þess um hegningarauka er að ræða, þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Í málinu gerir brotaþoli, A, bótakröfu á hendur ákærða. Sundurliðast hún þannig:

Viðgerð á lista vegna ákæruliðar I, kr. 2.808,-

Hliðarspegill og viðgerð skv. ákærulið II, kr. 20.410,-

Efni af lager, kr. 112,-

Samtals án vsk. kr. 23.330,-

Vsk. 24,5%, kr. 5.716,-

Samtals kr. 29.046,-

Með vísan til úrslita málsins ber að vísa bótakröfu skv. ákærulið II frá dómi. Þá verður einnig að vísa kröfu skv. ákærulið I frá dómi þar sem hún þykir ekki nægjanlega rökstudd.

Í málinu liggur fyrir sakarkostnaður vegna læknisvottorðs að fjárhæð kr. 12.500-Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., ákvarðast kr. 140.000,- að virðisaukaskatti meðtöldum.

Nemur sakarkostnaður ákærða þá samtals kr. 152.500,-. Ber að dæma ákærða til greiðslu þeirrar fjárhæðar í sakarkostnað með vísan til 164. gr. og 165. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð opinberra mála.

Dóminn kveður upp F-kk-nf Ó-kk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti 4 mánaða fangelsi en fullnustu refsingar skal frestað og skal hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði kr. 152.500 í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., kr. 140.000- og er þá virðisaukaskattur innifalinn.

Bótakröfu A er vísað frá dómi.