S-712/2008

Málið, sem dómtekið var 12. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 6. maí 2008, á hendur „G-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Jóruseli 24, Reykjavík, fyrir brot á lögum um eftirlit með skipum með því að hafa, laugardaginn 18. ágúst 2007, sem skipstjóri á Stjörnunni RE-, skipaskrárnúmer 7522, 8,65 brúttórúmlesta skemmtibát, lagt skipinu úr höfn í Reykjavík óhaffæru vegna þess að það hafði ekki gilt haffærisskírteini en Landhelgisgæslan kom að skipinu á siglingu í Sundahöfn um kl. 15:46 sama dag.

Telst þetta varða við 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. tl. 17. gr. og 29. gr. laga um eftirlit með skipum nr. 47/2003.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Krafist er málsvarnarlauna úr ríkissjóði.

II

Málavextir eru þeir að laugardaginn 18. ágúst 2007 kom varðskip að framangreindum skemmtibát þar sem hann var á siglingu á stað 64°09'N – 021°50'V eða utan við Snarfarahöfn eins og segir í skýrslu skipherra. 2. stýrimaður og bátsmaður af varðskipinu fóru um borð í bátinn og við athugun á gögnum hans kom í ljós að haffærisskírteini var ekki um borð. Athugun í gagnagrunni Siglingastofnunar leiddi í ljós að haffærisskírteinið hafði runnið út 1. júní 2006. Skipstjóra bátsins var gert að halda til hafnar og honum sagt að hann hefði ekki heimild til að leggja úr höfn án gilds haffærisskírteinis.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu kvaðst ákærði vera nýbúinn að kaupa bátinn og hafi seljandinn sagt sér að nýbúið væri að skoða bátinn og haffærisskírteinið væri í lagi. Hann kvaðst hafa farið úr Snarfarahöfn skömmu áður en Landhelgisgæslan hafði afskipti af honum og ætlað að koma til sömu hafnar aftur eftir smáskemmtisiglingu.

III

Ákærði viðurkenndi að hafa siglt umræddum bát frá hafnarbakka umræddan dag og út á sundin. Þar hafi Landhelgisgæslan komið að bátnum eins og greinir í skýrslu hennar. Ákærði kannaðist við að hann hafi ekki haft gilt haffærisskírteini meðferðis. Hann hafi nýlega verið búinn að kaupa bátinn og hafi sér verið tjáð að báturinn hefði alla pappíra í lagi. Hann hafi ekki vitað að haffærisskírteinið þyrfti að vera um borð í bátnum. Enn fremur hafi hann talið að sigling á þessu svæði væri innan hafnar og því ekki þörf á haffærisskírteini.

Skipherra varðskipsins kom fyrir dóm og staðfesti skýrslu sína. Einnig báru 2. stýrimaður og bátsmaður um málsatvik og á sama hátt og skýrslan greinir.

Lögfræðingur Siglingastofnunar kom fyrir dóm og staðfesti gögn frá stofnuninni sem eru meðal gagna málsins. Hann bar að bátur ákærða hafi ekki haft gilt haffærisskírteini þegar Landhelgisgæslan hafði afskipti af honum og vísaði til gagna frá stofnuninni þar að lútandi.

IV

Ákærði hefur viðurkennt að hafa siglt umræddum bát frá hafnarbakka og út á sundin við Reykjavík eins og honum er gefið að sök í ákæru. Hann hefur enn fremur viðurkennt að hafa ekki haft haffærisskírteini meðferðis. Þá hefur hann ekki gert athugasemdir við það ákæruatriði að báturinn hafi ekki haft gilt haffærisskírteini á þessum tíma. Sýknukrafa ákærða byggist á því að ekki hafi verið þörf á haffærisskírteini við siglingu bátsins þar eð hann hafi verið á siglingu innan hafnarsvæðis Reykjavíkurhafnar og því ekki látið úr höfn í skilningi 1. mgr. 9. gr. laga nr. 47/2003. Ágreiningslaust er að ákærði var á siglingu innan hafnarsvæðisins.

Í 1. mgr. 17. gr. nefndra laga segir að skip sé óhaffært hafi það ekki haffærisskírteini. Í 1. mgr. 9. gr. sömu laga segir að skipstjóra sé skylt að sjá til þess að skip sé haffært þegar það leggi úr höfn og hafi gild lögboðin skírteini um borð.

Dómurinn telur sannað með játningu ákærða sem styðst við framangreind gögn að skemmtibáturinn Stjarnan RE hafði ekki gilt haffærisskírteini 18. ágúst 2007 þegar báturinn var á siglingu undir stjórn ákærða. Orðin „að leggja úr höfn“ í 1. mgr. 9. gr. laganna verða ekki skilin á annan veg en þann að átt sé við að skip leysi landfestar og sigli frá bryggju. Á siglingunni ber skipstjóra að sjá til þess að skipið sé haffært og það þýðir meðal annars að það verður að hafa gilt haffærisskírteini og það verður að vera um borð. Engu máli skiptir hvort siglingin tekur stuttan eða langan tíma og hvort siglt er innan þess svæðis sem hafnarreglugerð tiltekur hverju sinni að sé hafnarsvæði eða út fyrir það.

Samkvæmt framansögðu verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákærunni og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæða. Refsing ákærða er hæfileg 50.000 króna sekt og komi 4 daga fangelsi í stað sektar verði hún ekki greidd innan 4 vikna. Þá ber að dæma ákærða til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., 111.552 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en anna kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

Dómsorð

Ákærði, G-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, greiði 50.000 krónur í sekt og komi 4 daga fangelsi í stað sektar verði hún ekki greidd innan 4 vikna.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., 111.552 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf