S-690/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 12. september síðastliðinn, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 11. júlí 2013 á hendur X, kennitala [...], [...],[...], „fyrir rangar sakargiftir, með því að hafa að kvöldi miðvikudagsins 20. júlí 2011 gefið rangan framburð hjá lögreglu þess efnis að Y, kennitala [...], hafi ráðist á ákærða á heimili hans að [...],[...], og veist að honum með hnífi með þeim afleiðingum að X hlaut fjóra grunna skurði á vinstri upphandlegg og tvo djúpa skurði á vinstri framhandlegg sem sauma þurfti með 15 sporum, og þannig borið Y röngum sökum og komið því til leiðar að Y var handtekinn af lögreglu þann 21. júlí 2011 og sakaður um líkamsárás gegn ákærða, en ákærði játaði við skýrslutöku hjá lögreglu fimmtudaginn 21. júlí 2011 að hafa veitt sér umrædda áverka sjálfur.“

Í ákæru er brot ákærða talið varða við 1. mgr. 148. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá gerir Y kröfu um að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 1.000.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 20. júlí 2011 til birtingardags ákæru, en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu til greiðsludags.

Ákærði viðurkenndi þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru en hafnaði bótakröfunni. Við svo búið og að gættum fyrirmælum lokamálsliðar 1. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ákvað dómari að nýta heimild í nefndri málsgrein og víkja bótakröfu Y til meðferðar í sérstöku einkamáli sem þingfest verður 18. september 2013.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er háttsemi hans rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í janúar [...]. Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi 30. júní 2008 sem var skilorðsbundið til tveggja ára fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 259. gr. sömu laga, og 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Einnig var ákærði dæmdur í sekt og sviptingu ökuréttar í fjögur ár frá 18. júlí 2008 að telja. Þá gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun um sekt og var sviptur ökurétti í tvö ár frá 26. júní 2007 að telja.

Við ákvörðun refsingar ber að líta til játningar ákærða sem er virt honum til málsbóta. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað málsins, 25.800 krónur samkvæmt framlögðu yfirliti lögreglu.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kvk-nf G-kvk-nf S-kvk-nf settur saksóknari.

Dóm þennan kveður upp J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins að fjárhæð 25.800 krónur.

J-kk-nf H-kk-nf