S-1117/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 2 8. maísl., höfðaði lögreglustjórinn á Suð urnesjumm eð ákæru 13. apríls l. á hendur ákærða, Á-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000- 0000,[...] :

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 28. nóvember 2019, staðið að innflutningi á samtals 3.791,72 gaf hassi (magn tetrahýdrókannabínóls 320 mg/g í þurru sýni), ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærði til landsins sem farþegi með flugi D85944 frá Alicante, Spáni, falin í botni ferðatösku sinnar.

Telst háttsemi þessi varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 og auglýsingu nr.232/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og að gerð verði upptæk framangreind 3.791,72 gaf hassi, samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 og 789/2010.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærði hefur játað sakargiftir og var málið tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Á kærði er fæddur árið [...]. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður verið fundinn sekuru m refsiverða háttsemi. Við ákvörðun refsingar horfa 1. og 3. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga til refsiþyngingar. Afturá móti ber að virða ský lausa játningu ákærða honum til málsbóta auk þess sem ákæruvaldið hefur lagt til grundvallar að ekkert bendi til annars en að hlutverk ákærða hafi afmarkast við það eitt að flytja umrædd efni til landsins. Þá liggur fyrir vottorð meðferðaraðila um að ákærði hafi undanfarna mánuði unnið samviskusamlega bug áneysluvanda sínum.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveði n fangelsi í sjögmánuði. Í ljósi hreins sakaferils ákærða og skýlausrar játningar hans þykir unnt aðfresta fullnustu fimm mánaða af þeirri refsingu og skal sá hluti falla niður að liðnum þremur á rum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þá verða fíkniefni gerð upptæk eins og krafist er og nánar greinir í dómsorði.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað, þ. m. t. málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns sem ákveðin er með virðisaukaskatti í dómsorði.

A-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Á-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í sjö mánuði, en fresta skal fullnustu fimm mánaða refsingarinnar og skal sá hluti falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti upptöku á 3.791,72 gaf hassi.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, 275.280 krónur. Á kærði greiði 86.815 krónur í annan sakarkostnað.