S-881/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 31. janúar sl., höfðaði lögreglustjórinn í Hafnarfirði á hendur ákærða, S-kk-þgf A-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lækjargötu 4, Hafnarfirði, með ákæru útgefinni 20. júní 2006, fyrir eftirtalin brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni;

I.

Laugardaginn 2. apríl 2005, um kl. 06:32, haft í vösrlsum sínum 1,72 g af amfetamíni er hann henti frá sér við handtöku á Flatahrauni, móts við Kaplahraun, Hafnarfirði.

Í ákæru er framangreind háttsemi ákærða talin varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

II.

Miðvikudaginn 12. apríl 2006, um kl. 19:15, haft í vörslum sínum efrtirtalin fíkniefni er lögregla lagði hald á við húsleit í íbúð á jarðhæð að Lækjargötu 4, Hafnarfirði: 6,89 g af hassi og 3,75 g af marihúana er hann geymdi í kommóðuskúffu í stofu, 2,13 g af tóbaksblönduðu kannabisefni er hann geymdi á tölvuborði í svefnherbergi, 0,25 g af amfetamíni er hann geymdi í skáp á baðherbergi, 1,76 g af tóbaksblönduðu kannabisefni er hann geymdi í fataskáp í svefnherbergi og 0,8 g af tóbaksblönduðu kannabisefni er hann geymdi á borði í stofu, en auk þess haft í vörslum sínum til dreifingar, 95,03 g af amfetamíni er hann geymdi í frysti í ísskáp í eldhúsi.

Í ákæru er framangreind háttsemi ákærða talin varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

III.

Fimmtudaginn 4. maí 2006, um kl. 16:40, haft í vörslum sínum 1,07 g af tóbaksblönduðu kannabisefni er hann framvísaði við húsleit lögreglu að Lækjargötu 4, Hafnarfirði.

Í ákæru er framangreind háttsemi ákærða talin varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á 97 g af amfetamíni, 6,89 g af hassi, 3,75 g af marihúana og 5,76 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málanna, samkvæmt heimild í 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög rn. 68/2001, sbr. reglugerð nr. 233/2001.

Ákærði krefst sýknu af ákæru fyrir að hafa haft 95,03 g af amfertamíni til sölu og dreifingar. Að öðru leyti krefst ákærði þess að honum verði einungis dæmd sektarrefsing, en að öðrum kosti verði refsing hans skilorðsbundin.

1.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök í ákæruliðum I og III. Þá játar ákærði skýlaust að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök í ákærulið II að öðru leyti en því að hann neitar því að hafa haft þau 95,03 grömm af amfetamínu, sem hann hafði í vörslum sínum til dreifingar.

Með skýlausri játningu ákærða sem samrýmist gögnum málsins telst sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruliðum I og III og í ákærulið II að undanskildum þeim 95,03 grömmum af amfetamíni sem hann er ákærður fyrir að hafa haft í vörslum sínum til dreifingar. Er háttsemin réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Með hliðsjón af framansögðu takmarkaðist aðalmeðferð málsins við II. kafla ákæru og þá einvörðungu að því er tók til umræddra 95,03 gramma af amfetamíni.

2.

Miðvikudaginn 12. apríl 2006 gerði lögreglan í Hafnarfirði húsleit í íbúð 0101 að Lækjargötu 4 í Hafnarfirði þar sem V-kvk-nf B-kvk-nf J-kvk-nf og ákærði bjuggu. Við þá húsleit lagði lögregla hald á þau fíkniefni sem lýst er í ákærulið II, þar á meðal umrædd 95,03 grömm af amfetamíni sem ákærði framvísaði við húsleitina og var geymt í sýnapoka í frysti í eldhúsi. Í skýrslutöku hjá lögreglu sama dag kvaðst ákærði hafa verið að fá amfetamínið í hendur þetta sama kvöld. Hann kvaðst ekki vita hvert magn efnisins væri, en honum hefði hins vegar skilist að það væri nálægt 100 gömmum. Aðspurður hvað hann ætlaði að gera við amfetamínið kvaðst ákærði hafa verið kominn í mikla fíkniefnaskuld vegna kannabisneyslu sinnar. Hann skuldaði 1 ½ milljón króna vegna neyslunnar. Þess vegna hefði hann verið látinn sækja “spíttið” um kvöldið og hefði hann átt að selja það upp í skuld sína. Ákærði kvaðst ekki þora að gefa upp nafn þess sem lét hann hafa amfetamínið þar sem sá aðili hefði hótað að skaða dóttur ákærða og ættingja. Ákærði var spurður að því hvort hann hefði greitt fyrir amfetamínið sem lögreglan lagði hald á. Hann svaraði því neitandi, en kvaðst hafa átt að skila inn ágóðanum vegna skuldar sinnar. Kvaðst hann vera í vondum málum út af þessu.

Fyrrum sambýliskona ákærða, V-kvk-nf B-kvk-nf J-kvk-nf var spurð af því í skýrslutöku hjá lögreglu þann 12. apríl 2006 hvort ákærði væri að selja fíkniefni út úr íbúðinni. Kvaðst hún hafa orðið þess vör að einhverjir félagar ákærða renndu við og fengju einhverja mola eða gras svona rétt fyrir kvöldið til að slappa af heima hjá sér. Hún kvað þá ekki hafa fengið amfetamín heldur eingöngu stuð og gras. Henni skildist að það væri aðallega búið að vera grænt í gangi undanfarið.

Sýni af umræddu amfetamíni var sent til greiningar hjá Rannsóknarstofu Háskólans í lyfja- og eiturefnafræði. Í matsgerð rannsóknarstofunnar, dagsettri 15. maí 2006 segir m.a.: “Með blettagreiningu á þynnu, gasgreiningu á súlu, massagreinigu, vökvagreiningu á súlu og ýmsum efnaprófum fannst að sýnið innihélt amfetamín og laktósa. Efnapróf bentu til þess að amfetamínið væri að mestu á formi amfetamínsúlfats. Styrkur amfetamínbasa í þurru sýninu var 6,1 %, sem samsvarar 8,3 % af amfetamínsúlfati”.

Við þingfestingu málsins kvaðst ákærði eingöngu hafa haft umrædd 95,03 grömm af amfetamíni í vörslum sínum en hann hafi hvorki ætlað að dreifa amfetamíninu né selja það. Hann hefði ekki átt efnið heldur haft það í geymslu fyrir menn sem hann kallaði S-kk-þf S-x-x og E-x-x Á-kk-þf. Þessir menn hafi gengið í skrokk á honum eftir að lögreglan lagði hald á efnið og sakað hann um að hafa stolið efninu. Þeir hefðu krafið hann um andvirði efnisins. Kvaðst ákærði hafa kært þess menn til lögreglu.

Í skýrslu sinni við aðalmeðferð málsins viðurkenndi ákærði vörslur amfetamínsins. Kvaðst hann hafa verið með efnið í geymslu. Hann hefði skuldað peninga og hefði geymsla hans á efninu verið hluti endurgreiðslu skuldar. Kvað hann S-kk-þf S-kk-þf hafa afhent sér efnið og hefði hann aðeins verið búinn að hafa efnið í sínum vörslum í nokkrar klukkustundir er lögreglan lagði hald á það. Ákærði kvaðst ekkert hafa greitt fyrir efnið. Ákærði kvaðst aldrei hafa selt fíkniefni. Ákærði kvaðst ekki hafa verið ástandi til þess að gefa skýrslu er lögreglan yfirheyrði hann. Hann hefði séð pöddur á veggjum og verið haldinn ofskynjunum. Kvaðst hann ekki muna eftir því að hafa sagt það sem eftir honum væri haft í lögregluskýrslum. Ákærði kvaðst hafa framfleytt sér á bótum frá hinu opinbera á þessum tíma, en verið í skuld við S-kk-þf S-x-x. Hann hefði orðið fyrir árás eigenda efnisins og hefði hann kært þá árás til lögreglu.

Ákærði kvaðst ekki hafa verið í neyslu frá 30. janúar 2004 til 2. apríl 2005 er hann var staðinn að broti samkvæmt 1. ákærulið. Þann dag hefði hann ætlað sér að falla. Vegna afskipta lögreglunar hefði hins vegar ekki orðið af því að hann hæfi neyslu að nýju og hefði hann því haldið áfram að vera allsgáður allt fram í mars 2006 er hann féll og hóf neyslu aftur. Hann hefði svo hætt neyslu að nýju í apríl 2006 og ekki verið í neyslu eftir það.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa staðið að húsleit heima hjá ákærða og séð amfetamínið sem lagt var hald á. Það hefði verið í einni pakkningu. Vitnið kvaðst hafa yfirheyrt ákærða sem hefði verið í ágætu formi til skýrslugjafar. Ákærði hefði hins vegar verið undir áhrifum fíkniefna er hann var handtekinn. Hann minntist þess ekki að ákærði hefði kvartað yfir ofskynjunum. Vitnið kvað ákærða hafa verið grunaðan um sölu fíkniefna vegna upplýsinga sem lögreglu bárust.

Vitnið L-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf kvaðst muna eftir málinu en hann hefði verið viðstaddur húsleitina og kvaðst hann hafa séð hið haldlagða amfetamín. Hann kvaðst hafa verið viðstaddur skýrslutöku af ákærða, en mundi ekki eftir skýrslutökunni í smáatriðum eða ástandi ákærða. Hann minntist þess ekki að ákærði hefði talað um að hann hefði ofskynjanir. Hefði ákærði verið óviðræðuhæfur við skýrslutökuna hefði hann örugglega munað eftir því og þá hefði engin skýrslutaka farið fram.

Vitnið M-kk-nf H. M-kk-nf kvaðst muna eftir húsleitinni. Hann kvaðst ekki vita til þess að ákærði hefði dreift fíkniefnum, en hann hefði þó heyrt á það minnst. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við að ákærði fengi fíkniefni afhent umrætt kvöld. Hann kvaðst ekki hafa vitað um amfetamínið. Hann kvað ákærða hafa verið hræddan vegna eiturlyfja. Hann hefði verið haldinn ranghugmyndum og ófær um að tjá sig. Vitnið kvaðst kannast við þá S-kk-þf S-kk-þf og E-kk-þf Á-kk-ef og kvaðst hann vita að slæmt væri á milli þeirra og ákærða. Hann kvað starfsmenn á skemmtistaðnum Vegas hafa hringt í sig og sagt að E-kk-nf og S-kk-nf S-x-x væru að ganga frá ákærða á staðnum. Hann hefði þekkt þetta fólk þar sem hann hafði áður starfað sem dyravörður. Fólk þetta hefði vitað að hann þekkti ákærða. Vitnið kvað ákærða hafa óttast ofbeldi og þarfnast verndar og hefði hann beðið vitnið að verja sig fyrir árásum þeirra S-kk-ef S-x-x og E-x-x Ástrala.

Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf I-kk-nf, sem ákærði kallar S-kk-þf S-kk-þf, kom fyrir dóminn og kvaðst ekkert þekkja ákærða og hefði hann ekki haft nein samskipti við hann. Vitnið kvað það lygi og þvælu að hann hefði átt amfetamínið sem lagt var hald á heima hjá ákærða. Vitnið kannaðist við að hafa verið á Vegas þegar á ákærða eigi að hafa verið ráðist en þvertók fyrir að hafa átt þar hlut að máli. Hann kvað ákærða ekkert skulda sér og kvaðst vitnið ekkert tilkall eiga til umrædds amefetamíns. Vitnið kvað ákærða því hafa uppi rangar sakargiftir.

Vitnið E-kk-nf H-kk-nf R-kk-nf, sem ákærði kallar E-x-x Ástrala, kvaðst ekki þekkja ákærða en hann hefði heyrt hans getið. Vitnið kvað það lygi að hann og S-kk-nf Þ-kk-nf I-kk-nf hefðu átt amfetamínið sem ákærði var með í vörslum sínum. Þá væri frásögn ákærða um árás þeirra á hann lygi. Vitnið kvað ákærða ekkert skulda sér.

Vitnið Ó-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf vinnuveitandi ákærða gaf skýrslu fyrir dómi. Kvað hann ákærða hafa stundað vinnu hjá fyrirtæki sínu Stálási ehf. frá vori 2006 og hefði hann mætt stundvíslega og staðið sig vel í starfi. Hann hefði verið allsgáður allan þann tíma. Ákærði stundi AA fundi og kvaðst vitnið skutla ákærða á fundina. Ákærði hefði tekið miklum framförum.

3.

Eins og áður greinir er ákærða m. a. gefið að sök í II. kafla ákæru að hafa haft í vörslum sínum, til dreifingar, 95,03 grömm af amfertamíni, sem hann geymdi í frysti í ísskáp í eldhúsi. Ákærði viðurkenndi fyrir dómi vörslur þessa efnis en hann hefur neitað því að hafa haft efnið til dreifingar efninu. Kveðst ákærði ekki hafa átt efnið. Efnið hafi nafngreindir menn átt, sem hann hafi staðið í skuld við og hafi varsla efnisins átt að vera liður í greiðslu skuldarinnar. Í skýrslutöku hjá lögreglu skömmu eftir handtöku sagðist ákærði hafa verið að fá amfetamínið í hendur umrætt kvöld. Kvaðst hann vera kominn í mikla skuld vegna kannabisneyslu sinnar og skuldaði hann eina og hálfa milljón króna vegna neyslunnar. Þess vegna hefði hann verið látinn sækja efnið þetta kvöld og hefði hann átt að selja það upp í skuld sína. Allt amfetamínið hefði verið ætlað til sölu. Hann kvaðst ekkert hafa greitt fyrir amfetamínið en átt að skila ágóðanum vegna skuldar sinnar. Hinir nafngreindu menn sem ákærði kvað hafa verið eigendur efnisins og hann hafi staðið í skuld við, hafa hvorugur kannast við að hafa átt efnið eða að ákærði hafi skuldað þeim peninga.

Með hliðsjón af skýrslum lögreglumanna sem yfirheyrðu ákærða er ekkert sem bendir til þess að ákærði hafi verið haldinn ofskynjunum og verið ófær um skýrslugjöf hjá lögreglu. Að framansögðu virtu þykir þykir ákærði ekki hafa gefið haldbærar skýringar á hinum breytta framburði sínum sem þykir því ótrúverðugur og er hafnað. Telst því fram komin sönnun sem hafin er yfir allan skynsamlegan vafa að ákærði hafi haft umrædd 95,03 grömm af amfetamíni sem í II. kafla ákæru greinir til dreifingar. Er sú háttsemi ákærða réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

3.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði á ákærði nokkurn sakaferil að baki. Fyrri refsingar ákærða sem hér skipta máli eru fangelsi í sex mánuði skilorðsbundið í þrjú ár er ákærði hlaut með dómi 11. október 2004 fyrir fíkniefnabrot, dómur 30. nóvember sama ár fyrir fíkniefnabrot þar sem ákærða var ekki gerð sérstök refsing og dómur 30. maí 2005 fyrir fíkniefnabrot þar sem ákærða var gert að greiða 100.000 króna sekt. Með brotum þeim sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dómsins frá 11. október 2004. Verður sá dómur því tekinn upp og ákærða dæmd í einu lagi refsing í málinu, sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða með hliðsjón af sakaferli hans hæfilega ákveðin fangelsi í eitt ár. Ákærði hefur um árabil átt við mikla vímufíkn að stríða. Hann hefur þó jafnan tekið sig á og fyrir dóminn frá 11. október 2004 hafði hann staðist skilorðsákvæði dóma og reynslulausnir. Þá ber þess að geta að ákærði neytti ekki vímuefna frá 30. janúar 2004 fram í apríl 2005 er hann keypti fíkniefni og ætlaði að falla en var tekinn. Varð þá ekki af falli ákærða sem hélt áfram að vera allsgáður fram í mars 2006, er hann féll. Hann lét svo aftur af neyslu fíkniefna vorið 2006 og hefur verið allsgáður upp frá því. Hann sækir nú reglulega stuðningsfundi hjá AA samtökunum og stundar fasta vinnu. Ber atvinnurekandi ákærða, sem styður ákærða í verki og hefur fylgt honum í öll þinghöld í málinu, að ákærði sé góður starfsmaður sem stundi sína vinnu vel og hafi verið allsgáður frá því hann hóf störf hjá honum í júní 2006. Samkvæmt framangreindu leikur ekki vafi á því að ákærði leggur sig allan fram um að vinna bug á fíkn sinni og þykir hann hafa náð umtalsverðum árangri í þeim efnum. Þykir rétt að virða þessa viðleitni ákærða og bregða ekki fyrir hann fæti, en gefa honum tækifæri til að takast á við vanda sinn og vinna bug á honum. Þykir því rétt að ákveða að fullnustu refsingar ákærða skuli frestað og refsing hans falla niður að liðnum þremur árum frá uppsögu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði skal sæta upptöku á fíkniefnum þeim sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins og nánar greinir í dómsorði.

Eftir úrslitum málsins ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað málsins, sem nemur samtals 321.158 krónum og skiptist í kostnað vegna efnarannsóknar samkvæmt yfirliti sækjanda og málsvarnarlæaun skipaðs verjanda ákærða sem þykja hæfilega ákveðin 250.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómsuppsaga dróst vegna veikinda dómara.

F-kk-nf H. A-kk-nf héraðsdómari kveður dóminn upp.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf A-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í eitt ár, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði sæti upptöku á 97 grömmum af amfetamíni, 6,89 grömmum af hassi, 3,75 grömmum af marihúana og 5,76 grömmum af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Ákærði greiði 321.158 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 250.000 krónur.

F-kk-nf H. A-kk-nf