S-177/2006

Mál þetta, sem þingfest var 17. mars sl. og tekið til dóms að lokinni aðalmeðferð 16. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 22. febrúar 2006, á hendur A, kt. ... Reykjavík, fyrir húsbrot, með því að hafa, föstudaginn 3. júní 2005, ruðst heimildarlaust inn á heimili fyrrverandi sambýlismanns síns að X , Selfossi og að hafa í engu sinnt boðum sambýliskonu hans um að yfirgefa húsið.

Ákæruvaldið telur háttsemi ákærðu varða við 1. mgr. 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.

Af hálfu ákærðu er krafist sýknu af ákæru. Verjandi ákærðu gerir kröfu um málsvarnarlaun og ferðakostnað sem greiðist úr ríkissjóði.

Frávísunarkröfu sem fram kom af hálfu ákærðu var hafnað með úrskurði Héraðsdóms Suðurlands 10. apríl sl.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu lagði B fram kæru á hendur ákærðu þann 7. júní 2005, fyrir að hafa um kl. 15:30 föstudaginn 3. júní 2005, ruðst inn á heimili hans og sambýliskonu hans, C, að X, Selfossi. Í frumskýrslunni kemur fram að C hafi verið heima við ásamt tveimur börnum sínum, sex og átta ára gömlum, og syni B og ákærðu, sex ára gömlum. Ákærða hafi farið að eldhúsinu en C hindrað hana í að fara lengra. Ákærða hafi ekki sinnt boðum C um að yfirgefa húsið, fyrr en henni hafi orðið ljóst að C hafi verið að kalla til lögreglu. Ákærða hafi borið þess merki að vera undir áhrifum vímuefna og börnin hafi orðið hrædd. Gerði B kröfu um að ákærðu yrði refsað fyrir háttsemina.

Í gögnum málsins kemur fram að um kl. 16:30 3. júní hafi lögreglu verið tilkynnt um hugsanlega ölvaðan ökumann á bifreið sem ekið væri frá Selfossi í átt til Reykjavíkur. Lögregla stöðvaði bifreiðina og var ökumaður hennar, sambýlismaður ákærðu, færður á lögreglustöð. Ákærða var farþegi í bifreiðinni og var rituð skýrsla um ástand hennar, þar sem fram kemur að hún hafi verið í mjög annarlegu ástandi og greinilega undir áhrifum lyfja. Jafnvægi hennar hafi verið skert og hún verið þvoglumælt. Ekki hafi verið samhengi í framburði hennar.

Í málinu liggja ekki fyrir gögn um beiðni C um lögregluaðstoð, né um komu lögreglu að X, umrætt sinn.

Framburðir ákærðu og vitna

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu vegna málsins 15. september 2005. Þar greindi hún frá því að hafa verið á ferðalagi og ákveðið að koma við á Selfossi til að freista þess að hitta son sinn og B, sem lúti forræði B. Ákærða kvaðst ekki hafa séð son sinn í sex mánuði og hafa ætlað að færa honum sumargjöf. Sambýlismaður ákærðu hafi ekið bifreið þeirra eftir X og hafi hann stöðvað bifreiðina er ákærða hafi séð drenginn. Drengurinn hafi komið til hennar og tekið utan um hana, en í því hafi C, sambýliskona B komið að og skipað ákærðu að hafa sig á brott. Drengurinn hafi farið að gráta og komið hafi til orðaskipta milli ákærðu og C. B hafi komið að og hringt á lögreglu og ákærða þá farið á brott. Lögregla hafi síðan stöðvað för ákærðu og sambýlismanns hennar á Hellisheiði. Ákærða neitaði því alfarið að hafa farið inn í húsið að X. Ákærða kvaðst hafa verið búin að drekka þrjá bjóra.

Ákærða greindi svo frá fyrir dómi að hafa átt í erfiðleikum með að fá að hitta son sinn og B og mál þar að lútandi væri hjá barnaverndarnefnd. Ákærða kvað B fara með forsjá barnsins og hafi hann breytt öllum reglum um umgengni eftir að hann hóf sambúð með C. Ákærða kvaðst ekki hafa verið sátt við að fá ekki að hitta barnið. Ákærða kvaðst umrætt sinn hafa komið með sambýlismanni sínum á Selfoss og ætlað að færa syni sínum sumargjöf. Hún kvaðst hafa hringt dyrabjöllu að X og C komið til dyra ásamt börnunum. Ákærða kvaðst hafa spurt eftir syni sínum, en C hafi brugðist ókvæða við og sagt henni að fara. Ákærða kvaðst hafa svarað C og gat þess að sér lægi hátt rómur. Ákærða kvað son sinn hafa orðið hræddan. C hafi kallað til sonar síns og sagt honum að sækja síma til að hún gæti hringt á lögregluna. Ákærða kvaðst þá hafa sagt C að bíða, hún myndi fara í burtu. Ákærða hafi tekið sumargjöfina og gengið út í bílinn, en honum hafi verið lagt á móts við útidyr hússins, og ekið á brott með sambýlismanni sínum. Lögregla hafi síðan stöðvað för þeirra á Hellisheiði vegna gruns um ölvunarakstur. Aðspurð neitaði ákærða því að hafa farið inn í húsið umrætt sinn. Ákærða kvaðst hafa farið að fremri dyrum hússins, en ekki þvottahúsdyrum. Ákærða kvaðst hafa verið búin að drekka tvo bjóra, en hún hafi verið að koma úr áfengisversluninni á Selfossi.

Borinn var undir ákærðu framburður hennar hjá lögreglu. Ákærða kvað framburðinn rangan. Sonur hennar hafi ekki verið úti við, hann hafi verið inni með börnunum sem hafi verið að “klára örugglega að drekka eða eitthvað”. Ákærða kvað það hafa verið í annað skipti sem hún hafi séð son sinn fyrir utan húsið, en þá hafi hún ekki verið búin að sjá son sinn í eitt ár, hún hafi ekki kallað til drengsins, heldur aðeins setið í bifreið sinni í nokkurri fjarlægð og fylgst með honum. Ákærða kvaðst hafa verið í óreglu á árinu 2005 er hún gaf umrædda skýrslu, og framburður hennar í skýrslunni eigi ekki við það tilvik sem ákært sé út af, enda hafi hún blandað tveimur tilvikum saman.

C gaf skýrslu sem vitni fyrir dómi. Vitnið kvaðst hafa verið í eldhúsinu á heimili sínu þegar umrætt atvik átti sér stað. Vitnið kvað gengið úr þvottahúsi inn í eldhús og þaðan inn í stofu og inn á herbergisgang. Vitnið kvaðst hafa verið með þrjú börn sín og B og tvö eða þrjú önnur í gæslu og hafa verið að gefa þeim að borða í seinni kaffitímanum þegar þvottahúsdyrnar hafi verið opnaðar og ákærða staðið í dyrunum sem liggi að eldhúsinu. Vitnið kvaðst hafa farið í gættina og beðið ákærðu að fara út því hún væri ekki velkomin. Ákærða hafi ekki farið, en kallað til sonar síns, sem hafi setið við matarborðið. Vitnið hafi beðið hana að fara út, en hún ekki hlýtt. Sonur ákærðu hafi verið farinn að hágráta og vitnið þá beðið son sinn að rétta sér síma því hún hafi ætlað að hringja á lögreglu. Vitnið kvaðst ekki hafa farið úr dyragættinni til að ákærða færi ekki lengra inn. Vitnið kvaðst hafa hringt í neyðarlínuna og fengið samband við lögreglu. Ákærða hafi farið þegar vitnið hafi verið að hringja. Áfengislykt hafi verið af ákærðu. Börnin hafi komist í uppnám og orðið mjög hrædd, sérstaklega sonur B og ákærðu.

Aðspurð kvað vitnið ákærðu ekki hafa reynt að ryðjast inn og hafa farið á brott eftir margítrekaðar beiðnir um að fara, ekki þó fyrr en eftir að vitnið hringdi á lögreglu. Vitnið kvað ákærðu ekki hafa verið með neitt í höndunum. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt ákærðu banka, hún hafi aðeins heyrt umgang í þvottahúsinu áður en dyrnar voru opnaðar. Útidyr sem liggi að þvottahúsinu séu á bakhlið hússins og sjáist hvorki í þær af götunni né af bifreiðastæði við húsið, almennt kvað vitnið vera gengið inn í húsið um þvottahúsið. Útidyr að þvottahúsinu hafi verið ólæstar en lokaðar. Aðaldyrnar séu á framhlið hússins og snúi að götunni.

Vitnið kvað ákærðu ekki hafa haft umgengni við barnið á umræddum tíma, mál þar að lútandi hafi verið rekið hjá sýslumanninum á Selfossi, þar sem B hafi farið fram á að umgengni yrði stöðvuð vegna brota ákærðu á umgengnissamningi. Í tilefni af því að ákæruvaldið óskaði eftir að leiða son vitnisins fyrir dóminn var vitnið spurt hvort hún hefði rætt um málið við son sinn. Vitnið kvað börnin oft hafa talað saman um atvikið sín á milli, vitnið hafi greint syni sínum frá því út af hverju hann ætti að mæta fyrir dóminn, en ekki sagt honum hvað hann ætti að segja.

E, átta ára gamall sonur vitnisins C, gaf skýrslu fyrir dómi að viðstöddum starfsmanni félagsmálanefndar. Vitnið kvaðst hafa verið við matarborðið í eldhúsinu ásamt móður sinni, systur sinni, syni ákærðu og tveimur börnum sem móðir hans hafi verið með í gæslu, þegar ákærða hafi komið inn um þvottahúsdyrnar. Börnunum hafi brugðið við, vitnið hafi strax misst matarlystina og sonur ákærðu hafi farið út í horn og reynt að koma í veg fyrir að ákærða næði honum, en hún hafi kallað til hans. Vitnið kvað ákærðu hafa staðið í dyrunum og móðir hans farið að henni og sagt henni að fara burt. Ákærða hafi þó ekki farið strax í burtu, en eftir smástund hafi hún farið. Vitnið kvað móður sína ekki hafa verið búna að hringja þegar ákærða fór. Vitnið kvað þau hafa verið stödd aðaldyramegin í húsinu þegar móðir hans bað hann að sækja símann og séð hvar ákærða fór í burtu. Ákærða hafi öskrað að móður hans á leiðinni að bifreiðinni. Vitnið kvað ákærðu ekki hafa verið með neitt handa syni sínum. Aðspurt kvað vitnið móður sína hafa rætt við sig um atvikið áður en hann kom til að gefa skýrslu og hafi hún brýnt fyrir honum að greina satt og rétt frá.

D, sambýlismaður ákærðu gaf skýrslu í gegnum síma. Vitnið skoraðist ekki undan vitnaskyldu. Vitnið kvaðst hafa verið á ferðalagi með ákærðu umrætt sinn og hafi hún ætlað með gjöf til sonar síns. Vitnið kvað ákærðu hafa farið að húsinu með gjöfina í poka. Hún hafi hringt dyrabjöllu eða bankað og kona komið til dyra. Þær hafi talað saman og “einhver æsingur verið í gangi” af hálfu konunnar sem kom í dyrnar. Vitnið og ákærða hafi síðan farið eftir að þær voru búnar að eiga einhver orðaskipti. Allt hafi þetta tekið mjög fljótt af. Vitnið kvað ákærðu aldrei hafa farið inn í húsið og ekki á bak við það. Vitnið kvað ákærðu aldrei hafa farið úr sjónmáli við sig, en það hafi vitnið beðið ákærðu sérstaklega að gæta að því að hún hafi haft áhyggjur af því að fyrrverandi eiginmaður hennar væri heima. Vitnið kvaðst hafa setið í bifreiðinni allan tímann, en bifreiðinni hafi verið lagt fyrir framan húsið. Vitnið kvað það alls ekki rétt að ákærða hafi farið inn í þvottahúsið.

H-kk-nf M-kk-nf Ó-kk-nf kom fyrir dóminn. Vitnið starfaði í lögreglunni á Selfossi sumarið 2005 og hafði afskipti af akstri sambýlismanns ákærðu umrætt sinn. Vitnið kvað ákærðu hafa komið út úr bifreiðinni er hann var að ræða við ökumanninn. Ákærða hafi öskrað að lögreglumönnunum, málfar hennar hafi verið drafandi og jafnvægi hennar óstöðugt.

R-kk-nf O-kk-nf, lögreglumaður, kom fyrir dóminn. Vitnið kvaðst hafa rætt við ákærðu eftir að afskipti voru höfð af akstri sambýlismanns hennar á Hellisheiði. Ákærða hafi verið óstöðug, þvoglumælt og framburður hennar ruglingslegur.

Niðurstaða

Ákærða neitar alfarið sök. Ekki er samræmi milli framburðar hennar hjá lögreglu og fyrir dómi og skýrði ákærða það með því að hún hafi verið í óreglu á þeim tíma sem skýrslan var gefin og hafi hún blandað tveimur tilvikum saman. Misræmi þetta dregur nokkuð úr trúverðugleika framburðar ákærðu. Framburður vitnisins D er í samræmið við framburð ákærðu fyrir dómi, en skoða verður framburð vitnisins í ljósi tengsla þess við ákærðu.

Vitnunum C og E ber saman um það að ákærða hafi komið inn í húsið um útidyr á þvottahúsi og hún hafi staðið í dyragætt milli þvottahúss og eldhúss. Ákærða og vitnið D bera eindregið á þann veg að ákærða hafi farið að aðaldyrum og átt þar orðaskipti við C. Framburður E styður það að orðaskipti hafi átt sér stað milli móður hans og ákærðu við aðaldyr hússins, a.m.k. er ákærða hafi verið á leið frá húsinu.

Deilt hafði verið um umgengnisrétt ákærðu við son hennar og B, en ekki verður séð af gögnum málsins að lagt hafi verið bann við umgengni hennar við barnið. Verður því að telja að ákærða hafi verið í lögmætum erindagjörðum er hún kom að X. Koma ákærðu var þó í óþökk húsráðenda og olli uppnámi. Þrátt fyrir að verulegar líkur þyki fyrir því að ákærða hafi umrætt sinn farið inn í húsið án heimildar verður ekki fyllilega loku fyrir það skotið að hún hafi gert vart við sig um það leyti er hún gekk þar inn. Verður ákærða því ekki talin hafa ruðst inn í húsið. Þá liggur ekki annað fyrir en að hún hafi yfirgefið húsið mjög skömmu eftir að fyrst var skorað á hana að fara þaðan. Er ákærða því sýknuð af kröfum ákværuvalds í máli þessu.

Með hliðsjón af þessum úrslitum málsins greiðast málsvarnarlaun skipað verjanda ákærðu, H-kk-ef I-kk-ef, hrl., 124.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 30.000 krónur í ferðakostnað, úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf S-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærða, A, er sýkn af kröfum ákæruvalds í málinu.

Málsvarnarlaun skipað verjanda ákærðu, H-kk-ef I-kk-ef, hrl., 124.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 30.000 krónur í ferðakostnað, greiðast úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf S-kvk-nf.