S-616/2013

Mál þetta, sem þingfest var 11. september sl. og dómtekið 8. nóvember sl., var höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á Suðurnesjum, þeirri fyrri dagsettri 20. maí 2013, á hendur D-x-x S-x-x H-x-x, kt. 000000-0000, Kirkjuvegi 51, Reykjanesbæ, fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum:

fyrir húsbrot og líkamsárás, með því að hafa, föstudagskvöldið 6. júlí 2012, farið í heimildarleysi inn um svalahurð á íbúð nr[...], þar sem fyrrverandi unnusta hans, A, kt. 000000-0000, var búsett, gripið í hana og stöðvað för hennar er hún ætlaði út um útidyrahurðina, haldið fyrir munn hennar þar sem hún reyndi að hrópa á hjálp og dregið hana inn í svefnherbergi íbúðarinnar þar sem hann henti henni í rúmið, hélt fyrir munn hennar og hélt sæng fast yfir andliti hennar. Urðu afleiðingar háttsemi ákærða þær að A hlaut kúlu yfir hægri augabrún og roða yfir kinnbeinum og kinnum auk sára innan á efri og neðri vörum.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/1981.

[...]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir A, kt. 000000-0000, bótakröfu á hendur ákærða, samtals að fjárhæð kr. 1.000.000,- auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og tryggingu frá 9. maí 2012 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. laga, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga, nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun. Þá er gerð krafa um að dráttarvextir leggist við höfuðstól miskabóta á 12 mánaða fresti, í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta, allt í samræmi við 12. gr. laga nr. 38/2001.

Síðari ákæran er dagsett 12. júlí 2013 þar sem ákært er fyrir eftirtalin umferðarlagabrot:

I. (008-2013-001394)

Með því að hafa, fimmtudaginn 7. febrúar 2013, ekið bifreiðinni RK-510, sviptur ökuréttindum og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 2,2 ‰) og því verið óhæfur til að stjórna ökutækinu örugglega, frá Grófinni 8, Reykjanesbæ, og að Selvíkurvegi, móts við Fuglavík, Reykjanesbæ.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. sbr., 3., mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

II. (008-2013-002316)

Með því að hafa, laugardaginn 2. mars 2013, ekið bifreiðinni RK-510, sviptur ökuréttindum og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í lofti mældist 0,98 mg/l) og því verið óhæfur til að stjórna ökutækinu örugglega, frá Reykjavík, vestur Reykjanesbraut, á Stapanum, Reykjanesbæ.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1., sbr. 3., mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Var síðari ákæran, S-683/2013, sameinuð fyrra málinu, S-616/2013, með vísan til 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 og voru bæði málin rekin undir málsnúmerinu S-616/2013.

Ákærði mætti fyrir dóm þann 11. september og neitaði sök í ákærulið 1 í fyrri ákærunni. Ákæruvaldið felldi niður ákærulið 2 undir rekstri málsins. Þá mótmælti hann bótakröfunni. Ákærði neitaði sök í ákærulið I í seinni ákærunni en játaði sök í ákærulið II.

Aðalmeðferð fór fram þann 8. nóvember sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum. Ákærði krafðist vægustu refsingar sem lög leyfa.

Málsatvik.

Ákæra dagsett 20. maí 2013, ákæruliður 1.

Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu var óskað eftir aðstoð vegna húsbrots og mikils hávaða úr íbúð A á 1. hæð að B kl. 20:54 þann 6. júlí 2012. Er lögregla kom á staðinn stóð svalahurð að aftan opin og fór lögreglan þar inn. Heyrði lögreglan mikil og hávær öskur frá árásarþola, sem stödd var í svefnherbergi. Þar sá lögregla árásarþola liggja á baki í rúmi og ákærða ofan á henni og hélt hann henni greinilega niðri. Var ákærði tekinn ofan af árásarþola. Hlýddi ákærði fyrirmælum lögreglu illa og var hann því handjárnaður og færðu út í lögreglubifreið. Var ákærði æstur og ölvaður.

Samkvæmt frásögn árásarþola á vettvangi voru hún og ákærði nýbúin að slíta samvistir. Hún hafi flutt inn í íbúðina aftur, tveimur dögum áður, en hún hafði flutt út úr íbúðinni á meðan aðilar unnu í því að slíta samvistum sínum. Ákærði hafi verið fluttur út úr íbúðinni nokkrum dögum áður en íbúðin væri skráð á hana. Ákærði hafi síðan komið, hringt dyrabjöllunni ítrekað en hún ekki viljað opna fyrir honum. Hún hafi síðan kannað hvort ákærði væri fyrir utan eldhúsgluggann en íbúðin væri á jarðhæð. Hún hafi síðan heyrt hann brjótast inn um svalahurð að aftan. Hún hafi litið inn í stofuna og séð að ákærði var kominn inn. Árásarþoli hafi þá hlaupið af stað í átt að útidyrahurðinni en ákærði náð henni og gripið um munn hennar. Árásarþoli hafi reynt að öskra en ákærði haldið fast um munn hennar og dregið hana inn í svefnherbergi. Ákærði hafi síðan hent henni í rúmið og þrýst höfði hennar þétt ofan í kodda með þeim afleiðingum að hún hafi átt erfitt með andardrátt. Árásarþoli kvaðst hafa öskrað en ákærði hafi þá þrýst henni þéttar að koddanum og sagt henni að hætta að öskra. Var árásarþola fylgt á [...] til að kanna á henni áverka. Hafi hún verið með bólgu á vinstra kinnbeini undir auga, bólgu neðan við vinstri augabrún og blóðhlaupna húð á innanverðri neðrivör.

Ákæra dagsett 12. júlí 2013, ákæruliður I.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu veitti lögreglan bifreiðinni RK-510 athygli, þann 7. febrúar 2013 kl. 22:55, þar sem henni var ekið vestur Selvíkurveg. Þegar ökumaður varð lögreglunnar var ók hann út af veginum móts við Fuglavík, stöðvaði bifreiðina, fór út úr henni ökumannsmegin og gekk aftur fyrir bifreiðina. Hafði lögregla afskipti af ökumanninum og fann af honum áfengislykt. Afhenti ökumaðurinn lögreglu kveikjuláslyklana að bifreiðinni inni í lögreglubifreiðinni. Kom þá einnig í ljós að ökumaðurinn var sviptur ökuréttindum ævilangt. Var ökumaðurinn fluttur á lögreglustöðina og blóð- og þvagsýni tekin úr honum. Var ökumaðurinn vistaður í fangaklefa um nóttina og daginn eftir gaf hann skýrslu hjá lögreglu þar sem hann játaði að hafa ekið örfáa metra umrætt sinn. Þá játaði ökumaðurinn einnig að hafa drukkið áfengi áður en akstur hófst en ekki á meðan á akstrinum stóð.

Skýrslur fyrir lögreglu og dómi.

Líkamsárásin og húsbrotið.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu þann 7. júlí 2012 vegna líkamsárásar. Kvaðst ákærði vera einhleypur og vinna hjá Afl Buildings sem járnsmiður. Kvaðst hann búa í Grófinni í Keflavík. Hann hafi farið heim til brotaþola umrætt sinn með geisladisk, farið hring í kringum hús brotaþola og farið inn um svaladyrnar en brotaþoli hafi áður verið búin að hringja í hann og biðja hann um að koma með geisladiskinn. Kvað ákærði sig og brotaþola hafa rætt saman í smátíma en brotaþoli síðan byrjað að öskra. Ákærði hafi þá sett hönd sína á munn brotaþola en hann hafi ekki ráðist á hana. Aðspurður hvort hann hafi farið óbeðinn inn í íbúð brotaþola hvað hann hana hvorki hafa sagt já né nei við því að hann kæmi inn. Þá kvað hann brotaþola ekki hafa opnað fyrir sér né boðið sér inn en þau hafi talað saman í gengum glugga og hann hafi síðan farið inn um svalahurðina. Þegar inn var komið hafi brotaþoli sagt sér að hann væri ekki velkominn og ætti að fara burtu og brotaþoli farið að öskra á sig. Þá kvaðst ákærði hafa tekið fyrir munn brotaþola í þeim tilgangi að róa hana og fá þögn. Þá neitaði ákærði því að hafa hrint brotaþola inn í herbergi, hrint henni upp í rúm, haldið fyrir munn hennar og þrýst höfði hennar niður. Kvaðst ákærði ekki hafa farið inn í herbergið, hann hafi eingöngu verið þar sem svalahurðin sé, inni í stofu. Kvað ákærði frásögn lögreglu í frumskýrslu um að ákærði hafi legið ofan á brotaþola uppi í rúmi í svefnherberginu, þegar lögreglan kom að, ekki vera rétta, hann muni það þó ekki. Þá neitaði ákærði því hjá lögreglu að vera valdur að áverkum brotaþola.

Þann 4. apríl 2013 var bótakrafa brotaþola kynnt fyrir ákærða á lögreglustöð og hafnaði ákærði bótakröfunni.

Ákærði kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið á heimili brotaþola umrætt sinn. Brotaþoli hafi hringt í sig og sagt sér að koma til hennar. Hún hafi hleypt honum inn í íbúðina en þá hafi hún sagt honum að fara þar sem þau hafi rifist og hann þá farið burt. Hann hafi komið aftur síðar þar sem þau hafi ekki verið að búin að útkljá sín mál og hann þá farið inn um svaladyrnar. Brotaþoli hafi ekki boðið henni inn í það skipti en svalahurðin hafi verið opin og hann því farið þar inn. Þau hafi rætt saman í um fimmtán mínútur en brotaþoli þá farið að öskra. Aðspurður um það að framburður hans stangist á við framburð annarra fyrir dóminum, kvað ákærði engin vitni hafa verið að samskiptum þeirra. Aðspurður hvort þau hafi rætt saman í gengum eldhúsgluggann kvað hann það vera rétt. Ákærði kvaðst hafa búið í íbúðinni á þessum tíma. Framburður hans fyrir lögreglu um að hann hafi á þessum tíma búið í Grófinni var borinn undir ákærða og sagðist hann þá ekki hafa verið fluttur út. Ákærði neitaði því að hafa beitt brotaþola ofbeldi í þessari heimsókn en hann hafi verið undir áhrifum. Kvaðst ákærði ekki muna til þess að brotaþoli hafi reynt að hringja þegar hann var hjá henni. Þá mundi hann ekki til þess að dyrabjalla hafi hringt á meðan hann var inni, en það gæti verið möguleiki. Ákærði hafi verið í eldhúsinu og viti hann ekki af hverju þau fóru ekki til dyra. Ákærði kvað þau hafa rætt málin en brotaþoli hafi síðan gefið ranga skýrslu hjá lögreglu. Hún hafi sagt ákærða hafa lamið sig en það sé rangt. Ákærði kvaðst hafa verið inni í eldhúsi og stofu þegar hann kom inn en í lokin, þegar þau voru farin að rífast, hafi þau verið komin inn í svefnherbergi. Hann hafi verið að pakka niður fötum frá sér í ferðatösku en þau hafi staðið á milli skáps og rúms. Neitaði ákærði því að þau hafi verið í rúminu. Aðspurður um framburð lögreglu um að hann hafi legið ofan á henni í rúminu, kvað hann það rangt. Brotaþoli hafi öskrað og ákærði sett höndina fyrir munn hennar en hann hafi ekki farið upp í rúmið. Spurður um það hvort þrír lögreglumenn skáldi frásögn sína, neitaði hann því, það gæti vel verið að hann hafi verið þar. Þá kvað hann möguleika á að brotaþoli hafi setið á rúminu þegar hann tók fyrir munninn á henni. Aðspurður um áverka á brotaþola kvað hann þá áverka hafa komið áður, ekki í þetta sinn. Kvaðst ákærði hafa séð áverkana fyrr um kvöldið. Kvað ákærði brotaþola ekki hafa skýrt tilurð þessara áverka fyrir sér. Ákærði kvað brotaþola hafa öskrað á sig um að slaka á og beðið ákærða um að öskra ekki á sig en hann hafi ekki öskrað, bara hækkað róminn. Kvað ákærði allt hafa verið í góðu milli þeirra eða þangað til brotaþoli fór að vinna. Ákærði kvaðst hafa verið handtekinn þarna og settur í handjárn en hann hafi ekki veitt mótspyrnu. Er ákærði var spurður um misræmi í framburði hans og annarra fyrir dómi, kvað hann allt hafa gerst svo snöggt og allt í einu vildi lögreglan handtaka hann en enginn hafi viljað hlusta á hann.

Ákærði kvað, ítrekað aðspurður, brotaþola hafa hringt í sig og beðið sig um að koma í þeim tilgangi að ná sáttum en þá hefði vika verið liðin frá því að þau hættu að búa saman. Þá hafi hún ekki beðið hann um að koma með neitt sem hann hafi átt að skila henni. Kvað hann samskipti sín og brotaþola hafa yfirleitt verið á vinsamlegum nótum. Aðspurður hvers vegna hann hafi ekki bankað þegar hann kom til brotaþola, kvaðst hann hafa bankað og hringt dyrabjöllunni, en þau hafi verið búin að mæla sér mót. Ákærði kvað það rangt að hann hafi dregið brotaþola inn í svefnherbergi og hent henni í rúmið. Þá sé rangt að hann hafi haldið sæng fyrir vitum hennar.

Brotaþoli kom fyrir dóminn og lýsti atvikum þann 6. júlí 2012 þannig að hún hafi verið heima þegar ákærði kom upp að eldhúsglugganum og vildi ræða við hana. Hann vildi að brotaþoli hleypti sér inn en brotaþoli neitað honum um það. Hún hafi þá sótt síma sinn til að hringja í systur sína en þegar hún kom aftur inn í eldhús hafi ákærði verið farinn en hún þá heyrt svaladyrnar opnast og séð ákærða koma þar inn. Hún hafi þá í snarhasti hlaupið að útidyrunum en ekki náð að opna dyrnar þar sem ákærði hafi gripið í hana. Hún hafi þá byrjað að öskra af öllum kröftum. Ákærði hafi þá gripið um munn hennar, dregið hana inn í svefnherbergi og kastað henni á rúmið. Ákærði hafi öskrað á hana og spurt í hvern hún hafi ætlað að hringja. Hann hafi reynt að rífa af henni símann en hún enn reynt að hringja í systur sína en ákærði náð símanum af henni. Allan tímann hafi ákærði setið ofan á henni og reynt að loka munni hennar þar sem hún hafi haldið áfram að öskra. Ákærði hafi hent sæng ofan á andlit hennar til að kæfa hljóðin. Einhver stund hafi liðið en þá hafi lögreglan komið inn. Kvaðst hún ekki vita í hvaða ástandi ákærði hafi verið. Aðspurð kvað hún einhvern hafa hringt dyrabjöllunni, það hafi verið nágrannakona sem búi við hlið hennar, en hún hafi líka hringt á lögregluna. Brotaþoli kvaðst eiga erfitt með að segja hversu lengi þetta stóð yfir þar sem hún hafi verið í áfalli. Brotaþoli kvaðst hafa fengið áverka í andlit og á úlnliði. Kvað hún áverkana ekki hafa sést, hún hafi bara fundið fyrir eymslum þegar hún hreyfði andlitið og verið með ljóst mar. Kvað hún ákærða hafa áður lagt á sig hendur, það hafi verið í apríl 2012. Brotaþoli kvaðst óttast ákærða og hafi hræðslan byrjað eftir fyrstu árás ákærða á hana. Hún hafi lengi átt erfitt með að fara ein út úr húsi þar sem hún hafi verið hrædd. Hún hafi verið hrædd við að vera ein heima eftir árásina og þess vegna hafi hún flutt úr íbúðinni. Aðspurð kvað hún þau ákærða ekki hafa verið í miklum samskiptum áður en þetta gerðist, þau hafi rætt oft saman þar sem ákærði hafi oft hringt til hennar og viljað hitta hana, það hafi jafnvel verið nokkrum sinnum á dag. Hún hafi aldrei hitt hann þrátt fyrir það. Þegar ákærði kom í þetta sinn hafi ákærði viljað ræða þann möguleika að þau tækju aftur saman. Kvað hún rétt vera að ákærði hafi verið að koma með dót til sín í umrætt sinn en hann hafi hringt á undan sér og hún ekki viljað fá hann þar sem hún hafi verið ein heima. Þá hafi ákærði átt að rétta henni umrædda hluti inn um eldhúsgluggann. Kvað hún þau hafa búið saman í nokkra daga í þessu húsnæði en þau hafi búið saman í öðru húsnæði áður ásamt systur hennar. Kvaðst brotaþoli hafa haft þessa íbúð á leigu á sínu nafni og ákærði hafi ekki haft nokkurn rétt á að koma þangað inn án hennar samþykkis en ákærði hafi búið í Grófinni í Keflavík.

Vitnið C, systir brotaþola, kom fyrir dóminn og kvað systur sína hafa verið hrædda við ákærða og brotaþoli hafi ekki viljað vera ein heima. Það ástand hafi skapast eftir fyrstu árás ákærða á brotaþola í apríl 2012. Aðspurð um líðan brotaþola eftir árásina í júlí kvað hún brotaþola hafa t.d. beðið sig um að vera heima hjá henni þegar brotaþoli fór í sturtu. Brotaþoli hafi alltaf gengið úr skugga um að gluggar væru lokaðir og dyr læstar. Aðspurð kvaðst hún ekki muna eftir áverkum á brotaþola eftir árásina í júlí en ákærði hafi barið brotaþola áður og vitnið þá átt ljósmyndir af þeim áverkum.

Vitnið K lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið í útkall umrætt sinn. Kvað hann lögreglu hafa komið að íbúðinni og séð svalahurð opna og farið þar inn. Lögreglan hafi heyrt öskur í brotaþola og farið inn í svefnherbergi. Þar hafi brotaþoli verið uppi í rúmi og ákærði ofan á henni. Ákærði hafi verið töluvert ölvaður. Vitnið mundi ekki eftir áverkum á brotaþola en farið hafi verið með hana á Heilbrigðisstofnun til skoðunar. Ákærði hafi verið viðskotaillur og settur í handjárn.

Vitnið J lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið á heimili brotaþola í umrætt sinn. Þegar þeir komu að íbúðinni hafi lögreglan heyrt öskur koma frá íbúðinni en vitnið mundi ekki hvort þeir hafi farið inn um svaladyr eða aðaldyr. Þeir hafi farið inn í svefnherbergi, þaðan sem öskrin komu, og þar hafi ákærði legið ofan á brotaþola. Ákærði hafi verið dreginn ofan af brotaþola en hann streist á móti. Ákærði hafi að lokum verið settur í handjárn. Minnti vitnið að ákærði hafi verið undir áhrifum áfengis. Vitnið mundi ekki til þess að hafa séð áverka á brotaþola.

Vitnið M lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið á heimili brotaþola umrætt sinn. Hann og vitnið J-kk-nf hafi komið fyrstir að íbúðinni baka til og vitni bent þeim á íbúðina. Vitnið hafi hlaupið inn í íbúðina, þar sem það heyrði mikil öskur, og inn í svefnherbergi. Þar hafi ákærði legið ofan á brotaþola. Ákærði hafi verið dreginn ofan af henni, brotaþoli hafi farið út úr herberginu og ákærði verið handjárnaður. Ákærði hafi látið ófriðlega og streist á móti en hann hafi verið ölvaður. Aðspurður hvort vitnið hafi séð hvort ákærði hafi greinilega haldið brotaþola niðri, kvaðst vitnið ekki muna eftir því sérstaklega.

Vitnið S læknir gaf símaskýrslu við aðalmeðferðina og kvað brotaþola hafa leitað á Heilbrigðisstofnunina og hafi hann hitt brotaþola sjálfur. Vitnið var spurt um það hvort áverkar brotaþola geti samrýmst lýsingu brotaþola um að sæng hafi verið haldið fyrir vitum hennar, og kvað vitnið það vel samrýmast hennar framburði. Brotaþoli hafi verið í uppnámi og frekar skelkuð. Vitnið kvaðst ekki muna eftir áverkum á úlnlið brotaþola. Staðfesti vitnið vottorð sitt.

G kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið heima hjá sér í umrætt sinn en hún búi á hæðinni fyrir ofan brotaþola. Hún hafi heyrt mikil öskur frá íbúð brotaþola og farið út á svalir. Þar hafi vitnið sé nágranna úti á verönd sem hafi einnig verið að kanna kvað væri að gerast.

Vitnið L gaf símaskýrslu fyrir dóminum og kvaðst hafa verið heima og heyrt einhver læti í einhvern tíma og heyrt í ákærða við útidyrahurðina og hafi hann verið að reyna að komast inn. Vitnið hafi vitað að ákærði var fluttur út en hún hafi verið hrædd og ekki viljað hafa afskipti af honum. Síðan hafi vitnið heyrt að ákærði var að banka í gluggana og síðan heyrði vitnið einhvern rífa upp hurð og nokkrum sekúndum síðar hafi vitnið heyrt mikil öskur og hafi hugsað að það væri verið að drepa einhvern. Vitnið hafi verið háttað en hlaupið út í garð og séð að svalahurðin hjá brotaþola hafi verið opin, vitnið farið að hurðinni og hrópað inn og spurt hvað væri að gerast. Öskrin hafi ekki hætt svo vitnið hafi farið inn í íbúðina og séð inn í svefnherbergið og séð hvar ákærði lá ofan á brotaþola. Vitnið hafi kallað á ákærða að hætta og sagt að lögreglan væri á leiðinni en vitnið hafi hringt á lögregluna áður en það fór inn í íbúð brotaþola. Í þann mund hafi lögreglan komið og vitnið farið út aftur. Eftir að lögreglan var farin með ákærða hafi vitnið farið aftur inn til að hugga brotaþola en það hafi séð að brotaþoli var blóðug um munninn. Brotaþoli hafi sagt vitninu að ákærði hafi haldið púða fyrir vitum hennar. Aðspurt hvort ákærði hafi komið í húsið fyrr um kvöldið, kvaðst vitnið ekki gera sér grein fyrir því þar sem ákærði hafi verið búinn að ganga fram og til baka fyrir utan íbúðirnar í einhvern tíma. Kvaðst vitnið áður hafa þurft að hafa afskipti af ákærða vegna ölvunarláta og hávaða. Aðspurt kvaðst vitnið ekki muna eða gera sér grein fyrir því hvort það hafi byrjað á því að hringja dyrabjöllu hjá brotaþola áður en það hljóp inn um svaladyrnar, þetta hafi allt gerst svo hratt. Aðspurt um þann framburð sinn að vitnið hafi í fyrstu haldið að ákærði væri læstur úti, kvað vitnið ákærða fyrst hafa búið í íbúðinni eftir að brotaþoli flutti út frá honum, en síðan hafi brotaþoli flutt aftur inn. Vitnið hafi verið búið að hafa samband við íbúðareigandann áður og fengið staðfestingu á því að brotaþoli væri flutt úr íbúðinni og ákærði byggi í henni. Vitnið hafi ekki vitað að brotaþoli væri aftur flutt inn. Þess vegna hafi vitnið talið að ákærði væri hugsanlega læstur úti.

Ákæra dagsett 12. júlí 2013.

Ölvunarakstur og akstur sviptur ökuréttindum.

Ákærði lýsti atvikum svo fyrir dóminum að hann hafi verið með félaga sínum til að byrja með. Félaginn hafi ekið bifreiðinni en hann hafi verið sóttur af öðrum og ákærði hafi staðið fyrir utan bifreiðina þegar lögreglan kom. Ákærði muni ekki hver þessi aðili sé, hann hafi kynnst honum í vínbúðinni. Ákærði kvað það rangt að lögreglan hafi séð ákærða aka, því að þegar lögreglan kom að honum hafi hann staðið við farangursgeymslu bifreiðarinnar. Rétt áður hafi lögreglan haft afskipti af sér þar sem hann og félagi hans voru að drekka bjór fyrir utan bifreiðina og lögreglan þá sagt sér að setjast ekki undir stýri. Það hafi verið um tvö til þrjú hundruð metrum áður. Spurður aftur um þann sem ók bifreiðinni kvað hann eiginkonu eða vinkonu félaga síns hafa ekið bifreiðinni þennan spöl. Hún hafi fært bifreið ákærða og félagi hans hafi beðið við bifreið hennar á meðan og beðið eftir henni þar. Ákærði hafi svo þurft að koma aftur til að sækja vinnufötin sín. Aðspurður um að lögreglan hafi séð hann aka bifreiðinni, kvað hann það ómögulegt þar sem eiginkonan hafi ekið bifreið hans og lögreglan hafi mætt henni þegar hún var að fara burtu á bifreið sinni. Ákærði kvaðst aðspurður muna eftir því að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu og játað aksturinn en það hafi verið vegna þess að hann nennti ekki að vera á lögreglustöðinni lengur. Honum hefði örugglega verið haldið þar hefði hann ekki játað.

Vitnið E rannsóknarlögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa haft afskipti af akstri ákærða. Vitnið hafi verið í almennu eftirliti ásamt öðrum lögreglumanni og séð bifreið stöðvaða. Þau hafi rætt við tvo aðila sem hafi greinilega verið drukknir og verið að væflast í kringum bifreiðina. Lyklarnir hafi ekki verið í bifreiðinni. Nokkru síðar hafi þau séð bifreiðina í akstri nokkurn spöl frá fyrri staðnum og um leið og ökumaður hafi orðið var við lögreglubifreiðina hafi hann ekið út í kant, og þegar lögreglan kom að hafi ökumaður og farþegi verið að skipta um sæti. Sá handtekni hafi verið ökumaðurinn, um það væri vitnið öruggt. Staðfesti vitnið lögregluskýrslu sína.

Vitnið K lögreglumaður kvaðst hafa verið í eftirliti með vitninu B-kvk-þgf í umrætt sinn. Kvaðst vitnið hafa séð ákærða aka á móti þeim, ákærði hafi stöðvað bifreiðina og stokkið út úr henni. Kvað hann ákærða hafa verið einan í bifreiðinni en lögreglan hafi haft afskipti af ákærða áður en þá hafi þeir verið tveir saman. Hafi annar verið með í bifreiðinni þegar ákærði var stöðvaður hefði þess verið getið í frumskýrslunni. Staðfesti vitnið skýrslu sína.

Ákærði játaði ákærulið II í þessari ákæru og er játning hans í samræmi við önnur gögn málsins. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Læknisvottorð.

Fyrir dóminum liggur læknisvottorð þar sem segir að brotaþoli hafi leitað á heilsugæslu HSS þann 6. júlí 2012 í fylgd lögreglu í kjölfar þess að fyrrverandi unnusti hennar réðist á hana á heimili hennar. Er eftir brotaþola haft að gerandi hafi brotist inn fyrr um kvöldið og ráðist að henni. Kvað hún um tvo mánuði vera frá því þau hættu saman. Er haft eftir henni að gerandi hafi veist að henni og haldið um munn hennar á meðan hún reyndi að öskra á hjálp. Hann hafi haldið utan um höfuð hennar og þrýst henni niður í rúm og gólf.

Við skoðun hafi sést kúla yfir hægri augabrún og nokkur roði yfir kinnbeinum og kinnum. Brotaþoli hafi kvartað yfir verkjum í andliti og kjálka en einnig við snúningshreyfingu til hægri á höfði. Verkir hafi verið við að opna kjálkana. Einnig hafi verið sjáanleg sár innan á efri og neðri vör, verri á þeirri efri. Engin einkenni hafi verið annars staðar og eftir brotaþola haft að gerandi hafi hvergi meitt hana nema í andliti.

Önnur sýnileg sönnunargögn.

Ljósmyndir liggja fyrir í málinu sem teknar voru af lögreglu umrætt kvöld. Má þar sjá blóðlitaðan roða við augabrún, fyrir ofan kinnbein og á kinn auk þess að neðri vör var blóðhlaupin að innanverðu.

Þá liggur fyrir niðurstaða Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði Háskóla Íslands um alkóhólákvörðun með gasgreiningu ásamt matsgerð þar sem etanólstyrkur er mældur 2,2‰ í blóði ákærða vegna ákæruliðar I. Ákærði hefur ekki mótmælt þessum niðurstöðum og er ekki ágreiningur um þær.

Forsendur og niðurstöður.

Húsbrotið.

Ákærði er sakaður um að hafa farið í heimildarleysi inn um svalahurð á íbúð nr. [...]þar sem fyrrverandi unnusta hans bjó. Er brotið heimfært undir 231. gr. almennra hegningarlaga. Brotaþoli lýsti því svo fyrir lögreglu og dóminum að ákærði hafi komið að heimili hennar, farið á eldhúsglugga og hún rætt við hann í gegnum gluggann en hún hafi ekki viljað fá hann inn og verið hrædd við hann. Ákærði hafi ruðst inn í gegnum svaladyr á stofunni og ráðist í framhaldi á hana. Kvaðst brotaþoli hafa verið nýflutt aftur inn í íbúðina eftir að ákærði flutti út en hann hafi búið í Grófinni á þessum tíma.

Ákærði neitaði sök fyrir dóminum og kvaðst hafa búið í íbúðinni á þessum tíma. Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 7. júlí 2012 og kvaðst þá búa í Grófinni í Keflavík. Í þeirri skýrslu svaraði hann því að brotaþoli hafi hvorki sagt já né nei þegar hann var spurður um það hvort hann hafi farið óboðinn inn í íbúðina. Þá kvað hann brotaþola ekki hafa opnað fyrir sér né boðið sér inn í umrætt sinn og þau rætt saman í gegnum glugga. Fyrir dóminum kvað ákærði þau ekki hafa búið saman í viku. Ákærði gaf þá skýringu fyrir komu sinni í íbúðina hjá lögreglu að hann hafi verið að fara með geisladisk til brotaþola að hennar beiðni en aðspurður fyrir dóminum kvað ákærði brotaþola ekki hafa beðið sig um að koma með neitt sem hann hafi átt að skila henni.

Telur dómurinn framburð ákærða, bæði hjá lögreglu og fyrir dóminum, ruglingslegan en þrátt fyrir það telur dómurinn framburð ákærða um þetta atriði benda eindregið til þess að hann hafi ekki búið með brotaþola á heimili hennar þegar hann fór inn í íbúðina inn um svalahurð. Hefur framburður brotaþola fyrir dóminum verið trúverðugur og í samræmi við framburð hennar fyrir lögreglu. Telur dómurinn fullsannað að ákærði hafi gerst sekur um þessa háttsemi eins og henni er lýst í ákæru, enda samrýmist hún öðrum óbeinum sönnunargögnum. Verður ákærði sakfelldur fyrir þessa háttsemi en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Líkamsárásin.

Ákærði er sakaður um að hafa í sama skipti og að ofan greinir veist að brotaþola, gripið í hana og stöðvað för hennar er hún ætlaði út um útidyrahurðina, haldið fyrir munn hennar þar sem hún reyndi að hrópa á hjálp og dregið hana inn í svefnherbergi þar sem hann henti henni í rúmið, hélt fyrir munn hennar og hélt sæng fast yfir andliti hennar með tilgreindum afleiðingum.

Ákærði neitaði sök fyrir lögreglu og dóminum en viðurkenndi að hafa tekið fyrir munn brotaþola til að þagga niður í henni. Ákærði kvaðst hjá lögreglu 7. júlí 2012 hafa farið inn í íbúðina og tekið fyrir munn brotaþola en neitaði að hafa hrint brotaþola inn í herbergi, hrint henni upp í rúm, haldið fyrir munn hennar og þrýst höfði hennar niður. Þá kvaðst ákærði ekki hafa farið inn í herbergið, hann hafi eingöngu verið þar sem svalahurðin sé, inni í stofu. Fyrir dómi kvað ákærði þau hafa rætt saman í um fimmtán mínútur áður en brotaþoli tók að öskra. Ákærði kvaðst hafa verið inni í eldhúsi og stofu þegar hann kom inn en í lokin, þegar þau voru farin að rífast, hafi þau verið komin inn í svefnherbergi. Hann hafi verið að pakka niður fötum frá sér í ferðatösku en þau hafi staðið á milli skáps og rúms. Neitaði ákærði því að þau hafi verið í rúminu. Aðspurður um þann framburð lögreglu, að hann hafi legið ofan á henni í rúminu, kvað hann það rangt. Brotaþoli hafi öskrað og ákærði sett höndina fyrir munn hennar en hann hafi ekki farið upp í rúmið. Stangast þessi framburður á við framburð þriggja lögreglumanna sem kváðust hafa komið að ákærða liggjandi ofan á brotaþola. Þá stangast hann einnig á við framburð vitnisins K-kvk-ef L-kvk-ef sem kvaðst hafa farið inn í íbúðina og séð ákærða ofan á brotaþola uppi í hjónarúminu. Er framburður ákærða í öllum atriðum ótrúverðugur og verður að virða hann að vettugi. Þá telur dómurinn skýringar ákærða á þeim áverkum sem sannanlega voru á brotaþola að engu hafandi, enda fór brotaþoli beint á Heilbrigðisstofnun og liggur áverkavottorð fyrir í málinu. Framburður brotaþola var í öllum atriðum eins, hjá lækni um kvöldið, fyrir lögreglu og fyrir dóminum. Var brotaþoli trúverðug í framburði sínum fyrir dóminum. Telur dómurinn hafið yfir allan vafa, með vísan til framburðar þessara vitna og framburðar brotaþola, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru með þeim afleiðingum sem þar er lýst. Er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis. Verður ákærða gerð refsing fyrir.

Ölvunarakstur og akstur sviptur ökuréttindum.

Ákærða er gefið að sök í þessum ákærulið að hafa ekið bifreið undir áhrifum áfengis, óhæfur til að stjórna ökutækinu og sviptur ökurétti. Ákærði neitaði sök og gaf fáránlegar skýringar á flutningi bifreiðarinnar frá þeim stað þar sem lögregla hafði fyrst afskipti af honum og þar til hann var staðinn að akstri. Framburður hans um það að hann hafi staðið við farangursrými bifreiðarinnar, þegar lögregla hafði afskipti af honum, samrýmist þó framburði lögreglumanna er komu að honum en þá var ákærði rétt á undan búinn að leggja bifreiðinni og koma sér undan stýri. Verða skýringar ákærða um akstur vinar hans eða eiginkonu vinarins að engu hafandi. Verða lögregluskýrslur og framburður lögreglumannanna sem stóðu ákærða að akstrinum fyrir dóminum lagður til grundvallar við sönnunarmat í málinu. Þó svo að vitnið [..] hafi minnt að annar maður hafi verið með ákærða, þegar lögreglan hafði afskipti af akstrinum, hefur það engin áhrif á trúverðugleika framburðar vitnisins, enda voru félagarnir tveir saman þegar lögregla hafði fyrst afskipti af ákærða. Er framburður vitna í samræmi við önnur gögn málsins. Verður ákærði sakfelldur fyrir þennan ákærulið en háttsemin er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði játaði sök í ákærulið II og verður honum gerð refsing fyrir en játning hans er í samræmi við önnur gögn málsins. Er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákvörðun refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann undir viðurlagaákvörðun 7. október 2010 fyrir að aka sviptur ökurétti og fyrir ölvunarakstur. Þann 11. október 2011 gekkst hann undir sátt fyrir að aka sviptur ökurétti og fyrir ölvunarakstur og fleiri umferðarlagabrot. Þann 22. febrúar 2012 var ákærði dæmdur fyrir auðgunarbrot og þann 10. september 2012 var ákærði dæmdur til tveggja mánaða fangelsisvistar fyrir umferðarlagabrot, m.a. ölvunarakstur og að aka sviptur ökurétti. Er nú ákærða gerð refsing í fjórða sinn fyrir að aka sviptur ökurétti og einnig í fjórða sinn fyrir að aka undir áhrifum áfengis. Með vísan til dómaframkvæmdar er refsing ákærða vegna þessara brota ákveðin fangelsi í sex mánuði auk þess að ákærði skal sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins.

Brot ákærða samkvæmt ákæru dagsettri 20. maí 2013 var framið 6. júlí 2012 eða áður en dómur gekk í máli frá 10. september 2012 og verður refsing ákærða því ákveðin með hliðsjón af reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Þrátt fyrir að sambúðarslit hafi verið nýafstaðin milli ákærða og brotaþola, réðst ákærði inn á heimili brotaþola þar sem hún mátti telja sig óhulta, hann réðst á hana á ófyrirleitinn hátt með þeim afleiðingum sem koma fram í læknisvottorði. Á ákærði sér engar málsbætur. Með vísan til þessa er refsing ákærða ákveðin fangelsi í tvo mánuði.

Að þessum niðurstöðum fengnum er refsing ákærða ákveðin fangelsi í átta mánuði. Telur dómurinn engin skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirliti vegna læknisvottorðs 33.906 krónur og vegna ölvunarakstursins 100.829 krónur auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 194.425 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Þ-kvk-ef B-kvk-ef hrl., 125.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Bótakrafan.

Brotaþoli lagði fram bótakröfu á rannsóknarstigi málsins og var hún kynnt ákærða þann 4. apríl 2013. Hafnaði ákærði bótakröfunni. Brotaþola var skipaður réttargæslumaður við upphaf aðalmeðferðar þann 8. nóvember sl. Er bótakrafan byggð á tveimur atburðum. Sá fyrri átti sér stað samkvæmt bótakröfunni þann 8. og 9. maí 2012. Var ekki ákært út af því atviki. Seinna atvikið sem byggt er á er háttsemi sú sem ákært er fyrir samkvæmt ákærulið I í ákæru frá 20. maí 2013. Þá er einnig byggt á atviki vegna nálgunarbanns sem sett var gegn ákærða og ákært út af samkvæmt ákærulið 2 í ákærunni frá 20. maí 2013, en sá ákæruliður var felldur niður undir rekstri málsins þar sem ekki lá fyrir kæra og krafa um refsingu frá brotaþola samkvæmt 2. tl. a. 1. mgr. 242. gr. laga nr. 19/1940. Þá er bótakrafan byggð á 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993.

Ljóst er að sú líkamsárás sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir og húsbrotið olli brotaþola bæði líkamlegu og andlegu tjóni og ber ákærði skaðabótaábyrgð á því. Fyrir liggur læknisvottorð um líkamlegar afleiðingar en ákærði braut hins vegar svívirðilega á brotaþola með því að ráðast inn á heimili hennar og beita hana þar ofbeldi. Eins og kom fram hjá vitninu C þorði brotaþoli ekki að vera ein á heimilinu eftir árásir ákærða og að lokum flutti hún þaðan burtu. Með vísan til þessa og alls þess sem rakið er að ofan, verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola miskabætur og þykja þær hæfilega ákveðnar 400.000 krónur með vöxtum eins og segir í dómsorði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð.

Ákærði, D-x-x S-x-x H-x-x, skal sæta fangelsi í átta mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa.

Ákærði greiði allan sakarkostnað sem er samtals 454.660 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., 194.425 krónur, og skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Þ-kvk-ef B-kvk-ef hrl., 125.500 krónur.

Ákærði greiði A 400.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 9. maí 2012 til 4. maí 2013 en vöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.