S-562/2012

Ár 2012, mánudaginn 15. október, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 562/2012: Ákæruvaldið (E-kk-nf L-kk-nf) gegn A-kk-þgf A-kk-þgf B-kk-þgf, (S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf hdl.), B-kk-þgf L-kk-þgf B-kk-þgf (R-kk-nf L-kk-nf Ó-kk-nf hdl.) og F-kk-þgf N-kk-þgf E-kk-þgf (S-kk-nf G-kk-nf hrl.), sem tekið var til dóms hinn 5. október sl. að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með tveimur ákæruskjölum á hendur ákærðu, A-kk-þgf A-x-x B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Seljabraut 54, Reykjavík, B-kk-þgf L-kk-þgf B-kk-þgf, 000000-0000, Ásakór 2, Kópavogi og F-kk-þgf N-kk-þgf E-kk-þgf, 000000-0000, Ásgarði 2, Reykjavík.

Í fyrsta lagi er málið höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 5. júlí sl., á hendur öllum ákærðu „fyrir eftirtalin brot framin laugardagskvöldið 15. janúar 2011 í Reykjavík, nema annað sé tekið fram:

I.

Gegn ákærðu öllum, fyrir líkamsárás, hótanir og frelsissviptingu, með því að hafa í félagi ráðist á D-kk-þf F-kk-þf S-kk-þf og svipt hann frelsi sínu, með því að fara saman að Reyrengi 2, og veist þar að D-kk-þgf F-kk-þgf með ítrekuðum höggum og spörkum í líkama hans og höfuð, gert sig líklega til að henda honum fram yfir svalir íbúðarinnar en hætt við það, skipað D-kk-þgf F-kk-þgf að koma með þeim út í bifreiðina AM-328 og hótað að brjóta á honum fingurna ef hann ekki hlýddi. Næst óku þeir með D-kk-þgf F-kk-þgf um götur Reykjavíkur og í bifreiðinni AM-328 hélt ákærði B-kk-nf L-kk-nf áfram að veitast að D-kk-þgf F-kk-þgf með ítrekuðum höggum og olnbogaskotum í andlit og líkama. Ákærðu voru svo handteknir af lögreglu í bifreiðinni við Gullinbrú Í Reykjavík. Af þessu hlaut D-kk-nf F-kk-nf yfirborðsáverka, bólgur og hrufl á líkama, höfði, vinstri framarmi og sár á mjöðm.

M. 007-2011-3332.

Telst þetta varða við 217. gr., 1. mgr. 226. gr. og 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara 217. gr. og 225. gr. sömu laga.

II.

Gegn ákærða F-x-x N-kk-þgf fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa ekið bifreiðinni AM-328 án þess að hafa haft ökuskírteini meðferðis og undir áhrifum ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóði 170 ng/ml) frá Reyrengi 2 og um götur Reykjavíkur þar til lögregla stöðvaði aksturinn við Gullinbrú.

M. 007-2011-3332

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

III.

Gegn ákærða B-kk-þgf L-kk-þgf fyrir brennu, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 13. júní 2011 hellt bensíni úr brúsa inn í og á bifreiðina UM-263 á bifreiðastæði við Iðavelli 11, Reykjanesbæ, kveikt í bensíninu og valdið með því eldsvoða sem hafði í för með sér almannahættu, en eldurinn breiddist út með þeim afleiðingum að bifreiðin brann og bílskúrshurð og gafl hússins að Iðavöllum 11 brunnu. Með þessu olli ákærði eignatjóni á bifreiðinni og húsinu að Iðavöllum 11 og hættu á frekara eignatjóni á húsunum að Iðavöllum 11 og 11 b hefði eldurinn náð að breiðast út frekar og ekki verið slökktur fljótlega af slökkviliði.

M. 008-2011-6673

Telst þetta varða við 1. mgr, sbr. 2. mgr. 164. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ennfremur er þess krafist að ákærði F-x-x N-kk-nf verði dæmdur til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Einkaréttarkrafa vegna brots í ákærukafla III.:

Af hálfu Varðar trygginga hf., kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærða B-kk-þgf L-kk-þgf B-kk-þgf verði gert að greiða skaðabætur samtals að fjárhæð krónur 3.651.382, auk vaxta frá tjónsdegi sem var 13. júní 2011, samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 og dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga frá uppgjörsdegi sem var 6. desember 2011.“

Í öðru lagi er málið höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 11. september sl., á hendur ákærða A-kk-þgf A-x-x einum, „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot á árinu 2012, með því að hafa:

I

Mánudaginn 13. febrúar ekið bifreiðinni RK-115 sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 3,9 ng/ml) suður Reykjanesbraut í Hafnarfirði, á vegarkafla við Kaplakrika, uns lögreglan stöðvaði aksturinn skömmu síðar.

(Mál nr. 007-2012-7964)

II

Þriðjudaginn 21. febrúar ekið bifreiðinni AM-328 sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 3,3 ng/ml) um bifreiðastæði við Grensásveg 5-7 í Reykjavík, uns lögreglan stöðvaði aksturinn skömmu síðar.

(Mál nr. 007-2012-9722)

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.“

Ákærðu hafa skýlaust játað þau brot sem þeir eru saksóttir fyrir með ákærunum, að undanskildum I. kafla ákæru ríkissaksóknara. Hafa þeir, hver um sig, orðið sekir um aðra verknaði sem lýst er í ákærunum og réttilega eru þar færðir til refsiákvæða.

Aðalmeðferð hefur farið fram í málinu um I. kafla ákæru ríkissaksóknara, eins og rakið verður hér á eftir.

Málavextir

Fyrir liggur að laugardagskvöldið 15. janúar 2011 var tilkynnt um það til lögreglu að ráðist hefði verið á mann í Reyrengi 2 og árásarmenn hefðu farið á brott í bíl með tilteknu skráningarnúmeri. Lögreglumenn sáu til ferða bílsins á Höfðabakkabrú og var för hans stöðvuð. Í bílnum voru ákærðu í máli þessu og D-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf. Samkvæmt staðfestri skýrslu G-kk-ef S-kk-ef lögreglumanns sátu ákærði B-kk-nf og D-kk-nf í aftursæti bílsins en þeir A-kk-nf A-x-x og F-x-x N-x-x frammí. Ákærðu voru handteknir og færðir á lögreglustöð en D-kk-nf F-kk-nf var fluttur á slysadeild til aðhlynningar.

Í málinu er staðfest vottorð S-kvk-ef J-kvk-ef sérfræðings í slysa- og bráðalækningum. Þar segir að D-kk-nf F-kk-nf hafi verið bólginn á enni fyrir ofan hægra auga og einnig yfir hægra kinnbeini. Þá hafi hann verið hruflaður á hálsi. Þá hafi hann verið hruflaður um allt bakið og með sár á mjaðmarkambi hægra megin við miðlínu. Hruflsár hafi verið á vinstri hluta brjóstkassans og töluvert hrufl hafi verið á vinstri handlegg og þar einnig nokkur opin sár.

Tekin var skýrsla af D-kk-þgf F-kk-þgf 28. janúar 2011 hjá lögreglu. Sagðist honum svo frá að hann hefði setið með vinum sínum í íbúð í Reyrengi þegar ákærði B-kk-nf L-kk-nf hringdi í hann og sagðist vilja tala við hann. Kvaðst hann hafa stefnt ákærða þangað og hefðu tveir aðrir piltar komið með honum þangað. Hefði B-kk-nf L-kk-nf þegar farið að kýla hann og „taka mig niður“, eins og það er orðað í skýrslunni. Hefðu þeir ætlað að henda honum fram af svölum en einhver hefði komið í veg fyrir það. B-kk-nf L-kk-nf hefði skipað honum að koma með þeim og hótað að brjóta ella á honum fingur. Hefðu þeir B-kk-nf L-kk-nf og A-kk-nf A-x-x tekið hvor í sína höndina á honum og leitt hann og farið með hann að bíl sem þeir settu hann í. Settust þeir einnig allir í bílinn og læstu honum. Hefðu þeir sagst ætla að fara með hann að hitta bróður A-kk-ef A-kk-ef til þess að tala við bróðurinn, en þeir hefðu borið það á hann að hann hefði ekið á hann. Þegar hann hefði reynt að bera á móti þessu hefði hann einu sinni fengið olnbogaskot frá B-kk-þgf L-kk-þgf, sem sat hjá honum og kýldi hann einnig.

D-kk-nf F-kk-nf gaf aðra skýrslu 7. febrúar 2011 og sagði hann B-kk-þf L-kk-þf hafa sparkað í sig einu sinni og kýlt sig fjórum sinnum. Hefði sparkið komið í olnboga hans en höggin í andlitið, að hann héldi. Þá sagði hann að tveir af piltunum hefðu lyft honum upp og gert sig líklega til þess að henda honum fram af svölunum en hann myndi ekki hver hefði komið í veg fyrir það. Þá sagði hann að hann minnti að sá strákanna, sem þreknastur var og keyrði bílinn, hefði ekkert gert honum. B-kk-nf L-kk-nf og hinn strákurinn hefðu hins vegar kýlt hann samtals 10 eða 15 sinnum, aðallega í andlitið, og B-kk-nf L-kk-nf sparkað í hann einu sinni. Þá hefði hann fengið nokkur olnbogaskot, líklega 4 talsins, í bílnum, sem lent hefðu á brjóstkassanum og í andliti hans. A-kk-nf A-x-x hafi hins vegar ekki kýlt hann nema einu sinni eða tvisvar. Hann segist ekki vita hvort högg þeirra voru með flötum lófa eða krepptum hnefa. Þá sagði hann þá hafa viljað láta hann biðja bróður A-kk-ef A-kk-ef afsökunar á einhverju sem hann hefði gert á hlut hans. Hann kvað sig minna að þeir B-kk-nf L-kk-nf og A-kk-nf A-x-x hefðu komið inn í anddyrið þegar þeir sóttu hann en ekki inn í íbúðina sjálfa. F-x-x N-x-x hefði verið fyrir utan íbúðina. Hefði F-x-x N-x-x ekki barið hann en aftur á móti hefði hann verið mjög reiður og ógnandi. Ekki myndi hann hvort F-x-x N-x-x hefði átt þátt í því að reyna að henda honum fram af svölunum. Þá sagði hann að honum hefði ekki verið troðið í bílinn heldur hefði hann sest inn í hann vegna hótana ákærðu. Hann sagði að verið gæti að B-kk-nf L-kk-nf hefði verið aðalmaðurinn í þessu tiltæki.

Ákærði B-kk-nf L-kk-nf var yfirheyrður hjá lögreglu 16. janúar 2011. Viðurkenndi hann að hafa farið og hitt D-kk-þf F-kk-þf vegna þess að A-kk-nf A-x-x hefði sagt hann hafa reynt að keyra bróður sinn, sem jafnframt sé frændi ákærða, og fengið stráka til þess að berja hann. Hann kannaðist við að hafa slegið D-kk-þf F-kk-þf tvisvar með flötum lófanum og tekið hann með sér út úr íbúðinni. Hann neitaði því að hafa tekið D-kk-þf F-kk-þf nauðugan heldur hefði hann boðið honum að koma með sér að biðja frændann afsökunar. Hefði D-kk-nf F-kk-nf fyrst neitað boðinu en svo ákveðið að koma með. Hann kvaðst hafa öskrað úti á svölum að hann kæmi með sér og bæði frændann afsökunar. Hann sagði þá tvo hafa slegist fyrir utan íbúðina en ekki hafa séð að meðákærðu skiptu sér af því. Engin frelsissvipting hefði átt sér stað. Hann kvaðst hafa þurft að slá D-kk-þf F-kk-þf aftur og aftur til þess að fá hann til að viðurkenna að hafa reynt að drepa frændann. Hann sagði þetta ekki hafa verið skipulagt og hefði hann einungis verið að hefna fyrir frænda sinn.

Ákærði A-kk-nf A-x-x var yfirheyrður hjá lögreglu 31. mars 2011. Sagðist honum svo frá að hann hefði farið á fund D-kk-ef F-kk-ef að tala við hann vegna þess að hann hefði reynt að aka yfir litla bróður ákærða. Annar þeirra sem með honum fóru hefði misst stjórn á sér og „aðeins kíkt í“ D-kk-þf F-kk-þf og hent honum eitthvað til. Sjálfur væri hann ekki ofbeldismaður. Þessi sami maður hefði viljað taka D-kk-þf F-kk-þf með þeim til þess að láta hann biðja bróðurinn afsökunar en honum hefði fundist það fáránlegt, enda lægi þungur dómur við slíku. Hefði þetta ekki verið skipulagt en allt hefði farið úr böndunum. Lögreglan hefði svo stöðvað för þeirra.

Ákærði F-x-x N-x-x var yfirheyrður hjá lögreglu 16. janúar 2011. Kvaðst hann ekki hafa komið nálægt þessu og ekki annað gert en að keyra þá í Reyrengi. Hefði hann skotist upp í íbúðina og heyrt læti og hávaða í mörgum krökkum sem þarna voru. Hann hefði svo stokkið aftur niður að bíl en þeir þrír komið þangað á eftir honum og sest inn. Fóru þeir að tala saman án æsings en sögðu honum að aka af stað. Lögreglan hefði svo stöðvað þá. Enginn hefði ýtt D-kk-þgf F-kk-þgf inn í bílinn heldur hefði hann sjálfur sest í hann. Hann sagði ekkert skipulag hafa legið að baki þessari ferð og ekki vita hvað bjó að baki henni.

Aðalmeðferð málsins

Ákærði B-kk-nf hefur skýrt frá því að D-kk-nf F-kk-nf hefði reynt að aka á lítinn frænda ákærða. Kvaðst hann hafa farið í Reyrengi til þess að tala við D-kk-þf F-kk-þf eftir að hafa hringt á undan sér og D-kk-nf F-kk-nf boðið honum að koma þangað. Hann hafi verið reiður og misst stjórn á sér þegar hann sá D-kk-þf F-kk-þf og hafi hann slegið hann tvisvar með flötum lófa í andlitið svo að hann datt aftur fyrir sig. Kveðst hann hafa öskrað á hann að hann kæmi með þeim. Einnig geti verið að D-kk-nf F-kk-nf hafi boðist til þess sjálfur. Í öllu falli hafi hann samþykkt að koma með þeim. Hafi hann áreiðanlega verið skelkaður. Með í förinni hafi verið meðákærðu og þeir hafi farið með honum að íbúðinni. Hann kveðst ekki hafa séð til A-kk-ef A-kk-ef því hann hafi verið að baki honum. Þá hafi hann ekki heldur séð hvað F-x-x gerði. D-kk-nf F-kk-nf hafi ekki slegið á móti heldur ýtt við ákærða. Hann kveðst ekki muna eftir orðaskiptum eftir allan þennan tíma og eins hafi hann verið undir áhrifum fíkniefna. Hafi þeir allir gengið út í bíl og ekki þurft að leiða D-kk-þf F-kk-þf þangað. Hafi hann sjálfviljugur sest í bílinn. F-x-x N-x-x hafi ekið þeim af stað og þeir tveir, ákærði og D-kk-nf F-kk-nf, hafi setið í aftursætinu og talað saman. Ekki muni hann um hvað. Aksturinn hafi svo verið stöðvaður á Gullinbrú. Hann kveðst ekki minnast þess að D-kk-nf F-kk-nf hafi grátið af ótta en hann hafi þó verið skelkaður. Hann kannast ekki við að reynt hafi verið henda D-kk-þgf F-kk-þgf fram af svölunum í Reyrengi. Ákærði kveðst hafa verið undir áhrifum af sínu venjulega „læknadópi“, „kóki“ og „spítti“. Ákærði segir D-kk-þf F-kk-þf ekki hafa verið dreginn út úr íbúðinni. Hann segir ekki vera rétt í ákærunni að veist hafi verið að D-kk-þgf F-kk-þgf í Reyrengi með ítrekuðum höggum og spörkum. Þá kveðst ákærði ekki minnast þess að honum hafi verið hótað fingurbroti, eins og þar segir einnig. Hið sama sé að segja um ítrekuð högg og olnbogaskot eftir að í bílinn var komið. Þá hafi engar ryskingar átt sér stað á leiðinni út í bílinn enda D-kk-nf F-kk-nf sagst ætla að koma með þeim. Þá segist ákærði hafa farið einn inn í íbúðina, þ.e. inn í anddyrið, en meðákærðu hafi verið fyrir framan dyrnar. Þá segir ákærði að F-x-x N-x-x hafi ekki annað gert en að aka bílnum. Kveðst ákærði halda að hann hafi farið á undan þeim hinum niður að bílnum.

Ákærði A-kk-nf hefur skýrt frá því að hann hafi fengið símhringingu frá föður sínum sem hafi sagt að reynt hefði verið að aka á bróður hans og berja hann. Kveðst hann hafa verið heima hjá F-x-x N-x-x þegar hann fékk hringinguna. Hafi faðirinn sagt að tveir eldri strákar hefðu gert þetta og annar þeirra verið D-kk-nf F-kk-nf. Segist hann hafa sagt þetta B-kk-þgf L-kk-þgf, sem hafi reiðst mjög og ákveðið að tala við D-kk-þf F-kk-þf. Hafi þeir þá haldið í Reyrengi eftir að B-kk-nf L-kk-nf hringdi á undan sér og D-kk-nf F-kk-nf boðið þeim þangað. Þegar í Reyrengi kom hafi þeir allir þrír farið að íbúðinni sem D-kk-nf var í. Hafi þar verið knúið dyra og D-kk-nf F-kk-nf komið fram í dyr. Hafi þeir B-kk-nf L-kk-nf talast eitthvað við. Hafi B-kk-nf L-kk-nf svo slegið hann með flötum lófa tvisvar sinnum og D-kk-nf F-kk-nf fallið við það. B-kk-nf hafi reist D-kk-þf F-kk-þf við og sagt honum að biðjast fyrirgefningar. Einhverjar ryskingar hafi einnig átt sér stað á milli þeirra tveggja. D-kk-nf F-kk-nf hafi greinilega verið hræddur, beðist fyrirgefningar og sagst myndu fara með þeim. Hafi hann gengið með þeim út að bílnum. Aðspurður segir ákærði sig minna að F-x-x N-x-x hafi farið eitthvað á undan þeim að bílnum. Þegar út í bíl var komið hafi þeir ekið af stað en þeir verið stöðvaðir fljótlega. Ákærði segir að ekki hafi annað staðið til en að B-kk-nf talaði við D-kk-þf F-kk-þf en atburðarásin hafi farið úr böndunum. Hann kveðst ekki minnast þess að D-kk-nf F-kk-nf hafi mátt þola ítrekuð högg og spörk, eins og segir í ákærunni. Þá segir hann að honum hafi ekki verið gefið til kynna að honum yrði hent fram af svölunum. Þá kveðst hann ekki hafa heyrt að honum væri hótað að brjóta á honum fingur. Um það sem þeim D-kk-þgf F-kk-þgf og B-kk-þgf fór á milli í bílnum segir hann að það hafi verið rifrildi „á háu nótunum“ en ekki hafi hann orðið var við ofbeldi. Hann tekur fram í þessu sambandi að hann hafi setið í framsæti bílsins og horft fram fyrir sig. Undir ákærða er borið það sem hann sagði hjá lögreglu og segir hann langt sé um liðið. Þá segist hann hafa verið undir áhrifum efna. Muni hann ekki hvað hann hafi sagt. Þá kannast ákærði ekki við að D-kk-nf F-kk-nf hafi verið dreginn út úr íbúðinni. Hafi hann sjálfur stigið út úr henni, að hann minni. Allt hafi þetta tekið stuttan tíma.

Ákærði F-x-x N-x-x hefur skýrt frá því að hann muni lítið eftir þessum atvikum, enda sé langt um liðið. Þá segir hann þá þrjá hafa verið mjög „dópaða“ á þessu tímabili. Hafi hann verið undir áhrifum „læknadóps“ og amfetamíns. Hann muni þó að þeir hafi verið í samkvæmi heima hjá honum. Þá muni hann að þeir voru farnir „á ról“ og verið komnir að þessari blokk en ekki kveðst hann hafa vitað í hvaða erindum. Muni hann eftir því að hafa skotist upp að íbúð þar og svo niður aftur eftir stutta stund. Þá muni hann að talað hafi verið við strák þarna en hann kveðst ekki hafa orðið þess var að neitt misjafnt væri „í gangi“ af því tagi sem D-kk-nf F-kk-nf beri á þá. Hann hafi engin högg séð eða stympingar, ekki orðið þess var að reynt væri að henda D-kk-þgf F-kk-þgf fram af svölunum né heyrt að honum væri hótað því að brjóta á honum fingur. Hann segir þá alla, þ.e. meðákærðu og D-kk-þf F-kk-þf hafa komið og sest í bílinn. Hafi ekkert „verið í gangi“ þá. Hafi þeir sagt honum að aka af stað og hann gert það. Hafi hann ekki heyrt hvað mönnum fór á milli, enda hafi tónlistin verið keyrð á fullu í bílnum. Hann segist ekki hafa tekið eftir því hvort D-kk-nf F-kk-nf væri hræddur.

D-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf hefur skýrt frá því að hann hafi setið með vinum sínum í Reyrengi þegar B-kk-nf L-kk-nf hringdi í hann og bað hann hitta sig „í sígarettu“. Hafi ákærðu allir komið þangað í framhaldi af því og hann verið barinn. Hafi honum verið hrint og B-kk-nf L-kk-nf kýlt hann með hnefanum tvö eða þrjú högg. Hafi hann fallið við þetta. Ekki muni hann hvort hann hafi fengið högg frá öðrum en B-kk-þgf L-kk-þgf. Auk þess hafi verið sparkað í hann og B-kk-nf L-kk-nf hafi hrint honum. Þá hafi þeir verið illyrtir í hans garð. Reynt hafi verið að hrinda honum fram af svölum, B-kk-nf L-kk-nf og A-kk-nf A-x-x, að hann minnir, en einhver hafi komið í veg fyrir það. Ekki muni hann hver það gerði. Hann segist hafa verið leiddur út í bílinn af B-kk-þgf L-kk-þgf og A-kk-þgf, að hann minnir. B-kk-nf L-kk-nf hafi tekið um fingur hans og hótað því að fingurbrjóta hann ef hann vildi ekki fara með þeim niður og setjast inn í bílinn. Kveðst hann þá hafa látið undan og sest í bílinn. Hafi þeir reynt að fá hann til þess að játa að hafa reynt að aka á bróður A-kk-ef A-kk-ef og barið hann. Hafi hann fengið olnbogaskot í öxl, andlit og bringu frá B-kk-þgf L-kk-þgf til þess að hann játaði þetta. Kveðst hann hafa verið skelkaður meðan á þessu gekk. Ekki muni hann hvort F-x-x N-x-x hafi farið á undan þeim eða eftir út að bílnum. Undir hann er borið það sem haft er eftir honum í lögregluskýrslu um þátt ákærða F-kk-ef N-kk-ef og kveður það vera rétt haft eftir. Ákærða er bent á misræmi í skýrslum hans um högg og olnbogaskot. Hann segist ekki geta sagt hvort höggin hafi verið hnefahögg eða löðrungar. Hann segir aðspurður ekki hafa fengið högg frá öðrum en B-kk-þgf L-kk-þgf. Þá muni hann ekki hvort einn eða fleiri gerðu sig líklega að henda honum fram af svölunum. Hann ítrekar að hann muni ekki hver hafi komið í veg fyrir að það yrði gert. Þá segir hann að hótunin um fingurbrot hafi komið frá B-kk-þgf L-kk-þgf einum. Hann segir það geta verið rétt að B-kk-nf L-kk-nf hafi verið aðalmaðurinn í þessu, eins og fram hafi komið hjá A-kk-þgf A-x-x. Hann segir átökin hafa orðið í anddyri íbúðarinnar, sem sé þröngt. Þar hafi einnig verið einn eða tveir af vinum hans, líklega D-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf og A-kk-nf M-kk-nf F-kk-nf. A-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf muni hafa verið inni í stofu þegar þetta gerðist, þó sé hann ekki viss um þetta allt. Hann segist hafa hitt A-kk-þf eftir þetta og hafi A-kk-nf A-x-x beðist fyrirgefningar á því sem gerst hafði. B-kk-nf hafi hann einnig hitt í samkvæmi eftir atburðinn og þá hafi allt farið vel. Hann segist hafa verið mjög hræddur meðan á þessu stóð.

D-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf hefur skýrt frá því að hann eigi heima í íbúðinni sem um ræðir. Kveðst hann lítið muna eftir þessum atburðum. Hafi ákærðu B-kk-nf og A-kk-nf og einhver þriðji maður, sem hann kannaðist ekki við, komið þangað til þess að hitta nafna hans, sem þarna var staddur. Einhver átök hafi átt sér stað en hann segist hafa staðið í gangi íbúðarinnar. Þetta hafi þó ekki verið mikil átök og hafi verið rifið smávegis í D-kk-þf F-kk-þf, hann tekinn út úr íbúðinni og talað við hann. Hann kveðst ekki hafa séð nein högg. Hann tekur fram að hann hafi verið á flökti fram á gang og inn í íbúðina og ekki séð þetta nógu vel til þess að greina nánar frá því. Einhver ákærðu hafi gert þetta en ekki allir. Hann kveðst hafa séð að D-kk-nf F-kk-nf var smeykur. Hann kveðst ekki muna nein orðaskipti. Hann kveðst ekki muna hvað gerðist þarna á svölunum fyrir framan íbúðina. Verið geti að sparkað hafi verið í D-kk-þf F-kk-þf, eins og haft er eftir honum í lögregluskýrslu, en hann muni þetta ekki nú. Hann kveðst ekki hafa verið allsgáður þegar þetta var.

A-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf hefur skýrt frá því að hann hafi verið staddur hjá vini sínum, D-kk-þgf A-x-x, í Reyrengi 2 í umrætt sinn. Hann tekur fram að langt sé um liðið og hann hafi verið í mikilli „neyslu“ þegar þetta var. Muni hann ekki vel eftir því sem gerðist. Einhver átök hafi orðið með mönnum. Nefnir hann til sögunnar D-kk-þf F-kk-þf og B-kk-þf L-kk-þf. Ekki muni hann hvað hinir heiti. Hann segist hafa setið inni í stofu þegar þetta gerðist. Hafi hann farið að aðgæta með þetta og orðið þess áskynja að þeir voru að tala saman, B-kk-nf L-kk-nf, D-kk-nf F-kk-nf og D-kk-nf A-kk-nf. Hafi hann svo farið aftur inn í stofuna. Hann hafi svo farið aftur fram og þá hafi einhver átök verið í gangi og rifrildi. Kveðst hann hafa séð að verið væri að „rífa í hann bara“ í forstofunni. Ekki viti hann hver hafi rifið í hvern. Þarna hafi verið B-kk-nf og tveir aðrir. Nánar aðspurður segir hann að D-kk-nf F-kk-nf hafi orðið fyrir áreitninni þarna og einhver þeirra þriggja slegið hann með flötum lófanum svo hann féll í gólfið. Hafi þeir þrír staðið yfir honum. Þá hafi orðið troðningur þarna þar sem hann lá en ekki kveðst hann halda að um spörk hafi verið að ræða. Hann segir að D-kk-nf F-kk-nf hafi virst vera hræddur við þessa menn. Aðspurður segir hann að hann hafi ekki heyrt hótanir hafðar í frammi. Aðspurður hvort D-kk-þgf F-kk-þgf hafi verið hótað því að honum yrði fleygt fram af svölum segir hann að honum hafi verið lyft upp. Hafi B-kk-nf ekki verið þar að verki heldur einhver annar, sem hann muni ekki hver var. Hafi hann svo verið settur niður og þeir allir farið á brott og D-kk-nf F-kk-nf virst mjög hræddur. Hafi verið haldið í aðra öxlina á D-kk-þgf F-kk-þgf. Hann segir mennina hafa komið að hitta D-kk-þf F-kk-þf til þess að fá sér að reykja með honum. Hann kveðst ekki hafa séð þá fara í bílinn þar eð hann hafi verið farinn inn í íbúðina aftur.

A-kk-nf M-kk-nf F-kk-nf hefur skýrt frá því að hann hafi verið í heimsókn hjá D-kk-þgf A-kk-þgf þegar umrædd atvik urðu. Hann segist hafa verið staddur á salerninu og ekki séð þá sem komu að finna D-kk-þf F-kk-þf, svo að hann muni.

U-kvk-nf B-kvk-nf E-kvk-nf hefur skýrt frá því hún hafi verið á leið að hitta fólk í Reyrengi 9 og nýstigin þar úr bíl sínum þegar hún heyrði læti í mönnum koma frá útistigagangi, á að giska 20 metrum frá henni. Hafi hún séð tvo eða frekar þrjá menn leggja hendur á mann. Hafi hún hringt í lögreglu og tilkynnt um þetta. Hafi hún séð að manninum var hrint svo hann féll og að einn árásarmannanna sparkaði í hann þar sem hann lá uppi á svölunum. Hafi hún merkt það af hreyfingum mannsins að hann var að sparka en hún hafi ekki séð þann sem sparkað var í, fyrir vegg. Hafi þeir, líklega tveir þeirra, svo dregið manninn með sér í tökum út í bíl sem hún sá númerið á. Hafi hún látið lögregluna vita um það. Mennirnir hafi svo ekið á brott. Nokkuð langt hafi verið frá henni til mannanna og langt um liðið. Muni hún ekki alveg hvort mennirnir veittust allir þrír að manninum en þó muni það hafa aðallega verið einn maður sem sparkaði. Hún kveðst hafa heyrt manninn, sem ráðist var á, sífellt vera að biðjast fyrirgefningar á einhverju en mennirnir hafi öskrað á hann. Ekki muni hún til þess að hafa séð að reynt væri að henda manninum fram af svölunum. Undir vitnið er borið það sem haft er eftir henni í dagbókarendurriti lögreglunnar að tveir menn væru að berja mann. Segir hún að þar kunni að vera rétt eftir henni haft. Hún kveðst aðspurð ekki muna hvar þriðji maðurinn var þegar árásarþolinn var leiddur út í bílinn.

Niðurstaða

Ákærðu neita sök að öðru leyti en því að ákærði B-kk-nf L-kk-nf kannast við að hafa löðrungað D-kk-þf F-kk-þf tvisvar svo að hann féll við. B-kk-þgf L-kk-þgf og A-kk-þgf A-x-x ber saman um það að tilgangur ferðarinnar í Reyrengi hafi verið sá að tala við D-kk-þf F-kk-þf út af því að hann hefði gert á hlut frænda og bróður en sá fyrrnefndi misst þar stjórn á sér og löðrungað D-kk-þf F-kk-þf. Þá hefur A-kk-nf A-x-x auk þess sagt að ryskingar hafi orðið með þeim B-kk-þgf L-kk-þgf og D-kk-þgf F-kk-þgf.

D-kk-nf F-kk-nf hefur lýst barsmíðum af hálfu B-kk-ef L-kk-ef og hrindingu, eins og rakið hefur verið. Þá segir hann að einhver hafi sparkað í hann og að þeir B-kk-nf L-kk-nf og A-kk-nf A-x-x, að hann minni, hafi gert sig líklega til þess að hrinda honum fram af svölunum. Þá segir hann að þeir tveir, að hann minni, hafi leitt hann nauðugan út í bíl undir hótunum B-kk-ef L-kk-ef um fingurbrot. Eftir að þangað var komið segir hann B-kk-þf L-kk-þf hafa slegið sig og rekið í sig olnbogann. Trúverðugt og óvilhallt vitni, U-kvk-nf B-kvk-nf E-kvk-nf, kveðst hafa séð úr nokkurri fjarlægð tvo eða frekar þrjá menn leggja hendur á mann á svölunum og að manninum var hrint svo að hann féll. Þá hafi virst sem einn þeirra sparkaði í manninn þar sem hann lá. Tveir þeirra, að hún heldur, hafi svo dregið manninn í tökum út í bíl en hún muni ekki hvar þriðji árásarmaðurinn var þá. Loks segir hún þann, sem ráðist var á, hafa í sífellu beðist fyrirgefningar á einhverju. Að sögn annars vitnis, D-kk-ef A-kk-ef, urðu ekki mikil átök þarna en einhver komumanna reif í D-kk-þf F-kk-þf, sem virtist smeykur, og dró hann út. Vitnið A-kk-nf F-kk-nf segir átök hafa orðið með B-kk-þgf L-kk-þgf og A-kk-þgf F-kk-þgf og menn rifist. Þá hafi einhver komumannanna þriggja rifið í þann síðarnefnda og einhver þeirra hafi löðrungað hann svo hann féll. Hafi orðið troðningur hjá honum þar sem hann lá. Þá hafi einhver þessara manna, þó ekki B-kk-nf, lyft D-kk-þgf F-kk-þgf eins og til að láta hann fram af svölunum. D-kk-nf F-kk-nf hafi virst hræddur en hann var leiddur á brott með því að haldið var í aðra öxl honum.

Enda þótt tekið sé tillit til þess að ákærðu kunni að hafa verið í vímu þegar þetta gerðist eru skýrslur þeirra harla losaralegar og efnisrýrar og metur dómurinn þær vera almennt ótrúverðugar. Í þeim eru þó atriði sem styrkja frásögn D-kk-ef F-kk-ef og U-kvk-ef B-kvk-ef, einkum það að D-kk-nf F-kk-nf hafi virst hræddur og beðið mennina fyrirgefningar á einhverju. Dóminum þykir því óhætt að byggja á frásögn D-kk-ef F-kk-ef fyrir dómi um árásina á hann í Reyrengi og ógnanir þar með því að honum var lyft upp við svalahandriðið, enda hefur hún stuðning af vottorði S-kvk-ef J-kvk-ef, sérfræðings í slysa- og bráðalækningum og vætti annarra vitna í málinu, einkum U-kvk-ef B-kvk-ef og A-kk-ef F-kk-ef. Þá er sannað með skýrslu D-kk-ef F-kk-ef, U-kvk-ef B-kvk-ef og A-kk-ef F-kk-ef að sá fyrstnefndi var leiddur nauðugur út í bílinn. Þykir ekki varhugavert að byggja á frásögn hans að honum hafi verið hótað fingurbroti á þeirri leið. Loks liggur það fyrir að ekið var með D-kk-þf F-kk-þf úr Reyrengi þar til lögreglan stöðvaði för ákærðu á Gullinbrú. Vegna alls annars sem á undan fór verður að byggja á framburði D-kk-ef F-kk-ef um það að í það ferðalag hafi hann farið tilneyddur af ótta við mennina. Þá telst sannað með framburði D-kk-ef F-kk-ef, sem studdur er læknisvottorðinu, að þar fékk hann pústra og olnbogaskot.

Enda þótt líkur séu til þess að ákærðu hafi farið í Reyrengi beinlínis til þess að lumbra á D-kk-þgf F-kk-þgf og jafnvel hafa hann á brott með sér þaðan, er ekki unnt að telja það sannað gegn neitun ákærðu. Á hinn bóginn kom þar fljótlega til átaka og þess að D-kk-nf F-kk-nf var tekinn og færður út í bílinn, eins og rakið var. Er ljóst af framburði ákærðu B-kk-ef L-kk-ef og A-kk-ef A-kk-ef, svo og vætti D-kk-ef F-kk-ef að B-kk-nf L-kk-nf hefur haft sig þar mest í frammi, bæði áður og eftir að út í bílinn var komið. Af framburði allra ákærðu má ráða að F-x-x N-x-x hafi ekki haft sig í frammi í átökunum og að hlutur hans hafi falist í því einu að aka bílnum í og úr Reyrengi. Enda þótt U-kvk-nf B-kvk-nf segi tvo til þrjá menn hafa ráðist á manninn á svölunum nægir það ekki til þess að telja sannað að F-x-x N-x-x hafi verið þar að verki. Verður hann því sýknaður af ákæru fyrir líkamsárás. Ákærði A-kk-nf A-x-x neitar því að hafa ráðist á D-kk-þf F-kk-þf með höggum eða spörkum. Meðákærðu bera það ekki á hann heldur og skilja verður framburð D-kk-ef F-kk-ef á þá lund að ákærði hafi ekki gert það heldur. Enda þótt U-kvk-nf B-kvk-nf segi tvo til þrjá menn hafa ráðist á manninn á svölunum nægir það ekki til þess að telja sannað að A-kk-nf A-x-x hafi verið þar að verki. Ber því að sýkna ákærða A-kk-þf A-x-x af ákæru fyrir líkamsárás. Samkvæmt því sem rakið hefur verið og ályktað hér að framan verður ákærði B-kk-nf L-kk-nf einn sakfelldur fyrir líkamsárás með höggum og spörkum á D-kk-þf F-kk-þf í anddyri íbúðarinnar og fyrir framan hana og með höggum og olnbogaskotum í bílnum. Telst hann hafa brotið gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærðu B-kk-nf L-kk-nf og A-kk-nf A-x-x neita því að D-kk-nf F-kk-nf hafi verið leiddur út í bílinn og segja hann hafa gengið þangað frjálsan og af fúsum vilja. Þeim ber þó saman um það að hann hafi verið skelkaður og það sama segja þeir D-kk-nf A-kk-nf og A-kk-nf F-kk-nf. D-kk-nf F-kk-nf segir sig minna að þeir tveir hafi leitt hann út í bílinn og U-kvk-nf B-kvk-nf segir tvo menn hafa leitt þann þriðja í tökum út í bíl. Þá segir A-kk-nf F-kk-nf að haldið hafi verið í öxlina á D-kk-þgf F-kk-þgf á leiðinni út í bílinn. Telur dómurinn sannað með þessum framburði vitnanna að ákærðu B-kk-nf L-kk-nf og A-kk-nf A-x-x hafi báðir neytt D-kk-þf F-kk-þf til þess að koma með þeim í bílinn. Ekkert liggur hins vegar fyrir í málinu um þátt F-kk-ef N-kk-ef í því að leiða manninn út í bílinn og telst ósannað að hann hafi átt hlut að því. Þá liggur það fyrir að ekið var með D-kk-þgf F-kk-þgf úr Reyrengi og var ákærði F-x-x N-x-x undir stýri, allt þar til lögreglan hefti för þeirra á Gullinbrú. Telur dómurinn að F-x-x N-x-x hafi ekki getað dulist að meðákærðu höfðu neytt D-kk-þf F-kk-þf með sér út í bílinn og að ökuferðin var að óvilja hans. Álítur dómurinn að ákærðu hafi allir ráðið því að farið var í þessa ökuferð með D-kk-þgf F-kk-þgf. Það athæfi að taka D-kk-þf F-kk-þf nauðugan í Reyrengi, setja hann þar út í bíl og aka með hann nauðugan á brott telst vera frelsissvipting og hafa ákærðu allir brotið gegn 1. mgr. 226. gr. almennra hegningarlaga. Dómurinn lítur svo á að ógnanir og hótanir hafi verið liður í frelsissviptingunni og að 1. mgr. 226. gr. hegningarlaganna tæmi hér sök gangvart 233. gr. þeirra.

Viðurlög, skaðabætur og sakarkostnaður

Ákærði A-kk-nf A-x-x hefur ekki áður hlotið dóm fyrir hegningarlagabrot. Aftur á móti hefur honum verið refsað átta sinnum fyrir ýmisleg brot, einkum umferðarlaga- og fíkniefnalagabrot, frá því í desember 2004 og síðast í apríl sl. Refsing hans þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Rétt þykir að fresta framkvæmd refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði B-kk-nf L-kk-nf var á sautjánda ári þegar hann framdi brot sín. Honum hefur verið refsað fimm sinnum til þessa. Hann var sakfelldur fyrir líkamsárás í apríl 2010 og hefur verið refsað tvisvar sinnum fyrir umferðarlagabrot og einu sinni fyrir fíkniefnabrot. Loks er þess að geta að hann var dæmdur í 6 mánaða óskilorðsbundið fangelsi í október í fyrra fyrir frelsissviptingu. Refsingu ákærða nú ber að tiltaka sem hegningarauka við þann dóm. Þykir hún hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Ákærði F-x-x N-x-x hefur ekki áður verið dæmdur fyrir hegningarlagabrot. Honum hefur verið refsað þrisvar sinnum fyrir fíkniefnabrot og einu sinni fyrir umferðarlagabrot, akstur undir áhrifum fíkniefna. Refsing hans þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði. Rétt þykir að fresta framkvæmd refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð.

Dæma ber ákærða A-kk-þf, með heimild í 101. og 102. gr. umferðarlaga til þess að vera sviptur ökurétti ævilangt frá dómsbirtingu að telja.

Dæma ber ákærða F-x-x N-x-x, með sömu heimild, til þess að vera sviptur ökurétti í 2 ár frá dómsbirtingu að telja.

Af hálfu tryggingafélagsins Varðar hf. hefur þess verið krafist að ákærði B-kk-nf L-kk-nf verði dæmdur til þess að greiða félaginu 3.651.382 krónur í skaðabætur, ásamt vöxtum, vegna brennubrotsins. Krafa þessi er mjög vanreifuð og uppfyllir ekki skilyrði 173. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008. Ber að vísa henni frá dómi.

Dæma ber ákærða A-kk-þf A-x-x til þess að greiða verjanda sínum, S-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf hdl., 382.800 krónur í málsvarnarlaun, sem dæmast með virðisaukaskatti.

Dæma ber ákærða B-kk-þf L-kk-þf til þess að greiða verjendum sínum málsvarnarlaun, sem dæmast með virðisaukaskatti, eins og hér segir: G-kk-þgf S-x-x R-kk-þgf hdl., 138.050 krónur og R-kk-þgf L-kk-þgf Ó-kk-þgf hdl., 219.625 krónur.

Dæma ber ákærða F-x-x N-x-x til þess að greiða verjanda sínum, S-kk-þgf G-kk-þgf hrl., 301.200 krónur í málsvarnarlaun, sem dæmast með virðisaukaskatti.

Loks ber að dæma ákærðu til þess að greiða annan sakarkostnað sem hér segir: alla ákærðu óskipt 34.500 krónur, ákærða A-kk-þf A-x-x, 186.783 krónur, ákærða B-kk-þf L-kk-þf, 211.439 krónur og ákærða F-x-x N-x-x, 73.661 krónu.

DÓMSORÐ:

Ákærði, A-kk-nf A-x-x B-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði. Frestað er framkvæmd refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði, B-kk-nf L-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði.

Ákærði, F-x-x N-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði. Frestað er framkvæmd refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði A-kk-nf A-x-x er sviptur ökurétti ævilangt frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði F-x-x N-x-x er sviptur ökurétti í 2 ár frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði A-kk-nf A-x-x greiði verjanda sínum, S-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf hdl., 382.800 krónur í málsvarnarlaun.

Ákærði B-kk-nf L-kk-nf greiði verjendum sínum málsvarnarlaun, G-kk-þgf S-x-x R-kk-þgf hdl., 138.050 krónur og R-kk-þgf L-kk-þgf Ó-kk-þgf hdl., 219.625 krónur.

Ákærði F-x-x N-x-x greiði verjanda sínum, S-kk-þgf G-kk-þgf hrl., 301.200 krónur í málsvarnarlaun.

Ákærðu greiði annan sakarkostnað sem hér segir: allir ákærðu óskipt 34.500 krónur, ákærði A-kk-nf A-x-x, 186.783 krónur, ákærði B-kk-nf L-kk-nf, 211.439 krónur og ákærði F-x-x N-x-x, 73.661 krónu.

P-kk-nf G-kk-nf