S-177/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 10. þ.m., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 1. febrúar 2011 á hendur B-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Birtingakvísl 48, Reykjavík, fyrir líkamsárás „með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 22. mars 2009, að Grænatúni 4 í Kópavogi, ráðist á A-kk-þf Ö-kk-þf J-kk-þf, slegið hann a.m.k. tveimur hnefahöggum í andlitið og síðan, er A-kk-nf Ö-kk-nf bar fyrir sig hendurnar, slegið hann nokkrum hnefahöggum í handleggina, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut sprungu og hrufl á vörum og brot á hægri framhandlegg.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981 og 111. gr. laga nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir A-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf þá kröfu að ákærði verði dæmdur til greiðslu bóta samtals að fjárhæð kr. 631.350. Þess er krafist að fjárhæð þessi beri vexti samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. mars 2009 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að B-kk-þgf verður birt krafan. Frá þeim degi er krafist dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga til greiðsludags.“

Ákærði hefur hafnað bótakröfu.

Verjandi ákærða lét bóka í aðalmeðferð að ákærði hafi viðurkennt fyrir dóminum að vera valdur að líkamsárás gagnvart brotaþola en að hann telji að heimfærsla hennar eigi að vera til 217. gr. almennra hegningarlaga.

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins og til vara krefst hann þess að honum verði ekki gerð refsing og til þrautavara er þess krafist að ákvörðun um refsingu verði frestað skilorðsbundið, ella verði ákærða gerð vægasta refsing sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá er þess krafist að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun verjanda.

Dómari lítur svo á að sýknukröfu ákærða verði, í ljósi viðurkenningar hans um að vera valdur að líkamsárás gagnvart brotaþola, að skilja á þann veg að hún eigi við brot gegn 1. mgr. 218. gr.almennra hegningarlaga og sé því í raun krafa um breytingu á heimfærslu brotsins til 217. gr. sömu laga. Þrátt fyrir þetta vildi ákærði að fram færi aðalmeðferð í málinu sem sækjandi setti sig ekki upp á móti því.

I.

Mánudaginn 23. mars 2009 lagði A-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fram kæru vegna líkamsárásar sem hann sagði að hefði átt sér stað að Grænatúni 4 í Kópavogi, aðfaranótt sunnudagsins 22. mars 2009 og að árásarmaðurinn hafi verið B-kk-nf B-kk-nf. Er ákæra í málinu byggð á því sem ákæruvaldið taldi að í ljós hafi verið leitt við rannsókn málsins.

II.

Í framburði sínum fyrir dóminum sagði ákærði að hann hafi komið inn í eldhús að Grænatúni 4 í umrætt sinn og þar hafi A-kk-nf, Á-kk-nf og aðrir tveir eða þrír verið fyrir og hefði hann farið að rífast sem hafi endað með ýtingum og slagsmálum. Man ákærði eftir því að hafa fengið högg og að hafa slegið frá sér. Atburðarásin hafi endað með því að Á-kk-nf hafi tekið ákærða niður og brotaþoli hafi lamið hann með flösku í höfuðið. Kannast ákærði við að hafa lent í átökum við A-kk-þf og eitthvað kýlt hann en hann muni ekki hvor hafi byrjaði og segist hafa verið nokkuð ölvaður en þó ekkert ofurölvi. Segist ákærði ekki muna eftir því að hafa slegið A-kk-þf þannig að hann hafi handleggsbrotnað og telur að það kunni að hafa verið afleiðing af höggum sem A-kk-nf veitti honum í slagsmálunum þeirra á milli sem hafi staðið mjög stutt kannski eina mínútu. Sagði hann erindi sitt inn í eldhúsið hafa verið að ræða við A-kk-þf en neitar því ekki að hann hafi sjálfur átt upptökin.

III.

Verður nú framburður vitna rakinn eftir því sem þurfa þykir.

Brotaþoli, A-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, sagðist hafa verið staddur inni í eldhúsinu og þá hafi B-kk-nf komið þar inn og spurt hann að nafni og síðan ráðist á hann fyrirvarlaust með kýlingum í andlitið en sjálfur hafi hann lítið getað gert annað en að verja sig með því að bera fyrir sig hendurnar eins og í boxi. Það hafi síðan verið Á-kk-nf vinur hans sem hafi bjargað honum og tekið B-kk-þf í burtu. Eftir átökin hafi brotaþoli farið á slysamóttöku og kvaðst brotaþoli hafa verið sjúskaður í andlitinu og handleggsbrotinn en hann hafi ekki löngu áður handleggsbrotnað nánar tiltekið gamlárskvöldið 2008 – 2009. Sagði brotaþoli aðspurður að hann hafi fengið að minnsta kosti tvö hnefahögg í andlitið auk þeirra sem lentu annars staðar á honum en hann hafi aldrei átt kost á því að slá til baka.

Vitnið H-kvk-nf R-kvk-nf S-kvk-nf lýsti því sem gerðist þannig að hún hafi verið stödd ásamt fleirum inn í eldhúsinu þegar B-kk-nf hafi komið óboðinn inn og ráðist, mjög æstur, á A-kk-þf með hnefahöggum. Sagði vitnið engan aðdraganda hafa verið að árásinni í eldhúsinu og að það hafi verið Á-kk-nf sem hafi tekið B-kk-þf frá A-kk-þgf. Sagðist vitnið aðspurt ekki muna nákvæmlega eftir að hafa séð högg lenda í andliti A-kk-ef enda hafi verið þröngt á þingi inni í eldhúsinu en hún fullyrðir að hnefahögg hafi lent á A-kk-þgf en hann hafi varið sig með höndunum. Sagði H-kvk-nf að A-kk-nf hafi greinilega haldleggsbrotnað og hafi hún hjálpað honum að leggja sleif við handlegginn og vefja utanum með handklæði.

Vitnið Á-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf lýsti því sem gerðist þannig að B-kk-nf hafi komið inn í eldhús og tekið sig og A-kk-nf kverkataki en síðan snúið sér beint að A-kk-þgf og kýlt hann nokkur högg sem endaði með því að hægri handar högg lenti þannig á vinstri hönd A-kk-ef að hún slóst upp í efri skápinn á eldhúsinnréttingunni og brotnaði. Þá hafi vitnið komið aftan að B-kk-þgf og tekið hann niður. Sagði vitnið að A-kk-nf hafi gert sig líklegan til þess að veitast að B-kk-þgf með bjórflösku þegar hann hélt honum en þá hafi vitnið bent A-kk-þgf á að hann væri engu bættari með því að ráðast á B-kk-þf og tekið flöskuna af honum. Eftir að vitnið sleppti B-kk-þgf hafi hann fljótlega strunsað út. Ekki sagðist vitnið hafa séð högg lenda á andliti A-kk-ef heldur aðeins á höndum hans vegna þess að A-kk-nf varði andlit sitt. Sagði vitnið að enginn aðdragandi hafi verið að árásinn engar ýtingar eða rifrildi. Ekki kvaðst vitnið hafa séð neina áverka á B-kk-þgf þegar hann fór út úr eldhúsinu.

Vitnið S-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf sagðist ekki muna eftir neinu nema rifrildi og ýtingum en ekki séð nein högg en hann veit ekki hver átti upptökin en heldur þó frekar að það hafi verið B-kk-nf. Þegar honum er bent á að hann hafi í skýrslu sinni hjá lögreglu talað um högg telur hann það sennilega rétt og að hann misminni þetta núna og vel geti verið að B-kk-nf hafi byrjað með högg. Kvaðst vitnið hafa séð A-kk-þf slá glerflösku í höfuðið á B-kk-þgf.

Vitnið S-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf lýsir því að hún hafi verið inni í stofu og þá hafi hún heyrt einhver læti í eldhúsinu og farið fram og þá hafi hún séð A-kk-þf slá flösku í höfuðið á B-kk-þgf en önnur átök hafi hún ekki séð. Sagði vitnið að hún og B-kk-nf hafi kynnst í grunnskóla í 10. bekk og sama á við um vitnið S-kk-þf.

Vitnið E-kvk-nf B-kvk-nf D-kvk-nf, sem hélt samkvæmið í Grænatúni, sagðist ekki muna mikið að segja frá atburðum en man að B-kk-nf kom óboðinn inn og réðst á A-kk-þf og að hún hafi þá sagt B-kk-þgf að koma sér út en átökin milli B-kk-ef og A-kk-ef hafi hún ekki séð en allir hafi verið að tala um að B-kk-nf hafi ráðist á A-kk-þf. Kvaðst vitnið ekki muna til þess að B-kk-nf hafi verið blóðugur eða verið með áverka. Vitnið staðfesti að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu en ekki muna nú hvað hún sagði þá.

Vitnið V-kvk-nf Ó-kvk-nf O-kvk-nf sagðist hafa verið inni í stofu og heyrt læti í eldhúsinu en ekki séð hvernig átök hófust milli B-kk-ef og A-kk-ef en þegar hún kom fram þá var verið að stía þeim í sundur en eftir lætin sá vitnið að B-kk-nf var blóðugur.

Vitnið J-kk-nf S-kk-nf læknir staðfesti vottorð sem hann gaf út 5. apríl 2009 vegna A-kk-ef. Varðandi handleggsbrot A-kk-ef að það hafi verið á sama stað og eldra brot sem hann hafði fengið. Sagði vitnið aðspurt að svona brot geti ekki hlotist af því af kýla með hendinni heldur hljót það að koma við högg á höndina.

IV.

Niðurstaða

Við mat á sekt ákærða verður ekki fram hjá því horft að hann játaði fyrir dóminum að hafa gerst sekur um líkamsárás á hendur brotaþolanum A-kk-þgf E-kk-þgf J-kk-þgf í umrætt sinn en hefur haldið því fram að hann muni ekki eftir því að hafa slegið A-kk-þf þannig að hann hafi handleggsbrotnað og telur að það kunni að hafa verið afleiðing af höggum sem A-kk-nf veitti honum í slagsmálunum þeirra á milli. Sagði ákærði erindi sitt inní eldhúsið hafi verið að ræða við A-kk-þf en neitar því ekki að hann hafi sjálfur átt upptökin að ýfingunum milli þeirra. Eins og fram kom í vitnisburði brotaþolans lýsti hann því að árásin hafi verð algerlega fyrirvaralaus og leitt til þess að hann handleggsbrotnaði við að verja andlit sitt. Framburður brotaþola fær stuðning af framburði vitnisins H-kvk-ef R-kvk-ef S-kvk-ef sem sagði engan aðdraganda hafa verið að árásinni og greinilegt hafi verið að brotaþolinn hafi handleggsbrotnað í atganginum.

Sama er að segja um vitnisburð Á-kk-ef G-kk-ef H-kk-ef sem sagði að ákærði hefði ráðist að A-kk-þgf og kýlt hann nokkur högg sem endaði með því að hægri handar högg lenti þannig á vinstri hönd A-kk-ef að hún slóst upp í efri skápinn á eldhúsinnréttingunni og brotnaði. Aðrir sem voru í umræddum gleðskap og borið hafa vitni í dóminum hafa ekkert getað borið um upphaf átakanna en vitnin S-kk-nf M-kk-nf og S-kvk-nf segja að þau hafi séð A-kk-þf slá ákærða í hausinn með glerflösku og að hann hafi verið blóðugur eftir og vitnið V-kvk-nf Ó-kvk-nf sagðist hafa séð að B-kk-nf var blóðugur eftir að látunum lauk. Vitnið E-kvk-nf D-kvk-nf man ekki eftir að hafa séð blæða úr ákærða eftir lætin. Brotaþoli þvertók fyrir að hafa slegið ákærða með flösku og undir það taka vitnin H-kvk-nf R-kvk-nf og Á-kk-nf G-kk-nf. Telur dómari þegar litið er til framangreindra vitnisburða að ekki sé unnt að slá því föstu að brotaþoli hafi slegið ákærða í höfuðið með flösku eins og hann heldur fram.

Við mat á heimfærslu líkamsárásarinnar til refsiákvæða vegur þungt framburður læknisins J-kk-ef S-kk-ef sem skoðaði brotaþola eftir átökin en hann fullyrti aðspurður að svona handleggsbrot geti ekki hlotist af því að kýla með hendinni heldur hljót það að koma við högg á höndina. Auk þessa kom fram í hinu staðfesta læknisvottorði að brotaþoli var við skoðunina með sprungna vör og hrufl innan á vörum sem ber saman við lýsingu á afleiðingum líkamsárásarinnar sem lýst er í ákæru og styður þá lýsingu í ákæru að ákærði hafi slegið A-kk-þf a.m.k. tveim hnefahöggum í andlitið. Er það mat dómara að vegna þess að handleggsbrot hlaust af líkamsárás ákærða á hendur brotaþola verði að fallast á heimfærslu ákæruvaldsins til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Verður ákærði því sakfelldur af þeirri háttsemi sem hann er sakaður um í ákæruskjali og þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Refsing ákærða, sem er fæddur 4. ágúst 1991 og því ekki orðinn átján ára er hann framdi brot sitt, sbr. 4. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga, og hefur ekki áður sætt refsingum, þykir hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, skilorðsbundið til 2 ára eins og nánar greinir í dómsorði. Þá ber samkvæmt 218. gr. laga nr. 88/2008 að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar sem er samkvæmt yfirliti sækjanda 31.750 krónur vegna læknisvottorðs auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans T-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl. sem þykja hæfilega ákvörðuð 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 sem eru ákveðnar 250.000 krónur. Þá ber ákærða að greiða honum útlagðan kostnað vegna læknisvottottorðs 31.750 krónur og 99.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatt í lögmannskostnað fyrir að halda fram bótakröfunni. Vexti skal greiða eins og segir í dómsorði.

G-kvk-nf S-kvk-nf fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu sótti málið.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð:

Ákærði, B-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður eftir tvö ár frá birtingu dóms þessa ef ákærði heldur almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sem sakarkostnað málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns T-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl. sem þykja hæfilega ákvörðuð 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði A-kk-þgf E-kk-þgf J-kk-þgf 381.350 í skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. mars 2009 til 17. apríl 2011 og dráttarvöxtum frá þeim degi til greiðsludags.

S-kk-nf S-kk-nf