S-192/2006

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 22. júní sl. að aflokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara útgefinni 7. desember 2006 á hendur A-kvk-þgf Ó-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Skólavegi 16, Fáskrúðsfirði “fyrir líkamsárásir á Fáskrúðsfirði aðfaranótt laugardagsins 29. júlí 2006, með því að hafa:

1. Í kyrrstæðri bifreið við Hlíðargötu 32, slegið B-kvk-þf S-kvk-þf, kennitala 000000-0000, í höfuð og líkama með vínflösku úr gleri, tekið hana hálstaki, rifið í hár hennar og lagt læri yfir andlit hennar, með þeim afleiðingum að hún hlaut roða, bólgu og blóðrisa fleiður framan á hálsi, fleiður yfir vinstra handarbak og grunnt rispusár á vinstri baugfingur.

2. Við Hótel Bjarg, Skólavegi, slegið G-kk-þf F-kk-þf G-kk-þf, kennitala 000000-0000, högg í höfuðið með bjórflösku úr gleri, en við þetta brotnaði flaskan með þeim afleiðingum að hann hlaut 1 sm langt sár ofan á hvirfli.

Telst háttsemi ákærðu varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr.19, 1940 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.”

Við aðalmeðferð málsins leiðrétti sækjandi málsatvikalýsingu í 2. lið ákæru þannig að orðin “en við þetta brotnaði flaskan” falla niður. Setningin hljóðar því þannig eftir breytinguna: “....högg í höfuðið með bjórflösku úr gleri með þeim afleiðingum að hann hlaut 1 sm langt sár ofan á hvirfli.”

Af hálfu ákærðu er þess aðallega krafist að háttsemi ákærðu í báðum ákæruliðum verði heimfærð undir 217. gr. almennra hegningarlaga og að refsing ákærðu verði höfð skilorðsbundin. Þá er krafist málsvarnarlauna.

II.

Málavextir

Í frumskýrslu lögreglu, sem dagsett er 24. ágúst 2006 kemur fram að kl. 4.30 aðfaranótt 29. júlí 2006 hafi fimm lögreglumenn verið við eftirlit í miðbæ Fáskrúðsfjarðar þar sem mikið af fólki hafi verið í bænum vegna bæjarhátíðarinnar “Franskir dagar á Fáskrúðsfirði”. Fyrir framan Hótel Bjarg hafi tveir lögreglumenn, annar þeirra H-kk-nf S. Þ-kk-nf, veitt ákærðu athygli þar sem hún hafi staðið með tóma bjórflösku úr gleri í annarri hendinni og haldið um háls flöskunnar niður með síðu eins og hún héldi á barefli. H-kk-nf hafi farið til hennar og tekið flöskuna úr hendi hennar. Hann hafi síðan skömmu síðar séð að ákærða var komin með aðra flösku í höndina og stefnt rakleiðis að anddyrum Hótel Bjargs þar sem G-kk-nf hafi staðið ásamt fleira fólki. H-x-x hafi strax rennt í grun hvað væri í aðsigi þar sem ákærðu og G-kk-þgf hefði lent saman fyrr um kvöldið. Sökum mannfjöldans hafi H-kk-nf ekki náð til ákærðu í tíma en hann hafi verið staddur um einum til einum og hálfum metra frá ákærðu þegar hún brá flöskunni á loft og sló G-kk-þf í höfuðið. Kemur fram að G-kk-nf hafi snúið baki við ákærðu þegar hún sló hann. Aðrir nálægir lögreglumenn hafi þá orðið varir við lætin í anddyrinu og komið strax til aðstoðar.

G-kk-nf hafi orðið mjög æstur eftir að hafa verið sleginn með flöskunni og náð að kýla ákærðu hnefahöggi í andlitið áður en lögreglumenn náðu á milli þeirra. Þau hafi bæði verið mjög æst og því verið færð á lögreglustöðina á Fáskrúðsfirði. Eftir að þangað kom hafi ákærða fljótlega róast en G-kk-nf verið mjög æstur áfram og neitað að leyfa lögreglumönnum að hringja á lækni til að kanna meiðsli hans. Í skýrslunni segir að blóð hafi runnið niður andlit hans úr sári á höfðinu eftir höggið.

Í skýrslunni segir að ákærðu hafi verið sleppt þar sem hún hafi verið orðin róleg og lofað að fara rakleitt heim til sín. Vegna ástands G-kk-ef og bræði hafi hann verið settur í fangaklefa á lögreglustöðinni. Hann hafi síðan róast eftir nokkra stund og samþykkt að láta lækni skoða meiðsli sín. Hafi honum því verið ekið á heilsugæslustöð þar sem læknir hafi litið á sár hans en þaðan hafi honum verið ekið til síns heima.

Meðal gagna málsins er læknabréf A-kk-ef H-kk-ef læknis á Heilbrigðisstofnun Austurlands dags. 23. ágúst 2006. Þar segir m.a.: “G-kk-nf F-kk-nf er við skoðun umrædda nótt með töluvert storknað blóð í hári yfir hvirfli og á aftanverðum hnakka. Skolað er og hreinsað. Sést þá um 1 cm vulnus cutis vertex (1 sm sár á hvirfli), sárrendur eru grófar, bólgnar og koagel hefur myndast í því svo að eitthvað er síðan að áverkinn var veittur o.þ.a.l. er ekki hægt að sauma þau 3x spor sem annars hefði þurft að svo stöddu. Sárið hreinsað upp. Engin önnur einkenni eða áverkar voru sjáanlegir við umrædda skoðun er talist gætu áverkar.”

G-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf mætti á lögreglustöðina á Fáskrúðsfirði 31. júlí 2006 samkvæmt boðun lögreglu og gaf skýrslu í málinu.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, sem dagsett er 30. júlí 2006 kemur fram að kl. 3.05 aðfaranótt þess dags hafi lögreglu borist tilkynning um að líkamsárás að Hlíðargötu 32 á Fáskrúðsfirði. Hafi lögregla þegar haldið á staðinn. Fyrir utan Hlíðargötu 32 hafi lögregla hitt fyrir B-kvk-þf S-kvk-þf, sem hafi verið í miklu uppnámi og sagt að ráðist hefði verið á sig í bifreið hennar þar sem hún hefði staðið í bifreiðastæði. Haft er eftir B-kvk-þgf að hún, ákærða og Í-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf hafi öll farið heim til hennar þar sem hún hefði skipt um föt. B-kvk-nf hefði óvart sagt ákærðu frá því að hún væri með spítt, þ.e. amfetamín og að þau hefðu öll sniffað amfetamín af lykli í bílnum hennar. Haft er eftir B-kvk-þgf að ákærða hafi viljað frá meira spítt en hún ekki viljað láta hana fá meira af efninu þar sem hún hafi ekki átt það ein. Ákærða hefði þá ráðist á sig, en Í-kk-nf hefði látið sig hverfa þegar A-kvk-nf hefði byrjað með lætin. Er haft eftir B-kvk-þgf að ákærða hafi tekið um háls sér og hert að og sett lærið yfir andlit hennar. Einnig hafi ákæra lamið sig eitthvað í höfuð og skrokk með vínflösku sem verið hefði í bílnum. Er og haft eftir B-kvk-þgf að hún hafi bitið ákærðu nokkrum sinnum í lærið. B-kvk-nf hafi sagt að spíttið hefði verið geymt í eldspítustokk.

Í skýrslunni segir að farið hafi verið með B-kvk-þf á heilsugæslustöðina þar sem A-kk-nf H-x-x læknir hafi skoðað hana. Hún hafi verið með mar á hálsi en annars enga sjáanlega áverka.

Lögreglumenn hafi farið og handtekið ákærðu fyrir utan Hótel Bjarg á Skólavegi og hafi hún verið færð á lögreglustöðina á Fáskrúðsfirði og vistuð þar í fangaklefa. Hún hafi verið með töluverða áverka á hálsi eftir slagsmál við G-kk-þf F-kk-þf frá því nóttina áður. Læknir hafi komið á lögreglustöðina og hreinsað bitsár á hægra læri ákærðu og einnig hafi hann gefið henni stífkrampasprautu.

Eftir ákærðu er haft að B-kvk-nf hafi sagt þeim frá spíttinu og þau farið heim til hennar til að fá sér af því. Hún og B-kvk-nf hafi fengið sér spítt og hún hafi síðan viljað meira og beðið B-kvk-þf nokkrum sinnum um það rólega að láta sig hafa spíttið en hún hafi ekki viljað það. Ákærða hafi þá lagt hana aftur á bak í sætið og lamið hana nokkrum sinnum í magann með vínflösku sem B-kvk-nf hafi verið með í bílnum. B-kvk-nf hafi alltaf neitað að láta hana hafa spíttið. Ákærða hafi þá hert að hálsinum á henni og kreist hann. Einnig hafi hún lagt hægra lærið yfir andlit B-kvk-ef og hún þá bitið ákærðu fast í lærið. Ákærði hafi einnig sagst hafa lamið hana eitthvað með vínflöskunni í höfuðið, rifið í hár hennar og hrist hana til þangað til hún hefði látið sig hafa spíttið. Er haft eftir ákærðu að hún hefði drepið B-kvk-þf ef hún hefði ekki látið hana hafa efnið. Einnig er eftir henni haft að hún hafi sniffað spíttið um leið og hún tók það af B-kvk-þgf.

Meðal gagna málsins er læknabréf A-kk-ef H-kk-ef læknis á Heilbrigðisstofnun Austurlands dags. 23. ágúst 2006. Þar segir m.a.: “B-kvk-nf er við skoðun umræddan nótt ákaflega skelkuð og hrædd. Hún er með töluverðan roða og blóðrisa fleiðrur framan á hálsi, eitthvað bólgin í fleiðrunum, ekki er mjög profound (djúpar) fleiðrur að ræða. Einnig nokkuð fleiðruð yfir vinstra handarbak en þó grunnari (svo) en á hálsi, vulnus digti IV mani sin yfir DIP (sár á frálægum kjúkum vi. baugfingurs) sem nefna mætti grunnt rispusár. Engin önnur einkenni eða áverkar voru sjáanlegir við umrædda skoðun.”

Hinn 30. júlí 2006 mætti B-kvk-nf S-kvk-nf á lögreglustöðina á Fáskrúðsfirði og lagði fram kæru á hendur ákærðu vegna líkamsárásar og gaf jafnframt skýrslu í málinu.

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dóminum.

Ákærða játaði sök. Hvað varðar 1. ákærulið sagði ákærða að þeim B-kvk-þgf S-kvk-þgf hefði lent aðeins saman þar sem B-kvk-nf hefði ekki viljað selja henni fíkniefni sem hún hefði verið með. Þær hefðu báðar setið aftur í bifreiðinni. Sagðist ákærða hafa verið mjög drukkin og ekki muna þetta nákvæmlega. B-kvk-nf hefði verið á leið út úr bifreiðinni og sagðist ákærða hafa gripið í hana og dregið hana aftur inn í bifreiðina. Fyrst hefðu byrjað einhver handalögmál og sagðist ákærða hafa slegið til B-kvk-ef með léttvínsflösku, sem verið hefði í bifreiðinni. Sagðist ákærða hafa átt fyrsta höggið en B-kvk-nf hefði tekið eitthvað á móti. Ákærða sagðist ekki hafa slegið B-kvk-þf fast með flöskunni og að ekki hefði verið hætta á að flaskan brotnaði. Ákærða sagðist viðurkenna að hafa tekið B-kvk-þf hálstaki, rifið í hár hennar og lagt læri yfir andlit hennar. Hún sagði að B-kvk-nf hefði bitið sig til blóðs á lærinu. Nánar aðspurð sagði ákærða að B-kvk-nf hefði rifið í hárið á henni og þá hefði hún náð að setja hana niður og leggja lærið yfir hana, en þá hefði B-kvk-nf bitið hana í lærið. Sagðist ákærða þá fyrst hafa gripið til flöskunnar og danglað í B-kvk-þf til að fá hana til að sleppa. Um laus högg hefði verið að ræða. Þegar ákærða var spurð að því hvort rétt væri að hún hefði slegið B-kvk-þf í höfuð og líkama með vínflösku úr gleri eins og fram kæmi í ákæru svaraði ákærða: “Ég danglað aðeins í hana.”

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu 30. júlí 2006. Þar bar hún á sama veg og hér fyrir dómi. Sagðist hún hafa ráðist á B-kvk-þf, gripið um hálsinn á henni, gripið flöskuna og slegið henni í höfuðið á henni. Þá hefði hún sett fótinn yfir andlit hennar en þá hefði B-kvk-nf bitið hana í lærið.

Hvað varðar 2. ákærulið sagði ákærða að þeim G-kk-þgf F-kk-þgf hefði lent saman um tveimur klukkustundum fyrr og þá hefði hún fengið nokkur góð högg frá honum. Sagðist hún hafa verið reið út hann þar sem talsvert hefði séð á henni eftir viðureignina við hann. Þau hefðu bæði átt upptökin að þeim átökum. Ákærða sagðist ekki muna eftir að lögregla hefði áður verið búin að taka af henni bjórflösku sem hún hefði haldið á í hendinni. Ákærða sagðist hafa hlaupið að G-kk-þgf F-kk-þgf og slegið hann í höfuðið með flösku. Hún hefði síðan sleppt flöskunni og sagðist hún halda að flaskan hefði brotnað þegar hún datt í jörðina. Hún sagðist þó ekki vera viss. Sagði ákærða að lögreglan hefði tjáð sér á lögreglustöðinni að flaskan hefði brotnað og því hefði hún borið á þann hátt hjá lögreglu. Aðspurð sagðist ákærða hafa verið nokkuð drukkin þegar þetta átti sér stað. Hún sagði að sig minnti að G-kk-nf F-kk-nf hefði snúið að sér þegar hún sló hann þar sem hann hefði slegið sig til baka í andlitið strax á eftir.

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu sem er í samræmi við framangreint.

G-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf sagðist hafa lent saman við ákærðu og tvo stráka sem með henni hefðu verið fyrr um kvöldið. Annar þessara stráka héti Í-kk-nf. Hann sagðist ekki vita eða muna af hverju þessi átök urðu. Aðspurður sagði hann að þau ákærða þekktust og hefðu verið vinir. Vitnið sagðist hafa staðið í anddyrinu á hótelinu við hliðina á Ó-kk-þgf H-kk-þgf lögreglumanni þegar hann hefði allt í einu fengið flöskuna í hausinn, þ.e. ofarlega á hnakkann. Hann sagðist hafa séð ákærðu nálgast sig frá hlið en hann sagðist ekki hafa búist við að fá flösku í hausinn. Hann sagðist ekki halda að flaskan hefði brotnað á höfðinu á honum, en sagðist þó ekki muna það. Hann að slokknað hefði á sér við höggið og sagðist hann ekki muna eftir sér fyrst á eftir, t.d. sagðist hann ekki muna eftir að hafa verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Hann sagðist þó ekki hafa rotast við höggið. Aðspurður sagði hann að mikið hefði blætt úr sárinu en hins vegar hefði ekki verið hægt að sauma sárið þar sem hann hefði farið of seint á heilsugæslustöðina.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 31. júlí 2006 sem er í samræmi við framburð hans fyrir dóminum.

B-kvk-nf S-kvk-nf sagði að ákærða og Í-kk-nf hefðu komið með sér heim þar sem hún hefði skipt um föt. Þau hefðu síðan farið út í bifreið hennar þar sem hún hefði gefið þeim spítt. Ákærða hefði viljað meira en hún sagt nei þar sem hún hefði ekki átt efnin ein. Ákærða hefði þá “snappað” og ráðist á sig og Í-kk-nf farið út úr bifreiðinni. Fyrst hefði ákærða rifið í hárið á henni og beðið hana um að láta hana fá efnið. Næst hefði hún tekið stóra rósavínsflösku, lagt lærið yfir andlit hennar, og lamið sig með sig með flöskunni í höfuðið. Ákærða hefði einnig hótað því að brjóta flöskuna og skera hana á háls með henni. Hún sagði að ákærða hefði opnað hurðina á bílnum og slegið flöskunni utan í eitthvað og reynt að brjóta hana. Hún hefði síðan lokað hurðinni aftur og haldið áfram að berja hana með flöskunni og haft á orði að hún væri heppin að ekki hefði tekist að brjóta flöskuna. Hún sagði að ákærða hefði aðeins náð tveimur góðum höggum með flöskunni, þ.e. í höfuðið og síðuna og sagðist ákærða hafa fundið mikið fyrir þeim höggum. Einnig hefði hún slegið sig víðar um líkamann en hún hefði ekki fundið eins fyrir þeim höggum og stundum hefði ákærða ekki hitt. Ákærða hefði því hent flöskunni frá sér og náð taki á hálsinum á sér og klipið í barkann. Aðspurð sagðist hún hafa bitið í lærið á ákærðu þegar hún hefði verið að reyna að losa sig undan læri ákærðu. Ákærða hefði samt sem áður ekki sleppt henni og hefði viðureign þeirra endað með því að hún hafði látið ákærðu hafa fíkniefnið. Hún sagði að þetta hefði allt gerst mjög hratt og sagðist hún ekki muna hvort ákærða sló hana með flöskunni eftir að hún beit hana í lærið eins og ákærða hefur borið um. Vitnið sagðist hafa verið undir áhrifum áfengis ásamt því að hafa fengið sér einu sinni af spíttinu. Sagðist vitnið hafa verið með handarfar á hálsinum og stóra kúlu á höfði eftir átökin. Þá hefði hún verið aum í síðunni.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 30. júlí 2006, sem er í samræmi við framburð þess fyrir dómi. Þar lýsti hún því að hún hefði verið á leið út úr bílnum þegar ákærða hefði gripið aftan í jakkann hennar og dregið sig til sín þannig að höfuðið á sér hefði legið í fanginu á henni. Ákærða hefði haldið á rósavínsflösku og byrjað að lemja sig víðsvegar um líkamann en hún hefði fundið lítið fyrir því. Ákærða hefði náð að slá sig einu sinni í höfuðið með flöskunni og hefði hún fundið svolítið til við það. Ákærða hefði síðan klipið sig í barkann og síðan sett lærið yfir andlitið á sér og þá hefði hún bitið ákærðu í lærið.

H-kk-nf S. Þ-kk-nf fyrrum afleysingalögreglumaður sagði að nokkru fyrr um kvöldið hefðu verið ryskingar á milli ákærðu og brotaþola. Hann hefði séð ákærðu taka strikið fram hjá sér og að brotaþola, sem hefði staðið fyrir aftan hann, og reiða flöskuna til höggs. Sagðist hann hafa snúið sér við um leið og ákærða fór fram hjá honum en rétt misst af því að grípa til ákærðu og stöðva hana. Sagðist hann halda að ákærða hefði komið framan að brotaþola eða á hlið. Hann sagðist ekki hafa séð höggið sjálft þar sem hann hefði verið með hugann við að stöðva hana. Enginn vafi væri hins vegar á því að brotaþoli hefði orðið fyrir högginu. Aðspurður sagðist hann ekki muna hvort flaskan brotnaði. Hann sagðist minna að blætt hefði úr brotaþola og sagði hann að farið hefði verið með hann lögreglustöðina. Hann sagðist ekki muna hvort brotaþoli sló ákærðu til baka eftir höggið, en sagðist muna eftir að hann hefði verið mjög æstur.

III.

Niðurstaða.

Ákæruliður 1.

Skilja verður framburð ákærðu hér fyrir dómi á þann veg að hún hafi danglað vínflöskunni í höfuð brotaþola í umrætt sinn. Er það og í samræmi við framburð ákærðu hjá lögreglu og framburð brotaþola hér fyrir dómi. Hefur brotaþoli borið um það að hafa verið með stóra kúlu á höfði eftir árás ákærðu. Í framlögðu læknisvottorði er hins vegar ekki greint frá því að brotaþoli hafi verið með kúlu eða aðra áverka á höfði. Einungis er greint frá roða og fleiðri á hálsi, vinstra handarbaki og rispu á vinstri baugfingri. Er sérstaklega tekið fram í vottorðinu að engin önnur einkenni eða áverkar hafi verið sjáanlegir við skoðun. Með vísan til framangreinds þykir varhugavert að telja sannað að ákærða hafi slegið brotaþola í höfuðið með vínflöskunni enda verður að ætla að talsverðir áverkar kæmu eftir slíkt högg á höfuð. Þykir hin óljósa játning ákærðu á því að hafa slegið brotaþola með flösku í höfuðið því ekki eiga næga stoð í gögnum málsins.

Með vísan til játningar ákærðu, framburðar brotaþola B-kvk-ef S-kvk-ef og framlagðs læknisvottorðs þykir hins vegar sannað að ákærða hafi gerst sek um að hafa slegið í líkama brotaþola með vínflösku úr gleri, tekið hana hálstaki, rifið í hár hennar og lagt læri yfir andlit hennar með þeim afleiðingum sem greinir í ákæru. Ákærða hefur borið um það að högg hennar með flöskunni hafi verið laus og hefur brotaþoli og borið um það að hafa lítið fundið fyrir þeim höggum fyrir utan einu höggi í síðuna. Engir sjáanlegir áverkar voru eftir höggin samkvæmt framlögðu læknisvottorði. Með vísan til framangreinds þykir því rétt að heimfæra háttsemi ákærðu samkvæmt 1. ákærulið undir 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðuliður 2.

Með játningu ákærðu og framburði brotaþola G-kk-ef F-kk-ef G-kk-ef og lögreglumannsins H-kk-ef S. Þ-kk-ef, svo og með vísan til framlagðs læknisvottorðs þykir sannað að ákærða hafi haft í frammi þá háttsemi sem greinir í ákæru með þeim leiðréttingum sem ákæruvaldið hefðu gert á atvikalýsingu. Með vísan til dómaframkvæmdar þykir háttsemin réttilega heimfærð undir 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 í ákæru.

Samkvæmt vottorði sakaskrár hefur ákærða alloft sætt refsingum á árunum 2003 til 2007 fyrir brot á almennum hegningarlögum og fíkniefnalöggjöfinni. Hinn 14. október 2005 var ákærða dæmd í 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár fyrir þjófnað. Hinn 5. desember sama ár var ákærða enn dæmd fyrir þjófnað en ekki gerð sérstök refsing. Hinn 28. ágúst og 20. desember 2006 og 10. janúar 2007 var ákærða dæmd til greiðslu sektar vegna fíkniefnabrota og umferðarlagabrots í fyrst nefnda málinu en skilorðsdómur frá 14. október var látinn haldast. Hinn 20. mars 2007 var ákærða dæmd í 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 5 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Var dómurinn frá 14. október 2005 tekinn upp og hann dæmdur með. Hinn 13. apríl 2007 var ákærða dæmd í 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár fyrir tilraun til þjófnaðar. Um hegningarauka var að ræða og var skilorðsdómurinn frá 14. október ekki dæmdur upp og ekki tekið tillit til dómsins frá 20. mars sl. Loks var ákærða hinn 16. maí sl. dæmd í 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár fyrir nytjastuld. Brot það sem hér er til umfjöllunar framdi ákærða áður en dómarnir frá 28. ágúst og 20. desember 2006 og 10. janúar, 20. mars, 13. apríl og 16. maí sl. gengu og ber því að dæma ákærðu hegningarauka við þessa dóma, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar ákærðu er horft til þess að hún hefur gengist greiðlega við brotum sínum allt frá upphafi rannsóknar. Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 5 mánuði. Rétt þykir að fresta fullnustu 2 mánaða af refsingunni þannig að hún falli niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði sakarkostnað að fjárhæð 111.100 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin að fjárhæð 99.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærða, A-kvk-nf Ó-kvk-nf Þ-kvk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði, en fresta skal fullnustu 2 mánaða af refsingunni og falli hún niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði sakarkostnað að fjárhæð 111.100 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., að fjárhæð 99.600 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf