E-3754/2017

I.

Mál þetta var höfðað með birtingu stefnu þann 23. nóvember 2017 og dómtekið 11. september 2018. Stefnandi er A [... ] Stefndi er B ehf., [...]

Stefnandi krefst þess aðallega að stefndi verði dæmdur til að greiða henni 1.298.854 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 22. júní 2017 til 28. ágúst 2017, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga nr. 38/2001 frá þeim tíma til greiðsludags.

Til vara krefst stefnandi að stefndi verði dæmdur til að greiða henni 974.140 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 22. júní 2017 til 28. ágúst 2017, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim tíma til greiðsludags.

Til þrautavara krefst stefnandi bóta að álitum úr hendi stefnda með sömu vöxtum og dráttarvöxtum og í aðalkröfu.

Í öllum tilvikum krefst stefnandi málskostnaðar.

Stefndi krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda, auk málskostnaðar.

II.

Málavextir og helstu ágreiningsefni

Stefnanda og stefnda greinir á um málavexti. Stefnandi var fenginn til starfa hjá stefnda sem verktaki við [ ]þann 5. desember 2016. Ekki var gerður skriflegur verksamningur vegna þessa. Stefnandi fékk greidd verklaun vegna vinnu sinnar hjá stefnda samkvæmt reikningum útgefnum á tímabilinu frá 1. desember 2016 til 13. júní 2017, fyrst á félag í Bretlandi, en síðan á eigin kennitölu. Greiðslur samkvæmt útgefnum reikningum frá 1. desember 2016, 10. janúar 2017 og 14. febrúar 2017 námu 649.427 krónum og kemur fram á reikningunum að miðað sé við 16 daga starf. Reikningsfjárhæðin samkvæmt reikningum dagsettum 14. mars og 2. apríl 2017 var 487.070 krónur og kemur fram á reikningunum að miðað sé við 12 daga og að fjárhæðin sé lækkuð miðað við 16 daga á 649.427. Síðustu tveir reikningarnir með eindaga 18. maí 2017 og 16. júní 2017, eru báðir að fjárhæð 649.427 krónur auk þess sem 24% virðisaukaskattur, samtals 155.862 krónur leggst við þá fjárhæð. Heildar-fjárhæðin er þá samtals 805.289 krónur. Á þessum tveimur reikningum kemur ekki fram við hvaða dagafjölda sé miðað.

Þann 31. maí 2017 sendi stefnandi tölvuskeyti til stefnda þar sem fram kemur að verkinu ljúki ekki síðar en innan þriggja mánaða. Ef eitthvað breytist fram að þeim tíma verði hægt að endurskoða það. Bæði ef stefnandi vill hætta fyrr eða ef stefnandi óskar eftir að framlengja samningstímann. Loks er ítrekað að samningstímanum ljúki eigi síðar en í lok ágúst og óskað er eftir að stefnandi staðfesti móttöku tölvuskeytisins og að hún hafi sama skilning á efni þess og stefndi. Stefnandi svaraði tölvuskeytinu síðar sama dag og tekur fram í upphafi að hún hafi efasemdir um að orðalagið sé nægjanlega skýrt og vilji því árétta skilning sinn sem sé sá að samningstímanum ljúki ekki fyrr en í lok ágúst, en stefndi muni þó hliðra til ef stefnandi finnur annað starf fyrir þann tíma og telji því nauðsynlegt að hætta fyrr. Þá geti komið til framlengingar á samningnum eftir ágústmánuð ef aðilar eru sammála. Í lok tölvuskeytisins er síðan áréttað að samningurinn haldi áfram til loka ágústmánaðar. Í framhaldi af því spurði stefnandi sérstaklega hvort báðir aðilar væru á sömu blaðsíðu. Stefndi svaraði nokkrum mínútum síðar og sagðist vera á sömu blaðsíðu. („Same page“).

Þann 22. júní 2017 sendi stefnandi tölvuskeyti til stefnda þar sem verksamningnum er sagt upp fyrirvaralaust með vísan til þess að hún hefði ekki sýnt þá hæfni við [...] sem gengið var út frá og hún gæti ekki unnið á starfsstöð stefnda heilsu sinnar vegna. Þá voru gerðar athugasemdir við það að stefnandi hefði sent fullan reikning fyrir júní, sem dagsettur var 13. júní 2017, og væri augljóslega of hár þar sem stefnandi hefði verið í fríi 12 daga í mánuðinum. Það væri þó vilji til þess að greiða reikninginn ef stefnandi lyki við tiltekin verkefni í framhaldinu.

Stefnandi svaraði með tölvuskeyti sama dag vísaði til þess að verksamningurinn gilti til loka ágúst og jafnframt að aldrei hefðu komið fram neinar faglegar kvartanir um hennar störf, hvorki formlegar né óformlegar. Þá hafi hún ekki getað starfað á starfsstöð stefnda vegna myglu í húsnæðinu sem hafi haft alvarlegar afleiðingar fyrir heilsu hennar. Stefnandi hafi ábyrgst ákveðnar vinnustundir í hverjum mánuði en samkomulag hafi verið um að allir reikningar yrðu gefnir út um miðjan mánuðinn.

Við aðalmeðferð málsins gáfu A og C, framkvæmdastjóri og einn eigenda stefnda, aðilaskýrslur.

Ágreiningur stefnanda og stefnda varðar það hvort stefnda hafi verið heimilt að rifta verktakasamningi þann 22. júní 2017.

III.

Helstu málsástæður stefnanda

Stefnandi byggir kröfur sínar á því að komist hafi á bindandi verksamningur milli stefnanda og stefnda. Í lok maí hafi verið endursamið við stefnanda þar sem hún gat ekki lengur starfað í húsnæðinu vegna myglu. Gildistími samningsins hafi verið styttur, en hugmyndin hafi verið sú að gera nýjan verksamning þegar búið væri að gera endurbætur á húsnæðinu. Stefnanda hafi verið heimilt að starfa utan starfsstöðvar stefnda og hafi vinnuskylda hennar verið lækkuð úr 4 dögum í viku í 3 daga í viku. Stefnandi vísar til töluvskeyta hennar við C dagsettum 31. maí 2017 þar sem hann staðfestir að komist hafi á bindandi verksamningur milli aðila sem gildi a.m.k. til loka ágústmánaðar 2017.

Stefnandi byggir á því að umrædd riftun sé ólögmæt. Skilyrði riftunar hafi ekki verið fyrir hendi, enda hafi ekki verið nein riftunarheimild eða uppsagnarheimild í samningnum, stefnanda hafi ekki verið veitt skrifleg áminning, riftunarástæður séu ófullnægjandi og ekki sé um verulega vanefnd að ræða. Þá beri stefndi sönnunarbyrði fyrir því að stefnandi hafi brotið gegn samningsskyldum sínum.

Stefnandi byggir á því að það fái ekki staðist að tuttugu og tveimur dögum eftir að gert er óuppsegjanlegt samkomulag milli aðila sé hæfni stefnanda ekki fullnægjandi þó að hún hafi unnið að [] og ýmsu öðru fyrir stefnda í tæplega sjö mánuði. Þá hafi hún sem verktaki haft fullt forræði á því hvenær hún sinnti þeim verkum sem stefnandi útdeildi henni í hverjum mánuði. Það hafi verið fullt samkomulag milli aðila um að stefnandi gæfi út reikninga miðjan hvern mánuð sem féllu í gjalddaga í lok mánaðar. Stefnandi hafi alltaf gætt að því að sinna vinnuskyldu sinni, sem hafi verið 16 vinnudagar í mánuði í upphafi og síðar 12 vinnudagar í mánuði. Þá vísar stefnandi til þess að stefnda hafi verið fullkunnugt um að hún gat ekki starfað í húsnæði stefnda vegna myglu og að það hafi verið helsta ástæða þess að gerður var verksamningur til enda ágústsmánaðar.

Stefnandi krefst efndabóta sem geri stefnanda eins settan og verksamningurinn hefði verið réttilega efndur. Stefnandi hafi látið af föstu verki við þjónustu fyrir stefnda þegar tveir mánuðir voru eftir af samningstímanum. Umsamin verklaun fyrir hvern mánuð hafi verið 649.427 krónur án virðisaukaskatts og hafi stefnandi því farið á mis við 1.298.854 krónur, en það sé aðalstefnufjárhæð málsins.

Vaxtakrafa stefnanda er reist á 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Krafist er almennra vaxta frá frá 22. júní 2017 til 28. ágúst 2017 og dráttarvaxta frá þeim tíma samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, en þá var liðinn mánuður frá því að kröfubréf stefnanda var sent til stefnda. Á þeim tíma hafi legið fyrir öll gögn sem stefndi hafi þurft til að meta tjónsatvik og fjárhæð bóta.

Varakrafa stefnanda byggir á greiðslum fyrir 12 daga í hverjum mánuði en byggir að öðru leyti á sömu sjónarmiðum og aðalkrafan.

Þrautavarakrafan um greiðslu að álitum byggir á því að í skaðabótamálum þar sem erfitt er að sannreyna tjón hafi dómstólar dæmt bætur að álitum. Stefndi hafi rift samningi aðila með ólögmætum hætti og hafi með því valdið stefnanda tjóni.

Stefnandi vísar til lagasjónarmiða varðandi meginskilyrði riftunar um verulega vanefnd, sbr. einnig 25. gr., 26. gr., 39. gr. og 54. gr. laga um lausafjárkaup og 1. mgr. 14. gr. þjónustukaupalaga. Þá vísar stefnandi til meginreglna samninga- og kröfuréttarins um skuldbindingargildi loforða, en stefndi hafi vanefnt þá skyldu sína að efna verksamninginn samkvæmt efni sínu.

IV.

Helstu málsástæður stefnda

Stefndi vísar til þess að þekking stefnanda hafi ekki verið í neinu samræmi við uppgefna ferliskrá hennar. Stefnandi hafi upphaflega verið fengin til að leysa af sérfræðing í [...], meðan hann færi í fæðingarorlof og sumarleyfi. Niðurstaðan hafi verið sú að hann hafi ítrekað þurft að mæta, ekki einungis til að ljúka við verkefnin, heldur til að endurvinna það sem stefnandi hafði unnið.

Stefndi vísar til þess að fullyrðingar stefnanda um ófullnægjandi loftgæði hafi aldrei verið studd neinum viðhlítandi gögnum. Ítarleg úttekt fagaðila á húsnæðinu hafi leitt í ljós að ekki væru rakaskemmdir eða mygla í þeim rýmum sem stefnandi vann í. Sú mygla sem fannst í húsnæðinu hafi verið bundin við ræstiskáp sem var lokaður og staðsettur í talsverðri fjarlægð frá þeim rýmum þar sem stefnandi sinnti störfum sínum. Stefndi telur nærtækara að mygla hafi komið upp í búslóð stefnanda sem stefnandi upplýsti um að hefði blotnað í sjó í flutningum til Íslands.

Stefndi mótmælir því að stefnandi hafi óskað eftir skriflegum verksamningi. Stefndi hafi í upphafi boðið stefnanda skriflegan ráðningarsamning sem hún hafi hafnað og viljað frekar vinna sem verktaki, m.a. í þeim tilgangi að geta sinnt öðrum verkefnum. Þá mótmælir stefndi því að samið hafi verið um þriggja mánaða uppsagnarfrest. Uppsagnarfrestur hennar samkvæmt kjarasamningi hefði einungis numið einum mánuði þar sem hún hafði unnið skemur en sex mánuði þegar til stóð að slíta samstarfinu. Stefnanda hafi verið það fullljóst að hún nyti ekki sömu kjara og almennur launamaður þegar kæmi að uppsögn á verksamningnum.

Stefndi byggir á því að með því að stefnandi hafi neitað að mæta á starfsstöð stefnda hafi starfskraftar hennar nýst lítið sem ekkert. Stefnandi hafi því ekki haft neinar forsendur til að gera kröfur um greiðslur í uppsagnarfresti þegar fyrir lá að hún gæti ekki sinnt þeim verkefnum sem lögð voru fyrir hana.

Stefndi hafnar því að samið hafi verið um að stefnandi ynni aðeins þrjá daga í viku. Stefnandi hafi borið þessa hugmynd undir C sem hún var ráðin til að leysa af, og hann hafi strax hafnað henni.

Stefndi byggir á því að honum hafi verið fyllilega heimilt að rifta verksamningnum hvenær sem var, án sérstakrar heimildar eða uppsagnar. Hvorki hafi verið um óuppsegjanlegan verksamning að ræða né verksamning með þriggja mánaða uppsagnarfresti. Verkinu sem stefnanda var falið hafi verið lokið og því hafi stefnda verið heimilt að segja upp samningnum án nokkurs fyrirvara. Stefndi hafi boðist til að greiða fullan reikning fyrir júnímánuð, sem var umfram skyldu þar sem fyrirsjáanlegt var að stefnandi gæti ekki náð réttum dagafjölda í mánuðinum.

Þó stefndi byggi á því að hann hafi getað sagt verksamningnum upp hvenær sem var án sérstaks tilefnis, þá hafi verið full ástæða til að segja upp samningnum. Stefnandi hafi hvorki haft nægjanlega færni til starfans né verið tilbúin til að starfa á starfsstöð stefnda. Þá hafi stefnandi ætlast til þess að stefndi greiddi leigu fyrir hana í öðru skrifstofuhúsnæði, sem var stefnda algerlega óviðkomandi.

Stefndi mótmælir því að aldrei hafi verið gerðar athugasemdir við störf stefnanda. Stefnanda hafi verið fullkunnugt um að C, sem hún átti að leysa af, hafi ítrekað þurft að mæta til vinnu þótt hann væri í leyfi og reynt að kenna stefnanda rétt vinnubrögð við[], án þess að draga um of úr takmörkuðu sjálfstrausti stefnanda.

Stefndi vísar til þess að meint samkomulag í lok maí, um þriggja mánaða uppsagnarfrest vegna myglu á starfsstöð stefnda, sé byggt á rangri forsendu og því að engu hafandi. Jafnframt vísar stefndi til þess að umrætt samkomulag vísi ekki til loka ágúst heldur til þess að verkefninu verði lokið eigi síðar en eftir þrjá mánuði. Stefnandi hafi snúið út úr þessu orðalagi og beðið C að staðfesta annað orðalag sem hann hafi lesið yfir í flýti og talið vera það sama.

Stefndi bendir á það að um leið og stefnandi hafi talið sig vera komna með þriggja mánaða verksamning hafi hún sent tilkynningu um að hún myndi ekki mæta framar á starfsstöð stefnda. Með því hafi stefnandi staðfest að hún myndi vanefna að sinna þeirri [...] sem hún var ráðin til. Stefnandi hafi sent læknisvottorð, útgefið 8. júní 2017, til stefnda þann 20. júní 2017 til að réttlæta það að hafa ekki mætt á starfsstöð stefnda í þrjár vikur. Þessi fjarvera, sem stefnandi tók einhliða ákvörðun um, hafi gefið stefnda fullt tilefni til að rifta samningnum. Raka- og myglurannsóknir á húsnæðinu hafi sýnt að athugasemdir stefnanda við húsnæðið og loftgæði væru ekki á rökum reistar.

Stefndi byggir á því að stefnandi hafi ekki orðið fyrir neinu tjóni vegna uppsagnarinnar. Hún hafi haft alla möguleika á því að taka að sér önnur verkefni þegar ljóst var að hennar gerðist ekki þörf hjá stefnda. Stefnda verði sjálf að bera ábyrgð á því að hún hafi hafnað því að starfa fyrir stefnda sem launþegi. Þá geti stefndi ekki borið ábyrgð á því að stefnandi hafi ekki takmarkað tjón sitt, sem hún hafi ekki með neinu móti reynt að sýna fram á.

Stefndi vísar til meginreglna samninga- og kröfuréttar, m.a. um heimildir til riftunar og meginreglna um rangar og brostnar forsendur. Þá vísar stefndi til meginreglna skaðabótalaga nr. 50/1993 og meginreglna skaðabótaréttar um sönnun á tjóni. Loks vísar stefndi til meginreglna verktakaréttar um uppsögn á verksamningum.

V.

Niðurstaða:

Í skýrslutöku yfir C framkvæmdastjóra stefnda, kom fram að hann hefði gengið frá munnlegum verksamningi við stefnanda í desember 2016 í því skyni að hún myndi leysa hann af í sumarfríi og fæðingarorlofi á tímabilinu frá maí til loka ágúst 2017. Samkomulagið hafi falið í sér að stefnandi starfaði fjóra daga í viku eða 16 daga í mánuði á starfsstöð stefnda að []. Það hafi ekki verið nein óskastaða að fá stefnanda svo fljótt til starfa, en það hafi ekki verið auðvelt að fá staðgengil í þetta starf, sem kannski fimm menn hér á landi hafa þekkingu til að sinna og starfa flestir hjá keppinautum. Stefnandi hafi hins vegar ekki verið tilbúin til þess að bíða fram í maí og því hafi niðurstaðan verið sú að verksamningurinn tæki gildi strax í desember 2016.

Í skýrslutöku yfir C kom fram að hann hefði ekki verið með beinar aðfinnslur við störf stefnanda, enda talið það myndi einungis auka á streitu hennar og óöryggi. Hún hafi hins vegar sjálf lýst efasemdum um frammistöðu sína og þá hafi hann tekið undir það, enda hafi hún alls ekki staðist væntingar og viðskiptavinir stefnda verið óánægðir. Stefnandi hafi einnig lýst óánægju með laun sín eftir að hún fór að greiða skatta af þeim hér á landi, og hafi lagt til að hún ynni einungis þrjá daga í viku í stað fjögurra, fyrir sömu laun, sem hann hafi alfarið hafnað.

Í skýrslutöku fyrir dómi sagði C jafnframt að stefnandi hefði kvartað yfir myglu í húsnæðinu í marsmánuði 2017. Hann hefði haft samband við eigendur hússins og kallað eftir skoðun frá sérfróðum aðilum strax í apríl. Það hafi hins vegar tekið tíma að fá þá á staðinn og að lokum hefði verið fundinn annar aðili til að sjá um matið. Tilefni tölupóstsamskiptanna 31. maí 2017 hafi verið það að stefnandi hefði tjáð sér nokkru áður að hún gæti ekki unnið í húsnæðinu vegna myglu. Hann hafi samþykkt að hún myndi sinna störfum sem krefðust ekki viðveru á skrifstofunni, enda væri hægt að vinna stóran hluta af verkefnunum utan starfsstöðvarinnar, en síðan yrði samningnum lokið eftir þrjá mánuði. Með tölvuskeytinu 31. maí 2017 hefði hann bæði viljað árétta þetta samtal milli þeirra og einnig uppfylla loforð sem hann hefði veitt í upphafi samningssambandsins, um að láta stefnanda vita með þriggja mánaða fyrirvara ef engin verkefni væru að berast til félagsins. Það hafi hins vegar alltaf verið vitað að það yrðu breytingar á aðstæðum eftir að hann kæmi til baka úr fæðingarorlofi í byrjun september 2017.

Í töluvskeytum milli stefnanda og framkvæmdastjóra stefnda þann 31. maí 2017, óskar framkvæmdastjóri stefnda sérstaklega eftir því að stefnandi staðfesti móttöku tölvuskeytisins og það að þau séu sammála um þau atriði sem þar komi fram. Meginefni tölvuskeytis framkvæmdastjórans varðar það að núverandi verksamningi ljúki eigi síðar en eftir þrjá mánuði. Stefnandi svarar samdægurs með nýju tölvuskeyti og tekur tvívegis fram að skilningur hennar sé sá að samningurinn renni ekki út fyrr en í lok ágústmánaðar og spyr sérstaklega hvort þetta sé ekki sameiginlegur skilningur, og framkvæmdastjóri stefnda staðfestir það skömmu síðar í tölvuskeyti. Ekki verður fallist á að stefnandi hafi með þessu verið að snúa út úr tölvuskeyti stefnda. Samtal stefnanda og framkvæmdastjóra stefnda skömmu áður og upphaflegar hugmyndir um að verksamningur stefnanda og stefnda yrði til loka ágústmánaðar gáfu stefnanda fullt tilefni til þess að spyrja nánar út í verklokin. Þá eru spurningar hennar skýrar að þessu leyti og tvívegis áréttað í hverju skilningur stefnanda felist og síðan sérstaklega spurt hvort þetta sé ekki örugglega sameiginlegur skilningur. Verður ekki séð að þessi árétting stefnanda hafi átt að geta blekkt framkvæmdastjóra stefnda eða verið sett fram í þeim tilgangi. Með vísan til þess sem hér hefur verið rakið verður að fallast á það með stefnanda að þann 31. maí 2017 hafi a.m.k. komist á samkomulag um að verksamningur aðila frá 5. desember 2016 gilti til loka ágústmánaðar 2017.

Af framlögðum gögnum verður ekki annað séð en að stefndi hafi brugðist við umkvörtunum stefnanda um myglu eftir því sem hægt var í ljósi þess að hann var ekki eigandi húsnæðisins. Skýrsla úttektaraðila bendir ekki til þess að mygla hafi verið í þeim hluta húsnæðisins sem stefnandi starfaði í og engin gögn eru fyrirliggjandi um að aðrir starfsmenn stefnanda hafi átt í erfiðleikum vegna myglu. Hvað sem því líður liggur fyrir vottorð læknis um að stefnandi hafi einkenni sem tengist heilsuspillandi húsnæði á vinnustað. Þó að slík ályktun fáist ekki staðist án skoðunar á vinnustaðnum og sé í ósamræmi við þá faglegu úttekt sem þar fór fram er stefnandi engu að síður með einkenni sem eru dæmigerð fyrir myglu í húsnæði. Í skýrslutöku fyrir dómi kom fram hjá framkvæmdastjóra stefnda að stefnandi hafi kvartað yfir þessu fljótlega eftir að hún hóf störf og verið rauðeygð við vinnu sína. Þó að engu verði slegið föstu um það hver sé skýringin á vanlíðan stefnanda liggur fyrir að stefnandi og framkvæmda-stjóri stefnda samþykktu í lok maí að stefnandi gæti unnið utan vinnustaðarins við ýmis önnur verkefni en [] til loka ágústmánaðar. Stefndi er bundinn af því samkomulagi og getur ekki rift samkomulaginu með vísan til þess að stefnandi hafi ekki ætlað að starfa við [] á starfsstöð stefnda.

Í stefnu kemur fram að samkvæmt munnlegum verksamningi hafi stefnandi átt að vinna á starfsstöð stefnda samkvæmt fyrirmælum frá yfirmanni hennar C, fjóra daga í viku milli 9 og 17, eða 16 daga í hverjum mánuði. Í skýrslutöku af stefnanda fyrir dómi og í gögnum málsins kemur fram að stefnandi geti ekki sinnt þessum verkefnum nema með því að eiga samskipti við aðra starfsmenn fyrirtækisins um útfærslu þeirra. Þó að um verktakasamning hafi verið að ræða lögðu báðir samningsaðilar talsvert upp úr því að stefnandi væri við störf á hefðbundnum vinnutíma, enda störfin að einhverju leyti þess eðils að þau kröfðust samskipta milli starfsmanna. Stefnandi vísar til þess að vinnuskylda hennar hafi upphaflega verið 16 klukkustundir, en 12 klukkustundir frá og með maí 2017. Stefnandi hefur mótmælt þessari fullyrðingu, að öðru leyti en því að hann hafi verið tilbúinn umfram skyldu til þess að greiða fyrir 16 klukkustundir í júní, gegn því að lokið yrði við ákveðin verkefni. Sú fullyrðing stefnanda að samkomulag hafi verið um að hún ynni 12 klukkustundir en fengi greitt fyrir 16 klukkustundir frá maí 2017 styðst ekki við gögn málsins. Stefnandi dregur frá reikningi í mars og apríl þar sem hún vinnur 12 klukkustundir. Í maí-reikningi er upphæðin miðuð við 16 klukkustundir en þar er, ólíkt öðrum reikningum, ekki að finna neina tilvísun til tímafjölda. Stefnandi hafði mánuðina á undan starfað 12 klukkustundir í mánuði fyrir stefnda og hugðist einungis starfa 12 klukkustundir á mánuði út samningstímann. Gegn neitun stefnda og mótmælum hans við ónógum tímafjölda í júní, verður að líta svo á að ekkert samkomulag hafi verið um það að stefnandi fengi greiddar 16 klukkustundir fyrir 12 klukkustunda vinnu. Vinnustundir stefnanda gátu verið á bilinu 12 til 16, en reikningsfjárhæðin tók mið af því. Þá verður jafnframt að horfa til þess að þessi sveigjanleiki í vinnustundum er ekki alfarið undir stefnanda kominn, heldur getur að einhverju leyti tekið mið af verkefnastöðu og hagsmunum stefnda.

Með vísan til þess sem hér hefur verið rakið er niðurstaðan sú að vegna ólögmætrar riftunar hafi stefnandi látið af föstu verki við þjónustu í þágu stefnda tveimur mánuðum fyrr en ella hefði orðið. Umsamin verklaun fyrir hvern mánuð, miðað við lágmarksfjölda vinnustunda, sem er 12 vinnustundir án virðisaukaskatts er 487.070 krónur, eða samtals 974.140 krónur. Stefnandi starfaði sem verktaki hjá stefnda og þarf ekki að sæta lækkun á bótakröfu sinni vegna ólögmætrar uppsagnar verksamningsins á þeim grundvelli að hún hafi aflað sér annarra tekna á þeim tíma sem hér skiptir máli. Vaxtakröfu stefnanda er ekki mótmælt og er hún tekin óbreytt upp í dómsorði.

Við ákvörðun málskostnaðar ber að líta til úrslita málsins, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 og þykir hann hæfilega ákveðinn 1.500.000 krónur. Er þá tekið tillit til þess að stefnandi er ekki virðisaukaskattskyldur aðili.

Af hálfu stefnanda flutti málið G-kk-nf J-kk-nf, lögmaður.

Af hálfu stefnda flutti málið G-kk-nf G-kk-nf, lögmaður.

H-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Stefndi greiði stefnanda 974.140 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 22. júní 2017 til 28. ágúst 2017, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá þeim tíma til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 1.500.000 krónur í málskostnað.

H-kk-nf S-kk-nf (sign.)