S-62/2017

Mál þetta, sem dómtekið var þann 5. september sl., er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dagsettri 23. mars 2017, á hendur ákærða, F-kk-þgf G-kk-þgf, .......

„fyrir nauðgun, með því að hafa að morgni laugardagsins 13. júní 2015, að A í B, haft samræði og önnur kynferðismök við C, en ákærði hafði samræði og endaþarmsmök við stúlkuna gegn vilja hennar með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum svefndrunga og ölvunar.

Telst þetta varða við 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu C er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 2.000.000,- auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 13. júní 2017 (svo) þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafan var birt en dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 9. gr. sömu laga. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins eða skv. síðar framlögðum reikningi, auk virðisaukaskatts á málskostnað.“

Ákærði krefst aðallega sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann þess að bótakröfum verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af þeim og til þrautavara að þær verði lækkaðar verulega.

Málavextir.

Að morgni laugardagsins 13. júní 2015 kom C, brotaþoli í máli þessu, á lögreglustöðina í B þeirra erinda að leggja fram kæru á hendur ákærða fyrir að hafa nauðgað henni þá skömmu áður að A í sama bæ. Í frumskýrslu lögreglu segir að D hafi mætt með brotaþola og sagst vera vitni í máli þessu. Brotaþoli skýrði svo frá að hún hafi verið á skemmtistaðnum E og eftir lokun þar upp úr kl. 05:00 hafi hún farið í leigubifreið ásamt ákærða og fleira fólki í samkvæmi í fyrrgreindri íbúð sem mun vera í eigu föður ákærða. Brotaþoli kvaðst hafa verið nokkuð drukkin og hafi hún setið í sófa í stofunni. Hún kvaðst hafa verið í SMS sambandi við F, sambýlismann sinn og barnsföður, en hann hafi verið heima hjá þeim að G. Hún hafi séð það í síma sínum að hún hafi síðast sent honum skilaboð kl. 06:30. Eftir það hafi hún farið inn í svefnherbergi þar sem hún hafi lagst til svefns fullklædd. Hún hafi síðan vaknað þegar hún hafi fundið fyrir sársauka þegar ákærði hafi verið að reyna að eiga við hana samfarir um endaþarm hennar. Þá hafi hún áttað sig á því að buxur hennar hafi verið á gólfinu. D, sem einnig hafi lagst til svefns í rúminu, hafi beðið hana um að koma með sér fram til þess að ræða málin. Þær hafi síðan yfirgefið íbúðina saman og farið á lögreglustöðina. Brotaþoli tók fram að ákærði og sambýlismaður hennar væru kunningjar. D skýrði svo frá að eftir að brotaþoli hefði farið að sofa inni í svefnherbergi hafi hún og ákærði setið saman í stofunni í tölvuleik. D hafi síðan brugðið sér á salernið og eftir það rætt við bróður ákærða um kl. 06:45. Að símtalinu loknu hafi hún séð að ákærði hafi verið farinn inn í svefnherbergi þar sem hann hafi legið þétt við hlið brotaþola. D kvaðst einnig hafa lagst upp í rúmið hinum megin alklædd og mögulega sofnað, en það gæti hafa verið rétt fyrir kl. 07:00. Lögreglumenn fylgdu brotaþola á heilsugæsluna til læknisskoðunar kl. 08:30 og kl. 09:00 var ákærði handtekinn þar sem hann var sofandi í íbúðinni að A og færður í fangageymslu. Rannsókn á réttarlæknisfræðilegum gögnum varpaði ekki ljósi á atvik málsins og þá mun hafa gleymst að rannsaka blóðsýni sem sennilega voru tekin úr ákærða og brotaþola.

H læknir ræddi við brotaþola á I í B og hefur hann eftir henni að hún hafi lagst í rúm til að hvíla sig en gerandi hafi fylgt á eftir henni. Hún segist ekki muna fyrr en hún hafi vaknað við óþægindi frá endaþarmi og hafi gerandi þá verið að reyna að hafa við hana mök. Hún telji að henni hafi ekki verið byrluð ólyfjan en við komu sé hún yfirveguð og meyr. Hún tárist af og til eða gráti. Hún segi skýrt frá og ekki heyrist skjálfti í röddinni. Föt séu ekki rifin eða blóðug og engir áverkar sjáanlegir á líkama. Í skýrslu um réttarlæknisfræðilega skoðun kemur fram að rispur hafi ekki verið sjáanlegar á endaþarmi brotaþola. Þá kemur fram í sömu skýrslu að brotaþoli hafi verið fjarræn, frásögn hennar hafi verið skýr, hún hafi verið eirðarlaus og fengið grátköst.

Fyrir liggur í máli þessu vottorð J sálfræðings, dagsett 24. ágúst 2015. Þar kemur fram að brotaþoli hafi komið í viðtal tveimur til þremur dögum eftir umrætt atvik og hafi hún verið í augljósu tilfinningalegu uppnámi, hún hafi grátið mikið og átt erfitt með svefn og næringu. Einbeiting hennar hafi verið skert, hún hafi verið eirðarlaus og lýst tíðum kvíðaköstum. Hún hafi ekki verið vinnufær vikuna eftir atvikið og hafi hugsanir hennar einkennst af sjálfsásökunum. Rúmri viku síðar hafi brotaþoli verið rólegri, en verið þreyttari en hún ætti að sér að vera, verið með stöðugan magaverk, borðað lítið og verið utan við sig og gleymin. Dregið hafi úr kvíðaköstum en eftir því sem liðið hafi á júlímánuð hafi henni virst líða betur. Eftir verslunarmannahelgina hafi líðan hennar hins vegar verið slæm sem brotaþoli hafi talið tengjast því að hún hafi hitt ákærða. Þegar vottorðið sé ritað sé hún viðkvæm, grátgjörn og eigi til að brotna niður fyrirvaralaust. Hún fái martraðir og hræðist að sofna. Sjálfsmatskvarðar bendi til alvarlegs kvíða, alvarlegs þunglyndis og verulegra streitueinkenna. Taldi sálfræðingurinn heldur snemmt að leggja mat á mögulega áfallastreituröskun en ofangreind einkenni samræmist því sem algengt sé hjá þeim sem upplifað hafi alvarlegt áfall líkt og kynferðisofbeldi.

Ákærði skýrði svo frá hjá lögreglu að þau hafi farið fimm saman í leigubifreið heim til hans og eiginlega um leið og þau hafi verið komin inn hafi hann og brotaþoli farið inn í herbergi þar sem hún hafi byrjað að totta hann. Hann hafi sagt henni að hinkra aðeins við þar sem þau væru nýkomin inn. Komið hafi til tals að D yrði með þeim og hafi hann farið í sturtu til að gera sig fínan og síðan hafi hann og brotaþoli farið inn í herbergi þar sem D hafi verið. Hafi hann og brotaþoli byrjað að hafa mök sem þau hafi stundað í eina og hálfa mínútu og hafi brotaþoli aðstoðað við að koma limnum inn, bæði í leggöng og endaþarm. Hafi brotaþoli þá fengið eitthvert pirringskast og rokið út og D á eftir henni.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann og brotaþoli hafi farið að spjalla á E og hafi hún sagt honum að hún og kærasti hennar væru hætt saman. Hafi hún sýnt honum mynd af sér með glóðarauga sem hún hafi sagt vera eftir hann. Eitthvert „flört“ hafi verið á milli þeirra og hafi hún boðið honum í glas á skemmtistaðnum. Á salerni þar hafi þau kysst og síðan farið heim til ákærða í leigubifreið. Þar hafi þau farið beint inn í herbergi, farið að kyssast og þá hafi brotaþoli farið niður á hann og byrjað að totta hann. Hann hafi beðið hana að hinkra við, þau væru nýkomin heim og fullt af fólki þarna. Brotaþoli hafi haft einhverjar áhyggjur af D sem hafi verið frammi og hafi ákærði þá spurt hvort hún gæti ekki bara verið með. Hafi brotaþoli samþykkt það og hafi ákærði beðið hana að ræða við D, en ákærði kvaðst ekki hafa séð þær tala saman. Ákærði kvaðst hafa farið í sturtu og síðan farið inn í herbergi þar sem brotaþoli og D hafi verið uppi í rúmi. Hann kvaðst hafa lagst upp í rúm og byrjað að kyssa brotaþola. Eitt hafi leitt af öðru, hann hafi legið fyrir aftan brotaþola, þau hafi hjálpast að við að færa hana úr buxunum og hafi þau byrjað að stunda samfarir. Hún hafi haldið rasskinnunum í sundur og hjálpað honum að komast inn, fyrst í leggöng og síðan óvart að endaþarmi en ekki alveg inn, en honum hafi fundist það vont. Hann kvaðst ekki kjósa að stunda endaþarmsmök. Hann kvaðst ekki hafa tekið eftir því hvort D var vakandi eða sofandi. Síðan hafi verið eins og brotaþoli fengi einhverja bakþanka, eftir um tvær mínútur hafi hún staðið upp og strunsað út og D á eftir henni. Ákærði kvaðst síðan hafa farið að sofa.

Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi hitt ákærða á E en hún kvaðst muna lítið eftir því eða ferðinni í leigubifreiðinni heim til ákærða. Hún kvað ákærða hafa verið svolítið utan í henni og hafi henni fundist það frekar óþægilegt. Hún mundi ekki eftir því að hafa farið með ákærða inn á salerni á E en eitthvert daður hafi verið milli þeirra af hálfu beggja. Hún mundi ekki eftir að hafa farið inn í herbergi með ákærða strax eftir komuna á heimili hans en hún gat hvorki játað því né neitað. Hún mundi ekki eftir því að hafa haft munnmök við ákærða þá en gat hvorki játað því né neitað. Hún mundi eftir því að ákærði hafi farið í sturtu og þá mundi hún eftir því að hafa séð hann nakinn inni í íbúðinni. Þá kvaðst hún muna eftir því að D og ákærði hafi verið saman inni í herbergi en hún gat ekki borið um það hvað þau hafi verið að gera þar. Hún taldi sig muna eftir því að ákærði hafi talað um að hann, D og brotaþoli færu í þríhyrning en hún hafi talið að um djók væri að ræða. Hún kvaðst ekki hafa samþykkt þetta og þá hafi D sagt henni að hún hefði ekki samþykkt þetta. Hún kvaðst hafa verið að reyna að redda sér fari heim og þá mundi hún eftir því að einhverjir hafi verið að spila tölvuleik og hafi hún þá dottað í sófanum. Hún kvaðst hafa farið ein inn í herbergi og lagst þar í rúm og legið þar á hliðinni í öllum fötunum. Hún kvaðst ekki hafa orðið vör við að ákærði eða D kæmu inn í herbergið. Hún kvaðst síðan ekki muna meir fyrr en hún hafi vaknað við það að ákærði var að fara inn í rassgatið og hafi henni fundist það vont, en hugsanlega hafi hann ekki náð að fara alveg inn. Þegar hún hafi hreyft sig hafi ákærði snúið sér undan og hafi hún þá litið á D og reynt að átta sig á því hvað hefði gerst. Brotaþoli kvaðst hafa lyft upp sænginni, hafi buxur hennar verið niðri á lærunum og hafi D sagt henni að koma fram og hafi hún þá farið inn á klósett og verið í sjokki. Þær D hafi síðan farið á lögreglustöðina. Hún kvaðst hafa átt að mæta til vinnu um morguninn en hætt við það þar sem hún hefði verið orðin það drukkin. Hún kvaðst enga minningu hafa um að ákærði hefði haft samfarir við hana í leggöng. Hún kvaðst hafa verið það full umrætt sinn að hún myndi lítið eftir kvöldinu.

Vitnið D skýrði svo frá fyrir dómi að þau hafi fyrst verið á E og þar hafi ákærði og brotaþoli verið. Hafi ekkert verið í gangi milli þeirra en þau hafi verið vinaleg og verið að djamma og spjalla saman. Þá hafi ekkert verið í gangi milli vitnisins og ákærða. Þau hafi farið heim til ákærða og farið þar í tölvuleik. Hafi K og annar strákur farið inn í herbergi og þá hafi brotaþoli farið ein inn í herbergi og lagt sig. Hafi hún verið þreytt og frekar full en hún hafi verið í fötunum. Hafi þá bara vitnið og ákærði verið frammi en ákærði hafi síðan farið inn í herbergið þar sem brotaþoli hafi verið. Vitnið kvaðst síðan hafa farið inn í herbergið og séð að brotaþoli hafi legið á hliðinni sofandi og þá var hún nokkuð viss um að ákærði hafi legið í rúminu og hafi brotaþoli snúið bakinu í hann. Vitnið kvaðst hafa farið á klósettið og farið aftur inn og síðan hafi hún farið og fengið sér sígarettu og þá lagst á hinn endann á rúminu og sofnað í smástund. Hún kvaðst síðan hafa vaknað við að brotaþoli hafi horft skringilega á hana eins og allt væri ekki í lagi, hún væri geðveikt leið eða liði eitthvað óþægilega og kvaðst vitnið þá hafa áttað sig á því að henni hafi liðið eitthvað illa. Kvaðst hún þá hafa staðið upp og beðið brotaþola að koma með sér fram. Henni hafi sýnst ákærði hafa verið sofandi, alla vega minnti hana að hann hefði verið með lokuð augun. Hafi brotaþoli staðið upp, hneppt að sér buxunum og síðan hafi þær farið á klósettið þar sem brotaþoli hafi sagt að ákærði hefði nauðgað henni að því er vitnið minnti en tók fram að hún myndi ekki hvaða orð hún hafi notað, en hún hafi sagt að henni væri illt í rassinum. Hún kvað ákærða hafa komið fram og spurt hvort brotaþoli væri brjáluð. Þær hafi fljótlega farið út úr íbúðinni eftir þetta. Hún mundi ekki hvort buxur brotaþola hafi verið niður um hana þegar hún hafi staðið upp. Hún kvað brotaþola hafa grátið, titrað og skolfið og alls ekki liðið vel. Vitnið kannaðist ekki við neina umræðu um nóttina um að þau færu í þríhyrning, hún, ákærði og brotaþoli. Hún mundi eftir því að ákærði hefði farið í sturtu og hefði hann verið á nærbuxunum í íbúðinni. Hún kvaðst á einhverjum tímapunkti hafa verið með ákærða inni í herbergi en þau hefðu ekki sofið saman en vitnið hélt að brotaþoli hefði þá verið frammi í sófanum.

Vitnið K skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði farið í eftirpartý til ákærða og síðan farið með öðrum strák inn í herbergi þar. Hún kvað ákærða nokkrum sinnum hafa komið inn eins og hann væri að trufla. Hafi henni og stráknum fundist þetta óþægilegt og hafi þau alltaf beðið ákærða um að fara út. Síðan hafi strákurinn farið að sofa og hún hafi farið fram. Hana minnti að ákærði hefði verið á nærbuxunum og eitthvað verið að fikta í sjónvarpinu eins og hann væri að fara að kveikja á tölvuleik. Þá kvaðst hún muna að brotaþoli hafi verið rosalega þreytt, eins og hún væri að sofna eða væri búin að drekka aðeins of mikið. Vitnið kvaðst hafa ætlað í vinnu þennan morgun og þegar klukkan hafi verið að ganga rúmlega 6 hafi hún farið heim, skipt um föt og farið í vinnu. Hún hafi áður spurt brotaþola hvort hún vildi ekki fara með henni og færu þær þá saman í vinnu en hún hafi neitað því, verið þreytt og legið í sófanum. Vitnið mundi ekki eftir því að hafa séð ákærða og brotaþola fara inn í herbergi eins og hún skýrði frá hjá lögreglu.

Vitnið L skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hafi verið nýkominn til Íslands og hafi hann verið á einhverjum veitingastað og hitt þar nokkrar stúlkur. Hann kvaðst hafa séð ákærða fara inn á salerni með einni stúlkunni. Vitnið hafi farið heim til föður ákærða ásamt þremur stúlkum og hafi hann farið inn í herbergi með einni þeirra þar sem þau hafi stundað kynlíf. Stúlkan hafi síðan yfirgefið herbergið en vitnið hafi sofnað og ekki vaknað fyrr en eftir að lögreglan hafi verið komin. Hann kvaðst hafa séð ákærða fara inn í herbergi með stúlku en hann kvaðst ekki vita hve lengi þau voru þar.

Vitnið F skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi um morguninn undrast af hverju brotaþoli var ekki komin heim en hann hafi fengið SMS eða símtal frá henni þar sem hún hafi sagt að hún væri heima hjá ákærða. Vitnið kvaðst hafa farið í vinnu en síðan fengið að vita að brotaþoli væri á sjúkrahúsinu. Hann kvað ástand hennar hafa verið skelfilegt, hún hafi ekki getað talað og verið titrandi. Þau hafi lítið talað um þetta en hún hafi bara sagt að ákærði hefði nauðgað sér, seinna meir hefði hún sagt að hún hefði vaknað við það að hann hefði verið að hafa endaþarmsmök við hana. Hann kvað brotaþola eftir þetta hafa orðið þunglynda og hafi hún fengið kvíðaköst og hefði þetta haft áhrif á samband þeirra, þau væru ekki lengur saman.

J sálfræðingur skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi hitt brotaþola alls 9 sinnum. Hún hafi í fyrstu verið í mjög miklu áfalli, grátið, verið óvinnufær og ekki getað hugsað um barnið sitt og sýnt sterk áfallaeinkenni fyrstu vikuna. Síðan hafi dregið úr þessu og hafi hún verið farin að vinna og farin að ná aðeins betri tökum á lífi sínu en engu að síður hafi hún verið með almenn kvíðaeinkenni, pirring, svefnvanda og þá hafi hún nærst illa. Hún kvaðst nýlega hafa lagt fyrir hana matslista og þá hafi hún uppfyllt skilyrði fyrir alvarlegum kvíða, hún hafi verið með ofsakvíðaköst og þá hafi hún uppfyllt einkenni fyrir áfallastreitu.

Vitnið H læknir skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hafi annast réttarlæknisfræðilega skoðun á brotaþola sem hafi greinilega verið í geðshræringu og hafi honum fundist hún mjög sannfærandi, sýnt góða stillingu, sagt vel frá og verið trúverðug. Hann kvað M einnig hafa annast skoðun á brotaþola en hann mundi ekki hvort þeirra tók blóðsýni úr henni.

Vitnið M, ljósmóðir og hjúkrunarfræðingur skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að brotaþoli hafi sagt að hún hafi vaknað í heimahúsi og orðið vör við að einhver hafi verið að reyna að hafa mök við hana í endaþarm. Brotaþoli hafi ekki verið ofurölvi en vitnið mundi eftir því að tekið hefði verið blóð- og þvagsýni úr henni.

Vitnið N lögreglumaður skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að brotaþoli og vinkona hennar hafi komið á lögreglustöðina rétt eftir vaktaskipti. Hafi brotaþoli verið í miklu ójafnvægi og lítið viljað tjá sig í fyrstu en betri heildarmynd hefði náðst þegar talað hefði verið við brotaþola og vinkonu hennar í sitt hvoru lagi. Þær hafi báðar verið ölvaðar og virst þreyttar eins og þær hefðu verið búnar að skemmta sér alla nóttina. Hafi brotaþola verið fylgt niður á sjúkrahús til læknisskoðunar. Í framhaldi af þessu hafi ákærði verið vakinn og handtekinn og hafi hann verið ölvaður og ringlaður og hafi handtakan komið honum á óvart og framburður hans verið allt annar en brotaþola.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa haft samræði og endaþarmsmök við brotaþola gegn vilja hennar með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum svefndrunga og ölvunar. Ákærði neitar sök og kveður þau hafa hist á veitingastaðnum E og hafi þau kysst á salerninu. Brotaþoli mundi ekki eftir því að hafa farið inn á salerni með ákærða en kvað eitthvert daður hafa verið milli þeirra. Vitnið D kvað ekkert hafa verið í gangi milli ákærða og brotaþola á E en þau hafi verið vinaleg og verið að djamma og spjalla saman. Vitnið L kvaðst hafa séð ákærða fara inn á salerni með einni stúlkunni. Ákærði kvað þau brotaþola ásamt öðrum hafa farið heim til hans og er þangað var komið hafi þau farið inn í herbergi þar sem brotaþoli hafi haft munnmök við hann. Brotaþoli mundi ekki eftir þessu atviki en hún gat fyrir dómi hvorki játað því né neitað. Ákærði hefur borið að brotaþoli hafi samþykkt að ræða við vitnið D í þeim tilgangi að þau færu í svokallaðan þríhyrning en hvorug þeirra kannast við að þetta hafi verið samþykkt, vitnið D kannast ekki við umræðu á þessum nótum og brotaþoli taldi að um grín hefði verið að ræða. Brotaþoli hefur borið að hún hafi verið það full umrætt sinn að hún myndi lítið eftir kvöldinu. Hún hafi dottað í sófa en síðan farið ein inn í herbergi, lagst þar í rúm og legið þar á hliðinni í öllum fötunum. Hún kvaðst ekki hafa orðið vör við að ákærði eða D kæmu inn í herbergið. Hún kvaðst síðan ekki muna meir fyrr en hún hafi vaknað við það að ákærði var að fara inn í endaþarm hennar en hún kvaðst ekki muna eftir því að ákærði hefði haft samfarir við hana um leggöng. Ákærði kannast við að hafa lagst upp í rúmið þar sem brotaþoli og D lágu og kveðst hann hafa haft samfarir við brotaþola með samþykki hennar. Hún hafi haldið rasskinnum sínum í sundur og hjálpað honum að komast inn, fyrst í leggöng en síðan óvart að endaþarmi en ekki alveg inn. Vitnið D kvaðst hafa vaknað við að brotaþoli hafi horft skringilega á hana eins og allt væri ekki í lagi, hún væri leið eða liði eitthvað óþægilega og kvaðst vitnið þá hafa áttað sig á því að brotaþola hafi liðið eitthvað illa. Brotaþoli kveðst hafa verið orðin það drukkin að hún hefði hætt við að mæta til vinnu um morguninn. Vitnið K kvaðst muna eftir því að brotaþoli hafi verið rosalega þreytt, eins og hún væri að sofna eða væri búin að drekka aðeins of mikið. Hafi brotaþoli hætt við að fara í vinnu um morguninn þar sem hún hafi verið þreytt og legið í sófanum. Vitnið D hefur lýst ástandi brotaþola eftir atvikið, hún hafi grátið, titrað og skolfið og alls ekki liðið vel. Þá hefur vitnið F, fyrrverandi sambýlismaður brotaþola, lýst því að ástand hennar hafi verið skelfilegt, hún hafi ekki getað talað og verið titrandi. Lögreglumaðurinn N hefur lýst því að brotaþoli hafi við komu á lögreglustöðina skömmu eftir atvikið verið í miklu ójafnvægi og lítið viljað tjá sig í fyrstu. Hún og vinkona hennar hafi báðar verið ölvaðar og virst þreyttar. Læknirinn H kvað brotaþola greinilega hafa verið í geðshræringu og hafi honum fundist hún mjög sannfærandi, sýnt góða stillingu, sagt vel frá og verið trúverðug. J sálfræðingur kvað brotaþola í fyrstu hafa verið í mjög miklu áfalli, hún hafi grátið, verið óvinnufær og ekki getað hugsað um barnið sitt og sýnt sterk áfallaeinkenni fyrstu vikuna.

Vitnið D hefur borið að brotaþoli hafi verið sofandi þegar hún lagðist upp í rúm hjá henni og styður hún framburð brotaþola að þessu leyti. Framburður ákærða er því í ósamræmi við framburð brotaþola og D en að mati dómsins er framburður þeirra trúverðugur. Þrátt fyrir að hugsanlegt sé að einhver kynferðisleg samskipti hafi átt sér stað milli ákærða og brotaþola fyrr um kvöldið þegar þau voru nýkomin heim til ákærða ber að hafa í huga að ákærði fer upp í rúm til sofandi konu í þeim tilgangi að eiga við hana mök. Er ekkert fram komið sem styður það að brotaþoli hafi veitt samþykki sitt fyrir þessari hegðun ákærða og styður framburður vitnisins D um viðbrögð brotaþola þegar hún vaknar þá niðurstöðu. Þá er ljóst af framangreindum framburði vitna um ástand brotaþola skömmu eftir atvikið að brotaþoli hefur orðið fyrir miklu áfalli. Þegar allt framanritað er virt þykir ekki varhugavert að telja nægilega sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði var ákærði árið 2012 dæmdur í 1 mánaðar skilorðsbundið fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og árið 2013 sættist hann á 70.000 króna sektargreiðslu og 4 mánaða ökuréttarsviptingu fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga.

Ákærði hefur með greindri háttsemi sinni unnið sér til refsingar og ber við ákvörðun hennar að líta til þess að brotið beindist gegn ungri stúlku sem lagst hafði til svefns á heimili hans og átti sér einskis ills von. Hins vegar ber að líta til þess að ákæra í máli þessu var ekki gefin út fyrr en tæpum tveimur árum eftir að brot ákærða var framið og hefur sá dráttur ekki verið skýrður. Með hliðsjón af öllu framansögðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 2 ár. Ekki þykja efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Miskabótakrafa brotaþola er byggð á þeirri ólögmætu meingerð sem falist hafi í nauðguninni og þeim óþægindum sem brotaþoli hafi haft af henni, bæði líkamlegum og andlegum. Hafi brot sem þessi verið talin til þess fallin að valda þeim sem fyrir þeim verði sálrænum erfiðleikum sem leiða eigi til greiðslu miskabóta.

Að mati dómsins leikur enginn vafi á því að ákærði hefur valdið brotaþola miska sem honum ber að bæta með vísan til 26. gr. laga nr. 50/1993. Vísast þar sérstaklega til greinargerðar J sálfræðings og vættis hennar fyrir dómi. Þykja bætur til brotaþola hæfilega ákveðnar 1.000.000 krónur og bera þær vexti eins og í dómsorði greinir. Það athugast að í ákæru er vísað til einkaréttarkröfu brotaþola og sagt að þar sé krafist vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 frá 13. júní 2017. Er þar augljóslega um misritun að ræða því í bótakröfu réttargæslumanns brotaþola er krafist vaxta samkvæmt þessum lagaákvæðum frá 13. júní 2015. Með vísan til 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 verða ekki dæmdar aðrar kröfur á hendur ákærða en í ákæru greinir. Kemur því ekki til álita að dæma ákærða til greiðslu vaxta samkvæmt framangreindum ákvæðum laga nr. 38/2001, en hins vegar verður fallist á dráttarvaxtakröfu brotaþola og skulu bæturnar bera dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá 24. október 2015, en þá var liðinn mánuður frá því ákærða var birt bótakrafan.

Þá ber með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talinn útlagðan kostnað á rannsóknarstigi málsins, 305.520 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, T-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl., 1.050.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá ber að dæma ákærða til að greiða þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, A-kvk-ef Ó-kvk-ef hdl., 750.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk ferðakostnaðar lögmannsins, 32.000 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan ásamt meðdómsmönnunum R-kvk-þgf T-kvk-þgf og S-kk-þgf G. G-kk-þgf héraðsdómurum. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómendur og málflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði, F-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 2 ár.

Ákærði greiði C 1.000.000 krónur í miskabætur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá 24. október 2015 til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað á rannsóknarstigi málsins, 305.520 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, T-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef hdl., 1.050.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, A-kvk-ef Ó-kvk-ef hdl., 750.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk ferðakostnaðar lögmannsins, 32.000 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf

R-kvk-nf T-kvk-nf

S-kk-nf G. G-kk-nf.