S-193/2005

Mál þetta, sem dómtekið var 5. maí 2006, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 22. desember 2005 á hendur B-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Ásgarði 12, Neskaupsstað, “fyrir hylmingu, með því að hafa fimmtudaginn 25. ágúst 2005, verið með eftirgreinda muni í vörslum sínum, þegar lögreglan lagði hald á þá við húsleit á heimili ákærða að Ásgarði 12 í Neskaupsstað, þrátt fyrir að honum mátti vera ljóst að um þýfi var að ræða:

1. Fartölvu HP Compaq, sem stolið var úr verslun Office 1 á Egilsstöðum þann 23. ágúst 2005

2. Útvarp af gerðinni CD United, vog af Eltak gerð, 261 pakka af vindlingum, 16 DVD diska og ýmsan varning að verðmæti samtals kr. 149.345, sem stolið var úr verslun Samkaupa í Neskaupstað aðfaranótt 25. ágúst 2005.

Telst þetta varða við 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Af hálfu ákærða er krafist sýknu. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna sem greiðist úr ríkissjóði.

II.

Málavextir

Um kl. 8.10 hinn 25. ágúst 2005 tilkynnti E-kvk-nf H-kvk-nf S-kvk-nf, verslunarstjóri, lögreglu um innbrot og þjófnað í verslun Samkaupa við Hafnarbraut í Neskaupstað. Sagðist hún hafa komið að ólæstum dyrum á versluninni að vestanverðu og séð að búið var að stela umtalsverðu af vörum og öðrum verðmætum úr versluninni. Samkvæmt lögregluskýrslu komu lögreglumenn á vettvang kl. 8.15 og hittu þar fyrir fyrrgreinda E-kvk-þf H-kvk-þf og annað starfsfólk í versluninni. Í skýrslunni segir að engin ummerki hafi sést um að brotist hefði verið inn í verslunina. Ýmsum vörum og verðmætum hafði verið stolið úr versluninni, m.a. rúmfötum og handklæðum, sokkum, lítilli vog, símum, inniskóm starfsfólks, ýmsum tegundum af vítamíni, tóbaki og DVD mynddiskum.

Í skýrslu lögreglu segir að lögregla hafi fengið upplýsingar um að sést hefði til bifreiðarinnar RI 018 á ferð um Neskaupstað um nóttina og að ökumaður hennar hefði verið J-kk-nf I-kk-nf T-kk-nf. Við eftirgrennslan hafi bifreiðin fundist við Ásgarð í Neskaupsstað ekki langt frá heimili ákærða, B-kk-ef P-kk-ef. Lögregla hafi farið heim til hans og rætt við hann. Hjá honum hafi verið J-kk-nf I-kk-nf T-kk-nf og Ó-kvk-nf L-kvk-nf Ó-kvk-nf. Ákærði hafi sagt lögreglu að hann vissi ekkert um þetta mál og að svo búnu hafi lögregla farið af heimili ákærða. Stuttu síðar hafi sést til ferða J-kk-ef I-kk-ef og Ó-kvk-ef L-kvk-ef á bifreiðinni RI 018. Þau hafi verið stöðvuð og handtekin vegna gruns um aðild að þjófnaðinum úr verslun Samkaupa. Farið hafi verið með þau á lögreglustöðina í Neskaupstað og þau vistuð í fangaklefum.

Samkvæmt gögnum málsins var fyrst tekin skýrsla af Ó-kvk-þgf L-kvk-þgf, en hún neitaði því að vita nokkuð um málið. Hún sagðist hafa farið að sofa á milli klukkan 23.00 og 24.00 og þá hafi J-kk-nf I-kk-nf verið heima. Hún hafi síðan vaknað aftur um klukkan 04.00 til 04.30, en þá hafi J-kk-nf I-kk-nf komið heim og þau farið heim til ákærða. Ó-kvk-nf L-kvk-nf heimilaði húsleit á dvalarstað sínum, en þar fannst ekkert, sem tengst gat fyrrnefndum þjófnaði. Að svo búnu var J-kk-nf I-kk-nf yfirheyrður og neitaði hann sömuleiðis að vita nokkuð um málið. Honum og Ó-kvk-þgf var sleppt að loknum yfirheyrslum og í lögregluskýrslu segir að þau hafi farið saman á bifreiðinni RI 018 frá lögreglustöðinni.

Í lögregluskýrslu segir enn fremur að fylgst hafi verið með ferðum þeirra og þau farið rakleiðis að heimili ákærða. Hafi lögregla komið að þeim þar sem þau hafi verið að banka á dyr á heimili ákærða, en þeim hafi brugðið þegar þau sáu lögreglu og hrökklast frá hurðinni. Hafi þau talað um að ákærði væri sofandi og að ekki mætti vekja hann. Þegar J-kk-nf I-kk-nf og Ó-kvk-nf L-kvk-nf hafi verið farin hafi lögregla knúið dyra hjá ákærða, en enginn komið til dyra. Loks hafi faðir ákærða komið, en hann búi á efri hæðinni, opnað með lykli og kallað á ákærða, sem þá hafi komið til dyra. Ákærði hafi boðið lögreglu inn og þar hafi lögregla rætt við hann og skorað á hann að skýra satt og rétt frá ef hann vissi eitthvað um málið. Hafi ákærði þá viðurkennt að geyma nokkrar töskur, sem í væri þýfi úr fyrrgreindum þjófnaði úr Samkaupum. Hafi ákærði sagt að J-kk-nf I-kk-nf hefði komið með þýfið í kössum og pokum þá um nóttina og einnig verið með í fórum sínum tómar töskur. J-kk-nf I-kk-nf hefði síðan komið varningnum fyrir í töskunum og komið þeim fyrir í skáp og undir rúmi í svefnherbergi ákærða.

Í lögregluskýrslu segir að í framhaldinu hafi verið framkvæmd húsleit á heimili ákærða með hans samþykki. Í fataskápum í svefnherberginu hafi fundist töskur með ýmis konar þýfi í og undir rúmi í herberginu hafi einnig verið tvær töskur með þýfi í. Notaðir inniskór hafi verið við rúmið, sem hafi komið heim og saman við lýsingu á inniskóm starfsmanna, sem stolið hafði verið úr húsakynnum Samkaupa. Ákærði hafi ekki kannast við þá og talið líklegt að J-kk-nf I-kk-nf hefði komið með þá um nóttina. Ákærði hafi einnig vísað á sambyggt útvarp og geislaspilara, sem hafi verið á hillu í íbúðinni og hafi ákærði sagt að J-kk-nf I-kk-nf hefði komið með þessi tæki.

Í lögregluskýrslu segir að gengið hafi verið á ákærða vegna gruns lögreglu um að hann og J-kk-nf I-kk-nf hefðu verið á ferð í verslun Office One á Egilsstöðum tveimur dögum fyrr, en þá hefði verið stolið þaðan HP fartölvu. Í framhaldi af því hafi ákærði vísað á umrædda fartölvu, sem falin hafi verið í geymslu í kjallara hússins.

Í lögregluskýrslu segir að í framhaldi af þessu hafi J-kk-nf I-kk-nf verið tekinn aftur til skýrslutöku og hafi hann á ný neitað aðild að málinu og sagt að það hlyti að hafa verið B-kk-nf sjálfur, sem þarna hefði verið að verki. Hann hafi þó viðurkennt að hafa verið í för með ákærða nóttina á undan, en þó ekki alla nóttina. Hann sagðist ekkert kannast við þjófnað á fartölvu úr versluninni Office One á Egilsstöðum nokkru áður.

Lögregla tók einnig skýrslu að nýju af Ó-kvk-þgf L-kvk-þgf vegna málsins og neitaði hún aðild að málinu og sagðist ekkert vita um það. Í lögregluskýrslu segir að henni hafi verið sýndar töskur, sem haldlagðar hafi verið á heimili ákærða og hafi hún kannast við þrjár töskur sem sína eign. Að hennar sögn hefðu þessar töskur verið í ólæstri geymslu við dvalarstað hennar. Aðspurð um ferðir hennar, J-kk-ef I-kk-ef og ákærða upp á Egilsstaði, sagði hún að þau hefðu farið þangað í bíltúr og að hún hefði verslað í Bónus á Egilsstöðum. Hún sagðist halda að J-kk-nf I-kk-nf og ákærði hefðu beðið í bílnum á meðan. Hún neitaði að vita nokkuð af þjófnaði á fartölvu úr versluninni Office One í umrætt sinn.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir.

Ákærði sagðist viðurkenna að hafa haft muni þá, sem tilgreindir væru í ákæru, í sínum vörslum og vitað að um þýfi var að ræða. Hann sagðist hafa farið með þeim J-kk-þgf I-kk-þgf og Ó-kvk-þgf L-kvk-þgf upp á Egilsstaði 23. ágúst 2005. Sagðist ákærði hafa séð J-kk-þf I-kk-þf stinga tölvunni á sig í umræddri verslun og síðan losað sig við hana í runna fyrir utan verslunina. Síðar hafi Ó-kvk-nf L-kvk-nf ekið að runnanum og J-kk-nf I-kk-nf sótt tölvuna. J-kk-nf I-kk-nf hafi síðan komið með þessa tölvu og þá muni, sem stolið hafði verið úr Samkaupum, heim til ákærða um fjögurleytið aðfaranótt 25. ágúst 2005. Hann sagðist hafa verið á rúntinum með J-kk-þgf I-kk-þgf um kvöldið og aðfaranótt 25. ágúst 2005. Þeir hefðu meðal annars komið að versluninni Samkaupum og J-kk-nf I-kk-nf tekið í snerilinn á hurðinni. Hefði hann haft á orðið að gaman væri að ræna verslunina. Sagðist ákærði hafa sagt honum að hann gerði það þá á eigin spýtur; hann ætlaði ekki að koma nálægt því. Þeir hefðu síðan farið heim til ákærða og hefði J-kk-nf I-kk-nf setið hjá honum til kl. 02.00 og þá farið af heimili hans. Hann hefði síðan birst aftur síðar um nóttina með þá muni, sem tilgreindir væru í ákæru, bæði munina úr Samkaupum og tölvuna úr versluninni á Egilsstöðum. Ákærði sagði að J-kk-nf I-kk-nf hefði sett þýfið ofan í töskur, sem hann hefði einnig komið með og komið töskunum með þýfinu fyrir í íbúð ákærða og í bílskúr við hliðina á íbúðinni, en innangengt væri á milli íbúðarinnar og bílskúrsins. Sagðist ákærði hafa vísað á tölvuna við húsleitina, svo og annað þýfið í íbúðinni. Ákærði sagði að J-kk-nf I-kk-nf hefði bankað hjá sér og dröslað þessum munum inn án þess að spyrja ákærða um leyfi. Sagðist ákærði ekki hafa þorað að spyrna á móti þar sem J-kk-nf I-kk-nf hefði verið vopnaður hnífi. Þá hefði verið talsvert af hnífum meðal þýfisins. Sagðist ákærði hafa verið hræddur við J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf. Aðspurður sagðist ákærði strax hafa áttað sig á því að um þýfi væri að ræða. Hann sagði að J-kk-nf I-kk-nf og Ó-kvk-nf L-kvk-nf hefðu boðið honum hluta af þýfinu, en hann hefði afþakkað það. Ákærði var inntur eftir því af hverju hann hefði ekki látið lögreglu vita af þýfinu og sagði hann þá að hann hefði talið málið nánast upplýst þegar lögregla kom til hans um morguninn. Þá hefði hann ítrekað reynt að reka J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf út úr íbúðinni um nóttina og tjáð þeim að hann vildi ekki hafa þessa muni í sínum húsum.

Ákærði sagðist telja að í fyrra skiptið hefði lögregla komið til hans um kl. 9.00 um morguninn og tjáð honum að þeir væru að rannsaka þjófnað úr versluninni Samkaupum. E-kk-nf Ó-kk-nf lögreglumaður hefði rætt við hann og hann sagt lögreglunni að það væri ekkert að finna hjá honum, þó að honum hefði fundist að E-kk-þf grunaði að það væri ekki rétt. Hann hefði hins vegar ekki þorað að ljóstra upp um J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf þar sem þau hefðu verið á staðnum og sagðist hann telja að lögreglan hefði gert sér grein fyrir þeirri aðstöðu sem hann hefði verið í. Sagðist hann hafa verið hræddur um að þau réðust á hann, þrátt fyrir að lögregla væri á staðnum. Sagðist hann hafa rekið þau J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf, sem þá hefðu bæði verið vöknuð, út á meðan lögreglan var hjá honum. Ákærði sagðist hafa vitað að lögreglan kæmi aftur heim til hans, enda hefði það gerst um hádegisbilið sama dag. Hann sagði að J-kk-nf I-kk-nf og Ó-kvk-nf L-kvk-nf hefðu bankað hjá honum skömmu áður og honum hefði ekki dottið í hug að opna fyrir þeim. Honum var bent á að í lögregluskýrslu kæmi fram að lögregla hefði knúið dyra heima hjá honum, en hann ekki opnað, en að lokum hefði faðir hans opnað íbúðina með lykli. Sagðist ákærði þá hafa lagt sig og því ekki komið til dyra. Ákærði var bent á að hann hefði ekkert minnst á þennan ótta sinn við J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf í lögregluskýrslu og sagði hann þá að það hlyti að hafa farist fyrir að skrifa það niður eftir honum.

E-kk-nf Ó-kk-nf, lögreglumaður, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Hann lýsti rannsókn málsins og húsleitinni á heimili ákærða. Hann sagðist hafa fundið á ákærða þegar hann kom á heimili hans í fyrra skiptið að ákærði vildi losna við J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf út úr íbúðinni og að honum hefði verið brugðið. Ákærði hefði sagt honum að hann vissi ekkert um málið, en gjóað augunum öðru hvoru inn í íbúðina og sagðist vitnið hafa gert sér grein fyrir að ákærði vissi eitthvað um málið þótt hann segði ekkert. Þegar hann hefði komið í síðara skiptið á heimili ákærða hefði ákærði verið sofandi en faðir hans opnað fyrir lögreglu. Ákærði hefði þá sagt honum strax frá því að í íbúðinni væri mikið af dóti, sem J-kk-nf I-kk-nf og Ó-kvk-nf L-kvk-nf hefðu komið með um nóttina. Hann hefði veitt heimild til húsleitar og vísað þeim á þýfið þar sem það hefði verið falið á hinum ýmsu stöðum í íbúðinni og í bílskúr hússins. Aðspurður sagði hann að ákærði hefði ekki talað um að hann væri hræddur við J-kk-þf I-kk-þf eða að honum stafaði ógn af honum, en ákærði hefði minnst á það við hann þegar hann hefði komið í fyrra skiptið á heimili hans, að honum væri ekki vel við að hafa þau J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf inni á heimili sínu. Aðspurður sagðist hann ekki minnast þess að J-kk-nf I-kk-nf hefði verið vopnaður við handtöku. Hann sagðist halda að hann hefði komið á heimili ákærða kl. 10.00 til 10.30 í fyrra skiptið, en í seinna skiptið hefði hann farið á heimili ákærða í beinu framhaldi af því að þegar J-kk-þgf I-kk-þgf er sleppt að lokinni fyrri yfirheyrslu eða um kl. 14.00.

Ó-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Hann lýsti rannsókn málsins og húsleit, sem gerð var hjá ákærða í umrætt sinn. Þegar lögregla hefði komið í fyrra skipti á heimili ákærða hefði hann tjáð þeim að J-kk-nf I-kk-nf og Ó-kvk-nf L-kvk-nf væru í íbúðinni hjá sér sofandi og að hann ætlaði að reka þau út. Í síðara skiptið hefði ákærði ekki opnað fyrir þeim, en síðan hefði faðir hans komið og opnað dyrnar með lykli og þá hefði ákærði komið til dyra. Ákærði hefði strax heimilað húsleit í íbúð sinni og vísað þeim á þýfið. Hann sagði að ákærði hefði minnst á það við yfirheyrslur hjá lögreglu að hann væri smeykur við J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf og að hann vildi helst ekki hitta þau aftur. Aðspurður sagðist hann ekki minnast þess að J-kk-nf I-kk-nf hefði verið vopnaður hnífi við handtöku.

III.

Niðurstaða

Ákærði hefur viðurkennt að hafa haft þá muni, sem tilgreindir eru í ákæru, í vörslum sínum þegar lögregla lagði hald á þá við húsleit á heimili hans og að hafa vitað að um þýfi væri að ræða. Hann ber hins vegar fyrir sig að hann hafi verið smeykur við þau J-kk-þf I-kk-þf T-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf Ó-kvk-þf, sem komið hafi með þýfið á heimili hans þar sem J-kk-nf I-kk-nf hafi verið vopnaður hnífi, auk þess sem fjöldi hnífa hafi verið meðal þeirra muna, sem þau komu með á heimilið. Hann hafi því ekki þorað að sporna við því að þau kæmu þýfinu fyrir á heimili hans eða að ljóstra upp um þau síðar þegar lögregla hafði hafið rannsókn málsins.

Af gögnum málsins er ekki að sjá að J-kk-nf I-kk-nf hafi verið vopnaður hnífi þegar hann var handtekinn af lögreglu. Lögreglumennirnir, E-kk-nf Ó-kk-nf og Ó-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf, sem handtóku J-kk-þf I-kk-þf í umrætt sinn, minntust þess heldur ekki hér fyrir dómi að hann hefði verið vopnaður hnífi. Samkvæmt rannsóknargögnum voru í þýfinu tveir eldhúshnífar, en eins og áður hefur komið fram hafði öllu þýfinu verið komið fyrir í töskum og þær faldar undir rúmi og inni í skápum á heimili ákærða. Ekki verður því séð að framburður ákærða um meintan vopnaburð J-kk-ef I-kk-ef og ótta ákærða vegna hans fái staðist. Ekki eru efni til að draga í efa að ákærða hafi ekki verið vel við að hafa þau J-kk-þf I-kk-þf og Ó-kvk-þf L-kvk-þf á heimili sínu, en ekkert þykir hins vegar benda til þess að þau hafi neytt hann til að taka við þýfinu.

Telja verður að ákærða hafi gefist nokkur tækifæri til að hafa samband við lögreglu og benda á þýfið, hafi það verið á heimili hans gegn vilja hans, eins og hann heldur sjálfur fram. Í fyrsta lagi hefur hann borið að J-kk-nf I-kk-nf og Ó-kvk-nf L-kvk-nf hafi verið sofandi þegar lögregla kom í fyrra skiptið á heimili hans, en ætla verður að á meðan svo var hefði honum verið í lófa lagið að setja sig í samband við lögreglu. Þá verður einnig að telja að ákærði hafi haft tækifæri til að benda á þýfið á meðan þrír lögreglumenn höfðu viðdvöl á heimili hans, en framburður ákærða um að honum hafi staðið slík ógn af J-kk-þgf I-kk-þgf að hann hafi ekki þorað að segja til hans þrátt fyrir lögreglumennirnir stæðu við hlið hans, þykir ekki trúverðugur. Þá er ljóst að ákærða var í lófa lagið að tilkynna um þýfið eftir að J-kk-nf I-kk-nf og Ó-kvk-nf L-kvk-nf höfðu yfirgefið heimili hans. Það gerði ákærði hins vegar ekki heldur lagðist til svefns. Þykir þessi háttsemi ákærða benda eindregið til þess að ákærði hafi verið með þýfið í vörslum sínum af fúsum og frjálsum vilja.

Með vísan til framangreinds þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem greinir í ákæru málsins og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæða.

Ákærði var hinn 16. janúar 2001 dæmdur til greiðslu sektar vegna þjófnaðarbrots.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur játað að hafa haft umrædda muni í sínum vörslum og að hafa vitað að um þýfi var að ræða. Þá hefur hann leitast við að upplýsa málið og verið til samvinnu við lögreglu við rannsókn málsins. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Með vísan til þess að ákærði hefur aðeins einu sinni áður gerst sekur um smávægilegt þjófnaðarbrot þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 124.500 krónur og er þ.m.t. virðisaukaskattur, en ekki er að sjá að annan sakarkostnað hafi leitt af málinu.

R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., að fjárhæð 124.500 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf