S-473/2017

Mál þetta, sem dómtekið var föstudaginn 29. september 2017, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 29. ágúst 2017, á hendur G-kk-þgf Á-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Veghúsum 15, Reykjavík, fyrir líkamsárás og eignaspjöll með því að hafa, aðfaranótt fimmtudagsins 1. október 2015, í leigubifreið við Grensásveg í Reykjavík, slegið A, kt. 000000-0000, í andlitið og í kjölfar þess farið út úr leigubifreiðinni og skemmt hana með því að sparka í hægri hlið bifreiðarinnar svo að dæld myndaðist á hægri hlið hennar yfir aftara hjóli, en tjónið nam alls 135.831 krónu. Af atlögunni hlaut A yfirborðsáverka á höfði og hálsi, þ.e. tvær rispur við vinstra auga, rispu, roða og bólgu á efra augnloki, rispu á nefrót og eymsli yfir vöðvum neðarlega í hálshrygg, auk þess sem gleraugu hans skemmdust.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá krefst A þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta alls að fjárhæð 150.000 krónur, auk vaxta.

Verjandi krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds. Þá er þess aðallega krafist að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að bætur verði lækkaðar. Loks krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins, sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Aðfaranótt fimmtudagsins 1. október 2015, klukkan 1:21, mætti A á lögreglustöðina við Grensásveg í Reykjavík og kvaðst hafa orðið fyrir líkamsárás stuttu áður. Brotaþoli kvaðst hafa tekið konu og karl upp í bifreiðina á Grensásvegi. Hann kvaðst hafa þekkt manninn sem ákærða, G-kk-nf Á-kk-nf P-kk-nf, en fram kom að ákærði væri stjúpsonur föður brotaþola. Brotaþoli lýsti því að komið hefði til orðaskipta á milli sín og konunnar í bifreiðinni eftir að hann neitaði að skipta um útvarpsrás. Konan hefði reiðst við þetta og beðið hann um að stöðva bifreiðina, sem hann hefði gert. Þegar ákærði og konan voru að yfirgefa bifreiðina hefði ákærði slegið brotaþola með opnum lófa í andlitið. Við þetta hefðu gleraugu hans brotnað og hann hlotið minni háttar áverka á andlit við nef og á vinstra auga. Eftir að ákærði var kominn út hefði hann síðan sparkað í hægra afturhorn bifreiðarinnar svo að hún dældaðist.

Í fylgd með brotaþola var C, sem kvaðst hafa verið að aka bifreið um Grensásveg. Hún hefði orðið vitni að því er maður steig út úr leigubifreið brotaþola og sparkaði í hægri hlið hennar svo að dæld myndaðist.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu 20. janúar 2016 og kannaðist hann við að hafa verið í leigubifreið brotaþola ásamt eiginkonu sinni. Hann kvað brotaþola hafa verið dónalegan við eiginkonuna og hefði hann gripið í handlegg hennar þegar hún var að fara út úr bifreiðinni. Við það hefði brotaþoli misst gleraugun sín. Ákærði kvaðst hafa sparkað létt í eitt dekkið á bifreiðinni og haft á orði að þetta væri drusla.

Samkvæmt læknisvottorði D, sérfræðings í heimilislækningum, leitaði brotaþoli á bráðamóttöku í Landspítala í Fossvogi 1. október 2015 og lýsti því að farþegi í leigubifreið hans hefði kýlt hann aftan frá vinstra megin í andlitið svo að hann skall með höfuðið í hnakkapúða. Við þetta hefði gleraugnaspöng brotnað og brotaþoli fengið sár við auga. Við skoðun hefði hann reynst vera með tvær rispur, aðra á efra augnloki sem hefði blætt úr, og hina þar sem gleraugun hvíla á nefrótinni. Þá hefði verið roði á efra augnloki, smávegis bólga og verkur við þreifingu þar. Hann hefði einnig fundið fyrir verk við þreifingu yfir vöðvum neðarlega í hálshrygg.

Í málinu liggja jafnframt fyrir ljósmyndir af bifreiðinni sem um ræðir, þar sem sést dæld á afturhlið hennar hægra megin. Ljósmyndirnar bera með sér að vera teknar við réttingarverkstæði 6. október 2015, en samkvæmt gögnum sem fylgdu bótakröfu brotaþola var það komudagur bifreiðarinnar á verkstæðinu þar sem viðgerð fór síðar fram.

Ákærði neitaði sök fyrir dóminum. Við aðalmeðferð málsins kvað hann þau eiginkonu sína hafa verið á heimleið og hefðu þau pantað leigubifreið að Grensásvegi. Þegar leigubifreiðin kom hefði hann sest í aftursæti en eiginkonan í framsæti. Brotaþoli hefði þekkt hann og sagt: „Sonur [...].“ Ákærði kvað eiginkonu sína hafa viljað skipta um útvarpsstöð en brotaþoli hefði neitað því. Ákærði kvaðst þá hafa beðið hann um að stöðva bifreiðina svo að þau gætu tekið aðra leigubifreið. Þegar bifreiðin var stöðvuð hefði hann stigið út og „dinglað“ fætinum í afturdekk hennar eða felgu á dekkinu. Hann hefði síðan séð brotaþola grípa í handlegg eiginkonu sinnar. Hún hefði þá gefið brotaþola olnbogaskot sem lenti í handlegg hans. Brotaþoli hefði fálmað eitthvað með höndunum og við það hefðu gleraugu hans dottið niður á nefið. Þau hefðu horfið á brott eftir þetta, en séð að brotaþoli gekk í kringum bifreiðina og stöðvaði aðra bifreið sem kom þarna að.

Brotaþoli, A, kvað ákærða og eiginkonu hans hafa komið inn í leigubifreið sína á Grensásvegi og hefði hann sest í aftursæti en hún í framsæti. Þau hefðu verið á leið upp í Grafarvog. Brotaþoli kvaðst hafa ekið Grensásveg, en við umferðarljós við Fellsmúla hefði konan spurt hvort ekki væri hægt að skipta um útvarpsstöð. Hann kvaðst hafa verið að hlusta á viðtal í útvarpinu en sagt við hana að hann myndi skipta um stöð á eftir. Bifreiðin hefði verið kyrrstæð á móts við leigubifreiðastöðina Hreyfil þegar þetta var og hefði konan sagst vilja fá aðra leigubifreið, opnað dyrnar og stigið út. Brotaþoli kvaðst hafa teygt sig í gjaldmælinn til að stöðva hann en þá hefði hann skyndilega fengið högg á andlitið, sem lenti á augabrún og nefi. Hann kvaðst hafa gripið gleraugun sín, sem hefðu brotnað við höggið. Þegar hann leit um öxl hefði ákærði verið að stíga út úr bifreiðinni. Ákærði hefði horft í augu hans og sagt: „Sonur [...].“ Hann hefði skellt hurðinni þegar hann yfirgaf bifreiðina. Síðan kvaðst brotaþoli hafa fundið að högg kom á bifreiðina. Hann hefði farið út og þá séð að komin var dæld í afturbretti, eða rétt aftan við hurð. Ákærði og konan hefðu gengið á brott, en kona sem var í kyrrstæðri bifreið við umferðarljósin hefði komið út og spurt hvað væri í gangi og sagt honum að hún hefði séð það sem gerðist. Þau hefðu síðan farið saman á lögreglustöð hinum megin við götuna og gefið skýrslur. Hann hefði síðan farið af lögreglustöðinni á slysadeild og gengist þar undir læknisskoðun.

Sérstaklega spurður hafnaði brotaþoli því að hafa gripið í eiginkonu ákærða í bifreiðinni. Þá kvað hann konuna hafa verið komna út úr bifreiðinni þegar ákærði sló hann.

B, eiginkona ákærða, kvað þau hafa pantað sér leigubifreið heim af knattborðsstofu á Grensásvegi. Þegar leigubifreiðin kom hefði hún sest í framsæti. Hana minnti að brotaþoli hefði verið að hlusta á sinfóníutónlist í útvarpinu og hefði hún spurt hvort hún mætti skipta um stöð en hann neitað því. Hún kvaðst þá hafa teygt sig í takkann, en brotaþoli hefði gripið í vinstri handlegg hennar, í olnbogabót, og olnbogi hennar þá lent í honum. Þegar hún sneri sér að brotaþola hefði hún séð að gleraugun hans höfðu sigið niður á nefið. Hún kvaðst ekki hafa séð hvar olnbogi hennar lenti í brotaþola, en það hefði ekki verið í andliti. Brotaþoli hefði síðan stöðvað bifreiðina á rauðu ljósi. Hún hefði þá sagt við hann að hún ætlaði ekki að greiða fargjaldið og yfirgefið bifreiðina. Ákærði hefði verið kominn út úr bifreiðinni á undan henni og þau hefðu pantað aðra leigubifreið í Hreyfilshúsinu.

Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða gera neitt við bifreiðina. Þá hefði hún ekki heldur séð neina áverka á brotaþola þegar hún yfirgaf bifreiðina.

C kvaðst hafa ekið eftir Grensásvegi þegar hún hefði séð leigubifreið stöðva á miðri götunni. Síðan hefði hún séð mann stíga út úr bifreiðinni og sparka í hana. Hún kvaðst hafa rætt við leigubifreiðarstjórann og séð að gleraugu hans voru brotin og að hann var blóðugur í andliti. Hann hefði sagt henni að maðurinn sem hún sá yfirgefa bifreiðina hefði verið farþegi hjá sér og að hann hefði farið með höndina í andlit sitt.

Vitnið kvaðst hafa séð manninn sparka aftarlega í leigubifreiðina hægra megin. Hún lýsti því nánar að hann hefði ýtt fætinum frekar fast í afturhlið bifreiðarinnar, frekar nálægt dekkinu. Hún hefði séð dæld á bifreiðinni þegar hún skoðaði hana. Þá kvaðst hún telja að konan hefði farið út úr leigubifreiðinni á undan manninum. Þau hefðu gengið á brott eins og þau væru að flýja af vettvangi.

Þá gaf D læknir skýrslu fyrir dóminum og staðfesti vottorð sitt. Hún kvað áverka sem þar er lýst svara til lýsingar brotaþola á því sem gerst hefði. Þá kom fram hjá vitninu að brotaþoli hefði komið á bráðamóttökuna klukkan 2:02 þessa nótt.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök í málinu. Hann hefur þó viðurkennt að hafa „dinglað“ fæti í leigubifreiðina, en borið að fóturinn hafi lent í afturdekki eða felgu og engar skemmdir hlotist af því. Þá hefur verið rakin frásögn ákærða og eiginkonu hans fyrir dóminum um olnbogaskot í bifreiðinni, sem þó hafi ekki leitt til áverka á brotaþola.

Brotaþoli hefur lýst því að ákærði hafi slegið hann í andlitið í umrætt sinn með þeim afleiðingum að gleraugu brotnuðu og hann fékk sár við auga og á nefið. Þá hafi hann heyrt högg koma í bifreiðina eftir að ákærði steig út úr henni og hefði hún verið dælduð á eftir. Frásögn brotaþola fær stoð í læknisfræðilegum gögnum í málinu og framburði vitnisins C, sem kvað hann hafa verið blóðugan í andliti og gleraugun brotin eftir atvikið. Hún kvaðst einnig hafa séð ákærða sparka í afturhlið bifreiðarinnar og hefði hún séð dæld þar. Loks liggja fyrir í málinu ljósmyndir af bifreiðinni sem sýna dæld á hægri afturhlið og gögn um viðgerð á henni.

Samkvæmt framangreindu verður framburður brotaþola um atvik lagður til grundvallar í málinu. Þykir, gegn neitun ákærða, sannað að hann hafi slegið brotaþola í andlit og sparkað í bifreið hans eins og lýst er í ákæru, með þeim afleiðingum sem þar greinir. Brotaþoli hefur haft uppi refsikröfu í málinu, sbr. 4. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í mars 1958. Samkvæmt sakavottorði hefur honum frá árinu 2008 þrívegis verið gerð sektarrefsing vegna umferðarlagabrota. Síðast gekkst hann undir lögreglustjórasátt 18. febrúar 2016 fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Refsing verður tiltekin eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af sakarefninu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga, sem bundin verði skilorði sem í dómsorði greinir.

Brotaþoli, A, krefst skaðabóta í málinu, samtals að fjárhæð 150.000 krónur, auk vaxta. Bótakrafan sundurliðast svo:

Sjálfsábyrgð vegna kaskótjóns bifreiðarinnar AIU79 97.000 krónur

Gleraugnaviðgerð 4.000 krónur

Sjúkrakostnaður v/bráðamóttöku 4.000 krónur

Atvinnutekjur í þrjá daga vegna viðgerðar á bifreið 45.000 krónur

Ákærði hefur bakað sér bótaábyrgð vegna þess tjóns sem hlaust af brotum hans. Verður hann dæmdur til að greiða brotaþola 97.000 krónur, sem nemur sjálfsábyrgð vegna viðgerðarkostnaðar á bifreiðinni sem um ræðir. Þá krefst brotaþoli bóta vegna tekjutaps dagana 26. til 28. október 2015, er bifreiðin var á verkstæði, samtals 45.000 króna. Fyrir liggur að bifreiðin var atvinnutæki brotaþola og þykir tekjutap hóflega áætlað. Verður því fallist á kröfu um bætur þar fyrir eins og hún er fram sett. Hins vegar er krafa um bætur vegna viðgerðar á gleraugum og sjúkrakostnaðar ekki studd tilhlýðilegum gögnum og verður henni vísað frá dómi. Samkvæmt því sem rakið hefur verið verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola skaðabætur að fjárhæð 142.000 krónur, auk vaxta sem í dómsorði greinir.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 252.960 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 37.800 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf aðstoðar-saksóknari.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-kk-nf Á-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 142.000 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 1. október 2015 til 15. október 2017, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 252.960 krónur, og 37.800 krónur í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf