S-186/2006

Mál þetta, sem dómtekið var þann 8. nóvember sl., er höfðað hér fyrir Héraðsdómi Norðurlands eystra með fjórum ákærum lögreglustjórans á Akureyri og ríkissaksóknara á hendur X, kt. 000000-0000, [...], Eskifirði, Z, kt. 000000-0000, [...], Akureyri og Q, kt. 000000-0000, [...], Reykjanesbæ.

I. Með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 5. júlí 2006, er höfðað mál á hendur ákærðu X, Z og Q,

„fyrir peningafals, mánudagskvöldið 18. júlí 2005, á Akureyri, með því að láta út 5.000 króna peningaseðil sem þeir vissu að var falsaður, sem hér greinir:

1. Ákærði X afhent meðákærðu Z og Q peningaseðilinn

við verslunina Bonusvideo og fengið þá til að skipta seðlinum í versluninni.

2. Ákærðu Z og Q greitt með seðlinum fyrir gosflösku í

versluninni.

Telst þetta varða við 151. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.“

II. Með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 17. ágúst 2006, er höfðað mál á hendur ákærða X,

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa laugardagskvöldið 3. júní 2006, verið með í vörslum sínum 0,94 grömm af amfetamíni, þegar lögreglan hafði afskipti af honum í bifreiðinni [...] á bifreiðastæði við Giljaskóla á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. 9. gr. laga nr. 75, 1982, sbr. lög nr. 13, 1985 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana og fíkniefna nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á 0,94 grömmum af amfetamíni, sem lögreglan lagði hald á og tilgreint er í efnaskrá nr. 9.380, samkvæmt 5. mgr. og 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

III. Með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 17. ágúst 2006, leiðréttri með framhaldsákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 5. september 2006, á hendur ákærða X,

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 7. maí 2006, verið með í vörslum sínum 0,38 grömm af hassi og 0,60 grömm af tóbaksblönduðu hassi á heimili sínu [...], Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. löt nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana og fíkniefna nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á 0,38 grömmum af hassi og 0,60 grömmum af tóbaksblönduðu hassi, sem lögreglan lagði hald á og tilgreint er í efnaskrá nr. 9.109, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

IV. Með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 17. ágúst 2006, á hendur ákærða Z,

„fyrir þjófnað með því að hafa laugardagskvöldið 4. febrúar 2006, brotist inn í bifreiðina [...] þar sem hún stóð við Kælismiðjuna Frost við Fjölnisgötu á Akureyri, með því að brjóta á henni hliðarrúðu, og stolið úr henni þjófavörn,. þráðlausum búnaði fyrir GSM síma, útvarpi með geislaspilara, bassakeilu og geisladiskamöppu með geisladiskum í.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Verjandi ákærða X krefst aðallega sýknu af kröfu ákæruvalds vegna brot á 151. gr. almennra hegningarlaga og vægustu refsingar sem lög leyfa vegna þeirra brota sem hann hefur viðurkennt. Til vara krefst hann vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna og að allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

Verjandi ákærða Q krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi að því er varðar ákærða Q. Til vara krefst hann sýknu og til þrautavara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna og að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

I.

A.

Samkvæmt rannsóknargögnum leitaði D til lögreglunnar þann 19. júlí 2005 með falsaðan 5.000 króna seðil sem A, starfsmaður Bónusvídeó, hafði tekið við kvöldið áður. Bar tilkynnandi að A gæti lýst þeim sem kom með seðilinn og að hún vissi á hvernig bifreið hann hefði verið. Ekki liggur fyrir lögregluskýrsla af vitninu A.

B.

Ákærði Q kveðst hafa verið á bíl umrætt kvöld. Vitnið B hafi setið við hliðin á honum fram í en meðákærðu Z og X aftur í. Ákærði kveðst hafa farið inn í sjoppu til að kaupa sér kók og verið með pening fyrir því. Hann hafi tekið kók úr kælinum og sett á borðið og ætlað að borga en þá hafi meðákærði Z lagt 5.000 króna seðil á borðið og gengið út. Ákærði kveðst hafa tekið við afganginum og skilað honum þegar út í bíl var komið, auk þeirra peninga sem hann hafði ætlað að greiða kókið með. Kveðst ákærði hafa rétt peningana aftur í og hefði meðákærði X tekið við þeim. Kveðst ákærði ekki hafa séð peningaseðilinn fyrr en meðákærði Z lagði hann á borðið. Ákærði neitar að hafa vitað að peningaseðillinn var falsaður og neitar því að um það hafi verið rætt áður en peningaseðillinn var notaður eins og að framan greinir. Undir ákærða eru borin ummæli úr eigin lögregluskýrslu um að meðákærði X hafi verið að reyna að fá þá hina til að skipta fyrir sig 5.000 króna seðli og þeir hafi verið orðnir leiðir á röflinu í honum og því ákveðið að gera þetta fyrir hann, ákærða hafi verið farið að gruna að seðillinn væri falsaður. Kveðst hann ekki muna eftir að hafa rætt um seðilinn áður en þeir fóru inn í sjoppuna en hafa grunað að seðillinn væri falsaður þegar hann kom aftur út í bíl.

Ákærði X kveðst hafa fengið far hjá meðákærðu Z og Q. Það hafi verið að degi til en ekki að kvöldi. Kveðst ákærði hafa verið einn aftur í en meðákærðu hafi verið fram í. Fleiri hafi ekki verið í bifreiðinni. Ákærði neitar að hafa afhent meðákærðu Z og Q falsaðan peningaseðil og kveðst aldrei hafa falsað seðil. Ákærði kveðst þó kannast við að meðákærðu hafi verið með falsaða 5.000 króna seðla í bílnum, þeir hafi eitthvað verið að handfjatla þá og í eitt skipti minnst á að skipta þeim. Kveðst ákærði hafa séð seðilinn og sést hafi að hann væri falsaður. Aðspurður um hvort meðákærðu hafi skipt seðlinum kveðst ákærði í fyrstu ekki vita það en segir svo að þeir hafi farið og skipt honum í Bónusvídeó. Ákærði kveðst ekki vita hvort meðákærðu hafi komið aftur út með einhverja peninga. Þeir hafi ekki afhent sér neina peninga. Aðspurður um C sem ákærði nefnir í skýrslu sinn segir hann að C hafi fengið far í bifreiðinni og meðákærðu beðið hann að skipta seðlinum. Þegar ákærði er minntur á að hann hafi skýrt frá því að þeir hafi ekki verið fleiri en þrír í bifreiðinni segir hann að þeir hafi bara hitt C og beðið hann um þetta, hann hafi ekki komið inn í bifreiðina. Ákærði segir að verið geti að D-kk-nf P-kk-nf hafi verið með þeim en hann muni ekki eftir því. Aðspurður kveðst ákærði e.t.v. hafa hitt B um kvöldið en hann hafi ekki verið með þeim í bifreiðinni. Ákærði kveður B hafa skýrt sér frá því daginn eftir að meðákærðu hafi skipt seðlinum, B hafi líklega verið með þeim þá. Kveðst ákærði hafa verið farinn út úr bifreiðinni þegar þeir fóru að skipta seðlinum.

Ákærði Z kveðst í umrætt sinn hafa verið í bifreið ásamt vitninu B og meðákærðu Q og X. Meðákærði X hafi látið þá fá falsaðan 5.000 króna seðil og beðið Z að skipta honum. Ákærði og meðákærði Q hafi báðir vitað að seðillinn væri falsaður, það hafi sést vel. Þeir hafi allir skoðað hann inni í bifreiðinni. Þegar inn var komið hafi ákærði ekki þorað að skipta seðlinum og rétt meðákærða Q hann og hafi hann keypt með honum eina kók. Aðspurður um sætaskipan í bifreiðinni kveðst ákærði minna að meðákærði X hafi ekið, B setið farþegamegin fram í og ákærði og meðákærði Q aftur í. Við nánari umhugsun kveður ákærði þó geta verið að þeir hafi verið á bíl Q og kveðst ekki muna sætaskipan. Ákærði kveðst hafa tekið við seðlinum af X en meðákærði Q hafi þó vitað að hann væri falsaður. Aðspurður kveðst ákærði ekki hafa fengið pening fyrir að skipta seðlinum. Ákærði kveður meðákærða X hafa talað um að hann hefði áður falsað peningaseðil og skipt honum og ákærði hafi því talið að meðákærði X hefði falsað seðilinn sem hann var með í umrætt sinn.

Vitnið A kveður ákærða Q og a.m.k. einn annan hafa komið inn í verslunina í greint sinn og greitt með fölsuðum 5.000 króna seðli. Ákærði Q er sá eini hinna ákærðu sem mættur er í dóminn og kveðst vitnið muna að hann hafi komið en veit ekki hver var með honum. Kveðst vitnið ekki muna hvort ákærði Q hafi rétt sér seðilinn en hann hafi tekið við afganginum. Vitnið kveðst sér hafa fundist seðillinn skrýtinn viðkomu en þegar hún hafi ætlað að skoða hann hafi ákærði farið að spyrja hana um dvd-spilara og með því dregið athygli hennar frá seðlinum. Kveðst vitnið vera öruggt um að seðillinn sem þeir komu væri sá sem afhentur var lögreglu vegna þess að hún hafi tekið eftir því að hann var skrýtinn viðkomu.

Vitnið B kveðst hafa verið með í bifreiðinni í umrætt sinn ásamt ákærðu öllum, líklega hafi ákærði Q ekið. Hann kveðst þó muna mjög illa eftir þessu því hann hafi verið í mikilli neyslu. Vitnið kveðst muna eftir að hafa skoðað seðilinn og að þeir hafi verið við Bónusvídeó en ekki muna hver kom með hann. Vitnið kveður sig minna að ákærðu Z og Q hafi farið inn með seðilinn til að skipta honum og kveðst viss um að ákærði X hafi ekki farið inn í verslunina.

C.

Í ákæru ríkissaksóknara er ákærðu gefið að sök brot á 151. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Segir þar að hver sá sem láti út peninga sem hann viti að séu falsaðir skuli sæta sömu refsingu og ef hann hefði falsað þá sjálfur.

Ákærði X neitar sök. Hann kveðst hafa fengið far með meðákærða Q og meðákærði Z hafi einnig verið þar. Hann bar að fleiri hefðu ekki verið þar með. Þetta hafi verið að degi til en vitnið B hafi daginn eftir skýrt honum frá því að meðákærðu Z og Q hafi þetta kvöld skipt fölsuðum seðli í Bónusvídeó. Ákærði X bar að C-kk-nf hans hefði einnig fengið far en dró það svo til baka og sagði að hann hefði bara talað við þá utan við bílinn. Ákærðu Z og Q báru báðir fyrir dómi og hjá lögreglu að ákærði X hefði verið með þeim í umrætt sinn og bar vitnið B einnig að ákærði X hefði verið með þeim í bifreiðinni og beðið þar á meðan ákærðu Z og Q fóru inn til að skipta seðlinum. Er framburður ákærða Z, um að ákærði X hafi beðið þá um að skipta umræddum seðli fyrir sig, stöðugur fyrir dómi og hjá lögreglu. Þá er hann í samræmi við framburð ákærða Q hjá lögreglu og báru ákærði Q og vitnið B að ákærði X hefði verið með þeim í bifreiðinni í umrætt sinn. Framburður ákærða X var hins vegar frekar ruglingslegur og óskýr. Telur dómurinn að öllu framangreindu metnu sannað að ákærði X hafi afhent meðákærðu 5.000 króna seðil sem hann vissi að væri falsaður og fengið þá til að skipta honum fyrir sig.

Fyrir dómi bar ákærði Q að hann hefði verið á ferð í bíl sínum og með honum meðákærðu báðir og vitnið B. Hann hafi farið inn í sjoppu til að kaupa sér kók og verið með pening fyrir því. Ákærði Z hafi þá komið með 5.000 króna seðil og lagt hann á borðið og afgreiðslustúlkan tekið hann sem greiðslu fyrir kókflöskuna og hann hafi tekið við afganginum. Fyrir dómi bar ákærði að hann hefði ekki vitað að seðillinn væri falsaður, hann hafi ekki heyrt um það rætt og hvorki séð seðilinn né handleikið hann. Hjá lögreglu skýrði ákærði Q hins vegar svo frá að meðákærði X hefði margbeðið þá Z að skipta fyrir sig seðli og þeir hafi gert það því þeir hafi ekki nennt að hlusta á suðið í honum. Þeir hafi fyrst farið að versluninni Síðu því ákærði X hafi viljað að þeir færu þangað. Hún hefði verið lokuð og þeir því farið í Bónusvídeó. Sagði ákærði Q hjá lögreglu að hann hefði verið farið að gruna að seðillinn væri falsaður. Skýrði hann þetta svo fyrir dómi að hann hefði grunað það þegar hann var kominn aftur út í bíl. Ákærði Z bar hins vegar að Q hefði einnig vitað að seðillinn væri falsaður, það hefði verið rætt í bílnum og það hefði einnig sést vel. Ákærði Z hafi ætlað að skipta seðlinum fyrir meðákærða X en guggnað á því þegar inn var komið. Hann hafi þá rétt ákærða Q seðilinn, sem hafi greitt með honum fyrir kókflösku og tekið við afganginum. Framburður ákærða Z um atvik er stöðugur og trúverðugur og samræmist hann að mestu framburði ákærða Q fyrir lögreglu. Verður því lagt til grundvallar að ákærða Q hafi ekki getað dulist að um falsaðan peningaseðil var að ræða. Ákærði Z hefur fyrir dóminum viðurkennt brot sitt og telur dómurinn að líta verði svo á að ákærðu Z og Q hafi í sameiningu greitt fyrir gosflösku með seðli sem þeir vissu að væri falsaður og með því brotið gegn 151. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Ákærði X hefur fyrir dómi játað fíkniefnalagabrot sem honum eru gefin að sök í tveimur ákærum lögreglustjórans á Akureyri, útgefnum 17. ágúst 2006 og með framhaldsákæru útgefinni 25. ágúst 2006, eins og þeim er þar lýst. Er játning hans í samræmi við gögn málsins og þykja brot hans því nægjanlega sönnuð og varða við tilgreind laga- reglugerðarákvæði.

Ákærði Z hefur hér fyrir dómi viðurkennt þjófnað sem honum er gefinn að sök í ákæru lögreglustjórans á Akureyri útgefinni 17. ágúst 2006 eins og því er þar lýst. Er játning hans í samræmi við gögn málsins og þykir brot hans því nægjanlega sannað og varðar við tilgreint lagaákvæði.

III.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði X, sem er 21 árs að aldri, sex sinnum hlotið refsingu fyrir brot á umferðarlögum og fíkniefnalöggjöfinni. Þann 27. október 2005 var hann dæmdur í 2 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir fíkniefnalagabrot. Þann 19. júní 2006 var hann dæmdur í 6 mánaða fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot og var þá dómurinn frá 27. október 2005 tekinn upp og dæmdur með. Var í þeim dómi fjallað um brot ákærða framin haustið 2005. Brot það sem ákærði er nú dæmdur fyrir, samkvæmt ákæru ríkissaksóknara, var framið þann 18. júlí 2005 en ekki verður annað ráðið af gögnum málsins en að málið hafi verið að fullu rannsakað þann 9. ágúst 2005. Ákæra var þó ekki gefin út fyrr en 5. júlí 2006 og er þessi dráttur óútskýrður. Brot það sem ákærði X er nú dæmdur fyrir framdi hann áður en framangreindir tveir dómar voru upp kveðnir og ber því nú að ákvarða honum hegningarauka samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þar sem um hegningarauka er að ræða og að teknu tilliti til óhæfilegs dráttar á útgáfu ákæru þykir refsing ákærða X hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var ákærði Z, sem er aðeins 16 ára að aldri, dæmdur fyrir þjófnað þann 15. júní 2006, en með vísan til ungs aldurs hans og hreins sakarferils var ákvörðun um refsingu hans frestað skilorðsbundið í 2 ár. Bæði þau brot sem ákærði er nú dæmdur fyrir framdi hann áður en framangreindur dómur var upp kveðinn og ber því nú að ákvarða honum hegningarauka eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til þess að ákærði var aðeins 15 ára þegar hann framdi brot sín, skýlausrar játningar hans, þess dráttar á útgáfu ákæru sem að framan er lýst og þess að um hegningarauka er að ræða verður ákvörðun refsingar hans aftur frestað og falli hún niður að liðnum 2 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var ákærði Q, sem er 18 ára gamall, dæmdur fyrir þjófnað þann 15. júní 2006, en með vísan til ungs aldurs hans og hreins sakarferils var ákvörðun um refsingu hans frestað skilorðsbundið í 2 ár. Það brot sem ákærði er nú dæmdur fyrir framdi hann áður en framangreindur dómur var upp kveðinn og ber því nú að ákvarða honum hegningarauka eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til þess að ungs aldurs ákærða, þess dráttar á útgáfu ákæru sem að framan er lýst og þess að um hegningarauka er að ræða verður ákvörðun refsingar hans aftur frestað og falli hún niður að liðnum 2 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Dæma ber ákærða X til að sæta upptöku fíkniefna samkvæmt kröfum í ákærum og nánar er tilgreint í dómsorði.

Með vísan til 165. gr. laga nr. 19/1991 ber að dæma ákærða X til greiðslu málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 90.000- að virðisaukaskatti meðtöldum.

Með vísan til 165. gr. laga nr. 19/1991 ber að dæma ákærða Q til greiðslu málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 90.000- að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ekki liggja fyrir gögn um annan sakarkostnað í málinu.

Dómsuppsaga hefur tafist lítillega vegna embættisanna dómarans.

Dóminn kveður upp F-kk-nf Ó-kk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákvörðun um refsingu ákærða Z er frestað og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákvörðun um refsingu ákærða Q er frestað og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði X, sæti upptöku á 0,94 grömmum af amfetamíni, 0,38 grömmum af hassi og 0,60 grömmum af tóbaksblönduðu hassi, samkv. efnaskrám nr. 9.380 og 9.109.

Ákærði, X, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., kr. 90.000- að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ákærði, Q, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., kr. 90.000- að virðisaukaskatti meðtöldum.

F-kk-nf Ó-kk-nf.