S-970/2013

Mál þetta, sem þingfest var 18. desember 2013 og dómtekið 16. apríl sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum, dagsettri 11. nóvember 2013, á hendur X, kt. 000000-0000, [...], fyrir líkamsárásir, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 2. september 2012, fyrir utan skemmtistaðinn [...]:

I.

„Slegið Z, kt. 000000-0000, nokkrum sinnum í andlitið með krepptum hnefa en afleiðingar árásarinnar voru þær að Z nefbrotnaði, hlaut miklar blóðnasir í nefi, bólgu yfir nasabrún og kúlu yfir vinstri augabrún.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

II.

Slegið Y kt. 000000-0000 með krepptum hnefa í andlitið en afleiðingar árásarinnar voru þær að Y hlaut skurð undir hægri augabrún og þurfti að sauma 4 spor til að loka skurðinum.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Vegna ákæruliðar I.

Í málinu gerir [...], lögfræðingur fh. Z, kt. 000000-0000, kröfu um að X kt. 000000-0000 verði dæmdur til þess að greiða Z skaðabætur að fjárhæð kr. 1.000.000,- með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 2. september 2012 til birtingardags ákæru en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laga nr. 38/2001 til greiðsludags. Þá er krafist lögmannsþóknunar réttargæslumanns að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Vegna ákæruliðar II.

Í málinu gerir [...], lögfræðingur fh. Y, kt. 000000-0000, kröfu um að X kt. 000000-0000 verði dæmdur til þess að greiða Y skaðabætur að fjárhæð kr. 1.000.000,- með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 2. september 2012 til birtingardags ákæru en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., laga nr. 38/2001 til greiðsludags. Þá er krafist lögmannsþóknunar réttargæslumanns að teknu tilliti til virðisaukaskatts.“

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og neitaði sök. Þá hafnaði hann bótakröfunum. Var málinu frestað til aðalmeðferðar þann 25. febrúar sl. Var málinu þá frestað til framhalds aðalmeðferðar til 1. apríl sl. en var frestað vegna veikinda. Framhald aðalmeðferðar fór því fram 16. apríl sl. og var málið dómtekið að málflutningi loknum. Við upphaf framhalds aðalmeðferðar féll ákæruvaldið frá ákærulið II í ákæru og felldi niður bótakröfu Y.

Málsatvik.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var hún kölluð að skemmtistaðnum [...] 2. september 2012 vegna slagsmála. Þegar lögregla kom á staðinn voru lögreglumenn þar fyrir að hlúa að A, sem hafi virst vankaður eftir líkamsárás. Mikill mannskapur hafi verið fyrir utan skemmtistaðinn og mikil ölvun. Engin vitni hafi gefið sig fram vegna atviksins.

Þann 6. september 2012 hafi Z komið á lögreglustöðina og lagt fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás. Upplýsti Z lögregluna um að honum hafi verið sagt að ákærði hafi ráðist á sig. Z hafi farið inn á Facebook-síðu ákærða og þekkt hann af myndum á síðunni sem aðilann sem hafi ráðist á sig. Lýsti Z atvikum svo fyrir lögreglu að hann hafi verið á [...] ásamt kærustu sinni, Y, en hún hafi látið sig vita að verið væri að ráðast á bróður Z, A, utandyra. Z hafi því farið út í því skyni að forða bróður sínum frá veseni. Z hafi verið kýldur í andlitið um leið og hann kom út. Z hafi því beitt sjálfsvörn þar sem hann sé lærður öryggisvörður. Í framhaldi hafi Z leitað á Heilsugæsluna [...] og hafi hann reynst nefbrotinn.

Ákærði lýsti atvikum svo fyrir lögreglu að hann hafi verið fyrir utan [...] í umrætt sinn og blandast í „kíting“. Ákærði hafi reynt að aðskilja tvo stráka sem voru að slást. Annar strákurinn hafi ráðist á sig og kýlt sig. Strákurinn hafi ætlað að kýla ákærða aftur, sem hafi þá slegið frá sér og hitt viðkomandi. Einhver hafi svo slegið ákærða í síðuna en ákærði ýtt honum í burtu. Kvað ákærði margt fólk hafa verið fyrir utan [...] í umrætt sinn og örugglega fjögur til fimm slagsmál í gangi.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og kvaðst hafa byrjað að skemmta sér fyrr um kvöldið með vinum sínum. Þeir hafi ákveðið að fara niður í bæ og gengið að [...]. Ákærði hafi strax séð að slagsmál og læti voru fyrir utan [...] og hafi þeir stoppað það. Taldi ákærði að um fjörutíu manns hafi verið fyrir utan [...]. Ákærði hafi í fyrstu verið við hlið stráks, sem heiti B, og fylgst með. Hafi ákærði frétt síðar að fyrr um kvöldið hafi verið ráðist á B. Fljótlega hafi einhver veist að B og ákærði gengið á milli þeirra. Ákærði hafi þá verið kýldur. Ákærði hafi gripið í ermina á viðkomandi og þeir tekist á í glímutökum. Þegar þeir voru að hætta hafi ákærði fengið þungt högg í síðuna, ákærði bakkað frá og í áttina að stráknum sem kýldi ákærða. Sá strákur hafi ætlað að kýla ákærða aftur og hann þá slegið frá sér til baka. Strákurinn hafi dottið við það högg en um leið hafi einhver hoppað á ákærða. Ákærði hafi snúið sér við og hafi C staðið við hliðina á sér. Hafi ákærði séð að það var stelpa sem stökk upp á hann en hún hafi dottið. Þeir hafi hjálpað stelpunni á fætur. Í framhaldi hafi ákærði komið sér í burtu. Ákærði kvaðst hafa vaknað morguninn eftir með áverka í andliti og verið aumur í hægri hendi og því farið á Heilsugæsluna þar sem hann taldi að á sig hefði verið ráðist. Hann hafi þó ekki kært atvikið. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis en ekki mjög drukkinn. Ákærði sagði tvo menn hafa kýlt sig. Ákærði hafi aldrei séð þann fyrri en sá seinni hafi verið A. Kvað hann A hafa dottið í jörðina þegar hann sló hann. Ákærði kvaðst vita hver Z væri en þekkti hann ekki persónulega. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa kýlt Z þetta kvöld og kvaðst ekki muna til þess að hafa séð hann umrætt kvöld. Ákærði kvaðst aðspurður ekki vita hver D væri en vita hver E væri. Aðspurður um framburð þeirra hjá lögreglu, kvaðst ákærði ekki geta skýrt það. Þá taldi ákærði að stelpan sem datt á rassinn hafi verið vitnið Y en var ekki viss. Ákærði kvað þessa atrennu hafa staðið í mjög stuttan tíma, átökin hafi staðið kannski í mínútu. Ákærði kvað framburð sinn fyrir lögreglu vera réttan.

Ákærði kom aftur fyrir dóminn eftir skýrslutökur af vitnum og var framburður vitnisins Y borinn undir ákærða. Kvað ákærði þá frásögn ekki vera rétta því að ákærði hafi eingöngu slegið mann einu höggi og sá maður hafi dottið. Það hafi verið A en hann hafi verið í rauðri hettupeysu. Þá taldi ákærði líklegt að það hafi verið vitnið D sem hafi stokkið aftan á hann og vitnið ýtt við henni og telur ákærði það passa við framburð D.

Vitnið Z kom fyrir dóminn og lýsti atvikum svo að það hafi verið á [...] ásamt kærustu sinni, Y. Slagsmál hafi verið fyrir utan [...] og bróðir vitnisins, A, hafi verið í þeim átökum. Vitnið hafi farið út og um leið hafi það fengið högg í andlitið. Vitnið hafi snúið sér við og séð að það var ákærði sem sló það. Vitnið hafi því slegið á móti og það næsta sem vitnið man var að þeir voru staddir á hraðahindrun á götunni og hafi vitnið beitt fyrir sig sjálfsvörn og reynt að kýla ákærða. Vitnið kvaðst hafa farið í „blackout“ eftir höggið og rankað við sér á hraðahindruninni, það hafi þó ekki rotast. Aðspurt nánar út í þetta kvaðst vitnið hafa heyrt eftir á að það hafi verið standandi að elta ákærða og ákærði að elta sig á meðan ákærði hafi reynt að slá vitnið og vitnið að verja sig. Vitnið kvaðst annars lítið muna eftir kvöldinu. Vitnið muni þó að það hafi verið slegið og muni næst eftir sér þegar þeir voru dregnir í sundur. Vitnið kvað ákærða hafa slegið sig og muna það vel. Þegar vitnið hafi litið við hafi það séð ákærða. Aðspurt um ástæðu þess að ákærði hafi kýlt vitnið, kvaðst vitnið telja að það hafi verið óviljaverk, ákærði hafi vafalaust ætlað að slá einhvern annan. Þeir hafi ekkert sést né hist fyrr um kvöldið og því taldi vitnið að um óhapp hafi verið að ræða. Vitnið kvaðst hafa verið undir einhverjum áhrifum áfengis um kvöldið. Aðspurt hvort vitnið gæti lýst öðrum höggum sem það fékk, kvaðst það ekki geta það utan að það hafi nefbrotnað. Eftir árásina hafi vitnið verið dregið niður á salerni og blóð þrifið af því en vitnið hafi síðan farið aftur upp og út og þá séð hvar bróðir vitnisins lá rotað í götunni. Bróðir vitnisins hafi verið með meðvitund áður en vitnið fór á salernið. Ítrekað spurt um ástæðu þess að vitnið hafi verið slegið af ákærða, kvað vitnið ákærða örugglega hafa farið mannavillt. Fullyrti vitnið að ákærði hafi staðið einn þegar vitnið fékk fyrsta höggið. Þá fullyrti vitnið að kærasta þess, Y, hafi ekki verið með áverka þegar vitnið fór niður á salerni eftir árásina en þegar það kom upp aftur hafi Y komið á móti því alblóðug.

Vitnið kvað önnur slagsmál hafa verið í gangi á vettvangi en ekki séð þau sjálft. Þá kvaðst vitnið ekki geta sagt til um það hvort einhver annar en ákærði hafi slegið sig þegar vitnið var í „blackout“ en vitninu hafi verið sagt annað. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa séð hver átti hnefann sem kýldi vitnið fyrsta höggið, sá hinn sami hafi verið fyrir aftan sig. Höggið hafi komið í nef vitnisins. Vitnið hafi snúið sér við og eingöngu ákærði hafi staðið fyrir aftan vitnið en fullt af fólki hafi verið fyrir framan það. Vitnið hafi strax þá farið í „blackout“. Vitnið taldi sig hafa verið niðri á salerninu í tíu til fimmtán mínútur. Aðspurt kvaðst vitnið hafa komið aftur til vitundar standandi úti á götu að slást við ákærða en vissi ekki hvort vitnið hafi komið höggi á ákærða. Vitnið taldi að um tuttugu til þrjátíu manns gætu hafa verið fyrir utan [...] umrætt sinn. Vitnið kvaðst ekki hafa þekkt ákærða í sjón en D og einhverjir fleiri hafi upplýst sig um að það hafi verið ákærði. Vitnið kvað F, vin sinn, hafa dregið sig niður á salerni eftir árásina til að þrífa sig. Framburður F hjá lögreglu, um að F hafi ekki verið á staðnum umrætt sinn, var borinn undir ákærða. Kvaðst vitnið ekki geta skýrt það hvers vegna F segði svo því að hann hafi verið með sér á staðnum.

Vitnið Y kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið inni á [...] með Z og fleiri vinum sínum umrætt kvöld. Einhver slagsmál hafi verið fyrir utan og Z hafi gengið út og verið kýldur. Vitnið hafi gengið út á eftir Z og þá séð hann alblóðugan. Z og ákærði hafi verið í slagsmálum, vitnið farið inn að sækja hjálp og farið út aftur. Þá hafi vitnið séð A og ákærða í slagsmálum. Vitnið hafi farið til þeirra, staðið fyrir aftan A og þá fengið högg í andlitið. Taldi vitnið að höggið hafi verið ætlað A en óvart hitt vitnið. Aðspurt ítrekaði vitnið að höggið hafi verið ætlað A en ekki vitninu. Vitnið kvaðst hafa orðið alblóðugt strax í andliti og því hlaupið beint niður á salerni á [...]. Það næsta sem vitnið man var að það hljóp strax upp aftur í þeim tilgangi að sækja Z sem hafi þá verið alblóðugur í slagsmálum og einhverjir að halda Z frá slagsmálunum í þeim tilgangi að stöðva þau. Minnti vitnið að E hafi haldið Z. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða kýla Z í andlitið með krepptum hnefa. Fyrsta höggið hafi Z fengið þegar hann gekk út af [...] í upphafi en vitnið hafi ekki séð það högg. Vitnið hafi bara séð höggin eftir það, þar sem þeir tveir voru að slást. Vitnið kvaðst hafa upplifað slagsmálin þannig að Z hafi verið að verja sig. Vitnið hafi því tekið Z með sér upp á spítala. Aðspurt kvaðst vitnið ekki kannast við að það hafi reynt að ýta Z frá slagsmálunum heldur kallað á hann. Framburður Z um að hann hafi séð Y blóðuga eftir að Z kom af salerninu var borinn undir vitnið. Kvaðst vitnið ekki geta skýrt það, þetta hafi allt verið mjög ruglingslegt og einhvern veginn allir að slást. Vitnið kvaðst hafa þekkt ákærða í sjón. Vitnið kvað atburðarásina vera þannig að ákærði og Z hafi slegist, ákærði hafi slegið A og vitnið þá fengið högg, vitnið farið niður og upp aftur og þá hafi A legið rotaður á jörðinni og ákærði og Z í slagsmálum. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vart við það að Z hafi farið niður á salerni. Vitnið kvaðst aldrei hafa séð eins mikil slagsmál í bænum eins og í þetta sinn.

E kom fyrir dóminn og kvaðst ekki muna til þess að hafa verið yfirheyrður hjá lögreglu vegna þessa máls, það væri langt um liðið. Vitnið mundi til þess að margt fólk hafi verið á [...] umrætt kvöld en vitnið starfaði þá sem dyravörður þar. Vitnið kvaðst hafa lent í bílslysi síðastliðið sumar og sé minni þess dapurt síðan. Vitnið kvað blóðug slagsmál hafa verið fyrir utan [...] einhver skipti og það myndi eftir Z blindfullum og blóðugum eitt sinn. Vitnið kvaðst ekki hafa séð atlöguna að Z né Y. Það hafi verið margt fólk og þrenn slagsmál í gangi. Vitnið hafi þekkt strákana en mikið af utanbæjarliði hafi verið þar. Framburður vitnisins hjá lögreglu um að það hafi séð ákærða veita Z eitt högg var borinn undir vitnið. Kvað vitnið erfitt að muna svona hluti, það hafi orðið vitni að mörgum slagsmálum í gegnum tíðina. Vitnið kvaðst hafa heyrt frá öðrum að A hafi verið rotaður en ekki séð það sjálft.

Vitnið D kom fyrir dóminn og kvaðst muna eftir því að slagsmál hafi brotist út fyrir utan [...] umrætt sinn en muni eftir því að Z hafi verið kýldur fyrir utan [...] en vitnið hafi ekki séð hver það var sem sló hann. Þá hafi Y og A, bróðir Z, einnig verið slegin. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða slá A þetta kvöld en mundi ekki eftir því að hann hafi lamið fleiri. Vitnið kvaðst ekki muna mikið eftir þessu kvöldi. Framburður vitnisins hjá lögreglu, um að ákærði hafi haldið Z og kýlt hann þrisvar til fjórum sinnum, var borinn undir vitnið. Vitnið kvaðst ekki muna eftir þessu. Vitnið sagði að því hafi verið hrint umrætt sinn og það dottið aftur fyrir sig og hafi það verið ákærði sem var valdur að því en það hafi verið óhappatilvik. Minnti vitnið að C hafi einnig hjálpað sér á fætur. Vitnið kvað Y og Z vera vinafólk sitt og hafa verið í nokkurn tíma.

Vitnið C kom fyrir dóminn og kvaðst hafa gengið fram hjá [...] ásamt vinum sínum umrætt sinn og þar hafi verið hópslagsmál. Félagar vitnisins hafi farið að skipta sér af því en vitnið staðið úti á götu. Ákærði og einhver strákur hafi verið að kýta úti á götu. Þeir hafi verið að togast á. Þá hafi strákur í rauðri hettupeysu komið að þeim og slegið ákærða og ákærði slegið hann til baka og einhver stelpa hafi stokkið aftan á ákærða og síðan dottið. Sú stelpa hafi sakað vitnið um að hafa kýlt sig, einnig G og ákærða. Taldi vitnið að það hafi verið vitnið Y. Ákærði hafi farið í burtu eftir þetta og lögreglan komið. Vitnið kvaðst hafa verið ódrukkið umrætt kvöld og séð atvik vel. Aðspurt kvað vitnið Z hafa verið að slást við einhvern annan áður en hann kom að ákærða og lagði í ákærða. Mundi vitnið að strákurinn í rauðu peysunni hafi kýlt einhverja stelpu og einhver mótmæli hafi orðið og strákurinn verið tekinn niður. Þetta hafi allt gerst út við götuna. Vitnið kvaðst ekki hafa nein nöfn á aðilum þarna utan vina sinna.

Vitnið G kom fyrir dóminn og kvaðst muna lítið eftir atvikinu. Kvaðst vitnið hafa fengið afrit af lögregluskýrslunni frá ákærða áður en hann kom í dóminn og rifjaði það upp fyrir honum atvikið. Kvað vitnið fjölda manns hafa verið heima hjá sér áður en þau fóru út en þetta hafi verið á [...]. Kvaðst vitnið aldrei hafa séð ákærða slá neinn en hafi heyrt af því eftir á. Hópslagsmál hafi verið í gangi þá fyrir utan [...]. Mundi vitnið eftir ákærða úti á götu en vitnið hafi ekki séð neitt sérstakt. Vitnið kvaðst ekki þekkja brotaþola né vita hver hann væri.

Vitnið F kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á [...] umrætt sinn. Þeir vinirnir hafi verið nýkomnir þangað og einhver strákur hafi hreinlega komið fljúgandi í gegnum hurðina. Vitnið hafi heyrt að A hafi verið rotaður og vitnið og Z, bróðir A, hafi ætlað út að kanna málið. Vitnið hafi þá séð hnefa koma í andlitið á Z um leið og kann kom út um dyrnar en sá ekki hver það var sem sló. Z hafi verið rétt við hurðina á [...]. Ákærði hafi þá tekið þennan náunga niður og vitnið skilið þá sundur og farið með Z með sér inn á salerni og hjálpað honum að þrífa blóð af andliti sínu. Vitnið kvaðst hafa verið undir einhverjum áhrifum áfengis en ekki miklum. Aðspurður um framburð sinn hjá lögreglu um að vitnið hafi verið á staðnum umrætt sinn, kvaðst vitnið hafa lýst því sama fyrir lögreglunni og hann væri að segja núna. Vitnið kvaðst ekki vita hver ákærði væri né þekkja hann í sjón.

Vitnið B gaf símaskýrslu fyrir dóminum og kvaðst lítið muna eftir atvikum. Vitnið mundi eftir miklum fjölda fólks og lögreglunni á staðnum. Vitnið sagðist ekki muna eftir því að hafa verið slegið en morguninn eftir hafi vitnið verið með særindi innan í kinn en vitnið væri með spangir á tönnum. Því telji það ekki ólíklegt að það hafi fengið högg en myndi ekki meira kvað það varðar.

Vitnið A kom fyrir dóminn og kvaðst hafa séð upphaf slagsmála á [...]. Vitnið hafi staðið í anddyrinu að ræða við einhvern og einhver átök hafi byrjað fyrir utan. Vitnið hafi talið að bróðir sinn, Z, ætti í einhverjum vandræðum þar og því rokið út, lent í einhverjum átökum, fengið högg og rotast við það. Næst muni vitnið eftir sér á sjúkrahúsi. Vitnið viti ekki hver sló það.

Forsendur og niðurstöður.

Ágreiningslaust er að ákærði kom umrætt kvöld að skemmtistaðnum [...]. Þá er óumdeilt að slagsmál voru þar fyrir utan en ekki liggur fyrir hvort þar hafi verið mörg slagsmál, eins og ákærði segir, eða hópslagsmál.

Undir rekstri málsins féll ákæruvaldið frá ákærulið II í framhaldi af framburði vitnisins Y.

Ákærði hefur neitað sök en kveðst hafa verið í stimpingum umrætt sinn og slegið einn mann, það hafi verið A, strákurinn í rauðu hettupeysunni. Fær sá framburður hans stoð í framburði vitnisins C sem kvaðst hafa séð það högg. Ákærði hafi rétt áður verið í ýtingum við einhvern annan strák fram að því.

Vitnið Z kveðst hafa fyrst verið slegið þegar það kom út um útidyrnar á [...] og hafi ákærði verið þar að verki en hann hafi staðið einn aftan við dyrnar og engum öðrum verið til að dreifa. Vitnið hafi því slegið á móti og það næsta sem vitnið muni var að þeir voru staddir á hraðahindrun á götunni og hafi vitnið beitt fyrir sig sjálfsvörn og reynt að kýla ákærða. Vitnið kvaðst hafa farið í „blackout“ eftir höggið og rankað við sér á hraðahindruninni, það hafi þó ekki rotast. Vinur vitnisins, F, hafi komið og dregið sig burtu og farið með sig niður á salerni til að þrífa blóð.

Vitnið F bar hins vegar fyrir dóminum að það hafi séð vitnið Z slegið hnefahöggi um leið og Z gekk út um útidyrahurðina en ekki séð hver hafi verið þar að verki. Vitnið hafi séð Z taka þann strák og snúa hann einhvern veginn niður. Vitnið hafi þá skilið þá að og dregið Z með sér niður á salerni til að þrífa af honum blóð. Þetta hafi allt gerst við útidyr [...].

Þá kvaðst vitnið Z hafa heyrt eftir á að það hafi verið standandi að elta ákærða og ákærði að elta sig á meðan ákærði hafi reynt að slá vitnið og vitnið að verja sig. Stangast þessi framburður algjörlega á við framburð vitnisins F sem dómurinn telur vera trúverðugan varðandi það hvar og hvenær vitnið F brást við árásinni á Z.

Vitnið Z fullyrti einnig fyrir dóminum að vitnið Y hafi ekki verið með áverka þegar Z fór niður á salerni eftir árásina en hún hafi verið alblóðug þegar vitnið kom aftur upp af salerninu. Vitnið Y kvað hins vegar fyrir dóminum að þegar það kom aftur upp af salerninu eftir að hafa þrifið blóð af sér hafi það séð Z alblóðugan í slagsmálum og einhverjir að halda Z frá slagsmálum í þeim tilgangi að stöðva þau.

Vitnið C kvaðst hafa séð ákærða kýta við einhvern úti á götu og jafnframt hafi hann séð A koma og slá ákærða sem hafi slegið hann til baka. Eftir þetta hafi ákærði farið í burtu. Vitnið D kvaðst hafa séð ákærða slá A þetta kvöld en mundi ekki eftir því að hann hafi lamið fleiri. Vitnið E Á-kk-nf, dyravörður á [...] umrætt kvöld, mundi lítið eftir atvikum en kvaðst hafa séð ákærða slá A þetta kvöld en mundi ekki eftir því að hann hafi lamið fleiri. Blóðug slagsmál hafi verið fyrir utan [...] umrætt sinn.

Vitnið Y kvaðst hafa séð Z sleginn þegar hann gekk út af [...] umrætt sinn. Vitnið hafi farið á eftir Z og þá séð hann alblóðugan í slagsmálum við ákærða. Vitnið hafi farið inn og sótt hjálp og þegar það kom út aftur hafi það séð A og ákærða í slagsmálum. Vitnið hafi farið til þeirra, staðið fyrir aftan A og þá fengið högg í andlitið. Stangast þessi framburður algjörlega á við framburð vitnisins F sem kvaðst hafa skilið þann sem sló Z við dyrnar og Z að strax og dregið Z með sér niður á salerni til að þrífa hann. Þá kvaðst vitnið Y í framhaldi hafa orðið fyrir höggi frá ákærða þegar ákærði var í slagsmálum við A og hlaupið niður á salerni til að þrífa sig. Þegar vitnið Y kom út aftur hafi það séð Z alblóðugan í slagsmálum og einhverjir að halda Z frá slagsmálum í þeim tilgangi að stöðva þau. Stangast þessi framburður einnig á við framburð vitnisins F sem kvaðst hafa tekið Z með sér niður til að þrífa blóð úr andliti hans þar sem F dró hann burt við útidyrnar. Þá stangast þessi framburður einnig á við framburð vitnisins Z sem kvaðst hafa séð vitnið Y blóðuga úti þegar Z kom upp af salerninu eftir að hafa þrifið andlitið á sér.

Gegn neitun ákærða og með vísan til þeirra misvísandi framburða vitna sem fyrir liggur í málinu telur dómurinn að ákæruvaldinu hafi ekki tekist að færa fram lögfulla sönnun þess að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákærulið I. Er slíkur vafi uppi að sýkna ber ákærða af sakargiftum. Þá ber að vísa bótakröfunni frá dómi.

Að þessum niðurstöðum fengnum verður allur sakarkostnaður lagður á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., 376.500 krónur, auk 23.293 króna í ferðakostnað, allt að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Gætt var ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 við uppkvaðningu dómsins.

D ó m s o r ð :

Ákærði X er sýkn í máli þessu.

Bótakröfu Z er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður skal greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., 376.500 krónur, auk 23.293 króna í ferðakostnað, allt að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf