S-1511/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 27. október 2006, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 19. september 2006 á hendur ákærðu, M-kvk-þgf H-kvk-þgf M-kvk-þgf, kt. [...], Kleppsvegi 22, Reykjavík, fyrir gripdeild, með því að hafa sunnudaginn 18. júní 2006 í verslun Rúmfatalagersins, Holtagörðum í Reykjavík, tekið barnakerru, 2 barnamyndaramma, 2 sængurverasett, þurrkgrind og svefnpoka samtals að verðmæti 16.930 kr. og farið út úr versluninni án þess að greiða fyrir vörurnar.

Telst þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í mars 1957. Samkvæmt sakavottorði hefur hún hlotið fjóra dóma fyrir þjófnað. Fyrst í mars 2004, en þá hlaut hún 35.000 króna sekt. Í júní 2004 var ákærða dæmd í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár. Þá hlaut ákærða 60 daga fangelsisdóm 16. mars 2005, skilorðsbundinn í 3 ár. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 7. júní 2005, sem staðfestur var í Hæstarétti 1. desember 2005 í máli nr. 322/2005, var ákærða dæmd til að sæta 90 daga fangelsi, fyrir þjófnaðarbrot sem var framið aðeins nokkrum dögum eftir að hún hlaut dóminn 16. mars 2005. Var fyrri skilorðsdómur með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga tekinn upp og refsing ákveðin í einu lagi fyrir bæði brotin, sbr. 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærðu var veitt reynslulausn 27. febrúar sl. í eitt ár á eftirstöðvum refsingar, 45 dagar. Brot ákærðu nú er rof á skilyrðum reynslulausnarinnar og ber því að ákvarða refsingu með hliðsjón af þeirri refsingu er ákærða á eftir óafplánaða. Við ákvörðun refsingarinnar verður litið til þess að ákærða hefur áður hlotið fjóra refsidóma fyrir auðgunarbrot, sbr. 255. gr. almennra hegningarlaga. Á móti kemur að brot ákærðu er minniháttar og verðmætin komust til skila. Fyrir dómi kvaðst ákærða hafa framið brotið undir áhrifum lyfja og myndi ekki eftir því, en hún eigi við vanda að stríða vegna lyfjamisnotkunar og sé nú að takast á við þann vanda. Hún hefur samt gengist við brotinu og játað það hreinskilnislega. Refsing ákærðu þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Þegar litið er til þess að ákærða hefur tvívegis rofið skilorð með stuttu millibili og nú skilyrði reynslulausnar, þykir ekki fært að skilorðsbinda refsingu.

Loks ber samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála að dæma ákærðu til greiðslu sakarkostnaðar. Um er að ræða þóknun H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs verjanda ákærðu fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 42.500 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

E-kk-nf L-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans í Reykjavík, sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð :

Ákærða, M-kvk-nf H-kvk-nf M-kvk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

Ákærða greiði 42.500 króna þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf