S-1517/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 17. þ.m., er höfðað með ákæru sýslumannsins í Kópavogi útgefinni 27. október 2006 á hendur X, kt. 000000-0000, [...].

Ákærða er gefið að sök brot gegn 1. mgr. sbr. 3. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með því að hafa, sunnudaginn 6. nóvember 2005, ekið bifreiðinni NU-013 vestur Nýbýlaveg í Kópavogi með 83 km hraða miðað við klukkustund eftir vegarkafla að Álfabrekku þar sem leyfður hámarkshraði var 50 km á klukkustund.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og sviptingar ökuréttar.

Ákærði neitar sök og krefst sýknu af kröfum ákæruvalds.

I.

Atvik málsins eru þau að ákærði ók bifreiðinni NU-013, sem er Opel Astra fólksbifreið, vestur Nýbýlaveg í Kópavogi á vegarkafla að Álfabrekku um klukkan 18:39 sunnudaginn 6. nóvember 2005. Var för hans stöðvuð af lögreglumönnunum J-kk-þgf Ó-kk-þgf Ó-kk-þgf og G-kk-þgf S-kk-þgf T-kk-þgf sem voru þar á lögreglubifreið við hraðamælingar. Samkvæmt skýrslu J-kk-ef Ó-kk-ef var hraði bifreiðar ákærða mældur með ratsjá og mældist hraðinn, að teknu tilliti til vikmarka, 83 km á klukkustund, en leyfður hámarkshraði á umræddum vegarkafla á þessum tíma var 50 km á klukkustund. Í skýrslunni er einnig greint frá því að nokkur umferð hafi verið þarna þegar mæling var gerð, en bifreið ákærða hafi verið ekið áberandi hraðast. Ákærða hafi verið gerð grein fyrir ástæðum afskipta lögreglu og að brot hans hafi verið myndað. Ákærði hafi neitað að hafa ekið á mældum hraða, en skýrt svo frá í kjölfar þess að honum hafi verið sagt að hann þyrfti ekki að tjá sig að hann hafi ekið „á um 80 km/klst“. Í bifreiðinni hafi verið einn farþegi, A-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf. Hafi A-kk-nf S-kk-nf skýrt svo frá að hann hafi fylgst með hraðamæli bifreiðar ákærða og að hann hafi sýnt 78-79 km/klst.

Skýrslu J-kk-ef Ó-kk-ef fylgdi sérstök skýrsla sem skráð var á vettvangi. Er þar meðal annars skráð nafn ákærða, lýsing á bifreiðinni sem hann ók, niðurstaða radarmælingar og upplýsingar um aðstæður. Þá kemur fram í skýrslunni að ratsjáin hafi verið prófuð fyrir og eftir mælingu. Um aðstæður segir að myrkur hafi verið, en góð lýsing. Vegur var malbikaður, en yfirborð hans blautt. Ákærði undirritaði þessa skýrslu, en þar er bókað að hann hafi kosið að tjá sig ekki um sakarefnið.

II.

Fyrir dómi hefur ákærði haldið því fram að hann hafi ekið bifreiðinni NU-013 í umrætt sinn með 55-60 km hraða miðað við klukkustund. Vitnið A-kk-nf S-kk-nf Þ-kk-nf bar á sama veg. Kváðust þeir báðir hafa fylgst með hraðamæli bifreiðarinnar. Þá neituðu þeir að hafa borið um ökuhraða á þann hátt sem haft er eftir þeim í lögregluskýrslu. Engu að síður gekkst A-kk-nf S-kk-nf við því að hafa undirritað svohljóðandi yfirlýsingu á vettvangi, sem rituð er á bakhlið framangreindrar vettvangsskýrslu: „Fylgdist með hraðamælinum & hann var rétt undir 80 u.þ.b. 78-79 km/klst.“ Gat hann enga marktæka skýringu gefið á þessu misræmi.

Í skýrslu vitnisins J-kk-ef Ó-kk-ef Ó-kk-ef lögreglumanns fyrir dómi kom fram að lögreglubifreiðin hafi verið kyrrstæð á móts við Álfabrekku þegar hraði bifreiðar ákærða var mældur. Kvaðst hann muna vel eftir þessari mælingu. Fleiri bifreiðum hafi á sama tíma verið ekið eftir þessum vegarkafla, en bifreið ákærða hafi greinilega verið ekið hraðast. Hafi stöðvunarmerki verið gefið og ákærði stöðvað bifreið sína á bílastæði framan við blokk við Þverbrekku. Í samtali við lögreglumennina hafi hann viðurkennt að hafa ekið á 80 km hraða og hann hafi aldrei nefnt annan hraða. Farþegi í bifreiðinni sem rætt hafi verið við hafi talað um að hraði bifreiðar ákærða hafi verið rétt undir 80.

Vitnið G-kk-nf S-kk-nf T-kk-nf lögreglumaður staðfesti fyrir dómi að hafa komið að þeirri hraðamælingu sem mál þetta snýst um. Lögreglubifreiðin hafi verið kyrrstæð þegar hraði bifreiðar ákærða var mældur. Bifreið ákærða hafi verið ekið vestur eftir Nýbýlavegi, en lögreglubifreiðinni hafi verið lagt við strætisvagnaskýli og hún snúið í austur. Kvaðst G-kk-nf muna vel eftir þessu máli vegna viðbragða ákærða, hann hafi verið ósáttur þegar hann var sakaður um að hafa ekið yfir lögleyfðum hámarkshraða. Hann hafi þó játað að hafa ekið á um það bil 80 km hraða og ekki nefnt aðra tölu. Farþegi í bifreið ákærða hafi aðspurður um hraða hennar skýrt svo frá að henni hafi verið ekið með 79-80 km hraða miðað við klukkustund.

Fram er komið að þeir J-kk-nf Ó-kk-nf og G-kk-nf höfðu á þeim tíma sem um ræðir í málinu talsverða reynslu af hraðamælingu með ratsjá. J-kk-nf Ó-kk-nf útskrifaðist úr Lögregluskóla ríkisins árið 2001 og G-kk-nf á síðasti ári, en hann hafði þá í um það bil tvö ár starfað í lögreglu og meðal annars við hraðamælingar. Fyrir dómi báru þeir báðir á þann veg um framkvæmd hraðamælinga almennt, að komi eitthvað það til sem valdið geti vafa um það hvort brot hafi verið framið láti þeir frekar kyrrt liggja en að leggja fram kæru.

Í málinu hefur verið lagður fram mynddiskur með upptöku sem óumdeilt er að sýnir bifreiðina NU-013 þar sem henni er ekið ásamt nokkrum öðrum bifreiðum vestur Nýbýlaveg í Kópavogi laust eftir klukkan 18:30 sunnudaginn 6. nóvember 2005. Af upptökunni verður ráðið að tekist hafi að festa mælitöluna 86 á skjá ratsjártækisins.

III.

Með vísan til vitnisburðar lögreglumannanna J-kk-ef Ó-kk-ef Ó-kk-ef og G-kk-ef S-kk-ef T-kk-ef og framlagðra sakargagna, sem gerð hefur verið grein fyrir í köflum I og II hér að framan, er það mat dómsins að ekkert hafi komið fram í málinu sem gefi tilefni til að ætla að ranglega hafi verið staðið að mælingu á hraða bifreiðar ákærða þegar hann ók henni vestur Nýbýlaveg í Kópavogi um klukkan 18:39 sunnudaginn 6. nóvember 2005. Á sama grunni þykir heldur engin ástæða til að vefengja niðurstöðu hennar. Telst sannað að ákærði hafi ekið bifreið sinni í umrætt sinn með þeim hraða, sem tilgreindur er í ákæru, en þar er tekið tillit til vikmarka sem ríkislögreglustjóri mælti fyrir um í bréfi til lögreglustjóra 15. júní 1998, sem í tilviki sem þessu teljast 3 km. Varðar atferli ákærða við 1. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

IV.

Ákærði var 27. september 2005 dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir tilraun til þjófnaðarbrots. Þá gekkst hann 24. janúar 2005 undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í einn mánuð fyrir brot gegn 37. gr. umferðarlaga.

Rétt þykir að láta framangreindan skilorðsdóm standa óhaggaðan, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Verður ákærða nú gerð sektarrefsing sem þykir hæfilega ákveðin 25.000 krónur. Verði sektin eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa skal ákærði í hennar stað sæta fangelsi í 2 daga.

Samkvæmt 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997, skal svipta mann ökurétti í þrjá mánuði hafi hann á þriggja ára tímabili gerst sekur um þrjú eða fleiri brot á umferðarlögum eða reglum og reglugerðum settum samkvæmt þeim og náð tilteknum punktafjölda samkvæmt punktakerfi vegna umferðarlagabrota. Hefur af hálfu ákæruvalds verið vísað til þessa lagaákvæðis til stuðnings kröfu um sviptingu ökuréttar. Í því er jafnframt mælt svo fyrir að dómsmálaráðherra skuli, að fenginni umsögn ríkissaksóknara, setja reglugerð um punktakerfi vegna umferðarlagabrota, þar á meðal um hvaða vægi einstök brot skuli hafa í punktum talið við ákvörðun um beitingu sviptingar ökuréttar vegna uppsöfnunar punkta. Gilti um þetta á þeim tíma sem hér um ræðir reglugerð nr. 431 frá 6. júlí 1998 um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna umferðarlagabrota, en með henni fylgdi viðauki ,,Skrá um vægi brota í punktakerfi”. Samkvæmt skránni varðar það brot ákærða sem hann er nú sakfelldur fyrir tveimur punktum.

Í 1. mgr. 8. gr. reglugerðar nr. 431/1998 er kveðið á um það að ökumaður skuli sviptur ökurétti í þrjá mánuði þegar hann hefur hlotið samtals 12 punkta enda hafi hann, á allt að þriggja ára tímabili, gerst sekur um þrjú eða fleiri brot. Þá segir í 2. mgr. sömu greinar að ökumaður með bráðabirgðaskírteini skuli að sömu skilyrðum uppfylltum sviptur ökurétti þegar hann hefur hlotið samtals 7 punkta. Í 10. gr. reglugerðarinnar segir síðan að ákvörðun um sviptingu ökuréttar vegna uppsafnaðra punkta skuli tekin samhliða ákvörðun um önnur viðurlög vegna þess brots sem varð þess valdandi að ökumaður hlaut tilskilinn fjölda punkta til sviptingar ökuréttar. Varði viðkomandi brot eitt og sér sviptingu ökuréttar eigi þriggja mánaða svipting vegna uppsafnaðra punkta að bætast við þann sviptingartíma sem ella hefði verið ákveðinn. Samkvæmt 11. gr. reglugerðarinnar skulu punktar vegna umferðarlagabrota færðir í ökuferilsskrá þegar brot ökumanns hefur verið staðreynt með greiðslu sektar, undirritun lögreglusáttar, áritun dómara, viðurlagaákvörðun eða dómi samkvæmt lögum um meðferð opinberra mála.

Samkvæmt ökuferilsskrá mun ákærði þrisvar sinnum hafa gerst brotlegur við umferðarlög á tímabilinu 24. september 2004 til 22. apríl 2005 þannig að varðaði punktum að mati lögreglustjóra. Fyrir þessi brot eru í ökuferilsskrána skráðir 6 ,,staðfestir” punktar. Af hálfu ákærða hefur þessu ekki verið andmælt.

Bráðabirgðaökuskírteini var gefið út til ákærða 17. apríl 2004 með tveggja ára gildistíma, sbr. 2. mgr. 51. gr. umferðarlaga, og fullnaðarskírteini 1. júní 2006, en um rétt ákærða til þess fór eftir 5. mgr. 51. gr. laganna. Á gildistíma ökuskírteinis til bráðabirgða gerðist ákærði samkvæmt framansögðu sekur um fjögur umferðarlagabrot og eru uppsafnaðir punktar vegna þeirra 8 talsins.

Samkvæmt öllu framansögðu, sbr. ennfremur nú reglugerð nr. 929/2006 um ökuferilsskrá og punktakerfi vegna umferðarlagabrota, verður ekki hjá því komist að svipta ákærða ökurétti í þrjá mánuði, en téð laga- og reglugerðarákvæði veita dómstólum ekkert svigrúm til mats á tímalengd sviptingar. Svipting ökuréttar skal miðast við dómsbirtingu.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, X, greiði 25.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í tvo daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf