S-351/2016

Mál þetta, sem þingfest var 2. mars sl., og dómtekið að lokinni aðalmeðferð þann 6. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi, dags. 16. desember 2016, á hendur Þ-kk-þgf G-kk-þgf, til heimilis að Dynskógum 1, Hveragerði,

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, að kvöldi mánudagsins 26. september 2016 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti ævilangt og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,07‰) um Breiðumörk í Hveragerði.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst sýknu af ákæru um ölvunarakstur, en að öðru leyti vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst skipaður verjandi málsvarnarlauna og að þau greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og óskaði eftir fresti til að taka afstöðu til sakaefnisins og ráðfæra sig við lögmann. Var málinu þá frestað til 6. apríl sl. Þann dag mætti ákærði fyrir dóminn ásamt S-kk-þgf S-kk-þgf hrl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Játaði þá ákærði að hafa ekið umrætt sinn sviptur ökurétti, en neitaði að hafa ekið undir áhrifum áfengis. Aðalmeðferð málsins fór fram þann 6. júní sl., og var málið, eins og áður greinir, dómtekið að henni lokinni.

Málavextir

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að lögregla hafi við eftirlit veitt bifreiðinni UZ-674 athygli þar sem henni var ekið um hringtorgið við Hveragerði og þaðan inn í Hveragerði eftir Breiðumörk. Hafi lögregla stöðvað akstur bifreiðarinnar til að athuga með ökumann. Í viðræðum við ökumann, sem reyndist vera ákærði í máli þessu, hafi vaknað grunur um ölvun við akstur og hafi ákærða verið gert að blása í svonefndan Alco Sensor FST mæli. Niðurstöður mælingarinnar hafi verið 0,46 mg/l. Hafi ákærði verið handtekinn klukkan 22:43 vegna gruns um ölvun við akstur og honum kynnt réttarstaða handtekins manns sem og réttur til aðstoðar verjanda. Þá hafi við uppflettingu í ökuskírteinaskrá komið í ljós að ákærði væri sviptur ökurétti ævilangt. Ákærði var færður á lögreglustöðina á Selfossi og blóðsýni dregið úr honum klukkan 23:30. Þá er í skýrslunni rakinn framburður ákærða, sem kvaðst ekki hafa drukkið dropa þetta kvöld en viðurkenndi að hann væri sviptur ökuréttindum.

Í handtökuskýrslu lögreglu er ástandi ákærða lýst svo að sjáöldur hans hafi verið útvíkkuð, jafnvægi stöðugt, framburður greinargóður og málfar skýrt. Nánar um ástand hans segir „annarlegt ástand, sjáanleg ölvun – lítil.“

Meðal rannsóknargagna lögreglu er vottorð rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði undirritað af A deildarstjóra, með yfirskriftinni „Alkóhólákvörðun með gasgreiningu“, þar sem endanleg niðurstaða rannsóknar blóðsýnis ákærða er sögð vera 1,07‰.

Auk ákærða gáfu skýrslu fyrir dómi vitnin B lögreglumaður og A, deildarstjóri rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði. Framburður ákærða og vitna verður ekki rakinn, en vikið að honum í niðurstöðukafla að því leyti sem þörf krefur til úrlausnar málsins.

Niðurstaða

Ákærði hefur skýlaust játað að hafa þann 26. september 2016 ekið bifreiðinni UZ-674 sviptur ökurétti, líkt og honum er gefið að sök í ákæru. Ákærða er einnig gefið að sök að hafa umrætt sinn ekið undir áhrifum áfengis. Ákærði hefur neitað sök hvað þetta varðar og bar fyrir dómi að hann væri óvirkur alkóhólisti og neytti ekki áfengis. Aðspurður kunni ákærði engar skýringar á því að alkóhól skyldi mælast í blóði hans. Fyrir liggur að blóð var dregið úr ákærða á lögreglustöðinni á Selfossi fjörutíu og sjö mínútum eftir að lögregla hafði afskipti af akstri hans í Hveragerði. Í framburði vitnisins og lögreglumannsins B kom fram að bifreið ákærða hafi verið flutt að heimili ákærða og í kjölfarið gripið til frekari afskipta lögreglu sem ekki þykir ástæða til að fjalla nánar um í máli þessu. Þá kom fram í skýrslu ákærða fyrir dómi að hann hafi ekki neytt áfengis eftir að lögregla hafði afskipti af akstri hans og að hann hafi allan tímann verið í vörslu lögreglu.

Samkvæmt gögnum málsins, framburði ákærða og vitnisins B lögreglumanns, sem hafði afskipti af akstri ákærða umrætt sinn, er framkomin lögfull sönnun þess að ákærði ók bifreiðinni þá leið sem í ákæru greinir sviptur ökurétti.

Ákærði kannaðist við það fyrir dómi að úr honum hafi verið dregið blóð umrætt sinn. Líkt og áður greinir bera gögn málsins með sér að alkóhól hafi mælst í blóðsýni ákærða sem tekið var umrætt kvöld. Fyrir dómi bar deildarstjóri rannsóknarstofunnar, A, sem rannsakaði umrætt blóðsýni að útilokað væri að önnur efni, veikindi eða blóðflokkur, hafi áhrif á niðurstöðu þeirrar rannsóknar sem gerð var í málinu. Að öllu framansögðu virtu, gögnum málsins og með vísan til framburðar vitnisins A varðandi niðurstöðu blóðrannsóknar og vitnisins og lögreglumannsins B, þá sérstaklega um að áfengislykt hafi lagt frá vitum ákærða, þykir, gegn neitun ákærða, hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi umrætt sinn ekið undir áhrifum áfengis, eins og í ákæru greinir.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði fimm sinnum áður sætt refsingu, þar af fjórum sinnum vegna umferðarlagabrota. Þann 11. júní 2007 var ákærða gerð sekt vegna ölvunaraksturs. Þann 15. febrúar 2012 var ákærði meðal annars fundinn sekur um ölvunarakstur, akstur undir áhrifum áfengis og aksturs sviptur ökurétti. Þann 21. júní sama ár var ákærða gerð sekt vegna aksturs sviptur ökurétti. Loks var ákærði þann 6. maí 2015 fundinn sekur um ölvunarakstur. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Að framangreindu virtu er ákærði nú í þriðja sinn fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti og í fjórða sinn fyrir ölvunarakstur.

Refsing ákærða er að virtum sakaferli hans hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 101. og 102. gr., þó einkum 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að árétta ævilanga sviptingu ökuréttar ákærða.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar samtals 41.878 krónur vegna töku og rannsóknar blóðsýnis og ferðakostnaðar vitnis. Þá skal ákærði greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem er hæfilega ákveðin 442.680 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði sakarkostnað samtals 484.558 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hrl., 442.680 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

R-kvk-nf T-kvk-nf.