S-274/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 5. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 7. ágúst síðastliðinn, á hendur H-x-x N-x-x, fæddum [...], frá Palestínu, „fyrir misnotkun skjal[s], með því að hafa, laugardaginn 1. júlí 2017, framvísað í sjálfvirku landamærahliði og við landamæravörð, í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, Sandgerði, á leið sinni frá landinu með flugi [...] til Toronto, Kanada, í blekkingarskyni spænsku vegabréfi nr. [...], á nafni A, f.d. [...]“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 2. júlí til 7. júlí 2017, dragist frá þeirri refsingu. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um þóknun vegna starfa sinna í þágu ákærða eftir höfðun málsins fyrir dómi og á rannsóknarstigi.

Ákærði sótti um hæli hérlendis í kjölfar handtöku 1. júlí á þessu ári, en upplýst hefur verið af hans hálfu að þeirri umsókn hefur verið hafnað á grundvelli Dyflinarreglugerðarinnar. Við skýrslugjöf hjá lögreglu 4. júlí síðastliðinn, greindi ákærði meðal annars frá því hann hafi komið hingað til lands með flugi frá Kaupmannahöfn, en þangað hafi hann komið frá Hamborg í Þýskalandi, þar sem hann hafi áður dvalið í sex mánuði. Skilríkin sem sakargiftir lúta að, hafi hann fundið á ströndinni í Malaga á Spáni í október á síðasta ári. Hann hafi ætlað að halda frá Íslandi til Kanada og sækja þar um hæli. Fyrir dómi upplýsti ákærði um að hafa komið til Evrópu fyrir um átta árum og að hann hafi síðan þá sótt um hæli á Spáni, í Noregi, í Þýskalandi, í Hollandi og í Svíþjóð. Við skýrslugjöfina hjá lögreglu 4. júlí síðastliðinn greindi hann meðal annars frá því að við umsóknir í þeim löndum, hafi hann ávallt verið endursendur til Noregs með vísan til Dyflinarreglugerðarinnar. Framangreind för ákærða til Kanada var stöðvuð er hann varð uppvís þeirri háttsemi sem lýst er í ákæru. Að framangreindu gættu og að öðru leyti með vísan til annars sem fram er komið í málinu, liggur ekkert fyrir um að aðstæður ákærða séu með þeim hætti sem fallið geti að skilgreiningu 1. málsliðar 1. mgr. 32. gr. laga nr. 80/2016, eða ákvæðum alþjóðasamnings um stöðu flóttamanna, sem íslenska ríkið gerðist aðili að 30. nóvember 1955, sbr. auglýsing nr. 74/1955, þannig að leitt geti af þeirri eða öðrum ástæðum til refsileysis. Hefur ákærði því unnið sér til refsingar.

Við ákvörðun refsingar er til þess litið að ákærði hefur játað sök, hvort tveggja fyrir dómi og að endingu á rannsóknarstigi, og einskins nýtur við um að hann hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi sem áhrif kynni að hafa við ákvörðun refsingar í máli þessu. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, sem ekki verður bundin skilorði. Til frádráttar refsingunni komi með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 2. júlí á þessu ári til 7. sama mánaðar.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins. Sá kostnaður er þóknun og ferðakostnaður verjanda hans á rannsóknarstigi og eftir höfðun málsins fyrir dómi, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns. Þóknun verjandans þykir, með hliðsjón af vöxtum málsins og tímaskýrslu verjandans, hæfilega ákveðin 327.360 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og nemur aksturskostnaður verjandans 45.840 krónum. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, H-x-x N-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga, en til frádráttar refsingunni komi gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 2. júlí 2017 til 7. júlí 2017.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi, H-kvk-þgf A-kvk-þgf héraðsdómslögmanns, 327.360 krónur, og ferðakostnað verjandans, 45.840 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf