S-442/2012

Mál þetta, sem þingfest var 17. janúar sl. og dómtekið þann 21. sama mánaðar, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 22. nóvember 2012, á hendur B, […],

„fyrir fíkniefna- og umferðarlagabrot

I.

með því að hafa, að kvöldi þriðjudagsins 8. maí 2012 ekið bifreiðinni OD-M66 austur Suðurlandsveg við Hvamm í Ölfusi, óhæf til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa tetrahýdrókannabínóls og fyrir að hafa haft í vörslu sinni 2,23 g af maríhúanna [sic] sem lögregla fann við leit í bifreið ákærðu umrætt sinn.

Teljast brot ákærðu varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

II.

með því að hafa þann þann [sic] sama dag og frá greinir í ákærulið I á heimili sínu að Fossvegi 2 á Selfossi haft í vörslu sinni 8 kannabisplöntur [7 – 14,7 cm á hæð] er samtals vógu 4,08 g og alls 351,11 g af maríhúana og fyrir að hafa um nokkurt skeið fram til þessa dags ræktað áðurnefnd fíkniefni í sölu- og dreifingarskyni.

Telst brot ákærðu varða við 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974 með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með síðari breytingu, til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrá nr. 22716 & 22717), samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða mætti við þingfestingu málsins og lýsti yfir að hún óskaði eftir skipun verjanda. Var B-kk-nf N-kk-nf hrl., þá skipaður verjandi ákærðu að hennar ósk, og málinu frestað. Við fyrirtöku málsins þann 31. janúar sl. mætti ákærða ásamt verjanda sínum og kvaðst tilbúin til að taka afstöðu til ákæruefnis. Ákærða viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærðu og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hennar væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Þá bar ákærða sjálf að hún hefði verið mikill fíkill á umræddum tíma, en væri nú búin að vera edrú frá því í maí. Þá hefði hún í upphafi ætlað fíkniefnin til eigin neyslu, en ekki í sölu- og dreifingarskyni, sem síðar hefði orðið raunin. Þá kvaðst ákærða sjá eftir broti sínu.

Í matsgerð frá rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræðum, vegna ákæruliðar I, kemur fram að kannabínóíðar hafi fundist í þvagi ákærðu. Þá hafi í blóði hennar mælst tetrahýdrókannabínól 8,6 ng/ml. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærða hefur gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærða hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærðu er hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Að teknu tilliti til hreins sakaferils ákærðu þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum. Ákærða skal jafnframt greiða 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í 10 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærðu ökurétti í eitt ár, frá birtingu dóms þessa að telja

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, eru gerð upptæk 353,34 g af maríhúana og 8 kannabisplöntur, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 22716 & 22717.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærðu til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samtals 242.307 kr. Sakarkostnaður samkvæmt yfirlitum lögreglu nemur 138.207 kr. Þá telst þóknun skipaðs verjanda ákærðu, B-kk-ef N-kk-ef hrl., hæfilega ákveðin 90.000 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts, auk 14.100 kr. sem er ferðakostnaður verjanda.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, B, sæti fangelsi í 60 daga.

Fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði jafnframt, 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 10 daga.

Ákærða er svipt ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Gerð eru upptæk 353,34 g af maríhúana og 8 kannabisplöntur, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 22716 & 22717.

Ákærða greiði sakarkostnað samtals 242.307 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns sem nemur 90.000 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og 14.100 kr. sem er ferðakostnaður verjanda.

S-kvk-nf I-kvk-nf.