E-3206/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 7. desember 2007, er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af G-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hraunvangi 3, Hafnarfirði, gegn Vélaverkstæðinu Kistufelli ehf., kt. 000000-0000, Tangarhöfða 13, Reykjavík, með stefnu sem birt var 23. apríl 2007.

Dómkröfur stefnanda eru að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 176.103 kr. ásamt dráttarvöxtum skv. III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur, frá 23. apríl 2003 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi. Auk þess er krafist að tekið verði tillit til skyldu stefnanda til að greiða virðisaukaskatt af málflutningsþóknun, þar sem stefnandi er ekki virðisaukaskattskyldur aðili.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að félagið verði sýknað af öllum kröfum stefnanda í málinu og að stefnandi verði dæmdur til að greiða stefnda málskostnað að skaðlausu skv. mati dómsins. Til vara er þess krafist að dómkröfur stefnanda verði lækkaðar verulega og að stefnandi verði dæmdur til að greiða stefnda málskostnað að skaðlausu skv. mati dómsins.

Helstu málavextir eru að sumarið 1998 leitaði stefnandi til stefnda, sem er einkahlutafélag er starfrækir bílaviðgerðir, til að gera við bifreið sína, DV-123, Dodge, árgerð 1964. Ágreiningur er m.a. um hvaða viðgerðir stefndi tók að sér. Stefnandi lýsir málsatvikum þannig:

Í ljósi sérhæfingar stefnda og þekkingar hans á vélaviðgerðum ákvað stefnanda að leita til stefnda sumarið 1998 vegna smurolíuleka á sveifarás vélar bifreiðarinnar. Stefndi tók vélin þá í sundur og ráðlagði stefnanda að hyggilegast væri að yfirfara alla vélina og samþykkti stefnandi það. Haustið 1998 var stefnanda loks sagt að hann gæti sótt bifreiðina úr viðgerð hjá stefnda. Þegar stefnandi sótti bifreiðina til stefnda tók hann eftir óeðlilegum gangi í vélinni og kvartaði strax yfir því við stefnda, enda átti vélin að vera nýupptekin. Stefndi sagðist þá ekki hafa tæki til að stilla gang vélarinnar. Stefnandi fór þá með bifreiðina í vélarstillingu til Vélarstillingar sf. í Kópavogi. Þar var stefnanda sagt að ekki væri hægt að stilla vél bifreiðarinnar vegna leka á milliheddinu. Stefnandi fór þá aftur með bifreiðina til stefnda og óskaði eftir því að lekinn yrði lagfærður. Eftir nokkurn tíma sagði stefndi svo stefnanda að búið væri að gera við lekann. Stefnandi fór þá aftur með bifreiðina til Vélarstillingar sf. í Kópavogi og þá kom í ljós að vélin drægi (sic.) loft á þremur stimplum. Enn einu sinni fór stefnandi með bifreiðina til stefnda sem pantaði þá pakkningu og setti hana í vél bifreiðarinnar. Eftir þetta sagði stefndi að hann myndi ekki gera meira fyrir stefnanda. Stefnandi fór í kjölfarið með bifreiðina til Vélastillingar sf. í Kópavogi og þar kom í ljós að enn drægi (sic.) vélin loft með tveimur stimplum. Stefnandi reyndi því aftur að fá stefnda til að líta á vélina og vísaði stefndi þá á Bílastillingu B-kk-ef B. S-kk-ef á Hamarshöfða í Reykjavík. Þar kom í ljós að slæm þjöppun væri á stimplum vélarinnar.

Þar sem stefndi neitaði að gera við vél bifreiðarinnar með nægilegum hætti fór stefnandi með hana til Vélalands ehf., sbr. dskj. nr. 6. ... Vél bifreiðarinnar hefur verið í góðu lagi eftir viðgerð Vélalands ehf.

Af hálfu stefnda er málsatvikum lýst með eftirfarandi hætti:

Um var að ræða venjulega vélaviðgerð [sumarið 1998] þ.e. upptöku og endurnýjun á vél bifreiðar stefnanda. Í viðgerðinni fólust m.a. að boruð var blokk, skipt var um stimpla, renndur sveifarás, renndir ventlar, skipt var um legur o.fl., sbr. reikningur stefnda. Viðgerð var lokið um haustið og sótti stefnandi þá bifreið sína.

Stefndi benti stefnanda á, í lok viðgerðar, að notkun blýlauss bensíns væri óæskilegt fyrir vélina og nota þyrfti bætiefni til að vega upp á móti blýleysinu, nokkuð sem hann mátti reyndar vita sem fornbílaeigandi. Þá var honum jafnframt bent á að þrýstingskútur fyrir bremsur væri gamall og óþéttur, þannig að falskt loft sem í gegnum hann drægist, þegar vélin væri í gangi, væri til þess fallið að valda gangtruflunum og ekki væri hægt að stilla vélina sem skyldi. Var stefnanda bent á að heppilegast væri að skipta um þrýstingskútinn. Við framkvæmd viðgerðarinnar þótti ekki ástæða til að endurnýja ventla þar sem þeir þóttu í ágætu standi og var hægt að tryggja fullkomna virkni þeirra með þeim viðgerðum sem fram fóru. Slit á ventlum var bein afleiðing þess að þrýstingskúturinn var óþéttur, en þar sem vélin saug falskt loft hitnuðu ventlarnir og urðu óþéttir. Þrátt fyrir þessa ábendingu hélt stefnandi áfram að notast við óþétta þrýstingskútinn, en líkt og stefndi hefur bent á, var ekkert að gangi bílsins ef kúturinn var tekinn úr sambandi.

Stefnandi kom til stefnda sumarið 1999 og kvartaði undan gangtruflunum og brást stefndi strax við því og tók framangreindan þrýstingskút úr sambandi. Varð hann þá var við að stefnandi hefði gert tilraun til að þétta kútinn með silicon kítti án árangurs. Við þessa heimsókn stefnanda kom einnig í ljós að kertaþráðum hafði verið víxlað af einhverjum sem stefndi getur ekki borið ábyrgð á. Var það lagfært og gekk vélin eðlilega. Bifreiðin var þó ekki sótt úr þessari viðgerð, sem verður að teljast minniháttar, fyrr en tveimur mánuðum síðar og hvorki krafist verklauna né geymslugjalds.

Rúmlega ári síðar fór stefnandi með bifreiðina á verkstæði Vélalands ehf. og fékk það viðgerð framkvæmda, þ. á m. að því er virðist skv. reikningum, að nýir ventlar hafa verið settir í vélina, sbr. dskj. nr. 6. Ekkert samband var haft við stefnda, hvorki fyrir þá viðgerð, meðan á viðgerð stóð eða eftir hana. ...

Í innheimtubréfi lögmanns stefnanda, dags. 10. maí 2001, þar sem stefndi er krafinn um samtals 231.296. kr. í bætur, er vísað til frásagnar stefnanda af samskiptum hans við stefnda þar sem segir:

Ég hef leitað mér faglegrar ráðgjafar um framkvæmd yðar á verkinu og að hvaða leyti það telst ófagmannlega af hendi leyst. Einkum felst það í því að þér endurnotuðuð gamla ventla og rokkerarma vélarinnar í stað þess að skipta um þá og fá þessa varahluti nýja. Af þessum sökum þjappaði vélin ekki eðlilega, þar sem ventlarnir voru ónýtir og óþéttir. Þá smurði ekki uppá rokkerarmana (sem einnig voru orðnir mjög slitnir) þar sem millilegg hafði verið sett á milli armhaldaranna sem lokaði fyrir smurningu uppá rokkerarmana. Viðgerðarreikningur yðar nam kr. 358.066 og verður að teljast ámælisvert að þér skylduð ekki einnig skipta um ventla og rokkerarma vegna ástands þeirra, þar sem einnig fyrir liggur skv. reikningi Vélalands ehf. sem lauk viðgerð vélarinnar að þeir kostuðu aðeins kr. 33.698.

Lögmaður stefnda svaraði bréfi lögmanns stefnanda með bréfi, dags. 11. júní 2001. Í bréfinu er greint frá samskiptum aðila frá sjónarhóli stefnda og segir m.a.:

Umbjóðandi minn bendir á annars vega að hann geti ekki borið ábyrgð á því, ef menn fara ekki eftir leiðbeiningum og endurnýja ekki hluti sem eru bilaðir. Hins vegar bendir hann á að ekkert mat óvilhallra manna hafi farið fram og engin sönnunargögn hafi verið lögð fram sem sýni á nokkurn hátt að þeir hafi brotið af sér eða að þá viðgerð sem Vélaland vann megi rekja til mistaka eða vanrækslu hans.

Umjóðandi yðar hefur sýnt tómlæti með því að kvarta ekki og telst það honum til réttarspjalla.

Hinn 13. febrúar 2002 sendi stefnandi héraðsdómi beiðni um dómkvaðningu matsmanns til að skoða og meta viðgerð matsþola, stefnda í máli þessu, samkvæmt viðgerðarreikningi stefnda nr. 4143, dags. 19. júní 1998, dskj. nr. 3, og gefa álit um:

1. Hvort hér sé um svo umfangsmikla viðgerð að ræða að í henni sé fólgið að vélin hafi verið tekin upp sem kallað er og verið endurnýjuð.

2. Hvort nefnd framkvæmd matsþola á verkinu hafi verið ófullnægjandi og ófagmannlega af hendi leyst með því að matsþoli endurnotaði gamla ventla og rokkerarma vélarinnar, sem matsbeiðandi varðveitir, í stað þess að skipta um þá og fá þessa varahluti nýja og einnig með því að setja millilegg á milli armhaldaranna sem lokaði fyrir smurningu uppá rokkerarmana.

3. Af hvaða ástæðu vélin hafi ekki gengið og unnið eðlilega eftir viðgerð matsþola og bensíneyðsla hennar einnig aukist svo mjög sem lýst var.

Hvort vélin hafi ekki þjappað eðlilega, þar sem ventlarnir hafi verið ónýtir og óþétti, eins og matsbeiðandi heldur fram, og hvaða þýðingu það hafi að vél smyrji ekki uppá rokkerarmana þar sem millilegg hafi verið sett á milli armhaldaranna sem lokaði fyrir smurningu uppa rokkerarmana.

Eða hvort ekki hafi verið ástæða til að endurnýja ventlana, eins og matsþoli heldur fram, þar sem þeir hafi verið í ágætu standi og hægt að tryggja fullkomna virkni þeirra með þeim viðgerðum sem fram fóru og einnig hvort vélin hafi ekki gengið eðlilega af þeim öðrum ástæðum sem matsþoli ber fyrir sig í áðurnefndu bréfi, þ.e. að notkun blýlauss bensíns væri óæskileg fyrir vélina og þurft (átt) hafi að nota bætiefni til að vega upp á móti blýleysinu og að óþéttur þrýstingskútur fyrir bremsur valdi því að falskt lof sem gegnum hann dragist, þegar vélin er í gangi, sé til þess fallið að valda gangtruflunum og því ekki verið hægt að stilla vélina sem skyldi.

4. Framlagða reikninga með innheimtubréfi matsbeiðanda, dags. 10. maí 2001, samtals að upphæð kr. 176.103, þ.e. hvort eitthvað sé eftir atvikum við það að athuga að matsbeiðandi greip til þeirra ráða að stofnaði til þess kostnaðar í tilraunum sínum til að koma vélinni í lag og hvort þeir teljist eðlilegir og sanngjarnir hvað fjárhæð varðar.

Á dómþingi 1. mars 2002 var K-kk-nf G. T-kk-nf bifvélavirki skipaður til að framkvæma umbeðið mat. Matsgerðin er dagsett 30. maí 2002. Þar segir:

Matsfundur, miðvikudag 20. mars 2002 kl. 17.00.

Haldinn að [V]agnhöfða 27, 101 Rvk.

Þjónustuverkstæði Bílabúð Benna.

Mættir voru þeir H-kk-nf K-kk-nf hrl. fyrir hönd matsbeiðanda, og G-kk-nf B-kk-nf hrl. fyrir hönd matsþola.

S-kk-nf G-kk-nf, Kistufelli matsþoli og G-kk-nf G-kk-nf matsbeiðandi mættu. Var farið yfir málið allt, alla reikninga og menn létu skoðun sína í ljós.

21. mars 2002 Köldukinn 13, Hafnarfirði.

S-kk-nf G-kk-nf og K-kk-nf G. T-kk-nf fórum heim til G-kk-ef G-kk-ef matsbeiðanda. G-kk-nf setti bílinn í gang, vélin gekk vel að heyra.

Skoðuðum við þrýstikút fyrir bremsur og sást að hann var ekki nýr. G-kk-nf sagðist hafa skipt um ventilinn (einstreymislokan). Kíttað var í kringum hann til að þétta.

16. apríl 2002 Vélaland ehf. Vagnhöfða 21, Reykjavík.

Hitti þjónustustjórann S-kk-þf G-kk-þf. Við fórum yfir þann hluta málsins, sem snéri að Vélalandi.

Viðgerðarmaðurinn, sem gerði við vélina, er ekki hjá Vélalandi lengur. Ég hringdi í hann. Hann heitir Þ-kk-nf S-kk-nf, og þóttist ekki muna mikið, það væri svo langt síðan hann hefði unnið þetta. Sími hjá Þ-kk-þgf er 699-6817.

13. apríl 2002 Vélaverkstæði Kistufell Tangarhöfði 13, Reykjavík.

Hitti S-kk-þf G-kk-þf og G-kk-þf S-kk-þf og fór yfir allt sem þeir gerðu við vélina og þau samskipti, sem fóru á milli G-kk-ef G-kk-ef og þeirra feðga, S-kk-ef og G-kk-ef.

Blað 2 nr. M-20/2002.

1. Hvort hér sé um svo umfangsmikla viðgerð að ræða?

Viðgerðin var umfangsmikil.

Það má segja, að viðgerð sem framkvæmd var hjá Kistufelli ehf. var endurbyggð vél. Boruð blokk, skipt var um stimpla, rendur sveifarás, rendir ventlar, skipt um legur og fl. Sjá reikninga hjá Kistufelli.

2. Hvort nefnd framkvæmd matsþola á verkinu hafi verið ófullnægjandi og ófagmannlega af hendi leyst?

Að hluta virðist viðgerð Kistufells hafa verið ófullnægjandi.

Við skoðun á ventlum, sem skipt var um í Vélalandi ehf. og rokkerörmun mátti greinilega sjá töluvert slit, sérstaklega tveim þeirra, á ventlaleggjum. Tveir ventlar hafa ekki þétt vel. Rokerarmarnir eru mjög slitnir, en það má greinilega sjá smurraufina í legunum.

3. Af hvaða ástæðu vélin hafi ekki gengið og unnið eðlilega eftir viðgerð matsþola og bensíneyðsla hennar einnig aukist?

Ástæður fyrir slæmum gangi vélarinnar eru nokkrar og eru þær sem hér segir.

Ventill á þrýstikút (einstreymisloki) dró loft. Það þýðir, að það er ekki hægt að stilla gang vélarinnar. Blandan verður ekki rétt, meiri bensíneyðsla. Vélin hefur ekki þjappað eðlilega. Það hefur líklega ekki verið notað blýbætir í bensínið.

Þegar heddin voru plönuð, að sögn S-kk-ef í Kistufelli ehf. var G-kk-þgf G-kk-þgf matsbeiðanda boðið að setja stálsæti í heddin. Renna úr heddum fyrir stálsætum kostar ca. kr. 30.000.- á hedd eða kr. 60.000.- fyrir bæði heddin. Að sögn S-kk-ef G-kk-ef í Kistufelli ehf. vildi G-kk-nf G-kk-nf það ekki, sagðist nota bílinn svo lítið.

4. Framlagðir reikningar með innheimtubréfi matsbeiðanda, dags. 10. maí 2001 kr. 176.103, þ.e. hvort eitthvað sé við að athuga o.fl.

Reikningurinn frá Vélalandi er að mínu mati ekki óeðlilegur, vinna 20 tímar. En það, sem stendur neðanmáls á reikningi, að millilegg hafi verið sett á milli arm haldara og lokað fyrir smurning upp á armanna er alveg útilokað. Legur á rokkerörmum væru þá löngu ónýtar. Það er ekkert óeðlilegt þó þeir í Vélalandi ehf. hafi skipt um rokkerarman, þeir voru slitnir.

Það er ekki gott að koma að svona máli þegar svona langt er liðið síðan viðgerð var framkvæmd. Mér hefði fundist eðlilegt að þeir í Kistufelli ehf. hefðu lagfært vélina. Matsþoli tók heddin sjálfur af vélinni. Eðlilegt hefði verið að Kistufellsmenn hefðu verið viðstaddir.

Með bréfi, dags. 14. maí 2003, til lögmanns stefnda krafðist lögmaður stefnanda fyrir hönd umbjóðanda síns skaðabóta úr hendi stefnda samtals að fjárhæð 721.755 kr., en framangreind matsgerð fylgdi innheimtubréfinu. Þar segir m.a.:

Svo sem yður er kunnugt gæti ég hagsmuna G-kk-ef G-kk-ef vegna viðgerðar/upptöku og endurnýjun Vélaverkstæðis Kistufells ehf. á vél bifreiðar umbj. m. DV-123 af gerðinni Dodge árgerð 1964.

Vísa ég í þessu sambandi til fyrri bréfaskipta og matsbeiðni, dags. 13. febrúar 2002. Matsgerði var lokið 30. maí sl. og sendist yður hér með eintak af henni. Með henni er staðfest réttmæti þeirrar megin málsástæðu umbj. m. að viðgerðin hafi verið ófullnægjandi og ófaglega af hendi leyst með því að endurnotaðir voru gamlir ventlar og rokkerarmar vélarinnar í stað þess að skipta um þá og fá þessa varahluti nýja. Leiddi þetta til aukakostnaðar að upphæð kr. 160.944 skv. reikningi Vélalands ehf., dags. 29. nóvember 2000, vegna nauðsynlegra úrbóta við að ljúka endurbyggingu vélarinnar og annars kostnaðar skv. reikningum sem fylgdu bréfi mínu dags. 10. maí 2001.

Matsgerðarinnar var aflað þar sem þér vilduð ekki fallast á rétt umbj. m. til skaðabóta.

Þá segir í bréfinu að skorað sé á stefnda að greiða skuld þessa nú þegar og eigi síðar en innan 7 daga frá dagsetningu bréfsins.

Með bréfi lögmanns stefnda, dags. 23. maí 2003, var bréfi lögmanns stefnanda frá 14. sama mánaðar svarað. Vísað var í bréfi lögmanns stefnda sérstaklega til liðs 2 í matsgerð og eftirfarandi athugsemdir gerðar:

A. Ventlar.

Umbj. m. telur slit á ventlum sé bein afleiðing þess að ekki var hægt að stilla vélina. Hún saug falskt loft og ventlarnir hafi brunnið þar sem vélin hafði ekki fengið rétta blöndu lofts og eldsneytis. Við það að ventlarnir hitnuðu urðu þeir óþéttir.

Orsök hins falska lofts er vacumkútur sem var óþéttur. Umbj. m. segist margoft hafa, eftir að hann framkvæmdi viðgerðir á vélinni, bent umbj. yðar á þessa staðreynd og að hann ætti að verða sér út um annan kút í stað þess óþétta. U-x-x m. aftengdi kútinn í hvert sinn sem hann átti við vélina og tókst að stilla vélina og fá hana til þess að ganga rétt við þær aðstæður. Umbj. yðar hafi síðan tengt kútinn jafnharðan aftur þar sem bremsur voru mjög þungar þegar hann var ekki tengdur. Hann fór ekki að ráðleggingum umbj. m. um að verða sér út um annan klút.

Umbjóðandi minn telur vacumkútinn hafa verið lekan og að innstreymisloki hafi ekki verið vandamálið.

B. Rokkerarmar.

Rokkerarmar voru mældir hjá umbjóðanda mínum og reyndist slit innan þeirra marka sem gefið var upp hjá framleiðanda en viðurkennt er að þeir voru talsvert slitnir.

C. Eldsneyti.

Umbj. yðar setti ekki blýbæti í bensínið, þrátt fyrir ítrekaðar ráðleggingar þar um. Vélarheddið er úr potti sem þolir ekki brennslu með blýlausu bensíni. Umbj. m. ráðlagði umbj. yðar að setja sérstök stálsæti í heddið svo hann gæti notað venjulegt býlaust bensín, en þeirri ráðleggingu hafnaði síðarnefndi með þeim rökum að hann notaði bifreiðna svo lítið.

Vakin er sérstök athygli á síðustu málsgrein matsgerðar, þar sem matsmaður bendir á að erfitt sé að koma að máli þegar svo langt er liðið frá því að viðgerð var framkvæmd og einnig veikir sönnunargildi skýrslunnar verulega að umbj. yðar framkvæmdi hluta viðgerðarinnar sjálfur, án þess að neinn væri á staðnum til þess að fylgjast með t.d. því hvort þeir hlutir sem til skoðunar voru af matsmanni ættu uppruna sinn í vélinni.

Að öðru leyti vísast til bréfs sem ég ritaði yður 11. júní 2001, þar sem sagan er rakin frá sjónarhóli umbj. m. og hefur ekkert breyst frá því sem þar var rakið um orsakir vandamála í vélinni og ráðleggingar til umbj. yðar.

Kröfu umbj. yðar um skaðbætur er hafnað.

Eins og áður sagði var þetta síðastnefnda bréf lögmanns stefnda, dags. 23. maí 2003. Af gögnum málsins verður ekki ráðið að stefnandi hafi brugðist við þessu bréfi lögmanns stefnda fyrr en eftir þrjú ár og tæpa þrjá mánuði með bréfi núverandi lögmanns stefnanda, G-kk-ef S-kk-ef hdl., dags. 21. mars 2007. Í bréfi lögmannsins er stuttlega gerð grein fyrir málsástæðum stefnanda, en síðan segir:

Tilgangur bréfs þessa er að bjóða þér að greiða umbjóðanda mínum skaðabætur, þannig að friðsamleg lausn náist í málinu og komist verði hjá kostnaðarsömum aðgerðum. Krafa umbjóðanda míns sundurliðast nú þannig:

Höfuðstóll kr. 176.103.-

Dráttarvextir til 21. mars 2007 339.457.-

Kostnaður v/matsgerðar 163.150.-

Dráttarvextir til 21. mars 2007 159.609.-

Lögmannskostnaður 46.985.-

Vsk. af innheimtuþóknun 11.511.-

-----------------------

Samtals kr. 896.896.-

Stefnandi byggir á því að stefndi beri skaðabótaábyrgð á tjóni sem stefnandi varð fyrir og beri stefnda því að greiða stefnanda skaðbætur vegna kostnaðar sem stefnandi varð fyrir „til að fá vélina í lag“. Vísað er til þess að viðgerð stefnda hafi verið ófullnægjandi, en það hefði leitt til þess að stefnandi hafi orðið að láta gera við vélina annars staðar. Þess vegna hafi stefnandi orðið fyrir fjárhagstjóni. Á grundvelli sakarreglunnar beri stefndi því skaðabótaábyrgð á tjóni stefnanda, enda væru öllu skilyrði sakarreglunnar uppfyllt. Engar hlutrænar eða huglægar ábyrgðarleysisástæður eigi við og því fari fjarri að um óhappatilvik hafi verið að ræða, þar sem tjón stefnanda verði einungis rakið til ófullnægjandi viðgerðar stefnda.

Byggt er á því að samkvæmt reglum kröfuréttar sé ljóst að valdi viðgerðaraðili tjóni með saknæmum og ólögmætum hætti á hlut, sem hann er með til viðgerðar, beri viðgerðaraðilinn að bæta tjónþola það tjón sem rekja megi til viðgerðarinnar. Sannað væri að stefndi hefði staðið að viðgerðinni með ófullnægjandi hætti, enda hafi það verið staðfest með matsgerð óvilhalls matsmanns. Stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því að viðgerðin hafi verið fullnægjandi. Þar af leiðandi beri stefndi ábyrgð á tjóni stefnanda [svo]. Við mat á sök stefnda verði sérstaklega að líta til þess að stefndi hafi tekið háa þóknun fyrir hina umdeildu viðgerð. Þá beri að líta til þess við mat á sök stefnda, að hann auglýsir sjálfan sig sem sérfræðing í vélaviðgerðum, og þess vegna verði að gera sérstaklega ríkar kröfur til þess að viðgerðir á hans vegum séu framkvæmdar með fullnægjandi hætti. Vísað er til þess að meginregla í kröfurétti sé að vörsluaðili hlutar beri sönnunarbyrðina fyrir því að hlutur hafi ekki skemmst í hans vörslu sé um tjón á hlutnum að ræða.

Tölulega sundurliðar stefnandi dómkröfu sína þannig:

a) Reikningur nr. 43691, sbr. dskj. nr. 4 4.200 kr.

b) Reikningur nr. 42285, sbr. dskj. nr. 5 3.800 kr.

c) Reikningur nr. 87662, sbr. dskj. nr. 6 160.944 kr.

d) Reikningur nr. 16533, sbr. dskj. nr. 7 7.159 kr.

Samtals 176.103 kr.

Stefndi byggir m.a. á því að skilyrðum sakarreglu skaðabótaréttarins um orsakatengsl sé ekki fullnægt. Stefnandi hafi ekki sýnt fram á að tengsl séu á milli aukinnar bensíneyðslu og gangtruflana bifreiðarinnar annars vegar og þörf á endurnýjun ventla hins vegar. Auk þess liggi ekkert fyrir í málinu um að ventlar bifreiðarinnar hafi verið ónýtir við lok viðgerðar stefnda á árinu 1998. Þá segir í greinargerð stefnda:

Í fyrsta lagi má benda á að eftir þá umfangsmiklu viðgerð sem stefndi framkvæmdi var bifreiðinni ekið með nefndan þrýstikút fyrir bremsukerfið í tvö og hálft ár. Það sé staðreynd að notkun bifreiðarinnarm með nefndan kút óþéttan var skaðleg fyrir ventla vélarinnar og allar afleiðingar vegna þessa geti ekki verið á ábyrgð stefnda. Hann hafi gert allt það sem í hans valdi hafi staðið til þess að vara stefnanda við notkun bifreiðarinnar með kútinn lekann.

Í öðru lagi má benda á að í matsskýrslu kemur fram að þegar matsmaður hafi snúið sér til Vélalands ehf., sem hann gerði án þess að gera umbj. m. viðvart, hafi komið í ljós að sá sem við viðgerð bifreiðarinnar hafi unnið hefði látið af störfum hjá fyrirtækinu en náðst hafi símasamband við hann. Sá hafi lítið munað þegar við hann var rætt. Í niðurstöðu mats segist matsmaður hafa skoðað ventla bifreiðarinnar sem teknir hafi verið úr bifreiðinni í þessari aðgerð þ.e.a.s. tveimur og hálfu ári fyrir gerð matsgerðarinnar. Umbj.m. bendir hér á alvarlegan veikleika matsgerðarinnar þar sem matsmaður kom að þessu máli svo seint sem raun ber vitni. Verulegur vafi sé á að matsmaður hafi skoðað rétta ventla. Þá vekur athygli að skjöl málsins beri með sér að aðeins sjö ventlar hafi verið endurnýjaðir. Með ólíkindum sé að matsmaður hafi ekki kallað forsvarsm. umbj. m. til við skoðun ventlanna. Veikleika matsgerðarinnar hvað þetta varðar verði stefnandi sjálfur að taka afleiðingunum af. Matsgerðin staðfestir þó frásögn umb. m. um að þrýstikútur hafi verið óþéttur og matsmaður telur líklegt að blýbætir hafi ekki verið notaður í eldsneyti.

Þegar stefnandi kom með bifreiðina á verkstæði stefnda vegna gangtruflana brást stefndi við með því að reyna hvað hann gæti að bæta úr þeim vandamálum sem stefnandi sagði til staðar, stefnanda að kostnaðarlausu þótt hann ætti augljósa kröfu á hendur honum skv. lögum um þjónustukaup. Stefndi telur að rekja megi framangreind vandamál við notkun bifreiðarinnar til vanrækslu og rangrar meðferðar stefnanda á bifreið sinni annars vegar með því að endurnýja ekki óþéttan þrýstingskút, en hins vegar að nota ekki blýbæti í bensín bifreiðarinnar. Stefndi getur ekki borið ábyrgð á því að stefnandi fór ekki eftir leiðbeiningum hans ... .

Þá byggir stefndi á því að matsgerð K-kk-ef G. T-kk-ef bifvélavirkja, er hér um ræðir, sé takmörkuð. Matsmaður hafi ekki gætt þess að kalla stefnda til við skoðun á hlutum, sem honum hefði verið tjáð, sennilega af stefnanda, að væru úr bifreiðinni. Einnig er byggt á því að stefnandi hafi sýnt tómlæti, ekki hirt um að fara með bifreiðina til viðgerðar hjá Vélalandi ehf. fyrr en undir lok árs 2000, vegna ætlaðra galla viðgerðar stefnda á bifreið stefnanda miðbik árs 1998, og þá án þess að hafa samband við stefnanda. Auk þess hafi stefnandi gert sjálfur við bifreiðina að einhverju marki án aðkomu annarra eftir að viðgerð stefnda lauk.

Vísað er til þess að stefnandi hafi ekki sent stefnda innheimtubréf fyrr en 10. maí 2001 vegna kostnaðar stefnanda af viðgerðum vegna ætlaðra galla á viðgerð stefnda 1998. Matsmaður hafi verið dómkvaddur 1. mars 2002 og skilað niðurstöðu sinni 30. maí sama ár, eða tæpum fjórum árum eftir umdeilda viðgerð stefnda.

Bent er á að áður en matið fór fram hafi viðgerð stefnanda sjálfs og Vélalands ehf. á bifreiðinni rýrt mjög sönnunargildi matsgerðarinnar. Þá hafi málið ekki verið höfðað fyrr en í apríl 2007, þegar 9 ár voru liðin frá því að viðgerðin var framkvæmd.

Varakröfu sinni lýsir stefndi þannig:

Hér er fyrst að nefna að í reikningi þeim frá Vélalandi ehf. sem krafa stefnanda byggist á er að finna ýmsa liði sem tengjast ekki ventlum á neinn hátt og verður að teljast eðlilegt að endurnýja við opnun vélar.

Þá sé í hæsta máta óeðlilegt að stefnda sé gert að greiða bætur sem fela í sér verð ventla sem eru hlutir sem haldið er fram að skipta hefði þurft um í fyrri viðgerð hans en var ekki gert.

Hér megi einnig líta til tómlætis og þess að viðgerð Vélalands ehf. eftir tveggja og hálfsárs notkun hafi aukið verðmæti bifreiðarinnar og líftíma.

Loks megi líta til þess hvað varakröfu varðar að stefndi annaðist úrbætur og lagfæringar fyrir stefnanda án þess að krefjast fyrir það greiðslu auk þess sem hann geymdi bifreiðina fyrir stefnanda í tvo mánuði án þess að krefjast geymslugjalds.

Stefnandi gaf skýrslu fyrir rétti. Hann sagði m.a. að hann hefði leitað til stefnda vegna þess að hann hefði vitað að vélaverkstæðið var rótgróið fyrirtæki og hafi hann treyst því að stefndi myndi skila verkinu vel af hendi. Stefndi hafi hins vegar ekki gert það. Hann kvaðst hafa greitt fyrir viðgerðina rúmar 360.000 krónur, en viðgerðin hefði upphaflega verið verðlögð að fjárhæð 400.000 krónur. Hann hefði fengið 10% afslátt vegna aðildar sinnar að félagi fornbílaklúbba.

Stefnandi sagði að gallar á verki stefnda hefði fyrst og fremst varðað rokkerarmana. Starfsmenn stefnda hefðu lokað fyrir smurrásirnar upp í rokkerarmana þannig að þeir eyðulögðust. Þá hefðu sex ventlar verið ónýtir. Millumheddið hefði heldur ekki verið þétt. Hann hefði margsinnis orðið að fara með bifreiðina í vélastillingu til að fá það lagað. Þetta hefði endað með því að pöntuð var ný pakkning.

Stefnandi sagði að vél bifreiðarinnar hefði ekki verið í lagi fyrr en starfsmenn Vélalands gerðu við hana.

Stefnandi kvaðst hafi starfað sem sjómaður og rafvirki og vera menntaður rafverktaki.

Vísað var til þess að ekki hafi verið skipt um ventla og ventlasæti í viðgerðinni hjá stefnda, og spurt var hvort honum hefði verið boðið að það yrði gert meðan á viðgerðum á bifreið hans stóð hjá stefnda. Stefnandi sagði að upphaflega við komu hans með bifreiðina til stefnda hafi ekkert verið að bifreiðinni nema olíuleki í bifreiðinni að framanverðu. Það eina sem hann hefði beðið um að gert yrði var að það yrði lagað. Hafi það átt að kosta 70.000 krónur. Eftir að búið var að taka vélina í sundur hafi verið hringt til hans og honum sagt að ekkert vit væri í öðru en farið væri yfir vélina úr því að búið væri að taka hana í sundur. Hafi hann farið á staðinn og hafi honum þar verið bent á að brún væri komin í „sílendrana“. Hann hefði þá beðið um að gert yrði við það og farið yfir það.

Spurt var hvort honum hefði verið boðið að skipt yrði um ventla. Stefnandi sagði að ekkert hefði verið talað um annað en komið væri svolítið slit í sílendrana.

Bent var á að fram kæmi í matsgerð þeirri, er liggur fyrir í málinu [dskj. nr. 13.], að óþéttur loftkútur bifreiðarinnar hefði verið kíttaður til þéttingar. Stefnandi kvaðst kannast við það, en þetta hafi verið ventillinn á vakumkútnum og komi þessu máli ekkert við, enda hefði enginn leki verið þar og væri hann enn í gangi og notkun. Stefnandi kvaðst hafa sett þetta kítti til öryggis. Vakumkúturinn hefði sjálfsagt haft áhrif á gang vélarinnar hefði hann lekið. Hann hefði tekið hann úr sambandi og það hefði engu breytt um gang vélarinnar.

Stefnandi sagði að S-kk-nf G-kk-nf, forsvarsmaður stefnda, hefði ráðlagt honum að þétta þennan kút. S-kk-nf hefði sagt honum að panta kút, kaupa nýjan. Hann kvaðst hafa vitað að „membra“ [gúmmíblaðka] var inni í kútnum, en aldrei hefði verið skipt um kút, hann væri í fullkomnu lagi.

Spurt var hvort honum hefði verið ráðlagt að nota blýbæti í bensínið. Stefnandi sagði að S-kk-nf hefði sagt sér að gera það. Hafi hann reyndar alltaf gert það eftir að S-kk-nf sagði honum það. Hann hefði ekki notað blýbætt bensín áður, en ekki virtist sem nota þyrfti blýbætt bensín á þennan bíl. Hann kvaðst ekki telja þörf á blýbættu bensíni þó að hann noti það á bílinn.

Spurt var hvort hann hefði rifið heddin af vélinni úr áður en viðgerð fór fram hjá Vélalandi ehf. á árinu 2000. Kvað stefnandi svo hafa verið. Ekki hafi verið annað fyrir hann að gera. Hann hefði ekkert komist á bifreiðinni. Síðast þegar hann hefði komið til stefnda og kvartað yfir bensíneyðslu, sem komin var upp í 32 lítra á hundraði, hefði honum verið sagt að ekkert væri að bifreiðinni, en þá hefði hún verið búin að standa hjá stefnda í tvo mánuði. Honum hefði naumlega tekist að aka bifreiðinni heim. Bíllinn hefði drepið á sér þegar hann kom heim og hefði hann ekki komið bílnum inn í skúr og orðið að ýta honum þangað. Þá hefði hann bara farið að taka heddin úr og farið með þau í Vélaland.

Spurt var hvers vegna hann hefði ekki kallað til menn frá stefnda til að vera viðstadda. Stefnandi sagði að þeir hefðu margoft sagt sér að ekki þýddi fyrir hann að koma með bifreiðina til þeirra oftar, þeir gætu ekki meira gert fyrir bílinn, ekkert væri að bifreiðinni.

Stefnandi kvaðst hafa tekið heddin úr bifreiðinni í heilu lagi. Hann kvaðst ekki vita til þess að nokkur frá stefnda hefði verið kallaður til meðan á viðgerðinni stóð hjá Vélalandi. Hann kvaðst ekki hafa haft neina ástæðu til þess svo hann vissi.

Spurt var hvers vegna einungis hefði verið skipt um sjö ventla vélarinnar sem er sextán ventla. Stefnandi kvaðst ekki vita um ástæðu þess. Honum hefði verið tjáð að sex ventlar væru ónýtir.

Stefnandi sagði að hann hefði ekki talið þörf á blýbæti í bensín bifreiðar sinnar vegna þess að hann hefði verið búinn að aka bifreiðinni í mörg ár án blýbætis. Hafi það ekki virst hafa áhrif á bifreiðina. Reyndar hafi hann ekki vitað að nota þyrfti blýbæti.

Forsvarsmaður stefnda, G-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, gaf skýrslu fyrir rétti. Hann sagði m.a. að stefndi tæki vélar, allt frá bílvélum upp í báta og skipavélar, og endurbyggði slitfleti eða vélar í heild sinni. Starfsmenn stefnda væru sérhæfðir í svona viðgerðum.

G-kk-nf sagði að stefnandi hefði komið með bifreið til stefnda. Hann hefði verið látinn vita áður en vélin var tekin úr bifreiðinni og vélin rifin í sundur. Allt hefði verið gert í samráði við stefnanda. Vélin hefði verið slitin. Hún hefði verið boruð og settir í hana nýir stimplar, sveifarásinn renndur, farið í heddin, renndir ventlar og ventilsæti. Þá hefði stefnanda verið boðið að sett yrðu hert ventilsæti í vélina, en í svona bíl væru ventilsætin ekki hert, þau væru bara úr steypujárni sem er í heddinu, skera þurfi út fyrir þeim og setja hert sæti í til að bíllinn þyldi blýlaust bensín en að öðrum kosti þyrfti alltaf að nota blýbæti. Stefnandi hefði ekki viljað þetta. Honum hefði verið tjáð að þessi viðgerð myndi kosta aukalega rúmlega 60.000 kr. Hann hefði sagt að bifreiðin væri lítið notuð og hann myndi bara nota blýbæti. Af hálfu stefnda hefðu þau mistök verið gerð að fá ekki skriflega yfirlýsingu stefnanda um þessa höfnun á viðgerð, en þannig væri staðið að málum í dag væri tillögum verktaka hafnað. Vélin hefði verið sett saman og bifreiðin afhent stefnanda.

G-kk-nf sagði að bifreiðin hefði gengið illa. Stefnandi hefði reynt að fara með hana í stillingu, eftir að hún var til viðgerðar hjá stefnda, en vélin hefði dregið loft með vakumkút. Vakumkúturinn væri tengdur inn á vélina, inn á soggreinina með slöngu. Um leið og slangan var tekin af og lokað fyrir slönguna hafi bifreiðin gengið þokkalega. Stefnanda hafi verið ráðlagt að panta þennan kút. Hann hafi þráast við og hefði kíttað með kútnum, sem engu breytti þar sem þetta var „innvortis“ leki í kútnum. Tvisvar eða þrisvar sinnum hefði kúturinn verið tekinn úr sambandi, stefnandi farið á bílnum með kútinn ótengdan og þannig ekki virkað sem aukaafl á bremsurnar. Stefnandi hefði ekið í burtu og ætlað að panta nýjan kút, en alltaf þegar stefnandi kom aftur til stefnda hafi verið búið að tengja [gamla] kútinn og kítta utan með honum, sem ekkert hefur að segja.

G-kk-nf sagði að síðan hefði stefnandi farið með bifreiðina í vélastillingu í Kópavogi. Þar hafi honum verið sagt að leki væri í milliheddi. Af hálfu stefnda hafi ný milliheddspakkning verið pöntuð og milliheddið tekið af, en leka þar ekki orðið vart. Aftur hefði það verið lekinn úr kútnum. Kúturinn var tengdur við milliheddið og hann hefði lekið. Af hálfu stefnda hefði ný pakkning verið sett og bifreiðin gengið. Næst þegar stefnandi kom hafi hann aftur verið búinn að tengja kútinn. Af hálfu stefnda hafi alltaf verið að hamra á þessu sama, að fá nýjan kút. Þá hefði stefnandi ekki notað blýbæti þó að starfsmenn stefnda væru alltaf að ráðleggja honum það. Hann hefði sagt þeim að engin þörf væri á því.

Vísað var til þess að í stefnu væri sagt að stefndi hefði ekki haft tæki til að stilla gang vélarinnar. G-kk-nf sagði að á þeim tíma hafi eina tækið sem stefnda skorti verið tæki til að stilla blönduhlutfallið. Stefndi hefði stillt kveikjuna og annað fullkomlega, ventlana og allt það. Stefnanda hefði verið bent á að fara til B-kk-ef S-kk-ef eða annars sérhæfðs aðila í að stilla blönduhlutfallið.

Vísað var til þess að í stefnu væri sagt að stefnandi hafi farið með bifreiðna til Vélarstillingar sf. í Kópavogi þar sem komið hefði í ljós að enn dró vélin loft með tveimur stimplum. G-kk-nf sagði að vélin hefði ekki getað dregið loft með stimplum. Þessi staðhæfing stæðist ekki.

Vísað var til þess að í stefnu væri sagt að stefndi hafi neitað að gera nægilega við vél bifreiðarinnar. G-kk-nf sagði að stefnanda hafi aldrei verið neitað. Hann hafi komið nokkrum sinnum og alltaf hafi eitthvað verið gert. Allt sem hann bað um hefði verið gert. Hann hafi hins vegar ekki pantað nýjan vakumkút. Hann hefði ekki verið krafinn um greiðslu fyrir það, sem eftir á var gert fyrir hann.

Spurt var hvort ventlar hefðu ekki verið athugaðir þegar stefndi var með bifreiðina. G-kk-nf sagði að ventlar hefðu verið renndir og skoðaðir. Þeir hefðu ekki verið settir í nema þeir stæðust fullkomlega mál.

G-kk-nf sagði að enginn frá stefnda hefði verið kallaður til þegar viðgerð fór fram á bifreiðinni í Vélarlandi eða annars staðar.

G-kk-nf sagði að væri ekki notaður blýbætir fyrir vél eins og hér um ræðir brynni ventilsætið smám saman upp og ventlar hættu að þjappa. Þýðing þess að vakumkútur er óþéttur væri að sílender, sem tengdur er inn á milliheddið, fengi loft beint inn á sig og óblandað bensín og gengi þá ekki.

G-kk-nf sagði að stefnandi hefði greitt stefnda fyrir viðgerðina 358.000 krónur. Um dýra viðgerð hefði verið að ræða, en væri miðað við vinnu hefði hún ekki verið óeðlilega dýr.

Vísað var til matsgerðar sem liggur fyrir í málinu sem dskj. nr. 13. G-kk-nf sagði að viðgerð stefnda hafi verið ófullnægjandi að því leyti að stefnandi var ekki látinn skrifa undir að hert ventilsæti hefðu ekki verið sett í heddið [eins og stefndi hefði bent stefnanda á að væri nauðsynlegt] og að honum hefði verið tjáð að hann yrði því að nota blýbæti.

K-kk-nf G-kk-nf T-kk-nf gaf skýrslu fyrir rétti. Hann staðfesti að hafa unnið matsgerð sem dómkvaddur matsmaður er liggur fyrir í málinu sem dskj. nr. 13. Hann sagði m.a. að viðgerð stefnda á bifreið stefnanda hafi verið umfangsmikil svo sem getið er í matsgerðinni. Stefnandi og stefndi hefðu komið sér saman um að ekki yrðu sett sæti í heddin.

Spurt var við hvað hann hefði átt þegar hann segði í matsgerð að viðgerð Kistufells hefði verið ófullnægjandi. Þessu svaraði K-kk-nf G-kk-nf á þá leið að segja mætti, að er bifreiðareigandi biður um viðgerð og honum ráðlagt að láta setja nýjar ventlastýringar í heddið og hann vilji það ekki, þá sé verkið óunnið. Venja væri að loknu verki að skrifað á reikning verktakans að verkbeiðanda hefði verið ráðlagt þetta. Aðilar hefðu rætt um þetta, en stefndi ekki skráð það, og því hefði stefndi ekki staðið að verki með réttum hætti.

Vísað var til þess að í matsgerð kæmi fram að við skoðun á ventlum hefði mátt sjá töluvert slit. K-kk-nf G-kk-nf sagði að ákveðnir hlutir hefðu verið gerðir en ákveðnir hlutir skildir eftir. Stefnandi hefði sagt honum að bifreiðin væri lítið notuð.

K-kk-nf G-kk-nf kvaðst ekki vita hve mikið var búið að aka bifreiðinni frá því að stefndi vann við hana og þar til matsgerðin fór fram.

Ó-kk-nf K-kk-nf S-kk-nf gaf skýrslu símleiðis. Hann sagði m.a. að stefnandi hefði komið með bifreið sína til Vélastillingar sf. tvisvar sinnum en forsvarsmenn félagsins hefðu í bæði skiptin sent hann í burtu vegna þess að bifreiðin gekk ekki vegna loftleka í milliheddi.

Ályktunarorð: Stefnandi byggir á því að stefndi hafi á árinu 1998 valdið stefnanda tjóni með ófullnægjandi viðgerð á bifreið hans, Dodge árgerð 1964. Reikningur stefnda fyrir viðgerðina, dagsettur hinn 19. júní 1998 að fjárhæð 358.066 krónur, var greiddur af stefnanda. Rétt tæpum þremur árum síðar, þ.e. með bréfi dagsettu 10. maí 2001, krafði stefnandi stefnda um bætur að höfuðstól 176.013 krónum „vegna ófullnægjandi og ófaglegrar viðgerðar/upptöku og endurnýjunar ... á vél bifreiða hans“.

Ekki er deilt um að vél bifreiðarinnar hafði ekki öruggan gang eftir viðgerð stefnda. Stefndi byggir hins vegar kröfu sína um sýknu aðallega á því, að viðgerðin hefði að vissu marki verið ófullkomin vegna þess að stefnandi hefði hafnað að vélin yrði endurnýjuð með þeim hætti, sem forsvarsmaður stefnda hefði tjáð honum að ráðlegt væri að gera til að vélin gengi varanlega vel.

Rakið hefur verið í lýsingu málavaxta að bréfi stefnanda frá 10. maí 2001 var svarað með bréfi lögmanns stefnda, dagsettu 11. júní 2001, þar sem með tilteknum hætti var hafnað bótaskyldu stefnda. Þá var af hálfu stefnanda með bréfi, dagsettu 13. febrúar 2002, eða rúmum þremur árum eftir að reikningur stefnda fyrir viðgerðinni er dagsettur, beðið um dómkvaðningu matsmanns til að skoða og meta viðgerð stefnda á bifreið stefnanda. K-kk-nf G. T-kk-nf bifvélavirki var dómkvaddur til að framkvæma matið. Matsgerðin er dagsett 30. maí 2002. Þar lýsti K-kk-nf því m.a. yfir að ekki væri gott að koma að svona máli þegar svo langt væri liðið síðan viðgerðin fór fram. Tæpu ári síðar, eða 14. maí 2003, krefur stefnandi stefnda um bætur á sömu forsendum og áður. Lögmaður stefnda svaraði þessu kröfubréfi stefnanda með bréfi 23. sama mánaðar og hafnaði kröfu stefnanda um bætur með rökstuddum hætti. Ekkert liggur síðan fyrir í málinu um samskipti aðila vegna umdeildrar viðgerðar stefnda fyrr en lögmaður stefnanda sendir stefnda innheimtubréf sem dagsett er 21. mars 2007, eða rúmum þremur árum eftir að stefndi hafði hafnað kröfu stefnanda með bréfi 23. maí 2003. Hinn 23. apríl 2007 tók lögmaður stefnda við stefnunni.

Í lýsingu málavaxta er matsbeiðni stefnanda og matsgerð K-kk-ef G. T-kk-ef rakin frá orði til orðs. Ljóst er að matsmanni var ekki fært með góðu móti að meta á árinu 2002 viðgerð stefnda á bifreið stefnanda, sem gerð var á árinu 1998. Of langt var um liðið síðan viðgerðin fór fram, auk þess sem stefnandi hafði sjálfur tekið hluta vélarinnar í sundur og fengið aðra til að gera við vélina - án aðkomu og vitundar stefnda - frá því að viðgerð stefnda fór fram og beðið var um matið. Matsgerðin er mörkuð af þessu og þeirri óvissu, hvað bifreiðinni hefði mikið verið ekið frá því að viðgerðin fór fram og þar til viðgerðin var metin.

Stefnandi byggir á því að viðgerð stefnda hafi verið ófullnægjandi og af þeim sökum hafi hann orðið fyrir tjóni. Enda þótt viðurkennt sé af hálfu stefnda að viðgerð hans hafi ekki verið eins og best var á kosið, verður af gögnum málsins ekki tvímælalaust ráðið að ófullnægjandi viðgerð stefnda hafi valdið tjóni stefnanda. Tómlæti stefnanda kemur þar helst til, tómlæti, að hefja málsókn og fylgja því eftir með eðlilegum hraða, tómlæti, sem gerði það óljóst að umrædd vanhöld hefðu valdið tjóni stefnanda.

Í viðskiptum hefur lengi verið byggt á því að kaupandi að vöru eða þjónustu glati rétti til að bera fyrir sig, að söluhlutur eða þjónustu sé áfátt, geri hann það ekki án ástæðulauss dráttar. Í lögum um þjónustukaup nr. 42/2000 segir í 1. mgr. 17. gr. að vilji neytandi bera fyrir sig galla á keyptri þjónustu skuli hann tilkynna seljanda það innan sanngjarns frests eftir að neytandinn vissi eða mátti hafa verið ljóst að hún var gölluð. Hafi neytandi ekki gætt þess glatar hann rétti sínum til að bera fyrir sig gallann. Þá segir í 2. mgr. 17. gr. m.a. að hafi neytandi ekki kvartað innan tveggja ára frá afhendingardegi hinnar seldu þjónustu geti hann ekki síðar borið gallann fyrir sig.

Samkvæmt framangreindu verður stefndi sýknaður af kröfu stefnanda.

Með vísun til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 er rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af málinu.

P-kk-nf Þ-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Stefndi, Vélaverkstæðið Kistufell ehf., er sýkn af kröfum stefnanda, G-kk-ef G-kk-ef.

Málskostnaður fellur niður.

P-kk-nf Þ-kk-nf