S-152/2009

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Hvolsvelli, dagsettri 19. mars 2009, á hendur R-kk-þgf M-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Bakkabraut 12a, 870 Vík,

„fyrir skjalafals, með því að hafa þann 11. september 2007, framvísað á Umferðarstofu tilkynningu um eigendaskipti að hjólhýsinu MI-594 sem ákærði hafði falsað en ákærði hafði falsað þar undirskrift SP-fjármögnunar og sambýliskonu sinnar E-kvk-ef L-kvk-ef J-kvk-ef í því skyni að færa hjólhýsið yfir á sitt eigið nafn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Verjandi ákærða krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en til vara að ákærða verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa og verði refsing dæmd þá verði hún bundin skilorði. Loks krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins.

Ákærði kom fyrir dóminn ásamt verjanda sínum og játaði þá háttsemi sem lýst er í ákæru. Kvaðst hann hafa verið ósáttur við framgöngu SP-fjármögnunar og því ætlað að koma hjólhýsinu á sitt nafn. Er játning hans í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann sakfelldur fyrir brot sitt en það er í ákæru rétt fært til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Um málavexti vísast til ákæruskjals.

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum sex sinnum frá árinu 1999 verið gerð refsing fyrir ýmis brot, þar á meðal fyrir gripdeild og fjársvik. Brot þetta átti sér stað 11. september 2007 en var kært til lögreglu þann 26. febrúar 2008 er það kom í ljós við uppgjör tryggingabóta. Skýrsla var fyrst tekin af ákærða þann 29. janúar 2009 eða tæpu ári eftir að brotið var kært til lögreglu. Engin skýring hefur verið gefin á þessum drætti á meðferð málsins. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að hjá ákærða var einbeittur brotavilji og þess að hann falsaði bæði undirritun fjármálafyrirtækis og einstaklings og notaði skjalið í lögskiptum við opinbera stofnun. Þá verður einnig tekið tillit til þess að ekkert fjártjón hlaust af broti ákærða. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en með vísan til þess að ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir lögreglu og dóminum og þess að liðið er um ár frá því að brotið var kært þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum þremur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal ákærði dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef L-kvk-ef M-kvk-ef, sem ákvarðast 109.809 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, R-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði þóknun til skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef L-kvk-ef M-kvk-ef hdl., 109.809 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf