E-523/2005

Mál þetta, sem dómtekið var þann 24. október 2006, hefur Nehemía ehf., kt. 000000-0000, Skógarhlíð 35, Akureyri, höfðað hér fyrir dómi með stefnu, birtri 27. október 2005, á hendur Útrás ehf., kt. 000000-0000, Skipagötu 9, Akureyri.

Endanlegar dómkröfur stefnanda eru að stefndi greiði stefnanda kr. 1.000.000 auk dráttarvaxta sem hér segir: af kr. 500.000 frá 27.10.2004 til 2.2.2005, af kr. 1.000.000 frá 2.2.2005 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningum að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Stefndi krefst þess að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. Þá krefst stefnandi málskostnaðar að mati dómsins.

Hinn 10. ágúst sl. fór fram munnlegur málflutningur um frávísunarkröfu stefnda og hún tekin til úrskurðar. Var úrskurðurinn þess efnis, að frávísunarkrafan var ekki tekin til greina, kveðinn upp 18. ágúst sama mánaðar.

I.

Samkvæmt málavaxtalýsingu í stefnu og öðrum gögnum eru helstu atvik þau, að í ársbyrjun 2004 hófu fyrirsvarsmenn stefnda, sem er verk- og tækniþjónustufyrirtæki og Hextækni ehf., sem var rafeindafyrirtæki, viðræður um þróun og smíði á tæki til að mæla og skrá hitastig í tilraunaborholum. Að viðræðunum kom einnig Íslenskar orkurannsóknir (ÍSOR) og leiddu þær m.a. til þess að afráðið var að sækja um styrki til að þróa og smíða rafeindastýrðan borholumæli, sbr. bréf fyrirsvarsmanns stefnda, Þ-kk-ef S. B-kk-ef, til Orkusjóðs, dagsett 6. apríl 2004. Í styrkumsókninni er verkefninu, en einnig samstarfi og verkaskiptingu nefndra félaga lýst: „Hextækni mun annast þróun á rafeindahluta mælisins, val á tölvuörgjörvum og forritun á mælibúnaði. Útrás annast orkutæknilega ráðgjöf, aðstoð við hönnun á mælinum og útfærslu. Ísor mun veita ráðgjöf og aðstoð við útfærslu og prófanir á mælinum.“ Lokaorð bréfsins eru svofelld: ,,Þróun og smíði á rafeindastýrðum borholumæli, sem tekur bæði tillit til rennslismagns og hitastigs vatns er áhugaverður kostur fyrir Íslenskar orkurannsóknir. Ef vel tekst til með þróun á borholumæli fyrir íslenskar aðstæður er líklegt að markaður fyrir slíka mæla sé einnig til staðar erlendis. Rafeindafyrirtækið Hextækni og verkfræðistofan Útrás óska því eftir stuðningi frá Orkusjóði til að þróa og smíða rafeindastýrðan borholumæli, sem þróaður verður og prófaður í nánu samstarfi við Ísor“. Í fylgiblaði með umsókninni er skráð að umsækjandi styrksins sé Hextækni ehf., en að forsvarsaðili verkefnisins sé fyrirsvarsmaður stefnda, nefndur Þ-kk-nf S. B-kk-nf. Á fylgiblaðinu er og gerð grein fyrir áætlun um kostnað og fjármögnun verkefnisins, en framkvæmdatími er þar sagður vera frá apríl til nóvembermánaðar 2004.

Fyrir liggur að fyrirsvarsmaður stefnda leitaði einnig eftir styrk frá Impru nýsköpunarmiðstöð.

Hinn 1. september 2004 gerðu nefnd félög, Hextækni ehf. og stefndi, með sér samstarfssamning um greinda hönnun og smíði. Er í samningi þessum m.a. kveðið á um samstarf félaganna, en einnig um gerð og búnað borholumælisins og tiltekið að hvor aðili um sig leggi fram vinnu og starfsaðstöðu í samræmi við fagsvið og hlutverk. Þá er í samningnum vísað til framkvæmdaáætlunar um verkefnið, en þar kemur fram að kostnaður við hönnun og smíði og fullnaðarprófanir á mælinum sé 3.400.000 kr., sem sundurliðast þannig: Skilgreining á verkefni og tæknileg hönnun 1.400.000 kr. Hönnun, smíði og prófanir á frumgerð 1.400.000 kr. Endanleg útfærsla og notendaprófanir 600.000 kr.

Í 6. gr. ofangreinds samstarfssamningsins segir: Hextækni smíðar frumgerð af borholumæli og afhendir Íslenskum orkurannsóknum til prófunar og umsagnar. Íslenskar orkurannsóknir munu prófa frumgerðina í nánu samstarfi við Hextækni og Útrás. Að loknum prófunum á frumgerð smíðar Hextækni endanlega útfærslu að borholumæli að teknu tilliti til reynslu á prófunum á frumgerðinni og ábendinga frá Útrás og Íslenskum orkurannsóknum. Í 7. gr. samningsins segir: Endanleg útfærsla á rafeindastýrðum borholumæli verður afhent Íslenskum orkurannsóknum til eignar og umráða. Við móttöku á endanlega útfærðum borholumæli greiða Íslenskar orkurannsóknir Hextækni hluta þróunar- og smíðakostnaðar (áætlað 400.000). Í 8. gr. samningsins segir síðan: Öll hönnunargögn, teikningar og búnaður sem smíðaður er sérstaklega vegna þróunar og framleiðslu á rafeindastýrða borholumælinum skal vera sameiginleg eign Hextækni og Útrásar, þ.e. 50% eign Hextækni og 50% eign Útrásar.

Fyrir liggur að fjármögnun samstarfsverkefnisins tókst með styrkjum og framlögum sem hér segir: Útrás ehf. 500.000 kr., Hextækni ehf. 500.000 kr., Impra nýsköpunarmiðstöð 500.000 kr., Orkusjóður 1.500.000 kr., Íslenskar orkurannsóknir - kaup á mæli 400.000 kr., samtals 3.400.000 kr.

Óumdeilt er að þegar atvik máls gerðust átti Hextækni ehf. í verulegum fjárhagsvandræðum, en einn af eigendum þess var stefnandi máls þessa. Þá liggur fyrir að fyrirsvarsmaður stefnanda, N-x-x G-kk-nf, var á árinu 2004 meðstjórnandi og einn af starfsmönnum Hextækni ehf. Hinn 11. október 2004 var Hextækni ehf. úrskurðað gjaldþrota.

Samkvæmt framlögðum gögnum rituðu nefndur N-x-x G-kk-nf, fyrir hönd Hextækni ehf., og nefndur fyrirsvarsmaður stefnda, Þ-kk-nf S. B-kk-nf, bréf til Orkusjóðs, sem dagsett er 15. október 2004. Í bréfi þessu árétta þeir efni áður greindrar styrkumsóknar, en í lok bréfsins er tekið fram að væntanlegur styrkur eigi að greiðast inn á reikning stefnda, Útrásar ehf. Nefndan dag, 15. október 2005, undirritaði nefndur N-x-x G-kk-nf fyrir hönd Hextækni ehf. samning við Orkusjóð um styrkveitingu vegna umrædds verkefnis. Samningur þessi er í aðalatriðum í samræmi við áðurrakta styrkumsókn, þ.á.m. er skráð að Hextækni sé styrkþegi og að fyrirsvarsmaður stefnda sé í forsvari verkefnisins og fjárhaldsaðili. Þá er tekið fram í niðurlagi samningsins að styrkur Orkusjóðs verði veittur í þremur hlutum, allt eftir framgangi verkefnisins. Samkvæmt gögnum var fyrsti hlut styrksins greiddur inn á bankareikning stefnda þann 27. október 2004, 500.000 kr.

Með bréfi skiptastjóra þrotabús Hextækni ehf., dagsettu 7. janúar 2005, til stefnda, var tilkynnt að þrotabúið myndi ekki að taka við réttindum og skyldum samkvæmt samstarfssamningi Hextækni ehf. og stefnda.

Samkvæmt framlögðum gögnum undirrituðu áðurgreindir fyrirsvarsmenn stefnanda og stefnda hinn 25. janúar 2005 undir samkomulag þess efnis að stefnandi myndi yfirtaka skyldur Hextækni ehf. varðandi nefndan borholumæli og ljúka hönnun og smíði hans. Er samkomulagið í formi samstarfssamnings og í aðalatriðum samhljóða áðurröktum samningi stefnda og Hextækni ehf. Meðal annars er þar kveðið á um verkaskiptingu aðila með sama hætti, um framkvæmdaáætlun, að endanleg útfærsla á mælinum verði afhent Íslenskum orkurannsóknum til eignar og umráða og að stefnandi fái þá í sinn hlut þróunar- og smíðakostnað, sem áætlaður var sem fyrr 400.000 krónur. Hins vegar segir í 8. gr. samningsins: Efniskostnaði við smíði á frumgerð borholumælis skal skipt til helminga milli Nehemíu og Útrásar, en frekari framleiðslu mun Nehemía annast á sinn kostnað. Útrás tekur þátt í markaðssetningu og sölu á borholumælinum og fær í sinn hlut 15% af söluandvirði af hverjum seldum mæli.“ Loks segir í samningnum að ráðstöfun eða sala á eignahlutum skuli háð samþykki beggja aðila, en að öðru leyti skuli öll hönnunargögn, teikningar og búnaður vera sameiginleg eign aðila að jöfnu.

Sama dag og samstarfssamningur málsaðila var undirritaður ritaði fyrirsvarsmaður stefnda bréf til Orkusjóðs, þar sem hann kynnti efni samningsins, þ.e. að stefnandi hefði yfirtekið skyldur Hextækni ehf., en jafnframt að verkið hafi tafist af þessum sökum um einn til tvo mánuði. Í bréfinu er staðhæft að hönnun og smíði á frumgerð borholumælisins sé lokið, en að prófanir á honum verði framkvæmdar með aðstoð Íslenskra orkurannsókna í janúar eða febrúar það ár og að gert sé ráð fyrir að endanleg útfærsla á mælinum verði tilbúin til afhendingar í apríl 2005. Þá er staðhæft í bréfinu að áfallinn kostnaður við undirbúning, hönnun, frumsmíði og vegna forprófana hafi numið 2,6 milljónum króna, sem sundurliðað var þannig: Undirbúningur og tæknileg hönnun 700.000 kr. Val og útfærsla á rafeinda- og drifbúnaði 950.000 kr. Frumsmíði og forprófanir 950.000 kr. Í lokaorðum bréfsins er greint frá því að kostnaðaráætlun hafi í aðalatriðum staðist, en þó væri gert ráð fyrir að kostnaður vegna lokaprófana og endanlegrar útfærslu myndi fara lítils háttar fram úr áætluninni. Með þessu bréfi fylgdi samningur aðila frá 25. janúar 2005, en einnig mynd af frumgerð borholumælisins svo og yfirlit og útfærsla á rafeindabúnaði.

Í bréfi framkvæmdastjóra Orkusjóðs, J-kk-ef B-kk-ef, sem dagsett er 12. maí 2005, sem sent var stefnanda, er lýst aðkomu sjóðsins varðandi styrkveitingu til þróunar og smíði á frumgerð hins rafeindastýrða borholumælis. Er þess getið í bréfinu að sjóðnum hafi verið kunnugt um samstarfssamning Hextækni ehf. og stefnanda og að ekki hafi verið gerðar athugasemdir við hann, en einnig að síðari samningur milli málsaðila hafi og verið kynntur sjóðnum svo og áðurgreind tilkynning skiptastjóra um að þrotabúið myndi ekki taka við réttindum og skyldum þrotabús Hextækni ehf. Í nefndu bréfi kemur og fram að síðari samningur málsaðila um hið styrkta verkefni hafi verið samþykktur af Orkusjóði enda hann talinn tryggja framgang verkefnisins og til þess vísað að stefnda hafi verið falin öll fjárumsýslu þess. Lokaorð bréfsins eru svohljóðandi: „Samkvæmt verklagsreglum Orkusjóðs og samningi um styrkveitinguna hefur Útrás ehf. skilað inn gögnum sem metin voru fullnægjandi fyrir útgreiðslu 1. og 2. hluta styrkupphæðarinnar: Kr. 500.000 voru greiddar þann 27. október 2004 og aftur kr. 500.000 þann 2. febrúar 2005.“ Þess er getið að nefndar greiðslur hafi verið færðar á reikning stefnda, Útrásar ehf.

Ágreiningslaust er að 3. hluti styrks Orkusjóðs, 500.000 kr., var með samþykki stefnda, Útrásar ehf., greiddur inn á reikning stefnanda þann 12. júlí 2005.

Í málatilbúnaði sínum hafa báðir málaðilar vísað til ofangreindra samstarfssamninga, en einnig verkaskiptingar og svonefndrar framkvæmdaáætlunar. Þá hafa málsaðilar, hvor með sínum hætti, sundurliðað einstaka verkliði þannig:

1. Lýsing á verkefnum og samstarfi. 2. Skilgreining á borholumæli. 3. Orkutæknileg útfærsla. 4. Rafeindatæknileg útfærsla á mæli. 5. Hönnun og smíði á frumgerð. 6. Prófanir og endurbætur. 7. Endanleg hönnun á borholumæli. 8. Framleiðsla á frumgerð. 9. Notendaprófanir.

Af hálfu stefnanda er staðhæft að fyrstu þrír verkliðirnir hafi tilheyrt stefnda og að kostnaður vegna þeirra hafi verið 700.000 kr. Verkliðir 4-9 hafi hins vegar tilheyrt stefnanda og hafi kostnaður vegna þeirra verið 2.700.000 kr.

Af hálfu stefnda er kostnaðar- og tímaáætlun vegna nefndra verkliða skipt á þann veg, að hann hafi tekið þátt í þeim öllum að undanskildum 4. og 8. lið, en að Hextækni ehf. hafi unnið að verkþáttum samkvæmt liðum 4-9. Þá staðhæfir stefndi að hann hafi varið 335 klukkustundum til nefndra verkþátta og að kostnaður hans hafi verið kr. 1.575.000. Hins vegar hafi Hextækni ehf. varið 385 klukkustundum til verksins og að kostnaður hans hafi verið kr. 1.825.000.

Í máli þessu byggir stefnandi aðallega á þeirri málsástæðu að hann hafi átt réttmæta kröfu til þess að fá í sinn hlut margnefnda styrkveitingu frá Orkusjóði að öllu leyti, þ.e. 1.500.000 kr. Byggir stefnandi á því að umræddur styrkur hafi verið ætlaður Hextækni ehf., enda hafi félagið verið skráð sem styrkþegi. Byggir stefnandi og á því að hann leiði rétt sinn til styrksins frá Hextækni ehf. og á samningi málsaðila frá 25. janúar 2005. Við munnlegan flutning vísaði stefnandi til þess málatilbúnaður hans hafi hlotið stuðning í vætti framkvæmdastjóra Orkusjóðs fyrir dómi, þ.e. að styrkurinn hafi í upphafi verið eyrnamerktur Hextækni ehf., en að auki sé málsástæða hans í samræmi við þá verk- og tímaáætlun sem stuðst hafi verið við, við gerð nefnds borholumælis. Raunin hafi hins vegar orðið sú að allt verkið, þ.e. hönnun og smíði mælisins hafi stefnandi unnið á eigin spýtur eftir að Hextækni ehf. var úrskurðað gjaldþrota haustið 2004, en þrátt fyrir það hafi hann aðeins fengið í sinn hlut 1/3 hluta styrksins. Á hinn boginn hafi stefndi réttilega fengið í sinn hlut styrkveitingu frá Impru nýsköpunarsjóði að fjárhæð 500.000 kr. og hafi stefnandi ekki haft uppi kröfu til þeirra fjármuna.

Varðandi lagarök byggir stefnandi á megin reglum samninga- og kröfuréttar, m.a. um skuldbindingagildi samninga. Kröfu um málflutningsþóknun byggir hann á reglum XXI. kafla laga nr. 91, 1991 um meðferð einkamála og kröfu um virðisaukaskatt á ákvæðum laga nr. 50, 1988.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á ákvæðum samstarfssamnings aðila frá 25. janúar 2005 svo og á þeirri verkáætlun sem í upphafi hafi verið gerð um smíði og hönnun nefnds borholumælis. Stefndi hafi að öllu leyti staðið við gerða samninga, og m.a. annast alla skjalagerð vegna styrkumsókna, þ.á.m. gagnvart Orkusjóði. Við flutning málsins vísaði stefndi jafnframt til þess að við upphaf verksins og í viðræðum fyrirsvarsmanna stefnda og Hextækni ehf. hafi verið gert munnlegt samkomulag um að stefndi fengi, vegna vinnuframlags síns, alla þá styrki sem tækist að afla, en tæki einnig áhættu af því ef það tækist ekki. Styrkurinn frá Orkusjóði hafi því alls ekki verið eyrnamerktur Hextækni ehf. og því síður stefnanda, sem síðar hafi komið til sögunnar eftir gjaldþrot þess fyrrnefnda. Hafi málsástæða stefnanda því enga stoð í gögnum málsins og sé einungis byggð á hugmyndum hans um hvernig hann hafi viljað skipta verkþáttum og vinnuframlagi málsaðila. Þá byggir stefndi á því að stefnandi hafi þegar fengið í sinn hlut þær greiðslur sem honum hafi borið samkvæmt samningi aðila, en stefndi hafi fallist á, umfram skyldu, að stefnandi fengi í sinn hlut þriðja hluta styrkveitingarinnar frá Orkusjóði, 500.000 kr., þann 12. júlí 2005. Stefndi vísar ennfremur til þess að umræddu samstarfsverkefni sé í raun enn ekki lokið. Þannig eigi eftir að ganga endanlega frá og meta kostnað með hliðsjón af raunverulegu framlagi hvors aðila. Er til þess vísað að samkvæmt samningi aðila, 7. gr., eigi stefnandi rétt á að fá í sinn hlut við verklok um kr. 400.000 sem hluta þróunar- og smíðakostnaðar. Stefnandi hafi í málatilbúnaði sínum engin gögn lagt fram er styðji að hann eigi rétt á frekari greiðslum, a.m.k. að svo stöddu, og sé það ekki í verkahring dómsins að meta slíkt sjálfstætt eða hver kostnaðarskipting aðila eigi að vera.

II.

Við aðalmeðferð málsins gáfu aðilaskýrslur N-x-x G-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, og Þ-kk-nf S. B-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, en einnig gáfu vitnaskýrslur J-kk-nf B-kk-nf, framkvæmdastjóri Orkusjóðs, og S-kk-nf G-kk-nf hdl., skiptastjóri þrotabús Hextækni ehf.

Ágreiningslaust er í málinu að Orkusjóður hefur þegar greitt veittan styrk til margumrædds verkefnis í þremur hlutum, hinn 27. október 2004 og 2. febrúar og 12. júlí 2005, samtals 1.500.000 kr. Verður því lagt til grundvallar að Orkusjóður hafi talið að öll skilyrði sem til grundvallar lágu samkvæmt samningi fyrir styrkveitingunni hafi verið uppfyllt af hálfu styrkþega, en samkvæmt upphaflegri styrkumsókn og síðar samstarfssamningi málsaðila var það í verkahring stefnda að annast verkefnis- og fjármálastjórn. Liggur fyrir að fyrsti hluti styrksins var greiddur eftir að Hextækni ehf. hafði verið úrskurðað gjaldþrota, hinn 27. október 2004, en annar hlutinn eftir gerð samstarfssamnings málsaðila, hinn 2. febrúar 2005. Þá var þriðji hlutinn greiddur út með samþykki stefna beint inn á reikning stefnanda, þann 12. júlí 2005.

Fyrir dómi skýrði J-kk-nf B-kk-nf, framkvæmdastjóri Orkusjóðs, frá því að í samræmi við margnefnda styrkumsókn hafi Hextækni ehf. verið skráð sem styrkþegi að hinu umrædda verkefni, en þrátt fyrir það hafi af hálfu sjóðsins verið litið svo á að stefndi ætti aðild að því, enda hafi forsvarsmaður þess félags verið skráður sem fjárhaldsaðili. Vitnið bar að slíkt fyrirkomulag og samstarf væri ekki óalgengt og hamlaði ekki styrkveitingu frá Orkusjóði. Vegna þessa hafi og ekki verið litið svo á af hálfu Orkusjóðs að styrkveitingin hafi sérstaklega verið eyrnamerkt Hextækni ehf., stefnda eða síðar stefnanda, enda talið að meðferð fjármunanna væri samningsatriði milli félaganna.

Fyrirsvarsmaður stefnanda N-x-x G-kk-nf skýrði frá því fyrir dómi að er viðræður fyrirsvarmanna Hextækni ehf. og stefnda fóru fram í ársbyrjun 2004 hafi hann verið starfsmaður þess fyrrnefnda, en jafnframt meðstjórnandi. Hann kvað viðræður þessar hafa varðað tæknilegar útfærslur og lausnir á smíði og hönnun borholumælisins, en nánar um inntak og síðar samstarf vísaði hann til samnings félaganna frá 1. september 2004. Fyrir gerð nefnds samnings kvaðst hann hafa haft vitneskju um að fyrirsvarsmaður stefnda hefði annast gerð viðskiptaáætlana og þriggja skýrslna vegna umsókna um styrkveitingar. Þá kvað hann samkomulag hafa verið um að stefndi annaðist verkstýringu og meðferð fjármuna og staðfesti að því leyti undirritun sína á bréfi til Orkusjóðs þann 15. október 2004. Á hinn bóginn staðhæfði hann að eiginleg smíði borholumælisins hefði fyrst hafist eftir að Hextækni ehf. var úrskurðað gjaldþrota haustið 2004 og bar að hann hefði að öllu leyti unnið það verk á tímabilinu frá nóvember 2004 til maí 2005. Ætlaði hann að vinnustundir hans vegna þessa hefðu verið um 1000, og efniskostnaður verið á milli 100.000 og 200.000 kr. Vegna þessa alls kvaðst hann hafa álitið að umræddur styrkur frá Orkusjóði hefði með réttu allur átt að renna til stefnanda, en ekki einungis 1/3 hluta líkt og raunin varð á. Hann kvað stefnda ekkert hafa komið að smíði borholumælisins og engin gögn lagt fram um sinn þátt í verkinu. Þá hafi stefndi ekki lagt fram yfirlit yfir kostnað eða tiltekið vinnustundir vegna samstarfsverkefnisins, en bar að það sama hefði gilt um Hextækni ehf. og síðar stefnanda.

Þ-kk-nf S. B-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, staðhæfði að stefndi og Hextækni ehf. hefðu fyrst átt viðræður um gerð nefnds borholumælis í ársbyrjun 2004, og í framhaldi af því haldið fundi með Íslenskum orkurannsóknum um verkefnið. Viðfangsefnið hafi þótt vænlegt og viðræður félaganna því haldið áfram, þ.á.m. um tæknilegar útfærslur og vinnubrögð. Hafi fyrirsvarsmenn félaganna síðar afráðið að taka upp samstarf um verkefnið. Hann staðhæfði að munnlegur samningur hafi og tekist um að stefndi myndi leita eftir styrkjum til verkefnisins og fengi þannig sinn kostnað greiddan, m.a. vegna ráðgjafarvinnu á sviði véltækni, en tæki jafnframt áhættu af því að styrkveitingar fengjust yfir höfuð. Á móti hefði verið um það samið að Hextækni ehf. tæki að sér eiginlega smíði og þróun borholumælisins, en fengi sinn kostnað greiddan síðar, með sölu á mælinum. Kvað hann nefnda verkaskiptingu og samstarf í aðalatriðum hafa gengið eftir og verkefninu að mestu verið lokið er Hextækni ehf. var úrskurðað gjaldþrota í októbermánuði 2004. Kvað hann samstarfssamninginn við stefnanda hinn 25. janúar 2005 hafa verið gerðan með það fyrir augum að ljúka verkefninu að fullu, enda hafi þá legið fyrir yfirlýsing frá skiptastjóra um að þrotabú Hextækni ehf. hafnaði frekara samstarfi um verkið. Hann kvað þriðja hluta umrædds styrks hafa með samþykki stefnda verið greiddan út til stefnanda vegna orða fyrirsvarsmanna stefnanda um áfallinn efniskostnaðar um allt að 200.000 kr. Af hálfu stefnda hafi hins vegar verið litið svo á að með því hefði stefndi afsalað sér þeirri greiðslu umfram skyldu. Hann kvað stefnda ekki hafa haldið saman vinnuframlagi sínu sérgreindum í bókhaldi, en bar að auðvelt væri að leggja mat þar á.

Samkvæmt framansögðu byggir stefnandi á því í stefnu og við munnlegan málflutning að hann einn hafi átt rétt til þess styrks sem Orkusjóður veitt til umrædds verkefnis, um hönnun og smíði á rafeindastýrðum borholumæli. Máli sínu til stuðnings vísar stefnandi til áðurrakinnar umsóknar um styrkveitinguna frá 4. apríl 2004, samstarfssamnings málsaðila um verkefnið frá 25. janúar 2005, svo og þess að hann leiði rétt sinn frá upphaflegum styrkþega Hextækni ehf., sbr. samning frá 1. september 2004 og eigin vinnuframlags við verkið.

Samningur málsaðila, Nehemíu ehf. og Útrásar ehf., frá 25. janúar 2005 um hönnun og gerð nefnds borholumælis á samkvæmt framansögðu rætur að rekja til viðræðna fyrirsvarsmanna stefnda og Hextækni ehf. fyrri hluta árs 2004. Er óumdeilt að viðræður þessar leiddu til þess að fyrirsvarsmenn félaganna ákváðu að leita eftir styrkjum til verkefnisins og ennfremur að gerður var samstarfsamningur um verkefnið, hinn 1. september 2004. Þá liggur fyrir að vegna umsóknar fyrirsvarsmanns stefnda var af hálfu félaganna undirritaður skilyrtur samningur við Orkusjóð um styrkveitingu hinn 15. október 2004. Var styrkurinn greiddur út í þremur hlutum, 27. október 2004 og 2. febrúar 2005 til stefnda og 12. júlí 2005 til stefnanda, í öll skiptin með fjárhæð 500.000 kr.

Samkvæmt aðilaskýrslu fyrirsvarsmanns stefnanda, sem eins og áður var fram komið var meðstjórnandi og starfsmaður Hextækni ehf., var hann ekki þátttakandi í fyrstu viðræðum Hextækni ehf. og stefnda um greint verkefni. Fyrir liggur hins vegar að hann undirritaði samstarfssamning f.h. nefnds félags við stefnda hinn 1. september svo og samninginn við Orkusjóð hinn 15. október 2004.

Við gjaldþrot Hextækni ehf. hinn 11. október 2004 féllu öll réttindi og skyldur félagsins samkvæmt ofannefndum samningum til þrotabúsins samkvæmt 72. gr. laga um gjaldþrotaskipti o.fl. nr. 21, 1991.

Þegar framangreind atburðarrás er virt ásamt efni áðurgreindra samninga þykir stefnandi að mati dómsins ekki hafa sýnt fram á að hann hafi átt réttmæta kröfu til styrkveitingar Orkusjóðs sem til féll hinn 27. október 2004, né að hann geti byggt réttindi þar um á yfirlýsingu skiptastjóra þrotabús Hextækni ehf. frá 7. janúar 2005.

Í samningi málsaðila frá 25. janúar 2005 er ekkert kveðið á um umrædda styrkveitingu Orkusjóðs. Upplýst er að sjóðurinn greiddi inn á reikning stefnda í samræmi við ákvæði áðurlýstra gerninga, 500.000 kr. þann 2. febrúar 2005, og síðar beint til stefnanda sömu upphæð samkvæmt boði stefnda, þann 12. júlí sama ár.

Samkvæmt frásögn framkvæmdastjóra Orkusjóðs, J-kk-ef B-kk-ef fyrir dómi var umrædd styrkveiting sjóðsins ekki eyrnamerkt málsaðilum sérstaklega og gilti það sama um Hextækni ehf. Bar vitnið að styrkurinn hefði í þess stað varðað umrætt samstarfsverkefni og greiðslur bundnar tilteknum skilyrðum, sem m.a. hafi miðast við framgang verksins.

Staðhæfingar málsaðila, annars vegar um að styrkveiting Orkusjóðs hafi að öllu leyti átt að falla til stefnda samkvæmt munnlegum samningi ellegar að hún hafi átt að falla til stefnanda sem eiginlegs styrkþega hafa ekki sönnunargildi fyrir dómi, nema um sé að ræða atriði sem þeim eru óhagstæð, sbr. 1. mgr. 50. gr. laga nr. 91, 1991 um meðferð einkamála.

Að ofangreindu virtu og þar sem stefnandi hefur ekki lagt fram gögn, þ. á. m. úr bókhaldi eða matsgerð, sem styðja þá málsástæðu hans, að hann eigi rétt til styrkgreiðslu frá Orkusjóði umfram það sem hann fékk í sinn hlut hinn 12. júlí 2005, þykir hann gegn andmælum stefnda ekki hafa fært fram fullnægjandi sönnur fyrir kröfum sínum í málinu. Ber því að sýkna stefnda af öllum kröfum í máli þessu.

Eftir atvikum þykir rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af málinu.

Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt ákvæða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91, 1991.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Stefndi, Útrás ehf., er sýkn af kröfum stefnanda, Nehemíu ehf. í máli þessu.

Málskostnaður fellur niður.