S-141/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 19. júní sl., er höfðað af ríkissaksóknara með ákæru, útgefinni 11. júní 2014, á hendur X, nú X, kt. 000000-0000, ..., ...

„fyrir gripdeild, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 9. nóvember 2013, í íbúð við ... á ..., tekið ófrjálsri hendi 1000 króna peningaseðil, Samsung Galaxy farsíma að andvirði 140.000 og armbandsúr af gerðinni Pierra Leon að óþekktu verðmæti, sem var í eigu Y og yfirgefið íbúðina með þýfið í vörslum sínum.

Telst þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Fyrir dómi hefur ákærði neitað sök. Skipaður verjandi, S-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf hrl., hefur haft uppi þær dómkröfur að ákærði verði alfarið sýknaður, en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar. Þá krefst verjandinn hæfilegra málsvarnarlauna.

I.

Samkvæmt gögnum sendi ríkissaksóknari lögreglustjóranum á Akureyri, nú lögreglustjóranum á Norðurlandi eystra, þann 11. júní 2014 ákæru og gögn málsins til meðferðar. Þann 29. ágúst sama ár framsendi lögreglustjórinn héraðsdómi gögnin, en málið var síðan þingfest fyrir dómi 6. október. Hinn 27. október sama ár lýsti ákærði afstöðu sinni og neitaði sök. Krafðist sækjandi þá aðalmeðferðar máls. Í þinghaldi þann 10. nóvember 2014 óskaði sækjandi eftir því að aðalmeðferðinni yrði frestað þar eð vitni sem hann ætlaði að leiða væri statt erlendis. Var málinu af þessum sökum síðan ítrekað frestað af sömu ástæðu. Aðalmeðferð málsins var loks ákveðin af dómara í samráði við sækjanda og verjanda þann 19. júní sl. Þá gáfu vitni skýrslur, en ákærði sá hins vegar ekki ástæðu til að mæta og gefa frekari skýrslu.

II.

1. Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu kom brotaþoli, Y, þá tvítugur að aldri, á lögreglustöðina á Akureyri, í fylgd móður sinnar aðfaranótt laugardagsins 9. nóvember 2013, kl. 4:30, og bar fram kæru á hendur ákærða, X. Sagði hann farir sínar ekki sléttar að því er varðaði samskipti sín við ákærða og vísaði til þess að þá fyrr um nóttina hefði hann átt orðastað við ákærða á heimili vitnisins A, að .... Viðskiptunum hefði hins vegar lokið á þann veg að ákærði hefði tekið af honum síma af gerðinni Samsung Galaxy og úr af gerðinni Pierra Leon. Haft er eftir brotaþola að ákærði hefði haft á orði að brotaþoli skuldaði honum peninga og að hann hefði neitað að skila nefndum munum þrátt fyrir beiðni þar um.

Við rannsókn lögreglu var upplýst að umrædda nótt hafði brotaþoli verið á nefndu heimili er ákærði lagði leið sína þangað ásamt vitninu B. Óumdeilt er að eftir þetta áttu sér stað skammvinn átök með þeim sem fyrir voru í íbúðinni og aðkomumönnum, en fyrir liggur að brotaþoli og ákærðu þekktust vel frá fyrri tíð.

2. Samkvæmt gögnum tók lögregla skýrslur af ofangreindum aðilum við rannsókn málsins, m.a. vegna nefndrar kæru brotaþola.

Brotaþoli staðfesti í skýrslu þann 9. janúar 2014 fyrri frásögn sína um háttsemi ákærða, en bætti því við að auk símans og úrsins hefði hann tekið af honum 1000 króna peningaseðil. Brotaþoli sagði að hann hefði reyndar fengið umrætt úr að gjöf frá ákærða árið áður, á meðan allt lék í lyndi þeirra í millum, og kvaðst hann því ekki leggja mikla áherslu á að fá það afhent aftur. Umrædda nótt kvaðst brotaþoli hafa afhent ákærða nefndan peningaseðil, en bar að þá hefði verið til umræðu tilhæfulaus orð ákærða um hina ætluðu skuld.

Við skýrslutöku hjá lögreglu hinn 10. nóvember 2013 og 14. janúar 2014 staðfesti vitnið B viðveru sína í nefndri íbúð er atvik gerðust. Hann sagði að komið hefði til átaka, en hann kvaðst ekki hafa séð ákærða taka símann af brotaþola. Vitnið var ekki innt eftir því hvort það hefði séð ákærða taka aðra muni af brotaþola.

Við skýrslutöku vitnisins A þann 11. nóvember 2013 og 15. janúar 2014 lýsti hann atvikum máls með líkum hætti og brotaþoli. Vitnið kvaðst m.a. hafa séð ákærða taka síma brotaþola í sínar vörslur.

Samkvæmt gögnum lögreglu var ákærði X yfirheyrður um kæruefnið þann 15. janúar 2014. Ákærði staðhæfði við skýrslutökuna að brotaþoli hefði skuldað honum peninga og að hann hefði hitt hann í íbúð vitnisins A þann 9. nóvember árið áður. Ákærði skýrði frá því að hann hafi tekið síma sem legið hefði á borði í íbúðinni, en í framhaldi af því neitað að afhenda brotaþola símann. Vísaði ákærði til þess að hann hefði ætlað að hitta brotaþola daginn eftir og ræða við hann um uppgjör á peningaskuldinni. Í niðurlagi skýrslunnar er haft eftir ákærða að hann sé tilbúinn að afhenda brotaþola umræddan síma, að því tilskildu að þeir eigi saman orðræðu um fyrrnefnda skuld.

3. Eins og fyrr sagði hefur ákærði neitað sök fyrir dómi. Hann sá ekki ástæðu til að gefa frekari skýrslu um atvik við aðalmeðferð málsins.

Fyrir dómi greindi brotaþoli, Y, frá atvikum máls með líkum hætti og hann hafði áður gert hjá lögreglu. Hann staðhæfði þannig að ákærði hefði umrædda nótt, í nóvember 2013, tekið fyrrnefndan síma hans í sínar vörslur og sagði að andvirði hans þá hefði verið 134.000 krónur. Hann staðhæfði enn fremur að ákærði hefði í greint sinn tekið fyrrnefndan peningaseðil og armbandsúr, en aðspurður kvaðst hann ekki geta sagt til um verðmæti þess síðarnefnda.

Vitnið A bar fyrir dómi að hann hefði með eigin augum orðið vitni að því þegar ákærði hefði umrædda nótt tekið í sínar vörslur símtæki af brotaþola. Vitnið minntist þess ekki að hafa séð ákærða taka aðra hluti eða fjármuni ófrjálsri hendi. Vitnið bar að ákærði hefði ekki dvalið lengi í íbúð þess umrædda nótt.

Vitnið B bar fyrir dómi að hann hefði ekki séð ákærða taka síma eða aðra fjármuni af brotaþola umrædda nótt. Vitni kannaðist við að nokkrar útistöður hefðu verið með aðilum í íbúðinni er atvik gerðust.

III.

Samkvæmt framansögðu er ákærði í ákæru ríkissaksóknara sakaður um gripdeild með því að hafa tekið ófrjálsri hendi 1.000 króna peningaseðil, Samsung Galaxy farsíma og armbandsúr af gerðinni Pierre Leon að óþekktu verðmæti, af brotaþola, Y. Ákærði hefur fyrir dómi neitað sök.

Að virtum framburði brotaþola fyrir dómi, sem stoð hefur í frásögn vitnisins A, sem dómurinn metur trúverðuga, en einnig í ljósi annarra áðurrakinna gagna, er að mati dómsins ekki varhugavert, þrátt fyrir neitun ákærða, að telja nægjanlega sannað að hann hafi tekið umræddan síma af brotaþola ófrjálsri hendi eins og lýst er í ákæru. Að því er varðar verðmæti símans verður tekið mið af frásögn brotaþola um að hann hafi keypt tækið fyrir 134.000 krónur, en einnig ber til þess að líta að tækið var ekki alveg nýtt.

Gegn neitun ákærða og að virtum framburði nefndra vitna fyrir dómi þykir ákæruvaldið ekki hafa fært fram lögfulla sönnun fyrir sekt ákærða um að hafa tekið umræddan peningaseðil eða armbandsúr. Verður ákærði því sýknaður af þeirri háttsemi.

IV.

Ákærði, sem er 36 ára, á samkvæmt sakavottorði nokkurn sakaferil að baki, m.a. vegna fíkniefnalaga-, umferðarlaga- og hegningarlagabrota, en þó ekki vegna auðgunarbrota. Ákærði var síðast sakfelldur þann 19. júní 2013 fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot og var hann þá dæmdur í þriggja mánaða óskilorðsbundið fangelsi.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Eftir atvikum og m.a. að virtum þeim drætti sem varð á málarekstri ákæruvalds, sem ákærða verður ekki kennt um, þykir fært að fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Með vísan til 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008 þykir rétt að ákærði greiði 2/3 hluta sakarkostnaðar en að 1/3 falli á ríkissjóð, sem í heild er 205.650 krónur. Er um að ræða málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., sem ákvarðast 124.000 krónur, með virðisaukaskatti, en einnig ferðakostnaður verjandans að fjárhæð 39.550 krónur svo og útlagður kostnaður ákæruvalds vegna ferðakostnaðar vitnis að fjárhæð 42.100 krónur.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti þrjátíu daga fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 2/3 hluta sakarkostnaðar, sem er 205.650 krónur, en þar með eru talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.000 krónur, og 39.550 krónur vegna ferðarkostnaðar hans. 1/3 hluti sakarkostnaðar greiðist úr ríkissjóði.