S-254/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 20. maí 2009, er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 4. mars 2009 á hendur H-kk-þgf E-kk-þgf, kt. […], Prestbakka 9, Reykjavík, fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 8. júní 2008, í anddyri skemmtistaðarins Áttunnar að Hraunbergi 4 í Reykjavík, slegið lögreglumanninn G-kk-þf S-x-x T-kk-þf í brjóstkassann með þeim afleiðingum að hann hlaut mar á brjóstkassann og rifið í hár G-kk-ef S-kk-ef og lögreglumannsins E-kvk-ef D-kvk-ef G-kvk-ef.

Brot ákærða er talið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 101/1976, lög nr. 82/1998 og lög nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Samkvæmt skýrslu lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu frá aðfaranótt sunnudagsins 8. júní 2008 kl. 03.38 var lögreglu tilkynnt um slagsmál á skemmtistaðnum Áttunni að Hraunbergi 4 í Reykjavík. Er tekið fram í frumskýrslu að er lögregla hafi komið á staðinn hafi slagsmálin verið yfirstaðin. Í anddyri hafi verið rætt við starfsmenn staðarins þau G-kk-þf H-kk-þf A-kk-þf og R-kvk-þf A-kvk-þf B-kvk-þf. Hafi þau greint frá því að tiltekinn maður hafi verið til óþurftar og með ofbeldisfulla tilburði gagnvart starfsfólki. Hafi starfsmennirnir sagt að honum hafi verið vísað brott af staðnum. Á meðan rætt hafi verið við starfsmennina hafi H-kk-nf E-kk-nf, ákærði í máli þessu, gengið inn á staðinn og að lögreglu. Í frumskýrslu kemur fram að G-kk-þgf og R-kvk-þgf hafi virst bregða við að sjá ákærða og lögreglumaðurinn G-kk-nf S-kk-nf því tekið ákærða grunntaki lögreglu, þ.e. með hægri hendi í vinstri upphandlegg og þeirri vinstri um úlnlið hægri handar. Hafi það verið gert til að tryggja öryggi lögreglu þar sem G-kk-nf hafi talið árásarmanninn aftur kominn. Hafi G-kk-nf spurt G-kk-þf og R-kvk-þf hvort um árásarmanninn væri að ræða og þau sagt svo ekki vera. Hafi G-kk-nf þá ætlað að sleppa ákærða. Um leið og G-kk-nf hafi tekið ákærða grunntaki lögreglu hafi hann reynt að losa sig. Hafi G-kk-nf beðið ákærða um að róa sig. Ákærði hafi slegið lögreglumanninn með krepptum hnefa hægri handar og höggið komið í brjóstkassa G-kk-ef. Hafi G-kk-nf þá ákveðið að færa ákærða í handjárn og E-kvk-nf D-kvk-nf G-kvk-nf lögreglumaður komið til aðstoðar. Hafi ákærði veitt mótspyrnu við handtöku og m.a. rifið í hár G-kk-ef og E-kvk-ef D-kvk-ef auk þess sem hann hafi reynt að sparka í lögreglumennina. Hafi G-kk-nf og R-kvk-nf aðstoðað lögreglumennina við að hafa hemil á ákærða og koma honum í handjárn. Því næst hafi ákærði verið færður inn í lögreglubifreið en eftir að hægri afturhurð bifreiðarinnar hafi verið lokað hafi ákærði slegið höfði sínu utan í rúðu í hurðinni. Þá hafi G-kk-nf opnað bílhurðina og ákærði þá reynt að sparka í hann með hægri fæti. Ákærði hafi í kjölfarið verið færður í fótlás. Ákærði hafi ekki reynst hæfur til skýrslutöku sökum ölvunar og því verið vistaður í fangaklefa í þágu rannsóknar málsins.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu að morgni 8. júní 2008. Kvaðst hann einungis muna eftir því að hafa staðið fyrir utan skemmtistaðinn og að hafa verkjað í handleggi eftir handjárn. Ekki ræki hann minni til þess hvers vegna hann hafi verið handtekinn af lögreglu. Helst dytti honum í hug að hann hafi verið að rífa kjaft við lögreglu. Hafi hann verið talsvert ölvaður. Hafi hann drukkið bjór og skot um kvöldið, en myndi ekki hversu mikið. Kvaðst hann muna eftir því að hafa verið inni í lögreglubifreið og upplifað tilefnislausa árás. Hafi hann aldrei nokkurn tímann slegist á ævinni.

Á meðal gagna málsins er áverkavottorð þar sem því er lýst að við komu á slysadeild Landspítalans hinn 8. júní 2008 hafi G-kk-nf S-kk-nf T-kk-nf verið þreifiaumur yfir vinstri þumli, en þó ekki virst brotinn. Hafi hann einnig verið þreifiaumur yfir hægra hné. Hafi hann verið greindur með tognun á fingrum, mar á hné og mar á brjóstkassa.

Fyrir dómi við aðalmeðferð málsins greindi ákærði þannig frá málavöxtum að hann hafi gengið inn á skemmtistað umrætt kvöld. Þar hafi verið ráðist á hann og hann tekinn lögreglutaki. Hafi verið snúið upp á handlegg hans fyrir aftan bak og hann fundið fyrir miklum sársauka við það. Væri hann gigtarsjúklingur og af þeim sökum hafi sársaukinn verið gríðarlegur. Hafi hann ýtt árásarmanni frá sér með því að setja báða handleggi fram fyrir sig og í bringu lögreglumannsins. Hafi maðurinn þá verið búinn að sleppa honum. Kvaðst hann ekki hafa ýtt við lögreglumanninum af þunga. Þá hafi hann verið ,,keyrður niður í jörðina“ og við það hafi hann orðið mjög reiður. Hafi hann upplifað að vera ,,svívirtur“ og byrjað að berjast um. Atvik hafi gerst hratt og hann í fyrstu ekki áttað sig á því að umræddur maður væri lögreglumaður. Hafi honum orðið ljóst að um lögreglumann væri að ræða er hann hafi verið ,,keyrður í jörðina“. Að því er áverka þá sem lögreglumaðurinn hlaut bar ákærði að þeir kynnu að stafa af því að hann hafi ýtt í bringu lögreglumannsins. Kvaðst ákærði hafa verið mjög ölvaður þetta kvöld. Kvaðst hann hafa verið laminn inni í lögreglubifreiðinni og verið þrútinn og marinn á eftir. Hverju það sætti að hann myndi ekki atvik hjá lögreglu en myndi þau betur fyrir dómi bar ákærði að það stafaði af ölvunarástandi hans og að honum hafi legið á að komast út úr fangaklefanum. Hafi hann viljað að ,,þetta væri bara búið“.

G-kk-nf S-kk-nf T-kk-nf lögreglumaður greindi frá því að tilefni útkalls lögreglu á umræddan skemmtistað hafi verið slagsmál. Er lögregla kom á staðinn hafi slagsmálin verið yfirstaðin. Hafi verið rætt við starfsfólk sem greint hafi frá því að meintur árásarmaður, P-kk-nf að nafni, væri farinn. Hafi ákærði í því gengið inn á staðinn á meðan lögreglumenn hafi verið að ræða við starfsmenn. Hefði G-kk-nf talið að þar væri árásarmaðurinn kominn. Hafi ákærði virst æstur og G-kk-nf því tekið hann svokölluðu grunntaki lögreglu. Er hann hafi spurt starfsmenn að því hvort þessi maður væri P-kk-nf hafi þeir sagt að svo væri ekki og hann því ætlað sér að sleppa ákærða. Áður en tækifæri gafst til þess hafi ákærði hins vegar náð að slíta sig lausan og verið mjög æstur. Hafi hann sagt ákærða að slaka á en ákærði hins vegar kýlt hann í bringuna með krepptum hnefa. Hafi G-kk-nf brugðist við högginu með því að ætla að handtaka ákærða en ákærði þá orðið ,,alveg snælduvitlaus“ og m.a. rifið í hár lögreglumanna og reynt að sparka í G-kk-þf. Hafi ákærði verið mjög erfiður viðureignar og verið færður í handjárn með aðstoð starfsmanna á staðnum. Í framhaldinu hafi ákærði verið fluttur inn í lögreglubifreið þar sem hann hafi reynt að skalla höfði sínu í rúðu bifreiðarinnar. Hafi G-kk-nf því opnað hurðina aftur og ákærði þá reynt að sparka í hann. Hafi ákærði þá verið settur í fótlás og fluttur á lögreglustöð. Ákærði hafi verið áberandi ölvaður. Lögreglumenn hafi verið einkennisklæddir. Ekki kvaðst G-kk-nf muna eftir því að hafa kynnt sig sérstaklega sem lögreglumann en það hafi ákærða átt að vera ljóst. Um afleiðingar árásarinnar bar G-kk-nf að hann hafi verkjað í hársvörðinn og fundið til í bringu auk þess sem hann hafi skrámast á hné. Buxur hans hafi rifnað og hann fundið fyrir verk í þumli.

E-kvk-nf D-kvk-nf G-kvk-nf lögreglumaður bar að útkall hafi borist frá skemmtistaðnum Áttunni vegna óláta. Komið hafi fram að gestur staðarins að nafni P-kk-nf hafi verið með ógnandi tilburði í garð gesta. Er lögregla kom á staðinn hafi verið byrjað á því að ræða við eigendur staðarins þau G-kk-þf og R-kvk-þf. Hafi þau sagt að viðkomandi einstaklingur væri farinn. Hafi verið margt fólk inni á staðnum og ,,hiti í fólki“ og virst sem eitthvað hafi gengið á áður en lögregla kom. Er þau hafi verið á leið út hafi komið maður inn og eigendur staðarins brugðust,,skringilega við“. Hafi G-kk-nf talið að þarna væri kominn áður nefndur P-kk-nf. Hafi G-kk-nf tekið í hönd mannsins til að varna honum inngöngu og þau viljað ræða við hann. Ákærði hafi hins vegar brugðist illa við því og reynt að losa sig úr taki og ,,kýlir félaga minn í bringuna“. Hafi ákærði kýlt G-kk-þf með krepptum hnefa í bringuna og höggið verið fast. Kvaðst E-kvk-nf á þeirri stundu hafa staðið hjá þeim og stokkið til og farið til félaga síns. Þá hafi verið ákveðið að handtaka ákærða en það hafi hins vegar ekki gengið átakalaust og annað fólk aðstoðað við handtökuna. Hafi ákærði ,,beitt öllum brögðum“ og m.a. rifið í hár hennar sem og G-kk-ef. Hafi gengið illa að ná manninum niður. E-kvk-nf D-kvk-nf og G-kk-nf hafi bæði klæðst lögreglubúningi og ákærða átt að vera ljóst að um lögreglumenn væri að ræða. Hafi ákærði skellt höfði sínu utan í gler í hurð lögreglubifreiðarinnar. Hafi G-kk-nf þá opnað hurðina aftur til að koma í veg fyrir þetta en ákærði brugðist strax þannig við er hurðin var opnuð að sparka í G-kk-þf. Í kjölfarið hafi ákærði verið settur í fótlás. E-kvk-nf D-kvk-nf kvaðst hafa ekið lögreglubifreiðinni er ekið hafi verið með ákærða niður á lögreglustöðina. Átök hafi verið í gangi og hún og G-kk-nf bæði verið með marbletti á eftir. Væri ekki óeðlilegt að ákærði hefði fengið einhverja líka.

G-kk-nf H-kk-nf A-kk-nf bar að læti hafi verið á veitingastaðnum umrætt sinn. Hafi ákærði ekki átt þar hlut að máli. Hafi lögreglumaður tekið harkalega í öxlina á ákærða og spurt ákærða að því hvort hann væri með lætin. Hafi ákærði snúið sér snögglega við og brugðist illa við. Ekki kvaðst G-kk-nf viss um hvort ákærði hafi gert sér grein fyrir því að þar færi lögreglumaður. Hafi byrjað átök og ákærði verið gerður óvígur mjög fljótlega. Hafi ákærði ráðist á móti lögreglumanninum. Kvað hann ákærða hafa staðið sér við hlið er lögregla kom þar að. Ekki kvaðst G-kk-nf viss um hvort ákærði hafi kýlt lögreglumanninn eða slegið með hendinni frá sér. Kvaðst hann helst geta lýst því þannig að ákærði hafi ýtt mjög snöggt frá sér. Hafi ákærði veitt mótspyrnu og verið handtekinn. Ekki kvaðst G-kk-nf hafa tekið eftir því að ákærði hafi tekið í hár lögreglumannanna. Átökin hafi verið ,,snörp og í smá tíma“. Borin voru undir G-kk-þf ummæli hans í lögregluskýrslu þar sem hann kvaðst hafa séð ákærða kýla lögreglumanninn að honum ,,sýndist í bringuna“ og að hann hafi þá komið lögreglumanninum strax til aðstoðar og gripið í ákærða. Kvaðst G-kk-nf hafa munað atvik betur er hann gaf skýrslu hjá lögreglu.

Á-kk-nf E-kk-nf, bróðir ákærða, kom fyrir dóminn og greindi frá því að hafa hitt bróður sinn daginn eftir umrætt atvik. Hafi hann þá verið með sýnilega áverka, töluvert mar á kálfa og á ökkla á vinstri fæti. Ekki kvaðst hann muna eftir öðrum áverkum á ákærða.

S-kvk-nf G-kvk-nf, sérfræðingur á slysa- og bráðasviði Landspítala Háskólasjúkrahúss, staðfesti læknisvottorð sitt á dskj. nr. 4 og gerði grein fyrir efnisatriðum þess. Kvaðst hún ekki sjálf hafa skoðað á manninn, en bera ábyrgð á vottorðinu sem sérfræðingur. Að því er varðaði þá greiningu í vottorðinu að brotaþoli hafi verið með mar á brjóstkassa bar hún að stundum væri mar ekki komið fram í húðina við greiningu. Mar væri háræðablæðing og gæti það verið innan við húðina. Hafi brotaþoli verið aumur viðkomu við skoðun.

Niðurstaða

Aðfaranótt sunnudagsins 8. júní 2008 var lögregla kölluð að veitingastaðnum Áttunni að Hraunbergi 4 í Reykjavík, en tilkynnt hafði verið um slagsmál á veitingastaðnum. Lögreglumenn sem kvaddir voru á vettvang tóku þar tali eigendur staðarins sem greindu frá því að slagsmálin væru yfirstaðin og að nafngreindum manni sem verið hafi með ofbeldistilburði hafi verið vísað út af staðnum. Þeir lögreglumenn er fóru á staðinn umrætt sinn hafa báðir borið um atvik. Hafa þeir lýst því að er ákærði hafi komið inn á staðinn og gengið að lögreglumönnunum hafi virst sem eigendum staðarins brygði. Hafi G-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður tekið ákærða grunntaki lögreglu til að tryggja öryggi sitt og nærstaddra á meðan gengið væri úr skugga um hvort ákærði væri sá er verið hafi með læti inni á staðnum. Lögreglumönnunum ber saman um að ákærði hafi brugðist ókvæða við og slegið G-kk-þf með krepptum hnefa í brjóstið. Er lögreglumenn hafi reynt að handtaka ákærða hafi hann m.a. rifið í hár beggja lögreglumannanna.

Framburður ákærða sjálfs við meðferð málsins hefur ekki verið á einn veg. Hjá lögreglu kvaðst hann ekki muna atvik sökum ölvunar. Fyrir dómi lýsti hann því að lögreglumaður hafi gripið um handlegg ákærða og sveigt hendi aftur fyrir bak. Hafi hann losað sig og ýtt lögreglumanninum frá sér með því að setja hendur á brjóstkassa hans. Skýrði hann minnisleysi sitt við lögregluyfirheyrsluna með því að hann hafi viljað losna strax úr vist á lögreglustöð.

Þá er við framburð vitnisins G-kk-ef H-kk-ef A-kk-ef að styðjast, en G-kk-nf var eigandi veitingastaðarins. Í lögregluskýrslu lýsti hann háttsemi ákærða á þann veg að hann hafi séð ákærða berja lögreglumanninn eitt högg sennilega með hægri hendi. Höggið hafi komið að honum sýndist í bringuna á lögreglumanninum. Þá hafi hann haft áhyggjur af lögreglukonunni og að ákærði myndi slasa hana því ákærði hafi sparkað og kýlt eins og óður maður. Fyrir dómi taldi G-kk-nf að hann hafi munað þessi atvik betur er hann gaf lögregluskýrsluna en hann myndi þetta ekki eins vel þegar hann gaf skýrslu fyrir dóminum.

Með hliðsjón af samhljóða framburðum lögreglumannanna, sem stuðning hefur af framburði vitnisins G-kk-ef H-kk-ef, telur dómurinn fram komna lögfulla sönnun fyrir því að ákærði hafi umrætt sinn slegið með krepptum hnefa í brjóstkassa lögreglumannsins G-kk-ef S-kk-ef. Samkvæmt áverkavottorði hlaut G-kk-nf mar á brjóstkassann við atlöguna. Þá telur dómurinn einnig sannað með samhljóða framburði lögreglumannanna að ákærði hafi rifið í hár beggja lögreglumannanna. Með vísan til þessa verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði er fæddur í október 1973. Hefur hann tvisvar verið dæmdur fyrir brot gegn umferðarlögum. Þá hefur hann þrisvar sinnum gengist undir sáttir fyrir brot gegn umferðarlögum og tvívegis gengist undir viðurlagaákvörðun fyrir umferðalagabrot. Fyrstu brot ákærða eru frá árinu 1999 en það síðasta frá árinu 2008, en 21. október það ár var ákærði dæmdur í 75 daga fangelsi fyrir umferðarlagabrot. Brot ákærða nú er hegningarauki við síðastgreindan dóm. Ber því að ákvarða refsingu í samræmi við 78. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 77. gr. Með hliðsjón af því er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði. Í ljósi sakaferils ákærða er ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti og málsvarnarlaun verjanda, að viðbættum virðisaukaskatti, svo sem í dómsorði greinir.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið M-kvk-nf U-kvk-nf R-kvk-nf fulltrúi ríkissaksóknara.

D ó m s o r ð:

Ákærði, H-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 3 mánuði.

Ákærði greiði 408.433 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns J-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns 377.733 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.