E-3147/2016

I

Mál þetta, sem höfðað var með stefnu, birtri 28. september 2016, var dómtekið 23. maí 2017. Stefnandi er Lögmenn við Arnarhól ehf., Ægisgötu 26, Reykjavík, en stefndi er V-kk-nf J-kk-nf, Seljugerði 12, Reykjavík.

Stefnandi krefst þess að stefnda verði gert að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 3.085.021 krónu ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af 2.481.371 krónu frá 20. janúar 2016 til 9. september sama ár, af 2.541.821 krónu frá þeim degi til 14. september sama ár, af 3.005.041 krónu frá þeim degi til 15. september sama ár en af 3.085.021 krónu frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda með hliðsjón af málskostnaðarreikningi, auk þess sem þess er krafist að við ákvörðun málskostnaðar verði tekið tillit til áfallins löginnheimtukostnaðar í samræmi við heimildir. Loks krefst stefnandi álags á málskostnað úr hendi stefnda með vísan til c-liðar 1. mgr. 131. gr. laga nr. 91/1991, sbr. einnig 2. og 3. mgr. lagagreinarinnar.

Stefndi krefst aðallega sýknu af kröfum stefnanda í málinu en til vara að stefnukröfur verði lækkaðar verulega. Þá krefst stefndi í öllum tilvikum málskostnaðar að mati réttarins, auk virðisaukaskatts.

II

Í stefnu er lýst fimm reikningum sem stefnandi gaf út vegna lögfræðiþjónustu sem hann kveður starfsmenn sína hafa innt af hendi fyrir stefnda. Um er að ræða eftirtalda reikninga:

Nr. Útgáfudagur Gjalddagi Fjárhæð

1. 20.01.2016 20.01.2016 kr. 545.550

2. 20.01.2016 20.01.2016 kr. 1.935.821

3. 09.09.2016 09.09.2016 kr. 60.450

4. 14.09.2016 14.09.2016 kr. 463.220

5. 15.09.2016 15.09.2016 kr. 79.98

Af hálfu stefnanda hafa verið lagðar fram vinnuskýrslur sem reikningarnir byggja á. Skýrslurnar sýna fjölda vinnustunda vegna mála sem bera ákveðin númer. Í stefnu er þess getið að reikningarnir fimm séu tilkomnir vegna vinnu við mál númer 2013-0001, 2015-0019 og 2016-0042. Af vinnuskýrslum og fylgigögnum verður þó ráðið að reikningarnir lúti jafnframt að vinnuframlagi vegna mála sem bera númerin 2013-0147 og 2016-0051. Vinnuskýrslurnar bera með sér að tímagjald stefnanda hafi verið á bilinu frá 14.000 krónum í 21.500 krónur. Óumdeilt er að stefndi hefur ekki greitt stefnanda reikningsfjárhæðirnar og lýtur ágreiningur aðila að því hvort stefndi beri greiðsluskyldu á grundvelli þeirra.

Við aðalmeðferð málsins gáfu skýrslur S-kk-nf F-kk-nf, héraðsdómslögmaður og fyrirsvarsmaður stefnanda, stefndi, V-kk-nf J-kk-nf, S-kk-nf J-kk-nf hæstaréttarlögmaður, A-kvk-nf S-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómslögmaður, J-kk-nf Ó-kk-nf R-kk-nf, faðir stefnda, S-kvk-nf M-kvk-nf M-kvk-nf, sem unnið hefur sem verktaki hjá stefnanda, og G-kk-nf N-kk-nf G-kk-nf, héraðsdómslögmaður og starfsmaður stefnanda. Verður efni skýrslna þeirra rakið eins og þurfa þykir í niðurstöðukafla dómsins.

III

Stefnandi byggir kröfu sína á þeim fimm reikningum sem raktir eru í málavaxtakafla hér að framan. Stefnandi kveðst veita viðskiptavinum sínum lögfræðiþjónustu á öllum helstu réttarsviðum. Krafan á hendur stefnda sé til komin vegna lögfræðiþjónustu í málum nr. 2013-0001, 2015-0019 og 2016-0042. Skuld þessi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Stefnandi byggir kröfu sína á ofangreindum reikningum, vinnuskýrslum og öðrum fylgiskjölum þeirra. Þá vísar stefnandi jafnframt til almennra reglna samninga- og kröfuréttar um ábyrgð manna á skuldbindingum sínum. Þá vísar stefnandi til ákvæða laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup. Kröfur stefnanda um vexti og dráttarvexti byggjast á ákvæðum laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, einkum III. og V. kafla. Kröfu um málskostnað styður stefnandi við 129. og 1. mgr.130.gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Um varnarþing vísar stefnandi til 32. gr. sömu laga.

IV

Stefndi mótmælir kröfum, málsástæðum og lagarökum stefnanda eins og þau eru sett fram í sóknarskjölum málsins. Þá bendir stefndi á að málsatvikalýsing stefnanda sé nánast engin en að auki sé hún röng.

Í greinargerð stefnda er aðalkrafa hans byggð á aðildarskorti varnarmegin þar sem málið sé ranglega höfðað á hendur stefnda. Við aðalmeðferð málsins var fallið frá þessari málsástæðu af hálfu stefnda. Hins vegar byggir stefndi á því að hann hafi mótmælt umræddum reikningum stefnanda um leið og hann vissi um tilurð þeirra.

Varakrafa stefnda byggist á því að reikningar stefnanda séu allt of háir og bersýnilega ósanngjarnir. Að auki hafi vinna stefnanda verið gölluð og reikningarnir séu fjarri því sem samið hafi verið um og standist enga skoðun. Stefndi heldur því jafnframt fram að tímaskráningin að baki reikningunum sé beinlínis röng. Stefnandi hafi verið beðinn um að annast einfalt útburðarmál vegna vanefnda á leigusamningi, sem að auki hafi verið útrunninn, og hafi verið áætlað að kostnaður við það yrði um það bil 200.000 - 300.000 krónur. Málið hafi átt að taka skamman tíma, þrjá til fimm mánuði, en vegna mistaka stefnanda hafi það staðið yfir frá því byrjun ágúst 2013 fram til febrúar 2015. Enginn árangur hafi orðið af vinnu stefnanda fyrir stefnda og vegna mistakanna og dráttarins á málinu hafi orðið meira tjón af ætlaðri vinnu stefnanda en sem nemi stefnufjárhæð málsins.

Sýknukröfunni til stuðnings vísar stefndi til ákvæða laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup, samningalaga nr. 7/1936, laga nr. 42/2000, um þjónustukaup, og laga nr. 48/2003, um neytendakaup. Þá vísar stefnandi jafnframt til laga nr. 77/1998, um lögmenn, og meginreglna íslensks kröfuréttar svo og til dómafordæma. Varðandi málskostnað vísar stefndi til XXI. kafla laga 91/1991, um meðferð einkamála, og þá áréttar stefndi sérstaklega mótmæli við málskostnaðarkröfu stefnanda og dráttarvaxtakröfu stefnanda.

V

Stefnandi krefst í máli þessu greiðslu samkvæmt framlögðum fimm reikningum sem lýst er í stefnu og getið hefur verið í málavaxtakafla. Reikningunum fylgja vinnuskýrslur stefnanda vegna vinnu starfsmanna hans fyrir stefnda. Stefnandi byggir á því að stefnukrafan á hendur stefnda sé til komin vegna lögfræðiþjónustu í málum nr. 2013-0001, 2015-0019 og 2016-0042.

Stefndi krefst aðallega sýknu en til vara að stefnukrafan verði lækkuð verulega. Svo sem áður er rakið féll stefndi frá málsástæðu sinni um aðildarskort varnarmegin. Stefndi byggir hins vegar á því að tímaskráning í tímaskýrslum sé röng og í ósamræmi við það sem samið hafi verið um, auk þess sem rekstur þeirra útburðarmála, sem stefnandi hafi tekið að sér fyrir stefnda, hafi tekið mun lengri tíma en talað hafi verið um og að enginn árangur hafi orðið af þeim málarekstri.

Við aðalmeðferð málsins var af hálfu stefnda til viðbótar byggt á sjónarmiðum er varða aðild sóknarmegin en þeirrar málsástæðu er ekki getið í greinargerð stefnda. Af hálfu stefnanda var málsástæðunni mótmælt sem of seint fram kominni. Samkvæmt 5. mgr. 101. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, skulu málsástæður og mótmæli koma fram jafnskjótt og tilefni verður til. Að öðrum kosti má ekki taka slíkar yfirlýsingar til greina nema gagnaðili samþykki eða ef aðili hefur þarfnast leiðbeininga dómara en ekki fengið þær. Að þessu virtu telst þessi nýja málsástæða stefnda of seint fram komin og kemur hún því ekki til úrlausnar í máli þessu.

Í skýrslu sinni fyrir dóminum kannaðist stefndi við að hafa leitað til S-kk-ef F-kk-ef, héraðsdómslögmanns og fyrirsvarsmanns stefnanda, vegna útburðarmála sem framlagðir tveir reikningar stefnanda, dagsettir 20. janúar 2016, merktir 1 og 2 í stefnu, lúta að. Mótmæli stefnda gegn reikningunum byggjast aðallega á því að S-kk-nf hafi sagt honum að kostnaður vegna málarekstursins myndi greiðast af gagnaðila og að um einföld mál væri að ræða. Því væri stefnda óskylt að greiða reikningsfjárhæðirnar, auk þess sem þær væru allt of háar.

Að því er varðar reikning stefnanda, dagsettan 9. september 2016, sem merktur er nr. 3 í stefnu, kannaðist stefndi við að hafa leitað til S-kk-ef F-kk-ef, héraðsdómslögmanns og fyrirsvarsmanns stefnanda, vegna málsins og fært honum gögn sem varðaði það. Hins vegar hefði S-kk-nf ekkert gert í málinu og því hefði stefndi löngu síðar sótt öll gögnin til hans. Þá kannaðist stefndi jafnframt við að hafa leitað til S-kk-ef vegna mála, sem reikningar dagsettir 14. og 15. september 2016, merktir 4 og 5 í stefnu, lúta að. Kvað hann S-kk-þf hafa sent tvö bréf vegna málsins, sem fyrri reikningurinn varðar, auk þess sem hann hefði séð um lögreglukæru vegna þess.

Svo sem áður er rakið, liggja fyrir í málinu vinnuskýrslur að baki þeim reikningum sem stefnandi krefst greiðslu á. Í vinnuskýrslunum er gerð grein fyrir fjölda þeirra vinnustunda sem inntar voru af hendi af hálfu starfsmanna stefnanda. Þar kemur fram að tímagjald stefnanda fyrir lögmannsþjónustu var á bilinu frá 14.000 krónum til 21.500 króna. Stefndi byggir kröfu sína um lækkun dómkröfu stefnanda á því að reikningur stefnanda sé allt of hár og bersýnilega ósanngjarn. Ekki hefur þó verið sýnt fram á það með gögnum eða með öðrum hætti að tímagjald stefnanda eða tímaskráning umræddra vinnuliða séu röng eða bersýnilega ósanngjörn og telst það því ósannað. Að þessu gættu og með hiðsjón af öllu framangreindu verður því að hafna þessum málsástæðum stefnda.

Af hálfu stefnda hefur því verið teflt fram að S-kk-nf F-kk-nf hafi þegið fermingarveislu hjá stefnda og kannaðist lögmaðurinn við það í skýrslu sinni hér fyrir dóminum. Hins vegar mótmælti S-kk-nf því að þau viðskipti kæmu þessu máli við eða gætu með einhverjum hætti komið til frádráttar dómkröfu stefnanda í þessu máli á hendur stefnda. Viðskiptin hefðu verið milli hans sjálfs og stefnda en vörðuðu ekki stefnanda með neinum hætti. Þá mótmælti fyrirsvarsmaður stefnanda þeim rökum stefnda að tilgreind viðskipti sýndu að um það hefði samist milli aðila þessa máls að ekkert endurgjald yrði greitt vegna þess vinnuframlags sem stefnandi geri nú kröfu um greiðslu fyrir. Í ljósi mótmæla stefnanda verður ekki talið að stefnda hafi tekist sönnun fyrir framangreindu, auk þess sem engin gögn liggja frammi til stuðnings sjónarmiðum stefnda að þessu leyti. Því er það niðurstaða dómsins að stefnda hafi ekki tekist að hrekja efni framlagðra gagna stefnanda. Að því virtu verður að leggja framkomin sönnunargögn stefnanda til grundvallar við úrlausn máls þessa.

Að öllu framangreindu virtu þykir dóminum komin fram næg sönnun þess að vinnuframlag það, sem framangreindir reikningar stefnanda lúta að, hafi verið innt af hendi af hálfu starfsmanna stefnanda í þágu stefnda. Krafa stefnanda lýtur að greiðslu fyrir þá vinnu sem dómurinn telur sannað að hafi verið innt af hendi. Þykir ekki skipta máli við úrlausn málsins hvort stefndi teljist hafa haft sérstakan „árangur“ af þeirri vinnu, enda er ekkert komið fram í málinu sem bendir til þess að einhvers konar árangur af vinnuframlagi stefnanda hafi verið gerður að sérstöku skilyrði fyrir aðkomu stefnanda að málum stefnda.

Samkvæmt framlögðum reikningum og vinnuskýrslum nemur skuld stefnda við stefnanda samtals 3.085.021 krónu sem er í samræmi við höfuðstólsfjárhæð stefnukröfunnar. Stefndi verður því dæmdur til að greiða stefnanda umstefnda skuld að fjárhæð króna með þeim dráttarvöxtum, sem krafist er í stefnu, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Eftir niðurstöðu málsins og með vísan til meginreglu 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 þykir rétt að stefndi greiði stefnanda málskostnað sem telst hæfilega ákveðinn 600.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Hins vegar þykja ekki næg efni til að verða við kröfu stefnanda um álag á málskostnað samkvæmt ákvæðum 131. gr. laga nr. 91/1991 og er þeirri kröfu því hafnað.

A-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna embættisanna dómarans. Við dómsuppsögu var gætt ákvæða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, V-kk-nf J-kk-nf, greiði stefnanda, Lögmönnum við Arnarhól ehf., 3.085.021 krónu með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, af 2.481.371 krónu frá 20. janúar 2016 til 9. september sama ár, af 2.541.821 krónu frá þeim degi til 14. september sama ár, af 3.005.041 krónu frá þeim degi til 15. september sama ár en af 3.085.021 krónu frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 600.000 krónur í málskostnað að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kvk-nf E-kvk-nf