S-182/2018

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið mánudaginn 3. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 23. ágúst sl., á hendur K-x-x P-x-x W-x-x, […], með óþekkt lögheimili í Póllandi,

I. fyrir húsbrot og þjófnað

með því að hafa, um hádegisbil föstudaginn 22. júní 2018, í heimildarleysi og óleyfi farið inn um ólæsta hurð að […] og stolið þaðan skartgripum sem voru í læstu skartgripaskríni í svefnherbergi og lausafé í íslenskum krónum og evrum sem var í veski á bekk þar inni, allt að óþekktu verðmæti.

(318-2018-5668)

Telst háttsemi ákærða varða við 231. gr. og 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. fyrir húsbrot og þjófnað

með því að hafa að morgni mánudagsins 18. júní 2018, í heimildarleysi og óleyfi farið inn um ólæsta hurð að […] og stolið þaðan peningum í eigu A, að áætluðu verðmæti um 85.000 kr sem voru í veski í herbergi A, peningum í eigu B, að áætluðu verðmæti 40.000 kr sem voru í boxi í stofu heimilisins, erlendum gjaldeyri sem geymdur var í tveimur leðurpyngjum þar inni að áætluðu verðmæti um 300 evrur í eigu húsráðanda, C, og myndavél af gerðinni Canon að óþekktu verðmæti.

(318-2018-5677)

Telst háttsemi ákærða varða við 231. gr. og 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940

III. fyrir húsbrot og þjófnað

með því að hafa, laugardaginn 23. júní 2018, í heimildarleysi og óleyfi farið inn um ólæsta hurð að […] og stolið þaðan fjölmörgum skartgripum, þar á meðal fjórum gullúrum, einu gullarmbandi og barmnælu í eigu húsráðenda, D, og E, allt að óþekktu verðmæti og peningum í barnaveski sem var á heimilinu að áætluðu verðmæti 6000 kr.

(313-2018-12494)

Telst háttsemi ákærða varða við 231. gr. og 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

IV. fyrir húsbrot, tilraun til þjófnaðar og líkamsárás

með því að hafa, þriðjudaginn 26. júní 2018, í heimildarleysi og óleyfi farið inn um ólæsta hurð að […], farið þar um, rótað og leitað verðmæta í þeim tilgangi að stela þeim og fyrir að hafa veist að húsráðanda, F og slegið hann í kviðinn eftir að F hafði komið að ákærða umrætt sinn.

(317-2018-2395)

Telst háttsemi ákærða varða við 231. gr., 217. gr. og 1. mgr. 244. sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

V. fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, í kjölfar þeirra atvika er greinir í ákærulið IV. ekið bifreiðinni […] austur Skriðdals- og Breiðdalsveg frá bænum Felli í Breiðdal á Austfjörðum og virt að vettugi fyrirmæli lögreglu um að stöðva bifreiðina sem gefin voru með ljósmerkjum og leiðbeiningum á vegatálma lögreglu á Skriðdals- og Breiðdalsvegi skammt frá vegamótum við Hringveg heldur ekið bifreiðinni þar framhjá og þvert yfir Hringveg með þeim afleiðingum að bifreiðin hafnaði utan vegar.

(317-2018-2395)

Telst háttsemi ákærða varða við 1. og 3. mgr. 5. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt I-kk-þgf T-kk-þgf lögmanni, sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Verknaður ákærða er í I. – IV. tölulið ákæru talinn varða við 1. mgr. 244. gr. og 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Fyrrgreinda ákvæðið tæmir sök gagnvart því síðarnefnda og verða umrædd brot ákærða því einvörðungu heimfærð til 1. mgr. 244. gr. laganna. Að öðru leyti þykir háttsemi ákærða rétt færð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði Sakaskrár ríkisins hefur ákærði ekki áður sætt refsingu hérlendis. Meðal gagna málsins liggur sakavottorð pólska ríkisins. Samkvæmt því hefur ákærði tólf sinnum sætt refsingu ýmist í heimalandi sínu eða öðrum Evrópuríkjum. Á árinu 2008 var ákærða gerð fangelsisrefsing vegna þjófnaðar í Noregi. Á árunum 2009 og 2010 var ákærða gerð sekt vegna fíkniefnalagabrots í Austurríki. Á árinu 2010 var ákærða gerð skilorðsbundin frelsissvipting meðal annars vegna þjófnaðar, brota á eignarétti eða eignaspjalla og annara skipulagðra brota í Austurríki. Á árinu 2010 og 2011 var ákærða í Þýskalandi gerð sekt vegna innflutnings fíkniefna, auk þess sem honum var bannað að ráða, annast, þjálfa og mennta ungmenni. Á árinu 2012 var ákærða gerð skilorðsbundin frelsissvipting í fimmtán mánuði vegna þjófnaðar og umferðarlagabrota í Þýskalandi. Þá var ákærða sama ár, í Þýskalandi, gert að sæta frelsissviptingu í átta mánuði vegna eignaspjalla. Á árunum 2013 og 2015 var ákærða gert að sæta frelsissviptingu í fimm mánuði vegna þjófnaðar í Danmörku, auk þess sem honum var vísað úr landi. Á árinu 2015 var ákærða í tvígang gert að sæta átján mánaða frelsissviptingu vegna þjófnaðar í Luxemburg. Á árinu 2017 voru ákærða gerðar dagsektir vegna þjófnaðar í Þýskalandi. Sama ár var ákærða gerð skilorðsbundin refsing sem og dagsektir vegna þjófnaðar í Svíþjóð. Loks var ákærði á árinu 2017 dæmdur til 18 mánaða frelsissviptingar vegna þjófnaðar í heimalandi sínu, Póllandi.

Að framansögðu virtu er ljóst að ákærði hefur víða um Evrópu hlotið refsingar vegna þjófnaðarbrota. Við ákvörðun refsingar hans þykir rétt að líta til 2. mgr. 71. gr., sbr. 2. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í átján mánuði. Að virtum sakaferli ákærða þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna. Með vísan til 76. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, skal draga frá refsivist ákærða með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem hann hefur sætt vegna málsins óslitið frá 27. júní 2018 til 11. júlí 2018 að telja.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, með síðari breytingum, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Við rannsókn málsins var J-kk-nf J-kk-nf lögmaður tilnefndur verjandi ákærða. Er þóknun hans hæfilega ákveðin 685.100 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts, auk útlagðs kostnaðar sem nemur 135.915 kr. Þá er þóknun skipaðs verjanda ákærða hæfilega ákveðin 168.640 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts, auk ferðakostnaðar sem nemur 24.200 kr.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, K-x-x P-x-x W-x-x, sæti fangelsi í átján mánuði. Frá refsivistinni skal draga með fullri dagatölu óslitið gæsluvarðhald ákærða frá 27. júní 2018 til 11. júlí 2018 að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað samtals 1.013.855 krónur, sem er þóknun J-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 685.100 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og útlagður kostnaður lögmannsins sem nemur 135.915 króna og þóknun skipaðs verjanda I-kk-ef T-kk-ef lögmanns, 168.640 krónur, auk ferðakostnaðar verjanda, 24.200 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf.