S-41/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 21. febrúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Hvolsvelli, dagsettri 15. janúar 2013, á hendur [D], kt. […], til heimilis að [...], [E], kt. […], til heimilis að […] og [F], kt. […], til dvalar að […],

„I.

fyrir húsbrot og eignaspjöll

með því að hafa í sameiningu aðfararnótt fimmtudags 18. ágúst 2011 ruðst heimildarlaust inn í sumarbústaði í Efstalandi lóð nr. 29, Efstalandi lóð nr. 31 og í Lágadal, Ketilhúshaga, Rangárþingi ytra. Í framhaldi af því unnið eftirfarandi stórfelld eignaspjöll bæði að utan sem og innan í sumarbústöðunum. Í sumarbústað í Efstalandi lóð nr. 29 brotið 4 rúður á suðurhlið hússins ásamt því að fjöldi innanstokksmuna, lausafjármuna og fylgifé fasteignar var skemmt. Í sumarbústað í Efstalandi lóð nr. 31 brotið glugga ásamt því að skemma þar gítar, málverk, sófa og jafnframt blómapott og garðstól sem voru þar fyrir utan. Í sumarbústað í Lágadal brotið rúðu á hurð og skemmt þar ýmsa lausafjármuni.

Telst brot þetta varða við 231. gr. og 2. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara gegn ákærða [E] telst brot hans varða við 2. mgr. 257. gr. sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til þrautavara er þess krafist að allir ákærðu verði dæmdir samkvæmt 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

II.

fyrir þjófnað

með því að hafa aðfaranótt fimmtudags 18. ágúst 2011 farið inn í sumarbústað að Efstalandi lóð nr. 31, Ketilhúshaga, Rangarþingi ytra, og stolið þaðan átta bjórdósum og þremur flöskum af sterku áfengi af gerðinni Cognac, Grand mariner og ungversku víni.

Telst brot þetta varðar við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

Þess er krafist að ákærði [sic] verði dæmdur [sic] til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá er í ákæru tilgreind svohljóðandi bótakrafa eigenda sumarhúss að Efstalandi lóð 29:

„Í málinu gera [G], kt.[…], og [H], kt. […], eigendur sumarhúss að Efstalandi lóð nr. 29, kröfu um að ákærðu verði gert að greiða þeim kr. 624.550,- ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá tjónsdegi sem var 18. ágúst 2011 en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga að mánuði liðnum frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Þá er þess krafist að sakborningar verði dæmdir til greiðslu málskostnaðar vegnaþóknunar [sic] lögmanns brotaþola fyrir að hafa uppi bótakröfu þessa samkvæmt mati réttarins.“

Ákærðu mættu allir við þingfestingu málsins og lýstu því allir yfir að þeir óskuðu ekki skipunar verjanda. Við þingfestingu málsins var ákæru breytt á þann veg að fallið var frá þeim hluta ákæruliðar I, á hendur ákærða [E], er varðar eignaspjöll. Þá féll lögmaður bótakrefjenda frá bótakröfu á hendur ákærða [E]. Ákærðu [D] og [F] viðurkenndu báðir skýlaust að hafa gerst sekir um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru. Þá viðurkenndi ákærði [E] skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru, eins og henni var breytt við þingfestingu.

Ákærðu [F] og [D] höfnuðu báðir framkominni bótakröfu og var henni vikið til meðferðar í sérstöku einkamáli undir númerinu E-60/2013, skv. heimild í 1. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærðu allra og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning þeirra væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærðu sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærðu hafa gerst sekir um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærðu hafa með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða [D], hefur hann tvisvar sinnum áður sætt refsingu. Þann 24. október sl. gerði ákærði sátt við lögreglustjórann á höfuðborgarsvæðinu vegna brots gegn lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Þá var ákærði þann 26. maí 2011 dæmdur til að sæta fangelsi í 6 mánuði, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir rán. Hefur ákærði með broti sínu nú rofið skilyrði dóms þessa, og verður refsing nú ákveðin í einu lagi sbr. 60. gr., 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Refsing ákærða [D] er hæfilega ákveðin fangelsi í níu mánuði. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til ungs aldurs ákærða þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða [E], hefur hann tvisvar sinnum áður sætt refsingu, í bæði skiptin samkvæmt sátt. Þannig gerði ákærði þann 22. júní 2011 sátt við sýslumanninn á Akranesi vegna brots gegn ákvæðum laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Þá gerði ákærði aftur sátt við sama sýslumann, þann 24. október sl., fyrir brot gegn ákvæðum sömu laga. Brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir er framið fyrir undirritun hinnar síðargreindu sáttar og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Refsing ákærða [E], er hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til þess að ákærði er ungur að árum og hefur ekki áður gerst sekur um hegningarlagabrot, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða [F], hefur hann ekki áður sætt refsingu. Refsing ákærða [F], er hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, en að teknu tilliti til ungs aldurs ákærða, og að því virtu að hann hefur ekki áður sætt refsingu, þykir rétt að fresta fullnustu refsingar hans og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, [D], sæti fangelsi í níu mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði [E], sæti fangelsi í tvo mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði [F], sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

S-kvk-nf I-kvk-nf.