S-1229/2008

Málið, sem dómtekið var 28. nóvember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 19. september 2008 á hendur „B-kk-þgf E-kk-þgf G-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Neshaga 15, Reykjavík, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 26. ágúst 2007, á skemmtistaðnum Gauki á Stöng, Tryggvagötu 22, Reykjavík, slegið A-kk-þf S-kk-þf S-kk-þf, í höfuðið með glerglasi með þeim afleiðingum að hann hlaut nokkra skurði hægra megin á höfði og hálsi, m.a. 10 cm skurð sem náði frá andliti niður á háls og minni skurði framan við eyra og nærri gagnauga auk þess sem taug hægra megin á enni fór í sundur eða marðist.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef, kennitala 000000-0000, er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 1.143.175, með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 26. ágúst 2007, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga.“

Ákærði sótti ekki þing er málið var þingfest. Þá var gefin út handtökuskipun á hendur honum og sótti hann þá þing. Hann óskaði ekki eftir að halda uppi vörnum í málinu og óskaði ekki eftir að sér yrði skipaður verjandi. Ákærði játaði að hafa framið það brot sem hann er ákærður fyrir, kvað atvikalýsingu í ákæru rétta og gerði ekki athugasemdir við gögn málsins. Hann mótmælti bótakröfunni. Ákveðin var aðalmeðferð málsins 28. nóvember síðastliðinn, en ekki sótti ákærði þá þing né boðaði forföll.

II

Málavextir eru þeir að lögreglan var kvödd að Gauki á Stöng aðfaranótt 26. ágúst 2007 en þar hafði maður verið skorinn í andlitið. Á staðnum var framangreindur brotaþoli og var hann skorinn í andliti og töluvert hafði blætt úr honum. Ákærði var þar einnig. Hann var ölvaður en hinn rólegasti. Kvað ákærði að til átaka hefði komið með honum og brotaþola vegna afskipta brotaþola af sér. Hefðu þeir rifist og það hefði endað með því að hann brjálaðist og sló brotaþola í andlitið með bjórglasi.

Lögreglan handtók ákærða og færði í fangageymslu, en brotaþoli var fluttur á slysadeild. Í áverkavottorði segir: „Við skoðun eru einhverjir 3 skurðir. Sá stærsti er 10 cm langur og teygir sig niður á háls. Síðan eru 2 L-laga skurðir ofar og er annar rétt framan við eyra en hinn framar á höfði eða nær gagnauga. Þessi sár eru skoðuð og er ekki að finna neina aðskotahluti í þeim. Greining sem sjúklingur fær er sár á höfði og sár á hálsi. Sem meðferð þá eru þessi sár deyfð og eru litlu skurðirnir saumaðir með 4 sporum hver en stóri skurðurinn sem er misdjúpur er saumaður með 12–14 sporum. Hann er síðan þrifinn upp og fær umbúðir á þetta. Fær ráðleggingar varðandi sýkingareftirlit og saumatöku.

Sjúklingur kemur á ný á slysa- og bráðadeild þ. 29.08.2007 og hann lýsir því að hann hafi verið með höfuðverk eftir þetta atvik og kveðst fá stingandi verki í augu og einnig lýsir hann minnkandi heyrn á hægra eyra og segir einhver vilsa hafi komið úr hægra eyranu. Ekki hefur hann orðið var við ógleði og engin uppköst og ekki neinn svimi. Hann lýsir þessum augnverk nánar á þá leið að það komi stingur sem fari síðan dvínandi en samfara stingnum þá finnst honum eins og hann missi sýn eða hún daprist svolítinn tíma meðan á verknum stendur.“ Talið var að þetta stafaði af bólgum og voru honum gefin lyf.

Aftur leitaði brotaþoli læknis 6. september og voru þá óþægindi í auga og eyra horfin en tveimur dögum áður hafði hann orðið þess var að hann væri „mátt laus í vöðvum hægra megin á enni. Við skoðun þennan dag þá virðist bæði sem að snertiskyn sé truflað og sömuleiðis að hann sé með skerta hreyfingu hægra megin á enni. Var talið að þarna hafi farið í sundur eða marist taug sem að heitir ramus superior nervi facialis.“ Kannað var hjá sérfræðingi hvort ástæða væri eða hægt aðsauma grein frá taug saman. Hann taldi það ekki hægt og raunar væri ekki annað að gera en sjá til hvað gerðist með tímanum og hvort þetta gréri saman.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu skýrði ákærði svo frá að hann hefði verið á Gauki á Stöng þessa nótt. Um það bil sem verið var að loka var hann að bíða eftir vini sínum, sem var þar plötusnúður, og því verið lengur inni en aðrir gestir. Hann kvað mann sem var á vegum hljómsveitarinnar hafa sagt sér að fara út en hann hafi neitað því. Maðurinn ítrekaði kröfu sína og kvaðst ákærði þá hafa samþykkt að fara en áður teygt sig í bjórglas. Við þetta hafi maðurinn gripið sig kverkataki og ýtt sér yfir handrið svo hann féll. Þegar ákærði stóð upp hafi maðurinn aftur ráðist á sig og nú skallað sig í andlitið. Nú bar að dyravörð sem skakkaði leikinn og bauð ákærða bjór sem hann þáði. Skömmu síðar fór hann að leita að vini sínum en sá þá séð árásarmanninn og missti stjórn á sér. Kvaðst hann hafa slegið hann með hægri hendi í höfuðið, en í henni hafi hann haldið á nær fullu bjórglasinu. Þeir tókust síðan á nokkra stund þar til þeir voru skildir.

III

Eins og fyrr gat sótti ákærði ekki þing við aðalmeðferð, en brotaþoli gaf skýrslu sem nú verður rakin. Hann kvaðst hafa verið að vinna á Gauki á Stöng þess nótt og haft afskipti af ákærða og beðið hann að fara út. Þeir fóru að rífast um þetta og kvaðst hann hafa hent ákærða út, en hann komið inn aftur og verið að hóta sér. Brotaþoli kvaðst þá hafa fengið dyravörð til að vísa ákærða út aftur. Hann hafi svo verið að ræða við mann þarna en vissi svo ekki fyrri til en hann fékk högg og hafði þá verið sleginn með glasi sem brotnaði. Glasið hafi lent á gagnauganu og undir kjálkabarð. Brotaþoli kvaðst hafa náð að snúa ákærða niður og var hann handtekinn, en sjálfur var hann fluttur á slysadeild og það var fyrst þar sem hann áttaði sig á því að hann var skorinn. Brotaþoli lýsti áverkum sínu á sama hátt og greinir í áverkavottorði og ákæru. Þá kvað hann litlu hafa mátt muna að slagæð færi í sundur. Taug hafi farið í sundur við gagnaugað og sé hann tilfinningalaus þar og sé þar um varanlegan áverka að ræða.

IV

Með skýlausri játningu ákærða sem styðst við önnur gögn málsins og rakið hefur verið er sannað að ákærði hafi gerst sekur um verknað þann sem honum er gefinn að sök í ákærunni og er þar rétt færður til refsiákvæðis.

Ákærði hefur hreint sakavottorð. Er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu hennar í tvö ár frá birtingu dómsins og skal hún falla niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir mjög alvarlega árás og var afleiðingum hennar lýst hér að framan. Líkur eru á að áverkar þeir sem brotaþoli hlaut séu að hluta varanlegir. Samkvæmt þessu verða skaðabætur til brotaþola ákveðnar 400.000 krónur með vöxtum eins og greinir í dómsorði. Það athugast að bótakrafan var fyrst birt ákærða við þingfestingu málsins 20. nóvember 2008.

Ákærði skal greiða 28.200 krónur í sakarkostnað og þóknun lögmanns brotaþola, G-kk-ef S-kk-ef hdl., 83.664 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, B-kk-nf Ö-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði. Fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði A-kk-þgf S-kk-þgf S-kk-þgf 400.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga frá 26. ágúst 2007 til 20. desember 2008 en með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 28.200 krónur í sakarkostnað og þóknun lögmanns brotaþola, G-kk-ef S-kk-ef hdl., 83.664 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf.