S-530/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 16. f.m., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 17. apríl 2008, á hendur H-kk-þgf M-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lækjarmótum 4, Sandgerði „fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt 26. ágúst 2007 ráðist á H-kk-þf P-kk-þf, kt. 000000-0000, Holtsgötu 23, Sandgerði, utan við veitingastaðinn Mamma Mía, Tjarnargötu 6, Sandgerði, veitt honum allt að 4 hnefahögg í andlit svo að brotnuðu í munni hans og eyðilögðust alveg tvær framtennur og hann hlaut bólgu á efri og neðri vör.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í ákæru er þess krafist að ákærðu verði dæmdur til refsingar. Þar er jafnframt getið bótakröfu, sem H-kk-nf P-kk-nf gerir á hendur ákærða. Krefst hann þess að ákærða verði gert að greiða honum 386.663 krónur.

Ákærði krefst sýknu af refsikröfu ákæruvalds og frávísunar á bótakröfu H-kk-ef P-kk-ef.

I.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst henni tilkynning um líkamsárás í Sandgerði klukkan 3:30 aðfaranótt sunnudagsins 26. ágúst 2007. Kom fram í tilkynningu til lögreglu að árásin væri nýafstaðinn og að sá sem hefði orðið fyrir henni væri kominn heim til sín að Holtsgötu 23 í Sandgerði. Hélt lögregla þegar þangað. Þar voru stödd H-kk-nf P-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf móðir hans. Segir í skýrslunni, sem rituð er af Ó-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf lögreglumanni, að andlit H-kk-ef hafi verið blóðugt og tvær tennur verið sjáanlega aflagaðar. Hafi honum þegar verið ekið á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Í samtali við lögreglumenn á leiðinni þangað hafi H-kk-nf skýrt svo frá að hann hafi verið að skemmta sér á veitingastaðnum Mamma Mía í Sandgerði fyrr um nóttina. Hafi hann verið fyrir utan veitingastaðinn „þegar H-kk-nf frændi hans hafi ráðist á hann“. Þetta hafi gerst um klukkan 3 og hafi H-kk-nf kýlt hann fjórum sinnum í andlitið. Þá er í skýrslunni greint frá samtölum sem lögreglumaðurinn sem hana ritar átti við þrjú vitni að kvöldi þessa dags, þá H-kk-þf P-kk-þf, A-kk-þf V-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-þf J-kk-nf J-x-x. Er haft eftir A-kk-þgf að hann hafi séð strák sem héti H-kk-nf hlaupa að H-kk-þgf og kýla hann í andlitið og að þetta hafi gerst við veitingastaðinn Mamma Mía. Í frásögn E-kk-ef J-kk-ef hafi komið fram að hann hafi séð strák úr Sandgerði, sem hann kannaðist við, kýla H-kk-þf með krepptum hnefa beint í andlitið. Hafi H-kk-nf setið við borð fyrir utan veitingastaðinn þegar þetta gerðist. Þá er haft eftir H-kk-þgf að hann hafi verið að koma út af veitingastaðnum þegar hann hafi séð þrjá menn halda H-kk-þgf, sem hafi verið mjög æstur. Hafi hann þá fengið að vita frá fólki sem þarna var statt að H-kk-nf hefði ráðist á H-kk-þf og kýlt hann margsinnis í andlitið. Þessari lögregluskýrslu fylgdi ljósmynd af H-kk-þgf þar sem tannáverkar eru augljósir.

Formleg lögreglurannsókn hófst ekki fyrr en H-kk-nf P-kk-nf mætti á lögreglustöðina í Reykjanesbæ 20. september 2007 og lagði fram kæru á hendur H-kk-þgf M-kk-þgf S-kk-þgf, ákærða í máli þessu, fyrir líkamsárás. Henni var hins vegar ekki fram haldið fyrr en í janúar á þessu ári. Voru þá teknar skýrslur af sjö vitnum, þeim H-kk-þgf P-kk-þgf, A-kk-þgf V-kk-þgf Þ-kk-þgf, E-kk-þgf J-kk-þgf J-kk-þgf, H-kk-þgf S-kk-þgf Ó-kk-þgf, I-x-x Ö-kvk-þgf L-x-x, D-x-x D-x-x og B-kk-þgf Þ-kk-þgf B-kk-þgf og ákærða H-kk-þgf M-kk-þgf S-kk-þgf. Í skýrslu sinni neitaði ákærði að hafa slegið H-kk-þf en sagði að þeim hafi lent saman við veitingastaðinn Mamma Mía í Sandgerði umrædda nótt. Fékk þessi framburður ákærða stoð í skýrslum þeirra B-kk-ef Þ-kk-ef, I-x-x og D-x-x. Þannig staðhæfði B-kk-nf Þ-kk-nf að ákærði hafi ekki slegið H-kk-þf og þau I-x-x og D-x-x héldu því fram að annar maður hafi verið þar að verki, en gátu ekki nafngreint hann. Þá kvaðst vitnið H-kk-nf S-kk-nf, sem er hálfbróðir ákærða, ekki hafa séð hann slá H-kk-þf, en hann hafi ásamt B-kk-þgf Þ-kk-þgf dregið hann frá H-kk-þgf þegar til einhverra stimpinga hafi komið á milli þeirra við veitingastaðinn. Benti ákærði á fjögur síðastnefndu vitnin í skýrslu sinni hjá lögreglu og kvað þau geta borið um málsatvik. Í skýrslu sinni hjá lögreglu 20. september 2007 staðhæfði H-kk-nf að ákærði hafi slegið hann beint framan á andlitið í umrætt sinn og með því orðið valdur að því að tvær tennur í honum brotnuð. Staðhæfing H-kk-ef um að ákærði hafi veitt honum hnefahögg í andlit fær ótvíræða stoð í framburði A-kk-ef V-kk-ef hjá lögreglu og E-kk-nf J-kk-nf lýsti því í sinni skýrslu að „skyndilega upp úr þurru hafi komið einhver gaur og kýlt H-kk-þf með krepptum hnefa eitt högg í andlitið“. Hefðu E-kk-nf J-kk-nf og A-kk-nf V-kk-nf í kjölfarið komið H-kk-þgf í burtu, en um það bar sá síðarnefndi með sama hætti. Þá skýrði H-kk-nf P-kk-nf svo frá í sinni skýrslu að H-kk-nf hafi sagt honum frá því skömmu eftir að hann var kominn heim til sín þessa nótt að ákærði hafi slegið hann með krepptum hnefa í andlitið. Kvaðst H-kk-nf ekki hafa séð þegar þetta gerðist en heyrt mikil öskur og læti og tekið eftir því að ákærði var mjög æstur. Á sama tíma hafi A-kk-nf V-kk-nf gengið með H-kk-þf í burtu frá veitingastaðnum og hafi andlit hans verið blóðugt.

Samkvæmt vottorði J-kk-ef B-kk-ef læknis, sem er ritað 3. nóvember 2007, kom H-kk-nf P-kk-nf í fylgd lögreglu á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja um klukkan 3:50 aðfaranótt 26. ágúst 2007. Samkvæmt sjúkraskrá hafi við skoðun læknis komið í ljós að H-kk-nf var bólginn á efri og neðri vör. Þá hafi hann verið með eina lausa tönn. Þá er á meðal gagna málsins vottorð K-kvk-ef J. G-kvk-ef tannlæknis, en fram kemur í frumskýrslu lögreglu að farið hafi verið með H-kk-þf á læknastofu hennar í Reykjanesbæ um klukkan 4:30 hina umræddu nótt. Samkvæmt v-hk-þgf þurfti að fjarlægja eina tönn (tönn nr. 52) og hafi þar verið um barnatönn að ræða. Annarri tönn, sem hafi nánast verið laus, hafi verið reynt að bjarga með því að koma fyrir spelku yfir framtennur í efri gómi.

Ákærði og H-kk-nf P-kk-nf eru frændur og verður af því sem fram er komið í málinu helst ráðið að þeir séu þremenningar. Við skýrslugjöf hjá lögreglu og fyrir dómi við aðalmeðferð málsins kom fram hjá þeim báðum að samskipti þeirra við veitingastaðinn Mamma Mía hina umræddu nótt, sem í öllu falli voru á óvinsamlegum nótum, eiga rætur að rekja til banaslyss sem varð á Garðvegi 16. ágúst 2006, en bifreið sem H-kk-nf ók lenti þar í árekstri við bifreið sem kom úr gagnstæðri átt og létust ökumaður þeirrar bifreiðar og farþegi í henni. Farþeginn var hálfbróðir ákærða og ökumaðurinn náinn vinur hans. Sætti H-kk-nf ákæru fyrir að hafa í umrætt sinn ekið bifreið yfir lögleyfðum hámarkshraða og án aðgæslu yfir á rangan vegarhelming með framangreindum afleiðingum. Var hann sakfelldur með dómi héraðsdóms 28. maí 2008.

II.

Þegar ákærði var fyrir dómi inntur eftir afstöðu sinni til sakargifta samkvæmt ákæru bar hann því að verið væri að bera á hann rangar sakir. Hann hafi verið staddur á veitingastaðnum Mamma Mía í Sandgerði umrædda nótt og hitt H-kk-þf þar fyrir utan. Kvaðst ákærða hafa brugðið þegar hann sá H-kk-þf og skírskotaði í því sambandi til banaslyssins sem áður er getið. Hafi ákærði sagt við H-kk-þf að hann ætti að koma sér í burtu þar sem hann vildi ekki hafa hann fyrir augunum, en H-kk-nf svarað því til að hefði rétt til að vera þarna. Kvaðst ákærði þá hafa gengið að H-kk-þgf og þétt upp að honum, en strax verið rifinn í burtu af tveimur mönnum sem þarna komu að. Hafi H-kk-nf ýtt ákærða frá sér og ákærði þá rifið í peysu hans og hálfpartinn dregið hann niður. Meðan á þessum samskiptum þeirra stóð hafi H-kk-nf náð að slá ákærða einu sinni í andlitið. Þá kvaðst ákærði aðspurður ekki hafa séð þegar H-kk-nf var sleginn, en frétt það daginn eftir að tennur hefðu verið slegnar úr honum. Þvaga hafi myndast þar sem H-kk-nf stóð, bæði þegar hann og ákærði voru í áflogum og í kjölfar þess að ákærði var dreginn frá H-kk-þgf. Þá hafi hann heyrt hvaða maður það var sem sló H-kk-þf í umrætt sinn en kvaðst ekki vilja nafngreina hann.

Í vitnisburði sínum fyrir dómi skýrði H-kk-nf P-kk-nf svo frá að hann hafi í umrætt sinn staðið framan við veitingastaðinn Mamma Mía og verið að reykja þegar ákærði kom að honum og spurði hann hvað hann væri að gera þarna. Hafi hann svarað því til að hann væri að skemmta sér. Hafi ákærði þá sagt honum að „drulla sér í burtu“. Hafi ákærði þessu næst gengið í burtu en fljótlega komið aftur og slegið H-kk-þf hnefahögg í andlitið. Hafi höggið lenti á munninum og kvaðst H-kk-nf hafa fundið að tennur losnuðu við það. Staðhæfði hann að það hafi verið ákærði sem veitti honum þetta högg og að aðeins hafi verið um eitt högg að ræða. Þvaga hafi myndast þar sem þeir voru. Félagar hans hafi dregið hann í burtu og séð um að koma honum heim til sín. Þá kom fram hjá H-kk-þgf að tannlæknir hafi fjarlægt eina tönn úr munni hans og óvíst sé hvort hann haldi annarri. Hafi gervitönn verið komið fyrir í stað þeirrar sem fjarlægð var.

Tíu önnur vitni komu fyrir dóm í málinu. Af þeim kváðust sjö hafa verið stödd við veitingastaðinn Mamma Mía í umrætt sinn. Verður framburður þessara vitna nú rakinn.

Vitnið A-kk-nf V-kk-nf Þ-kk-nf bar afdráttarlaust á þann veg að ákærði hafi ráðist á H-kk-þf P-kk-þf við veitingastaðinn og slegið hann í andlitið. Þeir séu báðir frændur hans. Um hafi verið að ræða eitt högg og hafi það lent framan á andlitinu. Kvaðst A-kk-nf V-kk-nf hafa verið staddur inni á veitingastaðnum þegar hann hafi heyrt að eitthvert rifrildi væri í gangi á milli ákærða og H-kk-ef. Þegar hann hafi komið út hafi hann séð ákærða koma að H-kk-þgf og slá hann. Kvaðst A-kk-nf V-kk-nf þá hafa farið þarna að og fyrst reynt að draga ákærða frá H-kk-þgf. Maður sem kallaður væri S-kk-nf hafi að því er hann taldi tekið ákærða í burtu frá H-kk-þgf. Kvaðst A-kk-nf V-kk-nf þá hafa farið að huga að H-kk-þgf og séð hann hrækja tönnum út úr sér og síðan teygja sig eftir þeim. Hann hafi farið með H-kk-þf frá veitingastaðnum og beðið frænda sinn um að aka honum heim. Fram kom hjá A-kk-þgf V-kk-þgf að hann hafi neytt áfengis þessa nótt og fundið til áfengisáhrifa. Þá kvaðst hann vera góður vinur H-kk-ef og eiga nær dagleg samskipti við hann.

Vitnið H-kk-nf P-kk-nf kvaðst hafa verið að tala við systur H-kk-ef þegar hann hafi heyrt mikil öskur og þá séð hvar bróðir ákærða, H-kk-nf, var að draga hann í burtu. Hafi ákærði verið frekar æstur. Þá kvaðst H-kk-nf hafa séð A-kk-þf V-kk-þf ganga í burtu með H-kk-þf. Þarna á staðnum hafi honum verið sagt að ákærði hafi kýlt H-kk-þf. Kvaðst H-kk-nf hafa farið heim til H-kk-ef stuttu síðar. Ástand hans hafi þá verið slæmt, hann hafi verið með sprungna vör og tennur verið aflagaðar. Í samtali sem þeir hefðu átt hafi H-kk-nf skýrt svo frá að það hafi verið ákærði sem hafi kýlt hann. Fram kom hjá H-kk-þgf að hann hafi verið talsvert ölvaður þessa nótt. Þá skýrði hann svo frá að hann hafi farið með H-kk-þgf og A-kk-þgf V-kk-þgf á veitingastaðinn og að þeir séu félagar.

Vitnið E-kk-nf J-kk-nf J-kk-nf kvaðst hafa verið nýkominn út af veitingastaðnum þegar maður hafi gengið að H-kk-þgf og slegið hann hnefahögg í andlitið. Kvaðst E-kk-nf J-kk-nf hafa farið þarna að og tekið H-kk-þf í burtu. Það hafi fossblætt úr honum. Kvaðst E-kk-nf J-kk-nf ekki hafa þekkt þennan mann sem sló H-kk-þf, en A-kk-nf V-kk-nf hafi sagt honum frá því þarna um nóttina hver þetta væri og þá nefnt nafn ákærða. Fram kom hjá E-kk-þgf J-kk-þgf að hann neytti ekki áfengis þessa nótt.

Vitnið H-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf, sem er hálfbróðir ákærða, kvaðst hafa séð ákærða og H-kk-þf P-kk-þf ræða saman við veitingastaðinn. Þeir hefðu verið frekar rólegir til að byrja með. Allt í einu hafi H-kk-nf ýtt við ákærða og hafi ákærði þá ætlað að rjúka í H-kk-þf. Kvaðst H-kk-nf S-kk-nf þá hafi gripið inn í þetta og dregið ákærða í burtu þar sem honum hafi fundist stefna í eitthvað meira. Ákærði hafi verið æstur. B-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf hafi aðstoðað H-kk-þf S-kk-þf við að koma ákærða í burtu og þeir þrír farið bakvið húsið. Aðspurður kvaðst H-kk-nf S-kk-nf telja að hann hafi einungis séð hluta af samskiptum ákærða og H-kk-ef þarna við veitingastaðinn og kvaðst ekki geta fullyrt að ákærði hafi ekki slegið H-kk-þf meðan á þeim stóð, en taldi það ólíklegt. Þá kom fram hjá H-kk-þgf S-kk-þgf að ákærði hafi verið talsvert ölvaður.

Vitnið B-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa hafa séð ákærða og H-kk-þf vera að rífast framan við veitingastaðinn. Hafi rifrildið gengið út á það hvor þeirra ætti að vera þarna. Þeir hefðu báðir verið frekar æstir. Kvaðst B-kk-nf Þ-kk-nf hafa farið þarna að. Þá hefðu þeir haldið hvor í annan. Hefðu hann og H-kk-nf S-kk-nf, bróðir ákærða, dregið ákærða í burtu. Ákærði hafi ekki slegið H-kk-þf, en hins vegar hafi H-kk-nf náð að kýla ákærða í andlitið. Kvaðst B-kk-nf Þ-kk-nf ekki hafa séð að eitthvað væri að H-kk-þgf þá er ákærði var dreginn í burtu frá honum. Þá taldi B-kk-nf Þ-kk-nf útilokað að ákærði hafi ráðist að H-kk-þgf eftir þetta, enda hafi B-kk-nf Þ-kk-nf ekki vikið frá honum allt þar til þeir gengu heim á leið. Fram kom hjá B-kk-þgf Þ-kk-þgf að ákærði væri kunningi hans og frændi eiginkonu hans.

Vitnið I-x-x A-kvk-nf L-x-x kvaðst hafa veitt ákærða athygli þar sem hann var að rífast við einhvern mann sem vitnið ekki þekkti. Hafi maður þessi ýtt ákærða frá sér og kvaðst I-x-x þá hafa beðið H-kk-þf bróður ákærða um að fara með hann í burtu. Hafi H-kk-nf gert það. Stuttu síðar hafi annar maður, sem I-x-x kvaðst ekki þekkja, slegið manninn sem ákærði hafði verið að rífast við og hafi blætt úr andliti hans eftir höggið. Maður þessi hafi verið hávaxinn og með rautt hár. Kvaðst hún ekki hafa séð þennan maður áður og ekki heldur eftir þetta atvik.

Vitnisburður D-x-x D-x-x var mjög á sama veg og vitnisburður I-x-x, en þau búa saman. Þó kvaðst D-x-x ekki geta lýst þeim manni sem lamið hafi manninn sem ákærði hafi verið að rífast við. Þá kom fram hjá þeim báðum að þau væru góðir vinir ákærða. Þau hafi kynnst honum í Póllandi og hafi ákærði greitt fyrir þau flugfargjald þegar þau komu fyrst til Íslands frá heimalandi sínu. Þá hafi hann séð um að útvega þeim íverustað hér á landi og fundið vinnu fyrir þau.

Móðir H-kk-ef P-kk-ef, H-kvk-nf H-kvk-nf, gaf skýrslu fyrir dómi við aðalmeðferð málsins. Fram kom hjá henni að hún hafi verið stödd á veitingastaðnum Mamma Mía umrædda nótt þegar fósturdóttir hennar hafi sagt henni að ákærði hafi kýlt H-kk-þf. Þar sem henni hafi verið sagt að búið væri að fara með H-kk-þf heim til sín hafi hún strax farið þangað.

Ó-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður staðfesti fyrir dómi frumskýrslu sína í málinu. Fram kom hjá honum að þegar lögreglumenn komu heim til H-kk-ef í kjölfar þeirrar líkamsárásar sem hann varð fyrir hafi strax verið nefnt að það hafi verið frændi hans sem hafi ráðist á hann.

III.

Í málinu liggur það fyrir að H-kk-nf P-kk-nf hlaut umtalsverða tannáverka auk annarra smærri áverka þegar á hann var ráðist við veitingastaðinn Mamma Mía í Sandgerði aðfaranótt sunnudagsins 26. ágúst 2007. Hefur hann jafnan staðhæft að ákærði í málinu, H-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, sem er frændi hans, hafi veitt honum þá með því að slá hann hnefahögg í andlitið. Fær þessi framburður hans ótvíræða stoð í vætti vitnanna A-kk-ef V-kk-ef Þ-kk-ef, E-kk-nf J-kk-ef J-kk-nf og H-kk-ef P-kk-ef, þótt með misjöfnum hætti sé. Þannig hefur A-kk-nf V-kk-nf, sem er frændi H-kk-ef og ákærða, með afdráttarlausum hætti borið á þann veg að hann hafi séð ákærða slá H-kk-þf í andlitið og að höggið hafi lent framan á andlitinu. E-kk-nf J-kk-nf skýrði svo frá að hann hafi séð þegar H-kk-nf var sleginn í andlitið. A-kk-nf V-kk-nf hafi síðar þessa sömu nótt sagt E-kk-þgf J-kk-þgf frá því hver árásarmaðurinn væri og þá nefnt nafn ákærða. Þá stóðu þessi vitni saman að því að koma H-kk-þgf í burtu frá veitingastaðnum og heim til sín strax í kjölfar þeirrar líkamsárásar sem þeir lýstu. Hjá H-kk-þgf kom fram að hann hafi heyrt mikil öskur og þá séð bróður ákærða, H-kk-þf S-kk-þf, draga ákærða í burtu frá veitingastaðnum. Ákærði hafi verið mjög æstur. Á sama tíma hafi A-kk-nf V-kk-nf verið á leið frá veitingastaðnum með H-kk-þf. Hafi H-kvk-nf þá verið sagt að ákærði hafi slegið H-kk-þf. Skýrslur þessara vitna, sem eru vinir H-kk-ef, og framburður hans eru og í öllum meginatriðum í samræmi við það sem eftir þeim er haft í frumskýrslu lögreglu sem rituð var þennan sama dag, en þar er meðal annars gerð grein fyrir frásögn H-kk-ef þegar lögreglumenn ræddu við hann um nóttina. Þá bar móðir H-kk-ef, H-kvk-nf H-kvk-nf, á þann veg fyrir dómi að hún hafi verið stödd inni á veitingastaðnum þegar henni hafi verið tjáð, líklega af fósturdóttur sinni, að ákærði hafi kýlt son hennar.

Af hálfu ákærða hefur ekki verið vísað til atvika sem bent gætu til þess að vitni beri rangar sakir á hann, en af því sem fram er komið í málinu má ljóst vera að í öllu falli tvö vitni hafi þá strax í upphafi sammælst um að gera það. Þá hefur ákærði ekki viljað nafngreina þann mann sem hann kvaðst hafa heyrt að hafi slegið H-kk-þf í umrætt sinn.

Vitnið B-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, sem er vinur ákærða, hefur skýrt svo frá að hann hafi haft afskipti af deilum á milli ákærða og H-kk-ef við veitingastaðinn og átt þátt í því ásamt bróður ákærða, H-kk-þgf S-kk-þgf Ó-kk-þgf, að skilja þá í sundur. Ákærði hafi hvorki þá né síðar slegið H-kk-þf, en H-kk-nf hafi hins vegar náð að kýla ákærða í andlitið. Í vitnisburði sínum kvaðst H-kk-nf S-kk-nf einungis hafa séð til samskipta ákærða og H-kk-ef að hluta og kvaðst ekki geta fullyrt að ákærði hafi ekki slegið H-kk-þf meðan á þeim stóð, en taldi það ólíklegt.

Tvö vitni, þau I-x-x A-kvk-nf L-x-x og D-x-x D-x-x, hafa haldið því fram að þau hafi séð mann, sem þau gátu ekki nafngreint, slá mann sem ákærði hafi skömmu áður staðið í einhverjum illdeilum við. Gaf I-x-x A-kvk-nf takmarkað lýsingu á þessum árásarmanni fyrir dómi og D-x-x gat í engu lýst honum. Þessi vitni eru góðir vinir ákærða. Er fram komið að ákærði greiddi flugfargjald fyrir vitnin þegar þau upphaflega komu til Íslands frá Póllandi og aðstoðaði þau við að koma sér fyrir hér á landi. Lýsti ákærði þessu svo að hann hafi verið að endurgjalda þeim greiðasemi við sig þá er hann dvaldi um tíma í Póllandi.

Í ljós er leitt að deilur komu upp á milli ákærða og H-kk-ef í umrætt sinn og hefur ákærði skýrt svo frá að þeim megi lýsa sem áflogum. Ákærði bar illan hug til H-kk-ef af ástæðum sem áður er getið og sem voru undirrót þeirra samskipta þeirra sem þarna áttu sér stað. Báðir voru þeir ölvaðir. Við sakarmat er til þess að líta að ákærði hefur sérstök tengsl við þau tvö vitni sem samkvæmt framansögðu hafa borið á þann veg að H-kk-nf hafi verið laminn af öðrum en ákærða og það í kjölfar þess að hann og ákærði voru skildir að. Með hliðsjón af þessu og með vísan til annars þess sem rakið hefur verið hér að framan er það niðurstaða dómsins að ekki þyki varhugavert að telja sannað, sbr. 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, að ákærði hafi, aðfaranótt sunnudagsins 26. ágúst 2006, slegið H-kk-þf P-kk-þf í andlitið. Fær vitnisburður B-kk-ef Þ-kk-ef B-kk-ef ekki haggað þessari niðurstöðu. Með vætti vitna og framlögðum læknisvottorðum telst einnig sannað að þessi atlaga ákærða hafi haft þær afleiðingar að H-kk-nf missti eina tönn og önnur skaddaðist. Þá bólgnuðu varir hans. Hefur ákærði þannig gerst sekur um líkamsárás. Urðu afleiðingar hennar þær sem 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 tekur til.

IV.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu. Í ljósi þess og að atvikum öllum virtum þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Skal fullnustu refsingarinnar frestað og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

V.

Skaðabótakrafa H-kk-ef P-kk-ef samkvæmt ákæru nemur svo sem fram er komið 386.663 krónum. Krafist er vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 283.950 krónum frá 26. ágúst 2007 til 24. febrúar 2008, en dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. laganna af 386.663 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Krafist er miskabóta að fjárhæð 200.000 krónur og greiðslu á útlögðum sjúkra- og læniskostnaði að fjárhæð 83.950 krónur. Loks er gerð krafa um greiðslu lögmannskostnaðar að fjárhæð 102.713 krónur.

Fullnægt er skilyrðum til að dæma ákærða til að greiða H-kk-þgf miskabætur á grundvelli a. liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og þykir þeirri kröfu hans í hóf stillt. Hún verður því tekin til greina. Þá verður krafa um greiðslu útlagðs sjúkrakostnaðar sömuleiðis tekin til greina að fullu, en gögn liggja fyrir til stuðnings þessum kröfulið. Loks verður krafa um þóknun til lögmanns, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála tekin til greina með 80.925 krónum. Samkvæmt þessu verður ákærða gert að greiða H-kk-þgf P-kk-þgf 364.875 krónur. Um vexti fer svo sem í dómsorði greinir.

Með vísan til 165. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda um hann og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun skipaðs verjanda, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði H-kk-þgf P-kk-þgf 364.875 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 200.000 krónum frá 26. ágúst 2007 til 24. febrúar 2008, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 194.250 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.750 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf