E-3664/2015

Mál þetta, var þingfest 5. nóvember 2015 og tekið til dóms 30. mars sl. Stefnandi er Veislulist ehf. kt. 000000-0000, Hólshrauni 3, 220 Hafnarfirði en stefndi er G-kk-nf S-kk-nf P-kk-nf, kt. 000000-0000, Stjörnugróf 11, 108 Reykjavík.

Endanlegar dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 181.027 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 181.027 krónum, frá 17. apríl 2015 til greiðsludags, allt að frádregnum 181.027 krónum sem stefndi greiddi inn á skuldina 10. apríl 2015 og 2. nóvember 2015. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi og að við ákvörðun málskostnaðar verði tekið tillit til innheimtukostnaðar í löginnheimtu í samræmi við heimildir.

Af hálfu stefnda er þess krafist að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda auk þess sem hann krefst málskostnaðar úr hendi stefnanda að mati dómsins.

I

Krafa stefnanda byggir á reikningi með gjalddaga og eindaga 17. apríl 2015. Reikningurinn er að fjárhæð 181.027 krónur með virðisaukaskatti og er vegna veitinga og þjónustu í fermingaveislu sonar stefnda þann 12. apríl 2015. Stefndi greiddi þann 10. apríl 2015, 80.000 krónur að því er séð verður fyrirfram. Stefndi ber að hafa gefið stefnanda upp kortanúmer greiðslukorts ásamt leyninúmeri og hafi óskað eftir því að eftirstöðvum yrði skipt upp í tvær greiðslur og hafi stefnandi samþykkt það. Stefnandi kvaðst fyrir dómi ekki muna eftir því að málum hafi verið háttað með þessum hætti og hafi því sett reikninginn í innheimtu til Motus. Voru sendar út nokkrar tilkynnar um vanskil en fyrsta innheimtuviðvörun var send stefnda með bréfi dags. 18. maí 2015 og er höfuðstóll kröfu þá sagður 101.027 krónur en heildarkrafan með dráttarvöxtum og innheimtukostnaði 103.043 krónur. Stefnda er birt stefna frá Lögheimtunni þann 31. október 2015 og þann 2. nóvember 2015, greiðir stefndi til stefnanda, 101.027 krónur.

II

Stefnandi byggir á framangreindum málavöxtum og að skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtuviðvaranir. Lagði stefnandi fram afrit fimm innheimtubréfa frá Motus, dags. 18. maí 2015, 29. maí 2015, 15. júní 2015, 14. júlí 2015 og 29. júlí 2015. Byggir stefnandi á meginreglum kröfu- og samningaréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfu sína um dráttarvexti styður stefnandi við 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Kröfu um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi varnarþing vísar stefnandi til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Fram kemur í stefnu að innborgunum sé fyrst ráðstafað til greiðslu áfallins kostnaðar af vanskilum, þá til greiðslu vaxta og að lokum til lækkunar á höfuðstól kröfu miðað við stöðu skuldar á greiðsludegi. Byggi framangreind ráðstöfun innborgana á margdæmdri réttarframkvæmd. Sé endanleg krafa stefnanda því sú sem fram komi í stefnu, að frádregnum 181.027 krónum sem stefndi hafi greitt.

Telur stefnandi að stefndi geti ekki borið fyrir sig honum hafi ekki borist póstur vegna aðstæðna heima hjá stefnda sjálfum og þá hljóti stefnda að hafa verið ljóst að ekki var búið að skuldfæra greiðslurnar af greiðslukorti hans.

III

Stefndi ber að hann hafi gefið stefnanda upp greiðslukortanúmer og leyninúmer fyrir eftirstöðvum og talið málinu þannig lokið. Vegna persónulegra áfalla og aðstæðna heima hjá honum hafi honum illa borist póstur. Hann hafi fyrst vitað af innheimtumálinu þegar hann hafi fengið símtal frá Motus og hafi þá skýrt málið út fyrir þeim og talið að með því væri málinu enn lokið. Eftir að hann hafi síðan fengið stefnu í hendur hafi hann farið til stefnanda og greitt honum eftirstöðvar skuldarinnar, 101.027 krónur. Hafi sú greiðsla verið samþykkt af stefnanda sem fullnaðarkvittun og hafi það verið undirritað og handsalað. Hér sé um mistök að ræða hjá stefnanda, sem honum verði ekki kennt um og gert að greiða kostnað þess vegna.

IV

Óumdeilt er í málinu að stefndi keypti þjónustu og veitingar af stefnanda og ekki er ágreiningur um fjárhæð reikningsins eða að stefndi hafi þann 10. apríl 2015 greitt stefnanda 80.000 krónur vegna þeirra viðskipta. Stefndi ber hins vegar að hafa gert upp við stefnanda með þeim hætti sem greint hefur verið frá án þess að það væri útskýrt hvenær skuldfæra hefði átt greiðslur af korti hans. B-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf, framkvæmdastjóri stefnanda gaf skýrslu fyrir dómi og bar að ef skuldafæra hefði átt greiðslur með þeim hætti sem stefndi ber, hefði hann gert það en ekki sent reikninginn til innheimtu hjá Motus. Stendur orð gegn orði um framangreinda greiðslutilhögun. Óumdeilt er einnig að stefndi hafi komið til stefnanda og greitt honum 101.027 krónur þann 2. nóvember 2015. Stefndi fékk þá afhent afrit reiknings og var ritað inn á hann: „10.4.2015 gr 80000 pen. eftirstöðvar 101.027 kr. eftir.“ Inn á reikninginn var einnig ljósritað afrit stefnda fyrir kortagreiðslu uppá 101.027 krónur til stefnanda.

Í greinargerð stefnda segir að með framangreindri greiðslu þann 2. nóvember 2015 hafi hann fengið í hendur fullnaðarkvittun með undirritun og handsali. Ekkert liggur fyrir í málinu um handsal og framangreint afrit reiknings er ekki undirritað eða áritað um fullnaðargreiðslu og því ekki hægt að fallast á þá málsástæðu stefnda.

Ekki verður heldur fallist á þá málsástæðu stefnda að hann hafi mátt búast við því að uppgjör reiknings hefði farið fram, jafnvel þó málsatvik hafi verið með þeim hætti sem hann telur, þar sem ekkert liggur fyrir í málinu því til stuðnings eða að eftirstöðvar reiknings hafi verið greiddar áður en krafan var send í innheimtu eða fyrir löginnheimtu hennar.

Stefndi ber fyrir sig ýmsum persónulegum ástæðum og aðstæðum við heimili hans um að honum hafi ekki borist neinar tilkynningar um vanskil. Samkvæmt gögnum málsins voru stefnda sendar fimm tilkynningar um vanskil áður en honum barst stefna málsins. Verður að telja ósennilegt að stefnda hafi ekki borist nein af þeim tilkynningum og að honum hafi ekki verið ljóst að ekki væri búið að skuldfæra eftirstöðvar af reikningi hans auk þess sem aðstæður við heimili hans eru ekki á ábyrgð stefnanda. Þá upplýsti stefndi í greinargerð sinni að hafa fengið símtal frá Motus þar sem honum var tilkynnt um vanskilin og hefði honum því átt að vera þau ljós. Í innheimtulögum nr. 95/2008 er ekki gerð sú krafa að skuldara sé send tilkynning um innheimtu með ábyrgðarbréfi eða öðrum sannanlegum hætti. Stefndi fékk sent lögbundna innheimtuviðvörun og ekki verður annað séð á gögnum málsins en innheimta kröfunnar á hendur stefnda hafi verið í samræmi við góða innheimtuhætti og er því ekki hægt að fallast á framangreinda málsástæðu stefnda.

Með vísan til framangreinds er ekki hægt að fallast á málsástæður stefnda um sýknu í málinu.

Í stefnu er krafist greiðslu á 181.027 krónum auk vaxta frá 17. apríl 2015. Óumdeilt er að stefndi greiddi 80.000 krónur þann 10. apríl 2015 og hefði því borið að geta þeirrar fjárhæðar á reikningi sem var bókaður tveimur dögum síðar. Fjárhæð eftirstöðva voru því 101.027 krónur á gjalddaga þann 17. apríl 2015. Dráttarvextir reiknast af þeirri fjárhæð og skal sama fjárhæð koma til frádráttar kröfu stefnanda eins og hún stóð þann 2. nóvember 2015.

Samkvæmt framangreindu verður krafa stefnanda tekin til greina svo sem í dómsorði greinir. Eftir þessum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn 250.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts og innheimtukostnaðar fyrir löginnheimtu.

B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð

Stefndi, G-kk-nf S-kk-nf P-kk-nf, greiði stefnanda, Veislulist ehf., 101.027 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 17. apríl 2015 til greiðsludags, að frádreginni innborgun þann 2. nóvember 2015, að fjárhæð 101.027 krónur.

Stefndi greiði stefnanda 250.000 krónur í málskostnað.

B-kk-nf H-kk-nf