S-1211/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 19. nóvember sl., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 15. september 2008 á hendur P-kk-þgf I-kk-þgf H-kk-þgf, kt. [...], Mosarima 22, Reykjavík, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 28. janúar 2007, á veitingastaðnum Ölver, Álfheimum 74, Reykjavík, slegið P-kk-þf Ö-kk-þf B-kk-þf í höfuðið með glerglasi með þeim afleiðingum að hann hlaut 4-5 cm skurð aftarlega á hvirfli.

Þetta er talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu P-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef, kt. [...], er krafist skaðabóta að fjárhæð 190.061 króna, að viðbættum dráttarvöxtum, samkvæmt gildandi vaxtalögum sem leggjast á kröfuna að liðnum mánuði frá birtingu bótakröfu.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa, þess að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Ákærði hefur viðurkennt að hafa aðfaranótt sunnudagsins 28. janúar 2007, á veitingastaðnum Ölver, Álfheimum 74, Reykjavík, slegið P-kk-þf Ö-kk-þf B-kk-þf í höfuðið með glerglasi. Ákærði kveðst ekki geta fullyrt um afleiðingar háttsemi sinnar, þ. á m. hvort P-kk-nf Ö-kk-nf hafi við það hlotið 4-5 cm skurð aftarlega á hvirfli. Í máli þessu liggur fyrir læknisvottorð sem H-kk-nf Þ-kk-nf sérfræðingur á Landspítala Háskólasjúkrahúsi hefur ritað 18. apríl 2008 vegna komu P-kk-ef A-kk-ef á deildina kl. 03.11 aðfaranótt sunnudagsins 28. janúar 2007. Í vottorðinu kemur fram að við skoðun hafi P-kk-nf Ö-kk-nf verið með 4-5 cm langan skurð aftarlega á hvirfli. Blætt hafi talsvert frá skurðinum. Sárið hafi verið deyft og þrifið og saumað með 6 sporum. Þegar vottorð þetta og yfirlýsingar ákærða eru virt telst sannað að afleiðingar háttsemi ákærða voru skurður sá sem um getur í ákæru og læknisvottorði og var 4-5 cm langur aftarlega á hvirfli. Í ljósi þessa snýst ágreiningsefni í máli þessu einungis um aðdraganda þess að ákærði sló P-kk-þf Ö-kk-þf og áhrif þess á refsiákvörðun í málinu.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu vegna málsins 20. mars 2007. Kvaðst hann hafa verið á veitingastaðnum Ölveri ásamt þáverandi kærustu sinni J-kvk-þgf G-kvk-þgf A-kvk-þgf og vinkonum hennar S-kvk-ef H-kvk-þgf S-kvk-ef og H-kvk-þgf K-kvk-þgf E-kvk-þgf. H-kvk-nf K-kvk-nf hafi ekið þeim niður í bæ og viljað koma við á veitingastaðnum til að hitta frænda sinn P-kk-þf Ö-kk-þf B-kk-þf. Þau hafi ákveðið að fara inn og stoppa stutt. Hafi þau farið að barnum þar sem frændi H-kvk-ef, P-kk-nf Ö-kk-nf, hafi verið. Hafi P-kk-nf Ö-kk-nf keypt bjór handa H-kvk-þgf. Þar sem hún hafi verið að aka hafi hún ekki viljað drekka bjórinn og gefið S-kvk-þgf hann. Þá hafi P-kk-nf Ö-kk-nf orðið brjálaður. Ákærði og J-kvk-nf hafi staðið skammt frá, en H-kvk-nf og S-kvk-nf verið hjá P-kk-þgf. P-kk-nf hafi gengið hratt upp að ákærða og J-kvk-þgf og spurt þau hvort þau væru vinir H-kvk-ef. Hafi ákærði ætlað að fara að sækja jakka sinn er hann hafi séð P-kk-þf kýla J-kvk-þf þannig að hún hafi lent í gólfinu. S-kvk-nf hafi stokkið til og mikil þvaga myndast við barborðið. Hafi ákærði gripið í J-kvk-þf og ekið hana upp af gólfinu. Ekki myndi ákærði nákvæmlega hvað hafi gerst næst en rifrildi hafi verið í gangi og einhverjir sagt að þetta væri allt J-kvk-þgf að kenna. Hjá ákærða hafi mælirinn fyllst og hann slegið P-kk-þf með bjórglasi í höfuðið. Hafi glasið sennilega ekki brotnað við höggið. Þá hafi allt orðið vitlaust og dyravörður haldið ákærða upp að vegg. Hafi ákærði náð að hlífa sér á bak við dyravörðinn er hópur manna hafi veist að ákærða. Hafi ákærði ítrekað fengið spörk í síðuna. Farið hafi verið með ákærða inn í eldhús. Í framhaldinu hafi lögregla komið á staðinn.

Framburður ákærða fyrir dómi var nokkuð á sama veg. Ákærði kvað P-kk-þf Ö-kk-þf hafa verið með ,,derring“ inni á staðnum og hafi P-kk-nf verið mjög ölvaður. Hafi hann gert sig líklegan til að ráðast á ákærða. Kvaðst ákærði þess viss að P-kk-nf hafi kýlt J-kvk-þf í andlitið, en ekki vita af hvaða orsökum. Höggið hafi P-kk-nf veitt með krepptum hnefa. Hafi J-kvk-nf rotast við höggið og ákærði þurft að hlúa að henni. Ákærði kvaðst eftir það hafa fyllst slíkri reiði að hann hafi tekið tómt bjórglas og slegið ákærða í höfuðið með glasinu. Ákærði kvaðst ekki hafa séð að J-kvk-nf hafi ýtt við bjórglasi sem í framhaldi hafi helst yfir ákærða. P-kk-nf Ö-kk-nf hafi verið mjög ölvaður þetta kvöld, en ákærði drukkið 3 bjóra allt kvöldið. Hafi hann því einungis fundið til lítilsháttar áfengisáhrifa. Ákærði kvaðst ekki kunna skýringu á því af hverju hann hafi slegið P-kk-þf Ö-kk-þf með bjórglasinu. Atburðarásin hafi verið mjög hröð og ákærði orðið mjög reiður vegna þess sem P-kk-nf Ö-kk-nf hafi gert J-kvk-þgf.

P-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið að skemmta sér á veitingastaðnum Ölveri umrætt sinn, en um hafi verið að ræða nokkurs konar kveðjuhóf vegna utanfarar P-kk-ef. Hafi hann hitt frænku sína, H-kvk-þf K-kvk-þf E-kvk-þf, en hún hafi komið ódrukkin á staðinn og verið að aka vinum sínum. Með henni hafi komið tvær stúlkur J-kvk-nf og S-kvk-nf og ákærði. Ekki hafi P-kk-nf þekkt þetta fólk. H-kvk-nf hafi ákveðið að fá sér að drekka en í því hafi komið til rifrildis á milli hennar og J-kvk-ef. Hafi fólkið viljað fá H-kvk-þf með sér út af staðnum en hún viljað vera áfram á staðnum. Hafi J-kvk-nf þá orðið æst og ákærði stigið á milli hennar og H-kvk-ef. Hafi P-kk-nf sagt við J-kvk-þf að koma sér í burt og ýtt við henni. Hann hafi hins vegar ekki slegið til hennar svo sem hún héldi fram. Gæti hann þó hafa stjakað við henni. Ekki myndi P-kk-nf hvort hún hafi fallið í gólfið. P-kk-nf hafi í framhaldinu fengið þungt högg aftan á hnakkann. Hafi ákærði slegið P-kk-þf með bjórglasi sem við það hafi brotnað. Ekki hafi P-kk-nf séð höggið koma þar sem það hafi komið aftanfrá. Einungis hafi verið um eitt högg að ræða. Við höggið hafi sprungið fyrir og blætt mikið úr sárinu. Eftir að lögregla hafi komið á staðinn hafi P-kk-nf farið á slysadeild þar sem saumuð hafi verið spor í höfuð hans. P-kk-nf hafi verið ölvaður þetta kvöld en ekki áberandi ölvaður. Er undir P-kk-þf var borið hvort J-kvk-nf hafi stjakað við glasi þannig að bjór hafi farið yfir hann kvað P-kk-nf það geta staðist. P-kk-nf kvað sér hafa liðið mjög illa eftirá. Hann hafi hins vegar ekki verð lengi að jafna sig.

J-kvk-nf G-kvk-nf A-kvk-nf kvaðst hafa verið að skemmta sér þetta kvöld ásamt S-kvk-þgf og ákærða. Um kvöldið hafi P-kk-nf Ö-kk-nf farið að rífast við S-kvk-þf vegna þess að S-kvk-nf hafi drukkið af bjór sem P-kk-nf hafi keypt handa frænku sinni H-kvk-þgf K-kvk-þgf. Hafi það rifrildi orðið til þess að P-kk-nf hafi einnig farið að rífast við J-kvk-þf. Hafi P-kk-nf m.a. sagt að J-kvk-nf væri með mjög ljót brjóst. Hafi hún þá ýtt við bjórglasi þannig að það hafi helst yfir P-kk-þf. Þá hafi P-kk-nf kýlt J-kvk-þf þannig að höggið hafi komið á kinn á andliti hennar. Við höggið hafi hún dottið í gólfið. Í framhaldinu hafi orðið slagsmál á staðnum. Hafi hún fengið roða á kinn við högg P-kk-ef.

S-kvk-nf H-kvk-nf S-kvk-nf kvaðst hafa komið á Ölver ásamt ákærða, J-kvk-þgf og H-kvk-þgf, en H-kvk-nf hafi ekið bifreið þetta kvöld. Þau hafi verið við barinn og H-kvk-nf að tala við P-kk-þf frænda sinn. Hafi P-kk-nf keypt bjór handa H-kvk-þgf. S-kvk-nf hafi staðið við hliðina á þeim og tekið sopa af bjórnum. Þá hafi P-kk-nf reiðst og spurt hana hvort hún ætti bjórinn. Hafi S-kvk-nf sagt honum að H-kvk-nf væri vinkona sín og myndi ekki drekka bjórinn þar sem hún væri að aka bifreið. Við það hafi P-kk-nf byrjað að vera með stæla og m.a. spurt hana hverjir væru með henni í för. Þá hafi P-kk-nf staðið upp og gengið í áttina að J-kvk-þgf og ákærða. Hafi S-kvk-nf stöðvað P-kk-þf en dyravörður þá komið að til að athuga hvað væri í gangi. Hafi S-kvk-nf verið að ræða við dyravörðinn og litið aftur fyrir sig. Hafi hún í því séð þar sem P-kk-nf hafi kýlt J-kvk-þf í andlitið þannig að J-kvk-nf hafi fallið í gólfið. Ekki hafi hún séð hvort P-kk-nf hafi kýlt J-kvk-þf með hnefa. J-kvk-nf hafi staðið í um 2ja – 3ja metra fjarlægð frá þeim og því séð atburðinn greinilega. Hafi S-kvk-nf orðið mjög reið og ætlað að blanda sér í málið. Hafi dyravörðurinn þá hent henni út. Hafi hún því ekki séð þegar P-kk-nf hafi verið laminn. Séð hafi á J-kvk-þf eftir höggið.

H-kvk-nf K-kvk-nf E-kvk-nf var búsett í Danmörku er aðalmeðferð málsins fór fram. Að samkomulagi varð með sakflytjendum að taka símaskýrslu af vitninu. H-kvk-nf kvaðst þetta kvöld hafa verið bifreiðastjóri fyrir S-kvk-þf H-kvk-þf, J-kvk-þf og ákærða. Hafi þau farið á veitingastaðinn Ölver þar sem P-kk-nf frændi H-kvk-ef hafi verið, en þangað hafi H-kvk-nf farið til að kveðja P-kk-þf. Hafi H-kvk-nf sest hjá P-kk-þgf við barinn og verið að ræða við hann. S-kvk-nf, J-kvk-nf og ákærði hafi verið rétt hjá. Hafi P-kk-nf spurt H-kvk-þf hvort hann mætti ekki bjóða henni bjór en H-kvk-nf afþakkað það. Hafi P-kk-nf þá ætlað að drekka bjórinn, en S-kvk-nf komið að. S-kvk-nf hafi einnig ætlað að drekka bjórinn og farið að rífast við P-kk-þf fyrir að vera að bjóða H-kvk-þgf bjór. J-kvk-nf hafi skvett bjór á P-kk-þf. Hafi P-kk-nf þá ýtt lauslega við J-kvk-þf til að losna við hana. Hafi J-kvk-nf þá látið sig detta niður og látið eins og P-kk-nf hafi slegið hana. Það hafi hann hins vegar ekki gert. Hafi ákærði orðið alveg brjálaður en þá hafi H-kvk-nf farið út af staðnum. Hafi hún komið inn stuttu síðar, en þá hafi P-kk-nf verið kominn með skurð á höfuðið.

B-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa starfað sem barþjónn á Ölveri þessa nótt. Hafi P-kk-nf setið við barinn. Ákærði hafi sest þar skemmt frá ásamt öðrum. Síðan hafi eitthvað rifrildi farið af stað og B-kk-nf séð ákærða taka glas og slá P-kk-þf í höfuðið með glasinu. Glasið hafi verið stórt bjórglas og sennilega brotnað við höggið. B-kk-nf kvaðst muna að P-kk-nf hafi ýtt við einhverri stúlku og einhver hafi dottið í gólfið. Kvaðst B-kk-nf telja það víst að P-kk-nf hafi ekki slegið umrædda stúlku hnefahögg.

Niðurstaða:

Ákærði hefur viðurkennt að hafa aðfaranótt sunnudagsins 28. janúar 2007, á veitingastaðnum Ölver, Álfheimum 74 í Reykjavík, slegið P-kk-þf Ö-kk-þf B-kk-þf í höfuðið með glerglasi. Með vísan til aðferðar ákærða og dómaframkvæmdar á þessu réttarsviði er brotið réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru. Samkvæmt 3. mgr. 218. gr. a laga nr. 19/1940 er heimilt að lækka refsingu sé líkamsárás unnin í áflogum eða átökum milli þess sem henni veldur og þess sem misgert er við. Sama er ef sá sem verður fyrir tjóni á upptök að átökum með árás, ertingu eða líku.

Ákærði heldur því fram að skilyrðum 3. mgr. 218. gr. a laga nr. 19/1940 sé fullnægt í málinu til að refsing ákærða verði lækkuð þar sem P-kk-nf Ö-kk-nf hafi átt upptök að átökunum með árás, ertingu eða líku. Í því efni hefur ákærði fullyrt að P-kk-nf Ö-kk-nf hafi slegið J-kvk-þf G-kvk-þf með hnefa í andlitið og J-kvk-nf fallið í gólfið við það. Hafi ákærði við það fyllst slíkri reiði að hann hafi lamið P-kk-þf Ö-kk-þf með glasi í höfuðið. Staðhæfing ákærða um þetta nýtur stuðnings í framburði J-kvk-ef sjálfrar sem og S-kvk-ef H-kvk-ef S-kvk-ef, sem báðar hafa borið um að P-kk-nf Ö-kk-nf hafi slegið J-kvk-þf í andlit. P-kk-nf Ö-kk-nf hefur hins vegar synjað fyrir þetta. Hefur hann lýst því að hann hafi hugsanlega stjakað við J-kvk-þgf sem hugsanlega hafi fallið í gólfið í framhaldinu. Þá hefur H-kvk-nf K-kvk-nf í símaskýrslu sem hún gaf fyrir dóminum staðhæft að P-kk-nf hafi ekki slegið J-kvk-þf, heldur hafi J-kvk-nf látið sig falla í gólfið án sýnilegrar ástæðu. Loks hefur B-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf barþjónn lýst því að hann hafi séð P-kk-þf Ö-kk-þf stjaka við J-kvk-þgf sem fallið hafi í gólfið. Sérstaklega aðspurður fyrir dóminum kvaðst B-kk-nf telja það víst að P-kk-nf hafi ekki slegið J-kvk-þf í andlitið.

Þegar virt eru þau atriði er hér hefur verið gerð grein fyrir er að mati dómsins óhjákvæmilegt annað en að líta til háttsemi J-kvk-ef G-kvk-ef, sem var undanfari þess að P-kk-þgf og henni lenti saman. Hún hefur sjálf viðurkennt að hafa stjakað við bjórglasi þannig að bjór hafi helst yfir P-kk-þf Ö-kk-þf. Hafi það verið vegna þess að P-kk-nf hafi viðhaft niðrandi athugasemd um tiltekinn líkamshluta hennar. Þennan framburð J-kvk-ef um bjórinn hafa H-kvk-nf K-kvk-nf og P-kk-nf Ö-kk-nf staðfest. Með hliðsjón af þessu telur dómurinn hafið yfir vafa að J-kvk-nf hafi að fyrra bragði stjakað við bjórglasi þannig að bjór hafi heltist yfir P-kk-þf. Um það hvort P-kk-nf hafi stjakað við J-kvk-þf eða kýlt hana liggja hins vegar fyrir gagnstæðir framburðir í málinu. Skiptir það að mati dómsins ekki sköpum fyrir niðurstöðu málsins þar sem það framferði J-kvk-ef að skvetta bjór yfir P-kk-þf Ö-kk-þf var slík erting að ekki verður talið að P-kk-nf hafi sjálfur átt upptök að átökum þetta kvöld. Verður refsing ákærða því ekki lækkuð með heimild í 3. mgr. 218. gr. a laga nr. 19/1940.

Ákærði er fæddur í apríl 1981. Hann hefur ekki áður gerst sekur um slík brot að máli skiptir við ákvörðun refsingar í málinu. Með hliðsjón af dómaframkvæmd á þessu réttarsviði og með hliðsjón af því að ákærði hefur að stærstum hluta viðurkennt háttsemi sína þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og hún falli niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

P-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf hefur krafist skaðabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 190.061 króna, auk vaxta. Sundurliðast krafan með þeim hætti að krafist er miskabóta að fjárhæð 150.000 krónur, bóta vegna útlagðs kostnaðar að fjárhæð 5.450 krónur, kostnaðar lögmanns 27.800 krónur og virðisaukaskatts 6.811 krónur. Á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993 ber ákærði skaðabótaábyrgð á því miskatjóni sem P-kk-nf Ö-kk-nf hefur orðið fyrir. Með hliðsjón af atvikum málsins og framburði P-kk-ef eru miskabætur þessar hæfilega ákveðnar 150.000 krónur. Ekki hafa verið lögð fram gögn til stuðnings lið um útlagðan kostnað. Verður þeim kröfulið því hafnað. Í samræmi við ofangreint verður ákærði dæmdur til að greiða P-kk-þgf A-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð 150.000 krónur. Vaxtakrafa er hins vegar vanreifuð og verður kröfu um dráttarvexti því hafnað.

Bótakrefjandi á tilkall til bóta vegna kostnaðar við að halda í frammi bótakröfu sinni, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991. Í ljósi vinnu við að setja fram bótakröfu þykir kröfuliður þessi réttmætur og verður hann tekin til greina að fullu.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, ásamt virðisaukaskatti, svo sem í dómsorði greinir.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf K-kvk-nf fulltrúi ríkissaksóknara.

D ó m s o r ð:

Ákærði, P-kk-nf I-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði P-kk-þgf A-kk-þgf B-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð 150.000 krónur. Ákærði greiði 27.800 krónur í lögmannskostnað.

Ákærði greiði 235.105 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 210.405 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf