S-95/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 20. mars 2017 var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dags. 2. febrúar 2017, á hendur:

„A, kennitala 000000-0000

[...], Reykjavík,

fyrir kynferðislega áreitni gegn stjúpdætrum sínum, á árinu 2014 á heimili þeirra að [...] í Reykjavík nema annað sé tekið fram:

1. Gegn B, fæddri [...], með því að hafa í a.m.k. fimm skipti á tímabilinu [...], er stúlkan var [...] ára, áreitt hana kynferðislega með því að káfa, bæði innan og utan klæða, á maga og rassi stúlkunnar og utanklæða á brjóstum hennar auk þess sem ákærði kyssti háls hennar og setti tær hennar í munn sér.

2. Gegn C, fæddri [...], með því að hafa um [...], er stúlkan var [...] ára, áreitt hana kynferðislega með því að hafa farið með hendi inn fyrir bol sem stúlkunnar og strokið yfir brjóst hennar utan á brjóstahaldara.

3. Gegn C, með því að hafa í [...], er fjölskyldan var þar á ferðalagi, í rúmi sem móðir hennar og kærði gistu í, sett hendi sína á beran maga hennar og káfað á brjóstum hennar innanklæða.

Teljast brot ákærða varða við 2. mgr. 201. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Fyrir liggja gögn í málinu sem sýna að við háttsemi þeirri sem ákærða er gefin að sök í ákærulið 3. liggur fangelsisrefsing samkvæmt pólskum hegningarlögum og er með því fullnægt skilyrðum 2. tl. 1. mgr. 5. gr. almennra hegningarlaga til að refsa fyrir þá háttsemi samkvæmt íslenskum lögum.

Við ákvörðun refsingar er litið til skýlausrar játningar ákærða hér fyrir dómi og á rannsóknarstigi. Hefur ákærði ekki áður verið fundinn sekur um refsiverða háttsemi. Til refsilækkunar horfir jafnframt að ákærði átti frumkvæði að því að greina frá brotum sínum og að leita sér aðstoðar hjá sálfræðingi. Á öllum stigum máls hefur hann verið samvinnufús, sett hagsmuni brotaþola og móður þeirra í forgang og sýnt iðrun. Þá flutti hann strax út af heimilinu. Staðfest er í ítarlegu vottorði sálfræðings hans að hann hafi sótt 19 sálfræðitíma hjá henni. Var það einlægur vilji hans að vernda stúlkurnar fyrir frekari skaða og öðlast innsæi í eigin hegðun. Áframhaldandi samskipti við mæðgurnar var í fullri samvinnu við þær, meðferðaraðila stúlknanna og sálfræðing ákærða. Við ákvörðun refsingar verður með hliðsjón af framangreindu litið til 5., 8. og 9. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, svo og 8. og 9. tl. 1. mgr. 74. gr. laganna.

Til refsiþyngingar horfir að ákærði braut gróflega gegn trúnaðartrausti brotaþola og misnotaði aðstöðumun í aldri og þroska gagnvart þeim. Braut hann ítrekað gegn þeim áður en hann lét af háttsemi sinni. Brotin eru til þess fallin að valda brotaþolum miska og eru tengslin á milli þeirra og ákærða til þess fallin að valda auknum miska. Verður höfð hliðsjón af 1., 2. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Eins og fram kemur í sálfræðivottorði er afar fágætt að sá sem gerst hefur sekur um kynferðisbrot fylgi málum eftir með þeim hætti sem ákærði hefur gert. Telur dómurinn rétt að hann njóti góðs af því við ákvörðun refsingar eins og áður getur. Kom þetta einnig fram í málflutningi sækjanda. Þegar litið er til þess sem rakið hefur verið og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærða hæfileg 10 mánaða fangelsi.

Langt er um liðið frá því að brot þessi voru framin. Ákærði tilkynni um brot sín í [...] 2014. Í [...] það ár óskaði barnaverndarnefnd Reykjavíkur eftir lögreglurannsókn sem hófst strax í kjölfarið. Lauk rannsókninni í apríl 2015 og var málið sent Ríkissaksóknara. Ákæra í málinu var gefin út 2. febrúar 2017. Benti sækjandi á þennan drátt sem á sér engar sérstakar skýringar aðrar en annir.

Með hliðsjón af öllu því sem að framan er rakið þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Í sálfræðivottorði kemur fram að ákærði hafi í meðferð sinni lokið öllum þeim þáttum sem taldir eru hafa bein tengsl við forspá á frekari óviðeigandi kynhegðun. Til að viðhalda árangri meðferðar er talið gagnlegt að vera í eftirfylgd, stuðningsviðtölum sem taka mið af einstaklingsbundnum þáttum þar sem farið er markvisst yfir áhættuþætti sem geta tekið breytingum, t.d. ef aðstæður breytast markvert.

Fyrir liggur að ákærði og móðir brotaþola hafa tekið upp sambúð að nýju. Telur dómurinn, með hliðsjón af því sem fram kemur í vottorði sálfræðings, rétt að binda frestun á fullnustu refsingar ákærða jafnfram því sérstaka skilyrði samkvæmt 1. tl. 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga að hann sæki stuðningsviðtöl hjá D sálfræðingi eins og ástæða þykir til og ekki sjaldnar en þrisvar sinnum á ári.

Ákærða ber, með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, að greiða allan sakarkostnað málsins, sem er málsvarnarþóknun skipaðs verjanda hans, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 147.560 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A, sæti fangelsi í 10 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Frestun á fullnustu refsingarinnar er jafnframt bundin því skilyrði að hann sæki stuðningsviðtöl hjá D sálfræðingi, eins og ástæða þykir til og ekki sjaldnar en þrisvar sinnum á ári.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns B-kk-ef E-kk-ef hdl.,147.560 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)