S-528/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 21. október 2010, er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 24. ágúst 2010, á hendur Í-kk-þgf B-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lynghaga 3, Reykjavík, fyrir eignaspjöll, með því að hafa, miðvikudaginn 27. september 2009, á bifreiðastæði við Kleppsveg 74, Reykjavík, rispað bifreiðina MR-498 á báðum hliðum, vélarhlíf og skottloki.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir S-kk-nf Á-kk-nf, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 80.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 9. júlí 2010 og lögmannskostnaðar að fjárhæð 50.200 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Verjandi krefst þess aðallega að ákærði verði sýknaður af ákæru, en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er krafist frávísunar bótakröfu, en til vara að bætur verði verulega lækkaðar. Loks krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa, sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá 27. september 2009 var lögregla kölluð að fjölbýlishúsinu við Kleppsveg 74 í Reykjavík, vegna óláta á stigagangi. Reyndust ákærði og sambýliskona hans eiga þar í útistöðum við S-kk-þf Á-kk-þf, en öll voru þau íbúar í húsinu. Eftir að lögreglumenn höfðu skilið fólkið að tjáði S-kk-nf þeim að hann hefði tekið eftir því að bifreið hans hefði verið rispuð og hefði ákærði verið þar að verki. Sagði S-kk-nf tvo íbúa í stigaganginum hafa orðið vitni að verknaðinum. Skýrslunni fylgja ljósmyndir af bifreið S-kk-ef, MR-498, og sjást rispur á báðum hliðum, skottloki og vélarhlíf.

Lögregla ræddi við H-kvk-þf J-kvk-þf H-kvk-þf, íbúa í húsinu, sem sagðist hafa séð ákærða hlaupa út á bifreiðastæði að bifreið S-kk-ef, taka stein og rispa bifreiðina um leið og hann hljóp í kringum hana.

Þá var rætt við J-kvk-þf H. Þ-kvk-þf W-kvk-þf, sem var gestkomandi í húsinu. Sagðist hún hafa heyrt mikinn hávaða utan af bifreiðastæðinu og séð mann hlaupa í kringum bifreiðina og rispa hana með lykli.

Lögreglumaður ræddi við ákærða á vettvangi. Hann sagðist ekki kannast við að hafa rispað bifreið S-kk-ef, en hafði á orði að bifreiðin myndi hverfa, án þess að skýra það frekar. Kemur fram að ákærði hafi verið mjög ógnandi og hafi börn hans orðið vitni að því er hann hafði í hótunum við S-kk-þf.

Þriðjudaginn 3. nóvember 2009 mætti S-kk-nf Á-kk-nf hjá lögreglu og lagði fram refsikröfu á hendur ákærða fyrir að valda spjöllum á bifreiðinni.

Með bréfi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettu 3. júní 2010, var ákærða tilkynnt að ákveðið hefði verið að fella niður mál er varðaði meint eignaspjöll hans á bifreiðinni, þar sem það sem hefði komið fram við rannsókn málsins þætti ekki nægjanlegt eða líklegt til sakfellis, sbr. 145. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Afrit bréfsins var sent S-kk-þgf, sem kærði ákvörðun lögreglustjóra til ríkissaksóknara. Afstaða ríkissaksóknara kemur fram í bréfi til kæranda, dagsettu 2. júlí 2010. Var niðurstaðan sú að fella úr gildi ákvörðun lögreglustjóra um að fella málið niður og var lagt fyrir lögreglustjóra að gefa út ákæru í málinu.

Við aðalmeðferð málsins sagðist ákærði hafa átt í útistöðum við S-kk-þf Á-kk-þf umræddan morgun. Ákærði sagðist hafa uppgötvað að skorið hefði verið á dekk bifreiða þeirra hjóna og taldi hann S-kk-þf hafa verið þar að verki. Hann neitaði hins vegar að hafa rispað bifreið S-kk-ef. Ákærði sagðist hafa gengið í kringum bifreiðina með stein í hendi. Hefði hann ætlað að brjóta rúður bifreiðarinnar, en látið af þeirri fyrirætlan þar sem honum hefði ekki fundist það þess virði.

S-kk-nf Á-kk-nf sagðist hafa kallað lögreglu á vettvang þennan morgun þar sem ákærði og eiginkona hans hefðu staðið utan við íbúð hans og sparkað í hurðina. Eftir að hann hefði rætt við lögreglumennina hefði nágrannakona hans komið og sagt honum að hún hefði séð ákærða rispa bifreið hans. Hefði hann rætt aftur við lögreglumennina og sagt þeim frá þessu. Vitnið áréttaði refsikröfu á hendur ákærða, sem hann hafði uppi við lögreglurannsókn málsins.

H-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf sagðist hafa búið í íbúð á 1. hæð til hægri í húsinu þegar þessi atvik urðu. Þennan morgun hefði hún heyrt mikinn hávaða frammi á gangi, öskur og barsmíðar. Hún hefði farið fram á gang og séð ákærða berja á dyr á íbúð S-kk-ef. Skömmu síðar hefði hún heyrt að einhver hljóp niður stigaganginn. Hún hefði litið út um glugga og séð hvar ákærði kom út á tröppur. Ákærði hefði gripið stein af jörðinni, gengið að bifreið S-kk-ef og farið með steininn hringinn í kringum bifreiðina. Hún hefði séð að steinninn snerti bifreiðina og að rispur mynduðust við þetta. Í kjölfarið hefði hún gert S-kk-þgf viðvart. Vitnið sagðist hafa séð þetta greinilega, en bifreiðin hefði verið í um 70 til 80 metra fjarlægð. Hún taldi framenda bifreiðarinnar hafa snúið að sér, en aðspurð var hún ekki fullviss um hvort hún hefði séð á vinstri eða hægri hlið bifreiðarinnar. Vitnið sagði ákærða hafa gengið hringinn í kringum bifreiðina og hefði hann aldrei tekið höndina af henni. Hún áréttaði að hún hefði séð rispur koma á bifreiðina við þetta.

J-kvk-nf H. Þ-kvk-nf W-kvk-nf sagðist hafa verið gestkomandi í íbúð á 2. hæð hússins. Hún hefði litið út um glugga og séð einhverja manneskju ganga í kringum bifreið. Hún sagðist hins vegar ekki vita hver þetta var og ekki muna eftir því að hafa séð viðkomandi rispa bifreiðina, eins og haft var eftir henni í skýrslu lögreglu.

Lögreglumennirnir S-kk-nf I-kk-nf E-kk-nf og P-kk-nf G-kk-nf komu fyrir dóminn sem vitni, en þeir komu á vettvang í umrætt sinn. Ekki eru efni til að rekja framburð vitnanna.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök og kveðst ekki hafa rispað bifreið S-kk-ef Á-kk-ef eins og hann er sakaður um. Segist ákærði hafa gripið stein og gengið með hann í kringum bifreið S-kk-ef. Vitnið H-kvk-nf J-kvk-nf H-kvk-nf hefur borið að hún hafi séð ákærða ganga í kringum bifreiðina og rispa hana með steini. Vitnið sagðist hafa séð þetta greinilega úr glugga íbúðar sinnar á 1. hæð hússins og hefði bifreiðin verið í um 70 til 80 metra fjarlægð. Hún fullyrti að hún hefði séð rispur myndast á bifreiðinni er ákærði strauk steininum eftir yfirborði hennar. Þá hefur vitnið J-kvk-nf H. Þ-kvk-nf W-kk-nf kannast við að hafa séð manneskju ganga í kringum bifreiðina.

Í gögnum málsins eru ljósmyndir, sem teknar voru af bifreið S-kk-ef Á-kk-ef í umrætt sinn. Á myndunum sést að afturhluti bifreiðarinnar sneri að húsinu, en ekki framhluti, eins og vitnið H-kvk-nf bar um fyrir dóminum. Þykir þetta atriði ekki vega þungt við mat á framburði vitnisins. Ljósmyndirnar sýna rispur á hliðum bifreiðarinnar, vélarhlíf og skottloki, sem koma vel heim og saman við að steinn hafi verið dreginn yfir yfirborð bifreiðarinnar eins og vitnið H-x-x hefur lýst. Samkvæmt framansögðu þykir, gegn neitun ákærða, hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi rispað bifreiðina í umrætt sinn, eins og lýst er í ákæru. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt færð til refsiákvæðis.

Ákærði er fæddur í desember 1972. Hann hefur ekki sætt refsingu svo að vitað sé. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 4 daga fangelsi í stað sektarinnar greiðist hún ekki innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

S-kk-nf Á-kk-nf hefur krafist skaðabóta að fjárhæð 80.000 krónur, sem nemur útlögðum kostnaði hans vegna viðgerðar bifreiðarinnar. Krafan er studd viðhlítandi gögnum og verður hún dæmd eins og hún er fram sett, með dráttarvöxtum sem í dómsorði getur. Krafa um bætur vegna kostnaðar við að halda fram bótakröfu var höfð uppi við aðalmeðferð málsins og er hennar ekki getið í ákæruskjali. Verður kröfunni því vísað frá dómi, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 130.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið A-kvk-nf L-kvk-nf G-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Í-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf, greiði 40.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 4 daga fangelsi í stað sektarinnar greiðist hún ekki innan fjögurra vikna.

Ákærði greiði S-kk-þgf Á-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð 80.000 krónur auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 9. júlí 2010 til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 130.000 krónur.