S-12/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 6. maí sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 13. apríl 2009 á hendur ákærðu, S-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. ...., Fjarðarstræti 27, Ísafirði;

„fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 26. október 2008, á veitingastaðnum Kaffi Edinborg við Aðalstræti á Ísafirði, sparkað í höfuð R-kvk-ef G-kvk-ef B-kvk-ef, kt. ...., með þeim afleiðingum að blæðandi sár myndaðist á vinstra eyra og vörum og bólgur mynduðust við hægra auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Er þess krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls málskostnaðar.

Í málinu gerir R-kvk-nf G-kvk-nf B-kvk-nf, kt. ...., kröfu á hendur ákærðu um greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 625.965. Krafist er vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 26. október 2008 til 10. apríl 2009, en dráttarvaxta samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 sbr. 9. gr. sömu laga frá 10. apríl 2009 til greiðsludags.“

I.

Ákærða kom fyrir dóm 6. maí sl. og viðurkenndi brot sitt eins og því er lýst í ákæru. Játning ákærðu samrýmist gögnum málsins, þ.m.t. vottorði Þ-kk-ef G-kk-ef læknis frá 29. október 2008, en í vottorðinu segir svo um áverka R-kvk-ef G-kvk-ef B-kvk-ef:

Blæðing frá brjóskhluta ytra eyra og bólga og verkir í andliti. Við skoðun er lítill grunnur skurður á anti helex hluta hæ. eyra. Hún er bólgin á hæ. zygomatus svæði andlitsins. Það er bólga á báðum vörum.

Samkvæmt framansögðu telst brot ákærðu sannað og varðar það við tilgreint lagaákvæði í ákæru. Þykja því vera efni til að leggja dóm á málið á grundvelli 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

II.

A.

Í málinu gerir brotaþoli, R-kvk-nf G-kvk-nf B-kvk-nf, skaða- og miskabótakröfu á hendur ákærðu, samtals að fjárhæð 625.965 krónur, sem sett er fram í málinu með vísan til 1. mgr. 172. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Brotaþoli gerir í fyrsta lagi kröfu um útlagðan kostnað vegna læknisvitjana og röntgenmyndatöku hjá Heilbrigðisstofnuninni Ísafjarðarbæ, að fjárhæð 16.260 krónur, og vegna læknisvitjunar hjá sérfræðingi í augnlækningum, 12.000 krónur. Þennan hluta kröfu sinnar segir brotaþoli studdan framlögðum reikningum. Brotaþoli kveðst strax eftir árás ákærðu hafa farið til skoðunar á Heilbrigðisstofnuninni Ísafjarðarbæ þar sem gert hafi verið að meiðslum hans. Tveimur dögum síðar hefði brotaþoli þurft að leita til læknis að nýju vegna áverkanna og að þeirri skoðun lokinni hefði hann verið sendur í röntgenmyndatöku af áverkunum. Myndatakan hefði leitt í ljós að tjónþoli þyrfti að fara í frekari skoðun hjá sérfræðingi í augnlækningum í Reykjavík vegna áverka sem orðið hefðu á auga og í augnbotni. Til hans hefði brotaþoli farið 4. desember 2008 og aftur 26. febrúar sl. Vegna ferða sinna á fund sérfræðingsins krefst brotaþoli ennfremur útlagðs ferðakostnaðar, annars vegar 11.000 króna samkvæmt reikningi frá Flugfélagi Íslands hf. og hins vegar olíukostnaðar að fjárhæð 14.894 krónur, eða samtals 25.894 krónur.

Í þriðja lagi krefst brotaþoli útlagðs kostnaðar vegna sjúkraflutnings frá Kaffi Edinborg umrædda nótt að fjárhæð 3.500 krónur samkvæmt framlögðum reikningi.

Brotaþoli krefst einnig útlagðs lyfjakostnaðar að fjárhæð 3.361 króna samkvæmt framlögðu ljósriti reiknings, en brotaþola hafi verið ávísað Maxitrol-augndropum til að lina verki og óþægindi vegna áverka á hægra auga. Þá krefst brotaþoli þess að honum verði bættur kostnaður vegna hreinsunar blóðs úr fatnaði, sbr. framlagt frumrit reiknings frá Efnalauginni Alberti ehf.

Í sjötta lagi krefst brotaþoli þjáninga- og miskabóta samkvæmt 3., 4. og 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 sem hann segir hóflega áætlaðar 500.000 krónur. Brotaþoli hafi fengið spark í andlitið frá ákærðu og skollið með höfuðið utan í vegg. Í þeirri árás hafi falist ólögmæt meingerð gegn frelsi, friði og persónu brotaþola. Nefnt spark, sem verið hafi mjög þungt, hafi lent hægra megin á andliti brotaþola með þeim afleiðingum að hann fékk áverka við kinnbein, hægra eyra og hægra auga, svo og á vör. Ennfremur hafi brotaþoli fengið mar og bólgur víða á andlitinu. Vísar brotaþoli til þess að við röntgenmyndatöku hafi komið í ljós að blæðing hefði átt sér stað í hægra auga og hafi í fyrstu verið talið að augnbotn hefði orðið fyrir varanlegum skemmdum þar sem sjónsvið tjónþola hefði verið mjög skert eftir árásina. Enn sé ekki ljóst hvort um varanlegar afleiðingar verði að ræða vegna augnáverkans en sjónsvið tjónþola sé enn skert. Um áverka sína vísar brotaþoli að öðru leyti til framlagðs vottorðs Þ-kk-ef G-kk-ef læknis frá 29. október 2008. Hvað þjáninga- og miskabótakröfuna varðar tekur brotaþoli að endingu fram að hann hafi orðið fyrir miklum þjáningum og óþægindum í andliti vegna áðurlýstra áverka, sérstaklega vegna augnáverkans.

Að endingu gerir brotaþoli kröfu um lögmannskostnað að fjárhæð 62.250 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum, en hann hafi vegna málsins þurft að leita aðstoðar lögmanns til að setja fram og rökstyðja bótakröfu sína.

Við þingfestingu málsins hafnaði ákærða bótakröfu brotaþola að því er varðaði þjáninga- og miskabótaþátt kröfunnar, en kvaðst hins vegar reiðubúin til að greiða brotaþola sannanlegan útlagðan kostnað hans.

B.

Ákærða hefur samkvæmt framansögðu verið sakfelld fyrir að hafa aðfaranótt 26. október 2008 sparkað í höfuð brotaþola. Með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærða bakað sér skaðabótaábyrgð. Um líkamlegar afleiðingar árásar ákærðu liggur það fyrir að brotaþoli hlaut við hana blæðandi sár á vinstra eyra og neðri vör og bólgur við hægra auga og á vörum, sbr. áðurnefnt vottorð Þ-kk-ef G-kk-ef læknis og framlagðar ljósmyndir.

Krafa brotaþola um greiðslu lækniskostnaðar, samtals að fjárhæð 28.260 krónur, er studd reikningum og kvittunum. Telja verður að umræddur kostnaður falli undir ákvæði 1. mgr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þá kvaðst ákærða við þingfestingu málsins reiðubúin til að greiða sannanlegan útlagðan kostnað brotaþola. Verður ákærða því dæmd til að greiða brotaþola fyrrgreinda fjárhæð. Með sömu rökum verður ákærða dæmd til að greiða brotaþola útlagðan ferðakostnað vegna tveggja ferða hennar til skoðunar hjá sérfræðingi í augnlækningum, samtals 25.894 krónur, kostnað vegna sjúkraflutnings, 3.500 krónur, og kostnað vegna lyfjakaupa 3.361 krónu.

Kröfu sína um útlagðan kostnað vegna hreinsunar á fötum styður brotaþoli við framlagðan reikning. Á reikningnum kemur fram að hreinsað hafi verið blóð úr fötum, en fyrir liggur samkvæmt framlögðum ljósmyndum og öðrum rannsóknargögnum lögreglu að úr andliti brotaþola blæddi eftir árás ákærðu. Samkvæmt þessu þykir verða að dæma ákærðu til að greiða brotaþola umræddan útlagðan kostnað, 2.700 krónur.

Samkvæmt orðum 1. mgr. 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og dómaframkvæmd er það meginregla að tjónþoli fær ekki greiddar þjáningabætur þegar hann er vinnufær. Af gögnum málsins verður ekkert ráðið með vissu um óvinnufærni brotaþola eftir spark ákærðu. Þá hefur brotaþoli ekki á nokkurn hátt reifað kröfuna með tilliti til tilvitnaðs ákvæðis skaðabótalaganna. Umræddur hluti kröfunnar þykir því svo vanreifaður að ekki verður hjá því komist að vísa honum frá dómi.

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærðu vegna líkamsárásarinnar á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, en vísun brotaþola til 4. gr. sömu laga á hér hins vegar ekki við. Þegar miskabætur til handa brotaþola eru metnar verður ekki litið fram hjá þeim meiðandi ummælum sem brotaþoli lét falla um holdafar ákærðu í aðdraganda þess að hún veitti brotaþola umrætt spark. Samkvæmt því og að því virtu sem sannanlega liggur fyrir um áverka brotaþola, sbr. það sem rakið er í upphafi þessa kafla dómsins, og að atvikum málsins að öðru leyti virtum þykja miskabætur til handa brotaþola hæfilega ákveðnar 60.000 krónur.

Þá þykir málskostnaður brotaþola, sem hann hefur haft af því að halda fram kröfum sínum í málinu, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, hæfilega ákveðinn 62.250 krónur í samræmi við kröfugerð brotaþola.

Samkvæmt öllu framansögðu verður ákærða dæmd til að greiða brotaþola 185.965 krónur í skaðabætur með vöxtum og dráttarvöxtum svo sem nánar greinir í dómsorði.

III.

Við ákvörðun refsingar verður til þess að líta að mjög mikil hætta var samfara þeirri háttsemi ákærðu að sparka í andlit brotaþola, sbr. 3. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Réð hending ein því að áverkar sem af hlutust urðu ekki miklu mun alvarlegri en gögn málsins bera með sér og lýst er í upphafi kafla II. B. hér að framan. Í ljósi þess hversu hættulegur verknaður ákærðu var þykir hér ekki koma til álita að fella refsingu hennar niður svo sem hreyft var af skipuðum verjanda fyrir dómi með vísan til 2. mgr. 74. gr. og 3. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga.

Ákærðu til málsbóta þykir mega virða að hún játaði brot sitt skýlaust fyrir dómi og lýsti yfir iðrun. Þá samþykkti hún hluta bótakröfu brotaþola. Einnig þykir mega horfa til þess að brot sitt framdi ákærða í skammvinnu ójafnvægi sem til kom vegna meiðandi ummæla brotaþola. Þá er sakaferill ákærðu enginn.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Öll rök hníga til þess, með heimild í 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal dæma ákærðu til greiðslu alls sakarkostnaðar. Með vísan til framlagðs sakarkostnaðaryfirlits dæmist ákærða til að greiða 10.000 krónur vegna öflunar áverkavottorðs. Þá verður hún jafnframt dæmd til greiðslu þóknunar verjanda síns, B-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef hrl., er hæfilega þykir ákveðin svo sem í dómsorði greinir að meðtöldum virðisaukaskatti, eftir umfangi málsins og að teknu tilliti til þess tíma sem fór í ferðalög hjá lögmanninum. Ennfremur verður ákærða dæmd til greiðslu ferðakostnaðar verjanda, en hann nam 21.100 krónum.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, S-kvk-nf S-kvk-nf, sæti 30 daga fangelsi en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 198.428 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef Þ-kk-ef V-kk-ef hrl., 167.328 krónur.

Ákærða greiði R-kvk-þgf G-kvk-þgf B-kvk-þgf 185.965 krónur með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 26. október 2008 til 20. apríl 2009, en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

K-kk-nf H-kk-nf