S-107/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 17. september síðastliðinn, var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 11. febrúar 2015, á hendur B-x-x I-x-x d-e-x J-x-x P-x-x, Reykjavík, „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 1. desember 2013, fyrir utan veitingastaðinn Prikið við Bankastræti í Reykjavík, kastað glerflösku í andlitið á A, með þeim afleiðingum að A hlaut 3 sm langan skurð á vinstri augabrún og 1 sm langan skurð fyrir neðan vinstra auga sem sauma þurfti saman með samtals 6 sporum.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, er þess krafist að ákærða verði gert að greiða skaðabætur að fjárhæð kr. 856.534 auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingar nr. 38/2001, frá 1. desember 2013, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim tíma sem árásarmanni er kynnt krafa þessi til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að árásarmanni verði gert að greiða brotaþola málskostnað að skaðlausu skv. síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða mati réttarins, að viðbættum 25,5 % virðisaukaskatti, fyrir að halda fram bótakröfu sinni í málinu.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Hann krefst þess að bótakröfunni verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð. Þess er loks krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Á þeim tíma, er í ákæru getur, var lögreglan kvödd að skemmtistaðnum Prikinu. Á vettvangi héldu dyraverðir ákærða. Þær upplýsingar sem lögreglan fékk á vettvangi bentu til þess að þar hefði komið til stympinga milli manna en ekki var gott að henda reiður á hvað hefði nákvæmlega gerst. Þó var ljóst að brotaþoli var skorinn við vinstra auga og blæddi mikið. Hann var fluttur á slysadeild og í vottorði þaðan segir að hann hafi borið þá áverka er í ákæru getur. Ákærði var einnig fluttur á slysadeild og kom í ljós að hann var fótbrotinn.

Í lögregluskýrslunni er haft eftir dyraverði að ákærði hafi hellt bjór á brotaþola og þá hafi komið til átaka þeirra í milli sem hafi endað með því að ákærði hafi brotið flösku í andliti brotaþola. Eftir kunningja brotaþola er haft að ákærði hafi slegið brotaþola í andlitið og þá haldið á einhverju. Eftir ákærða er haft að margir menn hafi ráðist á hann og hafi hann viðurkennt að hafa beitt glerflösku í átökunum.

III

Við aðalmeðferð bar ákærði að hann hefði verið að skemmta sér þessa nótt á nefndum skemmtistað. Hann kvaðst hafa ætlað að ganga út er pilt hafi borið að og hefði hann ýtt á sig. Ákærði kvaðst hafa fallið í gólfið, en staðið upp og spurt piltinn hví hann hefði gert þetta og hefði hann þá kýlt sig í andlitið svo úr blæddi. Ákærði kvaðst nú hafa farið út, en pilturinn hefði elt sig og ráðist á sig þar fyrir utan. Einnig hefði borið að vini piltsins er hefðu ráðist á sig og barið. Við þetta kvaðst ákærði hafa fótbrotnað en samt gengið á brott og hafa verið með bjórflöskur. Hann hefði nú komið aftur til að leita að vini sínum og þá séð að pilturinn var aftur að koma til sín og þá kvaðst hann hafa hent flösku í jörðina enda hefði hann verið mjög hræddur. Við það hefði hún brotnað og þá hefðu dyraverðir tekið sig og haldið sér niðri. Lögreglan hefði síðan komið og handtekið sig. Ákærði kvaðst hafa verið með lítinn stein í hendinni þegar hann var handtekinn og hafa ætlað að nota hann til að verja sig. Hann hafi ekki verið með flöskubrot í hendinni. Spurður um mun á framburði sínum fyrir dómi og hjá lögreglu kvaðst ákærði skilja og tala íslensku betur nú heldur en hann hefði gert þá.

Brotaþoli bar að hafa gengið niður Laugaveginn nefnda nótt og verið kominn að Prikinu þegar hann hafi fengið mikið högg. Vinur hans hafi tekið hann til hliðar enda hafi honum blætt mikið. Skömmu síðar hafi lögregla og sjúkrabíll komið. Lögreglumenn hafi sagt sér að þeir hefðu handtekið árásarmanninn. Brotaþoli kvaðst hafa verið fluttur á slysadeild þar sem saumuð hafi verið 6 spor. Hann kvað ákærða hafa veitt sér áverkann. Hann kvaðst ekki hafa séð það en sér hefði verið sagt það af dyravörðum og vini sínum er hafi séð það. Brotaþoli kvað árásina hafa verið tilefnislausa enda hefðu þeir ákærði ekki átt í neinum samskiptum er gætu hafa gefið tilefni til hennar. Hann kvaðst hafa heyrt gler brotna og því talið líklegt að glas eða flaska hefði verið brotin á höfði hans. Þá kvað hann það ekki rétt að sér hefði verið vísað út af staðnum fyrr um nóttina.

Kunningi brotaþola bar að hafa verið á Prikinu með félögum sínum. Hann taldi brotaþola hafa hellt niður bjór fyrir öðrum manni og í því hefðu þeir farið út. Hann kvaðst hafa tekið eftir því að einhver ýtti í brotaþola og kvaðst hann hafa ætlað að ganga á milli en þá fengið glas í andlitið. Í framhaldinu hefðu hafist ryskingar inni á Prikinu og hefðu dyraverðir vísað mönnum út, þar á meðal sér. Hann kvað ákærða hafa gengið upp Skólavörðustíginn með kunningja sínum og kvaðst hann hafa talið að öllu væri lokið milli manna þarna fyrir utan. Næst kvaðst hann hins vegar hafa tekið eftir að ákærði kom og sló brotaþola með flösku í andlitið. Kunninginn kvaðst ekki geta sagt nákvæmlega til um hvort ákærði hefði slegið eða hent flöskunni í brotaþola, en þeir hefðu verið mjög nálægt hvor öðrum. Hann kvað dyraverði hafa komið, tekið ákærða niður og haldið honum.

Kunningi ákærða bar að hafa komið þar að sem dyravörður hélt ákærða og tveir menn hefðu verið að lemja hann. Kunninginn kvað sig og ákærða nú hafa gengið á brott þrátt fyrir að ákærði væri fótbrotinn. Þeir hefðu síðan komið aftur og þá hefði verið ráðist á ákærða sem hefði kastað flösku upp í loftið til að verja sig. Hann kvaðst ekki hafa séð hvar flaskan lenti. Það hefðu verið sömu menn sem hefðu ráðist á ákærða nú og áður. Nú hefði dyravörður tekið ákærða og lagt hann niður. Skömmu síðar hefði lögreglan komið.

Dyravörður á Prikinu kvað átök hafa byrjað inni og hefði mönnum verið vísað út. Hann kvað ákærða hafa verið reiðan og borist hefði tilkynning frá dyravörðum á öðrum veitingastað um að ákærði væri að hlaupa í kringum húsið. Dyravörðurinn kvaðst hafa séð ákærða hlaupa að brotaþola og kasta flösku í hausinn á honum og kvaðst hann telja að hún hefði lent framan í brotaþola. Nánar spurður kvað hann þó ákærða hafa slegið brotaþola með flöskunni. Hann kvaðst ekki hafa séð nein samskipti milli ákærða og brotaþola áður en ákærði veittist að brotaþola. Dyravörðurinn kvaðst hafa hlaupið til, tekið ákærða og snúið hann niður. Hann og annar dyravörður hefðu svo haldið ákærða þar til lögreglan kom. Þá kvaðst hann hafa séð glerbrot og stein í höndum ákærða. Hann kvaðst hafa losað ákærða við þessa hluti.

Annar dyravörður á Prikinu bar að hafa verið á bak við húsið en heyrt læti og hlaupið fram fyrir það. Þá hafi verið nýbúið að vísa tveimur eða þremur piltum út af staðnum. Þegar hann kom að anddyrinu hefði ákærða verið vísað út. Hann kvaðst hafa beðið smástund og séð ákærða ganga upp götuna. Skömmu síðar kvaðst hann hafa snúið sér við og þá séð að ákærði hafi verið búinn að „negla“ flösku framan í andlit manns. Í framhaldinu hefði dyravörðurinn, sem að framan getur, snúið ákærða í jörðina og hefði hann aðstoðað hann. Dyravörðurinn kvaðst ekki hafa séð ákærða „negla“ flösku í andlit brotaþola en kvaðst hafa fengið það á tilfinninguna af kringumstæðum á staðnum. Hann kvaðst hafa séð stein við hlið ákærða en ekki glerflösku.

Dyravörður á nágrannaveitingastað bar að hafa verið þar og séð ákærða koma og ganga hröðum skrefum að Prikinu. Hann kvaðst hafa séð það á fasi hans að eitthvað var að fara að gerast eins og dyravörðurinn orðaði það. Hann kvað ákærða hafa verið með samanbitnar tennur auk þess sem háttalag hans hafi bent til þess. Ákærði hafi haldið á tveimur tómum bjórflöskum. Hann hafi haldið þannig um flöskurnar að stúturinn á annarri hefði snúið upp en á hinni hefði hann snúið niður. Dyravörðurinn kvaðst hafa farið á eftir ákærða og séð hann hverfa fyrir horn. Hann kvaðst hafa varað dyraverðina á Prikinu við ákærða en þeir hefðu séð hann ganga fram og til baka fyrir ofan Prikið. Skömmu síðar kvaðst dyravörðurinn hafa séð ákærða þrykkja annarri flöskunni í andlit manns og hefði hann þá hlaupið að til að aðstoða dyraverðina á Prikinu en þá hefðu þeir verið búnir að snúa hann niður.

Lögreglumaður, sem ritar frumskýrslu málsins, staðfesti hana. Hann gat ekkert um málavexti borið, enda hafi átökin verið yfirstaðin þegar lögreglumenn komu á vettvang. Tveir aðrir lögreglumenn komu einnig fyrir dóm en gátu ekkert um málavexti borið frekar en skýrsluritarinn.

Læknirinn, sem ritaði vottorð um meiðsli brotaþola, staðfesti það. Hann kvað hugsanlegt að áverkar hans hefðu orsakast af því að flösku hefði verið hent í gangstétt og að brot úr henni hefði hrokkið í andlit brotaþola.

IV

Ákærði neitar sök en hefur kannast við að hafa verið með bjórflöskur í höndunum fyrir utan Prikið. Kvaðst hann hafa hent flösku í jörðina en vinur hans kvað hann hafa hent flösku upp í loft til að verja sig.

Hér að framan hefur verið rakinn framburður vitna, en þrjú þeirra bera að hafa séð ákærða slá brotaþola með flösku og í framhaldinu hafi hann verið handtekinn. Samkvæmt þessum framburði er sannað, gegn neitun ákærða, að hann hafi veitt brotaþola þá áverka sem í ákæru greinir með flösku eins og honum er gefið að sök í ákærunni. Ekki skiptir máli hvort ákærði kastaði flöskunni, eins og segir í ákærunni, eða sló brotaþola með henni. Ákærði olli brotaþola áverkum með flöskunni og hefur vörn hans í engu orðið áfátt þrátt fyrir að ákæran segi hann hafa kastað flöskunni en ýmislegt í framburði vitna, sem að framan var rakinn, bendir frekar til þess að ákærði hafi slegið brotaþola með flöskunni. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákærunni og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

Ákærði var sektaður fyrir minniháttar líkamsárás 2011. Hann var dæmdur í 3 mánaða skilorðsbundið fangelsi 2014 fyrir brot gegn valdstjórninni og var sá dómur staðfestur af Hæstarétti 26. mars síðastliðinn. Skilorðsdómurinn verður nú tekinn upp og dæmdur með þessu máli, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga, auk þess sem ákærða verður dæmdur hegningarauki samkvæmt 78. gr. sömu laga. Refsing ákærða er því ákveðin 8 mánaða fangelsi er bundin skal skilorði eins og í dómsorði segir.

Skaðabótakrafa brotaþola sundurliðast þannig að krafist er miskabóta að fjárhæð 800.000 krónur, greiðslu útlagðs kostnaðar að fjárhæð 41.534 krónur og vegna fatatjóns er krafist 15.000 króna. Miskabætur eru hæfilega ákveðnar 400.000 krónur. Brotaþoli hefur lagt fram gögn sem sýna að útlagður kostnaður hans er 39.734 krónur og verður krafa hans tekin til greina samkvæmt því en vísað frá dómi að öðru leyti. Engin gögn fylgja til stuðnings kröfu vegna tjóns á fötum og er henni vísað frá dómi. Dæmdar bætur skulu bera vexti eins og krafist er og nánar greinir í dómsorði. Það athugast að ekki verður séð að bótakrafan hafi verið birt ákærða fyrr en við þingfestingu og miðast upphafsdagur dráttarvaxta við þann dag er liðnir voru 30 dagar frá þeim degi. Þá verður ákærða gert að greiða brotaþola 245.520 krónur í málskostnað.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns, að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D ó m s o r ð :

Ákærði, B-x-x I-x-x d-e-x J-x-x P-x-x, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum 2 árum frá deginum í dag að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 439.734 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 1. desember 2013 til 4. apríl 2015 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 245.520 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 83.002 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef K-kk-ef hdl., 511.500 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf