E-4019/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 5. mars sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af H-kk-þgf K-kk-þgf, Ásgarði 141, Reykjavík, á hendur Íslenska útvarpsfélaginu ehf., Skipholti 31, Reykjavík, með stefnu birtri 23. júní 2006.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda vangoldin laun að fjárhæð 844.524 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af 400.000 kr. frá 1. október 2005 til 1. nóvember 2005, og frá þeim degi af 534.000 kr. til 1. desember 2005, og frá þeim degi af 844.524 kr. til greiðsludags.

Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins..

Dómkröfur stefnda eru þær að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda.

Þá krefst stefndi málskostnaðar að mati dómsins.

Málavextir eru þeir að stefnandi hóf störf hjá stefnda sem framkvæmdastjóri hinn 1. október 2004. Gerður var skriflegur ráðningarsamningur milli aðila. Þar kemur fram í 2. gr. að kjarasamningar Verzlunarmannafélags Reykjavíkur (VR) skuli gilda varðandi uppsagnarfrest við starfslok. Um mánaðamótin maí/júní 2005 urðu aðilaskipti að félagi stefnda en engar breytingar urðu á stöðu stefnanda innan félagsins. Stefnanda var sagt upp störfum 1. september 2005. Ástæða uppsagnar var vegna meintrar vanrækslu stefnanda í starfi, sbr. uppsagnarbréf dagsett 1. september 2005. Voru stefnanda ekki greidd laun í uppsagnarfresti. Stefnandi ritaði stefnda svarbréf dags. þann 2. september 2005 þar sem hann hafnaði ásökunum og ástæðum uppsagnar.

Þar sem innheimtutilraunir stefnanda hafa ekki borið árangur hefur hann höfðað mál þetta.

Stefnandi byggir mál sitt á því að samkvæmt 5. gr. í ráðningarsamningi aðila skuli launatrygging stefnanda vera 400.000 kr. eftir þriggja mánaða vinnu.

Samkvæmt gr. 12.1. í kjarasamningi VR við samtök atvinnulífsins, sem gerður var í apríl 2004, sé uppsagnarfrestur eftir meira en sex mánaða starf hjá vinnuveitanda þrír mánuðir. Uppsagnarfrestur miðist við mánaðamót. Þar sem uppsögn hafi átt sér stað 1. september 2005 nái uppsagnarfrestur því til og með 31. desember 2005. Undangengin aðvörun sé skilyrði þess að heimilt geti talist að segja starfsmanni upp störfum fyrirvaralaust. Það hafi stefndi ekki gert og því hafi honum verið óheimilt að segja stefnanda upp störfum án fyrirvara 1. september 2005.

Samkvæmt gr. 1.9. í kjarasamningi VR við samtök atvinnulífsins eigi laun að greiðast fyrsta dag eftir að þeim mánuði líkur sem laun séu greidd fyrir. Að auki skuli greiða áunnið orlof til launþega við lok ráðningarsambands samkvæmt 8. gr. orlofslaga nr. 30/1987 og gera upp áunnið hlutfall launþega af orlofs- og desemberuppbót samkvæmt köflum 1.4.1. og 1.4.2. í kjarasamningi VR og samtaka atvinnulífsins.

Stefnandi eigi kröfu til launa í uppsagnarfresti, auk orlofs, hlutfall orlofs- og desemberuppbótar samkvæmt kjarasamningi. Krafan sundurliðist þannig:

Laun vegna september 2005 kr. 400.000,-

Laun vegna október 2005 kr. 134.000,-

Laun vegna nóvember 2005 kr. 44.020,-

Orlof kr. 221.504,-

Desemberuppbót kr. 45.000,-

Samtals kr. 844.524,-

Upphaflegar dómkröfur stefnanda voru að fjárhæð 1.950.470 kr., en við alaðmeðferð málsins lækkaði stefnandi dómkröfur í 844.524 kr.

Stefnandi styður kröfur sínar við lög um orlof nr. 30/1987, samningalög nr. 7/1936, meginreglur kröfuréttar, meginreglur vinnuréttar og kjarasamninga Verzlunarmannafélags Reykjavíkur og vinnuveitenda, og bókanir sem teljast hluti kjarasamninga

Stefndi byggir mál sitt á því að stefnandi hafi vanrækt skyldur sínar svo verulega að ekki hafi verið um annað að ræða en víkja honum umsvifalaust úr starfi án launagreiðslu, sbr. uppsagnarbréf dags. 1. september 2005. Ef stefnandi teljist eiga einhvern rétt til skaðabóta vegna brottvikningar hans úr starfi eigi að koma til frádráttar laun stefnanda á uppsagnartímanum. Stefnandi hafi þá staðið í rekstri lítillar verslunar í Kringlunni sem borið hafi heitið Húsið, sem væntanlega hafi fært honum laun, þó henni hafi nú verið lokað.

Stefndi byggir kröfu sína á reglum vinnuréttar um rétt vinnuveitenda til að

víkja starfsmönnum úr starfi án launa vegna brota þeirra í starfi og reglum um að launþegum sem öðrum tjónþolum beri að takmarka tjón sitt.

Niðurstaða

Ágreiningur aðila í máli þessu snýst um hvort stefnda hafi verið heimilt að segja stefnanda upp störfum fyrirvaralaust og án þess að greiða honum laun í uppsagnarfresti.

Stefndi byggir mál sitt á því að stefnandi hafi starfað sem framkvæmdastjóri hjá stefnda og borið skyldur sem slíkur. Hafi stefnandi vanrækt skyldur sínar svo verulega að ekki hafi verið um annað að ræða en víkja honum úr starfi fyrirvaralaust og án greiðslu launa, sbr. bréf stefnda til stefnanda dags. 1. september 2005. Þar er því haldið fram að stefnandi hafi ekki greint stjórn félagsins réttilega frá fjárhagsstöðu þess er bankalán var tekið til að gera upp vanskil félagsins. Ennfremur að ekki hefðu verið gerðir upp vörsluskattar og gjöld sem dregin hefðu verið af launum starfsmanna, sem sérstaklega hefði verið brýnt fyrir stefnanda að gera. Stefnandi andmælti þeim ásökunum, sem á voru bornar með bréfi dags. 2. september 2005. Undir rekstri málsins hefur stefndi ekki leitast við að sýna fram á að meintar ávirðingar um störf stefnanda eigi við rök að styðjast og verður því að telja að þær fullyrðingar sem stefndi hefur haft um vanrækslu stefnanda séu með öllu ósannaðar. Er það því niðurstaða dómsins að stefnda hafi ekki verið heimilt að segja stefnanda upp störfum án launa í uppsagnarfresti eins og gert var.

Eins og fram hefur komið var stefnanda sagt upp störfum hjá stefnda með bréfi dags. þann 1. september 2005. Tók því uppsögnin ekki gildi fyrr en þann 1. október 2005. Átti stefnandi því rétt á launum allt til 31. desember 2005, þar sem uppsagnarfrestur hans var þrír mánuðir, sbr. gr. 12.1. í kjarasamningi Verzlunarmannafélags Reykjavíkur við samtök atvinnulífsins. Samkvæmt 5. gr. ráðningarsamnings stefnanda við stefnda átti launatrygging stefnanda að vera 400.000 kr. eftir þrjá mánuði starfi. Samkvæmt framlögðu yfirliti frá ríkisskattstjóra yfir launagreiðslur til stefnanda fékk hann engin laun greidd fyrir september 2005. Hins vegar fékk stefnandi greidd laun að fjárhæð 266.000 kr. fyrir október 2005, 355.980 kr. fyrir nóvember 2005, og 483.840 kr. fyrir desember 2005. Hefur stefnandi lækkað upphaflegar dómkröfur sínar í málnu til samræmis við það. Við kröfugerð sína hefur stefnandi því að fullu tekið tillit til þeirra launa sem fyrir liggur að hann aflaði sér annars staðar en hjá stefnda á tímabilinu frá 1. september 2005 til 31. desember 2005. Verða dómkröfur stefnanda því teknar til greina að fullu, og stefndi dæmdur til að greiða stefnanda 844.524,- með dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir.

Með vísan til þessara úrslita málsins verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 250.000 kr. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

E-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, Íslenska útvarpsfélagið ehf., greiði stefnanda, H-kk-þgf K-kk-þgf, 844.524 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af 400.000 kr. frá 1. október 2005 til 1. nóvember 2005, af 534.000 kr. frá þeim degi til 1. desember 2005, en af 844.524 kr. frá þeim degi til greiðsludags og 250.000 kr. í málskostnað.

E-kk-nf Ó-kk-nf