S-647/2018

I

Mál þetta, sem dómtekið var 12. mars síðastliðinn, var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 1. nóvember 2018, á hendur E-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala 000000-0000, [...], Reykjavík, [...], „fyrir brot gegn valdstjórninni, á lögreglustöðinni við Hverfisgötu í Reykjavík að kvöldi sunnudagsins 3. desember 2017, með því að hafa hótað lögreglumanninum A líkamsmeiðingum og að hafa í tvígang reynt að sparka í lögreglumanninn B, er lögreglumennirnir voru við skyldustörf.

Brot ákærða teljast varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga, að því er varðar brot gegn B.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Framhaldsákæra var gefin út 8. janúar síðastliðinn til að leiðrétta nafnritun ákærða í ákæru.

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Hann krefst þess að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Málavextir eru þeir að lögreglumenn höfðu handtekið ákærða nefndan dag vegna ölvunar og flutt á lögreglustöð. Samkvæmt skýrslum lögreglumanna var ákveðið að vista ákærða í fangaklefa. Hann var ósáttur við það og streittist á móti. Við það tækifæri sagði hann við lögreglumann, sem nefndur er í ákærunni „á ég að skalla þig“. Í framhaldinu var ákærði tekinn lögreglutökum og lagður í gólfið. Hann var svo dreginn eftir gólfinu og í fangaklefa. Á meðan hann var dreginn eftir gólfinu hafi hann reynt að sparka í lögreglumann þann sem í ákæru greinir.

III

Ákærði kvaðst hafa verið handtekinn vegna ölvunar umræddan dag. Hann kvaðst hafa verið ofurölvi og reyndar í „black out“ og ekki muna neitt eftir atvikum. Hann neitaði að hafa hótað lögreglumanni eða reynt að sparka í lögreglumann. Ákærða var sýnt myndband sem sýnir viðskipti hans við lögreglumenn í umrætt sinn. Hann kannaðist við að vera á myndbandinu. Varðandi ætlaða hótun kvað hann þetta hafa verið spurningu en ekki hótun. Þá kvaðst hann hafa verið að sprikla þegar hann var dreginn eftir ganginum en ekki verið að reyna að sparka í lögreglumann.

Fyrrgreindur lögreglumaður kvaðst hafa, ásamt fleirum, handtekið ákærða og flutt á lögreglustöð. Hann kvaðst ekki muna eftir að ákærði hefði hótað sér líkamsmeiðingum. Hann mundi þó eftir handtöku ákærða í þetta skipti og kvað hann hafa verið leiðinlegan. Lögreglumaðurinn staðfesti skýrslu sem hann ritaði um málið en þar kemur fram að ákærði hafi viðhaft þau orð sem tilgreind eru í kaflanum hér á undan. Hann kvaðst ekki muna eftir að hafa séð ákærða reyna að sparka í lögreglumann en standi það í skýrslunni þá hafi hann séð það.

Síðargreindur lögreglumaður bar að hafa haft afskipti af ákærða vegna ölvunar. Hann hefði verið handtekinn og fluttur á lögreglustöð. Ákærði hefði látið öllum illum látum í fangamóttöku og hefðu lögreglumenn orðið að draga hann inn í fangaklefa. Hann kvað ákærða hafa ítrekað reynt að sparka í sig þar sem hann hefði legið í gólfinu. Lögreglumaðurinn staðfesti skýrslu sem hann ritaði um málið.

Varðstjóri í fangageymslu, sem kom að málinu, bar að komið hefði verið með ákærða mjög ölvaðan. Við öryggisleit hefði ákærði æst sig verulega og því verið lagður í gólfið og dreginn inn í fangaklefa. Á leiðinni hefði hann sparkað ítrekað frá sér og reynt að sparka í framangreindan lögreglumann. Ákærði hefði ekki verið að sprikla. Varðstjórinn kvaðst ekki hafa heyrt ákærða hóta lögreglumanni.

IV

Við aðalmeðferð var sýnt myndband af viðskiptum ákærða við lögreglumenn í umrætt sinn. Á myndbandinu heyrist ákærði segja „á ég að skalla þig“ við lögreglumann og kemur hið sama fram í skýrslu lögreglumannsins sem hann hefur staðfest. Samkvæmt þessu er sannað, gegn neitun ákærða, að hann hótaði lögreglumanninum með þessum orðum, en fráleitt er að fallast á með ákærða að um spurningu hafi verið að ræða. Hefur ákærði með þessu brotið gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga.

Á myndbandinu sést einnig að ákærði er dreginn eftir gólfi á gangi þar sem eru fangaklefar. Á leiðinni lyftir hann upp öðrum fætinum og eins og sveiflar honum upp og til hliðar. Lögreglumaður sést ganga fyrir aftan ákærða en ekki er hægt að sjá, svo óyggjandi sé, hvort ákærði beinir fætinum að honum. Þá verður heldur ekki greint hvort um spark eða sveiflu sé að ræða. Samkvæmt þessu er ósannað að ákærði hafi reynt að sparka í lögreglumanninn og verður hann sýknaður af þessu ákæruatriði.

Ákærði var dæmdur í tveggja mánaða fangelsi 19. maí 2017 fyrir brot gegn valdstjórninni og þjófnað. Þar áður hafði hann verið dæmdur sex sinnum til óskilorðsbundinnar fangavistar frá 2011, aðallega fyrir auðgunarbrot. Refsing ákærða nú er hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Vegna sakaferils hans er ekki hægt að skilorðsbinda hana.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns að hálfu en að hálfu skulu þau greidd úr ríkissjóði. Launin eru ákveðin með virðisaukaskatti í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð:

Ákærði, E-kk-nf E-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 316.200 krónur, að hálfu en að hálfu skulu þau greidd úr ríkissjóði.

A-kk-nf Í-kk-nf