S-315/2009

Mál þetta, sem var dómtekið í gær, höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi 6. október sl., á hendur X;

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 2. ágúst 2009, utandyra í Gránufélagsgötu á Akureyri, við veitingastaðinn Sjallann, slegið [A] með glerflösku í höfuðið með þeim afleiðingum að hann hlaut mar og fjögurra sm langan skurð aftan á höfði.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/190, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu [A] er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum kr. 387.905, þar af miskabætur kr. 300.000, útlagðan kostnað kr. 8.225 og kr. 79.680 vegna lögmannskostnaðar. Krafist er vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 2. ágúst 2009 til þess dags er bótakrafa þessi er birt ákærða en dráttarvaxta samkvæmt 9., sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök. Með skýlausri játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, telst sök hans nægilega sönnuð. Varðar verknaður hans við tilgreint hegningarlagaákvæði í ákæru.

Sakaferill ákærða, sem er 19 ára gamall, hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar hans, sem ákveðst fangelsi í sex mánuði sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði.

Brotaþoli krefst þess að viðurkennd verði bótaábyrgð ákærða á öllu tjóni af völdum ofangreinds skaðaverks og tekur fram að hann telji tjónið ekki enn hafa komið allt fram. Ákærði mælir því ekki í gegn að fallist verði á þessa kröfu. Verður hún tekin til greina, enda þykja lagaskilyrði standa til þess, sbr. d. lið 1. mgr. 80. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91, 1991 og c. lið 2. mgr. 173. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008, svo og 2. mgr. 175. gr. sömu laga.

Gerð er krafa um að ákærði verði dæmdur til að greiða brotaþola útlagðan kostnað að fjárhæð 8.225 krónur samkvæmt framlögðum kvittunum. Ákærði mótmælir þessum lið ekki og verður hann tekinn til greina. Þá er krafist miskabóta að fjárhæð 300.000 krónur með vísan til 26. gr. laga nr. 50, 1993. Ákærði mótmælir þessum kröfulið sem alltof háum. Rétt þykir að dæma 150.000 krónur í miskabætur. Vextir verða dæmdir eins og krafist er, þó þannig að dráttarvextir verða dæmdir frá þeim degi er mánuður var liðinn frá því að ákærða var kynnt bótakrafan, sbr. 1. mgr. 9. gr. laga nr. 38/2001. Þá er gerð krafa um málskostnað að fjárhæð 79.680 krónur og mótmælir ákærði þeim lið sem of háum. Heimilt er að dæma málskostnað samkvæmt 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88, 2008. Ákveðst hann 50.000 krónur.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í sex mánuði. Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði ber skaðabótaábyrgð á tjóni A af árás ákærða á hann aðfaranótt sunnudagsins 2. ágúst 2009.

Ákærði greiði A 158.225 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38, 2001 frá 2. ágúst 2009 til 2. október 2009, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 50.000 krónur í málskostnað.