E-5/2009

Mál þetta, sem var dómtekið 20. apríl sl. er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Málningarþjónustu Magnúsar Daðasonar ehf., Heiðarbraut 10, Keflavík á hendur Tré-móti ehf., Þingási 61, Reykjavík, með stefnu birtri 30. desember 2008.

Dómkröfur stefnanda eru þær stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 7.837.775 kr. með dráttarvöxtum samkvæmt skv. III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. mars 2008 til greiðsludags.

Þá krefst stefnandi málskostnaðar samkvæmt mati dómsins eða síðar framlögðum málskostnaðarreikningi.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og að stefnanda verði gert að greiða málskostnað að skaðlausu.

Málavextir

Mál þetta höfðar stefnandi til heimtu eftirstöðva greiðslna fyrir vinnu við málningu og ýmsar lagfæringar í þrjátíu íbúðum í sjö húsum að Bjarkarási 1–29, ásamt bílageymslum, og í níu íbúðum í húsinu nr. 122 við Hverfisgötu í Reykjavík. Er umfjöllun um verkin skipt í tvo liði, a. og b., enda er mismunandi samningssamband við milli aðila um þessi tvö verk. Í lið c. er svo gerð nánari grein fyrir stefnufjárhæðinni.

a. Bjarkarás 1–29 í Garðabæ.

Hinn 8. febrúar 2006 gerðu aðilar með sér skriflegan verksamning um ákveðinn hluta verksins að Bjarkarási, þar sem samið var um einingaverð fyrir hina ýmsu þætti, miðað við magntöluskrá en tekið fram að magntöluskráin gæti breyst frá því sem áætlað var í samningnum. Einnig var tekið fram að verktaka bæri að vinna breytingar- og/eða aukaverk fyrir verkkaupa, sem ekki væru á magntöluskrá og skyldi verkkaupi greiða fyrir það aukalega.

Samningsfjárhæðin fyrir þau verk sem voru á magntöluskrá var samtals 27.140.000 kr. Í magntöluskránni var verkinu skipt í fimm meginþætti, þ.e. sandspörslun steyptra veggja, málum steyptra veggja og lofta, málun og spörslun gifsplötuklæddra veggja, málun glugga og loks málun utanhúss. Í samningnum var auk þess ákveðið tímakaup lagt til grundvallar viðbótarverkum, þar sem það ætti við. Af þeim ákvæðum samningsins er augljóst að aðilar gerðu ráð fyrir að aukaverk gætu fallið til enda varð sú raunin og var greitt möglunarlaust fyrir slíka vinnu framan af verkinu.

Verkið í Bjarkarásnum hófst snemma hausts 2006 og stóð fram á árið 2008. Þá lagði stefnandi niður vinnu fyrir stefnda vegna vanefnda á greiðslum svo sem heimilt er skv. gr. 25.8 í íslenskum staðli, ÍST 30, 5. útgáfu, sem áttu við um samskipti aðila samkvæmt 1. gr. í verksamningi. Þá var samningsverkinu reyndar því sem næst lokið en auk verksins samkvæmt magntöluskrá hafði stefnandi, að beiðni stefnda og samkvæmt skyldu í verksamningnum, unnið mikið af aukaverkum í húsunum sjö. Var þar annars vegar um að ræða verkþætti sem ekki voru inni á magntöluskrá og eins lagfæringar á íbúðum eftir að þær höfðu verið afhentar kaupendum eða til efnda á samningsákvæðum í kaupsamningum stefnda og viðsemjenda hans um frágang íbúðanna.

Framan af verkinu voru reikningar fyrir aukaverk greiddir viðstöðulaust, samtals rúmlega sex milljónir kr., en stefnandi telur að talvert sé enn ógreitt. Telur stefnandi þannig að stefndi eigi að greiða honum 3.280.755 kr. fyrir verk, sem aðallega eru viðbótarverk vegna þátta sem ekki voru á magntöluskrá, svo sem vegna útidyra- og svalahurða, aukaumferð á glugga og málun á gólfum í kompum, en enginn þessara þátta var á magntöluskrá. Í þessum lið er einnig vinna sem aðallega var tilkominn vegna þess að málarar þurftu að laga til eftir aðra iðnaðarmenn. Nánari sundurgreining á þessum atriðum er á dskj. 4.

Þá er í dskj. 5 er sýnir ýmsa verkþættir sem eru vegna vinnu sem stefnandi framkvæmdi að beiðni stefnda við íbúðir sem höfðu verið seldar, en þurftu málningar eða lagfæringar við af einhverjum ástæðum. Samtals eru kröfur vegna þess þáttar 1.561.095 kr.

Stefnandi telur sig reyndar hafa innt af hendi mun meiri vinnu (og lagt fram efni) við fleiri aukaverk en þau sem reifuð eru hér að ofan og hafði kynnt stefnda kröfur þess efnis. Stefndi óskaði þá eftir viðræðum um uppgjör á vinnu stefnanda og stóðu viðræður milli aðila frá í júlí og fram í september 2008. Hittust aðilar – og umboðsmenn aðila – á nokkrum fundum og telur stefnandi að ofangreindar tölur um aukaverk sé afrakstur af samningi aðila um þau, sem náðst hafi á umræddum samningafundum, og að í því hafi falist veruleg eftirgjöf af hálfu stefnanda. Þrátt fyrir það hefur stefndi enn ekki greitt fyrir verkið né gert minnstu tilraun til að ganga til samninga um greiðslur eftirstöðvanna.

Þess ber að geta að örlítið var eftir af upphaflega samningsverkinu þegar stefnandi stöðvaði verkið. Kom þar tvennt til, vanefndir stefnda á greiðslum og eins hitt að veður hamlaði frágangi. Til að halda samhenginu er gerð grein fyrir þessum þáttum í lið c. hér að neðan og þessir verkþættir dregnir frá áður en heildarkrafan er sett fram á þeim verðliðum sem giltu í samningi aðila.

Töluleg sundurliðun kröfunnar er rakin í lið c.

b. Hverfisgata 122 í Reykjavík.

Á miðju ári 2007, eða ca einu og hálfu ári eftir að samningurinn var gerður um Bjarkarásinn, fór stefndi þess á leit við stefnanda að hann tæki að sér að mála níu íbúða hús sem stefndi var að byggja að Hverfisgötu 122 í Reykjavík. Féllst stefnandi á þessa beiðni og tók að sér verkið sem venjulegt reikningsverk. Verkið var ekki boðið út og ekki var gerður um það skriflegur samningur. Verkið hófst í júlí–ágúst 2007 og því lauk á vordögum 2008. Verkið fólst í því að mála íbúðir og verslunarrými á jarðhæð hússins í hólf og gólf og vinna að ýmsum lagfæringum eftir aðra iðnaðarmenn og laga skemmdir vegna leka sem varð. Einnig var húsið málað að utan, eftir því sem unnt var. Kostnaður við þetta verk er tekið saman á dskj. 6 og nemur það samtals 7.454.325 kr., þ.e vinna og efni. Þau verð sem stefnandi leggur til grundvallar eru þau sömu og hann tók fyrir sambærilega vinnu fyrir aðra verkkaupa á þessum tíma, bæði þau verð sem eru reiknuð eftir flatarmáli og þau sem eru reiknuð í tímavinnu, sem er reyndar ekki mikið. Örlítið var eftir af þessu verki og er vísað til umfjöllunar hér að ofan um það hvernig með er farið í kröfugerðinni.

c. Töluleg sundurliðun.

Hér að framan var þess getið að stefndi hefði framan af verki greitt án nokkurs fyrirvara ýmis aukaverk sem féllu til vegna Bjarkaráss. Samhengisins vegna verður því að gera grein fyrir öllum reikningum sem stefnandi hefur sent stefnda, hvort sem þeir eru bókaðir greiddir eða ógreiddir hjá aðilum, en báðir aðilar virðast hafa haft þann hátt á að vera bara með einn viðskiptareikning fyrir hinn aðilann, þar sem reikningar og greiðslur voru bókaðar, hvort sem var vegna Bjarkaráss eða Hverfisgötu.

Heildarkrafa stefnanda vegna Bjarkaráss og Hverfisgötu sundurliðast þannig:

Þeir reikningar sem stefndi hefur þegar borgað vegna aukaverka er reikningur stefnanda #1441, dags. 23.10.2006, þar sem greiddar voru 966.400 kr. fyrir viðgerðir inn í glugga og viðgerðir með útihurðum, og reikningur #1491, dags. 31.3.2007, þar sem greiddar voru samtals 5.123.850 kr. fyrir ýmis aukaverk, allt eins og nánar kemur fram á dskj. nr. 7, þ.e. reikningunum sjálfum og yfirliti yfir þá, sem verða reifaðir nánar við málflutning, ef til hans kemur.

Innborganir stefnda inn á verkin nema samtals 37.540.250 kr. og mun ekki vera ágreiningur um þá fjárhæð, enda ber bókhaldi aðila saman hvaða varðar það atriði, sbr. dskj. nr. 10 og 11. Þegar stefnda var sent kröfubréf hinn 15. október 2008 var fyrir misskilning talið að innborganir stefnda hefðu á þeim tíma verið 1.389.995 kr. hærri inn á þessi umræddu verk, en svo var ekki þar sem umrædd greiðsla, sem kom frá stefnda til stefnanda, var vegna annars verks sem er að fullu uppgert og máli þessu óviðkomandi. Leiðréttist þetta hér með.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Greiðsluskylda stefnda varðandi Bjarkarásinn byggist á verksamningi aðila frá 8. febrúar 2006. Þar er í 2. gr. samið um verð fyrir tiltekið verk skv. magntöluskrá. Í 3. gr. er lögð sú skylda á verktaka (stefnanda) að vinna þau verk á byggingarstað sem verktaki (stefndi) kunni að óska eftir að framkvæmd verði og að verkkaupa (stefnda) beri að greiða allan kostnað sem af umbeðnum aukaverkum leiðir. Einnig er samið þar um tiltekin verð fyrir þau verk sem unnin eru í tímavinnu, en mest af aukaverkunum voru þó unnin á einingarverðum sem aðilar sömdu um. Öll þau aukaverk sem krafist er greiðslu fyrir voru unnin samkvæmt beiðnum forsvarsmanna stefnda eða eftirlitsmanns þeirra enda hafði stefnandi enga ástæðu til að vinna þessi verk óumbeðinn (og leggja einnig til allt efni þar á ofan). Beiðnir um aukaverk voru munnlegar og taldi stefnandi það nægilegt fyrir sína parta sem staðfest fyrirmæli skv. gr. 16.2 í IST 30, þar sem fram kemur að ekki er skylda að hafa beiðnir um aukaverk skriflegar.

Þá er bent á að verkkaupi greiddi möglunarlaust fyrir meirihluta tilfallandi aukaverka, sbr. reikninga dags. 23. 10. 2006 (reikningur #1441) og 31. 3. 2007 (reikningur #1491) og er því bundinn af þeim greiðslum og þeim verðum sem þar koma fram, sbr. 47. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup, bæði vegna þar tilgreindra reikninga og þeirra sem enn eru ógreiddir fyrir aukaverk. Þar á ofan byggir stefnandi á því, að á fundum þeirra í sumar hafi aðilar náð samkomulagi um framangreindar fjárhæðir fyrir aukaverk.

Hvað varðar vinnu stefnanda við Hverfisgötu 112, þá var ekki gerður skriflegur verksamningur um það hús og gilda þá ákvæði 45. gr. laga nr. 50/2000 um þau viðskipti.

Vinna við Hverfisgötuna hófst ca einu og hálfu ári eftir að samningurinn var gerður um Bjarkarásinn. Verkið var ekki boðið út og ekki var gerður um það skriflegur samningur. Stefndi hefur haldið því fram, að stefnanda beri að taka fyrir Hverfisgötuna sama taxta og um var samið varðandi Bjarkarásinn. Stefnandi hefur ævinlega mótmælt, að þau verð sem um var samið í verksamningi um Bjarkarás eigi við um verkið að Hverfisgötu 112. Á þeim tíma sem leið frá því verksamningur var gerður um Bjarkarásinn og fram að verkinu við Hverfisgötu höfðu orðið verulegar verðbreytingar á vinnumarkaði og þenslan var mjög mikil og þar með vinnulaunakostnaður stefnanda. Húsið að Hverfisgötu er auk þess með allt öðru sniði en húsin að Bjarkarási og vinnuaðstaða þar er öll önnur. Af framangreindu leiðir að aldrei kom til greina að vinna við húsið að Hverfisgötu á sömu töxtum og giltu um Bjarkarásinn. Afstaða stefnanda og skilningur á verkbeiðninni var að umrætt verk yrði unnið í reikning og greitt yrði fyrir það samkvæmt venjubundnum töxtum. Ber stefndi sönnunarbyrði fyrir því að um annað hafi verið samið.

Þau verð sem stefnandi krefst af stefnda eru í fullkomnu samræmi við það sem hann tók fyrir vinnu sína hjá öðrum aðilum á sama tímabili og ekki frábrugðin því sem almennt var á þessum markaði á þessum tíma.

Stefnandi krefst dráttarvaxta skv. III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. mars 2008 til greiðsludags, en síðustu reikningar hans í málinu eru dagsettir 27. 2. 2008.

Stefnandi krefst málskostnaðar með vísan til 1. mgr. 130 gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður og lagarök stefnda

Verkið að Bjarkarási 1-29.

Stefndi hefur mótmælt reikningum vegna vinnu við aukaverk sem fram koma á yfirlitsblöðum frá stefnanda, sbr. dskj. nr. 4 og 5. Bárust þessi yfirlit fyrst vorið 2008. Stefnandi upplýsti stefnda aldrei um þessa vinnu fyrr en þá. Aldrei var beðið um þessa vinnu. Engin skrifleg gögn liggja fyrir um þetta eins og verksamningur kveður á um né er framfylgt ákvæðum 16. kafla IST 30:2003. Þá liggur fyrir að á reikningi 31.03.2007 á dskj. nr. 7 er vinna sem innheimt er fyrir við viðgerðir áætluð 6,5 klst. pr. íbúð.

Var það samþykkt enda þá ekki reiknað með frekari reikningum vegna viðgerðarvinnu. Er því mótmælt sem fram kemur í stefnu að aðilar og umboðsmenn aðila hafi náð samningum um framangreind aukaverk. Jafnframt er því mótmælt sem haldið er fram í stefnu að ákvæði laga nr. 50/2000 taki til verksamnings aðila.

Þá mótmælti stefndi strax reikningi á dskj. nr. 7, dags. 31.03.2007 hvað varðar viðgerð inni á gluggum og hurðarkörmum, 3.153.500 kr., sem og vegna ásetningar úthorna, 386.500 kr. Stefndi hafði gert verksamning við Byggingarfélag K.Á. sf. um þessa vinnu við glugga og hurðir fyrir 1.855 kr./ pr.

metra, sbr. dskj. nr. 17. Það varð hins vegar að samkomulagi milli allra aðila að stefnandi tæki yfir þennan verkþátt að hluta en að sjálfsögðu fyrir sama verð, 1.855 kr./pr. metra, eða samtals 1.671.355 kr. Stefndi hafði af misgáningi skrifað upp á reikning frá 23.10.2006 vegna sömu vinnu en komið mótmælum strax á framfæri.

Stefndi hafði samið við verktaka sem sá um gifsvinnu í húsinu að vinna við úthornin. Stefnandi óskaði eftir því að fá að vinna þessa vinnu í tengslum við sitt verk og samþykkti stefndi það enda yrði gengið frá samkomulagi við fyrri verktaka þar að lútandi. Það gekk ekki eftir hjá stefnanda og samþykkti stefndi því aldrei að stefnandi yfirtæki þennan verkþátt sem stefndi þurfti síðan í samræmi við samning að greiða þriðja aðila.

Samkvæmt framangreindu hefur stefndi því aldrei samþykkt verkþætti upp á

samtals 7.090.715 kr. er sundurliðast sem hér segir:

Aukaverk skv. dskj. nr. 4............................................... kr. 3.280.755

Vinna eftir afhendingu íbúða sbr., dskj. nr. 5................ kr. 1.561.095

Leiðrétting á reikningi 23.10.2006 á dskj. nr. 7

Viðgerðarvinna 966.400

- Reiknað á grundvelli

samkomulags aðila 586.180.......... kr. 380.220

Leiðrétting á reikning 31.03.2007 á dskj. nr. 7

Viðgerðarvinna 3.153.500

-Reiknað á grundvelli

samkomulags aðila 1.671.355 ... kr. 1.482.145

Ásetning úthorna ................................................ kr. 386.500

Þá er eftir að mála eina íbúð og telur stefndi kostnað við það mun meiri en nemur frádrætti stefnanda í stefnu 148.400 kr. Nægir í því sambandi að vísa til þess kostnaðar sem stefnandi reiknar sér við meinta endurmálun á dskj. nr. 5. Er áskilnaður um að óskað eftir mati á þessum kostnaði náist ekki samkomulag milli aðila um sanngjarna fjárhæð.

Verkið að Hverfisgötu 122.

Stefndi telur að samið hafi verið um að vinna verkið á grundvelli þeirra einingaverða sem samið var um í verksamningi aðila frá febrúar 2006. Reikningsgerð stefnanda er einnig í samræmi við það. Fyrsti reikningurinn er dagsettur 31.08.2007 þar sem krafist er innborgunar. Samtals gerði stefnandi 5 reikninga, þann síðasta 27.02.2008. Á þeim öllum er verið að krefjast innborgunar fyrir málningarvinnu nema með reikningi frá 30.09.2007 er einnig verið að krefjast greiðslu fyrir tilgreinda vinnu, 320.583 kr. Samtals nam þessi reikningsfjárhæð 9.520.583 kr. Það er síðan fyrst með yfirliti frá stefnanda, dskj. nr. 6, sem barst stefnda vorið 2008 að fram kemur einhver sundurliðun á vinnu stefnanda. Samkvæmt þessu yfirliti telur stefnandi að stefnda beri að greiða 7.454.325 kr. fyrir verkið en ekki 9.520.583 kr. eins og samtalstalan er á útgefnum reikningum, sbr. dskj. nr. 8.

Á þessari samantekt koma fram einingaverð sem eru hærri en stefndi taldi að samið hefði verið um auk þess sem hann taldi magntölur ekki í samræmi við sínar mælingar. Var þessu strax mótmælt við stefnanda. Ef stefnandi hefur talið að ekki hafi verið búið að semja um ákveðið einingaverð hefði verið eðlilegt að framvísa strax reikningi með því einingaverði sem hann ætlaði að vinna verkið á. Telur stefndi að sér beri að greiða fyrir verkið í samræmi við magntölur og umsamið einingaverð 5.862.611 kr., sbr. útreikning hans á dskj. nr. 18.

Þá er eftir að reikna kostnað við málun á stigakjálkum og útvegg sem viðurkennt er að eftir er að mála. Telur stefndi að kostnaður við þennan verkþátt sé mun meiri en reiknað er til frádráttar í stefnu 31.440 kr. Er áskilnaður um að óska eftir mati á þessum kostnaði náist ekki samkomulag milli aðila um sanngjarna fjárhæð.

Samkvæmt framangreindu telur stefndi að sér beri að greiða stefnanda sem hér segir:

Vegna Bjarkaráss 1–29

Tilboð kr. 27.140.000

Samþykkt aukaverk reikn. 23.10.2006 kr. 586.180

reikn. 31.03.2007 kr. 1.671.355

kr. 845.250

kr. 570.000

kr. 165.600

Samtals kr. 30.978.385

Vegna Hverfisgötu 122 kr. 5.862.611

Samtals kr. 36.840.996

Greiðslur stefnda kr. 37.540.250

Ofgreitt kr. 699.254

Samkvæmt framangreindu telur stefndi að hann hafi ofgreitt 699.254 kr. og er þá ekki tekið tillit til kostnaðar við að ljúka verkþáttum sem viðurkennt er af stefnanda að standa eftir, bæði við Bjarkarás 1−29 og Hverfisgötu 122. Ber því að sýkna stefnda af kröfum stefnanda. Er áskilnaður um að sækja ofgreiðslu í sérstöku máli.

Athygli er einnig vakin á því að stefnandi hefur aðeins gert reikninga vegna Bjarkarás 1−29 fyrir 33.474.780 kr., sbr. dskj. nr. 7, og fyrir Hverfisgötu 122, 9.520.583 kr. Er jafnframt upplýst í stefnu að reikningar vegna Hverfisgötu 122 séu rangir, sbr. dskj. nr. 8. Hafi í ógáti verið gefnir út reikningar á Hverfisgötu sem hefðu átt að vera vegna Bjarkaráss. Kemur fram í stefnu að krafa stefnanda vegna vinnu við Hverfisgötu 122 er 7.454.325 kr. Réttir reikningar hafa því verið gefnir út fyrir 40.929.105 kr. Óumdeilt er að stefndi hefur greitt stefnanda 37.540.250 kr. vegna vinnu við Bjarkarás 1−29 og Hverfisgötu 122 þannig að samkvæmt því standa eftir 3.388.855 kr. en ekki 7.837.775 kr. eins og stefnukrafan er. Sundurliðun á blöðum, sbr. dskj. nr. 4 og 5, geta ekki verið grundvöllur kröfugerðar í dómsmáli. Hér er ekki um fullnaðarreikning að ræða eins og kveðið er á um í ÍST 30:2003, grein 31.6. Slík yfirlitsblöð fullnægja heldur ekki ákvæðum laga um reikningsskil né geta verið forsendur fyrir endurgreiðslu á virðisaukaskatti.

Stefndi vísar til stuðnings kröfu sinni til almennra reglna samninga- kröfu- og verktakaréttar um skuldbindingagildi samninga og réttar efndir. Málskostnaðarkrafa er byggð á XXI. kafla laga nr. 91/1991.

Sókn stefnanda

Eins og fram kemur í stefnu, áttu aðilar með sér samstarf sem stóð á þriðja ár. Hlutverk stefnanda var í upphafi að mála tilteknar íbúðir/hús við Bjarkarás í Garðabæ. Upphaflega varð gerður verksamningur um ákveðna þætti í því verki, þar sem tilteknir þættir voru verðlagðir eða lagður samningsgrunnur að einingarverðum á því sem málað yrði og síðar uppmælt. Í verksamningum var einnig ráðgert að verkkaupi, þ.e. stefndi, hefði rétt til að óska eftir að verksali, þ.e. stefnandi, tæki að sér svokölluð aukaverk, en það hefur óhjákvæmilega í för með sér aukakostnað fyrir stefnanda, bæði í efni og launagreiðslur til stafsmanna stefnanda. Það er því augljóst, að stefnandi tekur ekki upp hjá sjálfum sér, óumbeðinn, að mála og lagfæra ýmislegt sem þurfti að bæta við upphaflega „samningsverkið“. Stefnandi fullyrðir, að allt það sem hann framkvæmdi á staðnum hafi verið samkvæmt beiðni forsvarsmanna stefnda og staðhæfingar um annað í greinagerð stefnda séu beinlínis vísvitandi rangar. Þessu til stuðnings er bent á að reikningar fyrir aukaverk voru umyrðalaust greiddir, eins og gerð er grein fyrir í stefnu og öðrum dómskjölum. Á það er bent, að þegar menn vinna saman alla daga að svo umfangsmiklu verki sem verkið við Bjarkarás var, þá eru menn ekki alltaf að fara eftir ýtrustu kröfum um formlegheit, þ.e. að skrifa allar verkbeiðnir, heldur eru báðir aðilar ásáttir um það að slíkar beiðnir séu munnlegar, þ.e.a.s. það séu staðfest fyrirmæli skv. IST 30. Það að stefndi hefur greitt fyrir aukaverk sem hann bað um munnlega staðfestir að hann samþykkti sjálfur að hafa þennan hátt á. Þá er einnig mótmælt því sem haldið er fram, að stefndi tvígreiði fyrir ákveðið verk, þ.e. vinnu við vatnsbretti o.fl., sbr. dskj. nr. 17. Hafi stefndi greitt einhverjum öðrum fyrir verkið en þeim sem hann þó bað sérstaklega um að vinna það, þ.e. stefnanda, þá er það mál stefnda eins.

Því ber að taka allar kröfur stefnanda í þessum lið til greina og þvælingslegum mótmælum í greinargerð stefnda er vísað á bug.

Hvað varðar vinnu við Hverfisgötu 122, þá er því mótmælt sem haldið er fram í greinargerð stefnda, að þau einingarverð sem samið var um að skyldu gilda um Bjarkaráseignirnar skyldu einnig gilda um Hverfisgötuhúsið. Um þetta er annars vísað í stefnu. Það sýnir best hvað stefndi hefur lakan málsstað að verja, að hann hefur ákveðið að halda ekki uppi frekari vörnum í málinu. Það segir sína sögu.

Forsendur og niðurstaða

Með því að þingsókn féll niður af hálfu stefnda ber að dæma málið eftir fram komnum kröfum, gögnum og sókn stefnanda með tilliti til þess sem fram hefur komið af hálfu stefnda, sbr. 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991.

Dómkrafa málsins er að fjárhæð 7.837.775 kr. og er tilkomin vegna vinnu stefnanda í þágu stefnda við fasteignir að Bjarkarási 1−29 og Hverfisgötu 122. Stefnandi hefur lagt fram verksamning, afrit reikninga og yfirlit vegna skuldarinnar auk þess sem hann gerir skilmerkilega grein fyrir kröfum sínum. Í greinargerð stefnda koma fram mótmæli hans við kröfum stefnanda en hann hefur ekki lagt fram haldbær gögn kröfum sínum til stuðnings. Þá hefur hann ekki aflað matsgerðar svo sem hann hefur áskilið sér í greinargerð varðandi þar til greinda liði. Því lítur dómurinn svo á að stefnda hafi ekki tekist að sanna kröfur sínar fyrir sýknu eða lækkun dómkröfunnar.

Samkvæmt framansögðu og með vísan til 3. mgr. 96. gr. laga um meðferð einkamála ber stefnda að greiða stefnanda dómkröfu málsins, 7.837.886 krónur, auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 svo sem um getur í dómsorði. Eftir úrslitum málsins verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað, sem telst hæfilega ákveðinn 250.000 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Stefndi, Tré-mót ehf., greiði stefnanda, Málningarþjónustu Magnúsar Daðasonar ehf., 7.837.775 kr. með dráttarvöxtum samkvæmt skv. III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. mars 2008 til greiðsludags og 250.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf G-kvk-nf