S-5/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 2. febrúar 2016, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Austurlandi, útgefinni 17. desember 2015, á hendur A, [kt.], [...] og P-kk-þgf M-kk-þgf Þ-kk-þgf, [kt.], [...]. Málið er höfðað á hendur báðum ákærðu „fyrir eftirtalin hegningarlagabrot framin á Egilsstöðum dagana 6. til 8. september 2014:

I.

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 7. september, í félagi, brotist inn í veitingastaðinn Salt café bistro, Miðvangi 2, með því að spenna upp glugga og stolið þaðan kr. 25.000 í skiptimynt úr afgreiðslukassa veitingastaðarins og valdið tjóni á glugga.

II.

Fyrir fjársvik, með því að hafa í félagi, frá laugardeginum 6., til sunnudagsins 7. september, gist eina nótt í herbergi nr. 207, á Icelandair Hótel Héraði, Miðvangi 5-7 og að auki neytt þar veitinga og þjónustu, án þess að hafa neina möguleika á því að greiða reikning hótelsins sem var að fjárhæð kr. 51.950. Ákærðu laumuðust síðan út af hótelinu um neyðarútgang.

III.

Fyrir þjófnað, með því að hafa snemma morguns þann 7. september, í félagi, brotist inn í ólæstan skáp við útidyr söluskála N1, við Kaupvangi 4 og stolið þaðan þremur pokum af grillkolum og tveimur brúsum af kveikilegi, að andvirði kr. 20.439 sem þeir síðan kveiktu í á bifreiðaplaninu við söluskálann.

IV.

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt 7. september, í félagi, brotist inn í veitingastaðinn Gömlu Símstöðina, Kaupvangi 2, með því að spenna upp glugga á vestur hlið hússins og stolið þaðan kr. 109.500 úr afgreiðslukassa veitingastaðarins.“

Í ákæru eru ákæruliðir I, III og IV, taldir varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en ákæruliður II við 248. gr. sömu laga. Í ákæruskjali er þess krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Meðákærða, A, er að auki gefið að sök brot samkvæmt V. lið ákæruskjalsins, sem óþarft er að tilgreina hér, enda er þáttur hans ekki hér til umfjöllunar.

Mál á hendur báðum ákærðu fékk númerið S-32/2015. Við þingfestingu þess máls 2. febrúar sl. sótti þing ákærði P-kk-nf M-kk-nf Þ-kk-nf og játaði skýlaust fyrir dómi öll þau brot sem honum eru gefin að sök í ákæru, fyrir utan fjársvikabrot samkvæmt ákærulið II. Féll sækjandi þá frá sakargiftum á hendur þessum ákærða hvað þann ákærulið varðar. Ekki var sótt þing af hálfu meðákærða A enda hafði ekki tekist að birta honum fyrirkall. Ákvað dómari þá að kljúfa þátt ákærða P-kk-ef M-kk-ef frá málinu og dæma sérstaklega í þessu máli, sem fékk númerið S-5/2016. Var mál þetta þá þegar tekið til dóms á grundvelli 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði gefist kostur á að reifa sjónarmið varðandi lagaatriði og ákvörðun viðurlaga, sbr. 2. mgr. sömu lagagreinar.

Af hálfu ákærða er þess krafist að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa og að komi til fangelsisrefsingar verði hún eftir atvikum skilorðsbundin. Þá er þess krafist að sakarkostnaður, þ.m.t. hæfileg þóknun til handa verjanda ákærða, greiðist í heild eða að hluta úr ríkissjóði.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Með skýlausri játningu ákærða, sem á sér fullnægjandi stoð í gögnum málsins, telst sannað að ákærði er sekur um þjófnaði eins og greinir í ákæruliðum I, III og IV, en ákæruvaldið féll eins og fyrr sagði frá ákærulið II hvað hann varðar. Í ákæruskjali eru brot ákærða talin varða við 244. gr. almennra hegningarlaga, án nánari tilgreiningar og var ekki á því byggt af hálfu ákæruvaldsins að brot ákærða teljist stórfelld í skilningi 2. mgr. greinarinnar. Verða brot hans heimfærð til 1. mgr. þeirrar lagagreinar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði, sem er 29 ára að aldri, hlotið fjóra refsidóma og þrívegis gengist undir viðurlög hjá lögreglustjóra frá árinu 2010 vegna brota gegn almennum hegningarlögum, fíknefnalöggjöfinni og umferðarlögum. Að auki hlaut hann á árinu 2012 dóm fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, án þess að honum væri gerð sérstök refsing.

Ákærði hefur ítrekað hlotið dóma fyrir auðgunarbrot. Var hann skilgreindur sem síbrotamaður í skilningi 72. gr. almennra hegningarlaga í dómi Hæstaréttar frá 15. nóvember 2012 í máli nr. 417/2012. Þau þjófnaðarbrot sem ákærði er hér sakfelldur fyrir voru framin fyrir uppsögu dóms Héraðsdóms Vesturlands 11. maí 2015, þar sem ákærði var dæmdur í 60 daga fangelsi, óskilorðsbundið, fyrir eitt þjófnaðarbrot, og jafnframt áður en ákærði gekkst undir lögreglustjórasátt 7. október 2015, 60.000 króna sekt, fyrir brot gegn fíkniefnalöggjöfinni. Verður refsing ákærða nú því ákveðin sem hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, auk þess sem tekið er mið af 77. gr., 2. mgr. 70. gr. og 255. gr. sömu laga. Til mildunar horfir að ákærði hefur játað brot sín greiðlega og verið samvinnuþýður við rannsókn málsins. Með hliðsjón af brotum ákærða og öllu framanrituðu þykir hæfilegt að ákærði sæti 60 daga fangelsi sem hegningarauka. Í ljósi sakaferils hans kemur ekki til álita að fresta fullnustu þeirrar refsingar skilorðsbundið.

Samkvæmt úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar og eru engin efni til að leggja sakarkostnað eða hluta hans á ríkissjóð. Fyrir dómi naut ákærði aðstoðar skipaðs verjanda síns, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl. Þóknun verjandans þykir hæfilega ákveðin 170.000 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts og ferðatíma verjandans. Auk þess ber að greiða ferðakostnað verjandans, 23.650 krónur, sem er helmingur flugfargjalds samkvæmt reikningi, en flugfarið nýttist verjandanum jafnframt til mætingar í öðru sakamáli. Annar sakarkostnaður hlaust ekki af málinu.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 9:55 þriðjudaginn 1. mars 2016.

Dómsorð:

Ákærði, P-kk-nf M-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

Ákærði greiði 193.650 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., að fjárhæð 170.000 krónur og ferðakostnaður verjandans, 23.650 krónur.

H-kvk-nf B-kvk-nf