S-455/2012

Ár 2012, föstudaginn 2. nóvember, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 455/2012: Ákæruvaldið (D-kvk-nf Ö-kvk-nf V-kvk-nf) gegn A (Þ-kk-nf H-kk-nf Þ-kk-nf hdl.) og B (S-kk-nf P-kk-nf hrl.), sem tekið var til dóms hinn 19. október sl. að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 12. júní sl. á hendur ákærðu, A, kt. 000000-0000, […], og B, kt. 000000-0000, […],

„fyrir fjárdrátt og stórfelld eignaspjöll, með því að hafa á ótilgreindum tíma fram til 7. september 2009, í húsnæðinu við Geirsgötu 9 í Reykjavík sem ákærði B hafði haft til leigu frá 13. desember 2007, fjarlægt og látið fjarlægja án heimildar leigusala stóran hluta naglfastra innréttinga sem og raflagna, svo sem fram kemur í neðangreindri upptalningu, og slegið eign sinni á það sem var fjarlægt úr húsnæðinu að skipan ákærðu, allt með þeim afleiðingum að stórfellt tjón varð af sem metið var á kr. 15.125.602.

Telst þetta varða við 1. mgr. 247. gr. og 2. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Málavextir

Í máli þessu er húsaleigusamningur milli ákærða B og Kaldadals ehf., eiganda húsnæðisins Geirsgötu 9, dagsettur 13. desember 2007. Húsnæði þetta er sagt vera atvinnuhúsnæði á 1. hæð og í kjallara. Upphaf leigutíma er sagt vera 1. desember 2007 og lok hans 30. nóvember 2020. Samkvæmt 4. gr. samningsins skyldi skila húsnæðinu hreinu ásamt tilheyrandi fylgifé og ekki í lakara ástandi við upphaf leigutíma, fyrir utan eðlilegt slit. Þá segir þar að allar fastar innréttingar sem og „lýsingar“ (ætla verður að átt sé við ljósabúnað) skuli vera eign leigusala að leigutíma loknum. Þá er þess að geta að samkvæmt þessari samningsgrein eru breytingar á húsnæðinu óheimilar án samþykkis og samráðs við leigusala. Sama dag veitti Kaldidalur ehf. skriflegt samþykki sitt fyrir því að breytt yrði innra skipulagi veitingastaðarins í samræmi við teikningu E-kvk-ef K-kvk-ef arkitekts. Teikning þessi fylgir málinu. Ráða má af teikningunni að ætlunin hafi verið að breyta innréttingum og búnaði á 1. hæð í þá veru að í eldhúsi yrði komið fyrir nýrri uppþvottaaðstöðu, ræstingaraðstaða flutt og dyr á milli eldhúss og salar færðar til á sama vegg. Þá skyldi breytt snyrtiherbergjum og aðalinngangur færður til. Í kjallara var gert ráð fyrir því að vinnuaðstaða vegna veisluþjónustu og uppþvottar yrði bætt, ný snyrtiherbergi sett upp, hluti af vegg fjarlægður, innréttaður borðsalur og innréttaður vínbar. Ekki liggur annað fyrir en að húsnæðinu hafi svo verið breytt með þessum hætti.

Í málinu er einnig samningur, dagsettur 17. nóvember 2007 milli ákærða A f.h. […] ehf. og G-kk-ef G-kk-ef, f.h. Tveggja fiska ehf., um kaup þess fyrrnefnda á samnefndu veitingahúsi. Í 2. gr. samningsins segir að veitingahúsið sé í leiguhúsnæði á Geirsgötu 9, sem sé í eigu Kaldadals ehf. Hið selda sé allur rekstur veitingahússins, „viðskiptavild og allt sem á einn eða annan hátt tengist rekstri veitingahússins Tveggja fiska. Honum fylgi jafnframt „öll tæki, áhöld og innréttingar samkvæmt sérstökum tækjalista“, sem sé hluti samningsins. Listi þessi er sem hér segir.

„Eldhús:

Rational 10 skúffuofn með viftu og undirstykki, Converterofn, Ísvél, Klakavél frá Egils, Kæliskápur/borð, Kæliskápur/borð langt, Frystir stór, Örbylgjuofn, Útvarp, Smááhöld ýmisleg, Kryddhilla á hjólum, Diskahitaborð, Vatnshitaborð, Salamandir,

Allir gastrobakkar

Salur:

72 stólar, Xx borð, Rauða myndin inn á bar, Bláa myndinn inn á bar, Bar með hillum,

Kælirar frá Egils, Koníaksvagn, Sterioannlegg og hátalara, Öll glös

Kjallari:

Tölva á skrifstofu vegna borða uppi, Laser Prentari á skrifstofu, Fax á skrifstofu, Borðstofuborð á skrifstofu, Þvottavél, Tveir Þurkarar, Strauvél / rúlla, Uppvöskunarvél, Kælir og frystir, Vacumvél, Hrærivél, Áleggshnífur, Hitakassi, Jólatré fyrir diska, Vinsluborð í kjallara, Kokkajakkar merktir Tveir Fiskar, Dúkar, Servettur

Fylgir ekki en er í leigu eða á samning:

vínvél í leigu og hefur verið greitt af KKK, mynd í sal, í láni, persónulegar gjafir, viðurkenningar í skáp í andyri, mínar myndir, diskar og viðurkenningar, dót KM,

búslóðinn mín á samt myndum í kjallara, trog sem eru í láni, bækur, blöð, Tölva með persónulegum upplýsingum ásamt prentara fylgir ekki, Kertatjakar úr stáli, eru fengnir að láni, Fiskabúr er fengið að láni, Diskar í kjallara frá I-kvk-þgf E-kvk-þgf, CD frá C-x-x,

Skrifborð inn í herbergi, Auka leigudúkar í láni“

Fyrir liggur að vanskil urðu á húsaleigunni og var leigusamningnum sagt upp af hálfu leigusalans.

Meðal gagna málsins eru ljósmyndir sem B-kk-nf J-kk-nf, einn eigenda húsnæðisins, mun hafa tekið í húsnæðinu skömmu áður en ákærðu skildu við það. Er ljóst af þeim að veitingastaðurinn var þá í rekstri. Sýna þær búnað á snyrtiherbergjum, hillur, borð, bekki eða sófa, kolla og sófaborð í bar-rýminu, búnað í matsal, hillur, vaska, skáp og tæki í eldhúsi og ýmislegt fleira.

Kaldidalur ehf. fékk verkfræðistofuna Hnit til þess að taka saman yfirlit yfir það sem fjarlægt var úr húsnæðinu í september 2009. Er ákæran í málinu að miklu leyti byggð á þeirri samantekt.

Meðal gagna málsins er endurrit úr gerðabók sýslumannsembættisins í Reykjavík, 7. september 2009. Samkvæmt því var útburðarbeiðni Kaldadals ehf. tekin fyrir á Geirsgötu 9, Reykjavík af H-kvk-þgf S-kvk-þgf fulltrúa sýslumannsins í Reykjavík. Fyrir gerðarbeiðanda var mættur G-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf hdl. en gerðarþoli var ekki viðstaddur. Lagt var fram ljósrit af lista yfir þá muni sem fjarlægðir voru af gerðarstað í eigu gerðarbeiðanda. Þá segir svo í því:

„Gerðin var áður tekin fyrir þann 25., og 28. ágúst sl. af I-kk-þgf H-kk-þgf aðstoðar deildarstjóra. Þann 28. ágúst sl. var gerðinni frestað á ný til 10. september 2009 kl. 10.00, þar sem gerðarbeiðandi og gerðarþoli væru að reyna að leysa málin sín á milli.

Þann 7. september hringir lögmaður gerðarbeiðanda til fulltrúa sýslumanns þar sem hann óskar eftir að gerðinni verði framhaldið á eigninni sjálfri án tafar. Lögmaður gerðarbeiðanda tjáir fulltrúa sýslumanns að fh. gerðarþola sé verið að rýma eignina og m.a. sé búið að bera út allar naglfastar innréttingar, ljós salerni og annað sem tilheyrir ekki gerðarþola og með því sé af ásetningi verið að vinna eignaspjöll á eign gerðarbeiðanda.

Að þessum upplýsingum fengnum ákveður fulltrúi sýslumanns að kröfu gerðarbeiðanda að gerðinni skuli fram haldið þann dag, 7. september til útburðar á eigninni sjálfri til þess að koma í veg fyrir frekara eignatjón á eign gerðarbeiðanda.

Fulltrúi sýslumanns mætir á gerðarstað kl. 12:00. Þar hittast fyrir G-kk-nf G-kk-nf hdl., lögmaður fh. gerðarbeiðanda ásamt P-kk-þgf G-kk-þgf og B-kk-þgf J-kk-þgf fyrirsvarsmönnum gerðarbeiðanda. Á staðnum er einnig A sem er jafnframt faðir gerðarþola ásamt starfsmanni að nafni H-kk-nf J-kk-nf sem er á vegum gerðarþol. Lögmaður gerðarbeiðanda hefur þegar óskað eftir aðstoð lögreglu á staðinn þar sem fyrirsvarsmönnum gerðarbeiðanda telja að faðir gerðarþola hafi sýnt ógnandi tilburði með kúgbeini í sinn garð og einnig neitar hann að hleypa þeim inn í eignina. Lögreglan er ókomin þegar fulltrúi sýslumanns mætir á staðin.

Fulltrúi sýslumanns ræðir við A faðir gerðarþola og óskar eftir að hann opni fyrir aðilum. Faðir gerðarþola lætur starfsmann sinn opna eignina fyrir fulltrúa sýslumanns. Þegar inn er komið, má sjá að búið er að fjarlægja hurðar, salerni, lýsingar, allar fastar innréttingar og annað naglfast af staðnum. Af ummerkjum á staðnum virðist sem þetta hafi verið gert í miklu hasti. Þar má m.a. nefna að stór rúða hafði verið fjarlægð til þess að koma stórum bar út úr eigninni og skemmdir á glugga og flýsum því til stuðnings. Þar sem lögregla er enn ókomin, hringir fulltrúi sýslumanns í lögreguna á Höfuðborgarsvæðinu og ítrekar beiðni um aðstoð.

Lögreglan mætir stuttu síðar og er föður gerðarþola gerð grein fyrir alvarleika þeirra athafana hans að fjarlægja hluti af gerðarstað sem teljast ekki í eigu gerðarþola. Föður gerðarþola er einnig tjáð að honum sé heimilt að sjálfur hringja á sendibifreið til þess að tæma og láta flytja þær eigur af staðnum sem sannarlega teljast í eigu gerðarþola. Lögreglan fer af staðnum eftir c.a. 1 klst. Fulltrúi sýslumanns fær hringingu frá S-kk-þgf lögmanni gerðarþola og er honum gerð grein fyrir ástæðum gerðarinnar.

Samkvæmt upplýsingum sem starfsmaður gerðarþola, H-kk-nf J-kk-nf veitti fulltrúa sýslumanns, byrjaði faðir gerðarþola að fjarlægja ýmsa hluti út úr eigninni á laugardeginum, 5. september. Um kl. 15:00 berast g upplýsingar til fyrirsvarsmanna gerðarbeiðanda um að verið sé að setja upp innréttingar og annað sem fjarlægðir höfðu verið af eigninni Geirsgötu 9, helgina 5. og 6. september sl. upp á nýjum veitingastað sem gerðarþoli hefur tekið á leigu að Hafnarstræti 20 á 3ju hæð. Fyrirsvarsmenn gerðarbeiðanda taka ákvörðun um að fara á staðinn til þess að staðreyna hvort upplýsingar þessar séu réttar. Eftir könnun fyrirsvarsmanna gerðarbeiðanda koma þeir á ný á Geirsgötu 9 og tjá lögmanni sínum og fulltrúa sýslumanns að þeir telji að upplýsingarnar reynist vera réttar og að þar séu að finna þá muni í eigu gerðarbeiðanda sem fjarlægðir höfðu verið af gerðarstaðnum Geirsgötu 9.

Lögmaður gerðarbeiðanda hringir þá til lögreglu og óskar eftir að lögreglan mæti að Hafnarstræti 20 á 3ju hæð þar sem þær innréttingar og annað í eigu gerðarbeiðanda sem fjarlægt var út úr húsnæðinu að Geirsgötu 9 er að finna. Lögreglan mætir þangað kl. 15:20 og hringir til lögmanns gerðarbeiðanda þegar hún er komin á staðinn Hafnarstræti 20. Lögmaður gerðarbeiðanda gerir kröfu um, að fulltrúi sýslumanns komi einnig á staðinn og staðfesti þar fyrir lögreglu um gerðina sem er í framkvæmd og um þá hluti sem búið sé að fjarlægja af eigninni. Þegar komið er að Hafnarstræti 20, 3ju hæð, reynist rétt vera að ýmsir hlutir, innbyggðir skápar, stórt barborð og fl. sem fjarægðir voru af eign gerðarbeiðanda og eru í hans eigu reynast vera þar á staðnum að Hafnarstræti 20. Þar skortir þó upp á að allir hlutirnir sem fjarlægðir voru af Geirsgötu 9 séu sjáanlegir í Hafnarstræti 20, en lýsingar (allur ljósabúnaður) og hátalarar ofl. sáust ekki þar. Þar eru m.a staddir smiðir og fleiri iðnaðarmenn sem virðast vera í vinnu við að standsetja staðinn og setja upp innréttingar sem taldar eru vera í eigu gerðarbeiðanda.

Lögreglan ræðir við aðila á staðnum varðandi málið. Að því loknu koma lögreglumenn að Geirsgötu 9 til þess að ræða nánar við fulltrúa sýslumanns og aðila að gerðinni, taka myndir af staðnum og upplýsa fyrirsvarsmenn gerðarbeiðanda um kæruferli.“

Meðal gagna málsins er staðfest skýrsla O-kk-ef M-kk-ef O-kk-ef rafverktaka, dagsett 9. september 2009, um raflagnir í Geirsgötu 9. Kemur þar fram að hann og M-kvk-nf V-kvk-nf R-kvk-nf rafvirki hafi skoðað húsnæðið daginn áður að beiðni húseiganda. Er í skýrslunni gerð allnákvæm grein fyrir ástandi ljósa og raflagna í anddyri, salerni, eldhúsi, matsal, setustofu og bar. Þá segir þar að ekki sé „ein einasta virk raflögn til staðar, búið að fjarlægja öll ljós og klippa á strengi.“

Í málinu er staðfest skýrsla H-kk-ef P-kk-ef T-kk-ef lögreglumanns, dagsett 7. september 2009. Með skýrslunni fylgja ljósmyndir sem munu hafa verið teknar þann dag í veitingahúsnæðinu á Geirsgötu 9. Myndirnar eru svart-hvítar og í litlu formati í skýrslunni en af þeim má þó sjá að húsnæðið virðist vera algerlega tómt af búnaði og húsgögnum. Snyrtitæki hafa verið fjarlægð, dyr virðast hurðalausar og vírar standa úr ljósastæðum. Þá má sjá hvar hattar fyrir á veggjum og gólfi eftir hluti sem fjarlægðir hafa verið.

Ekki hefur komið fram í málinu hvort kærendur hafa höfðað einkamál á hendur ákærðu út af þeim atvikum sem mál þetta tekur til.

Aðalmeðferð málsins

Ákærði A segir meðákærða, son sinn, hafa haft á leigu húsnæðið, Geirsgötu 9, en sjálfur hafi hann verið í stjórn félagsins, sem skrifað var fyrir rekstrinum, og segist jafnframt hafa lánað til hans tæki og tól. Hann kveðst hafa verið staddur í húsnæðinu þegar lögregla og fulltrúi sýslumanns komu þar. Hann segir kærendurna hafa verið komna þangað á undan sér. Hafi staðið til að taka til, þrífa húsnæðið og ganga frá því í upprunalegu ástandi áður en því yrði skilað á tilsettum tíma, þremur dögum síðar. Til þess hafi þeim ekki verið veitt ráðrúm. Þannig hafi verið búið að fá fólk til þrifa þegar lögreglan kom á vettvang.

Ákærði segir að búið hafi verið að fjarlægja flestalla muni sem taldir eru upp í ákærunni þegar lögreglan kom. Segir hann þá vera sína persónulegu eign. Hann hafi keypt þetta og lánað syni sínum til þess að hjálpa honum með reksturinn. Nánar aðspurður um það sem fjarlægt var segist hann ekki hafa tekið annað en það sem hann átti. Hann segir meðákærða hafa ætlað að nota þá þrjá daga sem eftir voru af umráðatímanum til þess að setja upp þá muni sem verið höfðu í húsnæðinu þegar hann tók við því í upphafi leigutímans. Hann segir þá, sem höfðu fjarlægt munina þarna skömmu áður, hafa farið „svolítið fram úr sér“. Þannig hafi þeir t.d. fjarlægt salernin. Hann segist hafa sagt boðist til þess hjá lögreglunni að skila þessum munum. Hins vegar hafi ekki verið óskað eftir því að hann gerði það. Um innbrotaviðvörunarstöð verði að ræða við öryggisfyrirtækið sem í hlut eigi og muni hafa átt það og einnig brunavarnakerfið. Segist hann ekki hafa fjarlægt þessi kerfi. Um innréttingar, leðursófa og hurðir segir ákærði að hann hafi látið smíða leðursófann sem um ræðir og hann ekki verið fastur. Hafi hann verið gerður úr plötum og klæddur með leðurlíkis-pullum. Aftur á móti hafi veggurinn verið málaður í kring um sófann og því far sést eftir hann. Vængjahurð hafi ekki verið laus en til hafi staðið að setja aðra hurð í staðinn. Eldhúsinnréttingarnar hafi allar verið lausar, eins og nú tíðkist í slíkum eldhúsum. Þurfi svo að vera til þess að hægt sé að gæta hreinlætis. Ákærði segir húsnæðið hafa verið í mjög slæmu ástandi þegar meðákærði tók við því á sínum tíma. Aðspurður segir ákærði eigendur húsnæðisins ekki hafa gert úttekt á því í það sinn. Húsnæðið hafi það svo allt verið gert upp í samræmi við teikningu frá arkitektum sem eigendur hafi samþykkt. Aðspurður segist ákærði ekki vera viss um hvort sést hafi festingar eftir hluti sem fjarlægðir höfðu verið í september 2009. Hann segist ekki sjálfur hafa tekið þátt í því að fjarlægja muni sína úr húsnæðinu, enda verið í afturbata eftir blóðtappa. Hann hafi þó komið þarna við á þessum tíma. Hann segir munina hafa verið flutta úr Geirsgötu 9 í Hafnarstræti 20. Um húsnæðið sjálft segir ákærði að það hafi verið stórlega endurbætt frá því sem var þegar þeir tóku við því.

Um ljósabúnað segir ákærði að hann hafi verið frá sér kominn. Hann segist ekki muna vel hvers konar ljós voru fyrir á veitingastaðnum. Þeir hafi endurnýjað það allt. Um hurð sem eigi að hafa horfið segir ákærði að í þeim dyrum hafi aldrei verið nein hurð.

Ákærði B segir húsnæðið ekki hafa verið gott þegar hann tók við því 2007. Aftur á móti hafi það boðið upp á ýmsa möguleika fyrir reksturinn. Þarna hafi ekki verið eldhúsinnrétting heldur laus borð. Þarna hafi verið salerni og annað. Endurbæturnar hafi falist í því að allt húsnæðið hafi verið málað og skipt um gólfefni. Ný salerni hafi verið sett upp og vaskar. Þá hafi rafkerfið verið tekið í gegn en það hafi verið nánast ónýtt. Upphaflega hafi breytingarnar átt að vera minni háttar en svo hafi allt reynst einhvern veginn vera ónýtt. Eigendurnir hefðu sagst myndu taka þátt í endurbótunum en úr því hafi svo ekkert orðið. Þannig hafi B-kk-nf ekki viljað viðurkenna reikning frá rafvirkjanum, enda væri hann glæpamaður og reikningurinn fjarri öllu lagi. Um barinn segir ákærði að það hafi verið laust, bogalaga borð í einu horninu, ógeðslegt. Hafi þeir fleygt barnum og smíðað nýjan bar, lausa einingu. Eins hafi verið um sófann. Hann segir ekkert af því sem þeir settu þarna upp hafa verið naglfast heldur lausar einingar. Ákærði segist hafa leyft föður sínum að fjarlægja þá hluti úr húsnæðinu sem hann hafi átt þar. Hafi faðir hans verið með fólk á sínum vegum í þeim flutningum. Hann segir mann að nafni H-kk-nf hafa starfað fyrir sig á veitingastaðnum við hvaðeina sem þurfti að gera. Kveðst ákærði hafa sagt honum að það mætti fjarlægja þessa hluti. Ákærði segir þá feðga hafa keypt reksturinn af manni nokkrum, G-kk-þgf G-kk-þgf, sem leigði húsnæðið á undan þeim. Kveður ákærði þá hafa keypt þessa muni með rekstrinum. Um ljósabúnaðinn sé það að segja að þeir hafi álitið að hann myndi duga þeim en þegar til kom hafi þeir orðið að skipta um hann allan. Hann segist ekki vita til þess að hann hafi verið fjarlægður. Hafi hann staðið í þeirri meiningu að ekki hafi verið fjarlægður nema tenglar sem fylgdu tækjum í eldhúsi. Annars segir ákærði að til hafi staðið að ganga frá áður en þeir afhentu húsnæðið. Um ljósastýringarkerfi með forritun segist ákærði halda að það hafi verið laust og verið í þeirra eigu. Hann segir föður sinn hafa keypt allan búnaðinn, sem um sé að ræða, og lánað sér. Hafi þessi verðmæti því alltaf verið í eigu föður síns. Hann segist hafa verið staddur í Bandaríkjunum í 10 – 12 daga ferð, að hann minnir, þegar verðmætin voru fjarlægð úr húsnæðinu. Hafi hann farið úr landi mánudaginn 3. september 2007 en síðasti rekstrardagurinn hafi verið laugardaginn 1. september.

Vitnið P-kk-nf G-kk-nf hefur skýrt frá því að umrætt húsnæði sé að hluta til í hans eigu. Hann segist hafa séð um að leigja ákærða B húsnæðið. Hafi þar þá verið rekinn fínn veitingastaður, Tveir fiskar. Um það hvaða munir hafi verið í húsnæðinu þegar það var afhent segir vitnið að hafi verið bar, stólar og borð, ljós, brunaviðvörunarkerfi, eldunartæki, m.ö.o. fullbúið húsnæði, þ.e. „styttri útgáfan af því“. Endurbætur hafi hins vegar verið gerðar á húsnæðinu eftir að ákærðu tóku við því. Hann segir aðspurður að í eldhúsinu hafi verið eldhúsinnrétting, tæki og tól, eins og heyri til veitingastað. Þá segir hann fjarlægðar hafi verið hurðir, þ. á m. sjálfvirk hurð milli eldhúss og matsalar. Hann segir mann að nafni G-kk-nf G-kk-nf hafa haft húsnæðið á leigu á undan ákærðu eða keypti reksturinn af þeim sem hóf þarna fyrst veitingarekstur. Hann segir ákærðu hafa óskað eftir því að gera endurbætur á húsnæðinu samkvæmt teikningum. Hafi þetta verið samþykkt. Af samningnum leiði að nýir hlutir eins og salerni, vaskar og annað þvílíkt, sem naglfast er, verði eign leigusala. Aðspurt um eldhúsinnréttinguna segist vitnið halda að hún hafi „að stórum hluta“ verið naglföst. Í leigusamningum um veitingahúsnæði séu oftast tilgreind tæki, sem ekki fylgi húsnæðinu. Oftast sé um að ræða dýr tæki í kaupleigu svo sem bökunarofnar og þvílíkt. Vitnið segir húsnæðið hafa verið eins og fokhelt þegar ákærðu skildu við það. Sem dæmi megi nefna að þeir hefðu farið upp á þak og fjarlægt útsogsblásara fyrir eldhúsið. Þegar hann hafi komið á staðinn hafi menn verið að klippa niður og losa síðustu ljósin úr loftunum, ljós sem fyrsti leigjandinn hafði sett upp. Ákærði A hafi lofað fulltrúa sýslumanns að skila aftur hlutunum sem fjarlægðir höfðu verið. Hafi hann lofað að skila handlaugum, salernum, ljósum og einhverju fleiru. Hann segir aðspurður að naglfast fylgifé fasteignarinnar sem ákærðu tóku við hafi verið horfið þegar þeir skildu við húsnæðið. Hann segir ekki hafa verið gerða úttekt á húsnæðinu áður en B tók við því árið 2007. Aðspurður segir hann það rangt hjá ákærða að tilboði hans um að skila munum hafi ekki verið tekið. Þá er á honum að skilja, að þegar húsnæðið var upphaflega innréttað sem veitingastaður hafi leigutakinn, sem það gerði, fengið afslátt af húsaleigu gegn því að leigusalinn eignaðist innréttingarnar. Um ljósmyndir B-kk-ef J-kk-ef segir vitnið að þær sýni sjálfsagt bæði hluti sem voru í húsnæðinu þegar ákærðu tóku við því og hluti sem þeir höfðu sett þar upp sjálfir. Meðal síðarnefndu hlutanna séu salerni, handlaugar, enda hefðu ákærðu gert upp snyrtiherbergin. Þá hafi þeir einnig sett upp vegg á barnum og lýsingu í hann og fleira svo og skáp þar að hluta. Bekk eða sófa í barrýminu hafi ákærðu látið smíða á staðnum. Ekki muni hann hvort rafmagnshurð hafi verið fyrir eða ákærðu sett hana upp. Barborðið hafi verið til staðar þegar ákærðu tóku við. Ekki muni hann hvort hillur hafi verið upp settar í eldhúsi eða hvort ákærðu settu þær upp. Háfur yfir eldavél hafi verið til staðar þegar ákærðu tóku við því. Ákærðu hafi hins vegar breytt ýmsu eftir að þeir tóku við staðnum. Uppþvottavél sem sjáist á mynd hafði verið til staðar þegar ákærðu tóku við húsnæðinu. Hann segist hafa komið einu sinni í húsnæðið eftir að því var breytt. Hafi það verið rétt áður en þeir opnuðu veitingastaðinn að ákærðu buðu honum þangað að borða. Allt það sem sjá megi á myndum B-kk-ef J-kk-ef segir hann hafa verið fjarlægt þegar ákærðu skildu við húsnæðið. Hafi enda mátt sjá för í húsnæðinu eftir það.

B-kk-nf J-kk-nf, einn af eigendum Geirsgötu 9 og framkvæmdastjóri Kaldadals ehf., hefur greint frá því að ákærðu hafi fengið í hendur fullbúinn veitingastað í rekstri úr hendi G-kk-ef G-kk-ef sem hefði tekið við af öðrum. Minni hann að strax hafi verið farið í breytingar eftir það, þótt hann sé ekki alveg viss. Þegar hann fékk húsnæðið í hendur hafi hins vegar verið búið að rífa þar allt og brjóta og bramla. Hafi verið búið að klippa niður ljós, raflagnir, rafmagnstöflu og fjarlægja fastar innréttingar og muni sem verið hafi í þeirra eigu. Þá hafi verið búið að fjarlægja salerni og vaska, hurðir, bari, fasta sófa, háf í eldhúsi og uppi á þaki, rafmagnsrennihurð, innihurðir fyrir innréttingar. Kveðst hann aldrei hafa séð slíka aðkomu og vinni hann þó við að leigja út húsnæði. Augljóst hafi verið að naglfastir munir hefðu verið fjarlægðir. Hann kveðst hafa tekið ljósmyndir af húsnæðinu skömmu áður en ákærðu skildu við það. Á þeim sjáist það sem í húsnæðinu var áður en það var fjarlægt. Hann segir eigendur húsnæðisins hafa tekið þátt í kostnaði við innréttingar hjá öllum þremur leigjendum húsnæðisins með því að gefa afslátt af leigu. Hann minnir þó að ákærðu hafi fengið afslátt sem nam mánaðarleigu þar sem þeir hefðu sagt að húsið hefði mátt vera betra. Hafi það verið um það leyti sem þeir voru að ljúka við framkvæmdir hjá sér. Sé það algengt í „svona bransa“ að reynt sé að „liðka til“ fyrir mönnum. Vitnið segir að engin úttekt hafi verið gerð á húsnæðinu þegar ákærðu tóku við því. Hann segir að hluti innréttinganna sem sjáist á myndunum sem hann tók hafi verið á staðnum þegar feðgarnir tóku við honum, svo sem bar. Þá hafi verið fastir sófar í salnum. Um ljósabúnað segir vitnið að hann hafi verið í húsnæðinu áður en ákærðu tóku við því. Þetta skipti ekki máli vegna þess ákvæðis í húsaleigusamningnum eigi húseigendur það sem naglfast sé, hvort sem það sé frá ákærðu komið eða fyrri leigjanda. Um samning ákærðu og G-kk-ef G-kk-ef þar sem segi að innréttingar fylgi í kaupunum, segir vitnið að G-kk-nf hafi ekki getað selt fastar innréttingar sem tilheyri eigendunum. Hafi allir leigusamningar, sem þeir húseigendurnir geri, slíkt ákvæði.

H-kvk-nf S-kvk-nf, fulltrúi sýslumannsins í Reykjavík, hefur skýrt frá því að búið hafi verið að fresta útburði tvívegis að hana minni vegna samningaumleitana milli aðila. Hafi næst átt að taka hana fyrir 10. september. Lögmaður gerðarbeiðanda hafi svo haft samband 7. september og óskað þess að útburðurinn færi fram sem fyrst, helst samdægurs, enda væri verið að fjarlægja muni úr húsnæðinu sem þeim væri óheimilt. Kveðst hún hafa orðið við þessari beiðni og farið á staðinn. Hafi faðir gerðarþola verið á staðnum og hafi hann lokið upp fyrir vitninu og gerðarbeiðendum. Auk föður gerðarþola hafi verið þarna inni starfsmaður veitingahússins og kannski fleiri. Minni hana að gerðarþoli hafi verið erlendis þegar þetta var. Þegar inn var komið hafi húsnæðið verið galtómt, ekki einu sinni salerni né ljós. Mátti sjá á einum veggnum að þar hafði verið bar. Virtist sem menn hefðu fjarlægt munina í flýti. Þannig hafi rafmagnsvírar hangið lausir.

H-kk-nf J-kk-nf, sem var starfsmaður á veitingastaðnum, hefur skýrt frá því að hann hafi átt þátt í því að fjarlægja muni úr húsnæðinu í september 2009. Auk hans hafi unnið við þetta einhverjir Pólverjar. Hafi þetta verið gert að beiðni eiganda munanna, ákærða A. Hann kveðst hafa byrjað störf þarna þegar verið var að innrétta veitingastaðinn og hafi þá allt verið þar í drasli. Hann segir þá muni sem fyrir voru þarna frá síðasta veitingastaðnum hafa verið gamla og lúna, salernin ókræsileg. Um töku munanna í september 2009 segist hann ekki vita betur en að barinn hafi staðið laus. Kveðst hann hafa verið viðstaddur þegar ákærði A lét smíða barinn og hafi hann verið níðþungur. Hann segist ekki vita til þess að annað hafi heldur verið naglfast. Hann segir húsnæðið hafa verið í betra ástandi en þegar ákærðu tóku við því en það hafi að vísu verið óhreint og mátt hafi sjá ómálaða fleti þar sem húsgögn höfðu verið. Hann kveðst ekki vita um hverjir hafi fjarlægt ljósakrónur, handlaugar og vatnssalerni úr húsnæðinu. Um sófa sé það að segja að hann hafi verið smíðaður á staðnum úr spónaplötum. Sessur og bakpúðar hafi einnig orðið til þarna á staðnum. Hafi þeim verið komið fyrir á „frístandandi“ kössum og úr hafi orðið sófi. Þetta húsgagn hafi verið það þungt að ekki hafi verið þörf á því að festa það. Hann segist hafa verið búinn að taka að sér að þrífa staðinn og skila húsnæðinu jafngóðu í hendur eigenda þess. Hafi verið talað um að setja upp salernin sem voru fyrir þegar ákærðu tóku við staðnum.

J-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf verkfræðingur hjá verkfræðistofunni Hnit hefur skýrt frá því að hann hafi farið með P-kk-þgf G-kk-þgf, fyrirsvarsmanni húseigendanna, á vettvang þar sem hann hafi talið upp það sem vantaði í húsnæðið. Ekki muni hann hvenær þetta var. Hafi P-kk-nf bent á stað þar sem hillur höfðu verið og sjá mátti merki um, svo og loftljós sem höfðu verið fjarlægð. Sjálfur hafi hann ekki haft samanburð á því hvernig staðurinn var fyrir og eftir að þetta átti að hafa gerst og ekki haft annað en frásögn og lýsingu P-kk-ef á því sem átti að hafa horfið. Ekki muni hann hvort merki hafi verið um hvort munir hafi verið naglfastir þarna. Kveðst vitnið svo hafa sett þetta upp í excel-töflu og þvínæst sent töfluna til P-kk-ef í tölvupósti.

Þ-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf lögregluvarðstjóri hefur greint frá því að hann hafi farið á vettvang á Geirsgötu 9 í umrætt sinn eftir að tilkynnt var um eignaspjöll og þjófnað þar. Þar hafi verið fulltrúi sýslumanns, leigusali og faðir leigutaka, að hann minni. Deilur og æsingur hafi verið með mönnum um húsbúnað sem greinilega hafi verið horfinn og það í verulegum mæli. Virtist húsnæðið vera í hálf-fokheldu ástandi eftir að þar hefði mikið verið rifið og tætt. Greinilegt hafi verið að fastir hlutir hefðu verið fjarlægðir, útgönguskilti, salerni, vaskar og fleiri hlutir. Minnir hann að ummerki hafi verið um það að barinn hefði verið rifinn frá.

H-kk-nf P-kk-nf T-kk-nf lögreglumaður hefur skýrt frá því að hann hafi komið í Hafnarstræti 20 eftir að tilkynning barst um að þar hefðu fundist munir sem saknað væri úr Geirsgötu 9. Þegar þangað kom hafi verið þar fjórir menn, P-kk-nf, B-kk-nf, G-kk-nf og H-kvk-nf, fulltrúi sýslumanns. Hafi þau vísað á hluti á 2. hæð hússins sem sagðir voru úr öðru húsnæði og tilheyra eigendum þess, þ.e. P-kk-þgf og B-kk-þgf. Hafi þetta verið sófar, barborð og ýmislegt lauslegt. Hann kveðst ekki hafa gert sérstaka skýrslu um munina sem fundust í Hafnarstræti 20. Þá hafi ekki verið lagt hald á munina þar eð talið hafi verið að ekki væri allt á ljósu um hver ætti munina og formleg kæra ekki verið komin fram.

Vitnið segist ennfremur hafa komið í húsnæðið Geirsgötu 9 sem virtist hafa verið tæmt. Þannig hafi mátt sjá að loftljós höfðu verið klippt frá, salerni voru horfin, allar innréttingar voru farnar. Hafi mátt sjá för sem virtust svara til barborðsins sem hann hafði séð í Hafnarstræti 20. Eins hafi verið með för eftir sófa. Rennihurðar hafi verið horfnar og rafmagnstöflur. Hafi félagi vitnisins tekið myndir þarna í húsnæðinu við þetta tækifæri. Sést hafi að barinn hafði verið festur niður með einhverjum hætti annars muni hann þetta ekki vel. Hann muni þó að festingarnar í gólfinu hafi samsvarað festingum á barnum sjálfum.

G-kk-nf G-kk-nf, sem rak veitingahús á undan ákærðu í Geirsgötu 9, kveðst hafa keypt veitingareksturinn 2001 af öðrum. Hafi þá allar innréttingar verið til staðar í húsnæðinu, þær sömu og voru þar þegar hann seldi veitingareksturinn. Hafi hann litið svo á að hann hafi selt reksturinn og laus tæki sem hann hafði keypt. Hann segist líta svo á að það sem naglfast var hafi ekki fylgt í kaupunum heldur tilheyrt húsnæðinu. Hafi þetta verið veitingastaður í fullum rekstri með öllum tækjum og tólum sem til staðar voru í húsnæðinu 8. nóvember. Hafi ákærðu rekið staðinn óbreyttan til áramóta, að hann minnir að gerðar voru breytingar á húsnæðinu. Undir vitnið er borið það ákvæði samningsins að hinu selda fylgi öll tæki, áhöld og innréttingar. Segir hann það alkunna hér á landi að fastar innréttingar heyri til húsnæðinu en fylgi ekki rekstrinum. Hann segir að samningurinn hafi verið útbúinn á löggiltri fasteignasölu. Um tækjalistann sé það að segja að á honum sé hið selda tiltekið. Í kaupverðinu, 38 milljónum króna, hafi falist nafnið á rekstrinum, laus tæki svo sem ofn, sem kosti um 1½ milljón, til dæmis að taka. Viðskiptavildin vegi hins vegar þyngst í verðinu. Hann segist hins vegar ekki hafa fengið nema 7 milljónir greiddar af þessu verði og telji sig hann hafa verið svikinn.

O-kk-nf M-kk-nf O-kk-nf rafverktaki, sem gerði úttekt á raflögnum á Geirsgötu 9, hefur skýrt frá því að hann hafi lagt raflagnir í Geirsgötu 9, að beiðni ákærða A á sínum tíma, að stærstum hluta í eldhúsi. Við gerð skýrslunnar hafi húsnæðið verið skoðað, eins og það var eftir að ákærðu fóru úr því, og borið saman við gögn um efni og vinnu sem hafi farið í verkið fyrir þá á sínum tíma. Ekki hafi farið á milli mála að naglfastir munir höfðu verið fjarlægðir úr húsnæðinu. T.d. hafi eldhúsið verið tómt og ekkert verið eftir af raflögnum í því. Rafmagnstaflan hafi verið farin, naglfastir rennustokkar á veggjum sömuleiðis. Ekki hafi einungis það verið horfið sem hann setti upp og gengið frá heldur einnig ljós og raflagnaefni sem húseigandi hafði átt fyrir. Raflagnir hafi verið skildar eftir opnar þannig að hætta stafaði af. Virtist eins og raflagnir hafi verið rifnar út með látum. Hann segir aðspurður að þegar kom til þess að leggja í húsnæðið í fyrra skiptið hafi verið búið að hreinsa allt úr eldhúsinu og viti hann ekki hvernig það var þegar ákærðu tóku við því. Aftur á móti hafi verið ljós og annað í öðrum hlutum húsnæðisins.

Niðurstaða

Af hálfu ákærðu er því haldið fram að A hafi átt það sem þeir fjarlægðu úr húsnæðinu í Geirsgötu 9, þegar þeir fluttu veitingareksturinn þaðan. Þá er komið fram af þeirra hálfu að til hafi staðið að setja upp þá muni, sem upphaflega voru í húsnæðinu en fjarlægðir voru, vegna breytinga sem þeir gerðu. Undir rekstri málsins hefur verið lagður fram samningur ákærðu og veitingamannsins sem seldi þeim veitingareksturinn en þar kemur fram að hinu selda fylgi „öll tæki, áhöld og innréttingar“. Hefur því verið haldið fram af hálfu ákærðu að þeir hafi mátt líta svo á að þeir væru eigendur allra innréttinganna í húsnæðinu. Í 4. gr. leigusamningsins um húsnæðið segir aftur á móti að „allar fastar innréttingar sem og lýsingar“ séu eign leigusala að samningstímanum loknum og er málsókn ákæruvaldsins á því byggð. Engin óyggjandi gögn eru til um það hvernig húsnæðið var búið þegar ákærðu tóku við því, enda fór engin úttekt fram á því þá og heldur ekki í tilefni af breytingunum sem ákærðu gerðu á því skömmu síðar. Þá var ekki gerður samningur eða samningsauki um það hvernig skyldi fara um hinar nýrri innréttingar og breytingar að leigutímanum liðnum, en vísbendingar eru um að þær hafi verið umtalsverðar. Að þessu öllu athuguðu þykir í sakamáli vera varhugavert að byggja alfarið á ákvæði 4. gr. leigumálans um eignarrétt að þeim munum, sem ákærðu eru ákærðir fyrir að fjarlægja úr húsnæðinu. Þykir jafnframt ekki vera sannað að þeir hafi haft ásetning til þess að draga sér þessi verðmæti og ber samkvæmt 18. gr. almennra hegningarlaga að sýkna ákærðu af fjárdrætti.

Ákærðu er í ákæru gefin sök á stórfelldum eignaspjöllum og er þar sagt að 15.125.602 króna tjón hafi orðið af þeirra völdum. Ekki er að finna sérstaka lýsingu á því í ákæruskjalinu hvaða eigur um er að ræða né heldur hvernig ákærðu hafi skemmt eða gert þær ónýtar fyrir kærendunum. Er þess í stað látið nægja að vísa til þess að þeir hafi fjarlægt þær. Samkvæmt c-lið 1. mgr. 152. gr. laga um meðferð sakamála ber að tilgreina í ákæruskjali hvaða háttsemi það er, sem ákært er út af. Verður að telja að nauðsynlegt hefði verið að lýsa þessu broti ákærðu nánar og jafnframt að ákæran uppfylli ekki skilyrði þessa lagaákvæðis. Ber að sýkna þá af ákæru fyrir eignaspjöll.

Dæma ber að málsvarnarlaun verjenda ákærðu, Þ-kk-ef H-kk-ef Þ-kk-ef hdl., 539.650 krónur, og S-kk-ef P-kk-ef hrl., 461.213 krónur, skuli greiðast úr ríkissjóði.

DÓMSORÐ:

Ákærðu, A og B, eru sýknir af ákæru í máli þessu.

Málsvarnarlaun verjenda ákærðu, Þ-kk-ef H-kk-ef Þ-kk-ef hdl., 539.650 krónur, og S-kk-ef P-kk-ef hrl., 461.213 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

P-kk-nf G-kk-nf