S-523/2009

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi dagsettri 12. nóvember 2009 á hendur K-kk-þgf T-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Stigahlíð 18, Reykjavík,

„fyrir umferðar- og hegningarlagabrot

I.

með því að hafa, síðdegis þriðjudaginn 10. nóvember 2009 ekið bifreiðinni PT-T20 norður Þrengslaveg við Votaberg í Ölfusi, sviptur ökuréttindum, með 119 km hraða á klukkustund þar sem hámarkshraði var 90 km á klukkustund og óhæfur til að stjórna ökutækinu örugglega vegna áhrifa amfetamíns, tetrahýdrókannabínóls og kókaíns.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr., 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

II.

með því að hafa, síðdegis þriðjudaginn 10. nóvember 2009, skömmu eftir að sakamálið S-245/2009 var dómtekið í Héraðsdómi Suðurlands, nánast farið rakleiðis í Shell-skálann í Þorlákshöfn, þar sem ákærði spurðist fyrir um heimili B-kvk-ef B-kvk-ef Þ-kvk-ef, kt. 000000-0000 og H-kk-ef H. G-kk-ef, kt. 000000-0000 sem áður höfðu gefið skýrslu við aðalmeðferð ofangreinds sakamáls og í viðurvist starfsmanna söluskálans hótað þeim B-kvk-þgf og H-kk-þgf líkamsmeiðingum og velferðarmissi og fyrir að hafa skömmu síðar farið heim til B-kvk-ef og H-kk-ef er bæði voru fjarverandi vegna vinnu, voru hótanir þessar og framferði ákærða til þess fallnar að vekja hjá B-kvk-þgf og H-kk-þgf ugg og ótta um líf sitt og velferð.

III.

með því að hafa skömmu síðar en frá greinir í ákærulið II, hringt úr símanúmerinu 616-7811 í GSM síma H-kk-ef, er þá var fjarverandi við vinnu og lesið inn á talhólf hótanir um líkamsmeiðingar og velferðarmissi gagnvart H-kk-þgf og fjölskyldu hans, voru hótanir þessar til þess fallnar að vekja hjá H-kk-þgf og fjölskyldu hans ugg og ótta um líf sitt og velferð.

Teljast brot ákærða samkvæmt ákæruliðum II og III varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við upphaf aðalmeðferðar óskaði sækjandi eftir því að breyta ákærulið I þannig að ákærði hafi ekki getað stjórnað ökutækinu örugglega vegna áhrifa amfetamíns, kókaíns og tetrahýdrókannbínólsýru. Þá óskaði sækjandi eftir því að ákærulið II yrði breytt þannig að orðin „sem áður höfðu“ yrði breytt í „sem áður hafði.“

Mál þetta var þingfest 12. nóvember sl. og játaði ákærði þá sök samkvæmt ákærulið I en neitaði sök samkvæmt ákæruliðum II og III. Aðalmeðferð fór fram 24. nóvember sl. Málið var endurupptekið í dag og lagt fram endurrit dóms Héraðsdóms Reykjavíkur sem kveðinn var upp 21. desember sl. Málið var reifað og dómtekið að nýju. Um málavexti samkvæmt ákærulið I vísast til ákæruskjals.

Málavextir, ákæruliðir II og III.

Síðdegis þriðjudaginn 10. nóvember sl. hafði B-kvk-nf B-kvk-nf Þ-kvk-nf samband við lögreglu og tilkynnti að afgreiðslukonur Shell-skálans í Þorlákshöfn hafi látið hana vita af því að ákærði hefði komið í skálann milli kl. 15:00 og 15:30 og sagst vera að leita að H-kk-þgf manni hennar og henni. Hafi hann sagst ætla að ganga í skrokk á þeim hjónum vegna vitnisburðar H-kk-ef fyrir dómi fyrr um daginn. Ákærði var handtekinn sama dag vegna annars máls og kannaðist hann ekkert við að hafa verið að hóta einum né neinum. Hann hafi bara farið heim til H-kk-ef af því að hann hafi ætlað að ræða við hann um „ljúgframburðinn í dóminum“. Daginn eftir gaf H-kk-nf skýrslu hjá lögreglu og kvaðst daginn áður hafa verið að vinna niðri í togara, en þar sé ekkert símasamband. Hann hafi farið upp á verkstæði síðdegis og þá séð að B-kvk-nf konan hans hafi verið að reyna að ná í hann. Hann hafi haft samband við hana og hafi hún þá sagt sér hvað gerst hefði og væri hún mjög hrædd af þeim sökum. H-kk-nf kvaðst hafa séð að skilaboð voru í talhólfi í síma hans og hafi þar komið fram að ákærði væri með hótanir í garð H-kk-ef. Hefði hann sagt H-kk-þf hafa verið að ljúga að sér í framburði fyrir dómi fyrir hálfum mánuði eða þremur vikum. Hafi málið snúist um umferðarslys í Þorlákshöfn fyrir um einu og hálfu ári, en ákærði hefði ekið í veg fyrir vélhjólamann. Hafi ákærði sagt að H-kk-nf ætti að breyta framburði sínum, annars hefði hann verra af. Hann ætti marga drungalega vini í Reykjavík og hann væri maður sem H-kk-nf vildi ekki hafa sem óvin.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði talið að H-kk-nf hefði borið ljúgvitni gegn sér fyrir dómi. Hann kvaðst hafa komið við í skálanum í Þorlákshöfn og spurt hvort afgreiðslukonurnar vissu hvar H-kk-nf ætti heima. Hann hefði borið ljúgvitni gegn sér og þyrfti hann að ná tali af honum. Þær hafi ekki vitað það en ákærði kvaðst hafa komist að því, farið heim til hans og talað inn á talhólfið hans. Hann kannaðist ekki við að hafa sagst ætla að buffa hann eða lemja kerlinguna hans. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað að H-kk-nf ætti konu eða börn. Hann kannaðist ekki við að hafa ætlað að leggja hendur á H-kk-þf en kannaðist við að hafa ætlað að hræða hann til þess að hringja í sig. Hann kvaðst hafa verið mjög reiður en hafa haft fulla stjórn á sér.

Vitnið R-kvk-nf B. S-kvk-nf, lögregluvarðstjóri skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hefði verið staddur á lögreglustöðinni vegna rannsóknar annars máls er kona hringdi inn stöðina og lét vita að ákærði væri að leita að henni og manni hennar í þeim tilgangi að ganga í skrokk á þeim. Ákærði hafi verið ósáttur við afskipti lögreglunnar, hann hafi verið frekar æstur og virtist undir áhrifum. Hann hefði verið spurður um hótanir en hann hefði neitað því að hafa haft í hótunum en hann hefði kannast við að hafa farið heim til manns sem hann teldi hafa borið ljúgvitni gegn sér fyrir dómi.

Vitnið G-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, lögreglumaður, skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hefði verið stöðvaður á Þrengslavegi grunaður um of hraðan akstur, akstur undir áhrifum fíkniefna og jafnframt akstur sviptur ökurétti. Hann hafi sagst vera að koma frá Þorlákshöfn frá móður sinni.

Vitnið H-kk-nf H. G-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið að vinna í vélarrúmi togara allan daginn og þegar hann hafi komið upp hafi hann séð að skilaboð voru í talhólfi. Hann kvaðst hafa hlustað á skilaboðin og hafi honum ekki staðið á sama og því hafi hann hringt í B-kvk-þf konu sína. Hafi hún tjáð honum að hún væri búin að hafa samband við lögreglu. Hann kvaðst hafa óttast um öryggi fjölskyldu sinnar, enda hafi ákærði boðað komu sína í Þorlákshöfn og hafi þetta valdið þeim miklum ótta, sérstaklega hjá stjúpdóttur sinni. Sé henni eftir þetta meinilla við að vera ein heima. H-kk-nf kvaðst hafa á sínum tíma komið fyrir dóm og skýrt frá akstri ákærða eins og hann hafi komið honum fyrir sjónir.

Vitnið B-kvk-nf B-kvk-nf Þ-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að starfsstúlka í söluskálanum hefði haft samband við sig og tjáð henni að ungur maður hefði verið að leita að H-kk-þgf og ætlaði hann að ganga frá honum. Hún hefði nefnt nafn ákærða og kvaðst vitnið þá hafa áttað sig á því að H-kk-nf hefði borið vitni gegn honum. Hún kvaðst hafa reynt að ná sambandi við H-kk-þf en það hafi ekki tekist og því hafi hún hringt á lögregluna. H-kk-nf hafi komið heim um kvöldið og þá hafi hún og fjölskyldan heyrt skilaboðin í síma hans. Kvaðst hún hafa orðið mjög óttaslegin og ekki þorað heim til sín fyrr en henni hafði verið sagt að það væri í lagi. Hún kvað dóttur sína 17 ára ekki koma eina heim úr skóla eftir þetta og þá vildi hún ekki vera ein heima.

Vitnið S-kvk-nf G-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hefði komið í söluskálann og látið þau orð falla við samstarfskonu hennar að hann ætlaði að „lemja þessa kellingu“. Hann hafi farið út en komið aftur og spurt hvort þær þekktu einhvern H-kk-þf. Hafi ákærði orðið æstur og hafi hann sagt að H-kk-nf hefði logið upp á sig að hann hefði ekki sinnt biðskyldu. Hafi ákærði þá sagst ætla að buffa hann og taldi hún ákærða eiga við H-kk-þf. Vitnið kvaðst eftir á að hyggja ekki telja að ákærði hafi sagst ætla að lemja einhverja konu, heldur væri hann að lýsa þessum H-kk-þgf sem bölvaðri kellingu. Hún kvað rangt eftir sér haft í lögregluskýrslu að ákærði hefði sagst ætla að lemja „helvítis kerlinguna hans“.

Vitnið Þ-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hefði komið í söluskálann og hefði hún spjallað við hann. Hefði hann spurt hvort þær þekktu einhvern H-kk-þf að Selvogsbraut 11. Hann hefði síðan farið og virst eitthvað reiður og látið þau orð falla að hann ætlaði að lúskra á þessari kerlingu. Hún kvaðst ekki hafa vitað hvað hann átti við, en skildi hann þannig að hann ætti við einhvern karlmann. Hafi ákærði komið aftur inn, greitt fyrir bensín og hafi þá sagt að hann ætli að lúskra á einhverjum manni. Hafi hann sagt ástæðuna þá að maðurinn hefði logið því að ákærði hefði ekki stöðvað við biðskyldu. Hún kvaðst hafa séð ástæðu til að láta B-kvk-þf vita að ákærði væri að leita að H-kk-þgf, enda hafi ákærði ekki litið vel út og verið reiður.

Niðurstöður.

Ákærði hefur játað sök samkvæmt ákærulið I og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem þar greinir og réttilega er færð til refsiákvæða í ákæruskjali. Samkvæmt matsgerð rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði fannst amfetamín, kókaín og tetrahýdrókannbínólsýra í þvagi ákærða og amfetamín í blóði hans mældist 25 ng/ml.

Ákærði hefur kannast við að hafa spurst fyrir um H-kk-þf í söluskálanum en neitar því að hafa sagst ætla að „buffa“ hann eða lemja kerlinguna hans. Vitnunum S-kvk-þgf og Þ-kvk-þgf ber saman um að ákærði hafi látið orð falla sem skilja mátti sem hótanir um líkamsmeiðingar gagnvart H-kk-þgf. Þá ber þeim saman um að ummæli ákærða um „kellingu“ mætti skilja þannig að hann ætti við H-kk-þf en ekki konu hans. Er því ósannað að hótanir ákærða hafi beinst gegn B-kvk-þgf B-kvk-þgf og verður hann sýknaður af II. lið ákæru að því leyti. Hins vegar er sannað með framburði ofangreindra vitna að ákærði hafi hótað H-kk-þgf líkamsmeiðingum og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Ákærði hefur kannast við að hafa hringt í H-kk-þf og lesið inn á talhólf skilaboð til hans í þeim tilgangi að hræða hann til þess að hringja í sig. Hljóðskrá úr talhólfinu hefur verið lögð fram í málinu og kemur þar fram að ákærði er vægast sagt ósáttur við framburð H-kk-ef fyrir dómi í sakamáli gegn ákærða. Kveður hann H-kk-þf hafa borið ljúgvitni gegn sér og skorar á hann að hringja í sig. Hann eigi marga drungalega vini í Reykjavík og hann væri maður sem H-kk-nf vildi ekki hafa sem óvin. Þessi ummæli ákærða voru til þess fallin að vekja ótta hjá H-kk-þgf um líf sitt, heilbrigði og velferð og verður ákærði því sakfelldur fyrir þessa háttsemi sína. Hins vegar er ósannað að hótanir ákærða hafi beinst að fjölskyldu H-kk-ef.

Í ákæru eru brot ákærða talin varða við 233. gr. almennra hegningarlaga en við munnlegan flutning málsins vísaði sækjandi til 108. gr. sömu laga, enda hefðu hótanirnar beinst að vitni sem gefið hefði skýrslu fyrir dómi. Samkvæmt 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 má ekki dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir. Í ákæru var háttsemi ákærða samkvæmt ákæruliðum II og III talin varða við 233. gr. almennra hegningarlaga og kemur því samkvæmt framansögðu ekki til álita að beita 108. gr. sömu laga. Varðar háttsemi ákærða því einungis við 233. gr. sömu laga.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var ákæru frestað skilorðsbundið á hendur honum 2003 fyrir nytjastuld. Árið 2005 var hann dæmdur í skilorðsbundið fangelsi fyrir þjófnað og sama ár sektaður fyrir tilraun til þjófnaðar og hraðakstur. Í apríl 2006 var ákærða gert að greiða 60.000 króna sekt fyrir að aka sviptur ökurétti. Með dómi frá 8. október 2007 var ákærði dæmdur til greiðslu 182.000 króna sektar vegna ýmissa brota auk aksturs undir áhrifum fíkniefna og þá gekkst hann undir viðurlagaákvörðun 23. febrúar 2009, þar sem hann féllst á að greiða 265.000 króna sekt fyrir að aka undir áhrifum fíkniefna, auk annarra brota. Þann 18. nóvember sl. var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir að aka tvívegis undir áhrifum fíkniefna, sviptur ökurétti, í annað skiptið að valda líkamsmeiðslum og í hitt skiptið að aka of hratt. Þann 21. desember sl. var ákærða dæmdur hegningarauki á síðastgreindan dóm, 6 mánaða fangelsi fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf, umferðarlögum og vopnalögum. Var ákærði m.a. sakfelldur fyrir að hafa ekið fjórum sinnum sviptur ökurétti og einu sinni undir áhrifum ávana- og fíkniefna.

Brot þau sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir voru framin 10. nóvember sl. eða áður en tveir síðastgreindir dómar féllu. Verður honum því gerður hegningarauki samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga. Þar sem um er að ræða hegningarauka á samtals 14 mánaða fangelsi verður að telja að brot ákærða sem hér er fjallað um hefðu ekki orkað til þyngingar hefði um þau verið fjallað í framangreindum dómum. Verður ákærða því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu. Hins vegar ber að árétta ævilanga ökuréttarsviptingu ákærða með vísan til þeirra lagaákvæða er í ákæru greinir.

Dæma ber ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talinn útlagðan kostnað, 180.166 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef hrl., 215.000 krónur, auk ferðakostnaðar, 44.670 krónur, hvort tveggja að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, K-kk-þgf T-kk-þgf H-kk-þgf, verður ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Áréttuð er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað, 180.166 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef hrl., 215.000 krónur, auk ferðakostnaðar, 44.670 krónur, hvort tveggja að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf.