S-68/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 19. september sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 27. ágúst 2007 á hendur ákærða, S-kk-þgf V-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [---], Holtagötu 11, Súðavík;

„fyrir eftirtaldar líkamsárásir framdar á árinu 2007:

1)

Aðfaranótt sunnudagsins 15. apríl, að Hólsvegi 13, Bolungarvík, skallað A-kk-nf S-kk-nf, kt. [---], einu sinni í andlitið og slegið hann nokkur hnefahögg í andlitið, höfuðið og herðarnar, með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgur yfir hægri kjálka og hægra gagnauga, sár á hægri eyrnasnepli, hrufl og mar á framhandleggjum og á baki, hrufl á hvirfli og hnakka, og sjöunda tönn í hægri neðri kjálka brotnaði.

2)

Aðfaranótt sunnudagsins 13. maí, við Arnarflöt 3, Súðavík, slegið A-kk-þf S-kk-þf, kt. [---], í andlitið og síðan sparkað í gagnauga hans, með þeim afleiðingum að hann hlaut glóðarauga vinstra megin og mar á augnlokum og gagnauga vinstra megin, mar og bólgur á vinstri hönd og skrámur á fingrum beggja handa auk þess sem flísaðist úr vinstri framtönn í efri gómi.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.

Í málinu gerir G-kk-nf T-kk-nf hrl. bótakröfu f.h. A-kk-ef S-kk-ef, kt. [---], á hendur S-kk-þgf V-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [---], til greiðslu bóta að fjárhæð 679.274 króna með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993.“

I.

Ákærði kom fyrir dóm 19. september sl. og játaði sök samkvæmt báðum liðum ákæru. Tók hann sérstaklega fram hvað síðari tölulið ákærunnar varðaði að hann hefði umrædda nótt komið að Arnarflöt 3 í Súðavík að áeggjan brotaþola sem ítrekað hefði verið búinn að hringja í ákærða í þeim tilgangi að mana hann til slagsmála við sig.

Framangreind játning ákærða er í samræmi við gögn málsins. Brot hans teljast því sönnuð og varða þau við tilgreint lagaákvæði í ákæru. Samkvæmt þessu þykir mega leggja dóm á málið á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991.

II.

A.

Í málinu gerir brotaþoli, A-kk-nf S-kk-nf, skaða- og miskabótakröfur á hendur ákærða og krefst bóta vegna beggja líkamsárásanna svo sem hér segir:

Vegna líkamsárásarinnar 15. apríl 2007 krefst brotaþoli þess í fyrsta lagi að ákærði bæti honum útlagðan kostnað, samtals að fjárhæð 29.774 krónur, samkvæmt framlögðum gögnum.

Í öðru lagi krefst brotaþoli ferða- og uppihaldskostnaðar, samtals að fjárhæð 25.000 krónur, v/ferðar til tannlæknis. Nauðsynlegt hafi verið að fara til tannlæknis þess sem brotaþola hafi stundað en sá hafi aðsetur í Keflavík.

Í þriðja lagi krefst brotaþoli miskabóta að fjárhæð 250.000 krónur. Kröfuna kveður brotaþoli byggjast á 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og framlögðu áverkavottorði en af vottorðinu sé ljóst að árás ákærða hafi verið mjög fólskuleg. Brotaþoli hafi hlotið líkamlega áverka við árásina og þá hafi hún jafnframt haft áhrif á hann andlega.

Að endingu gerir brotaþoli kröfu um lögmannskostnað að fjárhæð 62.250 krónur með virðisaukaskatti vegna framangreindra krafna.

Vegna líkamsárásarinnar 12. maí 2007 krefst brotaþoli miskabóta að fjárhæð 250.000 krónur. Kröfuna kveður brotaþoli byggjast á 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og framlögðu áverkavottorði en af því sé ljóst að árás ákærða hafi verið mjög fólskuleg. Þá gerir brotaþoli, líkt og vegna fyrri árásarinnar, kröfu um lögmannskostnað að fjárhæð 62.250 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum, vegna framsetningar síðasttalinna krafna.

Við þingfestingu málsins hafnaði ákærði bótakröfum brotaþola alfarið.

B.

Ákærði hefur samkvæmt framansögðu verið sakfelldur fyrir að hafa aðfaranótt 15. apríl sl. skallað brotaþola einu sinni í andlitið og slegið hann nokkur hnefahögg í andlit, höfuð og herðar. Ber ákærði skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til þessarar refsiverðu háttsemi hans. Fyrir liggur að líkamlegar afleiðingar árásarinnar voru þær að brotaþoli hlaut bólgur yfir hægri kjálka og hægra gagnauga, sár á hægri eyrnasnepli, hrufl og mar á framhandleggjum og á baki, hrufl á hvirfli og hnakka, og sjöunda tönn í hægri neðri kjálka brotnaði.

Krafa brotaþola um greiðslu lækniskostnaðar að fjárhæð 29.774 krónur er að hluta studd reikningum og kvittunum. Verður ekki annað séð en hinn útlagði kostnaður falli undir ákvæði 1. mgr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Ber því að dæma ákærða til að greiða brotaþola þá fjárhæð sem studd er reikningum og kvittunum, samtals 25.872 krónur. Þeim hluta kröfunnar sem eftir stendur er vísað frá dómi vegna vanreifunar.

Krafa brotaþola um greiðslu 25.000 króna vegna ferða og uppihalds er hvorki studd gögnum né nægjanlega rökstudd. Henni er því vísað frá dómi.

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna árásarinnar á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 sem ákvarðast í samræmi við dómvenju 150.000 krónur.

Ákærði hefur jafnframt verið sakfelldur fyrir að hafa aðfaranótt sunnudagsins 13. maí sl. slegið brotaþola í andlitið og síðan sparkað í gagnauga hans. Fyrir liggur að líkamlegar afleiðingar árásarinnar voru þær að brotaþoli hlaut glóðarauga vinstra megin og mar á augnlokum og gagnauga vinstra megin, mar og bólgur á vinstri hönd og skrámur á fingrum beggja handa auk þess sem flísaðist úr vinstri framtönn í efri gómi.

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna árásarinnar 13. maí sl. á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 sem ákvarðast, í samræmi við dómvenju og að atvikum málsins virtum, 100.000 krónur.

Samkvæmt 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála á brotaþoli rétt til bóta vegna lögmannskostnaðar sem hann hefur haft af því að halda fram kröfum sínum í málinu og þykja þær bætur hæfilega ákveðnar samtals 90.000 krónur.

Ákærða verður samkvæmt öllu því sem hér hefur verið rakið gert að greiða brotaþola samtals 365.872 krónur í miska- og skaðabætur.

III.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að ákærði réðst í tvígang harkalega gegn brotaþola. Ákærða þykir hins vegar mega virða það til nokkurra málsbóta að hann játaði brot sín fyrir dómi og þá hefur honum samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins ekki áður verið gerð refsing. Ennfremur þykir rétt að líta til ungs aldurs ákærða, en hann var nýorðinn 19 ára er hann framdi brot sín.

Refsing ákærða þykir að öllu framangreindu virtu hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir með heimild í 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 mega fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skal dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Með vísan til framlagðra yfirlita um sakarkostnað og fylgigagna þeirra dæmist ákærði því til að greiða samtals 20.000 krónur vegna öflunar áverkavottorða.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, S-kk-nf V-kk-nf G-kk-nf, sæti tveggja mánaða fangelsi en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 20.000 krónur í sakarkostnað.

Ákærði greiði A-kk-þgf S-kk-þgf 365.872 krónur.

K-kk-nf H-kk-nf