arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-242/2010

Mál þetta, sem dómtekið var þann 8. september s.l., hefur lögreglustjóranum á Akureyri höfðað með ákæruskjali útgefnu 17. ágúst 2010 á hendur X;

„fyrir eftirtalin þjófnaðarbrot:

I. (024-2010-3316)

Með því að hafa aðfararnótt þriðjudagsins 22. júní 2010, brotist inn í Fjölsmiðjuna að Óseyri 1 A á Akureyri og stolið þaðan myndavél f gerðinni Olympus FE-26SV, að verðmæti um 20.000 krónur

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. (024-2010-3344)

Með því að hafa þessa sömu nótt, brotist inn í Hlíðaprent að Óseyri 10 á Akureyri og stolið þaðan úr húsbíl sem þar var inni DVD tæki, með bakkmyndavél af gerðinni Alpine CVA 100AR.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög heimila

I.

Ákærði hefur hér fyrir dómi skýlaust játað þær sakir sem lýst er í ákæruskjali. Játningar ákærða eru í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, þ. á m. frumskýrslu og önnur gögn. Bótakröfur voru ekki hafðar uppi í máli þessu, en fyrir liggur að umræddu þýfi var skilað við frumrannsókn málsins.

Að framangreindu virtu og þar sem játning er í samræmi við gögn málsins þykir sök hans nægilega sönnuð og er háttsemi hans réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Mál þetta var rekið samkvæmt málsferðarreglum 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

II.

Ákærði, sem er tvítugur, hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins áður sætt refsingu. Hann var þannig í febrúarmánuði 2006 dæmdur fyrir hegningarlagabrot, en ákvörðun um refsingu hans var þá refsað skilorðsbundið í tvö ár. Ákærði stóðst skilorðið.

Ákærði hefur í máli þessu gerst sekur um þjófnaðarbrot og þykir refsing hans eftir atvikum hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Ákærði játaði sakir skýlaust við alla meðferð málsins og þykir fært að fresta framkvæmd refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Engan kostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1991, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-255/2010

Mál þetta, sem var dómtekið í dag, höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi þann 18. ágúst sl., með ákæru á hendur X;

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 16. apríl 2010, verið með í vörslum sínum á dvalarstað sínum að Norðurgötu [...] á Siglufirði, 0,38 grömm af tóbaksblönduðu hassi.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 17.809, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákærði sótti ekki þing, þrátt fyrir að hafa verið birt fyrirkall. Þar var þess getið að málið kynni að verða dæmt að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008. Er því heimilt samkvæmt 1. mgr. 161. gr. sömu laga að leggja dóm á málið að ákærða fjarverandi, enda varðar meint brot ekki þyngri viðurlögum en þar er áskilið í a-lið og framlögð gögn verða talin nægjanleg til sakfellingar. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er rétt heimfærð til refsiákvæða.

Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif á refsingu hans fyrir framangreint brot. Ákveðst hún 34.000 krónur í sekt til ríkissjóðs. Skal sektin greiðast innan fjögurra vikna frá uppsögu þessa dóms að telja, en ákærði sæta fangelsi í fjóra daga ella.

Gera ber efni upptækt eins og krafist er í ákæru og nánar er rakið í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, greiði 34.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppsögu þessa dóms að telja, en sæti ella fangelsi í fjóra daga.

Gerð eru upptæk 0,38 grömm af tóbaksblönduðu hassi, með nr. 17.809 í efnaskrá lögreglu.
S-270/2010

Mál þetta, sem dómtekið var þann 12. október s.l., hefur lögreglustjórinn á Akureyri höfðað hér fyrir dómi með ákæru, útgefinni 8. september s.l., á hendur X;

„fyrir fjárdrátt, með því að hafa á tímabilinu frá nóvember 2008 til desember 2009, þegar hún gegndi stöðu gjaldkera Leikfélags Dalvíkur, dregið sér kr. 1.669.653 krónur út af reikningi félagsins, sem hún síðan notaði til eigin neyslu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.“

Ákærða fer fram á vægustu refsingu sem lög heimila.

I.

Ákærða hefur hér fyrir dómi skýlaust viðurkennt sakargiftir líkt og brotum hennar er lýst í ákæruskjali. Játning ákærðu er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu og önnur gögn málsins.

Með játningu ákærðu, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæmt, er nægilega sannað að hún hafi framið þá háttsemi sem henni er gefin að sök. Varðar háttsemi hennar við fjárdráttarákvæði almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, 1. mgr. 147. gr.

Mál þetta var rekið samkvæmt málsmeðferðarreglum 1. mgr. 174. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008.

II.

Við ákvörðun refsingar ákærðu verður m.a. horft til ákvæða 70. gr. og 74. gr. almennra hegningarákvæða nr. 19, 1940 og þar á meðal þess að með hinni refsiverðu háttsemi aflaði hún sér verulegra fjármuna. Á hinn bóginn ber að virða það ákærðu til málsbóta að hún játaði brot sín án undandráttar þegar við lögreglurannsókn málsins og endurgreiddi umrædda fjárhæð að fullu hinn 10. mars s.l. Þá hefur sakaferill ákærðu ekki áhrif í máli þessu.

Refsing ákærðu þykir að ofangreindu virtu hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi. Eftir atvikum þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, X, sæti fjögurra mánaða fangelsi, en fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hún almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-284/2010

Mál þetta, sem var dómtekið 28. október sl., höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi 30. september sl. með ákæru á hendur X;

„fyrir kynferðisbrot, með því að hafa um nokkurt skeið fram til þriðjudagsins 6. júlí 2010, að [...], Svalbarðsstrandarhreppi, haft í vörslum sínum á hörðum diski í fartölvu samtals 3 ljósmyndir og 18 hreyfimyndir (heildarafspilunartími tæpar 3 klst.), sem sýna börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt.

Telst þetta varða við 4. mgr. 210. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. laga nr. 39/2000 og 2. gr. laga nr. 74/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku samkvæmt 1. tl. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga á Acer fartölvu.“

Ákærði hefur komið fyrir dóminn og játað þann verknað sem lýst er í ákæru. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til refsiákvæðis. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88, 2008.

Ákærði, sem er á átjánda ári, var með dómi 4. nóvember 2008 sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga, en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Ber nú, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum, að taka skilorðsdóminn upp og dæma ákærða refsingu í einu lagi. Hana ber að tiltaka sem hegningarauka, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, við 178.000 króna sekt sem ákærði var dæmdur til að greiða með dómi upp kveðnum 23. september sl. fyrir umferðarlagabrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Refsing ákærða ákveðst fangelsi í 30 daga, sem rétt er að skilorðsbinda eins og nánar greinir í dómsorði. Fallast ber á kröfu ákæruvaldsins um upptöku á fartölvu með skírskotun til 1. tl. 1. mgr. 69. gr. a. almennra hegningarlaga, sbr. 2. gr. laga nr. 149/2009. Ákærði verður dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef P-kk-ef hrl., sem ákveðst eins og í dómsorði greinir að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef P-kk-ef hrl., 50.200 krónur.

Ákærði sæti upptöku á Acer fartölvu.
S-357/2010

Mál þetta, sem dómtekið var þann 30. nóvember s.l., er höfðað af lögreglustjóranum á Akureyri með ákæru útgefinni 22. nóvember 2010 á hendur X, og piltinum A, fæddum 1990;

„fyrir eftirtalin þjófnaðarbrot:

I. (024-2010-6008)

Með því að hafa sunnudaginn 24. október 2010, staðið saman að innbroti í Golfskálann, við Jaðar á Akureyri og önnur hús tengd golfskálanaum og stolið þaðan um 5-6 flöskum af Víking léttbjór, golfkylfu og gert tilraun til að stela þaðan bensíni

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. sbr. og 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940

[...]

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Á dómþingi þann 30. nóvember sl. var þáttur piltsins A skilinn frá málinu, sbr. heimildarákvæði 169. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála. Á sama dómþingi var af hálfu ákæruvalds fallið frá því sakarefni að ákærði hefði stolið golfkylfu.

Mál þetta var rekið samkvæmt heimildarákvæði 164. gr. nefndra laga.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Ákærði, X, hefur hér fyrir dómi skýlaust viðurkennt sakargiftir líkt og sakarefni er lýst í ákæruskjali, svo sem því var breytt við meðferð málsins. Játning ákærða er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, þ.á m. framburðarskýrslur og önnur gögn.

Háttsemi ákærða þykir að framangreindu virtu nægilega sönnuð og varða brot hans við þjófnaðarákvæði 1. mgr. 244. gr., sbr. og 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Ákærði hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins ekki áður brotið gegn almennum hegningarlögum. Við ákvörðun refsingar verður m.a litið til þess að ákærði var í félagi við annan aðila er hann framdi brot sín, en á móti kemur að hann játaði brot sitt skýlaust við alla meðferð málsins.

Að ofangreindu virtu og með hliðsjón af ungum aldri þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, en rétt þykir að fullnustu hennar verði frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð, svo sem í dómsorði greinir.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti 30 daga fangelsi. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-404/2009

Mál þetta, sem var dómtekið 29. mars s.l., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi 22. desember s.l. með ákæru á hendur X, og Z;

„fyrir þjófnað, með því að hafa sunnudagsmorguninn 13. desember 2009, stolið í sameiningu GPS tæki af gerðinni Garmin Nuvi 310 og innkorti að verðmæti 10.000 krónur (fyrirframgreitt greiðslukort) úr bifreiðum sem stóðu á bifreiðastæðum í Goðabyggð á Akureyri.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærðu hafa báðir komið fyrir dóm og játað sök. Með skýlausri játningu hvors um sig, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm og er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu þykir nægilega sannað að þeir hafi framið það brot sem þeim er gefið að sök í ákæru og þar er rétt heimfært til refsiákvæðis.

Ákærði X var 10. júlí sl. dæmdur í þriggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 244. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga. Með broti sínu nú hefur hann rofið skilorð þessa dóms og ber að taka hann upp og dæma ákærða refsingu í einu lagi samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga með síðari breytingum. Ákveðst hún fangelsi í 4 mánuði, en með tilliti til aldurs ákærða og málsatvika þykir fært að skilorðsbinda dóminn eins og greinir í dómsorði.

Ákærði Z var dæmdur 16. janúar 2009 í 60 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur nú rofið skilorð þess dóms og ber að taka hann upp og dæma ákærða refsingu í einu lagi eftir reglum 60. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum. Ákveðst refsing ákærða fangelsi í 3 mánuði, en með tilliti til aldurs hans og málsatvika þykir fært að skilorðsbinda refsinguna eins og nánar greinir í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði X sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði Z sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-41/2010

Mál þetta, sem var dómtekið 3. mars s.l., höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi 18. janúar s.l., á hendur X,

„fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, aðallega fyrir hættubrot með því að hafa sunnudaginn 7. júní 2009, á bifreiðastæði við Bensínstöð N1 á Húsavík, á ófyrirleitinn hátt stofnað lífi og heilsu [A] í augljósa hættu er hann tvisvar sinnum ók bifreiðinni YI-319 á 30 til 40 kílómetra hraða á klukkustund í áttina að [A] sem tókst að forða sér undan henni en til vara fyrir hótun með því að hafa með ofangreindri háttsemi sinni hótað [A] líkamsmeiðingum.

Telst háttsemi ákærða aðallega varða við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, en til vara við 233. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur komið fyrir dóminn og játað sök að leiðréttri ritvillu í ákæru, þannig að ákæruvaldið tók fram að atvikið hefði gerst við bensínstöð N1 á Raufarhöfn en ekki á Húsavík. Ákærði tók þó fram að hann hefði ekið í eitt skipti í áttina að brotaþola og í síðara skiptið hefði brotaþoli verið búinn að færa sig frá. Hefði verið ásetningur hans að hræða brotaþolann og tók fram að brotaþoli hefði getað forðað sér. Kvaðst hann telja að hefði hann ekki gert svo hefði ákærði náð að nema staðar áður en bifreiðin lenti á honum. Af hálfu ákæruvaldsins var því lýst yfir að það gæti fallist á að dómur yrði lagður á málið miðað við þessa lýsingu ákærða á atvikum án frekari gagnaöflunar eða aðalmeðferðar og var málið dómtekið með heimild í 164. gr. laga nr. 88, 2008 að teknu tilliti til þessarar lýsingar ákærða og afstöðu ákæruvaldsins. Með skírskotun til þessarar játningar ákærða og afstöðu ákæruvalds verður fallist á að ákærði sé sannur að sök að því að hafa hótað brotaþola líkamsmeiðingum með því að aka bifreiðinni eins og greinir í ákæru. Verður hann því sakfelldur í samræmi við varakröfu ákæruvaldsins fyrir brot gegn 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Ákærði hefur hreinan sakaferil. Með tilliti til þess og hliðsjón af atvikum þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 1 mánuð, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 1 mánuð, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-422/2009

Mál þetta, sem tekið var til dóms hinn 15. janúar, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 29. desember 2009, á hendur X,

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa fimmtudagskvöldið 22. október 2009, verið með í vörslum sínum 0,67 grömm af amfetamíni, þegar lögreglan hafði afskipti af honum á bifreiðastæði við [...] á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 16.208, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Fyrir dómi játaði ákærði skýlaust sök samkvæmt ákæru. Með játningu þeirri, sem fær stoð í gögnum málsins og engin ástæða þykir til að draga í efa, er hann sannur að sök samkvæmt ákæru og hefur unnið sér til refsingar, en háttsemi hans er í ákæru rétt færð til refsiheimildar.

Fyrir dómi lýsti ákærði miklum vilja til að bæta ráð sitt. Kvaðst hann hættur allri fíkniefnaneyzlu og hefði hafið undirbúning skólagöngu.

Sakaferill ákærða er með þeim hætti að í janúar 2008 gekkst ákærði undir sátt sem fól í sér greiðslu 70.000 króna sektar í ríkissjóð fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga og var jafnframt sviptur ökurétti í fjóra mánuði. Þá var ákærði í júlí 2009 dæmdur í 100.000 króna sekt fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45a gr. og 5. gr. umferðarlaga- og fíkniefnalagabrot og jafnframt sviptur ökurétti í tvö ár. Loks var ákærði í desember það ár dæmdur í eins mánaðar fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir fíkniefnalagabrot. Það brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir framdi hann í október 2009. Ber því nú að ákveða refsingu hans sem hegningarauka. Þegar á allt er horft þykir mega ákveða að ákærða verði ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Sakarkostnaður var sagður enginn vera en fallast ber á gerða upptökukröfu. Í ákæru er krafizt upptöku amfetamíns samkvæmt efnaskýrslu númer 16208. Samkvæmt gögnum málsins er efnaskýrsla, sem greinir efni sem fundizt hafi á ákærða, með efnaskrárnúmerið 16.593. Þykir hér hafa orðið misritun í ákæru en vörn ákærða hafi á engan hátt af henni spillzt.

E-kk-nf Þ-kk-nf fór með mál þetta fyrir ákæruvaldið.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, X, verður ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Upptæk eru gerð 0,67 grömm af amfetamíni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins og tilgreind eru í efnaskýrslu nr. 16593.
S-424/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 19. janúar s.l., er höfðað hér fyrir dómi af lögreglustjóranum á Akureyri, með ákæruskjali, útgefnu 28. desember s.l., á hendur X;

„fyrir fjársvik, með því að hafa frá 22. júní til 25. júní 2009, tólf sinnum notað stolið greiðslukort í eigu [A], til þess að svíkja út vörur að verðmæti samtals kr. 136.290 úr ýmsum verslunum á Akureyri, svo sem Hagkaupum, Gallerý, Benetton, Toppmenn o.fl.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Mál þetta var rekið skv. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

Ákærða, hefur hér fyrir dómi skýlaust viðurkennt sakargiftir eins og háttsemi hennar er lýst í ákæruskjali. Játning ákærðu er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, en fyrir liggur að hún endurgreiddi tjón er hlaust af brotum hennar, við lögreglurannsókn málsins.

Háttsemi ákærðu þykir að framangreindu virtu nægjanlega sönnuð og varða brot hennar við fjársvikaákvæði 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Ákærða hefur ekki áður sætt refsingum svo kunnugt sé. Þykir refsing hennar hæfilega ákveðin 45 daga fangelsi.

Með hliðsjón af skýlausri játningu ákærðu við alla meðferð málsins, að hún endurgreiddi tjón sem af háttsemi hennar hlaust og að hún hefur tekið sér tak og breytt um lífsstíl, þykir eftir atvikum fært að binda refsinguna skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

Engan kostnað leiddi af rekstri málsins skv. yfirlýsingu fulltrúa ákæruvalds fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, X, sæti fangelsi í 45 daga. Fullnustu refsingarinnar skal fresta og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi hún almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.
S-425/2009

Mál þetta sem dómtekið var þann 11. febrúar sl. höfðaði lögreglustjórinn á Húsavík hér fyrir dómi þann 29. desember 2009 með ákæru á hendur X:

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 20. september 2009, á veitingastaðnum Gamla-Bauk á Húsavík, slegið […] hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að hún hlaut mar og fleiður á vör og kinn og tognun í vinstri kjálkalið.

Brot ákærða telst varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 110. gr. laga nr. 82/1998 og 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að, að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt eins og því er lýst í ákæru. Játning hans er í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, þar á meðal læknisvottorð brotaþola. Brot ákærða þykir að þessu virtu nægjanlega sannað, og er háttsemin réttilega færð til refsiákvæðis í ákæru, 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 110. gr. laga nr. 82/1998 og 10. gr. laga nr. 21/1981.

Verður dómur lagður á málið án frekari sönnunarfærslu með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði, sem er 24 ára gamall, áður hlotið sektardóma fyrir umferðarlagabrot, þar á meðal ölvunarakstur og fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974. Síðast var hann dæmdur í maí 2008 fyrir ölvunarakstur og var þá auk sektar sviptur ökurétti í 2 ár. Við ákvörðun refsingar ber að líta til þess að ákærði hefur nú gerst sekur um hegningarlagabrot. Þykir refsing ákærða með hliðsjón af 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, en ölvunarástand á verknaðarstundu réttlæti ekki hegðan hans gagnvart brotaþola, sbr. ákvæði 17. gr. nefndra laga. Með hliðsjón af skýlausri játningu ákærða við alla meðferð málsins, ásamt því að hann hefur lýst yfir iðran og tekið sér tak, þykir eftir atvikum rétt að fresta fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/194, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Dæma ber ákærða til að greiða sakarkostnað málsins, 6.900 krónur.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti 30 daga fangelsi en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 6.900 krónur.