arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-139/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. síðasta mánaðar, á hendur G-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lundi 2 í Kópavogi, „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa mánudaginn 6. febrúar 2017 ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti og án lögboðinnar vátryggingar suður Reykjanesbraut á vegakafla við Orkuna við Dalveg í Kópavogi“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr. 93. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 28. síðasta mánaðar og var birt ákærða ásamt ákæru málsins 4. þessa mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brotin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði frá og með árinu 2015 í fimm tilvikum brotið gegn umferðarlögum, en þar af hafa eftirgreind brot hans með því að aka sviptur ökurétti áhrif við ákvörðun refsingar nú. Með tveimur sáttum hjá lögreglustjóra 28. september það ár samþykkti hann annars vegar sektargreiðslu og tímabundna ökuréttarsviptingu, fyrir að aka ölvaður og sviptur ökurétti og hins vegar aðra sektargreiðslu, einnig fyrir umferðarlagabrot, þar á meðal fyrir að aka sviptur ökurétti. Fyrir þann tíma hafði hann með sams konar sáttum 6. janúar sama ár, samþykkt tímabundnar ökuréttarsviptingar. Nú síðast var ákærði með dómi 29. apríl á síðasta ári dæmdur í þrjátíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis 23. desember 2015.

Að framangreindum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eftir 77. gr. sömu laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-140/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. síðasta mánaðar, á hendur M-x-x F-x-x M-x-x, kt. 000000-0000, Kársnesbraut 106 í Kópavogi, „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa laugardaginn 28. janúar 2017 ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti eftir Holtsvegi í Garðabæ“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 28. síðasta mánaðar og var birt ákærða ásamt ákæru málsins 4. þessa mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið það brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og er brotið réttilega heimfært til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði frá og með árinu 2010 í fjórum tilvikum brotið gegn umferðarlögum, en þar af hafa eftirgreind brot hans með því að aka sviptur ökurétti áhrif við ákvörðun refsingar nú. Með sátt hjá lögreglustjóra 19. janúar 2011 samþykkti hann sektargreiðslu, meðal annars fyrir að aka sviptur ökurétti, en hann hafði áður verið sviptur ökurétti í átján mánuði með sátt hjá lögreglustjóra 2. mars 2010. Með dómi 29. apríl 2016 var hann dæmdur í 45 daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir að aka í tvígang sviptur ökurétti, 22. desember 2015 og 11. janúar 2016, þar af í síðara tilvikinu einnig undir áhrifum áfengis. Hann hafði þá áður verið sviptur ökurétti í fjögur ár með sátt hjá lögreglustjóra 18. mars 2015.

Að framangreindum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, M-x-x F-x-x M-x-x, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-144/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. síðasta mánaðar, á hendur S-kk-þgf B-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Fögruhlíð 5 í Hafnarfirði, „fyrir fíkniefnabrot í Hafnarfirði með því að hafa fimmtudaginn 9. mars 2017 haft í vörslum sínum 3,81 g af maríhúana, 17.91 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 9 kannabisplöntur, sem ákærða hafði ræktað um stutt skeið og til þess dags, sem lögregla fann við húsleit í bílskúr við heimili ákærða að Fögruhlíð 5 og lagði hald á“ og að hafa þannig brotið gegn 2., sbr. 4., 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerðir nr. 232/2001 og nr. 848/2002.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði „dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og jafnframt að framangreind fíkniefni verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 26. síðasta mánaðar og var birt ákærða ásamt ákæru málsins 8. þessa mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing, mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið það brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og er brotið réttilega heimfært til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Sakaferill ákærða hefur ekki þýðingu við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Að framangreindu virtu, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 skal ákærði sæta upptöku á kannabisplöntum, maríhúana og tóbaksblönduðu kannabisefni, sem hald var lagt á, eins og greinir í dómsorði.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, S-kk-nf B-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti upptöku á 3,81 g af maríhúana, 17,91 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og níu kannabisplöntum, sem hald var lagt á.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-146/2017

Mál þetta, sem var dómtekið 18. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. síðasta mánaðar, á hendur M-x-x R-x-x C-x-x C-x-x, kt. 000000-0000, Laufbrekku 19 í Kópavogi, „fyrir eftir[t]alin umferðarlagabrot á árinu 2017 með því að hafa:

I

Miðvikudaginn 18. janúar ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti og án þess að hafa öryggisbelti spennt austur Flugvallaveg í Reykjavík, á vegarkafla við Skógarhlíð, uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar. [...]

II

Laugardaginn 11. mars ekið sömu bifreið sviptur ökurétti norður Strandgötu í Hafnarfirði, á vegarkafla á móts við Óseyrarbraut, uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar. [...]

Teljast brot í báðum liðum varða við 1. mgr. 48. gr., en brot [í] lið I auk þess við 1. mgr. 71. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 26. síðasta mánaðar og var birt A ásamt ákæru málsins á skráðu lögheimili ákærða 11. þessa mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brotin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði nær sakaferill ákærða aftur til ársins 2008, en þar af hafa nú áhrif við ákvörðun refsingar, eftirgreind tilvik þar sem ákærði hefur framið samskonar brot og hann er nú sakfelldur fyrir í máli þessu. Með sátt hjá lögreglustjóra 29. október 2015 samþykkti hann greiðslu 70.000 króna sektar fyrir sams konar brot og hann er nú sakfelldur fyrir, en brotin framdi hann 27. ágúst það ár. Hann hafði þá áður með annarri þess háttar sátt 19. maí sama ár verið sviptur ökurétti í 24 mánuði frá þeim degi. Með tveimur öðrum sáttum af því tagi 16. mars 2016, samþykkti hann annars vegar greiðslu 60.000 króna sektar og hins vegar greiðslu 100.000 króna sektar, í báðum tilvikum fyrir að aka sviptur ökurétti. Fyrra af þeim tveimur brotum framdi hann fyrir þann tíma er hann gerði framangreinda lögreglustjórasátt 29. október 2015, eða 8. ágúst það ár, en síðara brotið framdi hann eftir gerð þeirrar sáttar, eða 15. nóvember sama ár.

Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eftir 77. gr. þeirra laga og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, M-x-x R-x-x C-x-x C-x-x, sæti fangelsi í 45 daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-147/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 15. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. apríl síðastliðinn, á hendur I-kk-þgf P-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 000000-0000, Helgubraut 17 í Kópavogi, „fyrir umferðarlagabrot í Kópavogi með því að hafa þriðjudaginn 7. mars 2017 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Nýbýlaveg við hús númer 58 uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærða þrívegis verið gerð refsing fyrir að aka svipur ökurétti og hafa þau tilvik áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Með dómi 11. október 2010 dæmdur í þrjátíu daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, akstur undir áhrifum slíkra efna og akstur sviptur ökurétti. Hann hafði þá tvívegis áður verið tímabundið sviptur ökurétti, í síðara tilvikinu af þeim tveimur í tvö ár, en það var gert með dómi 27. maí 2009. Með dómi 21. mars 2012 var hann dæmdur í þriggja mánaða fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð, vegna brota með því að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna og sviptur ökurétti. Síðast var hann með dómi 13. janúar á síðasta ári, dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi og ævilöng ökuréttarsvipting hans áréttuð að nýju, fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna og sviptur ökurétti.

Að þessum sakaferli virtum, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir refsing ákærða samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987, hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 105.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, I-kk-nf P-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærði greiði 105.400 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-170/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 23. ágúst sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 9. maí 2017 á hendur ákærða, Þ-kk-þgf Þ. Í-kk-þgf F-kk-þgf, kt. [...], til heimilis að [...] í [...];

„fyrir þjófnað og nytjastuld, með því að hafa dagana 13.-16. maí 2016 farið í heimildarleysi inn í íbúðarhúsnæði að Trönuhólum 18 í Reykjavík og stolið þaðan Lenovo fartölvu, útvarpi, áfengi, húslyklum, 5000 dönskum krónum og vegabréfi og með því að hafa á sama tímabili ekið bifreiðinni [...] í heimildarleysi frá vettvangi og um götur höfuðborgarsvæðisins.

Telst þetta varða við 244. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir A kröfu um að ákærði greiði honum kr. 545.000 auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 16. maí 2016 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

I

Fyrirkall í máli þessu var gefið út 29. maí 2017 og löglega birt ákærða 15. júní sl. Við þingfestingu málsins 20. júní sl. sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið á grundvelli 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Málið var endurupptekið í þinghaldi 23. ágúst sl. og lagði ákæruvaldið þá fram fyllri gögn um birtingu fyrirkalls og ákæru. Málið var því næst dómtekið að nýju.

Með vísan til áðurgreindrar lagagreinar verður dómur lagður á málið þrátt fyrir útivist ákærða þar sem framlögð gögn þykja nægileg til sakfellingar og önnur skilyrði ákvæðisins eru hér einnig uppfyllt. Brot ákærða teljast því sönnuð og varða þau við tilgreind lagaákvæði í ákæru.

Ekki var sótt þing af hálfu kröfuhafa við þingfestingu málsins þrátt fyrir að honum hefði verið tilkynnt um þinghaldið með sannanlegum hætti. Ber því að fella kröfuna niður, sbr. 2. mgr. 174. gr. laga nr. 88/2008.

II

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins á ákærði talsverðan sakaferil að baki. Þannig hlaut hann á árunum 1981 til 2013 dóma fyrir skjalafals, auðgunarbrot, skattalagabrot og líkamsárás. Þá var ákærði á árunum 2014 og 2016 í þrígang dæmdur til refsingar vegna umferðarlagabrota.

Með hliðsjón af sakaferli ákærða og að brotum hans virtum þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn málsins og rekstri þess hér fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Þ-kk-nf Þ. Í-kk-nf F-x-x, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

K-kk-nf H-kk-nf
S-177/2017

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 8. maí 2017, á hendur E-x-x G-x-x, fæddum [...], litháískum ríkisborgara.

Ákærða er gefið að sök brot gegn 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni „með því að hafa föstudaginn 17. mars 2017 staðið að innflutningi á samtals 196,50 g af metamfetamíni, sem var 18% að styrkleika, ætluðu til söludreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Fíkniefnin flutti ákærði til landsins sem farþegi með flugi FI-213 frá Kaupmannahöfn, Danmörku, falin í líkama sínum í einni pakkningu.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er gerð krafa um upptöku á framangreindum fíkniefnum.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu og eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar ákærða samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 verður að leggja til grundvallar þá staðhæfingu hans að hann hafi ekki verið eigandi fíkniefnanna og að hann hafi tekið að sér að flytja þau hingað til lands gegn þóknun. Að þessu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd og magni og styrkleika þeirra efna sem brot ákærða tekur til þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 18. mars 2017.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 er fallist á kröfu ákæruvalds um upptöku fíkniefna.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda og ákvörðun dómsins um þóknun skipaðs verjanda, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, og aksturskostnað hans, eins og nánar greinir í dómsorði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

Dómsorð

Ákærði, E-x-x G-x-x, sæti fangelsi í fimm mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 18. mars 2017.

Ákærði sæti upptöku á 196,50 g af metamfetamíni.

Ákærði greiði 941.492 krónur í sakarkostnað, þar af 744.000 krónur í þóknun til skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns, og 90.480 krónur vegna aksturskostnaðar.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-182/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 20. júní sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 16. maí 2017 á hendur ákærða, X, kt. [...], [...], [...];

„fyrir þjófnað, með því að hafa þriðjudaginn 14. febrúar 2017, á bifreiðastæði við verslun Hagkaups í Skeifunni, farið inn í bifreiðina [...] og stolið þaðan Macbook Pro fartölvu og í kjölfarið farið inn í verslunina og stolið þaðan úlpu að söluverðmæti 14.999 kr.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Ákæruvaldið krefst þess í málinu að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Kröfur ákærða eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög frekast heimila.

I

Við þingfestingu málsins 20. júní sl. kom ákærði fyrir dóm og játaði sök. Í ljósi játningar ákærða ákvað dómari að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var málið því tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

II

Ákærði játar sök í málinu. Að mati dómara samrýmist játning hans framlögðum gögnum. Brot ákærða teljast því sönnuð og eru þau réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Sakaferill ákærða er lítill og hefur engin áhrif á ákvörðun refsingar hans nú. Játningu ákærða ber að virða honum til málsbóta. Samkvæmt því og að brotum ákærða virtum þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Eftir atvikum þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn málsins og rekstri þess hér fyrir dómi.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

K-kk-nf H-kk-nf