S-171/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 31. janúar 2007, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 2. nóvember 2006 á hendur M-x-x A-x-x, kt. 000000-0000, til heimilis að Skólavegi 52, Fáskrúðsfirði, “fyrir umferðarlagabrot á Fáskrúðsfirði, með því að hafa föstudaginn 8. september 2006, undir áhrifum áfengis, ekið bifreiðinni JX-013 frá Skólavegi 52, vestur Skólaveg, niður Kaupfélagsbrattann og vestur Búðaveg, þar sem hann ók bifreiðinni út af veginum og hafnaði hún ofan í læk, á móts við hús nr. 34. 2,31 prómill af alkóhól mældust í blóði kærða nefnt sinn.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 2. gr. laga nr. 23/1998 og 8. gr. laga nr. 84/2004.”

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög heimila. Þá er krafist málsvarnarlauna.

II.

Málavextir

Í frumskýrslu lögreglu segir að tilkynning hafi borist frá fjarskiptamiðstöð lögreglu kl. 19.25 hinn 8. september 2006 um að bifreið hefði verið ekið út í læk fyrir framan hús nr. 34 við Búðaveg á Fáskrúðsfirði. Lögregla hafi verið komin á vettvang kl. 19.55. Í skýrslunni segir að bifreiðinni hafi verið ekið út af veginum við læk er renni undir Búðaveg í ræsi nokkru austan við hús nr. 34. Bifreiðin hafi stöðvast yfir ræsinu og verið skorðuð milli bakka lækjarins. Á vettvangi hafi lögregla hitt fyrir S-kvk-þf G. M-kvk-þf sem tilkynnt hefði um óhappið. Er haft eftir S-kvk-þgf að hún hafi heyrt háværan dynk og að hún og maður hennar Ó-kk-nf Ó-kk-nf hefðu litið út um eldhúsgluggann, sem snúi í austur að Búðaveginum, og séð hvar bifreið hefði verið ekið út af við læk, sem þarna sé. Þau hefðu séð tvo menn koma út úr bifreiðinni, annan bílstjóramegin en hinn farþegamegin. Sá sem komið hefði út bílstjóramegin hefði verið klæddur stuttbuxum. Ó-kk-nf hefði farið út og athugað hvort eitthvað hefði komið fyrir mennina og boðið þeim aðstoð sem þeir hefðu afþakkað.

Í skýrslunni segir að á meðan lögregla hafi verið á vettvangi hafi S-kk-nf J-kk-nf komið þar að og tjáð lögreglu að maður að nafni M-x-x hefði ekið bifreiðinni. Hafi S-kk-nf sagst hafa ekið honum heim um kl. 19.55.

Í frumskýrslunni segir að kl. 20.20 hafi verið farið að heimili ákærða, M-x-x A-x-x, að Skólavegi 52 á Fáskrúðsfirði og rætt við hann. Ákærði hafi verið klæddur stuttbuxum og stuttermabol. Aðspurður um tildrög óhappsins hafi ákærði sagt að hann hefði verið á leið að afgreiðslustöð Shell og verið að aka niður og vestur Búðaveg þegar stór bifreið hefði komið á móti honum með háu ljósin á. Hefði hann blindast við að mæta honum og ekið út af veginum með fyrrgreindum afleiðingum. Hann hafi ekki sagst muna hvernig bifreið þetta hefði verið, en þó gæti hún hafa verið rauð. Bifreiðin hefði ekki stöðvað. Haft er eftir ákærða að maður að nafni S-x-x S-x-x hafi verið með honum í bifreiðinni þegar óhappið varð. Þá er eftir honum haft að hann hafi marist lítillega á hálsi við óhappið. Í skýrslunni segir að ákærði sé litháískur ríkisborgari og að hann hafi framvísað vegabréfi því til staðfestingar. Einnig hafi hann framvísað litháísku ökuskírteini. Í skýrslunni segir að ákærði hafi verið spurður hvort hann hefði drukkið áfengi og hann tjáð lögreglu að hann hefði ekki neitt áfengis. Hafi hann verið látinn blása í S-D2 mæli, sem sýnt hafi 3,05‰.

Í skýrslu lögreglu segir að kl. 20.34 hafi ákærða verið tilkynnt að hann væri handtekinn vegna gruns um ölvun við akstur. Jafnframt hafi honum verið kynnt réttarstaða hans sem handtekins manns. Ákærði hafi ekki viljað aðstoð lögmanns. Hafi ákærða þá sagst hafa drukkið úr tveimur 500 ml dósum af áfengum bjór eftir að S-kk-nf ók honum heim um kl. 19.55 og fram að þeim tíma er lögregla kom heim til hans um kl. 20.20. Bjórtegundin hefði verið Egils gull. Það væri eina áfengið sem hann hefði neytt þennan dag. Er haft eftir ákærða að S-x-x hefði verið heima hjá honum að Skólavegi 52 og einnig A-x-x Z-x-x, sem þar byggi ásamt ákærða.

Ákærði var færður á lögreglustöð þar sem honum var þrívegis dregið blóð, fyrst kl. 21.15, í annað sinn kl. 22.28 og í þriðja skiptið kl. 22.56. Þá lét ákærði í té þvagsýni, það fyrra kl. 21.22 og hið síðara kl. 22.36.

Í skýrslu lögreglu segir að við leit í bifreið ákærða hafi ekkert áfengi fundist en þó nokkuð af tómum dósum undan áfengum bjór, bæði undir framsætunum og fyrir aftan þau. Um kl. 22.45 hafi lögreglumenn farið að heimili S-x-x S-x-x að Hafnargötu 13 og reynt að ná tali af honum en þeim hafi ekki tekist að vekja hann. Mánudaginn 11. september hafi lögregla hins vegar náð tali af S-x-x á heimili hans. Í skýrslunni segir að S-x-x kunni litla ensku og því hafi meðleigjandi hans verið fenginn til að túlka fyrir hann. S-x-x hafi ekki getað greint lögreglu frá því með hvaða hætti umferðaróhappið hefði átt sér stað þar sem hann hefði verið að beygja sig niður til að leita að geisladiski. Aðspurður hafi hann sagt að hann einn hefði verið að drekka áfengi og að hann hefði aðeins drukkið fáeina bjóra heima hjá ákærða áður en þeir héldu af stað á bensínstöðina, enda hefði hann stoppað stutt við hjá ákærða.

Mánudaginn 11. september 2006 hafi lögregla einnig rætt við A-x-x á lögreglustöðinni. Þar hafi hann tjáð lögreglu að hann og ákærði hefðu verið heima hjá sér ásamt S-x-x umrætt föstudagskvöld og að hann og S-x-x hefðu drukkið einn lítra af vodka og 6 bjóra saman. Hann sagði að ákærði hefði ekki drukkið neitt áfengi. Sagði hann að Sigitas hefði verið hjá þeim í einn til einn og hálfan tíma áður en þeir ákærði hefðu farið í sjoppuna. Sagðist A-x-x hafa verið sofandi þegar ákærði hefði komið heim eftir umferðaróhappið.

Samkvæmt niðurstöðu Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði dags. 19. september 2006 mældist magn alkóhóls í blóðsýni sem tekið var úr ákærða kl. 21.15 2,31‰, í blóðsýni sem tekið var kl. 21.26 mældist 2,13‰ og í blóðsýni sem tekið var kl. 22.56 mældist 2,09‰, allt að frádregnu reiknuðu fráviki. Í þvagsýni sem ákærði gaf kl. 21.22 mældist magn alkóhóls yfir 3,1‰ og í þvagsýni sem ákærði gaf kl. 22.36 mældist 3,01‰, einnig að frádregnu reiknuðu fráviki.

Í niðurstöðu álitsgerðar Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði dags. 28. september 2006, sem undirrituð er af K-kvk-þgf M-kvk-þgf deildarstjóra og E-kvk-þgf S-kvk-þgf lyfjafræðingi, segir eftirfarandi:

“Etanólstyrkur í blóði umrædds ökumanns kl. 21:15 reyndist 2,46‰ og 3,29‰ í þvaginu kl. 21.22 (endanlegar niðurstöður 2,31‰ og 3,14‰). Hlutfall milli etanólstyrks í blóði og þvagi er um 1,35 sem bendir til að talsverður tími hafi liðið frá því að jafnvægi náðist og etanólstyrkur í blóðinu því fallandi. Blóðsýni nr. 38400, sem tekið var kl. 22:26 og þvagsýni nr. 38401 styður þetta. Ef meðal karlmaður drekkur tvo stóra áfenga bjóra (5%) gæti etanólstyrkur í blóði hans mælst 0,5‰ til 1,0‰ að algjöru hámarki. Drykkja á tveimur 500 ml áfengum bjórum eftir kl. 19.55 skýrir því ekki etanólstyrk í blóði viðkomandi ökumanns kl.21:15. Hinn hái etanólstyrkur í blóði og sér í lagi þvagi ásamt hlutfallinu milli blóðsýnis og þvagsýnis bendir eindregið til að viðkomandi ökumaður hafi drukkið talsvert áfengi fyrir kl. 19:25 þetta umrædda kvöld og því verið ölvaður þegar meintur ölvunarakstur átti sér stað.”

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum.

Ákærði neitaði sök. Hann sagðist hafa verið á leið út á bensínstöð til að kaupa símakort þegar óhappið varð, en frá heimili hans að bensínstöðinni væri um þriggja mínútna akstur. Sagðist hann hafa verið nýkominn úr vinnu þegar þetta gerðist, en búinn að fara í sturtu og fá sér að borða áður en lagði af stað út á bensínstöð. Hann sagðist ekki hafa drukkið áfengi áður en hann hélt af stað á bifreiðinni. Þegar óhappið varð hefði hann verið að beygja og ætlað að skipta um rás á útvarpinu. Þá hefðu ljósin á bílnum sem kom á móti honum blindað hann og hann beygt óvart út af veginum. Einnig hefði komið í ljós daginn eftir að sprungið hefði á einu dekkinu undir bílnum og að það gæti einnig hafa haft sitt að segja. Hann sagði að vinur hans S-x-x hefði verið í bílnum með honum.

Ákærði sagðist hafa verið í málningarvinnu hjá S-kk-þgf J-kk-þgf á þessum tíma og að hann hefði verið að vinna til kl. 17.00 eða 17.30 þennan dag. Hann sagði að S-x-x vinur hans hefði hins vegar verið að vinna í fiskvinnslu á þessum tíma. S-x-x hefði áreiðanlega verið undir áhrifum áfengis í umrætt skipti. Eftir að hafa ekið út af veginum sagðist ákærði hafa hringt í S-kk-þf og beðið hann um að ná í sig. Hann sagði að S-kk-nf hefði komið á staðinn og skutlað honum heim og sagðist hann hafa verið kominn heim til sín um 10 mínútum síðar. Hann hefði verið í miklu sjokki og því hefði hann fengið sér í glas eftir að heim kom. Hann sagðist aldrei hafa þurft að eiga samskipti við lögregluna áður og því hefði honum brugðið mjög við atvikið. S-kk-nf hefði hins vegar sagt honum að hafa ekki áhyggjur því þetta myndi allt saman fara vel. Lögreglan hefði komið heim til hans eftir u.þ.b. 60 til 90 mínútur og þá hefði hann verið búinn að drekka fjórar hálfs lítra dósir af áfengum bjór. Lögreglan hefði farið með hann á lögreglustöðina en á leiðinni þangað hefðu þau komið við í bílnum hans og náð í pappíra sem þar voru. Þá hefði honum fyrst verið tilkynnt að hann væri handtekinn.

Ákærði var spurður um skýringu á því hvers vegna yfir 2‰ af alkóhóli mældust í blóði og yfir 3‰ í þvagi hans umrætt kvöld. Hann sagði að það kæmi honum á óvart hversu mikið magn alkóhóls mældist í blóði hans og þvagi því honum hefði ekki fundist hann vera mjög drukkinn. Þá var hann spurður að því hvers vegna talsvert meira magn alkóhóls hefði mælst í þvagi en í blóði með hliðsjón af því að það þýddi að talsvert langur tími hefði liðið frá því að hann hefði neytt áfengis þegar sýnin voru tekin. Hann sagðist ekki hafa skýringu á því enda væri hann ekki læknismenntaður. Ákærði sagði að ekki væri útilokað að hann hefði sagt lögreglu skömmu eftir slysið að hann hefði ekki drukkið áfengi, enda hefði hann verið í áfalli. Aðspurður sagðist hann halda að slysið hefði orðið um kl. 19.10. Aðspurður sagðist ákærði búa með vini sínum A-kk-þgf á Fáskrúðsfirði.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf sagðist hafa verið staddur á heimil sínu þegar óhappið varð og verið nýkominn inn. Hann sagði að úti hefðu verið vindkviður og í einni vindkviðunni hefði hann heyrt dynk, sem hann hefði veitt athygli og litið út um glugga, sem snúi í austur og séð þar bifreið úti í læk fyrir utan húsið. Hann sagðist hafa snúið aftur frá glugganum þar sem hann hefði ákveðið að drífa sig út til að kanna ástandið á mönnunum í bifreiðinni. Áður en hann fór út hefði hann búið sig vel þar sem slæmt veður hefði verið úti. Þegar hann hefði komið út hefðu báðir mennirnir verið komnir út úr bifreiðinni og annar þeirra, þ.e. ekki sá sem er ákærður í máli þessu, verið að ganga í burtu. Hann sagðist hafa reynt að tala við ákærða á ensku en honum hefði ekki virst ákærði skilja vel það sem hann sagði. Aðspurður sagðist hann ekki vera viss hvað klukkan var þegar óhappið gerðist og ekki muna það nú, en sagðist þó halda það hefði gerst á milli kl. 18.00 og 19.00. Hann sagði þó að vel gæti verið að óhappið hefði átt sér stað um kl. 19.23 eins og fram kæmi í skýrslu lögreglu. Hann sagði að konan hans hefði hringt í lögreglu og tilkynnt um slysið og sagðist hann halda að hún hefði hringt strax eftir að óhappið varð. Hann sagði að ökumaður hefði komið honum fyrir sjónir sem ringluðum og í áfalli, en sagðist ekki hafa gert sér grein fyrir hvort hann var ölvaður. Hann sagði að ökumaðurinn, ákærði í máli þessu, hefði verið léttklæddur og nefndi að hann hefði verið í stuttbuxum. Hann sagði að ákærði hefði borið því við að sterk vindhviða hefði feykt honum ofan í skurðinn. Ákærði hefði engin viðbrögð sýnt þegar hann hefði boðið honum að bíða inni hjá sér eða skutla honum heim. Hann hefði því ekki verið viss um að ákærði hefði skilið hann. Hann sagðist ekki hafa séð hver hefði setið undir stýri á bifreiðinni. Aðspurður sagði hann að rúmir 30 metrar væru frá glugganum þar sem hann og eiginkona hans hefðu staðið þegar óhappið átt sér stað og að staðnum þar sem bifreiðin fór út af. Hann sagðist minna að vinnuveitandi ákærða, S-kk-nf, hefði komið á staðinn og sótt ákærða. Þá sagði hann að S-kk-nf og ákærði hefðu verið að aka þarna um staðinn á meðan beðið hefði verið eftir lögreglu.

S-kvk-nf G-kvk-nf M-kvk-nf sagði að hún og maður hennar, Ó-kk-nf Ó-kk-nf, hefðu verið að borða kvöldmat þetta kvöld þegar þau hefðu heyrt dynk fyrir utan. Þau hefðu litið út um gluggann og séð bíl ofan í skurði og sagðist hún hafa séð tvo menn vera að fara út úr bílnum. Hún sagðist hafa hringt strax í neyðarlínuna og látið vita af óhappinu. Hún hefði fylgst með mönnunum út um gluggann og sagðist minna að sá sem stigið hefði út úr ökumannssæti bifreiðarinnar hefði verið í stuttbuxum. Hún sagðist bera kennsl á ákærða í máli þessu sem sama mann og stigið hefði út úr ökumannssæti bifreiðinnar í umrætt sinn. Hún sagðist hins vegar ekki hafa séð hinn manninn vel, en aðeins séð þegar hann hefði verið að klöngrast út úr bifreiðinni farþegamegin. Aðspurð sagðist hún halda að klukkan hefði verið á milli kl. 18.00 og 19.00 um kvöldið. Þegar henni var bent á að lögregla hefði fengið tilkynningu um slysið kl. 19.23 sagði hún að það gæti vel verið þar sem hún myndi þetta ekki vel nú. Aðspurð sagðist hún hafa hringt nokkrum sinnum í neyðarlínuna til að athuga hvort lögreglan væri á leiðinni.

S-kk-nf J-kk-nf sagði að ákærði hefði á þessum tíma verið í vinnu hjá honum, en væri það ekki lengur. Hann sagði að maður að nafni H-kk-nf K-kk-nf hefði hringt í hann um sjöleytið og sagt honum frá óhappinu. Sagðist vitnið hafa átt bílinn, en lánað ákærða hann vegna vinnunnar. Hann sagðist hafa farið fljótlega á vettvang og þá hefði bifreiðin verið fyrir utan veg. Nokkrir vegfarendur hefðu verið komnir á staðinn og þá hefði ákærði verið þarna einnig. Hann sagðist hafa talið bifreiðina ónýta og því hefði hann snúið sér að því að panta kranabíl. Hann sagði að ákærði hefði talað lengi í síma áður en hann hefði honum ekið honum heim. Hann sagðist hafa talað við ákærða á leiðinni og spurt hann að því hvort hann hefði verið að drekka áfengi, en hann svarað því neitandi. Hann sagði að ákærði hefði verið stressaður og meiddur á hálsi og hefði hann kveinkað sér undan því. Hann sagði að honum hefði ekki fundist ákærði vera ölvaður og ekki fundið af honum vínlykt. Hann sagðist hafa tekið ákærða trúanlegan um að hann hefði ekki verið að drekka áfengi og ekið honum heim. Hann sagðist hins vegar hafa spurt ákærða að þessu því hann hefði vitað að gleðskapur var í gangi heima hjá ákærða þennan dag hjá þeim félögum og að hann hefði verið búinn að sjá félaga hans mikið ölvaðan. Hann sagðist hafa selt ákærða og félaga hans bifreiðina fyrr um daginn og því hefði hún verið komin á þeirra nafn þegar óhappið varð. Aðspurður sagði hann að ákærði hefði verið í vinnu fram að hádegi þennan dag. Þegar hann var spurður nánar um þetta sagðist hann halda að ákærði og félagar hans hefðu verið að vinna fram að hádegi þennan dag á Kolfreyjustað, en sjálfur hefði hann verið við vinnu á Egilsstöðum.

S-kvk-nf M-kvk-nf B-kvk-nf sagðist hafa verið stödd á Eskifirði þegar hún hefði fengið tilkynningu um óhappið. Hún sagðist hafa verið kominn á vettvang um hálftíma síðar og þá hefði bifreiðin verið fyrir utan veginn og úti í ræsi eða læk. Ökumaður og farþegi hefðu ekki verið á staðnum, en hún sagðist hafa rætt við konu í næsta húsi, S-kvk-þf G. M-kvk-þf, sem hefði séð atvikið gerast. Síðar hefði S-kk-nf, vinnuveitandi ákærða, komið á staðinn og sagt henni að ákærði hefði verið á bifreiðinni og að hann hefði ekið honum heim. Hún sagðist því næst hafa farið heim til ákærða til að hafa tal af honum. Hún sagði að hann hefði komið til dyra á stuttbuxum og stuttermabol. Hann hefði síðan komið með henni og þau náð í ökuskírteini, sem var í bifreiðinni á slysstað. Þangað hefði síðan önnur lögreglukona komið og þær látið ákærða blása í blöðru, sem gefið hefði til kynna að ákærði væri talsvert ölvaður. Í framhaldi af þessu hefði ákærði verið handtekinn og hefði verið farið með hann á lögreglustöð þar sem tekin hefðu verið úr honum blóð- og þvagsýni. Aðspurð sagðist hún hafa skrifað allar tímasetningar niður í bók jafnóðum og síðan sett þær inn í frumskýrsluna. Hún sagðist hafa haft það eftir S-kk-þgf að hann hefði ekið ákærða heim um kl. 19.55.

Hún sagðist hafa spurt ákærða hvort hann hefði drukkið áfengi og að hann hefði neitað í fyrstu, en eftir að hafa blásið í blöðruna hefði hann viðurkennt að hafa drukkið tvo stóra bjóra af tegundinni Egils gull eftir að heim kom. Hún sagði að ákærði hefði ekki drukkið áfengi eftir að hún kom á heimili hans. Hún sagði að þegar hún hefði sótt ákærða á heimili hans hefði hann ekki virkað ölvaður, en eftir að hann hefði setið nokkra stund í heitum bílnum hjá henni hefði hún fundið áfengislykt af honum og þá hefðu vaknað grunsemdir hjá henni. Hún sagðist hins vegar alltaf láta fólk blása í blöðru undir svona kringumstæðum. Aðspurð sagði hún að fyrsta tilkynning hefði borist til neyðarlínu kl. 19.23, en tilkynningin til hennar hefði komið í gegnum Fjarskiptamiðstöð lögreglunnar kl. 19.25.

S-x-x S-x-x sagðist hafa komið í heimsókn til ákærða og A-x-x umrætt kvöld. Hann sagði að þeir A-x-x hefðu fengið sér í glas en hann sagðist ekki hafa séð ákærða drekka áfengi. Eftir u.þ.b. klukkutíma hefðu þeir ákveðið að aka á bensínstöð til að kaupa sér sígarettur og símakort og sagði hann að ákærði hefði ekið bifreiðinni. Hann sagði að óhappið hefði gerst mjög hratt. Ákærði hefði ekki náð að beygja og um leið hefði bifreið komið á móti þeim og ljósin á honum hefðu blindað ákærða og hann ekið út af veginum. Eftir útafaksturinn hefði hann gengið heim til sín, en hann sagðist hafa verið alveg ómeiddur. Aðspurður sagði hann að ákærði hefði verið í stuttbuxum og bol, en sjálfur sagðist hann hafa verið í svartri úlpu.

A-x-x Z-x-x sagðist hafa verið að vinna með ákærða umræddan dag á Kolfreyjustað, en þar hefðu þeir verið að mála kirkjuna. Hann sagði að þeir hefðu verið við vinnu til kl. 17.00 umræddan dag. Eftir vinnu hefðu hann og S-x-x fengið sér í glas heima hjá honum og ákærða, en ákærði hefði hins vegar ekki neytt áfengis. Sagðist hann hafa lagt sig eftir kl. 20.00, en um kl. 24.00 hefði ákærði vakið hann og sagt honum frá því sem gerst hafði. Hann sagðist ekki hafa vitað af því að ákærði og S-x-x hefðu farið út á bensínstöð. Hann sagðist muna vel eftir að ákærði hefði ekki verið drukkinn þegar hann hefði lagt sig kl. 20.00 og sagði jafnfram að ákærði hefði ekki drukkið með þeim Sigitas um kvöldið.

Aðspurður sagði hann að S-kk-nf hefði komið til þeirra á Kolfreyjustað fyrir hádegi og sagt þeim fyrir verkum en síðan hefði hann farið af staðnum og þeir ekki séð hann fyrir en eftir helgina. S-kk-nf gæti því ekki borið um það hversu lengi þeir hefðu verið við vinnu þennan dag.

K-kvk-nf M-kvk-nf deildarstjóri Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði sagði að miðað við niðurstöður úr blóð- og þvagsýnum og uppgefnar tímasetningar væri niðurstaðan sú að ákærði hefði drukkið áfengi fyrir kl. 19.25. Hún sagði að jafnframt þótt ákærði hefði neytt áfengs bjórs úr tveimur til fjórum hálfslítra dósum að styrkleika 5% eftir að akstri lauk skýrði það ekki mældan etanólstyrk í blóði ökumanns kl. 21.15. Hún sagði að þetta áfengismagn gæti engan veginn gefið þann styrkleika alkóhóls í blóði og þvagi sem mælst hefði hjá ákærða. Hún sagði að hár etanólstyrkur í blóði og sér í lagi í þvagi benti til þess að mikils magn áfengis hefði verið neytt. Hún sagði að ekki væri hægt að reikna út með neinni nákvæmni hver etanólstyrkur í blóði viðkomandi hefði verið við akstur bifreiðarinnar ef viðkomandi hefði neytt áfengis eftir að akstri lauk. Ef gengið væri út frá því að viðkomandi hefði ekki neytt áfengis svo nokkru næmi eftir kl. 18.25, þ.e. einum klukkutíma áður en akstri lauk, væri hægt að reikna út miðað við brotthvarfshraða viðkomandi, sem væri u.þ.b. 0,18‰ á klukkustund, að styrkur etanóls í blóði ákærða hefði verið 2,7‰ kl. 19.25. Hún sagði að niðurstöðurnar úr blóðsýnunum sýndu að styrkur etanóls í blóði hefði verið að falla þegar sýnin voru tekin og það sýndi að drykkju hefði lokið að mestu leyti einni til tveimur klukkustundum fyrir kl. 21.15 og miðað við það mikla magn alkóhóls sem hefði mælst í blóði og þvagi hefði verið um talsverða drykkju að ræða. Ákærði hefði því verið mjög drukkinn þegar aksturinn átti sér stað. Hún sagði að frá neyslu áfengis liði um ein til ein og hálfa klukkustund þar til alkóhólið hefði náð hæsta styrk í blóðinu en eftir það færi etanólstyrkur í blóði að falla. Aðspurð sagði hún að ef miðað væri við að ákærði hefði drukkið tvo til fjóra stóra bjóra um kl. 20.00 gæti ekki staðist að styrkur etanóls í blóði hefði verið farinn að falla í þeim mæli sem niðurstöður úr blóð- og þvagsýnum, sem tekin hefðu verið kl. 21.15 og 21.22, sýndu. Þá væri jafnframt það hátt hlutfall á milli styrks etanóls í blóði og þvagi á þessum tíma að það benti til þess að lengri tími væri liðinn frá því að viðkomandi neytti áfengis. Þá sagði hún að þessi hái styrkur etanóls í blóði næðist aldrei á klukkutíma. Hún sagði að afar ólíklegt væri að sömu niðurstöður hefðu fengist úr blóð- og þvagsýnum ef ákærði hefði drukkið tvo lítra af 5% bjór á milli kl. 19.25 og 20.20 því hlutfallið á milli blóðs og þvags væri það hátt að það benti til þess að mun lengri tími en ein til ein og hálf klukkustund hefði liðið frá því að ákærði drakk áfengi og þar til sýnin voru tekin. Hún sagði að ef ákærði hefði drukkið áfengi á milli kl. 19.25 og 20.20 hefði styrkur etanóls í blóði einnig átt að vera að hækka þar sem að etanólið hefði enn verið að frásogast úr meltingarvegi yfir í blóðið og einnig hefði hlutfallið á milli blóðs og þvags ekki verið jafn hátt og niðurstöðurnar sýndu. Ef ákærði hefði drukkið áfengi til kl. 20.20 hefði etanólstyrkur í blóði átt að vera að nálgast hámarkið í seinna blóðsýninu og því hefði styrkur etanóls í seinna sýnið verið hærri eða svipaður og í fyrra sýninu. Þá hefði styrkur etanóls í blóði og þvagi einnig verið svipaður, þ.e. ekki jafn hátt hlutfall þar á milli og niðurstöðurnar sýndu. Hún sagðist geta fullyrt miðað við niðurstöður úr blóð-og þvagsýnum ákærða að styrkur etanóls í blóði hans hefði verið yfir 1,20‰ kl. 19.25 og næstum geta fullyrt að hann hefði verið um og yfir 2‰ á þeim tíma, en það færi eftir því hvenær ákærði hefði síðast drukkið áður en hann hóf aksturinn og hvenær etanólstyrkurinn í blóðinu hefði náð hámarki.

E-kvk-nf S-kvk-nf sagði að niðurstaða rannsóknarstofunnar væri sú að viðkomandi ökumaður hefði verið ölvaður þegar aksturinn átti sér stað. Hún sagði að það væri rökstutt út frá hlutfallinu sem væri á milli fyrsta blóðsýnis og fyrsta þvagsýnis, sem væri 1,33, en það benti til þess að drykkju hefði að mestu lokið tveimur klukkustundum áður en sýnin voru tekin. Einnig væri hlutfallið á milli annars blóðsýnis og annars þvagsýni þessu til stuðnings, en það væri 1,39. Þessu til stuðnings væri einnig sú staðreynd að styrkur etanóls í blóði væri lægri í síðara blóðsýninu en því fyrra, sem sýndi hann hefði verið að falla. Etanólstyrkur í blóði hefði því verið búinn að ná hámarki og verið að falla, en það tæki um eina til tvær klukkustundir. Eftir það færi styrkur etanóls í blóði smám saman að lækka og styrkur etanóls í þvagi að hækka. Í stuttu máli sýndu niðurstöðurnar úr blóðsýni 1 og þvagsýni 1 og hið háa hlutfall, sem hefði verið styrk etanóls í þeim að ákærði hefði verið verulega ölvaður þegar akstri lauk kl. 19.25. Hún sagði að ef miðað væri við að ákærði hefði ekki drukkið áfengi eftir að akstri lauk mætti gera ráð fyrir að etanólstyrkur í blóði ákærða hefði verið hærri en 2,31‰ þegar akstri lauk kl. 19.25. Hún sagði að ef miðað væri við að ákærði hefði drukkið tvo lítra af bjór sem væri 5% að styrkleika (80 gr af etanóli) um klukkutíma áður en fyrsta blóðsýnið var tekið kl. 21.15 þá gæti slíkt magn áfengis fræðilega náð að hámarki 1,8‰ í blóði miðað við 80 kg karlmann. En í raun og veru myndi hann aldrei ná þessum styrkleika með bjór því hann frásogaðist á lengri tíma út í blóðið en t.d. hreint vodka. Hún sagði að erfitt væri að segja til um hvað etanólstyrkur í blóði ákærða hefði að lágmarki verið kl. 19.25 vegna framburðar ákærða um að hann hefði drukkið eftir að akstri lauk. En hið háa hlutfall á milli blóðs og þvags og hlutfallið á milli fyrsta og annars blóðsýnis, sem sýndi að etanólstyrkurinn í blóði var fallandi, sýndi að viðkomandi hefði lítið sem ekkert drukkið af áfengi eftir kl. 19.25. Hún sagði að framburður ákærða um neyslu á fjórum stórum bjórdósum um kl. 20.00 samrýmdist alls ekki niðurstöðum úr blóð- og þvagsýnum. Ef hann hefði drukkið þetta magn áfengis um einum til einum og hálfum klukkutíma áður en fyrstu sýnin voru tekin hefði ekki verið jafn átt hlutfall á milli etanólsstyrks í blóði og þvagi og raun ber vitni og þá hefði styrkur etanóls í blóði ekki verið að falla. Niðurstöðurnar sýndu því að viðkomandi hefði nánast verið hættur að drekka þegar ölvunaraksturinn átti sér stað. Hún sagðist geta fullyrt að styrkur etanóls í blóði ákærða hefði verið yfir 2‰ þegar ölvunaraksturinn hefði átt sér stað.

III.

Niðurstaða

Eins og fram hefur komið hefur ákærði viðurkennt að hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn frá heimili sínu að Skólavegi 52 og þá leið sem í ákæru greinir þar til bifreiðin hafnaði utan vegar og ofan í læk á móts við hús nr. 34 við Búðaveg. Hann hefur hins vegar neitað því að hafa neytt áfengis áður en aksturinn hófst, en hefur borið hér fyrir dómi að hafa drukkið fjórar hálfs lítra dósir af áfengum bjór eftir að akstri lauk.

Fyrir dóminn kom S-kvk-nf M. B-kvk-nf lögreglumaður og staðfesti að hafa fengið tilkynningu um óhappið kl. 19.25 eins og fram kæmi í frumskýrslu lögreglu. Umrædd tilkynning hefði hins vegar borist neyðarlínu kl. 19.23 og síðan hefði fjarskiptamiðstöð lögreglunnar haft samband við hana þar sem hún hefði verið stödd á Eskifirði. Hún hefði lagt strax af stað til Fáskrúðsfjarðar og verið komin á vettvang um hálftíma síðar eða kl. 19.55. Þá staðfesti hún að hafa komið á heimili ákærða kl. 20.20 eins og fram kæmi í frumskýrslu. Hún hefur borið fyrir dóminum að hafa skráð allar tímasetningar niður jafnóðum og síðan fært þær inn í frumskýrsluna. Hún sagðist hafa haft það eftir S-kk-þgf J-kk-þgf á vettvangi að hann hefði ekið ákærða heim um kl. 19.55, þ.e. skömmu áður en hún kom á vettvang.

Framangreindar tímasetningar geta vel samræmst framburði vitnisins S-kk-ef J-kk-ef, sem hefur borið um það að kunningi hans hafi hringt í hann um sjöleytið og sagt honum frá óhappinu og hann farið fljótlega á vettvang. Eftir að hafa skoðað bifreiðina hefði hann talið hana ónýta og því snúið sér að því að panta kranabíl til að fjarlægja hana. Þá bar hann um það að ákærði hefði talað lengi í síma áður en hann ók honum heim. Þá hefur vitnið Ó-kk-nf Ó-kk-nf borið um það að hafa byrjað á því að búa sig vel áður en hann fór út þar sem úti hefði verið slæmt veður, síðan að hafa rætt við ákærða á vettvangi og m.a. boðið honum að bíða inni hjá sér eða skutla honum heim. Einnig bar hann um það að vitnið S-kk-nf og ákærði hefðu ekið um staðinn á meðan beðið hefði verið eftir lögreglu. Ljóst þykir því að nokkur tími hafi liðið frá því að óhappið varð og þar til ákærða var ekið heim. Allt getur þetta því samrýmst því að vitnið S-kk-nf hafi ekið ákærða heim um kl. 19.55.

Vitnin Ó-kk-nf Ó-kk-nf og S-kvk-nf G. M-kvk-nf gátu hvorug sagt með neinni vissu hvenær atvikið átti sér stað, en S-kvk-nf sagðist hins vegar hafa hringt strax í neyðarlínuna og látið vita af óhappinu en samkvæmt frumskýrslu lögreglu og framburði vitnisins S-kvk-ef M. B-kvk-ef barst fyrsta tilkynning um slysið kl. 19.23. Þau Ó-kk-nf og S-kvk-nf sögðu bæði aðspurð að vel gæti verið að óhappið hefði átt sér stað um kl. 19.23 eins og fram kæmi í frumskýrslu lögreglu. Framburður vitnisins S-kvk-ef M. B-kvk-ef um tímasetningar í atburðarásinni var hins vegar skýr og glöggur og í samræmi við akstursfjarlægð á milli Eskifjarðar og Fáskrúðsfjarðar og framburði annarra vitna um framvindu málsins, enda hefur komið fram að hún skráði hjá sér allar tímasetningar jafnóðum. Þykir framburður hennar því mjög trúverðugur um tímasetningar einstakra atburða og verður á honum byggt í málinu.

Ákærði hefur sjálfur borið um það að hafa neytt áfengis eftir að S-kk-nf hefði ekið honum heim. Þá hefur vitnið S-kk-nf borið um það að ákærði hafi ekki virst ölvaður og engin vínlykt af honum verið þegar hann ók honum heim. Ekkert vitnanna hefur borið um það að ákærði hafi neytt áfengis á vettvangi. Samkvæmt þessu hefur ákærði haft tækifæri til að neyta áfengis á heimili sínu frá kl. 19.55 til kl. 20.20 þegar lögregla knúði dyra hjá honum.

Eins og fram hefur komið var ákærða dregið blóð í þrígang, í fyrsta sinn kl. 21.15 en þá mældist magn alkóhóls í blóði hans 2,31‰, í annað sinn kl. 22.26 en þá mældist alkóhólmagnið 2,13‰ og í þriðja sinn kl. 22.56 en þá mældist alkóhólmagnið 2,09‰. Einnig gaf ákærði þvagsýni tvívegis, í fyrra skiptið kl. 21.22 en þá mældist alkóhólmagnið yfir 3,1‰ og í seinna skiptið kl. 22.36 en þá mældist alkóhólmagnið 3,01‰.

Í framlagðri álitsgerð Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði, dags. 28. september 2006, sem undirrituð er af K-kvk-þgf M-kvk-þgf deildarstjóra og E-kvk-þgf S-kvk-þgf lyfjafræðingi segir að hinn hái etanólstyrkur í blóði og sér í lagi í þvagi, ásamt hlutfallinu á milli blóðsýnis og þvagsýnis bendi eindregið til að viðkomandi ökumaður hefði drukkið talsvert áfengi fyrir kl. 19.25 þetta umrædda kvöld og því verið ölvaður þegar aksturinn átti sér stað. Þær K-kvk-nf og E-kvk-nf gáfu báðar skýrslu fyrir dóminum og staðfestu þessa niðurstöðu. Þá kom fram hjá K-kvk-þgf að drykkja á einum til tveimur lítrum af áfengum bjór eftir að akstri lauk skýrði ekki mældan etanólstyrk í blóði ákærða kl. 21.15 þar sem umrætt áfengismagn gæti engan veginn gefið þann styrkleika alkóhóls í blóði og þvagi ákærða sem mælingarnar sýndu.

Í ljósi framangreinds þykir mjög ótrúverðugur sá framburður ákærða og vitnanna, S-x-x S-x-x og A-x-x Z-x-x að ákærði hafi ekki neytt áfengis áður en hann settist undir stýri á bifreiðinni. Við mat á trúverðugleika vitnanna S-x-x og A-kk-ef er einnig litið til þess að þeir eru báðir vinir ákærða og annar þeirra deilir með honum húsnæði. Teljast þeir því vilhöll vitni.

Með hliðsjón af framangreindu þykir hafið yfir allan skynsamlegan vafa að ákærði hafi við aksturinn verið undir áhrifum áfengis í skilningi 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum. Verður hann því sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Eins og áður hefur komið fram hefur ákærði borið um það hér fyrir dómi að hafa drukkið tvo lítra af áfengum bjór að styrkleika 5% eftir að akstri lauk. Samkvæmt framburði ákærða og vitna og tímasetningum í málinu hefur ákærði haft tækifæri til að neyta þessa áfengis á milli kl. 19.55 og 20.20.

Þær K-kvk-nf M-kvk-nf og E-kvk-nf S-kvk-nf hafa báðar borið hér fyrir dómi að niðurstöður úr rannsóknum á blóð- og þvagsýnum ákærða samræmist ekki framburði ákærða um að hafa neytt fyrrgreinds áfengis um einum til einum og hálfum klukkutíma áður en fyrsta blóð- og þvagsýni var tekið. Þær sögðu báðar að samanburður á fyrsta og öðru blóðsýni sýndi að styrkur etanóls í blóði var að falla, en það ásamt háu hlutfalli á milli styrks etanóls í fyrsta blóðsýni og fyrsta þvagsýni benti til þess að drykkju hefði að mestu verið lokið einni til tveimur klukkustundum áður en fyrsta blóðsýnið var tekið kl. 21.15 eða á tímabilinu frá kl. 19.15 til kl. 20.15. Þær sögðu einnig að ef miðað væri við að ákærði hefði drukkið einn til tvo lítra af áfengum bjór eftir að akstri lauk og til kl. 20.20 eða einni til einni og hálfri klukkustund áður en fyrstu sýni voru tekin hefði ekki verið jafn hátt hlutfall á milli styrks etanóls í blóði og þvagi og raun beri vitni og þá hefði styrkur etanóls í blóði ákærða ekki verið að falla. Kvaðst K-kvk-nf geta fullyrt að styrkur etanóls í blóði ákærða hefði verið yfir 1,20‰ kl. 19.25 og næstum geta fullyrt að hann hefði verið yfir 2‰ á þeim tíma. E-kvk-nf kvaðst hins vegar geta fullyrt að styrkur etanóls í blóði ákærði hefði verið yfir 2‰ þegar akstri lauk kl. 19.25.

Með hliðsjón af framangreindu þykir framburður ákærða um að hann hafi neytt tveggja lítra af áfengum bjór eftir að heim kom ótrúverðugur. Með hliðsjón af því hins vegar að ákærði hefur borið um það að hafa neytt áfengis eftir að akstri lauk og að til þess hafði hann tækifæri á heimili sínu á milli kl. 19.55 og 20.20 þykir varhugavert að slá því föstu að magn alkóhóls í blóði ákærða hafi verið yfir 2‰ þegar akstri lauk. Með vísan til niðurstaðna úr rannsóknum á blóð- og þvagsýnum ákærða, framlagðrar álitsgerðar Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði og framburða K-kvk-ef M-kvk-ef og E-kvk-ef S-kvk-ef þykir hins vegar unnt að leggja til grundvallar að áfengismagn í blóði ákærða hafi verið yfir 1,20‰ þegar akstri lauk kl. 19.25. Er háttsemi ákærða því rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði gekkst hinn 19. desember 2006 í héraðsdómi Austurlands undir greiðslu sektar að fjárhæð 100.000 krónur og sviptingu ökuréttar í 12 mánuði frá 19. desember 2006 vegna brots gegn 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga.

Brotið framdi ákærði áður en hann gekkst undir viðurlagaákvörðun dómara hinn 19. desember sl. Ber því með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga að dæma ákærða hegningarauka.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin sekt að fjárhæð 100.000 krónur, sem greiða ber til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins, ella sæti ákærði fangelsi í 8 daga.

Ákærði er svipur ökurétti í 12 mánuði frá 19. desember 2007 að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 333.481 króna, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 211.650 krónur, þ.m.t. virðisaukaskattur.

R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, M-x-x A-x-x, greiði 100.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins en sæti ella fangelsi í 8 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 12 mánuði frá 19. desember 2007.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 333.481 króna, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl. að fjárhæð 211.650 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf