E-466/2006

Mál þetta var höfðað með stefnu birtri 14. ágúst 2006 og dómtekið 25. febrúar 2008. Stefnandi er KJ verktakar slf. Stefndi er Hrafna-Flóki ehf.

Gerir stefnandi þær dómkröfur að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 461.726 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 26. ágúst 2005 til greiðsludags. Jafnframt verði stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað í samræmi við hagsmuni málsins, vinnu málflytjanda og annan kostnað með hliðsjón af framlögðum málskostnaðarreikningi.

Stefndi krefst þess að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda og að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar að mati dómsins.

Málsatvik.

Stefndi tók að sér fyrir stefnanda að saga og brjóta niður veggi í fasteigninni að Hveramörk 14, Hveragerði. Sýnist ekki ágreiningur um að samkomulag hafi tekist með þeim um að stefndi tæki að sér að fjarlægja tiltekna veggjarhluta sem G-kk-nf V-kk-nf, starfsmaður stefnda, skyldi afmarka nánar með strikum og öðrum merkingum á veggi. Skyldi greiðslum fyrir verkið hagað þannig að stefndi fengi greiddar 8.500 krónur á lengdarmetra fyrir sögun á steyptum veggjum, 6.800 krónur á lengdarmetra fyrir að saga hlaðna veggi og 6.500 krónur á fermetra fyrir að brjóta niður hlaðna veggi.

Stefnandi gaf út tvo reikninga vegna framangreinds verks, annan 18. ágúst 2005 að fjárhæð 498.000 krónur með virðisaukaskatti vegna steinsögunar og hinn 26. ágúst 2005 að fjárhæð 1.793.180 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, vegna verksins að öðru leyti. Hluti síðari reikningsins var kostnaður vegna fjarlægingar og förgunar að fjárhæð 619.886 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, en eftir að stefndi mótmælti kröfugerð stefnanda féll stefnandi frá þessum hluta kröfunnar. Stefnanda barst síðan bréf frá stefnda, dags. 25. nóvember 2005, þar sem hann kvaðst hafa mælt alla fleti sem sagaðir hefðu verið og komist að þeirri niðurstöðu að greiðsla fyrir verkið ætti að vera 744.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Ætti virðisaukaskattur ekki að reiknast ofan á fjárhæðina þar sem hann hefði átt að vera innifalinn í umsömdu verði.

Forsvarsmenn stefnanda mættu á verkstað í febrúar 2006 og fóru þar yfir þær mælingar sem þeir kváðu hafa legið til grundvallar útreikningum á reikningsgerð stefnanda. Hittu þeir þar fyrir Ó-kk-þf S-x-x, sem þar vann við smíðar, en stefndi kveður hann ekki hafa haft neina stöðu til að taka afstöðu til mælinganna. Sendi stefnandi niðurstöður mælinganna til stefnda í kjölfarið og kveður stefnandi þær hafa staðfest að þær mælingar sem hann hefði lagt til grundvallar framangreindum reikningum hefðu verið réttar. Með bréfi til stefnda, dags. 27. mars 2007, bauð lögmaður stefnanda honum að ljúka málinu með greiðslu á 461.726 krónum með vísan til þess að 1.200.000 krónur hefðu verið greiddar inn á skuldina og þess jafnframt að stefnandi hefði fallið frá kröfu sinni vegna fjarlægingar og förgunar að fjárhæð 619.886 krónur eins og að framan greinir. Stefndi hafnaði þessu boði með bréfi lögmanns stefnda til lögmanns stefnanda, dags. 7. apríl sama ár. Var framangreint boð ítrekað af lögmanni stefnanda með bréfi, dags. 28. apríl sama ár, og boðinu enn hafnað af lögmanni stefnda með bréfi, dags. 12. maí 2006.

Undir rekstri máls þessa var A-kk-nf E-kk-nf byggingarfræðingur dómkvaddur, að beiðni stefnda, til að skoða og meta eðlilegt endurgjald stefnanda vegna steypusögunar og brots á hleðsluveggjum í húsinu nr. 14 við Hveramörk, og vegna fjarlægingar og förgunar á efni sem komið hafi úr sögun og broti, allt með hliðsjón af verðsamkomulagi aðila pr. einingar og miðað við að stefnandi hefði fylgt óskum stefnda um það hvaða hlöðnu veggi skyldi brjóta. Í niðurstöðukafla matsgerðar, dags. 29. október 2007, kemur meðal annars eftirfarandi fram:

„Við vettvangsskoðun eftir matsfund gat matsmaður ekki skilið annað en að málsaðilar væru sammála um að innifalið í kostnaðartölum sé förgun á efni. Matsmaður styðst við dómsskjal nr. 13 við útreikninga á lengdarmetra á sögun veggja og hefur til hliðsjónar dómsskjal nr. 5.

Matsmaður skiptir þeim veggjum eða vegghlutum sem þarf að saga niður og fjarlægja upp í ákveðnar stærðir. Miðast það við að þyngd þeirra eininga sem þarf að fjarlægja verði ekki of mikil og að stærð þeirra verði ekki hamlandi við flutninga innanhúss. Samkvæmt upplýsingum frá málsaðilum eftir matsfund var efni sem átti að fjarlægja af efri hæð hússins tekið út um svalahurð.

Matsmaður skoðaði hvort að hafi verið möguleiki að brjóta niður veggi með sleggju eða brotvél í stað sögunar og er líklegt að svo hafi verið í einhverjum tilvikum. Hafa ber í huga að við það að brjóta niður veggi með sleggju eða brothamri verður meiri óþrifnaður og meiri hætta á að nærliggjandi hlutir geti skemmst. Einnig er hugsanlegt að í einhverjum tilfellum hafi verið rétt að taka stykkin í stærri einingum niður á gólf og brjóta þau þar áður en þau voru fjarlægð úr húsi. Þar sem veggir við sturtuklefa voru brotnir niður með sleggju er hugsanlegt að veggir í sama rými, sem sagaðir og fjarlægðir voru, hefði mátt brjóta niður.

Samkvæmt teikningu sem matsmaður fékk með matsgögnum hafa verið settir inn litir á þá veggi sem brotnir, sagaðir hlaðnir og sagaðir steyptir veggir. Matsmaður tiltekur kostnað vegna þessa í liðum 10, 11 og 14-16 hér að aftan bæði fyrir sögun og brot með sleggju eða brothamri.

Hér að aftan fjallar matsmaður um hvernig hann metur eðlilega skiptingu veggja hvað varðar sögun þeirra og kostnað með tilliti til ofangreinds. Til marks um sögun eru línur merktar með rauðu.

Samantekt á kostnaðartölum

Nr. Heiti: Lm/m² Samtals VSK lagður

á heildartölu.

1. Gluggi á norðurhlið. 7,00 59.500 74.078

2. Hurð á norðurhlið. 11,29 95.965 119.476

3. Útihurð á suðurhlið. 7,10 60.350 75.136

4. Innri útihurð. 8,20 69.700 86.777

5. Stóra íbúð uppi. 11,72 99.620 124.027

6. Stóra íbúð uppi. 6,68 45.390 56.511

7. Stóra íbúð uppi. 0,70 5.950 7.408

8. Stóra íbúð uppi. 9,45 64.260 80.004

9. Litla íbúð uppi. 0,70 5.950 7.408

10. Litla íbúð uppi. 8,57 58.276 72.554

10a Litla íbúð uppi. 4,64 30.160 37.549

11. Litla íbúð uppi. 18,70 127.160 158.314

11a Litla íbúð uppi. 8,70 56.550 70.404

12. Litla íbúð niðri. 15,60 106.080 132.070

13. Litla íbúð niðri. 6,00 40.800 50.796

14. Stóra íbúð niðri. 3,45 29.325 36.510

15. Kompa í þvottaherbergi 6,90 46.920 58.415

15a Kompa í þvottaherbergi, brot 3,60 23.400 29.133

16. Kompa í þvottaherbergi. 7,90 53.720 66.881

16a Kompa í þvottaherbergi, brot 3,69 38.265 47.640

17. Kompa í þvottaherbergi. 8,10 55.080 68.575

17a Kompa í þvottaherbergi, brot 3,57 26.605 33.123

18. Sturtuveggir. 9,60 62.400 77.688

Samtals kr. 1.086.446 kr. 1.352.625

Múrbrot á hlöðnum veggjum. Samtals 920.270 1.145.735

Mismunur 166.176 206.890

Eins og tilgreint er hér að framan þá reiknaði matsmaður út bæði kostnað við að brjóta veggi með brothamri og sögun veggja í kompu í þvottahúsi og litlu íbúðinni uppi. Mismunur er tilgreindur fyrir liði 10, 11, 15, 16 og 17 hér í matsgerð og sem 10a, 11a, 15a, 16a, og 17a í töflu hér að ofan.“

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi byggir á því að á milli aðila hafi samist um að stefnandi tæki að sér að framkvæma tiltekið verk fyrir stefnda gegn tilteknu einingarverði. Stefnandi hafi fyllilega og gallalaust staðið skil á umsömdu verki og því eigi hann rétt á hinu umsamda endurgjaldi sem stefndi hafi verið krafinn um.

Eftir að stefndi hafi mótmælt kröfu stefnanda um greiðslu eftirstöðva skuldarinnar hafi stefnandi lýst sig reiðubúinn til sátta og í því skyni lækkað kröfu sína. Stefndi hafi hins vegar hafnað öllum viðræðum. Hafi stefndi sent stefnanda bréf, dags. 7. apríl 2006, þar sem fram hafi verið settar athugasemdir við reikningsgerð stefnanda. Hafi þær lotið að eftirfarandi atriðum: a) að einingaverð hefði átt að vera með virðisaukaskatti, b) að sögun á steypubútum vegna fjarlægingar hefði átt að vera hlutur verktaka, c) að stefndi hefði fyrir „mistök“ greitt of mikið fyrir verkið. Þá hafi stefndi haft uppi kröfur vegna meintra skemmda á dúk og túni án frekari tilgreiningar.

Af hálfu aðila hafi verið samið um einingaverð sem stefnandi hafi skráð á blað. Komi þar fram að einingaverð væru án virðisaukaskatts. Ætíð hafi verið talað um verð auk virðisaukaskatts. Hafi það ekki farið á milli mála og sé í samræmi við það sem tíðkist á þessu sviði. Hluti af verkinu hafi verið að saga steypubúta niður til þess að unnt væri að koma þeim út úr húsi, enda um mjög stór stykki að ræða. Ætti ekki að vera ágreiningur um það milli aðila, enda samið um einingaverð pr. lengdarmetra en ekki einungis ummál gats. Það geti aldrei verið hlutur verktakans í slíkum verkum sem hér um ræði, eða á hans kostnað, að hluta stykkin niður. Þá hefði stefnandi mælt út verkið sem staðfesti réttmæti kröfu hans án þess að stefndi hefði gert athugasemdir við þá mælingu. Reikningar stefnanda séu samkvæmt mælingum hans sjálfs sem og sameiginlegum mælingum aðila. Staðhæfingum stefnda um innborganir inn á verkið fyrir „mistök“ sé hafnað sem og óljósum endurkröfum hans vegna meintra skemmda á dúk og túni. Þær athugasemdir séu rangar og auk þess of seint fram komnar. Stefnandi bendi einnig á að hafi verið vilji hjá stefnda til að verja dúk á gólfi hefði hann þurft að sjá til þess.

Við mat á athugasemdum stefnda verði ætíð að hafa í huga að hann hafi sjálfur verið byggingaraðili og eftirlitsmaður með verkinu, eigandi og stjórnarmaður hins stefnda félags. Einu athugasemdirnar sem settar hafi verið fram hafi lotið að verkliðnum fjarlæging og förgun, sem tekinn hafi verið til endurskoðunar af hálfu stefnanda til þess að leysa úr því. Engar athugasemdir hafi verið gerðar við síðari mælingu/úttekt stefnanda á verkinu þar sem fulltrúar stefnda hafi verið viðstaddir. Þá hafi stefndi ekki sett fram athugasemdir fyrr en með bréfi, dags. 7. apríl 2006. Hann hafi því glatað öllum mótbárurétti með vísan til tómlætis, sbr. einnig það sem fyrr greini um stöðu stefnda við verkið. Vakin sé og athygli á því að í greindu bréfi sé mælingu stefnanda ekki mótmælt heldur settar fram athugasemdir sem aldrei hefðu komið áður fram.

Þá hafi stefndi tekið í notkun það verk/verkhluta, sem stefnandi skilaði af sér, án úttektar í samræmi við ákvæði íslensks staðals, ÍST-30, og án þess að skýrt hafi verið frá meintum göllum, sem stefnda hafi borið að gera innan þriggja vikna frá því að stefnandi hafi skilað af sér, sbr. gr. 28.9. í ÍST-30. Engar úttektir hafi heldur farið fram í samræmi við ákvæði staðalsins. Þá hafi stefndi ekki sett fram skrifleg, rökstudd, andmæli innan þriggja vikna frá gjalddaga reikninga og beri honum því að greiða þá, sbr. gr. 31.3.

Eins og fyrr greini hafi stefnandi, hinn 18. ágúst 2005, gefið út reikning nr. 163 fyrir steinsögun að fjárhæð 498.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og 26. ágúst 2005 gefið út reikning nr. 166 að fjárhæð 1.793.180 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Verkliðurinn fjarlæging og förgun samkvæmt reikningi nr. 166 hafi verið tekinn til endurskoðunar og í samræmi við tillögu stefnanda um uppgjör verksins hafi stefnda verið gerður kreditreikningur, dags. 27. apríl 2006, að fjárhæð 629.454 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Heildarfjárhæð reikninga vegna verksins sé því 1.661.726 krónur, með virðisaukaskatti. Sé það í samræmi við mælingu stefnda og sameiginlega mælingu/úttekt aðila sem fram hafi farið í febrúar 2006. Nánar sundurliðist uppgjör aðila svo:

Steyptir veggir 60,22 x 8.500 = 511.870

Hlaðnir veggir 97,25 m² x 6.800 = 661.300

Brotnir veggir 15 m² x 6.500 = 97.500

Kjarnaborun 9 göt x 4.950 = 44.550

Tímavinna 5 tímar x 3.200 = 16.000

Vél 1 tími x 3.500 = 3.500

1.334.720

Vsk. 327.006

Samtals 1.661.726

Innborgun stefnda -1.200.000

Eftirstöðvar kr. 461.726

Samkvæmt framangreindu nemi eftirstöðvar skuldar stefnda 461.726 krónum, sem sé stefnufjárhæð máls þessa. Dráttarvaxta sé krafist frá gjalddaga reiknings nr. 166, þ.e. frá 26. ágúst 2005.

Varðandi lagarök kveðst stefnandi vísa til almennra reglna samninga- og kröfuréttar, meðal annars um að samninga beri að halda. Krafa stefnanda um dráttarvexti styðjist við III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Þá sé einnig byggt á almennum reglum verksamningaréttar og ákvæðum íslensks staðals, ÍST-30:1997, 4. útgáfu. Varðandi varnarþing sé vísað til 34. og 35. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa um málskostnað styðjist við XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Stefndi kveðst byggja á því að munnlegur samningur hafi tekist milli aðila. Samkvæmt honum hafi stefnandi átt að saga þá veggi sem væru steyptir en brjóta alla hlaðna veggi í samræmi við afmörkun G-kk-ef V-kk-ef á veggina. Hafi hann átt að fá fyrir þetta greiddar 8.500 krónur á lengdarmetra vegna sögunar á steyptum veggjum, 6.800 krónur fyrir lengdarmetrann vegna sögunar á hlöðnum veggjum og 6.500 krónur á fermetra fyrir að brjóta hlaðna veggi. Innifalið í þessu verði hafi verið virðisaukaskattur, allur flutningur á brotum út úr húsinu og förgun efnisins. Hafi það verið val verktakans hvernig hann kæmi úrganginum út úr húsi og af lóð, enda væri það á hans ábyrgð. Þegar stefnandi hafi sent stefnda sinn fyrsta reikning hafi honum verið bent á að reikningurinn væri ekki í samræmi við gert samkomulag. Hafi stefnandi þá lækkað reikninginn um ca. 450.000 krónur.

Stefndi kveðst mótmæla þeim magntölum sem stefnandi hafi lagt til grundvallar við útreikning á skuld stefnda. Stefndi hafi strax hinn 25. nóvember 2005 sent stefnanda útreikninga á því verði sem hann teldi að ætti að miða við í uppgjöri aðilanna. Þrátt fyrir það hafi það ekki verið fyrr en í febrúar 2006 sem stefnandi hafi mætt á verkstað með þá útreikninga sem hann hefði lagt til grundvallar reikningsgerðinni. Hafi stefnandi hitt þar fyrir Ó-kk-þf S-x-x, sem þar hafi verið að störfum. Hafi hann ekki haft neitt umboð til þess að mæta fyrir hönd stefnda og taka afstöðu til mælinga stefnanda.

Fyrir liggi að stefnandi rugli saman hvað átt hafi að saga og hvað að brjóta samkvæmt samkomulaginu. Þannig hafi veggstubbar á 1. hæð verið brotnir með sleggjum en ekki sagaðir. Sama eigi við um sturtuveggi. Hafi þetta ekki verið lagfært í kröfugerð stefnanda þótt honum hafi margoft verið bent á það.

Sérstæðar séu þær málsástæður stefnanda að niðurstöður ofangreindra mælinga hafi verið sendar stefnda og ekki sætt andmælum af hans hendi. Virðist eins og stefnandi gangi út frá því að þess vegna standi þær. Hann minnist hins vegar ekki á að hann hafi fengið útreikninga og mælingar stefnda í hendur hinn 25. nóvember 2005, eða tæpum þremur mánuðum áður en hann hafi gengið frá sínum útreikningum. Hefði stefnandi ekki mótmælt þessum útreikningum stefnda. Stefndi hefði því gengið út frá því að þar með hefði stefnandi samþykkt þessa útreikninga. Bendir stefndi sérstaklega á að stefnandi hafi ekki haft neinar heimildir til þess að saga frákastið í litla steina á kostnað stefnda. Þá megi benda á, eins og fram komi í gögnum málsins, að stefnandi hafi skemmt gólfdúka vegna þess að hann hafi ekki lagt ofanálag á þá er frákast lenti á gólfi. Þá hafi hann ekki hreinsað hús og lóð af frákasti áður en hann lauk störfum í húsinu.

Stefndi hafi vegna mistaka ofgreitt stefnanda 1.200.000 krónur sem honum beri að endurgreiða. Frá upphafi hafi þessi áskilnaður komið fram hjá stefnda. Eins og fram komi í gögnum málsins hafi stefndi áskilið sér rétt til þess að stefna til endurgreiðslu þessa mismunar.

Reikningsgerð stefnanda sé mjög sérstæð. Hann hafi sett fram háa reikninga, lækkað þá aftur o.s.frv. Þá haldi stefnandi því nú fram að virðisaukaskatt vanti í fjárhæðir þær sem samið hafi verið um. Ekki sé venja á Íslandi að bæta virðisaukaskatti ofan á umsamdar fjárhæðir nema svo sé samið um fyrir fram. Sú regla gildi í Bandaríkjunum en ekki hér. Hér gildi sú regla að virðisaukaskattur sé innifalinn í umsömdum upphæðum nema annars sé getið.

Mótmælt sé að íslenskur staðall ÍST 30 gildi um þetta verk. Sé í því sambandi vísað til gr. 1.1., sbr. gr. 2.13. Hefði ÍST gilt hefði með sömu röksemdafærslu stefnandi orðið bundinn af mælingum stefnda þar eð hann hefði ekki mótmælti þeim fyrr en tæpum þremur mánuðum síðar.

Um lagarök kveðst stefndi vísa til laga um samninga, skaðabótalaga, laga um meðferð einkamála og almennra reglna kröfuréttarins, þar á meðal varðandi skyldur verktaka í viðskiptum.

Niðurstaða.

Óumdeilt er að samkomulag varð með málsaðilum um að stefndi skyldi taka að sér fyrir stefnanda að saga og brjóta niður veggi í húsinu að Hveramörk 14, Hveragerði, á grundvelli tilboðs stefnda um að hann fengi greiddar fyrir það 8.500 krónur á lengdarmetra vegna sögunar á steyptum veggjum, 6.800 krónur á lengdarmetra vegna sögunar á hlöðnum veggjum og 6.500 krónur á fermetra fyrir að brjóta niður hlaðna veggi. Aðila greinir hins vegar á um hvort virðisaukaskattur hafi verið innifalinn í þessu verði eða hvort hann hafi átt að bætast þar ofan á. Einnig greinir þá á um hvort þær mælingar, sem stefnandi leggur til grundvallar útreikningum sínum á því hvað stefnda beri að greiða fyrir verkið, séu réttar með hliðsjón af samkomulagi þeirra um hvernig verkið skyldi unnið, og hvort stefndi hafi samþykkt að þær mælingar yrðu lagðar til grundvallar uppgjöri aðilanna. Loks snýr ágreiningur aðila að því hvort stefnanda sé heimilt að krefja stefnda sérstaklega um þá liði dómkröfu sem í stefnu eru skilgreindir sem kjarnaborun, tímavinna og vél.

Stefnandi hefur skírskotað til þess að þegar hann gerði stefnda framangreint tilboð hafi hann sýnt stefnda handskrifað blað sem fyrir liggi í málinu en þar komi skýrt fram að ofan á umsamdar fjárhæðir skuli bætast virðisaukaskattur og jafnframt að greiða skuli tímagjald fyrir ef breiða þurfi yfir og verja gólf fyrir bleytu og óhreinindum. Stefndi hefur hins vegar þvertekið fyrir að blað þetta, sem er óundirritað og ódagsett, hafi legið fyrir er þeir stefnandi sömdu um verkið. Hefur stefnandi ekki sýnt fram á að blað þetta hafi verið kynnt stefnda við samningsgerðina eða að það hafi legið þá fyrir. Verður því ekki til þess litið við úrlausn málsins heldur verður framangreint munnlegt samkomulag aðilanna lagt þar til grundvallar.

Þegar kaupverð lausafjár er tilgreint ber almennt að líta svo á að virðisaukaskattur sé innifalinn í tilgreindu verði nema annað sé sérstaklega tekið fram eða verði með öðrum hætti leitt af atvikum við samningsgerðina. Hefur seljandi vöru eða þjónustu sönnunarbyrði fyrir því að honum sé heimilt að bæta virðisaukaskatti við tilgreinda fjárhæð. Þar sem engin sönnun er komin fram um það að um slíkt hafi verið samið milli aðilanna ber að hafna þeirri málsástæðu stefnanda að virðisaukaskattur eigi að bætast við framangreint, umsamið lengdarverð.

Þá ber og að hafna þeim liðum stefnukröfunnar er lúta að greiðslu fyrir tímavinnu og vél enda hefur engin sönnun komið fram um það af hálfu stefnanda að þessir liðir stefnukröfunnar falli undir framangreindan munnlegan verksamning aðilanna. Hins vegar þykir rétt að fallast á þann hluta stefnukröfunnar, er snýr að þóknun fyrir kjarnaborun, enda lýsti Þ-kk-nf Á-kk-nf, eigandi og framkvæmdastjóri stefnda, því yfir við aðalmeðferð málsins að hann teldi þann kröfulið réttmætan. Einnig ber að hafna þeim málsástæðum stefnanda er lúta að beitingu ákvæða ÍST 30 í lögskiptum aðilanna enda liggur ekkert fyrir um að samið hafi verið um beitingu þeirra vegna verksamningsins.

Í skýrslu sinni fyrir dómi staðfesti K-kk-nf J-kk-nf, framkvæmdastjóri stefnanda, þær staðhæfingar stefnda að þegar um verkið hefði verið samið hafi verið um það rætt að G-kk-nf V-kk-nf, starfsmaður stefnda, myndi strika með tilteknum hætti á veggina og með þeim hætti, og öðrum útskýringum, ákvarða hvaða veggi skyldi saga og hverja skyldi brjóta. Þegar byrjað hafi verið að brjóta hefði svo komið í ljós að heppilegra væri að saga marga hinna hlöðnu veggja, sem átt hefði að brjóta, vegna þess hversu mikill vír reyndist í þeim. Hefði því verið tekin sú ákvörðun að saga þá í stað þess að brjóta og hefði stefndi ekki sérstaklega verið látinn vita af þeirri breytingu. Samkvæmt því sem matsmaður tekur fram í matsgerð sinni hefði líklega verið hægt að brjóta þessa veggi niður með sleggju eða brotvél í stað sögunar. Þar sem fyrir liggur samkvæmt framangreindu að ákvörðun stefnanda um breytingu á útfærslu verksins var tekin án samráðs við stefnda þykir verða að líta svo á að stefnanda hafi verið óheimilt að krefja hann um hærra endurgjald fyrir fjarlægingu á þessum vegghlutum en sem nam umsömdu verði fyrir að brjóta þá niður, eða 6.500 krónur á fermetra, í stað 6.800 króna vegna sögunar á lengdarmetra.

K-kk-nf J-kk-nf staðfesti einnig að þær mælingar vegna sagaðra metra, sem lagðar hefðu verið til grundvallar við reikningsgerð stefnanda, miðuðust ekki einungis við sagað ummál viðkomandi dyra- eða gluggagats heldur væri þar jafnframt reiknað með sögun sem talin hefði verið nauðsynleg til að búta útsöguð stykki í hæfilegar einingar svo að fjarlægja mætti þau af staðnum með góðu móti. Kvaðst hann hafa komist að því seinna að slíkar forsendur væru ekki í samræmi við það sem almennt tíðkist í slíkum verkum. Skildist honum að almennt væri við það miðað, þegar boðið væri í slík verk, að einungis væri miðað við sagað ummál gatsins. Ekkert hefði hins vegar verið um það rætt milli aðilanna við samningsgerðina hvernig þessum útreikningum yrði háttað.

Matsmaður kemst að þeirri niðurstöðu í matsgerð sinni að eðlilegt endurgjald stefnanda fyrir umsamið verk, með hliðsjón af verðsamkomulagi aðila pr. einingar, miðað við að virðisaukaskattur sé innifalinn í einingaverði og miðað við að stefnandi hefði fylgt óskum stefnda um það hvaða hlöðnu veggi skyldi brjóta og hvaða veggi skyldi saga, sé 920.270 krónur. Hefur matsgerð þessari ekki verið hnekkt. Þykir, með vísan til þess sem rakið hefur verið, rétt að leggja hana til grundvallar niðurstöðu málsins um endurgjald stefnanda fyrir framkvæmd hins munnlega verksamnings aðilanna. Verður samkvæmt þessu fallist á að stefnda hafi borið að greiða stefnanda 920.270 krónur + 44.550 krónur vegna kjarnaborunar, eða samtals 964.820 krónur. Fyrir liggur að stefndi hefur greitt stefnda 1.200.000 krónur vegna verksins. Verður því að sýkna stefnda af dómkröfum stefnanda í máli þessu.

Að fengnum þessum málsúrslitum ber að dæma stefnanda til að greiða stefnda 660.000 krónur í málskostnað.

Af hálfu stefnanda flutti mál þetta G-kk-nf Æ-kk-nf S-kk-nf hrl. og af hálfu stefnda flutti málið H-kk-nf Á-kk-nf hrl.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Stefndi, Hrafna-Flóki ehf., er sýkn af kröfum stefnanda, KJ verktaka slf.

Stefnandi greiði stefnda 660.000 krónur í málskostnað.

Á-kk-nf M-kk-nf

------------------- ---------------------- -------------------