S-184/2013

Árið 2013, mánudaginn 1. júlí, er á dómþingi Héraðsdóms Suðurlands, sem háð er í dómsal embættisins að Austurvegi 4 á Selfossi af R-kvk-þgf T-kvk-þgf héraðsdómara, H-kk-þgf O. A-kk-þgf dómstjóra og S-kk-þgf G. G-kk-þgf héraðsdómara, í málinu nr. S-249/2011:

Ákæruvaldið

(H-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf saksóknari) gegn

A

(H-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf hrl.)

kveðinn upp svohljóðandi

dómur:

Mál þetta, sem þingfest var þann 11. apríl 2013, var tekið til dóms að lokinni aðalmeðferð þann 4. júní sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 13. mars 2013, á hendur ákærða, A;

„fyrir nauðgun, með því að hafa, aðfaranótt fimmtudagsins 11. nóvember 2011, að D, haft samræði við B, en ákærði notfærði sér að B ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga.

Telst brot ákærða varða við 2. mgr., sbr. 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru er tekin upp einkaréttarkrafa B, en krafan er svohljóðandi:

„Einkaréttarkrafa:

Af hálfu B, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 1.500.000 auk vaxta skv. lögum nr. 38/2001 frá þeim degi sem brot var framið.“

Við upphaf aðalmeðferðar vakti saksóknari athygli á misritun í ákæru þess efnis að hið ætlaða brot hafi átt sér stað aðfaranótt föstudagsins 11. nóvember 2011, en ekki aðfaranótt fimmtudags eins og segir í ákæru. Þykir engu að síður mega leggja dóm á málið enda varð vörn ekki áfátt af þessum sökum, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákæruvaldið gerir þær kröfur sem í ákæru greinir.

Af hálfu bótakrefjanda eru gerðar sömu kröfur og í bótakröfu greinir. Auk þess krefst skipaður réttargæslumaður þóknunar fyrir störf sín.

Ákærði krefst aðallega sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu en til vara að hann verði eingöngu dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og komi til refsingar þá verði hún skilorðsbundin. Krafist er frávísunar bótakröfu en til vara að dæmdar skaðabætur verði lækkaðar verulega. Þá krefst verjandi ákærða málsvarnarlauna sér til handa.

Málsatvik

Þann 14. desember 2011 lagði B, brotaþoli í máli þessu, fram kæru hjá lögreglunni á T á hendur ákærða fyrir kynferðisbrot. Í skýrslutöku lögreglu af brotaþola þann sama dag kemur fram að fimmtudaginn 10. nóvember 2011 hafi hún hitt ákærða á skemmtistað á C. Í framhaldinu hafi hún farið í samkvæmi heim til ákærða ásamt fleira fólki. Hún hafi síðan orðið eftir og gist á heimili ákærða en vaknað við að ákærði hafi verið að klæða hana í nærbuxurnar.

Ákærði og brotaþoli, sem á þessum tíma voru vinir, hittust á skemmtistað á T umrædda nótt. Bæði höfðu þau neytt áfengis. Síðar um nóttina fóru þau ásamt fleira fólki í samkvæmi á heimili ákærða á C þar sem einnig var neytt áfengis. Ákærði bjó á þessum tíma í einu herbergi með aðgangi að salerni og fram kom undir rekstri málsins að gestir hefðu annað hvort setið á rúmi ákærða eða haldið til á gangi fyrir framan herbergið.

Meðal rannsóknargagna er afrit úr dagbók lögreglunnar á T frá 11. nóvember 2011. Þar kemur fram að klukkan 02:51 hafi lögreglu borist tilkynning um hávaða frá samkvæmi að D, heimili ákærða og ætluðum brotavettvangi, og sinntu lögreglumennirnir S og R útkallinu. Þeir hafi rætt við ákærða og bókað er að klukkan 03:19 hafi ákærði slökkt á tónlist og gestir hafi verið á leið úr samkvæminu. Þá er óumdeilt að brotaþoli varð eftir á heimili ákærða þegar vinkona hennar og aðrir gestir yfirgáfu heimili ákærða, líklega á tímabilinu frá klukkan 03:19, þ.e. eftir að lögregla yfirgaf vettvang, til 04:03, en á þeim tíma var ákærði í samskiptum við eitt vitni málsins í gegnum smáskilaboð símakerfis. Þá liggur fyrir að brotaþoli dvaldi á heimili ákærða fram undir hádegi föstudaginn 11. nóvember 2011.

Meðal rannsóknargagna er ljósrit af fésbókarsíðu brotaþola. Ágreiningslaust er að þar ræddu brotaþoli og ákærði saman þann 30. nóvember 2011. Samtalið er orðrétt svohljóðandi:

Meðal gagna málsins er einnig ljósrit sem sýnir að brotaþoli stofnaði fésbókarsíðu þann 14. nóvember 2011. Í samtali ákærða og brotaþola á síðunni þann 17. nóvember 2011 segir ákærði „bara kósýheit engin vinna og læti“, en fyrir dómi kannaðist brotaþoli ekki við þau samskipti. Brotaþoli kannaðist við eftirfarandi fésbókarsamskipti við ákærða þann 22. nóvember 2011.

Loks eru skilaboð frá fésbókarsíðu brotaþola þann 11. desember 2011 þar sem brotaþoli segir: „hvar ertu og hvað er verið að gera“. Brotaþoli kvað þessi skilaboð stafa frá vini sínum sem hafi, í hennar óþökk, sent ákærða skilaboð af fésbók brotaþola.

Meðal rannsóknargagna eru einnig fimm ljósmyndir sem lögregla tók þann 14. desember 2011 og óumdeilt er að sýna smáskilaboð frá ákærða til vinkonu brotaþola á tímabilinu frá klukkan 04:03 til 05:14 umrædda nótt. Orðrétt segir í umræddum skilaboðum ákærða.

Á tímabilinu 14. desember 2011 til 24. mars 2012 tók lögregla skýrslu af fjórum af þeim gestum sem voru á heimili ákærða umrædda nótt sem og lögreglumönnunum tveimur sem sinntu útkalli vegna hávaða frá heimili ákærða. Brotaþoli gaf skýrslu þann 14. desember 2011 eins og áður var rakið og aftur þann 24. janúar 2012. Lögregla yfirheyrði ákærða þann 12. janúar 2012. Einkaréttarkrafa, dagsett 20. janúar 2012, var birt ákærða þann 29. mars sl., þegar ákæra var birt.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi

Ákærði greindi frá því að umrædda nótt hafi verið samkvæmi heima hjá honum að D. Á þessum tíma hafi hann búið í tæplega 10 fermetra stúdíóherbergi með aðgengi að salerni. Gestirnir, sem allir þekkust, hafi hlustað á tónlist og drukkið bjór, en þeir hefðu komið á heimili hans eftir klukkan 01:00, en áður verið á skemmtistöðunum E og F. Allir hafi þeir verið drukknir, en enginn dauðadrukkinn. Aðspurður um ölvunarástand brotaþola sagði ákærði að það hefðu allir verið jafn drukknir. Ákærði kannaðist við að lögregla hafi komið á vettvang milli klukkan 02:00 og 03:00 vegna athugasemda sem borist höfðu um hávaða frá samkvæminu. Brotaþoli, sem ákærði kvaðst hafa þekkt í um eitt ár og vera ágætis vin sinn, hafi orðið eftir þegar gestirnir fóru heim. Kom fram hjá ákærða að hann og brotaþoli hafi af og til skemmt sér saman með sameiginlegum kunningjahópi. Umrætt kvöld og nótt hafi þau verið mikið utan í hvort öðru og hafi þau kysst, bæði á skemmtistöðunum fyrr um kvöldið og einnig heima hjá honum. Heitur straumur hafi verið milli þeirra allt kvöldið og hafi það verið ástæða þess að brotaþoli hafi gist hjá honum. Hann kvaðst hafa spurt brotaþola hvort hún ætlaði að gista en hún svarað því til að hún vissi það ekki. Vitnið M hafi ítrekað boðið brotaþola far en það hafi endað með því að brotaþoli varð eftir heima hjá honum. Ákærði kannaðist ekki við að brotaþoli hafi orðið eftir vegna þess að vitnið G hefði farið heim með bróður ákærða, vitninu H.

Eftir að gestirnir fóru hafi þau spjallað og hlustað á tónlist. Þá hafi þau aftur farið að kyssast, lagst upp í rúm og haldið áfram að kyssast og allt hafi stefnt í kynlíf þeirra í milli. Aðspurður hvort brotaþoli hafi rætt við hann um I, barnsföður brotaþola, sagðist ákærði hafa komið að slíkum orðasamskiptum milli G og brotaþola. Ákærði kannaðist ekki við að brotaþoli hefði sagt honum að hún vildi ekki eiga náin samskipti við ákærða þar sem hún væri ástfangin af barnsföður sínum.

Nánar lýsti ákærði samskiptum hans og brotaþola uppi í rúmi á þann veg að hann hafi hjálpað brotaþola úr buxunum niður að hné en hún síðan lokið við að fara úr þeim. Brotaþoli hafi losað um buxur ákærða og togað þær niður en ákærði kvaðst hafa lokið við að klæða sig úr þeim. Síðan kvaðst ákærði hafa klætt brotaþola úr nærbuxunum niður að hnjám en brotaþoli lokið við að klæða sig úr þeim. Á meðan á þessu stóð hafi þau verið að kyssast og mikill hiti á milli þeirra. Ákærði greindi frá því að á þessum tímapunkti hafi honum ekki risið hold. Hann hafi því bankað í getnaðarliminn en ekki gengið að ná risi og hafi hann reynt það í nokkurn tíma. Um viðbrögð brotaþola við þessu sagði ákærði að tíst hefði í brotaþola og heyrst frá henni smá hlátur. Aðspurður hve lengi hann hafi reynt að ná risi á getnaðarliminn sagði ákærði það hafa tekið 5-10 mínútur að berja hann upp en brotaþoli hafi hins vegar ekkert aðstoðað hann við þetta eða viðhaft mótleik. Loks hafi það tekist, eitthvað lifnað yfir limnum. Þá hafi hann sett getnaðarlim sinn inn í leggöng brotaþola í 10-15 sekúndur. Hann hafi litið á brotaþola og þá hafi hún verið með lokuð augun og kvaðst ákærði þá hafa athugað hvort hún væri lífs eða liðin, m.a. kallað á hana. Ákærði kvaðst ekki hafa tekið eftir að brotaþoli væri sofandi fyrr en hann leit framan í hana og þá hafi hann strax hætt snúið sér á hina hliðina og sent vitninu G símasmáskilaboð. Nánar aðspurður kvaðst ákærði ráma í að hafa sent umrædd skilaboð. Ákærði kvaðst ekki hafa náð að sofna og því farið fram úr og fengið sér sígarettur en líklega sofnað klukkutíma síðar en vaknað við síma brotaþola stuttu áður en brotaþoli yfirgaf heimili hans. Áður hafi þau spjallað eilítið saman og brotaþoli greint honum frá því að G ætli að sækja hana.

Ákærði kvaðst ekki kannast við þann framburð brotaþola hjá lögreglu að hann hafi kysst brotaþola á hálsinn, sem hún hafi ekki viljað, og að í framhaldinu hafi brotaþoli gert ákærða grein fyrir því að hún væri enn ástfangin af barnsföður sínum I. Undir ákærða var einnig borinn sá framburður brotaþola hjá lögreglu að hún hafi vaknað við að ákærði hafi verið að klæða hana í nærbuxurnar. Sagði ákærði það ekki passa, hann hafi ekki klætt brotaþola í nærbuxurnar.

Verjandi spurði ákærða nánar um kossana og kom þá fram hjá ákærða að þau hafi hætt að kyssast þegar hann hóf tilraunir sínar við að ná getnaðarlimnum upp en við það hafi hann legið í klofi brotaþola. Spurningum verjanda um klæðnað brotaþola og stellingar meðan á þessu stóð, svaraði ákærði því til að brotaþoli hafi verið í brjóstahaldara og hlýrabol en ber að neðan. Brotaþoli hafi legið á bakinu og fært sjálf sundur fæturna. Brotaþoli hafi ekki gefið merki um að hún vildi þetta ekki og aldrei sagt nei. Aðspurður hvort brotaþoli hafi verið vakandi kom fram hjá ákærða að hún hafi verið vakandi alveg þangað til að hann ætlaði að setja getnaðarlim sinn inn eftir að hann hafi náð smá risi á liminn.

Ákærði var beðinn um að skýra hvað hann hafi átt við með smáskilaboðunum „Jamm tessari [b] sem er sofandi tvi hun er svo mikid in love with [I]“ sem hann sendi G klukkan 04:17. Ákærði kvaðst hafa vitað um I. Þar sem hann hafi ekki fundið símann sinn sé erfitt fyrir hann að muna hvaða skilaboð G hafi sent honum á undan, en ákærði taldi að þau hefðu verið „þú ert með [B] eða eitthvað svoleiðis“ Fram kom hjá ákærða að hann hafi langað heim til G þarna um nóttina. Undir ákærða voru einnig borin smáskilaboð „Og til i game eda??“ klukkan 05:13 og „Og til i game=kur med öllu;p“ klukkan 05:14, sem hann kannaðist við að hafa einnig sent G. Ítrekaði ákærði að hann hafi langað heim til G þar sem fullur bíll af krökkum hafi farið heim til hennar. Með þessum skilaboðum hafi hann verið að fíflast í G vinkonu sinni, en ekkert hafi verið ákveðið um að þau svæfu saman. Síðar í yfirheyrslunni kom fram hjá ákærða að hann hafi á þessum tíma hvorki verið hrifinn af G né brotaþola.

Ákærði greindi frá því að hafa farið til J ásamt brotaþola og G á föstudagskvöldinu. Á K hafi G spurt hann hvað hafi verið í gangi kvöldið áður og sagt við sig, þú veist alveg að hún var sofandi og hafi þar átt við brotaþola. Ákærði kvaðst hafa neitað og sagt að ekkert hafi gerst. Brotaþoli, sem einnig hafi verið þar stödd, hafi öskrað á hann og sagt „þú nauðgaðir mér „ og einnig greint honum frá því að hún hefði verið sofandi. Honum hafi brugðið og þverneitað en þó hugsað um það eitt „að friða“ til að tryggja að þetta yrði ekkert mál þarna á veitingastaðnum, og því hafi hann ítrekað sagt fyrirgefðu við brotaþola.

Aðspurður um samtal hans og brotaþola þann 30. nóvember 2011 á fésbókinni sagði ákærði að hann hafi ekki viljað vera með í þessu framhjáhaldi brotaþola, en honum hafi skilist að hún og I hafi verið saman á þessum tíma. Það sem gerðist milli hans og brotaþola hefði verið vegna ölvunar og ekki átt að eiga sér stað. Þegar ákærði var spurður um þann framburð sinn fyrr í skýrslutökunni, að allt hefði stefnt í samfarir í samskiptum þeirra umrætt kvöld og nótt, sagðist ákærði vera mjög stressaður. Spurður hvað það hafi verið sem hann „dauð skammist sín fyrir“, eins og segir í framangreindu fésbókarsamtali, sagði ákærði það vera þær röngu sakargiftir sem brotaþoli hafi borið á hann á K og þeirri stöðu sem hann hafi þá verið í. Aðspurður um ástæðu þess að hann hafi ekki í þessu samtali þverneitað að hafa nauðgað brotaþola eins og hann segist hafa gert á K nokkrum dögum áður, sagðist ákærði hafa verið „að friða“. Aðspurður um orð hans „þetta eru verstu mistök sem ég hef gert“ í samtalinu ítrekaði ákærði að hann hafi verið „að friða“ málið þar sem hann hafi haft á tilfinningunni að I, sem hafði á þeim tíma haft í frammi hótanir, hafi staðið fyrir aftan brotaþola meðan á þessum samskiptum stóð. Verjandi spurði ákærða um samskipti hans og brotaþola þann 17. nóvember 2011. Sagði ákærði að brotaþoli hafi sent sér símskilaboð, hann ekki átt inneign í símanum og því svarað brotaþola á fésbókinni. Um samskipti 11. desember 2011, þ.e. skilaboðin „og hvað er verið að gera“ frá brotaþola sagði ákærði þau hafa birst óvænt og hann ekki svarað þeim. Nánar aðspurður af verjanda um þau orð hans að hann „dauð skammist sín“, sagðist ákærði hafa verið að vísa til samskipta hans við I, barnsföður brotaþola. Þá hafi hann svona frekar verið að biðja brotaþola afsökunar á því að hafa átt hlut að vanlíðan brotaþola í kjölfar þess að hún hefði haft við hann samfarir. Einnig ítrekaði ákærði að hann hafi verið að reyna „að friða“ brotaþola.

Ákæruvaldið bar undir ákærða nokkur atriði í framburði hans hjá lögreglu þann 12. janúar 2012. Í fyrsta lagi þar sem ákærði greinir frá því að eftir erfiðleika við að ná stinningu á getnaðarliminn hafi hann prófað að koma honum inn en það ekki dugað lengi „og þá er bara farið að sofa aftur.“ Ákærði kvað sér hafa liðið illa í skýrslutöku hjá lögreglu en tók fram að með þessum orðum hafi hann átt við að hann hafi ekki getað sofnað og því sent G símskilaboð. Undir ákærða var borinn eftirfarandi framburður hans hjá lögreglu. „Þá er atburðinn búin að vera, það er spurning hvort að hún hafi ekki viljað eða hvort hún hafi verið hrædd við mig eða eitthvað þú veist eða ekki viljað segja nei þegar á meðan það var að ské.“ Ákærði kvaðst eiga erfitt með að skilja framangreindan texta en tók fram að meðan á þessu stóð hjá honum og brotaþola hafi brotaþoli aldrei sagt nei, hiti hafi verið í leiknum allan tímann og því viti hann ekki hvernig hann eigi að útskýra þetta.

Borinn var undir ákærða framburður hans hjá lögreglu í upphafi skýrslutöku þar sem hann var spurður um viðbrögð brotaþola við því að honum hafi ekki risið hold en þeirri spurningu svaraði ákærði þannig. „Ég man það ekki.“ Eftir hlé sem gert hafi verið á yfirheyrslunni til að gefa ákærða kost á að ráðfæra sig við verjanda sinn, hafi hann hins vegar svarað sömu spurningu á eftirfarandi hátt. „ ... ég held að hún hafi hlegið að þessu.“ Ákærði sagði atburðinn hafa verið í mikilli móðu og langt hafi verið um liðið þegar hann mætti í skýrslutöku hjá lögreglu. Síðan hafi hann reynt að rifja þetta upp og hann muni að sér hafi þótt mjög vandræðalegt að brotaþoli hafi hlegið eða svona tíst. Ákærði var beðinn um að tjá sig um svör hans í framhaldi af lýsingum hans á því að illa hafi gengið fyrir hann að ná holdrisi, en þá spurði lögreglan, „eruð þið lengi að þessu?“ Og ákærði svarar. „Ég veit það ekki, ég held í tvær, þrjár mínútur.“ Í framhaldinu kom fram hjá ákærða að hann reikni með að það hafi tekið um fimm mínútur að fá holdris. Ákærði var spurður um birtustig og ljóstýru sem hann getur um að hafi verið í herberginu meðan á þessu stóð og kom þá fram hjá ákærða að nálægt glugga á herberginu hafi verið útiljós og frá því borist birta inn fyrir ofan gardínurnar.

Brotaþoli, B, kvaðst umrætt kvöld hafa verið ásamt vitninu G, vinkonu sinni og sambýlingi á þeim tíma, á skemmtistaðnum E ásamt ákærða, en þau hafi verið mjög góðir vinir en aldrei verið í sambandi. Síðar um kvöldið hefðu þau farið á skemmtistaðinn F þar sem þau hafi keypt áfengi og farið með heim til ákærða og haldið áfram að drekka. Þegar heim til ákærða kom hafi þau drukkið og hlustað á tónlist og fram kom hjá brotaþola að allir gestirnir hefðu setið á rúminu og kvaðst brotaþoli hafa setið við hliðina á ákærða þegar hann var að finna tónlist í tölvunni. Brotaþoli hafnaði því sem fram kom í símaskýrslu lögreglu af vitninu L að brotaþoli hafi verið utan í ákærða og þeim framburði vitnisins að þegar brotaþoli og ákærði hafi legið í rúminu hafi eitthvað verið gerast. Einnig hafnaði brotaþoli því sem haft var eftir vitninu B í símaskýrslu lögreglu að ákærði og brotaþoli hefðu verið að kyssast og að brotaþoli hefði verið utan í ákærða. Brotaþoli ítrekaði að ekkert hefði verið á milli hennar og ákærða umrætt kvöld og nótt og þau hefðu ekki kysst. Þegar brotaþoli var ítrekað spurð um ætlaða kossa síðar í skýrslutökunni sagðist brotaþoli aldrei myndu kyssa ákærða innan um annað fólk enda hefði I frétt af því en á þessum tíma hafi hún viljað taka aftur upp samband við I. Þá tók brotaþoli fram að hún myndi ekki heldur hafa kysst ákærða þó þau hefðu verið ein.

Þegar brotaþoli hafi ætlað heim hafi vitnið G óskað eftir að brotaþoli gisti hjá ákærða þar sem G hafi viljað fara ein heim með karlmanni, þ.e. vitninu H, bróður ákærða, sem einnig var í samkvæminu. Þá hafi heldur ekki verið pláss í bifreið þeirri sem vinur vitnisins M hafi ekið. Brotaþoli, sem kvaðst hafa viljað fara heim til sín, sagðist hafa fallist á að gista hjá ákærða enda hefði það verið allt í lagi sín vegna. Nánar aðspurð sagðist brotaþoli hafa skilið það vel að G vildi vera ein heima með H og einnig kvaðst brotaþoli hafa treyst ákærða vini sínum. Þá hafnaði brotaþoli því sem fram hafi komið í símaskýrslu af vitninu M þess efnis að umrædd M hafi margsinnis boðið henni far heim. Það sé rangt enda hafi ekki verið pláss í bílnum og ökumaðurinn ekki nennt að fara tvær ferðir.

Eftir að gestirnir voru farnir kvaðst brotaþoli hafa lagst upp í rúm klædd buxum, nærbuxum, síðerma bol, brjóstahaldara og sokkum. Brotaþoli gat ekki sagt til um klukkan hvað það hafi verið en gestirnir hefðu farið úr samkvæminu fljótlega eftir að lögreglan kom á staðinn. Fyrst hefði ákærði verið í tölvunni en síðan lagst hjá henni og kysst hana á hálsinn. Brotaþoli kvaðst ekki geta sagt nákvæmlega til um það hvernig ákærði hafi verið klæddur þegar hann kom upp í rúmið. Þegar ákærði kom upp í rúmið hafi hún legið á hliðinni og snúið baki í ákærða. Brotaþoli kvaðst hafa sagt ákærða að hún gæti ekkert gert með honum því hún væri enn mjög hrifin af I, barnsföður sínum, og því óþægilegt fyrir hana að gera eitthvað, en nýlega hafði slitnað upp úr sambandi brotaþola og I. Ákærði hafi sagt, ekkert mál, ég skil það vel. Nánar aðspurð sagði brotaþoli að sér hafi ekkert þótt athugavert þó ákærði legðist upp í rúmið hjá henni. Um hafi verið að ræða stórt rúm með tveimur sængum, hún hafi verið í öllum fötunum og ákærði vinur sem hún hefði treyst. Síðan hafi hún vaknað við það að ákærði hafi verið að klæða hana í nærbuxurnar. Hún hafi þá grúft sig niður í koddann og skammast sín í ljósi þess að hún hefði sagt ákærða að hún vildi ekki gera neitt með honum. Fram kom að þegar hún hafi litið upp af koddanum hafi hún séð ákærða á nærbuxunum í eldhúsinu að fá sér eitthvað að borða. Þá hafi hann einnig farið í tölvuna. Eftir að ákærði kom aftur upp í rúm og sofnað hafi hún reynt að hringja í G. Brotaþoli greindi frá því að móðir hennar hefði hringt, líklega um klukkan 10:30 til 11:00, en brotaþoli kvaðst hafa slökkt á símanum þar sem hún hefði ekki verið tilbúin að ræða við móður sína. Um hádegi hafi hún annað hvort náð sambandi við G í síma eða G hringt til baka. Brotaþoli kvaðst þá hafa beðið G um að ná strax í sig til ákærða, sem G hefði gert. Brotaþoli gat ekki greint frá því klukkan hvað hún hefði vaknað við að ákærði var að klæða hana í nærbuxurnar en tók fram að þá hefði ekki verið orðið bjart en ljós komið inn með glugganum. Nánar aðspurð taldi brotaþoli að liðið hafi um tveir tímar frá því ákærði kom upp í rúm eftir að hafa fengið sér að borða þar til G sótti hana. Ákærði hafi vaknað stuttu áður en hún fór en brotaþoli gat ekki greint frá samskiptum þeirra í milli á þeim tíma og þar til hún yfirgaf heimili hans.

Brotaþoli lýsti ölvunarástandi sínu þegar hún lagðist upp í rúmið þannig að hún hafi verið vel drukkin, búin að drekka fyrr um kvöldið og bjór eftir ballið í F og dottið út þegar hún lagðist upp í rúm. Nánar aðspurð sagðist hún hafa drukkið jäger, burn, bjór og tekíla áður en hún fór á skemmtistaðina. Síðan hafi hún drukkið bjór á skemmtistöðunum og heima hjá ákærða. Brotaþoli greindi frá því að hafa tvisvar sinnum á unglingsárum fengið svokallað black out eftir drykkju.

Fram kom hjá brotaþola að það síðasta sem hún muni eftir áður en hún sofnaði hafi verið að ákærði hafi sagt „ég skil það vel“ eftir að hún hafi hafnað honum og hafi hann þá fært sig frá henni. Brotaþoli kvaðst hafa verið mjög þreytt þegar hún lagðist upp í rúmið. Eftir það hafi hún sofnað og ítrekaði brotaþoli að hafa ekki vitað af sér fyrr en við það að ákærði hafi verið að klæða hana í nærbuxurnar.

Næstu samskipti brotaþola og ákærða hafi verið föstudagskvöldið 11. nóvember 2011. Hún og G hafi verið búnar að ákveða að fara til J og G boðið ákærða með. Brotaþoli sagði að ákærði hefði verið að reyna við G og einu sinni gist hjá henni áður en þessir atburðir áttu sér stað. Brotaþoli sagðist fyrst hafa sagt G frá máli þessu umrætt föstudagskvöld þegar þær voru í J á skemmtistað. Hún hefði þá sagt G að hún vildi ekki hafa ákærða með í ferðinni því hann hefði gert á hennar hlut. Þá hefði G verið viðstödd þegar ákærði bað brotaþola afsökunar á K þarna um kvöldið. G hefði spurt ákærða hvort hann hefði virkilega nauðgað brotaþola og þá hafi ákærði sagt ég veit ekki hvað kom yfir mig, ég er ekki svona gerður. Brotaþoli kvaðst bæði hafa verið reið og sár út í ákærða og spurt hann hvernig hann hefði getað gert henni þetta eftir að hún hafði sagt nei við hann. Brotaþoli sagði ákærða hafa beðið sig afsökunar og sagt að hann skildi ekki af hverju hann hefði gert þetta. Brotaþoli kvaðst hins vegar ekki hafa viljað taka afsökunarbeiðni hans gilda. Brotaþoli var spurð af hverju hún hafi ekki hætt við J þegar henni varð ljóst að ákærði væri með í för. Svaraði brotaþoli því til að hún hafi ekki viljað vera skræfa og hlaupa burtu, enda hafi það ekki verið hennar að skammast sín fyrir það sem gerðist. Ætlun sín hafi verið að láta sem ekkert væri en af því hún hafi verið reið og sár út í ákærða hafi hún sagt G frá. Fram kom að ákærði og brotaþoli urðu samferða aftur á T um nóttina en brotaþoli kvaðst ekkert hafa rætt frekar við ákærða.

Næstu samskipti þeirra hafi verið samtal á fésbókinni þann 30. nóvember 2011 en þá kvaðst brotaþoli hafa verið alls gáð. Þá greindi brotaþoli frá því að hafa hitt ákærða í brúðkaupi sameiginlegra vina þeirra en engin samskipti haft við ákærða. Þá hafi hún hitt ákærða niðri í bæ í J ekki fyrir löngu síðan og þá hafi ákærði aftur beðið hana afsökunar og óskað eftir að hún drægi kæruna baka.

Fram kom hjá brotaþola að hún hafi þann 14. nóvember 2011 stofnað nýja fésbókarsíðu þar sem sú eldri hafi verið leiðinleg, eins og brotaþoli orðaði það. Þar sem fljótlegast hafi verið að samþykkja alla gamla vini hafi ákærði áfram verið vinur hennar á samskiptasíðunni. Þá hafi hana einnig langað til að ræða við ákærða um þetta mál án þess að vera undir áhrifum áfengis. Brotaþoli kannaðist ekki við samskipti við ákærða á fésbókinni þann 17. nóvember 2011.Varðandi samskipti þann 22. nóvember 2011 kvaðst brotaþoli aðeins hafa svarað spurningu ákærða um hvort hún væri farin að sofa með því að segja að hún væri að horfa á mynd en síðan ekki viljað tala meira við hann. Varðandi skilaboð frá brotaþola þann 11. desember 2011 kom fram að það hafi verið O vinur brotaþola og ákærða, sem sent hefði ákærða skilaboð á fésbókarsíðu brotaþola, og en það hafi henni mislíkað.

Aðspurð um líðan sína eftir ætlaðan atburð sagðist brotaþoli eiga góða daga en oft líða illa þegar hún hugsi til baka og sérstaklega eftir að hún átti barn nýlega og hafi hún leitað aðstoðar á heilsugæslunni. Eitt kvöld hefði henni liðið sérstaklega illa og til þess hafi hún verið að vísa í fésbókarsamskiptum við ákærða þann 30. nóvember 2011 þegar hún nefni sjálfsmorð. Hún hafi hins vegar ekki leitað sér sérfræðiaðstoðar enda ekki viljað ræða um þetta. Þó kom fram að brotaþoli kvaðst hafa rætt þetta mál við móður sína. Aðspurð af hverju hún hafi ekki kært fyrr en mánuður var liðinn frá ætluðum atburði sagðist brotaþoli hafa bæði liðið illa og skammast sín, en síðan hafi hún ákveðið að hún yrði að kæra.

Vitnið G, æskuvinkona brotaþola og vinur ákærða til nokkurra ára, kvaðst hafa verið búin að drekka mikið umrædda nótt og hafi ástand hennar og brotaþola verið svipað í samkvæmi hjá ákærða. Þær hafi verið blindfullar eins og allir aðrir sem þar voru, en vitnið tók fram að hún hafi séð brotaþola í verra ástandi. Vitnið kannaðist ekki við að lögreglan hafi komið á staðinn en mundi eftir kvörtunum nágranna ákærða. Vitnið gat ekki greint frá því klukkan hvað hún hafi yfirgefið samkvæmið með H, bróður ákærða, en þá hafi einhverjir gestir verið eftir í samkvæminu. Aðspurð hvar brotaþoli hafi verið þegar vitnið fór, kom fram að flestir hefðu setið á rúminu. Vitnið mundi ekki hver hefði ekið henni og H heim en greindi frá því að eitthvert fólk hefði komið með henni og H upp í íbúð þá sem hún og brotaþoli bjuggu í á umræddum tíma.

Vitnið kvaðst ekki muna af hverju brotaþoli hefði orðið eftir þegar vitnið fór úr samkvæminu. Aðspurð hvort það hefði tengst því að vitnið fór heim með H sagði vitnið svo ekki vera. Hún og brotaþoli hefðu haft sitt hvort herbergið í íbúðinni, þannig að það hefði engu breytt. Í lok yfirheyrslu var vitninu kynnt hverju hún hefði svarað þegar lögreglu innti hana eftir hvað henni og brotaþola hefði farið á milli áður en vitnið yfirgaf samkvæmið, en þá sagði vitnið „Ég sagði henni að sofa bara þarna, gista bara.“ Vitnið tók fram að hún hafi munað allt þegar hún gaf skýrslu hjá lögreglu, en nú tveimur árum síðar muni hún ekkert.

Að fyrra bragði gat vitnið ekki greint frá því hvort hún hefði átt í samskiptum við ákærða eftir að hún fór úr samkvæminu, en sagði að ef svo hefði verið þá hefði það verið í gegnum síma. Vitninu voru kynnt framlögð smáskilaboð úr síma ákærða og staðfesti vitnið að hafa fengið umrædd skilaboð og að hún hefði skilið þau þannig að ákærði hefði verið að reyna við hana og að leita eftir kynlífi með henni. Þá greindi vitnið frá því að hafa fengið smáskilaboðin „af hverju skildir þú mig eftir“ frá brotaþola umrædda nótt, en þau skilaboð eru ekki meðal gagna málsins.

Vitnið kvaðst hafa sótt brotaþola á heimili ákærða daginn eftir, líklega um hádegisbil. Brotaþoli hafi gefið eitthvað í skyn þegar hún kom inn í bifreiðina en nánar gat vitnið ekki greint frá og bar við minnisleysi. Síðar í skýrslutökunni kom þó fram hjá vitninu að brotaþoli hefði verið eitthvað skrítin þegar hún kom inn í bílinn, en hvort það hafi verið þynnka eða eitthvað annað kvaðst vitnið ekki vita, en brotaþoli hefði verið sjúskuð. Vitnið mundi ekki eftir ferð til J að kvöldi föstudagsins 11. nóvember 2011 með ákærða og brotaþola, en kannaðist við að einhvern tíma hafi þetta mál verið rætt þegar hún og brotaþoli hefðu verið að skemmta sér á K en hvenær það hafi verið mundi vitnið ekki, enda kvaðst hún oft sækja þann stað. Nánar aðspurð sagði vitnið að einhvern tímann hefði brotaþoli sagt henni frá því að hún hefði verið dauð og vaknað við þetta, og þá hafi þetta mál komið til tals „á djamninu í einhverju drama“, eins og vitnið orðaði það. Aðspurð hvort hún hefði merkt breytingu á brotaþola eftir samkvæmið sagðist hún hafa misst samband við brotaþola eftir að hún flutti til höfuðborgarsvæðisins.

Vitnið H, bróðir ákærða, kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis umrædda nótt og komið í samkvæmi til ákærða. Vitnið kvaðst hvorki muna eftir ölvunarástandi ákærða né brotaþola en allir sem þarna voru hefðu verið undir áhrifum áfengis en enginn dauðadrukkinn. Vitnið kvaðst ekki vita ástæðu þess að brotaþoli varð eftir á heimili ákærða. Aðspurður um samskipti ákærða og brotaþola sagði vitnið að þau hefðu legið saman upp í rúmi og milli þeirra hefðu verið einhverjir smá kossar, en vitnið tók fram að herbergið væri lítið og meðan á þessu stóðu hefðu allir setið á rúminu. Aðspurður hvað hann ætti við með smá kossum sagðist vitnið eiga við kossa og svona „kúrirí bara“. Aðspurður hvort hann hefði séð þessa kossa skýrt sagðist vitnið ekki hafa séð þetta mjög skýrt en ráma í þetta. Vitnið kvaðst hafa verið á staðnum þegar lögregla kom á staðinn en gat ekki sagt til um hve löngu eftir hann og vitnið G yfirgáfu samkvæmið með vitninu M og ökumanninum N. Fram kom hjá vitninu að M og N hefðu komið upp í íbúð G og þau spjallað saman líklega í hálftíma. Vitnið kvað G hafa verið í smáskilaboða samskiptum við ákærða eftir að þau komu heim til G og voru komin upp í rúm.

Vitnið O, vinur ákærða og brotaþola, greindi frá því að hafa hitt ákærða eftir miðnætti umrædda nótt fyrir utan heimili ákærða þar sem þeir hafi fengið sér sígarettu saman, en vitnið kvaðst hafa verið á skemmtistaðnum E. Þá hefði ákærði sagt sér að hann, þ.e. ákærði, hefði sofið hjá brotaþola fyrr um kvöldið. Nokkrum dögum síðar hefði brotaþoli sagt sér að um hafi verið að ræða nauðgun. Nánar aðspurður kvaðst vitnið ekki vera öruggur með tímasetningu og því gæti verið að þeir hefðu átt framangreint samtal daginn eftir ætlaðar samfarir.

Vitnið M, kvaðst hafa skemmt sér nokkrum sinnum með brotaþola en ákærða sagði hún vera mjög góðan vin sinn. Umrædda nótt hafi hún verið ásamt fleirum í samkvæmi heima hjá ákærða eftir dansleik á skemmtistaðnum F. Allir sem þar voru, þ.á m. brotaþoli hafi verið að drekka áfengi en enginn hafi verið ofurölvi. Sérstaklega aðspurð um brotaþola sagði vitnið að brotaþoli hefði verið að drekka bjór en ekki verið ölvaðri en aðrir. Vitnið kvaðst aðspurt hafa orðið vör við samskipti milli ákærða og brotaþola í samkvæminu. Þau hefðu setið hlið við hlið á rúmi ákærða og vitnið kvaðst muna eftir að þau hafi I sér aftur á bak í rúminu nærri hvort öðru og kysst á munninn og hafi vitninu fundist sem stefndi í að ákærði og brotaþoli yrðu saman um nóttina. Vitnið kvaðst muna eftir þegar lögregla kom á staðinn en þá hafi hún verið inni í herbergi ákærða. Frammi á gangi hafi hins vegar verið par, L og P. Vitnið taldi líklegt að hún hafi farið heim ásamt G og H fljótlega eftir að lögregla kom á staðinn en vinur vitnisins, N, hafi sótt þau. Vitnið kvaðst hafa boðið brotaþola far með þeim í bifreiðinni en eitt sæti hafi verið laust. Brotaþoli hafi ekki þegið farið. Sérstaklega aðspurð kvaðst vitnið ekki muna hvort hún hafi boðið brotaþola þetta tíu sinnum, eins og haft er eftir henni í símaskýrslu lögreglu, en vitnið ítrekaði að hún myndi greinilega eftir að hafa boðið brotaþola far. Aðspurð kvað vitnið brotaþola ekki hafa greint frá því af hverju hún vildi ekki þiggja farið. Vitnið greindi frá þeirri skoðun sinni að þegar strákur og stelpa séu að kyssast liggjandi upp í rúmi í samkvæmi þá komi ekki margt til greina um það hvernig kvöldið gæti endað. Aðspurð hvort það hefði komið henni á óvart að sjá ákærða og brotaþola kyssast sagði vitnið ekki svo vera.

G hafi síðan boðið vitninu og N inn og kvaðst vitnið hafa tekið eftir að G var í einhverjum smáskilaboða samskiptum eftir að þau komu upp í íbúðina. Vitnið kvaðst halda að hún hefði fyrst hafa heyrt um mál þetta þegar ákærði sagði henni frá því að brotaþoli hefði kært hann sem væri fáránlegt. Borið var undir vitnið það sem haft er eftir henni í samantekt úr skýrslu lögreglu um ekkert óeðlilegt hefði verið í samskiptum ákærða og brotaþola, um hafi verið að ræða eðlilega hegðun hjá brotaþola. Vitnið svaraði því til að það væri sitt álit að brotaþoli sýndi af sér kynferðislega hegðun utan í mörgum karlmönnum, hegðun brotaþola væri „svolítið lauslátsleg“.

Vitnið L, góð vinkona ákærða og kunningi brotaþola, gaf skýrslu í gegnum síma. Vitnið kvað alla sem voru í samkvæminu heima hjá ákærða hafa verið ölvaða, en líklega hefði hún verið heldur meira undir áhrifum áfengis en aðrir. Vitnið kvaðst ekki geta lýst ölvunarástandi ákærða og brotaþola en sagðist hafa orðið vör við að þau hefðu neytt áfengis. Aðspurð um samskipti milli brotaþola og ákærða sagðist vitnið hafa séð þau liggja saman upp í rúmi en ekki séð þau kyssast. Aðspurð hvort ákærði og brotaþoli hafi verið að draga sig saman sagðist vitnið ekki hafa verið að fylgjast með því. Þá hefði hún af og til verið frammi á gangi. Vitnið mundi eftir að lögreglan hefði komið á staðinn áður en vitnið fór heim, sem hafi verið á undan flestum gestunum. Vitnið kvaðst fyrst hafa frétt af þessu máli þegar lögreglan tók af henni skýrslu.

Vitnið R, lögreglumaður, staðfesti fyrir dómi að hafa komið á heimili ákærða klukkan rúmlega 03:00 umrædda nótt í kjölfar tilkynningar um ónæði vegna hávaða frá samkvæmi á heimili ákærða. Vitnið kvaðst hafa rætt við ákærða, sem hafi verið sá eini á vettvangi sem vitnið þekkti, og hefði ákærði lofað að lækka tónlistina. Vitnið kvaðst hafa séð par á ganginum sem farið hefði fljótlega eftir að vitnið kom á vettvang. Þá hefði hann séð tvo einstaklinga inni í herberginu. Engin ástæða hafi verið til að kanna málið frekar. Þeir sem vitnið sá hafi verið undir áhrifum áfengis. Ákærði hafi verið talsvert ölvaður en ekki ofurölvi.

Vitnið S, lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi og greindi frá atvikum á sama veg og vitnið R lögreglumaður. Ákærði hafi verið undir áhrifum áfengis en vel viðræðuhæfur. Vitnið kvaðst ekki hafa veitt fólkinu sem þarna var sérstaka athygli en hafa heyrt á tal fólks inni í herberginu.

Niðurstaða

Ákærða er gefin að sök nauðgun, með því að hafa, aðfaranótt föstudagsins 11. nóvember 2011, haft samræði við B, og notfært sér að B gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga.

Ákærði bjó á umræddum tíma í tæplega 10 fm. herbergi með eldunaraðstöðu og aðgangi að salerni. Af framburði ákærða, brotaþola og vitna liggur fyrir að rúm ákærða var eini staðurinn í herberginu sem hægt var að sitja á. Þá liggur fyrir að hluti gestanna hafðist einnig við á gangi fyrir framan herbergið eins og fram kom í framburði lögreglumannsins R sem kom á staðinn klukkan 03:19 í tilefni af kvörtun sem barst lögreglu um hávaða frá heimili ákærða umrædda nótt.

Mikið ber á milli framburðar ákærða og brotaþola um atvik máls, bæði um samskipti þeirra fimmtudagskvöldið 10. nóvember 2011 á skemmtistöðunum E og F og aðfaranótt föstudagsins 11. nóvember sama ár, meðan á samkvæmi á heimili ákærða stóð. Fyrir dómi greindi ákærði frá því að hann og brotaþoli hefðu verið mikið utan í hvort öðru, bæði á skemmtistöðunum og í samkvæminu. Þau hafi kysst og heitur straumur verið milli þeirra allt kvöldið og það hafi verið ástæða þess að brotaþoli gisti heima hjá honum umrædda nótt. Frá þessu greindi ákærði hins vegar ekki í skýrslutöku hjá lögreglu þann 12. janúar 2012.

Þrjú þeirra ungmenna sem voru í samkvæmi á heimili ákærða umrædda nótt lýstu samskiptum ákærða og brotaþola fyrir dómi. Vitnið M sagði ákærða og brotaþola hafa setið hlið við hlið á rúmi ákærða, I sér aftur á bak nærri hvort öðru og kysst á munninn og að mati vitnisins hafi stefnt í að ákærði og brotaþoli yrðu saman. Í símaskýrslu hjá lögreglu þann 23. mars 2012, sem dómurinn hefur kynnt sér, lýsti vitnið M atvikum þannig að ákærði og brotaþoli hefðu verið utan í hvort öðru, setið á rúminu og verið í tölvunni og hefði brotaþoli alltaf verið að taka utan um ákærða og leggjast utan í hann, en slíkt væri eðlileg hegðun hjá brotaþola. Fyrir dómi lýsti vitnið H, bróðir ákærða, samskiptum ákærða og brotaþola þannig að ákærði og brotaþoli hefðu legið saman uppi í rúmi og rámaði vitnið í að milli þeirra hefðu verið einhverjir smá kossar, svona „kúrirí“ eins og vitnið orðaði það. Í símaskýrslu hjá lögreglu þann 24. mars 2012, sem dómurinn hefur kynnt sér, sagðist vitnið ekki hafa fylgst með samskiptum ákærða og brotaþola. Vitnið L bar fyrir dómi að ákærði og brotaþoli hafi legið saman uppi í rúmi en vitnið kvaðst ekki hafa séð þau kyssast og ekki hafa fylgjast með því hvort þau hefðu verið að draga sig saman. Í símaskýrslu hjá lögreglu, sem dómurinn hefur kynnt sér, greindi vitnið frá því að brotaþoli hafi verið utan í ákærða og þegar brotaþoli og ákærði hafi legið uppi í rúminu hafi eitthvað verið að gerast.

Fyrir dómi voru vitnin G og M inntar eftir ástæðu þess að brotaþoli varð eftir á heimili ákærða. Vitnið G bar við minnisleysi en aðspurð hvort það hafi tengst því að vitnið fór heim með vitninu H, sagði vitnið svo ekki hafa verið, hún og brotaþoli hefðu haft sitt hvort herbergið þannig að það hefðu engu breytt. Þegar undir vitnið var borinn eftirfarandi framburður hennar hjá lögreglu þann 14. desember 2011, „Ég sagði henni að sofa bara þarna, gista bara“, sagðist vitnið hafa munað allt þegar hún mætti í skýrslutöku hjá lögreglu, en nú tveimur árum síðar muni hún ekkert. Vitnið M kvaðst hafa boðið brotaþola far heim í bifreið sem N vinur vitnisins hafi ekið. Með í för að sameiginlegu heimili G og brotaþola hafi auk vitnisins, verið umrædd G og H, en eitt sæti hafi verið laust í bifreiðinni. Þá kom fram hjá vitnunum G, H og M að þau hafi öll farið upp í íbúðina og spjallað saman í einhvern tíma.

Brotaþoli vísaði lýsingum ákærða á kossum og samdrætti þeirra í milli á bug og tók fram að hún myndi aldrei kyssa ákærða hvorki innan um fólk né í einrúmi enda hefði fyrrverandi barnsfaðir hennar, I, frétt af því en á þessum tíma kvaðst brotaþoli hafa viljað taka aftur upp samband við I. Þá kvað brotaþoli framburð vitnanna L og M hjá lögreglu rangan. Í framburði brotaþola fyrir dómi kom fram að vitnið G hafi óskað eftir að brotaþoli gisti hjá ákærða þar sem G hefði viljað fara ein heim með H. Þá hefði ekki verið pláss í bifreiðinni sem vinur M hafi ekið og bílstjórinn ekki nennt að fara tvær ferðir. Umræddur bílstjóri gaf ekki skýrslu fyrir dómi. Fram kom hjá brotaþola að hún hafi vel skilið að G hefði viljað fara ein heim með H og þá kvaðst brotaþoli hafa treyst ákærða vini sínum.

Ákærði og brotaþoli eru ein til frásagnar um atvik á heimili ákærða eftir að gestirnir yfirgáfu samkvæmið og ber einnig mikið á milli í framburði þeirra. Ákærði, sem neitar sök, bar fyrir dómi að samfarir hafi farið fram með samþykki brotaþola. Ákærði lýsti atvikum þannig fyrir dómi að eftir að gestirnir yfirgáfu samkvæmið hafi hann og brotaþoli haldið áfram að kyssast og allt stefnt í kynlíf þeirra í milli. Hann hafi hjálpað brotaþola úr buxunum niður að hnjám en brotaþoli lokið við að klæða sig úr þeim. Brotaþoli hafi losað um buxur ákærða og togað þær niður en ákærði kvaðst sjálfur hafa lokið við að klæða sig úr þeim. Brotaþoli, sem hafi verið í brjóstahaldara og hlýrabol en ber að neðan, hafi legið á bakinu og sjálf fært fæturna í sundur. Á meðan á þessu stóð hafi þau kysst og mikill hiti verið milli þeirra. Þar sem honum hafi ekki risið hold hafi hann reynt að bæta úr því með því að slá í getnaðarliminn og hafi það tekið hann um fimm mínútur að ná risi. Ákærði lýsti því að brotaþoli hafi hlegið, eða tíst hefði í brotaþola, þegar ákærði náði ekki holdrisi. Ákærði bar að brotaþoli hefði aldrei gefið til kynna að hún vildi þetta ekki og aldrei sagt nei. Þegar ákærða hafi tekist að ná holdrisi hafi hann sett getnaðarlim sinn inn í leggöng brotaþola í 10-15 sekúndur. Hann hafi litið á brotaþola og hún þá verið með lokuð augun. Hann hafi þá athugað hvort hún væri lífs eða liðin og meðal annars kallað nafn hennar. Þar sem brotaþoli hafi verið sofnuð hafi hann strax hætt og snúið sér á hina hliðina og sent vitninu G smáskilaboð, en skilaboð ákærða til vitnisins voru send á tímabilinu frá klukkan 04:03 til 05:14 umrædda nótt.

Brotaþoli lýsti atvikum þannig fyrir dómi að hafa lagst upp í rúm ákærða í öllum fötum nema jakka. Þegar ákærði hafi lagst við hlið hennar í rúminu og kysst hana á hálsinn hafi hún gert honum grein fyrir að hún vildi ekki gera neitt með honum því hún væri mjög hrifin af barnsföður sínum en nýlega hafði slitnað upp úr sambandi þeirra, og hafi ákærði sagt að hann skildi það. Það næsta sem brotaþoli vissi var þegar hún hefði vaknað við að ákærði var að klæða hana í nærbuxurnar.

Mikið ber á milli í framburði ákærða og brotaþola hvað tímasetningar varðar. Ákærði segir samfarirnar hafa átt sér stað strax eftir að gestirnir fóru og brotaþoli lagðist til svefns í rúminu og áður en hann sendi vitninu G fyrstu smáskilaboðin, eins og rakið er hér að framan. Brotaþoli lýsti því hins vegar fyrir dómi að eftir að hún vaknaði við að ákærði var að klæða hana í nærbuxurnar hafi hún grúft sig niður í koddann og grátið en ákærði farið fram úr rúminu og fengið sér að borða en komið svo aftur upp í rúm og sofnað. Hún hafi þá reynt að ná símsambandi við vitnið G og einnig hafi móðir brotaþola hringt líklega um klukkan 10:30 til 11:00 en brotaþoli kvaðst ekki hafa verið tilbúin að ræða við móður sína og því slökkt á símanum. Um hádegi hafi hún annað hvort náð símasambandi við G eða G hringt og í framhaldinu hafi G sótt hana á heimili ákærða um hádegi og staðfesti vitnið G það. Nánar aðspurð sagðist brotaþoli hafa yfirgefið heimili ákærða um tveimur tímum eftir að ákærði kom aftur upp í rúmið, en ákærði hafi vaknað stuttu áður en brotaþoli fór. Fyrir dómi gat brotaþoli ekki greint frá því hvað þeim ákærða fór á milli áður en hún yfirgaf heimili ákærða.

Samkvæmt framburði ákærða og brotaþola liggur fyrir að kvöldið eftir, þ.e. föstudagskvöldið 11. nóvember 2011, fóru ákærði, brotaþoli og vitnið G saman í bifreið til J að skemmta sér. Í framburði brotaþola kom fram að G hafi boðið ákærða með en það hafi brotaþola mislíkað og í framhaldi af því hafi brotaþoli sagt G frá atburðum umræddrar nætur. Ákærða og brotaþola ber saman um að þá hafi brotaþoli rætt um atvikið og bar ákærði fyrir dómi að brotaþoli hafi öskrað „þú nauðgaðir mér.“ Vitnið G sem eins og áður segir var með í för, mundi ekki eftir J ferðinni, en kannaðist við að brotaþoli hafi einhvern tíma sagt sér frá atburðum umræddrar nætur.

Misræmis gætti í framburði ákærða um nokkur atriði. Ákærði var, eins og áður er rakið, yfirheyrður af lögreglu þann 12. janúar 2012 eða tveimur mánuðum eftir hinn ætlaða atburð og hefur dómurinn kynnt sér hljóð- og myndupptöku af skýrslutökunni. Í upphafi yfirheyrslu kvaðst ákærði lítið muna eftir atvikum og ekki muna eftir hverjir voru í samkvæminu heima hjá honum þar sem hann hafi hálfpartinn dottið út. Þegar á yfirheyrsluna leið skýrði ákærði bæði frá aðdraganda þess að hann og brotaþoli höfðu samfarir og samförunum sjálfum. Ákærði bar ekki við minnisleysi um atvik við skýrslutöku fyrir dómi en tók fram að atburðurinn hafi verið í mikilli móðu og langt um liðið þegar lögregla tók af honum skýrslu og þá hafi honum liðið illa í skýrslutökunni. Síðan þá hafi hann reynt að rifja atvik upp og nefndi ákærði sem dæmi að hann myndi eftir því hvað honum hafi þótt vandræðalegt þegar tíst hafi í brotaþola, eða hún hlegið, þegar ákærði náði ekki holdrisi. Misræmis gætti í framburði ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi um samskipti milli hans og brotaþola á skemmtistöðunum fyrr um kvöldið og í samkvæminu áður en gestirnir fóru, eins og áður er rakið. Í skýrslutöku hjá lögreglu bar ákærði á annan veg og sagðist halda, ráma í, að hann og brotaþoli hafi kysst eftir að þau voru orðin ein og þá hafi eitt leitt af öðru og þau sofið saman. Nokkurs misræmis gætti í framburði ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi um þann tíma sem tekið hafi fyrir hann að ná holdrisi. Í upphafi skýrslutöku fyrir dómi sagði ákærði það hafa tekið 5-10 mínútur. Hjá lögreglu lýsti ákærði því að illa hafi gengið að koma getnaðarlimnum inn í brotaþola og aðspurður sagðist hann halda að það hafi tekið tvær, þrjá mínútur. Þegar framangreindur framburður hjá lögreglu var borinn undir ákærða í lok skýrslutöku fyrir dómi sagðist ákærði reikna með að það hafi tekið hann um fimm mínútur að fá holdris. Loks kom fram hjá ákærða í skýrslutöku hjá lögreglu að brotaþoli hafi talað um það áður en hún sofnaði að hún væri enn hrifin af I, barnsföður sínum. Fyrir dómi kannaðist ákærði ekki við framangreint en vísaði til orðaskipta milli brotaþola og G um það efni. Þegar borin voru undir ákærða smáskilaboðin „Jamm tessari [b] sem er sofandi tvi hun er svo mikid in love with [I]“, sem rakin eru í málavaxtalýsingu hér að framan, sagðist ákærði hafa vitað um I.

Í málavaxtalýsingu eru fésbókarsamskipti ákærða og brotaþola þann 30. nóvember 2011, rúmum tveimur vikum eftir atburð þann sem mál þetta fjallar um, rakin orðrétt. Skýringar ákærða á orðum sínum þar voru nokkuð á annan veg fyrir dómi en hjá lögreglu. Hjá lögreglu kvaðst ákærði hafa verið hugsi síðan ætlaður atburður átti sér stað og velt því fyrir sér hvort hann hefði átt að tala við brotaþola, bjóða henni peninga, bjóða henni hjálp eða eitthvað, eins og hann orðaði það. Fyrir dómi kvaðst ákærði með orðum sínum á fésbókinni þann 30. nóvember 2011 hafa verið „að friða“ og aðspurður um hvað hann hafi átt við með orðunum „dauð skammist sín fyrir þetta“ hafi hann verið að vísa til þess að brotaþoli hafi borið á hann rangar sakargiftir á veitingahúsinu K kvöldið eftir og til þeirrar stöðu sem hann hafi þá verið í. Nánar aðspurður um framangreint sagðist ákærði hafa verið að vísa til samskipta hans við I, barnsföður brotaþola. Þá hafi hann svona frekar verið að biðja brotaþola afsökunar á því að hafa átt hlut að vanlíðan hennar með því að hún hefði haft við hann samfarir. Einnig ítrekaði ákærði að hann hafi verið að reyna „að friða“.

Dómurinn telur ekki óvarlegt að líta til fésbókarsamskipta ákærða og brotaþola frá 30. nóvember 2011 við sönnunarmat í máli þessu enda óumdeilt að ákærði og brotaþoli voru að baki umræddum samskiptum. Sama gildir um smáskilaboð sem ákærði kannast við að hafa sent vitninu G umrædda nótt eftir að ákærði og brotaþoli voru ein eftir á heimili ákærða. Að mati dómsins styðja fésbókarsamskiptin framburð brotaþola um atvik eftir að samkvæminu lauk og hún lagðist til svefns í rúmi ákærða. Sama gildir um smáskilaboðin sem ákærði sendi vitninu G um nóttina, Jamm tessari [b] sem er sofandi tvi hun er svo mikid in love with [I]“ Þrátt fyrir að skýringar ákærða á fésbókarsamskiptum hans og brotaþola séu um margt óljósar þykir óvarlegt að draga frekari ályktun af orðum hans en að hann hafi hafi verið fullur iðrunar og eftirsjár.

Að mati dómsins var framburður ákærða á köflum nokkuð ruglingslegur og ekki alltaf í samræmi þegar á hann var gengið. Þá gætti misræmis í framburði hans eins og áður er rakið hér að framan. Í skýrslutöku fyrir dómi var ákærði óöruggur, hikandi og átti oft erfitt með að svara spurningum sem fyrir hann voru lagðar og var framburður hans á köflum nokkuð ruglingslegur og ekki alltaf í samræmi þegar á hann var gengið.

Brotaþoli gaf eins og áður er rakið tvisvar sinnum skýrslu hjá lögreglu, fyrst þann 14. desember 2011 og síðan þann 24. janúar 2012 og hefur dómurinn kynnt sér hljóð- og myndupptöku af skýrslutökunum. Brotaþoli greindi í öllum megin atriðum frá með sama hætti í yfirheyrslum hjá lögreglu og við aðalmeðferð málsins fyrir dómi að því undanskildu að brotaþoli gat ekki fyrir dómi gert grein fyrir því hvernig ákærði hafi verið klæddur þegar hann kom upp í rúmið til hennar en í skýrslutöku hjá lögreglu sagði hún ákærða hafa verið á nærbuxunum. Framburður brotaþola var skýr og greinargóður og í fullu samræmi um öll meginatriði við framburð hennar hjá lögreglu eins og áður er rakið svo langt sem hann náði. Hins vegar liggur ekki fyrir af hverju brotaþoli dvaldi á heimili ákærða í tvær klukkustundir eftir að hún vaknaði við að ákærði var að klæða hana í nærbuxurnar. Af framburði brotaþola verður ekki ráðið að hún hafi ekki getað hreyft sig vegna sljóleika eða doða enda lýsti hún því að hafa á þessum tíma slökkt á símanum þegar móðir hennar hringdi í hana en reynt að ná sambandi við vitnið G í þeim tilgangi að fá vitnið til að sækja sig á heimili ákærða. Í framburði brotaþola kom ekkert fram um líðan hennar þegar hún vaknaði annað en að hún hafi farið að gráta og grúft sig niður í koddann. Ekki verður fram hjá því litið að frásögn brotaþola af samskiptum hennar og ákærða í samkvæminu er nokkuð á annan veg en vitnanna M og L um það að brotaþoli og ákærði hafi legið saman uppi í rúmi. Þá fær framburður brotaþola um að hún hafi gist á heimili ákærða vegna þess að vinkona hennar, vitnið G, hafi farið heim með vitninu H og viljað vera ein, ekki stoð í framburði vitnisins G og þess sem fram kom hjá vitnunum G, M og H að þau hafi öll dvalið einhvern tíma saman á heimili G og brotaþola eftir samkvæmið. Upplýst var að á þessum tíma bjuggu brotaþoli og G saman í íbúð og fram kom hjá vitninu G fyrir dómi að þær hefðu haft sitt hvort svefnherbergið. Loks er til þess að líta að engin vitni komu fram fyrir dómi sem gátu borið um B brotaþola í kjölfar atburða þeirra sem mál þetta fjallar um. Vitnið G, sambýliskona brotaþola á þessum tíma, gat í engu lýst líðan brotaþola. Vitnin I, barnsfaðir brotaþola, og móðir brotaþola, sem brotaþoli kvaðst hafa rætt mál þetta um, komu ekki fyrir dóm. Þá liggja engin gögn frammi í málinu frá sérfræðingum um ástand og líðan brotaþola.

Í máli þessu liggur hvorki fyrir mæling á áfengismagni í blóði brotaþola né læknisfræðileg skoðun enda leið rétt rúmur mánuður frá hinum ætlaða atburði þar til brotaþoli lagði fram kæru hjá lögreglunni á T þann 14. desember 2011. Af framburði brotaþola er þó ljóst að brotaþoli var undir áhrifum áfengis þegar hún lagðist til svefns á heimili ákærða eftir samkvæmi sem þar var. Lýsti brotaþoli ölvunarástandi sínu þannig fyrir dómi að hún hafi verið vel drukkin og dottið út þegar hún lagðist upp í rúm. Brotaþoli greindi frá því að hafa drukkið áfengi, m.a. jäger, bjór og tekíla, áður en hún fór á skemmtistaðinn E, haldið þar áfram drykkju og síðar einnig á skemmtistaðnum F, og loks drukkið bjór í samkvæmi heima hjá ákærða. Vitnið G kvað brotaþola hafa verið blindfulla eins og allir aðrir í samkvæminu en tók fram að hún hafi séð brotaþola í verra ástandi. Vitnið M sagði enga samkvæmisgesti hafa verið ofurölvi en vitni L og H gátu ekki lýst ölvunarástandi brotaþola sérstaklega. Vitnið H sagði alla hafa verið undir áhrifum áfengis en engan dauðadrukkinn. Vitnið L kvaðst hafa orðið vör við að brotaþoli neytti áfengis. Þá liggur fyrir af framburði lögreglumannanna R og S að lögreglu þótti ekki ástæða til að hafa afskipti af gestum samkvæmisins. Með vísan til alls þessa þykir dóminum óvarlegt að leggja til grundvallar að brotaþoli hafi sofið ölvunarsvefni í umrætt sinn.

Það er ákæruvaldsins að sanna að ákærði hafi af ásetningi notfært sér ástand brotaþola í umrætt sinn og þannig brotið gegn henni. Hér að framan hefur ítarlega verið rakið það misræmi sem var á framburði ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi og lagt að öðru leyti mat á framburð ákærða. Þrátt fyrir greinagóðan og skýran framburð brotaþola verður ekki fram hjá því litið að ákærði hefur frá upphafi rannsóknar málsins neitað sök og lýst því að samfarir hafi verið með vilja brotaþola. Þá þykir ósamræmi í framburði brotaþola og vitna um ástæðu þess að hún yfirgaf ekki samkvæmið um leið og aðrir, viðbrögð brotaþola eftir að hún vaknaði við að ákærði hafi verið að klæða hana í nærbuxurnar, ónóg sönnunargögn um ölvunarástand brotaþola þegar hún lagðist til svefns og skortur á sönnunargögnum um viðbrögð og líðan brotaþola eftir atburðinn, leiða til þess, þegar málið er metið heildsætt, að uppi er skynsamlegur vafi um sekt ákærða. Með vísan til alls þess sem að framan greinir og með vísan til 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 ber því að sýkna ákærða af þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til framangreindrar niðurstöðu er skaðabótakröfu vísað frá dómi.

Sakarkostnaður

Með vísan til 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 skal allur sakarkostnaður greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem ákvarðast 502.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 28.020 krónur í ferðakostnað og allur útlagður sakarkostnaður samkvæmt framlögðum reikningum, 17.390 krónur sem er ferðakostnaður vitna.

Einnig greiðist úr ríkissjóði þóknun réttargæslumanns brotaþola, C-x-x L. B-x-x héraðsdómslögmanns, að teknu tilliti til vinnu á rannsóknarstigi, 175.700 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og ferðakostnaður 45.913 krónur. Um þóknun réttargæslumanna vísast til 48. gr., 216. gr. og 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti H-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf, saksóknari, málið.

R-kvk-nf T-kvk-nf og S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómarar og H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kváðu upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 502.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 28.020 krónur í ferðakostnað, útlagður sakarkostnaður, 17.390 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, C-x-x L. B-x-x, héraðsdómslögmanns 175.700 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og ferðakostnað 45.913 krónur.

Einkaréttarkröfu B er vísað frá dómi.

R-kvk-nf T-kvk-nf

H-kk-nf O. A-kk-nf

S-kk-nf G. G-kk-nf