S-1127/2006

Ár 2006, mánudaginn 4. september, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í máli nr. S-1127/2006: Ákæruvaldið gegn Á-kk-þgf Þ-kk-þgf E-kk-þgf, sem dómtekið var 31. ágúst síðastliðinn sem játningarmál samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

I.

Ríkissaksóknari höfðaði málið með ákæru útgefinni 30. júní 2006 á hendur ákærða, Á-kk-þgf Þ-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 230281-4839, Reykási 23, Reykjavík, til refsingar fyrir tollalagabrot og brot gegn tóbaksvarnarlögum í opinberu starfi, með því að hafa, miðvikudaginn 28. desember 2005, misnotað stöðu sína sem lögreglumaður við embætti Lögreglustjórans á Keflavíkurflugvelli til að smygla til landsins alls 720 grömmum af munntóbaki í 30 dósum, en ákærða er gefið að sök að hafa farið inn í flugstöðina á grundvelli aðgangsheimildar sinnar sem starfsmaður lögreglustjóra, tekið við tóbakinu úr hendi karlmanns, sem kom með flugi frá Stokkhólmi, en sá hafði keypt dósirnar 30 ytra og flutt þær til landsins að beiðni ákærða, sem ætlaði tóbakið til eigin neyslu og sölu hér á landi. Geymdi ákærði tóbakið í varðstofu landamæraeftirlits og hugðist smygla því út úr flugstöðinni, en lögregla fann dósirnar í vörslum hans í flugstöðinni og lagði hald á þær.

Er umrædd háttsemi talin varða við 1. mgr. 169. gr. og 1. mgr. 170. gr. tollalaga nr. 88/2005, áður 1. mgr. 123. gr., sbr. 1. mgr. 124. gr. tollalaga nr. 55/1987, sbr. 5. mgr. 8. gr. laga nr. 6/2002 um tóbaksvarnir og 138. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Auk refsingar er þess krafist að ákærði sæti upptöku á munntóbakinu samkvæmt 1. mgr. 181. gr. tollalaga nr. 88/2005, sbr. áður 1. mgr. 136. gr. tollalaga nr. 55/1987.

II.

Við þingfestingu málsins 31. ágúst féll sækjandi frá tilvísun ákæruvaldsins til ákvæða tollalaga í ákæru og lét bóka að samkvæmt ákærunni, svo breyttri, sé ákærða gefið að sök brot gegn nefndum tóbaksvarnarlögum í opinberu starfi, svo sem nánar er lýst í ákæru. Í framhaldi játaði ákærði ákæruna rétta í einu og öllu, svo breytta. Að þessu virtu koma nefnd tollalög ekki til frekari skoðunar í málinu.

Í ljósi játningar ákærða samkvæmt ofanrituðu bauð sækjandi honum því næst að ljúka málinu með viðurlagaákvörðun dómara samkvæmt 124. gr. laga um meðferð opinberra mála, enda féllist ákærði á greiðslu 7.500 króna sektar til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna að viðlagðri tveggja daga vararefsingu, fyrir brot á 5. mgr. 8. gr. laganna um tóbaksvarnir, sbr. 138. gr. almennra hegningarlaga. Jafnframt myndi ákærði greiða allan sakarkostnað. Ákærði kvaðst geta fallist á þær lyktir málsins að öðru leyti en því sem lyti að sakarkostnaði og krafðist þess að sá kostnaður yrði felldur á ríkissjóð. Fyrir liggur að aðeins er um að tefla þóknun K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, skipaðs verjanda ákærða við rannsókn og meðferð málsins. Í framhaldi var málið dómtekið á grundvelli 125. gr. laga um meðferð opinberra mála og lýsti verjandi því yfir að féllist dómurinn ekki á kröfu ákærða að einhverju eða öllu leyti þá gerði hann að sama marki ekki kröfu til málsvarnarlauna.

III.

Með hliðsjón af játningu ákærða fyrir dómi, sem samrýmist rannsóknargögnum málsins, er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem honum er gefin að sök samkvæmt hinni breyttu ákæru. Varðar sú háttsemi sektarrefsingu samkvæmt 5. mgr. 8. gr., sbr. 2. mgr. 19. gr. laga nr. 6/2002 um tóbaksvarnir, sbr. og 138. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Kemur hér ekki að sök þótt í ákæru sé ekki getið um téða 2. mgr. 19. gr. tóbaksvarnarlaga, enda var vörn ákærða ekki áfátt fyrir þær sakir, sbr. 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Þar sem ákærði hefur ekki áður orðið uppvís að refsiverðri háttsemi þykir refsing hæfilega ákveðin 7.500 króna sekt í ríkissjóð, sem ákærði greiði innan fjögurra vikna frá dómsuppsögu, en sæti ella fangelsi í tvo daga.

Að kröfu ákæruvaldsins og með vísan til 3. töluliðs 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga skal ennfremur gera upptæk til ríkissjóðs þau 720 grömm af munntóbaki í 30 dósum, sem lögregla haldlagði 28. desember 2005, en samkvæmt niðurlagsákvæði 1. mgr. 117. gr. laga um meðferð opinberra mála girðir það ekki fyrir þá niðurstöðu þótt fallið hafi verið frá tilvísun til upptökuákvæðis 1. mgr. 181. gr. tollalaga nr. 88/2005, sbr. áður 1. mgr. 136. gr. tollalaga nr. 55/1987, enda um ólögmætan innflutning tóbaksins að ræða.

Samkvæmt framangreindri niðurstöðu er ákærði sakfelldur í samræmi við verknaðarlýsingu ákæru þótt brot hans verði ekki heimfært undir ákvæði tollalaga vegna yfirlýsingar ákæruvaldsins í þá veru. Að þessu virtu og með hliðsjón af 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, en til hans telst meðal annars þóknun verjanda, sbr. 1. mgr. 164. gr. laganna. Þar sem verjandi féll á hinn bóginn frá kröfu um slíka þóknun, kæmist dómurinn að síðastnefndri niðurstöðu verður slíkur kostnaður ekki dæmdur, en annan sakarkostnað hefur ekki leitt af málinu.

K-kvk-nf S-kvk-nf saksóknari sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærði, Á-kk-nf Þ-kk-nf E-kk-nf, greiði 7.500 króna sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá dómsuppsögu, en sæti ella fangelsi í tvo daga.

Ákærði sæti upptöku á 720 grömmum af munntóbaki í 30 dósum, sem lögregla haldlagði 28. desember 2005.

J-kk-nf J-kk-nf