S-120/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 8. ágúst sl., höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 8. júní 2007 á hendur ákærðu, R-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. ..., til heimilis að Akurgerði 46 í Reykjavík og H-kk-þgf L-kk-þgf G-kk-þgf, kt. ..., til heimilis að Breiðuvík 18 í Reykjavík;

„fyrir eftirgreind umferðar- og fíkniefnalagabrot, framin aðfaranótt laugardagsins 28. október 2006.

I.

Gegn ákærðu R-kvk-þgf fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot með því að hafa svipt ökurétti ekið bifreiðinni JL-598, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu örvandi og deyfandi lyfja, frá Reykjavík áleiðis til Akraness, en lögreglan hafði afskipti af ákærðu rétt utan við Akranes og að hafa haft í vörslum sínum 0,84 g af amfetamíni, 0,13 g af ecstasy en lögreglan fann efnin í seðlaveski ákærðu.

Telst þetta varða við 48. gr., 45. gr. a., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum og 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með áorðnum breytingum og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og reglugerð nr. 848/2002.

II.

Gegn ákærða H-kk-þgf fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum 2,48 g af amfetamíni sem lögreglan fann við leit, annars vegar í buxnavasa ákærða og hins vegar á gólfi í farþegarými bifreiðarinnar JL-598.

Telst þetta varða við 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með áorðnum breytingum og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og ákærða R-kvk-nf til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

I.

Í þágu rannsóknar málsins var blóðsýni tekið úr ákærðu R-kvk-þgf umrædda nótt. Þá gaf hún einnig þvagsýni. Í framlagðri matsgerð J-kk-ef K-kk-ef dósents, sem hann ritaði fyrir hönd Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði, segir svo um niðurstöðu rannsókna á sýnunum:

Alkóhól (etanól) mældist 0,15‰ í blóði og 0,75‰ í þvagi. Í þvaginu fannst amfetamín, benzódíazepín, MDMA (alsæla) og tetrahýdrókannabínólsýra. Í blóðinu var amfetamín 615 ng/ml, MDMA 40 ng/ml, díazepam 110 ng/ml, nordíazepam 180 mg/ml og nítrazepam 75 ng/ml. Kannabínóíðar voru ekki í mælanlegu magni í blóðinu. [---]

Styrkur amfetamíns í blóði er langt umfram það sem búast má við þegar það er notað til lækninga og bendir til eitrunar. Styrkur MDMA er fremur lágur. Styrkur díazepams bendir til töku fremur lágra lækningalegra skammta. Styrkur nítrazepams bendir til töku hárra lækningalegra skammta.

Telja má víst að samanlögð áhrif díazepams, nordíazepams og nítrazepams hafi verið svo mikil að ökumaður hafi ekki getað stjórnað bifreið með öruggum hætti.

Að öðru leyti vísast um málavexti til þess sem að framan er rakið úr ákæru.

II.

A.

Ákærða R-kvk-nf kom fyrir dóm 8. ágúst sl. og viðurkenndi brot sín eins og þeim er lýst í ákæru. Játning ákærðu er í samræmi við gögn málsins. Brot hennar teljast því sönnuð og varða þau við tilgreind lagaákvæði í ákæru. Samkvæmt þessu þykja vera efni til að leggja dóm á þátt ákærðu í málinu á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991.

B.

Fyrirkall á hendur ákærða H-kk-þgf var gefið út 22. júní 2007 og birt fyrir honum 5. júlí sama ár. Við þingfestingu málsins 8. ágúst sl. sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu sækjanda með vísan til 1. mgr. 126. gr. laga nr. 19/1991.

Með vísan til áðurgreindrar lagagreinar þykir mega jafna útivist ákærða til játningar hans enda fer sú niðurstaða ekki í bága við gögn málsins. Brot ákærða telst því sannað og varðar það við tilgreind lagaákvæði í ákæru.

III.

A.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða R-kvk-nf frá árinu 2004 sex sinnum sætt sektarrefsingum vegna fíkniefna- og umferðarlagabrota. Í þessu máli verður sérstaklega að líta til þess að 2. apríl 2004 gekkst ákærða undir viðurlagaákvörðun þess efnis að hún greiddi 100.000 króna sekt og sætti sviptingu ökuréttar í 12 mánuði vegna umferðarlagabrota, meðal annars brots gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. laganna. Í október sama ár var ákærða dæmd til greiðslu 380.000 króna sektar og hún svipt ökurétti í tvö ár fyrir fíkniefna- og umferðarlagabrot, meðal annars brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Hinn 20. febrúar 2007 gekkst ákærða undir tvær sektargerðir lögreglustjóra, annars vegar vegna fíkniefnabrots og hins vegar vegna umferðarlagabrots. Þá var hún 28. mars sl. dæmd til greiðslu 70.000 króna sektar og svipt ökurétti í fjóra mánuði vegna brota gegn 44. gr. og 45. gr. a. umferðarlaga.

Þau brot sem ákærða hefur nú verið sakfelld fyrir voru framin fyrir uppkvaðningu síðastgreinds dóms og áður en hún gekkst undir fyrrnefndar tvær sektargerðir 20. febrúar sl. Við úrlausn málsins skal því fara eftir fyrirmælum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eftir því sem við á.

Í dómi þessum verður ekki haggað við þeirri refsingu sem ákærðu var gerð með dóminum frá 28. mars sl. Fyrir liggur samkvæmt framansögðu að ákærða hefur með broti sínu gegn 45. gr. a. umferðarlaga ítrekað öðru sinni brot gegn ákvæðum 45. gr. laganna, sbr. 6. mgr. 102. gr. svo sem henni var breytt með lögum nr. 66/2002, sbr. og það sem áður var rakið um brot þau gegn umræddri lagagrein sem ákærðu var gerð refsing fyrir á árinu 2004. Að þessu virtu þykir refsing hennar nú, samkvæmt fastmótaðri dómvenju, hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi.

Þá þykir rétt, svo sem krafist er í ákæru og með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, að svipta ákærðu ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa að telja.

B.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins á ákærði H-kk-nf talsverðan sakaferil að baki en á tímabilinu frá 7. maí 1996 til 13. október 2006 gekkst hann sex sinnum undir sektargerð lögreglustjóra og hlaut jafnframt tvo dóma vegna fíkniefnabrota, brota gegn almennum hegningarlögum og brota gegn tolla- og umferðarlögum. Hinn 1. desember 2006 gekkst ákærði síðan undir þrjár sektargerðir lögreglustjóra vegna aksturs sviptur ökurétti. Að lokum gekkst hann undir sektargerð 16. febrúar sl. vegna fíkniefnabrots.

Fíkniefnabrot ákærða var framið áður en hann gekkst undir síðastnefndar fjórar sektargerðir lögreglustjóra. Refsingu hans ber því að ákveða samkvæmt fyrirmælum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að því athuguðu og að broti ákærða virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin 60.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

C.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála skal dæma ákærðu R-kvk-þf til greiðslu sakarkostnaðar. Með vísan til úrslita málsins og framlagðs sakarkostnaðaryfirlits dæmist ákærða til að greiða 22.150 krónur vegna töku blóð- og þvagsýna, 8.882 krónur vegna blóðrannsóknar og 227.738 krónur vegna lyfjarannsóknar. Þá greiði hún ennfremur þóknun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hrl., sem hæfilega þykir ákveðin 103.584 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og ferðakostnað verjanda, 12.086 krónur. Ákærða greiði því samtals 374.440 krónur í sakarkostnað.

Ekki verður séð að til sakarkostnaðar hafi stofnast vegna fíkniefnabrots ákærða H-kk-ef. Eru því ekki efni til að dæma hann til greiðslu sakarkostnaðar.

Dóm þennan kveður upp B-kk-nf B-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, R-kvk-nf S-kvk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði, H-kk-nf L-kk-nf G-kk-nf, greiði 60.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærða R-kvk-nf er svipt ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærða R-kvk-nf greiði 374.440 krónur í sakarkostnað.

B-kk-nf B-kk-nf