S-1040/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 3. apríl síðastliðinn, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 17. desember síðastliðinn, á hendur J-kk-þgf J-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hólmvaði 10 í Reykjavík, „fyrir fjárdrátt með því að hafa, á tímabilinu 10. júní 2009 til og með 5. október 2010, í starfi sem eigandi og daglegur stjórnandi videoleigunnar Sesar Video sf., kt. 000000-0000, Grensásvegi 16, Reykjavík, eigi haldið, samtals kr. 2.087.992, sem söfnuðust í spilakössum [...] sf., kt. 000000-0000, sem staðsettir voru í videoleigunni, aðgreindu frá öðru fé og rekstri videoleigunnar líkt og ákærða bar að gera samkvæmt samningi dags. 22. september 1999 og með þeim hætti dregið sér fjármunina og ráðstafað þeim í rekstur videoleigunnar.

Telst þetta varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir A f.h. [...] sf., kt. 000000-0000, kröfu [um] að ákærða verði gert að greiða [...] sf., kt. 000000-0000, [...], kr. 2.256.098 ásamt vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af kr. 326.170 frá 10. júní 2009, af kr. 941.212 frá 18. júní 2009, af kr. 1.417.899 frá 14. september 2010, af kr. 1.462.899 frá 17. september 2012, af kr. 1.766.692 frá 21. september 2010, af kr. 1.964.183 frá 28. september 2010, af kr. 2.259.098 frá 5. október 2010 til þess dags að mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags allt að frádreginni innborgun þann 27. september 2010. Þá er þess krafist að kærði greiði lögmannskostnað kr. 40.000 auk 25,5% virðisaukaskatts, eða kr. 50.200.“

Við upphaf aðalmeðferðar 28. mars síðastliðinn óskaði sækjandi þess að bókað yrði að vegna reiknings á dómskjali nr. 13 lækki sú tala sem ákærða er gefin að sök að hafa dregið sér úr 2.087.922 krónum í 2.042.992 krónur.

Við munnlegan málflutning lækkaði bótakrefjandi skaðabótakröfu sína um 45.000 krónur þar sem ákæruvaldið hafi fallið frá sakargiftum sem næmi þeirri fjárhæð. Jafnframt var vaxtakröfu bótakrefjanda breytt til samræmis við það, þannig að krafan bæri ekki vexti frá 17. september 2010 líkt og í ákæru greinir, heldur bæri hún vexti miðað við aðra þar tilgreinda daga og að 45.000 krónum lægri fjárhæð eftir 17. september 2010. Þá var þess krafist, með vísan til áskilnaðar þess efnis í bréfi [...] vegna bótakröfu, að ákærði greiddi [...] málskostnað að hærri fjárhæð en upphaflega hafi verið gert.

Af hálfu ákærða er gerð sú krafa að ákærði verði sýknaður og að framlagðri bótakröfu verði vísað frá dómi. Þá er þess krafist að skipuðum verjanda verði dæmd málsvarnarlaun að viðbættum virðisaukaskatti úr ríkissjóði.

I

Með bréfi dagsettu 13. ágúst 2012 lagði [...] sf., kt. 000000-0000, fram kæru hjá lögreglu á hendur ákærða og B, fyrir brot á XXVI. kafla almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og bréf vegna bótakröfu dagsett sama dag, vegna ætlaðrar háttsemi kærðu.

Í kærunni kemur meðal annars fram að [...] sf. og Sesar videó sf. gerðu með sér samning dagsettan 22. september 1999 um uppsetningu og rekstur á söfnunarkössum sem settir hafi verið upp í húsnæði Sesar videó að Grensásvegi 16 í Reykjavík. Samningur þessi er á meðal gagna málsins og samkvæmt því sem í honum greinir var hann gerður milli [...] (nú [...] sf.), Sesar videó og ákærða. Í 1. gr. samningsins kemur meðal annars fram að söfnunarkassarnir í húsnæði Sesar videó tengist tölvu sem staðsett sé á skrifstofu [...]. Í 3. gr. segir að hlutverk staðareiganda sé að greiða út vinninga, tæma söfnunarkassana á hverju kvöldi og hafa til reiðu skiptimynt fyrir viðskiptavini sem spila vilji í kössunum. Í 4. gr. er kveðið á um að þeir fjármunir sem safnist séu eign [...]. Sesar videó og staðareigandi persónulega ábyrgist að varðveita þá fjármuni og halda þeim aðgreindum frá öðru fé fyrirtækisins og/eða staðareiganda með innleggi á sérstakan reikning í viðskiptabanka sem eyrnamerktur skuli [...]. Samkvæmt 5. gr. samningsins skuli staðareigandi vikulega og eigi síðar en á fimmtudegi að fullu standa skil á innkomu liðinnar viku, að frádregnum vinningum og þóknun staðareiganda. Samkvæmt 6. gr. skal þóknun staðareiganda eða fyrirtækis vera fimmtán prósent af nettóinnkomu, þ.e. innkomu að frádregnum vinningum. Í 7. gr. segir frá því að til tryggingar á skilvísri og skaðlausri greiðslu samkvæmt 5. gr., sem og hvers konar krafna sem rót eigi að rekja til samningsins, skuli Sesar videó afhenda [...] verðtryggða ábyrgðaryfirlýsingu með persónulegri ábyrgð tveggja sjálfskuldarábyrgðarmanna, sem [...] samþykki, að fjárhæð 200.000 krónur. Í 10. gr. samningsins kemur fram að brjóti staðareigandi gegn ákvæðum samningsins sé [...] heimilt að segja honum upp fyrirvaralaust og fjarlægja söfnunarkassa úr húsnæðinu. Í 11. gr. segir að standi staðareigandi ekki í skilum með greiðslur samkvæmt 5. gr. sé [...] heimilt að loka söfnunarkössum og fjarlægja þá úr húsnæðinu. Meðal málsskjala er sjálfskuldarábyrgð, dagsett sama dag og samningurinn. Undir hana rita ákærði og B, kt. 000000-0000, en með henni gangast þau í óskipta ábyrgð á kröfum samkvæmt fyrrgreindum samningi eða samningum sem kunna að koma í stað þess samnings eða til viðbótar við hann.

Meðal þess sem einnig kemur fram í kæru [...] sf. er að samkvæmt fyrirliggjandi gögnum hafi ekki verið staðið skil á uppgjöri eftirfarandi dagsetninga þrátt fyrir innheimtutilraunir:

Dagsetning gjalddaga: Fjárhæð:

10. júní 2009 326.170 krónur

18. júní 2009 615.042 krónur

14. september 2010 476.687 krónur

17. september 2010 45.000 krónur

21. september 2010 313.793 krónur

28. september 2010 187.491 krónur

5. október 2010 294.915 krónur

Samtals: 2.256.098 krónur

Þann 27. september 2010 hafi verið greiddar 168.106 krónur inn á kröfuna. Heildarkrafa [...] á hendur eiganda Sesar videó sé því 2.087.992 krónur. Samkvæmt framangreindu sé ljóst að kærðu hafi framið refsiverðan verknað sem varði refsingu samkvæmt almennum hegningarlögum. Þess sé farið á leit að málið verði tekið til rannsóknar og að kærðu verði refsað fyrir þá háttsemi sem þeim sé gefin að sök.

Með kæru [...] fylgdu eftirtalin gögn: Afrit af samningi [...] sf. og Sesar videó sf., dagsettum 22. september 1999; sjálfskuldarábyrgð, dagsett sama dag; ítrekun frá [...] sf. vegna ógreiddra reikninga, dagsett 6. október 2010 sem send hafi verið til ákærða og B; yfirlit yfir hreyfingar skuldunauta, dagsett 21. október 2010; yfirlit yfir innborganir, dagsett 10. ágúst 2012; þrjú innheimtubréf sem send hafi verið á Sesar videó, ákærða og B; tölvupóstur 10. ágúst 2012 frá starfsmanni sýslumannsins í Reykjavík með upplýsingum um skráða eigendur Sesar videó sf. Þessi gögn eru öll á meðal gagna málsins líkt og bréf vegna kæru og bótakröfu.

Meðal þess sem fram kemur í bréfi [...] vegna bótakröfu, sem tekin hefur verið upp í ákæru, er að bótakrafan sé á því byggð að kærðu hafi valdið [...] tjóni með saknæmum og ólögmætum hætti þegar ekki hafi verið skilað inn uppgjöri söfnunarkassanna eins og kærðu hafi borið skylda til samkvæmt samningi aðila. Kærðu séu bótaskyld gagnvart [...] samkvæmt almennum skaðabótareglum. Krafa um vexti byggist á skaðabótalögum. Fram er komið að við upphaf aðalmeðferðar 28. mars síðastliðinn óskaði lögmaður bótakrefjanda þess að fá bókað að þar sem ákæra í málinu hafi eingöngu verið gefin út á hendur ákærða J-kk-þgf J-kk-þgf H-kk-þgf, en ekki B, sé áréttað að bótakröfu í málinu sé eingöngu beint að ákærða í máli þessu eins og greinir í ákæru.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 14. desember 2012 að viðstöddum G-kk-þgf Á-kk-þgf hæstaréttarlögmanni sem verjanda sínum. Þar greindi ákærði meðal annars frá því að í byrjun árs 2009 hafi samdráttur orðið í rekstri myndbandaleigunnar. Allt árið 2009 hafi verið á niðurleið og að hann hafi alltaf vonað að reksturinn myndi batna, en úr því hafi ekki ræst. Í mars 2010 hafi hann gert samkomulag við [...] um að hann myndi greiða 100.000 krónur á mánuði inn á eldri skuld, en þeim hafi þótt það of lítið svo að úr hafi orðið að hann hafi samþykkt að greiða 35.000 krónur á viku allt árið 2010. Hann hafi því annars vegar verið að greiða vikulega upp í eldri skuld og hins vegar að greiða það sem komið hafi inn, hverja viku fyrir sig. Í október 2010 hafi reksturinn verið orðinn svo lítill að hann hafi ekki séð sér fært að halda rekstrinum áfram og því orðið að loka myndbandaleigunni. Spilakassarnir hafi verið þannig að viðskiptavinir sem hafi fengið vinninga, hafi fengið útprentaðan miða úr kassa með vinningsupphæð og svo komið að afgreiðsluborðinu og fengið vinninginn greiddan út. Til að byrja með hafi ákærði verið með aðskilinn rekstur á milli spilakassanna og fyrirtækisins, en svo þegar erfiðlega hafi farið að ganga hafi það því miður blandast saman. Hann hafi ekki greitt neitt inn á skuldina eftir að rekstrinum hafi verið hætt, það hafi ekki tekist.

Þá bar ákærði meðal annars einnig að forsvarsmenn [...] hafa lokað á spilakassana þannig að ekki hafi verið hægt að spila í þeim, en þá hafi hann gert samning og reynt að borga inn á skuldina þannig að þeir opnuðu aftur. Ef hann hafi ekki getað borgað hafi kössunum verið lokað. Svona hafi þetta gengið í einhvern tíma. [...] hafi vitað af skuldinni og erfiðleikum ákærða, allt árið 2010. [...] hafi vitað af erfiðleikum ákærða, það hafi aldrei farið á milli mála. Hann kvaðst viðurkenna að skulda [...] peninga og að hann hafi gert skriflegan samning við [...] með tölvupósti í mars 2010 um að greiða skuldina. Ákærði kvaðst hafa haft heimild til að taka peninga úr kössunum, annars hafi hann til dæmis ekki getað borgað út vinninga. Hann hafi haft umráðarétt yfir peningunum. Hann kvaðst hafa gert allt í samráði við [...] og að þeir hafi verið vel inni í hans málum og vitað hver staða hans væri. Þeir hafi stundum lokað á kassana hjá honum og svo opnað aftur þegar hann hafi samið við [...].

Þegar bótakrafa [...] var borin undir ákærða kvað hann þá upphæð sem þar kæmi fram vera rétta og að Sesar videó hafi ekki staðið skil á henni. Hann ætli sér að greiða hana og vilja það, en spurningin væri hvort hann gæti það og þá hvenær. Þá kom meðal annars einnig fram hjá ákærða að B, eiginkona hans, sem einnig hafi verið kærð til lögreglu vegna málsins, ekkert hafa haft með reksturinn að gera. Hún hafi unnið annars staðar og að auki verið í námi. Hann hafi verið með fyrirtækið í 21 ár og enginn annar hafi komið þar nærri. Hann kvað það aldrei hafa verið ásetning af sinni hálfu að draga sér fé. Hann hafi bara verið að reyna að bjarga fyrirtækinu, þetta hafi blandast inn í reksturinn. Hann hafi þurft að standa skila á rekstrargjöldum, húsaleigu, hita og rafmagni, vörukaupum og öðru. Þetta hafi gerst í kjölfar rekstrartaps, hann hafi einfaldlega ekki átt pening til að greiða.

Undir rekstri málsins fyrir dómi aflaði ákæruvaldið frekari gagna frá [...]. Þau gögn voru skuldalisti vegna útistandandi krafna [...] á hendur Sesar videó, þeir sjö reikningar sem sá skuldalisti samanstendur af, hreyfingarlisti úr bókhaldi [...] vegna viðskipta við Sesar videó frá 1. september 2008 til og með 28. september 2010 og tölvupóstsamskipti ákærða og C 6. og 26. mars 2010.

Einn af reikningunum sjö, útgefinn 14. september 2010, en með eindaga 17. þess mánaðar, er talsvert frábrugðinn hinum, en hann er vegna 45.000 króna vinningsmiða á Sesar videó. Við aðalmeðferð málsins var upplýst að sá vinningur hafi verið greiddur út af skrifstofu [...] og var samanlögð fjárhæð ákærunnar lækkuð sem því nemur, líkt og að framan greinir. Á hinum sex reikningunum er sundurliðuð sú fjárhæð sem bar að greiða þá vikuna til [...]. Sjá má innkomu í ýmist þrjá eða fimm spilakassa á myndbandaleigunni, frádrátt vegna vinninga og eftirstöðvar í hverjum og einum kassa. Sú fjárhæð sem greiða á til [...] er fundin þannig út að lagðar eru saman eftirstöðvar úr spilakössunum og frá er dregin þóknun. Elsti reikningurinn er númer 190, með kröfunúmer 851, dagsettur 3. júní 2009 og er vegna tímabilsins 24. maí 2009 til 30. maí 2009. Hann er með eindaga 10. júní 2009 og samkvæmt honum bar að greiða 326.170 krónur til [...]. Næsti reikningur er númer 286, með kröfunúmer 960, dagsettur 10. júní 2009 og er vegna tímabilsins 31. maí 2009 til 6. júní 2009. Hann er með eindaga 18. júní 2009 og samkvæmt honum bar að greiða 615.042 krónur til [...]. Sá reikningur sem þar kemur á eftir er númer 7340, með kröfunúmer 9425, dagsettur 7. september 2010 og er vegna tímabilsins 29. ágúst 2010 til 4. september 2010. Hann er með eindaga 14. september 2010 og samkvæmt honum bar að greiða 476.687 krónur til [...]. Næsti reikningur er númer 7396, með kröfunúmer 9496, dagsettur 14. september 2010 og er vegna tímabilsins 5. september 2010 til 11. september 2010. Hann er með eindaga 21. september 2010 og samkvæmt honum bar að greiða 313.793 krónur til [...]. Næstyngsti reikningurinn er númer 7542, með kröfunúmer 9649, dagsettur 21. september 2010 og er vegna tímabilsins 12. september 2010 til 18. september 2010. Hann er með eindaga 28. september 2010 og samkvæmt honum bar að greiða 184.491 krónu til [...]. Yngsti reikningurinn er númer 7639, með kröfunúmer 9758, dagsettur 28. september 2010 og er vegna tímabilsins 19. september 2010 til 25. september 2010. Hann er með eindaga 5. október 2010 og samkvæmt honum bar að greiða 294.915 krónur til [...]. Samkvæmt framangreindu yfirliti yfir innborganir sem fylgdi kæru [...] sf. voru greiddar 168.106 krónur 27. september 2010. Ákærufjárhæðin, 2.042.922 krónur, er því mynduð af samtölu framangreindra sex reikninga, að frádreginni 168.106 króna innborgun.

Hinn framlagði hreyfingarlisti úr bókhaldi [...] sýnir færslur vegna viðskipta við Sesar videó á tímabilinu 1. september 2008 til og með 28. september 2010. Um er að ræða fjölmargar færslur á þessu rúmlega tveggja ára tímabili og varð skuldin mest tæpar 2,8 milljónir í árslok 2009, en lægst var hún rúmlega 1,1 milljón í byrjun september 2008. Fyrir útgáfu framangreinds reiknings númer 190, 3. júní 2009, var skuldin 1.654.533 krónur, en skuldin var 1.690.036 krónur 1. september 2008 og 2.087.992 krónur, eða eftir útgáfu yngsta reikningsins. Tölvupóstsamskipti ákærða og C, gjaldkera [...], bera með sér að þau hafi samið um greiðslur nokkurra reikninga sem þar eru tilgreindir. Einnig að síðan skuli reikningar greiddir eigi síðar en á eindaga og að frá og með 9. apríl 2010 skyldu vikulega greiðast 35.000 krónur inn á eldri skuld og ef misbrestur yrði á yrði kössunum lokað.

II

Ákærði lagði fram skriflega greinargerð í málinu samkvæmt heimild í 1. mgr. 165. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þar gerir ákærði þá kröfu að hann verði alfarið sýknaður af þeim sakargiftum sem sem fram koma í ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu dagsettri 17. desember 2013 og að framlagðri bótakröfu verði vísað frá dómi. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um að sér verði ákvörðuð hæfileg málsvarnarlaun að viðbættum virðisaukaskatti úr ríkissjóði.

Í greinargerðinni segir meðal annars frá því að ákærði hafi sem forsvarsmaður Sesar videó sf. gert fyrrgreindan samning frá 22. september 1999 við [...] sf. Ákærði hafi gert marga aðra samninga síðar, nánast vikulega frá 2006/2007 um fyrirkomulag uppgjörs og skil á greiðslum. Við þá samninga hafi legið fyrir að fullt uppgjör hafði ekki farið fram, [...] hafi látið það átölulaust og bætt við spilakössum á Sesar videó til að auka frekar á spilaveltuna. Því neiti ákærði að hann hafi gerst sekur um fjárdrátt. Spilakössunum hafi alfarið verið stjórnað af [...]. Starfsmenn [...] hafi getað fylgst með kössunum án þess að koma á staðinn, getað aftengt kassana og lokað fyrir þá. Frá árinu 1999 til ársins 2006 hafi ákærði greitt skilvíslega á gjalddaga, en þá hafi farið að halla undan fæti í rekstri myndbandaleigunnar. Hann hafi átt í meiri og meiri vandræðum með að standa í skilum við kröfuhafa sína, þar með talið leigusala sinn og [...]. Ef ekki hafi verið staðið við rétta greiðslu á gjalddaga eða samkvæmt samningi, hafi [...] lokað á notkun kassanna frá höfuðstöðvum sínum. Í þeim tilvikum sem vanhöld hafi orðið á greiðslu til [...], sem oft hafi verið, hafi ákærði sett sig í samband við [...] um uppgjör eða samninga um dreifingu greiðslu, sem hafi verið auðfengið. Yfirleitt hafi verið samið um greiðslu til lengri tíma. Oftar en ekki hafi ekki tekist að standa við samninga og þá hafi verið samið upp á nýtt. Þessir samningar hafi ekkert annað gert en að viðhalda eða hækka skuldina og vanda myndbandaleigunnar sem ekki hafi staðið undir sér eftir árið 2006. [...] hafi verið kunnugt um fjárhagsstöðu ákærða og rekstrarerfiðleika myndbandaleigunnar. Einnig að því fé, sem spilakassarnir hafi aflað, hafi ekki verið haldið aðgreindu frá öðru fé, en samt látið það óátalið.

Þá segir meðal annars einnig að þegar fyrstu vanskil hafi myndast á árinu 2006/2007 hafi hugsanlega verið tilefni til kæru á hendur ákærða fyrir brot á samningum þar sem hann hafi ekki haldið fé aðgreindu frá öðru fé, en öðru máli gildi um vanskilin eftir það. Í greinargerðinni er því haldið fram að þeir samningar sem gerðir hafi verið eftir að vanskilin hafi byrjað hafi vikið upphaflegum samningi til hliðar og að sú vernd sem sá samningur hafi hugsanlega veitt [...] hafi ekki verið til staðar þegar ákærði hafi tekið endanlega ákvörðun um að loka myndbandaleigunni. Krafa [...] hafi þá verið eins og hver önnur krafa. Ákærði hafi hugsanlega gerst sekur um fjárdrátt á árinu 2006, við upphaf vanskila, en fráleitt á þeim tíma sem ákæran taki til. Árið 2010 hafi vanskilin staðið í þrjú til fjögur ár. Mikil einföldun sé að vísa til þeirra reikninga sem tilteknir séu í ákærunni. Eins og málið sé vaxið, sé ekki hægt að fallast á að um fjárdrátt sé að ræða. [...] hafi, með því að heimila vanskilin, fyrirgert rétti sínum til þeirrar verndar sem hegningarlög kunni að hafa veitt félaginu, með tómlæti sínu. Að mati verjanda ákærða sé hér einungis um einkamál að ræða, en ekki sakamál, enda hafi aldrei verið ásetningur ákærða að hafa fé af [...]. Með áframhaldandi rekstri og samningum við [...] hafi ákærði haft réttmæta ástæðu til að ætla að hagsmunir aðila færu saman og að [...] samþykkti fyrirkomulagið á greiðslum hans.

Um bótakröfuna segir í greinargerðinni að verði ákærði sýknaður af refsikröfunni, leiði það sjálfkrafa til þess að ekki verði tekin afstaða til bótakröfunnar í málinu og beri því að vísa henni frá dómi.

III

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Þar greindi ákærði frá því að eftir ellefu ára gott samstarf við [...] hf. finnist honum ekki rétt eða sanngjarnt að vera krafinn um eftirstöðvar skuldar við [...]. Lagður var fyrir ákærða innheimtureikningur númer 190, með eindaga 10. júní 2009, vegna þriggja spilakassa í Sesar videó og hann spurður um hvort hann hafi skilað 326.170 krónum samkvæmt þeim reikningi til [...]. Hann bar að síðastliðin fjögur ár hafi hann verið í því að borga alltaf inn á, viku eftir viku, mánuð eftir mánuð, ár eftir ár. Þegar hann hafi komið á myndbandaleiguna, yfirleitt á föstudögum, hafi verið búið að loka spilakössunum vegna útistandandi skuldar. Allt hafi verið í gegnum tölvu hjá [...]. Hann hafi hringt í [...] og spurt hvað hann þyrfti að borga mikið til að þeir myndu opna kassana. Þá hafi hann fengið ákveðna tölu og farið í bankann og greitt þá fjárhæð. Svo hringt aftur í [...] og sagt að hann væri búinn að borga fjárhæðina og þá hafi þeir opnað kassana. Hann kvað þessar 326.170 krónur væntanlega vera hluta af eftirstöðvunum sem verið sé að krefja um. Þegar ákærða var tjáð að gögn málsins sýndu að hann hafi ekki greitt þessar 326.170 krónur, kvað hann það hljóta að vera rétt. Þá var ákærða kynntur innheimtureikningur númer 286, með eindaga 18. júní 2009, vegna þriggja spilakassa í Sesar videó og hann spurður að því hvort hann kannist við að hafa afhent [...] þar tilgreindar 616.042 krónur. Ákærði kvaðst hafa afhent [...] aðrar upphæðir. Þá var borinn undir ákærða innheimtureikningur númer 7340, með eindaga 14. september 2010, vegna fimm spilakassa í Sesar videó og hann spurður að því hvort hann hafi afhent [...] þar tilgreindar 476.687 krónur. Ákærði kvaðst halda að svarið yrði að vera það sama og áður, hann kannist ekki við að hafa afhent [...] nákvæmlega þessa fjárhæð. Þá var borinn undir ákærða innheimtureikningur númer 7396, með eindaga 21. september 2010, vegna fimm spilakassa í Sesar videó og hann spurður hvort hann hafi afhent [...] þar tilgreindar 313.793 krónur, sem borið hafi að halda aðgreindum frá rekstrinum. Ákærði kvað það löngu liðið að hann hafi haldið þessu aðgreindu og [...] hafi vitað það. Hann kannist ekki við að hafa afhent [...] nákvæmlega þessa fjárhæð, en hann hafi borgað inn á, að lágmarki vikulega, síðastliðin fjögur ár í rekstri myndbandaleigunnar. Síðan hafi [...] opnað kassana og áfram hafi þetta haldið. Aðspurður um hvort hann hafi þá ekki verið að greiða eldri skuldir, kvaðst hann alltaf hafa verið að borga inn á eldri skuldir. Aðspurður um hvort hann hafi borgað inn á skuldina samkvæmt innheimtureikningi númer 7396, með eindaga 21. september 2010, kvaðst hann ekki muna það. Þá var borinn undir ákærða innheimtureikningur númer 7542, með eindaga 28. september 2010, vegna fimm spilakassa í Sesar videó tímabilið 12. september 2010 til 18. sama mánaðar og ákærði spurður að því hvort hann kannist við að hafa skilað [...] þar tilgreindum eftirstöðvum, 184.491 krónu. Ákærði svaraði neitandi, hann myndi ekki eftir að hafa skilað nákvæmlega þessari upphæð. Þá var borinn undir ákærða innheimtureikningur númer 7639, með eindaga 5. október 2010, vegna tímabilsins 19. september 2010 til 25. sama mánaðar og hann spurður að því hvort skilað hafi verið til [...] þar tilgreindum 294.915 krónum. Ákærði kvaðst ekki muna að nákvæmlega þeirri fjárhæð hafi verið skilað, en hann hafi alltaf borgað vikulega, stundum meira en þessar upphæðir, en stundum minna, þetta sjáist allt á hreyfingarlistanum. Hann hafi alltaf verið að borga inn á.

Aðspurður greindi ákærði frá því að viðskipti hans og [...] hafi hafist árið 1999 og að vanskil hafi byrjað að myndast í kringum árið 2006. Aðspurður um hvort [...] hafi alltaf verið að loka á spilakassana kvað hann þeim hafa verið lokað í gegnum tölvu, öllu hafi verið stjórnað gegnum tölvu. Þegar ákærði var beðinn um að lýsa því hvernig innheimta [...] hafi gengið fyrir sig kvað hann rétt að eindagi reikninga hafa verið á fimmtudögum og að lokað hafi verið ef ekki hafi verið borgað. Hann hafi opnað myndbandaleiguna klukkan tíu á föstudögum, en hann hafi verið farinn að mæta klukkan níu til að skoða kassana. Yfirleitt hafi verið slökkt á kössunum, þannig að hann hafi tæmt kassana og svo hringt í [...] og spurt hvað hann ætti að borga mikið til að þeir myndu opna. Þá hafi þeir gefið honum upp einhverja tölu sem hann hafi borgað í bankanum. Svo hafi hann hringt aftur til baka í [...] og sagst vera búinn að greiða. Þeir hafi séð það á sínum reikningi og þá bara ýtt á takka og opnað aftur. Aðspurður um það hvað hann hafi átt að borga mikið og hvort upp hafi komið að hann hafi átt að borga upp vanskilin í heild sinni eða „bara einhverja x-fjárhæð“ kvaðst ákærði bara hafa átt að greiða „einhverja x-fjárhæð“. Það hafi ekki verið fyrr en árið 2008 eða 2009 sem talað hafi verið um að ákærði ætti að greiða inn á eldri skuld 35.000 krónur á viku. Líklega hafi það verið 2009. Síðan hafi hann borgað inn á það sem til hafi fallið vikulega. Stundum hafi hann borgað allt, en stundum hafi hann ekki náð að borga allt og þá hafi hann bara borgað inn á. Allt hafi verið gert í samráði við [...]. Aðspurður kvað hann það rétt að samið hafi verið um einhverja fjárhæð sem borgað hafi verið inn á og svo hafi verið opnað aftur frá höfuðstöðvum [...]. Aðspurður kvað ákærði beina símtengingu hafa verið frá hverjum einasta kassa fyrir sig við [...]. Aðspurður kvað ákærði það rétt að svo hafi vikan liðið og ef það hafi verið komin vanskil hafi verið lokað aftur á föstudegi. Það hafi meira og minna alltaf verið vanskil vikulega. Aðspurður kvað ákærði aldrei hafa komið til þess á tímabilinu 2006 til 2010 að [...] hafi krafið hann um fullnaðaruppgjör. Hann hafi bara átt að greiða þær upphæðir sem þeir hafi nefnt. Þá hafi verið eins og skuldin hafi alltaf hækkað, stundum hafi hún farið niður, en svo hækkað aftur. Þeir hafi bara alltaf nefnt einhverja ákveðna upphæð sem ákærði hafi lagt inn á reikning [...].

Þá var ákærði beðinn um að greina frá þeim fjölda spilakassa sem verið hafi á Sesar videó. Kvað hann spilakassana hafa verið tvo árið 1999, árið 2008 hafi verið komnir þrír spilakassar, árið 2009 hafi þeir verið orðnir fjórir og 2010 hafi þeir orðið fimm talsins. Aðspurður um hvernig það hafi komið til að spilakössum hafi verið fjölgað þegar ákærði hafi verið í vanskilum, bar hann að ef það hafi vantað pappír í kassana til að vinningar gætu prentast út, hafi [...] séð það hjá sér og sent mann á staðinn til að koma með nýja rúllu. Síðan hafi þetta bara gerst í kjölfar spjalls á milli ákærða og þess sem komið hafi til að setja nýjan pappír. Þeir hafi rætt um álag á kassana og ákærði sagt honum að oft þyrftu menn að bíða með að komast að, þá hafi viðkomandi ætlað að „tala við sína menn“ og athuga hvort hægt væri að leysa úr þessu. Kannski viku síðar hafi komið nýr kassi. Aðspurður kvaðst ákærði aldrei hafa hringt í [...] og beðið um fleiri kassa.

Aðspurður um rekstur myndbandaleigunnar kvað ákærði það rétt að farið hafi að halla undan fæti á árunum 2006 og 2007. Útleiga myndbanda hafi minnkað og ásókn í sjoppuna, innkoman hafi ekki verið nógu mikil. Aðspurður um af hverju hann hafi ekki hætt starfseminni fyrr kvaðst ákærði hafa átt að gera það, en hann hafi alltaf verið að vona að þetta færi að lagast. Hann hafi alltaf þurft að kaupa lágmarksmagn af efni fyrir myndbandaleiguna, annars myndu allir viðskiptavinir hætta að koma og fara eitthvað annað þar sem betra úrval væri í boði. Hann hafi kannski þurft að eyða á bilinu 300.000 til 500.000 krónum á viku í nýjar myndir. Aðspurður kvaðst hann hafa verið eini launamaður fyrirtækisins og að ekki sé hægt að segja að hann hafi greitt sér nein laun síðustu mánuðina. Hann kvað greiðslur til [...] hafa gengið fyrir öðrum. Allt tiltækt hafi verið lagt til svo að hægt hafi verið að standa við greiðslur til [...]. Vinnudagurinn sinn hafi verið fram yfir miðnætti og að fólk hafi verið að spila fram á rauðanótt. Aðspurður um hvort ákærði hafi verið í einhverjum frekari greiðsluvanda en við [...] kvaðst hann einnig hafa lent í vandræðum með húsaleigu í lokin, á árinu 2010, árið sem reksturinn hafi hætt. Aðspurður um hvort hann hafi talið sig geta greitt ógreidda reikninga til baka til [...], kvaðst ákærði alltaf hafa verið að vonast til þess. Hann hafi ætlað að nota þessa fimmtán prósent þóknun, sem hann hafi fengið vegna viðskipta sinna við [...], til að minnka skuldina og ná henni þannig niður. Aðspurður um hvort hann hafi talið það raunhæft, kvaðst hann í lokin hafa séð að það hafi ekki gengið upp þar sem reksturinn á myndbandaleigunni hafi alltaf farið „niður og niður“ og hann hafi þurft að standa við ákveðin útgjöld. Aðspurður um hvað hann eigi við með í lokin, kvaðst ákærði eiga við árið 2010, en kvaðst ekki vita nákvæmlega hvenær ársins hann hafi áttað sig á að það hafi verið óraunhæft að hann næði að greiða [...] til baka. Hann hafi lokað myndbandaleigunni í lok september árið 2010.

Lagður var fyrir ákærða hreyfingarlisti vegna viðskipta [...] og Sesar videó úr bókhaldi [...] og ákærði spurður út í færslur á honum. Ákærða var kynnt að í málinu væri um að ræða reikninga vegna sex tímabila sem ákærði virðist ekki hafa greitt til [...] og hann spurður hvort hann gæti bent á greiðslur vegna þessara sex reikninga á hreyfingarlistanum. Ákærði kvaðst sjá að reikningur með eindaga 10. júní 2009 komi inn á listann 3. þess mánaðar. Þann 4. júní komi 100.000 króna innborgun og ákærði viti ekki inn á hvað. Daginn þar á eftir komi líka 100.000 króna innborgun og 8. júní séu borgaðar inn 200.000 krónur. Aðspurður um hvenær ákærði hafi gert samning við [...] um eldri skuldir, kvað hann það yfirleitt bara hafa verið munnlegt að hann myndi borga inn á. Svo hafi hann og [...] samið í tölvupósti árið 2010 um að greiða 35.000 krónur. Aðspurður staðfesti ákærði að hann væri að vísa til tölvupósts 26. mars 2010. Aðspurður, með vísan til fyrrgreinds hreyfingarlista, um hvort hann hafi svo alveg hætt að greiða í lok september 2010, kvaðst hann hafa lokað myndbandaleigunni eftir greiðslu á 35.000 krónum 24. september 2010. Þegar hann var spurður um það hvort hann gæti séð á hreyfingarlistanum að hann hafi borgað reikning að fjárhæð 331.040 krónur með eindaga 24. júní 2009, sem ekki væri ákært fyrir í málinu, kvaðst hann heldur ekki geta það.

Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa haldið þeim fjármunum sem komið hafi inn í spilakassana sérstaklega aðgreindum, það hafi ekki verið hægt. Undir það síðasta hafi verið komnir fjórir eða fimm spilakassar á Sesar videó. Um leið og einhver hafi fengið vinning, þá hafi miði prentast út og ákærði hafi þurft að fara í sinn kassa, taka pening og borga út vinninginn. Svo hafi næsti komið og viljað fá borgað út, þá hafi ákærði þurft að biðja þann um að bíða, taka svo lykla að spilakössunum, tæma kassana og ná í seðla, taka þá til baka og borga viðkomandi út. Aðspurður hvort kassarnir hafi ekki staðið undir sér, svaraði ákærði: „Jú, ég þurfti alltaf að ná í peningana til að geta borgað út.“ Þegar mikið hafi verið að gera hafi það kannski verið á hálftíma fresti sem hann hafi þurft að hlaupa til að ná í peninga. Aðspurður hvort hann hafi þá aldrei verið með neina fjármuni úr spilakössunum í sinni vörslu og hvort þeir hafi þá bara dælst út svaraði ákærði neitandi. Aðspurður um hvort hann hafi þá haldið því sem eftir hafi staðið aðgreindu svarði ákærði einnig neitandi. Þá fjármuni hafi hann geymt og svo borgað vikulega það sem safnast hafi og borgað inn á reikning hjá þeim. Aðspurður um hvort hann hafi ekki átt að leggja þessa fjármuni inn á sérstakan bankareikning kvaðst hann hafa átt að gera það ef hann hafi verið að leggja inn á reikning, en annars ekki. Hann hafi farið vikulega í bankann eftir samtal við gjaldkera [...], C, um hve mikið hann ætti að borga inn á. Kannski hafi það verið 300.000 krónur og þá hafi hann farið í bankann með þá fjárhæð og borgað. Þegar hann var spurður nánar um hvað hafi orðið um þá fjármuni sem safnast hafi saman í kössunum svaraði ákærði: „Þessu var blandað saman, þetta var eins og eitt fyrirtæki.“

Aðspurður um hvernig hann hafi skilið þá samninga sem hann hafi gert við [...], hvernig hann hafi átt að greiða samkvæmt þeim, bar ákærði að þetta hafi þróast eins og samvinnuverkefni. Hann hafi alltaf verið að borga vikulega inn á. Aðspurður kvað hann það líka hafa komið fyrir að hann hafi greitt reikninga vikulega, þegar hann hafi séð að innkoman af spilakössunum hafi verið það mikil, þá hafi hann getað notað þá peninga beint til að borga reikningana og það hafi hann reynt að gera. Aðspurður um hvort hann hafi talið sig eiga að greiða reikningana jafnóðum svaraði ákærði: „Auðvitað á maður að gera það, það er ekki alltaf sem maður getur það.“ Aðspurður kvaðst hann jafnframt hafa verið að greiða innborganir.

Vitnið D, framkvæmdastjóri [...] sf., gaf skýrslu fyrir dómi sem vitni. Honum var kynntur listi yfir útistandandi kröfur Sesar videó þann 21. október 2010 og spurður um hvort ákærði hafi greitt þar tilgreindar sex kröfur með eindaga 10. júní 2009, 18. júní 2009, 14. september 2010, 21. september 2010, 28. september 2010 og 5. október 2010, eða greitt inn á þær kröfur með einhverjum hætti. Hann kvað ákærða ekki hafa greitt þessar kröfur, en sjálfsagt hafi hann greitt eitthvað inn á þær. Hann hafi greitt 168.106 krónur inn á elsta reikninginn, en hann þori ekki alveg að fara með það hvenær hann hafi greitt þá innborgun. Samkvæmt bókhaldinu sé það eina greiðslan sem greidd hafi verið inn á þessar kröfur. Ákærði hafi heldur ekki greitt þær 45.000 krónur sem fram kæmu á listanum. Aðspurður um hvort ákærði hafi haft heimild til þess frá [...] að blanda peningum úr spilakössunum saman við eigið fé kvað hann ákærða ekki hafa haft heimild til þess. Hann hafi átt að skila þessu fé, en það hafi dregist eitthvað og ákærði hafi lofað og lofað að standa í skilum og þess vegna hafi kassarnir verið opnaðir aftur. Þetta sé þannig kerfi að ef menn borgi ekki á ákveðnum tímum, þá sé kössunum lokað. [...] hafi trúað ákærða og treyst á að hann stæði við orð sín og reynt að gera samkomulag við hann um dreifingu á greiðslum. Eftir það samkomulag hafi ákærði átt að borga alla reikninga á gjalddaga, en því miður hafi orðið „lapsus“ á því. Þá var borinn undir D samningur samkvæmt tölvupósti 26. mars 2010, þar sem fram kemur að ákærði skuli greiða 35.000 krónur á viku upp í eldri skuldir. D kvað þar jafnframt koma fram að ákærði verði að standa í skilum með alla reikninga sem komi eftir það. Aðspurður um hvort samningnum frá 22. september 1999 hafi verið vikið til hliðar með yngri samningum, svaraði D neitandi. Hann kvað það rétt að ákærða hafi áfram borið að halda þessum fjármunum aðgreindum.

Þá var lagður fyrir D hreyfingarlistinn úr bókhaldi [...] vegna viðskipta Sesar videó og [...]. Aðspurður um hvort D þekki bókhaldið kvaðst hann ekki færa bókhaldið, en vita nokkurn veginn út á hvað það gangi. Aðspurður kvaðst hann öruggur á því að þeir reikningar sem hann hafi verið spurður út í væru ógreiddir. Þegar hann var spurður um hvort hann gæti séð á hreyfingarlistanum hvenær reikningur númer 407, að fjárhæð 331.040 krónur, með eindaga 24. júní 2009, sem ekki sé ákært fyrir í málinu, hafi verið greiddur, kvað hann reikninginn geta hafa verið greiddan í nokkrum skömmtum. Aðspurður kvað hann uppgjör vera gert á reikningnum og það hljóti að vera hægt að sýna fram á hvernig hann hafi verið gerður upp. Hann færi hins vegar ekki bókhaldið. Aðspurður um af hverju þessi reikningur eigi að vera greiddur, en ekki tveir eldri reikningar frá því í júní 2009 og fjórir reikningar í september og október 2010, kvað hann innborganir hafa farið upp í þennan reikning og svo þegar ákærði hafi verið kominn upp í heildarreikninginn, þá sé það sléttað út. Ákærði hafi þá ekki greitt gíróseðilinn sem slíkan, hann hafi ekki farið í bankann eða „millifært í bankanum sínum, beint gíróseðilinn“. Ákærði hafi samt komið inn með greiðslur, það stemmi við bókhaldið. Aðspurður um hvort reikningarnir sem slíkir séu þá ekki gerðir upp kvað D [...] hafa safnað saman innborgununum. Aðspurður um hvort það hafi þá fremur verið viðskiptareikningur á milli [...] og Sesar videó, heldur en að gerðir hafi verið upp einstaka reikningar, bar D að þegar menn lendi í vandamálum og geti ekki borgað kröfuna eins og hún liggi fyrir, heldur bara hluta, þá borgi menn „næstu hluta eftir viku eða eitthvað svoleiðis og svo sléttum við út reikninginn“. Bókhaldið haldi alveg utan um það. Aðspurður um af hverju einhverjir gamlir reikningar frá árinu 2009 séu ekki gerðir upp kvað D ákærða hafa verið með slóð á eftir sér, [...] hafi viljað gera þetta upp.

Þegar D var kynnt að samkvæmt hreyfingarlistanum hafi engir reikningar verið gerðir upp á ákveðnu tímabili á árunum 2008 og 2009, en svo virðist sem það hafi orðið einhver breyting undir lok árs 2009, greindi D svo frá að horfa verði til þess að þarna kæmi inn fullt af innborgunum. Stundum þurfi að „möndla þetta við reikninginn“ svo að bókhaldið stemmi. Þegar hann var aftur spurður út í hvort hann gæti séð á hreyfingarlistanum í bókhaldi [...] hvernig hafi verið gengið frá reikningi númer 407, að fjárhæð 331.040 krónur, með eindaga 24. júní 2009, sem ekki er ákært fyrir í málinu, greindi D frá því að síðar kæmi innborgun að fjárhæð 300.000 krónur, en hann geti ekki fullyrt af hverju innborgunin sé ekki alveg í takt við reikninginn. Þegar D var spurður að því hvort hann geti séð inn á hvaða reikning þessi 300.000 króna innborgun hafi farið, kvað hann hana hafa farið inn á viðskiptaskuldina, ákærði hafi verið með nokkra reikninga í skuld. Það geti verið að hann hafi verið að gera upp gamla reikninga. Ákveðin upphæð hafi verið í skuld og hann hafi borgað inn. Aðspurður um af hverju [...] segi að reikningar númer 190 og 286, með eindaga 10. og 18. júní 2009, séu í vanskilum, en ekki þessi 331.040 króna reikningur, með eindaga 24. júní 2009, eða aðrir reikningar, kvað D það vera vegna þess að búið hafi verið að gera aðra reikninga upp. Þegar borið var undir hann að sjá mætti á hreyfingarlistanum að til dæmis reikningur með eindaga 15. júlí 2009, nr. 752, hafi verið greiddur upp 22. sama mánaðar, en það sama mætti ekki sjá vegna reiknings númer 407, greindi D svo frá að stundum hafi [...] fellt niður „vexti og annað, þannig að þá erum við bara að möndla þetta“. Aðspurður um hvort hreyfingarlistinn bæri ekki með sér að þetta hafi fyrst og fremst verið viðskiptareikningur, svaraði D: „Auðvitað er þetta viðskiptareikningur, þetta er hreyfingarlisti“. D kvað öruggt að búið væri að gera upp reikning nr. 407 sem hann hafi verið spurður um. Eftir standi reikningarnir sem hafi verið óuppgerðir þegar ákærði hafi lent í sínum áföllum, það séu eftirstöðvarnar en annað sé búið að gera upp. Hreyfingarlistinn sýni allar hreyfingar, inn- og útborganir.

Aðspurður um vanskil ákærða, sem hafi byrjað 2006 og staðið til 2010, kvað D þetta hafa verið vandamál. Aðspurður um af hverju [...] hafi ekki gripið til þeirra ráðstafana sem samningurinn segi til um og lokað, kvað hann það einmitt hafa verið gert. Svo hafi farið fram samtal, ákærði lofað að borga og þá hafi [...] opnað. Þegar borið var undir D hvort það samtal, sem fram hafi farið, hafi kveðið á um að ákærði borgaði bara eitthvað, kvað hann það ekki vera rétt. Síðasta samkomulag hafi kveðið á um að ákærði borgaði 35.000 krónur á viku, en önnur verið gerð þar á undan. Auk 35.000 króna á viku samkvæmt síðasta samkomulagi, hafi ákærði átt að greiða alla reikninga eftir það, en ákærði hafi ekki staðið við það. Aðspurður um af hverju þá hafi ekki verið lokað bar hann að þá hafi kannski einhver símtöl átt sér stað, ákærði hafi alltaf verið að koma með greiðslur og [...] hafi treyst honum, því að [...] og ákærði hafi verið búin að vera í löngu viðskiptasambandi. Ákærði hafi farið í einhverjar sveiflur og gert upp. Þegar borið var undir D að miðað við fyrirliggjandi hreyfingarlista, þá hafi staða ákærða verið gegnumgangandi neikvæð um tvær milljónir, plús mínus þrjú hundruð þúsund og ekki virst verða nein breyting, kvað hann Sesar videó hafa verið stóran stað, töluverð velta hafi verið þarna í gegn. Því hafi tvær milljónir kannski ekki verið „rosalega háar upphæðir og það er fljótt að koma upp í þessa upphæð“. Þar séu þrír til fimm reikningar í milli „og það er bara eins og við lifðum við“. Aðspurður um hvort það hafi verið þegjandi samkomulag um að ákærði mætti vera í vanskilum, kvað D ekkert samkomulag hafa verið um það, ákærði hafi átt að borga á eindaga. Aðspurður um af hverju bætt hafi verið spilakössum á Sesar videó þrátt fyrir vanskil, kvað D það vel geta verið að ákærði hafi beðið um það. Aðspurður um hvort hann geti staðfest að ákærði hafi beðið um fleiri kassa, svaraði hann: „Bæði við og hann, það bara fer samtal fram“. Aðspurður kvaðst D örugglega einhvern tímann hafa talað við ákærða um að fjölga kössunum, eins og aðrir í fyrirtækinu. Þetta hafi verið góður staður fyrir [...]. Aðspurður um hvort rétt sé að ákærði hafi átt að skila innkomu kassanna vikulega, kvað D það vera rétt. Reikningar séu gefnir út á þriðjudegi og þriðjudaginn á eftir sé eindagi.

Vitnið C, gjaldkeri [...] sf., gaf skýrslu fyrir dómi sem vitni. Henni var kynntur téður hreyfingarlisti úr bókhaldi [...] og spurð með vísan til hreyfingarlistans og kærubréfs [...] hvort reikningur númer 190, með eindaga 10. júní 2009, væri ógreiddur. Hún kvað reikninginn hafa verið greiddan að hluta, hann hafi verið greiddur niður vikulega. Aðspurð um hvenær hluti reikningsins hafi verið greiddur bar hún það hafa gerst í skömmtum. Ef hreyfingarlistinn sé skoðaður megi sjá að borgað sé inn á reikninga, en á þessu tímabili hafi aldrei verið borgaðir heilir reikningar. Erfitt sé að rekja það upp á dag hvenær borgað sé, því að ákærði hafi á löngu tímabili verið með skuld upp á tvær milljónir. Á þessu tímabili hafi [...] beðið ákærða um að greiða reikningana. Reikningar hafi verið settir inn á kröfubanka, en áður hafi þetta verið gíróseðlar. Í framhaldinu hafi þau beðið ákærða um að borga reikningana eigi síðar en á eindaga. Hann hafi svo byrjað á því, en stundum hafi hann farið yfir eindaga. Svo hafi hann átt eftir þessa eldri reikninga sem hann hafi reynt að gera upp jafnhliða. [...] hafi beðið hann að greiða á eindaga þegar þau hafi farið að gera greiðsluseðla og setja kröfur inn á banka. Það hafi verið í lok maí árið 2009. Aðspurð um hvort hún geti útskýrt það hvenær hluti þessa reiknings númer 190 hafi verið greiddur kvaðst hún kannski geta rakið það, en það tæki hana dágóðan tíma, hún þyrfti að fara í gegnum hverja einustu færslu á hreyfingarlistanum frá árinu 2010 og alveg aftur úr. Aðspurð um reikning númer 286, með eindaga 18. júní 2009, kvað hún hann ógreiddan. Aðspurð út í óskilgreindar innborganir samkvæmt hreyfingarlistanum eftir 10. júní 2009 og hvort ekki mætti halda því fram að til dæmis 30.000 króna innborgun 6. júlí væri inn á reikning númer 286, kvað hún það bara vera leik að orðum. Þá sagði hún: „Maður tekur bara elsta reikning og lætur greiðsluna ganga upp í“. Aðspurð út í hvernig óskilgreindum innborgunum hafi verið ráðstafað kvað hún þær að öllu jöfnu hafa gengið upp í elstu skuld. Í sumum tilfellum hafi yngri reikningar að lægri fjárhæð verið greiddir upp með innborgunum. Það hafi verið gert svo að ekki væru tveir reikningar að bera vexti í einu. Líka til að ákærði nyti góðs af því þannig að hann væri ekki að greiða óþarflega mikla vexti, dráttarvextir hafi ekki verið lágir árið 2009. Aðspurð kvaðst hún ekki vita til þess að greitt hafi verið inn á reikning númer 286, með eindaga 18. júní 2009. Hann hafi verið næstur í röðinni af ógreiddum reikningum, sem hafi átt að greiða í smáskömmtum.

Nánar aðspurð um innborgun á reikning númer 190 með eindaga 10. júní 2009 kvað hún ákærða hafa verið búinn að greiða 168.106 krónur inn á þann reikning. Aðspurð með vísan til hreyfingarlistans um reikning sem gefinn hafi verið út 16. júní 2009, númer 407, og hvort listinn beri með sér að sá reikningur hafi verið borgaður, bar hún að stundum hafi verið teknir út yngri reikningar ef búið hafi verið að greiða inn á yngri reikning, til þess að fella slíkan reikning niður svo að hann bæri ekki vexti. Þetta hafi líka verið skuld sem ákærði hafi verið að greiða inn á. Aðspurð með vísan til þess sem fram kæmi í hreyfingarlistanum að gefinn hafi verið út reikningur 23. júní 2009 og að ekki megi sjá á hreyfingarlistanum að hann hafi verið greiddur, kvað hún að sjá mætti að hann hafi verið greiddur 30. sama mánaðar. Hún kvað reikning númer 407 líka hafa verið greiddan. Þegar [...] hafi breytt um kerfi hafi ákærði verið mikið á eftir áætlun. Þau hafi reynt að koma til móts við hann að komast í gegn um að greiða þetta og komast inn á það kerfi að borga vikulega. Því hafi fyrstu reikningarnir verið greiddir þannig að hann hafi borgað inn á þá. Aðspurð um hvort til sé eitthvert uppgjör á fyrrgreindum reikningi númer 407, kvað hún bókhaldskerfið ekki bjóða henni upp á að „gera neinar kúnstir í því“. Hún skrái innborgun á móti því sem komi inn á bankareikning. Aðspurð kvað hún það passa að til að mynda reikningur sem gefin hafi verið út 7. júlí 2009, númer 752, hafi verið greiddur 22. sama mánaðar. Hann hafi verið greiddur í heilu lagi, en þá hafi staðið eftir eldri skuld sem ákærði hafi verið búinn að greiða jafnt og þétt inn á.

Þá var C kynntur tölvupóstur milli hennar og ákærða og að þar kæmi fram að ákærði hafi farið fram á að fá að greiða reikning dagsettan 16. mars 2010 með innborgunum. Aðspurð um hvort hún geti séð það á hreyfingarlistanum að sá reikningur hafi einhvern tímann verið borgaður, kvað hún ákærða hafa verið að borga innborganir. Þegar komið hafi verið upp í reikninga, hafi þeir verið felldir niður. Aðspurð um hvort téður hreyfingarlisti sé þá eiginlega bara viðskiptareikningur, kvað hún þar vera þá reikninga sem gefnir hafi verið út á ákærða og þær innborganir sem komið hafi frá ákærða. Aðspurð um hvort ákærða hafi einhvern tímann verið gerð grein fyrir stöðunni svaraði hún játandi. Aðspurð um hvort ákærða hafi verið gerð grein fyrir því með tilkynningum hvernig innborgunum hafi verið ráðstafað kvaðst hún ekki hafa gert það með tölvupósti, en hún hafi alltaf verið í sambandi við ákærða reglulega og gert honum grein fyrir stöðu skuldarinnar.

Aðspurð um hvort skuldin, sem verið hafi vegna vanskila sem nái aftur til ársins 2006, hafi alltaf verið í þessum tveimur milljónum, kvað hún hana hafa verið rokkandi upp og niður. Aðspurð um af hverju ekki hafi verið lokað á ákærða kvað hún það hafa verið gert ótal sinnum. Það hafi verið opnað aftur vegna þess að þau hafi talið meiri möguleika á að fá peningana með því að semja við hann um að reyna að borga skuldina svona niður í smáskömmtum. Þegar borið var undir C að ákærði hafi lýst því að þegar hann hafi mætt til vinnu á föstudögum, þá hafi verið búið að slökkva á kössunum, kvað hún það ekki algilt að lokað hafi verið á föstudögum. Reglan sé að ef ekki er búið að borga reikninga á eindaga, þá eigi að loka kössum og reikningur eigi að greiðast. Þetta hafi hins vegar verið komið í óefni og búið að veltast áfram lengi. Aðspurð kvað hún það ekki rétt að [...] hafi vitað um fjárhagsstöðu ákærða, þau hafi hins vegar vitað að ákærði væri í skuld við [...]. Aðspurð um hvort þau hafi vitað um erfiðleika svaraði hún: „Já, maður gerir sér grein fyrir því að það geti jafnvel verið einhverjir erfiðleikar“. Aðspurð um hvort hún hafi þá trú að ákærði hafi vísvitandi verið að draga sér fé frá [...] kvaðst hún telja það. Hann hafi líka haft verulega þóknun af kössunum sem hann hafi getað nýtt upp í þessar greiðslur. Aðspurð kvaðst hún ekki geta skýrt fjölgun á spilakössum á Sesar videó, hún hafi ekki stýrt því. Aðspurð um hvort [...] hafi ekki haft mikla hagsmuni af Sesar videó, hvort staðurinn hafi ekki verið einn af þeim betri, kvað hún marga staði hafa gefið þokkalega af sér. Sesar videó hafi ekki verið einn af betri stöðunum. Aðspurð um árlegar tekjur [...] af þessum viðskiptum kvaðst hún ekki rýna í þær tölur, þannig að hún hafi ekki yfirlit yfir það. Aðspurð um hvort reikningarnir sem ákærði hafi átt að standa [...] skil á hafi verið um 500.000 krónur á viku kvað hún þá hafa verið rokkandi. Í byrjun mánaðar hafi þeir verið hærri og í enda mánaðar lægri.

C var kynnt að ákærði hafi borið fyrir dómi að hann og starfsmenn [...] hafi verið í samskiptum vegna innborgana, þau samskipti hafi hvort tveggja verið munnleg og með tölvupósti 26. mars 2010. Aðspurð um efni samninga sem komist hafi á milli ákærða og starfsmanna [...] kvað hún ákærða stundum hafa komið á skrifstofu þeirra. Í einhver skipti hafi hún jafnvel verið búin að loka á hann. Þá hafi hann komið til þess að biðja um að hún myndi opna og hann myndi greiða á tilsettum degi til þess að fá kassana opnaða. Aðspurð um hvort ákærði hafi þá átt að greiða tiltekna reikninga kvað hún ákærða ýmist hafa verið að borga inn á eldri skuld eða borga reikning. Þegar hún var spurð um hvort þessir samningar hafi verið eitthvað svipaðir og greini í tölvupóstinum 26. mars 2010, að ákærði hafi framvegis átt að greiða reikninga á eindaga, greindi hún frá því að þegar tölvupósturinn hafi farið milli þeirra hafi þau verið komin í þrot með að fá ákærða til að greiða niður. Sjá megi að þá hafi hann ekki verið búinn að greiða niður reikningana frá árinu 2009, en þetta hafi verið í mars 2010. Því hafi það annaðhvort verið að gera þennan samning við hann eða loka alfarið og endanlega. Þetta hafi verið kostur sem ákærða hafi verið boðið upp á. Hann hafi sjálfur lokað í september 2010. Ef hún muni rétt, þá hafi hann hringt og beðið um að kassarnir yrðu fjarlægðir. Þá var kynnt fyrir henni að samkvæmt samningi [...] og Sesar videó frá árinu 1999 eigi að halda fjármunum aðgreindum frá öðru fé fyrirtækisins. Aðspurð um hvort ákærði hafi fengið fjármuni úr spilakössunum, en átt svo að greiða reikninga kvað hún [...] vikulega hafa gert reikninga, fyrir eina viku í senn. Þar komi fram innkoma peninga í kassana, síðan séu frádregnir þeir vinningar sem viðkomandi staður eigi að greiða út. Af þeirri summu hafi Sesar videó fengið fimmtán prósent þóknun, en restinni, sem sé upphæðin á reikningnum, hafi ákærði átt að skila til [...]. Aðspurð um hvort ákærði hafi þá skilað með því greiðslufyrirkomulagi að greiða reikning, kvað hún [...] hafa sent út greiðsluseðla, en áður hafi þetta verið gíróseðlar, en sama fyrirkomulagið hafi verið á seðlunum. Mismuninum af greiddum vinningum og innkomunni í kassana hafi ákærði átt að skila til [...] með því að greiða reikning eins og sjá megi á hreyfingarlistanum. Aðspurð um hvort ákærði hafi á tímabilinu frá 16. júní 2009 til september 2010 greitt kröfur sem hann hafi verið beðinn um að greiða á eindaga kvað hún ákærða hafa greitt reikningana nánast vikulega á eindaga eða einum eða tveimur dögum eftir eindaga. Aðspurð um hvort ákærði hafi þá verið að greiða tiltekna reikninga, en ekki bara í formi innborgana, kvað hún hann á þessu tímabili ýmist hafa verið að greiða reikninga eða þá að innborgunum hafi verið ráðstafað inn á reikninga.

Þá var C spurð um fjóra síðustu reikningana sem gefnir hafi verið út og ákærði ekki greitt, útgefna 7., 14., 21. og 28. september 2010. Fyrst var hún spurð um hvort hún sæi á téðum hreyfingarlista að eitthvað hafi verið greitt inn á reikninginn útgefinn 7. september, númer 7340, og kvað hún svo ekki vera. Innborganirnar sem komið hafi, hafi verið upp í eldri reikninga. Aðspurð um innborgun sem fram kæmi á hreyfingarlistanum 10. september að fjárhæð 35.000 krónur, kvað hún þá innborgun hafa gengið upp í reikning frá árinu áður. Þessi 35.000 króna greiðsla sé á grundvelli þessa samnings sem birtist í tölvupósti milli hennar og ákærða 26. mars 2010. Aðspurð um hvaða krafa það sé sem komi fram á hreyfingarlistanum númer 9195, að fjárhæð 327.555 krónur, og greidd hafi verið 13. september 2010, kvað hún ákærða hafa verið að greiða reikning númer 7136, dagsettan 24. ágúst 2010. Aðspurð um hver sé ástæða þess að hin greidda krafa hafi verið að fjárhæð 327.555 krónur, en reikningurinn hafi verið að fjárhæð 325.090 krónur, kvað hún mismuninn hafa verið vexti sem birtust í næstu færslu fyrir neðan hina greiddu kröfu, að fjárhæð 2.465 krónur. Aðspurð kvað hún innborgun að fjárhæð 35.000 krónur, 17. september 2010, vera upp í eldri skuld á grundvelli samningsins með tölvupóstinum 26. mars 2010. Aðspurð um greidda kröfu númer 9083 á hreyfingarlistanum 20. september 2010 kvað hún kröfuna vera vegna reiknings númer 7037 frá 17. ágúst 2010. Aðspurð kvað hún innborgun að fjárhæð 35.000 krónur, 24. september 2010, vera upp í eldri skuld á grundvelli samningsins með tölvupóstinum 26. mars 2010. Aðspurð um greidda kröfu 9309 á hreyfingarlistanum, 27. september 2010, kvað hún kröfuna vera vegna reiknings númer 7239, 31. ágúst 2010. Aðspurð kvað hún ekkert hafa komið inn á þessi fjögur síðustu uppgjör.

Aðspurð um hvaða eldri skuldir hún vísi til að innborgunum hafi verið ráðstafað inn á, kvaðst hún vera að tala um kröfur frá því í júní 2009. Aðspurð um hvað ákærði hafi greitt með tuttugu 35.000 króna greiðslum hvern föstudag, kvað hún ákærða hafa verið að greiða reikningana í byrjun júní 2009. Hann hafi líka verið að borga inn á skuldina sem orðið hafi til fyrir þann tíma. Aðspurð um hvort [...] fái allar upplýsingar um hvað komi mikið inn á hverjum tíma í kassana kvað hún það vera rétt. Daginn eftir geti þau séð hreyfingu dagsins á undan. Aðspurð um hvort ákærði hafi haft heimild til að taka úr kössunum dags daglega og borga vinninga svaraði C játandi. Aðspurð kvað hún það einstaka sinnum koma fyrir að borga þurfi meira út af vinningum en til sé í kössunum yfir hvern dag. Aðspurð um hvort ákærði hafi þá þurft að leggja sjálfur út fyrir því eða óska eftir að viðkomandi færi til [...] og fá leystan út vinninginn, bar hún að í sumum tilfellum hafi fólk komið til [...] með vinninga. Þó hafi staðirnir haft viku til að skila peningunum, þannig að þeir hafi haft fjármagnið í allt að viku umfram tímabilið. Reikningar séu gefnir út á þriðjudegi og eigi að greiðast eigi síðar en á eindaga viku síðar.

III

Í málinu er ákærða gefinn að sök fjárdráttur í skilningi 247. gr. almennra hegningarlaga og neitar ákærði sök. Af hálfu ákærða er því haldið fram að síðari samningar ákærða og [...] hafi vikið til hliðar samningi aðila frá 22. september 1999. Við síðari samninga hafi legið fyrir að fullt uppgjör hafði ekki farið fram, en [...] látið það átölulaust. Ákærði vísar meðal annars einnig til þess að [...] hafi verið kunnugt um fjárhagsstöðu ákærða, rekstrarerfiðleika myndbandaleigunnar og að því fé, sem spilakassarnir hafi aflað, hafi ekki verið haldið aðgreindu frá öðru fé, en samt látið það óátalið. Þegar fyrstu vanskil hafi myndast á árinu 2006/2007 hafi hugsanlega verið tilefni til kæru á hendur ákærða fyrir brot á samningum, þar sem hann hafi ekki haldið fé aðgreindu frá öðru fé, en öðru máli gildi um vanskilin eftir það. Ekki sé hægt að fallast á það að um fjárdrátt sé að ræða. [...] hafi með því að heimila vanskilin, með tómlæti sínu, fyrirgert rétti sínum til þeirrar verndar sem hegningarlög kunni að hafa veitt félaginu. Aldrei hafi verið ásetningur ákærða að hafa fé af [...]. Með áframhaldandi rekstri og samningum við [...] hafi ákærði haft réttmæta ástæðu til að ætla að hagsmunir aðila færu saman og að [...] samþykkti fyrirkomulagið á greiðslum hans.

Samkvæmt tilvitnuðum samningi frá 22. september 1999 bar að halda þeim fjármunum sem spilakassarnir öfluðu aðgreindum frá öðru fé Sesar videó með innleggi á sérstakan reikning í viðskiptabanka. Vikulega skyldi ákærði sem staðareigandi standa skil á innkomu liðinnar viku, að frádregnum útborguðum vinningum og þóknun fyrir vikuna. Brot gegn ákvæðum samningsins heimiluðu fyrirvaralausa uppsögn hans af hálfu [...] og fjarlægja mátti söfnunarkassana. Vanhöld á vikulegum greiðslum heimiluðu [...] að loka söfnunarkössunum og að fjarlægja þá. Á grundvelli samningsins frá árinu 1999, bar ákærða að standa skil á fjármunum til [...] með greiðslu gíróseðla eða reikninga, eigi síðar en á eindaga.

Fyrir dómi hefur ákærði borið að hann hafi verið í miklum samskiptum við starfsmenn [...] vegna vanskila. Kössunum hafi margoft verið lokað, hann hafi ítrekað samið við [...] um greiðslur og þá hafi kassarnir verið opnaðir. Frásögn ákærða um þetta er efnislega samhljóða því sem D framkvæmdastjóri og C, gjaldkeri [...], báru fyrir dómi. Hins vegar verður ekki séð að framburður ákærða og vitnanna, eða atvik málsins að öðru leyti, hafi gefið ákærða ástæðu til að ætla að síðari samningar, ýmist munnlegir eða þá með tölvupósti 26. mars 2010, hafi gefið honum ástæðu til að ætla að samningnum frá 1999 væri vikið til hliðar. Þó svo að ákærði hafi verið kominn í skuld við [...] vegna vanskila sinna, verður ekki annað ráðið af framburði ákærða, vitnanna tveggja og gögnum málsins, en að ákærði hafi eftir sem áður átt að skila fjármunum [...] með vikulegri greiðslu á eindaga. Jafnframt að aðilar hafi í nokkur skipti samið um að ákærði greiddi niður eldri skuld með innborgunum. Þegar frá því hafi brugðið hafi verið lokað á spilakassana á Sesar videó, en opnað aftur gegn því að ákærði stæði við greiðslur.

Ákærði hafði forræði á því að fjármunir úr spilakössum og hans eigin rekstri blönduðust ekki saman, en framburður hans fyrir dómi og atvik málsins að öðru leyti bera með sér að svo var ekki gert, heldur hafi ákærði ráðstafað fjármunum [...] í rekstur myndbandaleigunnar. Af framburði ákærða og vitna og gögnum málsins verður ekki séð að ákærði hafi nokkurn tímann haft heimild [...] til að blanda saman fjármununum, hvorki með því að samningnum frá árinu 1999 hafi í heild eða að hluta verið vikið til hliðar, eða að [...] hafi með tómlæti vegna þess sem orðið var, látið átölulaust að ákærði myndi framvegis blanda saman fjármunum. Ekki verður heldur séð að til staðar hafi verið ómöguleiki á að halda fjármunum aðgreindum. Þegar ákærði var spurður að því fyrir dómi hvað hafi orðið um þá fjármuni sem safnast hafi saman í kössunum svaraði hann: „Þessu var blandað saman, þetta var eins og eitt fyrirtæki.“ Því verður ekki annað lagt til grundvallar en að ákærði hafi tileinkað sér fjármuni [...] sem hann hafði í vörslum sínum, og ráðstafað í rekstur myndbandaleigunnar með ólögmætum hætti.

Við munnlegan málflutning við aðalmeðferð málsins kom fram hjá sækjanda að ákæruvaldið hafi ákveðið, til hagsbóta fyrir ákærða, að miða ákærufjárhæðina við þá fjárhæð sem ákærði hafi ekki greitt til [...], en ákæra ekki fyrir öll þau skipti þar sem ákærði hafi blandað saman fjármununum, en greitt eftir eindaga. Fyrir dómi kannaðist ákærði ekki við að hafa greitt þá sex reikninga sem mynda samtölu ákærufjárhæðar, að teknu tilliti til innborgunar, eða þær fjárhæðir sem á þeim greinir til [...]. Af hálfu vitnisins C var upplýst að innborgunum sem ákærði greiddi til [...] var að hluta ráðstafað upp í reikning númer 190 með eindaga 10. júní 2009. Upp í hann hafi komið greiðsla að fjárhæð 168.106 krónur. Af gögnum málsins og því sem ákærði og vitnin D og C báru fyrir dómi, er ljóst að ákærði stóð ekki skil á eftirfarandi reikningum á eindaga: Reikningi númer 190, með eindaga 10. júní 2009, til greiðslu á 326.170 krónum. Reikningi númer 286, með eindaga 18. júní 2009, til greiðslu á 615.042 krónum. Reikningi númer 7340, með eindaga 14. september 2010, til greiðslu á 476.687 krónum. Reikningi númer 7396, með eindaga 21. september 2010, til greiðslu á 313.793 krónum. Reikningi númer 7542, með eindaga 28. september 2010, til greiðslu á 184.491 krónu. Reikningi númer 7639, með eindaga 5. október 2010, til greiðslu á 294.915 krónum. Sannað þykir að ákærði hafi á því tímabili, sem ákæran tekur til, blandað saman og ráðstafað í rekstur myndbandaleigunnar fjármunum sem nemur ákærufjárhæðinni, að teknu tilliti til þeirrar lækkunar á henni sem gerð hefur verið undir rekstri málsins.

Í 243. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 kemur fram að fyrir brot þau, er í XXVI. kafla greini, skuli því aðeins refsa, að þau hafi verið framin í auðgunarskyni. Í málinu er ákært fyrir 247. gr. þeirra laga. Með vísan til 18. gr. almennra hegningarlaga verður að vera ásetningur til brots og sá ásetningur þarf að ná til allra efnisþátta brotsins. Með því að blanda fjármunum úr spilakössunum saman við fjármuni myndbandaleigunnar og ráðstafa þeim í rekstur hennar, í stað þess halda fjármunum aðgreindum og standa skil á fjármununum til [...] líkt og honum bar að gera, þykir í ljós leitt að ásetningur ákærða hafi staðið til þess að tileinka sér fjármuni [...] í rekstur myndbandaleigunnar. Þegar tilkomin eldri vanskil við [...] sem ákærða bar einnig að greiða og eftirfarandi athafnir eða athafnaleysi ákærða og starfsmanna [...] breyta engu þar um, enda var hvert og eitt brot ákærða á tímabilinu 10. júní 2009 til og með 5. október 2010 fullframið þegar ákærði blandaði fjármunum [...] saman við fjármuni myndbandaleigunnar og ráðstafaði þeim án heimildar í rekstur hennar. Ákærði kvað rekstrarerfiðleika Sesar videó hafa byrjað á árinu 2006 og hann hafi einnig átt í frekari greiðsluvanda en hvað varðar [...]. Miðað við rekstrarvanda myndbandaleigunnar og þær fjárhæðir sem ákærði kaus að nýta í rekstur hennar fremur en að skila til [...], gat ákærða ekki dulist að með brotum sínum skapaði hann [...] verulega hættu á fjártjóni. Með háttsemi sinni braut ákærði gegn 247. gr. almennra hegningarlaga, svo sem ákært er fyrir. Ljóst er að mati dómsins að uppfyllt eru þau saknæmisskilyrði sem XXVI. kafli almennra hegningarlaga áskilur. Með vísan til framangreinds þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæru og er hún réttilega heimfærð til refsiákvæðis. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi og gerð refsing fyrir.

IV

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu. Við ákvörðun refsingar verður að líta þess að brot hans stóðu yfir í nokkurn tíma og námu talsverðum fjárhæðum. Þegar framangreint er virt þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Með hliðsjón af því að um er að ræða fyrsta brot ákærða, því að brot ákærða voru framin á árunum 2009 og 2010, en fyrst kærð í ágúst 2012 og var ákæra ekki gefin út fyrr en í desember 2013, verður refsing bundin skilorði eins og greinir í dómsorði.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem er málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem eru hæfilega ákveðin 589.850 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

V

Við aðalmeðferð lækkaði bótakrefjandi skaðabótakröfu sína um 45.000 krónur þar sem ákæruvaldið hafði fallið frá sakargiftum sem nam þeirri fjárhæð. Jafnframt var vaxtakröfu bótakrefjanda breytt til samræmis við það, þannig að krafan bæri ekki vexti frá 17. september 2010 líkt og í ákæru greinir, heldur bæri hún vexti miðað við aðra þar tilgreinda daga og að 45.000 krónum lægri fjárhæð eftir 17. september 2010. Þá var þess krafist, með vísan til áskilnaðar þess efnis í fyrirliggjandi bréfi [...] vegna bótakröfu, að ákærði greiddi [...] málskostnað að hærri fjárhæð en upphaflega hafi verið gert.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir að hafa dregið að sér fjármuni [...] og verður því dæmdur til greiðslu skaðabóta vegna þess tjóns sem af brotum hans leiddi. Í bótakröfu [...] er tekið tillit til innborgunar að fjárhæð 168.106 krónur sem borist hafi upp í kröfuna 27. september 2010, en af gögnum málsins og framburði vitnisins C fyrir dómi verður hins vegar ráðið að ákærði hafi skilað þeirri fjárhæð með nokkrum 35.000 króna innborgunum á tímabilinu 27. ágúst 2010 til 24. september 2010. Til samræmis við þetta byggði lögmaður bótakrefjanda á því við munnlegan málflutning við aðalmeðferð málsins, að þessar 168.106 krónur sem ákærði hafi greitt, hafi borist [...] með 35.000 króna innborgunum ákærða og þeim hafi þannig verið ráðstafað upp í elsta ógreidda reikninginn. Vegna framangreinds verður höfuðstóll bótakröfunnar færður niður sem nemur innborguninni og ákærði dæmdur til að greiða skaðabætur að höfuðstól 2.042.992 krónur, með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga eins og nánar greinir í dómsorði. Fyrir liggur að ákærða var birt bótakrafa málsins við skýrslutöku hjá lögreglu 14. desember 2012. Með vísan kröfugerðar bótakrefjanda og meginreglu 9. gr. vaxtalaga skulu dráttarvextir því reiknast frá 14. janúar 2013.

Með vísan til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða [...] sf. málskostnað vegna vinnu lögmanns bótakrefjanda af því að fara með kröfuna, að viðbættum virðisaukaskatti og kostnaði vegna aksturs. Þykir sá málskostnaður hæfilega ákveðinn 257.576 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði J-kk-nf J-kk-nf H-kk-nf sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns fyrir dómi og á rannsóknarstigi, G-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 589.850 krónur.

Ákærði greiði [...] sf. 2.042.992 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af 326.170 krónum frá 10. júní 2009 til 18. júní 2009, af 941.212 krónum frá þeim degi til 27. ágúst 2010, af 773.106 krónum frá þeim degi til 14. september 2010, af 1.249.793 krónum frá þeim degi til 21. september 2010, af 1.553.586 krónum frá þeim degi til 28. september 2010, af 1.751.077 krónum frá þeim degi til 5. október 2010, af 2.042.992 krónum frá þeim degi til 14. janúar 2013, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði [...] sf. 257.576 krónur í málskostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf