S-159/2009

Mál þetta, sem þingfest var 18. janúar 2010 og dómtekið 15. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Sauðárkróki 17. desember 2009, á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf P-kk-þgf, fæddum 14. nóvember 1979, til heimilis að Miklubraut 18, Reykjavík, ,,fyrir fjársvik, með því að hafa dagana 15. og 16. ágúst 2009 blekkt starfsfólk í neðangreindum verslunum með því að framvísa greiðslukorti M-kvk-ef R-kvk-ef og láta skuldfæra andvirði keyptra vara heimildarlaust á greiðslukortareikningi hennar hjá Kreditkortum hf., og þannig svikið út vörur samtals að fjárhæð 118.523,- krónur, eftir því sem hér segir:

1. Í verslun N-1 á Sauðárkróki þann 15. ágúst, í þremur afgreiðslum, svikið út vörur samtals að fjárhæð krónur 18.646,-.

2. Þann 15. ágúst í verslun Skagfirðingabúðar við Ártorg á Sauðárkróki, svikið út vörur að fjárhæð krónur 13.956,-.

3. Þann 16. ágúst á veitingastaðnum Ólafshúsi við Aðalgötu á Sauðárkróki, svikið út vörur að fjárhæð 12.970,-.

4. Þann 16. ágúst í verslun N-1 á Sauðárkróki, í fjórum afgreiðslum, svikið út vörur samtals að fjárhæð krónur 49.905,-.

5. Þann 16. ágúst í versluninni Hlíðarkaup við Akurhlíð á Sauðárkróki, í tveimur afgreiðslum svikið út vörur samtals að fjárhæð krónur 23.046,-.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

II

Ákærði sótti þing þegar málið var tekið fyrir 15. október sl. og játaði skýlaust háttsemi þá sem honum er í ákæru gefin að sök. Að því loknu gerðu sakflytjendur grein fyrir sjónarmiðum sínum varðandi ákvörðun refsingar. Með játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, telst sekt ákærða fyllilega sönnuð en háttsemi hans er réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði á að baki allnokkurn sakaferil. Á árinu 1997 var hann dæmdur í 30 daga fangelsi skilorðsbundið fyrir þjófnað og hylmingu. Á sama ári gekkst hann undir sátt fyrir ölvun við akstur og þá var hann einnig dæmdur fyrir hraðakstur og akstur sviptur ökurétti. Hinn 3. mars 1998 var hann dæmdur fyrir að aka sviptur ökurétti, of hratt og einnig fyrir brot gegn áfengislögum. Hinn 29. október sama ár var hann dæmdur í 6 mánaða fangelsi fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Í september 1999 var hann fundinn sekur um skjalafals en ekki gerð sérstök refsing. Í desember 1999 var ákærði dæmdur í 4 mánaða fangelsi fyrir líkamsárás. Hinn 14. janúar 2000 gekkst hann undir viðurlagaákvörðun fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Í maímánuði sama ár var ákærða gert að greiða sekt fyrir ölvun við akstur, akstur sviptur ökurétti og hraðakstur. Hinn 3. október 2000 gekkst ákærði undir greiðslu sektar fyrir að aka sviptur ökurétti. Hinn 2. apríl 2001 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir að aka sviptur ökurétti. Hinn 2. nóvember 2001 var hann dæmdur í 14 mánaða fangelsi fyrir stórfellda líkamsárás. Hinn 24. maí 2002 var hann dæmdur í 60 daga fangelsi fyrir nytjastuld, ölvun við akstur og akstur sviptur ökurétti. Hinn 26. mars 2004 var ákærði dæmdur til að greiða sekt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Hinn 14. nóvember 2005 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir ölvun við akstur. Hinn 24. mars 2006 var ákærði dæmdur í 7 mánaða skilorðsbundið fangelsi í þrjú ár fyrir brot gegn 106. gr. almennra hegningarlaga. Þá var hann hinn 19. júlí sl. dæmdur til að greiða sekt fyrir eignaspjöll og brot gegn lögum um ávana og fíkniefni. 11. október 2006 var ákærði dæmdur í 90 daga fangelsi fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti. Hinn 14. desember 2006 var hann dæmdur í fimm mánaða fangelsi og sviptu ökurétti ævilangt fyrir brot gegn umferðarlögum og fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti. Loks hinn 2. febrúar 2007 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir akstur sviptur ökurétti.

Refsing ákærða þykir hæfilega fangelsi í 30 daga. Að teknu tilliti til þess að ákærði kom sjálfur á lögreglustöð og upplýsti um brot sín, skýlausrar játningar hans hér fyrir dómi, alvarleika brotsins og þess að hann virðist nú vera að reyna að bæta ráð sitt þykir rétt, þrátt fyrir sakarferil ákærða, að binda refsinguna skilorði og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Sakarkostnaður féll ekki á málið við rannsókn þess. Sakarkostnaður málsins samanstefndur því af þóknun K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns sem þykir hæfilega ákveðin 125.500 krónur, 72.062 króna ferðakostnaði lögmannsins og 5.491 krónu kostnaðar vegna dagpeninga. Við ákvörðun þóknunar hefur verið tekið tillit til þess tíma sem fór í ferðalag verjandans. Þóknun, ferðakostnaður og dagpeningar innifela virðisaukaskatt. H-kk-nf I-kk-nf hæstaréttarlögmaður var verjandi ákærða á fyrstu stigum málsins og telst þóknun hans hæfilega ákveðin 25.100 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Með hliðsjón af niðurstöðu málsins ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað.

Dráttur á meðferð málsins fyrir dóminum skýrist aðallega af veikindum ákærða svo og af veikindum H-kk-ef I-kk-ef en vegna veikinda þeirra tókst ekki að taka málið fyrir fyrr en raun varð á.

Af hálfu ákæruvaldsins sótti málið B-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á Sauðárkróki.

H-kk-nf H-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Ákærði D-kk-nf S-kk-nf P-kk-nf sæti fangelsi í þrjátíu daga en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún niður falla að liðnu tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 228.153 krónur í sakarkostnað þar með talin 125.500 króna þóknun K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns og 25.100 króna þóknun H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

H-kk-nf H-kk-nf