S-1890/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 25. mars sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. desember 2008 á hendur „A-kk-þgf Þ-kk-þgf Þ-kk-þgf, Frostafold 137, Reykjavík, og H-kk-þgf Þ-kk-þgf H-kk-þgf, Reyrengi 31, Reykjavík, fyrir líkamsárás með því að hafa að kvöldi föstudagsins 9. nóvember 2007, á bensínstöðinni N1 við Háholt í Mosfellsbæ, ráðist á K-kk-þf Ö-kk-þf H-kk-þf, ákærði A-kk-nf með því að hafa slegið hann hnefahöggi í andlit svo hann féll í gólfið og síðan slegið hann a.m.k. tveimur hnefahöggum í andlitið er hann lá á gólfinu, ákærði H-kk-nf með því að hafa örskömmu síðar hrint honum svo hann féll í gólfið og slegið hann hnefahöggum í andlitið, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut brot um miðbik kinnbeinsboga, brot aftan til í útveggnum á vinstri kinnholu og brot með litlum brotflöskum um miðbik útveggsins á augntóftinni, þá brotnuðu hægri framtönn í efri góm og jaxl innarlega í efri góm vinstra megin, auk þess sem hann hlaut glóðarauga á vinstra auga og bólgu á vinstra kinnbeini og niður á kinn.“

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Í málinu gerir K-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf þá kröfu að ákærðu verði dæmdir til að greiða honum miskabætur að fjárhæð 1.000.000 króna, auk dráttarvaxta frá 9. nóvember 2007 til greiðsludags, greiðslu útlagðs kostnaðar vegna læknis- og tannlæknisþjónustu samkvæmt framlögðum reikningum að fjárhæð 44.290 krónur og greiðslu kostnaðar vegna lögmannskostnaðar, að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum reikningi, auk virðisaukaskatts á málskostnað.

Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf krefst þess að verða sýknaður af ákæru. Til vara krefst hann vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði þá bundin skilorði. Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf krefst þess aðallega að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að hann verði sýknaður af henni. Loks er þess krafist að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð og málsvarnarlaun dæmd að mati dómsins.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf krefst þess að verða sýknaður af ákæru. Til vara krefst hann þess að honum verði ekki gerð refsing en að öðrum kosti dæmd vægasta refsing sem lög leyfa. Loks krefst hann sýknu af skaða- og miskabótakröfu. Verjandi krefst málsvarnarþóknunar úr ríkissjóði með hliðsjón af tímaskýrslu.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögregla fékk lögregla boð frá neyðarhnappi bensínstöðvarinnar N1 við Háholt í Mosfellsbæ hinn 9. nóvember 2007 kl. 23.33. Fram kemur í skýrslunni að á leið sinni á vettvang hafi lögreglu borist upplýsingar um að slagsmál væru tilefni útkallsins. Þau hafi hins vegar verið um garð gengin er lögregla kom á staðinn. Hafi lögreglumönnum á vettvangi verið sagt að ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hefði ráðist á K-kk-þf Ö-kk-þf H-kk-þf og slegið hann margsinnis. Þó kemur fram að frásagnir vitna hafi verið ósamhljóða um atvik máls. Hafi brotaþola verið boðin aðstoð við að komast á slysadeild, en vinkona hans hafi ekið honum þangað. Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hafi verið á vettvangi og sagst hafa slegið brotaþola í sjálfsvörn.

Hinn 15. nóvember 2007 kærði K-kk-nf Ö-kk-nf líkamsárás til lögreglu. Í kæruskýrslu hans er eftir honum haft að hann hafi farið inn í verslun N1 ásamt tveimur vinkonum sínum, þeim V-kvk-þgf S-kvk-þgf og L-kvk-þgf K-kvk-þgf. Hafi hann verið búinn að neyta áfengis, án þess þó að vera ofurölvi. Inni á bensínstöðinni hafi hann rekist á pilt er honum fannst kunnuglegur og spurt drenginn að því hvort þeir hefðu verið í sama árgangi í skóla. Hafi pilturinn svarað því neitandi og er þessi sami piltur hafi svo ætlað að yfirgefa verslunina hafi hann farið að væna brotaþola um að kalla hann ónefnum. Hafi brotaþoli neitað því en sagst biðjast afsökunar ef pilturinn teldi sig hafa heyrt eitthvað slíkt. Pilturinn hafi hins vegar brugðist við með því að grípa hann hálstaki. Kemur fram í skýrslunni að brotaþoli hafi ekki getað lýst árásinni frekar þar eð hann hefði rotast. Það næsta sem hann vissi var að lögregla reisti hann á fætur. Hefði hann sjálfur komið sér á slysadeild þar sem í ljós hefði komið að hann var með brot í höfuðkúpu á tveimur til þremur stöðum, brotna hægri framtönn í efri góm og þá hefði jaxl innarlega í efri góm einnig brotnað.

Í málinu liggur fyrir áverkavottorð ritað af J-kk-þgf B-kk-þgf lækni vegna komu brotaþola á slysadeild LSH hinn 10. nóvember 2007 kl. 00.11. Þar er tekið fram að við skoðun hafi hann verið talinn greinilega ölvaður, þvoglumæltur og seinn að hugsa. Hafi hann verið með glóðarauga á vinstra auga og bólgu á kinnbeini og niður á kinn. Brot hafi verið í hægri framtönn, kvarnast hafi úr henni og sár verið á innanverðri neðri vör. Hafi hann fengið verkjatöflur, kælingu fyrir kinnbeinsáverkann, vinstra megin, en ákveðið hafi verið að bíða með tölvusneiðmyndarannsókn þar til í morgunsárið. Sama dag, kl. 15.59, hafi brotaþoli farið í tölvusneiðmyndatöku þar sem í ljós hafi komið brot um miðbik kinnbeinsboga, en ekki hafi verið á því marktæk tilfærsla. Þá hafi sést ,,örlítið loft í mjúkvefjum innan við þetta brot“ og einnig hafi reynst vera nánast ótilfært brot aftan til í útveggnum á vinstri kinnholu og brot með litlum brotflöskum, sem verið hafi örlítið tilfærð inn á við og skagað aðeins inn í augntóftina. Í vottorðinu kemur fram að ekki hefði verið talin þörf á skurðlæknismeðferð vegna þessara áverka.

Einnig liggur fyrir í málinu áverkavottorð vegna komu brotaþola til tannlæknis hinn 12. nóvember 2007. Kemur þar fram að hann hafi verið með tannbrot á tönnum 11 og 25 og hafi plastfyllingar verið settar í þær af þeim sökum.

Að síðustu liggur fyrir upptaka úr öryggismyndavél verslunar N1 frá umræddu kvöldi.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst í fyrstu hafa rætt við brotaþola þar sem þeir hittust í verslun N1 í greint sinn. Hefði brotaþoli reynt að reka hann út en ákærði þá reynt að taka í höndina á honum. Hefði kærasta ákærða komið þarna að og reynt að stöðva rifrildi þeirra tveggja. Hefði brotaþoli brugðist við því með því að hafa í hótunum við hana. Hefði ákærði þá tekið aðeins í brotaþola sem á móti hefði hótað að drepa ákærða. Ákærði hefði þá farið út en komið aftur inn með félögum sínum. Spurður um tilgang þess að fara aftur inn í verslunina kvaðst ákærði hafa ætlað að tala við brotaþola en svo hefði það „endað í þessu“. Hafi hann gengið að brotaþola og slegið hann án þess að það hefði upphaflega verið ætlunin. Aðspurður kvaðst ákærði hafa slegið brotaþola tvisvar og hefði hann reist brotaþola við eftir höggin. Ákærði kvaðst hins vegar ekki hafa séð samskipti brotaþola og meðákærða H-kk-ef.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst hafa komið inn í verslunina og séð er meðákærði A-kk-nf Þ-kk-nf kýldi brotaþola en hann myndi síðan óljóst það sem á eftir kom. Hefði hann reynt að draga kærustu sína út úr versluninni og hefði hann þá séð hvar brotaþoli var að rífast við annan dreng. Hefði hann þá tekið í brotaþola og sagt honum að gleyma þessu. Brotaþoli hefði þá reynt að kýla hann og hann þá kýlt brotaþola einu sinni á móti en hann myndi þó ekki hvar höggið hefði lent. Ákærði kvaðst ekki hafa slegið brotaþola aftur eftir þetta en kannaðist við að hafa „tekið hann niður“ með því að taka í jakka hans. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa tekið eftir áverkum á brotaþola áður en hann kýldi hann sjálfur en taldi áverkana ekki vera af sínum völdum.

Brotaþoli K-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa verið inni á bensínstöðinni með tveimur vinkonum sínum og hefði hann verið drukkinn. Þar hefði hann hitt fyrir strák sem hann hefði spurt hvort þeir þekktust. Hefði sá sagt að hann ætlaði ekki að svara. Er strákurinn hefði gengið út úr bensínstöðinni kvaðst brotaþoli hafa misst út úr sér blótsyrði og sagt honum að „fokka sér“. Hefði strákurinn tekið orðum hans illa og hann þá beðið strákinn afsökunar á þessum orðum sínum. Kvaðst brotaþoli minnast þess að hafa gripið í hendur stráksins og ítrekað afsökunarbeiðni sína. Síðar hefðu vinkonur stráksins komið inn á bensínstöðina og beðist afsökunar fyrir hönd stráksins. Kvaðst hann því næst muna eftir því að hafa legið í gólfinu þar sem sparkað hefði verið í hann. Kvaðst hann minnast þess að hafa staðið upp og kýlt frá sér sakir þess að gengið hefði verið í skrokk á honum. Hefði hann svo verið kýldur aftur niður og sparkað hefði verið í hann. Er hann hefði vaknað hefði verið búið að draga hann eitthvert afsíðis og lögreglan staðið yfir honum. Kvað hann það hreina lygi að hann hefði viðhaft hótanir í garð ákærðu. Brotaþoli kvaðst hafa kinnbeinsbrotnað við árásina og hafa verið bólginn. Þá hafi brotnað úr tönnum hans og hefði hann fengið plastfyllingu sem hefði getað lagað áverkann.

Vitnið E-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið á bensínstöðinni á umræddum tíma en ekki séð nein átök. Sagðist hann ekki muna vel eftir atvikum en kvaðst muna eftir því að hafa verið í skýrslutöku hjá lögreglu vegna málsins.

Vitnið L-kvk-nf K-kvk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið á leið heim úr afmæli með V-kvk-þgf og brotaþola. Hefðu þau ákveðið að stoppa til að kaupa nammi til að taka með sér heim. Hefðu krakkar þá komið þar inn og hefði brotaþoli farið að tala við stráka í hópnum. Hefðu strákarnir skyndilega orðið æstir og ráðist á brotaþola. Þeir hefðu svo farið út en komið brátt inn aftur og þá hrint brotaþola og kýlt hann þar sem hann hefði staðið úti í horni verslunarinnar við ísskáp. Hefði brotaþoli reynt að kýla frá sér á móti og líklega hefði hann hitt annan hvorn árásarmannanna. Aðspurð kvaðst hún ekki telja að brotaþoli hefði átt upptökin að þessum átökum með nokkrum hætti. Vitnið kvaðst ekki muna hvort hún hefði séð áverka á brotaþola eftir fyrri eða síðari atlöguna að honum. Hefði hann hins vegar verið með áverka á tönnum að þeim loknum. Eftir að vitnið horfði á myndskeið af atburðarrásinni kvaðst hún muna atvik betur, en kvaðst þó ekki muna eftir öðru en því sem sást á myndskeiðinu. Gat hún ekki greint frá því sem gerðist eftir að brotaþoli og ákærðu hverfa úr mynd eftir síðari atlöguna. Kvað hún engan aðdraganda hafa verið að síðari atlögunni að brotaþola. Vitnið staðfesti að lokum skýrslu sem hún gaf hjá lögreglu í tengslum við rannsókn málsins.

V-kvk-nf S-kvk-nf kvaðst hafa verið með brotaþola og L-kvk-þgf á leið heim úr afmæli. Hefðu þau stoppað á bensínstöðinni til að kaupa sér sælgæti. Hefði hópur af krökkum komið inn og brotaþoli tekið einn strákinn tali. Hefði hún séð er þeir voru farnir að ýta í hvorn annan og rífast. Hefði strákurinn síðan gengið út úr versluninni en komið fljótt inn aftur og þá með hóp af strákum með sér. Hefðu þeir gengið beint að brotaþola og byrja að kýla hann í höfuðið. Hefði hún svo séð brotaþola liggja í gólfinu og hefði þá að minnsta kosti einn úr hópnum komið að og sparkað í hann liggjandi. Hefðu hún þá ásamt L-kvk-þgf vinkonu sinni reynt að stía mönnum í sundur en þær hefðu ekki þorað að blanda sér inn í málið. Hefðu þær hjálpað brotaþola á fætur og hefðu rifrildið þá haldið áfram. Kvaðst hún telja að strákarnir hefðu ráðist aftur að brotaþola eftir að hann reis á fætur, en svo hefði starfsmaður komið að og náð að stöðva átökin. Sérstaklega spurð hvort brotaþoli hefði haft í frammi hótanir við ákærða A-kk-þf kvaðst hún ekki hafa orðið vör við það. Þá kvaðst hún ekki hafa séð brotaþola slá neinn.

Vitnið T-kvk-nf W-kvk-nf, kærasta ákærða H-kk-ef, kvaðst hafa tekið eftir rifrildi þeirra A-kk-ef og K-kk-ef. Kvaðst hún hafa séð er ákærði A-kk-nf veitti brotaþola eitt högg. Svo hefði hún að þetta „var orðið eitthvað meira“ og hefði hún séð er A-kk-nf kom og reisti brotaþola við. Hefði brotaþoli verið æstur og hefði ákærði H-kk-nf reynt að róa hann. Brotaþoli hefði þá brugðist við með því að kýla H-kk-þf sem hefði fengið sprungna vör við höggið. Hefði H-kk-nf þá kýlt brotaþola í sjálfsvörn.

Vitnið S-kvk-nf W-kvk-nf, kærasta ákærða A-kk-ef, kvaðst muna lítið eftir atvikum. Kvaðst hún hafa farið á klósettið inni á bensínstöðinni, með systur sinni og frænku. Er hún hefði komið tilbaka hefðu ,,þeir verið að rífast“. Kvaðst hún hafa séð átök án þess að geta þó lýst þeim. Kvaðst hún hafa verið komin út og staðið fyrir utan bensínstöðina er hún hefði séð inn um gluggann að brotaþoli kýldi ákærða H-kk-þf. Sérstaklega aðspurð kvaðst hún hins vegar hafa séð er brotaþoli féll í gólfið og að A-kk-nf hefði reist hann við. Hefði brotaþoli þá sagt allt vera í lagi.

Vitnið Á-kvk-nf G-kvk-nf S-kvk-nf kvaðst hafa verið með S-kvk-þf og T-kvk-þf á klósettinu á bensínstöðinni. Er þær komu fram hefði verið ,,rifrildi og slagsmál“ í gangi. Hefði hún þá farið út og reykt með S-kvk-þgf. Kvaðst hún muna mjög lítið eftir kvöldinu.

Vitnið J-kk-nf B-kk-nf læknir staðfesti áverkavottorð sem fyrir liggur í málinu og sagði það byggt á sjúkraskýrslum. Aðspurður kvaðst hann telja að áverkarnir á brotaþola hefðu hlotist af ofbeldi og hefði átt að vera teikn um gróanda í beinum ef langt væri um liðið frá beinbrotinu. Það hefði ekki verið. Brotin hefðu verið nýleg. Spurður hvort þungt högg hefði þurft til að þessar afleiðingar hlytust af sagði vitnið að það þyrfti ,,dálítið þungt högg til að brjóta beinabyggingu í andlitsbeinum“. Það gerðist ekki við minniháttar högg.

Vitnið G-kvk-nf G-kvk-nf tannlæknir gaf símaskýrslu. Kvað hún brotaþola hafa leitað til sín vegna tveggja tanna, nr. 11 og nr. 25. Kvað hún tönn 11 vera aðra framtönnina í efri góm. Hefði horn af þeirri tönn verið farið og svo hefði verið farið framan af tönn 25. Hefði þurft að setja fyllingar í báðar tennurnar, þar sem glerungur á þeim hefði verið brotinn, en í tönn 11 hefði tannbein einnig brotnað. Þá yrði nauðsynlegt í framtíðinni að setja krónu á framtönnina þar eð ending á slíkri fyllingu væri takmörkuð og að um álagssvæði væri að ræða.

Niðurstaða

Ákærðu hafa báðir játað að hluta þá háttsemi sem þeim er gefin að sök. Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf hefur játað að hafa slegið brotaþola í tvígang og ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hefur játað að hafa kýlt brotaþola einu sinni og ,,tekið hann niður“ með því að taka í jakka hans. Hefur H-kk-nf Þ-kk-nf hins vegar haldið því fram að hann hafi slegið til brotaþola í sjálfsvörn. Þá hafa báðir ákærðu borið því við að þeir áverkar sem lýst er í áverkavottorði hafi ekki orsakast af árás hvors þeirra um sig og beri því að fella verknað þeirra undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Af fyrirliggjandi upptöku úr öryggismyndavél má sjá að ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf og brotaþoli taka tal saman í stutta stund í versluninni og hefur brotaþoli sjálfur greint frá því að hann hafi sýnt ákærða ókurteisi með orðunum ,,fokkaðu þér“. Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf hefur og borið að brotaþoli hafi sagt við hann eitthvað á þá leið að hann skyldi ,,drulla sér út“. Ekkert hljóð er á upptökunni og því ekki unnt að heyra það sem þeim fer á milli. Því næst sést að einhverjar ryskingar verða milli þeirra. Sést ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf slá brotaþola hnefahögg þannig að hann fellur í gólfið og kýla hann síðan aftur liggjandi á gólfinu. Þá sést er ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf kemur inn á bensínstöðina skömmu síðar. Veitist hann þar að brotaþola sem við það fellur öðru sinni í gólfið og slær ákærði þar einnig til hans liggjandi. Má sjá að lítill aðdragandi er að árásinni og verður á engan hátt séð að athafnir eða framkoma brotaþola réttlæti á nokkurn hátt það sem á eftir kom. Þannig verður ekki séð að sérstakur aðdragandi hafi verið að atlögu ákærðu eða nokkrar þær aðstæður sem kölluðu á sjálfsvörn ákærða H-kk-ef Þ-kk-ef eins og hann hefur haldið fram.

Þegar virtar eru framangreindar játningar ákærðu, fyrirliggjandi upptökur úr öryggismyndavél og framburðir vitna, þykir sannað að ákærðu hafi ráðist að brotaþola með þeim hætti er í ákæru greinir. Með hliðsjón af fyrirliggjandi áverkavottorðum J-kk-ef B-kk-ef læknis og G-kvk-ef G-kvk-ef tannlæknis þykir jafnframt sannað að brotaþoli hafi við árásina hlotið brot á andlitsbeinum og tannbrot eins og nánar er lýst í ákæru. Um var að ræða samfellda árásarhrinu og verður ekki greint upp við hvaða högg brotaþoli hlaut framangreinda áverka. Verða ákærðu báðir sakfelldir fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðu eru báðir fæddir í október 1988 og hafa samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorðum ekki áður gerst sekir um refsiverðan verknað. Ekki verður fallist á að háttsemi brotaþola í þeirra garð geti leitt til mildunar refsingar þeirra eða að um einhvers konar nauðvörn hafi verið að ræða í tilviki ákærða H-kk-ef Þ-kk-ef. Þykir refsing beggja ákærðu því hæfilega ákveðin 60 daga fangelsi. Þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Af hálfu brotaþola er krafist miskabóta úr hendi beggja ákærðu að fjárhæð 1.000.000 króna auk dráttarvaxta frá 9. nóvember 2007 til greiðsludags. Þá er og krafist greiðslu á útlögðum læknis- og tannlæknakostnaði samkvæmt framlögðum reikningum að fjárhæð 44.290 krónur auk greiðslu kostnaðar vegna lögmannsaðstoðar við að halda kröfunni fram. Með brotum sínum gerðust ákærðu sekir um ólögmæta meingerð gagnvart brotaþola. Með vísan til 26. gr. skaðabótalaga verða þeir því dæmdir óskipt til að greiða brotaþola miskabætur sem þykja hæfilega ákveðnar 250.000 krónur með tilliti til þeirra áverka sem brotaþoli hlaut í greint sinn. Verður ákærðu gert að greiða dráttarvexti skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af framangreindri fjárhæð frá þingfestingardegi málsins hinn 12. janúar 2009 til greiðsludags. Þá er krafa brotaþola um greiðslu útlagðs kostnaðar vegna lækna- og tannlæknaþjónustu að fjárhæð 44.290 krónur studd gögnum og verður hún því að fullu tekin til greina. Loks verður ákærðu gert að greiða 110.000 krónur í bætur vegna kostnaðar brotaþola af lögmannsþjónustu við að halda kröfu sinni fram.

Ákærðu greiði óskipt útlagðan sakarkostnað að fjárhæð 24.700 krónur.

Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf greiði 298.800 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf greiði 298.800 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Dóm þennan kveður upp Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði, H-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðu greiði K-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf óskipt 250.000 krónur í miskabætur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 12. janúar 2009 til greiðsludags. Ákærðu greiði K-kk-þgf E-kk-þgf og óskipt 44.290 krónur vegna útlagðs kostnaðar og 110.000 krónur vegna lögmannsþóknunar.

Ákærðu greiði óskipt útlagðan sakarkostnað að fjárhæð 24.700 krónur.

Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf greiði 298.800 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf greiði 298.800 krónur í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Á-kk-nf M-kk-nf