S-180/2012

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 30. október 2012 á hendur ákærða, I-kk-þgf G. R-x-x, kt. …, Skagabraut 15 á Akranesi. Málið var dómtekið 24. maí 2013.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir „ölvunarakstur í Hvalfjarðarsveit, með því að hafa þriðjudaginn 3. júlí 2012, ekið vélhjólinu AY-111 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,25 prómill) og fíkniefna, suður Akrafjallsveg uns hann missti stjórn á hjólinu og hafnaði utan vegar á móts við Másstaði.

Brot ákærða þykir varða við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. og 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 8. gr. laga nr. 84/2004 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins, en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa. Þá krefst ákærði þess að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð.

I.

Í skýrslu lögreglu er málsatvikum lýst þannig að tilkynnt hafði verið um umferðarslys á Akrafjallsvegi til móts við Másstaði. Þegar lögreglan kom á slysstað hitti hún ákærða fyrir sem virtist vera illa áttaður. Vélhjól, sem ákærði hafði verið á, lá utan vegar í skurði nokkuð frá veginum og var mikið skemmt. Aðspurður kvaðst ákærði hafa verið að taka fram úr bifreið þegar hann hafi misst stjórn á hjólinu á nýju malbiki og dottið af hjólinu. Kvaðst ákærði hafa verið á um 90 km hraða þegar hann missti stjórn á hjólinu. Ákærði kvaðst ekki kenna sér neins meins utan smáeymsla í handlegg. Kemur fram í skýrslu lögreglu að töluverða áfengislykt hafi lagt af ákærða og því hafi hann verið handtekinn grunaður um ölvun við akstur og fluttur á lögreglustöð. Ákærði kvaðst ekki hafa drukkið áfengi þennan dag heldur hafi hann verið við drykkju daginn áður. Lögreglan ræddi við vitni á vettvangi sem og sjúkraflutningsmenn sem kváðust ekki hafa orðið vör við að ákærði hefði neytt áfengis eftir óhappið. Á lögreglustöð var tekið blóð og þvagsýni úr ákærða til alkóhólgreiningar sem og fíkniefnagreiningar. Ákærði kvaðst ekki vilja tjá sig um málið á lögreglustöð og var sleppt úr haldi að lokinni sýnatöku.

II.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 5. júlí 2012 skýrði vitnið V-kvk-nf Ý-kvk-nf H-kvk-nf frá því að hún hefði verið að koma akandi í áttina að Akranesi frá Hvalfjarðargöngum umrætt sinn þegar hún sá vélhjól koma á móti sér og hefði ökumaður þess skyndilega misst stjórn á hjólinu og það kastast út fyrir veg og ökumaðurinn runnið á móti bifreið hennar. Kvaðst vitnið hafa óttast að ökumaðurinn myndi lenda undir bifreiðinni en hann hefði runnið framhjá bifreiðinni. Vitnið kvaðst hafa reynt að tala við ákærða, sem hún þekkti sem ökumann hjólsins, en hann hefði verið illa áttaður. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa séð ákærða drekka áfengi á vettvangi frá því óhappið varð þar til sjúkrabíll og lögregla mættu á vettvang.

III.

Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi, sagði hann aðspurður að umræddan dag hefði hann ekið vélhjóli suður Akrafjallsveg en gæti ekki sagt til um á hvaða hraða hann hefði ekið. Aðspurður sagðist hann hafa tekið 2-3 sopa af áfengi áður en hann lagði af stað og hann hefði neytt áfengis daginn áður. Sagðist hann einnig hafa drukkið hátt í heilan lítra af sterku víni eftir að akstri lauk. Neitaði hann að hafa fundið fyrir áfengisáhrifum við aksturinn. Ákærði sagðist hafa misst stjórn á hjólinu þar sem malbikið var nýlagt og olía hafi flotið upp af því. Hann hefði kastast út fyrir veg og hefði kona komið að honum þar sem hann var í miklu áfalli. Hefði hann þá drukkið mikið af áfengi úr brúsa sem hann var með og síðan sett brúsann inn í bifreið konunnar. Aðspurður sagðist ákærði hafa ekið svörtu Suzuki, hjóli umræddan dag en ekki Hondu eins og kom fram í skýrslu lögreglu. Neitaði ákærði að hafa neytt kókaíns umræddan dag, hann hefði aldrei neytt kókaíns.

Vitnið V-kvk-nf Ý-kvk-nf H-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Vitnið lýsti atvikum þannig að það hafi verið að keyra í átt að kúludalsá þegar það varð vart við ökumann á vélhjóli sem hafi svo misst stjórn á hjólinu og kastast af hjólinu og endað utan vegar. Vitnið kvaðst þá hafa stöðvað bifreiðina og beðið dóttur sína að hringja í neyðarlínuna en sjálft farið að kanna ástand ökumannsins sem hafi staðið upp og ekki virst vera slasaður en vélhjólið hafi verið ónýtt. Vitnið þekkti ökumann vélhjólsins og staðfesti fyrir dómi að ákærði hafi verið ökumaður umrætt sinn. Aðspurt kvað vitnið ákærða hafa verið undir áhrifum og gat staðfest fyrir dómi að ákærði hafi ekki drukkið áfengi á slysstað en að hann hafi hent hálfum landabrúsa inn í bifreið vitnisins. Aðspurt kvaðst vitnið telja að ákærði hafi verið illa áttaður á slysstað og ekki viljað fá lögreglu á staðinn. Vitninu var sýnd mynd af vélhjóli sem ákærða er gert að hafa ekið umrætt sinn. Vitnið gat ekki borið hvort myndin væri af umræddu hjóli þar sem hjólið hefði verið illa farið á slysstað.

Vitnið J-kk-nf H. O-kk-nf, lögregluvarðstjóri gaf skýrslu fyrir dómi. Vitnið lýsti sinni aðkomu þannig að er það kom á slysstað hafi sjúkrabíll verið kominn á staðinn og ákærði í töluverðu uppnámi. Hafi það séð hjól ákærða úti í skurði og rætt við ákærða. Ákærði hafi verið látinn blása í áfengismæli og mælst í honum áfengi. Þá hafi ákærði verið handtekinn og fluttur á lögreglustöð. Vitnið fór í annað verkefni er ákærði var kominn á lögreglustöðina og tók þá yfirlögregluþjónn við málinu. Vitnið sagðist ekki hafa orðið vart við að ákærði hafi neytt áfengis, né séð áfengisumbúðir á vettvangi. Aðspurt kvaðst vitnið ekkert óvenjulegt hafi verið við blóðsýnatökuna. Vitnið sagðist ekki muna af hvaða tegund vélhjólið var. Varðandi tegund vélhjólsins þá sagðist vitnið hafa skráð það í skýrsluna út frá upplýsingum um skráningarnúmer.

Vitnið Á-kk-nf V-kk-nf lögreglumaður gaf skýrslu fyrir dómi. Lýsti það atvikum þannig að það hefði verið á bakvakt ásamt öðum lögreglumanni. Þau hefðu fengið tilkynningu um vélhjólaslys og farið á slysstað. Er þau hafi komið á staðinn hafi vélhjólið verið utan vegar ofan í skurði en ákærði staðið og verið að ræða við lögreglumann. Á slysstað vaknaði grunur um að ákærði væri undir áhrifum og var hann beðinn að blása í áfengismæli og hafi áfengi mælst yfir mörkum. Þá hafi verið tekin ákvörðun um að flytja ákærða á lögreglustöðina þar sem blóðsýni var tekið. Aðspurt kvaðst vitnið ekki geta sagt að ákærði hafi verið sýnilega ölvaður en áfengislykt hafi verið af ákærða. Vitnið kvaðst ekki hafa séð vélhjólið á slysstað.

Vitnið S-kvk-nf L-x-x lögreglumaður gaf símaskýrslu fyrir dómi. Vitnið lýsti aðkomu sinni þannig að það hafi verið á bakvakt, komið á vettvang og látið ákærða blása í áfengismæli. Hafi mælst hjá honum áfengi og honum því næst ekið á lögreglustöð þar sem tekin var af honum skýrsla. Vitnið sagðist ekki minnast þess að ákærði hafi verið sýnilega ölvaður en það hafi verið af honum áfengislykt. Taldi vitnið að hann hafi verið áttaður. Aðspurt kvaðst vitnið hafa séð vélhjólið en það myndi ekki hvernig hjól það hefði verið og myndi ekki treysta sér til að bera kennsl á hjólið út frá myndum.

IV.

Af hálfu ákæruvaldsins hefur verið komið á framfæri leiðréttingu á ákæru þess efnis að ætlað brot varði við 1. mgr., sbr. 3. mgr., 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Einnig hefur ákærði véfengt skráningarnúmer vélhjólsins AY-111, ákærði hefur borið að hann hafi ekið öðru vélhjóli umrætt sinn og því skuli sýkna. Ekki liggja fyrir myndir af umræddu vélhjóli sem ákærði var á þegar slysið átti sér stað, en þar sem atvikalýsing í ákæru er ótvíræð og ákærði hefur borið fyrir dómi að hann var á vélhjóli umrætt sinn getur Þetta atriði ætlaðs brots ekki staðið í vegi þess að ákærða verði dæmt áfall, enda hefur vörn málsins ekki verið áfátt af þessum sökum, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Ákærði hefur fyrir dómi gengist við því að hafa verið ökumaður umrætt sinn og hafa fengið sér nokkra sopa af áfengi áður en akstur hófst. Á hinn bóginn hefur ákærði eindregið neitað að hafa ekið vélhjólinu undir áhrifum áfengis og fíkniefna. jafnframt heldur ákærði því fram að hann hafi drukkið þó nokkurt magn af áfengi eftir slysið áður en lögregla kom á vettvang.

Vitnið V-kvk-nf Ý-kvk-nf H-kvk-nf hefur borið fyrir dómi að hún hafi orðið vitni að slysinu og farið strax til að huga að ákærða. Hún bar einnig fyrir dómi að hún hafi tekið eftir því að ákærði hafi verið undir áhrifum og jafnframt að ákærði hafi ekki drukkið eftir slysið. Samkvæmt því sem hér hefur verið rakið verður lagt til grundvallar að ákærði hafi ekki verið einn frá þeim tíma sem slysið átti sér stað og þar til lögreglumenn handtaka ákærða. Er ríkur ólíkindablær á þeim framburði ákærða að hann hafi allsgáður og illa áttaður sturtað í sig taumlaust miklu magni af áfengi eftir slysið. Að öllu þessu virtu er sannað gegn eindreginni neitun ákærða, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að hann hafi ekið undir áhrifum áfengis í umrætt sinn.

Með því að aka vélhjóli ölvaður og undir áhrifum fíkniefna hefur hann brotið gegn 1. mgr., sbr. 3. mgr., 45. gr. og 1. og 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 200.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 14 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Þá þykir rétt, með vísan til 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga, að svipta ákærða ökurétti í þrjú ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða sakarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem þykja hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði.

A-x-x V. M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, I-kk-nf G. R-kk-nf, greiði 200.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 14 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd inna fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjú ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 417.881 krónu í sakarkostnað, þar með talin þóknun verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 244.725 krónur, og ferðakostnað verjandans, 19.666 krónur.

A-x-x V. M-kk-nf