S-220/2017

Mál þetta, sem dómtekið var fyrr í dag, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 28. mars sl. á hendur J-x-x G-x-x, óstaðsettur í hús, Reykjavík, fyrir þjófnað með því að hafa þriðjudaginn 12. júlí 2016 í heimildarleysi ruðst inn í íbúð í stigagangi að H 45, Reykjavík og stolið þaðan bakpoka, skartgripum, hólfi úr kommóðu, HDMI snúru og debetkorti, samtals að verðmæti 143.736 krónur.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Brotaþoli gerir þá kröfu að ákærði greiði henni skaðabætur að fjárhæð 143.736 krónur, auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 12. júlí 2016 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 500.000 krónur auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 12. júlí 2016 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í ágúst 1964. Hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi svo kunnugt sé. Með hliðsjón af greiðlegri játningu ákærða og því að hann fellst á greiðslu skaðabóta er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði, sem bundið verður skilorði sem í dómsorði greinir.

Ákærði hefur samþykkt skaðabótakröfu að fjárhæð 143.736 krónur, auk vaxta. Hann hefur mótmælt miskabótakröfu að fjárhæð 500.000 krónur. Brotaþoli byggir kröfu sína á 19. og 26. gr. laga nr. 50/1993. Hafi ákærði farið inn á heimili brotaþola. Brotið hafi valdið brotaþola mikilli vanlíðan og hafi hún m.a. ekki þorað að sofa í herberginu í töluverðan tíma á eftir. Ákærði hefur fallist á greiðslu skaðabóta að fjárhæð 143.736 krónur. Verður sú krafa tekin til greina eins og hún er fram sett. Í málinu liggja ekki frammi önnur gögn um miska brotaþola en staðhæfingar hennar um miska sinn og brot það sem ákærði hefur viðurkennt. Má fallast á með brotaþola að slíkt innbrot á heimili, sem er friðheilagt, sé til þess fallið að valda miska. Verða bætur ákveðnar að álitum og þykja hæfilega ákveðnar 80.000 krónur. Um vexti og málskostnað fer sem í dómsorði greinir.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, sem nánar greinir í dómsorði.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið A-kvk-nf L-kvk-nf G-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D ó m s o r ð :

Ákærði J-x-x G-x-x, sæti fangelsi í 2 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A skaða- og miskabætur að fjárhæð 223.736 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 12. júlí 2016 til 18. júní 2017 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags. Þá greiði ákærði brotaþola 100.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kvk-ef H-kvk-ef G-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 210.800 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.