E-425/2016

Þetta mál, sem var tekið til dóms 1. nóvember 2016, er höfðað af S-x-x R-x-x, kt. [...], Ásaþingi 8, Kópavogi, á hendur J-kk-þgf E-kk-þgf J-kk-þgf, kt. [...], Fiskakvísl 12, Reykjavík og JS Seafood ehf., kt. [...]540211-0430, Bakkagötu 11, Kópaskeri.

Stefnandi krefst þess

1. að samningur milli stefnanda og stefndu, dags. 25 maí 2014 sem ber yfirskriftina: „Uppgjörssamningur“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda,

2. að samningur milli stefnanda og stefnda, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef, dags. 25. maí sem ber yfirskriftina: „Framsal réttar v. bifreiðar“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda,

3. að samningur milli stefnanda og stefnda, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef, dags. 25. maí sem ber yfirskriftina: „Afsal“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda,

4. að samningur milli stefnanda og stefnda, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef, dags. 25. maí og ber yfirskriftina: „Framsal réttar skv. kaupsamningi og leigumáli með sérstökum áskilnaði.“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda,

5. að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, verði dæmdur til að gefa út afsal til stefnanda fyrir fasteigninni að Ásaþingi 8, Kópavogi, með fastanúmerið 230-3965, ásamt öllu sem fasteigninni fylgir og fylgja ber, gegn greiðslu á 3.000.000 króna,

6. að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, verði dæmdur til þess að afhenda stefnanda skuldabréf sem stefnandi gaf út 25. maí 2014, annars vegar að nafnvirði 2.500.000 krónur og hins vegar að nafnvirði 14.640.000 krónur. Skuldabréfin bera ekki númer eða auðkenni, en bera yfirskriftina „Skuldabréf: óverðtryggt með veð í lausafé og/eða sjálfsskuldarábyrgð og með beinni aðfarar- og nauðungarsöluheimild“. Skuldabréfin eru án ábyrgðar og skulu greiðast handhafa bréfanna.

Að auki krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu.

Stefndu krefjast sýknu af öllum dómkröfum stefnanda.

Þeir krefjast jafnframt málskostnaðar úr hendi hans.

Málsatvik

Málsaðilar líta atvik málsins ólíkum augum. Því þykir rétt að greina frá sýn hvors um sig á þau.

Í stefnu greinir stefnandi svo frá að hann og stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, hafi í sameiningu rekið fyrirtækið JS Seafood. Stefndi hafi verið framkvæmdastjóri fyrirtækisins og séð um fjármál þess, en stefnandi starfað við reksturinn. Stefndi hafi hringt í stefnanda 25. maí 2014 og ásakað hann um að taka fé úr fyrirtæki þeirra. Stefndi hafi boðað hann, ásamt eiginkonu stefnanda, á fund sem haldinn var ásamt lögmanni stefndu á lögmannsstofunni Lagarökum. Með stefnanda komu á fundinn eiginkona hans og stjúpdóttir sem er íslenskumælandi og túlkaði fyrir hann það sem fram fór á fundinum.

Að sögn stefnanda var hann, á fundinum, þvingaður til þess að undirrita skjal sem bar yfirskriftina „Uppgjörssamningur“. Í kjölfarið hafi hann verið látinn afsala sér fyrirtækjunum JS Seafood ehf. og Arctic Eagle hf. svo og fasteigninni að Ásaþingi 8, Kópavogi og bifreið með númerið DG-216 (á væntanlega að vera DG-Z16). Að auki hafi hann verið þvingaður til þess að gefa út tvö skuldabréf, annað að fjárhæð 2.500.000 kr., en hitt að fjárhæð 14.640.000 kr. Stefnandi hafi undirritað þessi gögn undir þeim hótunum stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, að að öðrum kosti yrði hann kærður til lögreglu. Þegar stefnandi óskaði eftir því að fá að ráðfæra sig við lögmann hafi honum verið sagt að hann gæti gert það eftir fundinn.

Stefndi hafi sagt að hann myndi síðar afsala stefnanda öllum þessum eignum aftur, enda væru þetta tímabundnar ráðstafanir. Nokkrum dögum síðar hafi stefnandi hitt stefnda af tilviljun. Stefnandi hafi þá spurt stefnda hvort hann fengi fasteignina og bifreiðina aftur á sitt nafn. Stefndi hafi hafnað því með þeim ummælum að nú ætti hann þetta allt saman. Stefnandi telur stefnda, J-kk-þf Ö-kk-þf, hafa með ofangreindri háttsemi þvingað sig til þess að afsala sér réttindum sem stefnandi sé réttmætur eigandi að.

Stefnandi greinir frá því að með kaupsamningi dagsettum 27. maí 2013 hafi hann keypt fasteignina að Ásaþingi 8, Kópavogi, af H.S.H. byggingameisturum ehf. Samkvæmt samningnum hafi kaupverð eignarinnar numið 51.000.000 kr. og skyldi stefnandi greiða 7.000.000 kr. við undirritun kaupsamningsins, 4.000.000 kr. með peningum 1. ágúst 2013 og 2.000.000 kr. með peningum 1. nóvember 2013. Eftirstöðvarnar, það er 38.000.000 kr., hafi stefnandi greitt með því að gefa út skuldabréf til Arion banka sem var tryggt með 1. veðrétti í fasteigninni.

Á fundinum 25. maí 2014 hafi stefnandi verið látinn undirrita skjal, sem beri yfirskriftina: „Framsal réttar skv. kaupsamningi og leigumáli með sérstökum áskilnaði“. Samkvæmt því skjali hafi stefnandi framselt stefnda „allan rétt minn ... til fasteignarinnar“. Þegar stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, hugðist þinglýsa umræddum réttindum hafi skjölin ekki verið talin tæk til þinglýsingar. Hann hafi þá leitað til H.S.H. byggingameistara ehf. og fengið útgefið afsal vegna fasteignarinnar 29. júlí 2014, gegn greiðslu 3.000.000 kr. og þinglýst því í kjölfarið.

Stefnandi áréttar að hin ætluðu fjármunabrot hans séu með öllu ósönnuð og órannsökuð, en stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, hafi kært þau til embættis sérstaks saksóknara 14. júlí 2014. Við rannsóknina hafi stefnandi neitað sök enda bendi ekkert til þess að hann hafi dregið sér fé. Stefnandi hafi aldrei haft prókúruumboð að reikningum félaganna og því aldrei haft tækifæri til að millifæra fjármuni yfir á sinn reikning.

Stefnandi telur stefnda, J-kk-þf Ö-kk-þf, hafa notfært sér vanþekkingu stefnanda á lögum, sem og tungumálaörðugleika hans og beitt hótunum um að hann færi í fangelsi ef hann skrifaði ekki undir samningana við stefndu og gæfi út áðurnefnd skuldabréf. Þegar stefnandi hafi ráðfært sig við lögmann hafi honum orðið ljóst að þvinganir stefnda hafi verið með öllu óheimilar og þeir samningar sem hann undirritaði væru ekki gildir.

Stefnandi hafi ítrekað reynt að ná sáttum við stefnda, J-kk-þf Ö-kk-þf, en þær umleitanir hafi ekki borið árangur sem erfiði. Mánuði áður en stefndu kærðu stefnanda fyrir fjársvik og skjalafals lagði stefnandi fram kæru 16. júní 2014 á hendur stefnda, J-kk-þgf E-kk-þgf, hjá lögreglu fyrir blekkingar og þvinganir við samningsgerð. Málsaðilar hafi jafnframt rekið mál fyrir dómstólum þar sem stefndi freistaði þess að fá stefnanda borinn út úr fasteigninni að Ásaþingi 8, en 5. febrúar 2015 hafi Héraðsdómur Reykjaness hafnað þeim kröfum stefnda. Stefnandi telur ljóst að frekari sáttaumleitanir séu ekki fallnar til þess að ná árangri og því telur hann nauðsynlegt að höfða þetta mál.

Að sögn stefnda eru málavextir þeir að stefnandi dró sér mikið fé frá stefndu JS Seafood ehf. og J-kk-þgf E-kk-þgf svo og félaginu Arctic Eagle hf. sem hann starfaði fyrir og með. Stefnandi hafi viðurkennt fjárdrátt sinn fyrir stefnda, J-kk-þgf E-kk-þgf, lögmanni stefndu og lögmönnum Arctic Eagle hf. Þegar fjárdrátturinn hafi uppgötvast hafi hann viljað reyna að greiða skuldir sínar vegna hans. Af þeim sökum hafi skjölin, sem hann vilji nú fá ógilt, verið gerð.

Lögmaður stefndu hafi séð um samningsgerð við stefnanda vegna fjárdráttar hans frá stefndu en G-kk-nf Á-kk-nf hrl. og Ó-kvk-nf G-kvk-nf hdl. vegna fjárdráttar stefnanda frá félaginu Arctic Eagle hf.

Síðar hafi stefnandi horfið frá afstöðu sinni, og hafi hvorki efnt þessa samninga né yfirlýsingar að neinu leyti. Hann hafi selt bílinn og hirt andvirði hans þrátt fyrir að hafa framselt stefndu þann rétt sem hann átti til bílsins og stefnandi hafi ekkert greitt af skuldabréfunum.

Vegna fimmtu dómkröfu stefnanda þess efnis að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, verði dæmdur til að gefa út afsal fyrir fasteigninni að Ásaþingi 8, Kópavogi, bendir stefndi á samning sem hann hafi gert við H.S.H. byggingameistara ehf. 29. júlí 2014. Þar komi fram að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, hafi greitt byggingafyrirtækinu 3.828.167 kr. til þess að fá afsal fyrir húsinu að Ásaþingi 8, Kópavogi. Stefnandi hafi ekki greitt neina leigu fyrir afnot af húsinu þótt hann hafi skuldbundið sig til þess í samningi með heitinu „Framsal réttar skv. kaupsamningi og leigu máli með sérstökum áskilnaði“.

Stefnandi hafi verið kærður til lögreglu bæði fyrir fjárdrátt úr Arctic Eagle hf. og skjalafals, sem og vegna fjárdráttar úr JS Seafood ehf. og frá stefnda J-kk-þgf E-kk-þgf persónulega sem og fyrir skjalafals. Rannsókn í þessum tveimur kærumálum á hendur stefnanda sé ekki lokið, síðla árs 2016, og telja stefndu það vítavert af lögreglunni að hafa ekki unnið þau mál hraðar frá því í júní 2014.

Stefndu telja lýsingu stefnanda á málavöxtum fulla af ósönnum fullyrðingum. Öllum lýsingum stefnanda um aðdraganda löggerninganna sem fari í bága við lýsingar stefndu er mótmælt sem röngum.

Megingrundvöllur málsóknar stefnanda sýnist byggja á því að stefnandi hafi verið neyddur til þess að undirrita þau skjöl sem hann krefst ógildingar á. Það sé alrangt, stefnandi hafi aldrei verið þvingaður til neins vegna tilvísaðra misgjörða sinna. Öll skjöl, sem varði þetta mál, séu samin að undirlagi og með samþykki hans.

Ástæða þess að stefndu séu báðir aðilar skjalanna sé að fjárdráttur stefnanda hafi beinst að þeim báðum, eins og nánar greini í þeim.

Stefnandi hafi 16. júní 2014 kært stefnda, J-kk-þf Ö-kk-þf, og lögmann hans fyrir fjárkúgun og misneytingu vegna uppgjörsins. Það mál hafi verið rannsakað og fellt niður 29. desember 2015. Í fram lagðri kæru hluthafa í félaginu Arctic Eagle hf. og fram lögðum lögregluskýrslum lýsi stefndi J-kk-nf A-kk-nf, lögmaður hans og Ó-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf, hdl., lögmaður Arctic Eagle hf., þessum aðdraganda og er vísað til þessara gagna um nánari atvik þess.

Samningar og skjöl sem voru gerð 25. maí 2014 hafi því verið gerð með vitund, vilja og á ábyrgð stefnanda og skuli standa með hliðsjón af reglu íslensks samningaréttar að samningar skuli standa og þá beri að halda.

Í skýrslu sinni fyrir dóminum neitaði stefnandi því að hafa nokkru sinni dregið sér fé. Hann taldi ásakanir stefnda J-kk-ef A-kk-ef um fjárdrátt sprottnar af því að J-kk-nf Ö-kk-nf hefði viljað losa sig við hann úr samstarfinu. Stefnandi væri tæknifræðingur við matvælaframleiðslu en stefndi venjulegur verkfræðingur. Þegar stefnandi hefði kennt J-kk-þgf E-kk-þgf allt sem hann þurfti að læra til að reka fyrirtækið hafi J-kk-nf ekki séð nein not í stefnanda lengur og einfaldlega viljað losa sig við hann. J-kk-nf Ö-kk-nf hafi talið það auðvelt þar eð stefnandi væri útlendingur. Hann hefði unnið við tvö önnur niðursuðufyrirtæki á Íslandi og aldrei hefði neitt þessu líkt komið upp. Hann hefði ekki haft aðgang að bankareikningum í þessu fyrirtæki, ekki haft prókúru og ekki komið nálagt bókhaldinu heldur.

Stefnandi kvaðst ekki hafa heyrt neitt talað um neina samninga fyrr en hann kom á skrifstofu lögmanns J-kk-ef A-kk-ef þennan tiltekna dag. J-kk-nf hafi hringt í hann þann dag og sagt honum að það væri mjög áríðandi að hann kæmi á tiltekið heimilisfang. Hann hafi líka spurt hvort stefnandi væri giftur og þegar hann hafi sagt svo vera hafi hann sagt stefnanda að taka konuna með. Stjúpdóttir hans hafi einnig komið með á fundinn. Þau hafi verið þar kl. 15.00, eða 16.00 eða 17.00. Þá hafi J-kk-nf Ö-kk-nf verið á skrifstofunni með lögmanninum.

Þegar þau hafi farið að ræða málin hafi hann áttað sig á því að eitthvað slæmt væri í gangi. Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafi farið að segja stefnanda að hann þyrfti ekki lengur á honum að halda en langaði samt að hjálpa honum og því þyrfti stefnandi að skrifa undir einhverja pappíra. Á þessum fundi hafi fjárdráttur ekki verið nefndur á nafn.

Þegar lögmaður stefndu hafi farið að prenta út fullt af pappírum og benda á hvar ætti að rita undir hafi stefnandi og eiginkona hans orðið smeyk og hafi spurt hvort þetta væru opinberir pappírar og ef svo væri vildu þau hafa lögfræðing með sér. Hann hafi fengið þau svör að þetta skipti ekki svo miklu máli þannig að lögfræðingur væri óþarfur. Þar eð þau hafi verið stödd á lögmannsstofu hafi hann treyst því að þetta væri í lagi. Hann hafi samt óskað eftir því að fá konu sem hann þekkti, lögfræðing, til þess að koma á fundinn. Honum hafi verið sagt að það væri nóg að hún fengi gögnin með tölvupósti. Hann hafi engu að síður hringt í hana en hún ekki svarað. Hann hafi því óskað eftir því að henni yrðu send skjölin með tölvupósti en síðar meir hafi hann frétt að hún hefði ekki fengið skjölin.

Stjúpdóttir hans hafi reynt að hringja í lögfræðinginn en það hafi tekið langan tíma að ná í hana og þá hafi stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf farið að þrýsta á að hann ritaði undir skjölin. Hann hafi sagt að allt yrði í lagi, þetta væru bara tímabundin skjöl fyrir fyrirtækið og síðan færu þeir hvor sína leið. Stefnandi hafi þá sagt að hann ritaði ekki undir skjölin án lögfræðings. Þá hafi stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hótað honum að hann hringdi á lögregluna ef stefnandi ritaði ekki undir og sagt stefnanda að hann myndi bara lenda í vandræðum því hann væri útlendingur.

Stefnandi hafi haldið að það væri samskonar spilling í íslensku lögreglunni og í heimalandi hans og hafi því orðið smeykur. Þegar hann hafi verið búinn að rita undir allt hafi stjúpdóttirin komið inn og sagt að hún hefði náð í lögfræðinginn og lögfræðingurinn hefði sagt henni að stefnandi mætti ekki skrifa undir neitt. Þegar hann hafi lokið við að rita undir allt hafi stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf og lögmaðurinn hans sagt honum að hann væri frjáls.

Stefnandi hafnaði því að hann hefði haft nokkuð frumkvæði að því að samningarnir voru útbúnir. Hann sagði J-kk-þf Ö-kk-þf og lögmann hans hafa beitt hann mikilli pressu og hafi hann því ekki verið í ástandi til að gera annað en rita undir pappírana. Þeir hafi ítrekað að hann væri útlendingur en þeir væru innfæddir. Hann hefði hins vegar ekki ritað undir pappírana ef hann hefði átt kost á að ræða fyrst við lögfræðing.

Stefnandi kvaðst hafa hitt stefnda J-kk-þf Ö-kk-þf í bakaríi daginn eftir, mánudaginn 26. maí. Stefnandi hefði sagt J-kk-þgf að hann væri búinn að gera sér grein fyrir því að J-kk-nf hefði platað hann og J-kk-nf hefði sagt honum að nú ætti hann „þetta allt saman“ einn. Stefnandi hafi síðan kært framferði J-kk-ef til lögreglu.

Stefnandi kvaðst ekki skilja nema stöku orð í íslensku og þá eingöngu orð sem tengdust vinnunni og matvælum. Hann hafi alltaf unnið í fyrirtækjum þar sem ynnu margir útlendingar. Hjá þeim fyrirtækjum sem hann hafi unnið hafi alltaf verið talað við hann á ensku. Hann hafi alls ekki skilið samningana þegar hann ritaði undir þá.

Stefnandi kvaðst hafa fengið fé frá fyrirtækinu en aðeins það sem stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hefði millifært á reikning stefnanda. Þetta hafi verið laun og bónusar.

Stefnandi kvaðst vita hvers vegna lögmaður stefndu, T-kk-nf A-kk-nf, væri svo neikvæður í hans garð. Þegar JS Seafood hafi staðið í málaferlum við annað fyrirtæki hafi stefnandi ekki verið ánægður með vinnu lögmannsins og hafi stefnandi átt frumkvæði að því að annar lögmaður var fenginn til verkefnisins. T-kk-nf hafi verið mjög óánægður með það.

Að sögn stefnanda höfðu óháðir sérfræðingar úr banka metið virði fyrirtækisins JS Seafood 220 milljónir króna þegar hann var búinn að skipuleggja framleiðsluna og vinnslan var komin í gang.

Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf bar fyrir dómi að stefnandi og hann hefðu átt tvö fyrirtæki. Annars vegar JS Seafood ehf. sem hvor átti helmingshlut í og hins vegar Arctic Eagle hf. sem hvor þeirra hafi átt þriðjung í með rússneskum fjárfesti, O-x-x S-x-x. Þeir hafi keypt vélar frá Litháen fyrir bæði fyrirtækin frá sama vélasala. Vélakaupin hafi farið í gegnum S-x-x því hann hafði sambönd þar.

Dag einn hafi stefnandi komið til stefnda og beðið hann að koma með sér á lögmannsstofu G-kk-ef Á-kk-ef því Rússinn og vélasalinn væru á leið til landsins. Til hafi staðið að hitta þá eftir helgina en S-x-x hafi sagt áríðandi að koma á fundinn á lögmannsstofunni þennan dag. Á fundinum á lögmannsstofunni tilkynni S-x-x að hann hafi ekki greitt fyrir vélarnar með þeim peningum sem stefndi hafi millifært á hans reikning til þess að greiða fyrir vélarnar heldur séu þær að miklu leyti ógreiddar svo og að kvittanir sem hann hafi afhent bókhaldaranum séu falsaðar.

Þetta hafi verið í fyrsta sinn sem stefndi heyrði að fyrirtækin væru stórskuldug vélasalanum og að stefnandi hefði „staðið í þessu“. Fram að þeim tíma hefði stefndi treyst stefnanda 100% enda hafi þeir átt félagið til helminga. S-x-x hafi séð um innkaupin og reksturinn en stefnandi meira séð um skrifstofuna.

Stefnandi hafi greint frá því að hann hefði notað féð í eigin þágu til að kaupa bíl og hús og væri voðalega „sorry“. Stefnandi hafi gert ráð fyrir að þetta kæmist upp á næstu dögum, á fundinum eftir helgina, og hafi viljað að stefndi vissi af því áður.

Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf bar að stefnandi hefði að fyrra bragði boðið honum eignir sínar upp í skuldina við fyrirtækið og stefnda persónulega. Stefndi taldi það stafa af því að stefnandi hafi greinilega verið hræddur við rússneska fjárfestinn og vélasalann. Hann hafi spurt stefnda, á fimmtudegi eða föstudegi fyrir helgina umræddu, hvort þeir tveir, stefnandi og stefndi, gætu ekki gert einhverja „díla“ þannig að Rússinn og vélasalinn gætu ekki náð af honum húsinu eftir helgina þegar yrði fundur með þeim. Þar eð T-kk-nf A-kk-nf hafi sinnt lögfræðistörfum fyrir JS Seafood hafi þeir tveir hringt í hann og spurt hvort hann gæti hitt þá og ráðlagt hvað væri unnt að gera. Stefndi hafi boðist til að taka húsið á sitt nafn en stefnandi gæti búið í því svo framarlega sem hann greiddi af því leigu og allan kostnað við að búa þar. Þeir myndu síðan selja húsið.

Þeir hafi hringt í T-kk-þf á laugardegi en þá hafi hann ekki mátt vera að því að hitta þá en hafi sagt þeim að koma á stofuna í hádeginu á sunnudegi. Þá hafi þeir tveir stefnandi og stefndi farið á lögmannsstofu T-kk-ef og útskýrt málið fyrir honum. Hann hafi síðan þurft nokkra stund til þess að útbúa skjölin og hafi þeir tveir komið aftur á lögmannsstofuna kl. 16.00.

Að sögn stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, vissi stefnandi nákvæmlega hvað hann var að gera þegar hann ritaði undir skjölin. Hann hefði verið búinn að viðurkenna fjárdrátt og hefði verið að leita leiða til þess að geta búið áfram í húsinu og hafi verið hræddur við það að rússneski fjárfestirinn væri kominn í samband við litháíska vélasalann.

Stefndi kvaðst hafa sagt stefnanda að koma með eigin lögfræðing. Reynt hafi verið að ná í E-kvk-þf E-kvk-þf lögfræðing til þess að hún gæti komið á fundinn á sunnudeginum en ekki hafi náðst í hana. S-x-x hafi hins vegar sjálfur viljað ganga frá þessum málum fyrir fundinn með rússneska fjárfestinum og litháíska vélasalanum á mánudeginum.

Á mánudegi hafi verið fundur hjá G-kk-þgf Á-kk-þgf sem var lögmaður rússneska fjárfestisins. Á þeim fundi hafi þeir sagt frá því að eignir stefnanda hefðu verið „látnar inn í JS Seafood“ til þess að tryggja fjárdrátt stefnanda úr því félagi en þá var fjárdrátturinn úr Arctic Eagle hf. enn óleystur.

Stefndi bar að stefnandi hefði haft samband við hann á mánudagsmorgni og beðið hann að hitta sig í bakaríi því hann vildi ekki að þeir hittust á skrifstofu fyrirtækisins þar sem voru fleiri starfsmenn. Sá fundur hafi aðallega snúist um það að stefnandi þyrfti að fá átta milljónir króna þegar húsið yrði selt til þess að hann gæti greitt einhverjar aðrar skuldir. Stefndi kvaðst ekki hafa lofað því þar eð hann vissi ekki hvað fengist fyrir húsið og vissi hvorki hvort í því væri eign umfram skuldir né heldur í hvaða ástandi húsið væri. Hann gæti því alls ekki lofað stefnanda neinni greiðslu fyrr en staðreynt væri hvort einhverjir fjármunir fengjust við sölu á húsinu.

Á fundi hjá G-kk-þgf Á-kk-þgf síðar þennan mánudag hafi E-kvk-nf E-kvk-nf lögfræðingur komið með stefnanda. Hún hafi staðfest að S-x-x hefði viðurkennt fjárdráttinn en hafi ráðlagt honum að viðurkenna það ekki skriflega.

Stefndi bar að farið hefði verið yfir þær fjárhæðir sem stefnandi hafi sagst hafa dregið sér á fundi hjá G-kk-þgf Á-kk-þgf. Þetta séu fjárhæðir sem S-x-x hafi sagst hafa tekið en séu í bókhaldi tilgreindar sem greiðslur til vélasalans.

Skömmu eftir þessa fundi hafi stefnandi ákveðið að snúa við sögunni og kært stefnda og T-kk-þf A-kk-þf fyrir að hafa beitt sig rangindum.

Stefndi kvaðst hafa kynnst S-x-x 2001 eða 2002 og hafi S-x-x búið hér meira og minna frá þeim tíma. Hann skilji vel ensku og hafi ætíð skilið allt sem stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafi sagt við hann á íslensku. J-kk-nf Ö-kk-nf taldi ekki hættu á því að S-x-x hefði ekki skilið efni skjalanna sem hann undirritaði sunnudaginn 25. maí 2014. Hann hafi stungið upp á þessari lausn sjálfur, að vitnið minnti á fundi hjá G-kk-þgf Á-kk-þgf. Þar hafi hann verið ógurlega „sorry“ og sagst hafa hvorki ætlað að láta þetta standa svona lengi né verða svona mikið.

Stefndi bar að starfsemi verksmiðju Arctic Eagle hf. á Kópaskeri hefði stöðvast og hefði Arion banki eignast á nauðungarsölu bæði vélarnar sem voru þar og vélarnar sem JS Seafood ehf. átti í verksmiðju í Grindavík. Hvorugt félaganna hafi verið tekið til gjaldþrotaskipta þótt krafist hafi verið gjaldþrots þeirra beggja. Hvernig á því standi viti hann ekki.

Stefndi bar að upphaflega hefði staðið til að reyna að bjarga fyrirtækjunum. Af þeim sökum hefði Landsbankinn fengið veð í húsinu að Ásaþingi fyrir skuldum JS Seafood. Síðan hefðu menn hætt þeim björgunartilraunum. Rússinn hefði ekki verið tilbúinn til að reiða fram meira fé vegna Arctic Eagle og stefndi hafi ekki treyst sér til að vinna með stefnanda eftir að stefnandi hafði kært hann til lögreglu. Stefndi hafnaði því að sérfræðingar hefðu metið fyrirtækið 220 milljóna króna virði. Þegar hafi verið reynt að selja það hafi enginn verið reiðubúinn að greiða nema 30-40 milljónir króna fyrir það.

Stefndi kvaðst ekki hafa fengið neina greiðslu frá stefnanda á grundvelli skjalanna sem voru undirrituð 25. maí 2014.

Vitnið V-kvk-nf G-kvk-nf stjúpdóttir stefnanda bar að eftir að þau komu heim að kvöldi sunnudagsins 25. maí hafi E-kvk-nf E-kvk-nf lögfræðingur komið til þeirra að Ásaþingi 8 og farið yfir skjölin með þeim.

Eina hlutlausa vitnið sem kom fyrir dóminn var G-kk-nf Á-kk-nf hrl. Hann greindi frá fundum sem haldnir voru á lögfræðiskrifstofu hans og dóttur hans Ó-kvk-ef H-kvk-ef héraðsdómslögmanns á síðasta þriðjungi maí-mánaðar 2014. Ó-kvk-nf H-kvk-nf greindi frá því sama hjá lögreglu 3. júlí 2014 þegar aðeins sex vikur voru liðnar frá fyrsta fundinum. Í lögregluskýrslunni greinir hún frá í meiri smáatriðum en faðir hennar við aðalmeðferð tveimur og hálfu ári eftir atburðina. Skýrsla lögreglunnar af framburði Ó-kvk-ef H-kvk-ef er lögð fram í málinu en Ó-kvk-nf kom hins vegar ekki fyrir dóminn. Varnaraðili hefur ekki haldið því fram að það sem komi fram í skýrslunni sé rangt. Því þykir mega nota framburð Ó-kvk-ef H-kvk-ef hjá lögreglu til fyllingar framburði G-kk-ef fyrir dóminum.

G-kk-nf kvaðst vinna fyrir O-x-x S-x-x, rússneskan fjárfesti. Sá hafi viljað fjárfesta í íslenskum lifrariðnaði því mikill markaður væri fyrir niðursoðna lifur í Rússlandi og Úkraínu. Hann hafi af þessum sökum keypt 30% hlut í Arctic Eagle hf. sem stefnandi og stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf höfðu stofnað í ágúst 2012. Eftir kaup Rússans átti stefnandi 35% í félaginu og stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf sömuleiðis 35%. Markmið fyrirtækisins var að setja af stað niðursuðuverksmiðju á Kópaskeri.

O-x-x hafi haft samband við þau vorið 2014 og í framhaldi af því sent umboðsmann sinn Litháann A-x-x og vélasalann Z-x-x, einnig Litháa, til Íslands til þess að grafast fyrir um hvers vegna peningar, sem áttu samkvæmt bókhaldi Arctic Eagle hf. að hafa verið greiddir litháíska vélasalanum vegna vélasamstæðu sem átti að nota í verksmiðjuna á Kópaskeri, hafi ekki borist til Litháen.

Á fundi 20. maí 2014 sýndu Litháarnir lögmanninum misræmið milli bókhaldsgagna Arctic Eagle hf. og þess fjár sem hafi borist litháíska vélasalanum sem greiðsla fyrir samstæðuna. Litháana hafi grunað að stefnandi hefði skotið peningunum undan og hafi þeir óskað eftir því að G-kk-nf boðaði fyrirsvarsmann Arctic Eagle, J-kk-þf og einnig S-x-x á fund.

Á fundi á stofunni tveimur dögum síðar, fimmtudaginn 22. maí, hafi lögmennirnir báðir verið, Litháarnir A-x-x og Z-x-x svo og S-x-x og J-kk-nf Ö-kk-nf. J-kk-nf Ö-kk-nf hafi lagt fram bókhald Arctic Eagle sem sýndi að hann hefði lagt umsamda fjárhæð fyrir framleiðslulínuna (vélasamstæðuna) inn á reikning S-kk-ef sem átti aftur að greiða vélasalanum. Jafnframt lagði J-kk-nf Ö-kk-nf fram kvittun sem leit út eins og hún væri frá fyrirtækinu í Litháen. Þá hafi S-x-x viðurkennt að hafa ekki sent til Litháen þá peninga sem J-kk-nf Ö-kk-nf millifærði á reikning hans heldur notað þá sjálfur. S-x-x hafi einnig viðurkennt að hafa útbúið kvittunina sjálfur til að setja í bókhaldið og blekkja J-kk-þf Ö-kk-þf. Hann hafi fundið myndmerki (logo) litháíska vélasalans á veraldarvefnum og sett það á kvittunina.

Að sögn beggja lögmannanna var greinilegt að stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf vissi ekki af þessu fyrr en S-x-x viðurkenndi bæði fjárdráttinn og skjalafölsunina á fundinum. Hafi svipbrigði J-kk-ef A-kk-ef sýnt að frásögn S-kk-ef kæmi honum algerlega í opna skjöldu. Á þessum fundi hafi S-x-x sagt að hann gæti ekki munað hversu háar fjárhæðir hann hefði dregið sér.

Föstudaginn 23. maí hafi Z-x-x vélasali og A-x-x, svo og S-x-x og J-kk-nf Ö-kk-nf, aftur komið á fund á lögmannsstofunni. Á þeim fundi hafi S-x-x játað aftur að hafa dregið sér féð sem hann átti að senda til Litháen. Fundarmenn hafi ákveðið að S-x-x afsalaði sér eignarhlut sínum í Arctic Eagle ehf. Að sögn Ó-kvk-ef var hann mjög sáttur við þá ákvörðun og var hún beðin að semja skjöl þess efnis. G-kk-nf Á-kk-nf bar að hann hefði hvatt stefnanda til þess að játa ekki á sig neinar misgjörðir án þess að hafa lögmann með sér. G-kk-þgf hafi hins vegar fundist stefnandi reiðubúinn að gera allt til þess að leiðrétta orðinn hlut. Við lok fundarins var ákveðið að þau hittust öll á stofunni mánudaginn 26. maí.

Að sögn Ó-kvk-ef var á þessum fundi ekkert vitað um eignir S-kk-ef aðrar en eignir hans í Arctic Eagle hf. og hafi það ekki heldur verið rætt á hinum fundinum. Hins vegar hafi komið í ljós að rekstur Arctic Eagle hf. hafi að einhverju leyti blandast rekstri JS Seafood ehf. Staðið hafi til að hið fyrra keypti vélasamstæðuna en nafn hins síðara hafi verið á kaupsamningnum um hana. Á fundinum hafi komið í ljós að S-x-x hafði gefið J-kk-þgf E-kk-þgf upp rangt verð á vélasamstæðunni, mun hærra en raunverulegt verð og hafi S-x-x ætlað að draga sér mismuninn.

Á fundi á lögmannsstofunni mánudaginn 26. maí voru lögmennirnir báðir, A-x-x og Z-x-x, J-kk-nf Ö-kk-nf með lögmann sinn T-kk-þf A-kk-þf og S-x-x einnig með lögmann, E-kvk-þf E-kvk-þf. Á þessum fundi undirritaði S-x-x, með samþykki lögmanns síns, kaupsamning þar sem hann seldi Arctic Eagle hf. sinn hlut í því fyrirtæki. Að sögn Ó-kvk-ef var einnig óskað eftir því að S-x-x undirritaði yfirlýsingu þar sem hann viðurkenndi að hafa dregið sér fé frá fyrirtækinu Arctic Eagle hf. og hann myndi leggja sitt af mörkum til þess að endurgreiða fyrirtækinu fjármunina sem hann dró sér. Þar eð kaupverðið á hlutunum hafi verið mjög óljóst í yfirlýsingunni hafi lögmaður S-x-x ekki viljað að hann undirritaði yfirlýsinguna.

S-x-x hafi verið mjög samstarfsfús á fundinum og veitt Ó-kvk-þgf H-kvk-þgf skriflega heimild til þess að afla sé upplýsinga um fjárhagsstöðu hans. Þegar hún hafi síðar um daginn flett því upp hafi komið í ljós að hann væri skráður fyrir húsi og umráðamaður bifreiðar frá Ergo fjármögnunarleigu.

Að sögn Ó-kvk-ef kom í ljós á þessum fundi að S-x-x hefði afsalað sér bílnum og húsinu um helgina, 25. maí. Nokkrum dögum síðar hafi hún fengið skjölin sem þá hafi verið samin og undirrituð og nú er krafist ógildingar á.

Í lok lögregluskýrslunnar tekur Ó-kvk-nf H-kvk-nf fram að það komi henni á óvart að S-x-x hafi kært J-kk-þf Ö-kk-þf og T-kk-þf A-kk-þf til lögreglu í ljósi þess hversu samstarfsfús hann hafi verið á fundunum sem hún sat með honum.

Eins og áður greinir voru skjölin gerð sunnudaginn 25. maí 2014. Þremur vikum síðar, mánudaginn 16. júní 2014, kærði stefnandi stefnda, J-kk-þf Ö-kk-þf, og lögmanninn T-kk-þf A-kk-þf til lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu fyrir að blekkja stefnanda og eiginkonu hans og fá þau þannig til þess að rita undir skjölin. Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf gaf skýrslu um atvik málsins hjá lögreglu 2. júlí, rúmum tveimur vikum eftir að kæran barst, Ó-kvk-nf H-kvk-nf daginn eftir og lögmaður stefndu 8. júlí 2014.

Lögmaður O-x-x S-x-x, meðeiganda stefnanda og stefnda að fyrirtækinu Arctic Eagle ehf. afhenti embætti sérstaks saksóknara kæru á hendur S-x-x 3. júlí 2014 fyrir fjárdrátt og skjalafals. Samkvæmt henni dró S-x-x sér tæplega 16.500.000 kr. frá fyrirtækinu Arctic Eagle hf. á tímabilinu 5. til og með 29. apríl 2013. Í kærunni segir að kærandi telji S-x-x hafa „leikið sama leikinn“ með félagið JS Seafood sem hafi séð um útflutning á vörum Arctic Eagle hf. en rekstur þessara tveggja félaga hafi verið mjög samtvinnaður. Þar eð kærandi eigi ekki hlut í því félagi sé það ekki á hans færi að kæra þann fjárdrátt.

Lögmaður stefndu sendi embætti sérstaks saksóknara kæru á hendur S-x-x 14. júlí 2014 fyrir fjárdrátt og skjalafals. Samkvæmt henni dró S-x-x sér ríflega 17.600.000 kr. af reikningum félagsins JS Seafood ehf. frá og með 22. nóvember 2011 til og með 4. apríl 2013. Þess er jafnframt getið að J-kk-nf Ö-kk-nf hafi millifært af eigin reikningi á reikning S-kk-ef 2.600.000 kr., sem mun hafa verið í febrúar 2011. Hafi S-x-x sagst hafa nýtt 2.500.000 kr. til þess að greiða inn á vélasamstæðuna en hafi í reynd tekið féð til eigin nota.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir kröfur sínar í fyrsta lagi á því að gífurlegur aðstöðumunur hafi verið milli stefnanda og stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, við samningsgerðina. Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafi átt allt frumkvæði að henni og hún verið á forræði hans sem, ásamt lögmanni sínum, samdi öll skjöl og skilmála þeirra að stefnanda fjarstöddum. Stefnandi telur enn fremur að horfa verði til þess að lögmaður stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, hafi verið viðstaddur samningsgerðina og hafi návist hans verið fallin til þess að gefa samningsgerðinni ákveðinn trúverðugleika í augum stefnanda. Stefndi hafi hins vegar lagst gegn því á fundi málsaðila 25. maí 2014, að stefnandi leitaði ráða hjá lögmanni, áður en hann skrifaði undir þá samninga sem fyrir hann voru lagðir.

Stefnandi, sem er erlendur ríkisborgari, telur að jafnframt verði að horfa til þess að fundurinn hafi farið fram á íslensku svo og að samningarnir séu á íslensku. Stjúpdóttir stefnanda hafi reynt hvað hún gat að túlka það sem fram fór á fundinum, en það sé auðsýnt að stefnandi hafi átt erfitt með að átta sig á því hvað þar fór fram.

Stefnandi telur það augljóst, með hliðsjón af framangreindu, að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, hafi nýtt sér aðstöðumun málsaðila og fákunnáttu stefnanda til þess að áskilja sér umdeild réttindi, sem hann hafi þó ekki átt nokkurt tilkall til.

Stefnandi byggir kröfur sínar í öðru lagi á því að hann hafi með hótun um kæru til lögreglu verið þvingaður til samningsgerðar. Honum hafi þannig verið gert, með blekkingum og hótunum, að ráðstafa nánast öllum eigum sínum til stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, og taka á sig háar skuldir, án þess þó að hann fengi notið aðstoðar lögmanns við samningsgerðina. Stefnandi hafi treyst stefnda og hafi viðvera lögmanns stefnda verið til þess fallin að auka enn frekar trú hans á þær sakir sem á hann voru bornar. Við þær aðstæður sem voru við samningsgerðina hafi stefnandi því talið að þeir gjörningar sem hann var ásakaður um væru í reynd refsiverðir og bótaskyldir. Það hafi því verið forsenda hans fyrir því að fallast á samninginn.

Með hliðsjón af framangreindu sé ljóst að aðstæður stefnanda og stefnda við samningsgerðina hafi verið gerólíkar og vandkvæði stefnanda augljós. Vilja stefnanda til að gera samningana verði að skoða í því ljósi. Með þessum samningum hafi stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, eignast kröfu á hendur stefnanda sem hann hefði ella ekki eignast og hafi ekki átt lögvarinn rétt til.

Í þessu samhengi megi líta til Hrd. 255/1992. Í því máli taldi Hæstiréttur að skuldbindingargildi skuldabréfs sem var gefið út undir hótunum um kæru til lögreglu væru ógilt á grundvelli 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Dómurinn hafi talið með hliðsjón af stöðu samningsaðila við samningsgerðina að ekki væri hægt að krefjast efnda á samningnum.

Stefnandi telur ýmis ákvæði ógildingarkafla laga nr. 7/1936 eiga við í þessu tilviki. Stefnandi vísar í því samhengi til 29. gr. laganna þar sem segir að „hafi maður með ólögmætum hætti neytt annan mann til að gera löggerning […] þá er sá löggerningur eigi skuldbindandi fyrir þann, sem neyddur var, ef sá maður, sem tók við löggerningnum, hefir sjálfur beitt nauðunginni […].“

Stefnandi telur jafnframt að 1. mgr., sbr. 2. mgr. 30. gr. laganna eigi við í þessu tilviki. Ljóst sé að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, hafi beitt stefnanda blekkingum við samningsgerðina og nýtt sér ranghugmyndir og vankunnáttu stefnanda, til þess að fá hann til þess að undirrita umrædd skjöl.

Stefnandi vísar enn fremur til 31. gr. laganna því hann telur það liggja fyrir að stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafi notfært sér aðstöðumuninn á honum og stefnanda til þess að afla sér, án nokkurs endurgjalds, hagsmuna sem hann átti ekkert tilkall til.

Stefnandi telur jafnframt að vegna atvika við samningsgerðina, þ.e. að stefnandi gekk til samningsgerðar undir hótunum um kæru til lögreglu, yrði það talið óheiðarlegt af stefnda J-kk-þgf E-kk-þgf að bera fyrir sig samningana í skilningi 33. gr. laganna.

Að lokum vísar stefnandi einnig til hinnar almennu ógildingarreglu 1. mgr. 36. gr. samningalaga. Í 2. mgr. ákvæðisins segi að horfa beri til stöðu samningsaðila. Stefnandi telur ljóst að samningsgerðin hafi öll verið á forræði og að frumkvæði stefnda og á tungumáli sem stefnandi skilji ekki. Jafnframt verði að telja að atvik við samningsgerðina leiði til sömu niðurstöðu.

Öll skjöl beri með sér að þau séu málamyndagerningur, gerður undir þvingunum, til hagsbóta fyrir stefnda. Því sé bersýnilega ósanngjarnt af stefnda að bera samningana fyrir sig. Í því samhengi vísar stefnandi enn fremur til góðra viðskiptavenja og almennra reglna kröfuréttar.

Jafnvel þótt ekki verði fallist á að stefnandi hafi verið beittur þvingunum við samningsgerðina telur hann að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, hefði aldrei getað orðið aðili að samningi til uppgjörs á meintum brotum sem beindust gegn félaginu JS Seafood ehf. Stefndi hefði aldrei getað átt rétt á uppgjöri vegna meints fjárdráttar frá einkahlutafélaginu enda lögaðili, sem hefði átt sjálfstæða kröfu á hendur stefnanda. Jafnframt hafi þriðji aðili félagsins ekki verið aðili að uppgjörssamkomulagi að neinu leyti. Hvernig sem á málið sé litið hafi stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, aldrei haft neina stöðu að samningum við stefnanda um uppgjör vegna meintra ásakana um fjárdrátt.

Hefði stefnandi dregið sér fé, hefði stefndi ekki átt persónulega kröfu á hendur stefnanda heldur hefði fyrirtæki þeirra beggja átt slíka kröfu. Því virðist augljóst að stefndi hafi þarna nýtt sér fákunnáttu stefnanda til að afla sér, með löggerningi, hagsmuna eða áskilja sér þá, og að bersýnilegur munur sé á þessum hagsmunum og því endurgjaldi, sem fyrir þá kom eða skyldi koma. Stefndi kunni með þessari háttsemi að hafa brotið gegn 253. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940. Stefndi hafi sjálfur engar fjárkröfur átt á hendur stefnanda og því geti samningarnir ekki verið byggðir á skuldaskilum vegna meints fjárdráttar.

Við samningsgerðina hafi stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, enn fremur gert mjög takmarkaða tilraun til þess að tengja meintan tjónþola meintrar háttsemi stefnanda, stefnda JS Seafood, við samninginn. Þvert á móti hafi stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, á óeðlilegan hátt, áskilið sér fjárhagsleg verðmæti, sem hann átti engan rétt til, á kostnað stefnanda og meðstefnda JS Seafood.

Í stuttu máli, byggi stefnandi einkum á því að hann hafi verið beittur ólögmætri þvingun við samningsgerðina og því ætti að ógilda samningana á grundvelli ógildingarreglna laga nr. 7/1936, um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Hann byggir enn fremur á því að við samningsgerðina hafi ekki verið greint skýrt og ótvírætt á milli krafna og réttinda stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, annars vegar og stefnda, JS Seafood ehf., hins vegar. Þannig hafi stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, áskilið sér fjárhagsleg réttindi sem hann átti ekkert tilkall til.

Kröfum sínum til stuðnings vísar stefnandi einkum til ákvæða III. kafla laga um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, nr. 7/1936, aðallega til 29., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 30., 31., og 33. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 36. gr. laganna. Hann vísar jafnframt til 253. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, svo og samninga- og kröfuréttar. Málskostnaðarkröfu sína styður hann við 129. og 130. gr. laga um meðferð einkamála, nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefndu

Stefndu byggja kröfu sína um sýknu á því að stefnandi hafi af fúsum og frjálsum vilja samið við stefndu eins og gert var svo og að þeir samningar og skjöl hafi verið rétt og eðlileg. Ekki hafi verið neinn aðstöðumunur með aðilum enda skjölin eins og stefnandi vildi hafa þau. Stefnandi tali ágæta íslensku og skilji hana vel. Hann hafi alls ekki verið þvingaður til eins né neins. Hann hafi hvorki verið beittur hótunum né blekkingum. Öll skjöl hafi verið skýr og klár. Af þessum sökum eigi ekki við nein ákvæði laga um ógildi samninga né refsilaga um atbeina stefndu í þeirri viðleitni sinni að fá greiddan fjárdrátt stefnanda eða reyna að takmarka tjón sitt.

Stefndu benda einnig á að 29. desember 2015 hafi lögreglan hætt rannsókn vegna þeirrar kæru stefnanda að stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf og lögmaður hans hafi á ólögmætan hátt fengið stefnanda til að undirrita þau skjöl sem um ræðir í þessu máli. Það mál sé því úr sögunni.

Stefndu styðja kröfu sína við meginreglur samningaréttar um skuldbindingargildi samninga og að samninga skuli halda. Krafa um málskostnað styðst við 130. gr. laga nr. 91/1991 og krafa um virðisaukaskatt af málflutningsþóknun er reist á lögum nr. 58/1988, um virðisaukaskatt. Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf sé ekki virðisaukaskattskyldur og því sé honum nauðsynlegt að fá dóm fyrir þessum skatti úr hendi stefnanda.

Niðurstaða

Stefnandi, S-x-x R-x-x, krefst ógildingar fjögurra samninga, útgáfu afsals að fasteign og afhendingar á tveimur skuldabréfum.

Í upphafi kröfðust stefndu, JS Seafood ehf. og J-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, þess aðallega að málinu yrði vísað frá dómi með þeim rökum að krafa stefnanda væri ekki nægilega skýrt orðuð til þess að unnt væri að gera hana að dómsorði og að sérhverri dómkröfu væri ekki beint að réttum aðila. Í byrjun júní síðastliðinn var málið flutt um þá kröfu. Dómurinn taldi dómkröfurnar nægilega skýrar þannig að taka mætti þær upp í dómsorð, yrði fallist á þær, svo og að nægilega væri tilgreint að hvorum stefnda hver þeirra um sig beindist.

Þegar málið var flutt vegna kröfu stefndu um vísun þess frá dómi var þess ekki getið að húsið að Ásaþingi 8, Kópavogi, hefði verið selt við nauðungarsölu, skömmu áður, í maí síðastliðnum. Ekki kom heldur fram að stefnandi hefði sjálfur selt bifreiðina DG-Z16 í júní 2014, skömmu eftir að samningarnir voru gerðir.

Eins og áður segir krefst stefnandi ógildingar fjögurra samninga. Hann krefst þess meðal annars að samningur milli hans og stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, dagsettur 25. maí 2014 sem ber yfirskriftina: „Framsal réttar v. bifreiðar“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda. Með samningum afsalaði stefnandi stefnda, J-kk-þgf E-kk-þgf, þeim takmarkaða rétti sem stefnandi átti til bifreiðarinnar DG-Z16. Þessa bifreið seldi stefnandi, eins og áður segir, í júní 2014. Þar eð þriðji maður hefur nú öðlast betri rétt yfir bifreiðinni en stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafði með þeim samningi sem stefnandi vill fá ógiltan þykir stefnandi ekki hafa lögvarða hagsmuni af þessari kröfu sinni og verður henni því vísað frá dómi.

Það er fjórða krafa stefnanda að samningur milli hans og stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, dagsettur 25. maí 2014 sem ber yfirskriftina: „Framsal réttar skv. kaupsamningi og leigumáli með sérstökum áskilnaði.“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda. Eins og áður segir kom fram við aðalmeðferð málsins að húsið sem þessi samningur varðar hafi verið selt við nauðungarsölu í maí 2016. Af gögnum málsins má ráða að það hafi verið gert á grundvelli 6. gr. laga nr. 90/1991, um nauðungarsölu, enda hafði Íbúðalánasjóður óskað uppboðs á eigninni áður en stefnandi afsalaði takmörkuðum rétti sínum yfir henni til stefnda.

Hafi nauðungarsölu verið krafist á grundvelli 6. gr. laganna falla, samkvæmt 2. mgr. 56. gr. þeirra, öll veðbönd, umráðaréttindi, kvaðir, höft og önnur réttindi yfir eign niður við útgáfu afsals nema annað leiði beinlínis af lögum, eignin hafi verið seld með þeim skilmálum að þau standi í tilteknum atriðum óhögguð eða kaupandinn hafi síðar tekið þau að sér. Stefnandi hefur ekki lagt fram nauðungarsöluafsal og hefur því ekki sýnt fram á að stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf eigi eftir þessa nauðungarsölu nokkur réttindi yfir eigninni. Því verður ekki séð að stefnandi hafi lögvarða hagsmuni af því að afstaða verði tekin til þessarar kröfu hans.

Stefnandi krefst þess í fimmta lagi að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, verði dæmdur til að gefa stefnanda út afsal fyrir fasteigninni að Ásaþingi 8, Kópavogi, með fastanúmerið 230-3965, ásamt öllu sem fasteigninni fylgir og fylgja ber, gegn greiðslu á 3.000.000 króna.

Eins og áður segir var eignin seld við nauðungarsölu í maí síðastliðnum. Stefnandi hefur ekki sýnt fram á að eftir útgáfu nauðungarsöluafsals hafi stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf nokkurn rétt yfir eigninni og því hefur stefnandi ekki heldur lögvarða hagsmuni af því að fá afstöðu tekna til þessarar kröfu sinnar.

Þá standa eftir fyrsta, þriðja og sjötta dómkrafa stefnanda. Þær varða ógildingu uppgjörssamnings milli hans og beggja stefndu, ógildingu afsals þar sem stefnandi afsalaði stefnda, J-kk-þgf E-kk-þgf, 20% hlutafjár í félaginu JS Seafood ehf. og loks krefst stefnandi afhendingar tveggja handhafaskuldabréfa.

Að sögn stefnda J-kk-ef A-kk-ef er orsök þess að skjölin voru samin sú að stefnandi hafði dregið sér fé, nokkuð frá stefnda persónulega en þó margfalt meira frá tveimur félögum, öðru sem hann átti til helminga við stefnda og hinu sem hann átti þriðjung í á móti stefnda og rússneskum fjárfesti. Féð hafi stefnandi tekið til eigin nota, fest sér meðal annars bíl og hús, í stað þess að greiða það litháískum vélasala sem hafði selt hvoru félaginu um sig vélasamstæðu (framleiðslulínu).

Að sögn J-kk-ef A-kk-ef bað S-x-x hann, eftir að S-x-x hafði viðurkennt fjárdráttinn, um að taka yfir eignir S-kk-ef sem greiðslu fyrir það fé sem hann hefði dregið sér. J-kk-nf Ö-kk-nf taldi ástæðu þess þá að S-x-x hefði talið líklegra að hann gæti búið áfram í húsinu ef J-kk-nf Ö-kk-nf eignaðist það heldur en ef Rússinn og Litháinn hefðu það af honum.

Stefnandi þvertekur hins vegar fyrir að hann hafi misfarið með fé félaganna Arctic Eagle hf. og JS Seafood ehf. Hann hafi þar að auki ekkert vitað um neina samningsgerð fyrr en J-kk-nf Ö-kk-nf hafi hringt í hann á sunnudegi og sagt honum að koma til fundar við sig á lögmannsstofu og taka eiginkonuna með. Þegar þau hafi komið þangað hafi verið prentaður út bunki af skjölum og honum skipað að skrifa undir annars yrði hringt á lögregluna. Hann hafi ekki skilið skjölin sem öll hafi verið á íslensku. Stjúpdóttir hans, sem kom með honum á fundinn, reyndi að ná sambandi við lögfræðing sem hann þekkti. Það hafi reynst tafsamt, og á meðan hafi hann verið þvingaður til þess að skrifa undir þessi skjöl. Á þessum fundi hafi fjárdráttur ekki verið nefndur á nafn.

Þessi frásögn stefnanda er studd frásögn eiginkonu hans og stjúpdóttur. Þær teljast báðar svo nákomnar stefnanda að frásögn þeirra af málsatvikum verður ekki talin hlutlaus.

Frásögn stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, er einnig studd frásögn lögmanns beggja stefndu, T-kk-ef A-kk-ef, sem samdi skjölin til grundvallar þeim samningum sem krafist er ógildingar á. Telja verður hann svo nákominn atvikum málsins að framburður hans teljist ekki heldur hlutlaus.

Fram er komið að G-kk-nf Á-kk-nf bar fyrir dómi og Ó-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf bar hjá lögreglu að stefnandi hefði gert grein fyrir því, í það minnsta í þrígang (fimmtudaginn 22. maí, föstudaginn 23. maí, og mánudaginn 26. maí 2014) á lögmannsstofu þeirra að hann hefði notað í eigin þágu greiðslur sem hann fékk frá félögunum JS Seafood ehf. og félaginu Arctic Eagle hf. í stað þess að millifæra féð til Litháen og greiða þannig fyrir tvær vélasamstæður. Ekki þykir nokkur ástæða til þess að draga þennan framburð lögmannanna í efa þrátt fyrir að stefnandi beri fyrir dómi að hann hafi aldrei dregið sér fé úr neinu þeirra félaga sem hann hafi starfað hjá hér á landi.

Hjá lögmönnunum kom einnig fram að aldrei hefði annað staðið til en að kæra stefnanda fyrir fjárdráttinn úr Arctic Eagle hf. hvort sem hann endurgreiddi eða ekki. Rússneski fjárfestirinn hafi ekki tekið annað í mál og það hafi stefnandi vitað frá upphafi.

Stefnandi leggur áherslu á að við samningsgerðina hafi verið munur á aðstöðu hans og stefnda J-kk-ef A-kk-ef. Hann byggir á því að J-kk-nf Ö-kk-nf hafi átt frumkvæði að samningsgerðinni og telur það hafa gefið samningsgerðinni trúverðugleika í augum sínum að lögmaður stefndu var viðstaddur.

Stefnandi bar fyrir dómi að JS Seafood ehf. hefði staðið í málaferlum við Ægi sjávarfang ehf. Þau stóðu haustið 2013 og vorið 2014. Héraðsdómur Reykjaness kvað upp dóm í því máli 16. apríl 2014 og Hæstiréttur 19. mars 2015. Samkvæmt framburði stefnanda hafði hann, þegar þessi málaferli voru undirbúin, lagt mat á gæði starfa lögmanns stefndu og komið því til leiðar að annar lögmaður var fenginn til að sjá um dómsmálið. Í ljósi þess að stefnandi kvaðst ekki hafa nægilega trú á lögfræðistörfum lögmanns stefndu verður ekki fallist á þá málsástæðu að návist þessa lögmanns á fundinum 25. maí 2014 hafi verið fallin til þess að gefa samningsgerðinni ákveðinn trúverðugleika í augum stefnanda og hann hafi af þeim sökum sérstaklega skrifað undir skjölin.

Um það hvor, stefnandi eða stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf, hafi átt frumkvæði að því að þessir samningar voru gerðir stendur orð gegn orði. Dómurinn telur að um það verði ekkert fullyrt.

Stefndi kvað það rangt að hann hafði lagst gegn því að stefnandi hefði lögmann með sér á fundinum 25. maí. Þvert á móti hefði hann ráðlagt stefnanda það en sá lögfræðingur sem stefnandi vildi ráðgast við hafi verið vant við látinn. Hann bar jafnframt að það hefði verið stefnandi sem vildi hespa þetta af fyrir fundinn með litháíska vélasalanum og fulltrúa rússneska fjárfestisins sem átti að vera daginn eftir.

Dómurinn fær ekki séð að stefnandi sé svo fákunnandi og reynslulaus sem hann gefur sig út fyrir að vera. Að eigin sögn hafði hann á þessum tíma unnið hér á landi í það minnsta í sex ár og kvaðst hafa komið hingað nokkrum sinnum áður en hann fluttist hingað varanlega. Hann hafði á næstliðnum sex árum unnið í, í það minnsta, þremur lagmetisverksmiðjum, þar af tveimur sem hann átti sjálfur, og haft þar mannaforráð. Á þessum tíma keypti hann sér hús í smíðum og tók í því skyni meðal annars lán í banka og undirritaði veðleyfi. Öll eru þessi skjöl á íslensku, þéttskrifuð með smáu letri. Hann gerði einnig fjármögnunarleigusamning um bifreið af eignaleigu. Sá samningur liggur ekki fyrir en það er alkunna að slíkir samningar eru hreint ekki auðlesnir. Hann stofnaði einnig fyrirtækin JS Seafood ehf. í febrúar 2011 og Arctic Eagle hf. í ágúst 2012 og ritaði undir samþykktir þeirra sem eru á íslensku. Hann hafði einnig staðið í málaferlum með fyrirtækinu JS Seafood ehf. Hann þekkti til starfa fleiri en eins lögmanns því hann taldi sér fært að meta hver væri öðrum hæfari til málflutnings.

Í samanburði við þá löggerninga sem stefnandi hafði áður undirritað hér á landi má nefna að á lögmannsstofunni 25. maí 2014 voru lögð fyrir stefnanda sex skjöl: 1) uppgjörssamningur á einni og hálfri blaðsíðu, 2) afsal á hlutafé, alls þrjár setningar, 3) framsal réttar samkvæmt kaupsamningi á einni blaðsíðu, 4) framsal réttar að bifreið, alls tvær setningar, og 5-6) tvö stöðluð skuldabréf, að vísu með verulega smáum texta, keimlíkum þeim sem er á fjármögnunarleigusamningum.

Með vísan til atvika fyrir og við samningsgerðina sem og aðstæðna aðila telur stefnandi mörg ákvæði ógildingarkafla laga nr. 7/1936, um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, eiga við. Stefnandi byggir ógildingarkröfu sína fyrst á því að hann hafi verið beittur nauðung sbr. 29. gr. laganna.

Eins og áður er getið segir stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf ástæðu þess að ritað hafi verið undir skjölin á sunnudeginum, þótt ekki næðist í lögfræðinginn sem stefnandi vildi ráðgast við, þá að stefnandi vildi hafa lokið þessum samningum áður en hann hitti litháíska vélasalann og fulltrúa rússneska fjárfestisins á fundi daginn eftir.

Stefnandi segir hins vegar að honum hafi verið hótað að hann yrði kærður til lögreglu og af þeim sökum hafi hann ekki þorað annað en skrifa undir. G-kk-nf Á-kk-nf bar að stefnandi hefði vitað frá upphafi að Rússinn myndi ekki sætta sig við annað en að fjárdrátturinn úr Arctic Eagle hf. yrði kærður til lögreglu. Í því ljósi verður ótrúverðugt að það eitt að stefnandi óttaðist að fjárdráttur hans úr JS Seafood ehf. yrði kærður hafi verið ástæða þess að hann ritaði undir skjölin.

Stefnandi vill lesa hótun um lögreglukæru úr þessari setningu í uppgjörssamningnum: „Standi S-x-x við samning þennan og gjörninga vegna fjártökunnar mun J-kk-nf Ö-kk-nf ekki kæra hana til lögreglunnar.“ Við meðferð málsins fyrir dómi var ekkert farið í það af hverju þessi setning var sett í skjalið, hvort það var að beiðni stefnanda eða stefnda.

Það er stefnanda að færa sönnur á málsástæður sínar. Dómurinn telur að með tilvísun til þessarar setningar einnar og sér hafi stefnandi ekki fært sönnur á það að stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafi beitt hann þvingunum á fundinum 25. maí 2014. Strax á fundinum 22. maí þegar S-x-x gerði fyrst grein fyrir því að hann hefði notað í eigin þágu fé sem átti að fara til vélakaupa féllst hann á að afsala sér hlutafé sínu í Arctic Eagle hf. Í skýrslu Ó-kvk-ef H-kvk-ef kom fram að hann hefði verið mjög samstarfsfús og veitt henni mánudaginn 26. maí heimild til þess að afla sér upplýsinga um fjárhagsmál hans. Í vitnisburði G-kk-ef kom fram að honum hefði fundist stefnandi „reiðubúinn til að gera allt“ til þess að leiðrétta orðinn hlut. Eins og áður greinir telur dómurinn ekkert verða fullyrt um það hvor þeirra, stefnandi eða stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf, átti frumkvæði að því að þessir samningar voru gerðir. Dómurinn telur að ekki verði heldur fullyrt að annar umfram hinn hafi ráðið því hvenær þeir voru undirritaðir. Að mati dómsins hefur stefnandi því ekki sýnt fram á að uppfyllt séu skilyrði 29. gr. laga nr. 7/1936 til þess að ógilda þá samninga sem hefur ekki verið vísað frá dómi.

Stefnandi hefur ekki heldur sýnt fram á að hann hafi ritað undir skjölin vegna þess að stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafi beitt hann svikum og að þau svik hafi verið ástæða þess að stefnandi ákvað að rita undir skjölin. Dómurinn fellst því ekki á að uppfyllt séu skilyrði 30. gr. laga nr. 7/1936.

Dómurinn getur ekki heldur fallist á að stefnandi hafi sýnt fram á að stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafi beitt hann misneytingu. Eins og fram er komið telur dómurinn ósannað að stefnandi sé fákunnandi og einfeldningur og ekki verður séð að hann hafi verið háðari stefnda J-kk-þgf E-kk-þgf en rússneska fjárfestinum enda átti hann þau félög sem hann sagðist hafa dregið sér fé úr með þeim báðum.

Að mati dómsins er óskiljanlegt af hverju stefnandi gekk ekki einfaldlega út af lögmannsstofunni hafi atvik verið eins og hann lýsir þeim, þ.e. að hann hafi aldrei dregið sér fé frá nokkrum, að hann hafi ekki haft hugmynd um, þegar hann kom á lögmannsstofuna sunnudaginn 25. maí 2014, að ráðgert væri að farið yrði yfir efni samninga, að hann hefði ekki átt frumkvæði að gerð þeirra, að hann hafi ekki skilið efni samninganna, að hann treysti ekki lögmannsverkum T-kk-ef A-kk-ef og vildi fá annan lögmann til að lesa með sér skjölin.

Hafi skjöldur hans verið tárhreinn og hann hafi hvorki skuldað stefnda JS Seafood ehf. né stefnda J-kk-þgf E-kk-þgf og ekki skilið hvaða erindi hann átti á lögmannsstofuna er óskiljanlegt af hverju hann sá ástæðu yfirhöfuð til að rita undir einhver skjöl.

Eins og áður segir er að mati dómsins ótrúverðugt að það hafi verið af þeirri ástæðu einni að honum hafi verið sagt að ella yrði hann kærður til lögreglu. Hafi skjöldur hans verið tárhreinn hefði rannsókn lögreglu leitt það í ljós. Þar fyrir utan var honum kunnugt um að hann yrði hvort eð er kærður til lögreglu vegna fjárdráttar úr Arctic Eagle hf. Dómurinn leggur ekki trúnað á þann framburð stefnanda að það hafi stýrt gerðum hans að hann óttaðist spillingu í íslensku lögreglunni.

Það er óumdeilt að lögfræðingur fór yfir þessi skjöl með stefnanda sama kvöld og hann ritaði undir þá. Þótt stefnandi hafi talið sig grátt leikinn í þessum viðskiptum höfðaði hann ekki mál til ógildingar á þessum gerningum fyrr en í maí 2015, fyllilega ári eftir að þeir voru undirritaðir. Það mál felldi stefnandi reyndar niður að sjálfsdáðum 16. október 2015 og höfðaði þetta mál til ógildingar á gerningunum 5. febrúar 2016.

Stefnandi byggir einnig á því að skjölin séu málamyndagerningar gerðir til hagsbóta fyrir stefnda J-kk-þf Ö-kk-þf. Málamyndagerningur er löggerningur sem er ekki ætlað að hafa réttaráhrif samkvæmt efni sínu og báðir hinir upphaflegu aðilar gera sér það ljóst.

Við aðalmeðferð málsins fyrir dómi var ekki vikið að því einu orði að samningsaðilar hafi viljað leggja aðra merkingu í þessa samninga en verður lesin af berum orðum þeirra. Stefnandi hefur ekki byggt á því að samningsaðilar hafi, fyrir gerð skjalanna, annaðhvort samið um það að samningarnir ættu ekki að hafa nein réttaráhrif eða önnur en þau sem tilgreind eru í þeim. Því verður ekki heldur fallist á að samningarnir hafi verið gerðir til málamynda.

Stefnandi byggir á því að jafnvel þótt ekki verði fallist á að hann hafi verið beittur þvingunum hafi stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf ekki getað verið aðili að samningi til uppgjörs á meintum brotum sem hafi beinst að félaginu JS Seafood ehf.

Að uppgjörssamningnum eru þrír aðilar. Stefnandi annars vegar og stefndu, J-kk-nf Ö-kk-nf og JS Seafood ehf., hins vegar enda beinir stefnandi dómkröfu sinni um ógildingu þess samnings að þeim báðum. Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf ritar undir uppgjörssamninginn annars vegar persónulega vegna persónulegrar skuldar stefnanda við hann og hins vegar sem fyrirsvarsmaður félagsins JS Seafood ehf. vegna skuldar stefnanda við félagið. Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf var því ekki aðili vegna þess hluta fjárdráttarins sem varðaði JS Seafood ehf. heldur fyrirsvarsmaður aðila.

Stefnandi ritaði undir tvö skuldabréf. Annað með höfuðstól sem nemur 14.540.000 kr. en hitt með höfuðstól sem nemur 2.500.000 kr. Samkvæmt uppgjörssamningnum á JS Seafood ehf. fyrrnefnda skuldabréfið en J-kk-nf Ö-kk-nf síðarnefnda bréfið. Ekki hefur annað komið fram en að fjárhæðir bréfanna hafi byggt á upplýsingum frá stefnanda sjálfum. Því verður ekki séð að stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf hafi áskilið sér verðmæti sem hann átti ekki rétt til og að við samningsgerðina hafi ekki verið greint á milli réttinda stefndu, JS Seafood ehf. annars vegar og J-kk-ef A-kk-ef hins vegar.

J-kk-nf Ö-kk-nf bar að hann og stefnandi hafi átt félagið til helminga. Miðað við þann framburð á stefnandi enn 30% hlutafjár í því en hann afsalaði 20% af heildarhlutafé þess til stefnda J-kk-ef A-kk-ef.

Tilvísun stefnanda til þess að uppgjör vegna fjárdráttar frá félaginu hafi ekki getað farið fram án aðildar þriðja eigandans geta ekki átt við því að 25. maí 2014 voru ekki gerðar neinar ráðstafanir sem tengdust Arctic Eagle hf. en JS Seafood áttu einungis þeir tveir, stefnandi og J-kk-nf Ö-kk-nf.

Dómurinn fær því hvorki séð að efni þeirra samninga og skjala sem eftir standa, staða samningsaðila, atvik við samningsgerðina né atvik sem síðar komu til valdi því að ósanngjarnt sé af stefndu, JS Seafood ehf. og J-kk-þgf E-kk-þgf, að bera efni þeirra fyrir sig eða andstætt góðri viðskiptavenju.

Dómurinn hefur því hafnað öllum málsástæðum stefnanda fyrir því að fallist verði á kröfur hans. Af þeim sökum verða stefndu sýknaðir af þeim.

Þegar málið var flutt um kröfu stefndu um vísun þess frá dómi var ákvörðun málskostnaðar vegna þess þáttar látin bíða niðurstöðu efnisdóms. Með vísan til efnislegrar niðurstöðu og 1. mgr. 130. gr. og 2. mgr. 132. gr. laga nr. 91/1991 verður stefnandi dæmdur til þess að greiða stefndu málskostnað sem þykir, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, sem og þess að frávísun var hafnað, hæfilega ákveðinn 250.000 kr. handa hvorum stefnda um sig.

I-kvk-nf L-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp þennan úrskurð.

DÓMSORÐ:

Vísað er frá dómi þeirri kröfu stefnanda, S-x-x R-x-x, að samningur hans og stefnda, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef, dags. 25. maí 2014 sem ber yfirskriftina: „Framsal réttar v. bifreiðar“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda.

Einnig er vísað frá dómi þeirri kröfu stefnanda að samningur milli hans og stefnda, J-kk-ef A-kk-ef, dags. 25. maí 2014 sem ber yfirskriftina: „Framsal réttar skv. kaupsamningi og leigumáli með sérstökum áskilnaði.“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda.

Enn fremur er vísað frá dómi þeirri kröfu stefnanda að stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, verði dæmdur til að gefa út afsal til stefnanda fyrir fasteigninni að Ásaþingi 8, Kópavogi, með fastanúmerið 230-3965, ásamt öllu sem fasteigninni fylgir og fylgja ber, gegn greiðslu á 3.000.000 króna.

Stefndu, J-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf og JS Seafood ehf., eru sýknir af þeirri kröfu stefnanda að samningur milli hans og þeirra, dags. 25.maí 2014 sem ber yfirskriftina: „Uppgjörssamningur“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda.

Stefndi J-kk-nf Ö-kk-nf er sýkn af þeirri kröfu stefnanda að samningur milli stefnanda og hans, dags. 25. maí sem ber yfirskriftina: „Afsal“, verði dæmdur ógildur og óskuldbindandi fyrir stefnanda.

Stefndi, J-kk-nf Ö-kk-nf, er einnig sýkn af þeirri kröfu stefnanda að honum beri að afhenda stefnanda skuldabréf sem stefnandi gaf út 25. maí 2014, annars vegar að nafnvirði 2.500.000 krónur og hins vegar að nafnvirði 14.640.000 krónur. Skuldabréfin bera ekki númer eða auðkenni, en bera yfirskriftina „Skuldabréf: óverðtryggt með veð í lausafé og/eða sjálfsskuldarábyrgð og með beinni aðfarar- og nauðungarsöluheimild“. Skuldabréfin eru án ábyrgðar og skulu greiðast handhafa bréfanna.

Stefnandi greiði hvorum stefnda um sig 250.000 kr. í málskostnað.

I-kvk-nf L-kvk-nf

____________

Rétt endurrit staðfestir,

Héraðsdómi Reykjavíkur 19. desember 2016