S-1154/2020

Dómur

Mál þetta er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 30. apríl 2020, á hendur B-kk-þgf Ó-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 0000000000, […], […], fyrir „meiri háttar skattalaga og bókhaldsbrot og peningaþvætti með því að hafa:

A

Vanrækt að standa skil á skattframtali á lögmæltum tíma gjaldárið 2018 vegna tekju og rekstrarársins 2017. Með því taldi ákærði ekki fram til skatts tekjur sem skattskyldar eru samkvæmt 1. mgr. 1. töluliðar Aliðar 7. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, og rekstrartekjur vegna sjálfstæðrar starfsemi sem skattskyldar eru samkvæmt Blið 7. gr. sömu laga, sbr. einnig 19. og 21. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, en með þessu vanframtaldi ákærði tekju og útsvarsstofn sinn samtals að fjárhæð kr. 11.405.524 og komst þar með hjá því að greiða tekjuskatt og útsvar að fjárhæð kr. 4.683.725 sem sundurliðast sem hér greinir:

Tekju og rekstrarárið 2017

Vanframtaldar launatekjur: kr.

880.208

Vanframtaldar rekstrartekjur: kr.

14.097.580

Möguleg rekstrargjöld: kr.

0

Tekjuskattsstofn: kr.

14.977.788

Áætlaður tekjuskattsstofn með álagi: kr.

3.572.264

Vanframtalinn tekjuskattsstofn: kr.

11.405.524

Tekjuskattur, skattprósenta 22,50% kr.

1.449.950

Útsvar, útsvarsprósenta 14,52% kr.

935.701

(Af stofni kr. 0 10.016.488)

Tekjuskattur, skattprósenta 31,80% kr.

1.577.693

Útsvar, útsvarsprósenta 14,52% kr.

720.381

(Af stofni yfir kr. 10.016.488)

Ónýttur persónuafsláttur kr.

0

Vangreiddur tekjuskattur og útsvar samtals: kr.

4.683.725

B

1. Eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar, uppgjörstímabilin janúar – febrúar til og með nóvember – desember rekstrarárið 2017, en ákærði var ekki skráður á virðisaukaskattsskrá frá 30. júní 2011, og fyrir að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti, sem ákærði innheimti eða bar að innheimta vegna sömu uppgjörstímabila rekstrarárið 2017, í samræmi við fyrirmæli IX. kafla laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, samtals að fjárhæð kr. 3.383.420, sem sundurliðast sem hér greinir.

Árið 2017 janúar febrúar kr.

75.484 mars apríl kr.

468.387 maí júní kr.

772.065 júlí ágúst kr.

400.645 september október kr.

433.936 nóvember desember kr.

1.232.903

Samtals: kr.

3.383.420

2. Vanrækt að tilkynna virðisaukaskattsskylda starfsemi sína rekstrarárið 2017 til skráningar hjá ríkisskattstjóra á lögboðnum tíma.

C

Látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókahald og varðveita bókhaldsgögn vegna sjálfstæðrar starfsemi sinnar rekstrarárið 2017.

D

Nýtt ávinning af brotum skv. A kafla og 1. tölulið B kafla ákæru, samtals að fjárhæð kr. 8.067.145, í eigin þágu og/eða eftir atvikum sjálfstæðrar starfsemi sinnar.

E

Brot ákærða samkvæmt A kafla og 1. tölulið B kafla ákæru teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. einnig: a) 2. mgr. 109. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, og 2. mgr. 22. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, hvað varðar A kafla ákæru. b) 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, hvað varðar 1. tölulið B kafla ákæru.

Brot ákærða samkvæmt 2. tölulið B kafla ákæru telst varða við 3. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

Brot ákærða samkvæmt C kafla ákæru teljast varða við 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. einnig 36. gr. og 1. og 2. tölulið 1. mgr. 37. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald.

Brot ákærða samkvæmt D kafla ákæru teljast varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóm og játaði sök samkvæmt ákæru. Játning hans fær næga stoð í gögnum málsins og ekki þykir ástæða til að draga hana í efa. Er ákærði sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar. Í ákærulið D er ákærða gefið að sök brot gegn 1. mgr. sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga með því að hafa nýtt ávinning af brotum samkvæmt ákærulið A og 1. kafla ákæruliðar B í eigin þágu. Í 1. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga lögð refsing við því að nýta sér ávinning af broti á lögunum, eða refsiverðu broti á öðrum lögum, og er í dæmaskyni meðal annars nefnt að maður umbreyti slíkum ávinningi, flytji hann, sendi, geymi eða aðstoði við afhendingu hans. Í ákvæðinu er ekki gerð krafa um að verk sé unnið með leynd. Í 2. mgr. sömu greinar segir svo meðal annars að sá sem framið hefur frumbrot og fremur jafnframt brot skv. 1. mgr. skuli sæta sömu refsingu og þar greinir. Í málinu komst ákærði með refsiverðum hætti hjá skattgreiðslum er honum bar að inna af hendi og verður að telja hann hafa nýtt ávinninginn þannig að telja verður að hann hafi brotið gegn 1. sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga, svo sem honum er gefið að sök í ákærulið D.

Háttsemi ákærða er rétt færð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði, sem kominn er hátt á sjötugsaldur, hefur ekki sakaferil sem hefur áhrif á refsiákvörðun. Við úrlausn málsins er að líta til þeirra fjárhæða sem málið varðar og atvika allra en einnig þess að ákærði játar skýlaust og sækjandi lýsti yfir fyrir dómi að hann hefði verið samvinnuþýður við rannsókn málsins. Þegar á allt er horft ákveðst refsing ákærða fangelsi í fimm mánuði og 24.300.000 króna sekt í ríkissjóð. Rétt þykir að fullnustu fangelsisrefsingarinnar verði frestað og niður falli hún að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940. Greiði ákærði ekki fjársektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins sæti hann fangelsi í 300 daga. Ákærða verður gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 739.660 krónur með virðisaukaskatti, en annar sakarkostnaður féll ekki til. Af hálfu ákæruvaldsins fór S-kvk-nf Á-kvk-nf aðstoðarsaksóknari með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, B-kk-nf Ó-kk-nf Ó-kk-nf sæti fangelsi í fimm mánuði og greiði 24.300.000 krónur í sekt til ríkissjóðs. Fullnustu fangelsisrefsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940. Greiði ákærði ekki fjársektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins sæti hann fangelsi í 300 daga.

Ákærði greiði 739.660 króna þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef lögmanns.

Þ-kk-nf D-kk-nf

Háttsemi ákærða er rétt færð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði, sem kominn er hátt á sjötugsaldur, hefur ekki sakaferil sem hefur áhrif á refsiákvörðun. Við úrlausn málsins er að líta til þeirra fjárhæða sem málið varðar og atvika allra en einnig þess að ákærði játar skýlaust og sækjandi lýsti yfir fyrir dómi að hann hefði verið samvinnuþýður við rannsókn málsins. Þegar á allt er horft ákveðst refsing ákærða fangelsi í fimm mánuði og 24.300.000 króna sekt í ríkissjóð. Rétt þykir að fullnustu fangelsisrefsingarinnar verði frestað og niður falli hún að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940. Greiði ákærði ekki fjársektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins sæti hann fangelsi í 300 daga. Ákærða verður gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 739.660 krónur með virðisaukaskatti, en annar sakarkostnaður féll ekki til. Af hálfu ákæruvaldsins fór S-kvk-nf Á-kvk-nf aðstoðarsaksóknari með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

Ákærði, B-kk-nf Ó-kk-nf Ó-kk-nf sæti fangelsi í fimm mánuði og greiði 24.300.000 krónur í sekt til ríkissjóðs. Fullnustu fangelsisrefsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940. Greiði ákærði ekki fjársektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins sæti hann fangelsi í 300 daga.

Ákærði greiði 739.660 króna þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef lögmanns.

Þ-kk-nf D-kk-nf