S-183/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 14. apríl sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 9. mars 2010 á hendur K-kk-þgf G-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Berjarima 11, Reykjavík, fyrir tollalagabrot með því að hafa, aðfaranótt fimmtudagsins 25. janúar 2007, tekið við varningi sem samanstóð af 1.800 Winston vindlingum, 3 lítrum af Beefeater gini, 3 lítrum af Eldur-Ís vodka og 5 lítrum af Whyte & Mackay viskíi, en ákærði vissi að varningurinn væri ólöglega innfluttur og veitti liðsinni við flutning á honum frá skipshlið m/s Dettifoss sem lá við hafnarbakka í Sundahöfn í Reykjavík, yfir á hafnarbakkann, með því að aka plastkari á gaffallyftara, sem tilgreindum varningi sem var í handtösku hafði verið komið fyrir í, að vinnuhúsi á hafnarbakkanum og bera þar töskuna inn í vinnuhúsið.

Telst þetta varða við 1. mgr. 171. gr. tollalaga nr. 88/2005.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á 1.800 Winston vindlingum, 3 lítrum af Beefeater gini, 3 lítrum af Eldur-Ís vodka og 5 lítrum af Whyte & Mackay viskíi, sem lagt var hald á, samkvæmt 1. mgr. 181. gr. tollalaga.

Ákærði neitar sök og krefst sýknu af kröfum ákæruvalds.

Málsatvik

Samkvæmt skýrslu Tollstjórans í Reykjavík frá 25. janúar 2007, um klukkan 2:30, voru tollverðir við eftirlit við flutningaskipið m/s Dettifoss sem lá í Sundahöfn, þegar þeir sáu að lyftara var ekið upp að skipinu stjórnborðsmegin með plastkar á göfflum. Stuttu síðar sást til þriggja manna sem báru varning frá skipinu og settu í karið. Var lyftaranum ekið að vinnuhúsi á hafnarbakkanum, þar sem tollverðir stöðvuðu aksturinn og lögðu hald á hluta varningsins. Ákærði reyndist vera ökumaður lyftarans. Hann kvaðst ekki eiga varninginn sem var í karinu. Þá sagðist hann ekki vita hvað orðið hefði um tösku, sem tollverðir töldu sig hafa séð að lögð var í karið. Eftir nokkrar viðræður játaði ákærði þó að hafa farið með tösku í skúr á bryggjunni við hliðina á „Jakanum“. Vísaði hann tollvörðum á töskuna, sem var við fataskápa starfsmanna. Ákærði vildi ekki tjá sig um það hver væri eigandi varningsins, en sagði það vera skipverja á Dettifossi. Í töskunni var sá varningur sem í ákæru greinir og hafði hans hvorki verið getið á skipverjalista, né í öðrum framlögðum gögnum til tollgæslu.

Með bréfi tollstjóra 31. janúar 2007 var ákærða gefinn kostur á því að ljúka málinu með sektargerð án dómsmeðferðar. Ákærði sinnti ekki ítrekuðu sektarboði.

Tekin var skýrsla af ákærða hjá tollstjóra 25. júní 2007. Sagðist hann hafa ekið gaffallyftara með plastkari að skipinu í umrætt sinn. Hefði hann ætlað að sækja keðjur sem voru um borð í skipinu, en einnig tösku sem hann hefði áður verið beðinn um að taka í land. Ákærði sagðist hafa sett varninginn í karið ásamt öðrum manni, sem hann nafngreindi. Hann hefði ekið lyftaranum að húsi sem nefnt væri Jakahöllin á Kleppsbakka. Þar hefði hann tekið töskuna úr karinu og komið henni fyrir framan við fataskápa inni í húsinu. Hann hefði vitað að taskan geymdi áfengi og vindlinga. Hann hefði verið eigandi varningsins og ætlað að taka hann með sér heim. Honum hefði verið ljóst að varningurinn var ótollafgreiddur og að honum hefði verið smyglað til landsins með m/s Dettifossi. Hann hefði ætlað að neyta varningsins sjálfur.

Með bréfi tollstjóra 9. október 2007 var mál vegna meints tollalagabrots ákærða sent lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu til meðferðar. Með bréfi lögreglustjóra, dagsettu 9. febrúar 2009, var ákærða tilkynnt að ákveðið hefði verið að hætta rannsókn málsins, en tekið fram að unnt væri að kæra þá ákvörðun til ríkissaksóknara innan mánaðar. Tollstjóri kærði ákvörðun lögreglustjóra til ríkissaksóknara með bréfi dagsettu 4. mars 2009. Í bréfi sem lögreglustjóri ritaði ríkissaksóknara 9. mars 2009 var ákvörðun um að hætta rannsókn málsins rökstudd með því að málið hefði ekki verið talið fullrannsakað, þar sem ekki hefði verið upplýst um þátt annarra en ákærða. Þá hefði við afgreiðslu málsins verið „tekið mið af aldri þess á móti alvarleika brotsins og ætluðum viðurlögum“. Með bréfi, dagsettu 3. apríl 2009, felldi ríkissaksóknari ákvörðun lögreglustjóra um að hætta rannsókn úr gildi og lagði fyrir hann að taka málið til meðferðar. Var ákæra í málinu gefin út 9. mars sl., eins og að framan greinir.

Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði sagðist hafa unnið að því að afferma m/s Dettifoss í umrætt sinn og ekið lyftara. Ónefndur maður hefði gefið honum merki um að aka að skipshliðinni, sem hann hefði gert. Hefði maðurinn síðan hent tösku í plastkarið framan á lyftaranum. Ákærði sagðist ekki hafa átt von á þessu, en hann hefði gert ráð fyrir því að taskan innihéldi smyglvarning. Hann hefði ekið að skúr á hafnarsvæðinu og fleygt töskunni þar inn. Spurður um orðaskipti við manninn sem lét hann fá töskuna sagði ákærði að maðurinn hefði sagst sækja hana síðar. Ákærði sagðist hafa gert ráð fyrir því að taskan innihéldi áfengi og vindlinga eða eitthvað slíkt og að um ótollafgreiddan varning væri að ræða. Ákærði sagði atvikum rétt lýst í skýrslu tollstjóra frá 25. janúar 2007. Þá sagði ákærði rétt eftir sér haft í skýrslu tollstjóra frá 25. júní 2007, en hann hefði hins vegar ekki skýrt allskostar rétt frá við þá skýrslutöku. Tók ákærði fram að hann hefði ekki verið eigandi varningsins, þótt það hefði komið fram hjá honum við skýrslutökuna.

Vitnið A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf sagðist hafa verið við eftirlit á hafnarbakkanum ásamt öðrum tollverði. Hefði hann séð að einhverjir hlutir voru bornir frá skipinu og settir í kar við landganginn. Síðan hefði lyftara verið ekið með karið að húsi á bryggjunni þar sem starfsmenn höfðu aðstöðu. Hefðu þeir séð ákærða bera tösku frá karinu og stöðvað hann þegar hann kom út úr húsinu aftur. Í karinu hefðu verið tveir kassar sem þeir töldu innihalda smyglvarning. Þeir hefðu spurt ákærða um töskuna. Hann hefði ekki viljað kannast við hana í fyrstu, en síðan vísað á hana. Ákærði hefði ekki viljað gefa upp hver var eigandi varningsins sem taskan geymdi. Það hefði þó ekki breytt neinu um meðferð máls ákærða þótt hann hefði upplýst um þetta. Ákærði hefði orðið uppvís að refsiverðri háttsemi eftir sem áður.

Vitnið K-kk-nf Ö-kk-nf K-kk-nf sagðist hafa verið við tolleftirlit ásamt A-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf í umrætt sinn. Vitnið lýsti atvikum í megindráttum á sama veg og A-kk-nf og eru ekki efni til að reifa framburð hans frekar.

Þá komu fyrir dóminn sem vitni G-kk-nf S-kk-nf tollvörður og J-kk-nf B. G-kk-nf lögfræðingur, sem lýstu því hvernig staðið var að skýrslutöku af ákærða 25. júní 2007. Ekki er ástæða til að rekja framburð vitnanna.

Niðurstaða

Ákærði krefst frávísunar málsins þar sem lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hafi að hans áliti verið bundinn við þá ákvörðun að fella niður mál á hendur honum, sem honum var tilkynnt um með bréfi lögreglustjórans dagsettu 9. febrúar 2009. Með nefndu bréfi lögreglustjórans til ákærða var honum tilkynnt að ákveðið hefði verið að hætta rannsókn máls vegna meints tollalagabrots hans með vísan til 4. mgr. 52. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Tekið var fram að ákvörðunina væri unnt að kæra til ríkissaksóknara innan mánaðar frá dagsetningu bréfsins. Ákærða mátti því vera ljóst að ekki var um endanlega ákvörðun að ræða og að ríkissaksóknari myndi taka fullnaðarákvörðun um hvort rannsókn skyldi fara fram eða ekki. Þá verður ekki fallist á það með ákærða að Tollstjórinn í Reykjavík hafi ekki haft heimild til að skjóta ákvörðun lögreglustjóra til ríkissaksóknara, enda var tollstjóri kærandi málsins, sbr. 4. mgr. 52. gr. laga um meðferð sakamála. Er hafnað kröfu ákærða um frávísun á þessum grunni.

Ákærði viðurkenndi fyrir dómi að hafa tekið við tösku með þeim varningi sem um ræðir og flutt hana frá skipshlið yfir í hús á hafnarbakkanum, svo sem lýst er í ákæru. Þá sagðist ákærði hafa gert ráð fyrir því að taskan innihéldi áfengi og vindlinga og að um ótollafgreiddan varning væri að ræða. Hefur ákærði því viðurkennt að hafa framið það brot sem í ákæru greinir og samrýmist játning hans gögnum málsins. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt færð til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að brot ákærða átti sér stað 25. janúar 2007, en ákæra var ekki gefin út fyrr en 9. mars 2010. Hafa ekki fengist viðeigandi skýringar á þeim drætti sem orðið hefur á meðferð málsins hjá lögreglu. Með hliðsjón af því þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 95.000 króna sekt í ríkissjóð og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði sæti upptöku á 1.800 Winston vindlingum, 3 lítrum af Beefeater gini, 3 lítrum af Eldur-Ís vodka og 5 lítrum af Whyte & Mackay viskíi, samkvæmt lagaákvæðum sem í ákæru greinir.

Engan kostnað leiddi af málinu.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið L-kvk-nf K-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

R-kvk-nf H-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, K-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf, greiði 95.000 króna sekt í ríkissjóð og komi 8 daga fangelsi í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði sæti upptöku á 1.800 Winston vindlingum, 3 lítrum af Beefeater gini, 3 lítrum af Eldur-Ís vodka og 5 lítrum af Whyte & Mackay viskíi.

R-kvk-nf H-kvk-nf