S-2178/2022

Mál þetta var þingfest 19. desember 2022 og dómtekið 9. mars 2023. Málið höfðaði Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru útgefinni 8. nóvember 2022 á hendur ákærða, X, [...], fyrir líkamsárás með því að hafa laugardaginn 27. júlí 2019, fyrir utan [...] í Reykjavík, veist með ofbeldi að Y, [...] og slegið hann ítrekað með krepptum hnefa í höfuðið með þeim afleiðingum að hann féll í jörðina, missti meðvitund og hlaut brot á höfuðkúpu og andlitsbeinum. Er háttsemin talin varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í ákæru er tekin upp einkaréttarkrafa brotaþola Y og hljóðar hún endanlega á þá leið að ákærði verði dæmdur til greiðslu 1.000.000 króna miskabóta með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. júlí 2019 til þess dags er liðinn er mánuður frá birtingu kröfunnar en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, til greiðsludags. Jafnframt verði ákærði dæmdur til greiðslu 31.055 króna skaðabóta vegna útlagðs sjúkrakostnaðar, sbr. 1. mgr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Loks verði ákærði dæmdur til greiðslu málskostnaðar að skaðlausu vegna lögmannsaðstoðar við að halda fram bótakröfu í málinu.

Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins en að því frágengnu verði hann dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Varðandi framlagða bótakröfu er þess krafist að henni verði vísað frá dómi en að öðrum kosti verði dæmdar bætur lækkaðar. Þá krefst verjandi málsvarnarlauna sér til handa.

I. - Lögreglurannsókn máls.

1.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var hún kvödd að fjöleignarhúsinu [...] í Reykjavík kl. 17:42 laugardaginn 27. júlí 2019 vegna slagsmála fyrir utan húsið. Skráður tilkynnandi var A íbúi í húsinu. Er lögreglumenn komu á vettvang hittu þeir fyrir B-kk-þf og fyrrum sambýliskonu ákærða. Segir í skýrslunni að B hafi augsýnilega verið í uppnámi. Vegna tungumálaörðugleika hafi reynst erfitt að ræða við B, því ekki gætt réttarfarsákvæða gagnvart henni og 12 ára sonur hennar komið frásögn hennar á framfæri við lögreglu. Í skýrslunni er haft eftir B að ákærði hefði verið á staðnum, B og hann rifist fyrir utan húsið að viðstöddum vini B, brotaþola Y og ákærði ýtt við B svo hún hlaut sár á hægri fótlegg. Brotaþoli væri farinn á slysadeild til að láta huga að áverkum sem hann hlaut. Að sögn B var hún sama dag á leið til [...] og ferðbúin þegar lögregla kom.

2.

Samkvæmt áverkavottorði C sérfræðilæknis á slysa- og bráðadeild LSH leitaði brotaþoli á bráðamóttöku kl. 18:01 sama dag. Í vottorðinu segir að brotaþoli hafi komið akandi á slysadeild, verið sljór við komu, kvartað undan höfuðverk og ekki munað hvað hefði gerst. Við skoðun á höfði hafi sést markúla hægra megin á enni og fleiður, auk merkja um nefblæðingu. Þá var brotaþoli með eymsli yfir vinstra og neðra kjálkabeini og yfir hægri kinn og bólguhnúð yfir vinstri, neðri kjálka. Samkvæmt niðurstöðum blóð-og þvagrannsókna greindust engin vímuefni í líkama hans. Tekin var sneiðmynd af höfði og sýndi hún „höfuðkúpubrot í gegnum ennisskúta hægra megin. Einnig var grunur um brot á augntóftargólfi hægra megin með sjáanlegri loftbólu í augnhvolfi og einnig var vökvaborð í hægri kinnskúta“. Niðurstaða skoðunar og greining var þessi: „Brot á höfuðkúpu og andlitsbeinum, hluti ótilgreindur, S02.9“. Í þágu frekari meðferðar var brotaþoli lagður inn á háls-, nef- og eyrnadeild LSH. Í niðurlagi vottorðsins segir að ljóst sé að brotaþoli hafi hlotið mikið höfuðhögg með þeim afleiðingum að hann hlaut brot á ennisbeini og augnaumgjörð og sjónbreytingu á hægra auga.

3.

Ákærði var yfirheyrður 28. júlí 2019. Hann kvaðst hafa séð B fyrrum kærustu sína kyssa annan mann fyrir utan bílskúr að [...], ákærði því gengið að manninum og sá bakkað frá, án þess að ákærði snerti hann. Við það hafi maðurinn flækt saman fætur sína, dottið aftur fyrir sig, hafnað með andlitið í jörðinni og misst meðvitund. Ákærði hafi eftir þetta náð í dótið sitt og farið af staðnum. Hann kvaðst ekki hafa ýtt B fyrir utan [...], en hún hafi verið með nýlegt sár á hné eftir bifhjólaslys. Fram kom að ákærði og B hefðu daginn áður slitið sínu sambandi og að þau ættu saman tvö börn; [...]og [...]ára.

4.

Brotaþoli gaf lögregluskýrslu 31. júlí 2019. Hann kvaðst hafa verið staddur að [...] og staðið fyrir framan bifreið sína þegar ákærði kom aðvífandi, ýtti B frá, hljóp að brotaþola, réðist á hann og sló með krepptum hnefa. Brotaþoli kvaðst ekki muna hve höggin voru mörg, hann misst meðvitund, næst munað eftir sér inni í bifreið sinni og þá ekið á sjúkrahús. Brotaþoli kvaðst vera með sprungu í höfuðkúpu eftir atlögu ákærða, verki í hnakka og kjálka, eiga erfitt með að halda á hlutum og eiga erfitt með svefn. Brotaþoli kvaðst umrætt sinn hafa ætlað að skutla B út á flugvöll og taldi árásina mega rekja til þess að ákærði héldi að brotaþoli væri að stela kærustunni hans.

5.

B gaf lögregluskýrslu 6. september 2019. Hún kvað brotaþola vera vin sinn, hún hafa verið með bifreið hans að láni og hann verið að taka við bifreiðinni umrætt sinn fyrir utan [...]. Við það tækifæri hafi brotaþoli ítrekað tekið utan um hana og reynt að kyssa, hún fyrst ýtt honum frá og spurt hvað hann væri að gera og síðan öskrað á hann. Ákærði hafi heyrt öskrin og komið aðvífandi, brotaþoli þá hörfað frá með hendur í vösum, við það dottið um sjálfan, ekki náð að bera fyrir sig hendur í fallinu og legið eftir hreyfingarlaus á jörðinni. Ákærði hafi svo farið inn, þar sem fyrir voru börn hans og B, en hún hlaupið til brotaþola og þá hrasað og fengið áverka á fótlegg. Brotaþoli hafi í framhaldi frábeðið sér aðstoð og horfið á braut. B hafi strax í kjölfarið hringt í hann og spurt hvort allt væri í góðu milli þeirra og brotaþoli sagt að ef allt ætti að vera í góðu yrði B að segja að ákærði hefði slegið hann. Borin var undir B frásögn hennar á vettvangi um að ákærði hefði ýtt henni. Hún sagði rétt eftir sér haft en kvað brotaþola hafa sagt henni að greina svo frá, því brotaþoli ætli sér að fá skaðabætur. B vilji ekki ljúga og hið rétta sé að ákærði hafi hvorki ýtt henni né snert brotaþola.

6.

Eins og fram kemur í kafla I.- 1. var meint brot framið fyrir utan fjöleignarhúsið að [...]. Af frumrannsóknargögnum verður ekki ráðið að lögregla hafi ljósmyndað vettvang og liggur þannig ekkert fyrir um hvar nákvæmlega meint brot var framið. Þá liggur ekki fyrir afstöðuteikning/uppdráttur af aðstæðum við [...] og er því hvorki vitað hvernig nákvæmlega bar að fundi ákærða og brotaþola né heldur hver var yfirsýn A um þau atvik sem hún tilkynnti til lögreglu.

II. - Niðurfelling máls og framhaldsrannsókn lögreglu.

1.

Lögreglustjóri ákvað 2. nóvember 2021 að fella málið niður á grundvelli 145. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála þar sem ekkert væri fram komið sem þætti nægjanlegt eða líklegt til sakfellis. Brotaþoli kærði þá ákvörðun til Ríkissaksóknara 15. sama mánaðar og var hún felld úr gildi með ákvörðun 15. febrúar 2022. Jafnframt lagði Ríkissaksóknari fyrir lögreglustjóra að taka skýrslur af tilkynnanda máls og tveimur einstaklingum sem tengdust komu brotaþola á slysadeild LSH og í framhaldi taka ítarlegri skýrslur af ákærða og B og eftir atvikum einnig af brotaþola áður en tekin yrði ný ákvörðun um saksókn eða niðurfellingu máls.

2.

Í framhaldi tók lögregla sameiginlega skýrslu af hjónunum D og E 10. mars 2022. Þau kváðust hafa verið sambýlingar brotaþola á þeim tíma sem hér um ræðir, fengið símhringingu frá brotaþola eftir komu hans á slysadeild og þau farið þangað til hans með fatnað. Að sögn E hafi brotaþoli þá sagt þeim að hann hefði orðið fyrir líkamsárás á meðan D bar að brotaþoli hafi ekkert viljað eða getað sagt þeim frá atvikum á slysadeildinni. Þeim bar saman um að eftir útskrift af spítala hafi brotaþoli sagt þeim að hann hefði verið hjá B kærustu sinni, barnsfaðir hennar síðan komið, þau byrjað að rífast, brotaþoli svo farið inn í sína bifreið og ekið á sjúkrahús. Aðspurð hvort brotaþoli hafi lýst því hvernig hann fékk sína áverka varð D fyrir svörum og sagði „nei, ég held ekki, kannski talaði hann um eitthvað, en ég man það ekki, það er svo langt síðan“. Aðspurð hvort brotaþoli hafi rætt um að einhver hefði ráðist á hann varð E fyrir svörum, sagði „já“ og vísaði til fyrrum kærasta B.

3.

A gaf símaskýrslu hjá lögreglu 10. mars 2022. Hún kvaðst hafa orðið vitni að atvikum 27. júlí 2019 og því tilkynnt málið til lögreglu. A kvaðst greint sinn hafa séð B-x-þf utan [...] og „þau“ verið að slást. Ungur maður á [...- bifreið] með skráningarnúmerinu [...] hafi oft verið í heimsókn hjá B á þessum tíma, þá iðulega í annarlegu ástandi og hann örugglega í virkri neyslu. Greint sinn hafi ungi maðurinn slegið til B og fyrrum sambýlismaður hennar, ákærði, þá rokið út úr jeppabifreið og hjólað í unga manninn, ungi maðurinn svo rokið á brott í [...] og ákærði farið á eftir honum í sinni bifreið. Aðspurð kvaðst A ekki hafa séð hvort og þá hvað ákærða og unga manninum fór annað á milli og hún ekki hafa séð að ungi maðurinn hlyti áverka.

4.

Brotaþoli gaf símaskýrslu hjá lögreglu 25. mars 2022. Kom ekkert nýtt fram af hans hálfu annað en að brotaþoli og B hafi verið kærustupar í júlí 2019. Nánar aðspurður hvernig ákærði hefði ráðist á hann bar brotaþoli að langt væri um liðið en ákærði hafi greitt honum fleiri en eitt hnefahögg, höggin komið í nef og enni brotaþola, hann hlotið blóðnasir og höfuðkúpubrot, hnigið til jarðar og misst meðvitund í um mínútu.

5.

B gaf símaskýrslu hjá lögreglu 25. mars 2022. Hún kvað langt um liðið frá því atburðir gerðust og myndi hún lítið eftir málinu en staðfesti fyrri frásögn um að ákærði hefði ekki veitt brotaþola áverka fyrir utan [...] og hvorki slegið hann né greitt honum hnefahögg; brotaþoli hafi bara viljað komast í burtu, hann bakkað með báðar hendur í vösum og einhverra hluta vegna dottið og flogið með andlitið í jörðina.

6.

Ákærði var yfirheyrður öðru sinni 25. mars 2022. Hann sagði B hafa verið á leið til [...]þann dag sem hér um ræðir, ákærði búinn að vera inni hjá henni og börnum þeirra og verið sestur inn í bifreið sína fyrir utan [...] þegar hann sá B kyssa brotaþola á bílastæði. Ákærði hafi þá rokið út úr bifreiðinni og langað til að kýla brotaþola en til þess ekki komið þar sem brotaþoli hefði bakkað frá honum og við það dottið í jörðina. Eftir þetta hafi ákærði farið aftur inn til B, haldið áfram að pakka sínu dóti og þaðan farið heim til foreldra B. Ákærði kvað rétt að hann hafi haldið á brott frá húsinu á sama tíma og brotaþoli en sagði ekki hafa verið um eftirför að ræða.

III. - Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

1.

Ákærði bar fyrir dómi að hann hafi greint sinn verið að hjálpa B að pakka niður vegna ferðar hennar til [...] sama dag og hún farið út úr húsi að [...] til að skila bifreið sem hún hafi haft að láni frá brotaþola. B og brotaþoli hafi farið inn í bílskúr fyrir utan húsið og verið þar í 5- 10 mínútur, ákærða fundist þetta skrýtið, hann hugað að málum, séð þau kyssast og orðið skyndilega reiður og hneykslaður. Ákærði hafi því farið til þeirra, ef til vill ýtt B frá sér á leiðinni og ákærði ætlað að slá til brotaþola, en sá vikið sér undan höggi og ætlað að hlaupa í burtu, en þá misstigið sig, flækt fætur sína saman og dottið um eigin fætur í malbikaða jörðina. Eftir þetta hafi ákærði farið inn í íbúð B, pakkað sínu dóti og því næst farið út úr fjöleignarhúsinu. Þar hafi hann séð brotaþola, ætlað að ræða við hann og biðjast afsökunar, en brotaþoli rokið á brott í bifreið sinni og ákærði ekið rakleitt sömu leið á eftir honum, án þess að um eftirför væri að ræða. Ákærði kvaðst ekki hafa séð hvernig brotaþoli féll til jarðar; hann hafi bara dottið um sjálfan sig, hugsanlega skáhallt aftur fyrir sig og lent með hægri hlið líkama og andlits í malbikinu, að því er ákærði taldi. Undir ákærða var borinn framburður brotaþola hjá lögreglu um að ákærði hafi greitt honum þungt eða þung hnefahögg í andlit. Kvað ákærði þetta alrangt og bar að lögregla hafi skoðað hendur hans við skýrslugjöf strax eftir hið kærða atvik og engin merki fundist um áverka.

2.

Brotaþoli bar fyrir dómi að umræddan dag hafi B verið á leið til [...]eftir að hafa haft bifreið brotaþola að láni, hann verið að taka við bifreiðinni fyrir utan heimili hennar að [...] og ætlað að skutla B út á flugvöll. Þau hafi staðið við bifreið hans fyrir framan bílskúr við [...] og verið að tala saman þegar ákærði sá til þeirra, kom hratt niður stiga, réðist umsvifalaust á brotaþola og brotaþoli missti meðvitund. Brotaþoli hafi svo farið inn í bifreið sína og ekið á brott, ákærði séð hann fara og elt hann á sinni bifreið, brotaþoli þá gefið í og ekið á slysadeild LSH, þangað sem lögregla kom og ræddi við hann. Brotaþoli kvaðst ekki vita af hverju ákærði réðist á hann, sagði ákærða hafa slegið hann í mitt enni og brotaþoli einnig fundið fyrir öðru höggi, jafnvel í brjóstkassa, áður en hann missti meðvitund. Brotaþoli kvaðst ekki viss hvernig hann lenti í jörðinni en taldi sig hafa fallið aftur fyrir sig. Hann kvaðst ekki muna hvort hann hafi rotast við högg ákærða eða við fall í jörðina og tiltók að atburðarás hafi verið mjög hröð og árás ákærða óvænt. Brotaþoli kvaðst hafa glímt við sjóntruflanir í hægra auga og höfuðverki eftir árásina en líði mun betur í dag.

Aðspurður um tengsl sín við B kvað brotaþoli þau hafa verið kærustupar á þeim tíma sem atvik gerðust, þau síðan slitið sambandi um tíma en væru núna kærustupar þótt þau byggju ekki saman. Borinn var undir brotaþola framburður B hjá lögreglu um að hann hefði lagt fyrir B að greina ranglega frá atvikum. Brotaþoli kvað þetta ekki rétt; hann hafi ekki reynt að hafa áhrif á frásögn hennar á einn eða annan hátt, aðeins sagt henni að hún yrði að ákveða hvað hún segði.

B kom fyrir dóm vegna málsins og var skilmerkilega kynntur rétturinn til að skorast undan að bera vitni í málinu vegna tengsla sinna við ákærða. Hún virtist í fyrstu óráðin um hvað hún vildi gera en kvaðst svo vilja gefa skýrslu fyrir dómi að viðlagðri vitnaábyrgð. B sagði langt um liðið frá því atvik gerðust og því myndi hún lítið eftir málinu. Hún kvaðst þó muna að umræddan dag hafi hún verið á leið til [...], brotaþoli komið heim til hennar, þau talað saman fyrir utan bílskúr við [...], brotaþoli verið að kveðja hana og kysst hana á ennið. Ákærði hafi þá komið aðvífandi niður stiga og allt gerst mjög hratt eftir það. Þannig kvaðst B ekki muna hvort ákærði hafi slegið til brotaþola áður en brotaþoli féll í jörðina. Hún hafi hins vegar séð brotaþola liggjandi blóðugan í jörðinni, orðið afar hrædd og hlaupið inn í hús til að hringja í lögreglu. Þegar hún kom til baka hafi brotaþoli verið farinn burt í bifreið sinni. Nánar aðspurð hvort ákærði hafi slegið brotaþola kvaðst B ekki vita það. Hún hafi séð ákærða koma niður stigann í átt að brotaþola og síðan ekki séð meira fyrr en brotaþoli var dottinn í jörðina. Hún kvaðst ekki hafa séð hvernig hann féll til jarðar. Aðspurð um tengsl sín við brotaþola bar B að þau hafi ekki verið par á umræddum tíma, sagði svo að þau væru núna par og strax í kjölfarið aðþau væru ekki par í dag.

B kvaðst muna eftir að hafa gefið tvær skýrslur hjá lögreglu á sínum tíma og taldi sig hafa skýrt þar satt og rétt frá atvikum. Í framhaldi var borin undir B frásögn hennar hjá lögreglu 6. september 2019 um að brotaþoli hafi verið með hendur í vösum og dottið um sjálfan sig þegar ákærði kom að þeim. Hún kvaðst standa við þann framburð að brotaþoli hafi verið með hendur í vösum þegar ákærði kom til þeirra, sagði að brotaþoli hafi ekki dottið sjálfur og hún ekki vita hvort ákærði hafi slegið brotaþola áður en hann datt. Þá var borin undir B frásögn hennar hjá lögreglu 25. mars 2022 um að ákærði hafi hvorki slegið brotaþola né með öðrum hætti veitt honum áverka fyrir utan [...]. Í framhaldi kvað B hið rétta vera, að ákærði sló til brotaþola, jafnframt því sem hann ýtti við B og móðgaði hana.

4.

A bar að hún hafi greint sinn verið stödd í herbergi íbúðar sinnar að [...] þegar hún heyrði mikinn hávaða og „heljarinnar rifrildi“ fyrir utan húsið. Hún hafi ekki kippt sér upp við þetta í fyrstu en svo farið fram í stofu, litið út um glugga og séð hvar B, barnsfaðir hennar (ákærði) og „gaur sem keyrir um á hvítum [...] með einkanúmerinu [...]“ stóðu á bílaplani fyrir utan. A hafi þá tekið upp símann og hringt í lögreglu og beðið hana að senda bíl á staðinn „því að maður veit aldrei hvernig svona endar“. Eftir smá tíma hafi gaurinn hlaupið að [...]bifreið sinni, B hlaupið á eftir honum og ákærði hlaupið inn í jepplinginn sinn. Þaðan hafi ákærði fylgst með því hvað gekk á milli gaursins og B. A hafi svo séð gaurinn, að því er virtist gera sig líklegan til að berja B eða slá til hennar, ákærði þá sprottið út úr jeppanum sínum og A þá hætt að horfa á það sem var að gerast fyrir framan bílskýlið og horft á ákærða koma hlaupandi yfir planið og niður stiga með barefli í hendi; líklega skófluskaft. Gaurinn hafi þá hlaupið „eins og eldibrandur“ inn í [...] bílinn og reikspólað í burtu. B og ákærði hafi svo komið inn í stigagang hússins, Asagt B að hún væri búin að hringja í lögreglu og að hún væri á leiðinni. A hafi svo farið inn í sína íbúð og þaðan séð ákærða koma út úr húsinu með fangið fullt af fötum og reikspóla í burtu, sömu leið og gaurinn hafði áður farið. A kvaðst ekki vita meira um málið en bætti við að hún hafi ekki séð nein handalögmál eða högg ganga á milli ákærða og brotaþola og á engum tímapunkti séð mann liggjandi í jörðinni. Undir A var borin frásögn hennar hjá lögreglu 10. mars 2022 um að ákærði hafi „hjólað í gaurinn“ og skýrði A þetta nánar þannig að ákærði „ætlaði sér ábyggilega að hjóla í gaurinn“ og var með barefli, en hinn hafi verið svo leiftursnöggur að þeytast inn í bílinn sinn og reikspóla í burtu að ákærði náði aldrei í gaurinn til að berja hann.

5.

D bar fyrir dómi að brotaþoli hafi hringt í D og E konu hans af slysadeild LSHog þau farið til hans. Brotaþoli hafi verið með áverka í andliti, sagst hafa verið barinn, lýsti því ekki nánar að því er D minnti og sagðist D vísa nánar um þetta til skýrslu sinnar hjá lögreglu.

6.

E bar á sama veg og D um að brotaþoli hafi hringt í þau frá slysadeildinni og þau farið til hans með fatnað. Er þangað kom hafi hjúkrunarfræðingur sagt þeim að brotaþoli hefði verð laminn, brotaþoli síðan staðfest þetta og sagst hafa verið heima hjá B kærustu sinni þegar fyrrum sambýlismaður hennar hefði lamið hann. Eftir að brotaþoli var kominn heim af spítala hafi hann svo greint E og D nánar frá atvikum.

7.

C sérfræðilæknir kom fyrir dóm og staðfesti vottorð sitt og aðkomu að málinu sem frá greinir í kafla I.- 2. að framan. Þegar hún tók á móti brotaþola til skoðunar hafi hann verið í fylgd tveggja einstaklinga (D og E), brotaþoli verið sljór og virst lítið muna eftir atvikum. Hann hafi svo kastað tvívegis upp og þá verið færður til frekari rannsókna vegna gruns um heilahristing. C kvað afar sjaldgæft að fólk hljóti brot á enni eins og í tilviki brotaþola og þurfi til þess mikið högg. Hún kvaðst ekki geta útilokað að brotaþoli hafi fengið greinda höfuð- og andlitsáverka við fall í jörðina, sagði áverkana einnig geta stafað af þungu höggi eða höggum í andlit og treysti sér ekki til að velja á milli þessara tveggja orsakavalda. Hún kvað minna högg þurfa til að valda brotáverka á neðri brún augnumgjörðar og taldi þann áverka hvort heldur geta stafað af höggi eða falli í jörðina, til að mynda ef viðkomandi fellur með andlit og enni á einhvers konar brún eða kant. Aðspurð hvort eitt högg í andlit gæti hafa valdið öllum áverkum brotaþola kvað S-kvk-nf svo vera og eins gætu allir áverkar hafa hlotist við eitt fall í jörðina.

8.

F sérfræðilæknir kom einnig fyrir dóm, en meðal framlagðra gagna er matsgerð læknisins frá 8. mars 2022. F kvaðst hafa skoðað brotaþola í tengslum við vinnslu matsgerðar, hlýtt á frásögn hans af atvikum 27. júlí 2019 og taldi þá frásögn geta samrýmst því að brotaþoli hefði orðið fyrir líkamsárás, þ. e. a. s. að brotaþoli hafi orðið fyrir þungu höggi og við það hlotið fyrirliggjandi áverka. Þeir áverkar gætu þó einnig samrýmst falli brotaþola í jörðina.

IV. - Málatilbúnaður ákæruvaldsins og ákærða.

1.

Af hálfu ákæruvaldsins er á því byggt að fyrir liggi stöðugur og trúverðugur framburður brotaþola hjá lögreglu og fyrir dómi sem samrýmist læknisfræðilegum gögnum málsins. Þá sé vitnisburður B fyrir dómi trúverðugur um sakarefni máls og frásögn brotaþola fái einnig stuðning í vætti A og D og E. Framburður ákærða sé á hinn bóginn ótrúverðugur, fái ekki viðhlítandi stoð í vætti B og brotaþola og verði að teljast ótrúlegt að brotaþoli hafi fengið áverka sína með þeim hætti sem ákærði lýsir fyrir dómi. Sé þannig lögfull sönnun fram komin um sekt ákærða og beri því að sakfella hann fyrir vísvitandi líkamsárás samkvæmt ákæru.

2.

Af hálfu ákærða er á því byggt að framburður hans hafi verið stöðugur frá upphafi, að sá framburður sé trúverðugur, fái ríka stoð í óhlutdrægum vitnisburði A og samrýmist læknisfræðilegum gögnum málsins, þar á meðal samhljóða dómsvætti tveggja lækna um mögulegar orsakir áverka brotaþola. Framburður B sé hins vegar að litlu hafandi, enda frásögn hennar reikul og hún uppvís að ósannsögli um mikilvæg atriði máls. Þó standi eftir fyrsta frásögn B hjá lögreglu, strax á vettvangi, en þar hafi hún ekki greint frá meintri árás ákærða á brotaþola af þeirri augljósu ástæðu að engin árás átti sér stað. Þá skipti máli sá framburður B fyrir dómi að ákærði hafi „slegið til“ brotaþola. Þannig hafi B á engum tímapunkti sagt að hún hafi séð ákærða „slá“ brotaþola. Ákærði hafi alla tíð gengist við því að hafa ætlað að slá brotaþola og samrýmist sá framburður dómsvætti A. Þá standist sú frásögn brotaþola ekki að hann hafi fallið aftur fyrir sig og skollið þannig í jörðina, enda engir áverkar greinst á hnakka eða aftanverðu höfði hans. Loks hafi engir áverkar greinst á höndum ákærða, sem telja verði ósennilegt ef hann greiddi brotaþola þungt eða þung högg í höfuð. Að öllu þessu virtu blasi við að sýkna beri ákærða af þeirri háttsemi sem hann er borinn í ákæru.

V. - Niðurstöður.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag á ákæruvaldinu og verður ákærði því aðeins sakfelldur að nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fram komin um hvert það atriði er varðar sekt, sbr. 1. mgr. 109. gr. Metur dómari enn fremur, eftir því sem þörf krefur, hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða af um það, sbr. 2. mgr. 109. gr. Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laganna gildir og sú grundvallarregla að dómur skuli reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi.

Ákærða er gefið að sök að hafa laugardaginn 27. júlí 2019 veist með ofbeldi að brotaþola fyrir utan fjöleignarhúsið að [...] í Reykjavík og slegið hann ítrekað með krepptum hnefa í höfuð með þeim afleiðingum að brotaþoli féll í jörðina, missti meðvitund og hlaut brot á höfuðkúpu og andlitsbeinum. Í málinu liggja hvorki fyrir ljósmyndir né afstöðuteikning af vettvangi. Er því óljóst nákvæmlega hvar meint brot var framið og hvar brotaþoli féll í jörðina. Af framburði ákærða, brotaþola og sjónarvottanna B og A má þó ráða að atvik hafi gerst einhvers staðar á bílaplani fyrir utan fjöleignarhúsið, nálægt bílskúr eða bílskýli. Þá liggur fyrir samkvæmt dómsframburði ákærða að bílaplanið hafi verið malbikað og verður við það miðað í málinu.

Ákærði hefur frá upphafi neitað sök og verið meira og minna stöðugur í þeirri frásögn að honum hafi mislíkað að sjá brotaþola kyssa B fyrir utan húsið, ákærði því rokið í átt að brotaþola, ætlað eða langað til að slá hann og jafnvel reynt það, brotaþoli þá hörfað frá án þess að ákærði snerti hann, við það misstigið sig eða flækt fætur sína saman og þannig fallið í jörðina með þeim afleiðingum sem frá greinir í ákæru. Fær þessi framburður ákærða vissa stoð í vitnisburði A, sem horfði á atburðarás gegnum glugga íbúðar sinnar að [...] og bar hjá lögreglu og fyrir dómi að hún hafi séð ákærða koma aðvífandi að brotaþola og ákærði virst ætla að hjóla í hann, en til þess ekki komið þar sem brotaþoli hafi hörfað undan ákærða og rokið burt í bifreið sinni. Þótt ákveðin atriði í vitnisburði A fyrir dómi samrýmist ekki framburði ákærða, brotaþola og B er til þess að líta að minni sjónarvotta er ekki óbrigðult og á það ekki síst við þegar hátt á fjórða ár er liðið frá því atvik gerðust.

B gaf tvær skýrslur hjá lögreglu og bar vitni fyrir dómi. Vísast um frásögn hennar til kafla I.- 5., II.- 5 og III.- 3. að framan. Hjá lögreglu bar B allar sakir af ákærða, bar með líkum hætti og hann og gerði það einnig fyrir dómi þar til hún sagði í lok skýrslugjafar að ákærði hefði slegið til brotaþola, án þess þó að bera að ákærði hafi greitt honum högg í höfuð. B leið greinilega ekki vel að bera vitni fyrir dómi en ákvað að gera það. Hvað sem því líður þykir framburður hennar fyrir dómi svo óljós og óstöðugur að ekki verður á honum byggt, hvort heldur til sakfellingar eða sýknu. Stendur þá eftir orð ákærða gegn orði brotaþola um hvort atvik hafi verið með þeim hætti sem ákært er fyrir. Að því gættu og með hliðsjón af eindreginni sakarneitun ákærða og þeim samhljóða vitnisburði læknanna C og F fyrir dómi að brotaþoli gæti hafa hlotið þá áverka sem lýst er í ákæru við fallí jörð fyrir utan [...], þykir slíkur vafi leika á sekt ákærða í skilningi 108. og 109. gr. laga um meðferð sakamála að sýkna ber ákærða af kröfum ákæruvaldsins í málinu.

Samkvæmt greindum málsúrslitum ogmeð vísan til 2. mgr. 176. gr. nefndra laga ber að vísa bótakröfu brotaþola frá dómi. Þá ber samkvæmt 2. mgr. 235. gr. sömu laga að fella allan sakarkostnað á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef verjanda ákærða fyrir dómi. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til tímaskýrslu verjanda þykja málsvarnarlaun hæfilega ákveðin 602.640 krónurað meðtöldum virðisaukaskatti.

J-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu Y er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin 602.640 króna málsvarnarlaun S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef verjanda ákærða.

J-kk-nf J-kk-nf