S-106/2014

Mál þetta, sem var dómtekið 5. febrúar sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri 28. maí 2014, gegn X.

,,fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 30. mars 2014, þar sem hann var staddur inni á veitingasölunni Nætursalan, Strandgötu 6 á Akureyri, slegið [A], tvö hnefahögg í andlitið þannig að hann féll tvisvar í gólfið og eftir seinna höggið haldið honum í gólfinu með því að stíga með öðrum fæti sínum á andlit hans, allt með þeim afleiðingum [A] að hann hlaut áverka í andliti, sem lýst er í áverkavottorði með eftirfarandi hætti: Hægri nefbeinsvængurinn brotnaði niður við nefbeinsrót og hliðraðist inn að miðju og þrengdi nösina að því svæði sem brotið náði til, auk þess sem hann bólgnaði og marðist undir hægra auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Getið er í ákæru bótakröfu, A gerir. Er krafist 461.880 króna úr hendi ákærða, með vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 30. mars 2014 til 16. júní 2014, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sakargiftir samkvæmt ákæru, að því frátöldu að hann kvaðst neita því að hafa stigið ofan á andlit brotaþola, heldur hefði hann sett fótinn á bringu hans til að halda honum niðri. Ákæruvaldið kvaðst fallast á þessa lýsingu og breyta verknaðarlýsingu til samræmis við hana. Játaði ákærði sök samkvæmt ákæru svo breyttri. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að daga í efa að sé sannleikanum samkvæm, enda í samræmi við framlögð rannsóknargögn, telst sök hans nægilega sönnuð og verður málið dæmt án frekari sönnunarfærslu með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði var þann 14. janúar sl. dæmdur til að sæta fangelsi í einn mánuð, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Sakaferill hans að öðru leyti hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar. Ber að taka skilorðsdóminn upp, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga og dæma ákærða refsingu í einu lagi, sem ber að tiltaka eftir reglum 78. gr. laganna.

Refsing ákærða ákveðst fangelsi í tvo mánuði, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði.

Bótakrafa er höfð uppi í ákæru og liggur greinargerð um hana frammi í málinu.

Gerð er krafa um 450.000 krónur í miskabætur og endurgreiðslu 11.880 króna útlagðs kostnaðar vegna læknisþjónustu.

Ákærði kvaðst samþykkja síðastnefndan lið. Hann er studdur gögnum og verður tekinn til greina.

Ákærði hefur bakað sér skyldu til greiðslu miskabóta, sem þykja hæfilega ákveðnar 200.000 krónur, með vöxtum eins og greinir í dómsorði. Málskostnaðar er krafist í greinargerð um bótakröfu. Ákveðst hann 80.000 krónur.

Dæma ber ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti 44.000 krónum og þóknunar skipaðs verjanda síns, A-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem ákveðst eins og greinir í dómsorði að virðisaukaskatti meðtöldum.

E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi lögreglustjóra fór með málið af hálfu ákæruvalds.

Dóminn kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 211.880 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. mars 2014 til 16. júní 2014, en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags og 80.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 124.600 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef héraðsdómslögmanns, 80.600 krónur.