S-459/2005

Mál þetta, sem dómtekið var þann 20. febrúar sl., er höfðað með ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu þann 21. nóvember 2005, á hendur A, kt. 000000-0000, [...], B, kt. 000000-0000, [...] og C, kt. 000000-0000, [...],

„fyrir húsbrot og líkamsrárás, með því að hafa allir saman, þriðjudaginn 9. ágúst 2005, ruðst í heimildarleysi um starfsmannaaðgang og inn í eldhús veitingahússins Bautans, að Kaupvangsstræti 3 á Akureyri, þar sem þeir A og B veittust að starfsmanni, [X], þannig að A sló hann í andlitið og eftir nokkur átök þeirra í milli sem barst niður í kjötvinnslu staðarins tók B hann hálstaki aftan frá, en afleiðingarnar urðu þær að [X] hlaut eymsli yfir og undir vinstra kinnbeini.

Telst þetta varða við 231. gr. og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.“

Verjandi ákærðu A og B krefst, fyrir hönd beggja ákærðu, sýknu af kröfum ákæruvalds en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann þess að málskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun til sín.

Verjandi ákærða, C krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins. Þá krefst hann þess að málskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun til sín.

I.

Samkvæmt rannsóknargögnum barst lögreglunni á Akureyri tilkynning frá veitingastaðnum Bautanum þriðjudaginn 9. ágúst sl. kl. 11:25 um að þrír menn hefðu farið þangað inn og ráðist á starfsmann, X. Er tilkynningin barst var ætluð líkamsárs yfirstaðin. Í frumskýrslu lögreglu er greint frá því að á vettvangi hafi X borið að hann hafi verið kýldur og tekinn hálstaki og er til þess tekið að ummerki á hálsi hans hafi stutt þá frásögn, en einnig það að hann var rauður í hægra auga og fyrir neðan það og kvartaði um eymsli í vinstri kjálka. Fram kom að um óþekkta aðila hafi verið að ræða, en að þeir hafi verið með upptökuvél og hafi myndað atburðinn. Aðrir starfsmenn Bautans lýstu mönnunum þremur fyrir lögreglu og kom lýsingin heim og saman við aðila sem þeir höfðu skömmu áður veitt athygli aka frá veitingastaðnum Subway í bifreiðinni RJ-316.

Lögregla ákvað að svipast um eftir bifreiðinni og stöðvaði akstur hennar í Oddeyrargötu. Var ökumaður, F, einn í bifreiðinni og gat lýsing starfsmanna Bautans átt við hann. Áfengislykt var af ökumanni og var hann því beðinn um að blása í SD-2 mæli og sýndi niðurstaða mælingarinnar 0,60‰. Að lokinni töku blóðsýnis var F haldið í fangageymslu vegna gruns um aðild að líkamsárás. Nokkru síðar komu félagar hans á lögreglustöðina til að leita hans. Kom þá í ljós að þar var um að ræða pilta sem höfðu farið inn á Bautann. Var ákærði C með upptöku af atburðinum sem hann sýndi lögreglu. Var hald lagt á spóluna sem er meðal gagna málsins.

Við áframhaldandi rannsókn tók lögregla ljósmyndir af vettvangi, skýrslur af vitnum, en einnig kæruskýrslu af nefndum X þann 9. ágúst svo og af eiganda veitingastaðarins vegna ætlaðs húsbrots 11. sama mánaðar. Þá voru ákærðu yfirheyrðir af lögreglu 21. september sl.

Að ósk rannsóknaraðila ritaði Ó-kk-nf I-kk-nf læknir áverkavottorð vegna komu X á slysadeild Fjórðungssjúkrahússins á Akureyri þann 9. ágúst 2005, kl. 13:57. Vottorðið er dagsett 30. ágúst s.l. og segir þar m.a.:

„Við skoðun bar [X] sig vel. Ekki var að sjá nein áverkamerki í hársverði eða á höfðinu. Engin eymsli voru við þreifingu heldur í hársverði eða yfir augnumgjörð eða nefrót. Væg eymsli voru við þreifingu neðan vinstra kinnbeins. Ekki var að sjá neinar blæðingar í munnholi og allar tennur voru fastar og heilar. Hreyfing háls var algjörlega eðlileg og engin eymsli við þær hreyfingar.Engin bólga á hálsinum og engin eymsli við þreifingu yfir barkakýli eða viðbeinum. Að öðru leyti kvartaði [X] ekki yfir neinum eymslum.“

Í niðurlagi vottorðsins er það álit látið í ljós að greind áverkamerki við vinstra kinnbein séu óveruleg og að ekki sé gert ráð fyrir því að [X] beri varanleg mein af þeim áverka.

II.

Framburður ákærðu og vitna.

Ákærði A kveðst hafa verið á ferð á Akureyri ásamt fimm öðrum piltum, en er atvik máls gerðust hafi þeir verið að leita að veitingastað til að borða á. Þeir hafi haft meðferðis myndbandsupptökuvél til að taka upp eitthvað skemmtilegt. Ákærði kveðst ekki áður hafa komið á Bautann en þrír úr hópnum hafi farið þangað fyrr um daginn. Ákærðu hafi séð B-kk-þf og galopna hurð og haldið að það væri inngangur staðarins. Þegar inn var komið hafi þeir áttað sig á að svo var ekki en hann hafi ekki séð að á hurðinni stóð „skrifstofur“ fyrr en við rannsókn málsins. Þegar inn var komið hafi brotaþoli, X birst og sagt þeim að fara út og verið með skæting. Þeir hafi verið á leiðinni út þegar brotaþoli hafi byrjað að ýta í ákærða. Ákærði hafi ýtt til baka og brotaþoli þá kýlt ákærða. Ákærði kveður brotaþola hafa verið snælduóðan og ákærðu hafa reynt að róa hann. Meðákærði B hafi tekið brotaþola hálstaki til að róa hann en hann hafi rifið í ákærðu, peysur þeirra, og beðið einhvern að hringja á lögreglu. Ákærði kveður brotaþola hafa haldið áfram þegar út var komið og rifið bol meðákærða B og kýlt hann. Aðspurður kveðst ákærði ekki hafa slegið brotaþola, hann hafi aðeins ýtt í hann en ekki fast. Brotaþoli hafi átt upptök átakanna; hann hafi farið að ýta í ákærða þegar þeir voru á leið út. Aðspurður segir ákærði brotaþola hafa rifið peysu hans þegar þeir voru enn inni.

Ákærði B kveðst hafa farið í hringferð um landið með félögum sínum til að leita að atriðum til að taka upp á myndbandsupptökuvél. Hluti hópsins hafi farið að borða en hann og meðákærðu hafi farið inn þar sem stóð „skrifstofa, opið 9-17“. Ákærði kveðst ekki áður hafa farið inn á Bautann en hinn hluti hópsins hafi verið búinn að fara þar inn. Ákærðu hafi gengið inn og til hægri inn í eldhús og kveðst ákærði hafa gengið fyrstur. Þar hafi þeir hitt brotaþola X sem sagði þeim að fara út. Þeir hafi ætlað út en aðeins grínast á leiðinni og verið að taka upp á myndbandsupptökuvél. Brotaþoli hafi tekið þessu mjög illa og ýtt í meðákærða A. Þeir hafi farið að ýtast á en brotaþoli átt upptökin að því. Meðákærði A og brotaþoli hafi haldið hvor í annan en A þó haft yfirhöndina og haldið brotaþola. Ákærði kveðst þó ekki hafa séð annað fært en taka brotaþola hálstaki til að stía þeim í sundur, ekki hefði dugað að taka meðákærða A því brotaþoli hafi verið svo æstur og hefði ráðist aftur á meðákærða A. Ákærði kveðst þó ekki hafa ætlað að meiða brotaþola. Ákærði segir þetta hafa leiðst út fyrir staðinn og þegar hann hafi ætlað að labba í burtu hafi brotaþoli rifið bol hans til að hindra að hann færi en þeir hafi þó farið. Aðspurður um játningu ákærða á húsbroti fyrir lögreglu kveðst ákærði þá ekki hafa vitað hvað hugtakið fæli í sér og að hann hafi aðeins eftir á vitað að ekki mátti fara þarna inn. Ákærði kveðst telja að þeir hafi verið þarna inni í um fimm mínútur, átökin hafi líklega byrjað eftir um mínútu því brotaþoli hafi verið svo æstur. Ákærði segir ummæli um Skjá einn hafa verið lið í gríni þeirra. Aðspurður kveðst ákærði ekki hafa séð meðákærða A slá brotaþola.

Ákærði C segir hópinn hafa verið nýkominn til Akureyrar og hafa verið að leita að stað til að borða á. Hópurinn hafi því tvístrast og hluti hópsins farið á veitingastaðinn Bautann en komið aftur af því þeir fengu ekki að panta af barnamatseðli. Þeir hafi þá farið á Subway en meðákærðu A og B hafi hlaupið af stað og hann hafi kveikt á myndbandsupptökuvélinni og hlaupið á eftir þeim. Ákærði kveðst hafa séð meðákærðu hlaupa inn um opnar dyr og hafa elt þá, hann hafi bara horft á skjáinn og því ekki séð hvaða dyr þetta voru. Hann kveðst hafa staðið upp við kæli sem sjá má á framlagðri mynd lögreglu nr. 5, meðákærði A á græna gólfinu en brotaþoli beint á móti meðákærða A í efri tröppunni. Ákærði hafi því staðið á bak við brotaþola X. Meðákærði B hafi þá verið inni í kjötvinnslu. Ákærði kveður brotaþola hafa byrjað á spyrja hvað þeir væru að gera þarna inni og verið „með þvílík læti“. Hann hafi svo byrjað að ýta í meðákærða A sem hafi gripið á móti. Um leið og meðákærði A hafi sleppt höndum brotaþola hafi hann kýlt A. Því hafi meðákærði B tekið brotaþola hálstaki. Annar kokkur sem hafi komið að hafi ekki losað meðákærða B af brotaþola heldur reynt að róa brotaþola niður. Brotaþoli hafi hins vegar ráðist á meðákærða A á ný um leið og meðákærði B hafi sleppt honum. Þegar út var komið hafi brotaþoli haldið áfram og rifið boli ákærða og meðákærða B, þá hafi hann ítrekað gripið í myndavélina og hrist hana. Aðspurður segir ákærði að leiðin inn í eldhús hafi verið bein og greið. Ákærði kveðst hafa tekið upp alla atburðarrásina nema höggið sem brotaþoli veitti meðákærða A, þá hafi hann verið að taka mynd af meðákærða B. Aðspurður kveðst ákærði ekki hafa séð meðákærða A slá brotaþola.

Vitnið X s-x-x kveðst hafa verið við vinnu sína á veitingastaðnum La Vita e Bella/Bautanum þegar tveir strákar sem hann hafði ekki séð áður komu inn í eldhúsið. Þeir hafi komið frá inngangi á skrifstofur staðarins. Vitnið kveðst hafa spurt þá hvað þeir væru að gera og ákærði A sagt að einhver væri að koma að lemja sig. Þeir hafi ekki upplýst um erindi sitt þarna og kveðst vitnið í fyrstu hafa haldið að þá vantaði upplýsingar, fyrir komi að menn villist í eldhúsið á leið á skrifstofurnar. Vitnið kveðst hafa beðið þá að fara út, hann hafi verið yfirmaður vaktarinnar. Þeir hafi hins vegar ekki hlýtt því heldur verið með fíflalæti. Ákærði A hafi farið niður á næsta þrep, í eldhús Bautans og hafi slegið vitnið á vinstra gagnauga. Vitnið kveðst hafa orðið óttaslegið, hann hafi ekki átt von á slíku í vinnunni. Hann hafi farið í ákærða A og líklega rifið bol hans. Þá hafi ákærði B komið og tekið vitnið hálstaki og dregið hann niður á næsta þrep. Þá hafi verið kallað eftir hjálp og D hafi komið og losað hálstakið. Loks hafi átökin borist út og þar hafi vitnið fengið högg á hægri kinn. Þar hafi þeir reynt að halda ákærðu þar til lögregla kæmi á staðinn. Aðspurt kveðst vitnið telja þetta hafa gengið hratt fyrir sig, líklega tekið um fjórar mínútur. Aðspurt um áverka kveður vitnið þá ekki hafa verið alvarlega. Vitnið hafi fundið til eymsla á gagnauga sem voru horfin daginn eftir. Þá hafi aðeins verið smá roði á kinn en mestu eymslin hafi verið á hálsi. Vitnið kveðst hafa orðið æst enda hafi verið ráðist á hann við vinnu sína. Vitnið kveðst ekki hafa hindrað ákærðu í að fara út en hafa farið á eftir þeim til að reyna að halda í þá þar til lögregla kæmi. Aðspurt segir vitnið engin vitni hafa verið að högginu í upphafi og það hafi ekki náðst á mynd. Myndavélinni hafi þá verið beint niður en hljóðin heyrist. Vitnið kveðst hafa tekið aðeins á ákærðu eftir að þeir byrjuðu, hann hafi ýtt við þeim en ekki veitt þeim högg. Vitnið kveðst hafa heyrt að ákærðu hefðu áður komið inn á Bautann og reynt að panta af barnamatseðli en ekki verið það heimilt. Þeir hafi verið með einhver læti þar. Þjónar sem sáu ákærðu eftir átökin hafi staðfest að um sömu mennina væri að ræða.

Vitnið E starfsmaður Bautans kveðst hafa verið við vinnu sína í eldhúsi La Vita e Bella/Bautanum þegar hann sá þrjá menn koma með upptökuvél. Kveðst hann hafa séð þá þar sem hann stóð í stiga við eldhúsið og heyrt einn þeirra segja við X að það ætti að lemja hann og svo farið niður í eldhús. Þá hafi annar maður farið niður líka og brotaþoli farið til þeirra til að biðja þá að fara. Þriðji maðurinn hafi svo komið með myndbandsupptökuvél. Vitnið hafi aðeins litið frá og spurt vinnufélaga sinn hvort hann sæi þetta og þá hafi slagsmál hafist. Vitnið kveðst ekki hafa séð upphaf átakanna en hafa séð að brotaþola var haldið hálstaki aftan frá. Þá hafi D verið sóttur og hann hafi leyst hálstakið og svo hafi átökin borist út og lokið fljótt eftir það. Ákærðu hafi einnig haft uppi hótanir. Þetta hafi tekið nokkrar mínútur. Aðspurt kveðst vitnið ekki muna alveg hvort högg gengu milli aðila. Brotaþoli hafi verið æstur en ekki verið að leita að slagsmálum. Aðspurt kveðst vitnið muna að brotaþoli hélt í bol eins ákærða og bolurinn hafi rifnað þegar sá reyndi að flýja. Vitnið kveðst telja að brotaþoli hafi ætlað að varna ákærða að komast burt því að lögregla væri á leið á staðinn. Aðspurt kveður vitnið átökin hafa verið nokkuð hörð og hann hafi séð smá för á hálsi brotaþola. Vitnið kveðst ekki vita til þess að fólk sem ætli að fara að borða villist þarna inn en kveðst hafa heyrt að ákærðu hafi verið búnir að koma inn á veitingastaðinn fyrr sama dag.

Vitnið D kveðst hafa verið í veitingasalnum þegar þjónn kom hlaupandi og sagði að ráðist hefði verið á yfirkokkinn. Vitnið hafi þá hlaupið í kjötvinnsluna þar sem brotaþoli hafi verið auk þriggja manna sem vitnið kannaðist ekki við. Einn mannanna hafi haldið brotaþola X hálstaki og vitnið hafi farið og hjálpað brotaþola. Þegar hann hafi verið orðinn laus hafi þeir átt einhver orðaskipti sem hafi haldið áfram þegar út var komið. Þar hafi einnig orðið einhverjar stympingar og brotaþoli hafi rifið bol eins mannanna. Úti hafi brotaþoli einnig fengið högg en vitnið kveðst ekki muna hver veitti honum höggið. Vitnið kveðst muna að ákærðu hafi verið með upptökuvél og þeir hafi sagst vera að taka upp fyrir sjónvarpsþátt. Aðspurt kveður vitnið átökin hafa verið nokkuð hörð, þegar hann hafi komið að hafi brotaþoli verið kominn með litabreytingar á andliti vegna hálstaksins. Vitnið kveðst ekki hafa séð brotaþola fá högg innandyra og ekki muna eftir áverkum á brotaþola. Aðspurt kveðst vitnið ekki vita til þess að fólk sem ætli að borða á Bautanum hafi villst þarna inn. Vitnið kveður þann sem tók brotaþola hálstaki ekki hafa streist á móti þegar hann losaði takið. Brotaþoli hafi verið æstur en þó ekki meira en aðstæður gáfu tilefni til.

III.

Í ákæruskjali er ákærðu öllum gefið að sök húsbrot með því að hafa í heimildarleysi ruðst um starfsmannaaðgang og inn í eldhús veitingahússins Bautans.

Við meðferð málsins fyrir dómi hafa ákærðu neitað sök og m.a. haldið því fram að útihurð sú sem þeir fóru inn um hafi staðið opin.

Við athugun á framlögðu myndbandi, sem sýnt var við aðalmeðferð málsins sést að ákærðu B og A staldra við útihurðina áður en þeir fara inn í veitingastaðinn og virðast þeir hafa opnað hana. Óumdeilt er að ákærði C fylgdi meðákærðu eftir með upptökuvél. Í þessu viðfangi er til þess að líta að á nefndri útihurð er áletrað „skrifstofa opin 9-17“ og verður því að telja að öllum sé heimilt að fara þarna inn, a.m.k. í þeim erindum að heimsækja skrifstofur veitingastaðarins. Verður því ekki fallist á að ákærðu hafi framið húsbrot með því að fara inn um dyrnar.

Á umræddu myndbandi má m.a. fylgjast með því er ákærðu leggja leið sína upp stiga að annarri hæð veitingastaðarins, að hurð sem liggur annars vegar að stiga að skrifstofu og hins vegar inn stuttan gang. Að áliti dómsins má úr dyragættinni greinilega sjá að ef ekki er farið til vinstri að skrifstofunni heldur farið beint inn ganginn er komið inn á vinnusvæði starfsfólks. Liggur fyrir að ákærðu lögðu leið sína inn nefndan gang, en fóru síðan til hægri og inn í eldhús og kjötvinnslu veitingastaðarins. Á leið ákærðu eftir ganginum komu til þeirra tveir starfsmenn, klæddir kokkabúningum, og spurðu hvað þeir væru að gera þarna. Heyrist á myndbandinu að ákærði A segir „hann ætlar að lemja mig“ , en í framhaldi af því halda ákærðu rakleitt áfram inn í eldhús. Ákærði A stoppar loks í eldhúsinu en ákærði B fer áfram niður nokkur þrep, í kjötvinnslu staðarins og viðhefur þar leikræna tilburði.

Þegar ofangreint er virt verður að áliti dómsins að telja að ákærðu hafi áður en þeir fóru inn í eldhús veitingastaðarins ítrekað gefist tilefni til að snúa við á leið sinni, m.a. er þeir voru inntir eftir erindi sínu. Ákærðu báðust heldur ekki afsökunar á veru sinni eða gáfu til kynna með öðrum hætti að þeir hefðu óvart villst. Þegar þetta er virt í heild er það niðurstaða dómsins að ákærðu hafi hlotið að vera ljóst að þeim væri ekki heimill aðgangur að greindum hluta veitingastaðarins. Samkvæmt framangreindu verður að telja sannað að ákærðu hafi með háttsemi sinni brotið gegn ákvæði 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Fyrir liggur að eftir stutta viðdvöl ákærðu í eldhúsi og kjötvinnslu veitingastaðarins varð nokkur atgangur. Verður helst ráðið af nefndri myndbandsupptöku að atgangurinn hafi hafist eftir að starfsmaðurinn X kom á vettvang og innti ákærðu eftir erindi þeirra. Upptakan sýnir ekki að fullu upphaf viðskiptanna en af henni má ráða að X hafi mislíkað hátterni ákærðu, að handalögmál, án barsmíða, hafi hafist með honum og ákærða A, að X hafi ýtt A fáein skref afturábak, að ákærði B hafi gengið þar að og tekið X hálstaki, en sleppt taki sínu fljótlega eftir að vitnið D kom á vettvang. Eftir þessi viðskipti hverfa ákærðu af vettvangi eftir ítrekuð tilmælum starfsmanna veitingastaðarins.

Í ákæruskjali er ákærða A gefið að sök að hafa slegið X í andlitið í eldhúsi veitingastaðarins. Er það í samræmi við frásögn X að hann hafi fengið högg frá ákærða A á vinstra gagnauga. Ákærði A hefur neitað sök og segir X hafa farið að ýta í sig, að hann hafi ýtt á móti en X þá kýlt til hans. Meðákærðu styðja framburð ákærða A um þetta og eru ekki fleiri til vitnis um hvað þarna átti sér stað. Samkvæmt áðurröktu áverkavottorði Ó-kk-ef I-kk-ef læknis var ekki að sjá greinanleg ummerki eða áverka á X við skoðun um 2 ½ klst. eftir viðskiptin, en í vottorðinu er tekið fram að hann hafi lýst eymslum yfir og undir vinstra kinnbeini.

Með vísan til þessa og þess að X er í raun einn til frásagnar um ætlaða barsmíð verður að virtum ofangreindum gögnum ekki talið nægjanlega sannað að ákærði A hafi gerst sekur um þá háttsemi, sbr. 45. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Í ákæruskjali er ákærða B gefið að sök að hafa tekið brotaþola, X, hálstaki aftan frá í kjötvinnslu veitingastaðarins.

Af gögnum verður ráðið að áðurlýst framkoma ákærðu hafi valdið nokkru uppnámi hjá starfsmönnum veitingastaðarins, ekki síst hjá X, er mun hafa verið ráðandi á vettvangi er atvik máls gerðust. Líkt og áður var lýst, sbr. og frásögn ákærða B við meðferð málsins skarst hann fyrst í leikinn með nefndum hætti eftir að slegið hafði í brýnu með X og ákærða A í eldhúsinu. Liggur fyrir að hann sleppti takinu eftir að vitnið D kom á vettvang.

Samkvæmt nefndu læknisvottorði voru ekki önnur greinanleg ummerki eða áverkar á X eftir atganginn en væg eymsli yfir og undir vinstra kinnbeini.

Verður að ofangreindu virtu að leggja til grundvallar að X hafi ekki borið ummerki eftir tök ákærða B. Í ljósi þessa og atvika máls að öðru leyti ber að sýkna ákærða B af broti gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði A ekki áður gerst sekur um hegningalagabrot, en hins vegar fjórum sinnum hlotið sektarrefsingu fyrir umferðarlagabrot. Í ljósi þessa og með vísan til atvika málsins þykir mega fresta ákvörðun um refsingu hans og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningalaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærða B einu sinni verið gerð refsing vegna fíkniefnalagabrots. Með vísan til atvika málsins þykir mega fresta ákvörðun um refsingu hans og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningalaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði C sjö sinnum verið dæmdur til refsingar. Þann 8. janúar 2003 var hann dæmdur í eins mánaðar fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir líkamsárás. Þann 11. febrúar 2004 var hann dæmdur til greiðslu kr. 50.000 í sekt fyrir hraðakstur og sviptur ökurétti í 4 mánuði. Þann 4. mars 2004 var ákærði dæmdur í 6 mánaða fangelsi, þar af 3 mánuðir skilorðsbundnir í 3 ár, fyrir líkamsárás og fíkniefnalagabrot. Þann 2. júní 2004 var honum gert að greiða tvær sektir fyrir umferðarlagabrot, kr. 65.000 og kr. 60.000. Þann 19. maí 2005 var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi fyrir líkamsárás og var þá dómurinn frá 4. mars 2004 tekinn upp og dæmdur með. Þann 12. október 2005 var ákærða gert að greiða kr. 80.000 í sekt fyrir umferðarlagabrot. Það brot sem ákærði er nú dæmdur fyrir framdi hann áður en honum var gerð refsing þann 12. október 2005 og er því nú um hegningarauka að ræða og ber að ákvarða honum refsingu eftir reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til þessa og atvika málsins verður ákærða ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Í málinu liggur fyrir kostnaður vegna áverkavottorðs, kr. 12.500. Með vísan til úrslita málsins varðandi ákæru um líkamsárás greiðist sá kostnaður úr ríkissjóði.

Ákærði A greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef P-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 100.000, og er þá virðisaukaskattur innifalinn, en helmingur þeirra greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði B greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns Á-kk-ef P-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 100.000, og er þá virðisaukaskattur innifalinn, en helmingur þeirra greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði C greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns G-kk-ef S-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 150.000, og er þá virðisaukaskattur innifalinn.

Dómsuppsaga hefur tafist lítillega vegna anna dómarans.

Dóminn kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Frestað er ákvörðun refsingar ákærða A og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Frestað er ákvörðun refsingar ákærða B og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða C er ekki gerð sérstök refsing.

Ákærði A greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef P-kk-ef hrl., að fjárhæð kr. 100.000, en helmingur þeirra greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði B greiði helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef P-kk-ef hrl., að fjárhæð kr. 100.000, en helmingur þeirra greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði C greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-kk-ef hrl., að fjáræð kr. 150.000.