E-3522/2012

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar 3. maí sl., var höfðað með stefnu dagsettri 18. júlí 2012 sem þingfest var 25. október 2012.

Stefnandi er Sparisjóður Reykjavíkur og nágrennis, Lágmúla 6, Reykjavík.

Stefndu eru H-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, 101 b Rue de pommers, Lúxemborg og Fjárfestingarfélagið Selsvör ehf., Hvassaleiti 113, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær aðallega að dæmt verði ógilt fjölmyntareikningslán nr. 1752, dags. 3. október 2008, að fjárhæð 1.203.481,66 svissneskir frankar, með sjálfskuldarábyrgð stefnda Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., til stefnanda og ráðstöfun andvirði þess láns 3. október 2008 til uppgreiðslu á fjölmyntareikningsláni að fjárhæð 1.190.993,48 svissneskir frankar, dags. 15. ágúst 2005, nr. 267 með ábyrgð stefnda, H-kk-ef M-kk-ef S-kk-ef, gagnvart stefnanda. Þá er þess krafist að stefndi, H-kk-nf M-kk-nf, verði dæmdur til að greiða stefnanda 119.661.861 krónu með dráttarvöxtum frá 3. október 2008 til greiðsludags.

Til vara krefst stefnandi þess að rift verði þeirri ráðstöfun að losa stefnda, H-kk-þf M-kk-þf, undan persónulegri ábyrgð á fjölmyntareikningsláni nr. 267 með útgáfu nýs fjölmyntareikningsláns nr. 1752 í nafni stefnda Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf. Í þeirri ráðstöfun hafi falist útgáfa reikningsláns í erlendri mynt 3. október 2008 að fjárhæð 1.203.841,66 svissneskir frankar með gjalddaga 17. nóvember 2008 sem ráðstafað hafi verið til uppgreiðslu á fjölmyntareikningsláni nr. 267, útgefið 15. ágúst 2005 til , H-kk-ef M-kk-ef, upphaflega að fjárhæð 1.190.993,48 svissneskir frankar. Þá er þess krafist að stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, verði gert að greiða stefnanda 119.661.861 krónu með dráttarvöxtum frá 3. október 2008 til greiðsludags. Þá er, í báðum tilvikum, krafist málskostnaðar óskipt úr hendi stefndu.

Við þingfestingu málsins þann 25. október 2012 var ekki sótt þing af hálfu stefnda Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf.

Stefndi H-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf krefst þess aðallega að kröfum stefnanda verði vísað frá dómi, en til vara krefst hann sýknu. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar, auk virðisaukaskatts.

Í þessum þætti málsins er þess krafist af hálfu stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, að málinu verði vísað frá dómi og að stefnanda verði gert að greiða honum málskostnað ásamt virðisaukaskatti. Af hálfu stefnanda er þess krafist að kröfum stefndu um frávísun málsins verði hrundið og að málið verði tekið til efnismeðferðar. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

I

Málavextir eru þeir að stefndi, H-kk-nf M-kk-nf, óskaði 15. ágúst 2005 eftir reikningsláni að fjárhæð 1.190.993,48 svissneskir frankar. Fjárhæðin skyldi vera til reiðu á hlaupareikningi hans nr. 1163-26-030245 þann 17. ágúst 2005. Lánið skyldi skuldfærast af framangreindum hlaupareikningi í einu lagi, ásamt vöxtum og kostnaði, á gjalddaga 17. ágúst 2006. Vextir voru 12 mánaða LIBOR að viðbættu 1,9% álagi og heimilt var að framlengja lánið til eins árs, en greiða skyldi vexti á gjalddaga. Lánið var staðfest 15. ágúst 2005 af þáverandi sparisjóðsstjóra stefnanda, G-kk-þgf H-kk-þgf.

Stefndi, H-kk-nf M-kk-nf, óskaði 17. ágúst 2006 eftir framlengingu lánsins um eitt ár, til 17. ágúst 2007, þó þannig að báða framangreinda daga skyldu greiðast vextir af láninu. Beiðnin var samþykkt af stefnanda. Þann 27. ágúst 2008 óskaði stefndi, H-kk-nf M-kk-nf, enn eftir framlengingu lánsins, þannig að gjalddaginn skyldi verða 17. nóvember 2008 og var sú beiðni samþykkt af stefnanda.

Þann 25. september 2008 sendi aðstoðarmaður stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, tölvupóst til starfsmanns stefnanda og óskaði þess að beiðni fyrir systur stefnanda, Þ-kvk-þf J-kvk-þf S-kvk-þf, yrði afgreidd á „methraða“, þannig að fjölmyntareikningslán stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, yrði flutt á stefnda, Fjárfestingarfélagið Selsvör ehf. Þ-kvk-nf J-kvk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar, undirritaði 3. október 2008 beiðni um reikningslán í erlendum myntum þar sem þess var óskað að fjárhæð lánsins yrði til reiðu á reikningi nr. 1158-05-402185. Skyldi lánið skuldfærast af reikningnum á gjalddaga 17. nóvember 2008.

Þann 3. október 2008 var gefið út fjölmyntareikningslán nr. 1752 af hálfu stefnanda að fjárhæð 1.203.841,66 svissneskir frankar til stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf. Var lánið á gjalddaga 17. nóvember 2008. Var lánið notað til að greiða upp fjölmyntareikningslán stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, nr. 267, sem nam þá samtals 119.661.861 krónu.

Þann 8. janúar 2009 óskaði fyrirsvarsmaður stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar, eftir framlengingu á fjölmyntareikningsláni nr. 1752 til 6. mars 2009 og samþykkti stefnandi þá beiðni. Þann 13. mars 2009 óskaði fyrirsvarsmaðurinn enn eftir framlengingu á láninu til 1. júlí 2009 og að láninu yrði breytt úr 1.217.883,98 svissneskum frönkum í 860.537,25 evrur. Stefnandi féllst á þá beiðni.

Á lánafundi slitabús SPRON 22. október 2009 var beiðni um framlengingu lánsins hafnað. Var sú beiðni lögð fyrir á ný 2. nóvember 2009, en var enn hafnað.

Stefnandi sendi stefnda, Fjárfestingarfélaginu Selsvör ehf., áskorun 12. október 2010 um að greiða gjaldfallna skuld að fjárhæð 197.733.975 krónur, ellegar, með vísan til 5. töluliðar 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti, lýsa því yfir skriflega, innan þriggja vikna frá birtingu áskorunarinnar, hvort félagið væri fært um að greiða fjárhæðina innan skamms tíma.

II

Frávísunarkrafa stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, byggist í fyrsta lagi á því að málið sé svo vanreifað að það uppfylli ekki skilyrði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Í öðru lagi byggir hann á því að varakröfu verði vísað frá dómi þar sem málshöfðunarfrestur hafi verið liðinn er málið hafi verið höfðað gegn honum.

Varðandi fyrra atriðið bendi stefndi í fyrsta lagi á að þess sé hvergi getið í stefnu á hvaða grundvelli stefnandi geti haft uppi riftunarkröfur svo sem hann geri í varkröfu sinni. Hvergi sé gerð grein fyrir því að stefnandi sé fjármálafyrirtæki í slitameðferð, hvenær hún hafi byrjað, hvort stefnandi sé ógjaldfær, hver sé frestdagur, hvenær kröfulýsingarfresti hafi lokið eða hvaða réttarreglur gildi um slit fjármálafyrirtækis.

Þá séu dómkröfur og málsástæður sem þær séu reistar á óljósar. Stefnandi krefjist þess aðallega að lán til stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., frá 3. október 2008 verði dæmt ógilt og að stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, verði gert að greiða honum 119.661.861 krónu, auk dráttarvaxta. Í umfjöllun um kröfuna sé því hins vegar ýmist haldið fram að umræddur löggerningur sé af tilgreindum ástæðum ógildur eða að fella beri hann úr gildi. Til stuðnings kröfunni sé vísað til 31. gr., 33. gr. og 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Umfjöllun um lagaákvæðin og hvernig það tilvik sem til umfjöllunar sé verði heimfært til þeirra sé verulega ábótavant. Telji stefndi að tilefni hafi verið til nokkuð glöggrar útlistunar á því hvernig einstaklingur geti yfirhöfuð talist hafa beitt fjármálafyrirtæki, sem hafi á að skipa fjölmörgum sérfróðum starfsmönnum, misneytingu eða að óheiðarlegt eða ósanngjarnt geti talist af stefnda að krefjast þess að stefnandi standi við gerða samninga. Einnig sé vísað til 29. gr. laga nr. 7/1936, en enn óljósara sé með hvaða hætti stefndi eigi að hafa beitt stefnanda nauðung.

Helsta röksemd stefnanda fyrir kröfu um að lánið verði dæmt ógilt sé að fyrir dyrum hafi staðið samruni stefnanda og Kaupþings banka hf. Þess sé hins vegar ekki getið að ekki hafi orðið af þeim samruna. Það hafi því aldrei komið til þess að stefndi, H-kk-nf M-kk-nf, yrði yfirmaður starfsmanna stefnanda eða hefði boðvald yfir þeim.

Fullyrt sé að stefndi, Fjárfestingarfélagið Selsvör ehf., hafi verið síðri greiðandi en stefndi, H-kk-nf M-kk-nf, og stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, hafi verið það ljóst, enda hafi hann haft allar fjárhagsupplýsingar um félagið. Stefndi vísi til þess að við lánveitinguna til stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., hafi legið fyrir samningur við Gaum þar sem það félag hafi ábyrgst skuldbindingar stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., gagnvart stefnanda. Hafi það án efa ráðið miklu um ákvörðun stefnanda um að verða við lánsbeiðninni, enda hafi Gaumur á þeim tíma verið talinn fjársterkari aðili en stefndi, H-kk-nf M-kk-nf. Þessarar mikilvægu staðreyndar sé ekki getið í málatilbúnaði stefnanda. Þá sé órökstutt hvernig stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, hafi átt að vera kunnugt um málefni stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., en hann hafi aldrei komið nálægt rekstri félagsins eða átt þar hagsmuna að gæta.

Fyrir liggi að stefnandi sæti slitameðferð, þó þess sé ekki getið í stefnu. Samkvæmt 4. mgr. 103. gr. laga nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki gildi ákvæði XX. kafla laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. um slitameðferðina. Í 148. gr. laganna sé mælt fyrir um að ef höfða þurfi mál til riftunar skuli það gert innan sex mánaða frá því að skiptastjóri hafi átt þess kost að gera riftunarkröfuna. Fresturinn byrji þó aldrei að líða fyrr en við lok kröfulýsingarfrests. Þessi frestur hafi verið framlengdur í tólf mánuði að því er varði almenn þrotabú, en í tilviki fjármálafyrirtækja í 30 mánuði, sbr. 4. mgr. 103. gr. laga nr. 161/2002, sbr. lög nr. 146/2011.

Fresti til að lýsa kröfum í bú stefnanda hafi lokið 21. janúar 2010. Frestur stefnanda til að höfða riftunarmál hafi því verið á enda 21. júlí 2012. Eins og sjá megi af póststimpli á framlögðu skjali hafi stefna í málinu verið póstlögð til stefnanda 23. júlí 2012. Stefnan hafi borist stefnda nokkrum dögum síðar. Á bakhlið skjals sem virðist eiga að vera birtingarvottorð sjáist dagsetningin 24. júlí 2012. Stimplar á birtingarvottorði beri þess merki að birting stefnunnar hafi átt sér stað eftir 21. júlí 2012. Þegar af þessari ástæðu beri að vísa varakröfu stefnanda frá dómi.

Stefnandi beri sönnunarbyrði fyrir því að stefnan hafi verið birt áður en málshöfðunarfrestur hafi verið á enda. Af framangreindu sé ljóst að stefnan hafi ekki borist stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, fyrr en fresturinn hafi verið liðinn. Stefnandi hafi enn fremur sönnunarbyrði fyrir því að birtingin hafi farið fram samkvæmt lögum Lúxemborgar og ákvæðum Haag-samningsins, sbr. 1. mgr. 90. gr. og 2. mgr. 44. gr. laga nr. 91/1991. Birting stefnunnar hafi ekki uppfyllt skilyrði 1. mgr. 90. gr. og ekki verið innan málshöfðunarfrests. Ekki sé gerð tilraun til þess í stefnu að sýna fram á að birtingin hafi uppfyllt skilyrði laganna, þrátt fyrir að tilefni hafi verið til þess. Þá hafi stefndi fengið það staðfest hjá Sýslumanninum í Keflavík, sem annist stefnubirtingar samkvæmt Haag samningnum, fyrir hönd innanríkisráðuneytisins, að embættið hafi ekki haft milligöngu um birtingu stefnunnar.

Stefndi telji einnig að varakrafa stefnanda sé óskýr. Hvergi sé þess getið hver hafi tekið þá ákvörðun sem riftunarkrafan beinist að eða hver hafi tekið ákvörðun um að veita stefnda, Fjárfestingarfélaginu Selsvör ehf., nýtt lán. Við þetta bætist að þess sé ekki getið í stefnunni á hvaða grundvelli stefnandi geti haft uppi riftunarkröfur.

Stefnandi byggi riftunarkröfuna einkum á 141. gr. laga nr. 21/1991. Það sé meðal annars forsenda þess að riftun verði byggð á því lagaákvæði að ákvörðun sé ótilhlýðileg og að stefnandi hafi verið ógjaldfær eða orðið það vegna ákvörðunarinnar. Engin gögn séu lögð fram í málinu um stöðu stefnanda á þessum tíma. Þá sé ekki vikið að ábyrgð Gaums eða þýðingu hennar við mat á meintum ótilhlýðileika heldur látið við það sitja að fullyrða að stefndi, Fjárfestingarfélagið Selsvör ehf., hafi verið með neikvætt eigið fé. Engin gögn séu lögð fram sem sanni eða geri líklegt að stefndi, H-kk-nf M-kk-nf, hafi verið grandsamur um tilvist þeirra skilyrða sem séu tilgreind í 141. gr. Sambærilegir annmarkar séu á umfjöllun um aðrar riftunarreglur sem tilgreindar séu í stefnu.

Stefndi telji fjárkröfu á hendur sér í bæði aðal- og varakröfu vanreifaða. Ekki sé gerð grein fyrir grundvelli kröfunnar eða hvernig meint réttarbrot geti leitt til þess að fallist verði á hana. Þess sé einungis getið að krafan byggi á gengi svissnesks franka 3. október 2008 og hver fjárhæðin teljist í íslenskum krónum, án þess að nokkuð liggi fyrir um gengi svissnesks franka umræddan dag.

III

Stefnandi hafnar því að málið sé vanreifað af hans hálfu þannig að komi niður á vörnum stefnda, H-kk-ef M-kk-ef. Þau atriði sem hann vísi til varði allt efni sem séu öllum kunn og því óþarft að rekja. Þannig sé það alkunna að stefnandi sé í slitameðferð, en stefndi, H-kk-nf M-kk-nf, hafi verið bankastjóri Kaupþings banka hf. og þekki þetta því sérstaklega vel. Þá sé talað um rekstur stefnanda í þátíð og vísað til slitabús þess í stefnunni. Stefndi hafi auk þess lagt fram ákvörðun Fjármálaeftirlitsins um ráðstöfun eigna og skulda Sparisjóðs Reykjavíkur og nágrennis hf. Fullnægjandi upplýsingar liggi fyrir um stöðu stefnanda og ógjaldfærni. Þær réttarreglur sem gildi um slitameðferð fjármálafyrirtækis séu lög, sem eigi ekki að vera hluti af gögnum málsins. Stefna málsins fullnægi skilyrðum 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Þá beri greinargerð stefnda þess skýr merki að hann viti hvaða vörnum hann þurfi að tefla fram.

Kröfugerð stefnanda og málsástæður sem hann byggi á séu skýr. Kröfurnar séu skýrar og dómtækar. Fjárhæð fjárkröfu komi fram í erlendri mynt og íslenskum krónum. Allar aðrar upplýsingar um lánin komi fram.

Ítarlega sé fjallað um þær málsástæður er byggi á lögum nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga og skýrt frá því hvernig háttsemi stefnda sé heimfærð undir lagaákvæðin. Heimfærsla málavaxta og málsástæðna sé skýr. Þá sé gagnaöflun í málinu ekki lokið.

Varðandi fullyrðingar um að stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, hafi verið ljós fjárhagsstaða stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., sé bent á að ársreikningar áranna 2006 og 2007 hafi verið lagðir fram í málinu sem og ársreikningar félags stefnda, Hreiðars Más Sigurðssonar ehf. Fráleit sé sú fyllyrðing stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, að hann hafi ekki þekkt til stöðunnar, í ljósi þeirrar staðreyndar að stefndi, Fjárfestingarfélagið Selsvör ehf., hafi tekið lán til þess að greiða upp persónulegt lán hans.

Rétt sé að málshöfðunarfresti hafi lokið 21. júlí 2012. Stefnan hafi hins vegar verið réttilega birt stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, 20. júlí 2012, áður en fresturinn hafi verið úti. Efst á birtingarvottorði því sem liggi frammi í málinu segi að stefnan hafi verið birt 20. júlí. Birtingarvottorð sé ekki gefið út nema birtingin hafi tekist í samræmi við lög þess lands. Það sé fráleitt að það eigi að fjalla um birtingu í stefnu, svo sem stefndi telji, enda sé það ekki hægt. Stefnandi hafi nú lagt fram tölvupóst frá stefnuvotti um að birting hafi tekist í tæka tíð í samræmi við lög. Neðst í póstinum segi að skjöl sem stafi frá honum teljist rétt nema annað sannist. Samkvæmt lögum Lúxemborgar sé það fullnægjandi birting að stefna sé sett í póstkassa á heimili stefnda. Annað eintak af stefnunni hafi verið sent stefnda í pósti. Stefndi horfi fram hjá birtingarvottorðinu sjálfu í málinu. Ákvæðum 90. gr. laga nr. 91/1991 hafi að öllu leyti verið fylgt.

Stefnandi telji fullnægjandi grein vera gerða fyrir fjárkröfu hans í stefnu. Vísað sé til gengis 3. október 2008, en útprentun yfir gengisskráningu verði lögð fram síðar, enda sé gagnaöflun ekki lokið.

Stefnandi hafni því að ábyrgð Gaums hafi verið til staðar vegna lánsins. Hann hafi ekki séð skjal um ábyrgð þess fyrr en stefndi hafi lagt það fram í málinu. Einungis hafi verið minnst á ábyrgðina í tölvupósti, en ekki hafi verið gengið frá neinu samkomulagi gagnvart stefnanda. Þá sé framlagt skjal ekki í samræmi við gögn málsins.

Varðandi önnur atriði sem vanti upplýsingar og gögn um eigi enn eftir að bæta úr með frekari gagnaöflun.

IV

Í máli þessu krefst stefnandi þess aðallega að fjölmyntareikningslán stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., og ráðstöfun andvirði lánsins til uppgreiðslu á fjölmyntareikningsláni stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, verði dæmd ógild og stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, verði gert að greiða honum tiltekna fjárhæð. Varakrafa stefnanda lýtur að riftun þeirrar ráðstöfunar að losa stefnda, H-kk-þf M-kk-þf, undan persónulegri ábyrgð á fjölmyntareikningsláni með útgáfu nýs láns í nafni stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., og að stefnda, H-kk-þgf M-kk-þgf, verði gert að greiða honum tiltekna fjárhæð.

Stefndi, H-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, krefst frávísunar málsins, í fyrsta lagi þar sem málið sé svo vanreifað að það uppfylli ekki skilyrði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og í öðru lagi verði varakröfu vísað frá dómi þar sem málshöfðunarfrestur hafi verið liðinn er málið hafi verið höfðað gegn honum.

Stefndi telur málið vanreifað á þann hátt að annmarkar á því eigi samanlagt að leiða til frávísunar þess. Stefndi vísar meðal annars til þess að ekki sé í stefnu gerð grein fyrir því að stefnandi sé í slitameðferð og þar af leiðandi ekki gerð grein fyrir því hvernig stefnandi geti krafist riftunar á grundvelli laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Stefndi lagði fram í málinu ákvörðun Fjármálaeftirlitsins um ráðstöfun eigna og skulda Sparisjóðs Reykjavíkur og nágrennis hf. frá 21. mars 2009. Stefnda, sem var áður bankastjóri Kaupþings banka hf., er því fullkunnugt um slitameðferð stefnanda, auk þess sem til slitameðferðarinnar er vísað í stefnu. Hefur vörnum stefnda því ekki orðið áfátt vegna þess að ekki er gerð nánari grein fyrir slitameðferð stefnanda og verður málinu ekki vísað frá vegna þess.

Stefndi telur umfjöllun um málsástæður þær sem stefnandi byggi á óljósa. Í stefnu málsins er gerð grein fyrir málsástæðum og öðrum atvikum þannig að samhengi málsástæðna er ljóst. Þykir málatilbúnaður stefnanda að þessu leyti ekki fara í bága við ákvæði 80. gr. laga nr. 91/1991 um skýran og glöggan málatilbúnað.

Stefndi hefur einnig bent á að til þess sé vísað í stefnu að fyrir dyrum hafi staðið samruni stefnanda og Kaupþings banka hf. en þess ekki getið að ekki hafi orðið af samrunanum. Fyrir liggur að stefnda, sem eins og áður sagði var á þessum tíma bankastjóri Kaupþings banka hf., var fullkunnugt um fyrirhugaða sameiningu og jafnframt að ekki hafi orðið af henni. Þykir málið ekki vanreifað af þessum sökum.

Stefndi vísar til þess að ábyrgð Gaums Fjárfestingarfélags ehf. á láni til stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., hafi legið fyrir og því hafi verið nauðsynlegt að gera grein fyrir því. Stefnandi hefur hins vegar hafnað því að svo hafi verið. Stefndi hefur lagt fram undirritað samkomulag framangreindra aðila, ódagsett og óvottað. Í framlögðum tölvupósti, dags. 25. september 2008, sem inniheldur beiðni aðstoðarmanns stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, þar sem óskað er flutnings láns hans til stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., kemur fram að lánið sé með ábyrgð Gaums. Viðkomandi sé með undirritaðan samning um þetta, en klára þurfi pappírana í bankanum. Virðist sem svo hafi ekki verið gert, enda bera beiðni stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf., staðfesting á láninu til félagsins og önnur gögn vegna lánsins það ekki með sér að um slíka ábyrgð hafi verið að ræða. Þykir málið því ekki vanreifað af hálfu stefnanda að þessu leyti.

Stefndi telur fjárkröfu stefnanda gagnvart sér vanreifaða. Í stefnu kemur fram að krafa sé gerð um greiðslu á láni stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, sem var greitt upp 3. október 2008. Gerð er grein fyrir þeirri fjárhæð í svissneskum frönkum, en stefnufjárhæðin sé byggð á gengisskráningu þessa dags. Upplýsti lögmaður stefnanda í munnlegum málflutningi að upplýsingar um stöðu gengis svissnesks franka 3. október 2008 verði lagðar fyrir dóminn. Samkvæmt framangreindu er fullnægjandi grein gerð fyrir fjárkröfu stefnanda, en gagnaöflun er ekki lokið í málinu og því enn unnt að upplýsa um gengisskráningu þá sem byggt er á.

Stefndi telur varakröfu stefnanda um riftun óskýra þar sem ekki sé gerð grein fyrir því hver hafi tekið þá ákvörðun sem riftunarkrafan beinist að og ákvörðun um að veita nýtt reikningslán til stefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf. Þykir ekki unnt að fallast á að varakrafan sé óskýr vegna skorts á upplýsingum um þetta efni.

Stefndi byggir einnig á því að engin gögn í málinu sýni fram á ógjaldfærni stefnanda eða að stefnda hafi verið hún kunn, sem sé forsenda þess að fallist verði á riftunarkröfu hans, eða að stefnda hafi verið kunn staða meðstefnda, Fjárfestingarfélagsins Selsvarar ehf. Stefnandi á þess enn kost að afla gagna í málinu, en gagnaöflun hefur ekki verið lýst lokið. Þá koma annmarkar að þessu leyti til skoðunar við efnisúrlausn í málinu.

Óumdeilt er í málinu að frestur stefnanda til að höfða riftunarmál á grundvelli laga nr. 21/1991 var á enda 21. júlí 2012, sbr. 4. mgr. 103. gr. laga nr. 161/2012 um fjármálafyrirtæki, sbr. 1. gr. laga nr. 146/2011. Stefndi kveður stefnuna hafa verið birta sér eftir lok frestsins og því verði varakröfu stefnanda um riftun vísað frá dómi. Birtingarvottorð á frönsku liggur frammi í málinu, ásamt þýðingu löggilts skjalaþýðanda á því. Kemur þar fram að birting stefnunnar hafi farið fram 20. júlí 2012. Heimilisfang hafi verið sannprófað, en enginn hafi verið heima og stefnan því skilin eftir í póstkassa. Auk þessa hafi afrit verið sent stefnda með almennum pósti. Dagsetning póststimpils 23. júlí 2012 skýrist af þessu eintaki stefnunnar. Í vottorði stefnuvotts kemur fram að birtingin sé í samræmi við lög um meðferð einkamála þar í landi. Fyrir dóminn hefur verið lögð þýðing á 155. gr. lúxemborgskra laga um meðferð einkamála. Stefndi hefur ekki sýnt fram á að birting stefnunnar hafi ekki verið í samræmi við 90. gr. laga nr. 91/1991. Þá verður ekki fallist á að gera skuli grein fyrir því hvernig birting uppfylli skilyrði framgreindrar lagagreinar í stefnu. Verður því talið að birting stefnunnar hafi verið fullnægjandi og innan þess frests sem stefnandi hafði til málshöfðunarinnar.

Samkvæmt framangreindu þykja engir þeir annmarkar vera á stefnu eða stefnubirtingu sem varðað geti frávísun málsins, að hluta eða öllu leyti, og verður kröfu stefnda, H-kk-ef M-kk-ef, því hafnað.

Rétt þykir að ákvörðun um málskostnað bíði efnisdóms.

Úrskurð þennan kveður upp B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Kröfu stefnda, H-kk-ef M-kk-ef S-kk-ef, um að máli þessu verði vísað frá dómi er hafnað.

Ákvörðun um málskostnað bíður efnisdóms.