E-732/2012

Mál þetta, sem var þingfest 23. maí 2012, var höfðað af Arion banka hf., kt. 000000-0000, Borgartúni 19, Reykjavík.

Stefndi er G-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, Goðatúni 20, Garðabæ.

Stefnandi gerir þær dómkröfur að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 457.449 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 30. desember 2011 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi gerir aðallega þær dómkröfur að máli þessu verði vísað frá dómi. Til vara krefst stefndi sýknu af öllum kröfum stefnanda og til þrautavara að dómkröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Auk þess krefst stefndi málskostnaðar og til vara að hann verði felldur niður.

Var krafa stefnda um frávísun málsins frá dómi tekin til úrskurðar að málflutningi loknum þann 17. september sl.

I.

Stefnandi í máli þessu kveður málavexti og málsástæður vera þær að þann 24. maí 2004 hafi umsókn stefnda um stofnun veltureiknings með heimild til yfirdráttar verið samþykkt. Veltureikningurinn, sem tilheyri útibúi stefnanda, beri nú númerið 0314-26-701367. Yfirdráttarheimildin, sem samþykkt hafi verið af stefnanda að ósk stefnda, hafi runnið út án þess að uppsöfnuð skuld veltureikningsins hafi verið greidd og hafi reikningnum í kjölfarið verið lokað eða þann 30. desember 2011. Hafi þá uppsöfnuð skuld á reikningnum verið 457.449 krónur sem sé stefnufjárhæð þessa máls. Stefndi hafi fengið reglulega send yfirlit frá stefnanda um stöðu reikningsins á hverjum tíma, en stefnandi veit ekki til þess að stefndi hafi gert athugasemdir við þau yfirlit.

Samkvæmt almennum reglum kröfuréttarins og meginreglu samningaréttarins um skuldbindingargildi loforða og skyldu til að efna samninga beri stefnda að greiða kröfuna. Skuld þessi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Stefnandi vísar til almennra reglna kröfuréttarins og meginreglu samningaréttarins um skuldbindingargildi loforða og skyldu til að efna samninga en reglur þessar fái m.a. stoð í lögum nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Krafan um dráttarvexti, þar með talda vaxtavexti, byggist á ákvæði laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og varðandi varnarþing vísar stefnandi til 32. gr. laga nr. 91/1991.

II.

Sóknaraðili byggir frávísunarkröfu sína á því að málatilbúnaður varnaraðila sé vanreifaður og óljós.

Sóknaraðili kveður málavaxtalýsingu varnaraðila áfátt í stefnu. Kveður sóknaraðili að fyrir liggi að sóknaraðili hafi verið í bankaviðskiptum við útibú varnaraðila í Hveragerði og hafi verið um langt skeið og meðal annars hafi hann verið með launareikning þar, sem hann hafi lagt reglulega inn á, og hafi þeim peningum verið ráðstafað í svokallaða greiðsluþjónustu. Sóknaraðili hafi ekki haft prókúru á reikninginn og hafi ekki ráðstafað fjármunum úr honum. Ekki hafi verið sótt um, svo vitað sé, yfirdráttarheimild á reikningnum eða talið að reikningurinn sé með slíka heimild.

Þá liggi fyrir útskrift um stöðu á tékkareikningi frá 14. febrúar 2012, en ekki sé lagt fram heildstætt yfirlit um þá skuld sem deilt sé um í málinu eða hvernig eða á hvaða tíma hún hafi stofnast. Þá sé ekki heldur lögð fram umsókn um stofnun reikningsins eða beiðni um yfirdrátt eða skilmála fyrir reikninginn. Þannig sé engin skýring í málinu á tilurð yfirdráttarins, en eðlilegt sé, að fyrir liggi upplýsingar um stöðu á reikningnum og hreyfingar frá því að yfirdráttur hafi farið að myndast á reikningnum.

Fyrir liggi að sóknaraðili telji að skuldin eigi ekki að vera til staðar, enda viti hann ekki hvað hafi verið greitt og kunni ekki skil á því hver hafi tekið ákvörðun um að fara yfir á reikningi þeim sem um ræði, og samþykkis fyrir slíku hafi ekki verið leitað. Þá dragi sóknaraðili í efa að greiðslur þessar hafi verið í hans þágu og í samræmi við tilgang reikningsins og hafnar því að hann sé ábyrgur fyrir mögulegri skuld á reikningnum. Því liggi fyrir að honum sé í raun ómögulegt að átta sig á þeirri kröfu sem hann sé krafinn um í málinu vegna óskýrleika í málatilbúnaði varnaraðila.

Byggir sóknaraðili á því að stefnan uppfylli ekki e- og g-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 þar sem engin gögn hafi verið lögð fram eins og tekið er fram hér að ofan. Ekkert yfirlit yfir reikninginn hafi verið lagt fram, eingöngu útskrift yfir stöðuna á ákveðnum degi eða samningur um yfirdráttarheimildina.

Samkvæmt d-, e- og f-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 skuli í stefnu greina svo glöggt sem verða megi dómkröfur, málavexti og málsástæður og sé litið svo á að stórkostlega vanti á að það hafi verið gert í málatilbúnaði varnaraðila og verði því ekki hjá því komist að vísa málinu frá dómi.

III.

Varnaraðili krefst þess að frávísunarkröfu sóknaraðila verði hafnað auk þess sem hann krefst málskostnaðar úr hendi sóknaraðila.

Kveður varnaraðili fram koma, á framlögðu yfirliti yfir stöðu reikningsins, stofnun reikningsins þann 24. maí 2004. Þá hafi samningur verið gerður um greiðsluþjónustu þann 6. október 2006 og reikningnum lokað 30. desember 2011. Sóknaraðila sé fullljóst hver krafan sé, um tilurð hennar og tegund. Sóknaraðili hafi samþykkt hjá varnaraðila samning um greiðsluáætlun þann 6. október 2006. Þá hafi honum verið sent yfirlit yfir reikninginn mánaðarlega og hafi hann aldrei gert athugasemdir við það. Því hafi varnaraðili ekki talið nauðsyn á að leggja þau gögn fram við þingfestingu málsins. Hins vegar sé gagnaöflun ekki lokið og þau gögn verði lögð fram síðar, verði málinu ekki vísað frá dómi. Þau gögn sem vanti í málið breyti engu um málsgrundvöll varnaraðila heldur snúi að sönnunarbyrði varnaraðila. Það varði ekki frávísun málsins frá dómi.

IV.

Sóknaraðili byggir frávísunarkröfu sína á því að stefna uppfylli ekki kröfuna um skýran og glöggan málatilbúnað, sbr. 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Ekki sé skýrt frá í stefnu hvernig umþrætt skuld hafi orðið til og með hvaða heimild reikningurinn hafi verið yfirdreginn. Sóknaraðili vísar aðallega til d-, e- og f-liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Við munnlegan málflutning vísaði sóknaraðili til g-liðar 1. mgr. 80. gr. laganna og var því ekki mótmælt af hálfu varnaraðila.

Í d-lið segir að í stefnu skuli greina svo glöggt sem verða má dómkröfur stefnanda, svo sem fjárhæð kröfu í krónum, bætur fyrir tiltekið skaðaverk án fjárhæðar ef enn er óvíst um hana, vexti ef því er að skipta, viðurkenningu á tilteknum réttindum, ákvörðun á eða lausn undan tiltekinni skyldu, refsingar fyrir tilgreind orð eða athafnir, ómerkingu tiltekinna ummæla, málskostnað o.s.frv. Í dómkröfum í stefnu er krafist tiltekinnar fjárhæðar ásamt dráttarvöxtum frá tilteknum degi til greiðsludags og vísað til 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga varðandi dráttarvexti. Þá er krafist málskostnaðar. Eru dómkröfur í fullu samræmi við d-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991.

Í e-lið ákvæðisins segir að tilgreina skuli í stefnu málsástæður sem stefnandi byggi málsókn sína á, svo og önnur atvik sem þurfi að greina til þess að samhengi málsástæðna verði ljóst, en þessi lýsing skuli vera gagnorð og svo skýr að ekki fari milli mála hvert sakarefni sé. Í stefnu eru málsástæður stefnanda tilgreindar uppsöfnuð yfirdráttarskuld að fjárhæð 457.449 krónur á veltureikningi nr. 0314-26-701369 sem hafi stofnast þegar heimild til yfirdráttar hafi runnið út og skuldin hafi þá ekki verið greidd upp. Þrátt fyrir að málsástæður mættu vera nákvæmari eða ítarlegri, telur dómurinn þær nægjanlega skýrar þannig að ekki skaði varnir stefnda og séu skilyrði e-liðar því uppfyllt.

Í f-lið ákvæðisins segir að koma eigi fram í stefnu tilvísun til helstu lagaákvæða eða réttarreglna sem stefnandi byggi málatilbúnað sinn á. Í stefnu er vísað til almennra reglna kröfuréttarins og meginreglu samningaréttarins um skuldbindingargildi loforða og skyldu til að efna samninga og vísað til laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga því til stuðnings. Krafan um dráttarvexti, þar með talda vaxtavexti, byggist á ákvæði laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Þá er vísað sérstaklega til 1. mgr. 6. gr. laganna í dómkröfum. Vísað er til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 vegna kröfunnar um málskostnað og til 32. gr. laga nr. 91/1991 varðandi varnarþing. Ekki verður annað séð en að ofangreind tilvitnun til lagaákvæða, kröfum varnaraðila til stuðnings, sé í samræmi við fyrrgreint ákvæði.

Í g-lið ákvæðisins er kveðið á um að leggja skuli fram helstu gögn sem stefnandi hafi til sönnunar og þau gögn sem hann telji að enn þurfi að afla. Varnaraðili lagði fram við þingfestingu málsins útprentun af viðskiptareikningi nr. 0314-26-701367. Kemur fram á yfirlitinu að um sé að ræða yfirlit frá Arion banka hf., Hveragerði, númer reikningsins, eigandi hans, heimasími og nafn prókúruhafa, „A-kvk-nf L-x-x“ og kennitala hennar, staða reikningsins þann 14. febrúar 2012, yfirdráttarskuldin, dagsetning vanskila, stofndagur reikningsins, síðasta hreyfingardagsetning og síðasta útskrift. Þá koma fram upplýsingar um vaxtaflokk, gjaldflokk, að útskrift sé mánaðarlega og „A Greiðsluþjónusta (R)“. Þá lagði stefnandi fram ódagsetta lokaviðvörun og innheimtubréf dagsett 15. febrúar 2012.

Þó svo að finna megi að málatilbúnaði varnaraðila að því leyti að leggja hefði mátt fram frekari gögn við þingfestingu málsins, snúa þeir annmarkar að sönnun þess að varnaraðili eigi þá kröfu sem hann gerir í málinu. Af stefnu og framlögðum gögnum í málinu má sóknaraðila vera ljóst hver málsgrundvöllur varnaraðila er og hvernig hann hyggst styðja kröfugerð sína. Verður því fallist á að varnaraðili hafi lagt nægilega skýran grundvöll að máli sínu á hendur sóknaraðila og komi þeir annmarkar, sem má að finna, ekki að sök við varnir í málinu. Þá hefur gagnaöflun ekki verið lýst lokið og lýsti varnaraðili því yfir við munnlegan málflutning um frávísunarkröfuna að þau gögn sem lögð verði fram, verði málinu ekki vísað frá dómi, snúi að samningi milli aðila um greiðsluþjónustu og yfirdráttarheimild. Þó svo að rétt hefði verið að leggja þau gögn fram við þingfestingu málsins, veldur það ekki frávísun málsins frá dómi.

Af öllu framansögðu ber að hafna kröfu sóknaraðila um að máli þessu verði vísað frá dómi.

Málskostnaðarákvörðun í máli þessu bíður efnisdóms.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan úrskurð.

ú r s k u r ð a r o r ð :

Kröfum sóknaraðila um frávísun á máli þessu frá dómi er hafnað.

Málskostnaðarákvörðun bíður efnisdóms.

Á-kvk-nf G-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 21. 9. 2012.