S-905/2008

I

Mál þetta, sem dómtekið var 14. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 11. júní 2008 „á hendur G-kk-þgf I-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Fálkagötu 25, Reykjavík, fyrir tilraun til sérstaklega hættulegrar líkamsárásar, en til vara hættubrot, með því að hafa að kvöldi laugardagsins 1. desember 2007, á veitingastaðnum Kringlukránni, Kringlunni 16 í Reykjavík, kveikt í aftanverðum jakka P-kk-ef V-kk-ef E-kk-ef, kennitala 000000-0000. P-kk-nf V-kk-nf varð eldsins fljótt var og náði að afklæðast jakkanum, slökkva eldinn og koma þannig í veg fyrir að líkamstjón hlytist af. Með þessu stofnaði ákærði lífi og heilsu P-kk-ef V-kk-ef í augljósan háska.

Þetta er talið varða við 2. mgr. 218. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981, en til vara við 4. mgr. 220. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af kröfum ákæruvaldsins. Þá er gerð krafa um málsvarnarlaun sem greiðist úr ríkissjóði.

II

Hinn 5. desember 2007 fór P-kk-nf V-kk-nf E-kk-nf til lögreglu og lagði fram kæru á hendur ákærða. P-kk-nf kvaðst hafa verið á jólahlaðborði á Kringlukránni að kvöldi 1. desember, með félögum af vinnustað sínum, Húsasmiðjunni í Súðarvogi, en þeir ákærði væru samstarfsmenn. P-kk-nf kvaðst hafa staðið nærri borði þar sem ákærði sat. Hefði hann skyndilega tekið eftir því að bakhliðin á jakka hans var logandi og kveikt hefði verið í frá miðjum botni jakkans. Hefði eldurinn náð um það bil 20 cm upp. P-kk-nf kvaðst hafa snarast úr jakkanum og slökkt eldinn. Ákærði hefði þá staðið þar nærri glottandi og sagt P-kk-þgf að standa ekki nærri kertum. P-kk-nf hefði ekki séð nein kerti nálæg.

P-kk-nf sagði í skýrslutökunni um tengsl við ákærða að þeir hefðu leigt íbúð saman um það bil ári fyrr. Ósætti hefði orðið á milli þeirra og leiðir skilið.

P-kk-nf kvaðst ekki hafa orðið fyrir líkamstjóni en meta jakka sinn á um það bil 10.000 krónur.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 22. janúar 2008 og skýrði svo frá að P-kk-nf hefði setið við endann á langborði þegar eldur kom upp og tveir menn hefðu verið milli hans og P-kk-ef. Þó kannaðist ákærði ekki við að hafa kveikt í jakkanum. Ef hann hefði kveikt í jakkanum myndi hann viðurkenna það og vera stoltur af því. Ákærði sagði ekki rétt að hann hefði elt P-kk-þf, eða sagt orð við hann fyrr en kviknaði í jakkanum. Þá taldi hann atvikið hafa orðið á milli eitt og tvö um nóttina. Hann kvaðst ekki heldur hafa sagt við J-kk-þf F-kk-þf Ó-kk-þf að hann hefði kveikt í jakkanum, en það er haft eftir J-kk-þgf í lögregluskýrslu.

III

Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi. Hann sagði þannig frá að umrætt kvöld hefði verið vinnustaðarskemmtun á Kringlukránni. Þeir vinnufélagarnir hefðu drukkið frá því klukkan fjögur um daginn, áður en þeir mættu í veisluna. Frá vinnustað þeirra hefðu verið um 40 manns. Við upphaf borðhaldsins hefðu þeir setið á nokkrum borðum en eftir borðhaldið fært sig á tvö langborð. Þegar atvikið áttu sér stað, um tíuleytið hefði bara verið setið á einu langborði, enda hefðu margir verið farnir.

Illindi hefðu verið milli ákærða og P-kk-ef um kvöldið. P-kk-nf hefði komið og sest við hliðina á ákærða þar sem ákærði settist. Þeir hefðu þó ekkert rætt saman.

Samskipti þeirra hefðu upphaflega orðið slæm vegna ágreinings út af húsnæði, en þeir hefðu leigt saman um hríð. Þeim samskiptum hefði lokið með því að P-kk-nf bar muni ákærða úr húsinu og út í snjó þannig að þeir eyðilögðust. Ákærði kvaðst hafa kvartað yfir P-kk-þgf við trúnaðarmann á vinnustað.

Ákærði sagði að hann hefði borið kveikjara að jakka P-kk-ef, neðarlega á jakkann í faldinn aftan á. Lítill logi hefði smitast yfir og ákærði slökkt hann með hendinni. P-kk-nf hefði þá setið í stól og jakkinn verið á stólbakinu. Ákærði kvað tvo menn hafa setið á milli hans og P-kk-ef og sagðist hafa teygt sig aftur fyrir þá með kveikjarann. Annar þessara manna hefði bent P-kk-þgf á jakkann og P-kk-nf þá staðið upp, tekið jakkann, hrist hann og slökkt í glóðinni. Ákærði sagði að loginn sjálfur hefði verið ívið stærri en af sígarettukveikjara, fjórir til fimm cm. Það hefði verið töluverður reykur af þessu.

Ákærði sagðist hafa verið vel ölvaður en muna skýrt eftir atburðum. Ákærði kvaðst hafa hætt í Húsasmiðjunni eftir þetta og vinna sem steinsmiður.

P-kk-nf V-kk-nf E-kk-nf bar að eftir borðhaldið hefði fólk farið að tala saman og skemmta sér. Atvikið hefði orðið á milli 10 og miðnættis. P-kk-nf hefði sest við borð þar sem ákærði sat einnig, þetta hefði verið við horn á borði. P-kk-nf hefði verið að tala við annan mann og því snúið baki í ákærða. Næst hefði P-kk-nf fundið fyrir hita í bakinu, staðið upp og farið úr jakkanum og séð að kviknað hafði í honum. Ákærði hefði beðið P-kk-þf að passa sig á kertunum til að kveikja ekki í jakkanum. P-kk-nf hefði litið í kringum sig en ekki séð nein kerti. Það hefði áður verið missætti milli þeirra ákærða, en engar erjur þetta tiltekna kvöld. P-kk-nf sagði um missættið að þeir hefðu verið að leigja saman ári áður en þetta gerðist og það hefði endað illa. Kenndu þeir hvor öðrum um það.

P-kk-nf sagði að það hefði logað neðst í jakkanum. Eldurinn hefði ekki verið kominn mikið af stað, hann hefði verið rétt byrjaður en ekki orðinn mikill. P-kk-nf hefði tekið jakkann og farið út fyrir á svalir sem voru ætlaðar fyrir reykingar. Hefði hann slökkt í jakkanum. Ákærði hefði elt P-kk-þf þangað og beðið dyravörð um að vísa P-kk-þgf út fyrir ólæti.

Inntur eftir því hvort hann hefði staðið eða setið þegar var kveikt í jakkanum sagði P-kk-nf að hann minnti núna að hann hefði setið. Hann þorði þó ekki alveg að fullyrða það. Hann hefði snúið baki í ákærða og því ekki séð hvað gerðist. Það hefði komið reykur af jakkanum sem hefði verið úr gerviefni.

P-kk-nf sagði að þetta hefði verið eldur en ekki glóð. Inntur eftir hvort loginn gæti hafa verið fjórir til fimm cm, sagði hann að hann hefði verið í geðshræringu, en teldi að loginn hefði verið um 15 cm og brunasárið á jakkanum fjórir til fimm cm.

P-kk-nf sagðist hafa innbyrt um það bil tvo bjóra þannig að hann hefði verið undir áhrifum en vitað hvað var að gerast í kringum hann.

K-x-x P-kk-nf D-x-x kvaðst hafa verið á Kringlukránni umrætt kvöld. Hann sagðist hafa séð þegar ákærði beygði sig niður með kveikjara og jakkinn „fuðraði“. Einhver eldfim efni hefðu verið í jakkanum. P-kk-nf hefði verið í jakkanum en rifið sig úr honum og hlaupið að borði upp við vegg. Þar hefði P-kk-nf verið að drepa í jakkanum. P-kk-nf hefði gengið að P-kk-þgf til að athuga hvort það væri virkilega rétt sem hann sá, P-kk-nf hefði þá opnað jakkann og hann „fuðrað“ aftur. P-kk-nf hefði lagt jakkann frá sér á borðið. P-kk-nf hefði ekki hlaupið út, heldur slökkt í jakkanum.

P-kk-nf sagði að þetta hefði verið eldur eins og þegar kveikt í hárlakki, eldurinn blossar upp og er svo búinn. Eldurinn hefði náð upp í bakið á P-kk-þgf og leitað upp. Það hefði orðið mikill reykur af þessu.

P-kk-nf sagði að þegar atvikið varð hefðu sumir verið búnir að borða en aðrir ekki. P-kk-nf hefði staðið og verið að tala við einhverja og snúið baki í hringborð þar sem ákærði sat. Í lögregluskýrslu er haft eftir P-kk-þgf að P-kk-nf hafi setið og snúið baki í ákærða þegar ákærði kveikti í jakkanum. P-kk-nf sagði, þegar þetta var borið undir hann fyrir dómi að P-kk-nf hefði setið svo staðið upp hallað sér yfir einhverja sem hann var að tala við og ákærði þá kveikt í. Ákærði hefði tekið upp sígarettu og verið með lítinn kveikjara. Það hefði verið vesen á milli ákærða og P-kk-ef og P-kk-nf beðið eftir að annaðhvort ákærði eða P-kk-nf myndi byrja á vandræðum. P-kk-nf kvað ekki hafa verið erjur milli þeirra um kvöldið. Í lögregluskýrslu sagði hann að erjur hefðu verið á milli þeirra um kvöldið og sagði P-kk-nf, þegar það var borið undir hann að eitthvert orðaskak hefði verið.

P-kk-nf sagðist hafa verið búinn að drekka hálft glas til tvo þriðju af bjór. Hann sagði ekki rétt að hann hefði drukkið frá því klukkan fjögur um daginn en hann hefði verið að vinna til fjögur.

Vitnið, J-kk-nf F-kk-nf Ó-kk-nf kvaðst ekkert muna eftir kvöldinu sökum áfengisneyslu. Hann hefði mætt í partí hjá ákærða fyrir matinn og fengið far hjá F-kk-þgf, vinnufélaga sínum, á Kringlukrána. Hann myndi ekki mikið meira þann dag. Inntur eftir því hvort hann myndi eftir að það hefði kviknað í jakka P-kk-ef sagði hann já, hann hefði að minnsta kosti fengið að heyra það daginn eftir. Hann kvaðst þó ekki hafa séð þetta. J-kk-nf sagðist halda að hann myndi muna eftir því.

Í lögregluskýrslu 22. janúar 2008 er haft eftir J-kk-þgf að í miðju borðhaldi hafi P-kk-nf skyndilega staðið upp frá borðinu og jakki hans verið skíðlogandi, hann hafi þó ekki séð ákærða leggja eld að jakkanum. Þegar þetta gerðist hafi P-kk-nf setið við hliðina á ákærða. Þetta var borið undir J-kk-þf fyrir dómi og sagði J-kk-nf þá að það gæti verið að hann hefði séð þetta en hann myndi ekki eftir þessu nú. Hann sagðist hafa gefið rétta skýrslu hjá lögreglunni og staðfesti undirskrift sína undir skýrslunnni. Hann gat ekki útskýrt hvað hann hefði átt við með skíðlogandi.

Í lögregluskýrslunni er haft eftir J-kk-þgf að ákærði hafi sagt honum daginn eftir jólahlaðborðið að hann hefði kveikt í jakka P-kk-ef af því að hann hefði orðið reiður er P-kk-nf settist við hliðina á honum. J-kk-nf kvaðst aðspurður ekki muna eftir að ákærði hefði rætt þetta við sig daginn eftir. Þeir hefðu hins vegar rætt þetta síðan. Ákærði hefði sagt að þetta hefði ekki verið það sem hann ætlaði sér. Hann hefði verið ölvaður. Þetta hefði kannski átt að vera fyndið og hrekkur en aldrei ætlunin að vinna P-kk-þgf mein. J-kk-nf kvaðst ekki muna hvort ákærði hefði talað um að P-kk-nf hefði verið í jakkanum eða jakkinn verið á stólbaki.

K-x-x B-kk-nf sagði þannig frá fyrir dóminum að hann hefði ekki séð kvikna í. Kvaðst hann ekki vita hvort hann hefði verið farinn af jólahlaðborðinu þegar atvik urðu. Hann hefði þurft að hafa afskipti af þessu síðar vegna samskipta þeirra ákærða og P-kk-ef. K-x-x sagðist hafa rætt við P-kk-þf og svo við ákærða, ásamt yfirmanni ákærða, G-kk-þgf Þ-kk-þgf. Ákærði hefði viðurkennt fyrir þeim G-kk-þgf að hafa gert þetta.

Inntur eftir því hvort ákærði hefði lýst nánar hvað hefði gerst sagði K-x-x að hann hefði ekki lýst þessu svo K-x-x myndi. Hann sagðist ekki vita hvort P-kk-nf hefði verið í jakkanum eða hann legið á stólbaki.

G-kk-nf Ó-kk-nf sagði þannig frá að eftir borðhald, sennilega rétt fyrir miðnætti umrætt kvöld, hefði hann setið við borð og verið í hrókasamræðum við félaga sína. Hefði hann litið upp og séð P-kk-þf vera að snúa sér við og einhvern eld í jakkanum hans. P-kk-nf hefði verið gríðarlega snöggur að klæða sig úr jakkanum, undið honum á endann á borð og náð að kæfa eldinn. G-kk-nf kvaðst ekki hafa séð kvikna í jakkanum. Hann hefði beðið P-kk-þf um að koma til sín eftir að þetta gerðist, P-kk-nf hefði sagt að það hefði verið kveikt í jakkanum. G-kk-nf hefði þá beðið hann um róa sig og reyna að leysa þetta á friðsaman hátt. Hann kvaðst hafa heyrt einhver hljóð, þannig hefði athygli hans verið vakin.

Inntur eftir því hvort þetta hefði verið mikill eldur, sagði G-kk-nf að eldtungur hefðu teygt sig upp úr jakkanum, þetta hefði verið töluverður logi. G-kk-nf kvaðst ekki muna til þess að það hefðu verið kerti nálægt.

G-kk-nf Þ-kk-nf skýrði svo frá að hann hefði ekki verið á Kringlukránni 1. desember 2007, en K-x-x hefði tjáð sér að ákærði væri sakaður um að hafa kveikt í jakka P-kk-ef. Hefðu þeir K-x-x talað við ákærða. Ákærði hefði verið tregur til en að lokum játað fyrir þeim að hafa kveikt í jakkanum. Ákærði hefði sagt að hann hefði rétt brugðið kveikjara undir jakkafaldinn, en vildi ekki viðurkenna að það hefði kviknað í. Jakkinn hefði sviðnað eitthvað.

Inntur eftir því hvort komið hefði til tals hvort P-kk-nf hefði verið í jakkanum eða jakkinn verið á stólbakinu, sagði G-kk-nf að hann hefði verið í jakkanum. Það hefði komið fram hjá ákærða að P-kk-nf hefði áreitt hann um kvöldið. Ákærði hefði verið orðinn pirraður og þegar P-kk-nf sneri bakinu í ákærða hefði hann sett kveikjarann í jakkafaldinn. G-kk-nf hefði ekki getað skilið þetta öðru vísi en að P-kk-nf hefði verið í jakkanum.

G-kk-nf kvaðst hafa skilið ákærða þannig að P-kk-nf hefði setið við hliðina á honum og svo þegar hann sneri sér frá honum hefði hann brugðið kveikjaranum undir jakkann.

IV

Eins og rakið var í kaflanum hér að framan játaði ákærði að hafa borið eld að jakka P-kk-ef V-kk-ef E-kk-ef eins og honum er gefið að sök. Þessi játning styðst við framburð vitna sem rakinn var. Ákærði hefur hins vegar haldið því fram að P-kk-nf hafi ekki verið í jakkanum, heldur hafi hann verið á stólbakinu og þess vegna hafi hann aðeins gerst sekur um skemmdarverk. Þetta fær ekki staðist því samkvæmt framburði P-kk-ef og þeirra K-x-x P-kk-ef D-kk-ef og G-kk-ef Ó-kk-ef var P-kk-nf í jakkanum þegar ákærði bar eld að honum. Samkvæmt þessu telur dómurinn sannað að ákærði hafi gerst sekur um þann verknað sem hann er ákærður fyrir. Verknaður ákærða varðar við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 20. gr. sömu laga, enda er það sérstaklega hættulegt að bera eld að fötum sem maður klæðist og getur það valdið miklu líkamstjóni. Hér fór hins vegar betur en á horfðist þar eð P-kk-þgf tókst að afklæðast jakkanum eins og rakið var.

Ákærði var, 17. nóvember 2003, dæmdur fyrir hlutdeild í rangri skýrslugjöf og tilraun til fjársvika, til að sæta fangelsi í þrjá mánuði en refsingin var skilorðsbundin til tveggja ára. Refsing ákærða nú er hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Rétt þykir að fresta fullnustu hennar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Ó-kk-ef H-kk-ef hdl., 167.328 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað og fellur hún niður að tveimur árum liðnum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Ó-kk-ef H-kk-ef hdl., 167.328 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

A-kk-nf Í-kk-nf.