arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-1/2017

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru 3. janúar 2017 á hendur ákærða, J-kk-þgf Ó. Þ-kk-þgf kt. ..., Heiðarbraut 65, Akranesi. Málið var dómtekið 13. janúar 2017.

Í ákæruskjali er ákærða gefið að sök „að hafa aðfaranótt mánudagsins 14. mars 2016 ekið bifreiðinni OY-X39 á Vesturlandsvegi, á móts við Árvelli í Reykjavík, sviptur ökuréttindum og með allt að 132 km hraða á klukkustund, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfilegur hámarkshraði er 90 km á klukkustund.

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., hvort tveggja sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Fyrirkall í máli þessu var birt fyrir ákærða 5. janúar 2017. Við þingfestingu málsins 13. sama mánaðar sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu ákæruvaldsins samkvæmt 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008. Með vísan til þeirrar lagagreinar þykir mega jafna útivist ákærða til játningar hans, enda fer sú niðurstaða ekki í bága við gögn málsins. Brot ákærða teljast því sönnuð og eru réttilega heimfærð til laga í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði frá árinu 2015 þrisvar sinnum gengist undir viðurlög hjá lögreglu fyrir brot gegn umferðarlögum. Ákærði gekkst síðast undir lögreglustjórasátt þann 18. apríl 2016 fyrir brot gegn umferðarlögum. Var refsing ákveðin 370.000 króna sekt og svipting ökuréttar í 13 mánuði.

Við ákvörðun refsingar er þess að gæta að ákærði hefur með dómi þessum þriðja sinn verið sakfelldur fyrir aksturs sviptur ökurétti. Með vísan til þess sem að framan hefur verið rakið þykir refsing ákærða nú, að sakaferli hans virtum og samkvæmt fastmótaðri dómvenju, réttilega ákveðin 30 daga fangelsi.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

G-kk-nf S-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, J-kk-nf Ó. Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

G-kk-nf S-kk-nf
S-6/2017

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru dagsettri 15. febrúar 2017 á hendur ákærða, A-kk-þgf I. E-kk-þgf, kt. ..., Laugalandi, Dalabyggð. Málið var dómtekið 28. febrúar 2017.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot á Akranesi, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 27. desember 2017, ekið bifreiðinni OUV66 óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóðsýni mældist tetrahýdrókannabínól 50 ng/ml), og sviptur ökuréttindum, á Garðabraut á Akranesi, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn. Á sama tíma haft í vörslum sínum 1,85 g af maríhúana, en lögreglan fann efnið í snyrtitösku við leit í bifreiðinni í framhaldi af handtöku ákærða.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987; og 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974; og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga. Þá er krafist upptöku á 1,85 g af maríhúana sem hald var lagt á við rannsókn málsins, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Fyrirkall í máli þessu var birt fyrir ákærða 17. febrúar 2017. Við þingfestingu málsins 28. sama mánaðar sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu ákæruvaldsins samkvæmt 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008. Með vísan til þeirrar lagagreinar þykir mega jafna útivist ákærða til játningar hans, enda fer sú niðurstaða ekki í bága við gögn málsins. Brot ákærða teljast því sönnuð og réttilega heimfærð til laga í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði frá árinu 2012 hlotið tvo dóma og þrisvar sinnum gengist undir viðurlög hjá lögreglu fyrir brot gegn umferðarlögum.

Með þeim brotum sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í máli þessu hefur hann í fjórða sinn verið sakfelldur fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og þriðja sinn verið sakfelldur fyrir að aka sviptur ökurétti, en ítrekunaráhrif vegna fyrri mála hafa enn ekki fallið niður, sbr. 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga. Að því gættu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði.

Með vísan til lagaákvæða sem í ákæru greinir verður áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Loks verður ákærði með vísan til. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 dæmdur til að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu, svo sem greinir í dómsorði.

G-kk-nf S-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-kk-nf I. E-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði sæti upptöku á 1,85 g maríhúana.

Ákærði greiði 92.499 krónur í sakarkostnað.

G-kk-nf S-kk-nf
S-7/2017

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru dagsettri 13. febrúar 2017 á hendur ákærða, V-kk-þgf J-kk-þgf, kt. ..., Glitvangi 11, Hafnarfirði. Málið var dómtekið 28. febrúar 2017.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa föstudaginn 6. janúar 2017 ekið bifreiðinni EAG06, óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ólöglegra ávana- og fíkniefna (amfetamín 140 ng/ml í blóðsýni) og sviptur ökuréttindum á Vesturlandsvegi uns lögreglan stöðvaði aksturinn vestan við Gröf í Hvalfjarðarsveit.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og við 1. mgr. 48. gr. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga.“

Fyrirkall í máli þessu var birt fyrir ákærða 23. febrúar 2017. Við þingfestingu málsins 28. sama mánaðar sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu ákæruvaldsins samkvæmt 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008. Með vísan til þeirrar lagagreinar þykir mega jafna útivist ákærða til játningar hans, enda fer sú niðurstaða ekki í bága við gögn málsins. Brot ákærða teljast því sönnuð og réttilega heimfærð til laga í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann frá árinu 2013 tvívegis gengist undir viðurlög með lögreglustjórasátt vegna umferðar- og fíkniefnalagabrota. Með brotum sínum nú hefur ákærði í þriðja sinn gerst sekur um brot gegn 45. gr. a. umferðarlaga.

Refsing ákærða þykir að brotum hans virtum hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga verður ákærði sviptur ökurétti ævilangt.

Loks verður ákærði með vísan til. 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála dæmdur til að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu, svo sem greinir í dómsorði.

G-kk-nf S-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, V-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærða greiði 92.499 krónur í sakarkostnað.

G-kk-nf S-kk-nf
S-45/2017

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið 23. janúar sl. er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Austurlandi, útgefinni 4. desember 2017:

„Á hendur R-kk-þgf R-kk-þgf, kt. […], […], […], „fyrir umferðarlagabrot í Fjarðabyggð með því að hafa laugardaginn 18. nóvember 2017, sviptur ökurétti, ekið bifreiðinni POU05, suður Eskifjarðarveg, að gatnamótunum við Norðfjarðarveg, í botni Eskifjarðar, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

I.

Fyrirkall í máli þessu var gefið út 5. janúar sl. og var það birt ákærða 8. sama mánaðar. Við þingfestingu málsins sótti ákærði ekki þing og boðaði ekki forföll og var málið þá dómtekið að kröfu fulltrúa ákæruvalds með vísan til 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Þykir mega jafna framangreindri útivist ákærða til játningar hans með vísan til ofangreindrar lagagreinar, enda fer sú niðurstaða ekki í bága við gögn málsins. Telst brot ákærða því nægjanlega sannað og er það réttilega heimfært til lagaákvæða í ákæru.

II.

Ákærði, sem er 43 ára, á samkvæmt sakavottorði nokkurn sakaferil að baki vegna umferðarlagabrota, einkum ölvunar- og sviptingaraksturs, sbr. ákvæði 45. gr. og 48. gr. umferðarlaganna nr. 50/1987 með síðari breytingum. Ákærði var þannig þann 8. desember 2008 dæmdur í 30 daga fangelsi vegna ítrekaðs ölvunarakstur, en einnig vegna sviptingaraksturs. Var hann þá jafnframt sviptur ökurétti ævilangt. Þann 4. febrúar 2011 var ákærði dæmdur til að greiða sekt til ríkssjóðs vegna sviptingaraksturs. Ákærði var þann 26. maí 2014 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi fyrir umferðarlagabrot, m.a. fyrir að aka ökutæki sviptur ökurétti. Þá var hann á ný dæmdur í tveggja mánað fangelsi þann 19. október 2015 fyrir sviptingarakstur. Loks var ákærði þann 19. september 2017 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir ölvunar- og sviptingarakstur, en jafnframt var þá áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting hans.

Ákærði hefur nú í sjötta sinn gerst sekur um að aka ökutæki sviptur ökurétti. Með hliðsjón af lýstum sakaferli og dómvenju þykir refsing ákærða nú eftir atvikum hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi.

Engan kostnað leiddi af rekstri málsins samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, R-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði.
S-120/2018

I

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið 11. desember sl., er höfðað af lögreglustjóranum á Norðurlandi vestra, 7. nóvember 2018, með ákæru á hendur G-kk-þgf S. H-kk-þgf, fæddum […], til heimilis að […], […], ,,fyrir umferðarlagarbrot með því að hafa, að kvöldi þriðjudagsins 30. október 2018, ekið bifreiðinni […] sviptur ökurétti, um […] við […].

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

II

Ákærði sótti þing þegar málið var þingfest 13. nóvember sl. og játaði skýlaust háttsemi þá sem honum er í ákæru gefin að sök. Að framkominni játningu ákærða var farið með málið eftir ákvæðum 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Með skýlausri játningu ákærða sem er í samræmi við gögn málsins telst sannað að hann hafi gerst sekur um háttsemi þá sem í ákæru greinir og þar er réttilega færð til refsiákvæða.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði fjórum sinnum áður sætt refsingu. Í maímánuði 2015 gekkst ákærði undir greiðslu sektar hjá lögreglustjóranum á Norðurlandi vestra vegna brots gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þá var hann jafnframt sviptur ökurétti í 18 mánuði. Ákærði var með dómi 5. nóvember 2015 sviptur ökurétti í tvö ár og gert að greiða sekt fyrir brot gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Í desember 2015 var ákærða gert að greiða sekt fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og sviptur ökurétti í níu mánuði frá 3. ágúst 2018. Síðastgreindi dómurinn var hegningarauki við dóminn frá 5. nóvember 2015. Loks var ákærða hinn 15. mars 2016 gert að sæta fangelsi í 30 daga fyrir brot gegn 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga.

Ákærði er samkvæmt framanrituðu nú sakfelldur fyrir að aka þriðja sinni sviptur ökurétti þannig að ítrekunaráhrifa gæti á milli brota hans. Þykir refsing hans því, að teknu tilliti til dómvenju, hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Sakarkostnaður hefur ekki fallið til við meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins sótti málið S-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á Norðurlandi vestra.

H-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði G-kk-nf S. H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

H-kk-nf H-kk-nf.
S-15/2017

I

Mál þetta sem dómtekið var 27. desember sl. var höfðað af lögreglustjóranum á Norðurlandi vestra 3. júlí 2017 á hendur Ó-kk-þgf I-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 060988-2349, Oddagötu 1, Skagaströnd „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa um hádegisbil föstudaginn 23. júní 2017 ekið bifreið, af gerðinni BMW-M5, sem bar erlendu skráningarmerkin FZ-7272 norður Oddagötu á Skagaströnd, sviptur ökurétti ævilangt.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

II

Ákærði sótti þing þegar málið var þingfest 11. september sl. og óskaði eftir að fá skipaðan verjanda en tók í því þinghaldi ekki afstöðu til sakarefnisins. Dómari varð við ósk ákærða og skipaði Þ-kk-þf S-kk-þf S-kk-þf hdl. verjanda hans og frestaði málinu til 24. nóvember sl. Þann dag var ákærði staddur á sjó og var málinu frestað til 14. nóvember sl. Af því þinghaldi varð ekki þar sem í millitíðinni hafði ákærði verið sóttur af lögreglu og færður fangelsi til afplánunar refsingar. Málið var síðan tekið fyrir 27. desember sl. og játaði ákærði í því þinghaldi skýlaust háttsemi þá sem honum er í ákæru gefin að sök. Með játningu ákærða, sem er í samræmi við önnur gögn málsins, telst sekt ákærða fyllilega sönnuð en háttsemi hans er réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði á ákærði að baki nokkurn sakarferil en hann hefur ítrekað frá árinu 2007 verið sakfelldur fyrir að aka undir áhrifum áfengis og- eða fíkniefna og þá hefur hann ítrekað, alls sjö sinnum, verið sakfelldur fyrir akstur sviptur ökurétti. Þá hefur honum í tvígang verið gerð refsing fyrir líkamsárásir. Ákærði er nú sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga (akstur sviptur ökurétti) og gætir ítrekunaráhrifa þannig að brot hans telst ítrekað í fimmta sinn og þykir refsing hans því, að teknu tilliti til dómvenju, hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði.

Sakarkostnaður féll ekki til við rannsókn máls þessa en ákærða hefur notið aðstoðar verjanda og ber að dæma ákærða til að greiða þóknun Þ-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns sem þykir hæfilega ákveðin 74.400 krónur og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu ákæruvalds sótti málið S-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á Norðurlandi vestra.

H-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, Ó-kk-nf I-kk-nf Ó-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

Ákærða greiði 74.400 króna þóknun verjanda síns, Þ-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns.

H-kk-nf H-kk-nf
S-1/2018

Mál þetta, sem tekið var til dóms 28. febrúar sl. er höfðað af lögreglustjóranum á Norðurlandi vestra 18. janúar sl. á hendur X, fæddum […],

„I. fyrir líkamsárás

með því að hafa að kvöldi þriðjudagsins 28. nóvember 2017, á heimili sínu að B á D, veist að eiginkonu sinni, Y, kt. 000000-000, sest ofan á hana þar sem hún lá í andyri (svo) íbúðarinnar og tekið hana hálstaki.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. fyrir barnaverndarlagabrot

Með því að hafa, er atvik þar er í ákærulið I. að framan greinir átti sér stað, jafnframt misboðið dóttur brotaþola, A, kt. 000000-0000, með því að veitast að móður A, sbr. ákærulið I., að henni ásjáandi.

Telst brot ákærða varða við 98. gr. barnaverndarlaga nr. 80, 2002 en til vara við 1. mgr. 99. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

B

Mál þetta var þingfest 12. febrúar sl. og fékk ákærði þá frest til að ráðfæra sig við lögmann og tók hann ekki afstöðu til sakarefnisins. Málinu var frestað til 21. febrúar en það þinghald féll niður vegna ófærðar. Málið var tekið fyrir á ný 28. febrúar sl. Í því þinghaldi játaði ákærði skýlaust háttsemi þá sem honum er í ákæru gefin að sök með þeirri athugasemd þó að hann hafi ekki að fyrra bragði ráðist að eiginkonu sinni. Af hálfu ákæruvalds var ekki gerð athugasemd við þessa lýsingu ákærða. Var þá farið með málið eftir ákvæðum 164. gr. laga um meðferð sakamála.

Með skýlausri játningu ákærða sem er í samræmi við gögn málsins telst sekt hans sönnuð. Brot ákærða samkvæmt ákærulið II telst, að teknu tilliti til atvika máls, varða við 1. mgr. 99. gr. barnavarndarlaga nr. 80/2002.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu sem máli skiptir við ákvörðun refsingar hans. Játning ákærða er honum til refsilækkunar en annars á hann ekki málsbætur. Að þessu virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi en efni eru til að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Sakarkostnaður hefur ekki fallið á mál þetta.

Af hálfu ákæruvalds sótti málið G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf lögreglustjóri á Norðurlandi vestra.

H-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði X, sæti fangelsi í 30 daga en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

H-kk-nf H-kk-nf
S-109/2018

Mál þetta, sem var dómtekið 6. september sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra útgefinni 26. júlí 2018, á hendur A-kk-þgf B-kk-þgf A-kk-þgf, kt. [...] Hornafirði,

„fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 4. júní 2017, framan við veitinga- og skemmtistaðinn Götubarinn í Hafnarstræti á Akureyri slegið [A], hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir [A], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 2.500.000, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu frá 4. júní 2017 til 1. júlí 2018, en síðan dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákærði sótti ekki þing, þrátt fyrir að hafa verið birt fyrirkall. Þar var þess getið að málið kynni að verða dæmt að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008. Er því heimilt samkvæmt 1. mgr. 161. gr. sömu laga með áorðnum breytingum að leggja dóm á málið að ákærðu fjarverandi, enda varðar brot ekki þyngri viðurlögum en þar er áskilið í a-lið og framlögð gögn verða talin nægjanleg til sakfellingar. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og með vísan til áverkavottorðs, dags. 10. nóvember 2018 er fallist á að brotið sé réttilega heimfært til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði hefur hreinan sakarferil. Ákveðst refsing hans fangelsi í tvo mánuði, skilorðsbundið eins og greinir í dómsorði.

Ákærði er sakfelldur fyrir líkamsárás og hefur viðurkennt bótaskyldu. Verður hann því dæmdur til að greiða brotaþola miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Með vísan til framlagðs áverkavottorðs þykja bætur hæfilega ákveðnar 400.000 krónur. Ekki var krafist málskostnaðar.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað, 228.110 krónur, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns eins og greinir í dómsorði, og er virðisaukaskattur þar meðtalinn.

Dóm þennan kveður upp A-kvk-nf S-kvk-nf aðstoðarmaður dómara.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, A-kk-nf B-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með áorðnum breytingum.

Ákærði greiði [A], 400.000 krónur.

Ákærði greiði 228.110 í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 198.710 krónur.
S-155/2018

Mál þetta, sem var dómtekið 16. nóvember sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, dagsettri 21. september 2018, á hendur, M-x-x S-x-x, kt. 000000-0000, ..., Akureyri,

„fyrir eftirtalin hegningarlagabrot á árinu 2018:

I. Fjársvik.

Með því að hafa 23. mars 2018, svikið út gistingu á Melur Guesthouse, Suðurgötu 29a á Akranesi, en ákærði gisti á heimilinu frá 23. til 25. mars, en lét sig hverfa af gistiheimilinu án þess að greiða fyrir þjónustuna að morgni 25. mars 2018.Ha

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II. Þjófnaður

Með því að hafa lok júní og byrjun júlí 2018, stolið samtals 53.600 krónum úr afgreiðslukassa á veitinga- og skemmtistaðnum Götubarnum, Hafnarstræti 96 á Akureyri, en ákærði starfaði við ræstingar á staðnum eftir lokun. Ákærði stal 12.000 krónum, aðfaranótt 30. júní, 13.600 krónum aðfaranótt 1. júlí og 28.000 krónum, aðfaranótt 7. júlí.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði sótti ekki þing, þrátt fyrir að hafa verið birt fyrirkall. Þar var þess getið að málið kynni að verða dæmt að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008. Er því heimilt samkvæmt 1. mgr. 161. gr. sömu laga með áorðnum breytingum að leggja dóm á málið að ákærða fjarverandi, enda varðar brot ekki þyngri viðurlögum en þar er áskilið í a-lið og framlögð gögn verða talin nægjanleg til sakfellingar. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði hefur hreinan sakaferil. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin sextíu daga fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins.

A-kvk-nf S-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, M-x-x S-x-x, sæti fangelsi í sextíu daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þess, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.
S-164/2018

Mál þetta, sem var dómtekið 16. nóvember sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, dagsettri 16. október 2018, á hendur J-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, og E-kvk-þgf B-kvk-þgf H-kvk-þgf, kt. 000000-0000, báðum til heimilis að ..., Akureyri,

„fyrir þjófnað, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 23. desember 2017, brotist inn í söfnunargáma á vegum Rauða Krossins, við Viðjulund 2 á Akureyri og stolið úr gámunum ótilgreindu magni af fatnaði.

Brot ákærðu teljast varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærðu sóttu hvorugt þing, þrátt fyrir að hafa verið birt fyrirkall. Þar var þess getið að málið kynni að verða dæmt að þeim fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008. Er því heimilt samkvæmt 1. mgr. 161. gr. sömu laga með áorðnum breytingum að leggja dóm á málið að ákærðu fjarverandi, enda varðar brot ekki þyngri viðurlögum en þar er áskilið í a-lið og framlögð gögn verða talin nægjanleg til sakfellingar. Verða ákærðu sakfelld fyrir þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru og þar er rétt heimfærð til refsiákvæðis.

Hvorugt ákærðu eiga sakaferil sem hefur áhrif á ákvörðun refsingar í máli þessu. Verða þau dæmd í 30 daga fangelsi hvort, og í báðum tilvikum skal fresta fullnustu refsingar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja, haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Engan sakarkostnað leiddi af rekstri málsins.

A-kvk-nf S-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, J-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða, E-kvk-nf B-kvk-nf H-kvk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.