E-8699/2009

Mál þetta, sem var dómtekið 21. október sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af Álfaborg ehf., Skútuvogi 6, Reykjavík, á hendur E-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, Álftamýri 42, Reykjavík, með stefnu birtri 18. júní 2009.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi greiði honum 209.109 kr. ásamt dráttarvöxtum, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 209.109 kr. frá 10. apríl 2008 til greiðsludags. Þess er krafist að vaxtavextir skv. 12. gr. s.l. leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti. Einnig er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hans hendi.

Málavextir

Ágreiningur málsins snýr að greiðslu tveggja reikninga með útgáfudögum 19. og 31. mars 2008. Hinn 30. apríl sl. skoraði stefnandi á stefnda að greiða reikninga þessa. Því var ekki sinnt og var málið því höfðað.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefandi er innflutningsfyrirtæki og verslun og selur m.a. dúka, teppi o.fl. Stefnandi kveður reikningana vera vegna kaupa stefnda á vörum af stefnanda í mars 2008. Þeir hafi ekki fengist greiddir þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Um lagarök er vísað til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, sem fái m.a. stoð í 45. gr., 47. gr. og 54. gr. laga nr. 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar er vísað til meginreglu 49. gr. laga nr. 50/2000. Um vexti er vísað til laga nr. 38/2001 og um málskostnað til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi kveður að hann hafi í mars 2008, ásamt Þ-kk-þgf E-kk-þgf, framkvæmdastjóra félagsins SDÞ ehf., farið í verslun stefnanda og skoðað teppi til að leggja á veitingastað sem félagið var þá að endurnýja og standsetja við Geirsgötu 9 í Reykjavík. Stuttu síðar hafi framkvæmdastjóri félagsins pantað teppi og þá vinnu sem stefnan lýtur að. Stefnandi hafi sent fulltrúa frá sér á veitingastaðinn að Geirsgötu 9, til að mæla fyrir efni og til að skoða aðstæður. Að því búnu hafi fulltrúi stefnanda sótt teppið og farið með það niður á Geirsgötu 9, þar sem hann lagði teppið á gólf veitingastaðarins.

Stefnandi hafi síðar sent stefnda reikning, fyrir teppinu og vinnunni á veitingastaðnum, og var hann stílaður á nafn og kennitölu stefnda. Stefndi kveður að þegar honum hafi verið ljóst á hvern reikningurinn var stílaður, hafi hann gert athugasemd við það og óskað jafnframt eftir nýjum reikningi, útgefnum á nafn félagsins sem pantaði teppið. Stefndi kveður að þrátt fyrir að hann hafi ítrekað óskað leiðréttingar á mistökum stefnanda við reikningsgerðina, hafi stefnandi hafnað leiðréttingu, án frekari skýringa.

Stefndi kveður að í maí 2009 hafi lögfræðingur stefnda haft samband við stefnanda, til að fá þennan misskilning endanlega leiðréttan. Skorað hafi verið á framkvæmdastjóra stefnanda, Ö-kk-þf S-kk-þf, að leggja fram gögn því til sönnunar að stefndi hafi persónulega og í eigin nafni óskað eftir teppinu á veitingastaðinn. Stefndi kveður að framkvæmdastjórinn hafi hafnað því, en skömmu síðar hafi borist símbréf úr faxnúmeri stefnanda. Stefndi telur að í því símbréfi felist engin staðfesting á kröfum stefnanda gagnvart stefnda, heldur einungis staðfesting á því að vinna var unnin fyrir stefnanda að Geirsgötu í mars 2008. Stefndi kveðst ekki vita til þess að hann hafi hitt umræddan S-kk-þf P-x-x og enn síður að hann hafi beðið hann um nokkra vinnu vegna sín persónulega, hvorki fyrr né síðar.

Stefnda kveður sér með öllu ókunnugt um hvers vegna stefnandi beini reikningum að sér persónulega, en ekki að því félagi sem pantaði teppið og átti og rak veitingastaðinn að Geirsgötu 9, enda var stefnda nauðsynlegt að fá reikninginn stílaðan á réttan aðila vegna bókhalds félagsins og innsköttunar á virðisaukaskattshluta reikningsins.

Stefndi telur ljóst af málsatvikum, staðsetningu vinnu og lagningar teppisins að umrætt teppi var ekki ætlað til persónulegra nota stefnda. Stefndi hafi ekki pantað teppið, heldur hafi það verið pantað f.h. félagsins af framkvæmdastjóra þess. Stefndi hafi ekki móttekið teppið og hafi hvorki undirritað pöntun á teppinu né staðfest reikninginn sem stefnan byggir á. Stefndi heldur því fram að hann geti á engan hátt borið ábyrgð á því að stefnandi beini kröfu sinni að röngum aðila, enda hefði stefnanda, sem hefur verið í viðskiptum í langan tíma, átt eða mátt vera ljóst, að teppið gat ekki verið keypt til persónulegra nota stefnda, heldur til notkunar á veitingastaðnum við Geirsgötu 9, sem var í eigu félagsins SDÞ ehf.

Kröfu sína um sýknu byggir stefndi á 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þar sem stefnandi hafi ekki stefnt réttum aðila en ljóst sé að stefndi hvorki pantaði né keypti þá vöru og þjónustu, til persónulegra nota, sem stefnan lýtur að. Einnig er vísað í meginreglur samninga- og kröfuréttar um tilurð kröfu og stofnun samnings á milli aðila. Krafa um málskostnað styðst við XXI. kafla laga nr. 91/1991.

Skýrslur fyrir dómi

K-kk-nf Ö-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, kvað stefnda hafa komið í verslunina Álfaborg við annan mann og leitað til hans. Það hafi hann væntanlega gert vegna fyrri viðskipta stefnda og þess að stefndi vissi að hann myndi láta hann fá gott tilboð. K-kk-nf vissi að teppið var ætlað á veitingastað. Hann kveðst hafa gert E-kk-þgf ljóst að tilboðið væri til hans, enda var það á nafni E-kk-ef. Reikningur er gerður eftirá því ekki var vitað strax um efnismagnið. Aldrei var rætt um annað en að þetta væru viðskipti E-kk-ef og það hafi verið skilyrði fyrir viðskiptunum og afslættinum af hálfu söluaðila. K-kk-nf kveður að E-kk-nf hafi ekki verið tilbúinn að greiða strax fyrir teppið, en E-kk-nf var persónulega með opinn viðskiptareikning hjá stefnanda. Hjá Álfaborg sé ákveðið ferli þegar menn vilji stofna viðskiptareikning. Það þurfi að fylla út sérstakt eyðublað og er síðan m.a. tékkað á greiðslugetu viðkomandi. K-kk-nf kveður að teppið hafi verið lagt á gólfið og reikningur gerður og E-kk-þgf sendur greiðsluseðill. Um það bil mánuði seinna var farið að rukka og hringt í E-kk-þf. Hann hafi beðið um greiðslufrest. Síðan var hann rukkaður aftur og þá hafi hann borið fyrir sig að lögnin á teppinu hafi ekki verið nógu góð. Þeir hafi þá sent teppalagningarmanninn aftur á staðinn, sem komst að því að hellst hafði niður í teppið og það hefði hlaupið. Reynt var að laga þetta á kostnað stefnanda. Innheimtutilraunirnar héldu áfram og var oft hringt í E-kk-þf sem sífellt var með afsakanir. Löngu seinna hafi komið fram hjá E-kk-þgf að hann ætti ekki að greiða fyrir teppið heldur SDÞ ehf. Stefnandi samþykkti það ekki þar sem viðskiptin hefðu verið gerð við E-kk-þf. Eftir að krafan var komin í innheimtu hafi verið hringt frá Case lögmönnum til stefnanda og þeir viljað frá sönnun fyrir því að teppið hefði verið lagt á gólfið. Þeir hafi þá haft samband við teppalagningarmanninn sem hafi lagt fram gögn um teppalögnina. K-kk-nf segir að aldrei hafi verið minnst á SDÞ ehf. sem kaupanda og hann hafi ekki vitað um tilvist þess félags.

K-kk-nf kveður engin undirliggjandi gögn vera til staðar varðandi pöntun þessa. Ekki hafi verið kvittað fyrir móttöku á teppinu þar sem teppalagningarmaðurinn hafi tekið teppið og farið með það á Geirsgötu og lagt það þar. Hann kveður E-kk-þf ekki hafa skrifað undir neina staðfestingu á því að hann hafi pantað vöruna. Hann segir að tilboðinu hafi verið breytt í pöntun og reikningurinn gerður eftir teppalagninguna.

Í aðilaskýrslu E-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef kom fram, að hann og sonur hans hafi farið víða og leitað að teppum og safnað verðtilboðum frá verslunum. Þeir hafi farið í Álfaborg og K-kk-nf verið þar til staðar. Hann hafi þekkt K-kk-þf frá fyrri tíð. Fyrir dómi kveðst stefndi fyrst hafa talað við K-kk-þf en síðar að þeir feðgar hafi báðir gert það. E-kk-nf segir að K-kk-nf hafi látið þá fá blað með ákveðnu verði. Blaðið hafi ekki verið stílað á neinn og hann muni ekki hvort það var handritað eða prentað. Þar hafi bara staðið fermetraverðið með afslættinum. Ekkert var rætt um greiðslu vörunnar. Hann segir að ekki hafi verið gengið frá viðskiptunum þegar þeir feðgar voru í Álfaborg. Stefndi ítrekar að þeir feðgar hafi farið á nokkra staði, fengið tilboð í teppi og síðan hafi Álfaborg orðið fyrir valinu. Sonur hans hafi hringt þangað og pantað teppið. Hann hafi ekki komið að því. Stefndi segist strax og hann hafi fengið reikninginn hafa mótmælt greiðsluskyldunni. Hann segir að teppalagningamaðurinn hafi komið strax daginn eftir lögnina á teppinu þar sem þeir töldu að lagningunni væri áfátt. Hann hafi aldrei talað við starfsmenn Álfaborgar um þetta atriði. Hann segir að hann hafi strax mótmælt reikningnum. Hann segir að hann hafi ekki beðið um reikningsviðskipti hjá Álfaborg. Stefndi kveðst hafa fengið persónulegan reikning frá einum öðrum söluaðila vegna viðskipta þeirra feðga fyrir hönd félagsins, en það hafi strax verið leiðrétt. Stefndi segist ekki hafa hringt og pantað vöruna, hann hafi ekki tekið á móti vörunni, hann tók ekki á móti teppalagningamanninum. Hann sjái ekki um daglegan rekstur veitingarstaðarins.

Spurður um aðkomu hans að SDÞ ehf. segir stefndi að hann hafi hjálpað syni sínum að setja upp og starfað með honum í þessu félagi. Hann átti hlut í félaginu en man ekki hversu stóran. Ítrekað spurður segir hann að þeir feðgar hafi átt félagið og stefndi hafi átt meirihluta í því, sennilega ca 90%. Aðspurður segir mætti að hann hafi ekki gefið K-kk-þgf upp kennitölu og nafn SDÞ ehf.

Í tilefni af framburði E-kk-ef tekur K-kk-nf fram að tilboðið hafi verið keyrt út úr sölukerfi stefnanda, en ekki handritað á blað. Tilboðið hafi verið stílað á stefnda, E-kk-þf Þ-kk-þf S-kk-þf. Hann tekur einnig fram að það geti verið rétt hjá stefnda að þeir hafi hringt daginn eftir og tekið tilboðinu, en ekki gert það samdægurs. K-kk-nf segir að stefndi hafi sjálfur sótt hann á Range Rover bifreið á vinnustað hans og farið með hann að Geirsgötu til að sýna honum gallann á teppinu. Þá hafi E-kk-nf ekki ætlað að borga reikninginn vegna þessa galla en ekkert minnst á það að reikningurinn hafi verið rangt vistaður. K-kk-nf telur að stefndi hafi verið rukkaður símleiðis a.m.k. fimmtán sinnum. K-kk-nf ítrekar að hann hafi aldrei heyrt talað um fyrirtækið SDÞ ehf. Aðspurður segir K-kk-nf að ekki sé til afrit af tilboðinu því það breytist sjálfkrafa í reikning þegar tilboðinu er tekið, að breyttum magntölum.

Niðurstaða

Ágreiningur máls þessa lýtur að greiðslu tveggja reikninga og byggja varnir stefnda á því að hann eigi ekki aðild að máli þessu.

Eins og mál þetta liggur fyrir, og eftir því sem fram kom í skýrslum fyrir dómi, fær stefndi og sonur hans tilboð frá stefnanda í teppi. Í tilboðinu er 25% afsláttur af fermetraverði teppisins, sem grundvallast á fyrri viðskiptum stefnda hjá stefnanda. Í ljósi málavaxta verður að leggja til grundvallar að stefnda hafi verið gert tilboðið, en ekki SDÞ ehf., enda viðurkennt af stefnda fyrir dómi að ekkert hafi verið minnst á það félag við fyrirsvarsmann stefnanda þegar tilboðsins var aflað. Um annan aðila sem móttakanda tilboðsins er því ekki að ræða. Þessu tilboði er tekið og teppið er afgreitt. Með því að tilboði því sem stefndi fékk var tekið er kominn á samningur á milli stefnanda og stefnda. Engu skiptir þótt sonur stefnda, en ekki stefndi sjálfur, hafi haft samband við stefnanda og tekið tilboðinu og í raun ekki byggt á því. SDÞ ehf. var í eigu þeirra feðga, þó þannig að stefndi átti meirihluta félagsins eða ca 90% og teppið var notað í þágu nefnds félags. Í ljósi framangreinds er málsástæðu stefnda um aðildarskort hafnað.

Krafa stefnanda byggir á samningi á milli stefnanda og stefnda, samningi sem stofnast þegar tilboði stefnanda er tekið. Stefnandi stóð við sinn hluta samningsins og afhenti teppið. Ber stefnda að standa við sinn hluta samningsins og greiða fyrir það. Engu breytir hér þótt teppið hafi verið lagt á veitingahús í eigu SDÞ ehf. Ekki er tölulegur ágreiningur í málinu. Stefnda ber því að greiða dómkröfu málsins. Þá er vaxtakrafa stefnanda tekin til greina, en henni hefur ekki verið andmælt af hálfu stefnda. Eftir þessari niðurstöðu, og með vísan til 130. gr. eml., ber stefnda að greiða stefnanda málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn 225.000 kr.

S-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Stefndi, E-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, greiði stefnanda, Álfaborg ehf., 209.109 kr. ásamt dráttarvöxtum, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 209.109 kr. frá 10. apríl 2008 til greiðsludags og 225.000 kr. í málskostnað.

S-kvk-nf G-kvk-nf.