S-554/2009

Mál þetta, sem þingfest var 8. desember sl. og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 15. nóvember 2009, á hendur G-kk-þgf K-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, Silfurtúni, Flúðum,

„fyrir líkamsárás,

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 28. júní 2009 á tjaldsvæði á Flúðum í Hrunamannahreppi, slegið Á-kk-þf R-kk-þf S-kk-þf, kennitala 000000-0000, einu hnefahöggi í andlitið með þeim afleiðingum að Á-kk-nf R-kk-nf hlaut innkýlt nefbrot vinstra megin.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir H-kk-nf B-kk-nf hrl., fyrir hönd Á-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærða verði með dómi gert að greiða skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 500.000.“

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og játaði sök. Ákærði mótmælti hins vegar bótakröfunni. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krafðist vægustu refsingar. Kvaðst hann í umrætt sinn hafa verið áreittur af brotaþola en hann kvaðst ekki hafa þekkt hann. Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sitt en það er réttilega heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Í áverkavottorði, sem liggur frammi í gögnum málsins, er haft eftir brotaþola að hann hafi verið staddur á tjaldsvæði þegar ungur maður hringir í kunningja sína sem komu þar það og hefði einn slegið hann með krepptum hnefa í andlitið. Við skoðun hafi komið í ljós að nefbeinið var brotið.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að ákærði játaði brot sitt greiðlega fyrir lögreglu og dómi. Þá var ákærði sautján ára þegar árásin átti sér stað. Þá hefur ákærða ekki verið gerð refsing áður. Hins vegar var um einbeittan ásetning ákærða að ræða og er ekkert sem má reikna honum til refsilækkunar.

Þykir refsing ákærða því hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en með vísan til þess að ákærði játaði brot sitt greiðlega fyrir lögreglu og dómi svo og ungs aldurs hans þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu gerir H-kk-nf B-kk-nf hrl., fyrir hönd brotaþola, kröfu um að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 500.000 krónur. Miskabótakrafan er rökstudd með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og vísað til grófleika árásarinnar. Með vísan til 26. gr. skaðabótalaga á brotaþoli rétt á miskabótum vegna árásarinnar, sem var bæði fyrirvaralaus og háskaleg. Þykja miskabætur til hans hæfilega ákveðnar 200.000 krónur. Í ákæru er ekki gerð krafa um að ákærði verði dæmdur til greiðslu dráttarvaxta og verða þeir því ekki dæmdir.

Mál þetta sótti J-kvk-nf G-kvk-nf, fulltrúi sýslumannsins á Selfossi.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf K-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði H-kk-þgf B-kk-þgf hrl., fyrir hönd Á-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef, skaðabætur að fjárhæð 200.000 krónur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.