S-1145/2006

Mál þetta sem dómtekið var 10. október 2006 er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 10. maí 2005 á hendur Ú-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf, Ásvallagötu 31, Reykjavík, fyrir líkamsárás, með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 1. maí 2005, í veitingahúsinu Boomkicker, Hafnarstræti 9, Reykjavík, ráðist á S-kk-þf S-kk-þf H-kk-þf, slegið höfði hans við barborð, margsinnis slegið hann hnefahögg og sparkað í andlit hans og líkama, dregið hann á hárinu eftir gólfinu og misþyrmt honum með öðrum hætti með þeim afleiðingum að S-kk-nf S-kk-nf hlaut brot á þvertindum 1.-3. lendarhryggjar hægra megin, brot á 7. og 8. rifi vinstra megin, nefbrot, skurð á höfði, tognaði á hægra úlnlið, hlaut nuddsár á hægri handlegg og í vinstri lófa, stór hluti glerungs á forjaxli í efri gómi brotnaði af, fylling datt úr augntönn og jaxl í efri gómi brotnaði,

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981, og 111. gr. laga nr. 82/1998. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Nefndur S-kk-nf S-kk-nf krefst þess að ákærði verði dæmdur til greiðslu bóta að fjárhæð 1.271.021 króna auk dráttarvaxta frá 18. desember 2005 til greiðsludags.

Verjandi ákærða krefst þess að refsing ákærða verði felld niður sbr. 218. gr. i.f. en til vara krefst hann að ákærða verði dæmd vægasta refsing sem lög leyfa og að hún verði þá bundin skilorði. Þá krefst hann þess að bótakröfu verði vísað frá dómi en annars að ákærði verði sýknaður af henni. Loks krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

Málavextir.

Hinn 1. maí 2005 kl. 21.12 var lögreglan kvödd að skemmtistaðnum Boomkicker við Hafnarstræti vegna tilkynningar um líkamsárás. Þegar lögreglumenn komu á vettvang hittu þeir fyrir S-kk-þf S-kk-þf H-kk-þf þar sem hann sat á gólfi aftan við barborð skemmtistaðarins. Hafði blætt úr hnakka hans og nefi og kvartaði hann yfir verkjum í brjóstkassa. Hann kvaðst þekkja árásarmanninn og að mál þetta væri persónulegs eðlis. Var S-kk-nf S-kk-nf fluttur á slysadeild með sjúkrabifreið.

Á vettvangi var einnig E-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf, forsvarsmaður skemmtistaðarins, og gaf hann lýsingu á ákærða. Kvað hann myndbandsupptöku til af árásinni. Þá voru þar einnig D-x-x J-x-x F-x-x og M-x-x T-x-x en þeir höfðu komið á staðinn með ákærða. Báru þeir á sama veg um að ákærði, sem hafi átt harma að hefna, hafi ráðist á S-kk-þf S-kk-þf. Þá kemur fram í gögnum málsins að ákærði hafi á þessum tíma verið starfsmaður á skemmtistaðnum Palace, sem væri í eigu sömu aðila og skemmtistaðurinn Boomkicker.

S-kk-nf S-kk-nf lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás hinn 11. maí 2005. Kvaðst hann hafa verið við störf á skemmtistaðnum Boomkicker umrætt kvöld. Kannaðist hann við að hafa átt vingott við unnustu ákærða föstudagskvöldið fyrir árásina. Lýsti hann árásinni svo að ákærði hafi komið „askvaðandi“ inn á staðinn og inn fyrir barborðið þar sem hann hafi umsvifalaust ráðist á sig. Hafi hann lamið höfði hans ítrekað í barborðið, hent honum fram og aftur, sparkað ítrekað í hann liggjandi og barið með öskubakka í höfuðið. Hann hafi hótað því að drepa hann og dregið hann á hárinu um leið og hann kýldi og sparkaði í hann. Þessu hafi lyktað svo að félagar ákærða hafi gripið inn í, en fram að því hafi þeir aðeins horft á aðfarir ákærða. Kvaðst S-kk-nf S-kk-nf ekki hafa getað kært árásina fyrr því hann hafi verið rúmliggjandi eftir hana.

Ákærði var yfirheyrður vegna málsins hinn 30. maí 2006. Sagði hann að nóttina áður en atburður þessi varð þá hefði unnusta sín skýrt sér frá því að hún hefði haldið fram hjá honum með S-kk-þgf S-kk-þgf þá um nóttina. Sagði ákærði að S-kk-nf S-kk-nf og hún hefðu þekkst fyrir og þau jafnvel verið í nánu sambandi um tíma. Kvaðst ákærði hafa tekið frásögn unnustu sinnar mjög nærri sér. Kvaðst hann hafa upplifað samfarir þeirra sem nauðgun þó svo að unnusta hans hafi sagt að svo hafi ekki verið. Um árásina sjálfa kvaðst ákærði lítið geta tjáð sig og bar fyrir sig minnisleysi vegna einhvers konar taugaáfalls. Hann kvaðst þó muna eftir sér og S-kk-þgf S-kk-þgf í átökum þegar einhverjir einstaklingar hafi gripið inn í átökin. Hann kvaðst ekki muna eftir því hvort og þá hverjir hafi verið með honum umrætt sinn.

Í málinu liggur frammi upptaka úr öryggismyndavél skemmtistaðarins Boomkicker frá þeim tíma er árásin átti sér stað. Á henni má sjá myndskeið af vettvangi, m.a. þegar ákærði kemur inn á staðinn ásamt þremur mönnum. Þá sést þegar ákærði ræðst fyrirvaralaust á S-kk-þf S-kk-þf en hinir mennirnir standa hjá. Sést S-kk-nf S-kk-nf liggja á gólfinu í keng og bera fyrir sig hendurnar á meðan ákærði lemur hann og sparkar í hann. Loks sést þegar tveir af samferðamönnum ákærða reyna að slíta ákærða af S-kk-þgf S-kk-þgf og tekst það að lokum.

Í læknisvottorði S-kk-ef B-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss í Fossvogi, kemur fram að við skoðun á S-kk-þgf S-kk-þgf hinn 1. maí 2005, kl. 22.00, hafi komið í ljós skurður á hnakka og klíniskt brotið nef og bólgið. Diffrus eymsli hafi verið yfir hálshrygg og í hálsvöðvum og hafi S-kk-nf átt erfitt með að beygja hálsinn í báðar áttir. Hann hafi verið aumur við þreifingu vinstra megin á brjóstkassa og mjög aumur yfir mjóbaki. Röntgenmyndataka hafi leitt í ljós rifbrot á 7. og 8. rifi vinstra megin og sprungur í þvertindum 1.-5. lendhryggjarliða hægra megin. Hafi S-kk-nf verið lagður inn til eftirlits og útskrifaður daginn eftir. Við endurkomu hinn 18. maí 2005 segir að við skoðun hafi komið í ljós gróandi nuddsár/brunasár í lófa 3x3 cm og á framhandlegg innanverðum samskonar sár 5x3 cm. Við skoðun á munni hafi sést að fylling hafði dottið úr hægri augntönn í efri góm og að brotnað hafði úr glerungi í fyrsta jaxli í efri góm vinstra megin. Reiknað var með að S-kk-nf yrði óvinnufær út mánuðinn. Í niðurlagi vottorðsins er sjúkdómsgreining slysadeildar eftirfarandi: Brot á þvertindum 1.-3. lendhryggjar hægra megin, brot á 7. og 8. rifi vinstra megin, nefbrot, skurður á höfði, brotið úr tönnum, tognun á hægri úlnlið, brunasár á hægri handlegg og brunasár í hægri lófa.

Samkvæmt vottorði L-kk-ef K. H-kk-ef tannlæknis kom S-kk-nf til skoðunar hinn 15. ágúst 2005. Við skoðun og röntgenmyndatöku hafi komið í ljós að úr hægri augntönn hafði brotnað fylling. Þá hafði brotnað af forjaxli vinstra megin í efri gómi stór hluti glerungs. Einnig hafði brotnað jaxl í neðri gómi.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði kvaðst neita sök að því leyti að árás hans hefði hvorki verið tilefnislaus né fyrir fram ákveðin. Hann kannaðist við að hafa verið á veitingastaðnum Boomkicker umrætt sinn. Þá kvaðst hann kannast við sig á myndskeiðum úr öryggismyndavél staðarins. Spurður um aðdraganda máls þessa kvað ákærði þáverandi unnustu sína hafa skýrt sér frá því að morgni laugardagsins, daginn fyrir árásina, að hún hefði þá um nóttina haft kynferðismök við S-kk-þf S-kk-þf. Kvaðst ákærði hafa fengið sms-skilaboð og hringingar frá S-kk-þgf S-kk-þgf á laugardeginum í þá veru hvort ekki væri rétt að þeir hittust og ræddu málið. Ákærði kvaðst muna lítið eftir því sem gerðist á sunnudeginum en hann hafi verið í miklu uppnámi vegna samskipta kærustu hans við S-kk-þf S-kk-þf. Kvaðst hann hafa fengið sér að borða á Nonnabitum, sem væri skammt frá Boomkicker. Hann hafi svo farið þangað en man ekki hvað gerðist þegar inn var komið. Hann kvaðst þó ekki bera á móti því sem sæist á myndbandinu og andmæli hann því ekki að þegar inn var komið hafi hann rokið beint á S-kk-þf S-kk-þf og ráðist þar á hann. Þannig sjái hann á myndbandinu að hann hafi kýlt S-kk-þf S-kk-þf og sparkað í hann. Hins vegar kvaðst hann neita því að hafa slegið höfði hans í barborðið og dregið hann á hárinu enda sjáist þetta ekki á upptökunni. Kvaðst hann þó vilja benda á að S-kk-nf S-kk-nf hafi einnig lamið og sparkað frá sér. Aðspurður kvaðst ákærði ekki muna eftir því að H-kk-nf, D-x-x og M-x-x hafi fylgt honum á staðinn og hann kvaðst heldur ekki minnast þess að hafa fyrr um daginn hringt í þá D-x-x og M-x-x, eins og haldið hafi verið fram, en þó geti vel verið að það sé rétt. Því verði hins vegar ekki á móti mælt að í myndbandsupptökunni megi sjá að þeir hafi verið þarna á staðnum. Hann kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis eða lyfja. Hins vegar hafi hann verið illa sofinn og í tilfinningalegu uppnámi. Hann hafi verið óhemju reiður og því ekki ólíklegt að hann hafi sagt við einhvern að hann vildi berja S-kk-þf S-kk-þf. Hann kvaðst þó ekki muna eftir því að hafa rætt um það við D-x-x og M-x-x eins og fram kæmi í lögregluskýrslum þeirra. Spurður um áverka þá sem S-kk-nf S-kk-nf bar eftir árásina kvað ákærði líklegt að einhverjir þeirra ef ekki allir hafi hlotist af átökunum. Sjálfur kvaðst hann hafa hlotið áverka en hafi þó ekki leitað sér aðhlynningar. Aðspurður kvaðst ákærði vera um 2 metrar að hæð. Þá kvaðst hann vera með brúnt belti í Jiu Jitsu en það merkti að hæfni hans væri mikil í íþróttinni.

Vitnið S-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf skýrði svo frá atvikum að hann hafi verið við störf sín á Boomkicker þegar ákærði hafi skyndilega ráðist á hann. Hann hafi ekki séð þegar hann kom inn á staðinn og því varla náð að átta sig á því sem gerðist. Ákærði hafi lamið höfði hans í barborðið, hnésparkað í andlit hans, hent honum utan í vegg, „kuðlað“ honum út á gólfið og lamið hann í höfuðið með öskubakka. Kvaðst vitnið hafa reynt að verja sig eftir fremsta megni en ekki lagt í að taka á móti ákærða enda hafi verið með honum fleiri menn. Hafi ákærði ítrekað hótað að drepa vitnið og „hann væri rétt að byrja“. Hafi honum fundist sem barsmíðarnar ætluðu engan endi að taka. Hann hafi komist á fætur en lent aftur í gólfinu frammi við dyrnar. Hann hafi fundið og heyrt þegar eitthvað brotnaði innvortis. Ákærði hafi barið hann með hnefum og sparkað í hann hvar sem hann kom höggi við, m.a. í bak, andlit og klof. Hafi hann einnig verið dreginn á hárinu. Aðspurður kvað hann brunasár á lófa og handlegg hafa myndast er hann var dreginn eftir gólfinu, en á því væri gróft teppi. Vitnið kvað félaga ákærða hafa staðið aðgerðarlausa þar hjá.

Þegar vitnið var spurt um tildrög árásarinnar kvaðst hann kannast við að hafa átt kynmök við unnustu ákærða tveimur dögum áður og að hafa hringt í ákærða og sent honum sms-skilaboð enda hafi hann frétt af því að ákærða væri kunnugt um hvað gerðist og vildi því ræða við hann um það.

Spurður um áverka sína eftir árásina kvað vitnið þvertinda hafa brotnað í baki, hann hafi nefbrotnað, rifbeinsbrotnað og væri með kviðslit sem hafi komið í ljós eftirá. Tannbrot ætti enn eftir að lagfæra. Enn væri hann veikur í baki eftir árásina og líkamlegt ásigkomulag væri slakt. Þá kvaðst S-kk-nf S-kk-nf enn vera að jafna sig andlega og ætti oft erfitt með að fara út úr húsi. Hafi hann í fyrstu alltaf haft það á tilfinningunni að ákærði kæmi aftur. Sagðist hann vera nýbyrjaður að vinna aftur og það hafi reynst honum erfitt. Finndi hann fyrir kvíða og tilfinningum sem ekki hefðu verið til staðar fyrir árásina. Vitnið kvaðst ganga til geðlæknis sér til aðstoðar.

Tekin var skýrsla af vitninu M-x-x T-x-x stuttu fyrir aðalmeðferð málsins með vísan til 2. mgr. 129. gr. laga nr. 19/1991 þar sem hann kvaðst verða staddur erlendis er aðalmeðferðin færi fram. Greindi hann svo frá að hann hefði verið samstarfsmaður ákærða og S-kk-ef S-kk-ef hjá Palace og B-x-x. Hann hafi verið með D-x-x í bænum þegar ákærði hafi hringt í þá og beðið þá um að hitta sig. Kvað hann eitthvað „vandamál“ í tengslum við unnustu ákærða hafa orðið til þess að ákærði hafi sagst ætla á barinn til að slást og hafi vitnið farið með honum þangað. Kvaðst vitnið hafa viljað stöðva þessa fyrirætlun. Er þeir komu á Boomkickers kvaðst vitnið hafa séð þá öskra hvor á annan, fljúgast á og veltast um staðinn. Hafi þeir barið hvorn annan og kvaðst vitnið ekki hafa viljað lenda á milli þeirra. Kvaðst hann hafa séð ákærða slá S-kk-þf S-kk-þf oftar en einu sinni hnefahögg í andlitið. Einnig hafi hann séð ákærða sparka í hann. Nánar spurður kvaðst vitnið hafa séð blóð alls staðar. Þegar hann hafi séð að S-kk-nf S-kk-nf hafi verið við það að „tapa“ hafi honum fundist nóg komið og stöðvað slagsmálin með því að draga ákærða frá hinum og út. Hafi D-x-x aðstoðað hann. Hafi ákærði reynt að komast aftur inn en vitnið kvaðst hafa hindrað hann í því. Þá kvað hann rétt eftir sér haft í lögregluskýrslu að hann hafi verið hræddur við ákærða og að ákærði hafi gefið fyrirmæli um að hann yrði látinn í friði enda væru slagsmálin á milli hans og S-kk-ef S-kk-ef. Þegar þetta gerðist hafi D-x-x einnig verið á staðnum svo og annar maður. Þegar árásin var afstaðin kvað vitnið S-kk-þf S-kk-þf hafa beðið hann um að hringja í E-kk-þf. Aðspurður kvað hann S-kk-þf S-kk-þf þá hafa verið blóðugan og með áverka á andliti.

Vitnið, E-kk-nf I-kk-nf M-kk-nf, kvaðst hafa verið skemmtanastjóri á Boomkickers á þeim tíma sem um ræðir. Hann kvaðst hafa fengið símtal frá S-kk-þgf S-kk-þgf sem kvað ákærða hafa lamið hann. Vitnið kvaðst hafa flýtt sér á staðinn og hafi þá séð S-kk-þf standa völtum fótum við barborðið. Hann hafi svo „hrunið“ á gólfið og fengið krampaköst. Hann hafi ýmist verið með eða án meðvitundar. Á andliti hans hafi mátt sjá mikla áverka. Á staðnum hafi einnig verið T-x-x og D-x-x og hafi þeir lítið viljað tjá sig um atburðinn. Kvaðst vitnið hafa hringt á lögregluna og reynt að hlúa að S-kk-þgf.

Vitnið, D-x-x J-x-x F-x-x, kannaðist við að hafa verið á B-x-x þegar árásin átti sér stað. Kvaðst hann hafa farið þangað með ákærða og M-x-x en sjálfur hafi hann ekki átt þangað erindi. Hann hafi heyrt eitthvert hljóð innandyra „eins og einhver dytti niður stiga“. Þá hafi hann gengið inn og séð slagsmál á milli ákærða og S-kk-ef S-kk-ef. Nánar spurður kvaðst vitnið ekki muna atvik nákvæmlega en hann kvaðst hafa séð þá grípa hvor í annan og öskra. Hann hafi séð þá falla í gólfið og þá hafi öskubakki dottið í gólfið. Hann kvaðst ekki geta sagt með vissu að ákærði hafi slegið S-kk-þf S-kk-þf með öskubakkanum. Þá hafi hann séð ákærða ofan á S-kk-þgf. Einnig hafi hann séð S-kk-þf sparka í ákærða sem hafi þá gripið í fótinn á honum og fallið með hnéð í klof hans eða hugsanlega sparkað. Hafi ákærði haft yfirhöndina í slagsmálunum. Kvað hann S-kk-þf hafa varið sig og ekki gengið lengra en það. Slagsmálunum hafi lokið þannig að S-kk-nf hafi komist undan ákærða og hlaupið í áttina til vitnisins og togað í hann. Ákærði hafi slegið í bak S-kk-ef sem hafi þá sagt „eitthvað er brotið“. Vitnið og M-x-x hafi reynt að stöðva slagsmálin og ákærði hafi hætt að lokum og farið. Kvaðst vitnið ekki hafa þorað að grípa inn í fyrr af ótta við að skaðast. Hafi hann hringt í neyðarlínuna og óskað eftir sjúkrabifreið en afturkallað beiðnina þegar S-kk-nf bað hann um það. Aðspurður kvaðst vitnið kannast við persónulegt ágreiningsmál þeirra á milli. Hafi ákærði sagt honum frá því sem gerðist en vitnið kvað það rangt sem fram kæmi í lögregluskýrslu að ákærði hafi sagt að hann ætlaði að berja S-kk-þf.

Vitnið, Ó-kk-nf H-kk-nf Ó-kk-nf lögreglumaður, kvaðst hafa verið kallaður á vettvang vegna árásarinnar. Sagði hann S-kk-nf S-kk-nf hafi legið á bak við barborð meiddur en árásarmaðurinn hafi þá verið farinn í burtu. Aðspurður kvaðst vitnið hafa séð áverka á andliti S-kk-ef S-kk-ef en einnig hafi hann kvartað undan verkjum í síðu.

Vitnið, H-kk-nf G-kk-nf, gaf skýrslu í gegnum síma og greindi svo frá atvikum að hann hafi verið að aðstoða ákærða við að mála. Hafi þeir verið staddir á Laugaveginum við útréttingar þegar ákærði hafi fengið símtal. Hafi ákærði þá snúið bifreiðinni við og tekið upp í bifreiðina hávaxinn dökkan mann af erlendum uppruna. Hafi þeir farið beint á Boomkickers en vitnið kvaðst ekki hafa gert sér grein fyrir því á þeirri stundu hversu alvarlegir hlutir myndu þá eiga sér stað. Kvað hann sig þó hafa grunað að eitthvert rifrildi væri í uppsiglingu. Hafi hann séð þegar ákærði óð beint inn og dró þar mann yfir barborðið. Hafi átökin verið blóðug og ógeðfelld. Hafi maðurinn beðið ákærða að hætta og sagt honum að hann væri brotinn. Af því sem hann hafi skynjað hafi honum fundist árásin algjörlega einhliða og að maðurinn hafi aðeins reynt að verjast. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa viljað sjá árásina heldur viljað komast út. Nánar aðspurður kvaðst hann aðeins hafa séð glefsur af árásinni en hann hafi heyrt hvað var á seyði. Loks hafi annar mannanna sem stóðu við dyrnar hleypt sér út af staðnum.

Niðurstaða.

Ákærði neitaði sök að því leyti að hann kvaðst ekki minnast þess að hafa slegið höfði kæranda við barborð né að hafa dregið hann á hárinu. Þá sagði hann árásina hvorki hafa verið fyrir fram ákveðna né án tilefnis. Annars bar ákærði fyrir sig minnisleysi um framvindu atburðarásar í greint sinn. Hann kannaðist þó við að hafa ráðist á S-kk-þf S-kk-þf með því að slá hann hnefahögg og sparka í hann. Þá kannaðist hann við að upptökur úr öryggismyndavél skemmtistaðarins, sem sýndar voru við aðalmeðferð málsins, sýni hann sjálfan þegar hann kemur inn á staðinn og ræðst á S-kk-þf S-kk-þf. Einnig staðfesti hann að sjá mætti á upptökunum þá D-x-x J-x-x F-x-x og M-x-x T-x-x standa við útgöngudyr staðarins þó hann neitaði því að þeir hefðu komið með honum á staðinn. Loks bar ákærði að hann teldi líklegt að einhverja ef ekki alla áverkana sem greindust á kæranda samkvæmt fyrirliggjandi læknisvottorði mætti rekja til umræddrar árásar hans. Þegar litið er til framburðar ákærða sjálfs, vitnisburðar þeirra S-kk-ef S-kk-ef, H-kk-ef G-kk-ef, D-x-x og M-kk-ef og eins til fyrirliggjandi upptöku úr öryggismyndavél skemmtistaðarins Boomkicker, sem sýnir ótvírætt hvernig ákærði lætur högg og spörk dynja á andliti og líkama S-kk-ef S-kk-ef, dregur hann á hárinu og keyrir höfuð hans í barborðið, er fram komin sönnun fyrir því að ákærði hafi ráðist á ákærða umrætt sinn með þeim hætti sem í ákæru greinir. Fyrir liggja í málinu vottorð lækna og tannlækna um áverka S-kk-ef S-kk-ef og kemur þar fram að hann hafi hlotið þá áverka sem lýst er í ákæru. Að þessu öllu virtu verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og telst brot hans rétt fært til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar verður til þess litið að ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Fyrir liggur hins vegar að atlaga hans að S-kk-þgf S-kk-þgf var heiftúðleg og hrottafengin. Verður ekki annað ráðið af framburðum en að afbrýðisemi ákærða hafi þar ráðið för og að hann hafi komið á staðinn með það að markmiði að vinna S-kk-þgf S-kk-þgf mein. Með hliðsjón af þessu og með vísan til 3. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði sem að hluta verður bundin skilorði sem í dómsorði greinir.

Af hálfu S-kk-ef S-kk-ef hefur verið krafist skaðabóta úr hendi ákærða. Er bótakrafan sett fram í þremur liðum en jafnframt tekið fram að áskilinn sé réttur til að gera síðar kröfu um bætur fyrir varanlega örorku, varanlegan miska og þjáningar auk kostnaðar vegna tannviðgerða.

Í fyrsta lagi er gerð krafa um útlagðan kostnað vegna læknisvottorða að fjárhæð 10.780 krónur. Byggir krafa þessi á gögnum og er hún tekin til greina. Í öðru lagi er gerð krafa til þess að bætt verði tímabundið atvinnutjón bótakrefjanda fyrir tímabilið 1. maí 2005 til 12. júní 2005, samtals að fjárhæð 280.587 krónur. Við aðalmeðferð málsins var upplýst af lögmanni bótakrefjanda að hann hefði fengið greidda dagpeninga frá Tryggingastofnun ríkisins sem næmu samtals 37.590 krónum fyrir framangreint tímabil. Kæmi sú fjárhæð til frádráttar greindu launatapi þannig að krafa vegna hins tímabundna atvinnutjóns næmi þá 242.997 krónum. Er krafa þessi studd við launaseðla ásamt vottorði vinnuveitanda um fjarveru hans frá störfum hjá Knellunum ehf. og að hann ætti þar engan veikindarétt. Einnig er krafan studd við vottorð G-kvk-ef J-kvk-ef læknis um að gera mætti ráð fyrir fjarveru S-kk-ef S-kk-ef frá vinnu í 5-6 vikur vegna áverka sem hann hlaut í greint sinn. Þykir mega leggja gögn þessi til grundvallar í málinu og verður krafan með framangreindri breytingu að fullu tekin til greina. Þá er í þriðja lagi gerð krafa til þess að ákærði verði dæmdur til að greiða S-kk-þgf S-kk-þgf 800.000 krónur í miskabætur. Með vísan til þess sem hér að framan er rakið er það niðurstaða dómsins að með broti sínum gagnvart S-kk-þgf S-kk-þgf hafi ákærði valdið honum miska. Á S-kk-nf S-kk-nf því rétt á skaðabótum vegna háttsemi ákærða á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993. Í ljósi atvika málsins og með hliðsjón af dómvenju eru bætur þessar hæfilega ákveðnar 300.000 krónur. Framangreindar bótagreiðslur skulu bera vexti með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Loks er ákærði dæmdur til að greiða S-kk-þgf S-kk-þgf 74.700 krónur vegna lögmannskostnaðar við að halda kröfu sinni fram.

Ákærði greiði útlagðan sakarkostnað ásamt tildæmdum málsvarnarlaunum og réttargæsluþóknun að viðbættum virðisaukaskatti, sem í dómsorði greinir.

D ó m s o r ð:

Ákærði, Ú-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði. Fresta skal fullnustu tveggja mánaða af refsivistinni og sá hluti hennar falla niður að liðnum 3 árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði S-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf 553.777 krónur með vöxtum af 300.000 krónum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. maí 2005 til 30. júní 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 553.777 krónum frá þeim degi til greiðsludags og 74.700 krónur í lögmannsþóknun.

Ákærði greiði 242.595 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun og réttargæsluþóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 183.015 krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf