S-108/2021

Mál þetta var þingfest 13. apríl 2021 og dómtekið 8. nóvember. Málið er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu útgefinni 19. janúar 2021 á hendur ákærða, X, kt. [...], fyrir eftirgreind brot gegn umferðarlögum, svo sem ákæru var breytt undir rekstri máls:

1.

Með því að hafa 6. júní 2020 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Skeiða og Hrunamannaveg við Brjánsstaði í Árnessýslu uns lögregla hafði afskipti af honum við afleggjarann við Skeiðháholt. Er háttsemin talin varða við 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

2.

Með því að hafa 24. september 2019 ekið bifreiðinni [...]sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna slævandi lyfja (í blóði mældist alprazólam 77 ng/ml, klónazepam 85 ng/ml ogzópíklón 35 ng/ml) um Holtaveg í Reykjavík að bifreiðastæði við [...]þar sem lögregla hafði afskipti af honum. Er háttsemin talin varða við 48. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., allt sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Ákærði krefst vægustu refsingar og sviptingar ökuréttar sem lög leyfa. Þá verði allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin hæfileg þóknun skipaðs verjanda.

Fyrir dómi játaði ákærði undanbragðalaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök að framan. Var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og málið dómtekið án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi, sem samrýmist rannsóknargögnum máls, er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruliðum 1. og 2. að framan og þar þykir rétt færð til refsiákvæða, sbr. umferðarlög nr. 50/1987 að því er varðar brot ákærða samkvæmt 2. ákærulið. Verða refsing og önnur viðurlög fyrir það brot ákveðin með hliðsjón af lagaskilareglum 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann 28. janúar 2014 dæmdur í 45 daga fangelsi fyrir þjófnað, akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og án þess að hafa öðlast ökuréttindi og var jafnframt sviptur ökurétti ævilangt frá 6. maí 2014. Hafði ákærði áður hlotið refsingu fyrir slíkan akstur 2. mars 2009 og 14. mars 2013 og þeim brotum fylgt tveggja og þriggja ára svipting ökuréttar. Þann 20. nóvember 2018 gekkst ákærði svo undir tvær 60.000 króna sektarrefsingar fyrir akstur sviptur ökurétti. Loks var ákærði 14. júlí 2020 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, skilorðsbundið tvö ár, og 765.000 króna sekt fyrir heimilisofbeldi og barnaverndarlagabrot, vörslur fíkniefna og akstur bifreiðar sviptur ökurétti 27. febrúar, 19. mars og 12. apríl 2019, þar af í eitt skipti óhæfur til aksturs vegna áhrifa slævandi lyfja í blóði. Jafnframt var ákærði sviptur ökurétti í fjóra mánuði frá dómsbirtingu að telja og fór hún fram 10. desember 2020. Hefur engin skýring fengist á þeirri sviptingu, sem er á skjön við dóm innfrá 28. janúar 2014.

Brotin sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru framin fyrir uppkvaðningu dómsins 14. júlí 2020. Ber því nú að taka upp fjögurra mánaða skilorðsbundinn hluta þess dóms og dæma með máli þessu samkvæmt reglum 60. gr. almennra hegningarlaga. Þar sem um hegningarauka er að ræða verður refsing tiltekin með hliðsjón af 78. gr. hegningarlaganna og þykir hún samkvæmt því hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði.

Þykir rétt að sú refsing verði einnig bundin skilorði þannig að hún falli niður að liðnu einuári frá dómsbirtingu haldi ákærði almennt skilorð 57. g r. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur jafnframt unnið til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019, sbr. áður 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 að því er varðar brot samkvæmt 2. ákærulið. Með dómi 28. janúar 2014 var ákærði sviptur ökurétti ævilangt og hafa réttaráhrif þess dóms ekki fallið niður með endurveitingu ökuréttar. Að því gættu og með hliðsjón af sakaferli ákærða ber að árétta þá sviptingu ökuréttar.

Samkvæmt greindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað. Samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins nemur útlagður sakarkostnaður 113.708 krónum. Að auki ber að dæma ákærða til að greiða þóknun L-kk-ef R-kk-ef skipaðs verjanda síns fyrir dómi. Með hliðsjón af umfangi máls og fjölda þinghalda þykir þóknun verjandans hæfilega ákveðin 267.840 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

J-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, X, sæti fangelsi fimm mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnu einu ári frá dómsbirtingu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði greiði 381.548 króna sakarkostnað, þar með talda 267.840 króna þóknun L-kk-ef R-kk-ef verjanda síns að meðtöldum virðisaukaskatti.

J-kk-nf J-kk-nf