S-59/2014

Mál þetta, sem þingfest var 6. mars sl., og dómtekið þann 13. sama mánaðar, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 3. febrúar 2014, á hendur A

„fyrir þjófnað:

I.

með því að hafa síðdegis fimmtudaginn 25. júlí 2013 í verslun Samkaupa við Tryggvagötu á Selfossi stolið kjöti, sósu, handspritti og kartöflustráum samtals að verðmæti 4.032,-, en ákærða stakk vörunum í tösku er hún hafði meðferðis og gekk síðan úr versluninni án þess að greiða fyrir vörurnar.

II.

með því að hafa síðdegis mánudaginn 29. júlí 2013 í verslun Samkaupa við Tryggvagötu á Selfossi, stolið einum poka af frönskum kartöflum og einni Ristorante pizzu að verðmæti kr. 906,- en ákærða stakk umræddum vörum inn á sig og gekk síðan út úr versluninni án þess að greiða fyrir vörunar.

III.

með því að hafa síðdegis mánudaginn 30. september 2013 í verslun Samkaupa við Tryggvagötu á Selfossi stolið lítilli pakkningu af plokkfiski, 1 ltr. af Coke, 1 dós af bláberjaskyri og stórri pakkningu af plokkfiski samtals að verðmæti kr. 2.430,- en ákærða stakk vörunum í tösku er hún hafði meðferðis og gekk síðan út úr versluni [sic] án þess að greiða fyrir vörurnar.

Teljast brot ákærðu samkvæmt öllum liðum ákæru varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru er tilgreind einkaréttarkrafa B, f.h. Samkaupa hf. Við þingfestingu málsins, var ekki sótt þing af hálfu bótakrefjanda, og telst krafan því niður fallin með vísan til 2. mgr. 174. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærða mætti ekki við þingfestingu málsins og lýsti sækjandi þá yfir að lagt yrði fyrir lögreglu að færa ákærðu fyrir dóminn. Ákærða mætti fyrir dóminn þann 13. mars sl., í fylgd lögreglu, og lýsti yfir að hún óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærða viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærðu og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hennar væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærðu sjálfri hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærða hefur gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærða hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða sex sinnum áður sætt refsingu, þar af tvívegis vegna auðgunarbrota. Þá var ákærða þann 19. september sl., fundin sek um brot gegn valdstjórninni og brot gegn lögreglulögum nr. 90/1996, og var henni þá gert að sæta fangelsi í sex mánuði. Brot þau sem ákærða er nú ákærð fyrir er framið fyrir uppkvaðningu áðurgreinds dóms og verður ákærðu því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er það mat dómsins að brot þau sem ákærða er nú sakfelld fyrir hefðu ekki leitt til þyngri refsingar en ákærðu var gert að sæta í áðurgreindum dómi. Verður ákærðu því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærðu, A, er ekki gerð sérstök refsing.

S-kvk-nf I-kvk-nf.