S-667/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 11. nóvember 2013, höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 25. júlí 2012 á hendur:

„A-kk-þgf G-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Lynghólum 22, Garðabæ, G-kk-þgf J-x-x E-kk-þgf, kennitala 000000-0000, án lögheimilis, og G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Skeiðarvogi 20, Reykjavík,

I

Gegn ákærða G-kk-þgf J-kk-þgf fyrir rán, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 5. mars 2012, farið inn í verslunina 10-11 við Arnarbakka í Reykjavík, vopnaður sprautunál og með sokkabuxur fyrir andlitinu, og skipað S-kk-þgf B-kk-þgf, starfsmanni verslunarinnar að afhenda sér peninga, sem hann gerði. Ákærði hvarf á brott með skúffu úr sjóðsvél verslunarinnar sem í voru um 27.000 krónur.

II

Gegn ákærðu öllum fyrir rán framið í versluninni 10-11, Grímsbæ, Efstalandi 26, Reykjavík, aðfaranótt þriðjudagsins 20. mars 2012. Ákærðu G-kk-nf J-kk-nf og G-kk-nf Á-kk-nf fóru inn í verslunina með skíðagrímur fyrir andlitinu, ákærði G-kk-nf J-x-x vopnaður blóðugri sprautunál, og skipuðu starfsmanni verslunarinnar, H-kk-þgf H-kk-þgf B-kk-þgf, að afhenda sér peninga, sem hann gerði. Ákærðu höfðu á brott með sér skúffu úr sjóðsvél verslunarinnar sem í voru um 30.000 krónur. Ákærðu komu á vettvang og yfirgáfu hann á bifreiðinni SM-499, sem ákærða A-kk-nf G-kk-nf hafði til umráð, og ók hann bifreiðinni, auk þess sem hann átti aðra skíðagrímuna sem um ræðir.

Brot ákærðu teljast varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Hinn 4. desember 2012 gaf lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu út ákæru á hendur ákærða G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf:

„fyrir eftirgreind hegningarlaga-, umferðarlaga-, vopnalaga- og fíkniefnabrot á árinu 2012:

I.

Hegningarlagabrot:

1. Líkamsárás, með því að hafa mánudaginn 9. apríl í Reykjavík ráðist á E-kvk-þf Ý-kvk-þf B-kvk-þf, kt. 000000-0000, í anddyri Safamýri 50, tekið hana hálstaki, neytt á bakið og dregið á hárinu, veist að henni með kýlingum og spörkum og dregið hana út úr húsinu þar sem hann hélt áfram uppteknum hætti með þeim afleiðingum að hún hlaut yfirborðsáverka á hálsi og mar á hné.

2. Gripdeild, með því að hafa þriðjudaginn 8. maí við Vonarstræti í Reykjavík tekið farsíma J-kk-ef B-kk-ef Þ-kk-ef, kt. 000000-0000, af gerðinni Nokia E3 að söluandvirði 25.000 kr., eftir að hafa fengið hann lánaðan til brúks.

3. Hlutdeild í þjófnaði, með því að hafa fimmtudaginn 12. júlí í Reykjavík aðstoðað I-kk-þf S-kk-þf V-kk-þf, kt. 000000-0000, við innbrot í verslunina Sólargluggatjöld Skeifunni 11, með því að brjóta rúðu í versluninni með hellusteini.

Telst brot í 1. lið varða við 1. mgr. 217. gr., brot í 2. lið við 245. gr. og brot í 3. lið við 244. gr., sbr. 22. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Umferðarlagabrot, með því að hafa:

4. Þriðjudaginn 1. maí í Reykjavík ekið bifreiðinni LP-898 sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 8,7 ng/ml) vestur Miklubraut, á vegarkafla rétt við Grensásveg, uns lögregla stöðvaði aksturinn.

5. Sunnudaginn 6. maí í Reykjavík ekið bifreiðinni DE-156 sviptur ökurétti vestur Laugarveg uns lögregla stöðvaði aksturinn.

6. Sunnudaginn 6. maí í Reykjavík ekið bifreiðinni DE-156 sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 4,7 ng/ml) um Breiðholtsbraut, rétt við Suðurfell, uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Teljast brot í öllum liðum varða við 1. mgr. 48. gr. auk þess sem brot í 4. og 6. lið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. a., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

III.

Fíkniefnabrot:

7. Með því að hafa þriðjudaginn 3. apríl í Hafnarfirði haft í vörslum sínum 2 Ecstasy (MDMA) töflur sem lögregla fann við leit á ákærða við verslunarmiðstöðina Fjörður, Fjarðargötu 13-15, og lagði hald á.

8. Með því að hafa miðvikudaginn 13. júní í Kópavogi haft í vörslum sínum 4,46 g af maríhúana sem lögregla fann við leit á ákærða við Álfhólsveg 63 og lagði hald á.

9. Á sama stað og tíma og greinir í 3. lið I. kafla haft í vörslum sínum 1 g af amfetamíni sem lögregla fann á ákærða í kjölfar handtöku hans og lagði hald á.

Teljast brot í öllum liðum varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002

IV.

Vopnalagabrot:

10. Með því að hafa á sama stað og tíma og greinir í 7. lið III. kafla borið bitvopn ( Cold steel S.W.A.T. knifes -vasahníf) á almannafæri sem lögregla fann við leit á ákærða og lagði hald á.

Telst þetta varða við 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr., vopnalaga nr. 16/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006 og jafnframt að framangreind fíkniefni sem lagt var hald á verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 sem og framangreint bitvopn samkvæmt 1. mgr. 37. gr. nefndra vopnalaga.“

Hinn 3. júní 2013 gaf ríkissaksóknari út ákæru á hendur ákærða G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf:

„fyrir eftirtalin brot framin aðfaranótt sunnudagsins 31. mars 2013:

I.

Hegningar-, lögreglu- og umferðarlagabrot, með því að hafa í heimildarleysi tekið bifreiðina EN-179 við Arnarhraun 20, Hafnarfirði, og ekið henni þaðan, sviptur ökuréttindum, óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól 5,0 ng/ml í blóði), án þess að nota öryggisbelti og án þess að sinna stöðvunarmerkjum lögreglu, sem upphaflega voru gefin á frárein Reykjanesbrautar inn á Arnarnesveg, og við eftirför lögreglu ekið um Reykjanesbraut og götur Kópavogs og Hafnarfjarðar yfir leyfilegum hámarkshraða með allt að 197 km hraða á klst., ekið svigakstur milli bifreiða, ekið tvívegis gegn rauðu ljósi, ekið yfir gatnamót án þess að virða stöðvunarskyldu, ekið á móti akstursstefnu í hringtorgi, uns hann stöðvaði aksturinn á Melabraut í Hafnarfirði eftir ákeyrslu lögreglu. Raskaði ákærði þannig umferðaröryggi á alfaraleið.

Ákærði ók bifreiðinni sem hér greinir:

Frá umferðarljósum á gatnamótum Dalvegar og Fífuhvammsvegar að aðrein inn á Reykjanesbraut til suðurs, eftir Reykjanesbraut og inn á frárein inn á Arnarnesveg að hringtorgi og aftur rakleiðis inn á Reykjanesbraut til suðurs, þar sem hann jók hraðann til muna og stundaði svigakstur milli bifreiða sem voru að aka í sömu akstursstefnu. Á Reykjanesbraut á móts við IKEA, þar sem leyfður hámarkshraði er 80 km/klst, mældist hraði bifreiðarinnar sem ákærði ók allt að 197 km/klst. Á gatnamótum Reykjanesbrautar og Fjarðarhrauns ók ákærði fram úr lokun er lögregla hafði sett upp og gegn rauðu ljósi og síðan eftir Reykjanesbraut til austurs, m.a. á mikilli ferð um hringtorg og hægra megin fram úr bifreið sem ók í sömu akstursstefnu, af Reykjanesbraut eftir frárein inn á Strandgötu án þess að virða stöðvunarskyldu, eftir Strandgötu til vesturs og yfir gatnamót Strandgötu og Hringbrautar gegn rauðu ljósi án þess að hægja ferðina. Er ákærði kom að Flensborgarhringtorgi ók hann um hringtorgið móti akstursstefnu og svo inn í Fornubúðir til vesturs, þaðan inn á Óseyrarbraut, upp Stapagötu og Hvaleyrarbraut til vesturs. Við gatnamót Hvaleyrarbrautar og Miklaholts var lögreglubifreið ekið á bifreið þá sem ákærði ók án þess að ákærði stöðvaði aksturinn, og hélt hann áfram upp Hvaleyrarbraut að Melabraut þar sem lögreglubifreið var aftur ekið á bifreið þá er hann ók. Við þá ákeyrslu stöðvaði ákærði aksturinn og eftir að honum tókst ekki að aka aftur af stað var hann handtekinn.

Telst þetta varða við 168. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 og 1. mgr. 4. gr., 1. og 3. mgr. 5. gr.,1. og 3. mgr. 15. gr., 1. mgr. 20. gr., 1. mgr. 25. gr., 1. mgr. og a., c. og e. lið 2. mgr. 36. gr., 1. mgr. 37. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr. 71. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

Fíkniefnalagabrot, með því að hafa, er lögregla handtók hann samkvæmt ákærulið I, haft í vörslum sínum 0,34 g af maríhúana sem lögreglan fann við leit á honum.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Jafnframt er gerð krafa um að ákærði verði dæmdur til að sæta upptöku á haldlögðum fíkniefnum skv. 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974.“

Hinn 4. júní 2013 gaf lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu út ákæru á hendur ákærðu A-kk-þgf G-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, G-kk-þgf J-kk-þgf E-kk-þgf og G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf:

„I.

Á hendur ákærðu öllum:

1. Fyrir tilraun til þjófnaðar, með því að hafa þriðjudaginn 20. mars 2012, í verslun GÞ skartgripir og úr, að Bankastræti 12, Reykjavík, reynt að stela þaðan skartgripum, með því að ákærðu G-kk-nf J-x-x og G-kk-nf sprengdu rörasprengju á rúðu verslunarinnar, en ákærðu komu á vettvang og yfirgáfu hann á bifreiðinni SM-499, sem ákærði A-kk-nf G-kk-nf hafði til umráða og ók hann bifreiðinni.

Telst brot þetta varða við 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Á hendur ákærða G-kk-þgf J-x-x:

2. Fyrir hylmingu, með því að hafa föstudaginn 23. september 2011, móttekið kr. 300.000 inn á bankareikning sinn, sem P-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf, kt. 000000-0000, millifærði í heimildarleysi af bankareikningi 0130-26-066895 sem er í eigu E-kk-ef M-kk-ef G-kk-ef, kt. 000000-0000, og í kjölfarið slegið eign sinni á fjármunina, vitandi að P-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf hafi í heimildarleysi millifært fjárhæðina af reikningi E-kk-ef M-kk-ef á reikning G-kk-ef J-x-x.

3. fyrir þjófnaði með því að hafa mánudaginn 13. febrúar 2012, í Hlíðarskóla, Hamrahlíð 2, Reykjavík, stolið skóm af gerðinni Timberland, samtals að verðmæti kr. 30.000.

4. fyrir þjófnaði með því að hafa laugardaginn 21. apríl 2012, á Hótel Plaza, Aðalstræti 4, Reykjavík, stolið tveimur skjávörpum, samtals að verðmæti kr. 329.800.

5. fyrir þjófnaði með því að hafa fimmtudaginn 3. maí 2012, í verslun Hagkaups, Kringlunni, Reykjavík, stolið rakspíra, samtals að verðmæti kr. 10.159.

6. fyrir þjófnaði með því að hafa föstudaginn 4. maí 2012, í verslun Krónunnar, Reykjavíkurvegi 50, Hafnarfirði, stolið frostpinna, samtals að verðmæti kr. 115.

7. fyrir þjófnaði með því að hafa föstudaginn 8. júní 2012, í verslun Hagkaups, Skeifunni 15, Reykjavík, stolið fæðubótarefni og orkudrykk, samtals að verðmæti kr. 6.245.

8. fyrir þjófnaði með því að hafa þriðjudaginn 17. apríl 2012, í Verslunarskóla Íslands, Ofanleiti 1, Reykjavík, stolið svörtum dvd spilara af gerðinni Toshiba.

9. fyrir þjófnaði með því að hafa fimmtudaginn 31. maí 2012, að Skógargerði 3, Reykjavík, stolið þríhjóli að óþekktu verðmæti.

10. Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 21. september 2012, við Íslandsbanka að Þarabakka Reykjavík, haft í vörslum sínum 0,76 grömm af maríhúana og 10,87 grömm af amfetamíni, sem lögreglumenn fundu við leit á ákærða.

Er brot skv. 2. tl. talið varða við 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, brot skv. 3.-9. tl. við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og brot skv. 10 tl. við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

III.

Á hendur G-kk-þgf Á-kk-þgf:

11. Fyrir þjófnað með því að hafa föstudaginn 4. nóvember 2011, í verslun Hagkaupa við Kringluna 4 – 12 í Reykjavík, stolið vörum samtals að fjárhæð kr. 8.459.

12. Fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 20. febrúar 2011, ráðist á þáverandi unnustu sína E-kvk-þf Ý-kvk-þf B-kvk-þf, kt. 000000-0000, að Garðastræti 21 í Reykjavík, slegið hana ítrekað í andlit og líkama og hrint henni til, með þeim afleiðingum að hún hlaut mar á báðum upphandleggjum, bólgu við vinstra munnvik og mar og bólgu við vinstra gagnauga.

13. Fyrir líkamsárás með því að hafa að morgni föstudagsins 22. júlí 2011, ráðist á þáverandi unnustu sína E-kvk-þf Ý-kvk-þf B-kvk-þf, kt. 000000-0000, á sameiginlegu heimili þeirra að Bjarkarvöllum 5b í Hafnarfirði, tekið hana kverkataki og skellt henni utan í eldhúsinnréttingu, þannig að hún féll í gólfið og sest ofan á hana og slegið hana með krepptum hnefum víðsvegar um líkama og bitið hana í brjóstkassa svo dregið hana á hárinu inn á baðherbergi þar sem hann hélt áfram barsmíðum sínum og að endingu haldið barsmíðunum áfram inni í stofu, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut mar og bólgu yfir efri hluta hægra kinnbeins og gagnauga, þreifieymsl hliðlægt í brjóstkassa vinstra megin, umfangsmikið mar á utanverðum hægri upphandlegg sem teygir sig niður á framhandlegg, hringlaga mar á vinstri upphandlegg og mar á brjóstkassa.

14. Fyrir líkamsárás með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 24. júlí 2011, á veitingastaðnum Grillhúsinu við Tjarnarvelli 15 í Hafnarfirði, ráðist á þáverandi unnustu sína E-kvk-þf Ý-kvk-þf B-kvk-þf, kt. 000000-0000, og sparkað í vinstra hné hennar og í mjöðm og slegið hana í hægri öxl, þannig að hún féll á mynddiskahillu, með þeim afleiðingum að hún hlaut mar á hægra og vinstra læri.

15. Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 16. janúar 2012, ekið bifreiðinni TM-705, sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 6,4 ng/ml), eftir Hamrahlíð í Reykjavík að Grænuhlíð, þar sem lögregla stöðvaði akstur bifreiðarinnar.

16. Fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot, með því að hafa að morgni þriðjudagsins 13. desember 2011, ekið bifreiðinni UT-450, sviptur ökurétti, móts við Korputorg í Reykjavík á Vesturlandsvegi, þar sem lögregla stöðvaði akstur bifreiðarinnar og jafnframt haft í vörslum sínum 0,18 g af tóbaksblönduðu kannabisefni.

17. Fyrir umferðar-, fíkniefna- og vopnalagabrot, með því að hafa að morgni 12. febrúar 2012, ekið bifreiðinni TS-503, sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóði mældist 70 ng/ml, tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 2,1 ng/ml) við Fellsmúla í Reykjavík að Háleitisbraut, þar sem lögregla stöðvaði akstur bifreiðarinnar og haft í vörslum sínum 0,69 g af maríhúana og 0,30 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla fann við leit á ákærða og jafnframt haft í vörslum sínum fjaðurhníf sem lögregla fann við leit á ákærða.

18. Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa sunnudaginn 10. mars 2013, haft í vörslum sínum að Laufbrekku 19 í Kópavogi, 5,13 grömm af maríhúana, sem lögregla fann við leit á ákærða.

19. Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 1. febrúar 2013, haft í vörslum sínum að Trönuhrauni 7G í Hafnarfirði, 0,70 grömm af maríhúana, 1,31 gramm af tóbaksblönduðu kannabisefni og 0,96 grömm af ecstasy, sem lögregla fann við leit í húsnæðinu.

Telst brot skv. 11. tl. varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, skv. 12. - 14. tl. við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981, brot skv. 15. tl. varðar við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, brot skv. 16. tl. varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 og brot skv. 17. tl. við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 og b-lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998 og 18. og 19. við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist að G-kk-þgf J-kk-þgf verði gert að sæta upptöku á kr. 10.500 sem hald var lagt á í máli 007-2012-22084 (ákæruliður III.2.), skv. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en peningarnir eru ágóði af sölu skjávarpanna og G-kk-þgf Á-kk-þgf verði gert að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006, og að framangreind fíkniefni sem hald var lagt á verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og að gerður verði upptækur ofangreindur hnífur sem hald var lagt á, sbr. 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Vegna ákæruliðar III.12. – 14., gerir G-kvk-nf S-kvk-nf A-kvk-nf hrl. f.h. E-kvk-ef Ý-kvk-ef B-kvk-ef, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærði G-kk-nf Á-kk-nf verði dæmdur til greiðslu miskabóta að fjárhæð kr. 1.000.000, auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 24. júlí 2011 þar til mánuður er liðinn frá því ákærða var kynnt bótakrafa, en dráttarvaxta skv. III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 9. gr. sömu laga. Þá er krafist greiðslu þóknunar réttargæslumanns að mati dómara eða síðar framlögðum reikningi, auk virðisaukaskatts á réttargæsluþóknun, en áskilinn er réttur til að leggja fram reikning eigi síðar en við aðalmeðferð málsins, ef til hennar kemur.“

Hinn 20.júní 2013 gaf ríkissaksóknari út ákæru á hendur ákærða G-kk-þgf J-kk-þgf E-kk-þgf og [...].

„fyrir eftirtalin hegningarlagabrot, framin þriðjudaginn 22. janúar 2013, utan við Tækniskólann, Frakkastíg 27 í Reykjavík:

1. Á hendur ákærðu báðum fyrir hótun og líkamsárás gegn P-x-x P-x-x K-x-x, kennitala 000000-0000, en ákærði [...] ógnaði P-x-x P-x-x með hnífi, tók um handlegg hans og leiddi hann fyrir horn skólans þar sem ákærði G-kk-nf J-x-x veitti P-x-x P-x-x högg vinstra megin á höfuð þannig að hann féll á jörðina, með þeim afleiðingum að P-x-x P-x-x hlaut markúlu aftan og ofan við vinstra eyra.

Telst þetta varða við 233. gr. og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Á hendur ákærða G-kk-þgf J-kk-þgf fyrir þjófnað, með því að hafa í kjölfar atviksins sem lýst er í 1. ákærulið, tekið ófrjálsri hendi muni í eigu P-kk-ef P-kk-ef, sem hann skildi eftir er hann hljóp undan ákærðu, nánar tiltekið PC Smart tölvu með snertiskjá, Samsung Google farsíma, skólatösku með skólabókum, svartan peysujakka og svartan leðurjakka.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Hinn 24. september 2013 gaf lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu út ákæru á hendur ákærða G-kk-þgf J-x-x E-kk-þgf:

„fyrir eftirtalin umferðar- og fíkniefnalagabrot framin árið 2013, með því að hafa:

1. Laugardaginn 9. febrúar ekið bifreiðinni KP-313 án þess að hafa öðlast ökuréttindi og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 11 ng/ml) suður Meltröð til móts við Menntaskólann í Kópavogi, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

2. Sunnudaginn 26. maí við Hvaleyrarbraut 27 í Hafnarfirði haft í vörslum sínum 0,49 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem lögregla fann við leit á ákærða.

Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

3. Fimmtudaginn 30. maí að Njálsgötu 65, íbúð 203, í Reykjavík haft í vörslum sínum 10,62 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit í íbúðinni.

Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006. Þá er krafist upptöku á 10,62 g af amfetamíni og 0,49 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem hald var lagt á, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Með vísan til 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála var ákveðið að sameina mál þessi og reka þau og dæma sem eitt mál.

Kröfur ákærðu í málinu

Verjandi ákærða A-kk-ef G-kk-ef krefst sýknu, en til vara vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst hann hæfilegrar þóknunar sér til handa. Loks krefst hann þess að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Verjandi ákærða G-kk-ef J-x-x krefst vægustu refsingar er lög leyfa varðandi þá ákæruliði sem hann hefur játað, en sýknu af ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 20. júní 2013. Þá krefst hann hæfilegrar þóknunar sér til handa. Loks krefst hann þess að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Verjandi ákærða G-kk-ef Á-kk-ef krefst vægustu refsingar er lög leyfa varðandi þá ákæruliði sem hann hefur játað, en sýknu af öðrum ákæruliðum. Þá krefst hann þess að bótakrafa brotaþola verði lækkuð verulega. Krefst hann einnig hæfilegrar þóknunar sér til handa. Loks krefst hann þess að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Verjandi ákærða [...] krefst sýknu, en til vara vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst hann hæfilegrar þóknunar sér til handa. Loks krefst hann þess að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Ákæra ríkissaksóknara, dagsett 25. júlí 2012, á hendur A-kk-þgf G-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, G-kk-þgf J-kk-þgf E-kk-þgf og G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf

Ákæruliður I

Ákærði G-kk-nf J-kk-nf hefur skýlaust játað brot sitt samkvæmt þessum ákærulið og var því farið með þær sakargiftir samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Ákæruliður II

Ákærðu G-kk-nf og G-kk-nf hafa skýlaust játað brot sín samkvæmt þessum ákærulið, en þar er þeim gefið að sök að hafa framið rán í verslun 10-11 að Efstalandi 26 í Reykjavík aðfaranótt þriðjudagsins 20. mars 2012. Ákærðu G-kk-nf J-x-x og G-kk-nf Á-kk-nf hafa játað að hafa farið inn í verslunina og að G-kk-nf J-x-x hafi verið vopnaður blóðugri sprautunál. Fyrir liggur að þeir skipuðu starfsmanni verslunarinnar að afhenda sér peninga, sem hann gerði. Ákærðu höfðu á brott með sér skúffu úr sjóðsvél verslunarinnar sem í voru um 30.000 krónur. Óumdeilt er í málinu að ákærðu komu á vettvang og yfirgáfu hann á bifreiðinni SM-499, sem ákærði A-kk-nf G-kk-nf hafði til umráða og ók umrætt sinn. Ákærði A-kk-nf G-kk-nf neitar hins vegar sök í málinu og ber því við að þrátt fyrir að hann hafi ekið bifreiðinni umrætt sinn þá hafi hann ekki vitað hvað til stóð af hálfu ákærðu G-kk-ef J-kk-ef og G-kk-ef Á-kk-ef.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 22. mars 2013, en sú skýrsla var hljóðrituð, lýsti A-kk-nf G-kk-nf því að upphaflega hefði hann talið að hann ætti að keyra ákærðu G-kk-þf og G-kk-þf á Selfoss gegn greiðslu á 5.000 til 10.000 krónum. Síðan hefðu þeir beðið hann um að keyra sig í miðbæ Reykjavíkur. Áður en þeir hefðu haldið þangað hefði hann ekið með ákærðu G-kk-þgf og G-kk-þgf að húsi þar sem G-kk-nf hefði farið inn að sækja föt. Hefði A-kk-nf þá heyrt G-kk-þf segja eitthvað á þá leið, „hvað, ætlar hann að gera þetta einn“. Fyrr um kvöldið hefði A-kk-nf heyrt G-kk-þf og G-kk-þf ræða um einhverja sprengju. A-kk-nf hefði síðan ekið bifreið sinni að Amtmannsstíg, en þar hefðu G-kk-nf og G-kk-nf farið út. Stuttu síðar hefði A-kk-nf heyrt mikla sprengingu og síðan séð G-kk-þf og G-kk-þf koma hlaupandi. Þeir hefðu síðan rætt um að „gekk ekki upp eitthvað“. Í framhaldinu hefðu þeir keyrt til Hafnarfjarðar og síðan kíkt í svonefnt SOD-félagsheimili í Ármúla. Loks hefði A-kk-nf keyrt G-kk-þf og G-kk-þf að 10-11 í Grímsbæ, en þeir hefðu verið búnir að ræða um að fara þangað. G-kk-nf hefði sett upp grímu áður en hann og G-kk-nf hefðu farið út úr bílnum en G-kk-nf verið með húfu á höfðinu. A-kk-nf hefði ekki átt von á að G-kk-nf og G-kk-nf myndu fremja rán í versluninni. Við fyrri skýrslutöku hjá lögreglu 20. mars 2012, en sú skýrsla var einnig hljóðrituð, viðurkenndi A-kk-nf G-kk-nf að hafa átt lambhúshettu þá sem A-kk-nf G-kk-nf bar á höfði sínu við ránið í verslun 10-11 í Grímsbæ.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 22. mars 2012, en sú skýrsla var hljóðrituð, lýsti G-kk-nf Á-kk-nf því að aðfaranótt 20. sama mánaðar hefðu G-kk-nf og G-kk-nf beðið A-kk-þf að keyra sig niður í bæ, en G-kk-nf hefði áður beðið G-kk-þf um að „redda driver“. Síðar um nóttina hefðu G-kk-nf og G-kk-nf J-kk-nf svo reynt að ræna skartgripaverslunina GÞ úr og skartgripir. G-kk-nf sagði meðal annars að hann og A-kk-nf hefðu verið búnir að ræða það sín á milli og segja við G-kk-þf J-x-x að það væru vírar í rúðu skartgripaverslunarinnar þannig að líklega myndi sprengjan ekki duga til. Þegar G-kk-nf hefði farið úr bílnum á Amtmannsstíg hefði hann fengið grímu hjá A-kk-þgf. Þegar myndir, sem teknar voru síðar sömu nótt með öryggismyndavél verslunarinnar 10-11, voru bornar undir G-kk-þf Á-kk-þf í skýrslutökunni sagði hann að á höfðinu væri hann með lambhúshettu sem A-kk-nf G-kk-nf hefði látið honum í té.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 22. mars 2013, en sú skýrsla var hljóðrituð, lýsti G-kk-nf J-x-x því að hann teldi að A-kk-nf hefði vitað hvað til hefði staðið umrædda nótt.

Fyrir dómi lýsti ákærði A-kk-nf G-kk-nf því að hann hefði verið við akstur á bifreið sinni umrætt kvöld er G-kk-nf Á-kk-nf hefði hringt í stúlku sem verið hefði með A-kk-þgf G-kk-þgf í bifreiðinni. G-kk-nf hefði beðið um að fá að ræða við A-kk-þf, en þeir hefðu þekkst frá fyrri tíð. G-kk-nf hefði beðið A-kk-þf um að keyra sig á Selfoss. Þeir hefðu hist og þá hefði A-kk-nf hitt ákærða G-kk-þf J-x-x í fyrsta sinn. Í bifreiðinni hefðu G-kk-nf og G-kk-nf lýst því að þeir þyrftu að koma við í miðbænum til að sækja skartgripi hjá manni sem skuldaði þeim. A-kk-nf hefði lagt bifreið sinni að Amtmannsstíg og hefðu G-kk-nf og G-kk-nf farið úr bifreiðinni. Ekki hefði hann séð rörasprengju þá sem G-kk-nf og G-kk-nf hefðu haft undir höndum. Stuttu eftir að þeir yfirgáfu bifreiðina heyrðist mikill hvellur og svo hefðu G-kk-nf og G-kk-nf komið hlaupandi. A-kk-nf viðurkenndi að hafa áttað sig á því að þeir hefðu „sprengt eitthvað“. Í framhaldinu hefði A-kk-nf ekið með G-kk-þgf og G-kk-þgf á bensínstöð þar sem hann hugðist kaupa eldsneyti á bifreið sína. Síðan hefðu þeir haldið í verslun 10-11 í Grímsbæ. Þegar þangað var komið hefði G-kk-nf „sett upp buff“, sem hann hefði áður haft um hálsinn, og G-kk-nf sótt lambhúshettu í aftursætið. A-kk-nf hefði beðið í bifreiðinni og ekki séð hina blóðugu sprautunál sem G-kk-nf hefði notað við ránið. Stuttu síðar hefðu G-kk-nf og G-kk-nf birst hlaupandi með peningaskúffuna úr versluninni. A-kk-nf sagðist þá fyrst hafa gert sér grein fyrir því að glæpur hefði verið framinn. Hann hefði í framhaldinu ekið með G-kk-þf og G-kk-þf að tilteknu húsnæði við Fellsmúla og skipað þeim að yfirgefa bifreiðina. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa verið í óreglu á þessum tíma.

Ákærði G-kk-nf J-kk-nf lýsti atburðum þessarar nætur á þann veg fyrir dómi að ákærðu hefðu upphaflega ætlað að brjótast inn í verslun 66°-Norður í Hafnarfirði. Ekkert hefði hins vegar orðið úr því og því hefði verið ákveðið að brjótast inn í skartgripaverslunina GÞ skartgripir og úr. Þegar það hefði ekki heppnast hefðu þeir ákveðið að ræna verslun 10-11 í Grímsbæ. G-kk-nf hefði talið að A-kk-nf vissi hvað til hefði staðið, enda hefðu G-kk-nf og G-kk-nf rætt það í bifreiðinni að til stæði að ræna verslunina í Grímsbæ.

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf lýsti því fyrir dómi að hann myndi lítið sem ekkert eftir þessum atburðum. Hann og ákærði G-kk-nf J-x-x hefðu setið að drykkju og að sögn G-kk-ef verið „á rassgatinu“. Þegar drykkjarföng hefðu klárast hefði þá vantað meira og því hefði G-kk-nf beðið A-kk-þf að sækja þá þar sem þeir voru staddir í húsnæði í Skeifunni. Hann minntist þess ekki að hafa hringt í stúlku í bifreið A-kk-ef, heldur hefði hann hringt beint í A-kk-þf, enda þekktust þeir. Þá minntist hann þess ekki að hafa upphaflega beðið A-kk-þf að keyra sig á Selfoss. Að öðru leyti átti hann erfitt með að rifja upp atvik málsins og bar því við að hann myndi þetta ekki svo vel.

Niðurstaða

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu G-kk-ef J-kk-ef og G-kk-ef Á-kk-ef og öðrum gögnum málsins að þeir eru sekir um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök og er brot þeirra rétt heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Framburður ákærða A-kk-ef G-kk-ef um sinn þátt í málinu hefur á sér nokkurn ólíkindablæ, enda hafði hann fyrr um nóttina ekið með ákærðu G-kk-þgf og G-kk-þgf á annan brotavettvang þar sem G-kk-nf og G-kk-nf sprengdu rörasprengju í því skyni að brjótast inn í skartgripaverslun. Þrátt fyrir það sem á undan var gengið ók A-kk-nf G-kk-nf í framhaldinu með ákærðu að fleiri stöðum og loks að verslun 10-11 í Grímsbæ. Viðurkenndi hann fyrir dómi að hafa séð ákærða G-kk-þf setja upp „buff“ í bifreiðinni og að G-kk-nf hefði þá teygt sig í lambhúshettu sem hefði verið geymd í bifreiðinni, en við skýrslutöku hjá lögreglu viðurkenndi A-kk-nf G-kk-nf að hafa átt lambhúshettuna sem G-kk-nf bar á höfði sínu við ránið í verslun 10-11 í Grímsbæ. Við skýrslutöku hjá lögreglu hafði ákærði G-kk-nf Á-kk-nf lýst því að hann hefði fengið umrædda lambhúshettu, sem hann notaði við ránið, hjá ákærða A-kk-þgf G-kk-þgf. Ákærðu G-kk-nf og G-kk-nf lýstu því báðir hjá lögreglu að ákærði A-kk-nf hefði vitað að fremja ætti rán í verslun 10-11 í Grímsbæ. Þá bar ákærði G-kk-nf fyrir dómi að hann og G-kk-nf hefðu rætt fyrirætlanir sínar um ránið í verslun 10-11 í bifreið ákærða A-kk-ef G-kk-ef og hefði honum ekki getað dulist hvað hefði staðið til. Fyrir liggur að ákærði A-kk-nf beið loks eftir G-kk-þgf og G-kk-þgf og sá þá koma hlaupandi með sjóðsvél verslunarinnar. Ók hann þeim síðan að tilteknu húsnæði við Fellsmúla.

Samkvæmt öllu þessu er sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði A-kk-nf G-kk-nf gerðist sekur um hlutdeild í broti ákærðu G-kk-ef J-kk-ef og G-kk-ef Á-kk-ef gegn 252. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. mgr. 22. gr. sömu laga, og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Ákæra lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsett 4. desember 2012, á hendur G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf

Ákæruliður nr. 1

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf neitar sök samkvæmt þessum ákærulið, en þar er honum gefin að sök líkamsárás með því að hafa mánudaginn 9. apríl 2012 ráðist á brotaþola, E-kvk-þf Ý-kvk-þf B-kvk-þf, í anddyri Safamýri 50, tekið hana hálstaki, neytt á bakið og dregið á hárinu, veist að henni með kýlingum og spörkum og dregið hana út úr húsinu þar sem hann hafi haldið áfram uppteknum hætti með þeim afleiðingum að hún hafi hlotið yfirborðsáverka á hálsi og mar á hné.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að 9. apríl 2012 hafi lögreglu borist tilkynning um ólæti í Safamýri 50 og hafi lögregla farið á vettvang. Þar hafi lögregla hitt brotaþola sem tjáð hafi lögreglu að ákærði G-kk-nf Á-kk-nf hafi ráðist á sig með höggum og spörkum í anddyri hússins. Í skýrslunni segir að á staðnum hafi einnig verið M-kvk-nf C-kvk-nf T-kvk-nf, vinkona E-kvk-ef, og J-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf, unnusti M-kvk-ef.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 29. júní 2012, en skýrslan var hljóðrituð, lýsti ákærði G-kk-nf Á-kk-nf því að hann hefði ætlað að tala við E-kvk-þf Ý-kvk-þf. Hann viðurkenndi að hann hefði verið ógnandi. Hann hefði hins vegar ekki beitt hana ofbeldi, en þó hefði hann „sparkað óvart“ í fót brotaþola með hné sínu þegar hann hugðist „hlaupa í burtu“.

Fyrir dómi viðurkenndi ákærði G-kk-nf Á-kk-nf að hafa gripið í axlir brotaþola umrætt sinn og hrist hana til. Síðan hefði hann rekist í brotaþola á leiðinni út, enda hefði stigagangurinn verið þröngur. Að öðru leyti kannaðist hann ekki við að hafa beitt hana ofbeldi. Uppnám sitt þennan dag hefði meðal annars mátt rekja til þess að brotaþoli hefði gert lítið úr sér.

Brotaþolinn E-kvk-nf Ý-kvk-nf B-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Hún lýsti því að hún hefði verið stödd í íbúð að Safamýri 50 ásamt vinkonu sinni M-kvk-þgf C-kvk-þgf T-kvk-þgf og þáverandi kærasta M-kvk-ef, J-kk-þgf B-kk-þgf B-kk-þgf, þegar ákærði hefði komið þar að. Hann hefði rætt við M-kvk-þf í síma og krafist þess að brotaþoli kæmi niður í anddyri til að ræða við sig. Þegar brotaþoli hefði komið niður stigaganginn hefði ákærði G-kk-nf tekið í háls hennar og ýtt henni upp að vegg. Síðan hefði hann „tekið“ hana í jörðina, dregið hana á hárinu fram í anddyrið og haldið henni niðri með hné sínu. Auk þess hefði hann notað annað hné sitt til að stappa á fæti brotaþola. Í öllum atganginum hefðu gleraugun hennar skekkst. M-kvk-nf hefði verið viðstödd og hefði grátið. Aðspurð um samskipti hennar og ákærða í aðdraganda meintrar árásar viðurkenndi brotaþoli að hún hefði baktalað ákærða G-kk-þf.

M-kvk-nf C-kvk-nf T-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Hún sagðist hafa verið með brotaþola í Safamýrinni þegar ákærði hefði hringt í sig og krafist þess að brotaþoli kæmi niður til að ræða við hann. E-kvk-nf hefði farið niður en M-kvk-nf staðið við stigaganginn. Fljótlega hefði ákærði G-kk-nf orðið æstur. M-kvk-nf hefði séð hann taka brotaþola hálstaki. Hún hefði ekki séð hann draga brotaþola á hárinu, enda hefði hún verið mikið að horfa fram og til baka því hún hefði á þeim tíma verið í samskiptum við þáverandi kærastann sinn, J-kk-þf B-kk-þf B-kk-þf, sem hefði verið staddur á svæðinu. Hún hefði þó séð ákærða G-kk-þf ýta brotaþola upp að vegg og síðar í gólfið og byrjað að „lemja“ hana. M-kvk-nf sagðist meðal annars hafa séð ákærða slá brotaþola í bringuna og annars staðar í líkama hennar. Áður hefði brotaþoli sagt henni frá öðrum ofbeldisverkum ákærða G-kk-ef gagnvart sér. Aðspurð um hvort brotaþoli hefði stundum verið að ögra ákærða G-kk-þgf minntist M-kvk-nf þess ekki að svo hefði verið.

J-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Hann sagðist hafa verið í umræddri íbúð í Safamýrinni þennan dag ásamt brotaþola og M-kvk-þgf. Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf hefði hringt og í framhaldinu hefði brotaþoli farið niður. Ákærði og brotaþoli hefðu eitthvað verið að þræta. J-kk-nf hefði síðan farið niður stigaganginn og séð að ákærði hefði verið að lemja brotaþola. J-kk-nf hefði sjálfur staðið aðeins ofar í stigaganginum og séð brotaþola hljóta eitt högg í þindina og séð ákærða draga brotaþola, þó ekki hvernig. Hann hefði séð ákærða sparka í fætur brotaþola og grípa fast í hálsmálið á peysu brotaþola. Áður hefði ákærði ýtt brotaþola upp að vegg. J-kk-nf minntist þess ekki að hafa séð ákærða taka brotaþola hálstaki. Aðspurður kvaðst J-kk-nf minnast þess að brotaþoli hefði stundum verið að ögra ákærða G-kk-þgf.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð J-kk-ef M-kk-ef K-kk-ef, sérfræðings á bráða- og slysadeild Landspítala, vegna komu brotaþola 9. apríl 2011. Í vottorðinu er lýst bólgu á hálsi brotaþola og bólgu á báðum hnjám.

Niðurstaða

Framburður ákærða G-kk-ef Á-kk-ef hefur verið á reiki og ótrúverðugur auk þess sem hann er í algjörri mótsögn við framburð vitnanna M-kvk-ef C-kvk-ef T-kvk-ef og J-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef sem bæði urðu vitni að stórum hluta árásarinnar. Á hinn bóginn hefur brotaþoli verið stöðug í frásögn sinni af atvikinu auk þess sem framburður hennar fær stoð í framburði vitnanna M-kvk-ef C-kvk-ef og J-kk-ef B-kk-ef sem bæði sáu ákærða beita brotaþola ofbeldi. Samkvæmt þessu er sannað að ákærði hafi veist að brotaþola og veitt henni þá áverka sem greinir í ákæru. Hefur ákærði með þessu athæfi orðið sekur um brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákæruliðir nr. 2-10

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf hefur skýlaust játað brot sín samkvæmt þessum ákæruliðum og var því farið með þær sakargiftir samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæra ríkissaksóknara, dagsett 3. júní 2013, á hendur G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf

Ákæruliður I

Í þessum ákærulið er ákærða gefið að sök hegningar-, lögreglu- og umferðarlagabrot, með því að hafa í heimildarleysi tekið bifreiðina EN-179 við Arnarhraun 20, Hafnarfirði, og ekið henni þaðan, sviptur ökuréttindum, óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól 5,0 ng/ml í blóði), án þess að nota öryggisbelti og án þess að sinna stöðvunarmerkjum lögreglu, sem upphaflega hafi verið gefin á frárein Reykjanesbrautar inn á Arnarnesveg, og við eftirför lögreglu ekið um Reykjanesbraut og götur Kópavogs og Hafnarfjarðar yfir leyfilegum hámarkshraða með allt að 197 km hraða á klst., ekið svigakstur milli bifreiða, ekið tvívegis gegn rauðu ljósi, ekið yfir gatnamót án þess að virða stöðvunarskyldu, ekið á móti akstursstefnu í hringtorgi, uns hann hafi stöðvað aksturinn á Melabraut í Hafnarfirði eftir ákeyrslu lögreglu. Hafi ákærði þannig raskað umferðaröryggi á alfaraleið.

Í frumskýrslu lögreglu frá 31. mars 2013 er þess getið að lögreglumenn hafi fyrr um nóttina orðið varir við bifreiðina EN-179 þar sem hún hafi verið kyrrstæð á umferðarljósum á gatnamótum Dalvegar og Fífuhvammsvegar. Lögreglumennirnir hafi ákveðið að veita bifreiðinni eftirför en þá hafi mikill háskaakstur hafist þar sem ákærði hafi ekið hratt, tvívegis ekið gegn rauðu ljósi og stundað svigakstur milli bifreiða. Fram kemur að við Melabraut hafi ökuferðinni lyktað á þann veg að lögreglubifreiðinni hafi verið ekið utan í bifreiðina EN-179. Ákærði hafi þá verið handtekinn og við leit hafi fíkniefni fundist í buxnavasa hans.

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf játar sök að öðru leyti en því að hann segist hafa fengið bifreiðina EN-179 lánaða og greitt endurgjald fyrir lánið. Þá sé hann óviss um ökuhraða bifreiðarinnar umrætt sinn, þótt hann vefengi í sjálfu sér ekki ökuhraðann sem tilgreindur sé í ákæru.

Aðspurður fyrir dómi um tildrög þess að hann ók bifreiðinni sagði ákærði G-kk-nf Á-kk-nf að S-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf G-kk-nf, sem væri náskyldur eiganda bifreiðarinnar og hefði haft umráð hennar umrætt kvöld, hefði lánað sér bifreiðina gegn loforði um greiðslu 20 þúsund króna og að G-kk-nf myndi bæta bensíni á bifreiðina. G-kk-nf hefði í framhaldinu skutlað S-kk-þgf A-kk-þgf að heimili móður S-kk-ef og síðan ekið einn áfram á bifreiðinni.

S-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf G-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Neitaði hann því að hafa lánað ákærða G-kk-þgf Á-kk-þgf bifreiðina EN-179. Hann hefði verið heima hjá G-kk-þgf umrætt kvöld. Síðar um kvöldið hefði hann gengið heim til móður sinnar þar sem hann hefði ekki verið í ástandi til að aka bifreiðinni. Hefðu lyklarnir að bifreiðinni orðið eftir á heimili G-kk-ef. Taldi S-kk-nf líklegt að þeir hefðu týnst þar. Aðspurður hvort hann hefði þegið greiðslu fyrir einhvers konar lán á bifreiðinni neitaði S-kk-nf því fortakslaust.

G-kk-nf Á-kk-nf G-kk-nf, lögreglumaður, gaf skýrslu fyrir dómi. Hann lýsti því að hann hefði veitt ákærða G-kk-þgf eftirför. Sagði hann að þótt ekki hefði verið opnað fyrir hraðaratsjá lögreglubifreiðarinnar umrætt sinn þá hefði Garmin GPS tæki lögreglubifreiðarinnar sýnt 197 km/klst. hraða á Reykjanesbrautinni. Þá hefði hraðamælir bifreiðarinnar sýnt svipaða tölu. Þrátt fyrir þennan mikla hraða lögreglubifreiðarinnar hefði dregið í sundur með lögreglubifreiðinni og bifreiðinni EN-179 sem ákærði hefði ekið. Að lokum benti hann á að þessi atvik hefðu náðst á myndband með svokölluðum Eyewitness-upptökubúnaði lögreglubifreiðarinnar.

Niðurstaða

Eins og áður segir þá hefur ákærði G-kk-nf Á-kk-nf játað sök samkvæmt þessum ákærulið að öðru leyti en því að hann segist hafa fengið bifreiðina EN-179 lánaða og greitt endurgjald fyrir lánið. Þá sé hann óviss um ökuhraða bifreiðarinnar umrætt sinn, þótt hann vefengi í sjálfu sér ekki ökuhraðann sem tilgreindur sé í ákæru.

Óumdeilt er að ákærði ók bifreiðinni EN-179 umrætt sinn. Við mat á meintu broti hans gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga verður ekki fram hjá því litið að ákærði gat því aðeins nýtt sér bifreiðina EN-179 ef eigandi eða réttmætur umráðamaður veitti honum samþykki sitt fyrir þeirri notkun. Ákærði lýsti því fyrir dómi að bifreiðina hefði hann fengið að láni og greitt fyrir það. Sú málsvörn fær enga stoð í framburði vitnisins S-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef G-kk-ef sem hafði bifreiðina til umráða umrætt sinn. Bar S-kk-nf A-kk-nf afdráttarlaust að hann hefði ekki lánað ákærða bifreiðina, en líklegast hefði hann skilið lyklana að bifreiðinni eftir heima hjá ákærða þetta kvöld áður en hann gekk heim til móður sinnar. Að þessu virtu ásamt gögnum málsins verður að leggja til grundvallar að ákærði hafi notað bifreiðina EN-179 í heimildarleysi umrætt sinn.

Varðandi ökuhraða ákærða síðar sama kvöld þá er í gögnum málsins að finna myndbandsupptöku úr svonefndum Eyewitness búnaði lögreglubifreiðar sem veitti ákærða G-kk-þgf eftirför umrætt sinn. Þar sést greinilega að bifreiðinni EN-179 er ekið á ofsahraða á Reykjanesbraut, fram fer svigakstur milli bifreiða, tvívegis er ekið gegn rauðu ljósi, ekið er yfir gatnamót án þess að stöðvunarskylda hafi verið virt og loks sést að ekið er á móti akstursstefnu á hringtorgi. G-kk-nf Á-kk-nf G-kk-nf, lögreglumaður, lýsti því fyrir dómi að ekki hefði verið kveikt á hraðaratsjá lögreglubifreiðarinnar umrætt sinn en Garmin GPS-tæki lögreglubifreiðarinnar hefði sýnt 197 km/klst. hraða við akstur á Reykjanesbraut. Þrátt fyrir það hefði á þeim tíma dregið í sundur með lögreglubifreiðinni og bifreið ákærða. Þá hefði hraðamælir lögreglubifreiðarinnar sýnt svipaðan hraða. Í gögnum málsins er að finna tölulegar upplýsingar um akstur lögreglubifreiðarinnar umrætt sinn. Þar kemur meðal annars fram að bifreiðin hafi náð allt að 188 km/klst. hraða kl. 4:22 þessa nótt. Þetta kemur heim og saman við þann hraða sem myndbandsupptaka lögreglunnar sýnir bifreiðarnar tvær á kl. 4:22 en myndbandið sýnir að í sundur dró með bifreiðunum á þeim tímapunkti.

Að teknu tilliti til gagna málsins, framburðar lögreglumannsins G-kk-ef Á-kk-ef G-kk-ef fyrir dómi sem og játningar ákærða fyrir dómi um hluta af þeirri háttsemi, sem honum er gefin að sök, er sannað að ákærði gerðist sekur um þá háttsemi sem greinir í þessum ákærulið, þó þannig að ekki verður talið sannað að bifreiðinni EN-179 hafi verið ekið á meira en 188 km/klst. hraða, og er þar rétt heimfærð til refsiákvæða, að því frátöldu að ákærða verður ekki refsað fyrir brot gegn 1. mgr. 4. gr. umferðarlaga þar sem það ákvæði er svo almennt orðað að það getur ekki, að teknu tilliti til fyrirmæla 1. mgr. 69. gr. stjórnarskrárinnar, talist viðhlítandi refsiheimild, sbr. dóm Hæstaréttar 24. maí 2012 í máli nr. 33/2012.

Ákæruliður II

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf hefur skýlaust játað brot sitt samkvæmt þessum ákærulið og var því farið með þær sakargiftir samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Ákæra lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsett 4. júní 2013, á hendur A-kk-þgf G-kk-þgf A-kk-þgf K-kk-þgf, G-kk-þgf J-kk-þgf E-kk-þgf og G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf

Ákæruliður nr. 1

Ákærðu G-kk-nf J-kk-nf og G-kk-nf játa skýlaust sök að öllu leyti varðandi þennan ákærulið, þar sem þeim er gefin að sök tilraun til þjófnaðar, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 20. mars 2012, í verslun GÞ skartgripir og úr, að Bankastræti 12, Reykjavík, reynt að stela þaðan skartgripum, með því að ákærðu G-kk-nf J-x-x og G-kk-nf sprengdu rörasprengju á rúðu verslunarinnar, en ákærðu komu á vettvang og yfirgáfu hann á bifreiðinni SM-499, sem ákærði A-kk-nf G-kk-nf hafði til umráða og ók hann bifreiðinni. Ákærði A-kk-nf neitar sök en viðurkennir að hafa ekið bifreiðinni SM-499 umrætt sinn. Hann segist hins vegar ekki hafa vitað hvað til stóð.

Í frumskýrslu lögreglu segir að aðfaranótt þriðjudagsins 20. mars 2012 hafi tilkynning borist lögreglu um tvær sprengingar í nágrenni við Stjórnarráð Íslands. Lögregla hafi verið send á vettvang og í ljós komið að reynt hafi verið að sprengja rúðu í versluninni GÞ úr og skartgripir.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 22. mars 2012, en sú skýrsla var hljóðrituð, lýsti G-kk-nf Á-kk-nf því að aðfaranótt 20. sama mánaðar hefðu G-kk-nf og G-kk-nf beðið A-kk-þf að keyra sig niður í bæ, en G-kk-nf hefði áður beðið G-kk-þf um að „redda driver“. Á leiðinni í bæinn hefðu þeir stoppað við heimili ákærða G-kk-ef J-kk-ef, sem hefði skroppið þar inn og sótt föt. Á meðan hefðu G-kk-nf Á-kk-nf og A-kk-nf G-kk-nf rætt það sín á milli í bifreiðinni að það væru vírar í rúðu skartgripaverslunarinnar þannig að líklega myndi sprengjan ekki duga til. Síðar um nóttina hefðu G-kk-nf og G-kk-nf J-kk-nf svo reynt að ræna skartgripaverslunina GÞ úr og skartgripir. Þegar G-kk-nf hefði farið úr bíl A-kk-ef á Amtmannsstíg hefði hann fengið grímu að láni hjá A-kk-þgf.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 22. mars 2013, en sú skýrsla var hljóðrituð, lýsti G-kk-nf J-x-x því að hann teldi að A-kk-nf hefði vitað hvað til hefði staðið umrædda nótt.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 22. mars 2013, en sú skýrsla var hljóðrituð, lýsti A-kk-nf G-kk-nf því að upphaflega hefði hann talið að hann ætti að keyra ákærðu G-kk-þf og G-kk-þf á Selfoss gegn greiðslu á 5.000 til 10.000 krónum. Síðan hefðu þeir beðið hann um að keyra sig í miðbæ Reykjavíkur. Áður en þeir héldu þangað hefði hann ekið með ákærðu G-kk-þgf og G-kk-þgf að húsi þar sem G-kk-nf hefði farið inn að sækja föt. Hefði A-kk-nf þá heyrt G-kk-þf segja eitthvað á þá leið, „hvað, ætlar hann að gera þetta einn“. Fyrr um kvöldið hefði A-kk-nf heyrt G-kk-þf og G-kk-þf ræða um einhverja sprengju. Eftir að G-kk-nf og G-kk-nf hefðu farið úr bifreiðinni hefði A-kk-nf heyrt mikla sprengingu og síðan séð G-kk-þf og G-kk-þf koma hlaupandi. Þeir hefðu síðan rætt um að „gekk ekki upp eitthvað“. Í framhaldinu hefðu þeir keyrt til Hafnarfjarðar og síðan kíkt í svonefnt SOD-félagsheimili í Ármúla.

Fyrir dómi lýsti ákærði A-kk-nf G-kk-nf því að hann hefði verið við akstur á bifreið sinni umrætt kvöld er G-kk-nf Á-kk-nf hefði hringt í stúlku sem hefði verið farþegi í bifreið A-kk-ef G-kk-ef. G-kk-nf hefði beðið um að fá að ræða við A-kk-þf, en þeir hefðu þekkst frá fyrri tíð. G-kk-nf hefði beðið A-kk-þf um að keyra sig á Selfoss. Þeir hefðu síðan hist og þá hefði A-kk-nf hitt ákærða G-kk-þf J-x-x í fyrsta sinn. Í bifreiðinni hefðu G-kk-nf og G-kk-nf lýst því að þeir þyrftu að koma við í miðbænum til að sækja skartgripi hjá manni sem skuldaði þeim. A-kk-nf hefði lagt bifreið sinni að Amtmannsstíg og hefðu G-kk-nf og G-kk-nf stigið út úr bifreiðinni. Ekki hefði hann séð rörasprengju þá sem G-kk-nf og G-kk-nf hefðu haft undir höndum. Stuttu eftir að þeir yfirgáfu bifreiðina hefði heyrst mikill hvellur og svo hefðu G-kk-nf og G-kk-nf komið hlaupandi. A-kk-nf viðurkenndi að hafa þá áttað sig á því að þeir hefðu „sprengt eitthvað“. Í framhaldinu hefði A-kk-nf ekið með G-kk-þgf og G-kk-þgf á bensínstöð þar sem hann hugðist kaupa eldsneyti á bifreið sína. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa verið í óreglu á þessum tíma.

Ákærði G-kk-nf J-kk-nf lýsti atburðum þessarar nætur á þann veg fyrir dómi að ákærðu hefðu upphaflega ætlað að brjótast inn í verslun 66°-Norður í Hafnarfirði. Ekkert hefði hins vegar orðið úr því og því hefði verið ákveðið að brjótast inn í skartgripaverslunina GÞ skartgripir og úr. G-kk-nf hefði talið að A-kk-nf vissi hvað til stæði, enda hefðu G-kk-nf og G-kk-nf rætt fyrirhugað innbrot í skartgripaverslunina í bifreiðinni þótt A-kk-nf hefði ekki áður komið að skipulagningu þess verknaðar.

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf lýsti því fyrir dómi að hann myndi lítið sem ekkert eftir þessum atburðum. Hann og ákærði G-kk-nf J-x-x hefðu setið að drykkju og að sögn G-kk-ef verið „á rassgatinu“. Þegar drykkjarföng hefðu klárast hefði þá vantað meira og því hefði G-kk-nf beðið A-kk-þf að sækja þá þar sem þeir voru staddir í húsnæði í Skeifunni. Hann minntist þess ekki að hafa hringt í stúlku í bifreið A-kk-ef, heldur hefði hann hringt beint í A-kk-þf, enda þekktust þeir ágætlega. Þá minntist hann þess ekki að hafa upphaflega beðið A-kk-þf að keyra sig á Selfoss. Við skýrslugjöf hjá lögreglu 22. mars 2012 hafði G-kk-nf áður sagt að A-kk-nf hefði vitað hvað til stæði. Þegar þessi framburður var borinn undir G-kk-þf fyrir dómi bar hann því við að hann myndi þetta ekki svo vel.

Niðurstaða

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu G-kk-ef J-kk-ef og G-kk-ef Á-kk-ef og öðrum gögnum málsins að þeir eru sekir um þá háttsemi sem þeim er gefin að sök og er brot þeirra rétt heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Framburður ákærða A-kk-ef G-kk-ef um sinn þátt í málinu samræmist engan veginn framburði annarra sakborninga. Þannig er ósamræmi milli frásagnar ákærða A-kk-ef G-kk-ef og ákærða G-kk-ef Á-kk-ef um aðdraganda þess að A-kk-nf G-kk-nf sótti G-kk-þf J-x-x og G-kk-þf Á-kk-þf í Skeifuna umrætt kvöld. Þá hefur G-kk-nf J-x-x borið afdráttarlaust fyrir dómi að hann og G-kk-nf Á-kk-nf hafi rætt fyrirætlanir sínar í bifreiðinni og hafi A-kk-þgf því verið kunnugt um hvað til hafi staðið. Ákærði A-kk-nf lýsti því í skýrslutöku hjá lögreglu að hann hefði heyrt G-kk-þf og G-kk-þf ræða um sprengju. G-kk-nf Á-kk-nf lýsti því í skýrslutöku hjá lögreglu að hann og A-kk-nf hefðu rætt það sín á milli að sprengjan myndi ekki duga til að eyðileggja rúðuna á skartgripaversluninni þar sem það væru vírar í henni. Fyrir dómi gat G-kk-nf Á-kk-nf þó ekki staðfest þau ummæli, heldur bar því við að hann myndi þetta ekki svo vel. Loks viðurkenndi A-kk-nf G-kk-nf fyrir dómi að þegar hann hefði heyrt sprenginguna og séð G-kk-þf og G-kk-þf koma hlaupandi þá hefði hann áttað sig á því að þeir hefðu „sprengt eitthvað“. Engu að síður tók hann þá upp í bifreið sína og ók með þá áfram, meðal annars í svonefnt félagsheimili SOD að Ármúla og á bensínstöð, en loks að verslun 10-11 í Grímsbæ þar sem G-kk-nf og G-kk-nf fóru inn og frömdu rán, sbr. umfjöllun um ákæru ríkissaksóknara frá 25. júlí 2012 hér að framan. Eftir þetta ók ákærði A-kk-nf með G-kk-þf og G-kk-þf á tiltekinn stað í Reykjavík.

Samkvæmt öllu þessu er sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði A-kk-nf G-kk-nf hafi gerst sekur um hlutdeild í tilraun ákærðu G-kk-ef J-kk-ef og G-kk-ef Á-kk-ef til brots gegn 244. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 20. gr. og 1. mgr. 22. gr. sömu laga, og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Ákæruliðir nr. 2-10

Ákærði G-kk-nf J-kk-nf hefur skýlaust játað brot sín samkvæmt þessum ákæruliðum og var því farið með þær sakargiftir samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæruliðir nr. 11 og 14-19

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf hefur skýlaust játað brot sín samkvæmt þessum ákæruliðum og var því farið með þær sakargiftir samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæruliður nr. 12

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf neitar sök varðandi þennan ákærulið, þar sem honum er gefin að sök líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 20. febrúar 2011 ráðist á brotaþolann E-kvk-þf Ý-kvk-þf B-kvk-þf að Garðastræti 21 í Reykjavík, slegið hana ítrekað í andlit og líkama og hrint henni til, með þeim afleiðingum að hún hafi hlotið mar á báðum upphandleggjum, bólgu við vinstra munnvik og mar og bólgu við vinstra gagnauga.

Í dagbók lögreglu segir að 20. febrúar 2011 hafi lögregla verið kölluð að Garðastræti 21 vegna hávaða og heimilisofbeldis. Er lögreglumenn hafi komið á staðinn hafi verið rætt við ákærða G-kk-þf og brotaþola. Þau hafi lýst því að brotaþoli hefði fengið hræðslukast vegna martraðar.

Fyrir dómi var ákærði G-kk-nf Á-kk-nf spurður út í 12. ákærulið. Ákærði G-kk-nf viðurkenndi að hann og E-kvk-nf hefðu öskrað hvort á annað og síðan hefði lögregla verið kölluð til leiks. Sagðist hann hins vegar ekki hafa beitt brotaþola ofbeldi.

Brotaþolinn E-kvk-nf Ý-kvk-nf B-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi um þennan ákærulið. Hún lýsti því að það hefðu verið „öskur og köll“ hjá þeim þetta kvöld. Hún myndi hins vegar ekki allt, enda væri svo langt síðan þetta gerðist. Hún myndi þó að ákærði hefði slegið hana, en ekki hvernig. Hún kannaðist við að það hefði verið „eltingarleikur“ í kringum borð í stofu íbúðarinnar, en hún hefði reynt að „blokka“ þessar minningar. Aðspurð um þá skýringu sem hún og ákærði hefðu gefið lögreglu umrætt kvöld um martröð og hræðslukast hennar svaraði hún því til að ákærði hefði sagt henni að hann yrði settur í fangelsi ef hún myndi segja lögreglu frá ofbeldinu. Aðspurð hvort ákærði G-kk-nf hefði hrint henni svaraði hún því til að hún myndi það ekki.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð H-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef, sérfræðings í bráðalækningum á slysa- og bráðadeild Landspítala Íslands, dags. 31. ágúst 2011. Þar er að finna upplýsingar um tvær heimsóknir hennar á bráðadeild. Fyrra tilvikið átti sér stað 20. febrúar 2011, en fjallað er um síðari komuna í umfjöllun um ákærulið nr. 13 hér á eftir. Í læknisvottorðinu kemur fram að brotaþoli hafi leitað á bráðadeild 20. febrúar 2011 vegna áverka. Hún hafi sagst hafa verið úti að skemmta sér með unnusta sínum um nóttina og að hann hafi neytt áfengis en hún ekki. Eftir heimkomu hafi hann sofnað í sófanum en brotaþoli þá reynt að vekja hann. Unnusti hennar hafi þá reiðst og farið að lemja brotaþola. Hann hafi kýlt hana í andlitið, hótað henni með hníf og ýtt henni til. Að sögn brotaþola hafi maðurinn áður lagt á sig hendur. Í læknisvottorðinu kemur fram að við skoðun á bráðadeild hafi komið í ljós marblettir, einn á hvorum upphandlegg. Væg bólga hafi verið til staðar í vinstra munnviki á efri vör. Yfir vinstra gagnauga hafi verið að sjá byrjandi mar og bólgu og hafi þreifieymsli verið þar til staðar. Loks segir að áverkarnir samrýmist að mati læknisins þeirri lýsingu sem brotaþoli hafi gefið á bráðadeild. Við meðferð málsins gaf H-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf skýrslu fyrir dómi, staðfesti framangreint vottorð sitt og svaraði spurningum um efni þess.

F-kvk-nf G-kvk-nf, sálfræðingur og ráðgjafi hjá Félagsþjónustu Kópavogs, gaf skýrslu fyrir dómi. Fram kom hjá henni að móðir brotaþola hefði haft samband við barnaverndarnefnd og í framhaldinu hefði brotaþoli sótt viðtöl hjá F-hk-þgf frá ágúst 2011 fram í miðjan nóvember sama ár vegna meintra ofbeldisbrota sem brotaþoli hefði orðið fyrir. Brotaþoli fengi martraðir og kenndi sér dálítið um hvernig farið hefði. Brotaþoli hefði sveiflast mikið til, stundum væri hún mjög glöð en stundum afar döpur. Hún ætti erfitt með að treysta fólki og hefði fjarlægst foreldra sína. Hún væri áhrifagjörn, brotin og leitaði eftir viðurkenningu annarra. Loks tók F-kvk-nf fram að ekki hefði verið um eiginlega áfallameðferð að ræða.

Í málinu liggur fyrir samantekt, dagsett 21. september 2011, vegna viðtala F-kvk-ef við brotaþola. Þar kemur fram að frá 17. ágúst 2011 hafi brotaþoli verið í viðtölum hjá F-kk-þgf, sem reynt hafi að aðstoða hana við að vinna úr þeirri erfiðu reynslu sem falist hafi í ofbeldi af hálfu ákærða G-kk-ef. Líðan brotaþola hafi sveiflast í viðtölunum, bæði hvað varðar líðan sína og afstöðu til ákærða G-kk-ef. Hún sofi illa á næturnar og fái martraðir þar sem ákærði G-kk-nf komi við sögu. Hún eigi erfitt með að treysta fólki. Hún eigi það til að reyna að leyna líðan sinni fyrir fólki og setja upp grímu.

Niðurstaða

Fyrir liggur að aðfaranótt 20. febrúar 2011 var lögregla kölluð að dvalarstað ákærða og brotaþola að Garðastræti 21 vegna hávaða og gruns um heimilisofbeldi. Brotaþoli hefur gefið trúverðuga skýringu á því af hverju hún og ákærði héldu því fram við lögreglu að lætin í brotaþola hefðu verið af völdum martraðar hennar. Þá viðurkenndi ákærði fyrir dómi að hann og brotaþoli hefðu í raun verið að „öskra“ á hvort annað umrætt sinn. Hann neitaði því þó að hafa beitt brotaþola ofbeldi. Sama dag leitaði brotaþoli hins vegar á slysa- og bráðadeild Landspítala vegna áverka sem hún upplýsti að væru af völdum ákærða. Í læknisvottorði er lýst ýmsum áverkum á brotaþola við þá komu. Þar segir meðal annars að yfir vinstra gagnauga hafi verið að sjá byrjandi mar og bólgu og hafi þreifieymsli verið þar til staðar. Loks segir að áverkar á brotaþola samrýmist að mati læknisins þeirri lýsingu sem brotaþoli hafi gefið á bráðadeild.

Framburður brotaþola fyrir dómi um að ákærði hefði slegið sig var trúverðugur og að auki í samræmi við annað sem fram hefur komið í málinu, einkum vottorð H-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef, sérfræðings í bráðalækningum á slysa- og bráðadeild Landspítala Íslands, sem styður mjög við framburð brotaþola. Samkvæmt þessu er sannað að ákærði veittist að brotaþola og kýldi hana í andlit og líkama, líkt og greinir í þessum ákærulið. Með framangreindri háttsemi gerðist ákærði sekur um brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af framburði brotaþola fyrir dómi er hins vegar ósannað að ákærði hafi hrint brotaþola umrætt sinn og verður ákærði því sýknaður af þeim hluta ákæruliðarins.

Ákæruliður nr. 13

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf hefur játað sök að hluta varðandi þennan ákærulið, þar sem honum er gefin að sök líkamsárás með því að hafa að morgni föstudagsins 22. júlí 2011 ráðist á brotaþolann E-kvk-þf Ý-kvk-þf B-kvk-þf á sameiginlegu heimili þeirra að Bjarkarvöllum 5b í Hafnarfirði, tekið hana kverkataki og skellt henni utan í eldhúsinnréttingu, þannig að hún hafi fallið í gólfið, og sest svo ofan á hana og slegið hana með krepptum hnefum víðs vegar um líkama og bitið hana í brjóstkassa og svo dregið hana á hárinu inn á baðherbergi þar sem hann hafi haldið áfram barsmíðum sínum og að endingu haldið barsmíðunum áfram inni í stofu, allt með þeim afleiðingum að hún hafi hlotið mar og bólgu yfir efri hluta hægra kinnbeins og gagnauga, þreifieymsl hliðlægt í brjóstkassa vinstra megin, umfangsmikið mar á utanverðum hægri upphandlegg sem teygt hafi sig niður á framhandlegg, hringlaga mar á vinstri upphandlegg og mar á brjóstkassa. Ákærði játaði fyrir dómi að hafa framið þann verknað sem greinir í þessum ákærulið, að öðru leyti en því að hann neitar að hafa slegið hana með krepptum hnefa. Þá neitar hann að hafa skellt henni upp að eldhúsinnréttingu og dregur í efa að hún hafi hlotið þá áverka sem greinir í ákæru.

Við skýrslutöku hjá lögreglu 25. júlí 2011, en skýrsla var hljóðrituð, kom fram hjá ákærða G-kk-þgf Á-kk-þgf að umrætt sinn hefði hann neytt mikils áfengis og farið í „blackout“. Um meint brot gegn brotaþola viðurkenndi G-kk-nf að marför, ásamt einu biti, væru af sínum völdum. Hann hefði tekið „kast“.

Fyrir dómi var ákærði G-kk-nf spurður út í þennan ákærulið. Í fyrstu sagði hann „ég sló hana kannski, já“. Viðurkenndi hann síðar að hafa slegið brotaþola, en neitaði að hafa slegið hana með krepptum hnefa. Sagði hann að brotaþoli hefði einnig verið að ráðast á sig. Þegar meint bitfar á brotaþola var borið undir ákærða svaraði hann í fyrstu „já og nei“, en síðar „þá hef ég örugglega gert það“.

Brotaþolinn E-kvk-nf Ý-kvk-nf B-kvk-nf gaf einnig skýrslu fyrir dómi um þennan ákærulið. Hún lýsti því að hún og ákærði G-kk-nf hefðu verið sofandi uppi í sófa í íbúðinni að Bjarkarvöllum í Hafnarfirði. Hún hefði fengið símtal og þurft að fara til vinnu en ákærði hefði verið tortrygginn og farið að æsa sig. Hann hefði ýtt henni, kýlt, slegið og tekið föstu kverkataki. Þá hefði hann ýtt henni upp að vegg og hefði hún um skamma stund misst meðvitund. Ákærði hefði haldið áfram að beita hana ofbeldi, öskrað á hana, kýlt og slegið í handleggi og andlit. Hann hefði ýtt henni á eldhúsinnréttingu. Hún hefði haldið að hann ætlaði að drepa sig. Sagði brotaþoli að hana minnti að ákærði G-kk-nf hefði einnig bitið sig. Að lokum hefði brotaþoli búið til lítið hjarta með því að setja hendur sínar saman er hún lá á gólfinu undir ákærða. Þá loks hefði ákærði stoppað og hún þá snúið sér á hliðina og kastað upp. Aðspurð neitaði brotaþoli að hafa þá eða síðar verið undir áhrifum vímuefna.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð H-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef, sérfræðings í bráðalækningum á slysa- og bráðadeild Landspítala Íslands, dags. 31. ágúst 2011. Þar er að finna upplýsingar um tvær heimsóknir hennar á bráðadeild. Síðara tilvikið sem þar er rakið varðar komu brotaþola á bráðadeild 24. júlí 2011. Um þá komu segir að brotaþoli hafi komið á bráðadeild til að fá skoðun á áverkum. Hún hafi lýst því að fyrrverandi unnusti hennar hafi beitt hana líkamlegu ofbeldi í að minnsta kosti fjórum tilvikum vikuna fyrir komu. Síðast hafi þetta gerst um kl. 21 að kvöldi komudags. Hafi brotaþoli lýst því að í þessum tilvikum hafi maðurinn beitt hana ýmsum tegundum líkamlegs ofbeldis, kýlt hana og sparkað í hana og loks bitið. Í eitt skiptið hafi hún hlotið kröftugt högg á höfuðið hægra megin. Líklega hafi hún þá misst meðvitund í stutta stund. Hún finni ekki fyrir minnisleysi fyrir eða eftir þann atburð. Hún finni fyrir vægri ógleði en sé ekki með uppköst. Í síðara tilvikinu hafi hún orðið svo hrædd að hún hafi hringt á lögreglu. Fram kemur í læknisvottorðinu að brotaþoli sé vel vakandi en virðist í nokkurri geðshræringu yfir atburðunum. Hún hafi gefið skýra og greinargóða frásögn af atburðunum. Yfir efri hluta kinnbeins hægra megin og upp á gagnauga sé greinanleg bólga og vægt mar með talsverðum eymslum. Engin aflögun sé á andlitsbeinum. Tennur séu heilar og brotaþoli geti opnað munn að fullu en með vægum óþægindum. Engan skurð sé að sjá á höfði. Við skoðun á brjóstkassa sé til staðar hringlaga mar, um 5x8 cm að stærð, utanvert hægra megin, útlit sem geti samrýmst bitfari. Væg þreifieymsli séu til staðar hliðlægt í brjóstkassa vinstra megin, en ekki sé að sjá mar, aflögun eða skurði á þessu svæði. Mjög umfangsmikið mar sé á utanverðum öllum hægri upphandlegg sem teygi sig niður á framhandlegg. Þetta virðist vera marblettir af mismunandi aldri með útlit sem geti samrýmst nokkrum áverkum á ólíkum tíma. Ekki sé að sjá skurði. Þá sé full og eðlileg hreyfigeta í handleggnum. Á miðjum aftanverðum vinstri upphandlegg sé að sjá 2x4 cm yfirborðslæga rispu með vægum þreifieymslum þar í kring. Grunnt línulaga mar sé til staðar ofanvert á vinstra læri. Á hægra læri sé til staðar hringlaga 2x4 cm marblettur. Loks segir í vottorðinu að framangreindir áverkar samrýmist að mati læknisins þeirri lýsingu á atburðum sem brotaþoli hafi gefið á bráðadeild. Við meðferð málsins gaf H-kk-nf M-kk-nf B-kk-nf skýrslu fyrir dómi, staðfesti framangreint vottorð sitt og svaraði spurningum um efni þess.

Eins og rakið var í umfjöllun um ákærulið nr. 12 hér að framan þá gaf F-kvk-nf G-kvk-nf, sálfræðingur og ráðgjafi hjá Félagsþjónustu Kópavogs, skýrslu fyrir dómi, en í málinu liggur fyrir samantekt hennar, dagsett 21. september 2011, vegna viðtala við brotaþola. Um þetta er að öðru leyti vísað til umfjöllunar um ákærulið nr. 12 hér að framan.

Niðurstaða

Fyrir dómi játaði ákærði þann verknað sem greinir í þessum ákærulið, að öðru leyti en því að hann neitar að hafa slegið brotaþola með krepptum hnefa. Þá neitar hann að hafa skellt henni upp að eldhúsinnréttingu og dregur í efa að hún hafi hlotið þá áverka sem greinir í ákæru.

Ákærði hefur verið reikull í framburði um þennan ákærulið. Þannig var hann við aðalmeðferð málsins spurður út í meint bitfar á brotaþola og svaraði fyrst með orðunum „já og nei“ en síðan sagði hann „þá hef ég örugglega gert það“. Brotaþoli hefur á hinn bóginn verið stöðug í frásögn sinni af atvikinu og er framburður hennar í fullu samræmi við annað sem fram hefur komið í málinu, einkum vottorð H-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef, sérfræðings í bráðalækningum á slysa- og bráðadeild Landspítala Íslands, sem styður mjög við framburð brotaþola. Samkvæmt þessu er sannað að ákærði hafi veist að brotaþola og veitt henni þá áverka sem greinir í ákæru. Hefur ákærði með þessu athæfi orðið sekur um brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Bótakrafa vegna ákæruliða 12-14

Við þingfestingu málsins hafnaði ákærði G-kk-nf Á-kk-nf bótakröfu G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., fyrir hönd brotaþolans E-kvk-ef Ý-kvk-ef B-kvk-ef, vegna ákæruliða nr. 12-14 hér að framan. Krafist er miskabóta úr hendi ákærða G-kk-ef Á-kk-ef að fjárhæð „kr. 1.000.000, auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 24. júlí 2011 þar til mánuður er liðinn frá því ákærða var kynnt bótakrafa, en dráttarvaxta skv. III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 9. gr. sömu laga“. Þá er krafist greiðslu á þóknun réttargæslumanns.

Með brotum þeim sem ákærði er nú sakfelldur fyrir, sbr. umfjöllun um ákæruliði nr. 12, 13 og 14 hér að framan, hefur hann bakað sér bótaábyrgð gagnvart brotaþola samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 500.000 krónur, auk vaxta sem í dómsorði greinir. Ákærða var birt bótakrafan 10. mars 2013 og miðast upphaf dráttarvaxta því við það tímamark þegar 30 dagar voru liðnir frá þeim degi. Fjallað er um þóknun réttargæslumanns í kafla um sakarkostnað hér á eftir.

Ákæra ríkissaksóknara, dagsett 20. júní 2013, á hendur G-kk-þgf J-kk-þgf E-kk-þgf og [...]

Ákæruliður nr. 1

Ákærðu G-kk-nf J-x-x og [...] neita báðir sök samkvæmt þessum ákærulið, en þar er þeim gefin að sök hótun og líkamsárás gegn brotaþolanum P-x-x P-x-x K-x-x 22. janúar 2013, með því að ákærði [...] hafi ógnað brotaþola með hnífi, tekið um handlegg hans og leitt hann fyrir horn Tækniskólans í Reykjavík þar sem ákærði G-kk-nf J-x-x hafi veitt brotaþola högg vinstra megin á höfuð þannig að hann hafi fallið á jörðina, með þeim afleiðingum að hann hafi hlotið markúlu aftan og ofan við vinstra eyra.

Í frumskýrslu lögreglu frá 22. janúar 2013 kemur fram að lögregla hafi verið kölluð að Tækniskólanum að Frakkastíg 27 vegna aðila sem hafi verið rændur fyrir utan skólann. Á vettvangi hafi lögregla hitt fyrir brotaþolann P-x-x K-x-x. Hann hafi lýst því að ákærði G-kk-nf J-kk-nf hafi ógnað sér með hnífi. Brotaþoli hafi jafnframt sagt að hann hafi verið dreginn fyrir hornið á skólanum og þá hafi hann verið sleginn í höfuðið af manni sem hann hafi ekki séð. Hann hafi síðan verið rændur.

Í lögregluskýrslu, dagsettri 29. janúar 2013, er haft eftir brotaþola að þann 22. sama mánaðar hafi hann verið á leið út úr Tækniskólanum ásamt vini sínum M-x-x P-x-x. Þegar brotaþoli hafi komið út hafi beðið hans maður með hníf sem hafi ógnað sér. Hafi maðurinn sagst vera lögreglumaður og beðið brotaþola að fylgja sér að horni skólans. Brotaþoli hafi ekki þorað öðru en að fylgja manninum. Maður hafi síðan spurt brotaþola af hverju hann borgaði ákærða G-kk-þgf J-x-x ekki tiltekna skuld. G-kk-nf hafi síðan birst fyrir aftan brotaþola og slegið hann í höfuðið. Brotaþoli hafi fallið í jörðina og reynt að standa aftur upp. G-kk-nf eða hinn maðurinn hafi þá reynt að grípa í jakka brotaþola, en brotaþoli hafi náð að losa sig úr jakkanum og hlaupið á burt.

Ákærði G-kk-nf J-x-x gaf skýrslu fyrir dómi. Hann lýsti því að brotaþoli hefði fengið 50.000 krónur að láni hjá sér. Erfiðlega hefði gengið að innheimta lánið og skuldin hefði á þessum tímapunkti verið um eins árs gömul. Hinn 22. janúar 2013 hefði G-kk-nf verið í ræktinni með ákærða [...] og hefði G-kk-nf lýst vandræðum sínum fyrir [...] sem hefði boðist til að koma með honum til að „koma í veg fyrir vesen“. Þegar ákærði G-kk-nf var beðinn um að skýra þetta nánar lýsti hann því að hann hefði verið orðinn reiður brotaþola og því hefði hann talið rétt að hafa [...] með til að stoppa sig af ef hann færi að æsa sig. Hann hefði því fengið [...] með sér til að „innheimta skuldina“. [...] hefði farið inn í Tækniskólann og komið aftur út með brotaþola með sér og hefði [...] haldið í öxl brotaþola. G-kk-nf J-x-x hefði þá komið að brotaþola og sagt: „Hvar er peningurinn minn.“ Þá hefði brotaþoli orðið mjög æstur. Ekki hefði staðið til að [...] myndi meiða eða ráðast á brotaþola. Í átökunum hefði ákærði G-kk-nf J-x-x sjálfur hlotið glóðarauga. Sjálfur hefði hann ekki slegið til brotaþola. Hann hefði ekki séð [...] ógna brotaþola með hnífi.

Ákærði [...] gaf skýrslu fyrir dómi. Hann lýsti því að umræddan dag hefði hann verið við líkamsrækt ásamt ákærða G-kk-þgf J-x-x, en [...] starfi sem einkaþjálfari. Á æfingunni hefði G-kk-nf lýst því að hann væri blankur og skorti fé til að kaupa lyftingabelti. Hann hefði nefnt skuldina við [...] og óttaðist að til leiðinda gæti komið ef G-kk-nf og brotaþoli hittust. Hann hefði því viljað að [...] kæmi með sér. [...] viðurkenndi að hafa haldið að Tækniskólanum í Reykjavík með G-kk-þgf. Þar hefði hann hitt fyrir brotaþola og það gæti vel verið að hann hafi lagt hönd á öxl hans, en það hefði þá ekki verið með þvingandi hætti. Hann þvertók fyrir að hafa ógnað brotaþola með hníf. Þá hefði hann ekki kynnt sig sem lögreglumann og ekki haft nokkra ógnun í frammi gagnvart brotaþola. Þegar brotaþoli hefði svo séð G-kk-þf þá hefði brotaþoli orðið mjög æstur og slegið G-kk-þf. Þá hefðu G-kk-nf og brotaþoli farið að „rífa í hvorn annan“. [...] hefði þá gripið brotaþola og sagt honum að róa sig. Síðan hefði hann sleppt brotaþola sem þá hefði byrja að æsa sig á nýjan leik. Brotaþoli hefði loks rifið sig úr jakkanum sínum og hlaupið á burt.

Brotaþolinn P-x-x P-x-x K-x-x gaf skýrslu fyrir dómi. Hann lýsti því að á leið sinni úr Tækniskólanum umræddan dag hefðu tveir hettuklæddir menn beðið hans fyrir utan skólann. Ekki hefði hann séð fleiri árásarmenn. Þeir hefðu gengið að sér og annar þeirra hefði verið með hníf. Brotaþoli hefði verið dreginn að horni skólans. Nánar tiltekið hefði annar þeirra gripið í höndina á sér og dregið sig með sér. Sá hefði kynnt sig sem lögreglumann og verið ógnandi í framkomu. Átök hefðu brotist út og hefði ákærði G-kk-nf J-kk-nf slegið brotaþola í höfuðið. Brotaþoli hefði loks náð að komast úr úlpu og hlaupið af vettvangi. Bakpoki og aðrar eigur hans hefðu hins vegar orðið eftir. Eftir árásina hefði hann kennt sér meins í höfði. Aðspurður kannaðist brotaþoli við að hafa fengið hótanir frá ákærða G-kk-þgf í gegnum Facebook-skilaboð. Hann hefði „blokkað“ ákærða G-kk-þf J-x-x í framhaldi af því og kannaðist ekki við að hafa fengið boð frá honum um að hann gæti endurheimt muni sína. Um tildrög skuldar sinnar gagnvart ákærða G-kk-þgf J-kk-þgf sagði brotaþoli að hann og kunningjar hans hefðu lagt saman í púkk til að kaupa af G-kk-þgf muni, sem aflað hefði verið með ólögmætum hætti. Þá hefði vantað um 50.000 krónur, en þar af hefði skuld brotaþola numið 7.000 krónum. Ákærði G-kk-nf J-x-x hefði hins vegar reynt að innheimta alla skuldina hjá brotaþola, en það hefði hann ekki getað sætt sig við. Ákærði G-kk-nf J-kk-nf hefði margsinnis hringt í brotaþola, en hann hefði forðast ákærða.

B-kk-nf L-x-x G-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Hann var á umræddum tíma nemandi við Tækniskólann. Hann minntist þess að ákærði [...] hefði komið að máli við sig inni í skólanum þennan dag og spurt hvort brotaþoli væri með honum í bekk. Ákærði G-kk-nf J-x-x hefði ekki verið með [...] á þeim tímapunkti. Stuttu síðar hefði B-kk-nf séð ákærða [...] og brotaþola ganga saman út úr skólanum, en G-kk-nf hefði þar ekki verið með í för. B-kk-nf hefði hvorki séð [...] halda á hnífi né einhvers konar barefli. Þá hefði [...] ekki virst æstur. Loks hefði B-kk-nf ekki orðið vitni að því sem gerðist eftir að [...] og brotaþoli fóru út úr skólanum.

M-kvk-nf D-kvk-nf gaf skýrslu fyrir dómi. Hún lýsti því að hún hefði verið á vettvangi þegar atvik málsins hefðu átt sér stað. Hún hefði séð ákærða [...] ganga með brotaþola út úr Tækniskólanum og hefði [...] haft hönd á baki brotaþola. Við horn skólans hefðu ákærðu G-kk-nf J-x-x og [...] rætt við brotaþola en hann hefði þá „tjúllast“ og reynt að komast undan. M-kk-nf hefði hvorki séð ákærðu slá brotaþola né séð hníf umrætt sinn. Hún sagðist hins vegar hafa séð ákærða [...] halda með báðum höndum í hálsmál á jakka brotaþola þegar hann virtist vera að reyna að komast undan.

M-x-x P-x-x gaf skýrslu fyrir dómi. Hann lýsti því að umræddan dag hefði hann verið á leið úr tíma í Tækniskólanum ásamt brotaþola þegar maður hefði komið upp að brotaþola, sagst vera frá lögreglunni og beðið hann að koma með sér. M-x-x sagðist hafa séð manninn ota hnífi að maga brotaþola. Aðkomumaðurinn hefði leitt brotaþola afsíðis fyrir utan skólann. M-x-x sagðist ekki hafa séð hvað gerðist í beinu framhaldi af því en hann hefði hins vegar heyrt brotaþola verða fyrir höggi. Aðspurður hvernig hann hefði greint að brotaþoli hefði orðið fyrir höggi lýsti M-x-x því að sársaukahljóð hefðu heyrst frá brotaþola. M-x-x hefði þá hlaupið nær og séð brotaþola liggjandi, en þar hefðu einnig verið fyrrnefndur aðkomumaður ásamt öðrum manni. Hefði M-x-x þá ætlað að hlaupa með fartölvuna sína inn í skóla og koma síðan aftur til aðstoðar við brotaþola. Einnig hefði verið á staðnum stúlka sem séð hefði atburðarásina. Aðspurður um útlit mannsins með eggvopnið sagði M-x-x hann hafa verið töluvert stóran, líklega aðeins stærri en brotaþoli, og ekki mjög lágvaxinn. Í lögregluskýrslu, dagsettri 8. febrúar 2013, var haft eftir M-x-x að um þrjá menn hefði verið að ræða. Fyrir dómi tók M-x-x afdráttarlaust fram að þar hlyti að vera um misskilning hjá lögreglu að ræða. Um hefði verið að ræða tvo menn og svo hefði þriðji einstaklingurinn á staðnum verið stúlka sem varð vitni að atburðunum, en um þá stúlku hefði M-x-x rætt í skýrslutökunni.

Móðir brotaþola, M-x-x K-x-x, gaf skýrslu fyrir dómi. Hún lýsti því að brotaþoli hefði hringt í sig og sagt sér að ráðist hefði verið á hann. Nánar tiltekið hefði strákur með hníf ætlað að innheimta skuld hjá honum. Hún hefði í framhaldinu farið með brotaþola á slysadeild.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð S-kvk-ef G. H. J-kvk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðdeild Landspítala, dagsett 4. mars 2013. Þar kemur fram að 22. janúar 2013 kl. 13:16 hafi brotaþoli leitað á bráðamóttöku í Fossvogi. Við komuna hafi hann tjáð lækninum að hann hafi verið á leið út úr Tækniskólanum, þar sem hann stundi nám, þegar karlamaður um miðjan þrítugsaldur hafi komið að honum með hníf. Sá maður hafi sagst vera frá lögreglunni og þurft að ræða við hann. Hafi brotaþoli farið út með honum og hafi brotaþoli orðið fyrir höggi þegar maðurinn hafi slengt honum utan í lágan vegg. Þá hafi annar karlamaður komið að og virst hafa veitt brotaþola högg ofan á og aftan við vinstra eyra. Alls hefðu þrír karlmenn virst viðstaddir. Við árásina hafi brotaþoli ekki misst meðvitund. Hann muni vel eftir öllu sem gerst hafi fyrir og eftir atvikið. Í læknisvottorðinu segir að við komu á bráðamóttöku hafi brotaþoli virst áttaður og gefið greinargóða lýsingu. Á höfði hafi verið markúla aftan og ofan við vinstra eyra. Ekki er getið annarra áverka í vottorðinu.

Við meðferð málsins gaf S-kvk-nf G. H. J-kvk-nf skýrslu fyrir dómi, staðfesti framangreint vottorð sitt og svaraði spurningum um efni þess. S-kvk-nf sagði að brotaþoli hefði ekki verið með túlk með sér við læknisskoðunina en honum hefði þó gengið ágætlega að tjá sig.

Niðurstaða

Ákærðu og brotaþola ber ekki saman um atvik málsins. Þá er ekki samræmi á milli skýrslna allra vitna í málinu. Þó liggur fyrir að ákærðu fóru báðir að Tækniskólanum 22. janúar sl. til að innheimta meinta skuld brotaþola við ákærða G-kk-þf J-x-x. Jafnframt telur dómurinn ljóst að ákærði [...] fór inn í Tækniskólann og sótti þar brotaþola, þótt sá síðarnefndi hafi reyndar haldið því fram fyrir dómi að ákærðu hefðu beðið hans fyrir utan skólann, en framburður brotaþola hefur verið nokkuð á reiki um atvik málsins. Vitnið B-kk-nf L-x-x G-kk-nf var inni í Tækniskólanum umrætt sinn og sagðist engan hníf hafa séð þegar ákærði [...] og brotaþoli gengu saman út úr Tækniskólanum. Þá hefði ákærði [...] ekki virst æstur umrætt sinn. Annað vitni, M-x-x P-x-x, sem er vinur brotaþola, hefur hins vegar borið um það að umræddur maður sem sótti brotaþola í skólann hafi otað hnífi að brotaþola. Framburður vitnisins er hins vegar því marki brenndur að lýsing þess á útliti ákærða samræmist engan veginn útliti ákærða [...]. Brotaþoli og [...] komu báðir fyrir dóm við meðferð málsins. Við blasir að brotaþoli er hávaxinn maður en ákærði [...] er afar lágvaxinn. Líkt og vikið var að í málflutningi verjanda [...] munar að minnsta kosti um 30 cm á hæð þeirra. Engu að síður lýsti vitnið M-x-x því fyrir lögreglu og fyrir dómi að árásarmaðurinn hefði verið stór og mikill maður, ekki lágvaxinn, heldur sennilega stærri en brotaþoli. Dregur þetta óneitanlega úr trúverðugleika framburðar vitnisins, sem eins og áður segir er vinur brotaþola. Að öllu þessu virtu verður að telja varhugavert að slá því föstu að ákærði [...] hafi ógnað brotaþola með hnífi umrætt sinn. Þá verður ekki séð að ákærði [...] hafi beitt brotaþola nokkurs konar þvingun er hann gekk með brotaþola að horni skólans. Samkvæmt ákæru áttu meint átök síðan að hafa átt sér stað þegar komið var fyrir horn skólans. Vitnið M-x-x P-x-x sagðist ekki hafa séð meint átök fyrir utan skólann. Vitnið M-kvk-nf D-kvk-nf lýsti því fyrir dómi að hún hefði séð ákærða [...] ganga með brotaþola að horni skólans. Þar hefði hún séð ákærðu ræða við brotaþola, en sá síðarnefndi hefði fljótt „tjúllast“. Síðan hefði brotaþoli náð að hlaupa á burt. Vitnið hefði hvorki séð ákærðu slá brotaþola né séð nokkurn hníf umrætt sinn.

Að öllu framangreindu virtu er að mati dómsins ekki sannað að ákærðu hafi sýnt af sér þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í þessum ákærulið. Verða þeir því sýknaðir af kröfu ákæruvaldsins að þessu leyti.

Ákæruliður nr. 2

Ákærði G-kk-nf J-kk-nf neitar sök samkvæmt þessum ákærulið, en þar er honum gefinn að sök þjófnaður með því að hafa í kjölfar atviksins sem lýst er í 1. ákærulið hér að framan, tekið ófrjálsri hendi muni í eigu brotaþolans P-x-x, sem hann hafi skilið eftir er hann hafi hlaupið undan ákærðu G-kk-þgf J-x-x og [...], nánar tiltekið PC Smart tölvu með snertiskjá, Samsung Google farsíma, skólatösku með skólabókum, svartan peysujakka og svartan leðurjakka.

Ákærði G-kk-nf J-x-x gaf skýrslu fyrir dómi. Lýsti hann því að undir lok umræddra átaka hefði brotaþoli náð að „rífa sig lausan“ og komist undan. Nokkrir munir hans hefðu hins vegar orðið eftir á jörðinni. Ákærði G-kk-nf viðurkenndi að hafa tekið umrædda muni en lýsti því fyrir dómi að hann hefði ekki ætlað að slá eign sinni á munina. Hann hefði enda skilað mununum þegar lögregla kom á heimili hans nokkrum dögum síðar.

Ákærði [...] gaf skýrslu fyrir dómi. Lýsti hann því að eftir að brotaþoli hefði hlaupið frá sér og ákærða G-kk-þgf J-x-x hefði [...] séð að G-kk-nf hefði tekið muni brotaþola. Hefði [...] þá haft á orði að það væri slæm hugmynd.

Niðurstaða

Þótt ákærði G-kk-nf J-x-x hafi borið því við að hann hefði ekki ætlað að slá eign sinni á þá muni sem greinir í ákæru þá viðurkenndi hann fyrir dómi hafa tekið munina með sér heim að loknum þeim átökum sem áttu sér stað fyrir utan Tækniskólann 22. janúar sl. Munirnir voru ekki endurheimtir fyrr en lögregla sótti þá heim til ákærða nokkrum dögum síðar. Með framangreindri háttsemi sinni gerðist ákærði sekur um gripdeild og verður brot hans því heimfært til 245. gr. almennra hegningarlaga en ekki 244. gr. sömu laga eins og greinir í ákæru.

Ákæra lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 24. september 2013, á hendur G-kk-þgf J-x-x E-kk-þgf

Ákærði G-kk-nf J-kk-nf hefur skýlaust játað brot sín samkvæmt þessari ákæru og var því farið með þær sakargiftir samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákvörðun refsingar

Ákærði A-kk-nf G-kk-nf er fæddur í september árið 1993. Hann hefur ekki áður verið fundinn sekur um refsiverða háttsemi. Hér að framan er komist að þeirri niðurstöðu að ákærði hafi gerst sekur um hlutdeild í ráni og hlutdeild í tilraun til þjófnaðar, sbr. einnig 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga í báðum tilvikum.

Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin sex mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Gæsluvarðhald, sem ákærði sætti frá 21. mars 2012 til 22. sama mánaðar, skal koma til frádráttar refsingunni að fullri dagatölu.

Ákærði G-kk-nf J-x-x er fæddur í desember árið 1993. Hann gekkst undir lögreglustjórasátt vegna þjófnaðarbrots í nóvember árið 2011. Í mars árið 2012 hlaut hann dóm fyrir umferðarlagabrot og þjófnað, en niðurstaða dómsins um 60 daga fangelsisrefsingu var skilorðsbundin í tvö ár. Í júní árið 2013 gekkst ákærði undir lögreglustjórasátt vegna fíkniefnabrots. Loks hlaut hann dóm í september 2013 vegna frelsissviptingar og ráns, en refsing var þá ákveðin 18 mánaða fangelsi. Við það tækifæri var skilorðsdómurinn frá mars 2012 tekinn upp og ákærða gerð refsing í einu lagi. Brot þau sem ákærða eru nú gefin að sök framdi hann fyrir uppkvaðningu fyrrnefnds dóms frá september 2013 og áður en hann gekkst undir lögreglustjórasátt í júní 2013. Þá framdi ákærði hluta brotanna fyrir uppkvaðningu áðurnefnds dóms frá mars 2012. Verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, sbr. 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að ákærði er nú sakfelldur fyrir fjölda afbrota, þar á meðal fyrir nokkur þjófnaðar- og fíkniefnabrot, eitt umferðarlagabrot, tvö rán og loks tilraun til þjófnaðar þar sem notast var við sprengiefni, sbr. einnig 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga varðandi tvö síðastnefndu brotin. Til þess þykir þó mega líta að ákærði hefur gengist greiðlega við öllum þeim brotum sem hann er nú sakfelldur fyrir, að einu undanskildu, þ.e. gripdeild fyrir utan Tækniskólann.

Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 18 mánaða fangelsi, en gæsluvarðhald, sem ákærði sætti frá 21. mars 2012 til 23. sama mánaðar, skal koma til frádráttar refsingunni að fullri dagatölu.

Með vísan til tilvitnaðra ákvæða laga nr. 50/1987 í ákæru ber að svipta ákærða ökurétti í eitt ár frá dómsbirtingu að telja.

Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 verður ákærða G-kk-þgf J-x-x gert að sæta upptöku á 0,76 g af marijúana, 21,49 g af amfetamíni og 0,49 g af tóbaksblönduðu kannabisefni. Með vísan til 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga verður ákærða einnig gert að sæta upptöku á 10.500 krónum sem lögregla lagði hald á, en peningarnir eru ágóði af sölu þýfis.

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf er fæddur í janúar árið 1993. Hann gekkst undir lögreglustjórasátt vegna fíkniefnabrots og tveggja umferðarlagabrota í febrúar árið 2011. Þá gekkst hann undir viðurlagaákvörðun 30. september 2013 vegna fíkniefnabrots. Brot þau sem ákærða eru nú gefin að sök framdi hann áður en hann gekkst undir fyrrnefnda viðurlagaákvörðun 30. september sl. Verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, sbr. 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að ákærði er nú sakfelldur fyrir fjölda afbrota, þar á meðal fyrir nokkur þjófnaðar-, fíkniefna- og umferðarlagabrot, nytjastuld, brot gegn 168. gr. almennra hegningarlaga, tvö vopnalagabrot, fjórar líkamsárásir, eitt rán og loks tilraun til þjófnaðar þar sem notast var við sprengiefni, sbr. einnig 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga varðandi tvö síðastnefndu brotin. Við ákvörðun refsingar skiptir einnig máli að ofbeldisbrot ákærða gegn brotaþola voru endurtekin og á köflum fólskuleg. Þótt samband ákærða og brotaþola kunni að hafa verið stormasamt hefur ekkert komið fram í málinu sem réttlætt getur háttsemi ákærða gagnvart brotaþola. Þá leiðir 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga til þyngingar á refsingu fyrir ofbeldisbrotin. Á hinn bóginn þykir til þess mega líta að ákærði hefur gengist greiðlega við flestum brotum sínum auk þess sem gögn málsins benda til þess að hann hafi nú að einhverju marki náð tökum á vímuefnavanda sínum.

Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 22 mánaða fangelsi.

Með vísan til tilvitnaðra ákvæða laga nr. 50/1987 í ákæru ber að svipta ákærða ökurétti ævilangt frá dómsbirtingu að telja.

Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 verður ákærða G-kk-þgf Á-kk-þgf gert að sæta upptöku á 0,96 g af ecstasy, tveimur ecstasy (MDMA) töflum, 11,32 g af marijúana, 1,79 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 1 g af amfetamíni. Með vísan til 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998 verður ákærða einnig gert að sæta upptöku á þeim Cold steel S.W.A.T.-knifes vasahníf og þeim fjaðurhníf sem í ákæru greinir.

Sakarkostnaður

Dæma ber ákærða A-kk-þf G-kk-þf til að greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef hrl., að meðtöldum virðisaukaskatti, 614.950 krónur. Ákærði greiði 10.500 krónur í annan sakarkostnað óskipt með ákærðu G-kk-þgf J-x-x og G-kk-þgf Á-kk-þgf.

Eins og áður segir hefur ákærði G-kk-nf J-kk-nf gengist greiðlega við öllum þeim brotum sem hann er nú sakfelldur fyrir, að einu undanskildu, þ.e. gripdeild fyrir utan Tækniskólann. Þá hefur hann verið sýknaður af ákærulið nr. 1 í ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 20. júní 2013, en nokkur hluti málsvarnar ákærða beindist að þeim ákærulið. Í samræmi við þessi málsúrslit ber að dæma ákærða G-kk-þf J-x-x til að greiða 3/4 hluta málsvarnarþóknunar skipaðs verjanda síns, P-kk-ef K-kk-ef hdl., en í heild nemur þóknunin, að meðtöldum virðisaukaskatti, 508.275 krónum. Ákærða verður auk þess gert að greiða ferðakostnað verjandans, 13.244 krónur. Ákærði greiði loks 106.923 krónur í annan sakarkostnað, þar af 10.500 krónur óskipt með ákærðu A-kk-þgf G-kk-þgf og G-kk-þgf Á-kk-þgf. Annar sakarkostnaður vegna ákærða G-kk-ef, þar með talinn 1/4 hluti málsvarnarþóknunar verjanda hans, greiðist úr ríkissjóði.

Þá ber að dæma ákærða G-kk-þf Á-kk-þf til að greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., að meðtöldum virðisaukaskatti, 502.000 krónur, ásamt þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., að meðtöldum virðisaukaskatti, 200.800 krónur. Ákærði greiði 538.135 krónur í annan sakarkostnað, þar af 10.500 krónur óskipt með ákærðu A-kk-þgf G-kk-þgf og G-kk-þgf J-x-x.

Allur sakarkostnaður vegna ákærða [...] greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarþóknun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., að meðtöldum virðisaukaskatti, 351.400 krónur.

A-kk-nf H-kk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, A-kk-nf G-kk-nf A-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Gæsluvarðhald, er ákærði sætti frá 21. mars 2012 til 22. sama mánaðar, skal koma til frádráttar refsingunni að fullri dagatölu.

Ákærði, G-kk-nf J-x-x E-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði, en gæsluvarðhald, sem ákærði sætti frá 21. mars 2012 til 23. sama mánaðar, skal koma til frádráttar refsingunni að fullri dagatölu.

Ákærði G-kk-nf J-x-x er sviptur ökurétti í eitt ár frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði G-kk-nf J-x-x sæti upptöku á 0,76 g af marijúana, 21,49 g af amfetamíni og 0,49 g af tóbaksblönduðu kannabisefni. Ákærði sæti einnig upptöku á 10.500 krónum.

Ákærði, G-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 22 mánuði.

Áréttuð er ævilöng svipting ökuréttar ákærða G-kk-ef Á-kk-ef frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf sæti upptöku á 0,96 g af ecstasy, tveimur ecstasy (MDMA) töflum, 11,32 g af marijúana, 1,79 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 1 g af amfetamíni. Ákærði sæti einnig upptöku á Cold steel S.W.A.T.-knifes vasahníf og fjaðurhníf.

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf greiði E-kvk-þgf Ý-kvk-þgf B-kvk-þgf 500.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 24. júlí 2011 til 9. apríl 2013, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði, [...], er sýkn af kröfu ákæruvaldsins.

Ákærði A-kk-nf G-kk-nf greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef hrl., 614.950 krónur, og greiði jafnframt 10.500 krónur í annan sakarkostnað óskipt með ákærðu G-kk-þgf J-kk-þgf og G-kk-þgf Á-kk-þgf.

Ákærði G-kk-nf J-x-x greiði 3/4 hluta málsvarnarþóknunar skipaðs verjanda síns, P-kk-ef K-kk-ef hdl., en í heild nemur þóknunin 508.275 krónum. Ákærði greiði ferðakostnað verjandans, 13.244 krónur, og greiði jafnframt 106.923 krónur í annan sakarkostnað, þar af 10.500 krónur óskipt með ákærðu A-kk-þgf G-kk-þgf og G-kk-þgf Á-kk-þgf. Annar sakarkostnaður vegna ákærða G-kk-ef, þar með talinn 1/4 hluti málsvarnarþóknunar verjanda hans, greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði G-kk-nf Á-kk-nf greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 502.000 krónur, þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., 200.800 krónur, og greiði jafnframt 538.135 krónur í annan sakarkostnað, þar af 10.500 krónur óskipt með ákærðu A-kk-þgf G-kk-þgf og G-kk-þgf J-x-x.

Allur sakarkostnaður vegna ákærða [...] greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarþóknun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., 351.400 krónur.

A-kk-nf H-kk-nf