E-5189/2006

Mál þetta var höfðað 25. júlí 2006 og dómtekið 15. þ.m.

Stefnandi er Kaupþing banki hf., Borgartúni 19, Reykjavík

Stefndi er S-x-x L-x-x, 540 D-x-x W-e-x, R-x-x, G-kvk-þgf, Bandaríkjunum.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér skuld að fjárhæð USD 11.796 með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá 25. febrúar 2002 til greiðsludags og leggist vextir, samkvæmt 12. gr. s.l., við höfuðstól á 12 mánaða fresti. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda.

Mætt var af hálfu stefnda, greinargerð skilað og krafist sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi hans. Í þinghaldi 15. þ.m. féll þingsókn niður af hálfu stefnda.

1

Í stefnu greinir frá málsatvikum sem hér segir:

„Þann 25. júlí 2001 gerðu stefndi og stefnandi með sér lánssamning. Samkvæmt ákvæðum samningsins lánaði stefnandi stefnda USD 14.700 sem stefndi skyldi endurgreiða með jöfnum afborgunum á þremur árum, í fyrsta sinn 25. ágúst 2001 og í síðasta sinn 25. júlí 2005. Samkvæmt ákvæðum samningsins voru samningsvextir þriggja mánaða LIBOR-vextir að viðbættu 3% vaxtaálagi. Stefnandi og stefndi undirrituðu samninginn og undirgengust þar með skuldbindingar hans. Stefnandi hefur uppfyllt sinn hluta með því að lána stefnda USD 14.700 en stefndi hefur ekki uppfyllt sinn hluta samningsins nema að litlu leyti. Stefndi hefur einungis greitt 6 afborganir og er samningur aðila í vanskilum frá 25. febrúar 2002. Samkvæmt ákvæðum samnings aðila er stefnanda heimilt að gjaldfella alla fjárhæðina og krefjast dráttarvaxta frá þeirri dagsetningu. Staða lánsins 25. febrúar 2002 var USD 11.796 sem er stefnufjárhæðin.“ Stefnandi kveður skuldina ekki hafa fengist greidda þrátt fyrir innheimtutilraunir og því sé nauðsynlegt að höfða mál þetta.

Stefnandi byggir á greiðsluskyldu stefnda og meginreglum samningaréttarins um skuldbindingargildi loforða. Stefndi hafi lofað að endurgreiða lán samkvæmt samningi aðila í samræmi við ákvæði þess samnings. Lánssamningurinn sé í vanskilum frá 25. febrúar 2002. Stefnandi byggir á ákvæðum samningsins og gerir kröfu um eftirstöðvar skuldarinnar auk dráttarvaxta eftir ákvæðum samningsins.

2

Hér verður greint frá málsástæðum stefnda sem fram voru settar í greinargerð hans.

Stefnandi kveðst hafa starfað sem framkvæmdastjóri Þórsbrunns hf. og að tillögu stefnanda fengið frá honum lán að upphæð USD 14.700 með samningi, dags. 25. júlí 2001, til að kaupa á hlutafé í greindu félagi. Með samningi sínum um starfslok hjá Þórsbrunni hf. á árinu 2002 hafi ætlaðar kröfur stefnanda fallið niður enda hafi stefnandi verið aðaleigandi þess fyrirtækis á þeim tíma. Til vara byggði stefndi á þeirri málsástæðu að krafa stefnanda væri fallin niður vegna tómlætis hans. Einnig byggði stefndi á þeirri málsástæður til þrautavara að ósanngjarnt væri fyrir stefnanda og andstætt góðri viðskiptavenju að bera samning aðila fyrir sig, sbr. 36. gr. laga nr. 7/1936; hann væri saminn af honum, að frumkvæði hans og honum til hagsbóta, gerður í skjóli aðstöðumunar og á íslensku. Þá er mótmælt kröfu um dráttarvexti sem sé gerð á grundvelli III. kafla laga nr. 38/2001 en um vanskilavexti sé fjallað í 6. gr. lánssamnings aðila.

3

Framangreindum röksemdum stefnda er andmælt af hálfu stefnanda í framlagðri sókn, sbr. 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991, eins og hér verður greint.

Stefnda, sem hafi verið framkvæmdastjóri í alþjóðlegu fyrirtæki, hafi verið fullkunnugt um efni lánssamnings aðila en segi þar á ensku að samningurinn hafi verið vandlega þýddur fyrir hann og að hann sætti sig við hann að öllu leyti.

Innheimtuaðgerðir gegn stefnda hafi hafist strax á árinu 2002, sbr. framlagt innheimtubréf, dags. 7. nóvember 2002.

Stefnandi sé ekki aðili að samningi stefnda við Þórsbrunn hf. um starfslok stefnda.

Því er hafnað að 36. gr. laga nr. 7/1936 eigi við enda sé umræddur samningur á engan hátt óeðlilegur og stefndi hafi ekki rökstutt að hvaða leyti hann brjóti gegn góðri viðskiptavenju.

Heimild stefnanda til handa samkvæmt 6. gr. lánssamningsins til að umreikna samninginn í íslenskar krónur standi því ekki í vegi að skuldin beri dráttarvexti í samræmi við ákvæði III. kafla laga nr. 38/2001 líkt og aðrar gjaldfallnar fjárskuldbindingar.

4.

Dómurinn fellst á framangreind sjónarmið stefnanda. Krafa stefnanda sætir ekki tölulegum andmælum. Kröfugerðin styðst við lánssamning aðila frá 25. júlí 2001 og verður að fullu á hana fallist. Um höfuðstólsfærslu vaxta fer samkvæmt 12. gr. laga nr. 38/2001 án kröfu eða sérstaks ákvæðis í dómi. Málskostnaður er ákveðinn 200.000 krónur.

Mál þetta dæmir S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Stefndi, S-x-x L-x-x, greiði stefnanda, Kaupþing banka hf., USD 11.796 með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 25. febrúar 2002 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 200.000 krónur í málskostnað.

S-kk-nf H. S-kk-nf.