S-466/2010

Mál þetta er höfðað með ákæru ríkissaksóknara dagsettri 19. október sl. á hendur ákærða, S-kk-þgf F-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Skólavegi 37, Vestmannaeyjum.

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 8. júlí 2010, á Skólavegi 37, Vestmannaeyjum, ráðist með ofbeldi að H-kk-þgf H-kk-þgf, lögregluvarðstjóra, sem var við skyldustörf, með því að slá hann hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgu kringum vinstra auga, marblett undir auga og marblett á efra augnloki.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 101/1976 og 1. gr. laga nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við þingfestingu málsins 10. nóvember sl. játaði ákærði sök og var það tekið til dóms í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu reifað sjónarmið um ákvörðun refsingar og bótakröfu

Með játningu ákærða sem er í samræmi við gögn málsins er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og rétt þykir færð til refsiákvæða í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur 5. júlí 2002 til að sæta fangelsi í fjóra mánuði, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Þann 10. mars 2004 var hann dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 4. gr., 1. og 2. mgr. 36. gr., 1. mgr. 37. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Var hann þá einnig sviptur ökurétti í átta mánuði. Þann 1. júní 2005 var ákærði dæmdur í fimm mánaða fangelsi, skilorðsbundið í fjögur ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og lögum um ávana- og fíkniefni. Þá sættist hann á greiðslu sektar 25. september 2006 fyrir brot gegn síðastgreindum lögum. Síðast hlaut ákærði dóm 10. febrúar sl., 10 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 5 ár fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur með broti sínu rofið skilorð síðastgreinds dóms. Ber því samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga að taka bæði málin til meðferðar og dæma þau í einu lagi, sbr. 77. gr. sömu laga.

Við ákvörðun refsingar þykir mega líta til þess að ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Hins vegar hefur ákærði áður gerst sekur um líkamsárás og atlaga hans beindist að lögreglumanni sem var við skyldustörf.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 12 mánuði. Með hliðsjón af sakaferli ákærða eru ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna að neinu leyti.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans, P-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 119.225 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og kostnað vegna áverkavottorðs og komugjalds, 10.000 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og sakflytjendur tölu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf F-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans, P-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 119.225 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og kostnað vegna áverkavottorðs og komugjalds, 10.000 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf.