S-5804/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 9. febrúar sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 7. desember 2021, á hendur S-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000- 0000, [ ---], Reykjavík, fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, laugardaginn 26. desember 2020, ekið bifreiðinni [ ---] sviptur ökurétti um Vesturberg í Reykjavík, við hús nr. 142, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur játað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæru. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda, verjanda ákærða og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegrar þóknunar til handa verjanda.

Ákærði er fæddur í ágúst 1980. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 30. nóvember 2021, á ákærði töluverðan sakaferil að baki sem nær aftur til ársins 2004. Frá árinu 2013 hefur ákærða ítrekað verið gerð refsing fyrir að aka undir áhrifum áfengis, og eða ávana- og fíkniefna og eða sviptur ökurétti. Nú síðast var ákærða með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 11. maí 2020 gertað sæta fangelsi í 7 mánuði fyrir að aka í sjöunda sinn undir áhrifum áfengis og eða ávana- og fíkniefna og fyrirað aka í sjötta sinn sviptur ökurétti. Þá var áréttuð ævilöng svipting ökuréttar ákærða. Fastmótuð dómvenja er fyrir því að ákveðin umferðarlagabrot af sömu tegund hafi ítrekunaráhrif með stoð í 5. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þannig að viðurlög þyngist frá einni viðurlagaákvörðun til annarrar til að tryggja varnaðaráhrif þeirra. Er í því sambandi tekið mið af skilyrðum 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 fyrir ítrekunaráhrifum brota. Um þessi sjónarmið vísast meðal annars til dóma Landsréttar í málum nr. 832/2019 og 3/2020. Verður með vísan til framangreinds og sakaferils ákærða litið svo á að ákærði sé nú í sjöunda sinn eftir að hann varð fullra 18 ára, sbr. 1. mgr. 71. gr. laga nr. 19/1940, og innan ítrekunartíma, fundinn sekur um að aka sviptur ökurétti.

Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni þessa máls, sakaferli ákærða og dómvenju, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 5 mánuði. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R. V-kk-ef lögmanns, 223.200 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið M-kvk-nf H-kvk-nf J-kvk-nf aðstoðarsaksóknari fyrir J-kk-þf K-kk-þf saksóknarfulltrúa.

S-kk-nf Ö-kk-nf C-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Ákærði, S-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R. V-kk-ef lögmanns, 223.200 krónur.

S-kk-nf Ö-kk-nf C-kk-nf