E-1797/2016

Mál þetta sem dómtekið var 9. maí 2017 var höfðað af hálfu Rafdreifingar ehf., Stórakrika 12, Mosfellsbæ 21. maí 2016 á hendur Þ-kvk-þgf S-kvk-þgf, Drápuhlíð 17, Reykjavík og 3. júní s.á. á hendur J-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, Lækjarási 3, Reykjavík til greiðslu skuldar.

Endanleg dómkrafa stefnanda er að stefndu verði gert að greiða honum óskipt 49.763 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001 frá dómsuppsögu, auk málskostnaðar að skaðlausu samkvæmt mati dómsins.

Endanlegar dómkröfur stefndu eru aðallega um sýknu en til vara er þess krafist að kröfur stefnanda verði lækkaðar. Krafist er málskostnaðar að skaðlausu að mati dómsins, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Í greinargerð kröfðust stefndu þess aðallega að málinu yrði vísað frá dómi. Með úrskurði 23. nóvember 2016 var kröfu þeirra um frávísun hafnað.

Yfirlit málsatvika og ágreiningsefna

Mál þetta varðar innheimtu á kröfu vegna vinnu stefnanda í hesthúsinu að Asabóli 6 við Vatnsveituveg í Reykjavík, en stefndu eiga sameiginlega 39,216% eignarhlut í hesthúsinu sem skiptist þannig að Þ-kvk-nf á 27,451% en J-kvk-nf 11,765%.

Stefndu lýsa atvikum með þeim hætti að stefnandi hafi unnið í ofangreindu hesthúsi í þágu allra eigenda þess. Ekki hafi verið samið um verð fyrir verkið fyrir fram né gjalddaga. Krafa stefnanda hafi borist stefndu J-kvk-þgf í gegnum kröfuinnheimtu í heimabanka hennar hinn 8. mars 2016 og hafi gjalddagi kröfunnar verið skráður 8. mars 2016 en eindagi 18. mars s.á. Stefnda J-kvk-nf hafi haft samband símleiðis við stefnanda og samið við hann um að hún fengi að greiða kröfuna með afborgunum. Hún hafi greitt þá fyrstu að fjárhæð 75.000 krónur 19. apríl s.á. Á kvittun úr innheimtukerfi Landsbankans séu sundurliðaðir vextir 3.601 króna og vanskilagjald 300 krónur. Hinn 29. apríl s.á. hafi stefndu svo borist innheimtubréf lögmanns stefnanda þar sem krafan sé innheimt með tilheyrandi innheimtukostnaði. Stefndu hefðu ekki borist innheimtuviðvaranir fyrir þann tíma og hafi séð þær fyrst eftir þingfestingu málsins. Innheimtubréf stefnanda hafi komið stefndu í opna skjöldu enda hafi stefnda J-kvk-nf talið sig hafa samið um kröfuna við stefnanda. Engu að síður hafi hún ákveðið að gera kröfuna upp í heimabanka sínum enda hafi krafan þar enn verið í innheimtu. Á kvittun séu tilgreindir dráttarvextir 612 krónur. Samtals hafi stefnda J-kvk-nf því greitt stefnanda 238.754 krónur, þar af 4.513 krónur í dráttarvexti og vanskilakostnað. Stefnufjárhæðin hafi því verið greidd áður en málið var höfðað.

Fyrirsvarsmaður stefnanda lýsti atvikum svo fyrir dómi að stefnda J-kvk-nf hafi fyrst haft samband við sig um innborgun eftir að hann hafði leitað til lögmanns og beðið hann um að innheimta fyrir sig reikninginn, sem þá hafi verið kominn í vanskil. Hann hafi þurft að greiða lögmanninum kostnað vegna innheimtustarfa og höfði málið til að fá þann kostnað endurgreiddan.

Við aðalmeðferð málsins komu fyrir dóm og gáfu skýrslur J-kk-nf S-kk-nf P-kk-nf fyrirsvarsmaður stefnanda og báðar stefndu. Aðalmeðferð fór samhliða fram í öðru máli, nr. E-1796/2016, þar sem sömu stefndu var stefnt til greiðslu reiknings vegna vinnu Varmalagna ehf. í sama hesthúsi stefndu. Fyrirsvarsmaður stefnanda þess máls, K-kk-nf J-kk-nf K-kk-nf, gaf skýrslu við aðalmeðferðina og einnig gáfu þar skýrslur vitnin J-kk-nf E-kk-nf, A-kvk-nf R-kvk-nf, E-kk-nf H-kk-nf, K-kk-nf G-kk-nf, Þ-kvk-nf G-kvk-nf, S-kk-nf R-kk-nf, S-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf og F-kk-nf S-kk-nf.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi kveður kröfu sína byggða á reikningi nr. 1639, sem tilkominn sé m.a. vegna vinnu í hesthúsi stefndu við uppsetningu á þakblásara TKS 400 B, viðgerð á hraðastilli fyrir mótora 0,1-2,7 A Berker, auk þess að koma upp í hesthús til að taka út hvert verkið yrði. Einnig sé krafið um akstur á milli staða.

Reikningurinn sé að fjárhæð 234.241 króna, útgefinn 8. mars 2016 með gjalddaga sama dag. Inn á skuldina hafi verið greiddar 75.000 krónur þann 19 apríl 2016 og 163.754 krónur þann 29. apríl s.á. Tillit hafi þegar verið tekið til þeirra innborgana við gerð dómkrafna. Eftirstöðvar skuldarinnar hafi ekki fengist greiddar þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.

Innheimtuviðvörun hafi verið send á stefndu 7. apríl 2016 og innheimtubréf þann 28. apríl s.á. Stefndu hafi greitt 12 dögum eftir innheimtuviðvörun beint inn á reikning stefnanda 75.000 krónur. Eftirstöðvar höfuðstóls hafi stefndu einnig greitt beint inn á reikning stefnanda degi eftir að innheimtubréf var sent eða þann 29. apríl 2016. Þann dag hafi lögmönnum stefndu, S-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf hdl. og L-kk-þgf S-kk-þgf L-kk-þgf hdl. verið sendur tölvupóstur með afritum af innheimtubréfum, þar sem óskað hafi verið eftir svari um hvenær væri að vænta greiðslu. Lögmenn stefndu hafi látið þær fá afrit og hafi þær þá greitt eftirstöðvar höfuðstóls, án þess að standa skil á áföllnum kostnaði vegna málsins.

Stefnandi vísi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í 5., 6. og 28. gr. laga 39/1922. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 12. gr. sömu laga. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styðji stefnandi við reglur III. kafla vaxtalaga, nr. 38/2001, með síðari breytingum. Krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi varnarþing vísast til 32. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefndu

Kröfu sína um sýknu byggi stefndu á því að stefnufjárhæðin hafi verið að fullu greidd fyrir málshöfðun. Vísa stefndu til þess að þær hafi þar að auki greitt dráttarvexti og vanskilakostnað í gegnum innheimtukerfi í heimabanka að fjárhæð 4.513 krónur. Stefnda J-kvk-nf hafi samið við stefnanda um að dreifa greiðslu kröfunnar og innheimta kröfunnar hafi stangast á við það samkomulag. Stefndu hafni því af þessum sökum að þeim beri að standa straum af innheimtukostnaði málsins.

Þá byggi stefndu á því að innheimtu hafi ekki verið háttað í samræmi við lög þar sem þeim hafi aldrei borist innheimtuviðvörun í samræmi við 7. gr. innheimtulaga nr. 95/2008. Loks byggi stefndu sýknukröfu sína á því að málatilbúnaður stefnanda byggi á ákvæðum laga sem fallin séu úr gildi, en niðurstaða máls geti aldrei grundvallast á ákvæðum eldri laga.

Varakröfu sína byggi stefndu á því að krafa stefnanda sé byggð á vinnu sem unnin hafi verið í þágu fleiri aðila en þeirra. Vísist þar til þess að stefndu séu tveir af fjórum eigendum umrædds hesthúss sem stefnandi hafi unnið í. Stefndu telji að verði ekki fallist á aðalkröfu þeirra þá eigi þær rétt á því að borga aðeins það sem samsvarar eignarhlut þeirra í viðkomandi hesthúsi eða 39,216%.

Þá byggi stefndu á ákvæðum innheimtulaga nr. 95/2008, einkum 6. og 7. gr. og á meginreglum kröfuréttarins. Málskostnaðarkrafa styðjist við ákvæði 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun sé byggð á lögum nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, en stefndu séu ekki virðisaukaskattskyldir aðilar og sé því nauðsyn á að fá skattinn sér dæmdan úr hendi stefnanda.

Niðurstaða

Mál þetta er höfðað til innheimtu á skuld samkvæmt reikningi, með gjalddaga 8. mars 2016 og eindaga 18. mars s.á. Óumdeilt er að inn á kröfuna hefur með tveimur greiðslum, dagana 19. apríl 2016 og 29. apríl s.á., verið greidd fjárhæð sem samsvarar höfuðstól reikningsins ásamt dráttarvöxtum og tilteknu vanskilagjaldi. Stefnukrafan nemur sömu fjárhæð og innheimtuþóknun lögmanns þess sem hafði tekið að sér innheimtu reiknings stefnanda hjá stefndu. Sýknukrafa stefndu er á því byggð að krafan hafi verið að fullu greidd í samræmi við samkomulag stefndu J-kvk-ef við fyrirsvarsmann stefnanda.

Samkvæmt gögnum málsins var stefndu J-kvk-þgf send innheimtuviðvörun frá Arion banka 30. mars 2016 með vísun til 7. gr. innheimtulaga, nr. 95/2008, þar sem skorað var á hana að greiða kröfuna innan tíu daga. Þá liggja fyrir afrit af bréfum J-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns til beggja stefndu, dags. 7. apríl 2016, þar sem því er lýst að krafa stefnanda hafi borist lögmanninum til innheimtu og viðvörun veitt við innheimtuaðgerðum verði krafan ekki greidd innan 14 daga. Samkvæmt gögnum málsins sendi lögmaðurinn báðum stefndu innheimtubréf, dags. 28. apríl 2016, og voru þau innheimtubréf einnig send lögmönnum stefndu með tölvupósti. Við fjárhæð kröfunnar hafði þá verið lagður innheimtukostnaður, samtals 49.763 krónur.

Báru bæði fyrirsvarsmaður stefnanda og stefnda J-kvk-nf um það fyrir dóminum að hún hefði haft samband við hann og óskað eftir að fá að greiða inn á reikninginn og að hann hefði bent henni á að hún gæti greitt inn á kröfuna í heimabanka þar sem krafan væri þar opin. Stefnda J-kvk-nf lýsir samkomulagi aðila svo að fallist hafi verið á ósk hennar um þá tilhögun að hún greiddi þá þegar 75 þúsund krónur inn á kröfuna og eftirstöðvar hennar eftir 12 til 14 daga. Hún hafi greitt síðari greiðsluna tíu dögum síðar þegar henni hefði borist innheimtubréf frá lögmanni.

Stefndu hafa í framburði fyrir dóminum og með greiðslum viðurkennt greiðsluskyldu sína á reikningi stefnanda. Er málsástæðum stefndu fyrir varakröfu um lækkun kröfu stefnanda sem lúta að aðild og að fjárhæð reikningsins þegar af þeirri ástæðu hafnað.

Samkvæmt framangreindu hafði stefnda J-kvk-nf fyrst samband við stefnanda vegna reikningsins 19. apríl 2016, mánuði eftir eindaga hans. Löginnheimta reikningsins var þá hafin og innheimtukostnaður hafði fallið á kröfuna áður en síðari innborgunin barst stefnanda frá stefndu. Síðari innborgun stefndu 29. apríl 2016 nægði því ekki til að greiða kröfuna að fullu, sbr. meginreglur IV. kafla innheimtulaga, nr. 95/2008. Eftir standa 49.763 krónur af kröfunni og verður stefndu gert að greiða stefnanda þá fjárhæð óskipt ásamt dráttarvöxtum frá dómsuppsögu svo sem stefnandi krefst.

Samkvæmt úrslitum málsins og með vísun til 1. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála, nr. 91/1991, verður stefndu gert að greiða stefnanda 250.000 krónur í málskostnað. Við ákvörðun málskostnaðar er bæði litið til kostnaðar af málsmeðferð um frávísunarkröfu stefndu og til hagræðis af því að samhliða er rekið annað mál á hendur stefndu.

Dóm þennan kveður upp K-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð

Stefndu, Þ-kvk-nf S-kvk-nf og J-kvk-nf Þ-kvk-nf, greiði stefnanda Rafdreifingu ehf., óskipt 49.763 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr.laga nr. 38/2001 frá uppsögu dóms þessa til greiðsludags.

Stefndu greiði stefnanda óskipt 250.000 krónur í málskostnað.

K-kvk-nf K-kvk-nf

------------ ------------- -----------

Rétt endurrit staðfestir:

Héraðsdómur Reykjavíkur 6.6. 2017