S-297/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 16. þ.m., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi 19. september 2007 með ákæru á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa sunnudagsmorguninn 15. apríl 2007, á plani fyrir framan leigubílastöð BSO við Strandgötu á Akureyri, slegið [A], a.m.k. þrjú högg í andlitið, með þeim afleiðingum að hann bólgnaði vinstra megin í andliti, hlaut skurð á vinstri hvarmi og mar undir auganu og bólgu, auk blóðnasa.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gerir Þ-kk-nf H-kk-nf, hdl., fyrir hönd [A], bótakröfu á hendur ákærða, alls að fjárhæð kr. 411.412,- auk dráttarvaxta frá 23. apríl 2007 til greiðsludags.“

Ákærði hefur komið hér fyrir dóm og játað sök. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hann hafi framið þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er rétt heimfærð til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu með heimild í 125. gr. laga nr. 19, 1991.

Ákærði hefur ekki sætt öðrum refsingum en sekt fyrir brot gegn umferðarlögum. Taka ber tillit til þess að hann hefur lýst því að hann sjái mjög eftir háttsemi sinni, en það horfir til þyngingar að árásin var án nokkurs tilefnis og gróf.

Refsing ákærða ákveðst með hliðsjón af þessu fangelsi í einn mánuð, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði.

Bótakrafa sem höfð er uppi í ákæru sundurliðast þannig, að krafist er 300.000 króna vegna miska, útlagðs kostnaðar vegna komu á sjúkrahús, 5.956 króna, 70.456 króna vegna vinnutaps og 35.000 króna vegna lögmannsaðstoðar. Ákærði mótmælir bótakröfunni að langmestu leyti.

Tjónþoli þykir eiga rétt til miskabóta úr hendi ákærða, sbr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993, sbr. 13. gr. laga nr. 37, 1999. Með tilliti til þeirra áverka sem lýst er í ákæru þykja bætur hæfilega ákveðnar 80.000 krónur.

Krafa um endurgreiðslu útlagðs kostnaðar að fjárhæð 5.956 krónur er studd gögnum og ekki mótmælt af hálfu ákærða og verður þessi liður tekinn til greina. Ekkert styður kröfu um bætur vegna vinnutaps, sem staðhæft er að ákærði hafi orðið fyrir í heila viku, nema yfirlýsing vinnuveitanda. Verður að vísa þessum kröfulið frá dómi. Krafa um endurgreiðslu vegna lögmannskostnaðar þykir ekki úr hófi fram og verður tekin til greina. Samtals verður ákærði því dæmdur til að greiða tjónþola 120.956 krónur ásamt dráttarvöxtum frá því tímamarki er mánuður var liðinn frá því að ákærða var kynnt bótakrafan og til greiðsludags eins og nánar greinir í dómsorði, sbr. 9. gr. laga nr. 38, 2001.

Þá verður ákærði dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hdl., sem ákveðst eins og greinir í dómsorði, að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í einn mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði A 120.956 krónur með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38, 2001 frá 9. júní 2007 til greiðsludags.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef hdl., 50.000 krónur.