S-183/2008

Mál þetta, sem þingfest var 23. apríl 2008 og dómtekið 8. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 7. apríl 2008, á hendur J-kk-þgf I-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Eyrargötu 40, Eyrarbakka,

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, snemma morguns föstudaginn 22. febrúar 2008, ekið bifreiðinni RX-779, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,29‰) um Eyrargötu á Eyrarbakka að bifreiðastæði fyrir sunnan Eyrargötu 40.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50,1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr. lög nr. 44,1993, lög nr. 57,1997, lög nr. 23,1998, lög nr. 132,2003 og lög nr. 84,2004.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og neitaði sök. Krafðist verjandi hans sýknu og að málsvarnarlaun yrðu greidd úr ríkissjóði.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að hún hafi verið við eftirlit á Eyrargötu á Eyrarbakka þegar hún veitti bifreiðinni RX-779 athygli þar sem henni var lagt framan við Eyrargötu 40. Hefði ákærði komið að bifreiðinni, sest undir stýri og ekið bifreiðinni í bifreiðastæði á móts við Eyrargötu 40. Þegar lögreglan kom að bifreiðinni hefði ákærði drepið á henni og ekki sagst vita um kveikjuláslyklana. Var hann látinn blása í SD-2 mæli og hefði mæling sýnt að grunur væri um ölvun við akstur. Hefði ákærði verið í framhaldi færður á lögreglustöð til frekari rannsóknar. Var blóðsýni tekið úr ákærða og sent til rannsóknar og voru niðurstöður þeirrar mælingar að í blóði ákærða hefði verið 1,29 prómill af alkóhóli.

Ákærði kom fyrir dóminn og kvaðst hafa sest inn í bifreiðina í umrætt sinn og þá hefði lögreglan komið að sér og tilkynnt honum að það væri áfengislykt af honum. Kvaðst ákærði hafa verið að sækja geisladiska út í bifreiðina. Kveikjuláslyklarnir hefðu verið inni í húsi. Lögreglan og hann hefðu leitað að lyklum bifreiðarinnar, bæði í bifreiðinni og inni í húsi, en þeir ekki fundist. Ákærði kvaðst hafa lagt bifreiðinni í bifreiðastæðið fyrr um kvöldið eða áður en hann byrjaði að neyta áfengis.

R-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið í eftirliti á Eyrarbakka og ekið Eyrargötu til austurs. Þegar hún nálgaðist hús ákærða hefði hún tekið eftir því að útidyr íbúðar hans voru opnar og hún séð ákærða vera að sækja eitthvað í bifreiðina. Hefði ákærði gengið frá bifreiðinni að húsi sínu en bílhurðin ennþá verið opin. Hefði hún ekið á gönguhraða framhjá ákærða og fylgst með honum í baksýnisspeglinum. Hefði hún þá séð ákærða koma aftur, loka afturhurð bifreiðarinnar og setjast undir stýri og aka bifreiðinni af stað, þvert yfir Eyrargötuna til suðurs. Kvaðst R-kvk-nf hafa snúið lögreglubifreiðinni strax við og ekið að bifreið ákærða þar sem hann hafði lagt bifreiðinni á malarplani nokkru frá húsi hans. R-kvk-nf kvaðst þekkja ákærða í sjón, snjóþekja hefði verið yfir og hefðbundin götulýsing og ágætis skyggni. R-kvk-nf kvaðst hafa fylgst sérstaklega með ákærða þar sem hún grunaði hann um ölvun en ekki dottið í hug að hann færi að aka bifreiðinni. R-kvk-nf kvaðst hafa spurt ákærða um kveikjuláslyklana en ákærði sagt henni að hún gæti fundið þá sjálf. Aðspurð kvað hún það rangt hjá ákærða að leit hefði verið gerð að lyklunum.

Niðurstöður:

Í máli þessu liggur fyrir neitun ákærða um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Ákærði hefur hins vegar ekki neitað því að hafa verið ölvaður í umrætt sinn og rengir ekki niðurstöður rannsókna á blóðsýni hans. Verjandinn í máli þessu kvað rannsókn málsins vera mjög ábótavant og uppi væri slíkur vafi um sekt ákærða að það bæri að sýkna hann.

Ekki er ágreiningur um að lögreglan hafði afskipti af ákærða á malarplani fyrir sunnan Eyrargötu í umrætt sinn né er ágreiningur um ölvunarástand ákærða. Vitnið R-kvk-nf kvaðst fyrir dómi hafa séð ákærða aka bifreiðinni, enda hefði hún verið að fylgjast sérstaklega með ákærða þar sem hún var búin að sjá hann úti við bifreiðina áður en hún ók fram hjá honum. Þrátt fyrir að R-kvk-nf hafi verið ein við umrætt eftirlit verður að telja sannað, með staðföstum og skýrum vitnisburði hennar fyrir dómi, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er hún þar réttilega færð til refsiákvæða.

Ákærða hefur ekki verið gerð refsing áður samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu. Í blóði ákærða mældist alkóhól 1,29‰. Að þessu virtu og með vísan til 101. gr. og 102. gr. laga nr. 50/1987 skal refsing ákærða hæfilega ákveðin 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, sem ákærða bera að greiða innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæta ella fangelsi í tíu daga. Auk þess skal ákærði sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað er hlotist hefur af máli þessu, sem er samkvæmt yfirliti 28.700 krónur auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 100.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, fulltrúi sýslumannsins á Selfossi, sótti mál þetta.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, J-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf, greiði 140.000 þúsund króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í tíu daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti í eitt ár frá birtingu dóms að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 128.700 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 100.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.