S-253/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 17. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 10. síðasta mánaðar á hendur E-x-x N-x-x, kt. 000000-0000, Gauksási 17 í Hafnarfirði.

„ I.

Fyrir umferðarlaga- og skjalabrot með því að hafa mánudaginn 24. ágúst 2015 ekið bifreiðinni [...], sem ákærði hafði í blekkingarskyni og án heimildar sett á skráningarnúmerið [...], um Heiðartröð, Klettatröð og Kliftröð, Reykjanesbæ án ökuréttinda og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa áfengis og ávana- og fíkniefna uns lögregla hafði afskipti af honum á framangreindum tíma (í blóði mældist vínandi 1,21‰, amfetamín 75 ng/ml, metamfetamín 35 ng/ml, tetrahýdrókannabínól 1,0 ng/ml, kókaín 40 ng/ml og MDMA 200 ng/ml).

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 45. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr. 63. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

II.

Fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum 0,41 g af maríhúana sem fundust í vasa á buxum ákærða við leit lögreglu í kjölfar afskipta lögreglu sem greint er frá í ákærulið I.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Vegna ákæruliðar I. er þess krafist að ákærði verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þá er þess krafist að gerð verði upptæk 0,41 g af kannabisefnum, sbr. ákærulið II., með heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærði sótti ekki þing og boðaði ekki forföll, en í fyrirkalli sem gefið var út 13. síðasta mánaðar og var birt ákærða ásamt ákæru málsins 8. þessa mánaðar, kom meðal annars fram að sækti ákærði ekki þing mætti hann búast við að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið þau brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af. Brotin þykja rétt heimfærð til refsiákvæða, að því gættu að við þingfestingu málsins féll sækjandi frá heimfærslu á verknaði ákærða til 1. mgr. 63. gr. umferðarlaga og einnig því, að til samræmis við bókun sækjanda þess efnis við þingfestingu málsins, þá þykir ölvunarakstursbrot ákærða réttilega heimfært til 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði á ákærði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2012 og hefur honum frá og með því ári í þrígang verið gerð refsing vegna brota gegn refsilöggjöf. Hann samþykkti greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni með sátt hjá lögreglustjóra 12. apríl það ár. Með dómi 24. september 2013 var hann dæmdur til greiðslu sektar og tólf mánaða ökuréttarsviptingar, fyrir að hafa á árinu 2012 ekið undir áhrifum áfengis og ávana- og fíkniefna. Síðast var hann með dómi 4. desember 2015 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára og sviptur ökurétti í átta mánuði frá birtingu þess dóms að telja, fyrir ýmis afbrot, þar á meðal fyrir fjársvik, ölvunarakstur og skjalabrot, en brotin viðhafði hann á árunum 2014 og 2015. Dómurinn var birtur ákærða 8. janúar á síðasta ári. Brot ákærða í máli þessu framdi hann fyrir þann tíma að dómurinn frá 4. desember 2015 gekk og er honum því nú gerður hegningarauki við þann dóm. Á grundvelli 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, er refsing dómsins tekin upp og ákærða nú gerð refsing í einu lagi, sbr. 78. gr. sömu laga. Samkvæmt því og að öðru virtu, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Atvik þessa máls áttu sér stað í lok ágúst 2015, samkvæmt fyrirliggjandi gögnum var rannsókn þess lokið á næstu vikum þar á eftir og var ákæra sem fyrr segir, gefin út 10. júlí síðastliðinn. Að öllu virtu, þar með talið með hliðsjón af þessari meðferð málsins, þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún með hliðsjón af því hvernig hér hagar til, falla niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Í ljósi þess að ákærði framdi brot sín samkvæmt I. ákærulið í máli þessu fyrir þann tíma sem hann var dæmdur 4. desember 2015, en eftir að dómurinn 24. september 2013 gekk, fer um ökuréttarsviptingu ákærða nú, eftir 6. mgr. 102. gr. umferðarlaga, sbr. 1. mgr. sama ákvæðis. Eftir því og að virtu magni vímugjafa í blóði ákærða, er hann sviptur ökurétti í þrjú ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, skal ákærði sæta upptöku á þeim fíkniefnum sem hald var lagt á, eins og nánar greinir í dómsorði.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem samkvæmt yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum framlögðum gögnum, nemur 218.851 krónu og er hann tilkominn vegna rannsóknar málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, E-x-x N-x-x, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjú ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði sæti upptöku á 0,41 g af maríhúana, sem hald var lagt á.

Ákærði greiði 218.851 krónu í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf