S-88/2015

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 3. mars 2015, og framhaldsákæru, útgefinni 25. þ.m. á hendur A, kt. 000000-0000, til heimilis að [...].

Ákærða er gefin að sök „líkamsárás, með því ð hafa aðfararnótt laugardagsins 5. júlí 2014 innandyra á veitingastaðnum [...] í Reykjavík, slegið B kt. 000000-0000, með krepptum hnefa í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut brot vinstramegin á neðri kjálka og brotlínu í gegnum neðri kjálka milli framtanna og jaxla hægra megin við miðlínu“.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verður dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er höfð uppi í málinu einkaréttarkrafa. Að teknu tilliti til breytinga sem á henni hafa verið gerðar við dómsmeðferð málsins er þess krafist að ákærða verði gert að greiða B 472.490 krónur í bætur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 5. júlí 2014 til þess dags er mánuður var liðinn frá því að bótakrafan var birt ákærða, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu og hann var 16 ára gamall þegar hann framdi brot sitt. Með sérstakri hliðsjón af þessu, sbr. 4. og 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Er fullnustu hennar frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði hefur samþykkt fram komna kröfu um bætur. Þá hefur hann jafnframt samþykkt að greiða 186.000 krónur málskostnað vegna bótakröfunnar, sbr. seinni málsliður 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Með vísan til þessa verður ákærða gert að greiða B 472.490 krónur í bætur og 186.000 krónur í málskostnað. Um vexti af tildæmdum bótum fer svo sem í dómsorði greinir, en bótakrafan var birt ákærða 12. mars 2105.

Sakarkostnaður samkvæmt framlögðu yfirliti sækjanda nemur 28.000 krónum og verður ákærða gert að greiða hann ásamt þóknun skipaðs verjanda síns, M-kk-ef H-kk-ef M-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 230.175 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærði, A, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði B 472.490 krónur í bætur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 5. júlí 2014 til 12. apríl 2015, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, og 186.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 258.175 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, M-kk-ef H-kk-ef M-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 230.175 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf