S-3913/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 15. mars sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 2. september 2021, á hendur X, kennitala [...], [...], [...] fyrir meiriháttar brot gegn skattalögum og fyrir peningaþvætti í rekstri einkahlutafélagsins [...]ehf., kt. [...], nú gjaldþrota, sem framkvæmdastjóra og daglegum stjórnanda félagsins, með því að hafa:

1. Eigi staðið skil á virðisaukaskattskýrslu einkahlutafélagsins á lögmæltum tíma uppgjörstímabilið júlí- ágúst rekstrarárið 2017 og fyrir að hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins uppgjörstímabilin janúar – febrúar til og með nóvember – desember rekstrarárið 2017, í samræmi við IX. kafla laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, samtals að fjárhæð 25.512.392 krónur, sem sundurliðast sem hér greinir:

Árið 2017

Janúar - febrúar kr. 1.821.948

Mars - apríl kr. 4.009.204

Maí - júní kr. 5.363.154

Júlí - ágúst kr. 4.232.992

September - október kr. 7.296.100

Nóvember - desember kr. 2.788.994 kr. 25.512.392

2. Eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, í samræmi við fyrirmæli III. kafla laga nr. III. kafla laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna janúar til og með apríl og júní til og með desember rekstrarárið 2017 og greiðslutímabilsins janúar rekstrarárið 2018, samtals að fjárhæð 24.670.702 krónur, sem sundurliðast sem hér greinir:

Árið 2017

Janúar kr. 2.259.047

Febrúar kr. 2.635.533

Mars kr. 2.584.902

Apríl kr. 2.797.529

Júní kr. 3.156.685

Júlí kr. 2.588.557

Ágúst kr. 2.491.195

September kr. 1.372.372

Október kr. 1.521.494

Nóvember kr. 1.675.472

Desember kr. 1.422.032 kr. 24.504.818

Árið 2018

Janúar kr. 165.884 kr. 165.884

Samtals kr. 24.670.702

3. Fyrir peningaþvætti með því að hafa aflað einkahlutafélaginu [...] ehf. ávinnings af brotum samkvæmt 1. og 2. tölulið ákæru, samtals að fjárhæð 50.183.094 krónur, og nýtt ávinninginn í þágu rekstrar félagsins.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 1. tölulið ákæru teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 2. tölulið ákæru teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 3. tölulið ákæru teljast varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Við fyrirtöku málsins 15. mars sl. lýsti sækjandi því að í kjölfar dóms Hæstaréttar frá 2. mars 2022 í máli nr. 46/2021 hafi ákæruvaldið ákveðið að falla frá 3. tölulið ákæru er varðar peningaþvætti, sbr. 2. mgr. 153. gr. laga nr.88/2008 um meðferð sakamála.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín eftir framangreinda breytingu ákærunnar. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...] [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 30. ágúst 2021, hefur hann ekki áður gerst sekur um refsivert brot. Við ákvörðun refsingar verður litið til greiðlegrar játningar ákærða og þess að dráttur hefur orðið á meðferð málsins vegna vafa tengdum 3. lið ákærunnar, sem nú hefur verið fallið frá. Að framangreindu virtu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Þá ber jafnframt að dæma ákærða til fésektar. Verður sekt ákærða ákveðin 100.366.188 króna að teknu tilliti til lögbundins lágmarks hennar. Ber ákærða að greiða sektina innan fjögurra vikna en sæta ella fangelsi í 360 daga.

Skipaður verjandi ákærða, G-kk-nf G-kk-nf G-kk-nf lögmaður, afsalaði sér þóknun fyrir verjandastörf sín. Ekki leiddi annan kostnað af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið M-kvk-nf O-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 9 mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 100.366.188 króna í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í 360 daga.