S-297/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 26. maí sl., er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 9. apríl 2010 á hendur J-kk-þgf J-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Meðalholti 15, Reykjavík, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa að morgni laugardagsins 11. apríl 2009, að Meðalholti 15, Reykjavík, stungið G-kvk-þf B-kvk-þf G-kvk-þf með hnífi í brjóstið, með þeim afleiðingum að hún hlaut 2,5 cm stungusár á framanverðu brjóstholi, loftbrjóst og loft í miðmæti.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu G-kvk-ef B-kvk-ef G-kvk-ef, kt. 000000-0000, er krafist skaðabóta samtals að fjárhæð krónur 2.185.000 ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 11. apríl 2009. En að mánuði liðnum frá birtingu bótakröfu er krafist dráttarvaxta samkvæmt 6. gr., sbr. 5. gr. sömu laga til greiðsludags.

Ákærði, sem játar sök, krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsing verði að öllu leyti skilorðsbundin. Jafnframt að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að bætur verði lækkaðar verulega.

Málsatvik

Samkvæmt skýrslu lögreglu barst tilkynning klukkan 6.05 að morgni laugardagsins 11. apríl 2009 um að kona hefði verið stungin með hnífi að Meðalholti 15 í Reykjavík. Er lögreglumenn komu á vettvang hittu þeir ákærða og G-kvk-þf B-kvk-þf G-kvk-þf í íbúð í kjallara hússins. Var G-kvk-nf með stungusár á bringu og sagði hún að ákærði hefði stungið hana. Blóð var sjáanlegt á skyrtu og höndum ákærða og storknaður blóðdropi á andliti hans. Ákærði og G-kvk-nf voru bæði ölvuð. Í tröppu sem lá niður í kjallara úr sameign hússins fannst blóðugur matarhnífur og virtist hnífsblaðið koma heim og saman við stungusárið. Var ákærði handtekinn, en G-kvk-nf flutt á slysadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss.

Tekið var blóðsýni úr ákærða á lögreglustöð eftir handtöku og mældist magn alkóhóls í sýninu 2,20‰. Í blóðsýni sem tekið var úr G-kvk-þgf B-kvk-þgf G-kvk-þgf á slysadeild mældist magn alkóhóls 2,59‰.

Meðal gagna málsins er vottorð J-kk-ef Ö-kk-ef K-kk-ef sérfræðilæknis frá í apríl 2010, þar sem kemur fram að G-kvk-nf B-kvk-nf G-kvk-nf kom með sjúkrabifreið á slysa- og bráðadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss 11. apríl 2009 klukkan 6.26. Á framanverðu brjósti um 2 cm vinstra megin við miðlínu ofarlega yfir bringubeini var um 2,5 cm skurðsár sem gat vel verið eftir hnífsstungu. Einnig hafði hún lítið skurðsár á höku. Tölvusneiðmynd sýndi stungusár í húð á vinstri helmingi brjóstkassa og var lítið 1,8 cm loftbrjóst hægra megin og loft í miðmæti og hálsi. Var G-kvk-nf flutt á gjörgæsludeild þar sem fylgst var með líðan hennar. Loftbrjóstið minnkaði af sjálfu sér án aðgerða og var hún fljótlega útskrifuð af gjörgæsludeild. Hún var síðan útskrifuð af sjúkrahúsinu þann 14. apríl.

Þá er í málinu skýrsla tæknideildar lögreglu um rannsókn á hníf þeim sem haldlagður var í málinu. Mældist hann 250 mm að lengd, lengd hnífsblaðsins þar af 120 mm. Var hnífsblaðið breiðast 20 mm þvert við skefti. Skýrslunni fylgja ljósmyndir af hnífnum.

G-kvk-nf B-kvk-nf G-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 27. apríl 2009. Sagðist hún hafa komið á heimili ákærða þann 10. apríl á milli klukkan 16 og 17 og hefðu þau pantað tvær stórar vodkaflöskur af leigubifreiðarstjóra. Allt hefði verið í góðu á milli þeirra. Þegar liðið var á nóttina hefði hún setið í stól andspænis ákærða og hefðu þau verið að ræða um kveðskap þegar ákærði hefði skyndilega „trompast“. Hann hefði ráðist að henni fyrirvaralaust, gripið fast um brjóst hennar og otað að henni hnífi, 4 til 5 sinnum. Eftir þetta hefði ákærði sest á rúm sitt, en hún hringt í Neyðarlínuna, þar sem henni hefði blætt mikið.

Við skýrslutöku hjá lögreglu síðdegis laugardaginn 11. apríl 2009 sagðist ákærði lítið muna eftir atburðum næturinnar, enda hefðu þau G-kvk-nf drukkið saman vodkaflösku á tiltölulega skömmum tíma. G-kvk-nf hefði komið til hans milli klukkan 17 og 18 á föstudeginum. Þau hefðu rætt saman um daginn og veginn og engin misklíð verið með þeim. Þau G-kvk-nf hefðu kynnst „á börum bæjarins“ og þekkst í um 10 ár. Ákærði sagðist muna eftir því að hafa komið að G-kvk-þgf blóðugri í sófanum og hefði hann reynt að hringja eftir sjúkrabifreið. Hann kannaðist við að eiga hnífinn sem lögregla lagði hald á og sagðist nota hann við að flaka fisk. Ákærði sagðist ekki geta skýrt hvernig G-kvk-nf hlaut áverka.

Ákærði játaði sök fyrir dóminum, en tók fram að hann myndi ekki atvik í umrætt sinn. Hann kvaðst þó ekki rengja lýsingu atvika í ákæru.

Niðurstaða

Í samræmi við játningu ákærða var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Við ákvörðun refsingar ákærða verður litið til þess að sú atlaga hans að stinga G-kvk-þf B-kvk-þf G-kvk-þf með hnífi í brjóst var hættuleg og hending gat ráðið að ekki fór verr. Varanlegar afleiðingar hlutust ekki af atlögunni, en í læknisvottorði kemur fram að ef hnífurinn hefði gengið aðra leið inn í brjóstholið hefði það getað valdið lífshættulegum áverkum. Til málsbóta horfir að ákærði hefur hreint sakavottorð og hefur játað brot sitt greiðlega. Þá verður litið til þess að ákærði er á áttræðisaldri. Með hliðsjón af framansögðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði, en fresta skal fullnustu 15 mánaða af refsingunni og falli sá hluti hennar niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Af hálfu G-kvk-ef B-kvk-ef G-kvk-ef er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 2.185.000 auk vaxta. Fyrir dómi lýsti réttargæslumaður brotaþola því yfir að fallið væri frá kröfu um bætur vegna útlagðs kostnaðar brotaþola. Skaðabótakrafa er sundurliðuð sem hér segir:

1. Miskabætur kr. 2.000.000

2. Lögmannsþóknun með virðisaukaskatti kr. 185.000

Ákærði verður dæmdur til að greiða G-kvk-þgf B-kvk-þgf G-kvk-þgf miskabætur, sem þykja hæfilega ákveðnar 500.000 krónur ásamt vöxtum sem í dómsorði greinir. S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf hdl. var skipaður réttargæslumaður brotaþola við dómsmeðferð málsins. Ákvörðun þóknunar fyrir réttargæslu tekur mið af kostnaði lögmannsins við vinnu á rannsóknarstigi málsins og meðferð þess fyrir dómi.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., 188.250 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 150.600 krónur. Þóknun lögmanna er ákvörðuð með virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf, settur saksóknari.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, J-kk-nf J-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði, en fresta skal fullnustu 15 mánaða af refsingunni og falli sá hluti hennar niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði G-kvk-þgf B-kvk-þgf G-kvk-þgf miskabætur að fjárhæð 500.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 11. apríl 2009 til 12. mars 2010, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laga nr. 38/2001, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 338.850 krónur í sakarkostnað, þar með talið málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., 188.250 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 150.600 krónur.

R-kvk-nf H-kvk-nf