S-434/2006

Málið höfðaði lögreglustjórinn í Kópavogi með tveimur ákærum. Fyrri ákæran er útgefin 16. mars 2006 á hendur ákærðu, H-kvk-þgf J-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Ástúni 14, Kópavogi, „fyrir eftirgreind umferðarlagabrot:

a) Með því að hafa mánudaginn 6. febrúar 2006, ekið bifreiðinni OB-564 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,52 o/oo) og svipt ökuréttindum frá versluninni 11-11 við Þverbrekku í Kópavogi að heimili sínu Ástúni 14, þar sem lögregla hafði afskipti af henni.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 57/1997, nr. 82/1998, nr. 132/2003 og nr. 84/2004.

b) Með því að hafa fimmtudaginn 2. mars 2006, ekið bifreiðinni OB-564 svipt ökuréttindum austur Furugrund í Kópavogi, uns lögregla stöðvaði akstur hennar við söluturninn Snæland.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 57/1997, nr. 82/1998, nr. 132/2003 og nr. 84/2004.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 23/1993, nr. 44/1993 og nr. 84/2004.“

Síðari ákæran er útgefin 25. apríl síðastliðinn og er ákærðu þar gefið að sök umferðarlagabrot, ,,með því að hafa þriðjudaginn 14. mars 2006, ekið bifreiðinni KK-473, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,28 o/oo og svipt ökurétti, suður Furugrund og austur Ástún í Kópavogi, uns lögregla stöðvaði akstur hennar við Ástún 4.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1997, nr. 82/1998, nr. 132/2003 og nr. 84/2004.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 23/1993, nr. 44/1993 og nr. 84/2004. “

Í þinghaldi 10. apríl síðastliðinn neitaði ákærða sök í a-lið ákæru sem útgefin var 16. mars síðastliðinn en játaði sök í b-lið sömu ákæru. Í þinghaldi 1. júní síðastliðinn var sakamálið S-608/2006: Ákæruvaldið gegn H-kvk-þgf J-kvk-þgf S-kvk-þgf þingfest og sameinað fyrra málinu. Ákærða neitaði í því máli að hafa fundið til áfengisáhrifa við aksturinn. Verjandi ákærðu krefst þess að ákærða verði sýknuð af ölvunarakstri 6. febrúar 2006 og að hún verði sýknuð af akstri undir áhrifum áfengis 14. mars 2006. Til vara er þess krafist að ákærða verði dæmd til vægustu refsingar og að refsingin verði höfð skilorðsbundin. Þá krefst verjandi málsvarnarlauna, að viðbættum virðisaukaskatti, sem verði greidd úr ríkissjóði auk alls sakarkostnaðar.

Ákæra útgefin 16. mars 2006.

Málsatvik og skýrslur hjá lögreglu.

Um klukkan 19:30 mánudaginn 6. febrúar barst lögreglunni í Kópavogi tilkynning um ökumann sem grunaður væri um ölvunarakstur. Sá er tilkynnti kvaðst veita bifreiðinni OB-564 eftirför og væri henni ekið í átt að Ástúni 14, en samkvæmt upplýsingum úr ökutækjaskrá er eigandi bifreiðarinnar OB-564 skráður þar með lögheimili. Fór lögreglumaður á vettvang og var kominn þangað nokkrum mínútum síðar. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, sem rituð er af A-kvk-þgf R-kvk-þgf H-kvk-þgf lögreglumanni og dagsett 8. febrúar 2006, kvaðst hún hafa séð er hún kom á vettvang konu ganga meðfram húsinu að norðanverðu og stefna að innganginum. Vitnið kvaðst hafa gengið til konunnar, sem reyndist vera ákærða í máli þessu. Vitnið kvaðst hafa fundið áfengislykt leggja frá vitum ákærðu. Vitnið kvaðst hafa beðið ákærðu að koma inn í lögreglubifreiðina en því hafi hún neitað. Ákærða hafi reynt að komast inn í ganginn en vitnið hafi meinað henni um það. Vitnið kvaðst hafa óskað eftir meiri aðstoð frá lögreglu. Loks hafi vitninu tekist að fá ákærðu til þess að setjast inn í lögreglubifreiðina í sama mund og aðstoð barst frá lögreglunni í Reykjavík. Í lögreglubifreiðinni gaf ákærða öndunarsýni og sýndi öndunarmælir 1,35 o/oo alkóhólmagn í útöndunarlofti. Í framhaldinu var ákærða handtekin klukkan 19:53 vegna gruns um ölvunarakstur og hún færð á lögreglustöð til skýrslutöku. Við eftirgrennslan kom í ljós að ákærða var svipt ökuréttindum ævilangt. Var dregið blóð úr ákærðu klukkan 20:10 til ákvörðunar um alkóhólmagn í blóði, sem reyndist vera 1,52 o/oo að teknu tilliti til vikmarka.

Varðstjóri tók skýrslu af ákærðu og viðurkenndi ákærða að hafa ekið bifreiðinni. Hún hafi verið að versla í versluninni 11/11 í Þverbrekku og ennfremur hafi hún verið í versluninni Nóatúni við Hamraborg. Ákærða kvaðst hafa ekið um Álfhólsveg og Þverbrekku áleiðis heim til sín. Aðspurð kvaðst hún hafa neytt áfengis daginn áður og þá hafið drykkju um klukkan 14:00. Aðspurð kvaðst hún ekki hafa neytt áfengis eftir að akstri lauk. Aðspurð um lyfjaneyslu kvaðst ákærða taka Rivotril og Seroxat. Hún kvaðst ekki hafa fundið til áfengisáhrifa við aksturinn. Skýrslutöku hjá varðstjóra lauk um klukkan 20:00 sama kvöld.

Í frumskýrslu lögreglu er einnig skráð að lögreglan hafði tal af vitninu H-kk-þgf K-kk-þgf Ó-kk-þgf. Haft er eftir vitninu að hann hafi verið að versla í versluninni 11-11 í Þverbrekku í Kópavogi. Hann hafi staðið í biðröð við kassann er ákærða hafi komið og staðið fyrir aftan hann í biðröðinni. Það hafi lagt áfengisþef af konunni. Að lokinni verslun hafi hann farið út í bifreið sína og hafi hann þá séð er ákærða kom og fór inn í bifreið sem hafði verið lagt við hlið hans bifreiðar. Vitnið kvaðst hafa tilkynnt lögreglu um akstur konunnar þegar hún ók af stað. Hann kvaðst hafa ekið á eftir konunni sem leið lá niður Þverbrekku yfir Nýbýlaveg og inn Ástún. Hún hafi lagt bifreið sinni á bifreiðastæði austan við fjölbýlishúsið nr. 14 við Ástún. Vitnið kvaðst hafa séð að ákærða tók tvo innkaupapoka með vörum út úr bifreiðinni og hafi síðan gengið áleiðis að húsinu. Í þann mund hafi lögreglan komið á vettvang.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærða neitaði fyrir dómi að hafa ekið bifreiðinni OB-564 mánudaginn 6. febrúar 2006. Hún kvað dóttur sína, D-kvk-þf Ö-kvk-þf, hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Sjálf hafi hún verið undir áhrifum áfengis. Ákærða kvaðst hafa viljað hlífa dóttur sinni við lögreglu og af þeirri ástæðu hafi hún sagst hafa ekið bifreiðinni þegar tekin var af henni skýrsla hjá lögreglu. Hún kvað dóttur sína hafa farið út með hundinn eftir að þær hefðu komið heim. Ákærða kvaðst síðar hafa sagt dóttur sinni frá handtökunni og kenndi sinnuleysi þeirra beggja um það að þær hefðu ekki leiðrétt framburð ákærðu hjá lögreglu.

Vitnið A-kvk-nf R-kvk-nf H-kvk-nf lögreglumaður bar fyrir dómi að tilkynnt hefði verið um ökumann sem grunaður væri um ölvunarakstur. Sá sem tilkynnti veitti bifreiðinni eftirför að Ástúni 14. Vitnið kvaðst hafa farið ein á vettvang. Þegar hún hafi komið að Ástúni 14 hafi hún séð ákærðu ganga eina meðfram norðurhlið hússins og hafi hún haldið á einum eða tveimur innkaupapokum. Í anddyri hússins kvaðst vitnið hafa beðið ákærðu að fylgja sér út í lögreglubifreiðina sem ákærða hafi neitað. Vitnið kvaðst hafa fundið áfengislykt leggja frá vitum ákærðu. Vitnið kvaðst þá hafa tekið í handlegg ákærðu og leitt hana út í lögreglubifreiðina. Á lögreglustöð hafi ákærða játað að hafa ekið í umrætt sinn.

Vitnið H-kk-nf K-kk-nf Ó-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði í umrætt sinn verið staddur í verslun 11/11. Ákærða hafi vakið athygli hans. Honum hafi virst hún í annarlegu ástandi og lagði af henni áfengisþef. Hann kvaðst hafa gengið á eftir ákærðu út úr versluninni og kvaðst hafa séð að hún setti innkaupapoka sína inn í bifreiðina og settist svo sjálf undir stýri hennar. Vitnið kvaðst hafa tilkynnt lögreglu að ökumaður undir áhrifum væri að búa sig undir akstur. Vitnið kvaðst síðan hafa veitt bifreið ákærðu eftirför niður Fögrubrekku og yfir Nýbýlaveg og niður Ástún. Vitnið kvaðst hafa lagt bifreið sinni fyrir aftan bifreið ákærðu. Kvaðst hann hafa fylgst með því er ákærða fór út úr bifreið sinni, tók innkaupapokana sem voru í farþegasæti og gengið áleiðis að húsinu. Vitnið kvað ákærðu hafa verið eina á ferð. Vitnið kvaðst hafa farið út úr bifreið sinni til þess að geta fylgst betur með ákærðu. Á sama tíma kvaðst vitnið hafa verið í beinu símsambandi við varðstjóra og hafi hann lýst fyrir varðstjóra ferðum ákærðu. Vitnið kvaðst aldrei hafa misst sjónar af ákærðu. Ákærða hafi verið að ganga að anddyri hússins þegar lögreglan kom á vettvang.

D-kvk-nf Ö-kvk-nf dóttir ákærðu gaf skýrslu fyrir dómi þrátt fyrir tengsl sín við ákærðu. Vitnið kvaðst hafa ekið móður sinni í umrætt sinn. Hún hafi verið að skjótast með móður sína í verslun 10/11 eða 11/11. Hún skutlist oft með móður sína í búðir og banka. Vitnið kvaðst hafa ekið móður sinni heim og hafa síðan farið út með hundinn sinn. Þegar hún hafi komið heim hafi móðir hennar tjáð henni að lögreglan hefði handtekið hana vegna gruns um ölvunarakstur. Vitnið kvaðst ekki muna hvað klukkan hafi verið þegar hún ók ákærðu. Vitnið kvaðst alltaf aka sömu leið, hún hafi ekið niður með Grænatúni. Varðandi verslunarferðina sjálfa minnti vitnið að um hafi verið að ræða „eitthvað sjoppustúss“. Hún sjálf hafi keypt inneign í síma en móðir hennar hafi keypt sígarettur. Hún kvaðst ekki minnast þess að þær hefðu verið með innkaupapoka. Þegar gengið var nánar á vitnið kvaðst hún lítið muna eftir þessu. Hún kvaðst ekki hafa vitað að óskað yrði eftir því að hún bæri vitni í málinu fyrr en nokkrum mínútum áður en hún kom inn í dómsalinn. Móðir hennar hefði hringt í sig og beðið sig um að vitna í málinu. Hún væri því illa undir það búin að gefa skýrslu í málinu.

Ákæra dagsett 25. apríl 2006.

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærða viðurkenndi fyrir dómi að hafa ekið bifreiðinni KK-743 þriðjudaginn 14. mars 2006 eins og lýst er í ákæru. Ákærða kvaðst hins vegar neita að hafa fundið til áfengisáhrifa við aksturinn. Ákærða kvaðst ekki hafa neytt áfengis áður en hún hóf akstur þennan dag, en hins vegar hafi hún drukkið um 12 hálfslítra dósir af bjór daginn áður.

Vitnið J-kk-nf Ó-kk-nf Ó-kk-nf lögreglumaður bar fyrir dómi að hann hefði haft afskipti af akstri ákærðu 14. mars síðastliðinn þegar lögreglan stöðvaði akstur hennar. Hann minntist þess að hafa séð áhrif ölvunar á ákærðu. Jafnframt kvaðst hann minnast þess að áfengislykt hafi verið í bifreið ákærðu. Ákærða hafi einnig verið reikul í spori. Vitnið kvaðst ekki geta rifjað upp í smáatriðum ölvunareinkenni ákærðu í umrætt sinn.

Vitnið B-kk-nf I-kk-nf lögreglumaður bar fyrir dómi að hann hefði haft afskipti af akstri ákærðu 14. mars síðastliðinn. Vitnið bar að það hefði greinilega lagt áfengisþef frá vitum ákærðu. Vitnið kvaðst ekki muna frekar um ástand ákærðu í umrætt sinn.

Niðurstöður.

Ákæra útgefin 16. mars 2006.

Ákærða játar sök í a-lið ákæru. Játning er í samræmi við gögn málsins og verður ákærða sakfelld fyrir það brot sitt, sem er réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða neitar sök í b-lið ákæru. Vitnið H-kk-nf K-kk-nf Ó-kk-nf bar fyrir dómi að hann hefði veitt því athygli að áfengisþef lagði frá vitum ákærðu þegar þau voru bæði stödd í verslun 11-11. Vitnið kvaðst hafa séð ákærðu aka frá verslunni 11-11 í Þverbrekku og veitt henni eftirför að Ástúni 14. Vitnið kvaðst aldrei hafa misst sjónar af ákærðu þar til hún var komin í hendur lögreglu. Hún hafi verið ein á ferð. Vitnið A-kvk-nf R-kvk-nf H-kvk-nf lögreglumaður bar fyrir dómi að þegar hún hafi komið á vettvang hafi ákærða verið að ganga með norðurhlið hússins að inngangi þess. Hún hafi haldið á einum eða tveimur innkaupapokum. Vitnið stöðvaði för ákærðu í anddyrinu og hafi lagt áfengisþef frá vitum hennar. Hún hafi verið ein á ferð. Við skýrslutöku hjá lögreglu viðurkenndi ákærða að hafa ekið í umrætt sinn. Fyrir dómi bar ákærða hins vegar að dóttir hennar, D-kvk-nf Ö-kvk-nf, hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn. Vitnið D-kvk-nf mundi málsatvik illa og féll framburður hennar engan veginn að framburði H-kk-ef K-kk-ef eða lögreglumannsins sem kom á vettvang. Til dæmis bar vitnið að hana minnti að móðir hennar hefði verið að kaupa sígarettur, en bæði hin vitnin báru að ákærða hefði verið með einn eða tvo innkaupapoka með matvöru. Framburður vitnisins þykir ótrúverðugur og er honum hafnað, enda vitnið dóttir ákærðu.

Að þessu virtu sem hér að framan hefur verið rakið telst komin fram lögfull sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sbr. 46. gr. laga nr. 19/1991, um að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í a-lið ákæru og er þar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða játar sök í b-lið ákæru. Játning ákærðu er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hún sakfelld fyrir það brot sitt, sem réttilega er heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákæra útgefin 25. apríl 2006.

Ákærða játar að hafa ekið bifreið 14. mars 2006, er lögreglan stöðvaði akstur hennar. Hún neitar hins vegar að hafa fundið til áfengisáhrifa. Enginn má stjórna eða reyna að stjórna vélknúnu ökutæki, ef hann er undir áhrifum áfengis, sbr. 1. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Í umferðarlögum er ekki áskilnaður um að ökumaður þurfi að hafa fundið til áfengisáhrifa til þess að mega ekki stjórna ökutæki. Sú staðreynd að vínandamagn í blóði ákærðu mældist yfir 0,49 o/oo er nægilegt til þess að ákærða telst ekki hafa getað stjórnað ökutæki örugglega. Vínandamagn í blóði ákærðu mældist 1,28 o/oo í umrætt sinn, en hvorki rannsóknin né niðurstaða hennar hafa verið vefengdar. Það sem hér hefur verið rakið er nægilegt til þess að líta svo á að lögfull sönnun hafi verið færð fyrir dómi, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sbr. 46. gr. laga um meðferð opinberra mála, um að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og er háttsemin þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Sakarferill ákærðu hófst er hún hlaut dóm fyrir svik 7. desember 1983. Ákærða gekkst undir sátt 13. nóvember 1996 fyrir ölvunarakstur. Á ný gekkst ákærða undir sátt 9. desember 1999 fyrir ölvunarakstur. Næst hlaut ákærða dóm 27. júní 2003. Þar var ákærða dæmd til 60 daga refsivistar fyrir að aka ölvuð í þrígang og valda skemmdum með akstrinum. Þá hlaut ákærða dóm 24. september 2003 fyrir ölvunarakstur í tvígang og akstur svipt ökuréttindum í þrígang. Refsing var að hluta ákveðin sem hegningarauki við dóminn frá 27. júní 2003 og að hluta sem ítrekað brot. Var ákærðu gert að sæta fangelsi í 75 daga. Ákærða gekkst undir sátt vegna aksturs svipt ökuréttindum 9. október 2003. Var um hegningarauka að ræða við dóminn frá 24. september 2003, en brotið var framið 22. júlí 2003. Að lokum hlaut ákærða dóm 17. febrúar 2006 fyrir ölvunarakstur og akstur svipt ökuréttindum í þrígang. Í öllum tilvikum var ákærða undir verulegum áfengisáhrifum. Var ákærðu gert að sæta fangelsi í 5 mánuði. Það er því nú í sjötta sinn sem ákærðu er gert að sæta refsingu fyrir ölvunarakstur og í þriðja sinn vegna aksturs svipt ökuréttindum. Refsing fyrir brot ákærðu í a-lið ákæru útgefinni 16. mars 2006 verður ákveðin sem hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga við dóm frá 17. febrúar 2006. Að öðru leyti eru brot ákærðu ítrekuð. Verður refsing einnig ákvörðuð með hliðsjón af 77. gr. sömu laga.

Með hliðsjón af því sem hér að framan hefur verið rakið þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði og jafnframt er ákærðu gert að greiða 100.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins en sæta ella fangelsi í 8 daga.

Ákærða var svipt ökuleyfi ævilangt með dómi 27. júní 2003. Er sú svipting nú áréttuð.

Samkvæmt þessari niðurstöðu og með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærðu til greiðslu alls sakarkostnaðar. Eru þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin 112.050 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts. Annar sakarkostnaður nemur 47.784 krónum.

Ó-kvk-nf P-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, H-kvk-nf J-kvk-nf S-kvk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði og greiði 100.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu, en sæti ella fangelsi í 8 daga.

Ævilöng ökuleyfissvipting ákærðu er áréttuð.

Ákærða greiði allan sakarkostnað, 159.834 krónur, þar af eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 112.050 krónur.

Ó-kvk-nf P-kvk-nf