S-314/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 2. febrúar, er höfðað með níu ákærum lögreglustjórans á Akureyri.

Fyrsta ákæra er gefin út hinn 27. október 2010 á hendur þeim X, og Z,

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 3. október 2010, á svölum á 2. hæð fjölbýlishússins að […], ráðist saman að E, eftir að hann gerði athugasemdir við hávaða í þeim félögum, en ákærði Z sló hann nokkur hnefahögg í andlitið og ákærði X sparkaði í höfuð hans, en afleiðingar þeirrar árásar fyrir E voru þær að hann hlaut tvær kúlur á höfuðið vinstra megin og mar yfir annarri kúlunni og lítið sár, lítið fleiður á hárssverði hægra megin, sár á vinstra gagnauga, mar á neðanverða hægri kinn, mar á vinstri vanga, lítið sár ofan við nefbein, sjö sár umhverfis hægra olnboga, sár yfir PIP lið á vísifingri hægri handar, sár á hægra sköflungi og roða og þrota á hnjám.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Önnur ákæra er gefin út 28. október 2010 á hendur ákærða Z,

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa mánudagskvöldið 27. september 2010, verið með í vörslum sínum 0,99 grömm af marihuana, en lögreglan fann efnið í fatnaði ákærða, þegar höfð voru afskipti af honum á Oddeyrargötu við Hamarsstíg á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 18.834, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Þriðja ákæra er gefin út 28. október 2010 á hendur ákærða X,

„fyrir fíkniefna- og umferðarlagabrot:

I. (024-2009-7912) Með því að hafa laugardaginn 28. nóvember 2009, verið með í vörslum sínum að Kaupvangsstræti ... á Akureyri, 0.33 grömm af maríhúana.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

II. (024-2010-4746) Með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 15. ágúst 2010, ekið bifreiðinni [...] undir áhrifum fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 3,5 ng/ml) um Hlíðarbraut og Þingvallastræti á Akureyri, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans við Dalsbraut.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006 og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 16.812, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Fjórða ákæra er gefin út 12. nóvember 2010 á hendur ákærða X;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 3. október 2010, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í blóði 0,51‰) og undir áhrifum fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 3,7 ng/ml), frá Siglufirði um Ólafsfjarðarveg og Hringveg, uns lögreglan stöðvaði akstur hans við býlið Einarsstaði í Hörgársveit.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Fimmta ákæra er gefin út 12. nóvember 2010 og er hér til meðferðar III. ákæruliður hennar, þar sem ákærðu X og Z eru ákærðir fyrir að hafa að kvöldi 22. september 2010,

„verið með saman í vörslum sínum í bifreiðinni [...] og á dvalarstað sínum að [...] á Akureyri, 72,33 grömm af marihúana og 1,04 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni og á hendur ákærða X, fyrir að hafa nokkrum vikum áður keypt um 150 grömm af marihuana og selt um 20 til 30 grömm af efninu til óþekktra aðila á Akureyri og á hendur ákærða Z, fyrir að hafa um kvöldið 22. september 2010, aðstoðað X við söluna, með því meðal annars að afhenda sjálfur um 3 grömm af efninu til kaupenda.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sæta upptöku á haldlögðum fíkniefnum, sem tilgreind eru í efnaskrám nr. 18.784, 18.789 & 18.793 og ákærða X einnig gert að sæta upptöku á ávinningi af broti sínu, sem lögreglan haldlagði, að fjárhæð kr. 34.000-, allt samkvæmt 6. mgr. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Í I. og II. lið ákærunnar voru tveir aðrir menn ákærðir og koma þeir ákæruliðir ekki til skoðunar í þessu máli en málið var skilið í sundur.

Sjötta ákæra er gefin út á hendur ákærða Z hinn 25. marz 2011

„fyrir fíkniefnalaga- og vopnalagabrot:

I. Með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 5. febrúar 2011, fyrir utan Nætursöluna, Strandgötu 6 á Akureyri, verið með í vörslum sínum 1,07 grömm af maríhúana, þegar lögreglan handtók hann þar.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

II. (Vopnalagabrot) Með því að hafa ofangreinda nótt verið með í vörslum sínum á almannafæri á greindum stað í miðbæ Akureyrar, vasahníf með 9,5 cm löngu blaði og 20,5 cm að heildarlengd. en lögreglan fann hnífinn við leit á honum innanklæða.

Telst þetta varða við 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 19.600, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001. Jafnframt er gerð krafa um að hann sæti upptöku á haldlögðum vasahníf, samkvæmt 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16, 1998 og 1. tl. 1. mgr. 69. gr. A, almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 149, 2009.“

Sjöunda ákæra er gefin út 25. marz 2011 og er á hendur ákærða X,

„fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 4. febrúar 2011, verið með í vörslum sínum á heimili sínu 0,09 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 19.600, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Áttunda ákæra er gefin út 28. marz 2011 og er á hendur ákærða X fyrir umferðarlaga- og fíkniefnalagabrot með því að hafa annars vegar,

„laugardaginn 30. október 2010 ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 35 ng/ml, 4-flúróamfetamín 35 ng/ml, tetrahýdrókannabínól 6,6 ng/ml og kókaín mældist í þvagi) um Helgamagrastræti, Hamarsstíg, Oddeyrargötu og Brekkugötu á Akureyri, þar sem hann lagði bifreiðinni við hús nr. 17.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.“

Hins vegar er ákærða gefið að sök að hafa þessa sömu nótt í sömu bifreið, þegar lögreglan hafi haft afskipti af honum, verið með 0,9 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni í vörzlum sínum.

„Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.“

Er þess krafizt að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á þeim efnum sem lögreglan hafi lagt hald á við rannsókn málsins, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001. Þá er þess krafizt að ákærði verði sviptur ökurétti samkvæmt 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006. Ákæra þessi var upphaflega höfðuð gegn ákærða X og öðrum manni, en þættir þeirra voru skildir í sundur og kemur einungis til skoðunar hér það sem snýr að ákærða X.

Níunda ákæra er gefin út 6. september 2011 og er á hendur ákærða X,

„fyrir eftirtalin umferðar- og fíkniefnalagabrot:

I. (Umferðarlagabrot, mál nr. 024-2011-2976) Með því að hafa fimmtudaginn 30. júní 2011, ekið bifreiðinni MA-T68, undir áhrifum fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 6,7 ng/ml, amfetamín 45 ng/ml og kókaín mældist í þvagi) frá Glerártorgi á Akureyri að starfsstöð Bílaleigu Akureyrar við Tryggvabraut.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

II. (Fíkniefnalagabrot, mál nr. 024-2011-2976) Með því að hafa ofangreindan dag verið með í vörslum sínum í ofangreindri bifreið þegar lögreglan hafði afskipti af honum og á heimili sínu 18,71 grömm af maríhúana og 0,44 grömm af tóbaksblönduðu kannabis.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

III (Fíkniefnalagabrot, mál nr. 024-2011-2888) Með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 25. júní 2011 verið með í vörslum sínum á lögreglustöðinni á Akureyri, við Þórunnarstræti 0,27 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 20.838, 20.519 & 20.459, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001 og jafnframt til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Málin voru sameinuð.

Afstaða ákærðu til sakargifta

Báðir ákærðu neita sök samkvæmt fyrstu ákæru.

Ákærði Z játar sök samkvæmt annarri ákæru.

Ákærði X játar sök samkvæmt þriðju ákæru.

Ákærði X játar sök samkvæmt fjórðu ákæru.

Ákærðu Z neitar sök samkvæmt fimmtu ákæru. Ákærði X neitar að hafa að keypt og selt fíkniefni samkvæmt ákærunni, en játar vörzlur þeirra.

Ákærði Z játar sök samkvæmt sjöttu ákæru.

Ákærði X játar sök samkvæmt sjöundu ákæru

Ákærði X játar sök samkvæmt áttundu ákæru.

Ákærði X neitar sök samkvæmt I. lið níundu ákæru en játar sök samkvæmt II. og III. ákærunnar.

Samkvæmt þessu neita báðir ákærðu sök samkvæmt fyrstu ákæru. Ákærði Z neitar að öllu leyti og ákærði X að hluta samkvæmt fimmtu ákæru. Ákærði X neitar sök samkvæmt I. lið níundu ákæru. Að öðru leyti játa þeir sök.

Málavextir

Fyrsta ákæra

Fjölbýlishúsið í […] er svokölluð „svalablokk“ á fjórum hæðum. Samkvæmt lögregluskýrslu barst lögreglu, að morgni sunnudagsins 3. október 2010, tilkynning um menn í slagsmálum þar fyrir utan. Fóru fjórir lögreglumenn þegar á vettvang og þá „hafði atgangurinn færst upp á svalirnar á 2. hæð“. Hafi lögregluþjónar séð „hvar E lá upp við húsvegginn og hafði haft Z undir þar. X, sem er hálfbróðir Z, var þarna uppistandandi og mjög æstur. Annað fólk á vettvangi varnaði honum aðkomu að þeim sem lágu.“

E gaf skýrslu hjá lögreglu. Í samantekt lögreglu um hana, sem liggur fyrir í málinu, segir meðal annars að ákærði X hafi hlaupið inn á stigaganginn og upp á svalirnar. Síðan segir: „E kvaðst hafa gengið á móti honum til að ræða við hann og fá hann niður með góðu en pilturinn hafi fært sig nær og farið að slá í gluggana sem hann gekk fram hjá og að pilturinn hafi stokkið í áttina [að] honum. E kvaðst hafa gripið í hann og sagt honum að hætta þessu. Hann hafi hætt og bakkað, í því hafi hinn strákurinn (Z) komið inn á svalirnar. Hann hafi hlaupið viðstöðulaust á sig og slegið sig í andlitið. E kvaðst hafa verið óviðbúinn þessu en hann hafi náð að grípa um strákinn og halda honum upp við vegg, þá hafi hinn gripið í sig þannig að hann hafi fallið á hnéð en náð að halda Z áfram þannig að hann gat ekkert gert annað en að berjast um. Hinn strákurinn, X, hafi þá sparkað í hausinn á sér að minnsta kosti einu sinni en þá hafi nágrannar verið komnir á vettvang og komu á milli þeirra. Lögreglan hafi svo komið nánast um leið og tekið piltana. E kvaðst hafa farið á slysadeildina til skoðunar en hann hafi verið með [skurði] á höfðinu sem blæddi úr og með áverka á andlitinu.“

Í málinu liggur endurrit úr bráðasjúkraskrá Fjórðungssjúkrahússins á Akureyri. Segir þar að E hafi leitað á sjúkrahúsið kl. 11:33, sunnudaginn 3. október. Um skoðun á E segir: „Tvær kúlur sjást aftan til á hárssverði vinstra megin. Þá er mar yfir annarri þeirra og lítið sár. Lítið fleiður sést í hárssverði hægra megin. Þá er lítið sár á vinstra gagnauga. Striklaga mar sést ganga neðanvert á hægri kinn sem er um það bil 7 cm á lengd. Þá sést einnig svipað striklaga mar á vinstri vanga sem er um það bil 4 cm á lengd. Lítið sár sést rétt ofan við ossa nasalia. Sjö sár sáust umhverfis hægri olnboga, þar stærst L-laga sár sem er breiðast 4 cm og lengst 6 cm. Þá er hann eignnig með sár yfir PIP lið á vísifingri hægri handar sem er um það bil fercm. Hann er með sár á hægri sköflung[i] sem er um það bil 2 cm x 2 cm og roði og þroti á hnjám bilateralt.“

Fimmta ákæra

Samkvæmt lögregluskýrslu höfðu lögreglu borizt upplýsingar um að ákærðu væru við sölu fíkniefna. Hafi lögregluþjónar á ómerktum bifreiðum fylgzt með ferðum þeirra að kvöldi 22. september 2010, frá dvalarstað þeirra í [...] og á nokkura staði í bænum þar til ákærðu voru handteknir ásamt tveimur öðrum mönnum í bifreið við Giljaskóla. Hafi ákærði Z þá þegar framvísað þremur plastpokum með ætluðu kannabisefni en maríhúana fundizt í buxnavasa ákærða X. Að fengnum dómsúrskurði hafi verið gerð húsleit á dvalarstað ákærðu og þar fundizt fíkniefni hér og hvar. Þá hafi við rannsókn málsins verið lagt hald á 34.000 krónur í peningum.

Samkvæmt efnaskýrslu sem liggur fyrir í málinu fundust alls 65,67 grömm af maríhúana í íbúðinni og 1,04 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni. Þá hafi ákærði Z framvísað 4,78 grömmum af maríhúana sem hann hafi haft á sér við handtöku, en 1,88 grömm fundizt á ákærða X við handtöku hans.

Í málinu liggur fyrir samantekt um yfirheyrslu lögreglu á ákærða X. Er þar haft eftir honum að hann kaupi fíkniefni „hér og þar um bæinn og m.a. hefði hann gert það fyrr um kvöldið“. Hann skipti „síðan þessum fíkniefnum fyrir önnur dýrari, svo sem amfetamín, kókaín og hitt og þetta sem hann hann seldi síðan aftur á dýrara verði. Hann sagðist hafa verið búinn að kaupa fíkniefni í bifreiðinni þegar hann var tekinn af lögreglunni fyrir framan Giljaskólann. Hann sagðist hafa ætlað að skipta þessum fíkniefnum, sem voru um 1,8 gr. af kannabisefni (grasi) fyrir dýrari fíkniefni.“ Þá hafi smáskilaboð í síma hans frá kvöldinu áður, þar sem fólk hafi beðið hann um „Ás“ og að hitta sig við verzlunina Strax, verið borin undir hann, sem og boð sem hann hefði sjálfur sent nafngreindum manni þar sem hann segi „tvö á 6000, eitt á 3000“. Segir svo: „X sagði að þarna væru samskipti um fíkniefnaviðskipti, að hann hafi verið að selja fíkniefni þarna. Aðspurður sagði X að þegar talað væri um Ás væri átt við 1gr. af grasi.“ Þá segir í samantektinni: „X sagðist hafa keypt og átt öll þessi haldlögðu fíkniefni sem lögreglan haldlagði, sem voru á honum og Z sem og þau efni sem fundust heima hjá Z. Hann sagðist hafa átt að fá allan peninginn sem fengist fyrir umrædd efni. X sagðist hafa beðið Z um að hitta nokkra aðila og láta hafa fíkniefni og í staðinn átti Z að fá peninga til að lifa á.“ Síðar segir: „Aðspurður sagðist X vera eigandinn af þessum efnum og sagðist hafa borgað staðgreitt fyrir þau og hefði hann keypt 150 grömm. Hann sagðist ekki muna hvenær hann hefði keypt efnin en giskaði á að hann hefði keypt þau fyrir um 1-2 mánuðum síðan. Hann sagði efnin upphaflega hafa komið í vacumpakkningu, þeirri sem efnið var í í ísskápnum. Hann sagðist hafa fengið þau afhent hér á Akureyri en sagðist ekki vita hver hefði selt honum þau. Mismuninn sagði hann hafa verið reykt og selt. Hann taldi að hann væri búinn að selja 20-30 grömm síðan hann fékk þau. Hann sagðist hafa fengið eitthvað af því staðgreitt. X greindi frá því að [þær] 34.000 kr. sem haldlagðar voru væru ágóði af fíkniefnasölunni hjá honum og sagði m.a. að peningurinn, 30.000 kr. sem hann hefði fengið fyrir söluna á fyrrgreindum 10 gr. umrætt kvöld væri hluti af þessum 34.000 kr. X sagði annan ágóða hafa farið í að kaupa mat og vörur til að lifa. X sagðist hafa greitt 150.000 kr. fyrir þau 150 gr. sem hann fékk í upphafi og sagðist hafa fengið þann pening hér og þar.“

Níunda ákæra, I. ákæruliður

Samkvæmt lögregluskýrslu hafði lögregla hinn 1. júlí 2011, afskipti af ákærða X og þremur öðrum nafngreindum einstaklingum „þar sem þau voru að skila bifreið á Bílaleigu Akureyrar við Tryggvabraut.“ Þar sem öll fjögur hafi verið „greinilega í annarlegu ástandi“ og lögregla ekki séð þau í akstri, hafi þau öll verið handtekin. Ákærði X hafi viðurkennt að hafa ekið bifreiðinni [...] og sagt hin þrjú hafa verið farþega sína.

Blóðsýni og þvagsýni voru tekin úr ákærða X. Samkvæmt matsgerð rannsóknarstofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði mældist amfetamín í blóði hans 45 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 6,7 ng/ml. Í þvagi hafi fundizt amfetamín, kannabínóíðar og kókaín.

Verða nú rakin skýrslur ákærðu og framburður vitna eftir því sem ástæða þykir til

Fyrsta ákæra

Ákærði Z kvaðst muna óljóst eftir atburðum næturinnar. Hann kvaðst þó muna eftir því að E „var eitthvað að garga á mig og það næsta sem ég man þá lá hann ofan á mér og ég var að reyna að losa mig.“ E hefði „gargað á“ ákærða þegar ákærði hefði verið niðri á götunni en það hefði verið uppi á svölunum sem E hefði legið ofan á ákærða. Ákærði kvaðst ekki muna hvort meðákærði X hefði tekið þátt í átökunum. Ákærði kvaðst ekki muna hvort E hefði beitt sig ofbeldi, en E hefði haft yfirhöndina. Ákærði kvaðst ekki muna hvort hann sjálfur hefði slegið E.

Ákærði kvaðst hafa verið í samkvæmi um nóttina og drukkið þar áfengi. Myndi hann ekki hvort sér hefði sinnazt við aðra veizlugesti. Ákærðu hefðu hins vegar lent í einhverjum ryskingum og hefði það verið upphafið af afskiptum E af þeim. Þær ryskingar hefðu ekki verið alvarlegar, heldur hefðu þeir átt í einhvers konar rifrildi eins og títt væri með bræður.

Ákærði X kvaðst hafa verið á leið úr samkvæmi með meðákærða Z og hefðu þeir á leiðinni rifizt „eins og bræður gera“. E hefði þá komið út á svalir og tekið að öskra á þá og við það hefði fokið í ákærða, sem hefði verið búinn að drekka mikið. Ákærði hefði hlaupið upp og í áttina að E, sem hefði þegar reynt að stöðva ákærða með því að slæma til hans hönd. Ákærði hefði náð að „beygja [sig] undir“ og höggið orðið vindhögg, en þá hefði meðákærði Z komið hlaupandi að, en E gripið hann og skellt honum niður. Kvaðst ákærði aldrei hafa snert E að öðru leyti en að hafa reynt að ýta honum af meðákærða Z. Meðákærði Z hefði strax í upphafi verið rifinn niður og ekkert getað gert.

Vitnið E kvaðst hafa verið úti á svölum þegar þegar ungir menn hefðu tekið að fljúgast á, á bílaplaninu. Þegar þeir hefðu verið komnir nær vitninu hefði það tekið að „gala“ eitthvað á þá, í þá veru að þær ættu ekki að vera „eins og fáráðlingar og koma óorði á vínið.“ Væri þeim hollara að fara í messu en að „vera sauðdrukknir á sunnudagsmorgni.“ Þeir hefðu svarað því til, að vitnið varðaði ekkert um þeirra slagsmál, en vitnið hefði þá mótmælt því. Þeir hefðu haldið áfram að „rífa kjaft“ við vitnið sem hefði „rifið kjaft á móti“. Næst hefðu þeir sagzt myndu „koma upp og buffa [vitnið] ef [það] héldi [sér] ekki saman“, en vitnið hefði svarað því til að það væri sér ómögulegt að gera. Annar þeirra hefði komið „fljúgandi upp“ og að vitninu, sem hefði stöðvað hann og sagt honum að vera ekki með neina vitleysu. Hinn hefði þá komið „alveg kvikvitlaus og hjólaði strax í [vitnið].“ Vitnið hefði snúið hann niður og reynt að halda honum niðri. Hefði vitnið strax náð yfirhöndinni, en hinn eitthvað verið að rífa í og sparka í vitnið á meðan.

Vitnið sagði að annar piltanna hefði komið „í“ og „að“ vitninu, en það kvaðst ekki muna hvort hann hefði slegið vitnið. „Svo sparkaði hann að vísu einu sinni í mig“, sagði vitnið.

Vitnið var spurt hvort þessir piltar væru hinir ákærðu í málinu. Það kvaðst það fyrst alls ekki muna. Þegar það var nánar spurt síðar kvað það þó ljóst að það hefði lent í átökum við þá ákærðu báða. Jafnframt væri ljóst að þeir hefðu „alfarið“ átt upptökin eftir að þeir hefðu komið upp á svalir. Þá væri ljóst að áverka þá sem raktir væru í ákæru hefði vitnið fengið í átökum við ákærðu. Enga áverka hefði vitnið haft áður.

Vitnið var spurt hvort í það hefði verið sparkað. Vitnið kvaðst hafa fengið rispu sem blætt hefði úr, en það kvaðst ekki vita núna hvernig það hefði komið til.

Vitninu var kynnt samantekt um skýrslu sem það hafði gefið fyrir lögreglu við rannsókn málsins. Er þar meðal annars haft eftir vitninu að ákærði Z hefði komið upp á svalirnar, hlaupið viðstöðulaust að vitninu og slegið það í andlitið. Þá er haft eftir vitninu að ákærði X hafi sparkað í höfuð vitnisins, að minnsta kosti einu sinni. Kvað vitnið þá að ákærði Z hefði hlaupið viðstöðulaust að sér og „í fangið á mér, eins og ég man það.“ Vitnið kvaðst nú ekkert muna hvað það hefði sagt hjá lögreglu á sínum tíma, en þar hefði það talað eftir minni sínu. Væri líklegra að vitnið hefði munað atburði þá en nú. Kvaðst vitnið ekki draga í efa að rétt væri haft eftir sér í samantekt lögreglu og kvaðst þá hafa sagt satt og rétt frá eins og það framast hefði getað. Vitnið hefði hins vegar ekki hafa hugsað sér að kæra atvikið þar sem það hefði skapað sér þetta sjálft með „kjafthætti“.

Vitnið var nánar spurt og þá kvaðst það muna að sá piltanna, sem það hefði ekki haldið í gólfinu, hefði sparkað í sig einu sinni eða tvisvar. Þegar vitnið var spurt hvort hinn ákærði hefði slegið sig, þá kvaðst vitnið ekki vera visst, þar sem hann hefði komið svo snöggt að vitninu.

Vitnið var spurt um áverka sína og kvaðst muna óglöggt eftir þeim. Það hefði þó ekki fengið þá af nokkuru öðru tilefni.

Vitnið F […], fyrrverandi eiginkona E, kvaðst hafa litið út um glugga og séð ákærðu koma frá […] og meðfram húsi vitnisins. Ákærði X hefði gengið á undan en ákærði Z á eftir. Ákærði Z hefði verið síhrópandi á ákærða X og þeir svo tekið að slást. Vitnið hefði kallað til þeirra að hætta slagsmálum, en nágranni hefði komið að og sagt vitninu að skipta sér ekki af því það gæti leitt til vandræða. Vitnið hefði þá þagnað, en vitnið E hefði skömmu síðar tekið að kalla til ákærðu í sama dúr og vitnið. Ákærði X hefði þá verið ofan á ákærða Z en stokkið á fætur og rokið inn á stigaganginn. Ákærði Z hefði fylgt á eftir en vitnið náð að grípa til hans og tefja hann þannig örstutt. Þegar vitnið hefði næst séð til hefði það séð ákærða Z ráðast að E, en hefði þó ekki séð hann beinlínis slá E. Slagsmál hefðu orðið milli þeirra og meðal annars hefði vitnið séð höfuð E slást í vegg. E hefði fremur varizt en ákærði Z verið „ákveðnari“, en E hefði „frekar fljótt“ náð yfirhöndinni og náð að halda ákærða Z niðri. Ákærði X hefði sýnt meiri „tilþrif“ og verið með hótanir, og hefði hann sparkað í E í læri og annars staðar í líkama. Nágranninn H hefði þá komið hlaupandi og hrint ákærða X frá E og haldið honum frá.

Vitnið H smiður kvaðst eiga íbúð á annarri hæð í fjölbýlishúsinu. Hann hefði heyrt læti úti og því farið út á svalir. Hann hefði þá séð tvo pilta „kljást við“ E. Annar piltanna hefði gefið E kjaftshögg og báðir fallið á gólfið. Hinn pilturinn hefði þá ráðizt á E og sparkað í höfuð hans. Hefði sparkið sennilega komið fyrir ofan eyra. Vitnið hefði þá stokkið til og hent piltinum frá. Hefði vitnið þannig hindrað piltinn í að sparka aftur, „en hann ætlaði sér svo sannarlega að gera það“. Sá pilturinn sem sparkað hefði í E hefði verið hvítklæddur.

Vitnið kvað E hafa reynt að stugga piltunum niður af svölunum og í því skyni haldið í öxl annars þeirra.

Vitnið Ö lögregluþjónn kvaðst hafa komið á vettvang með þremur félögum sínum. Hefðu þeir komið að þar sem E hefði legið með ákærða Z í fastatökum á svalagólfinu. Ákærði X hefði verið þar einnig, en annar maður „stuggað“ honum frá hinum tveimur.

E hefði verið með blæðandi sár á hnakka og hruflaður á höndum og vöngum.

Ákærði Z hefði ekkert sagt á vettvangi enda „óviðræðuhæfur“.

Vitnið G kvaðst hafa átt heima í […] á þessum tíma. Hún sagði tvo unga menn hafa slegizt blóðugum slagsmálum á bílaplaninu og hefði vitnið hringt til lögreglu. E hefði hins vegar tekið að kalla til þeirra að vera eins og fullorðnir menn, og það hefði verið sem olía á eld og allt þá farið „í vitleysu“. Þetta hefði verið ögrun við mennina og „menn eiga ekki að gera svona.“ Ungu mennirnir hefðu farið upp og nokkuru síðar hefði vitnið séð þá „í slagsmálum við E“. Þegar vitnið var nánar spurt sagði það slagsmálin vera í móðu fyrir sér og treysti vitnið sér ekki til að fullyrða að þeir hefðu báðir slegizt við E. Þá kvaðst vitnið ekki treysta sér til að fullyrða hverjir ungu mennirnir væru, en annar þeirra hefði hins vegar hótað vitninu og sagzt vita hvar það ætti heima og það skyldi „passa“ sig.

Vitnið Æ læknir kvaðst hafa skrifað niður vottorð eftir sögu E. Væri frásögn af læknisskoðun eins og vitnið myndi eftir henni. Vitnið kvaðst ekki geta sagt til um hvort áverkar á E hefðu fremur hlotizt af spörkum en öðrum hætti. E hefði hins vegar talað um spark við vitnið. Áverkar á E hefðu komið heim og saman við þá sögu sem hann hefði sagt.

Fimmta ákæra

Ákærði Z kvaðst hafa haft herbergið í [...] á leigu. Hefði hann vitað af fíkniefnum sem geymd hefðu verið í kæliskáp, en hann kvaðst ekki vita hvort það hefði verið meginhluti efnanna sem fannst. Þá hefði ákærði verið með fíkniefni á sér við handtöku en ekki vita hversu mikið. Ákærði kvaðst ekki muna hvort hann hefði náð í þau efni í [...]. Hann kvaðst ekki „vera klár á því“ og ekki muna hvort hann hefði aðstoðað meðákærða X við sölu efnanna.

Ákærði X kvaðst hafa á þessum tíma dvalizt í [...]. Hann kvaðst hafa átt þau fíkniefni sem fundizt hefðu við húsleit þar, en sjálfur hefði hann ekki verið viðstaddur leitina. Þá kvaðst hann hafa átt þau fíkniefni sem fundizt hefðu á meðákærða Z. Hann neitaði hins vegar þeim hluta ákærunnar sem snýst um kaup og sölu fíkniefnanna. Spurður hvers vegna hann hefði játað þau atriði hjá lögreglu kvaðst hann hafa verið „útúrruglaður á því“ í yfirheyrslunni. Ákærði neitaði að tjá sig um það hvernig hann hefði eignazt þau fíkniefni sem fundizt hefðu. Þá neitaði hann að tjá sig um hversu mikið magnið hefði upphaflega verið og einnig að tjá sig um hlut meðákærða Z í málinu.

Ákærði var spurður um símaskilaboð sem fundizt hefðu í síma hans, þar sem beðið hefði verið um „ás“ og skipulagður fundur við verzlunina Strax. Ákærði sagði síma sinn hafa verið í láni hjá félaga sínum og neitaði að svara hver sá maður væri. Þá kvaðst hann telja líklegt að „ás“ stæði fyrir „einn“, en neitaði að öðru leyti tjá sig um hver merking þess væri eða hvort „ás“ hefði merkingu í fíkniefnaviðskiptum.

Vitnið var spurt um orð sem eftir því eru höfð í lögregluskýrslu, þess efnis að þeir meðákærði Z hefðu hitt nokkura menn um kvöldið og afhent þeim fíkniefni. Hefði ákærði afhent um sjö grömm, meðákærði Z tvö og annar maður, sem hann vildi ekki nafngreina, eitt. Þessa frásögn staðfesti ákærði fyrst sem rétta, en nánar spurður kvað hann þetta allt uppspuna. Hefði Þ lögregluþjónn sagt sér í yfirheyrslunni að ef hann segði sannleikann mætti hann fara, og ákærði hefði þá byrjað að ljúga upp sögu til að losna út, því hann fengi innilokunarkennd í fangaklefa.

Ákærði var spurður um þá peninga sem fundust. Kvað hann þá hafa verið „útborgun frá Féló“.

Vitnið Þ lögregluþjónn kvað upplýsingar hafa legið fyrir um að ákærðu seldu fíkniefni og hefði lögregla farið þetta kvöld á ómerktri bifreið og fylgzt með heimili þeirra í [...], en lögregla hefði vitað að ákærði Z ætti þar heima og við rannsókn málsins hefði síðar komið fram hjá ákærða X að hann hefði haldið þar til undanfarið. Þeir ákærðu hefðu sézt fara út og „á rúntinn“ með tveimur öðrum. Hefði bifreið þeirra verið fylgt eftir og hefðu þeir komið víða við en staðið stutt á hverjum stað. Næst hefðu þeir ekið aftur að íbúðinni í [...] og ákærði Z þá farið inn í skamma stund. Þá hefðu þeir ekið að Giljaskóla og hefði lögreglan þá haft afskipti af þeim og fundið á fíkniefni á öllum fjórum. Að fengnum dómsúrskurði hefði verið gerð hjá ákærðu húsleit og þá fundizt meira af efnum.

Íbúðin í [...] væri í raun eitt herbergi í kjallara. Í upphafi leitar hefði ákærðu verið boðið að vísa á efni og hefði ákærði Z þá vísað á efni í kæliskáp. Þar hefðu fundizt 20 til 30 grömm af maríhúana en fleira fundizt víðar í íbúðinni, meðal annars í leirtaui og ílátum.

Ákærði X hefði verið skýr í yfirheyrslu og aldrei komið til tals að óska eftir gæzluvarðhaldsúrskurði yfir honum. Hefði ákærða X ekki verið heitið lausn þótt hann játaði sakargiftir. Væri handteknum mönnum að jafnaði kynnt hið gagnstæða, að játning þyrfti ekki að leiða til þess að þeir yrðu látnir lausir. Ákærði hefði tvímælalaust verið fær um að gefa skýrslu, verið skýr í hugsun og svarað greinilega.

Vitnið V lögregluþjónn sagði lögreglu hafa fylgzt með húsnæði ákærðu. Fljótlega hefðu þeir komið út og farið brott á bifreið nafngreinds manns sem þekktur væri í fíkniefnaheiminum á Akureyri. Hefði þeim verið fylgt eftir og hefði leiðin legið á nokkura staði, þar á meðal til annars manns sem væri mjög þekktur í fíkniefnaheiminum á Akureyri. Við Giljaskóla hefði lögreglan loks haft afskipti af þeim og handtekið þá. Við leit hefðu fundizt fíkniefni á ákærðu og einnig við húsleit í [...]. Ákærði Z hefði vísað þar á fíkniefni í kæliskáp en fleiri efni hefðu svo fundizt hér og hvar.

Níunda ákæra, I. ákæruliður

Ákærði kvaðst hafa verið í umræddri bifreið, en ekki hafa ekið henni. Hann neitaði að svara hver hefði ekið og hvar hann sjálfur hefði setið í bifreiðinni. Þrír menn hefðu alls verið í bifreiðinni, auk ákærða og ökumanns hefði þar verið maður að nafni A. Um föðurnafn kvaðst ákærði ekki vita.

Ákærði var spurður hvers vegna hann hefði fyrir lögreglu játað að hafa ekið bifreiðinni og gaf þá skýringu að hann hefði viljað „losna“, enda hefði hann verið á leiðinni til Amsterdam.

Vitnið T fyrrverandi lögregluþjónn kvaðst ekki hafa séð ákærða aka bifreiðinni. Þegar vitnið hefði komið að hefði ákærði staðið fyrir utan bifreiðina og með honum stúlka að nafni B og einhver félagi þeirra að sunnan. Kvað vitnið vel geta verið rétt að sá maður hefði heitið A. Vitnið hefði spjallað við þau en ekki muna þau orðaskipti lengur.

Vitnið U lögregluþjónn sagði að C, maður sem lögregla þekkti til, hefði verið skráður leigutaki umræddrar bifreiðar en bílaleigan hefði haft samband við lögreglu og spurt um hann. Síðar hefði verið hringt frá leigunni og sagt að bifreiðin væri komin að Bílaleigu Akureyrar. Þegar þangað hefði verið komið, örskömmu síðar, hefðu þrír einstaklingar, C, A og D, staðið fyrir utan bifreiðina en ákærði verið inni í afgreiðslu bílaleigunnar. C hefði verið fluttur í lögreglubifreið til viðræðna og hefði C þar sagt ákærða hafa ekið bifreiðinni. Vitnið hefði farið inn á bílaleiguna og spurt starfsmann þar hvort hann hefði séð hver ekið hefði. Starfsmaðurinn hefði þegar bent á ákærða. Vitnið hefði þá spurt ákærða sem hefði viðurkennt akstur. Ákærði hefði verið í annarlegu ástandi og augasteinar útþandir. Hann hefði hins vegar verið „pollrólegur“ en drafandi. Þá hefði ákærði komið við sögu hjá lögreglu fáum dögum áður og þá sagzt vera dagreykingamaður á kannabis.

Vitnið Ö lögregluþjónn kvaðst hafa sem varðstjóri tekið skýrslu af ákærða skömmu eftir handtöku. Hefði ákærði þá verið í góðu jafnvægi og „þægilegur viðureignar“. Ákærði hefði ekki verið undir sjáanlegum áhrifum fíkniefna og ekkert mælt gegn því að yfirheyra hann þá. Hefði honum alls ekki verið gefið til kynna að játning kynni að flýta fyrir lausn hans. Í skýrslutökunni hefði ákærði játað greiðlega og verið trúverðugur að mati vitnisins. Tækju slík mál að jafnaði um klukkustund á lögreglustöð.

Niðurstaða

Fyrsta ákæra

Ljóst er að ryskingar urðu þennan morgun við fjölbýlishúsið í […]. Þá þykir sannað með vottorði úr bráðasjúkraskrá, vitnisburði Æ læknis og E sjálfs að þar hafi E fengið þá áverka sem raktir eru í ákæru. Fyrir dómi var vitnið E raunar ekki sérlega greinargott en mundi þó eftir ryskingum sem það hefði átt í við tvo unga menn. Vitnið kvað líklegra að það hefði munað atburði betur þegar það hefði gefið skýrslu hjá lögreglu, en þar hefði það sagt satt og rétt frá eins og það framast hefði getað. Þá kvaðst vitnið ekki draga í efa samantekt af framburði sínum hjá lögreglu. Vitnið H bar að það hefði séð annan piltinn gefa E kjaftshögg og hinn sparka í í höfuð hans. Þykir framburður H styðja verulega við ákæruna. Þá kvaðst vitnið F hafa séð ákærða X sparka í E, bæði í læri og annars staðar í líkama hans. Þegar á þetta er horft, framburð E fyrir dómi svo langt sem hann nær, framburð hans fyrir lögreglu sem hann fyrir dómi sagði hafa verið gefinn eftir beztu vitund, og framburð þeirra H og F, telur dómurinn að þrátt fyrir neitun ákærðu hafi verið færð fram lögfull sönnun þess að ákærðu hafi ráðizt að E, með þeim hætti sem rakið er í ákæru og veitt honum þá áverka sem í ákæru greinir. Er háttsemi þeirra rétt færð til refsiákvæðis og hafa þeir unnið sér til refsingar. Ljóst er að E tók að ávíta ákærðu þar sem þeir slógust fyrir utan heimili hans. Ákærðu brugðust við því með því að hlaupa upp á svalagang þar sem E var, og ráðast að honum þar. Þykja viðbrögð þeirra í engu samræmi við tilefnið og verður ekki talið að E hafi átt upptökin að átökunum með ertingum eða slíku.

Fimmta ákæra

Ákærðu neita sök, ákærði Z að öllu leyti en ákærði X að hluta. Yfirgnæfandi meirihluti fíkniefnanna fannst í íbúð eða herbergi þar sem þeir dvöldust báðir. Vísaði ákærði Z á hluta þess í upphafi húsleitar. Þykir ljóst að báðir ákærðu hafi vitað af efnunum á staðnum og beri ábyrgð á vörzlu þeirra.

Fyrir lögreglu játaði ákærði X að hafa keypt efnin og selt af þeim, og hafi meðákærði Z aðstoðað við söluna gegn greiðslu. Fyrir dómi neitaði ákærði X þessu og kvaðst hafa verið „útúrruglaður á því“ í lögregluyfirheyrslunni. Upptaka af yfirheyrslunni var spiluð við aðalmeðferð málsins. Að mati dómsins svarar ákærði þar óþvingaður og ekkert sjáanlegt virðist að ástandi hans. Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 skal dómur reistur á sönnunargögnum sem fram eru færð við meðferð máls fyrir dómi. Framburður ákærðs manns fyrir lögreglu nægir ekki honum til sakfellingar. Þegar hins vegar er horft til framburðar lögregluþjónanna Þ og V, sem fyrir dómi lýstu ferðum ákærðu um kvöldið, þess að fíkniefni fundust á ákærðu báðum og þess magns fíkniefna sem fannst á dvalarstað þeirra þykir ekki óvarlegt eins og hér stendur á að telja sannað að ákærðu hafi staðið í fíkniefnaviðskiptum með þeim hætti sem rakið er í ákæru. Ákærði X bar fyrir dómi að fé það sem lagt var hald á við rannsókn málsins hefði verið „útborgun frá Féló“ og hefði hann tekið féð út úr hraðbanka. Ekkert hefur komið fram í málinu sem styður þá skýringu sem ákærði gaf fyrir dómi og þykir hún ekki verða lögð til grundvallar. Þykja ákærðu sannir að sök samkvæmt þessari ákæru og hafa unnið sér til refsingar. Þá þykir verða að fallast á gerðar upptökukröfur.

Níunda ákæra, ákæruliður I

Fyrir lögreglu játaði ákærði sök en neitaði henni fyrir dómi. Eins og áður segir verður sakfelling ákærðs manns ekki reist á því einu sem haft er eftir honum fyrir lögreglu. Enginn bar fyrir dómi að hafa séð ákærða aka bifreiðinni. Fyrir liggur að þrír nafngreindir einstaklingar voru með ákærða á vettvangi og munu hafa verið í bifreiðinni þegar henni var ekið. Ekkert þeirra var leitt fyrir dóminn. Þegar á þetta er horft þykir ekki hafa verið færð fram lögfull sönnun fyrir sekt ákærða og verður hann því sýknaður af þessum ákærulið.

Að öðru leyti en hér hefur verið rakið játuðu ákærðu sök samkvæmt ákærum. Játningarnar þykja fá nægilega stoð í gögnum málsins og engin ástæða þykir hafa verið færð fram til að draga þær í efa. Eru þeir sannir að sök samkvæmt þeim og hafa unnið sér til refsingar, en háttsemi þeirra er rétt færð til refsiheimilda. Fallast ber á gerðar upptökukröfur.

Ákærði Z hefur töluverðan sakaferil að baki. Hann sætti á árinu 2005 tvívegis sektum fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og árið eftir sekt fyrir brot gegn sömu lögum, 30 daga skilorðsbundnu fangelsi fyrir þjófnað og sekt fyrir þjófnað og brot gegn umferðarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og vopnalögum. Hinn 2. júní 2008 var hann dæmdur til að sæta 20 mánaða fangelsi fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, umferðarlögum og 1. mgr. 217. gr. og 2. gr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Var þá dæmdur upp áður nefndur skilorðsbundinn fangelsisdómur frá árinu 2006. Í maí 2009 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga, 21. gr. áfengislaga, 1. mgr. 30. gr. vopnalaga, og 233. gr. almennra hegningarlaga. Hinn 25. október 2009 var honum veitt reynslulausn til tveggja ára af 240 daga eftirstöðvum refsinga samkvæmt tveimur síðastgreindu dómunum. Meðal skilyrða reynslulausnarinnar var að hann neytti ekki áfengis á reynslutímanum. Hinn 20. febrúar 2010 var reynslulausnin afturkölluð vegna rofs á því skilyrði. Hinn 7. júlí 2010 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir líkamsárásir en hinn 19. ágúst hlaut hann reynslulausn á ný á 180 daga eftirstöðvum dóma sinna. Var sú reynslulausn án sérstakra skilyrða og reynslutími eitt ár. Hinn 28. október 2010 var hann dæmdur í átta mánaða fangelsi fyrir líkamsárás, en með broti sínu hafði hann rofið skilyrði reynslulausnar sem honum hafði verið veitt í ágúst, og var óafplánuð refsing dæmd með. Brot ákærða Z samkvæmt fyrstu og annarri ákæru eru framin áður en hann var dæmdur hinn 28. október 2010 og verður honum því nú ákveðinn hegningarauki vegna þeirra. Þegar á allt er horft, atvik máls og framanrakinn sakaferil ákærða, verður hann nú dæmdur til fjögurra mánaða fangelsis sem ekki er unnt að binda skilorði.

Ákærða X hefur ekki áður verið gerð refsing svo vitað sé. Verður horft til þess, sem og þess að hann játar sök að verulegu leyti. Þá var hann innan við tvítugt er hann framdi brot sín. Verður ákærði X dæmdur til tveggja mánaða fangelsis en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð. Þá verður ákærði dæmdur til greiðslu 300.000 króna sektar í ríkissjóð og komi tuttugu daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins. Loks verður ákærði sviptur ökurétti í 30 mánuði.

Ákærði X greiði 405.012 kr. sakarkostnað er féll til vegna rannsóknar þeirra mála þar sem hann var einn ákærður og sakfelldur. Þá greiði ákærði X málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef héraðsdómslögmanns, 313.750 krónur. Ákærði Z greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, 251.000 krónur. Við ákvörðun málsvarnarlauna var litið til reglna um virðisaukaskatt og er skatturinn innifalinn.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði Z sæti fangelsi í fjóra mánuði.

Ákærði X sæti fangelsi í tvo mánuði. Fullnustu fangelsisrefsingar X skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði X greiði 300.000 króna sekt í ríkissjóð og komi tuttugu daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði X er sviptur ökurétti í 30 mánuði.

Ákærði X greiði 405.012 króna sakarkostnað málsins.

Ákærði Z greiði 251.000 króna málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Ákærði X greiði 313.750 króna málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Upptæk skulu gerð fíkniefni þau sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, alls 93,52 grömm af maríhúana 2,65 grömm af tóbaksblönduðu kannabis, einn vasahnífur með 9,5 cm löngu blaði og 20,5 cm að heildarlengd og 34.000 krónur.