S-28/2023

Mál þetta var fyrst dómtekið 31. mars sl., var endurupptekið 12. apríl sl. og flutt um frávísunarkröfu ákærða. Fallist var á frávísunarkröfuna að hluta með úrskurði sama dag. Var úrskurðurinn kærður til Landsréttar, sem staðfesti niðurstöðu hans 18. apríl í máli nr. 279/2023. Málið var flutt að nýju og dómtekið í gær. Málið er höfðað af lögreglustjóranum á Vestfjörðum með ákæru útgefinni 12. mars 2023 á hendur F-kk-þgf G-kk-þgf M-kk-þgf, [kt. og heimilisfang], „fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, framin í [...], með því að hafa um nokkurt skeið fram til miðvikudagsins 7. desember 2022, í sölu- og dreifingarskyni, á heimili sínu að [...], haft í vörslum sínum samtals 2.007,74 grömm af Maríhúana og öðru kannabisefni og ræktað 30 kannabisplöntur sem vógu samtals 17.650 grömm og mældust 57 til 109 cm háar, sem lögreglan fann þar við leit þann sama dag ásamt ýmsum munum, sem notaðir voru við ræktunina.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. breytingarlög og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. breytingarreglugerðir.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist, að gerðar verði upptækar framangreindar 30 kannabisplöntur ásamt 2.007,74 grömm af Maríhúana og öðru kannabisefni, sem hald var lagt á, sbr. 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Jafnframt er, sbr. 7. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, krafist upptöku á eftirtöldum munum sem notaðir höfðu verið eða ætlaðir voru til ólögmætrar ræktunar kannabisjurta og meðferðar fíkniefna og lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins, á heimili ákærða: Gróðurhúsalampar, 7 stk, tegund Zenz Pro 2,9, 600 W, sbr. skjalaskrá I, 9.1- 9.2, [auk allra annara muna skv. sömu munaskrá, en munir þessir hafa númerin 595.499 til 595.530, eða samtals 32 munanúmer.] “

Þeim hluta upptökukröfu sem að ofan er innan hornklofa var vísað frá dómi eins og að ofan greinir.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin að fullu. Ákærði fellst á upptökukröfu eins og hún er nú. Þá er þess krafist að verjanda ákærða verði ákveðin hæfileg þóknun í samræmi við tímaskýrslu og þar sem meginhluti vinnu verjanda hafi fallið til vegna frávísunarþáttar málsins er þess krafist að meginhluti sakarkostnaðar greiðist úr ríkissjóði.

Þar sem fyrir liggur skýr játning ákærða á þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök og sú játning fær fulla stoð í gögnum málsins er farið með mál þetta sem játningarmál á grundvelli 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Verður ákærði hér sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er háttsemin þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Um málavexti er vísað til ákæru.

Samkvæmt yfirliti úr sakaskrá hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi.

Verjandi ákærða bendir á að ákærði hafi játað skýlaust brot sitt alveg frá upphafi rannsóknar, hafi heimilað lögreglu þær rannsóknaraðgerðir sem hún hafi beðið um og verið hreinskilinn. Þá er vísað til þess að ákærði eigi við nánar tilgreindan sjúkdóm að stríða sem hafihaft áhrif á gerðir hans þegar brotin áttu sér stað. Hann hafi nú leitað sér læknisaðstoðar vegna þessa og hafi náð bata.

Að mati dómsins er rétt að fallast á með ákærða að þau atriði sem verjandi hans hefur tiltekið horfi öll til mildunar refsingar. Er þá sérstaklega horft til þess aðdraganda málsins að ákærði var staddur á lögreglustöð í öðrum erindum er honum var kynntur grunur lögreglu. Vékst ákærði ekki undan og þegar í kjölfarið hélt hann heim til sín í fylgd lögreglu og heimilaði húsleit á heimili sínu. Við rannsókn málsins sýndi hann samstarfsvilja og hefur á öllum stigum gengist greiðlega við brotum sínum. Það er mat dómsins að samstarfsvilji ákærða hafi verið umfram það sem gjarnan er í sakamálum og leiði það til refsimildunar. Ákærði hefur ekki sakarferil. Á hinn bóginn verður ekki framhjá því horft að um nokkuð umfangsmikla ræktun á ólöglegu fíkniefni var að ræða og að það var ætlað til sölu og dreifingar. Þegar ofangreind atriði eru metin saman þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í tvománuði. Á grundvelli hreins sakarferils ákærða, sem og þeirra atriða sem fyrr eru nefnd til rökstuðnings refsihæð, þykir mega skilorðsbinda refsingu hans, á þann hátt sem nánar greinir í dómsorði.

Réttilega er vísað til lagaákvæða í ákæru varðandi kröfu rum upptöku eigna og er á þær fallist á þann hátt sem nánar greinir í dómsorði.

Þóknun verjanda ákærða, K-kvk-ef F-kvk-ef, lögmanns, þykir hæfilega ákveðin 542.376 kr. og er virðisaukaskattur meðtalinn í þeirri fjárhæð. Er þóknun verjandans ákveðin í einu lagi vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi og í samræmi við reglur Dómstólasýslunnar nr. 1 /2023, sem og tímaskýrslu verjandans. Rétt þykir að sá hluti þóknunar verjanda sem lýtur að vinnu við frávísunarþátt málsins fyrir héraðsdómi og Landsrétti greiðist úr ríkissjóði og verður ákærði dæmdur til að greiða 250.000 krónur í sakarkostnað, en að öðru leyti skal sakarkostnaður greiðast úr ríkissjóði.

H-kk-nf B-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, F-kk-nf G-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður eftir tvö ár, haldi ákærði almenn skilyrði 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upptækar skulu 30 kannabisplöntur ásamt 2.007,74 grömm af Maríhúana og öðru kannabisefni, sem hald var lagt á, sem og 7 Gróðurhúsalampar, Zenz Pro 2,9, 600 W sem haldlagðir voru við rannsókn málsins.

Ákærði greiði 250.000 krónur í sakarkostnað, en annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði. Þóknun verjanda ákærða, K-kvk-ef F-kvk-ef lögmanns, er ákveðin 542.376 kr. og er virðisaukaskattur meðtalinn í þeirri fjárhæð.

H-kk-nf B-kk-nf