E-47/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 15. október sl., höfðaði stefnandi, VMB Rafeinda- og tölvutækni, Fornubúðum 8, Hafnarfirði, hinn 17. febrúar 2010 gegn stefnda, A-kk-þgf G-kk-þgf Á-kk-þgf, Reykjabraut 13, Reykhólahreppi.

Dómkröfur stefnanda eru að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 85.494 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 85.494 krónum frá 22. ágúst 2009 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Stefndi krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda í málinu og að stefnanda verði gert að greiða honum málskostnað.

I.

A.

Af hálfu stefnanda er málsatvikum svo lýst að VMB Rafeinda- og tölvutækni sé fyrirtæki í eigu V-kk-ef M-kk-ef B-kk-ef, sem hann reki á eigin kennitölu, og starfi fyrirtækið meðal annars á sviði tölvumála.

Hinn umdeilda reikning, sem dagsettur sé 12. ágúst 2009 og að fjárhæð 85.494 krónur, kveður stefnandi vera til kominn vegna útseldrar vinnu stefnanda við viðgerð og viðhald á heimilistölvu stefnda. Vinnan hafi bæði verið innt af hendi á verkstæði stefnanda og á heimili stefnda og hafi hún verið unnin að beiðni stefnda. Einnig taki reikningurinn til sölu á gervihnattadiski. Stefnandi segist athugasemdalaust hafa staðið skil á umræddri vinnu og þá hafi hann afhent nefnda vöru.

B.

Stefndi lýsir atvikum hins vegar svo að stefnandi hafi tekið að sér vinnu við ýmis verkefni fyrir Þörungaverksmiðjuna hf. í tengslum við viðhald á tölvubúnaði, sölu og uppsetningu á hugbúnaði og fleira þess háttar. Stefndi sé framkvæmdastjóri nefnds félags.

Meðal verkefna sem stefnandi hafi tekið að sér fyrir Þörungaverksmiðjuna hf. hafi verið vinna við heimilistölvu stefnda, í því skyni að stefndi gæti, þegar á þyrfti að halda, sinnt starfi sínu hjá félaginu frá heimili sínu. Hafi sú vinna stefnanda verið innt af hendi í febrúar 2009 og hafi hann gert Þörungaverksmiðjunni hf. reikning vegna hennar, ásamt fleiri verkum, sbr. framlagðan reikning nr. 64, dagsettan 4. mars 2009. Á vinnulista sem reikningnum fylgi sé að finna verklýsingar vegna vinnu við tölvu stefnda, annars vegar 4. febrúar og hins vegar 28. sama mánaðar. Á vinnulistanum sjáist að í öðru tilfellinu hafi vinnan farið fram á heimili stefnda að Reykjabraut 13. Þörungaverksmiðjan hf. hafi greitt reikninginn 11. mars 2009. Segir stefndi þarna augljóslega um að ræða reikning vegna sömu vinnu og stefnandi krefji stefnda um persónulega skv. reikningi nr. 71 og fylgt hafi stefnu máls þessa.

Sumarið 2009 kveðst stefndi hafa samið við stefnanda um kaup á gervihnattadiski ásamt uppsetningu á heimili sínu. Stefnandi hafi afhent stefnda hluta af disknum en hins vegar ekki sett hann upp, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir af hálfu stefnda til að fá stefnanda til að ljúka þeirri vinnu. Á gervihnattadiskinn vanti jafnframt sendi sem nauðsynlegur sé svo nota megi diskinn.

Auk þess sem að framan sé rakið telji stefndi rétt að láta þess getið að í ágúst 2009 hafi honum orðið ljóst að hugbúnaður sá sem stefnandi hafði selt Þörungaverksmiðjunni hf. og sett upp, meðal annars á heimilistölvu stefnda, væri ólöglegur. Þannig hafi stöðugt birst viðvaranir á tölvu stefnda frá Genuine Microsoft Software: „You may be a victim of software counterfeiting.“ Þörungaverksmiðjan hf. hafi leitað til tölvufyrirtækisins EJS og hafi starfsmenn þess staðfest að hugbúnaðurinn væri ólöglegur. Því hefði reynst nauðsynlegt að fá starfsmenn EJS til að uppfæra tölvu stefnda og um leið fjarlægja hinn ólögmæta hugbúnað sem stefnandi hafði sett upp.

Er reikningur stefnanda hafi borist stefnda í ágúst 2009 kveðst stefndi hafa freistað þess að ná sambandi við stefnanda til að hvetja hann til að ljúka uppsetningu gervihnattadisksins. Stefnandi hafi hins vegar virt áskoranir stefnda að vettugi.

Í september 2009 hafi stefnda tekið að berast innheimtu- og milliinnheimtubréf frá sparisjóði stefnanda vegna hins umdeilda reiknings. Í nóvember 2009 hafi stefnandi síðan sent reikninginn til innheimtu hjá lögfræðingi. Kveðst stefndi ítrekað, en án árangurs, hafa reynt að ná sambandi við stefnanda vegna málsins. Þá hefði hann upplýst nefnda innheimtuaðila um málsatvik. Þrátt fyrir allt þetta hefði stefnandi höfðað mál þetta gegn stefnda.

II.

Svo sem áður er rakið kveður stefnandi hinn umdeilda reikning vera til kominn vegna útseldrar vinnu við viðgerð og viðhald á heimilistölvu stefnda. Vinnan hafi verið unnin að beiðni stefnda og innt bæði af hendi á verkstæði stefnanda og á heimili stefnda. Auk vinnu við tölvu taki reikningurinn til sölu á gervihnattadiski. Kveðst stefnandi athugasemdalaust hafa staðið skil á umræddri vinnu og afhent nefnda vöru. Tekur stefnandi sérstaklega fram, og vísar um það til fylgiskjala með hinum umdeilda reikningi, að í málinu sé ekki krafist greiðslu fyrir vinnu við uppsetningu á gervihnattadiski.

Stefnandi segir kröfu sína um endurgjald, sem og greiðslu fyrir hina seldu vöru, ekki ósanngjarna að virtu eðli og umfangi vinnunnar og þeirrar vöru sem afhent var. Krafa stefnanda um verklaun samkvæmt áðurgreindum reikningi taki mið af því.

Til stuðnings kröfum sínum vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regluna kveður hann meðal annars fá stoð í lögum nr. 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar segist stefnandi einkum vísa til ákvæða sömu laga.

III.

Stefndi mótmælir því alfarið að stefnandi eigi kröfu á hendur honum persónulega fyrir vinnu við heimilistölvu hans. Þegar hafi verið staðið skil á greiðslu vegna umræddrar vinnu stefnanda af Þörungaverksmiðjunni hf. og krafan því ekki lengur fyrir hendi.

Svo sem rakið er í kafla I B hér að framan mótmælir stefndi þeirri fullyrðingu stefnanda að hann hafi athugasemdalaust staðið skil á þeirri vinnu sem mál þetta varði. Þar sem stefnandi hafi ekki lokið uppsetningu gervihnattadisksins sé hann ekki til neinna nota fyrir stefnda.

Um viðskipti stefnanda og stefnda hvað varðar sölu á gervihnattadisknum og uppsetningu hans segir stefndi gilda lög nr. 48/2003 um neytendakaup. Byggir stefndi á að framangreindur annmarki sé galli í skilningi IV. kafla laganna, sbr. sérstaklega 15. og 16. gr. þeirra. Þannig blasi við að þar sem ákveðna hluti vanti á gervihnattadiskinn, auk þess sem hann hafi ekki verið settur upp og því ónothæfur fyrir stefnda, henti hann ekki í þeim tilgangi sem sambærilegir hlutir séu venjulega notaðir til, sbr. a-lið 2. mgr. 15. gr. og a-lið 1. mgr. 16. gr. laganna. Í samræmi við VI. kafla laganna sé stefndi því í fullum rétti að halda eftir kaupverði vegna hlutarins, sbr. a-lið 1. mgr. 26. gr. og 28. gr. laganna.

Samkvæmt framansögðu segir stefndi sýknukröfu sína á því reista að stefnandi eigi enga kröfu á hendur honum. Vinnuliðir reiknings stefnanda, sem mál þetta sé höfðað í tengslum við, séu vegna vinnu sem ýmist hafi ekki verið unnin eða ekki nýst stefnda að neinu leyti. Þá hafi reikningur vegna vinnu stefnanda við heimilistölvu stefnda verið greiddur af Þörungaverksmiðjunni hf. 11 mars 2009.

Til stuðnings kröfum sínum vísar stefndi sérstaklega til laga nr. 48/2003 um neytendakaup, auk almennra reglna kaupa-, samninga- og kröfuréttar.

IV.

Óumdeilt er að Þörungaverksmiðjan hf. fékk stefnanda til að vinna fyrir sig ýmis verkefni tengd uppfærslu tölvukerfis fyrirtækisins. Af málatilbúnaði stefnda má skýrlega ráða þá málsástæðu að hann persónulega hafi aldrei beðið stefnanda um að vinna við heimilistölvu sína. Hefur komið fram hjá stefnda að sú vinna hafi verið í þágu Þörungaverksmiðjunnar hf. og hafi stefndi óskað eftir henni af hálfu fyrirtækisins sem framkvæmdastjóri þess. Í aðilaskýrslu sinni fyrir dómi skýrði stefndi ástæður þessa og nefndi meðal annars að hann hefði við ráðningu sína hjá Þörungaverksmiðjunni hf. skuldbundið sig til að búa í húsi fyrirtækisins að Reykjabraut 13 og væri honum gott starfsumhverfi þar því nauðsyn.

Fullyrðing stefnanda um að stefndi hafi persónulega beðið um vinnu við tölvu á heimili stefnda að Reykjabraut 13, Reykhólahreppi, er engum gögnum studd. Stefndi segir fullyrðingu þessa ranga. Með vísan til þessa og að því virtu sem fyrir liggur um vinnu stefnanda fyrir vinnuveitanda stefnda verður að telja ósannað að stefndi persónulega hafi beðið um hið umdeilda verk. Þegar af þeirri ástæðu verður stefndi sýknaður af umræddum hluta stefnukröfunnar vegna aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Fyrir liggur að stefndi bað stefnanda um að útvega og setja upp fyrir sig gervihnattadisk að Reykjabraut 13. Er óumdeilt í málinu að stefndi kom þangað með diskinn og er hann nú þar veggfastur samkvæmt framburði stefnda fyrir dómi.

Stefndi ber fyrir því sönnunarbyrðina að umræddur gervihnattadiskur sé gallaður í skilningi laga nr. 48/2003 um neytendakaup. Til stuðnings þeirri fullyrðingu sinni hefur stefndi vísað til þess að stefnandi hafi ekki lokið uppsetningu disksins og þá vanti á hann sendi sem nauðsynlegur sé til að diskurinn sé nothæfur. Stefnandi hefur staðfest að hið fyrrgreinda sé rétt en mótmælir því síðarnefnda og lýsti fyrir dómi nákvæmlega hvar hann hefði skilið sendinn, sem stefnandi kallaði reyndar móttakara, eftir hjá stefnda.

Ljóst er af reikningi stefnanda, sem dagsettur er 12. ágúst 2009, og fylgiskjölum hans að stefnandi er í málinu eingöngu að krefja stefnda um endurgjald fyrir títtnefndan gervihnattadisk, en ekki jafnframt fyrir vinnu við uppsetningu hans. Samkvæmt framansögðu er óumdeilt að stefnandi afhenti diskinn og festi hann á vegg að Reykjabraut 13 að ósk stefnda. Hefur stefndi enga tilraun gert til að sanna fullyrðingu sína um að disknum hafi ekki fylgt allt það sem honum átti að fylgja, en stefnandi hefur mótmælt þeirri fullyrðingu stefnda. Samkvæmt því verður að telja ósannað að gervihnattadiskurinn sé haldinn göllum í skilningi laga nr. 48/2003 um neytendakaup. Það að stefnandi lauk ekki við uppsetningu disksins getur ekki, svo sem mál þetta liggur fyrir dóminum og að virtu orðalagi þeirra ákvæða laga nr. 48/2003 sem stefndi vísar til í málatilbúnaði sínum, leyst stefnda undan greiðsluskyldu hans vegna kaupa á disknum. Verður stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda 34.720 krónur ásamt dráttarvöxtum, svo sem nánar greinir í dómsorði, en stefndi hefur ekki mótmælt dráttarvaxtakröfu stefnanda sérstaklega.

Að ágreiningi málsaðila og atvikum öllum virtum, sbr. 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, þykir rétt að láta hvorn aðila bera sinn kostnað af málinu.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt fyrirmæla 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, A-kk-nf G-kk-nf Á-kk-nf, greiði stefnanda, VMB Rafeinda- og tölvutækni, 34.720 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 34.720 krónum frá 22. ágúst 2009 til greiðsludags.

Málskostnaður fellur niður.

K-kk-nf H-kk-nf