S-274/2012

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 23. ágúst sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 11. júlí 2012, á hendur A.

„fyrir fíkniefna- og hegningarlagabrot

I.

með því að hafa föstudaginn 27. janúar 2012 í verslun Krónunnar við Austurveg á Selfossi, stolið einum pakka af lakkrísreimum frá Góu að verðmæti 299 kr.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940

II.

með því að hafa síðdegis föstudaginn 20. janúar 2012 á heimili sínu að Árvegi 8 á Selfossi, haft í vörslu sinni 13,65 g af maríhúana, en lögreglan fann fíkniefnin við leit í herbergi ákærða umrætt sinn.

III.

með því að hafa að morgni sunnudagsins 13. maí 2012 á heimili sínu að Árvegi 8 á Selfossi, haft í vörslu sinni 1,21 g af maríhúanna, [sic] en lögregla fann fíkniefnin við leit í herbergi ákærða umrætt sinn.

Teljast brot ákærða samkvæmt ákæruliðum II og III varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrá nr. 22047 & 22741), samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og lýsti yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómurinn taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða þrisvar sinnum áður sætt refsingu, þar af einu sinni fyrir brot gegn 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga. Að öðru leyti hefur sakarferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til sakaferils ákærða þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, eru gerð upptæk 14,86 g af maríhúana, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 22047 & 22741.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A, sæti fangelsi í 30 daga.

Fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Gerð eru upptæk 14,86 g af maríhúana, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 22047 & 22741.

S-kvk-nf I-kvk-nf.