S-56/2015

Mál þetta, sem þingfest var 9. apríl 2015 og dómtekið þann 8. júní sama ár, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi, dagsettri 23. febrúar 2015, á hendur A;

„fyrir líkamsárás

með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 28. september 2013, fyrir utan Pylsuvagninn við Tryggvatorg á Selfossi, ráðist að B, og slegið hann einu hnefahöggi í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð á vinstri augabrún og flís kvarnaðist upp úr vinstri framtönn.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr.19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls

sakarkostnaðar.“

Í ákæru er tekin upp einkaréttarkrafa B, en krafan var afturkölluð í þinghaldi þann 26. maí sl., og þykir ekki ástæða til að greina frekar frá henni.

Ákærði neitar sök og krefst þess aðallega að verða sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða málsvarnarlauna.

Málsatvik

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu hafði C samband við lögreglu klukkan 03:40 aðfaranótt 28. september 2013 og tilkynnti um líkamsárás við Pylsuvagninn á Selfossi. Sagði tilkynnandi árásarmanninn, sem hún kvað heita A og vera frá Hveragerði, sennilega vera milli tvítugs og þrítugs, klæddan dökkri dúnúlpu og með svarta húfu, hugsanlega um 170 cm á hæð. Fram kom undir rekstri málsins að lögreglumönnum við störf á Selfossi hafi verið gert viðvart og þeir beðnir um að kanna málið og svipast um á svæðinu í kringum Pylsuvagninn. Óumdeilt er að um hafi verið að ræða lögreglumennina F og G. Segir í frumskýrslu að þeir hafi fundið meintan geranda, A, sem hafi verið mjög drukkinn að sjá og lítið geta tjáð sig um atvik kvöldsins. Einnig kemur fram að meintur gerandi hafi verið með vini sínum, E, sem hafi ætlað að sjá til þess að A kæmist í háttinn eins og það er orðað í frumskýrslu lögreglu. Þá segir í frumskýrslu lögreglu að skömmu eftir að lögregla hafði uppi á meintum geranda hafi brotaþoli, B, komið á lögreglustöðina á Selfossi ásamt D og lagt fram kæru á hendur meintum geranda.

Meðal gagna málsins er læknisvottorð frá Heilbrigðisstofnun Suðurlands, undirritað af H yfirlækni og sérfræðingi í heimilislækningum. Þar kemur fram að I læknir hafi sinnt brotaþola við komu umrætt kvöld. Í færslu læknisins er bókuð lýsing brotaþola á hinni meintu árás og gerð grein fyrir áverkum á vinstri augabrún. Þá segir að einnig hafi kvarnast lítil flís úr vinstri framtönn.

Þann 15. október 2013 tók lögregla skýrslu af brotaþola í máli þessu og 18. sama mánaðar af vitninu D. Lögregluskýrsla var tekin af ákærða þann 14. janúar 2015 og símaskýrsla af vitninu C degi síðar, þann 15. janúar sama ár.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði, A, sem neitar sök, kvaðst umrætt kvöld hafa verið að skemmta sér ásamt vini sínum E á bar í húsnæði Hótels Selfoss og neytt áfengis. Þar hafi hann lent í rifrildi við fullorðinn mann en þeim samskiptum hafi lokið án handalögmála. Eftir það kvaðst ákærði hafa farið í partý á Selfossi og síðan heim til foreldra sinna á Selfossi. Ákærði kvaðst aðspurður hafa rætt við lögreglumanninn F, sem hann þekki frá fyrri tíð, annað hvort á leiðinni heim eða á leiðinni í partýið. Ákærði kvaðst ekki hafa farið að Pylsuvagninum umrædda nótt og ekkert kannast við brotaþola í máli þessu. Fram kom að ákærði, sem kvaðst vera kallaður A, hafi búið í Hveragerði frá 6 ára aldri þar til hann var 16-17 ára.

Vitnið J lögreglumaður kvaðst hafa tekið á móti tilkynningu um líkamárás umrædda nótt þar sem vitnið var við störf á lögreglustöð. Kvaðst vitnið hafa fengið lýsingu á ætluðum geranda og tilkynnt lögreglumönnum, sem voru við störf úti, af málinu, þ.e. þeim F og G. Síðar hafi hún fengið tilkynningu frá lögreglumönnunum um að þeir hafi fengið upplýsingar um nafn geranda. Síðar hafi brotaþoli komið á lögreglustöðina til að leggja fram kæru. Vitnið sem ritaði frumskýrslu í málinu kvaðst ekki hafa haft önnur afskipti af máli þessu.

Vitnið E og vinur ákærða lýsti dvöl þeirra félaga á barnum, dvöl fyrir utan barinn og tímanum þar á eftir með svipuðum hætti og ákærði. Á leiðinni heim hafi lögreglubifreið stöðvað þá, þ.e. vitnið og ákærða, líklega við Landsbankann og spurt þá félaga hvert ferðinni væri heitið. Vitnið kvað annan lögreglumanninn hafa verið F, sem vitnið þekkti frá fyrri tíð. Hinn lögreglumaðurinn hafi líklega verið G, en vitnið tók fram að á þeim tíma hafi hann ekki kannast við manninn. Vitnið kvaðst hvorki hafa séð ákærða slá einhvern umrætt kvöld, né hafa rætt um ætlaða líkamsárás við lögreglu. Eftir að hafa verið kynnt það sem kemur fram í frumskýrslu lögreglu ítrekaði vitnið að lögregla hafi ekki minnst á neina líkamsárás en kvað það vel geta verið að hann hafi sagt við lögreglu að hann, þ.e. vitnið, ætlaði að sjá til þess ákærði kæmist í háttinn. Þá kannaðist vitnið ekki við að ákærði hafi verið mjög drukkinn umrætt kvöld.

Brotaþoli B kvaðst umrætt kvöld hafa komið akandi að Pylsuvagninum. Þá hafi tveir menn gengið framhjá bifreið brotaþola. Maður, sem brotaþoli kvaðst hvorki hafa þekkt né vitað deili á, hafi gengið framhjá bifreið brotaþola sem hafi setið undir stýri við opinn glugga. Í bifreiðinni með honum hafi verið kærasta hans D, og C. Brotaþoli kvað manninn hafa slegið inn um opinn glugga bifreiðarinnar og var lýsing brotaþola á árásinni með sama hætti og í ákæru greinir, að því undanskildu að brotaþoli greindi ekki frá því að flís hafi kvarnast upp úr vinstri framtönn sinni. Síðar í yfirheyrslunni kom fram hjá brotaþola að hann hafi gleymt að greina frá framangreindu, en kvarnast hafi úr tönninni í kjölfar þess að brotaþoli hafi bitið harkalega saman tönnum við höggið. Brotaþoli kvaðst ekki geta borið kennsl á geranda. Fram kom hjá brotaþola að vitnið C hafi aflað upplýsinga um ætlaðan geranda.

Vitnið D, kærasta brotaþola, lýsti atvikum í öllum meginatriðum með sama hætti og brotaþoli. Vitnið kvaðst hvorki hafa þekkt ætlaðan geranda né vitað deili á honum og ekki geta borið kennsl á hann í dag.

Vitnið C gaf skýrslu í gegnum síma og lýsti atvikum í öllum meginatriðum með sama hætti og brotaþoli og vitnið D. Vitnið kvaðst ekki þekkja ákærða og kvaðst ekki minnast þess að hafa á umræddum tíma kannast við ætlaðan geranda. Vitnið kvaðst hafa fengið upplýsingar um nafn ætlaðs geranda, en ekki muna hver hafi veitt henni þær upplýsingar.

Vitnið F lögreglumaður kvaðst hafa sinnt tilkynningu um líkamsárás umrædda nótt ásamt vitninu G eftir að stúlka hafi komið á lögreglustöðina og tilkynnt um líkamsárás við Pylsuvagninn. Vitnið kvaðst hafa farið á vettvang og hitt fyrir ákærða og vitnið E, sem vitnið þekkti báða. Brotaþoli hafi hins vegar ekki verið á vettvangi. Kvað vitnið E, sem hafi verið vel viðræðuhæfur, hafa greint sér frá því að ákærði hafi barið mann í gegnum bílrúðu. Vitnið kvað ákærða hins vegar hafa verið óviðræðuhæfan vegna ölvunar. Vitnið kvaðst ekki minnast þess að hafa séð blóð á ákærða og ekki muna hvernig ákærði hafi verið klæddur. Aðspurður kvaðst vitnið ekki hafa handtekið ákærða á vettvangi þar sem engin kæra hafði á þeim tíma legið fyrir. Tilgangurinn hafi aðeins verið að afla upplýsinga á vettvangi. Vitninu var kynntur framburður ákærða og vitnisins E fyrir dómi og hafnaði vitnið þeim framburði.

Vitnið G lögreglumaður kvaðst eingöngu muna eftir því að hafa verið kallaður út ásamt lögreglumanninum F umrædda nótt vegna líkamárásar, en ekkert muna frekar eftir atvikum.

Vitnið I, læknir staðfesti framlagt læknisvottorð og gerði grein fyrir skoðun á brotaþola umrædda nótt.

Niðurstaða.

Ákærða, sem gefin er að sök líkamsárás, hefur frá upphafi rannsóknar málsins neitað sök. Eins og rakið hefur verið hér að framan gat brotaþoli ekki borið um það af eigin raun hver hafi veitt honum hnefahögg í andlitið umrædda nótt. Þá þekktu hvorki vitnið C né vitnið D, sem voru á vettvangi umrætt sinn, ætlaðan árásarmann. Fram kom undir rekstri málsins að lögreglumennirnir F og G sinntu útkalli vegna umræddrar líkamsárásar. Lögreglumaðurinn F kvaðst fyrir dómi hafa hitt ákærða og vin hans, vitnið E, við Pylsuvagninn umrædda nótt. Ákærði hafi verið óviðræðuhæfur sökum ölvunar en vitnið E hafi greint frá því að ákærði hafi barið mann í gegnum bílrúðu. Þar sem engin kæra hafi á þessum tíma borist lögreglu hafi ákærði ekki verið handtekinn. Þessa frásögn vitnisins F gat lögreglumaðurinn og vitnið G ekki staðfest fyrir dómi. Vitnið E, sem gaf fyrst skýrslu í máli þessu fyrir dómi, staðfesti að hafa rætt við lögreglumanninn F umrædda nótt, en kvað þá ekki hafa rætt um líkamsárás, heldur hafi lögregla spurt þá félaga hvert ferðinni væri heitið. Vitnið E kvaðst ekki hafa séð ákærða slá einhvern umrædda nótt.

Þrátt fyrir að frásögn vitnisins E um tilgang afskipta lögreglu af vitninu og ákærða umrædda nótt sé með nokkrum ólíkindablæ er til þess að líta að í gögnum málsins kemur ekkert fram um að vitnið E hafi greint lögreglu frá því að ákærði hafi barið mann í gegnum bílrúðu eins og vitnið og lögreglumaðurinn F bar fyrir dómi. Í framburði vitnisins F fellst ekki fullnægjandi sönnun sem leiðir til þess, gegn neitun ákærða, að ákærði verði fundinn sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í málinu. Að framansögðu virtu og með vísan til þess hvernig sönnunarfærslu var að öðru leyti háttað í máli þessu hefur ákæruvaldinu ekki tekist að færa fram sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, um sök ákærða, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt því verður ákærði sýknaður í máli þessu.

Samkvæmt 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, skal allur sakarkostnaður í máli þessu felldur á ríkissjóð, þ.e. útlagður sakarkostnaður að fjárhæð 19.000 krónur samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti, og 430.000 króna málsvarnarlaun verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef hdl., að meðtöldum virðisaukaskatti og 28.400 krónur í ferðakostnað.

M-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á Suðurlandi, flutti málið af hálfu ákæruvaldsins.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð

Ákærði, A, er sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður, greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef hdl., 430.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 28.400 króna ferðakostnaður.

R-kvk-nf T-kvk-nf.