S-685/2009

Málið, sem dómtekið var 13. janúar síðastliðinn, er höfðað með tveimur ákærum ríkissaksóknara og einni ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu á hendur ákærða, X, kennitala 000000-0000, …. Fyrri ákæra ríkissaksóknara er gefin út 16. júní 2009 og eru ákærða þar gefin að sök „eftirgreind brot framin í Reykjavík í mars 2008 gegn A, sem þá var 15 ára gömul:

1. Nauðgun og sifjaspell með því að hafa fimmtudagskvöldið 6. mars eða föstudaginn 7. mars, í kjallaraherbergi á …, haft samræði við A gegn vilja hennar, en ákærði notfærði sér það að A gat ekki spornað við samræðinu sökum vímuefnaáhrifa og svefndrunga.

Telst háttsemi ákærða varða við 2. mgr. 194. gr. og 3. mgr. 200. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Brot gegn barnaverndarlögum með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 6. mars útvegað A fíkniefni, m.a. LSD, sem hún neytti í framhaldinu.

Telst háttsemi ákærða varða við 2. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu C, kennitala 000000-0000, f.h. ólögráða dóttur hennar, A, kennitala 000000-0000, er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð kr. 1.600.000 auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 6. mars 2008 til 18. desember 2008 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist þóknunar við réttargæslu samkvæmt mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts á réttargæsluþóknun. Gerð er krafa um að dráttarvextir leggist við höfuðstól miskabóta á 12 mánaða fresti í fyrsta sinn 12 mánuðum eftir upphafsdag vaxta í samræmi við 12. gr. laga nr. 38/2001.“

Síðari ákæra ríkissaksóknara er gefin út 20. október 2009 og er ákærða þar ákærður „fyrir nauðgun með því að hafa að morgni 6. maí 2009 að …, haft samræði við B, kennitala 000000-0000, gegn vilja hennar, en ákærði notfærði sér það að stúlkan gat ekki spornað við samræðinu sökum svefndrunga, og með því að hafa, er stúlkan vaknaði og reyndi að sporna gegn samræðinu, með ofbeldi neytt hana til samræðis og munnmaka en ákærði hélt stúlkunni meðan hann kom fram vilja sínum.

Telst brot ákærða varða við 1. og 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu D, kennitala 000000-0000, f.h. ólögráða dóttur sinnar, B, er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 2.500.000 auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 6. maí 2009 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt ákærða en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags auk greiðslu þóknunar við réttargæslu að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts á réttargæsluþóknun.“

Ákæra lögreglustjóra er gefin út 26. nóvember 2009 og þar er ákærði ákærður „fyrir eftirtalin hegningar- og umferðarlagabrot:

I. (007-2008-73540)

Fyrir þjófnað, með því að hafa föstudaginn 10. október 2008, í félagi við þrjá menn, brotist inn í húsnæði Drafnarfells ehf. við Stórhöfða 35 í Reykjavík, með því að spenna upp hurð með kúbeini, og stolið þar tölvum sem safnað hafði verið saman í tösku er lögregla kom að þeim á vettvangi.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II. (007-2008-87122)

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 4. desember 2008, í félagi við ónefndan aðila, brotist inn í verslunina Hátækni við Ármúla í Reykjavík, með því að spenna upp hurð á lager verslunarinnar og stolið þaðan tveimur sjónvarpstækjum af tegundinni Palladine, samtals að verðmæti 270.000 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III. (007-2009-4321)

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 23. janúar 2009, brotist inn í verslunina Eico að Skútuvogi 6 í Reykjavík, með því að spenna upp útidyrahurð verslunarinnar og stolið þaðan sjónvarpstæki af gerðinni Panasonic, að verðmæti 329.900 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV. (007-2009-4533)

Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 24. janúar 2009 ekið bifreiðinni … óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (amfetamín í blóði 280 ng/ml.) og sviptur ökuréttindum um Síðumúla í Reykjavík, uns akstri lauk við hús númer 33 við fyrrnefnda götu.

Telst þetta varða við 1., og. 2. mgr. 45. gr. a., og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006.

V. (007-2009-6867)

Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 3. febrúar 2009 ekið bifreiðinni … sviptur ökuréttindum vestur Laugaveg í Reykjavík, uns lögregla stöðvaði aksturinn vestan Frakkastígs.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

VI. (007-2009-9403)

Fyrir tilraun til þjófnaðar, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 15. febrúar 2009, í auðgunarskyni brotist inn í Engidalsskóla við Breiðvang í Hafnarfirði, með því að spenna upp glugga, en horfið á braut er þjófavarnakerfi fór í gang.

Telst þetta varða við 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VII. (007-2009-9248)

Fyrir þjófnað með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 15. febrúar 2009, í félagi við ónafngreindan aðila, brotist inn í Hvaleyrarskóla við Akurholt 1 í Hafnarfirði, með því að spenna upp glugga, og stolið þaðan tveimur borðtölvum af gerðinni HP DV 799, tveimur flatskjáum af gerðinni HP L1965, tveimur lyklaborðum og tveimur tölvumúsum, fartölvu af gerðinni HP 6730b, myndavél af gerðinni Olympus, leikjatölvu af gerðinni X-box og fjarstýringum fyrir X-box og flatskjá af gerðinni Toshiba Regza, samtals að verðmæti 1.002.165 krónur.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

VIII. (007-2009-20960)

Fyrir skjalafals, með því að hafa mánudaginn 8. apríl 2009 í verslun Lyfju við Laugaveg í Reykjavík framvísað fölsuðum lyfseðli á sínu eigin nafni, sem ákærði hafði fyllt út sjálfur í nafni ónefnds læknis, í þeim tilgangi að blekkja starfsmann verslunarinnar og svíkja út rítalín töflur.

Telst þetta varða við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IX. (007-2009-27005)

Fyrir þjófnað, skjalabrot, umferðar- og fíkniefnalagabrot, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 7. maí 2009, flutt skráningarmerkin … af bifreiðinni Volkswagen Transporter yfir á bifreiðina Mitsubishi Lancer, sem bera átti skráningarmerkið …, og ekið bifreiðinni óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (amfetamín í blóði 590 ng/ml.) að verslun Nýherja við Borgartún í Reykjavík þar sem ákærði braust inn í verslunina með því að brjóta rúðu í útidyrahurð og stolið þaðan flatskjásjónvarpi. Ók ákærði eftir það frá Borgartúni að Lágmúla og þaðan að Stangarholti, uns ákærði reyndi að komast undan á hlaupum og á sama tíma haft í fórum sínum 4,82 g af amfetamíni, sem lögregla fann við leit.

Telst þetta varða við 1. mgr. 157. gr. og 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 1. mgr. 5. gr., 1. og 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. sbr. 1. mgr. 100 .gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, 2. gr. sbr. 5. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 12/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

X. (007-2009-35377 og - 32338)

Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudaginn 10. júní 2009 ekið bifreiðinni … óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (amfetamín í blóði 375 ng/ml.) og sviptur ökuréttindum um Háteigsveg i Reykjavík, uns akstri lauk við hús númer 22 við fyrrnefnda götu.

Telst þetta varða við 1., og. 2. mgr. 45. gr. a., og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006.

XI. (007-2009-47839)

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 7. ágúst 2009, í félagi við K kt. 000000-0000, brotist inn í skartgripaverslunina Sigga og Timo á horni Strandgötu og Linnetsstígs í Hafnarfirði með því brjóta rúðu í versluninni og stolið þaðan 3 stk. gull- og demantshringjum og 7 stk. af margskonar hálsfestum samtals að verðmæti 2.224.200 kr.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

XII. (007-2009-47839)

Fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa föstudaginn 7. ágúst 2009 í íbúð að Þúfubarði 19 í Hafnarfirði haft í vörslum sínum 3,94 g af amfetamíni sem lögregla fann við húsleit í tengslum við rannsókn á máli, sbr. ákærulið XI.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

XIII. (007-2009-50594)

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 20. ágúst 2009, í félagi við F, kt. 000000-0000, brotist inn í vörugám við fyrirtækið Kjötbankann við Flatahraun 27 í Hafnarfirði, með því að saga í sundur lás á gámnum og stolið þaðan 58,4 kg. af kálfalundum og 11 kg. af skinkubréfum, sem lögregla fann við húsleitir á þremur stöðum.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

XIV. (007-2009-50599)

Fyrir þjófnað, með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 20. ágúst 2009, í félagi við F, kt. 000000-0000, brotist inn í bílasöluna Höfðahöllin við Norðurhellu 8 í Hafnarfirði, með því að brjóta rúðu í útidyrahurð fyrirtækisins og stolið þaðan flatskjássjónvarpi af tegundinni Samsung að verðmæti kr. 150.000.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

XV. (007-2009-56942)

Fyrir tilraun til þjófnaðar, með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 16. september 2009, í félagi við Þ, kt. 000000-0000, og F, kt. 000000-0000, í auðgunarskyni brotist inn í bókasafnið við Gerðuberg í Reykjavík, með því að brjóta rúðu á norðurhlið safnsins, og í heimildarleysi farið þar inn, en lögregla kom að ákærða á vettvangi.

Telst þetta varða við 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

XVI. (007-2009-59780)

Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 29. september 2009 ekið bifreiðinni … óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (amfetamín í blóði 545 ng/ml.) og sviptur ökuréttindum austur Skemmuveg í Kópavogi, uns akstri lauk fyrir utan skemmtistaðinn Goldfinger við Smiðjuveg í Kópavogi.

Telst þetta varða við 1., og. 2. mgr. 45. gr. a., og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006.

XVII. (007-2009-60585, -60566 og 60571)

Fyrir nytjastuld og þjófnað með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 2. október 2009, í félagi við H, kt. 000000-0000, brotist inn í bílasölu G-kk-ef við Stórhöfða 15 í Reykjavík, með því að brjóta þar rúðu á vesturhlið hússins, og tekið þar lykla af bifreiðunum … og …, og í heimildarleysi tekið bifreiðarnar til eigin nota og ekið þeim að versluninni Öreind við Auðbrekku í Kópavogi, þar sem ákærði X ók bifreiðinni … á útidyrahurð verslunarinnar og braut hana þannig upp og fóru svo báðir inn í verslunina og stálu þaðan tveimur sjónvarpstækjum af gerðinni Samsung og Panasonic og fjórum gervihnattamóttökurum, samtals að verðmæti 1.098.645 krónum. Í framhaldi farið að versluninni Att við Bæjarlind í Kópavogi, þar sem H ók bifreiðinni á útidyrahurð verslunarinnar og braut hana þannig upp og þar fóru þeir báðir inn í verslunina og stálu þaðan sex fartölvum af gerðinni Toshiba, Acer og MSI, auk þriggja tölvuskjáa af gerðinni Philips, fjórum flökkurum og tveimur MSI skjákortum, samtals að verðmæti 1.321.300 krónur.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. og 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006 og jafnframt að ofangreind fíkniefni sem hald var lagt á, verði gerð upptækt samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Ákærði hefur borið við minnisleysi varðandi það sem honum er gefið að sök í fyrri lið ákærunnar frá 16. júní 2009 en játað síðari liðinn réttan. Hann hefur játað að hafa haft samræði og munnmök við brotaþola eins og hann er ákærður fyrir í ákærunni frá 20. október 2009 en kveður það hafa verið með samþykki brotaþola. Varðandi ákæruna frá 26. nóvember 2009 þá játaði ákærði sök nema hvað hann neitaði að hafa stolið öðru en leikjatölvu af gerðinni X-box, fjarstýringu fyrir X-box og flatskjá eins og honum er gefið að sök í VII. lið ákærunnar. Einnig neitaði hann að hafa stolið 11 kílóum af skinkubréfum eins og honum er gefið að sök í XIII. lið. Þegar þessi afstaða ákærða lá fyrir féll ákæruvaldið frá ákæru á hendur ákærða vegna þeirra hluta sem hann neitaði að hafa stolið.

Ákærði krefst sýknu af þeim ákæruliðum þar sem hann neitar sök en krefst að öðru leyti vægustu refsingar. Þess er krafist að skaðabótakröfunum verði vísað frá dómi. Ákærði krefst þess að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð, þar með talin laun verjanda hans.

II

Málavextir varðandi ákæruna frá 16. júní 2009 eru þeir að faðir brotaþola tilkynnti til lögreglu að kvöldi 7. mars 2008 að henni hefði verið gefin ólyfjan og hugsanlega misnotuð kynferðislega. Hún hefði síðan verið skilin eftir við heilbrigðisstofnun bæjarins illa á sig komin. Lögreglan ræddi við lækninn sem hafði afskipti af brotaþola og kvað hann hana hafa komið á stofnunina um sjöleytið þetta sama kvöld og hún verið illa á sig komin. Nánar lýsti læknirinn ástandi brotaþola svo að hún hafi verið „uppdópuð“ og með heyrnarofskynjanir eins og hún vissi ekki hvort hún væri að tala eða ekki. Þó kom fram hjá henni og hún hefði neytt ofskynjunarlyfja og verið misnotuð kynferðislega. Læknirinn tjáði lögreglunni að framkoma brotaþola og það, sem hægt var að skilja af því sem hún sagði, gæfi til kynna að ekki væri um ímyndun að ræða hjá henni. Brotaþoli var send á Landspítalann en lögreglumenn fóru og handtóku ákærða.

Í vottorði frá Landspítalanum segir að lítið samband hafi náðst við brotaþola og framan af var ekki hægt að tala við hana. Tekin voru frá henni sýni til að kanna hvort hún væri undir áhrifum áfengis eða annarra vímugjafa. Brotaþoli var síðan flutt á barnadeild og látin sofa úr sér, en daginn eftir kom hún á neyðarmóttökuna. Þar kvaðst hún hafa verið með ákærða og vinum hans að kvöldi 6. mars og tekið sjálfviljug LSD. Hún kvaðst lítið muna en taldi að sér hefði verið nauðgað. Hún gat þó í engu lýst ætlaðri nauðgun og í skýrslu læknis kemur fram að brotaþoli muni lítið en frásögn hennar sé skýr. Við kvenskoðun fundust sæðisfrumur. Í niðurstöðum læknisins segir: „15 ára stúlka sem hafði neytt LSD og man ekki mikið í kjölfarið en man að einhver var að hafa við sig samfarir. Búin að sofa úr sér vímuna. Rólegt yfirbragð. Aðspurð hvernig henni líði þá segist hún vera „smeyk innra með sér“.“

Sæðisfrumurnar sem fundust í brotaþola voru sendar til rannsóknar í Osló ásamt sýnum úr ákærða og vini hans sem var með honum og brotaþola í umrætt sinn. Í niðurstöðum segir að greining á sáðfrumuhluta þriggja sýna, sem tekin voru frá brotaþola, „leiddi í ljós að öll innihéldu þau blöndu DNA sniða frá a.m.k. tveimur einstaklingum. Það DNA snið sem var í meirihluta í öllum sýnunum var eins og DNA snið“ ákærða. Hins vegar kom DNA snið vinar ákærða ekki fram í neinum sýnanna sem til rannsóknar voru. Niðurstaða rannsóknar á blóðsýni úr brotaþola sýndi að þar var ekki alkóhól í mælanlegu magni. Ekki voru heldur amfetamín eða skyld efni. Heldur ekki kannabínóðar, kókaín eða ópíöt. Rannsóknastofan ræður ekki yfir aðferðum til að mæla LSD.

Tekin var skýrsla af brotaþola fyrir dómi 22. apríl 2008 og bar hún að hún hefði verið með ákærða og frænda hans í íbúð og hefði annar þeirra nauðgað sér, en ekki vissi hún hvor það var. Hún kvaðst hafa verið í vímu eftir að hafa neytt LSD og ekki muna atvik vel, nema hvað hún hafi reynt að ýta manninum frá sér en ekki tekist það.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu 8. mars 2008 var ákærði spurður að því hvort hann hefði misnotað brotaþola kynferðislega í þeirri vikunni, eins og það er orðað, og kvað hann já við. Hann kvað hana hafa verið undir áhrifum fíkniefna en með meðvitund og ekki verið á móti kynmökunum. Við yfirheyrslu 6. október sama ár kvaðst ákærði hins vegar ekki muna eftir kynmökum við brotaþola og sagðist hafa verið í vímu í umrætt sinn. Ákærði var aftur yfirheyrður 9. október og bar sem fyrr við minnisleysi varðandi ætluð kynmök.

Frændi ákærði sem var með honum og brotaþola kvaðst ekki hafa séð neitt kynferðislegt milli þeirra.

Málavextir varðandi ákæruna frá 20. október 2009 eru þeir að lögreglunni bárust upplýsingar um það að morgni 6. maí síðastliðinn að ákærði hefði nauðgað brotaþola þá um nóttina. Lögreglumaður sótti brotaþola heim til hennar og flutti á neyðarmóttöku. Brotaþoli skýrði lögreglumanninum frá því að hún hefði verið á rúntinum með þáverandi kærasta sínum og ákærða. Þau hefðu farið heim til kærastans og hún farið að sofa, en vaknað við að ákærði var búinn að klæða hana úr að neðan og lá ofan á henni og var að hafa við hana samræði. Brotaþoli kvaðst hafa beðið hann að hætta og lamið hann en hann hafi lokið sér af.

Daginn eftir var tekin formleg skýrsla af brotaþola og skýrði hún frá því að hún hefði vaknað heima hjá þáverandi kærasta sínum við það að ákærði var að hafa við hana samfarir. Kvað hún manninn hafa sagt að hann hefði leyfi kærastans fyrir kynmökunum ef hún samþykkti, en það hefði hún ekki gert. Brotaþoli kvaðst hafa reynt að slá ákærða og losna þannig við hann af sér, en hann hafi haldið sér niðri. Hún kvað hann hafa klætt sig úr að neðan og hefði hann legið fyrir aftan hana og verið að hafa við hana samfarir þegar hún vaknaði.

Tekin var lögregluskýrsla af ákærða 7. maí. Hann kannaðist við að hafa haft samfarir við brotaþola og hefðu þær verið með fullu samþykki hennar.

Læknir, sem skoðaði brotaþola á neyðarmóttökunni, kvað hana hafa verið yfirvegaða og skýra og ákveðna í að kæra atvikið. Hún skýrði lækninum frá því að hún hefði gist heima hjá kærasta sínum um nóttina og vaknað við það um kl. 06.45 að ákærði var að hafa samfarir við hana „og var búinn að hátta hana (sefur fast því er á geðlyfjum) og hátta sjálfan sig. þegar ég vakna reyndi ég að losa mig og sló í hann og sparka í hann en hann hélt mér bara fastri og kláraði sig bara af og hætti svo. Klæddi sig síðan og fór í tölvuna. Hef aldrei séð hann áður en heyrt af honum og að hann sé í dópi“.

Málavextir varðandi ákæruna frá 26. nóvember 2009 verða ekki raktir með vísun til 3. mgr. 183. gr. sakamálalaga.

III

Ákærði bar um ákæruna frá 16. júní 2009 að hann myndi ekki eftir að hafa haft samfarir við brotaþola eins og honum er gefið að sök. Honum voru kynnt gögn málsins, þar með talinn framburður brotaþola og niðurstaða rannsóknar á sýnum úr henni. Hann ítrekaði að hann myndi ekki eftir þessu en kvað rannsóknir sýna annað, eins og hann orðaði það. Ákærði viðurkenndi ákærulið 2 réttan. Hann kvað brotaþola hafa óskað eftir því að hann útvegaði sér LSD og taldi hann sig hafa látið hana hafa tvo skammta. Sjálfur hefði hann tekið þrjá skammta. Hann kvaðst ekki muna hvenær þau neyttu efnisins. Þá kvað hann efnið hafa verið mjög sterkt. Seinna um kvöldið hefði hann sprautað sig með amfetamíni og ekki muna hvað gerðist eftir það. Næst kvaðst hann muna eftir sér og brotaþola úti og síðar að þau voru að aka heim. Þessu næst kvaðst hann muna eftir sér í fangaklefa.

Brotaþoli bar að hafa farið til Reykjavíkur og hitt ákærða sem hafi keypt fyrir sig LSD. Þetta hafi verið í fyrsta skipti sem hún neytti þessa efnis, en hún hafi neytt annarra efna áður. Þau hafi síðan verið saman í húsinu sem nefnt er í ákærunni. Kvaðst hún hafa verið undir miklum áhrifum efnisins og séð margt sem var óraunverulegt og fundið fyrir en ekki heyrt allt sem fram fór. Brotaþoli kvað ákærða hafa haft samfarir við sig í kjallaraherbergi í greindu húsi um miðja nóttina. Hún hafi fundið greinilega fyrir samförunum, en þær hafi verið gegn vilja hennar. Þegar ákærði hafði við hana samfarirnar kvaðst hún hafa verið máttlaus og lítið getað hreyft sig, en þetta hafi verið afleiðingar af neyslu LSD. Brotaþoli kvað ekkert hafa farið á milli hennar og ákærða sem hafi átt að gefa honum til kynna að hún vildi hafa við hann kynmök. Hún kvað þau ákærða hafa verið ein þegar hann hafði samfarir við hana. Nánar lýsti hún samförunum þannig að ákærði hefði verið fyrir aftan hana og verið að reyna að fara inn í rassinn á henni og hún hafi verið að ýta honum frá. Hún hafi hins vegar lítið getað hreyft sig en muna þó eftir því að buxurnar voru komnar niður um hana og eftir að hún stóð upp hafi hún öll verið orðin blaut.

Brotaþoli kvað sig, ákærða og frænda hans hafa farið akandi til heimabæjar síns eftir þetta og hafi hún heyrt ýmislegt óraunverulegt, enda hafi hún enn verið undir áhrifum. Á leiðinni kvaðst brotaþoli hafa séð lögreglubíl og togað í stýrið til að vekja athygli á sér en ákærði gripið í hana og sagt henni að sofna. Í bænum hitti hún vinkonu sína og var að tala við hana, en hafi alltaf fundist sem hún þyrfti að tala hærra því vinkonan myndi annars ekki heyra í henni. Vinkonan sagði að hún þyrfti að komast til læknis og hafi frændinn og ákærði ekið henni þangað og skilið hana eftir.

Vinur ákærða, sem var með honum og brotaþola, var erlendis og kom ekki fyrir dóm. Í II. kafla var greint frá því sem hann bar hjá lögreglu.

Faðir brotaþola bar að brotaþoli hafi gætt barns ákærða. Hann hafi verið því mótfallinn því hann óttaðist að brotaþoli færi þá að neyta fíkniefna. Það hafi svo orðið raunin. Hann kvaðst hafa hitt brotaþola á sjúkrahúsinu og hafi hún þá verið út úr heiminum og verið að segja „nei …, nei …“. Brotaþoli hafi þá ekkert vitað af þeim sem voru í kring um hana. Ákærði mun vera kallaður ….

Móðir brotaþola bar að hún hafi sagt sér undan og ofan af því sem gerðist. Ákærði hefði gefið henni fíkniefni og eins hefði hún sagt sér frá ætlaðri nauðgun. Hið síðarnefnda væri að vísu í þoku hjá henni, en hún væri þó nokkuð viss um að hafðar hefðu verið við hana samfarir. Ekki væri brotaþoli alveg viss hver hefði gert það, en böndin hefðu þó borist að ákærða. Móðirin kvað brotaþola vera mjög sára í garð bróður síns og vildi til dæmis ekki hitta hann.

Læknirinn sem tók á móti brotaþola á sjúkrahúsinu í heimabæ hennar bar að hún hafi leitað þangað og verið í miklu uppnámi og undir áhrifum efna. Illa gekk að fá upp hjá henni hvað hafði gerst þar eð hún átti erfitt með að tjá sig. Þegar rætt var við hana kom í ljós að hún hefði tekið sýru þennan sama dag og daginn áður með bróður sínum og vini hans. Einnig gaf brotaþoli í skyn að hún hefði verið misnotuð kynferðislega. Hún hafi sagt „að hann hafi ekki mátt gera þetta“ og „af hverju hann hafi verið að gera þetta við sig“ og læknirinn taldi að hún hefði einnig sagt „ég vildi þetta ekki“. Læknirinn kvaðst hafa talið, eftir skoðun á brotaþola, að það ætti við rök að styðjast að hún hefði verið misnotuð og því sent hana á Landspítalann.

Sérfræðingur lögreglunnar, sem sendi framangreind sýni til rannsóknar, staðfesti gögn þar að lútandi og skýrði niðurstöður DNA rannsóknarinnar sem að framan var getið. Hann staðfesti að DNA snið frá ákærða hefðu fundist í sýnum sem tekin hefðu verið frá kynfærum brotaþola.

Hjúkrunarfræðingur á neyðarmóttökunni bar að brotaþoli hefði fyrst verið lögð inn á barnadeild til að sofa úr sér, en hún hafi verið undir miklum vímuáhrifum þegar hún kom. Grunur hafi verið um kynferðisbrot og hafi hún verið skoðuð með tilliti til þess. Í upphafi hafi hún verið dofin og fjarræn og í annarlegu ástandi. Hún hafi talað um að hún heyrði hljóð og sagði að sér hefði verið gefið ofskynjunarefni. Þá sagði brotaþoli að sér fyndist eins og hafðar hefðu verið við hana samfarir og hún grunaði bróður sinn eða vin hans. Hún hafi hins vegar ekki getað lýst því nánar. Þá kom fram hjá brotaþola að henni liði einnig illa vegna þess að hún hafi farið að heiman ósátt við móður sína.

Læknirinn sem skoðaði brotaþola á Landspítalanum staðfesti framangreint vottorð sitt, en mundi að öðru leyti lítið eftir málsatvikum.

Sálfræðingur hjá Barnahúsi bar að hafa hitt brotaþola tvisvar sinnum, en hún hafi ekki viljað frekari viðtöl. Gaf hún þá skýringu að hún vildi ekki rifja málið upp, enda ýfði það upp gömul sár vegna misnotkunar ákærða á henni þegar hún var barn og hann nýkominn á unglingsaldurinn.

Ákærði bar um ákæruna frá 20. október 2009 að hann hefði haft kynmök við brotaþola eins og lýst er í ákærunni en þau hefðu verið með samþykki hennar. Ákærði kvaðst hafa séð brotaþola fyrst þessa nótt þar sem hún hafi verið sofandi heima hjá þáverandi kærasta sínum. Síðar þessa sömu nótt kvaðst hann hafa komið inn í herbergið þar sem hún var sofandi, vakið hana og spurt hvort hún vildi hafa samfarir við sig og hefði hún játað því. Þegar þau voru að byrja hefði hún horft framan í sig og kysst sig. Brotaþoli hefði verið klædd, en hann hefði klætt hana úr buxum og kynmökin hefðu byrjað. Meðan á þeim stóð hefði brotaþoli hvorki sagt sér að hætta, streist á móti né kallað á einhvern. Samfarirnar hefðu verið eins og þau væru par. Hann kvaðst hafa spurt hana hvort hún vildi „totta“ sig og hefði hún gert það án allrar þvingunar af sinni hálfu. Eftir á hefðu þau rætt saman og hann spurt hana hvort hún vildi gera þetta einhvern tíma aftur og hefði hún játað því. Ákærða var kynntur framburður brotaþola og kvað hann þann framburð alrangan. Þá kvaðst hann hafa spurt vin sinn, þáverandi kærasta brotaþola, að því hvort hann mætti hafa samfarir við brotaþola og hefði vinurinn svarað því til að ef hún vildi það þá væri sér sama. Þess vegna hefði hann spurt brotaþola að því hvort hún vildi hafa samfarir við sig áður en hann byrjaði. Þá bar ákærði að vinur sinn, kærastinn þáverandi, hefði verið inni í herberginu þegar samfarirnar hófust en svo farið út. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum lyfja og amfetamíns í þetta skipti.

Brotaþoli bar að hafa gist hjá þáverandi kærasta sínum umrædda nótt og vaknað upp við það klukkan sex um morguninn að ákærði var að hafa við hana samfarir í leggöng. Hún kvaðst aldrei hafa séð hann áður og spurt „hvern fjandann hann væri að gera“ og hann þá svarað að hann „væri bara að fá sér drátt“. Hún kvaðst hafa legið sofandi á hliðinni þegar hún vaknaði og hefði ákærði legið fyrir aftan hana. Síðan hefði ákærði ýtt henni á bakið og haldið um báða úlnliði hennar og þannig haldið henni niðri. Hún kvaðst ekki hafa getað hreyft sig, en reynt að ýta ákærða frá og margbeðið hann að hætta, en hann hefði haldið henni niðri og haldið samförunum áfram. Áður en brotaþoli fór að sofa kvaðst hún hafa verið klædd í kjól, sokkabuxur og nærföt. Þegar hún vaknaði var búið að draga kjólinn upp um hana og færa hana úr sokkabuxum og nærbuxum. Þá hefði ákærði og neytt hana til munnmaka. Brotaþoli kvað kærastann hafa komið inn í herbergið, þegar ákærði hefði haldið í hárið á sér og verið að neyða sig til munnmaka. Ákærði hefði þá hætt og hún tekið fötin sín og hlaupið út, og þá sagði kærastinn að „þetta væri búið“. Þegar hún fór sagði ákærði að hún myndi hafa verra af ef hún segði frá þessu. Hún kvaðst síðar hafa heyrt það frá kunningja sínum að kærastinn þáverandi hefði „gefið ákærða leyfi til að hafa við hana samfarir“, en ákærði hefði ekki minnst á slíkt. Brotaþoli kvaðst hafa hringt í sameiginlegan vin sinn og kærastans þáverandi og sagt honum frá því sem hafði gerst. Síðan hefði hún tekið vagn að Hlemmi og hitt vininn þar. Vinurinn hefði hringt í vinkonu sína sem einnig hefði komið og hefði hún sagt henni frá því sem gerðist. Eftir þetta var haft samband við lögreglu og brotaþoli fór á neyðarmóttökuna. Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum og ætlað í skólann um morguninn eins og venjulega. Ákærði hafi hins vegar verið undir áhrifum og ekki getað staðið almennilega í fæturna. Þá kvaðst brotaþoli taka þunglyndislyf, enda hefði hún verið greind með vægt þunglyndi. Brotaþoli kvaðst hafa verið mjög hrædd og mjög reið meðan á þessu stóð og bara hugsað um það að koma sér burtu. Hún kvaðst hafa séð ákærða nokkrum sinnum eftir þetta og alltaf orðið mjög hrædd og flýtt sér í burtu.

Fyrrum kærasti brotaþola bar að hann hefði skilið við brotaþola sofandi á heimili sínu og ákærða á gólfinu í sama herbergi eftir að hafa bent honum á að brotaþoli væri sofandi í rúminu í herberginu. Sjálfur kvaðst hann hafa farið út og ætlað að brjótast inn og stela í nágrenninu. Það gekk ekki og kvaðst hann hafa komið aftur og farið inn í herbergið þar sem ákærði og brotaþoli voru og hafi hún verið að „totta“ hann. Hann kvaðst hafa farið út, en komið inn aftur og þá hafi brotaþoli verið að klæða sig í brjóstahaldarann og litið vandræðalega niður. Ákærði hafi þá verið að reyna að tala við brotaþola og eins hefði hún reynt að tala við sig en hann hefði hent henni út. Hann kvaðst einnig hafa ætlað að henda ákærða út en hann þá sagt að brotaþoli hefði viljað kynmökin. Einnig kvaðst kærastinn fyrrverandi hafa vitað að ákærði átti nóg af dópi og hann sjálfur verið í neyslu á þessum tíma. Hann kvaðst hafa búið þarna hjá móður sinni sem hafi verið sofandi við hliðina á herberginu þar sem ákærði hafði kynmökin við brotaþola. Kærastinn fyrrverandi kvað ákærða ekki hafa fært það í tal við sig hvort hann mætti hafa samfarir við brotaþola. Þá kvað hann ekkert hafa bent til þess að um nauðgun hefði verið að ræða, enda hefði hann séð brotaþola „totta“ ákærða sem hefði legið í rúminu. Spurður um samband sitt við brotaþola kvað hann þau hafa verið að „dúlla sér saman“, en því hafi lokið við þennan atburð.

Framangreindur vinur brotaþola bar að hún hefði hringt í sig umræddan morgun og beðið hann að hitta sig. Hún hafi virkað bæði hrædd og áhyggjufull í símanum. Þau ákváðu að hittast á Hlemmi og kvaðst hann hafa tekið vinkonu sína með. Þegar þau hittu brotaþola brast hún strax í grát og sagði að ákærði hefði nauðgað sér. Hún hefði lýst þessu þannig að hún hefði verið sofandi þegar ákærði hefði byrjað. Hann lýsti brotaþola þannig að hún hefði verið mjög hrædd og alltaf verið að líta í kringum sig. Þá kvaðst hann hafa rætt þetta við þáverandi kærasta brotaþola sem ekki vilji trúa þessu upp á ákærða, heldur hafi kynmökin verið með samþykki beggja. Kærastinn kvaðst hins vegar ekki hafa samþykkt þetta eða gefið ákærða leyfi til að vera með brotaþola.

Vinkonan bar að hafa hitt brotaþola á Hlemmi ásamt vininum. Þar sagði brotaþoli þeim frá því að ákærði hefði nauðgað sér. Brotaþoli kvaðst hafa sofnað og þáverandi kærasti hennar hefði farið út og á meðan hefði ákærði nauðgað sér. Brotaþoli hafi verið mjög leið og döpur. Þá kom fram að brotaþoli hafi ekki þekkt ákærða áður. Einnig kvaðst hún hafa heyrt sagt að kærastinn hefði leyft ákærða að hafa samfarir við brotaþola.

Læknir, sem skoðaði brotaþola á neyðarmóttökunni, staðfesti framangreint vottorð sitt. Hann bar að brotaþoli hefði talið sig illa svikna af vini sínum sem hún taldi að hefði brugðist sér. Þá hefði örlað á samviskubiti hjá henni yfir því að hafa verið úti að skemmta sér um kvöldið. Læknirinn kvað einnig hafa borið á sjálfsásökun hjá brotaþola, en það sé algengt hjá þolendum kynferðisofbeldis. Hún hefði hins vegar verið mjög reið út í ákærða og kærastann yfir því sem gerðist.

Sálfræðingur hjá Barnahúsi bar að hafa hitt brotaþola tvisvar sinnum síðastliðið haust. Brotaþoli hafi sagt að sér væri farið að líða betur og þess vegna hafi ekki orðið af frekari viðtölum, en hún hafi borið merki um kvíða og streitu sem hún tengdi ætluðu kynferðisbroti. Hún kvaðst einu sinni hafa séð ákærða og hafi það haft mikil áhrif á hana, hún hafi breytt út af því sem hún hafði ætlað að gera og hlaupið í felur. Einnig hafi brotaþoli haft þunglyndiseinkenni þótt hún væri á þunglyndislyfjum.

Lögreglumaðurinn, sem hafði fyrst afskipti af brotaþola og ritar frumskýrsluna, bar að hafa farið heim til brotaþola og náð í hana eftir hádegi þennan dag. Hún hafi verið frekar róleg og yfirveguð og ekki virst í miklu uppnámi. Brotaþoli sagði að sér hefði verið nauðgað heima hjá kærastanum. Lögreglumaðurinn kvað fyrrum kærasta brotaþola hafa hringt í sig skömmu eftir að þetta gerðist og sagt að ákærði hefði ekki nauðgað brotaþola heldur hefði hún viljað samfarirnar. Hann sagðist hafa opnað dyrnar og þá séð brotaþola sitja ofan á ákærða í samförum. Lögreglumaðurinn tók fram að þegar ætluð nauðgun átti sér stað hafi kærastinn verið í mikilli neyslu, en ekki þegar hann ræddi við sig.

IV

Ákærði hefur borið við minnisleysi varðandi 1. lið ákærunnar frá 16. júní 2009 og borið um vímuefnaneyslu sína og brotaþola eins og lýst var. Brotaþoli bar að ákærði hefði haft við sig samfarir gegn vilja sínum og hún hefði ekki á nokkurn hátt gefið í skyn að hún vildi hafa kynmök við hann. Það fær stoð í niðurstöðu DNA rannsóknar, sem sýndi að í leggöngum brotaþola var sæði úr ákærða, að hann hafi haft samfarir við hana. Þegar ákærða var kynnt niðurstaðan ítrekaði hann minnisleysi sitt, en kvað niðurstöðuna sýna annað, eins og hann orðaði það. Það er mat dómsins að framburður brotaþola sé trúverðugur og hann er studdur niðurstöðum rannsóknarinnar. Hann verður því lagður til grundvallar úrlausn málsins og ákærði sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í 1. lið ákærunnar.

Ákærði hefur viðurkennt 2. lið ákærunnar og er sú játning hans studd gögnum málsins. Hann verður því sakfelldur fyrir það sem honum er þar gefið að sök.

Samkvæmt framanrituðu verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákærunni og eru brot ákærða þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði hefur neitað sök varðandi það sem honum er gefið að sök í ákærunni frá 20. október 2009. Hann hefur viðurkennt að hafa haft kynmök við brotaþola eins og lýst er í ákærunni en borið að þau hafi verið með samþykki hennar. Ákærði kvaðst hafa vakið brotaþola og spurt hana hvort hún vildi hafa við sig samfarir og hefði hún játað því og þau síðan átt kynmök eins og rakið var í III. kafla. Hefur hann alfarið neitað að um nauðung af sinni hálfu hafi verið að ræða. Brotaþoli hefur borið á annan veg eins og lýst var. Hún kvaðst hafa vaknað við að ákærði, sem hún hefði ekki séð fyrr, var að hafa við hana samfarir eftir að hafa fært hana úr fötum. Ákærði hafi neitað að hætta, haldið henni niðri og haldið samförunum áfram. Hann hefði einnig neytt hana til munnmaka og haldið í hárið á sér, en þá hefði þáverandi kærasti hennar komið inn í herbergið og hefði ákærði þá hætt. Hún hefði síðan klætt sig og farið úr húsinu eins og rakið var. Þáverandi kærasti brotaþola bar að hafa tvisvar litið inn í herbergið þar sem ákærði og brotaþoli voru. Í fyrra skiptið hefði brotaþoli verið að „totta“ ákærða sem hefði legið í rúminu, en í síðara skiptið hefði brotaþoli verið að klæða sig í brjóstahaldarann og litið vandræðalega niður. Bar kærastinn að ekkert hefði bent til þess að um nauðgun hafi verið að ræða. Þá er komið fram í málinu að íbúðin, þar sem framangreint átti sér stað, er lítil og móðir kærastans mun hafa verið þar sofandi.

Ákærði hefur frá upphafi neitað sök og bar skýrslum hans hjá lögreglu og fyrir dómi í meginatriðum saman um að kynmökin hafi verið með samþykki brotaþola. Hins vegar bar hann fyrst hjá lögreglu að brotaþoli hafi verið sofandi þegar kynmökin hófust en fyrir dómi bar hann að hafa vakið hana og spurt hvort hún vildi hafa við sig samfarir. Þáverandi kærasti brotaþola var ekki yfirheyrður af lögreglu heldur hringdi lögreglumaður í hann og hafði eftir honum að hann hefði séð brotaþola vera að klæða sig í brjóstahaldara og hún hefði sagt honum að hún og ákærði væru búin að hafa samfarir. Eftir það hefði hann hent henni út. Fyrir dómi gaf kærastinn skýrslu og var ákveðinn og hiklaus í framburði sínum, en augljóst var að hann taldi sér misboðið með því sem hann hafði orðið vitni að.

Eins og nú hefur verið rakið fær neitun ákærða að hluta til stuðning í framburði kærastans fyrrverandi. Með vísun til þess, sem nú hefur verið rakið, leikur verulegur vafi á um að ákærði sé sekur um það sem honum er gefið að sök í ákærunni frá 20. október 2009. Þennan vafa verður að meta honum í hag, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sýknaður af ákærunni og bótakröfu brotaþola vísað frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. nefndra laga.

Við aðalmeðferð neitaði ákærði sök að hluta til varðandi það sem honum er gefið að sök í ákærunni frá 26. nóvember 2009. Ákæruvaldið féll þá frá saksókn varðandi þessa liði, eins og rakið var, og játaði ákærði þá sök samkvæmt ákærunni svo breyttri. Játning ákærða styðst við gögn málsins og verður hann sakfelldur fyrir það sem honum er gefið að sök í ákærunni en brot hans eru þar rétt færð til refsiákvæða.

Árið 2003 var ákæru frestað skilorðsbundið á hendur ákærða fyrir þjófnað. Árin 2004 og 2007 var hann sektaður fyrir umferðarlagabrot og síðara árið einnig dæmdur í skilorðsbundið fangelsi fyrir peningafals. 22. október 2008 var hann sektaður fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökurétti í eitt ár frá 12. nóvember 2008. Þá var hann dæmdur í 12 mánaða fangelsi 7. apríl 2009 fyrir þjófnað, hylmingu, umferðar- og fíkniefnalagabrot. Refsing ákærða verður ákveðin með hliðsjón af 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga og er hún hæfileg fangelsi í 3 ár. Til frádráttar refsingunni skal koma gæsluvarðhald sem ákærði sætti í 3 daga. Þá verður ákærði sviptur ökurétti ævilangt. Upptæk til ríkissjóða skulu vera 8,76 g af amfetamíni sem hald var lagt á við rannsókn mála á hendur ákærða.

Brotaþoli í ákærunni frá 16. júní 2009 krefst miskabóta með vísun til 26. gr. skaðabótalaga. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir brot gagnvart henni og á hún rétt á bótum sem eru hæfilega ákveðnar 1.000.000 krónur með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað, málsvarnarlaun verjanda síns að hálfu og þóknun réttargæslumanns brotaþola í fyrri ákæru ríkissaksóknara, en þóknun hins réttargæslumannsins skal greidd úr ríkissjóði, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dóminn kváðu upp héraðsdómararnir A-kk-nf Í-kk-nf, dómsformaður, Á-kk-nf M-kk-nf og U-kvk-nf G-kvk-nf.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 3 ár. Til frádráttar komi 3 daga gæsluvarðhaldsvist.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Upptæk til ríkissjóðs skulu vera 8,76 g af amfetamíni.

Ákærði greiði A 1.000.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 6. mars 2008 til 18. desember 2008 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Skaðabótakröfu B er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 515.863 krónur í sakarkostnað, málsvarnarlaun verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 917.907 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti að hálfu, en að hálfu skulu þau greidd úr ríkissjóði, og þóknun réttargæslumanns A, M-kvk-ef G-kvk-ef hdl., 150.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þóknun réttargæslumanns B, S-kvk-ef M-kvk-ef H-kvk-ef hdl., 263.550 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, skal greidd úr ríkissjóði.

A-kk-nf Í-kk-nf

Á-kk-nf M-kk-nf

U-kvk-nf G-kvk-nf