S-445/2013

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 15. október 2013, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 4. júní 2013, á hendur G-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Ásgarði 5, Reykjavík:

I.

Fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa, þriðjudaginn 9. nóvember 2010, að Ásgarði 5 í Reykjavík, haft í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni 141,33 g af marijúana, 2,08 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 90,16 g af kannabislaufum.

Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

II.

Fyrir peningaþvætti með því að hafa um nokkurt skeið fram til þriðjudagsins 9. nóvember 2010, á höfuðborgarsvæðinu, aflað sér ávinnings að fjárhæð 1.561.000 krónur með sölu og dreifingu ótiltekins magns ávana- og fíkniefna.

Er þetta talið varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. og 3. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 7. gr. laga nr. 149/2009, sbr. áður 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 141. gr. laga nr. 82/1998, 2. gr. laga nr. 32/2001 og 4. gr. laga nr. 10/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess jafnframt krafist að ákærða verði gert að sæta upptöku á ofangreindum fíkniefnum samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, og 1.561.000 krónum samkvæmt 1. tölul. 1. mgr. 69. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 149/2009, og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. 1. gr. laga nr. 60/1980, og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Verjandi krefst þess aðallega að ákærða verði ekki gerð refsing í málinu, en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa, sem jafnframt verði bundin skilorði. Þá krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Mánudagskvöldið 8. janúar 2010 voru lögreglumenn við eftirlit við Menntaskólann Hraðbraut við Faxafen í Reykjavík. Höfðu þeir afskipti af tveimur mönnum í bifreið á bifreiðastæði við skólann, en umráðamaður bifreiðarinnar, A-kk-nf P-kk-nf, reyndist vera með 7 g af marijúana í vörslum sínum og hafði verið búið um fíkniefnin í einingar, svo að það var handhægt til sölu. Ónafngreindur maður sem var með A-kk-þgf í bifreiðinni viðurkenndi að hafa ætlað að kaupa af honum fíkniefni. Var A-kk-nf handtekinn og fluttur á lögreglustöð. Lögreglumenn veittu því athygli að farsími, sem hann var með í fórum sínum, hringdi látlaust, auk þess sem smáskilaboð bárust í símann. Gáfu skilaboðin til kynna að A-kk-nf stundaði sölu fíkniefna, en endurrit af þeim er meðal gagna málsins. Við skoðun á símanum kom í ljós að símtöl voru flutt í hann úr síma sem skráður var á ákærða í máli þessu.

Í kjölfarið var ráðist í húsleit á heimili ákærða að Ásgarði 5. Í skýrslu lögreglu kemur fram að ákærði hafi framvísað töluverðu magni af kannabisefni við húsleitina, en efnið hafi verið í herbergi í kjallara hússins. Þá hafi fundist skál með hassolíu í eldhúsi, kistill með 26 pokum af kannabisfræjum í stofuskáp og poki með lítilræði af kannabisefni í skúffu í stofu. Í kjallara hefðu fundist tvær málningarfötur með kannabisleyfum og 85 „zip-lock“ pokar með kannabisleyfum, en mikil kannabislykt hafi verið í kjallaranum. Í skýrslunni kemur einnig fram að ákærði hafi framvísað reiðufé sem geymt hafi verið í skúffum í stofu og svefnherbergi, annars vegar 146.000 krónum og 115.000 krónum sem geymdar voru í tveimur skúffum í stofu og hins vegar 1.100.000 krónum í skúffu í svefnherbergi. Auk þeirra fjármuna sem ákærði vísaði á hafi lögreglumaður fundið 200.000 krónur í skúffu í svefnherbergi. Haft er eftir ákærða í skýrslunni að hann hefði unnið fyrir þessum peningum með erfiðri vinnu. Þá hafi hann sagst hafa farið að selja fíkniefni eftir að hann missti vinnu þegar kreppan skall á, en ekki vita hvað hann hefði selt mikið af fíkniefnum að undanförnu. Kom fram hjá ákærða og sambýliskonu hans að þau væru bæði atvinnulaus, en fengju atvinnuleysisbætur.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu þriðjudaginn 9. nóvember og var skýrslan tekin upp í hljóði og mynd. Ákærði kvaðst eiga þau fíkniefni sem fundust á heimili hans. Hann kvaðst neyta fíkniefna, en einnig hafa selt „smá“. Hann hefði stundað sölu á kannabisefnum í um tvö ár. Þá hefði hann einnig ræktað kannabisplöntur. Að því er varðar peninga sem fundust kvað hann þá ekki alla vera tilkomna við fíkniefnasölu, en „kannski eitthvað smá brot af þeim." Nánar spurður kvað hann um þriðjung fjármunanna, eða 400.000 krónur, þannig tilkomna, en annars væri um að ræða fé sem hann væri búinn að safna á um fjögurra ára tímabili. Hann kvaðst selja kannabisefni fyrir 4.000 krónur hvert gramm. Þá kvaðst hann hafa haft um 400.000 til 500.000 krónur í tekjur af fíkniefnasölu síðan hann missti vinnuna. Hann kannaðist við að hafa látið A-kk-þf P-kk-þf fá kannabisefni og flutt símtöl frá kaupendum yfir í síma hans, en þeir hefðu skipt söluágóðanum til helminga. Hann kvaðst hafa keypt 200 g af kannabisefnum fyrir síðastliðna helgi fyrir rúmlega 400.000 krónur. A-kk-nf hefði fengið 30 g hjá honum til að selja síðdegis daginn áður.

Í málinu liggur fyrir skýrsla lögreglu um athugun á fjármálum ákærða á tímabilinu frá 1. janúar 2007 til og með 9. nóvember 2010. Kemur þar fram að samkvæmt skattframtölum hafi heildartekjur ákærða vegna áranna 2007 til 2010 numið 11.871.877 krónum. Hreyfingar á bankareikningum umfram skráðar tekjur hafi numið 1.145.852 krónum á tímabilinu. Jafnframt kemur fram að hvorki ákærði né sambýliskona hans hafi verið skráð eigendur fasteigna eða verið í forsvari fyrir félög í atvinnurekstri. Þá liggur fyrir yfirlit um hreyfingar á bankareikningi ákærða, þar sem m.a. kemur fram að 11. september 2008 hafi söluandvirði verðbréfa að verðmæti 709.227 krónur verið lagt inn á reikninginn, en sama dag hafi 600.000 krónur verið teknar út af honum.

Við þingfestingu málsins játaði ákærði að hafa haft ávana- og fíkniefni í vörslum sínum, sem í I. kafla ákæru greinir, en neitaði að hafa ætlað efnið til sölu og dreifingar. Þá neitaði ákærði sök samkvæmt II. kafla ákæru. Ákærði gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins og kvaðst hann þá ekki hafa stundað sölu fíkniefna á þessum tíma. Það hefði hann þó gert áður. Lögregluskýrsla ákærða var borin undir hann og kannaðist hann við ummæli sín þar. Hann tók fram að hann teldi skýrslutöku af sér ekki hafa verið sanngjarna, þar sem hann hefði áður verið búinn að sitja í fangaklefa um lengri tíma og verið án matar. Ákærði kvaðst sjálfur hafa ætlað að nota þau fíkniefni sem lagt var hald á við húsleit á heimili hans. Hann kvaðst hafa reykt mikið af kannabisefnum á þessum tíma og gera það enn. Hann kvaðst hafa flutt símtöl sem hann fékk frá fólki sem vildi kaupa kannabisefni í síma A-kk-ef P-kk-ef þar sem hann hefði vitað að A-kk-nf hefði eitthvað að selja.

Ákærði kvað um 1.100.000 krónur af því fé sem lagt var hald á við húsleitina hafa verið sparnað sinn og sambýliskonu sinnar, en um 400.000 krónur hefði verið afrakstur fíkniefnasölu. Sparifé fjölskyldunnar hefði verið geymt í skúffu í svefnherbergi, en þeir peningar sem fengist hefðu við fíkniefnasölu hefðu verið á öðrum stöðum í húsinu. Ákærði kvaðst hafa verið atvinnulaus á þessum tíma og kona hans einnig að mestu. Þau hefðu hins vegar verið búin að safna sparifé um lengri tíma. Kvaðst ákærði hafa tekið peninga út úr hraðbönkum og lagt til hliðar, þar sem honum hefði ekki fundist tryggt að geyma spariféð í banka. Ákærði kvaðst hafa keypt bréf að verðmæti 700.000 krónur í peningamarkaðssjóði árið 2008, en honum hefði ekki fundist ávöxtunin nægileg og hefði hann því selt bréfin um mánuði síðar. Vísaði ákærði í því sambandi til færslna á yfirliti um bankareikning frá 11. september 2008, sem að framan greinir. Hann kvað söluandvirði bréfanna hafa verið hluta af því 1.100.000 króna sparifé sem hann geymdi á heimili sínu.

A-x-x S-x-x, sambýliskona ákærða, bar að þau hefðu geymt sparifé sitt í svefnherbergi á heimili sínu þar sem þau hefðu ekki treyst bankastofnunum eftir að hafa tapað fé í hlutabréfaviðskiptum. Hún kvað þau ákærða hafa búið saman frá árinu 2005 og hefðu þau fljótlega farið að leggja peninga til hliðar. Þá hefði hún átt svolítið sparifé þegar þau hófu sambúð. Vitnið var spurð um fjárfestingar þeirra ákærða í hlutabréfum, en hún kvaðst lítið hafa fylgst með þeim viðskiptum, enda hefðu þau verið á hendi ákærða.

Á-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður gerði grein fyrir rannsókn málsins, en vitnið kom að leit á heimili ákærða og annaðist skýrslutöku af honum í framhaldinu. Vitnið kvað geymslurými í kjallara hússins hafa borið með sér að þar hefði fíkniefnum verið pakkað. Þarna hefðu verið til staðar krukkur og fötur, sem hefðu lyktað af kannabis, auk svokallaðra „zip-lock“ poka með kannabisleyfum. Vitnið var spurt um tilhögun skýrslutöku af ákærða og kvað hann hana hafa að öllu leyti farið eðlilega fram.

Niðurstaða

Við yfirheyrslu hjá lögreglu viðurkenndi ákærði að hafa staðið að sölu fíkniefna um tveggja ára skeið. Við aðalmeðferð málsins kvaðst hann hins vegar ekki hafa stundað sölu fíkniefna á þeim tíma sem húsleit fór fram, þótt hann hefði gert það áður. Hljóð- og myndupptaka af yfirheyrslu ákærða hjá lögreglu liggur fyrir í málinu og verður ekki annað af henni ráðið en að skýrslutakan hafi farið eðlilega fram. Hefur ákærði ekki gefið trúverðugar skýringar á breyttum framburði sínum fyrir dóminum. Þá hefur hann viðurkennt að hafa afhent nafngreindum manni fíkniefni til söludreifingar og að hluti þeirra fjármuna sem fundust við leit á heimili hans hafi verið ágóði fíkniefnasölu. Loks er til þess að líta að nokkurt magn fíkniefna fannst við húsleitina, auk þess sem aðstæður á heimili ákærða báru með sér að þar væru fíkniefni búin til söludreifingar. Samkvæmt framansögðu þykir sannað að ákærði hafi haft í vörslum sínum ávana- og fíkniefni í sölu og dreifingarskyni, sem í ákæru greinir. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt I. kafla ákæru og telst háttsemin þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði bar við aðalmeðferð málsins að 1.100.000 krónur sem hann vísaði lögreglu á í skúffu í svefnherbergi hefði verið sparifé fjölskyldunnar, en ekki afrakstur fíkniefnasölu. Hann viðurkenndi hins vegar að hafa staðið að sölu ávana- og fíkniefna og að annað reiðufé, sem lagt var hald á við húsleitina, hefði verið afrakstur brotastarfsemi hans. Að mati dómsins eru skýringar ákærða á tilurð „sparnaðarins“ ótrúverðugar, en hann kvaðst hafa um langt skeið lagt til hliðar fé sem hann hefði tekið af bankareikningi sínum með úttektum úr hraðbönkum, þar sem hann treysti ekki bankastofnunum. Þá væri hluti fjárins söluandvirði verðbréfa, en viðskipti með þau áttu sér stað rúmum tveimur árum fyrir húsleitina. Jafnframt liggur fyrir að ákærði og sambýliskona hans höfðu þegið atvinnuleysisbætur um nokkurt skeið og þykir ekki líklegt að þau hafi lagt verulega fjárhæð fyrir af þeim tekjum. Samkvæmt öllu framansögðu verður skýringum ákærða að þessu leyti hafnað. Breytir framburður sambýliskonu hans engu þar um, enda vísaði hún að mestu á ákærða í þessu efni. Þykir sannað að þær 1.561.000 krónur sem lögregla lagði hald á í málinu hafi verið ágóði sölu á ávana- og fíkniefnum, sem í II. kafla ákæru greinir. Verður ákærði sakfelldur fyrir peningaþvætti og varðar háttsemi hans við 1. mgr., sbr. 2. mgr. og 3. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er fæddur í desember 1982. Við ákvörðun refsingar skiptir mál að hann gekkst undir viðurlagaákvörðun vegna fíkniefnalagabrots 27. október 2011. Þá var hann, 23. febrúar 2012, dæmdur til 30 daga fangelsisrefsingar, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir umferðar- og fíkniefnalagabrot. Verður refsing ákærða ákveðin sem hegningarauki og skilorðsdómurinn dæmdur upp, sbr. 60. gr., 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Þá verður litið til þess að langt er liðið frá því brotin sem hann er sakfelldur fyrir í málinu voru framin. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Upptæk eru dæmd 141,33 g af marijúana, 2,08 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, 90,16 g af kannabislaufum og 1.561.000 krónur, samkvæmt lagaákvæðum sem í ákæru greinir.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef hdl. vegna vinnu á rannsóknarstigi málsins og við meðferð þess fyrir dómi, 338.850 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Ákærði greiði 56.180 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf I-kk-nf V-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Upptæk eru dæmd 141,33 g af marijúana, 2,08 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, 90,16 g af kannabislaufum og 1.561.000 krónur.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef hdl., 338.850 krónur og 56.180 krónur í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf