S-150/2013

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð föstudaginn 6. febrúar, er höfðað með alls tólf ákærum á hendur alls fjórum einstaklingum, X, Z, Y, og V. Verða ákærur nú raktar en afstöðu ákærðu til hverrar og einnar lýst jafnframt.

Fyrstu ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 2. september 2013 á hendur ákærða V

„fyrir eftirtalin umferðarlagabrot:

A Með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 25. febrúar 2012, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna, (í blóðsýni úr honum mældist kókaín 35 ng/ml, MDMA 425 ng/mg og Metýlfenídat 10 ng/ml) og sviptur ökurétti um Tryggvabraut og Glerárgötu á Akureyri, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans við veitingahúsið Greifann og aka bifreiðinni greinda leið án skráningarnúmera og án þess að nota ökuljós hennar, þrátt fyrir að úti væri nótt og myrkur.

Telst þetta varða við 2. mgr. 32. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr. 63. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

B Með því að hafa miðvikudaginn 22. febrúar 2012, ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti, norður Vesturlandsveg, með allt að 104 kílómetra hraða miðað við klukkustund, eftir vegarkafla við Árvelli á Kjalarnesi, en þar er leyfilegur hámarkshraði 90 kílómetrar.

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. síðari breytingar.“

Ákærði segir að háttsemi sinni sé rétt lýst í ákæru en sakir séu fyrndar.

Aðra ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 2. september 2013 á hendur ákærða X

„fyrir eftirtalin hegningar- og umferðarlagabrot framin á Akureyri og í nágrenni árið 2012:

A Nytjastuldur og umferðarlagabrot. Með því að hafa föstudaginn 24. febrúar 2012 tekið bifreiðina ... í heimildarleysi, þar sem hún stóð fyrir utan Kexsmiðjuna við Hvannavelli á Akureyri og ekið henni í heimildarleysi og sviptur ökurétti og ófær um að stjórna henni vegna töku slævandi lyfja og fíkniefna, (í blóðsýni úr honum mældist kónazepam [sic] 50 ng/ml, MDMa 810 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 2,0 ng/ml) um götur Akureyrar og út fyrir bæinn uns lögreglan fann ákærða á bifreiðinni, þar sem hann ók norður Hringveg í Svalbarðsstrandarhreppi og sinna þar ekki stöðvunarmerkjum lögreglu heldur auka hraðann aka bifreiðinni alltof hratt miðað við aðstæður, uns lögreglu tókst að stöðva akstur hans á bifreiðinni.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 20, 1956 og 3. mgr. 5. gr., 1. mgr. 36., 2. mgr. 44. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með síðari breytingum.

B. Þjófnaðir.

1. Með því að hafa sama dag í þjófnaðarskyni tekið bol að verðmæti 7.900 krónur í versluninni S.., sem staðsett er í verslunarmiðstöðinni Glerártorgi á Akureyri og gert tilraun til að stela honum, en verið hlaupinn uppi af starfsmanni búðarinnar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

2. Með því að hafa sama dag stolið úr bifreiðinni [...], sem stóð á bifreiðastæði við K... við Hvannavelli á Akureyri, framhlið á sambyggðu bílaútvarpi/geislaspilara, sjö geisladiskum, GSM bílahleðslutæki, 417 krónum í smápeningum, sólgleraugum og klemmu á sólskyggni fyrir sólgleraugu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

3. Með því að hafa sama dag brotist inn í íbúðarhúsið að [...]og stolið þaðan 23 myndavélum af ýmsum gerðum, 14 linsum af ýmsum gerðum, fimm flössum, fimm myndavélatöskum, fimm armbandsúrum, þrennum minnislyklum, fjórum minniskortum, auðkennalykli, 3G netpung, 19 CD diskum, hnífi í hulstri Xania, flakkara-Akasa Integral, sjónauka, tölvuskjá, borðtölvu Lite Cooler master, Canon Data Back A, Manfrotto þrífót, þremur hleðslutækjum, sex hleðslurafhlöðum, tvennum heyrnartólum, MP3 spilara af gerðinni Coby, ýmiskonar snúrum fyrir raftæki, hleðslutæki fyrir flakkara, tvennum Pure B100 UV lömpum, skrúfjárnasetti (Tork), smápeningum að fjárhæð 2.804 krónur, umslagi með þremur seðlum frá Zimbabwe, Remington hárklippisetti og fleiri smámunum sem taldir eru upp í gögnum málsins.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

C. Eignaspjöll.

Með því að hafa sama dag skemmt póstkassa í sameign fjölbýlishússins [...], með því að hafa kýlt í kassann og með því brotið hann.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. síðari breytingar.

Einkaréttarkrafa: Í málinu gerir Húsfélagið [...], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 55.000.“

Ákærði játar sök að öðru leyti en því að hann telur umferðarlagabrot það, sem sér sé gefið að sök, fyrnt. Þá hafnar hann bótakröfu.

Þriðju ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 6. september 2013 á hendur ákærðu X og V

„fyrir eftirtalin hegningarlaga- og umferðarlagabrot framin í Reykjavík og Skagafirði árið 2012:

A. Nytjastuldur og umferðarlagabrot.

Með því að hafa miðvikudaginn 22. febrúar 2012, staðið saman að því að taka bifreiðina [...] í heimildarleysi, þar sem hún stóð í miðbæ Reykjavíkur og aka henni til skiptis, sviptir ökurétti, frá Reykjavík að sumarbústað í landi [...], skammt frá meðferðarheimilinu [...], þar sem þeir festu bifreiðina.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. lög nr. 20, 1956 og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

B. Gripdeild.

1. Með því að hafa sama dag á bensínstöð O... við Norðlingaholt í Reykjavík, dælt bensíni á bifreiðina [...] að verðmæti 14.387 krónur og ekið síðan á brott án þess að greiða fyrir bensínið.

Telst þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

C. Þjófnaður.

Með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 23. febrúar 2012, brotist inn í sumarhús í landi [...], skammt frá meðferðarheimilinu [...] og stolið þaðan ýmiskonar handverkfærum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir O... hf., kt. 50269-3249 [sic] bótakröfu á hendur ákærðu að fjárhæð kr. 14.387 auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá 22. 02. 2012, þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Undir rekstri málsins breytti ákæruvaldið þessari ákæru þannig að það féll frá ákæru fyrir brot gegn 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga. Að ákæru svo breyttri játa ákærðu báðir sök, en segja umferðarlagabrot ákærunnar fyrnt. Ákærðu hafna bótakröfu.

Fjórðu ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 10. október 2013 á hendur V

„fyrir þjófnað, með því að hafa sunnudaginn 30. júní 2013 stolið kjötvörum, tveimur svitalyktareyðum og fæðubótarefni, samtals að verðmæti 39.355 krónur, úr versluninni N.. í ...í Reykjavík.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði játar sök.

Fimmtu ákæru gaf ríkissaksóknari út hinn 1. október 2013 á hendur Z, Y og V,

„fyrir neðangreind hegningar- og fíkniefnalagabrot framin fimmtudaginn 23. febrúar 2012 á Akureyri, svo sem hér greinir:

1. Gegn ákærða [V] fyrir rán, með því að hafa í húsnæði F..ehf., að G..ógnað [A] starfsmanni með úðavopni, sprautað einu sinni á hann, skipað [A] að afhenda sér fjármuni úr peningaskúffu og haft á brott með sér 660.000 krónur sem [A] afhenti að hluta og ákærði hrifsaði úr peningaskúffunni að hluta.

Telst þetta varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Gegn ákærða [Y] fyrir hlutdeild í ofangreindu ránsbroti, sbr. ákærulið 1, en til vara hylmingu, með því að hafa veitt meðákærða [V] upplýsingar um ránsstaðinn og lagt honum til úðavopn, mótorhjólahjálm og bakpoka auk þess sem ákærði fékk hluta ránsfengsins í sinn hlut.

Telst þetta varða við 252. gr., sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga, en til vara við 1. mgr. 254. gr. sömu laga.

3. Gegn ákærðu [Z] fyrir hylmingu, með því að hafa í framhaldi af ofangreindu ránsbroti, sbr. ákærulið 1, í útibúi ...bankans að ..., tekið við hluta ránsfengsins, lagt fjármunina inn á bankareikning annars manns og þannig stuðlað að því að halda við ólöglegum afleiðingum brotsins.

Telst þetta varða við 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga.

4. Gegn ákærða [V] fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa í íbúð að [...] haft í vörslum sínum 1,40 g af maríhúana sem lögregla fann við leit.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með áorðnum breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni að haldlögð fíkniefni verði gerð upptæk.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu fyrirsvarsmanns F ehf., kennitala 420702-4930 er þess krafist að ákærði [V] verði dæmdur til að greiða honum kr. 740.066 með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 23. febrúar 2012 þar til mánuður er liðinn frá því bótakrafan var kynnt ákærða, en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001 til greiðsludags.“

Við munnlegan málflutning féll ákæruvaldið frá því atriði að ákærði Y hefði látið meðákærða V úðavopn í té.

Ákærði V játar sök en segist hafa verið með rakspíra en ekki úðavopn. Þá telji hann fjárhæðina hafa verið svolitlu lægri en í ákæru segi. Ákærði samþykkir bótakröfu.

Ákærða Z játar sök.

Ákærði Y neitar sök.

Sjöttu ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 5. maí 2014 á hendur Y og öðrum manni fyrir fíkniefnalagabrot með því að

„hafa sameiginlega verið með í vörslum sínum miðvikudaginn 19. september 2012 á heimili ákærða [...] að [...] 14,35 grömm af maríhúana og 1,41 grömm af tóbaksblönduðu kannabisefni, en efni þessi geymdu þeir á heimili [...] en ákærði [Y] var eigandi þeirra.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.“

Gerð er krafa um að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 26.305, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.

Málinu var skipt þannig að hér kemur eingöngu þáttur ákærða Y til meðferðar.

Ákærði játar sök.

Sjöundu ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 5. maí 2014 á hendur Y

„fyrir fíkniefna- og umferðarlagabrot:

I. Með því að hafa miðvikudaginn 12. desember 2012, verið með í vörslum sínum 5,04 grömm af amfetamíni og 0,39 grömm af maríhúana, þar sem lögreglan hafði afskipti af honum og handtók hann við [...] í [...].

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

II. Með því að hafa sama dag ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti, frá bensínstöð O.. við gatnamót Vífilsstaðavegar og Hafnarfjarðarvegar, suður Vífilsstaðaveg og suður Skeiðarás, þar sem hann stöðvaði bifreiðina í afgirtu porti við [...] í Garðabæ.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 24.200, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákærði játar sök samkvæmt ákærulið I að öðru leyti en því að hann kveðst hafa verið með tvö grömm af amfetamíni en ekki 5,04. Hann neitar sök samkvæmt ákærulið II.

Áttundu ákæru gaf ríkissaksóknari út hinn 18. ágúst 2014 á hendur Y fyrir

„brot gegn valdstjórninni framin á árinu 2012:

1. Með því að hafa sunnudaginn 8. janúar, hótað [B] forstöðumanni ...og [C] ...ráðgjafa, báðum starfsmönnum hjá .... [...], lífláti, er hann viðhafði eftirfarandi ummæli á Facebook samskiptasíðu sinni um starfsmennina, en ummælin vörðuðu opinber störf þeirra: „elsku hjartans gullið mitt .. eg elska tig meira en altt ... ... ... ... ...og [C] og [B] tid sem vinnið hja bla bla bla bla erud daud“.

2. Með því að hafa föstudaginn 20. janúar, í matsal ... á [...], hótað [B] og fjölskyldu hans líkamsmeiðingum, en ákærði sagðist vita hvar [B] og fjölskylda byggju og að þau skyldu passa sig.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði játar sök. Hann tekur fram að hann hafi viðhaft ummælin í miklu tilfinningalegu uppnámi.

Níundu ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 27. ágúst 2014 á hendur Y

„fyrir hegningarlaga- og umferðarlagabrot:

I. Með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 24. maí 2014, flutt skráningarnúmer bifreiðarinnar [...], af gerðinni Subaru yfir á bifreiðina [...], sem var af gerðinni Mercedes Bens, en skráningarnúmer þeirrar bifreiðar höfðu verið innlögð af fyrri eiganda og bifreiðin átti því að vera án skráningarnúmera, þar sem hún stóð á bifreiðastæði við [...], en þar setti ákærði númerin á hana.

Telst þetta varða við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og 1. mgr. 63. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

II. Með því að hafa ofangreinda nótt verið með í vörslum sínum í nefndri Bens bifreið á bílastæðinu við [...], 2,59 grömm af amfetamíni og 4,24 grömm af maríhúana.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrám nr. 27.774 & 27.808, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Ákærði játar sök samkvæmt ákærulið I en tekur fram að verknaðurinn hafi verið mistök sín sem hann hafi vakið athygli lögreglu á. Ákærði neitar sök samkvæmt ákærulið II.

Tíundu ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 4. september 2014 á hendur Y og öðrum manni

„fyrir þjófnað, umferðar- og fíkniefnalagabrot:

I. Með því að hafa laugardaginn 21. júní 2014, staðið saman að því að stela skráningarnúmerum af bifreiðinni [...], sem staðsett var í Hafnarfirði í þeim tilgangi að setja númerin á óskráða bifreið og aka henni þannig frá Reykjavík til Akureyrar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

II. Með því að hafa sama dag, staðið saman að því að setja skráningarmerkin sem þeir höfðu stolið skömmu áður á óskráða bifreið, sem bera átti skráningarnúmerin [...] og gegn [Y] fyrir að aka þeirri bifreið óskráðri og ótryggðri og sviptur ökuréttindum um Nýbýlaveg í Kópavogi.

Telst þetta varða við 157. gr. almennra hegningarlaga og umferðarlagabrot ákærða [Y] við 1. mgr. 48. gr., 1. mgr. 63. gr. og 91. gr. og 92. gr. sbr. 93. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

[...]

IV. Gegn [Y], fyrir að hafa sama dag þar sem lögreglan hafði afskipti af honum á Nýbýlavegi í Kópavogi verið með í vörslum sínum 4,41 grömm af amfetamíni.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim sem lögreglan hafi lagt hald á og tilgreind séu í efnaskrá nr. 28.076, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Málinu var skipt þannig að hér kemur eingöngu þáttur ákærða Y til meðferðar.

Ákærði játar sök.

Elleftu ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 6. október 2014 á hendur Y

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa miðvikudagsmorguninn 3. september 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna, (í blóði mældist amfetamín 1.200 ng/ml, MDMA 675 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 4,1 ng/ml) og sviptur ökurétti ævilangt frá heimili sínu að verslun Hagkaupa við Furuvelli á Akureyri og aftur til baka um Furuvelli og Hvannavelli, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans við Tryggvabraut.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, með síðari breytingum.“

Ákærði játar sök.

Tólftu ákæru gaf lögreglustjórinn á Akureyri út hinn 27. ágúst 2014 á hendur V

„fyrir eftirtalin umferðarlagabrot:

I. Með því að hafa fimmtudaginn 10. júlí 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna, (í blóðsýni sem tekið var úr ákærða mældist amfetamín 110 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 2,6 ng/ml) og sviptur ökurétti ævilangt, vestur Þingvallastræti á Akureyri, uns lögreglan stöðvaði akstur hans á Hlíðarfjallsvegi.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

II. Með því að hafa föstudagskvöldið 25. júlí 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna, (í blóðsýni sem tekið var úr ákærða mældist tetrahýdrókannabínól 1,3 ng/ml) og sviptur ökurétti ævilangt, um Hlíðarbraut og Hörgárbraut á Akureyri, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans vestan við hús Toyota bílasölunnar.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. síðari breytingar.“

Ákærði játar sök.

Málin voru sameinuð og tók ríkissaksóknari við meðferð þeirra af hálfu ákæruvaldsins.

Ákærðu krefjast vægustu refsingar sem lög leyfi.

Málavextir

Ekki þykir ástæða til að rekja málavexti að öðru leyti en þykir skipta máli um þær ákærur þar sem ákærðu neita sök og segjast ekki hafa viðhaft þá háttsemi sem ákært er fyrir.

Fimmta ákæra

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu barst lögreglu tilkynning klukkan 12:06 hinn 23. febrúar 2012 um að yfir stæði rán að G... 12 og væri ræninginn með piparúða. Á leið lögreglu á vettvang barst önnur tilkynning um að maður, með vélhjólahjálm á höfði, hefði farið þaðan brott, og náð um 600 þúsund krónum. Samkvæmt skýrslunni hittist fyrir á vettvangi starfsmaður Fjölumboðsins ehf. og er haft eftir honum að maður hafi komið, með hjálm á höfði, og sprautað á starfsmanninn einhverju sem maðurinn hafi sagt vera piparúða. Þegar þetta hefði verið endurtekið hefði starfsmaðurinn spurt hvers vegna maðurinn gerði þetta, og fengið það svar að hann neyddist til þess þar sem honum og fjölskyldu hans væri hótað. Því næst hefði maðurinn hrifsað fé úr peningaskúffu og hlaupið leiðar sinnar. Í skúffunni hefðu verið milli 600 og 700 þúsund krónur í reiðu fé.

Hinn 25. febrúar 2012 var ákærði V handtekinn. Við yfirheyrslu neitaði hann að hafa komið nálægt ráninu. Hann var yfirheyrður að nýju daginn eftir og kvaðst hann þá vilja greina frá ráninu. Hefði hann verið neyddur til að framkvæma það en sér og fjölskyldu sinni hefði verið hótað. Það hefði gert maður sem hann hefði hitt á gangi í bænum. Kvaðst ákærði vilja taka fram að það hefði ekki verið meðákærði Y sem það hefði gert, en meðákærðu Y og Z hefðu hins vegar sókt ákærða í Varmahlíð miðvikudagskvöldið 22. febrúar og ekið sér til Akureyrar, og hefðu þau verið heima hjá ákærða Y, borðað þar og skemmt sér.

Ákærði sagðist hafa látið manninn, sem hótað hefði sér, fá allan ránsfenginn, um 450.000 krónur.

Ákærði var yfirheyrður að nýju og kvaðst þá vilja breyta framburði sínum. Ekki hefði allur ránsfengurinn runnið til þessa manns sem hefði neytt sig til verksins, sjálfur hefði ákærði fengið um 150.000 krónur. Ákærði var spurður hvar hann hefði verið staddur þegar hann hefði ákveðið að fremja ránið og svaraði hann því til að hann hefði verið heima hjá meðákærða Y ásamt meðákærðu Z og X. Hugmyndin hefði kviknað í umræðum þeirra þar. Kvað ákærði nú að þrýst hefði verið á sig að fremja ránið, en þó ekki verið sagt beint heldur ýjað að því við sig. Kvaðst hann ekki vilja nafngreina þann sem það hefði gert en það hefði verið dökkhærður maður. Eftir ránið hefði ákærði farið rakleitt heim til meðákærðu Z og hún þá verið þar ásamt meðákærða Y og öðrum manni. Hann hefði beðið þau um að telja peningana, og hefðu meðákærða Z og fjórði maðurinn gert það á meðan ákærði og meðákærði Y hefðu verið inni í eldhúsi. Kvaðst ákærði þá hafa fengið 250.000 krónur af ránsfengnum en þessi fjórði maður annað eins. Hefðu öll hin því næst farið út en ákærði orðið einn eftir í húsinu. Síðar í yfirheyrslunni var ákærði nánar spurður um peningana og sagðist hann þá hafa látið meðákærða Y hafa eitt peningabúnt. Hefði honum þókt meðákærði vera ágætismaður og svo hafi ákærði einnig haft í huga að kaupa af honum bifreið, og hafa látið hann fá 80.000 krónur þess vegna.

Ákærði Y var yfirheyrður hjá lögreglu og neitaði aðild að ráninu. Eftir ránið hefði meðákærði V komið heim til meðákærðu Z, þar sem ákærði hefði einnig verið, og hefði meðákærði haft með sér peninga. Hefði ákærði þá vitað að meðákærði V hefði framið ránið, en nánar spurður kvaðst hann þó ekki hafa verið svo viss að hann hefði viljað láta lögreglu vita. Ef hann léti lögreglu vita í hvert sinn sem sig grunaði að lögbrot hefði verið framið, yrði það ærið verk. Ákærði sagði að meðákærði V hefði greitt sér 65.000 krónur upp í bifreið, en ákærði og fjórði maður sem þar hefði verið, D, hefðu svo farið út en skilið meðákærðu V og Z eftir.

Ákærða Z var yfirheyrð hjá lögreglu hinn 26. febrúar og kvaðst þá vita hver hefði framið ránið, en sjálf hefði hún hvorki komið að skipulagningu þess né notið góðs af ávinningi þess. Ákærða sagði að meðákærði V hefði sagt sér að hann hefði ekið stolinni bifreið úr Reykjavík norður í Skagafjörð ásamt meðákærða X. Hún sagði að þeir hefðu verið sóktir í Skagafjörð og svo farið heim til hennar, en þau síðan öll heim til meðákærða Y. Ákærða sagðist hafa verið heima hjá meðákærða Y þegar ránið hefði verið framið.

Ákærða var yfirheyrð að nýju og sagði þá að fyrir ránið hefðu þau meðákærði V verið heima hjá meðákærða Y. Þaðan hefði meðákærði V farið með þeim orðum að hann ætlaði að fara að „vinna“, en það væri orðalag hans um þá iðju að fremja rán eða afla sér fíkniefna. Í þessari yfirheyrslu kvaðst ákærða ekki geta sagt til um hvort ránið hefði verið hugmynd meðákærða V, hann hefði oft eitthvað slíkt á prjónunum. Hún kvaðst ekki vita hvort meðákærði Y hefði vitað hvað meðákærði V hygðist fyrir, en eftir á hefði hann áreiðanlega vitað það. Frekar spurð sagði hún meðákærða Y ekki hafa vitað af ráninu. Meðákærði Y hefði ásamt D ekið sér heim og þangað hefði meðákærði V svo komið eftir ránið, haft fenginn með og byrjað að telja hann á stofuborðinu en gengið illa, svo æstur hefði meðákærði verið. Á meðan peningarnir hefðu verið taldir hefði meðákærði Y verið ásamt D í öðru herbergi að leika sér á leikjatölvu.

Ákærða var enn yfirheyrð hinn 27. febrúar. Sagði hún þá að meðákærði Y hefði látið meðákærða V fá eitthvað sem hefði átt að vera „maze“, eða eitthvað. Þá kvaðst hún muna til þess að bakpoki hefði verið heima hjá meðákærða Y en ekki hvort hann hefði látið meðákærða V fá bakpokann. Heima hjá meðákærða Y hefði verið mikill fjöldi hjálma, sem margir ættu. Kvaðst hún ekki hafa séð meðákærða Y láta meðákærða V fá hjálm. Að morgni hefði verið rætt um ránið. Síðar hefði meðákærði V beðið hana um að koma með sér út en meðákærði Y bannað henni að fara eða sagt að hún ætti að láta meðákærða V fara einan. Meðákærði V hefði svo farið, en hún, meðákærði Y og D hefðu farið heim til hennar. Meðákærði X hefði orðið eftir, „dauður“. Þangað hefði meðákærði V svo komið, opnað bakpokann og byrjað að telja peninga. Fyrst hefðu hún og meðákærði V talið þá en meðákærði Y staðið í stofunni, en svo hefði hann tekið sig til og raðað peningunum í bunka, enda meðákærði V ör og æstur. Ákærða kvaðst ekki hafa séð meðákærða Y fá peninga frá meðákærða V.

Ákærða var nánar spurð hvort meðákærði Y hefði haft eitthvað um það að segja hvar ránið hefði verið framið. Sagði hún ljóst að meðákærði V hefði ekki haft frumkvæðið þar sem hann hefði ekki vitað hvar „G...“ hefði verið til húsa. Kvaðst hún halda að tillagan hefði komið frá meðákærða Y, en það hefði ekki verið rætt markvisst. Þetta hefði verið rætt, en svo hefði þeim umræðum verið hætt.

D var yfirheyrður hjá lögreglu hinn 30. marz 2012. Er haft eftir honum að hann hefði verið heima hjá ákærðu Z ásamt ákærða Y, og þau öll verið í stofunni er ákærði V hefði komið þangað og verið með tösku. Upp úr henni hefði hann tekið peninga og ákærðu Y og V skipt þeim á milli sín. Hefði ákærði Y sett peningana, sem hann hefði fengið, í vasann að því er D minnti. Mjög fljótlega eftir þetta hefðu ákærðu Y og V farið út. Sjálfur hefði D ekki fengið neitt af peningunum og ekki hafa vitað þá hvaðan þeir væru komnir.

Hinn 7. maí 2012 var ákærða V birt bótakrafa Fjölumboðsins ehf. Í bótakröfunni segir meðal annars að fram komi í sjóðsyfirliti, sem fylgir kröfunni, að í sjóði hafi að kvöldi 22. febrúar verið 1.009.628 krónur, en 340.000 krónur í peningaskáp. Auk þess hafi 9.840 krónur verið í sjóði eftir ránið. Sé krafan því 659.788 krónur auk 44.678 króna vegna málskostnaðar, alls 740.066 krónur.

Sjöunda ákæra

Í lögregluskýrslu segir að hinn 12. desember 2012 hafi lögregla fylgzt með ferðum ákærða Y og E á höfuðborgarsvæðinu, vegna grunsemda um að E hygði á fíkniefnakaup. Hafi lögregluþjónar meðal annars séð er þeir ákærði Y og E óku bifreiðinni ... frá Reykjavík, suður Hafnarfjarðarveg til Garðabæjar og hafi ákærði Y verið undir stýri. Hafi lögregla fylgt bifreiðinni eftir þar sem henni hafi verið ekið vestur Vífilstaðaveg og suður Skeiðarás og svo inn í afgirt port bak við ... . Hafi lögreglan þá misst sjónar af henni skamma stund. Þegar hún hafi komið í portið hafi E setið í farþegasætinu en ákærði Y hefði verið staddur inni í svo nefndu iðnaðarbili sem portið hafi heyrt til. Hafi ákærði þá verið handtekinn.

Í málinu er efnaskýrsla nr. 24.200 um efni sem lögregla hafi lagt hald á við rannsókn málsins. Segir þar að lagt hafi verið halda á 0,39 grömm af kannabisefnum og alls 5,04 grömm af amfetamíni.

Níunda ákæra

Samkvæmt lögregluskýrslu voru lögregluþjónar á eftirlitsferð í Kjarnaskógi þegar þeir sáu ákærða Y þar á gangi við annan mann. Þeir ræddu stuttlega við ákærða sem svo hélt áfram för sinni. Tóku lögregluþjónarnir þá eftir svartri bifreið af Benz gerð á bifreiðastæði skammt frá og bar hún skráningarnúmerið ... . Er þeir könnuðu málið frekar kom í ljós að það skráningarnúmer var af bifreið af Subaru gerð. Bifreiðin var ólæst og kveikjuláslyklar í svissi. Segir jafnframt í skýrslunni að þegar bifreiðin hafi verið opnuð hafi fundizt úr henni megn kannabislykt en lyfjabox verið í framsæti. Í því hafi verið pokar sem geymt hafi hvítt duft og tíu hvítar töflur. Hafi bifreiðin því verið tekin og flutt að lögreglustöðinni. Í bifreiðinni hafi verið smurbók sem borið hafi með sér að bifreiðin hafi átt að bera skráningarnúmerið ... . Hafi lögregla haft samband við skráðan eiganda bifreiðarinnar ..., F að nafni, og hafi hún sagt að bifreiðina hefði hún selt ákærða Y fáum dögum áður.

Ákærði Y var kallaður til skýrslutöku vegna málsins og bar hann þá að bifreiðin hefði verið númerslaus og hefði hann því, ásamt félaga sínum, sett á hana númer af Subaru bifreið sem ákærði ætti. Hefði þetta verið gert til að koma í veg fyrir að bifreiðin yrði dregin á brott. Kvaðst ákærði ekki hafa vitað að slíkt væri ólöglegt, þar sem bifreiðin væri kyrrstæð og ekki í notkun. Þá kvaðst hann eiga þau fíkniefni sem lögregla hefði fundið í bifreiðinni. Samkvæmt efnaskýrslum var lagt hald á 2,59 grömm af amfetamíni og 4,24 grömm af maríhúana í bifreiðinni.

Skýrslur ákærðu og framburður vitna fyrir dómi

Fimmta ákæra

Fyrir dómi neituðu ákærðu Z, Y og V öll að tjá sig um sakarefni fimmtu ákæru að öðru leyti en því að hvert um sig ítrekaði fyrri afstöðu sína til sakargifta, ákærðu Z og V játuðu sök en ákærði Y neitaði. Þau ákærðu Z og V kváðust muna óljóst eftir skýrslutökum hjá lögreglu. Ákærði V kvaðst ekki hafa verið í góðu ástandi á þeim tíma og ákærða Z kvaðst ekki geta sagt til um hvort hún hefði sagt satt og rétt frá fyrir lögreglu.

Vitnið D kvaðst muna lítið eftir atburðum þessa tíma og ekki neitt eftir yfirheyrslu sinni hjá lögreglu. Hann kvaðst þó mjög líklega hafa sagt satt og rétt frá í henni.

Sjöunda ákæra

Ákærði Y kvaðst fyrir dómi muna eftir ökuferðinni. E hefði ekið bifreiðinni að því er hann minnti. Nánar spurður kvaðst ákærði ekki geta útilokað að sjálfur hefði hann ekið. Hann hefði verið „dálítið ruglaður á þessu tímabili“. E hefði haft ökuréttindi og því hlyti hann að hafa verið ökumaðurinn.

Aðspurður kvað ákærði öruggt að lögregluþjónninn G þekkti sig í sjón.

Ákærði kvaðst hafa verið með eina pakkningu af amfetamíni og í henni hefðu verið tvö grömm af efninu. Þá hefði hann haft maríhúana. Hina amfetamínpakkninguna, sem lögregla hefði lagt hald á, hefði hann ekki átt.

Vitnið E kvaðst muna eftir ökuferðinni með ákærða Y, en kvaðst ekki muna hvor þeirra hefði ekið, svo langt væri liðið frá þessu. Nánar spurt sagði vitnið að það minnti að það hefði „keyrt mest allan tímann sko“. Kvaðst vitnið „ómögulega“ muna hvor þeirra hefði ekið umræddan spöl, en þó væri líklegt að vitnið hefði ekið því vitnið hefði haft ökuréttindi en ákærði ekki.

Vitnið H lögregluþjónn kvaðst hafa tekið þátt í eftirliti með ákærða og E umrætt sinn og hafa orðið vitni að akstri þeirra. Ákærði Y hefði ekið bifreiðinni og væri enginn vafi á því, en vitnið kvaðst þekkja hann af myndum og fyrri rannsóknum. Þegar lögregla hefði komið að bifreiðinni í ... hefði E verið í farþegasæti.

Vitnið G lögregluþjónn kvaðst hafa fylgt bifreið ákærða Y og E eftir umrætt sinn. Ákærði hefði ekið bifreiðinni. Kvað vitnið engan vafa á því en það þekkti ákærða mjög vel. Við handtöku ákærða hefði hann framvísað þremur fíkniefnapakkningum og þær verið bornar undir hann síðar sama dag.

Níunda ákæra

Ákærði kvaðst hafa átt fjórtán bifreiðir á þessum tíma og þar á meðal Benz bifreiðina sem hefði verið án númera. Hefði hann, til þess að bifreiðin yrði ekki fjarlægð, sett á hana númeraplötur sem hann hefði átt heima hjá sér. Daginn eftir hefði hann áttað sig á því að það hefðu verið „vitlausar númeraplötur“ og hefði hann þá farið á lögreglustöðina og viðurkennt að hafa sett rangar plötur á bifreiðina. Fyrst hefði hann þó talað við lögfræðing sinn og spurt hvort hann ætti ekki að fara til lögreglunnar vegna þessa, og hann sagt honum að gera það. Hefði ákærði farið á lögreglustöðina að eigin frumkvæði í þessu skyni.

Ákærði kvaðst ekki hafa átt fíkniefnin sem fundust í bifreiðinni og ekki vita hver hafi átt þau. Hann hafi ekkert af þeim vitað.

Þegar hann var nánar spurður svaraði hann því til að vel gæti verið að hann hefði átt efnin, hann myndi það ekki. Neitun sín væri á því byggð.

Vitnið G lögregluþjónn sagðist ekki hafa komið að þessu máli í öndverðu en þegar bifreiðin hefði verið komin að lögreglustöðinni hefði verið reynt að hafa upp á eiganda hennar. Þegar í ljós hefði komið að ákærði Y var eigandi hennar, en þegar tilraunir til að hafa uppi á honum hefðu ekki borið árangur, hafi verið ákveðið að leita í bifreiðinni. Hefði þá eitthvað af kannabisefnum komið í leitirnar. Ákærði hefði síðan mætt til skýrslutöku og vitnið séð um hana. Hefði ákærði þar játað að hafa átt efnin.

Einnig báru vitni lögregluþjónarnir I og K en ekki þykir sérstök ástæða til að rekja framburð þeirra hér.

Niðurstaða

Ákærðu X og V bera fyrir sig í nokkurum tilvikum að sakir, sem á þá eru bornar, séu fyrndar. Við munnlegan málflutning var af þeirra hálfu á því byggt að við birtingu fyrirkalls vegna þeirra mála hefði tveggja ára fyrningarfrestur þeirra brota verið liðinn. Fyrning brotanna rofnar við útgáfu ákæru og má um það vísa til dóms Hæstaréttar Íslands í máli nr. 442/2014. Var ekkert brotanna fyrnt þegar ákærur voru gefnar út í september 2013.

Ákærðu, önnur en ákærði Y, játa þá háttsemi sem á þau er borin. Þá játar ákærði Y talsverðan hluta sakargifta. Játningar ákærðu fá næga stoð í gögnum málsins og teljast ákærðu sönn að sök í samræmi við játningar sínar, en háttsemi þeirra er í ákærum rétt færð til refsiheimilda. Miðað verður við að það „úðavopn“ sem ákærði V beitti í ráninu hafi í raun verið rakspíri, en annað hefur ekki verið sannað. Óhætt þykir hins vegar að miða við þá fjárhæð sem byggt er á í ákæru, en hún fær stoð í gögnum sem fylgdu bótakröfu er fylgir lögregluskýrslum málsins, en af hálfu ákærða hefur ekkert verið fært fram til stuðnings því að miða beri við lægri fjárhæð.

Fimmta ákæra

Rakið hefur verið hvernig ákærðu neituðu að tjá sig fyrir dómi. Af lögregluskýrslum, sem ekki voru dregnar til baka fyrir dómi, fæst sú mynd af aðdraganda ránsins að ákærði V, sem framdi ránið sjálft, hafi verið í miklum samskiptum við ákærða Y og meðal annars verið á heimili hans. Verður ráðið að hugmyndin að ráninu hafi verið rædd í millum þeirra ákærðu V, Z og Y. Bendir margt til þess að ákærði Y hafi að minnsta kosti verið með í ráðum og jafnvel lagt til einhvern útbúnað, svo sem hjálm. Framburður þeirra ákærðu Z og V hjá lögreglu þykir þó ekki að öllu leyti skýr um þetta og ekki hafa verið lögð fram áþreifanleg sönnunargögn sem geta tekið af öll tvímæli hér um. Þegar málavextir eru allir vegnir telur dómurinn að ekki hafi alveg verið sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði Y hafi gerzt sekur um hlutdeild í ráninu með einhverjum þeim hætti sem getið er í ákæru og verður hann sýknaður af því atriði. Á hinn bóginn telur dómurinn ljóst að ákærði Y hafi tekið við hluta þess fjár sem fékkst úr ráninu. Þannig lýsti vitnið D því hjá lögreglu að ákærði V hefði komið heim til ákærðu Z og tekið að telja peninga upp úr tösku og þeir ákærði Y hefðu skipt peningunum á milli sín. Fyrir dómi kvaðst D ekki muna eftir yfirheyrslunni en telja mjög líklegt að hann hefði sagt satt og rétt frá. Sjálfur sagði ákærði Y í yfirheyrslu fyrir lögreglu að sig hefði grunað að meðákærði V hefði framið ránið og sagðist hafa þegið hjá honum 65.000 krónur sem greiðslu upp í bifreið. Verður með vísan til alls framanritaðs að telja að ákærða Y hafi hlotið að vera ljóst hvernig í pottinn var búið og féð, sem meðákærði V kom með, var illa fengið. Með þessu hefur ákærði brotið gegn 1. mgr. 254. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eins og honum er til vara gefið að sök í þessari ákæru.

Sjöunda ákæra

Fyrir dómi kvað ákærði Y ekki útilokað að hann hefði sjálfur ekið bifreiðinni, þótt hann teldi E hafa gert það. Sjálfur hefði hann verið „dálítið ruglaður“ á þessu tímabili. Framburður vitnisins E þykir ekki taka af nein tvímæli um það hvor þeirra ók. Á hinn bóginn voru vitnin H og G eindregin í framburði sínum um að þau hefðu séð ákærða aka bifreiðinni. Þá báru báðir að E hefði verið í farþegasætinu þegar bifreiðin hefði verið stöðvuð. Telja verður sannað með vætti lögregluþjónanna tveggja að ákærði hafi í reynd ekið bifreiðinni. Fram kemur í lögregluskýrslu að ákærði hafi við handtöku framvísað kannabisefni og tveimur pakkningum af amfetamíni. Fær þetta stuðning í vætti G lögregluþjóns. Þykir ekkert hafa komið fram sem vekur skynsamlegar efasemdir um þetta og telst þetta sannað. Er ákærði sannur að sök samkvæmt ákærunni og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er í ákæru rétt færð til refsiheimilda.

Níunda ákæra

Ákærði hefur viðurkennt að hafa sett rangar númeraplötur á bifreiðina. Ekkert hefur komið fram í málinu sem styður þann framburð hans að hann hafi farið til lögreglu að eigin frumkvæði til að tilkynna um það, en yfirheyrsla yfir honum fór fram fjórum dögum eftir að lögregla fann bifreiðina. Þá liggur fyrir að bifreiðin var í hans eigu. Við yfirheyrslu hjá lögreglu kvaðst hann eiga þau fíkniefni sem fundust í bifreiðinni og fyrir dómi kvaðst hann ekki geta útilokað það þótt hann myndi það ekki. Ekkert þykir hafa komið fram sem gefur til kynna að málum sé á annan hátt varið. Þykir sök ákærða sönnuð samkvæmt ákærunni en háttsemi hans er rétt færð til refsiákvæða.

Eins og rakið hefur verið játa ákærðu eigin sök að talsverðu leyti. Verður horft til þess við ákvörðun refsingar hvers og eins.

Fallast ber á gerðar upptökukröfur.

Ákærðu eiga öll sakaferil að baki, ákærði Y til muna lengstan. Mun hann hafa hlotið 26 refsidóma, hinn fyrsta í nóvember 1994 en síðast var hann hinn 4. marz 2013 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. a og 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr. 63. gr. umferðarlaga og sviptur ökurétti ævilangt. Þar áður hafði hann hinn 1. júní 2012 verið dæmdur í tíu mánaða fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot, brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga, 19. gr. rgl. nr. 751/2003 og 7. gr. rgl. nr. 822/2004, og var hann þá sviptur ökurétti í fimm ár. Brot sín samkvæmt fimmtu, sjöundu, áttundu og níundu ákæru framdi ákærði fyrir uppsögu beggja þessara dóma og brot sín samkvæmt sjöttu, tíundu, elleftu og tólftu ákæru framdi hann eftir uppsögu dómsins 1. júní 2012 en fyrir uppsögu dómsins 4. marz 2013. Verður honum nú ákveðinn hegningarauki en refsing hans ákveðst fangelsi í átta mánuði, en frá henni ber að draga gæzluvarðhald sem hann hefur sætt óslitið frá 13. nóvember 2014. Þá verður áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting hans.

Ákærði X gekkst í júlí 2009 undir sátt sem fól í sér greiðslu 140.000 króna sektar fyrir brot gegn 45. gr. a umferðarlaga og var jafnframt sviptur ökurétti í eitt ár. Í febrúar 2011 var hann dæmdur í níu mánaða fangelsi fyrir þjófnað, skilorðsbundið í þrjú ár. Hinn 11. febrúar 2012 gekkst hann undir tvær sáttir vegna brots gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga og fólu báðar í sér greiðslu 200.000 króna sektar auk þess sem hann var sviptur ökurétti í tvö ár frá 11. febrúar 2012 og eitt ár frá 11. febrúar 2014 að telja. Hinn 17. apríl 2013 var hann dæmdur til tólf mánaða fangelsisvistar fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a, 1. mgr. 48. og 1. mgr. 71. gr. umferðarlaga, fíkniefnalagabrot, þjófnað og gripdeild. Með dóminum var dæmdur upp skilorðsdómurinn frá febrúar 2011. Hinn 23. október 2013 var hann dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir þjófnað og þjófnaðartilraun, nytjastuld, brot gegn 157. gr. almennra hegningarlaga og 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga og var hann jafnframt sviptur ökurétti ævilangt. Var honum með dómnum ákveðinn hegningarauki. Loks gekkst hann hinn 16. júní 2014 undir sátt sem fól í sér greiðslu 54.000 króna sektar fyrir fíkniefnalagabrot. Brot sín nú framdi ákærði í febrúar 2012 og verður honum því nú ákveðinn hegningarauki. Af hálfu ákærða var á því byggt að hann hefði farið í langtímameðferð vegna fíkniefnanotkunar sinnar og hefði haldið meðferðinni áfram. Verður horft til þessa. Refsing ákærða verður ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Þá verður áréttuð ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Ákærði V var í janúar 2009 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi fyrir þjófnað og nytjastuld en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Í apríl 2011 var hann dæmdur í sex mánaða fangelsi, en fullnustu þriggja mánaða frestað skilorðsbundið í tvö ár, fyrir þjófnað, þjófnaðartilraun, nytjastuld og 1. og 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga og sviptur ökurétti í átján mánuði. Var honum þar ákveðinn hegningarauki en skilorðsdómurinn tekinn upp. Hinn 15. marz 2012 var ákærði dæmdur í sjö mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. og 2. mgr. 45. gr. a, 1. mgr. 48. og 1. mg. 10. gr. umferðarlaga, 17. gr. rgl. nr. 751/2003 sbr. 1. mgr. 64. gr. umferðarlaga, þjófnað, nytjastuld, hlutdeild í nytjastuldi, hylmingu og fíkniefnalagabrot. Var hann jafnframt sviptur ökurétti í fimm ár. Hinn 9. nóvember 2012 var hann dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir þjófnað, þjófnaðartilraun, gripdeild, fíkniefnalagabrot og brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Hinn 4. apríl 2014 var ákærði dæmdur í eins mánaðar fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 48. og 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga og sviptur ökurétti ævilangt. Hinn 2. september 2014 var ákærði dæmdur í fimmtán daga fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 48. og 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga og ævilöng svipting ökuréttar áréttuð. Þá var hann hinn 9. október 2010 sakfelldur fyrir þjófnað en ekki gerð sérstök refsing. Loks var hann hinn 4. apríl 2014 dæmdur til eins mánaðar fangelsis fyrir brot gegn 1. mgr. 48. og 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga og var sviptur ökurétti ævilangt. Brot sín nú framdi ákærði í febrúar 2012, júní 2013 og í júlí 2014. Verður honum nú ákveðinn hegningarauki. Refsing ákærða nú verður ákveðin fjögurra mánaða fangelsi en frá því skal draga eins dags gæzluvarðhald er hann sætti frá 26. til 27. febrúar 2012. Árétta ber ökuréttarsviptingu hans.

Af sakaferli ákærðu Z er þess að geta að hún var hinn 30. október 2013 dæmd í tólf mánaða fangelsi fyrir rán, en fullnustu tíu mánaða af refsingunni frestað skilorðsbundið í tvö ár. Brot sitt nú framdi hún í febrúar 2012 og verður henni því ákveðinn hegningarauki. Fyrir dómi kvaðst hún hafa lokið áfengis- og fíkniefnameðferð, hafa verið allsgáð í sjö mánuði og ætti nú heima á áfangaheimili. Sagði hún sér ganga mjög vel og sækti hún AA fundi og samkomur. Lagði hún fram vottorð áfangaheimilisins, þar sem borið er mikið lof á hana. Dómurinn lítur svo á að ákærða Z hafi með marktækum og árangursríkum hætti unnið að því að snúa lífi sínu til betri vegar og þykir rétt að gera henni ekki sérstaka refsingu að þessu sinni.

Bótakröfur hafa verið raktar. Ekki verður séð að krafa í nafni Olíuverzlunar Íslands hafi verið gerð af neinum aðila sem umboð hafi til slíkrar kröfugerðar af hálfu félagsins og verður þeirri kröfu vísað frá dómi. Á aðrar verður fallizt. Sakarkostnað verða ákærðu dæmd til að greiða eins og í dómsorði greinir, þar á meðal málsvarnarlaun skipaðra verjenda, en þau eru öll ákveðin með virðisaukaskatti. Gætt var ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008.

Af hálfu ákæruvaldsins fór K-kvk-nf B-kvk-nf saksóknari með málið.

Þ-kk-nf D-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði X sæti þriggja mánaða fangelsi. Áréttuð er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Ákærðu Z er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði Y sæti átta mánaða fangelsi. Gæzluvarðhald ákærða frá 13. nóvember 2014 komi til frádráttar refsingunni. Áréttuð er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Ákærði V sæti fjögurra mánaða fangelsi. Frá refsingunni dragist gæzluvarðhald ákærða frá 26. til 27. febrúar 2012. Áréttuð er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða.

Ákærði X greiði 496.000 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., 66.700 króna ferðakostnað hans og 301.331 króna annan sakarkostnað.

Ákærða Z greiði 217.000 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef J-kk-ef hdl.

Ákærði Y greiði 558.000 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 32.885 króna útlagðan ferðakostnað hans, og 163.109 króna annan sakarkostnað.

Ákærði V greiði 558.000 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hrl., 66.700 króna ferðakostnað hans, og 466.016 króna annan sakarkostnað.

Ákærði X greiði Húsfélaginu [...], 55.000 krónur.

Ákærði V greiði F... ehf. 740.066 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 23. febrúar 2012 til 7. júní 2012 en með dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags,

Bótakröfu O.. er vísað frá dómi.

Upptæk skulu gerð 18,98 grömm af maríhúana, 1,41 gramm af tóbaksblönduðu kannabisefni og 12,02 grömm af amfetamíni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.