S-187/2016

Mál þetta, sem tekið var til dóms 16. júní síðastliðinn, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 10. maí 2016, á hendur S-kk-þgf R-kk-þgf G-kk-þgf, kennitala [...], Kirkjulundi 14, Garðabæ, „fyrir

1.

[...] brot á lögum um sölu fasteigna, fyrirtækja og skipa, með því að hafa þann 23. desember 2013 haft milligöngu um kaup og sölu eftirgreindra tveggja fasteigna, annast skjalagerð og áskilið sér þóknun, vegna sölu þeirra, án þess að hafa til þess löggildingu sýslumanns sem fasteignasali.

i. Íbúð að [...], Reykjavík, fastanúmer [...], sem A, kt. [...] seldi B, kt. [...], með kaupsamningi dagsettum 23. desember 2013, sem gerður var af ákærða og undirritaður á heimili hans að [...], Kópavogi, sama dag.

ii. Íbúð að [...], Reykjavík, fastanúmer [...], sem C, kt. [...], seldi A með kaupsamningi dagsettum 23. desember 2013, sem gerður var af ákærða og undirritaður á heimili hans að [...], Kópavogi, sama dag.

Telst þetta varða við 1. mgr. 1. gr., og 16. gr. sbr. 28. gr. laga nr. 99/2004 um sölu fasteigna, fyrirtækja og skipa.

2.

Fyrir fjárdrátt með því að hafa á tímabilinu 23. desember 2013 til 20. febrúar 2014 dregið sér alls 411.200 krónur, sem var hluti greiðslu sem A, lagði inn á bankareikning félags í eigu og undir stjórn ákærða, SRG ehf., kt. [...], nr. [...] í MP banka, vegna kaupa A á fasteigninni [...], sem ákærði hafði milligöngu um kaup og sölu á. Fjármunina átti að nýta til greiðslu kaupverðs og gjalda í tengslum við kaup fasteignarinnar en þá nýtti ákærði í eigin þágu og annarra.

Telst þetta varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3.

Fyrir fjársvik en til vara fyrir fjárdrátt með því að hafa þann 7. apríl 2014 með blekkingum fengið B til að greiða 450.000 krónur inn á bankareikning SRG ehf., nr. [...] í MP banka, með því að vekja hjá B þá hugmynd að um væri að ræða fjárvörslureikning á vegum fasteignarsölunnar [...], sem ákærði starfaði hjá, og að greiðslan, sem var vegna kaupa B á fasteigninni [...], myndi ganga til seljanda eignarinnar A. Fjármunina nýtti ákærði í eigin þágu og annarra.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara við 247. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í málinu gerir A, kennitala [...], þá kröfu að ákærða verði gert að greiða honum bætur að fjárhæð 1.066.315 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. janúar 2014 til 27. janúar 2015, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um greiðslu málskostnaðar.

Ákærði játar sök og samþykkir bótakröfuna. Hann krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Þá tjáði lögmaður kröfuhafa sig um bótakröfuna.

Ákærði hefur játað brot sín skýlaust. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærum.

Ákærði er fæddur í apríl [...]. Með dómi 8. maí 2002 var ákærði dæmdur í 15 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 247. gr. og 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Fékk ákærði reynslulausn 3. júlí 2003 í tvö ár á 225 daga eftirstöðvum refsingar. Með dómi 20. desember 2004 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 173. gr. a almennra hegningarlaga og var gert að sæta fangelsi í þrjú ár og sex mánuði. Var reynslulausn frá 3. júlí 2003 dæmd með. Fékk ákærði reynslulausn 11. september 2006 í tvö ár á eftirstöðvum 420 daga refsingar. Refsing ákærða fyrir þau brot sem hann er nú sakfelldur fyrir þykir hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Fært þykir að ákveða að fresta fullnustu refsingarinnar svo sem nánar greinir í dómsorði.

Ákærði er bótaskyldur og verður dæmdur til að greiða bætur með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði, auk málskostnaðar. Bótakrafan var birt fyrir ákærða 16. desember 2015 og miðast upphafstími dráttarvaxta við það.

Sakarkostnað leiddi ekki af málinu.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, S-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A, kennitala [...], 1.066.315 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. janúar 2014 til 16. desember 2015, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 250.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf H-kk-nf