arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
A-7/2006

Aðfararbeiðni gerðarbeiðanda, sem dagsett er 2. júní 2006, barst dóminum 6. sama mánaðar og var þingfest 14. júní sama mánaðar

Gerðarbeiðandi er Byggðastofnun, kt. 000000-0000, Ártorgi 1, Sauðárkróki.

Gerðarþoli er Fiskverk EK ehf., kt. 000000-0000, Bugðuleiru 2, Höfn. Í aðfararbeiðni er gerðarþoli nefndur EK-Útgerð ehf., en rétt nafn mun vera Fiskverk EK ehf.

Gerðarbeiðandi krefst þess að gerðarþoli verði ásamt öllu sem honum og/eða stjórnendum hans tilheyrir borinn út úr fasteign gerðarbeiðanda að Bugðuleiru 2, fastanúmer FMR 224-5992, eignarhluta 010101, Höfn, Hornafirði með beinni aðfarargerð. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins.

Gerðarþoli hefur hvorki sótt né látið sækja þing þrátt fyrir löglega birt fyrirkall.

Gerðarbeiðandi kveðst hafa orðið hæstbjóðandi í fasteignina Bugðuleiru 2, fastanúmer 224-5992, eignarhluta 010101, Höfn, Hornafirði á framhaldsuppboði hinn 12. október 2005 og hafi sýslumaður gefið út afsal til gerðarbeiðanda hinn 1. febrúar 2006, sem þinglýst hafi verið daginn eftir. Gerðarþoli á uppboðinu hafi verið Fiskverk EK ehf., sem hafi haft með höndum rekstur í húsnæðinu. Með bréfi dagsettu 10. apríl 2006 hafi gerðarþola verið tilkynnt um sölu húsnæðisins og gefinn frestur til 1. júní 2006 til að rýma það. Gerðarþoli hafi ekki sinnt áskorun um rýmingu og hefjist við leyfislaust í húsnæðinu. Gerðarbeiðanda sé því nauðsynlegt að fá úrskurð um útburð hans úr fasteigninni.

Með því að gerðarbeiðandi hefur lagt fyrir dóminn gögn, er sanna rétt hans til nefndrar eignar, verður krafa hans tekin til greina eins og nánar segir í úrskurðarorði, sbr. 78. gr. laga um aðför nr. 90/1989.

Gerðarþoli skal greiða gerðarbeiðanda 40.000 krónur í málskostnað.

R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri kveður upp úrskurðinn.

Úrskurðarorð:

Gerðarþoli, Fiskverk EK ehf., kt. 000000-0000, skal ásamt öllu sem honum og/eða stjórnendum hans tilheyrir, borinn út úr fasteigninni Bugðuleiru 2, fastanúmer 224-5992, eignarhluta 010101, Höfn, Hornafirði.

Gerðarþoli greiði gerðarbeiðanda, Byggðastofnun, 40.000 krónur í málskostnað.

R-kvk-nf B-kvk-nf
L-1/2006

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar fyrr í dag, er höfðað fyrir dómþinginu með beiðni móttekinni 2. ágúst 2006. Málið var þingfest í dag.

Sóknaraðilar eru A, kt. 000000-0000, [heimilisfang], C, kt. 000000-0000, [heimilisfang], D, kt. 000000-0000, [heimilisfang], E, kt. 000000-0000, [heimilisfang] og F, 000000-0000, [heimilisfang].

Varnaraðili er B, kt. 000000-0000, [heimilisfang].

Endanlegar dómkröfur sóknaraðila eru þær að varnaraðili verði sviptur fjárræði. Þá krefst skipaður talsmaður sóknaraðila þóknunar.

Af hálfu varnaraðila er ekki haldið uppi vörnum í málinu. Skipaður verjandi varnaraðila krefst þóknunar.

Sóknaraðilar byggja aðild sína á a-lið 7. gr. lögræðislaga nr. 71/1997, en A er maki varnaraðila og C, D, E og F börn málsaðila.

Í beiðni sóknaraðila kemur fram að varnaraðili hafi dvalið á heilabilunardeild Heilbrigðisstofnunar X í eitt ár vegna Alzheimer sjúkdóms. Hún sé haldin miklum elliglöpum og geri sér litla grein fyrir daglegum hlutum og sé ekki fær um að fara með fjármál sín. Í eigu varnaraðila og sóknaraðilans A sé íbúð að [heimilisfang]. Sóknaraðili A hafi nú keypt aðra og hentugri íbúð að [heimilisfang] og sett íbúðina að [heimilisfang] í sölu. Þar sem varnaraðili sé ófær um að fara með fjármál sín beri nauðsyn til þess að hún verði svipt fjárræði og henni skipaður fjárhaldsmaður til að gæta hagsmuna hennar, m.a. við sölu á íbúðinni.

Sóknaraðilar byggja kröfu sína á því að varnaraðili sé ófær um að fara með fjármál sín vegna andlegs heilsubrest og vísa þar um til vottorðs Ó-kk-ef S-kk-ef læknis á Heilbrigðistofnun X.

Í vottorði fyrrgreinds læknis dags. 27. júní 2006 segir m.a.:

“Hér með vottast að B hefur verið inniliggjandi á Heilabilunardeild Sjúkrahússins á X í eitt ár vegna Alzheimer sjúkdóms. Hún er vegna andlegs ástands ófær um að taka ákvarðanir um fjárhagsmál sín og þar á meðal varðandi sölu á íbúð þeirra hjóna.”

Sóknaraðilar byggja kröfu sína á a lið 4. gr. lögræðislaga nr. 71/1997.

Verjandi varnaraðila mótmælti ekki kröfu sóknaraðila um að varnaraðili verði sviptur fjárræði og tók undir að nauðsynlegt væri að honum verði skipaður fjárhaldsmaður til að fara með fjármál hans þar sem varnaraðili væri ekki fær um það sjálfur.

Dómarinn telur einsýnt af því sem rakið hefur verið og með vísan til gagna málsins að öðru leyti að varnaraðili sé alls ófær um að fara með fjármál sín og beri því með vísan til a-liðar 4. gr. lögræðislaga að fallast á beiðni sóknaraðila um að varnaraðili B verði svipt fjárræði.

Þóknun skipaðs talsmanns sóknaraðila, B-kk-ef G. B-kk-ef hdl., að fjárhæð 62.250 krónur, þ.m.t. virðisaukaskattur og þóknun skipaðs verjanda varnaraðila, J-kk-ef J-kk-ef hdl. að fjárhæð 62.250 krónur, þ.m.t. virðisaukaskattur, greiðist úr ríkissjóði, sbr. 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga nr. 71/1997.

Úrskurðarorð:

Varnaraðili, B, kt. 000000-0000, er svipt fjárræði.

Þóknun skipaðs talsmanns sóknaraðila, B-kk-ef G. B-kk-ef hdl. og skipaðs verjanda varnaraðila, J-kk-ef J-kk-ef hdl., hvor um sig að fjárhæð 62.250 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

R-kvk-nf B-kvk-nf
L-2/2006

Með beiðni, sem barst dóminum 27. nóvember 2006, hefur sóknaraðili, A, kt. 000000-0000, [heimili] krafist þess að varnaraðili, sonur hennar B, kt. 000000-0000, hjúkrunarheimilinu X verði sviptur fjárræði. Málið var þingfest og tekið til úrskurðar í gær.

Dómkröfur sóknaraðila eru þær að varnaraðili verði sviptur fjárræði. Þá krefst skipaður talsmaður sóknaraðila þóknunar.

Af hálfu varnaraðila er ekki haldið uppi vörnum í málinu. Skipaður verjandi varnaraðila krefst þóknunar.

Í beiðni sóknaraðila kemur fram að varnaraðili hafi dvalist á hjúkrunarheimilinu X síðan í júlí sl. Þar áður hafi varnaraðili dvalið að vistheimilinu að Sólheimum í Grímsnesi í yfir 20 ár og þar áður á Skálatúnsheimilinu frá þriggja ára aldri. Í beiðninni kemur fram að B sé með Down's syndrome og einnig flogaveiki og geri sér ekki grein fyrir verðgildi fjármuna. Samkvæmt vottorði B-kk-ef F-kk-ef læknis á heilsugæslunni á X geti B alls ekki vegna sjúkdóms síns séð um eða ráðstafað fjármunum sínum sjálfur.

Í framlögðu vottorði B-kk-ef H-kk-ef F-kk-ef læknis dags. 13. nóvember sl. segir: “B er nú vistmaður á hjúkrunarheimilinu X. Hann lagðist hér inn 10. júlí sl. og hefur dvalið hér síðan. Undirritaður hefur skoðað B og kynnst honum. B er með Downs syndrome og einnig flogaveiki. Á mjög erfitt með að tjá sig og segir einungis eitt og eitt orð stöku sinnum. Undirritaður telur að B geti alls ekki, vegna síns sjúkdómsástands, séð um eða ráðstafað sínum fjármunum sjálfur.”

Um lagarök vísar sóknaraðili til 4. gr. a liðar lögræðislaga nr. 71/1997.

Verjandi varnaraðila mótmælti ekki kröfu sóknaraðila um að varnaraðili verði sviptur fjárræði og tók undir að nauðsynlegt væri að honum verði skipaður fjárhaldsmaður til að fara með fjármál hans þar sem varnaraðili væri ekki fær um það sjálfur.

Dómarinn telur einsýnt af því sem rakið hefur verið og með vísan til gagna málsins að öðru leyti að varnaraðili sé alls ófær um að fara með fjármál sín og beri því með vísan til a-liðar 4. gr. lögræðislaga að fallast á beiðni sóknaraðila um að varnaraðili B verði sviptur fjárræði.

Þóknun skipaðs talsmanns sóknaraðila, T-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef hdl. og skipaðs verjanda varnaraðila, J-kk-ef J-kk-ef hdl., hvor um sig að fjárhæð 62.250 krónur, þ.m.t. virðisaukaskattur, svo og útlagður kostnaður talsmanns sóknaraðila að fjárhæð 11.972 krónur greiðist úr ríkissjóði, sbr. 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga nr. 71/1997.

Úrskurðarorð:

Varnaraðili, B, kt. 000000-0000, er sviptur fjárræði.

Þóknun skipaðs talsmanns sóknaraðila, T-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef hdl. og skipaðs verjanda varnaraðila, J-kk-ef J-kk-ef hdl., hvor um sig að fjárhæð 62.250 krónur, svo og útlagður kostnaður talsmanns sóknaraðila að fjárhæð 11.972 krónur greiðist úr ríkissjóði.

R-kvk-nf B-kvk-nf
S-131/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 19. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 24. ágúst 2006, á hendur L-kk-þgf S-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Austurvegi 7, Reyðarfirði, “fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 25. júní 2006, á móts við veitingastaðinn Café Kósý að Búðargötu 6, Reyðarfirði, veitt A-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, högg í andlitið með höfðinu, með þeim afleiðingum að hann hlaut glóðarauga og 15 mm skurð á kinnbeini undir vinstra auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20,1981.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Á árinu 2001 gekkst ákærði undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar vegna nytjastuldar, ölvunaraksturs og brots gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Þá gekkst ákærði á árinu 2002 aftur undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar vegna ölvunaraksturs.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur játað brot sitt. Þá er litið til þess að ákærði hefur ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 57.300 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 49.800 krónur, þ.m.t. virðisaukaskattur.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, L-kk-nf S-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 57.300 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., að fjárhæð 49.800 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf
S-140/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 13. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Höfn, útgefinni 30. júní sl., á hendur A-kk-þgf I-kk-þgf, kt. 000000-0000, Bjarnahóli 7, H-kvk-þgf E-kvk-þgf O-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Sandbakka 3, og U-kk-þgf E-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 000000-0000, Höfðavegi 13, öllum til heimilis að á Höfn í Sveitarfélaginu Hornafirði “fyrir líkamsmeiðingar með því að hafa aðfaranótt 8. janúar 2006 um klukkan 06:00 ráðist saman á H-kk-þf Þ-kk-þf Ö-kk-þf H-kk-þf, kennitala 000000-0000, Sogavegi 26 í Reykjavík við fjölbýlishúsið að Sandbakka 3 á Höfn með þeim hætti að ákærða H-kvk-nf barði hann nokkur hnefahögg í andlitið svo hann bólgnaði á vinstri augabrún og vinstra kinnbeini, U-kk-nf Ö-kk-nf skellti útihurðinni á fjölbýlishúsinu að Sandbakka 3 á vinstri framhandlegg H-kk-ef Þ-kk-ef Ö-kk-ef með þeim afleiðingum að ulnarbeinið í vinstri framhandlegg hans brotnaði þvert um miðju og ákærði A-kk-nf sparkaði í hann svo eitt rif, nr. 11 hægra megin, brotnaði.

Teljast brot ákærðu A-kk-ef I-kk-ef og U-kk-ef A-kk-ef R-kk-ef varð við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, en brot ákærðu H-kvk-ef O-kvk-ef varðar við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist, að ákærðu verði dæmd til refsingar.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærða, H-kvk-nf E-kvk-nf O-kvk-nf, játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot hennar rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Við þingfestingu málsins ákvað dómari með heimild í 24. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 að skilja þátt ákærðu frá upphaflega málinu nr. 89/2006 og var máli ákærðu gefið númerið 140/2006.

Ákærða hefur ekki áður gerst sek um refsiverða háttsemi.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærða hefur frá upphafi gengist við broti sínu. Þá er litið til þess að ákærða er ung að árum og hefur ekki áður gerst sek um refsiverða háttsemi. Allt er þetta virt ákærðu til refsimildunar. Á hinn bóginn er litið til þess að árás ákærðu var harkaleg, af litlu tilefni og unnin í félagi með meðákærðu. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en með hliðsjón af því að ákærða hefur ekki áður gerst sek um refsiverða háttsemi rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði sakarkostnað að fjárhæð 16.000 krónur.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærða, H-kvk-nf E-kvk-nf O-kvk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði sakarkostnað að fjárhæð 16.000 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf
S-172/2006

Mál þetta, sem dómtekið var í gær, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Seyðisfirði, útgefinni 6. nóvember 2006 á hendur E-kvk-þgf M-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Hlíðarvegi 1, Seyðisfirði “fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 23. júlí 2006, í samkomusal félagsheimilisins Herðubreið, Seyðisfirði, slegið D-kvk-þf H-kvk-þf P-kvk-þf, kt. 000000-0000, Austurvegi 44b, Seyðisfirði, í andlitið með krepptum hnefa, en ákærða hélt á flösku umrætt sinn, með þeim afleiðingum að hún hlaut tveggja til þriggja sentimetra opið sár rétt ofan við vinstri augabrún.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.

Í málinu gerir E-kvk-nf D-kvk-nf P-kvk-nf hdl., f.h. nefndrar D-kvk-ef H-kvk-ef, kröfu um að ákærða verði dæmd til greiðslu bóta að fjárhæð kr. 129.790,- með vöxtum skv. 16. gr. skaðabótalaga frá 23. júlí 2006 til greiðsludags af framangreindri fjárhæð, fyrir utan að krafist er vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 af útlögðum kostnaði að fjárhæð kr. 6.614,- . Ef greitt verður síðar en 31. ágúst 2006 er gerð krafa um dráttarvexti, skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærða játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærðu, sem á sér stoð í gögnum málsins, sannað að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem greinir í ákæru og er brot hennar rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærða hefur ekki áður gerst sek um refsiverða háttsemi.

Við ákvörðun refsingar er litið til ungs aldurs ákærðu, skýlausrar játningar hennar og þess að hún hefur ekki áður gerst brotleg. Einnig er litið til þess að ákærða hefur sýnt iðrun og leitast við að bæta brotaþola tjón hans með greiðslu bóta. Loks er litið til þess að áverkar brotaþola voru ekki miklir. Allt er þetta virt ákærðu til refsimildunar. Í ljósi framangreinds þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar ákærðu skilorðsbundið í 2 ár frá uppkvaðningu dómsins að telja og skal refsingin falla niður að þeim tíma liðnum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Við þingfestingu málsins var upplýst að ákærða og brotaþoli hefðu gert sátt um greiðslu bóta utan réttar og að bætur hefðu þegar verið inntar af hendi. Af hálfu brotaþola var því fallið frá bótakröfu í ákæru.

Skipaður verjandi ákærðu kvaðst ekki krefjast málsvarnarlauna. Þá hefur af hálfu ákæruvalds hefur ekki verið lagt fram yfirlit yfir sakarkostnað og dæmist hann því ekki.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákvörðun refsingar ákærðu, E-kvk-ef M-kvk-ef G-kvk-ef, er frestað og skal refsingin falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

R-kvk-nf B-kvk-nf
S-173/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 5. desember sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Seyðisfirði, útgefinni 6. nóvember sl., á hendur H-kk-þgf G-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Steinholti 4, Vopnafirði, “fyrir nytjastuld, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 22. júlí 2006, tekið bifreiðina PU-639 í heimildarleysi, þar sem hún stóð í bifreiðarstæði að Miðbraut 21 á Vopnafirði og ekið henni þaðan um götur Vopnafjarðar, uns bifreiðin hafnaði utan vegar við Hafnarbyggð, á móts við kirkjugarðinn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 20/156 og lög nr. 82/1998.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Hinn 15. desember 2005 var útgáfu ákæru frestað skilorðsbundið í 2 ár vegna ætlaðs brots ákærða gegn 217. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur frá upphafi játað brot sitt skýlaust. Þá er litið til ungs aldurs ákærða, en hann er aðeins 16 ára gamall. Með hliðsjón af framangreindu þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Í málinu hefur ekki verið lagt fram yfirlit um sakarkostnað.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákvörðun refsingar ákærða H-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

R-kvk-nf B-kvk-nf
S-182/2006

Mál þetta, sem dómtekið var í gær, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 7. nóvember 2006 á hendur R-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Fögruhlíð 21, Eskifirði og A-kk-þgf B-kk-þgf V-kk-þgf, kt. 000000-0000, Bakkastíg 5, Eskifirði “fyrir líkamsárás, á Eskifirði, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 11. júní 2006, austan við verslunina Sparkaup, Strandgötu 50, í félagi, ráðist á K-x-x F-x-x kennitala 000000-0000, og slegið hann hvor sitt hnefahögg í andlitið, og A-kk-nf B-kk-nf síðan tekið hann hálstaki og fellt hann í jörðina og slegið hann a.m.k. eitt hnefahögg í andlitið og slegið höfði hans við jörðina og ákærði R-kk-nf síðan stappað með fætinum nokkrum sinnum ofan á andlit hans, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut glóðarauga bæði hægra og vinstra megin, bólgu í hlustargang í vinstra eyra, mikið mar og bólgu á og við nef, bein sem liggja á milli augntófta og sáldbeina brotnuðu og það blæddi inn á kinnholur beggja vegna.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Þáttur ákærða var klofinn frá máli nr. S-179/2006 við þingfestingu málsins.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða, sem á sér stoð í gögnum málsins, sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í ákæru og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi.

Við ákvörðun refsingar er litið til ungs aldurs ákærða, skýlausrar játningar hans og þess að hann hefur ekki áður gerst brotlegur. Allt er þetta ákærða til refsimildunar. Á hinn bóginn er litið til þess að atlaga ákærða að brotaþola var hættuleg og hefði hæglega getað valdið enn alvarlegra líkamstjóni en raun varð á. Þá er litið til þess að atlagan var tilefnislaus og gerð í félagi með öðrum. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði, en með hliðsjón af ungum aldri ákærða og þess að hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða hegðun þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 72.250 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 62.250 krónur, þ.m.t. virðisaukaskattur.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, R-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 3 mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 72.250 krónur, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hdl., að fjárhæð 62.250 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf
S-48/2006

Mál þetta, sem dómtekið var fyrr í dag, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Seyðisfirði, útgefinni í dag, á hendur T-x-x I-x-x P-x-x, f. 1977 og sagður til heimilis að Georgi Ivanov 15 í Kneja, Búlgaríu, “fyrir skjalafals með því að hafa við landamæraeftirlit á Seyðisfirði þann 4. apríl 2006 framvísað fölsuðu vegabréfi í blekkingarskyni og þannig komið til landsins án gildra ferðaskilríkja eins og nánar er lýst hér á eftir:

Þann 4. apríl 2006 stöðvaði tollgæslan á Seyðisfirði ákærða, en hann hafði komið til landsins með Norrönu frá Færeyjum og þangað frá Hanstholm í Danmörku á bifreiðinni BB 2200Y. Ákærði framvísaði búlgörsku vegabréfi nr. 323489568 útgefnu á A-x-x S-x-x S-x-x fd. 1974 þann 29. nóvember 2001 en vegabréfið reyndist vera falsað með þeim hætti að skipt hafði verið um mynd vegabréfsins og í stað upphaflegrar myndar hafði verið sett mynd af ákærða og bar þannig upplýsingasíðan með sér að ákærði væri réttur handhafi vegabréfsins.

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr. hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Þess er einnig krafist að ofangreint vegabréf nr. 323489568 verð gert upptækt.”

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur frá upphafi gengist við broti sínu og sýnt iðrun. Þá er litið til þess að ákærði er ungur að árum og að ekkert liggur fyrir um það að hann hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Þegar litið er til framanritaðs og með hliðsjón af dómum Hæstaréttar Íslands í málum nr. 450-454/2003 þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Þegar eðli brotsins er virt, hversu alvarlegt það er og litið til almennra varnaðaráhrifa refsinga eru ekki efni til að skilorðsbinda refsingu hans, samanber og fyrrnefnd dómafordæmi Hæstaréttar. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhald ákærða frá 5. apríl 2006.

Fallist er á kröfu ákæruvaldsins um upptöku á ofangreindu vegabréfi.

Enginn sakarkostnaður hefur hlotist af málinu og dæmist hann því ekki.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, T-x-x I-x-x P-x-x, sæti fangelsi í 30 daga, en frá refsingunni dregst gæsluvarðhald hans frá 5. apríl 2006.

Upptækt er vegabréf nr. 323489568, útgefið 29. nóvember 2001 til A-x-x S-x-x S-x-x.

R-kvk-nf B-kvk-nf