S-4082/2020

Mál þetta, semvar dómtekið var 7. janúar 2021, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 21. júlí 2020, á hendur: „ X, kt. [...], [...], Reykjavík, fyrir húsbrot, líkamsárás og eignaspjöll með því að hafa, föstudaginn 21. desember 2018, að [...] í Reykjavík, ruðst heimildarlaust inn í íbúð A, kt. [...] og B, kt. [...] og veist að þeim með ofbeldi, tekið A hálstaki, með þeim afleiðingum að hann hlaut mar og yfirborðsáverka á hálsi, og í kjölfarið gripið í framhandlegg B með þeim afleiðingum að hún hlaut mar, sár og yfirborðsáverka á framhandlegg. Jafnframt með því að hafa slegið með krepptum hnefa í útidyrahurð íbúðarinnar með þeim afleiðingum að skemmdir urðu á hurðinni.

Mál nr. [...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr., 231. gr. og 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrö f ur:

1. S-kk-nf B-kk-nf, lögmaður, gerir þá kröfu f. h. A, kt. [...], hér eftir nefndur kröfuhafi, að ákærði verði dæmdur til að greiða kröfuhafa miskabætur samtals að fjárhæð kr. 1.000.000, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 21.12.2018, og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti, samkvæmt 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða kröfuhafa skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 50.000, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá og með þeim degi þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar.

2. S-kk-nf B-kk-nf, lögmaður, gerir þá kröfu f. h. B, kt. [...], hér eftir nefndur kröfuhafi, að ákærði verði dæmdur til að greiða kröfuhafa miskabætur samtals að fjárhæð kr. 5 00.000, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 21.12.2018, og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti, samkvæmt 1. mgr. 6. gr., laga nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða kröfuhafa skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 2.783, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá og með þeim degi þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar.“

Við upphaf aðalmeðferðar var að hálfu brotaþola fallið frá einkaréttarkröfum þeirra. Þá var af hálfu ákæruvaldsins fallið frá refsikröfu vegna brots gegn 231. og 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Jafnframt breytti ákærði afstöðu sinni til sakarefnisins og játaði sök samkvæmt ákæru eins og henni hafði verið breytt, þ. e. játaði brot gegn 217. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði krefst þess aðallega að refsing hans verði felld niður en til vara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Loks gerir verjandi ákærða kröfu um hæfilega málsvarnarþóknun sér til handa er greiðist úr ríkissjóði.

I

Ákærði hefur fyrir dómi játað skýlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæru og er játningin studd sakargögnum. Að þessu virtu eru efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og tjáði ákærandi og verjandi ákærða sig sérstaklega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Samkvæmt því sem að framan greinir verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er brotið þar réttilega heimfært til refsiákvæða.

II

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 19. júní 2020, gekkst ákærði undir sektargerð lögreglustjóra 22. janúar 2020. Brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir telst vera hegningarauki vegna sektargerðarinnar, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Málsgögn benda til þess að ákærði hafi verið undir töluverðum áhrifum áfengis þegar atvik gerðust. Ber hann engu að síður refsiábyrgð vegna háttsemi sinnar, sbr. 17. gr. laga nr. 19/1940. Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt, lýst yfir iðrun, leitast við að bæta fyrir brot sitt og gripið til ráðstafana til að minnka afleiðingar brotsins fyrir brotaþola til frambúðar. Í því skyni áætlar hann að flytja úr húsnæði sínu en brotaþolar búa í sama fjölbýlishúsi og ákærði. Verður því við ákvörðun refsingar litið til 8. tl. 1. mgr. 70. gr. laga nr. 19/ 1940 til refsimildunar. Þá verður einnig litið til þess að um eitt og hálftár leið frá því atvik málsins gerðust þartil ákæra var gefin út. Verður, þegar horft er til umfangs málsins, að telja að meðferð þess hafi dregist óhæfilega enákærðaverðurekki um þann drátt kennt. Með vísan til málsatvika, verður ekki á það fallist að forsendur séu tilað láta refsingu ákærða niður falla samkvæmt til 2. m gr. 74. g r. eða 75. g r. sömu laga. Verður ákvörðun refsingar ákærða frestað skilorðsbundið í tvö ár frá uppsögu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins þar með talin málsvarnarþóknun skipaðs verjanda hans, H-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, 3 5 0.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti og 84.600 krónur í sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kk-nf G-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Frestað er ákvörðun refsingar ákærða, X, skilorðsbundið í tvö ár frá uppsögu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, 3 5 0.000 krónur og 84.600 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf(sign)