S-196/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 31. maí 2016, á hendur E-kk-þgf N-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Vesturbraut 9 í Hafnarfirði.

Ákærða er gefin að sök líkamsárás „með því að hafa aðfararnótt laugardagsins 29. ágúst 2015 utan við skemmtistaðinn Hendrix, Stórhöfða 17, Reykjavík, slegið A, kt. 000000-0000, hnefahöggi í andlitið, með þeim afleiðingum að hann kjálkabrotnaði.“

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verður dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er höfð uppi í málinu einkaréttarkrafa. Samkvæmt henni er þess krafist að ákærða verði gert að greiða A 1.477.337 krónur í bætur ásamt tilgreindum vöxtum. Þá er krafist málskostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu og hann var 19 ára gamall þegar hann framdi brot sitt. Með sérstakri hliðsjón af þessu, sbr. 4. og 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, og að teknu tilliti til þess að um tilefnislausa árás var að ræða þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga. Er fullnustu hennar frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Skaðabótakrafa A nemur svo sem fram er komið 1.477.337 krónum. Krafist er miskabóta samkvæmt 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð 1.000.000 króna, þjáningabóta að fjárhæð 361.800 krónur og bóta vegna sjúkrakostnaðar að fjárhæð 115.537 krónur. Ákærði hefur samþykkt kröfu um bætur vegna sjúkrakostnaðar, en krefst lækkunar á bótakröfu að öðru leyti. Brotaþoli á samkvæmt tilvitnuðu lagaákvæði rétt til miskabóta úr hendi ákærða. Að teknu tilliti til afleiðinga líkamsárásarinnar eru miskabætur ákveðnar 500.000 krónur. Samkvæmt 1. mgr. 3. gr. skaðabótalaga, sbr. 2. gr. laga nr. 37/1999, skal greiða þjáningabætur fyrir tímabilið frá því að tjón varð þar til heilsufar tjónþola er orðið stöðugt, 1.300 krónur fyrir hvern dag sem hann er rúmfastur og 700 krónur fyrir hvern dag sem hann er veikur án þess að vera rúmfastur. Krafa brotaþola um þjáningabætur tekur til þess að hann hafi verið veikur án þess að vera rúmfastur í 201 dag, nánar tiltekið frá 29. ágúst 2015 til 27. mars 2016, en þann dag hafi síðasta aðgerðin sem hann þurfti að gangast undir vegna líkamsárásarinnar verið framkvæmd. Segir um þetta í greinargerð brotaþola að kjálkabrotið hafi haft veruleg óþægindi í för með sér fyrir hann. Hann hafi verið með vír í kjálkanum í sex vikur á meðan brotið var að gróa. Hann hafi fundið fyrir miklum höfuðverk og svima fyrst eftir árásina og átt erfitt með svefn. Í fyrirliggjandi læknisvottorði, sem lögregla aflaði, kemur fram að kjálkaskurðlæknir hafi ákveðið „að setja víra til að halda tönnunum saman og styðja við fremra brotið og vera á fljótandi fæði næstu 3-4 vikurnar og sjá hvort ekki væri hægt að meðhöndla þetta án aðgerðar.“ Frekari gögn til stuðnings kröfu um þjáningabætur hafa ekki verið lögð fram. Á grundvelli þ essa verður fallist á rétt brotaþola til þjáningabóta í sex vikur en þessum kröfulið hafnað að öðru leyti. Samkvæmt þessu og að teknu tilliti til 1. mgr. 15. gr. skaðabótalaga verður þessi kröfuliður tekinn til greina með 77.280 (42 x 1.840) krónum. Í ljósi afstöðu ákærða til kröfu um bætur vegna sjúkrakostnaðar verður hún að fullu tekin til greina. Samkvæmt framansögðu verður ákærða gert að greiða brotaþola 692.817 krónur í skaðabætur. Um vexti fer svo sem í dómsorði greinir, en ekki verður séð að bótakrafan hafi verið birt ákærða fyrr en 15. júní 2016. Þá verður ákærða gert að greiða brotaþola málskostnað, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og þykir hann að teknu tilliti til virðisaukaskatts hæfilega ákveðinn 210.800 krónur.

Sakarkostnaður samkvæmt framlögðu yfirliti sækjanda nemur 28.000 krónum og verður ákærða gert að greiða hann ásamt þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 86.800 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf N-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 692.817 krónur í bætur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 500.000 krónum frá 29. ágúst 2015 til 1. september sama ár, af 501.877 krónum frá þeim degi til 4. sama mánaðar, af 505.487 krónum frá þeim degi til 11. sama mánaðar, af 519.144 krónum frá þeim degi til 6. október sama ár, af 542.790 krónum frá þeim degi til 6. nóvember sama ár, af 565.690 krónum frá þeim degi 29. sama mánaðar, af 642.970 krónum frá þeim degi til 4. mars 2016, af 655.330 krónum frá þeim degi til 17. sama mánaðar, af 692.817 krónum frá þeim degi til 15. júlí sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, og 210.800 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 114.800 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 86.800 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf