S-13/2007

Mál þetta, sem var þingfest þann 29. nóvember sl. og dómtekið þann 10. maí sl., hefur lögreglustjórinn á Selfossi höfðað með ákæru á hendur X, kt. 000000-0000, Hverfisgötu 58a, Reykjavík, Á-kvk-þgf O-kvk-þgf R-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Starengi 11, Selfossi, og Z, kt. 000000-0000, Hraunbæ 178, Reykjavík,

I.

„gegn ákærða X fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni

með því að hafa mánudaginn 5. júní 2006 haft í vörslu sinni 1,78 grömm af amfetamíni, sem lögregla fann við leit í hægri buxnavasa hans.

Telst brot ákærða varða við 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. 9. gr. laga nr. 75/1982, sbr. lög nr. 13/1985, sbr. lög nr. 68/2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrárnúmer 9400), en lagt var hald á greind fíkniefni samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

II.

gegn ákærða Z fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni

með því að hafa mánudaginn 5. júní 2006 haft í vörslu sinni 0,16 grömm af kannabisefni, sem lögregla fann við leit í boxi sem ákærði hélt á.

Telst brot ákærða varða við 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. 9. gr. laga nr. 75/1982, sbr. lög nr. 13/1985, sbr. lög nr. 68/2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrárnúmer 9399), en lagt var hald á greind fíkniefni samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

III.

gegn ákærðu Á-kvk-þgf O-kvk-þgf R-kvk-þgf fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni

með því að hafa mánudaginn 5. júní 2006 haft í vörslu sinni á heimili sínu að Starengi 11, Selfossi, 0,50 grömm af amfetamíni sem lögregla fann við leit í veski sem ákærða hélt á, 0,12 grömm af amfetamíni sem lögregla fann í veski í eldhússkáp, 1,01 gramm af kannabisefni sem lögregla fann í vítamínglasi í eldhússkáp og 16,08 grömm af kannabisefni sem lögregla fann í krukku í þvottahúsi hússins.

Telst brot ákærðu varða við 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. 9. gr. laga nr. 75/1982, sbr. lög nr. 13/1985, sbr. lög nr. 68/2001 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist, að ákærða verði dæmd til refsingar og til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrárnúmer 9402 og 9403), en lagt var hald á greind fíkniefni samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

IV.

gegn ákærðu Á-kvk-þgf fyrir brot á vopnalögum

með því að hafa í ofangreint sinn haft í vörslu sinni á heimili sínu að Starengi 11, Selfossi, eina kaststjörnu, einn kasthníf, eitt stunguvopn og eitt bitvopn með 19 sm. löngu blaði sem ekki er ætlað til notkunar við heimilishald eða atvinnu.

Telst brot ákærðu varða við a., b. og e. lið 2. mgr. 30. gr. vopnalaga nr. 16/1998, sbr. 1. mgr. 36. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til að sæta upptöku á einni kaststjörnu, einum kasthníf, einu stunguvopni og einu bitvopni með 19 sm. löngu blaði sem ekki er ætlað til notkunar við heimilishald eða atvinnu. Krafa um upptöku nefndra muna er byggð á 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998, en lögregla lagði hald á þá umrætt sinn samkvæmt 78. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.“

Þáttur ákærðu var skilinn frá máli S-698/2006 og hefur þáttur hennar fengið málsnúmerið S-13/2007, en þáttur ákærða X og ákærða Z, sem mættu ekki fyrir dóm við þingfestingu málsins þrátt fyrir löglega birtingu ákæru á hendur þeim ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærðu fjarstöddum, var tekinn til dóms samkvæmt 1. mgr. 126. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Ákærða kom fyrir dóm 29. nóvember sl. og neitaði sök. Aðalmeðferð fór fram í málinu þann 24. janúar sl. og var fram haldið þann 1. febrúar sl. en þann 10. maí sl. fór framhald aðalmeðferðar fram og var málið að því loknu dómtekið.

Málsatvik.

Eftir hádegi þann 5. júní 2006 voru lögreglumenn við eftirlit á Selfossi þegar þeir höfðu afskipti af bifreiðinni NV-383. Ökumaður bifreiðarinnar, J-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, heimilaði leit í bifreiðinni. Í bifreiðinni fannst ætlað þýfi og á farþega í bifreiðinni, X, fundust ætluð fíkniefni, sem voru síðar greind sem 1,78 grömm af amfetamíni. J-kk-nf og X voru handteknir. Við eftirgrennslan kom í ljós að þeir höfðu dvalið að Starengi 11 á Selfossi. Í þágu rannsóknar málsins var farið þangað. Húsráðandi, ákærða Á-kvk-nf, tók á móti lögreglumönnum og heimilaði leit á heimilinu, bílskúr, lóð og í bifreiðinni BM-392. Að Starengi 11 var einnig viðstaddur Z. Við leit í kassa sem Z hélt á fannst box með ætluðum fíkniefnum, sem reyndust við rannsókn vera 0,16 grömm af hassi. Við leit að Starengi 11 fundust ætluð maríjúanalauf í krukku í þvottahúsi, í eldhússkáp fundust ætluð kannabisefni í vítamínglasi og sex karton af Salem-sígarettum, þar af fjögur sem talin voru ótollafgreidd og sem voru haldlögð. Í sígarettuveski í eldhússkúffu og í sígarettuveski sem ákærða Á-kvk-nf hélt á fannst ætlað amfetamín og í barnaherbergi fundust þrír hnífar sem voru haldlagðir. Rannsóknir á þessum efnum leiddu í ljós að um var að ræða samtals 0,62 grömm af amfetamíni og 17,09 grömm af maríjúana. Barnaverndaryfirvöldum var gerð grein fyrir húsleitinni þar sem tveir ungir drengir áttu heimili að Starengi 11 en þeir voru ekki heima þegar lögreglan bankaði upp á.

Framburðir ákærðu og vitna fyrir lögreglu og fyrir dómi.

Ákæruliður III.

Ákærða Á-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu þann 5. júní 2006. Kvaðst ákærða eiga krukkuna sem fannst með maríjúanalaufum í, vítamínglasið með „skúnkinum“, en kvaðst ekki hafa séð vítamínglasið, hún kvaðst einnig eiga fíkniefnin sem fundust í sígarettuveski í eldhússkúffu en það væri eitthvað gamalt sem búið væri að liggja í veskinu. Taldi hún það vera amfetamín eða kókaín. Þá kvaðst ákærða eiga fíkniefnin sem fundust í sígarettuveski sem hún hélt á þegar lögreglan gerði húsleit á heimili hennar en þau fíkniefni hefði hún fengið gefins á Kringlukránni seinnipartinn deginum áður. Aðspurð hvers vegna hún hefði verið með þessi efni á sér kvaðst ákærða hafa verið óheppin. Spurð um fíkniefnaneyslu sína svaraði ákærða að hún hefði prófað þetta og þetta hefði þvælst í skápana hjá henni og það hefði verið kæruleysi að henda því ekki. Hún hefði aldrei verið neytandi og aldrei keypt efni. Ákærða kvað þá hnífa sem fundust á heimili hennar hafa verið keypta á Ítalíu árinu áður en það væru „Lords of the rings“ minjagripir sem hún hefði flutt inn. Þá kvað ákærða að X, J-kk-nf og E-kk-nf hefðu komið á heimili hennar í morgunsárið eða milli klukkan fjögur og fimm.

Ákærða Á-kvk-nf kom fyrir dóminn. Ákærða sagði svo frá atburðarásinni, allt frá því að lögreglan kom heim til hennar og þar til hún skrifaði undir leitarheimild, að hringt hefði verið í hana um morguninn milli kl. 6 og 7. J-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf hefði hringt í sig um morguninn og spurt hvort hann mætti koma og gera við bifreið sína hjá henni en hún hafi þekkt hann frá því í barnaskóla. Þau hafi þó ekki verið í samskiptum í gegnum tíðina. X og Z, sem komu með J-kk-þgf, hefði hún ekki þekkt fyrir en lítillega kannast við þá. Mennirnir hefðu komið inn á heimilið og gengið þar út og inn í tvo til þrjá klukkutíma. Tveir hafi farið milli kl. 11.00 og 11.30 um morguninn og skilið Z eftir og sagt að hann yrði sóttur síðar. Um kl. 12.30 til 13.00 hefðu tveir lögreglumenn komið að heimili hennar. Hún hefði ætlað að vera eins samvinnuþýð og mögulegt væri. Lögreglumennirnir hefðu sagst vera með tvo menn í varðhaldi sem hefðu sagst vera að koma frá heimili hennar og spurt hvort þeir mættu kíkja inn og hún hefði í sjokki leyft þeim það. Þegar ákærðu var sagt að fíkniefni hefðu fundist á fjórum stöðum á heimili hennar og hún spurð hvort hún gæti tjáð sig um það kvaðst ákærða ekki geta það, og sagðist hún ekki hafa átt fíkniefnin. Er ákærðu var sagt að smáræði af kannabisefni hefði fundist í vítamínglasi sagði ákærða að hún hefði ekki haft hugmynd um þau efni í skápnum. Þegar borin var undir ákærðu spurning í lögregluskýrslu um hvort þetta væri ,,skunkur“, þar sem skráð var að hún hefði svarað svo: „Ég hafði ekki séð þetta vítamínglas, ég á þetta líka“ að hún, kvaðst ákærða ekki hafa svarað þessu svona. Hún hefði sagt við skýrsluritara að hún hefði aldrei séð þetta áður og skýrsluritarinn hafi þá tjáð ákærðu að það yrði einhver að taka þetta á sig vegna þess að hinir þverneituðu fyrir þetta. Ákærða hafi spurt á móti hvort hún yrði þá ekki að taka þetta á sig fyrst þetta hefði verið inni á hennar heimili. Þegar ákærðu var sagt að fundist hefðu 16 grömm af kannabisefni í krukku í þvottahúsi og hún innt eftir því hvort hún kannaðist við það kvaðst ákærða kannast við krukkuna en kvaðst ekki hafa átt efnin. Aðspurð um pínulítið magn af amfetamíni sem hefði fundist í veski í eldhússkáp sagði ákærða að eftir að mennirnir fóru frá henni og hún fór að taka til eftir þá um kl. 11.00 þá hefði hún stungið þessu í „bríaríi“ ofan í sígarettuveski sem var í skúffunni. Aðspurð hvers vegna hún hefði áður sagt að meðákærðu hefðu komið til að laga bílinn úti á plani kvaðst ákærða hafa hleypt þeim inn og hellt upp á kaffi og þeir hefðu verið að rölta í um tvo til þrjá tíma á milli eldhússins og plansins. Aðspurð um efni sem hefði fundist í sígarettuveski sem hún hélt á kvaðst ákærða hafa verið að taka til eftir meðákærðu um 10.30 til 11 um morguninn og að efnið hefði verið skilið eftir eins og margt annað sem hefði komið í ljós, t.d. skúnkurinn í vítamínglasinu, og að hún hefði í „bríaríi“ sett efnið í sígarettuveski sitt, í hugsunarleysi og án þess að vita hvað þetta var. Aðspurð hvers vegna ákærða hefði í skýrslutöku hjá lögreglu sagt að hún hefði verið stödd á Kringlukránni seinni partinn daginn áður og fengið efnið gefins kvaðst ákærða hafa verið í svo miklu sjokki að hún hefði ekki vitað hvað hún sagði.

Ákærða kvaðst aðspurð ekki hafa fylgst með mönnunum eftir að þeir komu heim til hennar. Þeir hefðu farið inn og út af bílaplaninu og fengið sér kaffi inni. Ákærða kvaðst hafa haft um annað að hugsa, hún hefði verið með börnin sín þarna og setið í stofunni. Hún hefði ekki verið að fylgjast með þeim. Aðspurð kvaðst ákærða ekki hafa orðið vör við að mennirnir neyttu fíkniefna. Aðspurð um svar sitt við spurningu lögreglu um hver ætti krukku með maríjúanalaufum í kvaðst ákærða viðurkenna að eiga krukkuna. Ákærða sagði að krukkan hefði ekki verið full af laufum síðast þegar hún vissi. Hún hefði komið af fjöllum þegar lögreglumaður sýndi henni krukkuna og henni hefði brugðið og sagst eiga krukkuna en hún ætti ekki innihaldið. Ákærða kvað lögreglumanninn ekki hafa sýnt henni innihaldið, hann hefði bara haldið á krukkunni fyrir framan hana og síðan stungið henni niður. Aðspurð kvaðst ákærða ekki muna hvort hún hefði verið spurð hvort hún ætti innihaldið. Aðspurð hvort hún vissi hver ætti innihaldið svaraði ákærða að X hefði sagt eftir á að hann ætti það. Aðspurð um svar sitt við spurningu lögreglu um hver ætti skunk sem fannst í vítamínglasi í eldhússkáp, sem ákærða svaraði á þann veg að hún ætti þetta líka en hefði ekki séð þetta vítamínglas áður svaraði ákærða að hún hefði ekki sagst eiga þetta líka. Skýrsluritari hefði sagt ákærðu að allir neituðu að hafa átt þetta og ákærða hefði þá spurt hvort hún yrði þá ekki að taka það á sig þar sem þetta hefði fundist inni á hennar heimili. Aðspurð hverju lögreglukonan hefði svarað sagðist ákærða ekki muna það orðrétt, hvort það hefði verið að einhver yrði að taka þetta á sig. Ákærða kvaðst ekki hafa séð þetta vítamínglas áður og ekki hafa haft hugmynd um hvað væri í því. Henni hefði við yfirheyrsluna ekki verið sýnt ofan í glasið eða hvað var í því. Aðspurð hvort hún gæti skýrt svar sitt við spurningu lögreglu um ætlað fíkniefni sem fannst í sígarettuveski í eldhússkúffu og ákærða svaraði að væri eitthvað gamalt sem væri búið að liggja í sígarettuveskinu, spítt, amfetamín eða kókaín, svaraði ákærða að í taugaveiklun sinni og sjokkinu sem hún hefði verið í hefði hún ekki hugsað um hvað væri hvað þarna og hún hefði komið algjörlega af fjöllum. Hún myndi ekki eftir að hafa svarað að spítt, amfetamín eða kókaín væri í veskinu. Ákærða kvaðst ekki vita hvernig þetta hefði komist þarna ofan í, hvort þeir hefðu verið að fela efnið eins og svo margt annað eins og vítamínglasið. Z E-kk-nf hefði rölt um húsið þegar hann gerði sér grein fyrir því að lögreglan var fyrir utan húsið. Aðspurð um svar sitt við spurningu lögreglu um ætluð fíkniefni sem fundust í sígarettuveski sem ákærða hélt á, þar sem ákærða svaraði svo til að hún hefði verið stödd á Kringlukránni seinnipartinn daginn áður og fengið það gefins, svaraði ákærða að það væri vitleysa. Hún hefði verið í tiltekt um morguninn og stungið þessu þarna ofan í af óvitaskap. Hún hefði ekki gert sér grein fyrir því hvað þetta var. Það hefði verið löngu áður en lögreglan kom, eða örugglega um ellefuleytið, þegar X og J-kk-nf voru nýfarnir. Ákærða kvað efnið hafa verið í litlu hvítu umslagi sem hún hefði rekið augun í en hún hefði ekki kíkt ofan í það. Ákærða sagðist ekki hafa hugsað út í að þetta gæti verið fíkniefni. Aðspurð hvort hún gæti skýrt svar sitt við spurningu lögreglu um hvers vegna hún hefði verið með þessi efni á sér, þar sem ákærða svaraði að það hefði verið óheppni, algjör óheppni, kvaðst ákærða ekki geta það, hún hefði verið í sjokki og ekki vitað hvað hún bullaði. Aðspurð um svar sitt við spurningu lögreglu um að þetta hefði þvælst í skápana hjá henni kvaðst ákærða hafa verið í sjokki og ekki vitað hvað hún bullaði. Hún kvaðst ekki hafa vitað hvort hún hefði verið með einhverja krimma í kring um sig eða hvað hafi verið um að vera, hún hefði verið í algjöru sjokki. Aðspurð um að fram kæmi í lögregluskýrslu að hún hefði ekki óskað eftir verjanda á þessu stigi málsins kvaðst ákærða hafa gert það. Hún hefði spurt hvort það væri ekki henni fyrir bestu að fá sér lögfræðing og hún hafi fengið þau svör að hún gæti alltaf fengið sér lögfræðing seinna. Hún myndi ekki eftir að hafa hafnað því að fá verjanda á þessu stigi málsins. Hún kvaðst margoft hafa spurt lögregluna um það hvort það væri henni ekki fyrir bestu en hún hefði ekki fengið verjanda. Ákærða svaraði því til, aðspurð hvort hún neytti sjálf fíkniefna, að hún væri ekki neytandi, ef hún hefði neytt þeirra áður þá væri það örugglega fyrir um tuttugu árum.

Aðspurð um þá hnífa sem fundust á heimili hennar kvað ákærða þá hafa verið keypta sem skrautmuni fyrir tíu ára gamlan son hennar. Kvaðst hún hafa leyft kaupin á þessu vegna þess að dótið hefði verið svo ódýrt.

R-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, lögreglumaður, kom fyrir dóminn og lýsti atburðarás málsins svo að bifreið hefði verið stöðvuð á Suðurlandsvegi og í honum hefðu verið menn með ætluð fíkniefni. Við eftirgrennslan hefði komið í ljós að þeir höfðu dvalið að heimili ákærðu. Í framhaldi af því hefði lögreglan farið þangað og spurt ákærðu hvort hún vildi heimila leit hjá henni. Ákærða hefði samþykkt það og skrifað undir leitarheimild. Aðspurð hvernig hefði verið umhorfs hjá ákærðu og hvort lögreglan hefði séð einhver merki um fíkniefnaneyslu í húsinu sagði vitnið að það hefði verið snyrtilegt en samt eins og gleðskapur hefði verið í gangi. Aðspurð hvort hún hefði séð einhver merki um fíkniefnaneyslu í húsinu kvað hún lögregluna hafa rekið augun í skeið í eldhúsinu sem var eins og hún hefði verið hituð. Aðspurð hvernig leitin hefði farið fram svaraði vitnið að þau hefðu upphaflega farið tvö á vettvang, hún og annar lögreglumaður, og síðan fengið tvo til aðstoðar og hefði leitin hafist þegar þeir voru komnir. Það hefði verið annar maður í húsinu, karlmaður, og einn lögreglumaður hafi verið yfir honum, vitnið hefði setið yfir ákærðu í eldhúsinu og hinir tveir leitað. Vitnið kvaðst aðspurð hafa séð þegar ætluð fíkniefni fundust. Hún hefði setið við eldhúsborðið ásamt ákærðu og horft á lögreglumanninn sem var að leita í eldhúsinu. Leitin hefði verið gerð að ákærðu ásjáandi í eldhúsinu. Aðspurð um viðbrögð ákærðu sagði vitnið að ákærða hefði ekki munað hvernig skunkurinn sem fannst í vítamínglasi í eldhússkáp hefði verið tilkominn. Síðan hefði fundist hvítt efni í eldhússkúffu í sígarettuveski og ákærða hefði sagst eiga veskið. Vitnið kvaðst ekki muna hvort ákærða hefði gefið frekari útskýringar á því hvernig þetta væri tilkomið í veskinu. Síðan hefði ákærða haldið á einu veski og þar hefði fundist hvítt efni líka. Það hefði ákærða sagt að sér hefði verið gefið á krá í Reykjavík. Aðspurð um frágang efnisins í veskinu sem ákærða hélt á svaraði vitnið að það hefði verið „slag“ innpakkað í plast sem var annaðhvort í botni veskisins eða í hólfi fyrir sígarettukveikjara. Vitnið hefði ekki séð þegar krukkan fannst í þvottahúsinu heldur hefði lögreglumaðurinn sem fann krukkuna komið fram með hana og ákærða kannast strax við krukkuna. Ákærða hefði sagt að þetta væri gömul krukka sem hefði fylgt sér og talaði um að þetta væri bara „gamalt og þurrt“. Aðspurð hvort ákærða hefði átt við kannabisefnin kvað vitnið ákærðu hafa átt við það sem var í krukkunni. Vitnið kvað ákærðu ekki hafa verið hissa eða virst undrandi á þessum efnum sem fundust á heimili hennar. Ákærða hefði ekki munað eftir því sem fannst í eldhússkápnum en með krukkuna þá talaði ákærða um að hún hefði fylgt sér lengi og að hún hefði eiginlega verið búin að gleyma að hún væri þarna inni. Þau hefðu opnað krukkuna til að sjá sjálf hvað væri í henni og ákærða hefði verið ásjáandi þegar það var gert. Aðspurð hvort ekki væri slík lykt af skunki að það leyndi sér ekki hvað um væri að ræða svaraði vitnið að það væri mjög sterk lykt af skunki. Ákærða hefði virst mest hissa yfir fundi efnanna í vítamínglasinu miðað við annað sem þau fundu, eins og hún kannaðist síst við það af efnunum sem fundust. Aðspurð kvaðst vitnið hafa tekið framburðarskýrslu af ákærðu þegar á lögreglustöðina var komið. Þau hefðu komið með ákærðu og Z, sem var hjá ákærðu, niður á lögreglustöð. Hann hefði farið í klefa en hún hefði ákveðið að taka strax framburðarskýrslu af ákærðu. Vitnið sagði aðspurð að ákærða hefði virkað kurteis og róleg og ekkert athugavert við ástand ákærðu. Vitnið neitaði aðspurð að hafa fundist ákærða vera í losti en ákærðu hefði fundist allt málið frekar leiðinlegt og haft á orði að það væri óþægilegt að fá lögregluna svona inn til sín en ákærða hefði allan tímann verið samvinnufús og virst mjög vel með á nótunum. Aðspurð hvort hún myndi eftir að ákærða hefði óskað eftir verjanda við skýrslutöku sagðist vitnið hafa boðið ákærðu verjanda og látið ákærðu velja hvort hún vildi hafa verjanda viðstaddan eða ekki. Vitnið kvaðst alls ekki hafa með neinum hætti dregið úr því.

Aðspurð um þann framburð ákærðu að við skýrslutöku hefði vitnið upplýst að mennirnir sem voru teknir hefðu allir neitað að eiga fíkniefnin og sagt að einhver yrði að taka það á sig svaraði vitnið að hún héldi að ákærða hefði verið fyrst í yfirheyrslunni. Hún myndi ekki eftir að hafa sagt þetta við ákærðu. Vitnið kvaðst ekki muna eftir því orðalagi ákærðu hvort hún yrði ekki að taka þetta á sig þar sem þetta hefði fundist á hennar heimili. Aðspurð kvaðst hún ekki muna eftir því að ákærða hefði talað um að einhverjir aðrir en hún ættu þetta. Kvað hún þá menn sem handteknir voru á Suðurlandsvegi hafa aðeins verið handtekna á grundvelli þeirra efna sem þeir voru með í bílnum og sem fundust á þeim. Þeir hefðu þó verið spurðir um grunnupplýsingar. Aðspurð hvort rætt hefði verið við mennina óformlega eftir leit á heimili ákærðu og fund fíkniefnanna svaraði vitnið neitandi. Kvað hún að skýrsla hefði fyrst verið tekin af ákærðu, síðan af Z en af X og J-kk-þgf daginn eftir. Þau efni sem hefðu fundist við húsleitina heima hjá ákærðu hefðu ekki verið borin undir aðra né um þau rætt áður en skýrsla var tekin af ákærðu.

J-kk-nf G-kk-nf Þ-kk-nf, kt. 000000-0000, lögregluvarðstjóri, kom fyrir dóminn. Aðspurður um atburðarás kvaðst hann hafa verið í eftirliti með R-kvk-þgf B-kvk-þgf á ómerktri lögreglubifreið. Þau hefðu séð aðra bifreið og ákveðið að stöðva hana til að kanna ástand og réttindi ökumanns og fengið til þess merkta lögreglubifreið. Tveir menn hefðu verið í bifreiðinni og komið hefði í ljós að farþegi var með fíkniefni og hníf á sér. Mennirnir hefðu verið handteknir og færðir á lögreglustöð og við nánari athugun hefði komið í ljós að þeir hefðu gist á heimili ákærðu. Þar sem fíkniefni hefðu fundist á mönnunum og þar sem þeir hefðu verið í annarlegu ástandi hefðu þau talið nauðsynlegt að fara heim til ákærðu. Ákærða hefði boðið þeim inn og skrifað undir leitarheimild. Þar sem annar maður, Z, hefði verið á heimilinu hefðu þau fengið tvo einkennisklædda lögreglumenn á staðinn til viðbótar. Tvö börn ákærðu hefðu þá verið úti að leika sér og hefði bróðir ákærðu sótt þau. Við leitina hefðu fundist meint fíkniefni og vopn. Aðspurður um verkaskiptingu svaraði vitnið að R-kvk-nf B-kvk-nf hefði verið með ákærðu inni í eldhúsinu, F-kk-nf hefði verið með Z inni í stofunni, H-kk-nf I-kk-nf hefði leitað í eldhúsi, þvottahúsi og á fleiri stöðum og hann hefði sjálfur leitað í svefnherbergi, baðherbergi og víðar. Aðspurður hvernig hefði verið umhorfs heima hjá ákærðu kvað hann að það hefði verið ljóst um leið og þau komu í íbúðina að þarna hefði verið teiti eða gleðskapur um nóttina og það hefðu verið vínglös á borðum. Ákærða hefði verið mjög þreytuleg og hún og Z borið þess merki að það hefði verið gleðskapur þarna um nóttina. Vitnið sagði að við leitina hefði H-kk-nf I-kk-nf fundið skunk, topp af kannabisplöntu, í vítamínglasi í eldhússkáp, meint amfetamín í veski í skúffu, kannabislauf í krukku inni í þvottahúsi og meint amfetamín í sígarettuhulstri sem ákærða hefði verið með á sér. Vitnið hefði fundið vopn inni í herbergi og einnig hefðu fundist ætluð fíkniefni á Z. J-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa komið fram þegar fíkniefnin fundust og þau þá verið borin undir ákærðu og hún hefði kannast við þessi efni, t.d. kannabislaufin úr þvottahúsinu sem hún hefði sagt að væri gamalt marijúana sem hefði fylgt henni í langan tíma, hún hefði strax kannast við krukkuna. Hún hefði kannast við ætlað amfetamín sem hefði verið í sígarettuveski hennar og hefði sagst hafa fengið það á skemmtistað í bænum. Hún hefði sagt að ætlað amfetamín úr eldhúsinu hefði verið gamalt og eitthvað sem hún hefði verið búin að gleyma. Aðspurður um viðbrögð ákærðu sagði vitnið að hún hefði ekki verið hissa. Það virtist ekki hafa komið henni á óvart að það hefðu fundist fíkniefni í húsinu.

H-kk-nf I-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, nemi í lögregluskólanum og fyrrverandi lögreglumaður, kom fyrir dóminn. Aðspurður um atburðarás svaraði hann því að þau hefðu komið á heimili ákærðu þar sem vitnin J-kk-nf G-kk-nf og B-kvk-nf hefðu verið stödd fyrir. Þau hefðu verið að fara í húsleit og hefðu kvatt fleiri lögreglumenn til aðstoðar. Það hefðu verið tveir aðilar í húsinu, kona og maður. Lögreglan hefði hafið leit og fundið fíkniefni og hnífa. Aðspurt um verkaskiptingu á staðnum kvað vitnið að B-kvk-nf hefði setið með ákærðu við eldhúsborðið, F-kk-nf hefði verið með manninum sem var inni en hann og J-kk-nf G-kk-nf hefðu leitað í húsinu. Hann hefði byrjað að leita í eldhúsinu og J-kk-nf G-kk-nf á öðrum stöðum í húsinu. Aðspurður kvaðst hann hafa fundið kannabisefni, skunk, í vítamínboxi í efri eldhússkáp fyrir ofan borðplötu. Aðspurður hvort efnið hefði verið í einu glasi af mörgum svaraði vitnið að það hefði verið mjög mikið af vítamínum, ginsengi og öðru slíku og glasið hefði verið einhvers staðar í miðjum skápnum. Vitnið kvaðst ekki muna hvort ákærða hefði fengið að sjá ofan í glasið og hvort efnið hefði verið borið undir hana. Aðspurður kvaðst hann næst hafa farið í skúffu sem sneri út að eldhúsborðinu og þar í skúffu neðarlega hefði hann fundið gjafabox og í því sígarettuveski fyrir sígarettupakka og kveikjara við hliðina og þar hefði fundist poki með hvítu efni í, amfetamíni eða kókaíni. Hann hefði stungið þessu strax aftur ofan í boxið og spurt ákærðu hver ætti boxið. Hún hefði sagst eiga gjafaboxið. Hann hefði þá opnað boxið aftur og sýnt ákærðu það sem hann fann í boxinu og borið undir hana. Aðspurður hvort ákærða hefði virst undrandi yfir fundinum jánkaði hann því, „svona til að byrja með.“ Aðspurður kvaðst hann hafa farið næst inn í þvottahús og leitað í öllum skápum hátt og lágt. Vitnið hefði þar fundið glerkrukku, sem var hálffull af kannabisefnum. Vitnið hefði farið með krukkuna fram og ákærða hefði sagst eiga þetta en krukkan hefði fylgt henni lengi og hún hefði ekki vitað af þessu þarna, þetta væri gamalt. Aðspurt hvort vitnið teldi að ákærða hefði átt við krukkuna eða efnin svaraði vitnið að hún hefði átt við efnin. Aðspurt hvort það hefði sýnt ákærðu ofan í krukkuna svaraði vitnið að þetta hefði verið gegnsæ glerkrukka. Hún hefði séð hvað var í krukkunni. Hún hefði þekkt þetta strax, það hefði ekki farið á milli mála. Að lokum hefði hann kannað sígarettuveski sem ákærða hefði notað til að reykja úr og þar í botninum hefði verið lítill poki með hvítu dufti, amfetamíni eða kókaíni. Ákærða hefði sagst eiga efnið og hefði fengið það gefins á Kringlukránni föstudeginum áður. Aðspurður kvað hann að efnið hefði verið í pínulitlum renniláspoka en neitaði að það hefði verið í hvítu umslagi.

Aðspurður um aðkomuna í húsinu þegar lögreglan kom á vettvang svaraði hann því að það hefði legið í loftinu að þar hefði verið gleðskapur kvöldið áður og ákærða og Z hefðu verið frekar þreytt og sjúskuð og vínglös á borðum. Þau hefðu verið með úfið hár, lítið sofin og örlítið dösuð. Kvað hann Z-x-x hafa strax farið að drekka vín en hann kvaðst ekki hafa séð áfengi á ákærðu. Aðspurt hvernig ástand ákærðu hefði verið þegar það kom á staðinn sagði vitnið að því hefði virst ákærða stressuð og vera í svolitlu sjokki yfir þessu en hún hefði verið samvinnuþýð og hefði setið við eldhúsborðið og spjallað við þá inni og komið vel fram. Kvaðst hann hafa fundið öll fíkniefni sem fundust við húsleitina. J-kk-nf G-kk-nf hefði leitað en ekki fundið nein fíkniefni. Aðspurður hvort ákærða hefði gengist við að eiga öll fíkniefnin sem fundust sagði vitnið að það hefði skilið það svo. Hún hefði sagst eiga þessa krukku og það sem í henni var. Hún hefði einnig sagst eiga veskið. Aðspurður hvort hann hefði þá ekki spurt ákærðu frekar um þessa hluti svaraði hann að hann hefði ekki gengið á ákærðu, en hann hefði heyrt þegar hún viðurkenndi að eiga krukkuna og síðan hefði hún sagst eiga veskið í gjafaöskjunni og veskið sem hún var með í höndunum og sagðist hafa fengið á Kringlukránni.

F-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, nemi og fyrrverandi lögreglumaður, kom fyrir dóminn. Kvaðst hann muna eftir að hann og H-kk-nf I-kk-nf hefðu verið kallaðir út til að aðstoða við húsleit á heimili ákærðu. Þegar þeir hefðu komið í húsið hefði litið út innandyra eins og partíhald hefði verið um nóttina, það hefðu verið vínglös á borðinu og eins og fólk hefði verið að skemmta sér. Aðspurður um verkaskiptingu við leitina kvaðst hann aðallega hafa verið að passa Z-x-x og því ekki fylgst með öðrum. Kvaðst hann hafa séð fíkniefnin en ekki þegar þau fundust eða á hvaða stað þau voru. Kvaðst hann hafa heyrt ákærðu neita að eiga fíkniefnin sem fundust við leitina. Hún hefði haldið því fram að hún ætti ekki fíkniefnin og ekki hafa haft hugmynd um að þessi fíkniefni hefðu verið þarna. Aðspurður hvort hann hefði verið annars staðar í húsinu svaraði hann því til að hann hefði verið inni í stofu og þau hin um alla íbúð að leita. Aðspurður um ástand ákærðu þegar hann kom á vettvang með H-kk-þgf kvað hann að hann hefði aldrei séð ákærðu fyrr og viti ekkert hvernig hún sé. Hún hefði virkað á sig eins og hún hefði verið að skemmta sér. Aðspurður hvort hann hefði séð áfengisáhrif á ákærðu svaraði hann að hann hefði fundið lykt af henni.

Z, kt. 0000000-0000, Laufásvegi 65, Reykjavík, kom fyrir dóminn. Kvaðst hann hafa verið niðri í bæ þegar hann áttaði sig á að hann hefði týnt veskinu sínu og hitt stúlku þar og hún keyrt hann heim þar sem hann hefði fundið veskið sitt. Þegar hann hefði komið út aftur og sagt henni frá fundinum hefði hún stungið upp á því að þau keyrðu austur fyrir fjall til að hitta einhverja vini hennar. Aðspurt hvert austur fyrir fjall þau hefðu farið svaraði vitnið að þau hefðu farið beint heim til ákærðu. Það hafi verið um klukkan tvö um nóttina en hann væri annars ekki viss. Aðspurður hvað þau hefðu dvalið lengi heima hjá ákærðu og hvort það hefði verið eitthvert fólk þar fyrir svaraði hann að sig minnti að J-kk-nf og X hefðu verið komnir þar áður, en hann væri þó ekki viss um það. Þeir hefðu allavega komið á svipuðum tíma. Aðspurður hvort ákærða hefði verið á fótum kvaðst hann ætla það. Aðspurður kvaðst hann fyrst hafa hitt J-kk-þf og X hjá ákærðu en hann hefði þekkt X síðan þeir voru börn, J-kk-nf nánast ekki neitt. Aðspurður hvort hann gæti sagt frá því hvað fór fram þarna um nóttina kvað hann að þau hefðu setið inni í stofu, drukkið áfengi, sagt sögur og skemmt sér. Stúlkan sem ók honum austur hefði einnig verið á staðnum en hann kvaðst ekki vita hvenær hún hefði farið, hún hefði ekki verið þarna um morguninn þegar hann vaknaði en hann hefði vaknað um það leyti sem J-kk-nf og X voru að gera við bílinn. Kvaðst hann ekki geta sagt nákvæmlega hvað klukkan hafi verið en búðir hefðu verið opnaðar skömmu síðar því þau fóru út í kaupfélag.

Aðspurður um hvort það hefði komið fram hjá J-kk-þgf og X að þeir hefðu verið með bilaðan bíl kvaðst hann ekki minnast þess. Z kvaðst aðspurður ekki hafa orðið var við fíkniefnaneyslu hjá ákærðu í umrætt sinn. Aðspurður um skriflega yfirlýsingu frá X um að Z hefði átt amfetamín sem fannst við húsleit svaraði vitnið að yfirlýsingin væri röng. Aðspurður hvort hann hefði þekkt ákærðu fyrir kvaðst hann hafa þekkt hana í eldgamla daga en hefði ekki séð hana í fjöldamörg ár. Þá kvað hann að þegar húsleitin hefði farið fram hefðu þau verið þarna tvö, hann og ákærða, en börn hennar verið farin út. Tveir óeinkennisklæddir lögregluþjónar hefðu bankað upp á og síðan hefði bæst í hópinn. Þeir hefðu leitað um allt hús og hefði hann ekki fengið að fylgjast með því, hann hefði verið inni í stofu allan tímann. Aðspurður hvort hann hefði orðið þess áskynja að lögreglan hefði fundið einhver efni þarna inni eða ætluð vopn kvaðst hann hafa orðið hvoru tveggja var.

H-kk-nf J-kk-nf, kt. 000000-0000, Starengi 11, Selfossi, sambýlismaður ákærðu, kom fyrir dóminn. Aðspurður kvað hann þá hnífa sem hald var lagt á, hafa verið keypta á Ítalíu sem skraut og minjagripi. Ekki væri búið að ákveða hvar í íbúðinni ætti að setja þá en þau væru nýflutt að Starengi. Hnífarnir hefðu ekki verið keyptir sem leikföng og ekki sem vopn en eldri drengurinn þeirra hefði áhuga á þessum hlutum.

J-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, Laufásvegi 18a, Reykjavík, kom fyrir dóminn. Aðspurður um það hvenær hann hefði lagt af stað austur á Selfoss frá Reykjavík í umrætt sinn svaraði hann að það hefði verið einhvern tímann eftir miðnætti, og X hefði verið með honum. Ferðinni hefði verið heitið til ákærðu en þau þekktust. Kvaðst hann hafa verið kominn heim til ákærðu um klukkan tvö en hann væri ekki alveg viss en Z og einhver stelpa hefðu verið þar fyrir. Kvað hann þau hafa sest inn og fengið sér bjór. Um morguninn hefði hann fengið að fara í bað og síðan hefði hann farið út að gera við bílinn en rafmagnið hefði leitt út. Síðan hefðu þeir X lagt af stað suður en þeir hefðu þá verið stöðvaðir af lögreglunni. Kvaðst hann ekki hafa orðið var við fíkniefnaneyslu á staðnum. Hann hefði vaknað milli klukkan átta og níu um morguninn og þá farið út til að gera við bifreiðina. Aðspurður um þann framburð ákærðu að þeir hefðu komið í heimsókn um klukkan sex til sjö um morguninn til að gera við bílinn kvaðst hann telja að þeir hefðu verið nokkuð fyrr á ferðinni, sú tímasetning standist ekki. Aðspurður kvaðst hann ekki kunna skýringu á því af hverju fíkniefni hefðu fundist á heimilinu en hvorki X né Z hefðu verið með fíkniefni.

X, kt. 000000-0000, Hverfisgötu 58, Reykjavík, kom fyrir dóminn. Aðspurður kvaðst hann kannast við að hafa skrifað framlagða yfirlýsingu [þess efnis að vitnið ætti kannabisefni sem hefði fundist við húsleit heima hjá ákærðu þann 5. júní 2006 og að lítilræði af amfetamíni sem hefði fundist væri eftir bestu vitund eign Z og að ákærða væri eftir bestu vitneskju hans ekki fíkniefnaeigandi, innskot dómara] og undirritað. Aðspurður hvort yfirlýsingin væri efnislega rétt svaraði hann að hann hefði ritað hana. Aðspurður hvort hann samþykkti þennan texta kvaðst hann ekki sjá sér hag í að svara frekari spurningum. Þar sem skjalið hefði ekki verið lagt fram sem málsgagn á sínum tíma þá sæi hann ekki hvað hann væri að gera fyrir dóminum. Aðspurður um það hvort hann hafi ritað þann texta sem kemur fram á skjalinu kvað hann svo vera.

Kvaðst hann hafa verið í partíi heima hjá ákærðu og eftir því sem hann best viti væri ákærða ósköp venjuleg húsmóðir og það að þeir hefðu haft einhver fíkniefni um hönd hefði ekkert haft með hana að gera. Kannabislaufin sem hefðu fundist heima hjá henni, hafi þau ekki verið færð, hefði hann skilið eftir í þvottahúsinu. Hann kvaðst ekki muna hvort eitthvað smotterí hefði gleymst á borðinu líka. Það væri langt síðan þetta hefði gerst og hann myndi þetta ekki nákvæmlega. Aðspurður hvar í þvottahúsinu hann hefði skilið kannabislaufin eftir kvaðst hann halda að það hafi verið í þvottavélinni, hann myndi það þó ekki alveg. Aðspurður hvort efnið hefði verið í einhverjum umbúðum kvaðst hann ekki vera alveg viss, þau hefðu þó verið í einhverjum plastpoka. Kvaðst hann aðspurður hafa sett efnið inn í þvottahús og gleymt því þar.

Ákæruliður IV.

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu þann 5. júní 2006. Spurð um fjóra ólöglega hnífa sem fundust á heimili hennar svaraði ákærða að þetta væru ,,Lord of the Rings“ minjagripir. Hún hefði keypt þá í skranbúð á Ítalíu þegar fjölskyldan hefði farið þangað árið áður. Hún hefði ekki áttað sig á því að þetta væru ólöglegir hlutir.

Ákærða kom fyrir dóminn. Aðspurð hvað hún gæti sagt um vopn þau sem fundust á heimili hennar sagði ákærða að hún hefði farið með syni sína til Ítalíu árin 2004 og 2005 og að dótið hefði verið keypt í tveimur ferðum þangað sem minjagripir að beiðni sonar hennar. Í hugsunarleysi hefði hún ekki gert sér grein fyrir því að þetta væri ólöglegt og að hún liti ekki á þetta sem vopn. Aðspurð um hvernig innflutningi á hnífunum hefði verið háttað sagðist ákærða hafa flutt hlutina í ferðatösku.

Ákærða kvaðst hafa flutt til Selfoss vorið 2006, um viku til tíu dögum áður en atburðir þessir gerðust. Ekki hafi verið búið að ganga frá í húsinu, svo sem setja upp myndir. Ákærða kvað að hnífarnir hefðu allir verið settir upp á vegg sem minjagripir í gömlu íbúðinni og ætlunin hafi verið sú að koma þeim upp á vegg. Ákærða kvað þá fyrst og fremst hafa verið hugsaða sem skrautmuni. Það hafi ekki verið tilgangurinn að nota hnífana sem vopn og hún liti ekki á þá sem slíka.

R-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn. Aðspurð hvort hún hefði verið viðstödd þegar hnífarnir fundust neitaði hún því. Hún myndi eftir því að ákærða hefði talað um að þeir hefðu verið keyptir erlendis og hún komið með þá hingað heim og þetta hefði tilheyrt ,,Lord of the Rings“ og að ákærða hefði litið á þetta sem leikfangamuni og þeir verið keyptir í þeim tilgangi.

J-kk-nf G-kk-nf Þ-kk-nf lögregluvarðstjóri kom fyrir dóminn. Aðspurður hvort hann kannaðist við framlögð vopn svaraði hann að hann hefði fundið þau inni í barnaherbergi á heimili ákærðu.

H-kk-nf I-kk-nf H-kk-nf, nemi í lögregluskólanum og fyrrverandi lögreglumaður, kom fyrir dóminn. Aðspurður kvaðst hann bera kennsl á framlagða hnífa. Þeir hefðu verið í fyrsta herbergi til hægri þegar komið væri inn í húsið, á ganginum. Aðspurður hver hefði fundið munina svaraði hann að það hefði sennilega verið hann og J-kk-nf G-kk-nf. Aðspurður sagði hann að þeir hefðu verið innan um barnadót í hillum.

F-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, nemi og fyrrverandi lögreglumaður, kom fyrir dóminn. Aðspurður hvort hann bæri kennsl á framlagða hnífa svaraði hann að þeir hefðu víst fundist inni á herbergi hjá syni ákærðu.

H-kk-nf J-kk-nf, sambýlismaður og barnsfaðir ákærðu, kom fyrir dóminn. Kvaðst hann kannast við framlagða hnífa. Þeir hefðu verið keyptir í búðum í San Marínó á Ítalíu sem skraut og minjagripir. Aðspurður hvort þeim hefði verið ætlaður ákveðinn staður á heimilinu svaraði hann að það hefði svo sem ekki verið búið að ákveða það. Þau hefðu verið nýflutt inn og ekkert búið að negla það niður. Benti hann á göt fyrir skrúfur á einum hlutnum. Sagði hann að munina hefði átt að nota sem skrautmuni uppi á vegg. Aðspurður hvort þessi kaup hefðu tengst börnum þeirra, svaraði hann því játandi, þetta hefði verið keypt vegna áhuga hjá syni þeirra en ekki sem leikföng. Þetta væru ekki leikföng þótt þetta væru kannski ekki vopn. Aðspurður hvort þetta hefði þá átt að vera til skrauts í herbergi hjá elsta syninum svaraði hann að það hefði ekki verið búið að ákveða nákvæmlega hvar þetta hefði átt að vera.

Niðurstaða.

Ákæruliður III.

Fyrir liggur að fíkniefni þau sem greinir í ákæru fundust heima hjá ákærðu við húsleit þann 5. júní 2006 en ákærða neitar sök og kveðst hvorki hafa átt efnin né vitað af þeim.

Í skýrslutöku hjá lögreglu þann 5. júní 2006 er skráð að ákærða hafi sagst eiga krukku sem kannabisefni fannst í og kannabisefni sem fannst í vítamínglasi, einnig að hún hafi sagt að amfetamín sem fannst í sígarettuveski í eldhússkúffu hafi verið gamalt spítt, amfetamín eða kókaín, sem væri búið að liggja í veskinu, og að hún hefði fengið amfetamín, sem fannst í sígarettuveski sem hún hélt á, gefins á Kringlukránni daginn áður.

Fyrir dómi dró ákærða framburð sinn hjá lögreglunni til baka og kvaðst hafa verið í svo miklu sjokki að hún hefði ekki gert sér grein fyrir því hverju hún svaraði. Kvað ákærða að rangt væri eftir sér haft í umræddri skýrslu um kannabisefnið í vítamínglasinu. Ákærða kvaðst ekki hafa séð þetta vítamínglas og ekki hafa haft hugmynd um hvað væri í því. Þá kvaðst ákærða eiga krukku sem kannabisefni fannst í en neitaði að eiga innihaldið. Um amfetamín sem fannst í sígarettuveski í eldhússkúffu sagði ákærða að hún hefði stungið efninu í „bríaríi“ ofan í sígarettuveskið. Ákærða kvaðst ekki muna eftir að hafa svarað hjá lögreglu að spítt, amfetamín eða kókaín væri í veskinu. Varðandi amfetamín sem fannst í sígarettuveski sem ákærða hélt á kvaðst ákærða hafa verið í tiltektum um morguninn og stungið þessu þarna ofan í af óvitaskap. Um framburð sinn hjá lögreglu að hún hefði verið stödd á Kringlukránni seinni partinn deginum áður sagði ákærða að hún hefði verið í svo miklu sjokki að hún hefði ekki vitað hvað hún sagði. Ákærða hefur borið því við að gestir heima hjá henni hafi komið efnunum fyrir án sinnar vitneskju. Þá kvað ákærða fyrir dómi að hún hefði ekki fengið verjanda við yfirheyrslur hjá lögreglu en lögreglan hefði sagt henni að hún gæti alltaf fengið verjanda síðar.

Í vitnaskýrslu R-kvk-ef B-kvk-ef S-kvk-ef lögreglumanns kemur fram að ákærða kvaðst, við húsleitina, ekki muna hvernig kannabisefnið sem fannst í vítamínglasi í eldhússkáp hefði verið tilkomið. Ákærða hefði sagst eiga veski sem í hefði fundist amfetamín. Ákærða hefði sagst hafa fengið amfetamín, sem fannst í sígarettuveski sem ákærða hélt á, gefins á krá í Reykjavík. Í vitnaskýrslu J-kk-ef G-kk-ef Þ-kk-ef lögregluvarðstjóra kemur fram að ákærða hefði kannast við efnin sem fundust. Kannabislaufin úr þvottahúsinu hefði ákærða sagt, við húsleitina, að væri gamalt marijúana sem hefði fylgt henni í langan tíma. Ákærða hefði kannast við ætlað amfetamín sem hefði verið í sígarettuveski hennar og hefði sagst hafa fengið það á skemmtistað í bænum. Þá hefði ákærða sagt að ætlað amfetamín úr eldhúsinu hefði verið gamalt og eitthvað sem hún hefði verið búin að gleyma. Í vitnaskýrslu H-kk-ef I-kk-ef H-kk-ef, þáverandi lögreglumanns, kemur fram að ákærða hefði sagst eiga krukku sem kannabisefni fannst í og það sem í henni var. Þá hefði ákærða sagst eiga efni sem fannst í sígarettuveski sem hún hélt á og hefði fengið það gefins á Kringlukránni. Í vitnaskýrslu F-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef, þáverandi lögreglumanns, kemur fram að ákærða hefði haldið því fram að hún ætti ekki fíkniefnin og hefði sagst ekki hafa hugmynd um að þessi fíkniefni hefðu verið þarna.

Framburður vitnanna R-kvk-ef B-kvk-ef S-kvk-ef, J-kk-ef G-kk-ef Þ-kk-ef og H-kk-ef I-kk-ef H-kk-ef samræmist framburði ákærðu í lögregluskýrslu.

Ákærða hefur borið því við að rangt væri eftir henni haft í lögregluskýrslu um kannabisefni í vítamínglasi og um beiðni hennar um verjanda. R-kvk-nf B-kvk-nf S-kvk-nf, sem tók skýrsluna af ákærðu, sagði að hún hefði örugglega spurt út í verjanda. Hún hefði svarað ákærðu að það væri alfarið hennar mat hvað hún vildi gera og það væri hennar réttur. R-kvk-nf kannaðist ekki við að hafa sagt að ákærða gæti alltaf fengið verjanda seinna. Kvaðst hún ekki muna eftir að ákærða hefði spurt hvort það væri henni ekki fyrir bestu að óska eftir verjanda og að hafa svarað að ákærða gæti alltaf gert það seinna. Hún kvaðst ekki muna eftir að hafa sagt við ákærðu að mennirnir sem teknir voru fastir hefðu allir neitað að eiga fíkniefnin eða sagt að einhver yrði að taka það á sig. Þá kvað hún að ákærða hefði verið fyrst í yfirheyrslu þannig að meint fíkniefni sem fundust við húsleit hjá ákærðu hefðu ekki þá verið rædd við aðra sem gætu tengst málinu. Þá kvaðst hún ekki muna eftir því orðalagi ákærðu hvort hún yrði ekki að taka þetta á sig þar sem þetta hefði fundist á hennar heimili. Í skýrslum lögreglu sem teknar voru af ákærðu, Z, J-kk-þgf og X kemur fram að skýrslutaka af ákærðu hófst kl. 18.31 og lauk kl. 19.34 þann 5. júní 2006, að skýrslutaka af Z hófst kl. 20.56 og lauk kl. 21.44 þann 5. júní 2006, að skýrslutaka af J-kk-þgf hófst kl. 9.58 og lauk kl. 10.23 þann 6. júní 2006, að skýrslutaka af X hófst kl. 10.57 og lauk kl. 11.23 þann 6. júní 2006. Með hliðsjón af þessu er sú fullyrðing ákærðu ótrúverðug að hún hafi verið beitt þrýstingi eða verið látið að því liggja að aðrir sem tengdust málinu hafi neitað að hafa átt efnin.

Í vitnaskýrslu R-kvk-ef kemur fram að ákærða hefði virkað kurteis og róleg. Ákærða hefði að mati hennar ekki verið í losti en fundist allt málið frekar leiðinlegt. Í vitnaskýrslu H-kk-ef I-kk-ef H-kk-ef kemur fram að ákærða hefði verið samvinnuþýð og hún hefði setið við eldhúsborðið og spjallað við þá inni og komið vel fram. Honum hefði þó virst ákærða stressuð og vera leið yfir þessu. Þessi framburður vitnanna samræmist ekki þeim framburði ákærðu að hún hafi verið í sjokki og fengið taugaáfall og ekki vitað hvað hún segði. Verður að telja það með miklum ólíkindum að ákærða hefði í því ástandi sem hún lýsti fyrir dóminum borið á sama veg um atvik á vettvangi, en leitarheimildina undirritaði ákærða klukkan 14.30, og síðar við skýrslutöku á lögreglustöð sem hófst klukkan 18.31. Verður að telja að ákærða hafi, á þeim tíma, getað gert sér grein fyrir aðstæðum. Er framburður ákærðu um þetta því ótrúverðugur.

Með hliðsjón af framburði ákærðu hjá lögreglu, sem er í samræmi við framburð hennar við húsleitina og staðfest er af þremur lögreglumönnum, þykir fráhvarf hennar fyrir dómi frá fyrri vitnisburði ótrúverðugur. Þá verður að telja með miklum ólíkindum að gestir á heimili ákærðu, sem allir segjast lítið sem ekkert þekkja hana eða hafa séð hana til margra ára, hefðu getað komið fyrir fíkniefnum þeim sem fundust við húsleitina á heimili hennar þann sama morgun og þau fundust, án vitneskju ákærðu. Verjandi ákærðu bar að ákærða hefði stungið einhverju umslagi í sígarettuveski sitt þar sem hún hefði haft óljósan grun um að ekki væri allt með felldu, og þar sem börn hennar færu að vakna.

Hafi ákærða haft óljósan grun um að eitthvað ólöglegt væri á borðum hennar sem hún bar ekki ábyrgð á, eða taldi að væri eftir gesti hennar, hefðu eðlileg viðbrögð frekar verið að henda slíku en að setja í sígarettuveski sitt. Þá kvað ákærða þau fíkniefni sem í veskinu fundust hafa verið í hvítu umslagi en lögreglan staðfesti að þau hefðu verið í glæru plasti. Er því sá framburður ákærðu ótrúverðugur. Þá er ótrúverðugur sá framburður ákærðu að einhver hafi komið skunki í vítamínglasi inn á milli annarra vítamínglasa uppi í eldhússkáp hjá henni án þess að hún tæki eftir því að ókunnugir væru að fara í skápa hjá henni. Þá er einnig ótrúverðugur sá framburður ákærðu að fíkniefnum hafi verið komið fyrir í gjafaboxi neðarlega í eldhússkúffu án þess að hún yrði þess vör.

Sá framburður X V-kk-ef B-kk-ef að hann hafi skilið eftir og gleymt kannabislaufum inni í þvottahúsi, að hann minnti í plastpoka inni í þvottavél, er ákaflega ótrúverðugur og samræmist alls ekki þeirri staðreynd að efnin fundust í krukku á hillu í þvottahúsinu. Þá er framburður X um að Z E-kk-nf hafi átt eitthvað af þeim efnum sem fundust hjá ákærðu ótrúverðugur. Þá ber ákærðu og vitnum ekki saman um það hvenær þau komu til ákærðu. Z E-kk-nf telur að hann ásamt stúlku hafi komið um tvöleytið um nóttina en X og J-kk-nf hefðu verið komnir þá eða komið um svipað leyti. J-kk-nf taldi að hann og X hefðu komið eftir miðnætti eða kannski um tvöleytið en ákærða sjálf kvað þá þrjá hafa alla komið saman milli klukkan sex og sjö um morguninn. Með hliðsjón af því misræmi sem gætir í framburði þeirra vitna sem voru á heimili ákærðu og framburði hennar sjálfrar, telur dómurinn að framburður ákærðu um að fíkniefnin sem fundust við húsleit á heimili hennar hafi ekki verið hennar eign sé afar ótrúverðugur.

Verður því að telja sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærða hafi haft í vörslu sinni á heimili sínu þau fíkniefni sem greinir í ákæru. Er háttsemi ákærðu réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákæruliður IV.

Fyrir liggur að hnífar þeir sem greinir í ákæru fundust á heimili ákærðu við húsleit þann 5. júní 2006. Í skýrslutöku hjá lögreglu þann 5. júní 2006 og fyrir dómi kvaðst ákærða hafa keypt hnífana að ósk sonar síns sem minjagripi til að setja upp á vegg. Hún líti ekki á þá sem vopn. Framburður ákærðu fær stoð í framburði vitnisins H-kk-ef J-kk-ef, sambýlismanns og barnsföður ákærðu.

Hnífar þeir sem greinir í ákæru voru lagðir fyrir dóminn við aðalmeðferð. Ljóst þykir að hnífarnir teljast vera bitvopn, stunguvopn, kasthnífur og kaststjarna í skilningi a-, b- og e-liða 2. mgr. 30. gr. vopnalaga, nr. 16/1998. Ljóst er að bitvopnið er ekki ætlað til heimilishalds eða atvinnu. Breytir engu um þótt ákærða hafi ekki litið á hnífana sem vopn, heldur sem minjagripi. Auk þess telur dómurinn það vera ábyrgðarhlut að afhenda slík vopn, sem lögð voru fyrir dóminn, tíu ára gömlu barni en kasthnífurinn, kaststjarnan og stunguvopnið geta verið stórhættuleg sé þeim beitt gegn líkama á einhvern hátt, bæði vegna þyngdar og hversu beitt þau eru. Innflutningur og vörslur á þeim bitvopnum sem lögð voru fyrir dóminn er óheimill samkvæmt vopnalögum. Verður ákærða því sakfelld fyrir þá háttsemi og er háttsemi ákærðu réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu hefur ákærða ekki áður gerst sek um refsiverða háttsemi svo vitað sé. Ákærða hefur í máli þessu verið fundin sek um vörslur á samtals 0,62 grömmum af amfetamíni og 17,09 grömmum af kannabisefni og vörslur á bitvopni með 19 cm löngu blaði sem ekki er ætlað til notkunar við heimilishald eða atvinnu, stunguvopni, kasthníf og kaststjörnu.

Refsing ákærðu þykir hæfilega ákveðin 163.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, sem ákærðu ber að greiða innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæta ella fangelsi í tólf daga.

Ákærða sæti upptöku á 0,62 grömmum af amfetamíni, 17,09 grömmum af kannabisefni og þeim vopnum sem tilgreind eru í ákæru.

Í samræmi við þessa niðurstöðu verður ákærða dæmd til greiðslu sakarkostnaðar, sem er málsvarnarlaun skipaðs verjanda hennar, R-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 236.550 krónur, og ferðakostnaður verjandans, 27.200 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Annar sakarkostnaður hlaust ekki af máli þessu.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi flutti mál þetta fyrir hönd ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna mikilla anna dómarans.

D ó m s o r ð :

Ákærða, Á-kvk-nf O-kvk-nf R-kvk-nf, greiði 163.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, sem ákærðu ber að greiða innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæta ella fangelsi í tólf daga.

Upptæk eru gerð 0,62 grömm af amfetamíni, 17,09 grömm af kannabisefni, bitvopn með 19 cm löngu blaði sem ekki er ætlað til notkunar við heimilishald eða atvinnu, stunguvopn, kasthnífur og kaststjarna eins og í ákæru greinir.

Ákærða greiði allan sakarkostnað, 263.750 krónur, sem er málsvarnarlaun skipaðs verjanda hennar, R-kk-ef Á-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Á-kvk-nf G-kvk-nf