E-2078/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 16. janúar sl., er höfðað með stefnu birtri 26. febrúar 2008.

Stefnandi er G-kk-nf Á-kk-nf I-kk-nf, Lálandi 15, Reykjavík.

Stefndi er R. Sigmundsson ehf., Klettagörðum 25, Reykjavík.

Endanleg dómkrafa stefnanda samkvæmt framlagðri bókun er að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 39.694.813 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. september 2006 til greiðsludags.

Jafnframt krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda samkvæmt mati dómsins og að við ákvörðun málskostnaðar verði tekið tillit til kostnaðar stefnanda af virðisaukaskatti af lögmannskostnaði vegna málsins.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnanda.

Málsatvik.

Stefnandi og eiginkona hans, G-kvk-nf S-kvk-nf, áttu saman allt hlutafé í Bliku rekstrarfélagi ehf. Stefndi gerði þeim kauptilboð í hlutafé félagsins, 8. nóvember 2005, með milligöngu Kontakt ehf., fyrirtækjaráðgjafar. Því tilboði var ekki tekið og gerði stefndi þeim nýtt kauptilboð 14. nóvember 2005, fyrir milligöngu sama aðila og var það tilboð samþykkt. Aðaleign Bliku rekstrarfélags ehf. var 76,27% hlutur í Vélasölunni ehf. Undir kauptilboðið rituðu stefnandi og eiginkona hans sem seljendur, og E-kk-nf Ó-kk-nf og H-kk-nf Ú-kk-nf sem kaupendur. Samhliða undirritun aðila á kauptilboðið undirrituðu sömu aðilar sérstakt samkomulag, svohljóðandi:

Í tengslum við kauptilboð R. Sigmundsson ehf. kt. 681071-0759, í 100% hlut í Bliku rekstrarfélagi ehf. gera aðilar með sér eftirfarandi samkomulag sem gildir ef af kaupum verður:

1. G-kk-nf I-kk-nf mun halda eftir persónulegum munum sem hann hefur notað hjá Vélasölunni s.s. tölvu, síma og málverki eftir F-kk-þf J-kk-þf.

2. Við kaupsamning verður gerður samningur milli Vélasölunnar og G-kk-ef I-kk-ef þess efnis að G-kk-nf fái kauprétt að lóð sem Vélasölunni kann að verða úthlutað á sama verði og Vélasalan þarf að greiða fyrir hana og skal kauprétturinn gilda í sex mánuði frá úthlutun.

Þegar kaupsamningur var undirritaður 30. desember 2005 gerðu aðilar með sér sérstakt svohljóðandi samkomulag:

Í tengslum við kaupsamning um 100% hlut í Bliku rekstrarfélagi ehf. gera aðilar með sér eftirfarandi samkomulag:

1. G-kk-nf I-kk-nf mun halda eftir persónulegum munum sem hann hefur notað hjá Vélasölunni, s.s. tölvu, síma og málverki eftir F-kk-þf J-kk-þf.

2. Við kaupsamning verður gerður samningur milli Vélasölunnar og G-kk-ef I-kk-ef þess efnis að G-kk-nf fái kauprétt að lóð sem Vélasölunni kann að verða úthlutað á sama verði og Vélasalan þarf að greiða fyrir hana og skal kauprétturinn gilda í sex mánuði frá úthlutun.

3. Samkomulag hefur orðið um að skuld Vélasölunnar við G-kk-þf lækki um 2.000.000 kr. vegna reiknings Kontakt ehf. fyrir ráðgjöf.

4. Fyrir liggur yfirlýsing fyrri eigenda Vélasölunnar um ábyrgð þeirra vegna málaferla G-kk-ef K-kk-ef P-kk-ef á hendur Vélasölunni.

Kaupsamningur var undirritaður án þess að gerður væri framangreindur samningur við Vélasöluna ehf., samkvæmt 2. gr. fyrrgreinds samkomulags.

Í tölvupósti frá 16. febrúar 2006, sem stefnandi sendi stjórnendum stefnda, kemur fram að samkvæmt fundargerð Faxaflóahafna hafi lóðinni að Klettagörðum 25, sem mál þetta snýst um, verið úthlutað 14. febrúar 2006 og var óskað eftir því af hálfu stefnanda að honum yrðu send gögn sem honum væru nauðsynleg til að hann fengi notið réttar síns. Í framhaldi af því urðu bréfaskriftir milli lögmanna aðila, en viðræður aðila um samkomulag báru ekki árangur. Í bréfi lögmanns stefnanda til stefnda frá 10. maí 2006 kemur m.a. fram varðandi ofangreint ákvæði samkomulagsins að umrætt samningsákvæði feli í sér hluta endurgjalds þess sem stefnandi og G-kvk-nf S-kvk-nf áttu að fá fyrir hið selda hlutafé.

Vélasalan ehf. var sameinuð stefnda á grundvelli samrunaáætlunar 30. júní 2006 og miðaðist samruni félaganna við 1. janúar það ár. Stefndi stofnaði nýtt félag, R.S. fasteignafélag ehf., 6. júní 2006. Þegar kom að gerð lóðarleigusamnings við Faxaflóahafnir um lóðina nr. 25 við Klettagarða í október 2006 hafði þeim hagsmunum verið ráðstafað frá stefnda til hins nýja félags, R.S. fasteignafélags ehf. og gerði það félag lóðarleigusamninginn við Faxaflóahafnir 18. október 2006.

Stefnandi fór fram á dómkvaðningu matsmanna 21. desember 2006 og voru dómkvaddir þeir Ó-kk-nf H-kk-nf héraðsdómslögmaður og A-kk-nf Í-kk-nf S-kk-nf húsasmíðameistari til að láta í té matsgerð um eftirtalin atriði:

1. Hvað telja matsmenn að lóðarhafi geti byggt margra fermetra verslunar- og skrifstofuhúsnæði á lóðinni nr. 25 við Klettagarða í Reykjavík samkvæmt gildandi skipulagi fyrir það svæði sem lóðin er á?

2. Hvað telja matsmenn líklegt að hagnaður yrði mikill af byggingu slíks mannvirkis við endursölu, ef miðað er við að húsið yrði selt sem fullbyggt áður en það yrði tekið í notkun? Miðað er við að reist yrði stálgrindarhús með þeim byggingarmáta sem algengastur er við slíka mannvirkjagerð nú.

3. Hvað telja matsmenn að hægt hefði verið að selja réttindi yfir lóðinni fyrir hátt verð á fasteignamarkaði hér á landi í júlí 2006? Skal þá miða við að ráðstöfun yrði í því formi að selt væri allt hlutafé einkahlutafélags sem ætti ekki aðrar eignir en lóðarréttindin og skuldaði ekkert.

Matsmenn luku matsgerð sinni 4. desember 2007. Í lokakafla matsgerðar eru dregin saman svör matsmanna, þannig:

1. Áætlað byggingarmagn 3.287.5 fermetrar

2. Áætlaður hagnaður miðað við ofangreindar forsendur er kr. 150.036.705

3. Áætlað söluverð er kr. 93.000.0000

Fyrir dóminn komu og gáfu skýrslur sem aðilar G-kk-nf Á-kk-nf I-kk-nf og Ú-kk-nf Á-kk-nf.

Vitnið, G-kk-nf G-kk-nf, kom fyrir dóm. Hann kvað lóðarréttindi eins og þau sem mál þetta lýtur að, almennt ekki framseld nema með samþykki hafnarstjórnar. Er borið var undir hann hvort R. Sigmundsson ehf. og Vélasalan ehf. hefðu getað framselt lóðarvilyrði án samþykkis Faxaflóahafna, kvað hann skýrt koma fram í almennum skilmálum Faxaflóahafna sf. um lóðaúthlutun og lóðagjöld að samþykki hafnarstjórnar þyrfti til. Er hann var inntur eftir því hvar slíkt ákvæði komi fram í hinum almennu skilmálum kvað hann það vera í þeim skilmálum sem nú eru í gildi og voru samþykktir í desember 2006. Hann kvað þá skilmála sem liggja frammi í máli þessu vera eldri skilmála.

Hann var spurður um hvort hann teldi líklegt, miðað við þær reglur sem gilda um framsal lóðarréttinda, að hafnarstjórn hefði samþykkt framsal á lóðarvilyrði frá R. Sigmundssyni ehf. og Vélasölunni ehf. til stefnanda. Kvað hann hafnarstjórn ekki gera greinarmun á því hvort framsalshafi væri einstaklingur eða fyrirtæki, heldur væri litið til þeirrar starfsemi sem fyrirhuguð væri á lóðinni.

Vitnin Ó-kk-nf R-kk-nf H-kk-nf og A-kk-nf Í-kk-nf S-kk-nf staðfestu matsgerð sína fyrir dómi.

Vitnið, J-kk-nf I-kk-nf, kvaðst reka fyrirtækjasöluna Kontakt og kvaðst hafa tekið að sér að veita stefnanda og eiginkonu hans ráðgjöf í þessu máli. Hann kvað eigendur stefnda hafa beðið hann að athuga hvort stefnandi vildi selja sinn hluta í Vélasölunni ehf. Hann var spurður um það hvernig það hefði atvikast að ákveðið var að taka kauprétt á tilgreindri lóð út fyrir samninginn. Kvað vitnið stefnanda hafa bent á að ákveðin verðmæti væru varðandi lóðarúthlutun og að kaupendur hefðu ekki virst hafa neinn áhuga á þeim. Það hefði leitt til þess að samkomulag varð um að stefnandi fengi lóðarrétt, ef þessari lóð yrði úthlutað og fengi að kaupa þá lóð á sama verði og Vélasalan ehf. þyrfti að greiða fyrir hana.

Vitnið V-kk-nf A-kk-nf skipulagsfulltrúi Faxaflóahafna, kvað að á því svæði sem hér um ræddi giltu ákveðnir skilmálar varðandi hafnsækna starfsemi. Lóðarumsækjandi sem fengi úthlutað lóð yrði að falla undir þá skilgreiningu. Hann var spurður um hvort R. Sigmundsson ehf. og Vélasalan ehf. hefðu getað framselt lóðarúthlutun til stefnanda einhliða án samþykkis Faxaflóahafna. Kvað hann það ekki hafa getað orðið miðað við þá lóðarskilmála sem í gildi eru. Er hann var spurður um hvort líklegt væri að hafnarstjórn hefði samþykkt beiðni um framsal frá R. Sigmundssyni og Vélasölunni ehf. til stefnanda miðað við þær reglur sem í gildi væru, kvað hann það vera líklegt, ef fyrirtæki eða einstaklingur félli undir þá skilgreiningu sem landnotkun á aðalskipulagi leyfði, þ.e. að um hafnsækna starfsemi væri að ræða.

Málsástæður og lagarök stefnanda.

Stefnandi byggir kröfu sína á því að samkvæmt samkomulagi sem gert hafi verið um sölu á öllu hlutafé í Bliku rekstrarfélagi ehf., 30. desember 2005 hafi hann eignast kauprétt að lóðinni nr. 25 við Klettagarða í Reykjavík sem Vélasalan ehf. hafði sótt um til Faxaflóahafna, en lóðinni hafi verið úthlutað á fundi Faxaflóahafna í samræmi við umsókn þess félags 14. febrúar 2006. Stefnandi bendir á að lóðarsamningur hafi verið gerður við dótturfélag stefnda, R.S. fasteignafélag ehf.

Stefndi hafi neitað að efna samkomulagið um kauprétt stefnanda að lóðinni á kostnaðarverði. Vegna þeirrar vanefndar hafi stefnandi orðið fyrir fjárhagslegu tjóni sem nemi mismun á verðmæti lóðarinnar á þeim tíma sem hann átti rétt á að fá réttindi yfir henni og þeim kostnaði sem hann hefði þurft að greiða fyrir þau. Stefndi hafi þrátt fyrir viðræður og bréfaskipti lögmanna málsaðila ekki lagt fram nein gögn um þann kostnað sem hann hafði af öflun lóðarréttindanna. Í matsgerð dómkvaddra manna komi fram að stefndi hafi haldið því fram að kostnaðarverð lóðarinnar hafi verið 56.000.000 krónur, en stefnandi hafi enga hugmynd um hvernig sú fjárhæð sé fundin. Stefnandi geri þess vegna kröfu um að fá tjón sitt bætt með því að stefndi verði dæmdur til að greiða honum markaðsverð lóðarinnar samkvæmt mati dómkvaddra manna, þ.e. 93.000.000 krónur, en lýsi jafnframt yfir að verði af hálfu stefnda lögð fram viðhlítandi gögn um kostnað hans af öflun lóðarinnar muni stefnandi lækka kröfu sína sem því nemi.

Stefnandi gerir kröfu um efndabætur úr hendi stefnda, þannig að hann verði eins settur eins og verið hefði ef stefndi hefði efnt samningsskuldbindingu sína gagnvart honum. Fjárhæð stefnukröfunnar byggir stefnandi á matsgerð dómkvaddra manna um markaðsverðmæti lóðarinnar í júlí 2006, en stefnandi telur ljóst að á þeim tíma hafi skylda stefnda samkvæmt samkomulaginu 31. desember 2005 verið orðin virk, en stefndi neitað að standa við hana. Matsgerðarinnar hafi verið aflað í samræmi við ákvæði IX. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og hafi stefndi ekki leitast við að hnekkja henni með yfirmati.

Stefnandi vísar til þeirra meginreglna íslensks samningaréttar að gerða samninga skuli halda, og að sá sem vanefnir samningsskuldbindingu skuli bæta viðsemjandanum það tjón sem af vanefndunum stafi.

Um dráttarvaxtakröfu sína vísar stefnandi til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Málsástæður og lagarök stefnda.

Sýknukrafa stefnda byggist í fyrsta lagi á því að stefndi sé ekki réttur aðili að málinu, sbr. 2. mgr. 16. gr. einkamálalaga. Stefndi kveðst ekki vera aðili að samkomulagi dagsettu 14. nóvember 2005 og samkomulagi frá 30. desember 2005, enda sé ekki ritað á þau fyrir hans hönd. Efni samkomulagsins hafi hvorki verið tekið upp í kauptilboð né kaupsamning og geti því þegar af þeirri ástæðu ekki bundið stefnda.

Stefndi bendir á að í árslok 2005 hafi E-kk-nf Ó-kk-nf verið stjórnarformaður stefnda og H-kk-nf Ú-kk-nf framkvæmdastjóri, en hann hafi jafnframt verið með prókúru. H-kk-nf hafi ekki verið í stjórn félagsins og þessir tveir aðilar hafi ekki getað ritað firma félagsins, en samkvæmt 2. mgr. 16. gr. samþykkta þess frá 4. mars 2005, hafi þurft til þess meirihluta stjórnar. Í stjórn hafi setið fimm menn. Samþykki stjórnar hafi þurft fyrir sölu fasteigna félagsins. H-kk-nf hafi haft prókúru fyrir félagið en hann hafi ekki skrifað upp á samkomulagið sem slíkur. Samkvæmt framansögðu sé skýrt að E-kk-nf og H-kk-nf hafi ekki skrifað upp á samkomulagið fyrir hönd stefnda. Það sé einnig alveg skýrt að E-kk-nf og H-kk-nf hafi ekki getað skuldbundið Vélasöluna ehf. með undirskriftum sínum. Gert sé ráð fyrir því í samkomulaginu að við kaupsamning verði gerður samningur á milli Vélasölunnar ehf. og stefnanda um að stefnandi fái kauprétt að lóð sem Vélasölunni ehf. kynni að verða úthlutað á sama verði og Vélasalan ehf. þyrfti að greiða fyrir hana. Aldrei hafi verið gengið frá slíkum samningi af hálfu Vélasölunnar ehf. né annarra og því ekki hægt að byggja á fyrrgreindu samkomulagi af hálfu stefnanda.

Samkvæmt samþykktum Vélasölunnar ehf. á þessum tíma hafi sala og veðsetning fasteigna verið óheimil nema fyrir lægi samþykki frá stjórn félagsins. Stjórn Vélasölunnar ehf. hafi aldrei samþykkt framsal á hugsanlegum lóðarréttindum til stefnanda, enda hefðu þeir hluthafar félagsins sem voru ótengdir stefnanda getað skaðast af slíku samþykki ef lóðinni hefði síðar verið úthlutað til Vélasölunnar ehf. Á stjórnarfundi í félaginu 16. maí 2006 hafi E-kk-nf Ó-kk-nf kynnt samkomulagið frá 31. desember 2005 fyrir stjórnarmönnum Vélasölunnar ehf. Í fundargerðinni komi fram að fundarmenn hafi algerlega mótmælt því að slíkt framsal kæmi til greina og vísað m.a. í 51. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög í því sambandi.

Í bréfi lögmanns stefnanda frá 10. maí 2006 komi fram eftirfarandi fullyrðing varðandi kaupréttinn: ,,... enda má hverjum manni vera það ljóst að þetta umrædda samningsákvæði felur í sér hluta þess endurgjalds sem umbjóðendur mínir áttu að fá fyrir hið selda hlutafé ...“ Stefndi kveður að hafi það verið hugmyndin hjá stefnanda að þetta væri hluti af endurgjaldinu, sé slíkt endurgjald ólögmætt þar sem tekin séu verðmæti út úr einkahlutafélagi, án þess að sambærileg verðmæti komi í staðinn. Með því verði staða kröfuhafa lakari og hluthafa í félaginu sem hafi átt 23,73%. Bendir stefndi á 48. og 51. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög í þessu sambandi. Hafi stefnanda verið ljóst við kaupsamningsgerðina að óheimilt hafi verið að framselja hin óljósu lóðarréttindi út úr Vélasölunni á þennan hátt. Þá hafi stefnanda mátt vera ljóst, þegar hann undirritaði samkomulagið að aðrir eigendur Vélasölunnar ehf. á þessum tíma, gætu skaðast ef samkomulagið kæmi til framkvæmdar.

Af stefnu megi ráða að stefnandi byggi kröfu sína á matsspurningu nr. 3. Í þessari matsspurningu stefnanda sé horft fram hjá þeirri staðreynd að stefnandi í máli þessu er einstaklingur en ekki félag og því hafi niðurstaða matsspurningar ekkert gildi fyrir hann við sönnun á hinu meinta tjóni. Þá komi fram í matsskýrslu að samkvæmt úthlutunarskilmálum lóðarinnar hafi verið óheimilt að veðsetja eða framselja rétt til lóðar eða byggingarrétt á úthlutaða lóð áður en lóðarleigusamningur hafi verið gefinn út, nema í undantekningartilvikum og þá með sérstöku skriflegu samþykki stjórnar Faxaflóahafna sf. Aðrir, sem fengið hafi úthlutað lóðum, hafi því ekki haft tækifæri til að selja lóðir í beinni sölu vegna kvaða sem fylgdu lóðunum.

Stefndi byggir á því að ekki hafi verið mögulegt fyrir aðila að stofna til gilds löggernings um framsal á hugsanlegri lóð til stefnanda sem er einstaklingur. Alkunna sé að úthlutanir á hafnarlóðum séu bundnar við nafn og þurfi viðkomandi umsækjandi að gera grein fyrir þeirri starfsemi sem hann ætli að vera með á lóðinni og sýna fram á að sú starfsemi uppfylli þau skilyrði sem Faxaflóahafnir setji. Í 2. mgr. 2. gr. lóðarleigusamnings segi: ,,Eigi er heimilt að nota lóðina til annars en þessi grein ákveður, nema leyfi leigusala komi til.“ Í almennum skilmálum Faxaflóahafna sf. um lóðaúthlutun og lóðagjöld segi að ef lóðarhafi óski að skila lóð sé endurgreiðsla greidd á sama hátt og með sömu skilmálum og greiðslur hafi borist. Hér verði því ekki um neinn hagnað að ræða. Fullyrða megi að Faxaflóahafnir sf. hefðu aldrei viðurkennt framsal á lóðinni til stefnda, sem er einstaklingur. Hefði slík umsókn borist megi leiða líkur að því að Faxaflóahafnir sf. hefðu einfaldlega leyst lóðina til sín til baka á sama verði og henni hafi verið úthlutað og því hefði stefnandi ekki náð að hagnast á lóðinni á þennan hátt og geti hann þar af leiðandi ekki gert kröfu um bætur fyrir meint tjón. Þar sem stefnandi hafi ekki getað hagnast á þessu komi því ekki til greina að hann eigi rétt á efndabótum.

Þá gerir stefndi alvarlegar athugasemdir við dómkröfu stefnanda og telur að hún uppfylli ekki ákvæði 80. gr. 1. mgr. d-liðar laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Stefnukrafan hljóði upp á 93.000.000 króna að viðbættum dráttarvöxtum og málskostnaði. Í stefnu komi síðan fram að til greina komi að lækka kröfuna að uppfylltum nánar tilteknum skilyrðum. Stefnandi hafi haft undir höndum ýmsa kostnaðarliði vegna lóðarkaupanna sem hann hafi ekki hirt um að taka fram í stefnu og megi í því sambandi vísa til þess að í matsgerð komi fram að lóðagjöld lóðarinnar hafi verið 42.216.431 kr., án virðisaukaskatts. Einnig hafi verið lagðar fram aðrar upplýsingar í matsmálinu um kostnaðarliði.

Það verði að teljast hæpið að stefnandi setji fram dómkröfu upp á 93.000.000 krónur, byggða á samkomulagi þar sem hvorugur samningsaðila hafði nokkurn ráðstöfunarrétt yfir þeim hugsanlegu lóðaréttindum sem verið sé að semja um.

Upphafstími dráttarvaxta í stefnu sé tilgreindur 1. september 2006, án þess að nokkur tilraun sé gerð til að útskýra hvernig sú dagsetning sé fundin. Ljóst sé að kröfugerð sem þessi sé ekki nógu ákveðin og ljós til þess að unnt sé að taka hana upp óbreytta sem ályktunarorð í dómsorði, ef efnisleg skilyrði séu fyrir þeim málalokum.

Á dómskjölum 30-32 sé gerð grein fyrir ýmsum kostnaðarliðum vegna lóðarinnar. Upplýsingar sem þar komi fram hafi verið aðgengilegar aðilum þegar matsgerð hafi verið gerð. Eftirfarandi kostnaðarliðir komi fram á þessum tilgreindu dómskjölum:

Lóðagjöld með virðisaukaskatti kr. 52.559.457

Byggingarleyfi og úttektir Reykjavíkurborgar kr. 2.103.911

Þinglýsingar og stimpilgjöld kr. 745.730

Stofngjald, heimaæðagjald o.fl. v. vatnslagna kr. 1.709.665

Kostnaður v. olíumengunar m.vsk. kr. 7.680.000

Skaðabætur frá Faxaflóahöfnum v.

olíumengunar, vsk. innifalinn, kom til eftir matsgerð kr. - 6.780.000

Aukagreiðsla til verktaka v. hæðarlegu klappar kr. 2.800.000

Fallist dómurinn á kröfur stefnanda og að mat dómkvaddra matsmanna eigi við, liggi fyrir að draga eigi framangreinda kostnaðarliði frá dómkröfunni. Einnig beri þá að mati stefnda að draga frá helming af þeim söluhagnaði sem þá verði eftir, því R. Sigmundsson ehf. hafi fengið lóðinni úthlutað á móti Vélasölunni ehf. Þann hagnað sem þá verði eftir verði síðan að lækka um 23,73%, sem nemi hlut annarra eigenda Bliku ehf. í Vélasölunni ehf.

Þá mótmælir stefndi dráttarvaxtakröfu sérstaklega.

Niðurstaða.

Samkvæmt kaupsamningi frá 30. desember 2005 seldu stefnandi og eiginkona hans alla hluti í einkahlutafélaginu Bliku rekstrafélagi ehf. til stefnda. Aðaleign Bliku rekstrarfélags ehf. var 76,27% hlutur í Vélasölunni ehf.

Af hálfu stefnda hefur því verið haldið fram að sýkna beri stefnda vegna aðildarskorts, þar sem stefndi sé ekki réttur aðili að málinu.

Í málinu hefur verið lagður fram kaupsamningur undirritaður 30. desember 2005. Fyrir hönd kaupanda rita undir samninginn H-kk-nf Ú-kk-nf, framkvæmdastjóri stefnda, og E-kk-nf Ó-kk-nf stjórnarformaður stefnda. Í málinu hefur því ekki verið haldið fram af hálfu stefnda að hann sé ekki bundinn af fyrrgreindum kaupsamningi, einungis af samkomulagi sem gert var í tengslum við kaupsamning. Í samkomulagi því sem um er deilt í málinu, segir að það sé gert í tengslum við kaupsamning um 100% hlut í Bliku rekstrarfélagi ehf. Undir samkomulagið rita sömu aðilar og rituðu undir kaupsamninginn og eru þeir jafn bundnir af efni þess og efni kaupsamningsins. Breytir þar engu um að ekki er ritað undir samninginn ,,f.h. kaupanda“. Stefndi telst því samkvæmt framangreindu réttur aðili málsins.

Samkvæmt orðalagi 2. gr. fyrrgreinds samkomulags átti stefnandi rétt á því að fá kauprétt að lóð, sem Vélasölunni ehf. kynni að verða úthlutað. Ákvæði þetta mælir samkvæmt framangreindu fyrir um tiltekinn rétt stefnanda, sem eingöngu gat komið til framkvæmda ef svo kynni að fara að Vélasölunni ehf. yrði úthlutað lóð. Á þeirri stundu er samkomulagið var undirritað, var ekki vitað hvort ákvæðið kæmi til framkvæmda. Kemur því sú málsástæða stefnda, að samþykki stjórnar stefnda hafi þurft til sölu fasteignar félagsins, því ekki til skoðunar.

Ekki var gengið frá samningi samkvæmt 2. gr. samkomulagsins, milli Vélasölunnar ehf. og stefnanda. Samkvæmt títtnefndum kaupsamningi milli stefnda og stefnanda og eiginkonu hans frá 30. desember 2005 eignaðist stefndi með samningnum 76,27 % hlut í Vélasölunni ehf. Með undirritun sinni á kaupsamning og fyrrgreint samkomulag frá 30. desember 2005 skuldbatt stefndi sig til þess að gera slíkan samning sem ákvæði 2. gr. samkomulagsins mælir fyrir um. Ábyrgð á efndum þessa hvílir á stefnda og breytir engu um hugsanlegt tjón hluthafa að 23,73% eignarhlutum í Vélasölunni ehf. vegna efnda á samkomulaginu, enda væri slíkt tjón á ábyrgð stefnda. Hið sama á við um þá málsástæðu stefnda að sá hluti endurgjalds fyrir hið selda hlutafé sem fólst í umræddu samkomulagsákvæði hafi falið í sér ólögmætt endurgjald. Ábyrgð á efndum þessa samkomulagsákvæðis hvílir á stefnda.

Stefndi hefur haldið því fram að ekki hafi verið mögulegt fyrir aðila að stofna til gilds löggernings um framsal á hugsanlegri lóð til stefnanda, sem er einstaklingur, og því hafi niðurstaða matsspurningar nr. 3 í matsgerð ekkert gildi varðandi sönnun á hugsanlegu tjóni.

Í framburði V-kk-ef A-kk-ef, skipulagsfulltrúa Faxaflóahafna, kom fram að R. Sigmundsson ehf. og Vélasalan ehf. hefðu getað framselt lóðarúthlutun til stefnanda með samþykki Faxaflóahafna og kvað hann líklegt að hafnarstjórn hefði samþykkt beiðni um framsal frá R. Sigmundssyni og Vélasölunni ehf. til stefnanda, ef fyrirtæki eða einstaklingur félli undir þá skilgreiningu sem landnotkun á aðalskipulagi leyfði, þ.e. að um hafnsækna starfsemi væri að ræða á fyrirhugaðri lóð. Þegar litið er til þessa framburðar vitnisins er ekki fallist á með stefnda að ekki hafi verið unnt að stofna til gilds löggernings um framsal á hugsanlegri lóð til stefnanda.

Með vísan til framangreinds er það mat dómsins að stefndi hafi vanefnt ákvæði samkomulags aðila frá 30. desember 2005 sem fjallaði um kauprétt stefnanda að umræddri lóð. Til þess að sýna fram á meint tjón aflaði stefnandi matsgerðar í samræmi við ákvæði IX. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Hefur matsgerðinni ekki verið hnekkt. Uppfyllir kröfugerð stefnanda ákvæði 80. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

Krefst stefnandi bóta í samræmi við áætlað söluverð lóðarinnar, 93.000.000 króna, en frá þeirri fjárhæð hefur stefnandi dregið 52.559.457 krónur vegna lóðargjalda til Faxaflóahafna og 745.730 krónur vegna þinglýsingarkostnaðar. Endanleg dómkrafa stefnanda er því 39.694.813 krónur. Stefndi hefur krafist þess að kostnaður vegna byggingarleyfis og úttekta Reykjavíkurborgar, stofngjalds, heimaæðargjalds o.fl. vegna vatnslagna verði einnig dreginn frá endanlegri dómkröfu. Einnig að dreginn verði frá kröfu stefnanda kostnaður vegna olíumengunar m. vsk., en á móti þeim kostnaðarlið kæmu skaðabætur frá Faxaflóahöfnun vegna olíumengunar. Þá yrði dregin frá dómkröfu aukagreiðsla til verktaka vegna hæðarlegu klappar.

Verður fallist á með stefnda að frá dómkröfu stefnanda dragist að auki ofangreindir kostnaðarliðir, samtals 7.513.576 krónur, enda bar stefnandi sjálfur fyrir dómi að hann hefði haft í hyggju að byggja á umræddri lóð, hefði hann fengið lóðinni úthlutað til sín og fyrir þessum kostnaðarliðum eru fullnægjandi gögn.

Stefndi verður samkvæmt ofangreindu dæmdur til að greiða stefnanda 32.181.237 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001. Stefndi hefur mótmælt upphafsdegi dráttarvaxta. Fyrir liggur að matsgerð stefnanda er dagsett 4. desember 2007, en telja verður að þá fyrst hafi verið lagðar fram upplýsingar sem þörf var á til að meta fjárhæð bóta. Með vísan til 9. gr. laga nr. 38/2001 verður upphafsdagur dráttarvaxta miðaður við 4. janúar 2008.

Með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda 800.000 krónur í málskostnað, auk útlagðs kostnaðar, sem er 929.978 krónur, samtals 1.729.978 krónur.

I-kvk-nf E-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D ó m s o r ð:

Stefndi, R. Sigmundsson ehf., greiði stefnanda G-kk-þgf Á. I-kk-þgf 32.181.237 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 4. janúar 2008 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 1.729.978 krónur í málskostnað.

I-kvk-nf E-kvk-nf