S-94/2015

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru, dags. 15. júní 2015, á hendur „S-kk-þgf H-kk-þgf B-kk-þgf, kt...., Holtsflöt 1, Akranesi, fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 27. desember 2014 á veitinga- og skemmtistaðnum Gamla kaupfélaginu á Akranesi gripið í klof J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef, kt. ..., og kreist á honum punginn svo hann bólgnaði og marðist.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærður verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af ákæru. Til vara krefst hann þess að honum verði ekki gerð refsing í málinu en til þrautavara að honum verði ákvörðuð vægasta refsing sem lög leyfi. Þá krefst hann þess að málskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar á meðal hæfileg málsvarnarlaun.

I.

Hinn 30. desember 2014 kom brotaþoli á lögreglustöðina á Akranesi og lagði fram kæru á hendur ákærða vegna líkamsárásar á dansleik á veitinga- og skemmtistaðnum Gamla kaupfélaginu, aðfaranótt laugardagsins 27. desember 2014. Hefði aðdragandi atviksins verið með þeim hætti að ákærði fór upp á svið skemmtistaðarins og brotaþoli, sem starfaði þar sem dyravörður, tók hann tökum til að koma honum þaðan niður. Kvaðst brotaþoli hafa gripið um handleggi ákærða aftan frá. Ákærði hefði þá streist á móti og náð „gripi um eistun“ á brotaþola. Kvaðst brotaþoli hafa reynt án árangurs að snúa ákærða niður, með þeim afleiðingum að báðir hefðu dottið niður af sviðinu. Þá hefði annar dyravörður komið brotaþola til hjálpar og þeir saman náð að koma ákærða út. Brotaþoli kvaðst hafa farið strax í kjölfarið á sjúkrahúsið á Akranesi til skoðunar.

Samkvæmt áverkavottorði frá 19. febrúar 2015 kom brotaþoli á slysadeild Heilbrigðistofnunar Vesturlands á Akranesi 27. desember 2014, um klukkustund eftir meint atvik, og var þá orðinn bólginn og talsvert verkjaður. Kemur fram að vakthafandi læknir hafi talið punginn tvöfaldan að stærð og greinilega bólginn. Jafnframt er haft eftir brotaþola í vottorðinu að hann hefði lent í útistöðum við gest á skemmtistað og hefði sá tekið hann hreðjataki og haldið fast.

Í skýrslu, sem tekin var af ákærða 18. janúar 2015, kvaðst hann ekki kannast við að hafa gripið um punginn á brotaþola umrætt sinn. Hann hefði verið ölvaður en þó ekki meira en svo að hann hefði getað staðið í lappirnar. Kvaðst hann minnast þess að hafa verið að brölta upp á sviðið umrætt sinn en lítið muna hvað gerðist eftir það.

Fyrir liggur í málinu myndupptaka af umræddu atviki úr eftirlitsmyndavél skemmtistaðarins en ekki verður af henni ráðið með afgerandi hætti um ákæruatriði málsins.

II.

Fyrir dómi skýrði ákærði svo frá að hann hefði verið á dansleik á veitinga- og skemmtistaðnum Gamla kaupfélaginu aðfaranótt 27. desember 2014. Hann hefði verið í miklu stuði, ölvaður en ekki ofurölvi, og farið upp á svið til að dansa. Þá hefði dyravörður komið aftan að honum, án þess að ávarpa hann, tekið hann taki og reigt hendur hans aftur. Kvaðst hann hafa meitt sig í öxlunum og reynt að losa sig með því að hreyfa sig til. Kvaðst hann ekki kannast við að hafa gripið í klof dyravarðarins en hann gæti ekki útilokað að hönd sín gæti hafa lent á þessu svæði. Hefðu þeir dottið fram af sviðinu og þá hefði annar dyravörður komið að og mikil átök átt sér stað á gólfinu. Honum hefði verið haldið niðri og dyraverðirnir setið á honum. Kvaðst ákærði ekki telja að hann hefði getað veitt brotaþola högg í punginn á gólfinu. Hann hefði svo verið leiddur út af staðnum af báðum dyravörðunum.

III.

Fyrir dómi bar brotaþoli á þann veg að sem dyravörður á staðnum hefði hann fyrr um kvöldið þurft að hafa afskipti af ákærða vegna óláta hans við sviðið. Hefði hann þá talað við ákærða og beðið hann um að róa sig og slappa af. Hefði ákærði tekið því vel og verið rólegur. Síðar um kvöldið hefði ákærði svo farið upp á sviðið. Þar sem það sé verklagsregla á staðnum að dyraverðir skuli fjarlægja það fólk sem fari upp á svið kvaðst brotaþoli hafa gengið að ákærða og beðið hann um að fara af sviðinu. Þar sem ákærði hefði ekki orðið við því kvaðst brotaþoli hafa tekið hann tökum og haldið höndum ákærða aftur fyrir bak. Hefði hann ætlað að ganga með hann niður stiga af sviðinu en ákærði þá gripið um klofið á honum. Hefði hann fundið fyrir miklum sársauka, sting í magann. Hefði honum þá fundist það eina sem hann gæti gert væri að láta sig falla niður af sviðinu. Kvaðst brotaþoli viss um að gripið hefði verið um klofið á honum og haldið í 2-3 sekúndur. Teldi hann því ekki að hönd ákærða hefði slegist í hann. Annar dyravörður, G-kk-nf, hefði svo komið brotaþola til hjálpar og þeir reynt í sameiningu að tala ákærða til. Hefðu þeir boðið ákærða að ganga sjálfum út en hann hefði streist á móti. Hefði það endað með því að þeir hefðu leitt ákærða út í tökum.

Vitnið G-kk-nf F-kk-nf J-kk-nf dyravörður sagðist hafa verið staddur á gólfinu hægra megin við sviðið en að brotaþoli hefði verið uppi á sviðinu vinstra megin þegar hann tók eftir því að brotaþoli var að „ströggla við“ að vísa ákærða af sviðinu. Kvaðst hann því hafa farið upp á sviðið til að aðstoða brotaþola, sem hefði þá haldið um upphandleggi ákærða þannig að hendur ákærða voru fyrir aftan bak. Hefði ákærði þá gripið um hreðjarnar á brotaþola og við það hefðu þeir fallið niður af sviðinu. Nánar aðspurður kvaðst hann ekki geta sagst hafa séð hann grípa í hreðjarnar á brotaþola heldur hefði hann séð ákærða læsa hægri hendinni um klof brotaþola. Taldi hann því ekki um það að ræða að hönd ákærða hefði slegist í brotaþola. Hefði hann séð þetta vel þar sem hann hefði þá verið í um eins til eins og hálfs metra fjarlægð frá þeim, á leið upp á sviðið, og með höfuðið í mittishæð þeirra beggja. Kvaðst hann hafa séð að brotaþoli kipptist við og við það hefðu brotaþoli og ákærði fallið niður af sviðinu. Hefði hann svo aðstoðað brotaþola við að fjarlægja ákærða, sem hefði ekki viljað fara sjálfur út. Í kjölfarið kvaðst vitnið hafa séð á brotaþola að hann væri þjáður af verkjum og óvinnufær af þeim sökum.

S-kk-nf S-kk-nf læknir gaf símaskýrslu vegna læknisskoðunar á brotaþola eftir að brotaþoli kom á sjúkrahúsið. Kvaðst hann hafa skoðað brotaþola um klukkutíma eftir að hann hefði lent í átökum. Lýsti hann því að brotaþoli hefði gengið haltur vegna verkja. Við skoðun á kynfærum brotaþola hefði pungurinn verið greinilega bólginn og talsvert stækkaður eða líklega tvöfalt á við það sem eðlilegt geti talist. Mikil bólga hefði verið í vefjum en ekki merki um rof eða snúning á líffærum. Vitnið staðfesti að þeir áverkar sem brotaþoli hefði verið með gætu tvímælalaust hafa orsakast við atburðarás eins og þá sem brotaþoli hefði lýst fyrir honum, eða við það að vera klipinn í punginn. Kvaðst vitnið ekki geta útilokað að áverkar brotaþola gætu hafa komið við högg en áverkarnir væru eins og hann myndi búast við í tilvikum þegar vefirnir hefðu verið kramdir. Kom fram hjá vitninu að ef um högg hefði verið að ræða teldi hann að höggið hefði þurft að vera ansi þungt til að geta orsakað umrædda áverka.

Auk framangreindra gaf símaskýrslu við aðalmeðferð málsins A-kk-nf G-kk-nf M-kk-nf lögregluvarðstjóri sem lýsti aðkomu sinni að málinu.

IV.

Ákærði neitar sök. Hann bar, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, að hann myndi lítt eftir atvikum sökum ölvunar. Kvaðst hann ekki minnast þess að hafa gripið um pung brotaþola umrætt sinn, enda þótt hann myndi eftir því að hafa verið uppi á sviði skemmtistaðarins og að hafa lent þar í átökum við brotaþola.

Brotaþoli hefur, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, lýst atvikum svo að ákærði hafi veist að honum með þeim hætti sem greinir í ákæru og hefur hann verið samkvæmur sjálfum sér í frásögn sinni af atburðinum. Fær framburður hans stuðning í framburði vitnisins G-kk-ef F-kk-ef J-kk-ef, sem hefur lýst atvikum á svipaðan veg og brotaþoli, þar á meðal að ákærði hafi gripið um pung eða klofsvæði brotaþola. Loks fær framburður brotaþola eindreginn stuðning af fyrirliggjandi áverkavottorði og framburði S-kk-ef S-kk-ef læknis, sem skoðaði brotaþola strax eftir atburðinn, um að pungur brotaþola hefði verið greinilega bólginn og að áverkarnir væru eins og hann myndi búast við þegar pungvefirnir hefðu verið kramdir og að hann teldi áverkann samræmast lýsingu brotaþola af atvikum.

Með hliðsjón af framangreindu verður að telja sannað að ákærði hafi gripið í klof brotaþola og kreist á honum punginn, eins og lýst er í ákæru. Verður ákærði því sakfelldur fyrir brot á 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing ákærða, sem er með hreint sakavottorð, þykir hæfilega ákveðin 100.000 króna sekt og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Loks verður ákærða, með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, gert að greiða útlagðan sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvalds og málsvarnarlaun verjanda síns samkvæmt ákvörðun dómsins, en þau þykja hæfilega ákveðin, að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða gert að greiða ferðakostnað verjandans.

Á-kk-nf M-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, S-kk-nf H. B-kk-nf, greiði 100.000 króna sekt í ríkissjóð og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 450.120 krónur, og ferðakostnað verjandans, 34.800 krónur. Þá greiði ákærði annan sakarkostnað að fjárhæð 20.000 krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf