S-12/2019

Mál þetta, sem dómtekið var 21. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Austurlandi, útgefinni 4. apríl sl., en móttekinni 12. s.m., á hendur A, kennitala [...], [...], [...], Í endanlegri gerð ákæru er ákærði saksóttur;

„fyrir … hótanir og brot á barnaverndarlögum í [...], með því að hafa, seinnipart laugardagsins 9. mars 2019, á heimili sínu og fjölskyldu sinnar að [...], [...], hótað syni sambýliskonu sinnar, B, kt. [... ]lífláti … Á meðan þetta átti sér stað var fóstursonur ákærða C, sem þá var […] ára gamall og í umsjá ákærða, vitni að því sem átti sér stað, en allt framangreint var ruddalegt, ósiðlegt, móðgandi og vanvirðandi gagnvart honum.

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög og 1. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

I.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem eigi er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm og þá í ljósi rannsóknargagna lögreglu, er nægjanlega sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem lýst er í endanlegri gerð ákæru, og eru brotin þar réttilega heimfærð til laga.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88/2008.

Að ofangreindu virtu verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru, sbr. það sem hér að framan er rakið.

2

II.

Ákærði, sem er [...] ára, hefur ekki sætt refsingum svo kunnugt sé.

Þegar litið er til þess að umrædd háttsemi ákærða beindist gegn fósturbarni og nánu ættmenni hans verða ákvæði 1. tl. 1. mgr. og 3. mgr. 70. gr. hegningarlaga nr. 19/1940 ákærða til refsiþyngingar.

Fyrir dómi játaði ákærði brot sín skýlaust og lýsti hann jafnframt yfir iðran og er þetta ákærða til málsbóta.

Að ofangreindu virtu telst refsing ákærða hæfilega ákveðin 45 daga fangelsi. Með hliðsjón af því sem hér að ofan hefur verið rakið þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. laganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan kostnað leiddi af rekstri máls þessa samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Af hálfu lögreglustjóra fór með málið H-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, A, sæti fangelsi í 45 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá dómsuppsögu að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

2

II.

Ákærði, sem er [...] ára, hefur ekki sætt refsingum svo kunnugt sé.

Þegar litið er til þess að umrædd háttsemi ákærða beindist gegn fósturbarni og nánu ættmenni hans verða ákvæði 1. tl. 1. mgr. og 3. mgr. 70. gr. hegningarlaga nr. 19/1940 ákærða til refsiþyngingar.

Fyrir dómi játaði ákærði brot sín skýlaust og lýsti hann jafnframt yfir iðran og er þetta ákærða til málsbóta.

Að ofangreindu virtu telst refsing ákærða hæfilega ákveðin 45 daga fangelsi. Með hliðsjón af því sem hér að ofan hefur verið rakið þykir fært að fresta fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. laganna, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan kostnað leiddi af rekstri máls þessa samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi.

Af hálfu lögreglustjóra fór með málið H-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Ákærði, A, sæti fangelsi í 45 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá dómsuppsögu að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.