S-366/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 2. Október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 3. apríl 2009 á hendur O-kk-þgf Ö-kk-þgf, Öldubakka 38b, Hvolsvelli, fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 10. desember 2005, á skemmtistaðnum Gauki á Stöng við Tryggvagötu 22 í Reykjavík, ráðist á H-kk-þf R-kk-þf, og kastað í hann stól með þeim afleiðingum að hann hlaut beinbrot í vinstri framhandlegg.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

„Í málinu gerir H-kk-nf R-kk-nf þá kröfu að ákærði verði dæmdur til að greiða skaðabætur að fjárhæð kr. 13.991, með dráttarvöxtum skv. III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, af kr. 6.724 frá 10. desember 2005 til 29. desember 2005, en þá af kr. 8.811 frá þeim degi til 7. mars 2006, en þá af kr. 13.991 frá þeim degi til greiðsludags. Þess er einnig krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu miskabóta að fjárhæð kr. 700.000 með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi, sem var þann 10. desember 2005, til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu kröfu þessarar en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ennfremur er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu þjáningabóta að fjárhæð kr. 21.090, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi, sem var þann 10. desember 2005, til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu kröfu þessarar en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar vegna þóknunar lögmanns brotaþola fyrir að hafa uppi bótakröfu þessa samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða samkvæmt mati réttarins auk dráttarvaxta samkvæmt III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá fimmtánda degi eftir uppkvaðningu dómsins til greiðsludags.“

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af ákæru og að bótakröfu verði vísað frá dómi. Til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfi sem bundin verði skilorði og að bótakrafa verði þá lækkuð verulega. Þá er þess krafist að málsvarnarlaun skipaðs verjanda samkvæmt mati dómsins verði greidd úr ríkissjóði.

Málavextir.

Samkvæmt lögregluskýrslu kom H-kk-nf R-kk-nf fimmtudaginn 15. desember 2005 til lögreglu og lagði fram kæru vegna líkamsárásar sem átt hefði sér stað á skemmtistaðnum Gauki á Stöng hinn 10. desember sama ár. Kemur fram að kærandi hafi ekki vitað um nafn árásarmannsins en framvísað upptöku úr öryggiskerfi skemmtistaðarins þar sem sjá megi dyravörð reka manninn á dyr.

Skýrði kærandi lögreglu svo frá að hann hefði umrætt kvöld verið við vinnu sína sem hljóðmaður við tónleika á skemmtistaðnum og haft aðstöðu til þess í sérstöku hljóðbúri. Hefði hann þurft að fara þaðan og upp á sviðið vegna þessa og þá rekist lítillega utan í manninn sem síðar hefði ráðist að honum. Er hann sneri til baka kvaðst hann hafa tekið eftir því að maðurinn fylgdist með honum og gerði sér far um að verða á vegi hans. Hefðu þeir þá aftur rekist lítillega saman. Hefði þetta endurtekið sig og hefði kærandi þá látið manninn vita að ef þetta endurtæki sig enn myndi hann láta vísa honum út úr húsinu. Er það hefði gengið eftir kvaðst kærandi hafa gripið í manninn og farið með hann til dyravarðar sem vísað hafi honum út. Síðar um kvöldið, þegar kærandi hefði verið við vinnu sína í hljóðbúrinu, hefði honum verið litið upp og þá séð sama manninn standa yfir sér með stól reiddan til höggs og hefði stóllinn verið á niðurleið. Kvaðst kærandi hafa náð að bera vinstri framhandlegginn fyrir sig og hefði stóllinn lent á honum. Árásarmanninum hefði í framhaldi verið vísað út úr húsinu en láðst hefði að taka niður nafn hans. Kemur fram að kærandi hafi í framhaldi farið á slysadeild Landspítala-háskólasjúkrahúss þar sem í ljós hafi komið að vinstri framhandleggurinn væri þríbrotinn.

Í lögregluskýrslu 29. desember sama ár kemur fram að kærandi hafi komið til lögreglu og upplýst að samstarfsmaður árásarmannsins, sem hefði verið á staðnum umrætt kvöld, hefði upplýst eftir skoðun á myndupptökum úr öryggismyndavél hússins að umræddur maður væri ákærði í máli þessu.

Með bréfi, dags. 18. september 2006, var mál þetta sent til lögreglunnar á Selfossi til skýrslutöku af ákærða. Í upplýsingarskýrslu lögreglunnar á Selfossi kemur fram að ákærði hafi verið boðaður í skýrslutöku hinn 29. september 2006 en ekki mætt. Hafi verið hringt í hann skömmu síðar sama dag og hann þá sagst vera á leiðinni en ekki mætt. Hafi honum þá verið send sms-skilaboð án viðbragða af hálfu ákærða. Er lögreglan hafi náð símsambandi við hann 20. nóvember sama ár hafi hann upplýst að hann byggi í umdæmi Sýslumannsins á Hvolsvelli og málið því verið sent þangað til viðeigandi meðferðar. Tekin var skýrsla af ákærða hjá lögreglunni á Hvolsvelli 28. mars 2007. Kannaðist hann þá við að hafa verið á Gauki á Stöng umrætt sinn. Sagði hann mann sem komið hefði úr hljóðbúri staðarins hafa hlaupið hann niður með látum og stokkið síðan upp á svið. Þetta hefði svo endurtekið sig þegar hann hefði snúið til baka og ákærði þá hreytt einhverju í hann. Hefði maðurinn þá hótað að henda ákærða út af staðnum og í framhaldi gripið í fatnað hans þannig að skyrta hans og jakki rifnuðu. Honum hefði eftir þetta verið hent út en svo fengið að fara aftur inn á staðinn stuttu síðar. Kannaðist hann ekki við að hafa í framhaldi ráðist á kæranda máls þessa.

Málið var endursent lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 3. apríl 2007 og ákvað hann hinn 15. nóvember sama ár að fella niður rannsókn þess. Kærandi kærði þá ákvörðun til ríkissaksóknara sem ákvað hinn 9. janúar 2008 að fella hana úr gildi og leggja fyrir lögreglustjóra að halda rannsókn þess áfram. Skyldi það gert meðal annars með því að taka skýrslu af kærða með hliðsjón af framburði H-kk-ef Þ-kk-ef um að hann hefði séð ákærða henda stól að kæranda. Þá skyldi reynt að afla frekari upplýsinga um mann sem ákærði sagði að hefði verið með honum í greint sinn. Gerði ríkissaksóknari og athugasemd við þann tíma sem meðferð málsins hefði tekið hjá lögreglustjóranum. Í skýrslu lögreglunnar hinn 25. febrúar 2008 kemur fram að haft hafi verið samband við ákærða 4. febrúar það ár til að fá upplýsingar um framangreindan mann sem ákærði sagði að héti H-kk-nf. Hafi ákærða verið tjáð að tilraunir lögreglu til að hafa upp á manni þessum á grundvelli upplýsinga sem ákærði hefði gefið hafi ekki borið árangur. Hafi ákærði þá sagst ætla að kanna málið betur og láta síðan vita. Ekkert hafi hins vegar heyrst frá ákærða og hafi því aftur verið hringt hinn 12. febrúar. Hafi ákærði þá ekki getað upplýst um mann þennan og sagst myndu reyna áfram að hafa upp á honum og láta síðan vita. Ekkert hafi heyrst frá ákærða og því verið haft samband við hann aftur 22. febrúar. Hafi hann þá sagst ekki geta gefið neinar upplýsingar um mann þennan. Skýrsla var hins vegar ekki tekin af ákærða á ný fyrr en 19. maí 2008. Kannaðist hann þá við að hafa tekið stól í reiðikasti og hent honum í áttina að kæranda án þess þó að ætlunin væri að slasa manninn.

Skýrslur fyrir dómi

Kærandi máls þessa, H-kk-nf R-kk-nf, skýrði frá því hann hefði umrætt kvöld verið við vinnu sína sem hljóðmaður á Gauki á Stöng. Vegna bilunar í tækjabúnaði hefði hann þurft að fara í nokkur skipti á milli svokallaðs hljóðbúrs, sem verið hefði örlítið upphækkað í miðju salarins, í um 15 m fjarlægð, og upp á sviðið til að skipta um hluti og síðan prófa hvort það virkaði. Hefði hann því þurft að fara í gegn um þvögu fólks sem verið hefði á dansgólfinu. Í fyrstu ferðinni hefði hann trúlega rekist eitthvað utan í ákærða og kannski einhverja fleiri. Þegar hann hefði komið til baka hefði ákærði rekið öxlina beint í kæranda. Hann hefði þó haldið ferð sinni áfram í hljóðbúrið. Í ljós hefði svo komið að hljóðið væri ekki komið í lag og hefði hann því þurft að fara aftur upp á svið. Hefði ákærði þá gert sér sérstaka ferð til að stíga þar aftur fyrir sig. Kærandi kvaðst þó hafa haldið ferð sinni áfram upp á svið og skipt þar um annan hlut og síðan snúið til baka til að athuga hvort það virkaði. Þegar hann hefði verið að koma að hljóðbúrinu hefði hann veitt því eftirtekt að ákærði væri „að gera sig breiðan“. Kvaðst kærandi þá hafa sagt við ákærða að ef hann hætti þessu ekki þá yrði honum hent út. Hann hefði svo enn á ný þurft að fara upp á svið og hefði ákærði þá haldið áfram uppteknum hætti. Er ákærði enn á ný hefði ætlað að gera sig breiðan kvaðst kærandi hafa tekið í jakka ákærða og ýtt honum þannig að næsta dyraverði, sem hefði tekið við ákærða og hent honum út. Ákærði hefði meðan á þessu stóð eitthvað streist á móti og gæti því staðist sú frásögn ákærða að föt hans hafi eitthvað rifnað við þetta. Sagði kærandi að ekki hefði getað dulist neinum hvaða verki hann hefði verið að sinna í greint sinn. Honum hefði loks tekist að komast fyrir vandamálið skömmu eftir þetta. Hann hefði síðan staðið inni í hljóðbúrinu skömmu síðar og verið eitthvað að sýsla. Hefði honum þá verið litið til vinstri og séð ákærða standa þar yfir honum með stól reiddan til höggs og hefði stóllinn verið á niðurleið. Kvaðst kærandi hafa beygt sig til hliðar og sett höndina fyrir og hefði stóllinn, líklega einn stólfóturinn, lent á framhandleggnum. Kærandi hefði þá fallið í gólfið og stóllinn, voldugur tréstóll, lent inni í búrinu. Fólk hefði svo komið þarna að og haldið ákærða þangað til dyraverðir vísuðu honum á dyr. Strax um nóttina kvaðst kærandi hafa farið á slysadeild og hefði þar komið í ljós að ölnin var þríbrotin. Hefði hann svo þurft að fara í uppskurð þar sem plata hefði verið skrúfuð í beinið. Hann hefði síðan þurft að fara í gifsi í um hálfan mánuð og þurft að vera með spelku í um ár eftir það. Brotið hefði verið lengi að gróa og ári síðar hafi það ekki verið gróið. Hefði tekið mörg ár að fá brotið til að gróa. Hefði þetta haft það í för með sér að hann hefði ekki getað unnið sem hljóðmaður í marga mánuði. Hann hefði fengið eitt og eitt létt starf á næstu mánuðum. Hann hefði því lítt getað sinnt því starfi sem hann hefði menntað sig til að sinna. Allt hefði þetta gert það að verkum að hann hefði þurft að glíma við þunglyndi í kjölfarið. Loks hefði hann ákveðið að skipta um starfsvettvang vegna þessa og vinni hann nú sem tækniteiknari í 50% starfi. Sagði kærandi fráleitt að hann hefði ætlað að ráðast að ákærða í greint sinn eða að hann hefði með einhverjum hætti hlaupið á ákærða í aðdraganda árásarinnar eins og ákærði hefði haldið fram.

H-kk-nf Þ-kk-nf sagðist hafa verið staddur í greint sinn með ákærða í vinnustaðapartýi á Gauknum, en þeir hefðu á þeim tíma verið vinnufélagar. Hefðu þeir staðið einir úti á miðju dansgólfi. Kærandi hefði augsýnilega verið að fást við einhverjar bilanir í hljóðkerfi staðarins og virst eitthvað pirraður. Hefði hann þurft að fara nokkrum sinnum fram og til baka upp á svið vegna þessa. Eftir nokkur skipti hefði kærandi farið að rekast utan í ákærða. Í fyrstu hefðu þeir ákærði ekki mikið verið á spá í það. Þetta hefði svo þróast út í það að kærandi hefði verið farinn að taka sveig til að rekast utan í ákærða. Loks hefði kærandi ráðist á ákærða, þrifið í skyrtu hans og loks öskrað á dyravörð og beðið um að ákærða yrði vísað út. Ákærði hefði hins vegar komið fljótlega inn aftur og virst svolítið pirraður yfir því sem gerst hefði. Í framhaldi hefði hann þrifið upp stól og hent honum eitthvað í áttina að kæranda þar sem hann stóð í hljóðbúrinu. Vitnið kvaðst þó ekki hafa séð almennilega hvar stóllinn lenti og þá hvort hann hefði lent í kæranda. Aðspurt sagði vitnið að enginn vafi léki á því að eitthvað gerðist á þessum tímapunkti og að stóllinn hefði verið ætlaður kæranda. Hann kvaðst sjálfur hins vegar hafa farið út þegar ákærða hefði verið vísað út og því hefði hann aldrei séð nákvæmlega hvað gerðist. Kvaðst vitnið staðfesta að frásögn sem hann gaf hjá lögreglu um málið væri rétt.

M-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa greint kvöld setið nálægt aðstöðu hljóðmannsins, kæranda máls þessa, og séð þá allt í einu út undan sér hvar maður kom gangandi að kæranda með stól og lamdi til hans. Kærandi hefði náð að bera fyrir sig höndina og stóllinn, einhvers konar tréstóll, því lent þar á honum. Vitnið sagði að áður en þetta gerðist hefði hljóðmaðurinn augljóslega eitthvað verið á ferðinni upp á svið og til baka að hljóðbúrinu, en hann hefði þó ekki veitt eftirtekt neinu sérstöku í því sambandi. Hann kvaðst ekki minnast þess að hann hefði séð til árásarmannsins þar á staðnum fyrr um kvöldið eins og hann skýrði frá hjá lögreglu. Hann hefði hins vegar örugglega munað þessa hluti betur þá en nú.

E-kk-nf G-kk-nf I-kk-nf lögreglumaður kvaðst hafa tekið lögregluskýrslu af ákærða og minnast þess að ákærði hefði þá kannast við að hafa kastað stól í áttina að kæranda en sagst ekki hafa ætlað að slasa hann. Staðfesti vitnið skýrsluna sem rétta.

B-kk-nf Z-kk-nf læknir staðfesti og gerði grein fyrir læknisvottorði sem hann vann og dags. er 20. júní 2006. Kemur í vottorði þessu fram að kærandi hafi við komuna á slysadeild verið illa haldinn af verk í framhandleggnum og mjög bólginn. Hafi röntgenmynd sýnt brot á ölninni. Brotið hafi verið skrúfað með plötu og gifs sett yfir. Sagði vitnið kæranda hafa verið með áverka á framhandlegg sem bent hefðu til þess að hann hefði orðið fyrir líkamsárás. Hefði verið um að ræða brot á alnarbeini, sem væri vel þekktur áverki þegar menn hefðu borið fyrir sig hendi og prik eða kylfa lent þar á. Vottorðið hefði verið skrifað áður en meðferð kæranda lauk og ljóst yrði hvort brot kæranda myndu gróa. Oft tæki langan tíma fyrir slík brot að gróa og stundum gerðu þau það alls ekki. Hins vegar gæti vitnið staðfest að meðferð væri lokið og að við síðustu skoðun, sem hefði líklega verið um hálfu ári eftir útgáfu vottorðsins, hefði brotið reynst gróið.

Niðurstaða

Ákærði mætti ekki þrátt fyrir ítrekaðar boðanir í aðalmeðferð málsins og gaf því ekki skýrslu fyrir dómi, en hann hafði neitað sök í þinghaldi hinn 28. maí sl. án frekari skýringa. Hann hafði hins vegar kannast við það við skýrslutöku hjá lögreglu 19. maí 2008 að hafa tekið stól í reiðikasti og hent honum í áttina að kæranda.

Þegar til þessa er litið, framangreinds framburðar vitnanna H-kk-ef R-kk-ef, M-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef og H-kk-ef Þ-kk-ef, auk fyrirliggjandi læknisvottorða um áverka kæranda og vitnisburðar læknisins B-kk-ef Z-kk-ef í því sambandi, telst sönnun komin fram um að ákærði hafi í greint sinn beitt stólnum gagnvart kæranda, annað hvort með því að kasta honum eða slá honum í kæranda, með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Hefur ákærði með því brotið gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvörðun refsingar, skaðabætur o.fl.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var honum, með dómi uppkveðnum 15. júní 2007, gert að greiða sekt vegna þjófnaðar og fjársvika. Fyrir liggur að verulegur seinagangur hefur verið á rannsókn máls þessa. Að framan hefur verið rakinn gangur rannsóknarinnar frá því málið var kært í desember 2005. Auk þess skal þess hér getið að ekki verður séð að neitt hafi verið aðhafst við rannsókn málsins frá því í júní 2008 og þar til ákæra var gefin út hinn 3. apríl sl. Fyrir liggur að ákærði á nokkurn hlut að máli hvað varðar tafir á meðferð málsins frá upphafi. Lýst hefur verið þætti ákærða í þeim töfum hér að framan auk þess sem ákærði hefur ítrekað virt að vettugi fyrirköll vegna fyrirtektar eða aðalmeðferðar málsins hér fyrir dómi. Lyktaði því svo að dómari skipaði honum verjanda skv. heimild í 3. mgr. 31. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, þrátt fyrir að ákærði hefði sjálfur lýst því yfir að hann óskaði ekki eftir því. Með hliðsjón af þætti ákærða í þeim töfum sem orðið hafa á meðferð þessa máls þykja ekki efni til að taka tillit til þess við ákvörðunar refsingar. Að virtu framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingar og hún niður falla að 2 árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Af hálfu kæranda er þess krafist að ákærði greiði honum skaðabætur að fjárhæð 735.081 króna með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 10. desember 2005 til 28. apríl 2007, þegar er mánuður hafi verið liðinn frá því krafan var birt ákærða, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er krafist greiðslu kostnaðar lögmanns við að halda kröfu kæranda fram.

1) Útlagður kostnaður að fjárhæð 13.991 króna.

Þar sem um er að ræða útlagðan lækniskostnað kæranda vegna málsins sem styðst við reikninga verður þessi kröfuliður samþykktur.

2) Bætur vegna þjáninga skv. 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð 21.090 krónur.

Með hliðsjón af gögnum málsins verður fallist á þennan kröfulið.

3) Miskabætur skv. a- og b-liðum 26. gr. skaðabótalaga að fjárhæð 700.000 krónur.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir að valda þeim meiðslum á ákærða sem lýst er í ákæru og hefur með því fellt á sig bótaskyldu skv. a-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga. Kærandi hefur lýst afleiðingum þessa verknaðar á líf sitt og heilsu. Þá liggja fyrir læknisvottorð og önnur gögn sem styðja þá frásögn kæranda. Samkvæmt því, og með hliðsjón af venju í slíkum málum, verður ákærða gert að greiða kæranda 200.000 krónur í miskabætur.

Samkvæmt framangreindu verður ákærða gert að greiða kæranda samtals 235.081 krónu í skaðabætur ásamt vöxtum eins og greinir í dómsorði. Þá verður ákærða og gert að greiða kæranda 161.850 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, í lögmannskostnað við að halda kröfu sinni fram. Er hafnað þeirri kröfu kæranda að kostnaður vegna matsgerðar og læknisvottorðs, sem lögð voru fram eftir þingfestingu málsins, verði felldur undir þennan kostnað.

Ákærði greiði 54.315 krónur í útlagðan sakarkostnað vegna læknisvottorða og ferðakostnaðar vitnis og 99.600 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, í málsvarnarlaun til skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Eins og fyrr var rakið hefur rannsókn máls þessa hjá lögreglu dregist úr hömlu. Ber að átelja þennan drátt, enda þótt hann megi að hluta rekja til framferðis ákærða sjálfs.

Á-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, O-kk-nf Ö-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingar og hún niður falla að 2 árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði H-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 270274-4639, skaðabætur að fjárhæð 235.081 króna ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 10. desember 2005 til 28. apríl 2007, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði H-kk-þgf og 161.850 krónur í lögmannskostnað.

Ákærði greiði 153.915 krónur í sakarkostnað, þar með talin 99.600 króna málvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Á-kk-nf M-kk-nf