S-6702/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 20. september 2021, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 13. október 2020 á hendur A-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kennitala [...], [...], [...], „fyrir eftirtalin umferðarlagabrot, með því að hafa:

1. Fimmtudaginn 4. júní 2020 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Stekkjarbakka í Reykjavík, við Frumherja, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

M. 007-2020-29190

2. Mánudaginn 15. júní 2020 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Þúsöld í Reykjavík, að Þjóðhildarstíg.

M. 007-2020-31854

3. Mánudaginn 22. júní 2020 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Víkurveg í Reykjavík, sunnan við N1.

M. 007-2020-35991

4. Mánudaginn 28. september 2020 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti um Langarima í Reykjavík, við Flétturima.

M. 007-2020-56775

Teljast brot í öllum liðum varða við 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostn-aðar.“

Málið var þingfest 18. nóvember 2020 og voru fjögur þinghöld eftir það, þar af hið síð-asta sem ætlað var að vera aðalmeðferð en af henni varð ekki vegna breyttrar afstöðu ákærða til sakarefnisins. Ákærði h efurjátað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt ákæru og er játningin studd sakargögnum. Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann þess að sakarkostnaður verði að einhverju leyti greiddur úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skip-aðs verjanda.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dags. 7. október 2020, á hann að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2005. Það sem hér skiptir einkum máli er að ákærði var með dómi Hæstaréttar Íslands 22. mars 2016 sakfelldur fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og dæmdur til óskilorðsbundins fangelsis í tvö ár og tvo mánuði, auk þess að vera sviptur ökurétti ævilangt. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 16. september 2016 var ákærði sakfelldur fyrir umferðarlagabrot vegna aksturs sviptur ökurétti og honum gert að greiða fésekt. Með viðurlagaákvörðun fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur 25. september 2018 gekkst ákærði undir greiðslu fésektar, meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Þá gekkst ákærði undir greiðslu fésekta með tveimur lögreglustjórasáttum 10. janúar 2019 vegna aksturs sviptur ökurétti og var um að ræða hegningarauka við fyrrgreinda viðurlagaákvörðun. Þessu til viðbótar liggur fyrir að ákærði fékk reynslulausn 19. febrúar 2020 af eftirstöðvum refsingar, 327 dögum, sbr. fyrrgreindan dóm frá árinu 2016 sem þá var til fullnustu, og var reynslu lausnartími ákveðinn tvö ár.

Umferðarlagabrot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir samkvæmt fyrrgreindum ákæru-liðum með því að aka bifreiðum í fjögur aðgreind skipti sviptur ökurétti ber að fara með í einu lagi sem aðra ítrekun (3. brot). Að þessu virtu fer um ákvörðun refsingar samkvæmt 77. gr. almennra hegningarlaga og dómvenju. Þá liggur fyrir að ákærði hefur með þeim brotum sem hann er nú sakfelldur fyrir endurtekið rofið skilorð téðrar reynslulausnar og fer um ákvörðun refsingar samkvæmt 1. mgr. 82. gr. laga nr. 15/2016 um fullnustu refs-inga, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga. Verða því fyrrgreindar eftirstöðvar dæmdar upp og refsing ákveðin í einu lagi. Sakaferill ákærða horfir heilt á litið til refsiþyngingar, sbr. 5. tölul. 70. gr. almennra hegningarlaga. Ákærða til málsbóta, sbr. 8. tölul. 1. mgr. sömu lagagreinar, verður litið til þess að hann hefur játað sök og leitað sér aðstoðar í meðferð eftir að brotin voru framin. Að öllu framangreindu virtu er refsing ákærða hæfi-lega ákveðin fangelsi í þrettán mánuði. Vegna sakaferils ákærða og fyrrgreindrar dóm-venju er ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna.

Með hliðsjón af framangreindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 233. gr., laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Til þess kostn-aðar telst þóknun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, vegna vinnu fyrir dómi, sem telst út frá eðli og umfangi máls hæfilega ákveðin 300.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð máls-ins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómarinn tók við meðferð málsins 7. apríl 2021 en hafði fram til þess engin afskipti haft af meðferð þess.

Dómsorð :

Ákærði, A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrettán mánuði.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins til ríkissjóðs, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 300.000 krónur.

D-kk-nf K-kk-nf