S-297/2016

Mál þetta er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 25. ágúst 2016, á hendur K-kk-þgf I-kk-þgf, kennitala [...], [...], Sandgerði. Í ákærunni er ákærða gefin að sök „meiri háttar brot gegn skatta- og bókhaldslögum, sem framkvæmdastjóri og stjórnarmaður einkahlutafélagsins S12, kt. 570106-2280, nú gjaldþrota og afskráð, með því að hafa:

1. Staðið skil á efnislega röngum virðisaukaskattsskýrslum einkahlutafélagsins fyrir uppgjörstímabilin janúar – febrúar til og með júlí – ágúst rekstrarárið 2013 og hafa eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna september – október rekstrarárið 2013 til og með mars - apríl rekstrarárið 2014 á lögmæltum tíma, og fyrir að hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í starfseminni, vegna framangreindra uppgjörstímabila í samræmi við fyrirmæli IX. kafla laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, samtals að fjárhæð kr. 14.421.553, sem sundurliðast sem hér greinir:

Árið 2013

janúar - febrúar kr. 1.242.276

mars - apríl kr. 1.823.213

maí - júní kr. 2.590.278

júlí - ágúst kr. 452.145

september - október kr. 2.176.140

nóvember - desember kr. 2.487.149

kr. 10.771.201

Árið 2014

janúar – febrúar kr. 2.307.032

mars - apríl kr. 1.343.320

kr. 3.650.352

Samtals  kr. 14.421.553

2. Látið undir höfuð leggjast að færa lögboðið bókhald einkahlutafélagsins vegna rekstrarársins 2013 og fram til gjaldþrotaskipta félagsins þann 10. júlí 2014.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 1. tölulið ákæru teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 2. tölulið ákæru teljast varða við 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig 1. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Mál vegna framangreindrar ákæru var þingfest 30. september síðastliðinn. Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt J-kk-þgf B-kk-þgf K-kk-þgf hdl., sem var skipaður verjandi ákærða að hans ósk. Fékk ákærði frest til að taka afstöðu til sakargifta samkvæmt ákæru. Við fyrirtöku málsins 18. október síðastliðinn játaði ákærði brot sín eins og þeim er lýst í fyrrnefndri ákæru. Var málið við svo búið tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu tjáð sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða þóknunar sér til handa sem greidd verði úr ríkissjóði.

I

Sem fyrr segir hefur ákærði játað skýlaust fyrir dómi að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til. Samræmist játningin rannsóknargögnum málsins, en ákæra styðst við lögreglurannsókn sem fram fór á grundvelli bréfs skattrannsóknarstjóra ríkisins til héraðssaksóknara 13. apríl 2016 og rannsóknargagna sem því fylgdu. Með þessu hafa verið færðar viðhlítandi sönnur fyrir sakargiftum samkvæmt ákæru. Eru brotin þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

II

Með dómi Héraðsdóms Reykjaness 12. október 2015 í málinu nr. 239/2015 var ákærði fundinn sekur um brot gegn sömu lagaákvæðum og hann er nú sakfelldur fyrir. Var ákærða gert að sæta fangelsi í 12 mánuði, skilorðsbundið í tvö ár, og að greiða 54.000.000 króna í sekt til ríkissjóðs, en sæta ella 360 daga fangelsi. Brot þau sem ákærði er sakfelldur fyrir voru framin áður en fyrrnefndur dómur var kveðinn upp í október 2015. Verður sá dómur tekinn upp og ákærða gerð refsing í einu lagi fyrir öll brotin, sbr. 60. gr., 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Að þessu gættu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði. Fært þykir að fresta fullnustu þeirrar refsingar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Brot ákærða eru stórfelld og þykir ekki fært að miða við fésektarlágmark samkvæmt 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, heldur verður miðað við þrefalda fjárhæð vanskila. Samkvæmt því verður ákærði dæmdur til að greiða 43.265.000 krónur í sekt til ríkissjóðs. Vararefsing í stað sektar verður ekki dæmd með vísan til þeirrar refsingar sem dæmd var í fyrrnefndu máli nr. 239/2015.

Ákærða verður gert að greiða þóknun verjenda sinna, bæði á rannsóknarstigi og fyrir dómi. Með bréfi skattrannsóknarstjóra 1. október 2015 var U-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf hdl. tilnefndur verjandi ákærða, en við þingfestingu málsins var J-kk-nf B-kk-nf K-kk-nf hdl. skipaður verjandi ákærða. Þóknun þeirra er ákveðin að teknu tilliti til virðisaukaskatts eins og í dómsorði greinir. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, K-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í 15 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 43.265.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins sem er þóknun U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 143.220 krónur og 9.600 krónur í aksturskostnað, og þóknun J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 245.520 krónur.

J-kk-nf H-kk-nf