S-409/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 7. desember sl., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 24. október 2016 á hendur ákærða, A-kk-þgf I-kk-þgf J-kk-þgf, kt. ...

„fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hafa, aðfaranótt miðvikudagsins 15. apríl 2015, er lögregla hafði afskipti af ákærða inni í kyrrstæðum strætisvagni við Hlemm, Reykjavík, ítrekað sparkað í átt að lögreglumönnunum A og B, sparkað í hendur lögreglumannsins A og kýlt lögreglumanninn B en höggið hafnaði á hægra vanga lögreglumannsins og síðar, í kjölfar þess að ákærði var handtekinn, hótað báðum lögreglumönnunum og fjölskyldum þeirra lífláti og eftir að ákærði hafði verið fluttur á lögreglustöðina Hverfisgötu, hótað lögreglumönnunum að hann myndi nauðga þeim og fjölskyldum þeirra.

Telst þetta varð við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Með ákæru 1. nóvember 2016 höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu sakamál, sem fékk málsnúmerið S-413/2016 hér fyrir dómi, gegn ákærða og meðákærðu Y:

I

fyrir eftirtalin brot framin í félagi:

1. Nytjastuld, með því að hafa fimmtudaginn 3. september 2015, við Vesturbrún 10 í Reykjavík, tekið bifreiðina UP-825 ófrjálsri hendi, ekið henni af vettvangi í heimildarleysi og haft afnot af henni þar til lögregla hafði afskipti af þeim í bifreiðinni við Skarfaskersbryggju í Þorlákshöfn laugardaginn 5. september 2015.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Þjófnað, með því að hafa laugardaginn 3. október 2015, brotist inn í bátinn Geisla við Landeyjahöfn í Rangárþingi Eystra, með því að spenna upp þakglugga á bátnum, og stolið þaðan Garmin GPS leiðsögutæki, Ray49E talstöð, flotgalla, sjúkrakassa og verkfæri að áætluðu verðmæti kr. 700.783.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Fjársvik, með því að hafa sunnudaginn 3. janúar 2016, í verslun C á Selfossi, keypt vörur að samtals söluverðmæti 221.985 kr. á viðskiptareikning félagsins F, án þess að hafa til þess heimild, og þannig blekkt viðsemjendur sína.

Telst þetta varða við 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II

á hendur ákærðu Y fyrir:

[--]

III

Á hendur ákærða A-kk-þgf fyrir umferðarlagabrot með því að hafa sunnudaginn 3. janúar 2016, ekið bifreiðinni RJJ-11 sviptur ökuréttindum og ófær um að aka henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist metýlfenídat 85 ng/ml og amfetamín 20 ng/ml) eftir Breiðumörk í Hveragerði þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst þetta varða 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og ákærði A-kk-nf I-kk-nf til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006....

Einkaréttarkröfur:

Vegna ákæruliðar I.2. gerir D, fyrir hönd E, kröfu um að ákærðu greiði skaðabætur samtals að fjárhæð kr. 700.783 auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá tjónsdegi og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti, sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Málin tvö voru þingfest 7. desember sl. og var mál nr. S-409/2016 sameinað máli nr. S-413/2016. Að fram kominni afstöðu ákærða til sakargifta og í ljósi þess að meðákærða mætti ekki á dómþing, þrátt fyrir að hafa verið birt fyrirkall, ákvað dómari að kljúfa þátt ákærða frá máli nr. S-413/2016 og dæma um þátt hans í máli þessu.

Kröfur ákærðu:

Ákærði krefst þess aðallega að honum verði ekki gerð sérstök refsing í málinu. Til vara krefst ákærði þess að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa.

I

Við þingfestingu málsins 7. desember sl. játaði ákærði A-kk-nf I-kk-nf sök samkvæmt ákæru héraðssaksóknara frá 24. október 2016. Hann játaði enn fremur sök samkvæmt ákæruliðum I.1 til I.3 og III í ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu frá 1. nóvember sl. Þá viðurkenndi ákærði bótaskyldu vegna skaðabótakröfu E en mótmælti fjárhæð kröfunnar.

Í ljósi skýlausrar játningar ákærða ákvað dómari að fara með mál hans samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var þáttur ákærða í hinu sameinaða máli því skilinn frá þætti meðákærðu og ákveðið að dæma um hann í máli þessu. Var málið því næst tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

II

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði skýlaust játað sök. Að mati dómara samrýmist játning hans framlögðum gögnum. Brot ákærða teljast því sönnuð og eru þau réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærum.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins á ákærði talsverðan sakaferil að baki. Við ákvörðun refsingar ákærða nú verður til þess að líta að 26. maí 2014 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir brot gegn valdstjórninni. Með dómi Hæstaréttar Íslands 1. október 2015 var ákærði dæmdur í 10 mánaða fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt vegna brota gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Hinn 10. desember 2015 var ákærði dæmdur til 60 daga fangelsisrefsingar fyrir akstur sviptur ökurétti. Með dómi 17. maí 2016 hlaut ákærði 30 daga fangelsisrefsingu fyrir sams konar brot og hraðakstursbrot. Þá var ákærði með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 29. júní 2016 dæmdur í 18 mánaða fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Dómurinn var birtur ákærða 4. júlí 2016 og miðast ævilöng ökuréttarsvipting ákærða því við þann dag.

Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru öll framin fyrir uppkvaðningu tveggja síðastnefndu dómanna og sum þeirra fyrir uppkvaðningu síðustu fjögurra dóma ákærða. Ber því að ákvarða ákærða refsingu í máli þessu eftir fyrirmælum 78. gr. almennra hegningalaga nr. 19/1940, auk 77. gr. sömu laga.

Ákærði er nú sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni, nytjastuld, þjófnað, fjársvik og umferðarlagabrot. Þrátt fyrir að refsingu ákærða skuli ákveða samkvæmt fyrirmælum 78. gr. almennra hegningarlaga er að brotum ákærða virtum, sér í lagi broti hans gegn 106. gr. almennra hegningarlaga, ekki fært að fallast á aðalkröfu ákærða um að honum verði ekki gerð refsing.

Svo sem fyrr var rakið á ákærði talsverðan sakaferil að baki. Þá voru sum brota hans í máli þessu framin í félagi við meðákærðu. Horfa bæði þessi atriði ákærða til refsiþyngingar, sbr. 5. tölulið 1. mgr. og 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar ákærða þykir hins vegar mega taka af því mið að ákærði hefur tekið sig mjög á síðustu misseri. Hann hefur lokið áfengis- og vímuefnameðferð og þá hefur hegðun hans meðan á afplánun hefur staðið verið til fyrirmyndar. Verður að virða ákærða þetta til málsbóta, sbr. 8. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, og einnig skýlausa játningu hans. Að öllu þessu sögðu og að brotum ákærða heildstætt virtum þykir refsing hans réttilega ákveðin eftir fyrirmælum 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga fangelsi í tvo mánuði. Í ljósi sakaferils ákærða eru engin efni til þess að skilorðsbinda refsingu hans.

III

Í málinu gerir E þá kröfu að ákærði verði ásamt meðákærðu dæmdur til greiðslu 700.783 króna með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af þeirri fjárhæð frá 2. október 2015 til þess dags er liðinn er mánuður frá því ákærða var birt bótakrafan, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Til stuðnings kröfunni vísar kröfuhafi til ákvæða 172. og 173. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærði hefur samþykkt bótaskyldu vegna þeirra brota hans er beindust að eigum E en mótmælt fjárhæð kröfunnar.

Krafa E er í fjórum liðum. Krafist er 48.005 króna, sem er andvirði Wurth-topplyklasetts er ákærði og meðákærða tóku ófrjálsri hendi, 455.936 króna vegna launa starfsmanna kröfuhafa, 188.740 króna vegna tapaðra leigutekna og 8.102 króna, sem er andvirði sjúkrakassa er ákærði og meðákærða stálu.

Kröfuliðir 1 og 4, samtals að fjárhæð 56.107 krónur eru studdir reikningum. Fyrir liggur að mununum var ekki skilað til kröfuhafa. Umræddir kröfuliðir verða því teknir til greina, svo sem þeir eru fram settir.

Kröfuliður 2, sem sagður er vera vegna launa starfsmanna kröfuhafa, er eingöngu studdur við útreikninga kröfuhafa sjálfs. Þá skortir talsvert á að þessi hluti kröfunnar sé nægjanlega rökstuddur í greinargerð kröfuhafa. Dómurinn telur því að vísa beri þessum hluta kröfunnar frá dómi vegna vanreifunar.

Kröfuliður 3 er vegna meints tjóns kröfuhafa vegna tapaðra leigutekna. Hann er eingöngu studdur við gjaldskrá kröfuhafa sjálfs. Ekkert haldbært liggur hins vegar fyrir um það í málinu að hin útreiknaða fjárhæð, sem á þeirri gjaldskrá byggir, sé raunverulegt tjón kröfuhafa sem leiða megi af broti ákærða og meðákærðu. Samkvæmt því telur dómurinn þennan lið kröfunnar einnig vanreifaðan og er honum því vísað frá dómi.

Samkvæmt framansögðu verður ákærði dæmdur til þess að greiða E, 56.107 krónur með vöxtum af þeirri fjárhæð samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 3. október 2015 til 17. desember 2016, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, en ákæra ásamt greinargerð kröfuhafa var birt ákærða 17. nóvember sl.

IV

Samkvæmt framansögðu var ákærði sviptur ökurétti ævilangt með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur uppkveðnum 29. júní 2016, sem birtur var ákærða 4. júlí sl. Samkvæmt því og þar sem brot ákærða samkvæmt ákærulið III var framið fyrir uppkvaðningu tilvitnaðs dóms hefur enga þýðingu að árétta ævilanga ökuréttarsviptingu ákærða í dómsorði, enda eru engin efni til þess að framangreindu virtu að miða ökuréttarsviptinguna við síðara tímamark en 4. júlí 2016.

Með vísan til sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður honum gert að greiða sakarkostnað málsins. Ákærði greiði því 508.311 krónur samkvæmt framlögðu sakarkostnaðaryfirliti og þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hrl., sem eftir umfangi málsins þykir hæfilega ákveðin, að virðisaukaskatti meðtöldum, svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði.

Ákærði greiði 876.591 krónu í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 368.280 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Ákærði greiði E 56.107 krónur með vöxtum af þeirri fjárhæð samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 3. október 2015 til 17. desember 2016, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

K-kk-nf H-kk-nf