S-1826/2021

I.

Ákæra, dómkröfur o. fl.:

Mál þetta, sem dómtekið var 27. september 2021, var höfðað með ákæru héraðs-saksóknara 25. mars sama ár, á hendur A, kennitala [ 000000- 0000], [ ---], [ ---], „fyrir kynferðisbrot með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 9. apríl 2019 í herbergi á Fosshótel Lind að Rauðarárstíg 18 í Reykjavík, áreitt [B], kennitala [000000- 0000], kynferðislega með því að taka um hendi hennar þar sem hún lá sofandi til hliðar við ákærðu, og strokið nakin líkama sinn með hendi hennar og þegar [B]kippti hendinni til baka og gaf til kynna að hún vildi ekki strjúka ákærðu, þá strokið [B] utanklæða frá brjóstum og niður á læri. Í framhaldinu, eftir að [B]færði sig út á brún rúmsins og vafði utan um sig sæng, fært sig þétt upp að [B], strokið líkama hennar yfir sængina, lagt andlit sitt upp að andliti hennar og sagt: [ Við skulum bara hafa kósý], [ Er þetta ekki gottog Er þetta ekki bara kósý], en til vara fyrir brot gegn blygðunarsemi enda var framangreind háttsemi til þess fallin að særa blygðunarsemi [B].

Telst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara við 209. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu [B], kennitala [000000- 0000], er þess krafist að ákærðu verði gert að greiða henni bætur að fjárhæð [700.000 krónur], auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er mánuður er liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar og dráttarvaxta [samkvæmt] 9. gr. sömu laga frá [þingfestingardegi] til greiðsludags sbr. 6. gr. [laga nr. 38/2001]. [...].“

Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Endanleg einkaréttarkrafa [B], hér eftir nefnd brotaþoli, auk vaxta og dráttarvaxta, er með þeim hætti sem að framan greinir. Þá er gerð krafa um að skipuðum réttargæslumanni brotaþola verði ákvörðuð hæfileg þóknun úr ríkissjóði vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sbr. tímaskýrslu. Ákærða neitar sök og krefst þess aðallega að hún verði sýknuð af öllum kröfu ákæruvaldsins, en til vara að hún verði dæmd til vægustu refsingar sem lög leyfa. Ákærða krefst þess aðallega að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi en til vara að bætur verði stórlega lækkaðar. Þá krefst ákærða þess að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin hæfileg málsvarnarlaun skipaðs verjanda vegna vinnu á rann-sóknarstigi og fyrir dómi, sbr. tímaskýrslu. Hvað varðar kröfu um málsvarnarlaun þá hefur verjandi ákærðu lýst því yfir undir rekstri málsins að hann afsali sér helmingi af málsvarnarlaunum komi til sakfellingar ákærðu. Þá mótmælir ákærða því sérstaklega að ferðakostnaður vitna verði lagður á hana sem hluti af sakarkostnaði málsins.

II.

Málavextir:

Ákærða og brotaþoli voru í vinnuferð í Reykjavík sem stóð yfir dagana 7.- 9. apríl 2019 og voru fleiri konur með í för. Þær voru sjö talsins og dvöldu á hóteli við Rauðarárstíg og var ákærða með herbergi á hótelinu seinni nóttina. Að kvöldi mánudagsins 8. apríl fór hópurinn saman á veitingastað í miðborginni og var áfengi haft um hönd. Hluti hópsins sneri til baka á hótelið eftir að borðhaldi lauk en fjórar úr hópnum, ákærða, brotaþoli, [D] og [D], fóru á fleiri nálæga veitingastaði. Komu þær til baka á hótelið eftir miðnætti en héldu samverunni áfram inni á herbergi [D]. Eftir því sem leið á nóttina kastaðist í kekki á milli ákærðu og brotaþola um vinnutengd málefni og í framhaldi tóku þær á sig náðir, hver í sínu herbergi. Síðar um nóttina kom ákærða til brotaþola eftir að hafa gert vart við sig og hleypti brotaþoli henni inn á herbergið til sín. Áttu þær samtal uns þær lögðust báðar til hvílu í herberginu, hlið við hlið í tveimur samliggjandi rúmum. Að sögn brota-þola vaknaði hún síðar um nóttina við það að ákærða var að leita á hana kynferðislega með snertingum og orðum, eins og nánar greinir í ákæru. Ákærða hefur hins vegar alfarið neitað því að það hafi gerst og hefur hún lýst samskiptum þeirra og atvikum í rúminu með öðrum hætti. Um þessi meintu atvik og samskipti þeirra að öðru leyti greinir nánar í reifunum á framburðum fyrir dómi, auk reifana á lögregluskýrslum.

Brotaþoli leitaði umrædda nótt til [D] sem var í nálægu herbergi og greindi henni frá meintum atvikum. Þá hélt hún að mestu til hjá [D]það sem eftir var nætur ef frá er talið að hún sótti farsíma sinn og annan hlut sem orðið hafði eftir inni á herbergi brotaþola. Að sögn brotaþola var ákærða sofandi þar inni á þeim tíma og engin samskipti þeirra á milli. Næsta morgun kom meðal annars til samskipta á milli brotaþola og annarra í hópn-um þar sem atvik næturinnar bar að einhverju leyti á góma. Þá reyndi ákærða að hringja í hana og senda henni skeyti án þess að brotaþoli svaraði. Frá þessu greinir nánar í tengslum við reifanir á framburðum fyrir dómi.

Brotaþoli leitaði sama morgun til vinkonu sinnar, [F], og greindi henni frá hvað hefði gerst. Þá var hún einnig í símasamskiptum sama dag við aðra vinkonu sína, [G], um hið sama. Leiddi þetta til þess að brotaþoli leitaði téðan dag til neyðarmóttöku Landspítalans fyrir þolendur kynferðisofbeldis þar sem hjúkrunarfræðingur veitti henni aðhlynningu.

Brotaþoli leitaði eftir þetta til lögreglu, fyrst með því að ræða símleiðis við yfirmann rannsóknardeildar 12. apríl 2019 og í framhaldi með bréfi dagsettu næsta dag á eftir þar sem fram kom samantekt um meint atvik eins og þau horfðu við brotaþola. Þá var þessu fylgt eftir af hálfu brotaþola 15. sama mánaðar með aðkomu réttargæslumanns. Í fram-haldi hófst rannsókn málsins hjá lögreglu. Fóru fram skýrslutökur af ákærðu, brotaþola og öðrum vitnum, meðal annars þeim sem höfðu tekið þátt í umræddri ferð. Einnig var aflað annarra gagna, þar með talið ljósmyndar af SMS- skeyti frá ákærðu í símtæki brota-þola, myndupptöku úr eftirlitsmyndavélakerfi téðs hótels og ljósmynda af hótelhúsnæði. Að auki var aflað móttökuskýrslu téðs hjúkrunarfræðings og vottorðs sálfræðings á veg-um Landspítalans sem komið hafði að meðferð brotaþola eftir á. Lögreglurannsókninni var lokið 9. júní 2020 þegar málsgögn voru send til héraðssaksóknara.

Í fyrrgreindu bréfi brotaþola til lögreglu greinir meðal annars að ákærða hafi komið inn á herbergið til brotaþola téða nótt og lagst þar til hvílu eins og áður greinir. Þá greinir í bréfinu: Ég lagðist svo bara uppí og vissi ekki af mér (líklegast verið sofnuð) fyrr en ég finn að hún hélt um höndina á mér og var að stýra lófanum mínum eftir berum líkama sínum. Ég kippti til mín hendinni og segist ekki vilja þetta, í miklu uppnámi og flýti. Í panikki pakkaði mér vel inn í sængina og færi mig nær brúninni. Hún færði sig þá nær og [lá] þéttingsfast upp við mig, þar sem ég [lá] með vakið í hana á brúninni. Þá tók hún upp á því að strjúka mér í óðaönn utan sængur og hvísla í eyrað á mér í sífellu „við skulum bara hafa það kósý“ – „er þetta ekki gott“ – „Er þetta ekki kósý“ og einhverja frasa í þeim dúr.

Í skýrslu fyrrgreinds hjúkrunarfræðings greinir meðal annars að viðtal á neyðarmóttöku hafi byrjað klukkan 14:30 fyrrgreindan dag. Brotaþoli hafi greint frá atvikum umrædda nótt eins og þau horfðu við henni. Fram hafi komið að hún hafi vaknað við það að bankað var á dyrnar hjá henni á hótelherbergi. Brotaþoli hafi verið búin að drekka og verið mjög þreytt og farið hálfsvefndrukkintil dyra. Vinnufélagi hennar, síðar nefnd gerandi í skýrsl-unni, hafi staðið fyrir utan. Gerandi hafi komið inn á herbergið, sest á rúmstokkinn og beðið um að fá að gista. Gerandi hafi áður verið búin að gefa í skyn að hún væri hrifin af konum. Gerandi hafi fengið að gista hjá henni, sem vinkona, en ekki að neitt kynferðis-legt væri að fara gerast milli þeirra. Þær hafi síðan sofnað hvor á sínum helmingi tvíbreiðs rúms. Brotaþoli hafi svo vaknað við það að gerandi var að taka höndina á brotaþola og láta hana káfa á geranda. Brotaþoli hafi tekið höndina að sér og fært sig nær brúninni á rúminu. Gerandi hafi fært sig nær henni og verið að strjúka henni en ekki farið inn á kynfærasvæðið. Brotaþoli hafi verið alveg frosin og gat ekkert gert, er mjög miður sín yfir þessu að hafa ekki gert eitthvað. Einnig greinir að brotaþoli hafi verið komin í glas og verið þreytt og henni fundist vont að muna ekki allt 100% þar sem hún var sofnuð. Þá hafi brotaþoli greint frá tengslum téðs geranda við yfirmann brotaþola, auk þess sem hún hafi greint frá erfiðri stöðu sinni vegna þess starfs sem hún gegndi, starfstengsla við ger-anda, nálægðar í búsetu o. fl. Í staðlaðri útfyllingu um andlegt ástand greinir að brotaþoli hafi verið [...]. Þessu til viðbótar greinir meðal annars í samantekt að brotaþoli hafi verið miður sín yfir því sem gerðist og hún hafi ekki vitað hvernig hún gæti mætt aftur til vinnu.

Á fyrrgreindri myndupptöku frá téðu hóteli sést ógreinilega þar sem manneskja fór klukkan 02:24 úr hótelherbergi með sæng yfir sér sem leið lá eftir gangi á hótelinu. Ágreiningslaust er að upptakan sýnir ákærðu fara í áttina að herbergi brotaþola. Sam-kvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu reyndist ekki unnt að afla annarra myndupptaka af hótelinu umrædda nótt.

Á ljósmyndum sem lögregla aflaði eftir á og sýnir téð hótelherbergi brotaþola voru tvö stór rúm þar inni með tveimur þykkum dýnum ofan á tveimur rúmbotnum, tveimur sæng-um og koddum, auk bólstraðs höfðagafls festum þvert yfir á aðliggjandi vegg. Annað rúmið var gluggamegin en hitt nær vegg inn af litlu skoti og hurð þar sem gengið var inn á herbergið. Þá voru rúmin samliggjandi eins og tvíbreitt hjónarúm.

Meðal málsgagna er skjáskot úr síma brotaþola sem sýna tvö SMS- skeyti frá ákærðu sem bárust á þriðjudegi, klukkan 14:28. Hið fyrra þar sem ákærða spurðist fyrir um hjólastól í bifreið brotaþola. Hið síðara svohljóðandi: Ég er ekki með á hreinu hvernig ég endaði sofandi í þínu herbergi og þætti vænt um að heyra frá þér með það.

Í framburðarskýrslu brotaþola hjá lögreglu 18. apríl 2019 kom meðal annars fram lýsing hennar á atvikum umræddrar nætur. Lýsti hún ferðum sínum fyrr um daginn og fram á nótt, aðdraganda meints brots, hvernig það atvikaðist að ákærða kom inn á herbergið til hennar, líkamsstöðu og skipan í rúm þegar hún lagðist til svefns, meintu broti ákærðu þegar brotaþoli vaknaði upp um nóttina með ákærðu undir sænginni hjá sér, þar með talið meintum snertingum hennar og tali gagnvart brotaþola, auk viðbragða og líðan brotaþola á þeim tíma. Þá greindi hún frá helstu atvikum eftir meint brot, þar með talið samskiptum við [...], auk annarra samskipta og vanlíðan. Einnig gerði hún grein fyrir öðrum sam-skiptum sínum og tengslum við ákærðu frá því fyrr um árið. Hvað ölvunarástand varðar greindi brotaþoli frá því að hún hefði fundið til áfengisáhrifa umrædda nótt í herberginu og sofnað strax þegar ákærða var henni við hlið. Kvaðst hún eiga erfitt með að segja til um hversu mikið ölvuð hún var á þeim tíma þar sem hún var sofandi þegar hún vaknaði upp við meint brot ákærðu. Þá hefði hún verið illa áttuð um nóttina vegna mikillar þreytu. Hvað ákærðu varðaði þá hefði hún verið mjög drukkin téða nótt inni á herbergi brotaþola í aðdraganda þess að hún lagðist til hvílu þar inni.

Í fyrri framburðarskýrslu ákærðu hjá lögreglu 13. maí 2019 kom meðal annars fram að hún hefði umrædda nótt verið leið yfir því að hafa verið að þræta við brotaþola fyrr um nóttina inni á herbergi [...]. Kvaðst hún telja út frá skrásetningu upplýsinga í símanum sínum að hún hefði hringt og viljað ræða við brotaþola klukkan 04:13 um nóttina. Það hefði síðan leitt til þess að hún fór yfir í herbergi til brotaþola. Þar hefðu þær rætt saman og lýsti hún nánar samskiptum þeirra og líðan sinni uns þær lögðust til hvílu í herberginu. Þá greindi hún frá tiltekinni snertingu og hvað hún sagði þegar hún lognaðist út af og sofnaði og í hvaða líkamsstöðu hún var á þeim tíma. Að auki lýsti hún því hvenær hún vaknaði í herbergi brotaþola, fótaferð og hvað hún gerði síðar um morguninn og fram eftir degi, þar með talið að hún hefði reynt að senda brotaþola skeyti á Messenger en ekki fengið svar. Hún hafi síðan eða einhverjum dögum seinna sent SMS- skeyti og spurst fyrir um hjólastól og síðan sent henni fyrrgreint SMS- skeyti um að hún myndi ekki atvik næturinnar. Þá greindi ákærða frá því við téða skýrslutöku hjá lögreglu að hún hefði fundið fyrir áhrifum áfengis téða nótt og þá kannaðist hún við gloppur eða eyður í minni sínu frá því um nóttina. Átti það bæði við um ferðir hennar um nóttina en einnig þegar hún var í herberginu og lagðist til svefns hjá brotaþola. Greindi hún frá því að ekki væri samhengi á milli þeirrar líðanar sinnar og þess áfengis sem hún neytti og að hún hefði ekki skýringu á því. Ákærða kvaðst hins vegar muna greinilega það sem hún myndi eftir um nóttina og í minningunni væri alveg skýrt hvað hefði gerst þegar hún sofnaði við hlið brotaþola. Þá vísaði hún framburði brotaþola hjá lögreglu alfarið á bug um meint brot ákærðu.

Í síðari framburðarskýrslu ákærðu hjá lögreglu 3. mars 2020 var meðal annars farið betur yfir tímasetningar atvika umrædda nótt út frá fyrrgreindu símtali klukkan 04:13 úr síma ákærðu í síma brotaþola og upptöku úr eftirlitsmyndavél klukkan 02:24. Kvaðst ákærða telja að hún hefði ekki munað þau atvik rétt við hina fyrri skýrslutöku og henni hefði alltaf fundist tímalínan af atvikum næturinnar vera skrýtin. Kvaðst hún telja að hún hefði vaknað ein í herbergi brotaþola og því hringt klukkan 04:13 í brotaþola sem ekki hefði svarað.

Meðal málsgagna er vottorð [H] sálfræðings, dags. 16. október 2019. Þar greinir meðal annars að brotaþola hafi verið vísað í sálfræðilegt mat og áfallahjálp vegna meints kynferðisbrots 9. apríl sama ár. Brotaþoli hafi mætt í tvö viðtöl dagana 23. apríl og 21. maí það sama ár. Áhersla hafi verið lögð á að veita áfallahjálp og sálrænan stuðning, ásamt því að meta afleiðingar meints kynferðisbrots. Brotaþoli hafi greint frá [...]. Sálræn einkenni hennar í kjölfar áfallsins hafi samsvarað einkennum sem þekkt væru hjá fólki sem upplifað hefði alvarleg áföll. Niðurstöður sjálfsmatskvarða hafi samsvarað vel frá-sögnum brotaþola í viðtölum og hún virst vera trúverðug og samkvæm sjálfri sér. [...]hafi enn verið alvarleg í seinna viðtalinu, þegar um sex vikur voru liðnar frá meintu kynferðisbroti. Brotaþoli hafi ekki nýtt frekari viðtöl og því ekki verið ljóst um þróun þeirra einkenna og þörf fyrir meðferð.

Þessu til viðbótar er meðal gagna málsins vottorð [I] sálfræðings, dags. 21. september 2021, sem aflað var eftir útgáfu ákæru. Í vottorðinu greinir meðal annars að [...]. Niðurstaða klínísks mats hafi verið á þá leið að brotaþoli var greind með [...] og að sú [...]tengdist hinu meinta broti frá því í apríl 2019. Þá hafi brotaþoli verið [...].

III.

Skýrslur fyrir dómi:

1.

Í framburði ákærðu kom meðal annars fram að hún og brotaþoli hefðu frá byrjun árs 2019 þekkst í tengslum við vinnu en þær hefðu báðar starfað sem stjórnendur hvor á sínum vinnustaðnum staðsettum innan sama sveitarfélags. Þær hefðu meðal annars unnið saman í nánar tilgreindum starfshópi um málefni varðandi vinnustaði þeirra. Þá hefðu þær verið búsettar í sama fjölbýlishúsi og þekkst sem nágrannar. Samskipti þeirra hefðu að mestu verið vinnutengd og þau verið góð. Ákærða greindi einnig frá persónulegum samskiptum við brotaþola í tengslum við stórt þorrablót sem haldið var í lok janúar eða byrjun febrúar fyrrgreint ár í umræddu sveitarfélagi. Þær hefðu verið í samskiptum á þorrablótinu en einnig hist ásamt fleira fólki á heimili ákærðu síðar um nóttina eftir blótið. Þau samskipti hefðu leitt til þess að þær hefðu rætt mjög innilega saman og trúað hvor annarri fyrir persónulegum málefnum. Vinnutengd mál hefði meðal annars borið á góma í þeim samtölum og brotaþoli virst hafa áhyggjur af því hvað yrði um starf hennar vegna skipulagsbreytinga. Þá hefði ákærða téða nótt trúað brotaþola fyrir [...]. Hún hefði viljað ræða það við hana [...]. Í samtali þeirra hefði komið fram að [...]. Ákærða hefði téða nótt upplifað samskipti þeirra af nánum toga og henni fundist eins og einlægt vina-samband væri að myndast á milli þeirra. Hún hefði engan kynferðislegan áhuga haft á brotaþola, hvorki þá né síðar.

Hvað varðar umrædd atvik í apríl 2019 bar ákærða um að hafa tekið þátt í téðri ferð. Um hefði verið að ræða skipulagða dagskrá og hópurinn gist á hóteli við Rauðarárstíg. Ákærða hefði í tengslum við ferðina einnig verið að sinna erindi varðandi hjólastól sem var í viðgerð og fengið að geyma stólinn í bifreið brotaþola. Að lokinni dagskrá mánu-daginn 8. apríl hefði hópurinn farið saman á veitingastað í miðborginni. Áfengi hefði verið haft um hönd og hópurinn náð vel saman. Þegar leið á kvöldið hefði hluti hópsins farið til baka á hótelið en ákærða, brotaþoli, og tvær aðrar úr hópnum, [D]og [E], hefðu farið á fleiri nálæga veitingastaði. Í þeim samskiptum hefði meðal annars borið á góma að brotaþoli væri búin að segja upp störfum. Það hefðu verið óvænt tíðindi fyrir ákærðu. Þær fjórar hefðu síðan komið til baka á hótelið eftir miðnætti og haldið áfram að tala saman inni á herbergi hjá [D]. Brotaþoli og [E] hefðu um stund vikið úr herberginu og ákærða þá verið ein með [D]. Þegar leið á nóttina hefðu vinnutengd málefni borið á góma milli ákærðu og brotaþola og uppsögn brotaþola. Það hefði leitt til þess að þær hefðu farið að kýta um þessi mál. Þá hefði [D]um þetta leyti verið við það að sofna og ákærða farið úr herberginu og yfir í sitt herbergi rétt á undan brotaþola og [E].

Ákærða hefði, eftir að hún var komin inn á herbergið sitt, verið leið yfir því að hafa verið að þræta við brotaþola og viljað leita sátta. Ákærða hefði því farið til baka að herbergi brotaþola og bankað upp á. Brotaþoli hefði komið til dyra, hleypt henni inn og sagst hafa verið lögst til hvílu eða á leiðinni að fara að sofa. Ákærða hefði borið upp erindi sitt og hún upplifað á samskiptum þeirra að þær hefðu náð sáttum. Líkamleg vanlíðan hefði á þessum tíma hellst yfir ákærðu af tilteknum ástæðum og hún greint brotaþola frá því. Hún hefði jafnan þurft að leggjast niður þegar svo var ástatt hjá henni. Hún hefði því spurt brotaþola hvort hún mætti leggjast hjá henni og fara að sofa og að þær myndu klára að tala samanum morguninn. Brotaþoli hefði leyft það en tekið fram að hún hefði haldið trúnað við ákærðu í tengslum við fyrrgreint samtal þeirra eftir þorrablótið og minnt hana á að hún væri gagnkynhneigð. Brotaþoli hefði sagt henni að liggja hægra megin í her-bergi nu, nær hurðinni, og að hún ætti að halda sig þar. Brotaþoli hefði lagst til hvílu vinstra megin, nær glugganum. Ákærða hefði lagst upp í sín megin í rúminu og legið á vinstri hliðinni og horft á herbergisdyrnar. Hún hefði á þeim tíma fundið að henni var mjög heitt og stuttu síðar klætt sig úr bol en verið í nærbuxum og brjóstahaldara er hún lagðist til hvílu. Brotaþoli hefði á sama tíma verið í nærbol og nærbuxum en ákærða hefði ekki mikið verið að taka eftir því. Hún hefði á þessum tíma hugsað að hún væri ánægð að þær skyldu hafa náð sáttum. Hún hefði litið yfir til brotaþola, og minnug þess sem áður var hafði komið fram um að brotaþoli væri gagnkynhneigð, þá hefði hún haldið um hægri hönd brotaþola á utanverðri sænginni og lagt hana ofan á hægri mjöðm sína. Á sama tíma hefði hún haft á orði hvað það væri [gott að kúra]. Engin viðbrögð hefðu komið frá brotaþola og hún ekkert sagt á þessum tíma. Ákærða hefði verið ánægð að þær skyldu hafa endað á þessum nótum og hún sofnað sæl út frá því.

Ákærða kvaðst hafa drukkið helst til of mikið áfengi um nóttina og fundið greinilega fyrir áfengisáhrifum þegar hún fór inn á herbergið sitt. Hún myndi engu að síður allt sem gerst hefði téða nótt. Ákærða kvaðst ekki kannast við lýsingu brotaþola um snertingar og orðaskipti með þeim hætti sem greinir í ákæru. Eina snertingin og einu orðaskiptin hefðu verið með þeim hætti sem hún hefði greint frá. Þá kvaðst hún ekki kannast við að brota-þoli hefði haft á orði að hún vildi ekki snertingu frá ákærðu né heldur að brotaþoli hefði í greint skipti nefnt við hana að hún væri ekki samkynhneigð. Ákærða hefði aldrei haft neinn kynferðislegan áhuga á brotaþola né heldur vakið fyrir henni að kanna hug hennar til slíkra samskipta. Þá hefði ásetningur hennar aldrei staðið til þess að brjóta gegn henni á neinn hátt.

Ákærða kvaðst telja að það gæti verið að hún hefði rumskað um nóttina. Hún kvað sig ráma í, eða vera með óljósa minningu um, að hún hefði um nóttina hringt í símanúmer brotaþola. Klukkan gæti þá hafa verið 04:13. Hún hefði verið með símann með sér þegar hún sofnaði inni á herberginu. Hún hefði verið í vafa um þetta atriði þegar hún gaf skýrslu við rannsókn málsins og viljað að lögregla kannaði það nánar með athugun á síma-gögnum. Hún hefði hins vegar ekki fengið undirtektir með það hjá lögreglu. Þá hefði henni sjálfri ekki orðið ágengt með að afla slíkra gagna frá símafyrirtæki. Upplýsingar hefðu ekki lengur verið varðveittar. Hún hefði því í raun aldrei fengið staðfestingu á því að hún myndi þetta rétt.

Ákærða kvaðst hafa vaknað næsta morgun um klukkan sjö. Brotaþoli hefði á þeim tíma ekki verið í herberginu og ákærða farið á fætur og fært sig yfir í herbergi sitt. Hún hefði sleppt því að fara í morgunmat og lagt sig um stund. Hún hefði einhverju síðar farið á fætur. Hún hefði ekki orðið vör við samferðafólk sitt í anddyrinu eða þar í kring. Hún hefði næst farið upp á herbergisganginn hjá brotaþola og séð að opið var inn til hennar en enginn verið þar inni. Hún hefði orðið þess áskynja að tölvutaska brotaþola lá þar inni og hún tekið hana í sínar vörslur. Þá hefði hún séð að opið var inn á nálægt herbergi hjá [D] og hún verið þar inni. Ákærða hefði átt stutt orðaskipti við [D] og það leitt til þess að hún fór aftur niður og í morgunverðarsal hótelsins. Þar hefði hún hitt brotaþola fyrir ásamt fleirum og rétt henni töskuna. Þær hefðu ekki rætt neitt saman og ákærða einskis orðið vör um að eitthvað væri að. Þá hefði ákærða sagt þeim að hún ætlaði að fara að drífa sig á næsta áfangastað í ferðinni.

Hún hefði í framhaldi lagt af stað á bifreið og verið ein á ferð. Á leiðinni hefði hún reynt að ná sambandi við brotaþola með því að hringja og senda henni skeyti á samskipta-forritinu Messenger, án árangurs. Tilgangurinn hefði verið að ganga úr skugga um hvort brotaþoli kæmi ekki örugglega á sinni bifreið þar sem hjólastóllinn frá því deginum á undan hafði orðið eftir í bifreiðinni. Mikilvægt hefði verið að koma stólnum á réttan stað. Ákærða hefði á þeim tíma áttað sig á því að eitthvað var breytt í samskiptum þeirra en henni ekki verið ljóst að brotaþoli var búin að loka á hana á Messenger. Hún hefði brugðið á það ráð að senda henni SMS- skeyti og spyrja hana um hjólastólinn. Þá hefði hún sent annað skeyti í beinu framhaldi þess efnis að hún væri að leita eftir upplýsingum frá brotaþola hvernig það kom til að hún endaði sofandi í herberginu hjá henni. Þá kvaðst ákærða nánar spurð um síðara skeytið í raun hafa vitað á þessum tíma hvernig það kom til að hún sofnaði í herberginu. Þetta hefði verið hennar leið til að opna á samtal við brotaþola um þau atvik. Engin svör hefðu hins vegar borist frá brotaþola, hvorki þá né síðar. Þá hefði ákærða fengið þær fregnir síðar um morguninn frá öðru samferðafólki að brotaþoli hefði þurft að sinna öðrum erindum og að hún myndi ekki klára ferðina með þeim. Í lok sömu viku hefði ákærða frétt af því frá systur sinni, yfirmanni á vinnustað brotaþola, að brotaþoli hefði í hyggju að kæra hana fyrir kynferðislega áreitni. Lögmaður hefði þá verið kominn að málinu fyrir hönd brotaþola. Ákærða hefði tekið þetta mjög nærri sér og ekki áttað sig á því hvernig stæði á því að hún væri borin slíkum sökum. Þá hefði hún í framhaldi gefið skýrslu hjá lögreglu og þá fyrst í raun fengið að vita um þær sakir sem bornar voru á hana. Hún hefði verið miður sín við skýrslutökuna og málið tekið mjög á hana andlega eftir það.

Brotaþoli bar meðal annars um að hafa starfað sem stjórnandi á nánar tilgreindum vinnu-stað. Hún hefði í tengslum við vinnu sína verið í faglegum samskiptum við ákærðu sem hefði einnig starfað sem stjórnandi á öðrum vinnustað sem var staðsettur í sama sveitar-félagi. Hún hefði ekki litið svo á að þær væru vinkonur en þær hefðu hins vegar verið í samskiptum í janúar eða febrúar 2019 í tengslum við þorrablót þar sem ákærða hefði [...]. Brotaþoli hefði í því sambandi meðal annars tjáð ákærðu [...].

Hvað varðar meint brot og önnur atvik í apríl sama ár þá hefðu ákærða, brotaþoli og fleiri verið saman í vinnuferð í Reykjavík umrædda daga í apríl. Að kvöldi mánudagsins 8. apríl hefði hópurinn farið saman á veitingastað í miðborginni, áfengi verið haft um hönd en engin af þeim verið ofurölvi. Hluti hópsins hefði snúið til baka á hótelið eftir matinn en hluti hópsins, þ. e. ákærða, brotaþoli, [D] og [E], hefðu hins vegar verið lengur í bænum og farið á fleiri staði. Þær hefðu síðan komið til baka á hótelið og verið að tala saman inni á herbergi hjá [D]fram eftir nóttu. Á þessum tíma hefði ákærðu og brotaþola greint á um vinnutengd málefni og að brotaþoli væri búin að segja upp störfum. Þau samskipti hefðu síðan lognast út af og þær ekki verið ósáttar hvor við aðra. Eftir það hefðu þær farið að sofa, hvor í sínu herbergi, og klukkan þá verið tæplega tvö. Hún hefði verið mjög þreytt og fundið fyrir áfengisáhrifum.

Brotaþoli kvaðst ekki vita hversu lengi hún hefði sofið þegar hún vaknaði við það að bankað var á hurðina. Hún hefði farið til dyra, klædd í bol og nærbuxur, og ákærða þá staðið fyrir utan með einhvers konar ábreiðu yfir sér. Ljósin hefðu verið slökkt. Ákærðu hefði veriðeitthvað niðri fyrir, beðið um að fá að koma inn og verið leið yfir því að þær hefði greint á. Brotaþoli hefði verið þreytt og ennþá undir áhrifum áfengis og því ekki alveg áttuð á þessum tíma. Hún hefði hleypt ákærðu inn á herbergið og í samskiptum þeirra hefði komið fram að brotaþoli væri ekkert leið út af því sem gerðist áður í her-berginu hjá [D]. Ákærða hefði talað um að hún væri mjög þreytt og hvort hún mætti leggja sig hjá brotaþola. Hún hefði virst vera ölvuð, setið á rúmstokknum og verið eins og hún væri iðandi. Brotaþola hefði fundist ósk ákærðu undarleg. Hún hefði sjálf verið mjög þreytt og viljað fara að sofa og leyft ákærðu að vera í herberginu. Hún hefði bent ákærðu á hvar hún ætti að vera í rúminu og gert henni ljóst að hún ætti að liggja þannig að aðgreint væri á milli þeirra. Brotaþoli hefði næst lagst til hvílu, snúið baki í ákærðu og sofnað.

Brotaþoli kvaðst ekki vita hvað hún hafði sofið lengi þegar hún vaknaði upp við það að það hafði verið tekið um höndina á henni. Ákærða hefði verið að stýra hendinni á henni yfir líkama sinn. Brotaþoli hefði verið smátíma að átta sig á því hvað var að gerast, hvar hún var stödd, hver var hjá henni og við hvað hún var að koma. Hún hefði síðan áttað sig á því að það var verið að nudda hendinni á henni fram og til baka með hendi ákærðu þannig að hún straukst við bert hold ákærðu. Brotaþola hefði brugðið mjög, spurt hvað væri í gangi, kippt hendinni til sín og sagt að hún vildi þetta ekki. Ákærða hefði hins vegar verið undir sænginni hjá brotaþola og haldið áfram að strjúka henni og brotaþoli þá fært sig frá henni út á brún rúmsins. Hún hefði samhliða troðið sænginni undir aðra hliðina svo ákærða kæmist ekki aftur að henni undir sænginni. Ákærða hefði þá fært sig alveg liggjandi þétt upp við brotaþola og verið í óða önn að strjúka henni upp og niður eftir líkamanum, niður allan líkamann, niður fyrir mjaðmir og upp, utan sængur, og á sama tíma að hvísla upp við eyrað á henni [við skulum bara hafa það kósý og er þetta ekki gott svona]. Þetta hefði hún gert þrátt fyrir að brotaþoli væri búin að færa sig og segja henni að hún vildi þetta ekki og auk þess sem hún hefði áður verið búin að segja henni að hún væri ekki samkynhneigð. Ljóst hefði verið að ákærða var nakin og búin að fara yfir mörk sem brotaþoli hafði sett henni og brotaþoli hafi upplifað hegðun ákærðu sem kynferðislega. Með þessu hefði ákærða bæði brotið gegn henni kynferðislega og gegn kynvitund hennar. Brotaþoli hefði gjörsamlega frosið, líðan hennar hefði verið skelfileg og hún vart getað andað á meðan þetta gekk yfir. Þá hefði hún reynt að halda sér rólegri og láta ekki bera á andardrættinum svo ákærða sofnaði fyrr. Einhver tími hefði síðan liðið uns hún heyrði á andardrætti ákærðu að hún var sofnuð og nánar aðspurð kvaðst hún ekki geta sagt til um hversu langur tími leið þarna á milli. Brotaþoli hefði síðan farið á fætur og úr herberginu.

Brotaþoli hefði bankað hjá [D]sem var í nálægu herbergi og vakið hana. Brotaþoli hefði á þessum tíma verið í miklu áfalli og kvaðst hún ekki muna mikið eftir því hvað þeim fór á milli. Hún hefði setið inni hjá [D] í rúminu eins og lítið barn og grátið og [D] haldið utan um hana og verið að hugga hana. Eftir smástund hefði brotaþoli áttað sig á því að síminn hennar hefði orðið eftir í herberginu þegar hún fór frá ákærðu. Hún hefði því sótt símann og annan hlut til viðbótar og þá orðið vör við að ákærða var eitthvað að vakna eða muldra í herberginu. Brotaþoli hefði því hraðað sér úr herberginu og verið hjá [D]um nóttina. Nánar aðspurð kvaðst brotaþoli telja að klukkan gæti þá hafa verið 04:13. Þá kvaðst hún síðar um morguninn hafa séð skráninguna missed callfrá ákærðu í símanum sínum frá því um nóttina en ekki orðið vör við það þegar símtalið barst.

Næsti dagur, þriðjudagur, hefði verið mjög erfiður fyrir brotaþola. Hún hefði vaknað og farið í morgunmat á hótelinu. Klukkan hefði þá verið um átta. Hún hefði sest hjá [E]og annarri samferðakonu, [Í], en ekki haft matarlyst. [Í]hefði brugðið sér frá og brotaþoli á meðan sagt við [E] að hún hefði verið hjá [D] um nóttina. [E] hefði orðið hissa og fært þetta í tal við [Í] á léttum nótum. Brotaþoli hefði þá orðið reið og fundið að því við [E]að hún væri að tala um þetta. Ákærða hefði um líkt leyti komið til þeirra og fært brotaþola tölvutösku sem hún kvaðst hafa tekið úr mannlausu herberginu eftir að hafa komið þar við. Önnur samskipti hefðu ekki verið á milli þeirra og brotaþoli fundið að henni var óglatt og liðið illa að sjá og heyra í ákærðu. Hún hefði síðan farið upp á herbergið sitt og í framhaldi afsakað sig úr ferðinni og fært það í tal við [D]og [E]. Þá hefði hún samhliða í stuttu máli greint [E]frá því hvað hefði gerst um nóttina. Í framhaldi sama morgun hefði hún hringt í og verið hjá vinkonu sinni, [F], og greint henni frá hvað hefði gerst. Einnig hefði hún sama dag hringt í aðra vinkonu sína, [G], vegna hins sama og þegið hjá henni ráð um að leita til neyðarmóttöku Landspítalans og Bjarkarhlíðar. Í framhaldi hefði hún notið aðstoðar sálfræðings neyðarmóttöku og annarra fagaðila.

Brotaþoli greindi frá því að ákærða hefði téðan þriðjudag og næstu daga á eftir ítrekað reynt að ná sambandi við hana. Brotaþoli hefði lokað á hana á samfélagsmiðlum. Ákærða hefði meðal annars sent henni SMS- skeyti klukkan 14:28 á þriðjudegi þar sem hún spurð-ist fyrir um hjólastól í hennar fórum, auk þess sem hún sendi annað skeyti mínútu síðar um að hún myndi ekki eftir atvikum næturinnar. Nánar aðspurð kvaðst brotaþoli telja að hið síðara skeyti gæti samrýmst ölvunarástandi ákærðu eins og það birtist brotaþola téða nótt í herberginu. Hún hefði ekki virst vera áttuð á stað og stund þegar hún kom til hennar í herbergið án þess þó að brotaþoli vissi það alveg. Ákærða hefði ítrekað næstu daga á eftir með sama hætti og verið að spyrja st fyrir um hjólastólinn. Það hefði birst brotaþola eins og tylliástæða. Hjólastólnum hefði hún skilað með aðstoð samstarfsmanns á föstu-deginum í sömu viku samhliða því að hún þurfti að sinna tilteknum persónulegum málum í sveitarfélaginu þar sem hún bjó. Hún hefði neytt færis til að sinna þeim erindum þegar vitað var að ákærða var ekki í bænum.

Brotaþoli hefði ekki snúið til baka á vinnustað sinn eftir þetta og hún í framhaldi flutt úr sveitarfélaginu. Hún hefði verið í veikindaleyfi vegna [...] út af því sem á undan var gengið með ákærðu. Hún hefði á sama tíma mætt takmörkuðum skilningi vinnuveitanda og sífellt verið haft samband við hana út af vinnutengdum málefnum, þar á meðal af yfirmanni hennar sem tengdist ákærðu fjölskylduböndum. Mikil pressa hefði verið sett á hana að koma aftur til vinnu. Brotaþoli hefði síðar fundað í Reykjavík með staðgengli fyrrgreinds yfirmanns og samkomulag orðið um að hún ynni uppsagnarfrest út maí í fjarvinnu. Á þeim tíma hefði hún verið komin með annað starf en það hefði verið frágengið áður en meint brot ákærðu átti sér stað. Eftir þetta hefði brotaþoli reynt að halda áfram með daglegt líf og vinnu en hún hefði síðar farið að finna fyrir andlegri vanlíðan vegna þess sem á undan var gengið og hún í framhaldi leitað sér aðstoðar með það hjá [...].

Vitnið [D] greindi meðal annars frá því að hafa verið undirmaður brotaþola á þeirra vinnustað. Þær hefðu náð vel saman, samstarf þeirra verið gott og vinátta myndast milli þeirra. Vitnið kvaðst hafa tekið þátt í umræddri ferð til Reykjavíkur og farið út að borða með hópnum að kvöldi mánudagsins. Hópurinn hefði skemmt sér vel og góður andi hjá öllum. Þegar leið á kvöldið hefði hluti hópsins snúið til baka á hótelið en vitnið, brotaþoli, ákærða og [E]hefðu verið lengur í miðborginni og farið á tvo bari áður en þær komu til baka á hótelið. Klukkan hefði þá verið um eitt um nóttina og þær vakað lengur og verið að tala saman inni á herbergi hjá [D]. [E] og brotaþoli hefðu á því tímabili brugðið sér stuttlega frá og farið niður í móttöku til að kaupa drykk. Þegar leið á nóttina hefði ákærðu og brotaþola greint á inni á herberginu um vinnutengd málefni og þá hefði brotaþoli verið búin að greina frá því að hún væri búin að segja upp störfum. Vitnið hefði upp frá þessu lagt til að þær færu að sofa. Ákærða, brotaþoli og [E] hefðu síðan farið saman úr herberginu og klukkan þá verið milli tvö og hálfþrjú. Vitnið hefði síðan lagst til hvílu um klukkan þrjú.

Vitnið hefði sofnað en vaknað upp um þremur stundarfjórðungum síðar. Lamið hefði verið af ákafa á hurðina hjá henni, hún heyrt að kallað var á hana með nafni og hún beðin um að opna. Hún hefði komið til dyra og brotaþoli verið frammi. Brotaþoli hefði verið í miklu áfalli, hágrátandi og ekki getað greint frá því strax hvað hefði gerst. Þetta hefði birst vitninu eins og eitthvað alvarlegt hefði átt sér stað. Vitnið hefði reynt að hughreysta brotaþola og fengið að vita hvað hefði gerst. Brotaþoli hefði ekki átt gott með að segja frá en það skýrst betur eftir því sem leið á samtalið. Um hálftíma síðar hefði brotaþoli áttað sig á því að síminn hennar og annar hlutur hefðu orðið eftir á herberginu. Brotaþoli hefði brugðið sér frá og sótt þá muni en ákærða verið sofandi þar inni. Þetta hefði tekið hana örstutta stund og vitnið beðið á meðan inni á sínu herberginu. Brotaþoli hefði verið óstöðvandi í tali þegar hún kom til baka um hvað hefði gerst í herberginu. Hún hefði lýst því aftur og neikvæðri upplifun sinni af því sem og hvað henni fannst um ákærðu með nánar tilgreindum hætti og hún virst vera reið. Þá hefði hún einnig greint frá ýmsu öðru erfiðu sem hefði hent hana á lífsleiðinni.

Nánar um frásögn brotaþola umrædda nótt bar vitnið meðal annars að hún hefði greint frá því að ákærða hefði verið að snerta hana á brjóstum og einkasvæðiog hún notað það orð. Brotaþoli hefði greint frá því að ákærða hefði strokið henni niður á hliðinni og brota-þoli þá verið hálfsofandi. Hún hefði síðan orðið vör við að ákærða var að taka um höndina á henni og láta hana strjúka sér. Brotaþoli hefði sagst hafa vaknað við það og farið á fætur og spurt hvað væri að gerast. Þá hefði verið eins og hún áttaði sig og vaknaði og hún síðan hraðað sér yfir til vitnisins. Þá hefði einnig komið fram í frásögn brotaþola að ákærða hefði sagt við hana í herberginu hvort þær ættu ekki að hafa það kósý og með nánar tilgreindu orðalagi spurt hvort hún mætti vera hjá henni.

Nóttin hefði verið mjög erfið fyrir vitnið og hún og brotaþoli lítið náð að sofa. Um morguninn hefði brotaþola ennþá liðið mjög illa. Hún hefði farið yfir í herbergið sitt til að pakka niður farangrinum og vitnið farið að gera hið sama. Vitnið hefði ekki fylgt brotaþola yfir í herbergið þá um morguninn en fengið að vita það frá henni að ákærða væri þar ekki lengur. Vitnið hefði ekki farið niður í morgunmat en hitt brotaþola og [E]einhverju síðar í anddyri hótelsins. Brotaþoli hefði ekki treyst sértil að klára ferðina með hópnum og þurft að sinna nánar tilgreindu einkaerindi. Vitnið hefði verið samferða [E]í bifreið á næsta viðkomustað í nálægu sveitarfélagi og þær rætt saman á leiðinni um hvað hefði gerst um nóttina. Vitnið hefði hitt ákærðu um morguninn og verið í samskiptum við hana vegna ferðarinnar en þær ekki rætt saman um atvik næturinnar. Ákærða hefði hins vegar hringt ítrekað í vitnið eftir að þær voru komnar heim og beðið um skýringar á því hvað hefði gerst. Ákærða hefði í þeim símtölum greint vitninu frá því að hún hefði engar minningar af atvikum téða nótt í tengslum við samskipti hennar og brotaþola á hótelinu um nóttina og hún verið að grennslast fyrir um það. Vitnið hefði sagt við ákærðu að hún gæti ekki rætt þau mál við hana og hún útskýrt það nánar og beðið hana um að virða það. Vitnið hefði hins vegar rætt þessi mál við [...] og fyrrgreinda [G], sem síðar gáfu skýrslu vitnis við rannsókn málsins, auk þess að ræða þessi mál við [E]og brotaþola. 4.

Vitnið [E] greindi meðal annars frá því að hún og ákærðu hefðu þekkst í tengslum við skólagöngu. Samskipti þeirra hefðu hins vegar orðið meiri að loknu námi en þær hefðu báðar verið búsettar í sama sveitarfélagi vegna vinnu. Vitnið hefði verið meðal hópsins sem fór í téða vinnustaðaferð og var saman á hótelinu. Hópurinn hefði farið út að borða á mánudagskvöldinu. Áfengi hefði verið haft um hönd og allir skemmt sér vel. Vitnið hefði ásamt ákærðu, brotaþola og [D] farið á fleiri staði eftir að hafa verið á veitingastaðnum. Þær hefðu síðan komið til baka á hótelið og haldið áfram að tala saman inni á herbergi hjá [D]. Ákærða og brotaþoli hefðu farið að rífast inni á herberginu út af vinnutengdum málum. Þá hefði einnig komið fram að brotaþoli væri búin að segja upp stöfum. Þegar klukkan hefði verið milli tvö og hálfþrjú um nóttina hefðu þær gengið til náða, hver á sínu herbergi. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vör við neitt sérstakt sem hefði gerst eftir það um nóttina. Vitnið hefði hitt brotaþola næsta morgun í tengslum við morgunverð á hótelinu. Brotaþoli hefði á þeim tíma verið mjög ólík sjálfri sér og hún virst vera í hálfgerðri geðshræringu og augljóslega í miklu uppnámi. Brotaþoli hefði verið mjög hvöss í orðum við vitnið og hún orðið að gæta sín hvað hún sagði. Í samtali þeirra tveggja á þessum tíma hefði komið fram að brotaþoli hefði gist hjá [D]um nóttina.

Vitnið hefði stuttu síðar borið það í tal á léttum nótum við [Í] sem kom til þeirra við borðið. Brotaþoli hefði þá orðið mjög reið og þetta síðan ekki verið rætt meira. Brotaþoli hefði ekki komið aftur til vinnu eftir þessi atvik. Vitnið kvaðst hafa verið í för í bifreið með [D] síðar sama morgun þar sem atvik næturinnar voru að einhverju leyti rædd. [D]hefði einnig verið í áfalli og þurft að tala um hvað hefði gerst. Þá hefði vitnið næst rætt við brotaþola einhverjum vikum eftir umræddan morgun. Brotaþoli hefði þá greint vitninu frá því að ákærða hefði komið til hennar á hótelherbergið um nóttina og viljað klára að ræða saman um það sem þær áður greindi á um í herberginu hjá [D]. Brotaþoli hefði sagst hafa sofnað og vaknað við ákærðu við hliðina á sér í rúminu og ákærða á þeim tíma haldið um höndina á brotaþola og verið að hreyfa hana þannig að snerti einka-svæði brotaþola. Þá kvaðst vitnið telja að hið sama hefði líka verið búið að koma fram hjá [...]þegar þær töluðu saman í fyrrgreint skipti í bifreiðinni.

5.

Vitnið [Í] greindi meðal annars frá því að hún hefði verið meðal hópsins sem fór í téða vinnustaðaferð og var saman á hótelinu. Hópurinn hefði farið út að borða á mánudagskvöldinu og allir skemmt sér vel. Vitnið hefði farið til baka á hótelið eftir að hafa verið á veitingastaðnum og á einum öðrum stað eftir það en hluti hópsins hefði haldið áfram að skemmta sér. Vitnið hefði vaknað síðar um nóttina við það að bankað var á hurð nálægs herbergis en herbergið hennar hefði verið við hliðina á herbergi [D]. Vitnið kvaðst hafa hitt brotaþola morguninn eftir í tengslum við morgunverð og brotaþoli þá afsakað sig þar sem hún gæti ekki tekið þátt í dagskrá hópsins þann daginn. Það hefði verið sagt vera vegna tiltekins einkaerindis. Þá kvaðst vitnið, nánar aðspurð út frá lög-regluskýrslu, kannast við það að brotaþoli hefði virst taka því illa þegar [E], sem einnig var við morgunverðarborðið, færði það í tal á léttum nótum að brotaþoli hefði gist hjá [D]um nóttina. Vitnið kvaðst ekki hafa verið í samskiptum við ákærðu téðan morgun á hótelinu. Þær hefðu hins vegar hist síðar sama dag í tengslum við dagskrá hópsins. Vitnið kvaðst einhverju síðar hafa heyrt af meintu broti um nóttina og það hefði verið í tengslum við það þegar hún var kölluð til skýrslutöku hjá lögreglu. Þá hefði [E]hringt í hana dag-inn fyrir skýrslutökuna út af því sama og þær rætt saman.

6.

Vitnið [J]gaf skýrslu í fjarfundarbúnaði og kvaðst hafa verið þátttakandi í umræddri ferð. Hún hefði farið út að borða með hópnum á mánudagskvöldinu. Áfengi hefði verið haft um hönd en enginn verið ofurölvi. Hún og fleiri hefðu snúið til baka á hótelið um klukkan 23:00 en aðrar úr hópnum haldið áfram aðskemmta sér. Vitnið kvaðst hafa heyrt einhver læti síðar um nóttina. Vitnið kvaðst ekkert hafa séð eða heyrt af meintu broti umrædda nótt en fundist einkennilegt morguninn eftir að brotaþoli skyldi ekki klára ferðina með hópnum. Hún hefði spurt út í það og fengið þau svör frá [D]umræddan dag að brotaþoli þyrfti að sinna tilteknu einkaerindi. Vitnið kvaðst síðar hafa leitað til [D] og gengið á hana með hvað hefði gerst og [D]þá greint henni frá því.

7.

Vitnið [K] gaf skýrslu í fjarfundarbúnaði og greindi meðal annars frá því að hún hefði verið í hópnum sem dvaldi á hótelinu. Þær hefðu farið saman á veitingastað og áfengi verið haft um hönd. Ákærða og fleiri hefðu verið undir áhrifum áfengis. Vitnið hefði farið snemma til baka á hótelið en aðrar úr hópnum verið lengur í bænum. Vitnið hefði ekki orðið vör við neitt í samskiptum ákærðu og brotaþola um kvöldið. Þá hefði hún ekki orðið vör við neitt sérstakt um nóttina. Vitnið kvaðst hvorki hafa hitt brotaþola né ákærðu morguninn eftir þegar þær voru á hótelinu. Hún hefði hins vegar hitt ákærðu síðar sama morgun í tengslum við dagskrá hópsins. Brotaþola hefði vantað í hópinn á þeim tíma. Vitnið hefði fregnað síðar um meint atvik um nóttina þegar lögregla hafði samband við hana. Þá hefði vitnið einnig um líkt leyti rætt við [E]um hvað hefði gerst. Vitnið kvaðst kannast við að hafa heyrt af því að ákærða og brotaþoli hefðu verið að rífast téða nótt. Þá kvaðst vitnið hafa heyrt að ákærða og brotaþoli væru vinkonur en tók jafnframt fram að þær sem hefðu verið í ferðinni hefðu allar verið vinkonur eða málkunnugar hver annarri. 8.

Vitnið [F], vinkona brotaþola, bar meðal annars um að brotaþoli hefði hringt í hana upp úr klukkan níu að morgni umrædds þriðjudags og verið ímiklu uppnámi. Brotaþoli hefði sagst þurfa að koma til vitnisins og ljóst hefði verið á því sem fram kom í símtalinu að eitthvað mikið hefði gengið á. Vitnið hefði verið á leið til vinnu og hún snúið við og þær hist síðar um morguninn á heimili vitnisins. Brotaþoli hefði verið miður sín, grátandi, skjálfandi og mjög ólík sjálfri sér. Brotaþoli hefði greint vitninu frá því sem hefði gerst og þá hefði henni verið tíðrætt um meint atvik á meðan hún dvaldi hjá henni þennan dag og næstu daga á eftir. Það hefði verið eins og hún væri í taugaáfalli og hún meðal annars fært talið að því hvort það gæti verið að hún sjálf hefði gert eitthvað sem varð þess valdandi að ákærða kom til hennar umrædda nótt.

Hvað varðar frásögn brotaþola af meintum atvikum þá hefði meðal annars komið fram hjá henni að ákærða hefði bankað hjá henni á hótelinu um nóttina þegar hún var nýsofnuð og henni verið nokkuð brugðið. Ákærða hefði verið með slopp eða teppi yfir sér og spurt hvort hún mætti koma inn og brotaþoli leyft það. Eitthvað hefði farið þeim á milli í her-berginu uns ákærða bað um að fá að gista þar inni. Brotaþoli hefði leyft það en lagt fyrir ákærðu að halda sig sín megin í rúminu. Brotaþoli hefði sofnað en vaknað upp við að ákærða var búin að taka í höndina á henni og stýra henni að síðu ákærðu. Ákærða hefði verið nakin á þeim tíma. Brotaþola hefði brugðið mikið og gert ákærðu grein fyrir að hún væri ekki samkynhneigð en fundið að ákærða var eitthvað að strjúka sér. Brotaþoli hefði frosið og ekki vitað hvað hún ætti að gera en vonast til að hún sofnaði sem fyrst. Það hefði síðan gengið eftir og brotaþoli þá hraðað sér úr herberginu og farið til [...]og verið þar fram á morgun.

Vitnið kvaðst vita til þess að brotaþoli hefði leitað sér aðstoðar hjá [...] eftir á og verið að kljást við tiltekinn vanda sem ekki hefði verið áður. Þá væri greinilegt að meint atvik sætu enn í brotaþola en að hún ræddi þau ekki eins mikið og áður.

9.

Vitnið [G], vinkona brotaþola, bar meðal annars um að brotaþoli hefði hringt í hana um ellefuleytið að morgni umrædds þriðjudags. Brotaþoli hefði verið í miklu uppnámi, grátandi og tal hennar samhengislaust á meðan þær ræddu saman. Brotaþoli hefði greint frá því að ákærða hefði káfað á henni um nóttina. Vitnið hefði ráðlagt brotaþola að leita til neyðarmóttöku Landspítalans. Brotaþoli hefði farið að ráðum hennar og þær síðan verið í endurteknum símasamskiptum yfir daginn, þar með talið fyrir og eftir komu brotaþola á neyðarmóttöku. Þær hefðu hins vegar ekki hist téðan dag. Brotaþoli hefði í símtölunum verið mjög miður sín, ólík sjálfri sér, grátandi, auk þess á tímabili að vera við það að kasta upp. Þá hefði hún meðal annars verið með hugann við það hvort hún hefði sagt eða gert eitthvað sjálf sem skýrði það sem gerst hefði milli hennar og ákærðu. Vanlíðan brotaþola hefði verið eins og ætti við um fólk sem lent hefði í áföllum en vitnið kvaðst hafa nánar tilgreinda þekkingu og reynslu á því sviði. Í huga vitnisins væri enginn vafi á því að vanlíðan brotaþola umræddan dag skýrði staf meintu broti ákærðu téða nótt. Vitnið hefði verið í símasamskiptum við brotaþola næstu daga á eftir, sem og öðrum samskiptum síðar. Þá hefði brotaþoli á tímabili, einhverju eftir á, ekki viljað ræða meint atvik eða umrætt sveitarfélag þar sem hún var búsett og starfandi á þeim tíma. Brotaþoli hefði í samskipum þeirra ekki rætt um nein önnur áföll í lífinu. Þá kvaðst vitnið telja að vinnuveitandi brotaþola hefði ekki brugðist við sem skyldi varðandi það sem gerðist. Brotaþoli hefði að lokum leitað sér aðstoðar vegna vanlíðanar.

Um frásögn brotaþola af meintu broti greindi vitnið meðal annars frá því að brotaþoli hefði greint frá því að hafa verið undir áhrifum áfengis og svefndrukkin um nóttina. Ákærða hefði komið í herbergið og lagst við hliðina á brotaþola. Brotaþoli hefði vaknað upp við snertingar þar sem hendi hennar var látin snerta líkama ákærðu. Þá hefði einnig komið fram að brotaþoli hefði rúllað sér inn í sængina, eftir að hún varð vör við ákærðu, og fært sig nær brúninni en ákærða velt sér yfir hana og henni fundist eins og hún væri að slefa yfir andlitið á henni, auk þess að segja er þetta ekki gott eða eitthvað í þá veru. Brotaþola hefði liðið mjög illa á meðan ákærða leitaði á hana og verið að velta fyrir sér af hverju hún hefði frosið. Hún hefði beðið þangað til ákærða var sofnuð og þá farið úr herberginu og yfir til [D]. Vitnið kvaðst hins vegar ekki vita eða muna nákvæmlega hvað brotaþoli sagði um meintar snertingar og tal ákærðu. Vitnið kvaðst vera margbúin að hlusta á frásögn brotaþola um hin meintu atvik. Hún hefði hins vegar verið búin að fá nokkuð góða mynd á meint atvik fyrst eftir að hafa talað við brotaþola í síma og síðan eftir því sem leið á daginn. Þá kvaðst vitnið einnig hafa verið í samskiptum við [...]eftir á, og þær rætt saman um hvað hefði gerst 10.

Vitnið [L] hjúkrunarfræðingur greindi meðal annars frá því að hún hefði verið við störf 9. apríl 2019 á neyðarmóttöku Landspítalans. Hún hefði tekið við símtali frá brotaþola sem leitt hefði til þess að hún hefði komið í viðtal sama dag klukkan 14:30. Frásögn brotaþola af meintum atvikum hefði ekki gefið tilefni til réttarlæknisfræðilegrar skoðunar. Frásögnin hefði verið skráð niður eftir brotaþola í skýrslu hjúkrunarfræðings og hún lesin yfir með henni áður en gengið var frá skýrslunni sama dag. Greindi vitnið nánar frá frásögn og líðan brotaþola út frá téðri skýrslu, sbr. það sem áður greinir í málavaxtalýsingu. Líðan brotaþola hefði ekki verið góð í viðtalinu, hún hefði verið mjög miður sín og ekki treyst sér til að snúa aftur til vinnu.

11.

Vitnið [ M ] fjármálastjóri gaf skýrslu í fjarfundarbúnaði og greindi meðal annars frá því að í framhaldi af umræddri ferð hefði borist veikindatilkynning frá brotaþola, sem starfsmanni. Vitninu hefði verið falið að sinna málinu af hálfu vinnuveitanda gagnvart brotaþola. Til að byrja með hefði ekki verið ljóst hvað hefði gerst og ekki hefði náðst samband við brotaþola. Það hefði skýrst betur síðar eftir samtal vitnisins við samstarfs-mann brotaþola, auk þess sem lögmaður brotaþola hefði sett sig í samband við vitnið. Vitnið og brotaþoli hefðu að lokum náð að tala saman símleiðis en tvær vikur hefðu þá verið liðnar frá því umrædd atvik komu upp. Þetta hefði leitt til þess að þær mæltu sér mót um mánaðamótin apríl maí. Þær hefðu hist í Reykjavík en vitnið hefði ekki verið að krefja brotaþola um nákvæmar upplýsingar um hvað hefði gerst. Ljóst hefði verið að brotaþola leið illa með það og þær fyrst og fremst verið að ræða um starfslok brotaþola. Brotaþoli hefði lýst því yfir að hún vildi láta af störfum og að hún treysti sér ekki til að koma til baka í umrætt sveitarfélag. Niðurstaðan hefði því orðið sú að hún ynni í upp-sagnarfresti í fjarvinnu út maí sama ár. Vitnið hefði ekki haft vitneskju á þeim tíma um að brotaþoli væri búin að fá starf í Reykjavík en hana hefði hins vegar verið farið að gruna það og hún síðan frétt það einhverju síðar. Í samskiptum vitnisins og brotaþola hefði stjórnsýsluúttekt borið á góma sem laut meðal annars að starfi brotaþola. Brotaþoli hefði verið með áhyggjur af því að breyting yrði á starfi hennar, sem stjórnanda, og að ákærða yrði valin sem nýr stjórnandi. Það hefði hins vegar aldrei staðið til og engin áform verið uppi um slíkt af hálfu vinnuveitanda brotaþola.

12.

Vitnið [H] sálfræðingur staðfesti og gerði grein fyrir fyrrgreindu vottorði og viðtölum sínum við brotaþola. Í framburði vitnisins kom meðal annars fram að brotaþola hefði verið vísað til hennar af neyðarmóttöku. Vitnið hefði byrjað á því að ræða við brotaþola í síma, veitt henni áfallahjálp og bókað hana í viðtal. Vitnið hefði í framhaldi hitt brotaþola í tvö skipti í apríl og maí 2019. Brotaþoli hefði í báðum viðtölunum verið með [...]. Hún hefði verið [...]. Það hefði á þeim tíma verið vísbending um að hún myndi síðar vera greind með [...]. Vitnið hefði í viðtölunum að mestu verið að hjálpa brotaþola með [...] sem hún var að upplifa á þeim tíma. Brotaþoli hefði í tvígang eftir það ekki mætt í bókuð viðtöl. Í fyrra skiptið í tengslum við þá fjarveru hefði brotaþoli haft samband við vitnið eftir á og borið fyrir sig að hafa ekki mætt vegna vanlíðanar. Í seinna skiptið hefði ekki heyrst frá henni og hún hvorki svarað símtölum né heldur bréfi vitnisins. Að því virtu hefði verið litið svo á að hún væri að afþakka frekari þjónustu. Það að brotaþoli mætti ekki í viðtöl hefði ekki verið óvanalegt í almennu tilliti og það hefði auk þess samrýmst því að brotaþoli var í viðtölum áður búin að greina frá [...].

Í viðtölum hefði brotaþoli greint frá [...]. Brotaþoli hefði greint frá atvikum í téðum viðtölum en vitnið kvaðst ekki muna nákvæmlega hvað kom fram í þeim efnum og tilgangur viðtala ekki verið að fá fram nákvæmar upplýsingar um hvað hefði gerst. Brotaþoli hefði hins vegar verið trúverðug í frásögn um hvað gerðist. Brotaþoli hefði einnig greint frá [...].

13.

Vitnið [I] sálfræðingur gaf skýrslu símleiðis og gerði nánar grein fyrir fyrrgreindu vottorði og viðtölum við brotaþola. Í skýrslu vitnisins kom meðal annars fram að helstu sálrænu einkenni brotaþola samrýmdust því sem almennt þekktist hjá fólki sem lent hefði í alvarlegum streituvaldandi atburði eins og til að mynda kynferðisofbeldi. Brotaþoli hefði greint frá [...]. Brotaþoli hefði verið samkvæm sjálfri sér í viðtölum og líðan hennar verið í samræmi við frásögn um hvað hefði gerst.

Vitnið greindi nánar frá greiningarmati brotaþola en samkvæmt niðurstöðu þess hefði hún uppfyllt [...] og að þau einkenni tengdust þeim atburði sem hún hefði greint frá. Hún hefði því verið greind með [...]. Vitnið kvaðst í téðum viðtölum hafa [...]. Brotaþoli hefði í viðtölunum lýst umræddum atburði á nokkuð greinargóðan hátt með nánar tilgreindum hætti. Þá hefði komið fram í fyrsta viðtali með brotaþola að [...].

Brotaþoli hefði í viðtölum greint frá [...]. Greinilegt hefði verið í viðtölum með brotaþola að umrætt áfall frá því í apríl 2019 var að hafa mikil áhrif á hana. Þá hefði fyrrgreint greiningarmat verið útfært með þeim hætti að spurt hefði verið út í tiltekin [...] í tengslum við tiltekinn atburð og það gert alveg skýrt hvaða atburð væri um að ræða og það verið endurtekið í gegnum greiningarferlið. Það hefði miðast við umrætt áfall í apríl 2019. Einnig greindi vitnið frá því að [...].

14.

Vitnið [N] hjúkrunarfræðingur staðfesti vottorð og greindi meðal annars frá því að ákærða hefði í þrjú skipti leitað til hennar til að fá [...].

15.

Rannsóknarlögreglumenn nr. 0814 og 0228 gáfu skýrslur um atriði sem lutu að rannsókn málsins en ekki eru efni til reifunar á þeim framburðum.

IV.

Niðurstöður:

Við meðferð málsins hefur komið fram að verjandi ákærðu hafi ekki fengið aðgang að rannsóknargögnum málsins á meðan það var til meðferðar hjá lögreglustjóranum á [...]og héraðssaksóknara. Engar haldbærar skýringar hafa komið fram hjá ákæruvaldinu á því hverju þetta sætir. Er um að ræða ágalla á meðferð málsins á rannsóknarstigi og ekki í nægjanlegu samræmi við 37. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærða neitar sök. Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 gildir sú grundvallarregla almennt að dómur skuli reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Samkvæmt 108. gr. sömu laga hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærðu og atvik sem telja má henni í óhag á ákæruvaldinu og verður hún því aðeins sakfelld að nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fram komin um hvert það atriði er varðar sekt, sbr. 1. mgr. 109. gr. téðra laga. Þá metur dómurinn hvert sönn-unargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða um það, sbr. 2. mgr. sömu lagagreinar.

Ákærðu er gefið að sök meint kynferðisbrot, eins og greinir í ákæru. Hún neitar sök og hefur vísað alfarið á bug framburði brotaþola um meint brot. Ákærðu og brotaþola ber að mestu saman um samskipti þeirra á milli framan af kvöldi og fram á umrædda nótt, allt fram að því að þær yfirgáfu herbergi [D]. Framburður þeirra um þau atvik er einnig að mestu í samræmi við framburði vitnanna [D] og [E]. Þá verður ráðið af framburði brotaþola, [D] og [E] að klukkan hafi verið um tvö þegar þær fóru úr herbergi [D] en ekki reyndist unnt að afla upptöku frá téðu hóteli um þau atvik. Einnig ber ákærðu og brotaþola í aðalatriðum saman um atvik þegar ákærða gerði vart við sig og kom inn á herbergi brotaþola síðar um nóttina, sem var einhverju eftir klukkan 02:24 samkvæmt myndupptöku, og allt fram að því að þær lögðust til hvílu þar inni. Þær greinir hins vegar á um hvað gerðist í herberginu eftir það. Samkvæmt framburðum þeirra beggja voru þær báðar undir áhrifum áfengis og talsvert þreyttar þegar þær lögðust til hvílu. Að auki hefur ákærða borið um aðra vanlíðan sem hafi hellst yfir hana á þeim tíma. Að þessu virtu er ljóst að ástand þeirra, og þá ekki síst ákærðu, var ekki með besta móti þegar þarna var komið við sögu. Verður að líta til þessa við úrlausn málsins. Þá ber ákærðu og brotaþola saman um helstu atvik næsta morgun og fram eftir þeim degi, þar með talið að ákærða hafi ítrekað reynt að setja sig í samband við brotaþola.

Þegar farið er nánar yfir framburð ákærðu og brotaþola varðandi meint atvik í téðu her-bergi brotaþola þá liggur fyrir að í aðalatriðum var þar verið að lýsa tveimur náskyldum atvikum. Annars vegar í tengslum við það þegar ákærða og brotaþoli sofnuðu og hins vegar í tengslum við það þegar brotaþoli vaknaði einhverju síðar. Nákvæmar tímasetn-ingar um þetta liggja ekki fyrir og hvort eða hversu langur tími leið á milli.

Hvað hið fyrrnefnda varðar hefur ákærða borið um að hafa tekið um hönd brotaþola, lagt hana sér við hlið, utan sængur, þegar hún lagðist til hvílu, auk þess sem hún hafi haft á orði að gott væri að kúra. Hún hafi síðan sofnað sæl eftir að hafa náð sáttum við brota-þola. Þá hafi hún á þeim tíma ekki orðið vör við nein viðbrögð frá brotaþola. Brotaþoli hefur borið um að hafa sofnað nánast strax og hún lagðist til hvílu með ákærðu sér við hlið. Þá verður ekki ráðið af framburði brotaþola að hún hafi verið vakandi þegar ákærða sofnaði.

Hvað hið síðarnefnda varðar, sem sakarmatið í raun hverfist um, þá liggur fyrir að brota-þoli hefur borið um fyrir dómi að hafa vaknað upp við snertingar og tal ákærðu sem samrýmist í öllum meginatriðum verknaðarlýsingu ákærunnar. Þá hefur hún borið um að hafa verið vakandi í einhvern tíma á meðan ákærða braut gegn henni uns ákærða sofnaði og brotaþoli fór á fætur og leitaði til [D]. Framburður brotaþola er í öllum aðalatriðum í samræmi við bréf hennar og skýrslu hjá lögreglu. Ekki liggur fyrir nákvæm tímasetning á því hvenær brotaþoli gerði vart við sig hjá [D] og ekki reyndist unnt að afla mynd-upptöku frá téðu hóteli um þau atvik. Af framburði [D] verður hins vegar ráðið að klukkan hafi á þessum tíma verið um 03:45. Samrýmist sú tímasetning einnig því að þeim báðum ber þeim saman um að brotaþoli hafi sótt síma í herbergi sitt um hálftíma síðar. Sú tímasetning getur samrýmst símhringingu um líkt leyti úr síma ákærðu í síma brotaþola en þeim tveimur virðist bera saman um að það geti hafa átt sér stað þegar klukkan var 04:13.

Samkvæmt því sem fram hefur komið hjá ákærðu kannast hún ekki við að hafa haft í frammi háttsemi sem greinir í ákæru og hefur hún vísað framburði brotaþola um það alfarið á bug. Verður ráðið af framburði ákærðu að hún hafi einskis orðið vör um nóttina og hún hafi vaknað ein næsta morgun í herberginu, ef frá er talið það sem áður greinir um að hún hafi rumskað og hringt í brotaþola klukkan 04:13. Við úrlausn á því hvað er rétt og sannað í þessum efnum verður að líta til tilfinningalegs ástands brotaþola fyrst eftir meintan atburð og fyrstu frásagnar hennar af því sem gerðist. Það að brotaþoli hafi farið úr herberginu um miðja nótt í miklu uppnámi og leitað á náðir samstarfskonu sinnar, [D], sem var í nálægu herbergi, bendir eindregið til þess að hún hafi upplifað að alvarlegt atvik hafi hent hana á þeim tíma. Vitnið [D] greindi frá því að brotaþoli hefði verið í mjög miklu tilfinningalegu uppnámi um nóttina og hún meðal annars greint frá því að ákærða hefði verið að snerta hana á líkamanum með hendinni og að hún hefði leitað á einkastaðina á henni. Af framburði [D] verður ráðið að brotaþola hafi á þessum tíma verið mjög misboðið og það hafi verið af völdum kynferðislegrar háttsemi ákærðu stuttu áður. Framburður [D]um þessi atvik var greinargóður og rennir stoðum undir framburð brotaþola um meint brot.

Vitnið [E] bar um að brotaþoli hefði um morguninn verið mjög ólík sjálfri sér og virst vera í hálfgerðri geðshræringu og í miklu uppnámi. Þá hefði hún tekið því illa þegar það barst í tal að hún hefði verið hjá [D]um nóttina. Samrýmist hið síðastnefnda einnig fram-burði vitnisins [Í]um atvik téðan morgun. Að mati dómsins er ljóst að framburðir þessara vitna styðja það sem brotaþoli hefur borið um að henni hafi liðið mjög illa andlega um morguninn vegna meints brots ákærðu um nóttina.

Jafnframt liggur fyrir að vitnin [F]og [G]báru báðar um mikið tilfinningalegt ójafnvægi brotaþola síðar sama dag samhliða frásögnum brotaþola af meintu broti ákærðu þar sem fram komu lýsingar hennar á snertingum og tali ákærðu. Vætti [F] og [G] um þær frásagnir samrýmast í öllum aðalatriðum framburði brotaþola fyrir dómi og hjá lögreglu um hið meinta brot. Hið sama kom fram í vætti [L] hjúkrunarfræðings sem sinnti brotaþola síðar um daginn á neyðarmóttöku samhliða því sem hún skráði skýrslu um frásögn brotaþola af meintum atvikum og líðan í því viðtali. Sú skráning, sem er sam-tímaheimild heilbrigðisstarfsmanns um það sem fram fór, samrýmist í meginatriðum framburði brotaþola um hið meinta brot og því sem fram hefur komið um andlega van-líðan hennar á þeim tíma. Þá verður ráðið af framburði vitnisins [M]að andleg vanlíðan brotaþola hafi enn verið til staðar um tveimur vikum síðar þegar þær hittust í Reykjavík til að fara yfir vinnutengd málefni.

Að mati dómsins styður því allt framangreint framburð brotaþola um það að ákærða hafi brotið kynferðislega gegn henni umrædda nótt með þeim hætti sem hún hefur greint frá. Þá verður við sönnunarmatið ekki litið fram hjá því að ákærða hafði nokkrum vikum fyrir meint brot fært í tal við brotaþola [...]. Er þetta óumdeilt í málinu. Að mati dómsins bendir þetta til þess að hugarfar ákærðu hafi [...]. Skal þá einnig haft í huga að ákærða bar um það fyrir dómi að brotaþoli hefði minnt hana á [...] þegar þær lögðust til hvílu téða nótt á hótelherberginu.

Þessu til viðbótar liggur fyrir í málinu að brotaþoli hefur leitað sér aðstoðar hjá sálfræð-ingum í framhaldi af hinu meinta broti. Samkvæmt vottorði og framburði vitnisins [H]var brotaþoli með [...]. Þá virðist allt benda til þess, samkvæmt vætti H, að hin mikla [...]brotaþola stafi beinlínis af hinu meinta kynferðisbroti ákærðu. Að þessu virtu styður allt framangreint framburð brotaþola um meint kynferðisbrot samkvæmt ákæru.

Við úrlausn málsins verður einnig að líta til þess að ákærða sendi SMS- skeyti til brota-þola eftir meint brot þar sem meðal annars kom fram að hún vissi ekki hvað hefði gerst í herberginu umrædda nótt. Að mati dómsins er nokkuð á reiki í gögnum málsins hvenær skeytið var sent. Ljósmynd af skeytinu í síma brotaþola sýnir ekki nákvæman sendingar -tíma að öðru leyti en að það var sent á þriðjudegi, Tuesday, klukkan 14:28. Samkvæmt handritaðri athugasemd lögreglumanns á umrædda ljósmynd var skeytinu framvísað hjá lögreglu fimmtudaginn 18. apríl 2019. Aðrar upplýsingar um skeytið liggja ekki fyrir í málsgögnum. Framburður ákærðu og brotaþola er ekki alveg skýr um sendingartíma skeytisins. Þá verður ráðið að umrætt skeyti hafi verið hluti af stærra mengi annarra raf-rænna skeyta og símtala sem bárust frá ákærðu á nokkurra daga tímabili eftir meint brot. Hefur þetta valdið nokkrum óskýrleika við skýrslugjöf þeirra fyrir dómi um þessi atvik. Verður því ráðið af framangreindu, og atvikum málsins að öðru leyti, að ákærða hafi annað hvort sent umrætt skeyti þriðjudaginn 9. apríl 2019 eða þriðjudaginn 16. apríl 2019. Hin síðari dagsetning virðist frekar geta átt við þegar litið er til fyrri framburðar-skýrslu ákærðu hjá lögreglu. Hið sama á við þegar litið er til tímasetningarinnar 14:28 sem fer ekki alveg saman við tímasetningar á öðrum samskiptum að morgni þriðjudags-ins 9. apríl 2019. Þá ber einnig í þessu sambandi að líta til þess, almennt séð, að myndrænt viðmót í snjallsímum er oft með þeim hætti að vísað er til vikudags í stað dagsetningar þegar stuttur tími hefur liðið frá móttöku skeytis og þegar það er skoðað í hólfi fyrir móttekin skeyti. Hvað sem þessu líður þá hefur ákærða fyrir dómi borið um að efni skeytisins hafi ekki verið alls kostar rétt. Hún hafi í raun munað betur eftir því sem gerðist um nóttina en þetta hafi verið hennar leið til að opna á samtal við brotaþola þegar hún varð þess vör að eitthvað var breytt í þeirra samskiptum. Skýring ákærðu með þessum hætti á SMS- skeytinu kom fyrst fram við meðferð málsins fyrir dómi. Að mati dómsins getur þessi skýring komið sem viðbót og samrýmst öðru af sama toga sem áður var búið að koma fram hjá ákærðu um þau atvik, þar með talið skýrslugjöf hennar hjá lögreglu. Þessar skýringar ákærðu samrýmast hins vegar ekki nægjanlega framburði vitnisins [D]fyrir dómi sem bar um það að ákærða hefði í framhaldi af meintu broti, eftir að heim var komið, endurtekið hringt og viljað ræða við vitnið um hvað gerðist. Í þeim samtölum hefði komið fram að ákærða hafði ekki minningar um samskipti við brotaþola um nóttina. Framburður [D] var alveg skýr um þetta atriði en kom hins vegar ekki fram í skýrslu hennar hjá lögreglu. Í því sambandi verður hins vegar að líta til þess að [D]var sú fyrsta sem gaf skýrslu hjá lögreglu við upphaf rannsóknar málsins, sem var talsvert áður en ákærða og önnur vitni gáfu skýrslu hjá lögreglu. Af samhengi þeirra atvika verður ráðið að umrædd símtöl [D] og ákærðu hafi átt sér stað eftir að [D] gaf skýrslu hjá lögreglu. Eru ekki efni til að draga í efa áreiðanleika framburðar [D]um þetta enda samrýmist það öðru ímálinu, sbr. síðari umfjöllun.

Að mati dómsins eru skýringar ákærðu á téðu SMS- skeyti ekki í nægjanlegu samræmi við efni skeytisins eins og það birtist viðtakanda samkvæmt orðanna hljóðan. Þvert á móti verður helst ráðið af skeytinu að ákærða hafi í raun ekki, þegar skeytið var sent, haft skýra vitneskju um hvað gerðist inni á téðu hótelherbergi umrædda nótt. Skeytið sam-rýmist betur fyrrgreindum framburði [D] um að ákærða hafi borið fyrir sig óminni um það sem gerðist. Þá kvaðst brotaþoli við skýrslugjöf fyrir dómi telja að efni skeytisins gæti vel samrýmst því hvernig ástand ákærðu birtist henni inni á herberginu um nóttina. Einnig verður að líta til þess að við meðferð málsins á rannsóknarstigi kom fram misræmi hjá ákærðu um hvenær hún hefði hringt í brotaþola um nóttina. Við fyrri skýrslutöku hjá lögreglu taldi hún það hafa gerst áður en hún fór á herbergi brotaþola. Við síðari skýrslu-töku hjá lögreglu taldi hún það geta hafa gerst eftir að hún vaknaði ein í herbergi brota-þola. Þá kom hið síðarnefnda fram hjá ákærðu við skýrslugjöf fyrir dómi. Að öðru leyti verður ráðið af framburði hennar fyrir dómi að þessi atvik séu henni í raun enn mjög óljós um það hvort, hvenær, og hvers vegna hún hringdi í brotaþola, og að sá óskýrleiki stafi af ölvunarástandi hennar téða nótt. Þessu til viðbótar hefur ákærða borið um það að hafa drukkið of mikið áfengi umrætt kvöld og að hún hafi verið töluvert ölvuð þegar leið á nóttina. Hið sama kom fram hjá henni við skýrslugjöf hjá lögreglu en þá bar hún með skýrari hætti en fyrir dómi um að það væru gloppur í minni hennar um einstök atvik næturinnar.

Samkvæmt framangreindu er það mat dómsins að allt bendi til þess að ákærða hafi í raun verið í mjög annarlegu ástandi vegna áfengisvímu umrædda nótt og að minni hennar af atvikum í tengslum við meint brot sé með þeim hætti að varhugavert sé að byggja á framburði hennar um þau atriði. Ekki er sérstakt misræmi í framburði brotaþola fyrir dómi miðað við skýrslu hennar og bréf hjá lögreglu, sem og miðað við skýrslu hjúkrunar-fræðings neyðarmóttöku. Framburður brotaþola hefur verið einlægur, skýr og hún hefur í öllum meginatriðum verið samkvæm sjálfri sér í frásögn, að því marki sem hún man eftir atvikum. Þá eru ekki uppi vísbendingar um að hún hafi verið að geta í eyðurnar og er framburður hennar í meginatriðum studdur vætti annarra vitna, eins og áður greinir. Framburður brotaþola um meint brot er því heilt á litið trúverðugri en framburður ákærðu og verður þar með lagður til grundvallar við sönnunarmatið svo úrslitum ráði í málinu.

Samkvæmt öllu framangreindu þykir, gegn neitun ákærðu, komin fram lögfull sönnun um að ákærða hafi sýnt af sér háttsemi gagnvart brotaþola sem greinir í ákæru.

Samkvæmt ákæru er ákærða með háttseminni aðallega talin hafa brotið gegn 199. gr. almennra hegningarlaga, en til vara er brotið talið varða við 209. gr. sömu laga. Ljóst er að fyrrgreindar snertingar samkvæmt verknaðarlýsingu ákæru beindust í fyrsta lagi að nöktum líkama ákærðu með því að taka um hönd brotaþola og láta hana strjúka nakinn líkamann. Í annan stað með því að strjúka brotaþola utan frá frá brjóstum og niður á læri, og í þriðja lagi með því að færa sig þétt upp við líkama brotaþola og strjúka líkama hennar utan sængur. Ljóst er af öllu að framangreindar snertingar voru af kynferðislegum toga, í óþökk brotaþola og ekki til þess fallnar að veita ákærðu kynferðislega fullnægingu. Þá voru þær jafnframt andstæðar góðum siðum og samskiptaháttum. Að þessu virtu, sbr. greinargerð með frumvarpi sem varð að lögum nr. 61/2007, verður fallist á það með ákæruvaldinu að framangreind háttsemi falli hlutrænt séð undir 199. gr. almennra hegn-ingarlaga, sem kynferðisleg áreitni. Er um að ræða samhverft brot og verður að telja út frá eðli verknaðar og verknaðar aðstæðum, eins og því hefur áður verið lýst, að ákærða hafi mátt hafa vitund um refsinæmi hegðunar sinnar. Eru saknæmisskilyrði 18. gr. almennra hegningarlaga því nægjanlega uppfyllt, eins og hér stendur á. Að öllu þessu virtu verður hún sakfelld fyrir brot gegn 199. gr. almennra hegningarlaga. Sá hluti verkn-aðarlýsingarákæru sem varðar það að ákærða hafi lagt andlit sitt upp að andliti brotaþola og viðhaft þau ummæli sem greinir í ákæru getur hins vegar ekki, hlutrænt séð, talist vera af þeim toga að eigi nægjanlega undir 199. gr. almennra hegningarlaga. Hið sama á við um 209. gr. sömu laga. Er í því sambandi lagt til grundvallar að umrædd andlitssnerting geti hvorki talist vera nægjanlega kynferðisleg eða lostug, eins og ber að túlka refsi-ákvæðin, sbr. fyrrgreinda greinargerð og æðri dómaframkvæmd. Þá geta téð ummæli hvorki talist vera orðbragð sem var mjög meiðandi, ítrekað eða til þess fallið að valda ótta í merkingu 199. gr. laganna. Né heldur að það hafi verið klúrt í merkingu 209. gr. sömu laga. Verður ákærða því sýknuð af þeim hlutum ákærunnar.

Við ákvörðun refsingar ber að líta til þess að um var að ræða brot sem beindist gegn kynfrelsi brotaþola. Einnig ber að líta til þess að brot af þessum toga er til þess fallið að valda andlegu tjóni og liggja auk þess fyrir gögn og vætti sálfræðinga sem renna stoðum undir það að svo sé í raun staðan hjá brotaþola. Horfir allt framangreint til refsiþyngingar. Ákærða hefur ekki áður gerst brotleg við refsilög og horfir það til málsbóta. Það að hún hafi verið undir miklum áhrifum áfengis á verknaðarstundu leysir hana ekki undan refsi-ábyrgð, sbr. 17. gr. almennra hegningarlaga, þó slá megi því föstu að vegna annarlegs ástands hennar hafi ásetningur verið af lægri toga og þokukenndur. Verður tekið tillit til þess við refsiákvörðun, til mildunar. Þá verður einnig tekið tillit til þess, til mildunar, að ákærða hefur átt erfitt andlega frá því mál þetta hófst og er það stutt vætti sérfræðings. Samkvæmt öllu framansögðu, og með vísan til 1., 2., 5. og 6. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, verður refsing ákærðu ákveðin fangelsi í tvo mánuði en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. sömu laga.

Það leiðir af sakfellingu ákærðu að hún verður jafnframt dæmd til að greiða brotaþola miskabætur samkvæmt b-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. 13. gr. laga nr. 37/1999. Tjón brotaþola er í meira lagi og er það stutt gögnum og vætti sérfræðinga. Að þessu virtu og að teknu tilliti til eðlis brots og dómvenju þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin 450.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta, eins og nánar greinir í dóms -orði. Upphafstími dráttarvaxta miðast við þingfestingardag málsins, 10. maí 2021.

Með hliðsjón af framangreindum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 233. gr., laga nr. 88/2008, ber að dæma ákærðu til greiðslu sakarkostnaðar. Tilþess kostnaðar teljast málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu, G-kk-ef K-x-x B-kk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem ráðast að mestu af tímaskýrslu, 1.450.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá telst til sakarkostnaðar þóknun til skipaðs réttargæslumanns brotaþola, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, vegna vinnu á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem ræðst að mestu af tímaskýrslu, 750.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Til sakarkostnaðar teljast einnig önnur útgjöld samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins 25. mars 2021, að fjárhæð 143.400 krónur. Þessu til viðbótar teljast til sakarkostnaðar önnur útgjöld samkvæmt viðbótaryfirliti ákæruvaldsins 27. september 2021, að fjárhæð 329.133 krónur, þar með talið ferðakostnaður vitna sem þurftu að koma fyrir dóminn frá öðrum landshluta. Hvorki símaskýrslur né heldur tímabundin sérheimild í lögum um notkun fjarfundarbúnaðar vegna sóttvarna gat átt við um þau vitni, eins og hér stendur á. Ákærða hefur ekki fært fram haldbær rök fyrir hinu gagnstæða. Vegna málsúrslita og fyrrgreinds ágalla á afhendingu gagna til verjanda, sem var til þess fallið að auka á vinnu hans fyrir dómi, verður ákærða dæmd til að greiða helming alls framan-greinds sakarkostnaðar til ríkissjóðs, eða samtals 1.336.267 krónur, en helmingur kostn-aðarins sem út af stendur greiðist úr ríkissjóði. Þarf því ekki að koma til skerðingar á málsvarnarlaunum verjanda samkvæmt fyrrgreindri yfirlýsingu hans um afsal á hluta þeirra launa og dæmist sú skerðing því ekki.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið F-kvk-nf B-kvk-nf F-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærða, A, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá deginum í dag að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða greiði [B]450.000 krónur í miskabætur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 9. apríl 2019 til 10. maí 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærða greiði samtals 1.336.267 krónur í sakarkostnað til ríkissjóðs, og er þar innifalinn helmingur málsvarnarlauna skipaðs verjanda hennar, G-kk-ef K-x-x B-kk-ef lögmanns, sem í heild nema 1.450.000 krónum með virðisaukaskatti, helmingur af þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, sem íheild nemur 750.000 krónum með virðisaukaskatti, og helmingur af útgjöldum ákæruvaldsins sem í heild nema 472.533 krónum samkvæmt yfirlitum. Að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði.

D-kk-nf K-kk-nf