S-623/2006

Mál þetta, sem þingfest var 8. nóvember 2006 og dómtekið að lokinni aðalmeðferð sem hófst 11. desember sl. og lauk í gær, er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dagsettri 13. september 2006, á hendur H-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lágengi 21, Selfossi,

,,I

fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 24. september 2005 í stigagangi fjölbýlishússins Áshamars 71 í Vestmannaeyjum brotið upp hurð að íbúð M-kvk-ef Þ-kvk-ef, kt. 000000-0000, veist að henni fyrir utan íbúðina, hrækt í andlit hennar, tekið í handlegg hennar og hrist hana til með þeim afleiðingum að hún féll í gólfið á stigapallinum og hlaut brot á tveimur hryggjarliðum T:12 og L:1 í mjóbaki.

II.

með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 10. júní 2006 inni á veitingastaðnum Drífanda við Bárustíg í Vestmannaeyjum sem og fyrir utan staðinn verið ölvaður og með ólæti og meðal annars slegið til dyravarðar staðarins, hundsað fyrirmæli lögreglu er höfð voru afskipti af honum, ekki svarað spurningum lögreglumanna og hlaupið undan þeim er þeir hugðust gefa sig á tal við hann og fyrir að hafa í vörslum sínum 0,03 grömm af amfetamíni er hann geymdi í seðlaveski sínu og 1,13 grömm af hassi er hann geymdi í hægri buxnavasa og fannst við leit lögreglu á honum þegar hann hafði verið handtekinn greint skipti

Telst liður I varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940 sbr. 11. gr. laga nr. 20 frá 1981, en liður II telst varða við 21. gr. sbr. 27. gr. áfengislaga nr. 75 frá 1998, 19. gr. sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90 frá 1996 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65 frá 1974 með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233 frá 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á 1,13 grömmum af hassi og 0,03 grömmum af amfetamíni sem lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins 10. júní 2006, samkvæmt 6. og 7. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65 frá 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233 frá 2001.

Þá hefur J-kk-nf G. V-kk-nf héraðsdómslögmaður, krafist þess fyrir hönd M-kvk-ef Þ-kvk-ef að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 240.610 kr. ásamt vöxtum skv. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 frá tjónsdegi en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.“

Gangur málsins hefur verið með þeim hætti að það var þingfest 11. október 2006 en ákærði boðaði þá forföll. Ákærði mætti ekki í fyrirtökur sem ákveðnar voru 8. nóvember og 13. desember sama ár og heldur ekki 10. janúar 2007. Handtökuskipun var gefin út á hendur ákærða 17. júlí og 20. september sama ár og mætti ákærði ekki fyrir dómi fyrr en 26. nóvember sama ár eftir að hafa verið handtekinn. Ákærði neitaði sök fyrir dómi 3. desember sama ár samkvæmt I. ákærulið en játaði sök samkvæmt II. ákærulið. Var aðalmeðferð ákveðin 9. janúar sl. en henni var frestað til 12. febrúar sl. þar sem ekki náðist í ákærða. Ekki varð af aðalmeðferð þann dag þar sem verjandi hans hafði árangurslaust reynt að boða hann til þinghalds. Aðalmeðferð hófst 11. desember sl. og lauk henni í gær eins og áður sagði.

P-kvk-nf B-kvk-nf hdl. var réttargæslumaður brotaþola við dómsmeðferð málsins og í þinghaldi í gær lagði hún fram viðauka við bótakröfu og hækkaði miskabótakröfu úr 140.000 krónum í 500.000 krónur. Verjandi ákærða mótmælti því að þessi hækkun kæmist að í málinu.

Verjandi ákærða krefst þess að hann verði sýknaður af ákærulið I en hljóti vægustu refsingu sem lög leyfa fyrir brot þau er greinir í ákærulið II. Þá krefst hann frávísunar skaðabótakröfu og málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik.

Málavextir eru þeir að íbúi að Áshamri 71 í Vestmannaeyjum hringdi á lögreglustöðina þar í bæ að morgni 24. september 2005 og tilkynnti að M-kvk-nf Þ-kvk-nf sem þar býr hafi orðið fyrir líkamsárás fjögurra ungmenna skömmu áður. Hefði M-kvk-nf kvartað undan hávaða í einni íbúðinni en þeir sem þar hafi verið hafi veist að henni og vísað henni út. Hafi hún þá farið aftur í íbúð sína og skömmu síðar hafi ungmennin fjögur sparkað upp hurðinni að íbúð M-kvk-ef og ráðist á hana. Hafi henni verið hent út í vegg, sparkað í bak hennar og hrækt nokkrum sinnum á hana. Lögreglumenn fóru á vettvang og tjáði M-kvk-nf þeim að hávaxinn ljós- og hrokkinhærður piltur hafi ráðist á hana, hrint henni á vegg og sparkað í bak hennar. Hafi ungmennin síðan hrækt á andlit hennar þar sem hún lá á gólfi íbúðar sinnar. Haft var tal af J-kvk-þgf H-kvk-þgf H-kvk-þgf, eiganda íbúðar þeirrar sem ungmennin fjögur voru í, og kvaðst hún ekkert vita um árásina. Hún kvaðst muna að stúlkan sem þar var hér Á-kvk-nf J-kvk-nf og tveir af þremur piltunum hafi heitið H-x-x og S-kk-nf. Einnig var haft samband við leigubifreiðarstjóra sem kvaðst hafa ekið ungmennunum frá Áshamri 71. Sagði hann einn farþegann, sem hann sagði vera ljóshærðan, hafa sagt að hann hefði lamið „helvítis kerlinguna“ og hafi hún átt það skilið. M-kvk-nf var færð á Sjúkrahús Vestmannaeyja og í vottorði K-kk-ef B-kk-ef læknis frá 10. október 2005 segir að röntgenmynd sýni samfall eða það sem virðist vera brot á hryggjarliðum T:12 og L:1. Fram kom í vottorðinu að hjá fólki sem sé með beinþynningu eins og M-kvk-nf geti samfall á hrygg komið við tiltölulega lítinn áverka, meira að segja án áverka, t.d. ef fólk lyftir einhverju skyndilega.

Framburður ákærða og vitna.

Ákærði skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hefði verið á veitingastaðnum Lundanum umrædda nótt ásamt þeim S-kk-þgf J-kk-þgf S-kk-þgf og Ó-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf. Hafi þeir hitt tvær stúlkur fyrir utan og farið með þeim heim. Hafi þá kona komið út úr einni íbúð sinni þegar þau voru í stigaganginum og verið mjög æst. Hafi þau farið í íbúð einnar stúlknanna og þegar þau hafi verið að fara út hafi konan komið út og verið mjög æst og öskrað á þau. Ákærði mundi ekki eftir að hafa sparkað eða slegið í hurð en útilokaði það ekki. Hann kvaðst hafa rifist við konuna en var viss um að hann hefði ekki slegið hana. Hún hafi hins vegar slegið til hans og þegar það gerðist hafi önnur stúlkan verið á milli þeirra. Konan hafi allt í einu legið í gólfinu og öskrað en hann hafði ekki skýringu á því hvers vegna hún hefði dottið í gólfið. Ákærði mundi ekki eftir að hafa hrækt á konuna.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að langt væri um liðið og vísaði til skýrslu þeirrar er hann gaf hjá lögreglu. Hann kvað konuna hafa lent í ryskingum við aðra stúlkuna er þau komu á staðinn. Þegar þau hafi verið á leiðinni út hafi hún átt í orðaskiptum við þau og reynt að slá til þeirra. Ákærði mundi ekki eftir að hafa sparkað í hurðina en kvaðst hafa rifist við konuna sem hafi verið mjög æst. Hann kvaðst ekki hafa slegið konuna en hún hefði slegið til hans. Hann mundi ekki eftir að hafa hrækt á konuna. Hann kannaðist ekki við að hafa viðhaft þau ummæli í leigubifreiðinni að hann hefði lamið konuna.

Kærandi skýrði svo frá hjá lögreglu að ekki hafi verið svefnfriður í húsi sínu vegna hávaða frá íbúð sem er fyrir ofan hana á stigaganginum. Hún kvaðst hafa farið upp og kvartað en viðbrögðin hafi verið þau að henda henni út og fram á stigagang. Kvaðst hún hafa tekist á við Á-kvk-þf J-kvk-þf við það tækifæri til að verja sig. Hafi hún þá farið aftur inn til sín og lokað. Fólkið hafi hins vegar elt hana, brotið upp hurðina, farið inn og dregið hana fram á gang. Þar hafi henni verið hent í gólfið, sparkað í bak hennar og karlmaður hefði hrækt á hana, en hann hefði verið frekar stór, ljósskolhærður en hann hefði verið sá sem hafi dregið hana fram á gang og mest haft sig í frammi, rifið í handlegg hennar og hrist hana til en ekki slegið hana. Kæranda voru sýndar myndir af ákærða og þeim S-kk-þgf og Ó-kk-þgf Þ-kk-þgf og benti hún á mynd af ákærða og sagði hann vera þann sem hefði haft sig mest í frammi.

Fyrir dómi skýrði kærandi svo frá að mikill hávaði hefði komið frá íbúðinni að ofan og hefði hún farið upp og kvartað. Hafi húsráðandi og gestir hennar orðið æst og sagt hana vera að trufla einkasamkvæmi. Hafi ein stúlkan, J-kvk-nf, tekið í handlegg sinn og ætlað að henda sér út. Hafi hún þá farið í íbúð sína, læst að sér en skömmu síðar hafi verið lamið á hurðina og hún síðan brotin upp. Hafi hún dregin fram á gang og sparkað í hana og hrækt á hana. Kvað hún ákærða hafa verið þarna að verki og kvaðst hún hafa þekkt hann á mynd sem lögregla sýndi henni.

Vitnið S-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi að ákærði hefði sparkað í hurðina að íbúð kæranda og hafi hún þá komið út. Hafi kærandi verið að rífast við stelpurnar og ákærða í stigaganginum en hann kvaðst engar stympingar hafa séð. Hann kvaðst hafa farið niður á undan þeim. Hann kvað stelpurnar hafa sagt sér síðar að kærandi hefði hrækt á þær. Hann kvað þau hafa farið í leigubifreið og minnti að Ó-kk-nf hefði setið í framsætinu en ákærði fyrir aftan bílstjórann.

Vitnið Á-kvk-nf J-kvk-nf G-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að kærandi hefði komið fram er þau voru á leið í íbúð J-kvk-ef og beðið þau að halda ekki partí. Hafi hún ráðist á vitnið og klórað hana í framan. Kærandi hefði farið aftur inn í íbúð sína. Stuttu síðar hefði hún farið ásamt ákærða og öðrum strák og hefði kærandi þá komið fram á stigaganginn og verið með læti. Vitnið kvaðst hafa haldið ákærða frá kæranda en hún hefði legið fyrir framan hurðina. Hún kvaðst ekki hafa séð hvað gerðist en ákærði hefði náð að hrækja á kæranda. Hún varð ekki vör við að hurðin að íbúð kæranda hefði verið brotin upp. Hún kvaðst ekki hafa séð hvað hinn strákurinn gerði, en hún hefði snúið baki í hann. Hún mundi ekki eftir að þriðji pilturinn hefði verið á vettvangi. Hún kvað þau hafa farið í leigubifreið og hefði hún setið í aftursæti. Hún mundi ekki hvar ákærði sat og þá mundi hún ekki eftir því að einhver hefði sagst hafa lamið „helvítis kerlinguna“.

Vitnið J-kvk-nf H-kvk-nf H-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi hún hefði fengið gesti í íbúð sína og hefði kærandi verið ósátt við þau þegar þau komu og hefði hún verið með skæting og hótanir. Þau hafi farið í íbúðina og skömmu síðar hafi gestirnir farið frá sér. Hún kvaðst engin læti hafa heyrt eftir að þeir fóru. Hún kvaðst fyrst hafa frétt að eitthvað hefði gerst þegar lögreglan kom um morguninn. Hún mundi að Á-kvk-nf hefði haft einhver afskipti af kæranda og hefði Á-kvk-nf verið klóruð á eftir.

Vitnið E-kk-nf E-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði ekið leigubifreið og hefði tekið farþega í bifreiðina við Áshamar umrætt sinn. Hafi einn þeirra verið í æstu skapi og sest í framsætið. Hafi hann talað um „helvítis kerlinguna“ sem hafi verið að rífa kjaft og hefði ekki átt að skipta sér af. Hafi pilturinn sagt að hann hefði kýlt hana. Vitnið staðfesti að hafa bent á mynd af ákærða hjá lögreglu og sagt hann hafa verið þann sem sat í framsætinu. Þá sá vitnið sömu mynd fyrir dómi og benti aftur á ákærða.

Vitnið K-kk-nf B-kk-nf, læknir, staðfesti vottorð sitt fyrir dómi.

Niðurstaða.

Með játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærulið II og rétt er færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði neitar því að hafa veist að M-kvk-þgf Þ-kvk-þgf eins og honum er gefið að sök í ákærulið I. Hann kannast við að hafa rifist við hana en neitar því að hafa slegið hana. Kærandi hefur staðfest hjá lögreglu og fyrir dómi að ákærði hafi haft sig mest í frammi og hafi hann dregið hana fram á gang, sparkað í hana og hrækt á hana. Kæranda voru sýndar myndir af ákærða og tveimur félögum hans og benti hún á myndina af ákærða og sagði hann hafa verið að verki. Vitnin S-kk-nf og J-kvk-nf H-kvk-nf kváðust ekki hafa séð hvað gerðist en vitnið Á-kvk-nf J-kvk-nf segist hafa haldið ákærða frá kæranda en hann hefði náð að hrækja á hana. Hún hefði ekki séð hvort hinn strákurinn gerði eitthvað enda hefði hún snúið baki í hann. Leigubifreiðarstjórinn E-kk-nf hefur borið að einn farþeganna hafi verið í æstu skapi og sest í framsætið. Hafi hann talað um „helvítis kerlinguna“ sem hafi verið að rífa kjaft og hefði ekki átt að skipta sér af og hafi hann sagt að hann hefði kýlt hana. E-kk-nf benti einnig á mynd af ákærða og sagði hann vera þann sem sat í framsætinu. Vitnið S-kk-þf minnti að ákærði hefði setið í aftursætinu og Ó-kk-nf í framsæti en vitnið Á-kvk-nf J-kvk-nf mundi ekki hvar ákærði sat.

Samkvæmt framansögðu er kærandi ein til frásagnar um að ákærði hafi ráðist á hana eins og honum er gefið að sök. Ljóst er af framburði vitnanna Á-kvk-ef J-kvk-ef og J-kvk-ef H-kvk-ef að til átaka kom á milli Á-kvk-ef og kæranda fyrir atvikið á stigaganginum. Er því ekki loku fyrir það skotið að áverka kæranda megi rekja til þeirra átaka eða afskipta hennar af öðrum en ákærða, en samkvæmt framangreindu læknisvottorði er hún haldin beinþynningu og getur samfall á hrygg komið við tiltölulega lítinn áverka. Leigubifreiðarstjórinn hefur borið að sá sem sat í framsætinu hafi talað um að hafa kýlt konuna en ekki hefur verið nægilega upplýst hver piltanna þriggja sat þar. Að mati dómsins er ekki fram komin lögfull sönnun um að ákærði hafi veist að kæranda, tekið í handlegg hennar og hrist hana með þeim afleiðingum er í ákæru greinir. Verður ákærði því sýknaður af ákæru um brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af framburði kæranda og S-kk-ef J-kk-ef er nægilega upplýst að ákærði hafi brotið upp hurðina að íbúð kæranda og þá er ljóst af framburði kæranda og Á-kvk-ef J-kvk-ef að hann hrækti á kæranda. Eins og ákæra er úr garði gerð verður honum þó ekki refsað fyrir þessa háttsemi sína.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann sektaður og sviptur ökurétti árið 2004 fyrir ölvun við akstur. Þá var hann sektaður um 20.000 krónur 3. febrúar 2007 fyrir eignaspjöll og áfengislagabrot og 2. maí sama ár var hann dæmdur í 200.000 króna sektargreiðslu og sviptur ökurétti fyrir ölvunarakstur. Þann 12. desember sama ár var hann dæmdur í 35 daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir að aka undir áhrifum áfengis og sviptur ökurétti. Þann 4. febrúar sl. var hann dæmdur í 15 daga fangelsi (hegningarauki) og til greiðslu 60.000 króna sektar fyrir að aka undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökurétti og jafnframt var ævilöng ökuréttarsvipting hans ítrekuð. Síðast var ákærði dæmdur 1. júlí sl. í 15 daga fangelsi (hegningarauki) fyrir akstur undir áhrifum áfengis og fíkniefna og sviptur ökurétti og jafnframt var ævilöng ökuréttarsvipting hans ítrekuð.

Brot þau sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir og lýst er í ákærulið II voru framin áður en sáttin frá 3. febrúar 2007 var gerð og einnig áður en framangreindir dómar féllu. Ber því að dæma honum hegningarauka í samræmi við ákvæði 78. gr. almennra hegningarlaga. Refsing samkvæmt framangreindum refsiákvörðunum nemur samtals 65 daga fangelsi og 280.000 króna sekt. Þar sem brot þau sem hér er fjallað um þykja ekki þess eðlis að orkað hefði til þyngingar framangreindum refsingum þykir mega ákveða að ákærða verði ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Fallast ber á upptökukröfu ákæruvaldsins með vísan til þeirra lagaákvæða er í ákæru greinir.

Með vísan til 3. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 ber að vísa bótakröfu kæranda frá dómi.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 þykir rétt að allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun S-kk-ef S-kk-ef hrl., skipaðs verjanda ákærða, 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun réttargæslumanns kæranda, P-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 250.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, svo og ferðakostnaður hennar, 19.020 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ.

Ákærða, H-kk-þgf P-kk-þgf, verður ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs 1,13 g af hassi og 0,03 g af amfetamíni.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun S-kk-ef S-kk-ef hrl., skipaðs verjanda ákærða, 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun réttargæslumanns kæranda, P-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 250.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, svo og ferðakostnaður hennar, 19.020 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf.