A-76/2009

Með beiðni, móttekinni í Héraðsdómi Reykjavíkur 2. apríl 2009, hefur sóknaraðili, Orkuveita Reykjavíkur, Bæjarhálsi 1, Reykjavík, krafist þess að sóknaraðila verði með innsetningargerð gert kleift að setja upp og tengja rafmagns- og heitavatnsmæla, fyrir fasteign varnaraðila, Nordic Workers á Íslandi, Laufásvegi 65, Reykjavík, þannig að unnt sé að mæla raforku- og heitavatnsnotkun varnaraðila. Jafnframt að fjarlægja þann búnað sem varnaraðili kann að hafa sett upp til að afla sér raforku og heitavatns án þess að orkunotkun sé mæld og loks að stöðva orkunotkun varnaraðila. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar að mati dómsins.

Varnaraðili gerir þær dómkröfur að kröfum sóknaraðila verði hafnað. Hann krefst málskostnaðar að mati dómsins.

Málið var tekið til úrskurðar 14. september 2009.

I.

Að því er fram kemur í aðfararbeiðni lokaði sóknaraðili fyrir orkuafhendingu til varnaraðila í kjölfar vanskila hans 19. júní 2007. Þá kemur fram að starfsmenn sóknaraðila hafi með fulltingi lögreglu farið og kannað rafmagnstöflu og tengigrind heitavatns fyrir fasteign varnaraðila, þann 17. júlí 2007 og hafi þá verið búið að opna fyrir heitavatnsrennsli með því að setja slöngu á milli lagna þar sem áður hafi verið mælir. Þá hafi verið búið að rjúfa innsigli á rafmagnsmælum og tengja raflagnir þannig að þeir mældu áfram raforkunotkun. Mælarnir hafi verið fjarlægðir og lokað fyrir heitavatnsflæði og rafmagn og hafi varnaraðili játað í skýrslutöku hjá lögreglu 30. ágúst 2007 að hafa tengt lagnir að nýju eftir aðgerðir starfsmanna sóknaraðila. Hafi varnaraðili frá þeim tíma haft ólögmæta sjálftöku á orkuforða og þrátt fyrir ítrekaðar áskoranir ekki veitt starfsmönnum sóknaraðila aðgang til að setja upp viðeigandi mæla að nýju og loka fyrir óheimila orkunotkun.

Af hálfu fyrirsvarsmanns varnaraðila er á það bent að sóknaraðili hafi farið í óleyfi inn í húsnæði varnaraðila, heimili fyrirsvarsmannsins, fjarlægt mæla án hans samþykkis og tekið sér þannig dómsvald í hendur. Þá bendir varnaraðili á að hann hafi verið sýknaður af því að stela orku frá sóknaraðila í héraðsdómi 15. febrúar 2008.

II.

Sóknaraðili vísar til 78. gr. laga um aðför nr. 90/1989 varðandi málarekstur sinn. Samkvæmt ákvæðinu sé það skilyrði fyrir innsetningu án dóms eða sáttar að manni sé með ólögmætum hætti aftrað frá að neyta réttinda sem hann eigi og geti sannað með sýnilegum sönnunargögnum. Telji sóknaraðili rétt sinn óumdeildan og geti hann sannað hann með framlögðum skjölum. Ljóst sé með vísan til dóms Héraðsdóms Reykjavíkur í máli S-1814/2007 að fyrirsvarsmaður varnaraðila hafi nýtt orku frá sóknaraðila án þess að hún hafi verið mæld eða hann greitt fyrir hana.

Ótvírætt sé að sóknaraðili hafi einn rétt til að setja upp, taka niður eða flytja mælitæki og rjúfa innsigli þeirra, sbr. ákvæði 14. gr. reglugerðar nr. 297/2006 um Orkuveitu Reykjavíkur og að eigendum fasteigna sé skylt að veita aðgang til þeirra athafna. Þá sé réttur sóknaraðila til að stöðva orkusölu einnig ótvíræður sbr. 17. gr. sömu reglugerðar.

Þar sem varnaraðili hafi ekki veitt starfsmönnum sóknaraðila aðgang til að setja upp viðeigandi mæla sé krafist innsetningar með vísan til nefndra ákvæða reglugerðar og 78. gr. laga nr. 90/1989.

III.

Fyrirsvarsmaður varnaraðila virðist annars vegar halda því fram í greinargerð sinni að hann hafi greitt reikninga vegna orkunotkunar, en starfsmenn sóknaraðila samt lokað fyrir orkunotkun hans. Hann kveður hins vegar kröfur sóknaraðila vera byggðar á áætlun og mjög flókið sé að sjá hver skuld hans raunverulega sé og sé því ljóst að forsendur sóknaraðila séu mjög óljósar og forsendur aðfararbeiðni því vanreifaðar. Þá byggir varnaraðili á því að hann hafi verið sýknaður í áðurnefndum héraðsdómi, það sé ekki hægt að stela því sem borgað sé fyrir.

IV.

Ef komið er í veg fyrir að aðila sé mögulegt að neyta réttinda sinna með ólögmætum hætti, er honum heimilað í 78. gr. laga nr. 90/1989 að beina til héraðsdómara beiðni um að skyldu þess efnis verði fullnægt með beinni aðfarargerð. Til þess að unnt sé að verða við slíkri beiðni verður aðila að vera mögulegt að sanna rétt sinn nægilega með þeim aðferðum sem taldar eru í 3. mgr. 83. gr. og skal samkvæmt sama ákvæði hafna aðfararbeiðni ef varhugavert verður talið að gerðin nái fram að ganga á grundvelli þeirra gagna sem komast að í máli af þessari tegund, aðallega sýnilegra sönnunargagna.

Í máli þessu þykir sóknaraðili hafa sýnt nægilega fram á rétt sinn til þess að komast að mælum þeim sem um er rætt í aðfararbeiðni og ganga frá málum í samræmi við reglur þær sem um þessi mál gilda, en skylda viðskiptavina til að veita starfsmönnum sóknaraðila aðgang að húsnæði sínu til slíkra athafna er ótvíræð.

Málsástæður varnaraðila eru óljósar og virðist hann bæði halda því fram að hann sé skuldlaus við sóknaraðila og einnig að gjaldtaka hafi verið áætluð og erfitt sé að átta sig á því hversu mikið hann skuldi. Þá er til þess að líta að þó að varnaraðili hafi verið sýknaður af þjófnaði á orkuforða í máli Héraðsdóms Reykjavíkur nr. S-1814/2007, kemur í forsendum þess dóms skýrt fram að hann hafi játað þær athafnir sem leiddu til ákærunnar, eða að hafa tengt slöngu á milli vatnslagna í tengigrind, framhjá heitavatnsmæli og þannig opnað fyrir ómælt heitavatnsrennsli til (…) og leikið sama leik í kjölfar lokunaraðgerða 17. júlí 2007, þannig að íbúar í (…) hafi síðan notið ómælds heitavatns, eins og segir m.a. í nefndum dómi.

Með vísan til alls þessa þykir ekki óvarlegt að telja skilyrðum 78. gr. laga nr. 90/1989 fullnægt þannig að verða megi við kröfum sóknaraðila og heimila innsetningu eins og nánar greinir í úrskurðarorði. Miðað við þessi úrslit málsins verður varnaraðila gert að greiða sóknaraðila 75.000 krónur í málskostnað.

A-kvk-nf M. K-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp úrskurðinn.

Ú r s k u r ð a r o r ð :

Sóknaraðila, Orkuveitu Reykjavíkur, skal fenginn aðgangur að eignarhluta varnaraðila, Nordic Workers á Íslandi ehf., að Laufásvegi 65, Reykjavík til að setja upp og tengja rafmagns- og heitavatnsmæla, þannig að unnt sé að mæla raforku- og heitavatnsnotkun, fjarlægja þann búnað sem varnaraðili kann að hafa sett upp til að afla sér raforku og heitavatns án þess að orkunotkun sé mæld og loks að stöðva orkunotkun hans.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 75.000 krónur í málskostnað

A-kvk-nf M. K-kvk-nf