S-102/2006

Mál þetta, sem dómtekið var þann 20. júní sl., er höfðað hér fyrir Héraðsdómi Norðurlands eystra með ákæruskjali lögreglustjórans á Akureyri, útgefnu 21. apríl 2006, á hendur X, kt. 000000-0000,

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 30. október 2005, í skemmtistaðnum Sjallanum, Geislagötu 14, Akureyri, barið A, kt. 000000-0000, vinstra megin í höfuðið, með þeim afleiðingum að hann hlaut 5 mm. sár vinstra megin á höfði sem þurfti að sauma og bólgu þar í kring.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 19940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. “

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsing verði skilorðsbundin. Þá er þess krafist að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.á.m. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef G-kk-ef hdl.

I.

Samkvæmt rannsóknargögnum barst lögreglunni á Akureyri aðfaranótt sunnudagsins 30. október 2005 tilkynning frá Fjarskiptamiðstöð um að óskað væri eftir aðstoðar lögreglu að veitingastaðnum Sjallanum vegna slagsmála. Er lögregla kom á vettvang var henni vísað í eldhús staðarins þar sem verið var að hlúa að manni, [A], sem hafði skorist á höfði í átökum. Var hann með skurð á hnakka og ofan við vinstra eyra og var hann fluttur á slysadeild Fjórðungssjúkrahússins á Akureyri. Meintum árásaraðila, ákærða í málinu, var gætt af dyravörðum staðarins inn af eldhúsinu. Hann var færður á lögreglustöð til skýrslutöku. Ákærði var klæddur “Turtles” grímubúningi (skjaldbökubúningi) og var með skurð í lófa og á baugfingri hægri handar og voru teknar ljósmyndir af áverkum hans og klæðnaði.

II.

Ákærði lýsir atvikum umræddrar nætur þannig að hann hafi verið á leið frá annarri hæð Dátans í átt niður að dansgólfi þegar hann hafi lent á milli tveggja manna. Annar mannanna hafi ýtt við sér þannig að hann hafi lent á [A], sem aftur hafi ýtt honum að einhverjum strák og síðan hafi hann verið sleginn í höfuðið af [A]. Kveðst ákærði þá hafa slegið til [A] á móti með hnefanum, en ekki hafi verið um að ræða fast högg. Kveður ákærði að fleiri hafa ekki tekið þátt í átökunum fyrir utan þennan strák, sem hafi verið í stympingum við [A] þar á undan. Kveður ákærði þann fyrrnefnda hafa verið klæddan ljósbrúnum jakka. Varðandi þann framburð [A] að hann hafi tvívegis verið sleginn með gleríláti, jafnvel af tveimur aðilum, segir ákærði að þegar [A] hafi verið yfir sér hafi hann fengið gler yfir sig og [A] þá fengið glas eða flösku á sig aftan frá. Ákærði kveðst hafa verið klæddur í “turtles”-búning þ.e. einskonar skjaldbökubúning. Hann kveðst hafa verið undir áhrifum áfengis en þó ekki verið búinn að drekka það mikið að hann muni ekki eftir atburðum. Aðspurður um hvort [A] og brúnklæddi maðurinn hafi verið í átökum er ákærði kom þar að kveður ákærði að þeir hafi verið í stympingum, þeir hafi ýtt hvor við öðrum og átt einhver orðaskipti. Ákærði telur manninn í brúna jakkanum hafa veitt [A] höggið í hnakkann með einhverju gleríláti og kveðst ákærði hafa fengið yfir sig glerbrot og bjór. Ákærði telur sig ekki hafa veitt brotaþola áverka í umrætt sinn en sjálfur hafi hann fengið áverka á hendi við það að fá yfir sig glerbrot þegar [A] hafi verið yfir sér á gólfinu. Kveðst ákærði hafi dottið í gólfið og skorist um allt. Ákærði kveðst ekki hafa séð [A] falla utan í vegg eða niður í gólf. Ákærði kveðst ekki vita hvort [A] hafi verið drukkinn umrætt kvöld, hann hafi ekki átt við hann orðaskipti. Aðspurður kvaðst ákærði hafa rætt við vitnið [B] eftir á, niðri í eldhúsi.

Vitnið [A] ber að umrædda nótt hafi hann verið að tala við manneskju sem hann hafi þekkt á árum áður, [C]. Þau hafi gengið saman upp stigann og þegar þau hafi komið upp á skörina hafi hann verið barinn með gleríláti vinstra megin í höfuðið. Vitnið kveðst ekki hafa séð almennilega hver barði það en kveðst hafa rifið fram fyrir sig og náð taki á einhverjum og þá fengið annað högg aftan á hnakkann með einhverju gleráhaldi. Kveðst vitnið hafa skorist, bæði vinstra megin á höfði og aftan á hnakka. Vitnið kveðst hafa orðið alblóðugt og dyraverðir þá komi og tekið það til hliðar. Vitnið kveðst ekki hafa hugmynd um hverjir það voru sem veittu höggin. Lögreglan hafi sagt sér að maðurinn hefði náðst og að einhver kona hefði gefið sig fram sem vitni að atburðinum. Aðspurt kveðst vitnið ekki hafa verið í neinum átökum þarna og að það muni ekki sérstaklega eftir neinum brúnklæddum manni á staðnum, þarna hafi verið fjöldi manns að skemmta sér. Þetta hafi því verið fyrirvaralaust. Vitnið kveðst hafa séð nafn árásarmannsins í einhverri skýrslu en hvorki vita hver hann sé né þekkja hann í sjón. Það hafi verið talað um mann í skjaldbökubúningi en vitnið kveðst ekki muna til þess að hafa séð hann. Vitnið kveður fyrra höggið hafa verið nokkuð fast og hafi það verið heppið að rotast ekki. Aðspurt um þann tíma sem atburðarrásin tók, ber vitnið að það hljóti að hafa verið innan við mínúta. Vitnið kveðst hafa þrifið í einhvern eftir fyrra höggið en geri sér enga grein fyrir hvort sá aðili hafi verið klæddur skjaldbökubúning eða jakkafötum. Vitnið kveður alveg ljóst að um tvö högg hafi verið að ræða, skurðirnir á höfðinu sanni það. Vitnið kveðst í kjölfarið hafa þurft að fara til lýtalæknis. Kveður vitnið glerbrot hafa verið tínd bæði úr hliðunum og aftan úr höfði þess. Aðspurt um framburð dyravarða hjá lögreglu þess efnis að þegar meintur árásarmaður var færður í eldhúsið þar sem vitnið var, hafi það orðið æst og sagt að þetta væri maðurinn sem hefði slegið sig, kveðst vitnið ekki geta staðfest það þar sem það muni ekki eftir því í dag. Vitnið kannast ekki við að þekkja vitnið [B]. Aðspurt um ástand sitt umrædda nótt kvaðst vitnið hafa drukkið eitthvað.

Vitnið [D], lögreglumaður lýsir aðkomu sinni að málinu þannig að þegar lögreglan hafi komið þarna að hafi dyraverðir fylgt þeim upp í eldhús. Þar hafi verið alblóðugur maður, [A], og kveðst vitnið hafa rætt við hann og konu sem með honum var. Síðan hafi verið farið með viðkomandi á slysadeild. Vitnið kveður dyraverði hafa vísað sér á ákærða sem hafi verið þarna innar eða í einhverju bakherbergi. Hafi hann verið íklæddur grímubúningi. Lögreglan hafi farið með ákærða upp á lögreglustöð þar sem hann hafi verið yfirheyrður. Vitnið minnir að ákærði hafi ekki gengist við árásinni þar. Aðspurt um hvort fleiri aðilar hafi komið við sögu sem hugsanlegir árásaraðilar segir vitnið að ákærði hafi vísað á einhvern annan sem hafi átt að hafa verið með honum en sá aðili hafi aldrei fundist þrátt fyrir töluverða vinnu við að reyna að hafa uppá honum. Enginn hafi getað gefið nein svör nema þessi kona sem [A] hafði verið að ræða við þegar árásin átti sér stað. Aðspurt um framburð sinn í frumskýrslu minntist vitnið þess ekki að ákærði hefði sagt að [A] hefði slegið sig í höfuðið og ákærði því slegið til baka, en fyrst þess væri minnst í frumskýrslu hlyti svo að vera. Vitnið minnist þess ekki að hafa rætt við konu að nafni [C], en hann hafði þó rætt við einhverja konu, sem var með [A] í eldhúsinu. Aðspurt um hvort ákærði hefði viðurkennt í Sjallanum umrætt kvöld að hafa átt þátt í líkamsárásinni, kveður vitnið svo hafa verið því ákærði hafi sagst hafa verið í slagsmálum. Í eitt skiptið hafi ákærði sagt að það hefði verið við vin sinn en síðar hafi hann ekki kannast við það.

Vitnið [E], dyravörður, kveðst muna eftir að hafa tekið á móti alblóðugum manni inni í eldhúsi og tekið til við að reyna að hefta blóðrennsli úr skurðum á höfði hans og róa hann niður þar sem hann hafi verið frekar æstur. Vitnið kveðst hafa sent menn af stað til að kanna orsakir. Þeir hafi komið til baka með mann íklæddum skjaldbökubúningi og þá hafi allt farið í bál og brand í eldhúsinu því hinn slasaði hafi virtist þekkja þann sem komið var með og hafi hann haldið því þarna fram að það væri sá sem hefði lamið hann. Þurft hafi að stíga á milli mannanna til að stía þeim í sundur en það hafi þó ekki þurft að taka á þeim. Hinn slasaði hafi einnig talað um einhvern annan en erfitt hafi verið að skilja hann. Aðspurt um hvernig hefði tekist að hafa upp á ákærða segir vitnið [A] hafa bent á að hann væri í umræddum búningi. Vitnið kveðst ekki muna hvort ákærði hafi viðurkennt þarna á staðnum það sem á hann var borið.

Vitnið [B] kveðst hafa verið í Sjallanum umrædda nótt. Hún hafi mætt [A] á pallinum fyrir framan salinn. Hann hafi heilsað sér en hún hafi ekki þekkt hann en þau hafi talað saman svolitla stund. Þá hafi komið þar tveir strákar og hafi [A] reki sig í annan þeirra. Það hafi greinilega orðið einhver troðningur þarna og byrjað einhverjar ryskingar og glasi verið slegið í andlit [A]. [A] hafi svo fengið annað glas í hnakkann en það hafi gerst svo snöggt að vitnið kveðst minna hafa tekið eftir því. Vitnið kveðst þá hafa hlaupið inn í eldhús að náð í handklæði og síðan hafi lögreglan komið á staðinn. Vitnið segir að um tvo menn hafi verið að ræða en það hafi þó aðeins tekið eftir öðrum þeirra, sá hafi verið í skjaldbökubúningi, og ekki hafi verið annað mögulegt en að sjá þegar hann kýldi glasinu í andlit [A], það kveðst vitnið alveg geta fullyrt. Vitnið segir að glasið hljóti að hafa brotnað við höggið, því svo mikið hafi blætt úr andliti [A]. Vitnið kveður greinilegt að um tvö högg hafi verið að ræða, sitt frá hvorum aðilanum. Vitnið kveður margt fólk hafa verið í Sjallanum um nóttina þar á meðal þarna í stiganum. Vitnið segist ekki þekkja [A] og ekki hafa haft samband við hann eftir umræddan atburð. Með honum hafi verið einhver kona sem gengið hafi á undan honum upp stigann en vitnið kveðst ekki vita hvað sú heiti.

III.

Samkvæmt framburði ákærða og vitna eru atvik málsins nokkuð á reiki svo og aðdraganda þeirra. Af áverkum þeim sem [A] hlaut og framburði hans, sem fær m.a stuðning í framburði vitnisins [B], má telja víst að [A] hafi verið barinn tvisvar með gleríláti og líklega hafi tveir menn verið .þar að verki. Hér fyrir dóminum kveðst vitnið [A] ekki hafa séð hver eða hverjir börðu hann. Vitnið [E], dyravörður, ber að haft hafi verið upp á ákærða að ábendingu vitnisins [A] um klæðnað hans og hafi [A] virst þekkja ákærða þegar komið var með hann og orðið mjög æstur. Hann hafi þó talað um einhvern annan einnig. Vitnið [B] ber að hún hafi séð mann í skjaldbökubúningi berja [A] í andlitið með glasi. Ákærði var klæddur slíkum búningi og virðist grunur hafi fallið á hann vegna klæðnaðar hans en hvorki ákærði né vitni þekktu hann. Af framburði vitna má ráða að margt fólk var á skemmtistaðnum er atvikið gerðist þar á meðal í kring um [A] í stiganum. Ákærði kveðst hafa lent á milli tveggja manna á leið sinni niður stigann og hafi annar þeirra ýtt sér á [A] sem aftur hafi ýtt sér að öðrum strák og slegið sig í höfuðið og hafi hann þá slegið [A] með krepptum hnefa, ekki föstu höggi. Af framburði ákærða má skilja að [A] hafi verið í stympingum við annan mann er hann kom að. Af framburði ákærða má ráða að hann hafi lent í stympingum við [A], en [A] ber að hann hafi gripið til manns eftir að hann fékk fyrra höggið en kannast ekki við að hafa lent í átökum að öðru leyti. Bæði fyrir lögreglu og hér fyrir dómi hefur ákærði neitað því að hafa veitt [A] áverka þá er í ákæru greinir.

Með vísan til þess sem að framan er rakið er líklegt að áverkar þeir er [A] hlaut og lýst er í ákæru, hafi orðið er hann varð fyrir framangreindum höggum með gleríláti og því með öllu ósannað að þeir verði raktir til höggs þess er ákærði viðurkennir að hafa veitt [A] með krepptum hnefa en eins og ákæru háttar verður hún ekki skilin öðru vísi en svo að eingöngu sé ákært út af því höggi. Er sá skilningur í samræmi við yfirlýsingu fulltrúa ákæruvalds við aðalflutning málsins.

Þykir samkvæmt framanskráðu ekki fram komin fullnægjandi sönnun á sekt ákærða, sbr. 45. og 46. gr. laga nr. 19/1991 og ber því að sýkna hann af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins nemur sakarkostnaður kr. 12.500- og ber að greiða hann úr ríkissjóði ásamt málsvarnarlaunum skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef G-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 140.000- og er þá virðisaukaskattur innifalinn.

Dóm þennan kveður upp F-kk-nf Ó-kk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, skal vera sýkn af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Sakarkostnaður kr. 152.500- greiðist úr ríkissjóði þar af kr. 140.000- í málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef G-kk-ef hdl. og er virðisaukaskattur innifalinn.

F-kk-nf Ó-kk-nf.