S-251/2013

Ár 2013, miðvikudaginn 5. júní, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 251/2013: Ákæruvaldið (Á-kvk-nf B-kvk-nf B-kvk-nf) gegn A-kk-þgf Í-kk-þgf (G-kk-nf G. G-kk-nf hdl.), sem tekið var til dóms í sama þinghaldi.

Málið er höfðað með ákæru sérstaks saksóknara, dagsettri 10. apríl sl. á hendur ákærða, A-kk-þgf Í-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hulduhlíð 11, Mosfellsbæ, „fyrir meiri háttar brot gegn skatta- og bókhaldslögum, framin í sjálfstæðri atvinnustarfsemi á Íslandi, með því að hafa:

1. Eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum vegna uppgjörstímabilanna janúar – febrúar rekstrarárið 2008 til og með júlí - ágúst rekstrarárið 2009, og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í starfseminni, vegna sömu uppgjörstímabila, í samræmi við fyrirmæli IX. kafla laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, samtals að fjárhæð kr. 27.678.893, sem sundurliðast sem hér greinir:

Árið 2008

janúar – febrúar kr. 5.618.769

mars – apríl kr. 5.519.357

maí - júní kr. 2.475.316

júlí – ágúst kr. 5.495.798

september – október kr. 1.161.687

nóvember – desember kr. 4.237.590

kr. 24.508.517

Árið 2009

janúar – febrúar kr. 765.818

mars – apríl kr. 402.792

maí - júní kr. 1.015.481

júlí – ágúst kr. 986.285

kr. 3.170.376

Samtals: kr. 27.678.893

2. Látið undir höfuð leggjast að færa lögbundið bókhald, vegna sjálfstæðrar atvinnustarfsemi sinnar við byggingariðnað, rekstrarárin 2008 og 2009.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 1. tölulið ákæru teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005.

Framangreind brot ákærða samkvæmt 2. tölulið ákæru teljast varða við 2. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig 1. tölulið 1. mgr. 37. gr., sbr. 36. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 1. gr. laga nr. 37/1995.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Málavextir

Ákærði hefur skýlaust játað það brot sem hann er saksóttur fyrir. Hefur hann orðið sekur um athæfi það sem lýst er í ákærunni og réttilega er þar fært til refsiákvæða. Refsingu ákærða ber að ákveða sem hegningarauka við dóm 12. apríl 2011. Ákærði hefur staðist skilorð fangelsisrefsingar samkvæmt þeim dómi og verður því ekki við honum hreyft. Mál þetta hefur dregist í meðförum ákæruvalds og þykir mega fresta því að ákveða ákærða fangelsisrefsingu fyrir hegningarlagabrotið og að hún falli niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Dæma ber ákærða til þess að greiða 80.530.000 krónur í sekt og komi 5 mánaða fangelsi í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan 4 vikna frá dómsbirtingu. Um vararefsinguna er haft mið af 78. gr. almennra hegningarlaga, viðmiðunarreglum dómstólaráðs um vararefsingar, sbr. tilkynningu nr. 3/2005, og loks því að ákærða hafði verið gerð 7 mánaða vararefsing í dóminum 12. apríl 2011.

Dæma ber ákærða til þess að greiða verjanda sínum, G-kk-þgf G. G-kk-þgf hdl., 200.000 krónur í málsvarnarlaun að meðtöldum virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað hefur ekki leitt af málinu.

DÓMSORÐ:

Frestað er því að gera ákærða, A-kk-þgf Í-kk-þgf, fangelsisrefsingu og fellur sú refsing niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu að telja, haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði greiði 80.530.000 krónur í sekt og komi 5 mánaða fangelsi í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan 4 vikna frá dómsbirtingu.

Ákærði greiði verjanda sínum, G-kk-þgf G. G-kk-þgf hdl., 200.000 krónur í málsvarnarlaun.

P-kk-nf G-kk-nf