S-1582/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 5. maí sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 16. mars 2021, á hendur A-kk-þgf C-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], fyrir umferðarlagabrot með því að hafa miðvikudaginn 11. nóvember 2020, ekið bifreiðinni [...] í öfugri akstursstefnu, sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis, óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna og slævandi lyfja (í blóði mældist vínandamagn 1,31‰, alprazolam 36 ng/ml og kókaín 190 ng/ml) um Gullinbrú í Reykjavík, við Olís, þar sem lögregla hafði afskipti af ákærða.

Telst brot þetta varða við 3. mgr. 7. gr., 1., sbr. 2. mgr. 48. gr., 1., sbr. 3. mgr. 49. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. gr. laga nr. 77/2019.

Það athugast að í ákæru er atvikið sem ákært er fyrir sagt hafa gerst 11. nóvember 2020 en samkvæmt gögnum málsins gerðist það 11. október það ár. Þetta kemur þó ekki að sök, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008, enda var vörn ákærða í engu áfátt.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsing verði að öllu leyti bundin skilorði. Í því sambandi vísaði verjandi ákærða til þess að ákærði sé nú búinn að snúa lífi sínu við, hann sé hættur áfengisneyslu og hafi farið í meðferð hjá SÁÁ. Þessu til staðfestu lagði verjandi ákærða fram gögn. Verjandi ákærða krefst ekki málflutningsþóknunar sér til handa.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 9. mars 2021, hefur ákærða fjórum sinnum áður verið gerð refsing. Það sem kemur til skoðunar við ákvörðun refsingar í máli þessu er dómur frá 14. febrúar 2017 þar sem ákærða var gert að greiða sekt fyrir ölvunarakstur. Var ákærði einnig sviptur ökurétti í 18 mánuði frá þeim degi að telja. Með viðurlagaákvörðun 7. nóvember 2019 var ákærða gert að greiða sekt fyrir ýmis umferðarlagabrot, þ. m. t. akstur undir áhrifum áfengis og akstur sviptur ökuréttindum. Var ákærði jafnframt sviptur ökurétti í fimm ár frá þeim degi að telja. Að öðru leyti hefur sakarferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar.

Við ákvörðun refsingar verður samkvæmt framangreindu við það miðað að ákærða sé nú í þriðja sinn gerð refsing fyrir akstur undir áhrifum áfengis og í annað sinn fyrir akstur sviptur ökuréttindum, allt innan ítrekunartíma í skilningi 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til þess sem að ofan er rakið, sakarefni málsins, játningar ákærða og með vísan dómvenju, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Líkt og að framan greinir krefst verjandi ákærða þess að framangreind refsing ákærða verði bundin skilorði. Við mat á því hvort efni séu til að skilorðsbinda refsingu ákærða er litið til þess að löng dómvenja er fyrir því að ákveða óskilorðsbundna fangelsisrefsingu þegar sakfellt er fyrir akstur undir áhrifum áfengisog/eða fíkniefna og sviptingar akstur í þriðja sinn eða oftar. Verjandi ákærða byggir á því að sú dómvenja sé ekki án undantekninga og vísaði til dóms Landsréttar frá 30. október 2020 í máli nr. 145/2019. Í því máli var refsing ákveðin fimm mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir m. a. líkamsárás, þjófnað í samverknaði við aðra, sviptingarakstur í fjögur aðgreind skipti, þar af einu sinni einnig undir áhrifum ávana- og fíkniefna og vörslur fíkniefna. Að mati aðstoðarmanns dómara eru atvik þessa máls ekki sambærileg þeim sem litið var tilvið ákvörðun refsingar í framangreindum dómi Landsréttar. Þar var litið til þess mikla dráttar sem hafði orðið á meðferð málsins og þess að þau umferðarlagabrot sem sakfellt var fyrir vörðuðu sektarrefsingu, þ. e. ekki var um þriðja brot að ræða. Vegna þessara atriða og þeim jákvæðu breytingum sem orðið hefðu á högum ákærðu var talið rétt að fresta fullnustu refsingar skilorðsbundið. Í máli þessu hefur ekki orðið dráttur á meðferð málsins en ákæra var gefin út fimm mánuðum eftir umrætt brot. Þá er ákærði í máli þessu fundinn sekur um akstur undir áhrifum áfengis og ávana- og fíkniefna nú í þriðja sinn sem samkvæmt dómvenju varðar fangelsi, óskilorðsbundið, s br. dómur Landsréttar í málinr. 45/2018 frá 15. júní 2018 og dómur Landsréttar í máli nr. 689/2019 frá 26. mars 2021. Með vísan til þess sem að framan er rakið og með vísan til dómaframkvæmdar þykja ekki vera efni til að skilorðsbinda refsingu ákærða.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru er ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 181.971 krónur í sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari fyrir K-kvk-þf E-kvk-þf saksóknarfulltrúa.

S-kvk-nf D-kvk-nf J-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-x-x C-x-x, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 181.971 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf D-kvk-nf J-kvk-nf