S-57/2018

I

Mál þetta, sem dómtekið var 10. október síðastliðinn, var höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 30. janúar síðastliðinn, „á hendur B-x-x W-x-x, kt. 000000-0000, [...], Reykjavík, fyrir líkamsárás, með því að hafa að morgni mánudagsins 11. janúar 2016, á bifreiðastæði utan við lager Skagans hf. á Akranesi, veist að A þar sem hann steig út úr bifreið sinni og skallað hann í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut nefbrot, bólgur og mar á enni, hægra kinnbeini og gagnauga.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Bótakröfu var vikið til meðferðar í einkamáli, sbr. 1. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði neitar sök og krefst sýknu og að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Málavextir eru þeir að nefndan dag kom brotaþoli á lögreglustöð og kærði ákærða fyrir að hafa ráðist á sig eins og lýst er í ákæru. Hjá lögreglu skýrði brotaþoli svo frá að nefndan dag hefði hann verið að koma til vinnu á bifreið ásamt félaga sínum. Þeir hefðu lagt bifreiðinni hjá nefndu fyrirtæki. Þá hefði ákærði komið á bifreið með félaga sínum. Ákærði hefði gengið að brotaþola og ásakað hann um að dreifa kjaftasögum um sig. Brotaþoli kvaðst hafa neitað þessu. Ákærði hefði þá gripið í brotaþola, skallað hann í nefið, slegið hann og, eftir að brotaþoli hafði fallið í jörðina, sparkað í hann. Félagi ákærða hefði stöðvað hann. Brotaþoli kvaðst ekki muna til að hafa slegið ákærða en hann kunni að hafa gripið í hann.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu og kvaðst hann hafa heyrt að brotaþoli væri að bera það út að ákærði væri fíkniefnasali. Hann kvaðst hafa hitt brotaþola þennan morgun og ákveðið að spyrja hann um þetta og segja honum að hætta að bera út um sig ósannar sögur annars myndi hann meiða hann. Þá kvað ákærði brotaþola hafa ráðist á sig og gripið í sig. Ákærði kvað brotaþola hafa reynt að skalla sig en hann hefði náð að halda honum frá sér. Ákærði kvaðst nú hafa skallað brotaþola einu sinni og síðan ýtt honum frá sér.

Brotaþoli leitaði læknis og í vottorði hans segir að brotaþoli hafi borið þá áverka sem í ákæru greinir. Hjá lækni skýrði brotaþoli frá því að ráðist hefði verið á sig og hefði árásarmaðurinn slegið hann hnefahöggum í andlit og brjóstkassa. Við það hefði brotaþoli fallið í jörðina og þá hefði árásarmaðurinn sparkað í hann.

III

Við aðalmeðferð bar ákærði að hafa komið á þann stað er í ákæru getur og á þeim tíma sem þar segir. Hann hefði ætlað að hitta vin sinn. Hann kvað brotaþola hafa komið akandi og hefði hann ákveðið að tala við brotaþola um slúður er brotaþoli hefði borið út um hann um ætlaða fíkniefnasölu ákærða. Ákærði kvaðst aldrei hafa komið nálægt fíkniefnum en orðrómur hefði verið um það í bænum. Ákærði kvaðst hafa gengið að brotaþola og spurt hann af hverju hann hefði borið þetta út. Brotaþoli kvaðst ekki hafa borið þetta út og hefði hann orðið ofbeldisfullur í garð ákærða. Brotaþoli hefði ýtt í ákærða og kvaðst ákærði þá hafa ýtt brotaþola upp að bifreið hans. Við það hefði brotaþoli ráðist á ákærða og skallað hann. Ákærði kvaðst þá hafa svarað í sömu mynt og skallað brotaþola. Í framhaldinu hefði brotaþoli ráðist á ákærða og hefði komið til átaka milli þeirra. Ákærði kvaðst þá hafa séð að það blæddi úr nefi brotaþola. Ákærði kvaðst vera 120 kg og 186 cm hár. Hann kvaðst hafa verið hræddur við brotaþola enda vitað að hann væri ofbeldisfullur.

Brotaþoli bar að nefndan dag hefði hann verið að koma til vinnu og hefði ákærði þá komið til hans og viljað ræða við hann. Allt í einu hefði ákærði skallað sig og í framhaldinu hefði komið til ryskinga milli þeirra og hefði ákærði slegið hann. Brotaþoli kvaðst hafa viljað kalla til lögreglu en ákærði hefði viljað fara. Brotaþoli kvaðst hafa reynt að stöðva ákærða. Hann kvað ákærða hafa átt upptökin að átökum þeirra. Brotaþoli kvaðst ekki hafa ráðist á hann og ekki skallað hann. Ákærði hefði skallað hann en brotaþoli kvaðst hafa reynt að verjast. Brotaþoli kvaðst ekki vita hver ástæða árásar ákærða á hann hefði verið og neitaði að hafa borið út sögur um fíkniefnasölu ákærða. Hann kvaðst ekki hafa fengið áverka við að detta en ákærði hefði sparkað í sig. Brotaþoli kvaðst vera 163 cm hár og 50 kg.

Kunningi ákærða bar að hafa verið á vettvangi. Hann kvað ákærða hafa farið út úr bifreiðinni til að ræða við brotaþola um sögur er ákærði taldi brotaþola vera að segja af honum. Þegar ákærði hefði komið að brotaþola hefði brotaþoli gripið í ákærða. Kunninginn kvaðst hafa farið til þeirra og þá séð brotaþola reyna að slá ákærða en síðan hefði ákærði skallað brotaþola.

Læknir, sem skoðaði brotaþola og ritaði framangreint vottorð, staðfesti það. Hann kvað brotaþola hafa skýrt sér frá átökunum á þann hátt sem í vottorðinu greinir en verið geti að tungumálaerfiðleikar hafi valdið misskilningi milli þeirra varðandi lýsingu á átökunum. Þá kvað læknirinn brotaþola hafa geta fengið áverkana, sem lýst er í ákæru, í átökunum sem brotaþoli bar um að hafa lent í.

IV

Ákærði hefur játað að hafa skallað brotaþola eins og hann er ákærður fyrir. Játning hans styðst við framburð brotaþola og annars vitnis, eins og rakið var. Ákærði neitar engu að síður sök og ber aðallega við að um neyðarvörn hafi verið að ræða. Hér að framan var gerð grein fyrir því að til átaka kom á milli ákærða og brotaþola. Óljóst er hvor þeirra átti upptökin en ástæðan var orðrómur um ætlaða fíkniefnasölu ákærða. Hér að framan var gerð grein fyrir hæð og þyngd ákærða og brotaþola. Mikill munur er á þeim, eins og einnig sást við aðalmeðferð. Það er því ekki hægt að fallast á með ákærða að hann hafi átt hendur sínar að verja á þann hátt að réttlætt geti viðbrögð hans. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákærunni og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann þrisvar sinnum verið sektaður fyrir fíkniefnabrot og einu sinni fyrir að aka undir áhrifum fíkniefna. Refsing hans er hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi sem bundin skal skilorði eins og í dómsorði segir.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem ákveðin eru með virðisaukaskatti í dómsorði en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð:

Ákærði, B-x-x W-x-x, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveim árum frá deginum í dag að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 632.400 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf