S-618/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 29. janúar 2018, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 7. nóvember 2017, á hendur H-kvk-þgf E-kvk-þgf M-kvk-þgf, kt. 000000-0000, [...] Reykjavík, fyrir eftirtalin umferðarlagabrot í Reykjavík á árinu 2017 „með því að hafa:

I.

Að kvöldi laugardagsins [...] ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti um Vesturlandsveg við [...] uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar.

II.

Aðfaranótt sunnudagsins [...] ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,30‰) um Vesturlandsveg og síðan um afleggjara í átt að [...] þar sem aksturinn var stöðvaður.

III.

Að kvöldi mánudagsins [...] ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,58‰) vestur Vesturlandsveg við [...] uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar.

IV.

Að kvöldi miðvikudagsins [...] ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,98‰) um Vesturlandsveg og inn á bifreiðastæði við [...] þar sem aksturinn var stöðvaður.

Teljast brot í öllum liðum varða við 1. mgr. 48. gr., og brot í lið II auk þess við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr., en brot í liðum III og IV auk þess við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006“.

Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu gaf út aðra ákæru þann 18. desember sl. og voru málin sameinuð undir málanúmeri þessu. Samkvæmt þeirri ákæru var ákærðu gefið að sök umferðarlagabrot í Reykjavík „með því að hafa sunnudaginn [...] 2017 ekið bifreiðinni [...] svipt ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 1, 64 ‰) suður Suðurlandsveg og inn á bifreiðastæði við [...] þar sem aksturinn var stöðvaður.

Telst þetta varða við 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa.

I.

Ákærða játar sök samkvæmt ákæruliðum II–IV í ákæru frá 7. nóvember 2017. Jafnframt játar hún sök samkvæmt ákæru frá 18. desember 2017. Sannað er með skýlausri játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er þar gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða neitar sök samkvæmt ákærulið I í ákæru frá 7. nóvember 2017 þar sem henni er gefið að sök að hafa þann [...] 2017 ekið bifreið sinni með skráningarnúmerið [...], svipt ökurétti. Ákærða kvaðst ekki hafa ekið bifreiðinni umrætt sinn.

Í frumskýrslu málsins segir að lögregla hafi veitt því eftirtekt er bifreiðinni var ekið um Vesturlandsveg og til suðurs við [...]. Ákveðið hafi verið að kanna ástand og réttindi ökumanns og honum gefið merki um að stöðva akstur. Segir í skýrslunni að annar lögreglumaðurinn hafi rætt við ökumann, sem hafi komið til frekara viðtals yfir í lögreglubifreiðina. Í því samtali hafi ökumaður sagt að hann væri ekki með ökuskírteinið meðferðis og hafi komið í ljós við frekari könnun að ökumaðurinn var sviptur ökuréttindum en einnig hafi fundist áfengislykt úr vitum hans. Ökumaður hafi verið beðinn að blása í áfengismæli en það hafi ekki gengið sem skyldi og var hann því handtekinn, grunaður um ölvun við akstur, og færður á lögreglustöð til frekari rannsóknar. Haft er eftir ökumanni að hann hafi neytt áfengis fyrr um daginn. Í skýrslu lögreglu koma persónuupplýsingar um ákærðu fram og upplýsingar um bifreið hennar. Ákærða neitaði hins vegar að rita undir skjöl sem útfyllt voru af lögreglu. Hjúkrunarfræðingur tók blóðsýni úr ökumanni á lögreglustöðinni til alkóhólrannsóknar og koma nafn ákærðu og persónuupplýsingar fram á beiðni um töku blóðsýnis vegna málsrannsóknar. Blaðið er undirritað af lögreglumanni og hjúkrunarfræðingi. Endanleg niðurstaða alkóhólákvörðunar rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði var sú að 0,49 prómill mældust í blóðsýni ákærðu.

Ákærða bar fyrir dómi að hún hefði ekki ekið bifreiðinni umrætt sinn heldur hefði það verið kona sem ekki vildi láta nafns síns getið af ótta við harðræði lögreglu en ákærða hefði upplifað slíkt eftir þetta atvik og sagt þessari konu frá því. Konan hafi ekki viljað verða við bón ákærðu um að koma fyrir dóminn. Ákærða kvað lögregluna hafa komið úr gagnstæðri átt og farið á eftir bifreið hennar. Kvaðst ákærða hafa verið komin út úr bifreiðinni farþegamegin þegar lögreglan kom á staðinn. Hún hafi sagt lögreglunni að hún hefði ekki ekið bifreiðinni en þó ekki vísað á ökumanninn. Ökumaðurinn hefði lagst niður til þess að sjást ekki og svo ekið á brott þegar lögreglan var farin.

A lögreglumaður kvaðst hafa verið við almennt eftirlit ásamt félaga sínum. Hann hafi mætt bifreið ákærðu sem hann þekkti vegna fyrri afskipta. Hafi hún ekið bifreiðinni. Þeir hafi elt hana og hún stansað. Hafi þeir haft sjónlínu á bílnum allan tímann. Var ákærða sótt út í bifreið sína og henni fylgt yfir í lögreglubifreiðina. Aðspurður kvað hann engan hafa verið í bifreiðinni; hann hefði séð inn í bifreiðina en félagi hans hefði sótt ákærðu. Bifreið ákærðu hefði orðið eftir og kvaðst hann hafa séð hana á sama stað síðar þegar hann var á vakt.

B lögreglumaður kvað sig og félaga sinn hafa mætt bifreið ákærðu en hún hefði verið ökumaður umrætt sinn. Félagi hans hafi þekkt hana og hafi þeir snúið við og gefið ákærðu merki um að stansa. Vitnið kvaðst hafa farið og sótt ökumanninn, þ.e. ákærðu. Var hún grunuð um ölvunarakstur. Vitnið kvað vafalaust að enginn annar hefði verið í bílnum.

C kvaðst hafa verið starfsmaður ákærusviðs lögreglu og hafa verið í lögreglubifreiðinni umrætt sinn að fylgjast með. Þau hafi mætt bifreið sem hafi síðan verið stöðvuð. Ákærða hafi stigið út úr bifreiðinni ökumannsmegin og B hafi síðan fylgt henni yfir í lögreglubifreiðina. Kvaðst hún hafa séð hann skoða bifreiðina að innan. Vitnið kvaðst ekki hafa séð neinn annan í bifreið ákærðu en sjálf hefði hún setið í lögreglubifreiðinni. Kvaðst hún ekki hafa verið að aka bifreiðinni en engum öðrum hafi verið til að dreifa. Vitnið kvað ákærðu hafa sagt að annar hefði ekið bifreiðinni en ekki sagt hver það hefði verið.

Við aðalmeðferð málsins bar ákærða að ónafngreindur kvenmaður hefði ekið bifreið sinni umrætt sinn. Hafi hún lánað konunni bílinn. Kvaðst hún ekki vilja gefa nafn hennar upp.

Fyrir dóminn komu tveir lögreglumenn og fyrrverandi starfsmaður lögreglunnar sem komu að málinu. Þau báru öll afdráttarlaust um að ákærða hefði verið ökumaður umrætt sinn og engum öðrum til að dreifa.

Ákærða hefur haldið öðru fram. Að mati dómsins er framburður hennar ótrúverðugur og í algjörri andstöðu við trúverðugan framburð framangreindra vitna sem engra hagsmuna hafa að gæta í málinu.

Dómurinn telur fullsannað, með vísan til framburða vitna, að ákærða hafi ekið bifreiðinni [...] umrætt sinn, svipt ökuréttindum. Þá samræmist það rannsóknargögnum málsins. Verður ákærða því sakfelld fyrir umferðarlagabrot og er brot hennar rétt heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Ákærða hefur samkvæmt framansögðu verið sakfelld fyrir að hafa ekið undir áhrifum áfengis og svipt ökurétti í fjögur aðgreind skipti og svipt ökurétti í eitt skipti, á tímabilinu frá [...] 2017.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærðu kemur fram að [...] 2017 var henni í þrígang gerð sektarrefsing með lögreglustjórasátt vegna umferðarlagabrota. Það brot sem ákærða er sakfelld fyrir í þessu máli samkvæmt I. kafla ákæru, dagsettrar 7. nóvember 2017, var framið fyrir gerð sáttanna og verður ákærðu því dæmdur hegningarauki hvað það brot varðar, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Í samræmi við sakavottorð er við ákvörðun refsingar miðað við að ákærða sé nú í þriðja sinn fundin sek um að aka undir áhrifum áfengis og jafnframt í annað og þriðja sinn svipt ökurétti.

Við ákvörðun refsingar ber að líta til framangreinds og 77. gr. almennra hegningarlaga og þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga. Með vísan til lagaákvæða í ákæru, einkum 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, er ákærða svipt ökurétti ævilangt frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-kk-ef lögmanns., 284.580 krónur, og 97.020 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, H-kvk-nf E-kvk-nf M-kvk-nf, sæti fangelsi í 90 daga.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-kk-ef lögmanns., 284.580 krónur og 97.020 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)

--------------------- --------------------- ----------------------

Rétt endurrit staðfestir:

Héraðsdómi Reykjavíkur 6. febrúar 2018