S-111/2013

Mál þetta, sem dómtekið var 19. mars 2013, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 12. febrúar 2013 á hendur B-kk-þgf S-kk-þgf M. Ó-kk-þgf, kt. [...], [...], „fyrir eftirtalin brot framin árið 2011:

1. Þjófnað, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 30. september í félagi við X, brotist inn í verslun Ellingsen við Fiskislóð 1, Reykjavík, með því að brjóta rúðu í útidyrahurð á norðurhlið hússins, og stolið þaðan 18 veiðistöngum, 45 veiðihjólum, 12 spólum fyrir veiðihjól, 12 flíkum af veiðifatnaði og 23 sjónaukum, allt samtals að verðmæti kr. 5.654.840.

m. 007-2012-26982

Telst brot þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Þjófnað, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 2. október, brotist inn í verslunina Nýherja hf., Borgartúni 37, Reykjavík, og stolið þaðan þremur myndavélum ásamt linsum, að óþekktu verðmæti.

m. 007-2011-59940

Telst brot þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Umferðarlagabrot, með því að hafa laugardaginn 15. október, ekið bifreiðinni KJ-533, óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefni (amfetamín í blóði 75 ng/ml og metýlfenídat í blóði 25 ng/ml), um Lækjargötu í Hafnarfirði, uns ákærði stöðvaði bifreiðina.

m. 007-2011-62072

Telst brot þetta varða við 1. og 2. mgr. 45. gr. a. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar, skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Einkaréttarkrafa:

Þá gerir E-kk-nf S-kk-nf hrl., f.h. Olíuverzlunar Íslands hf., kt. [...], kröfu um að ákærði, ásamt X, kt. [...], verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 5.812.151, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá tjónsdegi þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta, samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi komi til málflutnings í málinu skv. 176. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.“

Við þingfestingu málsins 19. mars 2013 lækkaði bótakrefjandi kröfu sína, sem nam virðisaukaskatti, þannig að krafan er samtals 4.631.125 krónur.

Ákærði krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Ákærði hafnar skaðabótakröfu.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í júní 1986. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann frá árinu 2003 fimm sinnum hlotið skilorðsbundna dóma fyrir þjófnaðarbrot. Síðast hlaut ákærði dóm fyrir þjófnað hinn 28. júní 2011, tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár. Þá hefur ákærði einu sinni áður hlotið dóm fyrir ölvunarakstur og akstur undir áhrifum, en það var 17. janúar 2008. Dómurinn frá 28. júní 2011 er nú dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi sbr. 60 og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Vegna sakaferils ákærða er ekki unnt að skilorðsbinda refsingu hans. Jafnframt skal ákærði sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms að telja.

Fyrir liggur bótakrafa Olíuverzlunar Íslands hf. að fjárhæð 4.631.125 krónur, auk vaxta. Í ákæru er þess krafist að ákærða verði gert að greiða skaðabætur ásamt Á-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf, en hann er ekki aðili að máli þessu og verður því ekki hér dæmdur til greiðslu bóta. Ákærði ber hins vegar skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til hinnar refsiverðu háttsemi hans. Að þessu virtu og með vísan til þeirra gagna sem liggja til grundvallar kröfunni ber ákærða að greiða umkrafðar bætur. Bótakrafan var ekki birt ákærða hjá lögreglu og skulu dráttarvextir reiknast frá dómsuppsögu, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Þá ber ákærða samkvæmt 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 að greiða bótakrefjanda málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn 125.500 krónur.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað, alls 130.670 krónur. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða kostnað vegna blóðtökuvottorðs og matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, B-kk-nf S-kk-nf M. Ó-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dóms að telja.

Ákærði greiði Olíuverzlun Íslands hf. 4.631.125 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 30. september 2011 til dómsuppsögu, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði Olíuverzlun Íslands hf. 125.500 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 130.670 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf