S-21/2006

Mál þetta, sem dómtekið var þann 19. maí sl., er höfðað hér fyrir Héraðsdómi Norðurlands eystra með ákæruskjali lögreglustjórans á Húsavík, útgefnu 31. janúar 2006, á hendur X,

„fyrir eftirtalda þjófnaði framda á árinu 2005:

I. Aðfararnótt sunnudagsins 20. febrúar 2005, farið inn í Bókaverslun Þórarins Stefánssonar, Garðarsbraut 9, Húsavík, og stolið fartölvu af gerðinni HP compaq nx 7010, tösku af gerðinni Skyflite, 2 tölvuleikjum og 11 DVD myndum ásamt tilheyrandi hulstrum og 32 símakortum, samtals að verðmæti kr. 271.873, auk kr. 18.500 í reiðufé.

II. Á tímabilinu 12.-14. mars stolið af bankabók í 4 skipti samtals kr. 31.000 í hraðbönkum neðangreindra bakaútibúa, með því að nota debetkort [A], og með notkun leyninúmers sem ákærði þekkti, til að taka út reiðufé sem hér segir:

II.1. 12. mars, Íslandsbanka á Reyðarfirði, kr. 5.000.

II.2. Síðar sama dag í sama banka, kr. 10.000.

II.3. 13. mars, Íslandsbanka Lóuhólum í Reykjavík, kr. 15.000.

II.4. 14. mars, KB-banka Kringlunni í Reykjavík, kr. 1.000.

III. Aðfararnótt laugardagsins 4. júní, brotist inn í verslunina Tákn á hafnarsvæði Húsavíkurhafnar, með því að brjóta rúðu í útihurð, og stolið kr. 5.850 í reiðufé og kveikjara að verðmæti kr. 960.

IV. Aðfararnótt sunnudagsins 28. ágúst 2005 í auðgunarskyni brotist inn í húsnæði Íþróttahallarinnar, Stóragarði 8, Húsavík, með því að brjóta rúðu í útidyrahurð, og eftir að inn var komið brotist inn á skrifstofu Íþróttafélagsins Völsungs, með því að brjóta rúðu, og leita peninga, brotið rúðu í afgreiðslu Íþróttahallarinnar í sama skyni en án árangurs og reynt að opna gossjálfsala í sama tilgangi en án árangurs, og horfið á brott við svo búið.

Brot ákærða teljast varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 20. gr. laganna að því er brot samkvæmt IV. ákærulið varðar.

Þess er krafist að ákærði verið dæmdur til refsingar.

Húsavíkurbær krefst skaðabóta að fjárhæð kr. 19.409, auk kostnaðar sem af málinu hlýst, sbr. IV. ákærulið.“

Skipaður verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og málsvarnarlauna sér til handa.

Ákærði kom fyrir dóminn þann 19. maí sl. og viðurkenndi brot sín eins og þeim er í ákæru lýst. Fær játning hans stoð í gögnum málsins og þykir sök hans því nægjanlega sönnuð og varðar við tilgreind lagaákvæði í ákæruskjali.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins hefur ákærði sjö sinnum verið dæmdur til refsingar síðan 1999 fyrir brot gegn hegningarlögum og umferðarlögum. Þann 31. ágúst 1999 var ákærðu dæmdur fyrir þjófnað og fjársvik en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þann 2. febrúar 2001 var hann dæmdur í 40 daga fangelsi skilorðsbundið í 3 ár fyrir þjófnað og var þá dómurinn frá 31. ágúst 1999 tekinn upp og dæmdur með. Þann 8. mars 2002 var ákærði dæmdur í 60 daga fangelsi skilorðsbundið í 3 ár fyrir þjófnað og var þá dómurinn frá 2. febrúar 2001 tekinn upp og dæmdur með. Þann 9. ágúst 2002 var ákærða gerð sekt fyrir nytjastuld og ölvunarakstur. Þann 5. júní 2003 var ákærði dæmdur í 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 4 ár fyrir líkamsárás og var þá dómurinn frá 8. mars 2002 tekinn upp og dæmdur með. Þann 11. maí 2005 var ákærði dæmdur í 5 mánaða fangelsi, þar af 3 mánuði skilorðsbundna í 3 ár, fyrir líkamsárás og var þá dómurinn frá 5. júní 2003 tekinn upp og dæmdur með. Þann 24. október 2005 var ákærði dæmdur í 4 mánaða fangelsi, þar af 2 mánuði skilorðsbundna í 3 ár, fyrir þjófnað og tilraun til þjófnaðar. Var þá skilorðshluti dómsins frá 11. maí 2005 tekinn upp og dæmdur með. Þau brot sem ákærði er nú dæmdur fyrir eru öll framin áður en dómur var kveðinn upp þann 24. október 2005 og tvö fyrri brotin einnig áður en hann hlaut dóm þann 11. maí 2005. Ber því að ákvarða ákærða refsingu samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga verður því tekinn upp skilorðshluti 4 mánaða fangelsisdóms frá 24. október 2005, þ.e. 2 mánuðir, og ákærða ákveðin refsing í einu lagi, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Verður við ákvörðun refsingar að líta til þess að ákærði er nú dæmdur fyrir þrjú innbrot í þjófnaðarskyni og að hafa fjórum sinnum tekið reiðufé af korti annarrar manneskju í heimildarleysi og þess að dómurinn frá 8. mars 2002 hefur ítrekunaráhrif í máli þessu, sbr. 71. og 255. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hins vegar ber að líta til þess að ákærði játaða brot sín greiðlega. Það er mat dómsins að hefði verið dæmt um brot þau sem ákært er fyrir í máli þessu, í dómi frá 24. október 2005, hefði ákærði verið dæmdur til 6 mánaða fangelsisrefsingar og að refsingin hefði ekki verið skilorðsbundin. Þykir refsing ákærða, með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga og með vísan til ofangreinds hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði. Með vísan til sakaferils ákærða og ítrekaðs skilorðsrofs þykir ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna.

Í málinu gerir Húsavíkurbær kröfu um kr. 19.409 í skaðabætur auk kostnaðar sem af málinu hlýst. Ákærði kom fyrir dóminn þann 19. maí sl. og samþykkti kröfuna. Verður hann því dæmdur til að greiða Húsavíkurbæ kr. 19.409 en ekki hafa verið lögð fram gögn um kostnað af málinu og verður hann því ekki dæmdur til frekari greiðslna.

Með vísan til úrslita málsins og 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála er ákærði dæmdur til greiðslu málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, B-kvk-ef S-kvk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin kr. 90.000 og er þá virðisaukaskattur innifalinn. Annar sakarkostnaður hlaust ekki af rekstri málsins.

Dóminn kveður upp F-kk-nf Ó-kk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 4 mánuði.

Ákærði greiði Húsavíkurbæ kr. 19.409-.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, B-kvk-ef S-kvk-ef hdl., kr. 90.000- og er virðisaukaskattur innifalinn.