S-82/2009

Mál þetta, sem þingfest var 5. mars sl. og dómtekið 23. júní sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Hvolsvelli, dagsettri 2. febrúar 2009, á hendur K-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Suðurvíkurvegi 10, 870 Vík.

„Fyrir skjalafals með því að hafa þann 8. apríl 2008, framvísað í versluninni Lyf og Heilsa í Kringlunni, Reykjavík, fölsuðum lyfseðli í því skyni að fá afhent Imovane svefntöflur og fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa þann 30. mars 2008, ekið bifreiðinni RG-290 af gerðinni Daewoo Rubira, ófær um að stjórna bifreiðinni örugglega vegna neyslu deyfandi lyfja, frá Reykjavík uns lögregla hafði afskipti af henni vestan við Markarfljót í Rangárvallasýslu þar sem ákærða var í vandræðum með bifreið sína.

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 2. mgr. 44. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og til greiðslu sakarkostnaðar.“

Ákærða mætti fyrir dóminn í fylgd lögreglu þann 18. maí sl. Kvaðst hún játa að hafa framvísað umræddum lyfseðli en neitaði að hafa haft vitneskju um að hann væri falsaður. Þá játaði ákærða að hafa ekið bifreiðinni eins og greinir í ákæru en kvaðst telja að hún hafi ekki verið undir áhrifum lyfja. Var ákærðu skipaður verjandi í þessu þinghaldi. Málinu var frestað til aðalmeðferðar þann 23. júní sl. Þann dag mættu sakflytjendur í dóminn og kvaðst verjandi ákærðu ekki geta með nokkru móti náð í hana, hún svari engum skilaboðum. Var ákveðið að flytja málið þrátt fyrir það þar sem ákærða hafði ítrekað hunsað að mæta fyrir dóminn í boðuðum þinghöldum. Verjandi ákærðu krafðist sýknu og að honum yrðu greidd málsvarnarlaun og að þau yrðu greidd úr ríkissjóði.

Málavextir.

Fyrri hluti ákærunnar.

Í frumskýrslu lögreglu, dagsettri 15. apríl 2008, kemur fram að lögreglan hefði fengið tilkynningu um að aðili væri að reyna að leysa út falsaðan lyfseðil en lyfseðillinn væri stílaður á ákærðu. Hefði ákærða verið á staðnum þegar lögreglan kom og verið mjög sljó og ruglingsleg og sagst vera undir áhrifum M-x-x. Ákærða hefði tjáð lögreglunni að hún hefði fengið lyfseðilinn ásamt öðrum lyfseðli, sem fannst í veski hennar, hjá S-kvk-þgf G-kvk-þgf, fæddri 1973. Ákærða hefði sagt lögreglu að hún hefði ekki vitað að lyfseðlarnir væru stolnir eða eitthvað væri athugavert við þá. Í skýrslunni kemur einnig fram að lögreglan hefði haft samband við G-kk-þf H-kk-þf G-kk-þf heilsugæslulækni og S-kk-þf P-kk-þf P-kk-þf geðlækni þar sem nöfn þeirra væru prentuð á lyfseðlana. Hefði G-kk-nf ekki kannast við þessa lyfseðla enda sagst eingöngu nota græna handskrifaða lyfseðla. S-kk-nf hefði ekki kannast við að lyfseðlum hefði verið stolið frá honum en grunað að þeim hafi verið stolið frá Bráðamóttöku Geðdeildar eða Bráðamóttöku Háskólasjúkrahúss í Fossvogi.

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu 8. maí 2008 og kvaðst þá hafa fengið lyfseðlana hjá S-kvk-þgf G-kvk-þgf en kvaðst ekki vita hvernig hafi verið staðið að fölsuninni. Hún hafi verið beðin um að fara í lítið apótek en hún hefði sjálf átt að njóta góðs af lyfjunum.

Engin skýrsla var tekin af G-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf hjá lögreglu né var lyfseðillinn eða undirritun á honum borinn undir hann.

Síðari hluti ákærunnar.

Í frumskýrslu lögreglu segir að tilkynnt hefði verið um konu sem var í vandræðum með bifreið sína vestan við Markarfljót. Á vettvangi hefði lögreglumaður hitt fyrir ákærðu og rætt við hana. Fór ákærða í framhaldi með lögreglumanninum á lögreglustöð til að gefa skýrslu vegna fjársvikamáls frá 14. mars 2008. Á lögreglustöðinni vaknaði grunur um að ákærða hefði ekið undir áhrifum ólöglegra fíkniefna eða lyfja. Voru í framhaldi þvag- og blóðsýni tekin úr ákærðu. Fyrir lögreglu þann 30. mars 2008 kvaðst ákærða hafa verið að aka frá Reykjavík til Víkur í Mýrdal í umrætt sinn en hún hefði ekki fundið fyrir neinum áhrifum við aksturinn. Kvaðst hún taka Cipralex og Paxal að staðaldri og hefði hætt að taka sýklalyf deginum áður. Þá hefði hún áður verið búin að taka astmalyfið Symbicort og Ventolin 0,2 mg.

Niðurstaða:

Ákærða neitaði fyrir dóminum að hafa vitað um að lyfseðillinn sem hún framvísaði hjá Lyf og Heilsu hefði verið falsaður en hún kvaðst hafa fengið hann hjá S-kvk-þgf G-kvk-þgf. Þá er haft eftir G-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf heimilislækni að umræddur lyfseðill hafi ekki stafað frá honum. Engar skýrslur voru teknar af þessum aðilum og var málið ekki rannsakað frekar hjá lögreglu.

Gegn neitun ákærðu verður ekki talið með vísan til 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. og 4. mgr. 111. gr. sömu laga, að ákæruvaldinu hafi tekist að sanna, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærða hafi gerst brotleg eins og lýst er í ákæru. Verður ákærða því sýknuð af þessari háttsemi.

Í gögnum málsins liggur fyrir matsgerð frá 14. maí 2008 frá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði. Kemur þar fram að í þvagi ákærðu hefðu fundist benzódíazepínsambönd. Ópíöt eða ávana- og fíkniefni hefðu ekki fundist í þvagi. Í blóði ákærðu hefði mælst alprazólam 15 ng/ml, klónazepam 125 ng/ml og zópíklón 60 ng/ml. Þá segir að alprazólam sé lyf við kvíða og klónazepam sé flogaveikilyf. Bæði lyfin séu af flokki benzódíazepíana og séu að fullu samverkandi, hafi slævandi áhrif á miðtaugakerfið og geti dregið úr aksturshæfni í lækningalegum skömmtum. Zópíklón sé svefnlyf og sé styrkurinn eins og búast megi við á meðan áhrif lyfsins á svefn sé í hámarki. Styrkur alprazólams sé eins og eftir töku lækningalegra skammta og styrkur klónazepams sé töluvert hærri en búast megi við eftir lækningalega skammta. Ökumaður hafi því verið undir miklum slævandi áhrifum ofangreindra lyfja og megi telja fullvíst að hann hafi ekki getað stjórnað bifreið með öruggum hætti.

Ákærða játaði fyrir dóminum að hafa ekið í umrætt sinn en neitaði að hafa verið undir áhrifum lyfja. Ákærða véfengdi hins vegar ekki niðurstöður fyrirliggjandi matsgerðar. Með vísan til hennar þykir fram komin lögfull sönnun, svo hafið sé yfir allan skynsamlegan vafa, að ákærða hafi ekki getað stjórnað bifreiðinni örugglega í umrætt sinn. Verður ákærða því sakfelld fyrir þá háttsemi en hún er réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu hefur ákærðu ekki verið gerð refsing áður.

Refsing ákærðu er ákveðin 70.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, sem ákærðu ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæta ella fangelsi í sex daga.

Þá ber að svipta ákærðu ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dóms þessa.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærðu til greiðslu sakarkostnaðar eins og hér segir. Samkvæmt yfirliti lögreglu er sakarkostnaður vegna blóðrannsókna og matsgerðar 109.800 krónur. Er kostnaður vegna matsgerðar að fjárhæð 89.800 studdur reikningi. Kostnaður að fjárhæð 20.000 er ekki studdur öðrum gögnum en heildarreikningi að fjárhæð 160.000 með handrituðum númerum á. Er sá kostnaður ekki studdur nægjanlegum gögnum og verður ákærða ekki dæmd til að greiða þann kostnað. Þá ber að dæma ákærðu til að greiða helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda hennar, Á-kk-ef S-kk-ef hdl., sem eru ákveðin hæfileg 100.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Helmingur málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærðu skal greiddur úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, K-kvk-nf S-kvk-nf, greiði 70.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms að telja en sæti ella fangelsi í sex daga.

Ákærða er svipt ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dóms þessa.

Ákærða greiði samtals sakarkostnað 139.800 krónur, þar með er talin helmingsþóknun skipaðs verjanda hennar, Á-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 50.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Hinn helmingur málsvarnarlauna verjanda ákærðu, 50.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, skal greiddur úr ríkissjóði.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.