E-2816/2016

Mál þetta, sem var dómtekið 15. janúar sl., var höfðað 25. júlí 2016 af þrotabúi Kansas ehf., [...], gegn Eignarhaldi ehf., [...].

Stefnandi krefst þess að rift verði með dómi greiðslu Janúar ehf., síðar Kansas ehf., til stefnda „að upphæð kr. 8.300.000, sem fram fór 2. júlí 2 014 með greiðslu í peningum, og að upphæð kr. 1.084.727 krónur, sem fram fór 25. september 2014 í því formi að stefnda var færð sem greiðsla og til eignar á viðskiptareikningi sínum hjá Janúar ehf. með „skuldajöfnuði“ skuld Pennans ehf. þeirrar fjárhæðar á viðskiptareikningi Pennans ehf. hjá Janúar ehf.“ Þess er jafnframt krafist að stefnda verði gert að greiða stefnanda 9.766.877 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 8.300.000 krónum frá 2. júlí 2014 til 25. september sama ár, en af 9.766.877 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Stefnandi krefst einnig málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi hans.

Með úrskurði héraðsdóms 1 3. september 2018 var kröfu stefnda um frávísun málsins hafnað.

I

Helstu málsatvik

Bú Kansas ehf., sem fram til 8. apríl 2015 bar heitið Janúar ehf., var tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 21. október 2015. Frestdagur við skiptin var 9. mars 2015.

Félagið var stofnað árið 2002 og voru upphaflegir hluthafar Þ-kk-nf J-kk-nf, sem átti 15% hlut, og Hugsmiðjan ehf. sem átti 85% hlut. Þ-kk-nf J-kk-nf var stjórnarformaður og prókúruhafi Kansas ehf. frá árinu 2011 og þar til félagið var tekið til gjaldþrotaskipta. Hlutur Hugsmiðjunnar ehf. var seldur Momac ehf. árið 2011 og undirritaði Þ-kk-nf J-kk-nf samninginn fyrir hönd Momac ehf., en nafni þess félags var síðar breytt í Motown ehf. Eigandi Momac ehf. var S-kvk-nf G-kvk-nf, sem er eiginkona Þ-kk-ef. Síðar sama ár seldi Momac ehf. hlutinn til félagsins Fíton ehf. og undirritaði Þ-kk-nf J-kk-nf samninginn fyrir hönd Momac ehf. A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf undirritaði samninginn fyrir Fíton ehf., en hún var prókúruhafi og í stjórn þess félags á þeim tíma.

Síðasti ársreikningur sem skilað var vegna Kansas ehf. varðar árið 2012 og var honum skilað 8. september 2013. Árið 2012 nam tap á rekstri félagsins 4.593.858 krónum og var eigið fé í árslok neikvætt um 4.235.638 krónur. Hluthafar félagsins í árslok 2012 voru samkvæmt ársreikningnum Skapalón vefstofa ehf., Auglýsingamiðlun ehf. og stefndi, en hlutafjáreign hvers þeirra nam 33,3% hlutafjár. Það urðu talsverðar breytingar á hluthöfum Kansas ehf. á árinu 2013. Samkvæmt kaupsamningi frá 16. september 2013 seldu Fíton ehf., Auglýsingamiðlun ehf. og Skapalón vefstofa ehf. alla hluti í Kansas ehf. og voru kaupendur meðal annarra Momac ehf., A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf og F-kk-nf J. M-kk-nf. Á hluthafafundi í Kansas ehf. sama dag urðu breytingar á stjórn félagsins. Þ-kk-nf J-kk-nf var áfram stjórnarformaður, A-e-x n-e-x S-kvk-nf S-kvk-nf og A-kvk-nf S. G-kvk-nf tóku meðal annars sæti í stjórn auk þess sem F-kk-nf J. M-x-x tók sæti í varastjórn. Ráðið verður af gögnum málsins að á þessum tíma hafi F-kk-nf J. M-kk-nf verið stjórnarformaður stefnda og að A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf hafi verið á meðal stjórna rmannaog einnig prókúruhafi.

Í nóvember 2013 keypti Kansas ehf. allt hlutafé í Fíton ehf. af félaginu Erlukot ehf. sem og allt hlutfé í félaginu Miðstræti ehf. og 94% hlutafjár í stefnda sem bar á þeim tíma heitið Auglýsingamiðlun ehf. Eigendur Erlukots ehf. voru meðal annars Momac ehf., sem átti 50% eignarhlut í félaginu, og A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf, sem átti 12,5%, en hún var einnig eigandi 7,25% hlutafjár í Kansas ehf. og sat í stjórn félagsins. Kansas ehf. keypti einnig allt hlutafé í Skapalóni vefstofu ehf. af CMYK ehf. Markmiðið með þessum kaupum mun hafa verið að sameina starfsemi nokkurra stórra auglýsingastofa og ná fram aukinni framlegð með samrekstri þeirra. Á hluthafafundi í desember 2013 var nafni Kansas ehf. breytt í Janúar ehf. Samkvæmt samþykktum félagsins frá 16. september og 30. desember 2013 var tilgangur þess meðal annars markaðsráðgjöf, hönnunarþjónusta, alhliða auglýsingagerð, vefsíðu- og hugbúnaðargerð og sérhæfð ráðgjafarþjónusta á þessum sviðum.

Mikið tap mun hafa orðið á rekstri Janúar ehf. fyrri hluta ársins 2014 og var samrekstrinum slitið um mitt árið. Fram kom í skýrslutöku þáverandi framkvæmdastjóra félagsins hjá skiptastjóra 17. nóvember 2015 að tap á rekstri félagsins á fyrri hluta ársins 2014 hefði verið um 10.000.000 króna á mánuði og skuldir félagsins mun meiri en eignir.

Samkomulag um slitin á milli hluthafa frá 4. júlí 2014 er meðal gagna málsins. Þar kemur meðal annars fram að slit félagsins skuli miðast við 30. júní 2014. Tekið er fram að Janúar ehf. hafi keypt rekstur stefnda, Miðstrætis ehf., Skapalóns ehf. og CYAN ehf., sem voru nefnd „fyrri félög“ í samkomulaginu, og skyldu þau félög hefja rekstur aftur 1. júlí 2014. Hvað varðar uppgjör félagsins var meðal annars tekið fram að stjórn Janúar ehf. skyldi afhenda hlutafélagaskrá skriflega yfirlýsingu um slit félagsins í samræmi við 83. gr. a. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög. Hinn 30.júní 2014 var móttekin í hlutafélagaskrá yfirlýsing frá P-kk-þgf P-kk-þgf um afsögn hans sem framkvæmdastjóra og afturköllun á prókúru. Frá þeim tíma var enginn skráður framkvæmdastjóri í félaginu fyrr en 8. apríl 2015 þegar S-kk-nf F-kk-nf lögmaður varð stjórnarformaður, framkvæmdastjóri og prókú ruhafifélagsins.

Fram kemur á yfirliti Janúar ehf. yfir hreyfingar stefnda sem lánardrottins að 2. júlí 2014 hafi 8.3 00.000 króna verið millifærðar til stefnda. Með þessari greiðslu hafi skuldi stefnanda við stefnda lækkað úr 8.318.000 krónum í 18.000 krónur. Þá kemur fram á yfirliti yfir hreyfingar stefnda sem skuldunauts að 25. september 2014 hafi verið færð inn greiðsla sem nam 1.084.727 krónur og var merkt „ Skuldaj. við Fíton Penninn“. Við það hafi staðan samkvæmt yfirlitinu færst úr 382.150 krónum í 1.466.877 krónur.

Með bréfum skiptastjóra stefnanda til stefnda 11. júlí 2016 var lýst yfir riftun á tveimur greiðslum. Annars vegar á greiðslu 8.300.000 króna hinn 2. júlí 2014 og var tekið fram að fyrir þann tíma hefði skuld Janúar ehf. við stefnda numið 8.318.000 krónum samkvæmt viðskiptareikningi. Hins vegar á greiðslu sem fram fór með því að stefnda var færð sem greiðsla og til eignar skuld Pennans ehf. við Janúar ehf. samkvæmt viðskiptareikningi Pennans ehf. sem nam 1.084.727 krónur.

II

Helstu málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi vísar til þess að fyrri greiðslan sem krafist sé riftunar á hafi verið greidd með millifærslu á peningum til stefnda 2. júlí 2014. Síðari greiðan hafi farið fram 25. september 2014 með þeim hætti að stefnda var færð sem greiðsla og til eignar á viðskiptareikningi sínum skuld Pennans ehf. sem nam 1.084.727 krónum.

Stefnandi byggir á því að Janúar ehf. hafi ekki verið gjaldfært þegar hin umdeilda greiðsla var innt af hendi og að forsvars mönnum félagsins hafi ver ið það ljóst eða að minnsta kosti mátt gruna það. V egna þessa hafi heimildum til greiðslna og annarra ráðstafana verið sett veruleg takmörk, enda hafi komið á daginn að félagið stæði í verulegri skuld vegna forgangskrafna við gjaldþrotaskiptin. Kröfuhöfum hafi verið mismunað með því að greiða nákomnum í skilningi 3. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o. fl. verulegar fjárhæðir. Meðal þeirra sé sú greiðsla til stefnda sem krafist sé riftunar á. Hafi en gar eignir fundist í búinu og sé tap kröfuhafa verulegt.

Byggt er á því að stefndi sé nákominn Kansas ehf. í skilningi 3. gr. laga nr. 21/1991, sbr. lög nr. 95/2010. Því til stuðnings er meðal annars vísað til þess að félagið hafi orðið eigandi alls hlutafjár í stefnda með kaupsamningum 2 9. nóvember 2013 og tekið við réttindum og skyldum hluthafa í stefnda 1. janúar 2014. Þá hafi verið stjórnunarleg tengsl á milli félaganna þar sem sömu einstaklingar hafi setið í stjórnum þeirra. F-kk-nf J. M-x-x hafi þannig verið stjórnarformaður stefnda og varamaður í stjórn Janúar ehf. Þá hafi A-kvk-nf J. S-kvk-nf verið meðstjórnandi í báðum félögum og sé hið sama að segja um Ö-kvk-þf S-kvk-þf S-kvk-þf sem hafi auk þess verið prókúruhafi stefnda. Jafnframt hafi B-kk-nf J-kk-nf verið í stjórn stefna og varamaður í stjórn Janúar ehf. Af gögnum fyrirtækjaskrár verði ráðið að enginn framkvæmdastjóri hafi verið skráður hjá stefnda og verði því að telja að félagsstjórn auk prókúruhafa hafi stýrt rekstri félagsins, sbr. 44. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög.

Stefnandi byggir riftunarkröfu sína aðallega á 1. málslið 2. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991 og kröfu um endurgreiðslu á 1. mgr. 142. gr. laganna. Um hafi verið að ræða gjöf í skilningi ákvæðisins oge kkert raunverulegt eða réttmætt endurgjald komið fyrir. Stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því að þrotamaður hafi verið gjaldfær þegar gjöfin var afhent og að hann hafi verið það þrátt fyrir afhendinguna. Krafan er til vara byggð á því að stefndi sé nákominn félaginu, sbr. 2. málslið 2. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991 og að endurgreiða beri fjárhæðina með vísan til 1. mgr. 142. gr. laganna. Tekið er fram að riftun á grundvelli 131. gr. byggist á hlutlægu mati áþví hvort og þá að hvaða marki mismunur sé á því endurgjaldi sem greiðandi fái í hendur og þeim verðmætum sem látin séu af hendi í raun.

Riftunarkrafan er einnig reist á 134. gr. laga nr. 21/1991 og endurgreiðslukrafan á 1. mgr. 142. gr. laganna. Nákomnum hafi verið greidd skuld sex til tuttugu og fjórum mánuðum fyrir frestdag með óvenjulegum greiðslueyri og fyrr en eðlilegt var, aukþess sem greidd hafi verið greidd fjárhæð sem skerti greiðslugetu félagsins verulega. Greiðslan hafi ekki verið venjuleg eftir atvikum, enda engar líkur til þess að samið hefði verið um endurgreiðslu skuldarinnar með þessum hætti þegar til hennar varstofnað. Stefndi beri sönnunarbyrðina fyrir því síðastgreinda, sem og því að þrotamaður hafi þá verið gjaldfær og það þrátt fyrir greiðsluna.

Stefnandi byggir kröfu um riftun jafnframt á 141. gr. laga nr. 21/1991 og kröfu um endurgreiðslu á 3. mgr. 142. gr. laganna. Greiðslan hafi á ótilhlýðilegan hátt verið stefnda til hagsbóta á kostnað annarra og leitt til þess að eignir þrotamannsins voru ekki til reiðu til fullnustu kröfuhöfum, enda hafi félagið verið ógjaldfært eða orðið það vegna greiðslunnar og stefndi vitað eða mátt vita um ógjaldfærni félagsins og þær aðstæður sem leiddu til þess að greiðslan væri ótilhlýðileg. Skuldin hafi verið greidd fyrr en eðlilegt var og meðtækjum sem verði að telja óvenjulegan greiðslueyri. Þá séu tengsl aðila slík að það beri að slaka verulega á sönnunarbyrði stefnanda fyrir þeim atvikum sem sýna þurfi fram á við beitingu hinnar huglægu riftunarreglu. Með umræddri greiðslu hafi ekki verið ráðstafað eigin fjármunum stefnanda heldur þeim sem ganga áttu til fullnustu á kröfum lánardrottna stefnanda. Hafi greiðslan því brotið gróflega gegn jafnræðisreglum gjaldþrotalaga og kunni það að varða við 4. tl. 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Forsvarsmanni félagsins hafi ekki getað dulist að félagið væri ógjal d fært á þessu tímamarki og hafi honum borið að sýna aðgæslu, einkum þar sem greiðslan hafi verið innt af hendi með óvenjulegum greiðslueyri og fyrr en eðlilegt var. Forsvarsmönnum félagsins hafi 31. júlí 2014 og raunar mun fyrr, verið skylt að gefa bú félagsins upp til gjaldþrotaskipta, sbr. 2. mgr. 6 4. gr. laga nr. 21/1991. Þá hafi greiðslan einnig verið andstæð skyldum stjórnarformanns félagsins samkvæmt samþykktum þess og lögum nr. 138/1994 um einkahlutafélög.

III

Helstu málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi tók fram við munnlegan málflutning að hann teldi fullt tilefni til að vísa málinu frá dómi ex officio, enda væri málatilbúnaður stefnanda vanreifaður og hefði ekki verið bætt úr því undir rekstri málsins.

Stefndi vísar til þess að stefnandi hafi staðið í skuld við hann, en ekki öfugt. Standist ekki að krefjast riftunar á gjafagerningi, sbr. 131. gr. laga nr. 21/1991, enda liggi fyrir að stefnandi hafi staðið í verulegri skuld við stefnda og hafi leitast við að lækka þá skuld með greiðslum til stefnda. Hafi stefnandi ekki sýnt fram á að um gjafagerning hafi verið að ræða, enda hafi greiðslan verið færð til lækkunar á skuld. Engin gögn styðji kröfu stefnanda og verði hann að bera hallann af sönnun að þessu leyti. Áður en umrædd millifærsla fór fram virðist stefnandi hafa skuldað stefnda 8.318.000 krónur. Fari svo ólíklega að fallist verði á kröfur stefnanda er lýst yfir skuldajöfnuði við þær, sbr. 100. g r. laga nr. 21/1991.

Að þessu frágengnu er krafist lækkunar á kröfum stefnanda þannig að stefnda verði ekki gert að greiða hærri fjárhæð en 1.466.877 krónur og ví sast því til stuðnings til stöðu samkvæmt viðskiptareikningi. Slík krafa eigi hins vegar ekki heima í riftunarmáli samkvæmt lögum nr. 21/1991, heldur sé um að ræða einfalda innheimtukröfu og óþarft að höfða flókið dómsmál eins og gert hafi verið. Beristefnandaþví í öllu falli að greiða stefnda málskostnað.

IV

Niðurstaða

Ágreiningur aðila lýtur að því hvort uppfyllt séu skilyrði til að rifta annars vegar greiðslu Janúar ehf. til stefnda sem nam 8.3 00.000 króna og fór fram 2. júlí 2014 með millifærslu peninga, en hins vegar greiðslu til stefnda 25. september 2014 sem fór fram með þeim hætti að stefnda var færð til eignar krafa Janúar ehf. á hendur Pennanum ehf. sem nam 1.084.727 krónum. T ekin var afstaða til frávísunarkröfu stefnda á fyrri stigum málsins og er að mati dómsins ekki tilefni til að vísa málinu frá dómi ex officio.

Eins og rakið hefur verið keypti Kansas ehf. meðal annars allt hlutafé í stefnda í nóvember 2013 og hófst samrekstur undir merkjum Janúar ehf. í byrjun árs 2014. Verulegt tap varð á rekstri Janúar ehf. og var ákveðið að slíta samrekstrinum, en samkomulag um slitin á milli hluthafa var gert 4. júlí 2014. Samkvæmt samkomulagi skyldi rekstur og lausafé stefnda, sem og annarra nánar tilgreindra félaga, ganga til baka til þeirra, sbr. grein 3.2.1 í samkomulaginu.

Meðal gagna málsins er yfirlit yfir hreyfingar stefnda sem skuldunauts Janúar ehf.

Ráðið verður af yfirlitinu að Janúar ehf. hafi gert stefnda fjölda reikninga á árinu 2014 og að ýmsar innborganir hafi borist frá stefnda. Fram kemur að 2. júlí 2014 hafi 8.300.000 krónur verið millifærðar til stefnda, en þessi greiðsla leiddi til þess að skuld samkvæmt yfirlitinu lækkaði í 18.000 krónur.

Því hefur ekki verið mótmælt að umrædd greiðsla hafi verið innt af hendiog hefur tilefni hennar ekki verið skýrt nánar af stefnda. Stefndi hefur aftur á móti lagt áherslu á að skuld hafi verið til staðar og geti greiðslan því ekki talist vera gjöf í skilningi 131. gr. laga nr. 21/1991. Fallist er á að gögn málsins beri með sér að stefnandi hafi staðið í skuld við stefnda á þessum tíma og getur krafa um riftun greiðslunnar þegar af þeirri ástæðu ekki stuðst við 131. gr. laganna sem varðar gjafagerninga.

Stefnandi hefur jafnframt byggt kröfu um riftun á 2. mgr. 134. gr. laga nr. 21/1991 þar sem er að finna heimild til riftunar á greiðslu skuldar til nákominna á síðustu sex til tuttugu og fjórum mánuðum fyrir frestdag ef greitt var með óvenjulegum greiðslueyri, fyrr en eðlilegt var eða greidd var fjárhæð sem hefur skert greiðslugetu þrotamanns verulega, nema greiðslan hafi virst venjuleg eftir atvikum. Eins og hér er ástatt var um peningagreiðslu að ræða, sem getur ekki talist til óvenjulegs greiðslueyris, og liggur ekkert fyrir um að greitt hafi verið fyrr en eðlilegt var. Við mat á því hvort greiðslan hafi skert greiðslugetu félagsins verulega verður að líta til þess hvert hlutfall fjárhæðar greiðslunnar var af þeim eignum K ansa s ehf. sem voru til ráðstöfunar þegar greiðslan fór fram 2. júlí 2014. Ekki liggja fyrir gögn sem sýna hvernig eignastöðu félagsins var háttað á þeim tíma sem greiðslan fór fram. Að þessu virtu telur dómurinn framlögð gögn ekki styðja málatilbúnað stefnanda um að riftun geti sótt stoð í 1 34. gr. laga nr. 21/1991 og er þvíekki unnt aðfallast á kröfuna á þeim grunni.

Stefnandi hefur einnig stutt kröfu um riftun við hina almennu riftunarreglu 141. gr. laga nr. 21/1991 oger rökstutt í stefnu að öll skilyrði ákvæðisins séu uppfyllt. E ins og áður greinir var umrædd greiðsla innt af hendi 2. júlí 2014 eða um átta mánuðum fyrir frestdag. Tekin hafði verið ákvörðun um að hætta starfsemi félagsins á þessum tíma og var samkomulag um slit þess undirritað af hluthöfum tveimur dögum síðar. Þ að er óumdeilt að ástæða þess að félaginu var slitið voru erfiðleikar í rekstri og verulegt tap félagsins á fyrri hluta ársins 2014. Þá liggur fyrir að það voru bæði eignar- og stjórnunartengsl á milli Janúar ehf. og stefnda. Þar má nefna að á meðal hluthafa og stjórnarmanna Janúar ehf. va r A-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf, en hún sat jafnframt í stjórn stefnda og var prókúruhafi. Þá var A-kvk-nf S-kvk-nf G-kvk-nf meðal hluthafa í Janúar ehf. og sat jafnframt í stjórnum beggja félaga. Að framangreindu virtu verður að telja ljóst að umrædd greiðsla hafi verið stefnda til hagsbóta á kostnað annarra, mismunað kröfuhöfum með ótilhlýðilegum hætti og leitt til þess að eignir voru ekki til reiðu til fullnustu kröfuhöfum. Þá fær það að mati dómsins stoð í gögnum málsins að Janúar ehf. hafi verið ógjaldfært þegar greiðslan var innt af hendi eða orðið það vegna ráðstöfunarinnar, en stefndi hefur ekki fært fram sérstök mótmæli við því. Hvað þetta varðar er meðal annars horft til þess að félagið var rekið með miklu tapi fyrstu sex mánuði ársins 2014 og hafði einnig orðið tap á rekstri félagsins næstu tvö árin á undan. Þá ritaði stjórnarmaður félagsins undir yfirlýsingu 12. maí 2014 um að félagið gæti ekki staðið í skilum við lánardrottna og að ekki væri sennilegt að greiðsluörðugleikar þess liðu hjá innan skamms. Þar að auki liggur fyrir að lýstar kröfur í búið námu ríflega 91.000.000 króna, en þar af nam krafa tollstjóra tæplega 55.000.000 króna og hefur hún ekki verið lækkuð. Jafnframt styðja gögn málsins, þar með talin tengsl á milli félaganna þar sem stjórnarmenn voru að hluta til þeir sömu, að stefndi hafi verið grandsamur um ógjaldfærni félagsins og að ráðstöfunin hafi verið ótilhlýðileg. Það eru því uppfyllt skilyrði til að rifta greiðslunni samkvæmt 141. gr. laga nr. 21/1991 og er fallist á kröfu stefnanda á þeim grunni.

Hvað varðar síðari ráðstöfunina sem krafist er riftunar á þá ber yfirlit yfir hreyfingar stefnda sem skuldunauts með sér að 25. september 2014 hafi honum verið færð til eignar krafa stefnanda á hendur Pennanum ehf. að fjárhæð 1.084.727 krónur.

Með þessari ráðstöfun hækkaði skuld stefnanda gagnvart stefnda úr 382.150 krónum í 1.466.877 krónur. Af hálfu stefnda hefur verið vísað til þess að ekki séu uppfyllt skilyrði til riftunar, enda hefði stefnandi getað leitast við að innheimta þessa kröfu hjá stefnda sem venjulega fjárkröfu. Ekki verður séð að stefnandi hafi gert tilraun til að fá skuldina greidda frá stefnda og er því ekki unnt að leggja til grundvallar að þrotabúið hafi orðið fyrir tjóni sem stefndi beri ábyrgð á. Breytir þar engu þó slík krafa stefnanda kunni nú að vera fyrnd. Þegar af þeirri ástæðu verður ekki fallist á kröfu stefnanda um riftun umræddrar ráðstöfunar.

Samkvæmt 3. mgr. 1 42. gr. laga nr. 21/1991 skal sá sem hafði hag af ráðstöfun sem er riftanleg samkvæmt 141. gr. greiða bætur eftir almennum reglum. Með greiðslunni 2. júlí 2014, sem fallist hefur verið á að beri að rifta, runnu 8.3 00.000 króna til stefnda sem hefðu ella komið til skipta í þrotabúinu. Stefnd a verður gert að greiða stefnanda þá fjárhæð. Krafa stefnda um skuldajöfnuð við kröfu stefnanda, sbr. 100. gr. laga nr. 21/ 1991, getur ekki komið til álita í máli þessu sem er rekið á grundvelli XX. kafla laganna. Stefnandi krefst dráttarvaxta af kröfunni frá 2. júlí 2014 þegar greiðslan fór fram. Þeirri kröfu, þar með talið upphafsdegi dráttarvaxta, hefur ekki verið mótmælt, og verður því fallist á hana, sbr. til hliðsjónar dóma Hæstaréttar frá 17. apríl 2008 í máli nr. 489/2007 og frá 5. júní 2008 í máli nr. 519/2007.

Með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað. Við ákvörðun málskostnaðar er meðal annars litið umfangs málsins, til þess að frávísunarkröfu stefnda var hafnað og að samhliða þessu máli eru rekin tvö önnur mál þar sem svipuð sakarefni eru til úrlausnar. Að teknu tilliti til þessa þykir málskostnaður hæfilega ákveðinn 6 00.000 krónur.

Á-kvk-nf R-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Rift er greiðslu Kansas ehf., áður Janúar ehf., til stefnda, Fítons e hf., sem fram fór 2. júlí 2014 með millifærslu 8.3 0 0.000 k róna.

Hafnað er kröfu stefnanda um riftun á greiðslu „að upphæð kr. 1.084.727 krónur, sem fram fór 25. september 2014 í því formi að stefnda var færð sem greiðsla og til eignar á viðskiptareikningi sínum hjá Janúar ehf. með „skuldajöfnuði“ skuld Pennans ehf. þeirrar fjárhæðar á viðskiptareikningi Pennans ehf. hjá Janúar ehf.“

Stefndi greiði stefnanda, þrotabúi Kansas ehf., 8.3 00.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. júlí 2014 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 600.000 krónur í málskostnað.

Á-kvk-nf R-kvk-nf