E-482/2017

Mál þetta höfðaði D-kk-nf S-kk-nf, Nesbala 86, Seltjarnarnesi, með stefnu birtri 9. febrúar 2017 á hendur Biokraft ehf., Borg, Hellu. Málið var dómtekið 12. september sl.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 1.083.200 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 4. mars 2016 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar að mati dómsins.

Stefndi krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af dómkröfum stefnanda en til vara að þær verði lækkaðar. Í báðum tilvikum krefst stefndi málskostnaðar.

Yfirlit málsatvika og helstu ágreiningsefna

Í apríl 2014 gerðu stefnandi og fyrirsvarsmaður stefnda, S-kk-nf B-kk-nf E-kk-nf, með sér munnlegt samkomulag um að stefnandi tæki að sér ákveðin verkefni í þágu hins stefnda félags og annars félags í eigu S-kk-ef, Fáfnir Holding ehf. Stefnandi kveðst hafa tekið að sér vinnu við bókhald stefnda og útgáfu og greiðslu reikninga. Fyrir þessa vinnu hafi hann átt að fá greidda eina milljón króna ár hvert eftir greiðslu skatta. Þegar til hafi staðið að gera reikning á stefnda að 12 mánuðum liðnum hafi fyrirsvarsmaður stefnda nefnt þann möguleika að í stað þess að stefnandi fengi greitt í peningum myndi hann eignast 2% hlut í stefnda. Ekkert hafi þó orðið af því. Í júní 2015 hafi stefnandi tilkynnt fyrirsvarsmanni stefnda að hann hefði ekki áhuga á því að vinna frekar í þágu hans. Þá hafi þáverandi framkvæmdastjóri stefnda, S-kk-nf S-kk-nf, rætt um að gera upp við hann. Einnig hafi S-kk-nf boðið stefnanda að fá að hluta til greitt með raflagnaefni að andvirði 150.000 krónur og hafi stefnandi þegið að kaupa efnið í gegnum stefnda. Í framhaldinu hafi orðð samkomulag á milli stefnanda og fyrirsvarsmanns stefnda um að stefnandi héldi áfram störfum fyrir stefnda þar til annar aðili fengist í hans stað. Hafi hann starfað til loka árs 2015. Stefnandi kveðst hafa ítrekað beiðni í febrúar 2016 um að hann fengi greitt fyrir störf sín en fyrirsvarsmaður stefnda hafi brugðist illa við þeirri beiðni. Stefnandi hafi þá sent reikning dagsettan 29. febrúar 2016 til stefnda hinn 1. mars s.á. að fjárhæð 2.083.200 krónur, auk virðisaukaskatts, fyrir vinnu frá apríl 2014 til desember 2015. Stefnandi kveðst hafa gert kröfu um vinnu fyrir 21 á mánuð og miðist krafa hans við að hann fengi greiddar 80.000 krónur á mánuði. Stefnandi hafi greitt sér 1.000.000 króna af reikningum stefnda sama dag samkvæmt fyrirmælum fyrirsvarsmanns stefnda, en 1.083.200 krónur séu enn útistandandi og sé það stefnufjárhæð málsins.

Stefnandi kveðst hafa átt fund þann 31. mars 2016 með fyrirsvarsmanni stefnda og D-kk-þgf E-kk-þgf, sem hafi átt að taka við bókhaldinu. Þar hafi fyrirsvarsmaður stefnda tjáð stefnanda að hann fengi greitt þegar D-kk-nf E-kk-nf fengi bókhaldið afhent. D-kk-nf hafi sótt bókhald félagsins 5. apríl 2016. Sama dag hafi stefnandi sent tölvupóst til fyrirsvarsmanns stefnda og ítrekað beiðni um að hann fengi eftirstöðvar skuldarinnar greiddar.

Tölvupóstsamskipti stefnanda og fyrirsvarsmanns stefnda, sem liggja fyrir í gögnum málsins, verða nú rakin hér að neðan en þau fóru öll fram 5. apríl 2016. Í fyrsta skeytinu sem stefnandi sendi fyrirsvarsmanni stefnda kemur eftirfarandi fram:

„Sæll. Er ekki góður dagur í dag að klára að gera upp. Reikningur 0142-26-12435, kennitala 260575-4229, fjárhæð 1.083.200. Kveðja, D-kk-nf.“

Þá berst svar frá fyrirsvarsmanni stefnda þar sem segir:

„? ertu búinn að greiða e-kvk-þf ?.... jú held að það ætti að vera svo... er að græja prókúru... getur davið hinn greitt ? við ákváðum að milljón á ári og reikningslaust og er það nú orðið að reikning...? en getum við talað saman eftir hádegi í síma aðeins..? Ég vil endilega klára að gera þetta upp í alvöru og smá upplýsingar mig vantar með leigugreiðslur og færslur vegna biokraft... flott.“

Þá kemur eftirfarandi fram í svari stefnanda til fyrirsvarsmanns stefnda:

„E-kvk-nf er ógreidd. D-kk-nf E-kk-ef getur greitt ef hann er kominn með aðgang að heimabankanum. Við ákváðum milljón í peningum (eftir skatta) á ári. Það myndi þýða tæplega 2ja milljón króna reikning á ári plús vsk. Þessi reikningur á Biokraft hljóðar upp á 1.680 þúsund krónur plús vsk. Það mun þýða u.þ.b. 800-900 þúsund í peningum fyrir mig eftir 21 mánaða vinnu.“

Því næst svarar fyrirsvarsmaður stefnda:

„Greiddu E-kvk-þgf og annars sammála og tölum samt saman eftir hádegi...“

Þá kemur meðal annars eftirfarandi fram í næsta skeyti stefnanda til fyrirsvarsmanns stefnda:

„Er ekki rétt að ég greiði mér og E-kvk-þgf núna? Eða liggur meira á greiðslum til hennar?“

Þá svarar fyrirsvarsmaður stefnda meðal annars þessu:

„...einnig að D-kk-nf hinn sé á leið til þín og er það ágætt. Þegar hann kveður þig þá klára ég uppgreiðslu við þig og skulum taka á hinu líka þ.e.a.s. Holding ...“

Fyrirsvarsmaður stefnda sendi því næst svohljóðandi skeyti tilbaka:

„Skiptir einhverju máli hvort hvort hann sé búinn að kveðja þegar þú klárar uppgreiðslu við mig? Er ekki betra að ganga frá greiðslu áður, þannig að ekki sé búið að loka öllum bönkum? Ég get líka gengið frá þessari greiðslu með staðfestingu frá þér ...“

Að endingu svarar fyrirsvarsmaður stefnda:

„Ég geng frá greiðslu til þín. Vonandi er það í lagi ?“

Síðar sama dag sendi stefnandi fyrirsvarsmanni stefnda sms-skeyti þar sem segir:

„Búinn að kveðja D-kk-þf“

Fyrirsvarsmaður stefnda sendi svohljóðandi svar tilbaka:

„Hringi á eftir... við græjum þetta... er visa kort á þínu nafni?“

Stefnandi:

„Já.“

Í framhaldi þessara samskipta sendi stefnandi fyrirsvarsmanni stefnda tölvupóst þann 8. apríl 2016 þar sem meðal annars eftirfarandi kemur fram:

„Sælir. Nú eru slétt tvö ár síðan við gerðum samkomulag okkar á milli varðandi bókhald og almenna fjármálastjórn fyrir Biokraft og Fáfni Holding. Fyrir árs vinnu skyldi ég fá eina milljón í peningum (útborgun þegar búið væri að taka tillit til skatta).“

Þá kemur einnig fram í póstinum að D-kk-nf E-kk-nf hefði fengið bókhaldið afhent þremur dögum fyrr en þrátt fyrir það hefði stefnandi enn ekki fengið greitt. Þá ítrekaði stefnandi á ný við fyrirsvarsmann stefnda að hann vildi fá greitt það sem eftir stæði af reikningnum frá 1. mars s. á. Fyrirsvarsmaður stefnda svaraði skeyti stefnanda næsta dag þar sem neðangreint kemur meðal annars fram:

„Ég samdi við þig um milljón fyrir ár. – og var ígildi nettótala en á þeim tíma var ýmislegt hugsað og m.a. aðstaða þér til handa á Bárugötu og finnst mér sem H-kvk-nf hafi spurt eftir henni en skal þó ekki sverja ...“

Í póstinum gerði fyrirsvarsmaður stefnda jafnframt athugasemdir við frágang bókhaldsins og taldi stefnanda hafa sýnt af sér vanrækslu við færslu þess og að koma þyrfti skikki á það. Þá kveðst stefnandi hafa sent greiðsluáskorun á fyrirsvarsmann stefnda að nýju með tölvupósti þann 14. apríl 2016 þar sem hann hafi einnig bent á að ekki hefði verið krafist þóknunar af hans hálfu fyrir störf unnin árið 2016 þrátt fyrir að stefnandi hefði unnið í þágu stefnda fram á það ár. Stefnandi kveðst enn hafa ítrekað greiðslukröfu sína við stefnda með tölvupósti hinn 24. apríl s.á. Hinn 30. apríl 2016 hafi fyrirsvarsmaður stefnda sent honum tölvupóst með drögum að reikningi sem félagið SCO ehf. í hans eigu hefði gefið út til stefnda. Reikningurinn væri tilkominn vegna raflagnaefnisins sem stefnanda hefði verið boðið að kaupa í gegnum stefnda árið áður og hafi það verið með fullri vitund fyrirsvarsmanns stefnda. Þegar hér var komið sögu hafi hann hins vegar ekki kannast við reikninginn og sakað stefnanda um þjófnað.

Þá segir í stefnu að stefnandi hafi fengið sendan reikning frá stefnda að fjárhæð 1.232.251 króna þann 15. júlí 2016. Reikningurinn hafi ekki verið skýrður og sé tilhæfulaus. Meðal annars hafi verið krafist greiðslu fyrir selda þjónustu að fjárhæð 720.000 krónur, en stefnandi hafi ekki keypt neina þjónustu af stefnda. Stefnandi kveðst hafa hringt í D-kk-þf E-kk-þf sem tilgreindur var sölumaður á reikningnum og óskað eftir skýringum. D-kk-nf hafi greint stefnanda frá því að hann hefði gefið reikninginn út að fyrirmælum fyrirsvarsmanns stefnda og væri það liður í því að ná samkomulagi við stefnanda. Niðurstaða símtalsins hafi verið sú að D-kk-nf E-kk-nf myndi ræða við fyrirsvarsmann stefnda um lausn á málinu hið fyrsta. Ekkert hafi þó gerst að sögn stefnanda og hafi lögmaður hans því sent stefnda innheimtuviðvörun þann 22. nóvember 2016 þar sem skorað var á hann að greiða stefnufjárhæð málsins. Þar sem stefndi hafi ekki greitt kröfuna hafi hann höfðað málið.

Stefndi kveður málavaxtalýsingu stefnanda að miklu leyti ranga. Segir stefndi að stefnandi hafi verið fenginn til að aðstoða fyrirsvarsmann stefnda við reikningshald tveggja félaga, stefnda Biokraft ehf. og Fáfnis Holding ehf. Þá hafi stefnandi ekki fengið prókúru félaganna og í raun ekki verið fenginn til að sjá um bókhald fyrir þau heldur hafi löggiltur endurskoðandi séð um það. Stefnandi hafi á hinn bóginn verið fenginn til að sinna gjaldkerastörfum og greiða þá fáu reikninga sem félögunum bárust, auk þess að senda út nokkra tekjureikninga yfir árið. Í því skyni hafi stefnandi fengið auðkennislykil að netbanka félaganna og lykilorð að reikningum þeirra. Stefndi kveður aðila hafa samið um að stefnandi skyldi fá 1.000.000 króna fyrir eins árs starf en hvorki hafi verið samið um hver skyldi greiða þá fjárhæð, með hvaða hætti né hvenær. Stefnandi hafi þó ílengst í starfi fyrir félögin fyrri hluta árs 2015 þar sem annar aðili fékkst ekki til að sinna starfi hans strax. Þá ber aðilum saman um að stefnandi hafi greitt sér 1.000.000 króna af reikningi stefnda þann 1. mars 2016 samkvæmt fyrirmælum fyrirsvarsmanns stefnda og í samræmi við samkomulag aðila.

Að sögn stefnda hafi orðið ljóst í upphafi árs 2016 eftir að samið hafði verið við D-kk-þf E-kk-þf um að taka við bókhaldi félaganna að stefnandi hefði ekki sinnt starfi sínu sem skyldi. Tekjureikningar hefðu ekki verið sendir út, reikningar ekki bókaðir og ekki verið gengið frá virðisaukaskattsskilum. Þá hafi skipulag og frágangur bókhaldsins verið óviðunandi og gengið um gögnin af kæruleysi og vanvirðingu. Enn fremur hafi stefnandi misnotað aðstöðu sína og tekið fjármuni út úr rekstri stefnda, ýmist til eigin nota eða annarra. Auk þess hafi stefnanda aldrei verið boðið að kaupa raflagnaefni í gegnum stefnda til að fá greitt upp í vinnu sína og hafi fyrirsvarsmaður stefnda ekki samþykkt úttektir af reikningum félagsins vegna þess. Stefndi kveður stefnanda hafa greitt reikning sem útgefinn var af SCO ehf. að fjárhæð 189.451 króna þann 10. ágúst 2015 vegna kaupa á raflagnaefni til eigin nota en það hafi verið gert án samþykkis stefnda. Í apríl 2016 hafi fyrirsvarsmaður stefnda óskað eftir því að D-kk-nf E-kk-nf sem þá hafði tekið við bókhaldi stefnda, færi yfir þá bókhaldsvinnu sem stefnandi hefði innt af hendi til að meta hvað teldist sanngjörn þóknun fyrir hana. Að sögn stefnda hefði þetta leitt til þess að endurvinna þurfti allt bókhald ársins 2015 og hafi stefndi þurft að greiða fyrir þá vinnu. Hinn 15. júlí 2016 sendi stefndi síðan reikning á stefnanda að fjárhæð 1.232.000 krónur en hluti þeirrar fjárhæðar eða 720.000 krónur var vegna endurunninnar bókhaldsvinnu fyrir árið 2015, vinnu sem stefnandi krefjist nú greiðslu fyrir. Stefndi vísar þannig á bug fullyrðingum stefnanda um að hann hafi unnið starf sitt af heilindum og þau verk sem um hafi verið samið.

Við aðalmeðferð málsins gáfu aðilaskýrslur stefnandi og fyrirsvarsmaður stefnda, S-kk-nf B-kk-nf E-kk-nf.

Fyrir dóminn kom sem vitni S-kk-nf S-kk-nf, sem starfaði sem nokkurs konar framkvæmdastjóri stefnda á umræddu tímabili. Hann staðfesti að stefnanda hefði verið greitt upp í þóknun með raflagnaefni. Þá staðfesti hann að flugeldar hefðu verið keyptir að sínu frumkvæði, en S-kk-nf hefði sjálfur fengið þriðjung skoteldanna. Þá hefði neyðarkall verið keyptur að sínu frumkvæði til að styrkja björgunarsveit.

D-kk-nf E-kk-nf endurskoðandi kom fyrir dóm sem vitni. Hann bar að hann hefði tekið við bókhaldinu af stefnanda í desember 2015. Það hefði verið í ólestri, talsvert hafi þá verið ófært. Hann sagði aðspurður að ekkert sæist um launamiða eða slíkt vegna raflagnaefnis sem afhent var stefnanda. Hann sagði að hann hefði talið að 720.000 krónur hefðu verið kostnaður af hans vinnu við að endurvinna bókhaldið. Hann miðaði þar við tímagjald sitt. Hann hefði gefið út reikning fyrir stefnda á hendur stefnanda fyrir þessari fjárhæð, auk endurgreiðslu kaupverðs flugelda, neyðarkalls og styrks til íþróttafélagsins Gróttu.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Krafa stefnanda byggist á reikningi sem útgefinn hafi verið 29. febrúar 2016 að fjárhæð 2.083.200 krónur vegna fjármálastjórnar fyrir stefnda á tímabilinu apríl 2014 til desember 2015, samkvæmt samningi aðila. Aðilar hafi samið um að stefnandi fengi greidda 1.000.000 króna á ári en stefnandi miði við að ógreitt sé fyrir 21 mánaðar starf sem tekið sé mið af við útgáfu reikningsins. Frá reikningnum dragist sú greiðsla sem stefnandi hafi fengið þann 1. mars 2016 að fjárhæð 1.000.000 króna og nemi vangreiddur höfuðstóll skuldarinnar 1.083.200 krónum, sem sé stefnufjárhæð málsins.

Stefnandi byggir á því að reikningnum hafi ekki verið mótmælt og stefndi hafi því glatað rétti til mótbáru. Hvað sem öðru líði beri stefnda að greiða fyrir vinnuframlag stefnanda samkvæmt meginreglum verktaka-, samninga- og kröfuréttar, en fyrirsvarsmaður stefnda hafi staðfest efni samnings þess er aðilar hafi gert. Þá krefst stefnandi greiðslu dráttarvaxta frá eindaga.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglna samninga- og kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi byggir í fyrsta lagi á því að krafa stefnanda sé stórlega vanreifuð og mótmælir henni sem órökstuddri og ósannaðri. Aðilar hafi aðeins samið um að stefnandi fengi 1.000.000 króna greiddar fyrir ár í starfi en hvorki liggi nokkuð fyrir um að greiða ætti honum 80.000 krónur á mánuði fyrir 21 mánaðar starf né að þjónusta hans væri virðisaukaskattskyld. Stefndi mótmælir þannig útgefnum reikningi stefnanda frá 29. febrúar 2016 á þessum grundvelli. Þá hafnar stefndi því að hann hafi ekki áður mótmælt reikningi stefnanda en stefndi hafi þvert á móti ítrekað mótmælt og hafnað því að greiða hann. Eðli málsins samkvæmt hafi fyrirsvarsmaður stefnda ekki mótmælt reikningnum þegar hann var fyrst sendur í febrúar 2016, enda hafi þá ekki verið kunnugt um hve verulega stefnandi hafi vanrækt starf sitt.

Stefnandi hafi nú þegar fengið greidda 1.000.000 króna líkt og samið hafi verið um í upphafi og sé það óumdeilt í málinu. Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að stefnandi hafi að fullu fengið greitt fyrir störf sín hjá stefnda og að stefnandi hafi ekki skilað því vinnuframlagi sem ætluð krafa hans byggist á. Stefndi mótmælir því sem röngu að stefnandi hafi sinnt einhverjum störfum fyrir hann á árinu 2016, enda hafi hann ekki einu sinni sinnt starfi sínu sem skyldi árið 2015.

Þá byggir stefndi sýknukröfu sína jafnframt á því að verði ekki fallist á að stefnandi hafi nú þegar fengið fullnaðargreiðslu fyrir störf sín þá sé kröfu stefnanda ekki beint að réttum aðila. Aldrei hafi verið samið um hver bæri að greiða stefnanda eða hvenær. Stefndi byggir á því að hann geti ekki verið eini greiðandinn að ætlaðri kröfu stefnda, enda óumdeilt að stefnandi hafi starfað bæði fyrir stefnda og Fáfni Holding ehf. Að mati stefnda beri því að sýkna hann vegna aðildarskorts á grundvelli 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Stefndi vísar því jafnframt á bug að hann hafi boðið stefnanda að kaupa fyrrnefnt raflagnaefni og að stefnandi hafi greitt út af reikningi stefnda fyrir það í heimildarleysi. Þá hafi hann jafnframt greitt annan reikning útgefinn af SCO ehf. án heimildar að fjárhæð 434.000 krónur, að viðbættum virðisaukaskatti, í janúar 2016 og reikninga til styrktar Hjálparsveit skáta og Flugbjörgunarsveitarinnar Hellu. Stefnandi hafi þannig misnotað aðstöðu sína og tekið fjármuni ófrjálsri hendi úr rekstri stefnda, ýmist til eigin nota eða annarra og þannig sýnt af sér ólögmæta og refsiverða háttsemi.

Um varakröfu sína um lækkun á fjárkröfu stefnanda vísar stefndi til sömu málsástæðna og raktar hafa verið um aðalkröfu hans. Að mati stefnda beri að líta til þess að stefnandi hafi þegar fengið 1.000.000 króna greiddar í samræmi við samkomulag aðila. Þá hafi hann fengið starfsaðstöðu til afnota sér að kostnaðarlausu en stefndi hafi aldrei krafist leigu fyrir hana. Þá telur stefndi að taka eigi mið af því að stefnandi hafi vanrækt vinnu sína verulega og hafi stefndi þurft að kosta töluverðu til að láta endurvinna verk sem stefnandi krefjist greiðslu fyrir. Enn fremur verði að líta til þess að stefnandi hafi ítrekað greitt fjármuni út úr rekstri stefnda án heimildar og hafi ekki orðið við kröfu stefnda um endurgreiðslu vegna þeirra, sbr. reikning sendan stefnanda þann 15. júlí 2016.

Loks mótmælir stefndi upphafstíma dráttarvaxta og krefst þess að dráttarvextir verði miðaðir við dómsuppsögu, verði krafa stefnanda tekin til greina. Stefndi vísar til þess að aldrei hafi verið samið um hvenær uppgjör færi fram milli aðila og þá hafi stefndi greitt stefnanda það sem hann taldi sig bera að greiða honum þann 1. mars 2016.

Um lagarök vísar stefndi til almennra reglna kröfu- og samningaréttar um skuldbindingargildi loforða og samningalaga nr. 7/1936. Þá vísar stefndi til 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991.

Niðurstaða

Stefnandi leggur fram reikning, dags. 29. febrúar 2016, að fjárhæð 2.083.200 krónur, með virðisaukaskatti, að frádreginni fyrrgreindri innborgun að fjárhæð 1.000.000 króna þann 1. mars 2016. Fjárhæð reikningsins, sem er 1.680.000 krónur, án virðisaukaskatts, miðar stefnandi við 80.000 króna þóknun á mánuði í samtals 21 mánuð.

Í málinu er ágreiningslaust að aðilar gerðu með sér munnlegan samning í apríl 2014 um að stefnandi tæki að sér bókhaldsstörf í þágu stefnda og félagsins Fáfnis Holding ehf. Þá eru aðilar sammála um að greiða hafi átt 1.000.000 króna fyrir eitt ár. Stefnandi byggir á því að hann hafi unnið samtals í 21 mánuð fyrir stefnda og krefst þóknunar í samræmi við það. Hann reiknar með 80.000 króna greiðslu fyrir hvern mánuð og krefst því lægri fjárhæðar en hann ætti rétt á. Verður hafnað þeirri málsástæðu stefnda að stefnanda hafi verið greitt að fullu með 1.000.000 króna greiðslu 1. mars 2016.

Stefnanda var skylt að greiða virðisaukaskatti af þóknun sinni, sbr. 1. gr. og 2. mgr. 2. gr. laga nr. 50/1988. Var honum rétt að bæta þeirri fjárhæð við reikninginn.

Stefndi hefur ekki mótmælt því að stefnandi hafi starfað þennan tíma við fjármálaumsýslu og bókhald hans. Hann heldur því hins vegar fram að stefnandi hafi ekki sinnt starfi sínu sem skyldi og að vinna hafi þurft bókhald ársins 2015 upp að nýju. Þetta hefur stefndi stutt með vætti endurskoðanda, sem tók við bókhaldi stefnda þegar stefnandi lét af störfum. Hann hefur hins vegar ekki aflað mats dómkvadds matsmanns. Vitnisburður endurskoðandans var ekki nákvæmur og sú fullyrðing hans að hann hafi tekið við bókhaldinu fyrir jólin 2015 er ótrúverðug vegna annarra gagna, sem benda eindregið til þess að þetta hafi verið í apríl 2016. Hefur stefndi ekki sannað að stefnandi hafi vanrækt skyldur sínar í þeim mæli að hann geti krafið hann um endurgreiðslu kostnaðar af vinnu endurskoðandans. Er þessi liður reiknings sem stefndi gerði stefnanda að engu hafandi.

Stefndi greiddi stefnanda eins og áður segir 1.000.000 króna upp í kröfu hans þann 1. mars 2016. Hefur hann með því staðfest að honum, en ekki neinum öðrum, bæri að greiða fyrir vinnu stefnanda í hans þágu. Ósannað er að stefnandi krefjist í þessu máli þóknunar fyrir vinnu í þágu annarra. Verður að hafna vörn stefnda sem byggist á aðildarskorti.

Í málinu liggja einnig fyrir tölvupóstsamskipti stefnanda og S-kk-ef frá 5. apríl 2016 sem rakin eru að framan. Þau samskipti áttu sér stað u.þ.b. fimm vikum eftir að stefndi greiddi stefnanda 1.000.000 króna. Í þeim skeytum lýsir fyrirsvarsmaður stefnda vilja til að gera upp við stefnanda, sbr. það sem þar kemur fram um að stefndi vilji „endilega klára að gera þetta upp í alvöru“ og að hann muni „klára uppgreiðslu“. Enn fremur lýsir stefndi því yfir að hann muni ganga frá greiðslu til stefnanda. Í ljósi þessara gagna þykir sannað að stefndi hafi lofað að greiða stefnanda eftirstöðvar þess reiknings er stefnandi gaf út til stefnda 1. mars 2016 og þannig viðurkennt skuldina.

Stefndi byggir sýknukröfu einnig á því að stefnandi hafi tekið fjármuni úr hinu stefnda félagi ófrjálsri hendi.

Fram kom í framburði S-kk-ef S-kk-ef að hann átti frumkvæði að þeim útgjöldum sem stefndi gerði stefnanda reikning fyrir. Hann nefndi að vísu ekki styrk til íþróttafélagsins Gróttu, en ætla verður að stefnandi hafi haft fulla heimild til þeirrar styrkveitingar. Að þessu virtu er með öllu ósannað að stefnandi hafi misfarið með fé stefnda. Verður að hafna þessum andmælum stefnda.

Ekki var samið um að stefnandi ætti að greiða fyrir aðstöðu sem honum var veitt í húsnæði stefnda.

Samkvæmt framansögðu er öllum mótbárum stefnda hafnað og fallist á dómkröfur stefnanda. Verður stefndi dæmdur til að greiða 1.083.200 krónur. Reikning stefnanda bar stefnda að greiða á gjalddaga og verður því að reikna dráttarvexti frá eindaga, 4. mars 2016.

Stefndi verður dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem er ákveðinn 500.000 krónur.

J-kk-nf F-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð

Stefndi, Biokraft ehf., greiði stefnanda, D-kk-þgf S-kk-þgf, 1.083.200 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 4. mars 2016 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 500.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf F-kk-nf