S-99/2016

Mál þetta, sem þingfest var 1. september sl., og dómtekið 17. nóvember sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 26. maí sl., á hendur Ó-kk-þgf H-kk-þgf A-kk-þgf, til heimilis að Höfðabakka 1, Reykjavík,

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, aðfaranótt föstudagsins 11. september 2015, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti austur Suðurlandsveg, við Gljúfurholt í Ölfusi með 101 km hraða á klukkustund þar sem hámarkshraði er 90 kílómetrar á klukkustund.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefnda umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við fyrirtöku málsins þann 17. nóvember sl., í fylgd lögreglu, ásamt S-kk-þgf S-kk-þgf hrl., skipuðum verjanda sínum. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði fjórtán sinnum áður sætt refsingu, þar af sjö sinnum vegna aksturs sviptur ökurétti. Með viðurlagaákvörðun þann 26. júní 2006 gekkst ákærði undir greiðslu sektar, meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Þann 15. desember sama ár var ákærða gerð sekt og hann dæmdur til að sæta skilorðsbundnu fangelsi, meðal annars fyrir að hafa í fjögur skipti ekið sviptur ökurétti. Var þar að hluta um að ræða hegningarauka við framangreinda sektarákvörðun. Þann 31. janúar 2007 var ákærða gerð sekt meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti þann 13. apríl 2006, og var þar um að ræða hegningarauka við framangreinda viðurlagaákvörðun og dóminn frá 15. desember 2006. Þann 26. nóvember 2007, var ákærði meðal annars fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti og honum gerð fangelsisrefsing. Þann 13. mars 2008, var ákærða gerð fangelsisrefsing meðal annars vegna akstur sviptur ökurétti í fjögur skipti. Var þar að hluta um að ræða hegningarauka við dóminn frá 26. nóvember 2007. Þann 18. september 2012 var ákærða gerð 60 daga fangelsisrefsing meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Loks var ákærði þann 12. maí 2015 fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti og dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Að virtum sakaferli ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er þóknun skipaðs verjanda hans og er hæfilega ákveðin 120.000 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Ó-kk-nf H-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 120.000 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef S-kk-ef hrl., að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

R-kvk-nf T-kvk-nf.