S-358/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 30. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 10. október síðastliðinn á hendur J-kk-þgf Z-x-x, kt. 000000-0000, nú til heimilis að Glósölum 7 í Kópavogi, „fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 10. nóvember 2016, á heimili sínu að Kleifakór 7 í Kópavogi, haft í vörslum sínum 1.016,86 g af kannabislaufum, 91,73 g af hassi og 21,54 g af amfetamíni, en efnin fundust við leit lögreglu í húsnæðinu“ og að hafa þannig brotið gegn 4., sbr. 1. mgr. 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á 1.016,86 g af kannabislaufum, 91,73 g af hassi og 21,54 g af amfetamíni samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa, sem verði skilorðsbundin að fullu og að skilorð samkvæmt dómi frá 22. nóvember 2013 haldi sér. Þá gerir skipaður verjandi hans kröfu um hæfilega þóknun sér til handa. Af hálfu ákærða var meðal annars frá því greint, með vísan til framlagðs gagns, að hann hafi sótt vímuefnaráðgjöf og meðferð við vanda vegna slíkra efna hjá SÁÁ og að hann hafi átt gott samstarf við barnavernd vegna umönnunar barna sinna. Þá hafi hegðun hans að öðru leyti verið góð að undanförnu.

Í gögnum málsins eru efnaskýrslur lögreglu um það sem haldlagt var. Fram kemur að við rannsókn og prófun tæknideildar lögreglu 11. nóvember á síðasta ári, hafi það greinst sem fyrrgreind kannabislauf, hass og amfetamín.

Ákærði hefur hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi gengist við þeirri háttsemi sem hann er sakfelldur fyrir. Samkvæmt sakavottorði á hann að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2012, en þar af hefur honum í einu tilviki verið gerð refsing fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, en vegna þess háttar brots samþykkti hann greiðslu 62.000 króna sektar, með sátt hjá lögreglustjóra 28. mars 2014. Fyrir þann tíma var hann með dómi 22. nóvember 2013 dæmdur í tíu mánaða fangelsi, þar af níu mánuði skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir hótanir og líkamsárásir. Dómurinn var birtur ákærða á dómþingi við uppkvaðningu hans og 12. febrúar 2015 lauk hann afplánun óskilorðsbundna hluta refsingar dómsins. Með broti sínu í máli þessu hefur ákærði rofið skilyrði fyrir framangreindri frestun á fullnustu refsingar skilorðsbundna hluta þess dóms. Eftir 2. málslið 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, kemur heimild 1. málsliðar sama lagaákvæðis, að láta skilorðsbundna refsingu haldast og gera refsingu sér í lagi án skilorðs, einkum til greina þegar hið nýja brot hefur ekki verið framið af ásettu ráði eða varðar aðeins sektum. Þegar litið er til þess að hvorugt þessara atriða er fyrir hendi og til brots ákærða nú, þó svo af öðru tagi sé, er ekki efni til að láta skilorð dómsins frá 22. nóvember 2013 halda sér. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga er skilorðsbundni hluti refsingar dómsins frá 22. nóvember 2013 því tekin upp og dæmdur með þeirri refsingu sem ákærða er nú gerð. Eftir framangreindu og samkvæmt 77. gr. sömu laga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í ellefu mánuði, en eins og hér hagar til og með hliðsjón af dómaframkvæmd, þykir mega ákveða að fullnusta þeirrar refsingar verði bundin skilorði eins og í dómsorði greinir.

Ákærði hefur fyrir dómi samþykkt upptökukröfu ákæruvaldsins. Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 skal hann sæta upptöku á kannabislaufum, hassi og amfetamíni sem hald var lagt á, eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 105.400 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði J-kk-nf Z-x-x, sæti fangelsi í ellefu mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði skal sæta upptöku á 1.016,86 g af kannabislaufum, 91,73 g af hassi og 21,54 g af amfetamíni, sem hald var lagt á.

Ákærði greiði 105.400 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns.

H-kk-nf Þ-kk-nf