S-281/2006

Málið er höfðað með ákæru útgefinni 15. febrúar 2006 á hendur:

,,G-kk-þgf K-kk-þgf B-kk-þgf, kennitala 000000-0000,

Suðurhólum 24, Reykjavík,

fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 19. nóvember 2005, fyrir utan skemmtistaðinn Grand Rokk, Smiðjustíg 6, Reykjavík, lagt nokkrum sinnum með brotnu bjórglasi til P-kk-ef O-kk-ef G-kk-ef, kennitala 000000-0000, og skorið hann með því. Afleiðingar árásarinnar urðu þær að P-kk-nf O-kk-nf hlaut skurð á hægra gagnauga og á hægri kinn, skurð á hægri olnboga og djúpan skurð í vinstri olnbogabót og fóru í sundur kraftvöðvi í upphandlegg og bláæð í framhandlegg.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

P-kk-nf O-kk-nf G-kk-nf, kennitala 000000-0000, krefst bóta að fjárhæð kr. 2.657.168 ásamt 4,5% vöxtum frá 19. nóvember 2005 til 8. janúar 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá þeim degi til greiðsludags“.

Undir rekstri málsins breytti ákæruvaldið efnislýsingu ákærunnar á þann veg að í stað orðalagsins ,,lagt nokkrum sinnum með brotnu bjórglasi“ komi orðalagið ,,lagt a.m.k. tvisvar sinnum með brotnu bjórglasi.“

Verjandi ákærða krefst þess aðallega að refsingu ákærða verði frestað að öllu leyti en til vara að refsing verði skilorðsbundin að öllu leyti eða að hluta. Þess er aðallega krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún sæti verulegri lækkun. Málsvarnarlauna vegna vinnu á rannsóknarstigi og undir dómsmeðferð málsins er krafist að mati dómsins.

Málavextir eru í stuttu máli þeir að lögreglan var kölluð að skemmtistaðnum Grand Rokk, Smiðjustíg 16, hér í borg kl. 04.10 aðfaranótt laugardagsins 19. nóvember 2005 vegna sakarefnis sem lýst er í ákærunni. Í skýrslu lögreglunnar er því lýst að vitni á staðnum hafi greint svo frá, að ákærði hafi lagt til P-kk-ef O-kk-ef G-kk-ef með brotnu glasi fyrir utan skemmtistaðinn. Hafi P-kk-nf O-kk-nf hlotið mikla áverka en ákærði hlaupið á brott. Í skýrslunni segir, að vopnið, glerbrotið, hafi ekki fundist á eða við vettvang. P-kk-nf O-kk-nf var fluttur á slysadeild skömmu síðar.

Áverkavottorð fyrir P-kk-þf O-kk-þf S-kk-þf dagsett, 19. nóvember 2005, er svohjóðandi:

,,Að beiðni Rannsóknarlögreglu ríkisins er eftirfarandi frumvottorð skrifað. P-kk-nf O-kk-nf var fluttur á slysadeild Landspítala Háskólasjúkrahús í Fossvogi snemma morguns á bilinu 04.30-5.00 að mér skilst. Hafði þá orðið fyrir fólskulausri árás á skemmtistað í miðborg Reykjavíkur. Gefur sjálfur upp við komu að sögn að hann hafi reynt að ganga á milli tveggja manna sem áttu í ryskingum en verið skorinn með annað tveggja, flöskubroti eða glasi.

Við komu blæddi umtalsvert frá sári í vinstri olnbogabót, ennfremur allstór skurður sem var í tveimur meginhlutum, annars vegnar á gagnauga og hins vegar á hægri kinn og svo minni skurður á hægri olnboga. Sjúklingur var talsvert ölvaður við komu en gat þó vel gert grein fyrir sér.

Tekinn á skurðstofu þar sem undirritaður sá hann rétt áður en hann kom og framkvæmdi í framhaldi af því aðgerð. Í aðgerðinni kom í ljós að hann hafði orðið fyrir skurði með eftirfarandi áverkum.

1) Í vinstri olnbogabót þar sem er djúpur skurður sem gekk í gegnum húð og undirhúð og hafði skorið í tvennt, annað meginhöfuð af kraftvöðvunum í upphandlegg og einnig aðra meginbláæðina í framhandlegginn. Slagæðin sem er þar við hliðina og megintaugin virðast hafa sloppið. Gerð var aðgerð á bláæðinni og hún löguð og vöðvinn saumaður. Settur í gipsspelku þar á eftir en þetta mun væntanlega taka 6-8 vikur í því minnsta að gróa þar til sjúklingur getur orðið þokkalega vinnufær hvað varðar notkun á þessari hendi.

2) Var einnig með sár sem áður er lýst á gagnauga sem gekk í gegnum húð og undir húð, vöðva utan á kúpu og alveg inn að kúpu. Þetta sár virðist eiga beint framhald niður á kinn þar sem skurðurinn gekk í gegnum húð og undir húð inn í gegnum munnvatnskirtil og vöðva sem þar eru. Þessi sár voru saumuð og löguð.

3) Var einnig með sár á hægri olnboga sem gekk þar í gegnum húð og undirhúð og inn í vöðva sem voru saumuð sömuleiðis í viðkomandi lögun.

Að ofangreindur er ljóst að P-kk-nf hefur orðið fyrir afar fólskulegri árás sem af áverkum að dæma einkennast af mjög tilviljanakenndum skurðum sem eru þó á þeim stöðum að það bendir til að hann hafi borið hendur yfir höfuð sér í vörn sem er í samræmi við hans eigin frásögn. Mikil mildi verður að teljast að þessi áverki varð ekki alvarlegri enn hann virðist þó vera þar sem skurður, sér í lagi í vinstri olnbogabót sneiðir rétt hjá meginafltaug og slagæð niður í hendina og skurðir á gagnauga komast stuttu frá auga. Mjög líklegt er að hann mun ná sér að fullu, þó verður að geta þess að endanlegt mat á hans áverkum liggur ekki fyrir fyrr en hann hefur komið til sjálfs síns þannig að hægt sé að skoða hann nákvæmlega m.t.t. mögulegan skaða á smærri taugum sem kynnu að hafa orðið fyrir skakkaföllum.“

Í kæruskýrslu P-kk-ef O-kk-ef G-kk-ef á hendur ákærða, dags. 20. nóvember sl. kvaðst hann hafa verið á leið frá skemmtistaðnum Grand Rokk á þessum tíma er hann sá hvar slagsmál brutust út á milli ákærða og E-kk-ef S-kk-ef E-kk-ef. Kvaðst P-kk-nf O-kk-nf hafa gengið á milli þeirra í því skyni að stöðva átökin. Lýsti P-kk-nf því að þetta hafi endað með því að hann ýtti ákærða sem féll aftur fyrir sig og á bakið. Ákærði hafi strax sprottið á fætur og kvaðst P-kk-nf þá hafa fundið fyrir því að hann var skorinn í andliti. Hann hafi borið fyrir sig höndina til að verjast frekari árás en hann hafi séð ákærða halda á brotnu bjórglasi. Þá hafi opnast stór skurður í olnbogabót vinstri handar og mikið blætt þar úr. Kvaðst P-kk-nf þessu næst hafa fellt ákærða í götuna uns aðrir komu til aðstoðar. Þá lýsti P-kk-nf aðstoð sem hann hlaut á vettvangi en hann kveðst síðan hafa verið fluttur á slysadeild.

Ákærði mætti til skýrslutöku hjá lögreglunni síðdegis 19. nóvember sl. Lýsti hann þá samskiptum sínum og E-kk-ef S-kk-ef E-kk-ef fyrir utan Grand Rokk þessa nótt en þeir hafi átt í útistöðum. Hafi þeim lokið er P-kk-nf O-kk-nf kom að. Kvaðst ákærði hafa verið mjög hræddur við P-kk-þf O-kk-þf, enda sé hann mun hærri og þyngri en ákærði. Þessu næst hafi P-kk-nf O-kk-nf ráðist á sig og hent í götuna svo hann féll aftur fyrir sig og með hnakkann í gangstéttina. Kvaðst ákærði þessu næst hafa séð hvar P-kk-nf O-kk-nf kom gangandi í áttina að honum þar sem hann lá í götunni og hafi P-kk-nf O-kk-nf gert sig líklegan til að halda árásinni áfram. Kvaðst ákærði þá hafa gripið brotið glas sem lá á götunni við hlið hans, staðið snöggt á fætur og ætlað að beita glasinu gegn P-kk-þgf O-kk-þgf. Kvaðst ákærði hafa talið að hann hafi fært glasið í vinstri hönd sína og sveiflað því í áttina að P-kk-þgf O-kk-þgf sem hafi staðið ógnandi fyrir framan ákærða. Kvaðst ákærði ekki hafa fundið er glasið fór í P-kk-þf O-kk-þf en strax hafa séð að mikið blæddi úr honum. Kvað ákærði sér hafa brugðið við þetta og hlaupið á brott.

Nú verður rakinn framburður ákærða og vitnisburður fyrir dómi.

Ákærði viðurkenndi að hafa veitt P-kk-þgf O-kk-þgf áverkana sem í ákæru greinir en hann kvaðst hafa slegið til hans með brotnu bjórglasi, einu sinni.

Ákærði kvað málavexti þá, að hann hafi verið staddur inni á Grand Rokk ásamt vinkonu sinni þessa nótt. Þar hitti hann kunningja sína og þá lýsti ákærði ósætti sem kom upp milli hans og E-kk-ef S-kk-ef. Kvaðst ákærði hafa kýlt E-kk-þf einu sinni fyrir utan skemmtistaðinn og hafi samskiptum þeirra lokið þar með. Eftir þetta kvaðst ákærði hafa sest niður á hlaðinn grjótvegg, í því skyni að reima á sig skóinn, en unnusta ákærða hafi einnig verið þarna á þessum tíma. Meðan ákærði sat þarna hafi P-kk-nf O-kk-nf komið ,,brjálaður“ og spurt hvers vegna ákærði hefði ráðist á E-kk-þf og hafi P-kk-nf O-kk-nf farið úr jakkanum. Eftir það hafi þeir P-kk-nf O-kk-nf rifist en síðan hafi P-kk-nf O-kk-nf tekið í ákærða, tuskað hann til og reynt að kýla. Allt hafi þetta verið vegna samskipta ákærða og E-kk-ef sem áður var lýst. Hafi þetta endað með því að ákærði féll í götuna. Þá kvaðst hann hafa séð brotið bjórglas sem hann kvaðst hafa teygt sig í. Þessu næst kvaðst ákærði hafa stokkið á fætur þar sem hann hafi haldið að P-kk-nf O-kk-nf hafi ætlað að ráðast frekar að sér en ákærði kvað sér hafa staðið ógn af P-kk-þgf, bæði vegna þess ,,hversu brjálaður hann var á svipinn“ og vegna stærðar- og þyngdarmunar. Samkvæmt réttarlæknisfræðilegri skoðun á ákærða 19. nóvember sl. var hann 176 cm á hæð og 66 kg. Fram kom í vitnisburði P-kk-ef O-kk-ef að hann væri 206 cm hár og 120 kg. Ákærði kvaðst hafa slegið með brotna bjórglasinu einu sinni að P-kk-þgf O-kk-þgf og kvaðst í fyrstu viss um að það hefði ekki verið oftar, en síðar í skýrslutökunni greindi ákærði svo frá að hugsanlega hafi hann lagt tvisvar sinnum til P-kk-ef O-kk-ef en ekki oftar. Ákærði kvaðst ekki vita hvar lagið kom í P-kk-þf O-kk-þf en skilja mátti ákærða þannig að hann hefði talið P-kk-þf O-kk-þf hafa skorist í andliti og á höndum við að bera fyrir sig hendurnar í varnarskyni. Ákærði kvaðst hafa orðið fyrir miklu sjokki er hann sá hversu P-kk-þgf O-kk-þgf blæddi og hann hafi strax hlaupið í burtu eftir þetta og séð að P-kk-nf O-kk-nf fór aftur inn á veitingastaðinn.

Vitnið P-kk-nf O-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa verið á leiðinni út af Grand Rokk eftir lokun staðarins og verið að ganga í burtu er hann heyrði einhver læti. Er hann leit við hafi hann séð ákærða og E-kk-þf í handalögmálum þannig að þeir hafi haldið hvor í annan en hann kvaðst engin högg eða kýlingar hafa séð milli þeirra. Kvaðst hann hafa ákveðið að ganga á milli sem hann hafi gert og hafi E-kk-nf verið mjög rólegur en ákærði ,,öllu æstari“. Ákærði hafi ætlað aftur í E-kk-þf en P-kk-nf O-kk-nf kvaðst þá hafa haldið honum frá og ýtt í ákærða sem við þetta féll aftur fyrir sig. Ákærði hafi þegar sprottið á fætur og kvaðst P-kk-nf O-kk-nf þá hafa fundið fyrir einhverju í andlitinu og ósjálfrátt hafa borið fyrir sig hendurnar og kvaðst hann hafa skorist við það. Nánar aðspurður um þetta kvaðst hann viss um að ákærði hefði lagt til sín allavega tvisvar sinnum með brotnu glasi. Hann kvaðst viss um að átökum ákærða og E-kk-ef hafi ekki verið lokið er hann gekk á milli þeirra eins og lýst var. Þá mundi hann ekki eftir því að E-kk-nf hafi verið að leita að gleraugum sínum á þessum tíma en sum vitni báru þar um eins og síðar verður rakið. Hann kvaðst hafa ákveðið á sekúndubroti að snúa ákærða niður til að stöðva atburðarásina. Í sama mund hafi tveir menn komið og haldið ákærða niðri. Eftir þetta kvaðst hann hafa áttað sig á að það blæddi úr andliti hans og frá vinstri olnbogabót. P-kk-nf O-kk-nf lýsti því hvernig hann brást við þessu með því að fara aftur inn á skemmtistaðinn þar sem hlúð var að honum uns sjúkrabíll kom og flutti hann á slysadeild. Hann kvaðst hafa verið frá vinnu í 3 mánuði af þessum sökum. Hann hafi ekki náð sér að fullu í vinstri handlegg og lýsti hann því nánar og einnig að hann þyrfti að bera ör í andliti ævilangt.

Vitnið K-kvk-nf Ó-kvk-nf H-kvk-nf, unnusta ákærða, kvað ákærða hafa átt í átökum við E-kk-þf fyrir utan Grand Rokk á þessum tíma. Eftir að þeim lauk hafi ákærði sest niður til að klæða sig í skóinn og hafi hún verið að ræða við hann, en ákærði hafi verið á leið frá skemmtistaðnum er P-kk-nf O-kk-nf kom aftan að vitninu en á móti ákærða. Hafi P-kk-nf O-kk-nf ýtt við ákærða sem við það féll aftur fyrir sig í götuna. Er hann stóð aftur á fætur hafi hún séð ákærða slá einu sinni til P-kk-ef O-kk-ef en hún kvaðst ekki hafa séð ákærða halda á glasinu. Eftir þetta hafi ákærði hlaupið í burtu og vitnið á eftir.

Vitnið E-kk-nf S-kk-nf E-kk-nf lýsti því að ákærði hafi ráðist á sig fyrir utan Grand Rokk á þessum tíma en tilefnið hafi verið það, að vitnið hafði móðgað ákærða fyrr um kvöldið. Í átökunum hafi vitnið misst af sér gleraugun og verið að leita þeirra ásamt H-kk-þgf B-kk-þgf, kunningja sínum, er til átaka kom milli ákærða og P-kk-ef O-kk-ef. Hann kvað P-kk-þf O-kk-þf aldrei hafa í þessari atburðarás skilið þá ákærða að. Hann kvaðst síðar hafa séð P-kk-þf O-kk-þf innan dyra eftir að hann hlaut áverkann en E-kk-nf kvaðst ekki hafa séð hvernig það gerðist þar sem hann hafi verið að leita gleraugnanna á þeim tíma. E-kk-nf kvaðst ekki átta sig vel á tímanum sem leið frá því samskiptum þeirra ákærða lauk uns samskipti ákærða og P-kk-ef O-kk-ef hófust en það gæti hafa verið 1-2 mínútur, ekki miklu meira.

Vitnið Ó-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf kvað E-kk-þf vin sinn hafa verið með einhverja ,,stæla“ við ákærða. Leiddi þetta til þess að til átaka kom á milli þeirra fyrir utan Grand Rokk. Ó-kk-nf kvað P-kk-þf O-kk-þf hafa komið að, farið úr jakkanum og ætlað að stöðva ákærða. Ó-kk-nf kvaðst ekki hafa séð hvernig ákærði féll í jörðina en hann kvaðst hafa séð hann þar liggjandi. Ó-kk-nf kvað samskiptum ákærða og E-kk-ef hafa verið lokið er P-kk-nf O-kk-nf kom inn í atburðarásina en þá hafi E-kk-nf verið að leita gleraugna sinna sem fallið höfðu í götuna og kveðst Ó-kk-nf hafa aðstoðað E-kk-þf við þá leit. Síðan kvaðst hann hafa séð ákærða slá til P-kk-ef sem við það varð blóðugur. Kvað hann sig minna að ákærði hafi slegið tvisvar sinnum til P-kk-ef. Ítrekað aðspurður kveðst hann ekki öruggur um það hvort höggin hafi verið tvö eða hvort P-kk-nf hafi hlotið áverkana í sama högginu við að bera fyrir sig hendurnar. Ákærði hafi horfið af vettvangi eftir þetta.

Vitnið H-kk-nf B-kk-nf kvaðst hafa verið fyrir utan Grand Rokk ásamt Ó-kk-þgf, E-kk-þgf og vinkonu hans. E-kk-nf hafi verið með leiðindi og reynt að egna ákærða upp sem greinilega hafi tekist að sögn H-kk-ef sem lýsti ósætti ákærða og E-kk-ef inni á Grand Rokk. Eftir að út var komið kvaðst H-kk-nf hafa vikið frá stutta stund og er hann kom aftur hafi verið í gangi átök milli ákærða og E-kk-ef. H-kk-nf kvaðst hafa reynt að stöðva áflogin og rætt við E-kk-þf, sem hafi verið búinn að haga sér eins og fífl allt kvöldið eins og vitnið lýsti. Kvaðst H-kk-nf telja sig hafa aðstoðað E-kk-þf við að leita að gleraugum sínum, en hann hafi misst þau í átökunum við ákærða. Þá lýsti H-kk-nf því að er hann fylgdist með Ó-kk-þgf hafi hann séð P-kk-þf O-kk-þf slá ákærða, sem féll í götuna en hann kvað átökunum milli ákærða og E-kk-ef hafa verið lokið er hér var komið sögu. Er ákærði stóð á fætur var hann með brotið glas í hendi og sló til P-kk-ef en H-kk-nf vissi ekki hvort ákærði sló oftar en einu sinni. Hann hafi ekki veitt því athygli. Eftir þetta hafi P-kk-þgf O-kk-þgf blætt og lýsti H-kk-nf því. Ákærði hafi farið í burtu eftir þetta en P-kk-þgf O-kk-þgf verið veitt aðstoð. H-kk-nf kvaðst ekki neita áfengis og hann muni atburði vel.

Vitnið M-kvk-nf G-kvk-nf lýsti því að ákærði hefði lent í rifrildi við E-kk-þf fyrir utan Grand Rokk á þessum tíma. Kvaðst hún hafa verið að róa ákærða eftir átökin. Helst má skilja vitnisburð M-kvk-ef sem svo, að hún hafi talið að samskiptum ákærða og E-kk-ef hafi verið lokið er deilur ákærða og P-kk-ef O-kk-ef hófust en hún gat ekki borið um upphaf samskipta ákærða og P-kk-ef O-kk-ef.

Vitnið J-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf leigubílstjóri lýsti því er maður, sem af samhenginu að ráða var ákærði, kom í leigubílinn hjá vitninu þar sem hann var staddur við Hverfisbarinn á þessum tíma. Stúlka hafi verið með manninum í för. Hafi maðurinn greint stúlkunni frá því að hann hefði verið í átökum er komið hefði að miklu stærri maður. Hefði hann orðið hræddur og þess vegna gert það sem hann gerði.

Vitnið R-kk-nf J-kk-nf rannsóknarlögreglumaður staðfesti og skýrði tæknirannsókn sem hann vann, einkum á blóðugum fatnaði ákærða og P-kk-ef O-kk-ef G-kk-ef.

Vitnið S-kk-nf E-kk-nf M-kk-nf skurðlæknir staðfesti og skýrði læknisvottorð P-kk-ef O-kk-ef sem áður var rakið. Hann lýsti áverkum sem P-kk-nf O-kk-nf hlaut og því að litlu hafi munað að ekki hlytust af alvarlegri áverkar. Hann kvað ör í andliti P-kk-ef O-kk-ef hægt að laga að einhverju leyti en alltaf verði ör eftir. S-kk-nf kvaðst hafa fengið upplýsingar um það að P-kk-nf O-kk-nf hefði hlotið áverkana af gleri eða þvíumlíku. Hann kvaðst ekki geta sagt til um það hvort strokurnar (höggin) sem ollu áverkunum, sem hafi verið tilviljanakenndir, voru ein eða tvær þótt trúlegra væri að atlögurnar hefðu verið fleiri en ein. Áverkarnir hafi komið sér fyrir sjónir eins og P-kk-nf O-kk-nf hafi reynt að verja sig með því að bera fyrir sig hendurnar.

Niðurstaða.

Með framburði ákærða og vitnisburði sem rakinn hefur verið er sannað að ákærði átti í útistöðum við E-kk-þf S-kk-þf E-kk-þf, bæði inni á Grand Rokk og fyrir utan staðinn eftir lokun. Sannað er með framburði ákærða og vitnisburði E-kk-ef S-kk-ef, K-kvk-ef Ó-kvk-ef, Ó-kk-ef S-kk-ef og H-kk-ef B-kk-ef að átökum ákærða og E-kk-ef S-kk-ef var lokið er P-kk-nf O-kk-nf kom að máli við ákærða en ekkert bendir til annarra samskipta þeirra fyrr þessa nótt. P-kk-nf O-kk-nf kvaðst hafa ætlað að ganga á milli ákærða og E-kk-ef S-kk-ef. P-kk-nf O-kk-nf lýsti því að hann hefði hvorki séð högg né kýlingar á milli ákærða og E-kk-ef. Kvaðst P-kk-nf O-kk-nf þrátt fyrir þetta hafa talið sig þurfa að ganga á milli þeirra og vísaði hann til þess að hann hefði starfað sem dyravörður í rúmt ár og væri vanur að ganga á milli manna sem deildu. Leiddu þessi afskipti P-kk-ef O-kk-ef til þess að ákærði féll aftur fyrir sig á hnakkann í götuna eins og bæði ákærði og P-kk-nf O-kk-nf báru. Þetta styðst jafnframt við annan vitnisburð eins og rakið hefur verið. Þá styðst þetta enn fremur við réttarlæknisfræðilega skoðun á ákærða sem gerð var 19. október sl., en þar segir m.a. að skoðun hafi leitt í ljós kúlu aftan við hægra eyra, ca 1 cm í þvermál, lítinn eymslablett aftarlega á miðjum hnakka hægra megin þar sem var smávægilegur roði, ca 1 cm í þvermál.

Ákærði kvað P-kk-þf O-kk-þf hafa reynt að kýla sig áður en hann féll í götuna. Vitnið K-kvk-nf Ó-kvk-nf sem kvaðst ekki hafa fundið til áfengisáhrifa á þessum tíma, kvað P-kk-þf O-kk-þf hafa ýtt ákærða sem féll eins og rakið hefur verið. Vitnið H-kk-nf B-kk-nf lýsti því að hann hefði séð P-kk-þf O-kk-þf slá ákærða áður en sá síðarnefndi féll í götuna en H-kk-nf er eina vitnið sem ekki var undir áhrifum áfengis á þessum tíma. Að öllu ofanrituðu virtu er það mat dómsins að afskipti P-kk-ef O-kk-ef af ákærða hafi verið tilefnislaus þar sem átökum eða ósætti ákærða og E-kk-ef S-kk-ef var lokið er P-kk-nf O-kk-nf hóf afskipti sín.

Vitnið P-kk-nf O-kk-nf kvaðst viss um að ákærði hefði lagt til sín a.m.k. tvisvar sinnum með brotna bjórglasinu. Ákærði kvað hugsanlegt að hann hafi lagt til P-kk-ef O-kk-ef tvisvar sinnum með glasinu. Þá má vísa til læknisvottorðs sem rakið var og vitnisburðar S-kk-ef E-kk-ef M-kk-ef skurðlæknis um að líklegast sé að lagt hafi verið til P-kk-ef O-kk-ef oftar en einu sinni. Með því sem nú hefur verið rakið er sannað að ákærði hafi lagt tvisvar sinnum til P-kk-ef O-kk-ef með brotna bjórglasinu.

Með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins er sannað að við þetta hlaut P-kk-nf O-kk-nf þá áverka sem í ákæru greinir og er brot ákærða þar rétt fært til Ákærði var sakfelldur fyrir þjófnað, með dómi uppkveðnum 13. desember 2004, en ákvörðun refsingar hans var þá frestað skilorðsbundið í 2 ár. Í því máli var ákærði sakfelldur fyrir innbrot í vörugám ásamt tveimur öðrum mönnum og að hafa stolið bjórkössum að verðmæti rúmlega 31.000 krónur. Með broti sínu nú hefur ákærði rofið skilorð þessa dóms og ber að dæma hann upp og gera ákærða refsingu í einu lagi sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur frá upphafi játað að hafa veitt P-kk-þgf O-kk-þgf áverka eins og rakið hefur verið og er það virt honum til refsilækkunar. Þá er við refsiákvörðun tekið mið af 4. tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga en fram er komið í málinu að gríðarlegur stærðar- og þyngdarmunur er á ákærða og P-kk-þgf O-kk-þgf og kvaðst ákærði hræddur við P-kk-þf O-kk-þf m.a. af þeim sökum en áður er að því vikið að afskipti P-kk-ef O-kk-ef hafi verið tilefnislaus. Þá er við refsiákvörðun tekið mið af ungum aldri ákærða sbr. 4. tl. 1. mgr. 70. gr. laganna. Á móti kemur að árás ákærða var hættuleg og til þess fallin að valda enn meiri skaða en raun varð á. Að öllu ofanrituðu virtu, upphafi átakanna og málavöxtum að öðru leyti, þykir refsing ákærða hæfilega ákvörðuð fangelsi í 8 mánuði. Eins og rakið var er ákærði ungur að árum og hefur ekki afplánað refsivist. Þykir eftir atvikum rétt að fresta fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið í 2 ár frá birtingu dómsins að telja og falli refsingin niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Skaðabótakrafa P-kk-ef O-kk-ef G-kk-ef sundurliðast þannig:

1) Miskabætur 1.500.000 krónur.

2) Bætur fyrir tímabundið tekjutap 800.000 krónur.

3) Þjáningabætur 94.500 krónur.

4) Annað fjártjón 125.000 krónur.

5) Lögmannsaðstoð 137.668 krónur.

Samtals: 2.657.168 krónur.

Öllum kröfuliðum hefur verið andmælt.

Ákærði er bótaskyldur gagnvart P-kk-þgf O-kk-þgf vegna háttsemi sinnar. P-kk-nf O-kk-nf á rétt á miskabótum á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykja miskabætur til P-kk-ef O-kk-ef hæfilega ákvarðaðar 250.000 krónur.

Kröfuliðnum um bætur fyrir tímabundið tekjutap hefur verið andmælt. Þessum lið fylgja engin gögn um tekjur P-kk-ef O-kk-ef og er þessi kröfuliður byggður á mati. Er þessi krafa ódómtæk og ber að vísa henni frá dómi.

Læknisvottorð, sjúkradagpeningavottorð og önnur gögn málsins renna stoðum

undir kröfu P-kk-ef O-kk-ef um þjáningabætur á grundvelli 3. gr. skaðabótalaga. Er ákærði dæmdur til að greiða P-kk-þgf O-kk-þgf þá fjárhæð sem krafist er í þjáningabætur.

Kröfuliðurinn um bætur fyrir annað fjártjón er byggður á mati á áætluðum kostnaði og tjóni. Þessum lið hefur verið andmælt og er hann ódómtækur og ber að vísa honum frá dómi.

Ákærði er samkvæmt þessu dæmdur til að greiða P-kk-þgf O-kk-þgf 344.500 krónur auk vaxta eins og í dómsorði greinir en dráttarvextir reiknast frá 3. apríl 2006 en þá var mánuður liðinn frá birtingu kröfunnar fyrir ákærða.

Ákærði greiði 28.170 krónur vegna sakarkostnaðar á rannsóknarstigi málsins.

Ákærði greiði 99.600 krónur í réttargæsluþóknun til G-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, skipaðs réttargæslumanns P-kk-ef O-kk-ef G-kk-ef.

Ákærði greiði 224.100 krónur í málsvarnarlaun til H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, bæði vegna vinnu verjandans á rannsóknarstigi og undir dómsmeðferð málsins.

Við ákvörðun lögmannsþóknunar hefur í báðum tilvikum verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

H-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf, fulltrúi ríkissaksóknara, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

G-kk-nf S-x-x M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf K-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 8 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið í 2 ár frá birtingu dómsins að telja og falli refsingin niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði P-kk-þgf O-kk-þgf G-kk-þgf kt. 000000-0000 344.500 krónur auk 4,5% vaxta frá 19. nóvember 2005 til 3. apríl 2006 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 28.170 krónur í sakarkostnað sem til féll á rannsóknarstigi.

Ákærði greiði 99.600 krónur í réttargæsluþóknun til G-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, skipaðs réttargæslumanns P-kk-ef O-kk-ef G-kk-ef.

Ákærði greiði 224.100 krónur í málsvarnarlaun til H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

G-kk-nf S-x-x M-kk-nf