S-162/2017

Mál þetta, sem var dómtekið 21. september, höfðaði lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra hér fyrir dómi þann 21. ágúst 2017 með ákæru á hendur I-kvk-þgf R. R-kvk-þgf, kt. 180596-3139, sem er óstaðsett í hús á Akureyri samkvæmt þjóðskrá og K-kvk-þgf G-kvk-þgf D-kvk-þgf, kt. 081196-3389, Steintúni 1, Dalvík,

„fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 1. janúar 2017, á veitinga- og skemmtistaðnum Café Amor að Ráðhústorgi 9 á Akureyri, í sameiningu ráðist að [A], hrint henni, rifið í hár hennar og dregið hana til á hárinu, slegið og kýlt hana ítrekað í andlit og líkama, með þeim afleiðingum að [A] hlaut bólgu og mar við vinstra auga og niður á kinnbein þar sem hún var með eymsli, roða framan á neðanverðum hálsi, mar innanvert á vinstra læri og innanvert á hægra læri og eymsli yfir lífbeini.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdar til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar málsins.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir [A] eftirtaldar kröfur:

1. Að viðurkennd verði bótaábyrgð ákærðu in solidum á öllu tjóni hennar sem hlýst af völdum ofangreinds skaðaverks, sbr. 2. tl. 25. gr. og d lið 80. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991, sbr. c lið 2. mgr. 173. gr. og 2. mgr. 175. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

2. Að ákærðu verði dæmdar til að greiða henni in solidum bætur að fjárhæð kr. 1.517.494-, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001, um vexti og verðtryggingu frá 1. janúar 2017 til 1. mars 2017, en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

3. Að ákærðu verði dæmdar in solidum til að greiða henni lögmannsþóknun að teknu tilliti til virðisaukaskatts, samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins.“

Ákærðu hafa komið fyrir dóm og játað sök. Með játningu hvorrar um sig, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til refsiheimildar. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Hvorug ákærðu hefur gerst sek um refsivert brot áður samkvæmt sakavottorði.

Með tilliti til þess að ákærðu unnu verkið í sameiningu, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, ákveðst refsing hvorrar um sig fangelsi í 45 daga, skilorðsbundið eins og greinir í dómsorði.

Skaðabótakröfu er getið í ákæru. Er greinargerð um kröfuna meðal gagna málsins. Ákærðu mótmæla henni sem of hárri.

Tjónþoli hefur ekki lögvarða hagsmuni af því að fá sérstaklega dóm um viðurkenningarkröfu sína, vegna þess að ekki verður leyst úr kröfu hennar um bætur, án þess að samhliða verði leyst úr því hvort ákærðu hafi bakað sér skaðabótaskyldu. Verður viðurkenningarkröfunni því vísað sjálfkrafa frá dómi.

Ákærðu hafa bakað sér bótaskyldu gagnvart tjónþola.

Krafist er 17.494 króna samtals vegna útlagðs kostnaðar og munatjóns. Þessi liður er studdur gögnum og verður tekinn til greina.

Krafist er miskabóta samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga að fjárhæð 1.500.000 krónur. Er krafan úr hófi fram. Miskabætur ákveðast eftir atvikum 250.000 krónur. Vextir verða dæmdir eins og krafist er. Málskostnaður ákveðst 85.000 krónur. Hefur þá verið litið til reglu 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

Dæma ber hvora ákærðu um sig til að greiða þóknun og ferðakostnað skipaðs verjanda síns, sem ákveðst eins og greinir í dómsorði, virðisaukaskattur meðtalinn.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða I-kvk-nf R. R-kvk-nf sæti fangelsi í 45 daga, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða K-kvk-nf G-kvk-nf D-kvk-nf sæti fangelsi í 45 daga, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Vísað er sjálfkrafa frá dómi kröfu A um að viðurkennt verði að ákærðu beri ábyrgð á tjóni hennar vegna verknaðar þeirra.

Ákærðu greiði í sameiningu A 250.000 krónur, með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. janúar 2017 til 1. mars sama ár, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 85.000 krónur í málskostnað.

Ákærða I-kvk-nf greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-kk-ef R-kk-ef hdl. 210.800 krónur og ferðakostnað hans, 57.108 krónur.

Ákærða K-kvk-nf G-kvk-nf greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef V. T-kk-ef hdl., 210.800 krónur og ferðakostnað hans, 57.108 krónur.