S-324/2015

Mál þetta, sem var dómtekið þann 11. desember 2015, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 24. ágúst 2015, á hendur S-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Grænagarði 2, 230 Reykjanesbæ, „fyrir eftirtalin brot, framin aðfaranótt laugardagsins 7. september 2013:

A.

Líkamsárás, með því að hafa, utan við Hafnargötu 39, 230 Reykjanesbæ, ráðist á A, kt. 000000-0000, og kýlt hann nokkrum sinnum með krepptum hnefa í andlit, með þeim afleiðingum að A hlaut heilahristing, rispu við hægri augabrún, roða í kringum hægra auga og út á gagnauga auk áverka á hægra auga, ljósfælingu og móðusýn“

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

Í málinu liggur fyrir þjáningar- og miskabótakrafa A, kt. 000000-0000, sem S-kk-nf C-kk-nf hdl. gerði grein fyrir við aðalmeðferð málsins. Þar er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða brotaþola, 1.619.970 krónur í þjáningar- og miskabætur auk vaxta af kr. 52.220,- samkvæmt 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, en af 1.567.770, krónum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. september 2103 til 12. október 2013 en dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði neitaði sök og hafnaði bótakröfu.

B.

„Fíkniefnalagabrot, með því að hafa haft í vörslum sínum 0,66 g af tóbaksblönduðum kannabisefnum, sem ákærði framvísaði við lögreglu á lögreglustöðinni við Hringbraut 130, Reykjanesbæ, í kjölfar afskipta lögreglu, sbr. ákærulið I/A.“

Telst háttsemi þessi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Vegna B-liðar ákæru er þess krafist að gerð verði upptæk framangreind 0,66 g af kannabisefnum samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 10/1997 og lög nr. 68/2001, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerð nr. 233/2001.

Ákærði játaði sök í þessum lið ákæru og féllst á upptökukröfu.

Með heimild í 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var ákæra lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefin 5. október 2015, sameinuð þessu máli, en með henni var ákærða gefið að sök eignaspjöll, með því hafa, „laugardaginn 5. apríl 2014, í verslunarmiðstöðinni Smáralind, Hagasmára 1, Kópavogi, sparkað og lamið í rafdrifna rennihurð við útgang á norðausturhlið verslunarmiðstöðvarinnar, með þeim afleiðingum að hún skekktist og losnaði úr festingum. Áætlað tjón af háttsemi ákærða nam kr. 107.657.“

Telst þessi háttsemi varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu liggur fyrir skaðabótakrafa B, fyrir hönd tjónþola, Smáralindar ehf. , kt. 000000-0000, um að ákærða verði gert að greiða tjónþola skaðabætur að fjárhæð 107.657 krónur, með vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 5. apríl 2014, en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga, frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Ákærði játaði sök í ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 5. október 2015 og samþykkti greiðslu bóta.

Aðalmeðferð málsins fór fram um A lið í ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 24. ágúst 2015. Ákærði krefst sýknu af þessum ákærulið en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þess er aðallega krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara sýknu en til þrautavara að bótakrafan verði lækkuð verulega. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda.

I

Málsatvik

Ákæruliður A í ákæru útgefin 24. ágúst 2015.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að brotaþoli hafi gefið sig á tal við tvo lögreglumenn aðfararnótt laugardagsins 7. september 2013, og bent á mann sem brotaþoli kvað skömmu áður hafa ráðist á sig og kýlt að tilefnislausu. Tveir kunningjar brotaþola voru vitni að árásinni. Fram kom að lögreglumenn hafi reynt að ræða við ákærða en það hafi reynst árangurslaust vegna ölvunarástands hans. Hafi hann því verið handtekinn og færður á lögreglustöð. Á lögreglustöðinni fundust fíkniefni þau sem um getur í ákærulið B. Tekin var skýrsla af ákærða hjá lögreglu síðar sama dag. Spurður um meinta líkamsárás kvaðst ákærði ekkert muna eftir því sem gerst hafði eftir miðnætti þá nótt og gæti því ekkert tjáð sig um það. Hann hafi hins vegar verið aumur í vinstri úlnlið og bólginn á vinstra eyra.

Í málinu liggja fyrir vitnisburðir ákærða og brotaþola og annarra sem kallaðir voru til skýrslutöku fyrir dómi, þar á meðal skýrsla læknis.

Fyrir liggur áverkavottorð brotaþola, dags. 23. september 2013, undirritað af C læknakandídat, og læknisvottorð brotaþola, dags. 30. september 2013, undirritað af D lækni. Þá liggur fyrir bótakrafa brotaþola, dags. 12. september 2013.

Um málsatvik í B lið ákæru útgefin 24. ágúst 2015 og málsatvik í ákæru útgefinni 5. október 2015, vísast til ákæruskjala.

II

Skýrslur fyrir dómi.

Ákærði, kom fyrir dóminn og neitaði sök í ákærulið A í ákæru útgefin 24. ágúst 2015. Ákærði bar að hafa drukkið allt of mikið fyrr um kvöldið og hafi ástæða þess verið sú að hann var að spila við frændsystkini sín og hafi oftast tapað og þurft að drekka áfengi í hvert sinn sem hann tapaði. Þegar hann hafi farið, hafi hann verið kominn í blackout og muni ekkert eftir atvikum og hafi vaknað upp í fangaklefa án þess að vita fyrir hvað. Ákærði kvaðst aðspurður ekki kannast við brotaþola en hafi sjálfur verið með einhverja áverka, meðal annars á vinstri úlnlið en aðspurður kvaðst hann vera rétthentur. Þá kom fram að ákærða væri nú á sjó og hættur eða a.m.k. búinn að minnka drykkju sína verulega eftir þetta.

Vitnið A brotaþoli í máli þessu, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Fram kom að hann og vinur hans E, hafi verið á heimleið eftir skemmtun að hann taldi á bilinu kl. 02:00 og 03:00. Þegar þeir hafi verið staddir á Hafnargötunni í Keflavík hafi verið kallað og þeir beðnir um að passa sig. Hafi hann ekki vitað fyrr en hann fékk högg í andlitið sem hafi komið aftanfrá. Hafi höggið lent á hægra gagnauga hans eða þar við. Hann vissi ekki hvort höggið hafi verið með krepptan hnefa, enda hafi ákærði verið utan sjónsviðs hans þegar höggið kom. Upplýsti brotaþoli að annar vinur hans, F hafi orðið vitni að þessu og hafi það verið hann sem kallaði til þeirra að þeir skyldu gæta sín. Hafi F staðið stutt frá, kannski í 10 til 15 metra fjarlægð. Aðspurður kvaðst hann ekki vita af hverju ákærði hafi lamið hann, en vinir hans, E og F-x-nf, hafi hjálpað til við að halda ákærða í skefjum eftir þetta og hafi sagt honum frá því hver árásarmaðurinn var. Ekki hafi verið neinn vafi á því hver hafi kýlt hann. Brotaþoli mundi ekki eftir því að hafa átt í neinum orðaskiptum við ákærða. Spurður hvort ákærði hafi slegið hann oftar en einu sinni, var brotaþoli ekki viss en taldi sig einnig hafa fengið högg í háls og á aðra hvora kinnina, hann hafi hins vegar vankast eftir fyrsta höggið, ekki fallið í jörðina, en kropið niður.

Aðspurður um ástand hans sjálfs í umrætt sinn, kvaðst brotaþoli ekki hafa drukkið mikið þetta kvöld. Ekki væri rétt sem fram kæmi í áverkavottorði að hann hafi verið minnislaus vegna áfengisdrykkju. Vitnið E hafi einnig drukkið mjög lítið. Spurður um afleiðingar af árásinni kom fram að hann hafi verið óttasleginn, með ljósfælni og höfuðverki. Taldi hann að sjón hans hefði hrakað við þetta. Hafi hann farið í skoðun á augum, fyrst á heilsugæslu en síðan hjá augnlækni.

Vitnið E, vinur brotaþola, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Fram kom að hann og brotaþoli hafi verið á heimleið um kl. 02:00-02:30. Hafi þeir hitt vitnið F og rætt við hann stutta stund. Eftir það hafi þeir gengið yfir gatnamót á Hafnargötunni, þegar ákærði hafi komið hlaupandi aftanfrá en samt til hliðar við þá og kýlt brotaþola í gagnaugað. Hann hafi ekki séð hvort ákærði hafi verið með krepptan hnefa, en brotaþoli hafi hniprað sig saman eftir höggið. Í sama mund hafi F komið hlaupandi, enda séð atvikið yfir götuna, og hafi hann öskrað á ákærða rétt áður en ákærði kýldi brotaþola. Ákærði hafi síðan reynt að kýla F. Í framhaldinu hafi orðið einhverjar stimpingar, ákærði hafi reynt að kýla og þá með krepptum hnefa. Þeim hafi tekist að þrýsta ákærða afturábak, sem hafi endað með því að ákærði hafi dottið og rekið höfuðið í. Hafi ákærði virst rænulítill á eftir og lögreglan komið fljótlega eftir það og handtekið ákærða og hafi það verið sami maður og kýldi brotaþola. Vitnið kvaðst ekki þekkja neitt til ákærða. Aðspurður kvaðst vitnið ekki muna eftir því að brotaþoli hafi verið kýldur fleiri höggum og mundi ekki hvort brotaþoli hafi verið með gleraugu þegar þetta átti sér stað.

Vitnið F, vinur brotaþola, kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Beðinn um að gera grein fyrir því hvað hafi gerst kvaðst vitnið muna lítið eftir atvikum málsins þar sem langt væri um liðið. Að honum minnti var hann staddur við „Thai“ veitingastaðinn á Hafnargötunni í Keflavík. Hafi hann séð átök ofar á Hafnargötunni en ekki séð upptök átakanna. Hafi hann gengið á milli í þeim átökum og ýtt ákærða frá brotaþola. Hann mundi ekki hvort það hafi verið einhver orðaskipti, en brotaþoli hafi haldið utan um andlit sitt. Aðspurður taldi hann að upphaflega hafi fjarlægðin á milli hans og átakanna verið um það bil 200 metrar. Hann hafi ekki séð nein högg þá en eftir það hafi hann séð högg. Vitnið var ekki viss en taldi að hann hafi frekar séð högg heldur en hnéspark. Hafi það verið ákærði sem kýldi brotaþola hnefahöggi með krepptum hnefa í andlitið. Hafi það högg slegið brotaþola út og brotaþoli kennt sér mein eftir það. Aðspurt var vitnið öruggt um að það hafi verið ákærði sem sló brotaþola. Þá kom fram að hugsanlega hafi hann gefið sig á tal við lögreglu eftir þetta en mundi það ekki. Borin undir hann skýrsla sem hann hafi gefið hjá lögreglu 2. júní 2014, og hann spurður hvort hann myndi muna atvik betur núna en þegar hann gaf þá skýrslu hjá lögreglu, bar vitnið að hafa munað atvik betur þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu og að það væri réttari framburður.

Vitnið G lögreglumaður kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Vitnið mundi ekkert eftir atburðum þessa máls, en hann hafi ritað frumskýrslu málsins og staðfesti efni og undirritun hennar sem rétt.

Vitnið H lögreglumaður gaf símaskýrslu fyrir dómi. Fram kom að atvik máls hafi gerst á Hafnargötunni í Keflavík. Hafi brotaþoli komið og bent á meintan geranda. Hafi verið reynt að ræða við ákærða en vegna ölvunarástands hans hafi það ekki reynst unnt þar sem hann var ölvaður og illviðræðuhæfur. Brotaþoli hafi gefið lögreglu þær upplýsingar á vettvangi að ákærði hafi ráðist á hann að tilefnislausu. Hafi brotaþoli verið í nokkru uppnámi og jafnvel aðeins ölvaður en með sár undir auga. Aðspurt mundi vitnið ekki hvort brotaþoli hafi verið með gleraugu.

Vitnið C læknir gaf símaskýrslu fyrir dóminum og staðfesti áverkavottorð sitt dags. 23. september 2013. Vitnið mundi ekki eftir atvikum en bar að samkvæmt vottorðinu hafi brotaþoli komið aftur á bráðamóttöku tveimur dögum eftir atburðinn og gæti slappleiki og höfuðverkur sem brotaþoli hafi þá kvartað yfir ásamt ljósfælni og móðusýn, samrýmst því að hann hafi fengið heilahristing eftir höfuðhögg. Þeir áverkar sem hafi verið á brotaþola við komu, á hægri augabrún og kringum hægra augað, nær gagnauga, gætu vel samrýmst því að hafa komið við högg. Aðspurt hvort gagnaugað væri hluti af andliti, svaraði vitnið því til að kannski væri íslenskufræðingur betri til að svara þeirri spurningu, en gagnaugað væri hluti af höfðinu, en bein í gagnauga skiptist í nokkur bein og hluti þeirra væri í kringum augað og væri þannig lagað hluti af andlitinu. Vitnið hafi hins vegar ekki rannsakað frekar augu brotaþola og hafði vísað honum til augnsérfræðings.

III

Niðurstöður

Ákæruliður A í ákæru útgefin 24. ágúst 2015. Ákærði neitaði sök. Bar hann hjá lögreglu og fyrir dómi að muna ekkert eftir atburðum málsins vegna ölvunar. Brotaþoli gaf í meginatriðum sömu skýrslu fyrir dómi og hjá lögreglu um að ákærði hafi komið aftan að honum og slegið hann, án nokkurs tilefnis. Hefur hann því verið staðfastur í sinni frásögn. Brotaþoli sagði að enginn vafi væri á því hver hafi slegið hann, hann var þó ekki viss um hversu oft ákærði hafi slegið hann, en tveir vinir hans hafi orðið vitni að atburðum. Vitnin E og F gáfu skýrslu fyrir dómi og höfðu áður gefið skýrslu hjá lögreglu. Vitnið E bar með sama hætti fyrir dómi og hjá lögreglu um að hafa séð þegar ákærði kom aftan að brotaþola og kýldi hann í gagnaugað. Fyrir dómi bar vitnið F að muna lítið eftir atburðum og var framburður hans ekki að öllu leyti með sama hætti fyrir dómi og hjá lögreglu, en vitnið bar að hafa séð þegar ákærði kýldi brotaþola. Bar vitnið að hafa munað betur eftir atburðum þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu en í þeirri skýrslu bar hann að hafa séð þegar ákærði hafi komið aftan að brotaþola og kýlt brotaþola í andlitið. Í skýrslu vitnisins H lögreglumanns kom fram að brotaþoli hafi gefið lögreglu þær upplýsingar á vettvangi að ákærði hafi ráðist á hann að tilefnislausu. Hafi brotaþoli verið í nokkru uppnámi og með sár undir auga.

Brotaþoli leitaði til Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja strax eftir meinta atburði og gaf þá skýringu að strákur hafi komið upp að honum og slegið hægri megin í andlitið. Í vottorði og framburði C læknis fyrir dómi, kom fram að áverkar sem hafi verið á brotaþola við komu, gætu vel samrýmst því að hafa komið við högg.

Samkvæmt 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 metur dómari hvort nægileg sönnun sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, vitnisburður, mats- og skoðunargerðir, skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn.

Brotaþoli var trúverðugur í sínum framburði. Framburður hans fær stoð í framburði vitna, sérstaklega E sem var við hlið brotaþola þegar atburðir gerðust og að nokkru leyti stoð í framburði F. Framburður H lögreglumanns og læknisins C styður einnig framburð brotaþola. Í málinu hefur ekkert komið fram um það, að mögulega hafi einhver annar en ákærði veitt brotaþola þá áverka sem í ákæru greinir.

Að öllu framangreindu virtu, þykir hafið yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem um getur í ákærulið A í ákæru útgefinni 24. ágúst 2015. Hins vegar þykir ekki sannað að ákærði hafi kýlt brotaþola oftar en einu sinni með krepptum hnefa í andlit. Verður ákærði sakfelldur að öðru leyti fyrir þá háttsemi sem í ákæru greinir, sem er réttilega heimfærð undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008, verður það metið sem aukaatriði brots að í ákæru greini að ákærði hafi slegið brotaþola í andlitið en ekki eftir atvikum í gagnaugað eða höfuðið. Er afleiðingum lýst nánar í ákæru þar sem getið er um áverka á augabrún, kringum hægra auga og hægra gagnauga. Verður ekki séð að vörnum ákærða hafi orðið áfátt vegna þessa.

Ákærði játaði sök í ákærulið B í ákæru útgefinni 24. ágúst 2015. Með vísan til þess verður ákærði sakfelldur fyrir fíkniefnilagabrot og er háttsemi hans réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði játaði sök í ákæru útgefinni 5. október 2015. Með vísan til þess verður ákærði sakfelldur fyrir eignaspjöll og er háttsemi hans réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

IV

Refsing-viðurlög

Ákærði er fæddur í [...] 1990. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur honum þrisvar sinnum verð gerð refsing frá árinu 2012. Þau brot sem skipta máli eru: Þann 28. mars 2014, var ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og þann 20. janúar 2015 gekkst ákærði undir sátt um greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Brot ákærða sem framin voru þann 7. september 2013 eru hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga við framangreindar refsingar og brot ákærða frá 5. apríl 2014 er hegningarauki við nefnda sátt. Ákærði játaði hluta sakarefnisins og ber að virða honum það til málsbóta.

Með hliðsjón af framangreindu og 77. gr. sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærða hæfilega metin fangelsi í 30 daga. Þá þykir með vísan til framangreinds og til þess að málið hefur dregist nokkuð án þess að ákærða verði þar um kennt, mega skilorðsbinda refsinguna eins og nánar greinir í dómsorði.

Að kröfu ákæruvaldsins og ákærði samþykkti, verða gerð upptæk til ríkissjóðs þau fíkniefni sem lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins eins og í dómsorði greinir.

V

Einkaréttarkröfur

Af hálfu brotaþolans A, var gerð sú krafa í framlagði skaðabótakröfu að ákærða yrði gert að greiða honum 1.619.970 krónur í bætur. Var krafan sundurliðuð í 52.200 krónur í þjáningarbætur, 1.500.000 krónur í miskabætur og 67.770 krónur í lögmannskostnað. Við munnlega meðferð málsins var miskabótakrafan lækkuð í 800.000 krónur auk þess sem krafist var málskostnaðar samkvæmt framlagðri tímaskýrslu. Ákærða var birt bótakrafan við skýrslutöku hjá lögreglu þann 15. ágúst 2014.

Í málinu liggja ekki fyrir nein gögn um veikindi brotaþola í 30 daga og er þjáningarkröfu því hafnað. Með broti því sem ákærði er sakfelldur fyrir hefur hann bakað sér bótaábyrgð gagnvart brotaþola, sbr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun miskabóta verður horft til þess að brotið var að því er best er upplýst, að tilefnislausu. Ekkert liggur hins vegar fyrir um meintar varanlegar afleiðingar á sjón brotaþola. Með vísan til þess þykir miski brotaþola hæfilega metinn 250.000 krónur og ber að dæma ákærða til þess að greiða brotaþola þá fjárhæð ásamt vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði. Þá verður ákærða gert að greiða A, málskostnað sem hæfilegur þykir 240.000 krónur.

Ákærði féllst á greiðslu skaðabóta sem um getur í ákæru dags. 5. október 2015 og verður honum því gert að greiða Smáralind ehf., 107.657 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

VI

Sakarkostnaður

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærða, í ljósi niðurstöðu dómsins, gert að greiða allan sakarkostnað málsins sem er samkvæmt yfirliti sækjanda, 32.700 krónur vegna læknisaðstoðar brotaþolans A. Þá verður ákærða gert að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir dóminum, S-kk-ef H-kk-ef hrl. eins og í dómsorði getur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, S-kk-nf S-kk-nf skal sæta fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði sæti upptöku á 0,66 g af kannabisefnum sem lögregla lagði hald á.

Ákærði greiði A miskabætur að fjárhæð 250.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. september 2013 til 15. september 2014, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags auk 240.000 króna í málskostnað.

Ákærði greiði Smáralind ehf., skaðabætur að fjárhæð 107.657 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 5. apríl 2014 til 27. desember 2015, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, 360.060 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 327.360 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf