E-2532/2016

Mál þetta var höfðað með stefnu birtri 6 september 2016 og dómtekið 15. febrúar sl. Stefnendur eru [A] og [B]. Stefndi er [C] ehf. Með stefnu birtri 21. apríl 2017 höfðaði stefnandi A og B mál á hendur stefnda en málin voru sameinuð í þinghaldi 6. október 2017 að ósk beggja aðila, sbr. 30. gr. laga nr. 91/1991.

Stefnandi gerir þá kröfu að stefnda verði gert að greiða 11.066.334 kr. með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 9.270.022 kr. frá 30. mars 2015 til 7. nóvember 2017, og vexti skv. 8. gr. sömu laga af 1.796.312 kr. frá 30. mars 2015 til 7. nóvember 2015 en dráttarvexti skv. 1. mgr. 6. gr. laganna af 10.270.022 kr. frá 7. nóvember 2015 til 27. apríl. 2017 og vexti skv. 8. gr. sömu laga af kr. 796.312 til 27. apríl 2017 en dráttarvexti frá þeim degi samkvæmt 1. mgr. 6. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 11.066.334 kr. til greiðsludags.

Stefnandi krefst einnig málskostnaðar.

Stefndi gerir aðallega þá kröfu að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda, en til vara að þær verði lækkaðar. Hann krefst einnig málskostnaðar.

I.

Málsatvik og helstu ágreiningsefni

Stefnandi starfaði á [...], frá 2. apríl 2013. Hún fékk þjálfun sem verslunarstjóri [...] og vann sem slíkur frá ágústmánuði 2013. Í því fólst að stefnandi sá um daglegan rekstur á staðnum og hafði umsjón og eftirlit með fjármunum staðarins og starfsmannamálum. Stefnandi fékk greiddan símreikning allt að 5.000 kr. mánaðarlega fyrir farsímanotkun vegna starfa hennar fyrir stefnda. Þannig gátu samstarfsmenn hennar og aðrir haft samband við hana utan hefðbundins vinnutíma, svo sem varðandi breytingar á vaktaskipulagi, óvæntar fjarvistir, móttöku símtala vegna öryggiskerfis, lagfæringar og önnur tilfallandi verkefni. Stefndi sagði stefnanda upp störfum þann 30. mars 2015 með vísan til óeðlilegra færslna í peningakassakerfi [...]. Stefndi kærði þessa háttsemi stefnanda til lögreglu, og einnig það að stefnandi hefði yfirgefið vinnustaðinn að jafnaði nokkrum klukkustundum áður en vinnudegi lauk og fengið samstarfsmann sinn til að stimpla sig út. Þá var stefnandi kærð fyrir afhendingu á vörum án greiðslu. Stefndi hélt eftir öllum samningsbundnum launa- og orflofsgreiðslum og áskildi sér rétt til endurgreiðslu á tjóni vegna háttsemi stefnanda. Þá tilkynnti stefndi samstarfsfólki stefnanda um uppsögn hennar vegna alvarlegra brota í starfi og brýndi fyrir starfsfólki ákveðnar verklagsreglur um kassakerfið.

Þann 9. apríl 2015 sendi stefnandi, B, bréf til stefnda þar sem vísað var til þess að samkvæmt 1. gr. laga nr. 28/1939 væri óheimilt að greiða starfsfólki laun með skuldajöfnuði. Jafnframt kom fram í bréfinu að stefnandi mótmælti uppsögninni og ástæðum hennar. Endurræsing á afgreiðslukassa skýrðist af ítrekuðum bilunum sem stefnda hefði verið fullkunnugt um. Óhjákvæmilegt hefði verið að stefnandi ynni ýmis störf utan starfsstöðvar, sem henni hefði verið heimilt og afhending á [...] hefði verið í tengslum við ýmis viðvik sem unnin hefðu verið fyrir stefnda. Ákæra á hendur stefnanda var gefin út þann 30. september 2016 vegna afhendingar á vörum án endurgjalds og bakfærslna á söluhreyfingum úr kassakerfi. Þann 23. mars 2017 var kveðinn upp dómur þar sem stefnandi var sýknuð af kröfum ákæruvaldsins og einkaréttarkröfu stefnda vísað frá dómi.

Að beiðni málsaðila var málið E-[...] sameinað þessu máli E-[...] með bókun í þingbók þann 6. október 2017, sbr. 30 gr. laga nr. 91/1991. Ágreiningur þessa máls snýst um ógreidd laun vegna vinnu í marsmánuði og að hluta til í febrúar, laun í uppsagnarfresti, bakvaktir og miskabætur.

II.

Helstu málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir kröfur sínar á því að hún eigi að fá greidd laun í samræmi við ráðningarsamning og gildandi kjarasamning. Hún hafi innt af hendi vinnuframlag í marsmánuði 2015 án þess að fá greiðslu frá stefnda. Þá hafi ráðningarsamningi verið rift með ólögmætum hætti án þess að stefnandi fengi greidd laun í eins mánaðar uppsagnarfresti. Þá gerir stefnandi kröfur um ógreiddar bakvaktargreiðslur og útköll.

Stefnandi mótmælir ásökunum stefnda um fjárdrátt, takamarkaða viðveru og afhendingu á vörum án greiðslu sem röngum og ósönnuðum. Stefnandi vísar til þess að öll sala þar sem greitt hafi verið fyrir [...] hafi verið skráð í kassakerfið. Afgreiðslukassinn hafi átt það ítrekað til að frjósa allt frá því að stefnda hóf störf á árinu 2013. Um þetta hafi stefnda verið fullkunnugt enda hafi kassinn m.a. verið sendur til [...] til viðgerðar eftir kvartanir. Stefnandi hafi fengið leiðbeiningar frá [...] um að endurræsa kassann og því hafi fylgt að eyða hefði þurft pöntun. Stefnandi hafi hvorki fengið áminningu vegna þessara viðbragða né aðrar leiðbeiningar um hvernig best væri að endurræsa afgreiðslukassann.

Stefnandi mótmælir því sem röngu og ósönnuðu að hún hafi ekki unnið á þeim tíma sem hún hafi verið skráð til vinnu. Hún hafi sinnt ýmsum störfum fyrir stefnda utan starfsstöðvar, eins og að fara í banka, útbúa vaktáætlun, taka þátt í símafundum og ræða við starfsmenn utan hefðbundins vinnutíma. Stefnandi hafi hvorki haft upplýsingar um að þetta væri andstætt starfsreglum né fengið áminningu fyrir að sinna starfinu með þessum hætti.

Stefnandi mótmælir því sem röngu og ósönnuðu að hún hafi afhent eiginmanni sínum [...] án endurgjalds. Eiginmaður hennar hafi unnið ýmis minni háttar viðvik fyrir stefnda sem stefnandi hafi fengið samþykkt af yfirmanni sínum að greiða mætti fyrir með [...].

Stefnandi byggir miskabótakröfu sína á því að stefndi hafi haft í frammi svívirðilegar, ómálefnalegar og órökstuddar aðdróttanir í hennar garð og borið þær út til annarra starfsmanna stefnda.

Stefnandi byggir á því að hún hafi innt af hendi bakvaktir í þágu stefnda án þess að fá greitt fyrir það vinnuframlag, auk þess sem hún hafi ekki fengið greiddan lágmarkstímafjölda fyrir útköll. Stefnanda hafi verið úthlutaður bakvaktarsími til þess að hægt væri að ná í hana á öllum tímum sólarhringsins. Laun hennar hafi verið óbreytt allan þann tíma sem hún starfaði hjá stefnda, líka fyrstu mánuðina, þegar hún hafði ekki bakvaktarsíma. Þá hafi laun hennar ekki lækkað þegar hún afhenti öðrum starfsmönnum vaktsímann um helgar. Krafa stefnanda um laun fyrir bakvaktir styðst við gr. 2.9 í gildandi kjarasamningi um greiðslur fyrir bakvaktir þegar ekki er samið um annað í ráðningarsamningi. Enginn skriflegur ráðningasamningur var gerður við stefnda og ekki samið um sérstakar greiðslur fyrir bakvaktir.

Krafa stefnanda tekur mið af þeim launum sem stefnandi hafði hjá stefnda. Föst mánaðarlaun stefnanda voru 359.800 kr. auk 40.000 kr. bónusgreiðslu í hverjum mánuði. Þessar fjárhæðir fyrir mars og aprílmánuð 2015 nemi samtals kr. 291.103 kr. fyrir ógreidd laun 21.02.2015 – 20.03.2015, ógreidd laun fyrir 21.03.2015 -30.03.2015 nemi 83.570 kr., ógreidd laun vegna ólögmætrar riftunar 30.03.2015 nemi 11.819 kr. og ógreidd laun vegna uppsagnarfrests kr. 306.602., Bónus fyrir þetta tímabil 80.000 kr., þá 10,17% orlof 80.113 kr. Uppgjör vegna orlofs á tímabilinu frá 1. maí 2014 til 28. febrúar 2015 nemi kr. 361.416 auk orlofsuppbótar að fjárhæð 39.500 kr. og 38.133 kr. hlutfallslegrar desemberuppbótar. Krafist er dráttarvaxta frá starfslokum vegna þessara greiðslna, en kröfu um vexti skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af miskabótakröfu frá hinni ólögmætu uppsögn, 30. mars 2015 til þess dags er mánuður var liðinn frá því að krafa var gerð um greiðslu miskabóta þann 7. október 2015, en krafist er dráttarvaxta frá þeim degi til greiðsludags.

Krafa um greiðslu fyrir bakvaktir miðast við 33% af tímakaupi dagvinnu, en á almennum frídögum og stórhátíðum er krafist 50% af tímakaupi dagvinnu.

Krafa B tekur mið af kröfu stefnanda A. Krafist er hlutfalla af vangreiddum launum fyrir bakvaktir, útköll og orlof, nánar tiltekið 1% í sjúkrasjóð, 0,25% í orlofssjóð og um 0,30% í starfsmenntasjóð, samtals 123.428 kr.

III.

Helstu málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi byggir á því að stefnandi eigi engar kröfur á hendur stefnda. Stefndi hafi þvert á móti greitt stefnanda laun og launatengd gjöld vegna vinnustunda sem aldrei hafi verið inntar af hendi og nema hærri fjárhæðum en aðalkrafa stefnanda vegna ógreiddra launa og orlofsskuldbindinga. Starf stefnanda hafi verið að sjá um daglegan rekstur [...] og starfsstöð hennar hafi verið þar. Stefnanda hafi verið fullkunnugt um að fjarvistir hennar frá vinnustað hefðu verið óheimilar enda hafi hún hvorki haft heimild né ástæðu til að sinna störfum sínum annars staðar. Á [...] stefnda sé stimpilklukka þar sem starfsmönnum sé skylt að stimpla sig inn við upphaf og lok vinnudags. Í starfsmannahandbók sé sérstaklega tekið fram að starfsmönnum sé óheimilt að breyta skráningum eða láta aðra stimpla sig inn. Stefndi vísar einnig til ákvæðis 2.5 í kjarasamningi Samtaka atvinnulífsins og Starfgreinasambands Íslands sem var í gildi á þessum tíma, en þar komi fram að heimilt sé að greiða kaup á þeim vinnustöðum þar sem stimpilklukka er eftir mældum viðverutíma samkvæmt henni. Þá sé skráningar- og viðveruskylda hluti af óskráðum skuldbindingum sem felist í ráðningarsambandi.

Stefndi byggir á því að stefnandi hafi að jafnaði yfirgefið [...] kl. 13:00 og beðið starfsmann á vakt að stimpla sig út í lok vinnudags á bilinu 15:00–16:00. Stefndi leggur fram myndskeið úr eftirlitsmyndavélum fyrir þá daga sem hægt var að skoða, en þar hafi stefnandi yfirgefið [...] um kl. 13:00 í fimm tilvikum af níu. Jafnframt vísar stefndi til skýrslutöku stefnanda sjálfrar og samstarfsmanna hennar hjá lögreglu og fyrir dómi. Stefnandi hafi staðfesti að hún hafi beðið samstarfsfólk sitt að stimpla sig út þegar hún var ekki á vinnustaðnum og samstarfsmenn hennar hafi staðfest að alltaf eða yfirleitt á virkum dögum hafi hún farið heim í kringum hádegi og hringt á milli 15:00 og 16:00 til að láta stimpla sig út.

Stefndi byggir á því að 2,5 vinnuklukkustundir hafi verið ofskráðir á stefnanda á hverjum degi. Samtals sé um að ræða 938 klst. á tímabilinu frá apríl 2013 til mars 2014 og séu þá einungis dregnar frá tvær klukkustundir á dag, en þó ekki á þeim dögum sem stefnandi hafi mætt í skamma stund um kvöld eða hætt á hádegi. Þá séu dregnar frá tvær klukkustundir í veikindum og veikindum barna, þar sem stefnandi hafi ekki áunnið sér rétt til átta tíma veikindadaga. Samtals nemi þetta kr. 2.037.797 með orlofi.

Stefndi mótmælir útreikningum stefnanda varðandi laun fyrir marsmánuð 2015 sem röngum og ófullnægjandi. Þegar tekið sé tillit til þeirra tveggja vinnustunda sem hún hafi verið fjarverandi og frádráttar vegna vöruúttekta og fyrirframgreiddra launa sé launakrafa stefnanda 219.478 kr. fyrir vinnuframlag, 383.737 kr. í orlof og uppgjör orlofs, 39.500 kr. í orlofsuppbót og 38.133 kr. í desemberuppbót. Samtals sé um að ræða 680.848 kr. án frádráttar, en 324.231 kr. að teknu tilliti til frádráttarliða.

Stefndi hafnar því að félagið hafi á nokkurn hátt staðið að meingerð gegn persónu og æru stefnanda. Háttsemi stefnanda hafi falið í sér alvarlegar vanefndir á ráðningarsambandi þeirra og fullt tilefni hafi verið til að kæra hana til lögreglu, enda hefði verið gefin út ákæra á hendur henni í framhaldinu. Þá er því alfarið hafnað að stefndi hafi borið ásakanir á hendur stefnanda út til annarra starfsmanna eða fjölmiðla.

Stefndi vísar til þess að stefnandi hafi aldrei unnið á bakvöktum fyrir stefnda, enda hafi aldrei verið samið um vinnu á bakvöktum. Þá hafi stefnandi aldrei gert kröfu um greiðslur fyrir bakvaktir á þeim tíma sem hún var við störf hjá stefnda og raunar ekki heldur í kjölfar starfsloka sinna. Þá séu þessar kröfur fallnar niður vegna tómlætis verði fallist á að þær eigi sér stoð. Stefnandi B eigi engar kröfur á hendur stefnda, enda byggi kröfur B á réttindum stefnanda A.

IV.

Niðurstaða:

I.

Stefnanda var sagt upp störfum þann 30. mars 2015. Í uppsagnarbréfinu var sérstaklega tekið fram að stefndi héldi eftir öllum ógreiddum samningsbundnum launa- og orlofsgreiðslum. Við uppsögnina hafði stefnandi því ekki fengið greidd laun fyrir vinnu frá 21. febrúar 2015 til 30. mars 2015.

Í skýrslutöku fyrir dómi kom fram hjá G framkvæmdastjóra stefnda, að tilefni hefði verið til þess að fara betur ofan í rekstur [...]. Vísaði hann sérstaklega til fjölda sölufærslna þar sem sala hefði verið slegin út á 0 krónur svo og að hlutfall peninga af innkomnum greiðslum miðað við greiðslukort hefði verið lægra miðað við aðra [...]. Þá staðfesti hann að illa hefði verið fylgst með viðveru á [...] vegna staðsetningar hans. Í greinargerð stefnda kemur fram að rekstrarniðurstöður staðarins hefðu á starfstíma stefnanda þótt nokkuð lakari en meðaltal [...] stefnda á landsvísu.

Stefnandi sendi daglega uppgjörsskýrslur þar sem stefndi var upplýstur um daglega sölu og vinnustundir á [...] auk þess sem fylgst var með hráefniskostnaði og nýtingu hráefnis. Stefndi, sem rekur stóra [...]keðju, sá ekki ástæðu til þess fyrr en í lok mars 2015 að gera athugasemdir við störf stefnanda og fara yfir viðveru hennar á vinnustaðnum. Stefndi ákveður vinnutilhögun á vinnustaðnum og með hvaða hætti hann hefur eftirlit með henni. Hann verður að bera ábyrgð á því að grípa inn í reksturinn og gera nauðsynlegar breytingar og eftir atvikum beita uppsögnum ef hann telur að um alvarlegar vanefndir sé að ræða.

Starf stefnanda var að einhverju leyti fólgið í störfum utan hefðbundins vinnutíma og utan starfsstöðvar. Þá hafði hún heimaaðgang að tölvukerfi stefnda sem gaf henni möguleika á að senda daglegar uppgjörsskýrslur til stefnda frá heimili sínu. Þó fallast megi á það með stefnda að stefnanda hefði borið að bera það undir vinnuveitanda sinn ef hún hygðist sinna starfi sínu að verulegu leyti utan starfsstöðvar verður ekki fallist á að hann geti skuldajafnað meintum vanefndum stefnanda á ráðningarsamningi 23 mánuði aftur í tímann vegna þessa, sbr. einnig 1. gr. laga nr. 28/1930. Er þá hvort tveggja tekið tillit til þess að stefnandi hafði ákveðna möguleika á að sinna starfinu utan starfsstöðvar og stefndi gat með virkara eftirliti brugðist fyrr við ef hann taldi slíka háttsemi óásættanlega. Þá liggur ekki fyrir að hve miklu leyti stefnandi var fjarverandi frá starfsstöð á þessu tímabili og að hve miklu leyti hún sinnti störfum utan starfsstöðvar á sama tíma. Stefndi hafði því ekki heimild til þess að halda eftir launum stefnanda fyrir þann tíma þegar ráðningarsamningi var rift og verður því að endurgreiða þá fjárhæð sem haldið var eftir með dráttarvöxtum frá þeim tíma sem hún átti að koma til greiðslu við riftunina.

Laun stefnanda voru greidd eftir á fyrir tímabilið frá 21. til og með 20. hvers mánaðar. Þegar stefnanda var sagt upp störfum voru því ógreidd laun fyrir tímabilið frá 21.2.2015 til 30. mars 2015. Stefnandi hefur lagt fram sundurliðaða launakröfu sem felur í sér lækkun frá upphaflegri stefnukröfu. Þessum útreikningum hefur ekki verið mótmælt af hálfu stefnanda, enda verður ekki annað séð en að þeir styðjist við framlögð gögn málsins. Fjárhæðirnar eru eftirfarandi:

II.

Stefndi sagði stefnanda upp störfum þann 30. mars 2015. Í uppsagnarbréfi er vísað til þjófnaðar sem kærður verði til lögreglu. Stefnda var sýknuð af ákæru um að hafa dregið sér fé úr sjóðsvél [...] og afhent eiginmanni sínum vörur án þess að greitt væri fyrir þær, sbr. dóm Héraðsdóms Suðurlands nr. S-[...]/2016. Í dóminum er vísað til þess að að virtum framburði vitna þyki varhugavert að hafna skýringum stefnanda á því hvers vegna umræddum sölufærslum var eytt. Þessi sömu vitni komu flest fyrir dóm í þessu máli og báru á sama veg og í sakamálinu. Með vísan til þess verður því ekki slegið föstu að einungis ein aðferð hafi verið notuð til að auka virkni afgreiðslukassans. Framburður vitnisins S, ráðgjafa á þjónustu- og ráðgjafarsviði [...] ehf., sem er þjónustuaðili afgreiðslukassakerfisins, breytir engu um það, enda verður framburði hans ekki jafnað til matsgerðar óvilhalls dómkvadds matsmanns, sbr. ákvæði IX. kafla laga nr. 91/1991. Þá verður með sama hætti byggt á því með vísan til dóms nr. S-[...]/2016 að stefnandi hafi haft heimild til að afhenda eiginmanni sínum svokallaðan [...] fyrir þau viðvik sem hann innti af hendi og vitni hafa staðfest hér fyrir dómi.

Þó að það sé ósannað að stefnandi hafi dregið sér fé með umræddum færslum brutu þær í bága við starfsreglur stefnda, sbr. t.d. 6. gr. þeirra, og gáfu stefnda fullt tilefni til þess að fara nánar yfir störf hennar. Við skoðun stefnda í kjölfar riftunar samningsins kom í ljós að stefnandi hafði, án heimildar frá stefnda, rækt hluta starfsskyldna sinna utan starfsstöðvar stefnda. Það styðst að nokkru leyti við framburð stefnanda sjálfrar fyrir dómi, ummæli í stefnu og skýrslu stefnanda hjá lögreglu. Við skýrslutöku fyrir dómi staðfesti vitnið K að stefnandi hafði yfirleitt farið af vinnustaðnum um kl. 13:00, sem er í samræmi við vitnisburð hennar hjá lögreglu. Í framburði Á hjá lögreglu kom fram að stefnandi hefði alltaf á virkum dögum farið heim í kringum hádegi. Þá liggja fyrir myndbönd í málinu fyrir níu vinnudaga í marsmánuði, þar sem stefnandi sést yfirgefa vinnustaðinn um kl. 13 í fimm skipti. Starf stefnanda fólst í því að hafa yfirumsjón með daglegum rekstri [...] og hún var æðsti yfirmaður á staðnum eins og kemur fram í stefnu og hún staðfesti sjálf við skýrslutökur fyrir dómi. Starfsstöð hennar var [...] og hún hafði hvorki ástæðu né heimild til þess að sinna störfum sínum annars staðar og bar þá að minnsta kosti að afla sér samþykkis fyrir slíkri vinnutilhögun.

Á vinnustað stefnanda var stimpilklukka sem henni bar að nota og fara eftir þeim reglum sem giltu um vinnuskráningu starfsmanna. Í starfsmannahandbók stefnda er sérstaklega tekið fram að starfsmönnum sé óheimilt að breyta innstimplunum eða stimpla aðra inn eða út. Í skýrslutöku fyrir dómi kom fram hjá stefnanda að hún hefði beðið aðra starfsmenn að stimpla sig út og er það í samræmi við framburð hennar hjá lögreglu. Vitnið K staðfesti fyrir dómi að hún hefði að beiðni stefnanda stimplað stefnanda út um þrjúleytið, en stundum hefði stefnandi komið sjálf og stimplað sig út. Þetta kom einnig fram hjá vitninu við skýrslutöku hjá lögreglu. Í málinu er einnig að finna lögregluskýrslu yfir Á þar sem hún aðspurð segist kannast við að stefnandi hafi hringt í hana og beðið hana að stimpla sig út. Hluti af starfsskyldum stefnanda sem æðsta yfirmanns á vinnustaðnum var að kynna starfsmannahandbókina fyrir nýjum starfsmönnum eins og stefnandi staðfesti í skýrslutöku fyrir dómi, þar á meðal hvaða reglur giltu um útstimplanir á vinnustaðnum.

Samkvæmt reglum vinnuréttar er réttur atvinnurekanda til að víkja starfsmanni tafarlaust úr starfi háður því að viðkomandi starfsmaður hafi brotið gildandi ráðningarsamning í veigamiklum atriðum. Jafnframt er við það miðað að atvinnurekandi verði að áminna eða aðvara starfsmann áður en honum er vikið tafarlaust úr starfi nema þá og því aðeins að brot starfsmanns sé alvarlegt. Fallast verður á það að verslunarstjórar sem hafa umsjón með daglegum rekstri viðkomandi [...] eiga að sinna störfum sínum á starfsstöð. Með því að yfirgefa vinnustaðinn um kl. 13:00 braut stefnandi ítrekað gegn viðveruskyldu sinni, sem verður að telja eina af meginskuldbindingum stefnanda samkvæmt ráðningarsambandi hennar við stefnda. Þá braut stefnandi ítrekað fyrirmæli í starfsmannahandbók stefnda um skráningu á vinnustað með því að óska eftir því að undirmenn hennar stimpluðu hana út. Brot stefnanda var sérstaklega alvarlegt þar sem hún var yfirmaður á staðnum og bar ábyrgð á tímaskráningum starfsmanna á vinnustaðnum. Sem yfirmaður hafði hún það hlutverk að fara yfir umrædd fyrirmæli í starfsmannahandbókinni með þessum sömu starfsmönnum og brýna fyrir þeim að virða þau í störfum sínum. Með vísan til þess sem hér hefur verið rakið verður litið svo á að stefnandi hafi með umræddum ráðstöfunum sínum brotið gróflega af sér í starfi. Telst fyrirvaralaus uppsögn hennar úr starfi því réttmæt. Er fallist á að stefnandi hafi með framferði sínu fyrirgert öllum rétti til launa í uppsagnarfresti og ber því að sýkna stefnda af kröfum stefnanda um laun í uppsagnarfresti.

III.

Eins og áður hefur verið rakið voru færslur stefnanda í afgreiðslukassakerfi stefnda ekki í samræmi við starfsreglur þegar greiðslur bárust með reiðufé. Verður ekki fallist á að kæra til lögreglu, sem er í samræmi við starfsreglur stefnda, hafi við þessar aðstæður verið órökstudd og ómálefnaleg, enda var umrædd háttsemi metin af lögreglu með þeim hætti að gefin var út ákæra vegna hennar.

Hér að framan hefur verið komist að þeirri niðurstöðu að stefnandi hafi brotið gróflega af sér í störfum og uppsögn hennar því stuðst við málefnaleg sjónarmið. Verður ekki fallist á að tölvuskeyti til annarra verslunarstjóra [...] um uppsögn á grundvelli alvarlegs brots í starfi hafi, eins og hér var háttað, falið í sér ómálefnalega og svívirðilega meingerð í garð stefnanda sem eigi að leiða til greiðslu miskabóta af hálfu stefnda. Þá hafa engin gögn verið lögð fram um fjölmiðlaumfjöllun vegna málsins auk þess sem ekkert liggur fyrir um hver hafi verið upphafsmaður að þeirri umfjöllun, en bæði stefnandi og stefndi hafa neitað því að hafa átt frumkvæði að henni. Með vísan til framangreinds verður miskabótakröfu stefnanda hafnað.

IV.

Í málinu er óumdeilt að stefnandi, sem æðsti starfsmaður [...], sinnti ýmsum skyldum utan hefðbundins vinnutíma, svo sem að svara símtölum frá samstarfsmönnum sem gátu ekki mætt til vinnu vegna veikinda, útvega afleysingar, bregðast við því þegar þjófavarnarkerfi fór í gang og fleira. Þessi verkefni lágu fyrir frá upphafi ráðningarsamningsins. Stefnandi fékk greitt samkvæmt fastlaunakerfi og voru laun hennar talsvert umfram lágmarkslaun samkvæmt kjarasamningi, auk þess sem stefnandi fékk mánaðarlega greiddan bónus og símreikning upp að ákveðinni fjárhæð. Stefnandi starfaði hjá stefnda í 23 mánuði og gerði á þeim tíma engar athugasemdir um að hún ætti inni ógreidd laun vegna vinnu á bakvöktum. Engar slíkar kröfur voru gerðar í kjölfar uppsagnar hennar og raunar ekki heldur í upphaflegri stefnu vegna þessa máls, þar sem starfi hennar er lýst með þeim hætti að hún hafi þurft að svara símtölum frá starfsmönnum hvar og hvenær sem var. Það er ekki fyrr en með stefnu á árinu 2017 í máli nr. [...], sem síðar var sameinað þessu máli, sem gerð er krafa um ógreidd laun fyrir vinnu á bakvöktum og greiðslur vegna útkalla. Með vísan til þessa verður að telja að upphaflegur ráðningarsamningur stefnanda og stefnda hafi verið með þeim hætti að innifalin í launum hennar hafi verið þóknun fyrir að sinna ýmsum tilfallandi erindum utan hefðbundins dagvinnutíma, vegna eðlis starfa hennar sem verslunarstjóri og æðsti yfirmaður [...]. Þetta hafi verið sameiginlegur skilningur stefnanda og stefnda frá upphafi ráðningarsambandsins. Þá verður ekki fallist á, að það að stefnandi hafi haft farsíma frá stefnda, leiði til þess að hún teljist hafa verið á bakvakt. Kröfu stefnanda um laun vegna bakvakta er því hafnað.

Þar sem krafa B er afleidd af kröfu stefnanda [...] um greiðslu fyrir vinnu á bakvöktum, leiðir sýkna af þeirri kröfu óhjákvæmilega til sýknu af kröfum stéttarfélagsins.

Með vísan til 3. tl. 130 gr. verður stefndi látinn bera hluta af málskostnaði stefnanda A sem þykir hæfilega ákveðinn kr. 500.000 og hefur þá verið tekið tillit til þess að stefnandi er ekki virðisaukaskattsskyldur aðili. Að öðru leyti fellur málskostnaður niður.

Af hálfu stefnanda flutti málið Þ-kk-nf J-kk-nf lögmaður.

Af hálfu stefnda flutti málið S-kk-nf S. F-kk-nf lögmaður.

H-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi greiði stefnanda A 934.937 krónur auk dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 30. mars 2015 til greiðsludags. Stefndi greiði stefnanda A, 500.000 krónur í málskostnað.

H-kk-nf S-kk-nf (sign.)