S-28/2016

Mál þetta er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 10. mars 2016, á hendur E-kk-þgf V-kk-þgf S-kk-þgf, Áshamri 26a, Vestmannaeyjum

„fyrir eftirfarandi brot gegn almennum hegningarlögum framin í Vestmannaeyjum;

1. Fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 23. september 2014 er lögregla hafði afskipti af ákærða, á lögreglustöðinni við Faxastíg, slegið lögreglumanninn A með krepptum hnefa í vinstri vanga.

M. 032-2014-2889

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 24. júlí 2015, að [...], ráðist að B með skærum og skorið hann á nefi og sköflungi með skærunum ásamt því að hafa reynt ítrekað að stinga B-x-þgf skærunum en B reyndi að verjast árás ákærða með því að halda honum og ná af honum skærunum. Við þetta hlaut B tveggja sm langan skurð á nefi vinstra megin og á sköflungi hægra megin.

M. 319-2015-2608

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Vegna ákæruliðar 2 er þess krafist af hálfu B, að ákærða verði gert að greiða miskabætur að fjárhæð kr. 300.000 ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi sem var 24. júlí 2015 en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Þá er einnig krafist lögmannsþóknunar auk virðisaukaskatts samtals að fjárhæð kr. 99.200.“

Málið var þingfest 14. apríl 2016 og kom þá ákærði fyrir dóminn og lýsti því að hann óskaði ekki eftir að honum yrði skipaður verjandi að svp stöddu. Játaði ákærði sök í ákærulið I en neitaði sök í ákærulið II og hafnaði bótakröfu. Þá sótti þing H-kk-nf B-kk-nf hrl. og var hann skipaður réttargæslumaður brotaþola að hans ósk. Ákærða var skipaður verjandi í þinghaldi 12. maí 2016 og var lögð fram greinargerð ákærða í þinghaldi 9. júní 2016. Var málinu úthlutað neðangreindum dómara eftir það þinghald.

Aðalmeðferð málsins fór fram 9. september 2016 og var málið dómtekið að henni lokinni. Við upphaf aðalmeðferðar var ákærði inntur eftir afstöðu hans til sakargifta og lýsti hann því að afstaða hans væri óbreytt.

Af hálfu ákæruvalds eru þær kröfur gerðar sem að ofan greinir.

Af hálfu bótakrefjanda eru gerðar sömu kröfur og lýst er í ákæru að því frátöldu að fallið er frá kröfu á hendur ákærða um lögmannsþóknun en í stað hennar gerð krafa um að skipuðum réttargæslumanni verði dæmd þóknun skv. tímaskýrslu.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og sýknu af sakargiftum í 2. lið ákæru, en hvað varðar einkaréttarkröfu er krafist frávísunar en til vara sýknu. Þá er krafist málsvarnarlauna til handa skipuðum verjanda ákærða og að þau greiðist úr ríkissjóði ásamt öðrum málskostnaði

Málavextir

Málavöxtum vegna ákæruliðar nr. I verður ekki lýst sérstaklega.

Vegna þess sem lýst er í ákærulið II kemur fram í frumskýrslu lögreglu að kl. 18.36 þann 24. júlí 2015 hafi lögreglu borist tilkynning um að C hefði hringt á 112 og tilkynnt að ákærði og brotaþoli væru í átökum og að ákærði væri með skæri sem hann væri að nota gegn brotaþola. Fór lögregla á staðinn, þ.e. [...] í Vestmannaeyjum, en þar hittu lögreglumenn C utan dyra. Tjáði hún lögreglu að þessir tveir menn væru í íbúð hennar að slást. Heyrðu lögreglumennirnir öskrin í þeim út á götu.

Þegar lögreglumenn komu inn í íbúð C sáu þeir ákærða liggja ofan á brotaþola og var ákærði með brotaþola í taki og hélt hægri hendi utan um hálsinn á brotaþola, sem hélt á skærum í vinstri hendi. Skipaði lögregla þeim að sleppa hvor öðrum og brotaþola að sleppa skærunum. Sleppti þá brotaþoli skærunum og ákærði brotaþola. Stóð ákærði upp og gekk yfir í sína íbúð, en hann mun búa í sama húsi. Ræddi lögregla við brotaþola á vettvangi og kvað hann ákærða hafa ráðist á sig. Hefði ákærði tryllst þar sem brotaþoli hefði sagt að fyrrverandi kona frænda ákærða væri komin með nýjan mann. Þá hefði ákærði farið yfir í sína íbúð og komið til baka og með skæri og ráðist á sig. Er í skýrslunni haft eftir brotaþola að hann hafi náð skærunum af ákærða í átökunum, en hann vissi ekki alveg hvernig. Þá segir að sjáanlegir áverkar hafi verið á nefi brotaþola sem einnig hafi sagst finna fyrir eymslum í handlegg og kvið. Sjáanlegur roði hafi verið á hægri handlegg brotaþola.

Þá er í skýrslunni haft eftir C húsráðanda að hún og brotaþoli hefðu setið í íbúð hennar þegar ákærði hafi komið og sparkað upp hurðinni og komið inn. Hafi hann drukkið með þeim 2 bjóra og brjálast svo skyndilega. Hafi ákærði farið yfir í sína íbúð og komið til baka með skæri og ráðist á brotaþola. Þá hafi C farið út og hringt á 112 og beðið fyrir utan eftir lögreglunni.

Þá segir frá því í frumskýrslu að lögregla hafi rætt við ákærða í hans íbúð. Hafi hann ekki vitað hvað hafi verið í gangi og sagt í sífellu „hvað er í gangi?“. Hafi ákærði verið fluttur á lögreglustöð og verið vistaður í klefa. Blætt hafi úr fingri hjá ákærða en hann hafi ekki viljað leyfa lögreglu að skoða það nánar.

Er því lýst í frumskýrslu að umrætt hús sé parhús með sameiginlegum inngangi og sé íbúð ákærða sunnan megin og íbúð C norðan megin. Blóðblettir hafi verið í íbúð C á víð og dreif um stofugólfið.

Í framburði C hjá lögreglu kom fram að hún og brotaþoli hafi verið á heimili hennar að drekka áfengi. Svo hafi ákærði komið og spurt hvort hann mætti fá bjór. Þau hafi gefið honum 2-3 bjóra. Allt í einu hafi hann brjálast og sagst ætla að drepa einhvern. Hafi brotaþoli þá sagt við ákærða að vera ekki að þessari vitleysu. Þá hafi ákærði ráðist á brotaþola og reynt að kyrkja hann. Svo hafi ákærði farið yfir í sína íbúð og komið til baka með skæri og ætlað að stinga brotaþola með þeim. Hafi hún þá hlaupið út og ekki séð frekar hvað gerst hafi milli þeirra en hún hafi heyrt í þeim öskrin út.

Brotaþoli skýrði frá því við skýrslugjöf hjá lögreglu að hann hafi setið hjá C umrætt sinn og þá hafi ákærði komið og sparkað upp hurðinni og komið inn. Hafi brotaþoli sagt honum að svona gerði maður ekki og svo gefið ákærða einn bjór. Síðan hafi ákærði brjálast og ráðist á brotaþola en hann náð ákærða niður. Þá hafi ákærði farið í sína íbúð og sótt skæri og ætlað að drepa hann með þeim. Kvað brotaþoli að ákærði hafi komið inn með skærin á lofti eins og hann ætlaði að stinga brotaþola. Hafi ákærði ráðist á brotaþola og skorið hann vinstra megin á hálsi og á vinstri hönd. Hafi þeir slegist þar til lögregla hafi komið. Hafi ákærða ekki tekist að stinga brotaþola. Kvaðst brotaþoli hafa verið hræddur um líf sitt.

Ákærði bar um það hjá lögreglu að hafa farið til brotaþola og C. Hann hafi verið undir áhrifum áfengis og drukkið svo einn bjór heima hjá C. Hann hafi verið á öðrum bjór þegar lætin hafi byrjað með einhverju rifrildi. Hafi hann fengið högg á ennið. Kvaðst ekki muna eftir að hafa farið inn til sín og sótt skæri. Brotaþoli hafi verið mjög þungur og ákærði hafi reynt að henda honum í gólfið. Kvaðst muna að brotaþoli hafi kýlt sig en þetta sé annars mjög þokukennt. Kvaðst ekki muna þegar lögregla hafi komið og kannaðist ekki við að hafa sparkað upp hurðinni á heimili C, enda hefði verið opið. Kannaðist ákærði ekki við frásagnir C og brotaþola af atburðum enda hefði þetta ekki verið þannig. Kvaðst ekki muna hver hafi átt upptökin að átökunum og kannaðist ekki við skærin sem lögregla hafði haldlagt á vettvangi og kvaðst ekki eiga þau.

Í rannsóknargögnum er vottorð D læknis, dags. 24. september 2015, þar sem greint er frá því að brotaþoli hafi komið til læknis á heilsugæsluna í Vestmannaeyjum þann 27. júlí 2015 vegna líkamsárásar sem hann hafi orðið fyrir 24. júlí 2015. Hafi E afleysingalæknir tekið á móti honum og í nótu frá þeirri heimsókn komi fram að brotaþoli segist hafa verið heima hjá vinkonu sinni að fá sér í glas og þá hafi ákærði komið og snöggreiðst og gripið skæri og skorið hann í nefið og hægri sköflung, en svo hafi lögregla komið. Er í vottorðinu sagt að í nótu E komi fram að brotaþoli hafi haft 2 cm langan mjög grunnan þverskurð vinstra megin á nefi. Hafi raunar aðeins verið rispa. Engin önnur áverkamerki á nefi eða inni í nefi. Á hægri sköflungi, rétt ofan miðju, hafi verið 2 cm þverskurður aðeins dýpri en á nefinu en einnig með góðri gróandi og búið að loka sér. Engin önnur áverkamerki séu talin í nótunni og ekki hafi brotaþoli leitað aftur á heilsugæsluna og engin þörf hafi verið á meðferð við áverkunum.

Ekki eru efni til að rekja rannsókn málsins frekar.

Forsendur og niðurstaða

Eins og að ofan greinir játaði ákærði skýlaust það brot sem honum er gefið að sök í ákærulið 1.

Hvað varðar ákærulið 2 lýsti ákærði því við aðalmeðferð að hafa komið heim og honum hafi verið boðið yfir til C og þar hafi brotaþoli verið og mjög ölvaður og einhver reiði í honum. Svo hafi ákærði farið yfir í sína íbúð og náð sér í bjór og komið aftur. Þá hafi brotaþoli hreinlega ráðist á ákærða og kvaðst ákærði ekki muna hvers vegna það hafi verið. Hafi þá orðið stimpingar og læti. Þegar lögreglan hafi komið hafi brotaþoli haldið á skærunum og setið ofan á ákærða. C hafi sagt sér eftir á að hana hafi rámað í að brotaþoli hafi haft svört skæri í poka. Þeir hafi veltst um á stofugólfinu hjá C. Ekki kvaðst ákærði muna hvert hafi verið tilefni þess að brotaþoli hafi veist að ákærða.

Ákærði kvað aðspurður ekki rétt að hann hafi ekki sagt lögreglu það að brotaþoli hafi ráðist á sig. Ekki kvaðst ákærði muna orðaskipti sín við brotaþola þetta sinn. Bæði sé langt síðan og hann hafi verið drukkinn. Kvaðst sjálfur ekki hafa verið neitt reiður og það hafi ekki verið þannig að brotaþoli hafi reitt sig til reiði með einhverjum orðum. Til átakanna hafi komið með því að brotaþoli hafi ráðist á ákærða. Kannaðist ekki við að brotaþoli hafi nefnt að fyrrverandi kona ákærða væri komin með nýjan maka, enda hefði það öngvu skipt þar sem mörg ár væru liðin frá því hjónabandi. Kvaðst ekki hafa verið með nein skæri. Kvaðst ekki geta útskýrt neitt framburð brotaþola og C hjá lögreglu, en benti á að í framburði þeirra væri misræmi. Kvaðst útiloka það að hafa ráðist gegn brotaþola með skærum, enda væri hann ekki þannig að ráðast á fólk með vopnum. Aðspurður taldi ákærði líklegt að áverka sem lýst er á brotaþola hafi hann fengið í þessum látum. Sjálfur hafi ákærði borið merki þeirra. Taldi ákærði útilokað að hann hafi veitt brotaþola áverka með skærunum.

Ákærði kvaðst ekki kannast neitt við þau skæri sem lögreglan hafi sýnt honum. Ákærði kvaðst ekki muna vel eftir að lögregla hafi komið á staðinn, þetta sé svolítið þokukennt.

Vitnið A lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og lýsti því að lögreglu hafi borist beiðni um aðstoð að [...] þar sem tveir menn væru að slást. Hafi vitnið farið á vettvang við annan lögreglumann og þar hafi C verið utandyra og sagt ákærða og brotaþola inni að slást. Vitnið hafi farið fyrst inn og séð þá tvo liggjandi í gólfinu og ákærði hafi haldið utan um hálsinn á brotaþola, sem hafi haldið á skærum. Hafi vitnið sagt þeim að sleppa takinu sem þeir hafi gert og brotaþoli sleppt skærunum. Hafi ákærði staðið á fætur og farið inn í sína íbúð. Þá hafi vitnið rætt við brotaþola og farið svo og talað við ákærða í sinni íbúð. Nánar lýsti vitnið því þannig að ákærði hafi legið aftan við brotaþola og haft hann í hálstaki. Þegar lögregla hafi komið á staðinn hafi C sagt þeim að brotaþoli hafi verið með skæri sem hann hafi komið með og verið að ota þeim að brotaþola. Brotaþoli hafi sagst hafa verið með C í hennar íbúð og svo hafi ákærði komið með látum og sparkað upp hurðinni, en allt að einu hafi þau verið þrjú saman við bjórdrykkju. Svo hefði brotaþoli sagt eitthvað sem hafi farið illa í ákærða, sem hafi farið inn í sína íbúð og komið með skærin og ráðist að brotaþola. Samræmi hafi verið í frásögnum brotaþola og C á vettvangi. Þegar vitnið hafi talað við ákærða á vettvangi hafi hann virst ekkert vita hvað hafi verið í gangi og spurt ítrekað hvað væri að gerast. Ákærði hafi ekki verið í sínu besta standi og ekki allsgáður. Brotaþoli og C hafi verið viðræðuhæf, en öll hafi þau verið undir áhrifum. Sjáanlegir áverkar á brotaþola hafi verið smá sár á nefi. Hann hafi aukinheldur kvartað um eymsli í handlegg og kvið. Þá hafi blætt úr fingri ákærða en ekki hafi lögregla fengið að skoða það frekar. Engar lýsingar hafi komið fram um það á vettvangi hjá C og brotaþola hvernig ákærði hafi beitt skærunum. Frá því farið hafi verið með ákærða á lögreglustöð hafi liðið 20-30 mínútur uns brotaþoli og C hafi verið sótt, en aðeins tveir lögreglumenn hafi verið á vakt.

Vitnið F lögreglumaður skýrði frá því gegnum síma við aðalmeðferð að tilkynnt hafi verið um átök í [...] og lögregla hafi farið þangað með forgangi. C hafi verið utandyra og hún hafi vísað þeim á vettvang, en þar hafi verið öskur og læti. Þegar lögreglumennirnir hafi komið inn hafi þeir séð ákærða og brotaþola í átökum á gólfinu. Ákærði hafi legið ofan á brotaþola og hafi verið með hann í einhverju taki. Minnti vitnið að ákærði hafi haft höndina utan um hálsinn á brotaþola. Brotaþoli hafi haldið á skærum. Þeim hafi verið sagt að sleppa tökum og þeir orðið við því. Ákærði hafi farið yfir í sína íbúð og eftir það hafi lögregla rætt við fólk á vettvangi. Á vettvangi hafi komið í ljós að ákærði hafi komið með skærin, en brotþola tekist að ná þeim af honum. Ákærði hafi lagst í sitt rúm og verið í sjokki og seinna hafi komið í ljós að hann hafi verið í sykurfalli. Aðspurður kvaðst vitnið ekki muna til þess að hafa greint áverka á fólki þessu.

Vitnið B, brotaþoli, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hann hafi verið hjá C og þau hafi verið að fá sér í glas. Svo hafi ákærði komið inn og verið með læti og tekið upp skæri og stungið brotaþola með skærunum. Svo hafi C hlaupið út og hringt á lögregluna. Svo hafi lögreglan komið og svo hafi brotaþoli munað ósköp lítið meira hvað hafi gerst eftir það. Aðspurður kvað brotaþoli að ákærði hafi strax ráðist á sig og svo hlaupið yfir til sín, sótt skæri og komið til baka og stungið brotaþola með skærunum. Ekki kvaðst brotaþoli hafa hugmynd um hvers vegna ákærði hafi verið með þessi læti. Þeir hafi ekki verið búnir að tala neitt saman áður en ákærði hafi ráðist á hann. Brotaþoli hafi ekki sagt neitt sem hafi orðið til þess að reita ákærða til reiði. Þetta hafi allt gerst mjög snögglega og ákærði hafi stungið brotaþola þar sem brotaþoli hafi setið á heimili C. Ekki kvaðst brotaþoli muna alveg hvernig ákærði hafi haldið á skærunum en hann hafi ýtt sér og stungið sig. Aðspurður kvaðst brotaþoli ekki muna alveg hvar stungan hafi komið. Brotaþoli hafi ekki fengið teljandi áverka við þetta og t.a.m. hafi ekkert þurft að sauma. Ekki kannaðist brotaþoli við að hafa haft sár á sköflungi. Svo hafi hann verið með sár á nefinu, en hann myndi ekki hvernig þetta hafi gerst. Þetta hafi allt verið svo hratt. Hann hafi ekki strax séð skærin í höndum ákærða. Svo hafi þeir bara legið í gólfinu eftir að brotaþoli hafi dottið úr sófanum. C hafi séð skærin. Brotaþoli kvaðst hafa verið skíthræddur og liðið illa. Það geti alveg eins verið að áverkar sem hann hafi borið séu eftir skærin en ekki var brotaþoli viss um það. Brotaþoli hafi verið alveg í panik og lítið sem ekkert getað varist. Brotaþoli kannaðist ekki við að hafa sjálfur verið eitthvað reiður og kvað það ekki hafa verið. Ekki hafi hann sjálfur ráðist neitt að ákærða. Brotaþoli hafi kvaðst hafa verið hræddur um líf sitt. Brotaþoli gat ekki gert grein fyrir því hvernig skærin hafi komist í hendur hans sjálfs, en hann hafi bara verið að reyna að verja sig. Kvaðst muna ósköp lítið eftir þessu. Aðspurður gat brotaþoli ekki lýst því nánar hvort dyrnar hafi verið opnar eða lokaðar þegar ákærði hafi komið. Mundi ekki hvort ákærði hafi sparkað upp hurðinni eða hvað. Aðspurður mundi brotaþoli ekki hvort ákærði hefði drukkið með honum og C umrætt sinn. Kannaðist aðspurður ekki við að hafa sagt við ákærða að kona frænda hans væri komin með nýjan mann. Þegar ákærði hafi komið inn öðru sinni þá hafi hann verið með skærin og gengið beint að brotaþola sem hafi setið í sófanum og stungið sig. Hafi brotaþoli setið á meðan ákærði hafi stungið. Aðspurður minnti brotaþoli að stungan hafi komið í kviðinn eða eitthvað svoleiðis. Þetta hafi verið ein stunga alls. Ekki gat brotaþoli lýst því hvar í kviðinn brotaþoli hafi lagt til hans skærunum. Það hafi komið gat á buxur brotaþola við þetta og hann hafi fengið áverka. Í beinu framhaldi hafi brotaþoli farið í gólfið en kvaðst ekki muna eftir að átök hafi orðið milli þeirra. Kvaðst muna voðalega lítið þegar lögregla kom á staðinn og ekki muna hvað hann hafi þá verið að gera. Hélt að hann og ákærði hafi þá verið í gólfinu, en gat ekki lýst því nánar. Kvaðst ekki muna hvar skærin hafi verið þegar lögreglan kom. Kvaðst ekki vita hvað hafi orðið um skærin eftir að ákærði hafi stungið sig. Kvaðst ekki muna þetta betur þó að lesið væri upp fyrir hann úr framburði sínum hjá lögreglu. Kvaðst ekki muna eftir að hafa fengið áverka á nefi og sköflung af völdum ákærða þetta sinn. Það hafi blætt en það hafi ekki þurft að sauma. Aðspurður hvar hafi blætt var brotaþoli ekki viss, en það gæti hafa verið á löppunum.

Vitnið E læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og kannaðist við að hafa skoðað brotaþola og kvaðst ráma lauslega í þetta, en það hafi rifjast upp við að skoða sjúkraskýrsluna. Við skoðun á brotaþola hafi hann sagt frá átökum 3 dögum fyrir skoðunina. Hafi hann sagt frá því að hafa verið staddur hjá vinkonu sinni og þar hafi verið drukkið áfengi og svo hafi ákærða verið boðið inn í íbúðina og svo hafi hann snöggreiðst og gripið til skæra og skorið brotaþola í nefið og hægri sköflung. Svo hafi vinkonan hringt á lögreglu sem hafi komið og skakkað leikinn. Áverkar sem vitnið hafi séð á brotaþola hafi verið 2 cm langur mjög grunnur þverskurður í góðri gróandi vinstra megin á nefi og samskonar smáskurður á miðjum sköflungi sem hafi verið farinn að gróa vel. Meðferð hafi engin verið, en vitnið hafi skoðað og skráð áverkana. Ekki hafi verið greindir aðrir áverkar á brotaþola og sérstaklega aðspurður mundi vitnið ekki til þess að áverkar hafi verið á kvið. Áverkarnir hafi verið beinir og snyrtilegir skurðir og passað við beitt áhald eins og skæri eða hníf. Mögulegt sé að áverkar hafi komið umrætt sinn sem hafi ekki verið til staðar við skoðun.

Vitnið C kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því brotaþoli hafi komið til sín með áfengi, en hún hafi átt afmæli daginn eftir. Svo hafi ákærði komið og hann hafi beðið um einn bjór sem hann hafi fengið. Svo hafi ákærði farið heim til sín og sagst ætla að leggja sig. Svo hafi ákærði komið til baka í svörtum skóm með stáltá og rokið í brotaþola sem hafi kallað í hana að hringja á lögregluna sem hún hafi gert og hlaupið út. Meira hafi hún ekki séð. Ákærði hafi bara verið búinn að vera þarna mjög stutt þegar hann hafi farið yfir til sín. Ekki viti hún til þess að ósætti hafi komið upp milli ákærða og brotaþola. Kvaðst ekki muna til þess að ákærði hafi haft eitthvað meðferðis þegar hann kom aftur yfir í íbúð vitnisins. Hann hafi bara verið búinn að skipta um skó. Kvaðst ekki muna eftir því aðspurð að ákærði hafi verið með skæri með sér. Það geti vel verið. Það hafi verið einhverjar ryskingar milli þeirra og lítið borð hafi farið á hliðina og farið blóð á veggina. Brotaþoli hafi fengið blóðnasir við að ákærði hafi kýlt hann eitthvað í nefið. Hún hafi hlaupið út með símann og hringt í 112 þegar brotaþoli hafi kallað á hana að hringja á lögreglu. Hún hafi ekki heyrt neitt illt á milli þeirra fyrr en allt í einu hafi allt farið í hund og kött. Kvaðst ekki muna hvort hún hafi tekið fram í samtali sínu við 112 að annar mannanna væri með skæri. Hún hafi ekki séð brotaþola fá áverka en brotaþoli hafi lýst því fyrir sér eftir á. Ákærði hafi ekki komið inn með neinum látum þegar hann kom í fyrra sinn og þau hafi opnað fyrir honum. Hafi hann drukkið einn bjór og farið svo yfir til sín og sagst ætla að leggja sig og komið svo til baka og ráðist á brotaþola. Kvaðst minnast þess að skæri hafi komið við sögu þegar henni var kynntur framburður hennar hjá lögreglu. Það geti vel verið að þetta hafi verið eins og hún hafi sagt hjá lögreglu. Brotaþoli hafi ekki verið með áverka áður en ákærði hafi komið.

Eins og að framan greinir hefur ákærði játað skýlaust sök skv. ákærulið 1 og er játning hans trúverðug og í samræmi við gögn málsins. Þykir vera hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í þessum ákærulið og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Hvað varðar ákærulið 2 má slá því föstu að til átaka hafi komið umrætt sinn milli ákærða og brotaþola og að skæri hafi komið þar við sögu. Eins og fram hefur komið er framburður ákærða um þetta á þann veg að hann hafi ekkert gert af því sem lýst er í ákærunni, en framburður ákærða er markaður af því að hann kveðst ekki muna atburðinn vel. Ákærða til viðbótar eru þau tvö til frásagnar um atburðinn, brotaþoli og vitnið C. Í framburði C fyrir dómi er ekkert um það að hún hafi séð eða skynjað það af eigin raun að ákærði hafi ráðist að brotaþola með skærum og reynt ítrekað að stinga hann með þeim. Þvert á móti lýsti hún því að hún kannaðist ekki við að ákærði hafi haft neitt meðferðis þegar hann kom aftur yfir í íbúð hennar, en þegar henni var kynntur framburður hennar hjá lögreglu kvaðst hún minnast þess að skæri hafi komið við sögu og að verið geti að þetta hafi gerst eins og hún hafi sagt hjá lögreglu. Hún lýsti því hins vegar að ákærði hafi ráðist að brotaþola. Framburður vitnisins við aðalmeðferð var hvorki heilsteyptur né trúverðugur að mati dómsins. Framburður brotaþola er jafnframt óglöggur og markaður af því að hann kveðst ekki muna þetta vel. Man hann t.d. ekki eftir því að hafa fengið áverka á nefi og sköflungi, en kveður að ákærði hafi lagt til sín í kviðinn með skærunum án þess að geta lýst því nánar. Þá var brotaþoli ekki viss um að áverkar sem hann bar skv. læknisvottorði væru eftir skærin, en þess ber að geta að brotaþoli fór ekki til læknis fyrr en 3 dögum eftir atburðinn.

Að öllu framansögðu virtu þykir ekki vera hafið yfir skynsamlegan vafa að háttsemi ákærða hafi verið eins og lýst er í ákærunni. Hins vegar þykir vera hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi ráðist á brotaþola umrætt sinn þar sem hann sat í sófa í íbúð C þannig að varði við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en ekki þykir vera sannað að ákærði hafi beitt skærum við þá árás og verður verknaður ákærða ekki heimfærður undir 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 af þeim sökum.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar skv. framansögðu. Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða hefur sakaferill hans ekki áhrif á ákvörðun refsingar. Við ákvörðun refsingar ákærða ber að líta til þess að ákærði hefur játað hreinskilnislega að hafa framið brot það er greinir í ákærulið 1 og að af því broti hlaust ekki áverki. Þá verður jafnframt litið til 77. gr. og 2. ml. 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í einkaréttarkröfu brotaþola er vísað til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Ljóst er að mati dómsins að í broti ákærða gegn brotaþola fólst ólögmæt meingerð í skilningi hins tilvitnaða lagaákvæðis og ber ákærða að greiða brotaþola miskabætur vegna þessa og þykja þær hæfilegar kr. 100.000 og skulu bera vexti skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 24. júlí 2015 til 15. janúar 2016 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Samkvæmt 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða sakarkostnað. Samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti er útlagður kostnaður vegna rannsóknar á því sem greinir í ákærulið 2 kr. 25.000 og verður ákærða gert að greiða þann kostnað að tveimur þriðju hlutum. Þá greiði ákærði tvo þriðju hluta þóknunar skipaðs réttargæslumanns brotaþola í ákærulið 2, H-kk-ef B-kk-ef hrl., sem alls er ákveðin kr. 358.050 að meðtöldum virðisaukaskatti, sem og tvo þriðju hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef Ó-kvk-ef hdl., sem alls eru ákveðin kr. 593.340 að meðtöldum virðisaukaskatti.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, E-kk-nf V-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði.

Fresta ber fullnustu refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði B miskabætur kr. 100.000 með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 24. júlí 2015 til 15. janúar 2016 en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað kr. 650.926, þ.m.t. tvo þriðju hluta af þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, H-kk-ef B-kk-ef hrl., sem alls er ákveðin kr. 358.050 og málsvarnarlaunum skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef Ó-kvk-ef hdl., sem alls eru ákveðin kr. 593.340.

S-kk-nf G. G-kk-nf