S-530/2010

Ár 2010, fimmtudaginn 7. október, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 530/2010: Ákæruvaldið (K-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf) gegn Ó-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf (J-kk-nf E-kk-nf hdl.) sem tekið var til dóms hinn 5. október sl. að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 24. ágúst sl. á hendur ákærða, Ó-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Vallarási 2, Reykjavík, „fyrir umferðarlagabrot í Reykjavík, með því að hafa, að morgni laugardagsins 18. apríl 2009, ekið bifreiðinni PY-144 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,40‰), frá Ártúnsbrekku um aðrein að Sæbraut þaðan sem leið lá eftir Sæbraut að Álfheimum þar sem hann stöðvaði aksturinn á bílastæði við Álfheima 2.

Telst þetta varða við 1. sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðalaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Málavextir

Fyrir liggur að klukkan 7:49 laugardagsmorguninn 18. apríl 2009 var tilkynnt um það til lögreglunnar að sést hefði til bíls aka Langholtsveg og inn í Álfheima og væri sprungið á öðru framhjólinu. Lögreglumenn fóru að kanna með þetta og fundu mannlausan bíl á bílastæði við ísbúðina í Álfheimum. Samkvæmt staðfestri frumskýrslu Á-kvk-ef E-kvk-ef Þ-kvk-ef lögreglumanns var þrennt á gangi þar skammt frá í áttina frá bílnum. Voru það ákærði, B-kvk-nf M-kvk-nf S-kk-nf og L-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf. Þau kváðust í fyrstu ekki kannast við bílinn en þegar í ljós kom að ákærði átti hann sagðist hann ekki hafa ekið heldur hefði B-kvk-nf M-kvk-nf gert það. Kannaðist B-kvk-nf M-kvk-nf við þetta fyrir lögreglumönnunum og sagðist vera alls gáð. Þegar hún var látin blása í öndunarmæli og mælirinn sýndi annað neitaði hún að hafa ekið bílnum eftir því sem greinir í skýrslunni. Meðan á þessu stóð komu að tvær stúlkur sem einnig höfðu verið í bílnum. Allt var fólk þetta undir áhrifum áfengis og var það flutt á lögreglustöðina þar sem tekið var úr þeim blóð til alkóhólrannsóknar. Haft var þar eftir ákærða og L-kk-þgf að B-kvk-nf hefði ekið bílnum niður Ártúnsbrekku og að Endurvinnslunni við Sæbraut þar sem reynt hefði verið að skipta um hjól undir bílnum. Þá segir þar að ákærði hafi verið með bíllyklana á sér. Í blóðsýni, sem tekið var úr ákærða kl. 8:56, mældist vera 1,40 ‰ af etanóli.

Í yfirheyrslu hjá lögreglu, sem hófst klukkan að verða 3 þennan sama dag, sagðist B-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf hafa í umrætt sinn ekið bílnum undir áhrifum áfengis og án þess að hafa ökurétt eða þangað til hún ók á umferðareyju svo að sprakk á honum. Sagði hún ákærða þá hafa tekið við að aka bílnum og ekið honum í Álfheima þar sem lögreglan fann þau og bílinn. Sjálf hefði hún setið í framsætinu við hlið ákærða en hitt fólkið aftur í.

Fram er komið í málinu að B-kvk-nf M-kvk-nf hefur gengist undir refsingu fyrir að aka bílnum, undir áhrifum áfengis og réttindalaus, í umrætt sinn.

Ákærði var tekinn til yfirheyrslu um klukkustund síðar og neitaði þá í fyrstu að hafa ekið. Sagði hann B-kvk-þf M-kvk-þf hafa ekið bílnum alla leið í Álfheima. Þegar honum var kynntur framburður B-kvk-ef M-kvk-ef, sem hún hafði gefið þá skömmu áður, sneri hann við blaðinu og viðurkenndi að hafa tekið við stjórn bílsins frá því að hann affelgaðist og að ísbúðinni. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis við aksturinn, enda áður búinn að drekka 5 til 10 bjóra.

Verður nú gerð grein fyrir því sem fram hefur komið í aðalmeðferð málsins.

Ákærði segir B-kvk-þf M-kvk-þf S-kvk-þf hafa ekið bílnum á umferðareyju svo að hann affelgaðist. Hafi hún svo ekið bílnum áfram eftir þetta niður í Álfheima. Aðrir í bílnum en þau tvö hafi verið L-kvk-nf Ó-kvk-nf, L-kk-nf H-kk-nf og S-kvk-nf K-kvk-nf. Sjálfur segist hann hafa verið ölvaður. Hann segist hafa neyðst til þess að játa á sig aksturinn hjá lögreglunni þegar honum hafi verið gert ljóst að hann yrði hafður í fangaklefa þar til hann játaði. Hafi hann álitið sig vera að hjálpa B-kvk-þgf M-kvk-þgf og sjálfum sér með því að játa þetta á sig.

L-kvk-nf Ó-kvk-nf M-kvk-nf, sambýliskona ákærða, hefur komið fyrir dóminn og skýrt frá því að hún hafi verið mjög drukkin þegar þetta gerðist og muni hún ekki vel eftir atvikum og hafa sofið í bílnum. Segir hún B-kvk-þf M-kvk-þf hafa setið undir stýri þegar hún vaknaði í honum í Álfheimum. Hún segir þær S-kvk-þf Ó-kvk-þf hafi gengið frá bílnum en svo séð að lögreglan var komin og þá gengið aftur þangað.

S-kvk-nf K-kvk-nf M-kvk-nf hefur komið fyrir dóminn og sagst hafa verið fremur ölvuð þessa nótt en þó hafi verið farið að renna af henni þegar atvik málsins urðu. Segir hún B-kvk-þf M-kvk-þf hafi verið að aka bílnum fyrr um nóttina eða morguninn og aðspurð segir hún hana hafa ekið allan tímann, einnig eftir að dekkið affelgaðist á Sæbraut. Kveðst hún ekki hafa orðið þess vör að ákærði æki bílnum.

B-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf hefur komið fyrir dóminn og skýrt frá því að hún hafi ekið bílnum þangað til hann rakst á umferðarkantinn og hjólið affelgaðist. Segir hún ákærða þá hafa tekið við að aka og hann ekið það sem eftir var leiðarinnar af Sæbraut í Álfheima.

Á-kvk-nf E-kvk-nf Þ-kvk-nf lögreglumaður hefur skýrt frá því að allt fólkið hafi verið undir áhrifum áfengis þegar lögreglan hafði afskipti af þeim í Álfheimum. Þau hafi neitað því að hafa ekið, nema ein stúlkan sem hafi viðurkennt það í fyrstu en svo tekið aftur þá játningu þegar í ljós kom að hún var undir áfengisáhrifum. Ákærði hafi hins vegar verið með bíllyklana á sér.

G-kvk-nf E-kvk-nf lögreglumaður hefur skýrt frá því að í ljós hafi komið á vettvangi að einn af þeim sem voru þar nærri var skráður fyrir bílnum. Allt fólkið hafi verið undir áhrifum áfengis. B-kvk-nf M-kvk-nf hafi fyrst viðurkennt að hafa ekið en hún svo dregið í land þegar hún hafði verið látin „blása“. Hún segir ákærða hafa verið með bíllyklana en hann og hinn strákurinn hafi sagt B-kvk-þgf M-kvk-þf hafa ekið. Hafi allir þá verið handteknir og færðir á lögreglustöðina.

S-kk-nf P-kk-nf rannsóknarlögreglumaður, sem tók skýrslu af ákærða, hefur komið fyrir dóminn og sagt það af og frá að ákærði hafi verið beittur þvingun til þess að hann játaði á sig aksturinn í þeirri yfirheyrslu. Hafi honum ekki verið sagt að hann yrði í haldi þar til hann hefði játað þetta á sig. Ákærði hafi hins vegar breytt frásögn sinni og játað þegar honum hafði verið kynntur framburður B-kvk-ef M-kvk-ef.

L-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf, sem er erlendis og ekki væntanlegur hingað á næstunni, hefur ekki komið fyrir dóm í málinu og ekki verið reynt að fá hann fyrir dóm. Dómurinn lítur svo á að ekki séu lagaskilyrði til þess að taka af honum skýrslu í síma, sbr. 4. mgr. i.f. 116. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008.

Niðurstaða

Ákærði hefur neitað sök fyrir dómi og sagt B-kvk-þf M-kvk-þf S-kvk-þf hafa ekið. Hefur S-kvk-nf K-kvk-nf M-kvk-nf borið með honum um þetta og sambýliskona ákærða, L-kvk-nf Ó-kvk-nf M-kvk-nf, hefur sagt B-kvk-þgf M-kvk-þgf hafa setið undir stýri á bílnum þegar hún vaknaði í honum kyrrstæðum í Álfheimum. Þegar vætti þessara kvenna er metið verður annars vegar að hafa í huga að hin síðarnefnda getur ekki talist vera óvilhöll og skýrsla hinnar fyrrnefndu var heldur óskorinorð. Hér skiptir það hins vegar miklu að í yfirheyrslu hjá lögreglu játaði ákærði að hafa ekið bílnum frá þeim stað sem óhappið varð og út í Álfheima. Hafði hann áður neitað því en breytti framburði sínum þegar honum var gerð grein fyrir því að B-kvk-nf M-kvk-nf S-x-x hefði þá rétt áður sagt hann hafa ekið bílnum eftir óhappið. Þá er þess að geta að samkvæmt framburði yfirheyrandans, S-kk-ef P-kk-ef rannsóknarlögreglumanns, var ákærði, andstætt því sem hann hefur borið fyrir sig, ekki beittur neinum þvingunum til þess að játa á sig brotið. Verður ekki annað séð en að allt hafi verið með felldu um yfirheyrsluna. Loks má geta þeirrar vísbendingar að ákærði var með bíllyklana á sér þegar hann var handtekinn. Þá er til að taka framburð B-kvk-ef M-kvk-ef í málinu. Framganga hennar fyrir dómi var einarðleg og í samræmi við það sem hún bar hjá lögreglu. Þá er á það að líta að henni hefur þegar verið refsað fyrir þátt sinn í málinu og ekki að sjá að hún hafi neinn hag af því að bera sök á ákærða. Þykir dómaranum hún vera trúverðugt vitni. Dómarinn telur því sannað með játningu ákærða hjá lögreglu og eindregnu vætti B-kvk-ef M-kvk-ef að ákærði hafi ekið bíl sínum þá leið sem greinir í ákæru þennan laugardagsmorgun. Þá hefur ákærði kannast við að hafa verið undir áhrifum áfengis og er það í samræmi við niðurstöðu blóðrannsóknarinnar í málinu. Hefur hann því brotið þau refsiákvæði sem tilgreind eru í ákærunni.

L-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu undir rannsókn málsins. Hann var ekki sérstaklega spurður um það hver hefði ekið eftir að óhappið varð. Ekki þykja vera lagaskilyrði til þess að taka þessa skýrslu til greina sem sönnunargagn í málinu, sbr. 1. og 2. mgr. 111. gr. laga um meðferð sakamála.

Viðurlög og sakarkostnaður

Brot ákærða er ítrekað og þykir refsing hans hæfilega ákveðin 200.000 krónur í sekt og komi 14 daga fangelsi í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan 4 vikna frá dómsbirtingu.

Dæma ber ákærða til þess að vera sviptur ökurétti 3 ár frá dómsbirtingu að telja.

Þá ber að dæma ákærða til þess að greiða verjanda sínum, J-kk-þgf E-kk-þgf hdl. 200.000 krónur í málsvarnarlaun, sem dæmast með virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað, 52.922 krónur, ber að dæma ákærða til þess að greiða.

DÓMSORÐ:

Ákærði, Ó-kk-nf Ö-kk-nf H-kk-nf, greiði 200.000 krónur í sekt og komi 14 daga fangelsi í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan 4 vikna frá dómsbirtingu.

Ákærði er sviptur ökurétti 3 ár frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði greiði verjanda sínum, J-kk-þgf E-kk-þgf hdl. 200.000 krónur í málsvarnarlaun.

Ákærði greiði 52.922 krónur í annan sakarkostnað.

P-kk-nf G-kk-nf