S-892/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 15. febrúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 10. desember 2010 á hendur H-kvk-þgf N-kvk-þgf A-x-x H-x-x kt. 000000-0000, Laugarnesvegi 60, Reykjavík, fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 21. febrúar 2010, á skemmtistaðnum Vegamótum við Vegamótastíg í Reykjavík, kastað glerglasi í andlit S-x-x M-x-x P-x-x, kt. 000000-0000, með þeim afleiðingum að vinstri framtönn þverbrotnaði yfir miðja tannkrónu, sprungur komu í tvær tennur auk þess sem brotnaði úr tönn í neðri gómi.

Er þetta talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða yrði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá hefur S-x-x M-x-x P-x-x gert kröfu til greiðslu skaðabóta úr hendi ákærðu að fjárhæð 1.443.277 króna ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 22. febrúar 2010, til þess dags þegar liðinn var mánuður frá því að kærðu hafi verið birt skaðabótakrafan, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sbr., 6. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um lögmannskostnað.

Ákærða neitar sök. Verjandi ákærðu krefst þess að ákærða verði sýknuð af kröfum ákæruvaldsins en til vara að brot ákærðu verði heimfært undir 217. gr. laga nr. 19/1940. Þá krefst verjandi vægustu refsingar sem lög leyfa ásamt því að fyrrgreindri skaðabótakröfu verði vísað frá dómi. Þá er þess krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu frá 22. febrúar 2010 fékk lögregla þann dag kl. 02.32 tilkynningu um líkamsárás á veitingastaðnum Vegamót. Fram kemur að á vettvangi hafi verið rætt bæði við ákærðu, brotaþola og vitna að árásinni. Er fært í skýrsluna að brotaþoli hafi greint frá því að hún hafi verið nýkomin á veitingastaðinn ásamt öðru fólki. Hafi hún farið á barinn, sem staðsettur er á fyrstu hæð, þegar hún hafi skyndilega fengið glas í andlitið. Ákærða hafi borið að hún hafi verið stödd við barin ásamt vinkonum sínum. Ákærða hafi verið að ræða við vinkonur sínar um stúlku hinu megin á barnum. Stúlkan hafi tekið eftir því að verið væri að ræða um sig og hafi hún kastað einhverjum hlut í átt til þeirra. Hafi ákærða þá tekið snafsaglas og kastað því yfir barinn í áttina að stúlkunni en ekki hitt hana. Glasið hafi ekki átt að fara í brotaþola.

Þann 25. febrúar 2010 mætti brotaþoli á lögreglustöð og lagði fram kæru á hendur ákærðu fyrir líkamsárás. Framvísaði hún læknisvottorði frá tannlækni um tannviðgerðir vegna árásarinnar. Í rannsóknargögnum málsins liggur fyrir vottorð Þ-kk-ef S-kk-ef T-kk-ef tannlæknis dagsett 22. febrúar 2010 varðandi brotaþola. Samkvæmt vottorðinu er staðfest að brotaþoli hafi leitað bráðaaðstoðar vegna áverka í efri og neðri góm. Við skoðun hafi komið í ljós að vinstri framtönn var þverbrotin yfir miðja tannkrónu og sprungunet í hægri miðframtönn og vinstri hliðarframtönn. Þá var brotið úr bitkanti vinstri hliðar framtannar neðri góms auk slímhúðarsárs að innanverðu á neðri vör. Fram kemur að viðgerð er fram hafi farið sé ekki framtíðarlausn heldur þurfi brotaþoli líklega postulínskrónu í stað vinstri framtannar. Þá geti farið svo að rótfylla þyrfti tennurnar fjórar með tilheyrandi verklagi og kostnaði.

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu vegna málsins 24. mars 2010. Kvaðst hún viðurkenna að hafa kastað glasi umrætt sinn. Hafi hún verið á skemmtistaðnum ásamt vinkonu sinni. Hafi þær staðið við barinn og beðið eftir afgreiðslu þegar skyndilega hafi snafsaglasi verið kastað í átt til þeirra. Hafi stúlka, ská á móti þeim við barinn, kastað glasinu. Hafi ákærða þá tekið upp tómt snafsaglas sem hafi verið fyrir framan hana og hún kastað því í átt að stúlkunni. Snafsaglasið hafi óvart farið á brotaþola, en hún hafi ætlað að kasta á stelpuna sem var við hlið hennar.

Við aðalmeðferð málsins var framburður ákærðu nokkuð á sama veg og í skýrslutöku hjá lögreglu. Kvaðst hún ekki hafa verið mikið ölvuð þetta sinn enda vinkonurnar nýkomnar á staðinn úr heimahúsi og hafi þær farið beint á barinn og pantað sér tvo snafsa. Kvaðst ákærða viss um að glasi hafi verið kastað í átt til þeirra en það ekki farið í þær. Hafi hún ekki þekkt þá stelpu er kastað hafi glasinu en hins vega kannast við strák sem hafi verið með henni. Hafi ákærða snöggreiðst og í skyndi þrifið snafsaglasið upp og kastað í átt til stelpunnar. Margt fólk hafi verið við barinn en hún ekki ætlað sér að meiða neinn. Hafi hún ekki gert sér grein fyrir afleiðingum gjörða sinna.

S-x-x M-x-x P-x-x kvaðst hafa verið að skemmta sér ásamt starfsfélögum umrætt kvöld. Hafi hún staðið við barinn, sem hafi verið fullur af fólki og verið að ræða við samstarfsfélaga sinn þegar stórt glas hafi skollið á andliti hennar. Kvaðst hún telja að um stórt glas úr gleri hafi verið að ræða en ekki snafsaglas. Kvaðst hún ekki hafa tekið eftir þegar glasið hafi lent í andliti hennar en samstarfsmaður sagt henni frá glasinu. Að auki hafi annað fólk gert það einnig. Eftir að glasið lenti í henni hafi hún beygt sig niður og tekið um munn sér. Þegar hún hafi svo staðið upp hafi samstarfsmaður hennar sagt henni að tennur væru brotnar og að það blæddi úr munni hennar. Hafi þau farið út af staðnum en þá hafi lögregla komið. Mikið hafi blætt úr bæði tönnum og vörum. Hafi hún þurft að fara tvívegis til tannlæknis þessa sömu viku vegna viðgerða, síðast 25. febrúar 2010. Eftir atvikið fengi hún verki eða tannkul í tennur við að drekka. Þá gæti hún ekki bitið í neitt hart. Vegna þessara verkja hafi hún leitað til tannlæknis í Bandaríkjunum þar sem hún ætti heima en þar hafi komið í ljós frekari skemmdir á þessum tönnum, auk þess sem lím sem notað hafi verið við viðgerðina hafi ekki verið fullnægjandi. Þyrfti hún að láta laga tennurnar aftur og myndi það þýða vinnutap í þrjá daga auk kostnaðar við tannviðgerðir. Væri hún með áætlaðan viðgerðarkostnað frá tannlækni vegna þessa.

S-kvk-nf M-kvk-nf kvaðst hafa verið að vinna á bar skemmtistaðarins umrætt kvöld. Hafi hún heyrt einhvers konar rifrildi á milli stelpna við barinn. Þá hafi servíettu verið fleygt yfir og hafi hún farið rétt framhjá henni. Ákærða hafi tekið upp ,,skotglas“ og „neglt“ því. Hafi ákærða sennilega ætlað að kasta í aðra stelpu á barnum heldur en þá er glasið fór í. Það byggi hún á því að ákærða og stelpa hinu megin á barnum hafi eitthvað verið að rífast og kalla einhver ódæðisorð sín á milli. Hafi hún þá séð ákærðu taka upp ,,skotglasið“ og hent því frekar fast í átt til stúlknanna með þeim afleiðingum að það hafi lent í brotaþola.

Þ-kk-nf S-kk-nf T-kk-nf tannlæknir staðfesti vottorð sitt í málinu. Bar hann að brotaþoli hafi komið þrisvar sinnum vegna áverkans. Brotaþoli hafi í fyrsta sinn komið til samstarfsfélaga Þ-kk-ef sem hafi metið það svo að Þ-x-x væri betur til þess fallinn til að meðhöndla áverkann. Gætu afleiðingar vegna áverkans verið til staðar í langan tíma á eftir. Áverki á vörum og slímhúð að innanverðu fylgdi þegar fólk fengi högg á munnstæði þar sem það svæði yrði á milli hlutarins sem væri valdur áverkanum og tannstæðisins. Erfitt væri að fullyrða hvort núverandi viðgerð myndi halda sér. Viðgerðarhæfni tanna væri engin og viðhald þyrfti á þeim svo lengi sem viðkomandi væri á lífi. Almennt væri það viðtekin skoðun tannlækna að plastfyllingar sem þær er brotaþoli hefði fengið hefðu takmarkaðan endingartíma og væri talað um 6 ár í því sambandi. Krónuviðgerðir hefðu lengri endingartíma eða 15 ár. Helstu aukaverkanir áverka af þeim toga er brotaþoli hefði fengið væri viðkvæmni í tönnum og verkir. Það gæti leitt af sér að rótarfylling yrði nauðsynleg svo og viðhald á nokkurra ára fresti. Brotaþoli hafi ekki verið með skemmdir fyrir atburðinn. Tennur hennar hafi verið ljósar og fínar.

Niðurstaða

Ákærðu er gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 21. febrúar 2010 á skemmtistaðnum Vegamót, Vegamótastíg, Reykjavík, kastað snafsaglasi í andlit S-x-x M-kvk-ef P-x-x. Samkvæmt ákæru voru afleiðingar háttseminnar þær að S-x-x hlaut þverbrot á vinstri framtönn yfir miðja tannkrónu, sprungur í tvær tennur auk þess sem brotnaði úr tönn í neðri gómi.

Ákærða hefur fyrir dómi viðurkennt að hafa kastað svonefndu snafsaglasi í átt að brotaþola. Er ákærða veitti lögreglu upplýsingar á vettvangi kvað hún stelpu hafa kastað einhverjum hlut í átt að henni við barinn. Hafi ákærða þá tekið snafsaglas og kastað yfir barinn í áttina að stúlkunni en ekki hitt hana. Ákærða lýsti háttsemi sinni í skýrslutöku hjá lögreglu 24. mars 2010 þannig að stelpa við barin hafi kastað glasi í átt til hennar og hafi ákærða því tekið upp snafsaglas og kastað því á þá stelpu. Snafsaglasið hafi óvart farið á brotaþola. Ákærða hafi ekki ætlað að kasta í brotaþola. Fyrir dómi lýsti ákærða háttsemi sinni þannig að hún hafi snöggreiðst stúlkunni við barinn og hent glasinu í hugsunarleysi í átt að henni. Glasið hafi óvart lent í brotaþola.

Með játningu ákærðu liggur fyrir að hún hafi ætlað að henda glerglasi í átt að stúlku. Kastið missti marks og hafnaði í brotaþola. Miðað við þær afleiðingar sem kast þetta hafði fyrir brotaþola er sannað að glasinu kastaði ákærða af umtalsverðu afli. Þegar það er virt og háttsemi hennar að öðru leyti fær ekki annað staðist en að ákærða hafi ætlað að henda umræddu glasi í þá stelpu sem kastið beindist að. Með því slær dómurinn föstu að ákærða hafi kastað glasinu af ásetningi, kastið hafi geigað og glasið lent í andliti brotaþola. Dómstólar hafa myndað þá dómvenju að sú háttsemi að kasta glerglasi í átt að höfði annars einstaklings verði felld undir 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Er þá vísað til hættu samfara háttseminni, en slíkt glas getur hæglega valdið miklum skaða bæði brotið og óbrotið. Dómurinn telur nægjanlega sannað með framburði ákærðu og vitnisins S-kvk-ef M-kvk-ef að glas það sem ákærða kastaði umrætt sinn var samskonar því er fram kemur í rannsóknargögnum á skjali merkt 6/2. Glas þetta er vissulega minna en glös þau er dómaframkvæmd hefur miðað við þegar brot eru felld undir 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Dómurinn telur hins vegar að sú háttsemi að henda glasi af þessari gerð sé sérstaklega hættulega aðferð þar sem mikið líkamstjón getur hlotist af. Sú háttsemi ákærðu að ætla sér að henda glasi í átt að tilteknum einstaklingi en glasið lendir í öðrum er atlaga sem geigar. Er um eitt heildstætt og fullframið brot að ræða á grundvelli huglægrar afstöðu ákærðu og þeirra afleiðinga sem af hlutust. Með því hefur ákærða gerst sek um brot gegn 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Verður hún því sakfelld samkvæmt ákæru.

Ákærða er fædd í júlí 1987. Samkvæmt sakavottorði hefur hún ekki gerst sek um refsiverða háttsemi áður svo kunnugt sé. Með hliðsjón af sakarefni málsins og dómvenju á réttarsviðinu þykir refsing hennar hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Í ljósi sakaferils hennar þykir unnt að skilorðsbinda refsinguna að öllu leyti eins og greinir í dómsorði.

Af hálfu S-x-x M-x-x P-x-x hefur verið krafist skaðabóta úr hendi ákærðu að fjárhæð 1.443.277 krónur, auk vaxta. Sundurliðast krafan sem hér segir:

Miski skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 kr. 500.000

Útlagður kostnaður kr. 43.277

kostnaður vegna viðgerðar á tönnum (áætlun) kr. 900.000

Ákærða hefur verið sakfelld fyrir líkamsárás gagnvart brotaþola. Með ólögmætri og saknæmri háttsemi sinni ber hún ábyrgð á því tjóni er hún hefur valdið brotaþola. Á grundvelli 26. gr. laga nr. 50/1993 á brotaþoli rétt á miskabótum úr hendi ákærðu. Með hliðsjón af dómvenju á réttarsviðinu þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 400.000 krónur. Fyrir utan miska hefur brotaþoli uppi kröfu vegna fjártjóns. Er liður um útlagðan kostnað gögnum studdur. Kostnaður vegna viðgerðar á tönnum er byggður á áætlun. Að mati tannlæknis er meðhöndlað hefur brotaþola má búast við að viðgerð sé hvergi nærri lokið og ljóst að það muni reynast erfiðara að eiga við afleiðingarnar en talið var í fyrstu. Þar sem gera má ráð fyrir að fjárhagslegt tjón brotaþola verði talsvert þykir óhjákvæmilegt annað en að vísa kröfum vegna fjárhagstjóns hennar frá dómi. Er það gert til að brotaþola veitist færi á að búa kröfur sínar betur úr garði þegar endanlegt tjón liggur fyrir. Um vexti fer svo sem nánar greinir í dómsorði. Ákærða greiði brotaþola 153.737 krónur í málskostnað.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, svo sem nánar greinir í dómsorði. Vitnið Þ-kk-nf S-kk-nf T-kk-nf tannlæknir hefur gert kröfu um þóknun. Fram kemur að læknirinn hafi, sökum skamms fyrirvara, ekki getað endurskipulagt starfsemi sína til að draga úr tekjutapi. Gerir hann kröfu um 94.500 krónur í þóknun. Samkvæmt b. lið 1. mgr. 216. gr. laga nr. 88/2008 skal eftir kröfu vitnis dæma því þóknun. Krafa þessa vitnis er reist á lögmætum grunni og verður hún tekin til greina. Verður ákærða dæmd til greiðslu þessa sakarkostnaðar.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið H-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf settur saksóknari.

D ó m s o r ð :

Ákærða, H-kvk-nf N-kvk-nf A-x-x H-x-x, sæti fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði S-x-x M-kvk-þgf P-x-x miskabætur að fjárhæð 400.000 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 22. febrúar 2010 til 29. janúar 2011, en með dráttarvöxtum samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags. Ákærða greiði S-x-x 153.700 krónur í málskostnað.

Skaðabótakröfu S-x-x M-x-x P-x-x vegna fjárhagslegs tjóns er vísað frá dómi.

Ákærða greiði 270.200 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, F-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 175.700 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf