S-185/2007

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 23. ágúst 2007 á hendur ákærðu, B-kvk-þgf Ö-kvk-þgf B-kvk-þgf, kt. ..., Yrsufelli 7 í Reykjavík. Málið var dómtekið 20. desember 2007.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærðu „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa þriðjudaginn 8. ágúst 2006 ekið bifreiðinni DM-693 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 1,95 prómill) eftir Vesturlandsvegi í átt að Borgarnesi og suður fyrir Hyrnutorg í Borgarnesi þar sem akstrinum lauk.

Telst þetta varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með áorðnum breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga.“

Ákærða krefst þess að hún verði sýknuð af kröfum ákæruvaldsins og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Til vara krefst ákærða þess að henni verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

I.

Hinn 8. ágúst 2006, kl. 21.12, barst lögreglu tilkynning um einkennilegt aksturslag bifreiðarinnar DM-693, sem er af tegundinni Mercedes Benz og í eigu ákærðu. Nánar tiltekið var því lýst að bifreiðin, sem var ekið eftir Vesturlandsvegi til suðurs rétt norðan við Borgarnes, rásaði milli akreina. Tilkynnandi var K-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf og er haft eftir honum í frumskýrslu lögreglu að ökumaður hafi verið ljóshærð kona með áberandi spennur í hárinu og sjáanlega ölvuð.

Rétt sunnan við Höfn var bifreiðin stöðvuð af lögreglu og var ökumaður hennar K-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, en ákærða var farþegi í bifreiðinni. Á vettvangi greindi K-kk-nf Þ-kk-nf lögreglu frá því að hann hefði „húkkað“ sér far við Hyrnutorg og tekið við akstri bifreiðarinnar. Ákærða var handtekin grunuð um akstur undir áhrifum áfengis og færð á lögreglustöðina í Borgarnesi. Að beiðni lögreglu ók K-kk-nf Þ-kk-nf bifreið ákærðu til Borgarness.

Í þágu rannsóknar málsins var dregið blóðsýni úr ákærðu á lögreglustöðinni í Borgarnesi kl. 21.58. Reyndist magn alkóhóls í blóðinu vera 1,95‰ að teknu tilliti til vikmarka (2,10–0,15). Einnig var tekið þvag frá ákærðu kl. 22.30 og reyndist magn alkóhóls í þvaginu, að teknu tilliti til vikmarka, vera 2,39‰ (2,54–0,15).

II.

Ákærða var yfirheyrð á lögreglustöðinni í Borgarnesi skömmu eftir að hún var handtekin. Neitaði hún að hafa ekið bifreiðinni og sagði að maður hefði ekið sér frá Munaðarnesi áleiðis til Akraness. Hún hefði síðan farið að deila við ökumann sem hefði skilið hana eftir í bifreiðinni. Þá hefði komið drengur og tekið við akstrinum og ekið uns lögregla stöðvaði aksturinn.

Ákærða gaf á ný skýrslu hjá lögreglu 24. maí 2007 og lýsti atburðum á sama veg og í fyrri skýrslu. Maður um eða yfir tvítugt, sem ákærða þekkti ekki, hefði ekið henni frá Munaðarnesi en síðan skilið sig eftir vegna ósættis sem varð milli þeirra. Þá hefði annar maður á svipuðum aldri tekið við stjórn bifreiðarinnar og ekið þar til lögregla stöðvaði för þeirra. Eftir það sagði ákærða að hún hefði drukkið mikið magn af áfengi úr plastflösku undan gosdrykk í bifreið sinni á leið á lögreglustöðina.

Fyrir dómi skýrði ákærða svo frá að hún hefði verið í sumarbústað í Munaðarnesi hjá tengdadóttur sinni þar sem hún hefði borðað kvöldmat og drukkið tvö glös af rauðvíni. Sú heimsókn hefði þó orðið endaslepp þar sem ósætti hefði orðið með þeim og kvaðst ákærða því hafa fengið ungan mann, sem staddur var í nágrenninu, til að aka sér suður. Á leiðinni kvaðst ákærða hafa hellt rauðvíni af kút yfir á plastflösku og drukkið úr flöskunni. Ákærða kvaðst síðan hafa lent í deilum við þennan ókunnuga mann án þess að geta greint nánar frá þeim ágreiningi. Þessu næst hefði maðurinn farið og skilið ákærðu eftir. Ákærða gat ekki lýst því nákvæmlega hvar þau hefðu þá verið stödd en taldi að þetta hefði verið löngu eftir að þau fóru um Borgarnes og voru komin hálfa leið til Akraness. Framhaldinu lýsti ákærða þannig að síðari bílstjórinn hefði komið og tekið við akstrinum uns lögregla stöðvaði förina. Aðspurð sagði ákærða að hún hefði verið með spennur í hári eins og hún væri gjarnan með. Einnig sagði ákærða að það væri misskilningur að síðari bílstjórinn hefði tekið við akstrinum á Hyrnutorgi í Borgarnesi. Þá mundi ákærða ekki hvort hún hefði farið í lögreglubifreiðinni eða í eigin bifreið á lögreglustöðina í Borgarnesi. Loks fullyrti ákærða að hún hefði drukkið mikið magn af áfengi á leiðinni frá Munaðarnesi þar til hún kom á lögreglustöðina, en ákærða sagði sennilegt að lögreglan hefði talið sig vera að drekka gosdrykk.

III.

Vitnið K-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf lýsti atvikum þannig fyrir dómi að hann hefði verið farþegi í bifreið með unnustu sinni, H-kvk-þgf N-kvk-þgf G-kvk-þgf. Þau hefðu ekið Vesturlandsveg til suðurs og skömmu áður en þau komu í Borgarnes hefðu þau veitt athygli bifreið sem ekið var mun hægar en öðrum ökutækjum á veginum. Vitnið sagði unnustu sína hafa hægt á bifreiðinni og þau tekið eftir að umræddri bifreið var ekið skrykkjótt þannig að hún leitaði út í mölina í vegarkantinum og svo yfir á rangan vegarhelming. Vitnið sagði sig og unnustu sína hafa rætt hvort ökumaður væri veikur, sofandi eða drukkinn og hafi þau ákveðið að gera lögreglu aðvart. Um framhaldið sagði vitnið að leiðir hefðu skilið þegar bifreiðinni var ekið inn á bifreiðaplanið við verslun Bónuss í Borgarnesi. Vitnið kvaðst hafa tekið eftir að ökumaður var ljóshærð kona með tagl og spennur í hárinu. Einnig sagði vitnið að enginn annar hefði verið sjáanlegur í bifreiðinni. Aðspurður kannaðist K-kk-nf H-kk-nf við að hafa sagt í skýrslutöku hjá lögreglu 11. janúar 2007 að hann hefði ekki séð andlit ökumanns. Eftir að hafa rifjað þetta upp með unnustu sinni taldi vitnið sig hins vegar muna eftir að hafa séð framan í ökumann.

Vitnið H-kvk-nf N-kvk-nf G-kvk-nf bar fyrir dómi að hún og unnusti hennar hefðu verið að koma akandi frá Akureyri. Þegar þau nálguðust Borgarnes hefðu þau komið upp að Mercedes Benz bifreið sem ekið var hægt til suðurs. Vitnið kvaðst ekki hafa treyst sér til að taka fram úr bifreiðinni sem rásaði á veginum. Nánar lýsti vitnið ökulaginu þannig að bifreiðin hefði leitað út í kant en síðan verið rykkt aftur upp á veginn og yfir á öfugan vegarhelming. Vitnið sagði að hún og unnusti hennar hefðu ákveðið að gera lögreglu aðvart um aksturinn og kvaðst vitnið hafa ekið á eftir bifreiðinni inn í Borgarnes. Leiðir hefðu hins vegar skilið þegar bifreiðinni var beygt til hægri skömmu áður en komið er að Borgarfjarðarbrúnni. Kvaðst vitnið þá hafa séð ökumann sem var ljóshærð stelpa. Gat vitnið ekki fullyrt um aldur hennar en taldi hana hafa verið um tvítugt.

Vitnið K-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf gaf skýrslu fyrir dómi og kvaðst umrætt kvöld hafa verið á leið til Reykjavíkur frá Sauðárkróki þegar bifreið hans bilaði við Staðarskála. Vitnið sagðist hafa brugðið á það ráð að fara suður á puttanum og kvaðst fyrst hafa fengið far í Borgarnes. Þaðan sagðist K-kk-nf Þ-kk-nf hafa haldið förinni áfram frá Skeljungsskálanum við Hyrnutorg og verið búinn að bíða í um 15 mínútur þegar ákærða kom akandi og bað vitnið um að taka við stjórn bifreiðarinnar. K-kk-nf Þ-kk-nf kvaðst þá hafa sest undir stýri bifreiðarinnar og ekið suður, en við dælustöðina nærri Höfn hefði hann mætt lögreglubifreið sem stöðvaði aksturinn. Að ósk lögreglu kvaðst vitnið hafa ekið bifreið ákærðu til Borgarness en ákærða hefði farið yfir í lögreglubifreiðina. Aðspurt sagði vitnið að ákærða hefði verið að drekka rauðvín úr plastglasi eða plastflösku. Nánar aðspurt kvaðst vitnið ekki vita hve mikið af áfengi ákærða drakk en hún hefði ekki verið „beint að hella í sig“ eða „þamba“ vínið. Eitthvað hefði hún þó drukkið frá því vitnið tók við akstrinum og þar til lögregla hafði stöðvað aksturinn.

Vitnið L-kvk-nf G-kvk-nf, lögreglumaður, greindi frá því fyrir dómi að tilkynning hefði borist um ölvaðan ökumann á leið til Borgarness. Vitnið kvaðst síðan hafa stöðvað akstur bifreiðarinnar við afleggjarann að Höfn. Ökumaður hefði verið ungur drengur sem sagðist hafa tekið við akstrinum í Borgarnesi. Vitnið sagði að ákærða hefði farið af vettvangi á lögreglustöðina í lögreglubifreiðinni og fullyrti vitnið að ákærða hefði ekki haft nein drykkjarföng meðferðis. Hins vegar hefði hún verið búin að hella rauðvíni úr kút yfir í gosflösku sem hefði orðið eftir í bifreið ákærðu. Aðspurt sagði vitnið að tilkynnandi hefði lýst því að ökumaður væri kona með spennur í hári en þannig hefði ákærða verið búin þegar vitnið hafði afskipti af henni.

IV.

Ákærða hefur fyrir dómi og hjá lögreglu staðfastlega neitað að hafa ekið bifreiðinni DM-693 að kvöldi 8. ágúst 2006 eftir Vesturlandsvegi til Borgarness, eins og henni er gefið að sök í ákæru. Hefur ákærða lýst því að bifreiðinni hafi fyrst verið ekið af ungum manni, sem ákærða hefur ekki getað sagt nein deili á, en umræddur maður hafi hætt akstrinum löngu eftir að ekið hafði verið um Borgarnes. Í kjölfarið hafi tekið við akstrinum sá ungi maður sem sat undir stýri þegar lögregla stöðvaði aksturinn.

Þessi frásögn ákærðu fer í öllu verulegu í bága við það sem komið hefur fram hjá þeim vitnum sem borið geta um málsatvik. Þannig hafa vitnin H-kvk-nf N-kvk-nf G-kvk-nf og K-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf, sem tilkynntu lögreglu um akstur bifreiðar ákærðu, lýst því að kona en ekki maður hafi ekið bifreiðinni og gildir þá einu þótt vitnið H-kvk-nf hafi lýst ökumanni nokkuð yngri en ákærða reynist vera. Einnig bar vitnið K-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, sem ók bifreiðinni þegar lögregla stöðvaði aksturinn, að ákærða hefði komið akandi inn á Hyrnutorg áður en hún fól honum að taka við akstrinum. Þá fer frásögn ákærðu um hvar K-kk-nf Þ-kk-nf hafi tekið við akstrinum í bága við greinargott vætti hans og fær með engu móti staðist að annar ökumaður hafi áður ekið bifreiðinni drjúgan spöl suður fyrir Borgarnes með hliðsjón af því að lögregla stöðvaði bifreiðina þar sem K-kk-nf Þ-kk-nf ók henni nærri Höfn skammt frá Borgarnesi. Að öllu þessu virtu er það álit dómsins að frásögn ákærðu, sem hér hefur verið rakin, sé hreinn fyrirsláttur og verður hún ekki lögð til grundvallar í málinu.

Að því gættu sem hér hefur verið rakið um frásögn ákærðu og þegar saman hefur verið virt annars vegar framburður K-kk-ef H-kk-ef og H-kvk-ef um aðfinnsluvert aksturslag bifreiðarinnar með konu undir stýri og hins vegar vætti K-kk-ef Þ-kk-ef um akstur ákærðu á þeim stað þar sem lýsingu fyrrgreindu vitnanna sleppir þykir gegn eindreginni neitun ákærðu komin fram nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, um að ákærða hafi í umrætt sinn ekið bifreiðinni eftir Vesturlandsvegi að Hyrnutorgi í Borgarnesi.

Ákærða hefur lýst því að hún hafi drukkið áfengi úr plastflösku eftir að K-kk-nf Þ-kk-nf tók við akstri bifreiðarinnar. Að því gættu að skammur spölur er frá Hyrnutorgi í Borgarnesi að Höfn er óhætt að slá því föstu að ekki hefur verið um teljandi magn að ræða. Hefur jafnframt komið fram hjá vitninu K-kk-þgf Þ-kk-þgf, sem ók bifreið ákærðu þennan spöl, að ákærða hafi ekki hellt í sig eða þambað vín. Þá er fráleitt að ætla að ákærða hafi drukkið áfengi eftir að hún var handtekin af lögreglu á vettvangi grunuð um akstur undir áhrifum áfengis. Með hliðsjón af því að í blóði ákærðu mældist 1,95‰ af áfengi, að teknu tilliti til vikmarka, þykir ekki varhugavert að leggja til grundvallar að magn áfengis í blóði hennar þegar hún ók hafi verið 1,2‰. Ákærða verður þó að njóta vafans í þessum efnum og því verður sakfelling ekki miðuð við hærra magn áfengis í blóðinu. Hefur þetta áhrif við ákvörðun viðurlaga fyrir brotið sem varðar við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987.

Á sakavottorði ákærðu er tilgreint eitt brot, en hún hlaut dóm 24. janúar 2001 fyrir ölvunarakstur. Sá dómur hefur ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun viðurlaga í þessu máli, sbr. 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða hefur unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987. Þykir refsing hennar hæfilega ákveðin 140.000 króna sekt og komi 10 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Þá verður ákærða með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga svipt ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Loks verður ákærða samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála dæmd til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða dæmd til að greiða útlagðan vitnakostnað dómsins.

Það brot sem ákærða hefur verið sakfelld fyrir var framið 8. ágúst 2006. Ákæra vegna málsins var gefin út liðlega ári síðar eða 23. ágúst 2007. Viðhlítandi skýringar hafa ekki verið gefnar á þessum drætti á málinu en um er að ræða venjulegt mál af þessu tagi sem er einfalt í rannsókn. Þessi dráttur á málinu er aðfinnsluverður en þó ekki slíkur að haft geti áhrif við ákvörðun viðurlaga.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, B-kvk-nf A-kvk-nf B-kvk-nf, greiði 140.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi 10 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærða er svipt ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærða greiði 277.225 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 180.000 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf