S-835/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 29. janúar síðastliðinn, var höfðað með ákæru

ríkissaksóknara, dagsettri 8. nóvember sl. á hendur, K, Reykjavík, „fyrir kynferðisbrot, með því að hafa mánudaginn 5. september 2011 sært blygðunarsemi drengjanna A, B, C, D, er hann stóð fyrir innan óbyrgðan glugga á heimili sínu að [...] í Reykjavík, í bol einum fata og strauk á sér getnaðarliminn

Telst brot þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu E, vegna ófjárráða sonar hennar A, er þess krafist að ákærða K, verði gert að greiða kröfuhafa miskabætur að fjárhæð kr. 350.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 1. október 2011, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu bótakröfunnar til greiðsludags.

Af hálfu F, vegna ófjárráða sonar hennar B, er þess krafist að ákærða K, verði gert að greiða kröfuhafa miskabætur að fjárhæð kr. 350.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 1. október 2011, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu bótakröfunnar til greiðsludags.

Af hálfu G, vegna ófjárráða sonar hennar, C, er þess krafist að ákærða K, verði gert að greiða kröfuhafa miskabætur að fjárhæð kr. 350.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 1. október 2011, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu bótakröfunnar til greiðsludags.

Af hálfu H, vegna ófjárráða sonar hennar D, er þess krafist að ákærða K, verði gert að greiða kröfuhafa miskabætur að fjárhæð kr. 350.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 1. október 2011, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu bótakröfunnar til greiðsludags.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Hann krefst þess aðallega að bótakröfunum verði vísað frá dómi, en til vara að þær verði lækkaðar. Þess er krafist að málsvarnarlaun verjanda verði greidd úr ríkissjóði svo og annar sakarkostnaður.

II

Málavextir eru þeir að umræddan dag var lögreglan kvödd að heimili ákærða vegna þess að fimm drengir á aldrinum 7 til 12 ára kváðust hafa séð hann standa innan við óbyrgða glugga á heimili sínu, beran að neðan og vera að fróa sér. Lögreglumenn höfðu tal af ákærða og báru framangreint á hann. Í skýrslunni segir að hann hafi ekki neitað en svarað með útúrsnúningum um hvað hann mætti gera á sínu heimili.

Fjórir drengjanna voru yfirheyrðir fyrir dómi 23. nóvember 2011 og bar fyrstgreindur brotaþoli að hann hefði séð mann í glugga á jarðhæð. Gluggatjöldin hefðu verið dregin frá og hefði maðurinn verið að fróa sér. Maðurinn hefði verið í bol en hefði girt buxurnar niður um sig. Drengurinn kvaðst ekki hafa séð lim mannsins en séð hönd hans hreyfast og snerta liminn. Hann kvað sig og félaga sína hafa gengið í burtu eftir að þeir höfðu séð þetta. Hann kvaðst ekki hafa orðið hræddur, en sér hefði fundist þetta sorglegt.

Annar brotaþoli bar að hann hefði séð mann á bol, en beran að neðan í svaladyrum og hefði hann verið að sýna á sér typpið. Einnig hafi hann snert það með höndunum. Íbúðin hafi verið á fyrstu hæð. Drengurinn kvaðst hafa sagt móður sinni frá þessu. Í þetta skipti hefði hann verið þarna með vini sínum og hefði kona mannsins verið að njósna um þá.

Þriðji brotaþoli bar að hann hefði verið með félögum sínum umræddan dag og þá séð mann standa beran í glugga, en hann hefði þó verið á bláum stuttermabol. Hann hefði verið að runka sér. Brotaþoli kvað þá félagana hafa farið að leika sér en þegar þeir hefðu aftur gengið fram hjá húsinu hefði maðurinn verið að benda þeim eins og hann vildi láta þá koma. Þeir hefðu ekki ansað því en einn þeirra hefði farið heim og látið móður sína vita og hefði hún hringt á lögregluna. Brotaþoli kvað manninn búa á jarðhæð í húsi við hliðina á heimili sínu.

Fjórði brotaþoli bar að hafa gengið fram hjá íbúð á jarðhæð með félögum sínum og þá séð mann á hlýrabol, en að öðru leyti nakinn, standa í glugganum og hefði hann verið að runka sér. Hann kvað síðan hafa verið hringt á lögreglu sem hefði komið og talað við manninn.

III

Ákærði neitaði sök og bar við aðalmeðferð að umræddan dag hefði hann verið heima hjá sér og lögreglan hefði komið og haft tal af honum vegna þess sem er tilefni málsins. Hann kvaðst hafa neitað því sem hann er sakaður um í málinu. Þegar lögreglan kom hefði kunningi hans verið í heimsókn og hefðu þeir verið að drekka kaffi. Hann kvaðst hafa verið í buxum og skyrtu þegar lögreglan kom. Fyrr um daginn, þegar brotaþolar áttu að hafa séð hann, hefði hann verið á stuttbuxum og nærskyrtu, enda hefði hann verið að gera leikfimiæfingar. Þá bar ákærði að ókunnugur piltur hafi komið á stofugluggann hjá sér þennan dag. Ákærði kvaðst aldrei hafa staðið í glugganum og strokið á sér liminn, hvorki fyrir né eftir þetta tilvik sem hér er til umfjöllunar. Hann kannaðist hins vegar við að hafa verið léttklæddur heima hjá sér. Hins vegar fengi hann enga kynferðislega örvun af því að sýna sig nakinn eða sýna sig viðhafa kynferðislega tilburði. Hann gengi hins vegar stundum nakinn að ofan heima hjá sér og teldi sig hafa fullt leyfi til þess. Þá kæmi það fyrir að kíkt væri inn um glugga hjá sér, en það væri afar sjaldgæft.

Ákærði kvaðst búa í lítilli íbúð á jarðhæð að [...] og snúi stofugluggar í vestur og að svæði þar sem er leikvöllur og göngustígur. Þennan dag hefði verið dregið fyrir alla glugga nema að smárifa hefði verið á gluggatjöldum fyrir stofuglugganum.

Móðir fyrsta brotaþola bar að sonur sinn hefði sagt sér að hann hefði verið að leika sér uppi í Grafarvogi og þar hefði verið einhver kall að bera sig út í glugga og fikta eitthvað í sér. Hún kvað son sinn hafa sagt sér að hann hefði séð magann á manninum og höndina færast upp og niður. Jafnframt hefði hann sagt að maðurinn hefði verið að runka sér. Enn fremur hefði hann sagt að kona hefði verið í íbúðinni, en hún hefði ekkert gert. Hún kvað syninum hafa verið brugðið og hefði hann rætt um þetta atvik í nokkurn tíma og væri greinilegt að þetta hefði haft áhrif á hann.

Móðir annars brotaþola, sem býr í blokk við hlið ákærða, kvaðst hafa heyrt það frá nágrönnum að ákærði væri að sýna sig í glugga íbúðar sinnar. Hún kvaðst hafa sagt syni sínum að ef hann sæi til ákærða ætti hann að koma til sín og segja sér frá því, en ekki hafa samskipti við ákærða. Þennan dag kvað hún son sinn hafa komið heim og sagt sér að hann og fleiri strákar hefðu séð ákærða í glugganum á hlýrabol, beran að neðan og hefði hann verið að fitla við kynfærin á sér. Hún kvaðst hafa farið út á pall en ekkert séð til ákærða, enda forðaði hann sér þegar fullorðið fólk birtist. Hún kvaðst hafa hringt á lögregluna. Þá bar hún að leikfélagar sonar hennar hefðu sagt sér það sama og hann. Hún kvað þetta hafa haft þau áhrif á son sinn að hann ætti erfitt með að sofa og eins þyrði hann ekki að ganga fram hjá íbúð ákærða á leið í skólann og þyrfti hún að fylgja honum. Þá væri hann hræddur um að ákærði væri barnaræningi og hefði hún þurft að útskýra fyrir honum að svo væri ekki.

Móðir þriðja brotaþola bar að sonur hennar hefði sagt sér að hann hefði séð nakinn mann inni hjá sér og hefði hann staðið við svaladyrnar og hrist sig en ekki kvaðst hún muna frekar eftir því hvernig hann hefði verið að hrista sig. Hún kvað son sinn hafa upplifað þetta sem óþægilegt og ekki vitað hvernig ætti að takast á við þennan atburð. Þá kvaðst hún hafa vitað lengi að ákærði væri að sýna sig í glugganum og hefði hún það frá nágrönnum sínum.

Móðir fjórða brotaþola bar að sonur hennar hefði verið að leika sér á leiksvæði fyrir framan íbúð ákærða umræddan dag. Lögreglan hefði sagt sér að sonur hennar hefði séð ákærða nakinn í glugga að fitla við kynfærin á sér. Hún kvaðst hafa rætt við son sinn sem hafi staðfest að hafa séð þetta, hann hafi ekki vitað hvernig ætti að taka þessu og fundist þetta sorglegt. Þá hafi honum verið brugðið og fundist þetta óþægilegt þótt í fyrstu hefði honum fundist þetta kjánalegt.

Lögreglumaður, sem kom heim til ákærða umræddan dag, bar að ákærða hafi verið gerð grein fyrir því að ekki væri við hæfi að vera að bera sig úti í glugga og hann þá svarað að hann gæti gert það sem honum sýndist á sínu heimili. Ákærði hafi verið einn á heimilinu og hafi honum verið kynnt að krakkar hefðu séð hann vera að fitla við kynfæri sín í stofuglugganum og það væri ekki líðandi. Ákærði hefði ekki neitað því sem lögreglumennirnir báru á hann en heldur ekki játað það beint. Hann hefði ekki borið því við að hann hefði verið að gera leikfimiæfingar. Áður en tal var haft af ákærða hefðu þeir rætt við krakka úti sem höfðu sagt þeim að ákærði hefði verið að runka sér í stofuglugganum fyrir framan þau. Ákærði hefði verið klæddur í hlýrabol en ekki mundi lögreglumaðurinn í hvernig buxum hann hefði verið. Gluggatjöld í stofuglugga hefðu verið dregin frá og kvaðst lögreglumaðurinn hafa getað séð út um gluggann og út í garð.

Lögregluvarðstjóri, sem kom heim til ákærða umræddan dag, bar að þar við húsið hefði verið hópur barna og fullorðins fólks og flestir verið í nokkru uppnámi, sérstaklega foreldrar nokkurra barna. Í viðræðum við fólkið hefði komið í ljós að ákærði hefði átt að hafa staðið úti í glugga, berað sig að neðan og fróað sér að viðstöddum hópi ungra drengja. Lögreglumennirnir hafi þessu næst rætt við ákærða sem hefði sagt að hann hefði ákveðinn rétt inni á sínu heimili. Þeir hefðu reynt að ræða við hann og útskýra fyrir honum að hann mætti ekki særa blygðunarsemi annarra, en ekki taldi varðstjórinn það hafa borið árangur. Ákærði hefði ekki neitað því sem borið var á hann, en sneri frekar út úr og ítrekaði rétt sinn á heimili sínu. Ákærði hefði ekki borið fyrir sig að hafa verið að gera leikfimiæfingar. Þá hafi hann verið einn á heimilinu að því er hann vissi best. Gluggatjöld fyrir stofuglugga hafi verið dregin frá og vel hafi sést út um gluggann. Ekki mundi varðstjórinn vel hvernig ákærði var klæddur en taldi hann hafa verið á rauðum bol.

IV

Hér að framan var rakinn framburður brotaþola, sem í ákæru greinir, mæðra þeirra og lögreglumanna sem komu á vettvang umræddan dag. Framburður drengjanna er samhljóða um að maður hafi staðið fyrir innan óbyrgðan glugga á heimili sínu, nakinn að neðan og strokið á sér getnaðarliminn eins og ákærða er gefið að sök í ákærunni. Framburður drengjanna styðst við skýrslu og framburð tveggja lögreglumanna og eins við framburð mæðra þeirra um það sem þær hafa rætt við þá eftir atburðinn. Með vísun til þessa er ekki ástæða til að efast um að ákærði er maðurinn sem drengirnir sáu. Ákærði neitar sök. Með vísun til framanritaðs telur dómurinn, gegn neitun ákærða, að komin sé fram lögfull sönnun fyrir því að hann hafi gerst sekur um það sem honum er gefið að sök í ákærunni. Athæfi þetta var til þess fallið að særa blygðunarsemi brotaþola og hefur ákærði brotið refsiákvæði það sem í ákæru greinir.

Með dómi héraðsdóms 25. febrúar 2011 var ákærði sakfelldur fyrir sams konar brot og hann hefur nú verið sakfelldur fyrir og dæmdur í 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár. Dómurinn var staðfestur með dómi Hæstaréttar 29. september 2011. Ákærði hefur nú rofið skilorðið og verður dómurinn tekinn upp og dæmdur með þessu máli, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar verður höfð hliðsjón af 77. gr. sömu laga og er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði.

Brotaþolar eiga rétt á miskabótum samkvæmt 26. gr. skaðabóta laga nr. 50/1993. Bætur til hvers þeirra eru hæfilega ákveðnar 100.000 krónur með vöxtum eins og í dómsorði segir. Það athugast að ákærða var birt bótakrafan 7. desember 2011 og miðast upphafstími dráttarvaxta við þann dag er liðnir voru 30 dagar frá þeim degi.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, K, sæti fangelsi í 6 mánuði.

Ákærði greiði A, B, C og D, hverjum um sig 100.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. október 2011 til 7. janúar 2012 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 376.500 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef S-kvk-ef hdl., 251.000 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf