S-4538/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 15. september sl., er höfðað með ákæru, útgefinni 10. ágúst 2023 af héraðssaksóknara, á hendur P-x-x K-x-x S-x-x F-x-x, kt. [...], [...], [...], „fyrir eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum, framin á árinu 2021: I.

Eignaspjöll, með því að hafa miðvikudaginn 3. febrúar, við [...]í [...], stungið með hnífi í báða afturhjólbarða bifreiðarinnar [...] og því næst ekið annarri bifreið á bifreiðina [...], allt með þeim afleiðingum að afturhjólbarðarnir eyðilögðust og bifreiðin dældaðist.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Kynferðisbrot, með því að hafa föstudaginn 5. febrúar, sent þrjú kynferðisleg myndskeið af A, kt. [...], án hans samþykkis, til þáverandi kærustu hans, B, kt. [...], í gegnum Messenger.

Telst þetta varða við 1. mgr. 199. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kt. [...], er gerð krafa um að ákærðu verði gert að greiða honum kr. 1.500.000,- ásamt vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 5. febrúar 2021 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr.

38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærðu verði gert að greiða honum málskostnað/réttargæsluþóknun að skaðlausu að teknu tilliti til virðisaukaskatts.“

Verjandi ákærðu krefst aðallega sýknu en til vara krefst hann vægustu refsingar er lög leyfa. Hann krefst aðallega sýknu af einkaréttarkröfu en til vara verulegrar lækkunar. Þá krefst hann hæfilegrar málsvarnarþóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð saka-mála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða hefur greiðlega gengist við brotum sínum. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 9. ágúst 2023, hefur hún ekki áður verið fundin sek um refsi-verða háttsemi. Þá tjáði ákærða sig fyrir dóminum og kvaðst iðrast brota sinna mjög. Horfa þessi atriði til mildunar refsingar, sbr. 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegn-ingarlaga. Til þyngingar horfir að um brot gegn friðhelgi einkalífs brotaþola var að ræðaog að ásetningur ákærðu var einbeittur, sbr. 1. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Brotin voru framin með tveggja daga millibili. Þó svo að ákveðin hvat-vísi tengd atvikum er varða ákærða hafi stýrt verkum ákærðu umrætt sinn eru ekki efni til þess að líta til 4. tl. 74. gr. eða 75. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar.

Langt er liðið frá því að brot ákærðu voru framin, eða í byrjun febrúar 2021. Rannsókn var að fullu lokið í mars það ár en ekkert var aðhafst í málinu fyrr en 24. október 2022 er rannsóknargögn voru send héraðssaksóknara. Ákæran var gefin út í ágúst 2023. Verður ákærðu ekki kennt um þennan drátt.

Að öllu framangreindu virtu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga þykir hæfileg refsing ákærðu vera 45 daga fangelsi en fullnustu refsingarinnar verður frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Tengsl ákærða og brotaþola voru náin um tíma en óupplýst er um hvort þau hafi talist nákomin í skilningi 3. mgr. 70. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærða hefur með háttsemi sinni gagnvart brotaþola bakað sér bótaábyrgð á grundvelli b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Brot ákærða sem framin voru með tveggja daga millibili voru til þess fallin að valda brotaþola miska sem er ófjárhagslegt tjón. Í þessu sambandi er litið til atvika og tengsla ákærðu við brotaþola. Þá er sérstaklega litið til eðlis brotsins í II. kafla. Þykja miskabætur til brotaþola hæfilega ákveðnar 200.000 krónur. Um vexti og dráttarvexti af kröfunni fer eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 346.518 krónur sem ræðst af tímaskýrslu hans. Þá skal ákærða greiða þóknun réttargæslumanns brotaþola, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 300.000 krónur. Tekið er tillit til virðisaukaskatts við ákvörðun þóknana.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærða, P-x-x K-x-x S-x-x F-x-x, sæti fangelsi í 45 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða greiði A 200.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 5. febrúar 2021 til 6. október 2023, en með dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 1. mgr. 6. gr. til greiðsludags.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 346.518 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 300.000 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf