S-4797/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 7. nóvember sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 29. ágúst 2023, á hendur J-kk-þgf T. U-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala [...], [...], [...], fyrir „sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt fimmtudagsins 4. ágúst 2022, fyrir utan barinn, „The Drunk Rabbit“, Austurstræti í Reykjavík, kastað eða slegið glerglasi í höfuð A, kt. [...], með þeim afleiðingum að hann hlaut 15 mm lóðrétta djúpa rispu á hægri augabrún og rispu á hægri kinn.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa: Fyrir hönd A, kt. [...], er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum miskabætur að upphæð 2.000.000 kr. eða samkvæmt mati dómsins og skaðabætur vegna sjúkrakostnaðar, sérfræðikostnaðar, atvinnutjóns og munatjóns að fjárhæð 135.000 kr. auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, sbr. 16. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, frá 4. ágúst 2022, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. vaxtalaga, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Þá er jafnframt gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða A málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Hann hafnar bótakröfu og telur miskabótakröfu úr hófi en fjárkröfu ósannaða. Til vara krefst verjandi lækkunar miskabótakröfu og hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa samkvæmt framlagðri tímaskýrslu.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Viðákvörðun refsingar er til þess litið að ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað. Þá er litið til greiðrar játningar hans á rannsóknarstigi og hér fyrir dómi.

Í skýrslu lögreglu kemur fram að ákærði hafi verið verulega ölvaður umrætt sinn. Þó það leysi hann ekki undan refsiábyrgð, sbr. 17. gr. almennra hegningarlaga, skýrir það heiftarleg viðbrögð hans. Kveðst ákærði iðrast háttsemi sinnar mjög. Ekki eru skilyrði til þess að beita refsilækkun samkvæmt 3. eða 4. tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga.

Dómurinn lítur til þess að um alvarlegan verknað var að ræða og hefði hæglega getað farið verr en í þessu tilviki hlaut brotaþoli ekki varanlegt líkamstjón. Mátti ákærða vera ljóst að með því að beita flösku eins og hann gerði væri líklegt að brotaþoli yrði fyrir skaða. Lítur dómurinn við ákvörðun refsingar til 1., 3., 5., 6. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt framansögðu þykir hæfileg refsing ákærða ákveðin fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er bótaskyldur vegna háttsemi sinnar. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi hans á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 250.000 krónur. Litið er til þess að um minni háttar áverka var að ræða sem skildi eftir sig smávægilegt lýti og ekki til þess fallið að valda langvarandi einkennum, eins og fram kemur í læknisvottorði. Krafa brotaþola vegna fjártjóns er ekki studd gögnum og er henni því vísað frá dómi. Skal ákærði jafnframt greiða brotaþola 120.528 kr. í málskostnað vegna meðferðar bótakröfunnar. Krafan ber vexti eins og í dómsorði greinir.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef D-kk-ef lögmanns, 150.660 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 10.144 krónur í annan sakarkostnað. Við ákvörðun þóknunar verjanda er litið til tímaskýrslu hans en jafnframt höfð hliðsjón af reglum dómstólasýslunnar nr. 1/2023, m. a. um tímagjald.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, J-kk-nf T. U-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði A 250.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 4. ágúst 2022 til 5. nóvember 2023, en með dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 1. mgr. 6. gr. til greiðsludags, og 120.528 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef D-kk-ef lögmanns, 150.660 krónur, og 10.144 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf