S-96/2009

Mál þetta, sem þingfest var 19. mars sl. og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 25. janúar 2009, á hendur G-kk-þgf F-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Dverghólum 34, Selfossi, og U-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Smiðjustíg 17c, Flúðum,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa, að kvöldi sunnudagsins 6. apríl 2008 á hjólabrettasvæði við Sundhöll Selfoss, sameiginlega veist að A-kk-þgf I-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, en ákærði G-kk-nf sló A-kk-þf 3 hnefahöggum í andlitið og ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf sló A-kk-þf einu höggi í bakið með kúbeini, með þeim afleiðingum að A-kk-nf hlaut sár á efri vör hægra megin, sár innan á kinn, roða og eymsli á hægra kinnbein og mar og bólgu á baki.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir Málflutningsskrifstofan hf., kröfu f.h. brotaþola um að ákærðu verði með dómi gert að greiða skaðabætur, samtals að fjárhæð kr. 951.650.-“

Ákærðu komu fyrir dóminn við þingfestingu málsins og játuðu báðir sök. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærðu kröfðust vægustu refsingar. Játning ákærðu er í samræmi við önnur gögn málsins og verða þeir því sakfelldir fyrir brot sitt en það er í ákæru rétt fært til refsiákvæða.

Í læknisvottorði, sem liggur frammi í gögnum málsins, segir að brotaþoli hafi komið á læknamóttökuna að kvöldi 6. apríl 2008 í fylgd foreldra og lögreglu. Er haft eftir brotaþola að hann hafi lent í ryskingum um það bil klukkustund áður. Hann hafi verið með vini sínum á hjólabrettapallinum á Selfossi þegar nokkrir eldri strákar komu og hafi brotaþoli þá setið á pallinum. Strákarnir hafi ýtt við brotaþola og sagt honum að færa sig. Brotaþoli hafi fært sig en ekki nóg að mati strákanna. Hafi einn þeirra, kallaður G-kk-nf, tekið brotaþola hálstaki og barið hann síðan í andlit með krepptum hnefa, þrjú högg. Vinur G-kk-ef hafi sótt kúbein í bíl sinn og barið brotaþola í bakið með því. Þá segir í vottorðinu að við skoðun sé að sjá sár á efri vör hægra megin. Einnig sár innan á kinn. Á kinnbeini hægra megin sé roði og eymsli við þreifingu. Á baki sé hann með nýtt mar í hæð við ca rif 7 og bólga komin í það. Eymsli séu þó nokkur en ekki klínískur grunur um rifbrot.

Af skýrslum ákærðu fyrir lögreglu og vitnum má ráða að árásin hafi verið algjörlega tilefnislaus. Í fyrstu lemur ákærði G-kk-nf F-kk-nf brotaþola í andlitið og í beinu framhaldi lemur ákærði U-kk-nf hann í bakið með kúbeini. Af gögnum málsins má einnig ráða að mikill æsingur hafi verið meðal krakkanna á staðnum en ákærði U-kk-nf, sem kom akandi að brettasvæðinu, tók kúbeinið með sér úr bifreiðinni. Má ráða af því að ásetningur hafi vaknað hjá U-kk-þgf um að beita kúbeininu áður en höggið reið af.

Ákærði G-kk-nf F-kk-nf var orðinn átján ára þegar árásin átti sér stað og ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf rétt tæplega átján ára en brotaþoli nýlega orðinn sextán ára.

Ákærða U-kk-þgf Þ-kk-þgf hefur ekki verið gerð refsing áður en ákærði G-kk-nf F-kk-nf var dæmdur þann 3. nóvember 2008 í 60.000 króna sekt fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þann 5. desember 2008 var hann dæmdur í 150.000 króna sekt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Var sá dómur hegningarauki við dóminn frá 3. nóvember 2008. Brot það sem ákærði G-kk-nf F-kk-nf hefur verið sakfelldur fyrir nú framdi hann í apríl 2008. Verður honum því gerður hegningarauki nú samkvæmt reglum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að ákærði G-kk-nf F-kk-nf játaði brot sitt greiðlega fyrir lögreglu og dómi. Við fyrstu yfirheyrslur yfir ákærða U-kk-þgf Þ-kk-þgf hjá lögreglu neitaði hann að hafa beitt kúbeininu, en við þriðju yfirheyrslu hjá lögreglu játaði ákærði hins vegar að hafa barið brotaþola í bakið með kúbeininu. Er sú játning í samræmi við frásögn vitna hjá lögreglu. Þá verður einnig litið til þess að ákærðu unnu verkið í sameiningu, að árásin var algjörlega tilefnislaus og framin með einbeittum ásetningi beggja.

Þykir refsing ákærða G-kk-ef F-kk-ef hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en með vísan til þess að ákærði játaði brot sitt greiðlega fyrir lögreglu og dómi svo og ungs aldurs hans þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með hliðsjón af verknaðaraðferð ákærða U-kk-ef Þ-kk-ef þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en með hliðsjón af ungum aldri hans, því að honum hefur ekki verið gerð refsing áður og því að hann játaði brot sitt fyrir dóminum, þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í málinu gerir Málflutningsstofan hf., fyrir hönd brotaþola, kröfu um að ákærðu verði dæmdir til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 951.650 krónur sem sundurliðast þannig:

Miskabætur samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga 800.000 krónur.

Þjáningabætur samkvæmt 3. gr. skaðabótalaga 39.600 krónur.

Lögmannskostnaður 112.050 krónur.

Samtals 951.650 krónur.

Ákærðu báðir viðurkenndu fyrir dóminum bótaskyldu sína en mótmæltu fjárhæð bótakröfunnar.

Miskabótakrafan er rökstudd með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og vísað til þess að árásin hafi verið með öllu tilefnislaus og sérlega harkaleg. Ákærðu hafi verið tveir saman og hafi þannig haft algjöra líkamlega yfirburði gagnvart brotaþola sem hafi verið tveimur árum yngri. Þá verði að horfa til þess að annar ákærði hafi beitt hættulegu barefli. Með vísan til 26. gr. skaðabótalaga á brotaþoli rétt á miskabótum vegna árásarinnar, sem var bæði fyrirvaralaus og háskaleg. Þykja miskabætur til hans hæfilega ákveðnar að fjárhæð 100.000 krónur. Krafan um þjáningabætur er studd þeim rökum að brotaþoli hafi haft veruleg óþægindi og þjáningar í nokkra daga eftir árásina. Í læknisvottorði H-kk-ef S-kk-ef kemur ekki annað fram en að ekki hafi verið talin ástæða til frekari rannsókna á brotaþola. Því er krafan um þjáningabætur ekki studd neinum gögnum og vanreifuð að því leyti og ber því að vísa henni frá dómi. Samkvæmt 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 á brotaþoli rétt á bótum vegna kostnaðar við að halda fram kröfu sinni í málinu og þykir sá liður hæfilega ákveðinn að fjárhæð 80.000 krónur. Samtals er ákærðu því gert að greiða brotaþola, A-kk-þgf I-kk-þgf K-kk-þgf, skaðabætur að fjárhæð alls 180.000 krónur. Í ákæru er ekki gerð krafa um að ákærðu verði dæmdir til greiðslu dráttarvaxta og verða þeir því ekki dæmdir.

Þá ber að dæma ákærðu til að greiða allan sakarkostnað, sem er samkvæmt yfirliti 105.654 krónur, auk þóknunar skipaðs verjanda þeirra, S-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 100.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Mál þetta sótti G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, fulltrúi sýslumannsins á Selfossi.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærið G-kk-nf F-kk-nf B-kk-nf sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði U-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22,1955.

Ákærðu greiði, in solidum, allan sakarkostnað, samtals 205.654 krónur, þar með talda þóknun skipaðs verjanda þeirra, S-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 100.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærðu greiði, in solidum, A-kk-þgf I-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, 180.000 krónur í skaðabætur.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.