S-21/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 15. janúar síðastliðinn, á hendur A-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf, kennitala [...], Seljalandi 3, Reykjavík, Á-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala […], Krummahólum 2, Reykjavík, og M-kk-þgf M-kk-þgf P-kk-þgf, kennitala […], óstaðsettum í hús.

1. Fyrir rán, með því að hafa fimmtudaginn 22. október 2015, í félagi skipulagt að fremja rán í skartgripaverslun og m.a. ákveðið að M-kk-nf M-kk-nf myndi greiða fyrir þýfið sem yrði afrakstur ránsins. Síðar sama dag fóru A-kk-nf K-kk-nf, vopnaður exi, og Á-kk-nf H-kk-nf, vopnaður neyðarhamri, báðir með andlitin hulin lambhúshettum inn í verslun Gullsmiðjunnar við Lækjargötu 34 í Hafnarfirði þar sem A-kk-nf K-kk-nf ógnaði A, starfsmanni verslunarinnar, með því að reiða öxina til höggs og skipa A að leggjast niður. Á meðan braut Á-kk-nf H-kk-nf gler í afgreiðsluborði og útstillingarskápum verslunarinnar og A-kk-nf K-kk-nf og Á-kk-nf H-kk-nf söfnuðu saman skartgripum úr versluninni að áætluðu andvirði kr. 1.950.200, sem þeir settu í íþróttatösku og höfðu á brott með sér. A-kk-nf K-kk-nf ók bifreiðinni [...] af vettvangi áleiðis til Reykjanesbæjar að Grindavíkurafleggjara þar sem M-kk-nf M-kk-nf beið þeirra og ók þeim á óþekktri bifreið til Keflavíkur þar sem M-kk-nf M-kk-nf veitti þýfinu, sem var afrakstur ránsbrotsins, viðtöku gegn greiðslu með reiðufé og fíkniefnum.

Telst þetta varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Á hendur A-kk-þgf K-kk-þgf;

2. Fyrir tilraun til sérstaklega hættulegrar líkamsárásar, en til vara hættubrot, brot gegn valdstjórninni, lögreglulagabrot, vopnalagabrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 22. október 2015 utandyra við Faxabraut í Reykjanesbæ er lögregla hugðist hafa afskipti af A-kk-þgf K-kk-þgf vegna atviks sem lýst er í ákærulið 1 eigi farið að fyrirmælum lögreglu um að nema staðar og lagt á flótta undan lögreglu með því að hlaupa norður Faxabraut og á flóttanum beindi ákærði loftskammbyssu af gerðinni Gamo PT80 að lögreglumönnunum B, C, D, E og F og skaut þremur skotum úr byssunni að þeim og stofnað þannig lífi eða heilsu þeirra í augljósan háska á ófyrirleitinn hátt auk þess skaut A-kk-nf K-kk-nf fleiri skotum úr loftskammbyssunni upp í loftið á hlaupum. Skömmu síðar við Brekkubraut handtók lögregla A-kk-þf K-kk-þf sem við handtökuna missti glerkrukku og poka sem innihéldu samtals 59,91 g af amfetamíni sem lögregla lagði hald á.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. og 2. mgr. 218. gr., sbr. 20. gr., en til vara við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 1. mgr. 19. gr., sbr. 41., gr. lögreglulaga nr. 90/1996, 1. mgr. 12. gr., 4. mgr. 21. gr., 1., sbr. 2., mgr. 23. gr., allt sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998 og 2. gr., 3. gr. og 25. gr., sbr. 59. gr., reglugerðar um skotvopn, skotfæri o.fl. nr. 787/1998 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1981 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

3. Fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa ekið bifreiðinni [...] af vettvangi atviks sem lýst er í ákærulið 1 eigi gætt nægilegrar varúðar við framúrakstur bifreiðarinnar [...] við gatnamót Hringbrautar og Öldugötu í Hafnarfirði, ekið með hægri hlið [...] utan í vinstra framhorn [...] og eigi numið staðar við umferðaróhappið heldur ekið bifreiðinni á brott af vettvangi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 4. gr., 1. mgr. 10. gr. og 20. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

4. Fyrir þjófnað með því að hafa að morgni laugardagsins 26. september 2015, í félagi við óþekktan aðila, brotist inn í verslun Gullsmiðjunnar við Lækjargötu 34 í Hafnarfirði með því að brjóta rúðu í versluninni og tekið þaðan skartgripi að áætluðu verðmæti kr. 1.100.000 og haft á brott með sér af vettvangi.

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Á hendur M-kk-þgf M-kk-þgf;

5. Fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og vopnalagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 29. október 2015 á þáverandi dvalarstað sínum að Tangabryggju 16 í Reykjavík haft í vörslum sínum lásboga, 0,19 g af amfetamíni og 0,19 g af marijúana, sem lögregla fann við leit í íbúðinni og hald var lagt á.

Telst þetta varða við f-lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr., vopnalaga nr. 16/1998 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1981 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Að auki er þess krafist að öll ofangreind fíkniefni verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 og lásbogi verði gerður upptækur samkvæmt 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998. Þá er gerð krafa um að loftskammbyssa af gerðinni Gamo PT80 verði gerð upptæk samkvæmt 1. tölulið 69. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Mál númer S-27/2016 var sameinað þessu máli, sbr. heimild í 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 22. janúar 2016, á hendur ákærða Á-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf, kennitala [...], fyrir þjófnað og nytjastuld, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 4. apríl 2015, í félagi við nafngreindan aðila og í auðgunarskyni brotist inn í reiðhjólaverslunina Hvell, Smiðjuvegi 30 í Kópavogi, með því að spenna upp opnanlegt fag á suðurhlið hússins með kúbeini, þannig að ákærði, í félagi við nafngreindan aðila, komst inn til þess að stela þaðan 15 reiðhjólum af tegundinni Fuji og Everton, reiðhjólahjálmum og ýmsum reiðhjólamunum, handverkfærum, rafsuðutæki, rafsuðuhjálmi, rafsuðubyssu, þrýstingsmæli og Dell-borðtölvu og á sama tíma stolið bíllyklum að bifreiðinni [...], sem ákærði nýtti til þess að koma þýfinu undan, en bifreiðin fannst aðfaranótt mánudagsins 13. apríl við Spóahóla 4 í Reykjavík. Brotið er talið varða við 244. gr. og 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög frekast leyfa. Þess er krafist að gæsluvarðhaldsvist ákærða frá 23. október 2015 komi til frádráttar dæmdri refsivist hans. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð og málsvarnarlaun skipaðs verjanda dæmd samkvæmt framlögðu málskostnaðaryfirliti.

Ákærði Á-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf krefst sýknu af kröfum ákæruvalds vegna ránsbrots, en til vara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist vægustu refsingar vegna sakargifta samkvæmt ákæru fyrir þjófnað og nytjastuld. Verjandi ákærða krefst hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa.

Ákærði M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf krefst þess að hann verði sýknaður af sakargiftum samkvæmt 1. tölulið ákæru héraðssaksóknara varðandi rán, en dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa vegna 5. töluliðar ákærunnar. Til vara er krafist vægustu refsingar sem lög frekast heimila fari svo að ákærði verði sakfelldur samkvæmt 1. lið og fyrir þann hluta sem hann neitar samkvæmt 5. lið ákæru, það er vörslur á lásboga. Þá krefst skipaður verjandi ákærða málsvarnarlauna sér til handa.

I

Ákæra 15. janúar 2016, 1. töluliður.

Ákærðu er gefið að sök að hafa í félagi skipulagt að fremja rán í skartgripaverslun og meðal annars ákveðið að ákærði M-kk-nf M-kk-nf myndi greiða fyrir ránsfenginn. Hafi ákærðu A-kk-nf K-kk-nf og Á-kk-nf H-kk-nf farið vopnaðir í verslunina, en ákærði M-kk-nf M-kk-nf beðið þeirra á Grindavíkurafleggjara og ekið þeim til Keflavíkur. Hafi ákærði M-kk-nf M-kk-nf veitt ránsfengnum viðtöku og greitt fyrir hann með reiðufé og fíkniefnum.

Helstu málsatvik eru þau að fimmtudaginn 22. október 2015, kl. 17.07, barst lögreglu tilkynning um vopnað rán í Gullsmiðjunni Lækjargötu 34c í Hafnarfirði, þar sem starfsmanni hafði verið ógnað. Tilkynningunni fylgdu upplýsingar um að gerendur hefðu farið á brott í hvítum jepplingi. Á vettvangi mátti sjá að farið hafði verið um verslunina og gler í borði og skápum brotið og rótað í hirslum. Tilkynnandi og eigandi Gullsmiðjunnar, A, skýrði lögreglumönnum frá því að hún hefði unnið við slípun í herbergi inn af versluninni og því ekki heyrt þegar komið var inn í verslunina. Hún hafi séð dökkklæddan mann með dökka hettu yfir andlitinu koma hratt að sér og hafi hann skipað henni ítrekað að leggjast niður. Hann hafi verið með exi reidda þegar hann hafi öskrað á hana. Kvaðst A hafa ætlað að leggjast niður, en þegar hún hafi talið sig þekkja manninn sem meintan geranda í innbroti í verslunina 26. september 2015, hafi hún hlaupið út úr versluninni og maðurinn á eftir henni með exina. Á leiðinni út sá vitnið að annar maður var einnig inni í versluninni að hreinsa úr skartgripaskápum. Kvaðst vitnið hafa reynt að leita aðstoðar en það hafi ekki tekist. Þegar hún hafi verið við austurenda hússins hafi hvítum jepplingi verið ekið upp Hringbraut og tveir grímuklæddir menn verið í framsætum bifreiðarinnar. Eftir það hafi hún farið inn í verslunina og hringt eftir aðstoð. Ránsfengurinn voru skartgripir að verðmæti tæplega tvær milljónir króna. Benti vitnið lögreglu á mann sem hefði sést í eftirlitskerfi verslunarinnar 25. september 2015 sem lögregla bar kennsl á. Var það ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf sem hafði verið handtekinn vegna innbrots í verslunina 26. september 2015.

Við frekari rannsókn lögreglu fannst hvítur jepplingur af gerðinni Nissan Qashqai á Reykjanesbraut við Grindavíkurafleggjara. Á bifreiðinni voru tvö skráningarmerki, [...] og [...], en rétt númer hennar er [...]. Bifreiðin var skemmd á hægri hlið eftir árekstur sem varð á gatnamótum Hringbrautar og Öldugötu í Hafnarfirði. Kveikjuláslyklar voru ekki í bifreiðinni sem var færð til rannsóknar á lögreglustöðina við Flatahraun. Í ljós kom að skipt hafði verið um skráningarmerki á bifreiðinni. Bifreiðinni hafði verið stolið 12. október 2015 eftir innbrot í fyrirtækið Átak tveimur dögum fyrr.

Rannsókn lögreglu leiddi til þess að A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf var handtekinn 23. október 2015 og var hann úrskurðaður til að sæta gæsluvarðhaldi. Atvikum við handtöku ákærða A-kk-ef K-kk-ef er lýst í 2. tölulið ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 15. janúar 2016.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf skýrði svo frá við aðalmeðferð málsins að hann hefði verið undir áhrifum í umrætt sinn og myndi því atburði illa. Ákærði neitaði því aðspurður að ránið hefði verið ákveðið fyrirfram. Hefði ránið verið skyndiákvörðun. Hann hafi vantað peninga fyrir fíkniefnum. Þeir hefðu farið tveir inn í verslunina, hann og ákærði Á-kk-nf H-kk-nf, brotið skápa og tekið skartgripi. Ákærði kvaðst hafa verið með exi meðferðis í þeim tilgangi að brjóta skápa. Kvaðst ákærði ekki hafa notað exina í öðrum tilgangi. Hann kvaðst ekki hafa notað exina til að ógna starfsmanni verslunarinnar. Þeir hafi báðir safnað saman skartgripum úr versluninni. Eftir það hafi þeir farið út úr versluninni og keyrt í burtu á hvítri jeppabifreið, sem ákærði ók. Farið hefði verið út á Reykjanes. Spurður vildi ákærði ekki tjá sig nánar um þá ferð en gekkst við því að fyrst hefði verið farið að Grindavíkurvegi, þar sem þeir hafi hitt meðákærða M-kk-þf M-kk-þf og farið í bifreið með honum. Spurður um það af hverju M-kk-nf M-kk-nf hefði verið á Grindavíkurveginum kvaðst ákærði hafa hringt í hann og beðið hann um að vera þar til að skutla þeim til Keflavíkur. Ákærði kvaðst hafa skuldað M-kk-þgf M-kk-þgf peninga og að staðið hefði til að greiða skuldina en það hefði hann ekki gert. Þegar til Keflavíkur hafi verið komið hafi þeir losað sig við skartgripina og skipt liði. Hafi Á-kk-nf H-kk-nf farið til Reykjavíkur, en hann orðið eftir í Keflavík. Spurður um það hvernig þeir hafi losað sig við skartgripina neitaði ákærði að tjá sig um það. Ákærði kvaðst ekki minnast þess að þeir hefðu fengið fíkniefni og peninga fyrir skartgripina. Þá kvaðst ákærði heldur ekki minnast þess að hann hefði hitt M-kk-þf M-kk-þf við verslun 10-11 í Setbergshverfinu í Hafnarfirði um hádegisbil, sama dag og verslunin hafi verið rænd. Spurður um það hvers vegna hann hefði greint öðruvísi frá hjá lögreglu kvaðst ákærði hafa játað ýmislegt hjá lögreglu og varpað sök á aðra til að losna úr gæsluvarðhaldi. Ákærði kannaðist við að hafa skipað starfsmanni í versluninni að leggjast niður án þess þó að hafa hótað henni eða ýtt við henni. Ákærði sagði þá hafa verið með lambhúshettur. Spurður um símagögn, sem bendi til þess að ákærði hafi verið í umtalsverðum samskiptum við M-kk-þf M-kk-þf bæði fyrir og eftir atvikið í versluninni, bar ákærði að hann hefði eitthvað verið í sambandi við meðákærða út af skuld við hann sem væri gömul. Hefði M-kk-nf M-kk-nf lánað honum peninga. Þá neitaði ákærði því að M-kk-nf M-kk-nf tengdist ráninu í Gullsmiðjunni. Ákærði kvaðst hafa hringt nokkur símtöl bæði fyrir og eftir ránið án þess að muna hvað hann hefði sagt við hvern. Spurður um það hvort hann hefði afhent M-kk-þgf M-kk-þgf ránsfenginn kvaðst ákærði neita að tjá sig um það. Þá kvaðst ákærði ekki vita það nákvæmlega hvenær meðákærði M-kk-nf M-kk-nf hafi fengið vitneskju um ránið. Ákærði kvaðst hafa hringt í M-kk-þf rétt fyrir ránið og sagt honum að hitta sig þarna, en hann hafi ekki svo ákærði vissi til vitað hvað þeir ætluðu að fara að gera. Þá kvaðst ákærði ekki muna hvort þeir hafi sagt meðákærða M-kk-þgf frá því þegar þeir komu í bifreiðina til hans. Spurður um misræmi í framburði ákærða fyrir dómi frá því sem var í skýrslu hjá lögreglu 18. nóvember 2015 ítrekaði ákærði að frásögn hans hjá lögreglu þá hefði mótast af því að hann vildi losna úr gæsluvarðhaldi. Hann hefði þá lýst ýmsu sem hann hefði ekki upplifað í raun og veru.

Ákærði Á-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf skýrði frá því að upphaflega hafi verið gert ráð fyrir því að fara í verslunina að kvöldi til, brjóta glugga og taka skartgripi. Það hafi aldrei verið ætlunin að fremja rán. Ákærði kvaðst hafa verið í daglegu sambandi við meðákærða A-kk-þf K-kk-þf á þessum tíma, aðallega tengt fíkniefnum. Þeir hafi rætt það að fara í verslunina að kvöldi til og taka skartgripi þegar lokað væri. Allt í einu hafi eitthvað breyst hjá A-kk-þgf K-kk-þgf og hafi þetta þurft að gerast strax. Ákærði kvaðst ekki vita af hverju. Ákærði kvaðst hafa hitt A-kk-þf K-kk-þf þennan dag um hádegisbil. Spurður kannaðist ákærði ekki við að hafa hitt meðákærða M-kk-þf M-kk-þf við 10-11 í Setbergshverfinu í Hafnarfirði þennan dag og heldur ekki við að hafa farið að versluninni með A-kk-þgf K-kk-þgf. Þá kvaðst ákærði ekki vita hvort A-kk-nf K-kk-nf og M-kk-nf M-kk-nf hafi verið í samskiptum þennan dag. Þeir hafi ekki undirbúið sig neitt fyrir ránið. Ákærði kvaðst ekki vita neitt um þá bifreið sem þeir hafi verið á við ránið, það hafi verið bifreið sem A-kk-nf K-kk-nf var á. Spurður um hvað gera ætti við skartgripina bar ákærði að meðákærði A-kk-nf K-kk-nf hafi ætlað að selja þá. Hann hafi átt að fá bæði fíkniefni og peninga í sinn hlut fyrir þátttökuna. Þá skýrði ákærði frá því að A-kk-nf K-kk-nf hafi átt hugmyndina að því að fara í verslunina. Þeir hafi farið inn í verslunina og hafi hann byrjað á því að brjóta sýningarskáp, en A-kk-nf K-kk-nf hafi farið inn á bak við verslunina og sagt eitthvað sem ákærði kvaðst ekki muna. Sjálfur hafi hann farið að afgreiðsluborðinu. Hann hafi séð hvar afgreiðslukonan hljóp fram hjá honum og út. A-kk-nf K-kk-nf hafi svo komið með exi og byrjað að brjóta glerið í afgreiðsluborðinu þar sem þeir hafi tekið hringi og fleiri muni. Spurður kvaðst ákærði ekki hafa tekið eftir því að meðákærði hafi verið með exi og ekki séð það fyrr en afgreiðslukonan hafi verið að hlaupa út, en hann hafi ekki vitað það fyrir að meðákærði var með exi og ekki séð átök á milli þeirra. Ákærði kvaðst ekki hafa verið vopnaður, en hann hafi verið með neyðarhamar til að brjóta gler. Eftir þetta hafi þeir farið út í bíl sem meðákærði A-kk-nf K-kk-nf hafi ekið. Hann hafi ekið utan í bifreið á leiðinni og svo hafi verið farið að Grindavíkurafleggjaranum þar sem M-kk-nf M-kk-nf hafi allt í einu verið mættur. A-kk-nf K-kk-nf hafi verið mikið í símanum á leiðinni og bölvandi út af því að einhver var ekki mættur á stað sem hann átti að vera á. M-kk-nf M-kk-nf hafi sótt þá og skutlað til Keflavíkur, þar sem farið hafi verið á heimili systur A-kk-ef K-kk-ef, þar sem innihald töskunnar hafi verið skoðað. Eftir það hafi A-kk-nf K-kk-nf farið út og komið til baka með einhver efni og peninga fyrir töskuna. Kvaðst ákærði hafa fengið eitthvað af því og síðan farið til Reykjavíkur. Spurður um það hvert A-kk-nf K-kk-nf hafi farið með töskuna bar ákærði að hann vissi það ekki og hefði ekki séð það, en A-kk-nf K-kk-nf hefði sagt þegar hann kom til baka að hann hefði farið með töskuna til M-kk-ef M-kk-ef. Spurður um það hvað þetta hefði verið mikið af fíkniefnum og peningum bar ákærði að þetta hefði verið 200.000 krónur og 200 grömm af efnum. Ákærði kvaðst halda að hann hefði fengið 70 grömm í glerkrukku og 50.000 krónur í sinn hlut og meðákærði A-kk-nf K-kk-nf eftirstöðvarnar. Allt sem hefði verið tekið í versluninni hefði verið í töskunni, enda hefðu þeir ekki haldið neinu eftir.

Ákærði M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf skýrði frá því fyrir dómi að hann hefði mikið reynt að hafa samband við meðákærða A-kk-þf K-kk-þf í síma vegna skuldar, en lítið hefði verið um að hann svaraði í símann. Þeir hafi hist vegna skuldarinnar en ekki fyrir ránið og ekki í 10-11 í Setbergshverfinu í Hafnarfirði. Ákærði kvaðst ekki hafa haft hugmynd um að fara ætti í Gullsmiðjuna og neitaði því aðspurður að hafa komið að því að skipuleggja ránið. Ákærði kannaðist við það aðspurður að hafa verið að þrýsta á A-kk-þf K-kk-þf með því að hringja í hann. Hafi A-kk-nf K-kk-nf lofað að borga honum skuldina þann sama dag og ránið var framið. Spurður um ferðir sínar þann daginn skýrði ákærði frá því að hann hefði verið í íbúð í Tangabryggju þegar A-kk-nf K-kk-nf hafi hringt í hann og beðið hann að ná í sig og hitta sig við Grindavíkurafleggjarann. Hefði A-kk-nf K-kk-nf sagt að bíllinn væri klessur. Hefðu meðákærðu komið með tösku inn í bílinn og kvaðst ákærði strax hafa áttað sig á því hvað væri í gangi. Kvaðst ákærði ekki hafa vitað það fyrir hvað til stóð og ekki tekið neinn þátt í verknaðinum. A-kk-nf K-kk-nf hefði hringt í hann og sagt honum að hann ætlaði að borga honum skuldina. Þess vegna hafi hann mætt á staðinn. Eftir að meðákærðu voru komnir í bílinn hjá ákærða hafi hann spurt þá hvað væri í gangi og þá fengið að vita um ránið. Þrátt fyrir að ákærði hafi ekki verið sáttur hafi hann keyrt meðákærðu til Keflavíkur. Ákærði kvaðst vera búinn að þekkja A-kk-þf K-kk-þf frá því að hann var 15 ára gamall og hafi hann tekið þessa vitlausu ákvörðun. Spurður kvaðst ákærði hafa ekið meðákærðu heim til systur A-kk-ef K-kk-ef. Þar hafi meðákærði A-kk-nf K-kk-nf farið út úr bifreiðinni og sagst ætla að vera smástund. Hann hafi komið til baka eftir um 30 mínútur með einhvern teipaðan pakka sem hann hafi ætlað að láta ákærða fá, en hann hafi neitað að taka við honum, enda hafi hann ekki ætlað að taka þátt í þessu. A-kk-nf K-kk-nf hafi þá tekið pakkann til baka. Ákærði kvaðst líklega hafa talið að meðákærði gæti komið skartgripunum í verð og greitt honum skuldina með þeim peningum. Ákærði skýrði frá því að hann hefði verið orðinn mjög órólegur á meðan hann beið eftir meðákærða og því hringt ítrekað í systur A-kk-ef K-kk-ef, enda hefði A-kk-nf K-kk-nf ekki verið með síma. Hann hefði losað sig við hann á leiðinni til Keflavíkur með því að kasta honum út um gluggann á bifreiðinni.

Vitnið A, eigandi Gullsmiðjunnar, gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins og greindi frá því að hún hefði verið að slípa innst inni á verkstæði og ekki heyrt þegar komið var inn í verslunina. Hún hafi séð að einhver maður hafi komið í áttina til hennar og sagt eitthvað sem hún kvaðst ekki hafa heyrt. Vitnið kveðst hafa staðið upp og slökkt á vélinni. Þá hafi hún staðið nánast fyrir framan mann sem hafi öskrað á hana: „Leggstu niður.“ Hún hafi séð að hann var með exi í hendinni. Þá hafi hún gert sér grein fyrir því að um rán væri að ræða. Hafi hann öskrað aftur, verið ógnvekjandi og ýtt aðeins í höndina á vitninu. Vitnið sagðist hafa þekkt manninn. Hún hafi ætlað að leggjast niður þegar hún hafi tryllst innra með sér við þessar ógnvekjandi aðstæður. Í myndavél hafi hún séð að frammi í versluninni var maður að brjóta gler. Hún hafi séð möguleika á að hlaupa út úr versluninni og gert það. Maðurinn hafi elt hana. Vitnið kvaðst hafa reynt að leita hjálpar en það hafi ekki tekist. Þá hafi hún heyrt í bíl í ofsaakstri og séð hvítum jepplingi ekið upp Hringbrautina og séð mennina í bílnum með grímur fyrir andlitinu. Vitnið kvaðst hafa séð manninn reiða exina til höggs. Þá kvaðst vitnið hafa þekkt manninn aftur frá því að hann hafi komið í verslunina 25. september 2015, eða daginn áður en brotist var inn í verslunina. Maðurinn hafi komið inn í verslunina og verið í 10-11 mínútur þar inni. Hann hafi beðið vitnið um að stytta ól á úri, en vaðið úr einu í annað. Vitnið kvaðst hafa borið kennsl á augu mannsins, augabrúnir og hárið. Atvikið hafi verið hræðileg lífsreynsla. Hún hafi tryllst af hræðslu þegar hann hafi verið yfir henni með exina og eina hugsunin hafi verið að komast út. Vitnið kvaðst hafa fengið áfallahjálp og haft gott af því, en væri ekki búin að ná sér að fullu. Hún væri vör um sig eftir atvikið. Verðmæti ránsfengsins hefði verið 1.950.000 krónur. Vitnið kvaðst hafa fengið skartgripina bætta, en ekki skemmdir í versluninni.

Vitnið G lögreglumaður skýrði frá því að hann hefði farið í útkall vegna ráns í Gullsmiðjunni. Á vettvangi hefði allt verið á rúi og stúi, brotnir skápar og gler í borði. Haft hefði verið tal af tilkynnanda sem hafi sagt að í verslunina hefðu komið tveir menn. Lögregla hefði séð á myndupptöku að mennirnir hafi komið á hvítum jepplingi og keyrt fram hjá versluninni. Skömmu síðar hafi tveir dökkklæddir menn komið inn í verslunina með hulin andlit. Annar þeirra hafi farið rakleiðis að sýningarskápum, en hinn hafi farið inn í aðstöðu fyrir innan verslunina. Þá sjáist á myndupptöku að annar mannanna er frammi við sýningarskápa, en hinn komi á eftir eiganda verslunarinnar þar sem hún komi út úr herberginu og sé hann með exi á lofti.

Vitnið F lögreglumaður greindi frá því að hann hefði farið á vettvang í Gullsmiðjunni. Strax hafi lögreglu grunað að ákærði A-kk-nf K-kk-nf tengdist málinu. Þá hafi verið tilkynnt um árekstur og afstungu hvítrar jeppabifreiðar, þá sömu og sést hafi í myndupptöku verslunarinnar. Síðar hafi lögreglu borist tilkynning um hvíta mannlausa bifreið við Grindavíkurafleggjara. Skýrsla hafi verið tekin af barnsmóður ákærða A-kk-ef K-kk-ef, sem hafi greint frá því að hann hefði að undanförnu verið á hvítum Nissan-jepplingi. Eftir þetta hafi lögregla farið út og þá séð ákærða A-kk-þf K-kk-þf koma gangandi í áttina að lögreglumönnunum. Upplýsingar höfðu borist um að ákærði væri hugsanlega vopnaður. Var ákærða kynnt að um vopnaða lögreglu væri að ræða og var honum skipað að fara niður á hnén. Hann hafi stoppað í smástund en ekki hlýtt skipunum lögreglu og hlaupið af stað. Lögregla hafi hlaupið á eftir ákærða og ítrekað gefið honum skipun um að stoppa. Hafi ákærði tekið upp svarta skammbyssu og snúið sér við og skotið þremur skotum. Ákærði hafi hlaupið áfram og skotið 4-5 skotum upp í loftið og síðan hent byssunni frá sér. Eftir það hafi ákærði verið yfirbugaður. Við handtöku hafi ákærði misst frá sér glerkrukku, síma og fleira dót úr vösum. Enginn vafi hafi verið á því að ákærði hafi gert sér grein fyrir að um lögreglu var að ræða. Fram kom hjá vitninu að símagögn sem lögregla hefði aflað hafi leitt til þess að M-kk-nf M-kk-nf var handtekinn heima hjá félaga sínum að Tangabryggju í Reykjavík. Við leit þar hafi fundist hringur úr ráninu. Þá hafi rannsókn lögreglu leitt í ljós að Á-kk-nf H-kk-nf tengdist málinu. Hann hafi verið handtekinn og gefið greinargóða skýrslu sem hafi staðfest grun lögreglu um hverjir ættu aðild að málinu.

Vitnið H lögreglumaður skýrði frá rannsókn á ráni í Gullsmiðjunni. Hann hafi farið að leita að ákærða A-kk-þgf K-kk-þgf, enda hafi verið talið að hann tengdist málinu. Eftir handtöku ákærða hafi málið verið unnið út frá símagögnum og bifreið sem fannst við Grindavíkurafleggjara. Við leit hjá ákærða M-kk-þgf M-kk-þgf hafi fundist askja með einum hring sem tengdur var ráninu. Út frá sögu ákærða A-kk-ef K-kk-ef hafi Á-kk-nf H-kk-nf verið talinn tengjast málinu og hafi hann verið handtekinn. Hans frásögn hafi passað við gögn málsins. Þá hafi framburður M-kk-ef M-kk-ef tengt hann við málið, en A-kk-nf K-kk-nf hafi ekki játað sína aðild fyrr en nokkru seinna.

Vitnið I kvaðst fyrir dómi vita til þess að Á-kk-nf H-kk-nf hefði verið að hringja í A-kk-þf K-kk-þf, sem hafi verið sofandi á heimili hennar í [...]. Hafi Á-kk-nf komið á staðinn og vakið A-kk-þf K-kk-þf með þeim orðum að hann vantaði peninga. Þeir hafi farið í bíltúr en komið aftur og verið að ræða saman í íbúð vitnisins. Vitnið kvaðst hafa heyrt Á-kk-þf tala um M-kk-þf og hafa beðið hann að hitta sig. Á-kk-nf H-kk-nf hafi vanið komur sínar í [...] og vakið A-kk-þf K-kk-þf til að fara að brjótast inn. Á-kk-nf H-kk-nf hafi einnig alltaf verið að hringja í M-kk-þf og vitnið kvaðst vita til þess að þegar þeir fóru hafi þeir ætlað að hitta M-kk-þf. Um kvöldið hafi Á-kk-nf H-kk-nf komið aftur heim til vitnisins og þá var hann með eitthvað sem hann hafði fengið hjá M-kk-þgf, einhver efni í krukku.

Vitnið Í lögreglumaður lýsti aðkomu sinni að rannsókn málsins, en vitnið framkvæmdi tæknirannsókn í Gullsmiðjunni og á Nissan-bifreiðinni.

Niðurstaða:

Ákærðu er öllum gefið að sök að hafa í félagi skipulagt að fremja rán í skartgripaverslun og meðal annars ákveðið að M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf myndi greiða fyrir „þýfið“ sem yrði afrakstur ránsins.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf neitaði því að ránið hafi verið skipulagt og sagði að það hefði eiginlega ekkert verið rætt. Þá kom fram hjá ákærða Á-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf að ætlunin hafi verið að brjóta rúðu í versluninni að kvöldi til og stela skartgripum. Hann sagði að í upphafi hafi ekki staðið til að ákærði M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf myndi koma og hitta þá á Grindavíkurafleggjaranum heldur einhver annar ónafngreindur aðili. Ákærði M-kk-nf M-kk-nf neitaði því að hafa tekið þátt í að skipuleggja rán í verslun Gullsmiðjunnar ásamt meðákærðu. Þá neitaði hann því að hafa haft vitneskju um ránið fyrr en meðákærðu komu upp í bílinn til hans. Hann kvaðst hafa samþykkt að hitta A-kk-þf K-kk-þf þar, enda hafi A-kk-nf K-kk-nf sagt að hann ætlaði að greiða honum skuld vegna fíkniefna. Sú fullyrðing ákæruvaldsins að ákærðu hafi í félagi skipulagt að fremja rán í skartgripaverslun fær hvorki stoð í framburði ákærðu né vitna fyrir dómi. Ákærði M-kk-nf M-kk-nf hefur viðurkennt að hafa verið í miklum samskiptum við meðákærða A-kk-þf K-kk-þf vegna skuldar og að hafa hitt A-kk-þf K-kk-þf vegna skuldarinnar, en þó ekki þann dag sem ránið var framið. Þá staðhæfði ákærði M-kk-nf M-kk-nf að hann hafi ekki vitað af ráninu, en hann hafi þó þrýst á meðákærða A-kk-þf K-kk-þf vegna skuldarinnar. Ákæruvaldið hefur lagt fram staðfestingu á símasamskiptum á milli A-kk-ef K-kk-ef og M-kk-ef M-kk-ef og staðsetningum þess síðarnefnda bæði fyrir og eftir ránið. Um er að ræða upplýsingar um símanúmer og lengd samskipta. Ósannað er um hvað þessi símasamskipti voru en báðir ákærðu lýstu því að samskiptin hefðu verið vegna fíkniefnaskuldar. Hvað sem því líður er það mat dómsins að gögnin styðji ekki fullyrðingu ákæruvaldsins með viðhlítandi hætti og það sama á við um önnur rannsóknargögn málsins og verða ákærðu ekki sakfelldir fyrir að hafa í félagi skipulagt að fremja rán í skartgripaverslun. Hefur ákæruvaldinu ekki tekist að færa sönnur á það, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sama á við um þá fullyrðingu í ákæru að ákærðu hafi í félagi ákveðið að ákærði M-kk-nf M-kk-nf myndi veita ránsfengnum viðtöku og greiða fyrir hann.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf bar um það hjá lögreglu 18. nóvember 2015 að meðákærði M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf hafi vitað um ránið í hádeginu 22. október, en þá hafi þeir hist í 10-11 í Hafnarfirði og rætt skartgripasölu. Hafi þeir rætt um að selja skartgripi og fá fíkniefni fyrir. Fram kom að meðákærði Á-kk-nf H-kk-nf hafi verið í bíl fyrir utan. Svo sem fram er komið bar ákærði á annan veg fyrir dómi og kannaðist ekki við að hafa rætt ránið við M-kk-þf M-kk-þf. Samkvæmt ákvæðinu um milliliðalausa málsmeðferð, sbr. 111. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Því verður ekki byggt á því sem fram kom hjá lögreglu, en ákærði A-kk-nf K-kk-nf gaf þá skýringu á breyttum framburði að hann hefði greint lögreglu rangt frá staðreyndum og fellt sök á aðra til að losna úr gæsluvarðhaldi. Þá liggur fyrir að þessi framburður ákærða hjá lögreglu í umrætt sinn varðaði ekki ætlaða aðkomu ákærða Á-kk-ef H-kk-ef að slíkri skipulagningu í félagi.

Ákærðu A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf og Á-kk-nf H-kk-nf hafa gengist við því að hafa farið inn í verslun Gullsmiðjunnar í Hafnarfirði og tekið þaðan skartgripi. Neitar A-kk-nf K-kk-nf því að hafa ógnað eiganda verslunarinnar, A, með exi og Á-kk-nf H-kk-nf kannast ekki við að hafa verið vopnaður heldur hafi hann aðeins verið með neyðarhamar meðferðis í þeim tilgangi að brjóta gler í sýningarkössum í versluninni. Vitnið A sagði ákærða A-kk-þf K-kk-þf hafa verið mjög ógnandi í framkomu, skipað henni að leggjast á gólfið, ýtt við henni og haft exi reidda til höggs yfir henni. Á myndskeiði úr öryggismyndavél verslunarinnar má sjá þegar ákærðu A-kk-nf K-kk-nf og Á-kk-nf H-kk-nf koma grímuklæddir inn í verslunina. Ákærði Á-kk-nf H-kk-nf gengur beint að sýningarkössum, brýtur gler í þeim og safnar saman skartgripum í tösku. Ákærði A-kk-nf K-kk-nf fór á hinn bóginn rakleiðis til vitnisins, sem var við störf í herbergi inn af versluninni. Skömmu síðast sést að vitnið hleypur út úr vinnurýminu með ákærða á eftir sér sem reiðir exi til höggs. Áður hafði vitnið, í öryggismyndavél verslunarinnar, veitt athygli grímuklæddum manni sem var í versluninni að brjóta gler í sýningarskápum og taka skartgripi úr þeim. Eftir að vitnið hafði flúið út úr versluninni tekur A-kk-nf K-kk-nf einnig til við að brjóta skápa og taka skartgripi úr þeim. Háttsemi beggja ákærðu felur í sér ógnun og telst vera fullframið rán í skilningi 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en rán er fullframið beiti menn líkamlegu ofbeldi eða hóta slíku ofbeldi og taka eða neyða með því út fjármuni. Breytir engu í þessu sambandi þótt annar ákærðu, Á-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf hafi, að því er virðist samkvæmt fyrrnefndu myndskeiði, ekki haft bein samskipti við starfsmann verslunarinnar. Verða ákærðu A-kk-nf K-kk-nf og Á-kk-nf H-kk-nf sakfelldir fyrir rán í verslun Gullsmiðjunnar.

Samkvæmt því sem rakið hefur verið er niðurstaða dómsins sú að ósannað sé að ákærðu hafi í félagi skipulagt að fremja rán í skartgripaverslun og ákveðið að ákærði M-kk-nf M-kk-nf ætti að greiða fyrir ránsfenginn. Telur dómurinn ósannað að ákærði M-kk-nf M-kk-nf hafi átt aðra aðkomu að ráninu en þá að verða við beiðni ákærða A-kk-ef K-kk-ef um að hitta hann og Á-kk-þf H-kk-þf við Grindavíkurafleggjara og aka honum og meðákærða þaðan til Keflavíkur. Það gerði ákærði M-kk-nf M-kk-nf þrátt fyrir þá vitneskju, eftir að A-kk-nf K-kk-nf og Á-kk-nf H-kk-nf komu inn í bifreiðina, að þeir hefðu framið refsiverða háttsemi. Samkvæmt þessu fólst háttsemi hans í því að aka meðákærðu eftir að þeir höfðu framið verknaðinn. Telst þáttur ákærða M-kk-ef M-kk-ef ekki vera aðalmennska í brotinu, en háttsemi hans verður talin felast í liðsinni við verkið, sbr. 1. mgr. 22. gr. almennra hegningarlaga, og telst vera hlutdeild í broti meðákærðu. Samkvæmt þessu hefur ákærði M-kk-nf M-kk-nf gerst brotlegur við 252. gr., sbr. 1. mgr. 22. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi.

II

Ákæra útgefin 15. janúar 2016, 2. töluliður.

Samkvæmt þessum tölulið er ákærða A-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf gefin að sök tilraun til sérstaklega hættulegrar líkamsárásar, en til vara hættubrot, brot gegn valdstjórninni, lögreglulagabrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 22. október 2015 utan dyra við Faxabraut í Reykjanesbæ, þegar lögregla hugðist hafa afskipti af ákærða vegna ráns í Gullsmiðjunni, ekki farið að fyrirmælum lögreglu um að nema staðar og lagt á flótta undan lögreglu og á flóttanum beint loftskammbyssu að lögreglumönnunum B, C, D, E og F og skotið að þeim úr byssunni þremur skotum og stofnað þannig lífi eða heilsu þeirra í augljósan háska á ófyrirleitinn hátt. Auk þess skaut ákærði á hlaupunum fleiri skotum úr byssunni upp í loftið.

Í frumskýrslu lögreglu segir að fimmtudagskvöldið 22. október 2015 hafi lögreglumenn verið staddir fyrir utan Faxabraut 34 að ræða sín á milli um næstu skref vegna leitar að ákærða A-kk-þgf K-kk-þgf. Þá hafi lögregla veitt manni athygli sem kom gangandi frá Hringbraut inn á Faxabraut í vestur. Var það ákærði A-kk-nf K-kk-nf og var honum skipað að fara niður á hnén og hafa hendur sýnilegar, enda höfðu borist upplýsingar um að ákærði kynni að vera vopnaður skammbyssu og væri hættulegur vegna mikillar neyslu. Ákærði hlýddi ekki skipun lögreglu sem var margítrekuð, henti frá sér bjórdós og lagði á flótta austur Faxabraut að Hringbraut í norður. Þegar lögregla hljóp á eftir ákærða veittu lögreglumenn athygli svartri skammbyssu sem ákærði var með. Beindi hann byssunni í áttina að lögreglumönnunum og skaut þremur skotum í röð. Sá lögreglumaður sem næstur var ákærða var í 5-10 metra fjarlægð frá honum. Ákveðið hafi verið að hlaupa áfram á eftir ákærða sem hafi skotið aftur 4-5 skotum í röð upp í loftið. Var ákærða á hlaupunum ítrekað skipað að stoppa og sagt að lögregla væri vopnuð. Á Brekkubraut henti ákærði byssunni frá sér og var yfirbugaður skömmu síðar. Streittist ákærði mjög á móti handtöku en var settur í hand- og fótlás og handjárnaður í framhaldi af því. Var ákærði fluttur á lögreglustöðina í Keflavík. Í skýrslu lögreglu segir að skammbyssan hafi verið gasbyssa með gashylki í skefti sem skjóti blýskotum. Í byssunni sé rúlla eða magasín sem taki átta skot. Byssan hafi trúlega staðið á sér en tvö skot hafi vantað í magasínið sem innihélt sex skot.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf skýrði frá því fyrir dómi að hann hefði verið á göngu á Faxabraut í Keflavík þegar hann hefði séð einhverja menn koma hoppandi út úr runnum þannig að hann hafi hlaupið niður götuna og skotið úr byssu nokkrum sinnum upp í loftið og svo hafi hann verið handtekinn. Byssan hafi verið leikfangabyssa, hann hafi í fyrstu ekki heyrt að um skipun lögreglu hafi verið að ræða, en um leið og hann hafi áttað sig á því hafi hann stoppað. Spurður kvaðst ákærði ekki hafa tekið eftir því að mennirnir væru lögregla. Þá bar ákærði að hann hefði skotið 3-4 sinnum upp í loftið. Þeir hafi þá verið 30-40 metrum á eftir honum. Ákærði kvaðst ekki muna til þess að hann hafi beint byssunni að lögreglumönnunum. Hann kvaðst hafa fengið fyrirmæli lögreglu um að kasta frá sér byssunni og hafi hann hlýtt þeim og kastað byssunni og þá verið handtekinn. Þá gekkst ákærði við því að hafa verið með tæp 60 grömm af amfetamíni á sér við handtöku, en neitaði því að hann hefði fengið efnin fyrir skartgripi úr ráninu í Gullsmiðjunni. Ákærði taldi byssuna hættulitla eða hættulausa.

Vitnið F lögreglumaður greindi frá því að hann hefði farið á heimili barnsmóður ákærða A-kk-ef K-kk-ef við [...] í Keflavík og rætt við hana, enda hafi lögreglu strax grunað að ákærði A-kk-nf K-kk-nf tengdist ráninu í Gullsmiðjunni. Eftir að út var komið hafi lögregla séð ákærða A-kk-þf K-kk-þf koma gangandi í áttina að lögreglumönnunum. Upplýsingar höfðu borist um að ákærði væri hugsanlega vopnaður. Var ákærða kynnt að um vopnaða lögreglu væri að ræða og var honum skipað að fara niður á hnén. Hafi hann stoppað í smástund en ekki hlýtt skipunum lögreglu og hafi hann kastað frá sér bjórdós sem hann hélt á og hlaupið af stað. Lögregla hafi hlaupið á eftir ákærða og ítrekað gefið honum skipun um að stoppa. Hafi ákærði tekið upp svarta skammbyssu, snúið sér við og skotið þremur skotum. Ákærði hafi haldið hlaupunum áfram og skotið 4-5 skotum upp í loftið og síðan hent frá sér byssunni. Eftir það hafi hann verið yfirbugaður. Við handtöku hafi ákærði misst glerkrukku, síma og fleira dót úr vösum. Var ákærði fluttur á lögreglustöðina í Keflavík og þaðan til Reykjavíkur. Enginn vafi hafi verið á því að um lögreglu var að ræða. Fjarlægðin á milli ákærða og fremsta lögreglumanns var 5-7 metrar þegar ákærði skaut úr byssunni. Vitnið sagði lögreglumennina hafa heyrt það strax að ekki voru púðurhvellir þegar skotið var úr byssunni. Vitnið kvaðst hafa orðið hrætt þegar skotið hafi verið að honum. Þá kom fram hjá vitninu að þegar lögregla hafi séð A-kk-þf hafi fjarlægðin verið um 20 metrar á milli þeirra, en fjarlægðin hafi verið 5-10 metrar þegar sérsveitarmaður hafi hlaupið að honum. Byssan sé sex eða átta skota og hafi tvö skot verið farin úr henni. Byssan hafi örugglega staðið á sér. Þá staðfesti vitnið að það hafi séð A-kk-þf K-kk-þf beina byssunni upp í loftið þegar hann skaut úr henni. Einnig að hann hafi beint byssunni að lögreglumönnunum sem hlupu á eftir honum og skotið þremur skotum að lögreglu.

Vitnið B lögreglumaður skýrði frá því að hann hefði aðstoðað við leit að ákærða A-kk-þgf K-kk-þgf. Fyrir lágu upplýsingar um að A-kk-nf væri vopnaður án þess að vitað væri hvaða vopn það væri. Hafi A-kk-nf komið gangandi í áttina að lögreglumönnunum sem hafi tilkynnt að þeir væru vopnuð lögregla, hann þyrfti að sýna hendurnar og fara niður á hnén. A-kk-nf hafi ekki hlýtt skipun lögreglu og snúið sér við og hlaupið á brott. Á flóttanum hafi A-kk-nf K-kk-nf dregið upp svarta byssu, beint henni að lögreglumönnunum sem eltu hann og skotið þremur skotum úr byssunni. Eftir það hafi þeir elt ákærða áfram og þegar þeir hafi nálgast hann hafi hann beint byssunni upp í loftið og hleypt af nokkrum skotum í viðbót, meira til að fæla lögreglu frá honum. Eftir það hafi hann kastað byssunni frá sér og þá hafi lögregla stokkið á ákærða og handtekið hann. Fjarlægðin við eftirförina var 5-10 metrar þegar ákærði beindi byssunni að vitninu og skaut. Við það hafi hann stoppað og tekið öryggið af sinni byssu. Vitnið kvað lögreglu hafa heyrt að byssan væri gasvopn en ekki loftbyssa. Vitnið kvaðst vísvitandi hafa haldið 5-10 metra öryggisfjarlægð milli sín og ákærða vegna þess að hann hafi verið með byssuna.

Vitnið J lögreglumaður sagði fyrir dómi að hann hefði ásamt fleiri lögreglumönnum leitað að ákærða A-kk-þgf K-kk-þgf í Keflavík. Hafi lögregla séð ákærða koma gangandi yfir Hringbraut í vestur í átt að Faxabraut. Hann hafi stoppað í smástund en hlaupið á brott án þess að hlýða ítrekuðum fyrirmælum lögreglu. Ákærði hafi hlaupið í átt að Hringbraut, snúið sér við á hlaupum og skotið þremur skotum úr byssu í áttina að lögreglu og hlaupið áfram yfir Hringbraut og áleiðis niður í miðbæ Keflavíkur. Hafi ákærði skotið fjórum til fimm skotum upp í loftið og síðan hent byssunni frá sér. Í kjölfarið hafi ákærði verið yfirbugaður. Spurður um fjarlægð bar vitnið að 4-10 metra bil hafi verið á milli ákærða og lögreglu á flóttanum. Vitnið kvaðst hafa gefið ákærða skýr fyrirmæli um að þeir væru vopnuð lögregla og honum bæri að hafa hendur sýnilegar og fara niður á hnén.

Vitnið E lögreglumaður skýrði frá því að hann hefði hlaupið á eftir ákærða A-kk-þgf K-kk-þgf. Hann lýsti því að ákærði hefði ekki beint miðað byssunni á meðan hann hafi verið að hlaupa, en sveigt hendinni aftur fyrir sig og beint byssunni í átt að hópnum. Vitnið kvaðst ekki hafa verið fremst, það hafi verið sérsveitarmenn. Á tímabili hafi ákærði skotið upp í loftið og hlaupið fram hjá bifreið sem tveir menn sátu í. Vitnið kvaðst ekki hafa gert sér grein fyrir því hve mörgum skotum hefði verið skotið úr byssunni. Hafi ákærði hent byssunni frá sér og þá hafi hann verið hlaupinn uppi og handtekinn. Spurður um fjölda skota sem beint hefði verið að þeim kvaðst vitnið ekki muna það en það hefði verið fleiri en eitt. Fjarlægðin á milli þeirra hefði þá verið um það bil þrjár eða fjórar bíllengdir, ef til vill 10-15 metrar. Eftir að þeim var ljóst að ákærði væri vopnaður hafi verið farið í humátt á eftir ákærða.

Vitnið K lögreglumaður kom fyrir dóm og greindi frá því að hann hefði ljósmyndað vettvang í Keflavík 22. október 2015. Hann kvaðst ekki hafa mælt vegalengdir og ekki séð um tæknirannsókn málsins.

Vitnið L skýrði frá því að hann hefði verið í kyrrstæðri bifreið fyrir utan Brekkubraut 5 í Keflavík með akstursstefnu að Faxabraut og Hringbraut. Tók vitnið eftir lögreglumönnum á vappi á Faxabraut í búningi sérsveitarmanna að það taldi. Þeir hafi skyndilega farið að elta mann á hlaupum. Fjarlægðin hafi verið 75-100 metrar en hann hafi samt séð að um lögreglumenn væri að ræða. Vitnið kvaðst halda að ekki hafi verið skotið úr byssunni en maðurinn hefði hlaupið og sveiflað byssunni. Var vitninu frekar brugðið við að sjá þetta, en kvaðst ekki hafa séð manninn beina byssunni að lögreglunni og ekki hafa heyrt skothvelli. Um 10 metrar hafi verið á milli.

Vitnið M skýrði frá því að hann hefði séð mann hlaupa á undan lögreglu um það bil 200 metra í burtu en í áttina að bílnum sem vitnið sat í ásamt félaga sínum. Vitnið sagðist ekki hafa séð byssuna alveg strax og opnað hurðina á bílnum alveg ósjálfrátt og þá hafi lögreglumaður kallað „byssa, skjóta“. Vitnið kvaðst þá hafa farið inn í bílinn og læst honum. Vitnið sá manninn henda frá sér byssunni við bílinn og hafi lögregla fellt manninn. Aðspurt sagði vitnið að 10-15 metrar hafi verið á milli mannsins og lögreglu í upphafi.

Vitnið D lögreglumaður greindi frá því að hann hefði ásamt öðrum lögreglumönnum tekið þátt í að handtaka A-kk-þf K-kk-þf G-kk-þf við Faxabraut. Upplýsingar höfðu borist um að A-kk-nf K-kk-nf væri vopnaður. Hafi lögregla veitt manni athygli sem hafi komið gangandi frá Hringbraut inn á Faxabraut. Honum hafi verið gefin skýr fyrirmæli um að stansa og fara niður á hnén, en þegar hann hafi áttað sig á að þetta væru lögreglumenn þá hafi hann flúið af vettvangi. Á flóttanum hafi hann dregið upp svarta skammbyssu og beint henni að lögreglumönnunum sem eltu hann. Hann hafi horft aftur fyrir sig og skotið að lögreglunni. Vitnið kvaðst hafa dregið úr hraðanum til að hleypa vopnuðum sérsveitarmönnum fram fyrir. Eftir það hafi ákærði beint byssunni upp í loftið. Neðarlega á Brekkubraut hafi ákærði kastað frá sér byssunni og þá hafi sérsveitarmenn yfirbugað hann eftir að hann hafði veitt mikla mótspyrnu. Spurður um vegalengd á milli fremsta lögreglumanns og ákærða þegar skotunum hafi verið hleypt af sagðist vitnið ekki hafa gert sér grein fyrir því. Vitnið heyrði nokkra skothvelli, en ekki þegar ákærði skaut upp í loftið, þá fannst vitninu það ekki heyra hvelli. Vitnið gerði sér ekki grein fyrir því um hvaða vopn væri að ræða. Vitninu brá þegar byssu var beint að lögreglunni, en gat ekki sagt til um hvað skotið var mörgum skotum úr byssunni.

Vitnið N greindi frá því fyrir dómi að hann hefði rannsakað hvaða hraða skot úr loftbyssu gæti haft og hvaða orka væri þar á ferðinni og í tengslum við það hvaða hætta gæti stafað af slíkri byssu, en hættan ræðst af orkunni sem er þyngd kúlunnar eða bikarsins sem skotið er og hraða bikarsins. Vitnið kvaðst hafa skoðað byssuna og fengið upplýsingar frá framleiðanda um byssuna. Þá væri í skýrslu hans gerð grein fyrir því hvernig byssan virkaði, en það sé á þann veg að 12 g koltvísýringshylki sé drifkrafturinn og meðan vökvi sé í hylkinu ráðist skothraðinn eingöngu af því hitastigi sem sé þegar verið sé að skjóta úr byssunni. Byssan sé þannig gerð að það sem skipti máli sé hitastigið þar sem byssan sé notuð. Samkvæmt framleiðanda byssunnar eigi skothraðinn úr henni að vera 120 metrar á sekúndu, það er þegar skotið fer úr hlaupinu. Vitnið kvaðst hafa mælt skothraðann með myndavél og sett upp líkan til að reikna hraðann miðað við hitastig og sannreynt líkanið með þeim mælingum sem vitnið hafi gert. Athugunin hafi verið gerð við 25 gráðu hita og þá hafi hámarkshraðinn verið 113 metrar á sekúndu. Þá hafi verið reiknað út hver skothraðinn væri alveg niður í 10 gráðu hita, en ekki hafi verið forsendur til að meta við hvaða hitastig skotið hafi verið í umrætt sinn. Því hafi verið reiknað með frá 10 til 25 gráðu hita. Þá kom fram hjá vitninu að það hefði aflað upplýsinga um slys og áverka af völdum slíkra skota og á óvart hafi komið hve mikið væri af slysum af völdum skota með loftbyssum. Hættulegast sé ef skot fer í auga, en skot geti eyðilagt augað. Sé skothraðinn 60 metrar á sekúndu þá sé orkan 57 kg/s. Aðspurt staðfesti vitnið að það hefði reiknað hámarkshraða skots úr byssunni 113 metra á sekúndu miðað við 25 stiga hita. Við 10 gráður fari skotið niður í 96 metra á sekúndu. Sýnt hafi verið fram á að skot úr sams konar byssu geti brotið bein, sé skothraðinn 60 metrar á sekúndu, en 45 metrar til að rjúfa skinn. Skothraði byssunnar sem vitnið rannsakaði hafi verið 96-113 metrar eftir því hvaða hitastig var þegar skotið var. Væri skotið úr byssunni á mann á 5-10 metra færi þá gæti það valdið verulegum skaða, til dæmis ef bikarinn færi í auga og eins gæti skot úr byssunni rofið skinn og jafnvel brotið bein. Vitnið kvaðst hafa tekið eftir því við prófunina að koltvísýringshylkið í byssunni hafi verið tómt. Hann hafi sett nýtt hylki í byssuna og prófað hana með því og skotið á milli 100 og 200 skotum úr byssunni til að tæma hylkið til að sjá hvernig byssan virkaði. Hún hafi virkað í öll skiptin. Meðan eitthvert gas sé í hylkinu þá nái hún að skjóta en svo tæmist hún. Þegar hylki sé tómt komi ekki skot úr byssunni og ekki hvellur. Þrátt fyrir það heyrist í þrýstilokanum sem opnist, en það sé lágt hljóð. Hljóðið komi aðallega þegar loftið þrýsti bikarnum út. Það sé aðaluppspretta hljóðsins. Vitnið kvaðst þó ekki hafa veitt þessu sérstaka athygli. Við skoðun á byssunni um tveimur mánuðum eftir að vitnið fékk byssuna var þrýstihylkið tómt. Þegar magasínið hafi verið opnað kom í ljós að tvo bikara vantaði, en sex bikarar voru í magasíninu. Spurður um það hvort byssan hafi verið gaslaus þegar vitnið fékk hana kvaðst vitnið ekki vita það, en hún hefði verið það tveimur mánuðum síðar þegar vitnið hóf rannsókn á byssunni. Gashylkið hafi þá verið tómt. Lokarnir séu ekki algjörlega þéttir, þannig að það lekur úr hylkjunum, en vitnið útilokaði ekki að byssan hafi verið gaslaus þegar vitnið fékk byssuna í hendur.

Niðurstaða:

Svo sem fram er komið kvaðst ákærði ekki hafa heyrt skipun lögreglu eða gert sér grein fyrir því að um lögreglumenn væri að ræða þegar hann lagði á flótta. Þá neitaði ákærði því að hafa beint skammbyssunni að lögreglumönnunum sem eltu hann á hlaupunum, en byssuna taldi ákærði vera „leikfangabyssu“. Viðurkenndi ákærði að hafa skotið þremur eða fjórum skotum upp í loftið. Þá hafi mennirnir verið 30-40 metrum á eftir honum. Einnig viðurkenndi ákærði að hafa verið með tæplega 60 grömm af amfetamíni á sér við handtökuna.

Vitnin F, B, C lögreglumenn báru um það fyrir dómi að ákærði hefði beint skammbyssunni að þeim og skotið úr henni þremur skotum. Vitnið E lögreglumaður gat ekki borið um það hvað skotin voru mörg, en sagði þau fleiri en eitt. Vitnið D greindi frá því fyrir dómi að ákærði hefði beint byssunni að lögreglumönnunum sem eltu hann og skotið að þeim en mundi ekki hve oft. Vitnið gat heldur ekki borið um það hvað hefði verið langt á milli ákærða og lögreglumannanna þegar ákærði skaut í áttina að þeim. Fyrrnefndir lögreglumenn, aðrir en D, bera ekki á einn veg um fjarlægðina á milli ákærða og þeirra og segja hana ýmist hafa verið 5-7 metrar, 5-10 metrar, 4-10 metrar eða 10-15 metrar.

N verkfræðingur var fenginn til þess að meta hættu við notkun á loftskammbyssu þeirri sem ákærði var með í umrætt sinn. Í skýrslu hans, dagsettri 28. desember 2015, segir að loftskammbyssan GAMO PT80 geti skotið kúlum eða bikurum sem séu með 0,45 mm þvermál og 0,5 g þyngd á allt að 113 m/s hraða og geti því valdið varanlegum áverka á heilbrigðum mannslíkama og sérstaklega á hálsi og á höfði. Sé byssa með N Þ-kk-þgf því að hann hefði prófað byssuna með því að skjóta úr henni. Hann hafi tekið eftir því að koltvísýringshylkið í byssunni hafi verið tómt. Hann hafi sett nýtt hylki í byssuna og skotið á milli 100 og 200 skotum úr byssunni til að tæma hylkið til að sjá hvernig byssan væri. Hún hafi virkað í öll skiptin. Meðan eitthvert gas sé í hylkinu þá nái hún að skjóta en svo tæmist hún. Þegar hylki er tómt komi ekki skot úr byssunni og ekki hvellur. Þrátt fyrir það þá heyrist í þrýstilokanum sem opnist. Í honum heyrist, en það sé lágt hljóð. Hljóðið komi aðallega þegar loftið þrýsti bikarnum út. Þegar magasínið í byssunni hafi verið opnað hafi komið í ljós að tvo bikara vantaði, en sex bikarar hafi verið í magasíninu. Vitnið kvaðst ekki hafa skýringar á því hvers vegna tvö skot hafi hlaupið úr byssunni og kvaðst vitnið ekki hafa forsendur til að meta það og hefði engar skýringar á því, en staðreynd væri að þegar vitnið móttók byssuna hafi tveir bikarar verið farnir úr magasíninu en sex verið eftir.

Að mati dómsins er ótrúverðugur sá framburður ákærða að hann hafi ekki gert sér grein fyrir því að þeir menn sem kölluðu ítrekað til hans skipanir væru lögreglumenn og verður ekki á því byggt. Sama á við um þá fullyrðingu ákærða að byssan væri leikfang. Það er mat dómsins að sannað sé með framburði fimm lögreglumanna að ákærði hafi á flóttanum beint umræddri loftskammbyssu að þeim lögreglumönnum sem eltu hann og skotið að þeim að minnsta kosti tveimur skotum. Fyrir liggja upplýsingar um hættueiginleika loftskammbyssunnar og mátti ákærða vera það ljóst miðað við þá fjarlægð sem var á milli hans og lögreglumannanna, að hann myndi með því að skjóta úr byssunni stofna lífi og heilsu þeirra í augljósan háska. Með vísan til þeirra upplýsinga sem fram koma í skýrslu sem F lögreglumaður ritaði 23. október 2015 og í framburði N fyrir dómi, en hann rannsakaði byssuna, telst ósannað að fleiri en tvö skot hafi hlaupið úr byssunni, enda hafi hún líklega staðið á sér. Ber þessum upplýsingum saman um það að sex bikarar hafi verið í magasíni byssunnar en tvo hafi vantað. Fullyrðir ákærði að byssan hafi staðið á sér og að skot hafi ekki í öllum tilvikum hlaupið úr byssunni. Gat N ekki útilokað að það gæti verið rétt, þótt það hafi ekki komið fram þegar hann prófaði byssuna með því að skjóta úr henni. Þá er framkomið, sbr. framburð fyrrnefndra lögreglumanna sem eltu ákærða á flóttanum, að ákærði beindi loftskammbyssunni að lögreglumönnunum og skaut úr byssunni áður en hann beindi byssunni upp í loftið. Gat ákærða ekki dulist að langlíklegast væri að háttsemi hans væri, miðað við hættueiginlega byssunnar og fjarlægðina milli hans og þeirra lögreglumanna sem eltu hann á flóttanum, að með því að skjóta að þeim myndi hann stofna lífi þeirra og heilsu í augljósan háska. Samkvæmt því sem nú hefur verið rakið telst nægilega sannað að ákærði hafi framið þá háttsemi sem lýst er í 2. tölulið í ákæru héraðssaksóknara og er þar rétt heimfærð til refsiákvæða. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi, en engu breytir í þessu sambandi þótt ósannað teljist að fleiri en tvö skot hafi hlaupið úr byssunni í umrætt sinn.

III

Ákæra útgefin 15. janúar 2016, 3. töluliður.

Samkvæmt þessum tölulið er ákærða A-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf gefið að sök umferðarlagabrot með því að hafa ekið bifreiðinni [...] af vettvangi atviks sem lýst er í 1. tölulið ákærunnar án þess að gæta nægilegrar varúðar við framúrakstur bifreiðarinnar [...] við gatnamót Hringbrautar og Öldugötu í Hafnarfirði. Ákærði hefur játað sök samkvæmt þessum lið ákærunnar. Með vísan til játningar ákærða A-kk-ef K-kk-ef, sem samrýmist gögnum málsins, verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greinir í 3. tölulið ákærunnar sem er þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

IV

Ákæra útgefin 15. janúar 2016, 4. töluliður.

Ákærða A-kk-þgf K-kk-þgf G-kk-þgf er gefinn að sök þjófnaður með því að hafa að morgni laugardagsins 26. september 2015 í félagi við óþekktan aðila brotist inn í verslun Gullsmiðjunnar við Lækjargötu 34 í Hafnarfirði með því að brjóta rúðu í versluninni og taka þaðan skartgripi að áætluðu verðmæti 1.100.000 krónur.

Málavextir eru þeir að kl. 06.42 laugardaginn 26. september 2015 var tilkynnt um yfirstandandi innbrot í Gullsmiðjuna sf., Lækjargötu 34 í Hafnarfirði. Tilkynnendur kváðu tvo menn hafa brotið rúðu í versluninni, teygt sig inn og náð að sópa úr hillunni einhverju af skartgripum ofan í svartan poka og hlaupa á brott í áttina að Hringbraut og Kinnunum. Lýsingin á mönnunum var að þeir væru ungir, mjög grannir, á bilinu 170-180 á hæð, svartklæddir og með skíðahettur á höfðinu, þannig að aðeins sást í augun. Leitað hafi verið í nágrenninu. Vitni sem var að bera út blöð í Bröttukinn sá tvo svartklædda menn koma hlaupandi og hverfa síðan á móts við hús númer 10, 12 eða 14 í götunni. Þá hafi eigandi Gullsmiðjunnar sagt að ungur maður hafi komið í verslunina daginn fyrir innbrotið um kl. 14.00. Hefði framkoma hans vakið grun hjá eiganda um að hann væri að skoða aðstæður. Væri til mynd af honum á upptöku úr öryggismyndavélum. Var talið að sá aðili hefði verið á hvítri Nissan-fólksbifreið með skráningarnúmerinu [...] eða [...].

Frekari rannsókn lögreglu leiddi í ljós að það var ákærði A-kk-nf K-kk-nf sem kom inn í verslunina daginn fyrir innbrotið og skoðaði aðstæður þar. Segir í skýrslu lögreglu að hann hafi horft mikið í kringum sig í versluninni og skoðað útidyrahurðina þegar hann yfirgaf verslunina. Hálfsystir ákærða A-kk-ef K-kk-ef búi að [...] og þegar lögregla hafi komið þangað hafi A-kk-nf K-kk-nf legið þar sofandi í sófa í stofunni. Í sófanum og á buxum A-kk-ef K-kk-ef hafi verið glerbrot og glerflísar. Einnig voru glerflísar á borði við sófann. Þá segir að lögreglu hafi verið veitt heimild til leitar á heimilinu og í bifreið ákærða, hvítri Nissan Almera með skráningarnúmerið [...]. Auk ætlaðra fíkniefna fundust undir sófa í stofunni þrjár öskjur merktar Gullsmiðjunni, verðmiði af skartgripaöskju og svört húfa sem búið var að klippa á tvö göt fyrir augu. Fannst húfan í ruslafötu í eldhúsi. Þá fannst græn taska með glerbrotum og glerflísum í. Við rannsókn lögreglu á þjófnaðinum var einnig upplýst að á myndupptöku frá Gullsmiðjunni aðfaranótt 26. september 2015 sjáist bifreiðin [...] koma inn á bifreiðaplanið hjá Gullsmiðjunni og aðili sem lögregla þekki sem A-kk-nf K-kk-nf skoða sýningarglugga og sé þá í eins fatnaði og þegar hann var handtekinn. Þá hafi barnsmóðir A-kk-ef K-kk-ef afhent lögreglu hálsmen sem A-kk-nf K-kk-nf hafi gefið henni, en staðfest hafi verið að hálsmenið sé þýfi úr innbrotinu.

Ákærði neitaði sök. Við aðalmeðferð málsins skýrði ákærði svo frá að lögregla hefði komið á dvalarstað hans í Bröttukinn í Hafnarfirði sama dag og brotist var inn í verslunina. Kvaðst ákærði hafa vaknað með lögreglu yfir sér og verið handtekinn. Kvaðst hann hafa vaknað fyrr um morguninn við það að félagi hans, sem hann vildi ekki nafngreina, hafi komið til hans og látið hann hafa skartgripi upp í skuld. Fundist hafi þrjár öskjur úr versluninni í íbúðinni. Spurður um glerbrot sem hafi fundist í sófa og á borði í íbúðinni taldi ákærði að þau gætu hafa komið með öskjunum undan skartgripunum eða úr bakpoka sem vinur hans kom með. Sama ætti við um glerbrot sem hafi fundist á buxum ákærða og verðmiða úr versluninni. Ákærði kvaðst ekki muna það hvort hann hefði farið í verslunina degi fyrir innbrotið, eða 25. september 2015. Þá kvaðst ákærði ekki bera kennsl á karlmann sem væri á myndum úr öryggismyndavél verslunarinnar og ítrekaði að hann myndi ekki til þess að hafa farið í verslunina þennan dag.

Vitnið A, eigandi verslunarinnar, greindi frá því að ákærði A-kk-nf K-kk-nf hefði verið í versluninni í um 10 mínútur daginn fyrir innbrotið og kannað aðstæður. Hún sagði að öskjur undan skartgripum og verðmiði, sem hafi fundist í Bröttukinn 14, væru úr verslun hennar.

Vitnið F lögreglumaður greindir frá því fyrir dómi að hann hefði komið á vettvang og rætt við A, eiganda verslunarinnar, sem lét vita af því að aðili, sem hefði komið í verslunina degi fyrir, hegðaði sér mjög undarlega og hafi meðal annars skoðað læsingu á útidyrahurð verslunarinnar. Þá hafi blaðberi sagst hafa séð aðila hlaupa í Bröttukinn og hverfa mögulega inn í hús númer 10, 12 eða 14. Farið hafi verið í húsnæði það sem A-kk-nf K-kk-nf var talinn vera í og þar fannst hann sofandi. Glerbrot voru á borði, íþróttataska með glerbrotum í sólhúsi, verðmiði frá Gullsmiðjunni á borðinu, glerflísar í fötum ákærða og undir sófanum þar sem ákærði svaf voru þrjár öskjur úr versluninni og í ruslatunnu í eldhúsi í íbúðinni fannst húfa sem búið var að klippa göt í. Hafi ákærði A-kk-nf K-kk-nf neitað allri aðild að innbrotinu án þess þó að gefa nokkrar skýringar. Vitnið kvaðst ekki muna til þess að A-kk-nf K-kk-nf hafi gefið þær skýringar að félagi hans hafi komið til hans um nóttina og borgað honum skuld með skartgripunum. Hann hafi í skýrslu sagst hafa verið heima alla nóttina, en húsráðandinn hafi á hinn bóginn sagt að hann hafi ekki komið heim fyrr en um kl. 06.00 eða 07.00 um morguninn, þá verulega ölvaður og lagst í sófann og sofnað. Innbrotið hafi verið framið á þeim tíma og lögregla farið inn í húsnæðið um þremur tímum síðar eftir að hafa verið fyrir utan húsið í um klukkustund. Þá kom fram hjá vitninu að barnsmóðir ákærða A-kk-ef K-kk-ef hafi afhent lögreglu hálsmen sem A-kk-nf K-kk-nf hafði gefið henni, en hana hafi grunað að það væri þýfi. Það hafi svo verið staðfest af eiganda verslunarinnar að menið væri úr Gullsmiðjunni og því hefði verið stolið í innbrotinu 26. september 2015.

Vitnið O lögreglumaður var á næturvakt þegar tilkynnt var um yfirstandandi innbrot í Gullsmiðjuna. Farið var á vettvang og rætt við vitni. Rúða í versluninni hafi verið brotin og skartgripum sópað úr glugganum. Sáu vitni tvo menn hlaupa yfir Hringbraut og inn í Kinnahverfi. Tilkynnendur bjuggu í húsinu en lýsing þeirra var takmörkuð. Þeir sögðu mennina granna, svartklædda með grímur eða hettur fyrir andlitinu.Vitnið varð eftir á vettvangi og beið eftir eiganda verslunarinnar. Eigandinn hafi talið innbrotið tengjast heimsókn ungs manns í verslunina degi fyrr, sem þótti einkennilegur þegar hann hafi verið þar inni. Þá hafi eigandinn gefið upplýsingar um bifreið sem viðkomandi hafi verið á, sem hafi verið hvít Nissan-bifreið. Þá hafi blaðburðarkona sem stödd var í Bröttukinn tilkynnt um tvo svartklædda menn á hlaupum og hverfa þar á bak við hús eða inn í hús um miðja götu, númer 10, 12 eða 14.

Vitnið Ó skýrði frá því að ákærði A-kk-nf K-kk-nf hafi komið á heimili hennar og meðákærða Á-kk-ef H-kk-ef þegar Á-kk-nf var ekki heima. Hann hafi mætt á öllum tímum og verið í annarlegu ástandi. Í einni heimsókninni hafi ákærði A-kk-nf K-kk-nf sagst hafa brotist inn í skartgripaverslun að nóttu til og stolið milljónum.

Vitnið P skýrði frá því að hún hefði verið að bera út blöð í Kinnunum í Hafnarfirði að morgni 26. september og séð tvo unga, granna og svartklædda menn alveg við Hringbrautina á móts við Grænukinn. Þeir hafi hlaupið mjög hratt frá Lækjargötu. Vitnið kvaðst hafa heyrt hljóð frá einhverju kerfi í fjarska án þess að átta sig á hvaðan það kæmi. Síðar kvaðst vitnið hafa séð tvo unga menn labba mjög hratt í Bröttukinn á móts við hús númer 16 eða 18, en þeir hafi svo horfið.

Vitnið Q, íbúi við Lækjargötu, skýrði svo frá að hann hefði heyrt högg og brothljóð fyrir utan og litið út og kallað. Annar gerenda hefði náð að sópa úr glugga í svartan poka sem hinn hélt í sundur. Eftir það hefðu báðir hlaupið fyrir hornið á húsinu.

Vitnið R, íbúi við Lækjargötu, gaf skýrslu fyrir dómi og greindi frá því að hún hefði vaknað við högg og brothljóð fyrir utan og litið út um glugga sem snúi að Hringbraut, opnað gluggann og horft niður og beint niður á brotinn glugga í verslun Gullsmiðjunnar. Vitnið kvaðst hafa horft ofan á einn dökkklæddan mann með hettu eða húfu framan í sér. Vitnið heyrði manninn tala við annan mann sem vitnið sá ekki. Maðurinn var að tína skartgripi út úr glugganum. Vitnið kvaðst hafa talað við neyðarlínuna og lýst því sem hún hefði séð.

Vitnið I skýrði frá því að hún hefði vaknað um kl. 11 að morgni 26. september við það að lögreglumenn knúðu dyra á heimili hennar að [...] í Hafnarfirði. Hún hafi opnað eftir hótun frá þeim um að brjóta upp hurðina. Hafi lögregla tekið A-kk-þf K-kk-þf sem var sofandi í sófanum. Gerð hafi verið húsleit á heimilinu og hafi þrjár öskjur fundist undir sófanum sem A-kk-nf K-kk-nf var sofandi í. Þá hafi húfa fundist í ruslinu og íþróttataska sem vitnið kvaðst ekki kannast við. Aðspurt sagði vitnið að A-kk-nf K-kk-nf hafi fengið að dvelja á heimili vitnisins. Vitnið kvaðst hafa farið að sofa um kvöldið og þá verið ein í íbúðinni. Hún hafi orðið vör við umgang um nóttina án þess að vita klukkan hvað það var og ekki athugað það nánar.

Niðurstaða:

Á myndupptöku úr öryggiskerfi verslunarinnar Gullsmiðjunnar 25. september 2015, eða daginn fyrir þjófnaðinn, má sjá að ákærði A-kk-nf K-kk-nf kemur inn í verslunina, er þar í um 10 mínútur og skoðar aðstæður og umbúnað útidyrahurðarinnar þegar hann yfirgefur verslunina. Tvö vitni, íbúar í sama húsi, heyrðu brothljóð og sáu tvo dökkklædda menn sópa skartgripum úr versluninni í poka og hlaupa á brott í áttina að Hringbraut og Kinnunum. Þá sá vitni, sem var að bera út blöð í Bröttukinn, tvo dökkklædda menn labba mjög hratt í götunni á móts við hús númer 16 eða 18 og hverfa sjónum. Ákærði, sem á þessum tíma dvaldi að Bröttukinn 14, var handtekinn þar að morgni 26. september 2015 þar sem hann lá sofandi í stofusófa. Í sófanum, sófaborði og á fatnaði ákærða fundust glerflísar og glerbrot. Undir sófanum fundust þrjár öskjur undan skartgripum, merktar Gullsmiðjunni, og verðmiði á sófaborði, sem eigandi verslunarinnar hefur staðfest að sé úr versluninni og hafi verið stolið 26. september 2015. Einnig fundust á vettvangi svört húfa sem búið var að klippa á göt fyrir augu og græn taska með glerbrotum í. Þá afhenti barnsmóðir ákærða lögreglu hálsmen sem hún sagði ákærða hafa gefið sér. Staðfest hefur verið af eiganda verslunarinnar að hálsmeninu hafi verið stolið í innbroti í verslunina 26. september 2015. Ákærði greindi frá því fyrir dómi að vinur hans, sem hann vildi ekki nafngreina, hafi komið til hans um morguninn og látið hann hafa skartgripi upp í skuld. Þá gaf ákærði þá skýringu á glerbrotunum að þau hefðu komið með öskjunum undan skartgripunum. Að mati dómsins eru skýringar ákærða ótrúverðugar og verður ekki á þeim byggt. Að því virtu og öðru framanröktu er að mati dómsins sannað þannig að ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum að ákærði hafi í félagi við óþekktan aðila brotið rúðu í verslun Gullsmiðjunnar í umrætt sinn og tekið þaðan skartgripi og haft á brott með sér, eins og nánar er lýst í ákæru héraðssaksóknara. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greinir í 4. tölulið ákærunnar sem er þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

V

Ákæra útgefin 15. janúar 2016, 5. töluliður.

Ákærða M-kk-þgf M-kk-þgf P-kk-þgf er samkvæmt þessum ákærulið gefið að sök brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og vopnalagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 29. október 2015 á þáverandi dvalarstað sínum að Tangabryggju 16 í Reykjavík haft í vörslum sínum lásboga, 0,19 grömm af amfetamíni og 0,19 grömm af marijúana sem lögregla lagði hald á. Ákærði játaði vörslur fíkniefnanna og samþykkti upptöku efnanna, en kvað vin sinn S hafa átt lásbogann. Spurður kvaðst ákærði ekki gera athugasemd við kröfu um upptöku lásbogans.

Vitnið S kvaðst ekki eiga lásboga þann sem lögregla hafi fundið á heimili hans og ekki vita hver ætti bogann. Vitnið sagði ákærða M-kk-þf M-kk-þf hafa fengið að gista af og til í íbúðinni. Hann hafi verið þarna á þessum tíma. Mikil neysla og gestagangur hafi verið á heimilinu. Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða M-kk-þf M-kk-þf með lásbogann.

Vitnið T skýrði frá því að hún hefði verið í íbúð að Tangabryggju en ekki séð neinn lásboga á staðnum. Hún hafi verið í neyslu á þessum tíma. Vitnið og ákærði séu vinir, en S hafi átt heima þarna.

Niðurstaða:

Sem fyrr segir hefur ákærði M-kk-nf M-kk-nf játað vörslur framangreindra fíkniefna og samþykkt kröfu ákæruvaldsins um að efnin verði gerð upptæk. Með vísan til játningar ákærða, sem samrýmist gögnum málsins, verður ákærði sakfelldur fyrir vörslur á 0,19 g af amfetamíni og 0,19 g af marijúana. Er þessi háttsemi ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða. Ákærði neitar því á hinn bóginn að hafa haft lásboga þann í sínum vörslum sem um getur í þessum ákærulið og lögregla lagði hald á í íbúð vinar ákærða að Tangabryggju 16. Benti ákærði á að vinur hans, S, ætti bogann, en við það kannaðist S ekki. Greindi S frá því fyrir dómi að á þeim tíma sem um ræði hafi verið mikill gestagangur í íbúðinni og óregla verið þar mikil. Kvaðst hann ekki vita hver ætti lásbogann eða hefði komið með hann í íbúðina. Vitnið T greindi frá því fyrir dómi að hún hefði ekki orðið vör við lásboga í íbúðinni og ekki séð ákærða M-kk-þf M-kk-þf með bogann. Ekkert frekar en það sem nú hefur verið rakið er upplýst um lásboga þann sem lögregla lagði hald á í íbúð að Tangabryggju. Þykja ekki hafa verið færðar sönnur á að ákærði M-kk-nf M-kk-nf hafi haft lásbogann í sínum vörslum og breytir þá engu þótt hann hafi dvalið í íbúðinni á þeim tíma sem lásboginn fannst þar. Verður ákærði sýknaður af þessum sakargiftum ákæruvaldsins.

VI

Ákæra útgefin 22. janúar 2016.

Samkvæmt ákærunni er ákærða Á-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf gefinn að sök þjófnaður og nytjastuldur í félagi við nafngreindan aðila. Sem fyrr segir játaði ákærði Á-kk-nf H-kk-nf sök samkvæmt ákærunni. Með vísan til játningar ákærða, sem samrýmist gögnum málsins, verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greinir í ákærunni og er þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

VII

Refsiákvörðun.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf er fæddur 1989. Samkvæmt sakavottorði hans hlaut hann fyrst dóm 10. desember 2004, fimm mánaða fangelsi fyrir þjófnað. Refsing hans var skilorðsbundin í tvö ár. Með dómi 2. september 2005 hlaut ákærði 16 mánaða fangelsisrefsingu fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Voru 13 mánuðir af refsingunni bundnir skilorði til þriggja ára. Með dómi 2. febrúar 2006 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, en ekki gerð sérstök refsing. Með dómi Hæstaréttar Íslands 11. maí 2006 hlaut ákærði fangelsisrefsingu í tvö ár og sex mánuði fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Þann 15. maí 2006 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, en ekki gerð sérstök refsing. Með dómi 15. desember 2006 hlaut ákærði átta mánaða fangelsisrefsingu fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Þann 26. október 2007 fékk ákærði reynslulausn í tvö ár á eftirstöðvum refsingar, 390 dögum. Með dómi 10. janúar 2008 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni og gert að sæta fangelsi í einn mánuð. Var refsing ákærða skilorðsbundin í þrjú ár. Þann 11. desember 2008 gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun um greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í eitt ár fyrir brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Með dómi Hæstaréttar Íslands 21. júní 2010 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og gert að sæta fangelsi í tvö ár og sex mánuði. Þann 1. mars 2011 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, vopnalögum og umferðarlögum og gert að sæta fangelsi í tvö ár og sex mánuði. Þá var ákærði sviptur ökurétti í tvö ár frá 1. nóvember 2011 að telja. Loks var ákærði sakfelldur 29. mars 2011 fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, en ekki gerð sérstök refsing. Þann 16. ágúst 2013 var ákærða veitt reynslulausn í tvö ár á eftirstöðvum refsingar 600 daga.

Svo sem rakið er að framan hlaut ákærði A-kk-nf K-kk-nf á árunum 2004-2006 í fimm skipti dóma fyrir brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, þar af fjórum sinnum fyrir auðgunarbrot, þar með talið rán. Brotin framdi ákærði áður en hann varð fullra 18 ára og hafa þau því ekki ítrekunaráhrif, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga, en litið verður til alls sakaferils ákærða við ákvörðun refsingar nú. Eftir að 18 ára aldri var náð hefur ákærði í tvö skipti hlotið dóma fyrir auðgunarbrot. Ákærði er nú sakfelldur fyrir rán í Gullsmiðjunni þar sem teknir voru skartgripir fyrir umtalsvert verðmæti; innbrot og þjófnað í sömu verslun þar sem stolið var miklum verðmætum. Brotin framdi ákærði í félagi við aðra, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Horfir þetta til refsiþyngingar. Ákærði er einnig sakfelldur fyrir hættubrot, brot gegn valdstjórninni, lögreglulagabrot, vopnalagabrot, umferðarlagabrot og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Ákærði hefur neitað sök, ef frá er talið umferðarlagabrot það sem hann er sakfelldur fyrir, og sýnt lögreglu takmarkaða samvinnu. Málsbætur ákærða eru litlar, ef nokkrar. Refsing ákærða fyrir brotin er ákveðin samkvæmt 77. gr. almennra hegningarlaga. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfileg fangelsi í fjögur ár og sex mánuði. Til frádráttar refsingu kemur gæsluvarðhald það sem ákærði hefur sætt frá 23. október 2015 með fullri dagatölu.

Ákærði Á-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf er fæddur 1982. Hann hefur alls 10 sinnum verið dæmdur fyrir auðgunarbrot. Hann var fyrst dæmdur í skilorðsbundið fangelsi 26. október 2000 fyrir þjófnað. Með dómi Hæstaréttar 24. október 2002 hlaut hann 18 mánaða fangelsisdóm fyrir þjófnað, þjófnaðartilraun, nytjastuld og brot gegn umferðarlögum. Á árunum 2007-2015 var ákærði dæmdur alls níu sinnum fyrir auðgunarbrot og brot gegn umferðarlögum. Ákærða var veitt reynslulausn í tvö ár 15. október 2013 á 340 daga eftirstöðvum refsingar. Rauf ákærði skilyrði reynslulausnar og var hún tekin upp og dæmd með dómi 24. febrúar 2015, en þá hlaut ákærði 20 mánaða fangelsi fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og umferðarlögum. Var ákærði sviptur ökurétti ævilangt. Svo sem segir í skýrslu lögreglu 1. febrúar 2016 aðstoðaði ákærði lögreglu við að upplýsa málið. Ákærði er nú sakfelldur fyrir rán í félagi við meðákærða A-kk-þf K-kk-þf og fyrir þjófnað úr verslun og nytjastuld í félagi við nafngreindan aðila. Refsing ákærða er ákveðin samkvæmt 77. gr. almennra hegningarlaga og er hæfileg fangelsi í tvö ár og sex mánuði.

Ákærði M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf er fæddur 1980. Hann á að baki samfelldan sakaferil allt frá árinu 2002 fyrir ýmis brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og umferðarlögum nr. 50/1987. Þann 17. maí 2002 var ákærði dæmdur í sex mánaða skilorðbundið fangelsi fyrir rán, rangar sakargiftir, ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Þá hlaut ákærði 29. apríl 2003 átta mánaða skilorðsbundinn fangelsisdóm fyrir þjófnað og fíkniefnalagabrot, en sá dómur var hegningarauki við fyrrnefndan dóm. Ákærði var 30. desember 2003 dæmdur í níu mánaða fangelsi, þar af átta mánuði skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir fíkniefnalagabrot og var dómurinn frá 29. apríl 2003 þá tekinn upp og dæmdur með því máli. Ákærði hlaut 18 mánaða fangelsisdóm 3. febrúar 2004 fyrir rán, þjófnað og fíkniefnalagabrot auk þess sem hann var sakfelldur fyrir ölvunarakstur og akstur án ökuréttar og sviptur ökurétti í tvö ár frá 25. febrúar 2004. Með dómi 7. apríl 2004 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir rangar sakargiftir og akstur sviptur ökurétti og var sá dómur hegningarauki við dómana frá 17. maí 2002, 29. apríl 2003, 30. desember 2003 og 3. febrúar 2004. Þá var ákærði þann 13. maí 2004 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot og 16. september sama ár í tveggja mánaða fangelsi fyrir umferðarlagabrot. Þann 13. júní 2006 var ákærði dæmdur í fjögurra ára fangelsi, meðal annars fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot og fyrir að aka bifreið án þess að hafa öðlast ökuréttindi. Ákærði var 14. maí 2007 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, þar af tvo mánuði skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir fíkniefnalagabrot. Þá var hann 5. mars 2010 dæmdur í 15 mánaða fangelsi fyrir ýmis brot, þar á meðal rán og akstur undir áhrifum fíkniefna. Með dómi 31. janúar 2011 var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi og var sá dómur hegningarauki við dóminn frá 5. mars 2010. Með dómi 16. febrúar 2012 hlaut ákærði fimm mánaða fangelsi fyrir brot gegn umferðarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og almennum hegningarlögum. Þá var ákærði sviptur ökurétti í fimm ár frá 20. febrúar 2012. Þá gekkst ákærði 16. maí 2012 undir greiðslu 60.000 króna sektar með sektargerð lögreglustjóra fyrir að aka sviptur ökurétti og 3. apríl 2013 gekkst hann undir greiðslu 120.000 króna sektar með sektargerð lögreglustjóra fyrir sams konar brot. Ákærða var 8. júní 2012 veitt reynslulausn í tvö ár á eftirstöðvum 220 daga refsingar. Þann 17. janúar 2014 hlaut ákærði dóm fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökurétti. Með dómi Hæstaréttar Íslands 27. mars 2014 var ákærða gert að sæta fangelsi í tvö ár fyrir brot gegn umferðarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og lögreglulögum. Með dóminum voru 220 daga eftirstöðvar refsingar, sem ákærða hafði verið veitt reynslulausn á, teknar upp og dæmdar með. Var ákærða veitt reynslulausn 5. september 2015 í tvö ár á 240 daga eftirstöðvum refsingar. Mun ákærða þegar hafa verið gert að afplána þær eftirstöðvar. Ákærði hefur samkvæmt framangreindu í sjö skipti hlotið dóm fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, þar af í þrjú skipti fyrir rán. Í máli þessu er ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 252. gr., sbr. 1. mgr. 22. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og fyrir vörslur fíkniefna. Refsing ákærða er ákveðin samkvæmt 77. gr. almennra hegningarlaga og er hæfileg fangelsi í 15 mánuði.

VIII

Samkvæmt kröfu ákæruvaldsins skulu gerð upptæk til ríkissjóðs 59,91 g af amfetamíni, 0,19 g af amfetamíni og 0,19 g af marijúana, sbr. 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, lásbogi, sbr. 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998, og loftskammbyssa af gerðinni Gamo PT80, sbr. 1. tölulið 69. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

IX

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærðu til að greiða sakarkostnað málsins, svo sem hér segir:

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf greiði þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, vegna starfa hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 3.373.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en auk þess ber ákærða að greiða verjandanum 48.000 krónur í útlagðan ferðakostnað. Þá greiði ákærði þóknun skipaðs verjanda síns í málinu nr. [...], B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 61.300 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Loks greiði ákærði 243.076 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði Á-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef héraðsdómslögmanns, vegna starfa hans á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 1.845.880 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði 64.480 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, vegna starfa hans fyrir dómi, sem þykir hæfilega ákveðin 1.585.650 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns vegna starfa hans á rannsóknarstigi málsins, sem þykir hæfilega ákveðin 388.740 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvalds flutti málið Ó-kk-nf I-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt fyrirmæla 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

D ó m s o r ð:

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf sæti fangelsi í fjögur ár og sex mánuði. Til frádráttar refsingu ákærða kemur gæsluvarðhald sem hann hefur sætt frá 23. október 2015.

Ákærði Á-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í tvö ár og sex mánuði.

Ákærði M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf sæti fangelsi í 15 mánuði.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs 59,91 g af amfetamíni, 0,19 g af amfetamíni og 0,19 g af marijúana, lásbogi og loftskammbyssa af gerðinni Gamo PT80.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf greiði þóknun verjenda sinna, J-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 3.373.600 krónur og 48.000 krónur í útlagðan ferðakostnað, og þóknun B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 61.300 krónur og 243.076 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði Á-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf greiði þóknun verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef héraðsdómslögmanns, 1.845.880 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá greiði ákærði 64.480 krónur í annan sakarkostnað.

Ákærði M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 1.585.650 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og þóknun S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 388.740 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

J-kk-nf H-kk-nf