S-843/2018

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 12. desember 2018, á hendur S-x-x O-x-x, f.d. [...], ríkisborgara [...], fyrir skjalafals og brot gegn lögum um atvinnuréttindi útlendinga með því að hafa föstudaginn 7. september 2017 framvísað í blekkingarskyni við starfsmenn Landsbanka Íslands grunnfölsuðu litháísku kennivottorði nr. [...] sem gefið var út á nafnið [...], f.d. [...], með gildistíma frá 27. nóvember 2013 til 27. nóvember 2023. Með þessu kom ákærða því til leiðar að hún hlaut skráningu í utangarðsskrá Þjóðskrár Íslands á fölskum forsendum. Þannig var henni kleift að starfa hér á landi án þess að sækja um atvinnuleyfi.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 3. og 4. mgr. 6. gr., sbr. 1. mgr. 27. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga nr. 97/2002.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í [...]. Hún hefur ekki sætt refsingu hér á landi eða í heimalandi sínu svo vitað sé.

Við ákvörðun refsingar í málinu verður litið til þess að með því að framvísa hinu falsaða kennivottorði kom ákærða því til leiðar að henni var kleift að starfa hér á landi um eins árs skeið án þess að sækja um atvinnuleyfi svo sem henni var skylt lögum samkvæmt. Á hinn bóginn horfir það ákærðu til málsbóta að hún hefur gengist greiðlega við broti sínu og verið samvinnuþýð hjá lögreglu við rannsókn málsins, sbr. 9. tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sem og framlögð málsgögn. Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni málsins og málsatvikum öllum, þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 147.560 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, S-x-x O-x-x, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 147.560 krónur.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf (sign.)