E-3376/2020

Úrskurður

I

Mál þetta sem var höfðað með stefnu 26. maí 2020, var tekið til úrskurðar 24. september sl. um frávísunarkröfu stefndu. Stefnandi er Glaðheimar 14, húsfélag, kt. [...], en stefnda er Þ-kvk-nf T-kvk-nf, Glaðheimum 14, Reykjavík.

Stefnandi gerir eftirfarandi dómkröfur:

„að stefndu verði gert að greiða stefnanda skuld að fjárhæð kr. 375.000,00, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af kr. 25.000,00 frá 01.03.2019 til 01.04.2019, af kr. 50.000,00 frá 01.04.2019 til 01.05.2019, af kr. 75.000,00 frá 01.05.2019 til 01.06.2019, af kr. 100.000,00 frá 01.06.2019 til 01.07.2019, af kr. 125.000,00 frá 01.07.2019 til 01.08.2019, af kr. 150.000,00 frá 01.08.2019 til 01.09.2019, af kr. 175.000,00 frá 01.09.2019 til 01.10.2019, af kr. 200.000,00 frá 01.10.2019 til 01.11.2019, af kr. 225.000,00 frá 01.11.2019 til 01.12.2019, af kr. 250.000,00 frá 01.12.2019 til 01.01.2020, af kr. 275.000,00 frá 01.01.2020 til 01.02.2020, af kr. 300.000,00 frá 01.02.2020 til 01.03.2020, af kr. 325.000,00 frá 01.03.2020 til 01.04.2020, af kr. 350.000,00 frá 01.04.2020 til 01.05.2020, af kr. 375.000,00 frá 01.05.2020 til greiðsludags. Allt að frádregnum innborgunum: þann 07.08.2019 kr. 12.000,00 þann 09.09.2019 kr. 2.000,00 þann 07.11.2019 kr. 4.000,00 þann 01.01.2020 kr. 2.000,00 eða alls að upphæð kr. 20.000,00 sem dragast skulu frá skuldinni miðað við stöðu hennar á hverjum innborgunardegi.“

Þá er stefndu stefnt til að þola staðfestingu á lögveðsrétti í eignarhluta sínum að Glaðheimum 14, 0201 með fasteignanúmer [...], til tryggingar ofangreindri kröfu, sbr. 48. gr. fjöleignarhúsalaga, nr. 24/1994, að því marki sem krafan hefur fallið innan árs frá því málið er höfðað, af 300.000 kr. ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga, af 25.000 kr. frá 1. júní 2019 til 1. júlí 2019, af kr. 50.000 kr. frá 1. júlí til 1. ágúst 2019, af 75.000 kr. frá 1. ágúst til 1. september 2019, af 100.000 kr. frá 1. september til 1. október 2019, af 125.000 kr. frá 1. október til 1. nóvember 2019, af 150.000 kr. frá 1. nóvember til 1. desember 2019, af 175.000 kr. frá 1. desember 2019 til 1. janúar 2020, af 200.000 kr. frá 1. janúar til 1. febrúar 2020, af 225.000 kr. frá 1. febrúar til 1. mars 2020, af 250.000 kr. frá 1. mars til 1. apríl 2020, af 275.000 kr. frá 1. apríl til 1. maí 2020 og af 300.000 kr. frá 1. maí 2020 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi greiðslu málskostnaðar.

Stefnda krefst aðallega frávísunar málsins, en til vara er krafist sýknu. Þá krefst stefnda greiðslu málskostnaðar.

II

Í máli þessu krefur stefnandi, sem er varnaraðili í þessum þætti málsins, sóknaraðila um greiðslu gjalda í hússjóð og um að þola staðfestingu á lögveðsrétti í eignarhluta sínum að Glaðheimum 14, Reykjavík. Fram kemur í stefnu að sóknaraðili sé eigandi að einum eignarhluta af fjórum í húsinu.

Í fundarboði, dags. 30. janúar 2019, sem lagt var fram við þingfestingu málsins, og undirritað er af H-kk-þgf E-kk-þgf Í-kk-þgf, var boðað til aðalfundar í húsfélaginu Glaðheimum 14. Var dagskrá fundarins tilgreind í 10 töluliðum: 1) Skýrsla stjórnar og umræður um hana, 2) framlagning ársreikninga, 3) kosning formanns, 4) kosning annarra stjórnarmanna, 5) kosning varamanna, 6) kosning endurskoðanda og varamanns hans, 7) framlagning rekstrar og framkvæmdaáætlunar fyrir næsta ár, 8) ákvörðun hússjóðsgjalda, 9) kosning lögmanns til að halda uppi vörnum fyrir húsfélagið og 10) önnur mál. Er tekið fram í fundarboðinu að um sé að ræða fjöleignarhús með sex eignarhlutum og því sé ekki þörf á að kjósa sérstaka stjórn heldur fari allir eigendur í félaginu saman með það vald og þau verkefni sem stjórnin færi með samkvæmt lögum um fjöleignarhús. Með hliðsjón af því verði fallið frá töluliðum 17 í fundarboðinu, sbr. 67. gr. laga nr. 26/1994.

Í fundargerð frá aðalfundi varnaraðila sem einnig var lögð fram við þingfestingu málsins er skráð að sóknaraðili geri athugasemd við fundarboð og hafi lagt fram bókun í því sambandi. Þar er einnig skráð að tekin sé ákvörðun um að hækka mánaðarleg hússjóðsgjöld úr 2.000 krónum í 25.000 krónur og að sóknaraðili mótmæli greiðslu 25.000 króna. Undir dagskrárlið 9 segir að gerð sé tillaga um A-kvk-þf B-kvk-þf J-kvk-þf.

Á aðalfundinum lagði sóknaraðili fram bókun þar fram kemur að hún telji að boðun til aðalfundar hafi ekki verið lögum samkvæm og að ákvarðanir aðalfundar kunni því að vera óskuldbindandi fyrir félagsmenn. Þá tekur sóknaraðili fram í bókun sinni að hún geri ekki athugasemdir við hækkun húsgjalda svo lengi sem þeim verði ráðstafað til viðhalds fasteignarinnar að Glaðheimum 14. Í bókuninni mótmælti sóknaraðili því sérstaklega að húsgjaldi yrði ráðstafað til greiðslu lögfræði eða lögmannsþjónustu til að verjast hennar eigin kröfu í dómsmáli sem hún hefði höfðað á hendur húsfélaginu Glaðheimum 14 og Ó-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf og væri nú rekið fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur.

III

1. Helstu málsástæður og lagarök varnaraðila um efnisþátt málsins Varnaraðili vísar til 49. gr. fjöleignarhúsalaga nr. 26/1994, þar sem fram komi m.a. að aðalfundur ákveði gjöld í hússjóð og að hússjóðsgjald skuli greiðast mánaðarlega 1. dag hvers mánaðar nema húsfundur ákveði annað. Sóknaraðili hafi ekki greitt greiðsluseðla vegna hússjóðsgjalda, en lagt inn á reikning varnaraðila sem nemi 2.000 krónum á mánuði á tímabilinu ágúst 2019 til janúar 2020. Hún hafi ekki mótmælt fjárhæð gjaldsins svo lengi sem þeim yrði ráðstafað til viðhalds á eigninni. Þá hafi hún mótmælt því að hússjóðsgjaldi verði ráðstafað til greiðslu kostnaðar vegna lögfræði eða lögmannsþjónustu til að verjast hennar eigin kröfu í dómsmáli sem hún hafi höfðað á hendur húsfélaginu og Ó-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf. Þá bendir varnaraðili á að engu hafi verið ráðstafað úr hússjóði í tengslum við málshöfðun sóknaraðila á hendur húsfélaginu.

Varnaraðili vísar einnig til 48. gr. laga nr. 26/1994, sem mælir fyrir um að húsfélag eignist lögveð í eignarhluta þess eiganda sem ekki greiði hlutdeild sína í sameiginlegum kostnaði.

2. Helstu málsástæður og lagarök sóknaraðila um efnisþátt málsins Sóknaraðili byggir sýknukröfu sína á því að hækkun hússjóðsgjaldanna hafi ekki verið lögmæt. Í fyrsta lagi hafi ekki verið gætt að formi fundarins, sbr. 64. gr. laga nr. 26/1994. Í öðru lagi hafi borið að taka til umfjöllunar liði 17 í fundarboði, dags. 30. janúar 2019. Í þriðja lagi hafi hækkun gjaldanna verið ólögmæt enda engar forsendur fyrir hækkun þeirra. Þá mótmælir sóknaraðili lögveðsrétti, enda geti lögveðsréttur aðeins náð til lögmætra krafna.

3. Helstu málsástæður og lagarök málsaðila um frávísunarþátt málsins Sóknaraðili telur að málatilbúnaður varnaraðila fullnægi ekki 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og því beri að vísa málinu frá dómi.

Í fyrsta lagi séu hvorki tilgreindir fyrirsvarsmenn varnaraðila í stefnu, svo sem skylt er skv. blið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 né skýrt á nokkurn hátt hverjir séu fyrirsvarsmenn félagsins.

Í öðru lagi skorti verulega á að lögð séu fram í málinu fullnægjandi gögn skv. glið 80. gr. laga nr. 91/1991. Engin gögn liggi fyrir um varnaraðila yfirleitt og ekki gerð grein fyrir varnaraðila í stefnu á fullnægjandi hátt.

Í þriðja lagi telur sóknaraðili að ekki liggi fyrir lögmæt ákvörðun húsfélagsins um innheimtuna eða höfðun þessa dómsmáls. Slíka ákvörðun hefði þurft að bera undir félagsfund, samkvæmt 39. gr. laga nr. 26/1994 og taka ákvörðun á fullnægjandi hátt í samræmi við ákvæði laga um fjöleignarhús. Það hafi ekki verið gert og því beri að vísa málinu frá.

Við munnlegan flutning málsins mótmælti varnaraðili kröfu sóknaraðila um frávísun málsins. Varnaraðili byggir á því að þó að fyrirsvarsmanns sé ekki getið í stefnu þá leiði það eitt og sér ekki til frávísunar málsins. Tekur varnaraðili fram að húsfélagið sé ekki með sérstaka stjórn og að ljóst sé hverjir séu eigendur fasteigna í húsfélagi varnaraðila. Auk þess séu nöfn þeirra tilgreind í fundargerð aðalfundar sem haldinn var hinn 14. febrúar 2019, en fundargerðin sé á meðal málsgagna. Þá sé sóknaraðila alveg ljóst hverjir standi að húsfélaginu.

Þá mótmælir varnaraðili því að gögn málsins séu ófullnægjandi. Sóknaraðili sé eigandi íbúðar í fasteigninni að Glaðheimum 14 og hún hafi ekki greitt húsgjöld. Af þeim sökum sé varnaraðila nauðsynlegt að höfða málið.

Þá hafnar varnaraðili því að ekki liggi fyrir lögmæt ákvörðun húsfélagsins um innheimtuna og málshöfðun þessa. Samkvæmt 49. gr. laga nr. 26/1994 ákveði aðalfundur húsfélagsgjald og það sé ekki á valdsviði húsfundar að ákveða hvort fara eigi í innheimtu húsfélagsgjalda. Krafa húsfélagsins sé í hefðbundinni innheimtu. Auk þess sé um löginnheimtu að ræða, og málið þess vegna ekki á valdi húsfundar. Vísar varnaraðili til 2. mgr. 69. gr. og 67. gr. laga nr. 26/1994. Að lokum bendir varnaraðili á að ef ágreiningur er fyrir hendi um það hvort aðrir eigendur en sóknaraðili hafi staðið saman að málshöfðun þessari þá sé hægt að leggja fram þær upplýsingar síðar.

IV

Samkvæmt blið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála skal í stefnu greina nöfn fyrirsvarsmanna aðila, ef því er að skipta, stöðu þeirra og heimili eða dvalarstað, sbr. einnig 4. mgr. 17. gr. laganna. Samkvæmt dómaframkvæmd, sbr. dóm Hæstaréttar Íslands frá 25. nóvember 2009, í máli nr. 601/2009, veldur slíkur ágalli í stefnu ekki einn og sér frávísun málsins.

Í stefnu kemur fram að stefnandi sé húsfélag eignarinnar, Glaðheima 14 í Reykjavík. Í stefnu er því lýst að á aðalfundi húsfélagsins 14. febrúar 2019, hafi verið tekin ákvörðun um að hækka hússjóðsgjöld úr 2.000 krónum í 25.000 krónur, meðal annars vegna fyrirhugaðra framkvæmda á eigninni. Vísað er til 49. gr. laga nr. 26/1994, um fjöleignarhús, um að aðalfundur skuli ákveða gjöld í sjóðinn og að gjaldið skuli greiða mánaðarlega. Í stefnu kemur einnig fram að sóknaraðili hafi ekki greitt greiðsluseðla og að húsfélagið eignist lögveð í eignarhluta þess eiganda sem greiði ekki gjöld í sameiginlegan hússjóð. Í stefnu er á hinn bóginn engin grein gerð fyrir því hvernig staðið var að ákvörðun um fjárhæð og hækkun hússjóðsgjalda, sbr.

49. gr. laga nr. 26/1994, á hvaða lagagrundvelli varnaraðili hafi verið bær til að höfða málið, hvernig staðið var að ákvörðun um málshöfðun og þá hverjir færu með fyrirsvar varnaraðila í málinu. Þá kemur ekki fram í stefnu hverjir séu eigendur einstakra eignarhluta í húseigninni og standi þar með að húsfélaginu. Tilvísun varnaraðila til lagaákvæða um hússjóð og greiðslu í hann, til lagaákvæða um lögveð, um skyldu varnaraðila til að kjósa sér stjórn eða ekki eða tilvísun til upplýsinga sem fram koma í fundargerð húsfélagsfundar nægja ekki í þessu sambandi.

Samkvæmt framansögðu fer málatilbúnaður varnaraðila í bága við meginregluna um skýran og glöggan málatilbúnað, sbr. einnig b, e, f og gliði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, enda bar varnaraðila að gera grein fyrir öllum atvikum og atburðum í stefnu. Útskýringar varnaraðila á atvikum málsins í munnlegum málflutningi eða boðun um gagnaframlagningu á síðari stigum nægja ekki í þessu sambandi. Að öllu athuguðu og með hliðsjón af dómi Hæstaréttar Íslands frá 19. febrúar 2015 í máli nr. 420/2014, þykir málatilbúnaður varnaraðila svo óglöggur að vísa verði málinu frá dómi.

Með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, þykir rétt að málskostnaður milli aðila falli niður og hvor aðili beri sinn hluta kostnaðar af málinu.

Í-kk-nf P-kk-nf lögmaður flutti málið fyrir sóknaraðila.

A-kvk-nf J-kvk-nf lögmaður flutti málið fyrir varnaraðila.

R-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Úrskurðarorð:

Málinu er vísað frá dómi.

Málskostnaður milli aðila fellur niður.

R-kvk-nf S-kvk-nf (sign.)

49. gr. laga nr. 26/1994, á hvaða lagagrundvelli varnaraðili hafi verið bær til að höfða málið, hvernig staðið var að ákvörðun um málshöfðun og þá hverjir færu með fyrirsvar varnaraðila í málinu. Þá kemur ekki fram í stefnu hverjir séu eigendur einstakra eignarhluta í húseigninni og standi þar með að húsfélaginu. Tilvísun varnaraðila til lagaákvæða um hússjóð og greiðslu í hann, til lagaákvæða um lögveð, um skyldu varnaraðila til að kjósa sér stjórn eða ekki eða tilvísun til upplýsinga sem fram koma í fundargerð húsfélagsfundar nægja ekki í þessu sambandi.

Samkvæmt framansögðu fer málatilbúnaður varnaraðila í bága við meginregluna um skýran og glöggan málatilbúnað, sbr. einnig b, e, f og gliði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, enda bar varnaraðila að gera grein fyrir öllum atvikum og atburðum í stefnu. Útskýringar varnaraðila á atvikum málsins í munnlegum málflutningi eða boðun um gagnaframlagningu á síðari stigum nægja ekki í þessu sambandi. Að öllu athuguðu og með hliðsjón af dómi Hæstaréttar Íslands frá 19. febrúar 2015 í máli nr. 420/2014, þykir málatilbúnaður varnaraðila svo óglöggur að vísa verði málinu frá dómi.

Með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, þykir rétt að málskostnaður milli aðila falli niður og hvor aðili beri sinn hluta kostnaðar af málinu.

Í-kk-nf P-kk-nf lögmaður flutti málið fyrir sóknaraðila.

A-kvk-nf J-kvk-nf lögmaður flutti málið fyrir varnaraðila.

R-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Málinu er vísað frá dómi.

Málskostnaður milli aðila fellur niður.

R-kvk-nf S-kvk-nf (sign.)