S-1161/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 7. mars 2011, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 16. desember 2010 á hendur D-x-x B-x-x, fæddum 10. september 1976, Serbíu, fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 9. nóvember 2010 staðið að ólögmætum innflutningi á 755,67 g af amfetamíni til söludreifingar í ágóðaskyni. Ákærði faldi fíkniefnin í tveimur skópörum og flutti þau þannig til landsins til Keflavíkurflugvallar sem farþegi með flugi FI-213 frá Danmörku og fundu tollverðir fíkninefnin í farangri ákærða við komu hans til Keflavíkurflugvallar. Þetta er talið varða við 173. gr. a almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 64/1974 og 1. gr. laga nr. 32/2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að framangreind 755,67 g af amfetamíni sem hald var lagt á verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni.

Ákærði krefst vægustu refsingar er lög leyfa. Hann krefst sýknu af þeirri háttsemi að hafa ætlað fíkniefnin til söludreifingar í ágóðaskyni. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa.

I.

Við gegnumlýsingu á farangri ákærða, á Keflavíkurflugvelli við komu til landsins 9. nóvember 2010, reyndist vera óvenjumikill massi í skóm sem voru í ferðatösku hans. Ákærði var í sams konar skóm og við gegnumlýsingu á þeim kom einnig í ljós óvenjumikill massi. Þá kom í ljós að búið var að skera rifu í skóbotninn og álpappír sást þar fyrir innan. Strokupróf gaf sterka svörun á amfetamíni. Ákærði var handtekinn og skórnir sendir í rannsókn til tæknideildar.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu daginn eftir, 10. nóvember. Hann kvaðst hafa komið til Íslands til að athuga með vinnu, í fiskvinnslu eða eitthvað álíka, og hann hafi ætlað að dvelja hér í þrjá mánuði. Ákærði sagði að fíkniefni sem hann var með hafi verið til eigin nota. Þetta hefðu verið um 600-650 g og alls ekki meira en 700 g. Hann hefði keypt þau á Íbíza á Spáni fyrir um 4.000 evrur og hann hefði pakkað þeim inn í skó sinn. Aðspurður um fjölskylduhagi sína kvaðst hann vera atvinnulaus, hann væri fráskilinn og ætti eina dóttur. Ákærði skýrði einnig frá því að hann hefði verið hér á landi á árinu 2008 og sótt um hæli. Hann hefði kynnst nokkrum útlendingum en hann þekki enga Íslendinga. Um ferð sína nú sagði ákærði að hann hafi ætlað að dvelja á hóteli og síðan fara á gistiheimili í Keflavík. Einnig kom fram að ákærði hefði dvalið hér á landi í 20 daga í ágúst. Ákærði var spurður hvernig hann hefði efni á því sem atvinnulaus maður að fljúga til Íslands tvisvar á árinu, til Spánar og svo Danmerkur, og kaupa fíkniefni fyrir 4.000 evrur, en hann neitaði að svara því. Enn fremur var hann spurður á hversu löngum tíma hann hafi ætlað að nota umrædd fíkniefni og sagði hann á þremur mánuðum. Þá var ákærða kynnt að lögreglu þætti framburður hans ótrúverðugur og hún teldi að ákærði hafi ætlað að selja fíkniefnin eða afhenda þau einhverjum hér á landi. Ákærði svaraði því til að hann þekkti enga Íslendinga eða aðra sem gætu selt efnin. Þá talaði hann ekki ensku og það væri því erfitt fyrir hann að gera það.

Við yfirheyrslu 12. nóvember var ákærði spurður um dvöl sína í Danmörku frá 29. október til 9. nóvember 2010, s.s. hvar hann hefði gist og hvort hann þekkti einhvern þar, en hann vildi ekki tjá sig um það. Ákærði var einnig spurður hvort hann neyti fíkniefna daglega og neitaði hann því að gera það. Þá sagði ákærði að hann hefði ekki hreyft við fíkniefnunum í skóm sínum meðan hann dvaldi í Danmörku. Ákærða var kynnt að lögregla hefði upplýsingar um að hann hefði komið oftar hingað til lands en hann hefði skýrt frá og lögregla haft afskipti af honum í febrúar 2010. Ákærði sagði að hann hefði ekki greint frá þessu fyrr því hann hefði ekki verið viss hvort þetta hefði verið á árinu 2010 eða 2009. Hann kvaðst hafa lent í veseni hjá lögreglu vegna þess að hann skuldaði peninga í tengslum við hælisumsókn hans og hann skuldi þá enn. Ákærði neitaði að tjá sig um það hvernig hann hefði fjármagnað flugferðir sínar, fíkniefnin, gistikostnað og uppihald. Þá var ákærði spurður um ýmis símasamskipti, m.a. hver væri með símanúmerið 691-6096 en samskipti væru milli þess og númers ákærða. Ákærði kvaðst ekki kannast við þetta númer og taldi að hann hefði ekki hringt í það. Aðspurður hvað hann hafi verið að gera í Danmörku kvaðst hann ekki hafa verið að gera neitt.

Samkvæmt matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, dags. 24. nóvember 2010, reyndist styrkur amfetamínsbasa í þremur sýnum sem send voru til rannsóknar vera 15%, sem samsvari 20% af amfetamínsúlfati, en í einu sýni reyndist styrkur amfetamínsbasa vera 16%, sem samsvari 22% af amfetamínsúlfati.

II.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði neitaði því að umrædd fíkniefni sem hann flutti inn hefðu verið í sölu- og dreifingarskyni. Ákæri kvaðst eiga fíkniefnin. Hann hefði farið frá Serbíu í frí til Íbíza á Spáni, en hann eigi vin þar. Á skemmtistað á Íbíza hafi ákærði hitt mann og ákærði spurt hvort hann gæti útvegað fíkniefni og maðurinn sagt að hann gæti gert það. Tveimur dögum síðar hefði maðurinn afhent ákærða efnin úti á götu. Ákærði hefði svo á hótelinu sem hann gisti á pakkað efnunum í skó sína. Ákærði hefði svo farið til Kaupmannahafnar en hann eigi veikan frænda þar. Ákærði kvaðst ekki hafa sagt frá frændanum hjá lögreglu þar sem hann hafi ekki viljað blanda honum í málið. Ákærði hefði dvalið í 10 daga hjá frænda sínum og svo hefði hann komið til Íslands. Ákærði kvaðst hafa átt um 6.000 evrur þegar hann fór til Spánar og hann hefði greitt 4.000 evrur í reiðufé fyrir fíkniefnin. Ákærði sagði að hann hefði átt sparifé þar sem hann hefði verið að vinna í Serbíu sem þjónn í næturklúbbi í fimm til sex mánuði fram til 25. september 2010 og hann hefði átt um 2.000 evrur fyrir. Aðspurður hvað hann hefði greitt fyrir flugmiða, gistingu og uppihald kvaðst hann hafa borgað alls 800 evrur fyrir flugmiða og 300 evrur á Spáni fyrir gistingu. Þegar ákærði var inntur eftir framburði sínum hjá lögreglu, um að hann væri atvinnulaus, kvaðst hann hafa verið utan við sig eftir handtökuna og hræddur. Um fíkniefnaneyslu sína sagði ákærði að hann notaði aðallega örvandi efni, þrisvar sinnum á dag. Nánar tiltekið þrisvar sinnum þrjár línur á dag, alls 3-4 g. Ákærði var þá spurður hvort hann notaði fíkniefni daglega og svaraði hann játandi. Ákærði var í framhaldinu spurður af hverju hann hefði sagt hjá lögreglu að hann notaði ekki fíkniefni daglega og kvaðst hann ekki muna eftir að hafa sagt það. Ákærði kvaðst hafa neytt fíkniefna á Spáni og í Danmörku hefði hann notað 5 g af efninu sem hann keypti á Spáni, en hann hefði pakkað restinni í skó sína og ekki hreyft við því meðan hann var í Danmörku. Þá sagði ákærði að hann hefði ætlað að dvelja á Íslandi í þrjá mánuði og leita sér að vinnu og nota fíkniefnin sjálfur. Hann kvaðst hafa ætlað að gista á hóteli í 2-3 daga og leigja sér svo herbergi á farfuglaheimili í Keflavík. Inntur eftir því hvernig hann hafi ætlað að halda sér uppi, með hliðsjón af því að ákærði var með 500 evrur á sér við komuna til landsins, sagði ákærði að hann hafi ætlað að fá vinnu í fiski. Ákærði kvaðst hafa unnið hér á landi áður við fiskvinnslu í Keflavík. Aðspurður af hverju hann hefði átt bókað flug frá Íslandi 9. desember ef hann ætlaði að dvelja hér í þrjá mánuði sagði ákærði að það hafi verið mögulegt að framlengja miðann. Um styrkleika umræddra fíkniefna sagði ákærði að það hafi verið neysluhæft og ekki þurft að blanda það. Inntur eftir því hvernig laun væru í Serbíu samanborið við Ísland sagði ákærði að þau væru miklu betri á Íslandi. Eftir 7-8 daga í fiski hér á landi gæti hann borgað flugmiðann og gistingu. Aðspurður um símasamskipti milli síma ákærða og númersins 691-6096 sagði ákærði að hann hefði ekki haft samband við þetta númer. Ákærði var einnig spurður af hverju hann hefði ekki greint lögreglu frá dvöl sinni hér á landi í febrúar 2010 og kvaðst hann ekki geta útskýrt það. Ákærði var enn fremur inntur eftir því hvernig það komi heim og saman að hann noti 3-4 g á dag, sem geri allt að 360 g á þremur mánuðum, en hann hafi komið með 755,67 g til landsins. Ákærði sagði þá að hann hafi ætlað að dvelja hér í þrjá mánuði og vinna, fela efnin svo á gistiheimilinu eða einhvers staðar og koma aftur í þrjá mánuði til að vinna.

Vitnið J-kk-nf K-kk-nf prófessor sagði að á árunum 2006-2008 hefði meðalstyrkur amfetamíns, sem hefði verið rannsakað á Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, verið um 17%. Inntur eftir því hvort hægt væri að nota daglega 3-4 g á dag af því efni sem um ræðir í máli þessu sagði vitnið að erfitt væri að svara því, en þetta væri stór skammtur miðað við styrkleika efnisins. Vitnið greindi frá því að „götustyrkleiki“ á amfetamíni hefði verið kannaður 2006-2007 og þá hafi hann verið 5,8%. Það mætti því þynna umrætt efni með tveimur hlutum og fá þrefalt meira magn út úr þessu til að vera nálægt götustyrkleika. Þá var vitnið innt eftir því hvað neytendur noti almennt mikið magn á dag. Vitnið sagði að erfitt væri að segja til um hversu stórra skammta menn neyta, minna þurfi af efninu þegar því sé sprautað og menn geti myndað þol, en það sé vel þekkt að notkun sé um 1 g á dag, miðað við neyslustyrkleika.

Vitnið B-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf rannsóknarlögreglumaður, sem stýrði rannsókn málsins, sagði að nokkur atriði hefðu rennt stoðum undir grun lögreglu um að ákærði hafi ætlað efnin til sölu og dreifingar. Í fyrsta lagi hafi hann farið frá Serbíu til Íbíza og keypt efnin þar en svo farið til Kaupmannahafnar og dvalið þar án þess að hreyfa við efnunum. Ef ákærði væri í neyslu væri óeðlilegt að hann hefði ekki hreyft við efnunum allan tímann sem hann dvaldi þar. Þá hefði verið um mikið magn að ræða. Ákærði hefði átt bókað flug frá Íslandi mánuði síðar og miðað við dvöl í 30 daga hafi hann ætlað að nota um 25 g af amfetamíni á dag, eða 8 g miðað við þrjá mánuði. Jafnframt hafi ákærði sagt að hann væri ekki háður fíkniefnum og notaði þau ekki daglega. Einnig hafi ákærði sagt að hann væri atvinnulaus og því ótrúverðugt að hann hafi haft efni á því að fljúga til Spánar í frí, kaupa þar fíkniefni fyrir 4.000 evrur, fljúga svo til Danmerkur og dvelja þar og fljúga þaðan til Íslands.

III.

Ákærði neitar því að fíknefni þau sem hann flutti til landsins hafi verið til söludreifingar í ágóðaskyni og segir að þau hafi verið til eigin nota. Í framburði ákærða hefur verið mikið misræmi og er framburður hans um margt með miklum ólíkindum. Hjá lögreglu skýrði hann frá því að hann væri atvinnulaus en samt hafi hann haft efni á því að fara í frí til Spánar í október 2010, kaupa þar fíkniefni fyrir 4.000 evrur, fljúga svo til Danmerkur og dvelja þar í um eina og hálfa viku og fljúga þaðan til Íslands. Þá kemur fram í gögnum málsins að ákærði hafi komið oftar hingað til lands á árinu 2010, m.a. í ágúst. Ákærði vildi ekki tjá sig um það hvernig hann hefði fjármagnað ferðir sínar og uppihald og hver hafi verið tilgangur með dvöl hans í Danmörku. Fyrir dómi breytti ákærði framburði sínum. Hann kvaðst hafa átt 6.000 evrur þegar hann fór til Spánar, en hann hefði unnið í Serbíu í fimm eða sex mánuði, fram til 25. september 2010, sem þjónn á nætuklúbbi og átt 2.000 evrur fyrir. Þá kvaðst hann hafa heimsótt veikan frænda í Danmörku. Ákærði hefur ekki gefið trúverðugar skýringar á breyttum framburði sínum og frásögn hans fær ekki staðist í ljósi fyrirliggjandi upplýsinga um að hann hafi dvalið á Íslandi frá 8. júlí til 22. ágúst 2010, á þeim tíma sem hann segist hafa unnið sem þjónn í Serbíu. Enn fremur verður að telja afar ólíklegt að ákærði hafi getað safnað svona miklu fé á stuttum tíma, en ákærði hefur sjálfur sagt að laun séu miklu lægri í Serbíu en hér á landi. Framburður ákærða um fíkniefnaneyslu sína er einnig mótsagnakenndur og ótrúverðugur. Hjá lögreglu kvaðst hann ekki neyta fíkniefna daglega en fyrir dómi kvaðst hann nota örvandi efni þrisvar á dag, alls 3-4 g á dag. Samkvæmt vitnisburði J-kk-ef K-kk-ef prófessors er það mjög mikið magn, sérstaklega þegar litið er til styrkleika umrædds efnis. Þá verður jafnframt að telja ólíklegt að neysla ákærða sé með þessum hætti sem hann hélt fram fyrir dómi í ljósi þess sem hann segir um að hafa aðeins neytt 5 g af fíkniefnum allan tímann sem hann var í Danmörku og hann hefði ekki hreyft við fíkniefnunum sem hann setti í skó sína á Spáni. Hjá lögreglu var ákærði sérstaklega spurður á hversu löngum tíma hann hafi ætlað að nota fíkniefnin og sagði hann þrjá mánuði. Þessi frásögn fær engan veginn staðist miðað við það mikla magn sem um ræðir og eftir á skýring ákærða fyrir dómi, um að hann hafi ætlað að fara frá Íslandi eftir þrjá mánuði og fela um helming efnisins einhvers staðar hér á landi og koma svo aftur, er með miklum ólíkindum. Þá kveðst ákærði ekkert kannast við símanúmerið 691-6096 þrátt fyrir að fyrir liggi rannsóknargögn um að ákærði hafi verið í samskiptum við númerið.

Með vísan til þess að framburður ákærða er afar ótrúverðugur og að engu hafandi, rannsóknargagna málsins, vitnisburðar J-kk-ef K-kk-ef prófessors, og magns umræddra fíkniefna og styrkleika, verður að telja hafið yfir allan skynsamlegan vafa að efnin hafi verið ætluð til söludreifingar í ágóðaskyni. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greinir í ákæru og er brot hans þar réttilega heimfært til refsiákvæða í ákæru.

IV.

Ákærði er fæddur í september 1976. Við ákvörðun refsingar ber að líta til þess að um mikið magn amfetamíns er að ræða og miðað við styrkleika efnisins hefði mátt þynna það og fá þrefalt meira magn. Enn fremur ber að líta til þess að ásetningur ákærða var einbeittur og hann á sér engar málsbætur. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði, en til frádráttar refsingu kemur gæsluvarðhald ákærða sem hann hefur sætt frá 10. nóvember til dómsuppsögu.

V.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber ákærða að greiða sakarkostnað málsins, alls 961.278 krónur. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði og símarannsókn, samtals 328.812 krónur. Þóknun verjanda á rannsóknarstigi, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hdl., þykir hæfilega ákveðin, með hliðsjón af tímaskýrslu, 251.000 krónur, og aksturskostnaður nemur 44.352 krónum. Verjandi ákærða fyrir dómi, S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf hdl., hefur lagt fram tímaskýrslu, um 42 vinnustundir, en tímafjöldi er langt umfram það sem eðlilegt getur talist. M.a. eru vinnustundir vegna aðalmeðferðar og gæsluvarðhaldskröfu í beinu framhaldi hennar tilgreindar sem 7 tímar, en um var að ræða minna en tvær klukkustundir. Að þessu virtu og með hliðsjón af umfangi málsins þykir þóknun verjanda fyrir dómi hæfilega ákveðin 313.750 krónur og aksturskostnaður 23.364 krónur. Við ákvörðun þóknunar hefur í báðum tilvikum verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, D-x-x B-x-x, sæti fangelsi í 15 mánuði. Til frádráttar refsingu ákærða komi gæsluvarðhald sem hann hefur sætt frá 10. nóvember 2010 til dómsuppsögu.

Ákærði sæti upptöku á 755,67 g af amfetamíni.

Ákærði greiði 961.278 krónur í sakarkostnað, þar með talin 251.000 króna þóknun verjanda hans á rannsóknarstigi, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef héraðsdómslögmanns, og 44.352 króna aksturskostnað hans, og þóknun verjanda fyrir dómi, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, að fjárhæð 313.750 krónur, og 23.364 króna aksturskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf