S-97/2012

Mál þetta, sem þingfest var þann 11. apríl 2012 og dómtekið þann 9. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum dagsettri 14. mars 2012 á hendur A-kk-þgf P-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Smáragötu 3, Vestmannaeyjum,

„ fyrir líkamsárás

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 27. nóvember 2011 á salerni veitingastaðarins Cornero við Skólaveg í Vestmannaeyjum slegið K-kk-þf Í-kk-þf K-x-x, kennitala 000000-0000, hnefahögg í andlitið vinstra megin svo hann féll í gólfið og síðan sparkað í hann þar sem hann lá með þeim afleiðingum að hann fékk eymsli og sár á vinstra gagnaugasvæði og mar á höku.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá hefur A-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf héraðsdómslögmaður krafist þess fyrir hönd K-kk-ef Í-kk-ef að ákærði verði dæmdur til þess að greiða honum skaða- og miskabætur að fjárhæð 918.284 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. nóvember 2011 til birtingardags ákæru, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 til greiðsludags auk þóknunar lögmanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða samkvæmt mati dómsins.“

Málavextir.

Samkvæmt lögregluskýrslu kom brotaþoli á lögreglustöðina í Vestmannaeyjum kl. 03:00 aðfaranótt sunnudagsins 27. nóvember 2011 í þeim tilgangi að leggja fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás er hann sagði hafa átt sér stað á veitingahúsinu Cornero, en ákærði starfi þar sem dyravörður. Kvaðst brotaþoli hafa verið að tala við vinkonu sína, S-kvk-þf, er ákærði hafi komið að þeim og slegið brotaþola án tilefnis vinstra megin í andlitið þannig að hann hafi vankast. Brotaþoli hafi hnigið niður eftir höggið og hefði ákærði reynt að halda barsmíðunum áfram en verið stöðvaður. Brotaþoli hafi verið með mjög litla áverka á vinstra gagnauga og hafi honum verið bent á að fara til læknis og útvega sér áverkavottorð. Í lögregluskýrslu segir að S-kvk-nf K-kvk-nf B-kvk-nf hafi komið á stöðina og staðfest að framburður brotaþola væri réttur.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 13. janúar sl. Hann kvaðst hafa starfað sem dyravörður á Cornero umrædda nótt og viðurkenndi að hafa slegið brotaþola eitt högg með krepptum hnefa hægri handar og hafi höggið lent á vinstri kinn brotaþola. Hafi ástæðan verið sú að nokkrum helgum áðum hafi hann þurft að hafa afskipti af brotaþola á staðnum og vísað honum út. Hafi verið ákveðið í samráði við eiganda staðarins að brotaþoli mætti ekki koma aftur á staðinn. Hafi brotaþoli verið kominn inn og hafi hann verið undir áhrifum áfengis. Kvaðst ákærði hafa tjáð honum að hann mætti ekki vera þarna inni og sagt honum að fara út. Hafi brotaþoli brugðist illa við þessu og ógnað honum með flösku sem hann hafi haldið á og jafnframt hótað honum lífláti ef hann vísaði honum út. Kvaðst ákærði ekki hafa tekið áhættuna af því að brotaþoli réðist á hann og því slegið hann þetta eina högg.

Samkvæmt áverkavottorði K-kk-ef B-kk-ef læknis dags. 23. desember 2011 var brotaþoli aumur yfir gagnauganu við skoðun, hann var með mar á hökusvæði og þreifieymsli.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi unnið við dyravörslu á veitingastaðnum Cornero þegar brotaþoli hafi komið á staðinn og hafi hann verið drukkinn. Hann kvaðst hafa tjáð honum að hann væri á bannlista og mætti ekki koma inn. Brotaþoli hafi ýtt ákærða frá, farið upp á næstu hæð og hafi ákærði farið á eftir honum og ítrekað að hann mætti ekki vera þarna inni og ætti að fara út og hafi hann reynt að fá hann með góðu til þess. Brotaþoli hafi orðið pirraður, tekið upp bjórflösku, lyft henni í höfuðhæð og sagt að hann ætlaði að drepa ákærða, hann ætlaði sér ekki að fara út, hann væri að eyðileggja kvöldið fyrir sér. Ákærði kvaðst hafa upplifað brotaþola verulega ógnandi og væri hann alveg viss um að hann fengi flöskuna í andlitið. Hann kvaðst þá hafa kýlt brotaþola einu sinni með krepptum hnefa vinstra megin í andlitið og reynt að koma honum út með því að toga í fætur hans. Hann kvaðst ekki hafa séð á brotaþola eftir þetta og hann hafi ekki kvartað. Ákærði kvaðst vera um 130 kg að þyngd og um 190 cm á hæð.

Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi komið á staðinn ásamt öðru fólki. Hann hafi verið staddur á ganginum við salernin á efri hæðinni er hann hafi hitt ákærða sem hafi verið að störfum sem dyravörður. Hann kvaðst ekki hafa verið ölvaður en hann mundi ekki hvað þeim hafi farið á milli en engin illindi hafi verið milli þeirra. Hann kvaðst hafa verið að tala við S-kvk-þf vinkonu sína þegar hann hafi fengið frekar fast högg á vinstra gagnauga og hafi hann dottið við það. Hann kvaðst hafa séð að það hafi verið ákærði sem hafi slegið sig og hafi hann reynt að slá sig og sparka í sig þar sem hann lá. Hann kvað ákærða hafa verið dreginn af sér og brotaþoli hafi verið dreginn út. Hann kvaðst hafa farið beint á lögreglustöðina eftir þetta. Brotaþoli vissi ekki ástæðu þess að ákærði kýldi hann og hann kannaðist ekki við að hafa verið með flösku í hendi. Hann tók fram að hann drykki ekki bjór sem væri í glerflöskum. Hann neitaði því að hafa ógnað ákærða eða hótað honum lífláti. Hann kvað ákærða nokkrum vikum áður hafa vísað sér út af staðnum en hann kvaðst ekki hafa vitað að hann væri í banni. Brotaþoli kvaðst vera um 188 cm á hæð og um 70 kg að þyngd.

Vitnið K-kk-nf M-kk-nf T-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði umrætt kvöld starfað sem dyravörður á veitingastaðnum. Hann kvaðst hafa verið staddur á barnum þegar hann varð var við slagsmál á efri hæðinni. Hann kvaðst ekkert hafa séð sökum þess að mikið af fólki hafi verið á staðnum. Honum skildist að ákærði hafi verið að henda brotaþola út og hafi komið til átaka milli þeirra. Hann kvaðst þó ekki hafa séð átökin og ekki hafa heyrt hvað þeim hafi farið á milli en brotaþoli hafi öskrað á ákærða. Hann kvaðst hafa séð bjórflösku á gólfinu eftir átökin. Hann kvaðst ekki vita hvort brotaþoli hafi verið í banni.

Vitnið D-kk-nf H-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið staddur á veitingastaðnum og kvaðst hann hafa heyrt brotaþola hóta að drepa einhvern. Þá hafi einhver æsingur byrjað, hann hafi litið við og séð ákærða reyna að draga brotaþola út, en hann hafi legið í gólfinu. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða slá brotaþola. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis.

Vitnið Ó-kk-nf M-kk-nf H-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið að skemmta sér og kvaðst hafa séð að brotaþoli stóð og var að rífast við ákærða og var með einhverja stæla við hann. Hann kvaðst hafa farið í burtu og komið aftur síðar og þá séð að ákærði var að reyna að draga brotaþola í burtu.

Vitnið S-kk-nf Ó-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann væri eigandi veitingastaðarins. Hann kvaðst ekki hafa verið á staðnum þegar umræddir atburðir urðu en hann kvað brotaþola hafa verið í banni þar sem hann hefði verið með ólæti nokkru áður og hafi ákærði tilkynnt sér um atvik sem leiddu til þess. Hann kvað brotaþola hafa átt að vera þetta ljóst.

Vitnið Ó-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hafi verið staddur á neðri hæð veitingastaðarins þegar brotaþoli hafi komið og viljað komast inn. Ákærði hafi tjáð honum að hann væri á bannlista og hafi hann meinað honum inngöngu. Vitnið kvaðst hafa farið upp og skömmu síðar hafi hann séð ákærða halda brotaþola niðri og hafi brotaþoli hótað honum öllu illu. Ákærði hafi fengið minni háttar högg frá brotaþola, honum hafi brugðið og hann slegið brotaþola á móti. Í því hafi annar dyravörður komið ákærða til hjálpar.

Vitnið S-kvk-nf K-kvk-nf B-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi verið stödd á veitingastaðnum og kvaðst hún hafa orðið vör við ósætti milli ákærða og brotaþola. Hún kvað brotaþola ekki hafa ógnað ákærða og þá mundi hún ekki eftir að hann væri með flösku í hendi. Hún kvaðst hafa séð ákærða kýla brotaþola eitt högg. Brotaþoli hafi dottið en vitnið mundi ekki hvort ákærði sparkaði í brotaþola.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa slegið brotaþola hnefahögg í andlitið vinstra megin svo hann féll í gólfið og síðan sparkað í hann þar sem hann lá með þeim afleiðingum að hann fékk eymsli og sár á vinstra gagnaugasvæði og mar á höku. Ákærði mun hafa unnið við dyravörslu á veitingastaðnum Cornero þegar brotaþoli hafi komið drukkinn á staðinn. Hann segist hafa tjáð brotaþola að hann væri á bannlista og mætti ekki koma inn. Brotaþoli hafi orðið pirraður, tekið upp bjórflösku, lyft henni í höfuðhæð og sagt að hann ætlaði að drepa ákærða. Ákærði kvaðst hafa upplifað brotaþola verulega ógnandi og væri hann alveg viss um að hann fengi flöskuna í andlitið. Hann kvaðst þá hafa kýlt brotaþola einu sinni með krepptum hnefa vinstra megin í andlitið og reynt að koma honum út með því að toga í fætur hans. Brotaþoli kvað ákærða hafa slegið sig og hafi hann reynt að slá sig og sparka í sig þar sem hann lá. Brotaþoli vissi ekki ástæðu þess að ákærði kýldi hann og hann kannaðist ekki við að hafa verið með flösku í hendi. Hann neitaði því að hafa ógnað ákærða eða hótað honum lífláti. Vitnið Ó-kk-nf F-kk-nf hefur lýst því að ákærði hafi fengið minni háttar högg frá brotaþola, honum hafi brugðið og hann slegið brotaþola á móti. Þá hefur vitnið S-kvk-nf K-kvk-nf skýrt frá því að hún hafi orðið vör við ósætti milli ákærða og brotaþola. Brotaþoli hafi ekki ógnað ákærða og þá mundi hún ekki eftir að hann væri með flösku í hendi. Hún kvaðst hafa séð ákærða kýla brotaþola eitt högg. Brotaþoli hafi dottið en vitnið mundi ekki hvort ákærði sparkaði í brotaþola.

Ákærði hefur viðurkennt að hafa slegið brotaþola eitt högg vinstra megin í andlitið með krepptum hnefa og hefur gefið þá skýringu á verknaði sínum að brotaþoli hafi hótað honum lífláti og ógnað honum með glerflösku. Brotaþoli kannast ekki við að hafa verið með flösku í hendi og ógnað ákærða og þá fær þessi fullyrðing ákærða ekki stoð í framburði annarra vitna í máli þessu að öðru leyti en því að vitnið Ó-kk-nf F-kk-nf hefur sagt brotaþola hafa hótað ákærða öllu illu. Hafa ber í huga að ákærði starfaði sem dyravörður á umræddum veitingastað og hafi hann talið sér ógnað bar honum að leita aðstoðar annarra dyravarða. Þá ber að hafa í huga að ákærði hafði mikla líkamlega yfirburði yfir brotaþola og þá verður að gera þá kröfu til dyravarða að þeir séu í stakk búnir til þess að yfirbuga gesti með öðrum aðferðum en ákærði valdi.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann hafi slegið brotaþola eins og honum er gefið að sök í ákæru en ósannað er að hann hafi sparkað í brotaþola. Ekki verður fallist á að um neyðarvörn af hálfu ákærða hafi verið að ræða. Brot ákærða er réttilega fært til refsiákvæða í ákæru og hefur hann með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Sakaferill, viðurlög.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu og öðrum gögnum málsins var ákærði þann 21. maí sl. dæmdur í 4 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár fyrir brot gegn 248. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga ber að taka síðastgreindan dóm upp og gera ákærða refsingu í samræmi við ákvæði 78. gr. sömu laga, en brot ákærða sem hér er fjallað um var framið áður en sá dómur gekk. Er það mat dómsins að brot það sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefði ekki orðið til þyngingar þeirri refsingu er ákærði hlaut með greindum dómi hefði það þá verið dæmt með. Ákærða verður því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Brotaþoli sundurliðar bótakröfu sína með þeim hætti að krafa um þjáningabætur samkvæmt 3. mgr. 18. gr. laga nr. 50/1993 er 34.230 krónur, miskabætur samkvæmt 26. gr. sömu laga 861.604 krónur og útlagður kostnaður 22.450 krónur. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga og þykja bætur til hans hæfilega ákveðnar 200.000 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir. Bótakrafa brotaþola er að öðru leyti vanreifuð og engum gögnum studd og verður öðrum liðum hennar því vísað frá dómi.

Samkvæmt yfirliti nemur sakarkostnaður vegna áverkavottorðs 18.000 krónum sem ákærða ber að greiða með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008. Með vísan til sömu lagagreinar ber ákærða að greiða kostnað brotaþola sem féll til við aðalmeðferð málsins, 56.298 krónur. Þá ber ákærða að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef B-kk-ef hdl., 225.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og málflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

D ó m s o r ð :

Ákærða, A-kk-þgf P-kk-þgf Á-kk-þgf, verður ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði greiði K-kk-þgf Í-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, 200.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. nóvember 2011 til 25. apríl 2012, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 til greiðsludags. Skaðabótakröfu brotaþola er að öðru leyti vísað frá dómi.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, samtals 74.298 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef B-kk-ef hdl., 225.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti..

H-kk-nf O. A-kk-nf.