arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-225/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 14. janúar sl., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri hér fyrir dómi 15. nóvember 2013 gegn X;

,,fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 30. mars 2013, á veitinga_ og skemmtistaðnum Cafe Amour við Ráðhústorg á Akureyri, slegið [A], eitt hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að vinstra nefbein hans brotnaði og bólgnaði í kringum sárið, auk þess sem hann hlaut tvö lítil sár við nefrótina vinstra megin.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þá var getið í ákæru um bótakröfu A.

Ákærði neitaði í öndverðu sök og var ákveðin aðalmeðferð í málinu. Í upphafi dómþings til hennar játaði ákærði sök og tókst dómsátt með þeim brotaþola um skaðabætur. Var málið síðan dómtekið, en vegna slysni lagðist það til hliðar og var endurupptekið 14. janúar sl. og dómtekið á ný, eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig stuttlega um viðurlög.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að draga í efa, enda í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, er nægilega sannað að hann hafi framið þann verknað sem lýst er í ákæru og varðar við þar tilgreint refsiákvæði.

Ákærði hefur ekki sætt refsingum. Hann var rétt rúmlega tvítugur er hann framdi brotið sem hann hefur gengist við og gert samkomulag við brotaþola um bætur. Að þessu virtu, en að hinu leytinu til afleiðinga verknaðarins, verður hann dæmdur til að sæta fangelsi í einn mánuð, skilorðsbundið eins og greinir nánar í dómsorði.

Dæma ber ákærða til greiðslu sakarkostnaðar. Er þar um að ræða þóknun skipaðs verjanda hans, A-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef hdl., sem ákveðst eins og greinir í dómsorði, að virðisaukaskatti meðtöldum.

E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Ákærði, X, sæti fangelsi í einn mánuð, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnu einu ári frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef héraðsdómslögmanns, 161.200 krónur.
S-25/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 9. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefinni 24. febrúar sl., á hendur X;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa laugardaginn 26. apríl 2014, ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum fíkniefna (í blóðsýni sem var tekið vegna rannsóknar málsins mældist amfetamíns 80 ng/ml, og metýlfenídat 15 ng/ml.) norður Snorrabraut og austur Sæbraut í Reykjavík, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hennar.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr. A., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt. 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, með síðari breytingum.“

Ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Ákærða hefur hér fyrir dómi skýlaust játað þá háttsemi sem lýst er í ákæru. Játning ákærðu er í samræmi við gögn málsins og þykir sök hennar, sbr. ákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála nægilega sönnuðu og er háttsemi ákærðu réttilega færð til refsiákvæða í ákæru. Verður ákærða því sakfelld í samræmi við ákæruskjal.

Ákærða, sem er liðlega fertug, hefur áður hlotið refsingar sem áhrif hafa í máli þessu. Hinn 25. september 2003 gerði ákærða þannig sátt hjá sýslumanninum á Akureyri vegna ölvunaraksturs og var þá auk sektar til ríkissjóðs svipt ökurétti í 10 mánuði. Þá var ákærða með dómi 11. maí 2009 sakfelld fyrir fíkniefnaakstur, en brotið hafði hún framið 15. ágúst 2008. Með þessum dómi og vegna ítrekunaráhrifa var ákærðu gert að greiða sekt til ríkissjóðs, en að auki svipt ökurétti í þrjú ár frá birtingu dómsins þann 7. júní 2009.

Með því broti sem hér er til umfjöllunar hefur ákærða verið sakfelld fyrir fíkniefnaakstur og er um ítrekun að ræða öðru sinni í skilningi umferðarlaga. Að þessu virtu og með hliðsjón af dómvenju er refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Þá verður hún samkvæmt 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæði 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga svipt ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Í samræmi við dómsniðurstöðu ber að dæma ákærðu til að greiða allan sakarkostnað málsins, sem samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti ákæranda er 96.423 krónur.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Ákærða, X, sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt.

Ákærða greiði 96.423 krónur í sakarkostnað.
S-28/2015

Mál þetta, sem var dómtekið 31. mars sl., höfðaði lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra hér fyrir dómi þann 11. mars sl. með ákæru á hendur X og Z,

,,fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa aðfaranótt 1. september 2012, verið með í vörslum sínum í skúr í bakgarði heimilis síns [...], 27 kannabisplöntur, en um var að ræða 16 nánast fullvaxta plöntur og 11 minni plöntur, sem samtals vógu 908,25 grömm, auk 3,40 grömm af kannabislaufum og fyrir að hafa um nokkurra vikna skeið fram til þessa dags ræktað framangreind fíkniefni á heimili sínu.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 23.590, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærða X hefur komið fyrir dóm og játað sök. Með játningu hennar, sem ekki þykir ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til refsiákvæða. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði Z játaði sök fyrir lögreglu, en neitaði sök fyrir dómi. Ákæruvaldið féll þá frá ákæru á hendur honum. Fellur málið niður hvað hann varðar, um annað en sakarkostnað.

Sakaferill ákærðu X hefur ekki áhrif á refsingu hennar fyrir framangreint brot. Með tilliti til fjölda plantna, en einnig þess hve langur tími leið frá því að rannsókn byrjaði, aðfaranótt 1. september 2012, uns ákæra var gefin út, ákveðst hún fangelsi í tvo mánuði, skilorðsbundið eins og greinir í dómsorði.

Gera ber efni upptækt eins og krafist er í ákæru.

Ákærða X greiði þóknun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef hdl., sem ákveðst eins og greinir í dómsorði.

Þóknun skipaðs verjanda ákærða Z, A-kk-ef S-kk-ef hdl., sem ákveðst eins og greinir í dómsorði, greiðist úr ríkissjóði, enda þykja ekki alveg nægileg efni til að beita hér niðurlagsákvæði 2. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008.

Fjárhæðir í dómsorði eru ákveðnar með virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða X sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Mál þetta fellur niður gagnvart ákærða Z um annað en sakarkostnað sem greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda hans, A-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 80.600 krónur.

Ákærða X greiði þóknun skipaðs verjanda síns, I-kk-ef Þ-kk-ef héraðsdómslögmanns, 80.600 krónur.

Gerð eru upptæk 3,40 grömm af kannabislaufum og 27 kannabisplöntur, með nr. 23.590 í efnaskrá lögreglu.
S-3/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 11. febrúar sl., hefur lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra höfðað með ákæru, útgefinni 20. janúar sl., á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 4. maí 2014, fyrir utan íbúðarhúsið að [...] á Húsavík, slegið [A], með krepptum hnefa í andlitið, með þeim afleiðingum að hún fékk bólgu á efri vör vinstra megin og sár á vörina, verk í vörina og við nefrót, auk þess sem hún fékk blóðnasir.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Ákærði hefur hér fyrir dómi skýlaust viðurkennt sakargiftir.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, en einnig með hliðsjón af rannsóknargögnum lögreglu og læknisvottorði brotaþola, verður lagður dómur á málið samkvæmt heimild í 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála, án frekari sönnunarfærslu.

Með tilliti til játningar ákærða og nefndra gagna þykir sök ákærða nægilega sönnuð, en brot hans er réttilega fært til refsiákvæðis, 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1991.

II.

Ákærði, sem er tuttugu og sex ára hefur áður sætt refsingum sem áhrif hafa í máli þessu. Ákærði var þannig þann 10. ágúst 2011 dæmdur í eins mánaðar fangelsi fyrir minni háttar líkamsárás. Var sú refsing skilorðsbundin til tveggja ára og hefur ákærði því staðist skilorðið, en nefndur dómur hefur þó ítrekunaráhrif í máli þessu, sbr. ákvæði 71. gr. hegningarlaganna. Þykir refsing ákærða að þessu virtu hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi. Með hliðsjón af skýlausri játningu ákærða við alla meðferð málsins, en einnig því að hann lýstu fyrir dómi iðran vegna verknaðarins þykir enn fært að fresta fullnustu refsingar hans og skal hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu dóms þessa að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Þá þykir rétt svo sem atvikum máls þessa er háttað að binda frestun fullnustunnar einnig því skilyrði að ákærði sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19, 1940.

Samkvæmt yfirlýsingu fulltrúa ákæruvalds fyrir dómi leiddi engan kostnað af rekstri þessa máls.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fjögurra mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955. Þá er frestun fullnustu refsivistar jafnframt bundin því skilyrði að ákærði sæti á skilorðstímanum sérstakri umsjón, sbr. 1. og 2. tl. 3. mgr. 57. gr. laga nr. 19, 1940.
S-6/2015

Mál þetta, sem var dómtekið í dag, höfðaði lögreglustjórinn á Norðurlandi eystra hér fyrir dómi þann 20. janúar sl., með ákæru á hendur X og Z,

,,fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 14. júní 2014, í Hafnarstræti á Akureyri fyrir utan veitingahúsið Götubarinn, ráðist í sameiningu að [A], með þeim hætti að ákærði [X] tekur brotaþola hálstaki og kýlir hann í andlitið, þannig að hann skellur með höfuðið í rúðu á veitingastaðnum og ákærði [Z] kýlir hann þrjú högg í andlitið. Afleiðingar þessa fyrir brotaþola var að hann hlaut 1½ cm langan lóðréttan skurð á enni.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar.

Einkaréttarkrafa [---]“

Ákærðu neituðu sök við þingfestingu málsins, en í upphafi dómþings sem átti að heyja til aðalmeðferðar breyttu þeir afstöðu sinni og játuðu báðir sök samkvæmt ákæru. Jafnframt gerðu þeir dómsátt við lögmann brotaþola um einkaréttarkröfu sem höfð var uppi í ákæru.

Með játningum ákærðu, sem ekki er ástæða til að efa að séu sannleikanum samkvæmar, er nægilega sannað að þeir hafi gerst sekir um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til refsiákvæðis. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Hvorugur ákærðu hefur sætt refsingum sem hafa áhrif á ákvörðun refsingar. Einnig verður litið til þess að þeir hafa gert sátt við brotaþola um greiðslu bóta. Ákveðst refsing hvors um sig fangelsi í 30 daga, skilorðsbundið eins og greinir í dómsorði.

Hvor ákærði um sig verður dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, svo og útlagðan ferðakostnað eins og greinir í dómsorði. Virðisaukaskattur er innifalinn í þóknunarfjárhæðum.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði X sæti fangelsi í 30 daga, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði Z sæti fangelsi í 30 daga, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði X greiði þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef E. F-kk-ef héraðsdómslögmanns, 204.600 krónur og útlagðan ferðakostnað hans, 42.100 krónur.

Ákærði Z greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 204.600 krónur og útlagðan ferðakostnað hans, 42.100 krónur.
S-113/2015

Mál þetta er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 13. mars 2015, á hendur H-kvk-þgf M-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Smáratúni 43 í Reykjanesbæ.

Í ákæru er ákærðu gefin að sök „sérstaklega hættuleg líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 20. janúar 2013, á skemmtistaðnum Center, Hafnargötu 29, Reykjanesbæ, kastað glerglasi í andlit B, sem brotnaði á framtönnum B og við það brotnaði hægri framtönn og flísaðist upp úr vinstri framtönnum í efri gómi hans. Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig um lagaatrið og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærða, sem varð 21 árs gömul sama dag og hún framdi brot sitt, hefur ekki áður sætt refsingu sem horfa ber til við refsiákvörðun. Hún er nú sakfelld fyrir líkamsárás sem telst sérstaklega hættuleg í ljósi þeirrar aðferðar sem hún beitti. Ákærða játaði brot sitt hreinskilningslega. Við ákvörðun refsingar verður auk þessa tekið tillit til þess mikla dráttar sem varð á rannsókn og saksókn í málinu, sbr. 3. mgr. 18. gr. og 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008, sbr. og 1. mgr. 70. stjórnarskrárinnar. Samkvæmt þessu og að teknu tilliti til dómaframkvæmdar þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Rétt er að fullnustu refsingarinnar sé frestað skilorðsbundið eins og í dómsorði greinir.

Sakarkostnaður samkvæmt framlögðu yfirliti sækjanda nemur 31.460 krónum og verður ákærðu gert að greiða hann ásamt þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 93.000 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærða, H-kvk-nf M-kvk-nf G-kvk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði 124.460 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 93.000 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-137/2015

Mál þetta, sem var dómtekið 29. f.m., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 27. mars 2015, á hendur H-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, nú til heimilis að [...]

Ákærða er gefin að sök líkamsárás samkvæmt 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 „með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 2. febrúar 2014, á skemmtistaðnum Austur, í Austurstræti í Reykjavík, slegið A ítrekað í höfuðið með glerflösku, með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgu við vinstra eyra og 3,5 sm langan skurð vinstra megin á hnakka.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru vegna hinnar hættulegu aðferðar sem hann beitti.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður gerst sekur um hegningarlagabrot. Hann er nú sakfelldur fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás. Með sérstakri hliðsjón af þessu, sbr. 3. og 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, og dómaframkvæmd þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Er fullnustu hennar frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda um hann og ákvörðun dómsins um þóknun skipaðs verjanda, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

D ó m s o r ð

Ákærði, H-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 96.035 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 86.800 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-172/2015

Mál þetta, sem þingfest var 26. maí sl. og dómtekið 5. júní sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 21. apríl 2015, á hendur G-kk-þgf B-kk-þgf, kt. 000000-0000, Lækjarmótum 35, Sandgerði,

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 31. ágúst 2014, fyrir utan samkomuhúsið að Norðurgötu 18, Sandgerði, skellt hurð lögreglubifreiðar á höfuð og öxl V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef lögreglumanns, með þeim afleiðingum að V-kk-nf H-kk-nf hlaut höfuðverk og kúlu og roða á enni hægra megin í andliti.

Telst brotið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóminn þann 5. júní sl. ásamt verjanda sínum og játaði skýlaust sök. Með því að ákærði játaði brot sitt skýlaust og dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið að hætti 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krafðist vægustu refsingar og að málskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sitt, sem er réttilega fært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærða hefur ekki verið gerð refsing áður. Þá játaði ákærði brot sitt skýlaust. Verður það metið honum til refsilækkunar. Með hliðsjón af alvarleika brotsins og þess sem að framan er rakið er refsing ákærða ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá skal ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað sem er þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 96.720 krónur. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði G-kk-nf B-kk-nf sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum, frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef M-kk-ef J-kk-ef hdl., 96.720 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.
S-18/2015

Mál þetta, sem var dómtekið 6. þ.m., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 13. f.m., á hendur G-kk-þgf Þ-kk-þgf T-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hrannargötu 5 í Reykjanesbæ, „fyrir þjófnað, með því að hafa að kvöldi mánudagsins 10. nóvember 2014, í vinnuaðstöðu á vegum Bors ehf. að Hæðasmára 6, Kópavogi, stolið slípirokk, stingsög og borvél.

Telst brot þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og ákærði höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Ákærði er fæddur árið 1971 og samkvæmt sakavottorði hefur hann allt frá árinu 1988 margoft hlotið dóma og gengist undir sáttir fyrir ýmis brot gegn hegningarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni, umferðar- og áfengislögum. Hlaut hann á árunum 1988 til 1997 átta refsidóma fyrir margvísleg brot gegn almennum hegningarlögum. Að því er varðar auðgunarbrot frá þeim tíma er þess að geta að ákærði var hinn 22. mars 2005 dæmdur í 60 daga fangelsi skilorðsbundið í fjögur ár fyrir nytjastuld og 3. nóvember sama ár í 30 daga fangelsi skilorðsbundið í fjögur ár fyrir þjófnað og fíkniefnalagabrot. Hinn 22. október 2009 var ákærði dæmdur í 30 daga óskilorðsbundið fangelsi fyrir þjófnað og umferðarlagabrot. Hinn 29. október 2010 hlaut hann 15 daga fangelsi fyrir þjófnað, en um hegningarauka var að ræða. Hinn 16. maí 2011 var honum með hegningarauka ekki gerð sérstök refsing fyrir þjófnaðarbrot. Þá var ákærði 28. febrúar 2012 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir þjófnað, hylmingu og áfengislagabrot. Loks var ákærða með dómi Hæstaréttar 3. október 2013 gert að sæta fangelsi í 15 mánuði fyrir þjófnaðarbrot og brot gegn valdstjórninni. Hann afplánar nú refsingu samkvæmt þeim dómi.

Eins og að framan er rakið hefur ákærði áður hlotið refsingar fyrir auðgunarbrot og hafa þau áhrif til ítrekunar á refsingu hans nú, sbr. 255. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt framansögðu verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í þrjá mánuði.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærði, G-kk-nf Þ-kk-nf T-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf