S-519/2015

Mál þetta, sem tekið var til dóms 19. febrúar síðastliðinn, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 15. desember 2015, á hendur R-x-x G-x-x, kennitala [...], Hamraborg 14, Kópavogi „fyrir þjófnað í Hafnarfirði með því að hafa að morgni sunnudagsins 2. ágúst 2015 brotist inn í verslunarmiðstöðina Fjörður við Fjarðargötu 13-15 með því að spenna upp hurð á norðurenda hússins og í kjölfarið:

1. Brotist inn í verslunina Snyrtistofa Rósu, með því að spenna upp útihurð, og stolið þaðan [...], 2 peningaveskjum að samtals söluandvirði 9.000 krónur, [...] og armbandsúri að verðmæti 50.000 krónur.

2. Brotist inn í skartgripaverslunina Úr og Gull, með því að brjóta rúðu, og stolið þaðan 178 gullskartgripum, 125 armbandsúrum, 80 bindisnælum og ermahnöppum, 25 stálskartgripum, 74 silfurhringjum og 48 silfurmenum að samtals verðmæti 10.140.121 krónur. Mál 007-2015-44513

Teljast brot í báðum liðum varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í málinu gerir Þ-kk-nf S-kk-nf hdl., f.h. Vátryggingafélags Íslands hf., kennitala [...], þá kröfu að ákærða verði gert að greiða skaðabætur að fjárhæð 10.524.369 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá tjónsdegi 2. ágúst 2015 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en dráttarvexti samkvæmt 9. gr. sömu laga til greiðsludags. Þá er gerð krafa um greiðslu lögmannskostnaðar.

Mál númer S-521/2015 var sameinað þessu máli, sbr. heimild 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 22. desember 2015, á hendur ákærða „fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 17. mars 2015 ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti og ófær um að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 0,7 ng/ml og amfetamín 145 ng/ml), á bifreiðastæði Splass bílaþvottastöðvar við Hagasmára 2 í Kópavogi. Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að svipting ökuréttar verði eins stutt og heimilt sé. Einnig er þess krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi að hluta eða öllu leyti. Loks er þess krafist að allur kostnaður sakarinnar verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun vegna vinnu verjanda á rannsóknarstigi og fyrir dómi.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Þá tjáði lögmaður kröfuhafa sig um bótakröfuna.

Ákærði hefur játað brot sín skýlaust. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærum.

Ákærði, sem fæddur er í maí 1982, á að baki nokkurn sakarferil. Hann gekkst á árunum 2009, 2011 og 2013 fjórum sinnum undir sekt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum. Var ákærði sviptur ökurétti í sex mánuði frá 1. janúar 2013 með sátt 17. janúar sama ár og í samtals 36 mánuði frá 7. mars 2013 með tveimur sáttum þann sama dag. Með dómi 7. júní 2012 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 244. gr. og 244. gr., sbr. 20. gr. og 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga, svo og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni og gert að sæta fangelsi í fimm mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var ákærði með dómi 3. maí 2013 sakfelldur fyrir brot gegn 244. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga og gert að sæta fangelsi í 12 mánuði. Var fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þessi dómur var dæmdur upp með dómi 8. apríl 2014, en þá var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga og gert að sæta fangelsi í 15. mánuði, þar af var fullnustu 12 mánaða af refsingunni frestað skilorðsbundið í þrjú ár. Með fyrrnefndum dómum var ákærði fundinn sekur um alls 10 þjófnaðarbrot og tvær tilraunir til þjófnaðar.

Þau brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir fela í sér rof á skilorði og ber að taka skilorðshluta síðastnefnda dómsins upp og ákveða ákærða refsingu í einu lagi fyrir bæði málin, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði gaf sig fram hjá lögreglu 3. september 2015 og játaði innbrot og þjófnað í verslunarmiðstöðina Fjörð. Á hinn bóginn þykir háttsemi ákærða bera vott um skýran og einbeittan brotavilja. Horfir það til refsiþyngingar. Í ljósi sakarferils ákærða og verðmæta hins stolna verður refsing ákærða, með vísan til 1., 5. og 6. töluliðar 1. mgr. 70. gr. og 255. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ákveðin fangelsi í 22 mánuði.

Ákærði hefur samþykkt bótaskyldu í málinu, en mótmælir fjárhæð bótakröfunnar. Því er ómótmælt að Vátryggingarfélag Íslands hf. hefur greitt bætur vegna þjófnaðar á skartgripum úr versluninni Úr og Gull og vegna skemmda á húsnæði og lausafé verslunarinnar, samtals að fjárhæð 10.524.369 krónur. Í þinghaldi 19. febrúar síðastliðinn lækkaði lögmaður kröfuhafa kröfuna um 33.667 krónur og nemur bótakrafan því 10.490.702 krónum. Lögð hafa verið fyrir dóminn kvittanir sem sýna að kröfuhafi hefur greitt umkrafðar bætur. Bótakrafan var birt fyrir ákærða við þingfestingu málsins 21. janúar síðastliðinn. Andmæli hans við fjárhæð bótakröfu lúta að ónákvæmri tilgreiningu á andlagi þjófnaðar og fjárhæð kröfunnar. Ekki er fallist á andmæli ákærða, enda þykir sýnt fram á fjárhæð tjónsins með fullnægjandi hætti með framlögðum upplýsingum kröfuhafa. Ákærði er bótaskyldur vegna tjónsins og verður því dæmdur til að greiða bætur með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði, auk málskostnaðar.

Sem fyrr segir hefur ákærði í tvígang verið sviptur ökurétti fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum. Brot hans nú gegn greindum lögum, sbr. ákæru útgefna 22. desember 2015, er því önnur ítrekun hans. Samkvæmt því og með vísan til 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæðis 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 ber að svipta ákærða ökurétti ævilangt.

Samkvæmt 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, 398.410 krónur samkvæmt tveimur yfirlitum lögreglu 8. og 12. desember 2015, svo og þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, vegna vinnu hans á rannsóknarstigi málsins og fyrir dómi, sem ákveðin er í einu lagi og þykir hæfileg 409.200 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum. Samtals nemur sakarkostnaður því 807.610 krónum.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, R-x-x G-x-x, sæti fangelsi í 22 mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt

Ákærði greiði Vátryggingafélagi Íslands hf., 10.490.702 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 2. ágúst 2015 til 21. febrúar 2016, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 250.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 409.200 krónur og 398.410 krónur í annan sakarkostnað.

J-kk-nf H-kk-nf