S-256/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 11. september sl., hefur lögreglustjórinn á Akureyri höfðað hér fyrir Héraðsdómi Norðurlands eystra með tveimur ákærum, báðum útgefnum 17. ágúst sl. á hendur X, kt. 000000-0000, [...], Akureyri,

Með þeirri fyrri er ákærða gefið að sök „umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudagskvöldið 11. maí 2006, ekið bifreiðinni [...], undir það miklum áhrifum örvandi og deyfandi lyfja (amfetamíns, klónazepam og prometazín) að hann var ekki fær um að stjórna bifreiðinni með öruggum hætti, en hann ók bifreiðinni austur Borgarbraut á Akureyri og um Skarðshlíð, Fosshlíð og aftur út á Borgarbraut og síðan þaðan inn á Norðurslóð þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans við Háskólans á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. mgr. 44. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. nefndra umferðarlaga.“

Í þeirri síðari er ákærða gefið að sök „líkamsmeiðingar af gáleysi og umferðarlagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 27. desember 2005, ekið bifreiðinni [...] norður Hörgárbraut á Akureyri, undir það miklum áhrifum fíkniefna og slævandi lyfja (klónazepam, nítrazepam og tetrahýdókannabínól) að hann gat ekki stjórnað bifreiðinni með öruggum hætti og ók yfir á öfugan vegarhelming og á bifreiðina [...] sem ekið var suður veginn, með þeim afleiðingum að ökumaður þeirrar bifreiðar A, kt. 000000-0000, hlaut áverka sem voru brákað bringubein, tognun í hálsi og stirðleika.

Telst þetta varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 og 1. mgr. 14. gr. og 2. mgr. 44. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verið dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. nefndra umferðarlaga sbr. lög nr. 44, 1993.“

I.

Þann 11. september sl. kom ákærði fyrir dóm og viðurkenndi sakargiftir samkvæmt báðum ákæruskjölum.

Að því er varðar fyrri ákæruna er játning hans í samræmi við gögn málsins og telst brot hans því nægjanlega sannað og varðar við tilgreind lagaákvæði í ákæruskjali.

Í síðari ákærunni er brot ákærða m.a. heimfært til 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en þar segir að það varði mann refsingu ef af gáleysi hans hlýst tjón á líkama eða heilbrigði, slíkt sem í 218. gr. eða 218. gr. a. sömu laga getur.

Í málinu liggur fyrir áverkavottorð Á-kvk-ef E-kvk-ef læknis, dags. 29. maí 2006, vegna skoðunar á brotaþola, I-kvk-þf S-kvk-þf P-kvk-þf, sem gerð var á slysadeild FSA þann 27. desember 2005. Segir þar m.a. um áverka á brjóstbeini:

„Gerðar voru myndgreiningarrannsóknir, röntgenmynd af hálshrygg, brjóstkassa og brjóstbeini ásamt hægra hné. Ekki sáust ákveðin áverkamerki fyrir utan mögulega litla dæld í ytri cortex á brjóstbeininu.“

Samkvæmt þessu verður ekki fullyrt að brjóstbein brotaþola hafi brákast og því ósannað að meiðsl brotaþola hafi verið slík að þau falli undir skilgreiningu 218. gr. hegningarlaganna. Með vísan framangreinds vottorðs og 45. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála er verður ákærði því ekki sakfelldur fyrir brot á 219. gr. hegningarlaganna.

Að öðru leyti er játning ákærða í samræmi við gögn málsins. Telst brot hans því nægjanlega sannað og varðar við 1. mgr. 14. gr. og 2. mgr. 44. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Að framangreindu virtu þykja vera efni til að leggja dóm á málið á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991.

II.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins gekkst ákærði undir sátt um greiðslu sektar vegna ölvunaraksturs þann 11. janúar 2002. Var hann þá sviptur ökurétti í 2 mánuði. Þann 31. október 2003 var hann dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir fíkniefnalagabrot og til greiðslu sektar. Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin kr. 150.000- í sekt til ríkissjóðs og komi 12 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan 4 vikna frá birtingu dómsins að telja.

Með vísan til 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 ber að svipta ákærða ökurétti í 1 ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Í málinu liggur fyrir kostnaðaryfirlit upp á samtals kr. 396.326- og er yfirlitið stutt reikningum. Fellur allur sá kostnaður sem um ræðir undir b-lið 1. mgr. 164. gr. laga nr. 19/1991. Samkvæmt úrslitum málsins og 165. gr. sömu laga ber að dæma ákærða til greiðslu þeirrar fjárhæðar í sakarkostnað.

Uppkvaðning dómsins hefur tafist lítillega vegna fjarveru dómarans.

Dóminn kveður upp F-kk-nf Ó-kk-nf, dómstjóri.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði X greiði kr. 150.000- í sekt til ríkissjóðs og komi 12 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan 4 vikna frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði er sviptur ökurétti í 1 ár frá birtingu dóms þessa.

Ákærði greiði kr. 396.326- í sakarkostnað.

F-kk-nf Ó-kk-nf.