S-10/2009

Ár 2009, fimmtudaginn 24. september, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 10/2008: Ákæruvaldið (G-kvk-nf S-kvk-nf) gegn B-kk-þgf Þ-kk-þgf K-kk-þgf (S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf hdl.) sem tekið var til dóms hinn 18. september sl., að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 30. desember 2008, á hendur ákærða, B-kk-þgf Þ-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kleppsvegi 44, Reykjavík, „fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 16. júní 2008, á fjórðu hæð fjölbýlishússins við Kleppsveg 44 í Reykjavík, ráðist á Æ-kk-þf Þ-kk-þf Þ-kk-þf, kt. 000000-0000, slegið hann hnefahöggum í andlitið og síðan elt hann inn í íbúð á þriðju hæð hússins og þar skallað hann margsinnis í andlitið, slegið hann hnefahöggum og gripið um kynfæri hans, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð á andliti sem sauma þurfti með þremur sporum, yfirborðsáverka á andliti, hálsi, brjóstkassa, kvið, mjóbaki, mjaðmagrind og ytri kynfærum auk þess sem brotnaði upp úr vinstri framtönn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981 og 110 gr. laga nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Málavextir

Fyrir liggur að aðfaranótt mánudagsins 16. júní 2008 var lögregla kvödd til hjálpar í fjölbýlishúsið nr. 44 við Kleppsveg, en þar höfðu orðið átök með íbúum. Þegar þangað kom var einn þeirra, Æ-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf, sem þar bjó þá með kærustu sinni, E-kvk-þgf L-x-x K-x-x, alblóðugur að sjá. Kvaðst hann hafa orðið fyrir árás ákærða sem byggi á hæðinni fyrir ofan eftir að kvartað hafði verið við hann vegna hávaða. Þriðji íbúinn, B-kk-nf S-x-x, var þar einnig og sagðist hann hafa vaknað við hávaða frá íbúð Æ-kk-ef Þ-kk-ef. Þegar hann kom fram hefði hann séð ákærða halda um axlir Æ-kk-ef Þ-kk-ef og stanga hann nokkrum sinnum í andlitið. Ákærði var handtekinn og færður í fangageymslu. Fyrir liggur að væringar höfðu verið milli ákærða og þeirra Æ-kk-ef Þ-kk-ef og E-kvk-ef L-kvk-ef að undanförnu vegna hávaða frá íbúð ákærða.

Í staðfestu vottorði H-kk-ef A-kk-ef læknis á slysa- og bráðadeild Fossvogsspítala segir að Æ-kk-nf Þ-kk-nf hafi verið með skurð á höfði ofan við vinstra gagnauga, klóraður og marinn á hálsinum, á bringu, mjóhrygg, mjaðmagrind og vinstri síðu. Þá hafi verið mar á ytri kynfærum hans. Loks er þess getið að brotnað hafði upp úr vinstri framtönn á manninum.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu síðar um daginn. Kvaðst hann hafa verið að hlusta á tónlist og ekki hafa verið með hana hátt stillta enda gerði hann sér far um að láta ekki heyrast niður. Væri þar tveggja ára strákur á heimilinu og kvaðst hann virða það. Kvaðst hann vita hann að tónlistarhávaðinn barst ekki þangað niður. Hefði verið bankað hjá sér og þegar hann fór til dyra hefði konan á hæðinni fyrir neðan verið þar og spurt hver andskotinn væri að honum. Kvaðst hann þá hafa lokað á konuna en í því kvað hann mann hennar hafa komið og ráðist á sig og kýlt sig í andlitið en hann þá kippt manninum inn í íbúðina. Kvaðst hann hafa svarað fyrir sig og kýlt manninn nokkrum sinnum en maðurinn þá hlaupið út úr íbúðinni og hann á eftir honum og niður í íbúðina hans. Á leiðinni hefði maðurinn reynt hann að henda honum niður stiga en sjálfur hefði hann ætlað að draga manninn inn í íbúðina sína og henda honum fram af svölunum. Í íbúð mannsins hefði hann náð manninum í eldhúsinu og stangað hann áreiðanlega 27 (sic) sinnum í andlitið, rifið í eistun á honum og kýlt hann. Þetta hefði allt verið sjálfsvörn hjá sér sem hefði gengið aðeins of langt. Ákærði sagði það að ef hann hefði ekki gert þetta hefði maðurinn lamið sig svo að hann hefði endað á spítala. Kvaðst hann jafnvel vera jafnvel líklegur til að drepa þennan mann ef hann hitti hann aftur. Væri hann ekki að hóta þessu en svona væri þetta. Kvaðst hann hafa stórmeitt manninn og væri hann líklegur til að ráðast á sig. Kvaðst hann vera orðinn illa geðveikur á þessu öllu enda væri alltaf verið að ráðast á sig. Ekki mundi hann hvernig hann hélt manninum þegar hann stangaði hann en maðurinn hefði haldið aftur af sér. Hann kvaðst þó hafa náð að rífa sig lausan og stanga manninn. Hann kvað skurð á höfði og mar þar og á kynfærum, sem Æ-kk-nf Þ-kk-nf var með, hafa getað hlotist af átökum þeirra.

Verður nú gerð grein fyrir því sem fram hefur komið í aðalmeðferð málsins.

Ákærði kannast við að hafa lent í átökum við Æ-kk-þf Þ-kk-þf í umrætt sinn en kveður Æ-kk-þf Þ-kk-þf hafa átt upptökin að þeim. Hann segir að hringt hafi verið dyrabjöllunni hjá honum og kona af hæðinni fyrir neðan hafi verið þar og kvartað yfir því að hann væri með hávaða. Hann kveðst hafa reiðst mjög og skellt hurðinni á konuna. Hafi hurðin ekki lokast og í því hafi maður stigið inn fyrir þröskuldinn og kýlt sig. Hafi orðið átök með þeim úr þessu hann muni nákvæmlega eftir þessum þeim. Hann kveðst ekki hafa verið í neinni vímu þegar þetta gerðist en hann hafi hins vegar verið reiður mjög. Undir hann er borið það sem haft er eftir honum í skýrslu hans hjá lögreglu að hann hafi kýlt og stangað hinn manninn og rifið í eistu hans. Segir hann að líklega sé rétt eftir honum haft í skýrslunni þótt hann muni ekki nú eftir einstökum atriðum þessara átaka. Hann kveður áverkana á manninum hljóti að vera eftir sig úr því að áverkar hafi fundist á honum eftir átökin.

Æ-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf hefur skýrt frá því að umrædda nótt hafi verið mikill hávaði frá ákærða, eins og fyrr. Hafi hann farið upp til ákærða tvisvar sinnum til þess að kvarta en hann hafi ekki komið til dyra. Loks hafi E-kvk-nf L-kvk-nf, kærasta hans, farið upp að tala við ákærða en sjálfur hafi hann beðið úti á stigaganginum fyrir neðan. Ákærði hafi að endingu komið til dyra og rifið upp hurðina, öskrað og svo skellt hurðinni sem hafi þá virst hrökkva upp aftur. Hafi hann þá aftur öskrað. Kveðst hann þá hafa gengið á milli þeirra til varnar kærustu sinni, sem hann taldi vera í hættu, en átök hafi þá orðið milli þeirra ákærða. Hann kannast við að hafa fyrst kýlt ákærða eða ýtt við honum og eins segir hann að verið geti að hann hafi stigið öðrum fæti inn fyrir þröskuldinn hjá honum. Átökin hafi færst út á stigaganginn og þeir oltið eða slegist niður stigann. Þá kveðst hann hafa ýtt ákærða frá sér og farið inn til þeirra og reynt að loka en ákærði hafi komið á eftir þeim inn í íbúð þeirra. Kveðst hann hafi náð að snúa hann niður inni í eldhúsinu og haldið honum. Ákærði hafi þá gripið um kynfærin á honum og kreist svo að hann kenndi til. Hafi hann misst takið á ákærða við þetta sem hafi þá komist á fætur. Hann segir ákærða hafa sparkað nokkrum sinnum í sig, kýlt sig og stangað, bæði í höfuð og líkama en hann hafi reynt að bera hendur fyrir höfuð sér. Hann segist hafa fengið skurð á höfuðið eftir að ákærði stangaði hann oftar en einu sinni. Hann segist hafa getað varið sig og þetta hafi verið áflog sem hafi haldið áfram þar til nágranni þeirra hafi komið að en ákærði hafi þá hlaupið á brott. Lögreglan hafi svo komið á vettvang.

Vitnið segir mikið ónæði hafa verið að ákærða vegna tónlistarhávaða. Hafi þetta gjarna verið á nóttunni rúmhelga daga og hávaðinn átt upptök í herbergi fyrir ofan svefnherbergi þeirra E-kvk-ef. Hafi þau E-kvk-nf nokkrum sinnum áður þurft að biðja hann um að lækka í grammófóninum en það hafi yfirleitt einungis haft áhrif í stutta stund. Vitnið kveðst æfa íþróttina júdó.

E-kvk-nf L-x-x K-x-x hefur skýrt frá því að hávaði hafi verið hjá ákærða þessa nótt. Hafi hún farið upp til þess að biðja hann um það að lækka í tækinu en hann tekið illa í það og skellt hurðinni svo fast að hún hafi opnast aftur. Kveðst hún hafa hörfað frá en í þeim svifum hafi Æ-kk-nf Þ-kk-nf komið upp og ákærði fram. Hafi þeir ákærði lent í átökum. Hafi þeir komið niður stigann, Æ-kk-nf Þ-kk-nf aftur á bak, og hafi hann komist inn í íbúð þeirra. Hún hafi þó ekki getað lokað fyrir ákærða sem hafi ruðst inn til þeirra. Hafi leikurinn borist inn í eldhúsið og „á gólfið þar“. Hafi ákærði þar haft Æ-kk-þf Þ-kk-þf undir. Hún kveðst hafa hringt í lögregluna en þeir haldið áfram að slást og verið í fangbrögðum. Hún geti þó ekki lýst þessum átökum þeirra nánar. Nágranninn, B-kk-nf, hafi svo komið að í þessum svifum og lögreglan skömmu seinna. Ákærði hafi verið mjög æstur meðan á þessu gekk. Hún kveðst ekki hafa séð Æ-kk-þf Þ-kk-þf slá ákærða eða séð að hann stigi inn fyrir þröskuldinn hjá ákærða.

H-kk-nf A-kk-nf læknir hefur komið fyrir dóm og staðfest vottorð sitt. hann hefur sagt að áverkarnir á Æ-kk-þgf Þ-kk-þgf hafi virst vera ferskir, klór og roði. Ekki sé þó hægt að útiloka að þessir áverkar séu eldri eða frá því fyrr um daginn.

B-kk-nf S-x-x hefur komið fyrir dóm og skýrt frá því að umrædda nótt hafi hann vaknað við mikinn hávaða, öskur og barnsgrát framan af gangi. Hann kveðst hafa hringt á lögregluna og klætt sig og svo árætt að fara fram. Hafi hann þá séð að dyrnar á íbúðinni á móti voru opnar. Hafi E-kvk-nf L-x-x haldið á barni sínu en ákærði og Æ-kk-nf Þ-kk-nf í slagsmálum. Kveðst hann hafa séð ákærða stanga hann tvisvar sinnum. Hafi hann fallið við og þeir svo hnoðast á gólfinu. Kveðst vitnið hafa kallað hátt til mannanna og við það hafi átökunum linnt. Hafi sambýlismaðurinn verið svo blóðugur að hann var óþekkjanlegur. Ákærði hafi hlaupið upp til sín en vitnið kveðst hafa boðið E-kvk-þgf L-x-x inn til sín með barnið sem hafi verið hágrátandi. Hann segir að nokkrum sinnum eftir að ákærði flutti inn hafi verið spilað hátt hjá honum þungarokk á nóttunni svo að finna mátti steininn titra.

Niðurstaða

Ákærði játaði hjá lögreglu þegar daginn eftir að hafa stangað Æ-kk-þf Þ-kk-þf margsinnis, kýlt hann og rifið í eistun á honum. Þá kvað hann skurð og mar á höfði og mar á kynfærum Æ-kk-ef Þ-kk-ef geta verið eftir átök þeirra. Fyrir dómi hefur hann sagt að hann muni ekki eftir einstökum atriðum átakanna, nema upphafi þeirra, en hann vefengir ekki að rétt sé eftir honum haft í lögregluskýrslunni eða að áverkarnir sem Æ-kk-nf Þ-kk-nf hlaut séu af hans völdum. Telst vera sannað með þessum framburði hans í málinu og vætti þeirra Æ-kk-ef Þ-kk-ef, E-kvk-ef L-x-x og B-kk-ef að ákærði kýldi hann og stangaði og tók um kynfærin á honum svo að hann hlaut þá áverka sem lýst er í ákærunni. Varðar þetta athæfi ákærða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing og sakarkostnaður

Ákærði hefur sætt geðrannsókn vegna þessa máls. Í vottorði T-kk-ef Z-kk-ef geðlæknis um þá rannsókn segir að ákærði sé með alvarlegar persónuleikatruflanir og hafi misnotað lyf og vímuefni um langt skeið. Þá sé hann haldinn kvíða og hugsanlega einnig ofvirkni með athyglisbresti. Læknirinn telur ákærða vera sakhæfan í skilningi 15. gr. almennra hegningarlaga og ekki verði séð að nein læknisfræðileg atriði eigi við hann sem komi í veg fyrir það að refsing geti borið árangur, reynist hann sekur, sbr. 16. gr. laganna.

Ákærði á að baki nokkurn sakaferil frá því á árinu 2000. Hann hefur verið sakfelldur ellefu sinnum, síðast 8. janúar á þessu ári að hann hlaut 5 mánaða fangelsisrefsingu fyrir ofbeldisbrot og þjófnað. Refsingu ákærða nú ber að ákvarða sem hegningarauka við þann dóm. Árás ákærða var heiftarleg og hrottaleg en ekki verður litið fram hjá því að Æ-kk-nf Þ-kk-nf hlýtur að teljast hafa byrjað átökin. Á hinn bóginn verður einnig að hafa í huga að ákærði hafði stórlega misboðið fólkinu þessa nótt og nokkrum sinnum áður með hávaða að næturlagi. Refsing ákærða telst hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga.

Dæma ber ákærða til þess að greiða verjanda sínum, S-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf hdl., 180.000 krónur í málsvarnarlaun, sem dæmast með virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað, 304.628 krónur, ber að dæma ákærða til þess að greiða.

DÓMSORÐ:

Ákærði, B-kk-nf Þ-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

Ákærði greiði verjanda sínum, S-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf hdl., 180.000 krónur í málsvarnarlaun og greiði jafnframt 304.628 krónur í annan sakarkostnað.

P-kk-nf G-kk-nf