S-650/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 2. október síðastliðinn, var höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 7. ágúst síðastliðinn, á hendur R-kk-þgf V-kk-þgf Þ-kk-þgf, Reykjavík, „fyrir brot gegn blygðunarsemi og barnaverndarlagabrot, með því að hafa sunnudaginn 11. nóvember 2012 sært blygðunarsemi A og B, sem þá voru 9 ára, er hann stóð fyrir innan opna hurð á heimili sínu í bol einum klæða og strauk á sér getnaðarliminn.

Telst brotið varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Hann krefst þess að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns.

II

Málavextir eru þeir að faðir annars drengjanna, sem nefndir eru í ákæru, hafði samband við lögreglu nefndan dag og kvað son sinn hafa séð nakið barn inn um glugga hjá ákærða. Lögreglumenn fóru og höfðu tal af ákærða. Samkvæmt skýrslu hafði ákærði verið „mjög flóttalegur“ þegar lögreglumenn komu og sagðist hafa verið „léttklæddur úti í glugga“. Er þeir voru á leið frá ákærða stöðvaði faðirinn þá og kvað son sinn og tvo vini hans hafa séð ákærða standa úti í glugga og fróa sér. Faðirinn kvaðst hafa farið og rætt við ákærða.

Sonur þessa manns var yfirheyrður fyrir dómi og kvaðst hann þá hafa séð ákærða allsnakinn í glugga á heimili sínu. Hann kvaðst hafa séð á honum typpið en kvaðst ekki hafa séð hann gera neitt við það. Hinn drengurinn, sem nefndur er í ákærunni, var yfirheyrður af lögreglu. Hann kvaðst hafa verið að ganga í skólann með vinum sínum og þá séð ákærða koma út um svalahurð á íbúð sinni. Ákærði hefði verið klæddur í stuttermabol einan fata. Þá hafi hann verið að fikta í typpinu á sér.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu og neitaði sök en kannaðist við að hafa verið léttklæddur heima hjá sér umræddan dag. Hann kvaðst hafa verið í bol og stuttbuxum.

III

Ákærði ítrekaði neitun sín við aðalmeðferð. Hann kvaðst hafa verið úti við að hreinsa upp glerbrot er maður hefði birst. Þetta hafi verið nágranni hans sem hefði sagt að ákærði hefði verið fáklæddur í svaladyrum íbúðar sinnar. Ákærði kvaðst hafa verið í nærskyrtu og stuttbuxum. Hann neitaði að hafa verið nakinn að neðan. Þá kvaðst hann enga drengi hafa séð og engan nema framangreindan mann. Einnig neitaði ákærði að hafa þuklað á sér liminn í svaladyrunum. Ákærði kvað lögreglumenn hafa komið skömmu síðar og sagst vera að leita að barni. Hann kvað framangreindan nágranna sinn hafa verið mjög reiðan er hann hafði tal af sér. Þegar nágranninn kom kvaðst ákærði hafa farið inn í svefnherbergi og klætt sig í buxur. Þetta hafi hann gert til að geta mætt nágranna sínum á jafnréttisgrundvelli.

Síðargreindur brotaþoli kvaðst hafa verið með vini sínum og verið á leið heim til hans umræddan dag. Þeir hafi gengið fram hjá húsi ákærða og hefði hann verið úti á svölum, ber að neðan. Brotaþoli kvað móður vinar síns hafa hringt í ákærða sem hefði við það farið inn og á bak við gluggatjöld. Eftir það hefðu þeir félagarnir hjólað heim og sagt móður vinarins frá þessu. Brotaþoli kvað ákærða hafa verið með hendur á mjöðmum en ekki kvaðst hann vera viss um hvort hann hefði séð á honum typpið. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða snerta á sér typpið, en hann hefði farið einu sinni í það eins og hann orðaði það. Brotaþoli kvað hinn brotaþola ekki hafa verið þarna með þeim. Félaginn, sem var með brotaþola, var ekki yfirheyrður af lögreglu og kom ekki fyrir dóm, enda lagðist móðir hans eindregið gegn því.

Fyrrgreindur brotaþoli bar að hafa verið með vini sínum og þá hefðu þeir séð ákærða úti á svölum og hefði hann verið að sýna sig. Kvaðst hann hafa hlaupið til föður síns og sagt honum frá þessu. Faðirinn sagði þeim félögum að fara heim en sjálfur hefði hann farið til ákærða. Brotaþoli kvað ákærða eiga heima að C á neðstu hæð. Brotaþoli kvað ákærða hafa verið í nærbol en í engu að neðan. Hann kvaðst hafa séð typpið á ákærða en ekki kvaðst hann muna hvar ákærði hafði hendurnar.

Faðir fyrrgreinds brotaþola bar að sonur hans hefði komið til sín og sagst ekki vilja lengur leika sér með félögum sínum vegna þess að félagarnir hefðu verið „fyrir framan kallinn“, eins og hann hafi orðað það. Faðirinn kvaðst þá hafa vitað um hvað þetta snerist og hafa spurt son sinn hvort ákærði hefði verið úti í glugga. Sonurinn hefði svarað þessu játandi og kvaðst faðirinn þá strax hafa farið að íbúð ákærða og séð hann standa í svaladyragættinni í nærbol en beran að neðan. Hendur ákærða hafi verið niður með síðum. Faðirinn kvaðst hafa séð kynfæri ákærða, en hann hefði ekki verið að snerta þau. Hann kvaðst hafa látið ákærða heyra það og hefði hann þá farið inn í íbúð og klætt sig í buxur. Þeir hefðu eitthvað ræðst við en síðan kvaðst faðirinn hafa farið og hringt í lögreglu.

Lögreglumaður, sem ritaði frumskýrslu málsins, staðfesti hana. Hann kvað lögreglumenn hafa komið á heimili ákærða nefndan dag eftir að hringt hafði verið og tilkynnt um nakið barn inni hjá ákærða. Er á staðinn kom hefði ákærði opnað fyrir þeim og heimilað leit í íbúðinni. Í viðræðum við lögreglumenn hefði ákærði viðurkennt að hafa verið léttklæddur úti í glugga eins og hann hefði orðað það. Lögreglumaðurinn kvaðst ekki muna nákvæmlega hvernig ákærði var klæddur í þetta skipti.

IV

Ákærða er gefið að sök að hafa staðið fyrir innan opna hurð á heimili sínu í bol einum klæða og strokið á sér getnaðarliminn og þar með sært blygðunarsemi drengjanna, sem nefndir eru í ákæru. Ákærði neitar sök en hér að framan var rakinn framburður drengjanna og föður annars þeirra sem allir bera að ákærði hafi verið ber að neðan á þeim stað og þeirri stundu er í ákæru getur. Með framburði þessara vitna er því sannað að hann hafi verið ber að neðan eins og honum er gefið að sök í ákæruskjalinu. Vitnin sáu ekki ákærða strjúka á sér getnaðarliminn nema hvað annar drengurinn kvaðst hafa séð ákærða „fara einu sinni í hann“. Gegn neitun ákærða er þetta atriði því ósannað og verður hann sýknaður af því.

Samkvæmt framansögðu verður ákærði sakfelldur fyrir að hafa sært blygðunarsemi drengjanna með því að sýna sig nakinn að neðan eins og honum er gefið að sök í ákærunni og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæða.

Ákærði var dæmdur í 4 mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir blygðunarsemisbrot 25. febrúar 2011 og var sá dómur staðfestur af Hæstarétti 29. september sama ár. Ákærði rauf skilorðið og var dæmdur í 6 mánaða fangelsi fyrir blygðunarsemisbrot 8. febrúar 2013 og var skilorðsdómurinn dæmdur með. Ákærða verður nú dæmdur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga og er refsing hans hæfilega ákveðin 2 mánaða fangelsi.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjenda síns, að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir en annan kostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D ó m s o r ð :

Ákærði, R-kk-nf V-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 150.600 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf