S-283/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 19. september 2011, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 22. febrúar 2011 á hendur U-kvk-þgf L-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. […], Engjahlíð 3b, Hafnarfirði, „fyrir fjárdrátt, með því að hafa, í júlí 2008, dregið sér 382.492 kr., sem ákærða fékk greiddar inn á bankareikning sinn frá H-kk-þgf M-kk-þgf, kt. […], og 3 ættingjum hans með 8 millifærslum frá 12. mars til 3. júní sama ár og ganga áttu til greiðslu á leigu fjögurra sumarhúsa á Spáni frá 24. júlí til 7. ágúst sama ár samkvæmt samningi ákærðu U-kvk-ef L-kvk-ef við nefndan H-kk-þf.“

Þetta er talið varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu krefst H-kk-nf M-kk-nf þess að ákærða verði dæmd til að greiða skaðabætur að fjárhæð 382.492 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 26. júlí 2008 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Ákærða krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins. Þá krefst verjandi ákærðu hæfilegrar þóknunar sér til handa.

I.

Hinn 26. ágúst 2008 lagði H-kk-nf M-kk-nf fram kæru á hendur ákærðu, fyrir sína hönd og fyrir hönd bræðra sinna, H-kk-ef M-kk-ef og H-kk-ef G-kk-ef M-kk-ef, og bróðursonar síns, M-kk-ef H-kk-ef. Kærandi skýrði frá því að hann hefði séð auglýsingu á vefsíðunni barnaland.is um leiguíbúðir á Spáni og ákærða hafi verið skráð sem tengiliður á vefsíðunni. Samkvæmt gögnum málsins átti kærandi í tölvupóstsamskiptum við ákærðu á netfangið lindh@visir.is og bókaði kærandi í fyrstu eitt hús hjá ákærðu, í tvær vikur frá 24. júlí 2008, en svo bókaði hann jafnframt hús fyrir bræður sína og bróðurson. Ákærða fór fram á 30% staðfestingargjald og að eftirstöðvar yrðu greiddar 4-6 vikum fyrir komu. Fyrir liggur að kærandi, bræður hans og bróðursonur lögðu inn á bankareikning ákærðu samtals 382.492 krónur á tímabilinu 17. mars til 3. júní 2011. Kærandi lýsti því hjá lögreglu að eftir að þessar greiðslur voru inntar af hendi hafi hann ekki náð í ákærðu í síma og hún ekki svarað tölvupósti. Hann hefði því orðið sér úti um annað húsnæði á Spáni fyrir sig og fjölskyldu sína. Á Spáni hefði hann svo hitt ákærðu og hún sagt að hún hefði leigt sumarhús af Bretum og hún hefði greitt þeim en þeir svo látið sig hverfa. Þá hefði hún lofað kæranda og fjölskyldu endurgreiðslu um leið og hún hefði endurheimt peninginn frá Bretunum en hún væri með lögfræðinga að vinna í því. Þá hefði ákærða sagt að hún hefði ekki getað notað gamla netfangið sitt, lindh@visir.is, þar sem nýir eigendur sem hefðu séð um hennar mál hefðu tekið við því. Jafnframt hefði ákærða gefið kæranda upp nýtt netfang og símanúmer.

Ákærða sagði við yfirheyrslu hjá lögreglu 11. nóvember 2009 að hún hefði verið búsett á Spáni á umræddum tíma af heilsufarsástæðum auk þess að foreldrar hennar hefðu búið þar. Ákærða kvaðst hafa tekið að sér að vera milligöngumaður fyrir leigumiðlun sem hafi verið í höndum bresks manns, en hún kvaðst ekki vilja gefa upp nafn hans af ótta við hann, en hann hefði ráðist á hana, hótað henni og unnið spjöll á eigum hennar eftir að hún hefði borið upp á hann vanefndir. Jafnframt sagði ákærða að hún hefði lagt fram 5-6 kærur á hendur honum og væru þau mál í höndum lögfræðinga á Spáni, en hún hefði ekki efni á að fara fram á nálgunarbann gegn honum. Þá sagði ákærða að hún vissi um nokkra Breta og einn Íslending sem hefðu farið mjög illa út úr viðskiptum við þennan mann. Ákærða kannaðist við að hafa leigt H-kk-þgf M-kk-þgf og ættingjum hans íbúðir og að hafa tekið við greiðslum frá þeim, en leigumiðlunin hefði brugðist og ekki sótt þau út á flugvöll eins og til hafi staðið. Enn fremur sagði ákærða að hún hefði hitt H-kk-þf fyrir tilviljun á Spáni og hún hefði sagt honum að hún gæti ekkert gert en ráðlagt honum að leggja fram kæru. Um greiðslurnar frá H-kk-þgf og ættingjum hans inn á reikning hennar sagði ákærða að hún hefði tekið út peninga og afhent þá Bretanum þar sem hann hafi viljað að viðskiptin færu þannig fram. Jafnframt kvaðst ákærða hafa átt að fá 50-100 evrur fyrir hvert hús en hún hefði svo ekkert fengið greitt frá Bretanum. Ákærða kvaðst ekki hafa beitt H-kk-þf blekkingum og hún væri með gögn á Spáni sem sýndu fram á að hún hefði kært Bretann. Um ástæðu þess að hún hefði hætt að vera í samskiptum við H-kk-þf eftir að hann innti greiðslur af hendi sagði ákærða að hún hefði verið í símasambandi við hann til að redda honum veiðileyfi skömmu áður en hann hefði komið. Eftir það hefði hún slitið samskiptum við Bretann en hann hefði verið með hótanir og stæla við hana. Bretinn hefði sagt að hann myndi klára þetta mál gagnvart H-kk-þgf og ættingjum hans og hún hefði því ekki skipt sér meira af því. Einnig sagði ákærða að skömmu áður en H-kk-nf hefði komið til Spánar hefði hún frétt af því að Bretinn væri ekki að standa sig gagnvart fólki og hún hefði spurt hann út í það. Tveir menn hefðu þá komið til hennar og lamið hana og skilað kveðju frá Bretanum.

II.

Við aðalmeðferð málsins sagði ákærða að hún hefði verið milligöngumaður fyrir breska leigumiðlun á Spáni á árunum 2007 og 2008 og hún hefði verið búsett þar. Ákærða kvaðst hafa verið með auglýsingar á vefsíðunni barnaland.is og í Fréttablaðinu. Ákærða kvaðst ekki geta sagt til um hversu margar íbúðir hún hefði haft milligöngu um að leigja, en giskaði á að á árinu 2007 hefðu það verið 10-15 íbúðir og á árinu 2008 5 eða 6. Þá sagði ákærða að leigumiðlunin á Spáni hafi heitið B-sure Properties. Ákærða kvaðst hafa tekið við þeim greiðslum sem greinir í ákæru málsins. Hún hefði svo tekið út peninga og greitt B-sure Properties. Aðspurð hverjir hefðu staðið að B-sure Properties sagði ákærða að það hefðu verið tveir menn, M-x-x og D-x-x, en hún vildi ekki segja nánari deili á þeim þar sem þeir væru hættulegir og ákærða ætti fjölskyldu á Spáni. Ákærða kvaðst hafa fengið prósentur fyrir að vera milligöngumaður, nánar tiltekið 15%.

Innt eftir því af hverju H-kk-nf M-kk-nf hefði ekki náð sambandi við ákærðu eftir að hann innti síðustu greiðslu af hendi í júní 2008 sagði ákærða að hún hefði margsinnis verið í sambandi við hann í síma og hún hefði hitt hann á Spáni en það gæti verið að hann hafi ekki náð sambandi við hana í byrjun júlí. Aðspurð um ástæðu þess að heimasíða ákærðu hefði horfið sagði ákærða að allt hefði farið í háaloft og M-x-x og D-x-x hefðu ráðist á hana og skemmt bifreið hennar. Ákærða kvaðst hafa leitað til lögreglu og lögfræðinga vegna þessa. Um ástæðu þess að ákærða hafi ekki viljað segja lögreglu hér á landi hverjir þessir menn væru sagði ákærða að hún hefði ekki viljað það á þeim tíma þar sem móðir hennar hafi búið á Spáni og hún verið í hættu. Ákærða sagði jafnframt að margar lögregluskýrslur væru til á Spáni vegna kæra ákærðu á hendur þeim. Ákærða var þá spurð hvort ástæða væri til að halda nafni mannanna leyndu þar sem hún hefði lagt fram margar kærur á hendur þeim og sagði ákærða að kannski væri ekki ástæða til þess lengur þar sem móðir hennar væri komin heim, en faðir hennar búi úti. Mennirnir þekki hann hins vegar ekki. Þegar ákærða var spurð hvenær mennirnir hefðu byrjað að ógna ákærðu svaraði hún að það hefði verið í apríl 2008. Ákærða var þá spurð af hverju hún hafi ekki látið H-kk-þf vita af vandræðum með þessa menn sem voru með leigumiðlunina og sagði ákærða að hún hefði talið að þeir myndu standa við það sem hefði verið umtalað með leigu á húsunum. Ákærða hefði verið í sambandi við H-kk-þf í byrjun júní en eftir það hafi hún ekki verið viðræðuhæf. Hún hefði fengið taugaáfall og farið á spítala og barn hennar hafi þurft að hætta í skóla.

Ákærða var spurð hvort hún hefði einhverjar athugasemdir við kæruskýrslu H-kk-ef. Ákærða sagði af því tilefni að það væri rétt að H-kk-nf hefði hitt hana fyrir tilviljun á Spáni. Hins vegar væri ekki rétt hjá H-kk-þgf að hún hefði lofað að borga allt til baka heldur hefði hún sagt að hún hefði leitað til lögfræðinga og hún hefði ráðlagt honum að leggja fram kæru hjá lögreglu á hendur þessum mönnum. Ákærða sagði jafnframt að hún hefði flutt frá Spáni á árinu 2008 þar sem henni hafi ekki verið vært þar lengur og hún hafi ekki getað lokið málum gegn Bretanum þar sem hún hefði þurft að fara í einkamál gegn honum til að fá nálgunarbann og annað í gegn, en hún hafi ekki átt peninga til þess og málið væri óklárað á lögfræðistofu á Spáni. Ákærða sagði einnig að hún hefði aldrei nýtt greiðslurnar frá H-kk-þgf og fjölskyldu í eigin þágu nema 15% þóknun hennar fyrir milligönguna. Þegar ákærða var spurð af verjanda sínum hvort hún væri tilbúin til að endurgreiða H-kk-þgf og fjölskyldu sagði ákærða að peningarnir hefðu farið inn á hennar reikning og hún væri ábyrg að vissu leyti. Ákærða var þá aftur spurð hvort hún væri tilbúin til að endurgreiða og kvaðst hún ekki geta greitt allt í einu. Hún væri tilbúin til þess að endurgreiða en hún ætti ekki peninga.

Nánar innt eftir framburði sínum um að illindi hefðu komið upp við Bretann í apríl 2008 sagði ákærða að ástandið hefði ekki verið orðið mjög slæmt þá. Ákærða hefði verið í húsi frá „þessum manni“ og hann hefði ekki haldið því við og þá hafi komið upp smá kergja. Það hefðu ekki beint verið illindi milli ákærðu og hans. Aftur á móti hefði barnsfaðir ákærðu búið þarna líka og þeim hefði lent saman. Aðspurð af hverju hún hefði ekki látið H-kk-þf vita af því að illindi hefðu komið upp við þá sem voru með leigumiðlunina eða gengið úr skugga um að húsin stæðu H-kk-þgf til boða sagði ákærða að hún hefði ekki haft hugmynd um að hann myndi ekki fá húsin og hún hefði ekki vitað af því fyrr en hún hitti hann fyrir tilviljun á Spáni. Þá sagði ákærða að Bretarnir hefðu átt að sjá um afhendingu á húsunum. Þeir hefðu átt að vera í sambandi við H-kk-þf og leigumiðlunin hafi átt að vera með allar upplýsingar um hann.

Um ástæðu þess að ákærða lagði ekki fram fyrir dóminn gögn eins og hún ætlaði að gera kvaðst hún ekki hafa haft tök á því að fara sjálf til Spánar og sækja þau. Það hefði verið leitað í geymslu að þessum gögnum úti en þau ekki fundist. Aðspurð hvort hún hefði reynt að fá gögn send frá lögreglu svaraði ákærða að það væri allt á borði lögfræðinga á Spáni. Ákærða var þá spurð af hverju hún hafi ekki getað fengið aðstoð hjá fjölskyldu sinni sem þar sé búsett og beðið hana um að fá gögn eða ljósrit af þeim hjá lögfræðistofunni. Ákærða svaraði því til að móðir hennar hafi ekki getað gert það þar sem móðir hennar væri sjúklingur og lögfræðistofan væri í 45 km fjarlægð frá henni. Innt eftir því hvort ákærða ætti engin gögn um viðskipti hennar og leigumiðlunarinnar sagði ákærða að þau væru einnig öll á Spáni.

Vitnið H-kk-nf M-kk-nf greindi frá því fyrir dómi að það hefði séð auglýsingu á vefsíðunni barnaland.is og haft samband við ákærðu. Allt hefði virst vera í lagi þar til vitnið hafi verið búið að borga inn á. Þá hafi heimasíða ákærðu horfið og hún ekki svarað í síma en þegar hringt hafi verið í númer ákærðu hafi komið fram að númerið væri ekki lengur til. Aðspurt hver hafi átt að taka á móti vitninu á Spáni sagði vitnið að ákærða hefði sagt að séð yrði til þess að tekið yrði á móti vitninu. Vitnið sagði enn fremur að það hefði komist að því að um svik væri að ræða áður en það fór út til Spánar vegna þess að heimasíða ákærðu hefði horfið og ekki náðst til hennar. Vitnið hefði því leigt önnur hús. Einnig greindi vitnið frá því að þegar það kom til Spánar hefði það fyrir tilviljun hitt ákærðu á veitingastað. Vitnið kvaðst hafa vitað að þetta væri ákærða þrátt fyrir að hafa aldrei séð hana þar sem hann hefði séð myndir af dóttur hennar á heimasíðu ákærðu á barnaland.is og hún hefði verið með ákærðu á veitingastaðnum. Ákærða hefði sagt við vitnið að hún hefði verið svikin og að sjálfsögðu myndi hún endurgreiða allt ásamt vöxtum, en ákærða hefði svo ekki staðið við það. Þá sagði vitnið að ákærða hefði aldrei sagt hverjir hefðu svikið hana.

Vitnið H-kk-nf G-kk-nf M-kk-nf lýsti því fyrir dómi að það hefði verið statt á veitingastað á Spáni ásamt bróður sínum, H-kk-þgf M-kk-þgf, þegar hann hefði sagt að hann þekkti börn sem þar voru og þau væru ábyggilega börn U-kvk-ef, ákærðu í máli þessu, en hann hefði séð mynd af þeim á heimasíðu ákærðu. Þeir hefðu ákveðið að fara og tala við ákærðu og spurt hvort þetta væri U-kvk-nf. Hún hefði svarað játandi og þeir þá kynnt sig. Þau hefðu rætt saman og ákærða sagt að þeir fengju allt endurgreitt ásamt vöxtum. Einnig hefði ákærða sagt að símanum og tölvunni hennar hefði verið stolið.

III.

Ákærða neitar sök. Eins og rakið er hér að framan auglýsti ákærða á vefsíðunni barnaland.is til leigu hús á Spáni og hafði H-kk-nf M-kk-nf samband við ákærðu til að taka á leigu hús fyrir sig og ættingja sína. Óumdeilt er að ákærða tók við greiðslum frá H-kk-þgf og ættingjum hans, samtals 382.492 krónum, á tímabilinu 12. mars til 3. júní 2008, en greiðslurnar voru inntar á bankareikning ákærðu. Liggur þannig fyrir að ákærða hafði þetta fé í vörslum sínum. Ákærða kveðst hafa verið milligönguaðili fyrir breska leigumiðlun á Spáni og hún hafi tekið féð út af reikningi sínum og látið leigumiðlunina hafa það en hluta af fénu hafi hún haldið eftir sem þóknun fyrir milligönguna. Ákærða segir að leigumiðlunin hafi svo brugðist og lýsir því að upp hafi komið deilur milli hennar og tveggja Breta sem eigi leigumiðlunina og þeir hafi haft í hótunum við hana, ráðist á hana og skemmt bifreið hennar. Ákærða kveðst hafa lagt fram margar kærur á hendur þeim hjá lögreglu á Spáni og segir að hún hafi leitað til lögfræðinga þar í landi en hún hafi ekki haft peninga til að fylgja málinu eftir.

Ákærða byggir sýknukröfu sína á því að um vanefndir hafi verið að ræða en ekki refsiverða háttsemi. Við mat þess hvort ákærða hafi gerst sek um fjárdrátt, eins og henni er gefið að sök í ákæru, verður m.a. að horfa til þess að ákærða hefur ekki viljað gefa upp hverjir standa að baki leigumiðluninni á Spáni að öðru leyti en því að fyrir dómi sagði hún að þeir hétu M-x-x og D-x-x og leigumiðlunin héti B-sure Properties. Í ljósi þess að ákærða kveðst hafa lagt fram margar kærur á hendur þeim á Spáni er vandséð af hverju ákærða vill ekki upplýsa hér hverjir þeir eru. Við meðferð málsins fyrir dómi fékk ákærða langan frest til að leggja fram gögn sem stutt gætu frásögn hennar, en svo lagði hún engin gögn fram. Er það með miklum ólíkindum að ákærða hafi ekki getað lagt fram nein gögn, s.s. kæruskýrslur eða gögn um viðskipti hennar við þessa menn. Er ekkert komið fram í málinu sem styður frásögn ákærðu um að hún hafi látið féð renna til leigumiðlunar á Spáni og að mati dómsins er framburður hennar ótrúverðugur. Þá gerir það ákærðu tortryggilega að H-kk-nf hafi ekki getað náð í hana í síma eða á netinu eftir að greiðslurnar voru inntar af hendi. Einnig ber að líta til þess að ákærða sagði fyrir dómi að bresku mennirnir hefðu byrjað að ógna henni í apríl 2008 en samt hélt hún áfram að taka við fé af H-kk-þgf og ættingjum hans og lét H-kk-þf ekki vita um vandræðin við eigendur leigumiðlunarinnar og skeytti engu um það hvort H-kk-nf og ættingjar hans myndu fá húsin eða ekki. Enn fremur ber að líta til þess að ákærða hefur viðurkennt að hafa notað hluta af fénu sem hún fékk frá H-kk-þgf og ættingjum hans í eigin þágu og hún hefur ekki sýnt raunverulegan vilja til að endurgreiða féð.

Með vísan til alls framangreinds verður ákærða sakfelld fyrir þá háttsemi sem í ákæru greinir og varðar háttsemi hennar við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

Ákærða er fædd í ágúst 1976. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að samkvæmt sakavottorði ákærðu hefur hún ekki áður gerst sek um refsiverða háttsemi. Einnig verður að líta til þess að dráttur á rannsókn málsins er ámælisverður. Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, sem bundin verður skilorði, eins og nánar greinir í dómsorði.

V.

Í málinu liggur fyrir skaðabótakrafa að fjárhæð 382.492 krónur, auk vaxta. Ákærða hefur verið sakfelld fyrir fjárdrátt og verður hún því dæmd til að greiða skaðabætur eins og krafist er. Með vísan til 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 skulu dráttarvextir reiknast frá þingfestingu málsins 14. mars 2011.

VI.

Samkvæmt 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærðu til að greiða sakarkostnað. Um er að ræða þóknun verjanda sem þykir hæfilega ákveðin 251.000 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærða, U-kvk-nf L-kvk-nf G-kvk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði H-kk-þgf M-kk-þgf 382.492 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 26. júlí 2008 til 14. mars 2011, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærða greiði í sakarkostnað 251.000 króna þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf