S-208/2015

Mál þetta, sem þingfest var þann 19. júní 2015 og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru sérstaks saksóknara, dagsettri 3. júní 2015, á hendur H-kk-þgf S-kk-þgf; „fyrir meiri háttar brot gegn skattalögum, sem framkvæmdastjóri einkahlutafélagsins I-20, með því að hafa:

1. Eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskattkýrslum [sic] einkahlutafélagsins á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilsins nóvember – desember rekstrarárið 2013 og hafa eigi staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna mars – apríl, september – október og nóvember – desember rekstrarárið 2013 og janúar – febrúar rekstrarárið 2014 í samræmi við fyrirmæli IX. kafla laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, samtals að fjárhæð kr. 15.831.404 sem sundurliðast sem hér greinir:

Vangoldinn VSK

Árið 2013

mars - apríl kr. 5.160.409

september - október kr. 6.129.970

nóvember - desember kr. 4.504.052

kr. 15.794.431

Árið 2014

janúar - febrúar kr. 36.973

Samtals alls: kr. 15.831.404

2. Eigi staðið ríkissjóði skil á skilagreinum einkahlutafélagsins vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilanna nóvember rekstrarárið 2013 til og með janúar rekstarárið 2014 og hafa eigi staðið ríkisjóði skil á staðgreiðslu, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna júní, október til og með desember rekstrarárið 2013 og janúar rekstrarárið 2014 í samræmi við fyrirmæli III. kafla laga um staðgreiðslu opinberra gjalda nr. 45/1987, samtals að fjárhæð kr. 9.310.199, sem sundurliðast sem hér greinir:

Vangoldin staðgreiðsla

Árið 2013

júní kr. 1.237.574

október kr. 2.871.931

nóvember kr. 2.874.345

desember kr. 1.840.421

kr. 8.824.271

Árið 2014

janúar kr. 485.928

Samtals alls: kr. 9.310.199

Framangreind brot ákærða teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig:

a) 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 1. tölulið ákæru.

b) 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 2. tölulið ákæru.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Mál þetta var þingfest þann 19. júní 2015 og viðurkenndi ákærði skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði krafðist vægustu refsingar sem lög framast leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er með skýlausri játningu ákærða fyrir dómi og öðrum gögnum málsins að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og eru brot hans þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir meiri háttar brot gegn skattalögum sem stjórnarformaður og framkvæmdastjóri við rekstur einkahlutafélagsins I-20. Ákærði hefur ekki sætt refsingum svo kunnugt sé. Við ákvörðun refsingar er litið til þess og þess að ákærði hefur játað brot sín greiðlega. Þykir refsing ákærða með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða verður jafnframt gerð sektarrefsing samkvæmt 1. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988 og 2. mgr. 30. gr. laga um staðgreiðslu opinberra gjalda nr. 45/1987. Með vísan til dóms Hæstaréttar frá 19. janúar 2012 í málinu nr. 413/2011, verður við ákvörðun sektarrefsingar litið til þess ákærða til hagsbóta, að samkvæmt gögnum málsins hafa 28.333.320 krónur verið greiddar inn á skattaskuldir fyrirtækisins frá því vanskil mynduðust 5. júní 2013 til og með 9. október 2014. Þar af voru 3.220.980 krónum ráðstafað til greiðslu á opinberum gjöldum og tryggingagjaldi hins skattskylda félags og 70.000 krónur greiddar inn á virðisaukaskattstímabilið mars til apríl 2013. Þá er í gögnum málsins gerð grein fyrir og tekið tillit til virðisaukaskatts af tveimur töpuðum kröfum þrotabúsins I-20 ehf., samtals að fjárhæð 17.445.261 króna og sé virðisaukaskattur af þeirri fjárhæð 945.119 krónur. Verður við ákvörðun refsingar tekið tilliti til framangreindrar fjárhæðar, sbr. áður tilvitnaðan dóm Hæstaréttar. Þá þykir rétt að ákærði njóti við ákvörðun refsingar innborgana sem ráðstafað var til greiðslu álags á virðisaukaskatt og staðgreiðslu opinberra gjalda hins gjaldþrota bús, samtals að fjárhæð 703.466 krónur, sbr. dóm Hæstaréttar frá 21. júní 2010 í málinu nr. 751/2009.

Ekki eru skilyrði til að færa sektarrefsingu niður úr lágmarki því sem tiltekið er í 1. mgr. 40. gr. laga um virðisaukaskatt og 2. mgr. 30. gr. laga um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. dóm Hæstaréttar Íslands í máli nr. 77/2010. Sektarrefsing ákærða verður ákveðin með hliðsjón af lögbundnu refsilágmarki, þ.e. sem nemi tvöfaldri vanskilafjárhæð að teknu tilliti til þeirra greiðslna sem gerð hefur verið grein fyrir hér að framan. Að öllu framansögðu virtu verður fésekt sem ákærði er dæmdur til að greiða í ríkissjóð ákveðin 40.000.000 króna og komi 360 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef G-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, 324.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 40.000.000 krónur í sekt til ríkissjóðs og komi 360 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef G-kk-ef G-kk-ef hdl., 324.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf T-kvk-nf.