E-2934/2021

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð þess, þann 25. janúar sl., var höfðað með stefnu, birtri 25. maí 2021, af stefnanda, A, [...], á hendur stefnda, íslenska ríkinu, Arnarhvoli í Reykjavík.

Stefnandi gerir þær dómkröfur að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda miskabætur að fjárhæð 1.000.000 króna, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá [...] 2019 til 1. mars 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags.

Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda eins og málið væri ekki gjafsóknarmál, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Stefndi gerir aðallega þær dómkröfur að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda og að stefnandi verði dæmdur til að greiða stefnda málskostnað, en til vara er þess krafist að stefnukrafa verði lækkuð og málskostnaður verði felldur niður.

Ágreiningsefni og málsatvik

Þegar atvik máls þessa áttu sér stað bjó stefnandi ásamt með meðleigjanda sínum að [...] í Reykjavík. Stefnandi vísar til þess að hann og meðleigjandinn hafi átt í ástarsambandi og verið par í [...] ár. Því sambandi hafi lokið nokkru áður, en stefnandi og meðleigjandi hans hafi þó ákveðið að búa saman áfram. Aðfaranótt [...] 2019 hafi lögreglan verið kölluð að þáverandi heimili þeirra, en tilkynnt hafði verið um öskur, dynki og eitthvert ofbeldi þar innandyra. Þegar lögreglan kom á staðinn hafi allt verið með kyrrum kjörum, að sögn stefnanda, og hann og meðleigjandinn verið rólegir er þeir tóku á móti lögreglunni. Lögreglumenn hafi þó veitt því athygli að stefnandi virtist miður sín og verið með áverka á höfði og fæti. Aðspurðir hafi mennirnir sagst hafa verið að rífast en ekki viljað tjá sig um málið að öðru leyti. Stefnandi og sambýlismaður hans hafi þá í kjölfarið verið handteknir kl. [...] og síðan færðir á lögreglustöðina við Hverfisgötu og vistaðir þar í fangaklefa. Við komu á lögreglustöðina hafi stefnandi kvartað yfir höfuðverk og verkjum í fæti.

Stefnandi hafi svo verið færður til skýrslutöku sama dag kl. [...] þar sem honum hafi verið kynnt réttarstaða sakbornings og gefin að sök líkamsárás, heimilisofbeldi og eignaspjöll. Stefnandi hafi neitað sök og sagst vera brotaþoli líkamsárásar og bent á áverka sína máli sínu til stuðnings. Hann hafi sagst hafa drukkið tvo til þrjá bjóra en neitað því að hafa verið drukkinn. Skýrslutöku hafi lokið kl. [...] og stefnanda síðan verið sleppt í kjölfarið, en hann hafði þá verið sviptur frelsi í um 10 klukkustundir.

Með bréfi, dags. [...] 2020, hafi stefnanda verið tilkynnt að rannsókn málsins hefði verið hætt þar sem ekki hefði verið talinn grundvöllur til að halda henni áfram.

Með bréfi til Ríkislögmanns, dags. 29. janúar 2021, hafi stefnandi gert kröfu um greiðslu miskabóta vegna aðgerða lögreglu sem beinst hafi gegn honum [...] 2019. Ríkislögmaður hafi talið stefnanda sjálfan hafa valdið aðgerðum lögreglu gegn sér, með þeim rökum að handtakan hafi verið lögmæt og þannig hafi skilyrði 1. mgr. 90. gr. laga nr. 88/2008 verið uppfyllt, en nauðsynlegt hafi verið að vista hann í fangaklefa með vísan til 3. mgr. 4. gr. reglugerðar um réttarstöðu handtekinna manna, yfirheyrslur hjá lögreglu o. fl. nr. 651/2009. Sáttaviðræður á milli málsaðila hafi ekki borið árangur og því hafi stefnandi séð sig knúinn til þess að höfða mál þetta.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi vísi til þess að samkvæmt 1. mgr. 246. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 eigi maður, sem borinn hefur verið sökum í sakamáli, rétt til bóta úr hendi stefnda ef mál hans hefur verið fellt niður án þess að það hafi verið gert vegna þess að hann var talinn ósakhæfur. Ekki séu sett frekari skilyrði fyrir hinni hlutlægu bótaábyrgð stefnda á grundvelli framangreinds lagaákvæðis. Skipti því engu máli hvort að aðgerðir lögreglu hafi verið réttmætar, hvort fullt tilefni hafi verið til þeirra á sínum tíma, eða hvort að skilyrði sakamálalaga hafi hér verið uppfyllt eða ekki.

Samkvæmt 2. mgr. sömu greinar skal dæma bætur vegna aðgerða skv. IX.– XIV. kafla laganna ef skilyrði 1. mgr. eru fyrir hendi. Þar sé þó einnig tekið fram að fella megi niður bætur eða lækka þær ef sakborningur hefur valdið eða stuðlað að þeim aðgerðum sem krafa hans er reist á. Um handtöku sé fjallað í XIII. kafla laganna.

Stefnandi byggir á því að hann hafi verið borinn sökum í sakamáli, hann verið handtekinn og vistaður í fangaklefa, vegna máls sem nú hafi verið fellt niður. Hann eigi því rétt til óskertra bóta úr hendi stefnda nema ef stefndi sýni fram á og sanni að stefnandi hafi sjálfur valdið eða stuðlað að þeim aðgerðum sem krafa hans sé reist á.

Stefnandi telji hér engin skilyrði vera fyrir hendi til að fella niður bætur eða lækka þær á grundvelli 2. ml. 2. mgr. 246. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, þar sem hann hafi hvorki valdið né stuðlað að handtöku sinni umrætt sinn. Stefnandi hafi þarna orðið fyrir líkamsárás af hendi fyrrum sambýlismanns síns. Sú árás hafi verið yfirstaðin þegar lögreglu hafi borið að garði og allt þá verið fallið í kyrrð og ró. Stefnandi hafni því að hafa verið ofurölvi þegar lögreglu bar þar að garði. Handtaka stefnanda hafi því ekki verið í samræmi við ákvæði 90. gr. laga um meðferð sakamála nr. 80/2008, enda hafi hún hvorki verið nauðsynleg aðgerð til þess að koma í veg fyrir áframhaldandi brot stefnanda, tryggja návist hans eða öryggi, né til þess að koma í veg fyrir að stefnandi spillti sönnunargögnum. Þar að auki hafi stefnandi verið fús til þess að segja til nafns og önnur þau deili á sér sem lögregla hafi talið nauðsynlegt.

Ríkislögreglustjóri hafi gefið út verklagsreglur um meðferð og skráningu heimilisofbeldismála. Í 1. gr. þeirra reglna sé heimilisofbeldi skilgreint sem ofbeldi sem einstaklingur verði fyrir af nákomnum, þ. e. gerandi og þolandi séu skyldir, tengdir eða hafi sögu um tengsl. Til tengdra aðila í þessu sambandi teljist m. a. fyrrverandi sambúðarmaki, sbr. 2. gr. sömu verklagsreglna. Þá sé í 8. gr. þeirra fjallað um aðstoð við brotaþola og leiðbeiningar. Þar sé kveðið á um að lögreglu beri m. a. að ljósmynda áverka brotaþola og bjóðast til þess að aka honum á heilbrigðisstofnun, upplýsa hann um réttindi sín sem brotaþola og tilnefna honum réttargæslumann.

Þegar lögregla hafi komið á vettvang í umrætt sinn hafi henni mátt vera ljóstaðs tefnandi væri þolandi líkamsárásar/heimilisofbeldis, þar sem hann hafi sjáanlega verið miður sín, og með áverka á höfði og fæti. Sambýlismaður stefnanda hafi hvorki verið miður sín né verið með áverka af neinu tagi. Lögregla hafi ekki boðist til að aka stefnanda á heilbrigðisstofnun, þrátt fyrir sýnilega áverka hans, stefnandi hafi ekki verið upplýstur um réttindi sín sem brotaþoli og honum hafi þá ekki verið tilnefndur réttargæslumaður, eins og framangreindar verklagsreglur kveði á um. Þess í stað hafi stefnandi fengið réttarstöðu sakbornings, hann verið handtekinn og síðan vistaður í fangaklefa í 10 klukkustundir, en svo verið sleppt að lokinni skýrslutöku hjá lögreglu. Stefnandi telji lögreglu hafa framið ólögmæta meingerð gegn frelsi, friði, æru og persónu hans, sbr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, með því að hafa ekki veitt honum þá aðstoð sem honum hafi borið sem brotaþola, í samræmi við verklagsreglur um meðferð og skráningu heimilisofbeldis, heldur handtekið hann og vistað í fangaklefa að þarflausu. Þá hafi aðgerðir lögreglu falið í sér meira óhagræði fyrir stefnanda en tilefni hafi verið til, í andstöðu við 2. mgr. 13. gr. lögreglulaga nr. 90/1996. Auk þess hafi afgreiðsla málsins hjá lögreglu og ákæruvaldi tafist úr hófi, en stefnandi hafi haft réttarstöðu sakbornings í um átta mánuði, það er þá frá því að stefnandi var handtekinn [...]2019 og þar til að mál hans var loks fellt niður þann [...]2020.

Stefnandi telji stefnda bera fébótaábyrgð á grundvelli 246. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og á grunni miskabótareglu 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, auk meginreglna skaðabótaréttar, sakarreglu og reglu um vinnuveitandaábyrgð. Þá sé og kveðið á um rétt stefnanda til bóta í 5. mgr. 67. gr. stjórnarskrárinnar, sbr. lög nr. 33/1944, sem og í 5. mgr. 5. gr. laga um mannréttindasáttmála Evrópu nr. 62/1994.

Krafist sé vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá [...]2019 þá hið bótaskylda atvik hafi átt sér stað. Krafa um dráttarvexti, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, miðist við [...]2021, en þá sé mánuður liðinn frá því krafa um miskabætur hafi verið send stefnda með bréfi, sbr. 9. gr. þeirra.

Krafa um málskostnað úr hendi stefnda sé byggð á 129. og 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Stefnandi sé ekki virðisaukaskattsskyldur og beri því að bæta þeim skatti við tildæmdan málskostnað honum til handa, sbr. lög nr. 50/1988 um virðisaukaskatt. Um varnarþing og fyrirsvar vísist til 3. mgr. 33. gr. og 5. mgr. 17. gr. laga nr. 91/1991. Stefnandi vísi til XXXIX. kafla laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, aðallega 246. gr. Einnig vísar hann til miskabótareglu 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 auk meginreglna skaðabótaréttarins, sakarreglunnar sem og reglunnar um vinnuveitandaábyrgð. Þá vísist til laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, einkum 6. og 8. gr. Stefnandi vísi auk þess til 5. mgr. 67. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 og 5. mgr. 5. gr. laga um mannréttindasáttmála Evrópu nr. 62/1994. Einnig vísist til 90. gr. laga nr. 88/2008 og 2. mgr. 13. gr. lögreglulaga nr. 90/1996. Loks vísist til laga nr. 91/1991, þá einkum 17. gr., 33. gr., 129. gr. og 130. gr. þeirra.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi vísi til þess að aðfaranótt [...] 2019 hafi lögreglu verið tilkynnt um öskur og mikla dynki í íbúð í fjölbýlishúsi í Reykjavík sem hafi þótt benda til þess að ofbeldi ætti sér stað innandyra. Þegar lögregla hafi komið á vettvang hafi stefnandi verið þar ásamt sambýlismanni sínum. Hafi ummerki bent til þess að átök hefðu átt sér stað ííbúðinni, en m. a. hafi verið skemmdir á hurð, hurðarkarmi og einnig verið áverkar á stefnanda. Hafi báðir menn verið handteknir og þar sem þeir hafi ekki verið taldir hæfir til skýrslutöku vegna ölvunar hafi þeir báðir verið vistaðir í fangaklefa. Samkvæmt handtökuskýrslu hafi stefnandi verið handtekinn þá kl. [...] en síðan látinn laus kl. [...] að lokinni skýrslutöku. Stefnandi hafi greint frá því í skýrslutökunni að sambýlismaður hans hefði slegið hann í höfuðið með bjórdós en annað hafi hann ekki sagst muna. Sambýlismaður hans hafi viðurkennt að hafa slegið stefnanda í höfuðið með flötum lófa en ekki með bjórdós. Hafi sambýlismaðurinn sagt stefnanda m. a. hafa lamið í hurð að herbergi hans með hamri þar til hurðin hafi gefið eftir og stefnandi síðan farið inn í herbergið haldandi á hamrinum og verið ógnandi. Stefnanda hafi verið tilkynnt með bréfi, dags. [...] 2020, að rannsókn málsins hefði verið hætt.

Ummerki hafi verið um átök í íbúðinni, og stefnandi og sambýlismaður hans báðir verið ölvaðir, en málsatvik hafi að öðru leyti verið óljós. Í ljósi aðstæðna hafi handtaka verið réttmæt og uppfyllt skilyrði 1. mgr. 90. gr. laga nr. 88/2008. Þvingunaraðgerðir lögreglu hafi verið lögmætar að öllu leyti að mati stefnda og ekki að þarflausu. Vegna ölvunar stefnanda hafi ekki verið unnt að yfirheyra hann strax, sbr. 3. mgr. 4. gr. reglugerðar um réttarstöðu handtekinna manna, yfirheyrslur hjá lögreglu, o. fl. nr. 651/2009, og því nauðsynlegt að vista hann í fangaklefa þar til ástand hans lagaðist.

Stefnandi vísi til verklagsreglna um meðferð og skráningu heimilisofbeldismála. Sé m. a. gerð athugasemd við það í stefnu að lögregla hafi ekki boðist til þess að aka stefnanda á heilbrigðisstofnun, þrátt fyrir sýnilega áverka hans, og að stefnandi hafi ekki verið upplýstu rum réttindi sín sem brotaþoli og honum hafi ekki verið tilnefndur réttargæslumaður, eins og framangreindar Verklagsreglur kveði á um.

Í e. lið 6. gr. framangreindra verklagsreglna segi að þegar komið er á vettvang og málavextir hafa verið kannaðir sé mikilvægt að lögreglan geri sér grein fyrir því hvort um brot sé að ræða, sbr. 3. gr., eða hætta sé á því að brot verði framið.

Í frumskýrslu lögreglu sé því lýst að á gólfi hafi verið brotinn blómapottur og mold út um allt, brotinn myndarammi á gólfi, hurð og karmar skemmdir og einnig hátalari við hurð. Einnig hafi verið sjáanlegir áverkar á stefnanda, þ. e. kúla á höfði og rispur á fótlegg hans. Þá komi fram í gögnum málsins að hvorki stefnandi né heldur sambýlismaður hans hafi viljað tjá sig nokkuð við lögreglu um málavexti á vettvangi.

Þar sem hvorki hafi fengist upplýsingar um tilurð áverka stefnanda né skemmda á innanstokksmunum hafi ekki legið ljóst fyrir hvort stefnandi hefði hlotið áverka af völdum sambýlismanns síns eða með öðrum hætti. Hafi báðir aðilar málsins því legið undir grun um refsivert athæfi, verið handteknir og vegna ölvunar hafi þeir svo verið vistaðir í fangaklefa þar til unnt hafi verið að yfirheyra þá. Stefnanda hafi síðan verið tilnefndur verjandi að hans beiðni en á þessu stigi hafi ekki verið vitað hvort hann væri þolandi líkamsárásar og því ekki komið til skoðunar að tilnefna honum réttargæslumann. Hafi áverkar stefnanda ekki þótt þess eðlis að ástæða væri til að flytja hann á heilbrigðisstofnun. Eins og málið hafi horft við lögreglu hafi ekki þótt ljóst að stefnandi væri þolandi heimilisofbeldis og sambýlismaður hans árásaraðili.

Fyrir liggur að umrætt mál var svo fellt niður. Stefndi byggir þó á því að stefnandi eigi ekki rétt til bóta þar sem hann hafi samt valdið eða stuðlað að þeim aðgerðum sem hann reisi hér kröfu sína á, sbr. 2. ml. 2. mgr. 246. gr. laga nr. 88/2008, og vísist í því sambandi til framangreinds og þeirra lögregluskýrslna sem liggi fyrir í málinu.

Stefnandi byggi einnig á því að lögregla hafi framið ólögmæta meingerð gegn frelsi, friði, æru og persónu hans, sbr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, með því að hafa ekki veitt honum þá aðstoð sem honum hafi borið sem brotaþola í samræmi við áðurnefndar verklagsreglur heldur handtekið hann og vistað í fangaklefa að þarflausu. Þá telji hann aðgerðirnar hafa falið í sér meira óhagræði fyrir hann en tilefni hafi staðið til, í andstöðu við 2. mgr. 13. gr. lögreglulaga nr. 90/1996.

Sem áður segir þá hafi hvorugur málsaðila viljað tjá sig um málavexti á vettvangi. Þeir hafi báðir verið undir áhrifum áfengis og augljós ummerki verið í íbúðinni um átök. Þrátt fyrir sjáanlega áverka á stefnanda hafi ekki verið hægt að slá því föstu að sambýlismaðurinn bæri alla sök í málinu. Hafi verið fullt tilefni til handtöku stefnanda og sambýlismanns hans eins og á stóð og fallist stefndi ekki á það að aðgerðirnar hafi verið andstæðar fyrirmælum 2. mgr. 13. gr. lögreglulaga. Því sé einnig mótmælt að málsmeðferð hafi dregist úr hófi. Afgreiðsla máls hjá lögreglu og ákæruvaldi falli ekki undir skilyrði 246. gr. laga nr. 88/2008. Það sé afstaða stefnda að aðgerðir lögreglu í umræddu máli feli ekki í sér ólögmæta meingerð í skilningi 26. gr. skaðabótalaga. Ekki sé heldur fullnægt lagaskilyrðum annarra bótareglna, m. a. sakarreglu, almennum reglum skaðabótaréttar, reglu um vinnuveitendaábyrgð, né öðrum er stefnandi vísi til.

Verði þó talið að einhverjar þær reglur skaðabótaréttar eigi við sem stefnandi vísi til vísi stefndi til sjónarmiða í skaðabótarétti um eigin sök með vísan til framangreinds. Stefndi telji málið vanreifað og mótmælir öllum málsástæðum og kröfum stefnanda.

Varakröfu um lækkun styðji stefndi við þær málsástæður og sjónarmið sem fram komi í umfjöllun um aðalkröfu. Samkvæmt 2. ml. 2. mgr. 246. gr. laga nr. 88/2008 sé heimilt að lækka bætur ef sakborningur hefur valdið eða stuðlað að þeim aðgerðum sem hann reisir kröfu sína á. Lækka eigi bætur þar sem stefnandi hafi valdið og stuðlað að þeim aðgerðum er hann reisi kröfu sína á. Stefnukrafa sé of há og stefndi geri kröfu um lækkun hennar. Þá mótmælir stefndi vaxtakröfu stefnanda og dráttarvaxtakröfu. Komi til þess að dráttarvextir verði dæmdir í málinu telji stefndi að miða eigi þá við dómsuppsögudag. Vegna málskostnaðarkröfu vísi stefndi til 130. gr. laga nr. 91/1991.

Niðurstaða

Málsatvik liggja í megindráttum ljós fyrir, þó að málsaðilum beri ekki saman um ölvunarástand stefnanda er hann sætti handtöku í umrætt sinn, sem að framan er rakið. Eins og rakið er í gögnum málsins þá var stefnandi handtekinn á heimili sínu um kl. [...] aðfararnótt [...] 2019, en var síðan látinn laus síðar sama dag eftir skýrslutöku kl [...]. Þá liggur fyrir að rannsókn lögreglu í umræddu máli var felld niður [...] 2020. Fyrir dóm kom sem vitni lögreglumaður nr. B, en hann kom fyrstur á vettvang heim til stefnanda og fyrrum sambýlismannsins í umrætt sinn og ritaði lögregluskýrslu í málinu, dags. [...] 2019 kl. [...], er hann staðfesti fyrir dómi að væri rétt.

Tjáði lögreglumaður nr. B það hér fyrir dómi að aðkoman á vettvangi hefði gefið greinilegar vísbendingar um átök þar inni en verulegar skemmdir hefðu m. a. verið sjáanlegar á húsmunum í íbúðinni og stefnandi þá einnig verið með sýnilega áverka, en hann og sambýlismaður hans hafi þó ekki viljað tjá sig um atvikin nema þá það að þeim hefði orðið sundurorða þá um kvöldið. Lögregla hefði metið stöðuna slíka að ekki væri annað unnt en að handtaka báða mennina og færa á lögreglustöð, en með öllu hafi verið óljóst hvor hefði ráðist á hvorn og valdið spjöllum. Hefði verið mat lögreglu að mennirnir væru ölvaðir ogekki í skýrsluhæfu ástandi og ekki væri stætt á að skilja þá eftir miðað við ummerki á vettvangi um átök og eignaspjöll. Þá benti vitnið á að ummæli í endurriti af handtökuskýrslu, sama dags, um að sjáanleg ölvun stefnanda hefði verið lítil, væru ekki rétt, enda hefði endurritið verið óstaðfest.

Miðað við allt hér framangreint þá liggur fyrir að stefnandi á ótvírætt rétt til bóta vegna framangreindrar handtöku og vistunar í haldi lögreglu, sbr. 1. mgr., sbr. 1. ml. 2. mgr. 246. gr. laga nr. 88/2008, nema að sýnt sé fram á að þær ástæður eigi við sem lýst er í 2. ml. 2. mgr. 246. gr. þeirra, um að fella megi niður bætur eða lækka þær ef sakborningur hefur valdið eða stuðlað að þeim aðgerðum er hann reisir kröfu sína á.

Eins og málið liggur fyrir þá verður að mati dómsins að fallast á það með stefnda að réttlæta hafi mátt umrædda handtöku stefnanda og vistun hans í fangaklefa yfir nótt þar sem illmögulegt var þá fyrir lögreglumenn að átta sig á því hvernig umrædd átök í íbúðinni áttu sér stað eða af hvaða orsökum. En stefnandi og sambýlismaðurinn, sem voru að mati lögreglu ölvaðir, vildu þá ekki tjá sig og þóttu ekki vera í skýrsluhæfu ástandi. Virðist þessi aðgerð lögreglunnar einkum hafa miðað að því að tryggja þannig öryggi beggja hinna handteknu og stöðva og fyrirbyggja frekari átök í íbúðinni þá um nóttina, en allskostar óljóst var hvor þeirra taldist þá hafa ráðist á hvorn eða valdið þar eignaspjöllum. Er það því mat dómsins að handtaka stefnanda og vistun á lögreglustöð yfir nóttina þar til unnt hafi verið að taka af honum skýrslu hafi hér uppfyllt skilyrði í 1. mgr. 90. gr. laga nr. 88/2008 og ekki farið í bága við 2. mgr. 13. gr. laga nr. 90/1996.

Með hliðsjón af öllu framangreindu er það því enn fremur mat dómsins að stefndi hafi hér sýnt nægilega fram á að þær ástæður eigi hér við sem lýst er í 2. ml. 2. mgr. 246. gr. laga nr. 88/2008, sem hér leiðir að mati dómsins til þess að bótaskylda stefnda á þessum grunni falli hér niður. Enn fremur er það mat dómsins að stefnandi hafi hér heldur ekki sýnt fram á miska eða fjártjón á öðrum grunni, sem hann þó vísar hér til.

Að öllu framangreindu virtu verður það því niðurstaða dómsins að fallast beri á dómkröfu stefnda um sýknu af dómkröfum stefnanda í máli þessu.

Eins og málið liggur fyrir þykir þó rétt að málskostnaður á milli aðila falli niður. Stefnandi nýtur gjafsóknar í málinu samkvæmt fyrirliggjandi gjafsóknarleyfi, dags. [...] 2021, og verður því allur gjafsóknarkostnaður stefnanda með tilliti til þess greiddur úr ríkissjóði, en þar með talin er málflutningsþóknun lögmanns hans, S-kk-ef R-kk-ef, sem ákvarðast alls 1.029.000 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Málið fluttu fyrir stefnanda S-kk-nf R-kk-nf lögmaður, en Ó-kk-nf T-kk-nf lögmaður fyrir stefnda.

P-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

Dómsorð :

Stefndi, íslenska ríkið, er sýkn af dómkröfum stefnanda, A.

Málskostnaður fellur niður, en allur gjafsóknarkostnaður stefnanda skal greiðast úr ríkissjóði. Þar með talin er málflutningsþóknun lögmanns hans, S-kk-ef R-kk-ef, sem ákvarðast alls,1.029.200 krónur, og er þá tekið tillit til virðisaukaskatts.

P-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf (sign.)