S-587/2017

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 17. október 2017, á hendur J-kk-þgf A-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hjaltabakka 2, Reykjavík, fyrir fjárdrátt, með því að hafa sem forsvarsmaður Epoxy ehf., kt. 000000-0000 og sá aðili sem sá um bókhald og rekstur félagsins, á tímabilinu frá 1. október til 1. desember 2015, dregið sér kr. 134.315, sem hann hélt eftir við útborgun launa til starfsmanna félagsins E-kk-ef P-kk-ef B-kk-ef, kt. 000000-0000 og M-kk-ef T-kk-ef S-kk-ef, kt. 000000-0000, en um var að ræða meðlagsgreiðslur þeirra sem ákærði átti að skila til Innheimtustofnunar sveitarfélaga, en það gerði hann eigi heldur nýtti féð í eigin þágu eða félagsins.

Telst þetta varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir Þ-kk-nf A-kk-nf Á-kk-nf, fyrir hönd Innheimtustofnun sveitarfélaga, kröfu um að ákærði greiði kr. 134.315, en að auki er krafist dráttarvaxta skv. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 af kr. 53.726 frá 15.11.2015 til 15.12.2015, af kr. 107.452 frá þeim degi til 15.01.2016 og af kr. 134.315 frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess er krafist innheimtukostnaðar að fjárhæð 64.076 kr. og útlagðs kostnaðar að fjárhæð 12.300 kr.

Ákærði sótti ekki þing við þingfestingu málsins og hafði ekki boðað forföll en hafði verið birt ákæra og fyrirkall. Verður málið dæmt samkvæmt heimild í a-lið 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála enda var þess getið í fyrirkallinu að þannig gæti farið um meðferð málsins.

Með vísan til framanritaðs og til rannsóknargagna málsins telst framangreind háttsemi sönnuð og er hún rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í janúar 1982. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 17. október 2017, var honum gerð sektarrefsing með lögreglustjórasátt, 23. júní 2016. Það brot sem ákærði er sakfelldur fyrir í þessu máli var framið fyrir gerð sáttarinnar og verður ákærða því dæmdur hegningarauki í samræmi við ákvæði 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. og 77. gr. sömu laga.

Með hliðsjón af sakarefni þessa máls þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa að haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Innheimtustofnun sveitarfélaga hefur krafist greiðslu skaðabóta eins og greinir í ákæru. Þar sem skaðabótakröfur eru nægjanlegar rökstuddar og í samræmi við framlögð gögn bótakrefjanda verða þær teknar til greina, ásamt vöxtum sem í dómsorði greinir.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

L-kvk-nf R-kvk-nf S-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, J-kk-nf A-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði Innheimtustofnun sveitarfélaga 134.315 krónur, auk dráttarvaxta skv. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 53.726 krónum frá 15. nóvember til 15. desember 2015, af 107.452 krónum frá þeim degi til 15. janúar 2016 og af 134.315 krónum frá þeim degi til greiðsludags og 76.376 krónur í annan kostnað.

L-kvk-nf R-kvk-nf S-kvk-nf