S-555/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 11. mars 2021, var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dags. 28. janúar 2021, á hendur X, kt. [...], [...], [...], „fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 24. desember 2019, utandyra við Tryggvagötu 22 í Reykjavík sparkað í vinstra læri lögreglumanns nr. A, sem var við skyldustörf, með þeim afleiðingum að hann hlaut eymsli og bólgu fyrir ofan vinstra hné utanvert á læri.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða hefur játað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem henni er gefin að sök samkvæmt ákæru og er játningin studd sakargögnum. Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viður-laga. Ákæruvaldið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákæru. Ákærða krefst vægustu refs-ingar sem lög leyfa, auk hæfilegrar þóknunar til skipaðs verjanda sem greiðist úr ríkis-sjóði.

Samkvæmt því sem að framan greinir verður ákærða sakfelld fyrir brot samkvæmt ákæru og er það réttilega fært til refsiákvæðis í ákæru. Ákærða er fædd í [...] og samkvæmt sakavottorði, dags. 19. janúar 2021, hefur hún áður gerst brotleg við refsilög. Sakaferill hennar hefur hins vegar ekki sérstaka þýðingu fyrir úrlausn málsins, eins og hér stendur á. Samkvæmt myndupptöku, sem er meðal gagna málsins, verður ráðið að ákærða hafi verið talsvert drukkin og illa fyrir kölluð andlega þegar verkið var framið. Af sömu myndupptöku verður ráðið að það hafi verið augnabliksákvörðun að hún sparkaði í umrædda lögreglukonu og að ásetningsstig hafi ekki verið hátt. Þá kemur greinilega fram á upptöku að ákærða iðraðist strax mjög gjörða sinna og baðst margoft afsökunar á því sem gerðist. Samkvæmt læknisvottorði varð ekki alvarlegt líkamstjón af verknaðinum. Einnig liggur fyrir að nokkur dráttur hefur orðið á meðferð málsins sem ákærða ber ekki ábyrgð á. Verður litið til alls framangreinds við ákvörðun refsingar, sbr. 2., 5., 6. og 8. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Að öllu framangreindu virtu þykir rétt, eins og hér stendur á, og með vísan til a-liðar 1. mgr. 57. gr. sömu laga, að fresta ákvörðun refsingar skilorðsbundið í tvö ár frá uppsögu dómsins að telja, haldi ákærða almennt skilorð samkvæmt fyrrgreindri lagagrein.

Ákærða greiði allan sakarkostnað málsins til ríkissjóðs, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef lögmanns, vegna málsvarnar á rannsóknarstigi og fyrir dómi, sem ræðst að mestu af tímaskýrslu, 300.000 krónur, að meðtöldum virðis-aukaskatti. Þá greiði ákærða 38.544 krónur í annan sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið F-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Frestað er ákvörðun refsingar ákærðu, X, skilorðsbundið í tvö ár frá deginum í dag að telja, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 300.000 krónur, auk 38.544 krónur í annan sakarkostnað.

D-kk-nf K-kk-nf