S-642/2014

Ár 2014, föstudaginn 31. október, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 642/2014: Ákæruvaldið (H-kvk-nf S-kvk-nf P-kvk-nf) gegn S-kk-þgf B-kk-þgf Æ-kk-þgf (B-kk-nf H-kk-nf hrl.), sem tekið var til dóms að aflokinni aðalmeðferð hinn 15. október sl.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 12. ágúst sl. á hendur ákærða, S-kk-þgf B-kk-þgf Æ-kk-þgf, kt. [...], [...], Hafnarfirði, „fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 24. nóvember 2013, utan við skemmtistaðinn English Pub við Austurvöll í Reykjavík, slegið A, kt. [...] einu hnefahöggi í andlit, með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð aftanvert á höfði, glóðarauga vinstra megin, bólgu og sár á innanverða vinstri kinn, brotinn gervigóm í munni, brot á kinnbeinum hægra og vinstra megin, brot á augntótt vinstra megin, mar á vinstra gagnauga, mar eða tognun á kjálkaliðum og skrámu og mar á vinstri olnboga.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

V-kk-nf H. V-kk-nf, hrl., gerir þá kröfu f.h. A, kt. [...] að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð krónur 1.408.529,-, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi þegar liðinn var mánuður frá þeim tíma sem kærða var birt skaðabótakrafan, til greiðsludags.“

Málavextir

Samkvæmt staðfestri skýrslu B lögreglumanns var lögregla kölluð á Austurvöll að veitingastaðnum „English Pub“, kl. 03:23 aðfaranótt sunnudagsins 24. nóvember 2013, vegna átaka þar utan dyra og maður sagður vera með áverka á höfði. Þegar að var komið lá maður þar í blóðpolli. Maður þessi, A, f. 1944, virtist vera með skerta meðvitund og virtist hafa blætt bæði úr muni hans og nefi. Þá var vinstra auga hans sokkið í bólgu og hægri augasteinn mjög saman dreginn. Þar var fleira fólk fyrir, gestir og dyravörður á skemmtistaðnum. Í skýrslunni er haft eftir dyraverðinum, C, að stúlka hefði kvartað yfir áreitni roskins manns inni á staðnum og hefði A þá verið vísað þaðan út. Hefði hann tekið því illa og farið að ýta við dyraverðinum. Einhver óþekktur maður hefði þá togað A frá. Skömmu seinna kvaðst hann hafa séð mann að nafni S-kk-þf B-x-x Æ-kk-þf í lítils háttar átökum við tengdason A og skömmu eftir það hefði hann séð A liggja í jörðinni. Þá var rætt við mann sem þarna var staddur, D, sem sagðist hafa séð S-kk-þf B-kk-þf kýla A og ganga svo á brott. Er einnig haft eftir vitni þessu að það hefði séð mynd af S-kk-þgf þessum á „Face-Book“ og vera viss um að hún væri af sama manni.

Meðal gagna málsins er staðfest vottorð E sérfræðilæknis á slysa- og bráðadeild Landspítalans. Segir þar að A hafi verið sljór og ruglaður við fyrstu skoðun eftir komu á spítala, kl. 03:41 þessa nótt, en hann þó opnað augu og svarað ávarpi. Aftan á hálsi hafi verið grunnur skurður, um 2,5 sm langur. Mikið glóðarauga hafi verið vinstra megin sem nánast hafi lokað auganu en það þó ekki virst skaddað. Þá hafi sjáöldur brugðist eðlilega við ljósi. Augnhreyfingar hafi verið ójafnar og maðurinn séð tvöfalt þegar hann horfði niður og til vinstri. Þá hafi verið bólga á vinstra gagnauga. Blóð hafi verið í slímhúð í munni og hálsi og 1,5 sm sár og bólga innan á vinstri kinn. Hann hafi verið með brotinn gervigóm í munni og kveinkað sér við þreifingu um kjálkaliði og þar yfir. Áfengislykt hafi verið úr vitum mannsins. Tölvusneiðmynd hafi verið tekin af höfði og andlitsbeinum og hafi þá sést óeðlileg loftsöfnun í mjúkvefjum andlitsins, einkum vinstra megin, sem líklega hafi stafað af brotum á kinnbeinum, innkýldu broti í framvegg hægra kinnbeins, minna innkýldu broti í framvegg vinstra kinnbeins. Þá hafi verið brot í hliðarveggjum beggja kinnbeina, með dálitlu misgengi í brotinu vinstra megin. Þá hafi verið bæði þéttur og þunnur vökvi í kinnholunum sem bendi til blæðingar í þær og sýking eða kinnholubólga verið þar fyrir. Loftbólur hafi verið í vinstri augntótt en ekki brot að sjá þar. Þar hafi þó verið þétting í mjúkvefjum sem stafað gætu frá blæðingu. Loks hafi verið ótilfært brot í hliðarvegg vinstri augntóttar. Var A ennfremur talinn hafa fengið heilahristing. Þess er getið í vottorðinu að mælst hafi 2,2 ‰ af vínanda í blóði hans. A hafi útskrifast samdægurs en komið til háls-, nef- og eyrnadeildar vegna svima 4 dögum síðar og þá reynst vera með los á jafnvægissteini eða -steinum í miðeyra. Þá hafi hann komið á bráðamóttökuna 30. nóvember út af blóðnösum sem illa gekk að brenna fyrir. Var hann lagður inn til læknisaðgerðar og dvaldist þar til 2. desember. Hafi hann komið aftur á spítalann tveim dögum síðar vegna þess sama og dvalist þar til 7. desember.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 28. nóvember 2013 og skýrði frá því að hann hefði verið staddur utan dyra við umræddan skemmtistað þegar hann veitti því athygli að dyravörðurinn og starfsfélagi, C, átti í erfiðleikum með fólk við dyrnar. Hefði hann farið C til hjálpar, komið aftan að þessu fólki og rifið aftan í mann en sá snúið sér að ákærða og keyrt hann upp að vegg svo að hann skall í með höfuðið. Dyraverðir hefðu þá komið ákærða til hjálpar og hann losað sig og farið inn á skemmtistaðinn aftur. Þar inni hefði hann hitti félaga sinn, F. Hefði hann svo farið heim til sín.

Meðal gagna málsins eru tveir mynddiskar með skeiðum úr tveimur eftirlitsmyndavélum. Á öðrum þeirra er ekki að sjá annað en mannþvögu og stympingar í henni sem virðast leiða til þess að einhver fellur í götuna og stumrað er yfir honum þar til lögregla kemur á vettvang. Ekki er unnt að bera kennsl á neinn af þessari upptöku eða sjá með neinni vissu hvað þar fer fram. Á hinum diskinum má sjá hvar roskinn maður, sem líkist mjög A og virðist alldrukkinn, reynir mikið til þess að komast inn í skemmtistaðinn umrædda en er hindraður í því. Fleira fólk er þarna við dyrnar að reykja og mikið ráp út og inn. Kemur til stympinga út af þessum tilburðum mannsins fyrir framan dyrnar. Sést síðast af þeim að ungur maður, sem líkist ákærða og hafði sést koma út af skemmtistaðnum, kemur aftan að þeim roskna, grípur um axlir honum (kl. 03:19:02 samkvæmt klukku í upptökuvél) og dregur hann frá dyrunum og út úr myndsviðinu á fjórum sekúndum eða svo. Virðast þeir, sem helst höfðu hindrað hinn roskna í að komast inn, fylgja á eftir. Stuttu síðar (kl. 03:19:22) má marka það af látbragði fólks fyrir utan staðinn að eitthvað hefur gerst í sömu átt og mennirnir tveir hurfu. Ungi maðurinn sést svo koma inn í myndsviðið aftur (kl. 03:20:05) og er ekki annað að merkja en að hann sé í nokkru uppnámi. Hann hverfur svo inn á skemmtistaðinn og sést ekki aftur. Fram er komið í málinu að myndir þessar eru teknar í innrauðu ljósi og sé því ekki að marka liti á þeim.

Loks er að geta skýrslu sem D gaf hjá lögreglu 27. nóvember 2013. Sagðist honum svo frá að hann hefði verið að koma að veitingastaðnum fyrrnefnda þegar hann sá fjóra eða fimm menn í áflogum þar fyrir utan. Hefðu þau færst frá húsinu út að Austurvelli, þar sem eru sæti. Hefði hann séð gamlan mann verða fyrir þungu hnefahöggi frá yngra manni og hafa heyrt þegar höggið féll. Féll gamli maðurinn við höggið. Kvaðst vitnið hafa spurt þann sem sló hvort hann væri búinn að drepa manninn og hefði árásarmanninum brugðið við þessa spurningu. Hefði hann hopað inn að innganginum á veitingastaðnum. Vitninu voru sýndar kyrramyndir úr eftirlitsmyndavél staðarins og bar hann kennsl á árásarmanninn á tveimur þeirra, þ.e. þann sem virðist líkjast ákærða á myndskeiðinu, sbr. hér að framan.

Meðal gagna í málinu er endurrit af samskiptum ákærða og G á „Face-Book“-netsíðu dagana eftir atvikið. Þar skrifaði ákærði m.a. svo um atvikið, daginn eftir, að ryskingar hefðu verið í dyrum skemmtistaðarins og tveir menn hefðu ráðist á hann og skellt utan í vegg og höfði hans einnig í vegginn, svo að á honum sá. Kvaðst hann ekki hafa streist á móti en beðið þá láta sig í friði. Ennfremur hefði verið „kýlt í áttina að“ honum en hann komist undan þegar C og einhver með honum komu honum til hjálpar. Maðurinn, sem svo „lenti í jörðinni“ hefði elt ákærða og slegið til hans. Kvaðst hann þá hafa slegið á móti „með flötum lófa“. Gætu áverkarnir ekki verið af hans völdum, enda myndi hann finna fyrir því „að kýla mann svo fast að hann mundi kinnbeinsbrotna“.

Aðalmeðferð málsins

Ákærði neitar sök. Hann kveðst hafa farið að dyrum skemmtistaðarins til þess að hjálpa dyraverðinum en þá hafi verið þrifið aftan í hann og hann fengið þungt högg á hnakkann og verið tuskaður til. Þegar hann losnaði úr þessu hafi hann verið skelkaður og muni atvikin ekki vel af þessum sökum. Þarna hafi einnig verið slagsmál hjá öðru fólki og talsvert uppnám. Næst muni hann eftir sér að hann fór í gegnum veitingastaðinn og út af honum hinum megin. Um það sem hann hafi viðurkennt á netinu, að hafa slegið manninn með flötum lófa, kannast ákærði við að hafa skrifað það en tekur fram að öll spjót hafi þá beinst að honum og honum því fundist hann þurfa „að útskýra eitthvað sem var ekki í samræmi við það sem ég kannski mundi eftir þessu kvöldi“. Ákærði segist hafa verið búinn að fá sér „aðeins“ í glas þegar þetta gerðist, en ekki þó mikið.

A hefur skýrt frá því að honum hafi verið vísað út af skemmtistaðnum sem hann hafi ekki sætt sig við. Hafi hann rætt við dyravörðinn um þetta en eftir það muni hann ekki eftir sér fyrr en á slysadeildinni. Hann segist hafa verið marinn og blár eftir þetta, tennur hans hafi brotnað og gleraugu hans týnst. Segist hann hafa verið að jafna sig í mánuð eftir þetta en þó ekki að fullu þar sem hann fái daglega höfuðverk og rekur hann það til þessa atviks. Hann kveðst hafa verið drukkinn þegar þetta gerðist.

Vitnið H hefur skýrt frá því að hún hafi verið stödd fyrir utan veitingastaðinn á tali við dyravörðinn ásamt föður sínum þegar ákærði hafi komið að og sagst vera dyravörður í frítíma og spurt hvað væri á seyði. Næst muni hún eftir föður sínum liggjandi í götunni í blóði sínu.

I, tengdasonur A, hefur greint frá því að hann hafi farið út af skemmtistaðnum og þá orðið þess áskynja að A hafði verið vísað þaðan út. Hafi A ekki sætt sig við þetta og þeir farið að „þrasa“ við dyravörðinn út af því. Þá hafi komið þar að maður, sem hafi sagst vera dyravörður í fríi. Hafi hann verið beðinn að fara. Þegar vitnið var svo að róa konu sína út af þessu öllu hafi hann séð útundan sér að einhver veittist að tengdaföður hans. Kveðst vitnið hafa þrifið í manninn, sem hann sér í dóminum og álítur að verið hafi ákærði eftir því sem hann nú rámi í, og ýtt honum upp að vegg en þeir svo verið skildir að. Hafi þá annar maður, sem hann viti ekki hver var eða hvaðan hann kom, og ráðist á vitnið og þeir tuskast. Þegar hann sneri sér við hafi hann séð A liggja í götunni og allt farið í uppnám.

C, sem var dyravörður á skemmtistaðnum í umrætt sinn, hefur skýrt frá því að hann hafi vísað A út af skemmtistaðnum fyrir það að hann hefði áreitt stúlku þar inni. Hafi A reiðst þessu en dóttir hans og tengdasonur reynt að fá hann í burtu. Heldur hafi verið ófriðlegt fyrir utan dyrnar og tengdasonurinn m.a. átt í áflogum. Ákærði hafi komið aftan að A og tekið hann taki og reynt að draga hann frá. Annar maður hafi svo komið að og lent í átökum við tengdasoninn. Vitnið kveðst hafa átt fullt í fangi með að halda uppi reglu og ekki náð að kalla til aðra til hjálpar sér. Leikurinn hafi borist að bekk fyrir framan húsið og hafi ákærði ekki átt þátt í þeim. Fólk sem statt var þarna hafi hrópað upp að ákærði hefði slegið manninn og maður að nafni G hafi einnig sagt það. Vitnið segir ákærða hafa áður starfað á þessum skemmtistað en verið hættur þar þegar þetta gerðist. Hann kveður þá hafa unnið saman á skemmtistaðnum.

D hefur skýrt frá því að hann hafi verið staddur fyrir utan skemmtistaðinn og séð strák slá þar roskinn mann, um einn og hálfan til tvo metra frá vitninu. Vitnið sér ákærða í dóminum og segist viss um að hann sé sá sem sló manninn. Hafi árásarmaðurinn hlaupið frá eftir að hann sló manninn og inn á skemmtistaðinn aftur. Aðspurður kveðst hann hafa hrópað á eftir stráknum hvort hann væri búinn að drepa manninn. Vitnið segist ekki hafa gefið lögreglu upp nafn árásarmannsins, eins og segi í frumskýrslu lögreglunnar, enda hafi hann ekki þekkt nafnið. Þá sé það einnig rangt í skýrslunni að hann hafi séð mynd af honum á „Face-Book“. Um það sem haft er eftir vitninu í skýrslu hans hjá lögreglu á lögreglustöðinni nokkrum dögum síðar að hann hefði séð mynd af árásarmanninum sé ekki rétt. Aftur á móti hafi verið þar strákur, sem hann þekkir ekki deili á, og hafi hann verið að sýna lögreglunni mynd á „I-Phone“-síma. Sjálfur kveðst hann ekki hafa séð hvaða mynd þetta var.

F hefur skýrt frá því að hann hafi farið út af skemmtistaðnum til þess að fá sér að reykja og þá orðið þess var að C dyravörður hafði vísað út rosknum manni. Maður þessi hafi verið með mikil læti út af því en hann kveðst hafa sagt manninum að láta kyrrt liggja, en hann þá hreytt í sig ónotum. Þegar vitnið fór aftur út af staðnum seinna hafi hann séð sama mann liggja í götunni í blóði sínu. Hann segist hafa átt orðaskipti við G og sé rétt eftir honum haft í lögregluskýrslu að G hafi sagt sér að sækja ákærða, því hann þyrfti að tala við lögregluna og taka afleiðingum gjörða sinna. Hann kveðst hins vegar ekki vita hvaðan G kom vitneskja um atvikið, enda ekki verið vitni að því. Aðspurður kveður hann sig ráma í það að hafa rætt við ákærða eftir atburðinn, eins og haft er eftir honum í lögregluskýrslu, og ákærði þá sagt að hann hefði slegið manninn með flötum lófa eftir að maðurinn sló til hans. Vitnið segir nánar aðspurt að ákærði hafi sagst hafa „mögulega“ slegið manninn þannig.

J hefur skýrt frá því að hann hafi verið á leið út af skemmtistaðnum og þá heyrt einhvern segja „ég kýldi hann“ eða „ég rotaði hann“. Bendir vitnið á ákærða sem þann mann sem sagði þetta. Hann kveðst svo hafa séð mann liggja í götunni fyrir utan.

B, lögreglumaður, hefur skýrt frá því að fólk á vettvangi hafi verið ölvað eða í miklu uppnámi. Einn viðstaddra hafi sagt tvo menn hafa ráðist á þann sem sleginn hafði verið og lýsti þeim.

K, lögreglumaður, hefur skýrt frá því að hann hafi hitt erlendan mann við skemmtistaðinn, sem hafi sagst hafa séð manninn sleginn. Einhver þarna, þessi erlendi maður eða annar, hefði sagst hafa komist að því á „Face-Book“ hvað árásarmaðurinn héti og gefið upp nafn hans, S-kk-nf B-kk-nf.

E, læknir, hefur komið fyrir dóm og sagt að þeir áverkar sem voru á A geti samrýmst því að hann hafi verið sleginn hnefahöggi og skollið í jörðina. Ólíklegt sé að hann hafi kinnbeinsbrotnað af kinnhesti með flötum lófa.

L hefur skýrt frá því að einhverjar róstur hafi verið fyrir utan húsið. Kveðst hann hafa heyrt H, dóttur A, hljóða upp eftir að faðir hennar var barinn niður. Hann kveðst hins vegar ekki hafa séð þetta gerast sjálfur. Aðspurður segir hann það ekki vera rétt, sem standi í frumskýrslu lögreglu, að hann hafi séð atburðinn og getað vísað á árásarmanninn. Hann segir aðspurður að það, sem haft er eftir honum í annarri lögregluskýrslu um tvo hugsanlega árásarmenn, að hann hafi átt við tvo menn sem horfðu á atvikið glottandi. Hafi hann ekkert haft fyrir sér í því að þeir væru árásarmennirnir.

G hefur skýrt frá því að hann hafi verið við störf á skemmtistað í nágrenninu og verið staddur utandyra. Hafi hann heyrt hróp frá vettvanginum og farið þangað. Hafi hann séð mann liggja í jörðinni. Ákærði hafi verið þarna staddur og kveðst vitnið hafa spurt hann hvað gerst hefði. Hafi ákærði sagst hafa „kýlt gamla kallinn“. Kveðst vitnið hafa sagt lögreglunni frá því sem ákærði hafði sagt. Hann segist svo hafa rætt við ákærða daginn eftir og ákærði þá sakað hann um að bera það út um allan bæ að hann hefði gert þetta. Hafi þeir verið ágætis kunningjar á þessum tíma.

M hefur skýrt frá því að hann hafi verið staddur við umræddan skemmtistað. Hafi hann heyrt læti fyrir aftan sig og séð mann liggja í götunni þegar hann sneri sér við. Hann hafi ekki séð neinn mögulegan árásarmann þarna en einhver viðstaddra hefði sagt hver hann væri. Ekki muni hann hver hafi sagt það og ekki hvaða nafn var nefnt í því sambandi.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök, eins og áður er fram komið. Á hinn bóginn hefur hann kannast við að hafa lent í átökum við mann fyrir utan skemmtistaðinn í umrætt sinn. Þá verður að líta til skilaboðanna, sem ákærði sendi G og rakin voru hér að framan. Hefur hann ekki gefið trúverðuga skýringu á þeim fyrir dómi. Sjónarvottur að atvikinu hefur komið fyrir dóm, D, sem dómurinn metur trúverðugt vitni. Ber hann að ákærði, sem hann þá þekkti ekki deili á en hefur borið kennsl á í dóminum, hafi slegið roskinn mann fyrir utan skemmtistaðinn. G, áðurnefndur, hefur borið að ákærði hefði sagst á vettvangi hafa „kýlt gamla kallinn“. Þá hefur annað vitni á vettvangi, J, borið að ákærði hefði þarna á skemmtistaðnum sagt „ég kýldi hann“ eða „ég rotaði hann“. Loks hefur vitnið F það eftir ákærða að hann hafi slegið manninn með flötum lófa. Þegar allt þetta er athugað þykir óhætt að telja sannað, þrátt fyrir neitun ákærða, að hann hafi slegið A hnefahögg í andlitið svo að hann féll við. Þá telst sannað með framburði vitna á vettvangi að A missti meðvitund við þetta og að honum blæddi talsvert. Samkvæmt framburði E læknis [...] geta áverkar A samrýmst því að hann hafi verið sleginn hnefahöggi og skollið í jörðina. Eru ekki efni til þess að vefengja það að A hafi af þessari atlögu ákærða hlotið áverkana sem lýst er í læknisvottorði E og í ákærunni. Telst ákærði því vera sannur að líkamsárás og að hafa með henni brotið gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsilagabrot. Árás hans var fólskuleg og tilefnislaus. Þykir refsing ákærða vera hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Rétt er að fresta refsingunni og ákveða að hún falli niður að liðnum 3 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Af hálfu A er þess krafist í málinu að ákærði verði dæmdur til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 1.408.529 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu frá 19. september 2014 til greiðsludags. Krafan sundurliðast sem hér segir:

Miskabætur 750.000 krónur

Munatjón 270.638 -

a. gleraugu og tengdur kostnaður, kr. 55.638

b. heilgómasett, kr. 215.000

Annar kostnaður 38.100 -

a. gisting á sjúkrahóteli, kr. 2.400

b. sjúkraflutningur x 2, kr. 11.800

c. tannlæknakostnaður, kr. 23.900

Vinnutap í desember 2013 349.791 -

Miskabætur til A þykja hæfilega ákveðnar 550.000 krónur. Þá þykir mega taka til greina bótakröfu fyrir munatjón, kr. 270.638 og kröfu um bætur fyrir annan kostnað, 38.100 krónur. Krafa um bætur fyrir vinnutap þykir á hinn bóginn vera vanreifuð og ber að vísa henni frá dómi. Ber þannig að dæma ákærða til þess að greiða A 858.738 krónur í skaðabætur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu frá 19. september 2014 til greiðsludags.

Dæma ber ákærða til þess að greiða verjanda sínum, B-kk-þgf H-kk-þgf hrl., 518.315 krónur í málsvarnarlaun. Þá ber að dæma ákærða til þess að greiða V-kk-þgf H. V-kk-þgf hrl. 150.000 krónur og S-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf hrl. 50.000 krónur í lögmannsþóknun. Málsvarnarlaunin og þóknun lögmannanna eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti.

Loks ber að dæma að ákærði greiði annan kostnað af málinu, 44.290 krónur.

DÓMSORÐ:

Ákærði, S-kk-nf B-kk-nf Æ-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði. Refsingunni er frestað fellur hún niður að liðnum 3 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði A 858.738 krónur í skaðabætur ásamt dráttarvöxtum frá 19. september 2014 til greiðsludags.

Ákærði greiði verjanda sínum, B-kk-þgf H-kk-þgf hrl., 518.315 krónur í málsvarnarlaun svo og V-kk-þgf H. V-kk-þgf hrl. 150.000 krónur og S-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf hrl. 50.000 krónur í lögmannsþóknun.

Loks greiði ákærði annan kostnað af málinu, 44.290 krónur.

P-kk-nf G-kk-nf