S-539/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 31. maí sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 26. janúar 2023, á hendur: „B-kk-þgf S-kk-þgf M. Ó-kk-þgf, kennitala, [...], [...], Reykjavík, fyrir neðangreind brot gegn valdstjórninni, framin í Reykjavík aðfaranótt fimmtudagsins 10. júní 2021, með því að hafa:

1. Utan við [...], sparkað í hægri síðu lögreglumanns A, sem þar var við skyldustörf, með þeim afleiðingum að hann missti andann í skamma stund.

2. Á lögreglustöðinni við [...], veist með ofbeldi að lögreglumanni B og skallað hann í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut yfirborðsáverka ofan við hægri augabrún, og skömmu síðar, hótað lögreglumönnum B og C ofbeldi, en lögreglumennirnir voru þar báðir við skyldustörf.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þann 25. apríl 2023 gaf lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu út aðra ákæru á hendur ákærða, sbr. mál nr. S- 2744/2023, og var meðferð málanna sameinuð, sbr. 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærði er þar ákærður fyrir „líkamsárás, með því að hafa, þann 4. október 2022 í versluninni [...] í Reykjavík, veist að D, kt. [...], starfsmanni verslunarinnar, með því að kasta í átt til hans glerflösku og í kjölfarið kýlt Dkrepptu hnefahöggi í andlitið svo undan blæddi á innanverðri efri og neðri vör auk þess sem D hlaut bólgu á efri vör.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði neitaði sök samkvæmt báðum ákærunum en við aðalmeðferð málsins breytti ákærði afstöðu sinni á þann veg að hann viðurkenndi sök samkvæmt ákæru frá 25. apríl 2023.

Ákærði krefst þess að ákæru dags. 26. janúar 2023 verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af henni, en til þrautavara að honum verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa vegna þeirrar ákæru og ákæru frá 25. apríl 2023. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

I Málsatvik

Samkvæmt skýrslu lögreglumanns nr. A hafði lögregla afskipti af ákærða 10. júní 2021 við [...]. Neitaði ákærði að sleppa taki af hjóli sem lögregla ætlaði að skoða og sinnti hann ekki fyrirmælum lögreglu um að sleppa því. Ákveðið var að handtaka ákærða og streittist hann látlaust gegn því. Var hann færður á jörðina og hendur hans færðar fyrir aftan bak og þær settar í handjárn. Hefði ákærði verið mjög æstur. Þegar ákærði var kominn í járn sparkaði hann í hægri síðu lögreglumanns nr. A með hælnum og missti lögreglumaðurinn andann í örskamma stund. Hafnaði höggið í varnarvesti lögreglumannsins. Ákærði var færður á lögreglustöð og á leið þangað hreytti hann oft fúkyrðum í lögreglumenn. Sagði hann við lögreglumann nr. C : Ef þú ætlar að snúa meira upp á öxlina mína þá fokking skalla ég þig. Heyrirðu hvað ég segi?

Þá segir í skýrslunni að þegar farið var með ákærða í lyftu til að færa hann í fangageymslu hafi hann orðið verulega æstur þegar honum var sagt að setjast niður á bekk. Hafi ákærði síðan stokkið að lögreglumanni nr. B og fært höfuð sitt hratt að henni eins og hann skallaði hana. Hafi hún fengið högg á ennið og kenndi hún sér meins þar eftir atvikið og kvaðst finna til höfuðverkjar. Hafi ákærði í kjölfarið verið færður í fangaklefa og hafi hann þá haft uppi frekari hótanir við lögreglumenn.

Í skýrslu lögreglumanns nr. B segir að hún hafi ásamt fleiri lögreglumönnum verið að flytja ákærða í lyftu í fangageymslu og hefði hann áður látið ófriðlega í fangamóttöku. Ákærða hafi verið gefin fyrirmæli um að setjast niður í lyftunni en ekki gegnt þeim. Hafi ákærði öskrað á lögreglumanninn og litið upp og skallað hana beint á ennið ofan við hægri augabrún. Hann hafi síðan haldið áfram að öskra á hana fúkyrði og hótað því m. a. að finna hana. Kvaðst hún hafa fundið bólgu myndast fyrir ofan hægri augabrún og hafa fundið til eymsla þar. Einnig hefði hún fundið fyrir miklum höfuðverk.

Samkvæmt áverkavottorði, dags. 23. desember 2021, leitaði brotaþoli, lögreglumaður nr. B, á slysadeild til skoðunar daginn eftir að atvik gerðust. Lýsti hún því að hún hefði, við handtöku manns, verið skölluð í höfuðið og fengið högg hægra megin á ennið og hefði hún verið með verk á þessu svæði eftir höggið. Áverkar hefðu ekki verið sjáanlegir með berum augum. Hefði ennið verið skoðað vel með ljósi og hefði verið upphleypt hringlaga svæði, 2 x 2 cm, rétt ofan við hægri augabrún sem hefði verið aumt við þreifingu. Segir í vottorðinu að það sé álit læknis að það sé byrjandi mar hægra megin á enninu og greindi hann brotaþola með yfirborðsáverka á enni.

Skýrsla var tekin af ákærða 10. júní 2021 vegna málsins og kaus hann að tjá sigekki um það. Þá var á ný tekin af honum skýrsla 15. september 2021. Kvaðst hann hafa keypt það hjól sem hann var með á [...]á netinu á verði sem hefði verið þannig að hann hefði grunað að hjólið væri þýfi. Sagði hann lögreglu hafa komið á vettvang á [...] enekki hefði verið opnað fyrir henni en síðan hefðu lögreglumenn farið að skoða hjólið og horfa inn um glugga á íbúðinni. Hefði hann farið út og ætlað að taka hjólið inn en lögregla neitað honum um það. Síðan hefði annar lögreglumannanna ráðist á hann að fyrra bragði, skellt honum upp við vegg og tekið hann kverkataki. Síðan hefðu þeir handtekið hann og sagði ákærði að lögreglumennirnir hefðu búið til aðstæður til að handtaka hann. Kvaðst hann hafa orðið æstur þegar lögreglumaðurinn tók hann kverkataki og staðfesti að hann hefði endað á grúfu og að hafa haldið höndunum undir sér þar sem hann hefði ekki ætlað að láta handtaka sig. Hann kvaðst vera saklaus af hylmingu vegna hjólsins og af því að hafa ekki hlýtt fyrirmælum lögreglu.

Fyrir liggur skýrsla lögreglu um skoðun á þeim upptökum sem til eru vegna afskipta lögreglu af ákærða, m. a. úr öryggismyndavél í lyftu. Segir þar m. a. að ákærði hafi verið færður inn í lyftuna og kl. 04:58:16 hafi hann skallað lögreglumann nr. B inni í lyftunni. Á upptökum sem sýna ákærða í fangamóttöku og í fangaklefa má heyra hann segja þið fokking meiðið mig, ég fokking meiði ykkur og ef þið passið ekki öxlina á mér þá ber ég ykkur. Einnig heyrist hann segja þegar hann er kominn í fangaklefa fokking skallaði þig [óskýrt] tíkin þín.

Þá liggur fyrir skýrsla lögreglumanns nr. E um atvik á [...] og í framangreindri lyftu. Einnig liggur fyrir bréf lögreglustjóra til héraðssaksóknara, dags. 29. september 2021, þar sem rannsóknargögn málsins voru send honum með vísan til b-liðar 1. mgr. 23. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Með dómi héraðsdóms [...] 2022, í máli nr. [...], var ákærði m. a. ákærður fyrir hylmingu og brot gegn lögreglulögum aðfaranótt fimmtudagsins 10. júní 2021, utandyra við [...]í Reykjavík.

II

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Ákærði sagði að ákæra, dags. 26. janúar 2023, vegna brota gegn valdstjórninni varðaði atvik sem hann teldi að hann væri þegar búinn að fá dóm fyrir, sbr. mál nr. [...].

Hefði hann þá m. a. verið ákærður fyrir hylmingu en lögreglan hefði talið að hjólið sem hann hefði verið með væri stolið. Atvik hefðu gerst þegar hann gekk í gegnum slæman kafla í lífi sínu. Hann hefði fyrir þann tíma ekki brotið af sér í mörg ár en í kjölfar þess hefði hann farið í afplánum vegna dóms frá árinu 2010. Hann hefði lokið afplánuninni á Covid- tímabilinu og þá verið [...]og farið á gamlar slóðir, byrjað aftur að neyta áfengis og fíkniefna og umgengist fólk sem hefði verið í afbrotum.

Kvaðst ákærði hafa keypt reiðhjól á netinu og nokkrum dögum seinna hefði hann verið í samkvæmi á [...]og hefði lögreglan komið þangað. Húsráðandi hefði ekki viljað hleypa lögreglu inn en lögreglumenn hefðu þá verið fyrir utan og farið á gluggann hjá þeim. Kvaðst hann hafa talið að lögreglan væri að brjóta gegn friðhelgi þeirra og hafa farið í uppreisn. Hjólið hefði verið í garðinum og hefðu lögreglumennirnir farið að skoða það. Hann hefði sagt þeim að láta hjólið í friði en þeir sagt að það væri stolið en hann neitað því og sagt að hann hefði keypt hjólið. Hann hefði ætlað að taka hjólið þegar lögreglumaður hefði tekið um háls hans, einhvers konar kverkataki, og ýtt honum upp að vegg og sagt honum að slaka á. Hefði hann orðið mjög æstur. Þeir hefðu yfirbugað hann og hann dottið á magann og þá haldið höndum sínum fast undir maganum á sér. Þeir hefðu reynt að setja hann í handjárn og þá m. a. verið með fæturna í andliti hans og ítrekað rifið í hönd hans. Á endanum hefðu þeir náð að setja hann í járn og færa hann út í lögreglubifreið. Hann hefði verið mjög aumur í öxlinni og beðið þá m. a. að sitja ekki þétt uppi við sig. Síðan hefði hann byrjað að hóta þeim og sagt eitthvað á þá leið að ef þeir meiddu hann meiddi hann þá og hefði hann sagt þetta í reiði. Hann hefði haldið áfram þessu tali á stöðinni og þeir haldið áfram að taka í öxlina á honum þó hann segði að hann væri meiddur.

Ákærði sagði að hann hefði staðið inni í lyftunni og hefðu lögreglumennirnir þá aftur rifið í öxlina á honum og sagt honum að setjast niður. Hann hefði þá spurt af hverju hann þyrfti að setjast niður, þeir væru einungis að fara upp eina hæð. Þeir hefðu þá rifið aftur í hann og hann reynt að rífa sig frá eða eitthvað og hefði hann allt í einu verið kominn í jörðina. Á meðan á þessu stóð hefðu orðið einhverjar kýtingar við þáog hefðu hann og lögreglukonan einhvern veginn skollið saman. Síðan hefði hann verið yfirbugaður aftur í lyftunni.

Ákærði kvaðst viðurkenna að hafa hótað lögreglumönnunum eins og hann hefði áður lýst. Hann hefði ekki sparkað í hægri síðu lögreglumannsins þegar hann var handtekinn. Það hefðu margir lögreglumenn verið ofan á honum og haldið honum. Myndi hann ekki eftir því að hafa sparkað í lögreglumann og heldur ekki eftir því að hafa skallað lögreglumann í lyftunni. Hefði það gerst væri það eins og hann hefði áður lýst. Einnig hefði sér fundist það ósanngjarnt að þeir væru að handtaka hann þar sem hann hefði ekki gert neitt af sér og taldi að þeir væru að brjóta á rétti hans. Hann hefði orðið reiður og hefði hann ýtt höfði sínu til. Hann og lögreglumaðurinn hefðu skollið einhvern veginn saman þegar hann hefði reynt að rífa sig lausan. Það hefði aldrei verið ásetningur hans að skalla lögreglumanninn. Þá minntist hann þess ekki að hafa hótað lögreglumönnunum í lyftunni. Kvaðst ákærði hafa verið undir áhrifum m. a. lyfja þegar þetta gerðist en þó muna nokkuð skýrt eftir þessu. Hann hefði hótað að kýla, sparka eða skalla og hefði hann örugglega sagt allan andskotann. Hann hefði verið sár, reiður og meiddur.

Ákærða var kynnt að samkvæmt fyrirliggjandi upptökum hefði hann sagt: Þið fokking meiðið mig ég fokking meiði ykkur, ég er ekki að gera rassgat. Ef þið passið ekki öxlina á mér þá ber ég ykkur. Alveg drullu sama þó ég skalli ykkur. Fokking skallaði þig tíkin þín. Sagði ákærði að verið gæti að hann hefði sagt þetta allt. Ákærða voru sýndar upptökur af atvikum, m. a. úr lyftu, og sagði hann að samkvæmt því sem hann sæi þar virtist hann ekki hafa lent á lögreglumanninum þegar hann væri talinn hafa skallað hana. Hann rifi sig frá og færi í áttina að henni.

F bráðalæknir staðfesti að hafa unnið vottorð, dags. 23. desember 2021, vegna lögreglumanns nr. B. Hún hefði komið til skoðunar á slysadeild og hefði þá verið með sjáanlegan roða hægra megin á höfði við hægri augabrún sem hann hefði metið sem byrjandi mar. Gæti þetta samrýmst því að hún hefði hlotið þar einhvers konar högg. Þetta hefði ekki sést nema þegar hann skoðaði brotaþola með ljósi. Um væri að ræða minni háttar áverka en hann gæti ekki metið hvort það þyrfti mikinn kraft til að valda þessum áverkum.

Lögreglumaður nr. A kvaðst hafa farið í útkall sem þróaðist svo að ákærði var handtekinn. Ákærði hefði verið mjög óstýrilátur og erfiður í samskiptum við þá mestallan tímann. Áður en þeir fóru á stöðina með hann hefðu þeir verið með hann í lögreglutökum fyrir utan vettvang. Ákærði hefði legið flatur á maganum og þeir verið að reyna að ná höndum hans undan bringunni á honum. Vitnið kvaðst hafa setið á lærum eða mjaðmasvæði ákærða. Ákærði hefði þá sparkað með öðrum fæti, með hælnum, í síðu vitnisins og hefði höggið lent á síðu hans og á varnarvestinu en hann misst smá andardrátt en ekki fengið áverka. Vitnið kvaðst ekki vita hvort ákærði hefði sparkað í hann af ásetningi eða vegna þess að hann hefði verið að streitast á móti þegar hann var handtekinn. Sjálfur hefði hann ekki séð sparkið þar sem hann sat á ákærða og hefði baksvæði ákærða verið fyrir framan vitnið og fætur ákærða legið undan honum. Taldi vitnið að ákærði hefði ekki séð þá sem voru fyrir aftan hann. Þá hefði hann ekki séð hvernig höfuð ákærða sneri en það hefði ekki verið nokkur leið að hann hefði séð vitnið sem sat á honum.

Vitnið sagði að ákærði hefði róast aðeins niður á stöðinni og þeir náð að ræða við hann um það mál sem var til rannsóknar. Hann og fleiri lögreglumenn hefðu farið með ákærða í lyftu á leið í fangaklefa. Þar hefði hann staðið fyrir aftan ákærða sem hefði verið fyrir sjónlínu hans á atvik. Hann hefði séð þegar ákærði gerði harða atlögu að lögreglumanni með höfðinu en ekki hvort höggið lenti á lögreglumanninum. Í kjölfarið hefði ákærði verið yfirbugaður. Atlagan hefði beinst að höfuðsvæði lögreglumannsins og hefði vitninu fundist atlaga ákærða beinast að henni. Lögreglumaðurinn hefði eftir þetta sagt honum að hún hefði fengið högg. Ákærði hefði verið mjög óstýrilátur og látið alls konar fúkyrði dynja á þeim en hann myndi ekki hvaða.

Vitnið sagði að ákærði hefði verið handtekinn vegna gruns um að hann hefði komið undan þýfi. Fyrir utan íbúðina í [...] hefði verið nýlegt hjól og hefðu þeir viljað skoða raðnúmer þess. Hefði ákærði verið handtekinn grunaður um að hafa tengst þjófnaði á hjólinu. Ákærði hefði ekki hlýtt fyrirmælum þeirra um að láta þá vera á meðan þeir skoðuðu þetta. Hefði ákærði verið tekinn í tök og færður í jörðina. Kvaðst hann ekki muna hvort ákærði hefði fengið sérstök fyrirmæli um að leggjast á jörðina. Upphaflega hefðu þeir verið tveir á vettvangi en kallað á aðstoð og hefðu þá a. m. k. tveir lögreglumenn komið til aðstoðar.

Lögreglumaður nr. C kvaðst hafa komið til aðstoðar lögreglumönnum sem voru á vettvangi í [...]. Ákærði hefði þá verið kominn í jörðina. Minntist hann þess ekki að hafa heyrt ákærða viðhafa hótanir þar. Vitnið kvaðst ekki hafa verið í lögreglubifreið með ákærða á leið á lögreglustöð en hitt hann aftur á stöðinni. Hann hefði ásamt fleiri lögreglumönnum verið í lyftunni að flytja ákærða og verið með hann í tökum þegar hann skallaði lögreglumann nr. B. Hefði hann séð ákærða setja höfuðið í höfuð hennar. Ákærði hefði verið hægra megin við vitnið sem kvaðst hafa séð atlöguna en ekki séð snertinguna sem hefði verið fyrir utan hans sjónsvið. Eftir þetta hefði lögreglukonan talað um að hún væri með áverka. Þeir hefðu hert tökin á ákærða þegar þetta gerðist en hann myndi ekki hvort lögreglukonan hefði þá sýnt einhver viðbrögð eða sagt að hann hefði skallað sig. Þá myndi hann ekki eftir því að ákærði hefði viðhaft hótanir.

Lögreglumaður nr. E sagði að beiðni hefði komið um aðstoð í [...] og hefðu komið þangað lögreglumenn á tveimur bifreiðum. Þeir hefðu farið á bak við húsið og þar hefði ákærði verið í tökum lögreglumanna. Þeir hefðu að lokum náð að handjárna hann og þá hefði ákærði sparkað einu sparki í síðu lögreglumanns nr. A. Hefði ákærði legið á maganum með hendurnar undir sér og hefði hann ekki verið kominn í bensl. Síðan hefði ákærði verið fluttur á lögreglustöð. Vitnið kvaðst hafa séð sparkið og telja að það hefði verið ásetningur ákærða að sparka.

Vitnið sagði að þeir hefðu verið tveir með ákærða og sá sem sparkað var í hefði verið við fætur ákærða þar sem hann lá og verið að beygja sig og hefði hann rétt verið kominn yfir ákærða. Ákærði hefði sparkað fætinum beint aftur eða beint upp. Hefði lögreglumaðurinn verið í varnarvesti og talað um að hann hefði misst andann við höggið. Kvaðst vitnið ekki gera sér grein fyrir því hvort ákærði hefði séð lögreglumanninn. Sjálfur hefði hann verið við höfuð ákærða sem hefði verið æstur og þeir á endanum náð að losa hendur hans. Kvaðst hann ekki telja að ákærði hefði sparkað af því að hann hefði verið að streitast á móti. Þetta hefði verið kröftugt spark og mæti hann það svo að ákærði hefði haft ásetning til að sparka. Kvað hann sig ráma í að ákærði hefði sagt þeim að hann væri með áverka á öxl og þeir því reynt að fara varlega. Var vitninu kynnt sú lýsing lögreglumanns nr. A að hann hefði setið á ákærða þegar ákærði sparkaði í hann og sagði vitnið að sig gæti verið að misminna um staðsetningu hans en hann væri þess viss að sjálfur hefði hann veriðvið höfuð ákærða.

Lögreglumaður nr. B kvaðst hafa verið kölluð til aðstoðar við að koma ákærða í fangageymslu en hann hefði verið mjög æstur og erfiður í samskiptum. Þau hefðu farið með hann í lyftuna og þar ítrekað beðið hann að setjast á bekk sem þar væri en hann ekki gert það. Á leiðinni upp í lyftunni hefði ákærði skallað hana og síðan hefði hann verið fluttur í fangaklefa. Hann hefði áður verið búinn að hóta henni og öðrum sem voru þarna inni. Hefði ákærði verið með óbeinar hótanir um að hann ætlaði að finna hana, að hann vissi hvar hún ætti heima og slíkt. Síðan hefði hann gert atlögu að henni og skallað hana fyrir ofan hægri augabrúnina. Hún hefði strax fundið mikið til og farið á slysadeild. Ákærði hefði horft á hana, en hún hefði staðið fyrir framan hann, og teygt sig fram. Tveir lögreglumenn hefðu verið með hann í tökum þegar hann gerði þetta. Sagði vitnið að það að skalla hana hefði ekki verið hluti af þeim átökum sem þau hefðu átt í við ákærða. Einnig hefði hann verið búinn að hóta öðrum lögreglumönnum að hann myndi skalla þá. Kvaðst hún hafa fengið kúlu á ennið eftir þetta. Hún hefði ekki séð það fyrir að ákærði ætlaði að gera þetta og því ekki reynt að víkja sér undan.

III

Niðurstaða

Ákærði hefur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru dags. 25. apríl 2023. Fær játning ákærða fulla stoð í gögnum málsins. Er með henni og öðrum gögnum málsins sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök og eru brot hans rétt heimfært til refsiákvæða.

Hvað varðar ákæru dags. 26. janúar 2023 krefst ákærði aðallega frávísunar og byggist krafan á því að ákærði hafi áður verið ákærður og dæmdur fyrir þau atvik er gerðust í [...].

Með dómi héraðsdóms [...]2022, í máli nr. [...], var ákærði m. a. sakfelldur fyrir hylmingu, sbr. 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga, með því að hafa, aðfaranótt fimmtudagsins 10. júní 2021, utandyra við [...] í Reykjavík, haft í vörslum sínum reiðhjól af gerðinni CUBE sem ákærða hlaut að hafa verið ljóst að væri þýfi og þannig haldið reiðhjólinu ólöglega fyrir eigandanum. Varð það niðurstaða dómsins að sakfella ákærða fyrir tilraun til hylmingar. Þá var ákærði einnig ákærður fyrir brot gegn lögreglulögum með því að hafa, á sama tíma og að ofan greinir, ekki sinnt ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að færa sig frá lögreglu á vettvangi, gripið í þýfið, ekki sinnt ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að sleppa takinu á þýfinu, og leitast við að hindra lögreglu við rannsókn á því. Var sú háttsemi talin varða við 19. gr., sbr. 41. gr., lögreglulaga nr. 90/1996 og var ákærði sakfelldur í samræmi við ákæru utan þess að hafa leitast við að hindra lögreglu við rannsókn á þýfinu. Var það niðurstaða dómsins að sú háttsemi væri ekki refsinæm samkvæmt 19. gr. lögreglulaga. Óumdeilt er að sú háttsemi sem ákærði er ákærður fyrir í 1. ákærulið ákærunnar frá 26. janúar 2023 gerðist á sama tíma og stað og framangreind brot. Þá eru meint brot ákærða sem greinir í 2. lið ákærunnar talin hafa átt sér stað í kjölfarið.

Í 1. mgr. 4. gr. 7. viðauka við mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994, segir að enginn skuli sæta lögsókn né refsingu að nýju í sakamáli innan lögsögu sama ríkis fyrir brot sem hann hefur þegar verið sýknaður af eða sakfelldur um með lokadómi samkvæmt lögum og sakamálaréttarfari viðkomandi ríkis. Samkvæmt 2. mgr. 186. gr. laga um meðferð sakamála verður krafa sem dæmd hefur verið að efni til ekki borin aftur undir sama eða hliðsettan dómstól framar en í lögunum greinir. Nýju máli um slíka kröfu skal vísað frá dómi. Í máli þessu er ekki ákært á grundvelli sömu refsiákvæða og í nefndum dómi héraðsdóms og verður því ekki talið að vísa beri ákærunni frá dómi á grundvelli 2. mgr. 186. gr. laga um meðferð sakamála. Þá er forsenda þess að ákvæði framangreindrar 1. mgr. 4. gr. eigi við að lokadómur hafi þegar gengið í viðkomandi máli og sé hann því orðinn endanlegur. Af framlögðu sakavottorði verður ráðið að dómi héraðsdóms í máli nr. [...] var áfrýjað til Landsréttar [...] 2022. Landsréttur hefur ekki kveðið upp dóm í því máli. Þegar af þeirri ástæðu verður frávísunarkröfu ákærða hafnað.

Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þá skal dómur reistur á þeim sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi, sbr. 1. mgr. 111. gr. sömu laga.

Ákærði er í 1. ákærulið ákærður fyrir að hafa sparkað í hægri síðu lögreglumanns nr. A. Ákærði tjáði sig ekki sérstaklega um þetta þegar skýrsla var tekin af honum við rannsókn lögreglu. Fyrir dómi neitaði hann alfarið að hafa sparkað í brotaþola en lýsti því að hann hefði verið æstur og ósáttur við vinnubrögð lögreglu umrætt sinn. Að auki hefði hann fundið mikið til þegar lögregla reyndi að handtaka hann vegna áverka sem hann var með á öxl. Brotaþoli lýsti því fyrir dómi að hann hefði setið á ákærða þegar ákærði sparkaði í hann. Þannig hefði hann ekki séð þegar ákærði sparkaði í hann og dró hann í efa að ákærði hefði gert það vísvitandi. Annar lögreglumaður kvaðst hafa séð sparkið en taldi að brotaþoli hefði verið að bogra yfir ákærða þegar hann hlaut sparkið. Þá taldi hann ákærða hafa sparkað vísvitandi.

Um ætlað brot ákærða liggur einungis fyrir framburður framangreindra tveggja lögreglumanna auk ákærða. Er framburður lögreglumannanna misvísandi bæði hvað varðar staðsetningu brotaþola þegar atvik gerðust og hvort þeir mátu það svo að ákærði hefði haft ásetning til að sparka í hann. Samkvæmt því verður að telja að vafi leiki á því hvernig það kom til að lögreglumaðurinn hlaut högg á síðuna umrætt sinn. Einnig telst ósannað hvað ákærða gekk til en fyrir liggur að hann var æstur og ósáttur við afskipti lögreglu af sér. Verður ákærði að njóta þess vafa sem uppi er um sekt hans og verður hann því sýknaður af ætluðu sparki.

Þá er ákærði í 2. tölulið ákærunnar ákærður fyrir að hafa skallað lögreglumann nr. B og hótað henni og lögreglumanni nr. C ofbeldi. Við aðalmeðferð málsins viðurkenndi ákærði að hafa viðhaft hótanir í garð lögreglumannanna eins og að framan er rakið, m. a. hótað að meiða þá. Er sú játning ákærða í samræmi önnur gögn sem liggja fyrir.

Ákærði hefur alfarið neitað því að hafa skallað lögreglumann nr. B. Framburður brotaþola fyrir dómi var skýr þess efnis að ákærði hefði gert atlögu að henni og skallað hana og taldi hún að ekki gæti verið um óviljaverk að ræða. Þeir tveir lögreglumenn sem voru í lyftunni þegar atvik gerðust, auk ákærða og brotaþola, sögðu að þeir hefðu séð ákærða kasta höfði sínu í átt að höfði brotaþola en ekki séð hvar höggið lenti. Fyrir liggur myndskeið úr öryggismyndavél í lyftunni og má þar sjá atvik. Sést ákærði þar kasta höfði sínu í átt að höfði brotaþola sem kastast lítillega til hliðar og virðist sem höggið hafi lent á höfði hennar. Þá liggur fyrir vottorð læknis sem greindi brotaþola með áverka ofan við hægri augabrún í samræmi við það sem greinir í ákæru. Þá báru þeir tveir lögreglumenn sem að framan eru nefndir um það að brotaþoli hefði kvartað yfir því að hafa meitt sig við högg frá ákærða.

Framburður brotaþola um atvik hefur verið stöðugur í gegnum meðferð málsins og fær hann stoð í þeim gögnum sem að framan hafa verið rakin gagnstætt framburði ákærða sem dómurinn metur ótrúverðugan hvað þetta varðar. Með vísan til alls framangreinds telur dómurinn sannað, þannig að hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi skallað brotaþola umrætt sinn og viðhaft hótanir, eins og lýst er í ákæru, og er brotið þar rétt heimfært til refsiákvæða.

IV

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dags. 25. janúar 2023, á hann að baki nokkurn sakaferil allt frá árinu 2003. Hér kemur aðallega til skoðunar að ákærði var með dómi Landsréttar [...] 2022 dæmdur í 18 mánaða fangelsi, m. a. vegna brots gegn valdstjórninni og endurtekinna líkamsárása. Þá var ákærði með dómi héraðsdóms [...] 2022 einnig dæmdur í 18 mánaða fangelsi, m. a. vegna líkamsárásar, hylmingar og brots gegn lögreglulögum. Þeim dómi var áfrýjað til Landsréttar [...] 2022 og er málinu ólokið á æðra dómstigi. Hvað varðar eldri refsiákvarðanir hefur ákærði margsinnis fram til ársins 2014 verið sakfelldur fyrir þjófnað. Þá var hann með dómi héraðsdóms [...] 2003 sakfelldur, m. a. fyrir líkamsárás og brot gegn valdstjórninni, en brot þau framdi ákærði áður en hann náði 18 ára aldri og hafa þau því ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga. Loks var ákærði með dómi héraðsdóms [...] 2014 sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni og dæmdur í þriggja mánaða fangelsi.

Ákærði framdi brot það sem greinir í ákæru dags. 25. apríl 2022 áður en framangreindur dómur Landsréttar var kveðinn upp og brot þau sem greinir í ákæru dags. 26. janúar 2023 einnig áður en dómur héraðsdóms var kveðinn upp [...] 2022. Verður ákærða því við ákvörðun refsingar gerður hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar er, til mildunar, litið til þess að ákærði játaði sök hvað varðar líkamsárás og hótanir og hann hefur leitað sér meðferðar vegna vímuefnavanda. Þá horfir sakaferill ákærða til refsiþyngingar en einnig er hvað það varðar litið til 1. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, en atlaga ákærða beindist að heilsu og velferð brotaþola samkvæmt ákæru frá 25. apríl 2023 og gegn lögreglumanni sem sinnti ákærða í starfi sínu samkvæmt ákærunni frá 26. janúar 2023, sbr. 2. málsl. 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Með vísan til alls framangreinds, sakarefnis og sakaferils ákærða er það niðurstaða dómsins, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga, að ákærða verði ekki gerð frekari refsing.

Ákærði greiði 2/3 hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef lögmanns, sem alls eru ákveðin 1.000.000 króna, að meðtöldum virðisaukaskatti, en 1/3 hluti þeirra greiðist úr ríkissjóði. Þá greiði ákærði 85.232 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf Ö-kvk-nf V-kvk-nf, settur saksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærða, B-kk-þgf S-kk-þgf M. Ó-kk-þgf, er ekki gerð refsing.

Ákærði greiði 2/3 hluta málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef J-kk-ef lögmanns, sem samtals eru ákveðin 1.000.000 króna, en 1/3 hluti þeirra greiðist úr ríkissjóði, og 85.232 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign)