S-68/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 21. mars 2013, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 9. nóvember 2012, á hendur A, [kt.], „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 7. apríl 2012, fyrir utan Gömlu símstöðina á Egilsstöðum, kastað eða slegið glerglasi í höfuð [B], með þeim afleiðingum að hann hlaut sár á efri vör sem náði í gegnum vörina og þurfti að sauma saman, mar á vinstra gagnauga, bólgu á kinn, sár í tannhold ofan við vinstri augntönn, auk þess sem kvarnaðist upp úr glerungi tannarinnar.“

Í ákæruskjali er framangreind háttsemi ákærða talin varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá var við dómtöku málsins haldið uppi svohljóðandi einkaréttarkröfu:

„Af hálfu [B], kennitala […], er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 410.498,- ásamt vöxtum skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 7. apríl 2012 til og þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafan var kynnt sakborningi, en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu lögmannskostnaðar, samkvæmt mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Af hálfu ákærða er þess krafist að hann verði sýknaður af ákæru, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þess er krafist að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún sæti verulegri lækkun. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður, þar með talin hæfileg málsvarnarlaun og útlagður kostnaður skipaðs verjanda ákærða, verði greiddur úr ríkissjóði.

I

Samkvæmt frumskýrslu lögreglustjórans á Eskifirði voru lögreglumenn við eftirlit á Egilsstöðum aðfaranótt 7. apríl 2012 og óku í því skyni m.a. á milli skemmtistaðanna Kaffi Egilsstaða og Gömlu símstöðvarinnar. Kemur fram að margt fólk hafi verið að skemmta sér á báðum skemmtistöðum. Um kl. 1:54 hafi þeir orðið þess áskynja utan við Gömlu símstöðina að eitthvað væri að gerast sem þyrfti aðkomu lögreglu og því fært sig nær. Hafi dyraverðir fært brotaþola, B, til þeirra, en hann hafi verið blóðugur í framan og haldið um vit sér. Hafi B skýrt svo frá að ungur karlmaður, sem dyravörður hafi meinað inngöngu þar sem hann neitaði að sýna skilríki, hafi grýtt bjórglasi í andlit sitt.

Í skýrslunni kemur fram að lögregla hafi strax fengið þá lýsingu á árásarmanninum að um væri að ræða karlmann að nafni […] eða […], sem hafi verið klæddur grænum, einlitum hermannajakka og í ljósum bol innan undir. Á vettvangi hafi gefið sig fram C sem sagst hafi séð þetta og séð mann hlaupa á brott sem hann þekkti sem A frá […] eða […]. Segir í skýrslunni að fyrr um kvöldið hafi lögregla haft afskipti af ákærða vegna „vandræða“ á Kaffi Egilsstöðum og hafi hann þá verið klæddur í grænan hermannajakka og ljósan bol. Nokkur leit hafi verið gerð að ákærða en ekki sést til hans. Brotaþoli hafi verið fluttur á heilsugæslustöð til aðhlynningar.

Í málinu liggur fyrir vottorð D læknis á heilsugæslunni Egilsstöðum, dags. 12. apríl 2012, þar sem fram kemur að brotaþoli hafi leitað læknissaðstoðar aðfaranótt 7. apríl 2012 kl. 2:29 og aftur 10. s.m. Er þar haft eftir brotaþola að hann hafi verið að skemmta sér er hann hafi fengið bjórglas í andlitið og er áverkum hans lýst svo í vottorðinu við skoðun 7. apríl: „[…]“

Jafnframt liggur fyrir vottorð tannlæknis, dags. 9. maí 2012 þar sem fram kemur að brotaþoli hafi verið skoðaður 10. apríl s.á., vegna árásar á Gömlu símstöðinni, þar sem hann hafi fengið högg í andlitið með flösku eða glasi. Kemur þar fram greiningin „[…]“, auk þess sem getið er um […].

Meðal rannsóknargagna eru ennfremur ljósmyndir og loftmyndir af vettvangi, sem sýna aðkomu að Gömlu símstöðinni í kjallara þriggja hæða húss í miðbæ Egilsstaða. Sjást þar tröppur sem liggja niður að inngöngudyrum skemmtistaðarins og handrið sem liggur þvert frá vegg hússins og þaðan þvert í 90 gráðu beygju meðfram stigaopinu. Þá liggur fyrir upplýsingaskýrsla lögreglumanns, dags. 7. júní 2012, þar sem fram kemur að aflað hafi verið þeirra upplýsinga frá vinnuveitanda ákærða 18. maí s.á. að […].

II

Hér verður rakið eftir þörfum úr framburði ákærða og vitna fyrir dómi og eftir atvikum framburði þeirra við skýrslugjöf hjá lögreglu og myndsakbendingu.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi og kvaðst aldrei hafa komið á skemmtistaðinn Gömlu símstöðina eða verið þar fyrir utan. Sagði hann hugsanlegt að hann hafi verið að skemmta sér umrætt kvöld, ásamt nafngreindum félaga sínum á Kaffi Egilsstöðum, þótt hann segðist ekki muna það fyrir víst. Kvaðst hann ekki rengja framburð lögreglumanna fyrir dómi, sem undir hann var borinn, um afskipti þeirra af honum við þann skemmtistað umrætt kvöld. Hann kvaðst ekki muna hvernig hann hafi verið klæddur en sennilega hafi hann verið ölvaður. Ákærði kvaðst vera […] sm á hæð og neitaði því sérstaklega aðspurður að eiga grænan hermannajakka.

Framburður ákærða fyrir dómi samræmist framburði hans við skýrslutöku hjá lögreglu 16. maí 2012, en þar kaus hann að tjá sig ekki frekar um málið.

Brotaþoli, B, gaf skýrslu fyrir dómi og sagðist hafa verið undir nokkrum áhrifum áfengis og staddur í anddyri Gömlu símstöðvarinnar að ræða við dyraverði þegar ákærði hafi komið, verið með skæting og neitað að sýna skilríki er um það var beðið. Kvaðst B ekki þekkja ákærða persónulega en vita hver hann væri og hafa vitað að hann hefði aldur til að fara inn á staðinn. B kvaðst ekki muna hvernig ákærði hafi verið klæddur. Komið hafi til orðaskipta milli hans og ákærða, sem hafi kýlt hann í gagnauga en dyraverðir hafi rekið ákærða upp tröppur sem liggi niður að inngöngudyrum skemmtistaðarins í kjallara hússins. Eftir stutta stund hafi verið potað í öxl hans þar sem hann stóð upp við vegg við dyr skemmtistaðarins, andspænis tröppunum. Hafi hann þá litið upp og fengið glas eða flösku í andlitið, nánar tiltekið í efri vörina, og hafi ílátið brotnað við það. Kvaðst B hafa vankast og verið dreginn eða skriðið inn í forstofuna. Munnur hans hafi fyllst af blóði og hann farið út til að hrækja því. Þá hafi aftur verið potað í hann og rifið í hár hans. Kvaðst B hvorki hafa séð hver sló hann né reif í hár hans, en viðkomandi hafi staðið fyrir ofan hann, utan við handriðið og slegið og rifið í hár hans yfir handriðið eða í gegnum það. Lýsti B áverkum sínum í samræmi við þá lýsingu sem fram kemur í ákæru og framlögðum áverkavottorðum og kvaðst vera með ör eftir sár á efri vör og enn finna fyrir kuli í tönn þar sem glerungur hafi brotnað.

Í málinu liggur fyrir kæruskýrsla sem B undirritaði hjá lögreglu 10. apríl 2012. Framburður hans fyrir dómi samræmist í öllum meginatriðum því sem fram kemur í þeirri skýrslu.

C gaf ekki formlega skýrslu hjá lögreglu en kvaðst fyrir dómi lítið muna eftir umræddu kvöldi sökum ölvunar. Kvaðst hann ekki minnast þess að hafa séð umrædda árás né að hafa rætt við lögreglumenn umrætt kvöld. Hann kvaðst ekki þekkja neitt til ákærða.

E kvaðst fyrir dómi hafa verið staddur inni á Gömlu símstöðinni og ekki verið mikið ölvaður er komið hafi til ryskinga fyrir utan skemmtistaðinn milli B, sem sé kunningi vitnisins, og annars manns sem vitnið kvaðst ekki hafa séð vel, en séð F ýta manninum upp stigann. Kvaðst E stuttu síðar hafa staðið ofarlega í tröppunum utan við staðinn er hann hafi heyrt dynk, litið við og séð að B stóð þar ekki lengur. Hafi vitnið þá gengið niður tröppurnar og séð B liggja fyrir innan dyrnar. Blætt hafi úr munni hans. Sagðist vitnið hafa hugað að B og látið hringja á lögreglu. Er hann hafi ætlað að fylgja B út til móts við lögreglu hafi maðurinn rifið í hár B. Vitnið hafi þá aftur fylgt B inn fyrir. Síðar, utan við staðinn, hafi hann rekist á C, sem sagt hafi að maðurinn væri hlaupinn á brott. Hafi vitnið þá komið B í hendur lögreglu.

E kvaðst fyrir dómi ekki geta fullyrt að um sama mann hafi verið að ræða sem lent hafi í ryskingum við B og síðar rifið í hár hans, en staðfesti að hafa talið svo vera er hann gaf skýrslu hjá lögreglu. Tók hann fram að hann hafi ekki séð vel til þess manns sem var í ryskingum við B við inngöngudyrnar en hafa séð betur til mannsins sem reif í hár hans. Lýsti hann manninum svo að hann hafi líklega verið í hettupeysu, nokkuð ljóshærður, frekar grannur á líkama og í andliti, meðalmaður á hæð, eða örlíti hærri en vitnið sem kvaðst vera […] sm. hár. Kvaðst vitnið ekki hafa verið öruggur um að benda á rétta manninn við myndsakbendingu, en hafa bent á þann sem honum fannst líkastur þeim sem hann hafi séð toga í hár B. Vitnið kvaðst ekki þekkja til ákærða.

Framburður E fyrir dómi samræmist í öllum aðalatriðum framburði sem hann gaf við skýrslutöku hjá lögreglu 16. apríl 2012, en fyrir dómi kvaðst hann ekki minnast þeirrar lýsingar sem hann gaf þar, að árásarmaðurinn hafi verið klæddur í dökkan gallajakka. Við myndsakbendingu sem fram fór 5. júní 2012 benti E á einn mann sem hugsanlegan geranda, en kvaðst þó ekki viss um að það væri rétti maðurinn. Ekki var þar um ákærða að ræða.

G kvaðst fyrir dómi hafa starfað sem dyravörður á Gömlu símstöðinni umrætt kvöld og ekki verið undir áhrifum áfengis. Komið hafi til rifrildis og síðan ryskinga milli B, sem vitnið kvaðst kannast ágætlega við, og manns sem vitnið kvaðst hafa neitað um inngöngu þar sem hann hafi ekki viljað sýna skilríki. Sagðist vitnið telja að B hafi kallað manninn […]. Sagðist vitnið hafa stöðvað ryskingarnar með því að færa ákærða upp tröppur sem liggi niður að inngöngudyrum skemmtistaðarins og hafi E komið honum til aðstoðar. Að stuttum tíma liðnum hafi hann heyrt öskur og læti, þar sem hann stóð efst í tröppunum, litið við og séð B liggja flatan með höfuðið inn um dyrnar, en maðurinn sem vísað hafði verið brott hafi staðið ofan við handrið sem liggi í kringum stigaopið. Kvaðst vitnið ekki minnast þess að aðrir hafi staðið þar nálægt og ekki hafa séð hvernig það bar til að B féll í jörðina og hlaut áverka. Eitthvað af fólki hafi verið í kringum B er þetta gerðist og hafi einhver sagt að B hefði verið sleginn með glasi eða flösku. Vitninu hafi virst sem viðstaddir teldu að maðurinn sem stóð við handriðið hafi verið að verki, en hann hafi látið sig hverfa. Kvaðst vitnið ekki telja neinn annar hafi getað komið til greina sem árásarmaður. Lýsti vitnið manninum sem skolhærðum, rétt yfir meðalhæð, grannvöxnum, sléttrökuðum eða a.m.k. ekki með áberandi skeggvöxt, en ekki muna klæðaburð hans. Maðurinn hafi virst æstur og undir áhrifum áfengis eða vímuefna. Vitnið kvaðst hafa verið nokkuð viss í sinni sök er hann var beðinn um að bera kennsl á árásarmanninn við myndsakbendingu.

Framburður G fyrir dómi samræmist í öllum meginatriðum skýrslu sem hann gaf skýrslu hjá lögreglu 22. apríl 2012. Við myndsakbendingu 5. júní 2012 benti hann á mynd af ákærða og kvaðst telja hann árásarmanninn, en tók fram að nokkuð langt væri um liðið frá atburðum.

H kvaðst fyrir dómi hafa staðið efst í tröppunum sem liggi niður að Gömlu símstöðinni og séð mann fleygja hálfs-lítra bjórglasi í höfuð B, svo það „smallaðist“. B hafi hnigið niður við höggið, blóðugur, þar sem hann stóð við dyragættina. Kvaðst H ekki hafa þekkt árásarmanninn á þessari stundu. Árásarmaðurinn hafi staðið við horn handriðs sem liggi í kringum stigaopið og hallað sér fram yfir handriðið er hann fleygði glasinu. B hafi síðan staðið upp eftir árásina en þá hafi árásarmaðurinn komið aftur og rifið í hár hans yfir eða milli rimla á handriðinu, en síðan hlaupið í burtu og einhver á eftir honum.

Vitnið sagðist minna að árásarmaðurinn hafi verið í gallabuxum og bol, en engri yfirhöfn. Hann hafi verið ljóshærður, aðeins hærri en vitnið, sem kvaðst um […] sm að hæð, í eðlilegu holdafari og „í formi“. Hann hafi virst reiður, en vitnið kvaðst ekki geta sagt til um ölvunarástand hans. Kom fram að vitnið taldi að með honum í för hafi verið félagi hans sem vitnið tilgreindi.

H staðfesti að endurtaka hafi þurft skýrslutöku af honum hjá lögreglu, þar sem hljóðupptaka hafi brugðist. Þá staðfesti hann að hafa við myndsakbendingu hjá lögreglu ekki getað bent á árásarmanninn. Í framburði hans kom fram að eftir skýrslutöku hjá lögreglu vegna málsins, þeirri fyrri að því er hann minnti, hafi hann grennslast fyrir um árásarmanninn á fésbókinni eftir nafni sem rannsóknarlögreglumaðurinn hafi upplýst hann um og kvaðst telja eftir þá skoðun víst að ákærði hafi verið sá maður sem hann sá ráðast á brotaþola umrætt sinn. Vitnið kvaðst engin tengsl hafa við brotaþola.

Framburður H fyrir dómi samræmist í öllum meginatriðum skýrslu sem hann gaf skýrslu hjá lögreglu 5. júní 2012, en til viðbótar kom þar fram að vitnið hafi ekki verið undir áhrifum áfengis umrætt kvöld, en að því láðist að spyrja fyrir dómi. Í samantekt á skýrslu hans hjá lögreglu kemur fram að vitnið hafi áður gefið skýrslu hjá lögreglu 19. maí s.á, en hljóðupptaka hafi reynst ónothæf og því hafi þurft að endurtaka hana. Við myndsakbendingu, sem einnig fór fram 5. júní, kvaðst vitnið ekki bera kennsl á árásarmanninn á þeim myndum.

F kvaðst fyrir dómi hafa verið nýkominn að Gömlu símstöðinni og verið undir litlum áhrifum áfengis. Hafi hann þá orðið þess var að dyraverðir hafi meinað manni nokkrum um inngöngu. Kvaðst F hafa staðið í dyragættinni, við hlið B, er honum hafi verið litið upp og séð árásarmanninn grýta glasi niður í andlit B. Hafi maðurinn teygt sig yfir handriðið er hann grýtti glasinu. Hafi vitnið gripið B og séð að blóð fossaði úr andliti hans. Vitnið kvaðst ekki hafa þekkt árásarmanninn, en taldi hann „meðalmann“ með engin sérstök útlitseinkenni og kvaðst ekki geta lýst honum frekar. Minnti hann þó að árásarmaðurinn hafi verið klæddur í hermannabuxur. Maðurinn hafi látið dólgslega. Kvaðst hann ekki hafa séð manninn vel áður en hann hvarf á braut en atburðarrásin hafi verið hröð.

Framburður F fyrir dómi er í meginatriðum í samræmi við skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu 25. apríl 2012, en þar sagði hann þó árásarmanninn hafa klæðst hermannajakka og kom fram að um sama mann hafi verið að ræða og meinað hafði verið um inngöngu. Þá kom fram að hann hafi heyrt síðar um kvöldið að maðurinn héti „[…]“. Er þessi framburður var borinn undir vitnið fyrir dómi kvaðst hann ekki geta sagt til um hvort væri réttara, hermannajakki eða hermannabuxur, en þó telja líklegra að hann hafi munað þetta betur við skýrslugjöf hjá lögreglu. Þá sagðist hann ekki muna atvik nægilega vel til að geta fullyrt að árásarmaðurinn væri sami maður og meinað hafði verið um inngöngu og ekki vita hvaðan hann hafi heyrt nafnið „[…]“ en telja sig hafa heyrt það á vettvangi. Við myndsakbendingu 5. júní 2012 kvaðst vitnið óviss en benti á tvo menn, aðra en ákærða.

I kvaðst fyrir dómi hafa staðið inni við barinn á Gömlu símstöðinni og séð stympingar í stiga utan við staðinn er hann horfði út um dyrnar. Hafi hann ekki séð þá atburði nákvæmlega né hverjir áttu í hlut, en þó séð B. Hafi hann svo séð út um dyrnar, úr nokkurra metra fjarlægð, einhvern sem hljóti að hafa staðið utan við handriðið ofan við innganginn, teygja sig yfir það og slá B sem staðið hafi til hliðar við dyrnar. Hafi B verið sleginn með glerflösku að því er vitninu sýndist, en vitnið kvaðst ekki hafa tekið eftir því hvort hún brotnaði. B hafi fallið við þetta. Sagðist vitnið einungis hafa séð hönd eða handlegg árásarmannsins.

Framburður I fyrir dómi samræmist í meginatriðum skýrslu sem hann gaf hjá lögreglu 23. apríl 2012. Við myndsakbendingu 5. júní 2012 kvaðst hann ekki geta borið kennsl á neinn þeirra manna sem honum voru sýndar myndir af, enda hafi hann einungis séð hönd árásarmannsins.

J-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður kvaðst fyrir dómi minnast þess að óvenju róstursamt hafi verið í kringum Kaffi Egilsstaði umrætt kvöld en þar hafi á meðal annarra verið staddir ákærði og nafngreindur kunningi hans. Til að leysa ástandið hafi kunningjanum verið skutlað yfir á Gömlu símstöðina og hafi ákærði fylgt á eftir honum þangað. Ákærði hafi verið drukkinn og mjög æstur. Lögregla hafi þetta kvöld verið á ferðinni milli þessara tveggja skemmtistaða og í eitt skiptið eftir þetta þegar komið var að Gömlu símstöðinni hafi dyraverðir komið með brotaþola, B, alblóðugan upp til lögreglu og sagt hann hafa verið laminn í andlitið með glasi. Í framburði brotaþola á vettvangi hafi komið fram að hann teldi sama mann hafa slegið sig og vísað hafi verið frá dyrum skemmtistaðarins skömmu áður. Farið hafi verið með brotaþola á heilsugæslustöðstöð, en hann hafi verið með blóðugan áverka í andliti. C hafi á vettvangi sagt lögreglu frá því að hann hefði orðið vitni að árásinni. Hafi hann tilgreint ákærða sem árásarmanninn, lýst fatnaði hans og sagt hann hafa hlaupið á brott. Ákærði hafi verið klæddur grænum hermannajakka, gallabuxum og ljósum bol og skorið sig í þessum klæðnaði úr hópi þess fólks sem var að skemmta sér þetta kvöld, sem ekki hafi verið sérlega fjölmennur. Ákærði hafi verið áberandi fram að þessum atburði en eftir þetta hafi ekki sést meira til hans.

Fyrir dómi gáfu einnig skýrslu D-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður og L-kk-nf M-kk-nf héraðslögreglumaður sem kváðust hafa verið á vakt umrædda nótt ásamt J-kk-þgf H-kk-þgf. Lýstu þeir atvikum með svipuðum hætti og J-kk-nf og þykja ekki efni til að rekja hér framburð þeirra sérstaklega. Ekki er heldur þörf á að rekja hér úr framburði E-kk-ef Ó-kk-ef lögreglufulltrúa sem einnig gaf skýrslu fyrir dómi.

III

Ákærða er gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás með því að hafa kastað eða slegið glerglasi í höfuð brotaþola utan við skemmtistaðinn Gömlu símstöðina á Egilsstöðum aðfaranótt 7. apríl 2012, með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Ákærði hefur bæði hjá lögreglu og fyrir dómi eindregið neitað sök, en ber því ekki í mót að hafa verið undir áhrifum áfengis í miðbæ Egilsstaða umrædda nótt, þó ekki við Gömlu símstöðina.

Árásarmaðurinn náðist ekki á vettvangi en grunur beindist þó strax að ákærða sökum upplýsinga sem lögreglumenn báru fyrir dómi um að hafa fengið á vettvangi frá vitninu C um nafn árásarmannsins og að hann væri klæddur í hermannajakka. Báru tveir lögreglumenn fyrir dómi um að hafa fyrr um nóttina haft afskipti af ákærða sem hafi verið klæddur áberandi hermannajakka. Fyrir dómi kvaðst C þó ekkert muna eftir atburðum næturinnar sökum ölvunar.

Brotaþoli, B, er ekki til frásagnar um það hver sló hann, en hefur lýst árásinni svo að hann hafi verið sleginn með gleríláti eða því grýtt í hann ofan frá og að hann telji líklegast að þar hafi verið að verki sami maður og hann hafi skömmu fyrr lent í ryskingum við utan við inngöngudyr skemmtistaðarins. Í frumskýrslu lögreglu er höfð eftir brotaþola lýsing á árásinni sem hann gaf á vettvangi, en af þeirri lýsingu verður ekki ráðið að brotaþola hafi þá verið ljóst hver gæti hafa verið að verki. Brotaþoli lagði fram kæru vegna líkamsárásar 10. apríl 2012, eða á þriðja degi eftir árásina og nafngreindi þá ákærða sem árásarmanninn, en ekki er ljóst af skýrslunni hvort honum hafði áður verið gerð grein fyrir þeim upplýsingum sem lágu fyrir hjá lögreglu um nafn hins grunaða. Við skýrslutöku fyrir dómi var hann ekki spurður hvenær og hvernig honum varð kunnugt um nafn ákærða. Fullt tilefni var til þess að brotaþoli léti þess strax getið við lögreglu þegar hann gaf lýsingu á árásinni á vettvangi, ef hann taldi sig þá þekkja þann mann sem hann hafði lent í útistöðum við, en þess sér hvorki stað í frumskýrslu né í framburði þeirra lögreglamanna sem gáfu skýrslu fyrir dómi. Af þessum sökum getur það ekki haft þýðingu við úrlausn málsins að brotaþoli hafi tilgreint ákærða sem árásarmanninn er hann lagði fram kæru vegna málsins.

Af þeim vitnum sem leidd voru fyrir dóminn báru einungis tvö þeirra um að hafa séð umrædda árás á brotaþola, þ.e. vitnin F og H. Sannað er með framburði þessara tveggja vitna, sem dómurinn metur trúverðugan um það atriði, að brotaþoli varð fyrir líkamsárás af hendi árásarmanns sem grýtti í andlit hans gleríláti, þaðan sem hann stóð handan við grindverk sem liggur meðfram stigaopi niður að inngöngudyrum skemmtistaðarins. Er framburður þessara vitna um að árásin hafi átt sér stað með þessum hætti jafnframt studdur framburði vitnisins I þótt hann hafi ekki, þaðan sem hann stóð inni á skemmtistaðnum, séð meira af árásarmanninum en hönd hans.

Hvorki F né H þekktu árásarmanninn á þeim tíma sem árásin átti sér stað en gáfu á honum útlitslýsingu sem er svo almenns eðlis að hún gæti átt við marga menn, þar á meðal ákærða. Þó bar F fyrir dómi um að árásarmaðurinn hafi verið í hermannabuxum en staðfesti nánar aðspurður að líklega hafi það verið hermannajakki líkt og hann bar um hjá lögreglu. Að því gefnu að vitnið hafi munað betur klæðnað árásarmannsins er hann gaf skýrslu hjá lögreglu getur þessi framburður, er hann er virtur í samhengi við framburð lögreglumannanna um klæðnað ákærða umrætt kvöld, stutt það að ákærði hafi verið að verki. Á hinn bóginn er til þess að líta að önnur vitni sem gáfu skýrslu fyrir dómi gáfu ekki sambærilega lýsingu á klæðnaði árásarmannsins eða þess manns sem þau töldu líklegt að ætti í hlut.

Eins og fyrr kom fram er framburður vitnisins H metinn trúverðugur hvað lýsingu hans á árásinni varðar. Hins vegar þykir ekki fært að leggja nokkuð upp úr þeim framburði hans fyrir dómi að ákærði hafi verið að verki, enda kom fram að vitnið þekkti ekki ákærða á þeim tíma sem atburðurinn átti sér stað heldur leitaði mynda af honum á vefsíðum, eftir að hafa fengið upplýsingar um nafn hans hjá lögreglumanni.

Einungis eitt vitni, dyravörðurinn G, bar kennsl á ákærða við myndsakbendingu sem fram fór hjá lögreglu. Þótt framburður þessa vitnis geti stutt það að ákærði hafi átt í hlut, enda lýsti hann atburðum í kringum árásina með nákvæmum og trúverðugum hætti, er þó ljóst að hann varð ekki vitni að árásinni sjálfri.

Að framanrituðu heildstætt virtu og með vísan til 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, þykir ekki komin fram lögfull sönnun þess að ákærði hafi verið að verki þegar brotaþoli varð fyrir líkamsárás umrætt sinn. Ber því að sýkna ákærða af kröfum ákæruvaldsins. Af þeirri niðurstöðu leiðir jafnframt að vísa ber einkaréttarkröfu brotaþola frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. sömu laga.

Með hliðsjón af framangreindri niðurstöðu verður allur sakarkostnaður vegna málsins lagður á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin í einu lagi vegna starfa verjandans á rannsóknarstigi og fyrir dómi að fjárhæð 376.500 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, auk þess sem ferðakostnaður verjandans samkvæmt framlögðum reikningum nemur alls 50.648 krónum.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kk-nf J-kk-nf, fulltrúi lögreglustjóra og af hálfu bótakrefjanda, S-kk-nf Þ-kk-nf E-kk-nf hdl.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 15:45 miðvikudaginn 15. maí 2013. Fyrir uppsögu dómsins var gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, en dómsuppsaga hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, A, er sýkn af ákæru í máli þessu.

Einkaréttarkröfu B er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, V-kk-ef H. V-kk-ef hrl., að fjárhæð 376.500 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti og ferðakostnaður verjandans að fjárhæð 50.648 krónur.

.

H-kvk-nf B-kvk-nf