S-29/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 17. mars sl., er höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefnum 19. janúar og 9. febrúar 2010, á hendur S-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Eskihlíð 16, Reykjavík.

Með ákæru útgefinni 19. janúar 2010 er höfðað mál á hendur ákærða fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, föstudaginn 13. nóvember 2009, ekið bifreiðinni NR-859 sviptur ökurétti um Borgartún í Reykjavík þar sem lögregla stöðvaði aksturinn við hús nr. 20.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í þinghaldi 11. febrúar sl. var sakamálið nr. 83/2010 sameinað máli þessu, en í því máli eru ákærða gefin að sök með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 9. febrúar sl., eftirgreind brot framin á árinu 2009:

I.

Umferðarlagabrot með því að hafa laugardaginn 12. desember ekið bifreiðinni NR-859 sviptur ökurétti um Bústaðaveg og síðan austur Miklubraut, uns lögregla stöðvaði aksturinn við gatnamót Miklubrautar og Eskihlíðar.

II.

Fíkniefnalagabrot með því að hafa í sama skipti og greinir í kafla I haft í sínum vörslum í bifreiðinni 9,4 grömm af amfetamíni, sem lögregla fann á milli sæta bifreiðarinnar og lagði hald á.

Telst brot í kafla I varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, en brot í kafla II við 2. gr., sbr. 5. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 13, 1985 og lög nr. 68, 2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, sbr. reglugerð nr. 848, 2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og jafnframt að framangreind fíkniefni, sem hald var lagt á, verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af II. lið ákæru útgefinnar 9. febrúar 2010, en verði að öðru leyti dæmd vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa.

Málsatvik

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín samkvæmt ákæru útgefinni 19. janúar sl. og I. lið ákæru útgefinnar 9. febrúar sl. Hann neitar hins vegar sök varðandi II. lið ákæru útgefinnar 9. febrúar sl. Verða málavextir ekki reifaðir að öðru leyti en því sem snýr að háttsemi sem ákærða er gefin að sök í síðastnefndum ákærulið.

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá 12. desember 2009 barst tilkynning klukkan 16:15 um hugsanlega ölvaðan ökumann á bifreiðinni NR-859 á mótum Snorrabrautar og Njálsgötu. Lögreglumenn á lögreglubifreið sáu bifreiðinni ekið frá Bústaðavegi inn á Miklubraut til austurs og var akstur bifreiðarinnar stöðvaður á mótum Miklubrautar og Eskihlíðar. Ákærði reyndist vera ökumaður bifreiðarinnar og kom í ljós að hann var sviptur ökurétti. Var ákærði fenginn til að koma í lögreglubifreiðina til skýrslutöku vegna sviptingaraksturs. Við nánari athugun reyndist ákærði vera skráður í málaskrá lögreglu vegna nokkurra fíkniefnamála. Varð það til þess að fengin var heimild ákærða til leitar á honum og í bifreiðinni sem hann ók. Í farþegarými bifreiðarinnar, á milli sæta, fannst ætlað fíkniefni. Sagðist ákærði vera eigandi fíkniefnanna, sem væri amfetamín.

Samkvæmt efnaskýrslu tæknideildar lögreglu reyndist efnið sem haldlagt var vega 9,4 g. Þá liggur fyrir matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, dagsett 7. janúar sl., þar sem kemur fram að sýni sem sent var til rannsóknar innihélt amfetamín.

Í málinu er svokölluð vettvangsskýrsla vegna fíkniefnamisferlis, sem rituð var í umrætt sinn. Kemur fram í skýrslunni að ákærði hafi sagst eiga fíkniefnin sem fundust. Efnið sé amfetamín, um 4 grömm, sem hann hafi ætlað til eigin neyslu. Þá kemur fram að ákærði hafi verið spurður hvar hann geymdi efnið og hefði hann sagt það hafa verið á milli sæta í bifreiðinni sem hann ók. Skýrslan ber undirskrift sakbornings.

Fyrir dómi neitaði ákærði sök að þessu leyti og sagðist hvorki hafa verið eigandi fíkniefnisins, né verið kunnugt um að það væri í bifreiðinni. Spurður um vettvangsskýrslu sagðist ákærði hafa vitað að efnið sem fannst í bifreiðinni væri amfetamín þar sem hann hefði séð efnið í pokanum. Svör sem rituð væru eftir honum í skýrslunni ættu að sumu leyti við um annað mál. Hefði hann misskilið lögreglumennina þegar hann svaraði þeim. Ákærði sagðist ekki muna eftir því að hafa verið spurður um það hvar efnið hefði verið geymt í bifreiðinni. Hann sagðist hljóta að hafa lesið skýrsluna yfir í lokin og dró ekki í efa að hans undirskrift væri á henni.

Ákærði sagði bróður sinn vera eiganda bifreiðarinnar sem hann ók. Hefði hann tekið bifreiðina í leyfisleysi og ekki viljað að bróðir hans kæmist að því að hann væri að aka „próflaus“. Því hefði hann verið samvinnuþýður við lögreglumennina og heimilað leit. Hann hefði setið í lögreglubifreiðinni á meðan leitað var. Lögreglumaður sem fann fíkniefnin hefði komið með þau yfir í lögreglubifreiðina, sýnt honum efnið og spurt hvar hann héldi að það hefði fundist. Hann hefði svarað að það hefði væntanlega verið í bifreiðinni. Ákærði sagðist ekki hafa átt þetta efni og tók fram að annað fólk hefði verið með honum í bifreiðinni áður en hann var stöðvaður. Hann hefði ekki sagt að efnið hefði verið geymt á milli sæta bifreiðarinnar eins og kæmi fram í vettvangsskýrslunni. Þetta væri misskilningur hjá lögreglumanninum sem ritaði skýrsluna. Ákærði sagðist þó ekki geta skýrt það hvers vegna hann undirritaði skýrsluna þar sem þetta kom fram.

A-kk-nf F-kk-nf H-kk-nf lögreglumaður sagðist hafa verið í lögreglubifreið með þremur öðrum lögreglumönnum og hefðu þeir verið að sinna svokallaðri óeirðagæslu. Tilkynning hefði borist um hugsanlega ölvaðan ökumann og hefðu þeir séð bifreiðina sem lýst var eftir og stöðvað hana. Ákærði hefði verið ökumaður bifreiðarinnar og hefðu þeir fengið hann yfir lögreglubifreiðina til viðræðna. Ákærði hefði heimilað leit í bifreiðinni og hefðu tveir félagar hans annast leitina. Þeir hefðu fundið fíkniefni í bifreiðinni, sem ákærði gekkst við að eiga og hefði hann upplýst að fyrra bragði að efnið hefði verið á milli framsæta bifreiðarinnar. Vitnið lýsti því að vettvangsskýrslur væru unnar þannig að spurningar væru lesnar upp og svör rituð niður eftir viðkomandi. Að skýrslutöku lokinni væri fengin undirritun skýrslugjafa.

Vitnið R-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður sagðist hafa ritað vettvangsskýrslu í málinu og staðfesti að rétt væri sem þar kæmi fram. Lögreglumennirnir E-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf hefðu leitað í bifreiðinni að fenginni heimild ákærða. Fíkniefni hefðu fundist í bifreiðinni og vettvangsskýrsla verið rituð í kjölfarið. Vitnið sagði slíka skýrslutöku fara þannig fram að spurningar sem kæmu fram á skýrsluforminu væru lesnar upp og síðan fyllt inn eftir svörum skýrslugjafa. Að því loknu fái skýrslugjafi að lesa skýrsluna yfir og kvitti svo undir að rétt sé eftir honum haft. Slíkar skýrslur séu aðeins gerðar þegar skýlaus játning liggi fyrir á vettvangi.

Vitnið S-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður sagðist hafa verið annar þeirra sem leitaði í bifreiðinni í umrætt sinn. Þeir hefðu fundið poka með hvítu efni á milli sæta í bifreiðinni. Ákærði hefði gengist við því að eiga efnið og minnti vitnið að hann hefði nefnt hvar það hefði verið í bifreiðinni áður en þeir hefðu sagt honum hvar það fannst. Vitnið sagðist hafa verið viðstaddur skýrslutöku af ákærða á vettvangi og vottað skýrsluna. Skýrslutakan hefði farið þannig fram að spurningar hefðu verið bornar upp og svör við þeim færð í skýrsluna. Síðan hefði ákærði lesið skýrsluna yfir og undirritað hana.

Vitnið E-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður sagði þá lögreglumennina hafa verið fjóra saman í stórri lögreglubifreið af Econoline gerð og hefðu þeir verið að sinna sérverkefnum. Þeir hefðu verið staddir á Rauðarárstíg þegar tilkynning barst um hugsanlega ölvaðan ökumann í bifreið á Snorrabraut. Skömmu síðar hefðu þeir séð bifreiðina og stöðvað hana á Miklubraut við Hlíðahverfi. Ökumaður hefði virst í annarlegu ástandi. Hann hefði heimilað leit í bifreiðinni og sagðist vitnið hafa fundið efnið í bifreiðinni. Vitnið lýsti því hvernig skýrslutaka á vettvangi gengi almennt fyrir sig, en sagðist ekki muna sérstaklega eftir skýrslutöku í þessu tilviki. Hann hefði setið í framsæti lögreglubifreiðarinnar þegar skýrsla var tekin af ákærða aftur í bifreiðinni.

Niðurstaða

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru útgefinni 19. janúar og I. lið ákæru útgefinnar 9. febrúar sl. og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærum.

Ákærði neitar sök samkvæmt II. lið ákæru útgefinnar 9. febrúar sl. og kveðst hvorki hafa átt fíkniefnin sem um ræðir, né verið kunnugt um að þau væru í bifreiðinni. Í vettvangsskýrslu lögreglu vegna málsins kemur fram að ákærði hafi sagst eiga fíkniefnin sem fundust og að það væri amfetamín. Þá kemur fram að ákærði hafi upplýst hvar efnið var að finna í bifreiðinni. Ákærði hefur kannast við að hafa undirritað skýrsluna og borið að hann hljóti áður að hafa lesið hana yfir. Hefur ákærði borið að hann hafi misskilið lögreglumennina við skýrslutöku, en svör sem hann gaf ættu sumpart við um annað mál. Þá myndi hann ekki eftir að hafa verið spurður að því hvar efnið hefði verið geymt í bifreiðinni. Fjórir lögreglumenn hafa borið um afskipti af ákærða í umrætt sinn og um skýrslutökuna sem fór fram á vettvangi. Tveir þeirra, sem önnuðust skýrslutökuna, hafa fullyrt að svör ákærða, sem rituð eru í skýrsluna, séu rétt eftir honum höfð. Jafnframt sögðust tveir lögreglumannanna minnast þess að ákærði hefði upplýst um vörslustað fíkniefnanna í bifreiðinni áður en honum var sagt hvar þau fundust. Með vísan til framanritaðs þykir, gegn neitun ákærða, sannað að honum hafi verið fullkunnugt um tilvist efnanna í bifreiðinni í umrætt sinn og með því haft þau í vörslum sínum svo sem í ákæru greinir. Verður ákærði því einnig sakfelldur samkvæmt ákæru að þessu leyti og er háttsemi hans þar rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í ágúst 1975. Við ákvörðun refsingar skiptir máli að samkvæmt sakavottorði var ákærða þrívegis gerð refsing fyrir sviptingarakstur á árunum 2007 til 2008. Eru brot samkvæmt 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga sem hann er nú sakfelldur fyrir því ítrekuð þriðja og fjórða sinni. Jafnframt er ákærði sakfelldur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Verður refsing tiltekin samkvæmt reglum 77. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af sakaferli ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga.

Ákærði sæti upptöku á 9,4 g af amfetamíni samkvæmt þeim lagaákvæðum sem í ákæru greinir.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 125.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 70.053 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið J-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

R-kvk-nf H-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, S-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga.

Upptæk eru gerð 9,4 g af amfetamíni.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 125.500 krónur, og 70.053 krónur í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf