E-14134/2009

Mál þetta sem dómtekið var 29. september sl. er höfðað með stefnu birtri 15. desember sl.

Stefnandi er Gluggar ehf. Þórsstíg 4, Akureyri.

Stefndi er Leiguliðar ehf., Fossaleyni 16, Reykjavík

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 3.190.183 krónur ásamt dráttarvöxtum af 9.092.981 frá 16.05.2008, af 6.092.981, kr. frá 28.05.2008, af 4.092.981, kr. frá 02.06.2008, af 2.892.981 frá 09.06.2008, af 6.077.070 kr. frá 18.06.2008, af 4.639.537 frá 4.07.2008 og af 3.190.183 frá 28.08.2008 til greiðsludags, skv. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Þá er gerð krafa um greiðslu málskostnaðar.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. Til vara að stefndi verði gert að greiða mun lægri fjárhæð en fram kemur í stefnukröfum stefnanda.

Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar.

MÁLAVEXTIR

Af hálfu stefnanda er málavöxtum lýst svo að stefndi sé hlutafélag sem hafi með höndum framleiðslu á álprófílum, gluggum, hurðum, handriðum, veggjaeiningum, svalalokunum og fleira. Stefndi hafi óskað eftir tilboði frá stefnanda um smíði og uppsetningu á handriðum á göngusvalir og svalalokanir við fjölbýlishúsið að Bjallavaði 1-5, 110 Reykjavík. Stefnandi hafi gert tilboð í verkið merkt nr. 07-244 og hafi verðtilboðið verið tvískipt; tilboð í glersvalalokanir á göngusvalir og hafi verð miðað við upphæð pr. fermetra af glersvalalokunum og tilboð í handrið með alpolic plötum miðað við verð pr. lengdarmetra. Á grundvelli þessa tilboðs hafi verið gerður verksamningur milli stefnda og stefnanda. Í verksamningnum hafi auk framangreindra liða verið gerður samningur um uppsetningu á Pilahandriði í stiga í fjölbýlishúsinu sbr. 2. tölul. 1. gr. verksamningsins. Samningsupphæð hafi líkt og í tilboði verið miðuð við annars vegar fermetraverð sbr. 2. tölul. 2. gr. verksamnings og hins vegar við lengdarmetra sbr. 1. 3. og 4. tölul. 2. gr. samningsins. Í samningnum hafi áætlað heildarmagn hvers verkhluta fyrir sig verið áætlað og kom einnig fram að heildarupphæð samningsins væru 10.014.450 krónur með virðisaukaskatti. Fram komi í 2 gr. verksamningsins hvernig greiðslutilhögun skyldi háttað, en verkkaupi hafi átt að greiða 25% af samningsupphæð við undirritun, 50% þegar efni væri komið á byggingarstað og 25% að loknu verki. Í 3.-9. gr. verksamningsins sé einnig fjallað um verktíma, rétt verkkaupa til úrbóta, geymslufé, aðra verktaka á verkstað, verkframkvæmd og aðstöðu, aukaverk og breytingar ásamt ákvæði um ágreiningsmál skv. samningnum og er um nánara efni þessara ákvæða vísað til samningsins.

Skrifað hafi verið undir verksamninginn 15. maí 2008. Daginn eftir, 16. maí hafi verið gerður reikningur nr. SR080108, fyrir 75% samningsupphæðarinnar í samræmi við ákvæði 2. gr. samningsins enda hafi allt efni verið komið á verkstað við það tímamark. Samningsfjárhæð hafi verið háð ákvæðum 2. gr. samningsins um verðbætur og skyldi efnisliður samningsins breytast í hlutfalli við breytingar á gengi evru gagnvart íslenskri krónu miðað við viðmiðunargengið ísl. kr. 91,68 pr. 1 €. Vinnuliður skyldi verðbættur m.v. breytingar á byggingarvísitölu frá grunnvísitölunni 377,7 Við útgáfu umrædds reiknings hefði gengi Evru hækkað umtalsvert og leitt til hækkunar á efnisþætti þess hluta samningsins sem skuldfærður hafi verið með útgáfu téðs reiknings sem numið hafi 1.141.876 íslenskum krónum og vinnuliðurinn, sem stefnandi mat 30% af tilboðsfjárhæð, tekið með sama hætti vísitöluhækkun að fjárhæð 185.920 krónur, en útreikningur þessa komi fram á fylgiskjali með téðum reikningi. Reikningur fyrir 75 % umsamins verks hafi því verið að fjárhæð 9.136.946 krónur og hafi eindagi verið 22. maí 2008. Samkvæmt samkomulagi við stefnda hafi verið ákveðið að fresta eindaga til 26. maí. Ekkert hafi verið greitt af þessum reikningi fyrr en 28. maí, en þá hafi borist 3.000.000 króna. Hafi orðið samkomulag milli aðila að stefnandi hæfi vinnu við fjölbýlishúsið. Hinn 2. júní 2008 hafi síðan verið greiddar 2.000.000 króna. inn á reikninginn og 1.200.000 krónur hinn 9. júní sama ár.

Í framhaldinu hafi stefnandi unnið við fjölbýlishús stefnda og lokið uppsetningu á glersvalalokum, þó þannig að gler var ekki fest á í tveimur bilum að ósk verkkaupa, svo unnt væri að hífa efni að byggingunni. Gerður var reikningur fyrir eftirstöðvum verksamningsins að þessu loknu, þ.á m. fyrir umræddar göngusvalalokanir og plötuhandrið sbr. reikning nr. SR080130 dagsettan 18. júní 2008, en þar hafi þau mistök orðið, að ekki hafi verið tekið tillit til innborgana stefnda. Hafi verið gefinn út kreditreikningur nr. SK080019 fyrir reikningsupphæðinni, og nýr reikningur gefinn út með réttri upphæð nr. SR080134 3.184,089 krónur með eindaga 4. júlí 2008. Þessi reikningur hafi ekki fengist greiddur og ekki heldur eftirstöðvar reiknings nr. SR080108. Viðræður hafi hafist milli stefnanda og stefnda hvernig greiðslu skyldi háttað fyrir eftirstöðvum skuldarinnar og hafi orðið úr að fyrirsvarsmaður stefnda, S-kk-nf T-kk-nf hafi samþykkt að gefinn yrði út víxill fyrir eftirstöðvunum sem yrði ábektur af honum og S-kvk-þgf M-kvk-þgf maka S-kk-ef og meðeiganda hans í hinu stefnda félagi. Stefndi hafi gefið út tvo víxla, annan að fjárhæð 3.036.370 krónur útgefinn hinn 26. júní 2008 með gjalddaga. 26. júlí 2008 og hinn víxillinn hafi verið að fjárhæð 3.184.089 krónur útgefinn hinn 2. júlí 2008 með gjalddaga 26. ágúst 2008. Farið hafi verið með víxlana í innheimtu hjá Byr, sparisjóði en þá komið í ljós að þeir hafi einvörðungu verið ábektir af S-kk-þgf T-kk-þgf en ekki af S-kvk-þgf líkt og samið hefði verið um. Fyrirsvarsmaður stefnanda, E-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf, hafi tekið víxlana úr innheimtu hjá Byr sparisjóði til að fá undirritun S-kvk-ef á víxlana. Hann hafi því næst farið á fund með bæði S-kk-þgf og S-kvk-þgf þar sem hann hafi beðið um undirskrift hennar á víxilinn, S-kk-nf hafi þá tekið víxlana, rifið þá og hent E-kk-þgf síðan á dyr.

Þar sem umræddir víxlar hafi verið glataðir hafi stefnandi höfðað ógildingarmál fyrir víxlunum og hafi þeir verið ógiltir með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 23. september 2008 í máli nr. E¬5995/2008. Vegna djúpstæðs ágreinings um kröfur milli aðila hafi stefnandi hins vegar ekki kosið að innheimta kröfur sínar skv. dómnum heldur kjósi að fá úr þeim skorið áður en til frekari innheimtuaðgerða gegn stefnda og eigendum hans er gripið.

Hinn 28. ágúst 2008 hafi stefndi greitt 1.449.354 krónur inn á reikning stefnanda sem afborgun af framangreindum reikningum. Degi síðar hafi lögmaður hans sent stefnanda yfirlit, þar sem hann kynni til sögunnar nýja túlkun á samningi aðila, þar sem hann reikni magn glersvalalokana út frá flatarmál glers sem notað hafi verið en ekki svæðisins sem lokað hafi verið með prófílum og gleri, s.s. tilboðið hafi miðast við. Hafi þessum skilningi aldrei verið hreyft fyrr í skiptum aðila. Þá sýnist hann skuldajafna kröfum annars félags í hans eigu, Akkorðs ehf. um verðmæti efnis, sem stefnandi hefði keypt af stefnda. Þetta hafi verið gert, þrátt fyrir það að forsvarsmaður Akkorðs og stefnda hafi hinn 19. ágúst 2008 stefnt stefnanda til greiðslu umræddra reikninga og fengið stefnuna áritaða um aðfararhæfi hinn 19 september sama ár. Krafan sé ekki milli sömu aðila og því ekki tæk til skuldajöfnunar og sé þegar af þeirri ástæðu ekki unnt að taka mið af henni í kröfugerð máls þessa.

Gerðar hafi verið frekari tilraunir til þess að innheimta kröfur vegna verksamningsins á hendur stefnda en án árangurs. Vegna áðurgreinds ágreinings um það, við hvaða útreikningsforsendur miða ætti greiðslur fyrir glersvalalokanir hafi stefndi fengið dómkvaddan matsmann til að mæla út glersvalalokanirnar og miða við venjubundnar mælingar og hvað sé rétt verð miðað við verðforsendur samningsins fyrir þann verkþátt. F-kk-nf J-kk-nf byggingatæknifræðingur hafi verið dómkvaddur af hálfu stefnda í málinu og liggi fyrir matsgerð hans í málinu. Niðurstöður matsmannsins hafi verið þær að glerflötur svalalokunar væru 259,5 fermetrar og heildarflatarmál svæðisins sem burðarsúlur glerlokunar nái yfir séu 321,5 fermetrar. Glerflöturinn sé því 80,7% af heildarfleti. Hann segi enn fremur að engar fastar reglur séu fyrir því hvernig reikna eigi flatarmál slíkra svalalokana og seljendur reikni flatarmálið á mismunandi hátt. Telur matsmaðurinn tvö atriði mæla með því að verð sé miðað við glerflötinn, en það sé hugtakið "glersvalalokun" og verð á fermetra sem sé í hærra lagi miðað við sambærilegar lokanir. Eitt atriði hafi hann talið mæla með því að miðað sé við heildarflöt en það sé að áætlað heildarmagn skv. teikningum arkitekts sé nánast það sama og heildarflatarmál svæðisins sem lokað hafi verið. Niðurstaða hans hafi verið sú að það hefði verið eðlilegt að bjóða fast verð í verkið og notast ekki við verð pr. fermetra ásamt því að flestir myndu skilja hugtakið "glersvalalokun sem það að átt sé við glerflöt.

MÁLSÁSTÆÐUR

Krafa stefnanda sé byggð á tveimur reikningum öðrum útgefnum 16. maí 2008 að fjárhæð 9.163.946 krónur og hinum útgefnum 18. júní s. á. að fjárhæð 3.184.089 krónur. Inn á kröfuna hafi verið greiddar 3.000.000 króna 28. maí 2008, 2.000.000 króna 3. júní 2008, 1.200.000 krónur 9. júní 2008 og 1.449.354 krónur hinn 28. ágúst 2008 og dragast þær frá heildarfjárhæð ofangreindra reikninga

Þá hafi krafa stefnanda á hendur stefnda verið færð niður hinn 4. júlí 2008 um sem svaraði verðmæti pilahandriða og stuttra handriða skv. samningi ásamt verðbótum þar eða sem nam 1.341.226 krónum og hafi stefnda verið tilkynnt að ekki yrði af uppsetningu þessari vegna vanefnda hans á samningi. Stefndi hafi gert kröfu um afslátt fyrir það að gler hafi ekki verið sett upp í öll bilin að hans ósk að fjárhæð 96.307 krónur. Geri stefnandi ekki athugasemdir við mat stefnda á þessum lið og lækkaði kröfu sína skv. því. Hafi krafa stefnda því lækkað um 1.437.226 krónur 4. júlí 2008.

Heildarskuld stefnda við stefnanda sé því 3.261.148 krónur og sé það stefnufjárhæðin auk dráttarvaxta. Stefnandi telur að hann hafi uppfyllt allar þær skuldbindingar sem leiða megi af verksamningi milli aðila en stefndi hafi synjað um greiðslu eftirstöðva greiðslna skv. téðum verksamningi skv. framanskráðu og sé mál þetta því höfðað til heimtu þeirra. Stefnandi vísar til þess að stefnufjárhæð sé til muna lægri en kröfur hans skv. ógildingardómi. Telji hann nauðsynlegt að útkljá ágreining aðila um það hver krafa hans sé að réttu lagi enda verði innheimta á grundvelli ógildingardómsins takmörkuð við niðurstöðu þessa dómsmáls.

Benda verði hér á að þrátt fyrir ákvæði 2. gr. verksamnings hafi stefnandi gefið stefnda mikið svigrúm til greiðslu reikninga vegna verksins og megi það af því að stefnandi hafi frestað eindaga á reikning nr. SR080108 til 28. maí 2008 í stað 22. sama mánaðar vegna greiðsluerfiðleika stefnda. Reikningurinn hafi ekki verið greiddur fyrir það tímamark og á grundvelli verksamningsins hefði stefnanda verið heimilt að stöðva vinnu frá og með 4. júní 2008, viku eftir eindaga reikningsins. Þrátt fyrir þetta hafi stefnandi látið sér nægja að stefndi hafi aðeins greitt hluta reikningsins og lokið vinnu við fjölbýlishúsið á grundvelli loforða stefnda um greiðslu eftirstöðva kröfunnar sem síðan hafi aldrei borist.

Skuld þessi hafi því ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé því nauðsynlegt að höfða mál þetta til greiðslu hennar

Um niðurstöðu dómkvadds matsmanns vegna mælinga á glersvalalokunum vilji stefnandi taka fram að hann geri ekki athugasemdir við tölulegar niðurstöður matsmannsins. Stefnandi geri hins vegar athugasemdir við þær ályktanir sem matsmaðurinn dragi af samningi aðila og þeirri hugtakaskilgreiningu sem hann leggi til grundvallar niðurstöðu sinni. Annars vegar sé um að ræða lögfræðilegt mat sem eigi undir dóminn en hins vegar liggi frammi í málinu staðfestingar stórra byggingarfyrirtækja á því, hvernig þau hafi túlkað sambærilega samninga við stefnanda og styðji sá vitnisburður kröfugerð stefnanda.

Stefnandi telur að á grundvelli verksamnings aðila og teikningum af verkinu hefði stefndi átt að vera upplýstur um að miðað væri við heildarflöt þess sem loka ætti en ekki einvörðungu glerflöt téðra svalalokana. Sé litið til verksamnings milli aðila (sem á samsvörun í upphaflegu tilboði stefnanda) sjáist að þar komi skýrlega fram upptalning á því sem innifalið sé í verkinu, álprófílar og aðrar festingar ásamt hertu öryggisgleri. Með því sé skýrlega gefið til kynna að fermetraverð sé miðað við heildarflatarmál umgjarðar um svalalokanir.

Hér beri einnig að benda á að stefnandi sé fyrirtæki sem sérhæfi sig fyrst og fremst í framleiðslu á umgjörð utan um gler en ekki framleiðslu á glerinu sem slíku. Hafi stefndi verið grandsamur um þetta í ljósi þess að stefndi hafi unnið verk fyrir stefnanda á undanförnum árum og aukinheldur hefði hann sérstaklega kynnt sér samskonar verk stefnanda fyrir aðra aðila. Það, hver glerflöturinn sé á svalalokunum, hafi því ekki stórvægileg áhrif á þá vinnu og efni sem stefnandi hafi lagt í verkið. Vinna stefnda hafi að stærstum hluta snúist um framleiðslu á prófílum og festingum fyrir glerið í svalalokununum og vinna við uppsetningu á þessum einingum. Vinna stefnda sem varðað hafi glerið sem slíkt hafi því verið lítill hluti heildarverksins

Annað sem bendi skýrlega til þess að miða skuli við heildarflatarmál svalalokana sé það áætlaða heildarmagn sem stefnandi hafi áætlað að miða fermetraverð við, en það hafi verið 324 fermetrar. Líkt og áður hafi komið fram hafi hinn dómkvaddi matsmaður mælt út heildarflatarmál þess svæðis sem loka hafi átt og hafi það verið 321,5 fermetrar. Muni hér afar litlu og teljist innan skekkjumarka í verki af þeirri stærðargráðu sem þetta hafi verið. Hafi það því verið skýr forsenda hjá stefnanda að verð pr. fermetra væri miðað við þetta heildarflatarmál en ekki einvörðungu glerflötinn sjálfan. Þetta hafi stefndi átt að vera grandsamur um þar sem skýrlega komi fram í verksamningnum að áætlað heildarflatarmál séu 324 fm. Hefði stefndi við samningsgerð auðveldlega getað áttað sig á því við hvað fermetraverðið væri miðað í ljósi þess að byggingin sem átt hafi að setja lokanirnar á hafi verið í byggingu hjá stefnda og því að stefndi hafi haft undir höndum allar teikningar arkitekta af húsnæðinu og nefndum glersvalalokunum. Verði að telja þetta stefnda til gáleysis og verði hann að bera hallann af því.

Stefnandi vísar einnig til þess að stefndi hafi engar athugasemdir gert við þann reikning sem upphaflega hafi verið gefinn út 16. maí 2008 nr. SR080108 fyrr en mörgum mánuðum eftir móttöku hans. Sá reikningur hafi byggt á verksamningnum, þannig að magntalan sem í samningnum var áætluð hafi verið raungerð í reikningum. Hafi stefndi talið útreikning stefnanda rangan af áðurgreindum ástæðum hafi honum borið að gera athugasemdir við það strax við móttöku reikningsins en ella bera hallan af því, að hafa sýnt tómlæti um að halda þeirri málsástæðu fram um leið og tilefni hafi orðið til.

Við þetta mat verði að taka tillit til þess að stefndi sé fagmaður á sviði byggingaframkvæmda og verði að gera ríkari kröfur til hans til að gera sér grein fyrir efni samnings um byggingarframkvæmdir. Hafi hann því átt að hafa þá þekkingu sem nauðsynleg sé til að gera sér grein fyrir hvernig flatarmál glersvalalokana hafi verið reiknað fyrir samningsgerð og hefði hann átt að gera athugasemdir við verðið eða útreikninginn ef hann hafi verið ósáttur við það. Sá samningur sem fyrir hafi legið hafi ekki verið flókinn og verði að efna hann samkvæmt orðanna hljóðan á grundvelli meginreglu samningaréttar um að samninga beri að halda.

Að lokum tekur stefnandi fram að þau atriði sem stefnda greini á varðandi niðurstöðu matsmannsins séu fyrst og fremst lögfræðileg og varði túlkun verksamnings milli aðila og þá hvaða skilning beri að leggja í einstök hugtök. Sé það mat á forræði dómara skv. 2. mgr. 60. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sönnunargildi matsgerðarinnar sé einnig minna en ella í ljósi þess að matsmaður komist ekki að ákveðinni niðurstöðu í matsgerð sinni heldur leggi fram ákveðin viðmið um hvernig eðlilegt sé að skilja ákveðin hugtök og þá hvernig flestir myndu skilja þau. Sé því svigrúm dómara til mats á sönnunargildi matsgerðarinnar enn meira en það allajafna sé skv. 1. og 2. mgr. 66. gr. einkamálalaga.

Hvað varði helstu lagarök sé vitnað til almennra reglna samninga- og kröfuréttarins, einkum um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. stoð í VI. og VII. kafla laga nr. 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Einnig er vísað til laga um virðisaukaskatt nr. 50/1988.

Varðandi matsgerð dómkvadds matsmanns er vísað til IX. kafla laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

Kröfur um vexti, þar með talda dráttarvexti og vaxtavexti, styður stefnandi við reglur III. og V. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Krafan um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi varnarþing vísast til 33 gr. laga númer 91/1991.

Stefndi byggir kröfu sína um sýknu á því að hann hafi gert upp við stefnda í samræmi við tilboð hans og þann samning sem aðilar hefðu gert sín á milli.

Stefndi telur raunar að hann hafi gert betur við stefnanda en tilboðið hafi sagt til um og hann hafi ekki í uppgjöri sínu tekið tillit til þess að verulegir gallar hafi verið á verkinu sem leitt hafi getað til þess að ekki yrði hægt að taka húsið út af byggingayfirvöldum nema skipta um glersvalalokun á efri hæð hússins.

Stefndi byggir jafnframt á því að einungis hafi verið samið um að stefnandi fengi greitt fyrir það svæði sem glersvalalokunin tekur til en ekki fyrir allt svæðið án tillits til hæðar glersvalanna. Telur stefndi að það hafi verið alveg ljóst frá upphafi að verklaun stefnanda hafi tekið mið af lokuninni en ekki öllu svæðinu og stefnandi hafi gert tilboð sitt á þeim forsendum. Öll gögn um verk stefnanda hafi legið fyrir á þeim tíma og stefnandi hafi engan fyrirvara gert um að tilboð hans miðaðist við svalalokunina í heild sinni. Hafi það staðið honum nær en stefnda. Þess í stað hafi hann sett spurningarmerki inn í tilboðið hvað þetta varði. Í verksamningi sem gerður hafi verið af stefnanda hafi verið fært inn 324 fm. sem hafi verið áætlun og óskuldbindandi af beggja hálfu og hafi enga sérstaka þýðingu við þá túlkun sem hér sé til úrlausnar. Um yfirlýsingar frá viðsemjendum stefnanda um flatarmál þess svæðis sem lokað væri segir stefndi að orðalag bendi til þess að sérstök ástæða hafi þótt til við gerð samnings að tilgreina þetta sérstaklega.

Þá komi fram í matsgerð F-kk-ef J-kk-ef verkfræðings, þar sem fram komi að engin venja eða hefð hafi skapast um slíkan útreikning sem stefnandi byggi mál sitt á. Fyrir þeirri hefð eða venju hafi stefnandi sönnunarbyrðina.

Matsmaður bendi jafnframt á að það séu tvö atriði í verksamningum sem mæli með því að þar sé miðað við glerflöt svalalokunar en þar sé hugtakið " glersvalalokun" og verð pr. m2 sem sé í hærra lagi miðað við aðrar sambærilegar lokanir sem verið hafi á markaðnum á sama tíma. Þá bendir hann á að glerflatamálið sé með minna móti í þessu tilfelli. Stefndi vísar til framangreindra raka máli sínu til stuðnings.

Stefndi byggir jafnframt á því að verkið sé gallað. Vísað sé til þess að glersvalalokun á efri hæð sé ekki í samræmi við teikningar af húsinu.

Um samþykki fyrir frádrætti vegna kaupa á plötum og samþykki stefnanda fyrir þeim vísar stefndi til tölvusamskipta forsvarsmanna aðila á dskj. nr. 12. Sá reikningur sem komi á móti kröfu stefnanda hafi verið sendur á nafni Akkorðs ehf.

Dráttarvaxtakröfu er sérstaklega mótmælt og reikningsútgáfu stefnanda. Allt efnið hafi ekki komið á verkstað. Samkvæmt samningi hafi stefnandi ekki getað reikningsfært stefnda fyrr en allt efnið væri komið á verkstað og stefnandi hæfi vinnu.

Varakrafa stefnda byggist á sömu forsendum og aðalkrafan. Því til viðbótar vísar stefndi til þess að taka eigi sérstakt tillit til þess að stefndi hljóp frá verkinu án þess að ljúka því.

Stefndi vísar til reglna samninga og kröfuréttar máli sínu til stuðnings. Málskostnaðarkrafa stefnda byggist á 130. gr. eml.

NIÐURSTAÐA

Ágreiningur málsaðila á rætur að rekja til uppgjörs á samningi um smíði handriða að Bjallavaði 1–5 í Reykjavík.

Stefnandi gerði tilboð í verkið hinn 4. desember 2007 og fólst meginverkið, og sá hluti sem deilan snýst um, að smíða glersvalalokun á göngusvalir.

Tilboðið í glersvalalokunina var í m2 og greinir aðila á um það hvort átt sé við flatarmál glerflatar einvörðungu eða flatar þess sem loka skyldi. Ekki eru fyrir að fara reglum eða föstum venjum í þessu efni, eins og fram kemur í matsgerð F-kk-ef J-kk-ef byggingarfræðings. Upphafleg gögn málsins styðja það hins vegar, að í tilboði hafi verið reiknað með svæði því sem skyldi lokað en ekki glerfletinum eingöngu og sést það einnig á teikningu sem fylgdi tilboðinu.

Stefndi hefði því strax við gerð verksamnings hinn 15. maí 2008 átt að gera athugasemd við áætlaðan fermetrafjölda sem greiða þyrfti fyrir vegna lokunar glersvala, og verður að telja að hann hafi haft þekkingu og gögn til að leggja mat á þetta atriði. Verður hann að bera hallan af því að hafa ekki gert það.

Hvað snertir það að loftunarbil sé ekki hið sama á báðum hæðum, er til þess að líta að teikningar fylgdu samningum og voru engar gerðar athugasemdir við þær.

Þá liggur ekki fyrir nein athugasemd varðandi umrætt atriði frá arkitekt hússins byggingarfulltrúa eða byggingarstjóra um þetta atriði.

Varðandi stærð umræddrar lokunar, kemur fram í áðurnefndri matsgerð, að stærðin sé 321.5 m2 en ekki 324 m2 og hefur stefnandi lækkað dómkröfur stefnanda um 2,5 m2 í glersvalalokun eins og fram kom við málflutning.

Samkvæmt þessu verða kröfur stefnanda teknar til greina með vöxtum eins og greinir í dómsorði.

Eftir úrslitum málsins veðrur stefnda dæmdur til að greiða stefnanda 400.000 krónur í málskostnað.

DÓMSORÐ

Stefndi, Leiguliðar ehf., greiði stefnanda, Gluggum ehf. 3.190.183 krónur ásamt dráttarvöxtum frá 28.08.2008 til greiðsludags, skv. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Stefndi greiði stefnanda 400.000 krónur í málskostnað.

A-x-x V. M-kk-nf héraðsdómari.

Á-kk-nf I-kk-nf.

V-kk-nf O-kk-nf.