S-73/2019

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 2. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 11. mars sl., á hendur P-kk-þgf V. M-kk-þgf P-kk-þgf, fyrir umferðar og hegningarlagabrot með því að hafa, mánudaginn 20. nóvember 2017, ekið bifreiðinni […] norður Biskupstungnabraut við gatnamót Grafningsvegar í Sveitarfélaginu Ölfusi, of hratt miðað við aðstæður, við vegamót, og yfir óbrotna miðlínu þar sem framúrakstur var bannaður, yfir á öfugan vegarhelming þar sem bifreið ákærða lenti í árekstri við bifreiðina […] sem ekið var í gagnstæða átt. Allt framangreint með þeim afleiðingum að ökumaður […], A, hlaut brot á bringubeini og mar á brjóstkassa og farþegi í bifreiðinni [...] B, hlaut brot á hægra viðbeini og bringubeini.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 5. gr., 1. mgr. 22. gr. og 1. mgr. og c. lið 2. mgr. 36. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt skipuðum verjanda sínum, B-kvk-þgf K-kvk-þgf lögmanni. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls, að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða og að hann hafi ekki áður sætt refsingu, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sem af broti hans hlaust. Samkvæmt yfirliti lögreglu nam kostnaður af rannsókn málsins samtals 1.023.575 kr. Er þar meðal annars um að ræða kostnað vegna læknisvottorða beggja brotaþola, samtals 99.680 kr. Er það mat dómsins að annar kostnaður sem tiltekin er í sakarkostnaðaryfirliti lögreglu standi ekki í beinu sambandi við sakarefni málsins og greiðist því úr ríkissjóði. Þá skal ákærði greiða þóknun skipaðs verjanda síns sem er hæfilega ákveðin 126.480 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðakostnað verjanda sem nemur 13.200 kr.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærða ökurétti í 3 mánuði, frá birtingu dóms þessa að telja.

Í-kvk-nf E-kvk-nf G-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, P-kk-nf V. M-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði er sviptur ökurétti í 3 mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað samtals 239.360 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda, B-kvk-ef K-kvk-ef, 126.480 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og ferðakostnað verjanda, 13.200 krónur.

Í-kvk-nf E-kvk-nf G-kvk-nf.