E-315/2009

Mál þetta sem höfðað var með stefnu birtri 5. desember 2008 var dómtekið að kröfu stefnanda eftir að þingsókn féll niður af hálfu stefnda 7. apríl 2009.

Stefnandi er Formaco ehf., Fossaleyni 8, Reykjavík og stefndi er H-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, Kárastíg 12, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 705.720 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 10.10.2008 til greiðsludag og málskostnað að mati dómsins.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar auk virðisaukaskatts.

Málið er rekið sem víxilmál samkvæmt 17. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Stefnandi krefst greiðslu á ofangreindri kröfu á grundvelli víxils að fjárhæð 1.000.000 krónur, útgefnum án afsagnar í Reykjavík þann 1.10.2008 af stefnda, framseldum af útgefanda og ábektum af stefnda S-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf og samþykktum af S-kk-þgf Þ-kk-þgf f.h. Viðhald fasteigna ehf., til greiðslu í Landsbanka Íslands hf., Reykjavík, með gjalddaga 10.10.2008. Bú greiðanda, Viðhalds fasteigna ehf., hefur verið tekið til gjaldþrotaskipta og er því ekki stefnt í málinu. Stefnandi féll frá kröfum á hendur ábekingnum S-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, sem upphaflega var einnig stefnt í málinu.

Stefnandi vísar til víxillaga nr. 93/1933, einkum 7. kafla laganna, til laga nr. 38/2001 og til viðeigandi ákvæða laga nr. 91/1991 um málskostnað og varnarþing.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að umræddur víxill hafi ekki verið á greiðslustað á gjalddaga og tvo næstu virku daga á eftir svo sem tilskilið sé í 1. mgr. 38. gr. víxillaga nr. 93/1933 og víxillinn sé því fallinn niður gagnvart honum. Þar sem víxillinn hafi ekki verið á greiðslustað á gjalddaga hafi stefnda verið ómögulegt að greiða hann og beri því að sýkna hann af kröfu stefnanda. Þá hafi stefndi engar tilkynningar fengið, hvorki áskorun um greiðslu né tilkynningu um greiðslufall vegna þessa víxils.

Stefndi styður sýknukröfu sýna við víxillög, einkum 38., 45. og 46. gr. og málskostnaðarkröfu við 21. kafla laga nr. 91/1991.

Niðurstaða:

Stefndi byggi sýknukröfu sína á því að víxillinn sem dómkrafa málsins byggist á, hafi ekki verið á greiðslustað á gjalddaga og honum því verið ómögulegt að greiða hann. Stefnandi hefur lagt fram í málinu ljósrit innheimtubeiðni sinnar til Landsbankans vegna nokkurra skjala, þar á meðal víxils þess sem hér er fjallað um þar sem kemur fram að beiðnin var móttekin af bankanum 1.10.2008, afrit greiðsluseðils Landsbanka til stefnda vegna víxilsins og afrit skilagreinar bankans vegna afhendingar innheimtuvíxils til stefnanda dags. 15.10.2008. Með vísan til þessa verður að telja nægilega sennilegt að víxillinn hafi verið á greiðslustað á gjalddaga hans í samræmi við 1. mgr. 38. gr. víxillaga og verður því krafa stefnda um sýknu á þeim grundvelli ekki tekin til greina. Verður stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda dómkröfuna, 705.720 krónur ásamt dráttarvöxtum eins og nánar greinir í dómsorði. Eftir þessum úrslitum verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem telst hæfilega ákveðinn 150.000 krónur.

Dóminn kveður upp A-kvk-nf M. K-kvk-nf, settur héraðsdómari.

Dómsorð:

Stefndi, H-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, greiði stefnanda Formaco ehf., 705.720 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 10.10.2008 til greiðsludags. Stefndi greiði stefnanda 150.000 krónur í málskostnað.

A-kvk-nf M. K-kvk-nf