S-447/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 11. janúar 2016, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 3. nóvember 2015, á hendur D-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Drekavöllum 20, Hafnarfirði, „fyrir eftirtalin brot:

I.

líkamsárás, með því að hafa sunnudaginn 4. janúar 2015 innan dyra í verslun Bónuss, Holtagörðum, Reykjavík, veist að A starfsmanni og slegið hann með hnefanum í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut mar við vinstra auga. (M. 007-2015-531).

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

II.

þjófnað, með því að hafa á sama stað og tíma og greinir í ákærukafla I.1., stolið nautalund og tveimur bókum, samtals að verðmæti kr. 8.313 kr. (M. 007-2015-531).

Telst brot þetta varða við 244. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

gripdeild, með því að hafa miðvikudaginn 4. febrúar 2015, í verslun Hagkaups, Smáralind, Kópavogi, tekið kjötvöru úr kjötborði, að verðmæti kr. 3.269 og gengið með hana út úr versluninni án þess að greiða fyrir hana. (M. 007-2015-6218).

Telst brot þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

þjófnað, með því að hafa föstudaginn 6. febrúar 2015, í verslun Kosts, Dalvegi 10-14, Kópavogi, stolið matvöru, samtals að verðmæti kr. 4.736. (M. 007-2015-6696).

Telst brot þetta varða við 244. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sín. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða, hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar.

Ákærði krafðist þess, á þeim grundvelli að hér væri um hegningarauka við fyrri dóma að ræða, að honum yrði ekki gerð frekari refsing, en til vara að honum yrði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krafðist verjandi þóknunar úr ríkissjóði fyrir sína hönd og S-kk-ef S-kk-ef hdl. sem áður var skipaður verjandi ákærða.

Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sín. Háttsemin er í ákæru réttilega færð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur [...] 1980. Samkvæmt sakavottorði hans, hefur honum átta sinnum verið gerð refsing frá árinu 2000. Þau brot sem hér skipta máli eru; Þann 7. apríl 2000 var ákærði dæmdur í fangelsi í 3 mánuði, skilorðsbundið til þriggja ára fyrir líkamsárás. Þann 6. febrúar 2015 var ákærði dæmdur í 18 mánaða fangelsi, óskilorðsbundið fyrir brot gegn ákvæðum 168. gr., 219. gr., 1. og 4. mgr. 220. gr. og c.-lið 2. mgr. 36. gr. og 2. mgr. 37. gr. sbr. 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 59. gr. umferðarlaga og sviptur ökurétti í þrjú ár frá 25. mars 2015 að telja. Þann 1. apríl 2015 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir brot gegn ákvæðum 45. gr. a og 48. gr. umferðarlaga og ákvæði laga um ávana- og fíkniefni auk þjófnaðar skv. 244. gr. almennra hegningarlaga og sviptur ökurétti í fimm ár frá 25. mars 2015 að telja.

Brot ákærða nú voru framin áður en nefndir dómar frá 6. febrúar 2015 og 1. apríl 2015 voru kveðnir upp og verður refsing ákærða því ákveðin sem hegningarauki við þá dóma með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Auðgunarbrot þau sem ákærði er nú ákærður fyrir, teljast fyrsta brot og eru öll smávægileg. Ekki eru ítrekunaráhrif vegna líkamsárásardóms frá 7. apríl 2000. Afleiðingar af háttsemi ákærði í ákærulið I., verður að telja mjög litlar, en í læknisvottorði segir að ekki hafi verið sjáanlegt mar, en talið að brotaþoli væri með mar við vinstra auga. Ætla verður ákærða nokkuð óhagræði af því hvernig staðið var að útgáfu ákæra gegn honum á síðasta ári, án þess að ákærða verði þar um kennt, en hér er um að ræða þriðju ákæruna sem leiðir til hegningarauka við dóm Héraðsdóms Reykjavíkur frá 6. febrúar 2015. Ákærði hefur fyrir dómi játað brot sín og ber að virða honum það til málsbóta. Með vísan til framangreinds og 77. gr., sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, verður ákærða ekki gerð frekari refsing.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærða, í ljósi niðurstöðu dómsins, gert að greiða sakarkostnað málsins sem er, samkvæmt yfirliti sækjanda, 36.000 krónur vegna læknisvottorðs brotaþola í ákærulið I. Þá verður ákærða gert að greiða þóknun skipaðra verjenda sinna fyrir dóminum, S-kk-ef F-kk-ef hdl. og S-kk-ef S-kk-ef hdl. eins og í dómsorði getur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Dóm þennan kveður upp B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærða, D-kk-þgf G-kk-þgf, er ekki gerð frekari refsing.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins, 220.140 krónur, þar með taldar þóknanir skipaðra verjanda sinna, S-kk-ef F-kk-ef héraðsdómslögmanns, 102.300 krónur, og S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 81.840 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf