S-31/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 20. apríl sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra, útgefinni 17. mars 2015, á hendur X;

„fyrir líkamsárás, með því að hafa þriðjudaginn 20. janúar 2015, fyrir utan íbúðarhúsið að [...] á Akureyri, ráðist að [A] og hrint honum og/eða kýlt hann þannig að hann féll í jörðina og síðan kýlt hann margoft í andlitið þar sem hann lá í jörðinni, auk þess sem hann sparkaði í líkama hans, með þeim afleiðingum að [A] kinnbeinsbrotnaði, fékk glóðarauga hægra megin og skurð bak við hægra eyra ásamt bólgu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa

Í málinu gerir [A], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 1.585.799, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38, 2001, um vexti og verðtryggingu frá 20. janúar 2015 til 10. apríl 2015, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38, 2001, frá þeim degi til greiðsludags.“

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað sakarefni ákæru.

Samkvæmt gögnum var lögregla kvödd á vettvang í ...götu af vegfarendum um hádegisbilið þann 20. janúar 2015. Við komu lögreglu sat brotaþolinn á snjóskafli, en vildi lítið tjá sig um atvik máls og ekki leggja fram kæru. Brotaþoli virtist vera vankaður, en hann var með sýnilega áverka á höfði. Var hann færður með sjúkrabifreið á Sjúkrahúsið á Akureyri.

Samkvæmt vottorði sjúkrahússins var brotaþolinn við skoðun með byrjandi glóðarauga hægra megin og skurð og bólgu við hægra eyra. Þá kom í ljós við tölvusneiðmyndatöku að hann var með ótilfært brot á hægra kinnbeini. Að mati sérfræðinga, þ. á m. háls-, nef- og eyrnalæknis, þurfti brotaþoli ekki að fara í aðgerð vegna greindra áverka og var hann útskrifaður samdægurs með viðeigandi verkjalyf og ráðleggingar.

Fyrir liggur í málinu vottorð tannlæknis, sem dagsett er 6. febrúar sl. Í vottorðinu er vísað til þess að brotaþoli hefði fengið spark í andlitið 20. janúar sl., og að hann hefði af þeim sökum tvívegis komið til skoðunar þann 11. og 17. febrúar sl. Staðhæft er í vottorðinu að tennur brotaþola nr. 15 og 16 hafi ekki svarað svokölluðu kuldatesti, en tekið er fram að gerist slíkt ekki á næstu vikum eða mánuðum þurfi að rótarfylla tennurnar.

Samkvæmt gögnum var ákærði horfinn af vettvangi í ...götunni við komu lögreglumanna, en fyrir liggur að lögreglan hafði tal af honum skömmu eftir hádegið. Viðurkenndi hann þá strax að hafa ráðist að brotaþola í greint sinn.

Brotaþoli bar fram kæru á hendur ákærða 26. janúar sl., en í framhaldi af því voru vitni yfirheyrð og loks gaf ákærði skýrslu 29. sama mánaðar.

Af rannsóknargögnum verður helst ráðið að tilefni samskipta ákærða og brotaþola í greint sinn hafi verið grunsemdir þess fyrirnefnda um framhjáhald sambýliskonu sinnar við brotaþola um tveimur mánuðum fyrr. Brotaþoli andmælti þessum staðhæfingum í skýrslu hjá lögreglu, en óumdeilt er að ákærði tók símann af brotaþola er atvik gerðust, og að sögn eyddi hann þá nafni sambýliskonunnar og öðrum upplýsingum um hana úr símanum. Af hálfu ákæruvalds er frásögn ákærða að þessu leyti ekki vefengd.

Að ofangreindu virtu og þar sem ekki er ástæða til að efast um að játning ákærða sé sannleikanum samkvæm er að mati dómsins nægilega sannað að hann hafi framið þann verknað sem honum er gefinn að sök í ákæru. Brot ákærða er rétt fært til refsiákvæðis í ákærunni.

Að öðru leyti en að ofan er rakið er um lýsingu málavaxta skírskotað til ákæru, en um meðferð málsins var farið samkvæmt heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008.

II.

Ákærði, sem er fæddur 1987, var samkvæmt sakavottorði þann 4. nóvember 2011 dæmdur til að greiða sekt til ríkissjóðs vegna minni háttar líkamsárásar. Þá var hann dæmdur til að greiða sekt til ríkissjóðs í apríl 2012 vegna umferðarlagabrota og var þá jafnframt sviptur ökurétti í einn mánuð. Sakaferill ákærða hefur ekki áhrif að öðru leyti.

Ákærði hefur í máli þessu gerst sekur um líkamsárás, en eins og fyrr sagði hefur honum áður verið refsað fyrir slíkt brot. Ákærði framdi háttsemina um miðjan dag og hún var gerð í hefndartilgangi. Verða þessi atriði metin refsingu ákærða til þyngingar, sbr. viðeigandi ákvæði 70. gr., en einnig ákvæði 218. gr. b almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Ákærði játaði sakargiftir við alla meðferð málsins, hjá lögreglu fyrir dómi, en samþykkt enn fremur bótaskyldu sína og féllst á að greiða skaðabætur að hluta til brotaþola. Ákærði hefur einnig útskýrt brot sitt með því að hann hafi haft horn í síðu brotaþola vegna ætlaðs framhjáhalds hans með sambýliskonu ákærða til fjögurra ára, en af þeim sökum hafi hann verð miður sín og reiður. Ákærði lýsti jafnframt yfir iðran vegna athæfisins. Þykir mega líta til ákvæða 4. og 9. tl. 1. mgr. 74. gr. hegningarlaganna að þessu leyti.

Að öllu ofangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fimm mánaða fangelsi, sem eftir atvikum þykir fært að skilorðsbinda eins og nánar segir í dómsorði.

A-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf hdl. hefur fyrir hönd brotaþola, A, lagt fram bótakröfu á hendur ákærða. Krafan er dagsett 27. febrúar 2015, en lögmaðurinn lækkaði og sundurliðaði hana fyrir dómi endanlega þannig:

1. Miskabætur samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993 kr. 750.000

2. Ónýtur fatnaður o.fl. kr. 50.000

3. Kostnaður:

a, kostnaður Sjúkrahúsið á Akureyri kr. 32.714

b, áfallinn tannlæknakostnaður þann 17.02.2015 kr. 28.085

Samtals kr. 860.799

Krafist er vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá tjónsdegi, en síðar með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að bótakrafan var birt ákærða, og til greiðsludags. Jafnframt var af hálfu brotaþola krafist málskostnaðar.

Samkvæmt gögnum var bótakrafan birt ákærða 10. mars 2015.

Fyrir dómi hefur ákærði samþykkt að greiða skaðabætur til brotaþola, en andmælt kröfu hans sem of hárri, en einnig sem órökstuddri að hluta. Lagði hann þann ágreining í mat dómsins, líkt og lögmaður bótakrefjanda.

Að áliti dómsins var atlaga ákærða gagnvart brotaþola harkaleg og gerðist hann sekur um ólögmæta meingerð gegn persónu hans. Þykir bótakrefjandi því eiga rétt á miskabótum úr hendi ákærða, sbr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50, 1993, og eru þær hæfilega ákvarðaðar 350.000 krónur ásamt vöxtum eins og í dómsorði greinir. Engin gögn liggja fyrir um kröfulið bótakrefjanda að því er varðar ónýtan fatnað o.fl. og er þeim lið því vísað frá dómi að virtum andmælum ákærða. Ákærði samþykkir kröfu brotaþola um greiðslu útlagðs kostnaðar og þar sem hún er rökstudd ber að dæma ákærða til að greiða þann lið kröfunnar með samtals 60.799 krónum. Þá þykir bótakrefjandi eiga rétt á að fá greiddan kostnað sem hann hefur orðið fyrir við að halda kröfu sinni fram og ber að taka þann lið í kröfu hans til greina með 99.200. krónum, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu skipaðs verjanda ákærða, Þ-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf hdl., var því lýst yfir í orðsendingu til dómsins að hann gerði ekki kröfu um málsvarnarþóknun. Þá leiddi engan kostnað af þessum málarekstri ákæruvalds.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fimm mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almenn skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði brotaþola A 410.799 krónur í miska- og skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 20. janúar 2015 til 10. apríl sama ár, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt greiði ákærði málskostnað brotaþola, 99.200 krónur.