E-531/2016

Mál þetta, sem dómtekið var hinn 1. mars sl. að lokinni aðalmeðferð, var höfðað fyrir dómþinginu af B.M. Vallá ehf., Bíldshöfða 7, Reykjavík, á hendur SBJ eignum ehf., Funahöfða 3, Reykjavík, með stefnu birtri 16. febrúar 2016 og framlagningu gagnstefnu 22. mars 2016.

Dómkröfur aðalstefnanda í aðalsök eru að gagnstefnandi verði dæmdur til að greiða honum 7.400.000 krónur með dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá 10. ágúst 2015 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Í aðalsök krefst gagnstefnandi aðallega sýknu af öllum kröfum aðalstefnanda. Krafist er skuldajöfnunar á móti kröfum aðalstefnanda að fjárhæð 7.400.000 krónur. Til vara krefst gagnstefnandi þess að dómkröfur aðalstefnanda í aðalsök verði lækkaðar verulega. Þá er krafist málskostnaðar.

Í gagnsök krefst gagnstefnandi þess að aðalstefnanda verði gert að greiða honum 12.369.992 krónur með dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá því að mánuður er liðinn frá þingfestingardegi gagnsakar til greiðsludags. Einnig er krafist viðurkenningar á rétti gagnstefnanda til skuldajafnaðar á dómkröfu hans í gagnsök, að fjárhæð 12.369.992 krónur, við þá fjárhæð sem kann að vera dæmd gagnstefnda í aðalsök, að því marki sem til þarf, en til sjálfstæðs dóms fyrir því sem er umfram kröfu aðalstefnanda í aðalsök, alls 4.969.992 krónum. Þá er krafist málskostnaðar.

Í gagnsök krefst aðalstefnandi sýknu af kröfum gagnstefnanda og að hafnað verði skuldajafnaðarkröfu gagnstefnanda á hendur honum. Þá er krafist málskostnaðar.

II

Aðilar þessa máls undirrituðu samning 19. desember 2014 um burðarþolshönnun, framleiðslu og afhendingu steyptra húseininga, ásamt framleiðslu og afhendingu á steypu og tengdri þjónustu í verkið að Sóleyjarrima 13, samkvæmt meðfylgjandi fylgiskjali C með samningnum. Fram kemur að með tilvísun í „verkið“ í samningnum sé eingöngu átt við þá verkþætti sem samningurinn nái til samkvæmt fylgiskjali A við samninginn.

Í 1. gr. samningsins kemur fram að seljandi, aðalstefnandi, taki að sér burðarþolshönnun og framleiðslu á forsteyptum einingum og sölu á steypu og tendri þjónustu vegna Sóleyjarrima 13. Við túlkun á samningnum beri að líta til eftirfarandi teikninga og gagna auk efnisákvæða samningsins:

Fylgiskjal A: Byggingar- og efnislýsing kaupanda, dagsett 2. desember 2014

Fylgiskjal B: Magn- og skýringateikningar BM Vallá, dagsettar 15. september 2014

Fylgiskjal C: Tilboð seljanda, dagsett 15. september 2014

Fylgiskjal D: Verkáætlun kaupanda, dagsett 4. desember 2014

Heildarverð samkvæmt samningnum, að meðtöldum virðisaukaskatti, er tilgreint 72.188.973 krónur, samkvæmt tilboði aðalstefnanda á fylgiskjali C með samningnum. Fram kemur að innifalið í samningnum sé flutningur fleta á byggingarstað, burðarþolshönnun, gerð framleiðsluteikninga, framleiðsla eininga og flutningur þeirra á byggingarstað, ásamt framleiðslu og afhendingu á steypu og þjónustu tengdri henni.

Um greiðslufyrirkomulag segir í 5. gr. samningsins að verkkaupi, gagnstefnandi, skuli greiða 8.000.000 króna við undirritun samningsins en að útgáfa sölureikninga og greiðslufyrirkomulag skuli svo vera samkvæmt framvindu verks samkvæmt verkáætlun í fylgiskjali D með samningnum. Yrði dráttur á greiðslum áskildi aðalstefnandi sér rétt til að stöðva framleiðslu og afhendingu þar til gagnstefnandi kæmi greiðslum í skil.

Í 7. gr. samningsins er kveðið á um tryggingar gagnstefnanda, ábyrgð á verki og eftirlit. Þar segir að flutningstrygging eininga sé á kostnað aðalstefnanda samkvæmt tilboði í fylgiskjali C. Gagnstefnandi beri ábyrgð á einingum á verkstað eftir að afhending hverrar einingar hafi farið fram. Aðalstefnandi bendi gagnstefnanda á að hann fái sér smíðatryggingu sem taki til skemmda sem kunni að verða á einingum eftir afhendingu aðalstefnanda. Gagnstefnandi gat, samkvæmt 7. gr. samningsins, tilnefnt eftirlitsmann með verkinu á sinn kostnað og skyldi hann hafa óhindraðan aðgang að framleiðslu eininga væri þess óskað. Þá bar aðalstefnanda að hlíta réttmætum aðfinnslum eftirlitsmanns. Gagnstefnandi áskildi sér jafnframt rétt til úrbóta á vöru kæmi fram sannanlegir gallar eða yrðu gerð mistök sem yllu því að varan yrði ekki í samræmi við byggingarlýsingu og teikningar. Gagnstefnandi skyldi þá tilkynna aðalstefnanda um slíkt um leið og hann yrði var við galla og skyldi það gert bréflega eða með tölvupósti. Um úrbætur segir í 9. gr. samningsins að varðandi galla og úrbætur á þeim skuli fara eftir ákvæðum kaupalaga.

Í fylgiskjali A við samninginn er verk- og skilalýsing. Í skjalinu segir um sökkla að þeir séu forsteyptir samkvæmt stöðluðum lausnum „Smellinn eininga“. Gagnstefnandi skyldi sjálfur sjá um alla jarðvinnu og að jafna og þjappa fyllingu undir sökkla og passa upp á að „sléttleiki fyllingar“ undir sökklum yrði innan skekkjumarka frá uppgefnum kóta aðalstefnanda á teikningum. Aðalstefnandi skyldi sjá um uppsetningu á sökklum. Fram kemur að aðalstefnandi mæli eindregið með því að yfir öll steypuskil, sér í lagi þar sem hæðarstöllun sé, sé settur tjörutappi yfir steypuskil eða samsteypur. Um útveggi segir í fylgiskjalinu:

Áferð að utan: Slétt stálmótaáferð úr mótum BM Vallá, Settur verði svartur litur í hluta af veggjum í samráði við verkkaupa og arkitekt.

Útveggjaeiningar skyldu vera samlokueiningar með sléttri mótaáferð að utanverðu, veðurkápa 7 cm einangrun, 10 cm og burðarveggur 15 cm. Yfirborð burðarveggjar að innan skyldi vera grófslípað eftir steypu í mótun og reiknað var með því að gagnstefnandi „undirynni“ veggi sjálfur fyrir frekari yfirborðsfrágang. Uppsetning veggja, samsteypur og frágangur á lóðréttum fúgum skyldi alfarið vera á vegum gagnstefnanda.

Um burðarveggi, kjallaraveggi og steypta innveggi segir í fylgiskjali A við samninginn að þeir verði steyptir með sléttri stálmótaáferð annars vegar og sléttpússaðri eða slípaðri áferð hins vegar.

Í lok fylgiskjals A við samninginn er tekið fram að almennur frágangur á steypuyfirborði miðist við að fletir séu tilbúnir til sandspörtlunar, einingum sé skilað að innan með grófslípaðri áferð.

Tilboð aðalstefnanda er sem fyrr segir á fylgiskjali C við samninginn. Tilboðið virðist vera í samræmi við samning aðila, að því leyti sem máli skiptir fyrir þann ágreining sem hér er til úrlausnar.

Á grundvelli samningsins voru umsamdar húseiningar framleiddar og afhentar. Gagnstefnandi tók einnig aðrar vörur vegna byggingarinnar út á grundvelli reikningsviðskipta. Eins og framlagt reikningsyfirlit ber með sér tók gagnstefnandi út af reikningi sínum vörur að andvirði samtals 75.948.710 krónur á tímabilinu frá 1. janúar 2015 til 1. júlí 2015. Frá því dragast kreditreikningar, dagsettir 15. maí 2015, að fjárhæð 2.237.582 krónur, og 15. mars 2015, að fjárhæð 28.870 krónur, og innheimtu- og vaxtakostnaður að fjárhæð 1.447 krónur, sem féll til 27. janúar 2015. Eftir standa 73.682.258 krónur.

Haldinn var verkfundur með aðilum 4. maí 2015 í samræmi við framlagða fundargerð, undirritaða fyrir hönd beggja aðila. Á fundinum var meðal annars rætt um viðgerðir vegna galla, sem gerðar höfðu verið athugasemdir við í tölvupósti 30. apríl 2015 og merktir höfðu verið inn á útlitsmyndir. Fram kemur í fundargerðinni að listinn sé ekki tæmandi og nái aðeins til ytra byrðis eininga. Kalkútfellingar og mislitun sé ekki merkt inn þar sem hvort tveggja sé um mest allt húsið. Þá segir að fyrir hönd aðalstefnanda sé staðfest að hann muni gera við þessi atriði sem fram komi í yfirferð gagnstefnanda, húsið verði þvegið þannig að útfellingar hverfi og verkinu skilað þannig að það verði í lagi og standist þær kröfur sem gerðar séu almennt til viðgerða á sjónsteypu. Kvaðst aðalstefnandi enn fremur ætla að leiðbeina gagnstefnanda með val á efnum til að setja á steypu til að verja hana eftir hreinsun. Þá kemur fram að aðalstefnandi ætli nota viðgerðarefni sem sérstaklega séu ætluð til viðgerðar á sjónsteypu, að áferð skuli vera glött en ekki pússuð og að múrari muni annast viðgerðir. Í fundargerðinni segir svo að gerð verði prufa af yfirborðsviðgerð á verkstað til samþykktar af hálfu beggja aðila.

Í fundargerðinni segir enn fremur að þar sem rafmagnsrör séu stífluð eða dósir skakkar muni það verða lagað og reikningur vegna viðgerðar sendur beint á aðalstefnanda til greiðslu.

Af hálfu gagnstefnanda skyldu ábendingar um galla uppfærðar þegar allar einingar hefðu verið afhentar.

Fjallað er um tafir á afhendingu í fundargerðinni en engin niðurstaða var milli aðila um rétt gagnstefnanda til bóta á þeim grundvelli.

Um greiðslur segir í fundargerðinni að samkomulag sé um að gagnstefnandi greiði aðalstefnanda ekki meira þar til viðgerðum yrði lokið. Alls 8.000.000 króna skyldi því haldið eftir þar til viðgerðum yrði lokið sem áætlað var 1. júní 2015. Þá kemur fram að samþykkt hafi verið að ógreiddar eftirstöðvar lækki þó svo ekki náist 100% viðgerð 1. júní 2015.

Gagnstefnandi kveður að nokkur tími hafi liðið þar til viðgerðir og þvottur á húsinu hafi hafist og að hann hafi ítrekað þurft að reka á eftir því.

Annar verkfundur var haldinn með aðilum 18. maí 2015. Framlögð fundargerð vegna fundarins er hins vegar ekki undirrituð af hálfu aðila. Í fundargerðinni kemur fram að viðgerðir, sem hefjast áttu 11.-15. maí séu enn ekki hafnar. Einnig kemur fram að rætt hafi verið um tafir á afhendingu veggeininga.

Í framlagðri orðsendingu, dagsettri 26. maí 2015, kemur fram að viðgerðir séu þá enn ekki hafnar. Af hálfu gagnstefnanda er jafnframt skorað á aðalstefnanda að hefja vinnu við viðgerðir án frekari tafa.

Þriðji verkfundur var haldinn með aðilum 9. júní 2015. Framlögð fundargerð vegna fundarins er ekki undirrituð af hálfu aðila en í henni kemur fram að viðgerðir hafi þá enn ekki verið hafnar. Samkvæmt fundargerðinni kvað fulltrúi aðalstefnanda að heppilegra væri að þvo húsið áður en viðgerðir hæfust. Af hálfu aðalstefnanda er, samkvæmt fundargerð, spurt á fundinum hvað gera skuli ef ekki reynist mögulegt að þvo kalkútfellingar, hvort þá komi til greina að mála húsið. Er þá áréttað af hálfu gagnstefnanda að ekki hafi staðið til að mála húsið heldur hafi það átt að vera með sjónsteypuáferð og ef mála ætti húsið þyrfti að filtera það í heild þannig að það yrði áferðarfallegt og að loftbólum væri lokað.

Eftirlitsmaður gagnstefnanda frá Verkfræðistofunni Bjargi ritaði framlagt minnisblað, dagsett 12. júní 2015, um ýmsa þætti verksins. Í minnisblaðinu kemur fram að það hafi verið gert í framhaldi af fundi á verkstað með fulltrúa gagnstefnanda og fulltrúa frá Fagraf. Í minnisblaðinu segir að áferð sjónsteypu á einingum frá aðalstefnanda sé ekki í lagi. Kalkútfellingar séu á einingunum og víða þurfi að fara í steypuviðgerðir, þá séu hreiður og aðrar skemmdir. Áætlaðar eru úrbætur og kostnaður vegna þeirra, m.a. að það myndi kosta 7.438.000 krónur að filtera og mála húsið. Í minnisblaðinu kemur einnig fram það mat að fasteignin sé 5% minna virði en ella, eða tæplega 26.000.000 króna minna virði. Auk þess voru tafabætur metnar á um 17.000.000 króna. Samtals væri heildartjón og kostnaður gagnstefnanda 57.478.000 krónur.

Gagnstefnandi kveður að háþrýstiþvottur hússins hafi ekki haldið áfram enda hafi hann lýst óánægju sinni með árangurinn. Útfellingar hafi ekki náðst af húsinu og háþrýstiþvotturinn hafi valdið vatnsálagi og skemmdum á steypukápunni. Aðilar hafi í kjölfarið rætt afslátt eða bætur en ljóst hafi orðið að mikið bar í milli. Gagnstefnandi kveðst hafa viljað fá afslátt sem næmi kostnaði við að mála og filtera húsið en aðalstefnandi hafi viljað greiða málamyndabætur.

Samkvæmt framlögðum tölvupósti, dagsettum 16. júní 2015, bauð aðalstefnandi gagnstefnanda afslátt að fjárhæð 4.500.000 krónur. Tilboðið fól í sér að viðgerðir á brotum og hreiðrum yrði á hendi aðalstefnanda auk þess sem aðalstefnandi gaf gagnstefnanda kost á að kaupa aðrar vörur í verkið samkvæmt meðsendu tilboði.

Í orðsendingu, dagsettri 18. júní 2015, sem send var fyrir hönd gagnstefnanda til aðalstefnanda, kemur fram að aðalstefnandi hafi tilkynnt gagnstefnanda að hann réði ekki við að þrífa kalkútfellingar af einingunum þannig að þær uppfylli þær kröfur sem gerðar séu til sjónsteypu. Fram kemur að framangreint tilboð hafi borist en jafnframt að gagnstefnandi hafnaði tilboðinu og myndi ekki greiða eftirstöðvar samningsins, alls 8.000.000 króna, í samræmi við samkomulag aðila frá 4. maí 2015. Með orðsendingunni var einnig tilkynnt að yrði úrbótum ekki lokið fyrir 1. júlí 2015 myndi gagnstefnandi ráðast í úrbætur á kostnað aðalstefnanda. Þá áskildi gagnstefnandi sér rétt til skaðabóta.

Hinn 30. júní 2015 hafði gagnstefnandi greitt skuld sína samkvæmt framangreindum viðskiptareikningi að frádregnum 8.000.000 króna. Aðalstefnandi lækkaði kröfu sína um 600.000 krónur í því skyni að koma til móts við kröfur gagnstefnanda um afslátt eða skaðabætur vegna meintra vanefnda aðalstefnanda. Aðalstefnandi kveðst þó ekki hafa viðurkennt rétt gagnstefnanda til afsláttar eða skaðabóta með lækkun kröfu sinnar og hafi hann gert gagnstefnanda grein fyrir því með framlögðu bréfi, dagsettu 2. júlí 2015. Í bréfinu hafi jafnframt falist innheimtuviðvörun. Af hálfu aðalstefnanda var sent innheimtubréf, dagsett 6. október 2015, vegna eftirstöðva skuldar gagnstefnanda, að fjárhæð 7.400.000 krónur. Eftirstöðvar skuldarinnar séu enn ógreiddar og er mál þetta því höfðað.

Framangreindu bréfi var svarað af hálfu gagnstefnanda með bréfi, dagsettu 6. júlí 2015. Í bréfinu er áréttað að gagnstefnandi líti svo á að veggeiningarnar hafi verið gallaðar og að aðilar hefðu farið með málið sem slíkt. Jafnframt voru ítrekaðar og áréttaðar þegar gerðar kröfur og gerður áskilnaður um frekari kröfur vegna málsins. Í bréfinu kemur fram að gagnstefnandi hafi beitt stöðvunarrétti á grundvelli 61. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup. Skorað var á aðalstefnanda að reyna frekari þvott á húsinu og óskað eftir fundi um málið.

Af hálfu aðalstefnanda var g-kk-þgf sent bréf, dagsett 8. júlí 2015. Í bréfinu er sjónarmiðum gagnstefnanda mótmælt og því hafnað að hann eigi stöðvunarrétt. Fram kemur að aðalstefnandi ráðgeri að hefja innheimtu kröfu sinnar.

Af hálfu aðila var í framhaldinu gerð tilraun til að ná einhvers konar samkomulagi, í samræmi við framlögð skjöl þar um, en án árangurs.

Gagnstefnandi kveðst hafa sinnt lagfæringum þá um haustið og veturinn. Hann hafi tekið fjölda ljósmynda af húsinu til sönnunar á ástandi þess en brýnt hafi verið fyrir hann að hefja yfirborðsmeðhöndlun og málun fyrir veturinn, sem og viðgerðir innanhúss til að hefja vinnu við spörtlun og málun. Gagnstefnandi hafi framkvæmt úrbætur á húsinu, látið filta og mála það og gert við steypuskemmdir. Gagnsök hans í málinu sé höfðuð til endurgreiðslu á kostnaði hans við úrbætur á göllum hússins.

III

Í aðalsök byggir aðalstefnandi á því að gagnstefnandi hafi með samningi skuldbundið sig til þess að greiða fyrir vörur og þjónustu og að hann hafi fengið það sem lofað hafi verið en ekki greitt fyrir eins og samið hafi verið um og honum beri að greiða samkvæmt almennum reglum samninga- og kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga. Allt það sem samið hafi verið um að framleitt og afhent yrði, hafi verið framleitt eftir viðurkenndum aðferðum og afhent gagnstefnanda. Reikningar hafi verið gefnir út eins og um hafi verið samið. Þá hafi hin selda vara og þjónusta verið ógölluð við afhendingu, þegar áhætta hafi flust yfir á kaupanda, gagnstefnanda. Ósannað sé að meinta galla megi rekja til aðalstefnanda. Aðalstefnandi byggir jafnframt á því að gagnstefnandi hafi átt óhindraðan aðgang að framleiðslu viðkomandi eininga sem hann hafi þó aldrei nýtt sér.

Þrátt fyrir að aðalstefnandi hafi ítrekað boðist, langt umfram skyldu sína, til þess að slá af kröfum sínum og koma til móts við kröfur gagnstefnanda með ýmsum öðrum hætti, hafa sættir ekki náðst. Eftir reisingu hússins hafi aðalstefnandi, í samráði við gagnstefnanda, beitt rétti sínum varðandi nokkur atriði sem aðalstefnandi hafi viljað bæta úr, án þess að í því hafi falist viðurkenning á göllum. Þegar stefna máls þessa hafi verið gefin út eigi enn eftir að lagfæra stigaeiningar vegna hnjasks sem hafi orðið á þeim í flutningum. Ekki sé gert ráð fyrir að ágreiningur sé um rétt og skyldu aðalstefnanda til þeirrar lagfæringar, sem ekki hafi þótt rétt að færi fram fyrr en umgangi um þá væri lokið vegna annarra verka við bygginguna. Hafi stigaeiningarnar ekki verið lagfærðar við dómtöku málsins byggi aðalstefnandi á því að hugsanlegir gallar vegna þessa rúmist innan þess 600.000 króna afsláttar sem aðalstefnandi gefi af kröfu sinni.

Aðalstefnandi telji rétt að rekja í stuttu máli þær mótbárur sem þegar hafi komið fram af hálfu gagnstefnanda, meðal annars í framlögðum bréfum lögmanna aðilanna frá júlí 2015. Vísar aðalstefnandi í þessu samhengi einnig til minnisblaðs frá verkfræðistofunni Bjargi, sem dagsett er 12. júní 2015. Minnisblaðið hafi verið afhent a-kk-þgf í tengslum við sáttatilraunir aðilanna á fundi 15. sama mánaðar. Gagnstefnandi hafi hafnað tilboði aðalstefnanda um afslætti á fundinum. Í kjölfarið hafi aðalstefnandi aftur gert tilboð um sættir sem einnig hafi verið hafnað og sé aðalstefnandi því óbundinn af því.

Málatilbúnaður gagnstefnanda virðist einkum ganga út á það að samið hafi verið um sölu og afhendingu á veggeiningum fyrir útveggi með svokallaða sjónsteypuáferð og að ætlunin hafi verið að það útlit sem á veggjunum væri, utanhúss, þegar þeir kæmu úr steypumótum yrði ekki breytt. Aðalstefnandi hafni þessu alfarið og byggi á því að hvergi komi fram í samningi aðilanna eða öðrum samningsskjölum að ekki þyrfti að meðhöndla yfirborð viðkomandi veggja vegna útlits eða eiginleika. Venjulega þurfi að meðhöndla yfirborð ytra byrðis íbúðarhúsa en óvenjulegt sé að sleppa því. Gagnstefnandi hefði því þurft að láta það koma fram í samningi aðilanna hefði hann ætlað að setja það sem skilyrði að slíkt þyrfti ekki. Gagnstefnandi hafi innan sinna vébanda og notið aðstoðar aðila, við samningsgerðina og síðar, svo sem eigenda félagsins, arkitekta og fleiri aðila, með víðtæka reynslu og þekkingu á sviði húsbygginga. Honum hefði því verið í lófa lagið að láta koma fram í samningi aðilanna áskilnað sinn um sjónsteypu, hefði hann gert slíkan áskilnað. Gagnstefnandi hafi ekki byggt eða þurft að byggja á sérfræðiþekkingu aðalstefnanda varðandi það hvort ganga mætti út frá því að viðkomandi útveggi þyrfti ekki að meðhöndla eftir uppsetningu, sbr. meðal annars dóma Hæstaréttar Íslands í málum nr. 284/1991, 227/2003, 312/2003 og dóm réttarins frá árinu 1986, bls. 770.

Þá hafi gagnstefnandi sóst eftir því að fella á brott kostnaðarliði sem varðað hafi endanlegt útlit og varnir útveggja. Þetta sjáist af tilboðum sem gerð hafi verið í aðdraganda samnings aðila. Tvö þessara tilboða séu lögð fram í málinu. Aðalstefnandi telji að gagnstefnandi geri meiri kröfur til hinna ódýru lausna en til hinna dýrari. Jafnframt velti það að verulegu leyti á smekk manna hvort sú margbreytilega áferð sem vænta megi á steypuveggjum sem komi úr stálmótum og öðrum mótum sé falleg, ákjósanleg, eða jafnvel boðleg, ómeðhöndluð. Steinsteypa sé mjög „lifandi“ efni sem geti tekið verulegum breytingum í langan tíma frá því hún komi úr mótum.

Gagnstefnandi virðist byggja á að kalkútfellingar á afhentum veggeiningum feli í sér galla. Þessu hafni aðalstefnandi. Venjulegum framleiðsluaðferðum hafi verið beitt. Megi alltaf gera ráð fyrir útfellingum bæði hjá framleiðendum veggeininga og við uppsteypta útveggi almennt. Það hafi verið g-kk-nf sem hafi tekið við hinu selda og skeytt við eign sína. Sérfróðir aðilar hafi starfað á hans vegum við reisingu hússins, þ.m.t. sérfróður byggingarstjóri. Gagnstefnanda hafi borið að gæta sérstaklega að hugsanlegum göllum á hinu selda áður en hann hafi skeytt því við umrædda byggingu og gera fyrirvara við ástand viðkomandi veggeininga, sætti hann sig ekki við það. Hafi gagnstefnandi t.d. ekki nýtt sér samningsbundinn aðgang að framleiðslunni í þessu skyni, hljóti hann að bera hallann af því. Auk þess hafi gagnstefnandi gripið til umfangsmikilla aðgerða á fasteign sem hann hafi ekki sýnt fram á að hafi verið nauðsynlegar. Ekki hafi verið leitt í ljós að varan hafi verið haldin meintum galla við afhendingu eða orsakast síðar vegna eiginleika hins selda og ekki heldur að meintur útlitsgalli hafi verið viðvarandi eða að ekki mætti bregðast við honum með umfangsminni hætti en gert hafi verið. Í þessu sambandi sé rétt að fram komi að gagnstefnandi hafi sjálfur valið að filtera og mála eignina.

Gagnstefnandi þessa máls virðist byggja á því að árangur af þvotti veggja hafi ekki reynst nægjanlega góður og að hinu sama gegni um þá viðgerð á steypu sem ákveðið hafi verið að ráðast í, meðal annars með holufyllingu. Aðalstefnandi telji að þvotturinn sé aðgerð sem hann hafi framkvæmt umfram skyldu og í fullu samráði við gagnstefnanda og með samþykki hans. Því sé ekki unnt að kenna aðalstefnanda um meintan slakan árangur. Viðkomandi aðgerð hafi einungis verið tilraun til þess að þóknast gagnstefnanda sem þá stundina hafi viljað freista þess að láta viðkomandi veggi standa sem sjónsteypuveggi. Hafi tilraunin mistekist, hafi tjón ekki leitt af því sé litið til upphaflegs samnings aðilanna og til þess að gagnstefnandi hafi ekki ætlað að láta veggina standa sem sjónsteypuveggi, með framangreindum útfellingum sem hann hafi metið óviðunandi.

Gagnstefnandi virðist byggja á því að hann eigi rétt til tafabóta vegna tafa á afhendingu á hinu selda. Aðalstefnandi hafni því. Í fyrsta lagi hafi ekki verið samið um tafabætur og í öðru lagi hafi hið selda verið afhent eftir því sem gagnstefnandi hafi verið tilbúinn að taka við því. Gagnstefnandi eða aðili á hans vegum hafi séð um að reisa viðkomandi hús. Eðlilegt sé að hægja á afhendingu við slíkar aðstæður sem uppi hafi verið þegar gagnstefnandi hafi ekki getað tekið á móti hinu selda vegna eigin tafa, sérstaklega þegar um svonefnd pöntunarkaup sé að ræða. Tímaáætlun samkvæmt samningi aðila hafi einungis verið til viðmiðunar. Hafi gagnstefnandi talið að tafir væru á afhendingu hafi honum borið að greina frá því strax en það hafi hann ekki gert með þeim hætti að hann geti byggt á því gagnvart aðalstefnanda. Afhending hafi ekki verið síðar en gagnstefnandi hafi sjálfur ráðgert, sbr. hans eigin áætlun um framvindu sem birtist á framlagðri ljósmynd af verkáætlun, sem starfsmaður aðalstefnanda hafi tekið í vinnuskúr gagnstefnanda að Sóleyjarrima 13, 19. maí 2015. Þá sé tjón ósannað af meintum töfum og aldrei upplýst um tímaáætlun varðandi sölu eða aðra ráðstöfun hins selda til endanlegs notanda. Eignin mun nú vera í sölumeðferð og ekki sé annað að sjá á verðlagningu hennar og framlagðri sölu- og skilalýsingu en að vel hafi tekist með framleiðslu og frágang eignarinnar.

Aðalstefnandi kveðst áskilja sér sérstaklega rétt til þess að bera fram nýjar málsástæður gefi kröfugerð, málsástæður og málatilbúnaður gagnstefnanda tilefni til. Þá árétti hann mótbárur sínar sem þegar hafi komið fram í samskiptum aðilanna og lögmanna þeirra.

Í gagnsök byggir aðalstefnandi á því að ósannað sé að samningur aðilanna hafi grundvallast á því að veggeiningarnar yrðu ekki meðhöndlaðar. Ekki sé kveðið á um það í samningnum og samningnum verði ekki vikið til hliðar. Gagnstefnanda hafi verið í lófa lagið að láta það koma fram með skýrum hætti hefði hann viljað gera áskilnað í samningnum um svokallaða sjónsteypu, sbr. 1. mgr. 17. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup. Verð og efnisval, eftirlit og annað bendi allt í sömu átt hvað þetta varði, þ.e. að samið hafi verið um venjulegar veggeiningar en ekki um sjónsteypu. Ósannað sé að ekki hafi mátt láta veggina standa ómeðhöndlaða með tilliti til útlits. Þá sé því mótmælt að það sé „almennt viðurkennd skilgreining“, með vísan til dóms Hæstaréttar Íslands í máli nr. 404/2003, að með sjónsteypu sé átt við steyptan flöt sem ekki sé gert ráð fyrir að verði meðhöndlaður frekar. Ekkert sé fjallað um þetta atriði í greindum dómi réttarins en annar málsaðila í málinu hafi nefnt það undir rekstri málsins fyrir héraði. Þess utan kunni að vera stórkostlegur munur á þeim veggjum húsa sem ætlað sé að standa án útlitslegrar meðhöndlunar eftir að viðkomandi veggir komi úr mótun, sbr. framlagðar myndir sem lagðar séu fram í dæmaskyni. Þeirri málsástæðu gagnstefnanda sé því hafnað, að því sem teljist til smekksatriðis sé hægt að gefa einkunn með tilliti til gæða eða áskilinna eiginleika, með þeim hætti sem gagnstefnandi byggi á. Því sé þar af leiðandi hafnað að afhentar veggeiningar hafi verið gallaðar enda hafi ekki verið sýnt fram á hverjir gallarnir hafi verið eða hvaða einingar það hafi verið sem eigi að hafa verið gallaðar og hvert hafi verið eðli eða umfang galla að öðru leyti. Engu breyti þótt um stálmótaaðferð hafi verið að ræða enda bæti sú tilvísun engum eiginleikum við, öðrum en þeim að um sé að ræða áferð á steypu sem komi úr stálmóti.

Þær veggeiningar sem mál þetta varði séu samkvæmt stöðluðum lausnum Smellins eininga, svo sem skýrlega sé tekið fram í fylgiskjali A við samning aðila. Það sé því villandi sem gagnstefnandi haldi fram, að einingarnar hafi verið sérframleiddar. Það sé einnig villandi þegar látið sé liggja að því að almenn sölu- og kynningargögn aðalstefnanda fjalli um svokallaða sjónsteypu og beinlínis rangt að aðalstefnanda hafi verið það ljóst að gagnstefnandi vildi kaupa einingar sem ekki þyrfti að yfirborðsmeðhöndla þegar þær kæmu úr verksmiðju. Aðalstefnandi mótmæli því sérstaklega að hann hafi notað orðið „stálmótaáferð“ yfir hugtakið „sjónsteypa“ eða „sjónsteypuáferð“, eins og fullyrt sé í gagnstefnu, þó að í einhverjum tilvikum hafi svokölluð stálmótaáferð verið endanleg áferð á ómáluðum veggjum. Stálmótaáferð sé algeng áferð á Smellin einingum, við afhendingu slíkra eininga af hálfu aðalstefnanda til kaupenda almennt. Einingar sem eigi að vera sjáanlegar séu þá oftast meðhöndlaðar af kaupendum sjálfum, eftir afhendingu, vegna útlits og alltaf veðurvarðar, t.d. sílanhúðaðar eða málaðar. Þótt aðilar hafi notað orðið „sjónsteypa“ í samningsferlinu, hafi ekki falist í því ábyrgð aðalstefnanda á að ekki þyrfti að meðhöndla yfirborð eininganna. Niðurstaða samningaviðræðna aðila hafi verið að útveggir yrðu ekki með völun, eins og aðalstefnandi hafi boðið upp, heldur með sléttri stálmótaáferð. Gagnstefnandi hafi með því sparað sér um 3.500.000 krónur í kaupverði útveggjaeininganna, svo sem sjá megi af samanburði tveggja tilboða, sem aðalstefnandi hafi sent gagnstefnanda í aðdraganda samningsins og lögð séu fram í málinu.

Aðalstefnandi kveðst hafa beitt hefðbundnum aðferðum við framleiðslu steypunnar og að gagnstefnandi hafi ekki nýtt sér samningsbundna heimild til að skipta sér af framleiðslunni.

Þá mótmæli aðalstefnandi því að seinkun á afhendingu eininganna sé honum að kenna. Þegar gagnstefnandi hafi ekki verið í stakk búinn til þess að taka við hinni seldu vöru, vegna atriða sem varðað hafi hann sjálfan, hefði honum verið gerður óleikur með því að þvinga hann til þess að taka við vörunni. Seinkun á afhendingu hafi fyrst og fremst stafað af því að aðalstefnandi hafi þurft að aðlaga framleiðslu sína að seinkun gagnstefnanda, í samráði við gagnstefnanda. Aðalstefnandi sé ekki í vafa um að það hafi vakað fyrir gagnstefnanda að þvinga fram verulega afslætti með vísan til seinnar afhendingar. Þar sem aðalstefnandi eigi framlagða mynd af verkáætlun gagnstefnanda hafi gagnstefnandi hins vegar horfið frá þeirri málsástæðu.

Því sé hafnað af hálfu aðalstefnanda að stálmótaáferð sé eitthvert ígildi sjónsteypuáferðar, svo sem gefið sé í skyn í greinargerð gagnstefnanda.

Þá sé því sérstaklega mótmælt að kröfur sem leiði af samningi, áskilnaður um eiginleika, skuli leiða til þess að galli teljist vera á hinu selda.

Einnig sé á því byggt að gagnstefnandi hafi átt þess kost að hafna hinu selda hafi það verið haldið slíkum ágöllum sem hann haldi fram. Gagnstefnandi geti ekki beitt vanefndarúrræðum eftir viðskeytingu, sbr. almennar reglur þar um.

Aðalstefnandi hafni því sem ósönnuðu að útfellingar hafi ekki náðst af húsinu og að ekki hafi verið nóg að þvo húsið. Enn fremur að háþrýstiþvottur með öflugri dælu og gríðarlegu vatnsálagi hafi valdið skemmdum á vatnskápunni. Slíkur þvottur hafi ekki verið framkvæmdur. Hið sanna sé að hætt hafi verið við frekari þvott að beiðni gagnstefnanda vegna þess að litabreytingar hafi komið fram við þvottinn sem gagnstefnandi hafi ekki viljað sætta sig við. Hann hafi á þeim tíma borið því við að ekki hafi átt að mála húsið þótt hann hafi áður sagt að það yrði málað ef ekki tækist að fá almennilega áferð á ytra byrði hússins.

Því sé jafnframt hafnað að framlagðir sölureikningar og önnur gögn frá Múrlínu ehf. sanni kröfu gagnstefnanda. Múrlína ehf. og gagnstefnandi séu tengd félög þar sem framkvæmdastjóri og prókúruhafi Múrlínu ehf. hafi verið aðaltengiliður gagnstefnanda og aðalstefnanda vegna málsins og riti m.a. undir umþrættan samning fyrir hönd gagnstefnanda. Þá sé reikningunum hafnað sem sönnun á meintu tjóni gagnstefnanda enda uppfylli þeir ekki sönnunarkröfur einkamálalaga þar um.

Ósannað sé að bregðast hefði þurft við meintum göllum með öðrum hætti en gert hafi verið eða að ekki hafi mátt bregðast við meintum göllum með ódýrari hætti en gert hafi verið af hálfu gagnstefnanda, bæði með tilliti til aðferða sem beitt hafi verið og hver sé eðlilegur kostnaður við úrbætur. Kostnaðartölur stangist á við það sem áður hafi komið fram um áætlaðan kostnað af hálfu gagnstefnanda eins og framlagt minnisblað gagnstefnanda um heildartjón og kostnað beri með sér. Útreikningi kröfu gagnstefnanda sé mótmælt og forsendum hans, svo sem tímaskriftum og tímagjaldi, enda sé t.d. ekki stuðst við framlagða gjaldskrá eða gerð nægileg grein fyrir kostnaðarliðum.

Þá er því hafnað að skilyrði skaðabóta séu fyrir hendi.

Varðandi ýmsar meintar lagfæringar á meintum steypugöllum, sé byggt á því að ósannað sé að veggeiningarnar hafi verið gallaðar, sbr. m.a. verk- og skilalýsingu sem fylgi með framlögðum samningi. Þá sé ósannað að viðkomandi viðgerðir hafi verið gerðar.

Aðalstefnandi byggir á því að gagnstefnandi hafi ekki byggt á sérfræðiþekkingu aðalstefnanda við samningsgerð enda hafi gagnstefnandi haft fjölda sérfræðinga á sínum snærum, m.a. arkitekt og múrarameistara, sem hafi verið honum til aðstoðar við samningsgerðina.

Aðalstefnandi hafi í einu og öllu farið eftir því framleiðsluferli sem hann geri jafnan. Hann fylgi gæðastjórnunarferlinu ISO 9001 og fyrirfram gefnum ferlum sé fylgt. Sé þess óskað geti aðalstefnandi framvísað gögnum þar um.

Loks byggir aðalstefnandi á því að gagnstefnanda sé unnt að nota innskatt af framlögðum viðgerðarreikningum og af hugsanlegum lögmannskostnaði og því sé honum óheimilt að krefjast virðisaukaskatts úr hendi aðalstefnanda.

Aðalstefnandi byggir kröfur sínar á almennum reglum samninga- og kröfuréttar, um að samninga beri að halda, og reglum um skyldu til greiðslu kaupverðs samkvæmt VI. kafla laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup. Hann byggir jafnframt á ákvæðum laganna um skoðunarskyldu kaupanda, tilkynningarskyldu kaupanda og um galla og sönnun galla. Þá byggir hann kröfur sínar einnig á lögum nr. 7/1936, um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, réttarvenjum og dómaframkvæmd varðandi þýðingu sérfræðikunnáttu við gerð verk- og kaupsamninga og lögum nr. 50/2000, um lausafjárkaup, einkum 2. gr., 13. gr., sbr. 20. gr., 1. og 2. mgr., sbr. 3. mgr. 17. gr., 20. gr., 31. og 36. gr. laganna og önnur ákvæði laganna um galla. Aðalstefnandi byggir einnig á almennum reglum um viðskeytingu og smíði. Þá vísar hann um kröfur sínar til almennra reglna og venja varðandi tafabætur, meðal annars til ákvæða IST 30:2012. Kröfu um dráttarvexti byggir aðalstefnandi á III. kafla laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu. Vísar hann um upphafsdag dráttarvaxta til gjaldfrests í framlögðu innheimtubréfi, dagsettu 6. október 2015, sbr. 5. gr. laganna. Þá vísar hann til laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

Kröfu um málskostnað byggir aðalstefnandi á 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991, um meðferð einkamála.

IV

Í aðalsök byggir gagnstefnandi á því að söluhluturinn sem samningur aðila fjalli um, steyptar veggeiningar í húsbyggingu gagnstefnanda að Sóleyjarima 13 í Reykjavík, hafi verið gallaður. Aðalstefnandi hafi neitað að bæta úr gallanum, sem og að bæta gagnstefnanda útgjöld við að lagfæra gallana eða samþykkja eðlilegan afslátt, sem nemi tjóni gagnstefnanda. Í málinu sé krafist greiðslu kostnaðar á útgjöldum við að lagfæra gallana.

Gagnstefnandi kveður að aðalstefnanda hafi verið ljóst í samningaviðræðum aðila að gagnstefnandi hafi viljað kaupa steypueiningar sem ekki þyrfti að yfirborðsmeðhöndla eftir að þær kæmu úr verksmiðju stefnanda. Slíkt útlit sé í sölu- og kynningargögnum aðalstefnanda nefnt „sjónsteypa“ eða „sjónsteypuáferð“ en einnig „stálmótaáferð“. Með sjónsteypu sé átt við steyptan flöt sem ekki sé gert ráð fyrir að verði meðhöndlaður frekar og sé það almennt viðurkennd skilgreining, sbr. meðal annars dóm Hæstaréttar Íslands í máli nr. 404/2003. Tilgangur með slíkum kaupum sé að ekki þurfi að yfirborðsmeðhöndla steypta fleti því það sé mjög kostnaðarsamt. Fullyrðingum aðalstefnanda um annað sé mótmælt.

Í verksamningi aðila komi fyrir hugtakið „stálmótaáferð“. Gagnstefnanda hafi, bæði fyrir og við samningsgerð, verið kynnt hvernig einingarnar myndu líta út að framleiðslu lokinni. Þá hafi gagnstefnandi upplýst aðalstefnanda um kröfur sínar og væntingar hvað þetta varði. Um þessi samskipti aðila séu til tölvupóstar o.fl. Gagnstefnanda og hönnuðum hússins, T.ark teiknistofu, hafi á kynningarfundum verið sýndar myndir af sjónsteypueiningum og ágæti þeirra kynnt af hálfu aðalstefnanda. Aðalstefnandi hafi einnig vísað fulltrúum gagnstefnanda á ýmsar byggingar þar sem aðferðin hafi verið notuð, bæði á höfuðborgarsvæðinu og í Grindavík, og hafi fulltrúar gagnstefnanda farið sérstaklega til að skoða slíkar byggingar, að ábendingu aðalstefnanda.

Aðalstefnandi hafi afhent gagnstefnanda steypueiningarnar smám saman, langt á eftir umsömdum afhendingartíma. Eftir að einingarnar hafi verið komnar á verkstað hafi sýnilegir gallar verið á þeim. Verulegar kalkútfellingar hafi verið á einingunum, sem myndað hafi ljótar rákir á steypunni, litamun, flekki, sprungur, loftbólur og steypuhreiður. Gagnstefnandi hafi þegar kvartað við aðalstefnanda. Fulltrúar aðalstefnanda hafi þá fullyrt að lítið mál yrði að lagfæra þessa ágalla og að það yrði gert, á kostnað aðalstefnanda, eftir reisingu eininganna. Sumar einingarnar hafi verið það slæmar að aðalstefnandi hafi afhent nýjar í þeirra stað. Aðilar hafi þó verið sammála um að ekki kæmi til þess að rifta kaupunum, sbr. 26. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup.

Gagnstefnandi vísar um kröfur sínar meðal annars til 1., 2. og 3. mgr. 17. gr. og 1. mgr. 18. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup. Hann byggir á því að steypueiningarnar hafi ekki verið í samræmi við kröfur framangreindra lagaákvæða og því verið gallaðar í skilningi þessara ákvæða. Þegar söluhlutur sé gallaður, hafi kaupandi hans um nokkur úrræði að velja, sbr. 30. gr. laganna. Riftun samningsins hafi líklega aldrei komið til greina, þar sem um svokölluð pöntunarkaup hafi verið að ræða. Skilyrði riftunar af hálfu kaupanda séu þá takmörkuð, sbr. 26. gr. laganna, sem sé sanngirnisákvæði fyrir seljanda og eru ríkari skyldur samkvæmt því á kaupanda um að takmarka tjón.

Gagnstefnandi hafi fyrst valið að krefjast úrbóta á hinu gallaða, sbr. einnig rétt seljanda í því sambandi, í samræmi við 36. gr. laga nr. 50/2000. Aðalstefnandi hafi fyrst reynt úrbætur, þó afar takmarkað, en síðan hafnað að reyna þær. Í júlí 2015, eftir að aðilar hafi reynt að finna lausn á vandanum, hafi hins vegar orðið grundvallarbreyting á afstöðu aðalstefnanda þegar hann hafi leitað til lögmanns. Þá hafi aðalstefnandi tilkynnt gagnstefnanda um þá afstöðu sína að ekki væri um neinn galla að ræða og að ekki yrðu reyndar frekari úrbætur. Í samræmi við fyrirmæli 37. gr. laga nr. 50/2000 hafi gagnstefnandi þá sett fram kröfu um skaðabætur og/eða afslátt. Áskilinn hafi verið réttur til að krefja aðalstefnanda um bætur sem svöruðu kostnaði við úrbætur, þar sem aðalstefnandi hafi hafnað úrbótum. Slík krafa sé krafa gagnstefnanda um skaðabætur vegna útgjalda við að bæta úr galla samkvæmt 3. mgr. 34. gr. laga nr. 50/2000. Skilyrði skaðabóta séu fyrir hendi. Háttsemi aðalstefnanda hafi bæði verið ólögmæt og saknæm, eins og síðar verði rakið. Í málinu þurfi þó aðeins að sýna fram á að galli hafi verið á söluhlutnum svo bótaábyrgð verði felld á aðalstefnanda.

Krafa gagnstefnanda sé í meginatriðum tvíþætt. Annars vegar sé krafist bóta vegna útgjalda sem fallið hafi til við filtun og málun ytra byrðis hússins, auk múrviðgerða utanhúss, allt vegna galla á steypueiningum. Gagnstefnandi hafi stofnað til þess kostnaðar vegna þess að aðalstefnandi hafi ákveðið að hafna ábyrgð í málinu og hætta úrbótum, þrátt fyrir áskoranir gagnstefnanda. Hins vegar sé um að ræða kostnað við lagfæringar á steypugöllum ýmis konar innanhúss og við glugga, sem aðalstefnandi hafi sömuleiðis hafnað að bæta úr, þrátt fyrir að hafa borið ótvíræð skylda til. Fyrst skuli vikið að kröfu vegna viðgerða, filtunar og málunar utanhúss.

Gagnstefnandi hafi lagt út fyrir lagfæringum á galla á steypueiningunum sem aðalstefnandi hafi tekið að sér að framleiða fyrir gagnstefnanda. Ítrekað hafi komið fram í samningaferli og við tilboðsgerð aðilanna hvaða eiginleika steypueiningarnar þyrftu að hafa. Jafnframt hafi ítrekað komið fram af hálfu aðalstefnanda hvaða kosti steypueiningarnar hefðu. Þetta hafi komið fram hjá starfsmönnum aðalstefnanda í samtölum sem og í kynningargögnum. Þá hafi ítrekað verið rætt um svokallaða sjónsteypu, þ.e.a.s. yfirborð sem ekki þyrfti að meðhöndla frekar. Enginn vafi geti leikið á því að a-kk-þgf hafi verið þetta ljóst, sbr. háttsemi hans eftir að gallinn hafi komið í ljós.

Daginn áður en tilboð aðalstefnanda hafi verið samþykkt, 14. september 2014, hafi framkvæmdastjóri eininga- og múrframleiðslu aðalstefnanda sent framlagðan tölvupóst til fulltrúa gagnstefnanda undir yfirskriftinni „sjónsteypa“. Með póstinum hafi fylgt ljósmyndir af steyptum einingum frá aðalstefnanda sem notaðar hefðu verið í ýmsar byggingar. Steypuáferð þeirra hafi verið eins og um hafi verið rætt milli aðila og til hafi staðið að nota. Tilgangurinn með sendingunni hafi verið að sýna gagnstefnanda og fulltrúum hans hvernig varan myndi líta út. Væri það rétt, sem aðalstefnandi haldi fram, að útlit steypunnar hafi ekki átt að skipta máli, fáist ekki séð að nokkur tilgangur hafi verið með því að senda fyrrgreindar ljósmyndir og sýnishorn af öðrum húsum til gagnstefnanda, hvað þá undir yfirskriftinni „sjónsteypa“.

Í fylgiskjali A við samning aðila, sem nefnist verk- og skilalýsing og sé hluti samningsins, sé áferð veggeininganna lýst sem „stálmótaáferð“. Með þessu sé átt við að áferðin, þ.e. yfirborðið, á veggeiningunum sé ekki meðhöndluð frekar. Á framlögðu útprenti af heimasíðu aðalstefnanda séu upplýsingar um eiginleika útveggjaeininga sem hann framleiði. Þar komi fram að hægt sé að velja um tvenns konar áferð á einingar, annars vegar stálmótaáferð og hins vegar völun. Síðarnefnda áferðin sé sérstök klæðning sem sett sé eða völuð utan á steinkápuna. Á framlögðu útprenti af vefsvæði aðalstefnanda sé enn fremur að finna upplýsingar um sjónsteypu, ásamt mynd af húsi sem margir kannist við. Á skjalinu komi fram að aðalstefnandi hafi þróað sérstaka steypu til að losna við loftbólur og minnka hættuna á litabrigðum. Til að fá loftbólulausa og fallega veggi þurfi „vönduð vinnubrögð á öllum stigum“.

Gagnstefnandi byggir á því að þetta sé sú vara sem um hafi verið samið og aðalstefnandi hafi átt að afhenda. Ljóst sé að aðalstefnandi hafi ekki viðhaft vönduð vinnubrögð á öllum stigum, fyrst einingarnar hafi verið með loftbólum, hreiðrum, steypubrotum, litamisfellum, kalkútfellingum og afar ljótar. Að mati gagnstefnanda séu líklegar skýringar á vandamálinu, án þess að hann geti sagt til um það með vissu, að of hratt hafi verið steypt í mótin, rignt hafi á blauta steypu eða steypan illa viðruð. Hver sem orsökin sé fyrir gallanum, sé afleiðingin sú að veggirnir hafi verið alsettir kalkútfellingum, hreiðrum og loftbólum og alls ekki fallegir, raunar þannig að húsið hafi ekki verið söluvara í þessu ástandi. Lagðar séu fram myndir sem sýni dæmi um þetta. Þetta hafi verið sérstaklega áberandi á flötum með svartri steypu, sem greitt hafði verið sérstaklega fyrir. Að þessu leyti hafi varan ekki staðist samning aðila og því verið gölluð.

Söluhlutur teljist einnig gallaður sé hann ekki í samræmi við þær upplýsingar sem seljandi hafi gefið um hlutinn, eiginleika hans eða notkun, við markaðssetningu eða á annan hátt, og ætla megi að hafi haft áhrif á kaupin, sbr. 1. mgr. 18. gr. laga nr. 50/2000. Fyrrgreind skjöl, sem lögð séu fram í málinu, séu dæmi um það efni sem aðalstefnandi noti í markaðssetningu. Hvergi sé tekið fram að eðlilegt sé að slíkar einingar séu þaktar kalkútfellingum eða að slíkt geti „alltaf gerst“. Ekki hafi það heldur verið tekið fram í tölvupóstum fyrrnefnds framkvæmdastjóra aðalstefnanda fyrir tilboðsgerð. Þvert á móti sé með þessu kynningarefni gefið í skyn að slíkar einingar, með sjónsteypu, séu valkostur hvað varði ásýnd og ytra byrði húss. Með kynningarefninu séu birtar myndir því til staðfestingar. Það sé fjarri lagi að hús gagnstefnanda hafi litið þannig út. Eftir að það hafi verið málað líti það einnig allt öðruvísi út heldur en það hafi verið hannað í upphafi. Ljóst sé að söluhluturinn hafi heldur ekki uppfyllt þá kröfu að henta í þeim tilgangi sem sambærilegir hlutir henti til, sbr. 17. gr. laga nr. 50/2000, og teljist því gallaður.

Fulltrúar aðalstefnanda hafi margoft viðurkennt, bæði í orði og á borði, að sú vara, sem um hafi verið samið og aðalstefnandi hafi átt að afhenda, hafi verið veggeiningar sem ekki hafi átt að þurfa að meðhöndla frekar og að kalkútfellingarnar séu galli, sem aðalstefnandi beri ábyrgð á. Aðilar hafi fundað um málið á verkfundi 4. maí 2015. Á fundinum hafi framkvæmdastjóri eininga- og múrframleiðslu aðalstefnanda staðfest að aðalstefnandi myndi gera ráðstafanir til að útfellingarnar hyrfu og að hann myndi skila verkinu þannig af sér að veggeiningarnar stæðust þær kröfur sem almennt séu gerðar til viðgerða á sjónsteypu. Þessi yfirlýsing afsanni þá fullyrðingu aðalstefnanda í stefnu, að ekkert hafi verið athugavert við veggeiningarnar. Aðalstefnandi sé jafnframt bundinn við yfirlýsinguna. Fyrir liggi að aðalstefnandi hafi síðar neitað að standa við þetta.

Samkvæmt framlögðum tölvupósti frá 9. júní 2015 hafi fyrrnefndur framkvæmdastjóri aðalstefnanda einnig sent tvær ljósmyndir til gagnstefnanda með þeim orðum að þær væru af einingum frá samkeppnisaðila aðalstefnanda sem steyptar hefðu verið um veturinn. Myndirnar sýni kalkútfellingar á veggeiningunum. Í skeyti framkvæmdastjórans til gagnstefnanda segi: „Greinilegt að við erum ekki einir að fást við þetta vandamál“ og „Veit líka af staðsteyptum húsum með sama vandamál“. Því sé ljóst að aðalstefnandi hafi litið á kalkútfellingarnar sem vandamál. Það gangi þvert á það sem fullyrt sé í stefnu málsins og staðfesti að söluhluturinn hafi verið gallaður. Báðir aðilar hafi lengst af litið svo á en sinnaskipti aðalstefnanda byggi ekki á neinum rökum.

Aðalstefnandi hafi svo neitað að sinna úrbótum. Ljóst sé að ástand hússins hafi verið óviðunandi. Ekki hafi reynst unnt að þrífa kalkútfellingarnar af og eini raunhæfi kosturinn hafi verið að filtera og mála húsið. Gagnstefnandi hafi upplýst aðalstefnanda um það og áskilið sér rétt til að krefja hann um kostnað við úrbæturnar. Kostnaðurinn, og krafa gagnstefnanda vegna þessa, sundurliðist sem hér segi:

Kostnaður við þrif, slípun og filtun, skv. reikningi 6.878.202 krónur

Kostnaður við málun utanhúss, skv. tilboði og reikningi 2.208.050 krónur

Samtals: 9.086.252 krónur

Gagnstefnandi vísi til framlagðra reikninga vegna framangreindrar vinnu. Kostnaðurinn við viðgerðir, filtun og málun, verði að telja hæfilegan enda sé hann í samræmi við áætlanir gagnstefnanda, sem kynntar hafi verið aðalstefnanda.

Hvað varði aðrar kröfur þá sé á framlögðum skjölum að finna lista yfir þær viðgerðir sem framkvæmdar hafi verið og nauðsynlegt hafi verið að framkvæma vegna vansmíða á veggeiningunum. Gagnstefnandi byggi á því að aðalstefnanda hafi borið skylda til að sinna þessum úrbótum enda verkið gallað. Vísað sé til framangreindra málsástæðna um galla og byggt á þeim. Á fyrrgreindum skjölum, sem lagðir séu fram í málinu, sé listi yfir verk sem verktakinn Múrlína ehf. hafi unnið. Þau verk sem unnin hafi verið en aðalstefnanda hafi borið að vinna á sinn kostnað séu sérstaklega merkt á skjölunum. Gagnstefnandi hafi látið vinna þessar úrbætur á sinn kostnað í samræmi við heimild í lögum nr. 50/2000. Hann krefji nú aðalstefnanda um útgjöld vegna þessa, sem nemi alls 3.283.740 krónum. Gagnstefnandi hafi ítrekað farið fram á að aðalstefnandi bætti úr þessum göllum en líkt og fram komi í bréfum aðalstefnanda og í stefnu málsins hafi hann ákveðið að gera það ekki. Aðalstefnanda beri því skylda til að bæta gagnstefnanda tjón hans vegna þessara útgjalda.

Gagnstefnandi krefjist þess að viðurkenndur verði skuldajöfnuður á móti kröfu aðalstefnanda sem nemi kröfufjárhæð í stefnu, sbr. heimild 2. mgr. 28. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Áréttað sé að aðalstefnandi hafi, 4. maí 2015, samþykkt að gagnstefnanda væri heimilt að halda eftir lokagreiðslunni, 8.000.000 króna, þar til úrbótum, sem aðalstefnandi hafi ætlað að sinna, væri lokið. Aðalstefnandi hafi hins vegar ekki lokið þeim úrbótum sem hann hafi lofað, og borið skylda til að sinna, og eigi því ekki rétt til greiðslunnar heldur beri að ráðstafa henni upp í þau útgjöld, sem gagnstefnandi hafi innt af hendi vegna úrbóta, með skuldajöfnuði. Skilyrði skuldajafnaðar séu öll fyrir hendi.

Loks mótmælir gagnstefnandi kröfu aðalstefnanda um dráttarvexti enda eigi hann ekki kröfu á hendur gagnstefnanda.

Í gagnsök byggir gagnstefnandi kröfur sínar að miklu leyti á sömu málsástæðum og kröfur sínar um sýknu og skuldajöfnuð í greinargerð í aðalsök og vísast því til þeirrar umfjöllunar hér að framan. Með kröfu í gagnstefnu krefst hann þess að aðalstefnandi greiði kostnað vegna útgjalda við að lagfæra galla á seldum hlut, fyrrgreindum veggeiningum.

Í gagnstefnu reifar gagnstefnandi það sem fram kemur á framlögðum listum yfir þær viðgerðir sem framkvæmdar hafi verið vegna vansmíða á veggeiningunum. Á listunum komi fram að um sé að ræða samskeytaviðgerðir í gólfum og loftum, viðgerð á steypu undir ruslatunnu, afréttingar á gluggum og kantaneglingar í íbúðum 103-105 og 203-205, „styttingu botna“ í íbúðum 201-203, yfirferð og viðgerðir, fyllingu í dósir, rennihurðainnfellingar, pússun málmkanta á þaki o.fl., auk verkfæraleigu og efnis. Byggir gagnstefnandi á því, sem fyrr segi, að aðalstefnanda hafi borið skylda til að sinna þessum úrbótum enda verkið gallað. Gagnstefnandi hafi ítrekað farið fram á úrbætur við aðalstefnanda en þar sem því hafi ekki verið sinnt hafi gagnstefnandi lagt út alls 3.283.740 krónur í viðgerðir og beri aðalstefnandi að bæta honum það tjón.

Gagnstefnandi krefst þess að dæmdum fjárhæðum í gagnsök verði skuldajafnað við kröfu aðalstefnanda í aðalsök en að sjálfstæður dómur gangi fyrir mismuninum, sem sé 4.969.992 krónur, í samræmi við heimild 2. mgr. 28. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Áréttað sé að aðalstefnandi hafi, 4. maí 2015, samþykkt að gagnstefnanda hafi verið heimilt að halda eftir lokagreiðslunni, 8.000.000 króna, þar til þeim úrbótum væri lokið sem aðalstefnandi hafi sjálfur ætlað að sinna. Þar eð aðalstefnandi hafi ekki lokið við þær úrbætur sem hann hafi lofað og honum borið skylda til að sinna, eigi hann ekki rétt á greiðslunni heldur beri að ráðstafa henni upp í kröfu gagnstefnanda vegna útgjalda af úrbótum. Skilyrði skuldajafnaðar séu öll fyrir hendi.

Krafist sé dráttarvaxta af dómkröfunni, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, frá þingfestingardegi gagnsakar málsins í samræmi við heimild 3. mgr. 5. gr., sbr. 9. gr. sömu laga.

Gagnstefnandi byggir kröfur sínar á lögum nr. 50/2000, um lausafjárkaup, og á meginreglum samningaréttar, kröfuréttar, lausafjárkauparéttar og skaðabótaréttar, þ. á m. almennu sakarreglunni. Einnig vísar hann til 27. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, og 28. gr. sömu laga, um rétt til gagnstefnu og skuldajöfnuð og kröfu til sjálfstæðs dóms í gagnsök. Um vexti af kröfum sínum vísar gagnstefnandi til ákvæða laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu.

Þá byggir gagnstefnandi kröfu um málskostnað á 129., sbr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

V

Við aðalmeðferð málsins gáfu R-kk-nf G-kk-nf, framkvæmdastjóri gagnstefnanda, og S-kk-nf V-kk-nf P-kk-nf, stjórnarmaður í gagnstefnanda, aðilaskýrslur. Jafnframt gáfu vitnaskýrslur P-kk-nf H-kk-nf P-kk-nf, framkvæmdastjóri húseiningadeildar aðalstefnanda, Þ-kk-nf M-kk-nf, framkvæmdastjóri Múrlínu ehf., Á-kk-nf Á-kk-nf arkitekt, H-kk-nf S-kk-nf verkfræðingur, Þ-kk-nf P-kk-nf framkvæmdastjóri og Ó-kk-nf T-kk-nf G-kk-nf málarameistari.

Í máli þessu greinir aðila á um hvort veggeiningar sem gagnstefnandi keypti af aðalstefnanda, samkvæmt samningi undirrituðum af hálfu aðila 19. desember 2014, hafi verið gallaðar að útliti og eiginleikum og ef svo er, hvaða kröfur aðilar eigi þá hvor á annan.

Samningur aðila varðar sölu á umþrættum veggeiningum, hönnun og framleiðslu þeirra og flutning á byggingasvæði. Samkvæmt 9. gr. samningsins gilda ákvæði „kaupalaga“ um galla og úrbætur á þeim. Samkvæmt 1. mgr. 2. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup, gilda lögin um pöntun hlutar sem búa skal til þegar sá sem pantar lætur ekki í té verulegan hluta efnis til framleiðslunnar. Samkvæmt síðari málslið ákvæðisins gilda lögin ekki um samninga um að reisa byggingar og samkvæmt 2. mgr. 2. gr. laganna gilda þau heldur ekki um samninga þegar sá sem afhendir hlut skal jafnframt láta í té vinnu eða aðra þjónustu sem felur í sér mestan hluta af skyldum hans. Í samræmi við umþrættan samning og málatilbúnað aðila verður talið að lög nr. 50/2000, um lausafjárkaup, gildi um viðskipti þeirra, enda felur samningurinn í sér að meginskylda aðalstefnanda samkvæmt samningnum hafi verið að framleiða og afhenda umþrættar veggeiningar gegn greiðslu söluverðs.

Krafa aðalstefnanda byggir á eftirstöðvum söluverðs sem samið var um að gagnstefnanda væri heimilt að halda eftir þar til úrbætur hefðu farið fram á afhentum veggeiningum, samkvæmt fundargerð fyrir verkfund aðila sem haldinn var 4. maí 2015. Fundargerðin er undirrituð og staðfest af hálfu beggja aðila. Í henni segir: „Samkomulag er um að verktaki greiði ekki meira til BM Vallá en sem nemur 64,2 mkr og er þá meðtalin fyrirframgreiðslan 8mkr þar til viðgerðum verður lokið. Það verða því ógreiddar 8mkr af verksamningi þar til viðgerðum er lokið en áætlað er að ljúka þeim fyrir 1. júní 2015. Samþykkt að ógreiddar eftirstöðvar lækki þó svo ekki náist 100% viðgerð þann 1. 6. 2015.“ Verður samkomulag aðila samkvæmt staðfestri fundargerð talið til fullnægjandi sönnunar um að aðalstefnandi hafi fallist á það með gagnstefnanda að úrbóta væri þörf og þar með að umþrættir veggir væru að einhverju leyti gallaðir.

Fram kom í skýrslu P-kk-ef H-kk-ef P-kk-ef, framkvæmdastjóra húseiningadeildar aðalstefnanda, fyrir dómi að hann hafi séð um tilboðsgerð gagnvart gagnstefnanda fyrir umþrættan samning. Kvað hann að af hálfu aðalstefnanda hafi verið litið svo á að hann gæti framleitt sjónsteypu með tiltekinni aðferð, þ.e. veggeiningar sem væru afhentar þannig að þær gætu staðið án þess að til frekari meðferðar kæmi á steypunni. Þá kom fram í skýrslu P-kk-ef H-kk-ef fyrir dómi að hann hafi setið fund með arkitekt að Sóleyjarrima 13 og m.a. rætt um sjónsteypu. Hann hafi þá upplýst um verkefni sem felur í sér að stálmótaáferð sé notuð sem sjónsteypa. Kvað hann að af hálfu gagnstefnanda hafi á endanum verið ákveðið að fara þá leið að nota stálmótaáferð sem sjónsteypu og að aðalstefnandi hafi gert sér grein fyrir að gagnstefnandi ætlaði að hafa þetta sem endanlegt útlit hússins, þ.e. stálmótaáferðina. Varðandi yfirborðsfrágang útveggjanna þá hafi hann rætt það við framkvæmdastjóra Múrlínu ehf., sem komið hafi fram fyrir hönd gagnstefnanda, að ef gagnstefnandi ætlaði sér að nota stálmótaáferðina sem endanlega áferð þá yrði steypan að vera varin til þess að hægja á öldrun hennar. Þá kvað hann að af hálfu aðalstefnanda hafi verið viðurkennt að laga þyrfti veggeiningarnar að einhverju leyti. Einhver hreiður og loftbólur hafi verið í veggeiningunum þegar þær hafi verið afhentar gagnstefnanda. Af hálfu aðalstefnanda hafi verið stefnt að því að laga t.d. hreiður í steypunni og loftbólur í veggjum en úrbótum hafi verið hætt þegar málið hafi verið komið í hnút. Varðandi útlit veggjanna hafi aðilar ekki verið sammála um hvað væri eðlilegt og hvað ekki. Þá kom fram í skýrslu P-kk-ef H-kk-ef að einhverjar kalkútfellingar hefðu verið á veggeiningunum þegar þær voru afhentar gagnstefnanda en að þær hafi aukist mjög eftir að þær voru settar upp.

Af framlögðum myndum af hinum afhentu veggeiningum verður ráðið að þær fullnægðu ekki þeim útlitskröfum sem gera má til slíkra veggeininga, sem standa eiga ómálaðar, eða voru í samræmi við auglýsingar aðalstefnanda eða þær myndir sem sendar voru gagnstefnanda af hálfu aðalstefnanda í aðdraganda samningsins, með tölvupósti 16. september 2014. Þá þykir sýnt, með framburði vitna fyrir dómi og framlögðum gögnum, að a-kk-þgf hafi verið ljóst eða mátt vera ljóst, þegar samningur aðila var gerður, að gagnstefnandi hafi ætlað sér að láta veggina standa ómálaða.

Að öllu framangreindu virtu teljast veggeiningarnar gallaðar samkvæmt 17. og 18. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup, og ber aðalstefnandi ábyrgð þar á gagnvart gagnstefnanda, sbr. 1. mgr. 30. gr. sömu laga.

Í samræmi við staðfest samkomulag aðila verður jafnframt að telja að gagnstefnanda hafi verið heimilt að halda eftir greiðslu að fjárhæð 8.000.000 króna þar til viðgerð á veggeiningunum væri lokið. Samkvæmt framlögðum tölvupósti, dagsettum 16. júní 2015, bauð aðalstefnandi gagnstefnanda afslátt að fjárhæð 4.500.000 krónur. Fól tilboðið í sér að „viðgerðir á brotum og hreiðrum“ yrðu á hendi aðalstefnanda auk þess sem aðalstefnandi gaf gagnstefnanda kost á að kaupa aðrar vörur í verkið samkvæmt meðsendu tilboði. Gagnstefnandi hafnaði tilboðinu. Að mati dómsins er framangreint tilboð aðalstefnanda til frekari sönnur á því að hann hafi fallist á að viðgerða eða úrbóta væri þörf og þar með að veggeiningarnar væru að einhverju leyti gallaðar, sem og að viðgerðum hafi ekki verið lokið 16. júní 2015. Gagnstefnanda var samkvæmt því heimilt að halda eftir greiðslu í samræmi við samkomulagið frá 4. maí 2015.

Óumdeilt er í málinu að aðalstefnandi reyndi að gera við skemmdir í steypunni með háþrýstiþvotti á veggeiningunum og að hann hætti við frekari þvott að beiðni gagnstefnanda, sem heldur því fram að litabreytingar hafi komið fram við þvottinn og yfirborð veggjanna orðið grófara, sem hann hafi ekki viljað sætta sig við. Þá er óumdeilt að aðalstefnandi telji að 600.000 króna afsláttur bæti gagnstefnanda útlagðan viðgerðarkostnað. Samkvæmt 1. mgr. 34. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup, getur kaupandi krafist þess að seljandi bæti úr galla á eigin reikning ef það verður gert án þess að valda seljanda ósanngjörnum kostnaði eða óhagræði. Samkvæmt 2. mgr. 34. gr. laganna getur kaupandi krafist nýrrar afhendingar ef galli er verulegur og sanngirnisrök mæla ekki gegn því. Þá segir í 3. mgr. að fullnægi seljandi ekki þeirri skyldu sinni að bæta úr galla eða afhenda nýjan hlut geti kaupandi krafist skaðabóta fyrir eðlileg útgjöld við að fá bætt úr galla. Samkvæmt 1. mgr. 36. gr. laganna er seljanda einnig heimilt að bæta á eigin kostnað úr galla eða afhenda annan hlut ef það er unnt án verulegs óhagræðis fyrir kaupanda. Í 2. mgr. 36. gr. er kveðið á um að seljandi geti spurt kaupanda hvort hann samþykki úrbætur eða nýja afhendingu eða skýri frá því að hann vilji bæta úr eða afhenda nýjan hlut innan tiltekins tíma og geti þá gert nauðsynlegar ráðstafanir innan þess tíma ef kaupandi svarar ekki fyrirspurn hans án ástæðulauss dráttar. Í ákvæðinu er gert ráð fyrir að leitað sé eftir samþykki kaupanda en ljóst er af málatilbúnaði aðila og gögnum málsins að aðilar náðu ekki samkomulagi um úrbætur þrátt fyrir að aðalstefnandi hafi byrjað á úrbótum að einhverju leyti. Þá liggur fyrir að gagnstefnandi lét sjálfur gera úrbætur á veggeiningunum, eftir að hafa tilkynnt aðalstefnanda skriflega þar um, og lagði út fyrir kostnaði vegna þeirra. Getur aðalstefnandi ekki borið fyrir sig að hann hafi ekki fengið tækifæri til úrbóta og verður því að telja að gagnstefnanda hafi, á grundvelli framangreindra ákvæða laga nr. 50/2000, einkum 3. mgr. 34. gr. laganna, verið heimilt að ráðast í úrbætur og krefjast í kjölfarið skaðabóta fyrir eðlileg útgjöld við að fá bætt úr galla.

Í samræmi við staðfest samkomulag aðila frá 4. maí 2015 og ákvæði 42. gr. laga nr. 50/2000 verður að telja að gagnstefnanda hafi verið heimilt að halda eftir greiðslu 8.000.000 króna þar til viðgerðum yrði lokið af hálfu a-kk-ef. Þar sem fyrir liggur að aðalstefnandi reyndi að bæta úr galla veggeininganna en gekk frá því verki, verður að telja að honum hafi ekki tekist að sýna fram á að hann eigi rétt á frekari greiðslu úr hendi gagnstefnanda á grundvelli samningsins frá 19. desember 2014, sbr. orðalag framangreinds samkomulags. Verður gagnstefnandi því sýknaður af kröfum aðalstefnanda í aðalsök.

Gagnstefnandi gerir í greinargerð kröfu um sýknu á grundvelli skuldajafnaðar og í gagnstefnu gerir hann kröfu á hendur aðalstefnanda fyrir útlögðum kostnaði vegna úrbóta á veggeiningunum. Kveður hann kröfu sína byggja á útgjöldum vegna filtunar, málningarvinnu og múrviðgerða á ytra byrði hússins og vegna lagfæringa á steypugöllum ýmiss konar innanhúss og við glugga. Eins og fram hefur komið er í 3. mgr. 34. gr. laga nr. 50/2000, um lausafjárkaup, kveðið á um að fullnægi seljandi ekki skyldu sinni um úrbætur á galla geti kaupandi krafist skaðabóta fyrir eðlileg útgjöld við að fá bætt úr galla. Eins og að framan er rakið hefur verið fallist á það með gagnstefnanda að hann hafi á þeim grundvelli, sem og á grundvelli staðfests samkomulags aðila, verið rétt að halda eftir greiðslu á 8.000.000 króna. Hins vegar hefur gagnstefnanda ekki tekist, með málatilbúnaði sínum, að sýna fram á að hann eigi frekari kröfur um skaðabætur á hendur aðalstefnanda. Hafa verður í huga það skilyrði framangreinds ákvæðis að skaðabætur miðist við eðlileg útgjöld. Þrátt fyrir að gagnstefnandi hafi lagt fram reikninga vegna kostnaðar við úrbætur hefur honum, með málatilbúnaði sínum og framlögðum gögnum, ekki tekist, gegn mótmælum aðalstefnanda, að sanna að útgjöldin hafi verið eðlileg, þar með að útgjöldin hafi ekki verið vegna annarra framkvæmda en þeirra sem eðlilegt hafi verið að ráðast í til úrbóta á tilteknum göllum. Þá er ekkert lagt fram reikningunum til stuðnings, svo sem forsendur þeirra, greining á kostnaðarliðum eða gjaldskrá, m.a. með tilliti til tímagjalds.

Hefur gagnstefnandi ekki fært fullnægjandi sönnur fyrir frekari kröfum á hendur aðalstefnanda og verður aðalstefnandi því sýknaður af kröfum gagnstefnanda í gagnsök.

Eftir þessa niðurstöðu og í samræmi við 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, þykir rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af málinu.

Dóminn kvað upp H-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari ásamt meðdómsmönnunum F-kk-þgf J-kk-þgf tæknifræðingi og S-x-x P-kk-þgf verkfræðingi.

D Ó M S O R Ð:

Aðalstefndi, SBJ eignir ehf., er sýkn af kröfum aðalstefnanda, B.M. Vallár ehf.

Gagnstefndi, B.M.Vallá ehf., er sýkn af kröfum gagnstefnanda, SBJ eigna ehf.

Málskostnaður fellur niður.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf

F-kk-nf J-kk-nf

S-kk-nf P-kk-nf