S-39/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 6. ágúst sl., höfðaði ríkissaksóknari með ákæru 2. júní 2008 á hendur ákærða, S-kk-þgf R-kk-þgf L-kk-þgf, kt. , til heimilis að Núpi, Ísafjarðarbæ;

„fyrir kynferðisbrot, með því að hafa þriðjudaginn 6. nóvember 2007, á heimavist Menntaskólans á Ísafirði, Torfnesi, Ísafjarðarbæ, haft í vörslum sínum, á hörðum diski í fartölvu, 1 ljósmynd sem sýnir barn á kynferðislegan og klámfenginn hátt og 89 hreyfimyndir sem sýna börn á kynferðislegan eða klámfenginn hátt, þar af ein hreyfimynd af barni í kynferðisathöfnum með dýri, allt myndir sem ákærði aflaði sér af netinu og vistaði á framangreindan tölvubúnað á tímabili frá síðari hluta árs 2006 fram í september 2007.

Telst þetta varða við 4. mgr. 210. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 7. gr. laga nr. 39/2000 og 2. gr. laga nr. 74/2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku samkvæmt 1. tölul. 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga á framangreindu myndefni, sem lögregla lagði hald á.“

I.

Ákærði kom fyrir dóm 6. ágúst sl. og játaði sakargiftir samkvæmt ákæru ríkissaksóknara. Játning ákærða er studd framlögðum sakargögnum og telst því sannað að ákærði hafi framið brot það sem honum er gefið að sök í ákæru og þar er rétt fært til refsiákvæða. Eru því uppfyllt lagaskilyrði til að leggja dóm á málið á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

II.

Brot ákærða varðaði 1 ljósmynd og 89 hreyfimyndir sem sýna börn á kynferðislegan eða klámfenginn hátt. Sumt af því myndefni verður að telja mjög gróft.

Við ákvörðun refsingar verður að taka mið af því að ákærði var einungis 18 ára gamall er upp um brot hans komst. Jafnframt þykir mega líta til þess að sakaferill ákærða er óverulegur, en í mars sl. gekkst hann undir viðurlagaákvörðun fyrir dómi vegna ölvunaraksturs. Þá játaði ákærði brot sitt skýlaust strax við skýrslutöku hjá lögreglu, sem og fyrir dómi.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 45 daga fangelsi. Eftir atvikum og með heimild í 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og skal refsingin falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og 1. töluliðar 1. mgr. 69. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ber að gera upptækt myndefni það er í ákæru greinir og lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Í samræmi við ákvæði 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála dæmist ákærði til að greiða allan sakarkostnað málsins, sem samkvæmt framlögðum gögnum er eingöngu þóknun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef J-kk-ef hrl., fyrir störf lögmannsins bæði á rannsóknarstigi og fyrir dómi, er hæfilega þykir ákveðin 83.664 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, S-kk-nf R-kk-nf L-kk-nf, sæti fangelsi í 45 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 83.664 krónur í sakarkostnað.

Ákærði sæti upptöku á myndefni því er í ákæru greinir og lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

K-kk-nf H-kk-nf