S-214/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 3. nóvember sl., er höfðað með ákæru útgefinni af héraðssaksóknara 22. mars sl. á hendur A-kk-þgf P-kk-þgf S-kk-þgf, Fífuseli 39, Reykjavík og A:

1. Gegn ákærða A-kk-þgf P-kk-þgf fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 7. nóvember 2015, á veitingastaðnum Moe's við Jafnasel í Reykjavík, ráðist á B með því slá hann ítrekað í höfuð og andlit með þeim afleiðingum að B hlaut mar og aðra yfirborðsáverka í andliti og framtönn í efri gómi brotnaði.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Gegn ákærða A-kk-þgf P-kk-þgf fyrir líkamsárás, með því að hafa strax í kjölfarið á atviki í ákærulið 1, á bifreiðastæði utan við veitingastaðinn Moe's ráðist á C með því að slá hana af miklu afli vinstra megin í kjálkann með þeim afleiðingum að C hlaut ótilfært brot í gegnum kjálkaálmu vinstra megin, neðan við kjálkaliðinn og brot án hliðrunar fremst í neðri kjálka hægra megin, sem gekk skáhalt upp og miðlægt milli framtanna í neðri gómi.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940.

3. Gegn ákærða A fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, skömmu eftir atvik sem lýst er í ákærulið 2, á bifreiðastæði við verslun Krónunnar við Jafnasel í Reykjavík ráðist á B þannig að hann féll í götuna og slegið hann ítrekað með flösku í höfuðið með þeim afleiðingum að B hlaut mar á kinnbeini vinstra megin og yfirborðsáverka í andliti, mar á öxl, olnboga og brjóstkassa, sár á fingri og yfirborðsáverka á hné.

Er þetta talið varða við 2. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940.

Er þess krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu brotaþolans C er þess krafist að ákærða A-kk-þgf P-kk-þgf verði gert að greiða skaða- og miskabætur að fjárhæð 900.000 krónur auk vaxta, skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. nóvember 2015 þangað til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu, en síðan með dráttarvöxtum, skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laganna frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um málskostnað brotaþola að skaðlausu.

Ákærði A-kk-nf P-kk-nf játar háttsemi samkvæmt ákæru en krefst þess að háttsemi samkvæmt 1. tl. ákæru verði færð undir 217. gr. laga nr. 19/1940. Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og að skaðabætur til brotaþola verði lækkaðar. Loks krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa.

Ákærði A neitar sök. Verjandi ákærða krefst sýknu og að sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

Samkvæmt skýrslu lögreglu frá aðfaranótt laugardagsins 7. nóvember 2015 barst lögreglu tilkynning, kl. 03.42, um hópslagsmál fyrir utan veitingastaðinn Moe's við Jafnasel í Reykjavík. Lögreglumenn er mættu á staðinn hittu fyrir C, brotaþola í máli þessu. Fram kemur að hún hafi lýst því að hún hefði orðið fyrir líkamsárás fyrir utan veitingastaðinn. Er hún hafi verið fyrir utan staðinn hafi þrír menn komið að henni og einn þeirra kýlt hana í andlitið án frekari orðalenginga. Mennirnir hafi í framhaldi hlaupið á brott í átt að Seljahverfi.

Lögreglu barst önnur tilkynning, kl. 03.50, þessa nótt um líkamsárás á veitingastaðnum Moe's. Samkvæmt þeirri tilkynningu hafi maður verið stunginn í fót. Fram kemur að hann væri staddur heima hjá móður sinni í Fífuseli. Samkvæmt frumskýrslu ræddi lögregla við viðkomandi, A, annan ákærða í máli þessu. Hafi ákærði lýsti því að hann hafi verið að skemmta sér þetta kvöld. Félagi ákærða hafi lent í ryskingum við hóp manna og átök átt sér stað fyrir utan skemmtistaðinn. Félagi ákærða hafi náð að hlaupa brott en ákærði hafi verið umkringdur af sex til sjö mönnum sem hafi látið höggin dynja á honum. Hafi ákærði í átökunum skyndilega fundið fyrir sársauka í hægri fæti. Hafi það verið eins og eftir stungu og hafi blætt mikið úr sárinu. Ákærði hafi náð að komast undan mönnunum. Í frumskýrslu kemur fram að sjúkraflutningamenn hafi komið á staðinn. Hafi þeir talið að áverki á ákærða væri eftir mjóan oddhvassan hlut. Ákærði hafi verið fluttur á slysadeild til aðhlynningar.

Ákærði A mætti á lögreglustöð 10. nóvember 2015 og lagði fram kæru á hendur ótilgreindum einstaklingum fyrir líkamsárás er hann hefði orðið fyrir aðfaranótt 7. nóvember 2015. Miðvikudaginn 11. nóvember 2015 lagði brotaþolinn C fram kæru á hendur ákærða A-kk-þgf P-kk-þgf fyrir líkamsárás aðfaranótt 7. nóvember 2015. Mánudaginn 7. desember 2015 lagði síðan brotaþolinn B fram kæru hjá lögreglu á hendur ákærðu báðum fyrir líkamsárás aðfaranótt 7. nóvember 2015.

Á meðal rannsóknargagna málsins er læknisvottorð frá 23. desember 2015 er sérfræðingur á slysa- og bráðadeild Landspítala hefur ritað vegna komu ákærða A á slysadeild 7. nóvember 2015. Samkvæmt vottorðinu voru á hægra læri hans fjórir skurðir, allir fremur grunnir. Ekki hafi verið grunur um dýpri skaða. Í andliti hafi verið byrjandi glóðarauga hægra megin en engin opin sár. Einnig hafi verið við skoðun bólga á nefi en ekki áberandi skekkja. Bólga hafi verið á enni. Hafi hann verið aumur við þreifingu yfir neðstu rifjum og mjóbaki. Hafi sár verið skoluð og saumuð. Um alvarlega líkamsárás hafi verið að ræða.

Þá er á meðal gagna málsins læknisvottorð frá 11. desember 2015 er sérfræðingur á slysa- og bráðadeild Landspítala hefur ritað vegna komu brotaþolans C á slysadeild, 7. nóvember 2015. Fram kemur að við skoðun á andliti hafi brotaþoli verið hvellaum við þreifingu yfir neðri kjálka vinstra megin og framtennur í neðri gómi færst í sundur í miðju. Þá hafi brotaþoli verið með mar á vinstri olnboga en ekki hafi verið grunur um brot. Framkvæmdar hafi verið tölvusneiðmyndir af andlitsbeinum sem sýnt hafi ótilfært brot í gegnum kjálkaálmu vinstra megin um það bil einum og hálfum cm neðan við kjálkaliðinn. Einnig hafi sést brot án hliðrunar fremst í neðri kjálka hægra megin sem gengið hafi skáhallt upp og miðlægt milli framtanna í neðri góm. Á meðal gagna málsins er vottorð sem tannlæknir hefur ritað vegna brotaþola 20. október 2017. Fram kemur að þar sem brot í kjálkabeini hafi verið ótilfærð og bit ekki riðlast hafi ekki þurft að gera aðgerð á brotunum. Þess í stað hafi verið settir vírar á framtennur neðri kjálka til að styðja við fremra brotið. Það hafi verið gert í staðdeyfingu. Brotaþoli hafi komið í tvígang í eftirlit. Hafi vírar verið fjarlægðir 4. desember 2015.

Á meðal gagna málsins er læknisvottorð frá 10. janúar 2016 er sérfræðingur á slysa- og bráðadeild Landspítala hefur ritað vegna komu brotaþolans B á slysadeild, 13. nóvember 2015. Fram kemur að brotaþoli hafi verið með dreifð eymsli og maráverka um líkamann. Allir marblettir hafi verið farnir að fölna mjög og verið að hverfa. Allt marið hafi verið yfirborðsáverkar sem ættu að geta jafnað sig á 10 dögum til hálfum mánuði hið mesta án varanlegra líkamlegra afleiðinga. Brotaþoli hafi einnig verið með áverka á tönnum. Hafi flísast og brotnað af tönnum og ein tönn verið laus. Hafi honum verið vísað til tannlæknis til skoðunar og meðferðar. Áverkar á brotaþola hafi getað samrýmst því að hafa lent í átökum um það bil viku fyrir komu.

Ákærði A-kk-nf P-kk-nf kvaðst hafa verið að skemmta sér með meðákærða aðfaranótt laugardagsins 7. nóvember 2015. Kvaðst ákærði játa að hafa ráðist á brotaþolann B inni á veitingastaðnum Moe's og slegið hann ítrekað í höfuð og andlit. Þá hafi ákærði í kjölfarið, á bifreiðastæði utan við veitingastaðinn, ráðist á brotaþolann C með því að slá hana af miklu afli vinstra megin í kjálka. Ákærði kvaðst hafa hlaupið í burtu frá veitingastaðnum eftir að hafa slegið brotaþolann C. Hafi slagsmál þá verið í gangi fyrir utan veitingastaðinn. Ákærði hafi ekki séð hvort hópurinn sem elt hafi ákærða hafi snúist gegn meðákærða er ákærði hljóp á brott.

Ákærði A kvaðst hafa verið inni á veitingastaðnum. Er loka hafi átt staðnum hafi ákærði heyrt einhver læti frammi, en hann hafi verið á snyrtingunni. Hafi hann m.a. heyrt meðákærða öskra. Er ákærði kom fram hafi hann séð meðákærða í átökum við tvo einstaklinga. Eigandi staðarins hafi komið að og beðið fólkið um að fara út. Fyrir utan staðinn hafi átökin haldið áfram og hafi ákærði séð brotaþolann C fá á sig högg fyrir utan staðinn. Meðákærði hafi hlaupið á brott og yfir bifreiðastæði við veitingastaðinn og hafi ákærði hlaupið á eftir honum. Margir hafi komið á eftir þeim, þ. á m. brotaþolinn B, D sonur hans og E. Hópurinn hafi náð ákærða og tekið hann niður. Ákærði hafi varið sig með því að slá frá sér. Í átökunum hafi hann fengið stunguskurði á annan fótinn. Hann kvaðst hafa verið með bjórflösku úr gleri í hendi. Hann hafi ekki notað flöskuna til að verja sig og ekki slegið brotaþolann B með henni. Hafi ákærða tekist að komast á brott og hafi hann farið heim til móður sinnar. Kvaðst hann ekki hafa tekið eftir þeim stungusárum er hann hafi fengið fyrr en heim var komið. Hafi ákærði hringt á lögreglu og sjúkralið vegna þessara áverka og lagt fram kæru hjá lögreglu vegna þeirra áverka er hann hefði fengið.

Brotaþolinn C kvaðst hafa farið á veitingastaðinn Moe's ásamt D. D hafi farið inn á staðinn til að hitta föður sinn, brotaþolann B. Hafi hún beðið á meðan fyrir utan staðinn. Hún hafi orðið vör við slagsmál sem farið hefðu af stað inni. Í kjölfarið hafi ákærðu verið vísað út af staðnum. Hún hafi farið inn í anddyri veitingastaðarins og aðstoðað brotaþolann B við að finna gleraugun sín. Ákærðu hafi beðið fyrir utan staðinn og verið æstir. Hafi brotaþoli og D farið út og brotaþoli verið á undan. Er brotaþoli hafi verið komin neðst í tröppurnar fyrir utan staðinn hafi hún fengið högg í andlitið frá ákærða A-kk-þgf P-kk-þgf og fallið í jörðina við höggið. Höggið hafi verið mikið en tennur brotaþola hafi skollið saman. Brotaþoli kvaðst ekki hafa séð hvað hafi gerst í kringum sig eftir höggið. Hún hafi hlaupið inn á veitingastaðinn. Er hún hafi komið út aftur hafi enginn verið fyrir utan. Lögregla hafi komið á staðinn stuttu síðar og ekið brotaþola heim til föður hennar. Brotaþoli kvaðst hafa fengið mikla áverka við höggið. Hún hafi kjálkabrotnað og fengið bil á milli framtanna. Hafi verið framkvæmd aðgerð til að draga framtennur hennar saman aftur. Hún væri enn að glíma við afleiðingar brotsins, en enn brakaði í kjálkaliðnum. Þá yrði hún oft þreytt í kjálkanum.

Brotaþolinn B kvaðst hafa verið að reykja inni á veitingastaðnum. Hann hafi gefið sig á tal við dreng í anddyrinu. Viðkomandi hafi slegið hann hnefahöggi í andlitið. Átökin hafi verið stöðvuð og eigandi staðarins beðið árásarmanninn um að fara út af staðnum. Árásarmaðurinn, ásamt öðrum, hafi hins vegar beðið fyrir utan staðinn eftir þeim og ætlað að halda átökum áfram þar. Hafi eigandi staðarins beðið brotaþola um að fara ekki út. Einhverju síðar hafi brotaþolinn C komið inn eftir að hafa verið slegin fyrir utan. Hafi hún sagt að verið væri að ráðast á son hans, D og hann þá farið út. Hópurinn fyrir utan hafi sagt að einn drengjanna hafi ráðist á C. Hafi hann hlaupið á eftir drengnum sem hafi átt að hafa ráðist á brotaþolann C. Síðar hafi komið í ljós að það var ekki réttur árásaraðili. Hann hafi sagt drengnum að stoppa og skyndilega hafi hann snúið sér við og slegið hann margsinnis með flösku í höfuðið. Flaskan hafi ekki brotnað. D hafi komið að og dregið drenginn af honum. Hafi drengurinn í framhaldi farið á brott. Brotaþoli kvaðst hafa farið á slysadeild nokkrum dögum eftir árásina.

D kvaðst hafa verið að skemmta sér á Moe's, aðfaranótt 7. nóvember 2015. Á staðnum hafi einnig verið faðir A, brotaþolinn B, og brotaþolinn C. Ákærði A-kk-nf P-kk-nf hafi farið að rífast við brotaþolann B. Hafi B svarað ákærða, sem hafi brugðist við með því að slá hann. Slagsmál hafi farið af stað og margir reynt að stöðva þau. Ákærði A-kk-nf P-kk-nf hafi farið út af staðnum. Liðlega klukkustundu síðar hafi D farið út af staðnum ásamt brotaþolanum C. Ákærði A-kk-nf P-kk-nf hafi beðið fyrir utan og ætlað að ráðast á D. Hafi hann slegið til D en höggið lent á brotaþolanum, C. B hafi komið út og ákærðu hlaupið á brott. Hafi B hlaupið á eftir ákærða, A. Hafi hann náð ákærða í jörðina. Ákærði hafi lamið B ítrekað í höfuðið með flösku. Hafi D komið að og lent í átökum við ákærða, A. Þeir hafi rúllað um eftir jörðinni og að lokum hafi ákærði A náð að komast í burtu. Kvaðst D telja að ákærði A hafi verið í sjálfsvörn. Hafi ákærði engan ráðist á þessa nótt og því ekkert af sér gert annað en að vera ákærða A-kk-þgf P-kk-þgf, samferða. Kvaðst D telja að staðan hafi einfaldlega verið sú að ákærði A hafi ekki hlaupið eins hratt og ákærði A-kk-nf P-kk-nf og því ekki náð að komast undan.

E kvaðst hafa verið að reykja inni á Moe's er hann hafi frétt að stúlka hefði verið lamin fyrir utan staðinn. Þá árás hafi E ekki séð sjálfur. Hafi E séð ákærðu og D fyrir utan staðinn og gengið til ákærðu og sagt þeim að slá D ekki. Ákærðu hafi hlaupið á brott í átt að Jakaseli. Hafi E haldið á eftir þeim í rólegheitum. Brotaþolinn B hafi farið á eftir ákærðu og hafi B slegist við ákærða A. Þeir hafi rúllað um í grasinu. Fleira fólk hafi komið að. E hafi reynt að skilja þá að og tekið glerflösku af einhverjum í átökunum og hent henni í burtu. Ekki myndi hann eftir því hvort flöskunni hefði verið beitt í átökunum.

Tannlæknir lýsti því að hún hafi gert við framtennur í brotaþolanum, B, í desember 2015. Krónuhluti framtannar í efri gómi hafi verið brotin og flísast hafi úr tönn. Jaxlar hafi verið lausir. Ekki hafi verið sprunga í rótum. Gert hafi verið við krónuhlutann.

Niðurstaða:

Ákærði, A-kk-nf P-kk-nf, játar háttsemi samkvæmt ákæru. Hann miðar þó við að brot hans verði heimfært undir 1. mgr. 217. gr. laga nr. 19/1940 að því er brot samkvæmt 1. tl. ákæru varðar. Með vísan til játningar ákærða, sem samrýmist gögnum málsins, er sannað að ákærði hafi framið brot samkvæmt 1. og 2. tl. ákæru. Að því er 1. tl. ákæru varðar liggur fyrir að flísast hafði upp úr tönn brotaþola og krónuhluti brotnað. Þurfti ekki að fjarlægja tönnina heldur var unnt að gera við hana. Slíkt brot verður fært undir 1. mgr. 217. gr. laga nr. 19/1940, sbr. m.a. dóm Hæstaréttar 1992, blaðsíðu 2224.

Ákærði, A, neitar sök og ber m.a. við neyðarvörn. Með hliðsjón af framburði ákærða sjálfs, brotaþolans B og vitnisins D er sannað að ákærði hafi verið með glerflösku í hendi er brotaþolinn B elti hann. Brotaþolinn B veittist hins vegar að ákærða að ósekju þar sem hann taldi ákærða hafa ráðist á brotaþolann C. Með vísan til framburða vitna og ákærðu safnaðist nokkur fjöldi einstaklinga saman við veitingastaðinn Moe's umrædda nótt. Var fólk mjög æst og einhverjir í slagsmálum. Svo sem fram er komið flýðu ákærðu báðir af vettvangi en ákærða A tókst ekki að komast undan hópnum. Með vísan til framburða ákærða A, brotaþolans B og vitnanna D og E liggur fyrir að í það minnsta þrír karlmenn fylgdu ákærða í humátt á eftir. Verður að leggja trúnað á þann framburð ákærða að hann hafi mjög óttast um líf sitt við þessar aðstæður. Ákærði var með fjögur stungusár, sem þurfti að sauma saman, eftir atlöguna. Voru sárin eftir mjóan og oddhvassan hlut. Eins var hann með áverka í andliti og víðar um líkamann. Þó svo ekki hafi komið í ljós hver hafi veitt honum þessa stunguáverka verður engu að síður að telja að ákærði hafi verið að verjast ólögmætri árás og að ákærði hafi, í ljósi áverka er hann hlaut og bitvopns er gegn honum var beitt, beitt vörnum sem ekki voru augsýnilega hættulegri en árásin og tjón það sem af henni mátti vænta gaf ástæðu til. Samkvæmt þessu verður ákærði sýknaður af háttseminni á grundvelli neyðarvarnar samkvæmt 12. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði A-kk-nf P-kk-nf er fæddur í júní 1993. Hann var dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi til tveggja ára, 12. desember 2016, fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. Brot ákærða nú eru hegningarauki við þennan dóm. Verður þá að fara eftir ákvæðum 60. gr. laga nr. 19/1940 og ákvarða ákærða refsingu í einu lagi fyrir öll brotin. Verður ákærða því ákvörðuð refsing fyrir tvö brot gegn 1. mgr. 218. gr. og eitt gegn 1. mgr. 217. gr. laga nr. 19/1940. Ákærða er virt til málsbóta að hann hefur greiðlega játað sök og viðurkennt bótaskyldu. Með hliðsjón af því er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Í ljósi þess tíma sem liðinn er síðan brotin voru framin og með hliðsjón af játningu ákærða verður hluti refsingarinnar skilorðsbundinn svo sem í dómsorði nánar greinir.

Af hálfu brotaþolans C er krafist skaðabóta úr hendi ákærða A-kk-ef P-kk-ef að fjárhæð 900.000 krónur, auk vaxta. Ákærði hefur með háttsemi sinni valdið brotaþolanum miskatjóni, sem honum ber að bæta. Áverkar þeir er brotaþoli hlaut voru töluverðir og þurfti að setja víra á framtennur til að halda kjálkabroti saman. Með hliðsjón af þessu verður ákærði dæmdur til greiða brotaþolanum miskabætur að fjárhæð 600.000 krónur. Um vexti fer sem í dómsorði greinir.

Um sakarkostnað er mælt fyrir um í dómsorði.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Ó-kk-nf I-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-kk-nf P-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði. Fresta skal fullnustu 3ja mánaða refsingarinnar og falli sá hluti hennar niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, A, er sýkn af kröfum ákæruvalds.

Ákærði, A-kk-nf P-kk-nf, greiði C 600.000 krónur í miskabætur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. nóvember 2015 til 12. desember 2015, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði, A-kk-nf P-kk-nf, greiði 965.360 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarlaun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef héraðsdómslögmanns, 590.240 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, I-kk-ef K-kk-ef M-kk-ef héraðsdómslögmanns, 295.120 krónur.

Úr ríkissóði greiðast málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, A, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 421.600 krónur og þóknun verjanda ákærða á rannsóknarstigi, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 64.480 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.