E-17/2013

Mál þetta, sem tekið var til dóms að lokinni aðalmeðferð 25. júní sl., er höfðað með stefnu birtri 25. janúar 2013.

Stefnandi er JP lögmenn ehf., kt. 000000-0000, Austurvegi 6, Selfossi.

Stefndi er R-kk-nf G-kk-nf, kt. 000000-0000, Víðivöllum 10, Selfossi.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð kr. 414.150,00, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001, einkum 1. mgr. 6. gr. laganna af kr. 414.150,00 frá 20. júní 2011 til greiðsludags. Þá er krafist vaxtavaxta skv. 12. gr. laga nr. 38/2001 er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar.

Málavextir

Stefnandi lýsir málavöxtum svo að krafa sín sé byggð á reikningi að fjárhæð kr. 414.150 útgefnum 31. maí 2011 með gjalddaga 20. júní 2011. Sé reikningurinn tilkominn vegna útseldrar vinnu stefnanda við lögfræðistörf, rekstur gallamáls fyrir Héraðsdómi Suðurlands að beiðni stefnda. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé málshöfðun því nauðsynleg.

Í greinargerð stefnda segir að stefnanda hafi borist greiðsla frá Vátryggingarfélaginu 29. júní 2009 að upphæð kr. 577.473. Með vísun til tölvupósta og símtala hafi framhald af málinu verið lagt niður. Málið hafi verið sett upp á sínum tíma og stefnda verið tjáð að þetta væri í höfn hvað gilti málið sjálft að stefndi hafi unnið málið, vegna gjaldþrots málsaðila væri málið fellt niður án frekari kostnaðar.

Af gögnum málsins verður það ráðið að á árinu 2008 var stefnda í þessu máli stefnt af Sumarbústaðaþjónustunni ehf. Var það mál nr. E-138/2008 í Héraðsdómi Suðurlands. Krafði stefnandi í því máli stefnda um ógreidda reikninga vegna vinnu við hús stefnda að Víðivöllum 10 á Selfossi. Stefndi tók til varna og voru dómkvaddir matsmenn sem töldu verulega galla á verki Sumarbústaðaþjónustunnar ehf. Sá Málflutningsskrifstofan á Selfossi um málið fyrir stefnda. Þann 17. desember 2008 felldi félagið, þ.e. Sumarbústaðaþjónustan ehf., niður málið á hendur stefnda en málskostnaður var tekinn til úrskurðar.

Málflutningsskrifstofan gerði stefnda reikning fyrir málskostnaði að fjárhæð kr. 759.750. Á grundvelli málskostnaðartryggingar stefnda greiddi Vátryggingafélag Íslands hf. kr. 577.473 til Málflutningsskrifstofunnar en stefnda var veittur afsláttur sem nam mismuninum kr. 182.277.

Stefndi fékk Málflutningsskrifstofuna á Selfossi til að sjá fyrir sig um málshöfðun á hendur Sumarbústaðaþjónustunni ehf. og var höfðað mál á hendur félaginu og Ó-kk-þgf Þ-kk-þgf, eiganda félagsins. Var málið nr. E-226/2009 og stefna þingfest 18. febrúar 2009 í Héraðsdómi Suðurlands. Var tekið til varna og skilað greinargerðum af hálfu beggja stefndu. Áður en málið yrði flutt var það fellt niður án kostnaðar í apríl 2011, en þá hafði stefnandi tekið við rekstri málsins fyrir stefnda í þessu máli.

Þann 31. maí 2011 var dagsettur reikningur stefnanda til stefnda fyrir lögfræðiþjónustu, kr. 330.000 auk virðisaukaskatts, alls kr. 414.150, með eindaga 20. júní s.á. Þann 11. júlí 2011 var stefnda send viðvörun um innheimtuaðgerðir vegna skuldarinnar og þann 17. ágúst 2012 innheimtubréf.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir á reikningi fyrir útselda vinnu við lögfræðiþjónustu sem stefndi hafi keypt af honum og sé reikningurinn tilkominn vegna reksturs gallamáls fyrir Héraðsdómi Suðurlands og hafi reikningurinn ekki fengist greiddur þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Stefnandi vísar til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga. e-x-x kveður regluna m.a. fá lagastoð í 47., 51. og 52. gr. laga nr. 50/2000, en um gjalddaga kröfunnar vísar stefnandi einkum til 49. gr. síðastgreindra laga.

Kröfu sína um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styður stefnandi við III. kafla laga nr. 38/2001 með síðari breytingum, einkum 1. mgr. 6. gr. laganna. Kröfu sína um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi styður mál sitt þeim rökum að Málflutningsskrifstofunni/JP lögmönnum hafi borist greiðsla frá Vátryggingarfélagi Íslands hf. og að málið hafi verið lagt niður og að stefndi hafi unnið málið og það væri fellt niður án frekari kostnaðar vegna gjaldþrots málsaðila. Stefndi kveðst byggja mál sitt einkum á samningum milli aðila, bréfum og tölvupóstsendingum ásamt þeirri staðreynd að vegna fráfalls G-kk-ef Æ-kk-ef S-kk-ef hrl. hafi orðið skaðlegar tafir á málinu. Þá segir í þeim hluta greinargerðar stefnda sem lýsir málsástæðum og öðrum atvikum að hann krefjist þess að kröfum stefnanda verði vísað frá eða að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum. Þá segir að stefndi krefjist samkvæmt framlögðu málskostnaðaryfirliti og að tildæmdur málskostnaður verði felldur niður, en jafnframt að verði málinu vísað frá geri stefndi engar kröfur til stefnanda.

Um lagarök kveðst stefndi aðeins vísa til skynsemi.

Niðurstaða

Óljósar dómkröfur stefnda um frávísun eru með öllu órökstuddar og ber að hafna þeim.

Óumdeilt er það að stefndi fékk stefnanda til að vinna fyrir sig lögfræðiþjónustu vegna máls nr. E-226/2009 í Héraðsdómi Suðurlands. Engu skiptir hér að ekki hafi verið gerð rækileg grein fyrir því að Málflutningsskrifstofan hafi í upphafi verið að vinna fyrir stefnda en stefnandi svo tekið við verkinu, enda hefur stefndi ekki borið þetta fyrir sig.

Fyrri málarekstur vegna máls nr. E-138/2008 og lok hans skipta engu máli við úrlausn þessa máls, enda málskostnaður vegna hans uppgerður milli aðila málsins. Getur hér heldur engin áhrif haft að úr tryggingu stefnda hafi fengist greiðslur vegna þess máls.

Málið nr. E-226/2009 sem rekið var í Héraðsdómi Suðurlands fékk þann endi samkvæmt gögnum málsins að það var fellt niður án kostnaðar, en í því felst að hvor aðili, eða hver aðili, ber sinn kostnað af málarekstrinum.

Er óumdeilt að reikningur sá sem stefnandi krefst nú greiðslu á er tilkominn vegna vinnu stefnanda við framangreint mál nr. E-226/2009 og að hann hefur ekki verið greiddur, enda getur fyrrgreind greiðsla úr tryggingu stefnda ekki staðið undir honum þar sem hún gekk til greiðslu kostnaðar vegna hins fyrra máls nr. E-138/2008.

Stefndi hefur ekki borið fyrir sig að reikningurinn sé of hár eða rangur að öðru leyti. Þá er alls órökstutt að skaðlegar tafir hafi orðið á málinu vegna fráfalls G-kk-ef Æ-kk-ef S-kk-ef hrl. og að greiðsluskylda sé því ekki fyrir hendi eða hafi fallið niður. Þá er alls ósannað og órökstutt að samningar, bréf og tölvupóstar geti leitt til þess að sýkna beri stefnda af kröfum stefnanda.

Ber því að fallast á kröfur stefnanda og dæma stefnda til að greiða stefnufjárhæðina. Stefnandi krefst dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 20. júní 2011 til greiðsludags, auk vaxtavaxta sem leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti. Stefndi hefur ekki mótmælt dráttarvaxtakröfum stefnanda og verður hann dæmdur til að greiða dráttarvextina eins og nánar greinir í dómsorði, en vegna ákvæða 12. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu er ekki þörf á að mæla sérstaklega fyrir í dómsorði um vaxtareikning.

Eftir þessum úrslitum ber að dæma stefnda til að greiða stefnanda málskostnað, sbr. 130. gr. laga nr. 91/1991 og þykir hann hæfilegur alls kr. 150.000.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, R-kk-nf G-kk-nf, greiði stefnanda, JP lögmönnum ehf., kr. 414.150,00, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af kr. 414.150,00 frá 20. júní 2011 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda kr. 150.000 í málskostnað.

S-kk-nf G. G-kk-nf