S-44/2009

Mál þetta, sem þingfest var 3. júní sl. og dómtekið 4. nóvember sl., er höfðað af lögreglustjóranum á Blönduósi með tveimur ákæruskjölum dagsettum 11. mars og 16. október 2009 á hendur B-kk-þgf M-kk-þgf Ó-kk-þgf, fæddum 27. apríl 1984, til heimilis að Hverfisgötu 47, Reykjavík,

Í ákæru dagsettri 11. mars er ákærða gefið að sök brot gegn lögum um ávana og fíkniefni og umferðarlögum

I

,,með því að hafa laugardaginn 10. janúar 2009, um klukkan 15:50, haft 32,41 grömm af hassi í vörslum sínum að Túnbraut 9 á Skagaströnd, en efnunum framvísaði ákærði til lögreglu.

Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að ofangreind fíkniefni, sem lögreglan lagði hald á verði gerð upptæk skv. 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

II

Í ákæru dagsettri 16. október 2009 er ákært ,,fyrir umferðarlagabrot með því að hafa mánudaginn 20. október 2008, um kl. 16:17, ekið bifreiðinni PJ-056, suður eftir Vesturlandsvegi í Hvalfjarðargöngum, á vegarkafla u.þ.b. 2500 metra frá suðurmunna, 116 Reykjavík (sic), með allt að 81 km hraða á klukkustund, að teknu tilliti til vikmarka, á stað þar sem leyfilegur hámarkshraði er 70 km/klst.

Telst brot þetta varða við 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1.gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er gerð krafa um vægustu refsingu sem lög frekast heimila.

B

Ákærði sótti þing þegar málið var tekið fyrir þann 4. þessa mánaðar og játaði skýlaust háttsemi þá sem honum er í ákærunum gefin að sök en í þinghaldinu voru málin sameinuð. Með játningu ákærða sem er í samræmi við önnur gögn málsins telst sekt ákærða fyllilega sönnuð en háttsemi hans er réttilega færð til refsiákvæða í ákærunum.

Samkvæmt sakavottorði ríkisins hefur ákærði frá 30. apríl 2004 tólf sinnum sætt refsingu. Í aprílmánuði 2004 var hann dæmdur í átta mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir tilraun til ráns. Í lok þess sama árs var hann dæmdur í níu mánaða skilorðbundið fangelsi fyrir fjársvik. Í byrjun árs 2005 var hann aftur dæmdur fyrir fjársvik og gert að sæta fangelsi í 11 mánuði en refsingin var bundin skilorði. Síðar á árinu 2005 var hann sakfelldur í þrígang fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og í eitt af þeim skiptum einnig fyrir brot gegn umferðarlögum. Í tveimur þessara mála var honum gert að greiða sekt en eitt þeirra var hegningarauki þar sem ekki var ákvörðuð frekari refsing. Hinn 3. ágúst 2006 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Á árinu 2007 var hann í þrígang sakfelldur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og í tveimur málanna braut hann einnig gegn umferðarlögum. Í tveimur þessara mála var honum gert að greiða sekt auk ökuréttarsviptingar en í einu var honum ekki gerð sérstök refsing. Í júní 2008 var honum gert að greiða sekt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og síðar á því ári var hann sakfelldur fyrir brot gegn sömu lögum og sviptur ökurétti fyrir umferðarlagabrot.

Við ákvörðun refsingar verður að horfa til sakarferils ákærða og einnig til skýlausrar játningar hans fyrir dómi. Að teknu tilliti til þessa þykir refsing hans hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi. Við fyrirtöku málsins kom fram hjá ákærða og sækjanda að ákærði hafi í febrúar á þessu ári farið í áfengis- og vímuefnameðferð, og þá sé hann nú í fastri vinnu og í sambúð með barnsmóður sinni. Að teknu tilliti til þess að ákærði hefur nú reynt að ná betri tökum á lífi sínu þykir, þrátt fyrir eldri skilorðsdóma, rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og tilgreindra lagaákvæða í ákæruskjali, ber að gera upptæk fíkniefni, svo sem í dómsorði greinir.

Sakarkostnaður féll ekki til við rannsókn málsins hjá lögreglu en með hliðsjón af niðurstöðu málsins ber að dæma ákærða til að greiða þóknun verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef héraðsdómslögmanns sem þykir hæfilega ákveðin 49.800. Þóknun innifelur virðisaukaskatt.

Málið sótti B-kk-nf H-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á Blönduósi.

H-kk-nf H-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Ákærði, B-kk-nf M-kk-nf Ó-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði. Fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún niður fall að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 49.800 króna þóknun V-kk-ef H. V-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Upptæk eru 32,41 grömm af hassi sem haldlögð voru við rannsókn málsins.

H-kk-nf H-kk-nf.