S-509/2018

Mál þetta, sem dómtekið var 6. desember 2018, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 10. júlí 2018, á hendur:

„S-kk-þgf A-kk-þgf N-kk-þgf, kt. 000000-0000,

[...], 110 Reykjavík

I.

Fyrir brot í nánu sambandi með því að hafa:

1. [...] 2017, veist með ofbeldi að A, kt. 000000-0000, á heimili A að [...], Reykjavík, slegið hann með hnefahöggi í andlit með þeim afleiðingum að A hlaut sár á utan og innanverðri vör vinstra megin og eymsli á vinstri öxl.

Mál nr. 007-2017-27596

2. [...] 2018, veist með ofbeldi að A, kt. 000000-0000, á heimili A að [...], Reykjavík, slegið hann í andlit með þeim afleiðingum að það blæddi úr nefi A.

Mál nr. 007-2018-30161

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

[...]

III.

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, [...] 2017, ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 670 ng/ml) um [...], Reykjavík, uns lögregla stöðvaði aksturinn skömmu síðar á bifreiðastæði.

Mál 007-2017-035230

Telst þetta varða við 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Verjandi ákærða gerir þær kröfur að ákærði verði sýknaður af I. kafla ákæru en vegna kafla III. er krafist vægustu refsingar og að sviptingu sé markaður sem skemmstur tími. Hann krefst þess að sakarkostnaður verði felldur á ríkið. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna.

Við aðalmeðferð málsins féll sækjandi frá II. kafla ákæru.

I.

I. kafli ákæru

1. töluliður I. kafla

[...] 2017 kl. [...] barst lögreglu tilkynning um ofbeldi í heimahúsi. Gerandinn sem sagður var [...], ákærði S-kk-nf A-kk-nf N-kk-nf, var farinn af vettvangi þegar lögreglu bar að garði. Í frumskýrslu kemur fram að brotaþoli og B hafi verið á staðnum. Hafi verið áverkar í andliti brotaþola. Greindi hann frá því að ákærði hefði komið og heimtað peninga af þeim hjónum. Hafi brotaþoli legið í rúmi sínu þegar ákærði hafi ráðist á hann og í kjölfarið hafi komið til slagsmála á milli þeirra. Kvað brotaþoli ákærða hafa slegið sig í andlitið en við það hafi hann fallið í gólfið og líklega rotast. Þá hefði ákærði lamið í baðherbergishurð og skemmt hana. Staðfesti B að ákærði hefði komið til þess að fá peninga upp í skuld. Hefði þeim [ákærða og A] lent saman og þeir slegið hvor til annars.

Í skýrslu rannsóknarlögreglumanns frá [...] 2017 var gerð grein fyrir helstu rannsóknaraðgerðum og ljósmyndir teknar af brotaþola og vettvangi. Vísað er til frásagnar brotaþola og B um að ákærði hafi ráðist á brotaþola og kýlt hann hnefahöggi en við það hafi neðri vör brotaþola sprungið svo blæddi úr.

Meðal gagna er samskiptaseðill frá læknavakt dagsettur, [...] 2017, en þar er haft eftir brotaþola að [ákærði], sem glími við fíkniefnavanda, hafi slegið hann 1-2 sinnum í andlit og hann vankast. Staðfestir voru áverkar á efri vör vinstra megin og mikil blæðing. Sár á vör hafi verið innan og utanvert. Þá hafi brotaþoli haft væg eymsli í öxl.

Í samantekt af framburði ákærða frá [...] 2017 er haft eftir honum að hann muni eftir atvikinu og viðurkenni að hafa slegið brotaþola einu hnefahöggi. Kvað hann brotaþola hafa slegið sig einu höggi. Þá kannaðist hann við að hafa farið fram á peninga frá [A og B] umrætt sinn.

Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða, brotaþola og annarra vitna við aðalmeðferð málsins, að því marki sem nauðsynlegt þykir til úrlausnar þess.

Ákærði bar fyrir sig minnisleysi um atvik máls. Þegar atvikin áttu sér stað hafi hann verið illa haldinn vegna fíkniefnaneyslu og gæti því ekki lýst því sem gerðist. Hann hafi á þeim tíma oft átt í deilum við A. Þegar borinn er undir ákærða framburður hans hjá lögreglu kvaðst hann ekki muna eftir þeirri skýrslutöku í dag. Ákærði kvaðst hafa tekið sig á og hafi ekki neytt fíkniefna í fjóra mánuði. Hann sæki AA-fundi og fái annars konar stuðning hjá félagasamtökum.

Brotaþoli, [...], var samkvæmt beiðni leystur undan vitnaskyldu, sbr. [...] 1. mgr. 117. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Hann kvaðst vilja loka þessu máli en aðstæður ákærða væru breyttar í dag og samskipti þeirra allt önnur en þau voru á þeim tíma sem um ræðir. Kvað vitnið þetta vera einlægan vilja sinn og aðspurður kvaðst hann ekki hafa verið beittur þrýstingi af ákærða. Kvað hann atvikið þó hafa átt sér stað og að það sem hann hefði sagt hjá lögreglu á sínum tíma hefði verið satt og rétt.

B, [...], var einnig samkvæmt beiðni leyst undan vitnaskyldu sbr. [...] 1. mgr. 117. gr. laga nr. 88/2008. Hún kvaðst fara fram á að málinu yrði lokað. Ákærði hefði tekið sig á, iðrast og farið í meðferð. Hann væri edrú og allt annar en hann hefði verið. Hún kannaðist við að hafa verið á vettvangi þegar lögreglan kom og að hafa gefið skýrslu sem væri sannleikanum samkvæm.

C lögreglumaður kvaðst hafa komið á vettvang og hefði B hleypt honum inn. Hann hafi séð áverka á brotaþola sem þau hjónin hafi sagt að væru eftir ákærða.

D rannsóknarlögreglumaður var kvaddur á vettvang og lýsti hann helstu aðgerðum og áverkum á brotaþola. Hafi brotaþoli og B lýst því sem gerðist og að ákærði hefði slegið brotaþola. Hann kvað nokkra sögu hafa verið um átök á heimilinu, sér í lagi á milli ákærða og A þegar ákærða vantaði peninga. Lagði brotaþoli fram kæru á hendur ákærða.

E læknir staðfesti samskiptaseðil sinn vegna skoðunar sinnar á brotaþola á læknavaktinni. Ekki hafi verið um ítarlega skoðun að ræða en brotaþoli hafi borið áverka sem gátu vel samræmst sögu hans um að ákærði hefði slegið hann í andlit og hafi verið sár á vör utan- og innanvert og blætt úr.

Niðurstaða

Ákærði ber fyrir sig minnisleysi um atvik máls þar sem ástand hans hafi verið slæmt á þeim tíma sem um ræðir vegna fíkniefnaneyslu.

Í skýrslutöku hjá lögreglu viðurkenndi ákærði að hafa slegið brotaþola einu höggi. Fyrir dóminum kvaðst ákærði ekki muna eftir þeim framburði en dró hann ekki sérstaklega í efa.

Brotaþoli og B báru ekki tilbaka framburð sinn á rannsóknarstigi þar sem þau báru um að ákærði hefði slegið brotaþola í andlitið en í kjölfarið lagði brotaþoli fram kæru. Þau kusu að tjá sig ekki frekar fyrir dóminum en kváðu breyttar aðstæður ráða afstöðu sinni nú.

Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Sé sú staða uppi sem er í máli þessu metur dómari sönnunargildi fyrirliggjandi lögregluskýrslu og metur svo heilstætt hvort lögfull sönnun sé fram komin um sekt ákærða.

Þegar litið er til framburðar ákærða hjá lögreglu, sem er í meginatriðum í samræmi við framburð brotaþola, og B á vettvangi strax í kjölfar atvika, framburðar lögreglumanna sem á vettvang komu og vitnisburðar læknisins sem skoðaði ákærða, er sannað að ákærði hafi veist með ofbeldi að brotaþola og slegið hann með hnefahöggi í andlit eins og honum er gefið að sök. Þá er sannað að brotaþoli hafi hlotið þá áverka sem í ákæru greinir.

Brot ákærða er í ákæru heimfært undir 218. gr. b í almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Samkvæmt ákvæðinu skal hver sem endurtekið eða á alvarlegan hátt ógnar lífi, heilsu eða velferð nákominna, þar á meðal áa, með ofbeldi, hótunum, frelsissviptingu eða á annan hátt, sæta fangelsi í allt að 6 árum. Í lögskýringargögnum kemur fram að ekki er áskilið að aðilar búi saman á heimili og hefur brotavettvangur því ekki sérstaka þýðingu heldur tengsl á milli aðila.

Háttsemi ákærða verður hins vegar ekki heimfærð undir framangreint eins og ákæru er háttað í máli þessu. Ákært er fyrir brot í nánu sambandi og er verknaðarlýsing þannig upp sett að lýst er tveimur aðskildum tilvikum og segir svo í lokin „eru brot þessi talin varða við 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940“. Er því ekki unnt að líta svo á að um endurtekna háttsemi sé að ræða í skilningi 218. gr. b í almennum hegningarlögum.

Við mat á því hvort einstakt tilvik falli undir ákvæðið skal metið hvort ákærði hafi með háttsemi sinni á alvarlegan hátt ógnað lífi eða heilsu brotaþola en í þessu sambandi er litið til atvika, aðferðar og alvarleikastigs árásarinnar. Telur dómurinn með vísan til framangreinds að háttsemi ákærða verði ekki felld undir 1. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum heldur verður hún heimfærð undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

2. töluliður I. kafla

[...] 2018 kl. [...] barst lögreglu tilkynning íbúa að [...] um hávaða sem barst frá íbúð brotaþola og B. Þegar lögreglan kom á vettvang kom ákærði til dyra og segir í frumskýrslu að hann hafi greinilega verið undir áhrifum áfengis og fíkniefna. Brotaþoli hafi verið blóðugur í andliti en blætt hafði úr nefi hans. Kvaðst hann hafa verið í svefnherbergi sínu þegar ákærði hefði komið inn og heimtað peninga. Hefði ákærði reiðst og kýlt brotaþola í andlitið a.m.k. tvisvar sinnum. Taldi brotaþoli að B hefði hleypt ákærða inn í íbúðina. Segir í skýrslunni að brotaþoli hafi verið reiður ákærða og B. Ákærði var handtekinn í kjölfarið.

Á vettvangi var rætt við B sem kvað ákærða hafa komið og beðið um peningalán fyrir leigubifreið. Hefði brotaþoli brugðist illa við og farið að skammast í ákærða. Hefði hann neitað ákærða um peninga en við það hafi hann reiðst. Aðspurð kvað hún ákærða hafa slegið brotaþola með flötum lófa í andlitið og högg komið á nefið. Fram kemur í skýrslunni að brotaþoli og B hafi bæði verið undir áhrifum áfengis.

Skýrsla rannsóknarlögreglumanns sem kom að málinu í kjölfarið liggur fyrir í málinu. Rannsóknaraðgerðum er lýst í skýrslunni og ljósmyndir teknar af blóðugu andliti brotaþola. Þá var tekin skýrsla af brotaþola sem kvaðst hafa verið kominn í rúmið þegar B hafi hleypt ákærða inn. Hann hefði komið inn í svefnherbergið og krafið brotaþola um peninga. Þegar brotaþoli neitaði hafi ákærði ráðist á hann með höggum og spörkum.

Kæruskýrsla var tekin af ákærða samdægurs. Kvað hann brotaþola hafa ráðist á sig fyrst. Hefði hann slegið brotaþola í andlitið en ekkert annað gert. Hafi hann verið að biðja brotaþola um peninga fyrir leigubifreið en hann neitað.

Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða, brotaþola og annarra vitna við aðalmeðferð málsins, að því marki sem nauðsynlegt þykir til úrlausnar þess.

Ákærði bar fyrir sig minnisleysi um atvik máls. Vísað er til framburðar hans í tengslum við 2. tölulið I. kafla ákæru hér að framan.

Brotaþoli, [...], og B, [...], voru samkvæmt beiðni leyst undan vitnaskyldu sbr. [...] 1. mgr. 117. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eins og að framan greinir. Vísað er sömuleiðis til framburðar þeirra í tengslum við 2. tölulið I. kafla ákæru hér að framan.

G lögreglumaður lýsti aðkomu sinni og aðgerðum á vettvangi. Kvað hann ákærða hafa komið til dyra öran og æstan og hefði hann verið handtekinn. Brotaþoli hafi verið blóðugur á vettvangi með áverka.

H lögreglumaður lýsti aðkomu sinni. Hann kvað ákærða, sem handtekinn hefði verið á vettvangi, greinilega hafa verið undir áhrifum örvandi efna. Þá hafi brotaþoli verið blóðugur í framan og kvað hann ákærða hafa viljað fá peninga og síðan slegið sig.

I lögreglumaður kvaðst hafa rætt við B á vettvangi sem hafi lýst því sem gerðist. Hafi hún tekið upp hanskann fyrir ákærða en staðfesti að hann hefði slegið brotaþola í andlitið vegna ágreinings þeirra á milli.

J rannsóknarlögreglumaður tók kæruskýrslu af brotaþola á vettvangi. Kvað hann brotaþola hafa lýst því hvernig ákærði hefði krafið hann um peninga og slegið hann. Hafi séð á brotaþola og tók vitnið myndir af honum. Þá hefði hann tekið skýrslu af ákærða á lögreglustöð og hefði hann viðurkennt verknaðinn.

Niðurstaða

Með sama hætti og í 1. tölulið I. kafla ber ákærði fyrir sig minnisleysi um atvik máls vegna fíkniefnaneyslu. Liggur fyrir í gögnum málsins að ástand ákærða var annarlegt þegar lögregla hafði afskipti af honum á heimili [A og B]. Þá viðurkenndi hann að hafa slegið brotaþola í andlitið.

Vísað er til umfjöllunar í framangreindum tölulið um sakarmat en þegar litið er til framburðar ákærða hjá lögreglu, sem er í meginatriðum í samræmi við framburð brotaþola og B á vettvangi strax í kjölfar atvika, framburðar lögreglumanna sem á vettvang komu og gagna máls að öðru leyti er sannað að ákærði hafi veist með ofbeldi að brotaþola og slegið hann í andlit eins og honum er gefið að sök, með þeim afleiðingum að blæddi úr nefi hans.

Um heimfærslu til refsiákvæðis er einnig vísað til umfjöllunar í 1. tölulið I. kafla.

III. kafli ákæru

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt samkvæmt þessum kafla ákæru. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ekki er krafist sviptingar ökuréttinda í ákæru.

II.

Refsiákvörðun

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða hlaut hann síðast 20 daga fangelsisdóm fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur þann 18. október 2013. Var honum þá dæmdur hegningarauki. Ákærði lauk afplánun framangreindrar refsingar 17. febrúar 2014 og eru ítrekunaráhrif því ófyrnd, sbr. 71. gr. almennra hegningarlaga.

Brot ákærða samkvæmt III. kafla ákæru eru ítrekuð en um ítrekun í þriðja sinn er að ræða hvað varðar 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a í umferðarlögum en ítrekun í annað sinn hvað varðar 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga.

Þrátt fyrir að áverkar brotaþola hafi ekki verið alvarlegir vegna tilvika I. kafla ákæru horfir til þyngingar að brot ákærða beindust gegn A innan veggja heimilis hans og B og af því tilefni einu að honum var neitað um peninga. Vísast í þessu sambandi til 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Ástand ákærða umrætt sinn leysir hann ekki undan sök, sbr. 17. gr. almennra hegningarlaga. Ekki eru efni til þess að ákvarða refsingu með hliðsjón af 1. mgr. 74. gr. eða 75. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af framangreindu, 218. gr. c og 77. gr. almennra hegningarlaga, þykir hæfileg refsing ákærða vera fangelsi í fimm mánuði.

Með vísan til 1. mgr. 235 gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað. Ekki eru efni til þess að fallast á kröfu ákærða um að annar sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Skal ákærði greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 400.520 krónur, og 247.951 krónu í annan sakarkostnað. Við ákvörðun þóknunar er tekið tillit til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, S-kk-nf A-kk-nf N-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 400.520 krónur, og 247.951 krónu í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)