E-1891/2022

Mál þetta var höfðað 26. september 2022 og dómtekið 31. mars 2023. Stefnandi er A-x-x M. a. A-x-x, [...]. Stefndi er Alma FJ ehf., [...].

Endanlegar dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til greiðslu vangoldinna launa að fjárhæð 1.786.966 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 5. og 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti of verðtryggingu, af krónum 636.917 frá 1.- 29. júlí 2022, af krónum 1.321.367 frá þeim degi til 1. september 2022 og af krónum 1.786.966 frá þeim degi til greiðsludags. Þá verði stefndi dæmdur til greiðslu málskostnaðar samkvæmt málskostnaðar reikningi.

Stefndi krefst aðallega sýknu af kröfum stefnanda en að því frágengnu verði dæmdar bætur lækkaðar verulega frá því sem krafist er. Í báðum tilvikum verði stefnandi dæmdur til greiðslu málskostnaðar að skaðlausu að mati dómsins.

I.

Stefnandi, sem er félagsmaður í Verkalýðs- og sjómannafélagi Keflavíkur (VSFK) réði sig til starfa hjá stefnda, sem rekur veitingastaðinn [...]. Liggur fyrir í því sambandi undirritaður ráðningarsamningur aðila 1. júní 2022. Samkvæmt honum var stefnandi ráðinn til að þrífa veitingastaðinn. Í þar til gerða reiti ráðningarsamningsins er hvorki hakað við að um fullt starf sé að ræða né tilgreint hvort um sé að ræða dagvinnu eða vaktavinnu. Þess í stað er hakað við þriðja valkostinn „Annað“ og þar skrifað „Fixed price“. Ráðningartími er sagður frá 1. júní 2022 til 1. júní 2023. Í þar til gerða reiti fyrir laun starfsmanns er ekki hakað við fyrri valkostinn af tveimur „Skv. kjarasamningi“ heldur við seinni valkostinn „Skv. samkomulagi“ og umsamin mánaðarlaun sögð 340.000 krónur. Í þar til gerða reiti fyrir uppsagnarfrest, orlof og veikindagreiðslur er hakað við „Samkvæmt neðanskráðum kjarasamningi“ og um þann samning vísað til VSFK og Festa Lífeyrissjóðs.

Í máli þessu greinir aðila ekki aðeins á um túlkun ráðningarsamningsins heldur og um vinnutímaskráningu stefnanda, meinta, ógreidda yfirvinnu og sviptingu lögmæltra frídaga. Er því óhjákvæmilegt að greina frá atvikum frá sjónarhóli aðila hvor sum sig.

II.

Í stefnu segir að stefnandi hafi haldið samviskusamlega utan um skráningu vinnutíma síns, hann verið látinn vinna mjög marga yfirvinnutíma í hverjum mánuði, vaktir hans jafnan byrjað um kl. 17 eða 18, þ. e. eftir að dagvinnutíma lauk samkvæmt kjarasamningi og hann aldrei fengið greidda yfirvinnu. Þess utan hafi stefnandi aldrei fengið launaseðla meðan á ráðningartíma stóð, stefndi þó lagt laun inn á bankareikning hans samkvæmt ráðningarsamningi en þær greiðslur gefi til kynna að stefndi hafi hvorki staðið skil á lögbundnu iðgjaldi í lífeyrissjóð og greiðslu stéttarfélagsgjalda né heldur staðið skil á staðgreiðslu tekjuskatts og tryggingargjalds. Að sögn stefnanda vann hann samfellt í 70 daga hjá stefnd a án frídags, þvert á gildandi lög og kjarasamninga, varð af þeim sökum svo örþreyttur að hann leitaði til læknis 11. ágúst 2022, fékk veikindavottorð og lét í kjölfarið af störfum hjá stefnd a.

III.

Stefndi mótmælir því að ekki hafi verið staðin umsamin og lögmælt skil á launum og launatengdum gjöldum stefnanda, bendir á að stefnandi hafi byrjað störf 1. júní 2022 og slitið ráðningarsambandi við stefnda einhliða og fyrirvaralaust með því að mæta ekki til vinnu eftir 15. ágúst það ár. Þegar að því gættu eigi stefnandi ekki tilkall til launa eftir þann dag. Þá mótmælir stefndi tímaskráningu stefnanda sem rangri, sem og því að hann hafi unnið samfellt í 70 daga hjá stefnda án nokkurs frídags.

IV.

Með stefnu fylgdi Excelskjal þar sem fram kemur skráning á vinnustundum stefnanda frá 1. júní 2022 til og með 14. ágúst 2022. Samkvæmt henni skilaði stefnandi 227 stundum í júní 2022, 241,5 stundum í júlí og 106,1 stund í ágúst, þar af 72,2 óunnum stundum frá og með töku veikindaréttar 11.- 14. ágúst.

Með greinargerð stefnda fylgdu handrituð tímaskráningarblöð, sem eru meira minna staðfest með nafnritun stefnanda. Samkvæmt þeim vann hann 142 vinnustundir í júní 2022, 114 stundir í júlí og 46 stundir í ágúst, þar af 40 á tímabilinu 1.- 8. ágúst og 6 stundir 15. ágúst, eftir að hafa verið skráður frá vinnu vegna veikinda 10.- 14. ágúst.

Þá liggja fyrir launaseðlar stefnanda og staðgreiðsluskilagreinar fyrir tímabilið 1. júní til 31. ágúst 2022, sem bera með sér að stefndi stóð skil á umsömdum launum og launatengdum gjöldum. Gögn þessi voru lögð fram með greinargerð stefnda.

Loks skal hér nefna læknisvottorð útgefið 11. ágúst 2022 sem ber með sér að stefnandi hafi verið óvinnufær dagana 11.- 14. ágúst það ár.

V.

Stefnandi styður kröfu um vangoldin laun við 1. gr. laga nr. 55/1980 um starfskjör launafólks og skyldutryggingu lífeyrisréttinda en samkvæmt henni séu samningar vinnuveitenda og starfsmanna um lakari kjör en lágmarkskjör í kjarasamningum ógildir. Að því gættu verði ekki byggt á launaákvæði í ráðningarsamningi aðila að því leyti sem hann mælir fyrir um lakari kjör en gildandi kjarasamningur. Vísar stefnandi í því sambandi til kjarasamnings Starfsgreinasambands Íslands og Eflingar og Samtaka atvinnulífsins vegna veitinga-, gisti-, þjónustu- og greiðasölustaða, afþreyingarfyrirtækja og hliðstæðrar starfsemi. Þá er í stefnu vísað til samtímaskráningar stefnanda á unnum vinnustundum en samkvæmt henni hafi stefnandi unnið alla sína vinnu að loknum dagvinnutíma, sem tilgreindur sé frá kl. 08- 17 í grein 2.1.2. gildandi kjarasamnings. Þannig teljist öll vinna stefnanda til yfirvinnu, sbr. grein 2.2.1. kjarasamningsins. Þrátt fyrir þá staðreynd hafi stefndi aldrei greitt stefnanda yfirvinnu meðan á ráðningartíma stóð. Beri því að dæma stefnda til að greiða stefnanda fyrir staðna yfirvinnu samkvæmt lágmarkstaxta kjarasamnings;3.851 krónur á klukkustund.

Stefnandi vísar jafnframt til 6. gr. laga nr. 88/1971 um 40 stunda vinnuviku og greinar 2.3. gr. kjarasamnings en samkvæmt þeim ákvæðum skulu 17. júní og fyrsti mánudagur í ágúst vera frídagar. Fyrir vinnu á lögbundnum frídögum skuli greitt annað hvort stórhátíðarkaup eða yfirvinna samkvæmt greinum 2.2. og 2.3. kjarasamningsins. Stefnandi hafi unnið báða þessa daga og ekki fengið greitt fyrir þá vinnu í samræmi við tilgreind ákvæði.

Stefnandi sundurliðar launakröfuna svo:

Laun fyrir júní 2022, til greiðslu 1. júlí samkvæmt grein 1.12. kjarasamnings Vangoldin yfirvinna (216,5 klst. x 3.851 kr./klst.) kr. 833.742,-

Stórhátíðarkaup (10,5 klst. x 5.060 kr./klst.) kr. 53.130,-

Orlof (10.17%) kr. 90.195,-

(Að frádreginni greiðslu, dags. 30. júní 2022) kr. -340.150,-

Laun fyrir júlí 2022, til greiðslu 29. júlí samkvæmt grein 1.12. kjarasamnings Vangoldin yfirvinna (241,5 klst. x 3.851 kr./klst.) kr. 930.017,-

Orlof (10.17%) kr. 94.583,-

(Að frádreginni greiðslu, dags. 1. ágúst 2022) kr. -340.150,-

Laun fyrir ágúst 2022, til greiðslu 1. september samkvæmt grein 1.12. kjarasamnings Vangoldin yfirvinna (106 klst. x 3.851 kr./klst.) kr. 408.206,-

Orlof (10.17%) kr. 41.515,-

(Að frádreginni greiðslu, dags. 31. ágúst 2022) kr. -172.692,-

Samtals: kr. 1.598.396,-

Stefnandi byggir einnig á því að hann hafi verið látinn vinna samfleytt í 70 daga án frídags. Með því hafi stefndi brotið gegn lögum, þ. m. t. 54. gr. laga nr. nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum og lögum nr. 88/1971 um 40 stunda vinnuviku, sem og gegn gildandi kjarasamningi en samkvæmt grein 2.4.3. samningsins skuli starfsmaður hafa a. m. k. einn vikulegan frídag. Stefnandi eigi því jafnframt rétt til greiðslu vegna vikulegrar frítöku sem hann hafi verið sviptur á ráðningartímanum. Samkvæmt grein 2.4.4. kjarasamningsins sé heimilt að fresta vikulegum frídegi með samkomulagi við starfsmann ef nauðsyn krefur. Komi til þessa skuli starfsmaðurinn fáí staðinn frí sem samsvari átta dagvinnustundum fyrir hvern frídag sem glatast. Að því gættu eigi stefnandi nú kröfu á hendur stefnda við starfslok sem sundurliðast svo:

Vikulegir frídagar (10 dagar * 8 klst. * 2.139,54 kr./klst.) kr. 171.163,-

Orlof (10,17%) kr. 17.407,-

Samtals: kr. 188.570,-

Samkvæmt framansögðu skuldi stefndi stefnanda 1.786.966 krónur og beri að dæma hann til greiðslu þeirrar fjárhæðar auk vaxta samkvæmt 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Um málskostnað er vísað til 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. og laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.

VI.

Stefndi byggir á því að stefnandi hafi unnið hjá stefnda frá 1. júní til 15. ágúst 2022 þá er stefnandi hvarf fyrirvaralaust úr starfi. Á þeim tíma hafi stefndi skráð unnar vinnustundir stefnanda jafnóðum og stefnandi staðfest þær tímaskráningar að mestu leyti. Samkvæmt þeim gögnum hafi stefnandi unnið 142 stundir í júní, 124 stundir í júlí og 46 stundir í ágúst. Samtals geri þetta 312 vinnustundir. Af ráðningarsamningi aðila sé ljóst að stefnandi hafi ekki verið ráðinn í fullt starf heldur sinnt tilfallandi verkefnum þegar á þurfti að halda. Samkvæmt gildandi kjarasamningi teljist fullt starf samsvara 173,33 vinnustundum á mánuði og beri hlutaðeigandi starfsmanni 368.000 króna laun fyrir það vinnuframlag. Stefnandi hafi samkvæmt framansögðu unnið 142 stundir í júní og fengið greitt fyrir 358.053 krónur (útborguð laun kr. 340.150), 124 stundir í júlí og fengið greitt fyrir 358.053 (útborguð laun kr. 340.150) og 46 stundir í ágúst að viðbættum veikindadögum og fengið greitt fyrir 181.781 krónu (útborguð laun kr. 172.692). Að gættum þessum staðreyndum sé ljóst að stefndi hafi staðið við ráðningarsamning aðila og gildandi kjarasamning að fullu og sé því skuldlaus við stefnanda. Beri þegar af þeirri ástæðu að sýkna stefnda af kröfum stefnanda.

Þá mótmælir stefndi þeim málatilbúnaði stefnanda sem röngum og haldlausum að öll vinna hans hafi farið fram eftir dagvinnutíma í skilningi gildandi kjarasamnings, svo sem best verði séð af tímaskráningarblöðum stefnda, staðfestum með undirritun stefnanda. Með hliðsjón af sömu gögnum mótmæli stefndi því harðlega að stefnandi hafi unnið samfleytt í 70 daga án frídaga á milli en þar fari stefnandi beinlínis með rangt mál, gegn betri vitund. Hið rétta sé að stefnandi hafi ekki verið sviptur neinum frídögum og eigi því ekki frekari rétt í því sambandi gagnvart stefnda.

Samkvæmt öllu framansögðu verði að telja ljóst að stefndi hafi staðið við allar skyldur sínar samkvæmt ráðningarsamningi aðila, lögum og gildandi kjarasamningi. Beri því að sýkna stefnda af kröfum stefnanda og dæma hann til greiðslu málskostnaðar.

VII.

Við aðalmeðferð máls gaf stefnandi aðilaskýrslu ásamt A öðrum tveggja fyrirsvarsmanna stefnda. Auk þeirra báru vitni B fyrrum starfsmaður stefnda, C [...] og D fyrrum bókari stefnda. Verður ekki hjá því komist að greina frá því helsta sem fram kom við nefndar skýrslugjafir.

1.

Fram kom í máli stefnanda að svo hafi um samist að hann ynni á virkum dögum frá kl. 17- 23 og frá kl. 18- 05 um helgar. Stefnandi hafi spurt um tímakaup en verið sagt að betra væri að semja um mánaðarkaup og þá 340.000 krónur á mánuði. Hann kvaðst ekki hafa verið ráðinn til þrifa, svo sem fram komi í ráðningarsamningi, heldur ýmist unnið við þrif, afgreiðslu á kassa eða matargerð, hann opnað veitingastaðinn á morgnana og ýmislegt fleira. Meðan á ráðningartíma stóð hafi hann aldrei fengið frídag, unnið sjö daga vikunnar, samfleytt í tvo og hálfan mánuð og stundum verið í 30- 50 mínútur við frágang og þrif eftir lokun. Stefnanda voru sýnd tímaskráningarblöð stefnda og sagði það hafa verið „grín mánaðarins“ þegar A fyrirsvarsmaður stefnda lét hann árita þær skráningar. Stefnandi hafi ekki vitað hvað hann væri að staðfesta og A sagt að þetta væri bara fyrir skattinn.

Stefnandi kvaðst aldrei hafa haldið skrár um unnar vinnustundir, enda talið það óþarft þar sem hann hafi ávallt unnið frá kl. 17- 23 alla virka daga ogfrá kl. 18- 05 allar helgar. Stefnanda var sýnd Excel tímaskráningin sem fylgdi stefnu, kvaðst aldrei áður hafa séð það skjal, ekki vita hver samdi það og hann komið upplýsingum um unnar vinnustundir munnlega á framfæri við sitt stéttarfélag (VSFK). Stefnandi kvaðst aldrei hafa fengið launaseðla frá stefnda, sagðist á greindum tíma hafa búið að [...] en aldrei kíkt í póstkassa og ekki vita hvort póstkassi hefði fylgt íbúðinni.

2.

A staðfesti handrituð tímaskráningarblöð stefnda, kvaðst hafa annast um að skrá vinnustundir stefnanda og annarra starfsmanna, gert það jafnóðum og starfsmenn síðan staðfest þær skráningar með áritun sinni í lok hvers mánaðar. Fram kom að A eða [...]hafi alltaf verið á staðnum þegar stefnandi kom og fór úr vinnu og þau skráð vinnustundir hans án þess þó að tilgreina sérstaklega hvort stefnandi ynni einhverjar mínútur skemur eða fram yfir skráðar stundir. A kvað ekki hafa verið samið um fastan vinnutíma stefnanda heldur hafi hún látið hann vita hvenær hann ætti að mæta til vinnu, hann almennt mætt á morgnanna og ýmist unnið við þrif eða afgreiðslu.

3.

B kvaðst hafa verið starfsmaður stefnda frá febrúar 2022 til janúar 2023 þá er hann hætti vegna ömurlegrar framkomu stefnda. Hann kvaðst ýmist hafa unnið á morgunvöktum frá kl. 11- 17 á virkum dögum eða á kvöldvöktum frá kl. 17- 23 og síðan um helgar frá kl.11- 18. Hann kvaðst stundum hafa unnið með stefnanda, ýmist á kvöld-eða morgunvöktum, en stefnandi þó oftast unnið á kvöldvöktum, sérstaklega um helgar.

B kvaðst ekki hafa fengið einn einasta frídag á því tæpa ári sem hann vann hjá stefnda. Hann hafi nú leitað til VSFKog vilji gjarnan gera launakröfur á hendur stefnda.

4.

C bar að stefnandi hafi verið skjólstæðingur hennar sem [...] og hann leitað til hennar vegna streitu í starfi hjá stefnda og óánægju með veikindarétt og frídaga. Stefnandi hafi sýnt henni ráðningarsamninginn við stefnda, greint henni frá unnum vinnustundum, hún skráð þær í Excelskjal í hans viðurvist, prentað út skjalið, afhent stefnanda, útvegað honum fund hjá VSFK, þau farið saman á þann fund og stefnandi þar afhent Excel skjalið. C var sýnt umrætt Excelskjal, staðfesti að það væri í grunninn frá henni komið en sagði stéttarfélagið hafa unnið áfram með skjalið og breytt því. Hún kvaðst ekki viss hvaða skráningar væru frá henni komnar og hverjar stöfuðu frá stéttarfélaginu, nefndi í því sambandi að hún hafi líklegast stofnað Excel skjalið 10. á gúst 2022, þess vegna ekki skráð vinnustundir stefnanda 15. þess mánaðar og eigi heldur veikindadagana 11.- 14. ágúst. Þá kannaðist hún ekki við að hafa skráð orðið „Frítaka“ á 10 stöðum í skjalinu og sagði þetta frá stéttarfélaginu komið.

5.

D kvaðst hafa annast um bókhald stefnda á þeim tíma sem hér um ræðir, hún m. a. útbúið launaseðla stefnanda og skilagreinar til skattsins og unnið þau störf á grundvelli upplýsinga frá stefnd aum mánaðarlaun stefnanda.

VIII.

Samkvæmt 1. gr. laga nr. 55/1980 um starfskjör launafólks og skyldutryggingu lífeyrisréttinda skulu laun og önnur starfskjör, sem aðildarsamtök vinnumarkaðarins semja um, vera lágmarkskjör fyrir alla launamenn í viðkomandi starfsgrein. Samningar einstakra launamanna og atvinnurekenda um lakari kjör en hinir almennu kjarasamningar ákveða skulu ógildir. Er ekki um þetta deilt í málinu. Aðila greinir hins vegar á um unnar vinnustundir stefnanda og kröfur hans um greiðslur fyrir vangoldna yfirvinnu, vangoldið stórhátíðarkaup, vangoldið orlof og greiðslur fyrir vikulegan rétt til frí töku sem stefnandi segist hafa verið sviptur.

Stefnandi reisir málatilbúnað sinn á títtnefndu Excelskjali. Segir um þetta skjal í stefnu að stefnandi hafi á ráðningartímanum haldið utan um eigin vinnutíma og skráð þá samviskusamlega hjá sér. Af framburði stefnanda fyrir dómi er ljóst að þessi staðhæfing á ekki við rök að styðjast. Þannig hafi stefnandi aldrei skráð sínar vinnustundir og reisi málið á því að hann hafi alltaf byrjað að vinna kl. 17 á virkum dögum og unnið til kl. 23:30, auk þess sem hann hafi unnið allar helgar frá kl. 18 til 04:30. Þegar Excel skjalið var borið undir stefnanda kvaðst hann aldrei hafa séð það áður og ekki vita hver samdi skjalið. Er sá framburður á skjön við vætti C, sem frá greinir í kafla VII.- 4. að framan, en C bar jafnframt að skjalinu hafi verið breytt og við það bætt í meðförum stéttarfélags stefnanda. Fyrir dómi lýsti stefnandi störfum sínum hjá stefnda og kvaðst m. a. hafa opnað veitingastaðinn [...]á morgnanna. Þá kom fyrir dóminn B fyrrum starfsmaður stefnda og skýrði með trúverðugum hætti frá því að hann hafi ýmist unnið á morgunvöktum frá kl. 11- 17 eða kvöldvöktum frá kl. 17- 23 og stefnandi stundum unnið með honum á morgunvöktum. Þegar framangreind atriði eru virt heildstætt og sérstaklega er litið til síðastgreinds framburðar stefnanda og B þykir sú vinnustundaskráning, sem stefnandi styðst við, svo ótraust og ótrúverðug að ekki verður á henni byggt við úrlausn málsins.

Sú skylda er lögð á atvinnurekendur að hafa eftirlit með mætingum starfsmanna og skrá vinnustundir þeirra, hvort heldur með notkun stimpilklukku eða öðrum hætti. Í máli þessu liggja fyrir handrituð tímaskráningarblöð stefnda vegna vinnu stefnanda í júní, júlí og ágúst 2022. Er tímaskráning fyrir júní og júlí staðfest með nafnritun stefnanda og kvaðst hann fyrir dómi hafa staðfest skráningarblöðin í lok hvers mánaðar. Af sjálfu leiðir að skráningarblað fyrir ágúst er óstaðfest, enda hvarf stefnandi úr starfi 15. þess mánaðar.

Fyrsta skráningarblaðið ber með sér að stefnandi hafi unnið 21 dag í júní, samtals 142 stundir; í 13 skipti byrjað vinnu á virkum degi kl. 11 og þá lokið vinnu kl. 17. Af átta helgardögum er hann fimm sinnum skráður til vinnu, ýmist frá kl. 18, 19 eða 20 og til kl. 04. Þá er stefnandi skráður ífríi 5.- 6. j úní,9. júní, 12. júní, 15.- 17. júní, 23. júní og 26. j úní; samtals níu daga.

Annað skráningarblaðið ber með sér að stefnandi hafi unnið 18 daga í júlí, samtals 124 stundir; í níu skipti byrjað vinnu á virkum degi kl. 11 og þá lokið vinnu kl. 17. Af 10 helgardögum er hann fjórum sinnum skráður til vinnu, ávallt frá kl. 20 til 04. Þá er stefnandi skráður í fríi 1.- 3. júl í, 6.- 7. júl í, 10. júl í, 13. júl í, 17. júlí, 20.- 21. júlí, 24.-25. júlí, og 31. júl í ; samtals 13 daga.

Þriðja og síðasta skráningarblaðið ber með sér að stefnandi hafi unnið sjö daga í ágúst, samtals 46 stundir; í fjögur skipti byrjað vinnu á virkum degi kl. 11, í eitt skipti kl. 12 og ávallt lokið vinnu kl. 17; síðast þann 15. ágúst. Þá er hann skráður í veikindaleyfi dagana 10.- 14. ágúst. Helgardaga bar uppi 5.- 6. ágúst og vann stefnandi báða þá daga frá kl. 20 til 04. Auk framangreinds veikindaleyfis var stefnandi skráður í fríi 4., 7. og 9. á gúst; samtals 3 daga.

Með hliðsjón af því sem áður segir um málatilbúnað stefnanda hefur dómurinn ekki við annað haldbært að styðjast en ofangreinda tímaskráningu stefnda. Liggur fyrir í því sambandi framburður A fyrirsvarsmanns stefnda um að hún hafi skráð allar vinnustundirs tefnanda, gert það jafnóðum og stefnandi staðfest skráningarblöðin vegna júní og júlí með nafnritun sinni. Hefur stefnandi ekki fært fram nein þau gögn eða rök sem hnekkt geta framburði A og tímaskráningarblöðum hennar, eða veikt svo nokkru nemi. Verða þær tímaskráningar því lagðar til grundvallar við úrlausn málsins.

Í málinu liggja fyrir launaseðlar stefnanda fyrir júní, júlí og ágúst 2022. Samkvæmt þeim voru heildarlaun stefnanda í júní og júlí 358.053 krónur, þar af útborguð laun 340.150 krónur. Í ágúst voru heildarlaun 181.781 króna, þar af útborguð laun 172.692 krónur.

Samkvæmt ráðningarsamningi var samið um 340.000 króna föst mánaðarlaun og um orlof og veikindagreiðslur vísað til gildandi kjarasamnings. Ekki var samið um starfshlutfall eða fastan vinnutíma en samkvæmt grein 1.4. kjarasamnings skyldi fullt starf miðast við 173,33 unnar stundir á mánuði og lágmarkslaun fyrir þá vinnu vera 368.000 krónur á mánuði. Samkvæmt greinum 2.1.1. og 2.1.2. er almennt gert ráð fyrir að dagvinnutímabil sé frá kl. 08 til 17 mánudaga til föstudaga en þó er heimilt að haga dagvinnutíma með öðrum hætti ef vinnuveitanda og starfsfólki kemur saman um það. Þá segir í grein 2.2. að samningsbundin yfirvinna hefjist þegar lokið er umsaminni dagvinnu á virkum dögum, að um helgar og á samningsbundnum frídögum greiðist yfirvinnukaupogstórhátíðarkaup fyrir vinnu á stórhátíðardögum. Um frítökurétt er m. a. fjallað í grein 2.4.3. og segir þar að starfsmaður skuli á hverju sjö daga tímabili hafa a. m. k. einn vikulegan frídag sem tengist beint daglegum hvíldartíma.

Í máli þessu verður að leggja til grundvallar að stefnandi hafi aldrei á ráðningartíma skilað fullu starfi í formi 173,33 stunda vinnu á mánuði og að hann hafi fengið og tekið kjarasamningsbundna frídaga. Þá virðist dagvinnutími stefnanda á virkum dögum nær alltaf hafa byrjað kl. 11 og lokið kl. 17 og stefnandi þannig skilað sex stunda vinnudegi. Rúmast þetta fyrirkomulag innan ramma kjarasamnings. Stendur þá eftir áðurgreind helgarvinna og vinna á frídegi verslunarmanna 1. ágúst 2022, sem greiða átti fyrir yfirvinnukaup. Sú staðreynd ein og sér leiðir ekki sjálfkrafa til þess að stefnandi eigi inni ógreidd laun frá stefnda, enda gera kjarasamningar ráð fyrir því að svo fremi sem ráðningarsamningur kveði ekki á um lakari rétt en kjarasamningur standist slík ákvæði. Ber stefnandi sönnunarbyrði fyrir því að laun hans hafi verið undir lögmæltum lágmarkskjörum. Af ráðningarsamningi aðila og útgefnum launaseðlum er ljóst að samið var um 340.000 króna útborguð laun á mánuði og voru heildarlaun 358.053 krónur. Þessi laun fékk stefnandi greidd þrátt fyrir að skila ekki 173,33 vinnustundum á mánuði.

Málarekstur stefnanda hefur grundvallast á Excel skjalinu svokallaða, sem í ljós er komið að telst afar hæpið sönnunargagn. Stefndi lagði sínar tímaskýrslur fram með greinargerð og var stefnanda í lófa lagið að lagfæra kröfugerð sína þeim skráningum til samræmis, eftir atvikum með því að setja fram varakröfu, lægri fjárhæðar en í stefnu.

Þótt dómurinn leggi til grundvallar skráningar stefnda á yfirvinnu stefnanda um helgar og á frídegi verslunarmanna er það ekki dómsins að greiða úr því hvað talist geti eða gæti ógreidd yfirvinna til stefnanda, svo sem lögmaður stefnanda ýjaði að við munnlegan málflutning. Er þannig ekkert haldbært fram komiðí málinu sem styður það að stefnandi hafi ekki fengið greitt að fullu fyrir þá vinnu sem hann innti af hendi samkvæmt ráðningarsamningi og ber því að sýkna stefnda af öllum kröfum stefnanda í málinu.

Eftir greindum úrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála ber að dæma stefnanda til greiðslu málskostnaðar. Af hálfu stefnanda liggur fyrir ríflega 2.400.000 króna málskostnaðarreikningur fyrir ríflega 65 vinnustundir lögmanns. Við munnlegan málflutning kom fram af hálfu lögmanns stefnda að hann hefði varið 50 vinnustundum í málsvörn stefnda. Að því gættu og með hliðsjón af eðli og umfangi máls þykir málskostnaður til stefnda hæfilega ákveðinn 1.250.000 krónur.

J-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, Alma FJ ehf., er sýkn af kröfum stefnanda, A-x-x M. a. A-x-x.

Stefnandi greiði stefnda 1.250.000 krónur í málskostnað.

J-kk-nf J-kk-nf