A-4/2012

Mál þetta, sem barst dóminum 12. janúar 2012, var tekið til úrskurðar 14. mars 2012. Gerðarbeiðendur eru T-kk-nf L-kk-nf, kt. […], og A-kvk-nf S-kvk-nf Ó-kvk-nf, kt. […], bæði til heimilis að Húsalind 24, Kópavogi. Gerðarþolar eru H-kvk-nf J-kvk-nf, kt. […], og H-kk-nf S-kk-nf, kt. […], bæði til heimilis að Melahvarfi 7, Kópavogi.

Gerðarbeiðendur krefjast þess að eftirtaldir lausafjármunir verði teknir með beinni aðfarargerð úr vörslum gerðarþola og fengnir gerðarbeiðendum: Kæliskápur tvískiptur af gerðinni Siemens, uppþvottavél af gerðinni Siemens og örbylgjuofn af gerðinni Siemens. Jafnframt er krafist málskostnaðar að mati dómsins, auk þess sem fjárnám verði heimilað fyrir kostnaði af væntanlegri gerð.

Gerðarþolar krefjast þess að aðfararbeiðni gerðarbeiðenda verði hafnað. Jafnframt er gerð krafa um málskostnað að skaðlausu að mati dómsins.

I.

Ágreiningur er um málsatvik. Gerðarbeiðendur kveða atvik vera þau að gerðarbeiðendur hafi keypt uppþvottavél og örbylgjuofn þann 7. febrúar 2000 af Smith og Norland og Siemens-kæliskáp af sama fyrirtæki þann 15. september 2000, sbr. reikninga sem lagðir hafa verið fram í málinu. Gerðarþolar hafi keypt fasteignina Köldulind 8, Kópavogi, af A-kvk-þgf S-kvk-þgf, gerðarbeiðanda, sem hafi verið afhent gerðarþolum í janúar 2009. Hafi umrætt lausafé verið inni í viðkomandi fasteign við afhendingu. Hafi gerðarþolar verið beðnir um að sýna biðlund og geyma lausaféð þar til gerðarbeiðendur hafi fengið afhenta aðra eign sem þeir voru að bíða eftir. Hafi það verið samþykkt af hálfu gerðarþola að viðkomandi lausafé fengi að vera í fasteigninni að Köldulind 8, þar til gerðarbeiðendur kölluðu eftir því. Gerðarþolar hafi ekki staðið við kaupsamninginn og gerðarbeiðandi A-kvk-nf þurft að höfða mál til innheimtu kaupsamningsgreiðslna. Hafi málið verið fellt niður þar sem gerðarþolar greiddu kaupsamningsgreiðslur eftir þingfestingu málsins. Þá hafi gerðarþolar höfðað mál á hendur gerðarbeiðanda A-kvk-þgf vegna meintra galla í fasteigninni, en hún hafi sem seljandi verið sýknuð af öllum dómkröfum í því máli. Eftir að málarekstri hafi lokið vegna kaupsamningsgreiðslna og síðar meintra galla hafi gerðarbeiðendur ítrekað reynt að nálgast muni sína en án árangurs. Sé þeim því nauðugur sá kostur að biðja um innsetningu á viðkomandi lausafé.

Gerðarþolar lýsa atvikum hins vegar svo að þeir hafi keypt fasteignina Köldulind 8 þann 3. júlí 2008. Eignina hafi átt að afhenda 1. nóvember 2008 samkvæmt kauptilboði en þar sem vandkvæði hafi verið af hálfu gerðarbeiðanda að afhenda eignina á umsömdum degi hafi hann óskað eftir því að afhendingu eignarinnar yrði frestað til 1. janúar 2009. Á það hafi gerðarþolar fallist gegn því að kæliskápur, sem hafi verið í eigninni, skyldi fylgja henni sem ígildi leigu fyrir þessa þrjá mánuði. Áður hafi aðilar sammælst um að örbylgjuofn og uppþvottavél myndu fylgja eigninni, enda hafi þessi tæki verið felld inn í eldhúsinnréttinguna. Öll tækin hafi verið af sömu gerð og í stíl. Í samræmi við samkomulag aðila hafi eignin verið afhent með framangreindum tækjum á umsömdum degi. Í mars 2011, rúmum tveimur árum eftir afhendingu eignarinnar, hafi gerðarbeiðendur krafist afhendingar á framangreindum munum á þeim grundvelli að þeir hafi verið í geymslu hjá gerðarþolum. Gerðarþolar hafi hafnað þessum málatilbúnaði þar sem hann hafi ekki verið í samræmi við samning aðila né atvik málsins. Hafi tvö dómsmál gengið á milli aðila og aldrei á því tímabili hafi gerðarbeiðendur nefnt meintan geymslusamning um framangreinda muni. Gerðarþolar kveða gerðarbeiðendur ekki hafa fært fram trúverðuga skýringu á því hvers vegna þau hafi átt að afhenda framangreinda muni með eigninni, aðra en þá að það hafi verið til efnda á kaupsamningi aðila. Eignin hafi verið tæmd að öðru leyti í samræmi við samning aðila. Viðbárur um tveggja og hálfs árs geymslusamning fái ekki staðist. Þó svo að gerðarbeiðendur gætu sýnt fram á geymslusamning ættu gerðarþolar engu að síður haldsrétt í framangreindum munum vegna vangoldins geymslukostnaðar. Telja gerðarþolar að hafna beri kröfu gerðarbeiðenda þar sem þeir hafi ekki fært sönnur fyrir meintum geymslusamningi um framangreinda muni.

II.

Það liggur fyrir í málinu að gerðarbeiðandi A-kvk-nf seldi gerðarþolum fasteign að Köldulind 8 í Kópavogi. Í kaupsamningi er eigninni lýst sem einbýlishúsi ásamt bílskúr, ásamt öllu því sem eigninni fylgi og fylgja ber, þ.m.t. tilheyrandi lóðarréttindi. Í kaupsamningi aðila er ekkert minnst á umrætt fylgifé. Í málflutningsræðu lögmanns gerðarbeiðenda var tekið fram að ekki hafi verið tilgreint í kaupsamningi að umræddir munir skyldu fylgja eigninni og jafnframt vísaði lögmaðurinn í ákvæði laga nr. 40/2002 um fasteignakaup, sem fjalla um fylgifé fasteigna. Þá voru lögð fram tölvupóstsamskipti á milli lögmanns gerðarbeiðenda og gerðarþola. Gerðarbeiðendur telja að í þeim samskiptum felist viðurkenning gerðarþola á því að þeir séu ekki eigendur munanna, en ekki verður séð út frá framlögðum tölvupóstsamskiptum að gerðarþolar viðurkenni að þeir séu ekki réttmætir eigendur munanna, eins og gerðarbeiðendur halda fram. Hins vegar verður fallist á það með gerðarbeiðendum að umræddir munir séu ekki fylgifé fasteigna í skilningi framangreindra laga um fasteignakaup. Hjá því verður þó ekki litið að langur tími er liðinn frá því að fasteignin Kaldalind 8 var seld og er ekkert fram komið í málinu um að gerðarbeiðendur hafi gert tilkall til umræddra muna fyrr en um mitt árið 2011, eftir að dómur féll í áðurnefndu dómsmáli. Einnig verður að líta til þess að málsástæða gerðarþola um munnlegt samkomulag þess efnis að örbylgjuofn og uppþvottavél myndu fylgja eigninni, þar sem þau hafi verið felld inn í eldhúsinnréttinguna, á sér nokkra stoð í gögnum málsins, en um mjög dýra eign var að ræða. Þá halda gerðarþolar því fram að samið hafi verið um að ísskápur myndi fylgja vegna seinkunar á afhendingu og kemur fram í gögnum málsins að afhending var seinna en gert var ráð fyrir. Ekki verður leyst úr þessum ágreiningi í aðfararmáli þar sem engar vitnaleiðslur fara fram, t.d. af fasteignasalanum.

Með hliðsjón af áskilnaði 78. gr. aðfararlaga, og eins og málatilbúnaði gerðarbeiðenda er háttað, liggur ekki fyrir óyggjandi sönnun þess að gerðarbeiðendur eigi skýlausan rétt til þeirra muna sem þeir krefjast umráða yfir og þykir því varhugavert að fallast á kröfu gerðarbeiðenda. Eru skilyrði 78. gr. aðfararlaga því ekki fyrir hendi og ber því að hafna kröfu gerðarbeiðenda.

Eftir þessum málsúrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður gerðarbeiðendum gert að greiða gerðarþolum málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 150.000 kr.

Úrskurð þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Ú r s k u r ð a r o r ð:

Hafnað er kröfu gerðarbeiðenda, T-kk-ef L-kk-ef og A-kvk-ef S-kvk-ef Ó-kvk-ef, um að eftirtaldir lausafjármunir: kæliskápur, tvískiptur af gerðinni Siemens, uppþvottavél af gerðinni Siemens og örbylgjuofn af sömu gerð, verði teknir með beinni aðfarargerð úr vörslum gerðarþola, H-kvk-ef J-kvk-ef og H-kk-þgf S-x-x, og fengnir gerðarbeiðendum.

Gerðarbeiðendur greiði gerðarþolum 150.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf