S-217/2017

Mál þetta, var klofið út úr málum S-187/2017, S-188/2017, S-189/2017 og S-190/2017, við þingfestingu þeirra mála þann 26. október sl. Málið þetta, sem dómtekið var þann 9. nóvember sl., er höfðað með fjórum ákærum lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, öllum dagsettum 28. september 2017.

Í fyrsta lagi er málið höfðað á hendur ákærðu, A og Ó-kk-þgf B-kk-þgf B-kk-þgf, til heimilis að Áshamri 24, Vestmannaeyjum

„fyrir húsbrot

með því að hafa þriðjudaginn 2. ágúst 2016 ruðst heimildarlaust inn á heimili B

(Mál nr. 319-2017-886)

Telst þetta varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í öðru lagi er málið höfðað á hendur framangreindum ákærðu A og Ó-kk-þgf B-kk-þgf og auk þeirra gegn C

„fyrir eignaspjöll

með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 5. ágúst 2016 klifrað upp á pall bifreiðarinnar [...] þannig að hlíf og festingar skemmdust á pallinum, brotið afturrúðu í húsin bifreiðarinnar, farið þar inn í bifreiðina og rifið frá spjald undir mælaborði og stýri þannig að vírar héngu niður úr mælaborðinu en bifreiðin stóð fyrir utan D.

(Mál nr. 319-2016-2837)

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í ákærunni er tilgreind svofelld einkaréttarkrafa:

Af hálfu E er þess krafist að ákærðu verði in solidum dæmdir að greiða tjónþola bætur samtals að fjárhæð kr. 363.075 ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi sem var 05.08.2016 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. “

Í þriðja lagi er málið höfðað á hendur öllum framangreindum ákærðu A, Ó-kk-þgf B-kk-þgf og C

„I.

fyrir eignaspjöll

á hendur ákærða A með því að hafa klukkan 05:20 aðfaranótt föstudagsins 5. ágúst 2016 brotið lyklahús með hamri sem var á útidyrahurð í geymsluhúsnæði E.

(Mál nr. 319-2016-2838)

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

II.

fyrir húsbrot

á hendur öllum ákærðu með því að hafa strax í kjölfar atviks sem lýst er í I. lið ákærunnar ruðst heimildarlaust inn í geymsluhúsnæði E, en til þess að komast inn í geymsluna notuðu þeir lykil sem ákærði A tók úr lyklahúsi sem hann braut.

(Mál nr. 319-2016-2838)

Telst þetta varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í fjórða lagi er málið höfðað á hendur öllum framangreindum ákærðu A, Ó-kk-þgf B-kk-þgf og C

„fyrir þjófnað

með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 5. ágúst 2016 stolið 75 lundum sem voru í reykingu í reykskúr á vinnusvæði við F

(Mál nr. 319-2016-2839)

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Líkt og áður greinir var mál þetta klofið út úr málum S-187 – 190/2017, við þingfestingu þeirra mála þann 26. október sl., og varðar aðeins þátt ákærða Ó-kk-ef B-kk-ef. Hvað meðákærðu A og C varðar voru ákærumál þeirra sameinuð undir einu málsnúmeri, S-187/2017, sem lokið var með dómi þann 2. nóvember sl.

Ákærði Ó-kk-nf B-kk-nf kom fyrir dóminn við fyrirtöku máls þessa þann 9. nóvember sl., ásamt skipuðum verjanda sínum, A-kvk-þgf Ó-kvk-þgf hdl. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í öllum ákærum. Þá samþykkti hann bótakröfu E.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjala. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákærum og þar þykir í öllum tilvikum rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði átta sinnum áður sætt refsingu, þar af sjö sinnum vegna fíkniefnalagabrota og einu sinni vegna umferðarlagabrots. Þann 5. janúar sl., var ákærða gerð sekt vegna fíkniefnalagabrots. Þann 5. júlí 2013 var ákærða gert að sæta fangelsi í 45 daga, vegna fíkniefnalagabrots, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Að öðru leyti hefur ákærði eingöngu hlotið sektarrefsingar og þykir ekki ástæða til að rekja sakarferil hans nánar. Líkt og að framan greinir er ákærði nú fundinn sekur um brot framin annars vegna 2. ágúst 2016 og hins vegar 5. ágúst 2016. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir eru því framin fyrir uppkvaðningu framangreinds dóms frá 5. janúar 2017 og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða, afstöðu hans til bótakröfu og sakaferils hans, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði hefur samþykkt bótakröfu E og verður hún tekin til greina eins og nánar greinir í dómsorði. Samkvæmt gögnum málsins var ákærða kynnt bótakrafan við skýrslutöku hjá lögreglu þann 18. nóvember 2016.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er þóknun skipaðs verjanda hans og er hæfilega ákveðin 239.320 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts, auk útlagðs kostnaðar verjanda sem nemur 16.000 kr.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, Ó-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fullnustu refsingarinnar skal frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði, E bætur að fjárhæð 363.075 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 5. ágúst 2016 en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 18. desember 2016 til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað samtals, 255.320 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda, A-kvk-ef Ó-kvk-ef hdl., sem nemur 239.320 krónum, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og útlagður kostnaður verjanda, 16.000 krónur.

S-kk-nf G. G-kk-nf.