S-343/2016

Mál þetta, sem dómtekið var þann 9. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi, dagsettri 14. desember 2016 á hendur ákærða, G-kk-þgf H-kk-þgf, til heimilis að Nesi 2, Hellu,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa, að kvöldi föstudagsins 7. október 2016, er ákærði var gestkomandi í heimahúsi að [...], veist að G-kk-þgf G-kk-þgf, , og slegið hann hnefahöggi í andlitið, með þeim afleiðingum að G-kk-nf hlaut nefbrot og bólgu undir hægra auga auk þess sem kvarnaðist úr tönn 11, brotnaði framan og ofan af tönn 21, tannbein sömu tannar brotnaði og kvarnaðist úr tönn 31.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir H-kk-nf G-kk-nf hdl. kröfu fyrir hönd brotaþola um að ákærði verði dæmdur til að greiða brotaþola skaðabætur að fjárhæð kr. 853.892. Allt að viðbættum dráttarvöxtum skv. gildandi vaxtalögum sem leggjast á kröfuna að liðnum mánuði frá birtingu bótakröfu fyrir kærða. Jafnframt er krafist málskostnaðar vegna bótakröfu þessarar að mati dómsins, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins þann 23. febrúar 2017 og óskaði eftir skipun verjanda og fresti til að kynna sér sakarefnið og ráðfæra sig við verjanda sinn. Ákærði mætti í þinghald þann 2. mars sl. ásamt verjanda sínum og neitaði sök og hafnaði bótakröfu. Aðalmeðferð var ákveðin þann 9. maí sl. og þá mætti ákærði ásamt verjanda sínum og óskaði eftir að breyta afstöðu sinni og viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Þá viðurkenndi hann bótaskyldu en hafnaði upphæð bótakröfu.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda, lögmanni brotaþola og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða hefur hann þrívegis á árunum 2012 til 2013 verið sektaður og sviptur ökurétti, fyrst fyrir akstur undir áhrifum áfengis, síðan fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og brot gegn fíkniefnalöggjöf og að síðustu fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna sviptur ökurétti. Síðast hlaut ákærði dóm þann 29. október 2015, 60 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og ávana- og fíkniefnalöggjöf.

Ákærði hefur með háttsemi sinni rofið skilorð síðastgreinds dóms og ber með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga að taka hann upp og ákveða refsingu í samræmi við 77. gr. sömu laga. Þá ber að líta til 218. gr. c sömu laga en einnig verður höfð hliðsjón af játningu ákærða, ungum aldri hans og vilja til greiðslu bóta. Með hliðsjón af öllu framansögðu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 5 mánuði en fullnustu hennar skal frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Bótakrafa brotaþola er þannig sundurliðuð að krafist er bóta vegna tekjumissis að fjárhæð 60.700 krónur, krafist er 59.840 króna vegna aksturs, 49.392 króna vegna læknis- og sjúkrakostnaðar og þá er krafist miskabóta að fjárhæð 750.000 krónur. Ákærði telur tekjumissi ekki rökstuddan með fullnægjandi hætti og þá telur hann miskabótakröfu úr hófi. Að öðru leyti gerir ákærði ekki athugasemdir við bótakröfuna. Lagðar hafa verið fram yfirlýsingar tveggja manna sem staðfesta að brotaþoli hafi undanfarin misseri unnið sem verktaki í tímavinnu við mjaltir og nemi tekjutap hans af þeim sökum 60.200 krónum. Verður sú fjárhæð því lögð til grundvallar og fallist á að ákærða beri að bæta brotaþola tjón sitt að því leyti. Miskabætur til brotaþola þykja hæfilega ákveðnar 400.000 krónur. Verður ákærða því gert að greiða brotaþola 569.432 krónur. Í kröfu brotaþola er að því er dráttarvexti varðar aðeins vísað til gildandi vaxtalaga. Þar sem dráttarvaxtakrafa brotaþola er hvorki mörkuð með því að tilgreina ákveðinn vaxtafót né með vísun til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, verður ekki hjá því komist að vísa vaxtakröfu frá dómi, sbr. dóm Hæstaréttar Íslands í máli nr. 99/2010.

Þá ber með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talinn útlagðan kostnað vegna læknisvottorðs, 25.278 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 275.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk ferðakostnaðar lögmannsins, 24.200 krónur. Þá greiði ákærði lögmanni brotaþola, H-kk-þgf G-kk-þgf hdl., 200.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, sbr. 3. mgr. 176. gr. sömu laga.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði en fullnustu refsingarinnar skal frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði brotaþola, G-kk-þgf G-kk-þgf, 569.432 krónur í skaðabætur. Vaxtakröfu brotaþola er vísað frá dómi.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað vegna læknisvottorðs 25.278 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 275.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk ferðakostnaðar lögmannsins, 24.200 krónur. Þá greiði ákærði lögmanni brotaþola, H-kk-þgf G-kk-þgf hdl., 200.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf