S-72/2022

I.

1.

Mál þetta, sem dómtekið var 14. október 2022 höfðaði lögreglustjórinn á Austurlandi með ákæru, útgefinni 1. júlí sl., á hendur X, kennitala [...], [...], [...]:„fyrir líkamsárás í [...], með því að hafa seinnipart fimmtudagsins 7. apríl 2022, utandyra á móts við [...], slegið A, kt. [...], tvö högg með handarbaki og flötum lófa, í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut eymsli vinstra megin í andliti, kinnbeini, kjálkalið og neðri kjálka, mar á vinstra augnloki og aftanvið vinstra eyra, roða og bólgu á vinstra eyra og áverka á hljóðhimnu sem olli blæðingu úr vinstra eyra.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217., almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

2.

Skipaður verjandi ákærða, A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögmaður, krefst þess fyrir hönd ákærða að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa, þ. e. aðallega að ákvörðun um refsingu ákærða verði frestað skilorðsbundið, til vara að ákærði verði dæmdur til að greiða sekt til ríkissjóðs, en til þrautavara að hann verði dæmdur til skilorðsbundinnar refsingar. Verjandinn krefst þess að allur sakarkostnaður, þ. m. t. þóknun til hans, verði felldur á ríkissjóð. Verjandinn lýsti því yfir fyrir dómi að verði ákærða dæmd áfall falli hann frá verjandaþóknun sinni.

II.

1.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust viðurkennt sakargiftir, líkt og þeim er lýst í ákæru.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og rannsóknargögnum lögreglu, þ. á m. framburðarskýtslur ákærða, brotaþola og vitna hjá lögreglu, gögnum frá sjúkrahúsi, dagsettum 12. maí sl. og loks ljósmynd lögreglu frá 7. apríl sl., sem sýndi roða á vinstra eyra brotaþola, er að áliti dómsins nægjanlega sannað að ákærði hafí gerst sekur um þá háttsemi, sem í ákæru er lýst. Brot ákærða er réttilega heimfært til laga í ákæru.

Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88/2008.

Að ofangreindu virtu verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

III.

1. Ákærði, sem er 39, hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins ekki áður sætt refsingu, sem áhrif hefur í máli þessu.

Af gögnum verður hel st ráðið að nokkur aðdragandi hafi verið að árás ákærða, þ. á m. að hann hafi hlaupið til þegar hann hafi séð eiginkonu sína á gangi um [...], og að brotaþoli hafi verið þar nærri, en fyrir liggur að konan hafði þá skömmu áður óskað eftir aðstoð lögreglu. Eiginkonan er barnsmóðir brotaþola, og verður ráðið af gögnum að ágreiningur hafi verið með þeim um hríð um málefni barns þeirra. Liggur fyrir að ákærði fór í greint sinn að brotaþola í skyndi, og að þá hafi komið til. skammvinns atgangs og rifrildis með þeim og þá þannig að í fyrstu hafi höfuð þeirra rekist saman. Í kjölfarið hafí ákærði í tvígang slegið brotaþola tvö högg með handarbaki og flötum lófa í andlitið, með þeim afleiðingum sem lýst er ákæru, sbr. að því leyti efni áðurnefndra gagna frá sjúkrahúsi.

2.

V ið ákvörðun refsingar ákærða ber að líta til viðeigandi ákvæða 70. gr., þ. á m. 1. tl, og 74. gr. almennra hegningarlaga, að hann hefur verið sakfelldur fyrir líkamsárás, en játaði brot sitt skýlaust og lýst yfír iðrun sinni fyrir dómi. Eftir atvikum og eins og hér stendur á þykir fært að fresta ákvörðun um refsingu ákærða skilorðsbundið í tvö ár frá uppkvaðningu dómsins að telja, eins og nánar segir í dómsorði.

3.

Af hálfu ákæruvalds féll enginn sakarkostnaður til samkvæmt yfirlýsingu sækjanda fyrir dómi. Þá afsalaði hinn skipaði verjandi ákærða, A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf lögmaður, sér málflutningsþóknun sinni.

Af hálfu ákæruvalds fór með málið H-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Ó-kk-nf O-kk-nf, héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákvörðun um refsingu ákærða X, skal frestað og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá uppsögu dómsins haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.