S-267/2007

Mál þetta, sem var dómtekið 16. þ.m., höfðaði sýslumaðurinn á Akureyri 12. september sl., á hendur X;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudagsmorguninn 2. ágúst 2007 ekið bifreiðinni XM-022 undir áhrifum fíkniefna (amfetamíns 70 ng/ml) frá Reykjavík áleiðis til Akureyrar, uns lögreglan stöðvaði akstur hans við Dalsá í Norðurárdal í Skagafirði.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. A, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 1. mgr., sbr. 4. mgr. 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Ákærði krefst sýknu.

Við fyrirtöku málsins 16. þ.m. var það dómtekið að undangengnum munnlegum málflutningi, en ekki þótti þörf á að taka skýrslur af ákærða eða vitnum.

Lögregla stöðvaði för ákærða í Norðurárdal í Skagafirði vegna fíkniefnaeftirlits um verslunarmannahelgina, laust fyrir klukkan 8 að morgni 2. ágúst sl. Vaknaði grunur lögreglu um að ákærði hefði neytt amfetamíns og var hann handtekinn af því tilefni og færður á lögreglustöð á Akureyri. Þar lét hann í té blóðsýni og þvagsýni. Jafnframt tók varðstjóri af honum skýrslu. Skýrði ákærði svo frá að hann hefði síðast neytt fíkniefna fyrir u.þ.b. tveimur sólarhringum. Hefði það verið amfetamín og svolítið af hassi.

Í málinu liggur frammi matsgerð sérfræðinga hjá rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði um rannsókn á framangreindum sýnum. Segir þar að í þvagi hafi fundist amfetamín og í blóði hafi mælst amfetamín 70 ng/ml. Þá segir að amfetamín sé ávana- og fíkniefni með örvandi verkun á miðtaugakerfi. Sé heimilt að nota það sem lyf. Styrkur þess í blóðsýninu sé eins og búast megi við eftir töku þess í lækningalegum skömmtum. Amfetamín sé í flokki ávana- og fíkniefna sem séu óheimil á íslensku forráðasvæði. Bent er á ákvæði gr. 45 a í umferðarlögum með síðari breytingum, en ekki lagt á það sérstakt mat hvort þetta magn amfetamíns í blóði hafi verið líklegt til að valda skertu hæfi til að stjórna ökutæki örugglega.

Af hálfu ákærða er ekki vefengt að framangreind mæling sé rétt.

Með skírskotun til þessa þykir nægilega sannað að ákærði hafi haft 70 ng/ml af amfetamíni í blóði. Þá er ekki um það deilt að amfetamín sé efni sem fellur undir ávana- og fíkniefni í skilningi 45. gr. a umferðarlaga, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006. Magn amfetamíns sem mældist í blóði ákærða mun vera afar lítið, enda innan marka sem búast má við eftir töku þess að læknisráði, sbr. framangreinda matsgerð. Upplýsti sækjandi við munnlegan málflutning að samkvæmt leiðbeiningum sem hann hefði fengið frá ríkissaksóknara væri litið svo á að allt að 170 ng/ml teldist lítið magn. Ekkert liggur fyrir í málinu um það hvort það magn sem hér um ræðir valdi í raun skertu hæfi til að stjórna ökutæki örugglega eða hafi einhver áhrif á einstakling sem er með það magn í blóði.

Samkvæmt 1. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, sbr. 5. gr. laga nr. 66, 2006, er bannað að stjórna eða reyna að stjórna vélknúnu ökutæki undir áhrifum ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim. Í 2. mgr. sömu greinar er kveðið á um það að mælist ávana- og fíkniefni skv. 1. mgr. í blóði eða þvagi ökumanns teljist hann vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega.

Með því að amfetamín mældist í blóði ákærða í greint sinn, þótt í litlu væri, telst hann samkvæmt þessu lagaboði hafa verið óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega og undir áhrifum ávana- og fíkniefna hvernig sem því kann að hafa verið varið í raun. Hefur hann því brotið gegn nefndum ákvæðum umferðarlaga eins og honum er gefið að sök og unnið sér til refsingar skv. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga.

Ákærði hefur ekki sætt öðrum refsingum en sekt fyrir of hraðan akstur samkvæmt sátt frá 7. ágúst 2002 og jafnframt sviptingu ökuréttar í einn mánuð. Með hliðsjón af því hve lítið magn af amfetamíni mældist í blóði ákærða, ef tekið er mið af framangreindum upplýsingum sækjanda málsins og athugasemd í matsgerð um að styrkur þess hafi ekki verið meiri en búast megi við ef efnið er tekið í lækningalegum skömmtum, ákveðst refsing hans 30.000 króna sekt til ríkissjóðs sem ákærði skal greiða innan fjögurra vikna frá birtingu þessa dóms að telja, en sæta ella fangelsi í tvo daga.

Samkvæmt 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006, ber að svipta ákærða ökurétti, enda eru ekki efni til að beita heimild ákvæðisins til að sleppa sviptingu ökuréttar. Samkvæmt 4. mgr. sömu greinar ber að svipta ákærða ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Dæma ber ákærða til að greiða sakarkostnað, sem á rannsóknarstigi nemur 83.096 krónum, og málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef S-kvk-ef héraðsdómslögmanns, sem ákveðast í einu lagi fyrir verjandastörf á rannsóknar- og dómstigi, 70.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, greiði 30.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu þessa dóms að telja, en sæti ella fangelsi í tvo daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 153.096 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef S-kvk-ef hdl., 70.000 krónur.