S-105/2009

Mál þetta, sem tekið var til dóms 9. þessa mánaðar var höfðað af ríkissaksóknara 14. ágúst 2009 á hendur S-kk-þgf I-kk-þgf S-kk-þgf, fæddum 16. júní 1982, til heimilis að Vindheimum, Skagafirði, „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa sunnudaginn 22. febrúar 2009, á veitingastaðnum Ólafshúsi, Aðalgötu 15, Sauðárkróki, slegið Þ-kk-þf R-kk-þf L-kk-þf með glerglasi í andlitið með þeim afleiðingum að hann hlaut sár á nefhrygg.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu Þ-kk-ef R-kk-ef L-kk-ef, kt. 250381-4769, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu bóta og lögmannskostnaðar samtals að fjárhæð kr. 252.400 auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. febrúar 2009 þar til bótakrafan var birt ákærða, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.“

Af hálfu ákærða er því haldið fram að háttsemi hans varði við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga en ekki 2. mgr. 218. gr. eins og í ákæru greinir. Hann krafist vægustu refsinar sem lög frekast heimila og að bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún yrði lækkuð verulega.

II

Við þingfestingu málsins 6. október sl. sótti ákærði þing en tjáði sig ekki um sakarefnið heldur óskaði eftir fresti til að ráðfæra sig við lögmann. Málið var aftur

tekið fyrir 9. þessa mánaðar. Þá sótti ákærði þing ásamt skipuðum verjanda sínum og játaði ákærði skýlaust brot sitt. Játning ákærða er í samræmi við gögn málsins og telst sannað að hann hafi gerst sekur um háttsemi þá sem í ákæru greinir.

Sækjandi og verjandi tjáðu sig um lagaatriði, ávörðun viðurlaga og framkomna bótakröfu áður en málið var tekið til dóms. Af hálfu ákæruvalds var því haldið fram að háttsemi ákærða væri réttilega heimfærð til refsiákvæða, þrátt fyrir að afleiðingar árásarinnar hafi ekki verið miklar, þar sem brot ákærða hafi verið sérstaklega hættulegt vegna þeirrar aðferðar sem beitt var. Þá vísaði sækjandi til dómafordæma máli sínu til stuðnings.

Verjandi ákærða lagði áherslu á að árásin hafi í raun ekki verið hættuleg eins og sjá megi á myndbandi úr eftirlitsmyndavél. Glasið hafi ekki verið hættulegt vopn vegna þess að því var sveiflað að brotaþola af litlu afli enda hafi áverkar brotaþola verið smávægilegir. Af hálfu ákærða var því haldið fram að bótakrafa væri ekki nægilega rökstudd og því bæri að vísa henni frá dómi. Verði talið að ákærða beri að greiða bætur þá beri að lækka bótakröfuna.

Áður er rakið að ákærði hefur játað háttsemi þá sem honum er í ákæru gefin að sök og er eingöngu deilt um heimfærslu brotsins til refsiákvæða og þá er ágreiningur varðandi einkaréttarkröfuna. Meðal gagna málsins er myndbandsupptaka af atvikinu sem tekin var með eftirlitsmyndavél veitingastaðarins. Upptakan sýnir nokkuð greinilega hvernig ákærði slær brotaþola með glasinu og má sjá að höggið er ekki þungt.

Fyrir liggur að ákærði sló brotaþola með glerglasi í andlitið. Slík háttsemi skapar alltaf mikla hættu og getur valdið þeim er fyrir verður miklum skaða. Að mati dómsins er brot ákærða réttilega heimfært til 2. mgr. 218. gr. almennra hegningalaga í ljósi þeirrar hættulegu aðferðar sem hann beitti við árásina en háttsemi sem þessi hefur, án tillits til afleiðinga, í fjölda dóma verið talin varða við nefnda grein.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann sex sinnum, á árunum 2000 til 2005, verið sakfelldur fyrir umferðarlagabrot. Hinn 14. júní 2006 var hann dæmdur í eins mánaðar fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir eignaspjöll og fyrir brot gegn valdstjórninni. Að teknu tilliti til þessa og játningar ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Efni eru til að binda refsinguna skilorði og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Þ-kk-nf H-kk-nf héraðsdómslögmaður hefur fyrir hönd brotaþola gert bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð 252.400 krónur. Krafan er í þremur liðum. Í fyrsta lagi er gerð krafa um endurgreiðslu á 2.600 króna kostnaði við komu á heilsugæslu. Í öðru lagi er krafist miskabóta samkvæmt 26. gr. laga nr. 50/1993 að fjárhæð 200.000 krónur og í þriðja lagi er gert krafa um greiðslu vegna kostnaðar af lögmannsaðstoð að fjárhæð 49.800. Fyrsti liður kröfunnar er studdur gögnum og verður tekinn til greina. Brotaþoli þykir samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga eiga rétt á miskabótum úr hendi ákærða, sem þykja með hliðsjón af alvarleika brotsins, en einnig því að áverkar reyndust í raun óverulegir, hæfilega ákveðnar 100.000 krónur. Krafa um bætur vegna lögmannsaðstoðar að fjárhæð 49.800 er tekin til greina. Samkvæmt framangreindu verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola bætur fyrir fjártjón og miska að fjárhæð 152.400 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir en bótakrafa var birt ákærða 14. september sl.

Með hliðsjón af niðurstöðu málsins ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Enginn sakarkostnaður mun hafa fallið til við rannsókn málsins. Sakarkostnaður er því eingöngu 87.150 króna þóknun E-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns. Þóknun innifelur virðisaukaskatt.

B-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á Sauðárkróki sótti málið.

H-kk-nf H-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Ákærði, S-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 87.150 króna þóknunar E-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns.

Ákærði greiði Þ-kk-þgf R-kk-þgf L-kk-þgf 152.400 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 22. febrúar 2009 til 14. september 2009 en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

H-kk-nf H-kk-nf