E-4537/2009

Mál þetta var höfðað 16. mars 2009 og tekið til úrskurðar um frávísunarkröfu stefnda 22. júní 2009. Stefnandi er G. Halldórsson ehf., Vindási 4, Reykjavík, en stefndi er Sola Capital ehf., Suðurlandsbraut 6, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 1.245.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. nóvember 2008 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Dómkröfur stefnda eru aðallega að máli þessu verði vísað frá dómi en til vara að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. Þá krefst stefndi þess að stefnanda verði gert að greiða stefnda málskostnað í báðum tilvikum.

Hinn 22. júní 2009 fór fram munnlegur málflutningur um frávísunarkröfu stefnda og er einungis sá þáttur málsins hér til úrlausnar. Dómkröfur stefnanda í þessum þætti málsins eru þær að frávísunarkröfunni verði hrundið.

II

Stefnandi kveðst annast ráðgjöf og fjárfestingar. Sé krafa hans samkvæmt reikningi útgefnum 6. nóvember 2008 að fjárhæð 1.245.000 krónur tilkomin vegna kaupa stefnda á þjónustu hjá stefnanda. Sé um að ræða þóknun stefnanda vegna Ashburton Gate. Sé G-kk-þgf stefnt fyrir hönd einkahlutafélagsins en hann sé stjórnarfmaður þess. Hafi skuldin ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og því nauðsynlegt að höfða mál þetta.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en sú regla fái meðal annars lagastoð í VI. og VII. kafla laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 49. gr. lausafjárkaupalaga. Krafa um dráttarvexti og vaxtavexti styðji stefnandi við reglur III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu og krafa um málskostnað styðji hann við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Um varnarþing vísi stefnandi til 33. gr. laga nr. 91/1991.

III

Stefndi kveður með öllu óskiljanlegt á hvaða forsendum hann sé krafinn um stefnufjárhæðina. Séu engin gögn lögð fram til stuðnings kröfunni og engar skýringar komi fram í stefnu. Þá sé fullyrt í stefnu að G-kk-þgf sé stefnt fyrir hönd stefnda án frekari skýringar en þeirri að G-kk-nf sé stjórnarmaður stefnda. Nefndur G-kk-nf sé ekki frekar útskýrður, ófeðraður og án kennitölu. Sé það meiningin að stefna einkahlutafélaginu Sola Capital ehf. þá sé enginn stjórnarmaður í því félagi sem beri nafnið G-kk-nf.

Sé mál þetta verulega vanreifað og ekki hægt að leggja dóm á það. Sé meintur stefndi einkahlutafélagið Sola Capital ehf. þá geti hann ekki tekið afstöðu til stefnukröfunnar vegna vanreifunar og óskýrleika. Stefndi kannist ekki við að skulda stefnanda neitt og hvað snerti málskostnaðarkröfu þá geri stefndi kröfu um refsimálskostnað þar sem stefnda sé stefnt án nokkurrar ástæðu.

Um lagarök vísi stefndi til almennrar reglu samninga- og kröfuréttar og laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús. Varðandi málskostnaðarkröfu vísar stefndi til 21. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sérstaklega 131. gr. laganna.

IV

Skilja má málatilbúnað stefnda svo að hann byggi kröfur sínar um frávísun málsins á þeim rökum að málatilbúnaður stefnanda fullnægi ekki meginreglum einkamálaréttarfars um skýran og glöggan málatilbúnað, enda þótt hann láti hjá líða að vísa til ákvæða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þá er óútskýrð tilvísun hans til ákvæða laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús.

Í 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 er talið upp í stafliðum a-k það sem greina á í stefnu svo glöggt sem verða má. Samkvæmt e-lið ákvæðisins skal greina í stefnu svo glöggt sem verða má málsástæður sem stefnandi byggir málsókn sína á, svo og önnur atvik sem þarf að greina til þess að samhengi málsástæðna verði ljóst, en þessi lýsing skal vera gagnorð og svo skýr að ekki fari milli mála hvert sakarefnið er. Þá skal samkvæmt f-lið ákvæðisins greina í stefnu svo glöggt sem verða má tilvísun til helstu lagaákvæða eða réttarreglna sem stefnandi byggir málatilbúnað sinn á.

Krafa stefnanda byggist á reikningi sem stefnandi kveður vera til kominn vegna kaupa stefnda á þjónustu og sé reikningurinn vegna þóknunar vegna A-x-x G-x-x. Engar viðhlítandi skýringar eru gefnar á því hvað í þessari þjónustu felst eða hver þau lögskipti hafi verið sem eiga að hafa búið að baki tilgreindum reikningi, s.s. hvernig viðskiptin fóru fram og um hvað var samið. Af stefnu og tilgreindum reikningi verður lítið sem ekkert ráðið um þau lögskipti annað en að þóknunin sé vegna Ashburton G-x-x. Þykir lýsing atvika og málsástæðna því fjarri því að vera skýr og gagnorð heldur er hún þess eðlis að sakarefnið er óljóst og er málatilbúnaður stefnanda til þess fallinn að takmarka varnir stefnda enda ber málatilbúnaður stefnda þess skýr merki. Þá verður það ekki til að auka á skýrleikann að nafn fyrirsvarsmanns stefnda er ranglega tilgreint í stefnunni auk þess sem stefnandi vísar um lagarök meðal annars til laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup þrátt fyrir að hann kveði kröfu sína vera vegna kaupa stefnda á þjónustu. Að því virtu sem nú hefur verið rakið þykja slíkir brestir á málatilbúnaði stefnanda, sbr. einkum e-lið 1. mgr. laga nr. 91/1991 að taka ber kröfu stefnda til greina og vísa máli þessu frá dómi.

Að teknu tilliti til umfangs máls og atvika þykir rétt að stefnandi greiði stefnda 100.000 krónur í málskostnað og þykja ekki efni til að fallast á kröfu stefnda um álag á málskostnað samkvæmt 131. gr. laga nr. 91/1991.

Af hálfu stefnanda flutti málið A-kvk-nf S-kvk-nf Þ-kvk-nf hdl. en af hálfu stefnda flutti málið J-kk-nf G-kk-nf Z-kk-nf hrl.

G-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, G. Halldórsson ehf., greiði stefnda, Sola Capital ehf., 100.000 krónur í málskostnað.

G-kvk-nf B-kvk-nf