S-934/2011

Ár 2011, föstudaginn 2. september, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 934/2011: Ákæruvaldið (D-kvk-nf K-kvk-nf) gegn T-kvk-þgf K-kvk-þgf G-kvk-þgf (J-kk-nf E-kk-nf hdl.) sem tekið var til dóms hinn 31. ágúst sl. að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 8. júní sl. á hendur ákærðu, T-kvk-þgf K-kvk-þgf G-kvk-þgf, kennitala 000000-0000, Langholtsvegi 126, Reykjavík, „fyrir eftirfarandi brot framin á árinu 2010:

I.

Umferðarlagabrot:

1. Með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 24. mars, ekið bifreiðinni VX-952 svipt ökurétti og á röngum vegarhelmingi, suður Hafnarfjarðarveg í Kópavogi uns lögregla stöðvaði aksturinn á móts við Skeljabrekku.

Telst þetta varða við 1. mgr. 5. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

2. Með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 12. júlí, ekið bifreiðinni BK-523 með 112 km hraða á klst. þar sem leyfður hámarkshraði er 90 km á klst. og án gildra ökuréttinda, austur Reykjanesbraut við Strandarheiði í Vatnsleysustrandarhreppi.

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987.

3. Með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 11. október, ekið bifreiðinni JA-A42 óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (kókaín í þvagi), um Bíldshöfða við Breiðhöfða í Reykjavík.

Telst þetta varða við 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. laga nr. 50/1987.

II.

Rangar sakargiftir, með því að hafa er lögregla hafði afskipti af akstri ákærðu að kvöldi fimmtudagsins 12. júlí, samkvæmt ákærulið I.2, skýrt lögreglu rangt frá nafni sínu og kennitölu er ákærða gaf upp nafn og kennitölu B-kvk-ef H-kvk-ef H-kvk-ef, kt. 000000-0000, ritaði nafn hennar undir lögregluskýrslu og kom því þannig til leiðar að B-kvk-þgf var boðið að ljúka málinu með greiðslu sektar.

Telst þetta varða við 148. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987.“

Málavextir

Ákærða hefur skýlaust játað sakir í málinu að öðru leyti en því að hún neitar því að kókaín hafi verið í þvagi hennar, eins og segir í 3. tl. ákærunnar. Í bíl ákærðu og á farþega hennar fundust fíkniefni, amfetamín.

Ákærða segir að hún hafi ekki neytt kókaíns í tvo mánuði áður en hún var handtekin og geti slíkt efni því ekki hafa verið líkama hennar í umrætt sinn. Í þvagsýni úr ákærðu mældist kókaín í minnsta mælanlegu magni, 20ng/ml en ekkert í blóði hennar. Fyrir liggur að þvagsýni var tekið úr ákærðu á lögreglustöð eftir að hún var handtekin. Var henni afhent innsiglað, einnota prufuglas sem hún svo lét þvagið renna í. Þá er ekki að sjá af gögnum málsins að hún hafi verið látin setja upp hanska eða þvo sér áður um hendurnar og sérstaklega aðspurð segir ákærða að slíku hafi ekki verið til að dreifa. Ákærða segist hafa handleikið kókaín skömmu áður en hún var stöðvuð.

Lögreglumaður sem sá um sýnistökuna hefur komið fyrir dóm og sagt að ákærða hafi virst vera undir áhrifum örvandi efna en það getur ekki samrýmst því að blóðsýnið úr ákærðu reyndist ekki innihalda slík efni. J-kk-nf K-kk-nf sérfræðingur í eiturefnafræði sem sá um mælinguna á þvagsýninu úr ákærðu segir að kókaín hverfi úr líkama manns 2 - 3 dögum eftir að þess er neytt. Á hinn bóginn segir hann að kókaín-efni geti borist í þvagsýni af höndum þess, sem það gefur. Þurfi ekki til nema örlítið magn, 20 ng/ml, til þess að kókaín mælist í þvagsýninu, svo lítið að það sjáist jafnvel ekki með berum augum, eða 20/1000 hluta úr milligrammi. Hann segir að magn kókaíns í þvagsýninu ekki hafa verið ákvarðað heldur aðeins staðreynt að efnið var til staðar. Sé það vegna þess að mjög einstaklingsbundið sé hversu mikið af kókaíni og líkum efnum skiljist út í þvagi og því sé ekki hægt að ráða af þvagsýni úr manni hversu mikils hann hafi neytt af því. Séu greiningarmörkin 20 ng/ml. og því gæti kókaínið í blóðsýninu hafa verið við þessi neðstu mörk. Að öllu þessu athuguðu þykir ekki vera óhætt að útiloka það að kókaínefni kunni að hafa borist af höndum ákærðu eða með öðrum slíkum hætti í þvagsýnið. Telst því ósannað að kókaín hafi verið í líkama ákærðu við akstur bílsins í umrætt sinn og verður ákærða því sýknuð af 3. tl. ákærunnar.

Ákærða hefur orðið sek um þau brot sem lýst er í 1., 2., 4. og 5. tl. ákærunnar og réttilega eru þar færð til refsiákvæða.

Refsing

Fyrir liggur að ákærða er langt gengin með barn og í sambúð. Þá hefur hún haldið sig frá allri óreglu að undanförnu. Refsing ákærðu verður hegningarauki við 6 mánaða skilorðsbundinn fangelsisdóm frá því í nóvember 2010. Verður sá dómur dæmdur upp og ákærðu gerð refsing í einu lagi. Þykir hún hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði. Rétt þykir að fresta framkvæmd þessarar refsingar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Dæma ber ákærðu til þess að greiða verjanda sínum, J-kk-þgf E-kk-þgf hdl. 50.000 krónur í málsvarnarlaun en jafnframt ber að dæma að verjandanum verði greidd 70.000 króna málsvarnarlaun úr ríkissjóði. Málsvarnarlaunin dæmast með virðisaukaskatti.

DÓMSORÐ:

Ákærða, T-kvk-nf K-kvk-nf G-kvk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði. Frestað er því að framkvæma þessa refsingu og fellur hún niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærða almennt skilorð.

Ákærða greiði verjanda sínum, J-kk-þgf E-kk-þgf hdl. 50.000 krónur í málsvarnarlaun en 70.000 króna málsvarnarlaun greiðist úr ríkissjóði.

P-kk-nf G-kk-nf