S-2611/2020

Dómur:

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 18. febrúar sl. að lokinni aðalmeðferð, er höfðað af lögreglustjóranum á Suðurnesjum með ákæru dags. 28. september 2020 á hendur D-kk-þgf M-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 0000000000, […], og Þ-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 0000000000, […], báðum í […].

Ákærðu er gefin að sök,,líkamsárás, með því að hafa laugardaginn 22. júní 2019, inn í húsinu nr. […] við […] í […] og stuttu síðar fyrir utan húsið, í félagi ráðist á Y, kt. 0000000000, og slegið hann margsinnis í höfuð og búk, með þeim afleiðingum að hann hlaut glóðaraugu báðum megin í andliti, bólgu og blæðingu á mjúkvefjum á enni vinstra megin, hlaut 3 cm skurð yfir hægra kinnbeini, 2 cm skurð hægra megin yfir vör og 3 cm skurð í neðri vör, tognaði á hálsi og hlaut brot á fingurbeini á löngutöng á vinstri hönd.

Telst þessi háttsemi ákærðu varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru er sett fram einkaréttarkrafa brotaþola, Y, en kröfuna gerir H-kvk-nf A-kvk-nf lögmaður. Er þess krafist að ákærðu greiði Y,,in solidum skaða og miskabætur að fjárhæð 1.900.000 kr. með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 27. júní 2019 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar en dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist þóknunar vegna starfs lögmanns sem gerði bótakröfu samkvæmt mati dómsins eða síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að teknu tilliti til virðisaukaskatts.“

Verjendur beggja ákærðu gera aðallega þá kröfu að ákærðu verði sýknaðir en komi til sakfellingar verði þeir dæmdir til þeirrar vægustu refsingar sem lög frekast heimila. Verði fangelsisrefsing dæmd þá verði hún skilorðsbundin. Þá er þess krafist aðallega að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi en til vara að dæmdar skaðabætur verði mun lægri en krafist er. Loks gera verjendur þá kröfu að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði þ.m.t. málsvarnarlaun verjendanna skv. mati dómsins.

II.

Síðdegis laugardaginn 22. júní 2019 var lögreglu tilkynnt um átök við […] í […]. Á vettvangi hittust fyrir brotaþoli, sem var alblóðugur og bólginn í andliti, og F-kk-nf K-kk-nf T-kk-nf. Ákærði D-kk-nf fannst fljótlega þar sem hann hafði falið sig í garði við […] og viðurkenndi hann að hafa átt þátt í átökunum og hann sagði að ákærði Þ-kk-nf hefði einnig tekið þátt í þeim. Brotaþoli var fluttur undir læknishendur en ákærði D-kk-nf handtekinn og færður á lögreglustöð. Ákærði Þ-kk-nf kom á lögreglustöð aðeins seinna og var handtekinn og færður í fangageymslu.

Brotaþoli kvaðst hafa farið heim til ákærða D-kk-ef og verið með áfengi sem hann hafi keypt fyrir þá. Brotaþoli kvaðst endrum og sinnum fara heim til ákærða D-kk-ef og yfirleitt væri snyrtilegt hjá honum en í þetta skipti hafi heimilið, sem var í bílskúr, verið orðið hálfgert bæli. Hafi brotaþoli þurft að fara í gegnum glugga til að komast inn þar sem búið hafi verið að negla fyrir útidyrahurð. Brotaþoli sagði að hann og ákærðu hafi setið að sumbli og brotaþoli fengið að horfa á þegar Z hafi verið að sprauta sig með ritalíni en ákærði Þ-kk-nf hafi verið ósáttur við það. Brotaþoli hafi fundið að nærveru hans væri ekki lengur óskað og því staðið á fætur og sýnt á sér fararsnið. Þá hafi hann skyndilega fengið högg en síðan rétt náð að koma sér út um gluggann en ákærðu hafi ætlað að lemja hann í klessu. Þegar hann hafi verið kominn út hafi hann kastað steini í rúðu á bílskúrnum. Þá hafi ákærðu komið út og lamið og sparkað í brotaþola. Brotaþoli vissi ekki hver gerði hvað en ákærði D-kk-nf hafi haldið í hálsmálið hjá brotaþola og kýlt hann ítrekað í andlitið.

Ákærði D-kk-nf kvaðst hafa boðið brotaþola heim til sín og í fyrstu hafi allt verið í lagi en síðan hafi hann orðið of drukkinn og þá hafi Z hent brotaþola út. Hann hafi farið út um gluggann og byrjað með stæla þegar hann kom út og kastað grjóti í rúðu sem hafi brotnað. Ákærði Þ-kk-nf hafi þá farið út, skipst á höggum við brotaþola en síðan hafi ákærði Þ-kk-nf hent brotaþola í jörðina. Ákærði Þ-kk-nf hafi komið aftur inn en farið síðan aftur út, ráðist á brotaþola og kýlt hann tvisvar eða þrisvar með krepptum hnefa í andlitið.

Ákærði Þ-kk-nf sagði að brotaþoli hafi verið orðinn mjög drukkinn og ákærðu hent honum út úr íbúðinni. Brotaþoli hafi þá hent grjóti í rúðu og ákærði fengið glerbrot yfir sig og skorist. Ákærði Þ-kk-nf sagði að ákærði D-kk-nf hafi þá stokkið út um gluggann og farið að slást við brotaþola. Ákærði Þ-kk-nf kvaðst ekki hafa tekið þátt í slagsmálunum heldur aðeins horft á. Hann hafi síðan látið sig hverfa og farið að hitta vin sinn þegar hann hafi heyrt að lögreglan væri að koma á vettvang.

Z sagði að þeir félagar hafi verið við drykkju á heimili ákærða D-kk-ef. Brotaþoli hafi verið mjög drukkinn og með leiðindi svo honum hafi verið hent úr. Síðan hafi grjóti farið að rigna í gegnum rúðu og þá hafi ákærðu rokið út. Þegar Z hafi komið út hafi ákærði D-kk-nf verið ofan á brotaþola en lögregla hafi tekið D-kk-þf. Z kvaðst ekki hafa séð ákærða Þ-kk-þf þegar Z kom út.

Tveir nágrannar sögðust hafa séð tvo menn vera að lemja þann þriðja við […].

Samkvæmt læknisvottorði fyrir brotaþola var hann með glóðaraugu, marbletti og skurði í andliti og fingurbein löngutangar brotið, sbr. ákæru.

III.

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi:

Ákærði, D-kk-nf M-kk-nf A-kk-nf, sagði að ákærðu, brotaþoli og Z hafi verið heima hjá ákærða D-kk-þgf M-kk-þgf að fá sér í glas en hann hafi boðið brotaþola heim til sín. Brotaþoli hafi síðan verði orðinn ölvaður og leiðinlegur og Z hafi rekið brotaþola út og ákærðu hafi verið því sammála. Ákærði D-kk-nf M-kk-nf kvaðst ekki hafa séð nein högg inni í húsnæðinu en hann vissi ekki hvort brotaþoli hafi verið með áverka þegar hann fór út. Brotaþoli hafi síðan verið kominn út og þá kastað grjóti í rúðu á húsnæðinu þar sem þeir voru. Ákærðu hafi þá farið út og ákærði Þ-kk-nf og brotaþoli lent í átökum en ákærði D-kk-nf M-kk-nf hafi reynt að stoppa þá af. Ákærði D-kk-nf M-kk-nf sagði að ákærði Þ-kk-nf hefði líklega slegið brotaþola en hann gat ekki lýst því nánar. Ákærði D-kk-nf M-kk-nf kvaðst hafa séð brotaþola í jörðinni en mundi það ekki heldur nánar. Ákærðu hafi síðan verið komnir inn aftur þegar brotaþoli hafi kastað öðru grjóti og ákærðu þá farið út. Brotaþoli hafi þá ráðist á ákærða D-kk-þf M-kk-þf sem hafi þá,,fleygt“ tveimur höggum á brotaþola en ákærði mundi ekki hvort hann hafi slegið brotaþola í andlitið en ákærði hafi ekki kýlt brotaþola. Ákærði kvaðst ekki vita hvernig brotaþoli meiddi sig á fingri en ákærði hafi séð blóð á brotaþola en ákærði vissi ekki hvers vegna það var. Ákærði D-kk-nf M-kk-nf kvaðst ekki hafa séð hvort ákærði Þ-kk-nf hafi slegið brotaþola og ákærðu hafi aldrei verið báðir í einu í átökum við brotaþola.

Ákærði Þ-kk-nf sagði það ekki rétt að hann hafi ráðist á brotaþola heldur hafi þetta verið sjálfsvörn af hálfu ákærða. Brotaþoli hafi verið í heimsókn hjá ákærðu og þar hafi einnig verið Z. Ákærði kvaðst hafa verið sofandi inn í herbergi en vaknað við læti og öskur en þá hafi brotaþoli og Z verið að glíma og brotaþoli í raun gengið berserksgang um íbúðina, brotið hluti og öskrað á menn. Brotaþola hafi þá verið hent út en hann hafi þá kastað múrsteini í rúðu á húsnæðinu. Ákærði Þ-kk-nf hafi þá reiðst, farið út og tekið aðeins í brotaþola og ýtt honum en ákærði kvaðst ekki hafa ráðist á brotaþola. Ákærði kvaðst hvorki hafa slegið né hent brotaþola í jörðina og þeir ekki verið í átökum. Ákærði sagði að brotaþoli hafi ráðist á ákærða og kastað steinum í hann. Ákærði Þ-kk-nf kvaðst ekki hafa séð ákærða D-kk-þf M-kk-þf slá brotaþola. Ákærði Þ-kk-nf kvaðst ekki hafa séð áverka á brotaþola og hann hafi alltaf staðið í fæturna meðan á þessu stóð.

Vitnið og brotaþolinn Y kvaðst hafa komið í heimsókn til ákærða D-kk-ef M-kk-ef en áður keypt bjór fyrir þá. Síðan hafi ákærði Þ-kk-nf og Z ætlað að sprauta sig og brotaþoli viljað fylgjast með því. Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið að brjóta hluti inni í húsnæðinu né ráðist þar á ákærðu. Brotaþoli hafi síðan fengið fyrirvaralaust högg í andlitið en hann vissi ekki hver sló hann. Hann hafi þá farið út um glugga á húsnæðinu en skilið dót sitt eftir. Hann hafi þá hent grjóti í rúðu og ætlað að hlaupa á brott en það ekki tekist. Ákærðu hafi þá komið út, ráðist samtímis á brotaþola, slegið hann niður og hann fengið mörg högg m.a. í andlit og þá hafi verið stigið á höndina á honum með þeim afleiðingum að hann fingurbrotnaði. Árásin hafi staðið yfir þar til lögreglan kom á vettvang.

Vitnið, Z, mundi ekki vel eftir atvikum. En hann ásamt ákærðu og brotaþola hafi verið á fylleríi og brotaþoli verið með stæla en ekki hafi komið til átaka inn í húsnæðinu þar sem þeir voru. Brotaþola hafi síðan verið hent út og hann þá kastað múrstein í rúðu á húsnæðinu og þá hafi ákærðu farið út. Vitnið kvaðst ekki hafa séð hvað gerðist úti og ekki séð neinn ráðast á brotaþola.

Vitnið, Æ, kvaðst hafa verið inn í garði við heimili sitt að […] og heyrt mikil læti út á götu. Þar hafi hann séð tvo menn vera að berja þann þriðja sem hafi legið í jörðinni. Þeir hafi dregið hann eftir innkeyrslunni og haldið áfram að berja og sparka í hann þegar þeir hafi komið út á gangstétt. Þessir tveir hafi veist í sameiningu að þeim þriðja sem hafi reynt að verja sig. Þegar lögreglan hafi komið hafi þeir, sem voru að berja þann þriðja, hlaupið á brott. Vitnið kvaðst ekki hafa þekkt þá sem þarna áttu hlut að máli og gat ekki lýst þeim.

Vitnið, Ö, kvaðst hafa verið á efri hæðinni á heimili sínu að […] og heyrt læti úti. Vitnið kvaðst hafa séð mann koma út um glugga á bílskúr beint á móti heimili vitnisins og hann hafi kastað einhverju í rúðu á skúrnum. Þá hafi annar maður komið út úr bílskúrnum og skömmu seinna sá þriðji og þessir tveir hafi ráðist á þann sem kom fyrstu út sem hafi sest á götuna. Þeir tveir hafi báðir lamið og sparkað í þann sem kom fyrstur út hann og þetta hafi verið harkaleg átök. Sá sem varð fyrir árásinni hafi legið og reynt að verja sig. Vitnið kvaðst hafa óttast um líf þess sem ráðist var á og því hringt í Neyðarlínuna og árásin endað þegar heyrst hafi í lögreglubifreiðinni og árásarmennirnir þá hlaupið samtímis á brott. Vitnið kvaðst ekki þekkja þá sem hlut áttu að máli og gat ekki gefið lýsingu á þeim. En það hafi verið 1520 metrar frá vitninu að þeim stað sem atvikið varð.

Vitnið, JKS lögreglumaður nr. 1201, sagði að átökin hafi verið yfirstaðin þegar lögreglan kom á vettvang og ákærðu farnir. En lögreglan hafi fundið ákærða D-kk-þf M-kk-þf sem hafi viðurkennt að hafa verið í átökum við brotaþola og hann hafi sagt að ákærði Þ-kk-nf hafi einnig tekið þátt í þeim. Átökin hafi átt sér stað úti og vitnið kvaðst ekki hafa farið inn í bílskúrinn.

Vitnið, Þ læknir, var læknanemi þegar atvikið varð og gaf út læknisvottorð vegna áverka brotaþola. Hann staðfesti vottorð sitt og sagði að brotaþoli hafi verið með augljóst brot á fingri.

IV.

Niðurstaða:

Ákærðu neituðu því báðir fyrir dómi að hafa ráðist á brotaþola og veitt honum þá áverka sem lýst er í ákæru. Ákærði D-kk-nf M-kk-nf viðurkenndi þó að hafa slegið brotaþola tvö högg og ákærði Þ-kk-nf að hafa ýtt brotaþola. En báðir ákærðu hlupu frá vettvangi þegar lögreglan kom á staðinn og reyndu því að komast undan lögreglunni. Lögregla fann ákærða D-kk-þf M-kk-þf skammt frá vettvangi og samkvæmt frumskýrslu lögreglu viðurkenndi hann að hafa átt þátt í átökum við […] skömmu áður og að hafa m.a. slegið brotaþola þrjú þéttingsföst högg í höfuðið. En ákærði kvaðst hafa orðið hræddur þegar hann heyrði sírenuhljóð og hlaupið í felur. Ákærði D-kk-nf M-kk-nf sagði að ákærði Þ-kk-nf hafi einnig tekið þátt í átökunum og lamið brotaþola. Nokkru eftir að lögreglan yfirgaf vettvang kom ákærði Þ-kk-nf á lögreglustöð en vildi ekki tjá sig um atvikið. Með vísan til þessa bendir framkoma ákærðu í kjölfar atviksins ekki til þess að þeir séu saklausir af því sem gerðist í umrætt sinn og framburðir þeirra fyrir dómi hvað það varðar eru ekki trúverðugir. Þeir eru einnig í andstöðu við framburð vitna, sbr. síðar. Framburðir ákærðu fyrir dómi verða því ekki lagðir til grundvallar þegar komist verður að niðurstöðu í málinu.

Við skýrslutöku hjá lögreglu sagði ákærði D-kk-nf M-kk-nf,,mig minnir að Þ-kk-nf hafi eitthvað kýlt Y. Ég sá að það var fleygt einhverjum höggum á Y.“ Ákærði D-kk-nf M-kk-nf sagði einnig að ákærði Þ-kk-nf hafi farið út og ráðist eitthvað á Z. Þá kvaðst ákærði D-kk-nf M-kk-nf hafa verið orðinn reiður og kýlt Z tvisvar eða þrisvar með krepptum hnefa. Hann hafi þá dottið í jörðina og ákærði látið hann í friði eftir það.

Ákærði Þ-kk-nf skýrði svo frá hjá lögreglu að Z hafi verið hent út en hann þá kastað grjóti í rúðu og brotið hana. Þá hafi ákærði D-kk-nf M-kk-nf stokkið út og farið að slást við Z og ákærði Þ-kk-nf kvaðst hafa séð ákærða D-kk-þf M-kk-þf og Z veltast um ofan á hvorum öðrum og ákærði D-kk-nf M-kk-nf hafi haft yfirhöndina. Þeir hafi verið blóðugir en ákærði Þ-kk-nf kvaðst ekki hafa séð hnefahögg en Z hafi kastað grjóti í ákærða D-kk-þf M-kk-þf.

Vitnin Æ og Ö, sem bjuggu og búa skammt frá […], lýstu því báðir að þeir hafi séð tvo menn í átökum við þann þriðja og þeir hafi báðir lamið og sparkað í brotaþola þar sem hann hafi legið á jörðinni. Vitnið Ö kvaðst hafa óttast um líf brotaþola.

Með hliðsjón af framanrituðu og þá aðallega framburðum vitnanna Æ og Ö og að virtum rannsóknargögnum málsins þykir sannað að það hafi verið ákærðu sem hafi verið í átökum við brotaþola í umrætt sinn og veitt honum þá áverka sem greinir í ákæru. Enda er ekkert fram komið í málinu sem bendir til þess að brotaþoli hafi hlotið áverkana, sem hann var með eftir atvikið, með öðrum hætti en í átökum við ákærðu.

Ákærðu réðust í félagi að brotaþola og verður ekki gerður greinarmunur á þætti þeirra í árásinni en í henni hlaut brotaþoli þá áverka sem lýst er í ákæru. Háttsemi beggja ákærðu verður því felld undir 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðu báðir og vitnið Z hafa lýst því að brotaþola hafi verið vísað út úr samkvæmi í húsnæði, sem ákærði D-kk-nf M-kk-nf réð yfir, þar sem brotaþoli hafi verið mjög ölvaður og leiðinlegur. Brotaþoli lýsti því sjálfur hjá lögreglu að hann hafi verið málglaður og verið farinn að grípa fram í fyrir hinum en það eigi hann til þegar hann sé ölvaður og hann vilji eiga samtalið. Þá hafi aðrir í samkvæminu sagt að hann væri leiðinlegur og því hafi hann verið farinn að athuga hvenær hann gæti náð síðasta strætisvagni en þá hafi hann fengið högg og þá farið út um glugga á húsnæðinu. Þá hefur brotaþoli lýst því fyrir dómi að hann hafi kastað grjóti í rúðu á húsnæðinu þar sem þeir voru og hún brotnað. Samkvæmt þessu þykir ljóst að brotaþoli gerði á hlut ákærðu en þrátt fyrir það verður að telja að það hafi verið ástæðulaust fyrir þá að ráðast á ákærða með þeim hætti sem þeir gerðu. Enda verður að telja fullvíst að ákærðu hafi haft í fullu tré við brotaþola. En við ákvörðun refsingar í málinu verður samkvæmt þessu tekið tillit til framkomu brotaþola, sbr. 3. mgr. 218. gr. c almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða D-kk-ef M-kk-ef gekkst hann undir sektargreiðslu og sviptingu ökuréttar í desember 2010 fyrir ölvunarakstur. Í apríl 2012 var ákvörðun um refsingu vegna húsbrots frestað skilorðsbundið. Í júlí 2013 gekkst ákærði tvívegis undir sektargreiðslu og sviptingu ökuréttar fyrir vímuefnaakstur og að hafa ekki endurnýjað ökuskírteini. Í október 2013 og í febrúar 2016 gekkst ákærði undir sektargreiðslur fyrir fíkniefnabrot. Í mars 2017 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir vímuefnaakstur og akstur sviptur ökurétti. Loks var ákærði í nóvember 2020 dæmdur í 18 mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir nauðgun.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða Þ-kk-ef var hann dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi í maí 1999 fyrir nytjastuld og akstur án ökuréttar. Í desember sama ár var hann dæmdur í þriggja mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir líkamsárás og húsbrot. Í desember 2001 var hann dæmdur í sex mánaða skilorðsbundið fangelsi og sviptingu ökuréttar fyrir þjófnað og ölvunarakstur. Í október 2002 var hann dæmdur í sex mánaða fangelsi fyrir þjófnað og misneytingu. Í september 2006 var ákærði dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir fjársvik, fíkniefna og umferðarlagabrot. Í maí sama ár var hann dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir gripdeild, fíkniefna og umferðarlagabrot en um var að ræða hegningarauka. Í mars 2007 var ákærði dæmdur í sex mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir valdstjórnarbrot. Í september 2009 var ákærði dæmdur í 12 mánaða fangelsi og sviptur ökurétti m.a. fyrir valdstjórnarbrot, gripdeild, fíkniefna og umferðarlagabrot. Í febrúar 2011 var ákærði dæmdur í 60 daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir fíkniefnaakstur og akstur sviptur ökurétti. Í febrúar 2012 gekkst ákærði undir sektargreiðslu fyrir fíkniefnabrot. Í júní 2013 var ákærði dæmdur í átta mánaða fangelsi fyrir þjófnað og þá var 210 daga reynslulausn dæmd upp. Loks var ákærða ekki gerð refsing í október 2017 fyrir valdstjórnarbrot.

Brot ákærða D-kk-ef M-kk-ef er hegningarauki við skilorðsbundna fangelsisdóminn frá nóvember 2020, sbr. framanritað. Verður refsing hans því ákveðin með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og honum dæmdur hegningarauki. Refsing beggja ákærðu verður ákveðin með hliðsjón af 3. mgr. 218. gr. c almennra hegningarlaga, sbr. framanritað en einnig með hliðsjón af 1. tölulið 1. mgr. og 2. mgr. 70. gr. laganna. Með vísan til alla þessa þykir refsing ákærða D-kk-ef M-kk-ef hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga en refsing ákærða Þ-kk-ef fangelsi í 90 daga. Ákærði D-kk-nf M-kk-nf hefur ekki áður sætt refsingu fyrir líkamsárás og ákærði Þ-kk-nf hefur ekki verið dæmdur til refsingar síðan 2013 og ekki hlotið dóm fyrir líkamsárás síðan 1999. Með vísan til alls þessa þykir rétt eins og á stendur að skilorðsbinda refsingu beggja ákærðu eins og nánar greinir í dómsorði.

Í málinu er einkaréttarkrafa brotaþola, sbr. ákæru. Með hinni refsiverðu háttsemi hafa ákærðu bakað sér skaðabótaábyrgð og brotaþoli á því rétt á miskabótum úr hendi þeirra á grundvelli b.liðar 1. mgr. 26.gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun á fjárhæð miskabóta verður tekið tillit til framkomu brotaþola áður en til átakanna kom, sbr. framanritað. Með hliðsjón af því, afleiðingum átakanna og atvikum málsins að öðru leyti virtum þykja miskabætur til brotaþola hæfilega ákveðnar 300.000 kr. Ekki verður séð að bótakrafan hafi verið birt ákærðu fyrr en við birtingu ákæru en hún var birt ákærða D-kk-þgf M-kk-þgf 3. nóvember 2020 en ákærða Þ-kk-þgf 16. sama mánaðar. Samkvæmt því skulu dæmdar bætur bera vexti skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 22. júní 2019 til 16. desember 2020 en dráttarvexti skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði D-kk-nf M-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 950.000 kr. að meðtöldum virðisaukaskatti, og ákærði Þ-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef, 950.000 kr. að meðtöldum virðisaukaskatti. Ákærðu greiði in solidum málsvarnarlaun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, 350.000 kr. að meðtöldum virðisaukaskatti og aksturskostnað réttargæslumannsins 29.232 kr. Ákærðu greiði in solidum annan sakarkostnað 31.430 kr.

I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, Þ-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga, en ákærði D-kk-nf M-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingar beggja ákærðu í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðu greiði in solidum brotaþola, Y, miskabætur að höfuðstól 300.000 kr. auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 22. júní 2019 til 16. desember 2020 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði, D-kk-nf M-kk-nf A-kk-nf, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 950.000 kr. og ákærði, Þ-kk-nf J-kk-nf, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef, 950.000 kr.

Ákærðu greiði in solidum málsvarnarlaun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, 350.000 kr., aksturskostnað réttargæslumannsins 29.232 kr. og annan sakarkostnað 31.430 kr.

I-kk-nf T-kk-nf

Dómsorð:

Ákærði, Þ-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga, en ákærði D-kk-nf M-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingar beggja ákærðu í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærðu greiði in solidum brotaþola, Y, miskabætur að höfuðstól 300.000 kr. auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðbætur frá 22. júní 2019 til 16. desember 2020 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði, D-kk-nf M-kk-nf A-kk-nf, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 950.000 kr. og ákærði, Þ-kk-nf J-kk-nf, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef J-kk-ef E-kk-ef, 950.000 kr.

Ákærðu greiði in solidum málsvarnarlaun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, H-kvk-ef A-kvk-ef lögmanns, 350.000 kr., aksturskostnað réttargæslumannsins 29.232 kr. og annan sakarkostnað 31.430 kr.

I-kk-nf T-kk-nf