E-1068/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 1. mars sl., var höfðað 10. september 2015. Stefnandi er Boltabarinn ehf., Austurstræti 9, Reykjavík. Stefndu eru L-kk-nf H-kk-nf L-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf, Aðalþingi 5, Kópavogi.

Kröfur stefnanda í málinu er þær að stefndu verði dæmd in solidum til þess að greiða stefnanda 213.800 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. desember 2014 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu.

Stefndu krefjast sýknu og málskostnaðar.

I

Að kvöldi föstudagsins 5. desember 2014 komu stefndu á veitingastað stefnanda, Loftið, Austurstræti 9 í Reykjavík, ásamt fleira fólki. Í málinu krefur stefnandi stefndu um greiðslu fyrir þrjár flöskur af sterku áfengi, einn bjór og einn áfengan kaffidrykk, sem stefnandi segir stefndu hafa pantað þetta kvöld. Stefndu hafa neitað að greiða fyrir áfengið. Stefndu vísa til þess að þau hafi í umrætt sinn verið í för með forsvarsmanni dansks félags, samstarfsaðila félags er stefndu reki. Forsvarsmaður hins danska félags, P-x-x D-x-x, hafi boðið starfsmönnum þess félags og stefndu út að borða um kvöldið. Að málsverði loknum hafi hópurinn haldið á Loftið. Er þangað kom hafi P-x-x pantað þrjár flöskur af áfengi sem hann hafi ætlað að bjóða hópnum upp á. Þegar í ljós kom hversu hárrar greiðslu var krafist fyrir flöskurnar hafi P-x-x neitað að greiða uppsett verð, enda hafi hann ekki verið upplýstur um verðið áður en hann pantaði.

Í kjölfarið var lögregla kölluð á staðinn. Ræddi lögregla við starfsmann stefnanda, H-kk-þf L-kk-þf E-kk-þf, P-x-x D-x-x og stefnda L-kk-þf H-kk-þf. Var skýrsla rituð vegna aðkomu lögreglu og liggur hún frammi í málinu. Í niðurlagi skýrslunnar kemur fram að lögregla hafi bent starfsmönnum Loftsins á að ef ekki næðist samkomulag um greiðslu fyrir áfengið gætu forsvarsmenn staðarins lagt fram kæru vegna málsins hjá lögreglu.

Stefnandi gerði stefndu reikning vegna málsins 8. desember 2014. Þá sendi hann stefndu innheimtubréf 21. júlí 2015. Stefndu greiddu ekki umkrafða fjárhæð og höfðaði stefnandi því mál þetta 10. september 2015.

II

Stefnandi segir stefnukröfuna tilkomna vegna kaupa stefndu á vörum og þjónustu á veitingastað stefnanda, Loftinu, föstudaginn 5. desember 2014. Stefndu hafi þá komið á veitingastaðinn og pantað sameiginlega þrjár áfengisflöskur á borð, ásamt fjölda annarra drykkja. Þegar að uppgjöri kom hafi stefndu hins vegar neitað að greiða fyrir áfengið. Lögregla hafi þá verið kölluð til. Í framhaldinu hafi stefnandi lagt fram kæru á hendur stefndu þar sem hann hafi talið að stefndu hefðu svikið út vörur og þjónustu. Ekki hafi komið til útgáfu ákæru, væntanlega vegna þess að ákæruvaldið hafi metið atvik svo að um einkaréttarlegan ágreining væri að ræða.

Stefnandi segir stefndu ekki hafa brugðist við innheimtutilraunum stefnanda. Hann hafi því höfðað mál þetta. Stefnukrafan byggi á reikningi vegna hinna keyptu veitinga að fjárhæð 213.800 krónur.

Til stuðnings kröfum sínum vísar stefnandi til reglna kröfuréttar, fyrst og fremst þeirrar meginreglu að samninga skuli efna.

III

Stefndu segja þann einn geta höfðað mál sem sé rétthafi þeirra hagsmuna sem leita á dómsúrlausnar um. Jafnframt verði máli ekki réttilega beint að öðrum en þeim sem látið geti hagsmunina af hendi eða verði að þola þá.

Í því tilviki sem hér um ræði sé kröfu beint að aðilum sem ekki séu skuldarar kröfu. Málið sé því augljóslega höfðað gegn röngum aðilum. Stefndu séu ekki skuldarar að þeim reikningi sem stefnandi telji vera grundvöll kröfu sinnar þar sem stefndu hafi ekki pantað umrætt áfengi. Sá sem pantaði áfengið sé P-x-x D-e-x, svo sem fram komi í skýrslu lögreglu. Stefnandi eigi því að beina kröfum sínum að honum.

Stefndu segjast aldrei hafa sett fram tilboð um að kaupa áfengið. Af þeim sökum hafi ekki komist á samningur sem hægt sé að gera kröfu um að þau efni. Stefndu geti því ekki með réttu talist vera aðilar að málinu. Því beri að sýkna þau á grundvelli aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Til stuðnings kröfum sínum vísa stefndu almennt til laga nr. 91/1991, einkum þó 16. gr. laganna. Hvað málskostnaðarkröfu varðar vísa stefndu sérstaklega til 130. og 131. gr. sömu laga.

IV

Varnir stefndu eru reistar á þeirri málsástæðu að þau hafi ekki pantað það áfengi sem stefnandi krefjist greiðslu fyrir. Þau eigi því ekki aðild að málinu. Stefndu segja áfengið hafa pantað danskur maður, P-x-x D-x-x, sem stefndu hafi verið í för með umrætt sinn ásamt starfsfólki dansks félags sem nefndur P-x-x sé í forsvari fyrir.

Fyrir dómi lýsti stefndi L-kk-nf H-kk-nf atvikum umrætt kvöld svo að P-x-x D-x-x hefði pantað þrjár áfengisflöskur á borð hópsins á veitingastað stefnanda. Þegar starfstúlka hefði síðar komið og spurt hver borgaði fyrir veitingarnar hefði P-x-x rétt fram greiðslukort. Þegar hann hefði séð umkrafða fjárhæð hefði hann rétt stefnda posann og spurt hvort verið gæti að hún væri rétt. Kvaðst stefndi hafa svarað því til að það væri algerlega óhugsandi. Er þessi lýsing stefnda á atvikum í ágætu samræmi við framburð þáverandi dyravarðar á veitingastaðnum, K-kk-ef K-kk-ef B-kk-ef, sem kallaður var til umrætt sinn, en vitnið sagði einn Danann hafa verið kominn með greiðslukort á loft en stefndu hins vegar komið í veg fyrir að hann greiddi fyrir áfengið. Framburður annars dyravarðar á staðnum, Ó-kk-ef Þ-kk-ef Ó-kk-ef, var hvað það síðastnefnda varðar á sömu lund, en hann kvað stefndu hafa haft sig í frammi og sagt að Daninn myndi ekki greiða uppsett verð fyrir áfengið. Vætti F-kk-ef M-kk-ef, en hann var við vinnu á barnum er atvik máls gerðust, var hvað þetta varðar í samræmi við framburð dyravarðanna tveggja, en F-x-x sagði Danina hafa boðist til að borga en stefndu hefðu stoppað þá af.

Hjá F-x-x M-kk-þgf kom einnig fram að stefnda R-kvk-nf hefði pantað fyrstu flöskuna. Síðan hefðu fleiri flöskur verið pantaðar á borð hópsins. Hver það var sem pantaði hinar flöskurnar gat vitnið ekki upplýst. Vitnið hefði einungis tekið við pöntun á einni flösku frá stefndu R-kvk-þgf en síðan vísað hópnum á „flöskustelpurnar“. Þær starfsstúlkur stefnanda, sem ekki liggur fyrir hverjar eru, komu ekki fyrir dóm til skýrslugjafar. Frásagnar þeirra af atvikum nýtur því ekki málinu.

Skýrslu vitnis gaf einnig við aðalmeðferð málsins H-kk-nf L-kk-nf E-kk-nf, sem mun hafa gegnt stöðu rekstrarstjóra á veitingastað stefnanda er atvik máls gerðust. Kom fram hjá vitninu að það hefði verið kallað til þegar gestir á veitingastaðnum hefðu ekki viljað greiða fyrir áfengi sem hafði verið pantað. Var á vitninu að skilja að það hefði verið upplýst um að erlendur karlmaður, norskur að því er vitnið minnti, hefði pantað áfengisflöskurnar þrjár. Þegar krafist hefði verið greiðslu fyrir flöskurnar hefðu stefndu hins vegar tekið af skarið og ákveðið að uppsett verð yrði ekki greitt þar sem það væri alltof hátt. Hefðu stefndu í raun stöðvað erlenda karlmanninn af við að borga.

Upplýst er að eftir að framangreindur ágreiningur reis var lögregla kölluð á veitingastaðinn. Á vettvang komu tveir lögreglumenn og ræddu þeir við fyrrnefndan H-kk-þf L-kk-þf, stefnda L-kk-þf H-kk-þf og P-x-x D-x-x. Í málinu liggur frammi skýrsla, rituð af H-kk-þgf S. S-kk-þgf lögreglumanni. Í henni segir meðal annars svo: „P-x-x og L-kk-nf kváðust vera hluti af 20 manna hóp, íslenskum er (sic) erlendum, sem hafi komið á Lotið (sic) til að skemmta sér og viðurkenndi P-x-x að hafa pantað 3 flöskur af áfengi og fengið þær afgreiddar. P-x-x sagðist ekki hafa gert sér grein fyrir verðinu á áfenginu enda hafi hann ekki verið upplýstur um verð hverrar flösku fyrir sig eða í heild sinni. – P-x-x og L-kk-nf kváðust mjög ósáttir við verðið enda hafi verðlagningin verið hreint út sagt fáránleg.“ Skýrsluritari kom fyrir dóm og staðfesti gerð og efni skýrslunnar. Starfsfélagi hans, H-kk-nf B-kk-nf M-kk-nf, kom einnig fyrir dóm og bar á sömu lund hvað það varðaði að stefndi L-kk-nf H-kk-nf og P-x-x hefðu verið ósáttir við of háan reikning vegna áfengiskaupa og ekki viljað greiða hann. H-kk-nf B-kk-nf sagði það hins vegar hafa verið skilning sinn að stefndi L-kk-nf H-kk-nf og P-x-x hefðu pantað áfengið í sameiningu.

Stefnandi ber sönnunarbyrðina fyrir þeirri fullyrðingu sinni að stefndu hafi pantað það áfengi sem hann krefst greiðslu fyrir í málinu. Samkvæmt framansögðu hefur það eitt komið fram um að stefnda R-kvk-nf hafi pantað áfengi á Loftinu umrætt kvöld að vitnið F-x-x M-x-x bar fyrir dómi að stefnda hefði pantað eina áfengisflösku. Enginn annar bar um að stefnda hefði pantað áfengi og þá liggja engin skrifleg gögn frammi til stuðnings þeirri fullyrðingu stefnanda.

Ekkert þeirra vitna sem skýrslu gáfu fyrir dómi bar að það hefði orðið vitni að því að stefndi L-kk-nf H-kk-nf pantaði áfengi. Framburður stefnda um að títtnefndur P-x-x D-x-x hafi verið sá aðili sem pantaði áfengið fær hins vegar stoð í framlagðri lögregluskýrslu og framburði skýrsluritara fyrir dómi. Þá verður ekki annað séð en framburður stefnda þess efnis að honum hafi blöskrað verðlagning áfengisins og að hann hafi þess vegna sett sig upp á móti því að P-x-x greiddi uppsett verð samrýmist ágætlega vætti þeirra starfsmanna stefnanda sem skýrslu gáfu fyrir dómi.

Ekkert hefur fram komið um það í málinu að stefndu hafi í sameiningu pantað hið umdeilda áfengi. Með vísan til alls framangreinds þykir stefnanda heldur ekki hafa tekist að færa sönnur á að komist hafi á samningur milli annars hvors stefndu og stefnanda um kaup á áfenginu, en á þeirri málsástæðu hvílir allur málatilbúnaður stefnanda. Þegar að þeirri niðurstöðu fenginni verða stefndu sýknuð af öllum kröfum stefnanda á grundvelli aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, dæmist stefnandi til að greiða stefndu málskostnað. Sami lögmaður gætti hagsmuna beggja stefndu í málinu. Greinargerð þeirra er, líkt og stefna málsins, knöpp að efni, enda byggja varnir stefndu samkvæmt áðursögðu einungis á einni málsástæðu. Þá stóð aðalmeðferð málsins yfir í skamman tíma. Að öllu þessu gættu þykir málskostnaður til handa hvoru stefndu fyrir sig hæfilega ákveðinn með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Stefndu, L-kk-nf H-kk-nf L-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf, skulu sýkn af öllum kröfum stefnanda, Boltabarsins ehf., í máli þessu.

Stefnandi greiði hvoru stefndu um sig 125.000 krónur í málskostnað.

K-kk-nf H-kk-nf