S-121/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 27. síðasta mánaðar, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 27. mars síðastliðinn á hendur G-kk-þgf H-kk-þgf R-kk-þgf, kt. 000000-0000, Heiðarholti 6e í Reykjanesbæ, „[f]yrir eftirtalin brot:

Umferðarlagabrot, með því að hafa:

1. Mánudaginn 13. apríl 2015, ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti, undir áhrifum áfengis og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna, (í blóði mældist vínandi 2,30 ‰ og í þvagi fannst tetrahýdrókannabínólsýra) um Kirkjuveg í Keflavík og við Kirkjuveg 37 ekið á bifreiðina [...], og ekki sinnt skyldum sínum við umferðaróhapp heldur farið brott af vettvangi. [...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 10. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr., 45. gr., 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997, 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

2. Sunnudaginn 3. október 2015, ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti, undir áhrifum áfengis og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna, (í blóði mældist vínandi 0,63 ‰ og tetrahýdrókannabínól 3,8 ng/ml) um Háaleitisbraut við Bústaðaveg, Reykjavík. [...]

Telst brot þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr , 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, og 1. mgr. 48. gr. sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007, allt sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Fyrir áfengis- fíkniefna- og lögreglulagabrot, með því að hafa:

3. Laugardaginn 7. maí 2016, verið með óspektir sökum ölvunar á almannafæri fyrir utan veitingastaðinn Grillmarkaðinn, Lækjargötu 2, Reykjavík, [...] og neitað að hlýða ítrekuðum fyrirmælum lögreglu um að yfirgefa vettvanginn, og að hafa haft í vörslum sínum 2,16 g maríhúana. [...]

Teljast brot þessi varða við 21. gr., sbr. 27. gr. áfengislaga nr. 75/1998 og við 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006. Jafnframt er krafist upptöku á ofangreindum fíkniefnum, 2,16 g af maríhúana samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Við þingfestingu málsins 27. síðasta mánaðar viðurkenndi ákærði skýlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í fyrstu tveimur liðum ákærunnar, en neitaði að hluta sök samkvæmt 3. ákærulið. Í kjölfarið lýsti sækjandi yfir að fallið væri frá þeim hluta verknaðarlýsingar þess ákæruliðar sem ákærði gekkst ekki við. Í kjölfarið játaði ákærði skýlaust að hafa framið þá háttsemi sem honum er gefin að sök, eftir framangreindar breytingar á ákærunni, og var farið með málið samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru, sbr. téð breyting.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu, sbr. fyrrgreint brottfall sakargifta, og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og gerir verjandi hans kröfu um þóknun sér til handa. Af hálfu ákærða var meðal annars frá því greint að hann hafi tekið sig á, að hann væri í námi og væri með börn á framfæri.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði á ákærði að baki nokkurn sakaferil sem nær aftur til ársins 2001, en þar af er hér eftirgreindra tilvika getið. Með dómi 8. apríl 2005 var hann dæmdur í tólf mánaða fangelsi fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Með viðurlagaákvörðun 1. september 2008 samþykkti hann greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Með dómi 29. sama mánaðar var hann dæmdur til sektargreiðslu og tímabundinnar ökuréttarsviptingar, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, auk aksturs undir áhrifum slíkra efna og áfengis. Með dómi 23. febrúar 2009 var hann dæmdur til sektargreiðslu og tímabundið sviptur ökurétti, fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Með viðurlagaákvörðun 15. mars 2011 samþykkti hann greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir ölvunarakstur, akstur sviptur ökurétti, brot gegn áfengislögum, brot lögreglulögum, nytjastuld og þjófnaðarbrot. Með dómi 23. janúar 2014 var hann dæmdur í fimm mánaða fangelsi, þar af fjóra mánuði skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, akstur undir áhrifum þess háttar efna, ölvaður og sviptur ökurétti. Umferðarlagabrotin framdi hann fyrir uppsögu dóms frá 26. september 2013, þar sem hann hlaut fjögurra mánaða dóm, skilorðsbundinn til tveggja ára fyrir líkamsárás, og var að því leyti gerður hegningarauki, en fíkniefnalagabrotið framdi hann eftir þann tíma. Var dómurinn frá 26. september dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi. Ákærði lauk afplánun óskilorðsbundna hluta refsingar dómsins frá 23. janúar 2014 þann 7. febrúar 2015. Þá samþykkti hann sektargreiðslur með tveimur sáttum hjá lögreglustjóra 13. maí 2014, vegna brota gegn lögreglulögum, lögum um ávana- og fíkniefni og áfengislögum. Síðast samþykkti ákærði sektargreiðslu með sátt hjá lögreglustjóra 2. júlí 2014, fyrir brot gegn lögreglulögum.

Með brotunum sínum í 1. og 2. ákærulið í máli þessu, hefur ákærði rofið skilyrði fyrir frestun á fullnustu skilorðsbundna hluta refsingar dómsins frá 23. janúar 2014 og með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, er sá hluti refsingar þess dóms því tekinn upp og dæmdur með þeirri refsingu sem ákærða er nú gerð. Eftir því og að framangreindu virtu, sbr. 5. tl. 1. mgr. 70. gr. sömu laga, og samkvæmt 77. gr. þeirra laga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði, en svo sem hér hagar til þykir rétt að binda refsinguna skilorði á þann veg sem í dómsorði greinir.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga, er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Ákærði hefur fallist á kröfu ákæruvalds um upptöku eins og henni er lýst í ákæru. Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, skal ákærði sæta upptöku á hinum haldlögðu fíkniefnum, eins og nánar greinir í dómsorði.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem samkvæmt yfirlitum um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum, nemur samanlagt 187.142 krónum vegna rannsóknaraðgerða, og þóknun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 84.320 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-kk-nf H-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði. Fresta skal fullnustu fimm mánaða refsingarinnar og falli sá hluti hennar niður að liðnum þremur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði skal sæta upptöku á 2,16 g af maríhúana, sem lagt var hald á.

Ákærði greiði 271.462 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómlögmanns, 84.320 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf