E-2487/2022

Málsmeðferð, aðild og dómkröfur aðila

1. Málið var höfðað 30. maí 2022 og dómtekið að lokinni aðalmeðferð 1. júní 2023. Gætt var að ákvæðum 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2. Stefnandi er A, [...]. Stefndi er Vörður tryggingar hf., Borgartúni 19 í Reykjavík.

3. Stefnandi krefst þessað viðurkennd verði með dómi skaðabótaskylda stefnda úr húseig-endatryggingu atvinnurekstrar hjá verslunarmiðstöðinni B vegna líkamstjóns sem hún hlaut í vinnuslysi 19. september 2019.

4. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda líkt og málið væri ekki gjafsóknarmál og að tekið verði tillit til virðisaukaskatts á málflutningsþóknun við ákvörðun hans.

5. Stefndi krefst aðallega sýknu af kröfum stefnanda. Til vara krefst stefndi þess að skaða-bótaskylda úr húseigendatryggingu atvinnurekstrar hjá húsfélagi B verði aðeins dæmd að hluta. Í báðum tilvikum krefst stefndi málskostnaðar að skaðlausu að mati dómsins.

Helstu málsatvik

Slys stefnanda

6. Stefnandi varð fyrir slysi 19. september 2019 þegar hún var við vinnu sína hjá C. Málsaðila greinir að nokkru leyti á um hvað teljist sannað um tildrög slyssins. Þó er óumdeilt að í umrætt sinn féll stefnandi á steyptu plani á vestursvölum verslunar-miðstöðvarinnar B og slasaðist.

7. Í lögregluskýrslu, dags. 21. september 2019, kemur fram að þegar lögreglu bar að vett-vangi slyssins hafi stefnandi legið á steyptu plani við norðurinngang hússins. Sjúkra-flutningamenn hafi verið að hlúa að henni og hún verið mjög þjáð. Stefnandi hafi ekki getað gefið lögreglu frekari upplýsingar en að hún hefði runnið þegar hún gekk út á plan-ið og að stéttin væri mjög hál. Hún hafi kennt sér meins í hægri mjöðm og verið flutt á slysadeild. Ekkert vitni hafi verið að slysinu. Unnið sé að framkvæmdum í húsinu á þeim stað þar sem stefnandi féll. Lögregla hafi rætt við annan starfsmann C sem hafi greint frá því að kvartanir hefðu borist um að steypta planið, þar sem slysið var, væri hált. Láðst hafi að skrá nafn þessa starfsmanns. Aðstæður á vettvangi hafi verið þannig að rigning var úti og steypta planið hált. Lögreglumaðurinn sem skrifaði skýrsluna hafi haft samband við tiltekinn starfsmann Vinnueftirlitsins og hann sagst mundu koma á vettvang. Tíminn sem er tilgreindur í skýrslunni er 19. september 2019 kl. 12:34. Myndir fylgdu lögregluskýrslunni. Á þeim sést bleyta á plan inu, sérstaklega næst dyrunum en nokkru frá þeim sjást greinileg skil sem virðast tengjast rakanum á yfirborði plansins. Á a. m. k. einni myndanna má greina grænleita áferð á planinu án þess að ljóst sé hvers eðlis hún er.

8. Í úttekt Vinnueftirlits ríkisins, dags. 19. september 2019, kemur fram að starfsmaður verslunarmiðstöðvarinnar B hafi fallið utanhúss á blautu yfirborði. Slysstaður hafi verið skoðaður og rætt við stjórnanda á staðnum. Úttektinni fylgdu myndir sem munu hafa verið teknar á vettvangi. Þar sést að yfirborð steypta plansins fyrir utan innganginn hefur verið blautt. Það virðist sérstaklega hafa átt við um þann hluta plansins sem er næstur innganginum en nokkru frá honum sjást greinileg skil sem virðast tengjast rakanum á yfirborði þess. Grænleit áferð sést á einni myndanna, þ. e. nærmynd af planinu.

9. Stefnandi var flutt á bráðamóttöku Landspítala – háskólasjúkrahúss í kjölfar slyssins. Í bráðamóttökuskrá er lýst skoðun á stefnanda sem fram hafi farið kl. 13:33 á slysdeginum.

Því er lýst að stefnandi hafi verið að ganga utandyra þennan sama dag, runnið og lent á hægri mjöðm. Þá kemur fram í læknisvottorði, dags. 4. september 2020, að stefnandi hafi í slysinu hlotið [...]brot. Hún hafi farið beint í aðgerð þann sama dag[...].

10. Í tjónstilkynningu stefnanda til TM trygginga, dags. 10. október 2019, lýsir stefnandi slysinu þannig að hún hafi gengið út á vestursvalir hússins á móti apótekinu og runnið á steyptu gólfinu sem hafi verið þakið grænu slími. Hún hafi runnið og dottið illa og strax fundið að hún var mikið slösuð. Meiðslin sem hlutust af slysinu hafi verið [...]brot.

11. Í tilkynningu stefnanda til Sjúkratrygginga Íslands, dags. 14. október 2019, lýsir hún til-drögum slyssins þannig að hún hafi verið að fara út á vestursvalir, beint á móti apótekinu. Hún hafi opnað dyr og stigið út. Á öðru skrefi hafi hún stigið í slím á steyptu gólfinu, dottið á hægri hlið og ekki getað hreyft sig.

12. Í veðurfarsyfirliti frá Veðurstofu Íslands kemur m. a. fram að daginn sem slysið varð hafi úrkoma í Reykjavík mælst 32,4 mmog meðalhiti hafi verið 12,0°C. Þetta var langmesta úrkoma sem mældist á einum sólarhring þann mánuðinn.

Synjun stefnda á bótaskyldu og niðurstaða úrskurðarnefndar í vátryggingamálum 13. Með bréfi, dags. 13. janúar 2020, fór lögmaður stefnanda þess á leit við stefnda að stefndi tæki afstöðu til skaðabótaskyldu húseiganda vegna slyssins. Stefndi tilkynnti um höfnun bótaskyldu með bréfi, dags. 6. mars 2020. Stefnandi skaut þeirri ákvörðun stefnda til úrskurðarnefndar í vátryggingamálum með bréfi, dags. 30. sama mánaðar. Með úrskurði 19. maí 2020 hafnaði nefndin því að stefnandi ætti rétt á bótum úr ábyrgðartryggingarlið húseigendatryggingar hjá stefnda vegna slyssins.

Matsgerð bæklunarlæknis

14. Af hálfu stefnanda var með bréfi, dags. 3. nóvember 2020, óskað eftir mati bæklunar-læknis á afleiðingum slyssins. Í matsgerð læknisins, dags. 14. apríl 2021, er lýst þeirri niðurstöðu að varanleg læknisfræðileg örorka (miski) teljist hæfilega metin 20% (20 miskastig), miðað við töflur örorkunefndar. Tímabundin læknisfræðileg örorka sé metin út frá stöðugleikapunkti þegar ár er liði frá slysinu, eða frá 19. september 2019 til 19. september 2020. Tildrögum slyssins er í matsgerðinni lýst á þann veg að stefnandi hafi runnið í hálku og skollið á hægri hlið.

Aðrar greiðslur til stefnanda vegna slyssins 15. Samkvæmt kvittun, dags. 21. apríl 2021, fékk stefnandi greiddar 2.881.238 krónur úr slysatryggingu launþega hjá TM tryggingum hf. vegna slyssins.

Skilmálar vátryggingarinnar og vátryggingarskírteini vátryggingartaka

16. Í skilmálum húseigendatryggingar atvinnurekstrar hjá stefnda kemur fram að tryggingin vátryggi húseiganda fyrir skaðabótakröfum sem geti risið vegna húseignarinnar. Vá-tryggt sé gegn þeirri skaðabótaskyldu sem falli á vátryggðan samkvæmt íslenskum lögum eða réttarvenjum sem eiganda húseignar þeirrar eða húseignarhluta sem vátryggingar-skírteini eða endurnýjunarkvittun greinir. Í vátryggingarskírteini kemur fram að h úsfélag B sé vátryggingartaki og gildistími tryggingarinnar hafi verið frá 1. maí 2019 til 31. desember 2019.

Verksamningur um framkvæmdir á húsinu

17. Óumdeilt er að þegar slysið varð stóðu yfir framkvæmdir við húsið. Fyrir liggur verk-samningur, dags. 13. maí 2019, milli húsfélagsins D sem verkkaupa og tiltekins félags sem verktaka um framkvæmdir á húseigninni. Fram kemur að verktaki taki að sér einangrun og klæðningu og endurmálun ásamt gluggaskiptum á miðhæð á C- byggingu hennar. Verktaki geti hafið verkið eftir páska og verklok skuli ekki vera síðar en 1. október 2019. Fram kemur að verktaki skuli vera ábyrgðartryggður fyrir því tjóni sem hann eða starfsmenn hans kunni að valda verkkaupa eða öðrum meðan á verkinu stendur.

Vettvangsskoðun dómsins og framburðir fyrir dómnum 18. Dómurinn skoðaði vettvang slyssins við aðalmeðferð málsins 1. júní 2023. Þar sást að yfirborð svalanna sem um ræðir er steypt. Greinileg skil sáust í steypunni, á að giska 2 metra frá dyrunum sem stefnandi gekk út um áður en hún slasaðist. Sjá mátti grænleita áferð á hluta af yfirborði svalanna, m. a. í horni gegnt dyrunum. Ekki var í ljós leitt um hvers konar efni var að ræða og ekki varð vart við að gólfflöturinn væri hálli en ella vegna þessa.

19. Í skýrslu sinni fyrir dómnum bar stefnandi um að hún hefði misst fótanna og dottið eftir að hún steig út um dyrnar í umrætt sinn. Raki hafi verið úti. Henni hafi verið kunnugt um að úti væru vinnupallar vegna framkvæmda. Þegar hún féll hafi henni fundist þeytast upp í loftið slikja lík því sem oft sé í raka.

20. Verslunarstóri verslunarinnar þar sem stefnandi vann þegar slysið varð bar um að marga daga á undan hafi verið græn áferð lík slími á svölunum og búið hafi verið að tala margoft um að mjög hált væri þar. Kvartanir hafi borist vegna þess frá viðskiptavinum. Hún kvaðst ekki vita hve lengi efnið hafi verið búið að vera á stéttinni.

21. Vitni sem var samstarfskona stefnanda þegar slysið varð kvaðst muna eftir því að einhver slikja hafi verið á svölunum og þær mjög hálar.

22. U msjónarmaðurfasteignarinnarkvaðst kannast viðað græn áferð hefðiverið á yfirborði svalanna í umrætt sinn og telja að þar væri um að ræða upphaf að gróðurmyndun sem ætti sér stað í raka. Hann kvað sína upplifun ekki hafa verið þá að planið á svölunum hefði verið sleipt á þeim tíma þegar slysið varð. Þá bar hann um að honum hefði aldrei fyrir slysið borist kvörtun um að yfirborð svalanna verið sleipt. Hann sagði að ekki hefðu verið pöntuð þrif sérstaklega eftir slysið en svalirnar hafi verið þrifnar eftir að framkvæmdunum lauk. Umræddum inngangi hafi verið lokað í kjölfar slyssins en ekki sett upp sérstök varúðarmerkingum hálku.

Helstu málsástæður stefnanda

Almennt um grundvöll bótaábyrgðar og málshöfðunar 23. Stefnandi byggir dómkröfu sína á því að slysið sé bótaskylt úr húseigendatryggingu sem í gildi var á slysdeginum, 19. september 2019, enda megi rekja orsök slyssins til vanbún-aðar fyrir utan inngang verslunarmiðstöðvarinnar B. Ábyrgð stefnda er byggð á sakarreglu íslensks skaðabótaréttar. Stefnandi byggir á því að hún hafi orðið fyrir tíma-bundnu og varanlegu líkamstjóni vegna slyssins sem stefnda beri að bæta að fullu sam-kvæmtskaðabótalögum nr. 50/1993. Um líkamstjón stefnanda vísar stefnandi til læknis-fræðilegra gagna og matsgerðar. Með þeim gögnum, ásamt öðrum gögnum málsins, sé sýnt fram á hagsmuni stefnanda af málshöfðun.

Skaðabótaábyrgð vátryggingartaka

24. Stefnandi byggir á því að aðbúnaður fyrir utan verslunarmiðstöðina B hafi verið ófullnægjandi sem hafi leitt til þess að hún varð fyrir tjóni. Vátryggingartaki sé skaða-bótaábyrgur fyrir tjóni hennar á grundvelli sakarreglunnar, sbr. skilmála húseigenda-tryggingar atvinnurekstrar hjá stefnda, sem hafi veriðí gildi á slysdegi.

25. Stefnandi byggir á 1. gr. laga um mannvirki nr. 160/2010, þar sem fram k omiað tilgangur laganna sé m. a. sá að vernda líf og heilsu manna, eignir og umhverfi með því að tryggja faglegan undirbúning mannvirkjagerðar og virkt eftirlit með því að kröfum um öryggi mannvirkja og heilnæmi sé fullnægt. Stefnandi telur aðbúnað á slysdegi hafa brotið gegn ákvæðum byggingarreglugerðar nr. 112/2012. Í gr. 12.2.2 hennar segi að ganga skuli þannig frá yfirborði gólfflata í umferðarleiðum bygginga að ekki sé hætta á að fólk hrasi eða detti. Þá segir í sömu grein reglugerðarinnar að þar sem hætta sé á hálku, t. d. vegna bleytu eða ísingar, skuli ávallt valið gólfefni með hálkuviðnámi sem henti aðstæðum. Samfelldur flötur umferðarleiða skuli allur lagður gólfefni sem sé með sama hálku-viðnámi. Jafnframt segi í grein 12.2.2 að á svæðum og rýmum opnum almenningi, þar sem búast megi við hálku vegna bleytu á gólfi vegna ísingar eða af öðrum orsökum, skuli vera handlistar til stuðnings.

26. Þegar slysið varð hafi verið unnið að viðgerðum á fasteigninni B, sbr. myndir í skýrslu Vinnueftirlitsins. Verktaki hafi þá unnið að viðgerðum á fasteigninni. Reglur nr. 547/1996 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggisráðstafanir á byggingarvinnustöðum og við aðra tímabundna mannvirkjagerð gildi um slíkar viðgerðir, sbr. a-lið 2. gr., sbr. 8. lið í I. viðauka reglnanna. Verkkaupi hafi í því tilviki sem um ræðir verið Verslunarmið-stöðin B., sem tryggi hjá stefnda. Verkkaupi beri ábyrgð á aðstöðu á byggingarstað, sbr. 7. mgr. 36. gr. laga nr. 46/1980, sbr. 7. gr. reglna nr. 547/1996. Í IV. viðauka reglna nr. 547/1996 séu tilgreindar lágmarkskröfur sem gera skuli varðandi aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á verksvæði vegna tímabundinna viðgerða. Í 8. gr. B- hluta IV. viðauka segi að á gólfum vinnustaða megi ekki vera neinar hættulegar upphækkanir, göt eða hallar, og skuli þau vera föst, stöðug og laus við hálku.

27. Ljóst séað framangreindum ákvæðum hafiekki verið fullnægt af hálfu vátryggingar taka en þegar húseigandi virði ekki skráðar hátternisreglur og ljóst séað vitað séaf hættu, t. d. vegna hálku, hafi Hæstiréttur dæmt húseigendur bótaskylda vegna vanrækslu á að halda húsnæði í tilhlýðilegu á standi. Þá megi ráða af dómaframkvæmd að ríkari kröfur séu gerðar til athafnaskyldu húseiganda, einkum þar sem verslunarrekstur eða annars konar þjónustustarfsemi sétil húsa.

28. Slys stefnanda megi rekja til vanbúnaðar í gönguleið fyrir utan verslunarmiðstöðina B sem feli í sér brot á framangreindum ákvæðum mannvirkjalaga nr. 160/2010 og nefndum ákvæðum byggingar reglugerðar nr. 112/2012 sem og reglum nr. 547/1996. Telur stefnandi því áskilnaði sakarreglu fullnægt og slysið bótaskylt samkvæmt gildandi tryggingu.

Niðurstaða úrskurðarnefndar í vátryggingamálum

29. Stefnandi telur að niðurstaða úrskurðarnefndar í vátryggingamálum sé röng. Í forsendum niðurstöðu nefndarinnar hafi verið vísað til þess að ekki sé ljóst hvers konar efni hafi legið á yfirborði svæðisins. Nefndin hafi ekkert fjallað um gildi reglna nr. 547/1996, þótt stefnandi hafi byggt á þeim fyrir nefndinni og telji einsýnt að ákvæði þeirra hafi verið virt að vettugi og að vátryggður hafi borið ábyrgð á aðstæðum fyrir utan inngang húsnæð-isins meðan á framkvæmdum stóð. Þá hafi nefndin horft framhjá því sem fram komi í lögregluskýrslu og skoðunarskýrslu Vinnueftirlitsins um óvenju mikla hálku og óskil-greint grænt efni. Þá sýni myndir sem fylgdu skýrslu Vinnueftirlitsins glöggt hvernig grænt efni hafi verið á gólffleti og að framkvæmdir hafi verið við fasteignina.

Skilyrði sakarmats

30. Stefnandi byggir á því að út frá gögnum málsins megi greinilega sjá hvernig grænt efni hafi verið í gönguleið við innganginn þar sem slysið átti sér stað. Fyrir liggi samkvæmt lögregluskýrslu að kvartað hafi verið um hálku og jafnframt hafi verið staðfest í skýrsl-u nni að hált hafi verið á slysdegi og óskilgreint grænt efni á gólffleti. Framburður stefn-anda sé jafnframt í samræmi við gögn málsins en hún hafi verið búin að vinna þarna lengi og þekkt aðstæður vel. Það sem hafi verið óvenjulegt við aðstæðurnar hafi verið hið um-rædda græna efni sem hafi valdið því að hálka hafi verið mun meiri en ella og því hafi farið sem fór. Stefnandi telur ljóst að líta þurfi til þess að aðstæður á slysdegi hafi verið bersýnilega hættulegar. Auðvelt hefði verið að koma fyrir skilti með aðvörun eða hrein-lega loka útgönguleiðinni og þrífa burt græna slímið, líkt og gert hafi verið eftir slysið. Slíkar aðgerðir hefðu verið einfaldar og síst kostnaðarsamar en við sakarmat sé litið til þessa þegar ákvarðað sé hvort slys sé bótaskylt eða ekki. Stefnandi telur að gögn málsins og vitnisburðir sýni fram á að aðstæður hafi verið óvenjulegar og hættulegar og að vitneskja vátryggjanda hafi legið fyrir um ástandið við innganginn en ekkert hafi verið aðhafst. Því sé slysið bótaskylt úr gildandi vátryggingu á slysdegi.

Eigin sök stefnanda

31. Stefnandi telur þekkingu sína í ljósi langs starfsaldurs í húsnæði verslunarmið-stöðvarinnar ekki valda því að hún beri sök á tjóni sínu. Óumdeilt sé að grænt slímkennt efni hafi veriðí gönguleið og framkvæmdir hafi verið á svæðinu. Hvort tveggja hafi verið óvenjulegt og stefnandi ekki haft neinar forsendur til að gera sér grein fyrir því að undir-lag í gönguleið væri óvenju hált líkt og raunin hafi verið. Stefnandi hafi farið varlega, enda aðstæður undir venjulegum kringumstæðum ekki í samræmi við framangreindan áskilnað um stamt undirlag og handrið, sbr. ákvæði 12.2.2 í byggingarreglugerð nr. 112/2012 þar sem mælst sé til þess að í umferðarleið skuli lagt gólfefni með hálku-viðnámi og sömuleiðis að handlistar séu til stuðnings í rýmum opnum almenningi þar sem búast megi við hálku. Þrátt fyrir árvekni stefnanda hafi hún runnið, do ttiðog slasast. Ástæðan hafi verið sú að aðstæður hafi verið óvenjulegar enda óeðlilega hált vegna að-stæðna á slysstað. Þ ví sé ótækt að telja stefnanda bera hluta sakar á tjóni sínu. Verði þrátt fyrir framangreint talið að eigin sök komi til álita beri að líta framhjá henni í ljósi mikilla afleiðinga stefnanda.

Helstu málsástæður stefnda

Athugasemd vegna réttarfars

32. Stefndi krefst ekki frávísunar málsins en bendir þó á atriði sem hann telur mögulega eiga að leiða til frávísunar málsins frá dómi án kröfu (ex officio). Í stefnu sé fullyrt að á slys-degi hafi verið yfirstandandi framkvæmdir á þaki hússins á vegum tiltekins verktaka og að verkkaupi hafi verið Verslunarmiðstöðin B. Stefndi þekki ekki deili á því félagi og það félag hafi aldrei verið með tryggingar hjá stefnda. Umrætt félag sé ekki aðili að málinu þótt bótaskylda sé byggð á meintri ábyrgð þess á meintum mistökum verktaka. Ekki sé gerð tilraun til að skýra á hvaða grundvelli stefndi, vegna ábyrgðartryggingar húsfélags B, geti borið ábyrgð á eftir atvikum saknæmri vanrækslu einkahlutafélags [verslunarmiðstöð innar] B sem stefndi kunni engin deili á. Sú tenging sé vanreifuð í málinu. Þá séekki reifað í málinu á hvaða grundvelli húsfélag B geti borið ábyrgð á þeim skuldbindingum sem hvíli á eigendum og umráðamönnum fasteignarinnar. Eingöngu sé byggt á „sakarreglunni“ án frekari skýringar.

Ósönnuð sök

33. Á því er byggt af hálfu stefnda að sök hins ábyrgðartryggða húsfélags eða þeirra sem sá aðili beri ábyrgð á sé ósönnuð. Ó sannað sé að vátryggingartakinn, húsfélagið B, beri ábyrgð á slysi stefnanda. Ó sannað sé að aðstæður á þeim svölum sem um ræðir hafi verið varasamar umfram það sem almennt megibúast við undir þeim kringumstæðum sem til staðar hafi verið á slysdegi. Aðbúnaður fasteignarinnar, þ. m. t. svalanna, hafi ekki verið þannig að saknæmt teljist fyrir húsfélagið. Ósannað sé að gólfflötur svalanna hafi á einhvern hátt brotið gegn settum reglum sem um hann giltu eða að hættueiginleikar hans hafi verið umfram það sem ætla mátti þegar um ræðir steyptar svalir af þessu tagi sem hafi rignt á. Ekkert liggi fyrir um það í málinu.

34. Á slysdeginum hafi verið metúrkoma á höfuðborgarsvæðinu. Slíkt sé til þess fallið að gera hvaða gólfflöt sem er hálli en annars væri. Starfsmaður Vinnueftirlitsins hafi samt komið á vettvang samdægurs og slysið varð og engar athugasemdir gert við aðbúnað á staðnum. Varúðarráðstafanir hafi ekki verið ófullnægjandi. Því sé mótmælt sem ósönn-uðu.

35. Ekkert liggi fyrir um að húsfélaginu hafi á einhvern hátt verið gert viðvart um hættulegar aðstæður á staðnum. Þá hafi stefnandi verið vel kunnug aðstæðum enda starfsmaður í húsinu sem hafi lagt það í vana sinn, væntanlega nokkrum sinnum á dag, að fara út á þessar svalir í þeim tilgangi að reykja. Það hafi þýðingu við sakarmat.

36. Að sama skapi hafi þýðingu við sakarmat að þær svalir sem um ræðir hafi ekki verið aðalinngangur verslunarmiðstöðvarinnar. Í raun séþað svoað eftir að bílaplani hafi verið komið fyrir við turn og nýbyggingu við hlið B hafi þessi tiltekni inngangur verið í afar takmarkaðri notkun, ef einhverri. Þá hafi ekki verið um að ræða inngang sem eigendur fasteignarinnar eða húsfélag beindu viðskiptamönnum að. Inngangurinn hafi í raun verið þannig staðsettur að þess hafi ekki verið að vænta að þorri viðskiptamanna verslunarmiðstöðvarinnar notaði hann. Raunar hafi ekkert sérstaklega mátt búast við umferð gangandi fólks á þessum stað þar sem viðskiptamenn verslunarinnar hafi geng iðinn um vesturinngang við hliðina ef þeir voru að koma af bílaplaninu sem samtengt var við turninn en hafi ella geng iðum aðalinngang austanmegin. Það sjái stafar greinilega á framlögðum ljósmyndum að sú hurð sem um ræðir hafi orðið nánast þýðingarlaus þegar nýr aðalinngangur var opnaður vestanmegin. Ekki hafi veriðum að ræða aðalinngang í notkun sem ætlast hafi verið til að viðskiptamenn fasteignarinnar notuðu að staðaldri, eða inngang sem eigendur fasteignarinnar beindu viðskiptavinum sínum sérstaklega að, heldur þvert á móti. Það hafi þýðingu við sakarmat og þegar metnar séu þær kröfur sem gerðar séutil umráðamanna fasteigna.

37. Raunar megi ætla að sú staðreynd að þetta svæði hafi varla verið í notkun hafi leitt til þess að stefnandi hafi ákveðiðað nota það oft á dag til að reykja. Þeim sjónarmiðum um sakarmat sem sjá megi stað í dómaframkvæmd varðandi eigendur fasteigna og þær gönguleiðir sem þeir sömu eigendur beina viðskiptavinum sínum á verði því ekki beitt í málinu. Einnig hafi það þýðingu að stefnandi hafi ekki verið viðskiptavinur verslunar-miðstöðvarinnar heldur starfsmaður sem einmitt hafi vanið komur sínar á þessar svalir, þar sem þær hafi verið fáfarnar og nánast ekki í notkun. Hún hafi því einnig verið sérstaklega kunnug svæðinu.

38. Stefndi mótmælir því sérstaklega sem ósönnuðu að á slysdegi hafi legið eitthvert óskil-greint grænt slímefni á svölunum og gert þær hálli en ella eða krafist viðbragða af hálfu húseiganda.

39. Ábyrgð húsfélagsins geti ekki byggst á meintum brotum á lögum um mannvirki nr. 160/2010. Húsfélag séekki ábyrgðaraðili samkvæmt þeim lögum, auk þess sem brotum á þeim lögum sé mótmælt. Þá eigi þau lög eingöngu við um hús og byggingu húsa sem byggð séu eftir setningu laganna. Sá hluti verslunarmiðstöðvarinnar B sem hér um ræðir hafi verið byggður árið 1970.

40. Þá sé meintum brotum á byggingarreglugerð nr. 112/2012 mótmælt á sömu forsendum. Í fyrsta lagi séu slík brot ósönnuð og mótmælt sem slíkum. Þá geti húsfélag ekki borið ábyrgð á meintum brotum á byggingarreglugerð við byggingu eignarinnar. Stefnandi hafi ákveðið, í skjóli málsforræðis síns, að stefna ekki eigendum fasteignarinnar. Með þeirri ákvörðun hans verði ekki einhliða aukið við ábyrgð húsfélagsins. Auk þess eigibygging-arreglugerð nr. 112/2012 ekki við. Ekki sé byggt á því af hálfu stefnanda að húseignin hafi brotið gegn öðrum og eldri reglugerðum. Húseigendum séekki skylt að breyta hús-um sínum til samræmis við breytingar á byggingarreglugerðum sem eigi sér stað eftir byggingu eða leyfisskyldar breytingar húsa.

41. Verslunarmiðstöðin B hafi verið byggð árið 1970. Verði yfirhöfuð fallist á þann möguleika að húsfélag geti borið ábyrgð á brotum á byggingarreglugerð telur stefndi að það geti eingöngu átt við um þær byggingarreglugerðir sem í gildi voru þegar húsið var byggt eða byggingarleyfisskyldar framkvæmdir voru unnar. Þá sé hvergi mælt fyrir um það í lögum eða reglugerðum að húsnæði verslana skuli að jafnaði, óháð byggingarári, uppfylla öll skilyrði gildandi byggingarreglugerðar á hverjum tíma. Sú skylda verði heldur ekki lesin úr dómafordæmum Hæstaréttar eða fræðaskrifum. Þvert á móti hafi verið staðfest í dómaframkvæmd að við sakarmat beri að miða við þau skilyrði og reglugerðarákvæði sem í gildi voru þegar húsnæði var byggt. Annað væri auk þess í ósamræmi við meginregluna um bann gegn afturvirkni laga.

42. Af stefnu verðiekki annað ráðið en að meint saknæm háttsemi sé á einhvern hátt byggð á meintri vanrækslu þess verktaka sem vann að framkvæmdum á húsnæðinu er slysið átti sér stað. Á slysdegi hafi staðið yfir framkvæmdir á fasteigninni. Við þær hafi unnið til-tekinn verktaki, sbr. framlagðan verksamning. Því sé mótmælt sem ósönnuðu að sá aðili hafi á einhvern hátt brotið á saknæman hátt gegn lögum eða reglugerðum hvað varðar frágang á verkstað. Ef slíkt teljist sannað sé á því byggt að húsfélag B geti ekki borið ábyrgð á þeirri háttsemi. Eins og komi fram í verksamningnum hafi verktakanum borið að hafa í gildi hefðbundna ábyrgðartryggingu vegna sinna starfa. Stefnandi hafi ákveðið, í skjóli málsforræðis, að stefna ekki verktakanum. Það sama eigi við hér og varðandi eigendur fasteignarinnar, þ. e. að stefnandi geti ekki aukið við ábyrgð húsfélagsins með því að sleppa því að stefna þeim verktaka sem hann teljiað hafi aðhafst með saknæmum hætti. Augljóst séað mati stefnda að húsfélag geti ekki borið ábyrgð á meintum brotum sjálfstæðs verktaka á reglum nr. 547/1996 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggisráðstafanir á byggingarvinnustöðum. Húsfélag beri ekki vinnuveitendaábyrgð á hinum sjálfstæða verktaka. Meginreglan um vinnuveitendaábyrgð taki einungis til þess þegar starfsmaður valdi tjóni með saknæmum hætti við framkvæmd starfs síns. Sé um verksamning að ræða, líkt og hér sé, og verktaki valdi tjóni á hagsmunum þriðja manns beri verkkaupi ekki ábyrgð á því tjóni, heldur verktakinn sjálfur.

43. Stefnandi haldi því einatt fram í stefnu að hið ótilgreinda græna efni stafi frá fram-kvæmdum við fasteignina. Þá haldi stefnandi því einnig fram að umrætt grænt efni sé meginorsök slyssins. Stefndi, fyrir hönd hins vátryggða húsfélags, geti ekki borið ábyrgð á tjóni sem verktaki hafi valdið. Vanreifað séí stefnu á hvaða grundvelli stefndi eigi að geta borið ábyrgð á tjóni verktaka sem starfi á grundvelli verksamnings. Að sama skapi geti húsfélag ekki borið ábyrgð á meintum vanbúnaði samkvæmtlögum nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum enda sé húsfélag ekki atvinnurekandi í skilningi laganna og beri þannig ekki ábyrgð á neinni starfsemi í skilningi þeirra.

44. Stefnandi hafi forræði á málatilbúnaði sínum. Verði talið sannað að hið óskilgreinda græna efni sé meginorsök slyssins, og að það hafi stafað frá umræddum framkvæmdum, byggir stefndi á því að réttur aðili að viðurkenningarkröfu stefnanda sé sá verktaki sem hafi séðum framkvæmdirnar. Því sé um aðildarskort sé að ræða, sem leiði til sýknu, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Orsakatengsl

45. Stefndi byggir á því að efsvo ólíklega fari að vanbúnaður á slysstað sem unnt sé að færa undir ábyrgð húsfélagsins og tryggingar hans hjá stefnda teljist sannaður, þá séu ósönnuð orsakatengsl milli atviksins og hins meinta vanbúnaðar. Um það beri stefnandi sönnunar-byrði. Stefndi byggir á því að um óhappatilvik sé að ræða sem ekki verði rakið til ófull-nægjandi aðbúnaðar. Gögn málsins beri ekki með sér að sá meinti vanbúnaður sem stefnandi telji vera til staðar hafi valdið slysinu. Það sé ósannað.

Eigin sök

46. Verði fallist á að slysið megi rekja til ófullnægjandi aðbúnaðar sem sé á ábyrgð hús-félagsins og falli því undir ábyrgðartryggingu þess hjá stefnda byggir stefndi á því að lækka eigi bótaskyldu stefnda vegna eigin sakar stefnanda. Óumdeilt séí málinu að stefn-andi hafi áður en slysið varð verið búin að starfa um langa hríð í þeirri fasteign sem um ræðir og að hún hafi ítrekað nýtt sér sama svæði. Hún hafi því þekkt aðstæður á svæðinu vel.

47. Að mati stefnda hefði stefnandi mátt, að teknu tilliti til þess hversu kunnug hún var að-stæðum á svæðinu og þess hve augljóst stefnandi heldur því fram að hið óskilgreinda græna efni sjáist á myndum af slysstað, sjá það sjálf að aðstæður væru ekki eðlilegar þegar hún steig út á svalirnar. Að auki hafi verið metúrkoma þennan dag, sem fari al-m ennt ekki framhjá neinum, og hver og einn góður og gegn vegfarandi ætti að átta sig á því að hvaða gólfflötur sem er gæti orðið háll undir slíkum kringumstæðum. Persónulegt og huglægt mat stefnanda á því að hún hafi farið „varlega“ og sýnt „árvekni“ komi ekki heim og saman við að hún hafi ekki tekið eftir því að aðstæður á svölunum væru óvenju-legar eða varasamar, í ljósi þess hve augljóst stefnandi telji hið óskilgreinda græna efni hafa verið á gólffletinum. Engar forsendur séutil að líta framhjá eigin sök stefnanda eins og byggt sé á í stefnu. Niðurfelling eigin sakar eigi eingöngu við í undantekningartil-vikum og hafi í dómaframkvæmd eingöngu verið beitt í tilvikum þar sem afleiðingar séu margfalt meiri en þær sem unnt er að lesa úr gögnum þessa máls varðandi stefnanda, sbr. framlagða matsgerð.

Forsendur og niðurstöður

Ágreiningsefni málsins

48. Ágreiningur málsins snýst í meginatriðum um hvort slysið sem stefnandi varð fyrir hafi orsakast af saknæmri vanrækslu húsfélagsins sem var með ábyrgðartryggingu hjá stefnda og stefndi beri af þeim sökum bótaábyrgð gagnvart stefnanda. Reynir í því sambandi einkum á sönnun um hvort um vanbúnað hafi verið að ræða á fasteigninni og hvort húsfélagið hafi borið ábyrgð á þeim vanbúnaði.

Álitaefni um hugsanlega frávísun málsins

49. Stefndi hefur bent á að ágallar séu á málatilbúnaði stefnanda sem kunni að varða frávísun málsins frá dómi án kröfu (ex officio). Í tengslum við þessi sjónarmið vísar stefndi annars vegar til þess að í stefnu sé ranglega staðhæft að félag að nafni Verslunarmiðstöðin Bhafi verið verkkaupi við þær framkvæmdir sem stóðu yfir á slysdeginum. Hins vegar telur stefndi að stefnandi hafi ekki reifað nægilega á hvaða grundvelli húsfélag B geti borið ábyrgð á þeim skuldbindingum sem hvíli á eigendum og umráðamönnum fasteignarinnar.

50. Þótt stefnandi tilgreini ranglega nafn vátryggingartakans í málsástæðum sínum sem Verslunarmiðstöðina B kemur það heiti ekki fyrir í dómkröfum stefnanda. Þá er ljóst af málatilbúnaði stefnanda að öðru leyti að hann er á því reistur að slysið eigi rætur að rekja til saknæmrar háttsemi vátryggingartaka sem borið hafi ábyrgð á aðbúnaði fasteignarinnar. Stefndi kannast við að húsfélag umræddrar fasteignar hafi haft gilda ábyrgðartryggingu hjá honum þegar slysið varð og hefur tekið til varna í málinu á þeim grundvelli. Því er málatilbúnaður stefnanda að mati dómsins ekki svo óskýr að hann standist ekki kröfur d- og e-liða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þá leiðir það til sýknu en ekki frávísunar, sbr. 2. mgr. 16. gr. sömu laga, ef dómurinn kemst að niðurstöðu um að röngum aðila hafi verið stefnt vegna þeirra atvika sem um ræðir. Að framangreindu virtu eru að mati dómsins ekki efni til að vísa málinu frá dómi án kröfu.

Um hugsanlega ábyrgð húsfélagsins, vátryggingartakans

51. Samkvæmt 1. mgr. 57. gr. laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús er hlutverk og tilgangur húsfélaga aðallega að sjá um varðveislu, viðhald, endurbætur og rekstur sameignarinnar þannig að hún fái sem best þjónað sameiginlegum þörfum eigenda og stuðla að og fram-fylgja því með samþykktum, reglum og ákvörðunum að hagnýting hússins, bæði séreigna og sameignar, sé ávallt með eðlilegum hætti og þannig að verðgildi eigna haldist. Sam-kvæmt 2. mgr. er valdsvið húsfélags bundið við sameignina og ákvarðanir sem varða hana og nauðsynlegar eru vegna hennar og sameiginlegra hagsmuna eigenda. Samkvæmt 8. tölulið 5. gr. laganna telst gólfflötur svala til séreignar en húsfélag hefur ákvörðunarvald um allar breytingar, búnað og annað á svölum sem áhrif hefur á útlit hússins og heildarmynd. Samkvæmt 52. gr. laganna getur húsfélag borið skaðabótaábyrgð gagnvart einstökum eigendum og afnotahöfum, m. a. vegna vanrækslu á viðhaldi sameignar og mistaka við meðferð hennar og viðhald. Ætla verður að húsfélag geti jafnframt borið ábyrgð gagnvart öðrum á grundvelli almennra reglna skaðabótaréttar vegna tjóns sem hlýst af vanrækslu á að tryggja viðunandi aðbúnað fasteignar. Að þessum atriðum virtum er ekki loku fyrir það skotið að húsfélagið sem var með ábyrgðar-tryggingu hjá stefnda geti borið skaðabótaábyrgð gagnvart stefnanda vegna mögulegs vanbúnaðar gólfflatar svala fasteignarinnar, að öðrum skilyrðum slíkrar ábyrgðar uppfylltum.

Sönnun um málsatvik

52. Að nokkru leyti hverfist ágreiningur málsins um það hvort í umrætt sinn hafi verið grænt slím á yfirborði svala hússins sem hafi gert þær hálli en ella og þetta slím hafi verið þess eðlis aðmeta skuli vátryggingartakanum til sakar að það hafi verið til staðar. Fyrir liggur að mikil úrkoma mældist daginn sem slysið varð og óumdeilt er að yfirborðið var þá blautt. Þá kemur fram í lögregluskýrslu frá 21. september 2019 að aðstæður á vettvangi hafi verið þannig að rigning hafi verið úti og steypta planið hált. Jafnframt er þar haft eftir stefnanda að það hafi verið mjög hált. Í úttekt Vinnueftirlits ríkisins frá slysdeginum, 19. september 2019, kemur fram að yfirborðið utanhúss hafi verið blautt. Hvorki í lög-regluskýrslunni né í úttekt Vinnueftirlitsins er getið um grænt slím eða annað efni sem gert hafi yfirborðið hálla en ella. Á myndum sem fylgdu bæði skýrslunni og úttektinni má þó greina grænleita áferð á steyptu yfirborði svalanna og merki um bleytu virðast mest áberandi næst dyrunum. Í vettvangsskoðun dómsins sáust líka merki um grænleita áferð á hluta svalanna, m. a. nærri dyrunum þar sem slysið varð. Ekki liggur fyrir hvað þar var um að ræða, þ. e. hvort það var einhvers konar efni eða gróður sem þekkt er að getur myndast á yfirborðflötum utandyra, sérstaklega í raka. Ekki varð vart við það í vettvangsskoðuninni að yfirborð svalanna væri af þessum sökum hálla en ella.

53. Það er fyrst í tilkynningum stefnanda til TM trygginga, dags. 10. október 2019, og til Sjúkratrygginga Íslands, dags. 14. sama mánaðar, sem þess sér stað í gögnum að slím hafi verið á yfirborði plansins. Stefnandi bar einnig um það fyrir dómnum að svo hefði verið, sem og vitni sem komu fyrir dóminn. Framburðir vitnanna tóku þó ekki af tvímæli um hvers konar efni eða eftir atvikum gróður um hefði verið að ræða.

54. Samkvæmt framansögðu liggja fyrir frásagnir stefnanda og vitna um að grænt slím hafiverið á yfirborði svalanna þegar hún féll og slasaðist. Þess er ekki getið ísamtímagögnum frá lögreglu og Vinnueftirliti sem þó skoðuðu vettvang slyssins sama dag og það varð. Fyrrgreindar myndir sem fylgdu skýrslunni og úttektinni veita því þó stoð að eitthvað grænleitt hafi verið á yfirborði plansins en taka engan veginn af tvímæli um hvort það hafi verið slímkennt efni eða eitthvað annað. Þá leiddi vettvangsskoðun dómsins, sem fram fór næstum fjórum árum eftir slysið, ekki í ljós að slímkennt efni væri á svölunum þótt greina hafi mátt einhvers konar grænleita áferð á hluta þeirra.

55. Í ljósi framangreinds hafa að mati dómsins talsverðar líkur verið leiddar að því að þegar slysið varð hafi regnvatnið á svölum fasteignarinnar verið blandað grænu efni eða eftir atvikum gróðri. Mikil óvissa er þó uppi um hvers konar efni eða gróður þar hafi verið um að ræða og þar með hvort yfirborðið hafi verið hálla en ella af þeim sökum. Þó er nægilega í ljós leitt að planið var blautt og hált í umrætt sinn. Þekkt er að steyptir yfirborðsfletir geta orðið hálli en ella vegna bleytu sem stafar frá úrkomu, án þess að fleira þurfi að koma til.

Mat á hugsanlegri sök vátryggingartaka

56. Svo sem að framan greinir byggir stefnandi á því að vátryggingartaki hafi vanrækt skyld-ur sem hvíli á húseiganda samkvæmt ákvæðum laga og reglugerða. Í þeim efnum vísar stefnandi til nánar tilgreindra ákvæða laga nr. 160/2020 um mannvirki, byggingar-reglugerðar nr. 112/2012, reglna nr. 547/ 1996 u m aðbúnað, hollustuhætti og öryggisráð-stafanir á byggingarvinnustöðum og við aðra tímabundna mannvirkjagerð og laga nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum.

57. Í gr. 12.2.2 í byggingarreglugerð nr. 112/2012 kemur m. a. fram að ganga skuli þannig frá yfirborði gólfflata í umferðarleiðum að ekki sé hætta á að fólk hrasi eða detti. Á gólf-um þar sem hætta sé á hálku, t. d. vegna bleytu eða ísingar, skuli ávallt valið gólfefni með hálkuviðnámi sem henti aðstæðum. Samfelldur flötur umferðarleiða skuli allur lagður gólfefni sem sé með sama hálkuviðnámi. Reglugerðin er sett með stoð í lögum nr. 160/2010 um mannvirki. Lögin og reglugerðin gilda að meginstefnu til um nýfram-kvæmdir, sbr. 2. gr. laganna og gr. 1.1.2 í reglugerðinni. Að mati dómsins verður a. m. k. ekki ótvírætt ráðið af lögunum eða reglugerðinni að lögð hafi verið sú skylda á eigendur fasteigna sem fyrir voru þegar reglugerðin var sett að uppfylla kröfur gr. 12.2.2 í hennien fyrir liggur að umrædd fasteign var byggð áður en umrædd lög og reglugerð tóku gildi. Jafnframt er ósannað að frágangur yfirborðs svalanna hafi verið með þeim hætti að almennt væri hætta á því að fólk hrasaði eða dytti eða að vali á yfirborðsefni hafi verið áfátt. Ljóst er að um steyptan flöt er að ræða en ekki liggur fyrir hvort á það skorti að steypan sé búin því hálkuviðnámi sem áskilið er samkvæmt tilvitnuðu ákvæði byggingarreglugerðarinnar eða almennt má ætlast til við aðstæður sem þessar. Eins og hér stendur á verður stefnandi að bera hallan naf skorti á sönnun um þetta.

58. Í B- hluta IV. viðauka reglna nr. 547/1996 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggisráðstaf-anir á byggingarvinnustöðum og við aðra tímabundna mannvirkjagerð, sem settar eru með stoð í lögum nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum, er að finna sérstakar lágmarkskröfur sem gilda um vinnustaði á byggingarsvæðum. Þar kemur m. a. fram í 8. gr. að gólf vinnustaða skuli vera laus við hálku. Fyrir liggur að slysið átti sér stað á steyptu plani utanhúss. Að mati dómsins er ekki unnt að slá því föstu að planið teljist gólf vinnustaða rí skilningi umræddrar reglu, enda hugtakið gólf jafnan notað um yfirborðsflöt innandyra, auk þess sem svalirnar voru ekki hluti af því svæði þar sem stefnandi þurfti að fara um vegna starfa sinna. Eftir því sem við getur átt eiga hér einnig við sömu sjónarmið og rakin voru í tengslum við mögulega heimfærslu reglu í gr. 12.2.2 í byggingarreglugerð nr. 112/2012 til atvika málsins. Jafnframt er ljóst að vandasamara er að tryggja hálkuvarnir utanhúss en innan, m. a. vegna þess að yfirborðsfletir utandyra eru berskjaldaðri fyrir úrkomu.

59. Að framangreindu virtu hefur stefnandi að mati dómsins ekki fært sönnur á að vátrygg-ingartaki hafi brotið skráðar hátternisreglur, sem leiða eigi til bótaskyldu stefnda. Að mati dómsins er einnig ósannað að vátryggingartakinn hafi að öðru leyti sýnt af sér van-rækslu gagnvart því að tryggja viðunandi umbúnað fasteignarinnar, þannig að áhrif hafi haft á tildrög slyssins sem stefnandi varð fyrir. Hvað það varðar er m. a. til þess að líta að ekki virðist hafa verið um að ræða umferðarleið sem viðskiptavinum verslunarmiðstöðvarinnar hafi almennt verið beint um af hálfu vátryggingartakans eða sem ætlast hafi verið til að starfsfólk hennar notaði.

Álitaefni um skilin milli ábyrgðarsviðs vátryggingartaka og framkvæmdaraðila 60. Svo sem fyrr greinir liggur fyrir að þegar slysið varð stóðu yfir framkvæmdir við fast-eignina sem tiltekinn verktaki stóð að. Gögn málsins og framlagðar myndir af vettvangi slyssins bera með sér að umsvif á vegum verktakans hafi m. a. farið fram á planinu þar sem slysið varð og framburðir vitna fyrir dómnum benda til hins sama. Til að mynda segir í lögregluskýrslunni, dags. 21. september 2019, að unnið sé að framkvæmdum á húsnæðinu „á þeim stað þar sem [stefnandi] féll“. Þótt eigandi fasteignar beri skyldur hvað það varðar að tryggja að ekki stafi slysahætta af eigninni hefur að meginstefnu verið við það miðað í réttarframkvæmd að hann beri ekki ábyrgð á tjóni sem verður vegna starfsemi verktaka sem annast framkvæmdir við eignina. Verktakanum sem annaðist framkvæmdina við fasteignina sem hér um ræðir var ekki stefnt í málinuog fulltrúar hans voru ekki heldur kallaðir fyrir dóminn til að vitna um málsatvik að því er varðar ástand yfirborðs plansins þegar slysið varð og hið margnefnda græna efni sem stefnandi byggir á að þar hafi verið. Hafi þar á annað borð verið efni sem gerði yfirborðið hálla en ella, sem samkvæmt framansögðu telst ósannað, hefur ekki verið upplýst hvort þar var fremur vátryggingartakanum eða verktakanum um að kenna.

Niðurstöður

61. Að öllu framangreindu virtu hefur stefnanda ekki tekist að sanna að slys hennar hafi borið að vegna atvika sem vátryggingartaki eigi sök á og stefndi beri því skaðabótaábyrgð á. Verður því að leggja til grundvallar að um óhappatilvik hafi verið að ræða, eða eftir atvikum að slysið hafi orsakast að aðgæsluleysi stefnanda sjálfrar. Stefndi verður því sýknaður af kröfum stefnanda.

62. Með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þykir rétt að máls-kostnaður milli aðila falli niður. Gjafsóknarkostnaður stefnanda greiðist úr ríkissjóði, þ. m. t. málflutningsþóknun lögmanns hennar, sbr. 2. mgr. 127. gr. laga nr. 91/1991, sem telst hæfilega ákveðin eins og í dómsorði greinir. Samkvæmt dómvenju er þóknun til umboðsmanns gjafsóknarhafa ákveðin án tillits til virðisaukaskatts, sbr. til hliðsjónar úrskurði Landsréttar frá 10. apríl 2018 í máli nr. 288/2018 og 18. nóvember 2021 í máli nr. 644/2021.

Þ-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, Vörður tryggingar hf., skal vera sýkn af kröfum stefnanda, A.

Málskostnaður fellur niður. Gjafsóknarkostnaður stefnanda greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, K-kk-ef V-kk-ef, 1.400.000 krónur.

Þ-kk-nf M-kk-nf