S-155/2008

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn á Akranesi með ákæru 7. apríl 2008 á hendur ákærða, K-kk-þgf V-kk-þgf S-kk-þgf, kt. ..., Bjarkargrund 30 á Akranesi. Málið var dómtekið 26. maí 2008.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir umferðarlagabrot á Akranesi með því að hafa föstudaginn 29. febrúar 2008, um kl. 23.50, ekið bifreiðinni BU-186, undir áhrifum bannaðra ávana- og fíkniefna, austur Kirkjubraut uns lögreglan stöðvaði aksturinn á Kirkjubraut á móts við pósthúsið. Í þvagsýni sem tekið var úr ákærða í framhaldi af handtöku fannst tetrahýdrókannabínólsýra sem er í flokki ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku forráðasvæði samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim.“ Þetta er talið varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með síðari breytingum.

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar, sbr. 101. og 102. gr. umferðarlaga.

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa. Jafnframt er þess krafist að kröfu um sviptingu ökuréttar verði hrundið og sakarkostnaður felldur á ríkissjóð.

I.

Föstudaginn 29. febrúar 2008, laust fyrir miðnætti, voru tveir lögreglumenn við umferðareftirlit á lögreglubifreið þegar þeir veittu athygli bifreiðinni BU-186, sem ekið var til austurs eftir Kirkjubraut á Akranesi. Var ákveðið að stöðva bifreiðina og kanna ástand og réttindi ökumanns sem reyndist vera ákærði. Á vettvangi vaknaði grunur um akstur undir áhrifum fíkniefna. Ákærði féllst á að fara á lögreglustöðina til að gefa þvagsýni, sem reyndist með skimun gefa jákvæða svörun við kannabisefnum.

II.

Fyrir dómi greindi ákærði frá því að hann hefði umrætt kvöld verið að aka bifreiðinni BU-186, sem er í eigu föður ákærða, um götur Akraness. Ákærði kvaðst meðal annars hafa verið að ná í þáverandi kærustu sína og þau hefðu síðan farið í bíltúr. Aksturinn hefði svo endað á Kirkjubraut, til móts við pósthúsið, þegar lögregla stöðvaði för ákærða. Aðspurður kannaðist ákærði við að hafa reykt hass um tveimur vikum fyrir aksturinn. Ákærði kvaðst ekki hafa fundið til neinna áhrifa þegar hann ók.

III.

Í þágu rannsóknar málsins voru blóð- og þvagsýni frá ákærða send til rannsóknar. Í matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 10. mars 2008 segir að í þvaginu hafi fundist tetrahýdrókannabínólsýra en tetrahýdrókannabínól hafi ekki verið í mælanlegu magni í blóðinu.

Fyrir dómi gaf skýrslu J-kk-nf K-kk-nf, dósent í eiturefnafræði, en hann ritaði undir framangreinda matsgerð. J-kk-nf staðfesti matsgerðina og sagði vel hugsanlegt að það efni sem mældist í þvagi ákærða væri vegna hassreykinga tveimur vikum áður. Einnig sagði J-kk-nf að ekki væri hægt að fullyrða að einstaklingur væri undir áhrifum þegar tetrahýdrókannabínólsýra mældist í þvagi ef tetrahýdrókannabínól fyndist ekki jafnframt í blóði. Í því sambandi tók vitnið fram að fyrrgreinda efnið ylli ekki vímuáhrifum.

IV.

Samkvæm 1. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, nr. 50/1987, svo sem lögunum var breytt með lögum nr. 66/2006, má enginn stjórna eða reyna að stjórna vélknúnu ökutæki ef hann er undir áhrifum ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum settum samkvæmt þeim. Í 2. mgr. sömu greinar segir síðan að ökumaður teljist vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega ef ávana- og fíkniefni samkvæmt 1. mgr. mælast í blóði eða þvagi hans. Á það verður ekki fallist, sem hreyft var við vörn málsins, að þessi refsiheimild brjóti gegn jafnræðisreglu 65. gr. stjórnarskrárinnar eða fari í bága við aðrar reglur sem gildi hafa að stjórnlögum.

Í málinu liggur fyrir að ákærði ók bifreiðinni BU-186 í umrætt sinn en akstrinum lauk þegar lögregla hafði afskipti af ákærða á Kirkjubraut á Akranesi. Samkvæmt niðurstöðum rannsóknar reyndust fíkniefni ekki vera í blóði ákærða. Hins vegar fannst tetrahýdrókannabínólsýra í þvaginu, en það efni er í flokki ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku forráðasvæði, sbr. 2. mgr. 2. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65/1974, og reglugerð um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, nr. 233/2002, með síðari breytingum. Ekkert hefur komið fram sem rýrt getur sönnunargildi matsgerðarinnar.

Samkvæmt því sem hér hefur verið rakið telst sannað að ákærði hafi ekið bifreiðinni þótt hann hafi lögum samkvæmt verið óhæfur til að stjórna henni þar sem ávana- og fíkniefni mældust í þvagi hans. Ákærði verður því sakfelldur fyrir brotið sem varðar við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga, nr. 50/1987.

V.

Ákærði hefur samkvæmt framansögðu unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987.

Á sakavottorði ákærða eru ekki tilgreind mál sem áhrif hafa við ákvörðun viðurlaga.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 70.000 króna sekt og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til 4. mgr. 102. gr. umferðarlaga verður ákærði sviptur ökurétti í þrjá mánuði, enda þykja engar þær málsbætur fyrir hendi að efni séu til að sleppa sviptingu ökuréttar, sbr. 1. mgr. sömu greinar.

Loks verður ákærði samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991, dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, K-kk-nf V-kk-nf S-kk-nf, greiði 70.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi sex daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í þrjá mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 240.916 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 195.216 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf