E-4922/2010

Mál þetta sem var dómtekið 3. júlí sl. að loknum munnlegum málflutningi var höfðað með birtingu stefnu 2. júní 2010. Stefnandi er Brimborg ehf., kt. 000000-0000, Bíldshöfða 6, Reykjavík. Stefndi er W-x-x H-x-x, Lavendelheide 8, Grubbenvorst, Limburg, Hollandi.

I

Stefnandi gerir þær dómkröfur að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 1.284.247 krónur, auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af 1.284.247 krónum frá 2. desember 2009 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar að mati réttarins.

Endanlegar dómkröfur stefnda eru þær að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. Til vara krefst hann lækkunar á kröfum stefnanda, þ.e. að honum verði aðeins gert að greiða stefnanda 353.262 krónur. Í báðum tilvikum krefst stefndi málskostnaðar að skaðlausu að mati réttarins.

Málið var flutt um frávísunarkröfu stefnda 5. desember 2011. Með úrskurði kveðnum upp 14. desember s.á. af S-kvk-þgf H-kvk-þgf, settum héraðsdómara, var frávísunarkröfu hans hafnað. Undirritaður dómari tók við meðferð málsins að nýju 1. febrúar 2012. Aðalmeðferð fór fram 5. október s.á. Málinu var vísað frá með úrskurði 30. nóvember s.á. Með dómi Hæstaréttar 29. janúar 2013 var úrskurðurinn felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til löglegrar meðferðar.

II

Í máli þessu krefur stefnandi stefnda um greiðslu skuldar samkvæmt framlögðum reikningi nr. 108942 sem segir í stefnu að sé tilkominn vegna viðskipta stefnda við stefnanda. Reikningurinn er gefinn út 2. desember 2009 af stefnanda á hendur stefnda og er samtals að fjárhæð 1.284.247 krónur, þar af nemur virðisaukaskattur 252.723,31 krónu.

Í stefnu segir að reikningurinn sé byggður á leigusamningi nr. L21582. Stefndi hafi 30. apríl 2009 skrifað undir samning um leigu á bifreiðinni PZU09 Ford Expedition af stefnanda, fyrir tímabilið 5. ágúst 2009 til 24. ágúst 2009. Um aðdraganda og gerð þessa samnings er ekki frekar fjallað í stefnu. Í greinargerð stefnda er því mótmælt að stefndi hafi undirritað samning við stefnanda 30. apríl 2009 enda hefði hann þann dag ekki verið kominn til Íslands. Við flutning málsins 5. október upplýsti lögmaður stefnanda nánar um atvik málsins. Hann sagði rétt númer bifreiðarinnar samkvæmt samningnum vera PZU07 en ekki PZU09. Stefnandi hefði átt samstarf við fjölmargar ferðaskrifstofur, þ. á m. Nordic Visitor ehf. Í janúar 2009 hefði stefndi bókað alferð hjá Nordic Visitor ehf. og greitt heilgreiðslu fyrir, þ. á m. fyrir leigu á bifreið hjá stefnanda og fengið úttektarmiða fyrir því. Lögmaður stefnanda leiðrétti einnig rangfærslu í stefnu þar sem segir að samningur sé undirritaður 30. apríl 2009. Hið rétta væri að samningurinn væri prentaður út þann dag í samræmi við bókun stefnda, sbr. viðhefta viðskiptabeiðni. Samningurinn hefði verið undirritaður þegar stefndi tók við bílnum þann 5. ágúst 2009. Ekki væri vitað hver hefði undirritað samninginn fyrir hönd leigusala, þ.e. nafn hans, en það hefði verið starfsmaður stefnanda.

Í stefnu er því haldið fram að stefndi hafi ekið bifreiðinni út í djúpa á meðan hann hafi verið með bifreiðina á leigu og þannig brotið gegn skilmálum samningsins. Stefnandi segir að bifreiðin hafi skemmst töluvert við þetta en vatn hafi m.a. farið inn á vélina sem hafi þurft að lagfæra. Viðgerðarkostnaður af þeim sökum nemi 1.284.247 krónum. Stefndi hafi horfið af landi brott án þess að greiða fyrir skemmdirnar þrátt fyrir loforð þar um. Stefnandi hafi reynt að leysa til sín greiðsluna í gegnum kreditkort stefnda samkvæmt heimildum í leigusamningnum en kort stefnda hafi verið lokað. Stefnandi hafi sent stefnda bréf þar sem hann hafi reynt að innheimta skuldina. Stefnandi hefur lagt fram afrit þessa bréfs en það er ódagsett. Tilraunir til að innheimta skuldina hafi reynst árangurslausar.

Í greinargerð kannast stefndi við undirritun sína á framlagt skjal sem ber yfirskriftina „Leigusamningur L2158 SVN 068333“ í íslenskri þýðingu en segir að hún geti ekki hafa átt sér stað á öðrum tíma en í ágúst 2009. Hann hafi þó ekki undirritað skjal sem fullnægi því að teljast leigusamningur. Leigusamningur án endurgjalds fullnægi hvergi nærri því að geta talist leigusamningur. Í skjalinu sé Iceland Visitor ehf. nefndur sem greiðandi og því virðist það fyrirtæki hafa tekið að sér að minnsta kosti hluta venjulegra leigusamningsskyldna. Stefndi heldur því fram að væntanlega hafi stefnandi gert Iceland Visitor ehf. reikning vegna lánsafnota af bifreiðinni.

Þá segir stefndi ósannað að honum hafi verið kynntir skilmálarnir, sem eru á öðru skjali, sem hann sé sagður hafa undirritað á þeim tíma sem haldið sé fram. Hann kveðst t.d. hafa getað undirritað þá þegar hann tók við annarri bifreið eftir óhappið eða á hvaða tíma öðrum sem er. Það sem honum hafi verið afhent hafi verið afrit samningsins skilmálalaust. Stefndi segir að þegar hann hafi mætt á starfsstöð stefnanda til að veita bílnum viðtöku hafi honum verið gert að kvitta fyrir viðtöku bifreiðarinnar í flýti. Honum hafi ekki verið leiðbeint um stjórntæki bifreiðarinnar og engar upplýsingar veittar sem gert sé ráð fyrir í lögum um bílaleigur. Honum hafi heldur ekki verið kynnt að þótt hann væri að veita viðtöku bifreið af öflugustu og kraftmestu gerð væri hann ekki við allar aðstæður kaskótryggður þrátt fyrir að hafa keypt slíka tryggingu. Ástæðan fyrir leigu hans á svo öflugum bíl komi fram í „leigusamningnum“ þar sem stendur í íslenskri þýðingu „endilega passið uppá að þessi sé með góð dekk og í góður orden hann er að fara útum ALLT :) -NV“. Þá segir í greinargerð stefnda að ljóst sé að ekki verði ekið út um allt á hálendi landsins án þess að aka í talsverðum mæli yfir óbrúaðar ár.

Stefndi viðurkennir í greinargerð að hann hafi lofað að koma við hjá stefnanda þegar honum hafi verið afhent önnur ódýrari bifreið í stað þeirrar sem talin hafi verið biluð. Hann hafi komið við í útibúi stefnanda á Akureyri og samið við stefnanda um að hann félli frá kröfu um mismun á leiguverði bílanna gegn því að sú fjárhæð yrði látin mæta hugsanlegum viðgerðarkostnaði á fyrri bílnum ef hann reyndist bilaður. Stefndi hafi talið þetta frágenginn samning og ekki heyrt frekar af málinu fyrr en honum hafi borist stefna tæpu ári eftir dvölina á Íslandi. Stefndi hafi heimsótt útibú stefnanda á Norðurlandi þar sem stefndi yrði ekki í Reykjavík á opnunartíma höfuðstöðva stefnanda þar. Bílnum hafi verið skilað snemma morguns við flugstöðina í Keflavík samkvæmt samningi aðila.

III

Stefnandi heldur því fram að stefnda beri að bæta honum framangreindan viðgerðarkostnað samkvæmt samningi aðila og almennum reglum skaðabótaréttarins. Hann byggir kröfuna á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga auk meginreglna skaðabótaréttar, almennu skaðabótareglunni og almennum reglum um skaðabætur innan samninga. Tekið sé fram í samningi aðila að stefndi beri ábyrgð á tjóni í tilvikum sem þessu. Samkvæmt samningsskilmálum hafi leigutaka verið bannað að keyra út í ár og hann beri því alfarið ábyrgð á skaðanum sem hlotist hafi af því, sbr. gr. 6.d og 24.i. Samkvæmt gr. 6.d sé bannað að keyra í eða yfir ár eða vötn. Bannið gildi þó ekki um allar bifreiðar sem stefnandi hafi til leigu en slíkur akstur sé þó alltaf á ábyrgð leigutaka. Í 24. gr. samningsskilmálanna sé fjallað um kaskótryggingu bifreiða sem leigðar séu og í i-lið þeirrar greinar sé tekið fram að tryggingin nái ekki til þess þegar bifreið sé ekið um svæði þar sem akstur sé bannaður samkvæmt samningi, eins og hér um ræði. Stefnda beri að standa við skyldur sínar samkvæmt samningnum sem hann hafi undirritað samkvæmt almennum reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Dráttarvaxtakrafa stefnanda miðast við útgáfudag reikningsins, þ.e. 2. desember 2009 og er byggð á III. kafla laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Krafa stefnanda um málskostnað byggist á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Krafa stefnda um sýknu er í fyrsta lagi byggð á aðildarskorti. Af samningnum verði ekki ótvírætt ráðið hver sé leigusali eða leigutaki og ekki verði það heldur ráðið af undirritun skjalsins þar sem undirritun leigusala sé óskiljanleg. Þar sé þriðji aðili nefndur sem greiðandi, þ.e. Icelandi Visitor ehf., sem virðist hafa tekið að sér a.m.k. hluta venjulegra leigusamningsskyldna. Stefnandi hafi væntanlega gert Iceland Visitor ehf. reikning vegna lánsafnota af bifreiðinni PZU07 til handa stefnda og þar með verið viðsemjandi stefnanda.

Stefndi byggir sýknukröfuna einnig á því að stefnandi hafi sýnt af sér óafsakanlegt tómlæti en stefndi hafi ekki heyrt af málinu frá því að hann gekk frá fyrrgreindum samningi í útibúi stefnanda á Akureyri og þar til honum hafi borist stefnan tæpu ári eftir dvölina hér á landi.

Í þriðja lagi heldur stefndi því fram að stefnandi hafi hvorki sýnt fram á að tjón hafi orðið á bifreiðinni við óhappið né til hvaða kostnaðar hafi þurft að stofna til úrbóta, þ. á m. að sú viðgerð sem sögð sé hafa farið fram hafi farið fram og verið nauðsynleg til úrbóta. Sú skylda hvíli á þeim sem telji sig hafa orðið fyrir skaðabótaskyldu tjóni annars vegar að sanna tjón sitt og hins vegar að sanna fjárhæð þess. Ekki sé um að ræða sjálfsafgreiðslu tjónþola í þeim efnum. Til að sanna hið meinta tjón og kostnað við viðgerð hafi stefnanda borið að láta dómkveðja matsmenn til að meta hvoru tveggja og í því felist að gefa stefnda kost á að gæta hagsmuna sinna við það mat. Þar sem þessari skyldu hafi ekki verið sinnt sé það ósannað að hið meinta tjón á bifreiðinni hafi orðið og jafnframt til hvaða kostnaðar hafi þurft að stofna til úrbóta. Gæta hafi þurft þessara reglna þar sem svo virðist sem stefnandi sjálfur hafi metið hið meinta tjón, lagt til varahlutina og vinnuna við viðgerðina á eigin verkstæði, án nokkurs samráðs við þann sem hann hafi ætlað að láta bera kostnaðinn. Ódagsetta bréfið sem stefnandi segist hafa reynt að senda stefnanda sé í íslenskri þýðingu dagsett 17. september 2009. Í bréfinu sé því lýst sem bilað hafi í bifreiðinni og hvað hafi reynst nauðsynlegt að gera við. Síðan sé gefinn upp áætlaður kostnaður við viðgerð en af orðalagi bréfsins sé ljóst að viðgerð hafi þá verið lokið. Reikningur stefnanda vegna viðgerðarinnar sé hins vegar dagsettur 2. desember 2009. Stefndi heldur því fram að reikningsgerð og virðisaukaskattskil á þeim tíma á vinnu í september eða fyrr samræmist ekki lögum um skattskil, sbr. t.d. 24. gr. laga nr. 50/1998.

Sýknukrafa stefnda er í fjórða lagi byggð á vanrækslu stefnanda við kynningu og gerð skilmála við samningsgerð. Nánar tiltekið að efni skilmála fyrir útleigu bifreiðarinnar sé ekki þess efnis sem lýst sé í reglugerð um bílaleigur nr. 790/2006 og heldur ekki ritaðir aftan á samninginn sjálfan eins og kveðið sé á um í 6. gr. reglugerðarinnar. Skilmálarnir hafi verið lagðir fram á lausum blöðum og hvorki áritaðir á samninginn né festir við hann. Ljóst sé að ekki verði ekið út um allt á hálendi landsins án þess að aka í talsverðum mæli yfir óbrúaðar ár en stefnda hafi ekki verið kynntir sérstaklega tryggingaskilmálar um akstur við þessar aðstæður.

Loks vísar stefndi einnig til 5. gr. laga um bílaleigur nr. 64/2000 þar sem fjallað sé um skyldur bílaleiga en samningurinn fullnægi ekki ákvæðinu. Samningurinn sé ritaður á staðlað eyðublað útbúið af stefnanda og kallað leigusamningur. Leigusamningur þar sem ekkert leiguverð sé gefið upp, þrátt fyrir að formið geri ráð fyrir því, geti ekki talist leigusamningur. Einnig sé gert ráð fyrir því að innfærð sé kílómetrastaða við afhendingu bifreiðar en það hafi ekki verið gert. Stefnda séu algerlega ókunn viðskiptakjör, verð og skilmálar samningsins og hafnað hafi verið tilraunum hans til að fá þetta upplýst svo sem áður sé lýst, þar sem þetta sé viðskiptaleyndarmál milli stefnanda og viðskiptaaðila hans „Iceland Visitor ehf.“ Allt þetta leiði til þess að telja verði að samningurinn stríði gegn góðum viðskiptaháttum og hafi raskað til muna jafnvægi milli réttinda og skyldna samningsaðila, stefnda í óhag, sbr. 3. mgr. 36. gr. c. í lögum um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga nr. 7/1936, sbr. 4. gr. laga nr. 14/1995. Með vísan til þess beri að víkja samningi aðila og kröfugerð á grundvelli hans til hliðar.

Varakrafa stefnda um að honum verði aðeins gert að greiða stefnanda 353.262 krónur og að málskostnaður verði felldur niður byggist á sáttaboði stefnda frá 19. október 2010 þar sem hann hafi boðist til að greiða þá fjárhæð án viðurkenningar á skyldu.

IV

Stefnandi hefur lagt fram samninginn sem hann byggir reikningskröfuna og þar með dómkröfu sína á. Um er að ræða tvö skjöl, annars vegar skjal er ber heitið „Rental contract L21582 SVN 068333“ (í íslenskri þýðingu: „Leigusamningur L21582 SVN 068333“), hins vegar viðheft skjal er ber yfirskriftina „Car Rental Agreement – Terms and Conditions“ (í íslenskri þýðingu: „Leiguskilmálar“). Við þessi skjöl er viðheftur miði „voucher“ sem í íslenskri þýðingu ber yfirskriftina;

Viðskiptabeiðni, NORDIC VISITOR

Nordic visitor as agent only www.nordicvisitor.com

BÍLALEIGA

Bílaleiga: Dollar Thrifty

Nafn: H-x-x W-x-x H-x-x

Gerð ökutækis F(Ford Escape 4x4 (eða sambærilegur))

Km: Ótakmarkað

Afhendingardagur: 5.8.2009 09:00

Skiladagur: 24.8.2009 09:00

Afhendingarstaður Gistiheimilið Aurora

Skilastaður: Skrifstofa Dollar Thrifty

Tryggingar: Kaskotrygging

ICELAND VISITOR EHF.

Laugavegur 26 101 Reykjavík

kt. 000000-0000

Bókað: Þ-kvk-nf S-kvk-nf

Samningurinn er dagsettur 30. apríl 2009 og verður honum nú lýst í megindráttum. Efst í vinstra horni er nafn stefnanda ásamt heimilisfangi og upplýsingum um síma o.fl. Þar til hliðar stendur Dollar Thrifty Car Rental. Greiðandi er tilgreindur Iceland Visitor ehf. og undir yfirskriftinni „afhent til“ er nafn stefnda ásamt heimilisfangi. Þar til hliðar er dagsetning tilgreind 30.4.2009 og skráningarnúmer ökutækis PZU07. Á samningnum er enn fremur m.a. að finna eftirfarandi upplýsingar:

Tilvísun viðskiptavinar: NV greiðir afhendingu á flugvelli.

Viðskiptabeiðni viðskiptavinar: NV 4123

Afhendingardagur: 05.08.09 /09:00 Skiladagur: 24.08.09/09:00 Fjöldi daga: 19

Endilega passið uppá að þessi sé með góð dekk og í góður orden hann er að fara útum ALLT :) -NV

Undir yfirskriftinni Verð með virðisaukaskatti er söluverð, afsláttur og upphæð allt tilgreind 0,00 og upphæð 0,00 kr.

Síðan er að finna kafla um leiguskilmála, þ.e. skyldur leigutaka, skyldur leigusala og almenna skilmála, þar sem einnig er vísað til „sjá nánari ákvæði skilmála“. Þá er skuldfærsluheimild kreditkorts þar sem leigutaki heimilar leigusala í samræmi við skilmála leigusamningsins að skuldfæra greiðslur á kreditkortið sitt fyrir leigugjaldi, tjónakostnaði og öðrum sannanlegum kostnaði.

Hvergi kemur skýrlega fram hver sé leigutaki og leigusali en undirritarnir neðst á samningnum undir yfirskriftinni renter (leigutaki) og lessor (leigusali) er ólæsileg. Undirritun leigutaka undir seinni síðu skilmálanna er einnig ólæsileg.

Við aðalmeðferð 5. október 1012 gáfu eftirfarandi vitni skýrslur fyrir dóminum: Þ-kvk-nf S-kvk-nf, gæðafulltrúi hjá Iceland Visitor ehf., B-kk-nf H-kk-nf, sölustjóri bílaleigu stefnanda og H-kk-nf H-kk-nf, þjónustustjóri verkstæðis stefnanda.

Framangreindur samningur var borinn undir Þ-kvk-þf S-kvk-þf. Hún kvaðst ekki kannast við samninginn en kannaðist við svokallaða úttektarbeiðni (voucher) sem hún kvaðst hafa útbúið fyrir stefnda. Vitnið sagði stefnda hafa bókað ferð hjá henni 27. janúar 2009. Eftir það hefðu þau aðlagað ferðina hans óskum og tekið við greiðslu seinna. Hann hefði bókað bílaleigubíl, gistingu, að vera sóttur á flugvöllinn, ferð í Bláa lónið o.fl. Þau hefðu útvegað beiðnir eða „vouchera“ fyrir þjónustu. Aðspurð staðfesti vitnið að þau hefðu bókað bílaleigubíl. Þau hefðu verið milliliður og þá væri gerður sérstakur samningur. Stefndi hefði ætlað að fara upp á hálendi og hún hefði leiðbeint honum með það og m.a. um hvers konar bíl hann þyrfti að vera á. Aðspurð hvort þau þekktu kaskótryggingarskilmála bílanna kvað vitnið þau hvergi koma nærri þeim en þau væru með afrit af samningum. Vitnið sagði að viðskiptin við stefnda hefðu komist á í gegnum tölvusamskipti, þ.e. heimasíðu Iceland Visitor ehf. Aðspurð hvort stefndi hefði greitt Iceland Visitor ehf. fyrir bílinn kvað vitnið stefnda hafa greitt þeim fyrir „alferðina, allan pakkann“, þar með talinn bílinn. Nánar aðspurð um samning Iceland Visitor ehf. við stefnda sagði vitnið að um væri að ræða bókun sem stefndi hefði framkvæmt á Netinu. Aðspurð hver væri seljandi samkvæmt þessu á netinu svaraði vitnið að það væri Nordic Visitor en Iceland Visitor ehf. hefði tekið við greiðslu fyrir bílaleiguna, þ.e. þau hefðu afhent úttektarbeiðnina og við afhendingu bílsins þegar stefndi hefði skrifað undir samninginn við stefnanda, hefði stefnandi sent þeim reikning fyrir þjónustunni. Stefndi hefði greitt hærra verð fyrir bílaleiguna en Iceland Visitor ehf. þar sem Iceland Visitor ehf. væri með afslátt af venjulegu verði bílaleigunnar. Þau hefðu aðeins milligöngu um alla þjónustu.

Stefnandi leiddi B-kk-þf H-kk-þf fyrir dóminn til að lýsa fyrirkomulaginu við leigu bifreiða til erlenda ferðamanna. Vitnið þekkti hins vegar ekki til samningsgerðarinnar sem deilt er um hér.

Fyrir liggur bréf frá S-kk-þgf H-kk-þgf deildarstjóra leyfisveitinga hjá Vegagerðinni. Þar kemur fram að gildistími starfsleyfis bílaleigunnar Dollar Thrifty Iceland kt. 000000-0000 sé samkvæmt gögnum Vegagerðarinnar frá 2. júlí 2008 til 2. júlí 2012. Nafnabreyting hafi verið gerð á bílaleigunni, sótt hafi verið um starfsleyfið í nafni stefnanda en nafninu breytt í Dollar Thrifty Iceland á sömu kennitölu þann 18. maí 2009.

Samkvæmt framangreindu þykir ljóst að Iceland Visitor ehf. hafi haft milligöngu um að bindandi samningur kæmist á milli stefnanda og stefnda. Samkvæmt viðskiptabeiðni (voucher) útgefnum af Iceland Visitor ehf. er Dollar Thrifty bílaleigan sem stefndi á í viðskiptum við en bílaleiga Dollar Thrifty er í eigu stefnanda. Stefndi undirritaði leigusamning við stefnanda sem „leigutaki“. Þykir hann með þeirri undirritun hafa tekið á sig réttindi og skyldur sem leigutaki samkvæmt samningnum. Stefnandi er því sem leigusali og tjónþoli réttur aðili málsins og verður stefndi því ekki sýknaður á grundvelli aðildarskorts.

Stefnandi hefur einnig lagt fram kostnaðaráætlun á ensku, dagsetta 18. ágúst 2009, vegna viðgerðar bifreiðarinnar að fjárhæð 1.253.000 krónur, sem er undirrituð af H-kk-þgf H-kk-þgf, þjónustustjóra stefnanda (Dollar/Thrifty Ísland), og íslenska þýðingu hennar. Þá liggur fyrir reikningur á ensku, sem stefnandi byggir kröfu sína á, gefinn út af stefnanda á hendur stefnda, að fjárhæð 1.284.237 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, ásamt íslenskri þýðingu. Þar er að finna lýsingu á því að bíllinn hafi verið dreginn á verkstæði og skoðaður eftir að hafa flotið í á. Því er lýst hvar vatn hafi komist inn í bílinn og viðgerð á honum. Viðgerðarkostnaðurinn er sundurliðaður.

H-kk-nf H-kk-nf kvaðst vera yfir verkstæði stefnanda fyrir Volvo og Ford. Vitnið kannaðist ekki við umdeildan samning en kvaðst muna eftir tjóninu á bifreiðinni. Komið hefði verið með hana á verkstæðið 10. ágúst 2009. Hún hefði lent í vatnstjóni. Ekki hefði verið hægt að gangsetja bifreiðina og hún ekki verið ökufær. Við skoðun hefði komið í ljós að vélin var skemmd. Hann staðfesti framlagða kostnaðaráætlun frá 18. ágúst 2009 sem hann hafði gert. Hann staðfesti enn fremur að allt hefðu þetta verið atriði sem nauðsynlegt hefði verið að gera við, sem hann lýsti nánar. Einnig staðfesti vitnið reikning stefnanda á hendur stefnda vegna viðgerðarinnar og að um hefði verið að ræða nauðsynlegar og eðlilegar viðgerðir. Vitnið sagði að hann hefði verið beðinn um að gera reikninginn beint á stefnda. Vitnið gat ekki svarað því hvort tilraun hefði verið gerð til að gera stefnda viðvart um viðgerðina og honum boðið að vera viðstaddur.

Að mati dómsins er í ljós leitt að tjón varð á bifreiðinni PZU07 sem stefndi hafði á leigu en stefndi hafnar því einnig að stefnandi hafi sannað umfang tjónsins. Krafa stefnanda er byggð á reikningi hans á hendur stefnda sem hann gaf út 2. desember 2009 vegna viðgerðarkostnaðar á bifreiðinni sem stefndi leigði af stefnanda. Í stefnu er á því byggt að stefnda beri að bæta honum reikninginn samkvæmt samningi aðila og almennum reglum skaðabótaréttar. Fyrir liggur að viðgerðarverkstæði stefnanda annaðist viðgerðina á bifreiðinni. Þannig byggist krafa stefnanda á hans eigin reikningi vegna viðgerðarkostnaðar og sundurliðun sem þar er að finna á því sem stefnandi heldur fram að hafi bilað, gera hafi þurft við eða endurnýja.

Þegar viðgerð vegna tjóns er framkvæmd af tjónþola sjálfum verður að gera ríkar kröfur um sönnun tjónsins, þ.m.t. raunverulegan viðgerðarkostnað án álagningar. Framsetning reiknings sem stefnandi byggir kröfu sína á er hins vegar eins og um óskyldan aðila sé að ræða sem selur þjónustu með álagningu og virðisaukaskatti. Stefnandi verður því að bera hallann af því að hafa ekki sýnt fram á umfang tjónsins er hann heldur fram að hafi orðið á bifreiðinni í umráðum stefnda, s.s. með því að hlutast til um dómkvaðningu matsmanns þar sem stefndi hefði átt þess kost að gæta hagsmuna sinna. Stefndi verður þegar af þeirri ástæðu sýknaður af kröfum stefnanda en rétt þykir að málskostnaður falli niður.

G-kk-nf D-kk-nf S-kk-nf hdl. flutti málið af hálfu stefnanda en E-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf hrl. af hálfu stefnda.

Á-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Stefndi, W-x-x H-x-x, er sýknaður af kröfu stefnanda, Brimborgar ehf.

Málskostnaður fellur niður.

Á-kvk-nf B-kvk-nf