S-4276/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 13. nóvember sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 4. júlí 2023, á hendur E-kvk-þgf L-kvk-þgf G-kvk-þgf, kt. [...], [...], [...], fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot með því að hafa, laugardaginn 4. apríl 2020, í heimildarleysi tekið bifreiðina [...] þar sem hún stóð fyrir utan [...] í [...], og ekið henni svipt ökurétti og óhæf til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna og slævandi lyfja (í blóði mældist amfetamín 655 ng/ml, díazepam 140 ng/ml, metýlfenidat 35 ng/ml og nordíazepam 51 ng/ml) suður Herjólfsgötu í Hafnarfirði og að hringtorgi við Vesturgötu þar sem ákærða sinnti ekki stöðvunarmerkjum lögreglu sem gefin voru með ljósa- og hljóðbúnaði lögreglu, ekið án nægilegrar tillitssemi og varúðar yfir á öfugan vegarhelming þar til hún missti stjórn á bifreiðinni, ók yfir umferðareyju og síðan á ljósastaur þar sem akstrinum lauk.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 3. mgr. og 6. mgr. 7. gr., 1. mgr. og 4. mgr. 18. gr., 1., sbr. 2. mgr. 48. gr., 1., sbr. 2. mgr. 50. gr. og 1. mgr. 58. gr., allt sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 99. gr. og 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Verjandi ákærðu krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa.

Ákærða er fædd í [...] Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 27. júní 2023, gekkst ákærða undir greiðslu sektar með lögreglustjórasátt 11. desember 2015 fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og var þá svipt ökuréttindum í 12 mánuði. Með lögreglustjórasátt 11. desember 2019 gekkst ákærða aftur undir greiðslu sektar fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og var þá svipt ökuréttindum í 24 mánuði. Með lögreglustjórasekt 7. október 2021 gekkst ákærða enn undir greiðslu sektar, meðal annars fyrir akstur svipt ökuréttindum. Að öðru leyti kemur sakaferill ákærðu ekki til skoðunar. Brot ákærðu samkvæmt ákæru voru framin fyrir undirritun lögreglustjórasáttarinnar 7. október 2021 og verður því að dæma ákærðu hegningarauka í samræmi við 78. gr. laga nr. 19/1940. Hefur ákærða nú í þriðja sinn, innan ítrekunartíma í skilningi 71. gr. almennra hegningarlaga, ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna og í fyrsta sinn svipt ökurétti.

Ákærða framdi þau brot sem hún er ákærð fyrir. 4. apríl 2020. Var tekin af henni skýrsla hjá lögreglu degi síðar. Lá matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði fyrir rúmlega mánuði síðar, 6. maí 2020. Var málið, sem er afar einfalt og afmarkað, þá fullrannsakað. Ákæra var hins vegar ekki gefin út fyrr en rúmum þremur árum síðar, 4. júlí 2023. Hafði ákærandi málsins enga skýringu á þessum miklu töfum á málinu. Er það mat dómsins að taka verði tillit til þessara miklu og óútskýrðu tafa við bæði ákvörðun refsingar og sviptingar ökuréttar í málinu.

Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni þessa máls, dómvenju, 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og því að ákærða hefur játað brot sín skýlaust, þykir refsing hennar hæfilega ákveðin 60 daga fangelsi sem rétt þykir, með vísan til þess dráttar á málinu sem fyrr hefur verið rakinn, að verði skilorðsbundið að öllu leyti og falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Hvað varðar sviptingu ökuréttar lagði ákærandi til að vegna hins mikla dráttar á málinu yrði ævilöng svipting ökuréttar, sem dæma yrði ákærðu til, miðuð við dagsetningu brotsins, 4. apríl 2020, en ekki uppkvaðningu dóms í máli þessu. Það getur dómurinn ekki fallist á, enda væri ákærða þá svipt ökurétti afturvirkt. Hins vegar telur dómurinn að vegna þess mikla óútskýrða dráttar sem orðið hefur á málinu, og áður var lýst, sé rétt að dæma sviptingu ökuréttar í máli þessu styttri en ella, eða til tólf mánaða frá birtingu dóms að telja.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 180.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 170.067 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið G-kvk-nf A-kvk-nf A-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

B j-x-x Þ-kk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

Dómsorð:

Ákærða, E-kvk-nf L-kvk-nf G-kvk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða er svipt ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærða greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 180.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 170.067 krónurí annan sakarkostnað.

B-kk-nf Þ-kk-nf