S-73/2015

Ár 2015, þriðjudaginn 17. febrúar, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 73/2015: Ákæruvaldið (K-kvk-nf Ó. E-kvk-nf) gegn E-kvk-þgf K-kvk-þgf, sem tekið var til dóms í sama þinghaldi.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 3. febrúar sl. á hendur ákærðu, E-kvk-þgf K-kvk-þgf, kt. [...], Stekkjarseli 5, Reykjavík, „fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2014 í Reykjavík:

1. Fyrir þjófnað, nytjastuld og umferðarlagabrot, með því að hafa, á tímabilinu frá laugardeginum 15. nóvember til sunnudagsins 16. nóvember, tekið bifreiðina BI-970 þar sem hún stóð á bifreiðastæði við Álfheima 68 og ekið henni án heimildar, óhæf um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist 50 ng/ml af amfetamíni og 1,2 ng/ml af tetrahýdrókannabínól), undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði mældist 0,83‰) og svipt ökurétti, og ekið bifreiðinni allt að Vesturhólum við Lóuhóla, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn, og í sama skipti reynt að stela tveimur silfurarmböndum að óþekktu verðmæti úr bifreiðinni sem fundust við leit í handtösku ákærðu.

Teljast brot þessi varða við 244. gr., sbr. 20. gr., og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 1., sbr. 2. mgr., 45. gr., 1. og 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997 og 5. gr. laga nr. 66/2006.

2. Fyrir gripdeild, með því að hafa, sunnudaginn 16. nóvember á bensínstöð N1 við Ártúnshöfða, dælt bensíni að verðmæti kr. 1.510 á bifreiðina BI-970, sem ákærða hafði tekið án heimildar með vísan til ákæruliðar 1., og ekið á brott án þess að greiða fyrir eldsneytið.

Telst brot þetta varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Einkaréttarkrafa:

1. Vegna ákæruliðar 2. gerir [...], kt. [...], vaktstjóri N1 Ártúnshöfða, fyrir hönd N1 hf., kt. [...], kröfu að ákærða verði dæmd til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 1.510 auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 16. nóvember 2014 en síðar dráttarvaxta samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags“

Málavextir

Ákærða hefur skýlaust játað þau brot sem hún er saksótt fyrir. Hefur hún orðið sek um athæfi það sem lýst er í ákærunni og réttilega er þar fært til refsiákvæða. Ákærða hefur nú rofið skilorð reynslulausnar sem hún fékk 26. júlí sl. Ber að dæma upp reynslulausnina og gera ákærðu refsingu í einu lagi. Þykir refsingin hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði.

Í máli þessu er bótakrafa sem vaktstjóri á bensínstöð N1 hefur gert fyrir hönd félagsins. Um skaðabótakröfur í sakamáli fer eftir XXVI. kafla laga um meðferð sakamála og jafnframt eftir lögum um meðferð einkamála nr. 91, 1991, eftir því sem við á. Samkvæmt 4. mgr. 17. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91, 1991 koma stjórnendur félaga, stofnana eða samtaka fram einir eða fleiri í sameiningu sem fyrirsvarsmenn slíkra aðila eftir því sem leiðir af almennum reglum. Samkvæmt 1. mgr. 2. gr. laga um lögmenn nr. 77, 1998 segir að ef aðili fer ekki sjálfur með mál sitt fyrir dómi eða sá sem að lögum getur verið fyrirsvarsmaður hans í dómsmáli verði ekki öðrum en lögmanni falið að gæta þar hagsmuna hans. Gerð skaðabótakröfu er málssókn af hálfu þess sem hana setur fram og hluti af meðferð málsins fyrir dómi. Umræddan starfsmann brast bæði fyrirsvars- og málflutningshæfi til þess að setja fram bótakröfuna í málinu. Ber því að vísa henni frá dómi.

Þá ber að dæma að ákærða greiði kostnað af málinu, 130.975 krónur.

DÓMSORÐ:

Ákærða, E-kvk-nf K-kvk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt frá dómsbirtingu að telja.

Ákærða greiði 130.975 krónur í sakarkostnað.

P-kk-nf G-kk-nf.