S-5314/2020

Ákæra, dómkröfur o. fl.:

Mál þetta, sem dómtekið var 18. mars 2021, er höfðað með tveimur ákærum. Fyrri ákæran var gefin út af héraðssaksóknara 27. ágúst 2020, á hendur I-kk-þgf Á-kk-þgf I-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], „fyrir hættubrot og vopnalagabrot, með því að hafa að morgni laugardagsins 9. mars 2019, á heimili sínu að [...], [...], án skotvopnaleyfis, hleypt af fjórum skotum úr skammbyssu af gerðinni Ruger út um glugga og beint henni að A, kennitala [...], og B, kennitala [...], sem leituðu skjóls á bifreiðastæði fyrir utan heimili ákærða en með háttsemi sinni stofnaði ákærði lífi og heilsu A og B í augljósan háska.

Telst þetta varða við 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 12. gr. og 4. mgr. 21. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Auk þess er krafist að skammbyssa af gerðinni Ruger verði gerð upptæk samkvæmt 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998 og 1. tl. 1. mgr. 69. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Síðari ákæran á hendur ákærða er gefin út af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 13. október 2020, „ fyrir eftirtalin brot:

I.

Fíkniefna- og lyfjalagabrot með því að hafa þann 13. maí 2018, haft í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni á heimili ákærða [...] í [...]

, 214,8 grömm af amfetamíni, 26,63 grömm af kókaíni, 2,42 [grömm] af ecstasy, 62 millilítra af testosteron stungulyfi. Á heimilinu fundust jafnframt íblöndunarefni og lyf en einnig vopn sem nánar er getið í neðangreindum [ákærukafla] II [...] en allt framangreint var haldlagt vegna málsins.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglu-gerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 en einnig við við 1. mgr. 7. gr., 1. mgr. 20. gr., 32. gr. og 34. gr., sbr. 49. gr. lyfjalaga nr. 93/1994, og 51. gr., sbr. 68. gr. lyfsölulaga nr. 30/1963 sem og 170. gr, og 171. gr., sbr. 169. gr. tollalaga nr. 88/2005.

II.

Vopnalagabrot með því að hafa á sama stað og tíma og rakið er í ákærukafla I, haft í vörslum sínum án viðhlítandi heimildar afsagaða haglabyssu og skammbyssu (hvell-byssa/startbyssa) auk 56 haglaskota og 22 tómar patrónur en lögreglan fann og haldlagði vopnin við húsleit hjá ákærða þann 13. maí 2018 líkt og greinir í ofangreindum ákæru-kafla I.

Telst þetta varða við 2., 5., 12., og 37. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er krafist upptöku á 214,8 grömmum af amfetamíni, 26,63 grömmum af kókaíni, 2,42 stykkjum af ecstasy, 62 millilítra af testosteron stungulyfjum, afsagaðri haglabyssu og skammbyssu (hvellbyssa/startbyssa), 56 haglaskotum og 22 tómum patrónum sem og íblöndunarefnum og lyfjum og öðrum óþekkt efnum (1.727,50 grömm og 19 stykki) er haldlögð voru á vettvangi og nánar er getið í efnaskýrslu og öðrum rannsóknargögnum lögreglu skv. 6. og 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 með síðar breytingum, 49. gr. lyfjalaga nr. 93/1994, 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998 og 69. gr., 69. gr. a., 69. gr. b., 69. gr. c., 69. gr. d. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Héraðssaksóknari tók yfir sókn málsins að því er varðar ákæru lögreglustjóra. Ákæru-valdið gerir sömu dómkröfur og greinir í ákærum. Ákærði neitar sök samkvæmt ákæru héraðssaksóknara. Hann játar vörslur fíkniefna og lyfja samkvæmt I. kafla ákæru lög-reglustjóra en ekki að efnin hafi verið ætluð til sölu og dreifingar. Þá játar ákærði sök samkvæmt II. kafla sömu ákæru. Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af þeim hluta ákæra sem hann hefur ekki játað og honum verði dæmd vægasta refsing vegna þeirra brota sem hann hefur játað. Komi hins vegar til þess að ákærði verði sakfelldur fyrir annað og meira en þau brot sem hann hefur játað þá er þess krafist að honum verði dæmd vægasta refsing. Þessu til viðbótar krefst ákærði að skipuðum verjanda hans verði tildæmd hæfileg málsvarnarlaun úr ríkissjóði og að þau taki mið af tímaskýrslu.

B.

Málsatvik:

Varðandi sakarefni samkvæmt ákæru héraðssaksóknara:

Lögreglu barst tilkynning að morgni laugardagsins 9. mars 2019 um skothvelli í M í Reykjavík. Fjölmennt lið lögreglu fór á staðinn. Í aðgerðum lögreglu voru höfð afskipti af tveimur mönnum í nágrenni við M, þeim A og B. Voru þeir í fyrstu handteknir og þá með réttarstöðu sakbornings. Greindu þeir frá því að ákærði hefði skotið á þá við húsnæði að [...]. Síðar um morguninn var ákærði handtekinn við fyrrgreint húsnæði þar sem hann gaf sig fram við lögreglu. Í framhaldi var gerð leit í húsnæðinu þar sem unnusta ákærða, C, reyndist vera innandyra og var hún einnig handtekin.

Við byrjun rannsóknar kom í ljós að á svalagólfi íbúðarinnar voru patrónur úr skot-hylkjum. Virtist sem skotið hefði verið með skotvopni úr íbúðinni og að bifreið eða bif-reiðum framan við húsið. Voru greinileg ummerki á BMW- jeppabifreið, með skráningar-merkið [...], um að skotið hefði verið inn um afturglugga hennar. Þá mátti sjá á hægra frambretti bifreiðarinnar nokkur för eftir fingur og dragfar þvert yfir vélarhlíf. Einnig var að sjá hjá bifreiðinni bjórflösku og yfirhöfn liggja á jörðinni eins og vikið hefði verið frá bifreiðinni í skyndi.

Við rannsókn málsins var umrætt húsnæði og umhverfi þess rannsakað af tæknideild lögreglu, auk þess sem lagt var hald á margvísleg sakargögn og þau rannsökuð nánar. Meðal muna sem lagt var hald á var fyrrgreind jeppabifreið, auk skammbyssu og skot-færa sem fundust falin á millilofti í sameign í húsnæði ákærða. Þá var lagt hald á mynd-upptökur úr eftirlitsmyndavélakerfi húsnæðisins. Teknar voru skýrslur af ákærða og unnustu hans, báðum með réttarstöðu sakbornings. Þá voru teknar skýrslur af sex vitnum, þar með talið fyrrgreindum A og B en þá með breyttri réttarstöðu frá því sem var áður.

Við rannsókn málsins var staðfest að afturrúða fyrrgreindrar BMW- jeppabifreiðar, sem var ein af mörgum bifreiðum fyrir framan húsnæðið, var brotin með gati eins og eftir byssukúlu. Þá var innrétting bifreiðarinnar einnig skemmd og við nánari rannsókn fannst brot úr byssukúlu á nálægum stað inni í bifreiðinni. Á annarri nálægri bifreið, af tegund-inni Opel, með skráningarmerkið [...], var við fyrstu athugun grunur um ákomu á vinstri hlið eftir byssukúlu.

Samkvæmt skýrslum tæknideildar var um að ræða húsnæði að [...] með langhliðar sem vísa á móti vestri, götuhlið, og austri bakhlið. Húsið myndar L- laga form þar sem það tengist á norðurhlið við annað hús sem vísar frá vestri til austurs og langhliðar þess móti norðri og suðri (húsnæði ákærða). Á bakhlið hjá framangreindum byggingum, og annarri nálægri og áfastri byggingu, sem teygir sig til austurs, var bifreiðum lagt á svæði sem myndar port. Í herbergi í íbúð ákærða var opnanlegur gluggi sem vísaði út í portið til suðurs en um opnanlega rifu á honum var bein sjónlína að bifreiðum í portinu. Framan við gluggann voru svalir og á þeim var að finna fjögur skothylki, 22 cal. Longe range. Bifreiðin [...]var eins og áður greinir meðal bifreiða á bifreiðastæði í portinu. Afturendi hennar vísaði að fyrrgreindum glugga og svölum hjá ákærða. Rúða í afturhlera hennar var brotin, eins og skotið hefði verið að henni. Mæld vegalengd frá skotstað að umræddum afturhlera var 11,20 metrar, horft til suðausturs frá glugganum. Þá var að sjá skemmd eftir byssukúlu í klæðningu í innanverðri hægri hlið bifreiðarinnar. Við sjón-skoðun á bifreiðastæðum fundust ekki aðrar byssukúlur eða leifar þeirra. Nýleg skemmd á vinstra frambretti bifreiðarinnar [...], sem einnig var á téðu bifreiðastæði, var talin geta stafað af kasti á byssukúlu. Byssukúla fannst hins vegar ekki við leit hjá þeirri bifreið og þá var sú bifreið ekki haldlögð eða rannsökuð frekar af tæknideild.

Samkvæmt skýrslu tæknideildar hafði byssukúla farið í gegnum afturrúðu [...], eins og áður greinir. Sjá mátti kúlugat á klæðningu innréttingar í farangursrými vinstra megin. Þegar klæðningin var losuð frá mátti sjá far eftir ávalan hlut sem hafði farið í járnbita sem var hluti af búnaði bifreiðarinnar. Við frekari leit í klæðningu bifreiðarinnar á þess-um stað fundust tveir bútar úr málmi, hlutar af ætlaðri 22 cal. byssukúlu.

Á haldlögðum myndupptökum, sem eru svarthvítar, án hljóðs og í fremur lélegum mynd-gæðum, mátti sjá tvo menn koma að því er virtist með leigubifreið á svæðið. Myrkur var úti og fremur lítil útilýsing á svæðinu. Sáust mennirnir ganga inn á bifreiðastæðið í port-inu framan við íbúð ákærða. Að auki sást þar að þeir virtust vera að kasta einhverju að eða í húsið, láta dólgslega og sparka í bifreiðir á stæðinu. Um sjö mínútum síðar á upp-tökunni sáust mennirnir taka viðbragð, annar þeirra, B (maður með mikið hár tekið í hnút), hljóp strax til vinstri (austurs) frá portsvæðinu út í myrkrið, séð frá glugga ákærða, en hinn, A, skýldi sér á bak við bifreiðir, þar með talda [...], og hraðaði sér síðan frá portsvæðinu til vinstri (austurs), séð frá glugga ákærða, og út í myrkrið.

Samkvæmt skýrslu tæknideildar var hin haldlagða skammbyssa af gerðinni Ruger-

Prescott SR22, hlaupvídd 22 cal. og var hún gerð fyrir skot af gerðinni long rifle. Búið var að afmá eintaksnúmer byssunnar svo ekki var hægt að sjá hvort hún væri skráð eða hver væri eigandi hennar. Þá voru haldlögð skotfæri, þ. e. tíu skot í skotgeymi og þrjátíu og eitt annað skot í plastpoka, 22 cal. long rifle- skot.

Við skýrslutöku hjá lögreglu greindu þeir B og A meðal annars frá því að hafa heyrt byssuhvelli og hraðað sér burtu. Þá bar A um að hafa skýlt sér á bak við bifreiðir í umræddu porti. Við skýrslutökur hjá lögreglu eftir handtöku og síðar greindi ákærði meðal annars frá því að B og A hefðu haft í hótunum við sig áður en til atvika þessa máls kom, auk þess sem hann greindi frá öðrum atvikum frá því árinu áður þegar kveikt var í heima hjá honum. Hvað þau atvik varðar sem leiddu til þessa máls greindi ákærði meðal annars frá því að unnusta hans hefði látið hann vita af mönnum utan við húsið og hann hefði í kjölfarið skotið með byssu út um glugga. Kvaðst hann hafa miðað að vegg neðan við húsið, neitaði alfarið að hafa miðað vopninu að mönnunum og kvaðst alls ekki hafa ætlað sér að valda neinum skaða. Hann hefði einungis ætlað að fæla þá í burtu.

Málið var meðal annars rannsakað sem meint tilraun til manndráps og sætti ákærði gæsluvarðhaldi á tímabili frá 9. mars 2019 til 27. sama mánaðar. Gæsluvarðhaldið var framan af á grundvelli rannsóknarhagsmuna. Síðar lágu almannahagsmunir því til grund-vallar uns það var fellt úr gildi með úrskurði Landsréttar í máli nr. 228/2019.

Varðandi sakarefni samkvæmt ákæru lögreglustjóra:

Lögreglu barst tilkynning að kvöldi sunnudagsins 13. maí 2018 frá nafngreindum manni um að verið væri að skjóta með skammbyssu að honum úr bifreið á tilteknum stað í Kópavogi. Lögregla brást skjótt við og beindist grunur fljótlega að ákærða. Var hann handtekinn síðar sama kvöld ásamt öðrum manni í bifreið í Hafnarfirði. Við rannsókn síðar um kvöldið var farið í húsleit á heimili ákærða og lagt hald á skotvopn, skotfæri, ávana- og fíkniefni og lyf, ásamt fleiri efnum, sem greinir í ákæru. Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 26. mars 2019 og gekkst við því að eiga fyrrgreind vopn, skotfæri, fíkniefni og lyf og bar því við að efnin hefðu veriðtil eigin nota en ekki til sölu og dreifingar. Um málsatvik að öðru leyti varðandi sakarefni samkvæmt ákæru lögreglustjóra vísast til verknaðarlýsingar ákæru.

C.

Skýrslur fyrir dómi:

1.

Varðandi sakarefni samkvæmt ákæru héraðssaksóknara:

Ákærði bar meðal annars um að í aðdraganda umræddra atvika hefði A verið með ýmiss konar ógnanir og áreitni sem beinst hefði að ákærða og þáverandi unnustu hans, fyrrgreindri C. Þá hefði ákærði frétt frá félaga sínum nokkrum dögum áður að eitthvað slæmt væri í uppsiglingu. Ákærði hefði áður verið búinn að leita til lögreglu út af þessu en lítil eða engin viðbrögð fengið. Þau C hefðu árið áður lent í erfiðu atviki þegar elds-prengju var kastað inn í húsnæði þar sem þau bjuggu. Það atvik hefði haft mikil neikvæð áhrif á líf þeirra, einkum C. Ákærði hefði af þessum ástæðum gripið til þess örþrifaráðs að kaupa skammbyssu ef eitthvað skyldi út af bregða. Byssan hefði verið keypt tveimur dögum áður. Ætlun ákærða hefði verið að nota byssuna til að hræða menn í burtu og verja sig og fjölskylduna án þess þó að nokkur ætti að slasast. Ákærði hefði ekki verið með skotvopnaleyfi og verið óvanur skotvopnum.

C hefði umrædda nótt vakið hann, en fyrir utan húsnæðið hefðu verið komnir menn með háreysti. Hún hefði verið í uppnámi og sagt honum að búið væri að kasta einhverju í gluggann eða húsið. Ákærði hefði farið að glugganum og séð menn úti í myrkrinu hlaup-andi hjá bifreiðum sem lagt var fyrir utan. Þeir hefðu verið með hávaða, ölvaðir, kastandi frá sér í glugga og sparkandi í bifreiðir eins og þeir vildu valda einhvers konar ringulreið. Í fyrstu hefði ákærða ekki verið ljóst hverjir og hversu margir mennirnir voru en það hefði skýrst stuttu síðar. Mennirnir hefðu verið tveir og honum verið ljóst að annar þeirra var fyrrgreindur A. Ákærði kvaðst hins vegar ekki hafa þekkt eða séð áður hinn manninn, þ. e. B.

Ákærði hefði sótt skammbyssuna, hlaðið hana og farið með hana að glugganum. Hann hefði opnað gluggann og sett höndina eða sveiflað henni út um rifuna á glugganum, hald-andi á byssunni. Hann hefði síðan hleypt af fjórum skotum í einni runu, kannski með einu eða tveimur hléum á milli. Mennirnir hefðu verið vinstra megin fyrir utan húsnæðið og ákærði hefði reynt að skjóta á ská hægra megin og upp á við og þar með í áttina frá mönnunum. Hann hefði með þessu ekki miðað á þá og ekki ætlað sér að meiða neinn. Þá hefði hann reynt að gæta þess að skjóta ekki í rimlahandrið á svölum fyrir framan glugg-ann. Hann hefði verið hræddur um endurkast á kúlum sem hefðu getað lent á handriðinu. Hann hefði aðeins ætlað að hræða mennina svo þeir færu og létu þau í friði. Það hefði gengið eftir þar sem mennirnir hefðu hraðað sér á brott eftir að hann skaut með byssunni. Atvik hefðu verið afstaðin á stuttum tíma. Ákærði hefði í framhaldi falið byssuna í stiga-húsi í sameign. Þá hefði lögregla komið á staðinn stuttu síðar og hann komið sjálfviljugur út og verið handtekinn.

Ákærði kvaðst aðspurður ekki geta skýrt hvers vegna skot fór í bifreiðina [...]fyrir neðan gluggann. Vísaði hann til þess að myrkur hefði verið fyrir utan og atvik gerst í miklu panikki. Hann hefði ekki ætlað að skjóta í bifreiðina, heldur hefði skotið upp á við og til hægri, eins og áður greinir. Aðspurður kvað ákærði sér hafa verið ljóst að það sem hann gerði gæti verið hættulegt og hið sama ætti við um fyrrgreint skotvopn. Hann hefði áttað sig á því að um væri að ræða vopn sem gæti meitt fólk og gert sér grein fyrir hættunni og að þetta væri hættuspil en ætlunin hefði aldrei verið að valda tjóni. Hann hefði ákveðið að gera þetta til að losna við mennina og enginn hefði slasast við það. Hann hefði ekki talið að hann væri að stofna lífi og heilsu A og B í hættu með þessu þar sem þeir hefðu ekki verið í neinni hættu.

Varðandi sakarefni samkvæmt I. kafla í ákæru lögreglustjóra:

Ákærði kvaðst hafa átt fíkniefni og önnur efni sem fundust í vörslum hans 13. maí 2018 á heimili hans, eins og greinir í ákæru. Hann hefði farið með vörslur efnanna og þau verið ætluð til eigin neyslu hans og unnustu hans. Þá hefðu efnin einnig staðið gestum til boða sem hefðu komið í heimsókn. Ákærði kannaðist ekki við að hafa fjármagnað eigin neyslu með sölu og dreifingu fíkniefna. Hvað varðaði magn hinna haldlögðu efna, einkum hald-lagðs amfetamíns, vísaði ákærði til þess að jafnan væri ódýrara að kaupa nokkuð mikið af fíkniefnum í einu. Þá hefðu haldlögð meint íblöndunarefni verið ætluð til notkunar við neyslu ákærða og annarra sem tengdust honum, en styrkleiki fíkniefnanna hefði verið misjafn.

2.

Vitnið A bar meðal annars um að hafa komið ásamt öðrum manni umrædda nótt að heimili ákærða. Vitnið kvaðst fyrst ekki muna hvert erindið var en bar svo um það síðar við skýrslugjöfina að ákærði hefði verið búinn að hafa samband við vitnið áður og viljað ræða mál sem vörðuðu ætlaðar hótanir ákærða í garð vitnisins eða fólks sem tengdist vitninu. Vitnið hefði neytt lítils háttar af bjór þá um nóttina. Ákærði hefði rétt höndina út um opnanlegan glugga á annarri hæð hússins og haldið á svartri skammbyssu. Glugginn hefði opnast út og ákærði byrjað að skjóta á þá. Ákærði hefði skotið samtals níu skotum en þau hefðu ekki komið öll í röð. Það hefði verið eins og ákærði væri að vanda sig þegar skotunum var hleypt af. Vitnið og samferðamaður hans hefðu falið sig á bak við bifreiðir fyrir utan. Ákærði hefði verið með myndavélavöktun á svæðinu og hann hefði því getað staðsett þá nákvæmlega á bifreiðaplaninu fyrir utan. Vitnið kvaðst telja að ákærði hefði miðað á þá, hann hefði til að mynda skotið á jeppabifreið þar sem þeir földu sig. Vitnið hefði síðan fært sig og þá hefði ákærði skotið á aðra bifreið. Vitninu hefði fundist eins og ákærði væri að skjóta að sér. Hvellir og blossar hefðu sést koma frá glugganum þar sem ákærði var að skjóta. Vitnið hefði heyrt dynk í bifreið þegar byssukúla lenti á henni. Þá hefði ákærði kallað út um gluggann að þeir yrðu drepnir. Vitninu hefði liðið illa og hann óttast um líf sitt og heilsu. Vitnið hefði beygt sig og legið á jörðinni og náð að færa sig á milli bifreiða og frá staðnum og þaðan út á Sæbraut þar sem hann hefði verið handtekinn stuttu síðar.

3.

Vitnið B kvaðst ekki muna neitt eftir umræddum atvikum og þau væru öll í móðu hjá honum. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa verið handtekinn umrædda nótt né heldur kvaðst hann muna eftir skýrslugjöf sinni hjá lögreglu vegna rannsóknar málsins. Vitnið kvaðst hafa verið í fíkniefnaneyslu þegar atvik áttu sér stað og það gæti skýrt minnisleysið. Vitnið kvaðst kannast við A en tók fram að þeir hefðu ekki verið búnir að þekkjast lengi á þessum tíma. Vitnið kvaðst ekki þekkja ákærða og ekki hafa hitt hann. Þá kannaðist vitnið ekki við framburð sinn hjá lögreglu sem var borinn undir hann.

4.

Vitnið C, fyrrverandi unnusta ákærða, bar meðal annars um að sér hefði verið kunnugt um það að ákærði hefði á umræddum tíma verið að fá sendar hótanir í fjarskiptatæki. A-x-x komið þar við sögu og kvaðst hún þekkja til hans og B og ekki af góðu. Þeir hefðu meðal annars komið til hennar og hótað henni ofbeldi þegar ákærði var ekki á staðnum. Þá hefðu þau ákærði verið búin að fá viðvörun um að eitthvað slæmt væri í uppsiglingu. Þetta hefði leitt til þess að ákærði hefði útvegað sér skammbyssu og það verið daginn áður en umrædd atvik áttu sér stað. Vitnið kvaðst hafa vaknað um nóttina við drykkjulæti fyrir utan og að verið væri að kasta einhverju í húsið. Hún hefði heyrt í mönnunum en ekki séð til þeirra. Þeir hefðu verið með hróp og verið orðljótir. Þetta hefði minnt hana á eldsprengjuárás á heimili hennar árið á undan og hún orðið mjög hrædd. Vitnið hefði vakið ákærða og hann hefði farið strax á fætur, náð í skammbyssuna og farið að glugganum. Ákærði hefði teygt höndina út um gluggann og skotið tvisvar eða þrisvar upp í loftið. Hún hefði séð þetta greinilega úr nálægu rými í húsinu. Ákærði hefði ekki verið að miða á neitt sérstakt, auk þess sem aðstæður í glugganum hefðu ekki boðið upp á það. Þá hefði grindverk á svölum fyrir framan gluggann verið fyrirstaða varðandi ætlaða skotstefnu að mönnunum. Í framhaldi hefðu þau falið skotvopnið í sameign hússins þar sem um hefði verið að ræða ólöglegt vopn.

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. D, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn máls-ins og staðfesti rannsóknargögn. Í skýrslu vitnisins kom meðal annars fram að lagt hefði verið hald á svarta BMW- jeppabifreið sem lagt var fyrir utan húsið. Skot hefði farið í gegnum rúðu í bifreiðinni og endað í innréttingu hennar. Þá hefði sést á haldlögðum myndupptökum að annar eða báðir þeir menn sem voru fyrir utan húsnæðið í umrætt skipti hefðu falið sig bak við bifreiðina.

6.

Vitni, varðstjóri nr. E, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn málsins og staðfesti lögregluskýrslu. Vitnið bar meðal annars um að hafa verið með þeim fyrstu á staðinn og hún ásamt fleirum hefði handtekið A og B þar sem þeir voru staddir á Sæbraut við Skeiðarvog. Þeir hefðu verið í mjög annarlegu ástandi og erfitt að fá fram upplýsingar um hvað hefði gerst. A hefði verið mjög æstur og ógnandi við lögreglumenn. Í samtölum við þá hefði komið fram að skotvopni hefði verið beitt gegn þeim og sá sem beitti skotvopninu hefði verið búinn að hóta A.

7.

Vitni, lögreglumaður nr. F, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn málsins og staðfesti lögregluskýrslu. Vitnið bar meðal annars um að hafa verið með þeim fyrstu á staðinn og komið að handtökunni á A og B. Vitnið hefði aðallega gætt að B og rætt við hann en hann hefði verið í miklu uppnámi. B hefði greint frá því að hafa hitt A niðri í bæ og samþykkt að fylgja honum til að ræða við einhverja menn sem hefðu lamið hann. Þeir hefðu komið á staðinn og kallað eitthvað en ekki fengið svar. Síðan hefðu heyrst skothvellir og þeir farið.

8.

Vitni, lögregluvarðstjóri nr. G, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn málsins í upphafi og staðfesti lögregluskýrslu. Vitnið bar meðal annars um að skotför hefðu verið greinanleg á tveimur bifreiðum sem lagt var við húsnæðið. Þá hefðu dragför verið á þeim eins og einhver hefði strokist við bifreiðina við það að fela sig. Einnig hefði verið fatnaður og áfengisflaska á jörðinni þar nálægt eins og einhver hefði hraðað sér í skyndi af staðnum.

9.

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. H, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn máls-ins í upphafi og staðfesti lögregluskýrslu. Vitnið bar meðal annars um að hafa komið að handtöku ákærða, rætt stuttlega við hann og ákærði verið rólegur.

10.

Vitni, lögreglumaður nr. I, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn málsins í upphafi og staðfesti lögregluskýrslu. Vitnið bar meðal annars um það út frá lögregluskýrslu sinni að afturrúða í bifreiðinni [...]hefði verið brotin með gati eins og eftir byssukúlu. Þá hefði innrétting bifreiðarinnar einnig verið skemmd. Einnig hefðu verið skemmdir eftir byssu-kúlu á hlið annarrar nálægrar bifreiðar, [...].

11.

Vitni, fyrrverandi rannsóknarlögreglumaður nr. Í, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn málsins og gerði grein fyrir og staðfesti skýrslur tæknideildar. Vitnið bar meðalannars um að rannsókn tæknideildar hefði staðfest að skot hefði farið inn um glugga á bifreiðinni [...]. Rannsókn tæknideildar hefði hins vegar ekki staðfest að skot hefði farið í bifreiðina [...]. Einnig kom fram hjá vitninu að rannsókn tæknideildar hefði meðal annars hverfst um það að leita að byssukúlum á bifreiðastæðinu og í nálægum trjágróðri en ekki hefði verið leitað að slíkum sakargögnum á húsvegg gegnt umræddum glugga. Þá kvaðst vitnið telja að skjóta hefði þurft á milli rimla á svölum fyrir framan gluggann svo byssukúlan hefði lent í glugga bifreiðarinnar [...]. Einnig kom fram hjá vitninu að Ruger skammbyssa sem lagt var hald á hefði verið alvöru vopn sem unnt hefði verið að nota til að valda öðrum skaða.

12.

Vitni, lögreglufulltrúi nr. J, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn málsins og gerði grein fyrir og staðfesti skýrslu tæknideildar. Vitnið bar meðal annars um að hafa rannsakað hið haldlagða skotvopn, auk skotfæra. Um hefði verið að ræða hefðbundna, litla, hálfsjálfvirka Ruger- skammbyssu með tíu skota magasíni. Hlaupvíddin hefði verið 22 cal. Þá hefði virkni byssunnar verið í lagi. Hættusvið vopnsins hefði hugsanlega verið um einn og hálfur kílómetri.

13.

Vitni, lögreglufulltrúi nr. K, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn málsins og gerði grein fyrir og staðfesti skýrslu tæknideildar. Vitnið kvaðst hafa rannsakað ummerki í haldlagðri bifreið, [...]. Við rannsókn tæknideildar hefði komið fram að byssukúla hefði farið inn um afturrúðu bifreiðarinnar og ummerki eftir kúluna verið á járnbita fyrir innan farangursrými. Þá hefði brot úr blýkúlu, sem samsvaraði skoti úr 22 cal. byssu, fundist í bifreiðinni á nálægum stað.

Vitni, rannsóknarlögreglumaður nr. L, gerði grein fyrir aðkomu sinni að rannsókn máls-ins og gerði grein fyrir og staðfesti lögregluskýrslur. Vitnið bar meðal annars um að haldlagt myndefni hefði komið úr fórum ákærða og tímasetningar sýnilegar á upptökum hefðu ekki verið réttar miðað við rauntíma.

D.

Niðurstöður:

Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laga nr. 88/2008 gildir sú grundvallarregla almennt að dómur skuli reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Sam-kvæmt 108. gr. sömu laga hvílir sönnunarbyrði fyrir sekt ákærða og atvikum sem telja má honum í óhag á ákæruvaldinu og verður hann því aðeins sakfelldur að nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fram komin um hvert það atriði er varðar sekt, sbr. 1. mgr. 109. gr. sömu laga. Þá metur dómurinn hvert sönn-unargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða um, sbr. 2. mgr. sömu lagagreinar.

1.

Varðandi sakarefni samkvæmt ákæru héraðssaksóknara:

Verknaðarlýsing ákæru er ekki svo skýr sem skyldi hvað varðar meint hættubrot en hún verður ekki skilin á annan hátt en þann að á því sé fyrst og fremst byggt af hálfu ákæru-valdsins að ákærði hafi miðað skotvopninu í áttina að A og B þegar hann hleypti af. Þá hefur sókn og vörn málsins fyrir dómi fyrst og fremst hverfst um þetta. Ákærði hefur játað að hafa hleypt af fjórum skotum úr téðu skotvopni á umræddum stað og tíma. Eins og áður er rakið kvaðst ákærði hafa gert sér grein fyrir hættunni sem fylgdi því að skjóta út um gluggann og að þetta hefði verið hættuspil. Hann neitaði því hins vegar að hafa beint vopninu að þeim tveimur mönnum sem í ákæru greinir og ætlað að stofna lífi og heilsu þeirra í augljósan háska. Þá er ljóst af framburði ákærða fyrir dómi að hann sótti og notaði byssuna í þeim tilgangi að hræða umrædda menn sem voru staddir fyrir utan heimili hans og verður ráðið af framburði hans að byssan hafi sérstaklega verið keypt í þeim tilgangi. Samkvæmt framburði ákærða var honum ljóst, áður en hann hleypti af, að mennirnir voru tveir og að annar þeirra væri A.

Ákærði hefur staðfastlega borið um það að hann hafi ekki miðað vopninu á mennina fyrir utan þegar hann hleypti af. Hann hafi opnað gluggann, sett höndina eða sveiflað henni út um rifuna á glugganum, haldandi á byssunni, og síðan hleypt af fjórum skotum í einni runu, kannski með einu eða tveimur hléum á milli. Mennirnir hefðu verið vinstra megin fyrir utan húsnæðið og ákærði hefði reynt að skjóta á ská hægra megin og upp á við og þar með í áttina frá mönnunum. Hann hefði með þessu ekki miðað á þá og ekki ætlað sér að meiða neinn. Framburður ákærða um þetta á sér stoð í framburði vitnisins C sem bar meðal annars um að ákærði hefði skotið úr byssunni þannig að hún vísaði upp og í áttina frá mönnunum. Að mati dómsins er þó varhugavert að líta sérstaklega til hennar fram-burðar um þetta við úrlausn málsins vegna fyrrum náinna tengsla hennar við ákærða, auk þess sem bæði hún og ákærði báru um það að hún hefði verið í miklu uppnámi þegar atvik áttu sér stað, sbr. 126. gr. laga nr. 88/2008. Hvað varðar vitnið A þá bar hann um að ákærði hefði beint byssunni í áttina að honum og B þegar hleypt var endurtekið af skotvopninu. Ljóst er hins vegar af öllu samhengi málsatvika að vitnið A og ákærði hafa átt í langvinnum deilum og bendir allt til þess að samskipti þeirra hafi verið erfið um nokkurt skeið, bæði fyrir og eftir meint brot. Er því einnig óvarlegt, sbr. fyrrgreint lagaákvæði, að byggja sérstaklega á framburði A í málinu um það hvort ákærði hafi miðað byssunni að þeim þegar hleypt var af. Hvað vitnið B varðar þá mundi hann ekkert eftir atvikum málsins og kannaðist ekki við skýrslugjöf sína hjá lögreglu. Er því ljóst að tæplega verður byggt á framburði hans við úrlausn málsins.

Í málinu liggur fyrir myndupptaka sem sýnir að A og B voru fyrir utan umrætt húsnæði téða nótt, að mestu vinstra megin séð frá glugga ákærða. Þá sést greinilega þar sem þeir tóku skyndilegt viðbragð, hröðuðu sér burtu og leituðu skjóls. Meðal þess sem sést á upptöku er þegar A leitaði skjóls bak við BMW- jeppabifreið sem var vinstra megin á bifreiðaplaninu séð út frá umræddum glugga ákærða. Samkvæmt rannsóknargögnum tæknideildar lögreglu, sem vitnin, lögreglumenn nr. I, J og K, staðfestu og gerðu nánar grein fyrir, var gat eftir byssukúlu í afturrúðu bifreiðarinnar. Þá fannst brot úr 22 cal. blýkúlu inni í bifreiðinni sem passar við önnur skotfæri sem lagt var hald á hjá ákærða. Að virtum þessum gögnum telst, gegn neitun ákærða, lög fullsönnun hafa tekist fyrir því að ákærði hafi í eitt skipti beint skotvopninu að umræddum mönnum, sem voru báðir vinstra megin við ákærða, séð út frá glugga hans, þegar hann hleypti af með þeim afleiðingum að byssukúla lenti í fyrrgreindri bifreið. Gegn neitun ákærða, og þar sem annarra gagna nýtur ekki við, er hins vegar ósannað að ákærði hafi beint byssunni í hin þrjú skiptin að mönnunum þegar hann hleypti af. Með fyrrgreindu skoti sem lenti í umræddri BMW- jeppabifreið stofnaði ákærði lífi og heilsu A og B í augljósan háska enda voru þeir á þeim tíma í nágrenni við bifreiðina og að nokkru leyti í skotstefnu frá glugga ákærða. Þá verður í ljósi fyrrgreinds framburðar ákærða um að hann hafi gert sér grein fyrir hættunni, að leggja til grundvallar að hann hafi haft ásetning til verknaðar en hugboð um tjón sem af verknaðinum gæti leitt. Saknæmisskilyrði 18. gr. almennra hegningarlaga eru því uppfyllt. Að öllu framangreindu virtu verður ákærði því sakfelldur fyrir brot gegn 4. mgr. 220. gr. sömu laga.

Í máli þessu liggur fyrir og telst sannað að lögregla lagði hald á téða skammbyssu við leit í húsnæði hjá ákærða umræddan morgun. Um er að ræða 22 cal. skammbyssu sem telst vera skotvopn í merkingu 2. mgr., sbr. 1. mgr., 1. gr. vopnalaga nr. 16/1998. Ákærði hefur meðal annars borið um það fyrir dómi að hann hafi keypt skammbyssuna stuttu fyrir umrædd atvik og átt byssuna þótt hann vissi að hann væri ekki með skotvopnaleyfi og síðan haft vopnið í sínum fórum. Þá hefur ákærði borið um að hafa skotið fjórum skotum úr byssunni út á bifreiðastæði fyrir utan heimili sitt. Að þessu virtu, og að öðru leyti með vísan til þess sem áður er rakið varðandi sakfellingu fyrir hættubrot ákærða, telst lögfull sönnun hafa tekist fyrir því að ákærði hafi jafnframt með háttsemi sinni gerst brotlegur við 1. mgr. 12. gr. og 4. mgr. 21. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr., vopnalaga og verður hann einnig sakfelldur fyrir þau brot.

2.

Varðandi sakarefni samkvæmt I. kafla ákæru lögreglustjóra:

Ákærði hefur játar vörslur á þeim efnum sem greinir í I. kafla ákæru lögreglustjóra en hann hefur neitað því að efnin hafi verið ætluð til sölu og dreifingar. Við skýrslugjöf fyrir dómi bar ákærði um að efnin hefðu verið ætluð til eigin neyslu hans og þáverandi unn-ustu, auk gesta sem kynnu að hafa komið í heimsókn til hans um þetta leyti. Þegar litið er til magns hinna haldlögðu fíkniefna, einkum amfetamínsins og kókaínsins, mismun-andi tegunda efnanna og þess að lagt var hald á mikið magn íblöndunarefna á staðnum verður ekki fallist á framangreindar skýringar ákærða og eru þær ótrúverðugar og hald-lausar. Að þessu virtu þykir fram komin lögfull sönnun fyrir því að fíkniefnin hafi verið ætluð til sölu og dreifingar og vörslur efnanna verið í þeim tilgangi. Að þessu virtu verður ákærði sakfelldur fyrir 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Ákærða er einnig samkvæmt þessum ákærukafla gefnar að sök vörslur á 62 millilítrum af testosteron- stungulyfi í sölu- og dreifingarskyni sem ákæruvaldið telur varða við nánar tilgreind ákvæði lyfjalaga nr. 93/1994 og lyfsölulaga nr. 30/1963, auk 170. og 171. gr., sbr. 169. gr. tollalaga nr. 88/2005. Hvað meint tollalagabrot varðar þá er ekkert í verkn-aðarlýsingu ákærunnar sem tilgreinir slíkt meint brot og þegar af þeirri ástæðu verður að sýkna hann af því. Hvað varðar meint brot gegn fyrrgreindum ákvæðum lyfja- og lyfsölu-laga þá verður með sömu rökum og að framan varðandi fíkniefnin, og með hliðsjón af því að fyrrgreind stungulyf voru meðal annarra haldlagðra efna, að teljast vera fram komin lögfull sönnun fyrir því að umrædd lyf hafi verið ætluð til sölu og dreifingar og vörslurnar tekið mið af því. Að þessu virtu, og með hliðsjón af dómum Hæstaréttar Íslands í málum nr. 193/2014 og 451/2016, sbr. og 2. gr. almennra hegningarlaga, verður lagt til grundvallar að ákærði hafi með þessu brotið gegn 1. mgr. 33. gr., sbr. h-lið 1. mgr. 103. gr., lyfjalaganr. 100/2020, sbr. áður 1. mgr. 20. gr., sbr. 1. mgr. 49. gr., lyfjalaga nr. 93/1994.

3.

Varðandi sakarefni samkvæmt II. kafla ákæru lögreglustjóra:

Ákærði hefur játað skýlaust fyrir dómi þá háttsemi sem honum er gefin að sök samkvæmt II. kafla ákæru lögreglustjóra og er játningin studd sakargögnum. Að þessu virtu verður ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 12. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr., vopnalaga nr. 16/1998. Önnur ákvæði sem vísað er til í ákærukaflanum eiga ekki nægjanlega við um háttsemina og verða því ekki lögð til grundvallar sakfellingu.

4.

Um refsiákvörðun:

Ákærði er fæddur í [...]og samkvæmt sakavottorði, dags. 26. ágúst 2020, hefur hann frá árinu 1994 átta sinnum áður gerst brotlegur við refsilög. Það sem hér skiptir einkum máli er að ákærði var með dómi Hæstaréttar 3. nóvember 2011 dæmdur í átján mánaða fangelsi fyrir ólögmæta nauðung, hótanir og tilraun til fjárkúgunar. Á árinu 2012 gekkst ákærði tvívegis undir lögreglustjórasátt vegna fíkniefnalagabrota, auk vopnalagabrots sem var hluti af annarri sáttinni. Með dómi Landsréttar 6. mars 2020 var ákærði dæmdur í tveggja mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir hótanir, auk brota gegn tolla- og lyfja-löggjöf og vopnalögum, en með þeim dómi var staðfest niðurstaða Héraðsdóms Reykja-víkur frá 25. september 2018 um refsingu. Þá var ákærði með dómi Héraðsdóms Reykja-víkur 5. júní 2020 dæmdur í tólf mánaða fangelsi fyrir vopna-, fíkniefna-, lyfjalaga-, lyfsölulaga- og tollalagabrot, auk peningaþvættis. Dómurinn var hegningarauki við fyrr-greindan skilorðsdóm Landsréttar og var sá dómur því dæmdur upp, sbr. 60. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir samkvæmt ákæru héraðssaksóknara voru framin fyrir uppsögu fyrrgreinds dóms Landsréttar og fyrir upp-sögu fyrrgreinds héraðsdóms frá 5. júní sama ár. Hið sama á við um brot sem ákærði er sakfelldur fyrir samkvæmt ákæru lögreglustjóra. Að öllu framangreindu virtu er um að ræða nokkur brot sem ber að fara með sem brotasamsteypu og hegningarauka við fyrrgreinda dóma og fer um ákvörðun refsingar samkvæmt 77. og 78. gr. almennra hegn-ingarlaga.

Til refsiþyngingar horfir, sbr. 5. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, að fíkni-efna- og vopnalagabrot ákærða eru endurtekin, auk þess sem hann hefur áður gerst brot-legur við lög um ávana- og fíkniefni, meðal annars fyrir vörslur slíkra efna í sölu- og dreifingarskyni, sem og fyrir vörslur og ólögmæta meðferð skotvopna og fleira af þeim toga. Þá horfir einnig til refsiþyngingar hættustig og grófleiki þess hættubrots sem ákærði er nú sakfelldur fyrir samkvæmt ákæru héraðssaksóknara, sbr. 1. og 3. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Til málsbóta horfir að ákærði hefur að nokkru leyti játað sök og greint hreinskilnislega frá atvikum, eins og þau horfa við honum, sbr. 8. tölul. 1. mgr. sömu lagagreinar. Tafir hafa orðið á meðferð málsins sem eru ákærða óviðkomandi og verður litið til þess við ákvörðun refsingar. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákvörðuð fangelsi í níu mánuði. Vegna sakaferils ákærða þykir ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna. Með vísan til 76. gr. almennra hegningarlaga skal draga frá refsingunni gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 9. til 27. mars 2019.

5.

Um upptökukröfur:

Með vísan til 1. mgr. 37. gr. vopnalaga og 1. tölul. 1. mgr. 69. gr. a í almennum hegn-ingarlögum, sbr. munaskýrslur, verður gerð upptæk skammbyssa af gerðinni Ruger-

Prescott SR22 (munaskrá 136347), afsöguð Winchester- haglabyssa, Record- hvell- eða startbyssa, 56 haglaskot og 22 tómar patrónur(munaskrá 129637). Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 verða gerð upptæk 214,8 gaf amfetamíni, 26,63 gaf kókaíni og 2,42 gaf ecstasy(efnaskrá 37908). Þá verða með vísan til 69. gr. a í almennum hegningarlögum gerðir upptækir 62 millilítrar af testo-steron- stungulyfjum og 1.727,5 g og 19 stykki af íblöndunarefnum, lyfjum og öðrum efnum(efnaskrá 37908).

6.

Um sakarkostnað o. fl.:

Í ljósi fyrrgreindra úrslita, og með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008, verður sakarkostnaður vegna meðferðar málsins felldur á ákærða, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, A-kvk-ef B-kvk-ef J-kvk-ef lögmanns, vegna málsvarnar fyrir dómi, sem ráðast að mestu af tímaskýrslu, 1.200.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, auk þóknunar til S-kk-ef F-kk-ef lögmanns, skipaðs verjanda ákærða á rann-sóknarstigi, sem ráðast að mestu af tímaskýrslu, 1.162.500 krónur, að meðtöldum virðis-aukaskatti. Þá greiði ákærði 84.944 krónur í annan sakarkostnað samkvæmt yfirliti héraðssaksóknara. Ákærða verður hins vegar ekki gert að greiða 21.755 krónur í sakar-kostnað, sbr. sakarkostnaðaryfirlit lögreglustjóra, þar sem ekki verður séð að sá kostn-aður standi í nægjanlegum tengslum við sakarefni samkvæmt ákæru lögreglustjóra.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið M-kvk-nf O-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

D-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómarinn tók við meðferð málsins 1. janúar 2021 en hafði fram til þess engin afskipti haft af meðferð þess.

Dómsorð :

Ákærði, I-kk-nf Á-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í níu mánuði.

Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 9. til 27. mars 2019.

Gerð eru upptæk skammbyssa af gerðinni Ruger- Prescott SR22, afsöguð haglabyssa af gerðinni Winchester, hvellbyssa af gerðinni Record, 56 haglaskot og 22 tómar patrónur, auk 214,8 gaf amfetamíni, 26,63 gaf kókaíni, 2,42 gaf ecstasy, 62 millilítra af testo-steron- stungulyfjum, 1.727,5 g og 19 stykkja af íblöndunarefnum, lyfjum og öðrum efnum.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins til ríkissjóðs, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kvk-ef B-kvk-ef J-kvk-ef lögmanns, 1.200.000 krónur, þóknun skipaðs verjanda á rannsóknarstigi, S-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 1.162.500 krónur, og 84.944 krónur í annan sakarkostnað.

D-kk-nf K-kk-nf