E-1685/2020

Dómur

Mál þetta var höfðað með birtingu stefnu þann 18. júní 2020 og tekið til dóms þann 1. október sl.

Stefnandi er S-x-x Y-x-x M-x-x, kt. 0000000000, [...].

Stefndi er Böbblís ehf., kt. 0000000000, [...].

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu skuldar að fjárhæð 525.427 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 1. júní 2019 af 202.062 krónum til 1. júlí 2019, og frá þeim degi af 75.701 krónu til 1. ágúst 2019, og frá þeim degi af 108.107 krónum til 1. september 2019, og frá þeim degi af 91.086 krónum til 1. október 2019, og frá þeim degi af 66.688 krónum til 1. nóvember 2019 og frá þeim degi af 68.290 krónum til 1. desember 2019, og frá þeim degi af 111.067 krónum til 1. janúar 2020, og frá þeim degi af 525.427 krónum til greiðsludags. Þess er krafist að dæmt verði að dráttarvextir skuli leggjast við höfuðstól á tólf mánaða fresti, í fyrsta sinn þann 1. júní 2020 en síðan árlega þann dag. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins. Krafist er vaxta af málskostnaði skv. 3. kafla vaxtalaga frá 15. degi eftir uppkvaðningu dóms til greiðsludags. Einnig er krafist virðisauka af málskostnaði þar sem stefnandi er ekki virðisaukaskattsskyldur.

Stefndi krefst þess að verða sýknaður af kröfu stefnanda, og að stefnda verði dæmdur málskostnaður út hendi stefnanda að mati dómsins.

Í tölvupósti lögmanns stefnda, dags. 14. september 2020, var því lýst yfir að ekki yrði um frekari þingsókn að ræða af hálfu stefnda. Við fyrirtöku málsins þann 25. september 2020 varð formleg útivist af hálfu stefnda. Stefndi hafði áður en þingsókn féll niður skilað greinargerð, og með vísan til 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991 lagði stefnandi fram skriflega sókn. Málið var að því loknu tekið til dóms þann 1. október sl.

Málavextir og sönnunarfærsla:

Stefnandi var launþegi hjá stefnda frá 11. maí 2019 og fram til 25. nóvember 2019, og starfaði við afgreiðslustörf að því er fram kemur í stefnu. Ekki liggur fyrir skriflegur ráðningarsamningur milli aðila. Í stefnu er frá því greint að umsamin laun hafi numið 1.605 krónum á tímann í dagvinnu, 2.247 krónum á tímann í eftirvinnu og 2.853 krónum á tímann í yfirvinnu. Í greinargerð stefnda er því ekki mótmælt að nefnt tímakaup sé rétt, en því er sérstaklega mótmælt að launagreiðslur hafi verið óreglulegar eins og fram komi hjá stefnanda, og að ekki hafi verið gefnir út launaseðlar í hverjum mánuði. Snýr ágreiningur málsins að því hvort stefnandi hafi við starfslok hjá stefnda átt inni ógreidd laun.

Stefnandi leggur fram afrit innheimtubréfa, launaseðla fyrir tímabilið 1. maí 31. maí 2019 og 1. október 31. október 2019, afrit innborgana launa, eigin tímaskýrslu og afrit kjarasamnings milli VR og SA, sem tók gildi þann 1. apríl 2019, og sókn. Stefndi lagði fram greinargerð þann 2. september 2020.

Málsástæður og lagarök stefnanda:

Stefnandi kveður að við yfirferð á tímaskýrslum og óreglulegum innborgunum hafi komið í ljós að stefnanda hafi ekki verið greidd full laun fyrir vinnuframlag sitt. Gerð væri krafa um laun í samræmi við tímaskýrslur stefnanda að frádregnum innborgunum stefnda til stefnanda. Stefnandi sundurliðar kröfu sína með eftirfarandi hætti:

„Í maí 2019 vann stefnandi 53 tíma í dagvinnu samtals að fjárhæð kr. 85.065, (1.605, x 53) og 92 tíma í eftirvinnu samtals að fjárhæð kr. 206.724, (92 x 2.247,) eða alls kr. 291.789,.

Í júní 2019 vann stefnandi 18 tíma í dagvinnu samtals að fjárhæð kr. 28.890, (1.605, x 18), 130,25 tíma í eftirvinnu samtals að fjárhæð kr. 292.672, (130,25 x 2.247,) og 1 tíma í yfirvinnu samtals að fjárhæð kr. 2.853, auk 10,17% orlofs að fjárhæð kr. 32.993, (324.415, x 10,17%) eða alls kr. 357.408,.

Í júlí 2019 vann stefnandi 28 tíma í dagvinnu samtals að fjárhæð kr. 44.940, (1.605, x 28) og 132 tíma í eftirvinnu samtals að fjárhæð kr. 296.604, (2.247, x 132) auk 10,17% orlofs að fjárhæð kr. 34.735, (341.544 x 10,17%) eða alls kr. 376.279,.

Í ágúst 2019 vann stefnandi 34 tíma í dagvinnu samtals að fjárhæð kr. 54.570, (1.605, x 34) og 87 tíma í eftirvinnu samtals að fjárhæð kr. 195.489, (2.247, x 87) auk 10,17% orlofs að fjárhæð kr. 25.431, (250.059, x 10,17%) eða alls kr. 275.490,.

Í september 2019 vann stefnandi 55,5 tíma í dagvinnu samtals að fjárhæð kr. 89.078, (1.605, x 55), 116 tíma í eftirvinnu samtals að fjárhæð kr. 260.652, (2.247, x 116) og 14 tíma í yfirvinnu að fjárhæð kr. 39.942, (2.853, x 14) auk 10,17% orlofs að fjárhæð kr. 39.630, (389.672 x 10,17%) eða alls kr. 429.301,.

Í október 2019 hækkuðu laun stefnanda skv. útgefnum launaseðli og varð dagvinna kr. 1.805, eftirvinna kr. 2.527, og yfirvinna kr. 3.208,. Í október 2019 vann stefnandi 16 tíma í dagvinnu samtals að fjárhæð kr. 28.880, (1.805 x 16) og 158 tíma í eftirvinnu samtals að fjárhæð kr. 399.266, (2.527 x 158) auk 10,17% orlofs að fjárhæð kr. 43.542, (428.146, x 10,17%) eða alls kr. 471.688,.

Í nóvember 2019 vann stefnandi 13 tíma í dagvinnu samtals að fjárhæð kr. 23.465, (1.805, x 13) og 55 tíma í eftirvinnu samtals að fjárhæð kr. 138.985, (2.527, x 55) auk 10,17% orlofs að fjárhæð kr. 16.521, (162.450, x 10,17%) eða alls kr. 178.971,.“

Samkvæmt framangreindu hafi heildarlaun stefnanda numið 2.188.074 krónum brúttó án orlofs og stefnanda borið að fá greitt samkvæmt réttum launaseðlum 1.704.390 krónur nettó. Innborganir hafi verið óreglulegar og komi til frádráttar elstu kröfum hverju sinni samkvæmt meginreglu kröfuréttar. Innborganir hafi verið að fjárhæð 1.814.004 krónur nettó. Stefnanda hafi því verið ofgreiddar 109.614 krónur í laun á tímabilinu maí 2019 til október 2019, sem komi til frádráttar kröfu. Þá hafi stefnandi unnið sér inn 10,17% í orlof að fjárhæð 222.527 krónur, (2.188.074, x 10,17%), sem hafi verið óuppgert við starfslok.

Stefnandi vísar til þess að honum hafi ekki verið formlega sagt upp, en þegar fyrirtæki stefnda hafi verið lokað í lok nóvember hafi stefnandi þegar unnið í rúma sex mánuði hjá stefnda. Uppsagnarfrestur teljist því frá mánaðamótum nóvember/desember og sé því desember 2019 ásamt janúar og febrúar 2020. Stefnandi hafi hafið störf hjá nýjum vinnuveitanda í desember 2019 og sé gerð krafa um mismun launa vegna desember en ekki sé gerð krafa um greiðslu fyrir janúar og febrúar 2020 á uppsagnarfresti.

Stefnandi upplýsir að meðaltal vinnustunda stefnanda hjá stefnda á tímabilinu maí til október hafi verið 34 dagvinnutímar, 119 eftirvinnutímar og þrír yfirvinnutímar. Krafa vegna nóvember byggist á meðaltali vinnustunda fyrir síðustu fimm daga í nóvember, það eru alls átta dagvinnutímar, 28 eftirvinnutímar og einn yfirvinnutími, og sé því gerð krafa um það að fjárhæð 85.196 krónur. Sé sú fjárhæð fundin út með því að taka meðaltal vinnutíma síðustu sex mánaða og deila tímum með 21,67, sem sé meðaltal virkra daga í mánuði, og margfalda með 5 dögum. Vegna desember sé gerð krafa um meðaltal vinnutíma eða alls 34 dagvinnutíma, 119 eftirvinnutíma og þrjá yfirvinnutíma að fjárhæð 362.760 krónur að frádregnum 30.999 krónum sem stefnandi hafi fengið hjá nýjum vinnuveitanda og komi til frádráttar kröfu. Þá sé gerð krafa um 10,17% orlof á uppsagnarfresti að fjárhæð 45.557 krónur.

Samkvæmt framangreindu sundurliðist krafan sem hér segir:

Vangoldið 10,17% orlof á laun v. maí til nóvember 2019 kr. 222.527, Ofgreidd laun kr. 109.614, Mismunur launa v. nóvember 2019 kr. 85.196, Laun á uppsagnarfresti v. desember 2019 kr. 362.760, Orlof 10,17% á uppsagnarfresti kr. 45.557, Höfuðstóll kr. 606.426, Frádráttur kr. 30.999, Samtals kr. 575.427, Skv. gr. 1.9 í kjarasamningi VR og SA eigi laun að greiðast fyrsta dag eftir að mánuði þeim lýkur sem laun séu greidd fyrir. Að auki skuli vinnuveitandi greiða áunnið orlof til launþega við lok ráðningarsambands skv. 8. gr. orlofslaga nr. 30/1987. Þar sem innheimtutilraunir og ítrekunarbréf hafi reynst árangurslaus sé málshöfðun nauðsynleg.

Kröfur sínar styður stefnandi við lög nr. 28/1930 um greiðslu verkkaups, lög nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, meginreglur kröfuréttar, meginreglur vinnuréttar, kjarasamning VR og SA og bókanir sem teljast hluti kjarasamninga. Kröfur um dráttarvexti og vaxtavexti styður stefnandi við reglur III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001. Kröfur um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 129. gr. 4. tl. um vexti af málskostnaði. Einnig sé krafist virðisaukaskatts af málskostnaði þar sem stefnandi er ekki virðisaukaskattsskyldur.

Málsástæður og lagarök stefnda:

Stefndi kveðst mótmæla því sem fram kemur í stefnu, að launagreiðslur hafi verið óreglulegar. Þá sé því mótmælt að ekki hafi verið gefnir út launaseðlar, og hafi laun verið greidd í samræmi við þá. Stefnandi hafi móttekið greiðslur ásamt launaseðlum, athugasemdarlaust um hver mánaðamót, sbr. framlagningu stefnanda sjálfs á hluta þeirra launaseðla. Stefndi hafnar því að greiða hafi átt laun í samræmi við tímaskýrslur stefnanda sjálfs að frádregnum innborgunum. Um sé að ræða skjal sem stefnandi hafi sjálfur búið til og ekki í neinu samræmi við útgefna launaseðla.

Stefndi bendir á að við samanburð á framlögðum launaseðlum stefnanda og yfirliti yfir innborganir á launareikning stefnanda sé ljóst að stefnandi hafi fengið greidd full laun fyrir vinnuframlag sitt umkrafið tímabil. Beri því að hafna kröfu stefnanda um frekari laun í samræmi við tímaskýrslur stefnanda.

Stefndi hafnar kröfu stefnanda um greiðslu mismunar launa fyrir nóvember 2019, enda hafi stefndi þegar greitt stefnanda fyrir vinnuframlag sitt fyrir það tímabil. Stefndi árétti að stefnandi hafi ekki verið í fullu starfi með fastan vinnutíma, heldur unnið á óreglulegum vöktum. Stefnandi hafi fengið greitt fyrir þær vaktir sem hann vann í hverjum mánuði. Því sé mótmælt að stefnandi hafi átt óunnar vaktir eftir 25. nóvember 2019, enda hafi stefnandi ekki sýnt fram á að svo hafi verið.

Stefndi mótmælir þeim útreikningum sem liggja til grundvallar kröfu stefnanda um greiðslu mismunar launa vegna nóvember 2019. Við útreikning í stefnu notist stefnandi við meðaltal vinnutíma síðustu 6 mánuðina á undan og leggi til grundvallar tímaskýrslu sem stefnandi bjó til sjálfur. Sú skýrsla sé ekki í neinu samræmi við þá launaseðla sem stefnandi hafi sjálfur lagt fram. Umræddar tímaskýrslur hafi því ekkert sönnunargildi um meðaltal vinnutíma síðustu 6 mánuðina á undan og verður því ekki á þeim byggt.

Stefndi hafnar kröfu stefnanda um greiðslu 10,17% orlofs á laun vegna maí til nóvember 2019. Samkvæmt sundurliðun á þeim launaseðlum sem stefnandi lagði sjálfur fram sé ljóst að orlof stefnanda hafi verið gert upp við hver mánaðarmót samhliða launagreiðslum. Þá bendir stefndi á að þær upphæðir sem lagðar voru inn á launareikning stefnanda um hver mánaðamót stemmi við samtölu launa og orlofs samkvæmt sundurliðun á framlögðum launaseðlum. Þá sé útreikningum stefnanda á fjárhæð orlofs í stefnu mótmælt. Stefnandi haldi því fram að hann hafi unnið sér inn heildarlaun að fjárhæð 2.188.074 krónur og reikni 10,17% af þeirri fjárhæð. Stefnandi leggi til grundvallar útreikningi sínum á heildarlaunum tímaskýrslu sem hann bjó til sjálf eins og fram sé komið. Stefnandi hafi því ekki sýnt fram á að heildarlaun hans hafi verið 2.188.074 krónur, þar af leiðandi sé fjárhæð umkrafins orlofs ósönnuð. Sönnunarbyrði um framangreint hvíli á stefnanda.

Stefndi hafnar kröfu stefnanda um greiðslu launa á uppsagnarfresti fyrir desember 2019. Þrátt fyrir að stefnandi kunni að eiga einhvern rétt til greiðslna í uppsagnarfresti fyrir desember 2019, hafi hann ekki sýnt fram á hversu háa fjárhæð hún gæti átt tilkall til, og mótmælir stefndi þeim útreikningum sem stefnandi leggi til grundvallar kröfu sinni um laun í uppsagnarfresti. Þannig leggi stefnandi til grundvallar meðaltal vinnustunda mánuðina á undan, miðað við tímaskýrslur sem stefnandi bjó sjálfur til og hafi því ekkert sönnunargildi um hversu marga tíma stefnandi kann að hafa unnið í þágu stefnda á umræddu tímabili. Þar af leiðandi verði meðalfjöldi þeirra vinnustunda ekki lagður til grundvallar útreikningi launakröfu stefnanda í uppsagnarfresti fyrir desember 2019. Krafa stefnanda um laun í uppsagnarfresti er því ekki studd neinum haldbærum gögnum og beri því að hafna henni. Með vísan til sömu raka hafnar stefndi kröfu stefnanda um greiðslu 10,17% orlofs á laun í uppsagnarfresti v. desember 2019.

Stefndi hafnar kröfu stefnanda um dráttarvexti af kröfu sinni. Stefndi telur kröfuna svo vanreifaða að ekki verði unnt að fallast á hana. Krafan sé órökstudd, ekki sundurliðuð og ómögulegt fyrir stefnda að átta sig á hvernig höfuðstóll hverrar dráttarvaxtakröfu fyrir sig sé fundinn út.

Stefndi byggir á því að hann eigi rétt til skuldajafnaðar. Í stefnu kveðst stefnandi hafa unnið sér inn laun og orlof í nóvember 2019, að fjárhæð 178. 971 króna. Þann 3. desember 2019 hafi stefndi greitt inn á launareikning stefnanda, laun fyrir nóvember að fjárhæð 331.000 krónur. Stefnandi hafi því fengið ofgreidd laun fyrir nóvember að fjárhæð 152.029 krónur. Verði litið svo á að stefnandi eigi einhverja kröfu á hendur stefnda sé lýst yfir skuldajöfnuði vegna ofgreiddra launa að fjárhæð 152.029 ásamt dráttarvöxtum frá 3.12.2019. Um heimild til skuldajafnaðar vísar stefndi til 1. mgr. 28. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Krafa um málskostnað byggist á XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, einkum 129. og 130. gr.

Sókn stefnanda:

Stefnandi kveðst í sókn sinni leggja áherslu á að krafan byggist á tímaskráningu stefnanda og útreiknuðu heildarkaupi fyrir vinnuframlag sitt að frádregnum innborgunum af hálfu stefnda. Líkt og fram komi í gögnum málsins hafi verið óskað eftir því af hálfu VR að stefndi legði fram útgefna launaseðla, en ekki hafi verið orðið við þeirri áskorun.

Stefnandi bendir á að stefndi hafi ekki í sinni greinargerð reynt að sýna fram á að tímaskráning stefnanda sé röng að að miða beri við önnur gögn þar um. Öllum fullyrðingum um að tímaskráning sé ekki rétt sé hafnað. Telji stefndi að viðvera stefnanda hafi verið önnur en framlögð tímaskráning beri með sér, þá ber hann sönnunarbyrðina fyrir því, sbr. dóm Hæstaréttar í máli nr. 601/2017. Hvað varðar orlof, þá sé það reiknað út frá heildarlaunum, og síðan sé tekið tillit til innborgana.

Stefnandi byggir á því að hann hafi átt rétt til launa þar til hann hafi farið í nýtt starf. Stefndi hafi ekki með neinum gögnum sýnt fram á að krafa stefnanda sé ekki rétt.

Miðað sé við að stefnandi hafi verið eins settur og hann hefði fengið að vinna í samræmi við samsvarandi vinnutíma hefði versluninni ekki verið lokað.

Að lokum er öllum málsástæðum stefnda hafnað sem órökstuddum og röngum, og ítrekaðar kröfur, þar á meðal um málskostnað.

Forsendur og niðurstaða:

Eins og fram er komið varð útivist af hálfu stefnda. Málið verður því dæmt eftir framkomnum kröfum, gögnum og sókn stefnanda með tilliti til þess sem fram kemur í greinargerð stefnda.

Stefndi mótmælir málsatvikum og kröfum stefnanda í sinni greinargerð. Byggir stefndi á því að stefnandi hafi fengið greidd mánaðarlega laun í samræmi við útgefna launaseðla, og eigi því ekki frekari kröfur á hendur stefnda.

Stefnandi byggir á því að hafa ekki fengið fullnaðaruppgjör þeirra launa sem hann eigi rétt á, enda hafi stefnandi greitt stefnanda með óreglulegum hætti laun, og að ekki hafi verið gefnir út launaseðlar, nema fyrir tvo mánuði. Stefnandi lagði fram afrit launaseðla maí og október 2019. Stefndi hefur engin gögn lagt fram til stuðnings sýknukröfu. Af útgefnum launaseðli fyrir maí 2019 þykir ljóst að upphaflega hafi tímakaup stefnanda verið í samræmi það sem fram kemur í stefnu málsins, og hafi hækkað í október 2019. Kröfugerð stefnanda er þannig í samræmi við upplýst tímakaup, og verður ekki séð að stefndi mótmæli því sérstaklega. Ber því að miða við það tímakaup við úrlausn málsins.

Stefnandi hefur lagt fram yfirlit yfir innborganir stefnda inn á reikning hans. Samkvæmt því yfirliti er fjárhæð innborgana 1.814.004 krónur. Stefnandi byggir á því að heildarlaun hans á sama tíma hafi án orlofs, átt að nema 2.188.074 krónum og útborguð laun 1.704.390 krónum. Miðar sá útreikningur við tímaskráningu stefnanda sjálfs á unnum tímum. Sú tímaskráning hefur ekki verið hrakin, svo sem með framlagningu stefnda á þeim launaseðlum sem hann ber þó að hafi verið gefnir út. Þá hefur stefndi ekki lagt fram nein gögn um að útborguð laun til stefnanda hafi verið önnur en fram koma í gögnum stefnanda. Ekkert er fram komið sem rýrir trúverðugleika þeirrar skráningar. Samkvæmt því verður að leggja tímaskráningu stefnanda til grundvallar við úrlausn málsins.

Samkvæmt útreikningi stefnanda hafa honum verið ofgreiddar 109.614 krónur í launalið, sem dragist frá heildarkröfu. Stefnandi byggir hins vegar á því að reikna beri orlof ofan á framangreind heildalaun, 10,17% eða 222.527 krónur. Þá eigi stefnandi rétt á mismun launa fyrir nóvember, 85.196 krónur og laun í uppsagnarfresti í desember, 362.760 krónur, auk orlofs á þau laun, 45.557 krónur. Eins og fram er komið er ekki við annað að styðjast í málinu en tímaskráningu stefnanda sjálfs. Útreikningur orlofs og launa í nóvember og desember 2019 er í samræmi við þau heildarlaun sem teljast sönnuð í málinu. Stefndi hefur ekki mótmælt því að prósenta orlofs sé röng eða að stefnandi hafi ekki átt rétt til launa í uppsagnarfresti.

Með vísan til alls framangreinds verður fallist á kröfu stefnanda með þeim hætti sem hún er lögð fram, og verður stefnda því gert að greiða stefnanda dómkröfu málsins, að viðbættum dráttarvöxtum. Óþarft þykir að geta þess að sé vaxtatímabil lengra en tólf mánuðir án þess að dráttarvextir séu greiddir skuli þeir lagðir við höfuðstól og nýir vextir reiknaðir af samanlagðri fjárhæð, sbr. 12. gr. vaxtalaga nr. 38/2001. Órökstutt er að mati dómsins krafan um vaxtavexti og vexti af málskostnaði, með vísan til III. kafla vaxtalaga.

Með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað, sem hæfilegur þykir 385.000 krónur að teknu tilliti til greiðslu virðisaukaskatts.

B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Stefndi, Böbblís ehf., greiði stefnanda, S-x-x Y-x-x M-x-x, 525.427 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 1. júní 2019 af 202.062 krónum til 1. júlí 2019, og frá þeim degi af 75.701 krónu til 1. ágúst 2019, og frá þeim degi af 108.107 krónum til 1. september 2019, og frá þeim degi af 91.086 krónum til 1. október 2019, og frá þeim degi af 66.688 krónum til 1. nóvember 2019 og frá þeim degi af 68.290 krónum til 1. desember 2019, og frá þeim degi af 111.067 krónum til 1. janúar 2020, og frá þeim degi af 525.427 krónum til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 385.000 krónur í málskostnað.

B-kk-nf H-kk-nf orlof ofan á framangreind heildalaun, 10,17% eða 222.527 krónur. Þá eigi stefnandi rétt á mismun launa fyrir nóvember, 85.196 krónur og laun í uppsagnarfresti í desember, 362.760 krónur, auk orlofs á þau laun, 45.557 krónur. Eins og fram er komið er ekki við annað að styðjast í málinu en tímaskráningu stefnanda sjálfs. Útreikningur orlofs og launa í nóvember og desember 2019 er í samræmi við þau heildarlaun sem teljast sönnuð í málinu. Stefndi hefur ekki mótmælt því að prósenta orlofs sé röng eða að stefnandi hafi ekki átt rétt til launa í uppsagnarfresti.

Með vísan til alls framangreinds verður fallist á kröfu stefnanda með þeim hætti sem hún er lögð fram, og verður stefnda því gert að greiða stefnanda dómkröfu málsins, að viðbættum dráttarvöxtum. Óþarft þykir að geta þess að sé vaxtatímabil lengra en tólf mánuðir án þess að dráttarvextir séu greiddir skuli þeir lagðir við höfuðstól og nýir vextir reiknaðir af samanlagðri fjárhæð, sbr. 12. gr. vaxtalaga nr. 38/2001. Órökstutt er að mati dómsins krafan um vaxtavexti og vexti af málskostnaði, með vísan til III. kafla vaxtalaga.

Með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefnda gert að greiða stefnanda málskostnað, sem hæfilegur þykir 385.000 krónur að teknu tilliti til greiðslu virðisaukaskatts.

B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Stefndi, Böbblís ehf., greiði stefnanda, S-x-x Y-x-x M-x-x, 525.427 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 1. júní 2019 af 202.062 krónum til 1. júlí 2019, og frá þeim degi af 75.701 krónu til 1. ágúst 2019, og frá þeim degi af 108.107 krónum til 1. september 2019, og frá þeim degi af 91.086 krónum til 1. október 2019, og frá þeim degi af 66.688 krónum til 1. nóvember 2019 og frá þeim degi af 68.290 krónum til 1. desember 2019, og frá þeim degi af 111.067 krónum til 1. janúar 2020, og frá þeim degi af 525.427 krónum til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 385.000 krónur í málskostnað.

B-kk-nf H-kk-nf