E-4438/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 11. þ.m., að fram kominni skriflegri sókn stefnanda samkvæmt 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, er þingfest fyrir dóminum 19. júní 2007.

Stefnandi er Logik ehf., Hlíðarsmára 15, Kópavogi, en stefndi er Innheimtulausnir ehf., áður að Hlíðarsmára 15, Kópavogi, nú að Stórhöfða 33 í Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til greiðslu skuldar að fjárhæð 18.675 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 4. apríl 2007 til greiðsludags, auk vaxtavaxta samkvæmt 12. gr. sömu laga, er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt framlögðu málskostnaðaryfirliti.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hans hendi.

I.

Stefna er fáorð um málsatvik og segir þar aðeins að krafa stefnanda byggist á reikningi að fjárhæð 18.675 krónur, sem gefinn hafi verið út 4. apríl 2007 með gjalddaga sama dag. Þrátt fyrir innheimtutilraunir hafi skuldin ekki fengist greidd og því nauðsynlegt að höfða mál þetta. Kröfunni til stuðnings er vísað til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. stoð í 5., 6. og 28. gr. laga nr. 39/1922 (sic). Krafa um dráttarvexti er reist á reglum III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 og krafa um málskostnað byggist á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

II.

Í greinargerð stefnda kemur fram að reikningur stefnanda sé vegna sölu á 1/3 hlut í ljósritunarvél. Hafi vélin verið í sameign stefnanda, stefnda og þriðja aðila, sem sameiginlega leigðu húsnæði að Hlíðarsmára 15 í Kópavogi. Stefnandi hafi í upphafi lagt til vélina, en selt samleigjendum sínum jafnan hlut í henni, þannig að hver þeirra átti þriðjung. Í mars 2007 hefði stefnandi sent meðeigendum sínum tölvubréf þar sem fram kom að vélin væri biluð og hafi stefnandi ekki haft hug á því að eiga hana áfram. Óskaði stefnandi eftir afstöðu meðeigenda sinna til þess hvað gera skyldi. Fram kemur að stefndi kvaðst reiðubúinn til að greiða 30.000 krónur fyrir vélina þannig að stefnandi fengi 15.000 krónur í sinn hlut og þriðji eigandinn hið sama. Stefnandi samþykkti boð stefnda og óskaði stefndi eftir reikningi fyrir hlut stefnanda.

Stefndi heldur því fram að honum hafi ekki borist reikningur stefnanda og hann ekki séð hann fyrr en við þingfestingu þessa máls. Hafi stefndi talið að tilboð sitt væri fallið niður, enda hafi ekkert svar borist frá þriðja sameigandanum. Í greinargerðinni kemur fram að stefndi hafi rekið bókhaldsstofu í hinu sameiginlega húsnæði að Hlíðarsmára 15 og hafi um leið tekið að sér nokkra umsýslu fyrir aðra leigjendur, en einnig lagt út fyrir ýmsum sameiginlegum kostnaði, svo sem rafmagni, hita og þrifum, sem síðar hafi verið innheimt hlutfallslega. Einnig er þar greint frá því að stefndi hafi flutt úr húsnæðinu um mánaðamótin ágúst/september 2007. Ljósritunarvélin sé hins vegar enn í leiguhúsnæðinu að Hlíðarsmára 15.

Stefndi byggir á því að ekki hafi komist á bindandi samningur um kaup stefnda á hlut stefnanda í umræddri ljósritunarvél, enda hafi tilboð stefnda ekki formlega verið samþykkt af þriðja sameigandanum. Þar sem slíkt samþykki lá ekki fyrir hafi stefndi mátt ætla að tilboð sitt væri fallið niður.

Stefndi byggir einnig á því að hann eigi gagnkröfu á hendur stefnanda til skuldajafnaðar. Sú krafa sé mun hærri en krafa stefnanda í máli þessu. Því til stuðnings hefur hann lagt fram ljósrit af reikningi að fjárhæð 36.955 krónur, dags. 22. mars 2007, vegna þriðjungshlutar stefnanda í rafmagnsnotkun að Hlíðarsmára 15, samkvæmt reikningi Orkuveitu Reykjavíkur að fjárhæð 110.866 krónur, með gjalddaga 4. apríl 2007. Telur stefndi að fullnægt sé öllum skilyrðum til þess að kröfunni verði skuldajafnað við kröfu stefnanda.

Kröfum sínum til stuðnings vísar stefndi til meginreglna samninga,- kaupa- og kröfuréttar, svo og til laga nr. 7/1936, um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, en jafnframt til laga um lausafjárkaup nr. 50/2000. Um heimild til skuldajafnaðar vísar stefndi til 1. mgr. 25. gr. (sic) laga nr. 91/1991, auk reglna kröfuréttar. Málskostnaðarkrafa er reist á XXI. kafla laga nr. 91/1991.

Máli þessu var úthlutað til dómara 1. október 2007. Fyrsta fyrirtaka í málinu var 12. nóvember sl., og var þá bókað að aðilar óskuðu eftir fresti til sátta. Um leið var boðað til næsta þinghalds, sem ákveðið var 14. janúar sl. Af hálfu stefnda var þá ekki sótt þing og var stefnanda, með vísan til 3. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991, gefinn kostur á að svara vörnum stefnda í skriflegri sókn. Í þinghaldi 11. febrúar sl. lagði stefnandi fram skriflega sókn og var málið þá tekið til dóms.

Í sókn sinni ítrekar stefnandi kröfur sínar, en gerir einnig kröfu um að dæmt verði álag á málskostnað samkvæmt 2. mgr. 131. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, og að umboðsmaður stefnda verði, ásamt stefnda sjálfum, dæmdur til greiðslu þess kostnaðar. Telur stefnandi varnir stefnda með öllu haldlausar og til þess eins að tefja málið. Um leið mótmælir stefnandi þeirri fullyrðingu stefnda að tiltekin forsenda hafi legið til grundvallar tilboði stefnda í hlut stefnanda í sameiginlegri ljósritunarvél. Þá heldur stefnandi því fram að meintar skuldir stefnanda við stefnda séu máli þessu óviðkomandi. Hafi mál vegna þeirra verið til meðferðar hjá Héraðsdómi Reykjaness er mál þetta var höfðað, en hafi nú verið fellt niður.

III.

Mál þetta snýst um reikning stefnanda vegna sölu á þriðjungshlut í notaðri ljósritunarvél í fyrrum sameiginlegu húsnæði aðila að Hlíðarsmára 15 í Kópavogi. Fjárhæð reikningsins er 15.000 krónur, auk virðisaukaskatts, eða samtals 18.675 krónur.

Upplýst er að ljósritunarvélin var í sameign stefnanda, stefnda og þriðja aðila. Meðal gagna málsins er tölvubréf frá stefnda, þar sem fram kemur að stefndi meti vélina á 45.000 krónur og sé hann því reiðubúinn til að greiða hvorum eigenda 15.000 krónur, auk virðisaukaskatts, fyrir þeirra hlut í vélinni. Stefnandi samþykkti tilboðið og er reikningur hans sá sem hér er deilt um. Af hálfu stefnda var enginn áskilnaður gerður um að báðir eigendur þyrftu að samþykkja tilboð hans. Komst því á bindandi samningur milli stefnanda og stefnda um kaup þess síðarnefnda á þriðjungshlut stefnanda í ljósritunarvélinni. Hefur stefndi vanefnt þann samning.

Stefndi hefur haldið því fram að hann eigi gagnkröfu á hendur stefnanda til skuldajafnaðar, og sé sú krafa hærri en stefnufjárhæðin í máli þessu. Stefnandi hefur mótmælt því og vísað til þess að mál vegna meintra skulda stefnda á hendur sér hafi verið fellt niður við Héraðsdóm Reykjaness. Þótt sú staðhæfing stefnanda sé ekki studd neinum gögnum hefur stefndi heldur ekki sýnt fram á að um gilda kröfu sé að ræða, eða að skilyrði skuldajafnaðar séu að öðru leyti fyrir hendi, sbr. 1. mgr. 28. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Er því ekki unnt að taka til greina kröfu stefnda um skuldajöfnuð.

Samkvæmt ofanrituðu verður stefndi því dæmdur til greiðslu stefnukröfunnar, eins og hún er sett fram í stefnu.

Með hliðsjón af úrslitum málsins, sbr. og 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, verður stefndi dæmdur til greiðslu málskostnaðar, sem þykir hæfilega ákveðinn 100.000 krónur. Ekki þykja efni til að dæma stefnda til greiðslu álags á málskostnað samkvæmt 2. mgr. 131. gr. laga nr. 91/1991, eða umboðsmann hans sameiginlega með aðilanum til greiðslu þess kostnaðar, sbr. 4. mgr. 131. gr. sömu laga.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, Innheimtulausnir ehf., greiði stefnanda, Logik ehf., 18.675 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 4. apríl 2007 til greiðsludags, auk vaxtavaxta samkvæmt 12. gr. sömu laga, er leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti.

Stefndi greiði stefnanda 100.000 krónur í málskostnað.

I-kk-nf E-kk-nf