S-793/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 5. desember sl., var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dags. 17. október 2016, á hendur:

A, kennitala 000000-0000,

[...], Reykjavík,

fyrir kynferðisbrot gegn barni og brot gegn barnaverndarlögum með því að hafa [...] 2015 [...] brotið gegn barnabarni sínu B, sem þá var fjögurra ára gömul, er hann leyfði barninu að skoða kynfæri sín innan undir nærbuxum, með vasaljósi undir sæng sem hann var með yfir sér [...], en með háttsemi sinni sýndi ákærði B lostugt og ósiðlegt athæfi, sem var til þess fallið að særa blygðunarsemi hennar.

Telst framangreind háttsemi varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 15. gr. laga nr. 40/1992 og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga, nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er lögð fram einkaréttarkrafa af hálfu C fyrir hönd ólögráða dóttur hennar, B.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa. Þá hafnar hann bótakröfu eins og hún er fram sett.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Sakavottorð ákærða er hreint. Við ákvörðun refsingar er til þess litið svo og til greiðrar játningar hans á rannsóknarstigi og hér fyrir dómi. Ákærði leitaði sálfræðiaðstoðar í kjölfar brotsins. Vottorð sálfræðingsins er á meðal gagna málsins og kemur þar m.a. fram að ákærði hafi glímt við mikla vanlíðan og úrræðaleysi og séð mjög eftir því sem gerðist. Hann greindist með þunglyndi sem mikið til var tengt sjálfsásökunum og missi sem orðið hafði á fjölskyldutengslum í kjölfar brotsins [...]. Ekki kemur fram í vottorðinu að ákærði sé haldinn barnagirnd. Vísast í þessu sambandi til 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningaralaga nr. 19/1940.

Ákærði var undir áhrifum er brotið var framið en það afsakar ekki gjörðir hans, sbr. 17. gr. almennra hegningarlaga. Til þyngingar horfir að brot ákærða beindist gegn ungu barnabarni hans sem honum var treyst fyrir og verður litið til 1. tl. 1. mgr. 70. gr. og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Með hliðsjón af ofangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir brot sem er til þess fallið að valda brotaþola miska. Ljóst er að tengslin á milli ákærða og brotaþola auka miska hennar. Verður hann dæmdur til að greiða henni miskabætur samkvæmt b-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin 300.000 krónur, sem beri vexti eins og í dómsorði greinir.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talin málsvarnarþóknun verjanda og þóknun réttargæslumanns, m.a. vegna starfa þeirra á rannsóknarstigi, eins og nánar greinir í dómsorði.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A, sæti fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði B 300.000 kr. með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 18. júlí 2015 til 4. október 2015 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns G-kk-ef E-kk-ef hrl., 350.000 krónur og þóknun réttargæslumanns 160.000 krónur.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)