S-98/2022

Mál þetta, sem þingfest var 12. maí sl., og dómtekið fimmtudaginn 9. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum þann 24. febrúar sl., á hendur A-kk-þgf E-kk-þgf A-kk-þgf, [...]og Þ-kk-þgf A-kk-þgf H-kk-þgf, [...], I. á hendur ákærðu A-kk-þgf E-kk-þgf og Þ-kk-þgf A-kk-þgf fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt þriðjudagsins 6. október 2020, utandyra við [...] í Vestmannaeyjum, í samverknaði, veist að A, en ákærði A-kk-nf Ö-kk-nf tók A niður í jörðina og sló hann ítrekuðum hnefahöggum í andlit og höfuð og ákærði Þ-kk-nf A-kk-nf sló hann að minnsta kosti einu sinni í búk og sparkaði ítrekað í búk og mjaðmir hans, allt þar sem A lá í jörðinni. Af árásinni hlaut A yfirborðsáverka í andliti, bólgu og eymsli við eyra og blæðingu í ytra eyra og hlust, eymsli yfir kinnbeinum og hnakkavöðvum og þreifieymsli á búk og mjaðmasvæði.

Teljast brot ákærðu varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 með síðari breytingum.

(319-2020-4518)

[...]

Þess er krafist að báðir ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu sakarkostnaðar. [...]

Einkaréttarkrafa:

Vegna ákæruliðar I. er þess krafist af hálfu A, að ákærðu, A-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf og Þ-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf, verði dæmdir til að greiða honum miskabætur að fjárhæð kr. 641.980,- insolidum, auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 1. málsl. 4. gr. laga nr. er liðinn frá því krafan var kynnt fyrir ákærðu en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Við fyrirtöku málsins var ákæruliður II klofinn frá málinu og því ekki efni til að gera grein fyrir honum í máli þessu. Þá var og af hálfu ákæruvalds fallið frá orðunum „í samverknaði“ í fyrri lið ákæru.

Ákærðu komu báðir fyrir dóminn þann 9. júní sl., ásamt skipuðum verjendum sínum. Ákærðu viðurkenndu hvor um sig skýlaust að hafa gerst seki rum þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í I. lið ákæru, að teknu tilliti til framangreindra breytinga. Þá viðurkenndu ákærðu báðir bótaskyldu sína gagnvart brotaþola, en höfnuðu bótakröfunni sem of hárri. Með vísan til skýlausrar játningar ákærðu og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning þeirra væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals að teknu tilliti til framangreindra breytinga. Sannað er að ákærðu hafa hvor um sig gerst seki rum þá háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru, að teknu tilliti til framangreindra breytinga og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærðu hafa með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði A-kk-nf Ö-kk-nf fimm sinnum áður sætt refsingu. Þann 1. október 2020 voru árituð fjögur sektarboð, þar sem ákærða voru gerðar sektir vegna umferðarlagabrota. Þá var ákærði þann 30. mars sl., fundinn sekur um umferðarlagabrot og honum gerð sekt. Brot það sem ákærði A-kk-nf Ö-kk-nf er nú sakfelldur fyrir er framið fyrir uppkvaðningu síðastgreinds dóms og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði Þ-kk-nf A-kk-nf tvívegis áður gerst sekur um refsivert athæfi. Þann 12. febrúar 2019 var ákærða gerð skilorðsbundið ákærufrestun vegna umferðarlagabrota, vopnalagabrota og nytjastuldar. Þann 17. september 2020 var ákærða gerð sekt vegna fíkniefnalagabrota.

Refsing ákærða A-kk-ef A-kk-ef er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls, að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða ogþess að hann hefur ekki áður sætt refsingu fyrir ofbeldisbrot, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Refsing ákærða Þ-kk-ef A-kk-ef er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls, að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða ogþess að hann hefur ekki áður sætt refsingu fyrir ofbeldisbrot, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærðu til greiðslu alls sakarkostnaðar sem að þessum þætti málsins hlaut, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 14.454 kr. og rétt þykir að ákærðu greiði insolidum, auk þóknunar skipaðra verjenda sinna, sem ákærðu greiða hvor um sig. Þóknun skipaðra verjenda ákærða er hæfilega ákveðin 186.620 krónur fyrir hvorn um sig, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Með háttsemi sinni gagnvart brotaþola umrætt sinn hafa ákærðu bakað sér bótaskyldu skv. almennum skaðabótareglum og 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Í bótakröfu er krafistbótain solidum úr hendi ákærðu samtals að fjárhæð 641.980 kr., auk þar tilgreindra vaxta, þar af miskabóta skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 að fjárhæð 5 00.000 kr., auk lögfræðikostnaðar að fjárhæð 141.980 kr. Líkt og að framan greinir hefur af hálfu ákæruvaldsins verið fallið frá því að brot ákærðu gagnvart brotaþola hafi verið framin í samverknaði. Verður því litið svo á að um tvær aðskildar atburðarásir hafi verið að ræða, þ. e. fyrst hafi komið til ryskinga milli brotaþola og ákærða A-kk-ef, sem ákærði Þ-kk-nf hafi engan þátt átt í, en eftir það hafi komið til ryskinga milli brotaþola og ákærða Þ-kk-ef, sem ákærði A-kk-nf átti ekki neinn þátt í. Kemur því ekki til álita að fallast á það með bótakrefjanda að bótaábyrgð ákærðu geti verið sólidarisk, en líta verður á þátt hvors þeirra fyrir sig án tillits til þáttar hins. Er hæfilegt að ákærði A-kk-nf greiði brotaþola kr. 3 00.000 í miskabætur, með vöxtum og dráttarvöxtum eins og nánar greinir í dómsorði, en bótakrafan var kynnt ákærða 5. apríl 2022. Jafnframt þykir hæfilegt að ákærði Þ-kk-nf greiði brotaþola kr. 2 00.000 í miskabætur, með vöxtum og dráttarvöxtum eins og nánar greinir í dómsorði, en bótakrafan var kynnt ákærða 18. mars 2022. Þá er rétt að ákærðu greiði brotaþola málskostnað 70.990 k r. hvor um sig, að teknu tilliti til virðisaukaskatts. Með vísan til 4. mgr. 129. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. XXVI. kafla laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, er ekki fallist á með bótakrefjanda að málskostnaður beri vexti frá sama tíma og miskabótakrafa.

S-kk-nf G. G-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

F resta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimurárum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði, Þ-kk-nf A-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

F resta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimurárum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærðu greiði sakarkostnað insolidum, 14.454 krónur.

Ákærði, A-kk-nf Ö-kk-nf, greiði jafnframt sakarkostnað, 186.620 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærði, Þ-kk-nf A-kk-nf, greiði jafnframt sakarkostnað, 186.620 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda, J-kk-ef P-kk-ef lögmanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ákærði, A-kk-nf Ö-kk-nf, greiði brotaþola, A, 300.000 krónur í miskabætur, auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 1. málsl. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. október 2020 til 5. maí 2022, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, til greiðsludags.

Ákærði, Þ-kk-nf A-kk-nf, greiði brotaþola, A krónur í miskabætur, auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 1. málsl. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. október 2020 til 18. apríl 2022, en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, til greiðsludags.

Ákærðu greiði brotaþola málskostnað, 70.990 krónur hvor um sig, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kk-nf G. G-kk-nf