S-447/2006

Málið höfðaði lögreglustjórinn í Kópavogi með ákæru útgefinni 16. mars 2006 á hendur ákærða, D-kk-þgf H-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hamrahlíð 23, Reykjavík, „fyrir fjárdrátt, með því að hafa laugardaginn 4. mars 2006, við Rúmfatalagerinn, Smáratorgi í Kópavogi, fengið gsm-síma B-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef, að verðmæti kr. 28.000, að láni og í kjölfarið slegið eign sinni á hann, með því að neita að afhenda símann.

Telst þetta varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ákærði hefur skýlaust játað að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Er með þeirri játningu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í ákæru. Verjandi vefengdi heimfærslu brotsins til 247. gr. almennra hegningarlaga og á þeirri forsendu krafðist hann þess að málinu yrði vísað frá dómi. Eins og hinni refsiverðu háttsemi er lýst í ákæru bæri að heimfæra brotið undir 245. gr. almennra hegningarlaga. Ekki verður á það fallist með verjanda að verknaðarlýsing brotsins í ákæru verði felld undir gripdeild. B-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf lánaði ákærða í umrætt sinn gsm-símann sinn, sem ákærði síðan sló eign sinni á með því að neita að afhenda símann. Sú háttsemi verður heimfærð undir 247. gr. almennra hegningarlaga, þar sem varslan á sér stað með samþykki eiganda, en síðan verður einhliða taka munarins. Brotið er því réttilega heimfært til refsiákvæðis í ákæru. Ekki eru lagaskilyrði til þess að vísa málinu frá dómi að kröfu verjanda og er því kröfunni synjað.

Ákærði á nokkurn sakarferil að baki. Frestað var ákæru á hendur honum 23. maí 1995 skilorðsbundið í 2 ár fyrir þjófnaðarbrot. Hann hlaut 10 mánaða fangelsisdóm 29. maí 1997 fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og 233. gr. en hlaut reynslulausn 26. ágúst 1997 í 1 ár á eftirstöðvum refsingar, 160 dögum. Næst hlaut ákærði 15.000 króna sektardóm fyrir þjófnaðarbrot, 29 september 1999. Þá hlaut ákærði 6 mánaða fangelsisdóm, skilorðsbundinn í 3 ár 25. febrúar 2003, fyrir þjófnað og fjársvik. Þann 28. apríl sama ár hlaut hann 7 mánaða fangelsisdóm, skilorðsbundinn í 3 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 155. gr. og 245. gr. almennra hegningarlaga og var dómurinn frá 25. febrúar dæmdur með. Aftur hlaut ákærði 10 mánaða fangelsisdóm, 16. desember sama ár, þar af voru 7 mánuðir skilorðsbundnir í 3 ár, fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalögum, vopnalögum og tilraun til þjófnaðar. Síðast hlaut ákærði 18 mánaða fangelsisdóm 10. júní 2004 fyrir þjófnað og tilraun til þjófnaðar og var skilorðshluti dómsins frá 16. desember 2003 tekinn upp og dæmdur með. Loks var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi þann 13. desember 2004 fyrir þjófnað. Þann 15. desember 2005 var ákærða veitt reynslulausn skilorðsbundið í 2 ár á 190 daga eftirstöðvum tveggja síðustu dóma uppkveðnir á árinu 2004. Ákærði hefur nú rofið skilorð reynslulausnar með þeirri háttsemi sem hann er nú fundinn sekur að og ber því að taka hana upp skv. 60. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 42. gr. s.l. og er ákærða nú gerð refsing með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga. Eins og sakarferli ákærða er háttað ber einnig við refsiákvörðun að líta til 71. og 255. gr almennra hegningarlaga til refsiþygingar, en einnig er við refsiákvörðun litið til refilækkunar að ákærði hefur skýlaust játað brot sinn og brotaandlag varðar ekki mikla fjárhagslega hagsmuni. Í ljósi sakarferils ákærða þykir refsing hans nú hæfilega ákveðin fangelsi í 7 mánuði.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 verður ákærði dæmdur til þess að greiða skipuðum verjanda sínum, H-kk-þgf I-kk-þgf, hæstaréttarlögmanni 62.250 krónur í málsvarnarlaun. Annan sakarkostnað leiddi ekki af málinu.

Ó-kvk-nf P-kvk-nf, dómstjóri, kvað upp dóm þessan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, D-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 7 mánuði.

Ákærði greiði skipuðum verjanda sínum, H-kk-þgf I-kk-þgf hrl., kr. 62.250 í málsvarnarlaun.

Ó-kvk-nf P-kvk-nf