S-252/2013

Mál þetta, sem þingfest var 6. júní sl., og dómtekið þann 20. ágúst sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi þann 30. apríl 2013, á hendur G-kk-þgf B-kk-þgf J-kk-þgf, kt. [...], til heimilis að Háaleitisbraut 105, Reykjavík, en til dvalar að Birkiási 17, Garðabæ,

„fyrir gripdeild

með því að hafa, að kvöldi fimmtudagsins 21. mars 2013 í bensínstöð N1 við Austurveg á Selfossi tekið í heimildarleysi tvær pakkningar af Darra harðfiski og eina Sóma-samloku með skinku og osti, samtals að verðmæti kr. 2.205,- sem ákærði neytti inni í versluninni án þess að greiða fyrir.

Telst brot ákærða varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins og lýsti sækjandi þá yfir að lagt yrði fyrir lögreglu að færa ákærða fyrir dóminn. Ákærði mætti fyrir dóminn þann 20. ágúst sl., í fylgd lögreglu, og lýsti því yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Kom þá fram í máli ákærða að hann hefði bætt versluninni brotið.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ellefu sinnum áður sætt refsingu, þar af fimm sinnum fyrir þjófnað, eða tilraun til þjófnaðar. Þannig var ákærði þann 11. ágúst 2009 dæmdur fyrir brot gegn 276., sbr. 287. gr. dönsku hegningarlaganna. Þann 10. mars 2010 gerði ákærði sátt við lögreglustjóra vegna brots gegn 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þann 28. nóvember 2011 var ákærða gert að sæta fangelsi í 30 daga, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn sömu grein og þann 20. september 2012, fyrir brot gegn 244. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var ákærða þá gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði, en refsingin skilorðsbundin til þriggja ára. Loks var ákærði dæmdur þann 30. maí sl., enn fyrir brot á 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og var þá dæmdur upp síðastgreindur skilorðsdómur. Var ákærða þá gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði. Brot það sem ákærði er nú ákærður fyrir er framið fyrir uppkvaðningu áðurgreinds dóms og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er það mat dómsins að brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir hefði ekki leitt til þyngri refsingar en ákærða var gert að sæta í áðurgreindum dómi. Verður ákærða því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, G-kk-þgf B-kk-þgf J-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing.

S-kvk-nf I-kvk-nf.