E-160/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 20. janúar sl., er höfðað með stefnu birtri 4. júní 2008, af Frábær-bátaþjónusta ehf., Arnarflöt 7, Súðavík, á hendur Sigga Odds ehf., Hlíðarvegi 10, Suðureyri.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 1.411.800 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af fjárhæðinni frá 13. október 2007 til greiðsludags. Krafist er vaxtavaxta skv. 12. gr. vaxtalaga sem leggist við höfuðstól á 12 mánaða fresti. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda. Til vara er krafist lækkunar á dómkröfum stefnanda. Þá er krafist málskostnaðar.

II.

Aðilar máls þessa gerðu með sér samning 10. júní 2007 um tiltekið verk sem stefnandi skyldi inna af hendi fyrir stefnda. Í samningnum, sem fyrir liggur á dskj. nr. 8, kemur fram að fyrirsvarsmaður stefnanda taki að sér smíði og ásetningu síðustokka og afrif eldri síðustokka, en fram er komið í málinu að verkið miðist við bát stefnda Lukku ÍS-357. Skyldi báturinn slípaður og málaður á viðgerðarstöðum, bæði hvað varðaði hluta bols og botns. Skyldi bátnum skilað við verkstæðishlið fullfrágengnum með haffæri hvað varðaði viðgerð. Samningsverð fyrir verkið var 850.000 krónur og skyldu 450.000 krónur greiðast við undirritun samnings en 400.000 krónur við afhendingu bátsins. Stefnandi annaðist tiltekið verk við bátinn á haustdögum 2007. Í málinu krefur stefnandi stefnda um greiðslu samkvæmt reikningi og um greiðslu eftirstöðva samkvæmt samningi aðila. Ágreiningur er með aðilum um hvort tilteknir verkþættir samkvæmt reikningi hafi verið innifaldir í samningi aðila á dskj. nr. 8 eða hvort og að hvaða marki um hafi verið að ræða aukaverk sem stefnandi krefur stefnda um greiðslu fyrir.

Við aðalmeðferð málsins gáfu fyrirsvarsmenn aðila skýrslu fyrir dómi. Þá gaf G-kk-nf S-kk-nf starfsmaður JE Vélaverkstæðis ehf. á Siglufirði skýrslu.

D-kk-nf H-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, kvaðst hafa gert samkomulag við stefnda um að smíða ákveðna hluti í bátinn Lukku ÍS-357. Stefnandi hafi tekið að sér verkið og stefndi að greiða kostnaðinn af því. Í samkomulagi aðila hafi falist að stefndi skyldi skila bátnum inn að verkstað stefnanda botnþrifnum en ómáluðum. Verkstæðið hafi verið flugskýlið á Ísafjarðarflugvelli. Það hafi stefndi hins vegar ekki gert. D-kk-nf hafi byrjað að smíða síðustokkana fyrir bátinn í flugskýlinu á Ísafirði. Hafi hann í kjölfarið byrjað að setja nýju síðustokkana á bátinn á hafnarsvæðinu á Ísafirði. Þar hafi margir bátar verið lagfærðir á þennan hátt án athugasemda Siglingastofnunar Íslands. Komið hafi í ljós eftir að framkvæmdir hófust að bátnum hafi áður verið breytt á Akranesi en skýrsla um það hafi ekki verið send Siglingamálastofnun, með tilheyrandi teikningum t.a.m. varðandi síðustokka. Hafi starfsmaður Siglingastofnunar Íslands tjáð D-kk-þgf að miðað við þessar forsendur hafi báturinn í raun ekki haft eiginlegt haffærisskírteini. Um þessa forsögu bátsins hafi stefnandi ekki vitað áður en hann hafi tekið að sér verkið. Er D-kk-nf hafi beðið um teikningar fyrir skipið hafi þær tekið mið af upprunalegu byggingarlagi skipsins og engir síðustokkar verið á því. Starfsmaður Siglingastofnunar Íslands hafi talið að verkið væri ekki unnið eftir hefðbundnum aðferðum, en það hafi komið fram í skýrslu S-kk-ef S-kk-ef skoðunarmanns stofnunarinnar. Hafi hann í reynd snúið öllu við. Kvaðst D-kk-nf áður hafa unnið sambærileg verk við svipaðar aðstæður og engar athugasemdir verið gerðar af hálfu Siglingastofnunar. Síðar hafi komið í ljós að starfsmaður Siglingastofnunar hafi haft rangt fyrir sér varðandi aðferðir D-kk-ef við verkið. Hafi starfsmaðurinn skipað D-kk-þgf að koma bátnum í upprunalegt horf og hafi D-kk-nf gert það með mikilli fyrirhöfn og töluverðum tilkostnaði. Hafi hann í framhaldi skilað af sér bátnum til skoðunar en það hafi verið í lok september 2007. Hafi báturinn þá fengið haffærisskírteini. Á þeim tíma hafi D-kk-nf verið sviptur réttindum sem plastgerðarmaður. Þá ákvörðun hafi hann kært til samgönguráðuneytisins. Hafi málið verið þar til meðferðar og niðurstaða fengist í mars 2008 er hann hafi fengið leyfið á nýjan leik.

Kostnaður sá sem stefnandi krefji stefnda um sé í samræmi við þá vinnu sem stefnandi hafi innt af hendi í þágu stefnda. D-kk-nf kvað síðustokka þá sem hann hafi smíðað fyrir stefnda enn vera fyrir utan flugskýlið á Ísafirði. Fyrirsvarsmaður stefnda hafi aldrei haft samband við D-kk-þf til að óska eftir þeim. Hafi D-kk-nf reynt að hafa samband við fyrirsvarsmanninn fljótlega eftir að verkið hófst en það ekki tekist þar sem fyrirsvarsmaðurinn hafi hreinlega skellt á D-kk-þf. Reikningur að fjárhæð 1.011.800 krónur sé vegna vinnu sem stefnandi hafi þurft að vinna til að báturinn fengi haffærisskírteini og sé ekki hluti af því samkomulagi aðila sem samið hafi verið um með samningnum frá 10. júní 2007. Hafi stefnandi fengið fyrirmæli um það frá Siglingastofnun Íslands að vinna þessi verk til að fyrirsvarsmaður stefnda kæmist á sjó. Hafi D-kk-þgf verið tjáð að annars yrði stefndi gjaldþrota. Hafi D-kk-nf því reynt að drífa verkið af. Ekki hafi D-kk-nf haft samband við fyrirsvarsmann stefnda vegna þessa kostnaðar en fulltrúi stefnda, H-kk-nf G-kk-nf, hafi vitað af þessu og orðað hlutina með þeim hætti að stefndi yrði gjaldþrota að öðrum kosti. Hafi H-kk-nf vitað að kostnaður yrði meiri en samið hafi verið um í upphafi. D-kk-nf kvað stefnda í upphafi hafa greitt 450.000 krónur inn á verkið samkvæmt samningnum. Að því er varði reikning að fjárhæð 1.011.800 krónur þá séu vinnuliðir vegna landtöku og sjósetningu og vinna við botnþrif, botnmálun og vinna við ,,osmosis“ skemmdir hlutir sem ekki hafi fallið innan samnings aðila. Hér sé því um aukaverk að ræða. Bátinn hafi þurft að taka á land þar sem ekki hafi verið unnt að vinna verkið öðruvísi. Stefndi hafi átt að sjá um þann þátt málsins. ,,Osmosis“ skemmdir séu vegna mismunandi efna sem notuð séu við svokallaða slithúð sem sett sé á ytra byrði bátsins. Í raun sé um að ræða hlífðarefni á ytra byrði bátsins. Hafi verið gert við ásetningarstað gömlu síðustokkanna, fyrir ofan þá og framan. Hafi skemmdirnar náð fram á svokallaða ,,peru“. Verkliðir vegna ,,osmosis“ skemmda hafi ekki verið innifaldir í þeim samningi sem gerður hafi verið.

S-kk-nf O-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, kvað stefnanda hafa tekið að sér ákveðið verk fyrir stefnda á meðan S-kk-nf hafi ætlað að vera í tveggja vikna fríi í útlöndum. Hafi stefnandi átt að sjá um að taka bátinn á land og koma á verkstað, sem hafi verið flugskýlið á Ísafjarðarflugvelli. Hafi það verið innifalið í samningi aðila. Skipta hafi átt um síðustokka á bátnum á meðan S-kk-nf væri í útlöndum, en gömlu síðustokkarnir hafi verið farnir að leka. Báturinn hafi átt að vera klár þegar S-kk-nf kæmi til baka að utan. Lítið hafi hins vegar gerst á meðan og hafi báturinn legið í höfn í ½ mánuð áður en nokkuð hafi verið aðhafst. Hafi fyrirsvarsmaður stefnanda ekki tekið bátinn úr höfn fyrr en S-kk-nf hafi aftur verið kominn frá útlöndum. Sá samningur sem gerður hafi verið hafi átt að vera tæmandi um alla þá verkframkvæmd sem stefnandi hafi átt að inna af hendi fyrir stefnda. Hafi stefndi ekki óskað eftir neinum verkum umfram samninginn. Hafi vinna við landtöku og sjósetningu verið innifalið. Í hlut stefnanda hafi komið að botnhreinsa bátinn. Hafi S-kk-nf í upphafi greitt 450.000 krónur inn á verkið. S-kk-nf kvaðst síðan hafa fengið vitneskju um að starfsmenn Siglingastofnunar Íslands hafi verið komnir í málið en S-kk-nf kvaðst hafa fylgst með framkvæmdum og komið reglulega á vinnusvæðið. Á grundvelli þeirra athugasemda er fyrir hafi legið frá Siglingastofnun Íslands hafi verið óskað eftir því að stefnandi myndi ganga frá bátnum án síðustokka til að hann fengi bráðabirgðahaffærisskírteini. Hafi fyrirsvarsmaður stefnanda aldrei nefnt það að verið væri að vinna að verkþáttum sem væru fyrir utan samning aðila. S-kk-nf kvað bátinn loks hafa verið afhentan 27.-28. september 2007. Þá hafi báturinn ekki verið í góðu ástandi en hann hafi ekki verið með neina síðustokka. Þannig hafi báturinn verið um veturinn og oltið mun meira en ella. Hafi hann því verið miklu verri til sjós. Hafi stefndi samið við verkstæði á Siglufirði um að setja síðustokka á bátinn og hafi það verið gert í kringum 20. mars 2008. Hafi stefnda þá verið kunnugt um að Siglingastofnun Íslands hafi verið búin að draga til baka starfsleyfissviptingu fyrirsvarsmanns stefnanda. Einnig hafi stefnda verið kunnugt um að stefnandi hafi verið búinn að steypa síðustokka á bátinn og að þeir hafi legið við flugskýlið á Ísafirði. Þrátt fyrir það hafi ekki hvarflað að stefnda að hafa samband við stefnanda og fá hann til að ljúka því verki sem um hafi verið samið. Eftir að Siglingastofnun hafi stöðvað framkvæmdir við bátinn hafi einungis komið í hlut stefnanda að loka sárum til að báturinn fengi haffærisskírteini. Í framhaldi hafi báturinn fengið bráðabirgðahaffærisskírteini. S-kk-nf kvaðst telja að það hafi einungis tekið fyrirsvarsmann stefnanda nokkrar klukkustundir að ganga frá viðgerðum á svonefndum ,,osmosis“ skemmdum. Vinnuliður að fjárhæð 760.000 væri út úr öllu korti fyrir slíka vinnu. Allir verkliðir samkvæmt reikningi að fjárhæð 1.011.800 krónur hafi verið innifaldir í samningi aðila fyrir utan vinnu við ,,osmosis“ skemmdir, en þær viðgerðir hafi einfaldlega átt að framkvæma í leiðinni, en um hafi verið að ræða smáræðisvinnu. Hafi stefndi ekki vitað um þessar skemmdir og stefnandi unnið verkið óumbeðinn. Verkið hafi þó í raun verið unnið með samþykki stefnda. Vinna við lagfæringu á ,,osmosis“ skemmdum hafi einungis átt að taka innan við einn dag og væri liðurinn því ofáætlaður og með öllu ótækur.

G-kk-nf S-kk-nf starfsmaður JE Vélaverkstæðis ehf. kvaðst hafa fengið bát stefnda við viðgerðar í mars 2008. Báturinn hafi verið án síðustokka og beiðnin lotið að því að setja stokka á hann. Báturinn hafi verið tekinn á land, stokkar teiknaðir á hann og samþykki Siglingastofnunar Íslands fengið fyrir teikningunum. Í framhaldi hafi stokkar verið settir á bátinn. Verkið hafi tekið 2 til 3 vikur. Fyrir verkið hafi stefndi greitt 800.000 krónur, en eitthvað meira hafi þó verið gert við bátinn. Heildarreikningurinn hafi því verið eitthvað hærri. Bolur bátsins hafi verið málaður, sem og botn. Þá hafi báturinn verið ,,sinkaður“. G-kk-nf kvaðst ekki kannast við hvað ,,osmosis“ skemmdir væru, en hann hafi unnið við viðgerðir á plastbátum í mörg ár. Báturinn hafi verið tekinn á land og hafi landtaka og sjósetning verið innifalið í samningi, sem og málun á bol, en ekki málning á botn og ,,sinkunin“. Síðustokkar séu það stór partur af bol bátsins að með því að þeir séu málaðir sé málun á bol þar með komin.

III.

Í stefnu kveðst stefnandi reka bátasmiðju, annast bátaviðgerðir, nýsmíði, breytingar og skylda starfsemi. Hafi stefnandi gert stefnda reikning vegna þjónustu við stefnda í september 2007. Skuld samkvæmt reikningi hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og sé stefnanda því nauðsynlegt að höfða mál á hendur stefnda.

Stefnandi vísar til meginreglna kröfuréttar um efndir fjárskuldbindinga, en reglan fái m.a. lagastoð í 45., 47. og 54. gr. laga nr. 50/2000 og lögum nr. 42/2000. Kröfu um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti, styður stefndi við 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 og 12. gr. laganna. Um málskostnað er vísað til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

IV.

Stefndi byggir á því að stefnandi eigi ekki þær kröfur á hendur stefnda sem tilgreindar séu í stefnu. Í fyrsta lagi sé því mótmælt að stefnda beri að greiða reikning að fjárhæð 1.011.800 krónur, enda sé sá reikningur tilhæfulaus með öllu. Virðist sá reikningur byggja á samningi aðila frá 10. júní 2007 en samkvæmt þeim samningi hafi heildarsamningsverð verið 850.000 krónur. Hafi stefndi greitt 450.000 krónur af samningsverðinu við undirskrift samnings. Hvaðan umræddur reikningur komi og á hverju hann byggi sé með öllu óskiljanlegt og eigi umræddur reikningur sér enga stoð í raunveruleikanum.

Í öðru lagi sé því mótmælt að stefnda beri að greiða reikning að fjáræð 400.000 krónur, enda hafi stefnandi ekki staðið við sinn hluta samningsins og hafi aldrei framkvæmt umsamdar viðgerðir á bátnum. Hafi stefndi því haldið að sér höndum og ekki greitt lokagreiðslu samkvæmt samningi að fjárhæð 400.000 krónur. Þegar stefndi hafi loks fengið bátinn afhentan hafi hann þurft að leita annað með bátinn til að láta framkvæma verk það sem stefnandi hafi átt að inna af hendi samkvæmt samningi aðila. JE Vélaverkstæði ehf. á Siglufirði hafi framkvæmt endanlega viðgerð á bátnum, þ.e. séð um síðustokka og málun á bátnum og hafi stefndi greitt fyrir verkið 800.000 krónur. Vélaverkstæðið hafi því á endanum framkvæmt það verk sem stefnandi hafi átt að inna af hendi.

Í þriðja lagi sé bent á, til stuðnings aðalkröfu, að Siglingastofnun Íslands hafi stöðvað fyrirhugaðar viðgerðir stefnanda þar sem stefnandi hafi ekki haft yfir að ráða þeim útbúnaði sem til hafi þurft til að framkvæma umræddar viðgerðir. Staðfesti gögn frá Siglingastofnun Íslands það. Þá bendi stefndi á að félagið hafi orðið fyrir talsverðu tjóni vegna viðskipta við stefnanda sem leitt hafi af samningi aðila. Samist hafi um milli aðila að báturinn yrði afhentur 15. ágúst 2007 og hafi hann átt að vera fullfrágenginn og með haffæri varðandi viðgerðina. Báturinn hafi hins vegar ekki verið afhentur fyrr en 28. september 2007 og þá verið í ófullnægjandi ástandi. Í kjölfarið hafi stefndi þurft að leita annað til að láta framkvæma þær viðgerðir sem stefnandi hafi átt að framkvæma samkvæmt samningi. Á þessu tímabili hafi stefndi ekki getað notað bátinn við útgerð sína og því orðið fyrir talsverðu fjártjóni. Þá hafi hann orðið fyrir tjóni þar sem hann hafi þurft að greiða nýjum viðgerðaraðila fyrir þær framkvæmdir sem stefnandi hafi átt að sjá um.

Varakrafa stefnda er á því byggð að kröfur stefnanda séu stórlega ofreiknaðar og órökstuddar.

Stefndi vísar til meginreglna kröfu- og samningaréttar. Varðandi kröfu um málskostnað er vísað til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

IV.

Stefnandi og stefndi gerðu með sér samning í júní 2007 þess efnis að stefnandi skyldi smíða síðustokka á bát stefnda og setja á bátinn. Samkvæmt samningi skyldi stefndi greiða fyrir verkið 450.000 krónur við undirritun samningsins og 400.000 krónur þegar verklok yrðu. Óumdeilt er að stefndi innti 450.000 krónur af hendi við undirritun samningsins, en hefur ekkert greitt stefnanda frekar. Þá liggur fyrir að stefnandi hófst handa við að taka gömlu síðustokkana úr bát stefnda í Ísafjarðarhöfn í lok ágúst 2007. Starfsmaður Siglingastofnunar Íslands hafði eftirlit með framkvæmdinni, svo sem dskj. nr. 13 ber með sér, og hafði uppi athugasemdir við verklag fyrirsvarsmanns stefnanda við verkið. Hefur fyrirsvarsmaður stefnanda m.a. haldið því fram að í ljós hafi komið eftir að framkvæmdir hófust að báturinn hafi ekki verið í samræmi við fyrirliggjandi teikningar og hafi starfsmaður Siglingastofnunar Íslands mælt svo fyrir að loka skyldi bátnum þannig að hann yrði án síðustokka.

Samkvæmt því sem fram er komið var fyrirsvarsmaður stefnanda sviptur starfsleyfi sínu sem plastbátasmiður. Ekki liggja fyrir önnur gögn um þá sviptingu en bréf samgönguráðuneytis til stefnda frá 25. apríl 2008 þar sem fram kemur að Siglingastofnun Íslands hafi afturkallað starfsleyfissviptinguna. Þá liggur fyrir að stefndi hélt bát sínum til veiða án margnefndra síðustokka eftir að hann fékk bátinn afhentan frá stefnanda í lok september 2007. Stefndi lét JE Vélaverkstæði ehf. á Siglufirði setja nýja síðustokka á bátinn. Var hafist handa við þá vinnu í kringum 20. mars 2008. Hefur stefndi lýst yfir að þegar gengið hafi verið til samninga við JE Vélaverkstæði ehf. hafi stefnda verið kunnugt um að fyrirsvarsmaður stefnanda hafi fengið starfsleyfi sitt sem plastbátasmiður á nýjan leik og stefnda hafi jafnframt verið kunnugt um að síðustokkar þeir sem stefnandi hafi smíðað á bátinn væru fyrir utan flugskýlið á Ísafirði. Hafi stefndi ekki haft samband við stefnanda til að gefa honum kost á að ljúka verkinu. Í málinu krefur stefnandi stefnda um greiðslu samkvæmt tveim reikningum. Er annars vegar um að ræða reikning vegna eftirstöðva samkvæmt samningi á dskj. nr. 8 að fjárhæð 400.000 krónur og hins vegar reikning að fjárhæð 1.011.800 krónur sem stefnandi kveður vera vegna aukaverka sem samningur aðila taki ekki til.

Í málinu er í fyrsta lagi deilt um að hvaða marki í samningi aðila hafi verið mælt fyrir um hvor aðila skyldi sjá um og bera kostnað af vinnu við landtöku og sjósetningu bátsins. Um það atriði er einungis að litlu leyti fjallað í samningi, en kveðið er á um að bátnum skuli skilað við verkstæðishlið fullfrágengnum með haffæri hvað varði viðgerð. Skilja verður ákvæði þetta svo að bátnum skuli skila ósjósettum og ekki til þess ætlast að stefnandi sjósetti hann án þess að um það yrði sérstaklega samið. Engin gögn hafa verið lögð fram um að svo hafi verið. Ekkert er kveðið á um landtöku í samningnum. Á þeim tíma sem samningurinn var gerður hafði stefnandi atvinnu af því að smíða og gera við báta, en stefndi ekki, og viðfangsefnið því á vettvangi stefnanda. Í því ljósi stóð það stefnanda nær að ganga þannig frá samningi um slíkt verk að á sem gleggstan hátt væri kveðið á um einstaka verkþætti. Þar sem það var ekki gert verður stefnandi látinn bera halla af ónákvæmni um þetta atriði. Verður stefndi því ekki dæmdur til greiðslu þessa liðar.

Þá er deilt um hvort vinna við botnþrif og botnmálun hafi falist í samningi. Um það segir það eitt í samningi að báturinn skuli málaður á viðgerðarstöðum, bæði hvað varði hluta bols og botns. Stefnandi hefur ekki sýnt fram á að botnþrif og botnmálun samkvæmt reikningi hafi verið umfram það sem kveðið var á um að skyldi vera innifalið í samningi, en botnþrif verður að telja vera forsendu þess að unnt sé að botnmála bát.

Loks er deilt um verklið sem lýtur að viðgerð á svonefndum ,,osmosis“ skemmdum, en verkliður þessi er nærri 2/3 hlutar fjárhæðar samkvæmt reikningnum. Verkliður þessi kemur ekki fram í samningi aðila. Þar sem hér er um fjárhæð að ræða sem nemur nærri heildarsamningsverði samkvæmt samningi frá í júní 2007 og í ljósi stöðu aðila verður að telja það hafa staðið stefnanda nær að tryggja að um verklið sem þennan skyldi fjallað í samningi aðila. Þar sem það var ekki gert verður stefndi ekki dæmdur til greiðslu þessa liðar. Samkvæmt framansögðu verður stefndi sýknaður af greiðslu reiknings að fjárhæð 1.011.800 krónur.

Þá stendur eftir úrlausn um hvort stefndi verði dæmdur til að greiða seinni hluta greiðslu samkvæmt samningi aðila, eða 400.000 krónur. Þegar til þess þáttar er litið liggur fyrir að stefnandi var sviptur leyfi sínu til viðgerða af þessum toga í september 2007. Stefndi hlutaðist hins vegar ekki til um að láta smíða nýja síðustokka og setja á bátinn fyrir en í lok mars 2008. Var honum á þeim tíma kunnugt um að fyrirsvarsmaður stefnanda hafði á ný fengið starfsleyfi sitt. Þá var honum jafnframt kunnugt um að síðustokkar þeir sem smíðar höfðu verið á bátinn lágu fyrir utan flugskýlið á Ísafjarðarflugvelli. Hefði stefnda verið rétt að lýsa yfir uppsögn eða riftun á samningi aðila vildi hann ekki vera við hann bundinn. Það gerði hann hins vegar ekki og gaf stefnanda ekki færi á að bæta úr verkinu. Verður stefndi því dæmdur til að greiða eftirstöðvar samkvæmt samningi aðila.

Stefnandi krefst greiðslu dráttarvaxta af fjárhæðinni frá 13. október 2007. Fyrir liggur að stefnandi hafði ekki starfsleyfi til að annast plastbátaviðgerðir frá í september 2007. Liggja ekki fyrir aðrar upplýsingar en að það leyfi hafi hann verið kominn með 25. apríl 2008. Gat hann þar af leiðandi ekki bætt úr verki sínu fyrr en eftir að hafa öðlast starfsleyfið á nýjan leik. Gjalddagi 400.000 króna lokagreiðslu skyldi vera við afhendingu verksins, sem aldrei kom til. Í niðurstöðu málsins verður þar af leiðandi miðað við að reikna dráttarvexti í samræmi við 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001. Ekki eru lagaskilyrði til að fallast á kröfu um vaxtavexti skv. 12. gr. laganna.

Með vísan til þessara úrslita málsins verður hvor aðili látinn bera sinn kostnað af málinu.

S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

DÓMSORÐ:

Stefndi, Siggi Odds ehf., greiði stefnanda, Frábær-bátaþjónusta ehf., 400.000 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 4. júní 2008 til greiðsludags.

Málskostnaður fellur niður.

S-kk-nf S-kk-nf