arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-456/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 18. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 10. nóvember síðastliðinn, á hendur H-kk-þgf Þ-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Bjarkarási 14 í Garðabæ, „fyrir þjófnaðar- og skjalabrot í Hafnarfirði á árinu 2015 með því að hafa:

1. Á tímabilinu 26. til 31. maí stolið skráningarnúmerum af bifreiðinni MV-677 þar sem hún stóð á bifreiðastæði við Kaplahraun 1.

2. Í kjölfar þjófnaðarins í 1. lið í blekkingarskyni sett skráningarnúmerin MV-677 á bifreiðina LJ-722.

[...]

Teljast brot í 1. lið varða við 1. mgr. 244. gr. og brot í 2. lið við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Um málsatvik er skírskotað til framangreindrar ákæru.

Ákærði var boðaður til dómþings 10. síðasta mánaðar, með fyrirkalli útgefnu 24. nóvember síðastliðinn, en það fyrirkall var birt ákærða ásamt ákæru málsins 4. desember síðastliðinn. Í þinghaldinu var meðferð málsins frestað til 18. sama mánaðar, vegna boðaðra forfalla ákærða og var nýtt fyrirkall gefið út. Ákærði sótti ekki þing 18. desember síðastliðinn og boðaði ekki forföll, en í fyrirkallinu, útgefnu 10. þess mánaðar, sem var birt ákærða 14. sama mánaðar, var líkt og í fyrra fyrirkalli meðal annars tekið fram að sækti ákærði ekki þing, mætti hann búast við að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af og eru brot hans réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákærunni. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Að framangreindu virtu og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, H-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga, en fresta skal fullnustu refsingar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-464/2016

Mál þetta, sem dómtekið var 21. desember síðastliðinn, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 14. nóvember 2016, á hendur N-x-x K-x-x, [ ... ], afgönskum ríkisborgara, „fyrir misnotkun skjala, með því að hafa mánudaginn 3. október 2016, framvísað við vegabréfaskoðun hjá lögreglu í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, Sandgerði, í blekkingarskyni japönsku vegabréfi nr.[ ...], á nafni [ ... ]

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.”

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar. Háttsemi hans er rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Skýlaus játning ákærða er virt honum til málsbóta. Ákærði hefur ekki sætt refsingu hér á landi svo vitað sé. Samkvæmt gögnum málsins kom ákærði til landsins á leið sinni til Kanada og játaði að hafa framvísað vegabréfi í eigu annars manns í þeim tilgangi að komast til Kanada. Ákærði greindi lögreglu frá því að umsókn hans um hæli í Grikklandi hefði verið í vinnslu þar í landi síðastliðinn 10 ár. Þá hefði hann að auki sótt um hæli í Belgíu og í Þýskalandi. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Í ljósi dómafordæma þykir ekki fært að skilorðsbinda refsinguna.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber ákærða að greiða sakarkostnað málsins sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 153.220 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Ákærði, N-x-x K-x-x, [ ... ], sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, H-kvk-ef A-kvk-ef hdl., 153.220 krónur.

J-kk-nf H-kk-nf.
S-470/2015

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið 7. janúar sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 24. nóvember 2015 á hendur G-kk-þgf Ó-kk-þgf, kt. 000000-0000, Klukkuvöllum 7, Hafnarfirði, „fyrir skilasvik með því að hafa fimmtudaginn 12. febrúar 2015 sem stjórnar- og fyrirsvarsmaður MFS ehf., kt. 000000-0000, eftir að Héraðsdómur Suðurlands hafði úrskurðað það til gjaldþrotaskipta þann 11. febrúar 2015, millifært 340.782 krónur af bankareikningi MFS ehf. á eigin bankareikning og þannig skert rétt lánadrottna til að öðlast fullnægju af eignum þrotabúsins.“ Mál 090-2015-45.

Telst þetta varða við 4. tl. 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verð dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og ákærði höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Fram kom hjá ákærða að hann hafi talið sig eiga inni laun hjá MFS ehf. og því framkvæmt þá millifærslu sem um geti. Þá hafi hann á sama tíma gengið í gegnum mikla fjárhagsörðuleika og andleg áföll sem hafi átt þátt í gjörðum hans.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur árið 1965. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum aldrei verið gerð refsing áður. Ákærði játaði brot sitt skýlaust. Ber að virða honum framangreint til málsbóta. Með vísan til þessa þykir refsing ákærða hæfilega metin 30 daga fangelsi, og þykir eins og hér stendur á, mega fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakakostnað hlaut af máli þessu.

Dóm þennan kveður upp B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, G-kk-nf Ó-kk-nf, skal sæta fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

B-kk-nf H-kk-nf
S-475/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 21. nóvember 2016, á hendur H-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...] í Reykjanesbæ.

Ákærða er gefið að sök „fíkniefnalagabrot í Hafnarfirði með því að hafa, við Lækjargötu, sunnudaginn 17. júlí 2016, haft í vörslum sínum í sölu og dreifingarskyni 11,99 g af amfetamíni, 1,34 g af maríhúana og 47 stykki af ecstasy töflum (MDMA) sem lögregla fann við leit í bifreið hans NS 630.“

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni með áorðnum breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er gerð krafa um upptöku á framangreindum fíkniefnum, svo og lyfjum sem lögregla lagði hald á í umrætt sinn.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum eru gefið að sök. Var því farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er í ákæru réttilega heimfærð til refsiákvæða. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann 10. maí 2016 undir greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Þá hefur honum tvívegis verið gerð sektarrefsing fyrir umferðarlagabrot. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu hennar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði hefur fyrir dómi samþykkt upptökukröfu ákæruvaldsins, sem auk haldlagðra fíkniefna tekur til 80 taflna af lyfinu Qustiapin Mylan og 10 taflna af lyfinu Tramatol, sem lögregla fann við leit í bifreið hans. Er sá hluti upptökukröfunnar byggður á 3. mgr. 49. gr. lyfjalaga nr. 93/1994. Samkvæmt þessu og jafnframt með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 er fallist á kröfu ákæruvalds um upptöku.

Ákærða verður gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, L-kk-ef R-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir að teknu tilliti til virðisaukaskatts hæfilega ákveðin 99.200 krónur. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti upptöku á 47 ecstasy töflum (MDMA), 11,99 g af amfetamíni, 1,34 g af maríhúana, 10 töflum af Tramatol og 80 töflum af Qustiapin Mylan.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, L-kk-ef R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 99.200 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-478/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 21. nóvember 2016, á hendur B-kk-þgf L-kk-þgf D-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...] í Reykjanesbæ.

Ákærða er gefinn að sök þjófnaður „með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 24. maí eða miðvikudagsins 25. maí 2016 stolið handfærarúllu sem var í skipinu RÁ GK-1921, þar sem það lá við bryggju í Grindavíkurhöfn.“

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði sótti ekki þing við þingfestingu málsins og boðaði ekki forföll en í fyrirkalli, sem var birt lögum samkvæmt 7. þessa mánaðar, var tekið fram að yrði ekki sótt þing af hans hálfu mætti hann búist við því að fjarvist hans yrði metin til jafns við það að hann viðurkenndi að hafa framið það brot sem hann væri ákærður fyrir og að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er út af og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði gekkst 6. febrúar 2009 undir greiðslu sektar fyrir þjófnaðarbrot, en að öðru leyti hefur sakaferill hans ekki þýðingu við refsiákvörðun í málinu. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga og verður fullnustu hennar frestað skilorðsbundið, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Dóm þennan kveður upp Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf L-kk-nf D-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-4/2016

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru útgefinni af Lögreglustjóranum á Suðurnesjum í dag á hendur M-x-x M-x-x T-x-x, fæðingardagur 23. desember 1991, íraskur ríkisborgari, „fyrir skjalafals, með því að hafa, sunnudaginn 3. janúar 2016, framvísað við lögreglu í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, í blekkingarskyni, ísraelsku vegabréfi nr. 13058794, á nafni H-x-x Z-x-x, f.d. 04.08.1983, með gildistíma frá 14.07.2008 til 13.07.2018, sem reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta, í kjölfar þess að ákærði hafði verið stöðvaður við vegabréfaskoðun vegna flugs Icelandair nr. FI 693 til Edmonton, Kanada.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar er lög leyfa. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt dómaframkvæmd þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Til frádráttar refsingu kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 4. janúar sl. Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 ber ákærða að greiða sakarkostnað málsins. Um er að ræða þóknun verjanda hans, J-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef hdl., sem er hæfilega ákveðin 130.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp G-kk-nf A-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, M-x-x M-x-x T-x-x, fæðingardagur 23. desember 1991, sæti fangelsi í 30 daga. Til frádráttar refsingu kemur gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 4. janúar sl. með fullri dagatölu.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 130.000 krónur.

G-kk-nf A-kk-nf
S-523/2016

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 8. þessa mánaðar, á hendur A-x-x H-x-x, fæddum [...], albönskum ríkisborgara, „fyrir skjalafals, með því að hafa, mánudaginn 5. desember 2016, framvísað við lögreglu í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, Sandgerði, í blekkingarskyni, ítölsku kennivottorði nr. [...], á nafni A, fd. [...], útgáfudagur 2. september 2015, sem reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta, er ákærði kom í vegabréfaskoðun vegna flugs [...] til Aberdeen, Skotlandi“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði hefur verið samvinnuþýður í málinu, hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi, og er það virt honum til málsbóta. Þá nýtur engra gagna við um að ákærði hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Að þessu gættu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-x-x H-x-x, fæðingardagur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-524/2016

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 8. þessa mánaðar, á hendur A-x-x C-x-x, fæddum [...], albönskum ríkisborgara, „fyrir skjalafals, með því að hafa, mánudaginn 5. desember 2016, framvísað við lögreglu í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, Sandgerði, í blekkingarskyni, ítölsku kennivottorði nr. [...], á nafni A, fd. [...], útgáfudagur 5. ágúst 2015, sem reyndist breytifalsað, þ.e. falsað að hluta, er ákærði kom í vegabréfaskoðun vegna flugs [...] til Aberdeen, Skotlandi“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði hefur verið samvinnuþýður í málinu, hvort tveggja á rannsóknarstigi og fyrir dómi, og er það virt honum til málsbóta. Þá nýtur engra gagna við um að ákærði hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Að þessu gættu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-x-x C-x-x, fæðingardagur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga.

H-kk-nf Þ-kk-nf
S-56/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 16. f.m., á hendur S-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Engihjalla 17 í Kópavogi.

Ákærða er gefinn að sök þjófnaður „föstudaginn 5. september 2014 að Kjarvalsstöðum, Flókagötu 24 í Reykjavík með því að hafa kastað grjóti í rúðu að Kjarvalsstöðum og farið þar inn og tekið kassa af rauðvíni að verðmæti 13.200 krónur.“

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í ákæru er getið einkaréttarkröfu en frá henni var fallið við þingfestingu málsins.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það þjófnaðarbrot sem saksókn á hendur honum tekur til. Var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða var með dómi 27. ágúst 2014, sem var birtur honum þann sama dag, gert að sæta fangelsi í 60 daga, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Frá árinu 2008 hefur hann þrívegis gengist undir sektarrefsingu vegna brots gegn lögunum, síðast 22. maí 2013.

Ákærði er samkvæmt framansögðu sakfelldur fyrir þjófnað á sex flöskum af áfengi. Með brotinu rauf hann skilorð fyrir frestun á fullnustu fangelsisrefsingar samkvæmt framangreindum dómi, en það var framið rúmri viku eftir að dómurinn gekk. Þegar til þess er litið að um innbrot var að ræða þykja ekki vera efni til að að ákvarða refsingu ákærða með hliðsjón af 256. gr. almennra hegningarlaga, sbr. dómur Hæstaréttar frá 22. nóvember 2007 í máli nr. 235/2007. Með vísan til þessa verður refsing ákærða fyrir það brot sem skilorðsdómurinn tók til og þjófnaðarbrotið sem hér er dæmt um ákveðin í einu lagi, sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 90 daga fangelsi. Er fullnustu hennar frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði verður dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærði, S-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 80.600 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf
S-60/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 16. f.m., á hendur J-x-x C-x-x O-x-x N-x-x, kt. 000000-0000, Skógarhjalla 8 í Kópavogi.

Ákærða er gefin að sök líkamsárás „með því að hafa sunnudaginn 9. ágúst 2015, inni á veitingastaðnum Rauða riddaranum að Engihjalla í Kópavogi, veist að G-kk-þgf R. G-kk-þgf og bitið hann í nefið, með þeim afleiðingum að hann hlaut sár vinstra megin á nefi og mar hægra megin.“

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þá líkamsárás sem saksókn á hendur honum tekur til. Var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfærð til 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing ákærða, sem ekki hefur áður sætt viðurlögum sem þýðingu hafi við refsiákvörðun, þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Er fullnustu hennar frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda um hann og ákvörðun dómsins um þóknun skipaðs verjanda, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærði, J-x-x C-x-x O-x-x N-x-x, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 149.800 krónur í sakarkostnað, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef K-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 117.800 krónur.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf