E-9041/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 1. júlí sl., er höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur af P-kk-þgf G. J-kk-þgf, Nesbala 38, Reykjavík, gegn P-x-x U-x-x S-x-x, Laugavegi 85, Reykjavík, með stefnu birtri 14. ágúst 2009.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til greiðslu skuldar að fjárhæð kr. 267.000 með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 3. júlí 2007 til greiðsludags. Auk þess krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda að skaðlausu samkvæmt framlögðum reikningi auk virðisaukaskatts á málskostnað.

Dómkröfur stefnda eru þær að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda, auk þess krefst hann málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefnanda.

Málsatvik

Málsaðilar voru viðskiptafélagar en stefnandi gerðist hluthafi í félaginu Prosperity í eigu stefnda árið 2007. Snemma árs 2007 lagði stefnandi til að hann og stefndi færu saman í veiðiferð og varð úr að farið var til veiða í Laxá í Kjós, dagana 30. júní til 3. júlí 2007. Hafði stefnandi milligöngu um að bóka veiðileyfi í ánni á þessum tíma, en ekki liggur fyrir hvað aðilum fór á milli um það hvort eða hvernig gera skyldi upp kostnaðinn við leyfin. Eiginkona stefnda og dóttir þeirra dvöldu í veiðihúsinu eina nótt og greiddi stefndi kostnað vegna gistingar og fyrir fæði í veiðihúsinu.

Með innheimtubréfi lögmanns stefnanda, dags. 24. október 2009, var stefndi krafinn um greiðslu skuldar vegna veiðileyfisins frá því sumarið 2007. Var krafist greiðslu á 3000 $ fyrir þrjá veiðidaga. Með bréfi, dags. 29. október 2009, mótmælti stefndi kröfunni og sagði að um boðsferð hafi verið að ræða af hálfu stefnanda. Var þessum fullyrðingum stefnda mótmælt af hálfu stefnanda með bréfi, dags. 31. október 2009. Jafnframt ítrekaði stefnandi gerðar kröfur. Með bréfi, dags. 17. nóvember 2009 ítrekaði stefndi afstöðu sína til kröfunnar og hafnaði greiðsluskyldu auk þess sem óskað var gagna til stuðnings kröfunni. Með bréfi lögmanns stefnanda, dags. 6. janúar 2009, var vísað til fyrri bréfaskrifa og áréttað að ekki yrði fallið frá kröfunni. Jafnframt var upplýst að verð á veiðileyfum fyrir Laxá í Kjós 30. júní 2007 til 3. júlí 2007 hefði verið kr. 89.000 á dag pr. stöng án annarrar þjónustu. Ekki voru frekari gögn lögð fram kröfunni til stuðnings. Með tölvubréfi lögmanns stefnda, dags. 7. janúar 2009, var greiðsluskyldu stefnda hafnað.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir kröfu sína um greiðslu skuldar úr hendi stefnda á því að málsaðilar hafi farið til veiða í Laxá í Kjós tímabilið 30. júní – 3. júlí 2007. Hafi stefnandi aflað veiðileyfa og lagt út fyrir þeim kostnaði og hafi stangardagur verið 89.000 kr. án annarrar þjónustu, en hvor aðili hafi gert upp sinn hluta dvalarinnar í veiðihúsinu. Heldur stefnandi því fram að málsaðilar hafi rætt um að stefndi gerði upp veiðileyfið við stefnanda með 3000 $, en stefndi hafi ekki staðið við það eftir ítrekuð tilmæli, og því hafi stefnandi falið lögmanni að innheimta skuldina.

Stefnda hafi verið send greiðsluáskorun vegna skuldarinnar með bréfi þann 24. október 2008. Lögmaður stefnda svaraði með bréfi þann 29. október 2008 og staðhæfði að stefndi hafi verið í boði stefnanda eða félagsins Leit.is sem stefnandi er í fyrirsvari fyrir. Stefnandi hafnar þeirri staðhæfingu stefnda að hann hafi verið í boði stefnanda eða félagsins Leit.is sem stefnandi sé í fyrirsvari fyrir og segir hana ranga og fjarstæðukennda. Stefndi hafi ekki haft neitt tilefni til slíkra væntinga og komi það fram í bréfi dags. 31. október 2008 frá lögmanni stefnanda til lögmanns stefnda.

Segir stefnandi að með því að stefndi hafi reynst ófáanlegur til þess að greiða skuldina sé málshöfðun óhjákvæmileg.

Varðandi lagarök vísar stefnandi til meginreglna kröfuréttar og samningalaga. Um réttarfar vísar hann til laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Krafa um dráttarvexti er studd við 6. gr. III. kafla vaxtarlaga nr. 38/2001. Kröfu um málskostnað byggir hann á ákvæðum laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 og um virðisaukaskatt á lögum um virðisaukaskatt nr. 50/1988.

Málsástæður og lagarök stefnda

Af hálfu stefnda er tekið fram um málavexti að málsaðilar hafi verið viðskiptafélagar eftir að stefnandi hafi árið 2007 gerst hluthafi í félagi í eigu stefnda, Prosperity. Haustið 2008, þegar varð á brattann að sækja í fjármálalífinu, hafi komið brestir í viðskiptasamband aðila.

Stefndi mótmælir í meginatriðum málavaxtalýsingu þeirri sem fram kemur í stefnu. Segir stefndi að stefnandi hafi í nokkurn tíma, snemma sumars 2007, talað um það við stefnda að fara með honum í laxveiði. Kveðst stefndi hafa tekið þeirri málaleitan vel en segist hafa spurt um kostnaðinn við slíka ferð. Hafi stefnandi svarað honum með því að biðja hann um að hafa ekki áhyggjur af því. Stefndi segist þá hafa nefnt að hann myndi bjóða upp á mat og drykk. Fóru þeir í framhaldinu til veiða í Laxá í Kjós dagana 30. júní til 3. júlí 2007. Kveðst stefndi hafa gert ráð fyrir að stefnandi, eða eftir atvikum fyrirtæki hans Leit.is bæri ábyrgð á kostnaðinum við veiðina. Telur hann sig hafa mátt líta svo á að veiðiferð þessi væri þáttur í að efla viðskiptatengsl aðila, enda enginn sérstakur vinskapur milli aðila utan þeirra. Stefndi fullyrðir að hann hafi aldrei verið upplýstur um kostnaðinn við veiðileyfin eða inntur eftir greiðslu þess kostnaðar.

Stefndi kveðst hafa spurt stefnanda hvort það væri í lagi að eiginkona sín og dóttir dveldu með honum við veiðina. Stefnandi kvað það í lagi og því komu eiginkona stefnda og dóttir með og dvöldu í veiðihúsinu í eina nótt. Stefndi bar kostnaðinn af gistingunni fyrir sig og fjölskyldu sína.

Stefndi segir að það hafi ekki verið fyrr en rúmu ári eftir veiðiferðina að hún hafi aftur komið til umræðu á fundi aðila, eða í september 2008, vegna nefndra viðskiptatengsla. Í framhaldi af alls óskyldu uppgjörsmáli milli þeirra hafi stefnandi farið fram á það við stefnda að hann greiddi honum fyrir veiðileyfi þau er mál þetta fjallar um. Stefnda hafi svo borist greiðsluáskorun, dags. 24. október 2008, og aftur 31. október sama ár og loks 6. janúar 2009. Kveðst stefndi hafa svarað öllum áskorunum á sama hátt og áður hafi verið tilgreint.

Stefndi hafnar með öllu kröfu stefnanda og segir stefnanda ekki styðja kröfu sína með nokkrum hætti. Óumdeilt sé í málinu að stefnandi hafi ekki gert nokkurn reka að innheimtu meintrar kröfu fyrr en rúmu ári eftir að til hennar eigi að hafa stofnast. Stefndi hafi verið í góðri trú um að stefnandi hafi boðið honum í umrædda veiði. Bæði ummæli stefnanda fyrir veiðiferðina og aðgerðarleysi stefnanda varðandi kostnaðinn í rúmt ár þar á eftir sé sönnun þess að stefnandi hafi einnig litið svo á.

Kostnaðinn við veiðileyfin telur stefndi vera þvílíkan að útilokað hafi mátt vera að hann sjálfur, persónulega, gengist við slíku. Kunningsskapur hafi verið milli aðila en ekki slíkur vinskapur að réttlætt gæti svo kostnaðarsama skemmtiferð. Það fyrirkomulag sem stefnandi haldi fram að hafi verið við greiðslu fyrir veiðileyfi, þannig að stefnandi greiði fyrir þau og rukki svo stefnanda síðar, sé óvenjulegt. Stefnanda hafi verið í lófa lagið að rukka stefnda fyrir veiðileyfin áður en ferðin hófst. Tómlæti hans eftir veiðina renni stoðum undir afstöðu stefnda til kostnaðarins. Hafi stefndi ítrekað óskað eftir því við stefnanda að hann legði fram gögn máli sínu til stuðnings en stefnandi hafi ekki orði við því.

Varðandi lagarök vísar stefndi til meginreglna samningaréttar og kröfuréttar um sönnunarbyrði fyrir fjárkröfu. Krafa um málskostnað er studd við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Um málskostnað er vísað til 129. gr., sbr. 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

Niðurstaða

Í máli þessu deila aðilar um það hvort veiðiferðin sem aðilar fóru í dagana 30. júní til 3. júlí 2007 hafi verið boðsferð á vegum stefnanda eða hvort stefnda hafi borið að greiða fyrir veiðileyfin að sínu leyti. Stefnandi heldur því fram að aldrei hafi staðið til að bjóða stefnda í veiðiferðina, en stefndi fullyrðir á hinn bóginn að aldrei hafi verið minnst á það þeirra á milli að stefnda bæri að greiða hluta veiðileyfanna, enda hafi hann lagt til mat og drykki fyrir ferðina alla. Stendur þar staðhæfing gegn staðhæfingu.

Óumdeilt er að stefnandi gerði ekki formlega tilraun til innheimtu kröfunnar fyrr en 15 mánuðum eftir að farið var í veiðiferðina eða um þær mundir að upp úr viðskiptasambandi aðila slitnaði. Stefnandi hefur engin gögn lagt fram um það að hann hafi sjálfur lagt út fyrir kostnaði við veiðileyfin og verð þeirra hefur verið á reiki. Samkvæmt fyrsta innheimtubréfi lögmanns stefnanda 24. október 2008 var gerð krafa um 3000 $ greiðslu fyrir hlutdeild stefnda í veiðileyfunum, en samkvæmt innheimtubréfi 6. janúar 2009 var krafist greiðslu á 267.000 kr. sem miðast við 89.000 kr. stangarverð. Var sú fjárhæð byggð á upplýsingum frá framkvæmdastjóra Lax ehf. um verð á veiðileyfum í Laxá í Kjós þá daga sem veiðiferðin stóð.

Ekkert virðist hafa legið fyrir um verð á veiðileyfum áður en veiðiferðin hófst og raunar ekki fyrr en með innheimtuaðgerðum stefnanda 15 mánuðum síðar. Tómlæti stefnanda um innheimtu kröfunnar þykir renna stoðum undir þær staðhæfingar stefnda að ekki hafi í upphafi verið ætlun stefnanda að krefja stefnda um greiðslu fyrir veiðileyfin og að um boðsferð hafi verið að ræða. Samkvæmt því og gegn eindregnum mótmælum stefnda verður ekki talið að stefnanda hafi tekist sönnun þess að samkomulag hafi orðið milli aðila um að stefnda bæri að greiða fyrir veiðileyfin að sínu leyti.

Samkvæmt framansögðu verður stefndi sýknaður af kröfum stefnanda í málinu.

Eftir þessum úrslitum málsins ber að dæma stefnanda til að greiða stefnda málskostnað sem ákveðst 330.735 krónur í samræmi við málskostnaðarreikning stefnda. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts og útlagðs kostnaðar samkvæmt reikningi dómtúlks að fjárhæð 25.979 krónur.

E-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, P-x-x U-x-x S-x-x, skal vera sýkn af kröfum, stefnanda, P-kk-ef G. J-kk-ef, í máli þessu.

Stefnandi greiði stefnda 330.735 krónur í málskostnað.

E-kk-nf Ó-kk-nf