S-1764/2007

Ár 2008, mánudaginn 7. janúar, er á dómþingi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 11764/2007: Ákæruvaldið (Þ-kvk-nf S-kvk-nf G-kvk-nf) gegn M-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf (S-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf hrl.) sem tekið var til dóms hinn 21. desember sl. að lokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 12. nóvember sl. á hendur ákærða, M-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf, kt. [...], Hagamel 33, Reykjavík, „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 1. janúar 2007, við Garðastræti 41 í Reykjavík, slegið M-kk-þf Á-kk-þf í höfuðið með glerflösku með þeim afleiðingum að flaskan brotnaði og M-kk-nf féll niður í tröppur hússins við Garðastræti 41. Við árásina hlaut M-kk-nf mar í kringum augu, þrjár sprungur í höfuðkúpu vinstra megin og mar í heilavef framan til vinstra megin.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

M-kk-nf Á-kk-nf, kennitala [...], krefst skaða- og miskabóta að fjárhæð kr. 1.213.805 með vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 1. janúar 2007 en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga.

Málavextir

Samkvæmt framburði ákærða og vitna liggur það fyrir, að á nýársnótt 2007 var ákærði á gangi í Garðastræti ásamt tveimur félögum sínum. Mættu þeir þá öðru ungu fólki við húsið nr. 41, þar á meðal M-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. [...], sem hélt á poka með drykkjarföngum í. Kastaðist þar í kekki með mönnum og kom til átaka. Sló ákærði M-kk-nf Á-kk-nf með flösku í höfuðið. Hné M-kk-nf niður við höggið og vankaðist. Hann var fluttur á slysadeild Fossvogsspítala til aðhlynningar og síðar var hann skoðaður á heila- og taugaskurðdeild spítalans. Í málinu er staðfest vottorð A-kk-ef B-kk-ef læknis á þeirri deild, svohljóðandi:

“Tuttugu og níu ára gamall karlmaður, sem var að skemmta sér niðri í miðbæ Reykjavíkur aðfaranótt 1. jan 2007. Á ferð sinni um Garðarstræði, veitast að honum menn og slá hann niður og í götuna. Mun hann hafa fengið mörg spörk í höfuðið, eftir því sem fram kemur hjá vitnum. Komið var með hann á slysadeild LSH í Fossvogi í sjúkrabíl snemma morguns 1. jan 2007. Hann er vakandi en með skynminnkun í hæ. handlegg. Hann er aumur í höfuðleðri og marinn í kringum augu. Tölvusneiðmynd af höfði sýnir talsverða contusionsblæðingar (mar í heilavef) á litlu svæði hátt frontoparietalt vinstra megin, sú stærsta um 1 cm í þvermál, og örlítill bjúgur aðlægt þeim. Einnig 4-5 nokkurra mm þykk subdural blóð á þessum stað sem og aðlægt temporal beini í fossa media. Það er lóðrétt sprunga í temporal beini (á gagnaugasvæði) vinstra megin. Einnig lárétt sprunga neðst í temporal beini sem byrjar á svipuðum stað og lóðrétta sprungan og gengur aftur að mastoid cellum (aftan við vi. eyra). Sprunga í arcus zygomaticum (kinnbein) vinstra megin. Grunur vaknar um ótilfærða sprungu í mediala vegg vi. maxillaris sinus (kinnholu). Hann er skoðaður af háls-, nef- og eyrnalækni vegna suðs f eyra en mæling á heyrn sýnir ekkert óeðlilegt.

Hann er lagður inn á Heilaskurðdeild LSH í Fossvogi og dvelst hjá okkur í nokkra daga. Hann hresstist og var settur á fætur. Talerfiðleikar sem talsvert bar á í byrjun, löguðust en hægt. Vegna þessara talsvert mikilla contusiona frontolateralt vi. megin í heila var ákveðið að fá G-kvk-þf K-kvk-þf, endurhæfingarlækni, til þess að fylgja honum eftir og sjá til þess að batinn verði eins og hann getur best orðið. Hann fékk sálfræðiaðstoð og talmeinafræðingur tók hann til sín svo og iðjuþjálfi.

Hann var útskrifaður þann 04.01. heim til sín og átti að hafa frekar hægt um sig fyrstu 4 vikurnar í það minnsta. Hann mun verða á þeim tíma að einhverju leyti undir handleiðslu lækna Grensásdeildar og þeirra fagaðila sem þar starfa og fá viðeigandi sérfræðiaðstoð.

Ljóst er að talsverðan tíma getur tekið áður en M-kk-nf hefur náð sér vel og er líklegast að úthaldsleysi og jafnvel klaufska í hæ hendi ásamt með einhverjum talerfileikum geri vart við sig eitthvað áfram. Maður gerir samt ráð fyrir að hann komi tíl með að ná sér vel þó útilokað sé að fullyrða það þegar þetta vottorð er skrifað.

Áverkar þessum líkir geta valdið einhverju varanlegu meini og dregið úr hæfni einstaklings á vissum sviðum. Seinkomnir krampar eru heldur ekki útilokaðir með öllu því sem fylgir.

Af öllu þessu er ljóst að M-kk-nf verður fyrir mjög alvarlegri líkamsárás (höfuðáverka) sem í sumum tilvikum getur leitt til umtalsverðra varanlegra skemmda og minnkað hæfni einstaklings á lífsleiðinni bæði til leiks og starfs. Útlitið hjá honum er hins vegar miklu betra með tilliti til hversu góður bati hans var á fyrstu 4 vikunum. Tíminn einn sker úr um hvernig honum farnast.

Hann þurfti ekki að fara í neina skurðaðgerð.”

Læknirinn hefur komið fyrir dóm og staðfest vottorð sitt. Hann hefur skýrt frá því að marið á heila M-kk-ef hafi orsakast af því að heilinn hafi kastaðist til inni í höfuðkúpunni við höfuðhöggið. Slíkir áverkar geti í sumum tilvikum haft hörmulegar afleiðingar fyrir viðkomandi. Sé eðlilegt að gera ráð fyrir því að áverki af þessu tagi muni hafa varanlegar afleiðingar fyrir M-kk-þf og gera hann veikari fyrir. Geti krampar komið upp síðar. M-kk-nf virðist þó ætla að sleppa tiltölulega vel frá þessum meiðslum. Um það sem komið hefur fram í málinu hjá M-kk-þgf að hann finni til í hendi og hafi suð fyrir eyra megi búast við að hái honum eitthvað til frambúðar en bati af meiðslum sem þessum verði á fyrstu vikum og mánuðum eftir áverkann en geti annars tekið eitt til tvö ár. Eftir það megi búast við að bati verði óverulegur. Ekki hafi sést ummerki um annan höggáverka á höfði M-kk-ef en þann sem lýst er í vottorðinu. Hann kveður áverkann sem M-kk-nf hlaut algerlega geta samræmst því að hann hafi verið sleginn með flösku í höfuðið.

Ákærði hefur borið það fyrir sig að hann hafi verið að verja félaga sinn, S-kk-þf Ö-kk-þf O-kk-þf, fyrir árás M-kk-ef, sem hafi reitt flösku til höggs að honum. Kveðst hann hafa tekið flöskuna af M-kk-þgf og slegið hann með henni. Tvö vitni hafa borið með ákærða um þetta atriði. E-kk-nf I-kk-nf Ó-kk-nf segir M-kk-þf hafa seilst í poka sem hann hélt á og tekið upp stóra vodkaflösku og reitt til höggs. Ákærði hafi þá tekið af honum flöskuna og slegið M-kk-þf með henni í höfuðið. S-kk-nf Ö-kk-nf segir M-kk-þf hafa tekið upp flösku úr poka og gert sig líklegan til þess að slá hann með henni en ákærði tekið af honum flöskuna og slegið M-kk-þf með henni. Þá hefur K-kk-nf M-kk-nf I-kk-nf sagt M-kk-þf hafa haldið á flösku sem hann hafði verið að drekka af á göngunni.

Niðurstaða

Sem fyrr segir játar ákærði að hafa barið M-kk-þf Á-kk-þf með flöskunni í höfuðið. Vegna þess sem ákærði ber fyrir sig og þess sem vitnin þrjú bera, verður byggt á því að ákærða hafi sýnst M-kk-nf ætla að slá S-kk-þf með flöskunni. Á hinn bóginn sló ákærði M-kk-þf með flöskunni eftir að hann hafði tekið hana af M-kk-þgf og þannig afstýrt hættunni sem S-kk-þgf kann að hafa stafað af honum og fellur þessi viðbára ákærða þannig um sjálfa sig. Þegar haft er í huga að aðeins greindist einn áverki á höfði M-kk-ef og engar marktækar vísbendingar eru í málinu um það að hann hafi orðið fyrir árás annarra verður því slegið föstu hér að allur sá mikli áverki sem M-kk-nf hlaut í umrætt sinn stafi af flöskuhögginu. Ber ákærði einn refsiábyrgð á áverka þessum og telst með árásinni á M-kk-þf hafa brotið gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Fyrir liggur að ákærði er haldinn athyglisbresti með ofvirkni og hvatvísi á allháu stigi. Ákærði hefur ekki áður orðið sekur um refsilagabrot. Þá er á það að líta að hann var ekki nema 16 ára þegar hann braut af sér og að hann hefur gengist við broti sínu. Á hinn bóginn var árás ákærða á M-kk-þf Á-kk-þf bæði fólskuleg og mjög hættuleg og olli alvarlegu heilsutjóni sem M-kk-nf hefur ekki náð sér af. Refsing ákærða þykir með hliðsjón af þessu öllu hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Rétt þykir að fresta framkvæmd 3 mánaða af refsingunni og ákveða að sá hluti hennar falli niður að liðnum 3 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Af hálfu M-kk-ef Á-kk-ef er þess krafist að ákærði verði dæmdur til þess að greiða honum 1.213.805 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001, frá 1. janúar 2007 en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. laganna. Krafan sundurliðast sem hér segir:

Þjáningabætur kr. 33.630

Miskabætur - 1.000.000

Lögfræðikostnaður - 143.175

Munatjón - 37.000

Alls - 1.213.805

Taka ber til greina kröfu M-kk-ef um þjáningabætur. Þá þykir miskabótakrafan ekki óhófleg og verður tekin til greina. Loks ber að dæma ákærða til þess að greiða M-kk-þgf 70.000 krónur í bætur fyrir kostnað við það að halda fram bótakröfunni, sbr. 4. mgr. 172. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19, 1991, en liðurinn munatjón er vanreifaður og ber að vísa honum frá dómi. Samkvæmt því ber að dæma ákærða til þess að greiða M-kk-þgf 1.103.630 krónur ásamt almennum vöxtum frá 1. janúar 2007 til 21. mars 2007 en eftir það með dráttarvöxtum til greiðsludags.

Dæma ber ákærða til þess að greiða S-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf hrl. 250.000 krónur í málsvarnarlaun og E-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf hdl. 100.000 krónur í réttargæslulaun. Dæmast laun lögmannanna með virðisaukaskatti. Þá ber að dæma ákærða til þess að dæma 49.921 krónu í annan sakarkostnað.

DÓMSORÐ:

Ákærði, M-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði. Frestað er framkvæmd 3 mánaða af refsingunni og fellur sá hluti hennar niður að liðnum 3 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði greiði M-kk-þgf Á-kk-þgf, 1.103.630 krónur í skaðabætur ásamt almennum vöxtum frá 1. janúar til 21. mars 2007 en eftir það með dráttarvöxtum til greiðsludags.

Ákærði greiði S-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf hrl. 250.000 krónur í málsvarnarlaun og E-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf hdl. 100.000 krónur í réttargæslulaun. Þá greiði ákærði 49.921 krónu í annan sakarkostnað.

P-kk-nf G-kk-nf