E-2283/2006

Mál þetta var höfðað 22. mars 2006 og dómtekið 21. þ.m.

Stefnandi er Fasteigna- og firmasalan ehf., Hlíðarsmára 14, Kópavogi. Stefndi er Fasteignasalan Búi ehf., Stórhöfða 17, Reykjavík.

Stefndi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér skuld að fjárhæð 435.750 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá 13. mars 2006 til greiðsludags og leggist vextir, sbr. 12. gr. s.l., við höfuðstól á 12 mánaða fresti. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi hans.

Fyrirsvarsmaður stefnanda, löggiltur fasteignasali og eigandi, er G-kk-nf Þ-kk-nf héraðsdómslögmaður en við sögu málsins kemur “Casa firma”, sú deild stefnanda sem sér um fasteignaviðskipti með íbúðarhúsnæði. Fyrirsvarsmaður stefnda er Ó-kvk-nf M-kvk-nf Á-kvk-nf, Akurholti 19, Mosfellsbæ.

Stefnandi kveður kröfu sína vera byggða á framlögðum reikningi, dags. 13. febrúar 2006 að upphæð 435.750 krónur, sem sé til kominn vegna umsaminnar söluþóknunar við stefnda til handa stefnanda vegna sölu á fasteigninni Kársnesbraut 111, Kópavogi. Vísað er til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, sbr. m.a. 45., 47. og 51. gr. laga nr. 50/2000 og 28. gr. laga nr. 42/2000. Um gjalddaga kröfunnar er einkum vísað til meginreglu 49. gr. laga nr. 50/2000.

B-kvk-nf S-kvk-nf, sem sat í óskiptu búi eftir lát eiginmanns síns, leitaði til stefnda og fól honum að taka fasteign sína, einbýlishúsið Kársnesbraut 111, Kópavogi, á söluskrá og veitti stefnda einkasöluumboð 1. september 2005. Fram er komið að sölufulltrúarnir G-kk-nf H-kk-nf og S-kk-nf L-kk-nf höfðu eignina sameiginlega til sölumeðferðar og gátu samið um sölulaun án afskipta stefnda en venju samkvæmt skyldu sölulaunin skiptast í ákveðnum hlutföllum milli þeirra og stefnda. Eftir því sem segir í greinargerð stefnda var eignin auglýst mikið og haldnar sérsýningar á henni (opið hús) oftar en einu sinni. Auk þess að selja umrædda eign fyrir B-kvk-þf hafi verið leitað að öðru húsnæði fyrir hana og að lokum tekist að finna raðhús í Mosfellsbæ sem hún hafi keypt með aðstoð stefnda.

Þegar Casa firma auglýsti eftir sérbýli og einbýli með bílskúr í Kópavogi hafði B-kvk-nf S-kvk-nf samband við stefnanda og óskaði eftir að húsið yrði sýnt ef áhugasamur kaupandi gæfi sig fram. Maður að nafni Æ-kk-nf L-kk-nf gaf sig fljótlega fram og vildi gera kauptilboð. B-kvk-nf upplýsti um framangreint einkasöluumboð og Þ-kk-nf H-kk-nf leitaði eftir því við G-kk-þf H-kk-þf að stefnandi fengi hluta sölulauna fyrir að útvega kaupanda að eigninni. Tillögu hans um að stefnandi fengi í sinn hlut 70% sölulauna var hafnað. Hinn 2. febrúar 2006 töluðust Þ-kk-nf H-kk-nf og G-kk-nf H-kk-nf við í síma um sölulaunin. G-kk-nf lagði til að stefnandi fengi 315.000 krónur en Þ-kk-nf hins vegar að hluti stefnanda næmi 350.000 krónum. Nokkru síðar fór G-kk-nf Þ-kk-nf ásamt Æ-kk-þgf L-kk-þgf á söluskrifstofu stefnda þar sem S-kk-nf L-kk-nf skráði kauptilboð Æ-kk-ef og nam tilboðsverð 45 milljónum króna. Kauptilboðið var samþykkt samdægurs og gengið var frá kaupsamningi 10. febrúar. Ekki er með vissu upplýst hver sölulaun voru. Samkvæmt einkasölusamningi skyldu þau vera 2% auk virðisaukaskatts en haldið er fram af hálfu stefnda að afsláttur hafi verið veittur.

Kröfugerð stefnanda grundvallast á því að í framangreindu símtali hafi verið samið um fjárhæðina 350.000 krónur. G-kk-nf H-kk-nf hefur neitað því að hafa samþykkt tillögu þess efnis. G-kk-nf Þ-kk-nf og Æ-kk-nf L-kk-nf voru staddir hjá Þ-kk-þgf H-kk-þgf er símtalið átti sér stað. Þeir hafa allir borið að síminn hafi verið stilltur á “speaker” og báru þeir Æ-kk-nf og G-kk-nf fyrir dóminum að þeir hefðu heyrt að samið væri um fyrrgreinda þóknun. Sönnunaraðstaða er hins vegar slík að ekki er fært að leggja framburði þeirra til grundvallar. G-kk-nf H-kk-nf bar að vísu ekki að hann hefði hafnað tilboðinu en hann kvaðst ekki hafa samþykkt það enda hefði hann ekki haft samráð um það við S-kk-þf L-kk-þf. Hann kvaðst ekki hafa verið viðstaddur er kauptilboðið var undirritað. S-kk-nf L-kk-nf bar að hann hefði ekki komið nærri samningum við stefnanda um þóknun en vitað að G-kk-nf H-kk-nf hefði átt einhver samskipti við fulltrúa stefnanda um það mál. Þá neitaði hann að rétt væri, sem G-kk-nf Þ-kk-nf bar, að við undirritun kauptilboðs hefði verið handsalað samkomulag um skiptingu sölulauna.

Stefndi krefst sýknu vegna aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 þar sem samkvæmt framlagðri málavaxtalýsingu G-kk-ef Þ-kk-ef hafi samskipti við seljanda eignarinnar og stefnda verið á vegum Casa firma en um sé að ræða einkafirma, rekið undir kennitölu G-kk-ef. Ekki er sýnt fram á að Casa firma sé skrásett eða að það sé sjálfstæður lögaðili. Verður því ekki fallist á þessa málsástæðu stefnda.

Sýknukrafa stefnda er í annan stað byggð á því að krafa stefnanda, sem reist sé á því að komist hafi á samningur um hlutdeild hans í söluþóknuninni, sé án viðhlítandi stoðar. Þá er á því byggt að G-kk-nf H-kk-nf hafi ekki haft umboð til að binda stefnda með samningi um hlutdeild í söluþóknun við utanaðkomandi aðila.

Enda þótt fram sé komið að á einhverju stigi a.m.k. hafi ætlun beggja aðila verið sú að stefnandi fengi hlutdeild í sölulaunum vegna sölu þeirrar fasteignar sem um ræðir í málinu eru ekki nægar sönnur fram komnar fyrir því að endanlega hafi um það samist og þá um fjárhæð þá sem stefnandi krefst. Samkvæmt því, og án þess að reyni á málsástæðu stefnda sem lýtur að umboðsskorti, er niðurstaða málsins sú að sýkna beri stefnda af kröfum stefnanda. Ákveðið er að málskostnaður skuli falla niður.

Mál þetta dæmir S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Stefndi, fasteignasalan Búi ehf., er sýkn af kröfum stefnanda, Fasteigna- og firmasölunnar ehf.

Málskostnaður fellur niður.

S-kk-nf H. S-kk-nf.