S-439/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 6. desember 2010, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 19. maí 2010 á hendur G-kk-þgf N-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. 000000-0000, Sléttahrauni 32, Hafnarfirði, H-kk-þgf Þ-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Skipasundi 19, Reykjavík, K-kk-þgf H-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Laugateig 18, Reykjavík, og R-kk-þgf M-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, Garðsstöðum 62, Reykjavík, „fyrir húsbrot, frelsissviptingu og sérstaklega hættulega líkamsárás aðfaranótt 27. júlí 2008. Ákærðu G-kk-nf, H-kk-nf og K-kk-nf með því að hafa, að undirlagi ákærða R-kk-ef M-kk-ef, ruðst í heimildarleysi inn á heimili A, kt. 000000-0000, að […], dregið A þaðan út og þvingað hann með ofbeldi inn í Range Rover bifreiðina […], sem ákærði R-kk-nf ók og þar haldið A nauðugum í bifreiðinni og beitt hann ofbeldi m.a. kýlt hann og slegið í andlit og líkama, á meðan ekið var áleiðis í Heiðmörk, þar dregið hann út úr bifreiðinni og veist að honum með ofbeldi, m.a. með því að slá hann í andlit og líkama, og síðan skilið hann þar eftir, allt með þeim afleiðingum að A hlaut brot á nefbeinum, brot á augntóft, rifbeinsbrot, yfirborðsáverka á höfði, mar og hrufl á ökklum, baki og upphandleggjum.“

Þetta er talið varða við 231. gr., 1. mgr. 226. gr. og 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Af hálfu A er krafist skaða- og miskabóta að fjárhæð 1.725.900 krónur, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. júlí 2008 en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá 20. júní 2010 og til greiðsludags. Við aðalmeðferð málsins var krafan lækkuð í 1.568.900 krónur.

Ákærði G-kk-nf N-kk-nf krefst þess að hann verði sýknaður af meintu húsbroti, frelsissviptingu og af þeirri háttsemi að hafa slegið brotaþola í andlit, en að öðru leyti krefst hann vægustu refsingar er lög leyfa og þess að hún verði skilorðsbundin að öllu leyti. Þá er þess krafist að bótakrafa verði lækkuð verulega. Enn fremur gerir verjandi kröfu um þóknun sér til handa.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf krefst sýknu af húsbroti og frelsissviptingu en vægustu refsingar er lög leyfa vegna líkamsárásar og þess að hún verði skilorðsbundin. Einnig er gerð krafa um að bótakrafa verði lækkuð. Verjandi ákærða gerir kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Ákærði K-kk-nf H-kk-nf krefst þess að hann verði sýknaður af ákæru um húsbrot og líkamsárás en hvað varðar frelsissviptingu er gerð krafa um vægustu refsingu er lög leyfa. Þá er þess krafist að bótakrafa verði lækkuð verulega. Verjandi gerir kröfu um þóknun sér til handa.

Ákærði R-kk-nf M-kk-nf krefst vægustu refsingar er lög leyfa og þess að hún verði skilorðsbundin. Þá er gerð krafa um að bótakrafa verði lækkuð verulega. Verjandi krefst hæfilegrar þóknunar sér til handa.

I.

Aðfaranótt sunnudags 27. júlí 2008 kl. 01:36 barst lögreglu tilkynning frá íbúa í kjallara að […] um slagsmál í íbúð á efstu hæð hússins. Í upplýsingaskýrslu lögreglu segir að er lögreglumenn komu á vettvang hafi enga hreyfingu verið að sjá í húsinu og ekki verið svarað á miðhæð og efstu hæð hússins. Í kjallaranum hefði hist fyrir stúlka sem hefði lýst því að hún hefði heyrt mikinn hávaða frá efstu hæðinni, líkt og verið væri að slást, en svo hefði verið þögn og íbúðin verið yfirgefin. Lögreglu barst svo tilkynning kl. 05:03 sömu nótt um blóðugan mann sem væri að berja á glugga Bónus verslunar í Kauptúni, Garðabæ. Fram kemur í lögregluskýrslu að er lögregla kom á vettvang hafi verið þar A. Hann hafi verið blóðugur og borið sig mjög illa. Hann hefði greint frá því að hafa verið numinn á brott frá heimili sínu gegn vilja sínum fyrr um kvöldið og verið beittur ofbeldi. Hann hefði verið skilinn eftir í Heiðmörk og gengið stystu leið til byggða og þá komið að umræddri verslun þar sem hann hefði brotið rúðu til að gera vart við sig. Öryggisvörður í versluninni hefði séð þetta og hringt á lögreglu. A var fluttur á slysadeild Landspítala í Fossvogi.

Umrædda nótt skýrði A lögreglu frá því á slysadeild að fjórir menn hefðu ruðst inn á ganginn heima hjá honum og byrjað að lemja hann og rífa hann út. Þeir hefðu farið með hann í bíl, lamið hann og hent honum út í Heiðmörk. A sagði að þetta hefði verið út af bílaviðskiptum við R-kk-þf í Þorlákshöfn. R-kk-nf þessi hefði áður haft samband við hann til að kúga af honum fé og einhverjir handrukkarar komið til að taka af honum bílinn. Nánar um atvik að […] sagði A að mennirnir hefðu bankað upp á og svo rifið hann út. Þetta hefði verið um klukkutíma eða hálftíma áður en lögreglan fann hann. Mennirnir hefðu verið á dökkri Range Rover bifreið og R-kk-nf ekið henni. Þeir hefðu kýlt hann á fullu og hann ekki séð neitt. Hann skýrði jafnframt frá því að G-kk-nf vinur hans hefði verið heima hjá honum þegar mennirnir komu þangað.

Hinn 30. júlí 2008 lagði A fram kæru hjá lögreglu vegna húsbrots, frelsissviptingar og líkamsárásar. Hann greindi frá því að hafa átt bílaviðskipti við H-kk-þf, bróður ákærða R-kk-ef M-kk-ef, en þeir hefðu skipst á bíl og ágreiningur komið upp í tengslum við þessi viðskipti. Kærandi sagði að ákærðu R-kk-nf M-kk-nf og G-kk-nf N-kk-nf hefðu áður lamið hann í miðbæ Reykjavíkur út af þessum bílaviðskiptum. Þá hefði ákærði R-kk-nf M-kk-nf komið ásamt […] til kæranda á bifreiðaverkstæði hans til að rukka hann og kúga af honum fé og […] hefði kýlt hann einu sinni. Umrædda nótt, 27. júlí, um klukkan tvö, hefði verið bankað upp á hjá kæranda á heimili hans og hann opnað dyrnar. Þá hafi einhver staðið í dyrunum og byrjað að kýla hann. Kærandi hefði reynt að loka dyrunum og þá hefðu „þeir“ bara komið inn og rifið hann út. Hann hefði reynt að grípa í ofn og eitthvað annað og þeir kýlt hann þannig að hann hefði misst takið. Svo hefðu þeir haldið honum og farið með hann út í bíl. Þeir hefðu lamið hann á fullu eiginlega alla leiðina í Heiðmörk. Kærandi hefði svo rankað við sér í vegarkanti í Heiðmörk og gengið í Garðabæ. Kærandi sagði að þegar hann hefði opnað dyrnar heima hjá sér hafi hann fyrst séð „E-kk-þf“ og einnig hefði hann séð dökkhærðan stuttklipptan mann, „G-kk-þf“. Þeir hefðu svo ráðist á hann, komið inn og rifið hann út. Á leiðinni út hafi kærandi kallað: „Hringið á lögregluna,“ og stúlka í kjallaranum heyrt í honum. Kærandi sagði að ákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði allan tímann verið í bílnum og auk „G-kk-ef“ og „E-kk-nf“ hefði ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf verið á tröppunum. Kærandi sagði að G-kk-nf, vinur hans, hefði verið með sér og mennirnir sagt að þeir myndu drepa hann ef hann myndi ekki þegja. Kærandi kvaðst hafa verið í aftursæti bifreiðarinnar, annaðhvort fyrir miðju eða fyrir aftan bílstjórann. Ákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði ekið bifreiðinni en kærandi kvaðst ekki geta sagt nákvæmlega til um hver hefði setið við hlið hans og hverjir hefðu verið aftur í hjá kæranda, en taldi að ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hefði verið frammi í og „G-kk-nf“ og „E-kk-nf“ aftur í. Í bifreiðinni hefðu þeir lamið kæranda í andlitið og svo hefði hann vaknað í vegkantinum í Heiðmörk og ekki séð neitt vegna blóðs og áverka á auga. Kærandi sagði að það hefði verið eins og honum hefði verið kastað út úr bifreiðinni þegar hún var á ferð. Kærandi hefði svo gegnið í áttina að Bónus í Garðabæ þar sem hann hefði lamið í rúðu með steini til að þjófavarnarkerfið færi í gang og lögregla kæmi á vettvang.

Ákærði R-kk-nf M-kk-nf var yfirheyrður hjá lögreglu að morgni 27. júlí 2008. Í lögregluskýrslu segir að hann hafi játað líkamsárás og frelsissviptingu á A, en málið hefði snúist um þjófnað á bifreið. Ákærði kvaðst hafa farið frá heimili sínu í Þorlákshöfn um kl. 23:30, hinn 26. júlí, í miðbæ Reykjavíkur ásamt meðákærða G-kk-þgf N-kk-þgf. Þar hefði hann hitt meðákærða H-kk-þf Þ-kk-þf sem hefði slegist í för með þeim. Með H-kk-þgf Þ-kk-þgf hefði verið maður sem ákærði þekki ekki. Þeir hefðu ekið að […] í […] þar sem A býr. Ákærði hefði beðið í bifreiðinni á meðan hinir þrír hefðu farið og bankað upp á hjá A og „tekið hann“ með. Þeir hefðu ekið að kirkjugarðinum í Hafnarfirði, í Ásahverfið og þaðan um veg sem liggi til Kópavogs. Svo hefði ákærði stöðvað bifreiðina og þremenningarnir tekið A út úr bifreiðinni og öskrað á hann. Aðspurður hvort A hefði verið beittur ofbeldi kvað ákærði svo vera en það hafi verið „tekið á“ A. Ákærði sagði að hann hefði reynt að fylgjast ekki með þessu. Þá sagði ákærði að mennirnir þrír hefðu sest í bifreiðina og sagt honum að aka af stað. A hefði verið eftir og ákærði séð hann í baksýnisspegli bifreiðarinnar. Ákærði kvaðst hafa verið allsgáður umrædda nótt en meðákærðu hefðu verið undir áhrifum áfengis og eiturlyfja.

Ákærði R-kk-nf M-kk-nf var yfirheyrður aftur hjá lögreglu síðar um daginn 27. júlí og sagði hann að A hefði rænt bíl af honum. Nánar um atvik á […] sagði ákærði að hann hefði setið í bifreiðinni en þremenningarnir bankað upp á hjá A sem hefði opnað. Þeir hefðu öskrað á A og annaðhvort meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf eða G-kk-nf N-kk-nf slegið hann. Þá hefðu þeir talað saman í smástund og svo hefðu þeir „komið með hann“ og sagt ákærða að keyra af stað. Ákærði hefði ekið í Heiðmörk og meðákærðu sagt honum að stoppa og hann gert það. Þá hefðu þeir tekið A út úr bifreiðinni og farið aftur fyrir hana en ákærði verið eftir í bifreiðinni. Meðákærðu hefðu svo komið aftur í bifreiðina og sagt ákærða að aka af stað. Jafnframt skýrði ákærði frá því að hann hefði áður vitjað A ásamt manni að nafni G-kk-nf út af bílamálinu og þeir hefðu þurft að „öskra aðeins“ á hann en A hefði verið með stæla. Fram kom að bróðir ákærða, H-kk-nf Ö-kk-nf, ætti bifreiðina sem ágreiningur stóð um, en ákærði væri ábyrgðarmaður á láni sem á henni hvíldi. Inntur eftir því hvað ákærðu hefðu rætt um á leiðinni í […] sagði ákærði að það hefði ekkert verið rætt um A. Um tilgang ferðarinnar sagði ákærði að það hefði átt að tala við hann en meðákærðu hefðu vitað fyrir löngu um hvað hafi átt að tala, einkum meðákærði G-kk-nf N-kk-nf. Ekki hafi verið talað um að taka A af heimili hans og ekki hafi verið rætt um að meðákærðu fengju eitthvað fyrir þetta. Þeir hefðu verið hjá A á milli klukkan eitt og tvö um nóttina og meðákærðu bankað upp á hjá A sem hefði komið til dyra. Meðákærðu hefðu öskrað á hann: „Komdu hérna út,“ og „ætlar þú ekki að klára þetta sem þú ætlaðir að gera,“ og þeir farið inn á ganginn. Svo hefðu þeir komið út og inn í bifreiðina. Ákærði sagði að þeir hefðu „ekki beint“ haldið í A á leiðinni í bifreiðina heldur verið við hlið hans. Ákærði sagði að meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði setið frammi í bifreiðinni og hinir aftur í hjá A. Þá lýsti ákærði því að þegar hann hefði stöðvað bifreiðina í Heiðmörk og meðákærðu farið út með A hafi hann heyrt öskur þegar þeir hefðu barið A. Ákærði taldi að það hefðu aðallega verið meðákærðu H-kk-nf Þ-kk-nf og G-kk-nf N-kk-nf sem hefðu barið hann. Einnig sagði ákærði að eftir að þeir óku í burtu hefði hann séð blóð á höndum meðákærðu H-kk-ef Þ-kk-ef og G-kk-ef N-kk-ef. Ákærði sagði að þetta hefði ekki átt að fara svona heldur hafi bara átt að tala við A.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf var yfirheyrður hjá lögreglu 29. júlí 2008 og sagði hann að meðákærði R-kk-nf hefði beðið sig, G-kk-þf N-kk-þf og K-kk-þf H-kk-þf, sem væri kallaður E-kk-nf, um að sækja A og þeir gert það. Þeir hefðu svo farið með A upp í Heiðmörk þar sem hann hafi verið laminn en meðákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði beðið í bifreiðinni. Ákærði sagði að allir meðákærðu hefðu lamið hann nema R-kk-nf M-kk-nf. Svo hefðu þeir keyrt í burtu. Um aðdraganda málsins sagði ákærði að A hefði stolið bíl af meðákærða R-kk-þgf M-kk-þgf. Ákærði kvaðst hafa farið eitt sinn áður og rætt við A að beiðni meðákærða R-kk-ef M-kk-ef. Nánar um atvik að […] sagði ákærði að þeir hefðu bankað upp á og A „bara rifinn út. Dreginn bara inn í bíl“. Það hafi verið meðákærði G-kk-nf N-kk-nf sem hefði dregið hann í bifreiðina og hann ekki farið sjálfviljugur með þeim. Ákærði kvaðst hafa sest aftur í bifreiðina, A fyrir miðju og „E-kk-nf“ við hlið hans. Meðákærðu R-kk-nf M-kk-nf og G-kk-nf N-kk-nf hefðu setið frammi í. Aðspurður hvað hefði gerst í bifreiðinni sagði ákærði að það hefði verið „farið með alla rununa á hann“ en það hafi verið búið að gefa A frest. Inntur eftir því hvað hann meinti með þessum orðum sagði ákærði að A hafi átt að borga bifreiðina sem ágreiningur stóð um eða laga hana. A hefði fengið til þess frest og tíminn hefði verið útrunninn. Aðspurður hvað gerðist ef maður borgaði ekki sagði ákærði: „Þá er bara maður laminn.“ Ákærði játaði því að A hefði verið laminn í bifreiðinni á leið í Heiðmörk. Ákærði kvaðst hafa kýlt A tvisvar eða þrisvar og „E-kk-nf“ hefði einnig kýlt hann. Ákærði sagði að A hefði verið dreginn út úr bifreiðinni og ákærði, K-kk-nf H-kk-nf og G-kk-nf N-kk-nf „hent honum til“ og lamið hann. Síðan hefðu þeir bara farið. Ákærði kvaðst hafa kýlt A í skrokkinn og andlitið. Þá hefði meðákærði G-kk-nf N-kk-nf legið ofan á A, sem lá á bakinu, og barið hann. Ákærði neitaði því að hann hefði verið blóðugur eftir þetta. Ákærði kvaðst hafa verið blindfullur og ruglaður og hann hefði neytt kókaíns. Inntur eftir því um hvað hefði verið rætt á leiðinni í […] sagði ákærði: „Bara hvernig ætti að taka hann í bílinn og eitthvað. Hvernig við ætluðum að ná honum út.“ Þá var spurt hvort það hafi verið búið að ákveða að ganga í skrokk á honum og svaraði ákærði því játandi. Sagði ákærði að meðákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði tekið ákvörðun um það og það hafi átt að „stúta honum bara“. Aðspurður hvað felist í því sagði ákærði: „Berja hann í klessu eða eitthvað.“ Þá sagði ákærði að hann hefði farið að heimili A ásamt meðákærðu G-kk-þgf N-kk-þgf og K-kk-þgf H-kk-þgf, en þeir hefðu ekki farið inn í íbúðina heldur hafi A verið í dyrunum.

Ákærði G-kk-nf N-kk-nf var yfirheyrður hjá lögreglu 30. júlí 2008. Hann sagði að „einhver vitleysingur sem skuldaði“ hefði svikið meðákærða R-kk-þf M-kk-þf og það hafi margoft verið rætt við hann án árangurs, m.a. af meðákærða H-kk-þgf Þ-kk-þgf. Meðákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði beðið ákærða og meðákærða H-kk-þf Þ-kk-þf um að gera eitthvað í þessu fyrir sig. Þeir hefðu farið til A, bankað upp á og tekið hann út í bíl og hann fengið nokkra á kjaftinn og honum verið sagt að borga. Nánar um atvik að […] sagði ákærði að meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hefði bankað upp á og ákærði staðið til hliðar þannig að þeir sæjust ekki. Þegar kallað hafi verið „A“ hafi hann svarað „já“ og þeir þá rifið hann út úr dyrunum og út í bíl. Ákærði sagði að bara hann og meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hefðu verið þarna en meðákærði R-kk-nf M-kk-nf setið úti í bíl. Einnig sagði ákærði að meðákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði beðið þá um að gera þessa hluti. Ákærði hefði spurt meðákærða R-kk-þf M-kk-þf hvort hann vildi láta gera þessa hluti og hann svarað játandi og sagt að það væri oft búið að tala við A. Aðspurður sagði ákærði að meðákærði K-kk-nf H-kk-nf hefði einnig verið með í för en hann hefði ekki gert neitt. Nánar um ástæðu þess að þeir hefðu farið til A sagði ákærði að þetta hefði verið út af bifreið sem H-kk-nf hafi átt og bróðir hans, meðákærði R-kk-nf M-kk-nf, sé ábyrgðarmaður láns sem hvíli á henni. Ákærði sagði að það hafi verið búið að tala við A en án árangurs og þá hafi hann verið „tekinn í gegn“. Ákærði sagði að meðákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði ákveðið að „fara í þetta“ og beðið sig um að hjálpa sér í þessu. Ákærði og meðákærðu R-kk-nf M-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf hefðu sótt K-kk-þf H-kk-þf á leiðinni í […]. Ákærði sagði að þeir hefðu verið tveir eða þrír sem fóru að heimili A. Meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hefði bankað upp á, spurt um A og þeir svo tekið hann. Ákærða minnti að A hefði verið í dyrunum þegar þeir tóku hann og þeir ekkert farið inn í íbúðina. Nánar tiltekið hefðu ákærði og meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf rifið A út og dregið hann út í bíl. Nánar um það hvernig A hefði verið dreginn út í bíl sagði ákærði að hann hefði tekið um hausinn á honum og dregið hann. Þá kom fram að vinur A hefði einnig verið staddur þarna. Ákærði sagði að A hefði fengið einhver högg á sig því hann hafi verið með blóðnasir þegar hann kom í bílinn, en ákærði hefði ekki slegið hann á leiðinni í bílinn. Ákærði kvaðst hafa setið frammi í bifreiðinni og meðákærði R-kk-nf ekið henni. Einhver hefði sagt að stoppa ætti bifreiðina og ákærði þá stigið út úr henni. A hefði fengið „eitthvað á kjaftinn“ og meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf slegið hann og ákærði snúið A niður og kýlt hann einu sinni eða tvisvar, í andlitið. Þá hefðu þeir öskrað á A. Ákærði sagði jafnframt að það hefði verið hann sem hefði rifið A út úr bifreiðinni þegar hún var kyrrstæð. Þá sagði ákærði að aðrir hefðu ekki lamið A þegar bifreiðin hafði verið stöðvuð. Um það hvort A hefði verið laminn á leiðinni í Heiðmörk sagði ákærði að það hefðu verið mikil læti í bifreiðinni en taldi að hann hefði ekki verið laminn. Enn fremur sagði ákærði að meðákærði K-kk-nf H-kk-nf hefði ekki gert neitt. Meðákærði K-kk-nf H-kk-nf hefði komið út úr bifreiðinni í Heiðmörk og reynt að draga ákærða og meðákærða H-kk-þf Þ-kk-þf aftur inn í bifreiðina. Ákærði sagði að hann og meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hefðu verið „alveg snar sko“. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og fíkniefna. Nánar um hvað hafi átt að gera við A er ákærðu fóru heim til hans sagði ákærði að þeir hefðu átt að taka hann og hræða eitthvað. Það hafi verið búið að aðvara A um að það yrði „tekið í hann“ þannig að honum yrði „gefið á kjaftinn“, kannski einu sinni eða tvisvar. Aðspurður hvort ákærði hefði ekki leitt hugann að því að um refsiverða háttsemi væri að ræða kvaðst hann ekki hafa leitt hugann að því en sagði að þetta hefði kannski verið „aðeins of gróft“ hjá ákærðu. Ákærði kvaðst hafa verið að hjálpa vini sínum.

Ákærði K-kk-nf H-kk-nf var yfirheyrður af lögreglu 18. desember 2008. Hann kvaðst hafa verið í partíi umrædda nótt hjá vini sínum í Breiðholti þegar meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði hringt í hann og spurt hvort hann gæti komið með ákærðu, en hann hefði ekki sagt hvað hefði staðið til. Meðákærðu hefðu sótt hann og svo hefðu þeir ekið í Hafnarfjörð. Meðákærðu G-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf hefðu farið þar út úr bifreiðinni en ökumaður hennar verið eftir í henni. Ákærði hefði farið út til að pissa en meðákærðu G-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf farið upp tröppur á húsinu. Svo hefði ákærði heyrt rifrildi og læti og þá farið aftur í bifreiðina. Meðákærðu G-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf hefðu svo komið með „einhvern gaur“. Það hafi verið öskrað og þeir ekið upp í Heiðmörk. Þá sagði ákærði að einhver hefði kýlt manninn. Í Heiðmörk hefði maðurinn verði tekinn úr bílnum, öskrað á hann og hann laminn. Ákærði kvaðst ekki vita hver hefði lamið hann þar sem hann hefði verið inni í bifreiðinni. Ákærði hefði svo farið út úr henni og séð meðákærðu G-kk-þf N-kk-þf og H-kk-þf Þ-kk-þf „messa yfir náunganum“. Þá hefði ákærði stoppað þá af og dregið meðákærða H-kk-þf Þ-kk-þf inn í bíl og öskrað á meðákærða G-kk-þf N-kk-þf að koma með sér inn í bifreiðina. Svo hefðu þeir farið. Nánar inntur eftir atvikum við […] og hvort ákærði hefði farið upp tröppurnar sagði ákærði að það gæti verið að hann hefði farið upp eina eða tvær tröppur. Þá greindi ákærði frá því að meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði setið frammi í bifreiðinni og meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf aftur í ásamt ákærða og A sem hefði setið fyrir miðju. Hvað varðar atvik í bifreiðinni sagði ákærði að hann minnti að meðákærðu G-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf hefðu kýlt A, en meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði alla vega gefið A einu sinni á kjaftinn. Einnig sagði ákærði að í Heiðmörk hefði meðákærði G-kk-nf N-kk-nf verið ofan á A og kýlt hann. Svo hefði ákærði bara heyrt öskur og læti. Ákærði hefði svo farið út úr bifreiðinni og fundist nóg komið og hann hafi ekki viljað taka þátt í þessu. Þá hafi ákærði séð meðákærðu G-kk-þf N-kk-þf og H-kk-þf Þ-kk-þf yfir A. Ákærði hefði gripið í meðákærða H-kk-þf Þ-kk-þf og dregið hann í bifreiðina og öskrað á meðákærða G-kk-þf N-kk-þf að koma. Enn fremur sagði ákærði að honum hefði fundist sem meðákærði R-kk-nf hefði verið sá sem réði ferðinni og stjórnaði. Ákærði kvaðst hafa verið undir miklum áhrifum áfengis og verið búinn að neyta smá amfetamíns.

II.

Í vottorði J-kk-ef Ö-kk-ef K-kk-ef, sérfræðilæknis á slysa- og bráðadeild Landspítala Fossvogi, segir að við komu A 27. júlí 2008 hafi hann kvartað um mikla verki í andliti en hann hafi verið mjög bólginn og marinn í öllu andlitinu, sérstaklega á enni og hægri vanga. Hann hafi verið alblóðugur í andliti og með grunna yfirborðsáverka sem hefði blætt úr. Einnig hafi hann verið með mar og hrufl á ökklum beggja vegna, baki og upphandleggjum. Enn fremur hafi hann kvartað um verki í brjóstholi beggja vegna og verið aumur við þreifingu. Teknar voru ljósmyndir af áverkum hans. Þá hafi verið tekin tölvusneiðmynd af höfði og á henni sést brot í gólfi augnatóftar vinstra megin og einnig í miðlægum vegg kinnholunnar vinstra megin. Lungnamynd hafi verið eðlileg en þrátt fyrir það gæti verið um að ræða rifbeinsbrot þar sem eymsli hafi verið þessleg. Fram kemur í vottorðinu að A hafi komið síðast í eftirlit til háls-, nef- og eyrnalæknis 8. ágúst 2008. Hann væri enn með nefskekkju og væri að íhuga aðgerð til að rétta það. Greining var brot á nefbeinum, brot á augntóft, grunur um rifbrot, yfirborðsáverkar á höfði, efri útlim, mar og sár á upphandleggjum.

Í málinu liggur jafnframt fyrir læknisvottorð S-kvk-ef G. H. J-kvk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala Fossvogi. Þar kemur fram að A hafi leitað þangað 10. febrúar 2008. Við skoðun hafi hann m.a. verið með talsvert mar yfir nefbroddi og storknað blóð í nefholi. Jafnframt hafi hann verið með mar ofarlega á nefi og bólgu og ekki væri hægt að útiloka einhverja tilfærslu á miðnesi eða nefbrot. Greining hafi m.a. verið grunur um nefbeinabrot. Þá kemur fram í vottorðinu að A hafi ekki leitað til háls-, nef- og eyrnalækna á spítalanum og því væri líklegt að nefbrotið hefði jafnað sig.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærði G-kk-nf N-kk-nf sagði að hann hefði farið ásamt meðákærðu að heimili brotaþola A að […] í […] og bankað hafi verið á dyrnar. Brotaþoli hafi komið til dyra og verið „tekinn“ út í bíl. Ákærði sagði að þeir hefðu ekki farið inn í húsið. Þeir hefðu keyrt í burtu og í Heiðmörk hefði brotaþola verið hent út úr bílnum. Þá hefði ákærði slegið brotaþola ítrekað, „lesið yfir honum“ og svo hefðu ákærðu keyrt í burtu og skilið hann eftir. Nánar um atvik í […] sagði ákærði að hann hefði rifið í axlir brotaþola og sagt honum að koma með ákærðu. Ákærði kvaðst hafa haldið í brotaþola á leiðinni í bílinn. Brotaþoli hefði samt sem áður komið með sjálfviljugur. Í bílnum hefði brotaþoli setið aftur í og ákærði frammi í. Ákærði sagði að þeir hefðu öskrað á brotaþola í bílnum en hann hefði stolið bíl af meðákærða R-kk-þgf M-kk-þgf. Ákærði kvaðst ekki muna hvort brotaþoli hefði verið beittur ofbeldi í bílnum. Þá sagði ákærði að það hafi verið meðákærði R-kk-nf M-kk-nf sem hefði beðið ákærða og meðákærða H-kk-þf Þ-kk-þf um að hjálpa sér og „taka í“ brotaþola og hræða hann, en það hafi margoft verið búið að ræða við hann og meðákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði beðið þá um að ná í brotaþola. Meðákærði K-kk-nf H-kk-nf hefði bara óvart komið með og ekki snert brotaþola og hann hefði að lokum stoppað ákærðu af. Um atvik í Heiðmörk sagði ákærði að hann hefði opnað afturhurðina, hent brotaþola út og slegið hann. Inntur eftir því hvar ákærði hefði slegið brotaþola kvaðst hann ekki muna það, líklega í skrokkinn. Ákærði hefði bara eitthvað slegið hann og öskrað á hann. Svo hefðu þeir farið í burtu. Aðspurður hvort áverkar brotaþola sem lýst er í ákæru geti verið afleiðingar af árás ákærða sagði hann að örugglega einhverjir þeirra væru það. Þegar spurt var um þátt meðákærðu kvaðst ákærði ekki hafa fylgst með því hvað þeir gerðu. Aðspurður hvort þetta hefði gengið lengra en meðákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði ætlast til kvaðst ákærði ekki vita nákvæmlega hvað hann hafi ætlast til. Þegar ákærði líti nú til baka þá finnist honum þetta hafa gengið of langt. Borin voru undir ákærða einstök atriði í framburði hans hjá lögreglu, s.s. um að hann hefði dregið brotaþola út af heimili hans, tekið hann hálstaki og togað hann þannig út í bíl. Þá hefði ákærði tekið eftir því að brotaþoli hefði verið með blóðnasir þegar þeir komu í bílinn. Einnig hefði meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf slegið brotaþola í Heiðmörk og ákærði snúið brotaþola niður og kýlt hann á kjaftinn. Ákærði kvaðst ekki muna eftir þessu í dag en hann hefði á umræddum tíma verið í mikilli neyslu fíkniefna. Ákærði kvaðst iðrast þess sem hann hefði gert og hann væri búinn að snúa við blaðinu. Hann hefði farið í meðferð eftir þetta og hætt neyslu fíkniefna. Þá greindi ákærði frá því að hann starfaði sem sjómaður.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf sagði að meðákærðu G-kk-nf N-kk-nf og R-kk-nf M-kk-nf hefðu beðið sig um að „koma með sér í eitthvað kjaftæði“, þ.e. mál þetta. Ákærði sagði að hann hefði farið einu sinni áður með meðákærða R-kk-þgf M-kk-þgf að ræða við brotaþola og beðið hann um að laga bíl sem hann hefði tekið í sundur. Ákærði sagði að þegar þeir fóru að […] hafi ekki verið búið að ákveða hvað ætti að gera. Þeir hefðu sótt meðákærða K-kk-þf H-kk-þf og svo farið að […], en meðákærði R-kk-nf M-kk-nf hefði ekið bílnum. Ákærði hefði farið upp að dyrunum ásamt meðákærða G-kk-þgf N-kk-þgf og K-kk-þgf H-kk-þgf. Þeir hefðu hringt bjöllunni og „svo varð bara allt vitlaust“ og brotaþoli dreginn út í bíl. Ákærði neitaði því að þeir hefðu farið inn í húsið. Meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði dregið brotaþola út í bíl með því að halda í föt hans. Ákærði sagði að þetta hefði verið að beiðni meðákærða R-kk-ef M-kk-ef. Í bílnum hefði ákærði kýlt hann einu sinni eða tvisvar, en aldrei í andlit. Ákærði kvaðst hafa setið aftur í hjá brotaþola ásamt meðákærða K-kk-þgf H-kk-þgf en R-kk-nf M-kk-nf hefði verið bílstjórinn og G-kk-nf N-kk-nf verið frammi í hjá honum. Um atvik í Heiðmörk sagði ákærði að þeir hefðu „muldrað eitthvað“ yfir brotaþola. Aðspurður hvort brotaþoli hefði verið beittur ofbeldi þar kvaðst ákærði ekki muna eftir því, en meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði eitthvað legið yfir brotaþola. Svo hefðu þeir keyrt í burtu og skilið brotaþola eftir. Ákærði kvaðst ekki geta skýrt hvernig áverkar brotaþola sem lýst er í ákæru væru tilkomnir, en útilokaði að hann hefði valdið áverkum í andliti. Þá sagði ákærði að hann hefði ekki slegið brotaþola þegar þeir voru í Heiðmörk. Borinn var undir ákærða framburður hans í lögregluskýrslu um að það hefði verið rætt á leiðinni í […] hvernig ætti að taka brotaþola í bílinn og að það hafi verið búið að ákveða að ganga í skrokk á honum eða „stúta“ honum og þetta hefði verið samkvæmt ákvörðun R-kk-ef M-kk-ef. Ákærði kvaðst ekki muna eftir að hafa sagt þetta, en langt væri um liðið og hann hefði eflaust munað atvik betur þegar hann gaf skýrsluna. Varðandi framburð sinn hjá lögreglu, um að meðákærði K-kk-nf H-kk-nf hefði kýlt brotaþola, sagði ákærði að hann muni ekki eftir þessu. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum fíkniefna umrædda nótt og hann muni atvik óljóst. Um hagi sína í dag sagði ákærði að hann væri búinn að eignast þriðja barn sitt og væri að vinna af og til. Ákærði kvaðst vera allt annar maður í dag en þegar umrætt atvik gerðist.

Ákærði K-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa verið í afmælisveislu þegar meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hafi hringt og sagt að hann ætlaði að ná í ákærða. Ákærði kvaðst ekki vita hvað hefði staðið til. Þeir hefðu farið í […] og meðákærðu G-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf farið upp að húsinu en ákærði farið niður fyrir stigann að pissa. Ákærði hefði svo byrjað að labba upp stigann og þá hafi læti byrjað milli meðákærðu og brotaþola, en það hefði verið öskrað og meðákærðu rifið í brotaþola. Ákærði hefði farið aftur í bílinn og svo hefðu meðákærðu komið með brotaþola inn í bílinn með því að meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hélt í hann. Ákærði hefði setið aftur í ásamt meðákærða H-kk-þgf Þ-kk-þgf og brotaþola, sem sat fyrir miðju, en meðákærði R-kk-nf M-kk-nf verið bílstjóri og meðákærði G-kk-nf N-kk-nf setið við hlið hans. Ákærði sagði að brotaþoli hefði ekki verið sjálfviljugur í bílnum og þar hefði verið öskrað á hann og slegið í hann. Meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði litið aftur og slegið brotaþola eitt högg og hann hefði jafnframt fengið einhver fleiri högg í bílnum. Þá hefði meðákærði H-kk-nf Þ-kk-nf gefið brotaþola kjaftshögg. Fram kom að brotaþoli hefði verið blóðugur þegar hann var í bílnum. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa gert neitt til að koma í veg fyrir þetta. Þeir hefðu svo farið upp í Heiðmörk þar sem bíllinn var stöðvaður og brotaþoli dreginn út. Þeir hefðu verið þarna í einhvern smátíma, en það hefði ekki verið lengi. Nánar um atvik í Heiðmörk sagði ákærði að annaðhvort meðákærði G-kk-nf N-kk-nf eða H-kk-nf Þ-kk-nf hefðu dregið brotaþola út. Svo hefðu þeir veist að brotaþola og það verið mikil öskur og læti. Ákærði kvaðst hafa setið í bílnum en svo farið aftur fyrir hann. Þá hafi meðákærði G-kk-nf N-kk-nf verið ofan á brotaþola og „messað“ yfir honum. Ákærða hafi þótt nóg komið og dregið meðákærða H-kk-þf Þ-kk-þf í bílinn og kallað í meðákærða G-kk-þf N-kk-þf að koma. Um áverka sem lýst er í ákæru sagði ákærði að þeir væru líklega vegna árásarinnar, en ákærði hefði ekkert veist að brotaþola. Ákærði kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis umrædda nótt. Hann hafi verið búinn að neyta fíkniefna en ekki fundið til sérstakra áhrifa af þeim. Ákærði kvaðst hafa byrjað að afplána dóm stuttu eftir þetta og hann væri enn í afplánun og hann hefði nýtt sér meðferðarúrræði. Þá skýrði ákærði frá því að hann stundaði vinnu og ætti von á fjórða barni sínu um miðjan nóvember.

Ákærði R-kk-nf M-kk-nf kvaðst hafa beðið meðákærðu um að „þjarma að“ brotaþola. Þeir hefðu farið að heimili brotaþola og „tókum hann með okkur“. Aðdragandi málsins hefði verið sá að brotaþoli hefði „rænt“ af ákærða bíl og rifið hann niður. Á bílnum hafi verið áhvílandi lán. Ákærði hafi verið búinn að ræða við brotaþola um að fá bílinn aftur saman settan eða andvirði lánsins greitt en án árangurs. Ákærði kvaðst hafa farið í […] ásamt meðákærðu G-kk-þgf N-kk-þgf og H-kk-þgf Þ-kk-þgf og meðákærði K-kk-nf H-kk-nf flækst með. Ákærði kvaðst hafa beðið meðákærðu G-kk-þf N-kk-þf og H-kk-þf Þ-kk-þf um að eiga við brotaþola orð þar sem hann hefði ekki hlustað á ákærða. Ákærði neitaði því að hafa beðið þá um að beita brotaþola ofbeldi. Aðspurður hvað hefði gerst við heimili brotaþola kvaðst ákærði ekki muna það vel. Brotaþoli hefði verið fyrir utan húsið og verið að „dunda sér“ við bíl fyrir utan. Ákærði kvaðst ekki hafa tekið eftir því hvernig brotaþoli kom inn í bílinn. Þá kvaðst ákærði ekki hafa séð vel hvað gerðist í bílnum en hann hafi verið bílstjóri. Meðákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði setið við hlið ákærða og meðákærðu H-kk-nf Þ-kk-þf og K-kk-nf H-kk-nf aftur í ásamt brotaþola. Brotaþoli hefði verið spurður í bílnum hvort hann ætlaði ekki að gera eitthvað varðandi bílamálið. Það hefðu verið öskur í bílnum. Ákærði kvaðst ekki vita til þess að brotaþoli hefði verið beittur ofbeldi í bílnum. Þeir hefðu svo farið upp í Heiðmörk og skilið brotaþola eftir þar. Ákærði sagði að hann hefði ekki orðið var við að brotaþoli hefði verið beittur ofbeldi þar. Aðspurður hvað ákærði hefði átt við með að þjarma að brotaþola og hvort í því fælist ekki ofbeldi eða hótun um ofbeldi kvaðst ákærði ekki geta svarað því. Borinn var undir ákærða framburður hans hjá lögreglu, m.a. um að meðákærðu G-kk-nf N-kk-nf eða H-kk-nf Þ-kk-nf hefðu slegið brotaþola. Ákærði sagði að langt væri um liðið og hann muni ekki hverju hann hefði lýst hjá lögreglu. Um hagi sína í dag sagði ákærði að hann væri fjölskyldumaður og í vinnu.

Brotaþoli A lýsti því að það hefði verið bankað heima hjá honum eftir miðnætti og hann farið til dyra. Hann hafi verið spurður hvort hann héti A og hann svarað játandi. Þá hafi hann verið kýldur á fullu og dreginn út. Aðspurður hverjir hefðu verið við dyrnar sagði brotaþoli að það hefðu verið ákærðu H-kk-nf Þ-kk-nf, K-kk-nf H-kk-nf og G-kk-nf N-kk-nf. Brotaþoli hefði reynt að halda sig inni en hann verið kýldur ítrekað í andlit og magann. Fram kom að vinur brotaþola, G-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, hefði verið með honum. Brotaþoli sagði að ákærðu hefðu farið inn fyrir dyrnar. Hann hefði reynt að halda sér í ofnfestingar í forstofunni og hurðarkarminn, en misst takið þar sem hann hafi verið kýldur. Þeir hefðu svo farið með hann út í bíl. Hann hefði verið dreginn og ekki farið sjálfviljugur og kallað á stúlku í kjallaranum að hringja á lögreglu. Þegar í bílinn var komið hafi hann setið aftur í fyrir miðju. Í bílnum hefði hann verið kýldur í andlit og skrokkinn og svo muni hann lítið hvað gerðist fyrr en hann hafi rankað við sér í Heiðmörk. Ákærði kvaðst ekki geta sagt til um hverjir hefðu kýlt hann í bílnum en höggin hefðu dunið á honum. Aðspurður um tjón á hurð í forstofunni sem liggur inn í íbúð brotaþola kvaðst hann ekki vita hvort það hefði komið til umrætt sinn eða verið gamalt. Þá sagði brotaþoli að hann gæti ekki sagt til um hversu margir hefðu farið inn í forstofuna en taldi að ákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði gert það. Hann kvaðst ekki geta greint á milli hinna tveggja mannanna. Brotaþoli sagði að hann hefði þurft að leita til sálfræðings vegna árásarinnar. Um aðdraganda málsins sagði brotaþoli að þetta hefði verið vegna bílaviðskipta við bróður ákærða R-kk-ef M-kk-ef.

Vitnið G-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf skýrði frá því að hafa verið með brotaþola A að […] í […] og þeir gert sig klára til að fara út. Þeir hafi verið í forstofunni þegar bankað hafi verið á hurðina. Brotaþoli hefði opnað dyrnar og maður gripið í hann og reynt að toga hann út. Þrír eða fjórir aðrir menn hefðu svo birst og togað hann út. Einn þeirra hefði ýtt vitninu inn og sagt að ef það myndi hringja á lögregluna yrði það drepið. Mennirnir hefðu svo togað A í bíl og brunað af stað. Vitnið kvaðst hafa reynt að fylgja þeim eftir á bíl brotaþola en mennirnir stungið vitnið af. Nánar um atvik sagði vitnið að brotaþoli hefði verið laminn á tröppunum. Hann hefði gargað og kallað á hjálp og haldið sér í handrið á tröppunum. Aðspurður hvort einhverjir hefðu farið inn í forstofuna sagði vitnið að maðurinn sem hefði ýtt vitninu inn hefði gert það. Sá maður hafi verið um 170 cm á hæð, dökkhærður og í íþróttabuxum. Borinn var undir vitnið framburður brotaþola um að hafa haldið sér í ofnafestingar í forstofunni og kvaðst vitnið ekki muna atburðarásina nákvæmlega en langt væri um liðið. Vitnið kvaðst ekki hafa séð þegar brotaþoli hafi verið dreginn út í bíl vegna þess að þá hafi áðurnefndur maður ýtt vitninu inn ganginn og hótað því öllu illu.

Vitnið E-kvk-nf B-kvk-nf Þ-kvk-nf kvaðst hafa verið stödd í íbúð í kjallara að […] umrædda nótt. Þegar vitnið hafi farið út hafi það séð menn taka brotaþola A sem hefði öskrað að kalla ætti á lögregluna. Mennirnir hefðu haldið brotaþola og farið með hann í bíl. Vitnið sagði að hann hefði ekki farið sjálfviljugur með þeim.

Vitnið E-kvk-nf Ö-kvk-nf S-kvk-nf skýrði frá því að þegar það hefði farið úr íbúð í kjallara að […] og inn í bíl hefði það heyrt læti en ekki spáð í það. Þegar vitnið hefði litið í baksýnisspegil í bílnum hefði einhver haldið á manni út í bíl.

Vitnið J-kk-nf Ö-kk-nf K-kk-nf læknir sagði að brotaþoli A hefði verið mjög illa útleikinn. Hann hefði verið með mjög mikla yfirborðsáverka, sérstaklega á höfði og í andliti. Hann hefði verið mjög marinn og blár í andliti, kringum augu, enni og hársverði. Á tölvusneiðmynd hafi sést brot í augntóft vinstra megin og brot í nefrótinni. Í kinnholunni vinstra megin hafi verið vökvi og því um ferskan áverka að ræða, en hugsanlegt væri að brotið í nefrótinni hafi verið eldra þar sem brotaþoli hafi komið í febrúar sama ár á slysa- og bráðadeild og grunur verið um nefbrot. Þá hafi brotaþoli verið með verki í brjóstinu og við þreifingu hafi hann verið mjög aumur. Rifbeinsbrot hafi ekki sést á lungnamynd, en slíkar myndir sýni oft ekki slík brot. Greining á rifbeinsbroti væri almennt gerð á klínískum grunni og samkvæmt slíku mati hafi brotaþoli verið rifbeinsbrotinn. Vitnið sagði að brotaþoli hefði verið mjög illa útleikinn og sérstaklega höfuð hans. Miðað við áverkana hefði þetta verið hrottaleg árás og lífshættuleg þar sem um höfuð væri að ræða.

Vitnið J-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf sálfræðingur skýrði frá því að brotaþoli A hefði leitað til vitnisins í nokkur skipti til að hjálpa honum að komast á beinu brautina. Hann hefði ekki leitað til vitnisins sérstaklega út af árásinni en hann hefði rætt hana í einum tímanum. Miðað við lýsingu brotaþola hafi þetta haft áhrif á hann og hann átt erfitt með svefn og fundið fyrir kvíða og depurð.

Lögreglumennirnir Þ-kk-nf A-kk-nf E-kk-nf, Á-kk-nf G-kk-nf G-kk-nf og S-kk-nf E-kk-nf gáfu skýrslu fyrir dómi og B-kk-nf S-kk-nf, sérfræðingur við tæknideild lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu. Ekki er ástæða til að rekja sérstaklega vitnisburð þeirra.

IV.

Aðdragandi máls þessa eru deilur vegna bílaviðskipta en ákærði R-kk-nf M-kk-nf hefur lýst því að brotaþoli, A, hafi „rænt“ af sér bíl. Þá hefur ákærði R-kk-nf M-kk-nf skýrt frá því að hann hafi ítrekað komið að máli við brotaþola, m.a. ásamt ákærða H-kk-þgf Þ-kk-þgf, um að brotaþoli bætti meint tjón vegna bílsins en án árangurs.

Samkvæmt framburði ákærðu var það að frumkvæði og undirlagi ákærða R-kk-ef sem þeir fóru að heimili brotaþola umrædda nótt og námu hann á brott. Ákærði R-kk-nf M-kk-nf sagði að hann hefði viljað láta „þjarma“ að brotaþola. Ákærði R-kk-nf M-kk-nf beið í bifreiðinni en G-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf fóru að dyrunum á miðhæð hússins og bönkuðu upp á. Ákærði K-kk-nf H-kk-nf fór einnig út úr bifreiðinni en ósannað er gegn neitun hans að hann hafi vitað hvað til stóð eða að hann hafi verið við dyrnar ásamt meðákærðu, en hann kveðst hafa verið niðri við tröppurnar. Brotaþoli hefur lýst því að þegar hann hafi komið til dyra hafi hann verið dreginn af heimili sínu gegn vilja sínum og þvingaður í bifreið ákærða R-kk-ef M-kk-ef. Er sú frásögn í samræmi við vitnisburð vinar hans, G-kk-ef S-kk-ef G-kk-ef, og tveggja stúlkna, E-kvk-ef B-kvk-ef Þ-kvk-ef og E-kvk-ef A-kvk-ef S-kvk-ef, sem voru á leið út úr íbúð í kjallara hússins. Þá hafa ákærðu G-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf lýst atvikum þannig að brotaþoli hafi verið „tekinn“ og „dreginn“ í bílinn og ákærði K-kk-nf H-kk-nf sagði að brotþoli hefði ekki farið sjálfviljugur í bílinn. Brotaþoli hefur jafnframt lýst því að þegar ákærðu tóku hann hafi þeir ruðst inn á heimili hans en þessu neita ákærðu. Vitnið G-kk-þf S-kk-þf rak ekki minni til þess að ákærðu hefðu farið inn fyrir dyrnar nema einn maður sem hefði ýtt vitninu inn í forstofuna en hann hefði verið í íþróttabuxum. Ekki liggur fyrir hvernig allir ákærðu voru klæddir og er því ekki hægt að fullyrða hver þetta var. Gegn neitun ákærðu er húsbrot því ósannað, en sannað er að brotaþoli hafi verið sviptur frelsi sínu er ákærðu G-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf drógu hann frá heimili hans og þvinguðu hann með ofbeldi inn í bíl ákærða R-kk-ef M-kk-ef.

Fyrir liggur að það var ákærði R-kk-nf M-kk-nf sem ók bifreiðinni og ákærði G-kk-nf N-kk-nf sat frammi í hjá honum, en ákærðu K-kk-nf H-kk-nf og H-kk-nf Þ-kk-nf hvor sínum megin við brotaþola í aftursætinu. Brotaþoli hefur lýst því að hann hafi verið beittur ofbeldi í bílnum er honum var ekið í Heiðmörk, en hann hafi verið kýldur og sleginn í andlit og líkama. Framburður ákærða K-kk-ef H-kk-ef fyrir dómi styður þetta en hann sagði að ákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði slegið brotaþola og ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf gefið honum kjaftshögg. Þá hefði brotaþoli fengið fleiri högg. Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hefur viðurkennt að hafa kýlt brotaþola í bílnum einu sinni eða tvisvar. Enginn hefur lýst því fyrir dómi að ákærðu K-kk-nf H-kk-nf eða R-kk-nf M-kk-nf hafi beitt brotaþola ofbeldi í bílnum. Samkvæmt framansögðu er sannað að ákærðu H-kk-nf Þ-kk-nf og G-kk-nf N-kk-nf hafi kýlt og slegið brotaþola í bílnum, í andlit og líkama.

Þegar í Heiðmörk var komið stöðvaði ákærði R-kk-nf M-kk-nf bifreiðina. Ákærði G-kk-nf N-kk-nf hefur viðurkennt að hafa dregið brotaþola út og slegið hann. Framburður ákærðu G-kk-ef N-kk-ef og H-kk-ef Þ-kk-ef hefur verið misvísandi hjá lögreglu og fyrir dómi um hvað gerðist svo. Hjá lögreglu lýstu þeir því að hafa slegið brotaþola í andlit og ákærði G-kk-nf N-kk-nf hefði snúið hann niður og kýlt hann. Þá sagði ákærði G-kk-nf N-kk-nf að þeir hefðu verið „alveg svar sko“ og ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf talaði um að það hafi átt að „stúta“ brotaþola. Fyrir dómi gerðu ákærðu minna úr háttsemi sinni og kannaðist hvorugur þeirra við að hafa slegið brotaþola í andlitið. Þegar misræmi í framburði þeirra hjá lögreglu og fyrir dómi var borið undir þá sögðu þeir hins vegar ekki að framburður þeirra hjá lögreglu hefði verið rangur. Samkvæmt læknisvottorði sem fyrir liggur í málinu um áverka brotaþola er ljóst að brotaþoli hafi verið sleginn ítrekað, fyrst og fremst í andlit og höfuð. Ákærði R-kk-nf M-kk-nf beið í bílnum meðan á þessu stóð og ákærði K-kk-nf H-kk-nf einnig, en hann fór út úr bílnum að lokum og stöðvaði ákærðu G-kk-þf N-kk-þf og H-kk-þf Þ-kk-þf. Ákærðu óku svo á brott og skildu brotaþola eftir. Með vísan til framangreinds er sönnuð sú háttsemi sem lýst er í ákæru um atvik í Heiðmörk.

Með vísan til fyrirliggjandi læknisvottorðs og vitnisburðar J-kk-ef Ö-kk-ef K-kk-ef læknis er sannað að brotaþoli hlaut þá áverka sem í ákæru greinir, annað en brot á nefbeinum þar sem læknirinn taldi ekki útilokað að um eldri áverka væri að ræða. Læknirinn lýsti því að brotaþoli hafi verið illa útleikinn og sérstaklega höfuð hans og miðað við áverkana hafi árásin verið hrottaleg og lífshættuleg. Að þessu virtu og með hliðsjón af því hvernig staðið var að árásinni þykir hún réttilega heimfærð til 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þegar litið er til þess hver aðkoma ákærða K-kk-ef H-kk-ef var að málinu þykir nærvera hans ein ekki geta leitt til þess að hann verði sakfelldur fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr., hvorki fyrir aðalverknað né hlutdeildarverknað. Ákærði R-kk-nf M-kk-nf hefur borið því við að það hafi ekki verið ætlun hans að þetta gengi jafn langt og raun varð. Þannig hafi öll árásin ekki verið að hans undirlagi og háttsemi hans geti aðeins talist hlutdeild í brotum meðákærðu. Á þetta er ekki unnt að fallast, enda vildi ákærði láta „þjarma“ að brotaþola þar sem ekkert hefði gengið að ræða við hann. Ljóst er að mikið gekk á og verður að líta svo á að þetta mikla ofbeldi hafi verið með vitund og vilja ákærða R-kk-ef M-kk-ef.

Samkvæmt framansögðu varðar háttsemi ákærðu G-kk-ef N-kk-ef, H-kk-ef Þ-kk-ef og R-kk-ef M-kk-ef við 1. mgr. 226. gr. og 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en með hliðsjón af því sem áður segir um þátt ákærða K-kk-ef H-kk-ef þykir rétt að virða háttsemi hans sem hlutdeild samkvæmt 22. gr. almennra hegningarlaga í brotum meðákærðu gegn 1. mgr. 226. gr. sömu laga.

V.

Ákærði G-kk-nf N-kk-nf er fæddur í mars 1980. Samkvæmt sakavottorði hans var hann á árinu 2001 dæmdur í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. hegningarlaga. Á árinu 2006 gekkst hann undir að greiða 51.000 króna sekt fyrir fíkniefnalagabrot. Með dómi 6. júní 2008 og aftur 26. nóvember 2008 var ákærða gert að greiða sektir fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru framin fyrir síðastgreindan dóm og því ber að dæma honum hegningarauka samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 77. gr. laganna. Til refsiþyngingar horfir að um samverknað var að ræða, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, og brotaþoli hlaut margvíslega áverka, einkum á höfði. Ákærði hefur að nokkru leyti játað háttsemi sína og ber að virða honum það til refsilækkunar. Ákærði kveðst hafa framið brotin að beiðni vinar síns, ákærða R-kk-ef M-kk-ef, vegna þess að hann hafi verið svikinn í bílaviðskiptum en ekkert liggur fyrir um að það eigi við rök að styðjast. Með vísan til alls framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í eitt ár. Við ákvörðun þess hvort skilorðsbinda eigi refsinguna verður ekki hjá því litið að rannsókn málsins hjá lögreglu dróst verulega. Ákærði segir að á þeim langa tíma sem liðinn er frá því hann framdi brot sín hafi hann breytt lífi sínu og lögð hefur verið fram mjög jákvæð umsögn vinnuveitanda. Að þessu virtu en þar sem brot hans eru alvarleg þykir rétt að fresta fullnustu 9 mánaða refsingar ákærða og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf er fæddur í september 1981. Fram kemur á sakavottorði hans að hann gekkst undir viðurlagaákvörðun á árinu 2000 fyrir umferðarlagabrot. Með dómi 30. apríl 2008 var honum gert að greiða 250.000 króna sekt fyrir ölvunarakstur og líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Einnig var hann sviptur ökurétti í 12 mánuði frá 13. júní 2008. Með dómi 17. ágúst 2008 var hann dæmdur til að greiða 210.000 króna sekt fyrir ölvunarakstur og fíkniefnalagabrot, auk þess sem hann var sviptur ökurétti í 10 mánuði frá 29. maí 2009. Þá var hann með dómi 16. desember 2008 dæmdur til að greiða 180.000 króna sekt fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og var hann jafnframt sviptur ökurétti í 12 mánuði frá 29. mars 2010. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru framin fyrir tvo síðastgreinda dóma og því ber að dæma honum hegningarauka samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 77. gr. laganna. Við ákvörðun refsingar ber að líta til sömu sjónarmiða og fram koma um refsingu ákærða G-kk-ef N-kk-ef, um samverknað og afleiðingar árásarinnar. Enn fremur ber að líta til þess að ofbeldisbrot ákærða samkvæmt dómi 30. apríl 2008 hefur nú ítrekunaráhrif. Á móti kemur að ákærði hefur að nokkru játað háttsemi sína. Ákærði kveðst hafa verið að hjálpa vini sínum, ákærða R-kk-þgf M-kk-þgf. Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði. Rétt þykir að binda hluta refsingar hans skilorði með vísan til þess sem áður segir um drátt á rannsókn málsins og þess að lögð hefur verið fram staðfesting um að hann hafi verið í meðferð á deild 33A á Landspítala, eftir að hann framdi brot sín.

Ákærði K-kk-nf H-kk-nf er fæddur í september 1980. Samkvæmt sakaferli hans hlaut hann sinn fyrsta dóm 17. mars 1998, þegar hann var 17 ára, 15 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir þjófnað, gripdeild og rán. Hinn 29. desember 1998 var hann dæmdur í 16 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir þjófnað og var þá dómurinn frá 17. mars 1998 tekinn upp og dæmdur með. Á árinu 2002 var hann dæmdur til að greiða 25.000 króna sekt fyrir fíkniefnalagabrot og 110.000 króna sekt fyrir sams konar brot á árinu 2003. Sama ár var hann dæmdur til að greiða 75.000 króna sekt fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og á árinu 2004 var honum gerð sekt fyrir ýmis brot, m.a. fíkniefnalagabrot. Með dómi 9. júlí 2004, sem staðfestur var í Hæstarétti 20. janúar 2005, var ákærði dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. og 106. gr. almennra hegningarlaga. Þá var ákærði hinn 25. febrúar 2005 dæmdur í 45 daga fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, og til greiðslu sektar fyrir þjófnað og hylmingu. Um var að ræða hegningarauka. Hinn 26. apríl 2006 var ákærði dæmdur til að greiða sekt fyrir fíkniefnalagabrot og 27. apríl 2007 gekkst hann undir að greiða sekt með lögreglustjórasátt fyrir sams konar brot. Með dómi Hæstaréttar 24. janúar 2008 var ákærði dæmdur í þriggja ára fangelsi fyrir brot gegn 231. gr. og 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Loks var honum gerður hegningarauki 16. júlí 2009, sekt að fjárhæð 28.000 krónur, fyrir fíkniefnalagabrot og vopnalagabrot. Ákærði er nú sakfelldur fyrir hlutdeild í frelsissviptingarbroti meðákærðu og þykir þáttur hans hvorki mikilvægur eða stór. Ákærði hefur viðurkennt hlutdeildina. Hann virðist ekki hafa vitað hvað til stóð áður en farið var að heimili brotaþola en veitti félögum sínum svo liðsinni hvað varðar frelsissviptinguna. Að öllu þessu virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Lögð hefur verið fram umsögn forstöðumanns fangelsisins Litla-Hrauni um góða hegðun ákærða í afplánun 7. október 2008 til 18. apríl 2010. Hann hafi algerlega haldið sig frá neyslu fíkniefna og tekið þátt í meðferðarstarfi og stundað nám. Ákærði er nú að ljúka afplánun hjá Vernd og fyrir liggur vottorð framkvæmdastjóra fangahjálpar Verndar um að ákærði hafi verið til fyrirmyndar í alla staði. Þá hefur verið lagt fram meðmælabréf vinnuveitanda og staðfesting þess að hann hafi lokið vinnuvélanámskeiði. Með vísan til framangreinds þykir rétt að binda refsingu ákærða skilorði að öllu leyti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði R-kk-nf M-kk-nf er fæddur í ágúst 1981. Fram kemur á sakavottorði hans að honum var þrisvar gerð refsing á árunum 2003-2004 fyrir umferðarlagabrot. Á árinu 2004 var honum einnig gerð refsing, fangelsi í 45 daga, fyrir umferðarlagabrot og brot gegn 245. gr. og 248. gr. almennra hegningarlaga. Með dómi 3. febrúar 2005 var hann dæmdur í 15 daga fangelsi fyrir brot gegn 245. gr. almennra hegningarlaga og umferðarlagabrot. Um var að ræða hegningarauka. Með dómi 5. maí 2009 var ákærði dæmdur í þriggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga. Þá gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun 23. október 2009 fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og með dómi 8. september 2010 var hann dæmdur til að greiða 100.000 króna sekt fyrir brot gegn 263. gr. almennra hegningarlaga, en skilorðsdómurinn frá 5. maí 2009 var ekki dæmdur upp. Ber nú að dæma ákærða hegningarauka sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga en framangreindur dómur 5. maí 2009 er dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi sbr. 60 og 77. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar ber að líta til sömu sjónarmiða og fram koma um refsingu ákærða G-kk-ef N-kk-ef, um samverknað og afleiðingar árásarinnar. Þá ber að líta til þess að hann hefur að vissu leyti viðurkennt brotin. Með vísan til alls framangreinds verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í 15 mánuði, sem verður að hluta til bundin skilorði vegna dráttar á rannsókn málsins.

VI.

Endanleg skaðabótakrafa A er að fjárhæð 1.568.900 krónur, auk vaxta, vegna miskabóta og lögmannskostnaðar. Ákærðu bera skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til refsiverðrar háttsemi þeirra og á brotaþoli rétt á miskabótum úr hendi ákærðu á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga, sbr. lög nr. 37/1999. Við ákvörðun bóta er til þess að líta að brotaþoli var sviptur frelsi sínu, beittur miklu ofbeldi og svo skilinn eftir í Heiðmörk um nótt. Þykja bætur hæfilega ákveðnar 500.000 krónur, sem skiptast milli ákærðu eins og nánar greinir í dómsorði. Brotaþola var skipaður réttargæslumaður og fer um þóknun hans samkvæmt 48. gr. laga nr. 88/2008 um sakamál.

Um vexti fer samkvæmt því sem greinir í dómsorði en dráttarvextir reiknast frá 23. júlí 2010 þegar liðinn var mánuður frá birtingu kröfunnar fyrir öllum ákærðu í fyrirkalli, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

VII.

Með vísan til 219. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærðu til að greiða sakarkostnað. Þannig ber ákærða G-kk-þgf N-kk-þgf að greiða þóknun verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 376.000 krónur. Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf greiði þóknun verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., að fjárhæð 313.750 krónur. Ákærði K-kk-nf H-kk-nf greiði í sakarkostnað helming af þóknun verjanda síns, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 376.500 krónur. Hinn helmingurinn greiðist úr ríkissjóði. Þóknun ákærða R-kk-ef M-kk-ef, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., þykir einnig hæfilega ákveðin 376.000 krónur. Þóknun réttargæslumanns, G-kk-ef S-kk-ef hdl., er ákveðin 338.850 krónur. Við ákvörðun þóknunar verjenda og réttargæslumanns hefur í öllum tilvikum virðisaukaskattur verið meðtalinn.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði G-kk-nf N-kk-nf Þ-kk-nf sæti fangelsi í eitt ár, en fresta skal fullnustu 9 mánaða refsingarinnar og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærðu H-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf og R-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf sæti hvor um sig fangelsi í 15 mánuði, en fresta skal fullnustu 12 mánaða refsingarinnar og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins haldi þeir almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði K-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærðu G-kk-nf N-kk-nf, H-kk-nf Þ-kk-nf og R-kk-nf M-kk-nf greiði óskipt A 500.000 krónur, og ákærði K-kk-nf H-kk-nf þar af 150.000 krónur óskipt með meðákærðu, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. júlí 2008 til 23. júlí 2010, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði G-kk-nf N-kk-nf greiði í sakarkostnað 376.500 króna þóknun verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf greiði í sakarkostnað þóknun verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, að fjárhæð 313.750 krónur.

Ákærði K-kk-nf H-kk-nf greiði í sakarkostnað helming af 376.500 króna þóknun verjanda síns, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, á móti helmingi sem greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði R-kk-nf M-kk-nf greiði í sakarkostnað þóknun verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, að fjárhæð 376.500 krónur.

Ákærðu G-kk-nf N-kk-nf, H-kk-nf Þ-kk-nf og R-kk-nf M-kk-nf greiði óskipt í sakarkostnað 338.850 krónur, og ákærði K-kk-nf H-kk-nf þar af 150.000 krónur óskipt með meðákærðu, vegna þóknunar réttargæslumanns, G-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf