S-704/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 15. desember 2008, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 24. júní 2008 á hendur S-kk-þgf P-kk-þgf I-kk-þgf, kt. [...], Lóuhrauni 1, Hafnarfirði, fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 7. október 2007, að Kaplakrika í Hafnarfirði, veist að I-kvk-þgf B-kvk-þgf A-kvk-þgf, kt. [...], og snúið upp á vinstri vísifingur hennar á hægri hendi, með þeim afleiðingum að hún fingurbrotnaði.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981, og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu I-kvk-ef B-kvk-ef A-kvk-ef er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða bætur að fjárhæð 344.645 krónur með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. október 2007, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga.

Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara er krafist vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa.

I.

Aðfaranótt sunnudagsins 7. október 2007 fékk lögreglan á höfuðborgarsvæðinu tilkynningu um að ákærða hefði verið vísað út af mannfögnuði á vegum íþróttafélagsins FH í Kaplakrika, Hafnarfirði. Dyraverðir væru með ákærða í tökum við anddyri Kaplakrika, sökum þess að hann réðst á nokkra þeirra og brákaði eða braut fingur eins þeirra. Í frumskýrslu lögreglu segir að þegar lögreglumenn hafi komið á vettvang hafi dyraverðir verið með hann í tökum. Til að tryggja öryggi lögreglumanna hafi ákærði verði færður í handjárn, en hann hafi verið nokkuð ölvaður og æstur. Áfengislykt hafi lagt frá vitum hans og háttalag bent til þess að hann væri ölvaður. Hann hafi verið látinn gangast undir áfengispróf með SD-2 mæli og hafi hann gefið niðurstöðuna 0,9 prómill.

Jafnframt segir í frumskýrslu lögreglu að rætt hafi verið við I-kvk-þf B-kvk-þf A-kvk-þf, sem starfaði í dyravörslu á mannfögnuðinum. Hafi hún skýrt svo frá að dyraverðir hefðu vísað ákærða út þegar hann hefði veist að nokkrum þeirra. Þegar verið var að færa hann í tök hafi hann tekið um vísifingur hennar á hægri hendi og snúið upp á hann með þeim afleiðingum að fingurinn bólgnaði og hún hafi talið sig fingurbrotna. Á vísifingri hennar hafi mátt sjá að hann var bólginn.

Ákærði var fluttur á lögreglustöð og hann vistaður í fangaklefa. Haft var samband við foreldra hans.

II.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu í framhaldi af dvöl hans í fangageymslu. Hann kvaðst hafa verið að skemmta sér í Kaplakrika ásamt vinum sínum. Hann hafi ætlað að kíkja aðeins út þegar F-kk-nf, sem hafi verið dyravörður, hafi hent honum út og sagt öðrum dyravörðum að ákærði væri ekki orðinn 18 ára. Ákærði hefði síðan reynt að fara aftur inn á staðinn og F-kk-nf öskrað á hann: „Drullaðu þér út, þú ert ekki orðinn 18 ára.“ Ákærði hefði þá ráðist að F-kk-þgf, en þá hafi fleiri dyraverðir komið. Ákærði hefði verið settur í gólfið og honum haldið þar til lögreglan kom á staðinn. Ákærði neitaði því að hann hefði brotið fingur á dyraverði og sagði að hann hefði ekki séð konu þegar hann var í tökum dyravarða. Ákærði kvaðst hafa kýlt F-kk-þf kannski tvisvar sinnum, en þá hafi fleiri dyraverðir komið og lagt hann í gólfið.

Hinn 16. október 2007 lagði I-kvk-nf B-kvk-nf fram kæru hjá lögreglu á hendur ákærða vegna líkamsárásar. Í kæruskýrslu segir að hún hafi greint frá því að hún hefði verið að vinna sem gæslukona til aðstoðar við dyravörslu á staðnum sem starfsmaður Sniglanna. Ákærði hefði ítrekað reynt inngöngu á staðinn, en verið vísað frá vegna aldurs. Hún hélt að ákærði hafi verið að leita inngöngu í fjórða sinn þegar hann hefði ráðist að dyravörðunum með hnúum og hnefum, en hún hafi verið ein af fjórum dyravörðum í dyrunum. Þegar reynt hafi verið að hemja ákærða hafi hann náð taki á vísifingri hægri handar kæranda og snúið illilega upp á fingurinn. Ákærði hafi ekki náð að halda þessu taki lengi, en honum verið haldið uns lögreglan kom. Hún hafi fundið til mikils verkjar í fingrinum, sagt lögreglu frá því og farið á slysadeild þar sem í ljós hafi komið að hún var fingurbrotin.

Hinn 26. mars 2008 gaf H-kk-nf G-kk-nf P-kk-nf skýrslu hjá lögreglu sem vitni. Í skýrslunni kemur fram að vitnið skýrði frá því að hann hefði verið dyravörður á staðnum á vegum Sniglanna. Vitnið hefði ekki verið í sömu dyrum og I-kvk-nf, en dyrnar séu nánast hlið við hlið. Vitnið hefði heyrt kallað eftir hjálp frá hinum dyrunum og því farið til aðstoðar. Þegar vitnið hafi komið að þá hafi ákærði snúið baki í vitnið og horft út. Ákærði hafi þá verið búinn að snúa sér inn fyrir dyraverði, m.a. I-kvk-þf. Vitnið hefði tekið ákærða tökum aftan frá og snúið hann niður með aðstoð annars dyravarðar, G-kk-ef I-kk-ef. Ákærði hefði barist um á hæl og hnakka og m.a. komið u.þ.b. tveimur höggum á vitnið. Ákærði hefði verið lagður í gólfið, settur í fóta- og handlás og honum haldið þar til lögreglan kom. Inntur eftir því hvort vitnið hefði séð árásina á I-kvk-þf B-kvk-þf kvaðst hann ekki hafa séð árásina sem slíka. Vitnið sagði að þegar hann hefði komið að hafi ákærði snúið baki í hann, en I-kvk-nf B-kvk-nf verið fyrir framan ákærða og hún verið með greinilegan sársaukasvip. Vitnið kvaðst hafa séð síðar að vísifingur hægri handar hennar hafi verið verulega laskaður og hún bent á ákærða sem þann sem væri valdur að þessu. Þá sagði vitnið að ákærði hefði virst afar ölvaður, æstur og hugsanlega í annarlegu ástandi.

Sama dag, hinn 26. mars, greindi vitnið F-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf frá því hjá lögreglu að hann þekkti ákærða, en þeir hafi verið saman í skóla. Vitnið hefði staðið í dyrunum umrætt sinn og vitað að búið hafi verið að vísa ákærða á dyr. Ákærði hafi samt nýtt sér það að þeir væru kunnugir og viljað fara inn. Þegar það hafi ekki gengið hafi ákærði slegið til vitnisins, en það leitt til þess að vitnið ásamt öðrum dyraverði, H-kk-þgf, hafi tekið hann niður. Þetta hafi verið fyrir árásina á I-kvk-þf. Ákærða hafi verið sleppt úr tökunum og hann reynt aftur inngöngu, en þá hafi I-kvk-nf reynt að hindra för hans. Vitnið hefði séð I-kvk-þf reyna að setja hægri höndina fyrir ákærða, en ekki séð hvort ákærði hefði náð taki á hendi hennar. Þetta hefði allt gerst mjög snöggt. Vitnið og H-kk-nf hefðu snúið ákærða niður að nýju og fengið aðstoð til þess hjá G-kk-þgf I-kk-þgf, yfirdyraverði. Ákærði hefði verið settur í lás á höndum og fótum uns lögreglan kom. Vitnið kvaðst hafa tekið eftir því, þegar lögreglan var að færa ákærða frá dyrunum, að I-kvk-nf hefði verið illa farin á vísifingri hægri handar. Fingur hennar hafi verið mjög bólginn og fingurinn verið skakkur. Þá sagði vitnið að hún hefði ekki verið með þessa áverka fyrir afskiptin af ákærða.

Hinn 28. mars 2008 gaf vitnið G-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, sem var yfirdyravörður umrætt kvöld, skýrslu hjá lögreglu. Í skýrslunni segir að vitnið hefði tekið eftir ákærða inni á staðnum í miklu ölvunarástandi og ákveðið að vísa honum út. Eftir að ákærða hafi verið vísað út hefði vitnið fylgst með honum nærri dyrunum. Ákærði hefði gert ítrekaðar tilraunir til að komast inn aftur en verið vísað frá. Í síðustu tilraun ákærða hafi hann reynt að hlaupa inn um dyrnar þar sem I-kvk-nf stóð og hún sett höndina fyrir brjóst ákærða til að meina honum inngöngu. Ákærði hefði gripið um hægri hönd hennar og barist um til að komast inn. F-kk-nf hafi verið næstur I-kvk-þgf og hann farið til að aðstoða hana og vitnið einnig hlaupið til. Vitnið hefði náð ásamt F-kk-þgf og H-kk-þgf að snúa ákærða niður og koma honum í handa- og fótalás. Vitnið minnti að I-kvk-nf B-kvk-nf hefði hörfað frá meðan þeir sneru ákærða niður og hún virst kvalin. Ákærða hafi verið haldið þar til lögreglan kom. Vitnið kvaðst hafa hugað að I-kvk-þgf B-kvk-þgf áður en hann hringdi eftir aðstoð lögreglu og séð að vísifingur hægri handar hennar hafi verið mjög bólginn og annarlega snúinn.

III.

Í málinu liggur fyrir áverkavottorð B-kk-ef P-kk-ef S-kk-ef, sérfræðings í bæklunarskurðlækningum og handarskurðlækninum á bæklunarskurðlækningardeild Landspítalans í Fossvogi.

Í vottorðinu, sem er dags. 13. nóvember 2007, segir að sérfræðingurinn hafi ekki sjálfur skoðað I-kvk-þf en rætt við hana í síma. Samkvæmt nótu frá lækni á slysadeild 7. október 2007 hafi röntgenmynd af I-kvk-þgf sýnt skábrot á fjærhluta miðkjúku hægri vísifingurs. Sprungan liggi rétt við fjærliðinn (art. DIP) og komi út á ölnar hlið fyrir miðju beini. Vegna örlítillar styttingar hafi brotið verið deyft, rétt af og spelkað. Í nótu spítalans 16. október segi að I-kvk-nf hafi komið á slysadeild vegna mikilla verkja og henni hafi fundist fingurinn vera skakkari. Mynd hafi sýnt örlitla tilfærslu á broti og meðferð falist í annarri spelku og endurkomutíma tveimur vikum síðar. Þá liggi fyrir nóta um komu I-kvk-ef tveimur dögum síðar, 18. október, en ekki verði ráðið af nótunni hvert tilefni komunnar hafi verið. Röntgenmynd hafi sýnt óbreytta stöðu brotsins frá 16. október. Sérfræðingur á slysadeild hafi rætt við B-kk-þf P-kk-þf sérfræðing sem hringdi samdægurs í I-kvk-þf og ræddi þá kosti sem hún hafi staðið frammi fyrir. Annars vegar gæti hún sætt sig við stöðu brots og líklegasta niðurstaðan yrði þá sú að brotið myndi gróa, en með örlítilli hliðarskekkju. Hins vegar væri hægt að framkvæma aðgerð þar sem brotið yrði rétt og fest. Líklegast yrði þá að brotið myndi gróa í betri (réttari) stöðu en ella, en hins vegar kæmu þá hugsanlega fylgikvillar af aðgerð, eins og t.d. vandamál við svæfingu, sýkingar o.þ.h. I-kvk-nf hefði valið að fara í aðgerð.

Enn fremur segir í vottorðinu að reyndur deildarlæknir, I-kk-nf F-kk-nf B-kk-nf, hefði framkvæmt opna réttingu og festingu á brotinu í svæfingu hinn 22. október. Lítil skrúfa hefði ekki fengið neitt hald og brotið því verið fest með tveimur pinnum. Ágæt lega hafi verið staðfest með myndum frá skyggnimagnara, en við ritun vottorðsins liggi ekki fyrir endanlegt svar röntgenlæknis. I-kvk-nf hefði leitað á sjúkrahúsið næsta dag vegna verkja og fengið lyfseðil fyrir verkjalyf. Hún hafi komið til saumatöku og gifsskipta 30. október, en nóta læknis liggi ekki fyrir.

Í samantekt sérfræðingsins segir að hún hafi greinst á slysadeild 7. október með ferskt fingurbrot á hægri vísifingri og þá náðst góð staða. Brotið hefði verið fest með tveimur pinnum og fingurinn verið settur í gifs. Horfur I-kvk-ef séu þær að brotið ætti að gróa í ágætri stöðu. Helstu mögulegu fylgikvillar séu örlítil, varanleg skekkja og langvinnur stirðleiki. Hefðbundið sé að leggja lokamat á áverka sem þessa einu ári eftir aðgerð á þeim.

IV.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði sagði að hann hefði komið á skemmtunina í Kaplakrika og verið búinn að kaupa miða. F-kk-nf hefði kallað að hann væri ekki orðinn 18 ára og svo hent honum út. Hann hefði svo reynt aftur inngöngu um aðrar dyr, en dyrnar hefðu verið tvennar. F-kk-nf hefði einnig verið þar og ákærði ætlað að kýla hann en ekki hitt. Dyraverðir hefðu þá komið á ákærða og skellt honum í jörðina. Ákærði sagði að hann hefði ekki brotist um þegar hann var tekinn niður og ekki lent í átökum við það, heldur hefði hann verið strax snúinn niður, en komið hafi verið aftan að honum eða frá hlið og hann ekki getað hreyft sig. Ákærði kvaðst ekki hafa tekið eftir að einn dyravörðurinn var kona og neitaði ákærði því að hann hefði tekið í vísifingur hægri handar I-kvk-ef B-kvk-ef þannig að fingurinn brotnaði. Inntur eftir skýringu á því að fingur I-kvk-ef B-kvk-ef hefði brotnað kvaðst ákærði ekki vera rétti maðurinn til að svara því. Um áfengisneyslu sína umrætt kvöld sagði ákærði að hann hefði verið undir áhrifum áfengis, en hann hafi verið búinn að drekka fjóra bjóra og tvö skot.

Vitnið I-kvk-nf B-kvk-nf A-kvk-nf kvaðst hafa starfað við dyravörslu á umræddri skemmtun ásamt F-kk-þgf. Ákærði hefði komið að dyrunum sem þau voru í og honum verið vísað frá þar sem hann var undir lögaldri. Ákærði hefði reiðst við þetta og ráðist að vitninu og F-kk-þgf. Ákærði hefði tekið í höndina á henni, snúið upp á fingurinn á henni þannig að hann brotnaði mjög illa. Svo hefðu komið aðrir dyraverðir og snúið hann niður. Vitnið sagðist ekki hafa séð ákærða fyrr um kvöldið, en ákærði hefði reynt inngöngu fjórum til fimm sinnum áður. Vitnið sagði að ákærði hefði orðið mjög árásargjarn þegar hann fékk ekki inngöngu. Aðspurð hvort vitnið telji að ákærði hafi tekið vísvitandi í fingur hennar svaraði hún í fyrstu játandi, en sagði svo að hún gæti kannski ekki sagt með vissu að það hafi verið vísvitandi en hann hefði alla vega tekið í fingur hennar með þeim afleiðingum að fingurinn er nú bæklaður. Fingurinn sé skakkur, hún hafi mjög skerta hreyfigetu og engan styrk í fingrinum. Hún kvaðst fullviss um að ákærði hefði brotið fingur hennar. Aðspurð hvort vitnið hefði séð ákærða slá til F-kk-ef kvaðst hún ekki hafa séð það en sagði að hún hefði séð ákærða reyna að slá til þeirra sem sneru hann niður, en þetta hefðu verið m.a. H-kk-nf og G-kk-nf I-kk-nf. Vitnið kvaðst hafa farið út þegar búið var að snúa ákærða niður. Um það hvort vitnið hefði fengið bætur úr tryggingum sagði vitnið svo ekki vera.

Vitnið H-kk-nf G-kk-nf P-kk-nf sagði að kallað hefði verið eftir aðstoð við umræddar dyr og vitnið hlaupið til og séð ákærða ráðast á dyraverði. Vitnið hefði tekið ákærða niður með aðstoð annarra, haldið honum og beðið eftir lögreglu. Aðspurður hvernig ákærði hefði ráðist á dyraverðina tók vitnið fram að langt væri um liðið og hann muni það ekki nákvæmlega en sagði að I-kvk-nf B-kvk-nf hafi verið í dyrunum og ákærði hefði veist að henni. Inntur eftir því hvernig hafi gengið að ná ákærða niður sagði vitnið að það hafi ekki verið mótspyrnulaust af hálfu ákærða. Það hefði þurft að taka á ákærða og vitnið fengið einhver högg. Vitnið kvaðst ekki hafa getað náð honum einn niður. Ákærði hefði barist vel um, en þegar hann hafi verið kominn á gólfið hafi ákærði ekki getað hreyft sig. Vitnið kvaðst ekki hafa séð fingur I-kvk-ef B-kvk-ef brotna en fingur hennar hafi verið í lagi fyrir slagsmálin en eftir þau hafi fingur hennar verið brotinn. I-kvk-nf B-kvk-nf hefði komið og sýnt vitninu brotinn fingurinn. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu um að I-kvk-nf B-kvk-nf hefði verið með greinilegan sársaukasvip er hún var fyrir framan ákærða og sagði vitnið að það væri rétt.

Vitnið G-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf, yfirdyravörður umrætt kvöld, sagði að ákærði hefði ítrekað reynt inngöngu á staðinn en honum verið vísað frá. Í þriðju eða fjórðu tilraun hafi I-kvk-nf B-kvk-nf verið í dyrunum ásamt F-kk-þgf, hendur hafi verið bornar fyrir ákærða og í því hafi ákærði gripið í hægri hönd I-kvk-ef B-kvk-ef og snúið sér undan en hann hafi ætlað sér inngöngu. Þá hafi fleiri dyraverðir komið I-kvk-þgf B-kvk-þgf til hjálpar, m.a. vitnið og H-kk-nf. Ákærði hefði verið snúinn niður og lögregla kölluð til og áverkar á I-kvk-þgf komið í ljós. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu um að þegar ákærði var tekinn niður hafi I-kvk-nf B-kvk-nf hörfað frá. Sagði vitnið að hún hefði snúið sér undan og kveinkað sér. Nánar um það hvernig ákærði hefði snúið upp á fingur I-kvk-ef B-kvk-ef sagði vitnið að tvennar dyr hefðu verið opnar til að hleypa gestum inn. Þær væru nánast samliggjandi, en það væru um 20 cm á milli þeirra. I-kvk-nf B-kvk-nf og F-kk-nf hefðu staðið í öðrum dyrunum, við sitt hvorn hurðarpóstinn og þegar ákærði hafi tekið á rás inn hafi þau borið hendur fyrir hann. I-kvk-nf B-kvk-nf hafi staðið hægra megin í dyrunum, snúið út og borið hægri höndina fyrir sig til að meina honum aðgang og þá hafi ákærði hlaupið á hönd hennar, gripið í hana og reynt að snúa sér inn. Vitnið kvaðst hafa staðið fyrir utan og séð ákærða taka á rás og komið á eftir honum, en hann hefði veitt ákærða sérstaka athygli. Þá kom fram að vitnið hefði hugað að I-kvk-þgf B-kvk-þgf áður en hann hringdi eftir aðstoð lögreglu og að vísifingur hægri handar hennar hafi verið mjög bólginn og snúinn. Vitnið kvaðst ekki vera í neinum vafa að áverkinn hafi verið að völdum ákærða.

Vitnið F-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf lýsti atvikum svo að búið hafi verið að vísa ákærða frá skemmtuninni þegar hann kom til vitnisins og vildi að vitnið hleypti sér inn því þeir þekktust. Vitnið hafi ekki getað gert það og ákærði þá slegið til sín. Vitnið kvaðst hafa reynt að ná tökum á ákærða og annar strákur komið og hjálpað honum. Þeir hefðu haldið áfram að strögglast og fleira fólk komið og hjálpað vitninu. Ákærði hefði verið tekinn niður og I-kvk-nf B-kvk-nf hafi blandað sér í hamaganginn og ákærði náð í putta hennar eða höndina og þeir tekið ákærða strax við þetta. I-kvk-nf B-kvk-nf hefði þá stigið til hliðar og vitnið kvaðst hafa frétt þegar lögreglan kom að hún væri með brotinn fingur. Borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu um að ákærði hefði slegið til vitnisins og ákærði verið tekinn niður fyrir árásina á I-kvk-þf B-kvk-þf. Ákærði hefði svo reynt aftur inngöngu og þá hefði I-kvk-nf B-kvk-nf reynt að hindra för hans með því að setja hægri höndina fyrir ákærða. Vitnið sagði þá að árásin á I-kvk-þf B-kvk-þf hefði verið þegar hún fór inn í hópinn sem var að taka ákærða niður. Þegar vitnið var innt eftir því af hverju misræmi væri í framburði hans fyrir dómi og hjá lögreglu kvaðst vitnið hafa verið þreytt við skýrslutöku hjá lögreglu og sagt lýsingu lögreglu á atvikum rétta. Vitnið lýsti tengslum sínum við ákærða þannig að þeir væru góðir félagar.

Vitnið G-kk-nf Í-kk-nf Á-kk-nf, vinur ákærða, kvaðst hafa verið á umræddri skemmtun ásamt ákærða og fleiri félögum. Vitnið sagði að hann hefði hitt ákærða fyrir utan Kaplakrika. Þeir hefðu rölt saman inn og það ekki verið neitt mál. Þegar þeir hafi verið rétt komnir inn um dyrnar hafi F-kk-nf kallað á dyraverðina, sem hafi verið búnir að hleypa þeim inn, að ákærði væri undir aldri og það ætti ekki að hleypa honum inn. Ákærði hefði þá strunsað að F-kk-þgf og reynt að slá til hans. Um leið hefðu dyraverðir komið og hent ákærða í jörðina. Vitnið hefði reynt að tala við ákærða þegar búið var að snúa hann niður en honum verið sagt að fara í burtu og hann því bakkað frá og ekki haft meiri afskipti af þessu. Aðspurt hvort vitnið hefði tekið eftir einhverjum stúlkum við dyravörslu umrætt kvöld kvaðst vitnið hafa tekið eftir því, en hann hefði ekki séð neinn hindra ákærða þegar hann reyndi að slá F-kk-þf. Vitnið sagði að hann hefði ekki séð ákærða taka í fingur I-kvk-ef B-kvk-ef, ekki nema það hafi þá verið í átökunum þegar ákærði hafi verið snúinn niður.

V.

Ákærði neitar sök. Fram hefur komið að ákærði reyndi ítrekað inngöngu á umrædda skemmtun en var vísað frá þar sem hann var undir tilskildum aldri. Ákærði hefur lýst því að í einni tilraun sinni til að komast inn hafi hann ætlað að kýla einn dyravörðinn, F-kk-þf S-kk-þf G-kk-þf, og dyraverðir þá komið að og skellt ákærða í jörðina. Ákærði kannast ekki við að hafa séð I-kvk-þf B-kvk-þf við dyravörslu og neitar því að hafa tekið í fingur hennar.

I-kvk-nf B-kvk-nf greindi frá því hjá lögreglu, er hún lagði fram kæru sína, að ákærði hefði umrædda nótt ráðist að henni og öðrum dyraverði, F-kk-þgf S-kk-þgf. Þegar reynt hafi verið að hemja ákærða hafi hann náð taki á vísifingri hægri handar hennar og snúið upp á fingurinn. Fyrir dómi sagði hún að ákærði hefði ráðist að henni og F-kk-þgf S-kk-þgf, tekið í fingur hennar og svo hefðu dyraverðir komið og tekið ákærða niður. Hún kvaðst ekki geta fullyrt að ákærði hefði tekið vísvitandi í fingur hennar. Framburður hennar fær stoð í vitnisburði H-kk-ef G-kk-ef P-kk-ef sem hefur lýst því að ákærði hafi ráðist að I-kvk-þgf B-kvk-þgf, en hann varð ekki vitni að því að ákærði hafi náð taki á fingri hennar. Enn fremur fær frásögn I-kvk-ef B-kvk-ef stoð í framburði F-kk-ef S-kk-ef fyrir dómi um að í hamaganginum við að ná tökum á ákærða hafi hann náð taki á fingri hennar. Vitnið G-kk-nf I-kk-nf S-kk-nf lýsti því hins vegar að I-kvk-nf B-kvk-nf hafi borið hendur sínar fyrir ákærða til að varna honum inngöngu og ákærði þá gripið í hönd hennar og snúið sér.

Fyrir liggur læknisvottorð vegna komu I-kvk-ef B-kvk-ef á slysadeild 7. október 2007 þar sem fram kemur að hún var fingurbrotin og mjög kvalin. Ljóst er að hún hefur ekki verið með þennan áverka fyrir afskipti sín við ákærða.

Að öllu þessu virtu er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi veist að I-kvk-þgf B-kvk-þgf og snúið upp á vísifingur hægri handar hennar með þeim afleiðingum að hann brotnaði. Með hliðsjón af því sem fram er komið í málinu, einkum vætti I-kvk-ef B-kvk-ef um að hún gæti ekki fullyrt að ákærði hefði tekið vísvitandi í fingur hennar, verður ákærði að njóta vafans í mati á þeirri huglægu afstöðu sem bjó að baki háttsemi hans. Þannig verður ekki fullyrt að ákærði hafi í átökunum tekið í fingur hennar og snúið upp á hann af ráðnum hug. Verður háttsemi hans því heimfærð undir 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en afleiðingar hennar eru slíkar að hún myndi varða refsingu samkvæmt 218. gr. laganna ef um ásetningsverk væri að ræða.

Ákærði er fæddur í febrúar 1990. Samkvæmt sakavottorði hans hefur hann ekki gerst sekur um refsiverða háttsemi þannig að áhrif hafi á ákvörðun refsingar. Ákærði var 17 ára að aldri þegar brotið var framið og þykir því rétt að líta til 4. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar. Til refsiþyngingar horfir að afleiðingar af háttsemi hans eru alvarlegar. Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í einn mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

VI.

Í málinu liggur fyrir skaðabótakrafa brotaþola, I-kvk-ef B-kvk-ef A-kvk-ef, að fjárhæð 344.645 krónur auk vaxta og dráttarvaxta, sem sundurliðast þannig:

1. Þjáningabætur í 28 daga,

1.150 krónur á dag, sbr. 3. gr. skaðabótalaga 32.300 kr.

2. Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga 250.000 kr.

3. Lögmannsþóknun með vsk. 62.445 kr.

Samtals 344.645 kr.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir að hafa snúið upp á vinstri vísifingur hægri handar brotaþola með þeim afleiðingum að hann brotnaði. Ber ákærði skaðabótaábyrgð á því tjóni brotaþola sem rekja má til hinnar refsiverðu háttsemi. Fyrir liggur að brotaþoli gekkst undir aðgerð vegna brotsins og verður því fallist á kröfu hennar um þjáningabætur samkvæmt 3. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993.

Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi ákærða vegna árásarinnar á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, sbr. lög nr. 37/1999. Með hliðsjón af afleiðingum háttsemi ákærða verður fallist á framkomna kröfu um miskabætur.

Samkvæmt 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála á brotaþoli rétt til bóta vegna kostnaðar sem hann hefur af því að halda fram kröfu sinni í málinu, svo sem vegna gagnaöflunar um kröfuna og lögmannsaðstoðar. Verður því fallist á kröfu um 62.445 króna kostnað vegna lögmannsþóknunar, að virðisaukaskatti meðtöldum.

Samkvæmt framansögðu ber ákærða að greiða I-kvk-þgf B-kvk-þgf A-kvk-þgf samtals 344.645 krónur auk vaxta eins og í dómsorði greinir, en dráttarvextir reiknast frá 24. febrúar 2008 þegar liðinn var mánuður frá birtingu kröfunnar, sbr. 9. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

VII.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, alls 214.728 krónur. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða tvo reikninga vegna læknisvottorðs, samtals 47.400 krónur. Þóknun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns, þykir hæfilega ákveðin 167.328 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, S-kk-nf P-kk-nf I-kk-nf, sæti fangelsi í einn mánuð, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði I-kvk-þgf B-kvk-þgf A-kvk-þgf 344.645 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. október 2007 til 24. febrúar 2008, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 214.728 krónur í sakarkostnað, þar með talin 167.328 króna þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf