S-517/2011

Mál þetta, sem dómtekið var fimmtudaginn 16. júní 2011, er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 5. apríl 2011 á hendur B-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Berjarima 3, Reykjavík, fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 6. júní 2009, við Hlöllabáta á Ingólfstorgi í Reykjavík, í félagi við óþekkta menn, ráðist að A-kk-þgf J-kk-þgf R-x-x með hnefahöggum og spörkum í höfuð og líkama, með þeim afleiðingum að hann hlaut brot á miðhandarbeini hægri handar, tognun á úlnlið og mar á hálsi og baki.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu gerir A-kk-nf J-kk-nf R-kk-nf þá kröfu að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaða- og miskabóta að fjárhæð 426.852 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 6. júní 2009, en síðan með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga.

Verjandi ákærða gerir þær kröfur að ákærði verði sýknaður af ákæru, en til vara að ákærða verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst hann þess aðallega að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að bótakrafa verði lækkuð verulega. Loks krefst verjandi málsvarnarlauna sér til handa.

Málsatvik

Í skýrslu lögreglu frá aðfaranótt laugardagsins 6. júní 2011 kemur fram að laust fyrir klukkan 4 hafi lögreglumenn verið kvaddir að veitingastaðnum Glaumbar við Tryggvagötu í Reykjavík, en í eftirlitsmyndavél hafi sést að menn voru þar í slagsmálum. Er lögreglumenn komu á vettvang hafi sést til manna sem hlupu í átt að Vesturgötu og var þeim fylgt eftir. Á móts við Hlöllabáta við Ingólfstorg hafi lögreglumenn síðan séð ákærða, B-kk-þf K-kk-þf, slá og sparka til manns sem reyndist vera A-kk-nf J-kk-nf R-x-x. Ákærði hafi lagt á flótta er hann varð lögreglumannanna var, en náðst eftir stutta eftirför.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu daginn eftir. Hann kvaðst hafa verið að skemmta sér í miðborginni með tveimur þeldökkum félögum sínum og hefði A-kk-nf viðhaft niðrandi ummæli um annan þeirra og barið hann. Ákærði kvaðst hafa hlaupið á eftir A-kk-þgf og náð honum á móts við Hlöllabáta. Hann taldi sig hafa náð að koma höggi á A-kk-þf, en kvaðst ekki vita nákvæmlega hvar það lenti.

Við skýrslutöku hjá lögreglu kvaðst A-kk-nf J-kk-nf R-x-x hafa lent í orðaskaki við mann sem hefði kastað af sér vatni á bifreið hans. Þessi maður hefði síðan veist að honum með tveimur öðrum mönnum og hefði hann lagt á flótta undan þeim. Hann hefði fallið í götuna á móts við Hlöllabáta og mennirnir slegið til hans og sparkað í hann þar sem hann lá. Hann hefði haldið um höfuð sitt til að verjast höggum og tekið með hægri hönd um hnakkann í því skyni. Hann hefði fengið mikið og þungt högg á hnakkann og fundið að við það brotnaði fingur. Lögreglu hefði borið að í sömu andrá og handtekið einn árásarmannanna. A-kk-nf kvaðst þekkja til eins þeirra er stóðu að árásinni, en sá væri kallaður A-kk-nf og væri þeldökkur á hörund. Kvaðst hann telja þennan mann hafa sparkað í höndina á sér með þeim afleiðingum að hún brotnaði.

Meðal gagna málsins er vottorð J-kk-ef H. H. S-kk-ef, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala, dagsett 6. júlí 2009, þar sem kemur fram að A-kk-nf hafi leitað á slysadeild í kjölfar atviksins. Læknisskoðun hefði leitt í ljós brot á miðhandarbeini hægri handar, auk yfirborðsáverka á úlnlið, hálsi og baki.

Við aðalmeðferð málsins kvaðst ákærði hafa verið að skemmta sér á Glaumbar við Tryggvagötu þegar einhver hefði kallað á hann og sagt að til stæði að lemja frænda hans, H-kk-þf K-kk-þf, fyrir að kasta af sér vatni á bifreið. Ákærði kvaðst hafa farið út af veitingastaðnum og hefði hann þá séð hóp af fólki í stimpingum og rifrildi. Ákærði kvaðst hafa heyrt að einhver var að kalla eitthvað um svertingja, górillu og þræl, en tveir þeldökkir vinir hans, bræðurnir A-kk-nf P-x-x og D-x-x hefðu verið þarna á staðnum. Ákærði kvaðst hafa stokkið inn í hópinn, fengið á sig högg frá einhverjum og fallið í götuna. Hann hefði risið á fætur og séð að einhverjir voru að hlaupa í burtu, þ.á m. fyrrnefndir bræður. Hann hefði elt hópinn og komið að þar sem bræðurnir og tveir eða þrír menn aðrir stóðu yfir manni sem lá í jörðinni á móts við Hlöllabáta á Ingólfstorgi. Ákærði kvað sig hafa grunað að þessi maður hefði verið með kynþáttafordóma og kvaðst hann hafa löðrungað hann einu sinni. Síðan hefði lögreglan komið á vettvang. Ákærði kvaðst ekki hafa sparkað í manninn og vísaði því á bug að áverkar sem A-kk-nf hlaut í umrætt sinn væru af hans völdum. Hann tók fram að hann vissi ekki hver hefði viðhaft hin niðrandi ummæli.

A-kk-nf J-kk-nf R-x-x kvaðst hafa setið í bifreið sinni við veitingastaðinn Glaumbar þegar maður hefði kastað af sér vatni á bifreiðina. Kvaðst hann hafa beðið manninn um að hætta þessu og samskipti þeirra endað með látum og leiðindum. Maðurinn hefði farið inn á skemmtistaðinn, en hann orðið eftir fyrir utan og verið á tali við tvo kunningja sína. Skyndilega hefði annar kunningjanna verið sleginn hnefahöggi og hefði hann þá orðið þess var að hópur manna var kominn út af skemmtistaðnum. A-kk-nf kvaðst hafa hlaupið á brott og hefðu a.m.k. fimm menn elt hann. Á móts við Hlöllabáta við Ingólfstorg hefði hann fallið og hefðu mennirnir veist að honum með höggum og spörkum og hefði hann tekið höndum um höfuð sér til að verjast atlögunni. Hann kvaðst muna eftir ákærða í hópnum, en taldi sig líka muna eftir manninum sem kastaði af sér vatni á bifreiðina. Vitnið staðfesti það sem komið hafði fram hjá honum við skýrslutöku hjá lögreglu að hann hefði talið að þeldökkur maður að nafni A-kk-nf hefði sparkað í höndina á honum með þeim afleiðingum að hún brotnaði. Hann vísaði því alfarið á bug að hafa sýnt af sér einhverja kynþáttafordóma, en kvað einhvern mann sem hann ekki þekkti hafa viðhaft einhver slík ummæli fyrir utan veitingastaðinn.

H-kk-nf K-kk-nf kvaðst hafa kastað af sér vatni á bifreið A-kk-ef í umrætt sinn og hefðu þeir rifist eftir það. Ákærði hefði komið hlaupandi út af veitingastaðnum og fallið í götuna. Síðan hefði tvo þeldökka menn borið að og hefðu þeir veist að manninum sem átti bifreiðina. Sá hefði lagt á flótta og hefðu hinir tveir fylgt honum eftir. Vitnið kvaðst hafa farið aftur inn á veitingastaðinn og ekki séð hvað gerðist eftir þetta.

A-kk-nf P-x-x kvaðst hafa verið staddur utan við Glaumbar ásamt bróður sínum, ákærða og frænda hans, þegar hópslagsmál brutust út. Hópur manna hefði hlaupið á eftir einhverjum í átt að Hlöllabátum, en ekki kvaðst vitnið hafa séð hvað gerðist þar. Lögregluna hefði borið að og hópurinn tvístrast, en ákærði hefði hlaupið beint í flasið á lögreglumönnunum. Vitnið kvað einhvern hafa kallað sig einhverjum niðrandi nöfnum þarna við veitingastaðinn, en hann hefði leitt það hjá sér. Aðspurður kvaðst hann ekki muna eftir því að hafa séð ákærða sitja ofan á A-kk-þgf og slá hann hnefahöggum, eins og haft var eftir honum í lögregluskýrslu. Kvaðst hann ekki kannast við þessa lýsingu.

Þá komu fyrir dóminn lögreglumenn sem komu á vettvang í umrætt sinn, auk þess sem J-kk-nf H-x-x H-x-x S-x-x staðfesti læknisvottorð sitt sem liggur fyrir í málinu. B-kk-nf Ó-kk-nf lögreglumaður, sem ritaði frumskýrslu í málinu, staðfesti skýrsluna, en fram kom hjá honum og þeim lögreglumönnum tveimur sem voru með honum í umrætt sinn, að þeir myndu atvik ekki vel.

Niðurstaða

Ákærða er gefin að sök líkamsárás með því að hafa ráðist að A-kk-þgf J-kk-þgf R-x-x með hnefahöggum og spörkum í höfuð og líkama með þeim afleiðingum að hann hlaut brot á handarbeini, auk annarra minniháttar áverka. Ákærði neitar sök, en viðurkennir að hafa slegið A-kk-þf einu höggi í andlit þar sem hann lá í jörðinni á Ingólfstorgi. A-kk-nf gat ekki borið um þátt ákærða í atlögunni sem hann varð fyrir og er framburði annarra vitna ekki til að dreifa. Þá hefur A-kk-nf borið að hann telji annan mann hafa sparkað í hönd sína með þeim afleiðingum að hún brotnaði. Samkvæmt framansögðu er með öllu ósannað að ákærði hafi sparkað í A-kk-þf svo sem honum er gefið að sök í ákæru. Með játningu ákærða, sem fær stoð í frumskýrslu lögreglu, telst hins vegar sannað að hann hafi veitt A-kk-þgf högg í andlit þar sem hann lá í jörðinni. Áverkar sem A-kk-nf hlaut og lýst er í ákæru verða þó ekki raktir til þeirrar háttsemi ákærða. Samkvæmt framansögðu verður ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að líkamsárás ákærða beindist að liggjandi manni og var unnin í félagi við aðra, sbr. 1. tölul. 1. mgr. og 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 75.000 króna sekt, sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja, en sæta ella fangelsi í 6 daga.

Brotaþoli hefur krafist skaðabóta úr hendi ákærða, auk vaxta, og sundurliðast krafan þannig:

1. Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga 350.000 krónur

2. Lögfræðikostnaður með virðisaukaskatti 76.852 krónur

Ákærði hefur bakað sér skaðabótaskyldu gagnvart brotaþola. Með hliðsjón af úrslitum málsins þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 75.000 krónur. Þá á brotaþoli rétt á bótum vegna kostnaðar við að halda fram skaðabótakröfu sinni, sem teljast hæfilega ákveðnar 25.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Skaðabætur beri vexti sem í dómsorði greinir.

Loks ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað málsins eins og greinir í dómsorði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hdl., 225.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

D ó m s o r ð:

Ákærði, B-kk-nf K-kk-nf, greiði 75.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja, en sæti ella fangelsi í 6 daga.

Ákærði greiði A-kk-þgf J-kk-þgf R-kk-þgf 100.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 6. júní 2009 til 29. maí 2011, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hdl., 225.900 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf H-kvk-nf