S-567/2007

Mál þetta, sem þingfest var þann 7. febrúar sl. og dómtekið 8. maí sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 18. desember 2007, á hendur G-kk-þgf Þ-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Austurkoti, Vatnsleysuströnd, Vogum,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa, skömmu eftir hádegi laugardagsins 3. mars 2007 að Hveramörk 14 í Hveragerði veist harkalega að V-kvk-þgf V-kvk-þgf, kt. 000000-0000, með höggum og spörkum, bæði í andlit og búk, með þeim afleiðingum að V-kvk-nf hlaut marbletti á öllum útlimum og andliti, eymsl í kjálkalið og vöðvum.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20,1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ákærði, sem kom fyrir dóminn þann 14. febrúar sl., neitaði sök. Hófst aðalmeðferð 10. mars sl. en var frestað ótiltekið þar sem brotaþoli mætti ekki í skýrslutöku. Framhald aðalmeðferðar fór fram þann 8. maí sl. Krafðist verjandi ákærða sýknu og að málsvarnarlaun hans yrðu greidd úr ríkissjóði. Til vara krafðist hann vægustu refsingar sem lög leyfa.

Málsatvik.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að lögregla hafi verið kvödd að Hveramörk 14, Hveragerði, vegna heimilisófriðar. Á vettvangi hitti lögreglan fyrir S-kvk-þf, sambýliskonu ákærða, og kvað hún ákærða vera viti sínu fjær inni í íbúð þeirra og væri haldið niðri af bróður hennar, H-kk-þgf. Þegar komið var inn í íbúðina lá ákærði á gólfinu og ofan á honum maður sem átti í vandræðum með að hemja ákærða. Var ákærði handtekinn í framhaldi. H-kk-nf sagði lögreglu að ákærði hefði skyndilega gerst óður, farið að henda til lausamunum í íbúðinni og ráðist að sambýliskonu sinni og V-kvk-þgf sem var gestkomandi á staðnum.

Skýrslur fyrir lögreglu.

V-kvk-nf V-kvk-nf, kt. 000000-0000, Hveramörk 14, Hveragerði, sagði hjá lögreglu að hún hefði verið á leið í göngutúr milli klukkan 13.00 og 14.00 umræddan dag og ákveðið á leiðinni út að banka upp á hjá S-kvk-þgf til að vita hvernig hún hefði það. Hefði S-kvk-nf boðið sér inn og upp á gosdrykk. Inni í íbúðinni hefði ákærði verið blindfullur og hefði bróðir S-kvk-ef, H-kk-nf P-kk-nf, og kona hans einnig verið þar. Kvað V-kvk-nf að um hálfri klukkustund síðar hefði ákærði sagt við sig: „Þú helvítið þitt hringdir á lögguna um daginn. Ég líð engum það. Ef einhver gerir mér það borga ég það margfalt til baka.“ V-kvk-nf sagðist þá hafa staðið á fætur og ætlað að fara fram en ákærði hefði haldið áfram að úthúða sér og öðrum. Ákærði hefði þá ráðist framan að V-kk-þgf og klipið mjög fast í hægra brjóst hennar. Hann hefði náð að skella henni í gólfið og slegið hana með hnefa í maga og fætur. Kvaðst hún hafa snúið sér við og hefði ákærði þá sparkað af afli í hrygginn á henni. H-kk-nf P-kk-nf hefði komi henni til hjálpar og reist hana upp. Ákærði hefði þá haldið áfram að úthúða henni og gert aðra atlögu að henni en hún þá tekið á móti og náð að leggja ákærða í gólfið. Hún hefði sett annan fótinn að barka hans og sagt honum að vera til friðs. Í framhaldi hefði hún komist út úr íbúðinni.

V-kvk-nf V-kvk-nf kvað fyrir lögreglu þann 14. nóvember 2007 hafa verið búin að fá smáskilaboð frá S-kvk-þgf fyrr um morguninn þann 3. mars en mikil læti hefðu verið þar um nóttina. V-kvk-nf kvaðst hafa ætlað að fá sér göngutúr en dyrnar að íbúð ákærða verið opnar og S-kvk-nf verið í dyrunum sem hefði boðið henni inn í kaffi. Þegar inn var komið hefði ákærði ásamt H-kk-þgf P-kk-þgf og mállausri konu setið þar. Ákærði hefði allur verið krambúleraður í framan, með sprungna vör, marblett á kinnum en hann og H-kk-nf P-kk-nf hefðu lent í átökum fyrr um nóttina. Kvaðst V-kvk-nf hafa verið búin að sitja þarna í nokkurn tíma þegar ákærði hafi byrjað að vera með stæla gagnvart henni, ráðist á hana og slegið hana í höfuðið. H-kk-nf P-kk-nf hefði blandað sér í það og reynt að hjálpa henni. Þá hefði ákærði ráðist ítrekað á hana en hún mundi ekki hvort það var þegar hún fór fram á ganginn eða hvernig það atvikaðist að hann náði að skella henni í gólfið. Ákærði hefði sparkaði í hana alla og í bakið. Kvaðst hún ekki vita hvernig það orsakaðist að þau voru komin að baðherbergisdyrunum en ákærði hefði verið að hóta henni með því að hann gæti látið undirheimamenn drepa hana og fjölskyldu hennar. Kvaðst V-kvk-nf hafa „snappað“ og snúið ákærða niður. Hann hefði verið hálfur inni á baðherbergi og hálfur fram á gangi. V-kvk-nf kvaðst hafa sett fótinn á sér á kviðinn á ákærða og hinn fótinn upp við barkann á honum. Þegar ákærði komst aftur á fætur hefði hann ætlað að ráðast aftur á hana en V-kvk-nf þá komist út úr íbúðinni. V-kvk-nf kvaðst aldrei hafa slegið ákærða.

S-kvk-nf F-kvk-nf, kt. 000000-0000, Hólmgarði 11, Reykjavík, sagði svo hjá lögreglu að hún væri sambýliskona ákærða en hún og V-kvk-nf, sem bjó í sama húsi og S-kvk-nf, væru kunningjakonur og komi V-kvk-nf oft í kaffi til sín. Þennan dag hefði V-kvk-nf bankað upp á hjá henni en S-kvk-nf sagt henni að það stæði illa á hjá sér. V-kvk-nf hefði samt sem áður komið inn í íbúðina en S-kvk-nf kvaðst ekki hafa meinað henni inngöngu. Hefði V-kvk-nf sest í sófa þar sem ákærði og H-kk-nf hefðu setið. Fljótlega hefðu V-kvk-nf og ákærði verið komin í eitthvert orðaskak og hefði ákærið verið grófur í orðum sem hafi orðið til þess að V-kvk-nf hefði slegið ákærða harkalega flötum lófa á kinnina. Þá hefðu V-kvk-nf og ákærði enn setið í sófanum. Hefði S-kvk-nf þá orðið hrædd um að allt færi í háaloft og beðið V-kvk-þf í tvígang um að yfirgefa íbúðina sem hún hefði ekki sinnt. Í framhaldi af þessu hefði ákærði stokkið á V-kvk-þf en H-kk-nf farið strax á milli þeirra og haldið ákærða í sófanum en leikurinn hefði borist fram á gang þar sem H-kk-nf hefði náð að koma ákærða niður á gólf og halda honum þar. Þar sem H-kk-nf hefði haldið ákærða hefði V-kvk-nf komið að og sparkað í síðuna á ákærða og farið síðan út. Þá kvaðst S-kvk-nf ekki hafa séð ákærða klípa í brjóst V-kvk-ef né skella henni í gólfið og slá hana þar liggjandi. S-kvk-nf kvaðst hafa farið út annað slagið, til að kanna hvort lögreglan væri ekki að koma og gæti því verið að ákærði og V-kvk-nf hefðu tekist á inni á salerni en hún ekki séð það.

H-kk-nf P-kk-nf F-kk-nf, kt. 000000-0000, Hæðargarði 11b, Reykjavík, bróðir S-kvk-ef, kvaðst hafa séð ákærða ráðast á V-kvk-þf umrætt sinn. Aðdragandinn að árásinni hefði verið sá að ákærði hefði verið „ga, ga“ heima hjá sér. V-kvk-nf hefði komið niður þegar hún heyrði hávaðann og ákærði þá trompast og reynt að sparka í hana. H-kk-nf kvaðst hafa verið búinn að halda ákærða niðri en ákærði losnað frá honum og þá ráðist á V-kvk-þf. Ákærði hefði byrjað lætin og reynt að sparka í V-kvk-þf og kýla hana. Aðspurður kvaðst H-kk-nf ekki geta sagt nákvæmlega hvernig eða hvar ákærði sló V-kk-þf en það hefði verið eitthvað í andlitið á henni, og í síðuna. Þau hefðu síðan fallið í gólfið inni á salerni og látið höggin dynja hvort á öðru. Sagði hann að V-kvk-nf hefði ekki veist að ákærða að fyrra bragði.

S-kvk-nf Á-kvk-nf S-kvk-nf, kt. 000000-0000, Bárugötu 19, Reykjavík, kvaðst hjá lögreglu hafa verið gestkomandi hjá ákærða og mágkonu sinni S-kvk-þgf. Kvaðst S-kvk-nf hafa verið ódrukkin. V-kvk-nf hefði komið inn í íbúðina og sest á móti henni. Ákærði hefði verið ótrúlega pirraður þarna og byrjað að garga á V-kk-þgf sem hefði þá strax orðið mjög reið og gargað á ákærða á móti. Ákærði hefði orðið æstari og æstari og beitt V-kk-þgf valdi og barið í borðið svo að glös hefðu þotið út um allt. H-kk-nf hefði reynt að stilla til friðar en þá hefði allt farið úr böndunum. Ákærði hefði ekki ráðist að S-kvk-þgf en hún hefði flúið grátandi inn á salerni. Ákærði hefði farið á eftir henni og V-kvk-nf einnig og hefði ákærði slegið V-kvk-þf í öxlina. Aðspurð nánar kvað S-kvk-nf að ákærði hefði verið með mjög ljótan munnsöfnuð við V-kvk-þf en S-kvk-nf kvaðst bara hafa numið orð og orð þar sem hún væri heyrnarlaus og læsi bara af vörum. Það væri rangt að V-kvk-nf hefði veist að fyrra bragði að ákærða en hún hefði reynt að verjast með því að ýta honum frá til þess að hann kæmist ekki nær henni. Þau hafi verið eins og hundur og köttur. Ákærði hefði síðan slegið V-kk-þf sem hefði fallið í gólfið og hann í framhaldi ráðist á hana. H-kk-nf hefði reynt að ganga á milli og aðskilja þau. Ákærði hefði verið mjög ölvaður.

S-kk-nf R-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, Ósabakka 2, Skeiðahreppi, kvaðst fyrir lögreglu hafa komið að Hveramörk 14 í Hveragerði, ásamt konu sinni U-x-x, í umrætt sinn í þeim tilgangi að ná í S-kvk-þf. Þegar inn var komið voru þar mikil læti og ákærði hafi verið mjög æstur. Hefði ákærði ráðist að V-kvk-þgf sem var inni í íbúðinni þegar hann kom að. Hefði S-kk-nf séð ákærða slá í V-hk-þgf og hefði S-kk-þgf ofboðið framkoma ákærða sem hefði verið kolvitlaus. Kærasti S-kvk-ef hefði síðan skilið þau að og haldið ákærða í gólfinu þar til lögreglan kom og tók hann. V-kvk-nf hefði reynt að verjast árás ákærða með því að taka á honum en það hefði verið augljós vörn hjá henni.

U-x-x K-x-x, kt. 000000-0000, Böðvarsgötu 27, Borgarbyggð, kvaðst fyrir lögreglu hafa komið á vettvang í umrætt sinn til að hitta S-kvk-þf. Ákærða og sambýliskonu hans þekkti hún ekkert. Þegar hún kom inn í íbúðina hefði ákærði og kona sem byggi á efri hæð hússins verið í slagsmálum en U-x-x kvaðst ekki hafa séð upphaf átakanna. Fyrir henni hefðu þetta verið slagsmál.

Ákærði kvaðst fyrir lögreglu neita því alfarið að hafa átt frumkvæði að því að ráðast á V-kvk-þf, V-kvk-nf hefði ráðist fyrirvaralaust á sig. Ákærði sagði svo fyrir lögreglu að hann hefði verið ásamt sambýliskonu sinni, bróður hennar og sambýliskonu hans inni í íbúð sinni og hefðu þau öll verið að neyta áfengis á þeim tíma. Þetta hafi verið eftir hádegi, laugardaginn 3. mars 2007. Þá hefði verið bankað á dyrnar og hefði það verið V-kvk-nf sem hefði komið inn í íbúðina óboðin. Kvaðst ákærði hafa skuldað V-kk-þgf fimm þúsund krónur fyrir sófa og taldi að hún væri komin til að innheimta þær krónur sem hann hefði rétt henni. Í beinu framhaldi hefði V-kvk-nf sest í sófa og farið að spjalla. S-kvk-nf hefði beðið V-kvk-þf að koma seinna en þá hefðu þau lent í orðaskaki, hann og V-kvk-nf. Það hefði staðið um stund og undið upp á sig en V-kvk-nf þá staðið upp og slegið ákærða hnefahögg á hægri kinn sem hefði leitt til frekari átaka milli þeirra sem hefði farið fram með handaslætti og togi en engin högg átt sér stað. Kvaðst ákærði hafa slitið sig frá V-hk-þgf og komið sér undan og farið inn á salerni til að skoða andlit sitt eftir höggið frá V-kvk-þgf. Þar sem hann stóð við spegilinn hefði V-kvk-nf komið aftan að honum og látið hnefahöggin dynja á baki og vinstri síðu hans. Ákærði kvaðst hafa snúið sér við og þá hefði V-kvk-nf slegið gleraugun af honum. Ákærði kvaðst þá hafa ákveðið að taka á V-kk-þgf og því ýtt henni harkalega frá sér og hann þá komist út á gang. Þar sem ákærði var frammi á gangi hefði H-kk-nf komið og tekið hann niður í gólfið og haldið honum í hálf-sitjandi stellingu. V-kvk-nf hefði þá komið og slegið ákærða tvö eða þrjú þung hnefahögg í höfuðið þar sem honum var haldið varnarlausum. V-kvk-nf hefði síðan sparkað í skrokkinn á ákærða og greinilega ætlað að sparka hraustlega í síðuna á honum en það ekki heppnast hjá henni.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kom fyrir dóminn og sagði svo frá að V-kvk-nf hefði bankað á dyrnar hjá honum en ákærði og mágur hans hefðu verið að fá sér í glas. Sambýliskona ákærða hefði bent V-kvk-þgf á að hún væri ekki velkomin inn á heimilið en V-kvk-nf samt sem áður komið inn. Þau hefðu farið að kýta og í framhaldi hefði V-kvk-nf staðið upp og slegið hann í andlitið sem hefði verið mjög vont. S-kvk-nf hefði beðið V-kvk-þf um að yfirgefa íbúðina sem V-kvk-nf hefði ekki gert. Ákærði hefði þá farið inn á salerni en V-kvk-nf komið á eftir honum og slegið af honum gleraugun og gengið allharkalega í skrokk á honum svo ákærði hefði ekki átt annan kost en að verja sig. H-kk-nf hefði komið og snúið hann niður í gólfið. V-kvk-nf hefði þá sparkað í höfðu hans og í síðuna á honum og hann hlotið áverka af. Ákærði kvaðst hafa verið drukkinn í umrætt sinn en V-kvk-nf ódrukkin. Aðspurður um komu V-kvk-ef heim til hans, kvað ákærði V-kvk-þf ekki hafa verið velkomna á heimili hans og þau hefðu ekki verið neinir vinir. Aðspurður um það hvort V-kvk-nf hefði komið til að fá greiðslu fyrir sófa sem hún seldi honum, kvaðst ákærði ekki muna til þess en hann skuldaði henni ekkert í dag.

S-kvk-nf F-kvk-nf, sambýliskona ákærða, kom fyrir dóminn og kvaðst vilja gefa skýrslu í máli þessu. Kvað hún V-kvk-þf hafa bankað á dyrnar hjá sér í umrætt sinn. S-kvk-nf hefði tjáð henni að illa stæði á og beðið hana að koma síðar. Skýringin hefði verið að ákærði hefði verið við drykkju og hún því búist við árekstrum á milli þeirra. V-kvk-nf hefði samt sem áður komið inn fyrir og farið inn í stofu. Ákærði og V-kvk-nf hefðu strax farið að kýta og hún því í tvígang beðið V-kvk-þf að yfirgefa íbúðina sem hún hefði ekki sinnt. V-kvk-nf hefði í framhaldi slegið ákærða utan undir og allt orðið vitlaust í framhaldi. S-kvk-nf kvaðst hafa orðið hrædd og farið fram. Þegar hún kom aftur inn hefðu þau ákærði og V-kvk-nf verið á gólfinu fyrir framan baðherbergisdyrnar og bróðir hennar, H-kk-nf, haldið ákærða niðri. Hefði hún þá séð V-kk-þf sparka í ákærða og farið í framhaldi út. S-kvk-nf kvaðst ekki hafa séð átökin á milli V-kvk-ef og ákærða áður en H-kk-nf skildi þau að.

S-kk-nf K-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa farið í umrætt útkall að Hveramörk 14, Hveragerði. Þegar lögreglan kom á vettvang hefðu tvær konur verið fyrir utan húsið, miður sín, og sagt ákærða vera mjög ölvaðan innandyra. Inni í íbúðinni hefði maður haldið ákærða á gólfinu sem hefði látið mjög illa. Greinilegt hefði verið í íbúðinni að átök hefðu átt sér þar stað, þar hefði allt verið úti um allt og brotin húsgögn.

S-kk-nf R-kk-nf H-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst muna lítið eftir málinu. Kvaðst hann hafa komið ásamt konu sinni í íbúðina og þá hefðu slagsmál verið í gangi á milli karls og konu sem hann þekkti ekki. Um áflog hafi verið að ræða í gangi íbúðarinnar og annað hefði hann ekki séð utan að einhver maður hefði skilið á milli þeirra.

S-kvk-nf Á-kvk-nf S-kvk-nf kom fyrir dóminn ásamt túlki og kvaðst hafa verið stödd á heimili ákærða og S-kvk-ef umrætt sinn. Hefði V-kvk-nf einnig verið þar. Ákærði hefði farið að garga á V-kk-þgf, barið í borð og glös hefðu brotnað. V-kvk-nf hefði staðið upp til að fara en ákærði þá slegið hana í vinstri öxlina og haldið áfram að garga á hana en S-kvk-nf kvaðst ekki hafa heyrt hvað þeim fór á milli þar sem S-kvk-nf væri heyrnarlaus en eitt og eitt orð hefði hún numið. Aðspurð kvað hún V-kvk-þf ekki hafa ráðist að ákærða að fyrra bragði en hún hefði séð þau í áflogum eftir að ákærði hefði slegið hana. Aðspurð kvaðst S-kvk-nf ekki hafa skynjað það að V-kvk-nf hefði verið óvelkomin en hún hefði heyrt eða séð ákærða spyrja V-kk-þf hvað hún væri að gera þar.

H-kk-nf P-kk-nf F-kk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst hafa komið í heimsókn að Hveramörk 14 í umrætt sinn en ákærði væri mágur sinn. Kvað hann drykkju hafa átt sér stað kvöldinu áður. Umrætt sinn hefði ákærði verið drukkinn og búinn að vera með læti. Kvaðst H-kk-nf þess vegna hafa haldið ákærða þegar V-kvk-nf kom inn í íbúðina og þeir þá verið staddir á ganginum. V-kvk-nf hefði komið inn í íbúðina óboðin og gengið að ákærða og verið ögrandi og þau sparkað eitthvað hvort í annað. Ákærði hefði náð að losa sig frá H-kk-þgf og ákærði og V-kvk-nf endað í slagsmálum inni á baðherbergisgólfinu. Aðspurður kvaðst H-kk-nf P-kk-nf ekki kannast við það að ákærði og V-kvk-nf hafi setið inni í stofu áður en átökin á milli þeirra hófust.

U-x-x K-x-x gaf símaskýrslu við aðalmeðferð málsins og kvaðst hafa komið í umrædda íbúð og þá hafi verið þar slagsmál á gangi fyrir framan svefnherbergi. Þau sem voru að slást hefðu verið uppistandandi þegar hún kom að en annað hefði hún ekki séð.

V-kvk-nf V-kvk-nf kom fyrir dóminn og kvaðst hafa ætlað í göngutúr, hún hefði gengið fram hjá útidyrum að íbúð ákærða og S-kvk-nf komið og boðið henni í kaffi. Eftir að V-kvk-nf var búin að sitja þar í nokkra stund hefði ákærði ráðist að henni og slegið hana í höfuðið þar sem þau hefðu setið í sófa. H-kk-nf hefði gengið á milli þeirra og tekið ákærða og barið hann í andlitið. V-kvk-nf kvaðst þá hafa gengið frá og ákærði þá náð að slá hana í bakið og verið með hótanir við hana og náð að skella henni í gólfið. Um leið og hann skellti henni í gólfið hefði hann gripið um hægra brjóstið á henni þannig að hún var marin á eftir. Þar hefði ákærði barið hana þar til H-kk-nf hefði náð að slíta ákærða af henni. Á leið hennar út úr íbúðinni hefði ákærði slegið hana í bakið og kvaðst V-kvk-nf þá hafa „snappað“ og náð að snúa ákærða niður og sagt ákærða að hann skyldi ekki voga sér að hóta henni eða fjölskyldu hennar. Þau hefðu þá verið við salernisdyrnar. V-kvk-nf kvaðst í beinu framhaldi hafa farið út úr íbúðinni. V-kvk-nf kvaðst hafa orðið mjög hrædd og ekki þorað út lengi á eftir. V-kvk-nf kvaðst aðspurð ekki hafa ögrað ákærða á nokkurn hátt.

Niðurstöður.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð Ó-kk-ef R-kk-ef frá 13. mars 2007, þar sem segir meðal annars: „Hún er marin í andliti, ljósgrænn og lítil litabreyting í húð hægra megin, það eru töluverð eymsli yfir hæ. mastoidvöðvanum ofan við kjálkaliðinn. Það er marblettur á upphandlegg, þar er marblettur á framhandlegg distalt beggja vegna, 2-3 cm marblettir, tveir hvoru megin, aftanvert á læri hæ. megin stór 4-5 cm marblettur, utanvert á lærinu hæ. megin einnig 4 cm marblettur, það er innanvert á hæ. fótlegg upp við hné og einnig fyrir ofan, utanvert á fótleggnum, rétt ofan við hné, hægra læri er með marblett 3 cm stóran og sitthvoru megin við hnéliðinn, framan til á vi. fótlegg svipuðu stærð. Veruleg eymsli yfir vöðvum, sérstaklega á varnarsvæðum. Henni líður mjög illa andlega, auðsjáanlega döpur og kvíðin, grátköst og miklar áhyggjur af málinu.“ Þá segir ennfremur í vottorðinu: „Áverkar á víð á dreif um allan líkamann með miklum verkjavandamálum, andlegir sem og líkamlegir fylgikvillar líkamsárásar.“

V-kvk-nf lýsti atburðinum svo að ákærði hefði slegið hana fyrst er hún sat í sófa ásamt ákærða og fleira fólki. Ákærði hefði slegið hana í framhaldi liggjandi á gólfi og í lokin hefði V-kvk-nf náð að snúa ákærða niður.

Vitnið S-kvk-nf kveðst hafa horft á ákærða slá V-kvk-þf í sófanum og einnig séð hann slá hana í bakið eftir á. Þá neitaði S-kvk-nf því að V-kvk-nf hefði slegið ákærða þar sem þau voru í sófanum. Vitnið S-kvk-nf kvað V-kvk-þf hafa slegið ákærða og sparkað í hann. Ákærði segir svo frá að V-kvk-nf hafi ráðist að sér og barið sig og sparkað í sig eftir að H-kk-nf hélt honum niðri. Er sú frásögn í algjörri mótsögn við framburð H-kk-ef, V-kvk-ef og S-kvk-ef. H-kk-nf ber þó að atlagan að V-kk-þgf hafi byrjað frammi á gangi og er sú frásögn ekki í samræmi við framburð V-kvk-ef og S-kvk-ef. Talið er ljóst að ágreiningur eða rifrildi hafi verið upptök átakanna á milli V-kvk-ef og ákærða. Með framburði V-kvk-ef, sem fær stoð í framburði S-kvk-ef, má telja sannað að ákærði hafi veist að V-kvk-þgf og slegið hana svo að hún hafi fallið í gólfið. Í framhaldi urðu slagsmál sem vitnin S-kk-nf R-kk-nf og U-x-x K-x-x urðu einnig vitni að. Þá kvaðst S-kk-nf aðspurður hafa séð ákærða slá V-kk-þf í átökunum. Því fær framburður ákærða um að V-kvk-nf hafi barið hann og sparkað í hann, eins og hann lýsti fyrir dóminum, ekki stoð í framburði annarra vitna. Verður því að telja sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru með þeim afleiðingum sem þar er lýst og fær stoð í vottorði Ó-kk-ef R-kk-ef læknis. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi. Brot þetta framdi ákærði í mars 2007. Virðist sem rannsókn málsins hafi verið lokið þá en lögregluskýrsla var aftur tekin af V-kk-þgf í nóvember 2007. Ákæra var gefin út 18. desember 2007. Ákærða verður ekki kennt um þann drátt sem varð við rannsókn málsins né þann drátt sem hefur orðið á málinu frá því það var þingfest fyrir Héraðsdómi þann 7. febrúar sl. Verður litið til þess við ákvörðun refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hafa fyrri refsingar ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú en ákærði hefur ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot.

Að öllu ofansögðu virtu er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í einn mánuð. Með vísan til þess sem að ofan segir þykir rétt að skilorðsbinda refsinguna og skal hún niður falla að tveim árum liðnum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þá skal ákærða gert að greiða allan sakarkostnað sem er vegna öflunar læknisvottorðs, 18.750 krónur, auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda hans, 149.400 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, fulltrúi sýslumannsins á Selfossi, sótti mál þetta.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf, skal sæta fangelsi í einn mánuð en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 168.150 krónur, þar á meðal málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 149.400 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.