S-49/2014

I

Mál þetta, sem dómtekið var 13. maí sl., höfðaði lögreglustjórinn á Vestfjörðum með ákæru 15. september 2014 á hendur ákærðu; „I-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kennitala [...], [...], og A-kk-þgf Þ-kk-þgf I-kk-þgf, kennitala [...], [...],

I.

á hendur I-kk-þgf Þ-kk-þgf og A-kk-þgf Þ-kk-þgf, fyrir fíkniefnalagabrot og tollalagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 23. júlí 2013, að [...], haft sameiginlega í vörslum sínum, í sölu- og dreifingarskyni, 111,64 grömm af maríhúana, 1,8 grömm af amfetamíni, 6,26 grömm af kókaíni, anabólíska stera (19 ml af Deca-Durabolin, 12 ml af Mesterolon, 10 ml af Trenbolon, 8 ml af Testosteron og 3 ml af Boldedone), sem ákærðu vissu eða máttu vita að höfðu verið fluttir ólöglega til landsins, svo og kr. 67.500 í reiðufé sem var ágóði af sölu ólöglegra fíkniefna og stera, en lögregla fann fíkniefni, stera og reiðufé í svefnherbergjum ákærðu við húsleit og lagði hald á.

II.

á hendur I-kk-þgf Þ-kk-þgf, fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 12. ágúst 2013, ekið bifreiðinni [...], ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna (tetrahýdrókannabínól í blóði mældist 0,8 ng/ml), frá Reykjavík, áleiðis til Ísafjarðar, en lögregla stöðvaði aksturinn við Borgarbraut 74 í Borgarnesi.

III.

á hendur A-kk-þgf Þ-kk-þgf, fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 28. júlí 2013, við verslunina [...], slegið A, kt. [...], einu hnefahöggi í andlit, með þeim afleiðingum að hann hlaut 2,5 cm skurð neðan við hægri augabrún og mar ofan við hægra auga.

Telst ákæruliður I. varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 1. og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerðir nr. 789/2010 og 513/2012, og 1. mgr. 171. gr., sbr. 169. gr. tollalaga nr. 88/2005.

Telst ákæruliður II. varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, ásamt síðari breytingum.

Telst ákæruliður III. varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er [þess] krafist að ákærði I-kk-nf Þ-kk-nf verði dæmdur til sviptingar ökuréttar, skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Varðandi ákærulið I er þess krafist að 111,64 grömm af maríhúana, 1,8 grömm af amfetamíni, 6,26 grömm af kókaíni, anabólískir sterar (19 ml af Deca-Durabolin, 12 ml af Mesterolon, 10 ml af Trenbolon, 8 ml af Testosteron og 3 ml af Boldedone), kr. 67.500 í reiðifé og tvær vogir (munanr. 381780) verði gert upptækt, með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni, og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, ásamt síðari breytingum, 3. mgr. 49. gr. lyfjalaga nr. 93/1994, 2. mgr. 68. gr. lyfsölulaga nr. 30/1963, og 1. mgr. 181. gr. tollalaga nr. 88/2005.“

Þá gerir brotaþoli, A, kennitala [...], kröfu um að ákærða A-kk-þgf verði gert að greiða honum miskabætur að fjárhæð 250.000 krónur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 28. júlí 2013 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafan var birt kærða, en með dráttarvöxtum frá þeim degi til greiðsludags samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, auk málskostnaðar að mati dómsins eða samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.

Ákærði I-kk-nf krefst þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa vegna þess brots sem hann hefur játað, þ. e. vörslur á þeim efnum sem getið er um í I. ákærulið, utan stera er fundust í herbergi meðákærða, en sýknaður af ákæru um sölu og dreifingu fíkniefna samkvæmt sama ákærulið. Þá er þess krafist að hann verði aðallega sýknaður af II. ákærulið en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa. Loks er þess krafist að upptökukröfum vegna haldlagðra peninga og grammavoga verði hafnað. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar á meðal málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, í samræmi við framlagða tímaskýrslu, og útlagður kostnaður verjandans.

Ákærði A-kk-nf krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvalds en til vara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar er lög framast leyfa. Þá krefst hann þess aðallega að miskabótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af kröfunni, en til þrautavara að hún verði verulega lækkuð og að upptökukröfum verði hafnað. Loks er þess krafist að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar á meðan málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða í samræmi við framlagða tímaskýrslu auk útlagðs kostnaðar verjandans.

II

I. ákæruliður.

Þann 23. júlí 2013 gerði lögregla húsleit á heimili ákærðu að [...]. Við leitina fundust þau ávana- og fíkniefni og sterar sem tilgreind eru í I. kafla ákærunnar. Á heimilinu dvöldust einnig [...] ákærða I-kvk-nf, B, og unnusta hans, C, og unnusta ákærða A-kk-ef, D. Þá var einnig búsett þar [...] ákærða I-kvk-nf, E. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu framvísaði ákærði I-kk-nf tveimur smelluláspokum með kannabisefni sem geymdir voru í skáp í herbergi hans, samtals 111,07 g af maríhúana. Í sama poka var einnig tómur smelluláspoki. Einnig framvísaði hann poka með hvítu efni sem vafið var í sellófanplast og í smelluláspoka og sagði það vera amfetamín. Efnið var geymt í efri hillu áfastri skrifborði í herbergi ákærða. Við rannsókn reyndist efnið vera 1,8 g af amfetamíni. Þá framvísaði hann einnig sterum, bæði í vökva- og töfluformi, sem voru í og á kommóðu sem var á vinstri hönd þegar gengið var inn í herbergi ákærða. Var m.a. um að ræða eina flösku af Trenbolone Acetate, 10 ml, eina flösku af Masterolone 10 ml, eina flösku af Deca-Durabolin 10 ml, eina flösku af Testosterone Propioate 10 ml, átekinni, og eina flösku af Boldenone 100 mg, átekinni. Við rannsókn reyndist magn Boldenone vera 3 ml og magn Testosterone vera 8 ml. Þá fundust í herbergi ákærða, ofan á kommóðu, 17.500 krónur í peningaseðlum. Einnig fundust gamlir sellóplastpokar og sellófanplast auk þess sem steratöflur voru í smelluláspokum. Þá sagði hann að öll þau efni sem fundust í herbergi hans hafi verið ætluð til eigin neyslu og enginn annar hafi vitað af þeim.

Við leit í herbergi ákærða A-kk-ef, þar sem [...] dvaldist einnig, fannst hvítt efni vafið inn í sellófanplast í efstu hillu í frístandandi skáp sem var á vinstri hönd þegar komið var inn í herbergið. Ákærði I-kk-nf var viðstaddur leitina og sagði hann að um væri að ræða kókaín sem hann ætti. Við rannsókn kom í ljós að um var að ræða 6,26 g af kókaíni. Þá fannst einnig kannabisefni sem ákærði I-kk-nf sagðist einnig eiga. Við rannsókn reyndist vera um að ræða maríhúana, 0,57 g. Í sömu hillu fannst einnig eitt glas af Masterolone, átekin, og ein flaska af Deca-Durabolin, einnig átekin, og töflur sem ákærði I-kk-nf sagði að væru steratöflur, „bleikur boli“. Við rannsókn reyndist glasið með Masterolone innihalda 2 ml af lyfinu og flaskan af Deca-Durabolin 9 ml. Þá fundust einnig 50.000 krónur í peningaseðlum og notaðar sprautunálar. Ákærði I-kk-nf sagði ákærða A-kk-þf eiga peningana sem væru laun.

Í skýrslutöku hjá lögreglu viðurkenndi ákærði I-kk-nf að eiga þau fíkniefni og stera sem tilgreind eru í fyrsta ákærulið, einnig þau fíkniefni og stera sem fundust í herbergi ákærða A-kk-ef og sagði að hann hefði lagt þau óvart frá sér í herbergi ákærða A-kk-ef. Við skýrslutöku hjá lögreglu viðurkenndi ákærði A-kk-nf einnig að eiga þau fíkniefni og lyf sem fundust í herbergi hans en framangreindar skýrslur voru teknar af ákærðu sama dag, 23. júlí 2013. Hann sagði að um væri að ræða um 5 g af kókaíni en alls hafi hann keypt 10 g. Þann 28. ágúst 2013 gaf ákærði A-kk-nf á ný skýrslu hjá lögreglu vegna málsins, að eigin frumkvæði. Hann sagði það rangt sem hann sagði í fyrri skýrslu að hann ætti þau fíkniefni sem fundust í herbergi sínu við húsleitina. Ákærði I-kk-nf hefði játað að eiga efnin og það sé satt. Hann kvaðst hafa ætlað að létta undir með ákærða I-kk-þgf og taka þetta á sig en ákærði I-kk-nf hafi ekki viljað það. Hann sagði ástæðu þess að efnin hafi verið í herbergi hans þegar húsleitin var framkvæmd vera þá að ákærði I-kk-nf hefði hent efnunum inn í herbergið þegar hann sá lögreglumenn koma upp í íbúðina. Ákærði A-kk-nf viðurkenndi í bæði skiptin sem hann gaf skýrslu vegna málsins hjá lögreglu að hafa átt stera sem fundust í herberginu, um eitt og hálft glas af Testosteron og steratöflurnar.

Framlagðar efnaskýrslur sýna að það efni sem fannst í húsleitinni er í samræmi við það sem greinir í ákæru.

Með tveim úrskurðum Héraðsdóms Vestfjarða frá 17. júlí 2013, sbr. mál nr. R-6 og 7/2013, var lögreglu heimilað að hlusta á og taka upp símtöl ákærðu frá uppkvaðningu úrskurðarins til 17. ágúst 2013. Meðal framlagðra gagna eru bæði upptökur af símtölum ákærðu á nefndu tímabili auk endurrita vegna símtalanna.

Með dómi Hæstaréttar 18. desember 2014 í máli nr. 836/2014 var staðfestur úrskurður héraðsdóms frá 12. desember 2014 þar sem hafnað var kröfu ákærðu um að ákæruvaldi yrði meinað að leggja fram endurrit af hljóðupptökum af símtölum, sbr. skjöl merkt I.9.1 og I.11.1 í rannsóknargögnum lögreglu, sem tekin tekin voru upp á grundvelli úrskurðar héraðsdóms um símhlustun. Með sama úrskurði héraðsdóms frá 12. desember 2014 var ákæruvaldi meinað að leggja fram gögn um símtal milli ákærða I-kk-ef og lögmanns hans sem var hluti af framangreindum hljóðupptökum en sú niðurstaða var ekki kærð til Hæstaréttar.

III

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi vegna þess sakarefnis sem lýst er í I. ákærulið.

Ákærði A-kk-nf kvaðst hafa verið handtekinn á lögreglustöð og tekin af honum skýrsla í kjölfarið. Í skýrslutökunni hafi honum verið sýnt hvítt efni í poka sem hann kvaðst eiga þar sem hann var að reyna að „fría“ meðákærða sem hafi átt efnið. Meðákærði hafi sagt honum síðar að hann hafi séð lögreglumennina koma upp þegar hann var í eldhúsinu að borða. Þeir hafi lagt í stæði við sjóinn. Meðákærði hafi þá farið og náð í efnin sem voru næst honum í hans herbergi og kastað þeim inn í herbergi ákærða. Herbergin séu hlið við hlið. Ákærði kvaðst ekki hafa vitað af þessum efnum fyrr en um kvöldið og sagði að meðákærði hafi ekki verið vanur því að geyma efni í hans herbergi. Aðspurður hvernig hann vissi hvaða efni þetta voru, þegar hann var spurður í skýrslutökunni, sagði ákærði að hann væri ekki heimskur. Meðákærði hafi verið í neyslu á þessum tíma og hann vissi að hann var að reykja, þekkti það á lyktinni. Hann hafi gert ráð fyrir því að þetta væri kókaín þegar honum var sýndur pokinn og kvaðst þekkja muninn á kókaíni og öðru efni. Hann kvaðst hafa verið að sjá efnin í fyrsta sinn hjá lögreglu. Aðspurður af hverju hann hafi verið svona nálægt þegar hann sagði til um magnið kvaðst hann hafa séð að það var lítið magn í pokanum. Hann hafi reynt að vera eins nálægt réttu magni eins og hann gæti til að „fría“ meðákærða. Aðspurður um þann framburð sinn hjá lögreglu að hann hafi keypt 10 g og notað mismuninn sjálfur kvaðst hann hafa sagt það til að koma því sem mest á framfæri að hann væri að „fría“ meðákærða.

Ákærði sagði að honum hafi við skýrslutöku verið sýndir þeir sterar sem fundust og hafi hann átt þá og þeir verið til eigin nota en ekki sölu. Þá sagði ákærði að þær 50.000 krónur sem lögregla fann væru peningar sem meðákærði tók út og lánaði honum tveimur dögum fyrr. Þegar ákærða var bent á að hjá lögreglu hafi komið fram að um væri að ræða fyrirfram laun frá [...] sagði ákærði að hann hafi einnig verið með aðra peninga í herberginu sem lögregla hafi ekki fundið. Hann hafi daginn áður fengið fyrirframgreitt frá [...] 60.000 krónur. Ákærði kvaðst hafa farið til lögreglu að eigin frumkvæði til að breyta framburði sínum. Hann hafi ætlað að vera löngu búinn að því en það frestast. Hann hafi breytt framburði sínum af því að hann átti ekki efnin og hafi því ekki mátt segjast eiga þau. Þegar hann fór til lögreglu til að breyta framburði sínum vissi hann að meðákærði var búinn að segja að hann ætti efnin og sagði meðákærði honum að hann ætti ekki að taka neitt á sig fyrir hann. Aðspurður af hverju hann hafi ákveðið að hjálpa meðákærða sagði ákærði það vera af því að hann væri pabbi hans. Hann hafi verið búinn að gruna að það væri eitthvað meira hjá meðákærða en þau efni sem honum „voru sýnd“. Meðákærði hafi verið í mikilli neyslu á þessum tíma. Hann sagði meðákærða ekki hafa verið búinn að biðja hann um að hjálpa sér í tilvikum sem þessum.

Ákærði kvaðst vera með og hafa á þessum tíma verið með símanúmerið [...].

Spiluð voru fyrir ákærða framlögð símtöl frá 19. júlí 2013, annars vegar klukkan 19.38 og hins vegar klukkan 19.56. Ákærði kvaðst í fyrra símtalinu hafa verið að tala um B, [...], en ekki vita við hvern hann var að tala. Aðspurður hvað þeir hafi verið að tala um sagði hann þá örugglega hafa verið að tala um stera og brennslutöflur. Hann kvaðst ekki vita hvort brennslutöflurnar væru ólöglegar. Þetta séu töflur sem heiti Grenade og þeir sem tækju töflurnar vöknuðu en í þeim væri m.a. koffein og grænt te. Þetta hafi verið það eina sem hann var að selja á þessum tíma. Töflurnar fái hann hjá félaga sínum og hægt sé að kaupa þær í Fitnessport. Þetta séu líkamsræktartöflur. Hvað varðar seinna símtalið þá sagði hann meðákærða hafa verið að passa upp á hann. Meðákærði hafi verið í neyslu á þessum tíma, [...] og hafi alveg dottið í það. Hann kvaðst ekki vita hvort hann hafi átt að taka fíkniefni frá meðákærða en telja að meðákærði hafi verið að vara hann við. Á þessum tíma hafi hann talið að átt væri við sterana sem hann var með í herbergi sínu.

Borin voru undir ákærða símtöl frá 21. júlí 2013, klukkan 16.03 og klukkan 17.07. Ákærði kvaðst hafa verið að tala við meðákærða í fyrra símtalinu og hafi hann verið að biðja um eitt og hálft. Þar eigi hann við Grenade. Meðákærði hafi verið að fara á æfingu og svo á sjóinn. Þetta hjálpi fólki við að vakna og haldi fólki vakandi. Ákærði sagði að fjórar töflur væru í spjaldi og átti hann að fara með eitt og hálft til meðákærða. Hann hafi átt að fá borgað í næstu viku eftir að hafa farið á Ögurball og selt þar Grenade. Spjaldið kosti 2.000 krónur. Hann kvaðst hafa verið að selja þetta af því að þetta sé ekki til hérna. Slatti af þessu hafi farið á Ögurballinu. Þá kvaðst hann ekki geta svarað því af hverju meðákærði vildi ekki tala um þetta í síma. Ákærði kvaðst í síðara símtalinu hafa verið að tala við meðákærða um brennslutöflurnar.

Borið var undir ákærða símtal frá 22. júlí 2013, klukkan 21.37. Ákærði kvaðst telja að hann hafi í þessu símtali verið að tala við F. Hann sagði hana hafa verið að biðja um grænt og sé um að ræða það sama og áður, Grenade, en nafnið sé hægt að stytta í grænt. Aðspurður sagðist hann ekki hafa verið að selja henni maríhúana.

Borið var undir ákærða símtal frá 1. ágúst 2013, klukkan 01.32. Ákærði neitaði að tjá sig um þetta símtal. Hann kvaðst ekki vita hvað verið var að biðja hann um og ekki vita hvað „litli T-x-x“ væri. Þá kvaðst hann ekki vita hvað G gæti átt.

Borið var undir ákærða símtal frá 2. ágúst 2013, klukkan 21.16. Ákærði sagði að um sé að ræða einkasamtal milli hans og kærustu sinnar, og kjósi hann að tjá sig ekki um það. Þá neitaði ákærði að tjá sig um það hver H sé eða hvað hann hafi fengið frá meðákærða.

Borið var undir ákærða símtal frá 2. ágúst 2013, klukkan 22.22. Ákærði kvaðst kjósa að tjá sig ekki um það við hvern hann er að tala eða um símtalið og segir það ekki tengjast málinu. Mögulega sé hann að selja það sama og hann nefndi áður, Grenade, á 5.000 krónur. Hækkunin úr 2.000 krónum stafi af því að lítið var til af töflunum og hann langaði til að eiga þær sjálfur.

Borin voru undir ákærða símtöl frá 3. ágúst 2013, klukkan 23.59 og 00.26. Ákærði kvaðst ekki vilja tjá sig um það við hvern hann sé að tala í þessum símtölum eða um símtölin. Hann sagði þá hafa verið að ræða um brennslutöflurnar. Hann hafi verið að selja þær á 5.000 krónur, það hafi verið helgi og fullt af fólki í bænum. Hann hafi síðan afhent viðmælanda þessar brennslutöflur.

Borið var undir ákærða símtal frá 3. ágúst 2013, klukkan 22.07. Hann kvaðst í þessu símtali hafa verið að tala við I sem sé vinur hans. Um sé að ræða einkasamtal milli hans og besta vinar hans. Þegar hann spyr hvort hann vanti eitthvað kveðst hann halda að hann sé að bjóðast til að fara í búð fyrir hann.

Borið var undir ákærða símtal frá 4. ágúst 2013, klukkan 00.37. Ákærði kveðst ekki vera viss um við hvern hann er að tala. Hann kjósi að tjá sig ekki um það eða um hvað rætt sé í símtalinu.

Borið var undir ákærða símtal frá 4. ágúst 2013, klukkan 01.08. Ákærði kvaðst ekki ætla að tjá sig um símtalið og ekki vilja útskýra símtalið eða svara spurningum um það.

Borin voru undir ákærða símtöl frá 5. ágúst 2013, klukkan 00.03, 00.28, 00.32, 01.31 og 01.32. Hvað varðar fyrsta símtalið kvaðst ákærði ekki vilja tjá sig um það við hvern hann er að tala, um hvað eða hvað hann var að bjóða. Þá kveðst hann ekki vilja tjá sig um það hvað hann eigi við með „redda þremur“ í öðru símtalinu. Þá neitaði ákærði að tjá sig um þriðja og fjórða símtalið. Hvað varðar fimmta símtalið kveðst ákærði ekki vita hvað „emma“ sé og ekki vilja tjá sig um það.

Borin voru undir ákærða símtöl frá 6. ágúst 2013, klukkan 15.22, og 11. ágúst 2013, klukkan 20.03 og 20.05, og neitaði ákærði að tjá sig um þau.

Ákærði kveðst alfarið neita sölu og dreifingu fíkniefna og að hafa vitneskju um sölu fíkniefna frá heimili sínu. Þá viti hann ekkert um þau efni sem fundust í öðrum herbergjum. Þá sagði ákærði að þær 50.000 krónur sem fundust eigi meðákærði og hafi lánað honum. Einnig hafi hann verið með peninga sem hann fékk greidda fyrirfram á [...].

Ákærði I-kk-nf kvaðst hafa verið fyrir framan herbergi meðákærða þegar lögregla kom. Hann hafi farið þaðan inn í sitt herbergi, sem sé miðjuherbergið, og hafi verið í dyrunum þegar þeir komu. Hann hafi að fyrra bragði framvísað öllu sem hann var með í sínu herbergi og einnig því sem var í herbergi meðákærða. Þá sagði ákærði að smellupokar og sellófan sem fannst hafi hann notað undir alls konar brennslutöflur sem hann noti fyrir æfingar en hafi ekki endilega verið að nota þetta sumarið 2013. Þá sagði hann að tvær grammavogir sem voru í herberginu væru óvirkar og muni hann ekki hvenær hann notaði þær síðast. Á þessum tíma hafi hann sjálfur verið í neyslu en hafi ekki vigtað efni ofan í sig. Ákærði kveðst mótmæla upptöku á vogunum. Þá sagðist ákærði sjálfur nota þá stera sem fundust í herbergi hans. Spurður um 17.500 krónur sem fundust sagði ákærði það ekki vera ágóða af sölu fíkniefna. Á þessum tíma hafi hann verið á frystitogara og séu þetta væntanlega laun og taldi sig hafa tekið peninga út úr hraðbanka. Ákærði kvaðst hafa reynt að koma úttektarkvittunum til lögreglu og hafi hann hitt J yfirlögregluþjón við dyrnar á lögreglustöðinni og rétt honum kvittanir en hann hafi ekki viljað taka við þeim. Þá vísaði ákærði til framlagðs yfirlits yfir úttektir. Kvaðst hann hafa tekið út meira en fannst hjá honum og hafi kvittunin verið fyrir 50.000 krónur og er hann þá að tala um þann pening sem hann hafi verið búinn að lána meðákærða.

Ákærði kvaðst hafa staðið fyrir framan herbergi meðákærða þegar lögregla kom og hafa hent efnunum þangað inn. Hann viti ekki af hverju hann gerði það en hann hafi ekki vitað hvað hann ætti að gera. Hann vissi hvað hann var með og var nýbúinn að fá efnin og þau áttu ekki að „vera þarna“. Þess vegna gerði hann ráð fyrir að þeir væru að koma til hans. Þegar hann sá lögreglumennina koma inn að framan hafi hann verið í eldhúsinu og staðið við eldhúsgluggann og verið með efnin í vasanum og hafi það líklegast verið vegna þess að hann hafi ætlað að fara að nota efnin. Þá sagði ákærði síðar í framburði sínum að hann hafi verið að fá sér vatnsglas þegar hann sá lögreglu og sé vaskurinn nánast við gluggann. Eftir að hann henti efnunum inn í herbergi meðákærða hafi hann farið inn í herbergið sitt og beðið. Hann kvaðst hafa verið viðstaddur leit í herbergi meðákærða og hafa látið K lögreglufulltrúa vita af efnunum þar og hafi sagt þeim frá öllu sem var þar inni. Sjálfur hafi hann átt allt sem þar var nema sterana. Í mesta lagi 20 sm séu á milli hurða herbergjanna og hafi hann getað teygt höndina þangað inn til að henda þessu í hilluna. Ákærði sagði meðákærða líklegast hafa sagt hjá lögreglu að hann ætti efnin til að hjálpa honum. Hann kvaðst ekki hafa vitað til þess að meðákærði hafi vitað af þessum efnum.

Ákærði kveðst hafa verið með og sé með símanúmerið [...].

Borin voru undir ákærða símtöl frá 21. júlí 2013, klukkan 16.03 og 17.07. Ákærði kvaðst þar vera að tala við meðákærða um að gera klárt eitt og hálft hylki af „brennsludóti“ svona „koffeinhylkjum“. Þeir seldu þau venjulega á 2.000 krónur nema um helgar og þegar það vantaði mikið þá seldu þeir á 5.000 krónur. Ákærði sagði hylkin af brennslutöflunum vera í duftformi. Hann viti ekki hvað þau heiti en þau fáist í Hreysti, EAS og á fleiri stöðum. Efnið komi í boxi og ofan í því séu plasthylki, líklega þrír til fjórir sm að stærð. Hylkið er tekið í sundur og efnið í því borðað beint. Um er að ræða efni sem sé eins og Hydroxycut en virki betur og sé kallað „stackerar“. Þegar einhver biður um þetta er sagt „eitt og hálft hylki“ eða „eitt og hálft“ og þeir viti alveg hvað átt sé við. Þá hafi þeir verið með alls konar brennslutöflur og hylki og fóru tegundirnar eftir því hvað var til fyrir sunnan á hverjum tíma þegar hann var að kaupa. Ákærði kvaðst hafa verið í neyslu á þessum tíma og hann muni ekki lengur hvað það var sem hafi átt að borga í vikunni á eftir. Þá kvaðst hann aðspurður ekki hafa viljað tala í símann þar sem hann hafi verið að aka. Þá muni hann ekki af hverju meðákærði hafi verið að fá 100.000 krónur. Hann sagði þá pottþétt hafa verið að tala um brennslutöflur en þegar þeir tala um „hitt“ líka eru það hylkin.

Borið var undir ákærða símtal frá 24. júlí 2013, klukkan 17.46, og kvaðst ákærði kjósa að tjá sig ekki um símtalið, það komi málinu ekki við.

Borið var undir ákærða símtal frá 26. júlí 2013, klukkan 17.32. Ákærði kvaðst hafa verið að tala við félaga sinn af sjónum og kjósi hann að tjá sig ekki um símtalið, það komi málinu ekki við.

Borin voru undir ákærða símtöl frá 30. júlí 2013, klukkan 21.40, 29. júlí 2013, klukkan 19.33, og 1. ágúst 2013, klukkan 16.11 og 21.08. Kvaðst ákærði kjósa að tjá sig ekki um símtölin.

Borið var undir ákærða símtal frá 2. ágúst 2013, klukkan 12.56 (12.53 á upptöku). Ákærði kaus að tjá sig ekki um símtalið en telur að þetta hljóti að vera samtal um laun á frystitogara.

Borin voru undir ákærða símtöl frá 2. ágúst (1. ágúst í endurriti) 2013, klukkan 13.01, 2. ágúst 2013, klukkan 1.40, 16.29, 16.42 og 16.54. Ákærði kaus að tjá sig ekki um símtölin.

Borið var undir ákærða símtal frá 2. ágúst 2013, klukkan 19.22. Ákærði kaus að tjá sig ekki um símtalið en kvaðst aðspurður ekki hafa verið að selja fíkniefni sem hann hafi þurft að sækja í næsta hús.

Borið var undir ákærða símtal frá 4. ágúst 2013, klukkan 01.08. Ákærði kvaðst kjósa af tjá sig ekki um það. Þá kvaðst hann ekki hafa verið hræddur um að meðákærði hafi verið með fíkniefni í bifreiðinni.

Borin voru undir ákærða símtöl frá 11. ágúst 2013, klukkan 20.03 og 20.05. Ákærði kvaðst kjósa að tjá sig ekki um þau símtöl.

Ákærði neitar því alfarið að hafa verið að selja fíkniefni en kvaðst hafa verið að selja framangreindar brennslutöflur. Þeir sterar sem fundust í herbergi meðákærða hafi ekki verið hans en öll fíkniefnin hafi verið til eigin neyslu hans. Á þessum tíma hafi gras kostað 5.000 krónur grammið hér en 2.000 krónur í Reykjavík og þess vegna kaupi hann það í þessu magni. Aðspurður kvaðst ákærði vera búinn að fara aðeins yfir þau símtöl sem liggja fyrir í málsgögnum. Finnist honum mikið vera tekið úr samhengi og eins og verið sé að stilla upp mynd af sér sem sé ekki til. Hann hafi átt það efni sem fannst og dauðskammast sín en var ekki að selja fíkniefni og hafi ekki gert það síðan hann var að flytja inn en upplýsingar um það séu á sakavottorði hans. Hann sé nú á sjónum á [...], og hafi ekki dottið í það eftir að málið kom upp.

Vitnið L gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins. Borin undir hann upptaka af símtali sem átti sér stað 6. ágúst 2013, klukkan 15.22, og er þar talið að vitnið og ákærði A-kk-nf tali saman. Vitnið kveðst ekki muna eftir símtalinu né heldur heyra við hvern hann var að tala en halda að þeir séu að tala um stera. Hann kvaðst ekki hafa gert greinarmun á því af hvorum ákærðu hann var að kaupa. Ekkert hafi orðið úr þessum kaupum en þetta var í fyrsta sinn sem hann ætlaði að prófa að kaupa af þeim. Aðspurður kvaðst hann hafa heyrt af því að þeir væru að selja en hann viti ekki af hvaða tegund sterarnir hafi verið en þeir séu í vökvaformi. Þá kvaðst hann ekki hafa fengið brennslutöflur hjá ákærða A-kk-þgf og ekki hafa heyrt að hann sé með svoleiðis eða noti þær sjálfur.

Vitnið J yfirlögregluþjónn kvaðst hafa komið að húsleitinni en áður hafi farið fram símhlustun hjá ákærðu vegna gruns um að þeir stæðu að sölu fíkniefna. Rétt áður hafi ákærði A-kk-nf komið annarra erinda á lögreglustöð og var þá handtekinn. Hópur lögreglumanna fór að húsinu vegna húsleitarinnar en sjálfur hafi vitnið ekki farið strax inn í íbúðina. Þeir hafi kappkostað að gera þetta svo lítið bæri á. Þeir lögðu bifreiðum á bifreiðastæði við gaflinn sem snýr að [...] og minni að þeir hafi verið á ómerktum bifreiðum. Þeir fóru að meðfram húsinu og undir svölunum og inn í stigaganginn, eða hægramegin sé miðað við framlagða ljósmynd af húsinu. Þeim megin sé bifreiðastæði og færri gluggar. Vitnið kvaðst ekki hafa verið viðstatt þegar efni og peningar fundust. Vitnið vísaði í myndamöppu sem fylgdi máli varðandi fundarstaði og þau efni sem fundust.

Aðspurt kvaðst vitnið ekki geta svarað því hvort skuldalistar, símar eða tölvur hafi verið haldlagðar og vísaði til málsgagna. Vitnið var spurt hvort það kannaðist við að hafa hitt ákærða I-kk-þf, eftir húsleitina, fyrir utan lögreglustöðina og hann komið með kvittun til vitnisins. Vitnið kvaðst muna eftir því en ekki af hverju né heldur hvaða kvittanir þetta voru eða hvort ákærði var að reyna að afhenda honum þær. Vitninu voru sýndar kvittanir sem liggja fyrir í málinu og kvaðst það ekki þora að fullyrða að um sömu kvittanir sé að ræða.

Vitnið K lögreglufulltrúi kvaðst hafa farið í húsleitina hjá ákærða. Dyrnar inn í íbúðina voru ólæstar og hafi þeir opnað og hitt þar B og kærustu hans. Áður hafði A-kk-nf komið á lögreglustöð í öðrum erindum og var hann þá handtekinn. Ákærði I-kk-nf var einnig í íbúðinni, að hann minni í herbergi sínu. Vitnið og M lögreglumaður hafi framkvæmt leit í herbergi ákærða I-kk-ef að honum viðstöddum. Hann framvísaði plastpoka með ætluðum kannabisefnum og einnig hafi fundist þar sterar. Ákærði I-kk-nf var síðan viðstaddur leit í herbergi ákærða A-kk-ef og var látinn sitja á stól í dyrunum á meðan leitað var. Þar fundust ætluð fíkniefni, maríhúana amfetamín, kókaín og steratöflur. Vitnið kvaðst hafa verið einn af þeim fyrstu inn í íbúðina. Þegar þeir komu á vettvang hafi þeir komið að húsinu frá [...], sjávarmegin, þannig að þeir sæjust ekki. Þá hafi þeir passað að vera ekki áberandi þegar þeir komu og farið alveg upp við gaflinn á húsinu, undir svalir og inn um aðaldyrnar. Hann hafi a.m.k. verið á ómerktri bifreið. Í íbúðinni séu þrjú herbergi sjávarmegin og var herbergi ákærða A-kk-ef lengst til hægri, herbergi ákærða I-kk-ef í miðjunni og herbergi B það sem merkt er „hjón“ á framlagðri teikningu.

Vitnið sagði að ákærði I-kk-nf hafi verið rólegur þegar þeir komu og fannst honum eins og þeir hafi komið honum á óvart. Kvaðst vitnið minna að hann hafi sagt að maríhúana sem hann framvísaði væri til eigin neyslu. Þá taldi vitnið að ákærði I-kk-nf hafi ekki vitað um efnin hjá ákærða A-kk-þgf, hann hafi ekki sagt þeim frá þeim. Efnin fundust í skáp við hliðina í rúminu, að hann minni í skúffu. Þegar gengið var inn í herbergið er fyrst þessi skápur vinstra megin. Vitnið kvaðst ekki geta sagt til um það hvort efnin hafi verið falin eða þeim hafi verið kastað inn í flýti og en ekki hafi allt verið á einum stað.

Vitnið kvaðst hafa tilkynnt ákærðu um símhlustun og skrifað um það skýrslur. Vitnið sagði ekki hafa komið til tals við húsleitina hver ætti efnin inni hjá A-kk-þgf. Hann kvaðst muna eftir því að fæðubótarefni og kvittanir voru haldlagðir við leitina. Þá kvaðst hann aðspurður ekki geta fullyrt hvort ákærði hafi getað séð til þeirra frá eldhúsglugga. Vitnið M lögreglumaður ritaði frumskýrslu vegna húsleitar. Hann sagði lögreglumenn hafa farið í húsleit óeinkennisklæddir og á ómerktum bifreiðum og fóru að neðan eða sjávarmegin að húsinu. Þá hafi þeir gengið fyrir steyptan vegg sem sé við tröppur og inn í stigagang. B, [...] [...] ákærða I-kvk-nf, kærasta hans og ákærði I-kk-nf voru heima þegar þeir komu. Vitnið kvaðst hafa verið einn af þeim fyrstu sem komu inn í íbúðina sem var ólæst, einnig dyrnar inn í stigaganginn. B var þá á ganginum, en ákærði I-kk-nf í herbergi sínu. Honum fannst eins og þeir hafi komið þeim að óvart. I-kk-nf var samvinnuþýður og rólegur en B aðeins æstur í upphafi. Fyrst var athugað hvort þeir væru búnir að hitta alla sem þarna voru, tryggja vettvang, kynna öllum að þeir væru handteknir og hvað væri að fara að gerast. Þeir hafi svo skipt sér upp og farið að leita. Vitnið kvaðst hafa verið viðstatt þegar efni og peningar fundust hjá ákærða I-kk-þgf en I-kk-nf framvísaði efnunum að fyrra bragði. K lögreglufulltrúi var með honum. Þeir fundu einnig sellófanplast, smelluláspoka og vogir. Ákærði I-kk-nf sagðist eiga efnin og að þau væru til eigin neyslu. Allt grasið var í poka inni í skáp. Hitt var á skrifborði og í skúffu.

Þá sagði vitnið að hann og vitnið K hafi leitað hjá ákærða A-kk-þgf. Ákærði I-kk-nf hafi verið viðstaddur en hann benti ekki á efnin þar. Vitnið sagði að þegar komið var inn í herbergið hafi verið skápur til vinstri og minni vitnið að efnið hafi verið innarlega í efstu hillu og benti á skáp á efri mynd á bls. 2 á framlögðum ljósmyndum sem teknar voru í herberginu við húsleit. Vitnið kvaðst minna að þetta hafi verið inni í skápnum og þar hafi líka verið peningar. Taldi vitnið að þetta hafi bara verið í skápnum en ekki á sérstökum felustað og ekki vera þannig að þessu hafi verið hent inn í flýti en kvaðst samt ekki geta fullyrt um það. Peningarnir, 50.000 krónur, hafi einnig verið í skápnum. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt ákærða I-kk-þf segja K frá efnunum inni hjá A-kk-þgf en halda að hann og vitnið K hafi aldrei verið aðskildir í þessari leit. Ákærði I-kk-nf hafi verið á stól í dyragættinni þegar þeir leituðu hjá ákærða A-kk-þgf. Hann kvaðst ekki vita hvort ákærði I-kk-nf vissi af efninu inni hjá ákærða A-kk-þgf en sagðist eiga þau. Hann hafi þá tilgreint tegund þeirra en vitnið viti ekki hvort það hafi verið í samræmi við efnaskýrslu. Kvaðst hann minna að hann hafi sagst eiga allt sem þar fannst, einnig sterana. Aðspurt kvaðst vitnið telja ólíklegt að ákærði hafi séð þá í gegnum eldhúsgluggann þegar þeir komu en ekki geta fullyrt um það. Þá var vitninu sýnt ljósrit af pakkningum utan af Grenade og kvaðst það aðspurt ekki hafa séð svona pakkningar á vettvangi. Fæðubótarefni í duftformi hafi fundist í húsleitinni og verið haldlögð.

IV

Í I. ákærulið eru ákærðu ákærðir fyrir fíkniefnalaga- og tollalagabrot, með því að hafa haft sameiginlega í vörslum sínum þau fíkniefni og þá stera sem þar greinir í sölu- og dreifingarskyni. Ákærði I-kk-nf hefur viðurkennt vörslur efnanna en neitað sök að öðru leyti og ákærði A-kk-nf hefur neitað sök samkvæmt þessum ákærulið.

Kemur fyrst til skoðunar hvort sannað sé að efnin hafi verið í vörslum ákærðu og hvort um sameiginlegar vörslur ákærðu á öllum efnunum hafi verið að ræða. Þegar húsleitin fór fram bjuggu ákærðu ásamt yngri syni ákærða I-kk-ef á heimili móður ákærða I-kk-ef. Með vísan til framburðar ákærðu um að þeir hafi haft þau herbergi sem fíkniefnin og sterarnir fundust í til búsetu verður að telja að efnin og sterarnir hafi fundist á svæði sem ákærðu höfðu hvor um sig almennt yfirráð yfir. Ákærði I-kk-nf hefur viðurkennt vörslur þeirra efna sem fundust í herbergi hans og þeirra fíkniefna sem fundust í herbergi ákærða A-kk-ef og ákærði A-kk-nf hefur viðurkennt að eiga þá stera sem fundust í herbergi hans. Þá sagði ákærði I-kk-nf fyrir dómi að ákærði A-kk-nf hafi átt sterana sem fundust í herbergi ákærða A-kk-ef. Í skýrslutöku hjá lögreglu viðurkenndi ákærði I-kk-nf hins vegar einnig að hafa átt þá stera. Einnig er ósannað að ákærði I-kk-nf hafi framvísað þeim fíkniefnum sem fundust í herbergi ákærða A-kk-ef eins og hann hélt fram fyrir dómi. Hjá lögreglu viðurkenndi ákærði A-kk-nf að eiga einnig þau fíkniefni sem fundust í herbergi hans og gat tilgreint tegund þeirra auk þess að geta tilgreint magn nokkuð nákvæmlega. Þessum framburði breytti ákærði A-kk-nf eftir að hafa talað við ákærða I-kk-þf og sagði þá ákærða I-kk-þf eiga fíkniefnin.

Ákærði I-kk-nf bar um það fyrir dómi að hafa hent efnunum inn til ákærða A-kk-ef eftir að hann varð þess var að lögregla var að koma inn í húsið en hjá lögreglu hafði hann hins vegar borið um að hann hefði óvart sett efnin og sterana inn í herbergi ákærða A-kk-ef. Framburður lögreglumannanna K og M, sem voru við húsleitina, um ástand ákærða I-kk-ef þegar þeir komu bendir ekki til þess að hann hafi verið æstur eins og ætla verður að hann hefði verið hefði hann vitað að lögregla væri að koma til hans. Sjálfur bar ákærði I-kk-nf um að hann hafi ekki vitað hvað hann ætti að gera og óttaðist að lögregla væri á leið til hans en hann hafi verið nýbúinn að fá efni sem „ekki hafi átt að vera þarna“. Bendir þetta til þess að ákærði I-kk-nf hafi talið það valda sér uppnámi að vita að lögregla var á leið á heimili hans. Það ástand sem lögreglumennirnir sögðu hann hafa verið í bendir því ekki til þess að hann hafi vitað af komu þeirra né heldur sá framburður ákærða I-x-x að hann hafi ekki haldið áfram að reyna að koma öllum efnum undan áður en lögregla kom inn í íbúðina heldur beðið.

Við vettvangsgöngu dómara og málflytjenda var ætlunin að kanna hvort ákærði I-kk-nf hefði, frá eldhúsglugga, getað séð lögreglumenn koma á vettvang. Ekki fékkst þá aðgangur að íbúð ákærðu eins og til stóð og var því einungis hægt að kanna útsýni frá gluggum í stigagangi. Af útsýni frá þeim er ekki hægt af fullyrða á annan hvorn veginn um útsýni frá eldhúsglugga ákærðu en ljóst a.m.k. að ákærði verður að hafa staðið við gluggann og horft niður til að sjá lögreglumennina. Þá verður hann að hafa þekkt lögreglumennina frá því sjónarhorni, þar sem af framburði M má ráða að þeir hafi ekki verið einkennisklæddir. Ákærði kvaðst einungis hafa séð þá þegar þeir komu upp tröppurnar við innganginn inn í stigaganginn. Af aðstæðum á vettvangi má ráða að ákærði hefur þurft að vera með fulla athygli til að verða var við komu þeirra í húsið þar sem útsýn hans á lögreglumennina hefur í mesta lagi varað í örfáar sekúndur.

Framburður ákærðu hefur tekið nokkrum breytingum við meðferð málsins eins og hér að framan hefur verið rakið. Þau fíkniefni sem fundust í herbergi ákærða A-kk-ef voru geymd á sama stað og sterar sem ákærði A-kk-nf hefur viðurkennt að eiga, í skáp við rúm hans. Ákærði A-kk-nf játaði upphaflega að eiga efnin en breytti framburði sínum eftir að hann talaði við meðákærða. Upphaflegur framburður hans hjá lögreglu er trúverðugur þar sem hann vissi tegund og nokkurn veginn magn þess kókaíns sem fannst og hve mikið var upphaflega keypt. Með vísan til þeirrar vitneskju sem hann hafði um efnið og hvar það fannst er það niðurstaða dómsins að þau fíkniefni sem fundust í herbergi ákærða A-kk-ef hafi verið í vörslum hans í skilningi 2. gr. laga nr. 65/1974 um meðferð ávana- og fíkniefna en samkvæmt greinargerð sem fylgdi ákvæðinu getur geymsla efnis m.a. fallið undir vörslur. Ákærði I-kk-nf var samkvæmt framburði hans bæði hjá lögreglu og fyrir dómi með vitneskju um tegund þeirra fíkniefna sem fundust í herbergi ákærða A-kk-ef og hefur ítrekað viðurkennt að hafa átt þau og komið þeim fyrir í herbergi ákærða A-kk-ef. Þá styðja aðstæður á vettvangi það að hann hafi aðgang að efnunum. Er því fallist á það með ákæruvaldi að ákærði I-kk-nf hafi haft vörslur þeirra fíkniefna og stera sem fundust í herbergi ákærða A-kk-ef sameiginlega með ákærða A-kk-þgf. Ekkert hefur hins vegar fram komið sem bendir til þess að ákærði A-kk-nf hafi haft vörslur þeirra fíkniefna og stera sem fundust í herbergi ákærða I-kk-ef sameiginlega með honum nema orð þeirra í upptökum af símtölum þeirra á milli sem benda til þess að þeir standi saman af sölu fíkniefni, t.d. símtal 21. júlí, klukkan 16.03. Verður þetta ekki talið vera nægileg sönnun þess að ákærðu hafi haft sameiginlega vörslur þeirra efna sem fundist í herbergi ákærða I-kk-ef. Er það því niðurstaða dómsins að ákærði I-kk-nf hafi einn haft vörslur þeirra efna sem fundust í herbergi hans.

Þá eru ákærðu ákærðir fyrir að hafa varslað efnin í sölu- og dreifingarskyni. Er þá fyrst til þess að líta að dómari telur að magn fíkniefna og stera sem fannst hjá ákærðu sé það mikið að það bendi til þess að efnið sé ætlað sé sölu bæði hvað varðar magn maríhúana í herbergi ákærða I-kk-ef og magn kókaíns í herbergi ákærða A-kk-ef.

Þá fundust á vettvangi smelluláspokar, sellófanplast og grammavogir og er á því byggt af hálfu ákæruvalds að það bendi til þess að sala fíkniefna hafi farið fram frá heimili ákærðu. Þá er einnig vísað til símtala ákærðu sem hlustuð voru á grundvelli úrskurða héraðsdóms.

Ákærði byggir vörn sína m.a. á því að vogirnar hafi verið óvirkar. Við rannsókn málsins var þetta ekki kannað né heldur hvort á þeim væru efnisleifar. Engu að síður lítur dómurinn til þess að vogirnar fundust hjá ákærða I-kk-þgf. Þá er einnig litið til þess að maríhúana, amfetamín og steratöflur, sem fundust í herbergi ákærða I-kk-ef, var dreift í nokkra smelluláspoka og samkvæmt frumskýrslu sem vitnið M lögreglumaður staðfesti voru „gamlir“ smelluláspokar og sellófanplast víða í herbergi ákærða I-kk-ef og hafi virst sem þetta hafi verið notað undir fíkniefni.

Af þeim símtölum sem liggja fyrir má ráða að ákærðu hafi stundað sölu ólöglegra efna en þar eru notuð orð sem ætla verður að vísi til fíkniefna, t.d. „grænt“ og „spítt“, fram kemur að viðmælendur þurfa að hittast til að klára það sem þeir eru að ræða og ákærðu þurfa í sumum tilvikum að fara annað áður að sækja það sem afhenda á. Þá kemur fram ótti við að ræða mál í síma. Flest eru símtölin þó frá þeim tíma eftir að húsleitin fór fram og verða símtöl frá því tímabili almennt talin hafa takmarkað gildi til sönnunar um að þau efni sem haldlögð voru hafi verið ætluð til sölu.

Ákærðu lýstu því báðir við aðalmeðferð að þeir hafi stundað sölu á brennslutöflum og í fyrirliggjandi símtölum sé verið að vísa til þeirra. Það var fyrst við aðalmeðferð málsins sem þessi framburður kom fram hjá ákærðu. Við húsleit fannst ekkert sem benti til þess að þeir væru að selja slíkar töflur. Engin ástæða var fyrir ákærðu til að nota ekki rétt heiti á töflunum í símtölum hafi þeir verið að selja löglegar töflur. Þá stenst verðlagning ákærðu á töflunum ekki jafnvel þótt haft væri í huga að næsti söluaðili sé í Reykjavík. Loks má sjá á framlögðum útprentunum af veðsíðum söluaðila og hann sendi töflurnar út á land. Með hliðsjón af framangreindu metur dómurinn þennan framburð ákærðu ótrúverðugan og hafnar alfarið þeim vörnum ákærðu að orðanotkun í símtölunum, sem ætla megi að varði fíkniefni eða stera, eigi við um brennslutöflur eða brennsluefni.

Af þeim símtölum sem hlustuð voru fyrir húsleitina eru a.m.k. tvö símtöl sem ætla verður að snúist um meðferð fíkniefna. Símtal ákærða A-kk-ef við F sama dag, klukkan 21.37, þar sem hún hringir og vill fá „bara eitt eða eitthvað“ og „grænt“ og símtali ákærða I-kk-ef við ákærða A-kk-þf 21. júlí 2013, klukkan 16.03, ráða að þeir ræði sölu fíkniefna. Ákærði I-kk-nf biður þar ákærða A-kk-þf að gera klárt fyrir hann „eitt og hálft“ auk þess sem þeir ræða um sölu á dansleik sem haldinn var að Ögri og greiðslur vegna þess. Ákærði A-kk-nf hefur viðurkennt að hafa verið að selja á þessum dansleik en eins og rakið er hér að ofan hafnar dómurinn alfarið þeim skýringum ákærða að þar hafi hann verið að selja a.m.k. einungis brennslutöflur.

Með vísan til alls ofangreinds telur dómurinn nægilega sannað að ákærðu hafi verið með efnin í vörslum sínum í söluskyni og að sannað sé svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærðu hafi gerst sekir um það brot sem greinir í I. ákærulið, með þeirri undantekningu sem hér að framan er rakið að ekki er talið sannað að ákærði A-kk-nf hafi sameiginlega með ákærða I-kk-þgf haft vörslur þeirra fíkniefna og stera sem fundust í herbergi ákærða I-kk-ef. Eru brot ákærðu rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

V

II. ákæruliður.

Samkvæmt frumskýrslu málsins hafði lögregla afskipti af ákærða I-kk-þgf mánudaginn 12. ágúst 2013, í Borgarbyggð, á Borgarbraut við [...], vegna almenns eftirlits. Þegar lögreglumenn ræddu við ákærða vaknaði grunur um að hann væri undir áhrifum fíkniefna við aksturinn. Ákærði hafi þá, að beiðni lögreglu, gefið þvagsýni sem reyndist við skimun gefa jákvæða svörun við THC. Samkvæmt framlagðri matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, dagsettri 26. ágúst 2013, fundust kannabínóíðar í þvagi ákærða og tetrahýdrókannabínól, 0,8 ng/ml, í blóði hans.

Í framburði sínum hjá lögreglu sagði ákærði að hann hefði neytt kannabisefna um þremur vikum fyrr og kvaðst því telja af og frá að hann væri undir áhrifum. Hann kvaðst hafa haft samband við lögreglu á Ísafirði fyrir helgina til að fá að taka fíkniefnapróf hjá þeim til að athuga hvort hann væri í lagi. Af hálfu lögreglu hafi honum verið ráðlagt að kaupa slíkt próf í apóteki, sem hann hafi gert. Hann hafi tekið prófið og reynst vera í lagi. Þá hafi hann, eftir að hafa tekið prófið, rætt aftur við lögreglu og fengið þær ráðleggingar að ef hann mældist í lagi þá mætti hann aka bifreið og því hafi hann talið óhætt að aka. Hann sé verulega ósáttur við að mælast nú „jákvæður í þvagi“.

VI

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi vegna þess sakarefnis sem lýst er í II. ákærulið.

Ákærði sagði þetta hafa gerst fljótlega eftir húsleitina sem getið er um í I. ákærulið. Hann hafi ekki verið búinn að nota efni í um viku þegar en hann var tekinn. Hann hafi hringt í lögregluna á Ísafirði og talað við vitnið N og spurt hann hvort hann mætti koma og pissa til að athuga hvort það „sé eitthvað í honum“. Honum hafi verið sagt að það væri ekki hægt en hann gæti farið í Lyfju og keypt eins próf og lögregla noti. Í, [...], hafi farið og keypt tvö próf sem ákærði hafi tekið og verið í lagi í bæði skiptin og var Í vitni að þeim niðurstöðum. Hann hafi þá talað aftur við N sem hafi sagt að það væri í lagi að aka ef prófin hefðu verið í lagi. Hann hafi þá ekið til Reykjavíkur og náð í [...], farið með hana til [...] og til baka. Það hafi verið þremur til fjórum dögum eftir að hann tók prófin sem hann hafi skilað henni og ekið af stað vestur og þá verið stoppaður í Borgarnesi þar sem hann hafi gefið þvagsýni og hafi þá „mælst í honum“. Ákærði kvaðst aldrei aka þegar það „mælist í honum“ og alls ekki vera með [...] í bifreiðinni þegar það „mældist í honum“. Ákærði kvaðst vera frekar ósáttur með að hafa ekki fengið fullnægjandi upplýsingar hjá lögreglu. Ákærði sagði lögreglumenn í Borgarnesi hafa sagt að þeir væru með fullkomnara próf en lögreglan á Ísafirði. Þá kvaðst ákærði halda því fram að ekki hafi verið um eftirlit að ræða heldur samstarf við lögregluna á Vestfjörðum sem þá var að „hlera“ hann og þeir héldu að hann væri að ná í fíkniefni.

O lögregluvarðstjóri lýsti því að ákærði hefði verið stöðvaður við akstur í Borgarnesi að hann telji vegna almenns umferðareftirlits. Þá hafi vaknað grunur um að ákærði væri undir áhrifum fíkniefna og var hann færður á lögreglustöð þar sem hann gaf þvagsýni sem sýndi þá niðurstöðu að í því væri THC. Var þá einnig tekið blóðsýni auk þess sem leitað var í bifreið ákærða og honum sleppt að því loknu. Vitnið sagði að fram hafi komið hjá ákærða að honum fyndist það vera mjög skrýtið að það hafi mælst í honum. Hann hefði keypt sér próf í apóteki og „prófað sig“ áður en hann fór af stað og hafi reynst vera í lagi. Aðspurður hvort hann muni eftir að hafa greint ákærða frá því að lögreglan í Borgarnesi sé með fullkomnari mælingar en lögreglan á Ísafirði kvaðst hann ekki muna eftir því og sagði lögregluna á Vesturlandi nota próf af tegundinni Toxicup.

P, deildarstjóri á Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, lýsti því fyrir dómi að fyrst sé byrjað á því að skoða þvagsýni og þau skönnuð fyrir ólöglegum ávana- og fíkniefnum í samræmi við beiðni. Í þessu tilviki var beðið um að kanna með kannabisefni. Kannabis mældist í þvaginu og hafi blóðsýnið því farið áfram í nánari rannsókn og magnákvörðun á hinu virka efni í kannabis sem er tetrahýdrókannabínól. Þetta sé mælt með gasgreiningu og massaskynjara. Þetta sé sérhæfð og nákvæm aðferð. Massaskynjari taki fingrafar af efnunum þannig að þarna er um tetrahýdrókannabínól að ræða og ekkert annað. Það sé að virka efnið sem verið er að mæla. Tetrahýdrókannabínól geti fundist í blóði í allt að einn sólarhring. Fyrst eftir að neyslu lýkur mælist það mjög hátt en það falli mjög hratt innan klukkustundar og er yfirleitt horfið innan sólarhrings, jafnvel 12 tíma, það fari eftir magni þess sem neytt er, styrk efnis og öðru. Það geti hins vegar fundist í marga daga og jafnvel vikur í þvagi. Vitnið sagði þetta magn, 0,8 ng/ml, vera frekar lágt. Styrkur sé almennt mældur niður í 0,5 ng/ml og er það lægsta magn sem rannsóknastofan gefi út sem tölu. Aðspurð hvort þetta geti verið vegna efna sem neytt var lengra aftur í tímann sagði vitnið það vera útilokað þar sem um sé að ræða mælingu á efni í blóði. Þá staðfesti vitnið matsgerð sína.

Vitnið J yfirlögregluþjónn sagði lögregluna á Vestfjörðum nota og hafa á þessum tíma notað próf sem heiti Toxicup. Viðkomandi gefi þvagprufu í glas og er niðurstaðan lesin af loki en það gefi til kynna hvort próf hafi tekist og hvort eitthvað hafi mælst. Vitnið sagði lögreglu ekki verða við beiðnum um að fá að taka próf heldur vísi á próf sem hægt er að kaupa í apótekum og kvaðst halda að þau próf sem þar fáist séu öðruvísi. Þau próf sem lögregla noti gefi vísbendingu en þvagprufur séu svo sendar í rannsókn og þar fáist endanleg niðurstaða. Aðspurður sagði vitnið að símtöl við lögreglu væru ekki tekin upp og ekki skráð nema sérstakt tilefni væri til þess. Símtöl þar sem einungis væri verið að óska eftir því að fá að taka próf til að kanna hvort fíkniefni mældust í þvagi séu ekki skráð.

N lögregluvarðstjóri kvaðst fyrir dómnum ekki geta útlokað að hann hafi svarað ákærða þegar hann hringdi í lögreglu og óskaði eftir að fá að taka próf til að kanna hvort honum væri óhætt að aka. Óski fólk eftir slíku er því bent á að fara í apótek og kaupa þar prufur og gera prófin sjálf.

VII

Ákærði neitar sök. Hann viðurkennir að hafa ekið bifreiðinni [...] á þeim stað og tíma sem greinir í ákæru en byggir sýknukröfu sína á því að hann hafi sjálfur verið búinn að taka fíkniefnapróf og hafi fengið þær leiðbeiningar hjá lögreglu að honum væri óhætt að aka miðað við þá niðurstöðu sem hann hafi fengið. Þá kvaðst hann ekki hafa neytt fíkniefna í viku áður en hann var tekinn en í framburði sínum hjá lögreglu taldi hann þennan tíma vera þrjár vikur.

Samkvæmt 1. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, má enginn stjórna eða reyna að stjórna vélknúnu ökutæki ef hann er undir áhrifum ávana- og fíkniefna, sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði eftir lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim. Mælist ávana- og fíkniefni samkvæmt 1. mgr. ákvæðisins í blóði eða þvagi ökumanns telst hann vera undir áhrifum slíkra efna og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega, sbr. 2. mgr. ákvæðisins. Með þessu hefur löggjafinn ákveðið að litið skuli svo á að þannig sé komið fyrir ökumanni, sem um ræðir í 1. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga, óháð mati eftir öðrum forsendum á því hvort hann sé í reynd undir áhrifum ávana- og fíkniefna.

Samkvæmt framburði ákærða voru þrír til fjórir dagar liðnir frá því að hann tók fíkniefnaprófin þar til hann var tekinn grunaður um að aka undir áhrifum fíkniefna. Af niðurstöðu rannsóknar á blóðsýni frá ákærða í fyrirliggjandi matsgerð og af framburði P má ráða að ákærði hafi neytt kannabisefna innan sólarhrings áður en lögregla hafði afskipti af honum og bendir það til þess að ákærði hafi neytt fíkniefna eftir að hann tók sjálfur fíkniefnaprófin. Niðurstaða prófa sem ákærði tók sjálfur nokkrum dögum áður hefur því ekkert gildi í máli þessu. Ekkert hefur fram komið sem bendir til þess að ekki hafi verið rétt staðið að töku og rannsókn á blóðsýni. Með vísan til framangreinds er ákærði sakfelldur fyrir að hafa ekið bifreiðinni undir áhrifum fíkniefna eins og lýst er í I. ákærulið og er brot hans þar réttilega heimfært til refsiákvæða.

VIII

III. ákæruliður.

Í skýrslu brotaþola, A, hjá lögreglu 29. júlí 2013 er málsatvikum vegna þeirra atvika sem greinir í III. ákærulið lýst svo að hann hafi aðfaranótt sunnudagsins 28. júlí 2013 verið á veitingastaðnum [...] þegar ákærði hafi komið að honum og sagt að ef hann léti ekki Q í friði þá muni hann lemja hann. Brotaþoli kvaðst hafa sagt ákærða að hann væri ekki að fara að áreita neinn á nokkurn hátt en þá hafi ákærði slegið hann með flötum lófa á vinstri vanga. Skömmu síðar hafi [...], vitnið Ö, komið að sér og rekist í hann viljandi og sagt að hann ætlaði að setja 25 spor í andlitið á honum. Síðar um nóttina hafi hann farið yfir á bifreiðastæði við [...] og hafi þá komið aðvífandi hópur fólks, þ. á m. ákærði, sem hafi gengið greitt að honum og kýlt hann einu þungu höggi með krepptum hnefa í hægra auga og hafi hann ekkert séð með auganu næsta hálftímann á eftir. Eftir að ákærði kýldi hann hafi vitnið R komið og gengið á milli þeirra.

Samkvæmt fyrirliggjandi áverkavottorði, dagsettu 21. ágúst 2013, kom brotaþoli á slysadeild aðfaranótt 28. júlí 2013, klukkan 4.20. Hann hafi þar lýst því að maður hefði ráðist að honum og slegið hann einu hnefahöggi í hægra auga. Við það hafi hann hlotið skurð neðan við hægri augabrún og væri hann með vægan verk á því svæði. Við skoðun hafi brotaþoli reynst vera með 2,5 sm skurð 0,5 sm neðan við lateral-hluta hægri augabrúnar. Sjón og augnhreyfingar hafi verið óskertar og heilataugaskoðun án athugasemda. Skurðurinn hafi verið saumaður þremur sporum og ætla megi að skurður grói með örmyndun.

Ákærði sagði í skýrslu hjá lögreglu 4. október 2013 að brotaþoli hefði daginn áður kýlt Q, félaga sinn, og því hafi hann verið ósáttur við brotaþola. Hann kvaðst hafa hitt brotaþola á [...] þessa nótt en ekki hafa hótað honum neinu en ýtt við honum. Á bifreiðastæðinu við [...] hafi hann slegið brotaþola létt högg með flötum lófa í kinn þegar brotaþoli var að hrinda Ö frá sér. Síðan hafi hann séð vitnið Ö slá til brotaþola en viti ekki hvernig það endaði. Í skýrslu sinni hjá lögreglu 17. mars 2014 lýsti ákærði því að hann hefði séð Ö kýla brotaþola „bara ofarlega“, að hann minni með vinstri hendi þegar þeir voru á bifreiðastæðinu og þá hafi þeir staðið andspænis hvor öðrum. Brotaþoli hafi þá farið frá og í burtu í leigubifreið. Þá kvaðst hann einnig hafa átt einhverjar samræður við brotaþola á bifreiðastæðinu.

Vitnið R sagði í framburði sínum hjá lögreglu að hann hafi séð ákærða slá brotaþola í andlitið og strax í kjölfar þess hafi hann séð áverka á andliti brotaþola. Aðspurður sagðist hann vera viss um að Ö hafi ekki veitt honum þetta högg.

Vitnið S kvaðst í framburði sínum hjá lögreglu hafa séð ákærða lemja brotaþola og hafi brotaþoli í kjölfar þess flúið inn í bifreið vitnisins.

Vitnið Ó, fyrrverandi kærasta Ö, sagði í framburði sínum hjá lögreglu, að hún hafi séð þegar ákærði ýtti í brotaþola og í kjölfar þess hafi Ö kýlt brotaþola sem eftir það hafi farið í burtu í leigubifreið. Ö hafi kýlt brotaþola með vinstri hendi og komið að honum vinstra megin.

Vitnið Ö kvaðst í framburði sínum hjá lögreglu hafa verið á vettvangi og vera sá sem kýldi brotaþola í umrætt sinn. Hann hafi staðið á ská vinstra megin við brotaþola og slegið hann með vinstri hendi. Hann sagði ákærða, sem er [...], hafa ýtt við brotaþola en ekki veitt honum neina áverka.

Vitnið T sagði í framburði sínum hjá lögreglu að hann hafi séð þegar ákærði sló brotaþola. Aðspurður kvaðst hann þekkja þá [...] ákærða A-kk-þf og Ö í sundur og sagði Ö ekki hafa slegið brotaþola.

Þá var skýrsla tekin af vitninu U hjá lögreglu. Hann kvaðst lítið muna eftir atvikum. Hann hafi ekki séð átök á milli manna en hafi séð ákærða tala við brotaþola á meðan hann var að bakka í burtu og hafi brotaþoli síðan farið inn í leigubifreið.

IX

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi vegna þess sakarefnis sem lýst er í III. ákærulið.

Ákærði neitar sök og kveðst ekki hafa kýlt brotaþola. Hann hafi séð Ö, [...], úti með vinum sínum en brotaþoli hafi kýlt vin bróður hans helgina áður. Hann hafi talað við brotaþola og spurt hann hvort hann vildi ekki biðjast afsökunar. Það eina sem hann hafi gert var að slá brotaþola í kinnina með hægri hendi með flötum lófa inni á [...]. Þegar atvik gerðust hafi þeir verið á bifreiðastæðinu við [...] og Ö hafi komið þar að og veist að ákærða með hægri hendi og kýlt hann. Hann sagði atvikin hafa gerst á miðju plani nokkrum metrum frá gangbrautinni sem er á móti [...] við [...]. Brotaþoli hafi þá verið á hægri hönd séð frá húsinu og hann til vinstri. Fyrr um kvöldið á [...] hafi hann spurt brotaþola hvort hann ætlaði ekki að biðjast afsökunar á því sem gerðist helgina áður og ýtti í öxlina á honum og einnig hafi hann gengið harkalega utan í hann. Hann og Ö hafi svo farið út á svipuðum tíma og hafi þeir hitt brotaþola á planinu. Kvaðst ákærði hafa farið með Ö til að stoppa hann af. Ö hafi verið við hliðina á honum allan tímann og hafi hann reynt að halda Ö, sem var orðinn æstur, frá brotaþola en hann hafi náð að losa sig og kýla brotaþola í gagnaugað með vinstri hendi. Ö hafi staðið á móti brotaþola þegar hann kýldi. Síðan hafi orðið einhverjar ryskingar og ákærði látið sig hverfa. Þá var borinn undir ákærða sá framburður hans hjá lögreglu að hann hafi séð Ö slá til brotaþola en viti ekki hvernig það hafi endað og svaraði ákærði því að brotaþoli hafi ekki verið kominn með skurð þá. Hann hafi farið um leið og Ö kýldi brotaþola og þess vegna hafi hann sagt þetta. Hann hafi ekki séð áverka á brotaþola. Ö hafi kýlt með hnefa í hægra gagnauga, þéttingsfast högg. Aðspurður hvað hann ætti við þegar hann talaði um sáttameðferð í skýrslu sinni hjá lögreglu kvaðst hann hafa haft í huga möguleikann á því að brotaþoli og Ö sættust.

Ákærði kvaðst hafa lent í bílslysi nýlega og vera óvinnufær, hann sé nýbyrjaður í sjúkraþjálfun og búi hjá föður sínum og ömmu meðan hann er að jafna sig. Hann hafi verið að vinna hjá [...] fyrir slysið.

Þá var spiluð fyrir ákærða upptaka af samtali sem brotaþoli afhenti lögreglu 18. ágúst 2013. Ákærði kvaðst muna eftir samtalinu og sagði að auk hans væru brotaþoli og vitnið Ú á upptökunni. Samtalið átti sér stað fyrir löngu síðan, eftir líkamsárásina. Þau hafi verið á bak við [...] að ræða líkamsárásina. Hann hafi verið reiður út í brotaþola af því að hann var að kæra hann fyrir eitthvað sem hann gerði ekki. Þegar hann segi að hann sé með mann sem segi að hann hafi gert þetta kveðst ákærði vera að vísa í Ö. Aðspurður hvað hann eigi við þegar hann segi „af hverju bað hann mig um þetta og er búinn að borga mér fyrir þetta“ svaraði ákærði því svo að Q hafi boðið honum greiðslu fyrir að hræða brotaþola og það kveðst ákærði hafa gert með því að slá hann kinnhestinn. Hann hafi aldrei fengið greitt og hafi verið að rugla í brotaþola þegar hann sagði að hann væri búinn að fá greitt. Ákærði kvaðst ekki hafa verið að tala um að Q hafi borgað honum fyrir að kýla brotaþola.

Vitnið A, brotaþoli í máli þessu, kvaðst hafa farið á [...] þetta kvöld og þar hafi hann hitt ákærða sem hafi gengið greitt að honum og slegið hann utan undir með opnum lófa. Brotaþoli kvaðst hafa spurt hann af hverju hann gerði þetta og hafi hann sagt honum að láta í friði strákinn sem vitnið hafði lent upp á kant við nóttina áður. Þeir hafi síðan farið hvor í sína áttina en seinna um kvöldið hafi honum hætt að lítast á blikuna af því að hann vissi af félögum ákærða fyrir utan. Hann hafi vitað hvert þetta stefndi og farið að spyrjast fyrir um far heim og hafi það endað með því að hann hafi farið yfir á bifreiðastæðið við [...]. Stuttu seinna hafi ákærði komið og gengið mjög greitt að honum og spurt: „Af hverju varstu að þessu?“ Ákærði hafi svo talað við hann út af atvikum kvöldið áður og hafi vitnið verið að horfa frá honum þegar ákærði hafi „þrykkt“ í andlitið á honum. Hann hafi kýlt hann eitt högg með lokuðum hnefa, að hann haldi með vinstri hendi. Hann hafi þá fengið skurð og misst jafnvægið og hafi hann ekkert séð í nokkrar sekúndur og hafi hann þurft að halda sér í R sem hafi komið nánast strax og bjargað honum. Ákærði hafi verið með hóp af fólki fyrir aftan sig. Hann og R hafi byrjað að hörfa og R hafi fengið á sig högg, það hafi verið hrækt á hann og þeir hafi fengið bjór yfir sig. Þegar þeir voru komnir þar sem loftpressurnar eru sjá þeir leigubifreið renna í stæði og taka stefnuna þangað. Þeir fara inn í bifreiðina og hún rétt nær að komast af stað áður en allt þetta lið nær að umkringja bifreiðina. Þeir fara svo á lögreglustöð og svo upp á sjúkrahús þar sem hann var saumaður og sé hann enn með ör eftir áverkana. Brotaþoli kvaðst hafa verið að standa upp af bekknum þegar hann mætti ákærða og hafi atvik gerst við bekkinn. Taldi hann að 15-20 manns hafi verið með ákærða og hafi vitnið Ö verið einn af þeim. Brotaþoli kvaðst hafa farið að hörfa af því að liðið var að hrúgast fyrir aftan ákærða og vitnið hafi verið að reyna að finna einhverja leið til að komast í burtu en R hafi komið og verið fyrir honum allan tímann.

Aðspurður kvaðst brotaþoli þekkja vitnið Ö og ákærða í sundur. Þá kvaðst hann ekki muna eftir því að hafa átt í samskiptum við Ö á [...] fyrr um kvöldið. Þegar brotaþola er kynnt að hann hafi í skýrslu sinni hjá lögreglu sagt að hann hafi rekist á Ö þar sem hafi talað um að setja 25 spor í andlit hans kvaðst hann muna eftir því og vísa um þetta í skýrsluna. Aðspurður kvað hann sig minna að Ö hafi verið einhvers staðar nálægt. Brotaþoli kveðst hafa verið ölvaður þetta kvöld.

Brotaþoli kvaðst hafa farið með upptöku til lögreglu þar sem ákærði segir að hann hafi ekki gert þetta en samt fengið borgað fyrir það. Hann hafi seinna um veturinn verið á [...] með vitninu Ú þegar kærasta ákærða hellti bjór á þau. Þau hafi þá farið afsíðis og hafi hann beðið Ú, ef ákærði kæmi, að taka upp á símann samtalið. Ákærði kom skömmu seinna og var með stæla og hótanir og sagði að hann hefði ekki gert þetta en fengið borgað fyrir það. Kvaðst brotaþoli telja að ekki fari á milli mála að ákærði kýldi hann en hann sé að reyna að komast út úr þessu. Hann hafi svo farið með upptökuna til lögreglu. Brotaþoli kvaðst telja að þetta hafi byrjað kvöldið áður þegar hann lenti í slagsmálum við Q sem hafi verið að „deita“ fyrrverandi kærustu brotaþola. Þeir hafi svo seinna hist og leyst úr sínum málum og kvaðst Q þá ekki hafa fengið ákærða til að gera þetta.

Vitnið R kvaðst ekki hafa séð atvik en hafa verið fyrir utan [...] þegar hann sá brotaþola ganga frá bifreiðastæðinu við [...] og halda um augað og var hópur af fólki á eftir honum. Vitnið kvaðst þá hafa hlaupið yfir götuna. Fólk hafi verið æst, hent í þá drykkjum, sparkað í fótinn á honum, hótað brotaþola og kallað þá ógeð. Ákærði hafi verið mjög æstur og hafi brotaþoli hörfað undan og vitnið staðið fyrir brotaþola. Þeir hafi síðan farið á lögreglustöð og svo á slysadeild. Vitnið kvaðst ekki hafa séð þegar brotaþoli var kýldur en hlaupið yfir til að verja hann þegar hann sá að hann var slasaður. Hann sagði brotaþola hafa verið nokkrum skrefum frá innganginum þegar hann kom. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða ganga rösklega yfir á bifreiðastæðið og hafi vitnið farið yfir á það nokkrum mínútum seinna. Vitnið kvaðst hafa farið í burtu með brotaþola í leigubifreið sem þeir hafi tekið til að komast í burtu frá æsingnum. Aðspurður um misræmi í framburði sínum fyrir dómi og hjá lögreglu, þar sem hann sagðist hafa séð ákærða slá brotaþola, kvaðst hann telja að hann hafi þá verið að rugla saman atvikum og hafi hann ekki séð höggið.

Vitnið U sagði brotaþola hafa setið á bekk með V þegar ákærði og einhverjir fleiri komu. Brotaþoli hafi þá staðið upp og ákærði gengið á eftir honum og talað eitthvað við brotaþola, sem hafi hörfað undan, en þá hafi vitnið Ö komið aftan að ákærða og kýlt brotaþola. Þetta hafi gerst á bifreiðastæðinu við [...] og kvað vitnið sig minna að hann hafi þá verið við hliðina á Ö. Hann sagði eitthvert rifrildi hafa verið í gangi en hann viti ekki um hvað þetta snérist. Hann sagði brotaþola hafa verið kýldan af Ö en ekki ákærða. Brotaþoli hafi svo farið á brott með leigubifreið. Vitnið sagði höggið hafa verið frekar skrýtið. Það heyrðist eins og hann hafi verið sleginn frekar en kýldur. Hann kvaðst ekki vita hvort það hafi verið fast eða laust en halda að það hafi verið með vinstri hendi. Það hafi blætt úr augabrún á brotaþola eftir höggið. Vitnið kveðst þekkja ákærða og Ö, sem sé besti vinur hans, og þeir hafi talað saman um þetta.

Þá var borið undir vitnið að í sömu skýrslu hans hjá lögreglu hafi hann sagt að hann hafi ekki séð átök milli manna en segi nú fyrir dómi að hann hafi séð Ö kýla brotaþola. Vitnið kveðst nú vera visst um að hafa séð Ö kýla brotaþola á meðan brotaþoli var að hörfa í áttina að leigubifreiðinni. Hann sagði atvik hafa rifjast upp fyrir sér eftir að hann spjallaði um þau við Ö. Aðspurður sagði hann Ö ekki hafa sagt honum hvað hann ætti að segja fyrir dómi. Vitnið sagði Ö hafa komið einhvern veginn á bak við ákærða og farið vinstra megin framhjá honum og kýlt brotaþola í andlitið. Þegar þetta gerðist hafi ákærði verið beint fyrir framan brotaþola sem var að hörfa undan. Ö hafi verið alveg upp við ákærða þegar hann kýldi brotaþola með vinstri hendi en hann sé ekki örvhentur.

Vitnið S kvaðst hafa verið [...] og séð ákærða ganga yfir götuna frá [...] og lemja brotaþola. Brotaþoli hafi setið á bekk þegar ákærði kom og hafi vitnið séð höggið sem hafi verið með hægri hendi. Vitnið kvaðst hafa verið staðsett á þvottaplani við [...] þarna á móti þar sem leigubifreiðar stoppa, þar sem keyrt er út af planinu. Hann hafi verið kannski 30-40 metrum frá ákærða og brotaþola. Vitnið sagði ákærða ekki líta eins út nú og þá, auk þess sem hann hafi verið dálítið langt frá honum. Eftir að hann sá brotaþola fá höggið hafi vitnið ekið af stað og hafi þá brotaþoli komið hlaupandi. Hann hafi [...] brotaþola á lögreglustöð og hafi þá blætt úr andliti brotaþola, líklega gagnauga. Vitnið kvaðst reikna með að þetta hafi verið hnefahögg og hafi sýnst það. Vitnið sagði að hópur manna hafi verið með ákærða og sé hann nokkuð viss um að það var ákærði sem sló brotaþola. Vitnið kvaðst þekkja brotaþola og sig minnti nú að hann hafi komið einn upp í bifreiðina. Hann kvaðst ekki hafa þekkt ákærða þegar þetta gerðist og þekki nafnið hans vegna þessa máls en það hafi hann heyrt frá brotaþola. Gerandinn hafi litið út eins og ákærði en gæti hafa verið með minna hár.

Vitnið T sagði að einhver læti hafi byrjað fyrir utan [...], á bifreiðastæðinu við [...], og hafi brotaþoli og ákærði verið að rífast og hafi vinir ákærða og [...] verið þar í kring. Hann kvaðst ekki muna hvað var sagt en svo hafi ákærði kýlt brotaþola og hafi vitnið þá verið nokkrum metrum frá. Hann hafði heyrt af því að brotaþoli hefði lent í slagsmálum við vin bróður ákærða kvöldið áður. Vitnið kvaðst þekkja ákærða og vitnið Ö í sundur. Þetta hafi verið hnefahögg sem ákærði veitti brotaþola af þó nokkru afli, að hann minni með hægri hendi, og taldi hann að brotaþoli hefði hlotið áverka á gagnauga við höggið. Vitnið kvaðst ekki hafa þekkt brotaþola mikið þegar þetta gerðist en fór síðar að vinna með honum. Sjálfur hafi vitnið verið edrú þetta kvöld. Kvaðst hann telja að kannski 20 manns hafi verið á svæðinu. Eftir höggið hafi brotaþoli hlaupið einn inn í leigubifreið. Vitnið kvaðst hafa séð Ö á planinu þegar þetta gerðist.

Vitnið Ö kvaðst hafa verið á [...] þessa nótt. Þar hafi ákærði og brotaþoli verið að rífast og síðan hafi hann séð þegar þeir sátu á bekk við [...]. Vitnið kvaðst hafa farið að þeim og þeir þá staðið upp. Hann hafi síðan ýtt við brotaþola, sem hafi þá bakkað, og reynt að kýla brotaþola en ákærði hafi þá reynt að stoppa hann en vitnið hafi náð að rífa sig frá honum og kýla brotaþola. Vitnið sagði þá hafa staðið rétt við kassana með gaskútunum þegar þetta gerðist. Hann hafi kýlt brotaþola í gagnaugað. Fyrr um kvöldið á [...], eða helgina á eftir, hafi hann sagt við brotaþola að hann ætlaði að gefa honum 13 spor. Aðspurður af hverju þessi ágreiningur hafi verið á milli þeirra sagði vitnið að brotaþoli væri vangefinn. Vitnið kvaðst hafa verið úti að reykja og séð ákærða fara á eftir brotaþola út á bifreiðastæðið og setjast á bekkinn hjá brotaþola. Þegar hann kom að þeim var brotaþoli ekki með neina áverka. Þeir voru að rífast um Q. Vitnið kvaðst hafa gengið yfir eins hratt og hann gat af því að hann langaði til að kýla brotaþola af því að hann réðst á Q. Hann sagði ákærða hafa gefið brotaþola kinnhest og þá hafi brotaþoli farið að hörfa undan og þá hafi vitnið kýlt brotaþola fast hnefahögg og hafi ákærði verið vinstra megin við hann þegar þetta gerðist. Hann kvaðst hafa séð blóð leka niður af andliti brotaþola strax eftir að þetta gerðist.

Vitnið kveðst vera rétthentur en hafa kýlt með vinstri hendi þungt hnefahögg. Ákærði hafi verið upp við hann þannig að hann gat ekki kýlt með hægri hendi. Vitninu var kynnt að annar einstaklingur hefði sagt að ákærði hafi slegið brotaþola og sagði vitnið þá að vinir brotaþola væru að hjálpa honum af því að hann væri að kæra ranga manneskju. Vitnið kveðst hafa talað um þetta við ákærða þegar þetta gerðist og sagðist ákærði hafa séð þegar hann sló brotaþola og því vitað frá upphafi að hann hafi gert þetta.

Vitnið Ó kvaðst vera fyrrverandi kærasta vitnisins Ö, [...]. Hún sagði þau hafa tekið eftir því að brotaþoli sat á bekknum við [...] og talaði við V. Ákærði hafi farið þangað og farið að rífast við brotaþola sem hafi þá staðið upp og sýndist henni ákærði þá ýta í hann, brotaþoli bakka í burtu og hafa verið að hörfa þegar Ö kom að honum hægra megin og kýldi hann í andlitið. Brotaþoli hafi þá gengið lengra aftur á bak, í áttina að gaskútunum, og farið svo upp í leigubifreið sem staðsett var við hliðina á [...]. Ö hafi komið hægra megin að brotaþola, en ákærði hafi þá verið fyrir framan brotaþola og verið aðeins lengra frá og verið að rífast við brotaþola. Vitnið kvaðst hafa staðið aðeins fyrir aftan Ö og ákærða og hafa séð höggið sem hafi verið fast hnefahögg og hafi Ö kýlt með vinstri hendi í andlitið á brotaþola og hafi þá farið að blæða úr augabrún brotaþola hægra megin. Vinur brotaþola, vitnið R, hafi komið að og hjálpað honum að halda fólkinu frá og fóru þeir síðan í burtu í leigubifreið. V og vitnið U hafi einnig verið þarna með [...]. Þau hafi farið á planið af því að ákærði ætlaði að tala við brotaþola og þau hafi séð hann fara þangað og farið á eftir honum. Vitnið kveðst hafa talað við Ö og ákærða um árásina en vera lítið í tengslum við þá nú en hafa áður verið í sambandi við Ö í tvö og hálft ár og var það þegar þetta gerðist. Aðspurð sagði hún engan hafa sagt henni hvað hún ætti að segja fyrir dómi.

Aðspurð um framburð hennar í skýrslu hjá lögreglu sagði hún það ekki rétt sem haft er eftir henni þar að leigubifreiðin hafi verið komin þegar Ö kýldi brotaþola, hann hafi kýlt brotaþola áður en bifreiðin kom. Þá er borinn undir vitnið framburður hennar hjá lögreglu um að Ö hafi komið vinstra megin að ákærða og sagði vitnið að nú minnti hana að hann hafi komið hægra megin. Vitnið kvaðst hafa verið drukkið þegar atvik gerðust og ekki muna þetta nú eins vel og áður.

Vitnið Þ læknir staðfesti vottorð sitt vegna málsins, dagsett 21. ágúst 2014. Hún kvaðst muna eftir að hafa tekið á móti brotaþola á sjúkrahúsinu og að hann hafi verið með skurð á hægri augabrún sem þurfti að sauma. Hann kom um miðja nótt eftir að komið hafði til ryskinga við [...] á Ísafirði. Kvaðst hún búast við að hann væri enn með einhver merki um skurðinn. Um hafi verið að ræða sprungu í húð við augabrún. Aðspurð sagði hún það fara eftir afstöðu viðkomandi hvort hægt væri að slá höggið með vinstri eða hægri hendi og þá helst hvort staðið er beint á móti, þá gæti þessi áverki hafa orðið bæði vegna vinstri og hægri handa höggs.

Vitnið Æ kvaðst hafa verið á tröppunum fyrir utan [...] umrætt sinn. Brotaþoli hafi verið búinn að segja henni að hann væri stressaður af því að honum og Q lenti saman kvöldið áður. Brotaþoli hafi brugðið sér frá á bifreiðastæðið bak við [...] og hafi hún síðan séð brotaþola koma gangandi aftur á bak með hendur upp í loftið og Ö og Q að ganga að honum. Hún kvaðst þá hafa kippt í R og bent honum á þetta og hann og fleiri hafi þá farið og reynt að stoppa strákana af og segja þeim að hætta. Þeir hafi verið að hörfa á bifreiðastæðinu þegar ákærði kom. Hún hafi ekki séð ákærða lemja brotaþola en séð hann lemja til hans þegar þeir fóru úr sjónlínu hennar, þar sem gaskútarnir eru. Ákærði og brotaþoli hurfu sjónum hennar bak við þá og þegar hún sá þá aftur hafi brotaþoli verið orðinn blóðugur í framan og kominn með skurð á andlitið. R og fleiri hafi þá verið að halda hinum í burtu. Þá hafi leigubifreið stoppað og síðan ekið með brotaþola í burtu.

Vitnið sagði vitnið Ö hafa verið fyrir aftan þá og hafi hún séð hann ennþá þegar ákærði og brotaþoli voru komnir í hvarf. Ö hafi verið einn þeirra sem vitnið R og fleiri voru að halda frá átökunum. Þeir hafi misst ákærða fram hjá sér eða ekki tekið eftir honum. Vitnið sagði að frá því að atburðarásin byrjaði þegar hún sá brotaþola hörfa og þar til hann var orðinn blóðugur hafi liðið í mesta lagi 10-15 mínútur. Brotaþoli hafi ekki verið með áverka á andlitinu þegar hann fór úr sjónlínu hennar. Vitnið sagði Ö og Q hafa fyrst farið yfir á planið til brotaþola en ákærða koma þangað einni til tveimur mínútum seinna. Ö hafi ýtt við brotaþola þegar hann var að hörfa undan honum en strákarnir hafi náð að stoppa Ö en þá komst ákærði fram fyrir. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða slá til brotaþola rétt áður en þeir hverfa úr sjónlínu og hafi hann verið búinn að lyfta upp hendi en hafi ekki séð hvort þetta var hnefahögg eða kinnhestur. Vitnið sagði það hafa verið innan við mínútu sem ákærði og brotaþoli voru ekki í sjónlínu hennar, þetta hafi verið þrjú til fjögur skref. Þá var vitninu kynntur sá framburður R að hann hafi ekki hlaupið yfir á planið fyrr en eftir að brotaþoli var kýldur og sagði að verið gæti að það hafi ekki verið byrjað að blæða fyrr en seinna. Aðspurt kvaðst vitnið ekki vita hvorri hendinni ákærði hafi lyft upp og sagði það eins hafa getað verið hótun.

Vitnið Ú kvaðst hafa tekið upp samtal á milli ákærða og brotaþola. Hún hafi verið á [...] þegar kærasta ákærða, sem var þar að tala við brotaþola, hellti áfengi sínu framan í hann. Þetta hafi verið helgina eftir að atvik gerðust. Þau hafi þá farið bak við til að þurrka sér og hafi brotaþoli þá spurt hana hvort hún vildi þá taka upp allt sem ákærði segði ef hann kæmi. Skömmu seinna hafi ákærði komið og hún hafi þá tekið upp samtal milli ákærða og brotaþola og hafi ákærði ekki vitað af því. Daginn eftir hafi brotaþoli farið með símann hennar með upptökunni til lögreglu. Í samtalinu hafi þeir verið að ræða um Q en hann sé nú kærasti fyrrverandi kærustu brotaþola. Ákærði segi í samtalinu að Q hafi borgað sér fyrir að ráðast á brotaþola.

Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða lemja brotaþola en hún hafi verið við tröppurnar á [...] þegar atvik gerðust og hafi hún verið edrú. Atvikin hafi gerst á bifreiðastæðinu við [...]. Vitnið kvaðst hafa verið að tala við vini sína þegar vinur hennar öskraði: „A-kk-nf ertu að lemja A,“ og hljóp að [...]. Þá hafi hún séð vitnið Ö standa á horninu en ekki séð ákærða og brotaþola. Svo hafi brotaþoli komið gangandi fyrir hornið með áverka sem blætt hafi úr og hélt um andlitið og ákærði kom rosalega reiður á eftir honum. Brotaþola hafi svo verið ýtt inn í leigubifreið. Taldi vitnið að brotaþoli og ákærði hafi verið við [...] húsið þar sem viðbygging kemur í boga. Hún hafi ekki séð hvað gerðist áður en þeir fóru í hvarf en sá á meðan þeir voru í hvarfi að Ö og félagar hans voru að fylgjast með þeim. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða standa á móti brotaþola og Ö koma hlaupandi aftan að þeim. Vitnið sagði að hún og brotaþoli hefðu rætt málið en enginn hafi reynt að hafa áhrif á framburð hennar.

X

Ákærði neitar sök. Hann er ákærður fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 28. júlí 2013, við verslunina [...], [...], Ísafirði, slegið brotaþola, A, einu hnefahöggi í andlit, með þeim afleiðingum sem greinir í ákæru og ekki er ágreiningur um að brotaþoli varð fyrir í umrætt sinn. Ákærði byggir sýknukröfu sína á því að ákæruvaldi hafi ekki tekist að sanna að hann hafi framið brotið og bendir á að [...], vitnið Ö, hafi viðurkennt verknaðinn fyrir dómi.

Af málsgögnum og framburði ákærða og vitna má ráða að nokkur fjöldi fólks hafi verið staddur á bifreiðastæðinu þegar atvik gerðust og að fólk var drukkið og í nokkru uppnámi. Málsatvik eru þó í meginatriðum skýr og virðist sem atvik er gerðist kvöldið áður milli brotaþola og Q, vinar vitnisins Ö, hafi orðið kveikjan að atvikum. Svo virðist sem atburðarásin hafi byrjað við bekk á bifreiðastæðinu og hópurinn fært sig um stæðið eftir því sem atvik gerðust og í áttina að gaskútageymslu sem þar er.

Auk ákærða báru vitnin Ö, sem er [...], Ó, sem er fyrrverandi kærasta Ö, og U um það fyrir dómi Ö hafi slegið brotaþola í umrætt sinn en ekki ákærði.

Í fyrri skýrslu sinni hjá lögreglu sagði ákærði Ö hafa slegið til brotaþola en hann viti ekki hvernig það endaði, en í þeirri seinni að Ö hafi slegið hann þegar þeir stóðu andspænis hvor öðrum og en nefndi ekki með hvorri hendinni hann hafi slegið. Ákærði lýsti því fyrir dómi að Ö hafi komið yfir sig þegar hann veittist að ákærða og hafi Ö slegið brotaþola með hægri hendi. Ákærði hefur því gefið þrjár mismunandi lýsingar á atvikum.

Vitnið Ö sagði hjá lögreglu að hann hafi staðið vinstra megin við ákærða, ská á móti brotaþola, og slegið hann með vinstri hendi. Fyrir dómi var framburður hans á sama veg og sagði hann ákærða hafa verið alveg upp við sig og því hafi hann ekki getað notað hægri höndina. Vitnið Ó sagði hjá lögreglu að Ö hafi komið að vinstri hlið brotaþola og kýlt hann með vinstri hendi. Fyrir dómi sagði hún ákærða hafa verið fyrir framan brotaþola, og Ö komið hægra megin að brotaþola og kýlt með vinstri hendi og kvaðst hún aðspurð um þetta misræmi nú muna atvik svona. Vitnið U sagði í framburði sínum hjá lögreglu að hann hafi ekki séð hver sló brotaþola en fyrir dómi að Ö hafi komið aftan að ákærða og farið vinstra megin framhjá honum og kýlt hann með vinstri hendi. Aðspurður um þetta misræmi sagði hann að þetta hafi rifjast upp fyrir honum eftir að hann ræddi um atvik við Ö sem sé góður vinur hans.

Fyrir liggur upptaka af samtali brotaþola, ákærða og Ú þar sem rætt var um ætlaða líkamsárás ákærða. Af hálfu ákæruvalds er á því byggt að þar sé ákærði að neita því að hafa framið brotið en kveðst hafa fengið greitt fyrir það. Ákærði sagði þetta hins vegar varða hótanir gagnvart brotaþola vegna árásar hans á Q en ekki þá líkamsárás sem hann er ákærður fyrir. Dómurinn telur að það sem fram kemur á upptökunni sé ekki til þess fallið að upplýsa um atvik í máli þessu og verður því ekki á samtalinu byggt við mat á sönnun á sekt ákærða í máli þessu.

Framburður brotaþola hefur verið stöðugur um að það hafi verið ákærði sem sló hann í umrætt sinn. Brotaþoli þekkti bæði ákærða og Ö og verður því ekki talið að hann sé að ruglast á mönnum. Framburður vitnisins S, sem var við störf sem [...] þegar atvik gerðust og hitti brotaþola og R strax eftir árásina, hefur einnig verið stöðugur um að ákærði hafi slegið brotaþola en hann kvaðst hafa fengið nafn geranda frá brotaþola. Þá bar vitnið T einnig um að ákærði hafi slegið brotaþola og hefur ekkert fram komið sem dregur úr trúverðugleika hans en hann er einn fárra vitna sem ekki voru undir áhrifum áfengis í umrætt sinn. Þá liggur fyrir framburður vitnana Æ og Ú sem ekki sáu atvik en framburður þeirra styður engu að síður að það hafi verið ákærði sem framdi brotið en báðar voru þær með Ö í sjónlínu á þeim tíma sem brotaþoli hlaut áverkana.

Framburð vitna verður að skoða í ljósi þeirra atriða sem haft geta áhrif á trúverðugleika þeirra, m.a. þarf að skoða tengsl þeirra við ákærða og brotaþola, sbr. 7. mgr. 122. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Ákærði, [...] Ö, fyrrverandi kærasta Ö, Ó, og vinur Ö, U, báru um að Ö hafi slegið brotaþola. Eins og að framan er rakið er framburður þeirra um atvik nokkuð misvísandi. Dómurinn metur framburð ákærða ótrúverðugan vegna þeirra breytinga sem hann hefur tekið undir meðferð málsins. Þá metur dómurinn einnig framburð vitnisins U ótrúverðugan þar sem hann tók algerum breytingum eftir að vitnið ræddi við [...] og samrýmdist eftir það að mestu framburði þess vitnis. Verður því ekki byggt á framburði vitnisins við mat á sönnun. Þá eru tengsl ákærða við Ö og Ó slík að ætla verður að framburður þeirra mótist af þeim. Af framburði vitnanna S, T, Æ og Ú fyrir dómi má ráða að þau þekktu til ákærða og brotaþola en enginn þeirra var í nánum tengslum við þá. Þá voru vitnin S, T og Ú þau einu sem voru ódrukkin í umrætt sinn og verður því að ætla að athygli þeirra hafi verið betri en þeirra sem voru undir áhrifum áfengis. Þrátt fyrir að brotaþoli sé ekki viss með hvorri hendinni ákærði sló hann þá sögðu vitnin S og T bæði að það hafi verið með hægri hendi. Brotaþoli kvaðst hafa verið að hörfa undan ákærða þegar hann var sleginn og samrýmist það lýsingum vitna á atvikum. Þá samrýmast aðstæður því að brotaþoli hafi hlotið áverka við hægra auga og er um þetta vísað til framburðar vitnisins Þ læknis sem sagði að höggið gæti hafa komið hvort heldur með hægri eða vinstri hendi, hafi sá sem sló staðið fyrir framan brotaþola. Framburður brotaþola, S og T er trúverðugur og studdur frekari gögnum andstætt framburði ákærða og annarra sem borið hafa um að Ö hafi slegið brotaþola. Eru því ekki rök til annars en að sakfella ákærða á grundvelli framburðar þeirra. Með vísan til alls framangreinds telur dómurinn því að sannað sé svo að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

XI

Ákærði I-kk-nf er fæddur árið [...]. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann 7. nóvember 2002 dæmdur í tveggja ára fangelsi vegna brots gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með hliðsjón af þeirri háttsemi sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er sviptur ökurétti í fjóra mánuði frá birtingu dómsins að telja.

XII

Ákærði A-kk-nf er fæddur árið [...]. Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann 23. apríl 2013 dæmdur í 30 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár vegna brots gegn 1. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998 og 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með brotum þeim sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð framangreinds dóms, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga, og verður hann því tekinn upp og refsing dæmd í einu lagi vegna þess brots sem ákærði var sakfelldur fyrir með þeim dómi og brotum þeim sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir. Ákærði á sér engar málsbætur. Við ákvörðun refsingar ákærða er litið til framangreinds og 77. gr. almennra hegningarlaga og þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

XIII

Að kröfu ákæruvaldsins og með vísan til þeirra laga- og reglugerðarákvæða sem tilgreind eru í ákæru eru gerð upptæk til ríkissjóðs þau ávana- og fíkniefni og sterar sem tilgreind eru í I. ákærulið.

Samkvæmt 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 er heimilt að gera upptækt til ríkissjóðs andvirði ólögmætrar sölu efna sem lögin taka til. Þrátt fyrir að talið sé að ákærðu hafi verið með fíkniefni og stera í vörslum sínum í söluskyni er alls ósannað að haldlagðir peningar séu andvirði sölu. Eru því ekki skilyrði til upptöku haldlagðra peninga á grundvelli framangreinds ákvæðis og er upptökukröfu ákæruvaldsins því hafnað.

Samkvæmt 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 er heimilt að gera upptæka til ríkissjóðs hvers konar muni sem notaðir hafa verið eða ætlaðir eru til ólögmætrar meðferðar efna sem lögin taka til. Þeim vörnum ákærða að vogirnar séu notaðar til að vigta fæðubótarefni er hafnað, enda telur dómurinn ljóst að þær séu a.m.k. ætlaðar til notkunar vegna meðferðar ávana- og fíkniefna og breytir engu um þá niðurstöðu hvort vogirnar séu virkar nú eða ekki. Er því fallist á kröfu ákæruvaldsins um upptöku á tveimur haldlögðum vogum eins og nánar er rakið í dómsorði.

XIV

Af hálfu brotaþola er krafist miskabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 250.000 krónur, auk vaxta, á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun um bætur samkvæmt nefndu ákvæði er gerður áskilnaður um að brot sé framið af ásetningi eða stórfelldu gáleysi. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir líkamsárás á hendur brotaþola af ásetningi. Eru því uppfyllt skilyrði bótaskyldu samkvæmt ákvæðinu. Í ljósi þeirra meiðsla sem brotaþoli varð fyrir og lýst er í framlögðu vottorði og framburðar brotaþola um líðan sína eftir atvikið þykja bætur hæfilega ákvarðaðar 150.000 krónur auk vaxta eins og í dómsorði greinir. Þá verður ákærða jafnframt gert að greiða brotaþola málskostnað, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, en hann þykir að teknu tilliti til virðisaukaskatts hæfilega ákveðinn 300.000 krónur.

XV

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, ber að dæma ákærðu til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Sakarkostnaður vegna ákærða I-kk-ef er samtals 1.544.800 krónur og til hans teljast málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., sem eru hæfilega ákveðin 1.200.000 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts, og útlagður kostnaður verjandans, 189.900 krónur. Þá greiði ákærði annan sakarkostnað er til féll vegna rannsóknar málsins og greiði því sakarkostnað vegna I. ákæruliðar sem er alls 71.000 krónur vegna útlagðs ferðakostnaðar vitna, in solidum með meðákærða, og sakarkostnað vegna III. ákæruliðar, 83.900 krónur vegna læknisvottorðs og útlagðs ferðakostnaðar vitna.

Sakarkostnaður vegna ákærða A-kk-ef er samtals 1.459.463 krónur og til hans teljast málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef D-kk-ef H-kk-ef hdl., sem eru hæfilega ákveðin 1.200.000 krónur, og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts, og útlagður kostnaður verjandans, 107.400 krónur. Þá greiði ákærði annan sakarkostnað er til féll vegna rannsóknar málsins og greiði því sakarkostnað vegna I. ákæruliðar sem er alls 71.000 krónur, in solidum með meðákærða, og sakarkostnað vegna II. ákæruliðar, 81.063 krónur.

Við dómsuppsögu var gætt ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, en dómsuppsaga dróst fram yfir lögbundinn frest vegna embættisanna dómarans.

Af hálfu ákæruvalds flutti mál þetta B-kvk-nf Ó-kvk-nf J-kvk-nf fulltrúi.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf dómstjóri.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði I-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði I-kk-nf er sviptur ökurétti í fjóra mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði A-kk-nf I-kk-nf sæti fangelsi í fjóra mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði A-kk-nf greiði A 150.000 krónur í miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 28. júlí 2013 til 19. mars 2014, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, og 300.000 krónur í málskostnað.

Ákærði I-kk-nf greiði allan sakarkostnað vegna I. og II. ákæruliðar, 1.544.800 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 1.200.000 krónur, og 71.000 krónur er ákærði greiði in solidum með meðákærða vegna I. ákæruliðar.

Ákærði A-kk-nf greiði allan sakarkostnað vegna I. og III. ákæruliðar, 1.459.463 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef D-kk-ef H-kk-ef hdl., 1.200.000 krónur, og 71.000 krónur er ákærði greiði in solidum með meðákærða vegna I. ákæruliðar.

Upptæk eru gerð til ríkissjóðs samtals 111,64 g af maríhúana, 1,8 g af amfetamíni, 6,26 g af kókaíni, anabólískir sterar (19 ml af Deca-Durabolin, 12 ml af Mesterolone, 10 ml af Trenbolone, 8 ml af Testosterone og 3 ml af Boldedone) og tvær vogir (munanr. 381780).

Ákærðu eru sýknaðir af kröfu ákæruvalds um upptöku á 67.500 krónum.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf