S-328/2016

Mál þetta, sem þingfest var 24. nóvember sl., og dómtekið varðandi ákærða föstudaginn 3. mars sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 18. október sl., á hendur A-kk-þgf L-kk-þgf G-kk-þgf, til heimilis að Vesturgötu 50a, Reykjavík og A

„fyrir fíkniefnalagabrot og brot á lögum um fullnustu refsinga:

með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 24. júní 2016 í samverknaði á bifreiðastæði við Ástjörn 5 á Selfossi, haft í vörslu sinni 5,25 g af amfetamíni, samtals 78 MDMA töflur, og LSD á pappír sem hafði verið skorin niður í 25 einingar, en umrædd fíkniefni hugðust ákærðu fela undir bifreiðinni [...] sem var í eigu starfsmanna fangelsins [sic] á Litla Hrauni og þannig smygla fíkniefnunum inn til ótilgreinds fanga í fangelsinu.

Teljast brot ákærðu varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65, 1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum og 2. mgr. sbr. 1. mgr. 99. gr. laga um fullnustu refsinga nr. 15, 2016 sbr. a. liður. 1. mgr. 69. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til að sæta upptöku á framangreindum fíkniefnum (efnaskrár lögreglu nr. 32787 & 32789) samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Þætti ákærða A var klofinn frá og dæmdur sérstaklega undir málanúmerinu S-208/2016.

Ákærði kom fyrir dóminn 3. mars 2016 og játaði skýlaust að hafa gerst sekur um alla þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru, en hann hafði við fyrri fyrirtökur neitað sök í málinu og hafði verið skilað greinargerð af hálfu ákærða og ákveðið að aðalmeðferð færi fram í máli hans.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með þátt ákærða í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða að því er varðar lög nr. 65/1974 og reglugerð nr. 233/2001. Fram kemur í gögnum málsins að ráðagerð ákærða stóð til þess að fela téð fíkniefni undir bifreiðinni og smygla efnunum þannig í fangelsið. Ekki var þessi ráðagerð hins vegar komin til framkvæmda að öðru leyti en því að hann var kominn með fíkniefnin ásamt félaga sínum á umrætt bílastæði í námunda við téða bifreið. Ekki hafði ákærði komið efnunum fyrir undir bifreiðinni, en félagi ákærða farinn að gera sig líklegan til þess. Þykja þessar undirbúningsathafnir ákærða ekki hafa gengið svo langt að unnt sé að slá því föstu að ákærði hafi í verki sýnt ásetning til þess brots á lögum um fullnustu refsinga sem honum er gefið að sök og verður ákærði því ekki sakfelldur samkvæmt þeim ákvæðum.

Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærða 12 sinnum áður verið gerð refsing frá því sakaferill hans hófst árið 2006, síðast daginn áður en framangreint brot hans var framið, en þá var ákærða gert að greiða 170.000 kr. fésekt fyrir ávana- og fíkniefnabrot, en ákærða hafa alls 5 sinnum verið gerðar refsingar vegna slíkra brota. Það sem hér skiptir þó mestu er dómur sem ákærði hlaut 13. maí 2015 fyrir tilraun til þjófnaðar en þá var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár. Með þeim brotum sem ákærði er nú sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð þess dóms og ber að taka þann dóm upp og dæma refsingu í einu lagi sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ber að tiltaka refsinguna skv. 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en jafnframt er rétt að líta til hreinskilnislegrar játningar ákærða. Er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 60 daga en að virtum sakaferli ákærða er ekki unnt að binda hana skilorði.

Fyrir liggur að framangreind fíkniefni hafa þegar verið gerð upptæk með dómi þessa dómstóls í málinu nr. S-208/2016, en allt að einu þykir rétt, með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001, að mæla fyrir um upptöku þeirra líkt og greinir í dómsorði.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar. Samkvæmt framlögðu yfirliti lögreglu nemur sakarkostnaður samtals 669.631 kr. Fyrir liggur að meðákærði hefur verið dæmdur til greiðslu 639.375 kr. af þeim kostnaði og er útilokað að ákærði verði einnig dæmdur til greiðslu sama kostnaðar, en ekki er unnt í þessu máli að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðarins in solidum með meðákærða þar sem máli meðákærða er lokið. Á sakarkostnaðaryfirliti eru 30.256 kr. vegna flutnings á bifreið ákærða en ákærði hafði verið handtekinn og kveikjuláslyklar haldlagðir og neitaði ákærði að heimila lögreglu að aka bifreiðinni á lögreglustöð til að unnt væri að gera leit í henni. Þykir rétt að ákærði greiði þennan kostnað. Þá skal ákærði greiða þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef hrl., sem er hæfilega ákveðin 316.200 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts og aksturskostnað verjanda sem nemur 26.400 kr.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-kk-nf L-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

Gerð eru upptæk 5,25 g af amfetamíni, 78 MDMA töflur og LSD á pappír, 25 einingar, sbr. efnaskrá lögreglu nr. 32787 & 32789.

Ákærði greiði sakarkostnað samtals 372.856 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef Á-kk-ef hrl., 316.200 krónur, auk ferðakostnaðar verjandans, 26.300 krónur.

S-kk-nf G. G-kk-nf

Framanskráður dómur er birtur mér í dag.

Ég hef tekið við leiðbeiningum um rétt til

áfrýjunar og áfrýjunarfrest.

Ég uni dómnum / tek áfrýjunarfrest

Staður: dags:

_________________________________

_________________________________

Dómfelldi:

Undirritað í minni viðurvist:

d.u.s.

_________________________________

Undirskrift þess er annast birtinguna

(Lögreglunúmer)