S-1372/2011

Mál þetta, sem dómtekið var 3. janúar 2012, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 5. desember 2011 á hendur X, kt. […]. Ákærða eru gefin að sök eftirtalin brot:

I.

Gripdeild, með því að hafa, í samvinnu við A, kt. […], þriðjudaginn 7. desember 2010, farið inn í verslunina Leonard, Kringlunni, Reykjavík, og spennt upp læstan glerskáp með kúbeini og tekið úr honum sex Breitling armbandsúr og komist undan á hlaupum. Úrin eru að áætluðu verðmæti 4.644.600 kr.

Telst háttsemi þessi varða við 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt föstudagsins, 1. október 2010, ekið bifreiðinni […], á Strandvegi, Reykjavík, án þess að hafa öðlast ökuréttindi.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

III.

Hegningarlagabrot, með því að hafa framvísað við lögreglu, í blekkingarskyni, ökuskírteini í eigu B, kt. […], er lögregla hafði afskipti af honum í kjölfar gruns um umferðarlagabrot sem tilgreint er í ákærulið II.

Telst háttsemi þessi varða við 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

Líkamsárás, með því að hafa, aðfararnótt laugardagsins 4. júní 2011, fyrir utan söluskálann Aðalbraut, Víkurbraut 31, Grindavík, sparkað í C, kt. […], þannig að hún datt fram fyrir sig á hægri öxl og bar fyrir sig hægri hendi. Síðan þegar C hafði staðið upp hafi ákærði slegið hana í andlit við hægra auga. Afleiðingar árásarinnar voru þær að C hlaut mar kringum hægra auga, tognun á hægri úlnlið og yfir bátsbeini.

Telst þessi háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 110. gr. laga nr. 82/1998.

V.

Áfengislagabrot og brot gegn lögreglulögum, með því að hafa, laugardaginn 4. júní 2011, fyrir framan lögreglustöðina í Grindavík, Víkurbraut 35, sökum ölvunar, valdið óspektum og hneyksli á almannafæri með því að hafa reynt að slá D, kt. […] sem lögreglumenn voru að leiða í burtu frá lögreglustöðinni en X hitti ekki D heldur endaði það í andliti G-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögreglumanns, og fyrir að hafa ekki hlýtt fyrirmælum lögreglumanna um að yfirgefa vettvang.

Telst þessi háttsemi þessi varða við 21. gr., sbr. 1. mgr. 27. gr. áfengislaga nr. 75/1998 og 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90/1996.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði krefst vægustu refsingar er lög leyfa og þess að hún verði skilorðsbundin. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur […] 1994. Samkvæmt sakavottorði ákærða hlaut hann ákærufrestun 13. apríl 2010, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hinn 26. maí 2011 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Dómurinn var birtur ákærða 23. júní 2011 og verður hann ekki tekinn upp hér. Við ákvörðun refsingar nú ber að líta til ungs aldurs ákærða og þess að hann hefur játað brot sín. Til refsiþyngingar horfir að um mikil verðmæti var að ræða í I. ákærulið, en á móti kemur að tvö af sex úrum komust til skila. Þá ber að líta til þess að áverkar í IV. ákærulið voru ekki alvarlegir. Einnig þykir rétt að taka nokkurt tillit til þess að samkvæmt framburði ákærða og vitna sem gáfu skýrslu hjá lögreglu ögraði brotaþoli ákærða og sló til hans áður en hann sló brotaþola í andlitið. Með vísan til alls framangreinds og með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Langt er um liðið frá því ákærði framdi brot sín samkvæmt I.-III. ákærulið, hann er ungur að árum og breytingar hafa orðið í lífi hans, en hann hefur tekið sig á, flutt til […] og stundar þar nám og íþróttir. Þykir því rétt að skilorðsbinda refsingu ákærða, eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað málsins. Um er að ræða þóknun verjanda ákærða, B-kk-ef J-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin, með hliðsjón af tímaskýrslu, 141.188 krónur, að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði í sakarkostnað 141.188 króna þóknun verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf