S-80/2018

Mál þetta, sem dómtekið var 15. mars síðastliðinn, var höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 7. febrúar síðastliðinn, „á hendur A-kk-þgf E-kk-þgf C-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...], Reykjavík, fyrir eftirfarandi hegningar- og loftferðalagabrot:

1. Fyrir kynferðislega áreitni og brot gegn lögum um loftferðir framin aðfaranótt [...]

2014 um borð í flugvél Icelandair, í flugi nr. FI602 á leið frá Toronto í Kanada til Íslands, með því að hafa ítrekað farið gegn fyrirmælum flugstjóra og flugverja um góða hegðun og reglu en ákærði stóð meðal annars tvisvar upp úr sæti sínu í flugtaki, angraði og áreitti aðra farþega í vélinni og sinnti í engu tilmælum flugverjanna A og B, um að vera rólegan og haga sér. Eftir að ákærði hafði verið færður aftar í vélina, varð hann ekki við ítrekuðum fyrirmælum flugverjans C um að vera rólegur og sýna stillingu, þar sem ákærði angraði og áreitti farþega í kringum hann, meðal annars með því að hrópa að þeim. Í nokkur af þeim skiptum sem C varð að gera hlé á störfum sínum til að ræða við ákærða, sló hann hana á rassinn og strauk rass hennar utanklæða, ásamt því að í að minnsta kosti eitt skipti setja stút á munninn og reynt að kyssa C og í eitt skipti stakk hann fingri uppundir pils hennar í átt að rassi. Þá hindraði ákærði, í nokkur skipti andstætt góðri reglu og hegðun, getu C til að sinna störfum sínum, með því að grípa í handleggi hennar og reyna að toga hana inn í sætaröðina til sín, allt þar til farþegar og aðrir flugverjar komu og aðstoðuðu hana við að yfirbuga ákærða, handjárna hann og fjötra hann við sætið en við þessar aðfarir hlaut C mar á hægri framhaldlegg, hægra læri og hægri kálfa. Eftir að ákærði var fjötraður, var hann æstur og braust um og æpti hótandi og tvíræðum ókvæðisorðum að þeim flugverjum sem, til skiptis, urðu að gera hlé á störfum sínum til að sitja hjá honum, og að farþeganum D sem í tvígang sat hjá ákærða.

Telst þetta varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 3. mgr. 42. gr., sbr. 1. mgr. 141. gr. laga um loftferðir nr. 60/1998.

2. Brot gegn valdstjórninni, með því að hafa að kvöldi miðvikudagsins 5. apríl 2017 á lögreglustöðinni að Hverfisgötu í Reykajvík, sparkað í utanverðan vinstri fótlegg lögreglumannsins E, með þeim afleiðingum að E hlaut yfirborðsáverka, mar og bólgu, á neðan- og utanverðum vinstri fótlegg.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu C, kt. 000000-0000, er þess krafist að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð kr. 650.000.- ásamt vöxtum, skv. 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 16. október 2014 þar til 30 dagar voru liðnir frá birtingu ákæru fyrir ákærða en síðan með dráttarvöxtum, skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er gerð krafa um þóknun réttargæslumanns samkvæmt mati dómsins.“

Það athugast að í ákæru er atvikið, sem ákært er fyrir í 1. kafla ákæru, sagt hafa gerst 17. nóvember 2014 en samkvæmt gögnum málsins gerðist það 16. október það ár. Þetta kemur ekki að sök, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2018, enda var vörn ákærða í engu áfátt.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið brot þau sem honum eru gefin að sök í ákærunni og er játning hans studd sakargögnum. Það eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotin sem eru réttilega færð til refsiákvæða í ákærunni.

Sakaferill ákærða hefur ekki þýðingu við úrlausn málsins. Brot ákærða eru að sönnu alvarleg en við ákvörðun refsingar er litið til þess að nú eru liðin meira en þrjú ár frá því hann framdi brotið sem honum er gefið að sök í fyrri kafla ákærunnar. Þá hefur ákærði játað sök og viðurkennt bótaskyldu. Refsing hans verður ákveðin samkvæmt 77. gr. almennra hegningarlaga og er hún hæfileg 4 mánaða fangelsi sem bundin skal skilorði eins og í dómsorði segir.

Miskabætur til brotaþola eru hæfilega ákveðnar 500.000 krónur og skulu þær bera vexti eins og krafist er og nánar greinir í dómsorði. Það athugast að ákærða var birt ákæran 2. mars síðastliðinn.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað eins og í dómsorði segir sem og málsvarnarþóknun verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola en þóknanirnar eru ákveðnar með virðisaukaskatti í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð:

Ákærði, A-kk-nf Ö-kk-nf C-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveim árum frá deginum í dag að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði C 500.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 16. október 2014 til 2. apríl 2018 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði 50.070 krónur í sakarkostnað, málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 316.200 krónur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 537.540 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf