S-681/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 13. október 2010, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 16. ágúst 2010, á hendur X, kt. 000000-0000, [...], Kópavogi „fyrir stórfellda líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 5. apríl 2009 við leigubílastöð gengt (sic) stjórnarráðinu við Lækjargötu í Reykjavík, slegið A einu hnefahöggi í andlitið þannig að A féll og skall með höfuðið í akbrautina. Af þessu hlaut A mar á höfði og í andlit, höfuðkúpubrot, innanskúmsblæðingu, mar á heila, nefbrot og heyrnartap.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð samtals kr. 2.198.347, með vöxtum af kr. 2.198.347 samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 5. apríl 2009 til birtingardags ákæru, en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 til greiðsludags. Þá er krafist lögmannsþóknunar réttargæslumanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða samkvæmt mati dómsins.“

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði er fæddur 1988. Hann hefur ekki áður sætt refsingu.

Við ákvörðun refsingar er horft til þess að atlaga ákærða var bæði harkaleg og fyrirvaralaus og gerð af litlu eða engu tilefni. Þá er litið til þess að áverkar brotaþola voru mjög alvarlegir og hefðu hæglega getað leitt til dauða, en mildi þykir að ekki fór verr en raun varð á. Þykir framferði ákærða einkar ófyrirleitið. Er þetta allt virt ákærða til refsiþyngingar. Á hinn bóginn ber að meta ákærða til refsimildunar að hann er ungur að árum, hefur frá upphafi játað sök og skýrt hreinskilnislega frá atvikum málsins. Með hliðsjón af framangreindu og með vísan til 1., 2., 3. og 4. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 12 mánuði.

Samkvæmt gögnum málsins var rannsókn þess lokið í október 2009. Engin skýring hefur komið fram á því hvers vegna ákæra var ekki gefin út fyrr en tæpu ári síðar eða 16. ágúst 2010. Með hliðsjón af þessu og þegar litið er til þess að ákærði, sem var tvítugur þegar brotið var framið, hefur ekki áður gerst brotlegur þykir rétt að fresta fullnustu 10 mánaða af refsingunni og ákveða að hún falli niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Vegna alvarleika brotsins þykir ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna að öllu leyti.

Af hálfu brotaþola, A, er krafist skaðabóta úr hendi ákærða, sem sundurliðast þannig:

Þjáningabætur skv. 3. gr. skaðabótalaga

1.300 x (7165/3282) x 10 28.400 krónur

Miskabætur skv. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga 2.000.000 krónur

Útlagður kostnaður, sjúkrakostnaður 4.607 krónur

Lögfræðikostnaður á rannsóknarstigi 122.500 krónur

Samtals 2.198.347 krónur

Ákærði mótmælir bótakröfunni sem of hárri og krefst þess að hún verði lækkuð verulega.

Af framlögðu vottorði slysa- og bráðadeildar Landspítala-háskólasjúkrahúss, dags. 27. september 2009, er ljóst að ákærði lá á sjúkrahúsi vegna áverka sinna í allt að 10 daga og var reiknað með að hann yrði tiltölulega fljótt vinnufær eftir útskrift. Með hliðsjón af framangreindu er krafa brotaþola um þjáningabætur í 10 daga tekin til greina. Með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 á brotaþoli rétt á miskabótum vegna árásarinnar, sem var bæði fyrirvaralaus og háskaleg. Þykja miskabætur til hans hæfilega ákveðnar að fjárhæð 600.000 krónur. Þá er krafa um greiðslu útlagðs kostnaðar tekin til greina.

Brotaþola hefur verið skipaður réttargæslumaður, H-kk-nf R-kk-nf H-kk-nf héraðsdómslögmaður, sem gætt hefur hagsmuna hans fyrir dóminum. Er rétt að ákærða verði gert að greiða þóknun réttargæslumannsins, sem ákveðst í einu lagi vegna vinnu hans á rannsóknarstigi og hér fyrir dómi, sbr. 2. gr. 48. gr. og 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Samtals er ákærða því gert að greiða brotaþola 633.007 krónur í skaðabætur með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði.

Loks er ákærða gert að greiða 378.947 krónur í sakarkostnað, þ.m.t þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 193.897 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, H-kk-ef R-kk-ef H-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 125.500 krónur, hvort tveggja að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 12 mánuði, en fullnustu 10 mánaða af refsingunni er frestað og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði brotaþola, A, 633.007 krónur í skaðabætur með vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 5. apríl 2009 til 14. september 2010, en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001 til greiðsludags.

Ákærði greiði 378.947 krónur í sakarkostnað, þ.m.t þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hrl., 193.897 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, H-kk-ef R-kk-ef H-kk-ef hdl., 125.500 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf