E-9382/2009

Mál þetta sem dómtekið var þann 8. febrúar 2010 var höfðað 12. ágúst 2009. Stefnandi er Prentsmiðjan Oddi ehf., kt. 000000-0000, Höfðabakka 3-7, Reykjavík. Stefndi er Veisluboð ehf., kt. 000000-0000, Lindarvaði 12, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru að stefndi greiði sér skuld að fjárhæð 193.255 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 15.12.2008 til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt mati dómsins.

Stefndi krafðist sýknu af öllum kröfum stefnanda, ásamt málskostnaði að mati dómsins.

Málavextir:

Helstu málavextir eru þeir að stefndi leitaði til stefnanda í nóvember 2008 með hugmynd að verkefni sem fólst í að framleiða gjafaöskjur fyrir matvæli til jólagjafa. Stefnandi hófst handa og lét smíða svonefnda ,,stansa“ vegna tímapressu sem stefndi hafði sett á til að koma mætti vörunni á markað fyrir jól. Þann 12. desember sama ár tilkynnti stefndi stefnanda að ekkert yrði af verkefninu. Stefnt er til greiðslu fyrir forvinnslu umbúða og ,,stansasmíð“.

Málsástæður og lagarök stefnanda:

Stefnandi kveður kröfuna vera tilkomna vegna viðskipta hins stefnda félags við stefnanda. Stefnandi reki prentsmiðju og veiti aðra þjónustu tengda því. Hann byggir kröfur sínar á tveimur reikningum, báðum útgefnum 15. desember 2008 með gjalddaga sama dag. Annar reikningurinn er að fjárhæð 174.300 krónur en hinn 18.955 krónur.

Stefnandi byggir mál þetta á reglum samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfur um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti styður stefnandi við lög um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Kröfuna um málskostnað byggir stefnandi á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður og lagarök stefnda:

Stefndi byggir sýknukröfu sína á að hann hafi verið í viðræðum við stefnanda um hugsanlega framleiðslu á umbúðum. Hann sagði pöntun sína ekki hafa verið endanlega frágengna, þar sem hann hafi ekki verið búinn að ganga frá samningum um sölu á vöru sem hann ætlaði að nota umbúðirnar undir. Stefndi kveður stefnanda hafa boðist til að búa til sýnishorn. Þetta hafi verið stuttu fyrir jól. Stefnandi hafi ítrekað við sig að hann yrði að svara sem allra fyrst til að stefnandi gæti náð að framleiða fyrir tilsettan tíma.

Stefndi kveður að síðar hafi orðið ljóst að hann mundi ekki ná sölusamningi. Hann hafi þegar í stað gert stefnanda viðvart. Þá hafi honum verið tilkynnt að í fyrirtæki stefnanda væri hafin smíði á ,,stönsum“. Þetta hafi verið gert án þess að stefndi hafi staðfest við stefnanda að hefjast handa.

Stefndi byggir jafnframt á því að á reikningunum standi ,,Frumrit afhendist með vöru“ en hann hafi ekki pantað neina vöru, hvorki skriflega, í tölvupósti né munnlega. Tilteknum sölumanni stefnanda hefði mátt vera ljóst að þessi viðskipti væru háð samningi stefnda um endursölu á vörunni.

Um lagarök vísar stefndi í reglur samninga- og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga.

Skýrslur fyrir dómi:

Fyrir dóm kom B-kk-nf M-kk-nf Þ-kk-nf, framkvæmdastjóri, stefnda. Hann sagðist hafa verið með þá hugmynd að verkefni fyrir jólin 2008 að láta framleiða gjafaöskur. Hann sagðist hafa leitað til stefnanda til að fá tilboð í framleiðslu gjafaaskjanna. Hann hafi jafnframt látið vita af því að þetta væri alveg háð því að hann fengi sjálfur tilboð í verkefnið. B-kk-nf staðfesti að hann hefði sent stefnanda tölvupóst 6. nóvember 2008 ásamt grafík fyrir framleiðslu askjanna. Staðið hafi til að framleiða sérhannaðar öskjur sem grafíkin yrði þrykkt í. Hann sagðist hafa fengið verðtilboð frá stefnanda. Hann sagðist einnig hafa fengið viðvörun frá stefnanda um að miklar annir væru fyrir jólin og að sett hefði verið á sig pressa að panta sem fyrst. B-kk-nf sagðist hafa sent stefnanda tölvupóst þann 12. desember og tilkynnt að gjafaöskjuverkefnið væri runnið út í sandinn. Í þeim pósti segir: ,,Finnum einhvern flöt á þessu máli“ en B-kk-nf sagðist ekki hafa meint neitt sértakt með þessum orðum.

K-kk-nf V-kk-nf, sölumaður hjá stefnanda, kom fyrir dóminn sem vitni. Hann sagði B-kk-þf M-kk-þf Þ-kk-þf hafa komið til sín fyrir jólin. Hann hafi ætlað að framleiða gjafaöskjur en hefði haft stuttan tíma. Vitnið sagði að B-kk-nf hafi beðið um að verkefnið yrði sett í framleiðslu en hann hefði ekki enn vitað hvert upplagið yrði. Vitnið sagðist hafa útskýrt fyrir stefnda hvað fælist i stansasmíð. Stansateikningar séu líka kallaðar höggteikningar. Reikningarnir séu fyrir lok og fyrir botn. Botninn hafi verið flóknari og dýrari í framleiðslu. B-kk-nf hafi komið með sýnishorn, sem gert var annars staðar og beðið um að eitthvað svipað yrði framleitt. Venjulegt sýnishorn sé ekki gert með stansi heldur með öðru tæki, sem sé líkara prentara. Hann sagðist ekki vita ekki hvort venjulegt sýnishorn var framleitt fyrir stefnda.

Vitnið sagði jafnframt að þar sem hafi legið á að framleiða gjafaöskjurnar á sem stystum tíma en upplýsingar vantað um upplagið, hafi hann lofað B-kk-þgf að fara fram hjá venjubundu pöntunarkerfi og láta strax smíða stansa. Hann sagði að staðfesting á að hætt væri við verkefnið hafi borist 12. desember 2008. Reikningar hafi verið gerðir 15. desember sama ár. Hann sagði að gagnkvæmt traust hafi ríkt á milli manna með þetta verkefni en eftir á að hyggja hefði verið betra að hafa allt skjalfest. Hann sagði B-kk-þf ekki hafa mótmælt reikningunum.

Niðurstaða:

Í máli þessu er deilt um skyldu stefnda til að greiða reikninga vegna smíðar á stönsum, öðru nafni höggteikningum, í prentsmiðju stefnanda. Það er upplýst í málinu að forsvarmaður stefnda óskaði eftir þjónustu stefnanda með sérsmíði á grafískum gjafaöskjum sem hann ætlaði að selja í veislumat til jólanna 2008, en deilt er um hvort eiginleg pöntun hafi legið fyrir þar að lútandi. Það er jafnframt upplýst að stefndi lagði áherslu á að unnið yrði hratt. Stefndi sendi svohljóðandi tölvupóst til stefnanda 12. desember 2008: ,,Það er orðið nokkuð ljóst að gjafaöskju-verkefnið mitt er runnið út í sandinn, allavega fyrir þessa vertíð. Alveg hryllilegt hvernig ástandið er orðið. … Ég lít við fljótlega og ræði við þig næstu skref. Við hljótum að finna einhvern flöt á þessu máli“.

Ekki liggur fyrir í málinu skrifleg pöntun frá stefnda um framleiðslu umræddra gjafaaskja. Forsvarsmaður stefnda hefur borið að hann hafi litið svo á að samskipti sín og stefnanda hafi verið í því skyni að kanna hvort stefnandi gæti tekið að sér framleiðslu gjafaaskjanna ef hann gæti útvegað viðskiptavini. Hann hafi síðan látið vita með tölvupósti 12. desember að af pöntun gæti ekki orðið.

Af hálfu stefnanda er upplýst að í nóvember og desember 2008 hafi verið nokkuð mikil samskipti á milli stefnda og sölumanns prentsmiðjunnar þar sem stefndi hafi haft hug á að láta framleiða fyrir sig gjafaöskjur. Vegna tímapressu sem stefndi hafi sett á verkið hafi orðið að samkomulagi að undirbúa framleiðsluna svo hún gæti gerst hratt þegar upplýsingar lægju fyrir um hversu stórt upplagið skyldi vera.

Þegar framangreint er virt í heild verður að telja að stefnandi hafi verið í góðri trú um að hann hefði umboð stefnda til að stofna til þeirrar undirbúningsvinnu sem hann gerði með því að láta smíða stansa. Stefnandi leit á framangreindan tölvupóst stefnda 12. desember 2008 sem afpöntun á verkefninu og stofnaði ekki til kostnaðar eftir þann tíma. Er það í samræmi við 2. mgr. 52. gr. laga um lausafjárkaup nr. 50/2000. Stefndi fékk sendan reikning frá stefnanda nokkrum dögum síðar. Ágreiningslaust er að stefndi mótmælti ekki reikningunum. Er hann því bundinn við það verð sem þar kemur fram, sbr. 47. gr. laga um lausafjárkaup.

Verða kröfur stefnanda í málinu því teknar til greina eins og nánar greinir í dómsorði.

Eftir þessari niðurstöðu ber stefnda að greiða stefnanda málskostnað sem ákveðst 170.000 þúsund krónur. Hefur þá ekki verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Dóminn kvað upp, U-kvk-nf G-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, Veisluboði ehf., greiði stefnanda Prentsmiðjunni Odda ehf. 193.255 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 15.12.2008 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 170.000 krónur í málskostnað.

U-kvk-nf G-kvk-nf