S-403/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 17. síðasta mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Suðurnesjum 7. þess mánaðar, á hendur L-x-x H-x-x S-x-x, fæddum [...], ríkisborgara Eritreu, „fyrir misnotkun skjal[s], með því að hafa, fimmtudaginn 5. janúar 2017, í Flugstöð Leifs Eiríkssonar, er hann hugðist fara til Toronto í Kanada með flugi nr. FI601, framvísað við landamæravörð í landamæraeftirliti, í blekkingarskyni, norsku vegabréfi, á nafni A, fd. [...], númer [...] með gildistímanum 25.04.2016 til 25.04.2026“ og að hafa þannig brotið gegn 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem ekki er talin ástæða til að draga í efa að sé sannleikanum samkvæm, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög heimila og gerð er krafa um hæfilega þóknun vegna starfa verjanda á rannsóknarstigi og fyrir dómi, auk ferðakostnaðar.

Ákærði sótti um hæli hérlendis í kjölfar skýrslugjafar hjá lögreglu 6. janúar síðastliðinn, en upplýst var á dómþingi 17. síðasta mánaðar að honum hafi verið synjað um efnislega meðferð á þeirri umsókn. Þá greindi ákærði meðal annars einnig frá því að hafa sótt um hæli í Noregi árið 2011, en þeirri umsókn hans hafi verið hafnað. Einnig að umsóknum hans um hæli í Þýskalandi og Svíþjóð hafi verið hafnað. Við framangreinda skýrslugjöf hjá lögreglu greindi hann meðal annars einnig frá því að hafa verið í Evrópu í fimm ár og unnið svarta vinnu. Hann hafi farið víða um Evrópu og sótt um hæli, en alltaf verið hafnað. Hann hafi fengið það vegabréf sem sakargiftir lúta að í Svíþjóð. Hann hafi flogið til Íslands frá Osló, en för hans var stöðvuð er hann varð uppvís að þeirri háttsemi sem lýst er í ákæru, er hann var á leið til Kanada. Að framangreindu gættu og að öðru leyti með vísan til gagna málsins, liggur ekkert fyrir um að aðstæður ákærða séu með þeim hætti að fallið geti að skilgreiningu 1. málsliðar 1. mgr. 32. gr. laga nr. 80/2016, eða ákvæðum alþjóðasamnings um stöðu flóttamanna, sem íslenska ríkið gerðist aðili að 30. nóvember 1955, sbr. auglýsing nr. 74/1955, þannig að leitt geti af þeirri eða öðrum ástæðum til refsileysis. Hefur ákærði því unnið sér til refsingar. Við ákvörðun refsingar er til þess litið að ákærði hefur játað sök, hvort tveggja fyrir dómi og á rannsóknarstigi. Ekki nýtur við haldbærra gagna um sakaferil hans. Að framangreindu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd þykir refsing ákærða réttilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga, sem ekki verður bundin skilorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 er ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins. Sá kostnaður er þóknun verjanda hans á rannsóknarstigi og eftir höfðun málsins fyrir dómi, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns. Þóknun verjandans þykir, með hliðsjón af vöxtum málsins og tímaskýrslu verjandans, hæfilega ákveðin 172.360 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti og nemur aksturskostnaður verjandans 10.080 krónum. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, L-x-x H-x-x S-x-x, fæddur [...], sæti fangelsi í þrjátíu daga.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi og fyrir dómi, H-kvk-ef A-kvk-þgf héraðsdómslögmanns, 172.360 krónur, og ferðakostnað verjandans, 10.080 krónur.

H-kk-nf Þ-kk-nf