S-26/2016

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru, dags. 3. maí 2016, á hendur „Þ-kk-þgf J-kk-þgf, kt. ..., Álftártungu, Borgarbyggð, fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt 27. desember 2015 á bifreiðastæði við veitingahúsið Gamla kaupfélagið við Kirkjubraut 11 á Akranesi kýlt A..., kt. ..., hnefahöggi í andlitið með þeim afleiðingum að hann féll í götuna, fékk við það höfuðhögg, varð rænulítill stutta stund og bólgnaði á vinstri kinn, á efri vör og á enni. Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af ákæru. Til vara krefst hann þess að honum verði ekki gerð refsing í málinu en til þrautavara að honum verði ákvörðuð vægasta refsing sem lög leyfi. Þá krefst hann þess að málskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar á meðal hæfileg málsvarnarlaun með hliðsjón af tímaskýrslu.

I.

Hinn 27. desember 2015 barst lögreglunni á Vesturlandi tilkynning um að maður hefði verið laminn í höfuðið við Gamla Kaupfélagið á Akranesi. Eftir að lögreglan kom á staðinn ræddi hún við vitni að árásinni. Brotaþoli var nokkuð vankaður eftir höggið og var með áverka. Var hann fluttur með sjúkrabifreið á sjúkrahús til aðhlynningar en ákærði var hvergi sjáanlegur.

Brotaþoli kom á lögreglustöðina á Akranesi 28. desember 2015 og lagði fram kæru á hendur ákærða vegna líkamsárásar sem átti hefði sér stað aðfaranótt 27. desember 2015 á bifreiðastæðinu við skemmtistaðinn Gamla Kaupfélagið. Kvaðst brotaþoli ekki muna eftir atvikum en hafa frétt daginn eftir að ákærði hefði veist að sér og kýlt sig í andlitið.

Samkvæmt áverkavottorði frá 15. apríl 2016 kom brotaþoli á slysadeild Heilbrigðistofnunar Vesturlands á Akranesi hinn 27. desember 2015 og var þá sjáanleg bólga á vinstri kinn er náði niður að efri vör, sem einnig var bólgin. Þá var og 4 cm bólga og 2 cm grunn rispa hliðlægt á enni, sem þarfnaðist ekki meðferðar.

II.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði kvaðst umrætt sinn hafa verið farþegi í bifreið sem lagt hefði verið í stæði við innganginn á Gamla Kaupfélaginu. Hann hefði verið svolítið ölvaður og í góðu skapi. Þau hefðu verið fimm í bifreiðinni og aftur í fyrir miðju hefði setið stelpa, sem ákærði hefði verið að slá sér upp með, en brotaþoli hefði verið ósáttur við það. Brotaþoli hefði þá komið að bifreiðinni, augljóslega verulega ölvaður. Hefði hann opnað hurð bifreiðarinnar, bílstjóramegin að aftan, en ákærði hefði þá setið í farþegasætinu að framan. Einhver orðaskipti hefðu orðið milli þeirra og í kjölfarið hefði brotaþoli skellt aftur hurðinni og farið frá bifreiðinni. Kvaðst ákærði þá hafa farið á eftir brotaþola og talað við hann en aldrei slegið hann. Kvaðst hann síðan hafa snúið til baka og sest aftur inn í bifreiðina, en brotaþoli hefði þá legið á jörðinni. Kvaðst ákærði ekki hafa neina skýringu á ástæðum þessa en sagði það hugsanlegt að hann hefði gengið eitthvað utan í brotaþola umrætt sinn. Þegar þau sem í bílnum voru hefðu tekið eftir að brotaþoli lá á jörðinni hefðu þau farið út. Stuttu síðar hefðu vinir brotaþola komið að og ætlað að ráðast á ákærða og hann þá ákveðið að fara í burtu. Spurður um hvers vegna hann hefði gengið á eftir brotaþola umrætt sinn sagði hann brotaþola hafa verið með svívirðingar í sinn garð og við það hefði fokið í hann.

Brotaþoli kvaðst ekki muna eftir atvikum í greint sinn. Hann hefði rankað við sér þar sem hann lá á sjúkrabörum, allur blóðugur, og þar hefði kona verið að hlúa að honum. Hefði honum verið tilkynnt það skömmu síðar, þegar hann rankaði við sér, að hann hefði verið kýldur. Umrætt atvik hefði átt sér stað að loknu balli. Kvaðst hann muna eftir ballinu, en ekki aðdraganda atburða. Brotaþoli kvaðst hafa verið ölvaður umrætt sinn.

B..., sem kvaðst vera æskuvinur brotaþola, skýrði svo frá að hann hefði verið viðstaddur umrætt sinn. Kvaðst vitnið hafa séð brotaþola stíga út úr bifreið og koma í áttina að sér. Á miðri leið hefði ákærði komið á eftir honum og sagt „ekki skella bílnum svona“. Þegar brotaþoli hefði verið kominn að vitninu hefði ákærði kýlt brotaþola, sem hefði legið á jörðinni eftir höggið. Kvaðst hann hafa staðið í u.þ.b. eins metra fjarlægð frá þeim þegar þetta gerðist og vera þess fullviss að ákærði hefði slegið brotaþola. Kvaðst hann ekki hafa orðið vitni að því sem síðar gerðist, þar sem hann hefði þurft að halda niðri reiðum vini sínum sem hefði komið þarna að. Hann hefði þó séð ákærða yfirgefa svæðið. Brotaþoli hefði rankað við sér rétt áður en sjúkrabíllinn kom á staðinn. Aðspurður kvað hann árásina hafa átt sér stað eftir ball, um kl. þrjú til fjögur um nóttina. Aðspurður kvaðst vitnið ekki telja að ákærði hafi rekist utan í brotaþola heldur hefði ákærði kýlt hann.

D..., sem kvaðst vera góður vinur brotaþola, kvaðst hafa verið á staðnum umrætt sinn. Sagði hann brotaþola hafa þá komið út úr bifreiðinni og farið að spjalla við sig. Stuttu síðar hefði ákærði komið og sagt: „Þú skellir ekki hurðum í mínum bíl.“ Hefði ákærði svo slegið brotaþola í andlitið, sem við það hefði fallið utan í vegg og svo á stéttina fyrir neðan. Aðspurður kvaðst vitnið telja hann hefði staðið í u.þ.b. þriggja til fjögurra metra fjarlægð frá þeim þegar þetta gerðist. Sjálfur kvaðst hann hafa verið ölvaður en þó ekki ofurölvi. Brotaþoli hefði hins vegar verið mjög ölvaður.

L-kvk-nf G-kvk-nf lögreglukona skýrði frá því að tilkynnt hefði verið um slagsmál. Er lögreglumenn komu á staðinn hefði brotaþoli verið nokkuð vankaður og ekkert getað sagt um hvað gerst hefði. Vitni á staðnum hefðu sagt að ákærði hefði ráðist á brotaþola og slegið hann, en lögreglan hefði ekki séð ákærða þar sem hann hefði verið farinn af staðnum. Margt fólk hefði verið á staðnum en fáir hafi virst gera sér grein fyrir hvað gerst hefði. Vitnið kvaðst hafa rætt við þau sem voru í bifreiðinni en þau hefðu ekki séð hvað gerðist, einungis heyrt einhver læti.

E... kvaðst hafa setið í aftursæti bifreiðarinnar fyrir miðju. Brotaþoli, sem verið hefði mjög ölvaður, hefði einnig setið inni í henni en farið þaðan út, eftir einhver orðaskipti, og skellt á eftir sér hurðinni. Ákærði hefði þá einnig farið út úr bifreiðinni á eftir brotaþola. Vitnið kvaðst þó ekki hafa séð nein átök þeirra í milli.

F... var einnig farþegi í bifreið ákærða umrætt sinn. Sagði hann þá hafa verið að leggja af stað heim eftir ball þegar óboðnar stelpur hefðu komið inn í bifreiðina. Hefði brotaþola ekki verið vel við að ein stúlknanna væri í bifreiðinni og sest inn í bifreiðina til að eiga orðastað við hana. Hann hefði svo farið út og ákærði á eftir til að ræða eitthvað við hann. Kvaðst vitnið hafa verið inni í bifreiðinni og ekki séð nein átök eða að ákærði kýldi brotaþola.

G... kvaðst hafa staðið á bifreiðastæðinu rétt hjá og séð ákærða koma þar út úr bifreið. Hefði hann gengið í átt að brotaþola og þeir átt einhver orðaskipti. Þegar hann hefði litið næst til þeirra hefði ákærði verið að ganga í burtu og brotaþoli legið á jörðinni. Kvaðst vitnið ekki hafa séð hvað gerðist.

H... kvaðst hafa verið ökumaður bifreiðar ákærða umrætt sinn. Lýsti hann því að brotaþoli hefði komið að bifreiðinni og verið með leiðindi. Ákærði hefði þá farið út og talað við brotaþola og svo hefði vitnið séð brotaþola liggja á jörðinni. Kvaðst hann aldrei hafa séð ákærða slá brotaþola en hann hefði horft á hann allan tímann. Hann hefði hins vegar séð brotaþola liggja utan í veggnum og vera að renna niður. Kvaðst vitnið telja að brotaþoli hefði dottið utan í húsveginn en hann hefði verið mjög ölvaður. Kvaðst hann hafa spurt ákærða hvað hefði gerst og ákærði þá sagt að brotaþoli hefði dottið utan í húsvegginn.

III.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök. Hann kannast ekki við að hafa kýlt brotaþola, eins og honum er gefið að sök í ákæru, en viðurkennir hins vegar að þeir hafi rætt saman augnabliki áður en brotaþoli féll í götuna og að vera kunni að hann hafi þá rekist eða gengið utan í brotaþola. Það geti þó ekki hafa orsakað fallið.

Lýsing sakargifta í ákæru styðst við skýran, afdráttarlausan og trúverðugan vitnisburð þeirra B... og D..., bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, um að ákærði hafi slegið brotaþola í andlitið með þeim afleiðingum að hann féll í götuna. Kvaðst B... hafa verið í um eins metra fjarlægð frá brotaþola og D... í þriggja til fjögurra metra fjarlægð þegar þetta gerðist. Þá verður og ráðið af framburði vitnanna G... og H... að þeir hafi séð brotaþola liggjandi í götunni í beinu framhaldi af samskiptum ákærða og brotaþola, enda þótt þeir hafi ekki séð hvað olli falli brotaþola í götuna. Liggur ekkert fyrir um það í málinu að eitthvert annað atvik hafi getað leitt til falls brotaþola og þeirra áverka er hann hlaut samkvæmt fyrirliggjandi áverkavottorði. Að þessu virtu telur dómurinn sannað, gegn eindreginni neitun ákærða, að hann hafi kýlt brotaþola í andlitið með þeim afleiðingum sem greinir í ákæru. Verður ekki talið að vitnisburður fyrrnefnds H..., um að hann hafi ekki séð ákærða slá brotaþola í greint sinn, haggi þessari niðurstöðu, enda sá hann ekki hvað leiddi til falls brotaþola í götuna. Verður ákærði því sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemi hans þar rétt færð til refsiákvæðis.

Refsing ákærða, sem er með hreint sakavottorð, þykir hæfilega ákveðin fangelsi í einn mánuð og verður hún bundin skilorði, eins og í dómsorði greinir.

Loks verður ákærða, með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, gert að greiða útlagðan sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvalds og málsvarnarlaun verjanda síns samkvæmt ákvörðun dómsins, en þau þykja hæfilega ákveðin, að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða gert að greiða ferðakostnað verjandans.

Á-kk-nf M-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Þ-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í einn mánuð, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 310.612 krónur, og ferðakostnað verjandans, 34.800 krónur. Þá greiði ákærði annan sakarkostnað að fjárhæð 23.100 krónur.

Á-kk-nf M-kk-nf