S-80/2007

Mál þetta, sem dómtekið var 7. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 9. maí 2007, á hendur K-x-x M-x-x E-x-x M-x-x, kt. 000000-0000, Safamýri 46, Reykjavík “fyrir líkamsárás á Höfn, með því að hafa mánudagskvöldið 10. júlí 2006, í versluninni 11-11, Miðbæ, veitt R-kvk-þgf Ó-kvk-þgf H-kvk-þgf (svo) kt. 000000-0000, nokkur hnefahögg í andlitið og sparkað svo í hana þar sem hún lá í gólfinu, með þeim afleiðingum að hún hlaut mikla bólgu og sprungu á efri vör, eymsli á vinstra kinnbein, vinstra gagnauga, ofan við vinstra eyra og hægra megin í andlit og mar neðan við bæði augu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu R-kvk-ef Ó-kvk-ef H-kvk-ef er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 50.000-, auk vaxta samkvæmt 7. gr. laga nr. 38/2001 frá 10. júlí 2006, en síðan dráttarvaxta samkvæmt III. kafla laga nr. 28/2001, til greiðsludags.”

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að refsing verði látinn falla niður, til vara að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið og til þrautavara að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er gerð krafa um þóknun verjanda. Að því er bótakröfu tjónþola varðar er þess aðallega krafist henni verði vísað frá dómi en til vara að ákærði verði sýknaður af greiðslu hennar.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða hegðun.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði hefur frá upphafi játað brot sitt greiðlega og er það virt ákærða til refsimildunar. Með heimild í 3. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga er það og virt ákærða til refsimildunar að tjónþoli átti samkvæmt gögnum málsins upptök að árásinni með ertingum. Á hinn bóginn er litið til þess að árás ákærða á tjónþola var mjög harkaleg og til þess fallin að valda meira tjóni en raun varð á. Í ljósi framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Með hliðsjón af því að ákærði hefur ekki áður gerst brotlegur þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Bótakrafa tjónþola að fjárhæð 50.000 krónur með vöxtum vegna tjóns á gleraugum er ekki studd neinum gögnum. Verður því ekki hjá því komist að vísa henni frá dómi sem órökstuddri.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin að fjárhæð 62.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi G-kk-ef B-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin að fjárhæð 39.840 krónur, einnig að meðtöldum virðisaukaskatti.

Í málinu hefur ekki verið lagt fram yfirlit yfir sakarkostnað og samkvæmt framlögðum gögnum hefur annar sakarkostnaður en málsvarnarlaun verjenda ekki hlotist af málinu.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, K-x-x M-x-x E-x-x M-x-x, sæti fangelsi í 30 daga en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hrl., að fjárhæð 62.50 krónur og þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, G-kk-ef B-kk-ef hdl., að fjárhæð 39.840 krónur.

Bótakröfu brotaþola, R-kvk-ef Ó-kvk-ef H-kvk-ef, er vísað frá dómi.

R-kvk-nf B-kvk-nf