S-1877/2019

Dómur:

Mál þetta var þingfest 18. nóvember 2019 og dómtekið 15. janúar sl. að loknum munnlegum málflutningi. Málið höfðaði Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 22. október 2019 á hendur ákærðu, X, lettneskum ríkisborgara, kennitala [...], [...], [...] og Y, litháískum ríkisborgara, kennitala [...], [...], [...], fyrir eftirgreind brot:

I.

Gegn ákærða Y fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 9. desember 2017 ráðist með ofbeldi á A fyrir utan veitingastaðinn [...] í [...] og skallað hann einu sinni í andlitið. Ennfremur, með því að hafa skömmu síðar ráðist aftur á A fyrir utan heimili A að [...] í [...] og kýlt hann margsinnis í andlitið; allt með þeim afleiðingum að A hlaut kjálkabrot á neðri kjálka vinstra megin og yfirborðsáverka á andliti og hálsi. Er háttsemin talin varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Við upphaf aðalmeðferðar féll ákæruvaldið frá ofangreindum ákærulið. Var þá komið í ljós að ætlaður brotaþoli og önnur lykilvitni í málinu voru flutt af landi brott.

II.

Gegn báðum ákærðu fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 9. desember 2017, fyrir utan [...] í [...], veist hvor að öðrum með ofbeldi sem hér segir:

Gegn ákærða X með því að kýla ákærða Y í hægri hendi og vinstri vanga og ýta við Y þannig að hann féll í jörðina með þeim afleiðingum að Y hlaut yfirborðsáverka og eymsl á hægri hendi og heilahristing.

Gegn ákærða Y með því að sparka og kýla margsinnis í andlit ákærða X þar sem hann lá í jörðinni með þeim afleiðingum að X hlaut marga yfirborðsáverka og eymsl á höfði og í andliti, mar á aftanverðu hægra eyra, stórt mar í kringum hægra auga, 3 sentimetra klórfar hægra megin á hálsi og heilahristing.

Telst háttsemi ákærðu hvors um sig varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Gegn ákærða Y fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa laugardaginn 3. nóvember 2018 ekið bifreiðinni [...] undir áhrifum áfengis og ávana og fíkniefna (vínandamagn í blóði 1,86 ‰ og tetrahýdrókannabínól í blóði 6,0 ng/ml) norður Reykjanesbraut og þvert yfir hringtorg við Fitjar í Reykjanesbæ uns ákærði missti stjórn á bifreiðinni sem hafnaði á ljósastaur skammt norðan við hringtorgið.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákæruvaldið krefst þess að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist að ákærði Y verði dæmdur til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Ákærði X krefst þess í ákæru að ákærði Y verði dæmdur til að greiða honum 1.000.000 króna miskabætur vegna II. ákæruliðar, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. mars 2017 til birtingardags ákæru en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Jafnframt er krafist málskostnaðar að mati dómsins vegna bótakröfunnar.

Ákærði Y krefst þess í ákæru að ákærði X verði dæmdur til að greiða honum 890.700 króna skaða og miskabætur vegna II. ákæruliðar, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 9. desember 2017 til þess tíma er liðinn er mánuður frá birtingu bótakröfunnar, en frá þeim degi með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Jafnframt er krafist málskostnaðar að mati dómsins vegna bótakröfunnar.

Ákærði X krefst sýknu af þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök í II. ákærulið og frávísunar á bótakröfu ákærða Y, en komi til sakfellingar verði ákærða ekki gerð refsing og dæmdar bætur til Y stórlega lækkaðar.

Ákærði Y krefst sýknu af þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök í II. ákærulið og frávísunar á bótakröfu ákærða X, en ellegar verði ákærði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa og dæmdar bætur til X stórlega lækkaðar. Ákærði játar hins vegar sök samkvæmt III. ákærulið og krefst í þeim þætti máls vægustu refsingar og sviptingar ökuréttar sem lög leyfa.

II. ákæruliður.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var hún kvödd að [...] í [...] kl. 03:17 aðfaranótt laugardagsins 9. desember 2017. Þar hittu lögreglumenn fyrir A frá Lettlandi og tvo samlanda hans sem þar bjuggu og var tjáð að ákærði Y hafi skömmu áður skallað í andlitið við [...] í [...]. Í framhaldi hafi A farið heim, ákærði Y komið þangað, ráðist á A öðru sinni, kýlt hann nokkrum sinnum í andlitið og því næst farið á brott. Skömmu eftir viðræður við mennina hafði ákærði Y samband við lögreglu og tilkynnti að ráðist hafi verið á hann fyrir utan heimili hans að [...] í [...]. Lögreglumennirnir B og C fóru á staðinn og ræddu við ákærða á ensku. Haft er eftir ákærða að hann hafi verið að skemmta sér fyrr um kvöldið á bar í [...] þegar þrír Lettar hefðu farið að abbast upp á Íslending, ákærði blandað sér í málið, það endað í slagsmálum og ákærði rotað Lettana. Ákærði hafi svo verið kominn heim þegar fjórði Lettinn hafi komið að húsinu í BMW bifreið, ráðist á ákærða og lamið hann í andlitið. Í kjölfarið hafi ákærði kýlt manninn niður og árásarmaðurinn haft sig á brott. Að sögn lögreglumannanna var ákærði sjáanlega mjög ölvaður, með lítinn skurð á hnúa hægri handar og talsvert bólginn. Þá var hann með smávægilegan roða við vinstra gagnauga.

Í málinu liggur fyrir önnur frumskýrsla lögreglu, en samkvæmt henni fóru B og C í útkall að [...] í [...] kl. 04:17 sömu nótt. Þar ræddu þeir við ákærða X á ensku þar sem hann lá hálfsofandi og talsvert ölvaður uppi í rúmi. Sökum ölvunar og tungumálaörðugleika hafi litlar upplýsingar fengist. Ákærði hafi þó sagst hafa verið laminn af tveimur Litháum einhvers staðar í grennd við [...] að [...]. Hann kvaðst ekki þekkja mennina og sagði þá hafa lamið hann af þeirri ástæðu einni að hátt hljóð heyrðist frá útblásturskerfi bifreiðar hans. Samkvæmt lýsingu lögreglumannanna var ákærði með glóðarauga hægra megin í andliti, bólginn við vinstra gagnauga og með mar á vinstri handlegg.

Ákærði X leitaði á bráðamóttöku LSH kl. 18:23 sama dag. Í áverkavottorði D sérfræðilæknis er haft eftir X að tveir ókunnir karlmenn hafi ráðist á hann nálægt [...] í [...] og þeir sparkað ítrekað í höfuð hans, líklega 2030 sinnum. X hafi verið með stórt mar kringum hægra auga, lítið mar á aftanverðu hægra eyra og 3 sentimetra klórfar hægra megin á hálsi. Hann var greindur með heilahristing, glóðarauga og aðra yfirborðsáverka á höfði.

Ákærði X gaf skýrslu hjá lögreglu 11. desember 2017 og fór yfirheyrslan fram á ensku, án aðkomu túlks. Hann rakti upphaf málsins til þess að hann hafi 34 vikum áður verið „að drifta“ á bifreið sinni við [...]. Í framhaldi hafi ákærði Y haft samband á Facebook og beðið hann að hætta „driftinu“ þar sem það væri stórhættulegt. Ákærði hafi andmælt þessu og bent á að um iðnaðarsvæði væri að ræða og því engin hætta á ferð. Y hafi skrifað til baka og sagt að þetta yrði ekkert vandamál ef ákærði léti af athæfinu. Að sögn ákærða hafi hann litið á þau skrif Y sem óbeina hótun. Umrædda nótt hafi ákærði síðan verið í gleðskap hjá vini sínum að [...], rétt hjá heimili Y, neytt þar áfengis og verið á leið heim þegar hann ákvað að koma við hjá Y, sem hann þekkti ekki fyrir og ræða við hann um óbeinar hótanir Y á Facebook. Hann hafi hitt Y fyrir utan [...], þeir tekið tal saman og í framhaldi byrjað að rífast og öskra og ýta hvor við öðrum og hafi Y fallið til jarðar af völdum ákærða. Vinur Y hafi þá ráðist á ákærða með höggum og spörkum og ákærði fallið til jarðar. Í framhaldi hafi Y og vinur hans ráðist á ákærða með höggum og spörkum og Y bæði sparkað og kýlt í höfuð hans. Ákærði taldi árásinni hafa linnt er vinurinn tók Y í burtu og hafi ákærði þá sest inn bifreið sína og ekið á brott. Hann kvaðst ekkert hafa vitað um samskipti Y við þrjá Letta fyrir utan [...] þegar hann ákvað að ræða við Y umrædda nótt og sagði engin tengsl þar á milli.

Ákærði Y gaf skýrslu hjá lögreglu mánudaginn 11. desember 2017 og fór yfirheyrslan fram á ensku, án aðkomu túlks. Hann kvaðst umrædda nótt hafa verið heima að drekka bjór með nágranna sínum, þeir orðið uppiskroppa með áfengi, nágranninn farið heim og ákærði ákveðið að fara í [...] til að kaupa sér nokkra bjóra. Er þangað kom hafi hann séð þrjá Letta ráðast á Íslending fyrir utan veitingastaðinn. Ákærði hafi farið til aðstoðar og öskrað á mennina að hætta þessu. Þeir hafi þá ráðist á ákærða, hann snúist til varnar og árásarmennirnir hlaupið á brott. Eftir atvikið hafi ákærði farið heim að [...] og verið staddur þar fyrir utan þegar ákærða X hafi borið að í bifreið, sjáanlega ölvaður, stigið út og ásakað ákærða Y um að hafa ráðist á þrjá vini hans fyrir utan [...]. Ákærði hafi þvertekið fyrir það og X þá kýlt hann í hægri höndina og vinstri vanga. Ákærði hafi snúist til varnar, kýlt frá sér og X fallið til jarðar, hann risið á fætur og ekið á brott. Ákærði kvaðst aldrei hafa hitt X fyrir þennan atburð. Að sögn ákærða hafi hann verið með miklar höfuðkvalir og verki í hægri hendi eftir viðskiptin við X og því leitað í framhaldi á bráðamóttöku LSH.

Í málinu liggur fyrir áverkavottorð E sérfræðilæknis vegna komu ákærða Y á bráðamóttöku LSH sunnudaginn 10. desember. Í vottorðinu er haft eftir ákærða að hann hafi verið að tala við þrjá Letta aðfaranótt 9. desember, án þess að ákærði færi nánar út í það. Lettarnir hafi síðan kallað til stóran samlanda sinn, sem hafi barið ákærða. Í þeim átökum hafi ákærði fengið högg vinstra megin á höfuðið og á hægri hönd og kvaðst hann kenna sér meins á báðum stöðum. Að sögn ákærða væri hann fyrir með gamlan handaráverka. Við skoðun á höfði ákærða hafi lítið sést á húð og ekki teljandi bólgumerki til staðar. Röntgenmyndir hafi sýnt merki um gamla áverka á hægri hendi. Ákærði var greindur með heilahristing og yfirborðsáverka á hendi. Í kjölfar frekari rannsókna var talið að meiri líkur en minni væru á því að handaráverki væri af eldri toga.

Fyrir dómi rakti ákærði X upphaf málsins til þess að hann hafi í nóvember 2017 verið „að drifta“ á bifreið sinni, ákærði Y skipt sér af því á samfélagsmiðlum og sagt að þetta væri bannað. Ákærði hafi upplifað afskiptin sem hótun. Aðfaranótt 9. desember hafi ákærði svo átt leið framhjá heimili Y við [...] og séð Y þar fyrir utan. Ákærði hafi því stöðvað bifreið sína og stigið út til að spyrja Y út í nefndar hótanir. Y hafi verið ölvaður, spurt ákærða með ógnandi hætti hvað hann væri að gera þarna, ýtt við honum og ákærði ýtt á móti með þeim afleiðingum að Y féll til jarðar. Í sömu andrá hafi vinur Y komið, kýlt ákærða í andlitið og ákærði fallið í jörðina. Í framhaldi hafi bæði Y og vinur hans lamið og sparkað í ákærða og hann sett hendur fyrir andlitið til að verja það höggum. Hann kvað höggin hafa verið um 30, en þar sem hann hafi haldið um andlit sitt vissi hann ekki hvor mannanna gerði hvað. Árásinni hafi linnt þegar vinurinn sagði að nóg væri komið. Ákærði hafi þá risið á fætur og ekið á brott. Þegar heim kom hafi vinkona hans hringt í lögreglu.

Ákærði kvaðst aldrei áður hafa séð Y. Hann kvaðst þekkja samlanda sinn A, en þvertók fyrir að hafa vitað um ætlaða árás Y á A fyrr um nóttina og sagðist fyrst hafa heyrt af henni daginn eftir viðskipti sín við Y. Ákærði kvaðst hafa upplifað þau viðskipti sem líkamsárás á sig og hann hlotið af henni þá áverka sem lýst er í ákæru. Ákærði þvertók fyrir að hafa kýlt Y eða með öðrum hætti veitt honum þá áverka sem í ákæru greinir. Ákærði upplýsti að hann væri tveir metrar á hæð og 124 kíló.

Fyrir dómi kvaðst ákærði Y hafa verið heima umrædda nótt með vini sínum og þeir verið að fá sér bjór. Vinurinn hafi sofnað ölvunarsvefni, ákærða langað í meiri bjór og því farið á [...] í [...]. Er þangað kom hafi hann séð þrjá Letta, sem hann vissi óljós deili á, sparka í liggjandi mann fyrir utan veitingastaðinn. Ákærði hafi komið manninum til hjálpar og ýtt árásarmönnum í burtu. Hann kvaðst enga áverka hafa hlotið í viðskiptum við Lettana og kvað rangt sem segir í frumskýrslu lögreglu að hann hafi rotað mennina þrjá. Ákærði kvað einnig rangt að hann hafi hótað ákærða X á Facebook og kvaðst aldrei hafa séð X fyrr en hann birtist fyrir utan heimili ákærða umrædda nótt. Ákærði hafi verið innandyra, heyrt læti í bifreið fyrir utan og þá stigið út fyrir hús. Þar hafi X verið kominn, hann stigið mjög ölvaður út úr BMW bifreið og spurt ákærða af hverju hann hafi ráðist á vini hans. X sé mjög stór og hafi verið reiður og mjög ógnandi í framkomu. Að sögn ákærða hafi hann strax orðið hræddur við manninn, sagt honum að þeir þekktust ekkert og beðið hann að fara. Við þetta hafi X kýlt ákærða í andlitið og því næst sparkað í hann. Ákærði hafi brugðist til varnar og slegið X til baka með þeim afleiðingum að hann féll til jarðar. X hafi síðan risið á fætur og ekið á brott. Um 20 mínútum síðar hafi ákærði hringt í lögreglu og tilkynnt um árás X. Ákærði kvaðst ekki vita hvar á líkama X högg hans lenti og vissi því ekki hvort hann hafi veitt manninum einhverja þá áverka sem í ákæru greinir. Hann ítrekaði hins vegar að það hafi verið X sem kom heim til ákærða og að hann hafi aðeins verið að verja sig þegar hann sló til X. Ákærði staðhæfði að X hafi veitt honum þá áverka sem lýst er í ákæru. Ákærði upplýsti að hann væri rétthentur, 180 cm. á hæð og 62 kíló.

C og B lögreglumenn báru vitni fyrir dómi. Þeir kváðu langt um liðið frá aðkomu sinni að málinu og því myndu þeir lítið eftir atvikum. B staðfesti frumskýrslu um viðræður lögreglumannanna við ákærða Y við [...] umrædda nótt, sem og frumskýrslu sína vegna útkalls á heimili ákærða X sömu nótt. Ákærði Y hafi verið einn fyrir utan [...] og ekki greint frá aðkomu annarra en ákærða X.

Ákærða X er í II. ákærulið gefið að sök að hafa kýlt ákærða Y í hægri hendi og vinstri vanga og ýtt við Y þannig að hann féll í jörðina með þeim afleiðingum að Y hlaut yfirborðsáverka og eymsl á hægri hendi og heilahristing.

Ákærða Y er í sama ákærulið gefið að sök að hafa sparkað og kýlt margsinnis í andlit ákærða X þar sem hann lá í jörðinni með þeim afleiðingum að X hlaut yfirborðsáverka og eymsl á höfði og í andliti, mar á aftanverðu hægra eyra, stórt mar í kringum hægra auga, 3 sentimetra klórfar hægra megin á hálsi og heilahristing.

Af hálfu ákæruvaldsins er á því byggt að ákærðu hafi báðir verið á vettvangi að [...], hvor um sig haft sig í frammi gagnvart hinum og hlotið áverka af völdum hvors annars og báðir leitað til læknis í kjölfarið og staðreynt áverka sína. Sé þannig ótvírætt sannað samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að ákærðu hafi gerst sekir um líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og beri að refsa þeim því til samræmis með 30 daga skilorðsbundnu fangelsi.

Af hálfu ákærða X er á því byggt að hann hafi ekki gert annað á hlut ákærða Y en að svara fyrir sig með því að ýta við Y, eftir að hann ýtti við ákærða, og Y þá fallið til jarðar án þess að verða meint af. Áverka sína hafi Y hlotið þegar hann réðist á A fyrr um nóttina og lenti einnig í átökum við samlanda hans. Ákæruvaldinu hafi ekki tekist sönnun um annað og meira gagnvart ákærða X og því beri að sýkna hann af II. ákærulið.

Af hálfu ákærða Y er á því byggt að það hafi verið ákærði X sem lagði leið sína að heimili ákærða, að það hafi hann gert í hefndarhug fyrir ætlaða árás á A fyrr um nóttina, að í þeim hug hafi hann kýlt ákærða Y í andlitið og sparkað í hann og ákærði þá gripið til varna með því að kýla X á móti. Það verk hafi verið unnið í geðshræringu og miklum ótta við X, sem sé að mun stærri og sterkari en ákærði, teljist því neyðarvörn í skilningi 12. gr. almennra hegningarlaga og því beri að sýkna ákærða af II. ákærulið, enda hafi ákæruvaldinu ekki tekist sönnun um að ákærði hafi gert annað og meira á hlut X. Þá liggi ekkert fyrir um að ákærði hafi valdið X líkamstjóni.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærðu og atvik sem telja má þeim í óhag á ákæruvaldinu.

Ákærðu eru einir til frásagnar um hvað gerðist umrædda nótt fyrir utan heimili ákærða Y að [...]. Stendur þar orð gegn orði um ástæðu þess að ákærði X birtist þar um miðja nótt, um hvort vinur ákærða Y hafi verið á staðnum, um hver hóf þau átök eða áflog er þar urðu, um hver gerði hvað á hlut hins og hvort ákærðu hafi valdið hvor öðrum þeim áverkum sem í ákæru greinir.

Að gættum þessum atriðum er ósannað, gegn eindreginni neitun ákærða X fyrir dómi, að hann hafi gert annað og meira á hlut ákærða Y en að ýta við honum með þeim afleiðingum að Y féll til jarðar. Er ósannað að Y hafi við þá byltu hlotið þá áverka sem lýst er í ákæru, en í því sambandi ber að leggja til grundvallar þá málsvörn ákærða X að Y gæti hafa hlotið umrædda áverka fyrr um nóttina, auk þess sem læknisvottorð E bendir fremur til þess að handareymsli Y megi rekja til eldri áverka. Ber því að sýkna ákærða X af II. ákærulið.

Samkvæmt þeim málsúrslitum ber að vísa bótakröfu ákærða Y frá dómi.

Eftir stendur hvort ákæruvaldinu hafi tekist að sanna, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa í skilningi 1. mgr. 109. gr. sakamálalaga, að ákærði Y sé sekur um líkamsárás á ákærða X í skilningi 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Við mat á því verður litið til þess að það var X sem lagði leið sína að heimili ákærða Y um miðja nótt og þykir skýring X á tilefni þeirrar heimsóknar ótrúverðug. Ákærði Y hefur frá upphafi verið stöðugur í þeim framburði að X hafi stofnað til átaka þeirra í milli með því að kýla hann í andlitið og hafi ákærði ekki gert annað og meira á hlut X en að kýla hann einu sinni á móti. Gagnvart ákærða verður að leggja þessa atvikalýsingu til grundvallar og breytir engu í því sambandi þótt lögfull sönnun teljist ekki fram komin um að X hafi greitt fyrsta höggið.

Ekki dregur það úr óvissu um staðreyndir máls að ákærði X hefur frá upphafi haldið því fram að vinur ákærða Y hafi greitt honum fyrsta högg í andlit og þannig fellt hann til jarðar og í framhaldi hafi báðir menn lamið og sparkað í hann, án þess að X sæi hvor gerði hvað. Þótt frásögn þessi fái enga stoð í framburði ákærða Y er ekki unnt að útiloka að þriðji maður hafi verið á vettvangi og beitt sér gagnvart X með þeim hætti sem hann lýsir. Að mati dómsins veikir þetta mjög sönnur fyrir því að ákærði Y sé valdur að líkamstjóni X og ber ákæruvaldið hallann af því.

Fyrir liggur að X, sem er að mun stærri og þyngri en ákærði Y, fór ölvaður heim til hans að næturlagi til að jafna einhverjar sakir. Er ekkert fram komið í málinu sem hnekkir þeim framburði ákærða að hann hafi í geðshræringu og ótta við X brugðist við árás hans með framangreindum hætti. Þykir eins og hér stendur sérstaklega á mega fallast á með ákærða að hann hafi þannig verið að verja hendur sínar og ekki gengið lengra gagnvart X en nauðsynlegt var til að forðast frekari átök. Ber því að sýkna ákærða Y með vísan til 1. mgr. 12. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt þeim málsúrslitum verður bótakröfu ákærða X vísað frá dómi.

III. ákæruliður.

Með játningu ákærða Y fyrir dómi, sem samrýmist rannsóknargögnum máls, er sannað að hann hafi laugardaginn 3. nóvember 2018 ekið bifreiðinni [...] undir áhrifum áfengis og ávana og fíkniefna, svo sem nánar er lýst í ákæru og þykir sú háttsemi þar rétt færð til refsiákvæða samkvæmt þágildandi umferðarlögum nr. 50/1987, sbr. nú 1., sbr. 3. mgr. 49. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 50. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga, sbr. og 99. og 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákærði er með hreint sakavottorð. Að því gættu þykir refsing hæfilega ákveðin 390.000 króna sekt til ríkissjóðs, sem greiðist innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu, en ella sæti ákærði fangelsi í 24 daga. Jafnframt ber að svipta ákærða ökurétti og þykir hún hæfilega ákveðin 18 mánuðir frá dómsbirtingu. Áfrýjun dóms frestar ekki verkun hans að því leyti.

Samkvæmt 1. mgr. 235. gr. sakamálalaga skal ákærði Y greiða áfallinn sakarkostnað vegna III. ákæruliðar, samtals 165.653 krónur. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar á meðal málsvarnarlaun Ó-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef verjanda ákærða X hér fyrir dómi og málsvarnarlaun H-kk-ef F-kk-ef A-kk-ef verjanda ákærða Y. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls þykja þau hæfilega ákveðin 421.600 krónur og hefur þá verið tekið tillit til greiðslu virðisaukaskatts.

V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari flutti málið af hálfu ákæruvalds.

J-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði X er sýkn sakar.

Ákærði Y greiði 390.000 króna sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu en sæti ella fangelsi í 24 daga.

Ákærði Y er sviptur ökurétti í 18 mánuði frá dómsbirtingu að telja og frestar áfrýjun dóms ekki verkun hans að því leyti.

Bótakröfum ákærðu er vísað frá dómi.

Ákærði Y greiði 165.653 krónur í sakarkostnað. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar á meðal 421.600 króna málsvarnarlaun Ó-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef verjanda ákærða X og 421.600 króna málsvarnarlaun H-kk-ef F-kk-ef A-kk-ef verjanda ákærða Y.

J-kk-nf J-kk-nf

Ákærði er með hreint sakavottorð. Að því gættu þykir refsing hæfilega ákveðin 390.000 króna sekt til ríkissjóðs, sem greiðist innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu, en ella sæti ákærði fangelsi í 24 daga. Jafnframt ber að svipta ákærða ökurétti og þykir hún hæfilega ákveðin 18 mánuðir frá dómsbirtingu. Áfrýjun dóms frestar ekki verkun hans að því leyti.

Samkvæmt 1. mgr. 235. gr. sakamálalaga skal ákærði Y greiða áfallinn sakarkostnað vegna III. ákæruliðar, samtals 165.653 krónur. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar á meðal málsvarnarlaun Ó-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef verjanda ákærða X hér fyrir dómi og málsvarnarlaun H-kk-ef F-kk-ef A-kk-ef verjanda ákærða Y. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls þykja þau hæfilega ákveðin 421.600 krónur og hefur þá verið tekið tillit til greiðslu virðisaukaskatts.

V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari flutti málið af hálfu ákæruvalds.

J-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði X er sýkn sakar.

Ákærði Y greiði 390.000 króna sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá dómsbirtingu en sæti ella fangelsi í 24 daga.

Ákærði Y er sviptur ökurétti í 18 mánuði frá dómsbirtingu að telja og frestar áfrýjun dóms ekki verkun hans að því leyti.

Bótakröfum ákærðu er vísað frá dómi.

Ákærði Y greiði 165.653 krónur í sakarkostnað. Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar á meðal 421.600 króna málsvarnarlaun Ó-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef verjanda ákærða X og 421.600 króna málsvarnarlaun H-kk-ef F-kk-ef A-kk-ef verjanda ákærða Y.

J-kk-nf J-kk-nf