S-2360/2021

I.

Mál þetta sem var þingfest 6. janúar 2021 og dómtekið 20. apríl sl., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 18. nóvember 2021 á hendur ákærða X, kt. [...], þá með lögheimili að [...] en nú að [...] „fyrir nauðgun, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 7. september 2019 á dvalarstað sínum að [...], með ofbeldi og ólögmætri nauðung og án samþykkis, haft endaþarmsmök við Y, k t. [...], en eftir að ákærði og Y höfðu haft samræði með hennar vilja reif ákærði í hár hennar og ýtti henni niður og hafði við hana endaþarmsmök, en af þessu hlaut hún rifu í endaþarmi og þreifieymsli aftan á hálsi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu Y, kt. [...], er gerð sú krafa að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð 3.000.000 kr., auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 7. september 2019 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfunnar en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 9. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins og að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi. Til vara krefst ákærði vægustu refsingar er lög leyfa og hún verði öll skilorðsbundin. Þá er þess krafist að málsvarnarlaun verjanda eins og annar sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

II.

Málsatvik. Rannsókn. Sönnunarfærsla.

1.

Að morgni laugardagsins 7. september 2021 kl. 08:30, leitaði brotaþoli til Neyðarmóttöku Landspítalans (Neyðarmóttöku) í fylgd vinkonu sinnar A. Bhjúkrunarfræðingur tók á móti brotaþola.

Í móttökuskýrslu hjúkrunarfræðings er haft eftir brotaþola að hún hafi farið með geranda inn í herbergi og þau farið að kyssast. Gerandi hafi spurt brotaþola hvort henni fyndist gott að fá það í rassinn sem hún hafi neitað. Hann hafi þá sagt að sér þyki það gott, því næst tekið í hár brotaþola, snúið henni við og haldið henni niðri. Hann hafi klárað sig af í endaþarmi og sprautað sæðinu á rasskinnar. Brotaþoli kvaðst hafa drukkið um fjóra bjóra áður en hún fór í bæinn, tekið tvö staup af Tópas og Bacardi drykk í bænum, einn bjór heima hjá geranda auk þess að fá sér bjór þegar hún kom heim til að róa taugarnar. Brotaþoli finni mikið til í endaþarmi. Í skýrslunni er kynferðislegu framferði geranda lýst með merkingunni x, í viðeigandi reiti. Samkvæmt þeim merkingum hafði gerandi samræði við brotaþola um leggöng og endaþarm og hafði sáðlát. Merkt er við að brotaþoli hafi sjálfviljug neytt áfengis og það mat hjúkrunarfræðings að brotaþoli hafi verið þreytt en ekki undir áhrifum mikils áfengis. Þá er merkt við þvingaða vímuefnaneyslu.

2.

C kvensjúkdómalæknir á Neyðarmóttöku tók á móti brotaþola kl 09:31. Í skýrslu hennar um réttarlæknisfræðilega skoðun er kynferðislegu framferði geranda lýst með því að merkt er með merkingunni x í viðeigandi reiti samkvæmt frásögn brotaþola. Samkvæmt þeim merkingum hafði gerandi samræði við brotaþola um leggöng og endaþarm, káfaði á kynfærum, brjóstum og rassi brotaþola og setti fingur í leggöng. Gerandi hafi haft sáðlát og sprautað yfir brotaþola. Læknirinn lýsir ástandi brotaþola svo að hún þjáist af mikilli vanlíðan, sé mjög þreytt og vansæl, gráti nær stöðugt en gefi skýra sögu og sé trúverðug. Því næst er lýst ástandi brotaþola við skoðun og merkt í viðeigandi reiti um að hún sé í losti, eirðarlaus og fái grátköst en sé skýr í frásögn. Kreppuviðbrögð felist í skjálfta, hrolli og vöðvaspennu. Varðandi áverka og önnur verksummerki kemur fram að brotaþoli sé með þreifieymsli aftan á hálsi sem komi heim og saman við sögu um að tekið hafi verið í hár hennar. Skoðun sýni grunna rifu „post“ í endaþarmsopi. Tekin voru sýni úr leggöngum og endaþarmi. Í niðurstöðukafla kemur meðal annars fram að brotaþoli og ákærði hafi sofið saman. Hann vildi gera það i endaþarm en hún ekki. Tók í hárið henni og hélt henni niðri meðan hann kláraði sig af. Þreifieymsli aftan á hálsi geti komið heim og saman við sögu brotaþola um að gerandi hafi tekið í hárið á henni og að rifa á endaþarmsopi komi heim og saman við sögu um harkaleg endaþarmsmök. Tekið hafi verið strok á á ytri og innri kynfærum fyrir DNA rannsókn. Einnig tekið strok frá endaþarmi og rasskinnum. Eiturefnastix jákvætt fyrir opoid og amfetamín.

3.

Tekið var blóðsýni úr brotaþola á NM kl.10:25 og aftur kl. 11:52 og þvagsýni kl. 10:25. Samkvæmt niðurstöðum matsgerðar rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, mældist alkóhólmagn í fyrra blóðsýni 0,88% og í þvagsýni 1,3%. Alkóhólmagn í seinna blóðsýni mældist 0,67%. Samkvæmt því hafi brotaþoli verið undir áhrifum áfengis þegar sýnin voru tekin. Niðurstöður bendi til þess að styrkur alkóhóls hafi verið fallandi og því kunni að vera liðinn nokkur tími (klukkustundir) frá því að áfengisneyslu lauk.

4.

Brotaþoli gaf óformlega skýrslu á Neyðarmóttöku kl. 15:35 sama dag. Hún kvaðst hafa farið í bæinn ásamt vinkonu sinni A. Þær hafi farið ásamt D um kl. 04:00 á [...] til að ná í leigubíl en þar hafi þau hitt ákærða sem óskaði eftir að þau sameinuðust um bíl þar sem þau væru öll að fara í sömu átt, sem hafi orðið úr. Ákærði hafi boðið þeim heim til sín og þegar þangað var komið hafi hann verið að reyna við brotaþola m. a. með því að leggja höndina á læri hennar. Þau hafi kysst og farið inn í herbergi með hjónarúmi þar sem þau hafi látið vel hvort að öðru og farið úr fötunum með kynlíf í huga. Ákærði hafi spurt hvor brotaþoli væri fyrir það að láta taka sig í rassinn og kvaðst botaþoli hafa neitað því, það vildi hún ekki. Þá hafi ákærði hent henni á magann, tekið í hárið á henni við hnakkann og haft við hana samfarir í endaþarm. Brotaþoli kvaðst hafa fundið til, verið hrædd og í raun verið varnarlaus. Þetta hafi hún alls ekki viljað. Ákærði hafi fengið sáðlát yfir rass eða bak en hann hafi ekki notað smokk. Ákærði hafi velt sér á bakið og hún þá tekið saman fötin, yfirgefið herbergið og sagt við A og D að hún vildi fara heim. Brotaþoli kvaðst hafa sagt þeim hvað hefði komið fyrir þegar þau komu út og voru að bíða eftir leigubíl en hún hafi ekki viljað gera neitt í málinu á þeim tíma. Brotaþoli var í miklu uppnámi og því var ákveðið í samráði við réttargæslumann hennar að taka skýrslu síðar.

5.

Ákærði var handtekinn kl. 13:00 sama dag og færður til yfirheyrslu. Hann kvaðst hafa hitt þrjá einstaklinga í leigubílaröð á[...]sem voru á leið í [...]og hann hafi stungið upp á að taka bíl með þeim til að halda áfram í [...]. Allir hafi verið til í það og úr hafi orðið að þau fóru öll heim til ákærða, sem kvaðst hafa kannast við eina af þeim frá [...]. Ákærði kvaðst hafa boðið áfengi og haldið að hin tvö hafi verið par en brotaþoli hafi sest hjá sér í sófanum, sett teppi yfir sig og sett hönd ákærða í klofið á sér, þetta hafi gerst nokkrum sinnum. Síðan hafi brotaþoli sagst ætla að fara að reykja og sagt við sig „en þú ert að fara að ríða mér á eftir“. Brotaþoli hafi dregið sig fyrst inn á klósett og kysst sig þar en farið svo með ákærða inn í rúm. Ákærði hafi sest á rúmstokkinn, brotaþoli hafi ýtt honum niður og kysst hann, dregið hann úr buxum og nærbuxum og byrjað að hafa samfarir við ákærða ofan á honum en meirihluti samfaranna hafi verið þannig. Ákærði kvaðst hafa spurt brotaþola hvað hún vildi og hún hafi sagst vilja láta flengja sig og ríða sér. Brotþoli hafi síðan undið sér til hliðar, farið á fjórar fætur og viljað að ákærði tæki hana aftan frá. Ákærði kvaðst hafa verið þreyttur og ekki nennt því en tekið hana. Ákærði hafi sleikt brotaþola, bæði kynfæri og rass og byrjað að hafa kynmök með henni aftan frá en síðan hafi verið hafðar samfarir í endaþarm að beiðni brotaþola. Eftir það hafi ákærði lagst á bakið en hann hafi ekki verið búinn að fá það. Brotaþoli hafi þá komið ofan á ákærða, haft samfarir við hann þannig og kysst hann og ákærði hafi sofnað. Aðspurður hvort ákærði hafi fengið sáðlát kvaðst ákærði ekki hafa fengið sáðlát á þessum tímapunkti. Nánar aðspurður hvort það hafi gerst síðar endurtók ákærði að það hafi ekki verið á þessum tímapunkti og bætti við að það sé í sínu tilviki erfiðara að fá það þegar áfengi hafi verið haft við hönd. Allan tímann hafi ákærði heyrt í fólkinu frammi í stofu. Allt í þessu kynlífi hafi verið að frumkvæði brotaþola og hún hafi alfarið stjórnað ferðinni. Ákærði neitaði því að hafa þvingað brotaþola til neins og kvaðst ekki hafa beitt hana neinu harðræði. Ákærði ítrekaði í lok skýrslunnar að hann hafi ekki fengið það meðan hann var vakandi en bætti við „ekki nema það hafi farið eitthvað bara svona eins og gengur og gerist út úr, skilurðu það fer alltaf eitthvað aðeins“.

6.

Ákærði gekkst sama dag undir réttarlæknisfræðilega skoðun sem hófst kl. 15:30 og lét í té blóð- og þvagsýni. Ekki greindust áverkar á ákærða. Samkvæmt niðurstöðum matsgerðar rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði var alkóhól ekki í greinanlegu magni í blóði og í þvagi mældist styrkur alkóhóls 0,4 prómill, sem bendir til áfengisneyslu einhverjum klukkustundum fyrr.

7.

Brotaþoli gaf formlega lögregluskýrslu 17. september 2019. Hún greindi þar með sama hætti frá aðdraganda þess að hún, vinkona hennar A og vinur A, D, fóru heim með ákærða aðfaranótt 7. september. Hún kvað ákærða hafa sett höndina á lærið á sér og spurt hvort það væri í lagi. Hún hafi sagt já, en það verður ekki meira en það. Hún og vinkonan hafi farið saman inn á baðherbergi og hafi allt farið á flot upp úr niðurfallinu þegar vaskurinn hafi verið notaður. Þær hafi kallað á ákærða og brotaþoli farið að þurrka en hann hafi sagt henni að hafa ekki áhyggjur af þessu. Þau hafi setið í stofunni og vinkona brotaþola og vinur hennar orðin náin. Ákærði hafi þá spurt brotaþola hvort þau ættu að fara afsíðis sem þau hafi gert og farið inn í svefnherbergi ákærða, þar sem brotaþoli hafi hrósað honum fyrir lampa á náttborðinu. Brotaþoli kvaðst ekki muna hvort þau settust upp í rúm eða lögðust, kvaðst muna að þau hafi verið að kyssast en ekki hvort hann hafi kysst sig eða hún hann. Brotaþoli kvaðst hafa átt svolítið erfitt undanfarið og það hafi verið svona smá að gefa skít í lífið gír í sér kannski þegar hún fór af stað út í þetta kvöld.

Brotaþoli kvað þau hafa byrjað að hafa samfarir en hún hafi hikað þegar ákærði vildi að hún færi ofan á. Hún muni ekki hvernig þau hafi snúið eða hvað þau voru að gera þegar hann hafi spurt sig hvort að henni finnist gott að fá það í rassinn og hún hafi svarað já, en ekki með þér.

Brotaþoli kvaðst ekki muna hvort hún var komin í þessa stellingu en ákærði hafi tekið í hárið á sér, hún muni ekki hvar hann hafi gripið, en hann hafi ýtt sér niður og hún hafi bara frosið og ekki þorað að segja neitt. Hann hafi bara gert það samt. Venjulega væri notuð olía eða eitthvað svoleiðis en það hafi ekki verið og brotaþoli kvaðst hafa verið komin í einhverja stöðu og ekki þorað að segja neitt eða kalla, hún hafi bara frosið. Hún hafi upplifað eitthvað frá æskuárum, hafi bara beðið eftir að þetta væri búið. Ákærði hafi svo lagst við hliðina á brotaþola, hún hafi tekið öll fötin sín og hlaupið inn á klósett. Nánar aðspurð hvernig þau hafi verið þegar ákærði setti liminn á sér í endaþarm brotaþola kvaðst brotaþoli ekki muna hvort hún hafi verið á fjórum fórum uppi í rúmi eða hvort hún hafi staðið með fæturna á gólfinu og hallað sér í rúmið, það hafi verið annað hvort. Brotaþoli kvaðst ekki vera viss hvort þau hafi verið í venjulegum samförum þegar ákærði hafi spurt sig en það gæti alveg verið. Nánar aðspurð hvort ákærði hafi verið fyrir aftan hana þegar hann setti liminn í endaþarm brotaþola, kvað hún svo hafa verið, hann hafi tekið í hárið á sér og þrýst sér niður. Brotaþoli kvað ákærða hafa sprautað yfir sig alla, ofan á rass og mjóbak sem hún hafi þurrkað af sér inni á baðherbergi. Brotaþoli kvaðst muna að hún hafi ekki verið með brjósthaldarann og þurft að fara til baka til að ná í hann.

Brotaþoli kvaðst síðan hafa farið fram að taka kápuna sína og segja vinkonu sinni að hún væri að fara heim. Vinkonan hafi spurt hvað væri að en brotaþoli hafi ekki sagt neitt og þá hafi vinkonan gripið í sig og spurt hvað væri að. Þau hafi öll farið út fyrir utan húsið og vinkonan hafi ekki hætt að spyrja sig en þá kvaðst brotaþoli hafa brotnað niður. Vinkonan hafi orðið svo reið að hún hafi ætlað að rjúka inn og stúta ákærða. Þau hafi síðan tekið leigubíl heim til brotaþola og vinkonan og vinur hennar hafi talað brotaþola á að fara á slysó, sem hún hafi eiginlega bara gert af því að vinkonan heimtaði það. Brotaþoli kvaðst vera búin að vera mjög brotin og hafa liðið mjög illa eftir atburðinn, haft litla matarlyst og sofið illa og væri komin í meðferð hjá sálfræðingi Aðspurð kvaðst brotaþoli hafa drukkið alveg helling, bjór heima hjá sér og í bænum hafi vinkonan boðið sér upp á Bacardi kokteil. D hafi boðið þeim upp á staup og síðan meira, brotaþoli kvaðst ekki hafa hugmynd um hvort hún hafi tekið þrjú, fjögur eða fimm. Brotaþoli kvaðst aðspurð hafi verið orðin vel drukkin og á skalanum núll upp í tíu, ef núll er edrú, kvaðst hún setja sig pottþétt í svona sjö, að tikka upp í átta. Aðspurð kvaðst brotaþoli hafa drukkið bjór sem ákærði hafi boðið upp á heima hjá sér. Brotaþoli neitaði aðspurð að hafa neytt einhvers annars.

Brotaþoli kvaðst vera á [...]vegna [...]og vera líka á [...]en kvað það ekki hafa áhrif þegar áfengi væri drukkið samhliða. Brotaþoli kvaðst vera með [...]og hafa verið sett á [...] sem sé [...]sem hjálpi sér við [...] og að slaka á. Brotaþoli kvaðst hafa tekið Parkódín forte fyrr um daginn en ekki um kvöldið því það fari ekki vel saman. Brotaþoli kvaðst aðspurð hafa haft fulla stjórn á sér.

8.

Tekin var önnur lögregluskýrsla af ákærða þann 13. apríl 2021 þar sem hljóðupptaka skýrslutöku 7. september 2020 var talin skemmd og ónothæf, sem síðar kom í ljós að var ekki rétt og í málinu liggur fyrir endurrit skýrslutökunnar í fullri lengd. Frásögn ákærða af atburðum í skýrslu 13. apríl 2021 var í samræmi við skýrslu hans þann 7. september 2019 í öllum aðalatriðum. Þar var borin undir ákærða sú lýsing brotaþola að hann hafi tekið í hár hennar og ýtt henni niður. Kvaðst ákærði hafa tekið í hár brotaþola þegar hún var ofan á sér og haldið sér við rúmstokkinn. Bótakrafa brotaþola var þar kynnt fyrir ákærða sem hafnaði henni.

9.

Tekin var lögregluskýrsla af vinkonu brotaþola, A, 5. júní 2020. A kvað brotaþola hafa sagt sér að hún og ákærði hafi verið að kyssast en brotaþoli síðan sagt nei, ég vil þetta ekki og staðið upp til að klæða sig og þegar hún hafi verið að teygja sig yfir í fötin hafi ákærði gripið aftan í brotaþola og sagt fílarðu að fá það þarna og hún hafi sagt nei. Þá hafi ákærði ýtt höfði brotaþola í rúmið og troðið sér inn en brotaþoli hafi frosið og ekki getað gert neitt nema grenjað í koddann, hann hafi klárað og sofnað og þá hafi brotaþoli farið fram. Aðspurð um líðan brotaþola í dag út frá atburðinum kvað A að sig langaði til að segja vel en þetta hafi setið í henni. Brotaþoli hafi farið í sálfræðimeðferð út af þessu atviki og sé hjá geðlækni eða sálfræðingi og sé að vinna eins vel úr hlutunum og hægt er. Aðspurð um breytingar í hegðun brotaþola eftir atvikið kvað A svo ekki vera.

10.

Tekin var lögregluskýrsla af D þann 9. júní 2020 en ekki er ástæða til að rekja efni hennar.

1 1.

Samkvæmt niðurstöðum rannsóknar E, sérfræðings hjá tæknideild lögreglu, voru sáðfrumur sjáanlegar á smásjárglerjum, sem útbúin voru á Neyðarmóttöku, merkt „Ytri kynfæri“ og „Kringum endaþarmsop. Í sokkabuxum og nærbuxum komu fram blettir, sem gáfu jákvæða svörun við for- og staðfestingarprófum sem blóð. Hér skal tekið fram að í skýrslu fyrir dómi benti sérfræðingurinn á að um villu væri að ræða, hið rétta væri að komið hafi jákvæð svörun við sæði en ekki blóði. Jafnframt gáfu sýni af pinnum í öskju merkt „Rasskinnar“ jákvæða svörun við sömu prófum. Smásjársýni, sem útbúin voru, sýndu ennfremur að sáðfrumur voru þar til staðar. Sýni af pinnum í öskjum merktum „Endaþarmur“, „Leggöng“ og „Cx op“ gáfu jákvæðar svaranir við for- og staðfestingarprófum sem sæði. Hins vegar komu ekki fram sáðfrumur í smásjársýnum sem útbúin voru. Það útiloki þó ekki að slíkar frumur sé þar að finna. Gögnin verði varðveitt.

1 2.

Meðal gagna málsins er vottorð F sálfræðings, dagsett 17. nóvember 2021, sem ritað var að beiðni héraðssaksóknara. Þar segir að brotaþoli hafi komið í 16 viðtöl frá 11. september 2019 til 1. apríl 2020 auk eins eftirfylgniviðtals gegnum síma. Frásögn brotaþola hafi verið trúverðug og gott samræmi í frásögn hennar, hún virst hreinskilin og opinská. Í viðtölum hafi brotaþoli greint frá áfallastreitueinkennum eftir meint brot, hún átt gott með að lýsa einkennum og gefa dæmi um þau. Einkenni brotaþola hafi enn verið alvarleg sex vikum eftir meint brot, því hafi verið gert formlegt greiningarmat 16. október 2019 og hafi brotaþoli uppfyllt öll greiningarskilmerki áfallastreituröskunar eftir meint kynferðisbrot. Brotaþoli hafi greint frá fyrri áföllum á lífsleiðinni. Þá hafi brotaþoli greint frá varðandi fyrri geðsögu að hafa verið greind með [...], [...] og [...]. Brotaþoli hafi sinnt meðferð að mestu vel og við lok meðferðar hafi hún ekki lengur uppfyllt greiningarviðmið áfallastreituröskunar auk þess sem dregið hafði úr þunglyndis, kvíða-og streitueinkennum ásamt svefnvanda. Ljóst þyki að meint kynferðisbrot hafi haft víðtæk áhrif á líf og líðan brotaþola.

III.

Framburður ákærða, brotaþola og annarra vitna fyrir dómi.

1.

Ákærði neitaði sök. Ákærði kvað sig og þrjú önnur hafa komið að heimili sínu í leigubíl frá [...]. Þau hafi sest í gráan hornsófa með tungu í stofunni. Hann hafi kveikt á sjónvarpi og Spotify og boðið fólkinu drykk. Þau hafi spjallað í sófanum, brotaþoli hafi farið út að reykja í tví- eða þrígang. Brotaþoli hafi breitt yfir sig og ákærða grátt teppi og sett hönd ákærða í klofið á sér á milli þess sem hún fór að reykja og alltaf sest við hlið sér þegar hún kom til baka. Brotaþoli hafi sagt við ákærða: „Nú ætla ég að reykja og svo átt þú að ríða mér á eftir.“ Aðspurður taldi ákærði að þau hafi verið þrjú korter til klukkustund í stofunni. Ákærði og brotaþoli hafi farið inn á baðherbergi, byrjað að kyssast í stutta stund en síðan farið inn í svefnherbergi.

Ákærði kvaðst hafa sest á rúmhornið en brotaþoli hafi ýtt sér niður og lagst klofvega ofan á og byrjað að kyssa sig. Brotaþoli hafi fært höndina á sér í klof ákærða og dregið hann úr buxum og nærbuxum. Brotaþoli hafi klætt sig úr fötunum, ákærði legið á rúminu, brotaþoli komið ofan á ákærða og þau haft samfarir þar sem brotaþoli hafi verið mestan hluta tímans ofan á ákærða. Nánar aðspurður kvaðst ákærði hafa legið með höfuðið við höfðagaflinn. Ákærði kvaðst hafa spurt brotaþola ítrekað hvað hún vildi en húnhafi sagst vilja ríða ákærða, hún hafi einnig sagt að hún vildi að ákærði flengdi sig. Brotaþoli hafi síðan farið á fjóra fætur á horni rúmsins og viljað að ákærði tæki sig aftan frá. Ákærði kvaðst hafa spurt hvað brotaþoli vildi og hún hafi þá svarað að henni þætt gott að fá það i rassinn og beðið ákærða um að taka sig í endaþarm. Ákærði kvaðst þá hafa farið niður á hnén og sleikt bæði kynfæri og endaþarm og síðan hafi þau stundað endaþarmsmök í smá tíma að beiðni og frumkvæði brotaþola, aðspurður kvaðst ákærði halda það hafa tekið 3- 5 mínútur. Ákærði kvaðst aðspurður hafa haft hendur á mjöðmum brotaþola meðan á mökunum stóð. Þegar því hafi verið lokið hafi ákærði lagst á bakið í rúmið og brotaþoli komið ofan á sig aftur og verið að kyssa sig. Ákærði kvaðst hafa verið orðinn þreyttur og hafa sofnað meðan brotaþoli hafi verið ofan á sér og hafa vaknað við að lögreglan dinglaði á bjöllunni.

Ákærði kvaðst aðspurður ekki hafa verið mjög drukkinn þegar heim var komið, verið hættur að drekka, en hann hafi ekki vitað um ástand brotaþola eða annarra í hópnum. Aðspurður kvað ákærði frumkvæði hafa verið brotaþola en hann hafi ekki slegið hendinni á móti því. Nánar aðspurður kvað ákærði brotaþola hafa tekið þátt í endaþarmsmökunum með því að ýta sér á móti og hafa gefið frá sér eðlilegar kynlífsstunur.

Ákærði kvaðst ekki hafa fengið fullnægingu aðspurður um það hvort hann hafi fengið sáðlát við endaþarmsmökin, en sagði að það kæmi alltaf eitthvað út þegar hann stundaði kynlíf. Beðinn um að lýsa því nánar hvort þetta eitthvað væri sæði eða glær vökvi, kvaðst ákærði ekki geta lýst því, það kæmi alltaf eitthvað hjá sér en hann viti ekki hvernig það sé hjá öðrum. Ákærði kvaðst aðspurður ekki hafa orðið var við neitt annað en að allt væri fullkomlega eðlilegt við endaþarmsmökin, og með samþykki beggja aðila. Þegar framburður brotaþola um endaþarmsmökin var borinn undir hann, kvaðst ákærði hafa lýst því hvernig atburðir hafi verið, vísaði til þess og neitaði því að hafa rifið í hár brotaþola eða beitt hana öðru ofbeldi.

Aðspurður um nánari lýsingu á húsakynnum kvað ákærði vera um það bil 10 skref frá stofu inn í svefnherbergi. Vitnin A og D hafi setið á tungusófanum, næst eldhúsborði þegar hann og brotaþoli fóru inn í svefnherbergi en hún hafi lokað hurðinni. Ákærði kvaðst hafa heyrt í þeim inn í svefnherbergi sem hafi verið ólæst þar sem ekki sé lykill í hurðinni. Hefði brotaþoli kallað á aðstoð hefðu þau heyrt í henni og getað verið þar á nokkrum sekúndum.

Aðspurður kvað ákærði brotaþola aldrei hafa sagt nei, né gefið til kynna með öðrum hætti að hún vildi ekki hafa endaþarmsmök. Aðspurður hvort eitthvað í hennar fari, hegðun eða líkamstjáningu hafi getað gefið ákærða til kynna að brotaþoli væri þessu mótfallin neitaði ákærði því. Ákærði kvaðst hvorki hafa orðið var við eða séð að brotaþoli hafi frosið og benti á að að vinir brotaþola hafi verið í stofunni allan tímann. Ákærði kvaðst aðspurður ekki kunna neinar skýringar á því hvað hafi leitt til kæru brotaþola en kvaðst hafa sofnað í lokin meðan á samförum þeirra stóð en þá hafi brotaþoli verið ofan á sér.

Aðspurður um niðurstöðu læknis sem framkvæmdi réttarfræðilega skoðun í málsgögnum um að rifa á endaþarmi komi heim og saman við harkaleg endaþarmsmök, kvað ákærði enga hörku hafa verið við mökin og hann hefði ekki skýringu á rifunni. Brotaþoli hafi hvorki kveinkað sér eða farið undan við mökin auk þess sem hún hafi beðið um þetta sjálf.

Aðspurður um niðurstöðu tæknideildar lögreglu um að sáðfrumur hafi verið sjáanlegar á smásjárglerjum á ytri kynfærum, við endaþarmsop og á rassi, svaraði ákærði því til að eins og hann hafi sagt áðan „það kemur alltaf eitthvað þegar maður stundar kynlíf en égfékk ekki fullnægingu“. Ákærði kvaðst nánar aðspurður ekki hafa skýringu á sæði á rasskinnum brotaþola.

Ákærði kvað áhrif málsins á sig hafa verið geigvænleg, hann hafi haft þetta hangandi yfir sér í þrjú ár og haft neikvæð andleg áhrif. Ákærði kvaðst hafa átt erfitt með að sinna vinnu að fullu vegna málsins þar sem hann sé stanslaust stressaður.

2.

Brotaþoli kvaðst hafa farið með vinkonu sinni út að skemmta sér. Þær hafi fengið sér í glas og farið niður í bæ en þar hafi verið strákur sem vinkonan hafi viljað hitta. Þau þrjú hafi farið í leigubílaröð við [...]. Þar hafi komið ákærði og spurt hvert fólk væri að fara til að deila leigubíl áleiðis í [...]. Þau hafi verið á leið í [...]hafi ákærði komið með þeim. Vinkona brotaþola, sem hafi setið aftur í með ákærða og vini sínum, hafi ekki endilega viljað fara heim og mál hafi æxlast þannig að allt í einu hafi þau verið á leið í [...]. Þegar þau komu þangað hafi ákærði boðið þeim í glas og þau setið í stofunni. Ákærði hafi sest við hliðina á brotaþola, sett höndina á annað læri hennar og spurt hvort það væri í lagi. Brotaþoli kvaðst hafa samþykkt það en sagt að það yrði ekkert meira. Það að fara afsíðis hafi ekki verið í hennar huga til að stunda kynlíf en brotaþoli hafi viljað leyfa vinkonu sinni og vini hennar að vera í friði inni í stofu.

Brotaþoli og ákærði hafi farið inn í svefnherbergi og þar hafi ákærði kysst brotaþola. Hún hafi stoppað kossinn því þetta hafi ekki verið það sem hún ætlaði að gera eða vildi. Brotaþoli mundi ekki alveg hvernig málin æxluðust en segist hafa sagt við ákærða að þetta væri ekki eitthvað sem hún hafi komið til að gera. Þau hafi þó haldið áfram og farið að stunda kynlíf. Brotaþoli kvaðst ekki muna nákvæmlega atburðarrásina en kvaðst muna að hún hafi staðið við rúmið þegar ákærði hafi spurt sig hvort henni fyndist gott að fá það að aftan. Brotaþoli kvaðst hafa sagt nei, við erum ekki að fara að gera það. Það hafi samt gerst. Í stað þess að berjast á móti þegar ákærði hafi gripið fast í mjöðmina á henni og ýtt höfði hennar fram, hafi brotaþoli látið undan og frosið. Hún hafi bara beðið eftir að þetta væri búið því hún hafi verið hrædd um að ef hún færi að berjast á móti yrði þetta kannski bara verra. Eftir þetta hafi hún tekið fötin sín, farið inn á baðherbergi og viljað komast út sem fyrst.

Aðspurð kvaðst brotaþoli hafa verið drukkin og hress en þreytt, á skalanum einn til tíu verið sex, að tikka upp í sjö. Rökhugsun hafi ekki verið 100% en hún hafi alveg vitað hvert þau voru að fara. Brotaþoli kvaðst aðspurð ekki vita hversu langur tími hafi liðið eftir að þau komu heim til ákærða þar til hún og ákærði fóru inn í svefnherbergi en hélt það hafa verið einn til einn og hálfur klukkutími. Þau hafi öll verið að spjalla í stofunni í hornsófa til að byrja með og hlusta á tónlist. Brotaþoli og A hafi farið saman inn á baðherbergi þar sem flætt hafi upp úr niðurfalli og brotaþoli byrjað að þurrka það upp en ákærði sagt henni að láta það eiga sig. Aðspurð um aðdraganda að því að brotaþoli og ákærði fóru inn í svefnherbergi, bar brotaþoli að ákærði hafi haft frumkvæði að því að fara afsíðis og þar sem brotaþoli vildi gefa vinkonu sinn og vini hennar næði, hafi hún samþykkt það og þau gengið saman inn í svefnherbergi. Aðspurð nánar um atvikaröð í herberginu kvaðst brotaþoli ekki muna nákvæmlega hvað hafi gerst eftir kossinn, hún hafi reynt að ýta þessum atburði frá sér. Brotaþoli kvaðst halda að hún hafi ekki farið úr brjósthaldaranum og ekki muna hvort hún hafi sjálf klætt sig úr eða ákærði en sagðist halda að hann hafi sjálfur klætt sjálfan sigúr.

Beðin um að lýsa atburðum nánar kvaðst brotaþoli halda að hún hafi legið á bakinu og ákærði ofan á. Enn spurð nánar um atvik kvaðst brotaþola ráma í að hafa verið ofan á ákærða á einhverjum tímapunkti. Brotaþoli kvað aðspurð samræðið hafa verið með sínu samþykki eða í öllu falli ekki andmælt því. Aðspurð um atvik eftir það, kvað brotaþoli ákærða hafa spurt hvort henni þætti gott að fá það í rassinn. Brotaþoli kvaðst hafa svarað nei, ekki með þér. Eftir að hún hafi svarað muni brotaþoli eftir hönd ákærða á mjöðminni á sér frekar fast, hann hafi tekið í höfuðið eða hárið á sér aftan á, ýtt sér niður fram á rúmið og haft við sig endaþarmsmök.

Aðspurð hvort brotaþoli hafi á einhverjum tímapunkti eftir að hafa sagt nei, ekki með þér, sagt við ákærða að hún vildi ekki endaþarmsmök, kvað brotaþoli þetta hafa gerst svo hratt að hún hafi ekki náð því. Hún hafi frosið á því andartaki þegar ákærði tók um mjöðm hennar og ýtti henni fram, hún hafi ekkert sagt eða gert og ekki gefið til kynna með neinum hætti að hún vildi þetta ekki meðan mökin áttu sér stað. Henni hafi fundist þetta vera heil eilífð. Brotaþoli kvaðst hafa frosið en af gefinni reynslu væri best að þegja svo þetta yrði ekki verra. Brotaþoli kvaðst hafa óttast að ákærði gæti kýlt sig eða lamið enda mun stærri en brotaþoli og ekki getað kallað á hjálp þrátt fyrir að vita af vinkonu sinni og D frammi. Aðspurð kvað brotaþoli að endaþarmsmökunum hafa lokið með sáðláti ákærða yfir rass og bak því hún hafi þurft að þurrka sæði af sér á baðherberginu. Brotaþoli kvaðst ekki muna hvort ákærði hafi eftir það sest á eða lagst í rúmið en kvaðst muna að hafa tekið fötin sín og farið fram á baðherbergi.

Brotaþoli kvaðst hafa klætt sig, farið fram og sagt við vinkonu sína og D að hún væri að fara heim. Vinkonan hafi spurt hvort allt væri í lagi en brotaþoli kvaðst bara hafa sagt að hún vildi fara heim. Fyrir utan hafi brotaþoli brotnað niður og hágrátið en þá hafi vinkonan vitað að eitthvað hafi gerst sem ekki væri í lagi og viljað fara aftur inn en brotaþoli hafi stöðvað hana og þau farið heim til brotaþola í leigubíl. Aðspurð kvaðst brotaþoli hafa sagt vinkonu sinni frá því að ákærði hafi spurt sig um endaþarmsmök sem hún hafi sagt nei við, en hann hafi samt gert það. Brotaþoli kvaðst ekki vita hvað klukkan hafi verið þegar þau komu heim til hennar en það hafi verið komið undir morgun. Vinkona hennar og vinur hafi síðan talað sig inn á að fara á Neyðarmóttökuna, sem hún hafi ekki viljað fyrst, og þau gengið saman þangað.

Brotaþoli sagði aðspurð að þetta atvik hafi haft mikil áhrif á líf sitt. Hún komi frá brotnu heimili, hafi orðið fyrir [...], verið [...] og [...]. Öllu hafi verið kippt undan sér við þennan atburð sem hún hafi ekki getað stöðvað. Brotaþoli kvaðst ekki hafa getað mætt til vinnu í nokkra daga eftir atburðinn eða sinnt háskólanámi sem hún var í samhliða vinnu eftir atvikið. Hún kvaðst hafa fengið ítrekaðar martraðir um ákærða og hrökkva upp í svitakófi. Brotaþoli kvaðst hafa átt erfitt með að sinna því að dætur sínar mættu á réttum tíma í skóla og verið með þráhyggju varðandi það að svala- og útidyrahurðir væru læstar auk þess að læsa bílhurðum ef einhver kom snögglega út. Aðspurð um líðan í dag kvaðst brotaþoli vera orðin aðeins sterkari en ekki hafa snúið til vinnu.

Aðspurð um ummæli í lögregluskýrslu um „að hafa verið að gefa skít í lífið gírnum“ kvaðst brotaþoli hafa verið andlega úrvinda eftir [...] og viljað ýta öllu varðandi hann til hliðar. Hún hafi ætlað að skemmta sér þetta kvöld og ekki láta þessi mál íþyngja sér. Nánar aðspurð um áfengisneyslu umrætt kvöld kvaðst brotaþoli hafa drukkið tvo litla bjóra heima og tekið með sér bjórdós í bæinn. Vinkona sín hafi keypt tvo kokteila handa sér á Sólon og þær hafi fengið sér eitt skot. Aðspurð um lyfjaneyslu kvaðst brotaþoli vera á [...], [...] en taldi að hún hefði ekki tekið Parkódín forte þetta kvöld, sem hún taki stundum vegna bakverkja. Brotaþoli kvaðst einnig vera á [...]. Brotaþoli kvaðst vita að þvagprufa hafi sýnt amfetamín en brotaþoli hafi þá spurt hjúkrunarfræðing hvort það gæti verið vegna [...], sem hafi sagst ætla að merkja við það.

Brotaþoli kvaðst aðspurð hafa reykt í svalahurðinni, tvisvar eða þrisvar. Brotaþoli kannaðist aðspurð ekki við að hafa setið með teppi yfir sér og ákærða. Brotaþoli sagði aðspurð að það hafi verið tiltölulega stutt vegalengd frá stofu inn í svefnherbergi.

Brotaþoli kvaðst muna eftir að hafa gefið skýrslu en hafa verið í miklu uppnámi og muni ekki hvað hún hafi sagt en kvaðst hafa sagt að hún hafi ekki haft kynlíf í huga þegar hún fór með ákærða inn í svefnherbergi.

Brotaþoli sagði aðspurð það vel geta verið að hún hafi sagt að sér þætti gott að fá það í rassinn, [...], en að hún hafi sagt, nei, ég vil það ekki með honum.

3.

Vitnið A kvaðst aðspurð fyrir dómi ekki þekkja ákærða en muni að þau hafi talað um að vera bæði frá [...]. Vitnið kvaðst hafa verið vinkona brotaþola í um tvo áratugi. Þær hafi verið að skemmta sér umrætt kvöld, farið í bæinn og hitt vin A, D. Þau þrjú hafi farið í langa leigubílaröð á Lækjartorgi en vitnið vissi ekki klukkan hvað. Einhvern veginn hafi atvikast að þau hafi deilt leigubíl með ákærða og hann boðið heim til sín í [...]. Þar hafi þau setið í sófanum og verið að spjalla. Vitnið og D hafi setið þétt saman og brotaþoli og ákærði líka. Ákærði og brotaþoli hafi síðan farið inn í herbergi en vitnið vissi ekki hversu lengi. Skyndilega hafi brotaþoli komið fram, verið skrýtin, farið beint og klætt sig í skóna og sagst vilja fara heim núna. Vitnið hafi spurt hvort það væri ekki allt í lagi en brotaþoli hafi bara sagst vilja fara heim, sem vitninu fannst undarlegt. Þær hafi farið út en þar kvaðst vitnið hafa spurt brotaþola hvort það væri ekki allt í lagi og brotaþoli hafi gefið í skyn hvað hafi gerst, það hafi fokið í vitnið en þau hafi ákveðið að taka leigubíl heim til brotaþola. Þar hafi brotaþoli sagt vitninu upp og ofan af því sem hafi gerst. Vitnið hafi því reynt að fá brotaþola á spítalann sem hafi kostað fortölur en það hafi tekist og vitnið og vinur hennar hafi farið með brotaþola.

Beðin um að lýsa ástandi brotaþola heima hjá ákærða kvað vitnið þau öll hafa verið hress að djamma og drukkin en ekki dauðadrukkin. Aðspurt taldi vitnið að þau hafi spjallað í um klukkutíma áður en brotaþoli og ákærði fóru inn í herbergi. Aðspurt hvort vitnið hafi séð samdrátt milli brotaþola og ákærða, játti vitnið þvíog kvað þau hafa setið þétt við hvort annað í sófanum undir teppi. Vitnið sagðist ekki vita hver hafi breitt teppið yfir þau og ekki hafa séð hvað gerðist undir því.

Aðspurt um hvernig það hafi atvikast að brotaþoli og ákærði fóru saman inn í herbergi, kvað vitnið brotaþola hafa haldið að það væri eitthvað á milli vitnisins og D og brotaþoli hafi viljað gefa sér svigrúm. Vitnið mundi ekki hvort brotaþoli hafi sagt sér þetta á staðnum eða síðar. Aðspurt taldi vitnið ákærða hafa gengið á undan inn í herbergið en kvaðst hafa séð að hurðin væri lokuð inn í herbergið og tónlist frammi í stofu en ekki hávaði. Vitnið heyrði ekkert frá herberginu.

Nánar aðspurt um ástand brotaþola þegar hún kom fram sagði vitnið brotaþola hafa gengið beint að skónum sínum, ekki horft á vitnið eða vin hennar og sagst vilja fara heim. Þær hafi farið saman út og handan við hornið hafi brotaþoli gefið í skyn hvað hafi gerst en ekki sagt það beinum orðum. Brotaþoli hafi sagt að það hafi eitthvað gerst sem hún vildi ekki. Vitnið kvaðst ekki hafa viljað ýta á brotaþola um nákvæma lýsingu í þessari stöðu. Brotaþoli hafi síðar sagt sér að hún og ákærði hafi farið inn í herbergi og verið að kela, ákærði hafi síðan farið aftan á hana og „sett hann einhvers staðar þar sem hún vildi ekki“. Aðspurt hvað það þýddi, svaraði vitnið „í rassinn“. Aðspurt hvort ákærði hafi beitt brotaþola hörku eða ofbeldi svaraði vitnið því til að brotaþola hafi fundist þetta harkalegt, að vera ýtt niður í rúmið og vera haldið niðri á grúfu. Aðspurt nánar um hvað brotaþoli hafi sagt nákvæmlega þegar þær voru komnar út, kvað vitnið brotaþola hafa sagt „ég sagði nei“ og „ég vildi þetta ekki“. Vitnið kvað brotaþola ekki hafa sagt sér nánar frá atburðinum. Vitnið kvaðst ekki vera neinum í neinum vafa um að eitthvað hafi gerst í herberginu sem brotaþoli vildi ekki miðað við viðbrögð hennar þegar hún kom fram.

Vitnið kvaðst aðspurt hafa orðið vör við slæmar breytingar á brotaþola eftir atvikið að því leyti að brotaþoli hafi átt mjög erfitt andlega og í lífinu. Aðspurt nánar kvað vitnið brotaþola hafa breyst, hafa orðið þunglynd, kvíðin og óhamingjusöm. Aðspurt um það hvort brotaþoli hafi ekki átt við neitt slíkt að etja áður kvaðst vitnið vita um sögu brotaþola en ástand hennar hafi ekki verið með þessum hætti áður. Brotaþoli hafi um tíma misst lífsviljann eftir þetta atvik. Henni líði illa í dag og sé ekki sama manneskja og hún var, sé þung og kvíðin og hafi gengið illa í einkalífinu eftir þetta.

Aðspurt kvaðst vitnið muna eftir að hafa gefið lögregluskýrslu í málinu og hafa byrjað að taka eftir breytingum á brotaþola fljótlega eftir atvikið en árið 2020 hafi verið sérstaklega erfitt. Vitnið kvaðst ekki hafa hitt brotaþola á hverjum degi á þessum tíma því vitnið búi á [...] og þær því aðeins hist á ákveðnum tímabilum. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa verið spurð um breytingar á hegðun eða líðan brotaþola hjá lögreglu. Aðspurt um framburð í lögregluskýrslu um að vitnið hafi ekki hafi merkt breytingar á brotaþola eftir atvikið, kvaðst vitnið ekki geta skýrt misræmið. Brotaþoli hafi átt erfitt og liðið illa eftir atvikið, lýst ástandi sínu í símtölum og talað um það við vitnið. Tilhugsun um réttarhaldið hafi einnig lagst þungt á brotaþola.

4.

C heimilislæknir kom fyrir dóm og staðfesti skýrslu þá sem hún ritaði vegna málsins hjá Neyðarmóttöku og greint er frá í kafla II 2.

Vitnið greindi frá því að brotaþola hafi greinilega liðið mjög illa, verið grátandi og í áfalli en kvaðst aðeins muna óljóst eftir smáatriðum annað en það sem komi fram í skýrslunni. Vitnið kvað aðspurt lækni og hjúkrunarfræðing hafa skráð sögu brotaþola saman en sagan sé ekki borin undir brotaþola eftir skráningu. Tilgangur skráningar á frásögn sjúklings og haka við þau atriði sem þar koma fram sé meðal annars til að skýra hvað hafi nákvæmlega gerst og hvar eigi að taka sýni. Ástand við skoðun hafi hins vegar verið skráð af vitninu og hakað við þau atriði sem hafi lýst ástandi brotaþola samkvæmt mati vitnisins, og beri vott um vanlíðan og að brotaþoli hafi verið í áfalli. Vitnið kvaðst hafa skráð frásögn brotaþola í niðurstöðukafla. Í skýrslu sé lýst rifu við endaþarmsopið sem vitnið kvað aðspurt myndast við álag og núning sem sé það mikill að húðin rifnar. Vitnið kvað aðspurt slíkan áverka valda sársauka við endaþarmsmök, „maður finnur til“. og geti samræmst óundirbúnum mökum. Vitnið kvaðst aðspurt ekki geta svarað því hvort lyfseðilskyld lyf geti stixast sem amfetamín. Brotaþoli hafi mælst með opíóíða sem verði rakið til Parkódín forte.

Aðspurt um hvernig blanda af lyfjum sem brotaþoli kvaðst hafa tekið umræddan dag og áfengisneyslu hennar væri æskileg blanda, kvað vitnið það augljóslega hafa áhrif. Vitnið kvað þreifieymsli brotaþola efst á hálsi hafa verið staðbundin og í samræmi við frásögn brotaþola sem væri líklegasta skýringin en þau gætu komið af öðru. Vitnið kvað aðspurt vera almenna vinnureglu að taka ekki myndir af kynfærum og endaþarmi. Var það mat vitnis að útlit á rifu við endaþarm samræmdist því að um nýlegan áverka væri að ræða þar sem brotaþoli var aum, áverkinn hafi verið ferskur og ekki kominn gróandi í hann. Ekki hafi verið merki um blæðingu, það gerist ekki alltaf. Aðspurt um það hvort áverkinn geti komið við endaþarmsmök án þvingunar, kvað vitnið áverkann aðeins segja til um óeðlilegt tog á þessu svæði. Aðspurt kvað vitnið ólíklegt að kona gæti notið kynlífs með slíkan áverka, hún væri aum og með óþægindi.

5.

B hjúkrunarfræðingur kom fyrir dóminn og staðfesti skýrslu sem hún ritaði hjá Neyðarmóttöku vegna brotaþola og greint er frá í kafla II 1.

Vitnið kvaðst hafa tekið á móti brotaþola í miklu uppnámi og muna vel eftir brotaþola sem hafi grátið mikið. Brotaþoli hafi lýst því að hafa hitt ókunnugan mann í leigubílaröð og farið heim til hans ásamt vinum brotaþola. Þar hafi þau spjallað og brotaþoli og ákærði verið að kyssast og farið inn í herbergi. Ákærði hafi spurt hvort brotaþoli hefði áhuga á að stunda endaþarmsmök sem brotaþoli hafi neitað. Ákærði hafi haldið áfram þrátt fyrir það, haldið brotaþola niðri og rifið í hár hennar. Skoðunin hafi verið brotaþola erfið og brotaþoli í miklu tilfinningalegu uppnámi. Brotaþoli hafi skýrt skilmerkilega frá atburðarrásinni sem vitnið og læknir hafi skráð niður eftir brotaþola en brotaþoli hafi ekki lesið skýrsluna yfir. Brotaþoli hafi ekki verið virst vera drukkin. Aðspurt kvað vitnið hafa komið fram í frásögn að meintur gerandi hafi haft sáðlát yfir brotaþola. Aðspurt nánar um skýrslu varðandi andlegt og líkamlegt ástand brotaþola, kvaðst vitnið hafa skráð niður þau atriði sem vitnið hafi metið sjálft til að lýsa ástandi hennar.

Aðspurt staðfesti vitnið að ekki hafi verið um hárlos eða sýnilega áverka að ræða hjá brotaþola vegna lýsingar hennar um að rifið hafi verið í hár hennar. Aðspurt um að hakað hafi verið við þvingaða vímuefnaneyslu í skýrslunni, kvaðst vitnið um mistök að ræða þar sem brotaþoli hafi greint frá því að hún hafi ekki tekið fíkniefni. Aðspurt greindi vitnið frá því að [...]lyf og Parkódín Forte sem tekin séu að staðaldri geti leitt til þess að á lyfjastixi greinist amfetamín og ópíóðar.

6.

F sálfræðingur staðfesti vottorð sitt vegna meðferðar brotaþola og greint er frá í kafla II.11.

Vitnið kvað formlegt greiningarmat hafi verið gert sex vikum eftir meint brot þar sem lítið hafði dregið úr áfallaeinkennum. Brotaþoli hafi greinst með áfallastreituröskun í kjölfar þessa atviks og farið í gegnum 12 tíma meðferð og brotaþoli hafi verið með lítil áfallastreitueinkenni í lok meðferðar. Aðspurt kvað vitnið fjölda viðtala hafa verið eðlilegur miðað við að hafa greinst með áfallastreituröskun en þó í meira lagi miðað við það sem almennt gerist.

Aðspurt um hvort unnt sé að greina á milli áhrifa af áföllum, kvað vitnið það mögulegt út frá hluta einkenna sem eru sértæk. Almennari einkenni eins og svefnleysi geti átt við önnur áföll. Aðspurt kvaðst vitnið hafa metið brotaþola trúverðuga, þar sem hún hafi verið samkvæm sjálfri sér í viðtölum, samræmi hafi verið í því hvernig hún svaraði spurningalistum og því hvernig hún lýsti einkennum eða líðan í samtölum.

Vitnið kvaðst aðspurt hafa spurst fyrir um öll fyrri áföll, ekki bara meint brot. Brotaþoli hafi enn verið að greinast með áfallastreitu vegna [...]. Til að aðgreina sé lögð áhersla á sértæk einkenni eins og forðunareinkenni og minningar sérstaklega tengdar atburðinum og skoðað hvert innihald einkenna hafi verið en auk þess lögð áhersla á sértæk einkenni sem ekki hafi verið til staðar fyrir áfallið. Vitnið kvaðst hafa látið brotaþola taka hálfstaðlað greiningarviðtal sem sé besta fáanleg greining á áfallastreituröskun.

7.

Vitnið D kvaðst þekkja A vinkonu brotaþola en ekki brotaþola eða ákærða. Vitnið kvaðst hafa hitt brotaþola og vinkonu hennar á skemmtistað í bænum og farið með þeim í leigubílaröð þar sem þau hafi hitt ákærða fyrir tilviljun. Þau hafi tekið leigubíl saman og ákærði hafi boðið þeim heim. Þau hafi hlustað á tónlist heima hjá ákærða, fengið sér að drekka og verið að spjalla. Vitnið gat ekki greint frá því hversu lengi þetta hafi verið og kvaðst ekki hafa tekið eftir því þegar ákærði og brotaþoli fóru inn í herbergi. Þau A hafi spjallað saman og hlustað á lága tónlist meðan ákærði og brotaþoli voru inni í svefnherbergi. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa tekið eftir neinum sérstökum samdrætti milli brotaþola og ákærða meðan þau sátu frammi né hvort einhver hafi verið með teppi yfir sér í sófanum. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt neitt frá svefnherberginu. Brotaþoli hafi verið drukkin en skýr og verið hress, þau hafi öll verið á svipuðum stað varðandi drykkju. Aðspurt um háttalag brotaþola þegar hún kom fram úr herberginu, kvað vitnið hana hafa verið mjög þögula, byrjað að taka saman dótið sitt og sagt ítrekað að hún vildi fara. Brotaþoli hafi farið út á pallinn fyrir framan íbúðina ásamt A og vitnið hafi séð að eitthvað skrýtið væri á seyði, þau farið í leigubíl heim til brotaþola sem hafi verið í mjög miklu uppnámi. Aðspurt kvað vitnið A hafa sagt sér að þau væru að fara af því að ákærði hefði nauðgað brotaþola. Aðspurt um það hvenær brotaþoli hafi sagt vitninu frá því hvað hefði gerst, kvað vitnið brotaþola hafa sagt í leigubílnum að hún og ákærði hafi farið inn í herbergi, svo hafi brotaþoli neitað ákærða sem hafi haldið áfram og farið eitthvað sem hún vildi ekki, í afturenda og eitthvað þannig.

Vitnið kvaðst hafa merkt mikla breytingu á háttalagi brotaþola fyrir og eftir að hafa verið í svefnherberginu. Þau hafi farið heim til brotaþola sem hafi grátið mikið og þau svo farið á Neyðarmóttöku með henni en A hafi sannfært brotaþola um að fara þangað. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa hitt brotaþola eftir þetta atvik.

8.

E lögreglumaður og sérfræðingur hjá tæknideild lögreglu gaf skýrslu fyrir dómi og staðfesti efni og undirritun skýrslna sem greint er frá í kafla II. 10.

Nánar aðspurt um sýni merkt „Rasskinnar“ greindi vitnið frá því að jákvæð forprófunarsýni séu prófuð áfram með staðfestingarprófi þar sem leitað er að ensími framleitt í blöðruhálskirtli sem seyti því í sáðvökvann. Sé jákvæð svörun við staðfestingarprófi þýði það að sæði sé til staðar, annars ekki. Aðspurt kvað vitnið að lýsing ákærða á „það kemur alltaf eitthvað“ gæti leitt til jákvæðrar svörunar í prófunum en sáðfrumur finnast aðeins þegar um sáðlát hafi verið að ræða. Vitnið leiðrétti aðspurt villu í niðurstöðukafla skýrslunnar, þar sem segir að í sokkabuxum og nærbuxum hafi komið fram blettir, sem hafi gefið jákvæða svörun við for- og staðfestingarprófum sem blóð. Ekki hafi verið um blóð að ræða heldur sæði.

9.

Lögreglumaður sem tók frumskýrslu af brotaþola og ákærða gaf skýrslu fyrir dómi og staðfesti efni og undirritun lögregluskýrslu en kvaðst ekki hafa komið meira að málinu. Vitnið mundi ekki sérstaklega eftir brotaþola en rak minni til þess að vegna ástands hennar, þreytu eða ölvunar hafi ekki verið unnt að taka formlega skýrslu.

IV.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa aðfaranótt laugardagsins 7. september 2019 á dvalarstað sínum að [...], með ofbeldi og ólögmætri nauðung og án samþykkis, haft endaþarmsmök við brotaþola, en eftir að ákærði og brotaþoli höfðu haft samræði með hennar vilja reif ákærði í hár hennar og ýtti henni niður og hafði við hana endaþarmsmök, en af þessu hlaut brotaþoli rifu í endaþarmi og þreifieymsli aftan á hálsi. Er háttsemin talin varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 hvílir á ákæruvaldinu sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag. Við sakarmat í málinu þarf jafnframt að gæta þeirrar meginreglu sem fram kemur í 1. mgr. 109. gr. sömu laga. Samkvæmt henni metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fram komin um hvert það atriði er varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, mats- og skoðunargerðir, skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn. Þá er í 2. mgr. sömu greinar mælt fyrir um að dómari meti hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða af um það. Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. gildir og sú grundvallarregla að dómur skuli reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi.

Í málinu er ágreiningslaust hvernig atvikum var háttað þar til ákærði, brotaþoli og vitnin A og D komu heim til ákærða. Þau hafi setið í um klukkustund í tungusófa í stofu þar sem brotaþoli hafi setið í öðru horninu og ákærði við hlið hennar en vitnin A-x-nf D setið nálægt hvort öðru í hinu horni sófans, nær eldhúsi.

Framhaldinu lýsa brotaþoli og ákærði í öllum grundvallaratriðum ólíkt þó þau séu sammála um að þau hafi í byrjun haft kynmök með samþykki beggja.

Ákærði lýsir því fyrir dómi að brotaþoli hafi haft allt frumkvæði að kynlífi þeirra. Hún hafi breitt yfir þau grátt teppi þar sem þau sátu í sófanum og undir því látið hönd ákærða á læri sitt og í klof. Brotaþoli hafi sagt við ákærða að hún ætlaði að reykja og svo ætti hann að ríða sér og þau í framhaldi farið fyrst inn á baðherbergi og síðan inn í svefnherbergi. Brotaþoli hafi klætt ákærða úr buxum og nærbuxum, klætt sjálfa sig úr, sest klofvega ofan á ákærða, kysst hann mikið og þau þannig haft samfarir um leggöng. Ákærði kveðst ítrekað hafa spurt brotaþola hvað hún vildi og að brotaþoli hafi beðið ákærða um að taka sig aftan frá. Brotaþoli hafi farið á fjóra fætur á rúmið og ákærði á hnén, sleikt kynfæri og endaþarm brotaþola og síðan haft samræði við hana í endaþarm. Brotaþoli hafi ekki gefið til kynna með neinum hætti að hún vildi ekki hafa endaþarmsmök eftir að þau hófust. Ákærði kveðst ekki hafa fengið fullnægingu en að það komi alltaf eitthvað, þegar hann stundi kynlíf. Eftir endaþarmsmökin hafi ákærði lagst í rúmið, brotaþoli komið aftur ofan á hann og þau haldið áfram samræði um leggöng. Ákærði kveðst hafa verið orðinn mjög þreyttur, hann hafi sofnað með brotaþola ofan á sér og viti því ekki hvernig samförunum hafi lokið. Hann hafi ekki vaknað fyrr en lögreglu bar að garði morguninn eftir. Það er álit dómsins að framburður ákærða um málsatvik, virtur einn og sé trúverðugur.

Brotaþoli lýsir atburðarásinni með gjörólíkum hætti fyrir dómi. Brotaþoli ber að ákærði hafi haft allt frumkvæði að kynlífi. Hann hafi lagt hönd sína á læri brotaþola í sófanum, hún hafi sagt að það mætti hann en það yrði ekkert meira. Ákærði hafi stungið upp á að þau færu afsíðis. Brotaþoli kveðst hafa samþykkt það þó hún hafi alls ekki haft kynlíf í huga, þar sem hún vildi gefa vinkonu sinni og vini hennar næði í stofunni. Brotaþoli kveðst ekki hafa verið með teppi yfir sér og ákærða í sófanum. Brotaþoli segir þau hafa byrjað að kyssast í svefnherberginu en kveðst ekki muna vel hvernig atvik hafi æxlast í framhaldi. Brotaþoli kveðst muna að hún hafi staðið við rúmið þegar ákærði hafi spurt sig hvort henni þætti gott að fá það að aftan. Brotaþoli kveðst hafa sagt nei, ekki með þér. Ákærði hafi þá gripið fast í mjöðmina á henni en við það kveðst brotaþoli hafa frosið og í stað þess að berjast á móti hafi hún hvorki gefið til kynna með orðum eða látbragði eftir það að hún vildi þetta ekki. Ákærði hafi gripið um hár hennar og ýtt henni niður en mökunum hafi lokið með sáðláti ákærða yfir rass og bak brotaþola. Brotaþoli kveðst halda að hún hafi verið í brjósthaldaranum allan tímann, hún hafi farið inn á baðherbergi til að klæða sig og farið fram í beinu framhaldi.

Í frumskýrslu var haft eftir brotaþola að þau hafa farið úr fötunum í svefnherbergi með kynlíf í huga, síðan hafi ákærði spurt brotaþola hvort hún vildi láta taka sig í rassinn sem hún hafi neitað. Þá hafi ákærði hent henni á magann, tekið í hár hennar og haft samfarir í endaþarm. Ákærði hafi fengið sáðlát yfir rass eða bak. Hjá Neyðarmóttöku kemur aðeins fram í frásögn brotaþola að ákærði hafi fengið sáðlát á rasskinnar og því voru aðeins tekin sýni þaðan en ekki af baki.

Í lögregluskýrslu 10 dögum eftir atvikið, kvaðst brotaþoli ekki muna nákvæmlega hvað henni og ákærða fór á milli inni í herberginu nema að þau hafi verið að kyssast. Þau haft samfarir um leggöng en brotaþoli hafi hikað þegar ákærði vildi að hún færi ofan á. Brotaþoli mundi ekki hvort hún klæddi sig úr eða ákærði. Brotaþoli kvaðst ekki muna í hvaða stöðu þau hafi verið þegar ákærði hafi spurt sig hvort henni þætti gott að fá það í rassinn en það gæti verið að þau hafi þá verið í venjulegum samförum. Brotaþoli kvaðst hafa svarað já, en ekki með þér. Aðspurð hvernig þau hafi verið þegar ákærði setti liminn í endaþarm brotaþola kvaðst hún ekki muna hvort hún hafi verið á fjórum fótum uppi í rúmi eða hvort hún hafi staðið á gólfinu og hallað sér á rúmið, það hafi verið annað hvort. Brotaþoli kvaðst ekki hafa þorað að segja neitt eða kalla, hún hafi bara frosið.

Í lögregluskýrslu kvað vinkonan brotaþola hafa sagt sér að brotaþoli og ákærði hafi verið að kyssast en brotaþoli sagt nei, ég vil þetta ekki og staðið upp til að klæða sig. Þegar hún hafi verið að teygja sig yfir í fötin hafi ákærði gripið aftan í brotaþola og sagt fílarðu að fá það þarna og hún hafi sagt nei. Þá hafi ákærði ýtt höfði brotaþola í rúmið og troðið sér inn en brotaþoli hafi frosið og ekki getað gert neitt nema grenjað í koddann, hann hafi klárað og sofnað og þá hafi brotaþoli farið fram. Fyrir dómi bar vinkonan um að brotaþoli og ákærði hafi verið að kela, ákærði hafi síðan farið aftan á hana og „sett hann einhvers staðar þar sem hún vildi ekki“. Aðspurð hvað það þýddi, svaraði vinkonan „í rassinn“. Vinkonan kvað brotaþola ekki hafa sagt sér nánar frá atburðinum. Af framangreindu svo og vitnisburði D fyrir dómi, má ráða að brotaþoli hafi ekki greint vitnunum frá því að hún og ákærði hefðu haft samræði með samþykki brotaþola áður en endaþarmsmökin átti sér stað. Miðað við það sem rakið er hér að framan hafa komið fram fjórar útgáfur af því hvernig endaþarmsmökin bar að og voru framkvæmd.

Þá mældist brotaþoli undir áhrifum áfengis samkvæmt matsgerð rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði. Brotaþoli hafði fyrr um daginn tekið ýmis lyf vegna [...], [...] og [...] auk Parkódín forte vegna verkja, sem mældist sem ópíóðar í blóði. Auk þess hafði brotaþoli drukkið nokkuð magn áfengis um kvöldið en framburður brotaþola um hversu mikið áfengi og ástand sitt var ekki sá sami fyrir dómi og í lögregluskýrslu. Fyrir dómi sagðist brotaþoli hafa verið sex til sjö, á skalanum einn til tíu. Í lögregluskýrslu stuttu eftir atburðinn greindi brotaþoli frá umtalsvert meiri áfengisdrykkju en fyrir dómi, kvaðst hafa verið orðin vel drukkin og setja sig pottþétt í sjö að tikka í átta. Því kann að vera að framangreind lyfjainntaka ásamt áfengisdrykkju brotaþola umrætt kvöld, haft áhrif á ástand hennar sem og að hún hafi ekki munað atvik eins skýrt og ella.

Hjá Neyðarmóttöku og í frumskýrslu lögreglu sama dag og atburðurinn varð, greindi brotaþoli ekki frá því að hún og ákærði hefðu í byrjun haft samræði með samþykki brotaþola né gat hún þess við vinkonu sína og vin hennar. Brotaþoli kannaðist ekki við að hafa verið orðin náin við ákærða og setið með teppi yfir sér og honum en dómurinn telur sannað með vísan til framburðar vinkonu brotaþola að svo hafi verið.

Með vísan til þess sem að framan er rakið þykir framburður brotaþola bæði óljós og misvísandi um aðdraganda og framkvæmd endaþarmsmaka auk þess sem frásögn hennar hefur einkennst af minnisleysi. Brotaþoli hefur þrátt fyrir framangreint verið staðföst í þeim framburði sínum að ákærði hafi spurt hana hvort hún vildi endaþarmsmök en hún hafi sagt að hún vildi það ekki með honum. Er framburður hennar metinn trúverðugur að því leyti.

Frásögn ákærða telst í heild skýrari og nákvæmari en frásögn brotaþola um atvik í svefnherberginu. Hefur ákærði staðfastlega neitað því að hafa haft samræði við brotaþola í endaþarm án hennar samþykkis og hefur framburður hans um það verið stöðugur frá upphafi í tveimur lögregluskýrslum og fyrir dómi. Er framburður hans metinn trúverðugur.

Engin vitni voru að samskiptum ákærða og brotaþola inni í svefnherberginu. Áverki við endaþarm brotaþola tekur ekki af tvímæli en ekki er unnt að útiloka að hann hafi hlotist við samþykkt kynmök þó slíkur áverki valdi sársauka samkvæmt vitnisburði læknis, né er hægt að útiloka að sæði hafi komið á rasskinnar brotaþola við að ákærði hefði lítils háttar sáðlát með vísan til framburðar sérfræðings tæknideildar lögreglu. Þá er ekki útilokað að þreifieymsli brotaþola stafi af því að ákærði tók í hár hennar meðan samræði um leggöng áttu sér stað, eins og hann bar í lögregluskýrslu. Önnur sönnunargögn, sem styðja frásögn brotaþola, fela í sér frásagnir annarra af endursögn hennar af atburðum og styðja ekki með beinum hætti að ákærði hafi gerst sekur um refsiverða háttsemi gagnvart brotaþola. Með þessu er þó ekki efast um frásögn brotaþola af upplifun sinni umrætt sinn, sem studd er gögnum um áverka á endaþarmi og áhrif atburðarins á andlega líðan hennar.

Af 18. gr. almennra hegningarlaga leiðir að ákærði verður ekki sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nema fyrir liggi sönnun um ásetning hans til allra efnisþátta brotsins. Við mat á því hvort sannað sé að ákærði hafi haft ásetning til nauðgunarbrots verður að leggja til grundvallar hvernig atvik horfðu við honum á verknaðarstundu. Verður honum því ekki refsað fyrir nauðgun ef hann hafði réttmæta ástæðu til að ætla að brotaþoli væri samþykk kynmökunum. Af þessu leiðir að ákæruvaldið þarf meðal annars að sanna, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærða hafi mátt vera ljóst eða eftir atvikum látið sér í léttu rúmi liggja, að samþykki brotaþola til endaþarmsmaka hafi ekki verið fyrir að fara með orðum eða annarri ótvíræðri tjáningu og að verknaður hans færi þar af leiðandi gegn vilja hennar og kynfrelsi, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008. Nægir gáleysi um þetta atriði ekki til sakfellingar.

Við mat á huglægri afstöðu ákærða liggur fyrir að hann og brotaþoli höfðu áður en meint atvik gerðist, haft samræði með samþykki og vilja brotaþola. Fyrir liggur að ákærði spurði brotaþola og leitaði eftir samþykki hennar við endaþarmsmökum. Brotaþoli bar fyrir dómi að það gæti vel verið að hún hafi sagt við ákærða að henni þætti gott að fá það í rassinn, en kvaðst hafa tekið fram að hún vildi það ekki með honum. Brotaþoli bar jafnframt fyrir dómi að allt hafi gerst mjög hratt í framhaldi, ákærði hafi lagt hönd á mjöðm henna og hún frosið við það. Eftir það hafi hún hvorki gefið til kynna með látbragði, orðum eða annarri ótvíræðri tjáningu að hún samþykkti ekki verknaðinn. Í því ljósi þykir ekki unnt að útiloka að ákærði hafi mátt skilja svar brotaþola og eftirfarandi háttalag hennar þannig að samþykki væri til staðar og verður ekki talið sannað að honum hafi hlotið að vera ljóst að brotaþoli væri ekki samþykk þeim eða hann látið sér það í léttu rúmi liggja hvort svo væri. Þá sátu vinkona brotaþola og fullorðinn karlmaður frammi í stofu, nokkrum skrefum frá svefnherberginu, þegar meint brot átti sér stað, og þykir sú staðreynd styðja við framburð ákærða. Eins og atvikum og aðstæðum málsins er háttað verður talið að ákærði hafi haft réttmæta ástæðu til að ætla að brotaþoli væri samþykk kynmökunum.

Með vísan til framangreinds verður ekki talið að ákæruvaldinu hafi gegn eindreginni neitun ákærða tekist, svo að hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að færa sönnur á að ákærði hafi með ofbeldi og ólögmætri nauðung nauðung og án samþykkis, haft endaþarmsmök við brotaþola. Verður ákærði því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Samkvæmt 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 verður einkaréttarkröfu brotaþola vísað frá héraðsdómi. Þá ber að fella allan sakarkostnað á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir dómi, V-kk-ef H. V-kk-ef lögmanns, réttargæsluþóknun V-kvk-ef D-kvk-ef lögmanns, sem gætti hagsmuna brotaþola og annar sakarkostnaður samtals 399.203 krónur. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til tímaskýrslna, þykja málsvarnarlaun verjanda hæfilega ákveðin 2.371.500 krónur og þóknun réttargæslumanns 864.900 krónur, hvorutveggja ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti.

M-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan en gætt var að áskilnaði 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Dómari tók við málinu 18. mars 2022 en hafði engin afskipti af því fyrir þann tíma.

Dómsorð :

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Bótakröfu Y er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun V-kk-ef H. V-kk-ef verjanda ákærða, 2.371.500 krónur, þóknun V-kvk-ef D-kvk-ef, réttargæslumanns Y, 864.900 krónur svo og annar sakarkostnaður samkvæmt reikningum samtals 399.203 krónur.

M-kvk-nf T-x-x