S-116/2019

I

Mál þetta, sem dómtekið var 27. maí sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 12. febrúar 2019 á hendur ákærðu; „Ö-kvk-þgf S-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, kt. […], […], […], fyrir eftirtalin umferðar, hegningar og fíkniefnalagabrot í Reykjavík á árinu 2018:

I

Umferðarlagabrot með því að hafa:

1. Miðvikudaginn 6. júní ekið bifreiðinn […]svipt ökurétti, undir áhrifum áfengis og óhæf um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (í blóði mældist vínandi 0,58 ‰ og amfetamín 920 ng/ml) austur Faxafen uns aksturinn var stöðvaður við Faxafen 9 skömmu síðar.

2. Að kvöldi miðvikudagsins 27. júní ekið sömu bifreið svipt ökurétti, undir áhrifum áfengis og óhæf um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (í blóði mældist vínandi 0,83 ‰ og amfetamín 950 ng/ml) um Suðurlandsbraut að Langholtsvegi þar sem aksturinn var stöðvaður við Langholtsveg 159.

3. Að kvöldi miðvikudagsins 4. júlí ekið sömu bifreið svipt ökurétti og undir áhrifum áfengis (í blóði mældist vínandi 0,55 ‰) austur Nesveg við Kaplaskjólsveg uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar á bifreiðastæði við Meistaravelli.

II

Fíkniefnalagabrot með því að hafa:

1. Í sama skipti og greinir í 1. lið kafla I haft í vörslum sínum í veski sínu 1,34 g af amfetamíni sem lagt var hald á. 2

2. Að morgni föstudagsins 3. ágúst á lögreglustöðinni við Hverfisgötu haft í vörslum sínum í handtösku sinni 30,15 g af amfetamíni sem lagt var hald á.

III

Hegningarlagabrot, þjófnað með því að hafa þriðjudaginn 10. apríl í versluninni Hagkaup í Kringlunni tekið vörur úr hillum verslunarinnar að andvirði kr. 6.138, farið með þær í mátunarklefa og sett í veski sitt og síðan gengið út úr versluninni á þess að greiða fyrir en hún var stöðvuð við útidyr hússins.

Teljast öll brot í kafla I varða við 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., og brot í liðum 1 og 2 auk þess við 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997, þá teljast báðir liðir í kafla II varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002, og brot í kafla III telst varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006, og jafnframt að framangreind fíkniefni, sem hald var lagt á, verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 23/2001.“

Ákærða krefst þess aðallega að hún verði sýknuð af öllum kröfum ákæruvaldsins hvað varðar þá ákæruliði þar sem hún hefur neitað sök, en vægustu refsingar sem lög leyfa hvað varðar þau brot sem hún hefur játað .

Þá samþykkti ákærða kröfu um upptöku haldlagðra fíkniefna. Loks gerir verjandi ákærðu kröfu um hæfileg málsvarnarlaun í samræmi við framlagða tímaskýrslu, er greiðist úr ríkissjóði .

II

Ákæruliðir 1., 2. og 3, I. hluti ákæru og 1. ákæruliður, II. hluti ákæru 3

Ákærða hefur skýlaust játað þá háttsemi sem henni er gefin að sök í 1., 2. og 3. tölulið I. hluta ákærunnar og 1. tölulið II. hluta. Játning ákærðu fær fulla stoð í gögnum málsins. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er þar gefin að sök og eru þau brot hennar þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

III

Ákæruliður 2, II. hluti ákæru

Málsatvik

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var henni föstudaginn 3. ágúst 2018 tilkynnt um árekstur við verslunina Iceland í Álfheimum og kom fram í tilkynningunni að ökumaður bifreiðarinnar væri mögulega undir áhrifum vímuefna. Vitnið A reyndist vera ökumaður bifreiðarinnar […] sem talið var að hefði ve rið ekið í veg fyrir aðra bifreið með þeim afleiðingum að þær lentu saman. Með A í bifreiðinni voru ákærða og B . Þegar lögregla kom á vettvang kom fljótlega í ljós að ökumaður og farþegar bifreiðarinnar […] voru farnir af vettvangi. Voru þau öll handtekin skömmu síðar við Ljósheima 22 og færð á lögreglustöð. Þá fengust þær upplýsingar frá vitni að þrír aðilar sem tengdust bifreiðinni […] hefðu ýtt henni af akbrautinni og inn á bifreiðastæði við Olís. Þar hafi þessir einstaklingar farið að gramsa í bifreiðinni og fjarlægja hluti úr henni sem þeir hefðu komið fyrir í vösum sínum og síðan hlaupið á brott. Einn þeirra hafi svo komið aftur að bifreiðinni sótt eitthvað í hana og hlaupið burt á eftir hinum tveimur. Ákærða heimilaði leit á lögreglustöð í handtösku s em hún var með og sagðist eiga og fundust í henni fíkniefni sem hún kvaðst ekki eiga.

Samkvæmt efnaskýrslu fundust efnin í plastboxi í handtösku ákærðu og var um að ræða samtals 30,15 g af amfetamíni .

Ákærða bar um það í framburði sínum hjá lögreglu að hún hefði setið í framsæti farþegamegin þegar áreksturinn varð. Hún kvaðst ekki hafa átt fíkniefnin sem fundust í veski hennar og ekki hafa vitað af þeim.

Við rannsókn lögreglu var einnig tekin skýrsla af vitninu A . Hann kvaðst ekki hafa vitað af neinum fíkniefnum í bifreiðinni. Þá bar B um það í framburði sínum hjá lögreglu að þau þrjú hefðu, áður en áreksturinn varð, farið í Hlíðarnar og sótt amfetamín. Efnið hafi verið í plastpoka og hafi afgangurinn af því verið geymdur í 4 hanskahólfinu.

Ástæða þess að hann hljóp frá vettvangi hafi verið sú að efnið var í hanskahólfinu.

Framburður ákærðu og vitna

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi .

Ákærða neitar sök og kvaðst ekki hafa verið með amfetamín í vörslum sínum.

Hún hafi ekki átt efnið og ekki vitað af því í töskunni og segir að því hafi verið komið fyrir í tösku hennar . Hún viti ekki hver hafi sett efnið í tösku hennar en þau hafi einungis verið þrjú í bifreiðinni þegar þau lentu í árekstrinum.

A hafi verið að hjálpa henni að sækja bifreið se m hún átti og annars hefði verið dregin á brott og hafi það verið ástæða þess að þau voru á þessu ferðalagi. Hinn manninn hafi hún ekki þekkt.

Þau hafi verið í rétti í þessum árekstri og hafi hún hjálpað við að ýta bifreiðinni út í kant. Hún hafi svo rætt við fólkið í hinni bifreiðinni og spurt hvort ekki væri hægt að gera bara tjónaskýrslu á staðnum en þá hafi verið búið að hringja í lögreglu. Hún hafi talað við vitnið sem hringdi á lögreglu og hafi það sagt við hana að þau ættu bara að fara burt af vettvangi og það hafi þau gert. Hún hefði átt að fara heim og hefði sagt við strákana að hún vissi ekki „hvað málið væri“, sagt þeim að slappa af, það kæmi bara bifreið frá „árekstri.is“ eða lögreglubifreið. Síðan hafi hún séð að A hljóp til baka í bifreiðina og þá hafi hún áttað sig á því að eitthvað meira var í gangi sem hún ætti engan þátt í, og einnig þegar lögreglan kom. Hún haldi að þessir tveir strákar sem voru með henni hafi komið efninu fyrir í töskunni hjá henni. Þau hafi ekki verið að meðhöndla fíkniefni áður en þetta gerðist en sjálf hafi hún verið aðeins í glasi.

Ákærða kveðst ekki hafa heimilað leit í töskunni. Það hafi alveg mátt leita en hún hafi viljað ráðfæra sig við lögfræðing af því að hún þekkti þessa stráka ekki neitt.

Henni hafi fundist eitthvað bogið við þetta allt og skrýtið að þeir skyldu hlaupa til baka. Þá hafi annar mannanna verið með dótið hennar, hafi haldið á poka með áfengi sem hún átti. Taskan hennar hafi verið inni í bifreiðinni þegar áreksturinn varð en það hafi ekkert verið í t

öskunni sem skipti einhverju máli

, einungis húslyklarnir hennar og annað dót frá henni. Um var að ræða hliðarveski, nokkuð stórt, af tegundinni

Puma.

Vitnið D lögreglumaður kvaðst hafa leitað í handtösku ákærðu í fangamóttöku eftir að hún var handtekin. Ákærða hafi heimilað leitina og hafi hún þá fundið fíkniefnin. Ákærða hafi þá sagt að hún ætti ekki efnin og að hún kannaðist ekki við þau. Hún hafi staðfest að eiga töskuna en sagst ekki geta gefið frekari skýringar á efninu. 5

Vitnið A kvaðst hafa kynnst B niðri í bæ. Þeir hafi farið saman heim til ákærðu og síðan hafi þau lent í árekstri. Hann hafi verið sjálfur með fíkniefni í bifreiðinni en þau hafi verið í sprautum sem hafi verið tilbúnar til notkunar. Þá kvaðst hann ekki kannast við að fíkniefni hefðu verið falin í hanskahólfi. Hann kvaðst ekki muna hvort hann hefði farið strax úr bifreiðinni eftir áreksturinn. Þá kvaðst hann ekki hafa sett fíkniefni í tösku ákærðu og ekki hafa séð B gera það. Hann hafi ekki vitað af því að ákærða væri með fíkniefni og ekki vitað af öðrum fíkniefnum í bifreiðinni en þeim sem hann var með í sprautunum.

Niðurstaða

Ákærða neitar sök. Framburður hennar um ýmis atvik hefur verið nokkuð á reiki. Skýrt hefur þó komið fram hjá henni að hún hafi ekki vitað af fíkniefnunum í handtösku sinni og að hún telji að annar þeirra manna sem voru með henni í bifreiðinni þegar áreksturinn varð, A eða B, hafi sett fíkniefnin í tösku hennar. A, kom fyrir dóminn og neitaði því að hafa gert þetta og neitaði því einnig að hafa séð B setja efnin í tösku ákærðu. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir náðist ekki í B til að boða hann til skýrslutöku fyrir dómi.

Fíkniefnin fundust í handtösku ákærðu sem hún sagði sjálf að hefði að geyma persónulega muni hennar. Samkvæmt frumskýrslu málsins og framburði vitnisins D lögreglumanns heimilaði ákærða leit í töskunni. Í raun hefur ekkert verið upplýst um það í málinu hvernig það atvikaðist að efnin enduðu þar. Þá má af framburði B hjá lögreglu ráða að þau hafi verið búin að kaupa fíkniefni áður en þau lentu í árekstrinum og afgangur þeirra efna hafi verið í hanskahólfinu. Þennan framburð hefur B ekki staðfest fyrir dómi. Þá má af framburði vitnis sem lögregla ræddi við á vettvangi ráða að þau hafi komið til baka í bifreiðina að sækja einhverja hluti áður en þau fóru af vettvangi. Þá staðfesti ákærða að A hefði farið til baka í bifreiðina. Óljóst er hvað hluti um er að ræða eða hvort eitthvað var sótt í hanskahólf bifreiðarinnar.

Sönnunarbyrði um sekt ákærðu og atvik sem telja má henni í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Það er ekki skilyrði fyrir vörslum að vörslumaður hafi vitneskju um vörslur sínar. Í ljósi þess teljast fíkniefnin hafa, í skilningi 2. gr. laga nr. 65/1974 um meðferð ávana og fíkniefna, verið í vörslum ákærðu þegar hún var handtekinn. 6

Verður þó í ljósi atvika og aðstæðna að telja að ekki sé útilokað að samferðamenn ákærðu hafi komið efnunum fyrir í töskunni. Af hálfu ákæruvaldsins hafa ekki verið færð fram nein haldbær sönnunargögn sem sýna fram á að ákærða hafi vitað af efnunum. Ákærða hefur verið stöðug um þann framburð sinn að hún hafi ekki vitað af þeim. Gegn neitun hennar verður sakfelling ekki byggð á þeim gögnum sem færð hafa verið fyrir dóminn enda verður ekki talið að þau sýni fram á að huglægum refsiskilyrðum sé fullnægt. Verður refsiábyrgð því ekki verði felld á ákærðu vegna ætlaðs brots. Með vísan til þess verður því ekki talið að fram sé komin lögfull sönnun þess að ákærða hafi gerst sek um brot það sem greinir í 2. tölulið II. kafla ákærunnar og er hún því sýknuð af því.

IV

Ákæruliður III. hluti ákæru

Máls atvik

Þann 10. apríl 2018 var lögregla kölluð til vegna gruns um þjófnað í Hagkaupi , Kringlunni.

Í frumskýrslu lögreglu vegna málsins kemur fram að ákærða hafi verið gripin þar af öryggisvörðum Hagkaups fyrir hnupl. Í Kringlunni hafi lögreglumenn hitt fyrir ákærðu og einnig F

öryggisvörð sem hafði stöðvað hana. Hann hafi fylgst með ákærðu fara inn í mátunarklefa með vörur og síðan ganga út úr versluninni. Hún hafi síðan verið stöðvuð við útgang verslunarinnar og beðin um að framvísa þý f inu , sem hún gerði.

Við meðferð málsins fyrir dómi kom fram að ákærða hefði verið komin út úr versluninni og töluvert frá henni þegar öryggisverðir höfðu afskipti af henni , en ekki verið við útgang hennar . Ákærða neitaði að tjá sig um málið á vettvangi. Var talið að hún hefði tekið vörur að verðmæti 6.138 krónur, vesti (bol) að verðmæti 3.940 krónur, „

Feminie Hygiene “ að verðmæti 499 krónur og „

Récital

Prefstock “ að verðmæti 1.699 krónur.

Framburður ákærðu og vitna

Verður nú rakinn framburður ákærðu og vitna fyrir dómi .

Ákærða sagði í framburði sínum fyrir dómi að öryggisvörður hefði talað við hana áður en hún fór á kassann og hefði hún því aldrei fengið tækifæri til að greiða vörurnar. Ákærða óskaði síðan eftir að gefa skýrslu á ný og kvaðst þá hafa ruglast á atvikum.

Kvaðst hún kannast við að öryggisvörður hefði haft afskipti af henni þegar 7 hún var komin út úr versluninni og hefði verið hjá salernunum frammi. Hún hefði verið með fullt af snyrtivörum í veskinu sem hefðu allar verið opnar. Henni hefði aldrei verið gerð grein fyrir því hverju hún ætti að hafa stolið. Þá hefði bolurinn sem hún var í verið keyptur í annarri verslun, Hagkaupi í Smáralind. Hún hafi ekki verið með neitt í veskinu sem hún átti ekki sjálf. Þegar hún var komin út úr versluninni hafi hún farið á salernið og svo hafi öryggisvörðurinn verið þar fyrir utan. Hann hafi talað um eitthvað sem hún átti að hafa farið með inn í mátunarklefann en það hafi ekki átt við rök að styðjast. Hún hafi síðan farið upp með öryggisvörðunum en ekki tjáð sig um þetta. Henni hafi brugðið þegar hún var stöðvuð en það hafi ekki skipt hana svo miklu máli að þeir tóku vörurnar.

Vitnið

F kvaðst hafa verið við störf sem öryggisvörður í versluninni þegar atvik gerðust. Hann kvaðst fljótlega hafa byrjað að fylgjast með ákærðu . Hún hafi verið sjáanlega ölvuð og það sé aðalástæðan fyrir því að hann fór að fylgja henni eftir.

Hann hafi séð hana taka tvo hluti í snyrtivörudeild og fara síðan í fatadeildina og taka þar tvo eins boli. Hún hafi síðan farið inn í mátunarklefa og þegar hún kom það an út hafi engar vörur verið sjáanlegar. Þá hafi hún ekki haldið á neinu nema veskinu. Þegar hún fór út úr versluninni hafi hann hlaupið inn í mátunarklefann til að tryggja að þar væri ekkert eftir og hafi þá séð að þar var einn bolur og ekkert annað. Hann hafi síðan stöðvað ákærðu við salernin á fyrstu hæð hjá

Søstrene

Grene. Þá hafi hann fengið annan öryggisvörð til að aðstoða sig og hafi þeir farið m eð hana upp í herbergi á þriðju hæð. Þar hafi komið í ljós tvær snyrtivörur í veski hennar sem hún hafði ekki greitt fyrir. Hafi þar verið um að ræða vörurnar sem hann horfði á ákærðu fara með inn í mátun. Hún hafi einnig verið með fleiri vörur meðferðis sem hún hafði keypti fyrr um daginn og var með kvittun fyrir. Þá hafi hún verið í bol sem hún hafði tekið í versluninni. Síðan hafi þau beðið eftir lögreglu. Ákærða hafi byrjað á því að neita og sagt að hún hefði keypt snyrtivörur í Hagkaup sem hún sannanlega hafði gert. Vitnið kvaðst ekki vera viss um hvort ákærða hefði játað þetta en hún hefði afhent vörurnar aftur. Ákærða hafi ekki farið á afgreiðslukassa áður en hún fór út og hún hafi ekki verið stöðvuð við útgang verslunarinnar, eins og komi fram í skýrslu, heldur hafi hún verið komin lengra þegar hún var stöðvuð. Sagði vitnið að til hefðu verið upptökur af því þegar hún gekk út úr versluninni, hann hefði fylgst með henni í gegnum myndavélar en ekki hefðu verið teknar myndir af vörunum.

Vitnið

G kvaðst hafa verið við störf sem öryggisvörður í Kringlunni umrætt sinn og kvaðst hafa fengið tilkynningu um þjófn að í verslun frá öryggisverði Haga 8 sem var staðsettur í viðkomandi verslun. Sá öryggisvörður hafi farið að leita að staðfestingu á því að varan hefði raunverulega verið tekin. Þeir hafi fylgst með viðkomandi í gegnum myndavélar rölta út úr búðinni og stöðv að hana síðan við Dunkin Donuts við Blómatorgið. Hún hafi verið með vörur á sér úr Hagkaupi sem hafi verið ógreiddar. Hinn öryggisvörðurinn hafi séð hana fara með þessar vörur inn í mátunarklefa, en vitnið hafi ekki séð það sjálfur, og séð ákærðu koma aftur út úr mátunarklefanum. Hún hafi ekki verið með vörurnar þá og hafi hann ekki fundið vörurnar inni í mátunarklefanum. Kvað hann sig minna að vörurnar hefðu fundust í töskunni hjá henni og hefði sannarlega verið um að r æða vörur frá þeim.

Vitnið

H lögreglumaður kvaðst hafa farið í útkall í Hagkaup vegna hnupls.

Málið hafi verið afgreitt á vettvangi og einhverjir munir lagðir fram. Þeir hafi fengið kvittun fyrir þeim munum sem var stolið og síðan hafi hann skrifað skýrsluna með hliðsjón af því. Ákærða hafi ekki tjáð sig við hann um atvik. Vitnið sagði að í tilvikum sem þessum hafi venjulega verið fylgst með viðkomandi inni í versluninni .

Niðurstaða

Ákærða neitar sök. Fyrir liggur að ákærða var komin út úr versluninni þegar hún var stöðvuð en framburður hennar og öryggisvarða er samhljóða um það en samkvæmt ákæru var hún stöðvuð í útidyr hússins .

Í báðum tilvikum er um að ræða staðsetningu sem bendir til þess að ákærða hafi þá verið farin fram hjá afgreiðslukössum á leið út úr versluninni. Er það því mat dómsins að, eins og atvikum er háttað, sé um að ræða aukaatriði brots, sbr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og vörn ákærða ekki áfátt vegna þess.

Þá kannaðist ákærða við að munir hefðu verið teknir af henni og hún hefði verið sökuð um aðhafast olið þeim.

Ákærða virðist ekki hafa tjáð sig um ætlað brot þegar lögregla hafði afskipti af henni.

Bar hún um það fyrir dómi að þessa muni hefði hún keypt annars staðar og að um opnar snyrtivörur hefði verið að ræða .

Framburður

F

öryggisvarðar er skýr um það að hann hafi fylgt ákærðu eftir í gegnum verslunina , séð hana taka vörurnar og kannað sérstaklega hvort hún hefði skilið eitthvað eftir í mátunarklefanum. Fær framburður hans ákveðinn stuðning í framburði G

, sem staðfesti að ákærða hefði verið með munina þegar þeir höfðu afskipti af henni og að ekki hafi verið um gamla muni að ræða.

Þá fær hann einnig stuðning í framburði H lögreglumanns sem bar um það fyrir dómi að hann hefði hitt ákærðu á vettvangi og þar hefði hann fengið frá versluninni kassakvittun þar sem fram 9 kom um hvaða vörur var að ræða og verðmæti þeirra. Upplýsingar um vörurnar eru skráðar í frumskýrslu auk þess sem kassakvittun liggur fyrir. Þá hefur ákærða ekki mótmælt því að þetta séu þær vörur sem teknar voru af henni .

Í ljósi framburðar

F fær ekki staðist sá framburður ákærðu að hún hafi keypt bolinn í annarri verslun. Þá verður ekki heldur, eins og atvikum er háttað, talið að framburður ákærðu um að allar þær snyrtivörur sem voru í veski hennar hafi verið opnar skipti máli fyrir niðurstöðu málsins.

Með vísan til alls framangreinds telur dómurinn nægilega sannað þannig að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi gerst sek um það brot sem lýst er í ákæru og er það þar rétt heimfært til refsiákvæða.

V

Ákærða er fædd í […]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hún þrisvar sinnum gengist undir sektargerð lögreglustjóra, 12. september 2016 vegna brots gegn 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga og 1. mgr. 45. gr. a í sömu lögum, 18. apríl 2018 vegna sömu brota auk brots gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga, og 29. nóvember 2017 vegna brots gegn 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt þessu teljast brot ákærðu samkvæmt I. ákærulið nú ítrekuð öðru sinni utan brots gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga sem telst nú ítrekað í fyrsta sinn. Að þessu virtu þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Með vísan til dómvenju, sakarefnis og sakaferils ákærðu þykja ekki efni til að skilorðsbinda dæmda refsingu ákærðu.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt.

Með vísan til tilgreindra lagaákvæða í ákæru eru gerð upptæk til ríkissjóðs samtals 31,49 g af amfetamíni sem hald var lagt á við rannsókn málsins

Vegna framangreindrar niðurstöðu og m eð vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr.

88/2008 um meðferð sakamála skal ákærða greiða 2/3 málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærðu , B-kk-ef H-kk-ef E-kk-ef lögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin 650.000 krónur , en 1/3 greiðist úr ríkissjóði.

Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið höfð hliðsjón af tímaskýrslu lögmannsins og umfangi málsins og tekið tillit til virðisaukaskatts. Þá greiði ákærða 242.820 krónur í annan sakarkostnað í samræmi við framlagt yfirlit ákæruvaldsins .

Af hálfu ákæruvaldsins flutti mál þetta E-kvk-nf H-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari 10

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, A-kvk-nf S-kvk-nf Þ-kvk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt.

Upptæk eru gerð 31,49 g af amfetamíni.

Ákærða greiði 2/3 málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef E-kk-ef lögmanns, sem samtals eru ákveðin 650.000 krónur, en 1/3 þeirra greiðist úr ríkissjóði. Þá greiði ákærða annan sakarkostnað, 242.820 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf 10

Ákærða, A-kvk-nf S-kvk-nf Þ-kvk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærða er svipt ökurétti ævilangt.

Upptæk eru gerð 31,49 g af amfetamíni.

Ákærða greiði 2/3 málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef E-kk-ef lögmanns, sem samtals eru ákveðin 650.000 krónur, en 1/3 þeirra greiðist úr ríkissjóði. Þá greiði ákærða annan sakarkostnað, 242.820 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf