S-105/2008

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 28. janúar 2008 á hendur Ó-kk-þgf G-kk-þgf A-kk-þgf, kt. […], Þinghólsbraut 19, Kópavogi, fyrir líkamsárásir, aðfaranótt laugardagsins 1. september 2007, á þáverandi heimili sínu að Snorrabraut 36, Reykjavík, með því að hafa:

Tekið um vinstri handlegg A-kvk-ef Ö-kvk-ef, kt. […], snúið upp á handlegginn og í tvígang tekið hana hálstaki og ýtt henni niður í gólf með þeim afleiðingum að A-kvk-nf hlaut mar og roða á hálsi, kúlu og mar á enni hægra megin, mar á hægri upphandlegg og handarbaki, mar og roða á vinstri handlegg og mar á baki.

Tekið um upphandlegg Þ-kvk-ef R-x-x A-kvk-ef, kt. […], og hrint henni út úr íbúðinni svo að hún lenti á handriði í stigagangi með þeim afleiðingum að hún hlaut nokkra marbletti á vinstri handlegg og öxl.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í júlí 1973. Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar á árinu 1999 fyrir brot gegn 1. mgr. 37. gr. umferðarlaga, en brotið hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar í máli þessu. Ákærði hefur skýlaust játað brot þau sem hann er sakfelldur fyrir. Samkvæmt gögnum málsins voru atvik þau að ákærði kom umrædda nótt heim til sín þar sem sambýliskona hans og vinkonur hennar voru með gleðskap. Ákærði vildi að vinkonurnar færu, hann fór á baðherbergið og læsti að sér, en þær voru áfram á heimilinu. Þær fóru svo að banka á baðherbergishurðina og ein þeirra vildi fara á salernið. Ákærði meinaði henni það og sagði henni að fara á salernið heima hjá sér en hún bjó í sama húsi. Hún vildi það ekki og héldu vinkonurnar áfram að banka á hurðina. Ákærði kom þá fram og til rifrildis kom og handalögmála. Áverkar brotaþola voru ekki alvarlegir. Að öllu þessu virtu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 200.000 króna sekt til ríkissjóðs, sem greiðist innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, en vararefsing skal vera fangelsi í 14 daga.

Með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað. Um er að ræða þóknun verjanda ákærða, G-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykir hæfilega ákveðin 53.784 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf, settur héraðsdómari.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Ó-kk-nf G-kk-nf A-kk-ef, greiði 200.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í 14 daga.

Ákærði greiði 53.784 krónur í sakarkostnað sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf