S-622/2023

I.

Mál þetta, sem var þingfest 17. apríl 2023 og dómtekið 18. september sl., höfðaði Héraðssaksóknari með ákæru útgefinni 2. mars 2023 á hendur B-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf, kt.

000000- 0000, [...], [...]:

“fyrir stórfellda líkamsárás, með því að hafa fimmtudaginn 27. ágúst 2020, fyrir utan og inni í [...] [...], [...], [...], slegið A, kt. 000000- 0000, ítrekað, m. a. í höfuðið, með hnúajárni eða öðru slíku höggvopni, með þeim afleiðingum að A hlaut skurð á hnakka og sár á vinstra eyra.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kt. 000000- 0000, er gerð krafa um að ákærði verði dæmdur til að greiða honum miskabætur, skv. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga, samtals að fjárhæð kr. 1.500.000, með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 31. ágúst 2020 þar til 30 dagar eru liðnir frá birtingu kröfunnar en síðan með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts.“

Ákærði krefst sýkn u af kröfu um heimfærslu brots til 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði krefst þess að refsing verði látin niður falla en til vara vægustu refsingar er lög leyfa fyrir þá háttsemi sem sannað þykir að hann hafi gerst sekur um og að sú refsing verði skilorðsbundin. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð þ. m. t. hæfileg málsvarnarlaun verjanda samkvæmt mati dómsins og tímaskýrslu.

II.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu var þann 27. ágúst 2020 tilkynnt um yfirstaðna líkamsárás framan við [...] [...] í miðbæ [...] og tóku brotaþoli og vitnið B á móti lögreglu. Brotaþoli var blóðugur á andliti, vinstra eyra og höfði. Hann virtist vera vankaður en gat þó tjáð lögreglu að ákærði hefði ráðist á sig. Brotaþoli sagði að ákærði hefði notað hnúajárn við árásina. Brotaþoli var síðan fluttur á slysadeild með sjúkrabifreið. Vitnið B, sem þá var unnusta brotaþola, kvaðst áður hafa verið unnusta ákærða. Brotaþoli og ákærði hafi verið bestu vinir þar til hún og brotaþoli hafi byrjað saman en þá hafi ákærði byrjað að hóta brotaþola líkamsmeiðingum og lífláti. Vitnið kvað ákærða hafa byrjað að kýla brotaþola við strætóskýli en kvaðst ekki hafa séð hvort ákærði væri með hnúajárn.

Brotaþoli kærði árásina hjá lögreglu þann 31. ágúst 2020 og lýsti þá atburðum í öllum aðalatriðum með sama hætti og í frumskýrslu. Kvað hann ákærða hafa slegið sig ítrekað í höfuðið með krepptum hnefa og taldi að ákærði hafi notað hnúajárn því höggin hafi verið það þung.

Í málinu liggja fyrir upptökur af atvikinu innan húss og utan úr eftirlitsmyndavélakerfi í [...], og ljósmyndaskýrsla lögreglu unnin upp úr upptökunum. Einnig liggur fyrir upptaka af atvikinu þar sem brotaþoli og ákærði koma inn í [...] í hægspilunarformati. Þá liggur fyrir læknisvottorð frá slysadeild þar sem kemur fram að brotaþoli hafi sagst hafa verið sleginn í höfuðið með verkfæri, mögulega með hnúajárni, án þess að vera viss um hvers konar verkfæri. Er áverka á hnakka lýst sem u. þ. b. 1 cm löngum skurði og húðin hafi eins og marist í sundur eftir högg eða sljótt verkfæri. Álíka langt sár hafi verið á vinstra eyra beint fyrir ofan eyrnaganginn og náð eitthvað niður í eyrnabrjóskið. Tvö spor hafi verið saumuð í hnakka og fjögur í eyrað. Meðal gagna málsins eru skjáskot af samskiptum ákærða og brotaþola á samfélagsmiðlum þar sem ákærði segir m. a. „Þú ert fokking dauður“.

Ákærði gaf lögregluskýrslu þann 9. september 2022 þar sem hann viðurkenndi að hafa slegið brotaþola ítrekað með hnefanum eftir að hafa verið sýndar myndir og myndband úr öryggismyndavélum utan við og inni í [...]. Ákærði kvaðst ekki muna hvort hann hafi verið með hnúajárn. Vitnið B gaf skýrslu hjá lögreglu þann 27. ágúst 2020 en kvaðst þar ekki hafa séð hvort ákærði hafi verið hnúajárn. Ákærði hafi gengið að brotaþola, ýtt honum og slegið brotaþola nokkrum sinnum í andlitið, alltaf með krepptum hnefa og blætt hafi frá byrjun. Vitnið kvaðst hafa gengið inn í [...] og þá hafi brotaþoli reynt að ganga í burtu en ákærði hafi gengið á eftir honum kýlandi brotaþola aftan á höfuðið. Vitnið kvað ákærða hafa verið að kaupa og selja hnúajárn þegar þau voru saman.

III.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Ákærði kvaðst hafa verið í mjög mikilli neyslu á þeim tíma er atvikið gerðist og verið reiður gagnvart brotaþola sem hafi byrjað með fyrrverandi kærustu ákærða, B, en hann og brotaþoli hafi verið mjög góðir vinir til margra ára. Ákærði kvaðst hafa rekist á brotaþola í [...] og misst stjórn á skapi sínu. Ákærði kvaðst aðspurður hafa slegið brotaþola fyrst í andlitið fyrir utan strætisvagn, brotaþoli hafi reynt að komast undan en ákærði kvaðst þá hafa slegið brotaþola aftur. Brotaþoli hafi hlaupið inn í [...]og ákærði á eftir honum og kvaðst ákærði hafa slegið brotaþola tvisvar til þrisvar sinnum í viðbót í kringum andlitið og höfuðið inni í [...]en kvaðst ekki muna það nákvæmlega. Aðspurður kvaðst ákærði hafa hótað brotaþola að hann ætlaði að koma og berja hann en ákærði kvaðst hafa verið mjög reiður og fundist hann hafa verið svikinn, sem ekki hafi verið rétt. Aðspurður um að ákærði virðist hafa verið með eitthvað á höndinni á myndbandsupptöku, kvaðst ákærði ekki minnast þess að hafa verið með neitt og að afstaða sín væri óbreytt frá því í apríl sl., en ákærði kvaðst muna mjög gloppótt eftir atvikinu. Ákærði kvað aðspurður um lýsingu brotaþola á að höggin hafi verið mjög þung, að hann hafi eflaust kýlt brotaþola fast. Ákærði kvaðst kannast við skilaboðin „Þú ert fokking dauður“ sem hann hafi sent brotaþola um tveimur vikum fyrir atvikið og liggja fyrir í málinu. Ákærði kvaðst ekkert hafa meint með skilaboðunum og kvaðst alls ekki hafa ætlað að drepa brotaþola þegar atvikið átti sér stað. Ákærði neitaði því að hafa sagt við einhvern að hann hafi notað hnúajárn umrætt sinn og kvaðst ekki hafa neina skýringu á því að hann virðist vera með slíkt vopn á myndbandi.

Ákærði kvaðst aðspurður hafa farið í [...]á [...]í [...], að stórum hluta til vegna þessa tiltekna máls, síðan inn á [...] og eftir það í [...]. Ákærði kvaðst hafa hringt í brotaþola meðan hann var á [...]til að biðjast afsökunar og brotaþoli hafi tekið því vel og þeir endurvakið góð tengsl upp frá því. Ákærði kvaðst hafa farið í endurhæfingu [...] á vegum Reykjavíkurborgar og vera nú í námi við framhaldsskóla til að ljúka stúdentsprófi.

Ákærði kvaðst hafa slitið öll tengsl við fyrri neyslufélaga og vera á mjög góðum stað í lífinu. Ákærði kvaðst nú hitta brotaþola nokkrum sinnum í mánuði og þeir eigi í mjög góðum samskiptum.

Brotaþoli, A, kvaðst hafa verið að koma úr strætó við [...] og hafa fengið þungt högg aftan á hnakkann og byrjað að blæða en við höggið hafi hann dottið út og reynt að komast burtu. Brotþoli kvaðst ekki muna mikið eftir það. Brotaþoli kvaðst aðspurður hafa fengið áverka á hnakka og vinstra eyra sem hafi þurft að sauma. Brotaþoli kvaðst aðeins muna eftir þessu eina höggi því allt hafi gerst svo hratt. Brotaþoli kvað aðspurður ákærða vera mjög góðan vin sinn og þeir vera sáttir í dag. Brotaþoli kvaðst aðspurður ekki hafa skilið skilaboð frá ákærða nokkru fyrir atvikið þar sem ákærði segir „Þú ert fokking dauður“, sem hótanir, og kvaðst alls ekki hafa óttast að ákærði fylgdi þeim eftir þó ákærði hafi verið reiður. Brotaþoli kvaðst ekki hafa séð hvort ákærði væri með eitthvert áhald en kvað höggið hafa verið það þungt að hann hafi fengið gat á hausinn. Skýrsla brotaþola hjá lögreglu var borin undir hann og kvað hann rétt eftir sér haft en kvaðst ekki muna vel eftir atvikum því það væri svo langt um liðið. Brotaþoli kvaðst aðspurður hafa ályktað að ákærði hafi notað hnúajárn, höggin hafi verið það þung að um eitthvað meira en hnefa hafi verið að ræða því hann hafi misst mátt við höggið. Brotaþoli kvaðst ekki hafa séð hnúajárn. Brotaþoli kvaðst hafa heyrt einhvers staðar að ákærði hafi sagst hafa notað hnúajárn við árásina, eins og fram komi í lögregluskýrslu, en hafi ekki hugmynd um hvar. Aðspurður kvaðst brotaþoli alveg vera búinn að jafna sig eftir atvikið og að sér líði vel enda hafi hann og ákærði náð saman aftur sem bestu vinir.

Vitnið B, kvaðst vera fyrrverandi kærasta bæði ákærða og brotaþola. Vitnið kvað langt um liðið og kvaðst aðeins muna núna eftir að ákærði hafi hrint brotaþola og slegið hann utan undir fyrir utan strætisvagn en muni ekki hvenær hafi farið að blæða eða hvort um mörg högg hafi verið að ræða. Ákærði hafi verið á eftir brotaþola inni í [...] og að það hafi verið einhver átök áður en þeir fóru bak við horn, en vitnið kvaðst ekki muna eftir að ákærði hafi kýlt brotaþola aftan á höfuðið eins og vitnið lýsti í lögregluskýrslu. Borið var undir vitnið að hafa sagt í lögregluskýrslu að botaþoli hafi sagt sér að hann hafi fundið fyrir hnúajárni enda hafi hann verið með þannig gat á höfðinu. Vitnið kvaðst ekki muna eftir því en að sér hafi dottið það í hug og brotaþoli hafi sagst hafa fundið fyrir einhverjum hlut en þau hafi ekki verið viss um hvað það gæti verið. Vitnið kvaðst ekki muna atvik vel nú og hafa lokað á þau því þau væru öll náin í dag og allt gangi vel. Ákærði sé ekki sama manneskjan og þegar atvik áttu sér stað. Aðspurt kvaðst vitnið hafa munað atvik vel þegar gefin var lögregluskýrslu í málinu og hafa gefið rétta skýrslu á þeim tíma.

Lögreglumaður C, sem staðfesti skýrslu sína, bar fyrir dómi að tilkynnt hafi verið um líkamsárás í [...]. Á vettvangi fyrir framan Fjörð hafi þeir hitt brotaþola, sem hafi verið lemstraður í andliti og blætt hafi úr höfði hans. Brotaþoli hafi sagt að ráðist hafi verið á sig og kvaðst vitnið minna að brotaþoli hafi þekkt árásarmanninn og gefið þeim nafn hans en brotaþoli svo farið með sjúkrabíl. Hringt hafi verið í rannsóknarlögreglumann sem hafi komið og tekið við rannsókn málsins.

Lögreglumaður D, sem staðfesti skýrslu sína, kvað hafa verið tilkynnt um yfirstaðna líkamsárás í [...]og að meintur gerandi væri á eða í námunda við vettvang. Á vettvangi hafi verið brotaþoli og vitni, sem hafi gefið stutta vettvangsskýrslu. Vitnið staðfesti að hafa tekið myndir sem liggja fyrir í málinu á vettvangi og af brotaþola. Brotaþoli hafi verið í áfalli og nokkuð fámáll en hafi getað sagt í aðalatriðum frá því sem gerst hafði og hver tengslin hafi verið. Brotaþoli hafi verið með sjáanlega áverka á hnakka og eyra. Meintur gerandi hafi ekki fundist.

Lögreglumaður E, sem staðfesti skýrslur sínar, kvaðst hafa farið í [...] vegna líkamsárásar en þá hafi brotaþoli verið farinn með sjúkrabíl. Vitnið kvaðst hafa rætt við unnustu brotaþola á lögreglustöð og talað við brotaþola nokkrum dögum eftir atvikið. Hinn grunaði hafi ekki fundist fyrr en nokkrum dögum síðar og því hafi ekki verið rætt við hann strax. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa tekið skýrslur af fleiri vitnum sem sést hafi á upptökum en lögreglumenn sem komu á staðinn hafi ekki tryggt nærveru þeirra. Hinn grunaði hafi þekkt sig á mynd og viðurkennt að hafa verið á staðnum. Vitnið kvaðst aðspurt aðeins hafa tekið eina skýrslu af sakborningi, sem hafi ekki minnst þess að hafa verið með hnúajárn en það sjáist greinilega af myndbandsupptökunni og ljósmyndaskýrslu.

Vitnið F kvaðst fyrir dómi hafa unnið með myndefni fyrir lögreglu og héraðssaksóknara frá árinu 2016 og hafa sérhæft sig í því. Stundum taki vitnið saman í eitt myndskeið myndefni sem hafi verið safnað úr eftirlitsmyndavélum eða farsímum, stundum þurfi að lýsa upp dökkar upptökur eða setja atburðarrás í hægspilunarformat, eins og hann hafi gert við myndbandið sem liggur fyrir í málinu. Vitnið kvað upptökuna ekki vera af nægilega miklum gæðum, því geti blandast saman form og litir. Sem dæmi megi sjá, að þegar ákærði reiði til höggs í lok myndbandsins, hverfi armbandsúr ákærða úr sýn, sem gerist einnig með hlutinn framan á fingrum hans. Að mati vitnisins megi sjá á myndbandinu að ákærði sé greinilega með einhvern hlut framan á fingrum vinstri handar og að formið líkist helst hnúajárni sem sé málmlitað, þar sem það endurkastar ljósi. Hins vegar taldi vitnið aðspurt að ákærði hafi ekki verið með hringa á fingrunum þar sem það sjáist svart bil á milli fingra og hlutarins sem ekki myndi sjást hefði ákærði verið með hringa á öllum fingrum. Hluturinn sjáist ekki þegar bakflöturinn verði dekkri en engu að síður megi sjá gráa slikju staðsetta á sama stað framan á fingrunum. Samræmi milli ramma, þar sem hluturinn sjáist greinilega, sýni fram á að um hlut sé að ræða en ekki tilviljanakennda speglun.

Læknir G staðfesti læknisvottorð sitt og kvaðst hafa tekið á móti brotaþola 27. ágúst 2020. Brotaþoli hafi sagst hafa verið sleginn tvö högg aftan á höfuðið vinstra megin og hafi talið að árásarmaður hafi mögulega verið með verkfæri í hendinni. Brotaþoli hafi verið með tvö sár, annað á hnakka aftan við eyrað og hitt á eyranu, sem hafi getað samræmst að vera eftir harðan sljóan hlut sem hafi marist í gegnum húðina, jafnvel úr málmi eða hörðum við, en ekki eftir hníf. Vitnið kvaðst aðspurt varðandi ummæli í vottorði „húðin er eins og hún hafi marist í sundur eins og eftir högg eða sljótt verkfæri“ hafa átt við að áverkinn væri eftir högg með sljóu verkfæri. Nánar aðspurt kvað vitnið ekki líklegt að áverkarnir hafi getað verið eftir hnefahögg.

IV.

Niðurstaða

Á kærða er gefin að sök stórfelld líkamsárás með því að hafa, fimmtudaginn 27. ágúst 2020, fyrir utan og inni í [...] [...], [...], [...], slegið brotaþola ítrekað, m. a. í höfuðið, með hnúajárni eða öðru slíku höggvopni, með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut skurð á hnakka og sár á vinstra eyra. Er brot ákærða talið varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði hefur játað þá háttsemi í ákæru að hafa slegið brotaþola ítrekað í höfuðið umrætt sinn en neitar því að hafa verið með hnúajárn eða annað slíkt höggvopn. Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 hvílir á ákæruvaldinu sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag.

Í framburðum ákærða og brotaþola fyrir dómi, kom fram að ákærði og brotaþoli náðu sáttum um ári eftir atvikið og eru nú bestu vinir, eins og þeir voru í árabil áður en atvikið átti sér stað. Vitnið B, sem er fyrrverandi unnusta ákærða og brotaþoa, bar einnig fyrir dómi um endurnýjaðan vinskap ákærða og brotaþola, auk þess sem vitnið sagðist vera vinur þeirra beggja. Verður að meta vitnisburð brotaþola og vitnisins í því ljósi.

Ákærði bar fyrir dómi að hann hafi ítrekað slegið brotaþola í höfuðið. Ákærði kvaðst þar aðspurður um að hann virtist vera með eitthvað á hendinni á upptöku, ekki minnast þess að hafa verið með neitt en vísaði jafnframt afstöðu sinnar í apríl sl. þegar mál þetta var þingfest en þar neitaði ákærði því að hafa verið með hnúajárn eða annað slíkt höggvopn.

Brotaþoli kvaðst fyrir dómi lítið sem ekkert muna eftir fyrsta höggið en staðfesti að högg ákærða hafi verið það þung að hann hafi dregið þá ályktun að ákærði hafi verið með á haldenda hafi hann hafi fengið gat á hausinn og dottið út við höggið.

Bæði brotaþoli og vitnið báru fyrir sig minnisleysi fyrir dómi og báru skýrslur þeirra beggja með sér að þau leituðust við að reyna að fegra hlut ákærða. Kváðust brotaþoli og vitnið hafa munað betur eftir atvikum er þau gáfu lögregluskýrslu en fyrir dómi. Í frumskýrslu og í lögregluskýrslu nokkrum dögum síðar kvað brotaþoli ákærða hafa verið með hnúajárn.

Varnir ákærða til stuðnings sýknukröfu af því að hafa notað hnúajárn er hann sló brotaþola ítrekað í höfuðið, byggjast á því að ekki hafi verið sýnt fram á af ákæruvaldinu að atvik hafi verið með þeim hætti. Í því sambandi hefur því verið haldið fram að rannsókn málsins hafi verið ábótavant m. a. vegna þess að ekki hafi verið teknar myndir af höndum ákærða og að ekki hafi verið teknar skýrslur af fleiri vitnum á vettvangi. Fyrir liggur að skýrsla var ekki tekin af ákærða fyrr en í fyrsta lagi 9. september 2020 eða 13 dögum eftir atvikið. Ekki verður séð hvað myndir af höndum ákærða hafi átt að sýna fram á enda viðurkenndi hann í skýrslu hjá lögreglu að hafa slegið ákærða.

Í málinu liggja fyrir myndbandsupptökur af atvikinu, þar af ein í hægspilun, auk ljósmyndaskýrslu sem unnin var upp úr myndböndunum en upptökurnar voru spilaðar við upphaf aðalmeðferðar. Á upptökum og ljósmyndum má að mati dómsins greinilega sjá að ákærði var með hlut á fingrum vinstri handar sem líkist helst hnúajárni eða öðru slíku höggvopni er hann sló brotaþola ítrekað. Fær sú niðurstaða stoð í framburði læknis þess er tók á móti brotaþola á sjúkrahúsi. Var það afdráttarlaust mat læknisins að áverkar brotaþola væru ekki eftir hnefahögg heldur eftir harðan, sljóan hlut. Fær sú niðurstaða einnig óbeina stoð í framburði vitnisins F, sem lýsti því fyrir dómi hvernig unnt væri að greina með vissu á myndbandsupptöku af atvikinu að ákærði hafi verið með sem endurkastaði ljósi, líklega úr málmi á vinstri hendi ákærða. Af myndbandsupptökum verður ekki séð að möguleg vitni í [...] hafi verið í aðstöðu til að sjá hvort ákærði hafi verið með hnúajárn eða annað slíkt höggvopn er hann sló ákærða. Er það því mat dómsins að það hafi því ekki skipt neinu fyrir rannsókn málsins að ekki hafi verið teknar skýrslur af þeim.

Samkvæmt heildstæðu mati á öllu því sem að framan er rakið, með vísan til læknisvottorðs, framburðar læknis þess er gerði að sárum brotaþola, myndbanda og ljósmynda sem liggja fyrir í málinu, telur dómurinn hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi beitt hnúajárni eða öðru slíku höggvopni er hann sló brotaþola ítrekað í höfuðið. Ákærði beitti brotaþola vísvitandi harðræði og lét sér í léttu rúmi liggja hverjar afleiðingar þess yrðu. Er ekkert fram komið í málinu sem gerir líklegt að áverkar brotaþola hafi hlotist með öðrum hætti. Verður ákærði því sakfelldur eins og honum er gefið að sök. Er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

V.

Refsiákvörðun og einkaréttarkrafa

Samkvæmt sakavottorði dagsett 2. mars 2023 var ákærði dæmdur í tveggja mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir líkamsárás, með dómi þann 19. júní 2017 en að öðru leyti skiptir sakaferill hans ekki máli við refsiákvörðun. Til refsiþyngingar horfir að háttsemi ákærða var tilefnislaus og alvarleg þar sem hættulegu áhaldi var beitt ítrekað á höfuð brotaþola. Hins vegar voru afleiðingar háttseminnar ekki alvarlegar. Með hliðsjón af framangreindu og með vísan til 1., 2., 3. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir hæfileg refsing ákærða vera átta mánaða fangelsi. Ákærði kvaðst fyrir dómi hafa farið í meðferð og virðist mega ráða að svo hafi verið af gögnum sem liggja fyrir í málinu. Ákærði kvaðst hafa komið lífi sínu á rétta kjöl og stunda nú nám við framhaldsskóla til að ljúka stúdentsprófi. Af gögnum málsins má ráða að rannsókn þess hafi verið lokið 1. október 2020 en þá lá fyrir læknisvottorð. Um sára einfalt mál er að ræða en ákæra var ekki gefin út fyrr tveimur og hálfu ári síðar eða þann 2. mars 2023 en ekki var við ákærða að sakast. Að öllu framangreindu gættu þykir rétt að refsing ákærða verði öll skilorðsbundin í þrjú ár eins og nánar kveður í dómsorði.

Ákærði er bótaskyldur vegna háttsemi sinnar og á brotaþoli rétt á miskabótum úr hendi ákærða á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 100.000 krónur. Krafa um miskabætur ber vexti eins og í dómsorði greinir. Eru dráttarvextir reiknaðir mánuði eftir birtingu bótakröfunnar fyrir ákærða. Þá skal ákærði greiða brotaþola málskostnað vegna bótakröfunnar eins og nánar greinir í dómsorði en þar er tekið tillit til virðisaukaskatts.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur að greiða allan sakarkostnað. Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, H-kk-ef Þ-kk-ef Silva lögmanns, sem með hliðsjón af eðli og einföldu umfangi mál sog að teknu tilliti til tímaskýrslu að því leyti sem við á með vísan til reglna Dómstólasýslunnar nr. 1/2023, þykja hæfilega ákveðin 662.904 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum. Ákærði greiði einnig annan sakarkostnað samkvæmt framlögðum yfirlitum 119.382 krónur.

M-kvk-nf Thejllhéraðsdómarikveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði brotaþola, A, 100.000 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 31. ágúst 2020 til 28. apríl 2023, en með dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Ákærði greiði málskostnað vegna bótakröfu 100.000 krónur.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef Þ-kk-ef S-x-x lögmanns, 662.904 krónur. Ákærði greiði annan sakarkostnað 119.382 krónur.

M-kvk-nf T-x-x