S-7191/2020

M ál þetta, sem dómtekið var 14. desember sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru dagsettri 27. október 2020, á hendur„ X, kt. [...], [...], Reykjavík, fyrir eftirtalin brot:

1. Líkamsárás og barnaverndarlagabrot með því að hafa, föstudaginn 15. febrúar 2019, í íbúð að [...] í Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kt. [...], slegið hana með flötum lófa á vinstri vanga og sparkað í aftanvert vinstra læri A. Framangreinda háttsemi viðhafði ákærði að viðstöddu barni A, B, kt. [...] og með því beitti ákærði hana ógnunum og sýndi henni yfirgang og ruddalegt athæfi.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. o g 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

2. Umferðarlagabrot með því að hafa, mánudaginn 10. júní 2019, ekið bifreiðinni [...] óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (íblóði mældist amfetamín 845 ng/ml) vestur Kliftröð í Reykjanesbæ, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst brot þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 50. gr., sbr. 1. mgr. 95. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til þess að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. gr. laga nr. 77/2019.“

I

Ákærði sótti ekki þing við þingfestingu málsins og hafði ekki boðað forföll þrátt fyrir að hafa verið birt ákæra og fyrirkall. Verður málið dæmt samkvæmt heimild í a-lið 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 enda var þess getið í fyrirkallinu að þannig gæti farið um meðferð málsins. Málið verður því dæmt á grundvelli framlagðra gagna og samkvæmt þeim hefur verið færð fram næg sönnun fyrir sekt ákærða. Umferðarlagabrot ákærða framdi hann áður en ný umferðarlög nr. 77/2019 tóku gildi þann 1. janúar sl. Samkvæmt 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 skal, hafi refsilöggjöf breyst frá því verknaður var framinn og til þess er dómur gengur, dæma eftir nýrri lögum bæði um refsinæmi verknaðar og refsingu. Aldrei má þó dæma refsingu nema heimild hafi verið til þess í lögum þegar verk var framið og ekki þyngri refsingu en orðið hefði eftir þeim lögum og að því gefnu að hin nýju ákvæði séu ákærða í hag eða inntak þeirra hið sama og var í gildandi refsiákvæði. Erþað skilyrði uppfyllt hvað varðar umferðarlagabrot ákærða. Með þessari athugasemd og með vísan til málsgagna þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefinn að sök í ákæru og eru brot hans þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

II

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði dagsettu 20. október 2020 var ákærði með dómi héraðsdóms 7. maí 2015 dæmdur til greiðslu sektar vegna brots gegn lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974. Hefur sá dómur ekki áhrif við ákvörðun refsingar ákærða nú. Í ljósi alls framangreinds og 1. tl. 1. mgr. 70. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 0 dagaog skal dæmd refsing vera bundin skilorði eins og í dómsorði greinir. Að auki verður ákærði á grundvelli 4. mgr. 77. gr laga nr. 19/1940 dæmdur til greiðslu sektar í ríkissjóð að fjárhæð 180.000 krónur innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja en sæti ella fangelsi í 14 daga.

Með vísan til þeirra lagaákvæða er greinir í ákæru er ákærði sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 92.989 krónur í sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 3 0 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sekt í ríkissjóð að fjárhæð 180.000 krónur innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja en sæti ella fangelsi í 14 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 92.989 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf(sign.)