S-383/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 25. mars s.l., er höfðað hér fyrir dómi af lögreglustjóranum á Akureyri, með tveimur ákæruskjölum, á hendur X.

Ákæruskjal, útgefið 4. desember 2009.

Með þessu ákæruskjali er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa þriðjudaginn 20. október 2009, ekið bifreiðinni YM-639 undir áhrifum fíkniefna (í blóði mældist metýlfenidt 30 ng/ml. og amfetamín og tetrahýdrókannabínólsýra í þvagi).

Telst þetta varða við 1. mgr., sr. 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 66, 2006.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 18. gr. laga nr. 66, 2006.“

Ákæruskjal, útgefið 4. janúar 2010.

Með þessu ákæruskjali er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir þjófnað, með því að hafa laugardaginn 3. október 2009, stolið fartölvu af gerðinni Samsung NP-NC 10, úr verslun Ormsson, að Furuvöllum 5 á Akureyri.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi, Þ-kk-nf H-kk-nf hdl., krefst fyrir hönd ákærða vægustu refsingar er lög leyfa. Að auki krefst lögmaðurinn hæfilegrar málflutningsþóknunar.

I.

Ákærði, X, hefur hér fyrir dómi skýlaust viðurkennt sakargiftir samkvæmt greindum ákæruskjölum. Játningar ákærða eru í samræmi við rannsóknargögn lögreglu, þ. á m. framburðarskýrslur og önnur gögn, en fyrir liggur að þýfi, þ.e. fartölvu, var fyrir tilstilli lögreglunnar á Akureyri komið til skila til eiganda við frumrannsókn málsins.

Háttsemi ákærða þykir að framangreindu virtu nægilega sönnuð og er háttsemi hans rétt færð til lagaákvæða í ákæruskjali, en málið var rekið samkvæmt málsmeðferðarreglum 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

II.

Ákærði, sem er 26 ára, á samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins nokkurn sakaferil að baki eftir að hann náði 18 ára aldri, þ. á m. vegna umferðarlagabrota. Hann hlaut þannig sektardóm í október 2006 fyrir vímuefnaakstur og var þá jafnframt sviptur ökurétti í 12 mánuði. Í desember það sama ár var hann í Héraðsdómi Suðurlands dæmdur fyrir þjófnað og fíkniefnaakstur, en þar sem brotin voru framin áður en fyrrnefndur dómur var kveðinn upp var ekki um ítrekun að ræða heldur hegningarauka við hinn fyrri dóm. Var ákærði af þeim sökum dæmdur til að greiða sekt, en að auki var hann sviptur ökurétti í þrjá mánuði til viðbótar við hina fyrri sviptingu. Á árunum 2007 og 2008 hlaut ákærði með sex refsidómum samtals 13 mánaða óskilorðsbundna fangelsisrefsingu vegna auðgunarbrota, brota gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf og vegna tilraunar til ráns. Loks var ákærði í október 2009 dæmdur fyrir umferðarlagabrot, en hann hafði tvívegis í júlímánuði það ár ekið bifreiðum undir miklum áhrifum lyfja og fíkniefna. Vegna þessa var hann dæmdur til að greiða sekt til ríkissjóðs, en auk þess var hann vegna alvarleika brotanna sviptur ökurétti í fjögur ár frá birtingu dómsins, þann 20. október sl.

Samkvæmt framlögðum gögnum ákæruvalds ákvað Fangelsismálstofnun ríkisins þann 21. febrúar 2009 að veita ákærða skilorðsbundna reynslulausn í 1 ár á samtals 130 daga eftirstöðvum fyrrnefndra fangelsisrefsinga.

Ákærði hefur með brotum sínum nú rofið skilorð nefndrar reynslulausnar, sbr. 2. mgr. 64. gr. laga nr. 49, 2005 um fullnustu refsingar. Vegna þessa ber samkvæmt 1. mgr. 65. gr. laganna að gera ákærða refsingu í einu lagi samkvæmt. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940 fyrir þau brot sem hann hefur nú verið sakfelldur fyrir og vegna hinnar óafplánuðu refsingar samkvæmt ofangreindu.

Við ákvörðun refsingar verður m.a. að líta til sakaferils ákærða, en hann hefur ítrekað gerst sekur um auðgunarbrot og alvarleg umferðarlagabrot, auk ránstilraunar. Á hinn bóginn ber að horfa til þess að ákærði játaði brot sín fyrir dómi skýlaust og að umrætt þýfi komst til skila til eiganda strax við frumrannsókn málsins, sbr. ákvæði 5. tl. 1. mgr. 70. gr. laga nr. 19, 1940. Þá ber að líta til þess að skipaður verjandi hefur lagt fyrir dóminn gögn sem benda til þess að ákærði hafi nú einlægan vilja til að ná tökum á áralangri fíkniefnamisnotkun sinni. Þykir að öllu þessu virtu refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 8 mánuði, sem bundin verði skilorði að hluta eins og nánar greinir í dómsorði.

Samkvæmt 1. mgr. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaganna ber að svipta ákærða ökurétti. Með vísan til sakarferils og hátternis ákærða sem ökumanns þykir óhjákvæmilegt að svipta hann ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Með vísan til nefndra málsúrslita verður ákærði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar í málinu. Samkvæmt yfirliti sýslumannsins á Akureyri er sá kostnaður 118.178 krónur, sem er til kominn vegna töku blóð- og þvagsýna og rannsóknar, en auk þess skal ákærði greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 100.000 krónur og er þá virðisaukaskattur með talinn.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta skal framkvæmd 5 mánaða af refsingunni og ákveða að sá hluti hennar falli niður að liðnum þremur árum haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1991, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá dómsuppsögu að telja.

Ákærði greiði 218.178 krónur í sakarkostnað, og þar af 100.000 krónur í þóknun til skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef H-kk-ef, héraðsdómslögmanns.