S-164/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 12. júní, er höfðað með ákæru sýslumannsins á Akureyri, útgefinni 28. maí 2008, á hendur Z,

„fyrir líkamsárás, með því að hafa miðvikudaginn 11. apríl 2007, losað skrúfur á framdekki reiðhjóls [X], þar sem það stóð fyrir utan Húsið (Barnaskóla Akureyrar) þannig að þegar [X] hjólaði af stað losnaði framdekkið undan hjólinu við Kaupvangsstræti á Akureyri og hann datt í götuna, með þeim afleiðingum að vinstri olnbogi hans brotnaði og hreyfigeta hans er takmörkuð.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu gerir Á-kk-nf P-kk-nf hrl. f.h. [A], vegna ólögráða sonar hennar [X], bótakröfu á hendur ákærða að fjárhæð kr. 416.569,- auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, frá 11. apríl 2007 til 9. nóvember 2007, en dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Við þingfestingu málsins játaði ákærði skýlaust sök samkvæmt ákæru. Með játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins og ekki er ástæða til að draga í efa, er hann sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar. Háttsemi ákærða er í ákæru rétt færð til refsiheimildar.

Ákærði kvaðst ekki mótmæla bótaskyldu en vilja að bótafjárhæð yrði lækkuð.

Með málið var farið samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var honum í marz 2006 veitt tveggja ára skilorðsbundin ákærufrestun vegna brots á 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og hinn 8. febrúar 2008 var hann dæmdur í eins mánaðar fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Brot það er ákærði er nú sakfelldur fyrir framdi hann í apríl 2007 og ber því nú að ákveða honum hegningarauka við fyrrgreindan dóm frá febrúar síðastliðnum.

Við refsiákvörðun ákærða verður litið til þess að hann hefur greiðlega játað brot sitt, mótmælir ekki bótaábyrgð og lýsti fyrir dómi iðrun sinni. Ekki síður ber að líta til þess að ákærði var ungur að árum, en hann var á átjánda ári er hann framdi brot sitt. Á hinn bóginn verður ekki litið fram hjá því að brot ákærða var ófyrirleitið og hefði hæglega getað haft enn alvarlegri afleiðingar, en það var til þess fallið að stofna X í verulega hættu er hann færi á hjóli sínu í umferðina.

Verður skilorðsdómur yfir ákærða frá 8. febrúar 2008 nú tekinn upp og ákærða ákveðin refsing í einu lagi, þriggja mánaða fangelsi. Með vísan til þess sem áður hefur verið rakið, einkum ungs aldurs ákærða, þykir rétt að fullnustu refsingarinnar verði frestað og hún niður falli að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð.

Í málinu liggur fyrir bótakrafa A fyrir hönd ófjárráða sonar hennar, X. Er krafizt 416.569 króna auk vaxta sem áður hefur verið rakið og sundurliðast krafan svo að krafizt er 300.000 króna miskabóta, 4.328 króna þjáningarbóta, 45.011 króna endurgreiðslu útlagðs kostnaðar og 67.230 króna vegna vinnu lögmanns og virðisaukaskatts af þóknun hans. Hinn útlagði kostnaður skiptist svo, að 3.061 króna er vegna lækniskostnaðar og 41.950 krónur vegna kaupa á nýju reiðhjóli. Kröfur vegna útlagðs kostnaðar eru studdar greiðsluviðurkenningum og verða að fullu teknar til greina. Krafa um þjáningabætur fær stoð í gögnum málsins og verður sömuleiðis tekin til greina. Krafa um lögmannskostnað þykir eðlileg og verður fallizt á hana. X hlaut beinbrot og hefur þurft að gangast undir tvær aðgerðir vegna þessa. Af gögnum málsins að ráða er hreyfigeta hans í vinstri olnboga enn takmörkuð og hann hefur haft töluverð óþægindi af áverka sínum. Þykir gerð miskabótakrafa ekki vera úr hófi fram og verður á hana fallizt sem og vaxtakröfur. Samkvæmt gögnum málsins var bótakrafa kynnt lögráðamanni ákærða, sem þá var ekki orðinn lögráða, hinn 17. desember 2007 og fer því um vexti eins og í dómsorði greinir.

Samkvæmt gögnum málsins nemur sakarkostnaður þess 12.500 krónum og ber að dæma ákærða til greiðslu hans.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, Z, sæti fangelsi í þrjá mánuði. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði X 416.569 krónur auk vaxta skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 11. apríl 2007 til 17. janúar 2008, en dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins, 12.500 krónur.