E-5064/2013

Mál þetta, sem var dómtekið 15. maí sl., er höfðað af Stál og suðu ehf., Stapahrauni 8, Hafnarfirði, gegn Urð og gjóti ehf., Vesturási 58, Reykjavík, með stefnu birtri 28. nóvember sl.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefnda verði gert að greiða stefnanda 640.000 kr. samt dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 frá 19. júní 2013 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hans hendi.

II.

Málavextir

Stefnandi tók að sér að smíða gröfuskóflu fyrir stefnda samkvæmt tilboði. Gaf hann út reikning vegna verksins 1. júní 2013 að fjárhæð 640.000 krónur. Stefndi hefur neitað að greiða reikninginn á þeim grunni að hann eigi kröfu til skuldajöfnunar á hendur stefnanda vegna galla á öðru verki sem stefnandi tók að sér fyrir stefnda á árinu 2012. Nánar tiltekið var um að ræða smíði á handriðum sem stefndi setti upp fyrir Reykjavíkurborg í tengslum við gerð göngu- og hjólastíga. Telur stefndi að annmarkar hafi verið á smíði handriðanna sem hafi orðið þess valdandi að borgin neitaði að greiða honum að fullu fyrir verkið. Krefst stefndi þess að kröfu sem hann eigi á hendur stefnanda, vegna þess tjóns sem hann hafi orðið fyrir vegna gallans, verði skuldajafnað við dómkröfuna.

Við meðferð málsins gáfu skýrslu, H-kk-nf H-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, G-kk-nf Þ-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, og G-kk-nf K-kk-nf S-kk-nf, starfsmaður stefnda.

III.

Málsástæður stefnanda

Af hálfu stefnanda er vísað til þess að krafa hans sé byggð á reikningi frá 1 júní 2013, að fjárhæð 640.000 kr. vegna gröfuskóflu, sem stefnandi hafi smíðað fyrir stefnda skv. tilboði 22. maí sama ár. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Stefnandi mótmælir kröfum stefnanda um skuldajöfnuð. Hann telur ósannað að þá galla sem kunna að vera á handriðunum megi rekja til smíði þeirra. Hann hafi farið að þeim fyrirmælum sem honum hafi verið gefin af hálfu stefnda við smíðina. Hann vísar enn fremur til þess að hann hafi ekki afhent handriðin eins og þau séu nú eftir uppsetningu starfsmanna stefnda, þ.e. beygð og sundurskorin.

Um lagarök er af hálfu stefnanda vísað til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. stoð í lögum nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Kröfu um dráttarvexti styður stefnandi við reglur III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 með síðari breytingum. Krafan hans um málskostnað styðst við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Málsástæður stefnda

Af hálfu stefnda er á því byggt að hann eigi kröfu til skuldajafnaðar við kröfu stefnanda. Stefndi hafi orðið fyrir fjárhagslegu tjóni sem rekja megi beint til vanefnda stefnanda á samningi aðila um smíði handriða. Gallar á verki stefnanda hafi leitt til þess að stefndi hafi orðið af greiðslu 1.000.000 kr. frá Reykjavíkurborg. Stefndi telur sig eiga skaðabótakröfu á hendur stefnanda sem nemi þeirri fjárhæð. Samkvæmt samningi stefnanda og stefnda um smíði handriða hafi stefnanda borðið að smíða handrið í samræmi við teikningar. Á teikningunum komi glöggt fram að endar skuli vera bognir. Fyrirliggjandi myndir beri hins vegar með sér að vantað hafi boga á enda töluverðs hluta handriðanna auk þess sem nokkrir endar hafi verið snúnir. Skilyrði skaðabótaábyrgðar stefnanda, þ.e. saknæmi, ólögmæti, orsakatengsl og sennileg afleiðing, séu því fyrir hendi. Kröfurnar séu sambærilegar, gagnkvæmar og hæfar til að mætast hvað tíma varði og því skilyrði skuldajafnaðar krafnanna uppfyllt. Þá sé skaðabótakrafa stefnda að miklum mun hærri en krafa stefnanda og ljóst að krafa stefnanda teljist að fullu greidd með áðurnefndri skuldajöfnun. Þar sem ekkert hafi gengið að fá stefnanda til að efna sínar skuldbindingar, þ.e. að lagfæra áðurnefnda galla, hafi verið réttmætt af hálfu stefnda að halda eftir greiðslu sem tryggingu fyrir greiðslu skaðabótakröfu sinnar og skuldajafna við kröfu stefnanda.

Um lagarök vísar stefndi til meginreglna samninga- og kröfuréttar um réttar efndir og skuldajöfnun. Kröfu um málskostnað styður hann við 129.-131. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Þess er krafist að stefnandi verði dæmdur til að greiða stefnda málskostnað samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins.

IV.

Í máli þessu deila aðilar um hvort stefndi eigi rétt til að skuldajafna kröfu sem hann telur sig eiga á hendur stefnanda, vegna galla á handriðum sem stefnandi smíðaði fyrir hann, á móti dómkröfu máls þessa. Stefnandi mótmælir því að galli sé á smíði handriðanna. Af framburði fyrirsvarsmanna aðila hér fyrir dóminum má ráða að óumdeilt sé að handriðin, eins og þau eru núna uppsett, séu gölluð. Aðilar deila hins vegar um af hvaða sökum það sé, þ.e. hvort það megi rekja til smíði þeirra eða uppsetningar en stefndi sá alfarið um uppsetninguna. Ekki var gerður skriflegur samningur milli aðila um smíði handriðanna.

Stefndi styður staðhæfingu sína um galla á smíði handriðanna við teikningar sem stafa frá nafngreindri verkfræðistofu og ljósmyndir af handriðunum uppsettum. Á skjali sem stefndi lagði fram frá verkfræðistofunni er að finna grunnmyndir af svæði því sem handriðin voru sett á og þrjár teikningar af handriðum. Vísar stefndi til þess að ljósmyndirnar sýni fram á að hin uppsettu handrið séu ekki í samræmi við teikningarnar en þar sjáist m.a. að beygja hafi átt að vera á þeim. Stefnandi vísar hins vegar til þess að hann hafi að beiðni stefnda skilað handriðunum beinum í sex metra einingum að beiðni stefnda. Hafi stefndi ekki gert athugsemdir við smíðina þegar hann hafi tekið við handriðunum. Að mati dómsins verður ekki fullyrt út frá framlögðum gögnum hvort galla á handriðunum megi rekja til smíði þeirra. Hefði stefnda verið í lófa lagið að leitast við að færa sönnur fyrir þeirri staðhæfingu sinni með því að leggja fram mat dómkvadds sérfræðings. Þá verður að horfa til þess að stefndi hefur ekki lagt fram fullnægjandi gögn til stuðnings þeirri staðhæfingu sinni að Reykjavíkurborg hafi í raun neitað að greiða honum 1.000.000 kr. vegna gallans. Með hliðsjón af framgreindu er ekki fallist á að stefnda hafi tekist að sýna fram á að hann eigi gagnkröfu til skuldajöfnunar á móti dómkröfu stefnanda. Verður því fallist á dómkröfu stefnanda, en ekki er tölulegur ágreiningur um hana, og stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda 640.000 kr. með dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir.

Með hliðsjón af þessari niðurstöðu ber að dæma stefnda til að greiða stefnanda málskostnað sem telst hæfilega ákveðinn 300.000 kr.

Af hálfu stefnanda flutti málið H-kk-nf Ö-kk-nf B-kk-nf hrl.

Af hálfu stefnda flutti málið B-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf hrl.

Dóminn kvað upp K-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Stefndi, Urð og grjót ehf., greiði stefnanda, Stál og suðu ehf., 640.000 kr. með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 19. júní 2013 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 300.000 kr. í málskostnað.

K-kvk-nf S-kvk-nf