S-132/2013

Mál þetta, sem dómtekið var föstudaginn 10. maí 2013, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 19. febrúar 2012, á hendur Z-x-x R-kk-þgf, kt. 000000-0000, Dalalandi 5, Reykjavík, fyrir þjófnað með því að hafa, þriðjudaginn 21. febrúar 2012, í verslun Stórkaups við Faxafen 8 í Reykjavík, stolið hníf og 5 pakkningum af rakvélablöðum, samtals að verðmæti 17.089 krónur, með því að setja vörurnar innan klæða og ganga út úr versluninni án þess að greiða fyrir þær.

Þetta telst varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærða krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá dómi, til vara að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds, en til þrautavara að ákærða verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa, sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Með bréfi, dagsettu 29. febrúar 2012, kærði starfsmaður Haga hf. ákærða fyrir þjófnað í verslun Stórkaups við Faxafen í Reykjavík 21. sama mánaðar. Í kæru kemur fram að ákærði hafi komið í verslunina ásamt bróður sínum, R-x-x R-kk-þgf. Af upptökum á öryggismyndavélum sjáist ákærði stinga inn á sig eldhúshníf og fimm pökkum af rakvélablöðum. Þá hafi ákærði rétt bróður sínum pakka með sex rakvélum. Bræðurnir hafi farið út úr versluninni án þess að greiða fyrir vörurnar. Kærunni fylgir mynddiskur með upptökum úr öryggismyndavélum verslunarinnar.

Við aðalmeðferð málsins neitaði ákærði að hafa stolið hníf í versluninni. Hann neitaði því jafnframt að hafa stungið hnífnum inn á sig, en kvaðst hafa tekið hann úr hillu og sett hann undir handlegg sér. Hann hefði síðan lagt hnífinn frá sér í hillu annars staðar í versluninni. Ákærða voru sýndar myndir úr versluninni, en hann kvaðst ekki geta bent á staðinn þar sem hann hefði skilið hnífinn eftir. Ákærði kannaðist við að hafa tekið pakka með rakvélablöðum eða einhverju slíku og afhent bróður sínum. Þá kvaðst hann kannast við að hafa stungið á sig pakka með einhverjum snyrtivörum, sem gætu hafa verið rakvélablöð. Hann viðurkenndi að hafa haft þennan varning með sér út úr versluninni án þess að greiða fyrir hann.

Vitnið, R-x-x R-kk-nf, bróðir ákærða, kannaðist við að hafa verið með honum í versluninni í umrætt sinn, en kvaðst ekki vita hvort hann stal hníf eða rakvélablöðum þar. Þá kvaðst vitnið ekki hafa farið með vörur út úr versluninni án þess að greiða fyrir þær.

Niðurstaða

Við flutning málsins fyrir dómi krafðist verjandi frávísunar ákæru í málinu. Ekki verður fallist á það með ákærða að ákæra fullnægi ekki skilyrðum c-liðar 1. mgr. 152. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, þótt tegundarheiti hnífs og rakvélablaða, sem honum er gefið að sök að hafa stolið, hafi ekki verið þar tilgreind. Er því hafnað kröfu ákærða um frávísun málsins á þeim grunni. Verjandi gerði einnig athugasemdir við rannsókn málsins hjá lögreglu, sem hann taldi hafa verið áfátt. Þau atriði koma til skoðunar við mat á sönnun í málinu, en varða ekki frávísun.

Í málinu liggja fyrir upptökur úr öryggismyndavélum verslunarinnar Stórkaups þar sem ákærði sést taka hníf úr hillu og setja hann innan klæða. Upptökurnar bera ekki með sér að ákærði hafi lagt frá sér hnífinn áður en hann yfirgaf verslunina, eins og hann hefur borið um. Hefur ákærði ekki getað gert grein fyrir því hvar það hefði verið. Verður framburði ákærða um þetta hafnað, enda fær hann ekki stoð í gögnum málsins. Ákærði hefur viðurkennt að hafa stolið úr versluninni pakkningu, sem geti hafa innihaldið rakvélablöð. Á upptöku úr öryggismyndavél sést hann stinga á sig nokkrum slíkum pakkningum. Samkvæmt framansögðu telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemi hans þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í nóvember 1977. Samkvæmt sakavottorði gekkst hann árið 2009 undir sektargerð vegna þjófnaðar. Þá gekkst hann árið 2011 undir sektargerð vegna ölvunaraksturs. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef D-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 138.050 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Z-x-x R-x-x, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef D-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 138.050 krónur.

R-kvk-nf H-kvk-nf