S-298/2009

Málið, sem dómtekið var 27. maí sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 23. mars 2009 á hendur „F-kk-þgf F-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Erluási 29, Hafnarfirði,

Fyrir eftirtalin brot framin á Smiðjustíg við Hverfisgötu í Reykjavík aðfaranótt laugardagsins 13. desember 2008:

1. Tilraun til manndráps, en til vara sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa veist að Ó-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf, kennitala 000000-0000, og stungið hann með hnífi vinstra megin í brjósthol, með þeim afleiðingum að hann hlaut lífshættulega áverka, loftbrjóst og blóð í vinstra brjósthol.

Telst þetta varða við 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara við 2. mgr. 218. gr. sömu laga.

2. Fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa skorið A-kk-þf F-kk-þf S-kk-þf, kennitala 000000-0000, með hnífi á vinstri hendi, er hann reyndi að forða Ó-kk-þgf S-kk-þgf frá atlögu ákærða, með þeim afleiðingum að hann hlaut opið sár á öðrum hluta úlnliðs og handar.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Bótakrafa:

Af hálfu Ó-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiðslu miskabóta að fjárhæð krónur 3.000.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 13. desember 2008 þar til mánuður er liðinn frá því að ákærða var kynnt bótakrafan, en dráttarvaxta samkvæmt III. kafla laganna frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 9. gr. sömu laga.

Af hálfu A-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiðslu miskabóta að fjárhæð krónur 300.000, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 13. desember 2008 þar til mánuður er liðinn frá því að ákærða var kynnt bótakrafan, en dráttarvaxta samkvæmt III. kafla laganna frá þeim degi til greiðsludags, sbr. 9. gr. sömu laga.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði. Ákærði krefst þess að skaðabótakröfunum verði vísað frá dómi.

II

Málavextir eru þeir að snemma morguns laugardaginn 13. desember 2008 var lögreglan kvödd að bifreið sem stóð á Smiðjustíg, skammt frá Hverfisgötu. Í bifreiðinni sat framangreindur Ó-kk-nf S-kk-nf og var skurður á brjóstkassa hans vinstra megin sem blæddi úr. Hann var með fulla meðvitund og kona hélt grisju yfir sárinu til að stöðva blæðinguna. Fyrir utan bifreiðina stóð framangreindur A-kk-nf F-kk-nf og var hann með skurð á hægra handarbaki.

Á vettvangi ræddu lögreglumenn við brotaþola og vitni, en mjög óljóst var hvað hafði gerst nema hvað ákærði hefði slegið Ó-kk-þf S-kk-þf. Brotaþolar voru fluttir á slysadeild og síðar um morguninn var ákærði handtekinn.

Fyrr um nóttina var ákærði á Hverfisbarnum og þar voru einnig brotaþolar og kunningjar þeirra. Einnig var þar systir ákærða og vinkonur hennar auk kærasta systurinnar. Kærastinn mun hafa beðið ákærða að sættast við tiltekinn mann, en hann hafnaði því. Í framhaldi af því fóru systkinin að ræðast við og eftir þær viðræður fóru brotaþolar og kunningjar þeirra að hafa afskipti af ákærða. Lauk þessu með því að ákærða var vísað af staðnum og fór hann þá í bifreið sína og ók um nágrennið. Þegar brotaþolar komu út af Hverfisbarnum fóru þeir að bifreiðinni og ræddu við ákærða inn um glugga á henni sem lauk með því að hann reiddi til höggs í áttina að þeim og var þá með hníf í hendi.

Meðal gagna málsins eru myndir af hnífnum og lýsing lögreglu á honum. Segir þar að um sé að ræða sjálfskeiðung með 7 cm blaði og 9 cm skafti sem klætt sé plasti. Hnífurinn vegi 41,50 grömm.

Í læknisvottorði K-kk-ef B. J-kk-ef um Ó-kk-þf S-kk-þf H-kk-þf segir að hann hafi komið á slysadeild klukkan 06 að morgni 13. desember 2008 og var hann þá með góða meðvitund og góð lífsmörk. „Við skoðun er sjl. með 1 cm skurð í 3. rifjabili vi. megin. Strax var settur upp vökvi hjá sjúkl. og sjúkl. fékk verkjalyf á slysadeild og einnig súrefni. Lífsmörk haldast góð. Sjúkl. er sendur í sneiðmynd af brjóstholi. Í ljós kemur að sjúkl. er með lítið loftbrjóst umhverfis vi. lunga, 2 cm. Hann er með blæðingu miðlægt í vi. efri lungnalappa. Þessi hluti lungans liggur aðlægt hjartanu. Sneiðmynd við komu sýnir að gollurshús var óskaddað og allar miðlægu æðarnar. Hann var síðan fluttur yfir á hjarta- og lungnaskurðdeild LSH við Hringbraut. Hann fékk áframhaldandi verkjameðferð og lífsmörk haldast góð. Rtg. mynd er tekin 14.12.08, sýndi að sjúkl. var með aukinn vökva í vi. brjóstholi og var ákveðið að setja í hann kera þ. 15.12.08. Út kom 1 l af gömlu blóði. Sjúkl. var með kerann í nokkra daga. Sjúkl. fékk lungnabólgu í neðanvert vi. lungað. Hann var settur á sýklalyf og kröftugar öndunaræfingar. Rtg. mynd tekin þ. 26.12.08 og sýndi að sjúkl. var með vökvasöfnun aftur í vi. brjóstholi í kjölfar lungnabólgunnar. Það var aftur settur keri í sjúkl. þ. 27.12.08. Sjúkl. var síðan útskrifaður þ. 29.12.08 og var kerinn þá fjarlægður. Hann var hitalaus. Sjúkl. kom síðan á göngudeild og var hann þá hitalaus. Sárið var gróið. Rtg. mynd sýndi breytingar í vi. neðra brjóstholi eftir lungnabólgu.“

Í læknisvottorði Á-kvk-ef E-kvk-ef E-kvk-ef um A-kk-þf F-kk-þf S-kk-þf segir að hann hafi komið á slysadeild klukkan 06.04 að morgni 13. desember 2008 og er haft eftir honum að hann og félagi hans hafi verið að kíkja inn um glugga á jeppa. Félaginn hafi hrokkið til baka og A-kk-nf ætlað að aðstoða hann en þá fengið skurð á hendi. „Sárið er á vinstri hendi A-kk-ef sem er aftan til á hendi yfir miðju miðhandarbeini I. Sárið er skálaga inn undir húðina. Samkvæmt lækni sem skoðaði A-kk-þf F-kk-þf samsvarar sárið því að beitt hafi verið eggvopni.“ Sárið var deyft og því lokað með tveimur saumsporum.

Gerð var réttarlæknisfræðileg skoðun á ákærða sama dag og hann var handtekinn. Í henni segir að hann hafi verið með smáskrámu á nefi og þar umhverfis hafi verið talsverð bólga og nef sé hálfstíflað. Smáhrufl sé á enni og efri vör og séu talsverð eymsli þar í kring og eins á svæði á hnakka.

Í vottorði S-kk-ef R-kk-ef sálfræðings um Ó-kk-þf S-kk-þf segir að hann hafi borið skýr merki um áfallastreitu í kjölfar hnífsstungunnar. Hann hefði kvartað undan órólegum svefni, síendurteknum martröðum og hann hefði endurupplifað hnífsstunguna og atburðarás tengda henni. Einnig hefði hann lýst kvíða og óöryggi við að vera á ferð í eða við miðborgina.

III

Ákærði bar við aðalmeðferð að hann hefði verið á Hverfisbarnum umrædda nótt og hitt þar systur sína og kærasta hennar. Kærastinn hefði beðið sig að heilsa manni nokkrum en ákærði kvaðst ekki hafa viljað gera það, enda hefði maðurinn, ásamt fleirum, lamið sig fyrir utan Hlöllabáta 2007. Kvaðst ákærði ekki hafa viljað heilsa þessum mönnum sem voru á Hverfisbarnum þessa nótt. Þessi viðbrögð hans ollu því að mennirnir hópuðust í kringum hann og byrjuðu að ýta við honum og slá til hans. Meðal annars sögðu þeir honum að þeir vildu berja hann eins og þeir höfðu gert 2007. Dyravörður kom þarna að og fór að skipta sér af þessu og báðu mennirnir hann um að henda ákærða út til að þeir gætu barið hann þar. Dyravörðurinn sagðist ekki geta það þar eð ákærði hefði ekkert gert af sér. Mennirnir, þar á meðal brotaþolar, héldu svo áfram að ýta við ákærða og Ó-kk-nf S-kk-nf tók hann út úr hópnum og skallaði hann. Ákærði tók ekki á móti og kvaðst hafa farið frá hópnum til fyrrverandi kærustu sinnar sem sat þar á stól og ýtti hann við stólnum. Þá kom dyravörðurinn og kvaðst nú verða að henda honum út, en ákærði kvaðst þá hafa hlaupið út af staðnum og sest upp í bifreið sína. Hann kvaðst hafa ætlað að aka á brott og lagt af stað, en eftir smástund stansaði hann og fór að hugsa með sér að hann gæti ekki verið á endalausum flótta undan mönnum sem hann hefði ekkert gert. Hann kvaðst því hafa snúið við og ekið fram hjá Hverfisbarnum og beðið í örfáar mínútur. Þegar ákærði sá 5 til 6 menn koma út af staðnum ók hann í áttina að þeim, skrúfaði niður rúðuna og spurði þá um nöfn og hvað hann hefði gert þeim. Við það var eins og fjandinn yrði laus, eins og ákærði orðaði það, og einn mannanna, K-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, kom að glugganum farþegamegin en brotaþolar ökumannsmegin. Ákærði kvað Ó-kk-þf S-kk-þf hafa verið kominn hálfan inn í bifreiðina og A-kk-nf F-kk-nf hefði staðið fyrir aftan hann og verið að slá til sín og kýla sig eins og hinir tveir. Hann kvaðst ekki hafa slegið til baka og ekki reynt að skrúfa upp rúðurnar. Ákærði kvaðst hafa grúft sig niður og þá séð opinn hníf milli sætanna og teygt sig í hann, en ætlun hans hafi verið að hóta með honum í átt að glugganum þar sem Ó-kk-nf S-kk-nf var, eins og ákærði orðaði það. Tilgangurinn hafi verið að losna við Ó-kk-þf S-kk-þf til að hann gæti komið sér á brott. Ákærði ítrekaði að hann hefði aðeins ætlað að hóta með hnífnum en ekki meiða neinn. Ákærði kvaðst hafa lyft hnífnum upp og sveiflað honum einu sinni og við fyrstu mótspyrnu kvaðst hann hafa gefið eftir og ekið á brott. Hann kvaðst hafa gert sér grein fyrir að hnífurinn stöðvaðist á einhverju og hefði kannski skilið eftir sig smásár, eins og ákærði orðaði það. Ákærði kvað það geta verið að Ó-kk-nf S-kk-nf hefði fengið stungusárið við það að hann sveiflaði hnífnum í áttina að honum en kvaðst ekki eins viss um skurðinn á hendi A-kk-ef F-kk-ef. Þegar þetta var hafi Ó-kk-nf S-kk-nf verið kominn hálfur inn í bifreiðina, það er með höfuð og axlir, en A-kk-nf F-kk-nf hafi verið með hendur inni í bifreiðinni og verið að reyna að draga Ó-kk-þf S-kk-þf út. Eftir sveifluna með hnífnum kvað ákærði A-kk-þf F-kk-þf hafa dregið Ó-kk-þf S-kk-þf út og hann sjálfur hefði ekið af stað. K-kk-nf H-kk-nf hafi hins vegar hangið í bifreiðinni og svo sleppt henni. Ákærði kvaðst hafa fengið áverka, meðal annars hefði nef hans skekkst, vör sprungið og fleira. Áður en þetta gerðist kvaðst ákærði hafa drukkið nokkra bjóra. Hann kvaðst vera friðsamur maður og ekki slá frá sér þótt ráðist væri á sig, hann kæmi sér frekar í burtu.

Ó-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf bar að hafa verið á Hverfisbarnum þessa nótt og hitt ákærða þar undir morgun. Hann kvaðst hafa hitt systur ákærða og kærustu hans og hafi hún verið grátandi. Hann kvaðst aldrei hafa séð ákærða áður en talað við hann þarna inni á staðnum, þótt hann myndi lítið eftir því um hvað eða hvað hefði gerst. Um klukkan 05 kvaðst Ó-kk-nf S-kk-nf hafa farið út af staðnum ásamt félögum sínum og þeir þá séð bifreið ákærða þar sem henni hafði verið lagt. Ákærði hefði hrópað að þeim og hefðu hann og A-kk-nf F-kk-nf gengið að bifreiðinni og farið að rífast við ákærða, en Ó-kk-nf S-kk-nf kvaðst ekki muna vel eftir samskiptunum við ákærða. Allt í einu hefði hann fengið eins og högg á bringuna og því næst hefði ákærði brunað á brott. Ó-kk-nf S-kk-nf hélt fyrst að hann hefði verið kýldur og hefði hann sest inn í bifreið kunningja síns. Allt í einu hefði hann séð að hann var alblóðugur á brjóstkassanum og þá var hringt á sjúkrabíl en eftir það mundi hann ekki meira. Ó-kk-nf S-kk-nf kvaðst ekki muna vel eftir þessu öllu, en kannaðist við að hafa rifist við ákærða inni á staðnum og mundi eftir að hann og ákærði hefðu rekið saman ennin. Hann mundi hins vegar ekki um hvað var rifist. Ákærði hefði ekki beitt sig ofbeldi, en ekki mundi hann hvort ákærði hefði hótað sér eða ekki.

A-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf bar að hafa verið á Hverfisbarnum umrædda nótt ásamt félögum sínum. Hann kvað D-kk-þf B-kk-þf hafa komið til þeirra og sagt þeim að ákærði hefði verið að hóta sér. Þeir hefðu farið og rætt við ákærða sem hefði brugðist mjög illa við og farið að rífast við þá. Úr þessu hefðu þróast orðaskipti þeirra á milli og meðal annars hefði ákærði verið að hóta þeim og kvaðst A-kk-nf F-kk-nf einnig hafa hótað ákærða. A-kk-nf F-kk-nf kvaðst hafa beðið dyravörð um að vísa ákærða út og í framhaldi af því hefði hann farið út af staðnum. Um það bil hálftíma síðar kvaðst A-kk-nf F-kk-nf hafa farið út ásamt Ó-kk-þgf S-kk-þgf og þá hefði ákærði komið akandi að þeim, skrúfað niður rúðuna og kallað á þá að bifreiðinni og haldið áfram að hóta þeim. Þeir fóru alveg að bifreiðinni og hallaði Ó-kk-nf S-kk-nf sér inn um gluggann. Kvaðst A-kk-nf F-kk-nf hafa séð ákærða vera að undirbúa högg og gripið utan um Ó-kk-þf S-kk-þf og um leið sló ákærði Ó-kk-þf F-kk-þf. Fyrst í stað vissu þeir ekki hvað hafði gerst, en A-kk-nf F-kk-nf kvaðst hafa tekið eftir skurði á hendi sér. Þeir settust inn í bifreið kunningja þeirra og þá tóku þeir eftir að það blæddi úr brjóstkassanum á Ó-kk-þgf S-kk-þgf. A-kk-nf F-kk-nf kvaðst hafa náð í hjálp á skemmtistaðnum og hafi komið kona sem hlúði að Ó-kk-þgf S-kk-þgf og reyndi að stöðva blóðrennslið. Svo var hringt á lögreglu og sjúkrabifreið. A-kk-nf F-kk-nf kvaðst aldrei hafa séð ákærða fyrir þessa nótt, en hafa vitað hver hann var.

K-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf, bróðir Ó-kk-ef S-kk-ef, var einnig á Hverfisbarnum með félögum sínum þessa nótt. Hann bar að hafa heyrt af rifrildi ákærða við félaga sína en ekki orðið vitni að því og ekki vitað um hvað það snerist. Eftir lokun kvaðst hann hafa farið út og þá hafi ákærði verið þar á bifreið sinni og kallað á þá Ó-kk-þf S-kk-þf og A-kk-þf F-kk-þf. Þeir fóru að ræða við ákærða og kvaðst K-kk-nf hafa gengið að bifreiðinni farþegamegin en Ó-kk-nf S-kk-nf og A-kk-nf F-kk-nf hafi verið ökumannsmegin. Þeir voru að ræða við ákærða og var hiti í mönnum eins og K-kk-nf H-kk-nf orðaði það. Allt í einu kvaðst K-kk-nf H-kk-nf hafa séð högg og síðan hafi ákærði ekið hratt af stað. Hann kvaðst ekki hafa séð hníf. K-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa elt bifreiðina og haldið í spegil. Þeir hafi síðan sest inn í bifreið kunningja þeirra og þar hafi sárið á Ó-kk-þgf S-kk-þgf komið í ljós. K-kk-nf H-kk-nf kvaðst aldrei hafa séð ákærða áður.

D-kk-nf B-kk-nf, kærasti F-kvk-ef, systur ákærða, var á Hverfisbarnum með kærustu sinni og fleira fólki. Hann kvaðst hafa beðið ákærða um að sættast við mann sem hann þekkir og hafði lent í útistöðum við ákærða. Ákærði tók þessu ekki vel. D-kk-nf kvað ákærða og Ó-kk-þf S-kk-þf hafa átt í orðaskiptum og verið að rífast og hafi það verið vegna þess að kærastan var leið yfir einhverju og kvaðst D-kk-nf hafa verið að hugga hana. Ákærði blandaðist inn í þau mál og þá hafi Ó-kk-nf S-kk-nf farið að skipta sér af þeim. Einhverjar stimpingar urðu á milli þeirra ákærða og Ó-kk-ef S-kk-ef og skallaði Ó-kk-nf S-kk-nf ákærða. Stuttu síðar fór ákærði af staðnum. D-kk-nf kvaðst ekki hafa orðið vitni að atburðum fyrir utan skemmtistaðinn. Hann kvaðst hins vegar hafa séð áverka á Ó-kk-þgf S-kk-þgf eftir að þetta gerðist.

F-kvk-nf F-kvk-nf, systir ákærða var á Hverfisbarnum ásamt kærasta sínum og vinum. Hún bar að D-kk-nf hefði beðið ákærða að taka í hönd manns sem hafði átt í útistöðum við ákærða, en hann neitaði því. Upp úr því hafi fleiri komið og farið að rífast við ákærða og Ó-kk-nf S-kk-nf skallaði hann. Sjálf hafi hún verið grátandi vegna þessa en hún hafi beðið Ó-kk-þf S-kk-þf um að gera bróður sínum ekkert og hafi hann lofað því. Hún kvaðst hafa verið komin út þegar hún sá ákærða koma út, fara inn í bifreið sína og aka upp og niður götuna. Hún kvaðst síðar hafa séð einhverja menn standa við bifreið ákærða ökumannsmegin, en ekki vissi hún hvað þeir voru margir eða hverjir það voru. Hún kvaðst hafa óttast um ákærða og hringt í foreldra þeirra. Þegar þetta var voru D-kk-nf og R-kvk-nf, vinkona hennar, með henni.

F-kk-nf Þ-kk-nf F-kk-nf, faðir ákærða, bar að F-kvk-nf hefði hringt í sig um morguninn og sagt sér af því sem hafði gerst inni á Hverfisbarnum og jafnframt að hún óttaðist um ákærða. F-kk-nf kvað sig og konu sína hafa farið og sótt F-kvk-þf og vinkonu hennar og ekið heim. Þegar þangað kom var ákærði kominn þangað. Kvaðst F-kk-nf hafa rætt við hann og sagði hann strákana hafa ráðist á sig inni í bifreiðinni og til að losa sig áður en þeir lemdu hann hefði hann beygt sig niður og séð hníf og ætlað að ota honum að þeim en hann hefði lent í einum þeirra. Um leið og ákærði kvaðst hafa fundið fyrirstöðu hefði hann dregið hnífinn til baka. Í framhaldinu hafi móðir ákærða hringt á lögregluna sem hafi komið og sótt ákærða. F-kk-nf kvað ákærða hafa verið í uppnámi, eiginlega ráðvilltan.

S-kvk-nf L-kvk-nf S-kvk-nf var á Hverfisbarnum þessa nótt og bar að hafa orðið vitni að samskiptum ákærða og A-kk-ef F-kk-ef. Hún kvað ákærða hafa setið við hlið sér þegar A-kk-nf F-kk-nf hafi komið og verið mjög ógnandi við ákærða og vildi fá hann með sér út. Ákærði svaraði honum engu og var bara að skoða símann sinn. Hún kvað það hafa komið fram hjá ákærða að hann þekkti ekki A-kk-þf F-kk-þf og félaga hans og var að spyrja hana hverjir þeir væru og af hverju væru þeir að skipta sér af honum. S-kvk-nf kvaðst ekki hafa orðið vitni að því sem gerðist fyrir utan staðinn.

S-kvk-nf J-kvk-nf var á Hverfisbarnum og bar að hafa komið þar að þar sem ákærði og systir hans voru að rífast og hafi Ó-kk-nf S-kk-nf og A-kk-nf F-kk-nf farið að skipta sér af því. Hún kvað A-kk-þf F-kk-þf hafa sagt við sig að hann hefði lamið ákærða áður og gæti gert það aftur núna. S-kvk-nf kvaðst hafa heyrt A-kk-þf F-kk-þf biðja ákærða að koma út og klára málin, en hann vildi það ekki og vildi ekki fara af staðnum þegar hún bað hann um það. Hún kvað ákærða hafa verið rólegan, enda hefði hann aldrei verið í slagsmálum. S-kvk-nf kvaðst ekki hafa orðið vitni að atburðunum fyrir utan staðinn.

R-kvk-nf Ý-kvk-nf Í-kvk-nf var á Hverfisbarnum með F-kvk-þgf vinkonu sinni. Hún bar að þær hefðu hitt ákærða þarna og þau systkinin farið að ræðast við. Þá hafi borið að menn sem hafi farið að skipta sér af málum systkinanna og meðal annars skallað ákærða, en það kvaðst hún ekki hafa séð heldur heyrt af því. Í framhaldinu hafi F-kvk-nf hlaupið úr og kvaðst R-kvk-nf hafa hlaupið út á eftir henni. Þar úti kvaðst hún hafa séð ákærða koma út og setjast upp í bifreið sína. Skömmu síðar kvaðst hún hafa séð tvo eða þrjá menn sem voru sitt hvoru megin við bifreið ákærða og svo ók ákærði á brott og héngu þeir þá í bifreiðinni. R-kvk-nf kvað ákærða hafa verið rólegan inni á Hverfisbarnum, en þeir sem voru að ræða við hann hafi verið mjög æstir.

R-kk-nf D-kk-nf og Á-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf báru um átök við Hlöllabáta sumarið 2007 en ákærði heldur því fram að hann hafi orðið þar fyrir áreitni manna, meðal annars A-kk-ef F-kk-ef.

L-kk-nf R-kk-nf læknir staðfesti framangreint vottorð sitt um réttarlæknisfræðilega skoðun á ákærða. Hann bar að ákærði gæti hafa verið nefbrotinn en það hafi ekki verið rannsakað þannig að hægt væri að staðfesta að um nefbrot hefði verið að ræða.

S-kk-nf R-kk-nf sálfræðingur staðfesti vottorð sitt um líðan Ó-kk-ef S-kk-ef eftir atburðinn. Hann kvað Ó-kk-þf S-kk-þf hafa þjáðst af áfallastreitu eftir atburðinn og honum hefði liðið illa. Hann kvaðst hins vegar ekki geta borið um líðan hans núna, enda hefði hann ekki séð Ó-kk-þf S-kk-þf í nokkurn tíma. Hann kvað Ó-kk-þf S-kk-þf hafa leitað til sín fyrir atburðinn og þá hafi hann ekki borið merki um áfallastreitu.

K-kk-nf J-kk-nf, hjarta- og lungnaskurðlæknir, staðfesti framangreint vottorð sitt. Hann kvað sárið hafa verið grunnt og hefðu bæði gollurshús og stóru æðarnar verið óskaddaðar. Skurðurinn hefði 1 cm langur. Hann kvað seytlblætt hafa frá sárinu en ekki sturtblætt og ekki hafi þurft að opna Ó-kk-þf S-kk-þf, enga stórar æðar hefðu skaddast. K-kk-nf kvað í upphafi ekki hafa verið ljóst hverjar afleiðingarnar kynnu að verða og þess vegna hafi verið talað um það í fyrri vottorðum að Ó-kk-nf S-kk-nf væri úr lífshættu. Þá kvað hann að þegar litið væri til baka væri ekki hægt að segja að Ó-kk-nf S-kk-nf hefði verið í lífshættu, en hefði stungan verið dýpri hefði hún lent á stórum æðum.

Á-kvk-nf E-kvk-nf E-kvk-nf læknir á slysadeild staðfesti framangreint vottorð sitt um áverka á A-kk-þgf F-kk-þgf auk þess sem hún var spurð um vottorð varðandi komu Ó-kk-ef S-kk-ef á slysadeild. Hún kvað áverka Ó-kk-ef S-kk-ef hafa litið út fyrir að vera lífshættulegan við fyrstu skoðun, enda hefði ekki munað miklu að stungan hefði náð inn að hjarta. Síðar hefði komið í ljós að áverkinn var ekki lífshættulegur.

Þ-kk-nf G-kk-nf Þ-kk-nf rannsóknarlögreglumaður staðfesti skýrslur sem hann vann í málinu, þar á meðal skýrslur um símtöl sem hann átti við vitni.

IV

Af framburði ákærða og vitna, sem rakinn var í kaflanum hér að framan, má ráða að á Hverfisbarnum umrædda nótt hafi komið til orðaskipta og ýtinga milli ákærða og brotaþola og kunningja þeirra. Þessi orðaskipti, sem voru allharkaleg, virðast hafa átt rætur að rekja til væringa frá sumrinu 2007. Þessum samskiptum ákærða við brotaþola og kunningja þeirra lauk með því að ákærði fór af staðnum þegar til stóð að vísa honum út. Ákærði bar að hann hefði ekki verið sáttur við framkomu mannanna við sig og þess vegna viljað hafa tal af þeim þegar þeir komu út af staðnum eins og lýst var. Ákærði kallaði til mannanna og komu brotaþolar að bifreið hans og virðast þeir hafa haldið áfram rifrildi sínu án þess að ljóst sé að fullu um hvað það var. Ákærði bar að Ó-kk-nf S-kk-nf hefði verið kominn hálfur inn um gluggann og A-kk-nf F-kk-nf hefði verið við hlið hans. Við hinn gluggann var K-kk-nf H-kk-nf. Ákærði bar að þessir þrír hefðu verið að slá til sín og kýla sig og hefði hann grúft sig niður og þá séð hníf á milli sætanna sem hann hefði tekið og sveiflað honum í átt að glugganum, þar sem Ó-kk-nf S-kk-nf var, í þeim tilgangi að hóta með hnífnum var eins og ákærði orðaði það. Ákærði bar einnig að hafa gefið eftir um leið og hnífurinn mætti mótspyrnu og með vísun til framburðar Ó-kk-ef S-kk-ef er sannað að það hefur verið þegar hnífurinn stakkst í hann. Hvorki ákærði né A-kk-nf F-kk-nf gátu um það borið hvernig sá síðarnefndi hlaut skurðsárið á höndina, en miða verður við það að ákærði hafi skorið hann með hnífnum þegar hann sveiflaði honum.

Eins og nú hefur verið rakið hefur ákærði viðurkennt að hafa tekið upp hníf og sveiflað honum í átt að A-kk-þgf F-kk-þgf og Ó-kk-þgf S-kk-þgf þar sem þeir voru í og við glugga bifreiðarinnar. Með vísun til framanritaðs er það niðurstaða dómsins að ákærði hafi, með því að sveifla hnífnum í átt að mönnunum, stungið Ó-kk-þf S-kk-þf og skorið A-kk-þf F-kk-þf eins og honum er gefið að sök í ákærunni. Atlagan að Ó-kk-þgf S-kk-þgf er aðallega talin tilraun til manndráps og varða við 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga. Hér að framan hefur verið rakið hvernig ákærði átti í deilum við brotaþola og kunningja þeirra á Hverfisbarnum og hvernig þeim lyktaði með því að ákærði yfirgaf staðinn. Hann hefur borið að hann hafi verið ósáttur við að menn, sem hann þekkti ekki, hafi verið með yfirgang við sig og fær það stuðning í framburði S-kvk-ef L-kvk-ef. Ákærði ber að hafa kallað á brotaþola til að fá skýringar þeirra á atburðunum inni á staðnum og voru þeir meira en viljugir til að halda áfram að ræða við hann eins og lýst var. Ákærða og A-kk-þgf F-kk-þgf ber saman um að Ó-kk-nf S-kk-nf hafi hallað sér inn um gluggann og við hlið hans var A-kk-nf F-kk-nf og í glugganum hinu megin K-kk-nf H-kk-nf. Þegar litið er til þessa aðdraganda að atlögu ákærða er varhugavert að telja sannað að með honum hafi búið ásetningur að bana Ó-kk-þgf S-kk-þgf. Hann verður því sýknaður af tilraun til manndráps. Bæði brot ákærða varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, enda var aðferð sú er hann beitti, að sveifla hníf í átt að tveimur mönnum, sérstaklega hættuleg og í raun réð hending ein því að ekki fór verr.

Ákærði hefur tvisvar verið sektaður og sviptur ökurétti fyrir umferðarlagabrot. Við ákvörðun refsingar verður höfð hliðsjón af ungum aldri ákærða og því að áverkarnir sem hann olli með atlögunni voru ekki miklir. Loks verður höfð hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt þessu verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í 12 mánuði en fresta skal fullnustu 9 mánaða af henni og falli sá hluti refsingarinnar niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins fyrir ákærða, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Til frádráttar hinum óskilorðsbundna hluta refsingarinnar skal koma 10 daga gæsluvarðhald sem ákærði sætti.

Bætur til Ó-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef ákveðast 500.000 krónur og bætur til A-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef ákveðast 80.000 krónur. Báðar kröfurnar skulu bera vexti eins og krafist er og nánar greinir í dómsorði. Það athugast að kröfurnar voru fyrst birtar ákærða þegar honum var birt fyrirkall 1. apríl síðast liðinn og miðast upphaf dráttarvaxta við það þegar 30 dagar eru liðnir frá þeim degi.

Ákærði skal greiða málsvarnarlaun verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hdl., 950.682 krónur, þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 327.684 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., 574.302 krónur. Allar fjárhæðir eru ákvarðaðar með virðisaukaskatti. Loks skal hann greiða annan sakarkostnað að fjárhæð 88.300 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, F-kk-nf F-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði, en fresta skal fullnustu 9 mánaða og skal sá hluti refsingarinnar falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins fyrir ákærða, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Til frádráttar hinum óskilorðsbundna hluta refsingarinnar skal koma 10 daga gæsluvarðhald sem ákærði sætti.

Ákærði greiði Ó-kk-þgf S-kk-þgf H-kk-þgf 500.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga frá 13. desember 2008 til 1. maí 2009 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði A-kk-þgf F-kk-þgf S-kk-þgf 80.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. vaxtalaga frá 13. desember 2008 til 1. maí 2009 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns J-kk-ef E-kk-ef hdl., 950.682 krónur, þóknun verjanda síns á rannsóknarstigi, B-kk-ef H-kk-ef hrl., 327.684 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hrl., 574.302 krónur. Allar fjárhæðir eru ákvarðaðar með virðisaukaskatti. Loks skal hann greiða annan sakarkostnað að fjárhæð 88.300 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf.