E-1285/2007

Mál þetta var höfðað 17. febrúar 2007 og dómtekið 22. þ.m.

Stefnandi er Rásin sf., Ólafsgeisla 14, Reykjavík.

Stefndi er A-kk-nf E-kk-nf, Langholtsvegi 22, Reykjavík.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu skuldar að fjárhæð 237.406 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. og 12. gr., laga nr. 38/2001 frá 4. júlí 2006 til greiðsludags og verði dæmt að dráttarvextir leggist við höfuðstól kröfunnar á 12 mánaða fresti. Þá er krafist málskostnaðar.

Stefndi krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi hans.

Í stefnu segir um málavexti og málsástæður: „Mál þetta er höfðað skv. reikningi nr. 2045, dags. 1. júní 2006 upphaflega að fjárhæð kr. 364.461 með gjalddaga 20. júní 2006 og eindagi 4. júlí 2006. Stefndi hefur greitt inn á reikninginn kr. 127.055 og eru því eftirstöðvar reikningsins kr. 237.406 sem er stefnufjárhæðin. Unnið var fyrir stefnda við raflagnir að Langholtsvegi 22 á tímabilinu 22. ágúst 2005 til 7. nóvember 2005.“

Af hálfu stefnanda voru lögð fram eftirtalin gögn: 1) Afrit reiknings stefnanda, nr. 2045, á hendur stefnda, dags. 11. júní 2006. Hann tilgreinir, án nánari skírskotunar, 85,5 klst. á 3.200 kr., þ.e. 273.600 krónur, efni 4.140 krónur og akstur 250 km., 15.000 krónur, samtals 292.740 krónur auk virðisaukaskatts 71.721 króna. Reikningsfjárhæð samtals 364.461 króna en að frádreginni innborgun, að upphæð 127.055 krónur, 237.406 krónur. Á reikninginn er ritað að gjalddagi sé 20. júní 2006 og eindagi 4. júlí s.á. 2) Sundurliðun vinnustunda. 3) Innheimtubréf lögmanns stefnanda til stefnda, dags. 10. júlí 2006.

E-kk-nf M-kk-nf er rafvirki og eigandi að stefnanda ásamt bróður sínum, B-kk-þgf, sem er rafvirkjameistari og prókúruhafi firmans.

Í greinargerð er af hálfu stefnda skýrt frá málsatvikum á þá leið að hann hafi fest kaup á fasteigninni Langholtsvegi 22 á árinu 2005. Á þeim tíma sem ætluð vinna stefnanda hafi átt að fara fram hafi hann verið í sambúð með L-kvk-þgf G. V-kvk-þgf. Í sameiningu hafi þau framkvæmt umfangsmiklar endurbætur á fasteigninni. Þegar komið hafi að endurbótum á raflögnum hafi stefndi lent í vandræðum með að finna rafvirkja. Hann hafi minnst á þetta við B-kk-þf L-kk-þf sem hafi sagst þekkja til manns sem gæti ef til vill tekið að sér þetta verk. Stefndi hafi farið fram á það við B-kk-þf að hann hefði samband við þennan mann, E-kk-þf M-kk-þf, og mælti þeim mót við hann á fasteigninni Langholtsvegi 22. Þetta hafi gengið eftir og stefndi og B-kk-nf tekið á móti E-kk-þgf á fasteign stefnda. Þar hafi E-kk-nf verið upplýstur um eðli og umfang verksins og hafi hann skoðað fasteignina. Að því búnu hafi E-kk-nf sagt við stefnda í viðurvist B-kk-ef að hann væri að vinna hjá bróður sínum en þar væri lítið sem ekkert að gera svo að hann gæti tekið verkið að sér persónulega og nótulaust/svart fyrir 2000 krónur á unna klukkustund. Stefndi hafi samþykkt þetta munnlega og E-kk-nf hafi unnið hjá stefnda með hléum frá 22. ágúst 2005 til 7. nóvember s.á. auk smáviðvika í janúar og febrúar 2006. Stefndi og sambúðarkona hans, L-kvk-nf G. V-kvk-nf, hafi greitt E-kk-þgf jafnt og þétt eftir því sem verki hans miðaði áfram, samtals 137.000 krónur í reiðufé auk 9.202 króna efniskostnaðar samkvæmt framlögðum reikningi Rafports sem stílaður var á „E-kk-þf M-kk-þf rafv.“ Í nóvember 2005 hafi stefndi ákveðið að segja E-kk-þgf upp og ráða annan í hans stað. Í byrjun júní 2006 hafi stefndi boðið E-kk-þgf, vegna vinnubragða hans og vanefnda, að greiða honum helming þess sem eftir stóð vegna vinnu hans. E-kk-nf hafi brugðist illa við og nokkrum dögum síðar hafi umstefndur reikningur borist stefnda sem hafi haft samband við lögmann stefnanda. Hann hafi sagst ætla að kanna málið nánar og hafa svo samband við stefnda en það hafi ekki orðið.

Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að um aðildarskort sé að ræða þar sem aldrei hafi verið neitt viðskipta- eða samningssamband milli sín og stefnanda.

Vitnin B-kk-nf L-kk-nf og L-kvk-nf G. V-kvk-nf staðfestu fyrir dóminum það sem að framan greinir og að þeim lýtur. E-kk-nf M-kk-nf bar að hann hefði tekið við greiðslum í reiðufé fyrir vinnu sína án þess að gefa kvittanir fyrir þeim.

Gegn andmælum stefnda hefur stefnandi ekki fært fram sönnur fyrir því að hann hafi tekið að sér framkvæmd þess verkefnis sem um ræðir í málinu og að E-kk-nf M-kk-nf hafi unnið að því sem starfsmaður hans. Niðurstaða málsins er því sú að vegna aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991, beri að sýkna stefnda af kröfum stefnanda. Eftir þessum úrslitum ber að dæma stefnanda til að greiða stefnda málskostnað sem er ákveðinn 130.000 krónur.

Mál þetta dæmir S-kk-nf H. S-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Stefndi, A-kk-nf E-kk-nf, er sýkn af kröfum stefnanda, Rásarinnar sf.

Stefnandi greiði stefnda 130.000 krónur í málskostnað.

S-kk-nf H. S-kk-nf.