E-5344/2006

Mál þetta, sem var tekið til úrskurðar 12. mars sl., er höfðað af Aroma ehf., Hólmaslóð 4, Reykjavík á hendur JÓJ Verktökum ehf., Hólmaslóð 4, Reykjavík, 16. september 2006.

Stefnandi krefst þess, að stefnda verði gert að greiða honum skuld að fjárhæð 737.787 krónur ásamt dráttarvöxtum frá 1. janúar 2006 af 247.755 krónum til 1. febrúar 2006, en frá þeim degi af 567.471 krónu til 1. mars 2006, en frá þeim degi af 737.787 krónum til greiðsludags, þannig að dráttarvextir taki breytingum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001, allt að frádregnum 204.801 krónu sem greiddar voru 8. febrúar 2006. Þá er krafist málskostnaðar samkvæmt gjaldskrá Löggarðs ehf.

Stefndi krefst þess aðallega að dómkröfum stefnanda verði vísað frá dómi. Til vara að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. Til þrautavara er krafist sýknu að svo stöddu. Þá er krafist málskostnaðar úr hendi stefnanda.

Í þessum þætti málsins er frávísunarkrafa stefnda tekin til úrlausnar. Stefndi krefst frávísunar málsins og málskostnaðar sér til handa. Stefnandi krefst þess að frávísunarkröfu stefnda verði hafnað og honum tildæmdur málskostnaðar að mati dómsins.

Stefnandi kveður hina umkröfðu skuld vera samkvæmt fjórum reikningum, nr. 13, dags. 1. desember 2005, að fjárhæð 247.755 krónur, nr. 15, dags. 1. janúar 2006, að fjárhæð 92.628 krónur, nr. 16 að fjárhæð 227.088 krónur, einnig dags 1. janúar 2006, og nr. 19 að fjárhæð 170.316 krónur, dags. 1. febrúar 2006.

Stefnandi kveður reikningana vera tilkomna vegna byggingarvinnu stefnanda fyrir stefnda. Innheimtubréf hafi verið sent 15. júní 2006, en því hafi ekki verið sinnt. Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu laga um lausafjárkaup nr. 50/2000. Þá er vísað til almennra reglna kröfuréttar og um greiðsluvarnarþing er vísað til 35. gr. og 36. gr. laga nr. 91/1991. Um dráttarvexti er vísað til laga nr. 38/2001.

Stefndi gerir í fyrsta lagi athugasemdir við málavaxtalýsingu stefnda og telur hana ranga í verulegum atriðum. Stefndi viðurkennir að hafa átt nokkur viðskipti við stefnanda og hafa keypt af honum þjónustu, þ.e. leigt af honum starfsmenn. Stefndi kveðst hafa óskað eftir sundurliðun á reikningunum, þannig að hægt væri að sannreyna réttmæti þeirra og færa á einstök verk, en því hafi ekki verið sinnt. Því hafi stefndi ekki getað lokið uppgjöri við sína verkkaupa og kveðst eiga útistandandi u.þ.b. 1 – 1,5 millj. Stefndi kveðst hafa greitt stefnanda fjármuni umfram það sem fram komi í stefnu. Þannig hafi stefnandi fengið greiddar 80.000 krónur í desember 2000 í gjafavöru. Þá sé stefndi eigandi Transit sendibifreiðar, sem stefnandi hafi afnot af, en samkvæmt samkomulagi málsaðila hafi stefnandi átt að annast allan rekstur bifreiðarinnar og greiða 1.200 krónur á dag. Stefndi kveður stefnanda enn hafa afnot bifreiðarinnar frá 15. desember 2005 eða í samtals 335 daga og skuldi stefnandi stefnda því 402.000 krónur.

Stefndi byggir frávísunarkröfu sína á því, að dómkröfur stefnanda séu svo óljósar að stefndi geti ekki tekið afstöðu til þeirra. Ekki sé greint á reikningunum hvar vinnan sé innt af hendi eða við hvað sé unnið, en slíkt sé nauðsynlegt svo hægt sé að færa kostnaðinn á eintök verk. Því geti stefndi ekki hagað vörnum við hæfi og með vísan til 80. gr. laga nr. 91/1991 beri að vísa máli þessu frá.

Stefnandi hafnar frávísunarkröfunni og byggir á því að reikningar milli málsaðila hafi alltaf verið með þessum hætti sem nú er. Aldrei hafi áður verið gerð athugasemd við þá. Hann telur einnig að með innborgun 8. febrúar 2006 hafi stefndi viðurkennt kröfuna og hafi engin athugasemd fylgt þeirri innborgun. Þá tekur stefnandi fram að ef eitthvað sé ekki nógu upplýst þá sé hægt að skýra það við meðferð málsins.

Samkvæmt 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála skal í stefnu greina þar tilgreind atriði svo glöggt sem vera má. Sé það ekki gert er máli vísað frá dómi. Að mati dómsins er stefna málsins mjög knöpp. Þótt þar sé formlega getið flestra þeirra atriða sem tilgreind eru í 80. gr. laga nr. 91/1991 þykir framsetning málsástæðna og sundurliðun krafna ekki fullnægjandi.

Í fyrstu er bent á að hvergi kemur fram í stefnunni hvaða starfsemi stefnandi hefur með höndum og hver sú þjónusta var sem stefndi á að hafa keypt af stefnanda. Í öðru lagi er texti hinna umkröfðu reikninga er fyrir liggja „byggingarvinna á ýmsum stöðum“. Þetta gefur til kynna að um fleiri en eitt verk hafi verið að ræða. Að mati dómsins ber stefnanda að sundurliða reikningana frekar og tilgreina um hvaða verk er að ræða og hver hafi unnið hvað, á hvaða tíma. Fyrir liggur að stefndi hafi óskað eftir slíkum upplýsingum. Sérstaklega í ljósi þess bar stefnanda að hafa stefnuna ítarlegri. Telur dómurinn að með þessari framsetningu sé ekki fullnægt skilyrðum e liðar 80. gr. laga nr. 91/1991, en stefnan skal vera það skýr að ekki fari á milli mála hvert sakarefnið er. Í þriðja lagi er þess ekki getið í stefnu, að stefnandi hyggist leggja fram frekari gögn í málinu né leiða vitni, kröfum sínum til sönnunar. Slíkt ber þó að gera sbr. g. og h. liði 80. gr. laga nr. 91/1991.

Þrátt fyrir að stefndi hafi greitt inn á umrædda reikninga, án athugasemda, telur dómurinn, með vísan til þess, sem að framan er rakið, að málatilbúnaður stefnanda fullnægi ekki skilyrðum 80. gr. laga nr. 91/1991 um glöggan málatilbúnað og ber því að vísa máli þessu frá dómi.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 ber stefnanda að greiða stefnda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 80.000 krónur.

K-kvk-nf J-kvk-nf héraðsdómi kvað upp úrskurð þennan.

ÚRSKURÐARORÐ

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Aroma ehf., greiði stefnda, JÓJ Verktökum ehf., 80.000 krónur í málskostnað.

K-kvk-nf J-kvk-nf