S-66/2013

Mál þetta höfðaði Lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 1. júlí 2013 á hendur ákærða E-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kt. ..., Suðurgötu 18, Akranesi. Málið var dómtekið 27. febrúar 2014.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað á hendur ákærða fyrir „brot á almennum hegningarlögum og umferðarlögum á Akranesi, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 11. nóvember 2012, tekið bifreiðina EK-B94 í heimildarleysi á bifreiðarstæði við Arnarholt og ekið henni án þess að hafa öðlast ökuréttindi, án nægjanlegrar aðgæslu og tillitsemi, undir áhrifum áfengis, (vínandamagn í blóði mældist 1,03 °/00), frá bifreiðarstæðinu til suðurs þvert yfir bifreiðarstæði sem er austan við matvöruverslunina, Einar Ó-kk-nf við Skagabraut 9-11, þar yfir kantstein og inn á Skagabraut, áleiðis vestur Skagabraut uns ákærði missti stjórn á bifreiðinni og ók henni beint á verslunina með þeim afleiðingum að bifreiðin skemmdist mikið að framan, á vinstri hlið og undirvagni þá urðu skemmdir á húsnæðinu og rúða brotnaði, skemmdir urðu á skyggni og húsvegg, og auk þess farið brott af vettvangi án þess að sinna skyldum sínum vegna árekstursins. Áætlað verðmæti tjónsins á bifreið og húsnæði eru um 3.340.659 krónur.“

Brot ákærða þykir varða við 1. mgr. 4. gr., 1. mgr. 10. gr., 1. mgr. sbr. 2. mgr. 45. gr., 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997, sbr. 186. gr. laga nr. 82/1998, og 3. gr. laga nr. 24/2007 og 1. og 2. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 137. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar réttar til að öðlast ökuskírteini samkvæmt 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, 8. gr. laga nr. 84/2004 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Eftir að sækjanda og verjanda hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga var málið tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsilaga í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði ákærða, E-kk-ef þá hefur hann frá árinu 2011 hlotið þrjá dóma vegna brota gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Hinn 22. febrúar 2011 hlaut ákærði dóm vegna brota gegn umferðarlögum þá var hann yngri en 18 ára og því hefur það mál ekki ítrekunaráhrif, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga. Þá var ákærði með dómi 23. maí sama ár dæmdur í 30 daga fangelsi vegna þjófnaðar, skilorðsbundið til tveggja ára. Með dómi 24. maí sama ár var ákærði dæmdur fyrir fíkniefnalagabrot. Var refsing vegna fyrri skilorðsdómi tekin upp og hún dæmd í einu lagi vegna málanna og ákveðin 45 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár.

Með broti því sem hér er dæmt rauf ákærði skilorð þess dóms og ber að taka refsingu samkvæmt honum upp og dæma í einu lagi með þessu máli sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum, með teknu tilliti til 77. gr. laganna.

Ákærði tekur fram að hann hafi tekið á sínum málum, stundi sjómennsku og sé á leið í skóla næsta haust. Þá var ákærði nítján ára þegar brotið var framið. Einnig þykir mega virða það ákærða til málsbóta að hann játaði brot sín skýlaust fyrir dómi.

Að því gættu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Þá þykir rétt með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, að svipta ákærða ökurétti í átta mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Loks verður ákærði með vísan í 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála dæmdur til að greiða 53.420 krónur í sakarkostnað samkvæmt yfirliti lögreglu, ásamt málsvarnarlaunum skipaðs verjanda síns sem þykja hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða gert að greiða aksturskostnað verjandans.

S-kk-nf Ö-kk-nf C-kk-nf aðstoðarmaður dómara kveður upp þennan dóm.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, E-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er sviptur ökurétti í átta mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 169.382 krónur í sakarkostnað, þar með talið 94.125 krónur í málsvarnarlaun handa skipuðum verjanda sínum, G-kk-þgf S-x-x R-kk-þgf hdl., 21.837 krónur í ferðakostnað auk annars sakarkostnaðar 53.420 krónur.

S-kk-nf Ö-kk-nf C-kk-nf