S-36/2018

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 22. nóvember 2018, er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 17. janúar 2018, á hendur S-kk-þgf A-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 000000-0000, [...], „fyrir eftirtalin auðgunarbrot og brot gegn lögum um bókhald sem stjórnarmaður, framkvæmdastjóri og prókúruhafi einkahlutafélagsins BFB (áður Byggingafélagið Burst ehf.), kt. 000000-0000, í aðdraganda og eftir gjaldþrot félagsins 21. október 2011:

I

Fyrir fjárdrátt með því að hafa á tímabilinu 3. desember 2010 til 6. október 2011 dregið sér og einkahlutafélaginu BF Burst (síðar FL 12 ehf.), kt. 000000-0000, nú gjaldþrota, þar sem ákærði var einnig stjórnarmaður, framkvæmdastjóri og prókúruhafi, samtals 23.424.741 krónu af bankareikningi BFB ehf. nr. [...] hjá Landsbankanum hf. með alls 21 greiðslu, þar af í 17 skipti með peningaúttektum og í fjögur skipti með millifærslum inn á bankareikning BF Burstar ehf. nr. [...] hjá Landsbankanum hf. Greiðslurnar sundurliðast svo:

if !vml

Ákærði tileinkaði sér og BF Burst ehf. fjármunina og ráðstafaði þeim í eigin þágu eða í þágu BF Burstar ehf. án þess að nein endurgreiðsla rynni til BFB ehf. eða síðar til þrotabús þess. Á sama tíma og ákærði dró sér umrædda fjármuni félagsins var það í miklum og viðvarandi vanskilum við lánardrottin sinn Byr hf., kt. 000000-0000 (áður BYR – sparisjóð, kt. 000000-0000; síðar Íslandsbanka hf., kt. 000000-0000) en skuldir félagsins við Byr hf. námu þá meira en 400 milljónum króna að höfuðstóli og voru allar gjaldfallnar og í vanskilum. Auk þess stóðu innheimtuaðgerðir Byrs hf. gagnvart félaginu yfir að minnsta kosti frá nóvemberlokum 2010 þar til gjaldþrotaskiptabeiðni Byrs hf. var send til meðferðar héraðsdómstóls 23. maí 2011. Gjaldþrotaskiptabeiðnin sætti andmælum ákærða en félagið var úrskurðað gjaldþrota 21. október 2011. Lýstar kröfur Byrs hf. í búið námu samtals 867.569.370 krónum. Ekkert fékkst upp í þær við búskiptin og töpuðust þær að langmestu leyti. Með ráðstöfun ákærða á fjármunum félagsins aflaði hann sér og BF Burst ehf. ótilhlýðilegra hagsmuna á kostnað félagsins auk þess að vanrækja að gæta hagsmuna kröfuhafa þess.

Til vara er ákærði með sömu ólögmætu töku fjármuna af bankareikningi BFB ehf. og annarri háttsemi sem áður greindi talinn hafa gerst sekur um skilasvik með því að skerða rétt Byrs hf. og arftaka þess sem lánardrottna BFB ehf. til að öðlast fullnægju af eignum félagsins.

Þetta telst varða við 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara við 4. tölulið 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II

Fyrir skilasvik með því að hafa með afsölum dagsettum 6. apríl 2011 afsalað eftirtöldum níu fasteignum BFB ehf., sem allar voru í útleigu og arðberandi fyrir félagið, endurgjaldslaust til BF Burstar ehf., kt. 000000-0000, og í kjölfarið, á síðar tilgreindum tímabilum, innheimt frá leigutökum eignanna leigugreiðslur vegna þeirra inn á bankareikning BF Burstar ehf. nr. [...] hjá Landsbankanum hf., samtals að fjárhæð 41.726.883 krónur og nánar sundurliðaðar hér á eftir. Leigutekjunum ráðstafaði ákærði í eigin þágu eða í þágu BF Burstar ehf. án þess að nein endurgreiðsla vegna þeirra rynni til BFB ehf. eða síðar til þrotabús þess. Fram að gjaldþroti BFB ehf. 21. október 2011 skerti ákærði með þessu rétt lánardrottins BFB ehf., Byrs hf. og síðar Íslandsbanka hf., til þess að öðlast fullnægju af eignum félagsins en eftir það tímamark miðaði sama áframhaldandi háttsemi hans að því að krafa þrotabúsins til leiguteknanna kæmi sömu kröfuhöfum þess ekki að gagni.

Fasteignirnar og tímabil, fjöldi og heildarfjárhæðir leigugreiðslna vegna þeirra sundurliðast svo:

if !vml

Til og með 21. október 2011 telst þetta varða við 4. tölulið 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en eftir það tímamark við 3. tölulið sömu máls- og lagagreinar.

III

Fyrir meiri háttar bókhaldsbrot með því að hafa eyðilagt eða skotið undan bókhaldi BFB ehf. í aðdraganda gjaldþrots félagsins 21. október 2011.

Til vara fyrir meiri háttar bókhaldsbrot með því að hafa vanrækt að tryggja vörslur bókhalds BFB ehf. í aðdraganda gjaldþrots félagsins 21. október 2011.

Til þrautavara fyrir meiri háttar bókhaldsbrot með því að hafa vanrækt að færa tilskilið bókhald fyrir BFB ehf. þannig að uppfyllti kröfur laga í meginatriðum.

Þetta telst varða við 4. tölulið 1. mgr. 37. gr., til vara við 3. tölulið 1. mgr. 38. gr., en til þrautavara við 1. tölulið 1. mgr. 37. gr. laga nr. 145/1994, um bókhald, sbr. 36. gr. sömu laga og 2. og 3. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði neitar sök og krefst sýknu. Til vara krefst hann vægustu refsingar sem lög leyfi og eftir atvikum að ákvörðun eða fullnustu refsingar verði frestað skilorðsbundið. Aðalkröfu ákærða, um frávísun málsins, var hafnað með úrskurði 1. ágúst 2018.

Málavextir

Með tilkynningu sem móttekin var hjá ríkisskattstjóra 27. janúar 2006 var tilkynnt um stofnun einkahlutafélagsins Byggingafélagsins Burstar. Stofnandi og stjórnarmaður var K. Með tilkyninningum, mótteknum 1. febrúar 2010, var tilkynnt að nafn félagsins væri breytt í BFB ehf. og að ákærði væri nýr og eini stjórnarmaður félagsins en varastjórnarmaður J.

Með bréfi til ákærða, sem forsvarsmanns BFB ehf., dags. 23. nóvember 2010, skoraði lögmaður Byrjar hf. á hann að lýsa yfir skriflega að félagið yrði fært um að greiða gjaldfallna skuld vegna sex lánssamninga, samtals að höfuðstóli 462.200.000 krónur sem hefðu verið í mjög löngum vanskilum. Yrði ekki orðið við áskoruninni innan þriggja vikna eða skuldin greitt myndi bankinn líta svo á að félagið væri ógjaldfært og mætti þá búast við gjaldþrotaskiptabeiðni.

Með bréfi, mótteknu í Héraðsdómi Reykjavíkur 23. maí 2011, krafðist Byr hf. þess að BFB ehf. yrði tekið til gjaldþrotaskipta. Félagið andmælti kröfu skiptabeiðandans en með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur, 21. október 2011 var félagið tekið til gjaldþrotaskipta. Þeim úrskurði var skotið til Hæstaréttar Íslands 4. nóvember og staðfesti rétturinn úrskurðinn 18. nóvember með dómi í máli nr. 601/2011. Í úrskurði héraðsdóms kemur fram að bréf, dags. 23. nóvember 2010, með áskorun um að gefin yrði út yfirlýsing um greiðslufærni, var birt 29. nóvember 2010.

B-kk-nf S. Á-kk-nf hrl. var skipaður skiptastjóri búsins. Með bréfi til sérstaks saksóknara samkvæmt þág. lögum nr. 135/2008, dags. 5. júlí 2012, kærði skiptastjórinn ákærða fyrir auðgunarbrot. Í kæru skiptastjóra er meðal annars vísað til þess að tólf nánar greindar eignir, þar á meðal þær sem taldar eru upp í II. kafla, hafi, skömmu fyrir gjaldþrot BFB ehf. verið færðar til félagsins BF Burstar ehf., en ákærði hafi verið fyrirsvarsmaður þess félags. Þá er í kærunni vísað til þess að ákærði hafi framkvæmt færslur af reikningi BFB ehf. inn á reikning BF Burstar ehf. og eigin reikning, en einnig tekið fé út af reikningi BFB ehf. með debet-korti, á sex mánuðum fyrir frestdag, alls 23.650.841 krónu. Í niðurlagi kærunnar er farið fram á rannsókn á „meintum auðgunarbrotum kærða, meintum fjárdrætti“ og störfum hans sem fyrirsvarsmaður félaganna BFB ehf. og BF Burstar ehf. og eftir atvikum brotum á lögum um hlutafélög og bókhald. Kærði „verði látinn sæta ábyrgð lögum samkvæmt.“

Í bréfi skiptastjóra segir meðal annars: „Fram kom í skýrslutökum af fyrirsvarsmanni [ákærða] að hann hafi hinn 21. september 2011, eða um fjórum mánuðum eftir frestdag, selt hlutafé sitt í BFB ehf. og afhent félagið til nýrra eigenda. Kaupendur samkvæmt afsali voru C [...] og B [...]. Varðandi þennan þátt vísast til skýrslutöku af [ákærða] og C. Þar kemur m.a. fram að umræddur C hafði enga vitneskju um stöðu félagsins, enga vitneskju um eignir eða skuldir félagsins, né hag félagsins, ef varlega er orðað. Fyrrgreindur C gat ekki gefið upp kaupverð á hlutunum. Þá hafi bókhald félagsins glatast í vörslum þeirra C og B. Þá er umræddur B fluttur til útlanda og ekki vitað hvar hann sé niður kominn. Kærandi telur að kærða hafi borið skylda sem fyrirsvarsmanni félagsins að gæta bókhalds og það sé fullkomlega á hans ábyrgð að það hafi glatast.“

C kom til upplýsingagjafar til skiptastjóra 13. desember 2011. Í skýrslu um frásögn hans segir meðal annars að hann hafi sagt rétt að hann hafi ásamt B keypt allt hlutafé félagsins og fengið öll bókhaldsgögn afhent. Áður hafi annað félag í eigu hans, Hafræna ehf., unnið mikið fyrir BFB ehf. Þeir B hafi verið viðskiptafélagar en væru ekki lengur. Væri B nú í útlöndum en C vissi ekki hvar. Bókhaldsgögn BFB ehf. hafi verið geymd í herbergi sem þeir B hafi haft á leigu ásamt ýmsum gögnum annarra félaga á þeirra vegum. Leiga hefði ekki verið greidd og þegar C hefði síðast komið í herbergið hefði þar allt verið tómt en einhver myndi hafa farið með gögnin í Sorpu.

Í málinu liggja fjögur skjöl, hvert nefnt „Kvittun fyrir greiðslu skv. samningi“. Samkvæmt þeim öllum er BFB ehf. greiðandi en Hafræna ehf. viðtakandi greiðslna sem allar eru með skýringuna „Innborgun skv. samkomulagi 20. ágúst 2009.“ Fyrsta skjalið er dags. 3. desember 2010 og er vegna greiðslu að fjárhæð 700.000 krónur, annað skjalið er einnig dags. 3. desember 2010 og er vegna greiðslu að fjárhæð 1.500.000 krónur, þriðja skjalið er dagsett 10. desember 2010 og er vegna greiðslu að fjárhæð 1.800.000 krónur og fjórða skjalið er dagsett 31. desember 2010 og er vegna greiðslu að fjárhæð 709.741 krónu.

Þrotabú BFB ehf. stefndi ákærða og BF Burst ehf. og krafðist riftunar afsals nánar greindra fasteigna að Bæjarlind 14-16, Tranavogi 5, Fálkagötu 26 og Vagnhöfða 7, riftunar gjafa sem hafi verið gefnar með millifærslum og úttektum af bankareikningi BFB ehf. til ákærða og BF Burstar að fjárhæð 23.640.841 króna og endurgreiðslu fjármuna, alls 49.888.436 króna. Héraðsdómur Reykjaness féllst á kröfurnar með dómum í fjórum málum hinn 7. maí 2013 og einu máli hinn 22. marz 2013.

Hinn 31. maí 2013 gerðu þrotabú SUR ehf., þrotabú BFB ehf., BF. Burst ehf., Töggur ehf., Klaustur ehf., ákærði og Íslandsbanki hf. með sér samkomulag. Í samkomulaginu er meðal annars vísað til umræddra fimm héraðsdóma og segir í því sambandi að þrotabú BFB ehf. og Íslandsbanki hf. lýsi því yfir að „þeir muni engar kröfur gera, hvorki á hendur BF Burst ehf. né [ákærða], á grundvelli framangreindra dóma, eða vegna innheimtrar leigu eða annarra afnota af eignunum fram til 1. júní 2013, gegn því að ofangreindum eignum félagsins verði afsalað bankanum og afsölum þinglýst athugasemdalaust.“ Þá segir að þrotabú BFB ehf. og Íslandsbanki hf. lýsi því yfir að þeir muni ekki gera kröfur á hendur ákærða eða félögunum Tögg ehf. eða Klaustri ehf. vegna innheimtrar leigu eða annarra afnota af eignunum fram til 1. júní 2013. Í samkomulaginu segir að ákærði skuldbindi sig persónulega og fyrir hönd félaganna til að afhenda „allar framangreindar fasteignir þegar við undirritun samkomulags þessa“ og afhenda Íslandsbanka hf. alla leigusamninga sem í gildi séu og um aðrar fasteignir sem verið hafi í eigu félaganna en hafi verið seldar nauðungarsölu. Í niðurlagi samkomulagsins segir: „Aðilar lýsa því yfir að með samkomulagi þessu er lögskiptum þeirra er varðar umræddar eignir lokið og á hvorugur frekari kröfu á hinn vegna þessa.“

Í málinu liggur skjal með yfirskriftina „Afsal fyrir hlutafé“, dags. 21. september 2011. Þar segir að eigendur einkahlutafélagsins BFB afsali öllu hlutafé félagsins til C og B. Kaupverð sé að fullu greitt og uppgjör hafi farið fram milli aðila. Þá segir: „Samhliða afsali þessu taka hinir nýju eigendur við rekstri BFB ehf. Þeir hafa í dag móttekið öll gögn, þ.á.m. öll bókhaldsgögn félagsins og önnur skjöl sem því tilheyra.“ Undir eru rituð nöfn ákærða, C og B. Vottar að réttri dagsetningu, undirritun og fjárræði eru sagðir D og E.

Með tilkynningu um breytingu á stjórn, dags. 21. september 2011 en móttekinni hjá ríkisskattstjóra 18. október 2011, var tilkynnt að nýr og eini stjórnarmaður BFB ehf. væri B. Varamaður væri C . Undir tilkynninguna eru rituð nöfn ákærða, B og C.

Með tilkynningu um breytingu á framkvæmdastjórn og prókúru, dags. 21. september 2011 en móttekinni hjá ríkisskattstjóra 18. október 2011, var tilkynnt að C væri framkvæmdastjóri og prókúruhafi BFB ehf. Undir tilkynninguna eru rituð nöfn ákærða og C.

Með tilkynningu til ríkisskattstjóra, dags. 7. marz 2011 og móttekinni 22. sama mánaðar, var tilkynnt um stofnun einkahlutafélagsins BF Burstar. Tilgangur félagsins var sagður kaup, sala, leiga og rekstur fasteigna, byggingastarfsemi og lánastarfsemi. Stofnendur voru einkahlutafélögin BFB og Ábyrgð. Stjórnarmaður og prókúruhafi var ákærði en varastjórnarmaður J. Skoðunarmaður var C og varaskoðunarmaður B. Vitundarvottar á tilkynningunni eru E og F.

Með tilkynningu til ríkisskattstjóra, dags. 27. desember 2013, er tilkynnt að ákærði hafi sagt sig úr stjórn BF Burstar ehf. Nafn ákærða er ritað undir tilkynninguna.

Með tilkynningu til ríkisskattstjóra, dags. 27. desember 2013 og móttekinni janúar 2014 er tilkynnt að eini stjórnarmaður BF Burstar sé G en varamaður H. Undir tilkynninguna eru rituð nöfn beggja og ákærða.

Með tilkynningu til ríkisskattstjóra, dag. 27. desember 2013, er tilkynnt að nýtt nafn BF Burstar ehf. sé FL12 ehf. Undir tilkynninguna er ritað nafn G.

Í málinu liggur vottorð úr fyrirtækjaskrá, útgefið 25. júní 2014, um einkahlutafélagið FL12. Segir þar að stjórn félagsins skipi, samkvæmt fundi 27. desember 2013, I stjórnarmaður og H varamaður. Skoðunarmaður sé C en B varaskoðunarmaður.

Með úrskurði 14. september 2017 var FL12 ehf. tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu tollstjóra. L hdl. var skipaður skiptastjóri. Í fundargerð skiptafundar 29. nóvember 2017 segir skiptastjóri meðal annars: „Skiptastjóri getur þess að ekki hefur tekist að hafa upp á fyrirsvarsmanni félagsins, I, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Hann er óstaðsettur í hús og fylgiskjöl með gjaldþrotaskiptabeiðninni sýna að birting hennar fór fram í Lögbirtingablaðinu þar sem ekki tókst að birta fyrir I sjálfum. Skiptastjóri bendir á að hið gjaldþrota félag virðist aldrei hafa verið í neinum rekstri, það hafi hvorki verið með opinn viðskiptareikning hjá né skuldi það neinum viðskiptabankanna og því telji hann ekki nauðsynlegt að fá skýringar fyrirsvarsmanns á neinu er varðar rekstur félagsins en vegna framangreindra aðstæðna hefur engin skýrslutaka farið fram hjá skiptastjóra.“ Var skiptum lokið með vísan til 155. gr. laga nr. 21/1991.

Í málinu liggur útprent úr fyrirtækjaskrá þar sem talin eru upp sjö einkahlutafélög þar sem C er skráður stjórnarmaður, tíu félög þar sem hann er skráður varastjórnarmaður og sautján félög þar sem B er skráður stjórnarmaður.

Skýrslur fyrir dómi

Ákærði sagðist hafa á árunum 2010 og 2011 starfað sem framkvæmdastjóri einkahlutafélaganna BFB og BF Burstar. Fyrrnefnda félagið hafi séð um leiguhúsnæði og hafa átt eignir sem taldar eru upp í ákæru. Ákærði hefði verið meirihlutaeigandi félagsins. Hann hefði stýrt því ásamt J bróður sínum sem hefði séð um bókhald félagsins. Báðir hefðu þeir haft prókúru.

Ákærði að við bankahrunið 2008 hefðu lán félagsins hækkað mjög verulega og farið umfram greiðslugetu þess. Samningaviðræður við viðskiptabanka félagsins, Byr, hefðu byrjað í ársbyrjun 2009 og markmiðið með þeim hefði verið að fá skuldirnar lækkaðar svo mjög að félagið yrði „greiðsluhæft“. Skuldirnar hefðu áður verið um 720 milljónir króna, hefðu orðið yfir tveir milljarðar króna en að mati ákærða hefði félagið getað greitt af skuldum allt að milljarði króna eða svo. Viðræðurnar hefðu staðið yfir í töluvert langan tíma og þá komið fram að Byr hefði viljað fá „veð í öðrum eignum félagsins sem þeir áttu ekki veð í, að auki“, en ekki hefði verið unnt að verða við þessu þar sem allar eignir hefðu verið yfirveðsettar. Byr hefði að lokum neitað að „leiðrétta lánin“ eftir að hafa haldið forsvarsmönnum félagsins „í góðri trú um að það yrði gert“.

Ákærði var spurður um greiðsluáskorun Byrjar til félagsins, dags. 23. nóvember 2010. Ákærði sagðist muna eftir henni en ekki eftir því hvenær hún hefði verið birt sér. Hann sagðist hafa svarað henni en að svo virtist að B-kk-nf hefði aldrei fengið svarið. Félagið hefði þá verið „að bíða eftir leiðréttingu lána“ og verið í tölvusamskiptum við lögmann bankans þar sem komið hefði fram að lánin yrðu leiðrétt og „ekkert gert“ fyrr en því sé lokið. Ákærði hefði því svarað því til að félagið yrði greiðsluhæft innan skamms.

Ákærði kvaðst kannast við að hafa framkvæmt þær úttektir og millifærslur sem taldar eru upp í I. kafla ákæru. Hann var spurður hvers vegna hann hefði gert það og svaraði: „Það ríkti nú ekki mikið traust á milli mín og bankans á þessu tímabili og fyrstu greiðslurnar hérna voru aðilar sem voru að vinna fyrir mig sem vildu fá greitt í peningum og síðan hélt ég áfram að taka þarna út peningaúttektir og lagði það til hliðar til þess að reka félagið“. Þessir peningar hefðu farið „til reksturs á félaginu BF Burst“. Nánar spurður nefndi hann að „til dæmis voru framkvæmdar endurbætur á Stangarhyl 7, bæði múrviðgerðir, þakviðgerðir og gluggaviðgerðir og það var reikningur þar hátt í tíu milljónir, þessir peningar fóru í þetta.“ Ákærði var spurður um gögn um þetta og sagði hann að allir reikningar væru „í bókhaldi félagsins“. Ákærði var spurður hvers vegna framkvæmdirnar hefðu ekki verið greiddar með bankamillifærslu og sagðist hann hafa ákveðið „að borga þetta með peningum á þessum tíma“.

Ákærði sagði að hluti fjárins hefði verið vegna leigugreiðslna BFB ehf. til BF Burstar ehf., sbr. afsöl þau sem getið er í II. kafla ákæru. Framan af hefði BF Burst ehf. ekki haft bankareikning og því ekki verið hægt að leggja inn hjá félaginu.

Ákærði var spurður hvort hann hefði opnað reikning í öðrum banka og sagðist hann hafa gert það síðar. Hann hefði hins vegar lent í „kulnun í starfi í millitíðinni og framkvæmdagleðin var ekki mjög mikil og ég var nú í því að slökkva elda hér og þar alla daga, eins og ber að skilja, og þetta mál tók hug minn allan og það var svo farið grundigt ofan í þetta með Íslandsbanka, og það var farið grundigt ofan í málefni BF Burstar og málið var tekið og úr því spratt svo samkomulag og það fóru fram einhverjar greiðslur þar og síðan voru eignirnar afhentar og úr því varð samkomulag þar sem ég taldi mig vera lausan allra mála, og þar með talið refsiábyrgð.“

Ákærði var spurður um stofnun BF Burstar ehf. í marz 2011. Hann sagði tilgang félagsins hafa verið þann „að færa eignir yfir í BF Burst og bíða eftir leiðréttingu lána þannig að það væri samningsgrundvöllur við bankann.“ Þarna hefðu verið eignir sem ekki hefðu verið í útleigu, þarna hefði verið „stórt eignasafn“ og skuldir við fleiri aðila. og þessum tíma hefði sér verið ráðlagt að gera þetta svona. Spurður hver hefði ráðlagt það sagði ákærði að það hefði E lögfræðingur gert. Hefði þetta verið til „að styrkja samningsstöðu mína gagnvart bankanum“ og reyna að gera félagið þannig að BF Burst ehf. „væri svo greiðsluhæft fyrir þessum lánum þegar leiðrétting fengist“.

Ákærði sagði BFB ehf. hafa verið eigandi 95% hlutafjár í BF Burst ehf.

Ákærði sagðist ekki muna hver hefði farið með stjórn BF Burstar ehf. Spurður hvort hann hefði gert það, sagði ákærði að það gæti alveg verið. Hann hefði einnig ráðið yfir bankareikningi félagsins.

Ákærði var spurður um þau afsöl sem tilgreind eru í II. kafla ákæru. Hann kvaðst hafa hinn 6. apríl 2011 afsalað eignunum, sem þar eru taldar upp, frá BFB ehf. til BF Burstar ehf. Ákærði var spurður hvort kaupsamningar hefðu verið gerðir vegna þessa og sagðist hann telja það. Þeir væru „væntanlega í bókhaldi félagsins“. Kaupverðið hefði verið yfirtaka á skuldum, „á eignum sem voru yfirveðsettar“. Ákærði var spurður hvort gengið hefði verið frá yfirtöku lána gagnvart Byr og svaraði. „Byr leiðrétti aldrei lánin en í lokin var gert, já var gengið frá samkomulagi, [...] í maí 2013 þegar þetta lá fyrir að við næðum ekki leiðréttingu á lánunum og þegar BFB var komið í þrot og þetta var komið í óefni þá geng ég í það verkefni að semja við bankann og það var ekkert létt verk.“ Enginn skyldi halda að Íslandsbanki hafi ætlað sér að „gefa [ákærða] eina krónu í því máli.“

Ákærði sagðist ekki vita hvort Byr hf. hefði vitað af þessum viðskiptum. Sjálfur hefði hann ekki látið hann vita. Spurður hvers vegna hann hefði ekki gert það svaraði ákærði: „Mér fannst ekki ástæða til þess, það var ekki mjög hlýtt á milli mín og bankans á þessum tíma, það andaði frekar köldu.“

Ákærði sagði að eignirnar, sem afsalað hefði verið, hefðu verið í útleigu bæði fyrir og eftir útgáfu afsalanna. Ákærði hefði tilkynnt leigjendum um eigendaskiptin og sagt þeim að greiða leiguna til BF Burstar ehf.

Ákærði sagðist aðspurður ekki hafa athugasemdir við þau tímabil og fjárhæð leigugreiðslna sem taldar væru upp á töflu í II. kafla ákæru. Hann bætti við að á þessum tíma hefði „riftunarkrafa [verið komin] fram þarna á þessu tímabili og á þessu tímabili var þetta fært í bókhaldi BF Burstar sem skuld við BFB þannig að peningarnir lágu þar.“

Ákærði var spurður hvers vegna hann hefði afsalað hlutafé BFB ehf. haustið 2011. Hann sagðist hafa verið „einfaldlega að gefast upp“. Hann sagðist ekki muna hvernig salan á félaginu hefði komið til og ekki muna hvort kaupsamningur hefði verið gerður. Ákærði sagðist ekki hafa þekkt kaupendur áður. Spurður hvernig hann hefði komizt í kynni við þá sagði hann það hafa verið „í gegnum einhverja aðila“, hann myndi ekkert hvernig því hefði verið varið. Ákærði sagði að á þessum tíma hefði hann ekki vitað að óskað hefði verið eftir gjaldþrotaskiptum á félaginu. Athygli hans var þá vakin á tölvubréfi lögmanns hans, 28. júní 2011, þar sem vísað væri til gjaldþrotabeiðni bankans vegna BFB ehf. Ákærði svaraði að hann hefði talið sig „hafa svarað þessu og taldi þetta vera út úr myndinni.“ Nánar spurður sagðist ákærði ekki muna hvort hann hefði um haustið vitað af gjaldþrotaskiptabeiðninni. Ákærði sagði að 50.000 krónur hefðu verið greiddar fyrir félagið, en ákærði hefði á þessum tíma aðeins viljað „losna“.

Ákærði var spurður hvers vegna væri tekið fram í afsali að kaupendur hefðu tekið við öllum bókhaldsgögnum og öðrum skjölum. Hann svaraði að hann hefði afhent öll skjölin og hefði viljað „kvittun fyrir því“. Ákærði sagðist aðspurður hafa heyrt hugtakið „útfararstjóri“ en hafa ekki vitað til þess að kaupendur félagsins hefðu stundað slíka starfsemi. Hefði alls ekki vakað fyrir sér að eiga slík viðskipti. Hann hefði talið kaupendurna sjá sér „einhvern hag í því að reyna að fá þetta leiðrétt.“

Ákærði sagðist hafa bókhaldið með sér, þegar gengið hefði verið frá viðskiptunum. Það hefði verið í nokkurum kössum sem kaupendur hefðu tekið með sér. Hann kvaðst ekki muna hvar þetta hefði farið fram, „hvort það var í Síðumúla eða hvort það var uppi í Hlíðasmára“. Þetta hefði farið fram á skrifstofu E sem hefði haft milligöngu um viðskiptin. E hefði verið sér til ráðgjafar á þessum tíma.

Ákærði var spurður út í úttektir sínar á debetkorti af reikningi BF Burstar ehf., sem sækjandi kvað nema um 36 milljónum króna nettó. Ákærði sagðist þurfa að kanna það í bókhaldi félagsins hvert þetta fé hefði runnið. Væntanlega væri hægt að „hafa upp á því.“

Ákærði var spurður hvers vegna hann hefði hætt afskiptum af BF Burst ehf. í desember 2013. Ákærði sagðist hafa verið „útbrunninn“ á þessum tíma og verið „að reyna að losa [sig] við allt sem að hægt var.“ Hann var spurður hvort félagið hefði verið í rekstri á þessum tíma og svaraði því til að það hefði verið „að reka þessar fasteignir þarna“ en hann myndi ekki „til hvaða dagsetningar“. Ákærði sagðist ekki muna hvort félagið hefði þá átt aðrar eignir en tilgreindar hefðu verið í samkomulagi við Íslandsbanka 31. maí 2013. Þetta rynni allt saman í eitt fyrir sér.

Ákærði kvaðst hafa selt félagið á þessum tíma. Spurður um kaupanda svaraði hann: „G heitir hann held ég.“ Spurður hvort hann ætti við G sagði ákærði svo vera. Ákærði var spurður hvort hann gæti gert frekari grein fyrir þeim kaupum en kvaðst ekki muna hvernig þau hefðu farið fram. Vel gæti verið að hann ætti einhver gögn um þetta en enginn hefði spurt sig að því. Ákærði að félagið hefði verið selt við verði og greitt út í hönd, en sagðist ekki muna hver fjárhæðin hefði verið. Ákærði sagðist hafa þekkt G „í gegnum annan kunningja“, S-kk-þf að nafni. Ákærði kvaðst aðspurður ekki vilja segja frekari deili á S-kk-þgf. Hann kvaðst einnig ekki vilja svara hvort einhver hefði haft milligöngu um þessi viðskipti.

Ákærði sagðist ekki vita hver H væri og ekki muna hvort hann hefði hitt hann. Aðspurður neitaði ákærði að hann hefði verið að losa sig við félagið „í hendur á útfararstjórum“, eins og það var orðað í spurningu sækjanda.

Ákærði var spurður um greiðsluviðurkenningar frá félaginu Hafrænu ehf. Ákærði sagði félaginu hafa verið greitt samkvæmt þeim og væru úttektir á debetkorti BFB ehf. á árinu 2010 vegna þess. Hafræna ehf. hefði séð „um umsýslu við að afla nýrra leigjenda, viðhald, gera klárt húsnæði fyrir nýja leigjendur, innrétta og mála“. Þetta hefði verið mikil umsýsla. Debetkortaúttektir á árinu 2011 hefðu verið vegna leigutekna sem hafi á þessum tíma tilheyrt BF Burst ehf. Hafi þetta verið fært í bókhaldi BF Burstar ehf. sem skuld við BFB ehf.

Ákærði sagði að eftir riftunardóma í maí 2013 hefði „bæði hausinn á [ákærða] og BF B-x-x [verið] undir og við fórum í það að sjá hvort að hægt væri að ná lendingu í þessu máli og lögfræðingur og yfirlögfræðingur í Íslandsbanka önduðu ofan í hálsmálið á mér á meðan verið var að fara yfir alla þessa hluti, alla þessa þætti, bæði hvað varðar BFB og BF Burst og síðan fóru einhverjar greiðslur fram til þeirra og eignunum var skilað.“ Gerð hefði verið grein fyrir hverju einasta atriði. Þannig hefði samkomulagið 31. maí 2013 orðið til.

Ákærði sagði rangan þann framburð C í skýrslutöku hjá saksóknara að kaupin hefðu verið gerð til málamynda og að C hefði aldrei tekið við bókhaldi. Sama væri að segja um sams konar framburð B. Ákærði kvaðst hafa afhent C öll skjöl. Ákærði kvaðst telja að E hefði verið viðstaddur er kaupin hefðu verið gerð og skjölin afhent.

Vitnið B kvaðst ekki kannast við að hafa verið varaskoðunarmaður BF Burstar ehf. Borin var undir vitnið tilkynning um stofnun félagsins og kvað hann undirritun þar ekki frá sér komna.

Vitnið kvaðst hafa verið erlendis allt árið 2011. Vitnið hefði farið til Noregs í september 2010 og ekki komið út fyrr en 2014.

Borið var undir vitnið skjal dags. 21. september 2011 um afsal hlutafjár í BFB ehf. Vitnið sagðist aldrei hafa séð skjalið áður.

Borin var undir vitnið tilkynning um breytingu á stjórn, dags. 21. september 2011 og móttekin hjá ríkisskattstjóra 18. október 2011, þar sem segir að vitnið hafi gengið í stjórn BFB ehf. Vitnið kvaðst ekki kannast við skjalið og væri ekki sín undirritun á því.

Vitnið var spurt hver gæti verið ástæða þess að nafn þess væri að finna á ofanröktum gögnum. Vitnið svaraði: „Ja, ég tók við einhverjum félögum sko áður en ég fór út og fékk einhvern pening fyrir það, og hérna það var ein ástæða, ég veit ekki hver hefur getað gert þetta, ég hef ekki hugmynd sko.“ Vitnið var spurt hvort það hefði verið það sem „í daglegu tali er kallað útfararstjóri“ og kvað já við því. Í þeim tilvikum hefði vitnið fengið peninga en engin bókhaldsgögn.

Vitnið sagðist aldrei hafa séð ákærða áður og ekki vita nafn hans.

Vitnið C kvaðst kannast við undirritun sína á tilkynningu um stofnun BB Burstar ehf., þar sem vitnið er skráð skoðunarmaður. Ákærði hefði beðið sig um að taka að sér það starf.

Bornar voru undir vitnið greiðsluviðurkenningar frá Hafrænu ehf. til BFB ehf. Vitnið kvaðst hafa verið eigandi fyrrnefnda félagsins og hefði félagið sinnt þjónustu- og viðhaldsstörfum. Greiðsluviðurkenningarnar sem liggja fyrir í málinu hefðu verið vegna „þjónustu við fasteignir“, og hefðu greiðslur farið fram og hefði vitnið lagt þær inn á reikning Hafrænu ehf. Vitnið var spurt um samkomulag, 20. ágúst 2009, sem vísað er til á greiðsluviðurkenningunum, en sagðist muna svo langt aftur. Samkomulagið hefði verið um viðhaldsverkefni, þrif og þjónustu vegna fasteigna. Vitnið sagðist hafa gert þetta samkomulag.

Vitnið sagði að ekki hefðu margir starfað hjá Hafrænu ehf., starfsmenn hefðu þó verið fleiri en vitnið. Vitnið sagðist ekki vilja tjá sig um hverjir aðrir hefðu starfað hjá félaginu.

Vitnið var spurt um það sem eftir því væri haft í skýrslutöku hjá héraðssaksóknara 18. desember 2016 að það hefði setið í fangelsi 20. ágúst 2009. Vitnið taldi það geta verið rétt. Vitnið hefði hins vegar verið í svonefndu opnu úrræði þá og hefði því haft öll tök á að gera samkomulagið.

Borið var undir vitnið afsal fyrir hlutafé BFB ehf., dags. 21. september 2011. Vitnið sagðist þekkja undirritun sína á skjalinu og benti hún til þess að það hefði skrifað undir skjalið. Efni skjalsins væri rétt. Vitnið sagðist hafa tekið við bókhaldsgögnum eins og í skjalinu stæði. Vitnið sagði að það og B væru búnir að vera félagar í mörg og sagðist vitnið þekkja undirritun J-kk-ef á skjalinu. Vitnið, B og ákærðu hefðu allir verið á staðnum. Vitnið sagði aðspurt mjög líklegt að E lögfræðingur hefði verið viðstaddur.

Vitnið sagði að bókhaldsgögnin hefðu síðar orðið eftir í leiguhúsnæði sem vitnið hefði verið með, en einhver vélhjólasamtök hefðu tekið við húsnæðinu eftir að vitnið hefði farið úr því vegna vanskila. Næst þegar vitnið hefði komið í húsnæðið hefðu gögnin verið glötuð.

Vitnið sagðist ekki hafi verið í neinum samskiptum við ákærða undanfarið.

Undir vitnið var borinn framburður þess í skýrslutöku hjá héraðssaksóknara, 11. desember 2017, þess efnis að það hefði ekki tekið við bókhaldi eða öðrum gögnum BFB ehf. frá ákærða. Vitnið sagðist hafa líklega ruglað saman félögum, en vitnið hefði farið oftar en einu sinni í skýrslutöku og allt rynni það saman. Vitnið hefði átt nokkur félög sem hefðu borið svipuð nöfn. Vitnið sagðist muna vel eftir „þessu félagi og bókhaldinu og hvað varð um það.“ Borið var undir vitnið, sem það hefði sagt í sömu skýrslutöku, að það hefði verið svokallaður útfararstjóri, og vildi vitnið ekki svara því.

Borin var undir vitnið tilkynning um breytingu á stjórn, dags. 21. september 2011 og móttekin hjá ríkisskattstjóra 18. október 2011, þar sem segir að vitnið hafi gengið í varastjórn BFB ehf. og hefði prókúru félagsins. Vitnið sagðist kannast við undirskrift sína á skjalið. Væri enginn vafi á því að þeir B hefðu verið með þetta fyrirtæki.

Niðurstaða

Að talsverðu leyti eru atvik málsins óumdeild. Þannig er óumdeilt að ákærði hafi tekið það út af reikningi BFB ehf. sem rakið er í I. kafla ákærunnar og að hann hafi afsalað fasteignum þess félags eins og rakið er í II. kafla hennar.

Ákærði sagði fyrir dómi að lítið traust hefði verið milli sín og viðskiptabanka síns. Af svörum hans fyrir dómi verður dregin sú ályktun að hann hafi borið fremur þungan hug til bankans á þeim tíma sem atvik málsins urðu.

Lánardrottinn BFB ehf. beindi áskorun til ákærða, sem fyrirsvarsmanns félagsins, að lýsa yfir skriflega að félagið yrði fært um að greiða gjaldfallna skuld vegna sex lánssamninga, samtals að höfuðstóli 462.200.000 krónur, sem hefðu verið í mjög löngum vanskilum. Mætti búast við gjaldþrotaskiptabeiðni ella. Þessi áskorun var birt 29. nóvember 2010. Hinn 3. desember 2010 tekur ákærði út peninga af bankareikningi félagsins, í tveimur færslum, alls 2.200.000 krónur. Viku síðar tekur hann út 1.800.000 krónur og þremur vikum eftir það 709.741 krónu. Í málinu liggja framanraktar greiðsluviðurkenningar sem svara til þessara úttekta. Við mat á þeim verður að horfa til þess að úttektirnar fara fram mjög skömmu eftir að beint var til ákærða þeirri áskorun rakin hefur verið. Þeir ákærði og C báru fyrir dómi að Hafræna ehf., félag þess síðarnefnda, hefði fengið greiðslurnar fyrir ýmsa umsýslu og viðhaldsstörf við rekstur fasteignanna. Alls nema greiðslurnar 4.709.741 krónu. Sá samningur sem þær eru sagðar byggðar á er sagður gerður 20. ágúst 2009. Þann dag mun C hafa afplánað fangelsisdóm en kvaðst fyrir dómi hafa þá verið í svonefndu opnu úrræði og því hafa haft öll tök á að gera samninginn. Samningurinn sjálfur liggur ekki fyrir. C vildi fyrir dómi ekki tjá sig um hverjir aðrir en hann hefðu starfað hjá Hafrænu ehf. Þegar á allt framanritað er horft þykja ekki efni til að leggja framanraktar greiðsluviðurkenningar til grundvallar. Um aðrar peningaúttektir ákærða sem raktar eru í ákærukaflanum liggur ekkert handfast. Fyrir dómi sagði ákærði að aðilar sem hefðu verið að vinna fyrir hann hefðu viljað fá greitt í reiðu fé og þar að auki hefði hann tekið fé til hliðar til að reka félagið en hann hafi ekki treyst viðskiptabanka sínum. Fyrir þessu eru engin gögn. Þessar ráðstafanir ákærða, eftir að til hans hefur verið beint framanrakinni áskorun þar sem jafnframt hafði verið varið við gjaldþrotaskiptabeiðni ef yfirlýsing um greiðslufærni yrði ekki gefin út, eru þess eðlis að ætlast verður til að eitthvað haldbært liggi fyrir til merkis um að þær hafi í raun verið í þágu fyrirtækisins. Svo er ekki. Verður að leggja til grundvallar að ákærði hafi tekið fé fyrirtækisins út af reikningi þess og er síðast vitað um fjármunina þegar þeir eru í höndum ákærða. Verður að miða við að ákærði hafi tileinkað sér þá eins og honum er gefið að sök í ákæru. Þá er í sama ákærukafla vísað til millifærslna ákærða inn á reikning félagsins BF Burstar ehf. Ekkert liggur um að þær millifærslur hafi verið gerðar í þágu BFB ehf. eða að féð hafi síðar gengið til baka til félagsins. Það samkomulag sem gert var í framhaldi af uppkvaðningu héraðsdóma um riftun og endurgreiðslu sýnir ekki fram á réttmæti þessara greiðslna eða annarra ráðstafana ákærða. Það samkomulag er um að bankinn fái þegar í stað afhentar þær fasteignir sem fjallað er um í héraðsdómunum og að þá verði ekki um frekari kröfur milli aðila. Er ákærði sannur að sök samkvæmt I. kafla ákærunnar og er háttsemi hans réttilega heimfærð undir 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga.

Í öðrum kafla ákærunnar er ákærða gefin að sök skilasvik með því að hafa komið því til leiðar að leigugreiðslur vegna fasteigna rynnu endurgjaldslaust til BF Burstar ehf. Þetta hafi hann gert með því að afsala til þess félags fasteignum sem verið hafi í eigu BFB ehf. Óumdeilt er að ákærði hafi afsalað þessum fasteignum til BF Burstar ehf. Ljóst er að í framhaldi af því runnu til BF Burstar ehf. leigutekjur vegna þeirra sem ella hefðu runnið beint til BFB ehf. Þetta gerði ákærði án nokkurs samráðs við lánardrottna BFB ehf. Ákærði segir að BF Burst ehf. hafi tekið yfir skuldir þær sem á fasteignunum hafi hvílt og því hafi fasteignunum ekki verið afsalað endurgjaldslaust. Ekkert hefur komið fram um að BF Burst ehf. hafi nýtt leigutekjurnar til að greiða af lánum BFB ehf. eða að afsal fasteignanna hafi af öðrum ástæðum verið BFB ehf. til nokkurra hagsbóta. Ekkert hefur komið fram um að það fé, sem þarna rann inn til BF Burstar ehf., hafi verið greitt til BFB ehf. BF Burst ehf. fékk síðar nýtt nafn og hefur verið tekið til gjaldþrotaskipta eins og rakið hefur verið. Sú ráðstöfun ákærða að afsala fasteignunum varð til þess að BFB ehf. var svipt leigutekjum sem félagið hefði ella haft af eignunum og varð félagið af þeim fjárhæðum sem raktar eru í ákæru. Hefði engin áhrif á refsinæmi þessa þótt leigutekjunum hefði verið varið til viðhalds og framkvæmda við fasteignirnar og má þar vísa til dóms Hæstaréttar Íslands í máli nr. 770/2015. Áðurrakinn samningur frá 31. maí 2013, í kjölfar héraðsdóma um riftun og endurgreiðslu, leiðir ekki til þess að telja verði að ákærða hafi verið gerðir þessar heimilar. Verður að telja leitt í ljós að ákærði hafi með þessum gjörðum orðið til þess að leigugreiðslurnar stóðu hvorki BFB ehf. né síðar þrotabúi þess til boða og sé háttsemi hans réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Loks eru ákærða gefin að sök meiri háttar bókhaldsbrot eins og rakin eru í III. kafla ákæru. Ákærði byggir á því að hann hafi selt félagið BFB ehf. þeim C og B. Fyrir dóm kom C og kvaðst hafa keypt félagið ásamt B og fengið öll gögn afhent. C mun í skýrslutöku hjá héraðssaksóknara hafa neitað því að hafa tekið við bókhaldsgögnum og öðrum gögnum um BFB ehf. en fyrir dómi sagði hann þann framburð vera byggðan á ruglingi vegna þess að hann hefði farið í mjög margar yfirheyrslur vegna margra mála. C sagði fyrir dómi að hann hefði tekið við bókhaldinu en það væri nú glatað eftir að herbergi, sem hann hefði haft á leigu, hefði verið tæmt vegna vangoldinna leigugreiðslna. Fyrir dómi vildi C ekki svara því hvort hann hefði tekið að sér að vera svo kallaður „útfararstjóri“ fyrirtækja.

Fyrir dóm kom einnig B og kvaðst aldrei hafa áður séð skjal um afsal hlutafjár þar sem hann er sagður kaupandi BFB ehf. Hann sagðist aldrei hafa séð ákærða áður. B sagði að hann hefði aldrei verið í stjórn eða varastjórn félagsins. Hann hefði verið í Noregi frá 2010 til 2014. Áður hefði hann tekið að sér að vera svo kallaður „útfararstjóri“ fyrirtækja en í þeim tilvikum hefði hann fengið peninga afhenta en engin gögn.

Engin bankagögn liggja fyrir um greiðslu kaupverðs samhliða afsali hlutafjár 21. september 2011.

Frestdagur við gjaldþrotaskipti BFB ehf. var 23. maí 2011. Um skiptin var ágreiningur eins og rakið hefur verið. Sá ágreiningur var tekinn til úrskurðar í Héraðsdómi Reykjavíkur 29. september 2011. Eins og áður segir er afsal hlutafjárins dagsett 21. september 2011. Þegar horft er á allt framanritað þykir svo ósennilegt að hinn 21. september 2011 hafi fyrirtækið BFB ehf. raunverulega verið selt nýjum eigendum sem hafi um leið tekið við öllum gögnum þess að það verði ekki lagt til grundvallar. Í ljósi þessi sem hér hefur verið rakið þykir ekki vera skynsamlegur vafi á því að ákærði hafi eyðilagt eða skotið undan bókhaldi BFB ehf. í aðdraganda gjaldþrots þess, eins og honum er gefið að sök í III. kafla ákæru. Háttsemi hans varðar við 4. tl. 1. mgr. 37. gr. laga nr. 145/1994 um bókhald sbr. 36. gr. sömu laga og 2. og 3. mgr. 262. gr. laga nr. 19/1940.

Samkvæmt sakavottorði var ákærði í febrúar 2017 dæmdur til greiðslu 100.000 króna sektar vegna brots gegn 1. mgr. 217. gr. laga nr. 19/1940. Þau brot sem hann er nú sakfelldur fyrir eru framin fyrir uppsögu þess dóms og verður honum nú ákveðinn hegningarauki.

Brot ákærða beindust að umtalsverðum fjárhæðum og stóðu alllengi. Hvort tveggja eykur alvarleika þeirra. Á hinn bóginn hefur ákærða samkvæmt sakavottorði aldrei verið gerð refsing vegna brota af þessu tagi. Verður horft til þess en ekki síður til þess langa tíma sem liðinn er frá því brotin voru framin og síðar kærð, en eins og fram hefur komið var kæra send til rannsóknar í júlí 2012, en ákæra var gefin út fyrir ári, tæplega hálfu sjötta ári síðar. Refsing ákærða verður ákveðin fangelsi í tvö ár en þegar á allt horft verður ákveðið að fullnustu hennar verði frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940. Ákærða verður gert að greiða sakarkostnað málsins en þar mun ekki um annað að ræða en málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, H-kk-ef M-kk-ef lögmanns, 2.209.184 krónur með virðisaukaskatti og 6.600 króna ferðakostnað hans. Gætt var 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Af hálfu ákæruvaldsins fór F-kk-nf Þ-kk-nf V-kk-nf saksóknari með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, S-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í tvö ár. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 2.209.184 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef M-kk-ef lögmanns og 6.600 króna ferðakostnað hans.

Þ-kk-nf D-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 17.1.2019.