S-86/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 9. maí sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 7. febrúar 2017, á hendur X, kt. [...],[...],[...], fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 2. apríl 2016, við [...] við [...] í [...], hrint þáverandi sambýliskonu sinni, A, kt. [...], svo að hún féll í jörðina, með þeim afleiðingum að hún hlaut um 4 cm skurð og skrapsár á höku, mar við auga, skurð í eyrnagangi og opið sár á eyra og mar og bólgu á hægra handarbaki.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá gerir A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf hdl., f.h. A, kröfu um að ákærði verði dæmdur til þess að greiða miska- og skaðabætur, að fjárhæð 539.692 krónur, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. apríl 2016, en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim tíma er mánuður er liðinn frá því að krafan er birt til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að ákærði greiði brotaþola málskostnað að skaðlausu skv. síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum 24% virðisaukaskatti.

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa, sem öll verði skilorðsbundin. Hann krefst þess einnig að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði lækkuð verulega. Þá krefst hann hæfilegrar þóknunar.

I

Samkvæmt skýrslu lögreglu var upphaf máls þessa að lögreglumaður sem staddur var á slysadeild 2. apríl 2016 fékk skilaboð um að ræða við unga konu sem þar væri stödd vegna heimilisofbeldis. Brotaþoli, A, lá þar í rúmi í einu herberginu og var móðir hennar stödd hjá henni. Brotaþoli hafði sjáanlega áverka í andliti og saumað hafði verið fyrir skurð á hökunni. Það blæddi úr eyra hennar og hún lýsti því að henni væri óglatt og hún hefði höfuðkvalir. Hún var undir áhrifum áfengis og virtist vönkuð, en gat skýrt frá atvikum í stórum dráttum áður en hún var flutt í sneiðmyndatöku. Hún sagði ákærða, sambýlismann sinn, hafa veitt sér þessa áverka. Þau hefðu verið saman að skemmta sér í [...] og farið að rífast. Hún hefði ákveðið að fara heim og gengið að [...] til að ná í leigubifreið á [...]. Hún hefði þá tekið eftir því að hann elti hana. Hann hefði svo hrint henni í jörðina og henni verið mjög illt eftir það. Þau hefðu tekið leigubifreið saman á slysadeild. Móðir brotaþola kvaðst hafa komið á slysadeild og hitt þar ákærða. Hann hefði sagt henni að hann hefði lamið brotaþola. Móðir brotaþola hafði símasamband við ákærða, sem var farinn af vettvangi, en hann sagðist vera á leið að heimili sínu þar sem hann ætlaði að sofa í bifreið sinni þar fyrir utan. Er lögreglumenn mættu þangað var ákærði sofandi í aftursæti bifreiðarinnar. Hann var vakinn og spurður hvort hann vissi hvers vegna lögregla væri að leita hans. Kvað hann það vera vegna konu sinnar. Hann var áberandi ölvaður en samvinnuþýður. Ákærði var klæddur í ljósa peysu sem blóð var á og sagði hann það vera úr konunni sinni.

Tekin var skýrsla af brotaþola á slysadeild. Hún greindi frá því að þau ákærði hefðu verið saman síðan í [...] en í sambúð frá því í [...]. Þetta kvöld hefðu þau farið í gleðskap hjá vinkonu hennar. Þaðan hefðu þau farið [...] og stoppað stutta stund á [...]. Þar hefðu þau farið að rífast vegna afbrýðisemi hans, en hún hefði þekkt annan dyravörðinn á staðnum. Þau hefðu sæst og farið næst á [...]. Þar hefði ákærði skyndilega orðið pirraður á ný. Hún hefði þá sagt að hún nennti ekki þessu bulli og ætlaði heim. Hún hefði gengið og hlaupið til skiptis upp [...] til að vera fljótari. Skyndilega hefði hún heyrt að ákærði var fyrir aftan hana og spurði hvort hún ætlaði ekki að koma heim með sér. Þau hefðu rifist meira og hún hefði ákveðið að hlaupa áfram. Það næsta sem hún myndi væri að hann hefði ýtt henni og hún legið í grasi. Hún kvaðst ekki muna hvort hún hefði staðið kyrr eða verið á hlaupum þegar ákærði hefði ýtt við henni. Þá minnti hana að hann hefði ýtt á bringuna á henni. Hún hefði öskrað að henni væri illt þar sem hún hefði legið og hann skyldi hringja á sjúkrabifreið. Hann hefði hringt eitthvað en svo hefði leigubifreið komið að og þau farið með henni, þótt hún hefði varla treyst sér til að standa á fætur. Brotaþoli vildi ekki kæra atvikið, en þann 13. maí 2016 mætti brotaþoli til lögreglunnar og lagði fram kæru.

Í málinu liggur fyrir vottorð B, sérfræðings á slysa- og bráðadeild Landspítala, frá 31. maí 2016. Þar kemur fram að brotaþoli hafi verið undir áhrifum áfengis, en skýr og gefið góða sögu. Eymsli hafi verið við þreifingu aftanvert á höfði og hún hafi verið með opið sár á höku sem saumað hafi verið fimm sporum. Sandur hafi verið í sárinu. Þá hafi hún verið með skrapsár vinstra megin við munn og lítið mar undir vinstra auga. Mikil eymsli hafi verið við þreifingu kjálka beggja vegna. Blæðing hafi komið úr hægri eyrnahlust en ekki sést ákveðinn blæðingar-focus. Tekin hafi verið mynd af höfði, andlitsbeinum og hálsi en hún hafi reynst eðlileg. Brotaþoli hafi leitað aftur á slysadeild síðar sama dag vegna blæðingar frá hægra eyra og við skoðun hafi reynst blóð í hlustinni. Hún hafi einnig haft bólgu og eymsli á handarbaki. Fengið hafi verið álit háls-, nef- og eyrnalækna sem hafi séð þrota í hægri eyrnagangi og blóð. Þá hafi verið aðeins tættur og laus vefur í eyrnaganginum. Hún hafi komið aftur til skoðunar hjá C, háls-, nef- og eyrnalækni, daginn eftir. Gamalt blóð hafi verið í hægri hlust. Það hafi verið sogað burt og þá komið í ljós sár á húðinni í hlustinni miðri framanvert. Eymsli hafi verið yfir vinstri kjálkalið. Læknirinn teldi hana hafa fengið högg á hökuna og höggið leitt eftir kjálkanum að eyrnagangsveggnum og þar orðið áverki, það er sár í gegnum hlustarhúð og blæðing. Hún hafi fengið meðferð með HTP-dropum í hægri hlust og bólgueyðandi töflum.

II

Ákærði skýrði svo frá fyrir dóminum að umrætt kvöld hefðu hann og brotaþoli farið saman út að skemmta sér. Þau hefðu drukkið nokkra bjóra og hann hefði verið „temmilegur“. Þau hefðu farið í gleðskap og síðan á [...] í stutta stund þar sem hún hefði knúsað annan strák. Þau hefðu svo rölt niður [...] og farið að rífast. Hann hefði stöðvað leigubifreið en hún ekki viljað fara heim. Þau hefðu svo farið á [...] þar sem hann hefði sest niður á meðan hún hefði dansað. Hún hefði svo rokið út og sagst ætla að ganga heim. Hann hefði farið á eftir henni, en hann hefði verið lyklalaus. Hún hefði gengið og skokkað til skiptis en hann hefði náð henni við [...]. Það hefði verið ómögulegt að tala við hana og þau hefðu rifist. Hann hefði þá sagt henni að fara og ýtt lauslega í öxlina á henni og hún dottið fram fyrir sig á gangstéttina. Hún hefði þá verið á snúa sér við og fara og hefði verið á hlið. Það hefði ekki verið ætlun hans að meiða hana og hann sæi mikið eftir þessu. Hann hefði ýtt í hana þar sem hann hefði viljað að hún færi frá honum. Hann hefði hringt á sjúkrabifreið sem hefði ekki komið en hann hefði tekið leigubifreið og farið með hana á slysadeild. Móðir brotaþola hefði komið þangað og hann hefði sagt henni að þau hefðu verið að rífast. Honum hefði svo verið vísað út. Hann hefði þá tekið leigubifreið heim til sín og sofið í bifreið fyrir utan þar sem hann hefði ekki haft lykla að íbúðinni.

Brotaþoli kvað þau ákærða hafa verið í gleðskap hjá vinkonu og svo farið í [...] á [...]. Ákærði hefði orðið fúll en þau svo sæst. Skömmu síðar hefði hann reiðst og ásakað hana um að vera utan í öðrum strákum. Hún hefði sagt honum að hún ætlaði að taka leigubifreið ein heim. Hún hefði viljað fá smá frið frá honum. Hann hefði ekki tekið því vel, enda lyklalaus. Hún hefði farið upp [...] til að ná leigubifreið og hlaupið hluta leiðarinnar vegna kulda. Ákærði hefði síðan komið aftan að henni þar sem hún hefði verið að ganga niður brekku við [...]. Hann hefði verið æstur og hefði ýtt fast við vinstri öxl hennar þannig að hún hefði fallið fram fyrir sig. Hún hefði rankað við sér liggjandi á jörðinni og fundið fyrir miklum sársauka. Hún hefði haldið að höfuðið væri brotið og margspurt hann af hverju hann hefði gert þetta. Hún hefði beðið hann um að hringja á sjúkrabifreið en hann hefði sagt að þetta væru bara smá skrámur. Þau hefðu svo farið saman á slysadeild með leigubifreið. Saumuð hefðu verið fimm spor í skurð á hökunni á henni, kjálkinn hefði farið aftur og eitthvað hefði brákast í eyranu og blætt úr því. Þá hefði hún fengið sár á hálft andlitið eftir að hafa runnið og sár á hendi. Hún fái ennþá verki í kjálkann og geti ekki opnað munninn að fullu. Þá fái hún verki í eyrun en jafnvægið sé farið að koma til baka.

D, móðir brotaþola, skýrði frá því að vinur brotaþola hefði hringt í sig og sagt að brotaþoli hefði orðið fyrir óhappi og væri á slysadeild. Hún hefði farið þangað og séð ákærða sem hún hefði spurt hvað hefði gerst. Hann hefði sagt við hana: „Ég lamdi hana.“ Brotaþoli hefði sagt það sama þegar hún hefði komið inn til hennar. Brotaþoli hefði sagt að hún hefði gefist upp á því hvernig hann hefði látið og farið heim. Hún hefði ákveðið að ganga af stað til þess að fá ódýrari leigubifreið. Hún hefði sagst hafa hlaupið við fót og hefði verið á stétt þegar hún hefði dottið en rankað við sér á grasi.

Vitnið E lögreglumaður kvaðst hafa verið stödd á slysadeild þegar hjúkrunarfræðingur hefði beðið hana um að vísa ákærða út og ræða við brotaþola. Hún hefði strax séð að brotaþoli var slösuð og vönkuð. Brotaþoli hefði lýst því að þau ákærði hefðu rifist. Hann hefði komið á eftir og ýtt henni.

Vitnið F lögreglumaður kvaðst hafa farið heim til ákærða og fundið hann í bifreið fyrir utan húsið. Ákærði hefði lítið verið spurður um atvik, en hann hefði strax nefnt að þetta væri vegna konu sinnar og sagt blóð á peysunni hans vera úr henni.

Vitnið B, slysalæknir á slysadeild Landspítalans í Fossvogi, staðfesti vottorð sitt í málinu og greindi frá áverkum á brotaþola. Hún hefði verið með sár á höku, sem sandur hefði verið í, og blætt hefði úr hlust. Hún hefði haft skrapsár í andliti og lítið sár á hendi. Áverkarnir hefðu verið í samræmi við að hún hefði dottið á hökuna. Höggið á hökuna hefði leitt upp eyrnaganginn og valdið sári þar. Brotaþoli hefði komið um klukkan hálf þrjú um nótt og verið skoðuð aftur síðar sama dag og aftur næsta dag. Við komuna í upphafi hefði hún verið undir áhrifum, en skýr og vakandi. Hún hefði verið í áfalli og hefði verið boðin áfallahjálp.

Vitnið C, háls-, nef- og eyrnalæknir, kvaðst hafa skoðað brotaþola daginn eftir atvikið. Blætt hefði úr hægra eyra hennar. Sár hefði verið í eyrnagangi en ekki aktív blæðing. Hún hefði fengið umtalsvert högg á kjálkann sem hefði leitt eftir kjálkanum að eyrnagangsveggnum. Hún hefði fengið eyrnadropa og ráðleggingar um að tyggja varlega. Þegar hann hefði skoðað betur myndir af brotaþola hefði hann séð að brot hefðu verið í eyrnagangsbeinum. Það hefði þó ekki þýðingu fyrir meðferðina þar sem ekkert væri hægt að gera við þessum brotum. Ólíklegt væri að þetta hefði afleiðingar til lengri tíma litið.

III

Ákærða er gefin að sök líkamsárás með því að hafa hrint brotaþola svo að hún féll í jörðina og hlaut af því nánar tilgreinda áverka. Ákærði neitar sök. Hann hefur viðurkennt að hafa ýtt við brotaþola, en telur það hafa verið laust og kveðst ekki hafa ætlað sér að meiða hana.

Brotaþoli lýsti því að ákærði hefði komið aftan að sér. Hann hefði verið æstur og ýtt fast við henni. Engin önnur vitni voru að atvikinu, en samkvæmt læknisvottorði og vitnisburði tveggja lækna liggur fyrir að brotaþoli féll harkalega í götuna og lenti á hökunni.

Ákærði lýsti því að þegar hann hefði ýtt við brotaþola hefði hún verið á hlið að snúa sér við og fara. Hann hefði ýtt í hana þar sem hann hefði viljað að hún færi frá honum, en þau hefðu verið að rífast. Hann lýsti atvikinu með svipuðum hætti hjá lögreglu sama dag og atvikið varð. Þar kvaðst hann hugsanlega hafa verið eitthvað pirraður vegna rifrildis við brotaþola sem hefði orðið til þess að hann hefði ýtt við henni. Hún hefði fallið þar sem hann hefði ýtt á hana þegar hún hefði verið að ganga af stað. Hann hefði ekki ætlað að meiða hana heldur segja henni að fara.

Af framangreindu er sannað að ákærði ýtti af ásetningi við brotaþola í framhaldi af rifrildi þeirra. Hann greindi sjálfur frá því að hann hefði ætlað að ýta henni frá sér. Samkvæmt framburði bæði ákærða og brotaþola fyrir dóminum var hún að ganga í burtu þegar það gerðist. Ákærða gat ekki dulist að áverkar gætu hlotist af þessari háttsemi hans. Verður því ekki talið að um slys vegna gáleysis hafi verið að ræða og verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru.

Ákærði er fæddur í [...]. Hann hefur ekki áður gerst sekur um refsivert brot. Við ákvörðun refsingar verður litið til framangreinds og 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Af hálfu A er krafist skaðabóta að fjárhæð 539.692 sem sundurliðast þannig að 500.000 krónur eru vegna miskabóta en 39.692 krónur vegna lækniskostnaðar. Krafa vegna lækniskostnaðar er studd gögnum og verður fallist á hana. Miskabætur þykja hæfilega ákveðnar 450.000 krónur. Ákærði greiði málskostnað að fjárhæð 274.040 krónur.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 337.280 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og 44.000 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið E-kk-nf S-kk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 489.692 krónur með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. apríl 2016, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga, frá 1. apríl 2017 til greiðsludags og 274.040 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 337.280 krónur og 44.000 krónur í annan sakarkostnað.