S-282/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 5. þessa mánaðar, höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru útgefinni 29. febrúar 2008 á hendur ákærða, X, kt. 000000-0000, [...], fyrir líkamsárás, með því að hafa mánudaginn 1. október 2007, á athafnasvæði timburverslunar BYKO í Kópavogi, slegið starfsmann verslunarinnar, Z, kt. 000000-0000, í hálsinn, með þeim afleiðingum að hann hlaut mar og roða á hálsi og viðbeini.

Háttsemi ákærða er talin varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Í málinu krefst Z bóta úr hendi ákærða að fjárhæð 317.698 krónur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi og dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga, sbr. 1. mgr. 6. gr. að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvalds og að bótakröfu á hendur honum verði vísað frá dómi. Til vara krefst ákærði vægustu refsingar er lög leyfa og lækkunar bótakröfu.

I.

Mánudaginn 1. október 2007 kl. 14:00 tilkynnti S starfsmaður BYKO í Kópavogi lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu um líkamsárás í BYKO. Lögreglumenn fóru á vettvang og hittu þar fyrir ætlaðan brotaþola, ofangreindan Z þar sem hann var staddur á skrifstofu yfirmanns síns, S. Z tjáði lögreglu að hann hefði verið við vinnu í hliði á timbursvæði BYKO þegar grárri jeppabifreið, BO-526, var ekið án þess að bílstjóri gerði sig líklegan til að stöðva við hliðið. Kvaðst Z þá hafa bankað í afturrúðu bifreiðarinnar og bent ökumanni á að hann þyrfti að stöðva bifreiðina og gera grein fyrir vörum ef hann hefði einhverjar. Við hliðið væru máluð stór stöðvunarmerki. Ökumaður hefði brugðist illa við og sagt hranalega ,,þú getur þá leitað í bílnum.” Með það sama hefði ökumaðurinn kýlt hann í hálsinn vinstra megin með krepptum hnefa og síðan keyrt í burtu. Lögreglumenn kveða nokkurn roða hafa verið sjáanlegan á hálsi Z og hefði hann kvartað undan eymslum. Hann hefði ætlað á slysamóttöku til að fá áverkavottorð og koma síðan og leggja fram kæru.

Z lagði fram kæru hjá lögreglu 3. október 2007 og gaf hann þá skýrslu sem var mjög á sömu lund og eftir honum var haft þann 1. október. Hann greindi frá því að bílstjórinn hefði veitt honum höggið í gegnum opinn bílgluggann.

Lögregla yfirheyrði ákærða 19. desember sl. Hann kvaðst eiga bifreiðina [...] og kvað hann það vel geta verið að hann hafi rifist eitthvað við Z en hann hafi á hinn bóginn aldrei slegið hann og kvaðst hann neita að svara fleiri spurningum um þetta. Aðspurður hvers vegna hann neitaði að svara fleiri spurningum kvað hann það vera af því að honum fyndist það heimskulegt. Hann kvaðst ekki ætla að svara því hver hefði verið með honum í bílnum. Hann kvað Z ljúga þessu upp á hann. Kannski af því að hann væri eitthvað reiður út í hann fyrir að hafa rifist við hann. Ákærði kvaðst aldrei hafa slegið Z.

Í skýrslu sinni fyrir dómi kannaðist ákærði við að hafa verið á athafnasvæði verslunarinnar BYKO þann 1. október 2007. Hann hefði verið að aka í gegnum svæðið er maður kom að bifreiðinni og byrjaði að berja í rúðu á bifreiðinni. Hann hefði stöðvað bifreiðina og skrúfað niður rúðu og hefði maður þessi þá farið að æða inn um gluggann á bílnum eins og ákærði væri að stela einhverju. Þá hefðu þeir farið að rífast. Maðurinn hefði verið með einhvern kjaft. Kvaðst ákærði þá hafa ekið á brott. Þetta væri allt og sumt. Ákærði kvað mann þennan ljúga því að hann hefði slegið hann. Kvað ákærði manninn hugsanlega hafi fengið áverkann við að reyna að troða sér inn í bíl ákærða. Bílglugginn hefði verið opinn og hefði maðurinn reynt að troða sér inn í bílinn eins og hann væri að leita að einhverju. Ákærði kvað þá hafa rifist heiftarlega og kannski hafi maðurinn reiðst við það. Ákærði kvað sér hafa fundist fáránlegt af lögreglu að koma út af þessu máli og hafi hann þess vegna ekki viljað upplýsa um farþegann í bifreið sinni. Ákærði kvað manninn hafa komið sér í vont skap. Aðspurður kvað ákærði manninn, Z, hafa verið hálfan inni í bifreiðinni er hann ók af stað.

Hinn ætlaði árásarþoli Z bar fyrir dóminum að hann væri hliðvörður á athafnasvæði BYKO í Kópavogi. Hann hefði verið við vörslu umræddan dag og veitt athygli jeppabifreið sem stóð góða stund á bílaplaninu, en var síðan ekið af stað án þess að stöðva við stöðvunarmerki í hliðinu. Hann hefði þá bankað í hliðarrúðu á bifreiðinni. Bifreiðin hefði verið stöðvuð og hefði hann þá spurt hvort þeir væru með einhverjar vörur í bifreiðinni. Ákærði hefði þá svarað og sagt að vitnið gæti leitað í bifreiðinni og um leið slegið til vitnisins. Kvaðst Z hafa staðið beint á móti ákærða við bílgluggann og því legið vel við höggi. Hann hefði fengið bylmingshögg með krepptum hnefa. Hann hefði sagt ákærða að hann ætlaði að taka niður bílnúmerið og þá hefði ákærði ekið í burtu. Z kvaðst aldrei hafa troðið sér inn í bíl ákærða og ekki kannaðist hann við að þeir hafi rifist. Hann hefði aðeins spurt hvort ákærði væri með einhverjar vörur í bíl sínum. Eftir atvikið kvaðst Z hafa farið inn á skrifstofu og sagt sínum yfirmanni frá atvikinu og hefði hann kallað til lögreglu en síðan farið með ákærða á slysadeild. Z kvaðst hafa verið miður sín lengi eftir atvikið og verið slæmur í hálsinum.

Vitnið S, starfsmaður BYKO og yfirmaður Z kvað Z hafa komið inn á skrifstofu til hans og tjáð honum að viðskiptamaður sem var að fara út af svæðinu hefði slegið hann. Hafi Z verið mjög brugðið og hann verið í miklu sjokki. Vitnið kvaðst hafa kallað lögreglu til og ætlast til þess að ákærði yrði þegar stöðvaður. Vitnið kvaðst hafa ekið Z upp á spítala.

Vitnið J lögreglumaður kvað hringt hafa verið frá BYKO og sagt að ráðist hefði verið á starfsmann. Lögreglumenn hefðu farið á vettvang og hitt þar fyrir vitnið Z sem virst hafi í uppnámi. Hann hefði skýrt frá atvikum. Vitnið kvaðst hafa séð roða á hálsi Z sem hefði kvartað undan eymslum.

Vitnið G kvaðst hafa verið farþegi í bifreið ákærða umrætt sinn við BYKO í Kópavogi og kvaðst hann muna eftir umræddu atviki. Þeir hefðu verið að aka í gengum hús og vera að fara í burtu er maður kom að bílnum, veifaði höndum og sagði þá vera á ,,gestastæði”. Ákærði hefði stöðvað bílinn og hefði maður þessi þá sagst ætla að leita í bílnum. Ákærði hefði sagt nei og ekið á brott. Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða slá mann þennan. Hann hefði átt að sjá það ef slíkt hefði átt sér stað. Vitnið kvað ákærða hafa skrúfað niður framrúðu bílstjóramegin en ekki kvaðst vitnið, sem sat við hlið ákærða farþegamegin að framan, hafa séð manninn koma inn í bílinn á nokkurn hátt. Vitnið kvaðst hins vegar ekkert hafa verið að pæla í því. Vitnið kvað ákærða og mann þennan ekkert hafa verið að rífast. Ákærði hafi aðeins sagt nei er maðurinn bað um að fá að leita í bílnum. Vitnið kvaðst ekki hafa orðið var við eða tekið eftir að maðurinn reyndi að troða sér inn í bílinn, en á hinn bóginn kvaðst vitnið treysta sér til þess að fullyrða að ákærði hafi ekki slegið manninn.

Í áverkavottorði slysa- og bráðadeildar LSH vegna Z segir m.a., að við skoðun hafi hann verið með nokkurn roða og mar yfir vinstra viðbeini og eymsli yfir sternocleidomasteoideus vöðva vinstra megin. Ekki sé grunur um beinbrot en mar sé á þessu svæði. Sjúkdómsgreining sé mar á hálsi og yfir viðbeini.

Niðurstaða.

Framburður ætlaðs brotaþola, Z, í máli þessu hefur verið stöðugur og hefur hann borið á sama veg hjá lögreglu og fyrir dómi. Hann hefur borið að hann hafi verið við hliðvörslu umræddan dag á athafnasvæði timburverslunar BYKO í Kópavogi, veitt því athygli að bifreið, sem í ljós kom að ákærði ók, stöðvaði ekki við stöðvunarmerki við hlið á athafnasvæðinu. Hann hafi þá gengið að bílnum, bankað í hliðarrúðu bílsins, sem þá hafi verið stöðvaður. Ákærði hafi skrúfað niður framrúðu bílstjóramegin og hafi hann þá spurt ákærða hvort hann vaæri með einhverjar vörur í bílnum. Ákærði hafi svarað því til að hann gæti þá leitað í bílnum en um leið hafi hann slegið til vitnisins bylmingshöggi með krepptum hnefa. Ákærði hafi síðan ekið á brott.

Það styrkir framburð vitnisins að hann fór rakleitt inn á skrifstofu til yfirmanns síns og greindi frá atvikum. Yfirmaðurinn S hefur borið að Z hafi verið miður sín og í miklu sjokki. Lögregla var kvödd á staðinn og hefur lögreglumaður borið fyrir dóminum að Z hafi skýrt frá atvikum og verið í uppnámi. Þá hafi hann séð roða á hálsi Z sem hafi kvartað undan eymslum. Áður hefur verið rakið læknisvottorð um meiðsli Z. Í ljósi þess sem hér hefur verið rakið telur dómurinn framburð vitnisins Z afar trúverðugan.

Ákærði hefur frá upphafi neitað sök. Hann var fremur ósamvinnuþýður er hann gaf skýrslu hjá lögreglu og neitaði að svara sumum spurningum. Svaraði því til að honum fynndist það heimskulegt. Ákærði hefur borið að Z hafi reynt að troða sér inn í bílinn í gegnum framgluggann eins og hann væri að leita að einhverju og hafi Z verið hálfur inni í bílnum er ákærði ákvað að aka af stað. Þá kvað ákærði þá Z hafa rifist heiftarlega. Z kannast hvorki við að hafa rifist við ákærða né reynt að troða sér inn í bifreið hans. Þá ber vitnið G, sem ákærði leiddi fyrir dóminn, sem var farþegi í bifreið ákærða umræddan dag og sat við hlið ákærða í farþegasæti að framan, að hann hafi ekki orðið þess var að Z væri að reyna að troða sér inn í bifreið ákærða og ekki hafi hann orðið þess var að ákærði og Z væru að rífast. Vitnið kvaðst ekkert hafa verið að fylgjast með atvikum. Vitnið kvaðst ekki hafa séð ákærða slá Z og taldi vitnið að hann hefði átt að sjá það ef svo hefði verið.

Að framangreindu virtu er það mat dómsins að framburður ákærða sé ótrúverðugur og stangist mjög á við framburði Z og vitnisins G eins og að framan má sjá. Ekki þykja efni til að leggja mikið upp úr þeim framburði vitnisins G að hann hefði átt að verða þess var ef ákærði sló Z, en fram kom hjá vitninu að hann hafi ekki verið fylgjast sérstaklega með atvikum.

Dómurinn telur því fram komna lögfulla sönnun sem ekki verður véfengd með skynsamlegum rökum um að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir og þar er rétt lýst. Hefur ákærði því unnið til refsingar samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsingar sem ákærði hefur áður sætt hafa ekki þýðingu við ákvörðun refsingar í þessu máli.

Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 60.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi fangelsi í 6 daga í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Af hálfu Z hefur verið krafist skaðabóta úr hendi ákærða samtals að fjárhæð 317.698 krónur auk vaxta. Krafan skiptist í kröfu um miskabætur að fjárhæð 150.000 krónur á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og er vísað til þess að hin algerlega tilefnislausa árás ákærða á brotaþola verði ekki afsökuð með nokkru móti. Framferði ákærða hafi vakið mikinn ugg í Z og valdið honum þjáningum. Með því beri ákærði ábyrgð á ólögmætri meingerð gegn frelsi, friði, æru og persónu Z, sbr. b-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga, Þá er krafist greiðslu á útlögðum kostnaði vegna komugjalds Z á slysa- og bráðadeild Landspítalans eftir árásina að fjárhæð 3.700 krónur. Loks er krafist lögmannskostnaðar að fjárhæð 163.998 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Brotaþoli þykir eiga rétt á miskabótum vegna árásar ákærða, sem var tilefnislaus og ófyrirleitin og þykja miskabætur hans hæfilega ákveðnar að fjárhæð 60.000 krónur. Krafa um útlagðan læknakostnað er studd gögnum og er hún tekin til greina með 3.700 krónum. Samkvæmt 4. mgr. 172. gr. laga nr. 19/1991 á brotaþoli rétt á bótum vegna kostnaðar við að halda fram kröfu sinni í málinu og þykir sá liður hæfilega ákveðinn að fjárhæð 50.000 krónur. Samtals er ákærða því gert að greiða brotaþola, Z, skaðabætur að fjárhæð alls 113.700 krónur.

Bótakrafa brotaþola í málinu var birt ákærða 19. desember 2007 og ber hún því dráttarvexti samkvæmt 9. gr. laga nr. 38/2001, sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá 19. janúar 2008 til greiðsludags. Dæma ber ákærða til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin 110.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Annan sakarkostnað leiddi eigi af málsmeðferðinni.

F-kk-nf H. A-kk-nf héraðsdómari kveður dóminn upp.

Dómsorð:

Ákærði, X, greiði 60.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins en sæti ella 6 daga fangelsi.

Ákærði greiði Z 113.700 krónur með dráttarvöxtum frá 19. janúar 2008 til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 110.000 krónur.

F-kk-nf H. A-kk-nf