S-351/2013

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þann 17. október sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, þann 8. september 2013, á hendur A-kk-þgf J-kk-þgf, kt. [...], til heimilis að Melasíðu 10m, Akureyri,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa þriðjudaginn 31. júlí 2012 í fangelsinu að Litla Hrauni á Eyrarbakka veist að [B], f.d. [...] ríkisborgara Ghana og slegið hann í andlitið og líkama þar sem [B] lá í rúmi í klefa sínum, með þeim afleiðingum að [B] hlaut þreifieymsli á hægri kinn og hægra megin á hálsi og þreifieymsli yfir hægri rifbeinum, en hann og ákærði voru umrætt sinn vistaðir á sama gangi í fangelsinu.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 1. mgr. 73. gr. sömu laga.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru er tilgreind svohljóðandi einkaréttarkrafa:

„Í málinu gerir K-kvk-nf O-kvk-nf hdl. kröfu f.h. brotaþola um að ákærða verði með dómi gert að greiða miskabætur að fjárhæð kr. 200.000,- auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. júlí 2012 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að ákæra er birt sakborningi en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins ásamt S-kk-þgf G-kk-þgf hdl., sem skipaður var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Þá hafnaði ákærði fjárhæð framkominnar bótakröfu, en samþykkti bótaskyldu.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda, verjanda ákærða og lögmanni er mætti af hálfu bótakrefjanda, hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði, ákvörðun viðurlaga og framkomna einkaréttarkröfu. Kom þá fram í máli verjanda að ákærði hefði tekið sig á og lagði verjandi fram vottorð um meðferð sem ákærði sætir nú.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði þrettán sinnum áður gerst brotlegur, þar af hefur ákærði fimm sinnum verið fundinn sekur um ofbeldisbrot. Þá kemur þar fram að ákærði hafi þann 28. september 2012, verið dæmdur fyrir brot gegn lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni, en honum ekki gerð sérstök refsing. Þá hafi ákærði þann 8. mars. sl., verið dæmdur fyrir brot gegn lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum nr. 50/1987, og honum gert að sæta fangelsi í einn mánuð. Þar að auki liggur og fyrir að ákærði var þann 30. október sl. dæmdur í héraðsdómi Norðurlands vestra, fyrir hegningar- og fíkniefnalagabrot, þ. á m. brot gegn 2. mgr. 218. gr. og 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og var honum þá meðal annars gert að sæta fangelsi í tvö ár og sex mánuði. Brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir er framið fyrir uppkvaðningu allra áðurgreindra dóma og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er það mat dómsins að brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir hefði ekki leitt til þyngri refsingar en ákærða var gert að sæta í síðastgreindum dómi. Verður ákærða því ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar. Sakarkostnaður samkvæmt yfirliti lögreglu nemur 19.000 kr., þá nemur útlagður kostnaður verjanda ákærða 47.460 krónum. Loks er þóknun skipaðs verjanda ákærða hæfilega ákveðin 150.600 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts. Nemur sakarkostnaður því alls 217.060 krónum.

Í gögnum málsins er að finna skjal með yfirskriftinni „Skaðabótakrafa“. Að mati dómsins uppfyllir áðurnefnt kröfuskjal bótakrefjanda skilyrði 2. mgr. 173. gr. laga nr. 88/2008, um greinargerð kröfuhafa. Ákærði hefur líkt og áður greinir hafnað fjárhæð kröfunnar, en samþykkt bótaskyldu sína. Að teknu tilliti til atvika máls þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 50.000 kr. Þá skal ákærða gert að greiða málskostnað vegna framkominnar einkaréttarkröfu, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Að öðru leyti er fallist á einkaréttarkröfu K-kvk-ef O-kvk-ef hdl., eins og greinir í dómsorði.

S-kvk-nf I-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, A-kk-þgf J-kk-þgf, er ekki gerð sérstök refsing í máli þessu.

Ákærði greiði sakarkostnað, 217.060 krónur, þar af nemur þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef G-kk-ef hdl., 150.600 krónum og útlagður kostnaður verjanda 47.460 krónum.

Ákærði greiði K-kvk-þgf O-kvk-þgf hdl., f.h. brotaþola, miskabætur að fjárhæð 50.000 krónur, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. júlí 2012 til 19.10. 2013, en dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði K-kvk-þgf O-kvk-þgf hdl., f.h. brotaþola 60.000 krónur í málskostnað, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.