S-39/2017

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 6. apríl sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 10. mars sl., á hendur F-kk-þgf D-kk-þgf H-kk-þgf, til heimilis að Álftarima 1, Selfossi, nú til dvalar að fangelsinu á Hólmsheiði, Reykjavík,

„fyrir umferðarlagabrot

I.

með því að hafa, aðfaranótt mánudagsins 21. nóvember 2016 ekið bifreiðinni UZ-532 sviptur ökurétti um Vesturlandsveg í Hvalfjarðargöngum með 79 km hraða á klukkustund þar sem leyfður hámarkshraða var 70 km á klukkustund.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 4. mgr., sbr. 2. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

II.

með því að hafa, aðfaranótt þriðjudagsins 6. desember 2016 ekið bifreiðinni YX-288 sviptur ökurétti norður Austurberg í Reykjavík, óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns, MDMA og tetrahýdrókannabínóls.

Teljast brot ákærað [sic] varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar frá 6. júlí 2018 að telja, samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði mætti við þingfestingu málsins, ásamt S-kvk-þgf P-kvk-þgf hdl., sem skipuð var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Í matsgerð frá rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, sem liggur frammi meðal rannsóknargagna lögreglu, kemur fram að amfetamín, MDMA og tetrahýdrókannabínólsýra hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði hans mælst amfetamín 120 ng/ml, MDMA 290 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 7,7 ng/ml. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði fimm sinnum áður sætt refsingu, þar af tvisvar sinnum áður vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna. Þann 2. apríl 2014, var ákærði fundinn sekur meðal annars um akstur undir áhrifum fíkniefna og honum gerð fangelsisrefsing, sem var að hluta skilorðsbundin. Þá var ákærði þann 5. febrúar 2016, meðal annars fundinn sekur um akstur undir áhrifum fíkniefna og honum gert að sæta fangelsi í tólf mánuði, þar af níu mánuði skilorðsbundið til tveggja ára. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Með brotum þeim sem lýst er í ákæru hefur ákærði rofið skilorð síðastgreinds dóms og ber að dæma upp framangreinda refsingu og ákveða refsingu í einu lagi sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í tíu mánuði. Að virtum atvikum máls þykir rétt að fresta fullnustu níu mánaða af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 101. og 102. gr., þó einkum 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærðu ökurétti ævilangt. Eru því ekki efni til að ákveða upphafstíma sviptingarinnar.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 134.355 kr., auk þóknunar skipaðs verjanda ákærða, sem er hæfilega ákveðin 84.320 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, F-kk-nf D-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í tíu mánuði, en fresta skal fullnustu níu mánaða refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði allan sakarkostnað samtals 218.675 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, S-kvk-ef P-kvk-ef hdl., 84.320 krónur að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.