S-87/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 2. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 10. júlí 2008, á hendur H-kk-þgf Í-kk-þgf, kt. [...], Bleiksárhlíð 49, Eskifirði, „fyrir líkamsárás á Eskifirði, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 4. maí 2008, á Strandgötu, á móts við félagsheimilið Valhöll, slegið A, kennitala [...], eitt hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að hann kinnbeinsbrotnaði vinstra megin, brotnaði á fram- og hliðarvegg vinstri kjálkaskúta og sprunga kom í utanverða vinstri augntóft.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu A er krafist skaðabóta að fjárhæð kr. 428.640, með vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá 4. maí 2008 til greiðsludags, en ef greitt verður síðar en 20. júlí 2008, er gerð krafa um dráttarvexti skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags.“

Af hálfu ákærða er þess aðallega krafist að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið og til vara að ákærða verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er þess krafist að verjanda verði ákvörðuð hæfileg þóknun að mati réttarins.

Fyrir dómi lýsti lögmaður brotaþola því yfir að fallið væri frá bótakröfu þar sem full sátt hefði náðst milli ákærða og brotaþola.

Við þingfestingu málsins játaði ákærði skýlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Var málið því þegar tekið til dóms eftir að sakflytjendur höfðu tjáð sig um ákvörðun viðurlaga, sbr. 125. gr. laga nr. 19/1991, um meðferð opinberra mála.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru. Með framangreindri játningu ákærða, sem dómurinn telur eiga sér stoð í gögnum málsins, þykir sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir. Er brot hans réttilega heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Ekki verður talið að ákærði eigi sér sérstakar málsbætur í skilningi 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar er hins vegar litið til þess að ákærði hefur samkvæmt sakavottorði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað, hann hefur frá upphafi játað brot sitt og að full sátt hefur náðst milli hans og brotaþola, sbr. 5. og 8. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þá er höfð hliðsjón af því til mildunar sem fram kemur í framburðum vitna, þ.á m. brotaþola, hjá lögreglu um að komið hafi til átaka milli brotaþola og ákærða skömmu fyrir árásina, sbr. sjónarmið að baki fyrri málslið 3. mgr. 218. gr. b. sömu laga. Til refsiþyngingar er hins vegar að árás ákærða var harkaleg og olli brotaþola töluverðu líkamstjóni, sbr. 2. tl. 70. gr. laganna. Í ljósi alls framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en þar sem ákærði hefur ekki áður gerst brotlegur þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 93.450 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef G. B-kk-ef, sem þykir hæfilega ákveðin að fjárhæð 62.250 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp H-kk-nf B-kk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf Í-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði sakarskostnað að fjárhæð 93.450 krónur, þar af þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef G. B-kk-ef hdl., að fjárhæð 62.250 krónur.

H-kk-nf B-kk-nf