S-336/2007

Mál þetta, sem þingfest var þann 22. ágúst 2007 og dómtekið 2. nóvember sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 1. ágúst 2007, á hendur I-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. 000000-0000, Heiðarlundi 17, Garðabæ,

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, skömmu fyrir hádegi laugardaginn 7. apríl 2007, ekið bifreiðinni VP-989 austur Suðurlandsveg um Hellisheiði, Sveitarfélaginu Ölfusi, með 108 km hraða á klukkustund. Leyfður hámarkshraði á vegarkaflanum var 90 km á klukkustund. Hraði bifreiðarinnar var mældur með ratsjá nr. GE016, sem staðsett var í lögreglubifreiðinni nr. 33-228.

Telst brot ákærða varða við 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Ákærði kom fyrir dóminn við fyrirtöku þann 22. ágúst síðastliðinn og neitaði sök. Ákærði flutti mál sitt sjálfur og krafðist sýknu.

Málsatvik.

Í gögnum málsins liggur fyrir vettvangsskýrsla, gerð laugardaginn 7. apríl 2007 klukkan 11.50. Segir þar að bifreiðin VP-989 hafi verið mæld á 112 kílómetra hraða á Suðurlandsvegi á vegarkaflanum á Hellisheiði á leið austur. Ratsjáin hafi verið prófuð klukkan 11.31 og aftur klukkan 11.52. Ákærði undirritaði vettvangsskýrsluna og er merkt við í skýrslunni að hann viðurkenni ekki brotið. Þá kemur fram að dagsbirta hafi verið, skýjað, regn og malbik blautt.

Skýrslur fyrir lögreglu og dómi.

Þann 23. maí 2007 gaf ákærði skýrslu hjá lögreglu. Kvaðst ákærði þá hafa verið að aka Suðurlandsveg til austurs og verið á Hellisheiði er hann mætti lögreglubifreið. Hann hefði síðan verið stöðvaður af lögreglu skömmu síðar og þá hefði hann fengið reiðilestur frá lögreglumanninum um það hvers vegna hann hefði ekki stöðvað bifreiðina strax. Hann hefði svarað því til að hann hefði ekki orðið var við að lögreglan hefði verið að reyna að stöðva sig. Hann hefði síðan stöðvað bifreiðina um það bil kílómetra frá þeim stað sem hann mætti lögreglu. Kvaðst hann í skýrslunni strax hafa mótmælt því að hafa verið á meiri hraða en 90 kílómetra hraða á klukkustund. Þá kvaðst ákærði hafa verið í röð bifreiða og því hefði lögreglan ekki getað mælt hann. Þá kvaðst ákærði aðspurður hafa tekið fram úr bifreið miklu neðar á Suðurlandsvegi en þessi atburður hefði átt sér stað uppi á Hellisheiði og þar hefði hann ekki tekið fram úr neinum bifreiðum. Þá ritaði ákærði bréf til sýslumannsins á Selfossi þann 7. apríl 2007 þar sem hann mótmælti sektarboði og kvað aðstæður til mælinga þennan dag hafa verið slíkar að furðu gegndi að þær hefðu verið framkvæmdar en rigning hafi verið og vegurinn því rennvotur. Þá hefði svört jeppabifreið verið skammt fyrir aftan hann, sem má lesa úr bréfi ákærða að hefði truflað mælinguna.

Ákærði kom fyrir dóminn og neitaði sök. Kvað ákærði að engin hnit væru tilgreind um staðsetningu þar sem hann hefði verið mældur og því skorti lögfulla sönnun á broti ákærða. Ákærði kvaðst hafa verið að aka í austurátt á Hellisheiði og þegar hann hefði verið á móts við Smiðjulaut, en þar sé nýr vegur sem liggi að virkjunarsvæðinu, hefði hann orðið var við lögreglubifreiðina þar sem hún hefði snúið við og komið á eftir sér. Ákærði hefði stöðvað bifreið sína og lögreglan tekið hann tali og tjáð honum að hann hefði verið mældur á 112 kílómetra hraða, sem hann hefði mótmælt. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa tekið fram úr öðrum bifreiðum í lengri tíma áður en lögreglan hafði afskipti af honum. Þá hefði verið ausandi rigning og vegurinn blautur. Ákærði kvaðst hafa séð umræddan hraða á ratsjánni en það hefði vakið athygli hans að tölur á henni hefðu blikkað. Minnti ákærða að tölurnar sem sýndu hraðann hefðu blikkað en hann mundi ekki hvaða tölur það voru.

Vitnið R-kk-nf O-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og kvaðst hafa verið við radarmælingar á Hellisheiði ásamt öðrum lögreglumanni. Eftir að þeir voru komnir skammt yfir Ölkelduháls hefði vitnið tekið eftir bifreið sem var að taka fram úr bifreið og ekið svo aftur inn í bílaröðina. Lögreglan hefði snúið við og elt ákærða en hann hefði ekki stansað fyrr en stöðvunarljós hafi verið sett á lögreglubifreiðina. Ákærði hefði ekki verið sáttur við afskipti lögreglunnar og þegar hún sýndi honum mældan hraða. Engin bifreið hefði verið á milli lögreglubifreiðarinnar og bifreiðar ákærða þegar mælingin fór fram. Þá kvað vitnið ratsjána þannig búna að hægt væri að stilla á svokallaðan „fastest“ hnapp og þá mældi ratsjáin þá bifreið sem æki hraðast. Engar truflanir hefðu verið á ratsjánni á undan mælingunni né á eftir og enginn vafi í huga vitnisins að það hafi verið bifreið ákærða sem var mæld í umrætt sinn. Ákærði spurði vitnið hvort ekki væri í verklagsreglum við mælingar að setja hnit í lögregluskýrsluna en vitnið kvað svo ekki vera, ekki væri hægt að ákvarða þau nákvæmlega þar sem bifreiðar væru á ferð þegar mælingar ættu sér stað. Þá gæti orkað tvímælis hvar ætti að taka hnitin; þar sem lögreglubifreiðin væri staðsett, þar sem bifreið ákærða kæmi í ratsjána eða þar sem ákærði væri stöðvaður. Því væru hnitin ekki skráð í vettvangsskýrslur við hraðamælingar. Ratsjáin væri af gerðinni Golden Eagle.

Vitnið H-kk-nf P-kk-nf Æ-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóminn og bar á sama hátt og vitnið R-kk-nf. Kvað hann ekkert óeðlilegt hafa verið við mælingu með umræddri ratsjá en ákærði hefði verið mældur á 112 kílómetra hraða og engin bifreið verið á milli bifreiðar ákærða og lögreglunnar þegar mælingin fór fram en ákærði hefði verið í aflíðandi beygju á tvöfaldri akrein á leið í austur á móts við Ölkelduháls á Hellisheiði. Á milli bifreiðanna hafi verið um 400-500 metrar og engin hindrun verið við mælinguna. Ákærði hefði ekki verið sáttur við afskipti lögreglunnar og sagst hafa verið á 90 kílómetra hraða. Vitnið kvaðst hafa sinnt radarmælingum í mörg ár og það hefði ekki verið nokkur vafi í huga þess að það hefði verið bifreið ákærða sem kom í ratsjána í umrætt sinn.

Niðurstöður.

Ákærði hefur lagt áherslu á að hnit hafi ekki verið tilgreind í vettvangsskýrslu lögreglunnar og því væri ekki hægt að fullyrða hvar lögreglan hefði haft afskipti af honum. Var hann ósammála lögreglumönnum um það hvar hann hefði mætt lögreglunni í umrætt sinn. Þá kvað hann ratsjána ekki geta mælt hraða bifreiða á tryggan hátt þegar rigning væri. Ákærði hafði kort með sér í réttinn sem hann lagði þó ekki fram en óskaði eftir því að vitnin segðu til um vettvang. Bæði vitnin töldu að kortið næði ekki að því svæði þar sem afskiptin voru höfð af ákærða. Dómurinn tekur ekki undir það með ákærða að ekki sé mark takandi á vettvangsskýrslu vegna umferðarlagabrots þar sem hnit eru ekki færð í skýrsluna. Við þær aðstæður sem eru uppi við hraðamælingar geta hnitasetningar aldrei verið hárnákvæmar og hefur dómvenja skapast fyrir því að telja vætti lögreglumanna fullnægjandi sönnun fyrir því hvar vettvangur hafi verið nema annað hafi komið í ljós.

Þrátt fyrir neitun ákærða þá verður að telja sannað með vætti tveggja lögreglumanna, sem stóðu að ratsjármælingu í umrætt sinn, að ákærði hafi ekið á þeim hraða sem greinir í ákæru. Hefur því ekkert komið fram í máli þessu sem gefur tilefni til nokkurs vafa um sekt ákærða. Verður hann því sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum tvisvar sinnum frá árinu 2001 verið gerð refsing vegna ölvunaraksturs og var sviptur ökurétti í síðara málinu 2003 í tvö ár, auk þess sem hann var dæmdur til að greiða sekt.

Að öllu ofansögðu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 15.000 króna sekt til ríkissjóðs sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms þessa en sæta ella fangelsi í tvo daga.

Enginn sakarkostnaður hlaust af máli þessu en ákærði flutti mál sitt sjálfur.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf flutti málið af hálfu ákæruvaldsins.

Dóm þennan kveður upp Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð :

Ákærði, I-kk-nf Á-kk-nf, greiði 15.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dóms að telja en sæti ella fangelsi í tvo daga.

Á-kvk-nf G-kvk-nf