S-70/2019

d óm u r:

Mál þetta var þingfest þann 26. mars 2019 og dómtekið að lokinni framhaldsaðalmeðferð þann 21. maí sama ár. Málið er höfðað með þremur ákærum lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dags. 4. og 22. mars og 7. maí 2019.

Í fyrsta lagi er málið höfðað á hendur ákærða með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Vestmannaeyjum þann 4. mars sl., á hendur ákærða, D-kk-þgf S-kk-þgf O-x-x, „I fyrir líkamsárás með því að hafa skömmu eftir hádegi mánudaginn 20. mars 2017 að […], Vestmannaeyjum, veist að A, og slegið hann einu sinni í hægri upphandlegginn eða öxlina með klaufhamri með þeim afleiðingum að A hlaut hálfmánalaga mjóa rönd á hægri öxl, eymsli við þreifingu og skerta hreifgetu [sic] í öxlinni vegna verkja.

(Mál nr. 31920171151)

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

II. fyrir hótanir með því að hafa síðdegis mánudaginn 20. mars 2017 hringt úr farsímanúmerinu […] í farsímanúmerið […] sem B, er notandi að og haft í frammi hótanir gagnvart B og móður hans C, um líkamsmeiðingar og líflát sem voru til þess fallnar að vekja hjá þeim ótta um líf, heilbrigði og velferð sína en hótanirnar voru eftirfarandi:

1. „Ég skal berja þig svo illa þegar ég næ í þig að ég trúi ekki að ég hafi bara farið og lamið þig þessa ógeðslegu feitu pussu þarna. Skilurðu!“

2. „Af því að ég ætla fokking rústa þér þarna. Þú ert að tala við mig edrú núna og ég er að fara að drepa þig skiluru. Þú er algjörlega búinn að vera.“

3. „Ég ætla bara að finna þig og ég ætla að misþyrma þér og ég vil að þú vitir það. Ef ég finn þig ekki þá tek ég mömmu þína og lem hana. Og það er alveg á hreinu og það er enginn að fara að stoppa mig og það er enginn að fara að breyta þessu neitt. “

4. „Ég skal sko lemja þig og ef ég finn þig ekki þá lem ég þessa helvítis kerlingu þarna.“

(Mál nr. 31820172618)

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru eru teknar upp einkaréttarkröfur A og B og eru kröfurnar svohljóðandi:

„Einkaréttarkröfur:

Af hálfu A, er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum bætur að fjárhæð 843.040, auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá tjónsdegi til þess dags er mánuður er liðinn frá dagsetningu bótakröfunnar og dráttarvaxta skv. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags sbr. 6. gr. vaxtalaga.

Af hálfu B, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum bætur að fjárhæð 600.000, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu frá 20. mars 2017 til þess dags er mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags.“

Í öðru lagi er málið höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Vestmannaeyjum þann 22. mars sl., á hendur ákærða, D-kk-þgf S-kk-þgf O-x-x, „I. fyrir líkamsárás og húsbrot með því að hafa að kvöldi laugardagsins 24. febrúar 2018 ruðst heimildarlaust inn á heimili D, að […], Vestmannaeyjum og skömmu síðar veist að D og slegið hann ítrekuðum höggum í andlitið með krepptum hnefa hægri handar og tekið hann hálstaki allt með þeim afleiðingum að D hlaut glóðarauga á vinstra auga, smásár í kverk medialt við auga, rispur á húð lateralt við vinstra auga, hrufl á enni vinstra megin, mar á brjósti beggja vegna, vinstri öxl og volart á framhandlegg, eymsli yfir vinstri úlnlið og roða á hálsi.

(Mál nr. 3192018734)

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. og 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

II. fyrir líkamsárás, húsbrot og þjófnað með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 13. mars 2019 ruðst heimildarlaust inn á heimili E, að […], Vestmannaeyjum og skömmu síðar slegið E einu höggi í vinstri kinn með þeim afleiðingum að E hlaut áverka yfir vinstra kinnbeini. Auk þess hafi ákærði stolið Lenovo fartölvu, Lenovo hleðslutæki og hátalara af gerðinni beatspill [sic] af heimili E en fartölvan fannst í fórum ákærða á heimili móður hans að […], Vestmannaeyjum.

(Mál nr. 31920191041)

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr., 231. gr. og 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í þriðja lagi er málið höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Vestmannaeyjum þann 7. maí sl., á hendur ákærða, D-kk-þgf S-kk-þgf O-x-x, „I fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa að kvöldi þriðjudagsins 12. mars 2019 haft í vörslum sínum 0,95 grömm af maríhúana er lögregla hafði afskipti af honum í afgreiðslu Herjólfs við Básaskersbryggju í Vestmannaeyjum en ákærði kastaði hluta efnanna á gólfið í afgreiðslu Herjólfs og reyndi að koma hluta þeirra fyrir í handfangi á brunaskáp í afgreiðslunni.

(Mál nr. 31920191042)

Telst þetta varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

II. fyrir vopnalagabrot með því að hafa átt og haft í vörslum sínum 48 sentimetra langt sverð með 27,8 sentimetra blaði sem ákærði kom fyrir á heimili F að […] í Vestmannaeyjum en F afhenti lögreglu sverðið á heimili sínu miðvikudaginn 13. mars 2019.

(Mál nr. 31920191051)

Telst þetta varða viða. lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á 0,95 grömmum af maríhúana samkvæmt 6. mgr. 5. gr. nefndra laga um ávana og fíkniefni og 2. mgr. 14. gr. nefndrar reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að sæta upptöku á nefnt [sic] sverð sem lögregla hefur lagt hald á samkvæmt 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.“

Við upphaf aðalmeðferðar þann 17. maí sl., óskaði ákærði eftir að breyta afstöðu sinni til eftirfarandi ákæruatriða: Ákærði játaði sök í öðrum tölulið ákæru, dags. 4. mars sl., þ.e. meintar hótanir gegn B og C mánudaginn 20. mars 2017, en hafnaði bótakröfu. Var kröfunni vikið til almennrar meðferðar í sérstöku einkamáli. Ákærði játaði einnig sök í fyrri lið ákæru, dags. 7. maí sl., þ.e. meint fíkniefnalagabrot þann 12. mars sl., í afgreiðslu Herjólfs í Vestmannaeyjum.

Undir lok skýrslutöku vitna fyrri dag aðalmeðferðar þann 17. maí sl., féll ákæruvaldið frá saksókn tiltekins hluta síðari ákæruliðar ákæru, dags. 22. mars sl., nánar tiltekið ætluðu húsbroti á heimili E að […], Vestmannaeyjum, þann 12. mars sl. Einnig, undir lok skýrslutöku vitna síðari dag aðalmeðferðar þann 21. maí sl., féll ákæruvaldið frá saksókn síðari ákæruliðar ákæru, dags. 7. maí sl., nánar tiltekið ætluðu vopnalagabroti ákærða.

Að teknu tilliti til framangreinds gerir ákæruvaldið þær kröfur sem í ákæruskjölum greinir.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum ákæruliðum að undanskildum þeim sem hann hefur játað sök í eins og að framan greinir. Verði ekki fallist á sýknukröfu hans er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Varðandi ákæruliði þá sem ákærði játar sök er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Ákærði hafnar einkaréttarkröfu A og krefst þess aðallega að henni verði vísað frá dómi en til vara að krafan verði lækkuð verulega. Loks er þess krafist að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða. Ákærði mótmælti ekki upptökukröfu ákæruvaldsins, sbr. fyrri ákærulið ákæru, dags. 7. maí sl.

Ákæra lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dags. 4. mars 2019, fyrri ákæruliður.

Málsatvik

Klukkan 12:55 mánudaginn 20. mars 2017 barst lögreglunni í Vestmannaeyjum tilkynning um hótanir og líkamsmeiðingar af hálfu ákærða í íbúð að […] í Vestmannaeyjum. Á vettvangi ræddi lögregla við brotaþola, A, og húsráðanda, F, en ákærði var farinn af vettvangi. Lögregla tók skýrslu af ákærða síðar sama dag, vitninu F þann 24. ágúst sama ár og af brotaþola þann 14. september 2018.

Meðal gagna málsins er vottorð undirritað af G læknakandidat, dags. 9. ágúst 2018, varðandi brotaþola. Þar kemur fram að undirritaður hafi ekki skoðað brotaþola en samkvæmt gögnum sjúkrahússins í Vestmannaeyjum hafi brotaþoli, þann 20. mars 2017, leitað læknisaðstoðar vegna líkamsárásar fyrr þann sama dag. Við skoðun hafi sést hálfmánalöguð mjó rönd á hægri öxl brotaþola, útlit sem gæti samrýmst neðri brún á hamarshaus. Hafi brotaþoli verið hvellaumur á því svæði við þreifingu, en mar hafi ekki verið komið út. Þá segir:

„Ekki voru eymsli yfir viðbeini, herðarblaði eða efrihluta upphandleggsbeins (humerushöfði). Hreyfigeta í öxl var skert vegna verkja, og var mikill verkur við beygju (flexion) upp á um 160°, […] Í sjúkrasrkánni [sic] kemur fram að um mjúkvefjaáverka sé að ræða, og ekki hafi verið grunum [sic] um beináverka, ekki merki um taugaskaða við skoðun. […] Því væntanlega um meðal/minni háttar áverka að ræða.“

Auk ákærða gáfu skýrslur fyrir dómi brotaþoli, A, vitnin F, H læknir og I lögreglufulltrúi. Framburður ákærða og vitna verður ekki rakinn, en vikið að honum í niðurstöðukafla að því leyti sem þörf krefur til úrlausnar málsins.

Niðurstaða

Ákærði, sem neitaði sök, kvaðst fyrir dómi ekki hafa slegið brotaþola umrætt sinn eins og lýst er í ákæru. Hann kannaðist við að hafa komið að […] umræddan dag en kvaðst ekki muna hvað honum og brotaþola, A, hafi farið á milli. Aðspurður af verjanda kvaðst ákærði ekki hafa séð áverka á brotaþola. Að öðru leyti vísaði ákærði til skýrslutöku hjá lögreglu sem fram fór síðar umræddan dag og tók fram að það sem þar komi fram sé rétt. Í áðurnefndri yfirheyrslu yfir ákærða kom fram að þegar inn kom hafi hann, þ.e. ákærði, öskrað á brotaþola og vitnið F. Taldi ákærði að hamarinn, sem hafi verið klaufhamar af minni gerð í hans eigu, hafi þá verið á sófanum. Hann hafi ekki slegið brotaþola í öxlina og hamarinn hafi aldrei verið á lofti yfir þeim félögum, hann hafi eingöngu slegið hamrinum í gler í útidyrahurð hússins. Einnig lýsti ákærði því að hafa haldið um hausinn á hamrinum og brotaþoli tekið í hönd ákærða.

Fyrir dómi kvað brotaþoli, A, ákærða hafa verið ógnvekjandi og mjög reiðan þegar hann hafi komið inn í íbúðina með klaufhamar með tréskafti í hendi. Kvaðst brotaþoli hafa vaknað við það þegar ákærði hafi ruðst inn í íbúðina, ráðist að honum og slegið hann með hamri. Hann hafi reynt að verjast höggum frá ákærða og við það fengið högg á hægri handlegg við öxl undan klauf hamarsins. Um hafi verið að ræða tvö til þrjú högg og hafi F verið vitni að atvikinu. Brotaþoli kvaðst hafa verið í geðshræringu og ekki muna hvort höggin hafi farið öll á sama stað en taldi þau hafa lent á svipuðum stað á öxl hans. Aðspurður hvort um hafi verið að ræða föst eða laus högg kvað brotaþoli þau hafa leitt til þess að hann hafi verið aumur og fengið marblett. Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum umrætt sinn og hringt strax í lögreglu. Aðspurður kvaðst brotaþoli hvorki hafa veitt sér umrædda áverka sjálfur né hafi hann verið með áverka áður en ákærði kom inn í íbúðina.

Vitnið, F, lýsti því fyrir dómi að þegar ákærði hafi komið inn í íbúðina hafi hann hrint vitninu utan í sjónvarpið og gengið síðan beint að brotaþola með hamar í hendi, skammað brotaþola eitthvað og síðan slegið brotaþola í hægri öxlina með hamri. Að því loknu hafi ákærði yfirgefið íbúðina. Vitnið gat ekki lýst því hvernig ákærði hafi beitt hamrinum en brotaþoli hafi reynt að verjast. Vitnið kvaðst hafa séð eitt högg en ekki séð hvort það hafi verið fast eða laust. Aðspurður hvaða hluti hamarsins hafi lent á öxl brotaþola kvaðst vitnið ekki hafa séð það, en það hljóti að hafa verið flati hlutinn því brotaþoli hafi ekki verið með skurð eftir höggið. Vitnið kvaðst ekki hafa séð áverka á brotaþola en brotaþoli hafi kennt til í öxlinni. Fram kom hjá vitninu að ákærði hafi verið mjög reiður við brotaþola vegna dópsölu og afbrýðisemi. Vitnið kvaðst hafa verið edrú en nývaknaður, sama hafi gilt um brotaþola. Fram kom hjá vitninu að þeir brotaþoli hafi eitthvað rætt þetta mál fyrir þinghaldið en brotaþoli ekki lagt honum orð í munn.

Vitnið H læknir staðfesti fyrir dómi að hafa tekið á móti brotaþola umræddan dag á sjúkrahúsinu í Vestmannaeyjum. Byggði vitnið framburð sinn fyrir dómi á nótum sem hún hafði ritað um komu brotaþola á sjúkrahúsið. Hún kvað áverka á öxl brotaþola hafa verið ferskan. Um hafi verið að ræða roða, marblettur hafi ekki verið kominn fram en brotaþoli hafi verið aumur við þreifingu. Þá hafi hreyfigeta í öxl verið skert. Kvað vitnið að útlit áverkans, sem hafi verið hálfmánalaga mjóa rönd, geta samrýmst ákomu neðri brúnar hamarshauss, eins og fram kemur í vottorði því sem G kandidat ritaði og byggði á skráningu vitnisins H. Vitnið kvað ekki útilokað að áverki sem þessi hafi verið eftir fleiri en eitt högg.

Vitnið I lögreglufulltrúi staðfesti að ekki hafi verið gerð sérstök rannsókn á hamri þeim sem vitni hafi tilgreint að beitt hafi verið í máli þessu. Að fengnum framburði brotaþola og vitnisins F hafi ekki þótt ástæða til að bera saman áverka á brotaþola og umræddan hamar.

Um afleiðingar árásarinnar vísast til framlagðs læknisvottorðs og framburðar vitnisins H læknis en fyrir liggur að brotaþoli leitaði læknis skömmu eftir umrætt atvik. Ekki er fallist á það með ákærða að erfitt hafi verið fyrir hann að halda uppi vörnum í máli þessu þar sem ekki hafi farið fram rannsókn á hamrinum enda liggur fyrir framburður læknis þess sem skoðaði brotaþola skömmu eftir umrætt atvik. Þá þykir það ekki draga úr trúverðugleika framburðar brotaþola og vitnisins F að þeir eru félagar enda bera gögn málsins með sér að ákærði og vitnið F voru einnig vinir. Meðal annars kom fram í framburði ákærða fyrir dómi að hann hafi á tímabili haft lykil að íbúð vitnisins.

Samræmi er ekki í frásögn brotaþola hjá lögreglu og fyrir dómi um það hvernig ákærði hafi beitt hamrinum umrætt sinn. Dómari hefur kynnt sér hljóðupptöku af yfirheyrslu lögreglu af brotaþola sem lýsti atvikum þannig að ákærði hafi sveiflað hamrinum eða beitt honum eins og hann hafi ætlað að nota hann til að negla. Fyrir dómi kvað brotaþoli hins vegar að klauf hamarsins hafa snúið niður og lent á brotaþola. Í ákæru er ekki vikið að því með hvaða hætti ákærði hafi beitt hamrinum umrætt sinn, en þar er atvikum þannig lýst að ákærði hafi slegið sinu sinni í hægri upphandlegg eða öxl brotaþola með klaufhamri. Að framansögðu virtu, er það mati dómsins þrátt fyrir neitun ákærða, með vísan til framburðar brotaþola og vitnisins F fyrir dómi, sem var í öllum meginatriðum samhljóða framburði þeirra hjá lögreglu, að fram sé komin nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, um að ákærði hafi slegið brotaþola eins og lýst er í ákæru með þeim afleiðingum sem þar greinir. Með framangreindri háttsemi hefur ákærði brotið gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákæra lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dags. 4. mars 2019, síðari ákæruliður.

Niðurstaða

Eins og áður greinir játaði ákærði sök við upphaf aðalmeðferðar þann 17. maí sl., þ.e. að hafa síðdegis mánudaginn 20. mars 2017 haft í frammi hótanir gagnvart B og móður hans, C. Hins vegar hafnaði ákærði einkaréttarkröfu og var hún skilin var frá öðrum þáttum málsins og vikið til meðferðar fyrir dómi í sérstöku einkamáli, sbr. heimild í 175. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæru. Með vísan til játningar ákærða og rannsóknargagna málsins er sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin sök í síðari ákærulið ákæru, dags. 4. mars sl., og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Ákæra lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dags. 22. mars 2019, fyrri ákæruliður.

Málsatvik

Klukkan 23:23 laugardaginn 24. febrúar 2018 leitaði brotaþoli, D, á lögreglustöðina í Vestmannaeyjum og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir húsbrot og líkamsárás skömmu áður umrætt kvöld. Stuttu síðar var ákærði handtekinn og færður á lögreglustöð. Daginn eftir var ákærði yfirheyrður af lögreglu og brotaþoli tveimur dögum síðar.

Meðal gagna málsins er vottorð undirritað af J yfirlækni, dags. 18. mars 2018, sem skoðaði brotaþola. Kemur fram að nóta hans um málið sé frá 25. febrúar 2018. Þar segir: „Skoðun: Glóðarauga á vi auga. Smásár í kverk medialt við auga, ca. 5 mm í diameter. Rispur á húð ca kl. 17 lateralt við vinstra auga ca 2 cm í diameter. Augnhreyfingar án aths og ekki merki um tvísýni. Hrufl á enni vi megin. Mar á brjósti begggja [sic] vegna, vi öxl og volart á framhandlegg ca 12 cm í diameter. Eymsli yfir vi úlnlið en skoðun án aths, þ.e. hreyfigeta symmetrísk miðað við hægri úlnlið og ekki að sjá sár eða mar yfir úlnlið. […] Viðkomandi er með merki um minniháttar áverka víðs vegar um líkamann. Ekki er ljóst hversu lengi viðkomandi var að jafna sig af áverkanum en hann hefur ekki leitað á ný á heilsugæsluna vegna þess.“ Meðal gagna málsins eru einnig fimm ljósmyndir af höfði og hálsi brotaþola.

Fyrir liggur að ákærði kom á lögreglustöðina í Vestmannaeyjum og tilkynnti að hann hefði leitað til læknis vegna áverka sem hann hafi fengið af völdum brotaþola umrætt kvöld. Í vottorði sem áðurnefndur J yfirlæknir undirritar, dags. 15. maí 2018, kemur fram að ákærði hafi leitað þann 27. febrúar sama ár til heilsugæslu vegna áverka sem hann hafi orðið fyrir aðfaranótt sunnudagsins 25. febrúar 2018. Þá segir í vottorðinu: „Skoðun: Andlit: Neðan við hægra auga, cl [sic] kl 19 er hematoma ca 23 í diameter. Hægri framhandleggur: Þreyfieymsli dorsalt fyrir miðjum framhandlegg en ekki að sjá áverkamerki. Skoðun á höndum og hnúum án aths. Ekki að sjá bólgu eða áverkamerki. Miðað við ofangreinda skoðun eru áverka minni háttar. Viðkomandi leitaði ekki á ný á heilsugæsluna og því erfitt að meta hversu lengi viðkomandi var að jafna sig.“

Auk ákærða gáfu skýrslur fyrir dómi brotaþolinn, D, sambýliskona hans K, J læknir, L lögreglumaður og I lögreglufulltrúi. Framburður ákærða og vitna verður ekki rakinn, en vikið að honum í niðurstöðukafla að því leyti sem þörf krefur til úrlausnar málsins.

Niðurstaða

Ákærði, sem neitaði sök, kvaðst fyrir dómi hafa bankað heima hjá brotaþola, D, sem hafi opnað og boðið sér inn. Einhver orðaskipti hafi átt sér stað milli þeirra en ekki handalögmál, en e.t.v. hafi þeir ýtt hvor við öðrum, aðallega þó brotaþoli. Ákærði kvaðst ekki muna eftir að brotaþoli hafi verið með áverka þegar hann kom á heimili brotaþola og taldi hann ástand hans hafi verið óbreytt þegar ákærði yfirgaf íbúðina. Taldi ákærði að brotaþoli hafi beðið hann um að yfirgefa íbúðina og ákærði þá farið. Ákærði kvaðst hafa fengið smáskilaboð frá brotaþola þar sem hann hafi beðið ákærða afsökunar á því að hafa hrækt á hann og eitthvað í þeim dúr. Ákærða var kynntur framburður hans hjá lögreglu í yfirheyrslu þann 25. febrúar 2018 þar sem ákærði lýsir því að þeir hafi rifið í hvorn annan, að frumkvæði brotaþola, og ákærði þá notað þyngd sína og hent brotaþola í rúmið. Hann hafi síðan farið út þegar brotaþoli hafi óskað þess. Ákærði ítrekaði fyrir dómi að hafa hvorki kýlt brotaþola né tekið hann hálstaki.

Brotaþolinn D lýsti atvikum talsvert á annan veg fyrir dómi. Hann hafi setið upp í rúmi heima hjá sér þegar ákærði hafi komið óboðinn og án heimildar inn í íbúðina og ráðist á sig, en umrætt sinn hafi brotaþoli verið einn heima. Íbúðin hafi verið ólæst og kvaðst brotaþoli ekki hafa tekið eftir ákærða fyrr en hann hafi verið sestur á rúmið. Ákærði hafi heimtað peninga en brotaþoli mundi ekki eftir orðaskiptum að öðru leyti. Meðan á þessu stóð hafi hann verið upp í rúmi í tölvunni. Kvaðst brotaþoli hafa sagt ákærða að hann ætti enga peninga og eftir það hafi ákærði ráðist á sig. Brotaþoli kvaðst ekki muna vel eftir árásinni en lýsti því að ákærði hafi tekið hann hálstaki þannig að brotaþoli hafi fengið köfnunartilfinningu. Þá hafi ákærði gefið honum glóðarauga, eins og brotaþoli orðaði það, hægra megin og gleraugu hans brotnað. Nánar aðspurður kvaðst brotaþoli hafa fengið fjögur til fimm högg frá ákærða og hafi árás ákærða byrjað þegar brotaþoli hafi setið í rúminu. Síðan hafi þetta farið niður á gólf eins og brotaþoli orðaði það. Kvaðst brotaþoli hafa reynt að streitast á móti en ekkert gert, hann hafi hvorki slegið ákærða né hrækt á hann, aðeins reynt að ýta honum frá sér. Fram kom hjá brotaþola að á umræddum tíma hafi hann leigt að […]. Brotaþoli taldi að ákærði hafi dvalið í um 30 mínútur hjá honum umrætt sinn. Stuttu eftir að ákærði hafi yfirgefið íbúðina hafi kærasta brotaþola komið heim og um tuttugu mínútum eftir að ákærði yfirgaf íbúðina hafi þau farið á lögreglustöð og kært málið. Þegar framburður brotaþola hjá lögreglu var borinn undir hann kannaðist hann við að ákærði hafi slegið hann með krepptum hnefa og að hafa fengið högg á bringu. Upplýstur um lýsingu sem fram komi í læknisvottorði, þ.e. að sparkað hafi verið í brotaþola, kvaðst hann eingöngu hafa verið laminn. Fram kom hjá brotaþola að lögregla hafi tekið myndir af honum þegar hann kærði málið og kvaðst brotaþoli hafa leitað til læknis daginn eftir, þ.e. á sunnudeginum.

Vitnið K, kærasta brotaþola kvaðst hafa séð að brotaþoli hafi verið með marbletti og glóðarauga þegar hún kom heim úr vinnu umrætt kvöld, líklega um klukkan 23:00, þ.e. þegar þau hafi farið út að reykja. Þá hafi brotaþoli sagt henni frá atburðinum og hún dregið brotaþola niður á lögreglustöð, eins og vitnið orðaði það. Vitnið kvað áverka hafa verið bæði í andliti og á líkama brotaþola og þá hafi hann verið með glóðarauga. Vitnið kvað enga áverka hafa verið á brotaþola þegar hún fór til vinnu umrætt kvöld, líklega um kl. 19. Þá hafi brotaþoli hvorki verið undir áhrifum áfengis né efna umrætt kvöld.

Vitnið J læknir staðfesti framlagt læknisvottorð og að brotaþoli hafi komið í skoðun til sín þann 25. febrúar 2018. Aðspurður hvort brotaþoli hafi verið með áverka á hálsi vísaði vitnið til læknisvottorðs, þ.e. að brotaþoli hafi kvartað undan eymslum í hálsi. Hins vegar hafi hann ekki skoðað háls brotaþola sérstaklega m.t.t. ætlaðs hálstaks. Hefði verið um að ræða hálstak hefði átt að vera áverkamerki á hálsi, mar eða jafnvel handafar eða slíkt. Það hafi hann ekki séð. Aðspurður um hrufl sem lýst sé í læknisvottorði kvað vitnið ólíklegt að það hafi komið vegna höggs.

Ákærði og brotaþoli eru einir til frásagnar um atvik á heimili brotaþola umrætt sinn og ber mikið í milli í framburði þeirra um atburðarás. Ákærði hefur frá upphafi, sbr. skýrslutöku af honum hjá lögreglu eftir hádegi þann 25. febrúar 2018, þ.e. daginn eftir umræddan atburð, neitað sök. Dómari hefur kynnt sér hljóðupptöku af skýrslutökunni. Þar lýsti ákærði því að brotaþoli hafi með látbragði boðið sér inn í íbúðina, að tilefnið hafi verið að ræða við brotaþola um peningaskuld brotaþola við vin ákærða, að þeir hafi rifist og togað hvor í annan og hafi ákærði hent brotaþola í rúmið og síðan farið út þegar brotaþoli hafi beðið hann um það. Ákærði neitaði því hins vegar alfarið að högg hafi gengið þeirra í milli og kvaðst hann enga áverka hafa fengið. Brotaþoli var yfirheyrður af lögreglu þann 27. febrúar 2018, tveimur dögum eftir atburðinn og hefur dómari kynnt sér hljóðupptöku af yfirheyrslunni. Þar kom fram hjá brotaþola að ákærði hafi komið óboðinn inn á heimili hans, heimtað af brotaþola peninga og síðan ráðist að honum í rúminu, tekið hann kverkataki og slegið hann tvö til þrjú þung högg með krepptum hnefa í andlitið.

Framburður brotaþola fyrir dómi, sem var í öllum meginatriðum samhljóða framburði hans hjá lögreglu í skýrslutöku 27. febrúar 2018 tveimur dögum eftir atburðinn, að því undanskildu að brotaþoli lýsti ekki höggum á bringu, var að mati dómsins trúverðugur, greinargóður og skýr í ljósi þess að rúmt ár er um liðið. Fær framburður brotaþola stoð í framburði kærustu hans, vitnisins K, sem kom að brotaþola stuttu eftir að ákærði yfirgaf heimili þeirra og bar fyrir dómi að brotaþoli hafi verið með áverka og greint henni frá því að ákærði hafi brotist inn til þeirra, beðið um peninga eða einhver efni, og þar sem brotaþoli hafi ekkert slíkt átt hafi ákærði byrjað að lemja brotaþola. Þá leitaði brotaþoli til lögreglu stuttu eftir atvikið og til læknis daginn eftir. Í skýrslu vitnisins J læknis kom fram að áverkar á andliti brotaþola hafi verið ferskir, þ.e. samrýmst því að hafa komið sólahring áður, og getað samrýmst lýsingu brotaþola, þ.e. að hafa fengið högg og spörk. Dómari hefur kynnt sér upptöku úr búkmyndavél sem sýnir brotaþola og kærustu hans er brotaþoli lagði fram kæru á lögreglustöðinni í Vestmannaeyjum klukkan 23:23 umrætt kvöld. Má þar greinilega sjá roða á enni og hálsi brotaþola en þar sem brotaþoli var með gleraugu er erfitt að greina ástand á vinstra auga hans.

Með vísan til trúverðugs framburðar brotaþola, sem fær nokkra stoð í framburði vitnisins K og vitnisins og læknisins J hvað áverka varðar, þykir þrátt fyrir neitun ákærða, fram komin nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, um að ákærði hafi veist að brotaþola og slegið hann ítrekuðum höggum í andlitið með krepptum hnefa með þeim afleiðingum sem rakið er í ákæruskjali.

Ákærði hefur haldið því fram að brotaþoli hafi átt upptök að átökum umrætt sinn og fyrir dómi lýsti ákærði því í fyrsta sinn að brotaþoli hafi hrækt á sig, en við það kannaðist brotaþoli ekki fyrir dómi. Meðal gagna málsins er upplýsingaskýrsla sem vitnið I lögreglufulltrúi ritaði. Þar kemur fram að ákærði hafi komið á lögreglustöðina og tilkynnt að hann væri með áverka sem brotaþoli hafi veitt honum umrætt kvöld og að hægt væri að nálgast áverkavottorð á Heilbrigðisstofnun Suðurlands í Vestmannaeyjum. Í framangreindri upplýsingaskýrslu er einnig gerð grein fyrir smáskilaboðum sem ákærði hafi upplýst að hafa fengið frá brotaþola þar sem brotaþoli hafi viðurkennt að hafa átt upptök af átökum umrætt sinn. Með vísan til þess að vitnið I kynnti brotaþola umrædd smáskilaboð í yfirheyrslu laust fyrir hádegi þann 27. febrúar 2018 má ætla að ákærði hafi tilkynnt um framangreinda áverka og smáskilaboð í síðasta lagi skömmu fyrir skýrslutökuna af brotaþola þann 27. febrúar 2018. Aðspurður fyrir dómi um það hvort hann hafi sýnt vitninu I lögreglufulltrúa skilaboðin kvað ákærði það geta verið, en tók fram að vitnið hafi ekki fengið símann. Nokkuð óljóst var af framburði vitnisins I fyrir dómi hvort vitnið hafi séð umrædd skilaboð þegar ákærði kom til hans á lögreglustöðina eins og áður greinir. Einnig liggur fyrir að ákærði hefur ekki varðveitt umrædd skilaboð eins og haft var eftir honum í áðurnefndri upplýsingaskýrslu. Þá hefur brotaþoli borið, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, að hann hafi ekki sent ákærða smáskilaboð. Kvaðst brotaþoli hafa hunsað algjörlega smáskilaboð frá ákærða.

Að framansögðu virtu er ekki fallist á það með ákærða að brotaþoli hafi átt frumkvæði að átökum umrætt sinn. Þá verður ekki séð af upptöku úr búkmyndavél þar sem sjá má ákærða í aftursæti lögreglubifreiðar eftir að hann var handtekinn vegna þessa máls klukkan 00:51:55 aðfaranótt 25. febrúar 2018, að ákærði hafi verið með áverka neðan við hægra auga. Þá kom fram hjá vitninu J lækni fyrir dómi, aðspurður um glóðarauga (hematoma), sem ákærði hafi verið með við skoðun þann 27. febrúar 2018, að eftir högg komi fljótlega roði og bólga. Þá geti blámi komið fljótt í ljós. Aðspurður hvort einstaklingur sem notað hafi hnúa í átökum beri merki þess einhverjum dögum síðar, kvaðst vitnið sérstaklega hafa skoðað hendur og hnúa ákærða þann 27. febrúar 2018. Kvað vitnið svar við framangreindri spurningu vera bæði „já og nei“. Það fari t.d. eftir hvernig högg lendi.

Að öllu framansögðu virtu er hvorki fallist á það með ákærða að brotaþoli hafi átt upptök að átökum umrætt sinn né að ákærði hafi fengið áverka í samskiptum þeirra brotaþola umrætt kvöld.

Ákærði lýsti því í skýrslutöku hjá lögreglu 25. febrúar 2018 að erindi hans á heimili brotaþola hafi verið að innheimta skuld fyrir vin sinn úr hendi brotaþola. Um þann framburð vildi ákærði ekki tjá sig fyrir dómi. Hins vegar tók ákærði ítrekað fram að það sem fram kæmi í skýrslutöku hjá lögreglu væri rétt lýsing á atvikum umrætt sinn. Að framangreindu virtu, er það mat dómsins, þrátt fyrir neitun ákærða, að lýsing brotaþola á inngöngu ákærða inn á heimili brotaþola, þ.e. að hafa gengið inn um ólæsta útidyr, óboðinn og án heimildar, sem var í öllum meginatriðum samhljóða hjá lögreglu og fyrir dómi, sé trúverðug. Að því virtu og tilgangi ákærða inn á heimili brotaþola umrætt sinn, þ.e. að innheimta skuld, þykir fram komin nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum hætti, fyrir því að ákærði hafi umrætt sinn ruðst heimildarlaust inn á heimili brotaþola. Þá er til þess að líta að brotaþoli og vitnið K báru fyrir dómi að heimili þeirra hafi verið að […] umrætt sinn og brotaþoli kvaðst hafa verið leigjandi á umræddum tíma. Með greindri háttsemi ákærða, sem fellur að verknaðarlýsingu 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, hefur ákærði gerst sekur um brot gegn framangreindri lagagrein.

Ákæra lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dags. 22. mars 2019, síðari ákæruliður.

Málsatvik

Klukkan 01:43 aðfaranótt miðvikudagsins 13. mars 2019 leitaði brotaþolinn E til lögreglu og tilkynnti að ákærði hafi stolið tölvu hans og lamið hann. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að sjá hafi mátt áverka bæði á vinstra kinnbeini og hægra auga brotaþola. Meðal gagna málsins eru ljósmyndir af andliti brotaþola, tölvu, hleðslutæki og hátalara. Ákærði var yfirheyrður af lögreglu þann 15. mars 2019 og brotaþoli 14. og 18. sama mánaðar.

Auk ákærða gáfu skýrslu fyrir dómi brotaþolinn E, lögreglumennirnir M, N, L og I lögreglufulltrúi. Framburður ákærða og vitna verður ekki rakinn, en vikið að honum í niðurstöðukafla að því leyti sem þörf krefur til úrlausnar málsins.

Niðurstaða

Ákæruvaldið féll frá ákæru á hendur ákærða fyrir húsbrot.

Ákærði neitaði sök og kvaðst fyrir dómi hvorki hafa slegið brotaþola E umrætt sinn né stolið umræddri tölvu. Tölva brotaþola hafi verið á heimili ákærða er hann vaknaði, en það hafi verið af öðrum ástæðum sem ákærði vildi ekki greina frá hverjar væru. Þannig hafi brotaþoli látið ákærða hafa tölvuna af fúsum og frjálsum vilja, örugglega einum eða tveimur dögum áður. Þá kvaðst ákærði sjálfur eiga hátalarann og brotaþoli haft hann í láni. Hátalarann hafi brotaþoli fengið til baka um leið og tölvuna. Kvað ákærði brotaþola vin sinn til margra ára, á heimili hans sé hann alltaf velkominn og þangað komi hann oft á dag. Ákærða var kynntur framburður hans hjá lögreglu 15. mars sl., og hann inntur eftir ástandi í skýrslutökunni. Kvaðst ákærði hafa verið í áfengisneyslu á umræddum tíma, hafa átt erfitt andlega og ekki muna eftir yfirheyrslu lögreglu sem fram fór skömmu eftir hádegi umræddan dag. Undir ákærða var borinn sá framburður hans í skýrslutökunni að hann hafi séð hleðslutæki og hátalara heima hjá sér. Ítrekaði ákærði að hann myndi ekki eftir skýrslutökunni og vísaði til ástands síns á umræddum tíma. Hafnaði ákærði því að hafa stolið tölvu brotaþola, en kvaðst muna eftir að hafa haft tölvuna undir höndum með samþykki brotaþola af sérstökum ástæðum sem hann vildi ekki, ítrekað aðspurður, tjá sig nánar um.

Dómari hefur kynnt sér hljóðupptöku af framangreindri yfirheyrslu. Þar greinir ákærði frá því að hafa verið virkilega drukkinn þegar hann hafi tekið fartölvuna. Einnig kannaðist ákærði við að hafa tekið hleðslutæki og hátalara af heimili brotaþola en kvaðst þó ekki muna eftir atvikinu sem slíku. Þegar hann vaknaði daginn eftir hafi hann munað eftir að hafa falið tölvuna og áttað sig á því að um hafi verið að ræða tölvu brotaþola. Í yfirheyrslunni tók ákærði fram að hann hafi ekki ætlað að auðgast og hafi brotaþoli strax fyrirgefið honum. Varðandi ætlaða líkamsárás kom fram hjá ákærða í yfirheyrslu hjá lögreglu að hann héldi að hann hefði ekki slegið brotaþola. Þeim hafi, þegar þeir séu báðir í rugli eins og ákærði orðaði það, margoft lent saman.

Í upphafi skýrslutöku fyrir dómi af brotaþola, E, þ.e. sjálfstæðri frásögn af atvikum umrætt sinn, kvaðst brotaþoli muna eftir að ákærði hafi tekið tölvuna hans, en vitnið kvaðst ekki muna eftir líkamsárás. Þetta hafi ekki endað með því að hann, þ.e. brotaþoli, hafi verið barinn eða verið með áverka, hann myndi muna eftir ef slíkt hefði átt sér stað. Tók brotaþoli fram að ef hann segði að ákærði hefði lamið sig væri hann að ljúga fyrir dómi. Þá kom fram hjá brotaþola að það hafi verið leiðindi milli hans og ákærða en ekkert alvarlegt. Aðspurður neitaði brotaþoli að hann væri að breyta framburði sínum fyrir dómi, og ítrekaði að ákærði hafi ekki lamið hann. Hins vegar þegar ákæruvaldið bar undir brotaþola framburð hans hjá lögreglu daginn eftir umræddan atburð, þ.e. að ákærði hafi slegið brotaþola eitt högg á vinstri vanga, kvað brotaþoli það rétt vera en tók fram að hann kallaði slíkt ekki líkamsárás. Nánar aðspurður mundi brotaþoli ekki eftir því hvernig ákærði hafi slegið, en bætti við nánar aðspurður að það hafi verið með krepptum hnefa í vangann, en mundi ekki eftir hvort hann hafi fengið áverka, þetta hafi ekki verið alvarlegt. Virtist brotaþoli ekki átta sig á því þegar dómari benti honum á að hann væri tvísaga fyrir dómi og engar skýringar fengust á breyttum framburði hans hvað hina ætluðu líkamsárás varðaði.

Nánar aðspurður um tölvuna kvað brotaþoli tölvuna hafa verið horfna þegar hann kom heim og kvaðst hann hafa grunað að þar hafi ákærði verið að verki. Þeir hafi lent í rimmu, þ.e. rifist, og því hafi honum dottið í hug að ákærði hafi tekið tölvuna, það hafi verið líklegast. Brotaþoli kvaðst ekki hafa séð ákærða taka tölvuna og aðspurður kvað hann ákærða ekki hafa haft leyfi til að taka tölvuna. Aðspurður kvað brotaþoli ákærða einnig hafa tekið hleðslutæki fyrir tölvuna en brotaþoli mundi ekki eftir að lítil rauður hátalari hafi verið tekinn. Tók brotaþoli fram að hátalarinn hafi ekki verið hans eign, nánar tiltekið kvaðst brotaþoli ekki hafa keypt hann. Það hafi verið ákærði sem komið hafi með hátalarann þegar hann hafi dvalið á heimili brotaþola tímabundið.

Brotaþoli var yfirheyrður hjá lögreglu að kvöldi 14. mars sl. Í upphafi skýrslutöku var brotaþoli spurður um ölvunarástand hans, þ.e. á skalanum 110, m.v. að 1 sé ódrukkinn og 10 mjög ölvaður. Kvaðst brotaþoli staðsetja sig nr. 5 á umræddum skala, en kvaðst vera skýr í höfðinu og tilbúinn að gefa skýrslu. Dómari hefur kynnt sér hljóðupptöku af framangreindri skýrslutöku og má greina á mæli brotaþola að hann hafi verið undir áhrifum áfengis. Í skýrslutökunni sló brotaþoli úr og í hvað varðaði ætlaða líkamsárás, kvaðst ekki hafa séð ákærða taka umrædda tölvu en hafa dottið í hug að þar hafi ákærði verið að verki.

Meðal gagna málsins er samantekt á framburði brotaþola þar sem fram kemur að brotaþoli hafi gefið skýrslu hjá lögreglu 18. mars sl. Viðstaddir hafi verið I lögreglufulltrúi og lögreglumennirnir M og N. Segir að skýrslutakan hafi farið fram á heimili brotaþola og verið tekin upp í hljóði og mynd með svokallaðri búkmyndavél, sem fram kom í skýrslu vitnisins M fyrir dómi, að vitnið hafi borið á sér. Í samantektinni kemur fram að fyrir upptöku með búkmyndavélinni hafi brotaþola verið kynnt vitnaskylda, vitnaábyrgð og hann áminntur um sannsögli. Dómari hefur kynnt sér framangreinda upptöku í hljóði og mynd og þykir nauðsynlegt að gera grein fyrir henni. Upptakan hefst þegar lögregla kemur inn á heimili brotaþola. Þar má sjá að brotaþoli gengur fyrstur inn í íbúðina og heyra má að sagt er „má ég koma inn.“ Síðan er brotaþoli beðinn að staðfesta að tölva, sem staðsett var í stól á heimili brotaþola, sé hans tölva. Heyra má að einhver lögreglumannanna segir „núna þarft þú ekki að hafa lengur áhyggjur af D-kk-þgf, hann er farinn“. Sjá má þegar vitnið I tekur myndir af tölvu, hleðslutæki og hátalara. Þá spyr vitnið I lögreglufulltrúi hvort upptaka sé í gangi og er þar að vísa til búkmyndavélarinnar. Svarar vitnið M því játandi. Í framhaldi af spurningu vitnisins um það hvort kveikt sé á búkmyndavélinni segir vitnið I, „bara svo þú vitir af því þá er upptaka á búkmyndavél í gangi. Við þurfum líka að fá upplýsingar hvort þú getir gefið aðra skýrslu eða gefið aðra skýrslu því að þú gafst skýrslu undir áhrifum, manstu eftir skýrslugjöfinni“ og svarar brotaþoli því játandi. Þá segir vitnið I, „staðfestir þú allt sem þar kemur fram“ og fer síðan yfir einstök atvik. Ekki var um að ræða sjálfstæða frásögn brotaþola af atvikum. Auk brotaþola og vitnisins I voru einnig viðstaddir tveir lögreglumenn, vitnin M og N. Vitnið M kvað vitnið I hafa gert brotaþola grein fyrir vitnaskyldu og vitnaábyrgð, það geti verið að það hafi hann gert áður en að kveikt hafi verið á búkmyndavélinni. Um framangreint báru vitnin N og I með sama hætti. Í umræddri upptöku var brotaþoli einnig spurður um tvö óskyld mál sem ætla má að lögregla hafi verið með til rannsóknar og tengdust ákærða. Á upptökunni má sjá að brotaþoli og vitnið I standa upp á endann á heimili brotaþola meðan kveikt er á búkmyndavélinni.

Fyrir dómi kom fram hjá brotaþola að hann mundi hvorki eftir að hafa hringt á neyðarlínu umrædda nótt né að lögregla hafi komið á vettvang. Þá mundi vitnið ekki eftir skýrslutöku á lögreglustöðinni daginn eftir, þ.e. 14. mars sl., eða að lögregla hafi myndað ætlaða áverka í andliti hans. Hins vegar mundi vitnið eftir að lögregla, þ.á m. vitnið I lögreglufulltrúi, hafi komið á heimili hans og tekið myndir af umræddri tölvu. Hins vegar kvaðst vitnið ekki hafa vitað að um hafi verið að ræða formlega skýrslutöku eins og ákæruvaldið byggir á, og vitnið kvaðst ekki hafa vitað af því að upptaka hafi verið í gangi. Að mati dómsins uppfyllir upptaka með búkmyndavél á heimili brotaþola hvorki fyrirmæli VIII. kafla laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 né reglugerðar um réttarstöðu handtekinna manna, yfirheyrslur hjá lögreglu o.fl. nr. 65/2009, og vísast þar til 1. mgr. 62. gr., 1. mgr. 63. gr., 1. mgr. 65. gr. og 3. mgr. 65. gr. laganna og 1. mgr. 4. gr., 13. gr. og 2. mgr. 17. gr. reglugerðarinnar. Verður umrædd upptaka því ekki lögð til grundvallar í máli þessu.

Framburður vitnisins E fyrir dómi var mjög ruglingslegur og óskýr. Minni vitnisins var verulega áfátt og mikið skorti á skýrleika í svörum þess. Sama er að segja um skýrslugjöf vitnisins hjá lögreglu 14. mars sl. Vitnið virtist þar, eins og fyrir dómi, halda illa þræði og bar framburður hans nokkur merki þess að hann svaraði spurningum eins og hann taldi að ætlast væri til af honum. Vitnið varð ítrekað tvísaga í frásögn sinni fyrir dómi og sló í og úr um ætlaða saknæma háttsemi ákærða umrætt sinn. Að mati dómsins var framburður vitnisins óskýr og ótrúverðugur.

Ákærði og brotaþoli eru einir til frásagnar um atburðarásina aðfaranótt miðvikudagsins 13. mars sl. Gegn neitun ákærða bæði hjá lögreglu og fyrir dómi og ótrúverðugs og ruglingslegs framburðar brotaþola fyrir dómi þykir með vísan til 108. og 109. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, ákæruvaldinu ekki hafa tekist nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, um að ákærði hafi slegið brotaþolann E eins og lýst er í ákæru.

Hins vegar er óumdeilt í málinu að tölva brotaþola var á heimili móður ákærða að kvöldi 13. mars sl., en þar hélt ákærði til. Staðfesti vitnið L lögreglumaður fyrir dómi að hafa þar fengið tölvu brotaþola afhenta, sbr. bókun í dagbók lögreglu lengri sem liggur frammi í málinu. Með vísan til þess og misvísandi framburðar ákærða fyrir dómi og hjá lögreglu um ástæður þess að tölva brotaþola var á heimili ákærða er lögregla kom þar, eins og rakið hefur verið hér að framan, þykir nægilega sannað að ákærði hafi af ásetningi og í auðgunarskyni tekið umrædda Lenovo tölvu ófrjálsri hendi á heimili brotaþolans E og þannig brotið gegn 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í gögnum málsins er hins vegar ekki vikið að því að Lenovo hleðslutæki og hátalari af gerðinni Beats Pill hafi fundist á heimili ákærða og staðfesti vitnið L fyrir dómi að hafa eingöngu fengið tölvuna í hendur á heimili móður ákærða. Þá hefur ákærði haldið því fram að hann eigi sjálfur hátalarann og hefur brotaþoli staðfest það fyrir dómi. Að öllu framansögðu virtu og þar sem öðrum sönnunargögnum er ekki til að dreifa um ætlaðan þjófnað ákærða á framangreindum munum verður ákærði sýknaður af ákæru um að hafa stolið Lenovo hleðslutæki og hátalara af gerðinni Beats Pill af heimili brotaþolans E.

Ákæra lögreglustjórans á Suðurlandi, dags. 7. maí 2019, fyrri ákæruliður.

Niðurstaða

Eins og greinir játaði ákærði sök við upphaf aðalmeðferðar 17. maí sl., þ.e. að hafa að kvöldi þriðjudagsins 12. mars sl., haft í vörslum sínum 0,95 grömm af maríhúana í afgreiðslu Herjólfs í Vestmannaeyjum.

Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæru. Með vísan til játningar ákærða og rannsóknargagna málsins er sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í síðari ákærulið ákæru, dags. 7. maí sl., og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Ákvörðun refsingar

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann frá átján ára aldri, þ.e. árinu 2012, hlotið sjö dóma fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, þ.á m. í tvígang fyrir líkamsárás samkvæmt 2. mgr. 218. gr., líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr., húsbrot, hótanir, þjófnað í þrígang auk fíkniefnalagabrota í þrígang, nánar tiltekið eins og hér verður rakið: Á árinu 2012 var ákærði dæmdur til sektargreiðslu fyrir eignarspjöll. Þann 22. maí 2013 var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi fyrir líkamsárás og hótanir, skilorðsbundið í 2 ár. Var þá skilorðsdómur frá 4. nóvember 2010 dæmdur með, en fram kemur að um hegningarauka hafi verið að ræða. Þá var ákærði sakfelldur þann 24. október 2013 fyrir líkamsárás, eignarspjöll og ávana og fíkniefnabrot. Segir á sakavottorði að ákærða hafi ekki verið gerð sérstök refsing en að skilorðsdómur 22. maí 2013 hafi verið tekinn upp og dæmdur með og þess getið að dómurinn hafi verið hegningarauki. Þann 28. janúar 2014 var ákærði dæmdur í 10 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir líkamsárás, húsbrot, þjófnað og eignaspjöll. Segir á sakavottorði að um hafi verið að ræða hegningarauka og jafnframt að fyrrgreindur skilorðsdómur 22. maí 2013 hafi verið dæmdur upp. Þá var ákærði sakfelldur fyrir þjófnað þann 29. janúar 2014 en dómurinn var hegningarauki og fram kemur á sakavottorði að skilorðsdómur 22. maí 2013 hafi verið dæmdur upp og ákærða ekki gerð sérstök refsing. Þann 13. mars 2014 var ákærði sakfelldur fyrir ávana og fíkniefnabrot. Kemur fram á sakavottorði að um hafi verið að ræða hegningarauka og ákærða ekki gerð sérstök refsing. Síðast var ákærða, með dómi þann 7. nóvember 2016, gert að sæta fangelsi í tólf mánuði, þar af tíu mánuði skilorðsbundið í tvö ár, fyrir brot gegn 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga, vopnalagabrot og fíkniefnalagabrot. Með þeim dómi var skilorðsdómur frá 28. janúar 2014 dæmdur upp og fram kemur að ákærði hafi lokið afplánun refsingar þann 8. janúar 2018.

Ákærði hefur samkvæmt framansögðu verið fundinn sekur um líkamsárás þann 20. mars 2017 samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, hótanir sama dag samkvæmt 233. gr. sömu laga, líkamsárás þann 24. febrúar 2018 samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og húsbrot sama dag samkvæmt 231. gr. sömu laga, þjófnað þann 13. mars 2019 samkvæmt 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga og fíkniefnalagabrot þann 12. mars sama ár samkvæmt 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001. Með brotum þeim sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir samkvæmt fyrsta og öðrum tölulið ákæru dags. 4. mars sl., og fyrri ákærulið ákæru dags. 22. mars sl., rauf ákærði skilorð dómsins frá 7. nóvember 2016. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ber að taka upp refsingu samkvæmt þeim dómi og dæma með í þessu máli þannig að ákærða verður gerð refsing í einu lagi, að teknu tilliti til 77. gr. laganna. Við ákvörðun refsingar verður einnig til þess litið að ákærði hefur áður verið sakfelldur fyrir ofbeldisbrot og verður refsing hans því ákveðin með hliðsjón af 1. mgr. 218. gr. c almennra hegningarlaga og með vísan til 255. gr. sömu laga hvað þjófnaðarbrotið varðar. Hins vegar verður tekið tillit til þess að ákærði játaði sök í tveimur ákæruliðum og þess að um tvö ár liðu frá brotum þeim sem tilgreind eru í ákæru dags. 4. mars sl., þar til ákæra var gefin út, og verður ekki séð að sá dráttur hafi verið ákærða um að kenna. Að þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 18 mánaða fangelsi. Í ljósi sakaferils ákærða kemur ekki til álita að skilorðsbinda refsinguna. Með vísan til 76. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 skal draga frá refsivistinni óslitið gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 16. mars 2019 að fullri dagatölu.

Upptökukrafa

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, ber að gera upptæk 0,95 grömm af maríhúana, sbr. efnaskrár lögreglu nr. 40324.

Sakarkostnaður

Með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 1. mgr. 233. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, greiði ákærði útlagðan sakarkostnað samkvæmt yfirlitum lögreglustjóra og framlögðum reikningi, þ.e. vegna ritunar áverkavottorða, samtals að fjárhæð 43.467 krónur vegna fyrri ákæruliðar ákæru dags. 4. mars sl., og fyrri ákæruliðar ákæru dags. 22. sama mánaðar, kostnað vegna símaútskriftar að fjárhæð 8.060 krónur vegna síðari ákæruliðar ákæru, dags. 4. mars sl., og ferðakostnað vitnis, 5.500 krónur, samtals 57.027 krónur.

Með vísan til þess að við aðalmeðferð málsins féll ákæruvaldið frá hluta síðari ákæruliðar ákæru dags. 22. mars sl. og síðari ákærulið ákæru dags. 7. maí sl., og þess að ákærði hefur verið sýknaður af brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 samkvæmt síðari lið ákæru, dags. 22. mars sl., þykir rétt, sbr. 2. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði greiði ¾ hluta af þóknun skipaðs verjanda síns vegna vinnu við þetta mál og síbrotagæsluvarðhalds ákærða, sem þykir hæfilega ákveðin 1.223.570 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 19.800 króna ferðakostnað verjandans, en ¼ hluti framangreinds kostnaðar greiðist úr ríkissjóði, eins og nánar greinir í dómsorði.

Einkaréttarkrafa, fyrri töluliður ákæru, dags. 4. mars sl.

Brotaþoli, A, gerir kröfu í málinu um bætur fyrir miska auk vaxta vegna ólögmætrar meingerðar af hálfu ákærða. Segir í greinargerð, sem fylgdi með kröfu brotaþola, að brot ákærða hafi verið með öllu tilefnislaust og andlega íþyngjandi fyrir brotaþola. Þá er gerð krafa um að ákærða verði gert að greiða kostnað vegna vinnu lögmanns við að koma kröfu brotaþola á framfæri auk virðisaukaskatts.

Samkvæmt greinargerð brotaþola sundurliðast bótakrafan þannig:

1. Miski samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga Kr. 600.000

2. Þóknun lögmanns auk virðisaukaskatts Kr. 243.000

Samtals: Kr. 843.000

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir að hafa slegið brotaþola einu sinni með klaufhamri í hægri upphandlegg eða öxl með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Samkvæmt því og með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og með hliðsjón af framlögðum rannsóknargögnum um áverka brotaþola, eru miskabætur brotaþola til handa ákveðnar 100.000 krónur. Vextir af bótafjárhæð skulu reiknast samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 20. mars 2017 til 11. nóvember 2018, en þann dag var mánuður liðinn frá birtingu bótakröfunnar. Frá þeim tíma til greiðsludags ber fjárhæðin dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. laga nr. 38/2001. Þá greiði ákærði þóknun lögmanns brotaþola við að koma kröfu sinni á framfæri og fylgja henni eftir fyrir dómi sem þykir hæfilega ákveðin 189.720 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, D-kk-nf S-kk-nf O-x-x, sæti fangelsi í 18 mánuði. Frá refsingunni skal draga að fullri dagatölu óslitið gæsluvarðhald sem ákærði hefur sætt frá 16. mars 2019.

Ákærði greiði brotaþola, A, 100.000 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 20. mars 2017 til 11. nóvember 2018, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði þóknun lögmanns brotaþola, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, 189.720 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ákærði greiði ¾ hluta af 1.223.570 króna málsvarnarlaunum skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og 19.800 króna ferðakostnaði verjandans. Að öðru leyti, þ.e. að ¼ hluta, greiðist málsvarnarlaun verjanda og ferðakostnaður úr ríkissjóði.

Ákærði greiði annan sakarkostnað, samtals 57.027 krónur.

Upptæk eru gerð 0,95 grömm af maríhúana, sbr. efnaskrár lögreglu nr. 40324.

R-kvk-nf T-kvk-nf.

Ákærði greiði ¾ hluta af 1.223.570 króna málsvarnarlaunum skipaðs verjanda síns, J-kvk-ef G-kvk-ef lögmanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts, og 19.800 króna ferðakostnaði verjandans. Að öðru leyti, þ.e. að ¼ hluta, greiðist málsvarnarlaun verjanda og ferðakostnaður úr ríkissjóði.

Ákærði greiði annan sakarkostnað, samtals 57.027 krónur.

Upptæk eru gerð 0,95 grömm af maríhúana, sbr. efnaskrár lögreglu nr. 40324.

R-kvk-nf T-kvk-nf.