S-589/2012

I.

Mál þetta, sem dómtekið var að aflokinni framhaldsaðalmeðferð 24. október sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 10. júlí 2012, á hendur V-x-x H-x-x, kt. 000000-0000, Hjallabrekku 2d, Kópavogi, „fyrir líkamsárás, með því að hafa laugardaginn 8. október 2011, fyrir utan veitingastaðinn English Pub í Hafnarfirði þar sem hann starfaði sem dyravörður, sparkað nokkrum spörkum í höfuðið á I-kk-þgf M-kk-þgf, þar sem honum var haldið niðri af tveimur öðrum dyravörðum, með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgur og fleyðursár (sic.) á hægra eyra og veruleg eymsli ofan við vinstra gagnauga og upp á hvirfil vinstra megin.

Telst þetta varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981 og 111. gr. laga nr. 82, 1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu, til vara að ákærða verði ekki gerð refsing, en til þrautavara að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna.

II.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dags. 12. október 2011, fékk lögregla hinn 8. október 2011, klukkan 02:30, tilkynningu um að dyraverðir á English Pub að Flatahrauni 5 í Hafnarfirði óskuðu eftir aðstoð vegna áfloga og væru með æstan mann í tökum. Þegar tveir lögreglumenn hafi komið á vettvang hafi dyraverðir staðarins verið með brotaþola, I-kk-þf M-kk-þf, í tökum á götunni fyrir utan staðinn. Í skýrslunni segir að lögreglumenn hafi beðið brotaþola um að koma með þeim yfir í lögreglubifreiðina til viðræðna. Hafi hann tjáð lögreglu að dyraverðir á staðnum hefðu komið að honum inni á staðnum þar sem hann hefði verið að ræða við félaga sína um fótbolta og hafi dyravörðurinn verið honum eitthvað ósammála og beðið hann um að fara út af staðnum. Tveir dyraverðir hefðu síðan farið með hann út þar sem hann hefði endað í jörðinni og þá hefði verið sparkað í höfuðið á honum.

Í frumskýrslunni er haft eftir S-kk-þgf dyraverði á English Pub að hann hefði verið að vísa brotaþola út af staðnum og þá hefði brotaþoli slegið til hans. Við það hefðu hann og aðrir dyraverðir tekið brotaþola tökum og lagt hann í jörðina. Í skýrslunni segir að S-kk-nf hafi verið rauður í vinstra auga og þá hafi hann sagst finna til í nefinu.

Samkvæmt gögnum málsins mætti brotaþoli, I-kk-nf M-kk-nf, föstudaginn 14. október 2011 að eigin frumkvæði hjá lögreglu til að leggja fram kæru á hendur ákærða í máli þessu vegna líkamsárásar, sem átt hafi sér stað fyrir framan skemmtistaðinn English Pub aðfaranótt 8. október 2011. Í skýrslu sinni kvaðst kærandi hafa verið að skemmta sér á umræddum veitingastað ásamt tveimur félögum sínum. Þar hefði hann lent í einhverjum orðahnippingum og deilum við ákærða og hefði ástæðan verið sú að hann hafði lent í deilum við tvo gesti á staðnum. Áðurgreindum gestum hefði síðan verið vísað út af staðnum en þeir síðan fengið að koma inn aftur og engar deilur orðið á milli þeirra eftir það. Mál hafi síðan æxlast þannig að hann hafi þurft að kasta upp og farið inn á salerni til þess. Þar hafi hann kastað upp í salernisskálina og þá hafi yfirdyravörðurinn, S-kk-nf, komið þar að honum og vísað honum út af skemmtistaðnum.

Kærandi kvaðst hafa verið talsvert drukkinn og kvaðst í útidyrum hafa kýlt áðurgreindan S-kk-þf. Að svo búnu hefði hann hlaupið á brott, en ekki komist langt þar sem dyraverðir hafi náð honum og lagt hann í jörðina. Hann hafi strax áttað sig á því að best væri að róa sig niður og því hefði hann ekki slegist við þessa tvo dyraverði sem héldu honum niðri. Hins vegar hafi þriðji dyravörðurinn, ákærði í máli þessu, komið hlaupandi og sparkað í höfuð hans nokkrum sinnum. Lögreglan hafi síðan komið á vettvang og ekið honum heim.

Kærandi kvaðst hafa farið daginn eftir á Læknamiðstöðina í Kópavogi og síðan á Heilsugæslustöðina í Firði, en þaðan hefði hann verið sendur í Domus Medica þar sem hann hefði verið greindur með heilahristing eftir spörkin. Kvaðst kærandi vera með mar við hægra og vinstra eyra og einnig fyrir aftan bæði eyru. Þá hefði hann verið með höfuðverk eftir að atvikið átti sér stað og ef hann snúi höfðinu hratt til hliðar fái hann mikinn svima. Kærandi kvað E-kk-þf Þ-kk-þf H-kk-þf hafa orðið vitni að því þegar ákærði hljóp að honum og sparkaði í höfuð hans.

Kærandi sagði að hann hefði rætt við S-kk-þf eftir atvikið og tók fram að þeirra mál væri útkljáð og hann myndi greiða S-kk-þgf bætur vegna málsins.

Á meðal gagna málsins er vottorð G-kvk-ef I-kvk-ef B-kvk-ef, læknis á heilsugæslunni Firði, dags. 16. desember 2011. Þar segir að kærandi hafi leitað á heilsugæslustöðina 10. október 2011. Hann hafi sagst hafa verið að skemmta sér aðfaranótt laugardagsins 8. október sl. og kýlt dyravörð. Eftir það hefði hann verið dreginn í götuna (sic.) af dyravörðum og fengið þrjú spörk í höfuðið. Hann hafi vankast aðeins en síðan verið ekið heim af lögreglu. Hann hefði síðan verið með höfuðverk og svima.

Í vottorðinu segir að við skoðun hafi kærandi ekki verið meðtekinn að sjá. Hann hafi verið með bólgið hægra eyra og fleiðursár á því. Einnig hafi hann verið með veruleg eymsli ofan við vinstra gagnauga og upp á hvirfil vinstra megin. Þá kemur fram í vottorðinu að vegna kvartana kæranda um höfuðverk og svima hafi hann verið sendur í tölvusneiðmynd í Domus Medica. Svar úr þeirri myndatöku hafi verið á þá leið að ventricular séu symmetriskir og eðlilegir. Ekki hafi verið að sjá merki um blæðingu eða annað athugavert intracranialt. Brot hafi ekki greinst.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir:

Ákærði neitaði sök. Hann sagði að hann að umrætt kvöld hefði hann verið við vinnu á veitingastaðnum English Pub í Hafnarfirði frá klukkan 22:00 til 03:00. Á staðnum hefðu verið hópar starfsmanna frá tveimur fyrirtækjum og hefði brotaþoli verið í öðrum hópnum ásamt vinum sínum. Hann hefði strax orðið drukkinn. Hlutverk ákærða þetta kvöld hefði verið að hafa eftirlit og umsjón með þessum tveimur hópum. Á staðnum væru tveir inngangar, aðalinngangur og hliðarinngangur. Kvaðst ákærði hafa verið við hliðarinnganginn og hjá honum hefði setið eldri maður, sem hefði verið gestur á veitingastaðnum. Brotaþoli hefði komið þarna að ásamt vinum sínum og byrjað að stríða gamla manninum og kvaðst ákærði hafa sagt brotaþola að láta manninn í friði. Hefði brotaþoli þá strax byrjað að vera með stæla við hann. Ákærði sagði að brotaþoli hefði ýtt við honum og sagt við hann: „Þú hefur sloppið vel frá Serbunum, en ég ætla að drepa þig í kvöld.“ Sagði ákærði að brotaþoli hefði vitað að hann væri frá Kosovo. Þá hefði brotaþoli stungið hendi ofan í buxurnar á vini sínum við rassinn, rétt höndina að svo búnu að honum og sagt honum að þefa. Þegar þarna hefði verið komið sögu hefði verið farið að hitna í kolunum og yfirmaður ákærða, S-kk-nf, hefði komið til hans og sagt honum að færa sig að aðalinnganginum. Það sem eftir lifði kvölds hefði brotaþoli alltaf verið að áreita hann og kvaðst ákærði ekki hafa fengið frið fyrir brotaþola fyrr en honum hefði verið hent út um tvöleytið. Ákærði sagði að rétt áður en brotaþola hefði verið hent út hefði verið komið að honum inni á salerni að neyta fíkniefna. Hann sagði að brotaþoli hefði alltaf verið að leita að honum og hefði hann m.a. spurt S-kk-þf að því hvar þessi helvítis útlendingur væri. S-kk-nf hefði svarað honum einhverju og hefði ákærði þá slegið S-kk-þf hnefahöggi beint á augað. Brotaþoli hefði síðan hlaupið í burtu og hefðu hann og K-kk-nf farið á eftir honum. Brotaþoli hefði ekki getað hlaupið hratt því hann hefði verið að missa niður um sig buxurnar og eftir um 10 metra hefði hann dottið og skollið með höfuðið í malbikið, þ.e. vinstra megin. Þeir K-kk-nf hefðu síðan náð ákærða og kvaðst ákærði hafa haldið í fætur brotaþola og K-kk-nf í hann að ofanverðu. Lögreglan hefði síðan komið á staðinn og tekið brotaþola.

Ákærði sagði að brotaþoli hefði boðið S-kk-þgf 100.000 krónur í bætur gegn því að hann kærði málið ekki til lögreglu og hefði S-kk-nf gengist við því. Nokkrum dögum síðar hefði bróðir brotaþola hringt í ákærða og boðið honum að greiða brotaþola 100.000 krónur, annars myndi hann kæra málið til lögreglu.

Ákærða var bent á að vitni hefðu borið um það hjá lögreglu að tveir dyraverðir hefðu farið á eftir brotaþola og síðan hefði ákærði komið á eftir honum. Sagði ákærði þá að hann og K-kk-nf hefðu farið á eftir brotaþola og hefði hann haldið um fætur brotaþola, en K-kk-nf hefði haldið höndum brotaþola. Ákærða var bent á að samkvæmt læknisvottorði hefði brotaþoli verið með bólgið hægra eyra og sár á því og eymsli fyrir ofan við vinstra gagnauga og upp á hvirfilinn vinstra megin. Ákærði sagðist vera þess fullviss að brotaþoli hefði fengið áverkana vinstra megin á höfðinu þegar hann hefði dottið og skollið með höfuðið í malbikið. Ákærði sagðist hins vegar ekki vita hvernig brotaþoli fékk áverkana hægra megin. Ákærði sagðist ekki hafa sparkað í höfuð brotaþola.

Ákærði sagðist ekki þekkja K-kk-þf vel og sagðist ekki vita til þess að honum væri illa við hann. Ákærði neitaði því að hafa borið af sér sakir vegna þess að hann væri að sækja um íslenskan ríkisborgararétt og sagði að að brotaþoli hefði búið til þetta mál til þess að geta kúgað út úr honum peninga.

Ákærði staðfesti undirritun sína undir skýrslu sína hjá lögreglu. Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 18. október 2011, sem er í megindráttum í samræmi við skýrslu hans fyrir dóminum. Hjá lögreglu sagði ákærði þó að brotaþoli hefði skollið með hægri vangann í götuna þegar hann datt fyrir utan skemmtistaðinn og að hann hefði misst meðvitund við höggið. Einnig að hann og K-kk-nf hefðu verið hjá honum í tvær mínútur á meðan hann var „alveg úti“, eins og það er orðað í lögregluskýrslunni. Þegar hann hefði rankað við sér hefði hann byrjað að berjast um, en hann og K-kk-nf hefðu haldið honum þar til lögregla kom á staðinn.

Brotaþoli I-kk-nf M-kk-nf sagðist hafa verið að skemmta sér ásamt félögum sínum á skemmtistaðnum English Pub umrætt kvöld. Hann sagði að ákærði hefði verið með endalausa stæla við hann allt kvöldið og ætlað að henda honum út. Kvaðst hann hafa talað við yfirdyravörðinn og hefði hann ávallt náð að róa málin niður. Hann sagði að ákærði hefði alltaf verið að ögra sér og fá hann í einhver átök. Síðar um kvöldið þegar staðnum var að loka hefði hann hlaupið inn á salerni til að kasta upp og kvaðst brotaþoli hafa kastað upp í salernisskálina. Dyraverðir hefðu þá komið að honum og vísað honum út. Á leiðinni út kvaðst brotaþoli hafa verið að karpa við dyravörðinn og hefði það endað með því að hann sló dyravörðinn. Hann sagðist síðan hafa ætlað að hlaupa í burtu, en áttað sig á því að hvað hann hafði gert og ekki veitt neina mótspyrnu eftir það. Hann sagði að einhver dyravarðanna hefði hent honum í jörðina og haldið honum niðri og sagðist hann ekki hafa tekið á móti honum heldur legið alveg kyrr. Kvaðst brotaþoli ekki hafa séð hvort fleiri dyraverðir voru komnir ofan á hann, en hann sagðist hafa séð ákærða koma aðvífandi og sparka tvisvar til þrisvar í höfuðið á honum og þá kvaðst hann halda að ákærði hefði kýlt hann einnig. Nánar aðspurður kvaðst brotaþoli a.m.k. hafa fengið nokkur högg og spörk. Brotaþoli sagðist hafa séð greinilega þegar ákærði sparkaði í hann. Sagði hann að annar strákur þarna hefði stoppað ákærða af og komið í veg fyrir að hann sparkaði oftar í hann. Brotaþoli sagðist hafa verið alveg rólegur þegar lögreglan kom á staðinn og kvaðst hafa farið með lögreglumönnunum í lögreglubifreiðina og þeir hefðu síðan boðist til að skutla honum heim.

Aðspurður kannaðist brotaþoli ekki við það að hann hefði verið að missa buxurnar niður um sig þegar dyravörðurinn náði honum. Þá kannaðist brotaþoli ekki við það að hafa dottið á jörðina og skollið með höfuðið í götuna. Sagði hann að dyravörðurinn hefði lagt hann mjög snyrtilega í jörðina og kvaðst ekkert hafa meiðst við það. Brotaþoli sagði að þegar hann hefði vaknað morguninn eftir hefði hann verið með mikið samviskubit og hringt strax í skemmtistaðinn og óskað eftir að fá að tala við dyrvörðinn sem hann sló og biðja hann afsökunar.

Brotaþoli sagði að afleiðingar árásarinnar hefðu verið þær að hann hefði verið með heilahristing í þrjá til fjóra mánuði. Þá hefði hann fest í hálsinum og orðið að ganga til hnykkjara. Sagðist brotaþoli hafa verið með bólgið hægra eyra og eymsli vinstra megin á höfðinu eftir árásina. Brotaþoli sagðist ekki vita af hverju hann fékk áverka báðum megin á höfðinu og kvaðst ekki gera sér grein fyrir hvor ákærði sparkaði í hann báðum megin. Brotaþoli sagðist muna vel eftir atvikum og sagðist aðeins hafa drukkið bjór um kvöldið. Aðspurður kannaðist brotaþoli ekki við það að hafa áreitt ákærða með athugasemdum um uppruna hans.

Brotaþoli sagðist ekki þekkja dyraverðina á English Pub, en sagðist hafa hitt yfirdyravörðinn S-kk-þf eftir atvikið og náð við hann samkomulagi um greiðslu bóta að fjárhæð 100.000 krónur. Hann sagði að bróðir sinn hefði talað við ákærða eftir atvikið og boðið honum að ljúka málinu með sátt eins og hann hefði gert við S-kk-þgf, þ.e. ef ákærði greiddi honum 100.000 krónur myndi hann láta málið niður falla. Ákærði hefði hins vegar ekki viljað ganga að þessu boði.

Vitnið E-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf kvaðst hafa farið á salernið á skemmtistaðnum umrætt kvöld og þar inn hefði brotaþoli komið í skyndi og ýtt aðeins við honum því hann hefði þurft að kasta upp. Kvaðst hann hafa fært sig og leyft brotaþola að kasta upp í salernisskálina. Hann sagði að þetta hefði átt sér stað um þrjúleytið um nóttina eða um það leyti sem verið var að loka staðnum. Búið hefði verið að slökkva á tónlistinni og fólkið hefði verið að týnast út. Sagði hann að dyravörður hefði staðið í dyrunum á salerninu og verið að biðja fólk um að fara út. Hann hefði séð brotaþola æla í salernisskálina og spurt brotaþola hvort ekki væri tímabært að hann færi að tygja sig heim. Brotaþoli hefði eitthvað farið að pexa við dyravörðinn og síðan hefðu fleiri dyraverðir komið þarna að og þetta hefði endað með því að þeir brotaþoli hefðu rölt með þeim út. Rifrildið hefði haldið eitthvað áfram við útidyrnar og hefði það endað með því að brotaþoli hefði stokkið til og slegið yfirdyravörðinn á staðnum. Hann sagði að svo hefði virst sem brotaþoli hefði áttað sig á því hvað hann hefði gert þar sem hann hefði stoppað í nokkrar sekúndur og síðan hlaupið í burtu, en ekki komist lengra en út á planið fyrir utan. Hann sagði að dyraverðirnir hefðu farið á eftir honum og þá hefði brotaþoli hrasað og dyraverðirnir lagst ofan á hann. Hann sagði að dyraverðirnir hefðu ekki beinlínis fellt brotaþola heldur hefði brotaþoli hrasað þegar þeir stukku á eftir honum. Vitnið sagði að á brotaþola hefðu stokkið þrír dyraverðir og þeir hefðu legið á brotaþola, þ.e. einn á fótleggjunum, annar á mjöðmunum og sá þriðji á bakinu á brotaþola, sem legið hefði á maganum með hendurnar klemmdar. Þannig hefði brotaþoli legið hreyfingarlaus og eftir skamma stund hefði fjórði dyravörðurinn stokkið til og sparkað a.m.k. tvisvar í höfuðið á brotaþola hægra megin, þ.e. ákærði hefði komið upp að hægri hlið brotaþola. Hann sagði að dyravörðurinn, sem legið hefði á bakinu á brotaþola, hefði bandað til hendinni og ýtt ákærða frá og reynt að róa hann. Hefði ákærði þá farið í burtu. Kvaðst vitnið hafa horft á þessar aðfarir og verið mjög brugðið. Sagðist hann hafa ákveðið að æsa sig ekki upp heldur gera dyravörðunum það ljóst að hann væri að fylgjast með þessu og væri ekki fara neitt. Brotaþoli hefði síðan legið þarna áfram með þrjá dyraverði yfir sér þar til lögregla mætti á svæðið.

Vitnið kvaðst ekki hafa orðið vart við að brotþoli skylli með höfuðið í götuna þegar hann hrasaði fyrir utan skemmtistaðinn. Sagðist vitnið hafa verið undir áhrifum áfengis en muna vel eftir málsatvikum. Vitnið kvaðst vera vinur brotaþola, en sagðist ekki þekkja dyraverðina á English Pub. Vitnið kvaðst hafa komið með brotaþola á staðinn og sagði að þeir hefðu verið að skemmta sér saman. Vitnið sagðist hafa orðið vart við eitthvert drama á milli brotaþola og ákærða fyrr um kvöldið og sagðist hafa séð þegar ákærði ræddi við yfirdyravörðinn á staðnum og tjáði honum að hann vildi bara fá að skemmta sér í friði. Sagðist vitnið ekki vita um hvað málið snerist Vitnið sagðist ekki hafa orðið vart við að brotaþoli hefði verið áreita ákærða um kvöldið.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 18. október 2011 og er framburður þess hjá lögreglu í öllum megndráttum í samræmi við framburð þess fyrir dómi. Hjá lögreglu sagði vitnið þó að eftir að brotaþoli sló yfirdyravörðinn í andlitið hefði hann hlaupið í burtu og að tveir dyraverðir hefðu farið á eftir honum. Þeir hefðu náð honum og við það hefði brotaþoli dottið í jörðina. Dyraverðirnir hefðu haldið brotaþola niðri, en hann hefði ekki veitt neina mótspyrnu. Skömmu síðar hefði þriðji dyravörðurinn komið og sparkað þrisvar sinnum af öllu afli í andlitið á brotaþola. Áðurgreindur dyravörður hefði ekki hætt að sparka í brotaþola fyrr en annar dyravörður hefði gefið honum merki um að hætta. Að öðru leyti er.

K-kk-nf V-kk-nf R-kk-nf kvaðst vera dyravörður á skemmtistaðnum English Pub í Hafnarfirði. Umrætt kvöld hefði hann staðið í dyrunum þegar brotaþola hefði verið vísað út. Hann sagði að brotaþoli hefði kýlt yfirdyravörðinn og hlaupið í burtu. Kvaðst hann hafa hlaupið á eftir brotaþola, sem hefði dottið fram fyrir sig án þess að bera hendurnar fyrir sig. Kvaðst hann halda að brotaþoli hefði skollið lítillega með höfuðið í jörðina. Þá sagðist hann hafa stokkið á bakið á brotaþola og náð að yfirbuga hann og ætlað að halda honum þar til lögregla kæmi á staðinn. Ákærði hefði þá komið þarna að og sparkað í andlitið á brotaþola, einu sinni eða tvisvar, og þá hefði hann einnig kýlt brotaþola. Kvaðst hann hafa legið ofan á brotaþola og að litlu hefði mátt muna að hann hefði sjálfur fengið sparkið í höfuðið á sér. Sagðist hann hafa séð fótinn koma í andlitið á brotaþola og í sama mund hefði hann litið upp og séð ákærða. Hann sagði aðspurður að þetta hefði ekki gerst óvart, heldur hefði ákærði sparkað af ásetningi í andlitið á brotaþola.

Vitninu var bent á að í lögregluskýrslu hefði það ekki borið um að ákærði hefði kýlt brotaþola og staðhæfði vitnið þá að það hefði greint lögreglu frá því. Hann kvaðst hafa verið samstarfsmaður ákærða á þessum tíma og sagði að þeir hefðu átt góð samskipti fram að þessu. Hann kvaðst hins vegar hafa orðið ósáttur við ákærða eftir þetta þar sem honum hefði þótt þetta athæfi of gróft. Kvaðst hann halda að ákærði hefði verið að hefna fyrir árásina á yfirdyravörðinn. Aðspurður sagðist hann halda að of mikið væri í lagt að segja að brotaþoli hefði verið vankaður eftir að hafa dottið í götuna, eins og eftir honum væri haft í lögregluskýrslu. Hann sagði að brotaþoli hefði hins vegar ekki veitt honum neina mótspyrnu þegar hann lagðist ofan á hann. Aðspurður kvaðst hann hafa haldið brotaþola einn með því að sitja klofvega yfir honum og sagði að enginn annar dyravörður hefði verið nálægur. Hann sagðist aðspurður ekki þekkja brotaþola.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 18. október 2011. Þar sagði vitnið að þegar það hafði náð brotaþola og haldið honum niðri hefði ákærði komið og sparkað einu sinni af nokkru afli í höfuðið á brotaþola. Eftir það hefði ákærði haldið um fæturna á brotaþola þar til lögregla kom á staðinn. Þá sagði vitnið að brotaþoli hefði dottið fram fyrir sig og beint á andlitið. Að öðru leyti er framburður vitnisins hjá lögreglu í samræmi við framburð þess fyrir dóminum.

S-kk-nf H. V-kk-nf sagðist aðspurður hafa haft afskipti af brotaþola inni á salerni umrætt kvöld. Hann sagði að brotaþoli hefði komið inn á staðinn mjög ölvaður fyrr um kvöldið og hefðu dyraverðir þurft að hafa afskipti af honum um kvöldið þar sem hann hefði verið ofbeldisfullur og með leiðindafordóma. Sagðist hann hafa gefið brotaþola aðvörun um að honum yrði vísað út ef hann hagaði sér ekki vel. Inni á salerninu hefði brotaþoli ælt í salernið, sem og út fyrir það, og þá hefði honum verið vísað út. Þegar hann hefði verið að fylgja brotaþola út og sleppt tökum á honum kvaðst hann hafa snúið sér við og beðið um aðstoð frá öðrum dyraverði, en þá hefði brotaþoli slegið hann fast í andlitið. Hann sagði að höggið hefði komið á nefið á sér og að hann hefði hann orðið að fara í aðgerð til að láta rétta það. Hann sagði að það hefði tekið sig smá tíma að jafna sig og átta sig á því sem gerst hafði og kvaðst hann hafa verið hálf vankaður eftir höggið. Brotaþoli hefði síðan reynt að hlaupa í burtu, en hann hefði verið mjög ölvaður. Hann sagði að ákærði hefði strax hlaupið á eftir brotaþola, en sagðist ekki hafa séð hvernig brotaþoli var yfirbugaður. Þá kvaðst hann ekki hafa séð vel hvað ákærði gerði, en kvaðst þó telja ólíklegt að ákærði hefði sparkað í liggjandi mann. Sérstaklega aðspurður kvaðst hann ekki hafa séð ákærða sparka í höfuðið í brotaþola. Þá sagðist hann ekki hafa séð hvort brotaþoli skall með höfuðið í götuna þegar hann datt. Sagðist hann aðeins hafa séð brotaþola liggja í götunni, en með meðvitund og sagði að vinur hans hefði verið þarna hjá honum blindfullur og að öskrá á þá. Þá hefði ákærði staðið yfir brotaþola með annan fótinn á höndum brotaþola þar sem hann hefði legið flatur og með höfuðið út á hlið. Síðar hefði K-kk-nf dyravörður komið þarna að, en hann sagðist halda að þeir hefðu verið þrír við dyravörslu þetta kvöld.

Nánar aðspurður sagði vitnið að brotaþoli hefði verið mjög ölvaður þegar hann kom á staðinn fyrr um kvöldið og verið með dólgslæti og leiðindi. Kvaðst hann hafa orðið að hafa afskipti af honum mjög skömmu eftir að hann kom inn á staðinn, en brotaþoli hefði verið að ýta við fólki og verið almennt með leiðindi. Kvaðst hann hafa aðvarað brotaþola vegna þessa og þá hefði ákærði einnig rætt við hann. Hann sagði að ákærði hefði tjáð sér að brotaþoli hefði verið með aðdróttanir gegn honum vegna uppruna hans og kvaðst hann hafa rætt við brotaþola af því tilefni og beðið hann vinsamlegast um að haga sér vel. Brotaþoli hefði þá svarað honum fullum hálsi

Hann staðfesti að brotaþoli hefði komið að máli við hann eftir atvikið og beðist afsökunar á hegðun sinni og þá hefðu þeir náð samkomulagi um að brotaþoli greiddi honum bætur. Hann kannaðist ekki við það að brotaþoli hefði verið hótanir gegn sér af þessu tilefni. Kvaðst hann hafa notað bæturnar til að láta rétta á sér nefið.

Vitnið gaf skýrslu hjá lögreglu 10. október 2011. Nokkurt ósamræmi er á framburði vitnisins hjá lögreglu og fyrir dóminum. Hjá lögreglu sagði vitnið að eftir að brotaþoli hafði slegið vitnið hefði brotaþoli hlaupið í burtu og það næsta sem hann hefði orðið var við hefði verið að K-kk-nf hefði verið búinn að ná brotaþola. Hann sagði að ákærði hefði síðan komið K-kk-þgf til aðstoðar. Í skýrslunni talaði vitnið einnig um að A-kk-nf nokkur hefði einnig verið við vinnu sem dyravörður á staðnum þetta kvöld. Einnig bar vitnið um það að um miðjan dag hinn 8. október hefði brotaþoli hringt í vitnið beðist afsökunar á hegðun sinni. Einnig hefði brotaþoli sagt að ef vitnið kærði hann til lögreglu ætti vitnið eftir að sjá eftir því og að hann myndi hefna sín á vitninu. Að öðru leyti var framburður vitnisins hjá lögreglu í megindráttum í samræmi við framburð þess fyrir dóminum.

III.

Í máli þessu er ákærða gefið að sök að hafa sparkað nokkrum spörkum í höfuðið á brotaþola þar sem honum hafi verið haldið niðri af tveimur öðrum dyravörðum með þeim afleiðingum sem greinir í ákæru.

Ákærði hefur neitað sök, bæði hjá lögreglu og hér fyrir dómi. Er framburður hans fyrir dóminum í megindráttum í samræmi við framburð hans hjá lögreglu.

Brotaþoli hefur borið um það að hafa séð ákærða koma aðvífandi þar sem honum hafi legið í götunni og verið haldið niðri af öðrum dyraverði eða dyravörðum og hafi ákærði sparkað tvisvar til þrisvar í höfuðið á honum. Kvaðst brotaþoli hafa séð greinilega þegar ákærði sparkaði í hann. Á sömu lund hefur borið vitnið E-kk-þf Þ-kk-þf, sem sagði að þrír dyraverðir hefðu haldið brotaþola og að fjórði dyravörðurinn hefði stokkið til og sparkað a.m.k. tvisvar í höfuðið á brotaþola. Framburður brotaþola og framangreinds vitnis er og í samræmi við framburð vitnisins K-kk-ef V-kk-ef, sem vann sem dyravörður á staðnum, en hann sagði að á meðan vitnið hefði haldið brotaþola hefði ákærði komið og sparkað einu sinni eða tvisvar í andlitið á brotaþola. Litlu hefði mátt muna að hann hefði sjálfur fengið spark í höfuðið á sér. Kvaðst hann hafa séð fótinn koma í andlitið á brotaþola og í sama mund hefði hann litið upp og séð ákærða. Framburður framangreindra vitna um að ákærði hafi sparkað í höfuð brotaþola þykir trúverðugur, en framburður þeirra fyrir dóminum er í öllum megindráttum í samræmi við framburð þeirra hjá lögreglu. Þótt finna megi eitthvert ósamræmi á framburði þeirra fyrir dóminum og við rannsókn málsins þykir verða að líta til þess að nokkuð er um liðið síðan að atvik málsins áttu sér stað.

Ljóst er að vitnið S-kk-nf vankaðist lítillega eftir höggið frá brotaþola og fylgdist því ekki með því þegar brotaþola var veitt eftirför og hann yfirbugaður. Gat vitnið því ekki borið um atvik skömmu eftir að brotaþoli var yfirbugaður. Auk þess þykir nokkurt ósamræmi vera á framburði vitnisins fyrir dómi og hjá lögreglu um atvik málsins eftir að brotaþoli sló hann.

Brotaþoli hefur borið um það að ákærði hafi sparkað tvisvar til þrisvar í höfuðið á honum og þá bar vinur hans, vitnið E-kk-nf Þ-kk-nf, að ákærði hefði sparkað a.m.k. tvisvar í höfuðið á brotaþola. Hjá lögreglu bar vitnið hins vegar um það að ákærði hefði sparkað þrisvar sinnum af öllu afli í höfuð brotaþola. Þykir þetta ósamræmi veikja nokkuð trúverðugleika vitnisins um fjölda sparkanna. Er og rétt að líta til þess við vitnið er góður vinur brotaþola. Vitnið K-kk-nf V-kk-nf bar um það fyrir dóminum að ákærði hefði sparkað einu sinni eða tvisvar í andlitið á brotaþola. Hjá lögreglu skömmu eftir atvikið sagði vitnið hins vegar að ákærði hefði sparkað einu sinni í höfuðið á brotaþola. Með hliðsjón af framburði vitnisins K-kk-ef, sem virðist vera með öllu ótengt brotaþola, þykir varhugavert að telja sannað að ákærði hafi sparkað oftar en einu sinni í höfuð brotaþola. Með hliðsjón af framburði vitnisins E-kk-ef Þ-kk-ef þykir ljóst að bólgur og fleiðursár á hægra á hægra eyra hafi hlotist af sparki ákærða. Ljóst þykir hins vegar af framburði vitnanna E-kk-ef Þ-kk-ef og K-kk-ef V-kk-ef að brotaþoli hrasaði og datt áður en dyraverðir yfirbuguðu hann og sagði vitnið K-kk-nf að brotaþoli hefði skollið lítillega með höfuðið í götuna. Með hliðsjón af því og öðru framangreindu þykir því varhugavert að telja sannað að eymsli ofan við vinstra gagnauga og upp á hvirfil vinstra megin séu afleiðingar sparks ákærða. Með vísan til framburðar vitnisins K-kk-ef V-kk-ef og með hliðsjón af framburði ákærða og vitnisins S-kk-ef, þykir og ljóst að brotaþola var haldið niðri af einum dyraverði þegar ákærði sparkaði í hann.

Með hliðsjón af framangreindu þykir sannað að ákærði hafi á þeim stað og tíma sem greinir í ákæru sparkað einu sinni í höfuð brotaþola þar sem honum var haldið niðri af öðrum dyraverði með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgur og fleiðursár á hægra eyra. Er háttsemi ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur 1985. Samkvæmt framlögðu sakavottorði gekkst hann 2009 og 2011 undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar hjá lögreglustjóra fyrir hraðakstur.

Við ákvörðun refsingar er litið til 1. og 3. tl. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en háttsemi ákærða var hættuleg og hefði auðveldlega getað valdið mun meiri skaða en raun varð á. Á hinn bóginn ber að líta til þess að samkvæmt framburði ákærða, sem fær stuðning í framburði vitnisins S-kk-ef og að nokkru leyti í framburði vitnisins E-kk-ef Þ-kk-ef, þykir ljóst að brotaþoli hafði áreitt brotaþola með mjög ósmekklegum hætti fyrr um kvöldið og látið dólgslega. Þykir því mega líta til 4. mgr. 74. gr. sömu laga við ákvörðun refsingar. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi. Eftir atvikum og þar sem ákærði hefur ekki áður gerst sekur um ofbeldisbrot þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hrl., sem þykja hæfilega ákveðin 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Yfirlit um annan sakarkostnað hefur ekki verið lagt fram í málinu.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Ákærði, V-x-x H-x-x, sæti fangelsi í 30 daga en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði í sakarkostnað málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hrl., 251.000 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf