S-146/2015

Mál þetta, sem var dómtekið í dag, höfðaði ríkissaksóknari hér fyrir dómi þann 30. október, 2015 með ákæru á hendur X,

„fyrir neðangreind kynferðisbrot gegn börnum, framin á ... sem hér greinir:

Með því að hafa í eitt skipti sumarið 2014, í [...], farið með [A], sem þá var 5 ára gamall, inn á salerni og læst hurðinni. Því næst girt niður um [A] og fróað honum, girt niður um sig og fróað sér en ákærði lét [A] sitja á læri sínu á meðan.

Fyrir kynferðisbrot gegn barni, með því að hafa föstudaginn 17. apríl 2015 að [...], farið með [B], sem þá var 7 ára gamall, inn á salerni og læst hurðinni. Því næst girt niður um [B] og fróaði honum, girt niður um sig og fróað sér og loks lagt drenginn á gólfið og lagst ofan á hann.

Telst þetta varða við 1. mgr. 194. gr. og 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er aðallega krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar, en til vara að honum verði gert að sæta öryggisgæslu á viðeigandi stofnun, sbr. 62. gr. almennra hegningarlaga, og greiða allan sakarkostnað.“

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað sök. Með játningu hans, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru er lýst og þar er rétt heimfærð til refsiákvæða. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu en þegar hefur farið fram, með heimild í 164. gr. laga nr. 88/2008.

Fyrir liggur ítarleg skýrsla C geðlæknis um geðrannsókn á ákærða, dagsett 16. september sl. Þar kemur fram í samantekt að ákærði hafi átt við hegðunartruflanir að stríða frá unga aldri og eigi erfitt með að stjórna hegðun sinni. Hann taki skapofsaköst og hvatir hans til barna séu óeðlilegar. Árið 2004 hafi hann verið sendur til greiningar hjá Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins og sumarið 2013 hafi hann verið á Barna- og unglingageðdeild Landspítalans í fjórar vikur. Þar hafi greindarmat á honum verið endurtekið. Greindarvísitala hans hafi mælst 42. Það sé við neðstu mörk kvarða og flokkist sem miðlungsgreindarskerðing. Frá 1. október 2014 hafi ákærði hlítt sérstökum öryggisúrræðum á vegum barnaverndarnefndar ... . Hann sé í stöðugri gæslu. Árásargirnd hans hafi ekki minnkað. Veggir í íbúð hans séu margbrotnir. Hann hafi ennþá mjög óeðlilegar hvatir til barna. Hann hafi ekki verið fær um að ræða þá hluti við geðlækninn.

Þá er vitnað til þess að D réttarsálfræðingur hafi fylgst með ákærða undanfarin ár og gert tillögur sem megi finna í málsgögnum. Á fundi með D hafi komið fram það álit hans að ákærði geti verið öðrum hættulegur, sérlega ungum börnum og þurfi mikið aðhald og gæslu.

Í niðurstöðum C segir að það sé hans mat að ákærði sé alls ófær um að stjórna gerðum sínum í þeim málum sem hér séu til umfjöllunar. Hann telji brýna nauðsyn á að öryggisgæslu verði haldið áfram. Ljóst sé að ókynþroska börn séu í mikilli hættu gagnvart honum og skapofsaköst hans séu með þeim hætti að fullorðnum geti stafað hætta af. Þá hafi hann haft hugmyndir um að skaða sjálfan sig og sé í ákveðinni hættu af þeim sökum.

Samkvæmt 15. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 skal þeim mönnum eigi refsað, sem sökum geðveiki, andlegs vanþroska eða hrörnunar, rænuskerðingar eða annars samsvarandi ástands voru alls ófærir á þeim tíma, er þeir unnu verkið, til að stjórna gerðum sínum. Það er mat dómara, eftir athugun á gögnum málsins og þá ekki síst framangreindri skýrslu C, að þetta eigi við um ákærða. Verður hann því sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins í þessu máli.

Eins og högum og ástandi ákærða er háttað telur dómurinn óhjákvæmilegt að beita því úrræði sem heimilað er í 62. gr. almennra hegningarlaga, að mæla fyrir um vistun ákærða á viðeigandi hæli, enda verður ekki ætlað að vægari úrræði geti komið að notum.

Dæma ber ákærða til að greiða allan kostnað sakarinnar eins og nánar greinir í dómsorði. Er virðisaukaskattur talinn með.

K-kvk-nf B-kvk-nf saksóknari fór með málið af hálfu ákæruvalds.

E-kk-nf S-kk-nf kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, á að vera sýkn af refsikröfum ákæruvaldsins í þessu máli.

Ákærða skal komið fyrir á viðeigandi hæli, sbr. 62. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði 600.316 krónur í sakarkostnað á rannsóknarstigi. Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns, 317.130 krónur.

Ákærði greiði þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef Ó-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 173.910 krónur.