S-183/2006

Mál þetta, sem dómtekið var 27. apríl s.l., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 24. febrúar 2006 á hendur P-kk-þgf A-kk-þgf, kt. 000000-0000, Háengi 8, Selfossi, fyrir líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 14. janúar 2006 fyrir utan skemmtistaðinn HM-Pub á Selfossi, slegið M-kk-þf J-kk-þf, kt. 000000-0000, hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að M-kk-nf kjálkabrotnaði á neðri kjálka vinstra megin, með brotlínu inn að endajaxli neðst vinstra megin og hlaut sprungu í kjálka hægra megin án misgengis.

Ákæruvaldið telur þessa háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og krefst þess að hann verði dæmdur til refsingar.

Verjandi ákærða krefst sýknu af kröfum ákæruvalds og að allur sakarkostnaður ásamt málsvarnarlaunum verði greiddur úr ríkissjóði. Til vara krefst hann fyrir hönd ákærða vægustu refsingar sem lög leyfa og að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Málsatvik og lögreglurannsókn.

Kærandi, M-kk-nf J-kk-nf, sneri sér til lögreglu 20. janúar s.l. og skýrði svo frá að hann hefði farið aðfaranótt laugardagsins 14. janúar á skemmtistaðinn HM-Pub á Selfossi ásamt vini sínum, H-kk-þgf A-kk-þgf T-kk-þgf. Þegar þeir hafi verið þarna inni í u.b.b. hálfa klukkustund hafi ákærði, sem starfaði þar sem dyravörður, vísað H-kk-þgf út. Ákærði hafi komið aftur skömmu síðar, rifið í öxl kæranda og leitt hann út. Hann kvað ákærða hafa verið töluvert æstan, en hann hefði verið mjög rólegur áður. Kærandi kvaðst hafa orðið pirraður við þetta og rekið olnboga í útihurðina. Hafi ákærði þá opnað dyrnar og komið út, gengið hiklaust að kæranda sem kvaðst hafa hörfað undan. Þegar kærandi hafi verið kominn um fjóra metra frá húsinu segir kærandi ákærða fyrirvaralaust hafa slegið sig eitt hnefahögg á vinstri kjálka. Kærandi kvaðst ekki hafa fallið við höggið en fundið að kjálkinn hafi verið brotinn því tennurnar hafi ekki passað saman.

Kærandi var fluttur á Heilsugæslustöð Selfoss sömu nótt og í vottorði M-x-x B-x-x N-x-x, læknis, dagsettu 30. janúar s.l., segir að hann hafi verið með verk yfir kjálka vinstra megin og hafi hann ekki getað opnað munninn og hafi verið bólga á svæðinu. Tennur hafi verið heilar og fastar, bæði í efri og neðri góm. Blóðþrýstingur og púls hafi verið eðlileg og augnskoðun einnig. Röntgenmynd af kjálka hafi sýnt brot í neðri kjálka vinstra megin og hafi brotlína gengið inn við endajaxlinn neðst vinstra megin. Misgengi hafi ekki verið mikið, ca 1 mm eða svo. Einnig hafi verið sprunga í kjálka hægra megin án misgengis. Ekki hafi verið að sjá frekari merki um áverka. Fram kemur í vottorðinu að kærandi hafi verið sendur á Landspítala í Fossvogi í aðgerð þar sem tennur voru fixeraðar og endajaxl fjarlægður úr brotinu.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 31. janúar s.l. Hann kvaðst hafa starfað sem dyravörður á HM-Pub þessa nótt og séð þar um gæslu. Hann kvaðst ekki þekkja kæranda og því ekki geta sagt hvort hann hefði haft afskipti af honum. Hann kannaðist við að hafa vísað frá ungum strákum sem ekki gátu framvísað skilríkjum og í nokkur skipti hafi nokkrum strákum tekist að komast inn. Hann kvaðst hafa séð til einhverra í salnum og vísað þeim út þar sem hann hafi talið þá of unga. Ákærði kvaðst ekki hafa lent í neinum átökum og engan slegið, en einhverjir hafi verið að rífa kjaft.

Vitnið E-kvk-nf H-kvk-nf A-kvk-nf, skýrði svo frá hjá lögreglu að kærandi hefði komið inn á skemmtistaðinn, verið mjög ölvaður og haldið á áfengisflösku. Hafi ákærði tekið af honum flöskuna og vísað honum út. Hafi kærandi ítrekað reynt að komast inn aftur, en hún kvaðst hafa staðið rétt innan við útidyrnar. Hafi ákærði sagst ætla að koma vitinu fyrir kæranda, en hann hafi ekki tekið mark á því sem við hann hafi verið sagt og virtist E-kvk-þgf hann vera í öðrum heimi. Kvaðst E-kvk-nf þá hafa séð ákærða lyfta annarri hendinni, líklega þeirri hægri og slá kæranda flötum lófa á kinnina. Hafi kærandi fallið við þetta til hliðar með andlitið í íshröngl sem var á planinu. E-kvk-nf kvað ákærða ekki hafa slegið fast og kvaðst hafa litið svo á að hann væri að gefa kæranda kinnhest til að vekja hann og fá hann til að hugsa. Hún kvað ákærða hafa sagt við sig um leið og hann kom inn að hann væri sennilega búinn að fá kæru fyrir líkamsárás.

Vitnið J-kvk-nf E-kvk-nf S-kvk-nf, skýrði svo frá hjá lögreglu að hún hafi ekki orðið sjónarvottur að því þegar ákærði var talinn hafa slegið kæranda, en hún kvað ákærða hafa tekið áfengisflösku af kæranda og vísað honum út. Hafi kærandi eftir það ítrekað reynt að komast inn aftur og hafi honum tekist það. Hafi ákærði orðið pirraður á honum og leitt hann út án átaka. Hún kvaðst ekki hafa séð til kæranda eftir þetta.

Vitnið H-kk-nf A-kk-nf T-kk-nf, skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hafi umrædda nótt farið á skemmtistaðinn HM-Pub ásamt kæranda og Á-kk-þgf F-kk-þgf P-kk-þgf og hafi kærandi verið undir áfengisáhrifum. Hann kvað kæranda hafa verið með rommflösku í fórum sínum og hafi ákærði tekið hana af honum án vandkvæða. Þeir félagar hafi síðan sest við borð en skömmu síðar hafi ákærði vísað þeim út. H-kk-nf kvaðst hafa staðið upp og rekist í glas sem dottið hafi í gólfið. Hafi ákærði reiðst við þetta og snúið hann niður. Kvaðst hann hafa beðið ákærða um að sýna stillingu því hann væri á leiðinni út. Þegar þeir félagar hafi verið komnir út hafi kærandi slegið í hurðina. Ákærði hafi þá komið út og hafi kærandi hörfað undan honum. Hafi ákærði þá slegið kæranda með krepptum hnefa á vinstri kinn. Hafi kærandi við þetta fallið aftur fyrir sig í snjóinn en maður hafi komið að og leitt ákærða í burtu.

Vitnið Á-kk-nf F-kk-nf P-kk-nf, skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hafi farið á HM-Pub ásamt kæranda og H-kk-þgf. Er þeir hefðu dvalið þar í um 10 mínútur hafi ákærði vísað H-kk-þgf út, snúið hann niður í gólf og síðan leitt hann út. Er út var komið hafi H-kk-nf og kærandi farið að rífast við ákærða, sem hafi skellt hurðinni aftur. Hafi kærandi þá sparkað í hurðina, ákærði komið út og slegið hann hnefahögg í andlitið. Við það hafi kærandi dottið aftur fyrir sig í mjúkan snjóinn. Hafi kærandi þá staðið upp og spurt ákærða hvað hann væri að gera. Hafi ákærði þá ætlað að hjóla aftur í kæranda, en ungur maður hafi stöðvað hann og leitt hann inn í hús.

Vitnið S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf, skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hafi verið staddur á umræddum skemmtistað og kvaðst hann hafa séð að kærandi hafi reynt að komast inn, en honum hafi áður verið vísað út. Hafi kærandi verið með aðra höndina á hurðinni en ákærði hafi reynt að loka henni. Er það hefði tekist hefði komið högg á hurðina utan frá og taldi S-kk-nf að kærandi hefði sparkað í hana. Hafi ákærði þá opnað dyrnar, farið út og kvaðst S-kk-nf hafa farið á eftir honum. Kvaðst hann hafa séð ákærða slá kæranda fyrirvaralaust hnefahögg sem komið hafi vinstra megin á kjálkann. Hafi kærandi fallið aftur á bak en staðið strax upp aftur. Hafi einhver komið að og farið með ákærða aftur inn á skemmtistaðinn.

Vitnið B-kk-ef S-kk-ef Á-kk-nf, skýrði svo frá hjá lögreglu að hann hafi verið staddur fyrir utan skemmtistaðinn er hann hafi séð kæranda koma út og ákærði hafi greinilega verið að vísa honum út. Kvaðst hann hafa séð kæranda sparka eða ýta á hurðina. Hann kvaðst hafa séð ákærða slá kæranda þungu hnefahöggi á vinstri kinn og hafi hann við það fallið á hliðina eins og spýta.

Vitnið R-x-x W-x-x Z-x-x skýrði svo frá hjá lögreglu að hann væri vinur ákærða og hefðu þeir setið við spil umrætt kvöld á veitingastaðnum, en ákærði hafi af og til staðið upp og haft afskipti af gestum, en hann hafi starfað þarna sem dyravörður. R-x-x kvaðst nokkrum sinnum hafa farið á salerni og þá ekki séð til ákærða, en hann efaðist um að hann hefði slegið kæranda og hefði hann ekki minnst á neina líkamsárás við sig.

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi umrætt kvöld unnið sem dyravörður á skemmtistaðnum HM-Pub. Hann kannaðist við að ungmenni hefðu reynt að komast inn og hefði hann þurft að vísa einhverjum þeirra út og jafnframt mundi hann eftir því að hafa tekið áfengi af einhverjum þeirra. Hann kvaðst ekki kannast við að hafa lent í átökum og neitaði því að hafa hent ákærða út og slegið hann. Hann kvaðst ekki kannast við kæranda og ekki muna eftir honum þarna á staðnum.

Kærandi skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði farið á skemmtistaðinn ásamt H-kk-þgf félaga sínum. Hann kvaðst hafa farið að rífast við strák þarna inni og hafi ákærði þá sagt honum að vera ekki með læti, annars yrði honum hent út. Hann kvaðst hafa sæst við strákinn en ákærði hafi þá hent honum út með látum. Hann kvaðst hafa ætlað að tala við ákærða, en hann hafi þá skellt á sig hurðinni. Kærandi kvaðst þá hafa sparkað í hurðina og hafi ákærði þá rokið út og slegið sig eitt högg á vinstri kjálka. Kvaðst kærandi hafa fallið aftur fyrir sig á jörðina við höggið. Hann kvaðst ekki hafa lent á hægri hlið við höggið.

Vitnið Á-kk-nf F-kk-nf P-kk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi í símaskýrslu að hann hafi farið með kæranda inn á umræddan skemmtistað, en þeir væru félagar. Hann kvað H-kk-þf, kunningja kæranda, hafa verið með eitthvert vesen og hafi ákærði þá dregið hann út. Hafi hann og kærandi elt þá en ákærði hafi lokað hurðinni á þá. Hafi kærandi þá sparkað í hurðina og ákærði þá opnað, farið út og kýlt kæranda eitt hnefahögg vinstra megin í andlitið. Hafi kærandi fallið í jörðina aftur fyrir sig, staðið upp og ætlað að ráðast á ákærða, en komið hafi verið í veg fyrir það. Vitninu virtist höggið vera þungt, „dúndur“ eins og hann komst að orði.

Vitnið S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi verið staddur á skemmtistaðnum ásamt kæranda og félögum þeirra þegar þeir hafi verið reknir út. Kærandi hafi verið ósáttur við að fara út og hafi hann brotið flösku fyrir utan, farið burt en komið aftur og sparkað í hurðina. Hafi ákærði þá komið út og slegið kæranda eitt hnefahögg vinstra megin í andlitið. Kærandi hafi dottið aftur fyrir sig, en risið strax upp aftur.

Vitnið E-kvk-nf H-kvk-nf A-kvk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi verið stödd á umræddum skemmtistað en hún mundi ekki eftir því að hafa séð ákærða slá kæranda. Hún kvaðst vera vinnufélagi ákærða. Lögregluskýrsla var borin undir vitnið og taldi hún rétt eftir sér haft í henni.

Vitnið J-kvk-nf E-kvk-nf S-kvk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi verið að vinna á barnum á umræddum skemmtistað. Hún kvað kæranda nokkrum sinnum hafa verið vísað út en hún kvaðst ekki hafa séð ákærða slá kæranda. Hún staðfesti að kærandi hefði verið með áfengisflösku á staðnum.

Vitnið R-x-x W-x-x Z-x-x skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið staddur á umræddum veitingastað, en hann kvað þá þekkjast, enda báðir frá Póllandi. Hann kvað þá hafa verið að spila og tala saman en kvaðst ekki hafa séð ákærða henda neinum út. Hann kvaðst ekki þekkja kæranda. Hann kvað ákærða ekki hafa talað um að hann hefði lent í átökum og þá kvaðst hann ekki hafa séð ákærða slá neinn þetta kvöld. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða fara út fyrir til þess að sinna gestum, en tók fram að hann hefði þurft að fara nokkrum sinnum á salerni.

Vitnið J-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hann hefði verið staddur á umræddum skemmtistað og verið að spila en hann kvaðst ekki hafa séð ákærða slá neinn umrætt kvöld. Hann kvaðst vera vinnufélagi ákærða og taldi sig vera kunningja hans. Hann kvaðst hafa orðið var við einhverjar ýfingar á staðnum þar sem vínflaska var tekin af einhverjum gesti og einhverjum var vísað út og þá kvað hann ákærða hafa brugðið sér frá. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við að ákærði hefði farið út og ekki hafa orðið var við átök.

Vitnið B-kk-nf S-kk-ef Á-kk-nf, skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að hann hafi verið staddur fyrir utan umræddan skemmtistað, en hann kvaðst kannast við ákærða og kæranda. Hann kvað þá hafa farið að rífast fyrir utan og hafi það endað með því að ákærði sló kæranda frekar þungu höggi vinstra megin í andlitið. Hann kvað kæranda hafa fallið við höggið á hægri hlið en staðið síðan upp.

Vitnið M-kvk-nf S-kvk-nf, sambýliskona ákærða, skýrði svo frá dómi að hún hefði verið stödd á umræddum skemmtistað en hún kvaðst ekki hafa séð ákærða slá nokkurn mann þetta kvöld. Þá kvaðst hún ekki hafa orðið vör við að ákærði hefði þurft að bregða sér út.

Vitnið B-kk-nf H-kk-nf M-kk-nf, skýrði svo frá fyrir dómi að hann hefði verið staddur á umræddum veitingastað þetta kvöld, en hann kvaðst ekki hafa séð ákærða lenda í neinum átökum og þá kvaðst hann ekki hafa séð hann fara út. Hann tók fram að hann hefði ekki fylgst með ákærða allt kvöldið.

Niðurstaða.

Ákærði hefur neitað sök og kannast ekki við að hafa slegið kæranda eins og honum er gefið að sök. Hann hefur kannast við að hafa haft afskipti af ungmennum á skemmtistaðnum, tekið af þeim áfengi og vísað einhverjum þeirra út, en hann kvaðst ekki kannast við kæranda og mundi ekki eftir því að hafa haft afskipti af honum á staðnum. Kærandi og vitnin Á-kk-nf F-kk-nf, S-kk-nf K-kk-nf og B-kk-nf S-kk-ef hafa borið að ákærði hafi slegið kæranda eitt hnefahögg vinstra megin í andlitið, en vitnin E-kvk-nf H-kvk-nf, J-kvk-nf E-kvk-nf, R-x-x W-x-x, J-kk-nf A-kk-nf, M-kvk-nf og B-kk-nf H-kk-nf, hafa öll borið að þau hafi ekki séð ákærða lenda í neinum átökum þetta kvöld. Upplýst er að ákærði starfaði sem dyravörður á skemmtistaðnum og hefur hann kannast við að hafa þurft að vísa gestum frá og taka áfengi af þeim. Þá hafa síðastgreind vitni ekki borið að þau hafi fylgst með því sem gerðist utandyra þegar umræddur atburður varð og ólíklegt verður að telja að þau hafi getað fylgst með hverju fótmáli ákærða. Kærandi og fyrstgreind vitni eru sammála um að kærandi hafi fallið á jörðina við höggið og telja þau ýmist að hann hafi fallið á bakið eða á hægri hlið. Áverkar á kæranda eru á vinstri kjálka hans og samrýmast því að hann hafi fengið hnefahögg. Með framangreindum vitnaframburði telst því fyllilega sannað að ákærði hafi slegið kæranda. Hins vegar er ljóst að kærandi fékk einnig áverka hægra megin á kjálka. Er því ekki loku fyrir það skotið að áverka hans megi að hluta til rekja til þess er hann féll á jörðina eftir höggið en útilokað verður að telja miðað við það sem fram er komið í málinu að áverka hans megi rekja að öllu leyti til þessarar staðreyndar. Er því ekki óvarlegt að telja sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruskjali og voru áverkar kæranda slíkir að brot ákærða varðar við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé. Þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar skal frestað og skal hún niður falla að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Dæma ber ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef, hdl., 124.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, 20.000 krónur í aksturskostnað og 7.500 krónur vegna læknisvottorðs.

H-kk-nf O. A-kk-nf, dómstjóri, kveður upp dóminn. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest vegna mikilla embættisanna dómarans.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, P-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar skal frestað og skal hún niður falla að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef, hdl., 124.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, 20.000 krónur í aksturskostnað og 7.500 krónur vegna læknisvottorðs.

H-kk-nf O. A-kk-nf.