S-441/2010

Mál þetta er höfðað með ákæru ríkislögreglustjóra dagsettri 24. september sl. á hendur ákærða, I-kk-þgf M-kk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Önundarholti, Selfossi,

„fyrir meiri háttar brot gegn skattalögum framin í rekstri einkahlutafélagsins I-kk-nf M-kk-nf, kennitala 000000-0000, sem ákærði I-kk-nf var framkvæmdastjóri og stjórnarmaður fyrir, með því að hafa:

1. Eigi staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum fyrir hönd félagsins á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilanna maí-júní, september-október og nóvember-desember 2008 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins á árinu 2008, í samræmi við fyrirmæli IX. kafla laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, samtals að fjárhæð kr. 19.018.958, sem sundurliðast sem hér greinir:

2. Eigi staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna tímabilanna maí til og með október auk desember 2008 og janúar til og með maí 2009 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, í samræmi við fyrirmæli í III. kafla laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna sömu tímabila auk tímabilsins nóvember 2008, samtals að fjárhæð kr. 7.117.325, sem sundurliðast sem hér greinir:

Framangreind brot ákærða samkvæmt 1. og 2. tölulið ákæru teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig:

a) 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 1. tölulið ákæru.

b) 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 2. tölulið ákæru.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við þingfestingu málsins 4. nóvember sl. játaði ákærði sök og var það tekið til dóms í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála eftir að sækjandi og verjandi ákærða höfðu reifað sjónarmið um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og verjandi hans krefst þóknunar sér til handa sem hann telur að eigi að greiðast úr ríkissjóði.

Fram kemur í gögnum málsins að þann 14. október 2009 hafi skattrannsóknarstjóri ríkisins tilkynnt skiptastjóra þrotabús skattaðilans Ingimundar Magnússonar ehf. að rannsókn væri hafin á skilum á afdreginni staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabilanna maí til og með desember rekstrarárið 2008 og janúar til og með júní rekstrarárið 2009 og innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabilanna mars-apríl til og með nóvember-desember rekstrarárið 2008. Með bréfi dagsettu 6. nóvember 2009 hafi skiptastjóra verið tilkynnt að rannsóknin næði einnig til skila á innheimtum virðisaukaskatti vegna uppgjörstímabilsins janúar-febrúar rekstrarárið 2008. Samkvæmt upplýsingum úr fyrirtækjaskrá ríkisskattstjóra mun skráður tilgangur félagsins hafa verið almenn byggingarstarfsemi og skyldur rekstur og var ákærði skráður stjórnarmaður, framkvæmdastjóri og prókúruhafi. Hafi hann við skýrslutökur skýrt svo frá að hann væri eigandi og framkvæmdastjóri skattaðilans og hefði séð um daglegan rekstur. Með bréfi dagsettu 23. mars sl. vísaði skattrannsóknarstjóri málinu til rannsóknar hjá ríkislögreglustjóra og leiddi sú rannsókn til útgáfu ákæru í máli þessu.

Með játningu ákærða sem er í samræmi við gögn málsins er sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og rétt þykir færð til refsiákvæða í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður sætt refsingu.

Við ákvörðun refsingar þykir mega líta til þess að ákærði hefur skýlaust játað brot sín og veitt fulla aðstoð við rannsókn málsins.

Að öllu framangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 7 mánuði en fullnustu refsingarinnar skal frestað og fellur hún niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Þá verður ákærða gert að greiða 41.100.000 krónur í sekt til ríkissjóðs og komi 6 mánaða fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan 4 vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef M-kk-ef hrl., 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og sakflytjendur tölu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði, I-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í 7 mánuði en fullnustu refsingarinnar skal frestað og fellur hún niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði 41.100.000 krónur í sekt til ríkissjóðs og komi 6 mánaða fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan 4 vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans, J-kk-ef M-kk-ef hrl., 300.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf.