E-945/2008

Mál þetta var þingfest 9. apríl 2008 og tekið til dóms 8. janúar 2009. Stefnandi er R-kk-nf B-kk-nf, Desjakór 7, Kópavogi en stefndi er þrotabú Einingarverksmiðjunnar Borgar ehf.

Dómkröfur stefnanda eru þær að hið stefnda félag verði dæmt til að greiða stefnanda 1.962.740 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 17. október 2007 til greiðsludags og til greiðslu málskostnaðar.

Af hálfu stefnda er krafist aðallega sýknu af öllum kröfum stefnanda í málinu en til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar. Málskostnaðar er krafist.

I.

Stefnandi lýsir málavöxtum svo að stefndi hafi framleitt forsteyptar einingar til mannvirkjagerðar og selt einingahús. Stefnandi, sem sé húsasmiður, hafi tekið að sér að reisa veggi slíkra húsa í verktöku fyrir stefnda. Stefnandi kveðst hafa unnið á þennan hátt fyrir stefnda með starfsmönnum sínum sumarið 2007 að Hringhellu 5 og Norðurhellu 5 í Hafnarfirði svo og Úlfarsbraut 10-11 í Reykjavík og Laut 16 í Grindavík. Ekki hafi verið gerður skriflegur samningur um verkin.

Frá 18. júní 2007 t.o.m. 17. september 2007 hafi stefnandi gefið út 9 reikninga á hendur stefnda vegna þessa. Stefndi hafi gert ýmsar athugasemdir við reikningana og hafi stefnandi komið á móts við stefnda að mörgu leyti. Að loknum þessum samskiptum aðila hafi stefnandi reikningsfært á stefnda 10.524.396 krónur. Stefndi hafi greitt inn á skuldina 8.561.656 krónur í 11 innborgunum í júlí, ágúst og september 2007.

Ógreiddar séu eftirstöðvar að fjárhæð 1.962.740 krónur sem sé stefnufjárhæð málsins. Sú fjárhæð hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Stefnandi byggir mál sitt á meginreglum kröfu- og verktakaréttar um réttar efndir fjárskuldbindinga. Hann hafi tekið að sér að vinna fyrrgreind verk fyrir stefnda og beri honum umkrafið endurgjald fyrir þau. Krafa stefnanda styðjist við framangreinda reikninga.

Stefndi byggir kröfu sína um sýknu í fyrsta lagi á því að lækka beri þá reikninga sem stefnandi byggir kröfu sína á. Í öðru lagi byggir hann kröfu sína á því að hann eigi gagnkröfu á hendur stefnanda.

Stefndi byggir á því að reikningur nr. 110, útgefinn 18. júní 2007, að fjárhæð 2.192.050 krónur sé ekki í samræmi við samkomulag aðila. Telur stefndi að samkomulag hafi verið um fast verð fyrir uppsetningu sökkla en ekki gert ráð fyrir að rukka sérstaklega fyrir svokölluð fótamennt enda séu þau hluti af uppsetningu sökklanna. Stefndi mótmælir því þeim hluta reikningsins sem snúi að sérstöku gjaldi fyrir fótamennt og telur hann ekki eiga rót í samningi aðila. Telur stefndi að þessi reikningur eigi með réttu að vera að fjárhæð 876.480 krónur.

Sama eigi við um reikning nr. 111, dags. 7. ágúst 2007, að fjárhæð 1.604.183 krónur. Stefnanda sé einungis rétt að halda fram kröfu að fjárhæð 1.075.680 krónur á grundvelli þessa reiknings.

Reikningur nr. 115, dags. 17. september 2007, að fjárhæð 1.242.250 krónur sé umdeildur. Byggt er á því að stefnandi hafi sem verktaki tekið að sér að reisa vegg gegn föstu gjaldi og þar innifalið hafi verið allur kostnaður við reisingu veggjanna að biðtíma meðtöldum. Beri því að lækka þennan reikning stefnanda niður í 792.250 krónur.

Á móti kröfu stefnanda heldur stefndi fram gagnkröfu. Hann segir stefnanda hafa unnið sem undirverktaki stefnda við að reisa veggeiningar að Helluhrauni 8, Hafnarfirði. Kaupandi hússins, fyrirtækið Dverghamrar ehf., hafi gert miklar athugasemdir vegna galla á uppsetningu hússins. Úttekt á vegum stefnda hafi leitt í ljós að kvartanir kaupanda hafi átt rétt á sér og hafi mátt rekja gallana til slælegra vinnubragða við reisingu hússins. Stefndi hafi af þessum sökum þurft að greiða Dverghömrum ehf. bætur að fjárhæð 1.206.465 krónur. Stefndi hafi því orðið fyrir tjóni af þessum sökum. Stefndi segir í greinargerð sinni að hann áskilji sér allan rétt til að höfða sérstakt mál á hendur stefnanda vegna þessarar kröfu.

Stefndi byggir mál sitt á meginreglum íslensks réttarfars, m.a. um sönnunarbyrði og reglur laga um meðferð einkamála nr. 91/1951.

II.

Af hálfu stefnda var ekki mætt við aðalmeðferð málsins sem fram átti að fara 8. janúar 2009. Þá var lagt fram tilkynning frá lögmanni stefnda um að Einingarverksmiðjan Borg ehf. hafi verið tekin til gjaldþrotaskipta. Upplýsti lögmaðurinn um að hann hafi rætt við skiptastjóra þrotabúsins sem ekki hafi séð ástæðu til að láta málið til sín taka.

Í þessu þinghaldi ítrekaði stefnandi kröfur sínar og mótmælti öllum framkomnum málsástæðum stefnda og lagði málið í dóm. Málið verður því dæmt skv. 3. tl. 96. gr. laga nr. 91/1991 eftir framkomnum kröfum og gögnum með tilliti til þess sem fram hefur komið af hálfu stefnda.

Stefnandi hefur mótmælt þeim staðhæfingum stefnda að samningur aðila hafi verið með öðrum hætti en stefnandi heldur fram. Eins og málið liggur fyrir hefur stefndi ekki sannað staðhæfingar sínar. Verða því kröfur stefnanda teknar til greina að öllu leyti.

Eftir þessari niðurstöðu verðu stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 400.000 krónur.

G-kk-nf A-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð

Stefnda, Þrotabú Einingarverksmiðjunnar Borgar ehf., greiði stefnanda, R-kk-þgf B-kk-þgf, 1.962.740 krónur ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 17. október 2007 til greiðsludags og 400.000 krónur í málskostnað.

G-kk-nf A-kk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 13. janúar 2009.