E-572/2005

Krafa um frávísun málsins frá héraðsdómi var tekinn til úrskurðar 10. maí. sl.

Mál þetta var þingfest 9. mars 2005 á hendur K-kk-þgf G-kk-þgf, persónulega og fyrir hönd Fiskverkunar Kristins Guðmundssonar, G-kk-þgf I-kk-þgf G-kk-þgf og Aflamarki ehf. Upphaflegur stefnandi var Maröfl ehf., Síðumúla 15, Reykjavík. Stefndu var veittur frestur til að skila greinargerð, fyrst til 13. apríl, en sá frestur var síðan framlengdur til 27. apríl og aftur til 4. maí 2005.

Í þinghaldi 4. maí felldi stefnandi málið niður á hendur stefndu G-kk-þgf I-kk-þgf G-kk-þgf og Aflamarki ehf. og sama dag var málið dómtekið vegna útivistar á hendur stefnda K-kk-þgf. Nefndum K-kk-þgf er bæði stefnt persónulega og fyrir hönd Fiskverkunar Kristins Guðmundssonar, sem er óskráð einkafirma í eigu stefnda. Stefna í málinu var síðan árituð um aðfararhæfi á hendur stefnda K-kk-þgf 9. maí, en málið endurupptekið að beiðni stefnda með úrskurði 12. október og honum veittur frestur til að skila greinargerð til 16. nóvember. Áður hafði stefndi lagt fram 400.000 króna málskostnaðartryggingu í samræmi við fyrirmæli 3. mgr. 137. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 25. október var bú Marafla ehf. tekið til gjaldþrotaskipta og í framhaldi var M-kk-nf G-kk-nf hæstaréttarlögmaður skipaður skiptastjóri í þrotabúinu. Hefur þrotabúið því tekið við aðild málsins samkvæmt 3. mgr. 22. gr. laga um meðferð einkamála, sbr. og 72. gr. og 1. mgr. 122. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Þann 14. desember 2005 var lagt fram í þinghaldi bréf M-kk-ef G-kk-ef skiptastjóra í þb. Marafla ehf. þar sem fram kemur heimild fyrir G-kk-þf V. K-kk-þf hdl. til þess að reka málið áfram í nafni þrotabúsins að því tilskyldu að þrotabúið hafi engan kostnað af málinu.

Stefnandi krefst þess að stefndi K-kk-nf G-kk-nf greiði honum persónulega og f.h. Fiskverkunar Kristins Guðmundssonar ehf. 43.880.589 krónur, með dráttarvöxtum frá 1. maí 2004 til greiðsludags.

Samkvæmt stefnu virðist stefnandi byggja stefnukröfur sínar á skriflegu samkomulagi dagsettu 15. ágúst 2003 milli Fiskverkunar Kristins Guðmundssonar ehf, annarsvegar, og E-kk-ef K-kk-ef hinsvegar. Samkvæmt því sem segir í samkomulaginu fjallar það um verðmyndun og gæði fisks sem veiddur er á tímabilinu 1. september 2003 til 31. maí 2004. Segir í stefnu að stefnda Aflamark ehf., félag í eigu stefnda G-kk-ef I. G-kk-ef ofl. hafi selt þorskinn af bátunum til stefndu FKG, slægðan eða óslægðan og að Aflamark ehf. hafi gert upp við stefnanda samkvæmt afreikningi. Eins og áður er rakið var málið fellt niður á hendur Aflamarki ehf. og G-kk-þgf. Í umfjöllun sinni um málsástæður segir í stefnu að stefnandi reisi mál þetta á því að gerður hafi verið samningur um fisksölu og fiskkaup sem gilti milli stefnanda og stefndu og er ekki annað að sjá en að stefnukröfurnar séu grundvallaðar á samkomulagi því sem áður er getið. Svo er að sjá af málsgögnum að samkomulag hafi tekist með aðilum þessa máls um að Maröfl ehf., stefnandi í máli þessu yfirtæki samningsskyldur E-kk-ef K-kk-ef og að gerður hafi verið nýr skriflegur samningur milli aðila þessa máls hinn 1. nóvember 2003. Á þennan samning er ekki minnst af háfu stefnanda.

Stefndi hefur fært fram þau rök fyrir frávísunarkröfu sinni að stefnandi byggi stefnukröfur sínar á samkomulagi stefnda við E-kk-þf K-kk-þf sem ekki sé aðili að máli þessu og stefnandi beini kröfum sínum að stefnda þrátt fyrir að viðskiptin sem um ræðir eigi sér stað milli stefnanda og Aflamarks ehf. sem stefndi hafi staðgreitt allan fiskinn. Stefnandi hafi kosið að falla frá kröfum á hendur seljanda fisksins Aflamarki ehf., sem gerði upp við stefnanda samkvæmt afreikningi.

Stefnandi hefur að mati dómara ekki gert grein fyrir því með viðunandi hætti hvers vegna hann byggir mál sitt upp á samningi stefnda við aðila sem ekki er aðili að máli þessu. Bersýnilegt er einnig að í stað þess samnings kom annar samningur sem stefnandi var aðili að, sbr. dómskj. 43, og mátti hann því vita um tilvist hans. Fyrir þessu hefur engin grein verið gerð í stefnu. Gildistími síðarnefnda samningsins sem er nóvember 2003 til maí 2004, skarast við gildistíma hins fyrri auk þess sem í honum er viðbótarákvæði sem breytir honum efnislega þó svo hann fjalli um sömu viðskipti. Ekki verður séð með neinni vissu af málatilbúnaði stefnanda að stefndi í máli þessu hafi hugsanlega átt nokkur einkaréttarleg viðskipti við hann sem dómurinn gæti leyst úr. Ekki er sýnt fram á með hvaða hætti stefndi kemur að uppgjöri viðskipta Aflamarks ehf. og stefnanda sem lýst er í stefnu. Loks er ekki ljóst af málatilbúnaði stefnanda hver samdi um kaup á þeim fiski sem málið snýst um. Á það skal því bent að aðild stefnanda til sóknar í málinu er óljós eins og málatilbúnaði er háttað. Þykir grundvöllur kröfugerðar stefnanda, af því sem nú hefur verið rakið, svo óljós og málatilbúnaður svo ruglingslegur að líta verði svo á að reifun málsins sé í andstöðu við meginreglu réttarfars í einkamálum um skýran og glöggan málatilbúnað og skýra kröfugerð að ekki verði úr bætt undir rekstri málsins fyrir dómi. Verður því með vísan til d, e, og g liðar 1. mgr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála ekki hjá því komist að vísa máli þessu frá dómi eins og stefndi hefur krafist.

Þar sem hér er um endurupptökumál að ræða hafa þessi málalok það í för með sér að hin fyrri falla sjálfkrafa úr gildi sbr. 1. mgr. 141. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Með vísan til 3. mgr. sömu lagagreinar þykir þrátt fyrir þessi úrslit rétt að að dæma stefnda til þess að greiða stefnanda 400.000 krónur í málskostnað.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefndi, K-kk-nf G-kk-nf f.h. óskráðs einkafirma síns Fiskverkunar Kristins Guðmundssonar ehf., greiði stefnanda þb. Marafla ehf. 400.000 krónur í málskostnað.

S-kk-nf S-kk-nf