S-803/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 3. maí 2010, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 29. september 2009, á hendur F-kk-þgf K-kk-þgf S-kk-þgf, kt. […], […], Hafnarfirði, fyrir eftirtalin fíkniefnalagabrot framin að […] í Hafnarfirði:

1. Með því að hafa fimmtudaginn 23. október 2008 haft í vörslum sínum 151,55 g af amfetamíni, 0,34 g af hassi, 32,55 g af kókaíni og 23 MDMA-töflur, sem lögreglumenn fundu við leit.

2. Með því að hafa mánudaginn 6. apríl 2009 haft í vörslum sínum 22,90 g af amfetamíni, 0,34 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 2 MDMA-töflur, sem lögreglumenn fundu við leit.

Þetta er talið varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk ofangreind fíkniefni sem hald var lagt á, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins, en til vara vægustu refsingar er lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Verjandi ákærða gerir kröfu um hæfilega þóknun sér til handa.

Frávísunarkröfu sem ákærði hafði uppi í málinu var hafnað með úrskurði 3. febrúar 2010.

I.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að fimmtudaginn 23. október 2008 fóru lögreglumenn, að fengnum dómsúrskurði, að heimili ákærða að […] í Hafnarfirði til þess að framkvæma húsleit. Í frumskýrslunni segir að vegna heilsufarssögu ákærða hafi verið ákveðið að hafa sjúkrabifreið í nágrenni við heimili hans. Þá hafi tveir lögreglumenn frá sérsveit ríkislögreglustjóra verið fengnir til að aðstoða við innför á heimili ákærða og leit. Útidyrahurðin á heimili ákærða hafi verið brotin upp og leit gerð á heimili hans. Meðan á leitinni stóð hafi ákærði byrjað að nötra og skjálfa. Sjúkraflutningamenn hafi verið fengnir á staðinn til að skoða ástand ákærða og hann verið fluttur á spítala til nánari skoðunar. Haft hafi verið samband við verjanda og V-kk-nf H. V-kk-nf lögmaður komið. Við leit á heimili ákærða hafi fundist ætluð fíkniefni í hólfi á botni ísskáps, hvítt efni í krukku á eldhúsborði og ætlað hass í krukku á eldhúsborði. Efnin hafi ekki verið hulin neinu nema glæru plasti. Einnig hefði verið framkvæmd leit í bifreið en ekkert saknæmt fundist. Fram kemur í frumskýrslu að sonur ákærða, þá 14 ára að aldri, búi á heimili ákærða, en hann hefði verið í skólanum þegar leitin fór fram. Farið hefði verið í skólann til að kynna honum málið og sjá til þess að hann kæmi ekki heim meðan á leit stæði. Fyrrverandi sambýliskona ákærða hefði farið og sótt drenginn í skólann að beiðni ákærða. Í gögnum málsins liggja fyrir ljósmyndir af ætluðum fíkniefnum á umræddum stöðum á heimili ákærða.

Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 11. nóvember 2008 og kvaðst hann enga skýringu geta gefið á þeim efnum sem fundust á heimili hans. Hann kvaðst ekki hafa vitað af efnunum á heimili sínu og sagðist ekki vita hver ætti þau. Þá sagði ákærði að sonur sinn hefði ekki heldur vitað af efnunum.

Að beiðni tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu voru efnasýni send til Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði. Í matsgerð, dags. 24. nóvember 2008, segir að eitt sýnið hafi innihaldið amfetamín, en styrkur amfetamínbasa hafi verið 6,6%, sem samsvari 9% af amfetamínsúlfati. Þá hafi annað sýni innihaldið kókaín, að 30% styrkleika, en það samsvari 34% af kókaínklóríði.

II.

Hinn 6. apríl 2009 fór lögregla að heimili ákærða vegna upplýsinga um meint fíkniefnamisferli ákærða. Í frumskýrslu lögreglu segir að sonur ákærða hafi komið til dyra og lögreglumenn spurt eftir föður hans. Er ákærði hafi orðið þeirra var hafi hann orðið mjög flóttalegur og hlaupið inn í eldhús. Í framhaldi af því hafi lögreglumenn farið inn til að tryggja vettvang. Ákærði hafi heimilað lögreglu húsleit og ætluð fíkniefni fundist í ísskáp í eldhúsi. Við leit á ákærða hafi fundist skammbyssa sem hann hafi sagt að væri óhlaðin og óvirk. Skotfæri í byssuna hafi fundist í buxnavasa ákærða. Ákærði hefði greint frá því að hann hafi verið að gera við byssuna þegar lögreglu bar að garði og hann hefði ósjálfrátt stungið henni inn á sig. Þá segir í frumskýrslu að fíkniefnaleitarhundur hefði verið fenginn á heimili ákærða og hann fundið töluvert magn amfetamíns innan í tveimur náttborðslömpum. Ákærði hafi sagt að sonur sinn hefði ekki vitað af þeim fíkniefnum sem lögregla haldlagði.

Við skýrslutöku hjá lögreglu sama dag kvaðst ákærði eiga fíkniefni sem fundust í ísskápnum og náttborðslömpunum. Inntur eftir því hvaða efni þetta væru sagði ákærði að þetta væri amfetamín. Um það hversu mikið magn hefði verið í svefnherberginu sagði ákærði að þetta væru um 15-20 g og 4 g í minni pokanum. Hann sagði að sonur sinn hefði ekki vitað af efnunum.

Í matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði kemur fram að styrkur amfetamínsbasa í þurrkuðu sýni var 18%, sem samsvari 24% af amfetamínsúlfati.

Samkvæmt niðurstöðum rannsóknar tæknideildar lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu reyndist byssan óvirk, en tiltekna hluti vantaði í hana.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði kvaðst ekki kannast við fíkniefni sem fundust á heimili hans 23. október 2008. Þá kvaðst hann enga skýringu geta gefið á því að efnin bárust á heimili hans. Ákærði sagði að aðeins hann og sonur hans byggju á heimilinu og fleiri hefðu ekki haft aðgang að húsnæðinu. Ákærði kvaðst nota ísskápinn daglega og hann hefði ekki tekið eftir fíkniefnum í honum, en hann noti lítið skúffuna sem fíkniefnin voru í. Þá sagði ákærði að hann hefði ekki tekið eftir því að fíkniefni hefðu verið í skál á eldhúsborðinu. Ákærði kvaðst ekki muna atvik þennan dag vel. Hann hefði misst rænu að einhverju leyti og hann hefði verið í sjokki. Hann væri hjartasjúklingur og hefði fengið heilablóðfall. Ákærði kvaðst ekki muna eftir því að verjandi hefði verið viðstaddur húsleitina. Ákærði gerði ekki athugasemdir við niðurstöður fyrirliggjandi matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði frá 24. nóvember 2008.

Um fíkniefni sem fundust á heimili ákærða 6. apríl 2009 sagði ákærði að hann kannaðist ekki við þau. Ákærði sagði að lögreglan hefði bankað upp á og allt í einu verið komin inn í eldhús. Lögreglan hefði „hamast“ í honum vegna þess að hann hefði verið með byssu, en hún hefði verið óvirk. Þegar borinn var undir ákærða framburður hans við skýrslutöku hjá lögreglu síðar sama dag, um að hann hefði viðurkennt að eiga fíkniefnin sem fundust á heimilinu, sagði hann að lögreglan hefði hótað því að sonur hans yrði tekinn af honum og hann hefði því sagt að hann ætti efnin. Ákærði sagðist þola álag illa eftir að hann hefði fengið hjartaáfall. Um framburð sinn hjá lögreglu, um tegund og magn efnanna, sagði ákærði að lögreglumennirnir tveir sem hefðu yfirheyrt hann hefðu greint honum frá því að amfetamín hefði fundist. Ákærði var inntur eftir því hvernig hann hefði vitað hversu mikið magn þetta hefði verið og svaraði hann á sömu leið, að lögreglumennirnir hefðu sagt sér það. Ákærði kvaðst ekki muna eftir því að hafa heimilað lögreglu að koma inn í húsið og framkvæma húsleit þar. Þá kvað hann ólíklegt að hann hefði hafnað aðstoð verjanda á vettvangi. Einnig kvaðst ákærði halda að honum hefði ekki verið kynntur réttur sinn til verjanda við skýrslutöku hjá lögreglu sama dag. Fram kom að ákærði væri ekki eigandi húsnæðisins sem hann býr í.

Vitnið M-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður greindi frá því að það hefði farið á heimili ákærða 23. október 2008 vegna upplýsinga sem lögreglu hefðu borist, en vitnið vildi ekki upplýsa frá hvaða aðilum. Vegna heilsufarssögu ákærða hefði sjúkrabifreið verið höfð til taks. Þá hefði verið ákveðið að hafa sérsveit lögreglu með í för vegna fyrri afskipta af ákærða, en þá hefði hann verið að hlaða skammbyssu þegar lögreglu hefði borið að garði. Í fyrstu hefði ákærði virst vera í lagi og sjúkrabifreiðinni verið snúið við. Húsleit hefði verið framkvæmd á heimili ákærða og meðan á henni stóð hafi þurft að kalla til sjúkrabifreið fyrir ákærða og flytja hann af vettvangi. Þá hefði verið haft samband við verjanda og V-kk-nf H. V-kk-nf lögmaður komið. Vitnið sagði að fíkniefni hefðu fundist í ísskáp og á eldhúsborði. Aðspurt af hverju fingrafara hefði ekki verið leitað á fíkniefnapokanum sem fundust á heimili ákærða sagði vitnið að það væri almennt ekki gert þegar mál væru augljós. Það væri fremur gert þegar um meira magn efna væri að ræða. Vitnið kvaðst ekki geta sagt til um á hvaða grundvelli leit hefði verið framkvæmd í bifreið, en það hefði væntanlega verið gert í samráði við V-kk-þf H. V-kk-þf lögmann.

Vitnið kvaðst ekki mun vel atvik 6. apríl 2009. Vitnið sagði að farið hefði verið að heimili ákærða vegna upplýsinga sem lögreglu hefðu borist, en vitnið vildi ekki greina frá hverjum. Bankað hefði verið upp á hjá ákærða og sonur hans komið til dyra. Þegar ákærði hefði orðið lögreglu var hefði hann hlaupið inn og það hefði verið farið á eftir honum til að tryggja vettvang. Húsleit hefði svo verið framkvæmd að fengnu munnlegu samþykki ákærða. Vitnið gat ekki fullyrt hvort það hefði heyrt ákærða veita samþykki. Þá greindi vitnið frá því að ákærði hefði verið undarlegur í háttum og reynt að setja höndina niður í buxnastrenginn og lögreglumenn gripið í hönd hans áður en hann hefði náð að taka upp byssu. Nánar innt eftir atvikum og því sem fram kemur í frumskýrslu, um að ákærði hefði verið flóttalegur, kvaðst vitnið ekki hafa séð til ákærða þegar lögreglan kom á heimilið, en það hefðu verið lögreglumenn fyrir framan vitnið. Fram kom hjá vitninu að það væri venja að láta sakborninga skrifa undir húsleitarheimild. Vitnið kvaðst ekki muna ástæðu þess að það hefði ekki verið gert í umrætt sinn. Borinn var undir vitnið framburður ákærða fyrir dómi um að hann hefði verið beittur þrýstingi við skýrslutöku hjá lögreglu 6. apríl 2009 og sagði vitnið að þetta væri ekki rétt. Þá væri ekki rétt að ákærði hefði verið upplýstur við skýrslutökuna um tegund og magn fíkniefna. Vitnið kvaðst ekki muna sérstaklega hvort ákærða hefði við upphaf skýrslutökunnar verið kynntur réttur til verjanda.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf lögreglumaður tók þátt í húsleit á heimili ákærða 23. október 2008. Vitnið greindi frá því að það hefði fundið fíkniefni í ísskáp. Aðspurt kvaðst vitnið ekki muna á hvaða tímapunkti húsleitarinnar efnin hefðu fundist, hvort það hefði verið fyrir eða eftir að verjandi kom á staðinn.

Vitnið sagðist jafnframt hafa tekið þátt í aðgerðum lögreglu á heimili ákærða 6. apríl 2009. Bankað hefði verið upp á hjá ákærða og sonur hans komið til dyra. Vitnið hefði séð ákærða baka til og þegar hann hefði séð lögreglumennina hefði hann hlaupið inn í eldhús og vitnið ásamt fleiri lögreglumönnum elt hann til að tryggja að sönnunargögn færu ekki til spillis. Tveir lögreglumenn hefðu náð ákærða og sagt að hann væri með byssu inni á sér. Vitnið hefði þá náð byssunni sem hefði verið í buxnastreng ákærða og hún runnið niður buxnaskálmina. Vitnið sagði að það hefði ekki verið viðstatt leit í svefnherberginu. Vitnið hefði aðallega verið í eldhúsinu með ákærða og fundið efni í krukku á eldhúsborðinu. Aðspurt kvaðst vitnið ekki muna hvort það hefði heyrt ákærða veita samþykki fyrir húsleitinni. Vitnið sagði jafnframt að húsleit hefði aldrei verið framkvæmd nema með því að hafa leyfi fyrir henni.

Vitnið S-kk-nf B-kk-nf lögreglumaður greindi frá því að það hefði farið að heimili ákærða 6. apríl 2009 vegna þess að ítrekað hefðu borist upplýsingar um fíkniefnamisferli þar. Bankað hefði verið upp á og sonur ákærða komið til dyra. Ákærði hefði sést inn um dyragættina og hlaupið inn í eldhús þegar hann hefði orðið var við lögregluna. Í framhaldi af því hefði lögreglan farið inn og handtekið ákærða. Rætt hefði verið við ákærða og vitnið heyrt ákærða heimila húsleit. Vitnið skýrði jafnframt frá því að byssa hefði fundist á ákærða, sem hefði reynst óvirk og óhlaðin, en skotfæri hefðu fundist í buxnavasa ákærða. Fíkniefnahundur hefði fundið fíkniefni í lömpum í svefnherbergi. Einnig hefðu fundist fíkniefni í ísskáp og á borði. Vitnið kvaðst hafa tekið skýrslu af ákærða sama dag og ákærði viðurkennt að hann ætti fíkniefnin. Vitnið kvaðst ekki hafa vitað við skýrslutökuna, sem fram fór í framhaldi af húsleitinni, tegund eða magn efnanna sem hefðu fundist. Vitnið hefði því ekki getað skýrt ákærða frá því. Vitnið neitaði því að ákærði hefði verið beittur einhverjum þrýstingi við skýrslutökuna. Þá greindi vitnið frá því að ákærða hefði verið kynntur réttur til verjanda við handtöku á heimili hans og við upphaf yfirheyrslu á lögreglustöð. Í bæði skiptin hefði ákærði afþakkað verjanda.

IV.

Ákærði neitar sök samkvæmt 1. tl. ákæru og gerir athugasemdir við framkvæmd húsleitar 23. október 2008 og rannsókn málsins. Þannig telur ákærði aðfinnsluvert að tveir lögreglumenn úr sérsveit ríkislögreglustjóra hafi verið fengnir til að aðstoða við húsleitina. Enn fremur telur ákærði að annmarkar séu á húsleitinni þar sem hún hafi farið fram að ákærða fjarstöddum og án verjanda.

Lögreglumenn fóru á grundvelli dómsúrskurðar á heimili ákærða til húsleitar. Ákærði var heima þegar lögreglan kom en kalla þurfti á sjúkrabifreið og flytja ákærða af vettvangi skömmu síðar. Vitnið H-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður útskýrði fyrir dómi að við fyrri afskipti af ákærða hefði ákærði verið með byssu og því hefðu sérsveitarmenn tekið þátt í aðgerðum lögreglu umrætt sinn. Er því ekki fallist á að lögreglan hafi ekki gætt meðalhófs. Samkvæmt 2. mgr. 79. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal eiganda eða umráðamanni húsakynna veittur kostur á að vera viðstaddur húsleit „ef unnt er“. Sé hann fjarstaddur skulu til kvaddir heimilismenn og ef enginn er viðstaddur skal tilkynna eiganda eða umráðamanni leitina án ástæðulauss dráttar. Að þessu virtu og þar sem V-kk-nf H. V-kk-nf lögmaður var kallaður til að gæta hagsmuna ákærða eftir að hann var fluttur á brott með sjúkrabifreið verður að hafna því að annmarkar hafi verið á framkvæmd húsleitarinnar. Önnur atriði sem fundið var að af hálfu ákærða við aðalmeðferð málsins, s.s. að leit hafi verið gerð í bifreið, hafa ekki þýðingu hér.

Við húsleitina fundust fíkniefni. Samkvæmt efnaskýrslu tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu var um að ræða samtals 150,50 g af amfetamíni, 0,34 g af hassi, samtals 32,55 g af kókaíni og 23 MDMA-töflur. Efni þessi voru geymd á augljósum stöðum og í glærum umbúðum, nánar tiltekið í hálftómum ísskáp, sem ákærði kveðst nota daglega, og í opinni krukku á eldhúsborði. Gátu efnin því ekki dulist honum. Ákærði er umráðamaður húsnæðisins. Hann útilokar að sonur hans hafi haft vitneskju um efnin og segir að enginn annar hafi haft aðgang að húsnæðinu. Að öllu þessu virtu verður ákærði sakfelldur fyrir vörslur á framangreindum fíkniefnum, sbr. 1. tl. ákæru. Er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði neitar sök samkvæmt 2. tl. ákæru, um að hafa haft vörslur fíkniefna á heimili sínu 6. apríl 2009. Ákærði telur að húsleit á heimili hans hafi verið ólögmæt, en ekki hafi legið fyrir dómsúrskurður um húsleit og ákærði ekki heimilað leit á heimili sínu. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu og vitnisburði tveggja lögreglumanna fyrir dómi, M-kk-ef G-kk-ef og S-kk-ef B-kk-ef, fór lögregla að heimili ákærða vegna upplýsinga sem lögreglu hafði borist um fíkniefnamisferli ákærða. Verður að taka undir með ákærða að það sé aðfinnsluvert að lögreglan hafi ekki aflað sér dómsúrskurðar áður en hún fór að heimili ákærða. Þegar lögreglumenn komu að heimilinu knúðu þeir dyra. Sonur ákærða kom til dyra og spurðu lögreglumennirnir eftir ákærða. Tveir lögreglumenn, J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf og S-kk-nf B-kk-nf, báru um það fyrir dómi að þá hefðu þeir séð ákærða baka til og þegar hann hefði séð lögreglumennina hefði hann hlaupið inn í eldhús. Vegna þessara grunsamlegu viðbragða ákærða verður að telja að lögregla hafi haft fullt tilefni til að veita honum eftirför inn í íbúðina og framkvæma leit, sbr. 1. ml. 2. mgr. 75. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að við leitina fundust fíkniefni í ísskáp og innan í tveimur náttborðslömpum í svefnherbergi. Í skýrslunni kemur ekki fram að kannabisefni, sem vísað er til í ákæru, hefðu fundist á borði. Tveir lögreglumenn, J-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf og S-kk-nf B-kk-nf, báru hins vegar um það fyrir dómi að fíkniefni hefðu fundist á eldhúsborði og þetta kemur fram í rannsóknarbeiðni til tæknideildar lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu og efnaskýrslu tæknideildar þar sem segir að um hafi verið að ræða 0,34 g af kannabisefni. Í ísskápnum reyndust vera 2 MDMA-töflur og 0,86 g af amfetamíni. Í svefnherbergi ákærða var um að ræða amfetamín í tveimur pakkningum, 18,02 g og 4,02 g.

Fyrir dómi hélt ákærði því fram að honum hefði ekki verið kynntur réttur til verjanda á heimili hans. Hvort ákærða hafi verið kynntur réttur til verjanda á heimili hans eða ekki getur ekki haft áhrif á niðurstöðu í máli þessu, enda gafst ákærða kostur á að vera viðstaddur húsleitina, honum var ekki gert að tjá sig þá um sakarefnið og hann vefengir ekki að fíkniefni hafi fundist á heimilinu, heldur það að hann hafi vitað af þeim eða verið eigandi þeirra. Ákærði viðurkenndi við skýrslutöku á lögreglustöð að hann ætti efnin, en fyrir dómi dró hann játningu sína til baka. Samkvæmt vitnisburði S-kk-ef B-kk-ef lögreglumanns fyrir dómi var ákærða kynntur réttur til verjanda við skýrslutökuna og er það í samræmi við það sem fram kemur í lögregluskýrslu sem ákærði undirritaði og staðfesti. Við aðalmeðferð málsins var því haldið fram af hálfu ákærða að hann hafi ekki verið hæfur til að vera við skýrslutöku án verjanda, en að mati dómsins er ekki hægt að taka undir það. Skýringar ákærða á breyttum framburði sínum eru með nokkrum ólíkindum, en hann heldur því fram að lögreglumennirnir sem yfirheyrðu hann hefðu hótað því að sonur hans yrði tekinn frá honum og að þeir hefðu sagt honum tegund og magn efnanna. Eins og áður hefur komið fram er ákærði umráðamaður húsnæðisins og samkvæmt því sem fram hefur komið er enginn annar en ákærði sem kemur til greina sem vörsluaðili fíkniefnanna, en hann segir að sonur hans hafi ekkert með efnin að gera og enginn annar haft aðgang að húsnæðinu.

Þegar allt framangreint er virt verður ákærði sakfelldur fyrir vörslur á umræddum fíkniefnum á heimili sínu 6. apríl 2009. Brot ákærða er rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

V.

Ákærði er fæddur í febrúar 1947. Samkvæmt sakavottorði hans var hann hinn 10. apríl 1997 dæmdur í fangelsi í tvö ár og einn mánuð fyrir fíkniefnabrot. Þá gekkst hann með lögreglustjórasátt 10. apríl 2008 undir að greiða 185.000 króna sekt fyrir fíkniefnabrot og vopnalagabrot. Refsing ákærða nú þykir hæfilega ákveðin, með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, fangelsi í átta mánuði. Ákærði fer fram á að refsing hans verði skilorðsbundin vegna heilsufars hans. Lagt hefur verið fram taugasálfræðilegt mat, dags. 16. maí 2007, vegna afleiðinga af hjartastoppi ákærða í mars 2007. Í ljósi þeirra brota sem ákærði er nú sakfelldur fyrir og vegna sakaferils hans þykir ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna, enda skulu fangar njóta viðeigandi heilbrigðisþjónustu meðan á afplánun stendur og heimilt er að vista fanga á sjúkrahúsi um stundarsakir eða allan refsitímann, eða á heilbrigðis- eða meðferðarstofnun, sbr. 15. gr. og 22. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga.

Að kröfu ákæruvaldsins og með vísan til framangreindra laga- og reglugerðarákvæða skulu upptæk til ríkissjóðs samtals 174,45 g af amfetamíni, 0,34 g af hassi, 0,34 g af tóbaksblönduðu kannabisefni og 25 MDMA-töflur, sem lögregla lagði hald á.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, alls 1.016.425 krónur. Samkvæmt yfirliti um sakarkostnað er um að ræða útlagðan kostnað að fjárhæð 702.675 krónur. Þóknun verjanda, A-kk-ef Þ-kk-ef J-kk-ef hdl., þykir hæfilega ákveðin 313.750 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, F-kk-nf K-kk-nf S-x-x, sæti fangelsi í átta mánuði.

Ákærði sæti upptöku á 174,45 g af amfetamíni, 0,34 g af hassi, 0,34 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, 32,55 g af kókaíni og 25 MDMA-töflum, sem lögregla lagði hald á.

Ákærði greiði 1.016.425 krónur í sakarkostnað, þar með er talin 313.750 króna þóknun skipaðs verjanda hans, A-kk-ef Þ-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns.

S-kvk-nf B-kvk-nf