E-4515/2011

I.

Mál þetta, sem var dómtekið 2. desember sl., er höfðað 18. nóvember 2011 af Skaftfelli ehf., Sundaborg 3, Reykjavík gegn K. Apartments ehf., Bergstaðastræti 3, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefnda verði gert að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 7.005.791 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af 218.134 kr. frá 16. desember 2010 til 25. desember 2010, en af 674.660 kr. frá 25. desember 2010 til 11. janúar 2011, en af 1.427.660 kr. frá 11. janúar 2011 til 18. janúar 2011, en af 1.717.000 kr. frá 18. janúar 2011 til 25. janúar 2011, en af 1.832.555 kr. frá 25. janúar 2011 til 3. febrúar 2011, en af 1.855.319 kr. frá 3. febrúar 2011 til 4. febrúar 2011, en af 2.133.948 kr. frá 4. febrúar 2011 til 10. febrúar 2011, en af 2.134.450 kr. frá 10. febrúar 2011 til 16. febrúar 2011, en af 2.183.791 kr. frá 16. febrúar 2011 til 2. mars 2011, en af 2.590.303 kr. frá 2. mars 2011 til 8. mars 2011, en af 3.090.719 kr. frá 8. mars 2011 til 25. mars 2011, en af 3.425.546 kr. frá 25. mars 2011 til 26. mars 2011, en af 3.975.484 kr. frá 26. mars 2011 til 28. mars 2011, en af 4.633.276 kr. frá 28. mars 2011 til 3. maí 2011, en af 6.858.650 kr. frá 3. maí 2011 til 19. maí 2011, en af 6.956.450 kr. frá 19. maí 2011 til 9. júní 2011, en af 7.005.791 kr. frá 9. júní 2011 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum: 22. desember 2010 500.000 kr., 20. janúar 2011 100.000 kr., 7. febrúar 2011 40.873 kr. og 16. mars 2011 1.000.000 kr. Þá krefst stefnandi þess að dæmt verði, að dráttarvextir leggist við höfuðstól á tólf mánaða fresti, í fyrsta sinn, 16. desember 2011, en síðan árlega miðað við gjalddaga kröfunnar, í samræmi við 12. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Loks gerir stefnandi kröfu um málskostnað úr hendi stefnda.

Endanlegar kröfur stefnda eru þær að kröfur stefnanda verði lækkaðar, að til frádráttar þeim komi þær greiðslur sem stefndi hafi innt af hendi til stefnanda og til skuldajöfnunar komi kröfur stefnda vegna markaðsvinnu hans fyrir stefnanda og gistingu forsvarsmanns stefnanda hjá stefnda. Þá er gerð krafa um að dráttarvextir reiknist frá dómsuppsögu. Enn fremur krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda.

Með úrskurði dómsins uppkveðnum 7. desember 2012 var kröfu stefnda um frávísun málsins hafnað.

II.

Málavextir

Stefnandi, sem sérhæfir sig í uppsetningu á ýmiss konar öryggisbúnaði fyrir heimili og fyrirtæki, tók að sér að setja upp öryggisbúnað í húsakynnum stefnda sem rekur íbúðarhótel á nokkrum stöðum í Reykjavík. Ekki var gerður skriflegur verksamningur milli aðila en verkin áttu að vera unnin í tímavinnu. Greinir aðila á um uppgjör verksins. Stefndi telur reikninga stefnanda vegna verksins vera of háa og þá hafi það verið haldið galla þar sem hluta þess hafi ekki verið lokið. Stefndi telur sig enn fremur eiga gagnkröfur til skuldajafnaðar á hendur stefnanda vegna vinnu í hans þágu og vegna gistingar fyrirsvarsmanns stefnanda í hótelíbúðum á vegum stefnda. Ekki voru gerðir skriflegir samningar um vinnu stefnda eða gistinguna. Stefndi kveður að stefnandi hafi krafist greiðslna eftir framvindu verks, án þess þó að leggja fram reikninga. Stefndi hafi samþykkt að gefa út reikninga vegna vinnu sinnar þegar henni væri að fullu lokið og hafi þeir reikningar því fyrst verið gefnir út eftir að stefna hafi verið gefin út í máli þessu. Sama sé vegna hótelgistingarinnar, hana hafi átt að gera upp í einu lagi í lokin.

Í stefnu er verkinu lýst þannig að það hafi staði yfir frá nóvember 2010 fram í maí 2011. Meðal þeirra verka sem starfsmenn stefnanda hafi unnið við í þágu stefnda hafi verið uppsetning á lásakerfi, símkerfi og þjófamyndavéla- og aðgangskerfi að Þingholtsstræti 2-4, Reykjavík, lagfæring á aðgangskerfi, uppsetning á brunakerfi og lagfæring á læsingu og hurð eftir innbrot í kjallaraíbúð stefnda að Skólastræti 1, Reykjavík, uppsetning á dyrasíma og vinna við hlið að Hverfisgötu 14 og Hverfisgötu 37, Reykjavík, vinna við aðgangskerfi að Bergstaðastræti 3, Reykjavík, vinna við brunakerfi að Ingólfsstræti 1a, Reykjavík og vinna við tilfærslu á hugbúnaði fyrir aðgangskerfi. Við þessa vinnu hafi stefnandi að auki lagt fram allt efni sem þurfti til fyrrgreindra framkvæmda hverju sinni.

Fyrir liggur að stefnandi hafði áður tekið að sér að setja upp öryggisbúnað fyrir einkahlutafélagið Herbergi 11 sem er í eigu sömu aðila og stefndi. Var sú vinna unnin á árunum 2009 og 2010. Af hálfu stefnanda er því haldið fram að þar sem Herbergi 11 ehf. hafi verið að hætta starfsemi hafi fyrirsvarsmenn stefnanda í desember 2010 samþykkt beiðni stefnda þess efnis að 2.000.000 kr. krafa stefnanda á hendur Herbergi 11 ehf. yrði bakfærð og í staðinn gefinn út nýr reikningur sömu fjárhæðar á hendur stefnda. Hafi stefndi í samræmi við það greitt umrædda fjárhæð inn á reikning stefnanda. Stefndi kannast hins vegar ekki við að hafa gefið samþykki sitt fyrir umræddri bakfærslu og krefst þess að tekið verði tillit til umræddrar innborgunar til lækkunar á stefnukröfum. Þá krefst stefndi þess jafnframt að tekið verði tilllit til innborgunar að fjárhæð 500.000 kr. sem hann hafi greitt inn á skuld sína við stefnanda 30. september 2010.

Undir rekstri málsins var K-kvk-nf I-kvk-nf rafmagnsverkfræðingur dómkvödd að beiðni stefnda sem matsmaður til að leggja mat á eðilegt endurgjald vegna vinnu og efnis sem stefnandi innti af hendi að Þingholtsstræti 2-4, Skólastræti 1, Ingólfsstræti 1a, Hverfisgötu 14, Hverfisgötu 37 og Bergstaðastræti 3. Í matsgerð K-kvk-ef frá 8. apríl 2013 kemur fram að hún telji eðlilegt endurgjald fyrir verkið sem unnið var 5.417.597 kr. og eðlilegan afslátt vegna ágalla kerfanna 147.000 kr.

Við meðferð málsins gáfu skýrslu J-kk-nf Á-kk-nf B-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, J-kk-nf T-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnda, J-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, fyrrum starfsmaður stefnanda, Æ-kk-nf F-kk-nf E-kk-nf, starfsmaður stefnanda, Þ-kk-nf V. Þ-kk-nf, bókari hjá stefnanda, og K-kvk-nf I-kvk-nf, dómkvaddur matsmaður.

III.

Málsástæður stefnanda

Af hálfu stefnanda er vísað til þess að hann hafi gefið út alls 22 reikninga vegna vinnu og efnis í þágu stefnda á tímabilinu 1. desember 2010 til 25. maí 2011 og samtals sé fjárhæð reikninganna 7.005.791 kr., sem sé stefnufjárhæð málsins. Stefndi hafi greitt samtals 1.640.873 kr. inn á skuldina og hafi þær innborganir verið inntar af hendi með þeim hætti að 500.000 kr. hafi verið greiddar 22. desember 2010, 100.000 kr. 20. janúar 2011, 40.873 kr. 7. febrúar 2011 og 1.000.000 kr. 16. mars 2011. Stefnandi hafi sent stefnda innheimtuviðvörun vegna skuldarinnar, 22. júlí 2011, og í kjölfar hennar hafi forsvarsmaður stefnda haft samband við lögmann stefnanda og sagst vera ósáttur við hluta af reikningum stefnanda þar sem hann teldi þá of háa. Því til viðbótar hafi forsvarsmaður stefnda haldið því fram að stefnandi hefði ekki greitt fyrir þá vinnu sem stefndi hafi innt af hendi fyrir stefnanda. Lögmaður stefnanda hafi boðið forsvarsmanni stefnda að fara yfir alla útgefna reikninga með forsvarsmönnum stefndanda og gefa skýringar á einstökum reikningum þannig að ganga mætti úr skugga um réttmæti þeirra. Forsvarsmaður stefnda hafi ekki þegið það boð þrátt fyrir áform um að gera slíkt. Þann 29. ágúst 2011 hafi stefnda verið sent innheimtubréf vegna skuldarinnar. Hafi stefndi ekki orðið við áskorunum um að greiða eða semja um greiðslu skuldarinnar.

Stefnandi mótmælir kröfum stefnda um skuldajöfnuð. Hann telur galla á framsetningu þeirra í greinargerð stefnda þar sem enga tölulega kröfu sé að finna í dómkröfum stefnda eða í greinargerð. Hvað varðar reikning vegna hótelgistingar fyrirsvarsmanns stefnanda þá vísar stefnandi til þess að fyrirsvarsmaðurinn hafi sannanlega gist á hótelinu en reikninga hafi átt að gefa út á hann persónulega, ekki fyrirtækið. Hvað varðar reikning vegna markaðsvinnu þá vísar stefnandi til þess að sú krafa sé svo vanreifuð að hann geti ekki varist henni. Þannig sé t.d. ekki getið tímagjalds og fjölda vinnutíma.

Stefnandi gerir athugasemdir við matsgerð. Telur hann m.a. að í matsgerðinni sé ekki tekið tillit til þess að stefnandi hafi þurft að tvívinna verk og þá vanti verkliði í hana.

Stefnandi byggir kröfur sína á almennum reglum kröfu- og samningaréttar um greiðslu fjárskuldbindinga og um efndir loforða. Þá vísar hann til þeirra meginreglna er fram komi í VI. kafla laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup, m.a. 45. og 48. gr. laganna. Um gjalddaga kröfunnar er vísað til meginreglu 1. mgr. 49. gr. sömu laga. Þá er vísað til þeirra meginreglna sem fram koma í lögum nr. 42/2000 um þjónustukaup, einkum VII. kafla laganna. Kröfu um dráttarvexti og vaxtavexti kveðst stefnandi styðja við ákvæði 1. mgr. 6. gr. og 12. gr. vaxtalaga nr. 38/2001. Kröfu um málskostnað styður stefnandi við XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, einkum 129. og 130. gr. laganna.

Málsástæður stefnda

Af hálfu stefnda er á því byggt að reikningar stefnanda á hendur honum séu of háir og þar með ósanngjarnir í skilningi 45. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Helgist þetta mat ekki síst af ákaflega bágbornu ástandi brunavarnakerfisins sem uppfylli ekki ákvæði reglugerða um brunavarnir í atvinnuhúsnæði. Engar leiðbeiningar, öryggismyndir eða öryggiskóðar hafi fylgt með kerfinu og hafi verkefnastjóri slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins gert alvarlegar athugasemdir við frágang þess. Aðrir verkliðir séu einnig haldnir ágöllum og sem dæmi megi nefna að ein af þeim þremur myndavélum sem stefnandi hafi sett upp hafi aldrei virkað. Þá hafi of margar vinnustundir verið skráðar á verkið. Um lækkunarkröfu sína að öðru leyti vísar stefndi til matsgerðar dómkvadds matmanns sem hann telur sýna fram á að reikningar stefnanda hafi verið ósanngjarnir.

Stefndi bendir enn fremur á að samkvæmt útprentun úr bókhaldskerfi Skaftfells ehf. hafi 2.000.000 kr. krafa verið flutt af viðskiptamannareikningi Herbergis 11 ehf., yfir á viðskiptamannareikning stefnda. Svo virðist sem þessi gjörningur hafi átt sér stað án samráðs við fyrirsvarsmann stefnda og án samþykkis hans. Hann mótmælir staðhæfingum stefnanda um að hann hafi samþykkt þessa millifærslu.

Til stuðnings kröfu sinni um lækkun vegna greiðslu stefnda inn á skuld sína við stefnanda vísar stefndi til þess að stefnandi hafi látið undir höfuð leggjast að tiltaka innborganir stefnda inn á viðskiptamannareikning hans að upphæð 2.000.000 kr. sem greiddar hafi verið 2. desember 2010 og 500.000 kr. sem greiddar voru 30. september 2010. Þess sé krafist að þessar greiðslur komi til frádráttar kröfum stefnanda.

Stefndi vísar, til stuðnings kröfu sinni um skuldajöfnuð vegna markaðsvinnu og stefnumótandi ráðgjafar, til þess að munnlegur samningur aðila hafi hljóðað upp á vinnuskipti að hluta og skyldu reikningar stefnda fyrir markaðsvinnu og stefnumótandi ráðgjöf koma til frádráttar reikningum stefnanda fyrir sína vinnu. Vinna stefnda fyrir stefnanda hafi verið yfirgripsmikil og á tveggja ára tímabili hafi verið haldnir fundir á tveggja til fjögurra vikna fresti þar sem samin hafi verið ýtarleg markaðsáætlun, nýtt vörumerki hannað og önnur sérfræðiráðgjöf innt af hendi. Þá vísar stefndi til þess að samkomulag hafi verið um að stefnandi greiddi fyrir gistingu fyrirsvarsmanns stefnanda vegna hótelgistingar í K Apartments, sem stefndi reki. Uppgjör þessara gistinátta skyldi vera hluti heildaruppgjörs aðila og koma til skuldajöfnuðar við kröfur stefnanda. Um heimild til skuldajöfnunar vísar stefndi til 28. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Til stuðnings kröfu sinni um að dráttarvextir reiknist frá dómsuppsögu vísar stefndi til þess að krafa stefnanda um vaxtagreiðslur sé sett fram í óslitinni málsgrein, þar sem farið sé fram á dráttarvexti frá gjalddaga hvers reiknings og til ótilgreinds tíma. Í lok þessarar upptalningar sé þess getið að stefndi hafi greitt samtals 1.640.873 kr. með fjórum greiðslum, en þess ekki getið hvaða áhrif þessar innborganir eigi að hafa á útreikning dráttarvaxta. Þá sé þar ekki getið framangreindra innborgana stefnda, að fjárhæð samtals 2.500.000 kr. og því ljóst að krafa um dráttarvexti sé ranglega fram sett.

Til stuðnings kröfu sinni um málskostnað vísar stefndi til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

IV.

Í máli þessu deila aðilar um uppgjör vegna vinnu stefnanda í þágu stefnda. Jafnframt er deilt um að hvaða marki innborganir stefnda eiga að koma til frádráttar kröfum stefnanda á hendur honum. Enn fremur deila aðila um rétt stefnda til að skuldajafna kröfum sem hann telur sig eiga á hendur stefnanda vegna markaðsvinnu í hans þágu og gistingar fyrirsvarsmanns stefnanda í hótelíbúðum stefnda.

Um reikninga stefnanda

Stefnandi tók að sér samkvæmt beiðni stefnda að setja upp öryggiskerfi í húsnæði stefnda. Aðilar sömdu ekki um ákveðið verð fyrir verkið. Kveðst stefnandi hafa gefið út reikninga á hendur stefnda eftir því sem verkinu miðaði. Liggja fyrir í málinu 22 reikningar á hendur stefnda gefnir út á tímbilinu 1. desember 2010 til 25. maí 2011. Áður hafði stefnandi unnið sambærileg verk fyrir einkahlutafélagið Herbergi 11 ehf. sem er í eigu sömu aðila og hið stefnda félag. Stefndi hafnar því að hafa fengið senda reikninga og segir að gera hafi átt viðskiptin í lok verksins en aðilar hafi gert munnlegt samkomulag um vinnuskipti sem hafi falist í því að stefndi innti af hendi markaðsvinnu fyrir stefnanda. Þá telur stefndi reikningana of háa. Ekki liggja fyrir skriflegar athugsemdir stefnda við reikningana en óumdeilt er að fyrirsvarsmenn málsaðila hittust á fundi 2011, áður en málið var sent í innheimtu til lögmanns, þar sem farið var yfir reikningana að beiðni stefnda. Mun hann hafa gert athugasemdir við fjárhæðir reikninga en stefnandi hafi ekki talið þær eiga við rök að styðjast.

Þar sem ekki var samið um verð fyrir verkið verður málið dæmt eftir grunnreglu 45. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup og kemur þá til skoðunar hvort reikningar stefnanda séu ósanngjarnir miðað við eðli og umfang verksins. Sönnum um það atriði hvílir á stefnda.

Undir rekstri málsins aflaði stefndi matsgerðar dómkvadds matmanns þar sem þess var beiðst að matsmaður legði mat á það hvert væri eðlilegt endurgjald fyrir þá vinnu sem stefnandi hefði innt af hendi í Þingholtsstræti 2-4, Ingólfsstræti 1a, Skólastræti 1, Bergstaðastræti 3, Hverfisgötu 14 og Hverfisgötu 37 í Reykjavík, svo og eðilegt endurgjald fyrir það efni sem selt hafi verið. Enn fremur skyldi metinn eðlilegur afsláttur fyrir þá ágalla sem vart hefði orðið á verkum stefnanda á ofangreindum heimilisföngum. Í matsgerðinni komst matsmaður að þeirri niðurstöðu að eðlilegt endurgjald fyrir allt verkið sem unnið var hafi verið 5.417.597 kr. (vinna og efniskostnaður) og afsláttur vegna ágalla á kerfi væri 147.000 kr. Umfang verksins væri efni og vinna við uppsetningu aðgangsstýrikerfa, brunaviðvörunarkerfa, innbrotaviðvörunarkerfis og myndavélakerfis og dyrasíma í þessum byggingum, þó ekki öll kerfi í öllum byggingum. Matsgerðin væri byggð á þeim tímalistum og reikningum sem hefðu verið lagðir fram og vettvangsskoðun þann 21. mars 2013, þar sem m.a. hefðu verið viðstaddir fyrirsvarsmaður stefnda og lögmaður hans, framkvæmdastjóri stefnanda og starfsmaður hans. Lögmaður stefnanda hefði forfallast en komið rétt í lok vettvangsskoðunar. Við skoðun hafi verið athugað ástand kerfa í öllum byggingum og ummerki eftir vinnu við þau og nánari lýsingar á verkinu og umræður farið fram um það á hverjum stað. Óskað hafi verið nokkurra aukaupplýsinga frá aðilum verksins en lítið hafi borist frá þeim. Í matsgerðinni er að finna sundurliðun á því endurgjaldi sem matsmaðurinn taldi eðlilegt fyrir þá vinnu sem innt var af hendi og efnisgjald. Taldi matsmaður að vinnuliðir vegna þeirra þátta sem hún hefði metið, þ.e. að Þingholtsstræti 2-4 (innbrotaviðvörunar-, dyrasíma-, myndavéla- og aðgangsstýrikerfi), Hverfisgötu 14 (aðgangsstýrikerfi vegna hliðs, læsingar á hurðum og dyrasími), Hverfisgötu 37 (aðgangsstýrikerfi), Ingólfsstræti 1a (brunaviðvörunar- og aðgangstýrikerfi) og Bergstaðastræti 3 (aðgangsstýrikerfi), væri samtals 2.099.871 kr., efniskostnaður samtals 2.188.005 kr. og akstur samtals 93.372 kr. Heildarfjárhæðin væri því 5.417.597 kr. Tekið skal fram að reikningar vegna vinnu að Skólastræti 1, samtals að fjárhæð 1.036.349 kr., voru óumdeildir en þeir eru inni í framangreindri heildarfjárhæð. Sé höfð hliðsjón af reikningum stefnanda munar þar mest á vinnuliðum vegna Þingholtsstrætis 2-4 og Ingólfsstrætis 1. Þá voru lækkaðir kostnaðarliðir vegna aksturs, efniskostnaðar og mælagjalds. Eðlilegan afslátt fyrir ágalla (frágang) í brunaviðvörunarkerfunum taldi matsmaður 52.000 kr. vegna Skólastrætis 1 og 95.000 kr. vegna Ingólfsstrætis 1a, samtals 147.000 kr.

Matsmaðurinn staðfesti matsgerðina fyrir dómi. Í framburði hans kom fram að hann hefði yfirfarið reikninga og verklýsingar frá stefnanda. Erfitt hefði verið að ráða af þessum gögnum fyrir hvaða verk stefnandi hafi verið að innheimta. Matsmaður hafi farið á staðina, þar sem verkin voru unnin, skráð verkþættina og gert grein fyrir þeim á matsfundi/við vettvangsskoðun. Skýrt kom fram í máli matsmannsins að hann hefði haft reikninga stefnanda til hliðsjónar við matið.

Við aðalmeðferð málsins komu m.a. fram hjá stefnanda þær athugsemdir við matsgerðina að hann teldi matsmann hafa vanmetið vinnu vegna Ingólfsstrætis 1 og Þingholtsstrætis 2-4.

Eins og fram hefur komið gaf matsmaður málsaðilum færi á að koma á framfæri athugsemdum sínum á matsfundi 21. mars sl. þar sem farið var á vettvang á þá staði þar sem stefnandi vann. Gerði matsmaður grein fyrir verkþáttum, sem til mats voru, á hverjum stað. Er því ótvírætt að stefnandi átti þess kost að koma öllum sjónarmiðum sínum á framfæri við matsmann. Verður ekki annað ráðið en að matsmaður hafi metið það sem meta skyldi að því leyti sem honum hafi verið það mögulegt og einnig að matsmaður hafi rökstutt niðurstöðu sína á fullnægjandi hátt. Stefnandi hefur ekki reynt að hnekkja þessari niðurstöðu með því að fá dómkvadda yfirmatsmenn, svo sem honum er unnt samkvæmt 64. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Hefur hann látið við það sitja að freista þess að hnekkja matinu með því að gera athugasemdir við einstaka þætti þess, sem hann telur að ekki fái staðist. Verður ekki fallist á að honum hafi tekist á þennan hátt að hnekkja niðurstöðum matsins og verður það því lagt til grundvallar sönnun í málinu.

Reikningar stefnanda á hendur stefnda eru samtals að fjárhæð 7.005.794 kr. Niðurstaða matsmanns var sú að eðlilegt endurgjald fyrir allt verkið sem unnið var og reikningarnir grundvallast á hafi verið 5.417.597 kr. (vinna og efniskostnaður). Afsláttur vegna ágalla á kerfi taldi matsmaður 147.000 kr. en fallist er á það með stefnda að umræddur skortur á frágangi brunaviðvörunarkerfanna sé galli í skilningi 17. gr. laga nr. 50/2000. Mismunur á fjárhæð reikninga stefnanda og niðurstöðum matsmanns er því umtalsverður. Hefur stefnda með þessu tekist að sýna fram á að reikningar stefnanda séu ósanngjarnir í skilningi 45. gr. laga nr. 50/2000 og verður því fallist á lækkunarkröfu hans. Með hliðsjón af matsgerðinni er krafa stefnanda lækkuð niður í 5.270.597 kr. Til frádráttar henni koma innborganir stefnda.

Um innborganir stefnda

Aðilar eru sammála um að stefndi hafi greitt inn á kröfur stefnanda samtals 1.640.873 kr., þ.e. 500.000 kr. 22. desember 2010, 100.000 kr. 20. janúar 2011, 40.873 kr. 7. febrúar 2011 og 1.000.000 kr. 16. mars 2011, og er tekið tillit til þessar innborgana í stefnu. Stefndi krefst þess að til viðbótar framangreindum innborgunum komi annars vegar innborgun að fjárhæð 2.000.000 kr., sem stefndi hafi innt af hendi 2. desember 2010, en hins vegar innborgun að fjárhæð 500.000 kr., sem stefndi hafi innt af hendi 30. september sama ár.

Í málinu liggur fyrir yfirlit úr bókhaldi stefnanda þar sem fram koma færslur vegna viðskipta hans við stefnda annars vegar og Herbergi 11 ehf. hins vegar. Eins og fram hefur komið er Herbergi 11 ehf. í eigu sömu aðila og stefndi og vann stefnandi jafnframt fyrir það félag. Yfirlitið, sem stefndi lagði fram með greinargerð sinni, er dagsett 31. maí 2011. Á viðskiptayfirliti stefnda kemur fram að hinn 1. desember 2010 gaf stefnandi út reikning nr. 14881 að fjárhæð 2.000.000 kr. á hendur stefnda. Samkvæmt viðskiptayfirliti Herbergis 11 ehf. var sama dag gefinn út kreditreikningur sömu fjárhæðar. Þann 2. desember 2010 greiddi stefndi 2.000.000 kr. inn á viðskipti sín hjá stefnanda. Af hálfu stefnanda er því haldið fram að innborgunin sé til greiðslu á framangreindum reikningi nr. 14881. Vísar hann til þess að stefndi hafi beðið um að umrædd krafa yrði færð af viðskiptareikningi Herbergis 11 ehf. yfir á viðskiptareikning stefnda þar sem framangreint félag hefði verið að hætta rekstri. Staðfesti bókari stefnanda fyrir dóminum að hann hefði bakfært umrædda kröfu að beiðni fyrirsvarsmanns stefnanda vegna samkomulags hans og fyrirsvarsmanns stefnda. Stefndi mótmælir því að ráðstafanir þessar hafi verið gerðar með hans samþykki. Innborgun hans hafi átt að fara til greiðslu inn á viðskipti hans við stefnda vegna þeirra reikninga sem um er deilt í máli þessu. Í framburði fyrirsvarsmanns stefnda fyrir dómi kom fram að hann hefði, með umræddri innborgun, talið sig vera að greiða inn á „heildarsamstarf“ aðila, bæði inn á viðskipti sem hefðu átt sér stað og framtíðarviðskipti.

Af reikningum stefnanda má ráða að er umrædd innborgun átti sér stað hafði hann unnið takmarkað í þágu stefnda eða samtals 18 tíma í lok nóvember og byrjun desember 2010. Þannig er fyrsti reikningurinn vegna vinnu gefinn út 10. desember 2010 en hann er að fjárhæð 456.527 kr., að efniskostnaði meðtöldum. Þá hafði stefnandi 1. desember 2010 gefið út reikning vegna efniskostnaðar eingöngu að fjárhæð 218.134 kr. Greiðsla stefnda var því margfalt hærri en framangreindar kröfur stefnanda. Þá var um háa fjárhæð að ræða í ljósi heildarviðskipta aðila og enn fremur voru aðrar innborganir stefnda og Herbergis 11 ehf. miklu lægri. Ekkert í gögnum málsins styður það heldur að stefnandi hafi krafist fyrirframgreiðslu fyrir vinnu sína. Telur dómurinn því staðhæfingu fyrirsvarsmanns stefnda, þess efnis að umrædd greiðsla hafi m.a. verið innborgun fyrir framtíðarviðskipti, ekki standast, sérstaklega þegar litið er til þess að stefndi hefur í málflutningi sínum lagt áherslu á að fram ætti að fara heildaruppgjör þegar báðir aðilar hefðu innt vinnu sína af hendi. Enn fremur verður að horfa til þess að ósannað er að það hafi verið fyrr en með greinargerð í máli þessu, sem lögð var fram 23. febrúar 2012, að stefndi gerði athugasemdir við þessar ráðstafanir stefnanda. Af gögnum málsins má hins vegar ráða að stefnda hafi um nokkurt skeið verið kunnugt um þær, sbr. að hann lagði sjálfur fram umrætt yfirlit frá 31. maí 2011 úr bókhaldi stefnanda. Með hliðsjón af öllu framangreindu og því að gögn málsins gefa til kynna að samhengi hafi verið á milli ráðstafana stefnanda og innborgunar stefnda verður því ekki fallist á það með stefnda að umrædd greiðsla komi til frádráttar kröfum stefnanda á hendur honum.

Stefndi krefst þess enn fremur að til frádráttar kröfum stefnanda komi 500.000 kr. greiðsla sem hann stefndi innti af hendi inn á reikning stefnanda 30. september 2010. Samkvæmt gögnum málsins fór innborgun þessi til frádráttar skuldum Herbergis 11 ehf. við stefnda. Á þessum tíma verður ekki séð að stefndi hafi stofnað til viðskipta við stefnanda. Hafði stefnandi þá ekki gefið út neina reikninga á hendur honum og framlagðir reikningar bera heldur ekki með sér að stefnandi hafi á þessum tímapunkti innt af hendi vinnu fyrir hann. Stefndi hefur ekki lagt fram nein gögn um að hann hafi gefið fyrirmæli um að umrædd greiðsla skyldi koma til frádráttar skuldum hans en ekki Herbergis 11 ehf. við stefnanda. Með hliðsjón af framangreindu verður því ekki fallist á það með stefnda að umrædd greiðsla að fjárhæð 500.000 kr. komi til frádráttar kröfum stefnanda á hendur honum.

Um skuldajöfnunarkröfur stefnda

Stefndi krefst þess að krafa hans á hendur stefnanda að fjárhæð 3.693.500 kr., vegna markaðsvinnu og stefnumótandi ráðgjafar verði skuldajafnað við kröfu stefnanda. Segir stefndi að umrædd vinna hafi átt að vera hluti af vinnuskiptasamningi aðila. Stefnandi mótmælir því að samningur um vinnuskipti hafi verið til staðar. Stefnandi kannast hins vegar við að hafa beðið stefnda um að hann hannaði logo (myndmerki) en það hafi átt að kosta um 300-400.000 kr. og hafi ekki átt að skuldajafnast við kröfur hans á hendur stefnda.

Reikningur stefnda á hendur stefnanda vegna umræddrar vinnu var gefinn út 2. janúar 2012, þ.e. eftir málshöfðun þessa. Honum fylgir ekki tímaskýrsla eða upplýsingar um tímagjald stefnda. Einungis er þess getið að um hafi verið að ræða markaðsvinnu sem sundurliðast í logo hönnun og frágang, stefnumótun, SWOT greiningu, áætlanagerð um markaðssetningu og vefinn skaftfell.com. Þá lagði stefndi fram hönnunarbók og markaðsáætlun fyrir stefnanda. Stefndi segir að vinnan hafi verið yfirgripsmikil og á tveggja ára tímabili hafi verið haldnir fundir á tveggja til fjögurra vikna fresti. Engin gögn hafa þó verið lögð fram um hvað fram fór á þessum fundum eða dagsetningu þeirra að því undanskildu að fyrrverandi starfsmaður stefnanda kannaðist við að hafa setið einn fund þar sem stefnumótun var til umræðu. Að mati dómsins er krafa stefnda vegna umræddrar vinnu svo vanreifuð að ekki er unnt að taka hana til greina og er því hafnað að henni verið skuldajafnað við kröfur stefnanda. Með þessu hefur þó ekki nein efnisleg afstaða verið tekin til kröfunnar.

Stefndi krefst þess enn fremur að krafa hans að fjárhæð 1.438.000 kr. á hendur stefnanda vegna gistingar fyrirsvarsmanns stefnanda í hótelíbúðum stefnda verði skuldajafnað við kröfur stefnanda. Til stuðnings kröfunni hefur stefndi lagt fram reikning sem gefinn var út 2. janúar 2012, þ.e. eftir málshöfðun þessa. Stefnandi mótmælir kröfunni. Fyrirsvarsmaður stefnanda kannaðist við að hafa gist í umræddum hótelíbúðum. Hann hafi verið búsettur í erlendis en komið hingað reglulega vegna vinnu sinnar. Reikninga vegna þessa hafi ekki átt að gefa út á hendur stefnanda heldur sér. Stendur hér því orð stefnanda gegn orði stefnda en ekki er nægilegt fyrir stefnda að vísa til þess að er fyrirsvarsmaðurinn hafi gist í íbúðunum hafi hann verið að störfum fyrir stefnanda hér á land. Þar sem ekki er við önnur gögn að styðjast verður að sýkna stefnanda af þessari kröfu vegna aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Er því hafnað að henni verði skuldajafnað við kröfur stefnanda.

Samkvæmt öllu framangreindu verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda 3.629.724 kr. (5.270.597 kr., að frádregnum innborgunum sem getið er í stefnu, samtals að fjárhæð 1.640.873 kr.). Þar sem reikningar stefnanda hafi verið lækkaðir í samræmi við niðurstöðu matsgerðar, og því ekki unnt að horfa til fjárhæða og gjalddaga reikninga eins og þeir eru settir fram í stefnu, er rétt að upphaf dráttarvaxta miðist við gjalddaga síðasta reiknings stefnanda sem er 25. maí 2011, sbr. 1. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Við ákvörðun málskostnaðar verður að horfa til þess að með þessari niðurstöðu hefur stefndi tapað málinu að verulegu leyti þar sem ekki hefur verið fallist á að tilteknar innborganir hans komi til frádráttar kröfum stefnanda eða að kröfum sem hann telur sig eiga á hendur stefnanda verði skuldajafnað við kröfur stefnanda. Þá fór fram málflutningur um kröfu stefnda um frávísun málsins. Hins vegar verður að líta til þess að stefndi þurfti að leggja í kostnað til að stuðnings lækkunarkröfu sinni á grundvelli 45. gr. laga nr. 50/2000 meðal annars með því að óska eftir mati dómkvadds manns. Með hliðsjón af 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þykir því rétt að stefnandi beri hluta kostnaðar síns og verður stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda 350.000 kr. í málskostnað.

Af hálfu stefnanda flutti málið B-kk-nf J-kk-nf hrl.

Af hálfu stefnda flutti málið Æ-kk-nf R-kk-nf B-kk-nf hdl.

Dóminn kvað upp K-kvk-nf S-kvk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð

Stefndi, K. Apartmens ehf., greiði stefnanda, Skaftfelli ehf., 3.629.724 kr. ásamt dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 25. maí 2011 til greiðsludags.

Stefndi greiði stefnanda 350.000 kr. í málskostnað.

K-kvk-nf S-kvk-nf