S-5351/2019

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 3. desember sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 8. október 2019 á hendur ákærða; „X, kt. […], […], […], [fyrir líkamsárás með því að hafa laugardaginn 28. apríl 2018 slegið […], kt. […], þá […] ára, í íþróttahúsinu að […], […], í höfuðið með flötum lófa, með þeim afleiðingum að […] hlaut vægan roða og var aumur viðkomu í hársverði].

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við meðferð málsins breytti sækjandi verknaðarlýsingu ákæru í framangreint horf og var af hálfu ákærða ekki gerð athugasemd vegna þess.

Ákærði játaði sök samkvæmt ákæru. Krefst hann þess aðallega að honum verði ekki gerð sérstök refsing vegna brotsins en til vara vægasta refsing er lög leyfa og að refsing verði eingöngu í formi sektargreiðslu. Þá gerir verjandi ákærða kröfu um málsvarnarþóknun að mati dómsins að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

II

Ákærði hefur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Telur hann þó að eingöngu beri að heimfæra háttsemi hans undir greind ákvæði barnaverndarlaga nr. 80/2002 en ekki 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Vísar því hann því til stuðnings sérstaklega til þess að af framlögðu myndbandi af atvikum megi sjá að ákærði hafi einungis snert létt koll drengsins en ekki slegið hann.

Á upptöku af atviki því sem greinir í ákæru má sjá að tveimur drengjum, öðrum úr […] og hinum úr […], lendir saman inni á vellinum á meðan á […] stendur. Ákærði kemur í kjölfarið inn á völlinn og slær drenginn úr […] í höfuðið. Þá liggur fyrir læknisvottorð þar sem fram kemur að drengurinn hefði verið með roða í hársverði eftir atvikið og verið þar aumur viðkomu. Í ljósi framangreinds er ekki á það fallist með ákærða að háttsemi hans hafi ekki verið þess eðlis að hún verði felld undir 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga eða að 3. mgr. 99. gr barnaverndarlaga tæmi sök gagnvart framangreindu ákvæði.

Í ljósi framangreinds og með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins þykir sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og tjáði ákærandi og verjandi ákærða sig sérstaklega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

III

Ákærði er fæddur árið […]. Samkvæmt sakavottorði hefur hann frá árinu 2012 sex sinnum gengist undir sektargerð lögreglustjóra í flestum tilvikum vegna umferðarlagabrota en ákærði hefur ekki áður gerst brotlegur við almenn hegningarlög. Er brot ákærða nú hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga við tvær sektargerðir frá 29. apríl 2019. Við ákvörðun refsingar er auk framangreinds litið til þess að ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dómi en til refsiþyngingar að háttsemi ákærða var sérstaklega gróf í ljósi þess að hann veittist að barni sem var við íþróttaiðkun með jafningjum sínum. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 120.000 krónur.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 120.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari.

Ákærði, X, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 120.000 krónur.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf.