S-3439/2019

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 4. desember 2019, var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dags. 8. júlí 2019, á hendur:

„A-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kennitala [...], [...], Reykjavík, og

X, kennitala [...], [...], Reykjavík, fyrir frelsissviptingu, líkamsárás og hótanir, með því að hafa í félagi aðfaranótt [...] júlí 2017, utandyra, skammt frá [...] í Reykjavík, svipt A, kt. [...], frelsi í að minnsta kosti 46 klukkustundir, með því að hafa veist að honum með ofbeldi og hótunum um ofbeldi, neytt hann upp í bifreiðina [...], ekið með hann um höfuðborgarsvæðið, meðal annars stöðvað við [...] og [...], og að endingu ekið honum heim en ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf snéri A niður, hélt honum niðri, sló hann ítrekað með flötum lófa og krepptum hnefa í andlit og höfuð og sparkaði í rass hans og ákærði X ógnaði honum með hamri og hótaði að brjóta á honum hausinn ef hann færi ekki inn í bifreiðina og eftir að inn í bifreiðina kom og meðan ákærði X ók umrædda leið sló ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf A ítrekað með flötum lófa og krepptum hnefa í andlit og höfuð, reif í hár hans, tók hann margsinnis hálstaki þannig hann átti erfitt með andardrátt og hótaði að drepa hann. Af þessu hlaut A nefbeinabrot, tvær kúlur í hnakka og þreifieymsli þar yfir og umhverfis, mar og bólgu á neðri augnlokum og augnsvæði beggja augna, tárublæðingu í vinstra auga, þreifieymsli yfir báðum kinnbeinum, neðri kjálka og neðri brún augnumgjarðar vinstra megin, marbletti yfir viðbeini beggja vegna, yfirborðsáverka á hálsi og hruflsár á hægra hné.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr., 1. mgr. 226. gr. og 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kt. [...], er gerð krafa um að ákærðu verði in soldium gert að greiða honum miskabætur samtals að fjárhæð kr. 2.500.000. auk vaxta skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001, sbr. 4. gr. laganna frá [...] 10.2016 til þess dags er mánuður er liðinn frá því bótakrafa þessi er kynnt fyrir ákærðu en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. vaxtalaga til greiðsludags. Þá er krafist skaðabóta kr. 41.800. in soldium vegna útlagðs kostnaðar hans, ásamt dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. vaxtalaga. Þá er krafist greiðslu lögmannsþóknunar við réttargæslu in solidum skv. mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi auk virðisaukaskatts á þóknun“

Í þinghaldi 22. október 2019 var lögð fram ný ákæra dagsett 27. september 2019 á hendur ákærða A-kk-þgf Þ-kk-þgf í máli S5156/2019. Í hinni nýju ákæru eru ákærða gefin að sök eftirtalin brot:

1. „Líkamsárás og húsbrot með því að hafa, [...] október 2017, í heimildarleysi ruðst inn á heimili B, kt. [...], að [...] í Reykjavík, ráðist á hann og slegið hann ítrekað í andlitið með krepptum hnefa og fellt hann í gólfið, allt með þeim afleiðingum að hann hlaut mar í kringum auga vinstra megin, mar á báðar kinnar, gagnauga og enni, tveggja sentímetra langan skurð hægra megin á höfði, þreifieymsli yfir kinnbeini vinstra megin, þreifieymsli yfir hálshryggjarliðum og tindum, mar aftan á hálshrygg og sár og mar á hægri öxl og upphandlegg.

Mál nr. [...]

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. og 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Hótun með því að hafa, á sama tíma og frá greinir í ákærulið 1, sýnt C kt. [...], og D, kt. [...], þegar þeir hugðust hafa afskipti af ákærða að M í Reykjavík, eldhúshníf sem ákærði hélt á, en ákærði hótaði að leggja til C og D með hnífnum, sem var til þess fallið að þeir óttuðust um líf sitt og heilbrigði.

Mál nr. [...]

Telst þetta varða við 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3. Fíkniefnalagabrot með því að hafa, í kjölfar afskipta lögreglu vegna háttsemi sem frá er greint í ákærulið 1 og 2, haft í vörslum sínum 0,28 g af kókaíni, 3,89 g af maríjúana og 4,13 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, en lögreglumenn fundu efnin við öryggisleit á ákærða á lögreglustöðinni við Hverfisgötu í Reykjavík og í vasa á úlpu ákærða sem fannst að M í Reykjavík.

Mál nr. [...]

4. Fíkniefnalagabrot, með því að hafa [...] september 2018 haft í vörslum sínum 0,28 g af kókaíni, en lögreglumenn fundu efnin við öryggisleit á ákærða við [...].

Mál nr. [...]

Teljast brot samkvæmt ákæruliðum 3 og 4 varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr., sbr. 14. gr., reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er krafist upptöku á ofangreindum fíkniefnum, 0,56 g af kókaíni, 3,89 g af maríjúana og 4,13 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, sem hald var lagt á, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Einkaréttarkrafa:

Þá gerir Ó-kk-nf V-kk-nf T-kk-nf hdl., f.h. B, kt. [...], kröfu um að ákærða verði gert að greiða brotaþola bætur að fjárhæð kr. 1.500.000 auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá [...] október 2017 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt, en dráttarvaxta skv. 9. gr., 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess jafnframt krafist að ákærða verði gert að greiða brotaþola málskostnað að skaðlausu samkvæmt mati dómara eða síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun vegna kostnaðar við að halda fram bótakröfu sinni í málinu.“

Verjandi ákærða gerir þær kröfur að þeim ákærulið er lýtur að meintu húsbroti ákærða samkvæmt ákæru dagsettri 27. september 2019 verði vísað frá dómi en hann verði sýknaður af líkamsárás og hótunum. Að því slepptu er þess krafist að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar er lög leyfa og að refsing, verði hann fundinn sekur, verði alfarið bundin skilorði. Þá er þess krafist að einkaréttarkröfu brotaþola B verði vísað frá dómi en til vara að umkrafðar bætur verði lækkaðar verulega. Þá er krafist málsvarnarlauna að mati dómsins.

I.

Ákæra dagsett 8. júlí 2019

Í þinghaldi 22. október 2019 ákvað dómari, með vísan til 2. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008, að skilja málið í sundur og dæma þátt ákærða X sérstaklega, en hann játaði skýlaust brot sín samkvæmt ákæru dagsettri 8. júlí 2019 í þinghaldi 3. september 2019. Í sama þinghaldi breytti ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf fyrri afstöðu sinni og játaði brot sitt að öllu leyti samkvæmt ákæru frá 8. júlí 2019, en áður hafði hann játað að hluta til.

Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf hefur skýlaust játað brot sín samkvæmt ákæru þessari. Sannað er með játningu hans og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Samkomulag var um greiðslu miskabóta til brotaþola og málskostnað eins og nánar verður vikið að í II. kafla.

Ákæra dagsett 27. september 2019

Ákæruliðir 1–2

Þann [...] október 2017, kl. [...], var lögreglan kvödd að M en tilkynning hafði borist um að maður vopnaður hníf hefði brotið sér leið inn í íbúð þar. Farið var á vettvang með forgangi auk þess sem sérsveit var kölluð til.

Í frumskýrslu lögreglu segir að á vettvangi hafi húsvörður tekið á móti lögreglumönnum, en sá kvaðst hafa heyrt læti úr íbúð brotaþola. Eftir að hafa bankað nokkrum sinnum hefði maður komið til dyra með hníf í hendi. Hafi hann verið ógnandi og haft í hótunum við hann.

Ákærði var handtekinn á vettvangi í þann mund er hann kom út úr lyftu hússins. Við öryggisleit á ákærða fannst svartur hnífur í rassvasa hans og er að finna ljósmynd af honum í skýrslunni. Lagt var hald á hníf sem ákærði bar á sér, fíkniefni sem á honum fundust og farsíma hans.

Rætt var við brotaþola á vettvangi í íbúð [...]. Kvaðst hann hafa átt von á [...] og opnað dyrnar. Þess í stað hefði ákærði komið og gengið rakleiðis inn. Hefði ákærði myndað hann á símann sinn og beitt hann ofbeldi með því að slá hann ítrekað í andlitið, skellt honum í gólfið og setið ofan á honum. Þá hafi hann haft í hótunum við hann. Ákærði hefði síðan sótt hníf í eldhúsið og rokið til dyra þegar bankað var. Hefði brotaþoli náð að loka dyrunum á eftir honum og kalla eftir hjálp. Í skýrslunni segir að áverkar hafi verið sjáanlegir í andliti ákærða og mar byrjað að myndast á vinstri vanga.

Ákærði var yfirheyrður samdægurs vegna málsins. Kvaðst hann hafa farið að M til þess að ræða við brotaþola um tiltekið mál en kvaðst hafa gengið „aðeins of langt“, en hann hefði ætlað að fara „samningaleiðina“. Hefði hann verið undir áhrifum fíkniefna og áfengis. Kannaðist ákærði við að haft í hótunum við brotaþola og slegið hann einu sinni utan undir með flötum lófa. Þá hefði hann sett aðra höndina um háls hans og ýtt honum upp að vegg. Ákærði kannaðist við að hafa sótt hníf þegar bankað var á dyrnar og farið fram. Hafi hann spurt tvo menn sem þar voru hvað þeir ætluðu að gera og hafi þeir þá hlaupið í burtu.

Samkvæmt upplýsingaskýrslu lögreglu, dagsettri [...] október 2018, glötuðust upptökur sem fundust á síma ákærða. Segir í skýrslunni að á upptökunum hafi ákærði sést hafa í hótunum við brotaþola og öskra á hann.

Brotaþoli lagði fram formlega kæru [...] september 2018. Lýsti hann því að ákærði hefði gengið inn í íbúð hans og beitt hann ýmiss konar ofbeldi, auk þess sem hann hefði haft í hótunum við hann.

Meðal gagna málsins er læknisvottorð E, dagsett [...] október 2018. Þar kemur fram að brotaþoli hafi leitað á slysa og bráðadeild [...] október eftir meinta líkamsárás. Kvað hann mann hafa ráðist inn í íbúð sína og beitt hann ofbeldi með því að setjast á fætur hans, taka hann hálstaki, henda honum í gólfið og kýla hann margsinnis í andlit vinstra megin. Segir í vottorðinu að brotaþoli hafi kvartað yfir verkjum víða um líkamann. Hann hafi verið skýr, vel vakandi og ekki veikindalegur að sjá. Hafi hann verið með sjáanlegt mar í andliti í kringum auga vinstra megin, á báðum kinnum, gagnauga og enni. Þá hafi hann verið með um 2 cm skurð hægra megin á höfði. Þá hafi verið þreifieymsli yfir kinnbeini vinstra megin og í kringum vinstra augað. Þreifieymsli hafi einnig verið yfir hálshryggjarliðnum og tindum og sjáanlegt mar aftan á hálshrygg. Þá hafi verið mar og roði á framanverðum hálsi, litlir marblettir á hægri framhandlegg og upphandlegg og bólga og mar yfir vísifingri hægri handar.

Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða, brotaþola og annarra vitna við aðalmeðferð málsins, að því marki sem nauðsynlegt þykir til úrlausnar þess.

Ákærði kvaðst hafa ákveðið að fara til þess að ræða við brotaþola um viðkvæmt málefni. Hafi hann haft í hyggju að „fara samningaleiðina“ í þeim efnum og kvaðst þá eiga við peningagreiðslu og afsökunarbeiðni. Ákærði kvaðst hafa verið á „vökunni“ á þessum tíma og undir áhrifum ýmissa fíkniefna. Hann hafi hringt dyrabjöllunni niðri og verið hleypt inn. Hann hafi gengið upp stigann á hæðina en ekki vitað hvar íbúðin væri. Hafi hann þá tekið eftir opnum dyrum og séð brotaþola sitja úti í horni við gluggann. Kvaðst ákærði hafa gengið inn og lokað á eftir sér og byrjað að bera upp erindi sitt. Hann hafi kveikt á upptöku á símanum sínum og stillt honum upp til þess að taka upp alla atburðarásina. Kvað hann brotaþola hafa orðið mjög æstan og beðið sig að fara en hann hafi ekki orðið við því. Hótaði ákærði að meiða brotaþola ef hann hætti ekki að hrópa. Hafi brotaþoli ekki gert það og hafi ákærði þá tekið um háls hans framanverðan og „rifið upp“ að veggnum. Síðan hafi hann slegið hann með vinstri lófa og höggið lent á hægri kinn. Hafi brotaþoli verið í stólnum allan tímann en ákærði hafi ýtt honum upp að veggnum í stólnum. Kvaðst ákærði muna þetta „þokkalega“ þrátt fyrir ástand sitt og kvaðst ekki geta skýrt áverka brotaþola á vinstri vanga. Ákærði kvað brotaþola hafa róast við þetta en skömmu síðar hefði verið bankað. Hafi hann sótt hníf í eldhúsið, stillt símanum að nýju og opnað dyrnar. Hafi tveir karlmenn verið á ganginum og kvaðst ákærði hafa sagt „hvað ætlið þið að gera“ og hafa þá haldið á hnífnum í hendinni. Þeir hafi þá hlaupið í burtu. Brotaþoli hafi náð að skella aftur hurðinni og kvaðst ákærði hafa bankað, enda hefði úlpan hans og síminn orðið þar eftir. Lögreglan hefði handtekið hann á vettvangi og hefði hann heimilað henni að skoða innihald símans. Hafi hann horft á upptökuna á símanum í skýrslutöku hjá lögreglu.

Ákærði kvaðst hafa leitað sér aðstoðar vegna fíkniefnavanda síns og langtímameðferð stæði enn yfir. Hann hafi einnig fengi aðstoð á geðdeild.

Brotaþoli kvaðst hafa verið kominn á fætur snemma morguns þegar hringt hefði verið á dyrabjöllunni. Kvaðst brotaþoli allt eins hafa átt von á því að [...] væri komin og ýtt á takkann til að hleypa viðkomandi inn. Hann hafi opnað dyrnar fram á ganginn og farið inn og sest þar í stól. Þá hafi úlpuklæddur maður komið inn og lokað á eftir sér. Hafi brotaþoli spurt hvort hann væri ekki að fara á rangan stað. Sá hafi spurt brotaþola að nafni og sagt að hann væri kominn til að berja hann. Aðspurður kvaðst hann hafa beðið manninn að fara. Hefði maðurinn verið með farsíma sem hann hefði stillt upp til þess að taka upp það sem fram fór. Hann hefði síðan sest klofvega á brotaþola þar sem hann sat í stólnum og byrjað að kýla hann í andlitið með krepptum hnefa. Hefði brotaþoli ítrekað kallað á hjálp. Hann hefði síðan náð að kasta sér á gólfið og ætlað að komast út. Hefði maðurinn þá náð honum og sparkað í hann. Þá hefði hann lagst ofan á hann en brotaþoli þá legið á bakinu. Kvaðst brotaþoli síðan hafa heyrt í einhverjum fyrir utan og kallað þá enn á hjálp. Ákærði hafi þá orðið pirraður og tekið farsímann sinn og stillt honum upp að nýju og nú beint að dyrunum. Síðan hefði hann tekið hníf og opnað hurðina. Brotaþoli kvaðst hafa séð á eftir honum og náð að stökkva á hurðina og loka henni. Ákærði hefði barið á hurðina en brotþoli læst sig í svefnherberginu og hringt á lögregluna. Hefði hann síðan hleypt lögreglumönnum inn þegar þeir komu á staðinn. Hafi hann verið með áverka víða en kvaðst ekki geta lýst þeim nákvæmlega í dag. Hann hafi viljað fara sjálfur á slysadeild en ekki treyst sér strax enda mjög brugðið eftir atvikið. Hafi hann gist hjá [...] sem hafi síðan farið með honum á slysadeild tveimur dögum eftir atvikið. Aðspurður kvaðst brotaþoli ekki hafa verið með neina áverka fyrir atvikið og væru þeir allir vegna ofbeldis ákærða. Kvaðst brotaþoli hafa heyrt eftir á að hann hefði hótað D, nágranna sínum, með hnífnum. Aðspurður kannaðist brotaþoli ekki við að maðurinn hefði viljað fá peninga.

C kvaðst hafa verið húsvörður að M. Snemma morguns þennan dag hafi D, íbúi í húsinu, hringt í hann og látið hann vita af öskrum og látum í einni íbúðinni. Hafi hann fylgt honum upp og að íbúð brotaþola. Hafi hann þá heyrt öskur úr íbúðinni og kallað á hjálp. Í þann mund er hann ætlaði að opna með lykli, þá hafi hurðin verið „rifin upp“ og strákur komið út. Hann hafi verið ógnandi, virst vera í annarlegu ástandi og haldið á hníf með tilteknum hætti. Hann hafi hins vegar ekki reynt að leggja til þeirra. Hann hafi sagt eitthvað á þá leið „hvað eruð þið að gera“ en síðan hafi hann hótað að drepa þá, með orðalagi sem vitnið kvaðst ekki muna nákvæmlega í dag. Hafi hótunin beinst að þeim báðum. Vitnið kvaðst hafa bakkað frá ákærða og séð er hurðinni inn í íbúðina var skellt. Hafi ákærði þá öskrað og reynt að opna hana. Hafi vitnið sagt D að fara inn til sín en sjálfur hafi hann gengið rösklega inn ganginn, farið niður og síðan hringt á lögregluna. Aðspurður kvaðst hann hafa verið „smeykur“ um líf sitt. Vitnið kvaðst hafa séð brotaþola eftir að lögregla kom á vettvang. Minnti hann að hann hefði verið með einhverja áverka en kvaðst ekki geta lýst ástandi hans enda langt um liðið.

D kvaðst hafa vaknað eldsnemma og heyrt að kallað var ítrekað á hjálp. Hafi hann gengið á hljóðið og heyrt að það kom úr íbúð brotaþola. Hefði hann þá hringt í húsvörðinn og hefðu þeir verið á ganginum þegar náungi kom úr íbúð brotaþola. Það hafi verið dimmt á ganginum en vitnið kvaðst hafa séð hann með „kuta“, fremur stuttan hníf, sem hann hefði veifað fyrir framan kvið vitnisins. Hann hafi sagt eitthvað á þá leið „farið frá“ eða „farið burt“, „annars sting ég ykkur báða“. Taldi hann manninn vera „dópaðan“. Vitnið kvaðst hafa farið inn í íbúð sína. Kvað hann að sér hefði „krossbrugðið“ og talið sinn kost vænstan að forða sér. Hafi hann tekið hótun ákærða alvarlega og fengið martröð eftir atvikið. Hefði hótunin beinst að þeim báðum. Vitnið kvaðst ekki hafa séð brotaþola fyrr en nokkrum dögum síðar en þá hefði hann ekki verið „mjög illa útlítandi“. Brotaþoli hafi hins vegar sagt honum að það hefði stórséð á honum eftir atvikið. Kvað vitnið sig minna að brotaþoli hefði verið aðeins marinn við kinnbeinið. Hann muni hins vegar ekki hvernig brotaþoli hafi lýst atvikum.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa komið á vettvang eftir að tilkynning barst. Ákærði hafi komið niður í lyftunni og „gengið í flasið á þeim“. Ákærði hafi verið með hníf á sér. Þeir hafi farið í íbúð brotaþola sem hafi verið „lemstraður“, að hann minnti, með áverka í andliti.

Lögreglumaður nr. [...] ritaði frumskýrslu málsins og lýsti hann aðkomu sinni að málinu. Kvaðst hann hafa rætt við brotaþola á vettvangi og hann hefði verið mjög skelkaður eftir atvikið. Hefði hann séð á honum þó hann gæti ekki lýst áverkunum frekar í dag. Vísaði vitnið í frumskýrslu málsins. Þá hafi ákærði verið handtekinn en hann hafi verið rólegur og ekki veitt mótspyrnu. Vitnið kvað brotaþola ekki hafa þegið aðstoð við að komast á slysadeild en verklagið sé slíkt að brotaþola sé það í sjálfsvald sett ef áverkarnir eru ekki því alvarlegri.

Rannsóknarlögreglumaður [...] kvaðst hafa tekið skýrslu af ákærða og rætt við vitni. Fyrir mistök hans hafi upptökur úr farsíma ákærða týnst, en þær hafi verið vistaðar í tölvu sem var fargað. Kvaðst hann hafa séð upptökuna en hún hefði verið óskýr og dimm. Hafi ákærði haft í hótunum við brotaþola en vitnið kvaðst ekki muna eftir því að hafa séð barsmíðar á upptökunni.

E sérfræðilæknir staðfesti að hún hefði unnið fyrirliggjandi læknisvottorð upp úr sjúkraskrám. Hún myndi ekki eftir brotaþola í dag en kvað verklag vera slíkt að unglæknir tæki á móti sjúklingnum og skoðaði hann en sérfræðilæknir hitti sjúklinginn eftir það. Kvað læknirinn áverka brotaþola geta samræmst lýsingu hans á ofbeldinu.

Niðurstaða

Ákæruliður 1 og 2

Ákærða eru gefin að sök líkamsárás og húsbrot með því að hafa ruðst í heimildarleysi inn á heimili brotaþola, ráðist á hann með því að slá hann ítrekað í andlitið með krepptum hnefa og fellt hann í gólfið með nánar tilgreindum afleiðingum.

Ákærði hefur viðurkennt að hafa gengið óboðinn inn um opnar dyr íbúðar brotaþola umrætt skipti, lokað á eftir sér og neitað að verða við beiðni brotaþola um að fara.

Í 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 kemur fram að það varði sektum eða fangelsi allt að sex mánuðum ef maður ryðst heimildarlaust inn í hús eða neitar að fara þaðan þegar skorað er á hann að gera það. Heimilt er að beita fangelsi allt að einu ári, ef miklar sakir eru, svo sem ef sá sem brot framdi var vopnaður eða beitti ofbeldi eða hótun um ofbeldi. Samkvæmt alið 2. töluliðar 1. mgr. 242. gr. almennra hegningarlaga sætir brot gegn ákvæði 231. gr. laganna ákæru eftir kröfu þess manns sem misgert er við.

Í kæruskýrslu brotaþola frá [...] september 2018 kemur fram að hann sé mættur til lögreglu til þess að kæra líkamsárás sem hann varð fyrir [...] október 2017. Hvergi í skýrslunni er húsbrots getið eða atvikum lýst er að því lúta. Í niðurlagi skýrslunnar kemur fram að brotaþoli geri þá kröfu að ákærða verði refsað lögum samkvæmt og hann áskilji sér rétt til þess að leggja fram skaða og miskabótakröfu á seinni stigum máls. Samkvæmt þessu gerði brotaþoli ekki refsikröfu, sem er skilyrði þess að mál verði höfðað fyrir húsbrot samkvæmt framangreindu ákvæði almennra hegningarlaga. Er því ljóst að eigi eru uppfyllt skilyrði framangreinds ákvæðis um saksókn. Ber því að vísa þeim hluta ákæru er lýtur að húsbroti frá dómi.

Ákærði viðurkenndi að hafa slegið brotaþola einu höggi í andlit. Kvaðst hann hafa beitt flötum lófa og hefði höggið lent á hægri vanga hans. Hefur framburður ákærða verið stöðugur hvað þetta atriði varðar. Ákærði viðurkenndi líka hótun og annars konar ofbeldi gagnvart brotaþola, sem hann er þó ekki ákærður fyrir. Tók hann atburðarásina upp á farsíma sinn og hefur frá upphafi vísað til upptökunnar sem sönnunargagns í málinu, en eins og fram er komið var henni fargað fyrir mistök.

Framburður brotaþola um að ákærði hafi slegið sig ítrekað í andlit hefur sömuleiðis verið stöðugur. Hér fyrir dómi bar hann að ákærði hefði ítrekað slegið sig með krepptum hnefa í andlit. Samræmist það því er hann bar í skýrslutöku hjá lögreglu. Á vettvangi var haft eftir honum að ákærði hefði ítrekað slegið hann í andlitið án þess að því væri lýst frekar. Getið er um áverka brotaþola í frumskýrslu lögreglu en þar segir að mar hafi verið byrjað að myndast á vinstri vanga. Vitni gátu ekki lýst áverkum brotaþola en nokkra þeirra minnti að þeir hefðu séð einhverja áverka og nefndi annar lögreglumannanna og vitnið D andlit brotaþola í því sambandi. Fram kom hjá lögreglu að áverkarnir hefðu ekki verið taldir alvarlegir og því hefði brotaþola verið í sjálfsvald sett hvort hann vildi þiggja aðstoð lögreglu við að komast á slysadeild. Eins og fram er komið þáði hann það ekki en fór tveimur dögum síðar. Í læknisvottorði sem liggur fyrir í málinu kemur fram lýsing brotaþola á ofbeldinu og haft er eftir honum að ákærði hafi kýlt hann margsinnis í andlit vinstra megin. Bar hann áverka sem gátu samræmst því, eins og læknirinn bar fyrir dómi.

Brotaþoli bar fyrir dómi að hann hefði síðan náð að kasta sér í gólfið og hefði það verið tilraun til þess að komast burtu. Eftir það hafi ákærði beitt hann frekara ofbeldi en eins og áður er fram komið er því ekki lýst í verknaðarlýsingu ákæru.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, hvílir á ákæruvaldinu sönnunarbyrði fyrir sekt ákærða og atvikum sem telja má honum í óhag. Þá metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði er varðar sekt og ákvörðun viðurlaga, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur hafi, vitnisburðir, mats og skoðunargerðir og önnur sýnileg sönnunargögn, sbr. 1. mgr. 109. gr. laganna.

Engin vitni eru að atburðarásinni í íbúð brotaþola. Sannað er með framburði ákærða og brotaþola að ákærði hafi slegið brotaþola í andlitið umrætt skipti. Þar með hefur ákærði viðurkennt líkamsárás sem rúmast innan verknaðarlýsingu ákæru. Að öðru leyti er dómari bundinn af ákærunni samkvæmt 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008.

Brotaþoli bar merki þess að hann hefði verið beittur ofbeldi, eins og lýst er í frumskýrslu lögreglu og að hluta til í læknisvottorði. Telur dómurinn sannað að högg hafi komið vinstra megin í andlitið og hefur samtímagagn þar mest um að segja. Ákærðu og brotaþola ber ekki saman um hversu oft ákærði hafi slegið brotaþola. Þrátt fyrir að framburður brotaþola hafi verið trúverðugur fær hann ekki fullnægjandi stoð af öðrum gögnum málsins. Skýra verður vafa um þetta atriði ákærða í hag, en hann hefur staðfastlega neitað sök. Verður framburður ákærða lagður til grundvallar um að hann hafi aðeins slegið brotaþola einu sinni, en ósannað er að ákærði hafi beitt krepptum hnefa. Verður hann sýknaður af þeim hluta ákæru. Þá er, með vísan til framburðar brotaþola sjálfs, ósannað að ákærði hafi fellt brotaþola í gólfið, eins og getið er í verknaðarlýsingu ákæru. Verður ákærði því einnig sýknaður af þeim hluta ákæru.

Dómurinn telur ósannað að aðrar afleiðingar en áverkar vinstra megin á andliti ákærða verði raktar til þeirrar háttsemi sem sönnuð er. Þá skal á það bent að líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. er samhverft brot og er því heimilt að sakfella fyrir háttsemina án tillits til afleiðinga eða þess hvort tjón hafi hlotist af henni.

Með vísan til þess sem að framan er rakið verður ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás og er háttsemi hans rétt heimfærð til refsiákvæðis í ákæru.

Ákærða er einnig gefið að sök að hafa umrætt skipti hótað vitnunum C og D að leggja til þeirra með eldhúshníf sem hann hélt á. Ákærði hefur viðurkennt að hafa heyrt í mönnum á ganginum, þá sótt hníf og farið fram á stigaganginn með hann sýnilegan. Að mati dómsins fól sú háttsemi ákærða ein og sér í sér verknað sem var til þess fallinn að valda ótta hjá vitnunum og telst vera hótun í skilningi 233. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði kvaðst jafnframt hafa sagt við þá „hvað ætlið þið að gera“. Kannaðist vitnið C við að hann hefði sagt eitthvað í þá veru en að auki báru vitnin báðir að ákærði hefði hótað að drepa þá eða stinga þá.

Lýstu vitnin báðir hvaða áhrif háttsemin hefði haft á þá og viðbrögðum sínum í kjölfarið. Með vísan til framangreinds verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæðis.

Ákæruliðir 3–4

Ákærði hefur játað skýlaust brot sín samkvæmt ákæruliðum 3 og 4. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hann er sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

II.

Ákærði á að baki sakarferil sem nær aftur til ársins 2008. Frá því að hann náði 18 ára aldri hefur hann hlotið þrjá refsidóma og gengist undir samtals sex lögreglustjórasáttir fyrir auðgunarbrot, nytjastuld, líkamsárás, fíkniefnalagabrot og umferðarlagabrot. Hann var dæmdur í sex mánaða fangelsi með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur frá 9. nóvember 2012. Eftir þann tíma gekkst hann undir þrjár lögreglustjórasáttir fyrir fíkniefnalagabrot, síðast 17. maí 2016.

Ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir ítrekaðar líkamsárásir og hótanir, frelsissviptingu og fíkniefnalagabrot. Brotin voru framin á tímabilinu [...] júlí 2017 til [...] september 2018, en á þeim tíma var ákærði í mikilli fíkniefnaneyslu.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust samkvæmt ákæru Héraðssaksóknara frá 8. júlí 2019. Horfir það til mildunar, svo og að hann hefur gert samkomulag við brotaþola um greiðslu miskabóta. Þá játaði hann brot sín að hluta til samkvæmt ákæru Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu frá 27. september 2019. Ákærði hefur einnig lagt fram vottorð frá meðferðarheimilinu [...]þar sem staðfest er að ákærði hafi komið í meðferð [...] október 2019, en áætlaður meðferðartími sé sex mánuðir. Hafi hún gengið vel og hann sýnt jákvæðan breytingar. Hafi hann ungur villst af leið og byrjað að neyta fíkniefna. Fyrir dómi kvaðst ákærði vilja snúa lífi sínu til betri vegar og væri meðferðin liður í því. Vísast í þessu sambandi til 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Til þyngingar horfir að brot ákærða voru gróf og beindust gegn mikilvægum hagsmunum brotaþola. Brot hans samkvæmt ákæru Héraðssaksóknara var sérlega fólskulegt og ofbeldisfullt auk þess sem það var framið í félagi við annan mann. Var þáttur ákærða þar afgerandi. Bera gögn með sér að brotaþoli hafi borið talsverðan skaða vegna þess ofbeldis sem hann var beittur. Þá er til þess litið að brot hans samkvæmt ákæru Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu var framið á heimili brotaþola þar sem hann taldi sig eiga griðastað. Í báðum tilvikum var ásetningur ákærða styrkur og einbeittur. Vísast til 1.–3. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr. og 2. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga.

Atvik þau sem lýst er í ákæru Héraðssaksóknara áttu sér stað [...] júlí 2017. Lagði brotaþoli fram kæru strax í kjölfarið og nafngreindi gerendur. Ákærðu voru handteknir og yfirheyrðir daginn eftir og játaði ákærði þá sök. Verður ekki annað séð af gögnum en að rannsókn hafi verið að mestu lokið í lok júlí það ár, en uppritun framburða og læknisvottorð lá fyrir í maí 2018. Rannsóknargögn voru send Héraðssaksóknara 3. september 2018 í samræmi við ilið 1. mgr. 23. gr. laga nr. 88/2008. Þau voru endursend lögreglu til frekari rannsóknar þann 26. apríl 2019. Var ákæra að henni lokinni gefin út 8. júlí 2019.

Atvik þau sem lýst er í 1.–3. ákærulið ákæru Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu áttu sér stað [...] október 2017. Lá rannsókn niðri um langa hríð eftir að atvik áttu sér stað og er kæruskýrsla brotaþola frá [...] september 2018. Þá voru ekki teknar skýrslur af vitnum fyrr en [...] og [...] mars 2019 en ákæra gefin út 27. september 2019. Samkvæmt framansögðu má sjá að dráttur var á meðferð beggja mála, en ákærða verður ekki kennt um þann drátt og er hann aðfinnsluverður.

Með hliðsjón af því sem að framan er rakið og að auki með vísan til 1. og 2. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga þykir hæfileg refsing ákærða vera fimmtán mánaða fangelsi. Þegar litið er til eðlis brotanna og sakaferils ákærða er eigi unnt að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru skal ákærði sæta upptöku á fíkniefnum sem hald var lagt á undir rannsókn málsins, eins og nánar greinir í dómsorði.

Í málinu liggur fyrir einkaréttarkrafa A. Ákærði er með vísan til 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 bótaskyldur vegna háttsemi sinnar gagnvart honum. Fyrir liggur samkomulag um að ákærði greiði brotaþola 400.000 krónur. Verður hann dæmdur til að greiða brotaþola þá fjárhæð með vöxtum og dráttarvöxtum eins og nánar greinir í dómsorði. Þá var samkomulag um 280.000 króna málskostnað í tengslum við bótakröfuna.

Einnig liggur fyrir einkaréttarkrafa B. Ákærði er bótaskyldur vegna þeirrar háttsemi sem hann hefur verið sakfelldur fyrir. Í málinu liggur ekki fyrir vottorð um andlega heilsu brotaþola í kjölfar árásarinnar en litið er til læknisvottorðs sem er á meðal gagna málsins eftir því sem við á og atvika að öðru leyti. Verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola 200.000 krónur með vöxtum og dráttarvöxtum eins og nánar greinir í dómsorði og 280.000 krónur í málskostnað.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 ber ákærða að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef Þ. V-kk-ef lögmanns, málsvarnarþóknun verjanda ákærða á rannsóknarstigi, S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, svo og helming annars sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti í tengslum við ákæru Héraðssaksóknara og annan sakarkostnað í tengslum við 1. ákærulið ákæru Lögreglustjórans, eins og nánar greinir í dómsorði.

Við ákvörðun þóknunar lögmanna er tekið tillit til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, A-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 15 mánuði.

Ákærði sæti upptöku á 0,56 g af kókaíni, 3,89 g af maríjúana og 4,13 g af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Ákærði greiði A 400.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá [...] júlí 2017 til 3. október 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags auk 280.000 króna í málskostnað.

Ákærði greiði B 200.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá [...] október 2017 til 3. október 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags auk 280.000 króna í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef Þ. V-kk-ef lögmanns, 737.800 krónur, málsvarnarþóknun S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 84.320 krónur, og 67.095 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)

Ákærði sæti upptöku á 0,56 g af kókaíni, 3,89 g af maríjúana og 4,13 g af tóbaksblönduðu kannabisefni.

Ákærði greiði A 400.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá [...] júlí 2017 til 3. október 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags auk 280.000 króna í málskostnað.

Ákærði greiði B 200.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá [...] október 2017 til 3. október 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags auk 280.000 króna í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef Þ. V-kk-ef lögmanns, 737.800 krónur, málsvarnarþóknun S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 84.320 krónur, og 67.095 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf (sign.)