S-247/2011

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 25. nóvember 2011 á hendur ákærða, F-kk-þgf E-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. …, Borgarhrauni 36 í Hveragerði. Málið var dómtekið 8. febrúar 2012.

Ákærða er gefin að sök líkamsárás með því að hafa „aðfaranótt sunnudagsins 3. júlí 2011, á Lopapeysuballi í Sementsverksmiðjunni við Faxabraut, með því að hafa skallað L-kk-þf S-kk-þf S-kk-þf, kt. …, eitt högg í neðra andlitið með þeim afleiðingum að L-kk-nf varð aumur á tveimur framtönnum í efri góm og einni í neðri góm og voru þessar tennur aðeins lausar, þá var blæðing í gómnum fyrir ofan framtennur og mjúkvefjarbólga á vörinni.“

Er þetta talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981, 110. gr. laga nr. 82/1988 og 234. gr. laga nr. 88/2008.

Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og að honum verði gert að greiða sakarkostnað.

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins og að sakarkostnaður felldur á ríkissjóð. Til vara krefst ákærði þess að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

Málavextir

Aðfaranótt sunnudagsins 3. júlí sl. voru lögreglumenn kallaðir á vettvang þar sem haldið var svonefnt Lopapeysuball í Sementsskemmunni á Akranesi. Kom dyravörður með L-kk-þf S-kk-þf S-kk-þf og sagði hann hafa orðið fyrir líkamsárás en L-kk-nf óskaði eftir því að vera ekið á sjúkrahús. Dyravörður kvað þann er skallað hefði L-kk-þf vera farinn af vettvangi og á sjúkrahús til að láta gera að áverkum sem hann hefði hlotið á enni. Var L-kk-nf fluttur á sjúkrahús og hittu lögreglumenn ákærða þar fyrir en verið var að gera að sári á enni hans.

L-kk-nf sagði lögreglumönnum að hann hefði verið að skemmta sér þegar strákar hafi komið að honum og sagt hann hafa gert einhverri stelpu mein og síðan hafi einn þeirra skallað sig. Ekki hafi hann vitað hver það var. Á sjúkrahúsinu staðfesti L-kk-nf að ákærði væri sá sem hefði skallað hann. Segir síðan í lögregluskýrslu að L-kk-nf hafi verið með sprungna vör og sagst finna til í framtönnum.

Í lögregluskýrslu er haft eftir ákærða að hann hafi verið á ballinu þegar gaur hafi komið og hrint honum og síðan hafi hann fengið högg á vinstri vangann sem hann hafi svarað með því að skalla þann sem til hans sló og við það hafi hann skorist á enni. Eftir að gert hefði verið að sárum ákærða hafi hann fengið að halda sína leið.

Í vottorði I-kvk-ef J-kvk-ef I-kvk-ef læknis frá 29. júlí 2011 (misritað 2010) segir:

L-kk-nf S-kk-nf er 19 ára maður sem lenti í líkamsárásá bæjarhátíðinni Írskum Dögum aðfaranótt 3. júlí 2011. Hann var ásamt vinum sínum þegar óþekktur aðili kýldi hann í andlitið og kom sjúklingur á slysadeild SHA í fylgd föður síns. Sjúklingur þekkti ekki árásarmanninn. Hann var áttaður á stað og stund og var samvinnuþýður.

Við skoðun er hann skýr. Hann var blóðugur í kringum munninn. Aumur á tveimur framtönnum í efri góm og einni í neðri góm og voru þessar tennur aðeins lausar. Blæðing var í gómnum fyrir ofan framtennurnar en ekki að sjá aðra blæðingu í munnholinu. Engin meiðsli voru á hálshrygg. Augnhreyfingar bentu til vægs heilahristings og var hann með mjúkvefjabólgu á vörinni. Bitið var eðlilegt og ekki grunur um kjálkabrot eða að hann væri farinn úr kjálkalið. Honum var leyft að fara heim að skoðun lokinni. Var ráðlagt að hafa samband við tannlækni næsta virkan dag.

Við yfirheyrslu hjá lögreglu hinn 1. september 2011 neitaði ákærði sök og kvaðst hafa verið kýldur og honum hafi verið hrint. Þetta hefði gerst mjög hratt og hann myndi ekki eftir sér fyrr en á slysadeild. Hann kvaðst ekkert muna eftir því að hafa skallað L-kk-þf. Þetta hefði byrjað þannig að hópur hafi komið að honum og einhver byrjað að hrinda honum í bakið. Hann og vinir hans sem með honum hafi verið hafi gengið að barnum en þeir komið á eftir og þá hafi þetta byrjað. ákærði kvaðst ekki muna eftir neinu á sjúkrahúsinu. Hann kvaðst hafa fengð mikla sýkingu í sárið sem hann hafi hlotið á enni. Hann gerði þær athugasemdir við frum skýrslu lögreglu að þarna hafi verið fleiri en tveir og hafi þeir byrjað að hrinda honum, hann hafi ekki hrint brotaþola. Hann myndi ekkert eftir því að hafa skallað brotaþola. Honum var kynnt bótakrafa brotaþola sem hann hafnaði.

Í skýrslu sinni hjá lögreglu hinn 4. júlí 2011 kvaðst brotaþoli hafa verið á Lopapeysuballi írskra daga í skemmu Sementsverksmiðjunnar á Akranesi aðfararnótt 3. júlí. Hann og vitnið H-kk-nf, vinur hans, hafi verið staddir á dansgólfinu og eitthvað að fíflast þegar einhver hefði ýtt við honum. Hann hafi dottið aftur fyrir sig og þegar hann hefði staðið upp aftur hafi hann spurt hvern andskotann hann væri að gera og hafi viðkomandi þá skallað brotaþola beint á munninn. Brotaþoli hafi síðan farið af dansleiknum og á spítala og mundi ekki eftir sér fyrr en á slysadeild. Þar hefði hann séð ákærða þar sem verið var að gera að áverkum hans og þekkt hann aftur sem þann er skallaði hann. Hann kvaðst ekki vera kunnugur ákærða en hafa séð hann árinu áður á írskum dögum. Árásin hafi verið algerlega tilefnislaus.

Í skýrslu inni hjá lögreglu hinn 11. júlí 2011 sagði H-kk-nf E-kk-nf að hann hefði verið á dansleiknum ásamt félaga sínum vitninu S-kk-þgf Þ-kk-þgf E-kk-þgf. Þeir hafi hitt brotaþola þarna og gengið saman inn í skemmuna og ætlað að fara að dansa og syngja. Hafi þeir verið komnir inn undir miðja skemmu og staðið á dansgólfinu þrír saman. S-kk-nf hafi staðið við hlið hans en brotaþoli á móti. Hafi einhver strákur komið gangandi aftan að þeim S-kk-þgf og að brotaþola og rifið í hann og hent honum eitthvað til. Brotaþoli hafi hrasað og síðan tekið nokkur skref í áttina að ákærða en þá hafi ákærði gripið í brotaþola og skallað hann harkalega í andlitið. Hafi brotaþoli flogið í gólfið og legið eftir í gólfinu.

S-kk-nf Þ-kk-nf E-kk-nf sagði svo frá í skýrslu sinni hjá lögreglu að hann vitnið H-kk-nf og brotaþoli hafi verið á dansgólfinu þegar einhver gaur hefði gengið beint að brotaþola og rifið í peysuna hans og ýtt eitthvað við honum. Brotaþoli hafi þá ætlað að ýta við aðilanum eða jafnvel ýtt við honum en þá hafi aðilinn gripið aftur í brotaþola og skallað hann í andlitið af fullum krafti. Brotaþoli hafi þá „farið bara niður í hrúgu“ og S-kk-nf vissi ekki hvort hann hefði þá fengið spark í andlitið.

Hinn 31. október 2011 tók lögregla skýrslu af Þ-kk-þgf R-kk-þgf G-kk-þgf í síma. Hann kvaðst hafa verið á dansleiknum ásamt ákærða, Á-kk-þgf B-kk-þgf og S-kk-þgf H-kk-þgf. Þeir hefðu verið á bar að kaupa sér drykk en ákærði farið frá þeim. Hafi ákærði staðið skammt frá barnum ásamt nokkrum öðrum ungum mönnum sem Þ-kk-nf þekkti ekki. Einhver æsingur hefði verið í mönnum, ýtt hefði verið við ákærða eða hann hrasað aftur fyrir líkt og hann hefði verið kýldur í þvögunni. Þ-kk-nf hafi þó ekki séð hvað gerðist. Hann sá að ákærði „fór áfram“ eða henti sér fram í hópnum og sá sem stóð fyrir framan hefði fallið niður á gólf. Þ-kk-nf hafi þá gegnið að ákærða og fært hann út úr skemmunni og farið með hann á slysadeild þar sem gert hafi verið að áverka sem ákærði hafði á höfði.

Hinn 31. október tók lögregla skýrslu af Á-kk-þgf B-kk-þgf í síma. Sagði hann að ákærði hefði sagt að einhver strákur hefði verið að „böggast“ í honum þarna um kvöldið. Hann hafi séð ákærða í hópi manna og séð einhvern úr hópnum kýla ákærða. Ekki kvaðst hann hafa séð ákærða skalla einhvern úr hópnum.

Hinn 31. október tók lögregla skýrslu af S-kk-þgf H-kk-þgf í síma. Hann sagðist hafa verið talsvert ölvaður og muna óljóst eftir því að einhverjar stympingar hefðu verið milli ákærða og hóps manna. Hann hefði ekki séð að neinn hefði verið kýldur eða skallaður.

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði sagði í skýrslu sinni fyrir dómi að hann hefði verið staddur á Lopapeysuballi 3. júlí 2011. Hann og tveir félagar hans hafi staðið inni á danssalnum þegar einhver hafi byrjað að ýta í bakið á honum þar sem hann var á dansgólfinu. Hafi það verið brotaþoli. Hafi þeir félagar þá gengið í áttina að barnum sem verið hafi í hinum enda salarins. Hann hafi séð hóp koma, gengið á móti honum og einhver „ýtingur“ hafi verið. Brotaþoli sem hann þekki ekki hafi kýlt sig og muni hann ekki atvik eftir það. Hann kvaðst ekki minnast þess að hafa skallað brotaþola. Hann myndi ekki heldur eftir að hafa sagt lögreglu að hann hefði skallað brotaþola er hann var fyrst spurður um atvik enda hefði hann verið mjög ölvaður. Hann kvaðst enga skýringu hafa á hvað gerst hefði og af hverju áverkar á enni hans stöfuðu.

Vitnið L-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, brotaþoli, skýrði frá því að hann hafi verið með vitnunum H-kk-þgf E-kk-þgf og S-kk-þgf Þ-kk-þgf E-kk-þgf inni í danssal. Ákærði hafi komið og ýtt við brotaþola og hafi vitnið stigið tvö skref aftur á bak og spurt hvað ákærði væri að gera. Hafi ákærði þá skallað brotaþola. Brotaþoli kvaðst ekki hafa þekkt ákærða fyrir. Hann hafi síðan borið kennsl á ákærða á sjúkrahúsinu þar sem gert var að meiðslum þeirra. Brotþoli kvaðst ekki hafa átt í neinum skiptum við ákærða fyrr um kvöldið. Hann neitaði því að hafa byrjað að hrinda ákærða og því að hafa kýlt hann á gagnaugað.

Vitnið H-kk-nf E-kk-nf sagði að hann og félagar hans brotaþoli og vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf hafi verið í danssalnum. Brotaþoli hafi verið honum á vinstri hönd en vitnið S-kk-nf hægra megin við hann. Áður en vitnið vissi hafi brotaþola verið hrint og hafi dottið í gólfið. Vitninu virtist brotaþola ekki hafa verið skemmt en vitnið hafði velt fyrir sér hvort þeir brotaþoli og ákærði þekktust. Ákærði hafi skallað brotaþola sem hafi verið blóðugur á eftir. Vitnið hafi farið með brotaþola út. Vitnið hafi ekki þekkt ákærða fyrir eða munað eftir að hafa átt skipti við hann fyrr um kvöldið. Hann kvað skallann hafa verið kraftmikinn en vitnið hafi séð er ákærði skallaði brotaþola. Hafi þessi árás verið tilefnislaus.

Vitnið S-kk-nf Þ-kk-nf E-kk-nf sagðist hafa verið í danssalnum með brotaþola og vitninu H-kk-þgf. Brotaþola hafi skyndilega verið hrint án þess að vitnið vissi hvers vegna. Brotaþoli hafi fært sig að ákærða og spurt hvað hann væri að gera. Ákærði hafi þá rifið í peysu brotaþola og skallað hann. Brotaþoli hafi dottið niður og vitnið og félagi hans hjálpað brotaþola út. Vitnið hafi séð ákærða skalla brotaþola og hafi skallinn verið kraftmikinn. Hann hafi ekki vitað hvers vegna þetta var. Hann hafi ekkert séð ákærða áður.

Vitnið Þ-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf kvaðst hafa verið á dansleiknum. Einhverjar sviptingar hefðu verið á milli manna frekar snemma og vitnið sem var þarna með ákærða sagði að þeir hefðu farið á barinn. Hann hafi séð að ákærði var kominn í hóp manna og að einhver hafi slegið til ákærða. Hins vegar vissi vitnið ekki hvað gerst hafi eftir það. Aðspurt sagðist vitnið hafa séð ákærða reisa sig við eftir að hafa fengið högg og hinn aðilinn hafi fallið í gólfið fyrir framan hann. Hann kvað einhverja hafa ýtt í þá og þeir reynt að koma sér í burtu. Hann kvaðst hafa séð að ákærði var sleginn.

Vitnið Á-kk-nf B-kk-nf var á dansleiknum. Hann sagði að hann og félagar hans, vitnið Þ-kk-nf G-kk-nf, S-kk-nf H-kk-nf og ákærði hafi farið á barinn en þeir hafi viljað færa sig þangað til að lenda ekki í útistöðum við aðra. Hann kvað ákærða hafa farið frá þeim og er vitnið hafi litið við hafi hann séð að ákærði og einhver strákur hafi verið að kýta. Vitnið hafi séð að ákærði hafi verið kýldur. Vitnið hafi stoppað þetta og tekið ákærða á brott. Hann kvaðst ekki hafa séð ákærða skalla brotaþola og ekki séð blóð á brotaþola.

Vitnið G-kvk-nf T-kvk-nf T-kvk-nf tannlæknir staðfesti vottorð sitt frá 5. febrúar og sagði að áverkar brotaþola séu sennileg afleiðing af því að brotaþoli hafi verið skallaður og því í samræmi við brotalýsingu í ákæru. Það mikið hafi brotnað úr tönn að sjá mætti að höggið hafi verið þungt. Komið hafi í ljós að framtönn er ekki lengur lifandi þannig að rótfylla þarf.

Vitnið G-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður sagði frá því að hann og félagi hans hefðu verið kallaðir á vettvang og hitt þar dyravörð og brotaþola. Þeir hafi farið með hann á sjúkrahús. Þar hafi ákærði verið fyrir á borðinu hjá lækninum. Ákærði hafi verið með áverka á enni og brotaþoli borið kennsl á hann þar og að hann væri sá sem hefði skallað hann. Ákærði hafi sagt að hann hefði verið sleginn og að hann hefði skallað þann sem sló hann. Tóku lögreglumennirnir myndir af brotaþola og ákærða þar sem sjá megi áverka á munni brotaþola og enni ákærða.

Vitnið S-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf lögreglumaður kom fyrir dóm og skýrði frá því að hann og félagi hans hefðu verið kallaðir á vettvang og flutt brotaþola á sjúkrahús þar sem ákærði hafi verið fyrir. Brotaþoli hafi borið kennsl á ákærða þar sem þann sem ráðist hafi á sig. Ákærði hafi verið með skurð á enni. Vitnið G-kk-nf hafi tekið skýrslu af ákærða en vitnið heyrði ekki hvað þeim fór á milli. Þeir hafi tekið myndir af báðum aðilum.

NIÐURSTAÐA

Ákærði hefur fyrir dómi borið að hann muni ekki til þess að hafa skallað brotaþola en í frumskýrslu lögreglu er haft eftir honum að hann hafi verið sleginn og hafi skallað þann er sló hann. Vitnin H-kk-nf E-kk-nf og S-kk-nf Þ-kk-nf E-kk-nf báru að þau hefðu séð ákærða skalla brotaþola og er það í samræmi við það sem brotaþoli, vitnið L-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf, hefur borið um hjá lögreglu og fyrir dómi. Þá má sjá það glögglega á ljósmyndum sem teknar voru á sjúkrahúsinu á Akranesi af ákærða að hann hafði áverka á enni sem benti til þess að hann hefði skallað einhvern. Kemur og fram í framburði vitnisins G-kvk-ef T-kvk-ef T-kvk-ef að sennilegt mætti telja að orsök þess hvert var ástand tanna ákærða væri þungt högg og taldi vitnið að það gæti staðist að það hefði verið greitt með skalla svo sem haldið er fram í ákæru. Þykir með framansögðu vera komin fram lögfull sönnun um að ákærði hafi skallað brotaþola í umrætt sinn en verknaður þessi varðar við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 svo sem haldið er fram í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði gekkst ákærði undir viðurlög fyrir dómi 28. apríl 2011 vegna brots á 231. gr. almennra hegningarlaga. Var refsing ákveðin 15.000 króna sekt.

Við ákvörðun refsingar ákærða verður litið til ungs aldurs hans. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, verður ákærða gert að greiða sakarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda sem þykja hæfilega ákveðinn að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði. Jafnframt verður ákærða gert að greiða ferðakostnað verjanda.

Uppkvaðning dómsins hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og sakflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings, sbr. 1. mgr. 184. gr. framangreindra laga.

A-x-x V. M-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, F-kk-nf Ö-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, með síðari breytingum.

Ákærði greiði 295.710 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 238.450 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk ferðakostnaðar að fjárhæð 37.260 krónur.

A-x-x V. M-kk-nf