S-126/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 26. janúar sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 7. ágúst 2014, á hendur X;

„fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 2. febrúar 2013, fyrir utan veitingastaðinn Kaffi Amor við Strandgötu á Akureyri, slegið [A] ítrekað með krepptum hnefa í andlit og höfuð, sparkað tvívegis í kvið [A] og ýtt við honum þannig að hann féll á gangstéttina og veittist ákvæði þá aftur að [A] og sparkaði í andlitið á honum af miklu afli, en vitni sem áttu leið hjá stöðvuðu árásina. Afleiðingar líkamsárásarinnar urðu þær að tvær tennur í [A] brotnuðu, og þurfti að fjarlægja aðra þeirra, hann hlaut mar í bili milli tannrótar og beins á þremur tönnum, bólgu við rótarenda einnar tannar og bólgur og mar víða um líkamann.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi, S-kk-nf G-kk-nf hdl., krefst þess að ákærði verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og þá þannig að háttsemi hans verði færð undir ákvæði 1. mgr. 218. gr. hegningarlaganna. Þá krefst verjandinn hæfilegra málsvarnarlauna.

I.

1. Samkvæmt rannsóknarskjölum lögreglu, þ. á m. myndum af vettvangi, frásögn ákærða, og framburði brotaþolans A og vitnanna B og C var haldin almenn skemmtan á veitingastaðnum Kaffi Amor við Ráðhústorg á Akureyri aðfaranótt laugardagsins 2. febrúar 2013. Eftir lokun veitingastaðarins voru nefndir aðilar allir fyrir utan aðaldyrnar, sem snúa til vesturs og norðurs, að Ráðhústorgi og Túngötu. Norðan veitingastaðarins er akbraut Túngötu, sem liggur að Bankastræti, en vestan hans er Ráðhústorg og húseignin Hafnarstræti 107, en fyrir liggur að á eigninni er staðsett eftirlitsmyndavél, sem tekur myndir austur yfir torgið og þ. á m. að nefndum veitingastað.

Samkvæmt frumskýrslu D lögreglumanns var hann í lögreglubifreið ásamt starfsfélögum sínum, þeim E, F og G, sem ekið var suður Túngötu í átt að Ráðhústorgi, kl. 04:18 umrædda nótt. Segir frá því í skýrslunni að er lögreglubifreiðinni var ekið inn á Ráðhústorgið hafi lögreglumennirnir séð hvar ákærði sparkaði í brotaþola þar sem hann lá á gangstéttinni fyrir framan aðaldyr Kaffi Amor. Var ákærði þegar handtekinn og færður í lögreglubifreiðina. Í skýrslunni segir að á vettvangi hafi brotaþoli verið mjög ölvaður og rænulítill, en auk þess hafi blóð verið í munnvikum hans og hafi hann verið færður í lögreglubifreiðina, en síðan ekið á slysadeild Sjúkrahússins á Akureyri til aðhlynningar.

Í frumskýrslunni er haft eftir ákærða, að hann hafi verið fyrir utan aðalinngang Kaffi Amor er brotaþoli hafi fyrirvaralaust ráðist á hann. Hafi hann í fyrstu reynt að bera fyrir sig hendur, en þegar brotaþoli hefði reynt að slá til hans hefði hann hrint honum til og hann þá fallið á gangstéttina. Haft er eftir ákærða að hann hefði fylgt falli brotaþola eftir og sparkað einu sinni til hans. Í skýrslunni er haft eftir vitninu B, sem einnig var á vettvangi við komu lögreglu, að hann hefði ekki séð upphaf þess atgangs sem varð með ákærða og brotaþola, en hins vegar fylgst með því er ákærði hefði ráðist á brotaþola og sparkað í hann þar sem hann hafi legið á jörðinni.

Í gögnum lögreglu kemur fram að ákærði hafi verið færður á lögreglustöð og að þar hafi hann verið látinn blása í áfengismæli, sem sýnt hafi 1,90‰. Greint er frá því að sjáöldur ákærða hafi verið samandregin, að jafnvægi hans hafi verið óstöðugt og framburður verið ruglingslegur. Hald var lagt á fatnað ákærða áður en hann var færður í fangaklefa þá um nóttina, kl. 04:45. Hann var yfirheyrður daginn eftir af rannsóknarlögreglumanni, kl. 13:48 til 13:55, og var skýrsla hans tekin upp með hljóði og mynd. Þá var tekin ljósmynd af ákærða, en einnig af skófatnaði hans, en um síðarnefndu myndina segir í myndatexta H rannsóknarlögreglumanns: „Ljósmyndin er tekin af vinstri skó [X] þann 02.02.2013. Sjá má blóð á skónum eftir árásina.“ Á myndinni vísar ör á minni háttar blóðkám á utanverðum skónum.

Samkvæmt rannsóknargögnum aflaði lögreglan myndskeiðs úr fyrrnefndri eftirlitsmyndavél á húseigninni Hafnarstræti 107, en staðhæft er að það sýni viðskipti ákærða og brotaþola fyrir utan veitingastaðinn Kaffi Amor umrædda nótt. Óumdeilt er að við fyrrnefnda skýrslugjöf hjá lögreglu var ákærða sýnt myndskeiðið samhliða því sem hann var yfirheyrður um málsatvik Ákæruvaldið afhenti skipuðum verjanda ákærða myndskeiðið eftir höfðun málsins, en það var sýnt við aðalmeðferðina fyrir dómi.

Við áframhaldandi rannsókn lögreglu þann 2. febrúar 2013 var brotaþolinn A yfirheyrður á heimili sínu, kl. 5:24 til 15:38, af I rannsóknarlögreglumanni. Þá var vitnaskýrsla tekin af C 10. apríl sama ár. Skýrslur þessar voru hljóðritaðar og eru gögn þar um á meðal málsgagna.

2. Samkvæmt áverkavottorði J læknis, sem dagsett er 22. júlí 2013, var komið með brotaþola á slysa- og bráðamóttöku Sjúkrahússins á Akureyri 2. febrúar 2013. Fram kemur að vottorðið hafi verið ritað upp úr gögnum sjúkrahússins en nefndur læknir kom ekki að greiningu eða meðferð brotaþola.

Greint er frá því í vottorðinu að brotaþoli hafi komið í fylgd lögreglu á sjúkrahúsið og að tilefni þess hafi verið líkamsárás. Því er lýst að brotaþoli hafi verið ákaflega ölvaður, en þrátt fyrir það verið vel áttaður á stund og stað og m.a. greint frá nafni og kennitölu. Hann hafi hins vegar neitað að skýra frá atvikum máls. Greint er frá því að brotaþoli hafi verið með sár í vinstra munnviki, en þó ekki þess eðlis að þyrfti að sauma það saman. Sagt er að brotaþoli hafi ekki kastað upp og að augnhreyfingar hans hafi verið eðlilegar og þar sem hann hafi ekki fengist til frekari samvinnu um nánari læknisskoðun hafi hann yfirgefið slysadeildina í fylgd lögreglumanna og þá til frekari yfirvegunar um atvik máls.

Í málinu liggur fyrir slysavottorð K tannlæknis, sem sent var til Sjúkratrygginga Íslands vegna tannáverka brotaþola. Vottorðið er dagsett 25. júlí 2013. Fram kemur í vottorðinu að tannlæknirinn hafi fyrst séð brotaþola 12. mars nefnt ár og þá fengið upplýsingar um að brotaþoli hefði fengið högg á andlitið með þeim afleiðingum að hann hefði fallið á jörðina, en í framhaldi af því hefði hann fengið annað högg í andlitið. Um greiningu á tönnum og munnholi brotaþola við nefnda skoðun segir í vottorðinu:

„[...]“

II.

Ákærði, X, skýrði frá því við fyrrnefnda yfirheyrslu hjá lögreglu þann 2. febrúar 2013, að hann hefði umrædda nótt farið á veitingastaðinn Kaffi Amor og drukkið þar nokkra bjóra, en síðan farið út og verið þar þegar brotaþoli hefði ráðist á hann, en hann í framhaldi af því brugðist við og beitt sjálfsvörn uns lögreglan kom á vettvang og færði þá báða í lögreglubifreið. Nefnd yfirheyrsla var eins og áður sagði tekin upp með hljóði og mynd og kemur þar fram að ákærða hafi eftir þessi upphafsorð verið sýnt myndskeið úr eftirlitsmyndavél, en samhliða því hafi hann verið inntur eftir því sem fyrir augu bar. Kemur fram að ákærði hafi þekkt sjálfan sig á myndskeiðinu og m.a. greint frá því að þar mætti sjá hann í viðræðum við vitnið C skammt frá aðalinngangi veitingastaðarins, en jafnframt að brotaþoli hafi þar komið að þeim og haft á orði: „Hvað er að ykkur ... hvað eruð þið eitthvað“. Ákærði staðhæfði að orð brotaþola hefðu verið ógnandi og þar sem hann hefði jafnframt gripið utan um háls hans og C kyrkingartaki hefði hann æst sig upp og reynt að rífa sig úr tökum brotaþola. Ákærði vísaði til þess að hann hefði náð að losa takið á hálsinum, en að brotaþoli hefði þrátt fyrir það haldið í úlpu hans og ekki sleppt þrátt fyrir að hann hafi beðið hann um það. Í skýrslunni er skráð að ákærði hefði horft á myndbandið og fylgst með því er hann barði og sló ítrekað í brotaþola. Skráð er að ákærði hefði haft á orði, er hann hefði séð sig sparka í höfuð brotaþola, að um væri að ræða ljótan verknað af hans hálfu og hann sæi mikið eftir athæfinu.

Við þingfestingu málsins þann 22. september sl. óskaði ákærði eftir fresti til að tjá sig um sakargiftir samkvæmt ákæru þar sem hann þyrfti að kynna sér gögn málsins frekar og þ. á m. fyrrnefnt myndskeið úr eftirlitsmyndavél. Við fyrirtöku málsins þann 6. október sama ár játaði ákærði sakarefni fyrri hluta ákærunnar. Ákærði játaði þannig skýlaust að hafa tvívegis slegið brotaþola með krepptum hnefa í andlit og höfuð, en að auki játaði hann að hafa tvívegis sparkað í kvið hans. Ákærði játaði enn fremur að hafa ýtt við brotaþola með þeim afleiðingum að hann féll á gangstéttina fyrir utan veitingastaðinn Kaffi Amor og að hafa fylgt þeim verknaði eftir með því að sparka til hans. Fyrir dómi neitaði ákærði því sakaratriði að hafa við nefndar aðstæður sparkað í andlit brotaþola eftir að hann féll á gangstéttina, en enn fremur neitaði hann því að vera valdur að þeim afleiðingum sem lýst er í ákæru.

Við aðalmeðferð málsins áréttaði ákærði játningu sína. Hann kannaðist við að hafa slegið brotaþola tvö til fjögur högg og enn fremur að hafa hrint brotaþola þannig að hann féll á gangstéttina. Eftir fall brotaþola játaði ákærði að hafa sparkað í eitt skipti í kvið eða handlegg hans. Ákærði vísaði til þess að langt væri um liðið frá þessum atburði og af þeim sökum myndi hann ekki atburðarásina vel. Hann vísaði ítrekað um atburðarásina til þess sem hann hefði séð á fyrrnefndu myndskeiði, sem hann kvaðst fyrst hafa séð við yfirheyrslu hjá lögreglu, en síðan á ný eftir höfðun sakamálsins. Ákærði staðfesti efni yfirheyrsluskýrslu sinnar hjá lögreglu að því frátöldu að hann kvaðst ekki hafa játað að hafa sparkað í höfuð brotaþola, en aftur á móti kannast við að hafa sparkað tvívegis í kvið hans. Ákærði kvaðst ekkert hafa þekkt til brotaþola fyrir þennan atburð og bar að hann hefði ekki hlotið áverka vegna samskipta sinna við hann í greint sinn, sem hann ætlaði að hefðu varað í um hálfa mínútu. Ákærði áréttaði að hann hefði verið að ræða við C þegar brotaþoli hefði komið að þeim og rifið utan um háls hans. Hann kvað brotaþola greinilega hafa verið undir miklum áfengisáhrifum og bar að hann hefði sagt einhverjar setningar. Ákærði kvaðst í raun ekki minnast orða brotaþola á vettvangi, en ætlaði helst að þau hefðu verið um dauða og kvaðst hann ætla að viðbrögð hans mætti skýra af því og þá vegna hræðslu. Þar um vísaði ákærði til andlegra erfiðleika sinna og að hann hefði átt erfiða æsku, en sagði: „... ég man ekki nákvæmlega hvað hann sagði við mig ... hann var svona ekki skiljanlegur. ... Ég hélt bara að hann ætlaði bara að ganga frá mér þessi maður.“ Ákærði kvaðst ekki minnast þess með hvorum fætinum hann sparkaði til brotaþola eftir að hann hafði fallið á gangstéttina. Hann hafði ekki skýringar á blóðkámi á vinstri skóbúnaði sínum, en sagði: „Ég var náttúrulega búinn að vera að slást við hann þarna ... það hefur kannski komið þarna eitthvað ... nei kannski útaf sparkinu ... ég veit það ekki“. Nánar aðspurður kvaðst ákærði ekki geta sagt til um hvar hann ætlaði að sparka í brotaþola við greindar aðstæður og vísaði til eigin ölvunarástands. Ákærði áréttaði að hann hefði við yfirheyrslu lögreglu ekki játað orðum rannsakara, á meðan þeir horfðu saman á fyrrnefnt myndskeið, þ.e. að hann hefði sparkað í höfðu brotaþola. Kvaðst ákærði fremur hafa verið að játa líkamsárás sína gegn brotaþola og að hann hefði brugðist rangt við og sagði: „Ég er bara að meina þetta sé ljótt af mér, að gera eitthvað svona.“ Þá kvaðst ákærði jafnframt við yfirheyrsluna hafa verið eftir sig vegna áfengisdrykkjunnar þá um nóttina. Ákærði neitaði því að hann hefði valdið brotaþola þeim áverkum sem lýst er í ákæru og í áður röktum áverkavottorðum. Vísaði hann til þess að lögreglumenn hefðu komið mjög fljótt á vettvang og nefndi í því sambandi um 10 sekúndur.

Brotaþolinn A, fæddur 1963, bar fyrir dómi að hann hefði umrædda nótt álpast á veitingastaði í miðbæ Akureyrar, en hann hefði verið vel við skál. Um síðir kvaðst hann hafa afráðið að halda heim, en á leiðinni að leigubifreiðastöðinni hefði hann komið við á tveimur börum og þ. á m. Kaffi Amor við Ráðhústorg. Þar fyrir utan kvaðst hann hafa þekkt vitnið C og afráðið að eiga orðastað við hann, en þar hjá kvað hann ákærða hafa verið, en minntist þess ekki að hafa ávarpað hann. Og aðspurður lýsti brotaþoli atvikum máls þannig: „... ég veit ekki hvort ég sagði eitthvað eða hvort ég klappaði þeim og sagði sælar stelpur eða eitthvað svoleiðis, bara fíflagangur í mér, en [C] er nú yfirleitt hress og skemmtilegur strákur.“ Nánar aðspurður kvaðst hann ekki minnast þess að hafa beint orðum sínum að ákærða og bar að það hefði ekki verið ætlan hans að móðga ákærða, en því sem næst gerðist lýsti hann þannig: „... ég man bara eftir einhverjum blossa bara, það er það síðasta sem ég man eftir sko, og er illa áttaður þarna á eftir, ég man ekki eftir því að lögreglan kom og ég man ekki eftir því að hafa verið keyrður upp á sjúkrahús, ég man svona óljóst eftir mér á sjúkrahúsinu og ég segi það strax við konuna þegar hún ýtir við mér daginn eftir, ég held að mér hafi verið keyrt heim af lögreglunni.“ Brotaþoli greindi frá því að umrædda nótt hefði hann verið íklæddur mótorhjólajakka og að því leyti verið vel „brynjaður“. Brotaþoli sagði að hann hefði síðar séð myndskeið af atvikum máls hjá lögreglunni. Hann kvaðst þá hafa séð að hann hefði klappað og tekið eitthvað utan um C og e.t.v. einnig klappað ákærða, en kannaðist ekki við að hafa tekið ákærða hálstaki eða öðrum tökum. Brotaþoli bar að daginn eftir þennan atburð hefði hann verið mjög bólginn í andliti og með mikinn höfuðverk. Hann kvaðst ekki hafa verið með blóðáverka, en verið lengi aumur við nefið. Um síðir kvaðst hann hafa fengið miklar bólgur í munninn og að lokum sýkingu. Hann kvaðst fyrir þennan atburð ekki hafa verið með brotnar tennur. Vegna munnáverkanna kvaðst hann hafa leitað til tannlæknis og bar að þá hefði komið í ljós að einn jaxl hans var brotinn og annar sprunginn. Vegna þessa hefði þurfi að fjarlægja annan jaxlinn, en ekki væri enn búið að gera við þann brotna. Brotaþoli bar að hann hefði ekki farið til tannlæknis vegna lýstra tannáverka alveg strax þar eð bólgan og sýkingin hefðu ekki komið fram fyrr en nokkru eftir atburðinn, en að auki hefði það ekki verið ætlan hans að kæra ákærða og þá vegna aðstæðna hans. Vísaði brotaþoli um það síðastnefnda til þess að hann hefði haft af því spurnir frá lögreglu að ákærði hefði nýverið eignast barn.

Fyrir dómi kvaðst brotaþoli hafa náð heilsu eftir greint atvik fyrir utan það að enn væri annar jaxl hans brotinn. Þá kvaðst hann enn fremur finna fyrir dofa í framtönnum, en ekki gera sér grein fyrir því hvort það væri afleiðing af atgangi ákærða umrædda nótt.

C, fæddur 1979, kvaðst í umrætt sinn hafa verið staddur fyrir utan aðaldyr veitingastaðarins Kaffi Amor, í viðræðum við ákærða X. Hann kvaðst hafa verið undir áhrifum áfengis og af þeim sökum ekki minnast atvika fyllilega. Hann kvað brotaþola hafa komið á vettvang, en hann kvaðst hafa þekkt til hans. Kvað hann brotaþola hafa komið aftan að honum og ákærða og pikkað í hann eða klappað á öxlina á ákærða og tekið yfir öxlina á honum sjálfum, en sagði: „Ég kalla þetta bara vinarklapp.“ Hann sagði að ákærði hefði verið rólegur í fasi fyrir komu brotaþola, en bar að hann hefði brugðist við lýstu athæfi brotaþola með „hægri krók“ þ.e. hann hefði slegið brotaþola með krepptum hnefa; „mig minnir í andlitið, ég þori ekki að fara með það samt að fullu, hvort það var andlitið eða brjóstkassinn ... svo urðu einhverjar ryskingar þar til að lögreglan kom á svæðið.“ Nánar aðspurður ætlaði hann að brotaþoli hefði fallið á jörðina, en áréttaði að lögregla hefði komið mjög fljótt á vettvang. Hann minntist þess ekki að hafa séð ákærða sparka í brotaþola í greint sinn eða að hafa séð áverka á brotaþola. Hann sagði að greind viðbrögð ákærða hefðu ekki verið í neinu samræmi við athæfi brotaþola.

B, fæddur 1993, kvaðst fyrir dómi hafa verið um þrjátíu metra frá skemmtistaðnum Kaffi Amor umrædda nótt þegar hann hefði heyrt einhver læti berast frá aðalinnganginum og snúið sér við, en þá séð að tveir menn runnu saman. Hann kvaðst ekki hafa séð upphaf atgangsins og því aðeins séð þessa tvo menn mætast og takast á, en í framhaldi af því séð að annar þeirra féll á jörðina og að hinn sparkað þá í hann. Hann kvaðst ekki hafa séð hvar sparkið kom í hinn liggjandi mann. Hann kvaðst strax hafa gengið á árásarvettvanginn, en um leið haft á orði að það ætti ekki að sparka í liggjandi menn. Hann sagði að mjög fljótlega hefði lögreglan komið á vettvang og stöðvað atganginn. Hann ætlaði að sá sem lá á jörðinni hefði þá verið með meðvitund og minntist þess ekki að hafa séð áverka á honum. Hann kvað báða þessa menn hafa verið færða í lögreglubifreið.

D lögreglumaður lýsti atvikum máls umrædda nótt með líku hætti og fram kom í áðurrakinni frumskýrslu lögreglu. D kvaðst hafa verið í lögreglubifreið, sem var ekið suður Túngötu í átt að Ráðhústorgi, og ætlaði að um þrjátíu til fjörutíu metrar hefðu verið frá lögreglubifreiðinni að aðalinngangi veitingastaðarins Kaffi Amor, er hann hefði séð að ákærði sparkaði í brotaþola þar sem hann lá á gangstéttinni. D sagði að ákærði hefði aðeins sparkað einu sinni í brotaþola áður en hann var handtekinn og því hefði ekki verið um frekari barsmíðar að ræða. Á vettvangi kvaðst hann strax hafa veitt því eftirtekt að ákærði var mikið ölvaður og bar að hann hefði haft á orði að hann hefði brugðist við í sjálfsvörn. Hann kvaðst hafa fært ákærða í lögreglubifreiðina og ætlaði að hann hefði þá verið blóðugur á höndum. D kvað starfsfélaga sína hafa sinnt brotaþola og fært hann inn í bifreiðina. Hefði brotaþoli verið frekar rænulítill og greinilega mikið ölvaður. Hann kvaðst hafa fengið upplýsingar um það frá starfsfélögunum að brotaþoli væri með blóð í munnviki, en vegna þessa ástands hefði hann verið færður á slysadeild til athugunar. G sagði að síðar um nóttina hefði hann skoðað myndskeið úr eftirlitsmyndavél og bar að þá hefði öll atburðarásin komið í ljós.

E lögreglumaður kvaðst hafa verið í umræddri lögreglubifreið er henni var ekið suður Túngötu í áttina að Ráðhústorgi. Hann kvaðst hafa veitt því eftirtekt þegar bifreiðin nálgaðist torgið að maður, sem síðar reyndist vera brotaþoli, lá á stéttinni fyrir framan veitingastaðinn Kaffi Amor, um fjóra til sex metra frá aðalinnganginum. Hann kvaðst hafa setið í aftursætinu og ekki séð neinn atgang, en bar að þeir hefðu strax brugðist við og hefðu félagar hans handtekið ákærða og fært hann í lögreglubifreiðina. Hann kvaðst hafa farið að huga að brotaþola, sem hefði verið verulega vankaður og ekki viðræðuhæfur, hvort sem það hafi verið vegna áverka eða ölvunar. Vegna þessa kvaðst hann hafa þurft að aðstoða brotaþola við að setjast upp, en bar að ekkert hefði verið hægt að ræða við hann um málavexti. Hann minntist þess ekki að hafa séð áverkamerki á brotaþola, en vísaði þó þar um til frumskýrslu. Hann kvað brotaþola hafa verið fluttan á sjúkrahús til aðhlynningar, en að ákærði hefði verið vistaður á lögreglustöð. Hann kvað ákærða í fyrstu ekki hafa viljað kannast við aðild að málinu en á lögreglustöð haft orð á því að brotaþoli hefði ráðist á sig. Hann kvaðst síðar þessa nótt hafa séð atburðarásina á myndskeiði úr eftirlitsmyndavél, sem hefði verið beint að svæðinu við Ráðhústorg og fyrir framan greindan veitingastað.

Vitnið G lögreglumaður kvaðst hafa verið í eftirliti með starfsfélögum sínum í lögreglubifreið nærri gatnamótum Geislagötu, Bankastrætis og Túngötu, á leið að Ráðhústorgi. Hann kvaðst hafa setið í aftursæti bifreiðarinnar og horft að torginu og veitingastaðnum Kaffi Amor. Við þessar aðstæður kvaðst hann hafa veitt því eftirtekt að karlmaður virtist hlaupa að öðrum manni, sem lá á gangstéttinni, og sparka í hann. Hann ætlaði að um 200 metrar hefðu verið frá bifreiðinni að brotavettvangi þegar atburður þessi gerðist. Eftir þetta kvaðst hann hafa fylgst með árásaraðilanum allt þar til hann var handtekinn, sem reyndist þá vera ákærði í máli þessu. Hann kvaðst einungis hafa séð ákærða sparka í eitt skipti í brotaþola og lýsti hann gjörðum hans nánar þannig: „... fannst hann hafa sparkað í hann í andlitið svona vegna þess hvernig hann ... ég man að svona hann kastast aftur fyrir sig svona eins og höggið hefði komið þar ... hvort að það hafi verið í andlitið eða búkinn ... sá maður ekki frá því sjónarhorni sem ég sá hann ...“. Hann sagði að á vettvangi hefði ekki verið fullljóst hversu alvarlegir áverkar brotaþoli voru. Hann hefði verið með smá meðvitund, en einnig greinilega ölvaður. Hann sagði að ákærði hefði á vettvangi haft orð á því að brotaþoli hefði ráðist á sig, en hann þá reynt að komast frá honum. Þá hefði brotaþoli sparkað í sig en hann sjálfur að lokum sparkað í brotaþola; „Mig minnir að hann (ákærði) hafi viðurkennt það að hafa sparkað einu sinni í höfuðið á honum (brotaþola)“. Vegna þess hefði ákærði verið færður á lögreglustöð og vistaður í fangaklefa, en í framhaldi af því kvaðst hann hafa horft á myndskeið úr eftirlitsmyndavél af atburðarásinni og þá áttað sig á alvarleika málsins. Hann kvaðst þannig hafa séð að ákærði sparkaði beint í andlitið á brotaþola og sagði: „Mér fannst það nú vera alveg mjög skýrt ... eftir á að hyggja hefði maður nú kannski bara viljað fá sjúkrabíl þarna strax á vettvang, þar sem alvarleikinn var þetta mikill ... hann klárlega var sparkaður í andlitið þannig að það myndi nú kannski frekar skýra það alla veganna hversu vankaður hann var þarna eða meðvitundarlítill.“ Hann kvaðst enn fremur hafa veitt því eftirtekt að í upphafi samskipta brotaþola og ákærða hefði hinn fyrrnefndi vart verið göngufæri.

F lögreglumaður kvaðst hafa verið ökumaður lögreglubifreiðar í miðbæ Akureyrar umrædda nótt. Hann kvaðst hafa veitt brotaþola eftirtekt áður en hann hafði afskipti af honum þar sem hann hafi greinilega verið mjög ölvaður fyrir utan veitingastaðinn Kaffi Amor. Hann kvaðst er atvik gerðust hafa verið að aka lögreglubifreiðinni suður Túngötu og verið að aka inn á Ráðhústorgið og því séð skáhallt yfir torgið að fyrrnefndum veitingastað. Þar kvaðst hann hafa séð að ákærði sparkaði í brotaþola þar sem hann lá á gangstéttinni, og sagði: „Ég gat ekki betur séð en að hann (ákærði) sparkaði bara beint í hausinn á honum (brotaþola) ... sko svona í hnakkann á honum“. Hann kvaðst í rauninni ekki hafa séð neinn aðdraganda að þessum verknaði. Var það ætlan hans að lögreglubifreiðin hefði verið í um 12 til 15 metra fjarlægð frá árásarvettvangi þegar atburður þessi gerðist. Hann kvaðst strax hafa litið á athæfi ákærða sem „fólskulegt“ og því hefði hann verið handtekinn.

H, fyrrverandi rannsóknarlögreglumaður, staðfesti áðurnefndar rannsóknaraðgerðir, og þar á meðal gerð yfirheyrsluskýrslu ákærða að morgni 2. febrúar nefnt ár og ljósmyndir af skóbúnaði hans, en einnig athugun á myndskeiði úr eftirlitsmyndavél. Hann staðfesti að yfirheyrslan yfir ákærða hefði verið tekin upp á myndband, en bar að ákærði hefði lýst minnisleysi við upphaf skýrslutökunnar og því hefði honum verið sýnt umrætt myndskeið. Hann kvaðst ekki hafa skilið ákærða á annan veg en að hann hefði við yfirheyrsluna viðurkennt að hafa sparkað í höfuð brotaþola.

I, fyrrverandi rannsóknarlögreglumaður, kvaðst hafa verið á bakvakt að morgni 2. febrúar nefnt ár og því fengið fregnir af atvikum máls við veitingastaðinn Kaffi Amor þá um nóttina. Í framhaldi af því hefði hann skoðað margnefnt myndskeið og gert sér grein fyrir alvarleika málsins, en í framhaldi af því haft símasamband við brotaþola. Þá kvaðst hann hafa farið á heimili brotaþola og yfirheyrt hann um málsatvik. Hann vísaði til gagna málsins um yfirheyrsluna, en bar að í minningunni hefði brotaþoli verið eitthvað lemstraður að sjá.

J, forstöðulæknir bráðamóttöku Sjúkrahússins á Akureyri, og L læknir staðfestu efni áðurrakins vottorðs. Síðarnefnda vitnið kvaðst ekki sérstaklega minnast komu brotaþola á sjúkrahúsið, en bar að þar sem brotaþoli hefði ekki viljað láta skoða sig og að ekki hefði verið grunur um alvarlega eða lífshættulega áverka hefði frekari aðgerða ekki verið þörf að sinni.

K tannlæknir staðfesti fyrir dómi efni áðurrakins vottorðs um tannáverka brotaþola og skýrði það nánar. Hann bar að áverkar brotaþola hefðu í stuttu máli verið þeir, að hann hefði verið með brotáverka á einni tönn, en á annarri tönn hefði rótin verið sprungin og því hefði verið nauðsynlegt að fjarlægja hana. Að auki hefði brotaþoli verið með mar á milli tannróta og beins á þremur tönnum, en einnig bólgur við rótarenda. Um ástæðu greindra áverka ætlaði hann að brotaþoli hefði fengið högg á vinstri hlið andlitsins, en í framhaldi af því skollið á jörðina á hægri hliðina.

III.

Í máli þessu er ákærða gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás aðfaranótt 2. febrúar 2013 fyrir utan veitingastaðinn Kaffi Amor við Ráðhústorg. Hann er m.a. borinn sökum um að hafa slegið brotaþola ítrekað með krepptum hnefa í andlit og höfuð, að hafa sparkað tvívegis í kvið hans og að hafa ýtt við honum þannig að hann féll á gangstéttina. Enn fremur er ákærða gefið að sök að hafa sparkað í andlit brotaþola, þar sem hann lá á gangstéttinni, af miklu afli þar til vitni stöðvuðu árás hans, og allt með þeim afleiðingum að brotaþoli fékk þá tannáverka og aðra áverka sem lýst er í ákæru.

Af hálfu ákæruvalds er byggt á því að sekt ákærða sé sönnuð með eigin frásögn hans að nokkru, framburði brotaþola og vitna svo og myndskeiði úr eftirlitsmyndavél og loks vottorði tannlæknis.

Fyrir dómi hefur ákærði skýlaust játað að hafa slegið brotaþola tvö til fjögur högg í andlitið, að hafa hrint brotaþola og enn fremur að hafa sparkað í eitt skipti í kvið eða handlegg hans eftir að hann féll á gangstéttina. Hann hefur aftur á móti neitað því að hafa sparkað í höfuð brotaþola. Þá kannast hann ekki við að hafa valdið brotaþola þeim tannáverkum sem lýst er í ákæru og áðurröktu vottorði tannlæknis.

Dómari hefur við meðferð málsins farið yfir myndskeið úr eftirlitsmyndavél sem lögreglan lagði hald á aðfaranótt 2. febrúar 2013. Sakflytjendur hafa einnig kynnt sér efni myndskeiðsins, líkt og ákærði, en það var sýnt við aðalmeðferð málsins.

Á myndskeiði þessu sést hvar ákærði stendur á móts við aðalinngang veitingastaðarins Kaffi Amor og ræðir þar við ótilgreindan aðila, að líkindum vitnið C. Ákærði er íklæddur svartri kuldaúlpu með dökkleita húfu og í gráum buxum ásamt því að vera í ljósum skófatnaði. Er þetta í samræmi við myndir sem lögreglan tók af ákærða daginn eftir ætlaðan atburð. Á nefndu myndskeiði sést hvar brotaþoli stendur nærri inngangi skemmtistaðarins, en er þetta gerist er klukkan á myndskeiðinu 04:31. Klukkan 04:32 má sjá að brotaþoli gengur til ákærða þar sem hann er enn í viðræðum við nefnt vitni. Sjá má að brotaþoli setur vinstri höndina á öxl ákærða en þá hægri á vinstri öxl vitnisins C. Nær samstundis, klukkan 04:32:22, má sjá að ákærði stuggar við brotaþola, en að brotaþoli heldur í úlpu ákærða og gerir sig líklegan til þess að toga hann til sín. Þá má sjá að ákærði slær tvívegis með hægri hendi, að því er virðist í andlit brotaþola (klukkan 04:32:29). Sjá má að brotaþoli heldur áfram með hægri hendi sinni í vinstri hönd ákærða og virðist reyna að halda henni niðri. Þá má sjá að ákærði nær að losa sig frá brotaþola, klukkan 04:32:39, og að hann sparkar í framhaldi af því tvívegis í kvið hans með þeim afleiðingum að hann kastast aftur á bak, en án þess að falla til jarðar. Í kjölfarið sést að ákærði slær brotaþola þrívegis í andlit og hnakka og skellir honum síðan á gangstéttina með afli, klukkan 04:32:41. Eftir það má sjá að ákærði gengur til brotaþola og sparkar að því er virðist með vinstri fæti í höfuð brotaþola, sem virðist eftir það liggja hreyfingarlaus. Í kjölfar þessa má sjá að ákærði reynir tvívegis að sparka í brotaþola en verður ekki ágengt þar sem ótilgreindur aðili kemur að og reynir að halda aftur af honum. Strax í kjölfar þessa má sjá hvar ákærði lendir í óverulegum ryskingum við nálæga aðila. Klukkan 04:32:50 kemur lögreglubifreið á vettvang og ræða lögreglumenn í framhaldi af því við ákærða, en leiða hann síðan að lögreglubifreiðinni.

Brotaþoli hefur við alla meðferð málsins borið við minnisleysi um atvik máls og þar á meðal um viðskipti sín við ákærða fyrir utan veitingastaðinn Kaffi Amor. Að mati dómsins er upplýst að brotaþoli var undir miklum áhrifum áfengis er atvik gerðust og að ákærði og brotaþoli þekktust ekkert. Aftur á móti liggur fyrir að brotaþoli þekkti til vitnisins C. Verður lagt til grundvallar að brotaþoli hafi komið að máli við vitnið þar sem hann var í viðræðum við ákærða og að hann hafi þá lagt hendur sínar yfir axlir þeirra. Í ljósi trúverðugs vitnisburðar nefnds vitnis og fyrrnefnds myndskeiðs, en reikuls framburðar ákærða, verður lagt til grundvallar að atgangur ákærða gegn brotaþola sem á eftir fór hafi ekki verið í neinum takti við það sem þarna átti sér stað. Eins og fyrr sagði hefur ákærði játað að hafa ítrekað slegið og sparkað til brotaþola, en síðan ýtt við honum þannig að hann féll við og í framhaldi af því sparkað í líkama hans. Þessi atburðarás er í samræmi við myndskeiðið, en einnig að nokkru vitnisburð C, B og þeirra lögreglumanna sem komu á vettvang. Að mati dómsins er frásögn ökumanns lögreglubifreiðarinnar, F, skýr og trúverðug um að ákærði hafi sparkað í höfuð brotaþola þar sem hann lá á gangstéttinni, en hún hefur einnig nokkra stoð í framburði annarra vitna. Frásögn nefnds lögreglumanns er að áliti dómsins í samræmi við það sem sjá má á margnefndu myndskeiði sem lögreglan lagði hald á og ákæruvaldið lagði fram. Þegar þetta er virt ásamt framlögðum læknisvottorðum og þá ekki síst vottorði K tannlæknis, sem stoð hefur í frásögn brotaþola, er að áliti dómsins eigi varhugavert að telja sannað, þrátt fyrir neitun ákærða, að hann hafi gerst sekur um hina alvarlegu atlögu gagnvart brotaþola eins og lýst er í ákæru. Það er því niðurstaða dómsins að ákærði sé sannur að sök um að hafa sparkað í andlit brotaþola eftir að hann féll við. Er háttsemi ákærða því að öllu leyti rétt lýst og færð til refsiákvæða í ákæru ákæruvalds, að því frátöldu að ekki þykir í ljós leitt að brotaþoli hafi hlotið mar víða á líkamann.

IV.

Ákærði, sem er þrítugur, hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins á liðnum áratug margoft sætt refsingum fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, en einnig hefur hann gerst sekur um brot gegn umferðarlögum, síðast í júnímánuði 2011. Að auki hefur ákærði gerst sekur um brot gegn hegningarlögum. Hann var þannig hinn 11. september 2009 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, en þar af voru þrír mánuðir skilorðsbundnir til þriggja ára, fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. hegningarlaganna, en um var að ræða hegningarauka við 30 daga fangelsisdóm sem ákærði hafði hlotið fyrir umferðarlagabrot í júlí það ár. Ákærði lauk samfélagsþjónustu vegna óskilorðsbundna hluta dómsins, sem Fangelsismálastofnun hafið ákvarðað, þann 8. nóvember 2010. Þá var ákærði þann 18. apríl 2011 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, en þar af voru þrír mánuðir skilorðsbundnir til þriggja ára, fyrir þjófnaðarbrot, en þá var skilorðshluti hins fyrra dóms dæmdur með. Með háttsemi þeirri sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorðshluta þessa síðastnefnda dóms og verður hann dæmdur með í þessu máli, sbr. ákvæði 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, og ákærða gerð refsing í einu lagi.

Við ákvörðun refsingar ákærða nú verður einkum litið til þess að atlaga hans gegn brotaþola var fólskuleg og í raun tilefnislaus og olli talsverðu heilsutjóni, sbr. 1. tl. 70. gr. hegningarlaganna. Þá verður að telja að veruleg hætta hafi verið á að enn frekara líkamstjón hlytist af háttsemi ákærða en raun varð á. Þykir refsing ákærða að þessu virtu hæfilega ákveðin tíu mánaða fangelsi. Við alla meðferð málsins hefur ákærði lýst yfir iðran, en hann játaði auk þess hina refsiverðu háttsemi að mestu. Að þessu virtu og þar sem breyting hefur orðið á högum ákærða og nokkur dráttur varð á meðferð málsins hjá lögreglu og ákæruvaldi þykir eftir atvikum fært að fresta fullnustu á sjö mánuðum af refsingu hans skilorðsbundið með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

Af hálfu brotaþola var í máli þessu ekki krafist skaðabóta af hálfu ákærða.

Í ljósi málsúrslita ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað ákæruvalds, sem samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti nemur 58.990 krónum. Að auki verður ákærði dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, að virðisaukaskatti meðtöldum, eins og í dómsorði greinir.

Málið flutti Ó-kk-nf I-kk-nf Ó-kk-nf aðstoðarsaksóknari af hálfu ákæruvalds og skipaður verjandi ákærða, S-kk-nf G-kk-nf hdl.

Gætt var ákvæða 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88, 2008.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í tíu mánuði, en fresta skal sjö mánuðum af refsingunni og skal sá hluti niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 386.970 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns, 327.980 krónur.