S-73/2012

Mál þetta, sem dómtekið var 7. maí sl., höfðaði lögreglustjórinn á Akureyri hér fyrir dómi 9. mars sl., með ákæru á hendur X

„fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 19. júní 2011, í dyrum veitinga- og skemmtistaðarins Sjallans, Geislagötu 14 á Akureyri, slegið [A], eitt hnefahögg í andlitið, þannig að hann datt aftur á bak og á hurðarþröskuld, með þeim afleiðingum að hann bólgnaði á kinnbeini vinstra megin, það kvarnaðist upp úr framtönn vinstra megin og framtönn í neðri góm og hann marðist neðst á mjóbaki hægramegin við hryggsúlu.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi ákærða, J-kk-nf E-kk-nf hrl., krefst þess aðallega að ákærði verði sýknaður, en ella að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst verjandinn hæfilegra málsvarnarlauna auk útlagðs kostnaðar, þ. á m. vegna ferða.

I.

Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu, frásögn ákærða og framburði vitna voru haldnir svokallaðir Bíladagar á Akureyri helgina 18. - 19. júní 2011. Liggur fyrir að af því tilefni lagði ákærði leið sína til bæjarins ásamt félögum sínum, m.a. vitnunum B, C og D.

Til hátíðabrigða umrædda helgi var m.a. haldinn dansleikur í Sjallanum, en þar voru m.a. að störfum við dyravörslu brotaþolinn A og vitnið E yfirdyravörður.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu kom A að máli við lögreglumenn aðfaranótt sunnudagsins 19. júní nefnt ár, um kl. 04:20, þar sem þeir voru að störfum í lögreglubifreið í Hofsbót í miðbæ Akureyrar. Tilkynnti A lögreglumönnunum að karlmaður hefði slegið hann í andlitið þar sem hann hefði verið að störfum í útidyrum Sjallans við Gránufélagsgötu. Er haft eftir A að aðdragandi barsmíðarinnar hefði verið á þá leið að hann hefði meinað árásaraðilanum inngöngu í Sjallann þar sem þá hefði verið búið að loka húsinu. Hefði árásaraðilinn þá haft á orði að hann myndi slá til A yrði honum ekki hleypt inn. Hann hefði litið undan en þá fengið högg í andlitið. A greindi lögreglumönnum frá því að E dyravörður hefði fylgst með atburðarásinni og jafnframt elt árásarmanninn, á meðan hann sjálfur leitaði lögreglu. Í lögregluskýrslunni segir að A hefði haft símasamband við E, sem hefði greint frá því að hann hefði ætlaðan árásaraðila í sjónmáli í Skipagötu, við tiltekna verslun. Segir og frá því í skýrslunni að áhöfn lögreglubifreiðarinnar hefði í framhaldi af þessum upplýsingum haft samband við lögreglumenn í annarri lögreglubifreið og hefðu þeir farið á vettvang í Skipagötu og hitt þar fyrir vitnið E. Hefði hann þar, líkt og brotaþolinn S, bent á ákærða, X, sem árásaraðila, en hann hefði verið þar innan um hóp af fólki. Fram kemur í skýrslunni að á vettvangi hafi ákærða verið kynnt tilefni afskiptanna, en í framhaldi af því hafi hann verið handtekinn kl. 04:33. Segir í skýrslunni að ákærði hafi borið af sér allar sakir; „... og kvaðst vera nokkuð viss um það að hann hefði engan slegið hér“. Var ákærði færður á lögreglustöð, en þar sagði hann frá því að hann hefði farið í Sjallann fyrr um nóttina, en áréttaði að hann hefði ekki slegið nokkurn þar inni. Um orðræðu ákærða segir nánar í skýrslunni: „Hann orðaði það þó ekki sterkar en svo að hann taldi nokkuð víst að hann hefði ekki slegið neinn þar, en hann ætti til að fá blackout ef hann drykki áfengi.“ Í upplýsingaskýrslu lögreglu er ástandi ákærða lýst þannig kl. 04:34: sjáöldur útvíkkuð, jafnvægi stöðugt, framburður greinargóður og málfar skýrt. Ákærða var sleppt úr haldi lögreglu um kl. 05:10 umrædda nótt, en á það bent að líklega mætti hann búast við því að hann yrði boðaður til skýrslutöku til rannsóknardeildar daginn eftir. Segir að af þessu tilefni hafi ákærði upplýst að ætlan hans væri að fara frá Akureyri síðdegis nefndan dag.

Fyrir liggur í málinu bráðabirgðasjúkraskrá frá slysadeild Sjúkrahússins á Akureyri, dagsett 19. júní 2011, vegna komu A, kl. 04:40. Er þar skráð: „[A] er 30 ára karlmaður, sem er dyravörður í Sjallanum. Varð fyrir því nú í kvöld að vera kýldur í andlit vinstra megin, einu sinni, datt við það aftur fyrir sig og lenti á bakinu, man ekki til þess að hafa skellt höfðinu í, en lenti með mjóbakið yfir þröskuld. Kennir til yfir kinnbeini vinstra megin og einnig í baki hægra megin við hryggsúluna. … Er með höfuðverk, enginn svimi eða ógleði. Er skýr og vel áttaður, ekki undir áhrifum áfengis. Skoðun: Höfuð og háls: Það sést byrjandi bólga yfir kinnbeini vinstra megin. Er þreifiaumur yfir bólgunni en andlitsbein þreifast stabil. Opnar og lokar munni auðveldlega. Uppi í munni sést að framtönn vinstra megin er brotin, það hefur kvarnast upp úr henni. Einnig aðeins upp úr framtönn í neðri góm, en þó minni háttar. Augnhreyfingar eðlilegar.“

Samkvæmt rannsóknargögnum lögreglu bar brotaþolinn A fram kæru á lögreglustöðinni á Akureyri þann 12. desember 2011 vegna framangreinds atviks og gaf hann þá skýrslu. Í framhaldi af því tók lögreglan vitnaskýrslu af E, þann 5. febrúar 2012, en 15. s.m. var skýrsla tekin af ákærða.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna.

Ákærði, X, kvaðst við yfirheyrslu hjá lögreglu þann 15. febrúar sl. vera nokkuð öruggur um að hann hefði ekki slegið dyravörðinn A hnefahögg umrædda nótt. Vísaði ákærði til þess að um kl. 04:00 hefði hann verið farþegi í bifreið félaga síns, vitnisins B, en þar áður hefði hann verið í heimsókn hjá frænku sinni, sem hann kvað búsetta skammt fyrir ofan miðbæ Akureyrar. Ákærði lýst ferðum sínum nánar umrætt kvöld og nótt á þá leið að hann hefði lagt leið sína í Sjallann tiltölulega snemma eða um miðnættið að hann ætlaði. Hann kvaðst hafi verið einn á ferð þar eð kærasta hans hefði verið í heimabæ hans, sunnan heiða. Ákærði staðhæfði að hann hefði farið til umræddrar frænku sinnar um kl. 02-02:30. Var það ætlan hans að fyrrnefndur B hefði náð í hann þangað á bifreið sinni laust fyrir kl. 04:00. Hann kvaðst hafa verið farþegi í bifreiðinni eftir þetta eða allt þar til hann hefði séð til ferða félaga síns, vitnisins F, í miðbænum, og þá farið úr bifreiðinni. Fáeinum mínútum síðar hefði hann ranglega verið ásakaður um líkamsárás. Í umrætt sinn kvaðst ákærði hafa verið íklæddur mótorhjólajakka og sennilega gallabuxum.

Við yfirheyrslu lögreglu var ákærða kynntur framburður brotaþola og vitnisins E hjá lögreglu. Ákærði áréttaði framburð sinn og staðhæfði að þeir hefðu bent á hann af vangá og bar að þeir hlytu að hafa misst sjónar af árásaraðilanum. Áréttaði ákærði að skömmu fyrir handtöku hans umrædda nótt hefði vitnið B lagt bifreið sinni fyrir aftan lögreglubifreið í miðbænum, en hann í framhaldi af því farið vestur yfir akbrautina og rætt við vitnið F, en þá verið handtekinn.

Fyrir dómi neitaði ákærði sök og staðhæfði að umrædda nótt hefði hann ekki átt í nokkrum samskiptum við dyraverði Sjallans. Hann kannaðist heldur ekki við að hafa reynt að komast inn í Sjallann um kl. 04:00 og staðhæfði að hann hefði einungis tvisvar á ævinni fengið svonefnt blackout og hefði það ástand ekki átt við hann umrædda nótt. Ákærði lýsti dvöl sinni á Akureyri með líkum hætti og í fyrrnefndri lögregluskýrslu. Hann kvaðst þannig hafa farið í miðbæ Akureyrar laugardagskvöldið 18. júní og ætlaði að hann hefði farið í Sjallann um miðnættið. Ákærði vísaði til þess að nokkuð langt væri um liðið og því væri hann ekki alveg öruggur á tímasetningum. Hann kvaðst hafa drukkið 1-2 bjóra þetta kvöld, og ekki neytt annarra vímuefna. Ákærði áréttaði að hann hefði ekki átt í útistöðum við dyraverði Sjallans og bar að hann hefði farið út af skemmtistaðnum um kl. 02:00, og þá farið fótgangandi einsamall til fyrrnefndrar frænku sinnar. Var það ætlan ákærða að fyrrnefndir félagar hans hefðu komið að heimili frænku hans um kl. 03:30 - 03:40, en eftir það hefði hann rúntað með þeim um bæinn og þ. á m. í miðbænum. Ákærði bar að hann hefði farið út úr bifreiðinni nálægt Skipagötu og áréttaði að tilefni þess hefði verið það að kunningi hans, vitnið F, hefði kallað til hans. Kvaðst hann hafa rætt við F, en einnig félaga hans, G, í 1-2 mínútur, en þá verið handtekinn af lögreglu. Ákærði staðfesti að hann hefði verið í blágráleitri hettupeysu og bláum vinnubuxum er lögreglan hafði afskipti af honum, sbr. ljósmyndir dskj. nr. 7-11. Kvaðst hann hafa skilið mótorhjólajakka sinn eftir í bifreið B. Aðspurður um fyrrnefnt orðalag í frumskýrslu lögreglu um að hann væri nokkuð viss um að hann hefði ekki slegið brotaþola svaraði ákærði því til að um málvillu hefði verið að ræða af hans hálfu. Kvaðst ákærði vera alveg öruggur á því að hann hefði engan hlut átt að máli og vísaði m.a. til þess að hann hefði strax á handtökuvettvangi andmælt sakargiftum.

Kærandinn, A, skýrði frá því við skýrslutöku hjá lögreglu 12. desember sl. að hann hefði undir lok dansleiks umrædda nótt staðið í ytri dyrum Sjallans í þeim tilgangi að meina fólki aðgang inn í húsið, öðrum en þeim sem ætluðu að ná í föt sín í fatahengi og framvísuðu fatamiða. Hann skýrði að öðru leyti frá atvikum máls í meginatriðum eins og greint er frá í frumskýrslu lögreglu og þar á meðal að árásaraðilinn hefði án árangurs reynt að komast inn í húsið og m.a. haft á orði að kærasta hans væri innan dyra, en í framhaldi af því viðhaft hótanir um barsmíð. A bar að hann hefði snúið höfði sínu frá manni þessum, en hann þá fylgt hótun sinni eftir og slegið hann bylmingshöggi í höfuðið. A kvaðst í raun ekki hafa vitað af sér fyrr en tveir dyraverðir komu honum til hjálpar. Eftir það kvaðst A hafa farið á eftir árásarmanninum ásamt E yfirdyraverði og hefðu þeir skömmu síðar séð hann í Geislagötu, við KB banka, þar sem hann hefði átt í einhverjum útistöðum við tvo aðila. A kvaðst hafa haldið áfram för sinni að miðbænum í þeim tilgangi að leita aðstoðar lögreglu, en E orðið eftir hjá árásarmanninum. Atvikum máls lýsti A að öðru leyti með líkum hætti og áður er rakið í frumskýrslu lögreglu, og þ. á m. handtöku ákærða í Skipagötu.

Fyrir dómi var frásögn A með líkum hætti og hér að framan var rakið. Hann kvaðst þannig hafa verið nýkominn að ytri hurðinni að aðalinngangi Sjallans þegar árásaraðilinn, ákærði, hafði tal af honum og viðhafði fyrrnefndar hótanir ef honum yrði ekki hleypti inn. A minntist þess ekki að hafa séð til ferða ákærða fyrr þessa nótt. Bar hann að er atvik gerðust hefði talsvert af fólki verið í anddyrinu, en ekki aðrir en árásaraðilinn verið nærri útidyrahurðinni. A áréttaði að hann hefði litið frá árásaraðilanum skömmu áður en hann fékk hið þunga högg á kinnbeinið vinstra megin. Eftir barsmíðina kvaðst hann hafa fengið aðstoð tveggja dyravarða, þ. á m. yfirdyravarðarins E, og þá strax skýrt þeim frá málavöxtum, en í framhaldi af því staðið upp, en þá séð hvar árásaraðilinn hljóp vestur fyrir húshornið, við mót Gránufélagsgötu og Geislagötu. Nánar aðspurður kvaðst A ekki hafa verið í vafa um að umræddur aðili, sem hefði hótað honum, hefði slegið til hans með lýstum hætti og staðhæfði að enginn annar en árásaraðilinn hefði verið nálægur þegar hann varð fyrir högginu. Hann kvaðst fljótlega eftir barsmíðina hafa afráðið, ásamt E, að veita árásaraðilanum eftirför, en bar að er þeir komu að fyrrnefndu húshorni hefðu þeir ekki séð til hans. Þeir hefðu því haldið för sinni áfram suður Geislagötu, en í húsasundi á milli Búnaðarbankans/Arion banka og Hótel Akureyri hefðu þeir séð árásaraðilann í samræðum við tvo eða þrjá stráka. Eftir þetta hefðu þeir skipt liði og lýsti hann atvikum máls, þ. á m. samskiptum við lögreglu og handtöku ákærða í Skipagötu nokkru síðar, um 15-20 mínútum, með sama hætti og hér að framan var rakið. Hann sagði að árásaraðilinn hefði verið íklæddur ljósri hettupeysu og mikill að manni, með öðrum orðum ákærði í máli þessu.

Vitnið E, yfirdyravörður í Sjallanum, skýrði frá því í skýrslu sinni hjá lögreglu að hann hefði verið við störf umrædda nótt ásamt átta öðrum dyravörðum, þ. á m. A. Um kl. 04:00 kvaðst hann hafa farið í anddyri skemmtistaðarins og lagt fyrir A að loka fyrir alla umferð gesta inn í húsið. Í kjölfarið hefði hann sjálfur staðið við innri hurðina, en A verið við útihurðina. Vitnið kvaðst hafa fylgst með því er A stöðvaði ákærða í máli þessu við útihurðina með þeim orðum að hætt væri að hleypa fólki inn í húsið, en í kjölfarið heyrt orðaskipti þeirra og þ. á m. að ákærði hefði sagt: „á ég að kýla þig“. Hann kvaðst hafa séð að A leit undan, en um svipað leyti séð hvar ákærði sló A kjaftshögg með þeim afleiðingum að hann féll við. Hann kvaðst strax hafa gætt að A, en bar að þeir hefðu í framhaldi af því ákveðið að fylgja ákærða eftir og tilkynna lögreglu um athæfið. Þeir hefðu skömmu síðar séð til ákærða þar sem hann var með félögum sínum við KB banka í Geislagötu, og bar að þeir hefðu átt í einhverjum ryskingum við óþekkta stráka. Eftir að þeim viðskiptum lauk kvaðst hann hafa fylgt ákærða og félögum hans eftir inn að Ráðhústorgi og síðan að tiltekinni verslun í Skipagötu, þar sem lögreglumenn hefðu handtekið hann.

Vitnið E lýsti atvikum máls fyrir dómi með líkum hætti og hann hafði áður gert hjá lögreglu. Hann kvaðst þannig hafa verið við innri anddyrishurðina, í um 2½ metra fjarlægð frá vini sínum A, þar sem hann hefði verið við störf í dyragættinni að aðalinngangi Sjallans. Hann sagði að er atvik gerðust hefðu enn margir gestir verið í húsinu, og þ. á m. talsvert margir við fatahengið, fáeinir verið í anddyrinu á milli nefndra hurða, en að auki hefði margt fólk verið utan dyra. Hann lýsti orðaskiptum millum A og þess karlmanns sem leitaði inngöngu með líkum hætti og áður er rakið og þar á meðal ítrekuðu hótunarorðbragði, en atvikum máls lýsti hann nánar þannig: „… og kýlir hann á endanum sko og þá stekk ég til og strunsa svona yfir S-kk-þf í hurðinni og þegar við sjáum hann, eða sé að það er allt í lagi þá förum við á eftir honum, … ég og [A] og sem sagt það líður reyndar smátími áður en við byrjum eftirför. … Það eru 1-2 mínútur eða eitthvað, gæti trúað því.“ Hann lýsti árásaraðilanum sem þrekvöxnum karlmanni, um 180 cm á hæð og stuttklipptum. Hann greindi frá því að á leið þeirra suður Geislagötu, við útibú KB banka, hefðu þeir séð til árásaraðilans þar sem hann hefði verið í fylgd tveggja aðila. Staðhæfði hann að ákærði og félagar hans hefðu verið í tuski við tvo aðra einstaklinga. Er þeim atgangi lauk kvaðst hann hafa fylgt árásaraðilanum og félögum hans eftir og lýsti atvikum máls með sama hætti og hér að framan var rakið. Þá staðhæfði hann að þeir lögreglumenn sem komu að málum hefðu handtekið þann aðila, í Skipagötu, sem nokkru áður hefði kýlt A í andlitið.

Vitnið B, fæddur 1988, kvaðst fyrir dómi hafa komið til Akureyrar umrædda helgi með félögum sínum, en tilefnið hefði verið svonefndir Bíladagar. Laugardagskvöldið 18. júní kvaðst vitnið hafa ekið um götur bæjarins ásamt félögum sínum, en bar að ákærði hefði á milli kl. 20:00 og 23:00 farið í heimsókn til móðursystur eða frænku sinnar og dvalið þar einhverja stund. Vitnið vísaði til þess að langt væri um liðið og kvaðst af þeim sökum eiga erfitt með að tímasetja atvik nákvæmlega, enda hefðu þeir félagarnir ekki gætt sérstaklega að tímanum. Vitnið kannaðist ekki við að ákærði hefði farið í skemmtistaðinn Sjallann umrætt kvöld eða nótt og staðhæfði að eftir að hann kom að nýju í bifreið hans hefðu þeir haldið áfram að aka saman um götur bæjarins. Vitnið bar að ákærði hefði neytt áfengs bjórs, en ekki annarra vímuefna og ekki borið sýnileg áfengiseinkenni. Vitnið minntist þess að ákærði hefði farið út úr bifreiðinni nálægt bensínstöð í miðbæ Akureyrar og ætlaði að þá hefði klukkan verið um 04:00. Eftir það kvaðst vitnið hafa ekið stuttan spöl um miðbæinn, en þá séð hvar lögreglan var að hafa afskipti af ákærða og var að færa hann inn í lögreglubifreið. Nánar aðspurt var það ætlan vitnisins að um 5-20 mínútur hefðu liðið frá því að ákærði fór úr bifreið hans í miðbænum þar til hann sá umrædd afskipti lögreglu. Vitnið kvaðst ekki hafa séð aðdraganda handtökunnar eða hvað ákærði hafði aðhafst á umræddu tímabili. Næst kvaðst vitnið hafa séð til ákærða um kl. 06:00-07:00 og þá heyrt frásögn hans að um einhvern misskilning hefði verið að ræða hjá lögreglunni.

Vitnið C, fæddur 1986, bar fyrir dómi að umrædda helgi hefði hann verið með félögum sínum á Akureyri, þ. á m. vitnunum D og B, svo og góðum vini sínum, ákærða í máli þessu. Vitnið bar að laugardagskvöldið 18. júní hefðu þeir félagarnir verið að rúnta í bifreið B. Vitnið sagði að þeir félagarnir hefðu þó ekki ætíð verið saman þetta kvöld, og vísaði til þess að um miðnættið hefði ákærði bæst í hópinn, en hann hefði farið í heimsókn til frænku sinnar í tiltekið hús á Brekkunni. Vitnið kvaðst ekki hafa farið í skemmtistaðinn Sjallann og ekki vita til þess að ákærði hefði lagt leið sína þangað. Vitnið tók fram að það gæti ekki með nákvæmni sagt til um tímasetningar umrætt kvöld og þá ekki aðfaranótt sunnudagsins 19. júní: „Maður var ekkert að spá í klukkuna þessa helgi.“ Vitnið bar að það hefði ekki neytt áfengis, en treysti sér ekki til að segja um hvort ákærði hefði gert það. Vitnið staðhæfði að eftir að ákærði kom inn í bifreiðina hefðu þeir haldið áfram að aka um götur Akureyrar, og þá sérstaklega miðbæinn, og staðhæfði að ákærði hefði þá alltaf verið með þeim í bifreiðinni. Vitnið bar að B hefði og ætíð ekið bifreiðinni þessa nótt og minntist þess m.a. að hann hefði um síðir stöðvað aksturinn á bifreiðaplani í miðbæ Akureyrar, nálægt bifreiðastöðinni BSO og svonefndri Nætursölu. Vitnið sagði að ákærði hefði farið að versla í bifreiðastöðinni, en í framhaldi af því farið til vitnisins F, sem þeir hefðu séð til skömmu áður fótgangandi í miðbænum. Vitnið sagði að eftir að ákærði var farinn hefði B ekið bifreiðinni aðeins áfram á bifreiðastæðinu, en síðan lagt henni í bílastæði sem var laust. Vegna þessa kvaðst vitnið hafa misst sjónar af ákærða; „það gæti verið í einhverjar mínútur já, en það var ekki lengi. … Það hafa verið svona 10 mínútur til 20 mínútur.“ Vitnið kvaðst eftir þetta hafa farið út úr bifreiðinni til að reykja, en þá séð ákærða þar sem hann var hinum megin á planinu og jafnframt að lögreglan var að hafa afskipti af honum. Orðaði vitnið það svo að honum hafi fundist það fyndið að lögreglan væri að handtaka ákærða; „Þetta hafi verið bara strax eftir að hann fór út úr bílnum.“ Vísaði vitnið til þess að það hefði í raun fylgst með ákærða eftir að hann fór úr bifreiðinni með öðru auganu ásamt því að fylgjast með mannlífinu. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt ákærða hafa orð á því að hann ætlaði að fara í Sjallann í greint sinn, þvert á móti hefði hann sagst ætla að ræða við F, sem þeir hefðu séð skömmu áður en hann fór út úr bifreiðinni.

Vitnið D, fæddur 1984, kvaðst fyrir dómi hafa farið með félögum sínum til Akureyrar umrædda helgi í júnímánuði 2011, en þar kvaðst hann m.a. hafa hitt vin sinn, ákærða í máli þessu. Vitnið bar að laugardagskvöldið 18. júní og aðfaranótt sunnudagsins 19. júní hefði hann verið farþegi í bifreið vitnisins B ásamt C og einhverri stelpu. Um tímasetningar í umrætt sinn kvaðst vitnið eiga erfitt með að segja til um með nákvæmni og bar að atburðir helgarinnar rynnu nokkuð saman þar sem langt væri um liðið. Nánar aðspurt var það ætlan vitnisins að það hefði verið frekar snemma á laugardagskvöldinu sem þeir hefðu farið að ákveðnu húsi, þar sem þeir hefðu náð í ákærða, en hann hefði verið þar í heimsókn. Vitnið minntist þess ekki að ákærði hefði haft orð á því að hann hefði þá um kvöldið farið í Sjallann. Vitnið staðhæfði að eftir þetta hefði ákærði ætíð verið með þeim í bifreiðinni, en þeir hefðu ekið um bæinn og m.a. tekið myndir af flottum bílum. Vitnið sagði að undir lokin hefði B stoppað á bifreiðaplani í miðbæ Akureyrar, en þar hefðu þeir farið út úr bifreiðinni til þess að reykja. Vitnið kvaðst í framhaldi af því hafa fylgst með því er ákærði gekk frá bifreiðinni og áleiðis að kunningja sínum til að eiga við hann spjall. Vegna þessa kvaðst vitnið hafa misst sjónar af ákærða í fáeinar mínútur og bar að þeir félagarnir hefðu stokkið inni í bifreiðina og B ekið í U-beygju með þeirri ætlan að sækja ákærða. Kvaðst vitnið þá hafa séð hvar lögreglubifreið stansaði á bifreiðaplaninu, en í framhaldi af því veitt því eftirtekt að lögreglumenn fóru til ákærða og handtóku. Vitnið kvaðst ætla að ákærði hefði verið léttkenndur þegar atburður þessi gerðist. Vitnið bar að þeir félagarnir hefðu tekið myndir af handtöku ákærða, sbr. dskj. nr. 7-11. Um 1-3 klukkustundum síðar kvaðst vitnið hafa hitt ákærða við verslunina Kaupang og þá heyrt frásögn hans um tilefni afskipta lögreglumannanna; „Að þeir hafi grunað hann um að hafa ráðist á einhvern og þá sögðum við já og hlógum..., verð að viðurkenna það, okkur fannst þetta asnalegt.“

Vitnið F, fæddur 1991, kvaðst fyrir dómi hafa verið á Akureyri helgina 18. og 19. júní 2011. Vitnið kvaðst margoft hafa hitt ákærða þessa helgi og vísaði til þess að þeir væru góðir vinir. Vitnið kvaðst fyrst hafa séð til ákærða aðfaranótt sunnudagsins 19. júní þar sem hann var í bifreið í miðbæ Akureyrar. Vitnið kvaðst hafa kallað til ákærða og bar að hann hefði þá komið út úr bifreiðinni og þeir átt tal saman. Vitnið kvaðst er þetta gerðist hafa verið í fylgd með vini sínum G. Vitnið bar að ákærði hefði rætt við þá í innan við mínútu, en lögreglumenn þá komið á vettvang og handtekið ákærða. Vitnið ætlaði að ákærði hefði verið undir áhrifum áfengis er þetta gerðist, en þó ekki verið áberandi ölvaður.

Vitnið G, fæddur 1998, bar um atvik máls fyrir dómi með sama hætti og vitnið F.

Við meðferð málsins fór dómari á vettvang við Sjallann, en einnig að húsasundi við Arion banka og Hótel Norðurland, að bifreiðastæði við Hofsbót, nærri Bifreiðastöð Oddeyrar og Nætursölunni og í næsta nágrenni við Skipagötu.

II.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefin að sök líkamsárás aðfaranótt 19. júní 2011, með því að hafa, í dyrum veitinga- og skemmtistaðarins Sjallans við Geislagötu, slegið A eitt hnefahögg í andlitið þannig að hann datt afturábak og á hurðarþröskuld, með þeim afleiðingum að hann bólgnaði á kinnbeini, það kvarnaðist upp úr framtönn vinstra megin og framtönn í neðri góm og hann marðist á mjóbaki hægra megin við hryggsúlu.

Eins og áður er rakið var lögreglumönnum sem voru við störf í miðbæ Akureyrar tilkynnt um atvik máls um kl. 04:20, og má ætla að þá hafi verið liðnar um 20 mínútum frá árásinni. Þá liggur fyrir að ákærði var handtekinn í miðbænum eftir ábendingum brotaþola og vitnisins E, nánar tiltekið í Skipagötu nærri bifreiðastæðinu við Hofsbót, kl. 04:33 tæpum 300 metrum frá vettvangi. Ákærði neitaði strax kæruefninu líkt og á lögreglustöð síðar um nóttina. Við formlega skýrslugjöf hjá lögreglu, þann 5. febrúar sl., neitaði ákærði einnig sök líkt og hér fyrir dómi.

Samkvæmt frásögn brotaþola, leit hann burt frá þeim aðila, sem hafði haft orð á því að hann þyrfti að fara inn í Sjallann í þeim tilgangi að ná í unnustu sína, en hafði síðan í hótunum við hann, þar sem hann var að störfum í dyragættinni við aðalinngang Sjallans, við Gránufélagsgötu, rétt áður en hann varð fyrir barsmíðinni. Vitnið E hefur aftur á móti staðhæft að hann hafi fylgst með því frá innri hurð anddyrisins er nefndur aðili veittist að brotaþola og sló hann í andlitið. Þá hafa þeir báðir borið að árásaraðilinn hafi strax eftir barsmíðina hraðað sér af vettvangi og þeir misst sjónar af honum er hann hvarf fyrir húshornið við mót Gránufélagsgötu og Geislagötu. Þeir hafa og staðhæft að þeir hafi þekkt árásaraðilann skömmu síðar þar sem hann var í fylgd tveggja félaga sinna, að atast í strákum í húsasundi sunnarlega í Geislagötu, um 100 m frá Sjallanum. Liggur fyrir að þeir bentu lögreglumönnum á ákærða nokkru síðar þar sem hann var í Skipagötu, í hópi fólks, um 270 metra frá Sjallanum.

Að mati dómsins er frásögn brotaþola og nefnds vitnis trúverðug í öllum aðalatriðum. Til þess er þó að líta að lýst atburðarás við Sjallann virðist hafa gerst með tiltölulega skjótum hætti og að vitnið E lýsti árásaraðilanum sem nokkuð lægri manni en ákærði er í raun. Þá verður ekki fram hjá því horft að vitnið bar fyrir dómi að nokkur hópur manna hafi verið á vettvangi, m.a. í anddyrinu, en einnig þar fyrir utan þegar atvik gerðust.

Eins og áður er rakið hefur ákærði neitað sök. Hann hefur við meðferð málsins lýst ferðum sínum umrædda nótt og m.a. kannast við að hafa farið í Sjallann einsamall um miðnættið, en horfið þaðan um kl. 02:30 og þá farið til ættmennis síns. Eftir það hafi hann verið í slagtogi með vinum sínum og félögum, þeim B, C og D. Hefur ákærði og andmælt því að hann hafi lagt leið sína að Sjallanum um kl. 04:00 og staðhæft að hann hafi þá verið í fylgd fyrrnefndra félaga sinna í bifreið, sem hefði staðnæmst á bifreiðastæði við Hofsbót, um 300 metra frá skemmtistaðnum Sjallanum. Frásögn nefndra félaga ákærða, sem allir komu fyrir dóm, en einnig vætti vitnanna F og G fyrir dómi, styður að áliti dómsins frásögn ákærða. Er þannig samræmi í framburði þeirra og nefnd vitni að því leyti trúverðug.

Brotaþoli lagði fram formlega kæru í máli þessu þann 12. desember sl., tæpum sex mánuðum eftir að hann varð fyrir fyrrgreindri árás. Hófst í framhaldi af því eiginleg lögreglurannsókn, sem takmarkaðist við fyrrgreindar skýrslutökur, en á þeim grunni, auk læknisvottorðs, var mál þetta höfðað. Verður af þessu ráðið að ekki hafi tekist að hafa upp á fleiri vitnum, þ. á m. þeim sem voru fyrir utan Sjallann umrædda nótt. Að áliti dómsins bar frásögn þeirra vitna sem leidd voru fyrir dóm að tilstuðlan verjanda ákærða þess merki að nokkuð var um liðið fá því að atvik máls gerðust.

Að öllu ofangreindu virtu og staðfastri neitun ákærða við alla meðferð málsins er það niðurstaða dómsins, að ákæruvaldið hafi ekki lagt fram ótvíræða sönnun þess að ákærði hafi átt hlut að máli þegar brotaþoli varð fyrir fyrrgreindri barsmíð við aðalinngang Sjallans við Gránufélagsgötu. Þar sem vafi er til staðar um sekt ákærða verður, með vísan til 1. mgr. 109. gr., sbr. 108. gr., laga nr. 88, 2008, að sýkna ákærða af ákæru í máli þessu.

Í ljósi ofangreindra málsúrslita verður allur sakarkostnaður lagður á ríkissjóð, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem ákveðinn er með virðisaukaskatti, auk útlagðs kostnaðar, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, er sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 225.900 krónur, auk 39.919 krónur vegna ferðakostnaðar og útlagðs kostnaðar.