E-5869/2009

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar hinn 13. október sl., er höfðað fyrir dómþinginu af húsfélaginu Prestbakka 11-21, Reykjavík, á hendur H-kk-þgf Þ. G-kk-þgf og S-kvk-þgf G-kvk-þgf J-kvk-þgf, Prestbakka , Reykjavík, með stefnu birtri 30. apríl og 2. maí 2009.

Dómkröfur stefnanda eru þær, að stefndu verði in solidum dæmt til að greiða stefnanda 1.250.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, af 350.000 krónum frá 15. mars 2008 til 15. apríl 2008, en af 700.000 krónum frá þeim degi til 15. maí 2008, en af 1.050.000 krónum frá þeim degi til 15. júní 2008, en af 1.100.000 krónum frá þeim degi til 15. júlí 2008, en af 1.150.000 krónum frá þeim degi til 15. ágúst 2008, en af 1.200.000 krónum frá þeim degi til 15. september 2008, en af 1.250.000 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu að viðbættum virðisaukaskatti.

Dómkröfur stefndu eru þær aðallega, að málinu verði vísað frá dómi, en til vara að þau verði sýknuð af öllum kröfum stefnanda og til þrautavara að dómkröfur verði lækkaðar verulega. Í öllum tilvikum krefjast stefndu málskostnaðar úr hendi stefnanda, að skaðlausu.

II

Í stefnu er málavöxtum lýst svo, að dómkrafan sé vegna skulda stefndu við stefnanda, sem sé húsfélag. Húsfélagsgjöld sem stefndu hafi ekki staðið skil á séu vegna tímabilsins frá mars 2008 til september 2008. Ákvörðun um fjárhæð gjaldanna hafi verið tekin á húsfundi hinn 6. mars 2008. Viðamiklar framkvæmdir hafi staðið yfir á fjöleignahúsinu.

Stefnandi sundurliðar kröfu sína með eftirgreindum hætti í stefnu:

1. 15. mars 2008 350.000 2. 15. apríl 2008 350.000

3. 15. maí 2008 350.000 4. 15. júní 2008 50.000

5. 15. júlí 2008 50.000 6. 15. ágúst 2008 50.000

7. 15. september 2008 50.000

Samtala reikninganna sé 1.250.000 krónur, sem sé stefnufjárhæð.

Um lagarök vísar stefnandi til laga nr. 26/1994, um fjöleignahús.

Kröfu um dráttarvexti byggir stefnandi á lögum nr. 38/2001.

Kröfu um málskostnað byggir stefnandi á 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

Kröfu um virðisaukaskatt á málflutningsþóknun byggir stefnandi á lögum nr. 50/1988.

Stefndu telja málavöxtum í stefnu ekki rétt lýst. Vísa þau til þess sem fram kemur í dómi Hæstaréttar Íslands 4. júní 2009, í málinu nr. 519/2008 á milli sömu aðila, en því máli var vísað frá héraðsdómi. Í því máli krafði stefnandi stefndu um greiðslu húsgjalda samkvæmt ákvörðunum sem teknar hefðu verið á aðalfundi húsfélagsins í nóvember 2005 og júní 2007. Hafi þeim gjöldum verið ætlað að mæta kostnaði við viðgerð á raðhúsunum. Fram að því hafði verið venja að eigendur hvers húss sæju um viðgerð á ytra byrði án þess að aðrir eigendur ættu þar hlut að máli. Höfðu stefndu, sem eru eigendur húss nr. 15, látið gera umfangsmiklar viðgerðir á þaki húss síns án þátttöku annarra eigenda húsa. Andmæltu þau því greiðsluskyldu vegna viðgerða á þökum annarra húsa, bæði á húsfundum og skriflega. Samkvæmt mati dómkvadds matsmanns var ekki þörf á viðgerð húss stefndu. Taldi hæstiréttur að kostnaðarskipting eftir fyrirmælum 45. gr. laga nr. 26/1994, um fjöleignarhús, væri óeðlileg og ósanngjörn í garð stefndu, þar sem þeim yrði gert að taka þátt kostnaði við sambærilegar viðgerðir hinna húsanna, sem þau hefðu áður gert á sínu húsi og borið sinn kostnað af.

Stefndu telja líklegt að verið sé að krefja þau um greiðslu vegna framkvæmda húsfélagsins, en stefndu eigi raðhúsið að Prestbakka 15.

III

Stefndu byggja kröfu sína um frávísun á því að óljóst sé hver sé fyrirsvarsmaður stefnanda, en því sé ekki lýst í stefnu. Byggja stefndu á því, að samkvæmt 4. mgr. 17. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, beri stjórnendum félags að koma fram í nafni félagsins eða ákveða fyrirsvar. Það sé ekki gert í þessu máli, en á því sé brýn þörf samkvæmt ákvæðum laga nr. 26/1994, sérstaklega samkvæmt ákvæðum IV. kafla laganna. Nauðsynlegt hafi verið að tilgreina það í stefnu hver sé formaður stjórnar húsfélagsins eða í fyrirsvari fyrir húsfélagið vegna þessarar málssóknar. Sé m.a. vísað til 66. gr. og 67. gr. laga nr. 26/1994, en annars IV. kafla laganna í heild sinni og efni hans. Byggir stefndi á, að þrátt fyrir ákvæði IV. kafla beri samkvæmt 4. mgr. 17. gr. laga nr. 91/1991, að tilgreina fyrirsvar í málinu. Það hafi ekki verið gert og beri því að vísa málinu frá dómi. Hér verði og að horfa til þess að í raun séu það eigendur fjögurra raðhúsa í ákveðinni raðhúsalengju sem telji 6 raðhús, sem séu að stefna hinum tveimur. Þannig sé það í raun, þó það sé falið með því að láta ákveðið húsfélag eða félagsfund standa að málssókninni.

Stefndi byggir og á því, að málið sé töluvert vanreifað og ekki sé hægt að byggja stefnukröfur á reikningsyfirliti eða einhliða sömdum viðskiptamannareikningi. Stefndu mótmæli kröfunum og telja þær rangar bæði efnislega og formlega. Stefndu byggja á því að þeim hafi þegar verið stefnt af húsfélaginu, sbr. fyrrgreint hæstaréttarmál. Ekki komi fram í stefnu á hvaða húsfélagsfundi sú ákvörðun hafi verið tekin að stefna þeim fyrir þeirri fjárhæð sem í stefnukröfu greini í máli þessu og á hverju sú fjárhæð byggi. Ekki komi heldur fram hver heildarkostnaðurinn við verkið hafi verið og hvernig sá kostnaður hafi skipst niður á hvern félagsaðila samkvæmt hlutfallstölu. Því beri að vísa máli þessu frá dómi.

IV

Stefnandi sem er húsfélag krefur í máli þessu stefndu, sem eru eigendur að fasteign í húsfélaginu, um greiðslu tiltekinna reikninga með gjalddögum á nánar tilgreindum dögum. Stefndu krefjast frávísunar annars vegar vegna þess að ekki sé tilgreindur fyrirsvarsmaður stefnanda í stefnu og eins þar sem málið sé vanreifað.

Samkvæmt 4. mgr. 17. gr. laga nr. 91/1991, koma stjórnendur félaga, stofnana eða samtaka einir eða fleiri í sameiningu sem fyrirsvarsmenn slíkra aðila. Ljóst er að húsfélag getur átt sjálfstæðan rétt til að bera sakarefni undir dómstóla og er því tilgreining í stefnu í sjálfu sér nægjanleg. Þó ber að líta til þess, að samkvæmt lögum nr. 26/1994 skal vera stjórn í húsfélagi, sem kosin er á aðalfundi. Hins vegar er ekki þörf á sérstakri stjórn húsfélags þegar um er að ræða fjöleignarhús með sex eignarhlutum eða færri og fara þá allir eigendur í félagi saman með það vald og þau verkefni sem stjórnin annars færi með samkvæmt lögunum. Í máli þessu liggur ekki fyrir hvort stefnandi hafi sérstaka stjórn og hefði því verið rík ástæða til þess að geta þess nákvæmlega í máli sem þessu, þar sem stefnt er eigendum í föleignahúsinu, hverjir eru fyrirsvarsmenn stefnanda.

Til þess að krafa teljist nægilega reifuð í einkamáli verður hún og gögn sem hún er reist á að vera með þeim hætti að stefndi eigi þess kost að færa fram efnislegar varnir við kröfu og forsendum hennar. Ekki verður bætt úr annmörkum að þessu leyti með öflun gagna við rekstur máls eftir að stefndi hefur lagt fram greinargerð af sinni hálfu. Það heyrir til nauðsynlegrar reifunar máls af þessu tagi, að stefnandi geri fullnægjandi grein fyrir því hvaða kostnað sé verið að innheimta hjá stefndu, að því leyti sem hann telur að stefndu beri greiðsluskylda. Þetta hefur stefnandi ekki gert og eru annmarkar á reifun málsins að þessu leyti til þess fallnir að hamla því að stefndu geti varist dómkröfu þeirra.

Samkvæmt framansögðu verður því fallist á kröfu stefndu um að vísa málinu frá dómi.

Eftir þessari niðurstöðu ber að dæma stefnanda til þess að greiða stefndu in solidum málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn 150.000 krónur.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf héraðsdómari kvað upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Prestbakki 11-21, húsfélög, greiði stefndu, H-kk-þgf Þ. G-kk-þgf og S-kvk-þgf G-kvk-þgf J-kvk-þgf, in solidum, 150.000 krónur í málskostnað.

H-kvk-nf Þ-kvk-nf