E-3031/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 26. nóvember sl., höfðaði stefnandi, Fanntófell ehf., Gylfaflöt 6- 8 í Reykjavík, hinn 16. október 2020, gegn stefndu, L-kvk-þgf S-kvk-þgf S-kvk-þgf, Lyngmóum 1 í Garðabæ.

Dómkröfur stefnanda í málinu eru þær að stefnda verði dæmd til þess að greiða stefnanda 2.873.573 krónurmeð dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. júní 2020 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu.

Dómkröfur stefndu eru þær aðallega að hún verði sýknuð af öllum kröfum stefnanda ogað stefnanda verði gert aðgreiða henni málskostnað. Til vara krefst stefnda þess að stefnukröfurnar verði stórlega lækkaðar og málskostnaður felldur niður.

I Stefnandi er fyrirtæki sem meðal annars tekur að sér sérsmíði á innréttingum fyrir fyrirtæki og einstaklinga. Óumdeilt er í málinu að stefnandi smíðaði og afhenti stefndu innréttingar sem síðan voru settar upp í íbúð hennar að Lyngmóum 1 í Garðabæ. Uppsetning innréttinganna var í höndum þriðjaaðila.

Stefnandi heldur því framí málinu að stefnda hafi leitað til félagsinsog fengið það til að sérsmíða fyrir hana þær innréttingar sem settar voru upp í íbúð hennar. Því mótmælir stefnda. Hún kveðst ekki hafa leitað til stefnanda og segir ekkert samningssamband hafa komist ám illi hennar og félagsins. Hið rétta séaðfaðirstefndu, J-kk-nf S-kk-nf, hafi verið sá sem pantaði innréttingarnar hjá stefnanda. Það hafi hann ger tá fyrri hluta ársins 2019, en um hafi verið að ræða fataskápa, innréttingar í eldhús og á baðherbergi. Faðir stefndu hafi á þeim tíma verið í samstarfi við stefnanda og starfað sem verktaki hjá félaginu. Reikningar vegna vinnu föður stefndu fyrir stefnanda hafi verið gefnir út í nafni Við fjárfestingaehf. Meðan á samstarfi föður stefnduog stefnanda stóð hafi ýmsum nýjungum verið bætt við rekstur félagsins, meðal annars sölu á innréttingum, og hafi faðir stefndu verið í forsvari fyrir þær nýjungar hjá fyrirtækinu.

Fyrir liggur að 29. júní 2020 gerði stefnandi stefndu sex reikninga vegna innréttinganna sem settar voru upp í íbúð hennar, samtals að fjárhæð 2.873.573 krónur.

Sölumaður er í reikningunum sagður vera „[...]“. Reikningur nr. 29697, að fjárhæð 2.125.199 krónur, var samkvæmt efni sínu gerður „SKV. TILBOÐI“ í eldhús og bað og fataskápa. Reikningur nr. 29698, að fjárhæð 87.704 krónur, var samkvæmt efni sínu vegna samsetninga á innréttingum. Reikningur nr. 29699, að fjárhæð 474.215 krónur, var samkvæmt efni sínu vegna eldhúsbekkja, borðplötu o. fl., en liður vegna eldhúsbekkja í reikningnum, að fjárhæð 309.000 krónur, var sagður vera„SKV. TILBOÐI“. Reikningur nr. 29700, að fjárhæð 35.000 krónur, var samkvæmt efni sínu vegna breytinga á eldhússkápum. Reikningur nr. 29701, að fjárhæð 21.024 krónur, var samkvæmt efni sínu vegna sökkulefnis í baðinnréttinguo. fl. Að endingu var reikningur nr. 29702, að fjárhæð 130.431 króna, vegna sökkul efnis í eldhúsi og fataskápo. fl.

Stefnda greiddi ekki reikningana og leitaði stefnandi því til lögmanns sem krafði hana um greiðslu með bréfi 21. september 2020. Með tölvupósti lögmanns stefndu 14. október 2020 til lögmanns stefnanda var kröfu stefnanda hafnað, bæði sem of hárri og einnig með vísan til þess að henni væri ekki beint að réttum aðila. Var í tölvupóstinum fullyrt að samkomulag væri milli föður stefndu og stefnanda um að kostnaður vegna smíði innréttinganna kæmi inn í endanlegt uppgjör stefnanda við Við fjárfestingar ehf. Tveimur dögum eftir sendingu tölvupóstsins höfðaði stefnandi mál þetta.

II

Stefnandi segir stefndu hafa leitað til félagsins um sérsmíði á innréttingum í íbúð sem hún hafi veriðað innrétta. Stefnandi hafi framleitt innréttingarnar og afhent stefndu þær. Uppsetning innréttinganna hafi hins vegar veriðí höndum þriðjaaðila.

Stefnandi hafi gert stefndu reikninga vegna viðskiptanna 29. júní 2020 og krafist greiðslu. Um hafi verið að ræða sex reikninga, númeraða frá 29697 til og með 29702, samtals að fjárhæð 2.873.573 krónur. Stefnda hafi ekki greitt reikningana og því hafi stefnandi leitað sér aðstoðar lögmanns sem sent hafi stefndu kröfubréf 21. september 2020. Því bréfi hafi stefnda ekki svarað og stefnanda því verið nauðugur einn sá kostur að höfða mál þetta til innheimtu kröfu sinnar.

Af hálfu stefnanda er á því byggt að komist hafi á bindandi samningur milli aðila máls þessa um kaup stefndu á sérsmíðuðum innréttingum af stefnanda. Stefnandi hafi lagt til efni og vinnu, framleitt innréttingarnar og afhent þær til stefndu. Hún hafi síðan látið setja innréttingarnar upp í fasteign sinni. Samkvæmt þessu eigi stefnandi rétt á umkrafinni greiðslu úr hendi stefndu og beri henni að greiða stefnanda uppsett verð samkvæmt útgefnum reikningum. Engin mótmæli hafi borist frá stefndu fyrir höfðun máls þessa við fjárhæð reikninganna.

Til stuðnings kröfum sínum vísar stefnandi til grunnreglna samninga- og kröfuréttar um skuldbindingargildi loforða og réttar efndir samninga. Stefnandi vísar einnig til laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup, einkum 1. mgr. 2. gr., 45., 47., 48., og 49. gr. þeirra laga. Um dráttarvexti vísar stefnandi til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

III

Af hálfu stefndu er á því byggt að hún hafi ekki gert tilboð í sérsmíði þeirra innréttinga sem stefnandi krefjist greiðslu fyrir í málinu. Til hafi staðið að ljósmynda innréttingarnar og nota þærí auglýsingaskyni, en stefnandi hafi á umræddum tíma verið að róa á ný mið með sérsmíði innréttinga. Faðir stefndu hafi verið í samskiptum við tvo arkitekta vegna þessara áforma stefnanda og þá hafi hann komið á viðskiptasamböndum fyrir félagið, meðal annars um sérsmíði innréttinga í fjölbýlishús á Selfossi og Center-hótel Granda í Reykjavík.

Stefnda bendir á að innréttingarnar hafi verið sérsmíðaðar og settar upp á vormánuðum 2019 en reikningur ekki gefinn út. Ástæða þess hafi verið sú að kostnaður við smíði þeirra hafi átt að koma inn í uppgjör föður stefndu og stefnanda en faðir stefndu hafi ekki fengið greitt fyrir vinnuframlag sitt fyrir stefnanda nema að takmörkuðu leyti. Þá hafi hann í gegnum félag sitt, Við fjárfestingar ehf., lagt út verulega fjármuni fyrir stefnanda, meðal annars vegna byggingar nýrrar starfsstöðvar stefnanda að Gylfaflöt í Reykjavík.

Í október 2019 hafi slitnað upp úr samstarfi föður stefndu og stefnanda. Í máli sem félag föður stefndu, Við fjárfestingar ehf., hafi höfðað á hendur stefnanda sé í stefnu ítarlega farið yfir framangreind atvik, í hverju vinnuframlag föður stefndu hafi verið fólgið og hvernig hinn útlagði kostnaður sé til kominn. Í stefnunni sé jafnframt farið ítarlega yfir ágreining föður stefndu og stefnanda og af hvaða ástæðum sá fyrrnefndi hafi neyðst til að hætta samstarfi við stefnanda. Í aðdraganda málshöfðunar Við fjárfestinga ehf. hafi verið skorað á stefnanda að gera kröfur félagsins upp. Í beinu framhaldi hafi reikningar stefnanda á hendur stefndu verið gefnir út, eða hinn 29. júní 2020, en þá hafi verið liðið rúmt ár frá smíði innréttinganna og uppsetningu þeirra. Tímasetning útgáfu reikninga stefnanda og eftirfarandi málshöfðunar félagsins á hendur stefndu hafi því ekki verið nein tilviljun.

Stefnda kveðst reisa kröfu sína um sýknu á aðildarskorti, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Svo sem atvik máls beri með sér samkvæmt framansögðu hafi það verið faðir stefndu sem hafi verið verkbeiðandi en ekki hún. Kostnaðurinn sem af sérsmíði innréttinganna hlaust, að teknu tilliti til þess að um sýningarinnréttingar hafi verið að ræða, hafi átt að koma inn í heildaruppgjör föður stefndu við stefnanda. Stefnda hafi þar engan hlut áttað máliog liggi engin gögn frammi sem bendi til þess að svo hafi verið. Með réttu hafi stefnandi því átt að gera gagnkröfu til skuldajöfnuðar í því máli sem rekið sé fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur á hendur stefnanda.

Stefnda segir ekkert samningssamband hafa verið á milli málsaðila. Hvorki í aðdraganda þess að innréttingarnar voru smíðaðar né eftir að þær voru afhentar og settar upp. Stefnda bendir á að innréttingarnar hafi verið afhentar án þess að reikningur væri gefinn út eða greiðsla innt af hendi, svo sem viðtekin venja sé í viðskiptum almennt. Stefnandi hafi gefið út reikninga löngu eftir afhendingu innréttinganna og þá ranglegabeintkröfunniað stefndu en ekki Við fjárfestingum ehf., eða eftir atvikum föður stefndu persónulega. D ómnum beri því að sýkna stefndu af öllum kröfum stefnanda.

Fari svo að dómurinn fallist ekki á þann málatilbúnað stefndu, að stefnukröfunni sé ranglega beint að henni, krefjist hún þess til vara að krafan verði stórlega lækkuð. Stefnda bendir á í því sambandi að samningur hafi aldrei komi st á um verkið milli aðila. Stefnandi hafi hvorki sýnt fram á réttmæti kröfu sinnar né fjárhæð hennar. Stefnda vísar sérstaklega til þess að í reikningum nr. 29697 og 29699, sem stefnandi byggi stefnufjárhæðina á, komi fram að reikningarnir séu„SKV. TILBOÐI“. Sú tilgreining sé sett fram af hálfu stefnanda gegn betri vitund félagsins, enda hafi ekkert tilboð verið gert í innréttingarnar. Í slíkum tilvikum, þ. e. þegar kaupverð leiði ekki af samningi, skuli greiða fyrir söluhlut það gangverð sem sé á sams konar hlutum, seldum við svipaðar aðstæður, enda sé verðið ekki ósanngjarnt. Ef ekki sé um neitt slíkt gangverð að ræða skuli kaupandi greiða það verð sem sé sanngjarnt miðað við eðli hlutar, gæði hans og atvik að öðru leyti, sbr. 1. mgr. 45. gr. laga um lausafjárkaup, sbr. einnig 1. mgr. 37. gr. laga nr. 48/2003 um neytendakaup.

Stefnda segir fjárhæð þá sem stefnandi krefji hana um vera alltof háa. Fullyrðir stefnda að hún hefði aldrei samþykkt svo háa fjárhæð. Stefnandi beri sönnunarbyrðina fyrir réttmæti kröfu sinnar og fjárhæð hennar. Málatilbúnaður stefnanda sé verulega vanreifaður og á skorti að málsatvikum sé lýst með fullnægjandi hætti. Þá sé að finna hreinar rangfærslu rí málatilbúnaði félagsins, meðal annar sum aðdragandann að sérsmíði innréttinganna og hver hafi átt þar hlut að máli.

Kröfur stefnanda eru að sögn stefndu langt umfram það sem eðlilegt geti talist miðað við gæði, umfang og eðli hinna sérsmíðuðu innréttinga. Greiða beri sanngjarnt endurgjald fyrir innréttingarnar, en það endurgjald nemi mun lægri fjárhæð en krafa stefnanda. Taka hefði átt mið afafsláttarkjörumvið efniskaup og þá séu innréttingarnar ekki að fullu frágengnar. Þannig hafi stefnandi til að mynda enn ekki afhent alla fronta og hillur. I nnréttingarnar séu að því leyti haldnar ágalla í skilningi a-liðar 2. mgr. 15. gr. laga nr. 48/2003 um neytendakaup, sbr. a-lið 1. mgr. 16. gr. sömu laga og a-lið 2. mgr. 17. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup, sbr. 3. mgr. 17. gr. þeirra laga. Ekki verði betur séð en stefnufjárhæðin og þeir reikningar sem stefnandi hafi lagt fram til grundvallar kröfum sínum geri ráð fyrir því að innréttingarnar hafi verið afhentar fullbúna ren sú hafi alls ekki verið raunin. Endanlegt uppgjör milli föður stefndu og stefnanda hafi enda átt eftir að fara fram. Stefnda segir málshöfðun þessa þarflausa og fara gegn betri vitund stefnanda, enda hafi aldrei neitt annað staðið til en að kostnaður vegna smíði innréttinganna kæmi til lækkunar á kröfu Við fjárfestinga ehf. á hendur stefnanda.

Þá kveðst stefnda ekki kannast við að skápum í eldhúsi hafi verið breytt. Þeim reikningi stefnanda sé því sérstaklega mótmælt.

Að endingu mótmælir stefnda upphafstíma dráttarvaxta. Hún áréttar að engar forsendur hafi verið til útgáfu þeirra reikninga sem stefnandi krefji hana um greiðslu á í málinu, enda sé kröfunni ranglega beint að henni. Fari hins vegar svo ólíklega að kröfur stefnanda verði teknar til greina krefjist stefnda þess að dómurinn miði upphafstíma dráttarvaxta við dómsuppsögu.

Til stuðnings kröfum sínum vísar stefnda til 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Hún vísar jafnframt til laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup, einkum 16. gr.,17. gr. og 45. gr. þeirra laga, sbr. lög nr. 48/2003 um neytendakaup, einkum 15. gr., 16. gr. og 37. gr. þeirra laga. Kröfu sína um málskostnað úr hendi stefnanda styður stefn davið 1. mgr. 130. gr. laganr. 91/1991.

IV

Óumdeilt er í málinu að stefnandi smíðaði og afhenti stefndu innréttingar sem síðan voru settar upp í íbúð hennar að Lyngmóum 1 í Garðabæ. Samkvæmt framburði stefndu og S-kvk-ef E-kvk-ef H-kvk-ef, sölustjóra stefnanda, voru innréttingarnar afhentar vorið 2019. Staðreynd er að stefnandi gerði stefndu reikninga vegna innréttinganna 29. júní 2020 og liggja afrit þeirra frammi í málinu.

Stefnandi heldur því fram í málinu að stefnda hafi leitað til félagsinsog fengið það til að sérsmíða fyrir hana þær innréttingar sem settar voru upp í íbúð hennar. Því mótmælir stefnda. Af hennar hálfu er á því byggt að faðir hennar, J-kk-nf S-kk-nf, hafi verið sá sem pantaði innréttingarnar hjá stefnanda en það hafi hann gert á fyrri hluta árs 2019. Vísar stefnda til þess að faðir hennar hafi á þeim tíma verið í samstarfi við stefnanda og starfað sem verktaki hjá félaginu. Kostnaðurinn sem af sérsmíði innréttinganna hlaust, að teknu tilliti til þess að um sýningarinnréttingar hafi verið að ræða, hafi átt að koma inn í heildaruppgjör föður stefndu við stefnanda.

J-kk-nf S-kk-nf, faðir stefndu, kom fyrir dóm við aðalmeðferð málsins. J-kk-nf bar að hann hefði byrjað að starfa íþágu stefnanda á árinu 2017. Þegar stefnandi hefði verið að hefja sérsmíði innréttinga vorið 2019 hefði J-kk-nf pantað innréttingar hjá stefnanda til uppsetningar í íbúð sem stefnda hefði þá verið að festa kaup á og hefði hugmyndin verið sú að innréttingarnar yrðu notað ar til sýninga í þágu stefnanda. Þar sem J-kk-nf hefði verið kominn í samstarf við eigendur stefnanda sem verktaki, og verið búinnað semja um kaup á 10% hlut í fyrirtækinu, hefði hann reiknað með því að geta fengið innréttingarnar á hagstæðu verði undir þeim formerkjum að um sýningarinnréttingar væri að ræða. Það hefði hins vegar endað svo að stefnandi hefði sent fullan reikning og rúmlega það á stefndu vegna innréttinganna. J-kk-nf kvaðst hafaverið í sambandi við starfsmenn stefnanda, S-kvk-þf E-kvk-þf H-kvk-þf og B-kk-þf S-kk-þf, vegna innréttinganna, og einnig S-kk-þf B-kk-þf S-kk-þf, formann stjórnar stefnanda, og konu hans, K-kvk-þf G-kvk-þf. J-kk-nf sagðist aldrei hafa fengið formlegt tilboð frá stefnanda vegna innréttinganna og hefði þvíaldrei verið slegið föstu hvað greiða ætti fyrir þær. J-kk-nf kvaðst hafa ætlað að greiða fyrir innréttingarnar í gegnum félag sitt, Við fjárfestingar ehf., með uppgjöri vegna vinnu sinnar í þágu stefnanda og hefði hann samið svo um við S-kk-þf B-kk-þf. J-kk-nf sagðist því hafa orðið mjög hissa þegar stefndu bárust áðurnefndir reikningar vegna innréttinganna, rúmu ári eftir afhendingu þeirra, enda hann verið að bíða eftir því að fullnaðaruppgjör færi fram á milli hans og stefnanda.

Fyrir liggur að 29. júní 2020 gerði stefnandi stefndu sex reikninga vegna innréttinganna, samtals að fjárhæð 2.873.573 krónur. Reikningur nr. 29697, að fjárhæð 2.125.199 krónur, var samkvæmt efni sínu gerður „SKV. TILBOÐI“ í eldhús og bað og fataskápa. Þá var reikningur nr. 29699, að fjárhæð 474.215 krónur, samkvæmt efni sínu gerður vegna eldhúsbekkja, borðplötu o. fl., en liður vegna eldhúsbekkja, að fjárhæð 309.000 krónur, var sagður vera „SKV. TILBOÐI“. Samtals nema þeir þrír liðir sem í tilvitnuðum reikningum stefnanda eru sagðir vera „SKV. TILBOÐI“ 2.434.199 krónum, eða tæplega 85% stefnufjárhæðarinnar. Stefnandi hefur hins vegar þrátt fyrir að vísa til tilboðs í reikningunum ekkert tilboð lagt framtil stuðnings kröfum sínum í málinu.

Fyrir dómi var sölustjóri stefnanda, S-kvk-nf E-kvk-nf H-kvk-nf, innt eftir því hvort hún hefði gefið stefndu tilboð í smíði innréttinganna. Hún svaraði þeirri spurningu neitandi og taldi að tilboðið hefði gert annar starfsmaður stefnanda, B-kk-nf S-kk-nf. Tilboð sem stefnandi gerði sagði vitnið yfirleitt vera skrifleg. Hún kvaðst hafa verið í sambandi við stefndu og móður hennar vegna innréttinganna en minntist ekki sérstaklega samskipta við föður stefndu vegna þeirra. Um greiðslur viðskiptavina stefnanda til félagsins bar S-kvk-nf E-kvk-nf að stefnandi léti viðskiptavini ekki greiða inn á við pöntun heldur væri greitt að öllu leyti fyrir vöruna þegar hún væri tilbúin og afhent. Hún kvaðst ekki hafa með útgáfu reikninga að gera hjá stefnanda og því engar skýringar geta gefið á því af hverju reikningar vegna innréttinganna voru gefnir út rúmu ári eftir afhendingu þeirra.

B-kk-nf S-kk-nf, sem kvaðst á þeim tíma er atvik máls gerðust hafa verið yfir innréttingadeild stefnanda, bar fyrir dómi að hann hefði fengið teikningar frá S-kvk-þgf E-kvk-þgf H-kvk-þgf, sem ættaðar hefðu verið frá öðru félagi, og verið beðinn um að fara yfir þær, gera kostnaðaráætlun og gera stefndu tilboð. Það hefði B-kk-nf gert og hefði verðútreikningur hans á grundvelli teikninganna verið mjög nærri því verði sem það félager teikningarnar vann hefði boðið. B-kk-nf sagði stefndu hafa fengið þessi gögn og henni hefði því verið fulljóst hvað innréttingarnar myndu kosta. Stefnda hefði ákveðið að taka tilboði stefnanda en í kjölfarið hefði hún viljað gera breytingar á innréttingunum. B-kk-nf hefði teiknað upp þær breytingar og í framhaldinu hefði hann farið heim til stefndu og mælt fyrir innréttingunum. Stefnda hefði því næst komið á verkstæði stefnanda og valið efni í innréttingarnar og samþykkt endanlegar tölur. Spurður um ástæðu þess að reikningar fyrir innréttingarnar hefðu ekki verið gefnir út fyrr en rúmu ári eftir afhendingu þeirra kvaðst B-kk-nf engu um það geta svarað. Útgáfa reikninga hefði ekki verið á verksviði hans. Spurður um hvort tengsl föður stefndu við stefnanda hefðu haft áhrif á það hvernig verkefnið var unnið svaraði B-kk-nf því til að stefnda hefði fengið forgang við smíði innréttinganna og „... fyrirgreiðslu peningalega“. B-kk-nf kvaðst hins vegar ekki hafa verið inni í þeim málum og tók fram að hann hefði ekki gefið stefndu afslátt í útreikningum sínum.

Þrátt fyrir vísun stefnanda til tilboðs í reikningum þeim sem félagið gerði stefndu samkvæmt framansögðu hefur félagið ekki lagt fram slíkt skjal til stuðnings málatilbúnaði sínum. Að mati dómsins verður að öllu framangreindu heildstætt virtu engu slegið föstu um það að af hálfu stefnanda hafi verið útbúið tilboð í smíði innréttinganna og því síður að hverjum slíku tilboði hafi verið beint. S tefnandihefurekkiheldur lagt fram staðfestingu á pöntun eða annað viðlíkaskriflegtskjalsem ber með sér að stefnda hafi verið sá aðili sem pantaði innréttingarnar hjá félaginu. Þá liggur fyrir í málinu framburður föður stefndu um að hann hafi verið sá sem pantaði innréttingarnar og telur dómurinn að sú staðreynd að reikningar vegna innréttinganna voru ekki gefnir út fyrr en rúmu ári eftir að þær voru afhentar, þvert á það sem almennt viðgengst hjá stefnanda samkvæmt framansögðu, í kjölfar þess að J-kk-nf setti fram kröfur á hendur stefnanda, sé að sínu leyti þeim framburði til stuðnings. Að öllu þessu gættu telur dómurinn að stefnandi hafi ekki fært á það sönnur að stefnda hafi verið sú sem pantaði innréttingarnar. D ómurinn telur því ósannað að komist hafi á samningssamband á milli málsaðila og verður stefnda því sýknuð af öllum kröfum stefnanda vegna aðildarskorts, sbr.2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, verður stefnanda gert að greiða stefndu málskostnað, er hæfilega þykir ákveðinn svo sem í dómsorði greinir.

Dóm þennan kveða upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari, sem dómsformaður, og meðdómsmennirnir I-kk-nf T-kk-nf héraðsdómari og H-kk-nf S-kk-nf, byggingar tæknifræðingur og húsasmíðameistari. Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt fyrirmæla 1. mgr. 115. gr. laga nr.91/1991 um meðferð einkamála.

Dómsorð:

Stefnda, L-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf, skal sýkn af öllum kröfum stefnanda, Fanntófells ehf.

Stefnandi greiði stefndu 1.0 00.000 króna í málskostnað.

K-kk-nf H-kk-nf

H-kk-nf S-kk-nf

I-kk-nf T-kk-nf