S-88/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 17. mars. sl. og dómtekið þann 20. júní sama ár, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á Selfossi, dagsettri 1. febrúar 2011, á hendur A-kk-þgf Í-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Naustabryggju 16, Reykjavík;

„I. fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, síðdegis sunnudaginn 6. júní 2010 ekið bifhjólinu SA-721 án skráningarmerkja og með 146 km hraða á klukkustund vestur Miklabraut við Rauðagerði í Reykjavík þar sem að leyfður hámarkshraði var 80 km á klukkustund og fyrir að hafa umrætt sinn ekki haft ökuskírteini sitt meðferðis við aksturinn.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr., 1. mgr., sbr. 3. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 63. gr., sbr. c. lið 1. mgr. 64. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 [sbr. 1. mgr. 17. gr. og 20. gr. reglugerðar um skráningu ökutækja nr. 751/2003]; allt samanber 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

II. fyrir neðangreind umferðarlagabrot framin að kvöldi föstudagsins 30. júlí 2010 við akstur bifhjólsins SA-721:

a. með því að hafa umrætt kvöld ekið bifhjólinu vestur Suðurlandsveg áleiðis til Reykjavíkur með 145 km hraða á klukkustund skammt ofan Kamba í Sveitarfélaginu Ölfúsi, þar sem leyfður hámarkshraði á vegarkaflanum var 90 km á klukkustund og fyrir að hafa umrætt sinn virt að vettugi stöðvunarmerki lögreglubifhjólsins 07-310 er kom aðvífandi á móti ákærða og hóf þegar eftirför á eftir ákærða sem ók áfram vestur Suðurlandsveg á ofsahraða

Teljast brot ákærða varða við 2. mgr. 37. gr. og 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90, 1996.

b. með því að hafa skömmu síðar á vegarkafla í Svínahrauni ekið sama bifhjóli og að framan greinir með allt að 235 km hraða á klukkustund þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km á klukkustund og fyrir að hafa skömmu síðar á sama vegarkafla án nægilegrar aðgæslu og varúðar tekið fram úr nokkrum bifreiðum hægramegin [sic] á hættulegan og gálausan hátt á einbreiðri akbraut þar sem víravegrið aðskildi akstursstefnur.

Teljast brot ákærða varða við 2. mgr. 37. gr., 1. mgr. 4. gr. og 1. mgr. 20. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

c. með því að hafa síðan á vegarkafla á Sandskeiði austan Bláfjallaafleggjara ekið bifhjólinu með allt að 245 km hraða á klukkustund þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km á klukkustund.

Telst brot ákærða varða við 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

d. með því að hafa skömmu síðar við Bláfjallaafleggjara ekið viðstöðulaust á hættulegan og gálausan hátt framhjá lokun lögreglu og þannig virt að vettugi fyrirmæli lögreglu um að stöðva bifhjólið, en lögreglubifreið var lagt kyrrstæðri þvert á veginn og voru ákærða gefin hljóð- og ljósmerki um stöðvun bifhjólsins.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 4. gr. og 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90, 1996.

e. með því að hafa síðan ekið bifhjólinu með allt að 198 km hraða á klukkustund í Lögbergsbrekku í Kópavogi þar sem leyfður hámarkshraði á vegarkaflanum var 90 km á klukkustund

Telst brot ákærða varða við 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

f. með því að aka bifhjólinu viðstöðulaust á hættulegan og gálausan hátt í gegnum lokun 3 lögreglubifreiða við hringtorgið við Norðlingaholt í Reykjavík og þannig virt að vettugi fyrirmæli lögreglu sem gefin voru með hljóð- og ljósmerkjum um að stöðva bifhjólið.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 4. gr. og 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90, 1996.

g. með því að aka bifhjólinu viðstöðulaust á hættulegan og gálausan hátt í gegnum lokun tveggja lögreglubifhjóla á Vesturlandsvegi við Select í Reykjavík og þannig virt að vettugi fyrirmæli lögreglu sem gefin voru með hljóð- og ljósmerkjum um að stöðva bifhjólið.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 4. gr., 3. mgr. 5. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga og 19. gr., sbr. 41. gr. lögreglulaga nr. 90, 1996.

h. og fyrir að hafa ekið margnefndu bifhjóli of hratt miðað við aðstæður á Sævarhöfða í Reykjavík, þannig að ákærði hafði ekki full [sic] vald á akstrinum, með þeim afleiðingum að ákærði missti stjórn á bifhjólinu og það hafnaði utan vegar á girðingu við athafnasvæði Björgunar í Reykjavík.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. a. og c. lið 2. mgr. 36. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Dómkröfur ákæruvaldsins:

a) ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar

b) ákærða verði gert að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 1. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 frá 30. júlí 2010 að telja og að ákærða verði gert að sæta sviptingu ökuréttar skv. 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997 og 8. gr., sbr. 10. gr., reglugerðar nr. 929, 2006 vegna uppsafnaðra punkta.

c) að bifhjólið SA-721 verði gert upptækt til ríkissjóðs samkvæmt 1. mgr. 107. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 9. gr. l. nr. 69, 2007“

Meðferð málsins fyrir dómi

Mál þetta var eins og áður segir þingfest þann 17. mars sl. Þann dag mætti ákærði fyrir dóm ásamt B-kk-þgf H-kk-þgf hrl., sem dómari skipaði verjanda ákærða að hans ósk. Í þinghaldinu játaði ákærði sök í eftirtöldum ákæruliðum: Fyrsta tölulið og stafliðum a, d, f, g og h annars töluliðar ákæru. Ákærði neitaði hins vegar að hafa ekið bifhjólinu SA 721 með allt að 235 km hraða á klukkustund í Svínahrauni eins og lýst er í öðrum tölulið ákæru, staflið b, en játaði að öðru leyti sök hvað þann ákærulið varðar. Þá neitaði ákærði sök varðandi meint brot gegn 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga sem tilgreind eru í stafliðum c og e í öðrum tölulið ákæru. Loks hafnaði ákærði kröfu ákæruvaldsins um að bifhjólið SA 221 verði með dómi gert upptækt til ríkissjóðs.

Málið var næst tekið fyrir þann 19. apríl sl. þegar verjandi ákærða lagði fram greinargerð í málinu. Í þinghaldinu var aðalmeðferð málsins ákveðin þann 19. maí sl.

Aðalmeðferð máls þessa hófst fimmtudaginn 19. maí sl. með því að ákærði gaf skýrslu fyrir dómi. Þá voru teknar skýrslur af vitnunum B-kk-þgf Ó-kk-þgf, S-kk-þgf H-kk-þgf V-x-x, J-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, K-kk-þgf B. A-kk-þgf og L-kk-þgf S-kk-þgf. Í samráði við sakarflytjendur var aðalmeðferð frestað þar sem dómari ákvað, með vísan til 4. mgr. 166. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að vitnið H-kk-nf Þ-kk-nf A-kk-nf yrði að gefa skýrslu í málinu fyrir dómi en til stóð að vitnið gæfi skýrslu í gegnum síma. Málinu var því frestað ótiltekið og jafnframt var ákveðin vettvangsflug.

Mánudaginn 20. júní sl. var aðalmeðferð framhaldið. Ákærði sótti ekki þing. Samkvæmt upplýsingum verjanda var ákærði í vinnu, en hann stundar sjómennsku. Engar athugasemdir voru gerðar af hálfu verjanda þó aðalmeðferð væri framhaldið án viðveru ákærða og greindi verjandi frá því að ákærði hefði sérstaklega óskað eftir að þinghaldið færi fram þó honum gæfist ekki kostur á að vera viðstaddur. Aðalmeðferð hófst með vettvangsflugi en flogið var með þyrlu Landhelgisgæslunnar, TF-LÍF, frá Selfossflugvelli að Svínahraun í Sveitarfélaginu Ölfusi. Í vettvangsflugi tóku þátt dómari málsins, sækjandi og verjandi ákærða. Einnig voru með í för B-kk-nf Ó-kk-nf, lögreglumaður, og S-kvk-nf I-kvk-nf, aðstoðarmaður dómara. Áhöfn þyrlunnar var skipuð þeim Þ-kk-þgf I-kk-þgf I-kk-þgf, flugstjóra, A-kk-þgf J-kk-þgf, flugmanni, H-kk-þgf Þ-kk-þgf A-kk-þgf, stýrimanni og D-kk-þgf H-kk-þgf, flugvirkja. Í vettvangsfluginu höfðu dómari og sakarflytjendur tækifæri til að kynna sér tækjabúnað þyrlunnar sem var sá sami og notaður var í umdeildri hraðamælingu þann 30. júlí 2010 og jafnframt að kynna sér hvernig áhöfn vélarinnar ásamt lögreglumanni stóð að hraðamælingu úr þyrlu. Þegar í Svínahraun kom var sýnd hraðamæling ökutækis á jörðu niðri með því að mældur var hraði lögreglubifhjóls sem ekið var um Suðurlandsveg í Svínahraun á sama stað og ökuhraði ákærða var mældur þann 30. júlí 2010, sbr. annan tölulið ákæru, staflið b. Að vettvangsflugi loknu var þinghaldi framhaldið í dómsal embættisins og komu þá fyrir dóm og gáfu skýrslu vitnin H-kk-nf Þ-kk-nf A-kk-nf og B-kk-nf Ó-kk-nf, lögreglumaður, sem kom aftur fyrir dóm til að staðfesta lögregluskýrslu sína frá 31. júlí 2010. Samkomulag var um að Þ-kk-nf I-kk-nf I-kk-nf, flugstjóri í vettvangsfluginu, kæmi fyrir dóm og gæfi skýrslu en hann útskýrði sérstaklega fyrir dómara og verjanda um borð í þyrlunni þátt sinn sem flugstjóra í hraðamælingum sem þessum. Málið var síðan tekið til dóms að loknum munnlegum málflutningi.

Verjandi ákærða krefst þess að ákærði verði sýknaður af staflið b í öðrum tölulið ákæru að því er meintan hraðakstur varðar, og alfarið sýknaður af stafliðum c og e í öðrum tölulið ákæru. Þá krefst verjandi málsvarnarlauna og að allur sakarkostnaður, þ.m.t. málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkisjóði. Verjandi gerir kröfu um að ákærða verði ekki gert að greiða kostnað vegna áfengis- og fíkniefnaprófa, sbr. framlagt yfirlit um sakarkostnað. Þá mótmælir verjandi kröfu ákæruvaldsins um að bifhjólið SA-721 verði gert upptækt.

Málavextir

Í máli þessu er ákærða gefið að sök umferðarlagabrot, annars vegar að hafa ekið bifhjólinu SA 721 of hratt í Reykjavík þann 6. júní 2010 og hins vegar umferðar- og lögreglulagabrot við akstur sama bifhjóls að kvöldi föstudagsins 30. júlí 2010 á vegarkafla sem afmarkast frá Suðurlandsvegi skammt ofan Kamba í Sveitarfélaginu Ölfusi allt þar til akstri hans lauk við athafnasvæði Björgunar við Sævarhöfða í Reykjavík. Þar sem ákærði hefur skýlaust játað háttsemi sem honum er gefið að sök í fyrsta tölulið ákæru og stafliðum a, d, f, g, h og staflið b að undanskildum meintum hraðakstri, og ekki er deilt um verknaðarlýsingu í ákæru hvað þá ákæruliði varðar, verður ekki fjallað um málavexti varðandi áðurnefnda ákæruliði, sbr. 3. mgr. 183. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Varðandi stafliði c og e og þann hluta stafliðar b sem fjallar um meint hraðakstursbrot vísast til tveggja lögregluskýrslna sem liggja frammi í málinu. Báðar skýrslurnar eru dagsettar laugardaginn 31. júlí 2010. Annars vegar er um að ræða skýrslu B-kk-ef Ó-kk-ef, lögreglumanns, sem var umræddan dag við umferðareftirlit í þyrlu Landhelgisgæslunnar, TF-LÍF á Hellisheiði en vélin fylgdi bifhjóli ákærða eftir frá Kambabrún þar til akstri ákærða lauk við athafnasvæði Björgunar í Reykjavík. Meðan á fluginu stóð var hraði bifhjólsins mældur í Svínahrauni og Lögbergsbrekku, sbr. staflið b og e í síðari tölulið ákæru. Hins vegar er um að ræða skýrslu L-kk-ef S-kk-ef, lögreglumanns, sem var við umferðareftirlit á Hellisheiði á lögreglubifhjóli númer 07-310, og fylgdi bifhjóli ákærða eftir frá há heiði Hellisheiðar þar til akstri ákærða lauk við athafnasvæði Björgunar í Reykjavík og mældi hraða bifhjólsins á Sandskeiði austan Bláfjallaafleggjara, sbr. staflið c í síðari tölulið ákæru.

Hraðamælingu í Svínahrauni, sbr. staflið b í öðrum tölulið ákæru, úr þyrlu Landhelgisgæslunnar er lýst í frumskýrslu B-kk-ef Ó-kk-ef, lögreglumanns. Fram kemur að í áhöfn þyrlunnar hafi verið S-kk-nf H-kk-nf W-kk-nf, flugstjóri, J-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, flugmaður, H-x-x Þ-kk-nf A-kk-nf, stýrimaður og K-kk-nf B. A-kk-nf, flugvirki/spilmaður, allir starfsmenn Landhelgisgæslu Íslands. Í Svínahrauni hafi þyrlan náð að fljúga við hlið bifhjólsins á jöfnum hraða í um það bil 500-1000 feta hæð og þá hafi hraði bifhjólsins verið mældur 235 km/klst. Hafi S-kk-nf H-kk-nf W-kk-nf og J-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf lesið af GPS staðsetningartækjum þyrlunnar og einnig hafi H-x-x Þ-kk-nf A-kk-nf og lögreglumaðurinn, B-kk-nf Ó-kk-nf, verið með sitt hvort staðsetningartækið til að lesa af og hafi öll tækin, sem tilheyri búnaði þyrlunnar, sýnt sama hraða.

Í skýrslu L-kk-ef S-kk-ef, lögreglumanns, er hraðamælingu á Sandskeiði austan Bláfjallaafleggjar lýst, sbr. c lið annars töluliðs ákæru. Fram kemur að lögreglumaðurinn hafi náð að draga bifhjólið uppi við Þrengslaafleggjarann. Síðan segir að á Sandskeiði, austan Bláfjallaafleggjara, hafi hraðamælir lögreglubifhjólsins sýnt 245 km hraða og hafi þá verið jafnt bil á milli bifhjólanna.

Í skýrslu B-kk-ef Ó-kk-ef, lögreglumanns, kemur fram að í Lögbergsbrekku hafi bifhjól ákærða verið mælt á 198 km/klst., sbr. staflið e í öðrum tölulið ákæru. Þá hafi verið viðhöfð sama mæliaðferð og þegar hjólið var mælt í Svínahrauni og lýst var hér að framan.

Í frumskýrslu L-kk-ef S-kk-ef, lögreglumanns, kemur fram að afskipti af akstri ákærða hafi hafist klukkan 21:43 skammt ofan Kamba í Sveitarfélaginu Ölfusi. Lögreglumaðurinn fylgdi bifhjóli ákærða eftir alla leið þar til akstri hans lauk við athafnasvæði Björgunar í Reykjavík, klukkan 21:58, þegar ákærða hafi verið tilkynnt um að hann væri handtekinn.

Í báðum frumskýrslum er akstursskilyrðum lýst þannig: Dagsbirta, þurrt og skýjað. Yfirborð vegar hafi verið malbikað og þurrt og umferð í meðallagi

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði gaf skýrslu fyrir dómi við upphaf aðalmeðferðar þann 19. maí sl. Aðspurður hvort hann hafi ekið bifhjólinu SA 721 með allt að 235 km hraða í Svínahrauni þann 30. júlí 2010 kvaðst ákærði aldrei hafa litið á hraðamæli hjólsins og geti því hvorki svarað spurningunni játandi eða neitandi. Umrætt bifhjól af tegundinni Honda CBR, sem ákærði kvað vera þúsund kúbik eða rúmlega 170 hestöfl, kvaðst ákærði hafa átt í rúmt ár. Hann hafi umræddan dag verið að koma úr sumarbústað í Grímsnesinu en geri sér ekki grein fyrir hve lengi hann hafi verið að aka þaðan til Reykjavíkur. Þegar ákærði var spurður um hámarkshraða bifhjólsins sagði hann hjólið vera hraðskreitt. Ákærði játaði að hafa sýnt af sér óaðgæslu í umrætt sinn og einnig að hafa tekið fram úr nokkrum bifreiðum í Svínahrauni eins og lýst er í ákæru. Þá kvaðst ákærði iðrast gerða sinna.

Aðspurður hvort hann hafi ekið bifhjólinu með allt að 245 km hraða á vegarkafla á Sandskeiði, austan Bláfjallaafleggjara, ítrekaði ákærði að hann hafi ekki litið á hraðamæli hjólsins meðan á ferðinni stóð og tók fram að það hafi verið spenna í gangi en tjáði sig ekki nánar um það. Ákærði kvaðst hvorki geta né vilja tjá sig um mældan hraða sem lýst væri í stafliðum b, c. og e. í öðrum tölulið ákæru. Spurður hvort hann hafi á umræddum tíma gert sér grein fyrir að hann æki hratt kvaðst ákærði eflaust hafa gert það, hann hafi gert hluti sem hann hefði ekki átt að gera og tók fram að hann myndi ekki eftir stórum hluta ferðarinnar en þó muna eftir að hafa tekið fram úr bifreiðum. Þá kvaðst hann ekki hafa orðið var við þyrluna sem fylgdi honum.

Aðspurður af verjanda kvaðst ákærði hafa gert sér grein fyrir að hann hafi verið á u.þ.b. 130 km hraða þegar hann mætti lögreglubifhjólinu. Hann hafi séð bifhjólið nálgast og náð að hægja ferðina og verið á um 90 km hraða þegar hann mætti því. Hann kvaðst hafa séð í speglinum að bifhjólinu var snúið við og þá hafi hann tekið vitlausa ákvörðun, þ.e. að reyna að hrista lögregluna af sér, eins og ákærði orðaði það, og síðan hafi eitt leitt af öðru.

Ákærði kvaðst á þessum tíma hafa rekið sendibílafyrirtæki en hafi ekki getað sinnt þeim rekstri eftir að mál þetta kom upp og því farið á sjó. Þessi atburður hafi því haft áhrif á tekjur hans og fjölskyldulíf en fram kom að ákærði er í sambúð.

Vitnið B-kk-nf Ó-kk-nf, lögreglumaður, gaf skýrslu fyrir dómi. Vitnið kvaðst hafa starfað sem lögreglumaður í þyrlu Landhelgisgæslunnar við umferðareftirlit umræddan dag og hafa allan tímann verið í sambandi við fjarskipti lögreglu. Vitnið kvaðst hafa tekið ákvörðun um mæla hraða bifhjólsins og gefið starfsmönnum Landhelgisgæslunnar um borð í þyrlunni fyrirmæli um að framkvæma mælingu. Fram kom að rætt hafi verið um hraðamælingu sem þessa fyrr í ferðinni. Þyrlan hafi verið á austurleið þegar starfsmenn Landhelgisgæslunnar urðu varir við bifhjól ákærða ofarlega í Kömbunum á vesturleið og kvaðst vitnið hafa séð bifhjól skjótast áfram efst í Kömbunum. Þá hafi lögreglumanni á bifhjóli á austurleið verið gert viðvart í gegnum fjarskipti og auk þess sem vitnið kvaðst hafa haft samband við fjarskipti lögreglu varðandi aðrar aðgerðir. Í framhaldi af því hafi verið settar upp hindranir við Bláfjallaafleggja og Norðlingaholt. Þyrlunni hafi verið snúið við og kvaðst vitnið næst hafa séð bifhjólið austast í Svínahrauni. Vitnið greindi frá því að notuð hefðu verið þrjú GPS tæki við hraðamælingu, eitt tæki hafi verið fremst í vélinni hjá flugmönnunum, eitt hjá stýrimanni og vitnið kvaðst hafa verið með laust tæki. Þegar hraði bifhjólsins var mældur, hafi öllum tækjunum borið saman. Aðspurt kvaðst vitnið minna að þyrlunni hafi verið flogið í 500 feta hæð þegar lægst var flogið og kvaðst vitnið hafa haft góða yfirsýn yfir vettvang þaðan sem hann sat aftast í þyrlunni. Vitnið kvaðst hafa séð bifhjólinu ekið fram úr bifreiðum hægra megin í Svínahrauni. Þá greindi vitnið frá því að hafa séð til ferða ákærða þegar hann ók fram hjá Hádegismóum og niður á Vesturlandsveg og síðan í áttina að Höfðabakka en á þeirri leið hafi lögreglumenn á bifhjólum verið staddir til að hægja á annarri umferð. Þá lýsti vitnið leið ákærða í gegnum borgina allt þar til bifhjólið stöðvaðist við athafnasvæði Björgunar.

Sérstaklega aðspurt kvaðst vitnið hafa fengið menntun og þjálfun á notkun hraðaratsjár og þekkja verklagsreglur ríkislögreglustjóra um hraðamælingar með ratsjá. Vitnið kvaðst ekki hafa fengið sambærilega menntun og þjálfun í hraðamælingu úr þyrlu og fram kom hjá vitninu að ekki hafa verið gefnar út verklagsreglur um hraðamælingar á ökutækjum á jörðu niðri úr þyrlu. Vitnið kvað slíkar mælingar hins vegar vera svipaðar og hraðamælingar úr lögreglubifreið án hraðaratsjár. Vitnið staðfesti að GPS tæki, eins og notuð voru í umrætt sinni við hraðamælingu á akstri ákærða, sýndu hraða þyrlunnar á hverjum tíma. Ekki væri um að ræða að tækin sendu geisla niður á veg á það ökutæki sem verið væri að mæla heldur væri þyrlunni flogið samhliða því ökutæki sem verið væri að mæla í hvert sinn. Vitnið kvað þá sem voru með GPS-tæki í þyrlunni hafa lesið af tækjum og tilgreint þann hraða sem þau sýndu upphátt og staðfesti vitnið að þeim tölum hafi borið saman. Vitnið kvað þyrluna hafa mælt hraða bifhjólsins tvisvar og þá hafi vélinni verið flogið í jafnri flughæð. Aðspurt sagði vitnið að ekki hafi komið til tals að lenda þyrlunni og mæla hraða bifhjólsins á jörðu niðri. Hlutverk þyrlunnar hafi verið að hafa yfirlit yfir málið og vitnið hafa verið í samskiptum við fjarskipti lögreglu allan tímann. Fram kom að vitnið hafi ekki áður staðið að mælingu á hraða ökutækja á jörðu niðri úr þyrlu.

Vitnið kom aftur fyrir dóm þann 20. júní sl. og staðfesti skýrslu sína. Sérstaklega aðspurt sagði vitnið að í umræddu flugi þann 30. júlí 2010 hafi verið notaður sami tækjabúnaður við hraðamælinguna og gert var í vettvangsfluginu, þ.e. GPS tæki í flugstjórnarklefa og hjá stýrimanni. Þá hafi hann verið með laust GPS tæki sem sé hluti af búnaði þyrlunnar. Vitnið kvaðst ekki hafa spurt um flughæð þyrlunnar þegar bifhjól ákærða var mælt og það sem fram komi um flughæð í frumskýrslu byggi á upplýsingum sem hann hafi fengið eftir að flugi lauk. Þá staðfesti vitnið að ekki hafi væri rætt um það í hvaða hæð flogið hafi verið þegar bifhjól ákærða var mælt. Aðeins hafi verið rætt um það hvort mið hafi náðst og hvaða tölur kæmu fram á GPS tækjunum.

Vitnið S-kk-nf H-kk-nf W-kk-nf, yfirflugstjóri hjá Landhelgisgæslunni, gaf skýrslu fyrir dómi. Vitnið kvaðst hafa unnið hjá Landhelgisgæslunni í 13 ár og vera með atvinnuflugmannspróf, svokallað ATBL próf á þyrlu. Fram kom að vitnið hafi hvorki fengið menntun né þjálfun í hraðamælingu ökutækja á jörðu niðri úr þyrlu og að ekki séu til reglur eða verklag um það hvernig standa skuli að slíkum mælingum. Vitnið kvaðst ekki áður hafa tekið þátt í hraðamælingu sem þessari.

Vitnið greindi frá því að umræddan dag hafi þyrla Landhelgisgæslunnar verið í reglubundnu umferðareftirliti með lögreglumanni frá Selfossi og hafi þeir verið á austurleið þegar þyrlan mætti bifhjóli á vesturleið efst í Kömbunum. Lögreglumaðurinn um borð í þyrlunni hafi þá tilkynnt lögreglumanni sem var á heiðinni á austurleið um akstur bifhjólsins. Ákveðið hafi verið að snúa þyrlunni við og veita bifhjólinu eftirför en þyrlan hafi ekki náð að halda í við bifhjólið niður brekkuna við Skíðaskálann og því hafi þeir stytt sér leið yfir að Litlu-Kaffistofunni. Þar hafi þeir náð að halda í við bifhjólið og tekið jafnhraðamælingu á Sandskeiðinu og einnig orðið vitni að framúrakstri bifhjólsins þar sem hjólinu var ekið út á hliðarakgrein, hægra megin, framhjá nokkrum bifreiðum sem og þeim lögreglubifreiðum sem þar voru. Fram kom að þyrlan hafi fylgt bifhjólinu áfram og í gegnum Reykjavík allt þar til það stöðvaðist við athafnasvæði Björgunar.

Vitnið lýsti því hvernig staðið hefði verið að því að mæla hraða bifhjólsins. Teknar hafi verið nokkrar jafnhraðamælingar, þ.e. með því að halda þyrlunni í nákvæmlega stöðugri hæð, fljúga meðfram hjólinu og lesa um leið af tækjum sem voru um borð í vélinni. Um hafi verið að ræða hraðamæla og GPS staðsetningartæki þyrlunnar. Þar sem hraðamælir þyrlunnar mæli eiginlegan hraða við yfirborð jarðar og taka þurfi tillit til vinda o.fl., hafi verið notast við þrjú GPS-tæki við hraðamælingu á bifhjólinu og hafi þeim og hraðamæli þyrlunnar borið saman. GPS tæki séu hluti af búnaði þyrlunnar og gott eftirlit sé með þeim. Vitnið kvað reynslu af notkun tækjanna vera mjög góða og nákvæmni sé yfirhöfuð mjög góð, plús eða mínus þrír metrar, engar skekkjur að ráði. Ítrekað aðspurt um hvernig mæling á hraða bifhjólsins hafi farið fram kvað vitnið að þyrlunni hafi verið flogið í jafnri hæð, til að forðast hættu og truflun, og á sama hraða og bifhjólið yfir tiltekið svæði og þannig hafi verið hægt að segja til um hraða bifhjólsins út frá hraða þyrlunnar sem GPS-tækin hafi sýnt og hafi öllum tækjunum borið saman um hraðann. Fram kom hjá vitninu að á umræddum tíma hafi verið gott veður, birta góð og þurrt og kvaðst vitnið hafa séð bifhjólið vel.

Vitnið J-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, flugmaður hjá Landhelgisgæslunni, gaf skýrslu fyrir dómi. Vitnið kvaðst hafa starfað sem flugmaður hjá Landhelgisgæslunni frá árinu 2006 og vera með atvinnuflugmannsréttindi á þyrlu. Fram kom að vitnið hafi ekki fengið formlega menntun í svokallaðri samhliðamælingu, þ.e. að mæla hraða ökutækja úr þyrlu, en kvaðst oft hafa unnið með lögreglu og þá sé farið mjög vel yfir það hvernig þeir eigi að bera sig að í einu og öllu. Þá kvaðst vitnið hafa fimm eða sex sinnum áður tekið þátt í hraðamælingu sem þessari.

Vitnið greindi frá því að í umrætt sinn hafi verið notast við hraðamæla þyrlunnar og GPS-tæki. Frammi í vélinni hafi verið GPS-tæki sem flugmennirnir noti og samskonar tæki hjá stýrimanni og séu þau fastur búnaður þyrlunnar. Vitnið taldi að laust GPS-tæki sem verið hafi í vélinni hafi ekki verið í notkun í þetta skipti. Vitnið kvaðst fyrst hafa komið auga á bifhjólið efst í Kömbunum og hafi það farið hraðar en önnur ökutæki. Þá hafi verið ákveðið að snúa þyrlunni við og veita því eftirför. Hraði bifhjólsins hafa verið mældur tvisvar eða þrisvar og með svokallaðri samhliðamælingu en þá sé flogið á sama hraða og hjólið ekur á. Við þá mælingu hafi vélin verið frá 500 fetum upp í 1000 feta hæð, eftir aðstæðum. Vitnið kvað alla sex í áhöfn þyrlunnar hafi metið það svo að þyrlunni hafi verið flogið á sama hraða og bifhjólinu. Engin hröðun hafi verið á milli hjólsins annars vegar og þyrlunnar hins vegar. Vitnið kvað flughæðina ekki skipti máli við mælingu sem þessa en hins vegar sé ekki hægt að halda stöðugum hraða í hæðabreytingum. Vitnið treysti sér ekki til að segja til um í hvaða hæð þyrlunni hafi verið flogið þegar umræddar hraðamælingar voru gerðar. Vitnið kvaðst hafa séð hjólið vel og kvaðst vitnið muna eftir að hafa séð hjólið fara fram hjá lögreglubifhjóli og lögreglubifreiðum sem lagt hafi verið til fyrirstöðu.

Vitnið K-kk-nf B-kk-nf A-kk-nf, flugvirki og spilmaður hjá Landhelgisgæslunni, kom fyrir dóm og gaf skýrslu í málinu. Vitnið kvaðst sjá um hífingar í þyrlunni og allan undirbúning fyrir flug sem og viðhald þyrlunnar. Vitnið greindi frá aðdraganda hraðamælinganna á sama veg og vitnin B-kk-nf Ó-kk-nf, S-kk-nf H-kk-nf W-kk-nf og J-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf. Vitnið kvaðst hafa setið hægra megin í þyrlunni, sömu megin og flugstjórinn, og þaðan hafi hann getað fylgst mjög vel með akstri ákærða allan tímann. Vitnið lýsti því að þyrlan hefði þurft að stytta sér leið nálægt skíðaskálanum í Hveradölum til að halda í við hjólið og því ekki fylgt hjólinu í beygjunum. Þrátt fyrir það kvaðst vitnið hafa séð hjólið allan tímann. Vitnið kvaðst ekki hafa verið með mælitæki en fylgst með þegar báðir flugmennirnir og stýrimaður greindu frá hraða sem GPS tækin sýndu sem hafi verið nálægt hámarkshraða þyrlunnar.

Vitnið L-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, gaf skýrslu fyrir dómi. Vitnið hefur lokið námi frá Lögregluskólanum og fengið kennslu og þjálfun í hraðamælingu með ratsjá. Hann kvaðst hafa fengið viku bifhjólanámskeið áður en hann hóf störf á lögreglubifhjóli og síðan endurmenntun. Æfingar séu haldnar á vorin, tveggja daga námskeið þar sem æfður sé forgangsakstur og jafnvægisæfingar og þess háttar. Einnig hafi hann fengið þjálfun í svokallaðri jafnhraðamælingu. Við slíka mælingu yrði að halda sem næst jöfnum hraða milli ökutækis lögreglu og þess ökutækis sem mælt er. Vitnið kvað hins vegar ekki vera til reglur um jafnhraðamælingu hvað varðar lágmarks vegalengd milli þess ökutækis sem verið er að mæla og þess ökutækis sem lögreglan aki.

Vitnið kvaðst hafa verið við umferðareftirlit á lögreglubifhjóli á Suðurlandsvegi umræddan dag á leið austur á Selfoss og fengið tilkynningu um að bifhjól væri á leið upp Kamba á mikilli ferð en þá hafi hann verið staddur í Hveradalabrekkunni. Hann hafi hægt á ferðinni og verið nánast stöðvaður þegar hann varð var við bifhjólið sem hafi verið á mikilli ferð. Vitnið minnti að hann hafi mælt hraða bifhjólsins á 150 km hraða. Hann hafi veitt hjólinu eftirför en ekki séð það vel fyrr en við Þrengslaafleggjarann. Hann hafi reynt að fylgjast með hraðanum á bifhjóli sínu en ekki muna hver hann var en vísaði að því leyti til lögregluskýrslu sem hann gerði og liggur frammi í málinu. Vitnið taldi að hraði bifhjólsins hafi verið um 200 km á klukkustund í Hveradalabrekkunni, þá hafi hann sjálfur ekið á 200 km hraða og bilið milli hans og bifhjóls ákærða hafi heldur aukist en hitt. Vitnið kvaðst hafa haft hjólið í sjónmáli í Svínahrauni og séð þegar því var ekið fram úr bifreiðum hægra megin. Lögreglubifreið hafi verið á móts við Bláfjallaafleggjara og þá hafi hjólið hægt aðeins ferðina en ekið síðan óhikað fram hjá bifreiðinni sem hafi verið þversum á veginum með blá bikkandi ljós. Bifhjólinu hafi síðan verið ekið fram hjá Geirlandi yfir Geitháls á vel yfir 200 km hraða og kvaðst vitnið aðspurt yfirleitt hafa haldið svipuðum hraða og ákærði og reynt að halda svipuðu bili á milli bifhjólanna. Vitnið greindi frá því að við Norðlingaholt hafi verið rétt rúmur metri á milli tveggja lögreglubifreiða með ljósum sem þar var lagt og hafi ákærði ekið á milli þeirra. Vitnið kvaðst hafa verið viðstaddur þegar ferð ákærða lauk og kvaðst hann hafa rætt við ákærða og beðið hann um að liggja kyrran.

Vitnið var sérstaklega spurður um hraðamælingu sem greint er frá í skýrslu vitnisins að farið hafi fram á vegarkafla á Sandskeiði austan Bláfjallaafleggjara. Vitnið kvað 40-50 metra hafa verið milli bifhjólanna á þessum kafla. Mæling hafi ekki verið gerð með ratsjá enda hætti ratsjáin að telja þegar hraðinn sé kominn í 198 km. Vitnið upplýsti að hraðamælir lögreglubifhjólsins sé staðsettur beint fyrir ofan hraðaratsjá. Vitnið kvaðst hafa horft á hraðamæli lögreglubifhjólsins og séð töluna 245 km og þá hafi ákærði verið á undan honum og bilið milli þeirra frekar að aukast. Aðspurt hvernig það hafi gengið í þessu tilviki að aka á 245 km hraða, halda jöfnu bili milli ökutækjanna og horfa á hraðamælirinn sagði vitnið orðrétt. „Það er sosum ekkert hægt að slá því alveg föstu kannski en þetta er svona það sem ég taldi mig, miðað við það að vera að aka á þessum hraða og hugsa um allt sem því fylgir að þá er var það alveg klárt að þegar að ég var á þessum hraða að þá var hann að aka hraðar heldur en ég ef eitthvað er.“ Vitnið kvaðst ekki áður hafa ekið lögreglubifhjólinu með 245 km hraða en líklega sé hámarkshraði hjólsins 250 km. Aðspurt um hve langan tíma eftirför vitnisins hafi tekið vísaði vitnið til tímasetninga sem fram koma í skýrslu hans og staðfesti vitnið að einni mínútu eftir að hann fékk tilkynningu um bifhjól ákærða á ferð vestur Hellisheiði, þ.e. klukkan 21:43, hafi hann séð bifhjólið SA 721 og mælt það á 150 km hraða með ratsjá upp á há heiðinni. Þá staðfesti vitnið einnig það sem fram kemur í lok skýrslunnar, þ.e. að klukkan 21:58 hafi ákærði verið handtekinn en það hafi verið þegar ákærði hafi reynt að standa upp eftir að hjólið stöðvaðist. Vitnið staðfesti skýrslu sína fyrir dómi.

Vitnið H-kk-nf Þ-kk-nf A-kk-nf, stýrimaður hjá Landhelgisgæslunni, gaf skýrslu fyrir dómi. Vitnið kvað siglingafræði vera hluta af menntun hans en um eiginlega endurmenntun væri ekki að ræða en hann noti siglingafræðina daglega í vinnu sinni. Vitnið kvaðst nokkrum sinnum fyrir þann atburð sem hér um ræðir hafa tekið þátt í hraðamælingum á bifreiðum á jörðu niðri úr þyrlunni, bæði sumarið 2010 og 2009. Ekki sé til fast verklag um hvernig standa skuli að mælingum sem þessum en þeir hafi rætt um það sín á milli hvernig framkvæma eigi nákvæma mælingu. Engin fyrirmæli hafa komið frá yfirmönnunum um hraðamælingar úr þyrlunni en þær séu unnar í samvinnu við lögregluna. Vitnið kvað fyrirmæli til þeirra hafa verið þau að vinna með lögreglu í umferðareftirliti, hvort heldur sem lent sé og teknar radarmælingar á jörðu niðri eða með mælingu eins og um ræðir í máli þessu.

Vitnið greindi frá aðdraganda hraðamælinganna á sama hátt og vitnin B-kk-nf Ó-kk-nf, S-kk-nf H-kk-nf W-kk-nf og J-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf. Vitnið kvaðst hafa sinnt talstöðvarsambandi við stjórnstöð fyrst en séð þegar lögreglubifhjólinu hafi verið ekið með bláum ljósum á móti umræddu bifhjóli. Þyrlan hafi síðan fylgt bifhjólinu og haft það í augsýn alveg að Skíðaskálnum en þá hafi þyrlan stytt sér leið. Á þeim tíma hafi hraði þyrlunnar verið 240 km/klst sem sé nokkurn veginn hámarkshraði vélarinnar við góð skilyrði eins og hafi verið umrætt kvöld. Náðst hafi að hraðamæla bifhjólið með því að fá hjólið í mið og fljúga þyrlunni samsíða hjólinu. Vitnið lýsti því svo að flugstjóri hafi tekið bifhjólið í mið í gluggann hjá sér, flogið samsíða því og haldið því þar í miði. Þegar flugstjóri hafi tilkynnt að hjólið væri í miði hafi vitnið lesið hraðann af GPS tæki í borði sínu og hafi flugmaður og lögreglumaðurinn staðfest þann hraða. Vitnið sagði að svo lengi sem flugstjóri hafi ökutæki í óbreyttu miði sé um að ræða samsíða flug og þá segi GPS tækin til um hraða þyrlunnar. Sérstaklega aðspurt kvað vitnið að sama tala hafi komið á öll GPS tækin þegar lesið var af. Vitnið greindi frá því að notuð hafi verið þrjú GPS tæki, eitt frammi í flugstjórnarklefa, eitt á borði stýrimanns og þá hafi B-kk-nf Ó-kk-nf lögreglumaður verið með laust tæki. Nokkrar mælingar hafi verið gerðar og hafi þeir náð að lesa af í 10-15 sekúndur og hafi allar mælingarnar sýnt sama hraða. Flogið hafi verið í 300 feta hæð þegar umræddar mælingar hafi verið gerðar, en flugið hækkað í 500 fet þegar flogið var inn yfir Reykjavík. Fram kom hjá vitninu að auðvitað væri nákvæmni mælinga meiri eftir því sem vél væri flogið nær ökutækinu enda sé flugmaður þá fljótari að ná miði. Hins vegar skipti mestu að flugmaðurinn haldi miðinu, ef svo sé verði mælinginn sú sama. Vitnið upplýsti að í vettvangsflugi við upphaf framhaldsaðalmeðferðar hafi verið flogið í frá 200 fetum upp í 500 feta hæð.

Vitnið hafi séð ákærða fara fram hjá hindrun lögreglu við Bláfjallaafleggjara og einnig hindrun við Norðlingaholt og tók vitnið fram að það hafi verið guðs mildi að lögreglumaður hafi ekki stórslasast því ökumaður bifhjólsins hafi farið nálægt honum og hafi litlu munað að hann missti stjórn á hjólinu þegar hann fór upp á hringtorgið við Norðlingaholt. Akstri bifhjólsins hafi lokið við Björgun í Reykjavík þar sem ökumaður bifhjólsins hafi misst stjórn á hjólinu og lent á girðingu þar.

Vitnið sagði GPS tækin vera hluta af tækjabúnaði þyrlunnar, þau séu nákvæm og skekkja hverfandi lítil. Tækin séu notuð í þoku, þegar flogið sé inn þrönga dali og við björgunarstörf og nái yfirleitt geislum frá sex gervitunglum.

Vitnið Þ-kk-nf I-kk-nf I-kk-nf, flugstjóri hjá Landhelgisgæslunni, gaf skýrslu fyrir dómi. Vitnið var flugmaður í vettvangsflugi í máli þessu og kom fyrir dóm til að greina frá því hvaða verklag hann hafi notað við hraðamælingu sem gerð var í umræddu vettvangsflugi en vitnið lýsti því fyrir dómara og verjanda í flugstjórnarklefa þyrlunnar að vettvangsflugi loknu. Framburður vitnisins verður hins vegar ekki rakin hér enda getur vitnið ekki borið um atvik þau sem mál þetta fjallar um.

Niðurstaða

Ákæra í máli þessu er í tveimur töluliðum og hefur ákærði játað sök í fyrsta tölulið ákæru og að hluta í öðrum tölulið.

Í greinargerð verjanda er gerð athugasemd við framsetningu meintra hraðakstursbrota í öðrum tölulið ákæru, stafliðum a, b, c og e. Bendir hann á að meint hraðakstursbrot hafi verið einn samfelldur akstur á sama tíma og því um eitt brot að ræða, en ekki fjögur eins og sett sé fram í ákæru. Vegna þessa verði dómurinn að meta hvort greindir annmarkar varði frávísun. Með vísan til dóms Hæstaréttar í málinu nr. 452/2008 er ekki fallist á að þeir annmarkar séu á framsetningu ákæru að varði frávísun enda hefur vörn ákærða að þessu leyti ekki verið ábótavant.

Fyrsti töluliður.

Við þingfestingu málsins játaði ákærði sök í fyrsta tölulið ákæruskjals en þar er ákærða gefið að sök brot gegn umferðarlögum þann 6. júní 2010 í Reykjavík. Í greinargerð verjanda er athygli vakin á því að í málinu liggur frammi sektargerð vegna framangreinds brots, undirrituð af ákærða og S-kvk-þgf S-kvk-þgf fyrir hönd lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu. Samkvæmt sektargerðinni, sem dagsett er 4. ágúst 2010, er ákærða boðið að ljúka sakargiftum sem lýst er í fyrsta tölulið ákæru með greiðslu 155.000 króna sektar og sviptingu ökuréttar í tvo mánuði og fram kemur að brotin varði þremur punktum í ökuferilsskrá ákærða. Verjandi gerir ekki sjálfstæða frávísunarkröfu en gerir þá kröfu að telji dómurinn að sektargerðin eigi að standa verði ákærða ákvörðuð refsing með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Sækjandi upplýsti í málflutningi að ákærði hefði ekki sinnt boði lögreglustjóra um að ljúka málinu innan þess frests sem gefin var í sektargerðinni, sem var eigi síðar en 29. júlí 2010. Sektargerðin hafi hins vegar borist lögreglustjóra þann 4. ágúst 2010 undirrituð af ákærða og þann 2. september 2010 hafi ákærði greitt sekt þá er sektargerðin kveður á um. Fyrir liggur að sektargerðin var ekki færð inn í skráningarkerfi lögreglu og þá hefur hún að því er virðist ekki borist sakaskrá, sbr. framlagt sakavottorð ákærða. Sækjandi gaf þá skýringu að þar sem ákærði hafi verið sviptur ökurétti til bráðabirgða þann 30. júlí 2010, vegna rannsóknar á máli því sem fjallað er um í öðrum tölulið ákæru, hafi ekki hafa verið hægt að færa viðurlög og sviptingu ökuréttar samkvæmt sáttinni inn í skráningakerfi lögreglu og málið því sameinað máli lögreglu nr. 033-2010-005482, sbr. annar töluliður ákæru.

Í máli þessu liggur frammi sektargerð undirrituð af ákærða, 4. ágúst 2010, og S-kvk-þgf S-kvk-þgf fyrir hönd lögreglustjóra á höfuðborgarsvæðinu og móttekin af H-kvk-þgf A-kvk-þgf fyrir hönd lögreglustjóra, en fram kom hjá sækjandi að nefnd H-kvk-nf væri starfsmaður lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu. Einnig kemur fram að ákærði hafi afhent ökuskírteini sitt. Ekki hafa verið lögð fram gögn um að sektargreiðsla hafi verið endurgreidd ákærða. Ákærði hefur með undirritun sinni samþykkt framangreinda sektargerð og með því gengist undir þá refsingu sem þar er tilgreind. Þá liggur einnig fyrir að ákærði greiddi sektina, 155.000 krónur, til embættis lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, þann 2. september 2010 og skilað inn ökuskírteini sínu. Ákærði hefur því fullnægt þeim skyldum sem á hann eru lagðar, sbr. 1. og 2. mgr. 149. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sektargerðin hefur ekki verið felld úr gildi samkvæmt 4. mgr. 149. gr. laga nr. 88/2008 eða með öðrum formlegum hætti af hálfu lögreglustjóra og verður því að telja að sektargerðin feli í sér lok máls lögreglu nr. 007-2010-37020, sem fyrsti töluliður ákæru tekur til. Með vísan til þess er fyrsta tölulið ákæru vísað frá dómi.

Annar töluliður.

Ákærði játaði sök í stafliðum a, d, f, g og h í öðrum tölulið ákæru við þingfestingu málsins en neitaði sök í stafliðum c og e. Ákærði neitaði einnig sök hvað varðar meint hraðakstursbrot í staflið b en játaði að öðru leyti sök hvað þann ákærulið varðar.

Verður nú fjallað um brot þau sem tilgreind eru í öðrum tölulið ákæru. Í stafliðum a, d, f, g og h er ákærða gefin að sök brot gegn umferðar- og lögreglulögum. Með vísan til skýlausrar játningar ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, er sannað að ákærði framdi þau brot sem tilgreind eru í framangreindum stafliðum annars töluliðar ákæru og eru þau réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Í staflið b er ákærða gefin að sök brot gegn umferðarlögum. Eins og áður er rakið játaði ákærði sök í þessum ákærulið hvað varðar annað en meint hraðakstursbrot, nánar tiltekið að hafa, sem ökumaður bifhjólsins SA 721, á vegarkafla í Svínahrauni, án nægilegrar aðgæslu og varúðar, tekið fram úr nokkrum bifreiðum hægra megin á hættulegan og gálausan hátt á einbreiðri akbraut þar sem víravegrið aðskildi akstursstefnur. Eru brot þessi talin varða við 1. mgr. 4. gr. og 1. mgr. 20. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga. Með vísan til skýlausrar játningar ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, er sannað að ákærði framdi þau brot sem að framan greinir og varða við áðurnefndar greinar umferðarlaga.

Annar töluliður, stafliðir b og e

Ákærði neitar sök í þeim hraðakstursbrotum sem tilgreind eru í stafliðum b og e í öðrum tölulið ákæru. Verður nú fjallað um meintan hraðakstur ákærða sem annars vegar er lýst í staflið b þar sem ákærða er gefið að sök að hafa ekið bifhjólinu SA 721 með allt að 235 km hraða á klukkustund á vegarkafla í Svínahrauni og hins vegar í staflið e þar sem ákærða er gefið að sök að hafa ekið áðurgreindu bifhjóli með allt að 198 km hraða á klukkustund í Lögbergsbrekku. Af rannsóknargögnum málsins og með vísan til þess sem fram kom við meðferð málsins fyrir dómi liggur fyrir að framangreindar hraðamælingar voru gerðar um borð í þyrlu Landshelgisgæslunnar, TF-LÍF, og að í þeim mælingum tóku þátt vitnin B-kk-nf Ó-kk-nf, lögreglumaður, og eftirtaldir starfsmenn Landhelgisgæslunnar: Vitnin S-kk-nf H-kk-nf W-kk-nf, flugstjóri, J-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf, flugmaður og H-x-x Þ-kk-nf A-kk-nf, stýrimaður. Fyrir liggur að staðið var með sama hætti að báðum hraðamælingunum, sbr. frumskýrslu B-kk-ef Ó-kk-ef og framburð hans og þeirra vitna úr áhöfn þyrlunnar sem komu fyrir dóm, og verður því fjallað sameiginlega um báða stafliðina.

Í frumskýrslum málsins er akstursskilyrðum lýst þannig að umrætt kvöld hafi verið dagsbirta, þurrt veður og skýjað. Yfirborð vegar hafi verið malbikað og þurrt og umferð í meðallagi. Í framburði vitnisins S-kk-ef H-kk-ef W-kk-ef fyrir dómi kom fram að birta hafi verið góð og þurrt og vitnið séð bifhjól ákærða vel. Vitnið H-kk-nf Þ-kk-nf A-kk-nf bar fyrir dómi að flugskilyrði hafi verið góð umrætt kvöld. Er framburður vitnanna í samræmi við framlagt vottorð frá Veðurstofu Íslands um veður þann 30. júlí 2010, annars vegar á sjálfvirkum veðurstöðvum á Hellisheiði, Sandskeiði, Hólmsheiði og Geldinganesi og hins vegar í Reykjavík.

Við meðferð málsins fyrir dómi, í vettvangsflugi við upphaf framhaldsaðalmeðferðar, og í framburði H-kk-ef Þ-kk-ef A-kk-ef kom fram að flugstjóri þyrlunnar gegnir lykilhlutverki við hraðamælingu á ökutækjum á jörðu niðri þar sem það er flugstjóri sem tekur mið og segir til um það hvort þyrlunni sé flogið samsíða ökutæki á jörðu niðri. Um þetta hlutverk flugstjórans notaði vitnið H-x-x Þ-kk-nf A-kk-nf orðalagið „að fá hjólið í mið og fljúga þyrlunni samsíða hjólinu.“

Fyrir liggur að við hraðamælingarnar voru notuð þrjú GPS tæki. Eitt tækjanna hafi verið staðsett í flugstjórnarklefa þar sem flugstjóri og flugmaður sitja, annað tæki hafi verið í borði stýrimans, sem situr fyrir aftan flugmanninn í vélinni, og þá hafi vitnið B-kk-nf Ó-kk-nf haft þriðja tækið en um hafi verið að ræða laust GPS tæki sem sé hluti af búnaði vélarinnar. Vitnið S-kk-nf H-kk-nf W-kk-nf, flugstjóri, sem hafði ekki áður tekið þátt í að hraðamæla ökutæki með þessum hætti, lýsti því hvernig staðið var að mælingum á hraða bifhjóls ákærða í umrætt sinn. Vitnið kvað þyrlunni hafa verið flogið með jafnri hæð og á sama hraða og bifhjólinu yfir tiltekið svæði og þannig hafi verið hægt að segja til um hraða bifhjólsins út frá hraða þyrlunnar sem komið hafi fram á GPS tækjum vélarinnar.

Ekki var samræmi í framburði vitna fyrir dómi um flughæð þyrlunnar þegar hraðamælingarnar voru gerðar. Í frumskýrslu vitnisins B-kk-ef Ó-kk-ef kemur fram að þegar hraðamæling var gerð í Svínahrauni hafi þyrlunni verið flogið í um það bil 500-1000 feta hæð. Vitnið bar fyrir dómi að þyrlunni hafi verið flogið í 500 feta hæð þegar hraðamælingarnar voru gerðar. Vitnið staðfesti skýrslu sína fyrir dómi og upplýsti að hann hafi fengið framangreindar upplýsingar um flughæð eftir að flugi lauk. Einnig kom fram hjá vitninu fyrir dómi að ekki hafi verið rætt um það þegar hraðamælingarnar voru gerðar hver flughæðin hafi verið. Vitnið J-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf bar fyrir dómi að þyrlunni hafi verið flogið frá 500 fetum upp í 1000 feta hæð eftir aðstæðum. Vitnið H-x-x Þ-kk-nf A-kk-nf bar fyrir dómi að þyrlunni hafi verið flogið í 300 feta hæð þegar umræddar mælingar hafi verið gerðar, en flugið hækkað í 500 fet þegar flogið var inn yfir Reykjavík. Engin gögn hafa verið lögð fram í málinu um flughæð þyrlunnar, hvorki þegar hraðamælingarnar voru gerðar eða á öðrum tíma og verður því miðað við það sem fram kemur í frumskýrslu vitnisins B-kk-ef Ó-kk-ef að þyrlunni hafi verið flogið í 500 til 1000 feta hæð þegar hraðamælingarnar voru gerðar.

Vitnunum B-kk-þgf Ó-kk-þgf, S-kk-þgf H-kk-þgf W-kk-þgf, og H-x-x Þ-kk-þgf A-kk-þgf, bar öllum saman um það fyrir dómi að GPS tækin sem notuð voru við hraðamælingarnar hafi öll sýnt sömu hraðatölu þegar mælingar voru teknar og staðfesti vitnið K-kk-nf B-kk-nf A-kk-nf, flugvirki, það fyrir dómi. Vitnið J-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf bar fyrir dómi að allir í áhöfninni hafi metið það svo að þyrlunni hafi verið flogið á sama hraða og bifhjólinu. Þá þykir ljóst af framburði áðurgreindra starfsmanna Landhelgisgæslunnar að áreiðanleiki GPS tækja sé mikill og fram kom að tækin gegna veigamiklu hlutverki um borð í þyrlunni.

Með vísan til framburðar B-kk-ef Ó-kk-ef, lögreglumanns, og flestra starfsmanna Landhelgisgæslunnar sem báru vitni fyrir dómi hefur komið fram að ekki hafa verið gefnar út formlegar verklagsreglur eða leiðbeiningar um hvernig standa skuli að hraðamælingum á ökutækjum á jörðu niðri úr þyrlum, sambærilegar þeim reglum sem ríkislögreglustjóri hefur gefið út um hraðamælingar með ratsjá. Einnig liggur fyrir að þeir sem stóðu að umræddri mælingu höfðu ekki fengið kennslu eða þjálfun í hraðamælingum úr lofti en fram kom að þeir hafi rætt um það sín á milli í fluginu hvernig standa skyldi að slíkri mælingu.

Að mati dómsins er enginn vafi á því að tækjabúnaður sá sem notaður var við hraðamælingar, þ.e. GPS tæki þyrlunnar, er öruggur og áreiðanlegur búnaður enda notaður í flugi þyrlunnar við hinar erfiðustu aðstæður. Þá er enginn vafi að mati dómsins að starfsmenn Landhelgisgæslunnar, sem stóðu að umræddum hraðamælingum, eru þrautþjálfaðir fagmenn sem hver og einn gegnir mikilvægu hlutverki í þyrluflugi, oft við mjög erfiðar aðstæður. Það breytir þó ekki því að hraðamæling úr þyrlu byggist eins og áður er rakið fyrst og fremst á mati flugstjóra þyrlunnar um það hvort þyrlunni sé flogið samsíða ökutæki á jörðu niðri. Dómurinn kynnti sér staðhætti og framkvæmd hraðamælinga úr þyrlu í vettvangsflugi eins og áður hefur verið rakið. Þar fékkst staðfest að það er flugstjórinn einn, sem vegna staðsetningar í þyrlunni og þess að hann stýrir því hvenær lesið er af GPS tækjunum, getur kveðið á um það með óyggjandi hætti hvort þyrlunni sé flogið samsíða ökutæki á jörðu niðri. Í þessu sambandi skiptir eðli málsins samkvæmt einnig máli í hvað hæð þyrlunni er flogið enda er nákvæmni meiri ef flogið er sem næst því ökutæki sem verið er að mæla. Kom það vel í ljós í vettvangsflugi, að mati dómsins, að miklu munar að þessu leyti hvort flogið er í 200 eða 500 feta hæð. Einnig vísast í þessu sambandi til vitnisburðar H-kk-ef Þ-kk-ef A-kk-ef, stýrimanns sem bar fyrir dómi að nákvæmni mælinga væri meiri eftir því sem þyrlunni væri flogið nær ökutæki á jörðu niðri enda sé flugstjórinn þá fljótari að ná miði.

Með vísan til þess sem að framan er rakið þykir því, gegn neitun ákærða, hvorki komin fram lögfull sönnun þess að ákærði hafi ekið bifhjólinu á allt að 235 km hraða á klukkustund í Svínahrauni, sbr. staflið b, né að ákærði hafi ekið bifhjólinu á allt að 198 km hraða á klukkustund í Lögbergsbrekku, sbr. staflið e, en sönnunarfærsla fyrir dómi miðaði við að ákærði hafi ekið á áður tilgreindum hraða. Þrátt fyrir að ekki hafi að mati dómsins tekist lögfull sönnun þess að ákærði hafi ekið bifhjólinu með þeim hraða er tilgreindur er í áðurgreindum ákæruliðum, þykir dóminum með vísan til framburðar vitnanna B-kk-ef Ó-kk-ef, S-kk-ef H-kk-ef W-kk-ef, J-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef og H-kk-ef Þ-kk-ef A-kk-ef, um hraða þyrlunnar á umræddum vegarköflum, sem fær einnig stoð í framburði L-kk-ef S-kk-ef, lögreglumanns, sem fylgdi bifhjóli ákærða eftir á lögreglubifhjóli, fram komin fullnægjandi sönnun þess að ákærði hafi, á vegarkafla í Svínahrauni og síðar nokkru vestar á vegarkafla í Lögbergsbrekku ekið bifhjólinu SA 721 langt yfir lögleyfðum hámarkshraða, sem á umræddum vegarkafla var 90 km á klukkustund. Braut ákærði með þessu gegn 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Annar töluliður, stafliður c

Ákærði neitar sök í staflið c í öðrum tölulið ákæru. Þar er ákærða gefið að sök að hafa ekið bifhjólinu SA 721 með allt að 245 km hraða á klukkustund á vegarkafla á Sandskeiði austan Bláfjallaafleggjara. Af rannsóknargögnum málsins og með vísan til þess sem fram kom við meðferð málsins fyrir dómi liggur fyrir að framangreinda hraðamælingu gerði L-kk-nf S-kk-nf, lögreglumaður, sem var einn á ferð og ók lögreglubifhjóli á eftir bifhjóli ákærða.

Vitnið L-kk-nf S-kk-nf kvaðst í umrætt sinn hafa mælt hraða bifhjólsins með svokallaðri jafnhraðamælingu sem hann hafi fengið þjálfun í. Vitnið lýsti því að við slíka mælingu verði að halda sem næst jöfnu bili milli ökutækis lögreglu og þess ökutækis sem mælt er. Engar reglur séu hins vegar til um jafnhraðamælingu og þá ekki um vegalengd sem þurfi að vera milli ökutækjanna þegar mæling er gerð. Vitnið lýsti hraðamælingunni þannig fyrir dómi að 40-50 metrar hafi verið milli bifhjólanna á umræddum vegarkafla og hafi hraðamælir lögreglubifhjólsins sýnt töluna 245, sem sé nálægt hámarkshraða lögreglubifhjólsins, en þá hafi bilið á milli hjólanna frekar aukist. Vitnið var spurt nánar út í umrædda hraðamælingu og kom þá fram hjá vitninu að það væri ekki hægt að slá því alveg föstu en þetta hafi verið það sem hann hafi talið, miðað við að hafa ekið á umræddum hraða og að hugsa um allt sem mælingunni fylgdi. Vitnið tók hins vegar fram að það væri öruggt að þegar vitnið hafi ekið á 245 km hraða hafi ákærði ekið hraðar.

Eins og áður hefur verið rakið stóð vitnið L-kk-nf S-kk-nf einn að hraðamælingunni en hann fylgdi bifhjóli ákærða eftir á lögreglubifhjóli. Fyrir dómi kvaðst vitnið hafa séð töluna 245 km á hraðamæli lögreglubifhjólsins á umræddum vegarkafla og er því ljóst að vitnið ók lögreglubifhjólinu mjög hratt í eftirförinni. Til að framkvæma svokallaða jafnhraðamælingu við þessar aðstæður þurfti vitnið, til að ákvarða hraða bifhjóls ákærða, að gæta þess að halda jöfnu bili á milli bifhjólanna og fylgjast á sama tíma með hraðamæli lögreglubifhjólsins. Með vísan til þess og framburðar vitnisins þegar hann var spurður nánar út í umrædda hraðamælingu, sem rakin er hér að framan, þykir, gegn neitun ákærða, ekki komin fram lögfull sönnun þess að ákærði hafi ekið bifhjóli með allt að 245 km hraða á Sandskeiði eins og lýst er í staflið c í öðrum tölulið ákæru, en sönnunarfærsla fyrir dómi miðaði við að ákærði hafi ekið á áður tilgreindum hraða. Þrátt fyrir að ekki hafi að mati dómsins tekist lögfull sönnun þess að ákærði hafi ekið bifhjólinu með þeim hraða er tilgreindur er í áðurgreindum ákærulið þykir dómnum með vísan til framburðar vitnisins L-kk-ef S-kk-ef um hraða lögreglubifhjólsins á umræddum vegarkafla, sem fær stoð í framburði vitnanna B-kk-ef Ó-kk-ef, S-kk-ef H-kk-ef W-kk-ef, J-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef og H-kk-ef Þ-kk-ef A-kk-ef, sem fylgdu bifhjóli ákærða eftir á mikilli ferð úr þyrlunni TF-LÍF og rakið hefur verið hér að framan, fram komin fullnægjandi sönnun þess að ákærði hafi, á vegarkafla á Sandskeiði, austan Bláfjallaafleggjara, ekið bifhjólinu SA 721 langt yfir lögleyfðum hámarkshraða, sem á umræddum vegarkafla var 90 km á klukkustund. Braut ákærði með þessu gegn 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákvörðun refsingar.

Ákærði hefur með háttsemi þeirri sem lýst er stafliðum a-h í síðari tölulið ákæru unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða, dagsettu 19. maí sl., hefur ákærði ekki áður sætt refsingu. Í málinu liggur fyrir sektargerð lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dags. 4. ágúst 2010, sbr. umfjöllun um fyrsta tölulið ákæru hér að framan.

Við ákvörðun refsingar í máli þessu verður að líta á hraðakstursbrot ákærða í síðari ákærulið, stafliðum a, b, c og e, sem eitt brot, án tillit til þess hvort hann hafi ekið á mismunandi hraða á vegarkafla sem afmarkast af skammt ofan Kamba í Sveitarfélaginu Ölfusi í austri og Lögbergsbrekku í vestri. Ákærði hefur nú verið fundinn sekur um fjölmörg umferðarlagabrot og brot gegn lögreglulögum. Ákærði hefur verið fundinn sekur um að aka bifhjólinu SA 721 á Suðurlandsvegi ofan Kamba þann 30. júlí 2010, með a.m.k. 55 km hraða yfir hámarkshraða og fyrir að hafa ekið bifhjólinu áfram vestur Suðurlandsveg á ofsahraða. Jafnframt hefur ákærði verið fundinn sekur fyrir að hafa þann sama dag ekið hjólinu langt umfram hámarkshraða á vegarkafla á Suðurlandsvegi frá Svínahrauni austri í Lögbergsbrekku að vestri. Ákærði hefur einnig verið fundinn sekur um að virða ekki stöðvunarmerki lögreglu sem gefin voru með hljóð- og ljósmerkjum og fyrir að hafa í þrígang virt að vettugi lokun lögreglu á vegi og farið í gegnum þær á hættulegan og gálausan hátt. Þá hefur ákærði verið fundinn sekur um að hafa án nægilegrar aðgæslu og á gálausan hátt ekið fram úr bifreiðum hægra megin þar sem akbraut var einbreið og afmörkuð af víravegriði gagnvart umferð á móti og fyrir að hafa ekið of hratt miðað við aðstæður innan bæjar í Reykjavík með þeim afleiðingum að hann missti stjórn á bifhjólinu sem hafnaði utan vegar. Í frumskýrslu vitnisins L-kk-ef S-kk-ef, sem vitnið staðfesti fyrir dómi, kemur fram að vitnið mældi hraða ákærða með hraðaratsjá skammt ofan Kamba í Sveitarfélaginu Ölfusi klukkan 21:43 umrætt kvöld. Vitnið snéri við og veitti bifhjóli ákærða eftirför og fram er komið í málinu að akstur ákærða var óslitinn og samfelldur allt þar til hann missti stjórn á bifhjólinu sem hafnaði utan vegar á Sævarhöfða í Reykjavík klukkan 21:58, aðeins fimmtán mínútur eftir að vitnið L-kk-nf S-kk-nf mældi hraða bifhjólsins skammt ofan Kamba eins og áður er rakið. Þó svo hvorki liggi frammi í málinu upplýsingar um vegalengd milli áðurgreindra staða né útreikningur um áætlaðan meðalhraða bifhjólsins frá Hellisheiði skammt ofan Kamba að Elliðavogi í Reykjavík hefur ákærði viðurkennt að hafa ekið á ofsahraða vestur Suðurlandsveg á Hellisheiði, sbr. staflið a í öðrum tölulið ákæru, og dómurinn telur fram komna fullnægjandi sönnun þess að ákærði hafi ekið langt yfir leyfilegum hámarkshraða á vegarkafla frá Svínahrauni í Lögbergsbrekku, sbr. stafliði b, c og e í öðru tölulið ákæru. Á þeirri leið ók hann á hættulegan og gáleysislegan hátt fram úr bifreiðum og virti ítrekað að vettugi lokanir lögreglu og verður til þess litið við ákvörðun refsingar. Ákærða til málsbóta verður tekið tillit til þess að hann játaði megin hluta brotanna og sýndi iðrun. Með vísan til þess sem rakið er hér að framan og 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Með vísan til þess að ákærði hafði þegar brotið var framið ekki sætt refsingu eru að mati dómsins skilyrði til að skilorðsbinda refsinguna að fullu og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Krafa um sviptingu ökuréttar.

Samkæmt ökuferilsskrá ákærða eru ekki tilgreindir punktar vegna umferðarlagabrota en samkvæmt sektargerðinni frá 4. ágúst 2010, sbr. umfjöllum um fyrsta tölulið ákæru, varðar það brot þremur punktum. Með brotum þeim sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir í máli þessu hlýtur ákærði 12 punkta í ökuferilsskrána. Því ber með vísan til 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 4. gr. laga nr. 57/1997 og 8. gr., sbr. 10. gr., reglugerðar nr. 929/2006, að ákvarða sviptingu ökuréttar vegna uppsafnaðar punkta samhliða ákvörðun annarra viðurlaga vegna þess brots sem varð þess valdandi að ökumaður hlaut tilskilinn fjölda punkta til sviptingar ökuréttar. Ákærði er nú sakfelldur fyrir fjölda umferðarlagabrota eins og rakið hefur verið. Einnig vísast til þess að afskipti lögreglu af akstri ákærða hófust skammt ofan Kamba í Sveitarfélaginu Ölfusi og þar til akstri ákærða lauk við Sævarhöfða í Reykjavík liðu aðeins fimmtán mínútur. Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af því sem að framan er rakið þykir ákærði hafi gerst sekur um mjög vítaverðan akstur og verður því ákærði sviptur ökurétti í alls fjórtán mánuði frá og með 30. júlí 2010 að telja með vísan til 1. mgr. 101. gr. og 2. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 8. og 10. gr. reglugerðar nr. 929/2006.

Krafa um upptöku á bifhjóli

Í máli þessu er gerð krafa um að bifhjólið SA-721 verði gert upptækt til ríkissjóðs samkvæmt 1. mgr. 107. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 9. gr. laga nr. 69/2007. Kemur því til skoðunar hvort skilyrðum áðurnefndrar lagagreinar um stórfelldan eða ítrekaðan hraðakstur eða akstur sem telst sérlega vítaverður að öðru leyti, sé fullnægt í máli þessu. Ákærði hafði þegar brotið var framið ekki áður sætt refsingu fyrir hraðakstur. Í máli þessu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir að hafa ekið á 145 km hraða á Suðurlandsvegi skammt ofan Kamba þar sem hámarkshraði var 90 km á klukkustund og fyrir að hafa ekið áfram vestur Suðurlandsveg á ofsahraða og þannig brotið gegn 2. mgr. 37.gr. umferðarlaga nr. 50/1987, og fyrir að hafa ekið langt yfir lögleyfðum hámarkshraða á vegarkafla frá Svínahrauni í austri að Lögbergsbrekku í vestri, þar sem hámarkshraði var 90 km á klukkustund og þannig brotið gegn 2. mgr. 37. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Auk þess hefur ákærði verið sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 4. gr., 3. mgr. 5. gr., 1. mgr. 20. gr., 1. mgr. 48 gr., 1. mgr., sbr. a. og c. lið 2. mgr. 36. gr., 1. mgr. 63. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. c. lið 1. mgr. 64. gr., 1. mgr. 17. gr. og 20. gr. reglugerðar nr. 751/2003 og 19. gr. lögreglulaga nr. 90/1996. Með vísan til þess sem að framan er rakið þykja í máli þessu ekki vera uppfyllt skilyrði 1. mgr. 107. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, um stórfelldan eða ítrekaðan hraðakstur eða akstur sem telst sérlega vítaverður, og er kröfu ákæruvaldsins um að bifhjólið SA 721 verði gert upptækt til ríkissjóðs því hafnað.

Sakarkostnaður

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað. Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef, hrl. 464.350 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti vegna vinnu við meðferð málsins á rannsóknarstigi og fyrir dómi og 34.320 krónur í ferðakostnað. Loks greiði ákærði annan sakarkostnað, 77.299 krónur. Með vísan til 1. mgr. 216. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála er ekki fallist á kröfu ákæruvaldsins um að ákærði greiði kostnað vegna etanólákvörðunar þar sem fyrir lá neikvæð niðurstaða öndunarprófs í S-D2 sem tekin var af ákærða skömmu eftir að akstri lauk. Með vísan til þess að kröfu um upptöku bifhjólsins er hafnað verður ákærða ekki gert að greiða fyrir flutning á hjólinu.

Ó-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf lögreglustjóri flutti málið fyrir ákæruvaldið.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, A-kk-nf Í-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennum hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er sviptur ökurétti í 14 mánuði frá 30. júlí 2010 að telja.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 464.350 krónur og 34.320 í ferðakostnað. Ákærði greiði 77.299 krónur í annan sakarkostnað.

Fyrsta tölulið ákæru er vísað frá dómi.

Hafnað er kröfu ákæruvaldsins um upptöku á bifhjólinu SA 721.

R-kvk-nf T-kvk-nf.