S-34/2006

I.

Mál þetta, sem dómtekið var 29. janúar að aflokinni aðalmeðferð, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði, útgefinni 10. mars 2006, á hendur H-kk-þgf T-kk-þgf P-kk-þgf, kt. 000000-0000, Víkurási 2, Reykjavík fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa laugardaginn 18. febrúar 2006 ekið bifreiðinni MK219 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 0,60‰) og sviptur ökurétti austur aðalgötu að skrifstofu ESS í starfsmannaþorpi Bechels/Fjarðaáls (svo) á Reyðarfirði.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50,1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48,1997, 3. gr. laga nr. 57,1997 og 7. gr. laga nr. 84,2004.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44,1993, 2. gr. laga nr. 23,1998 og 8. gr. laga nr. 84,2004.

Málið er einnig höfðað með ákæru lögreglustjórans á Eskifirði útgefinni 3. janúar 2007 á hendur ákærða fyrir umferðarlagabrot í Hafnarfirði, með því að aka mánudaginn 20. nóvember 2006, sviptur ökurétti, bifreiðinni NF-505, suður Fjarðahraun og austur Reykjanesbraut, þar sem lögreglan stöðvaði aksturinn á móts við verslun IKEA.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. breytingarlög.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af ákæru útgefinni 10. mars 2006, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er krefst verjandi málsvarnarlauna úr ríkissjóði.

Ákærði játar sök að því er varðar ákæru útgefna 3. janúar 2007.

II.

Málavextir

Ákærða útgefin 10. mars 2006.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu dags. 20. febrúar 2006 hringdi G-kk-nf H-kk-nf starfsmaður Securitas á Reyðarfirði í lögreglu kl. 11.15 og tilkynnti að hugsanlega væri ökumaður bifreiðarinnar MK-219 ölvaður við akstur í starfsmannaþorpi Bechtel/Fjarðaáls á Reyðarfirði. Stuttu síðar hafi G-kk-nf aftur haft samband og tilkynnt að starfsmenn ESS hefðu stöðvað ökumanninn og væru með hann á skrifstofu fyrirtækisins á svæðinu.

Samkvæmt frumskýrslu fór lögregla á vettvang og þegar að var komið var ákærði fyrir utan skrifstofu ESS í áðurgreindu starfsmannaþorpi ásamt I-x-x H-x-x staðarstjóra ESS og A-x-x I-x-x, starfsmanni ESS. Farið hafi verið með ákærða inn á skrifstofuna og hann látinn blása í SD-2 áfengismæli, sem sýnt hafi 0,6‰. Ákærði hafi að svo búnu fengið að skola munninn og gefa annað sýni sem sýnt hafi sömu tölu.

Í skýrslu lögreglu segir að rætt hafi verið við M-kvk-þf S-x-x, starfsmann í móttöku skrifstofunnar, og að hún hafi tjáð lögreglu að hún hefði séð ákærða aka bifreiðinni inn á bílastæði við skrifstofur ESS og koma inn um kl. 8.30. Mikil áfengislykt hefði þá verið af ákærða. Hún hefði beðið hann um að blása í áfengismæli, sem sýnt hefði rautt og hún þá sagt ákærða að koma aftur eftir a.m.k. 4 tíma og gefa aðra prufu. Jafnframt hefði hún tjáð honum að hann ætti ekki að vinna í þessu ástandi. Þá hefði hún einnig verið búin að fá tilkynningu frá G-kvk-þgf um að ákærði væri ölvaður.

Í skýrslunni kemur einnig fram að lögregla hafi rætt við A-x-x I-x-x og er eftir honum haft að hann hefði séð ákærða aka bifreiðinni MK-219 austur aðalgötu starfsmannaþorpsins og leggja í stæði við skrifstofu ESS. Ákærði hefði farið út úr bílnum og A-kvk-nf elt hann að skála G-2 þar sem ákærði hefði herbergi. Að sögn A-kk-ef hefði ákærði ekki verið með neitt áfengi á sér og hann hefði ekki hafa séð ákærða neyta áfengis. Hann hefði beðið ákærða um að koma með sér á skrifstofu ESS þar sem grunur hefði leikið á um að ákærði hefði ekið áðurgreindri bifreið undir áhrifum áfengis. Ákærði hefði síðan farið með honum á skrifstofu ESS.

Í frumskýrslunni segir að farið hafi verið með ákærða á lögreglustöðina á Eskifirði og á leiðinni þangað hefði ákærði tjáð lögreglu að hann hefði verið að drekka áfengi til klukkan hálf eitt um nóttina og þá farið að sofa. Hann hefði síðan mætt snemma til vinnu um morguninn. Er haft eftir ákærða að hann hefði ekið um götur þorpsins og að lyklar af bifreiðinni hefði ekki verið teknir af honum eftir að hann ók að skrifstofu ESS og blés í áfengismæli. Honum hefði einungis verið sagt að fara heim að sofa og koma aftur eftir fjórar klukkustundir. Jafnframt hefði ákærði sagt að hann hefði ekið bifreiðinni aftur um kl. 11.00 þennan sama dag.

Í skýrslunni segir að ákærði hafi verið leiddur fyrir varðstjóra á lögreglustöðinni en neitað að svara spurningum um ætlaðan ölvunarakstur. Klukkan 13.00 hafi læknir komið á lögreglustöðina og tekið blóðsýni úr ákærða. Að því loknu hafi ákærða verið ekið aftur til baka í starfsmannaþorpið.

Í skýrslunni kemur og fram að lögregla hafi rætt við G-kvk-þf A-kvk-þf símleiðis hinn 20. febrúar og hún sagt lögreglu að hún hefði verið að vinna þennan morgun ásamt B-kvk-þgf, sem sé pólsk, en þær vinni báðar hjá ESS. Ákærði, sem einnig starfi hjá ESS, hefði komið til þeirra í þvottahúsið í starfsmannaþorpinu og hefði mikil áfengislykt verið af honum. Um kl. 7.30 hefðu þær verið að vinna í skála F-7 og séð ákærða koma akandi að skálanum og ganga inn til þeirra. Hann hefði opnað þar eina flösku af Bacardi Breezer sem sé áfengur drykkur og drukkið alla flöskuna fyrir framan þær. Hann hefði síðan farið aftur inn í sömu bifreið og ekið í burtu. Hún hefði þá hringt í skrifstofu ESS og tilkynnt þetta. Hún hefði tekið eftir að ákærði skildi eftir ½ lítra pepsiflösku í skála F-7 og hefði hún opnað flöskuna og fundið mikla áfengislykt af henni. Hún hefði farið með flöskurnar á skrifstofu ESS nokkru síðar.

Loks segir í frumskýrslu lögreglu að rætt hafi verið við B-kvk-þf Z-x-x hinn 21. febrúar á skrifstofu ESS í starfsmannaþorpinu. Rætt hafi verið við hana á ensku en hún tali það mál ágætlega. Eftir henni er haft að hún hefði séð ákærða koma akandi á bifreið frá ESS að skálanum um kl. 8.00 og að hann hefði komið inn og rætt við þær. Ákærði hefði verið með flösku af Bacardi Breezer sem hann hefði opnað fyrir framan þær og drukkið alla flöskuna og síðan ekið í burtu skömmu síðar. Er síðan haft eftir B-kvk-þgf að hún hefði séð ákærða koma akandi á sömu bifreið klukkan rúmlega 11.00 þar sem hún hefði þá verið við vinnu og þá hefði henni sýnst hann halda á Viking bjór.

Samkvæmt niðurstöðu Rannsóknarstofu í lyfja og eiturefnafræði mældist magn alkóhóls í blóði ákærða að reiknuðu fráviki 0,60 ‰.

Um málavexti að því er varðar ákæru útgefna 3. janúar 2007 er vísað til ákæru.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum að því er varðar fyrri ákæruna.

Ákærði neitaði sakargiftum. Hann sagðist hafa verið að skemmta sér kvöldið áður og haft vín um hönd. Sagðist hann hafa verið að eitthvað fram yfir miðnætti og síðan vaknað kl. 6.30 morguninn eftir til að fara í vinnu. Hann hefði byrjað á því að rölta í morgunmat og síðan hefði hann rölt yfir í þvottahúsið, en þar hittist allir í upphafi vinnudags og fái yfirlit yfir það sem gera þurfi. Daginn áður hefði hann verið beðinn um að fara með ákveðna hluti niður í skála, sem verið var að taka í gagnið og sagðist hann hafa ætlað að klára það og fara síðan aftur heim. Hann sagðist hafa tekið til þvott og hent inn í þvottahúsbifreiðina og beðið S-kk-þf, sem ekið hefði þeirri bifreið, að skutla honum niður í skálann, sem hann hefði og gert og síðan farið. Ákærði sagðist hafa farið með þvottinn inn, en þá hefðu starfsstúlkurnar bent honum á að það vantaði merkimiða á ruslafötur og neyðarútganga og því hefði hann rölt á skrifstofuna og beðið um merkimiðana. Þar hefði hann verið beðinn um að blása í áfengismæli og síðan verið beðinn um að fara heim að sofa og koma aftur eftir nokkra klukkutíma. Hann sagðist hafa tekið við merkimiðunum og rölt með þá niður í skálann. Eftir það hefði hann farið upp í skála og lagt sig um áttaleytið. Á milli kl. 11.00 og 11.30 hefði hann vaknað við símann og þá hefðu starfsstúlkurnar í skálanum verið að hringja í hann vegna einhvers sem þær vanhagaði um. Sagðist ákærði hafa rölt fram og annað hvort hringt í S-kk-þf eða hitt hann fyrir utan skálann og beðið hann um að skutla sér á þrifabílnum niður í skála, en allt þrifaefnið hefði verið í þeim bíl. S-kk-nf hefði síðan farið til baka á þrifabílnum og náð í sinn bíl, þ.e. þvottahúsbifreiðina. Eftir að hafa látið starfsstúlkurnar fá það sem þær vanhagaði um sagðist ákærði hafa rölt upp í svefnskálann. Þegar hann hefði verið kominn inn í skálann hefði Norðmaður, sem hann myndi ekki nafnið á, komið til hans og beðið hann um að koma með sér. Sagðist ákærði þá hafa verið staddur á ganginum fyrir framan herbergið hjá sér. Hann sagði að svefnskálinn væri alveg við skrifstofuna. Hann sagðist ekki muna hvort önnur hvor serðabifreiðin, þvottahúsbíllinn eða þrifabíllin, hefði þá verið í stæði þarna fyrir utan. Norðmaðurinn hefði sagt honum að hann væri undir grun um ölvunarakstur og að lögreglan væri á leiðinni. Ákærði sagðist síðan hafa farið með Norðmanninum á skrifstofuna og þangað hefðu yfirmenn ESS komið og spurt hann hvort hann hefði verið að aka bifreið undir áhrifum áfengis.

Ákærði sagðist minna að hafa fengið sér einn eða tvo bjóra um morguninn. Hann sagðist ekki hafa átt að vera í vinnu þennan dag, enda hefði hann ekki átt að vera í vinnu um helgar, en aðeins ætlað að ljúka því sem hann hefði verið beðinn um daginn áður. Hann hefði síðan ekki ætlað vinna meira þann daginn en verið beðinn um áðurnefnt viðvik á milli kl. 11.00 og 11.30.

Ákærði var spurður um afstöðu til þess sem haft væri eftir M-kvk-þgf S-x-x, A-x-x I-x-x og G-kvk-þgf A-kvk-þgf í frumskýrslu lögreglu að þau hefðu séð ákærða aka bifreið um morguninn. Sagði ákærði að það væri ekki rétt. Hið rétta væri að hann hefði rölt á milli skálanna, en einnig fengið far með S-kk-þgf, sem hefði ekið tveimur sendibifreiðum um morguninn, annars vegar svokölluðum þrifabíl sem væri dökkblár og þvottahúsbíl sem væri grár. Hann sagði að A-x-x hlyti að hafa ruglast á sér og S-kk-þgf, sem hefði ekið bláa þrifabílnum fyrir hann um morguninn. Ákærði var inntur eftir afstöðu til þess sem eftir honum væri haft í frumskýrslu lögreglu um að hann hefði sjálfur sagt að hann hefði ekið um götur þorpsins og að lyklar að bifreiðinni hefðu ekki verið teknir af honum eftir að hann hefði gefið öndunarsýni á skrifstofunni. Einnig að ákærði hefði viðurkennt að hafa ekið bifreiðinni aftur um kl. 11.00 þennan sama dag. Ákærði sagði að þetta væri ekki rétt eftir honum haft. Ákærði sagðist ekki muna eftir að hafa opnað Baccardi breezer flösku og drukkið úr henni fyrir framan G-kvk-þf og B-kvk-þf. Þá sagði hann að það sem eftir G-kvk-þf væri haft í lögregluskýrslu, þ.e. að hún hefði séð ákærða koma einan á sendibifreiðinni, drekka úr flöskunni og aka síðan í burtu á bílnum, væri ekki rétt. Sagðist hann hafa gengið frá skálanum og að skrifstofunni, enda væri allt í göngufæri innan þorpsins. Ákærði var spurður að því hvers vegna hann hefði ekki sagt lögreglu frá því á sínum tíma að S-kk-nf hefði ekið bifreiðinni. Svaraði ákærði því svo til að ekkert hefði verið farið út í það og enginn hefði viljað hlusta á það sem hann sagði, hvorki yfirmenn ESS né lögregla.

G-kk-nf H-kk-nf, fyrrverandi starfsmaður Securitas, sagðist fyrst hafa fengið tilkynningu frá starfsmanni ESS á skrifstofu um ætlaðan ölvunarakstur. Sagðist hann hafa ekið af stað og farið á staðinn þar sem viðkomandi átti að vera við störf. Þar hefði starfsstúlka tjáð honum að ákærði hefði ekið í burtu undir áhrifum áfengis, en þessi sama stúlka hefði áður talað við hann í síma um ölvunaraksturinn. Stúlkan hefði sýnt honum hálfslítra flösku og sagt að ákærði hefði drukkið úr henni. Hann sagðist síðan hafa farið, enda hefði hann frétt að ákærði hefði farið að sofa. Hann sagðist halda að lögregla hefði komið á staðinn og farið aftur. Síðar hefði sami starfsmaður ESS hringt aftur í hann og tilkynnt að ákærði væri enn að aka bifreið um svæðið. Þá hefði verið hringt aftur í lögreglu. Hann sagðist hafa farið á staðinn og séð að blárri sendibifreið var ekið á undan honum, en sagðist ekki hafa séð hver var undir stýri. Hann sagði að þessi bifreið hefði verið notuð til að keyra á milli húsanna þegar þau voru þrifin. Hann sagðist hafa farið aftur á sama stað og áður og þá hefði starfsstúlkan sagt honum að ákærði hefði komið akandi á staðinn og komið inn með bjórdós í hendi og látið hana hafa eitthvað sem hana vantaði. Lögreglan hefði síðan komið á staðinn og tekið málið í sínar hendur. Hann sagði að starfsmenn ESS hefðu fundið ákærða, stöðvað hann og tekið af honum bíllyklana. Hann sagði að farið hefði verið með ákærða á skrifstofu ESS og þar hefði hann verið þegar lögregla kom á vettvang.

M-kvk-nf S-x-x sagðist vera starfsmaður á skrifstofu ESS. Hún sagðist hafa fengið símtal frá stúlkunum í þvottahúsinu um að ákærði hefði neytt áfengis og væri að aka bifreið. Stúlkurnar hefðu sagt henni að þær hefðu rætt málið við yfirmann ákærða. Þegar ákærði hefði komið á skrifstofuna til að ná í lykil hefði hún verið í móttökunni að ræða við yfirmann ákærða og hefði yfirmaður hans beðið vitnið um að gera áfengispróf á ákærða. Hún hefði látið ákærða blása í áfengismæli sem sýnt hefði rautt, sem þýddi að áfengi væri í blóðinu. Hún sagði að tækið sýndi litina rautt, gult, grænt. Grænt þýddi að allt væri í lagi, gult væri viðvörun um að menn ættu að leggja sig og rautt þýddi að áfengi væri í blóðinu. Hún sagðist hafa beðið ákærða um að færa stúlkunum lykilinn en lagt til að í framhaldinu færi hann að sofa. Ákærði hefði tjáð henni að hann hefði verið í samkvæmi til klukkan þrjú um nóttina og síðan hafið störf klukkan sjö um morguninn. Ákærði hefði síðan farið með lykilinn og sagðist hún hafa haldið að hann hefði farið fótgangandi, en aðstæður væru þannig að hún hefði ekki séð út á bílastæðið úr móttökunni. Síðar hefðu stúlkurnar í þvottahúsinu hringt aftur í hana og sagt henni að ákærði hefði komið aftur á bílnum og afhent lykilinn. Sagðist hún þá hafa hringt í starfsmann Securitas, sem hefðu brugðist heldur seint við og ekki náð að komast á staðinn í tæka tíð. Hún sagðist síðan hafa hringt í einn af yfirmönnunum, sem ekki hefði svarað í símann og þá hefði hún hringt í næsta yfirmann, A-x-x I-x-x, sem hefði komið í móttökuna og sagt honum frá þessu. Hún og A-kvk-nf hefðu síðan séð að bifreið ákærða var ekið upp eftir en hún sagðist ekki hafa séð hver ökumaðurinn var. Síðan hefði bifreiðin komið til baka á bílastæðið, en þá hefði A-x-x verið kominn út til að stöðva ökumanninn. Ákærði hefði farið út úr bifreiðinni og gengið inn í herbergið sitt, sem væri rétt hjá skrifstofunni og hefði A-kvk-nf farið á eftir honum til að ná í hann inn og þeir hefðu síðan komið saman yfir á skrifstofuna. Hún sagðist sjálf ekki hafa séð ákærða aka bifreiðinni, en hún sagðist hafa séð hann stíga út úr bifreiðinni eftir að henni hafði verið lagt á bílastæðinu. Hún sagðist vera viss um að það var ákærði, sem steig út úr bifreiðinni. Nánar aðspurð sagði hún að ákærði hefði stigið út úr ökumannssæti bifreiðarinnar. Sagðist hún hafa staðið fyrir utan skrifstofubygginguna þegar þetta átti sér stað í um 20 til 25 metra fjarlægð frá bifreið ákærða. Hún sagði að fyrir utan móttökuna væru tvö bílastæði, efra stæði og neðra stæði. Ákærði hefði lagt bifreiðinni á neðra stæðinu þannig að afturendi bifreiðarinnar snéri að móttökunni. Hún sagðist hafa verið í móttöku skrifstofunnar þegar A-x-x og ákærði hefðu komið þangað. Hún sagði að þeir hefðu beðið á skrifstofunni þar til lögregla hefði komið á staðinn. Einnig hefði starfsmaður Securitas verið á staðnum, sem og I-x-x H-x-x, stöðvarstjóri ESS.

Aðspurð sagðist hún þekkja S-kk-þf B-kk-þf, en hann hefði ekki verið ökumaður bifreiðarinnar í greint sinn. Hún sagði að ákærði hefði verið yfirmaður og einn haft aðgang að bifreiðinni, sem hann var á. Hún sagði að enginn annar hefði haft aðgang að þessari bifreið, en hún tilheyrði aðeins einum yfirmanni. Hún sagði að annað hvort G-kvk-nf eða B-x-x hefðu komið með kókflösku, sem fundist hefði í bifreiðinni, og sagðist hún telja að eitthvað meira en kók hefði verið í henni. Aðspurð sagði hún að B-x-x hefði hringt í hana og tilkynnt henni um ölvunaraksturinn. Hún sagðist ekki muna hvort ákærði var í vinnufatnaði. Hún sagði að starfsmenn væru ýmist í eigin fatnaði eða í svörtum buxum og bol, sem fyrirtækið legði til. Þá notuðu sumir gula jakka, sem Bechtel hefði lagt til. Hún sagðist ekki muna hvort ákærði var í slíkum jakka í umrætt sinn.

B-x-x Z-x-x sagðist hafa verið við störf ásamt G-kvk-þgf A-kvk-þgf í einum svefnskálanum við að skipta á rúmum og þrífa skálann. Snemma um morguninn, sennilega á milli klukkan átta og níu, sagðist hún hafa séð ákærði koma akandi að skálanum á dökkblárri bifreið. Sagðist hún hafa staðið nálægt herbergisglugga þegar hún sá ákærða koma, en þær G-kvk-nf hefðu verið að bíða eftir honum. Hún sagðist telja að um þrír metrar hefðu verið á milli þeirra. Hún sagðist aðeins hafa séð að enginn var í bifreiðinni fyrir utan ökumanninn. Þær G-kvk-nf hefðu gert hlé á vinnu sinni og talað við ákærða. Hún sagðist muna eftir að ákærði hefði haldið á flösku, sem hann hefði drukkið úr á meðan hann talaði við þær. Hann hefði síðan ekið í burtu á bifreiðinni til að ná í eitthvað sem þær vanhagaði um. Sagðist hún hafa séð ákærða undir stýri á bifreiðinni bæði þegar hann kom og þegar hann fór. Ákærði hefði skilið flöskuna eftir hjá þeim og þær G-kvk-nf hefðu þefað af henni og fundið áfengislykt. Hún sagði að þær G-kvk-nf hefðu hringt í M-kvk-þf og látið hana vita af þessu. Hún sagðist vita að ákærði hefði komið einu sinni enn að skálanum en hún sagðist ekki hafa orðið vitni að því, en G-kvk-nf hefði sagt henni frá komu hans.

G-kvk-nf H-kvk-nf A-kvk-nf sagðist hafa hitt ákærða um morguninn í þvottahúsinu angandi af vínlykt. Um klukkan átta um morguninn hefði ákærði síðan komið akandi á dökkblárri sendibifreið að svefnskálanum þar sem þær B-x-x hefðu verið við störf. Hún sagðist þá hafa verið stödd í sameiginlegu eldhúsrými í skálanum við innganginn. Á þessu rými væru gluggar en hún sagðist þó ekki hafa orðið vör við ákærða fyrr en hann hefði allt í einu birst í skálanum og dregið upp flösku af Baccardi breezer og drukkið úr henni. Henni hefði blöskrað þetta og því farið út til að athuga hvort ákærði væri á bíl og séð bílinn á stæðinu fyrir utan. Hún sagðist síðan hafa fylgst með ákærða fara burt á bílnum til að ná í eitthvað sem vantaði. Hún sagðist hafa séð greinilega að ákærði var undir stýri á bifreiðinni, enda hefði enginn annar verið í bílnum. Ákærði hefði síðan komið aftur til baka á bifreiðinni og þá haldið á pepsiflösku. Eftir að hann var farinn hefðu þær þefað af flöskunni og fundið sterka áfengislykt. Síðan hefði komið í ljós að það vantaði masterlykil og hefði ákærði boðist til að ná í hann á skrifstofuna. Þegar hann hefði komið til baka hefði hann haldið á bjórdós. Hún sagði að bæði hún og samstarfskona hennar B-x-x hefðu hringt og látið vita af þessu. Einnig hefðu þær talað við B-kvk-þf, sem ákærði hefði verið að leysa af. Ákærði hefði síðan birst aftur um kl. 11.00 til að athuga hvort þær vantaði eitthvað. Hún sagðist ekki muna hvort hann var á bíl í það skiptið, enda hefði ákærði þá komið á öðrum stað inn í skálann. Hún sagðist því ekki geta staðfest nú að ákærði hefði verið akandi í það skiptið. Hún sagðist hins vegar hafa munað þetta betur þegar hún gaf skýrslu hjá lögreglu. Þeim B-kvk-þgf hefði hins vegar brugðið við að sjá ákærða þar sem þær hefðu haldið að hann hefði lagt sig. Þær hefðu látið vita af þessu aftur og í þetta skiptið hefði ákærði verið tekinn. Áður hefði ákærði þó náð í herðatré fyrir þær. Aðspurð sagðist hún kannast við S-kk-þf nokkurn, sem æki þvottahúsbílnum, en hún sagðist ekki hafa séð hann þarna um morguninn. Hún sagðist staðfesta að það sem eftir henni væri haft í lögregluskýrslu væri rétt.

A-x-x I-x-x sagði að þegar hann hefði komið á vakt um morguninn hefði starfsmaður í móttökunni tjáð honum að einn starfsmannanna, sem væri við störf, hefði ekið bifreið fyrirtækisins undir áhrifum áfengis. Jafnframt að einn starfsmannanna hefði séð hann aka bifreið og stíga út úr henni með bjórdós í hendi. Hann sagði að starfsmenn Securitas hefðu verið beðnir um að stöðva bifreiðina en þeir hefðu verið seinir að bregðast við og ákærði hefði haldið áfram akstri um búðirnar. Þau hefðu síðan verið látinn vita af því að ákærði væri kominn í þvottahúsið og ætlaði að fara í einn skálann. Hann hefði síðan séð bílinn koma að því er virtist frá þvottahúsinu og í áttina að svefnskálanum rétt hjá móttökunni. Sagðist hann hafa gengið út um dyr móttökunnar og fylgst með bifreiðinni koma, taka beygju inn á bílastæðið og síðan séð að henni var lagt í stæði fyrir framan móttökuna. Síðan hefði hann séð ákærða stíga út úr bifreiðinni um ökumannsdyr og læsa henni. Enginn vafi væri á því að ákærði hefði verið undir stýri á bifreiðinni, enda hefði enginn annar verið í bifreiðinni. Ákærði hefði síðan gengið að skálanum þar sem hann hafði herbergi og farið inn í skálann um neyðarútgang og inn í herbergið sitt. Hann sagðist hafa kallað á ákærða og gengið strax á eftir honum til að stöðva hann þar sem ákærði hefði verið undir grun um ölvun við akstur. Hann sagði að hámark 25 metrar væru frá þeim stað sem hann stóð á og að bifreið ákærða. Um 50 til 60 metrar væru hins vegar frá bifreiðinni að neyðardyrunum þar sem ákærði hefði farið inn í skálann. Hann sagðist hafa misst sjónar á ákærða í mesta lagi í hálfa til eina mínútu. Þegar hann hefði komið að ákærða hefði hann þegar verið kominn inn í herbergið sitt og verið með 2 kippur af bjór í höndunum, sem hann hafði tekið úr ísskáp í herberginu. Ákærði hefði sagt honum að hann ætlaði að fara yfir í setustofuna og horfa á sjónvarp og fá sér bjór. Sagðist hann hafa tilkynnt ákærða að hann hefði fengið tilkynningu um að hann hefði verið að aka bifreið undir áhrifum áfengis og að hann óskaði eftir því að ákærði kæmi með honum á skrifstofuna. Einnig hefði hann óskað eftir að ákærði afhendi honum bíllyklana og hefði hann gert það. Ákærði hefði farið með bjórinn aftur inn í herbergið og síðan komið með honum út á skrifstofuna. Þar hefðu þeir farið inn á skrifstofu I-x-x H-x-x, stöðvarstjóra fyrirtækisins, og beðið þar eftir honum. Sagðist hann hafa beðið starfsmann í móttökunni að hringja í lögregluna. Þeir ákærði hefðu setið á skrifstofunni og beðið eftir I-x-x og lögreglunni og þá hefði ákærði spurt hvort hann mætti fara út að reykja. Þeir hefðu báðir farið út fyrir bygginguna og ákærði fengið sér að reykja en hann sagðist hafa verið með ákærða allan tímann. Á meðan þeir hefðu staðið fyrir utan skrifstofuna hefði I-x-x komið á staðinn og skömmu síðar lögreglan. Lögreglan hefði síðan tekið máli í sínar hendur. Hann sagði að I-x-x H-x-x hefði síðar um daginn sagt ákærða upp störfum. Aðspurður sagði hann að ákærði hefði ekki neytt áfengis eftir að hann hefði stöðvað hann og farið með hann á skrifstofuna. Hann sagðist ekki muna hvernig ákærði var klæddur í umrætt sinn.

Þ-kk-nf Á-kk-nf lögregluvarðstjóri sagðist hafa fengið tilkynningu frá G-kk-þgf H-kk-þgf, starfsmanni Securitas, um ölvaðan ökumann í starfsmannaþorpi Fjarðaáls í Reyðarfirði. Hann sagðist hafa farið í útkallið og á leiðinni hefði G-kk-nf hringt í hann og sagt honum að starfsmenn ESS hefðu stöðvað ökumanninn og væru með hann í haldi á skrifstofu ESS. Þegar hann hefði komið á staðinn hefðu I-x-x H-x-x og A-x-x I-x-x verið með ákærða hjá sér. Ákærði hefði síðan verið látinn blása í blöðru og í framhaldi af því hefði verið farið með hann á lögreglustöðina þar sem tekið hefði verið úr honum blóðsýni. Hann sagði að einhver töf hefði orðið á því að læknir kæmi á lögreglustöðina til að draga ákærða blóð. Hann sagði að ákærði hefði neitað að svara spurningum um ætlaðan ölvunarakstur í svokallaðri varðstjóraskýrslu. Hann sagði að ákærði hefði reyndar getið þess að hann hefði verið að drekka áfengi kvöldið áður og fram eftir nóttu. Hann sagði að ákærði hefði viðurkennt það að hafa ekið bifreið um götur starfsmannaþorpsins. Aðspurður sagði hann að ákærði hefði ekkert minnst á það að einhver hefði ekið bifreiðinni fyrir hann.

S-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf sagðist hafa starfað sem bílstjóri hjá ESS á þessum tíma og ekið þvottabílnum. Um væri að ræða gráa sendibifreið, sem hann hefði einn haft aðgang að á þessum tíma. Hann sagði að bifreiðin sem ákærði hefði haft aðgang að væri alveg eins sendibifreið en blá. Sagðist hann hafa mætt til vinnu klukkan 7 umræddan morgun. Aðspurður sagðist hann hafa ekið ákærða einu sinni frá þvottahúsinu niður í skála F-7 þennan morgun. Aðspurður sagðist hann ekki hafa séð ákærða undir stýri um morguninn, en honum hefði aðeins verið sagt frá því. Hann sagðist ekki hafa ekið bláu sendibifreiðinni, enda hefði hann ekki mátt það. Hann sagðist hins vegar hafa séð bláu sendibifreiðina við þvottahúsið um morguninn og síðar um daginn við skrifstofurnar. Hann sagðist ekki muna eftir að hafa ekið ákærða að skrifstofunni.

III.

Niðurstaða.

Ákæra útgefin 10. mars 2006.

Ákærði neitar að hafa ekið bifreiðinni MK-219 undir áhrifum áfengis umræddan dag. Hefur hann neitað því yfirhöfuð að hafa ekið bifreið þennan dag en hefur viðurkennt að hafa neytt áfengis um morguninn. Ákærði hefur borið um það að hann hafi ýmist farið fótgangandi á milli húsa í starfsmannaþorpinu eða að S-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf hafi ekið honum á milli staða. Jafnframt hefur hann borið um það S-kk-nf S-kk-nf hafi ekið honum á svokölluðum þvottahúsbíl, sem sé grá sendibifreið, snemma um morguninn og á bifreiðinni MK-219, þ.e. svokölluðum þrifabíl, sem einnig sé sendibifreið en dökkblá, um klukkan 11.00 sama morgun. S-kk-nf S-kk-nf hefur borið fyrir dóminum að hafa skutlað ákærða einu sinni um morguninn á gráa þvottahúsbílnum, þ.e. frá þvottahúsinu að skála F-7. Hann sagðist hins vegar ekki hafa ekið bláa þrifabílnum enda hefði hann ekki haft heimild til það aka þeirri bifreið.

Framburður ákærða um að hann hafi ekki sest undir stýri á bifreiðinni MK-219 umræddan morgun er í ósamræmi við framburð vitnanna B-kvk-ef Z-x-x, G-kvk-ef H-kvk-ef A-kvk-ef, A-kk-ef I-x-x og M-kvk-ef S-x-x, en þau hafa öll borið um það að hafa séð ákærða aka dökkblárri sendibifreið eða að stíga út úr þeirri bifreið að akstri loknum umræddan morgun. Jafnframt hafa vitnin B-x-x Z-x-x og G-kvk-nf H-kvk-nf borið um það að hafa séð ákærða neyta áfengis um morguninn. Með vísan til framburða framangreindra vitna þykir framburður ákærða um að hann hafi ekki sest undir stýri á bifreið umræddan morgunn mjög ótrúverðugur.

Vitnið A-x-x I-x-x hefur borið fyrir dóminum að hafa séð bifreið þá, sem ákærði hafði til umráða á þessum tíma, koma akandi að því er virst hafi frá þvottahúsinu í áttina að móttökunni þar sem vitnið var statt. Sagðist hann hafa gengið út um dyr móttökunnar og fylgst með bifreiðina nálgast, taka beygju inn á bílastæðið og að henni hefði síðan verið lagt í stæði fyrir framan móttökuna. Næst hefði hann séð ákærða stíga út úr bifreiðinni um ökumannsdyr og læsa henni. Hann sagði að enginn vafi væri á því að ákærði hefði verið undir stýri enda hefði hann verið einn í bifreiðinni. Á sömu lund hefur borið M-x-x S-x-x, sem var með vitninu A-x-x í móttökunni í greint sinn. Hún sagði að þau A-kvk-nf hefðu séð bifreið ákærða ekið upp eftir, eins og vitnið orðaði það, en hún sagðist ekki hafa séð hver ók henni. Bifreiðin hefði síðan komið til baka á bílastæðið. Hún sagðist ekki hafa séð ákærða undir stýri á bifreiðinni en hún hefði séð hann stíga út úr bifreiðinni um ökumannsdyr eftir að bifreiðinni hafði verið lagt á bílastæðinu. Sagðist hún vera viss um að það var ákærði sem steig út úr bifreiðinni í greint sinn. Ákærði hefði síðan farið inn í herbergið sitt, sem væri rétt hjá móttökunni, og A-x-x farið á eftir honum. Skömmu síðar hefðu þeir komið saman yfir á skrifstofuna. A-x-x I-x-x bar fyrir dóminum að eftir að ákærði steig út úr bifreiðinni og gekk í áttina að svefnskálanum hefði hann kallað á ákærða og gengið á eftir honum inn í skálann og elt hann að lokum inn í herbergi ákærða. Sagðist hann hafa misst sjónar á honum í mesta lagi í hálfa til eina mínútu. Að svo búnu hefði ákærði komið með honum yfir á skrifstofuna þar sem þeir hefðu beðið eftir lögreglunni. Sagðist hann hafa haft eftirlit með ákærða þar til lögregla kom á staðinn og að ákærði hefði ekki neytt áfengis eftir að hann stöðvaði för hans og fór með hann yfir á skrifstofuna. Framburður þessara vitna var afar skýr og greinargóður og þykir mjög trúverðugur. Með vísan til framburðar þeirra þykir því sannað að ákærði ók bifreiðinni MK-219 um kl. 11.15 umræddan dag.

Eins og áður hefur komið fram kom lögregla á staðinn skömmu eftir að A-x-x stöðvaði för ákærða og flutti hann á lögreglustöð þar sem honum var dregið blóð kl. 13.00. Fram er komið að ákærði var í vörslu vitna og lögreglu frá því að akstri lauk og þar til blóðsýni var tekið og að á þeim tíma neytti ákærði ekki áfengis. Samkvæmt vottorði Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði mældist magn alkóhóls í blóði ákærða 0,60‰ í greint sinn. Með vísan til þeirrar niðurstöðu og alls framangreinds þykir því sannað að ákærði hafi ekið fyrrgreindri bifreið undir áhrifum áfengis í greint sinn allt eins og nánar greinir í ákæru útgefinni 10. mars 2006. Er háttsemi ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærunni.

Ákæra útgefin 3. janúar 2007.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru útgefinni 3. janúar 2007. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Hinn 7. maí 2004 var ákærði dæmdur til greiðslu sektar og sviptur ökurétti í tvo mánuði vegna ölvunaraksturs. Þá gekkst ákærði undir 60.000 króna sekt hinn 1. nóvember 2004 fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti. Hinn 30. desember 2004 var ákærði dæmdur til greiðslu 210.000 krónu sektar vegna ölvunaraksturs og fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti, en það brot framdi ákærði áður en hann gekkst undir refsingu 1. nóvember 2004 og var ákærða því dæmdur hegningarauki. Sakarferill ákærða að öðru leyti hefur ekki áhrif á ákvörðun refsingar í máli þessu.

Ákærði hefur nú í þriðja sinn gerst sekur um ölvunarakstur og ítrekað brot gegn 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga með því að aka bifreið sviptur ökurétti, en ákærði braut gegn því ákvæði í tvígang, þ.e. hinn 18. febrúar og 20. nóvember 2006. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Ennfremur ber ákærða að greiða sekt að fjárhæð 200.000 krónur til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins ella sæti hann fangelsi í 14 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 279.652 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin að fjárhæð 224.100 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Meðferð málsins hefur dregist þar sem erfiðlega gekk að hafa upp á ákærða til að birt honum fyrirkall í málinu og síðar að boða hann til aðalmeðferðar.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri. Uppkvaðning dómsins hefur dregist vegna embættisanna dómarans.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf T-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði sekt að fjárhæð 200.000 krónur til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins en sæti ella fangelsi í 14 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins.

Ákærði greiði sakarkostnað að fjárhæð 279.652 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þ-kk-ef Þ-kk-ef hdl. að fjárhæð 224.100 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf