S-473/2014

Mál þetta, sem var dómtekið 3. þ.m., er höfðað með ákæru sérstaks saksóknara samkvæmt lögum nr. 135/2008, útgefinni 3. september 2014, á hendur Á-kk-þgf F-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kelduhvammi 5 í Hafnarfirði. Í ákærunni eru ákærða gefin að sök „meiri háttar háttar brot gegn skattalögum, sem framkvæmdarstjóri einkahlutafélagsins Blikkmót, kt. 000000-0000, með því að hafa:

1. Eigi staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti sem innheimtur var í rekstri einkahlutafélagsins vegna uppgjörstímabilanna september – október og nóvember – desember rekstrarárið 2009, janúar – febrúar, maí – júní, september – október og nóvember – desember rekstrarárið 2010, janúar – febrúar til og með maí – júní rekstrarárið 2011, janúar – febrúar til og með maí – júní, september – október og nóvember – desember rekstrarárið 2012 og janúar – febrúar til og með maí – júní rekstrarárið 2013 í samræmi við fyrirmæli IX. kafla laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, samtals að fjárhæð kr. 10.756.868 sem sundurliðast sem hér greinir:

Vangoldinn VSK

Árið 2009

september - október kr. 634.721

nóvember – desember kr. 301.073

kr. 935.794

Árið 2010

janúar – febrúar kr. 280.540

maí – júní kr. 920.980

september – október kr. 778.221

nóvember – desember kr. 520.288

kr. 2.500.029

Árið 2011

janúar – febrúar kr. 580.029

mars – apríl kr. 259.027

maí – júní kr. 626.401

kr. 1.465.457

Árið 2012

janúar – febrúar kr. 564.543

mars – apríl kr. 824.698

maí – júní kr. 485.141

september – október kr. 1.109.681

nóvember - desember kr. 1.339.682

kr. 4.323.745

Árið 2013

janúar – febrúar kr. 306.453

mars – apríl kr. 630.137

maí – júní kr. 595.253

kr. 1.531.843

Samtals alls: kr. 10.756.868

2. Eigi staðið ríkissjóði skil á skilagrein einkahlutafélagsins á lögmæltum tíma vegna greiðslutímabilsins febrúar 2010 og hafa eigi staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna einkahlutafélagsins vegna greiðslutímabilanna janúar, febrúar, maí til og með desember rekstrarárið 2010, janúar til og með mars og maí, júní og ágúst til og með desember rekstrarárið 2011, mars til og með desember rekstrarárið 2012 og janúar til og með júlí rekstrarárið 2013 í samræmi við fyrirmæli III. kafla laga um staðgreiðslu opinberra gjalda nr. 45/1987, samtals að fjárhæð kr. 5.968.990, sem sundurliðast sem hér greinir:

Vangoldin staðgreiðsla

Árið 2010

janúar kr. 146.879

febrúar kr. 122.195

maí kr. 123.633

júní kr. 82.523

júlí kr. 90.226

ágúst kr. 183.116

september kr. 184.517

október kr. 239.229

nóvember kr. 222.350

desember kr. 162.112

kr. 1.556.780

Árið 2011

janúar kr. 165.747

febrúar kr. 119.609

mars kr. 119.983

maí kr. 96.179

júní kr. 108.980

ágúst kr. 73.826

september kr. 138.778

október kr. 231.797

nóvember kr. 340.873

desember kr. 272.499

kr. 1.668.271

Árið 2012

mars kr. 161.007

apríl kr. 219.095

maí kr. 292.314

júní kr. 98.590

júlí kr. 106.078

ágúst kr. 101.321

september kr. 96.828

október kr. 201.518

nóvember kr. 212.622

desember kr. 181.744

kr. 1.671.117

Árið 2013

janúar kr. 207.534

febrúar kr. 161.751

mars kr. 200.917

apríl kr. 183.083

maí kr. 244.280

júní kr. 46.620

júlí kr. 28.637

kr. 1.072.822

Samtals alls: kr. 5.968.990

Framangreind brot ákærða teljast varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 39/1995, sbr. einnig:

a) 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, sbr. 3. gr. laga nr. 42/1995 og 3. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 1. tölulið ákæru.

b) 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987, um staðgreiðslu opinberra gjalda, sbr. 2. gr. laga nr. 42/1995 og 1. gr. laga nr. 134/2005, að því er varðar 2. tölulið ákæru.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

I

Ákærði hefur fyrir dómi játað skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til. Samræmist játningin rannsóknargögnum málsins, en ákæra styðst við lögreglurannsókn sem fram fór á grundvelli bréfs skattrannsóknarstjóra ríkisins til embættis sérstaks saksóknara 7. maí 2014 og rannsóknargagna sem því fylgdu. Hafa með þessu verið færðar viðhlítandi sönnur fyrir sakargiftum samkvæmt ákæru. Eru brotin réttilega heimfærð þar til 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, með áorðnum breytingum.

II.

Með 1. gr. og 3. gr. laga nr. 134/2005 var nýjum málsliðum bætt við 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 og 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988. Þeir eru efnislega samhljóða á þá leið að fésektarlágmark samkvæmt þessum málsgreinum eigi ekki við hafi brot einskorðast við að standa ekki skil á réttilega tilgreindri staðgreiðslu opinberra gjalda samkvæmt skilagrein eða virðisaukaskatti samkvæmt virðisauka-skattskýrslu, „enda hafi verið staðin skil á verulegum hluta skattfjárhæðar eða málsbætur eru miklar“.

Samkvæmt málatilbúnaði ákæruvalds og í samræmi við gögn málsins telst vangoldinn virðisaukaskattur vegna tveggja af þeim 17 tímabilum sem ákæran lýtur að hafa verið greiddur að verulegu leyti. Verður samkvæmt þessu miðað við að undanþága frá lágmarki fésektar samkvæmt 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 eigi við um skuldir vegna tímabilanna september-október 2009 og mars-apríl 2011, samtals að fjárhæð 893.748 krónur. Um skuldir vegna annarra tímabila, sem nema samtals 9.863.120 krónum, gildir hins vegar sektarlágmark ákvæðisins. Þá á sektarlágmark samkvæmt 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda við um skuld vegna staðgreiðslu samkvæmt 2. lið ákæru, 5.968.990 krónur, en ekkert hefur verið greitt inn á hana. Er þá og til þess að líta að ekki verður talið að niðurlagsorð ákvæðanna um sérstakar málsbætur eigi hér við.

Samkvæmt framangreindu verða viðurlög vegna vanskila að fjárhæð 893.748 krónur ákveðin í samræmi við fyrrgreindar undanþágur 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 frá lágmarki fésektar. Á hinn bóginn gildir sektarlágmark ákvæðisins og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um vanskil að fjárhæð 15.832.110 krónur. Að því virtu verða brot ákærða talin meiri háttar og varða þannig við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III

Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu. Þykir refsing hans með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga hæfilega ákveðin fangelsi í 7 mánuði. Rétt þykir að fresta fullnustu þessarar refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. Þá verður honum að auki gert að greiða sekt til ríkissjóðs, sem þykir með vísan til þess sem áður er rakið um vanskil á greiðslu virðisaukaskatts og staðgreiðslu opinberra gjalda, hæfilega ákveðin 31.800.000 krónur, en um vararefsingu fer samkvæmt því sem í dómsorði greinir.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð

Ákærði, Á-kk-nf F-kk-nf, sæti fangelsi í 7 mánuði. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 31.800.000 krónur í sekt til ríkissjóðs. Verði sektin ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins skal ákærði í hennar stað sæta fangelsi í 12 mánuði.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf