S-17/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 18. október 2017, höfðaði lögreglustjórinn á Suðurnesjum með ákæru 16. janúar 2017 á hendur ákærða, X, kt. [...], [...], [...];

„Fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2016:

I

Fyrir umferðar- og fíkniefnalagalagabrot með því að hafa fimmtudaginn 29. september ekið bifreiðinni [...] um [...], uns lögregla stöðvaði för hans á [...], við gatnamótin að [...], undir áhrifum ávana- og fíkniefna og því óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 0,7 ng/ml, amfetamín 285 ng/ml og MDMA 685 ng/ml) og á sama tíma haft í vörslum sínum 1,94 g af amfetamíni sem lögregla fann í plastpoka á milli framsæta bifreiðarinnar.

Telst háttsemi þessi varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001.

II

Fyrir þjófnað með því að hafa mánudaginn 27. júní brotist inn í herbergi að [...], [...], með því að spenna upp hurð, og þaðan stolið eftirgreindum munum, samtals að áætluðu verðmæti kr. 519.000,- sem hér segir: Compaq fartölvu, verðmæti kr. 100.000,- Sennheiser heyrnatólum, verðmæti kr. 16.000,- Razer heyrnatólum, verðmæti kr. 20.000,- áfengisflösku að óþekktri tegund, verðmæti kr. 20.000,- borðtölvu að óþekktri tegund, verðmæti kr. 240.000,- Þórsmörk 66°n dúnúlpu, verðmæti kr. 90.000,- armbandsúri að óþekktri tegund, verðmæti kr. 27.000,- og D-x-x B-x-x rakspíra, verðmæti kr. 6.000.- Er áætlað tjón vegna þessarar háttsemi ákærða í það minnsta kr. 363.000,- að teknu tilliti til þeirra muna sem skiluðu sér til eiganda.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III

Fyrir líkamsárás og brot gegn barnaverndarlögum með því að hafa mánudaginn 18. apríl, á heimili systur sinnar, Y, kt. [...], [...], [...], veist að Y, sem þá hélt á fjórtán mánaða gömlu barni sínu, A, kt. [...], með því að kýla hana hnefahöggi í andlit, sparka í bak hennar og í framhaldi slegið hana í andlit, allt að barninu viðstöddu og með þeirri háttsemi sýnt barninu vanvirðingu og ógnað andlegri og líkamlegri heilsu þess. Afleiðingar árásar ákærða á Y voru þær að hún hlaut þrota hægra megin á kinn og væg eymsli yfir hægra kinnbeini auk þreifieymsla yfir mjúkvefjum neðan við hægra herðablað.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981 og 1. mgr. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002, sbr. lög nr. 52/2009.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist að ákærði verði, vegna ákæruliðar I, dæmdur til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006 og að gerð verði upptæk framangreind 1,94 g af amfetamíni samkvæmt heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu hefur Ú-kk-nf G-kk-nf hdl. lagt fram miskabótakröfu f.h. Y, kt. [...], þar sem þess er krafist að ákærða verði gert að greiða brotaþola miskabætur að fjárhæð kr. 800.000,- auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. mars 2016 til þess dags þegar mánuður er liðinn frá því að krafan var kynnt ákærða en frá þeim degi með dráttarvöxtum skv. 9., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Einnig er þess krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Kröfur ákærða:

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af sakargiftum samkvæmt ákærulið III. Að öðru leyti krefst ákærði þess að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa, sem greiðist úr ríkissjóði. Hvað bótakröfu brotaþola varðar krefst ákærði þess aðallega að kröfunni verði vísað frá dómi, til vara krefst ákærði sýknu af kröfunni, en til þrautavara að krafan sæti verulegri lækkun.

1

Atvik máls, ákæruliðir I og II:

Ákærði kom fyrir dóm 31. mars 2017 og játaði skýlaust sakargiftir samkvæmt I. lið ákæru. Þá játaði hann einnig sök samkvæmt ákærulið II, en tók fram að hann teldi að tjón það sem hlotist hefði af þjófnaðarbrotum hans hefði ekki numið meira en 90.000 krónum. Í ljósi þessarar afstöðu ákærða er óþarft að rekja málsatvik samkvæmt nefndum tveimur ákæruliðum frekar en gert er í ákæru.

Atvik máls, ákæruliður III:

Snemma morguns 18. apríl 2016 var óskað aðstoðar lögreglu að [...] í [...] vegna líkamsárásar. Tilkynnandi var B.

Þegar lögregla kom á vettvang hitti hún fyrir ákærða, brotaþola Y, en Y er systir ákærða, ríflega eins árs gamlan son brotaþola, og fyrrnefndan tilkynnanda, B.

Samkvæmt skýrslu lögreglu greindi brotaþoli svo frá við lögreglu á vettvangi að ákærði, sem hún sagði eiga við mikinn fíknivanda að stríða, hefði er atvik máls gerðust verið búinn að dveljast heima hjá henni í nokkra daga að lokinni dvöl á Vogi. Brotaþoli sagði ákærða hafa komið á heimilið fyrr um morguninn á bifreið brotaþola, sem brotaþoli sagði hann hafa tekið án heimildar um nóttina. Brotaþoli hefði gert athugasemdir við það framferði ákærða, sem við það hefði orðið mjög æstur og ruðst inn í íbúðina. Hann hefði í kjölfarið sparkað upp hurð að svefnherbergi brotaþola og ætlað að sækja þangað tösku með fatnaði. Í framhaldinu hefði komið til frekari orðaskipta á milli ákærða og brotaþola og ákærði í kjölfarið sparkað í brotaþola og kýlt hana í andlitið. Sagðist brotaþoli hafa haldið á syni sínum meðan á atlögu ákærða stóð.

Undir rannsókn málsins var tekin skýrsla af ákærða. Kannaðist hann við að hafa ýtt við brotaþola og sparkað í hana en neitaði að hafa kýlt hana í andlitið. Þá kannaðist ákærði einnig við að hafa sparkað upp hurð á svefnherbergi brotaþola. Son brotaþola kvað ákærði hafa setið í barnastól í eldhúsi íbúðarinnar meðan á þessu gekk. Vinkonu brotaþola, B, sagði ákærði hafa verið inni í stofu og taldi ákærði að hún hefði orðið vitni að atvikum að einhverju leyti.

Í þágu rannsóknar málsins var aflað vottorðs frá C lækni vegna áverka brotaþola. Samkvæmt vottorðinu, sem dagsett er 21. apríl 2016, leitaði brotaþoli á bráðamóttöku [...] að morgni 18. apríl 2016. Við skoðun lýsti brotaþoli líkamsárás sem hún hefði orðið fyrir á heimili sínu fyrr um daginn. Í vottorðinu er eftir brotaþola haft að hún hafi lent í deilum við bróður sinn sem slegið hafi hana tveimur höggum í andlitið, hægra megin. Hún hafi einnig fengið eitt högg á bakið, neðan við hægra herðablað. Um áverka brotaþola segir í vottorðinu að hún hafi við skoðun verið með þrota hægra megin á kinn og væg eymsli yfir hægra kinnbeini. Engin áverkamerki hafi verið að sjá á baki en þreifieymsli verið yfir mjúkvefjum neðan við hægra herðablað.

2

Við fyrirtöku málsins 31. mars 2017 játaði ákærði skýlaust sakargiftir samkvæmt I. lið ákæru. Þá játaði hann einnig sök samkvæmt ákærulið II, en tók fram að hann teldi að tjón það sem hlotist hefði af þjófnaðarbrotum hans hefði ekki numið meira en 90.000 krónum. Ákærði neitaði hins vegar sök samkvæmt ákærulið III en tók allt að einu fram að hann hefði sannanlega veist að systur sinni 18. apríl 2016 þannig að varðaði við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Það hefði hins vegar ekki verið með þeim hætti sem lýst væri í ákæru og þá hefði sonur brotaþola ekki verið viðstaddur. Við upphaf skýrslu sinnar fyrir dómi við aðalmeðferð málsins 18. október sl. kvað ákærði þessa afstöðu sína óbreytta.

Fyrir dómi lýsti ákærði málsatvikum 18. apríl 2016 svo að hann hefði tekið bíl brotaþola í heimildarleysi um nóttina og farið á honum í bæinn. Ákærði hefði komið til baka snemma morguns og brotaþoli þá tekið á móti honum. Brotaþoli hefði krafið ákærða um bíllyklana og síðan farið aftur inn í íbúðina. Ákærði kvaðst hafa farið inn á eftir henni. Inni í íbúðinni hefði brotaþoli staðið fyrir hurð að herbergi sem ákærði hefði ætlað inn í og hefði hann því stjakað við henni. Sagði ákærði brotaþola ítrekað hafa öskrað á sig. Vinkona brotaþola hefði síðan komið hlaupandi út úr stofunni, farið út úr íbúðinni og hringt á lögreglu. Kvaðst ákærði hafa verið að taka eigur sínar saman og setja þær í tösku þegar lögregla kom inn í íbúðina skömmu síðar.

Ákærði neitaði því að hafa veist að brotaþola með þeim hætti sem honum er gefið að sök í ákæru. Ákærði sagði brotaþola ekki hafa haldið á syni sínum er hann stjakaði við henni samkvæmt áðursögðu. Drenginn kvað ákærði þá hafa setið í stól í eldhúsinu. Ákærði sagðist aðspurður enga áverka hafa séð á systur sinni. Framburð brotaþola og vinkonu hennar skýrði ákærði með því að brotaþoli væri að reyna að gera sér málið að féþúfu.

Spurður um ástand sitt kvaðst ákærði hafa verið búinn að neyta kókaíns er atvik máls gerðust.

3

Y, brotaþoli í málinu, bar fyrir dómi að umræddan morgun hefði hún vaknað og séð að bílinn hennar var horfinn. Brotaþoli hefði strax gert sér grein fyrir því að ákærði hlyti að hafa tekið bílinn. Hún hefði því hringt í hann og sagt honum að skila bílnum.

Þegar ákærði hefði komið til baka á bílnum hefði brotaþoli tekið á móti honum fyrir utan íbúðina. Brotaþoli hefði sagt ákærða að fara inn og pakka niður föggum sínum þar sem hún vildi ekki hafa hann lengur á heimilinu. Ákærði hefði þá strunsað inn í íbúðina. Þegar inn var komið hefði hann sparkað í svefnherbergishurð með þeim afleiðingum að hurðin brotnaði. Brotaþoli og ákærði hefðu haldið áfram að rífast og brotaþoli farið inn í eldhús og tekið son sinn upp úr barnastól, en drengurinn hefði verið farinn að gráta vegna hávaðans sem fylgt hefði deilum hennar og ákærða. Ákærði hefði þá komið inn í eldhúsið og slegið brotaþola hnefahöggi í andlitið og síðan sparkað í bakið á henni. Hefði brotaþoli haldið á syni sínum meðan á atlögu ákærða stóð. Brotaþoli hefði öskrað á vinkonu sína, sem einnig hefði verið stödd á heimilinu, og beðið hana um að hringja á lögreglu. Það hefði hún gert og skömmu síðar hefði lögregla komið og handtekið ákærða.

Fyrir dómi var skýrsla brotaþola hjá lögreglu borin undir hana. Staðfesti brotaþoli það sem fram kemur í skýrslunni að auk þess ofbeldis sem að framan greinir hefði ákærði einnig slegið hana með opnum lófa í andlitið. Kvaðst brotaþoli hafa verið búinn að láta son sinn frá sér þegar það gerðist.

Um áverka sem hlotist hefðu af atlögu ákærða bar brotaþoli að hún hefði verið bólgin í andliti. Þá sagði brotaþoli andlega líðan sína vera þannig eftir árásina að hún treysti sér ekki til þess að búa ein. Fyrst hefði vinkona hennar flutt inn til hennar og síðan hefði hún flust til föður síns, þar sem hún nú búi.

B greindi svo frá fyrir dómi að hún hefði aðfaranótt 18. apríl 2016 sofið í stofunni í íbúð brotaþola. Um nóttina sagðist vitnið hafa vaknað við að ákærði var að tala í símann. Í símtalinu hefði meðal annars komið fram hjá ákærða að hann „... gæti reddað þessu ... hann taki bara bílinn hennar Y.“ Vitnið hefði síðan sofnað aftur.

Morguninn eftir hefði vitnið vaknað við að brotaþoli kom brjáluð inn í stofuna og spurði hvort vitnið vissi hvar ákærði væri. Vitnið hefði svarað því neitandi en nefnt símtal ákærða um nóttina. Brotaþoli hefði í kjölfarið hringt í ákærða. Um 30-60 mínútum síðar hefði ákærði síðan komið á bíl brotaþola. Brotaþoli hefði farið út úr íbúðinni og öskrað á ákærða að hann skyldi taka saman föggur sínar og koma sér út, hann væri ekki lengur velkominn. Ákærði hefði í kjölfarið komið inn í íbúðina. Hann hefði sparkað í hurðina á svefnherbergi brotaþola en síðan farið að taka saman eigur sínar. Á meðan hefði brotaþoli verið inni í eldhúsi hjá syni sínum. Þegar vitnið hefði heyrt að allt var orðið vitlaust frammi hefði það gengið af stað og ætlað út úr stofunni. Ákærði hefði þá gengið framhjá vitninu og að brotaþola og slegið hana með krepptum hnefa í andlitið. Hann hefði síðan sparkað í bak brotaþola. Meðan á atlögu ákærða stóð hefði brotaþoli haldið á syni sínum. Brotaþola sagði vitnið hafa verið skíthrædda. Þá bar vitnið um ástand drengsins að það hefði aldrei áður séð barn svona hrætt. Drengurinn hefði öskrað og grátið og allur titrað. Vitnið sagði brotaþola hafa komið síma sínum til þess og vitnið í kjölfarið hringt á lögreglu. Lögregla hefði komið á vettvang skömmu síðar og handtekið ákærða.

D, fyrrverandi lögreglumaður, bar fyrir dómi að tilkynning hefði borist lögreglu umrætt sinn um árás í heimahúsi. Lögreglumenn á tveimur bílum hefðu farið á vettvang. Hefðu starfsfélagar vitnisins verið búnir að handtaka ákærða þegar vitnið kom á vettvang. Þar sagði vitnið brotaþola, son hennar og B hafa verið, auk ákærða. Brotaþola sagði vitnið hafa verið í miklu uppnámi. Rak vitnið minni til þess að brotaþoli hefði borið sýnilega áverka, en um þá gat vitnið ekki nánar borið.

C læknir kom fyrir dóm og staðfesti vottorð sitt, dagsett 21. apríl 2016, en efni vottorðsins er reifað í kafla 1 hér að framan. Fram kom hjá vitninu að samræmi væri á milli sögu brotaþola og þeirra áverka hennar sem komið hefðu fram við skoðun.

4

Ákæruliðir I og II:

Ákærði kom fyrir dóm 31. mars 2017 og játaði skýlaust sakargiftir samkvæmt I. lið ákæru. Þá játaði hann einnig sök samkvæmt ákærulið II. Sá fyrirvari sem ákærði gerði við tjón það sem af þjófnaðarbroti hans hlaust getur í engu hrófað við játningu hans.

Við aðalmeðferð málsins sagði ákærði framangreinda afstöðu sína óbreytta. Að mati dómsins samrýmist játning ákærða gögnum málsins. Brot hans samkvæmt ákæruliðum I og II teljast því sönnuð og eru þau réttilega heimfærð til refsiákvæða í nefndum liðum ákæru.

Ákæruliður III:

Ákærða er í þessum ákærulið gefin að sök líkamsárás og brot gegn barnaverndarlögum með því að hafa á þeim stað og tíma sem í ákæru greinir veist að systur sinni, sem þá hafi haldið á fjórtán mánaða gömlum syni sínum, með því að kýla hana hnefahögg í andlit, sparka í bak hennar og í framhaldinu slá hana í andlit með þeim afleiðingum að hún hlaut þrota hægra megin á kinn og væg eymsli yfir hægra kinnbeini, auk þreifieymsla yfir mjúkvefjum neðan við hægra herðablað. Er í ákæru til þess vísað að atlaga ákærða gegn brotaþola hafi verið að barni hennar viðstöddu og með háttsemi sinni hafi ákærði sýnt barninu vanvirðingu og ógnað andlegri og líkamlegri heilsu þess.

Upplýst er í málinu með framburði ákærða, brotaþola og B að ákærði kom á heimili brotaþola snemma morguns mánudaginn 18. apríl 2016 á bíl brotaþola, sem hann hafði tekið ófrjálsri hendi um nóttina. Jafnframt liggur fyrir að brotaþoli var afar óhress með að ákærði skyldi hafa tekið bílinn án heimildar og skipaði hún honum að hafa sig á brott af heimilinu með föggur sínar.

Svo sem fyrr var rakið neitar ákærði sök samkvæmt ákærulið III. Fyrir dómi lýsti ákærði atvikum svo að eftir að hann kom til baka um morguninn hefði brotaþoli krafið hann um bíllyklana og síðan farið inn í íbúðina. Kvaðst ákærði hafa farið inn á eftir brotaþola. Þar sem brotaþoli hefði staðið fyrir hurðinni að herbergi því sem ákærði ætlaði inn í hefði hann stjakað við henni. Kannaðist ákærði ekki við að hafa veist að brotaþola með öðrum hætti. Þá fullyrti ákærði að brotaþoli hefði ekki haldið á syni sínum er hann stjakaði við henni. Drenginn sagði ákærði þá hafa setið í stól í eldhúsinu. Framburð brotaþola og vitnisins B, vinkonu hennar, skýrði ákærði með því að brotaþoli væri að reyna að gera sér málið að féþúfu.

Lýsing brotaþola á þessum atvikum fyrir dómi var allt önnur en ákærða. Brotaþoli bar að í kjölfar þess að ákærði kom til baka á heimili hennar um morguninn hefði komið til rifrildis þeirra á milli. Ákærði hefði meðan á rifrildinu stóð farið inn í svefnherbergi brotaþola en hún farið inn í eldhús og tekið fjórtán mánaða son sinn upp úr barnastól. Drenginn sagði brotaþoli hafa verið farinn að gráta vegna þess hávaða sem fylgt hefði deilum hennar og ákærða. Ákærði hefði síðan komið inn í eldhúsið og slegið brotaþola hnefahöggi í andlitið og síðan sparkað í bakið á henni. Kvaðst brotaþoli hafa haldið á syni sínum meðan á atlögu ákærða stóð. Þá staðfesti brotaþoli það sem fram kemur í skýrslu lögreglu af henni að ákærði hafi einnig slegið hana með opnum lófa í andlitið. Er það gerðist kvaðst brotaþoli hafa verið búinn að láta son sinn frá sér.

Vitnið B lýsti umræddum atvikum með áþekkum hætti og brotaþoli. Vitnið bar að eftir að brotaþoli hefði skipað ákærða að taka saman föggur sínar og koma sér í burtu hefði ákærði komið inn í íbúðina. Þegar vitnið hefði heyrt að allt var orðið vitlaust frammi hefði það gengið af stað og ætlað út úr stofunni. Ákærði hefði þá gengið framhjá vitninu, að brotaþola og slegið hana með krepptum hnefa í andlitið. Ákærði hefði síðan sparkað í bak brotaþola. Meðan á atlögu ákærða stóð sagði vitnið brotaþola hafa haldið á syni sínum. Aðspurt kannaðist vitnið hins vegar ekki við að ákærði hefði einnig löðrungað brotaþola.

Að mati dómsins er framburður brotaþola og vitnisins B því eindregið til stuðnings að ákærði hafi umrætt sinn veist að systur sinni, sem þá hafi haldið á fjórtán mánaða gömlum syni sínum, með því að kýla hana hnefahöggi í andlit og sparka í bak hennar. Brotaþoli hefur hins vegar ein borið um að ákærði hafi einnig löðrungað hana. Hvað áverka brotaþola varðar liggur fyrir framburður brotaþola sjálfs og sú áverkalýsing sem fram kemur í læknisvottorði er C ritaði og dagsett er 21. apríl 2016, en efni vottorðsins er reifað í kafla 1 hér að framan. Þá kom fram hjá lækninum í skýrslu hans fyrir dómi að samræmi væri á milli sögu brotaþola og þeirra áverka hennar sem komið hefðu fram við skoðun.

Samkvæmt öllu því sem að framan hefur verið rakið þykir dóminum sannað, gegn neitun ákærða, með vætti brotaþola og B, og að nokkru fyrrnefndu læknisvottorði, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði hafi umræddan morgun veist að systur sinni, sem þá hélt á fjórtán mánaða gömlum syni sínum, með því að kýla hana hnefahöggi í andlit og sparka í bak hennar með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Með þeirri háttsemi braut ákærði gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt framburði vitnisins B varð sonur brotaþola mjög hræddur er ákærði veittist að móður hans og lýsti vitnið því að drengurinn hefði grátið, öskrað og titrað. Að þessu gættu og með vísan til þess sem að framan er rakið telur dómurinn nægjanlega í ljós leitt að ákærði hafi með háttsemi sinni einnig brotið gegn 1. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002, enda fólst að mati dómsins í lýstum athöfnum ákærða í ákæru yfirgangur og ruddalegt athæfi, ógnun og vanvirðandi háttsemi gagnvart barninu.

5

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var ákærði 24. nóvember 2015 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir eignaspjöll og þjófnað og brot gegn fíkniefna- og vopnalögum, en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Er í dómnum bæði vísað almenns- og sérstaks skilorðs.

Með brotum sínum nú hefur ákærði rofið almennt skilorð ofangreinds dóms. Samkvæmt því og með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ber að taka skilorðsdóminn upp og ákveða ákærða refsingu í einu lagi samkvæmt fyrirmælum 77. gr. sömu laga.

Refsing ákærða þykir samkvæmt öllu framansögðu og að brotum hans virtum hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Eins og hér stendur á þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til sakfellingar ákærða samkvæmt ákærulið I þykir, í samræmi við kröfugerð ákæruvalds og með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, rétt að svipta ákærða ökurétti í tólf mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

6

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir líkamsárás gagnvart brotaþola Y. Með hinni refsiverðu háttsemi hefur ákærði bakað sér skaðabótaábyrgð. Brotaþoli á því rétt til miskabóta úr hendi ákærða á grundvelli a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun bóta er litið til þess sem dómurinn telur samkvæmt framansögðu sannað um áverka brotaþola. Einnig þykir sérstaklega verða að horfa til þess að brotaþoli sætti árás af hálfu bróður síns á eigin heimili haldandi á rúmlega eins árs gömlum syni sínum. Að öllu þessu gættu þykja miskabætur til handa brotaþola réttilega ákvarðaðar 300.000 krónur. Um vexti og dráttarvexti af bótakröfunni fer svo sem í dómsorði greinir, en krafan var birt ákærða 29. september 2016.

Við þingfestingu málsins var Ú-kk-nf G-kk-nf hdl. skipaður réttargæslumaður brotaþola í málinu. Eru því ekki lagaskilyrði til þess að dæma brotaþola málskostnað úr hendi ákærða, sbr. ákvæði 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, heldur verður réttargæslumanni brotaþola ákveðin þóknun samkvæmt ákvæði 1. mgr. 48. gr. sömu laga.

7

Með vísan til kröfugerðar ákæruvalds, gagna málsins og tilgreindra lagaákvæða í ákæru verða gerð upptæk 1,94 grömm af amfetamíni sem lögregla lagði hald á undir rannsókn málsins.

Samkvæmt úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður ákærða gert að greiða allan sakarkostnað. Ákærði greiði því sakarkostnað samkvæmt framlögðum sakarkostnaðaryfirlitum, samtals 236.346 krónur. Ákærði greiði einnig þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hdl., sem eftir umfangi málsins og að teknu tilliti til tímaskýrslu verjanda þykir hæfilega ákveðin svo sem í dómsorði greinir. Þá greiði ákærði einnig þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, Ú-kk-ef G-kk-ef hdl., sem hæfilega þykir ákveðin með þeim hætti sem fram kemur í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari. Fyrir uppsögu dómsins var gætt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði sæti sviptingu ökuréttar í 12 mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði 1.206.026 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef hdl., 527.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og þóknun skipaðs réttargæslumanns, Ú-kk-ef G-kk-ef hdl., 442.680 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum, og útlagðan ferðakostnað réttargæslumanns, 51.504 krónur.

Ákærði sæti upptöku á 1,94 grömmum af amfetamíni.

Ákærði greiði brotaþola, Y, 300.000 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 18. apríl 2016 til 29. október 2016, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

K-kk-nf H-kk-nf