E-749/2023

Mál þetta, sem var höfðað 1. mars 2023, var dómtekið 28. september 2023. Stefnandi er Sér- Fag ehf., [...]. Stefndi er Ó-kk-nf G-kk-nf, [...].

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda 3.274.077 krónur ásamt dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 5. desember 2021 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum, 500.000 krónum hinn 5. október 2021 og 1.100.000 krónum hinn 10. janúar 2022. Jafnframt krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefnda.

Stefndi krefst verulegrar lækkunar af kröfu stefnanda. Þá gerir stefndi kröfu um málskostnað úr hendi stefnanda.

I.

Málsatvik eru þau að til stóð að húsfélagið að [...] færi í sameiginlegar múrviðgerðir á húsunum en það mun hafa fallið frá því. Fyrir liggur í gögnum málsins tilboð frá Múr og Vetrarplasti ehf. (MV) vegna múrviðgerða að [...]þar sem fram kemur að áætlaður kostnaður vegna múrverks við eignarhluta stefnda, [...], væri 2.295.644 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá kemur fram í tilboðinu að kostnaður vegna háþrýstiþvotts væri 1.407 krónur, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Stefndi segir að á þessum tíma, sumarið 2021, hafi hann einnig ætlað að fara í viðgerðir á þremur gluggum og haft samband við fyrirsvarsmann stefnanda, S-kk-þf A-kk-þf, vegna kunningsskapar hans við föður eiginkonu stefnda. Þegar S-kk-nf hafi komið til að skoða aðstæður um miðjan ágúst 2021 hafi annar aðili verið að mæla upp vegna tilboðs í múrviðgerðir. S-kk-nf hefði sýnt múrviðgerðunum áhuga og fengið að sjá framangreint tilboð frá MV sem hann hafi sagt vera of hátt. Það hafi orðið úr að stefnandi var fenginn til að sinna múrviðgerðum á fasteign stefnda að [...]. Ekki var gerður skriflegur samningur um verkið.

Stefnandi kveður að endurgjaldið fyrir múrviðgerðirnar hafi átt að miðast við uppmælingu auk annars kostnaðar, s. s. vegna háþrýstiþvotts. Stefndi hafi verið upplýstur strax í upphafi um að stefnandi treysti sér ekki til að gera fast tilboð í verkið og því ekki verið samið um verð. Það skýrist meðal annars af því að ekki komi í ljós hvað þurfi að gera mikið við húsið fyrr en múrinn hafi verið brotinn í burt o. fl. Þar af leiðandi sé mjög erfitt að gefa fast verð í svona verk, sem leiði til þess að algengt sé að innheimta fyrir verk eftir uppmælingu, þ. e. a. s. magntöku.

Þá segir stefnandi að vinna við múrviðgerðir hafi hafist 24. ágúst 2021 með uppsetningu vinnupalla og verið að fullu lokið 5. nóvember 2021, en þá gaf stefnandi út reikning á hendur stefnda að fjárhæð 3.274.077 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti. Með reikningnum fylgdu tvö fylgiskjöl þar sem kostnaður er sundurliðaður. Þar kemur annars vegar fram að niðurstöður magnmælinga á múrviðgerðum séu 1.677.369 krónur auk 25% álags á hraunaða fleti, 312.566 krónur, samtals 1.989.935 krónur. Hins vegar séu 487.500 krónur vegna háþrýstiþvotts, 62.950 krónur vegna vinnupalla og 100.000 krónur vegna kostnaðar við frágang í lok verks. Við þetta allt bætist svo virðisauka-skattur, 633.692 krónur. Samtals geri þetta 3.274.077 krónur.

Með tölvupósti 2. desember 2021 gerðu stefndi og eiginkona hans athugasemdir við reikning stefnanda og sögðu að þau ættu ekki til orð yfir þessari „auka upphæð“ frá stefnanda, 700.000 krónum. Þá er í tölvupóstinum vísað til þess að stefnandi hafi ekki viljað gefa stefnda tilboð en sýnt tilboð sem hann hefði gert í annað hús. Stefndi hefði spurt sérstaklega út í verð sem þar hafi komið fram um háþrýstiþvott og palla og verið sagt að stefndi ætti að horfa á mælingartöluna. Þá vísar stefndi til þess að hann hafi verið búinn að háþrýstiþvo húsið og S-kk-nf hrósað honum fyrir vel unnið verk. Einnig sagði stefndi að hann hefði hjálpað til við að flytja palla og setja þá upp. Verkfæri föður stefnda hefðu verið notuð til að setja upp pallana og við múrvinnsluna. Jafnframt hafi háþrýstidæla stefnda verið notuð við verkið en stefnandi hefði verið með dælu að láni fyrsta daginn. Jafnframt kom fram í tölvupóstinum að stefndi væri mjög ánægður með vinnuna sem P-kk-nf hefði gert, en hann væri mjög fær sem múrari þótt hann væri ekki menntaður í faginu. N-x-x hefði verið meira til aðstoðar við hann. Einnig vísaði stefndi til þess að hinn 28. september 2021 hefði stefnandi komið með blað með verði sem stefnandi hefði kallað mælingu. Stefndi hefði talið þetta vera „fullnustu“tölu sem ætti eftir að bæta virðisaukaskatti við. Loks gerði stefndi í tölvupóstinum athugasemdir við frágang á verkfærum og vélum sem hefðu verið skilin eftir á víð og dreif og ekki verið hreinsuð eftir verklok. Stefndi hefði einnig þurft að hreinsa gluggana tvisvar, smúlað veggi og múrslettur af ruslatunnum og múrslettur úr fjörusteinum hjá nágranna. Þegar verkinu hafi verið að ljúka hefði stefnandi svo bætt við kostnaði upp á 700.000 krónur og mótmælti stefndi að greiða hann. Stefndi taldi að hann ætti að greiða 1.648.133 krónur fyrir verkið og 395.552 krónur vegna virðisaukaskatts, samtals 2.043.685 krónur. Til frádráttar kæmi 500.000 króna innborgun sem stefndi hefði innt af hendi, hinn 5. október 2021. Eftirstöðvar væru því 1.543.685 krónur.

Með innheimtubréfi lögmanns stefnanda 15. desember 2021 var skorað á stefnda að greiða reikning stefnanda, dags. 5. nóvember 2021, að fjárhæð 3.274.077 krónur, auk vaxta og kostnaðar vegna innheimtuviðvörunar. Með bréfi lögmanns stefnda 30. desember 2021 var kröfu stefnanda mótmælt og lagt til að fenginn yrði óvilhallur aðili til að fara yfir mælingar og hvort háþrýstiþvottur hafi verið nauðsynlegur. Í tölvupósti 3. janúar 2022 upplýsti lögmaður stefnda að stefndi væri tilbúinn að greiða 1.100.000 krónur til viðbótar við 500.000 króna innborgunina sem hann hafði innt af hendi. Greiddi stefndi til stefnanda 1.100.000 krónur hinn 10. janúar 2022. Þar sem stefndi hefur neitað að greiða frekari kröfu stefnanda hefur stefnandi höfðað mál þetta.

Við aðalmeðferð málsins gaf skýrslu S-kk-nf A-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefn-anda. Þá gaf stefndi skýrslu og H-kvk-nf Ó-kvk-nf B-kvk-nf, sambýliskona hans. Einnig kom fyrir dóm sem vitni I-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf. Verður vísað til framburðar þeirra síðar eftir því sem ástæða er til.

I.

Stefnandi byggir kröfur sínar í máli þessu á reikningi, dags. 5. nóvember 2021, að fjárhæð 3.274.077 krónur, ásamt tveimur fylgiskjölum þar sem sundurliðun kröfunnar komi fram auk annarra upplýsinga sem liggi til grundvallar kröfunni. Reikningurinn sundurliðist þannig að 1.989.935 krónur séu vegna uppmældrar múrviðgerðar, 487.500 krónur vegna háþrýstiþvotts, 62.950 krónur vegna vinnupalla og 100.000 krónur vegna kostnaðar við frágang í lok verks, en við þetta bætist svo virðisaukaskattur að fjárhæð 633.692 krónur. Stefndi hafi greitt tvær innborganir á kröfuna, 500.000 krónur hinn 5. október 2021 og 1.100.000 krónur hinn 10. janúar 2022. Stefnandi hafi að fullu tekið tillit til innborgana stefnda í dómkröfu sinni.

Reikningurinn grundvallist á vinnu stefnanda fyrir stefnda við endurbætur og viðhald á fasteign stefnda að[...], en nánar tiltekið hafi verið um múrviðgerðir að ræða. Ekki hafi verið samið um fast verð fyrir verkið fyrirfram heldur skyldi endurgjaldið miðast við uppmælingu auk annars kostnaðar, s. s. vegna háþrýstiþvotts.

Stefnandi byggir á því að þau andmæli sem stefndi hafi haft uppi við kröfunni séu ekki réttmæt og að svo virðist sem stefndi hafi verið að finna sér til ástæður til að rengja kröfu stefnanda með óréttmætum hætti. Óumdeilt sé að verkið hafi verið unnið og að því hafi verið lokið. Jafnframt hafi stefndi ekki gert neinar athugasemdir við gæði verksins. Stefnandi geti ekki borið ábyrgð á því að stefndi hafi gert sér væntingar um að endanlegur kostnaður við verkið yrði undir 1.800.000 krónum enda hafi stefnandi ekki þekkt til þeirra forsendna stefnda varðandi ætlaðan kostnað við verkið. Stefnandi hafi gert sitt besta til að gera stefnda grein fyrir væntanlegum kostnaði við verkið í upphafi, með því meðal annars að kynna fyrir honum einingaverð og aðra kostnaðarliði, á blaði sem lagt hefur verið fram í málinu.

Þá segir stefnandi að andmæli stefnda á grundvelli einhvers meints misræmis í uppmælingu séu, í besta falli, á misskilningi byggð. Í upphaflegri samantekt stefnanda á uppmælingu, með grunnverði að fjárhæð 1.989.935 krónur, án virðisaukaskatts, hafi verið settur inn sérstakur frádráttarliður, 312.566 krónur, sem „deilist á 2“ eða 186.369 krónur, sem hafi haft þau áhrif að heildarniðurstaða uppmælinga hafi verið 1.803.566 krónur. Umræddur frádráttarliður hafi verið sérstaklega settur inn að beiðni stefnda því hann hafi í upphafi haft í huga að rukka eigendur aðliggjandi fasteigna um sameiginlegan kostnað vegna viðgerða á samskeytum fasteignanna. Stefndi hafi síðar breytt afstöðu sinni og ætlað að borga þennan kostnað að fullu sjálfur og ekki viljað standa í því að rukka nágrannana. Frádráttarliðurinn hafi því verið tekinn út í fylgiskjali með reikningi stefnanda, dags. 5. nóvember 2021, og endanlegur samanlagður kostnaður hækkað sem því nam. Þessi breyting ætti að vera augljós, auk þess sem stefnda ætti að vera fullljós skýring breytingarinnar, þar sem stefndi hafi lýst því yfir að hann ætlaði að greiða þennan kostnað að fullu sjálfur. Ekki sé því um eitthvert stórkostlegt ósamræmi að ræða í uppmælingu eins og stefndi hafi viljað meina. Stefnandi telur að stefndi sé að finna sér til þessar athugasemdir og gera meira mál úr þessari breytingu en tilefni sé til, í þeim eina tilgangi að komast undan greiðslu kröfunnar aðfullu, sem verði ekki talið annað en óheiðarlegt.

Krafa stefnanda um dráttarvexti byggist á 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Gerð er krafa um greiðslu dráttarvaxta einum mánuði frá útgáfudegi reiknings stefnanda, með vísan til 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001. Um gjalddaga kröfunnar er einkum vísað til 49. gr. sömu laga.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglna kröfuréttarins um efndir fjárskuld-bindinga, en regla þessi fái meðal annars stoð í 45., 47. og 51. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Stefnandi byggir jafnframt á meginreglum verktaka- og samningaréttar.

Krafa stefnanda um málskostnað byggist á XXI. kafla laga um meðferð einka-mála nr. 91/1991, einkum 129. og 130. gr. laganna.

III.

Stefndi byggir í fyrsta lagi sýknukröfu sína á því að mælingar þeirra viðgerða sem framkvæmdar voru séu rangar. Um lengd sprungna vísar stefndi til mótmæla sem fram koma í bréfi lögmanns stefnda 30. desember 2021. Mælingar aftan við hús undir liðnum „sprungur“ séu ranglega reiknaðar en samkvæmt fylgiskjali með reikningi séu þær samtals 70,61 metri aftan á húsinu. Útreikningur stefnda sé hins vegar 28,04 metrar, eða mismunur um 42,57 metra. Það sem stefnandi gerir sé að á þremur stöðum reikni hann ranglega, þ. e. 15 metra í stað 0,15, þá 13 metra í stað 0,13 og að lokum 15 metra í stað 0,15 metra. Þegar þessir metrar séu lagðir saman komi út 70,61 metri. Það geti hins vegar ekki staðist þar sem engar sprungur hafi verið 15 metrar, hvað þá tvær, og engin 13 metrar. Hér sé því um alvarleg svik að ræða. Stefnandi sé því að ofrukka: 70,61 –28,04 = mismunur 42,57 x 5.900 = kr. 251.163 x 1,25 = kr. 313.954 með álagi það sem hann ofrukki án virðisaukaskatts.

Hvað varðar ryðpunktana telur stefnandi þá vera 6 metra, þar sem hann námundi 5,2 í 6 í stað þess að námunda 5,2 í 5,0 m. Ryðpunktar, 6 – 5,2 = 0,8 x 7.000 = 5.600 án virðisaukaskatts x 25% álag 1.400 = kr. 7.000. Stefndi mótmælir því að stefnandi leggi á 25% álag vegna hrauns á ryðpunkta. Vísar stefndi í þessu sambandi til útreikninga þar sem ekki sé hraun á þeim.

Hvað varðar kanta fyrir framan hús segir stefndi að stefnandi mæli þá 1,8 metra en eigi að vera 1,5 metrar, 0,3 mismunur x 17.000 = 5.100 x 25% álag 1.275 = kr. 6.375, en kantar séu sléttir og ekkert hraun á þeim.

Járn segi stefnandi vera 2,3 metra en eigi að vera 2,25 metrar= 0,5 x 9.500 = kr. 4.750 sem sýni áfram ranga útreikninga hans.

Þá segi stefnandi ryðpunkta vera 18 stk. en eigi að vera 17 = 1 x 7.000 + 25% álag kr. 1.750 = kr.8.750.

Strompfyllta: Rúni 0,5 fermetra í 1 fermetra = 0,5 x kr. 10.500 = kr. 5.250 ekki álag.

Samkvæmt framangreind u sé kostnaður stefnda 1.648.133 krónur og lækki um 38.850 krónur niður í 1.609.283 krónur ef hafnað verði að reikna álag á ryðpunkta. Þá komi á þetta virðisaukaskattur sem stefndi sé tilbúinn til að greiða.

Stefndi hafi greitt 1.600.000 krónur. Eftirstöðvar án virðisaukaskatts séu því 48.133 krónur (1.648.133 – 1.600.000) eða 9.283 krónur (1.609.283 – 1.600.000). Framangreint sé miðað við að það ekki verði tekið tillit til aukaverka, þ. e. háþrýstiþvotts, vinnupalla og þrifa í verklok.

Í öðru lagi byggir stefndi á því að hann eigi ekki að greiða stefnanda fyrir háþrýstiþvott, uppsetningu vinnupalla eða þrif eftir að verki lauk. Við kynningu stefnanda á kostnaði við verkið hafi hann sérstaklega tekið fram við stefnda að ekki ætti að greiða sérstaklega fyrir háþrýstiþvott, vinnupalla eða þrif eftir að verki lyki. Stefndi hafi ekki átt að líta á þær tölur heldur einungis mælitölur þar sem allt væri innifalið í þeim. Það hafi jafnframt verið í anda þeirra tilboða sem stefndi hafi áður fengið þar sem slík vinna hafi verið innifalin í mælingu einingaverða.

Á engu þeirra skjala um mælingu verks sem liggi fyrir sé getið um fyrrnefnd aukaverk. Hvað háþrýstiþvottinn varðar hafi þetta ekki verið eiginlegur háþrýstiþvottur heldur smúlun úr sprungum og smúlun veggja eftir vinnu við sprungur. Ef raunverulegur háþrýstiþvottur hefði átt sér stað hefði málning flagnað af sem hún hafi ekki gert. Þá sé hægt að vinna múrverk í sprungum án þess að háþrýstiþvo þær samkvæmt upplýsingum múrarameistara. Þá hefði stefndi aldrei samþykkt háþrýstiþvott (smúlun) fyrir 487.500 krónur auk virðisaukaskatts fyrir 28,04 metra af sprungum. Jafnframt bendir stefndi á að verðið, 487.500 krónur, sé sama verð og fram komi á tilboði um allt annað hús og allt annað verk. Þessi kostnaður sé því fráleitur, óraunhæfur og rangur. Vinnupallar þeir sem stefnandi setti upp hafi átt að vera inn í mælingar verði, eins og með háþrýstiþvottinn. V ið uppsetningu vinnupalla hafi verið notað timbur og verkfæri frá stefnda jafnframt sem hann og eiginkona hans hafi hjálpað til við uppsetningu þeirra. Þrif stefnanda hafi verið engin, heldur hafi hann skilið eftir sig múrslettur úti um allt og það sem verra var, þær hafi verið miklar á lóð nágranna stefnda sem hafi verið alls ósáttur við það og séu þær þar enn. Þá hafi stefnandi ekki lagt fram sundurliðun þess kostnaðar sem hafi búið að baki háþrýstiþvotti, uppsetningu vinnupalla eða þrifa og verði hann því að bera hallann af því að sönnun fyrir þessum kostnaði sé ekki fyrir hendi.

Í þriðja lagi byggir stefndi á því að stefnandi hafi þröngvað sér inn í múrverkefni fyrir hús stefnda þegar hafi átt að ráða hann til að gera við þrjá glugga í húsinu. Hann hafi hvorki haft þekkingu né múrara á sínum snærum til að vinna verkið enda hafi 70% af því verið fúsk, enda sé stefnandi verktaki við smíðavinnu og uppsetningu innréttinga. Stefnandi hafi með svikum troðið sér inn í verk sem hann hafi ekkert erindi átt til, auk þess að viðhafa svik við útreikning kostnaðar. Þá hafi stefnandi ekki látið stefnda skrifa undir verksamning eða komið með verksamning um kostnað fyrir verkið eins og honum hafi borið skylda til en verksamningur sé gagnkvæmur samningur sem leggi báðum aðilum skyldu á herðar að efna og framkvæma eftir bestu vitund og þekkingu. Beri stefnandi því hallann af því að t. d. hafi ekki verið samið sérstaklega um aukaverk, háþrýstiþvott, uppsetningu vinnupalla og 100.000 króna kostnað við þrif.

Í fjórða lagi byggir stefndi á lögum nr. 42/2000 um þjónustukaup sem hafi mátt hafa til hliðsjónar vegna þjónustu stefnanda við stefnda, þar sem þau taki til hvers kyns samninga um kaup á þjónustu sem veitt séu neytendum í atvinnuskyni gegn endurgjaldi þegar veitt þjónusta feli meðal annars í sér vinnu við fasteignir, vinnu vegna byggingarframkvæmda auk ráðgjafar þjónustu við fasteignir, sbr. 1. gr. laganna.

Samkvæmt 4. gr. laganna skuli útseld þjónusta sem veitt er í atvinnuskyni ávallt vera byggð á fagþekkingu og í samræmi við góða viðskiptahætti. Skylt sé að veita allar upplýsingar og leiðbeiningar um vinnu verks með hagsmuni neytenda fyrir augum. Þetta ákvæði hafi stefnandi brotið þar sem engin fagþekking hafi verið fyrir hendi né góðir viðskiptahættir, enginn verksamningur og óljóst hver kostnaðurinn yrði. Í 6. gr. laganna komi fram að seljanda þjónustu sé skylt að veita upplýsingar um hvort fyrirhuguð kaup á þjónustu séu óhagkvæm fyrir neytandann að teknu tilliti til kostnaðar við verkið með hliðsjón af verðgildi hlutarins eða öðrum atriðum sem áhrif hafa á hagkvæmni þeirrar þjónustu sem óskað er eftir. Verði seljanda ekki ljóst að fyrirhuguð kaup á þjónustu séu óhagkvæm fyrr en vinna er hafin eða að verð þjónustunnar muni verða verulega hærra en neytandi hafi mátt gera ráð fyrir skuli seljandi tilkynna neytanda um það og óska eftir fyrirmælum um hvort frekari vinna skuli af hendi leyst. Hafi seljandi ekki sinnt leiðbeiningarskyldu sinni, ekki óskað eftir fyrirmælum og ætla megi að neytandi hefði hætt við samninginn að fengnum upplýsingum skuli greiðslur fyrir verkið miðast við að neytandi hefði dregið sig út úr samningnum á því stigi. Þetta ákvæði hafi stefnandi brotið. Um viðbótarverk segi í 8. gr. laganna að seljanda þjónustu beri að tilkynna neytanda ef í ljós kemur þegar verk er unnið að eðlilegt sé að vinna önnur verk samtímis vegna tengsla þeirra við aðalverk. Í þessu sambandi skuli seljandi þjónustu óska eftir fyrirmælum neytanda um viðbótarverk. Þetta ákvæði laganna hafi stefnandi brotið.

Samkvæmt framansögðu hafi stefnandi ekki farið eftir ákvæðum laga um þjónustukaup og sé um að ræða galla á seldri þjónustu skv. 9. gr. laganna, liðum 1, 2, 3, 5 og 6. Stefndi skuli greiða það verð fyrir keypta þjónustu af stefnanda sem telja megi sanngjarnt með hliðsjón af réttum útreikningi og því hve mikil vinnan var, þ. e. 28,04 metrar af sprungum í stað 70,61 metra, og hvers eðlis hún var, sbr. 28. gr. laga nr. 42/2000. Þannig beri að lækka kröfur stefnanda verulega.

Um lagarök vísar stefndi til almennra reglna kröfu- og samningaréttar, m. a. að gerða samninga skuli halda. Þá byggir stefndi á 1., 4., 6., 8., 9. og 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup.

Krafa um málskostnað byggist á 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

IV.

Í máli þessu krefst stefnandi þess að stefndi greiði honum 3.274.077 krónur fyrir múrviðgerðir samkvæmt reikningi sem hann gaf út 5. nóvember 2021, að frádregnum greiðslum sem stefndi hefur innt af hendi, 500.000 krónur hinn 5. október 2021 og 1.100.000 krónur hinn 10. janúar 2022. Stefndi krefst ekki sýknu í málinu heldur lækkunar á kröfum stefnanda.

Ekki var gerður skriflegur samningur um verkið. Hins vegar liggur fyrir að stefnandi sýndi stefnda tilboð sem hann virðist hafa gert um annað hús, eins og stefndi heldur fram, enda er fermetrafjöldi þar allt annar en á húsi stefnda. Hvað sem því líður þá er ljóst að á blaðinu er tilgreindur kostnaður vegna háþrýstiþvotts, vinnupalla og frágangs í verklok. Mátti stefndi því gera ráð fyrir slíkum kostnaði við verk stefnanda. Er ósannað gegn mótmælum stefnanda að fyrirsvarsmaður stefnanda hafi sagt að stefndi ætti ekki að greiða fyrir háþrýstiþvott, vinnupalla eða frágang við verklok.

Samkvæmt framansögðu verður að fara með málið í samræmi við þá meginreglu kröfuréttar að greiða ber það verð sem seljandi setur upp nema kaupandi sýni fram á að verðið sé ósanngjarnt, sbr. 28. gr. laga um þjónustukaup nr. 42/2000. Hvílir sönnunar-byrðinfyrir því að umkrafið verð sé ósanngjarnt á þeim sem slíku heldur fram.

Stefndi hefur lagt fram því til stuðnings að reikningur stefnanda sé ósanngjarn eigin mælingar á sprungum og útreikninga. Þá fékk stefndi vitnið I-kk-þf G-kk-þf S-kk-þf til að fara yfir mælingar sínar og staðfesta. Fyrir dómi kom fram að vitnið er vinur stefnda. Er ekki unnt að byggja niðurstöðu í málinu á mælingum stefnda sjálfs eða vinar hans. Þá er heldur ekki unnt að fullyrða að þær magntölur sem liggja til grund-vallar reikningi stefnanda séu augljóslega rangar, eins og stefndi heldur fram.

Stefndi hefur ekki leitast við að færa sönnur á að reikningur stefnanda fyrir verkið sé ósanngjarn, s. s. með matsgerð dómkvadds matsmanns eða öðrum óvilhöllum hætti. Hefur stefndi því ekki sýnt fram á að umkrafið verð sé ósanngjarnt. Kostnaðaráætlun Múr og Vetrarplasts ehf. (MV) til húsfélagsins, sem var úrskurðað gjaldþrota í júní 2021, getur ekki verið viðmið í máli þessu. Áætlunin er heldur ekki mjög fjarri reikningi stefnanda, þegar tekið er tillit til kostnaðar við háþrýstiþvott sem er þar sérstaklega tilgreint að bætist við. Þá hefur stefndi heldur ekki sýnt fram á að gallar séu á verkinu, s. s. með matsgerð, eða að húsið hafi ekki verið háþrýstiþvegið eða frágangi verið ábótavant. Ekki verður byggt um sönnun á meintum göllum á verkinu á vitnisburði I-kk-ef G-kk-ef, sem stefndi leitaði til og er vinur stefnda. Stefndi getur heldur ekki komið sér undan greiðsluskyldu á grundvelli þess að fyrirsvarsmaður stefnanda, eða aðrir í vinnu hjá stefnanda, sé ekki múrarameistari, enda liggur ekkert fyrir um að hann hafi gefið það í skyn eða að gæðum verksins hafi verið áfátt. Í framburði fyrirsvarsmanns stefnanda og vitnisburði I-kk-ef G-kk-ef r fyrir dómi kom sérstaklega fram að ekki sé hægt að gera við hraunaða fleti þannig að ekkert sjáist eftir viðgerð. Enn fremur er ekkert komið fram í málinu sem styður að stefnandi hafi ekki gætt leiðbeiningaskyldu, sbr. 6. gr. eða 8. gr. laga nr. 40/2000 um þjónustukaup.

Þar sem stefndi hefur ekki tryggt sér viðhlítandi sönnun fyrir því að umkrafið verð stefnanda sé ósanngjarnt, s. s. með matsgerð dómkvadds matsmanns, verður að leggja það verð sem stefnandi krefst til grundvallar í málinu. Verður stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda 3.274.077 krónur, að frádregnum innborgunum, 500.000 krónum hinn 5. október 2021 og 1.100.000 krónum hinn 10. janúar 2022. Dráttarvextir skulu reiknast frá 15. janúar 2022, þegar liðinn var mánuður frá innheimtubréfi stefnanda, sbr. 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Eftir þessum úrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem er hæfilega ákveðinn, með hliðsjón af umfangi málsins, 9 00.000 krónur.

Dóm þennan kveður upp S-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Dómsorð :

Stefndi, Ó-kk-nf G-kk-nf, greiði stefnanda, Sér- F agi ehf., 3.274.077 krónur ásamt dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtrygg-ingu, frá 15. janúar 2022 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum stefnda, 500.000 krónum hinn 5. október 2021 og 1.100.000 krónum hinn 10. janúar 2022.

Stefndi greiði stefnanda 9 00.000 krónur í málskostnað.

S-kvk-nf B-kvk-nf