S-451/2012

Mál þetta, sem þingfest var 14. febrúar sl. og dómtekið þann 4. mars. sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Vestmannaeyjum, þann 28. nóvember 2012, á hendur [I], kt. […], til heimilis að […],

„fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot

með því að hafa, að morgni föstudagsins 3. ágúst 2012, tekið bifreiðina EF A53 í heimildarleysi við Bárustíg í Vestmannaeyjum og ekið henni án þess að hafa öðlast ökuréttindi og undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í blóði 2,18‰) frá bakaríi A-kk-ef við Bárustíg og um götur í Vestmannaeyjum þar til annar aðili tók við akstrinum, en lögreglan stöðvaði bifreiðina við Herjólfsgötu þar í bæ.

(Mál nr. 32-2012-2450)

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940, 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50 frá 1987, sbr. 1 mgr. 100. gr. umferðarlaganna.

Þess er krafist, að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.“

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins en hafði þá óskað eftir fresti og var málinu frestað til 4. mars. sl. Við fyrirtöku málsins þann dag mætti ákærði ásamt föður sínum og lýsti ákærði þá yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að sækjanda og ákærða sjálfum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Að virtum atvikum máls, að teknu tilliti til ungs aldurs ákærða og þess að hann hefur ekki áður sætt refsingu, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum. Ákærði skal jafnframt greiða 170.000 krónur í sekt til ríkissjóðs, innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa, en sæta ella fangelsi í 12 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærða ökurétti í tvö ár, frá birtingu dóms þessa að telja

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 72.130 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, [I], sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði jafnframt, 170.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 12 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvö ár, frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 72.130 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.