E-3541/2020

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

Mál þetta var höfðað 4. maí 2020. Stefnandi er Húsasmiðjan ehf., Kjalarvogi 12, 104 Reykjavík og stefndu eru B-kk-nf J-kk-nf […] og Baldur Jónsson ehf. […].

Endanlegar dómkröfur stefnanda sem lágu fyrir í upphafi aðalmeðferðar eru þær að stefnandi krefst þess aðallega að stefndu verði dæmdir sameiginlega (in solidum) til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 5.500.000 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1.mgr. 6. grein III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 1. mars 2020 til greiðsludags. Til vara er þess krafist að stefndu verði dæmdir sameiginlega til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 500.000 kr. ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1.mgr. 6. grein III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af þeirri fjárhæð frá 1. mars 2020 til greiðsludags.

Þá er krafist málskostnaðar að skaðlausu.

Báðir stefndu krefjast sýknu og málskostnaðar úr hendi stefnanda. Til vara krefjast þeir þess að krafa stefnanda verði verulega lækkuð og málskostnaður þá látinn niður falla.

Frávísunarkröfum beggja stefndu var hafnað með úrskurði dómsins 16. október sl. Málið var dómtekið eftir aðalmeðferð þess 15. desember 2020. Engar skýrslur voru gefnar við aðalmeðferð málsins.

Helstu málsatvik

Skuldin er samkvæmt framlögðu reikningsyfirliti af viðskiptum við stefnanda. Telja verður ágreiningslaust að viðskiptin sem slík, þ.e. sem myndað hafa skuld við stefnanda, hafi verið við stefnda Baldur Jónsson ehf., en stefnandi telur hins vegar að báðir stefndu beri ábyrgð á grundvelli ábyrgðaryfirlýsinga.

Stefnandi rekur verslanir í Reykjavík og á landsbyggðinni sem selur byggingavörur, blóm og ýmsar heimilisvörur, auk útleigu á vélum og tækjum. Stefnandi kveður stefndu hafa með samkomulagi við stefnanda tekið út vörur og þjónustu í reikning hjá stefnanda.

Um sé að ræða færslur skv. yfirlitinu yfir úttektir og innborganir svo og yfir útskriftargjöld og innheimtugjöld sem séu í samræmi við viðskiptaskilmála Húsasmiðjunnar hf. Nemi nettó skuldin skv. yfirliti 5.912.454 kr. en stefnufjárhæðin sé að fjárhæð 5.500.000 kr. sem sé upphæð þeirra ábyrgða sem fyrir liggi að baki kröfunni.

Í málinu liggja fyrir tvær ábyrgðaryfirlýsingar sem bera þá yfirskrift að vera yfirlýsingar um sjálfskuldarábyrgð vegna skulda við Húsasmiðjuna hf., í grunninn eru yfirlýsingarnar að öllu leyti eins. Munurinn er sá, að önnur sem er að fjárhæð 500.000 kr. er útgefin og undirrituð af stefnda B-kk-þgf J-kk-þgf f.h. B.J. ehf., sem mun vera stefndi Baldur Jónsson ehf. en hin yfirlýsingin að fjárhæð 5.000.000 kr. er útgefin af stefnda B-kk-þgf J-kk-þgf persónulega og er þar hvergi getið um einkahlutafélagið. Hvorug yfirlýsinganna er dagsett eða þær fylltar út að öðru leyti, þ.e. umfram þá skilmála sem í þeim greinir og ágreiningslaust er í málinu að stefnandi hefur sjálfur samið.

Á grundvelli þessara yfirlýsinga er málið höfðað á hendur báðum stefndu sameiginlega (in solidum) til greiðslu á viðskiptaskuld við stefnanda sem nemi a.m.k. samtals fjárhæðum yfirlýsinganna, og reyndar alls að höfuðstól 5.960.992 kr. miðað við 1. mars 2020.

Helstu málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi byggir á því að stefndu hafi í raun báðir átt þau viðskipti sem um ræðir í málinu við stefnanda og beri sameiginlega ábyrgð á þeim og þar með ábyrgð á greiðslu á grundvelli framlagðra yfirlýsinga, þótt formlegur viðskiptamaður stefnanda hafi sannanlega verið Baldur Jónsson ehf.

Viðskiptaskilmálar stefnanda sem stefndu hafi undirgengist, feli meðal annars í sér að gjalddagi í viðskiptum aðila hafi verið 1. dagur næsta mánaðar eftir úttekt og eindagi 20. sama mánaðar og kveði á um að dráttarvextir falli á skuldina frá og með gjalddaga ef hún er ekki greidd á eindaga. Þá sé kveðið á um að innborganir á skuld skuli fyrst ganga til greiðslu vaxta en síðan til lækkunar á höfuðstól, að stefnandi skuli senda viðskiptamanni mánaðarlega greiðsluseðil vegna úttekta liðins mánaðar og stöðu skuldar þann mánuðinn, og að viðskiptamanni beri að gera athugasemdir við stöðu skuldarinnar og úttektir hvers mánaðar fyrir 20. dag þess mánaðar sem greiðsluseðillinn var sendur, ella teljist hann samþykkja stöðuna, en þetta sé ritað á hvern greiðsluseðil. Útskriftargjöld og innheimtugjöld séu jafnframt skuldfærð í samræmi við skilmálana. Stefndu hafi ekki gert athugasemdir við skuldastöðu sína eða við sundurliðun úttekta. Kröfugerð stefnanda sé í samræmi við viðskiptaskilmála Húsasmiðjunnar hf. og stöðu á viðskiptareikningi. Stefnandi hafi sent út innheimtubréf og innheimtuviðvörun í samræmi við 7. grein laga nr. 95/2008.

Stefndu hafi ábyrgst vöruúttektir þessar með tveimur óskiptum sjálfskuldarábyrgðum samtals að fjárhæð 5.500.000 kr. auk dráttarvaxta og kostnaðar. Stefndu hafi undirgengist skilmála þess efnis að mál vegna innheimtu skuldarinnar megi reka fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur.

Stefnandi byggir kröfur sínar á reglum samninga og kröfuréttar um loforð og efndir fjárskuldbindinga. Kröfur um dráttarvexti styður stefnandi við reglur 1. mgr. 6. gr. III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Krafan um málskostnað styðjist við 1. mgr. 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála.

Helstu málsástæður og lagarök stefnda B-kk-ef J-kk-ef Krafa stefnda um sýknu byggir á aðildarskorti stefnanda, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Í báðum þeim yfirlýsingunum sem stefnt er vegna, komi skýrt fram að um sé að ræða sjálfskuldarábyrgð vegna skulda við Húsasmiðjuna hf. og,,annarra fyrirtækja sem rekin séu á kennitölu Húsasmiðjunnar hf.“. Kennitala stefnanda sé ekki hin sama og kennitala Húsasmiðjunnar hf. og sé því um tvo aðgreinda lögaðila að ræða. Þannig liggi enginn samningur fyrir milli stefnanda og stefnda um loforð hins síðarnefnda sem ábyrgðarmanns til grundvallar skuldbindingum meðstefnda. Sönnunarbyrði varðandi ábyrgð stefnda á grundvelli þessara ábyrgðaryfirlýsinga hvíli alfarið á stefnanda.

Stefndi vísar til staðlaðrar yfirlýsingar stefnanda um sjálfskuldarábyrgð vegna skulda,,við Húsasmiðjuna ehf.“, þar sem kennitala stefnanda komi fram auk þess sem fram komi að með undirritun sinni á yfirlýsingu staðfesti viðskiptaaðili og ábyrgðaraðili að hann hafi undirgengist og samþykkt viðskiptaskilmála stefnanda eins og þeir séu á hverjum tíma. Stefndi hafi ekki ritað undir yfirlýsingu af þessu tagi. Stefnandi verði að bera hallann af óskýrleika og þeim vafa sem leiki á um aðild bæði stefnanda og stefnda að fyrirliggjandi ábyrgðaryfirlýsingum í samræmi við þær túlkunarreglur sem almennt gildi um stofnun kröfuábyrgða. Stefnandi hafi í engu reifað að kröfur á grundvelli þeirra hafi verið framseldar eða með öðrum hætti flust yfir til hans svo hann geti byggt rétt á þeim.

Ef ekki verður fallist á sýknukröfu stefnda á grundvelli aðildarskorts stefnanda, er á því byggt að sýkna beri stefnda af kröfu á grundvelli ódagsettrar yfirlýsingar um sjálfskuldarábyrgð vegna skulda við Húsasmiðjuna hf. allt að höfuðstólsfjárhæð 5.000.0000 kr. Stefndi byggi á því að ábyrgðaryfirlýsingin sé ekki gild gagnvart honum enda taki hún ekki til viðskipta meðstefnda, heldur eingöngu stefnda þar sem hann riti undir yfirlýsinguna sem viðskiptaaðili. Óumdeilt verði að telja að meðstefndi, en ekki stefndi, hafi tekið út vörur og þjónustu í reikning hjá stefnanda.

Þá verði ekki horft fram hjá því að það vanti samþykki ábyrgðaraðila undir ábyrgðaryfirlýsinguna og því vart um gilda ábyrgðaryfirlýsingu að ræða, enda uppfylli hún ekki þau grundvallarlágmarksskilyrði sem löggerningur þarf að uppfylla svo um samning sé að ræða.

Um lagarök vísar stefndi til laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, einkum 2. mgr. 16. gr., 2. mgr. 24. gr. og 3. mgr. 42. gr. laganna, meginreglna samningaréttar um skuldbindingargildi loforða, meginreglna um stofnun kröfuábyrgðar og skuldbindingar ábyrgðarmanns. Krafa um málskostnað styðst við 130. gr., sbr. 129. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Helstu málsástæður og lagarök stefnda Baldurs Jónssonar ehf.

Fjallað verður sérstaklega um málsástæður stefnda Baldurs Jónssonar ehf., þótt málsástæður beggja stefndu séu keimlíkar.

Stefndi vísar til þess að stefnandi byggi kröfu sína á því að stefndu hafi,,ábyrgst vöruúttektir þessar með 2 óskiptum sjálfskuldarábyrgðum að fjárhæð kr. 5.500 (sic!) auk dráttarvaxta og kostnaðar“. Stefnandi, með öðrum orðum, staðhæfi að hann eigi kröfurétt á hendur stefndu á grundvelli þessara tveggja yfirlýsinga. Í samræmi við meginreglu í fjármunarétti verði sá aðili sem staðhæfir að hann eigi kröfurétt á hendur öðrum aðila, að sanna að hann eigi slíka kröfu og hið sama eigi við um umfang hennar.

Krafa stefnda um sýknu byggir á aðildarskorti stefnanda, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Eins og að framan greini komi skýrt fram í báðum yfirlýsingunum að um sé að ræða sjálfskuldarábyrgð vegna skulda við Húsasmiðjuna hf. og,,annarra fyrirtækja sem rekin eru á kennitölu Húsasmiðjunnar hf.“. Kennitala stefnanda sé ekki hin sama og kennitala Húsasmiðjunnar hf. og sé því um tvo aðgreinda lögaðila að ræða. Þannig liggi enginn samningur fyrir milli stefnanda og stefnda um loforð hins síðarnefnda sem viðskiptaaðila og/eða ábyrgðarmanns til grundvallar skuldbindingum stefnda. Sönnunarbyrði varðandi ábyrgð stefnda á grundvelli þessara ábyrgðaryfirlýsinga hvíli alfarið á stefnanda.

Stefndi leggi fram í málinu staðlaða yfirlýsingu stefnanda um sjálfskuldarábyrgð vegna skulda,,við Húsasmiðjuna ehf.“, þar sem kennitala stefnanda komi fram auk þess sem fram komi að með undirritun sinni á yfirlýsingu staðfesti viðskiptaaðili og ábyrgðaraðili að hafa undirgengist og samþykkt viðskiptaskilmála stefnanda eins og þeir séu á hverjum tíma. Stefnandi riti ekki undir slíka yfirlýsingu, hvorki sem viðskiptaaðili né ábyrgðaraðili. Verði stefnandi að bera hallann af óskýrleika og þeim vafa sem leiki á um aðild stefnanda að fyrirliggjandi ábyrgðaryfirlýsingum í samræmi við þær túlkunarreglur sem almennt gildi um stofnun kröfuábyrgða. Stefnandi hafi í engu reifað að kröfur á grundvelli þeirra hafi verið framseldar eða með öðrum hætti flust yfir til hans svo hann geti byggt rétt á þeim.

Ef ekki verður fallist á sýknukröfu stefnda á grundvelli aðildarskorts stefnanda, sé á því byggt að sýkna beri stefnda af kröfu á grundvelli ódagsettrar yfirlýsingar um sjálfskuldarábyrgð vegna skulda við Húsasmiðjuna hf. allt að höfuðstólsfjárhæð 5.000.000 kr. Stefndi byggi á því að ábyrgðaryfirlýsingin sé ekki gild gagnvart honum enda taki hún ekki til viðskipta stefnda, heldur eingöngu meðstefnda þar sem hann riti undir yfirlýsinguna sem viðskiptaaðili. Óumdeilt sé að það sé stefndi, ekki meðstefndi, sem tekið hafi út vörur og þjónustu í reikning hjá stefnanda. Þá verði ekki horft fram hjá því að það vantar samþykki ábyrgðaraðila undir ábyrgðaryfirlýsinguna og því vart um gilda ábyrgðaryfirlýsingu að ræða enda uppfylli hún ekki þau grundvallarlágmarksskilyrði sem löggerningur þarf að uppfylla svo um samning sé að ræða.

Um lagarök vísar stefndi til laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, einkum 2. mgr. 16. gr., 2. mgr. 24. gr. og 3. mgr. 42. gr. laganna, meginreglna samningaréttar um skuldbindingargildi loforða, meginreglna um stofnun kröfuábyrgðar og skuldbindingar ábyrgðarmanns. Krafa um málskostnað styðst við 130. gr., sbr. 129. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Niðurstaða

Dómurinn telur ágreiningslaust að þau viðskipti sem mál þetta er sprottið af í grunninn séu á milli annars vegar stefnanda, Húsasmiðjunnar ehf., kt. 5512110290 og annarra félaga sem rekin eru undir sömu kennitölu, og hins vegar á milli stefnanda og stefnda Baldurs Jónssonar ehf. Þá liggur fyrir eðli máls samkvæmt, að stefndi B-kk-nf J-kk-nf hefur, eftir atvikum ásamt öðrum, tekið út vörur hjá stefnanda á reikning einkahlutafélagsins.

Ekki er heldur gerður ágreiningur um að báðir stefndu hafa fengið tilkynningar um skuld einkahlutafélagsins þ.e. félagið sem aðalskuldari og B-kk-nf J-kk-nf sem ábyrgðaraðili. Þannig eru lögð fram löginnheimtubréf í þessa veru frá 17. janúar 2020 þar sem skuld Baldurs Jónssonar ehf., að höfuðstólsfjárhæð, er sögð 6.032.285 kr. Stefndi B-kk-nf J-kk-nf fær bréf þess efnis einnig og krafan á hendur honum þar sögð byggð á sjálfskuldarábyrgð vegna viðskiptaskulda félagsins. Ekki er vísað til sérstakra ábyrgða í þessu sambandi svo sem fjárhæðar eða útgáfudags. Þá eru einnig lögð fram bréf sem send voru 28. maí 2020 þar sem krafan er sögð 5.960.992 krónur að höfuðstól sem var upphafleg stefnufjárhæð málsins. Það bréf fékk sem fyrr einnig B-kk-nf J-kk-nf persónulega, sagður ábyrgðarmaður fyrir skuldinni. Það athugist í þessu sambandi, varðandi það hvort þessar bréfasendingar hafi mátt vekja viðbrögð hjá stefndu, að málið hafði þá þegar verið höfðað og var svo þingfest 4. júní 2020.

Í málinu hefur stefnandi lagt fram útskrift af skjáskoti úr viðskiptamannaskrá. Þar kemur fram að ábyrgðaryfirlýsingar til tryggingar skuldum Baldurs Jónssonar ehf. séu tvær, 5.000.000 kr. og 500.000 kr. fyrir, að því er virðist, árið 2012 og hámarksúttekt viðskiptamanns þá sögð vera 6.000.000 kr. Af lögmanni stefnanda var ekki annað ráðið en að um væri að ræða sömu yfirlýsingar og þær sem krafist er greiðslu vegna í máli þessu, en yfirlýsingarnar eru ódagsettar og engin önnur gögn í málinu sem varpa ljósi á þær eða tilurð þeirra.

------

Krafa stefnda um sýknu byggir á aðildarskorti stefnanda, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Í báðum þeim yfirlýsingum sem stefnt er vegna, komi skýrt fram að um sé að ræða sjálfskuldarábyrgð vegna skulda við Húsasmiðjuna hf. og,,annarra fyrirtækja sem rekin séu á kennitölu Húsasmiðjunnar hf.“.

Ágreiningslaust er að Húsasmiðjan hf. kt. 5201710299, stendur ekki í þeim rekstri sem í dag er rekinn víða um land, undir merkjum Húsasmiðjunnar og almenningur þekkir mætavel. Af gögnum málsins verður ráðið að 2011 hafi framangreint félag hætt þessum rekstri og mun það í dag bera nafnið Holtavegur 10 ehf., og er til heimilis að Austurstræti 11, Reykjavík. Starfsemi félagsins er í dag sögð vera leiga atvinnuhúsnæðis og er, samkvæmt lögmönnum aðila í þessu máli, ótengt þeim rekstri sem hér er fjallað um.

Af gögnum málsins verður ekki annað ráðið en að þær yfirlýsingar sem mál þetta byggir á hafi verið gefnar út ekki seinna en 2012 og jafnvel allt eins líklega fyrr. Stefnandi í máli þessu er stofnað í árslok 2011. Er ekki óvarlegt að mati dómsins að leggja til grundvallar að þær ábyrgðaryfirlýsingar sem um ræðir hafi verið gefnar út vegna viðskipta við Húsasmiðjuna hf., á sínum tíma, en ekki til að tryggja viðskipti við stefnanda Húsasmiðjuna ehf. Í þeim yfirlýsingum sem nú gilda, eftir því sem næst verður komist sbr. framlögð gögn, um sjálfskuldarábyrgð vegna viðskipta lögaðila við Húsasmiðjuna, er það skýrt tekið fram að þau séu vegna skulda við Húsasmiðjuna ehf. kt. 5512110290 og önnur fyrirtæki á sömu kennitölu.

Því verður að taka afstöðu til þess hvort, þrátt fyrir framangreint, framlagðar yfirlýsingar, sem samkvæmt efni sínu og undirskriftum, eiga að tryggja viðskipti Baldurs Jónssonar ehf., að fjárhæð 500.000 kr.en B-kk-ef J-kk-ef persónulega að fjárhæð 5.000.000 kr. við Húsasmiðjuna hf., tryggi engu að síður viðskipti hins stefnda einkahlutafélags við stefnanda, þ.e. Húsasmiðjuna ehf. Jafnframt að það gildi þá um viðskipti síðustu misserin sem mynduðu þá skuld sem hér er freistað innheimtu á.

Líta verður svo á að til þess að gengið verði að ábyrgðarmanni sem talinn er í ábyrgð fyrir skuld annars í frjálsum viðskiptum, verði að liggja fyrir gildur samningur, þar sem ábyrgðarmaður ábyrgist þá með skýrum hætti skuldir annars aðila við þriðja aðila. Þar verður að mati dómsins að vera skýrt hver það er sem í ábyrgð gengst og jafnframt fyrir hvern. Jafnframt verður þá að vera skýrt gagnvart hverjum ábyrgðin er sett og eftir atvikum fyrir hvaða fjárhæð.

Í þeim viðskiptum sem hér eru til umfjöllunar er ósannað að stefndu hafi ábyrgst sérstaklega skuldbindingar stefnda Baldurs Jónssonar ehf. gagnvart Húsasmiðjunni ehf. Þannig er einungis hægt að slá því föstu sem fyrr segir, að Baldur Jónsson ehf., ábyrgðist greiðslu á 500.000 kr. gagnvart Húsasmiðjunni hf. og B-kk-nf J-kk-nf persónulega 5.000.000 kr. gagnvart sama aðila. Gagnvart Baldri Jónssyni ehf., getur þetta kannski ekki skipt sköpum í málinu þar sem félagið er á grundvelli úttektanna ábyrgt gagnvart stefnanda. Undirritun ábyrgðaryfirlýsingar í slíkum tilvikum gæti þó horft til einhvers réttarhagshagræðis við innheimtu skuldar. Í málinu er hins vegar ekki gerð krafa sérstaklega um greiðslu viðskiptaskuldarinnar heldur einungis á grundvelli ábyrgðaryfirlýsingarinnar vegna undirliggjandi viðskiptaskuldar.

Þrátt fyrir að Baldur Jónsson ehf. hafi, að því er virðist, verið í samfelldum og talsvert miklum viðskiptum við Húsasmiðjuna hf. áður og síðar Húsasmiðjuna ehf., er ekki, með vísan til framangreinds, hægt að líta svo á að stefnandi geti byggt rétt á þeim yfirlýsingum sem sannanlega voru, að mati dómsins, gefnar út til tryggingar viðskiptum við Húsasmiðjuna hf. en ekki einkahlutafélagið, stefnanda, sem var þó, samkvæmt gögnum málsins, arftaki þessara viðskipta ef þannig má að orði komast.

Þar sem ágreiningslaust er að um annan lögaðila er að ræða getur stefnandi ekki byggt á framlögðum ábyrgðaryfirlýsingum. Engin gögn styðja það og í raun ekki á því byggt að til einhverra sérstakra ráðstafana hafi verið gripið til að tryggja áframhaldandi ábyrgðir stefndu þegar nýr aðili tók sannanlega við þeim rekstri sem um ræðir og stefndu áttu viðskipti við og stofnuðu til þeirrar skuldar sem hér er freistað innheimtu á. Ekki er hægt að fallast á að viðskiptaskilmálar stefnanda sem kynntir eru viðskiptamönnum, þ.e. þeim aðilum sem í viðskiptum eiga og eru ábyrgir fyrir greiðslu á úttektum, geti breytt þessu. Jafnframt eru ekki efni til að líta svo á að ábyrgð gagnvart stefnanda hafi skapast á grundvelli hinna gömlu ábyrgða, með vísan til tómlætissjónarmiða; að stefnandi hafi þannig mátt líta svo á að ábyrgðirnar væru í fullu gildi þar sem stefndu hefðu ekki gert athugasemdir í aðra veru og stundað áfram viðskipti við stefnanda. Hér verður að líta svo á að frumkvæði í þessum efnum hljóti að þurfa að koma frá þeim aðila sem vill byggja rétt sinn á ábyrgðaryfirlýsingu. Ábyrgð viðskiptamanns stefnanda, Baldurs Jónssonar ehf., vegna úttekta í nafni þess félags, stendur, þrátt fyrir þetta, óbreytt eftir almennum reglum kröfu og samningaréttar.

Að framangreindu virtu verða stefndu sýknaðir af kröfum stefnanda þegar af þeirri ástæðu að stefnandi getur ekki byggt rétt á þeim ábyrgðaryfirlýsingum sem hér eru til umfjöllunar. Er því til staðar aðildarskortur til sóknar sem leiðir til sýknu, sbr. 2. mgr.. 16. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

Eftir þessum úrslitum verður stefnandi dæmdur til að greiða stefndu málskostnað sem ákveðst 300.000 krónur til hvors stefnda um sig, sbr. 1. mgr. 130. gr. og 2. mgr. 132. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

Málið flutti fyrir stefnanda S-kk-nf H-kk-nf lögmaður og fyrir báða stefndu Þ-kk-nf G-kk-nf lögmaður.

L-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Stefndu, B-kk-nf J-kk-nf og Baldur Jónsson ehf., skulu sýknir af kröfum stefnanda Húsasmiðjunnar ehf.

Stefnandi greiði stefndu hvorum um sig 300.000 krónur í málskostnað.

L-kk-nf K-kk-nf