S-71/2013

Árið 2013, 18. október, er á dómþingi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af A-kk-þgf H-kk-þgf, settum héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 71/2013: Ákæruvaldið gegn S-kk-þgf G-kk-þgf Á-kk-þgf, en málið var dómtekið 8. október 2013.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 29. janúar 2013, á hendur:

„S-kk-þgf G-kk-þgf Á-kk-þgf, kt.000000-0000, Skipasundi 49, Reykjavík, fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 19. janúar 2012, tekið bifreiðina YA-950 heimildarlaust á bensínstöð N1 við Stórahjalla 2 í Kópavogi, og ekið henni undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,70‰,), sviptur ökurétti áleiðis til Reykjavíkur þar sem akstri lauk á akbraut utan við Skipasund 49 en þá hafði lögreglu verið tilkynnt um að hún væri stolin.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 20/1956 og við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín og var því farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í nóvember árið 1985. Hann hefur hlotið dóma fyrir fíkniefnabrot og brot gegn 248. og 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Auk þess hefur hann þrisvar hlotið dóm fyrir akstur undir áhrifum áfengis eða fíkniefna og tvisvar verið fundinn sekur um að hafa ekið sviptur ökuréttindum, en ítrekunaráhrif eru reyndar fyrnd vegna fyrra tilviksins um akstur hans sviptur ökuréttindum. Þá þykir mega líta til þess að ákærði hefur skýlaust játað brot sín fyrir dómi.

Ákærði hefur nú í fjórða sinn verið fundinn sekur um brot gegn 45. gr. eða 45. gr. a laga nr. 50/1987, sbr. 3. mgr. 101. gr. sömu laga. Við ákvörðun refsingar ber að líta til 77. gr. almennra hegningarlaga og verður refsing ákærða því hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi.

Með vísan til tilvitnaðra ákvæða laga nr. 50/1987 í ákæru ber að svipta ákærða ökurétti ævilangt frá dómsbirtingu að telja.

Þá ber að dæma ákærða til að greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hdl., að meðtöldum virðisaukaskatti, 50.000 krónur. Ákærði greiði 98.290 krónur í annan sakarkostnað.

A-kk-nf H-kk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, S-kk-nf G-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Áréttuð er ævilöng svipting ökuréttar ákærða frá dómsbirtingu að telja.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 50.000 krónur, og greiði jafnframt 98.290 krónur í annan sakarkostnað.

A-kk-nf H-kk-nf