S-83/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 31. mars sl., höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 28. febrúar 2017 á hendur ákærða, A-kk-þgf R-kk-þgf C-kk-þgf, kt. [...], [...], Kópavogi;

„fyrir eftirtalda þjófnaði:

1. Með því að hafa föstudaginn 26. ágúst 2016 stolið matvöru að samtals söluverðmæti 6.139 kr. í verslun Bónuss að Smiðjuvegi í Kópavogi. ...

Í málinu gerir F-kk-nf Á-kk-nf, fyrir hönd Haga hf., kröfu um að ákærði verði dæmdur til að greiða kröfuhafa skaðabætur samtals að fjárhæð 6.139 kr., auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi er hið bótaskylda atvik átti sér stað, eða hinn 26. ágúst 2016 og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti, sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

2. Með því að hafa þriðjudaginn 22. nóvember 2016 stolið matvöru að samtals söluverðmæti kr. 6.676 í verslun Krónunnar að Hvaleyrarbraut í Hafnarfirði. ...

Telst þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Kröfur ákærða eru þær að honum verði gerð sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegrar þóknunar sér til handa vegna verjandastarfans.

I

Við þingfestingu málsins 31. mars sl. játaði ákærði sök en hafnaði bótakröfu kröfuhafa, Haga hf. Í ljósi játningar ákærða ákvað dómari að fara með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var málið því tekið til dóms í þinghaldinu án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði máls og ákvörðun viðurlaga.

Ekki var sótt þing af hálfu kröfuhafa við þingfestingu málsins þrátt fyrir að honum hefði verið tilkynnt um þinghaldið með sannanlegum hætti. Ber því að fella kröfuna niður, sbr. 2. mgr. 174. gr. laga nr. 88/2008.

II

Eins og að framan er rakið hefur ákærði skýlaust játað sök í málinu. Að mati dómara samrýmist játning ákærða gögnum málsins. Brot hans teljast því sönnuð og eru þau réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins á ákærði talsverðan sakaferil að baki. Er hér sérstaklega til þess að líta að í nóvember 2007 hlaut ákærði 30 daga fangelsisdóm fyrir nytjastuld. Hann var 3. desember 2010 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir nytjastuld, þjófnað, fjársvik og umferðarlagabrot. Hinn 25. október 2013 gekkst ákærði undir tvær sektargerðir lögreglustjóra vegna þjófnaða. Hann var 27. nóvember 2014 dæmdur í 105 daga fangelsi fyrir umferðarlagabrot og sviptur ökurétti ævilangt. Þá var ákærði 13. október 2016 dæmdur til 30 daga fangelsisrefsingar fyrir þjófnað.

Brot ákærða samkvæmt ákærulið 1 var framið fyrir uppkvaðningu síðastgreinds dóms. Refsingu ákærða nú ber því eftir atvikum að ákveða samkvæmt fyrirmælum 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, auk 77. gr. laganna. Samkvæmt því, með vísan til annars þess sem að framan er rakið og að brotum ákærða virtum þykir refsing hans nú réttilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Í ljósi sakaferils ákærða þykir ekki fært að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til sakfellingar ákærða, sbr. 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verður honum gert að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hrl., sem eftir umfangi málsins þykir hæfilega ákveðin, að virðisaukaskatti meðtöldum, svo sem í dómsorði greinir. Annan sakarkostnað leiddi ekki af rannsókn og rekstri málsins.

Dóm þennan kveður upp K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, A-kk-nf R-kk-nf C-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hrl., 84.320 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

K-kk-nf H-kk-nf