S-746/2012

Málið, sem dómtekið var 25. janúar síðastliðinn, var höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 16. október 2012 á hendur „R-kvk-þgf S-kvk-þgf T-kvk-þgf, Reykjavík, fyrir líkamsárás, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 29. maí 2011 við veitingastaðinn Pizza Pronto, Bankastræti, Reykjavík, skallað J-kk-þf I-kk-þf G-kk-þf í andlitið, kýlt hann ítrekað í andlitið og jafnframt sparkað í bak hans, allt með þeim afleiðingum að hann nefbrotnaði og hlaut yfirborðsáverka á andliti.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða neitar sök, nema hvað hún játar að hafa kýlt brotaþola einu sinni í andlitið eftir að hann hafði ráðist á hana með orðum. Hún krefst sýknu, en til vara vægustu refsingar. Þess er krafist að sakarkostnaður, þar með talin málsvarnarlaun, verði greiddur úr ríkissjóði.

II

Málavextir eru þeir að brotaþoli hafði tal af lögreglu á framangreindum tíma og kvað stúlku hafa slegið sig tvö til þrjú högg í andlitið. Kvaðst hann telja sig nefbrotinn og var honum bent á að fara á slysadeild sem hann og gerði. Hann kom svo til lögreglu 8. júní og lagði fram kæru. Þá skýrði hann svo frá að hann hefði verið á framangreindum stað þessa nótt ásamt vini sínum. Vinurinn mun hafa viðhaft þau orð um tvo pilta að þeir væru samkynhneigðir, en þeim ekki líkað það og vinurinn því tekið orð sín til baka og beðist afsökunar. Síðan segir í kærunni: „Þegar ég kom að þá var þetta að leysast og allt var í góðu. Þá kom þessi stelpa og byrjaði með leiðindi við vininn af því hann er af asískum uppruna. Ég sagði þá við hana „þú ert með frunsu“ þá sagði hún við mig „þú ert með bólu“ og þá sagði ég við hana „þú er hlussa.“ Þá skallaði hún mig í andlitið og kýldi mig svo margoft í andlitið eftir það. Ég náði þá að bakka og snúa mér frá en þá byrjaði hún að sparka í bakið á mér. Þegar hún hætti þá tók ég eftir því að ég var allur blóðugur og með skurð á nefinu.“

Brotaþoli fór á slysadeild og í vottorði þaðan segir að hann hafi verið nefbrotinn og brotið hafi verið rétt af sérfræðingum.

Ákærða var yfirheyrð af lögreglu og neitaði sök.

III

Við aðalmeðferð bar ákærða að hún hefði verið að vinna til klukkan fjögur umrædda nótt, en farið að hitta vini sína eftir það. Hún hafi svo verið stödd fyrir utan Pizza Pronto þegar hún hafi heyrt tvo stráka vera að gera athugasemdir við að þriðji strákurinn gæti verið samkynhneigður. Hún kvaðst hafa gengið að honum og sagt að hann þyrfti ekki að hafa áhyggjur, en hún hefði ekki þekkt hann. Síðan hafi hún snúið sér við og spurt annan hinna hvort hann væri ekki litaður og hafi hann jánkað því. Þá hafi hún spurt hann hvort hann hefði efni á því að ráðast á aðra og í því hefði brotaþoli komið og kallað sig tussu og hóru og sagt sér að halda kjafti. Eins hefði hann sagt að hún væri ógeðsleg, líklega af því að hún hafi verið með frunsu. Ákærða kvaðst aldrei hafa verið kölluð þessum nöfnum fyrr og áður en hún vissi af hafi hún verið búin að slá brotaþola, en hann hafi þá verið kominn alveg ofan í hana. Hún sagðist ekki vita alveg hvernig eða hvar hún hefði slegið hann, hún hefði bara slegið frá sér. Ákærða neitaði að hafa skallað brotaþola og hún hefði ekki slegið hann fleiri högg og ekki sparkað í hann.

Brotaþoli bar að hann hefði verið á umræddum stað þessa nótt og þar hefði vinur hans og annar til verið að ræða um að tveir piltar væru „hommalegir“ að sjá. Hann kvaðst að vísu ekki hafa verið viðstaddur en þegar hann hafi komið að hefði ákærða verið með kynþáttafordóma gagnvart vini hans sem er af asískum uppruna. Brotaþoli kvaðst hafa brugðist illa við og skotið á ákærðu að hún væri feit og hlussa. Við þetta hefði hún skallað sig og kýlt sig svo nokkrum sinnum. Hann kvaðst hafa snúið sér við, en þá hefði ákærða sparkað í bakið á sér og síðan gengið á brott. Brotaþoli kvaðst hafa hringt í lögreglu og síðan farið á slysadeild.

Framangreindur vinur brotaþola bar að hafa sagt við félaga sinn á umræddum stað þessa nótt „sjáðu þess tvo homma þarna“ og þá hefði ákærða viðhaft athugasemd um kynþátt hans og kallað sig „helvítis negra“ eða eitthvað þess háttar. Eins hefði ákærða bent sér á að hann tilheyrði minnihlutahóp hér á landi og ætti því ekki að vera að ráðast á aðra minnihlutahópa. Brotaþoli hefði gert athugsemd við þetta og þá hefði ákærða skallað hann í andlitið og byrjað að kýla hann með krepptum hnefa. Þetta hefðu verið nokkur högg og eins hefði hún sparkað í bak brotaþola þegar hann sneri sér við.

Piltur, sem var á vettvangi, bar að þar hafi framangreindur vinur brotaþola nefnt að tveir piltar, sem þar voru, væru samkynhneigðir og sæist það á þeim. Í því hafi ákærða komið og byrjað að rífast við vininn um þetta. Þá hafi brotaþola borið að og hafi hann farið að rífast við ákærðu sem hafi viðhaft niðrandi ummæli um vininn sem hafi svarað í sömu mynt. Í framhaldinu hefði ákærða ráðist á brotaþola, skallað hann í andlitið og kýlt nokkrum sinnum í andlitið með krepptum hnefa. Pilturinn kvaðst ekki vera viss um hvort hann hafi séð ákærðu sparka í brotaþola.

Annar piltur, sem einnig var á vettvangi, bar að hafa séð dökkhærða stúlku slá brotaþola í andlitið, en ekki þekkti hann ákærðu sem þá stúlku.

Læknirinn, sem skoðaði brotaþola á slysadeild og ritaði framangreint vottorð, staðfesti það og þar með að brotaþoli hafi verið nefbrotinn.

IV

Ákærða neitar sök nema hvað hún hefur játað að hafa kýlt brotaþola einu sinni í andlitið eftir að hann hafði atyrt hana. Í kaflanum hér að framan var rakinn framburður vitna sem bera á annan hátt. Með vísun til framburðar brotaþola og annarra vitna er því sannað, gegn neitun ákærðu, að hún hafi skallað brotaþola og kýlt í andlitið og jafnframt sparkað í hann, allt eins og henni er gefið að sök í ákærunni og með þeim afleiðingum sem þar greinir. Brot ákærðu er rétt fært til refsiákvæðis í ákærunni.

Ákærða var dæmd í 2 mánaða skilorðsbundið fangelsi 2005 fyrir þjófnað og skjalafals. Hún var dæmd í 6 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, 10. júlí 2009 fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Ákærða hefur nú rofið skilorð síðargreinda dómsins og verður hann tekinn upp og dæmdur með þessu máli, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga. Refsing ákærðu verður ákveðin samkvæmt 77. gr. sömu laga og er hún hæfileg 8 mánaða fangelsi. Eins og að framan var rakið lentu ákærða og brotaþoli í orðaskaki vegna ummæla annars manns sem þeim var óviðkomandi. Ákærða lét ekki við það sitja að svara brotaþola með orðum heldur réðst á hann eins og í ákæru greinir og gekk þar með miklu lengra í viðbrögðum sínum en afsakanlegt er. Ákærða á sér engar málsbætur og hér er auk þess um skilorðsrof að ræða. Hins vegar er á það að líta að nærri tvö ár eru liðin frá því ákærða framdi brotið og fjögur ár frá því hún framdi brotið sem hún var dæmd með dómnum 10. júlí 2009. Að þessu virtu er rétt að hluti dómsins verði skilorðsbundinn eins og í dómsorði greinir.

Loks verður ákærða dæmd til að greiða sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærða, R-kvk-nf S-kvk-nf T-kvk-nf, sæti fangelsi í 8 mánuði, en fresta skal fullnustu 5 mánaða af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum 3 árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða greiði 31.050 krónur í sakarkostnað og málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 163.150 krónur.

A-kk-nf Í-kk-nf