S-276/2010

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn í Borgarnesi með ákæru 3. júní 2010 á hendur ákærða, X…, kt. …, … í Borgarbyggð. Málið var dómtekið 20. október sama ár.

Í ákæruskjali er ákærða gefin að sök líkamsárás „með því að hafa aðfaranótt miðvikudagsins 30. desember 2009, þá staddur í félagsheimilinu Logalandi, Borgarbyggð, ráðist á P-kk-þf J-kk-þf, kt. 130785-2399, og slegið í andlit hans, með þeim afleiðingum að P-kk-nf fékk skrámur og bólgur í andlit, höfuðverk og sárindi við að tyggja og opna munn og hafa síðar um aðfaranótt miðvikudagsins 30. desember 2009 hringt í síma P-kk-ef og hótað honum og fjölskyldu hans líkamsmeiðingum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. og 233. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins, en til vara að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

I

Hinn 6. janúar 2010 mætti P-kk-nf J-kk-nf á lögreglustöðina í Borgarnesi og lagði fram kæru á hendur ákærða og J-kk-þgf A-kk-þgf G-kk-þgf fyrir líkamsárás aðfaranótt 30. desember 2010 á dansleik í Logalandi. Um aðdragandann sagði P-kk-nf að þess hefði verið farið á leit við hann að hann yrði til taks fyrir dyraverði ef allt færi úr böndunum. Á ballinu hefðu síðan orðið átök og við því kvaðst P-kk-nf hafa brugðist með því að koma dyravörðum til aðstoðar eins og farið hefði verið fram á. Í þessu átökum hefði ákærði haft sig mikið í frammi og því kvaðst P-kk-nf hafa tekið hann og ýtt fram í anddyri. Þar hefði ákærði greitt sér högg með krepptum hnefa á vinstra gagnauga. Eftir að hafa snúið x… niður með aðstoð J-kk-ef G-kk-ef, vinar síns, sagði P-kk-nf að fyrrnefndur J-kk-nf hefði komið og sparkað með miklu afli í höfuð sitt. Í kjölfarið hefði ákærða og J-kk-þgf verið vísað út. Síðar um nóttina sagði P-kk-nf að ákærði hefði haft samband símleiðis og haft í hótunum við sig og fjölskyldu sína.

Næsta dag eftir atburði leitaði P-kk-nf sér aðhlynningar á heilsugæslustöðinni í Borgarnesi. Í áverkavottorði 13. febrúar 2010, sem ritað er af I-kk-þgf F-kk-þgf, lækni, segir svo:

Við komu kvartaði hann um verk í enni og vinstri gagnauga, sárt væri að tyggja og opna munn. Hann verkjaði í hægri þumal við ákveðnar hreyfingar. Hann var með hálsríg vinstra megin. Neitaði tvísýni.

Skoðun:

Nokkrar skrámur voru í andliti. Hann var bólginn og aumur á enni vinstra megin. Orbita og arcus zygomaticus þreifuðust heil báðum megin. Augnahreyfingar voru eðlilegar. Lítið mar var neðan við vinstra auga og bólga og eymsli yfir gagnauganu.

Hálshreyfingar voru eðlilegar en verkur við lateral flexion til hægri og þegar hann hallaði undir flatt til hægri. Enga bólgu var að sjá á hægra þumli, hann verkjaði við þreifingu á MCP-1. Ekki var grunur um brot þar.

Á brjóstkassa hægra megin neðan við holhönd voru tvær skrámur, sú stærri 3 sm á lengd. Lítil skráma var í hægri hnésbót. Áverkar voru taldir geta samrýmst sögu um tilurð þeirra.

Auk saksóknar á hendur ákærða var gefin út ákæra á hendur J-kk-þgf og hefur það mál verið rekið hér fyrir dómi samhliða þessu máli.

II

Fyrir dómi skýrði ákærði svo frá að hann hefði brugðist við þegar P-kk-nf J-kk-nf var að kyrkja G-kk-þf B-kk-þf, vin ákærða. Ákærði kvaðst hafa gripið í föt P-kk-ef og náð honum út úr danssalnum fram í anddyri. Þar hefði P-kk-nf ýtt við ákærða og kvaðst ákærði þá hafa svarað í sömu mynt. Þessu næst hefði P-kk-nf ásamt tveimur vinum sínum snúið ákærða niður og haldið honum á gólfinu. Við þrýstinginn sagðist ákærði hafa fengið blóðnasir og lognast út af. Að lokum hefði G-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf, vinur ákærða, komið og ýtt af ákærða þeim mönnum sem héldu honum niðri. Þeir hefðu svo komið sér út úr samkomuhúsinu. Aðspurður neitaði ákærði því að hafa haft í hótunum við P-kk-þf símleiðis síðar um nóttina.

J-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf greindi frá því að hann hefði ekki séð upptök þeirra átaka sem brutust úr á ballinu. Í anddyri samkomuhússins kvaðst hann hafa tekið eftir að P-kk-nf stóð yfir G-kk-þgf J-kk-þgf og hélt honum niðri. Nánar aðspurður sagðist J-kk-nf ekki hafa séð nein átök milli ákærða og P-kk-ef.

III

Vitnið P-kk-nf J-kk-nf bar fyrir dómi að þess hefði verið farið á leit við hann að hann starfaði við dyravörslu á ballinu. P-kk-nf kvaðst ekki hafa verið reiðubúinn til þess en fallist á að vera til taks fyrir dyraverði ef á þyrfti að halda. Á dansleiknum hefðu brotist út átök sem vitnið kvaðst hafa haft afskipti af. Í þeim átökum sagði P-kk-nf að ákærði hefði ýtt við sér og kvaðst vitnið þá hafa tekið ákærða fram í anddyri og sagt honum að hætta þessu. Þegar hér var komið sögu sagði P-kk-nf að ákærði hefði slegið sig hnefahöggi með hægri hendi og hefði höggið komið á vinstra gagnauga vitnisins. Við því kvaðst P-kk-nf hafa brugðist með því að stökkva á ákærða og snúa hann niður. Í þeirri atburðarás sagði P-kk-nf að einhver hefði komið og sparkað í andlit sitt á hægri hlið en vitnið kvaðst síðar hafa frétt að þar hefði verið að verki J-kk-nf A-kk-nf G-kk-nf. Einnig kom fram hjá P-kk-þgf að þetta kvöld hefði hann lent í örðum átökum. Taldi P-kk-nf að þeir áverkar sem hann hlaut gætu jafnframt stafað af þeim átökum. Þá sagði P-kk-nf aðspurður að hann hefði ekki lent í neinum átökum við G-kk-þf B-kk-þf. Loks greindi P-kk-nf frá því að síðar um nóttina hefðu honum borist hótanir símleiðis og taldi vitnið að þar hefði ákærði átt í hlut.

Vitnið J-kk-nf G-kk-nf sagði fyrir dómi að í átökunum hefði ákærði slegið til P-kk-ef án þess að koma á hann höggi. Vitnið kvaðst þá ásamt fleirum hafa tekið ákærða niður í því skyni að róa hann. Vitnið gat ekki skýrt misræmi í lögregluskýrslu frá 9. janúar 2010, en þar er haft eftir vitinu að ákærði hafi slegið P-kk-þf með krepptum hnefa á vinstra gagnaugað.

Vitnið A-kk-nf G-kk-nf greindi frá því fyrir dómi að átök hefðu brotist út á dansgólfinu í samkomuhúsinu. Þetta hefði borist fram á gang þar sem P-kk-nf hefði ætlað að ræða við ákærða. Þar hefði ákærði kýlt P-kk-þf og í kjölfarið hefði P-kk-nf haft ákærða undir. A-kk-nf kvaðst þá hafa ásamt bróður sínum J-kk-þgf komið P-kk-þgf til aðstoðar.

Vitnið G-kk-nf B-kk-nf kom fyrir dóm og skýrði frá því að á ballinu hefði einhver af tilefnislausu tekið sig hálstaki aftan frá þar sem vitnið stóð andspænis ákærða. Atgangurinn hefði verið slíkur að vitnið missti meðvitund og raknaði næst við sér úti í horni en þá hefði ákærði verið farinn út úr samkomuhúsinu.

Vitnið G-kk-nf J-kk-nf S-kk-nf bar fyrir dómi að ákærði hefði dregið P-kk-þf af G-kk-þgf B-kk-þgf. Í kjölfarið hefði ákærði verið snúinn niður og haldið á gólfinu, þar á meðal af P-kk-þgf. Vitnið kvaðst síðan hafa náð ákærða úr þessum átökum og haft hann á brott með sér. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða veitast að P-kk-þgf.

Vitnið H-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf greindi frá því fyrir dómi að í átökunum á ballinu hefði P-kk-nf haft ákærða undir. Vitnið kvaðst þá hafa, ásamt J-kk-þgf, rifið P-kk-þf af ákærða. Aðspurður sagði H-kk-nf að hann hefði ekki séð átökin í aðdraganda þess að ákærði var snúinn niður.

Vitnið H-kk-nf Þ-kk-nf, sem var við dyragæslu, staðfesti fyrir dómi að hann hefði farið þess á leit við P-kk-þf að hann yrði til taks fyrir dyraverði ef á þyrfti að halda.

IV

Við aðalmeðferð málsins var af hálfu ákæruvaldsins fallið frá því ákæruatriði að ákærði hefði gerst sekur um brot gegn 233. gr. almennra hegningarlaga með því að hringja í P-kk-þf J-kk-þf aðfaranótt miðvikudagsins 30. desember 2009 og hafa hótað honum og fjölskyldu hans líkamsmeiðingum.

Ákærði hefur staðfastlega neitað því að hafa slegið P-kk-þf í andlitið í félagsheimilinu Logalandi fyrr sömu nótt. Hins vegar hafi þeir tekist á og þeim átökum lyktað með því að P-kk-nf með aðstoð annarra hafði ákærða undir.

Andspænis frásögn ákærða stendur framburður P-kk-ef sem hefur borið fyrir dómi að ákærði hafi kýlt sig hnefahöggi í andlitið í aðdraganda þess að ákærði var snúinn niður. Vitnið A-kk-nf G-kk-nf hefur einnig borið að ákærði hafi kýlt P-kk-þf. Það dregur hins vegar úr sönnunargildi þess vitnisburðar að vitnið var óstöðugt í framburði sínum um atburði rakleitt í kjölfarið en þau atvik eru til umfjöllunar í fyrrgreindu sakamáli sem rekið er samhliða þessu máli. Aftur á móti hefur vitnið J-kk-nf G-kk-nf borið fyrir dómi að ákærði hafi í umrætt sinn ekki komið höggi á ákærða. Þá geta þeir áverkar sem P-kk-nf hlaut ekki haft áhrif við sönnunarmatið, enda hefur hann kannast við að hafa lent í öðrum átökum þessa nótt og að áverkar gætu jafnframt hafa hlotist í þeim átökum. Framburður annarra vitna rennir ekki frekari stoðum undir sakargiftir á hendur ákærða. Að öllu þessu virtu er ekki sannað að ákærði hafi gerst sekur um það brot sem honum er gefið að sök og verður hann sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins.

Samkvæmt 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, verður allur sakarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem þykja hæfilega ákveðin, að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, x…, er sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður er felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef, hdl., 225.900 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf