S-334/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 6. maí sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 29. febrúar 2008, á hendur H-kk-þgf J-kk-þgf G-kk-þgf, kt. […], Suðurhólum 20, Reykjavík, fyrir líkamsárás með því að hafa að morgni sunnudagsins 17. júní 2007 við útitaflið við Lækjarbrekku í Reykjavík, sparkað í höfuð B-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef, kt. […], með þeim afleiðingum að hann hlaut blóðnasir, rispur og bólgur í andliti.

Er þetta talið varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Ákærði neitar sök. Af hálfu verjanda ákærða er þess krafist, að hann verði alfarið sýknaður af kröfum ákæruvaldsins. Þá krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins.

Að morgni sunnudagsins 17. júní 2007 kl. 05.27 var lögregla boðuð að Hafnarstræti við veitingasöluna Hlöllabáta vegna slagsmála. Er lögreglumenn mættu á staðinn voru tveir menn að slást úti á götu. Í frumskýrslu lögreglu er tekið fram að annar mannanna hafi verið dökkhærður og heldur stærri yfirlitum, en hinn hafi verið heldur minni og ljós eða skolhærður. Er lögregla hafi haft afskipti af mönnunum hafi þeir ekki viljað hætta áflogum. Hafi þurft að stía þeim í sundur og hafi lögreglumaður við það fengið högg í andlitið. Sá dökkhærði, B-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf, hafi verið sleginn í læri til að losa hann af hinum aðilanum. Rætt hafi verið við H-kk-þf J-kk-þf G-kk-þf, ákærða í máli þessu, og hafi ákærði sagt að B-kk-nf K-kk-nf hafi gengið í veg fyrir hann og ýtt við honum. Af þeim ástæðum hafi ákærði kýlt B-kk-þf K-kk-þf. Þegar báðir mennirnir hafi verið orðnir rólegir hafi þeir verið beðnir um að ganga í sitt hvora áttina og halda heim á leið. Hafi þeir gert það. Síðar um nóttina hafi borist tilkynning þess efnis að ráðist hafi verið á mann við pylsuvagninn í miðbæ Reykjavíkur. Þar hafi verið sparkað í höfuð viðkomandi. Er lögreglumenn komu á staðinn hafi þeir hitt fyrir á ný B-kk-þf K-kk-þf K-kk-þf. Hafi hann lýsti því að hann hafi setið í makindum sínum er einhver hafi skyndilega komið að honum og sparkað í höfuð hans af miklum krafti. Sá hafi í kjölfarið hlaupið í burtu. B-kk-nf hafi vankast örlítið við höggið en um hafi verið að ræða sama mann og B-kk-nf hafi áður verið í átökum við. Í frumskýrslu er tekið fram að L-kk-nf Í-kk-nf hafi orðið vitni að árásinni en hann hafi tjáð lögreglu að hann hafi setið skammt frá er ljóshærður eða skolhærður strákur hafi komið hlaupandi að og sparkað í höfuð B-kk-ef. Er þess getið að L-kk-nf hafi verið undir áhrifum áfengis en mjög greinargóður. Greinilegan skurð hafi verið að sjá fyrir ofan vinstri augabrún B-kk-ef K-kk-ef.

Mánudaginn 18. júní 2007 mætti B-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf á lögreglustöð og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir líkamsárás. Greindi hann þá frá atvikum málsins. Á-kvk-nf E. E-kvk-nf sérfræðilæknir á slysa- og bráðadeild Landspítala háskólasjúkrahúss hefur 8. september 2007 ritað læknisvottorð vegna komu B-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef á deildina 17. júní 2007 kl. 06.36. Í vottorðinu kemur m.a. fram að B-kk-nf K-kk-nf hafi verið rispaður og almennt bólginn í andliti. Ekki hafi verið grunur um brot og augnhreyfingar eðlilegar. Virðist sem B-kk-nf K-kk-nf sé ,,aðeins við skál” en hann gefi mjög nákvæma sögu.

Ákærði kvaðst hafa orðið fyrir árás B-kk-ef K-kk-ef og annars manns í Hafnarstræti að morgni sunnudagsins 17. júní 2007. Upphafið hafi verið það að ákærði og B-kk-nf K-kk-nf hafi rekist hvor utan í annan, en þeir hafi báðir verið ölvaðir. Hafi ákærði í glettni spurt að því hvort B-kk-nf ætlaði nokkuð að lemja ákærða. Í framhaldi hafi ákærði fengið högg frá B-kk-þgf og í kjölfarið brotist út slagsmál þeirra á milli. Eftir stutta stund hafi lögregla skorist í leikinn. Hafi ákærði og B-kk-nf K-kk-nf gengið í sitt hvora áttina. Um 10 mínútum síðar hafi ákærði verið við Lækjargötu og Bankastræti en hann hafi ætlað að taka leigubifreið heim á leið. Hafi hann þá á ný hitt fyrir B-kk-þf K-kk-þf og félaga hans. Hafi ákærði sagt við þá að þeir væru hetjur. Við það hafi B-kk-nf K-kk-nf og félagi hans ráðist að ákærða á nýjan leik. Í þeim átökum hafi ákærði náð að slá B-kk-þf K-kk-þf einu sinni til þrisvar sinnum, auk þess sem hann hafi sjálfur verið sleginn af B-kk-þgf K-kk-þgf og félaga hans. Ákærði kvaðst hins vegar aldrei hafa sparkað í höfuð B-kk-ef K-kk-ef. Ákærði kvaðst telja að þeir áverkar sem getið væri um í ákæru hafi getað hlotist í átökum ákærða og B-kk-ef K-kk-ef, auk þess sem þeir hafi getað hlotist í átökum B-kk-ef K-kk-ef við lögreglumenn. Ákærði hafi í samskiptum sínum við B-kk-þf K-kk-þf hruflast á enni og bólgnað út á kinn. Ekki hafi hann farið til læknis til að láta líta á áverkana.

B-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf kvaðst hafa verið í miðbæ Reykjavíkur að skemmta sér umrætt sinn. Hafi hann drukkið áfengi en ekki verið ofurölvi. B-kk-nf hafi verið að koma með nesti frá veitingasölunni Hlöllabátum og gengið austur Hafnarstræti í átt að Nonnabitum. Með honum í för hafi verið vinur hans, S-kk-nf B-kk-nf. Ákærði hafi komið á móti þeim, ásamt félaga sínum. Hafi B-kk-nf reynt að víkja frá þegar þeir hafi mæst, en ákærði rekið öxl harkalega í B-kk-þf. Við það hafi ákærði misst kókdós er hann hafi haldið á. Hafi ákærði þegar gert kröfu um að B-kk-nf myndi greiða fyrir kókdósina, en B-kk-nf þá spurt hvað gengi að ákærða. Ákærði hafi orðið sífellt æstari og loks farið úr jakka en B-kk-þgf hafi þá þótt sýnt að ákærði ætlaði að ráðast á sig. Hafi B-kk-nf því ýtt við ákærða. Þá hafi upphafist átök á milli þeirra þar sem B-kk-nf og ákærði hafi slegið hvor annan. Hafi B-kk-nf fengið högg á vinstra gagnauga og sjálfur komið höggi á ákærða. B-kk-nf hafi náð að grípa um ákærða og fleygja honum í jörðina. Við það hafi B-kk-nf sjálfur misst jafnvægið og fallið í götuna. Ákærði hafi verið fyrri á fætur og sparkað í átt til B-kk-ef, en B-kk-nf náð að bera hendur fyrir sparkið. Þegar B-kk-nf hafi verið við það að spretta aftur á fætur hafi lögregla verið komin á vettvang. Hafi lögreglumaður slegið B-kk-þf í vinstra lærið þannig að B-kk-nf hafi fallið aftur á bak. Í framhaldi hafi lögreglumaður tekið B-kk-þf hálstaki. Eftir að B-kk-nf hafi greint frá málavöxtum hafi honum verið sleppt. Hafi lögreglumenn beðið B-kk-þf um að koma sér í burt og ,,kæla” sig. Kvaðst B-kk-nf í framhaldi hafa farið að útitafli við veitingastaðinn Lækjarbrekku þar sem hann og S-kk-nf B-kk-nf hafi sest í tröppur við taflborðið. Skyndilega hafi S-kk-nf sagt ,,passaðu þig”. Við það hafi B-kk-nf litið til hægri og fótur í því komið í andlit B-kk-ef. B-kk-nf kvaðst hafa vankast við sparkið og því ekki séð hver umræddur maður hafi verið. S-kk-nf hafi hins vegar sagt að um sama mann hafi verið að ræða og áður hafi verið í átökum við B-kk-þf. Viðkomandi hafi flúið af vettvangi. Við sparkið hafi B-kk-nf fengið skurð ofan við vinstri augabrún sem blætt hafi talsvert úr. Ekki kvaðst B-kk-nf öruggur um að hann hafi fengið blóðnasir við sparkið. S-kk-nf hafi kallað til lögreglu sem komið hafi á vettvang. Síðar um morguninn hafi B-kk-nf farið á slysadeild og verið greindur með brot á hægri hendi. Hafi hann sennilega brotnað á hendinni í átökunum í Hafnarstrætinu. Þá gæti hann einnig hafa brotnað á hendinni þegar lögreglan hafi fellt hann.

S-kk-nf B-kk-nf kvaðst umrætt sinn, ásamt B-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf, hafa verið á gangi í miðbæ Reykjavíkur og gengið frá veitingasölunni Hlöllabátum. Hafi þeir verið á ferð í Hafnarstræti er B-kk-nf og ákærði hafi rekist saman. Hafi ákærði misst kókdós sem hann hafi haldið á. Þeir hafi byrjað að rífast og ákærði viljað að B-kk-nf og S-kk-nf myndu greiða fyrir kókdósina. Á einhverjum tímapunkti hafi ákærði farið þétt upp að B-kk-þgf sem við það hafi ýtt ákærða frá. Ákærði hafi brugðist við með því að kýla B-kk-þf í andlitið. B-kk-nf hafi svarað fyrir sig með því að kýla ákærða í andlit. B-kk-nf hafi náð hálstaki á ákærða og þeir síðan dottið saman í jörðina. Ákærði hafi verið fljótari að standa upp og sparkað til B-kk-ef á meðan B-kk-nf hafi enn verið liggjandi í jörðinni. Hafi B-kk-nf sett hendi fyrir sig og sparkið farið í hendi B-kk-ef. Hafi B-kk-nf náð að standa á fætur og þeir tveir ætlað að ráðast hvor á annan aftur. Í því hafi lögregla komið að og stöðvað þá m.a. með því að slá B-kk-þf með kylfu í vinstra læri. Lögreglumenn hafi síðan rætt við ákærða og B-kk-þf og sagt þeim að kæla sig niður. Hafi þeir í framhaldi gengið í sitt hvora áttina. S-kk-nf og B-kk-nf hafi gengið áleiðis að Lækjartorgi og þeir sest niður í tröppu við útitaflið við veitingastaðinn Lækjarbrekku. B-kk-nf hafi verið ,,hálf sjokkeraður” eftir atganginn. Um 10 mínútum síðar hafi S-kk-þgf verið litið aftur fyrir sig og ákærði þá verið þar kominn. Hafi S-kk-nf rétt náð að segja ,,passaðu þig” og B-kk-nf í því snúið sér við. Hafi ákærði þá sparkað í andlit B-kk-ef. B-kk-nf hafi dottið niður tröppur og kvaðst S-kk-nf þá hafa byrjað að rífast í ákærða. B-kk-nf hafi komið aftan að honum og tekið utan um hann en S-kk-nf reynt að ná ákærða hálstaki. Ákærði hafi hins vegar náð að rífa sig lausan og hlaupa í burtu. S-kk-nf kvaðst hafa séð að B-kk-nf hafi verið með blóð í andliti eftir sparkið og með sár við auga. Blóð hafi ekki verið í andliti hans eftir fyrri átökin við ákærða.

L-kk-nf Í-kk-nf kvaðst hafa verið á gangi í miðbæ Reykjavíkur umrædda nótt. Hafi hann ætlað að taka leigubifreið og staðið við útitaflið. Hafi hann heyrt einhverjar stympingar og læti fyrir ofan sig. Hafi hann veitt því athygli að tveir strákar hafi setið í tröppu en þá hafi þriðji maður komið hlaupandi að þeim og náð að sparka í annan mannanna. Fyrir dómi kvaðst L-kk-nf ekki viss um hvar sparkið hafi nákvæmlega komið í manninn, en er hann gaf skýrslu hjá lögreglu fullyrti hann að sparkið hafi komið í andlit mannsins. Þeir félagar hafi staðið upp og hlaupið á eftir árásarmanninum. Skömmu síðar hafi þeir komið til baka.

Niðurstaða:

Ákærða, B-kk-þgf K-kk-þgf og S-kk-þgf B-kk-þgf ber saman um að ákærði og B-kk-nf K-kk-nf hafi lent í átökum í Hafnarstræti umrædda nótt, en það hafi verið upphaf samskipta þeirra. Bera þeir allir að ákærði og B-kk-nf K-kk-nf hafi náð að koma höggum hvor á annan þar til lögregla hafi stöðvað slagsmálin. Eftir það hafi þeir haldið hvor sína leið. Þá ber ákærða og S-kk-þgf B-kk-þgf saman um að þeir þrír hafi hist aftur stuttu síðar og þá við útitafl við veitingastaðinn Lækjarbrekku í Bankastræti. Um atburðarásina þar eru ákærði, B-kk-nf K-kk-nf og S-kk-nf hins vegar ekki sammála. Ákærði kveður B-kk-þf K-kk-þf og S-kk-þf að fyrra bragði hafa ráðist að sér á nýjan leik eftir að ákærði hafi látið nokkur orð falla um fyrri samskipti þeirra. Í kjölfarið hafi komið til átaka á milli þeirra. Ákærði hafi ekki sparkaði í andlit B-kk-ef K-kk-ef, svo sem honum væri gefið að sök í ákæru. B-kk-þgf K-kk-þgf og S-kk-þgf ber saman um að þeir tveir hafi seti í tröppu við útitaflið er maður hafi komið aftan að B-kk-þgf K-kk-þgf. Hafi S-kk-nf hrópað til B-kk-ef að gæta sín og B-kk-nf í því snúið höfði sínu að aðkomumanninum. Við það hafi aðkomumaðurinn sparkað í höfuð B-kk-ef K-kk-ef og sparkið komið í andlit hans. S-kk-nf fullyrðir að um hafi verið að ræða sama mann og áður hafi verið í átökum við B-kk-þf K-kk-þf í Hafnarstræti. Fyrir dómi treysti B-kk-nf K-kk-nf sér ekki til að fullyrða hvort svo hafi verið þar sem hann hafi vankast við sparkið. Í lögregluskýrslu er hins vegar bókað eftir B-kk-þgf að ákærði hafi þar verið kominn til að hefna sín. L-kk-nf Í-kk-nf varð vitni að þessum átökum en hann hefur borið að tveir menn hafi setið í tröppu við útitaflið er maður hafi komið aftan að þeim og sparkað í annan mannanna. Fyrir dómi treysti L-kk-nf sér ekki til að fullyrða hvar sparkið hafi lent en í lögregluskýrslu fullyrti hann að sparkið hafi komið í andlit annars mannsins. Í frumskýrslu lögreglu hafa lögreglumenn skráð niður eftir L-kk-þgf að ljóshærður eða skolhærður strákur hafi komið hlaupandi í átt að B-kk-þgf.

Að mati dómsins liggur fyrir lögfull sönnun um að ákærði og B-kk-nf K-kk-nf hafi hist í tvö aðskilin skipti umrædda nótt. Því til grundvallar liggur framburður ákærða sjálfs, sem og framburður S-kk-ef B-kk-ef. Þegar til framburðar S-kk-ef, B-kk-ef K-kk-ef og L-kk-ef Í-kk-ef er litið er einnig komin fram lögfull sönnun um að B-kk-nf K-kk-nf hafi orðið fyrir sparki í andlitið þar sem hann sat í tröppu við útitaflið. S-kk-nf staðhæfir að þar hafi ákærði verið á ferð, en L-kk-nf lýsir viðkomandi sem ljóshærðum eða skolhærðum dreng. B-kk-nf K-kk-nf staðhæfir að hafa ekki fyrir umrætt spark lent í öðrum átökum við ákærða við útitaflið þessa nótt. Þegar til þessara atriða er litið þykir að mati dómsins hafi yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi verið sá einstaklingur er hafi komið aftan að B-kk-þgf K-kk-þgf og sparkað í höfuð hans.

Í læknisvottorði kemur m.a. fram að B-kk-nf K-kk-nf hafi verið rispaður og almennt bólginn í andliti. Af frumskýrslu lögreglu verður ráðið að B-kk-nf K-kk-nf hafi eftir seinni atlöguna við ákærða verið með skurð fyrir ofan vinstri augabrún. Þá hefur sá lögreglumaður er annaðist skýrslutöku af B-kk-þgf K-kk-þgf fært í skýrsluna að B-kk-nf K-kk-nf hafi verið með skurð ofan við vinstri augabrún. Þá hafi hann verið bólginn og marinn umhverfis nef. Skýrsla þessi var tekin mánudaginn 18. júní 2007 kl. 14.58 eða innan við einum og hálfum sólarhring eftir árásina. B-kk-nf K-kk-nf og S-kk-nf staðhæfa að B-kk-nf K-kk-nf hafi verið með blóð í andliti eftir síðari árásina. Þegar þessi atriði eru virt verður lagt til grundvallar að afleiðingar af sparki ákærða í andlit B-kk-ef K-kk-ef hafi að lágmarki verið rispur og bólgur í andliti, en rispur eru vægari áverkar en skurður en af sama toga. Ekki liggur nægjanlega fyrir að B-kk-nf K-kk-nf hafi fengið blóðnasir við atlöguna. Með þessari athugasemd verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í nóvember 1981. Á árinu 2000 gekkst hann undir sátt fyrir hraðakstur. Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði veittist að manni sem var óviðbúin árás af hans hálfu en ákærði kom að B-kk-þgf K-kk-þgf aftan frá. Þá er það fólskuleg árás að sparka í höfuð manns en mjög alvarlegir áverkar geta hlotist af slíku framferði. Til þess er að líta ákærða til málsbóta að tiltölulega litlir áverkar hlutust af árás hans. Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Verður refsingin bundin skilorði með þeim hætti er í dómsorði er kveðið á um.

Ákærði greiði 25.700 krónur í sakarkostnað vegna læknisvottorðs. Að auki greiði hann málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, að viðbættum virðisaukaskatti, svo sem í dómsorði greinir.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið K-kk-nf I-kk-nf V-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

D ó m s o r ð:

Ákærði, H-kk-nf J-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum 2 árum frá birtingu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 139.742 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 114.042 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf