S-213/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 27. nóvember, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri á hendur X,

„fyrir fíkniefnabrot, með því að hafa mánudaginn 10. nóvember 2008, verið með í vörslum sínum 4,46 grömm af hassi á Akureyrarflugvelli, en lögreglan fann efnin við leit, þegar ákærði var að koma úr flugi frá Reykjavík.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana og fíkniefna nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til [að] sæta upptöku á 4,46 grömmum af hassi, sem lögreglan lagði hald á og tilgreint er í efnaskrá nr. 14.832, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Við þingfestingu málsins játaði ákærði sök samkvæmt ákæru. Verjandi hans krefst vægustu refsingar sem lög leyfa en málsvarnarþóknunar sér til handa.

Með játningu ákærða, sem fær stoð í gögnum málsins og engin ástæða þykir til að draga í efa, er hann sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er í ákæru rétt færð til refsiheimildar.

Ákærði hefur allnokkurn sakaferil að baki, frá því hann náði átján ára aldri, og hefur hann verið sakfelldur fyrir umferðarlagabrot, fíkniefnalagabrot og þjófnað. Skiptir hér máli að í október 2006 var ákærði dæmdur í 3 mánaða fangelsi, en fullnustu tveggja mánaða af því frestað skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir umferðarlagabrot og eldri skilorðsdómur fyrir þjófnað dæmdur með. Hinn 19. febrúar 2007 var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi fyrir þjófnað, en hinn 15. apríl 2008 var ákærða veitt reynslulausn í eitt ár á 60 daga eftirstöðvum óafplánaðrar refsingar. Með broti því sem ákærði er nú sakfelldur fyrir, rauf hann skilyrði þeirrar reynslulausnar.

Fyrir dómi lýsti ákærði sínum högum þannig að sér hefði nú tekizt að halda sér allsgáðum í hálft ár. Hann hefði fengið starf við þjónustu við fatlaða en misst það en myndi hefja nánar tiltekið nám í skóla eftir áramótin. Kvaðst hann nú mjög freista þess að koma lífi sínu á kjöl og yrði sér mjög þungbært ef sér yrði nú gert að afplána eftirstöðvar dæmdrar refsivistar. Var frásögn ákærða af högum sínum ekki mótmælt.

Brot ákærða nú er fremur smávægilegt og allnokkuð er liðið frá því hann framdi það. Í ljósi alls framanritaðs verður ákveðið, með vísan til 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga og 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, að ekki skuli í máli þessu hrófla við þeirri reynslulausn sem ákærða var veitt, heldur skuli honum gert að greiða sekt í ríkissjóð, 50.000 krónur, og komi fjögurra daga fangelsi í stað sektarinnar, verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði verður dæmdur til að greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 49.800 krónur, og hefur þá verið litið til reglna um virðisaukaskatt, en annar sakarkostnaður mun ekki vera í málinu.

Af hálfu ákæruvaldsins fór með málið E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi lögreglustjóra.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, greiði 50.000 króna sekt í ríkissjóð og komi fjögurra daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 49.800 krónur.