E-4532/2008

Mál þetta sem tekið var til úrskurðar um frávísunarkröfu stefnda hinn 22. október 2008 var höfðað 5. júní 2008. Stefnandi er Á-kvk-nf S-kvk-nf, Bragagötu 29a, Reykjavík en stefndi er D-kk-nf F-kk-nf G-kk-nf, Bragagötu 29a, Reykjavík.

Dómkröfur stefnanda eru þær að stefnda verði gert að þola að eignaskiptasamningi um fasteignina nr. 29a við Bragagötu í Reykjavík, sem gerður var af réttargæslustefndu, S-kvk-þgf E. B-kvk-þgf í janúar 2005, verði breytt á þann veg að 11,1 m2 geymsluloft í risi í húsinu nr. 29a við Bragagötu í Reykjavík og merkt er nr. 0402 verði skráð sameign allra en ekki séreign íbúðar á 3. hæð merkt nr. 0301. Þá krefst stefnandi þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar.

Dómkröfur stefnda eru þær aðallega að máli þessu verði vísað frá dómi en til vara að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda í málinu. Í báðum tilvikum krefst stefndi þess að stefnandi verði dæmd til að greiða stefnda málskostnað að viðbættum virðisaukaskatti.

Stefnandi gerir engar kröfur á hendur réttargæslustefndu og réttargæslustefndu gera engar kröfur í málinu.

Í þessum þætti málsins er eingöngu til úrlausnar krafa stefnda um frávísun málsins og gerir stefnandi þær kröfur í þeim þætti að frávísunarkröfu stefnda verði hafnað. Verði krafan tekin til greina krefst stefnandi þess að málskostnaður verði felldur niður.

II

Með kaupsamningi 25. febrúar 1997 keypti stefnandi íbúð sína sem merkt er nr. 0201 í húsinu nr. 29a við Bragagötu í Reykjavík. Á árinu 2004 var unnið að breytingum á þriðju hæð hússins og í kjölfarið var gerð ný eignaskiptayfirlýsing um fasteignina og annaðist réttargæslustefnda S-kvk-nf E. B-kvk-nf um gerð hennar. Var eignaskiptayfirlýsingin undirrituð af öllum þáverandi eigendum fasteignarinnar, meðal annars stefnanda, og var henni þinglýst á alla fasteignina 2. febrúar 2005.

Telur stefnandi að við gerð eignaskiptayfirlýsingarinnar hafi orðið mistök og hafi merkingum eignarhluta í risi verið snúið við þannig að sérgeymsla stefnanda sem áður hafi verið merkt nr. 0402 hafi nú verið merkt nr. 0401 og þurrkloft sem áður hafi verið merkt nr. 0401 hafi nú verið merkt nr. 0402.

Stefndi keypti íbúð sína sem merkt er nr. 0301 af G-kk-þgf E-kk-þgf E-kk-þgf með kaupsamningi 8. mars 2006. Kveður stefnandi að þá hafi komið í ljós að umrætt þurrkloft, sem stefnandi hafi talið vera í sameign allra eigenda hússins, hafi nú verið skráð séreign íbúðar stefnda. Kveðst stefnandi ekki kannast við að um þessa breytingu á sameign hafi verið gerð sérstök samþykkt á húsfundi og telur að þarna hafi verið um að ræða mistök við gerð eignaskiptayfirlýsingarinnar og krefst þess nú að þau mistök verði leiðrétt.

Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum eru núverandi eigendur fasteignarinnar að Bragagötu 29a, Reykjavík, auk aðila máls þessa, réttargæslustefndu A-kk-nf Á-kk-nf og E-kvk-nf M-kvk-nf L-kvk-nf.

III

Stefnandi kveðst byggja málatilbúnað sinn á hendur stefnda á því að mistök hafi átt sér stað við gerð eignaskiptayfirlýsingar, sem réttargæslustefnda S-kvk-nf E. B-kvk-nf hafi gert í janúar 2005 um fasteignina Bragagötu 29a í Reykjavík. Til þess að eignarhluti í fasteign, sem sé í sameign allra, verði gerð að séreign eins aðila, sé nauðsynlegt að hafa fyrir því samþykkt húsfundar, tekna á löglegan og formlega réttan hátt. Engu slíku sé hér fyrir að fara enda hafi aldrei verið um þessa tilfærslu rætt og því síður hafi verið nokkur vilji af hálfu stefnanda til hennar. Eignarhlutur stefnda hafi þannig með ólögmætum hætti aukist á kostnað annarra sameigenda í húsinu og því beri að taka kröfu stefnanda til greina og breyta eignaskiptayfirlýsingunni þannig að 11,1 m2 geymsluloft í risi merkt 0402 og nú sé talið vera séreign íbúðar 0301 verði skráð sameign allra, þ.e. íbúða 0101, 0201 og 0301 eins og áður hafi verið.

Geti mistök sem þessi á engan hátt orðið grundvöllur að eignarrétti stefnda án undangenginnar formlega réttrar ákvörðunar um ráðstöfun á eignarhlutanum þrátt fyrir að allir aðilar hafi undirritað umrædda eignaskiptayfirlýsingu.

Um lagarök vísar stefnandi til almennra reglna kröfuréttarins um gildi samninga og mistök í samningagerð, ákvæða laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús, sbr. III. kafla þeirra laga og til hliðsjónar ákvæði 35. og 41. gr., sbr. 19. gr. laganna. Um málskostnað vísar stefnandi til 129., sbr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og um varnarþing vísar stefnandi til 33. gr. þeirra laga.

IV

Stefndi kveðst vera einn af þremur eigendum húsnæðis að Bragagötu 29 a, Reykjavík. Auk stefnda og stefnanda séu réttargæslustefndu eigendur húsnæðisins. Krafa stefnanda varði eignaskiptayfirlýsingu um húseignina og atriði sem allir húseigendur þurfi að koma að og verði bundnir af. Hefði því verið nauðsynlegt að stefna öllum núverandi eigendum húseignarinnar til að þola breytingu á þinglýstri eignaskiptayfirlýsingu, sbr. 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og nægi ekki að stefna þeim til réttargæslu.

Að mati stefnda sé ljóst að niðurstaða dóms í þessu máli varði fyrrum eiganda íbúðar stefnanda verulega, en hann hafi meðal annars komið að gerð eignaskiptayfirlýsingarinnar á sínum tíma og hafi hann undirritað hana sem eigandi og hefði því verið nauðsynlegt að stefna honum til að þola dóm í málinu.

Um lagarök að öðru leyti en að framan greinir vísar stefndi til 16. gr. fjöleignahúsalaga nr. 26/1994. Um málskostnað vísar stefndi til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

V

Samkvæmt 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála segir að ef fleiri en einn eigi óskipt réttindi eða beri óskipta skyldu eigi þeir óskipta aðild. Samkvæmt 2. mgr. ákvæðisins skal vísa máli frá dómi ef þeim sem bera óskipta skyldu er ekki öllum veittur kostur á að svara til sakar og það sama á við ef þeir sem eiga óskipt réttindi sækja ekki mál í sameiningu að því leyti sem krafa er höfð uppi um hagsmuni einhvers þeirra sem á ekki aðild að því.

Í máli þessu krefst stefnandi breytingar eignaskiptayfirlýsingu sem þinglýst hefur verið á alla fasteignina nr. 29a við Bragagötu í Reykjavík. Hefur stefnandi í málatilbúnaði sínum ekki skýrt hvernig hann telur sig geta gert slíka kröfu án aðkomu allra eigenda fasteignarinnar sem hljóta að hafa hagsmuni af hvers konar ráðstöfun á fasteigninni. Hefðu allir eigendur fasteignarinnar því þurft að eiga aðild að málinu og var ekki nægilegt að stefna hluta þeirra til réttargæslu. Þegar af þeirri ástæðu verður ekki hjá því komist að vísa máli þessu frá dómi, sbr. 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991.

Með hliðsjón af þessari niðurstöðu verður stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 200.000 krónur og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Af hálfu stefnanda flutti málið B-kk-nf H-kk-nf hrl. en af hálfu stefnda flutti málið I-kk-nf H-kk-nf hrl.

G-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi, Á-kvk-nf S-kvk-nf, greiði stefnda, D-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf, 200.000 krónur í málskostnað.

G-kvk-nf B-kvk-nf