S-1141/2011

Mál þetta, sem dómtekið var fyrr í dag, er höfðað af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 9. ágúst 2011 og ákæru ríkissaksóknara 13. júlí 2011, á hendur G-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, kt. […], […], Kópavogi, fyrir eftirtalin hegningarlagabrot framin í Reykjavík á árinu 2010, nema annað sé tekið fram:

Ákæra dags. 9. ágúst sl.

I.

Þjófnaði, með því í að hafa:

1. Miðvikudaginn 9. júní 2010 í versluninni 11-11 Laugavegi 116, stolið kókflösku og samloku samtals að verðmæti kr. 590.

2. Laugardaginn 26. júní 2010 í sundlaug Kópavogs, Borgarholtsbraut 17 í Kópavogi, stolið farsíma af gerðinni Nokia Xpress og kveikjuáslyklum, með því fara inn í ólæstum starfsmannaskáp.

3. Miðvikudaginn 5. janúar 2011 í félagi við E-kk-þf K-kk-þf K-kk-þf farið heimildarlaust inn í Fjölbrautarskólanum í Breiðholti og stolið þaðan hljóðmixer að verðmæti kr. 115.471,-

II.

4. Fyrir ólögmæta meðferð fundins fjár, með því hafa föstudaginn 20. ágúst 2010 í verslun N1 Ártúnshöfða, kastað eign sinni á debetkort G-kk-ef H-kk-ef G-kk-ef, kt. 000000-0000, sem ákærði tók við vitandi að hann ætti ekki þetta kort.

III.

5. Fyrir hylmingu með því að hafa fimmtudaginn 2. september 2010 selt úlpu af gerðinni Þórsmörk frá 66°N, eign K-kvk-ef S-kvk-ef að andvirði kr. 59.500 vitandi að um þjófstolna flík var að ræða, en úlpunni var stolið þann 16. ágúst sama ár við Hólabrekkuskóla, og þannig tekið þátt í ávinningum af umræddu þýfi.

IV.

6. Fyrir fjársvik með því að hafa, laugardaginn 14. ágúst 2010, svikið út í verslun Krónunnar, Bíldshöfða 20, tvö karton af sígarettum, samtals að verðmæti kr. 17.420. með því að láta skuldfæra andvirðið heimildarlaust á greiðslukortareikning annars manns með framvísun greiðslukorts, sem ákærði hafði stolið.

7. Fyrir tilraun til fjársvika með því að hafa sama daga og getur um í ákærulið 6 reynt að svíkja út í verslun Elko Skeifunni í Reykjavík þremur Playstation leikjatölvum með framvísun á greiðslukorti annars manns, sem ákærði hafði stolið, en afgreiðslumaðurinn uppgötvaði að ákærði var ekki eigandi kortsins.

V.

8. Fyrir nytjastuld- og umferðarlagabrot með því að hafa sunnudaginn 8. ágúst 2010 tekið bifreiðina RU-074 heimildarlaust frá Lautasmára 20 í Kópavogi og ekið bifreiðinni án ökuréttinda þann 9. ágúst austur við Gljúfurholt í Ölfushreppi á 108 km á klst. þar sem leyfður hámarkshraði er 90 km á klst. og til Reykjavíkur að Vatnsveituvegi þar sem ákærði yfirgaf bifreiðina rafmagnslausa.

9. Fyrir nytjastuld, til vara hylmingu og umferðarlagabrot með því að hafa föstudaginn 27. ágúst 2010 tekið bifreiðina NP-966 frá bifreiðastæði að Miklubraut 88 og ekið henni um götur Reykjavíkur og Seltjarnarnes án ökuréttinda, og þann 30. ágúst undir áhrifum ávana- og fíkniefna óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega (tetrahýdrókannabínól í blóði 0,9 ng/ml) austur Miklubraut, suður Kringlumýrarbraut inn Listabraut, suður Kringlumýrarbraut, að Bústaðavegi gegn biðskyldu og án þess að gefa stefnumerki, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn, en ákærði vissi að bifreiðin var stolin.

Brot ákærða í I. kafla ákæru eru talin varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í II. kafla ákæru eru brotin talin varða við 246. gr. almennra hegningarlaga, brot í III. kafla ákæru við 1. mgr. 254. gr. sömu laga og brot í IV. kafla við 248. gr. almennra hegningarlaga sbr. 20. gr. er varðar ákærulið IV-7.

Þá eru brot ákærða í 8 tl. V. kafla ákæru talin varða við 259. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 20/1956 og við 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga, sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, en í 9. tl. sama kafla ákæru eru brotin talin varða við 1. mgr. 5. gr., 1. mgr. 31. gr., 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/ 2006, og við 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 20/1956 og til vara við 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Ákæra dags. 13. júlí sl.

Tilraun til ráns, með því að hafa að morgni miðvikudagsins 5. janúar 2011, farið inn í útibú Arion banka, Hraunbæ 117, Reykjavík, með andlit sitt hulið og vopnaður steinhellu, skipað gjaldkeranum S-kvk-þgf B-x-x að afhenda honum peninga og á sama tíma hent steinhellunni í gler á næstu gjaldkerastúku, með þeim afleiðingum að glerið brotnaði, en ákærði hvarf á braut þegar S-kvk-nf sagði að hún hefði enga peninga til að afhenda.

Telst þetta varða við 252. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga og þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Þá hafa verið gerðar einkaréttarkröfur í málinu. Af hálfu Arion banka hf., er krafist skaðabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 308.000 krónur, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 5. janúar 2010 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Kaupás hf. gerir þá kröfu að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð samtals 18.010 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá tjónsdegi, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags. Þá hefur J-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf f.h. ólögráða dóttur, K-kvk-ef S-kvk-ef, gert kröfu um að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 59.500 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38, 2001 frá tjónsdegi, en síðan dráttarvaxta samkvæmt 9. gr. sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærum.

Ákærði er fæddur í apríl 1992. Samkvæmt sakavottorði hófst brotaferill ákærða um 16 ára aldur hans eða á árinu 2008, en þá var ákærði dæmdur í 3ja mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir þjófnað. Ákærði var aftur dæmdur á sama ári fyrir brot gegn valdstjórninni en ekki gerð sérstök refsing. Á árinu 2009 var ákærði dæmdur í 12 mánaða fangelsi fyrir rán, brot gegn valdstjórninni, líkamsárás og þjófnað. Ákærði var dæmdur í 6 mánaða fangelsi 29. apríl 2010 fyrir líkamsárás, þjófnað, brot gegn valdstjórninni, nytjastuld og brot gegn umferðarlögum. Hann var 4. febrúar 2011 dæmdur í 2ja mánaða fangelsi fyrir fjársvik. Loks var honum 22. mars 2011 ekki gerð sérstök refsing í dómi fyrir þjófnað og nytjastuld. Að því er varðar ákæru 9. ágúst 2011 eru brot ákærða samkvæmt 1 og 2. tl. I. kafla ákæru hegningarauki við refsidómana báða sem ákærði var dæmdur í á árinu 2011. Brot samkvæmt 3. tl. er ítrekun. Brot ákærða samkvæmt II. kafla er hegningarauki við refsidómana frá árinu 2011. Brot samkvæmt III. kafla er hegningarauki við báða refsidómana frá árinu 2011. Brot samkvæmt 6. og 7. tl. IV kafla eru hegningarauki við refsidómana frá árinu 2011. Sama á við um brot samkvæmt V. kafla ákæru. Að því er varðar ákæru ríkissaksóknara er brot samkvæmt þeirri ákæru hegningarauki við refsidómana frá árinu 2011. Að því hegningarauka varðar verður refsing tiltekin eftir 78. gr. laga nr. 19/1940 þegar þannig háttar til. Refsidómar frá árinu 2008 og 2009 voru dæmdir áður en ákærði náði 18 ára aldri. Hafa refsidómarnir því ekki ítrekunaráhrif, sbr. 71. gr. laga nr. 19/1940. Að öðru leyti einkennist sakaferill ákærða af ofbeldisbrotum og auðgunarbrotum. Er sakaferill ákærða nánast samfelldur frá 16 ára aldri. Ákærði er á hinn bóginn ungur að árum og hefur játað brot sín greiðlega. Verður þetta haft til hliðsjónar við ákvörðun refsingar sem í ljósi sakarefnis málsins og ákvæða 255. gr. laga nr. 19/1940 er ákveðin fangelsi í 12 mánuði.

Ákærði hefur mótmælt skaðabótakröfu J-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef fh. ólögráða dóttur sinnar K-kvk-ef S-kvk-ef að fjárhæð 59.500 krónur. Ekki liggja fyrir gögn að baki kröfunni, en þess er getið í kröfugerð að blettur hafi komið í úlpuna. Engar myndir liggja fyrir af henni né aðrar upplýsingar sem unnt er að styðjast við t.a.m. um hvenær úlpan var keypt. Er krafan vanreifuð og verður vísað frá dómi.

Þá hefur ákærði samþykkt skaðabótakröfu Arion banka hf. að mestu leyti. Hefur hann einungis mótmælt kröfulið að fjárhæð 100.000 krónur sem er vegna viðveru öryggisvarðar í húsnæði bankans. Engin gögn liggja að baki þessum kröfulið og er hann vanreifaður. Verður ákærði því dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 208.000 krónur auk vaxta.

Með vísan til lagaákvæða í ákæru verður ákærði sviptur ökurétti í 4 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði sakarkostnað samkvæmt sakarkostnaðaryfirliti og auk þess málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, svo sem í dómsorði greinir. Hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði.

Ákærði er sviptur ökurétti í 4 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði Arion banka hf., skaðabætur að fjárhæð 208.000 krónur, með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 5. janúar 2011 til 31. ágúst 2011, en síðan með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Skaðabótakröfu J-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef fh. ólögráða dóttur hans K-kvk-ef S-kvk-ef er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 252.848 krónur í sakarkostnað þar með talda málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 125.500 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.