S-55/2010

Mál þetta, sem dómtekið var 2. júlí sl., er höfðað með ákæru sýslumannsins á Eskifirði útgefinni 7. maí 2010, á hendur F-kk-þgf H-kk-þgf, [kt.], Mánagötu 27, Reyðarfirði „fyrir líkamsárás á Reyðarfirði aðfaranótt sunnudagsins 14. febrúar 2010, á Búðargötu, á móts við Reyðarfjarðarkirkju, [með því að hafa] slegið [A], hnefahögg í andlitið, með þeim afleiðingum að augntönn vinstra megin í efri góm brotnaði.“

Er háttsemin í ákæruskjali talin varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í ákæru er tekin upp einkaréttarkrafa A en hann krefst skaðabóta að fjárhæð 300.000 auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 14. febrúar 2010 til 19. apríl sama ár, en dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá var gerð krafa um lögmannskostnað, skv. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008.

Ákærði játaði fyrir dómi skýlaust að hann hefði slegið mann á umræddum stað og tíma en vissi ekki hvort sá maður væri A eins og greinir á ákæru og vissi ákærði ekki hver sá maður er. Við meðferð málsins var tekin skýrsla fyrir dómi af ákærða og einnig vitninu B. Eftir að hafa hlýtt á skýrslutöku af vitninu kvaðst ákærði vilja játa brot sitt og óskaði ekki eftir frekari sönnunarfærslu fyrir dómi. Þá gerði ákærði samkomulag við lögmann kröfuhafa fyrir dómi um að hann greiddi bætur að heildarfjárhæð 250.000 krónur til kröfuhafa og væri málskostnaður þar meðtalinn.

Á grundvelli framangreindrar sönnunarfærslu og einkum og sér í lagi skýlausrar játningar ákærða var mál þetta tekið til dóms. Fær játning ákærða stoð í gögnum málsins og samræmist frásögn vitnisins B. Með framangreindri sönnunarfærslu hefur ákæruvaldinu tekist sönnun um sekt ákærða og er brot hans réttilega heimfært til refsiákvæðis í ákæru.

Ákærði er 26 ára gamall og samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverð brot. Hefur hann játað brot sitt hér fyrir dómi og er það til refsimildunar, en ekki verður virt ákærða til lasts þó hann þjáist af minnisleysi um atburði og hafi þurft að leiða vitni fyrir dóminn til að staðreyna að það hafi verið A sem hann sló umrætt kvöld. Af árás ákærða hlaust tannbrot á einni tönn en ekki aðrir áverkar, en meirihluti bótakröfu A er viðgerðarkostnaður vegna þessarar tannar 182.736 krónur. Með hliðsjón af öllu framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en rétt þykir að fresta fullnustu þeirrar refsingar og skal hún falla niður að liðnu tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði og lögmaður kröfuhafa gerðu fyrir dómi samkomulag um heildargreiðslu bóta samtals 250.000 krónur. Verður ákærði dæmdur til greiðslu þeirrar fjárhæðar og skal hún bera dráttarvexti frá dómsuppsögudegi til greiðsludags.

Ekki liggur fyrir að sakarkostnaður hafi hlotist af málinu á rannsóknarstigi og ekki hlaust neinn kostnaður af vörn ákærða fyrir dómi. Verður ákærði því ekki dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kk-þgf B-kk-þgf dómstjóra í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, klukkan 09:00 fimmtudaginn 8. júlí 2010.

Dómsorð:

Ákærði, F-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingar hans er frestað og fellur hún niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 250.000 krónur með dráttarvöxtum frá dómsuppsögudegi 8. júlí 2010 til greiðsludags.

H-kk-nf B-kk-nf