S-168/2011

Mál þetta sem dómtekið var 9. desember 2011, er höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á Akureyri, á hendur X.

Með ákæru útgefinni 7. september 2011, (sbr. mál nr. S-168/2011).

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir fíkniefnabrot, með því að hafa föstudaginn 10. júní 2011, verið með í vörslum sínum 2,21 grömm af maríhúana í bifreiðinni [...], þegar lögreglan stöðvaði akstur hennar á Þingvallastræti við Dalsbraut á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 20.381, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Með ákæru útgefinni 26. september 2011, (sbr. mál nr. S-203/2011).

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa föstudaginn 29. apríl 2011, ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti frá Akureyri áleiðis til Siglufjarðar, en þegar hann kom til Dalvíkur varð hann var við lögregluna og jók hraðann og sinnti ekki því að stöðva akstur sinn í Múlagöngunum milli Dalvíkur og Ólafsfjarðar, heldur flúði lögreglu og ók bifreiðinni í göngunum með allt að 148 kílómetra hraða, en leyfilegur hámarkshraði þar er 50 kílómetrar og sinnti ekki leiðbeiningum fyrir umferð í göngunum um að víkja fyrir umferð á móti og þegar hann kom út úr göngunum og á leiðinni til Ólafsfjarðar að hafa ekið með allt að 163 kílómetra hraða, en á þeirri leið er hámarkshraði 70 kílómetrar og fyrir að hafa ekið í gegnum Ólafsfjarðarkaupstað með milli 100 til 140 kílómetra hraða, en á götum Ólafsfjarðar er 50 og 35 kílómetra hámarkshraði, virða ekki stöðvunarskyldu á gatnamótum Ægisgötu og Aðalgötu á Ólafsfirði og hafa síðan ekið í gegnum Héðinsfjarðargöngin með allt að 160 kílómetra hraða miðað við klukkustund, eftir vegarkafla í eystri göngunum, þar sem hámarkshraðinn er 70 kílómetrar.

Telst þetta varða við 1. mgr. 5. gr. 2. mgr. 25. gr. 1. mgr. og 2. mgr., sbr. 4. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. gr. nefndra umferðarlaga sbr. lög nr. 44, 1993.“

Málin voru sameinuð undir málsnúmerinu S-168/2011, sbr. heimildarákvæði 1. mgr. 169. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008.

Fyrir dómi var af hálfu fulltrúa ákæruvalds fallið frá því sakaratriði að ákærði hefði ekið bifreiðinni [...] ,,í gegnum Ólafsfjarðarkaupstað með milli 100 til 140 kílómetra hraða“. Var miðað við að hann hefði ekið með allt að 100 kílómetra hraða.

Af hálfu ákærða var krafist vægustu refsingar sem lög heimila.

I.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað sakargiftir líkt og þeim er lýst í ofangreindum ákærum, með fyrrnefndum leiðréttingum fulltrúa ákæruvalds.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, m.a. framburðarskýrslum ákærða hjá lögreglu, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem í ákærum er lýst og þar er rétt heimfært til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í nefndum ákærum.

II.

Ákærði, sem er 31 árs, á langan sakaferil að baki, en samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins var hann á tímabilinu frá 1996 til 2003 í sex skipti dæmdur fyrir ávana- og fíkniefnabrot og hegningar- og umferðarlagabrot, þ. á. m. fyrir ölvunar- og sviptingarakstur, en hann var fyrst sviptur ökurétti ævilangt með dómi Héraðsdóms Suðurlands árið 1996, þá 16 ára. Með dómi 27. febrúar 2007 var ákærði dæmdur í sextán mánaða fangelsi fyrir hegningarlagabrot, þ. á m. eignaspjöll og hótanir, fyrir brot gegn tolla- og lyfsölulögum, en einnig fyrir fíkniefna- og umferðarlagabrot, þ. á m. fíkniefnaakstur og sviptingarakstur. Með dómi 19. desember 2007 var ákærði dæmdur í fangelsi í þrjú og hálft ár fyrir hegningarlagabrot, þ. á m. tilraun til ráns og fjársvika, brennu, nytjastuld og þjófnað, en einnig fyrir fíkniefna- og umferðarlagabrot, þ. á m. fíkniefna- og sviptingarakstur. Var dómurinn hegningarauki við fyrrnefndan dóm frá 27. febrúar 2007. Síðast var ákærði með dómi 7. maí 2009 dæmdur til að greiða sekt til ríkissjóðs fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni.

Með þeim brotum sem ákærði hefur í þessu máli verið sakfelldur fyrir rauf hann skilorð reynslulausnar, sem honum hafði verið veitt 14. apríl 2010 ár á 568 dögum óafplánaðrar refsingar, sbr. 2. mgr. 64. gr. laga nr. 49, 2005 um fullnustu refsinga. Ber að taka reynslulausnina upp og dæma með í þessu máli, sbr. 1. mgr. 65. gr. nefndra laga, sbr. og 60. gr. hegningarlaganna nr. 19, 1940.

Við ákvörðun refsingar ber að horfa til lýsts sakaferils ákærða, sbr. og 6. tl. 1. mgr. 70. gr., 71. gr. og 77. gr. hegningarlaganna, og að hann hefur í þessu máli gerst sekur um umferðarlagabrot, þ. á m. ofsa- og sviptingarakstur, en einnig minni háttar fíkniefnabrot.

Að öllu ofangreindu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 21 mánaðar fangelsi. Þá skal ákærði greiða 45.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins, en sæti ella þrigja daga fangelsi.

Ákærði játaði brot sín skýlaust fyrir dómi. Þá benda gögn málsins til þess að ákærði hafi gert raunhæfa tilraun til að vinna bug á fíkniefnamisnotkun sinni. Hann er nú í fastri vinnu og hefur, ásamt sambýliskonu, tvö börn á sínu framfæri. Að þessu virtu og m.a. með hliðsjón af 1. mgr. 5. tl. 70. gr. laga nr. 19, 1940 þykir fært að skilorðsbinda 19 mánuði af refsingunni og skal sá hluti niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. hegningarlaganna.

Dæma ber ákærða til þess að vera áfram sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja, sbr. ákvæði 101. gr. umferðarlaganna.

Þá ber að dæma ákærða til þess að sæta upptöku á 2,21 grammi af maríhúana, sem lögreglan lagði hald á við rannsókn málsins, sbr. ákvæði 6. mgr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.

Loks ber að dæma ákærða til að greiða sakarkostnað, sem er málflutningsþóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef S-x-x hrl., sem þykir hæfilega ákveðin 62.750 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf, héraðsdómari kvað upp dóminn.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 21 mánuð en fresta skal fullnustu 19 mánaða af refsingunni og skal sá hluti niður falla að liðnum þremur árum frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. hegningarlaganna.

Ákærði greiði 45.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins, en sæti ella þriggja daga fangelsi.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði sæti upptöku á 2,21 grammi af maríhúana.