E-494/2009

Mál þetta, sem var dómtekið 19. mars sl., er höfðað 4. september 2009.

Stefnandi er SS eignarhaldsfélag ehf., Hafnarbraut 14, Dalvíkurbyggð. Stefndi er Gústi Bjarna ehf., Reynihólum 9, Dalvíkurbyggð.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér 871.500 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 30. desember 2008 til greiðsludags og málskostnað.

Stefndi krefst aðallega sýknu og málskostnaðar úr hendi stefnanda. Til vara krefst hann þess að krafan verði lækkuð verulega og dráttarvextir dæmdir frá því að liðnir eru 15 dagar frá uppsögu dóms.

I.

Snemma árs 2008 keypti stefndi notaða línu. Samdi hann um kaupin við S-kk-þf A-kk-þf, fyrirsvarsmann stefnanda. Óumdeilt er að línan var afhent uppgerð á svokölluðum stokkjárnum, en ágreiningur er um það með aðilum hvort járnin hafi fylgt með í kaupunum. Fyrirtækið Pat ehf., sem fyrrgreindur S-kk-nf var einnig í forsvari fyrir, gerði stefnda reikning fyrir línunni. Hljóðaði hann um 30 bjóð á 15.000 krónur hvert, auk virðisaukaskatts.

Í byrjun októbermánaðar 2008 afhenti nefndur S-kk-nf stefnda tvívegis stokkjárn til viðbótar, samtals 26 járn. Greinir aðila á um það hvort járnin hafi verið seld eða lánuð. Stefnandi gerði stefnda reikning dagsettan 30. nóvember 2008 fyrir samtals 56 járnum á 12.500 krónur hvert, auk virðisaukaskatts. Hljóðar reikningurinn samtals um 871.500 krónur og er þetta mál höfðað til heimtu hans.

II.

Stefndi byggir á því að hann hafi keypt 30 af greindum 56 járnum af Pat ehf. ásamt fyrrgreindum bjóðum og greitt að fullu. Hafi stefndi fengið þetta allt afhent á staðnum og ekki annað komið fram en að járnin væru innifalin sem fylgifé. Þá kveður stefndi allt benda til þess að félagið Dalorka ehf. hafi í raun átt járnin. Hefur stefndi lagt fram ljósrit reiknings til þess félags fyrir stokkjárnum, þar sem þau kostuðu 5.600 krónur hvert, vorið 2007. Fyrirsvarsmaður Dalorku ehf. hafi verið S-kk-nf A-kk-nf. Bæði það félag og Pat ehf. séu nú gjaldþrota. Verði stefnandi að sanna eignarrétt sinn að járnunum.

Stefndi kveðst hafa fengið 26 járn lánuð til viðbótar. Hafi hann ekki getað skilað þeim, því að stefnandi, eða S-kk-nf A-kk-nf, neiti að taka við þeim. Verði stefnandi að sanna að stefndi hafi keypt þessi járn, en hann verði ekki krafinn um greiðslu kaupverðs járna sem hann hafi fengið lánuð.

Þá byggir stefndi á aðildarskorti. Hafi hann fengið járnin lánuð hjá S-kk-þgf A-kk-þgf, en ekki stefnanda. Stefnandi hafi ekki átt járnin og eigi því ekki aðild að málinu.

Varakröfu sína byggir stefndi á því að stefnandi áskilji sér allt of hátt verð fyrir járnin og vísar til verðs á þeim er Dalorka ehf. keypti þau. Miðar hann varakröfu við að hann verði aðeins dæmdur til að greiða 26 járn, 4.480 krónur fyrir hvert auk virðisaukaskatts, eða samtals 116.480 krónur.

III.

Fyrirsvarsmenn aðila, S-kk-nf A-kk-nf og K-kvk-nf H-kvk-nf af hálfu stefnanda og O-kk-nf J-kk-nf af hálfu stefnda, gáfu skýrslur fyrir dómi. Þá gáfu vitnaskýrslur S-kk-nf O-kk-nf, sonur fyrirsvarsmanns stefnda og Á-kk-nf I-kk-nf I-kk-nf, sölumaður veiðarfæra.

Fyrirsvarsmaður stefnanda, S-kk-nf A-kk-nf, kveður járnin hafa verið í eigu stefnanda, þótt lína sem Pat ehf. seldi hafi verið uppgerð á þau 30 sem stefndi fékk afhent í janúar 2008. Stefndi hafi átt að skila þessum járnum, en það hafi hann ekki gert. Hafi honum því verið gerður reikningur fyrir þau ásamt þeim 26 sem hann fékk afhent í október 2008. Kveður fyrirsvarsmaður stefnanda af og frá að hann hafi lánað stefnda þau járn. Stefnandi hafi eignast járn frá fleiri en einum aðila.

Fyrirsvarsmaður stefnda kveðst hafa fengið línuna afhenta í janúar 2008 án nokkurs áskilnaðar um að hann ætti að skila járnunum sem hún var gerð upp á. Bæði hann og sonur hans staðhæfa að S-kk-nf hafi lánað stefnda samtals 26 járn haustið 2008. Þessum járnum hafi ekki verið skilað, en þau hafi staðið stefnanda til reiðu.

IV.

Fyrir liggur að stefndi keypti 30 bjóð í byrjun árs 2008 og fékk þau afhent á jafnmörgum stokkjárnum. Var viðsemjandi hans S-kk-nf A-kk-nf, fyrirsvarsmaður Pats ehf., sem síðan gerði stefnda reikning fyrir bjóðin. Ósannað er gegn staðhæfingum stefnda að gerður hafi verið áskilnaður um að járnin fylgdu ekki með og að stefndi ætti að skila þeim. Verður að leggja til grundvallar að stefndi hafi mátt ætla með réttu að reikningur sem honum barst frá fyrirtæki sem nefndur S-kk-nf var í forsvari fyrir, væri fyrir allt það sem hann fékk afhent í greint sinn. Verður stefndi því sýknaður af þeim þætti kröfu stefnanda sem lýtur að þeim 30 járnum sem stefndi fékk afhent ásamt 30 bjóðum í ársbyrjun 2008.

Einnig liggur fyrir að stefndi fékk afhent samtals 26 stokkjárn í október 2008. Var viðsemjandi hans í það sinn einnig fyrrnefndur S-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda. Verður ekki byggt á því af hálfu stefnda gegn staðhæfingum fyrirsvarsmanns stefnanda að stefnandi hafi ekki haft heimild á járnunum. Verður ekki fallist á að sýkna beri stefnda vegna aðildarskorts stefnanda.

Gegn staðhæfingum fyrirsvarsmanns stefnanda verður ekki lagt til grundvallar að samist hafi um það að stefndi fengi járnin afhent að láni, sérstaklega þegar til þess er litið að stefndi hefur ekki skilað þessum járnum, þrátt fyrir að það hafi mátt vera honum ríkt tilefni til þess er honum barst reikningur fyrir þau. Þá er ósannað að stefndi hafi reynt í verki að skila járnunum. Verður stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda fyrir þessi járn. Þrátt fyrir að Dalorka ehf. hafi getað keypt slík járn á 5.600 krónur hvert í júní 2007 verður að líta til þess að verðlag almennt kann að hafa breyst töluvert frá þeim tíma. Hefur stefndi ekki fært nægar sönnur á það að uppsett verð stefnanda í október 2008 fyrir járnin, 12.500 krónur fyrir hvert, sé bersýnilega ósanngjarnt. Verður hann því dæmdur til að greiða stefnanda uppsett verð, þ.e. 12.500 kr. x 26 = 325.000 krónur. Við þá fjárhæð leggst 24,5% virðisaukaskattur, 79.625 krónur. Samtals verður stefndi því dæmdur til að greiða stefnanda 404.625 krónur. Verður hann dæmdur til að greiða dráttarvexti af þeirri fjárhæð frá þeim tíma er mánuður var liðinn frá því að reikningur var gerður, sbr. 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001.

Eftir þessari niðurstöðu verður stefndi með hliðsjón af 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 dæmdur til að greiða stefnanda 250.000 krónur í málskostnað.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari. Gætt var ákvæða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 áður en dómur var kveðinn upp.

DÓMSORÐ:

Stefndi, Gústi Bjarna ehf., greiði stefnanda, SS eignarhaldsfélagi ehf., 404.625 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001af þeirri fjárhæð frá 30. desember 2008 til greiðsludags og 250.000 krónur í málskostnað.