S-202/2008

Mál þetta, sem þingfest var þann 7. maí sl. og dómtekið 11. september sl., var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 14. apríl 2008, á hendur Ö-kk-þgf Þ-kk-þgf J-kk-þgf, kt. 000000-0000, Seljabraut 40, Reykjavík en til dvalar að Ásgarði 22, Reykjavík,

„fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, að morgni laugardagsins 23. febrúar 2008, ekið bifreiðinni VM-529 austur Suðurlandsveg við Arnberg á Selfossi, óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa tetrahýdrókannabínóls.

Telst brot ákærða varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50,1987 sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 frá 12. ágúst 2008 að telja, sbr. lög nr. 44, 1993, lög nr. 57, 1997, lög nr. 23, 1998, lög nr. 132, 2003, lög nr. 84, 2004 og lög nr. 66, 2006.“

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og óskaði eftir fresti til að taka afstöðu til sakarefnisins. Ákærði kom aftur fyrir dóminn 22. maí sl. og véfengdi niðurstöður mælingar rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands samkvæmt matsgerð dagsettri 1. apríl 2008 og krafðist þess að endurmæling færi fram. Var málinu því frestað ótímabundið en aðalmeðferð fór fram þann 11. september sl. Lagði sækjandi þá fram nýja matsgerð frá rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði dagsett 27. júní sl. Ákærði játaði þá að hafa ekið undir áhrifum tetrahýdrókannabínólsýru. Krafðist verjandi ákærða vægustu refsingar auk málsvarnalauna og að þau yrðu greidd úr ríkissjóði.

Í máli þessu er ekki ágreiningur um málavexti og vísast um þá til ákæruskjals.

J-kk-nf K-kk-nf, kt. 000000-0000, dósent í eiturefnafræði við læknadeild Háskóla Íslands, gaf símaskýrslu fyrir dóminum. Var hann beðinn um að skýra út þær matsgerðir sem lægu fyrir í máli þessu og hversvegna mismunur kæmi fram milli þeirra. Kvað hann að í matsgerðinni dagsettri 1. apríl sl. hefði komið fram að kannabínóiðar hefðu komið fram í þvagi ökumanns og því hefði blóðsýni verið sent til frekari rannsóknar á tetrahýdrókannabínóli og hefðu mælst 2,5 ng/ml í blóðinu. Með bréfi 26. maí sl. hefði honum borist erindi þar sem beðið var um endurmælingu á blóðinu. Við þá endurmælingu hefði ekki fundist tetrahýdrókannabínól í blóðinu en staðfest hefði verið að tetrahýdrókannabínólsýra hefði fundist í þvagi. Skýringin á þessum mismun væri að tetrahýdrókannabínól væri óstöðugt í blóði og væri þetta þekkt vandamál. Sérstaklega þegar blóð væri geymt í plastglösum. Ekkert óeðlilegt væri við þessar niðurstöður. Aldrei sé hægt að segja til um efni eins og tetrahýdrókannabínól og kókaín sem séu óstöðug í blóði, hversu lengi þau eru að hverfa og hvenær þau eru endanlega horfin úr blóði. Ekkert sé hins vegar sem gefi til kynna að fyrri rannsóknin sé ekki marktæk. Öruggt sé að það magn sem mældist við fyrri mælinguna sé ekki hærra en það magn sem var í blóðinu við töku þess og sé þessi niðurstaða eins örugg og hún geti orðið. Aðspurður kvaðst J-kk-nf ekki hafa fengið beiðni um endurmælingu á fíkniefnum en nokkrum sinnum varðandi alkóhól í blóði. Alkóhól rjúki miklu hægar úr blóði en tetrahýdrókannabínól og kókaín. Miðað sé við að alkóhólniðurstöður séu endurtakanlegar í allt að ár og það sé vitað að niðurstöður muni lækka en ekki neitt verulega. Hans mat sé að mælingar á sýnum vegna tetrahýdrókannabínóls og kókaíns séu ekki endurtakanlegar. Engar þær vörslur séu til, sem hafa verið rannsakaðar nákvæmlega, sem varðveita sýni svo að samsetning blóðsins breytist ekki til muna. Sýni séu í dag geymd í plastglösum en geymsluþol myndi aukast að einhverju leyti væru sýnin geymd í gleríláti. Aðspurður um það hvort síðari mælingin hnekkti fyrri mælingu eða sannaði hana kvað J-kk-nf svo ekki vera. Um væri að ræða tvær sjálfstæðar mælingar sem sýndu stöðu sýna annars vegar í lok mars og hins vegar í júní sl. Aðspurður um líkurnar á því að niðurstöður fyrri matsgerðar væru ekki réttar, kvað J-kk-nf engar líkur vera á því. Niðurstöður seinni mælingar styðji frekar niðurstöður fyrri mælingar þar sem tetrahýdrókannabínólsýra hefði fundist í þvagi í seinni rannsókninni.

Niðurstöður:

Ákærði, sem kom fyrir dóminn og játaði að hafa ekið bifreiðinni eins og greinir í ákæru. Krafðist hann þess að við ákvörðun refsingar yrði ekki litið til fyrri rannsóknar á blóði hans og seinni matsgerðin yrði höfð til hliðsjónar við ákvörðun refsingar.

Eins og kom fram í framburði vitnisins J-kk-ef L-kk-ef K-kk-ef dósents, kvað hann engar líkur vera á því að niðurstöður fyrri rannsóknarinnar væru rangar. Eru skýringar hans á þeim mismun á niðurstöðum sem kemur fram í seinni matsgerðinni trúverðugar og þekkt vandamál. Þá sé rannsakað að tetrahýdrókannabínól sé óstöðugt í blóði og slík blóðsýni séu ekki endurmælanleg. Með vísan til þessa telur dómarinn að hafa verði til grundvallar, við ákvörðun refsingar ákærða, fyrri rannsóknina sem fór fram á blóði hans og kemur fram í matsgerð dagsettri 1. apríl 2008, en þar segir að í blóði ákærða hafi mælst 2,5 ng/ml. Þykir því sannað, með játningu ákærða að hafa ekið í umrætt sinn með tetrahýdrókannabínólsýru í þvagi og framburðar vitnisins J-kk-ef um trúverðugleika fyrri rannsóknar á blóði ákærða, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru.

Í 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987 segir að enginn megi stjórna eða reyna að stjórna vélknúnu ökutæki ef hann er undir áhrifum ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim. Í 2. mgr. 45. gr. a. segir að mælist ávana- og fíkniefni skv. 1. mgr. í blóði eða þvagi ökumanns, teljist hann vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega.

Í málinu liggur fyrir matsgerð, dagsett 1. apríl 2008, frá Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands. Kemur þar fram að í þvagi ákærða hafi fundist kannabínóíðar og í blóði ákærða hafi mælst tetrahýdrókannabínól 2,5 ng/ml, þegar lögreglan hafði afskipti af ákærða. Þá segir í matsgerðinni að tetrahýdrókannabínól sé í flokki ávana- og fíkniefna, sem óheimil séu á íslensku forráðasvæði. Ökumaður teljist því hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar blóð- og þvagsýnin voru tekin. Ákærði hefur því verið undir áhrifum ávana- og fíkniefna þegar lögreglan hafði afskipti af honum og braut því gegn 45. gr. a. umferðarlaga. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum tvisvar verið gerð refsing áður. Þau brot hafa þó ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú.

Þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin 90.000 króna sekt sem ákærða ber að greiða innan fjögurra vikna frá birtingu dóms að telja en sæta ella fangelsi í átta daga. Með hliðsjón af því magni fíkniefna sem mældist í blóði ákærða skal hann sviptur ökurétti í sex mánuði frá birtingu dóms að telja.

Með vísan til 165. gr. laga um meðferð opinberra mála skal ákærða gert að greiða allan sakarkostnað sem er vegna rannsóknar á blóði ákærða og tveggja matsgerða, 156.737 krónur, og þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, auk ferðakostnaðar, 31.680 krónur.

G-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf fulltrúi sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, Ö-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf, greiði 90.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms að telja en sæti ella fangelsi í átta daga.

Ákærði skal sviptur ökurétti í sex mánuði frá birtingu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 338.417 krónur, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og 31.680 krónur í ferðakostnað.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.