S-142/2017

Mál þetta, sem var dómtekið 19. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. síðasta mánaðar, á hendur K-x-x H-x-x N-x-x, kt. 000000-0000, Álfaskeiði 70 í Hafnarfirði, „fyrir umferðarlagabrot með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 19. janúar 2017 ekið bifreiðinni [...], sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 1,3 ng/ml) eftir Hafnarfjarðarvegi við Litlatún í Garðabæ“ og að hafa þannig brotið gegn 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að sviptingu ökuréttar verði markaður sem skemmstur tími. Skipaður verjandi ákærða lýsti því yfir á dómþingi 19. þessa mánaðar að hann afsalaði sér þóknun vegna starfa sinna. Á meðal þess sem fram kom af hálfu ákærða var að hann væri með rekstur og að hann hefði skráð sig í meðferð vegna fíknivanda hjá SÁÁ.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði frá og með árinu 2010 í þremur tilvikum brotið gegn refsilöggjöf. Með sátt hjá lögreglustjóra 22. desember það ár samþykkti hann greiðslu sektar og tímabundna sviptingu ökuréttar, fyrir brot gegn vopnalögum og að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Með dómi 23. september 2015 var hann dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, en sá dómur var birtur ákærða samdægurs. Með sátt hjá lögreglustjóra 7. október sama ár, samþykkti hann greiðslu 205.000 króna sektar og sviptingu ökuréttar í 24 mánuði frá þeim degi, fyrir að aka undir áhrifum ávana- og fíkniefna og án þess að hafa ökuskírteini meðferðis, en brotin framdi hann 2. júlí 2015. Með brotum sínum í máli þessu hefur ákærði rofið skilyrði fyrir framangreindri frestun á fullnustu tveggja mánaða fangelsisrefsingar dómsins frá 23. september 2015 og með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, er refsing þess dóms því tekin upp og dæmd með þeirri refsingu sem ákærða er nú gerð. Eftir framangreindu, sbr. meðal annars 5. tl. 1. mgr. 70. gr. sömu laga og samkvæmt 77. gr. þeirra laga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði og skal fullnusta hennar bundin skilorði á þann veg sem nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæðis 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga, er ákærði jafnframt sviptur ökurétti ævilangt.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, samkvæmt yfirliti um slíkan kostnað og með stoð í öðrum gögnum, svo sem greinir í dómsorði. Fram er komið að skipaður verjandi hans, R-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf héraðsdómslögmaður, hefur afsalað sér þóknun vegna starfa sinna í þágu ákærða, sbr. 1. mgr. 38. gr. laga nr. 88/2008, og því kemur ekki til greiðslu sakarkostnaðar vegna starfa verjandans við meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærði, K-x-x H-x-x N-x-x, sæti fangelsi í þrjá mánuði. Fresta skal fullnustu tveggja mánaða refsingarinnar og falli sá hluti hennar niður að liðnum þremur árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 76.971 krónu í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf