S-22/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 30. maí 2014, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 20. s.m., á hendur V-kk-þgf N-kk-þgf S-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], „fyrir neðangreind brot, framin aðfaranótt sunnudagsins 1. desember 2013 að [...] á Egilsstöðum:

1. Fíkniefnalagabrot, með því að hafa haft í vörslum sínum 25,88 g af amfetamíni í sölu- og dreifingarskyni, en lögregla fann fíkniefnin við húsleit á heimili ákærða.

Telst þetta varða við 2. gr. sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001.

2. Brot gegn valdstjórninni með því að hafa í kjölfar þess að ofangreind fíkniefni fundust við húsleit, boðið lögreglumönnunum A, B, C og héraðslögreglumanninum D peningagreiðslur, sem þeir áttu ekki tilkall til, gegn því að þeir hentu fíkniefnunum í Lagarfljótið og greindu frá því að ekki hafi fundist fíkniefni við leitina og reynt þannig að koma í veg fyrir að þeir gegndu skyldu sinni sem opinberir stafsmenn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 109. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“

Í ákæru er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að sæta upptöku á 25,88 g af amfetamíni samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.

Við þingfestingu málsins 30. maí sl. játaði ákærði brot sín skýlaust fyrir dóminum eins og þeim er lýst í framangreindri ákæru. Var málið þá þegar tekið til dóms samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, án frekari sönnunarfærslu, eftir að sækjanda og skipuðum verjanda ákærða hafði gefist kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Af hálfu ákærða er þess krafist að honum verði ekki gerð sérstök refsing í máli þessu, ellegar sú vægasta refsing sem lög leyfa. Þá er krafist hæfilegrar þóknunar til handa skipuðum verjanda hans.

Í rannsóknargögnum málsins kemur fram að ákærði hafi boðið lögreglumönnunum 35.000 krónur hverjum fyrir að láta fíkniefnin sem fundist höfðu við húsleit á heimili hans, ásamt hárri fjárhæð í reiðufé, hverfa í Lagarfljótið og að hann hafi síðan ítrekað og hækkað það boð í 50.000 krónur til hvers þeirra, enda þótt útskýrt hafi verið fyrir honum að það kæmi ekki til greina og að hann yrði kærður fyrir lögbrot. Um málsatvik skírskotast að öðru leyti til ákæru. Með játningu ákærða, sem á sér stoð í rannsóknargögnum málsins í öllum atriðum, þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í báðum liðum ákærunnar og eru brot hans þar rétt heimfærð til refsiákvæða. Hefur ákærði því unnið sér til refsingar.

Ákærði er fæddur árið 1981 og á nokkurn sakaferil að baki. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hlaut hann m.a. á árabilinu 1999 til 2009 átta refsidóma fyrir ýmis brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og löggjöf um ávana- og fíkniefni. Var þar í eitt skipti, þ.e. með dómi frá 2. júlí 2009, um að ræða hegningarauka við eldri dóm, og var ákærði þá m.a. sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni, þ.e. 106. gr. almennra hegningarlaga. Frá árinu 2011 hefur ákærði í eitt skipti gengist undir lögreglustjórasátt og fjórum sinnum hlotið refsidóma fyrir ýmis brot gegn almennum hegningarlögum, fíknefnalöggjöf, umferðarlögum og lögreglulögum, síðast með dómi 23. apríl sl. þar sem ákærði var dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir brot gegn 106. gr. almennra hegningarlaga. Þau brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir voru framin fyrir uppkvaðningu síðast nefnds dóms og ber því við ákvörðun refsingar hans nú að taka mið af ákvæðum 78. gr., auk 77. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og dæma honum sem hegningarauka þá auknu refsingu sem honum hefði verið gerð ef um brot hans hefði verið dæmt í einu lagi.

Við ákvörðun refsingar ákærða er litið til þess magns amfetamíns sem hér um ræðir og þess að efnið var ætlað til sölu eða annarrar dreifingar. Til mildunar horfir að ákærði hefur játað brot sín, en að öðru leyti þykir ákærði ekki eiga sér málsbætur. Að virtu öllu framanrituðu þykir refsing ákærða nú hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði.

Ákærði verður, með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008, dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar. Á rannsóknarstigi málsins naut ákærði aðstoðar tilnefnds verjanda, P-kk-ef K-kk-ef hdl., við eina skýrslutöku, en fyrir dómi naut hann aðstoðar skipaðs verjanda, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl. Þóknun beggja verjenda þykir hæfilega ákveðin eins og í dómsorði greinir, að teknu tilliti til virðisaukaskatts. Annar sakarkostnaður hlaust ekki af málinu.

Dómur þessi er kveðinn upp af H-kvk-þgf B-kvk-þgf héraðsdómara í dómsal Héraðsdóms Austurlands að Lyngási 15, Egilsstöðum, föstudaginn 6. júní 2014, kl. 9:55.

Dómsorð:

Ákærði, V-kk-nf N-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Ákærði greiði 100.400 krónur í sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl. að fjárhæð 75.300 krónur og þóknun tilnefnds verjanda hans á rannsóknarstigi málsins, P-kk-ef K-kk-ef hdl., að fjárhæð 25.100 krónur

H-kvk-nf B-kvk-nf