S-467/2010

Mál þetta, sem var endursent dóminum til meðferðar á ný með bréfi ríkissaksóknara dagsettu 1. júní 2010, var dómtekið 23. september sl., en höfðað með ákæruskjali ríkissaksóknara, útgefnu 19. september 2008, á hendur A-kk-þgf D-kk-þgf D-kk-þgf, kt. […], Grænahjalla 15, Kópavogi: „fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, aðfararnótt laugardagsins 5. apríl 2008, að Grænahjalla 15, Kópavogi, lagt til L-kk-ef E-kk-ef með hnífi með þeim afleiðingum að hann hlaut skurð í hársverði, tvo skurði á vinstri öxl og sár á hægri síðu.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981.“

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi ákærða krafðist þess að ákærði yrði sýknaður af refsikröfu ákæruvaldsins, en til vara að brot hans yrði heimfært undir ákvæði 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og að hann yrði látinn sæta vægustu refsingu sem lög leyfa. Þá krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa vegna vinnu við málið á rannsóknarstigi og fyrir dómi.

II.

Samkvæmt skýrslu lögreglu voru lögreglumenn kvaddir á slysamóttöku í Fossvogi kl. 04.43 aðfararnótt laugardagsins 5. apríl 2008, vegna hnífsstungu, en þangað hafi brotaþoli leitað aðhlynningar með stungusár á höfði, síðu og á öxl. Eftir að grunnupplýsinga hafði verið aflað var send út til lögreglumanna lýsing á geranda og í framhaldinu var farið á brotavettvang að Grænahjalla 15 þar sem ákærði og fleiri voru handteknir og færðir á lögreglustöð. Var ákærði fluttur af vettvangi kl. 05.23. Í skýrslu lögreglu kemur einnig fram að blóð hafi fundist á vettvangi við leit, en ekkert eggvopn. Ennfremur er haft eftir vitni að ákærða og brotaþola hafi lent saman og verið að rífast. Þá hafi vinkona vitnisins blandað sér í málið, en ákærði hafi þá orðið enn æstari, rifið í hár hennar og kallað hana ljótum nöfnum. Hafi brotaþoli ætlað að ganga á milli, en við það hafi ákærði dregið upp hníf og farið að stinga til brotaþola. Hafi vitnið þá heyrt brotaþola kalla “hann er að stinga mig.” Aðrir viðstaddir hlupu þá til og reyndu að koma í veg fyrir að ákærða tækist að stinga brotaþola, en brotaþoli og þeir sem komu með honum í gleðskapinn hafi síðan hlaupið út úr húsinu og inn í bíl og farið beint á slysadeild. Ákærði, sem var ölvaður við handtöku, viðurkenndi verknaðinn við yfirheyrslu lögreglu daginn eftir.

L-kk-nf E-kk-nf mætti hjá lögreglu að morgni laugardagsins 5. apríl 2008 að eigin frumkvæði og lagði fram kæru á hendur ákærða vegna líkamsárásar. Kvað hann ákærða hafa ráðist að honum fyrr um nóttina með hnífi og skorið sig með honum í höfuðið, hægri síðuna og í öxlina. Lýsti brotaþoli atvikum málsins og greindi frá því að töluvert hefði blætt úr sárinu á höfði brotaþola, en hann kvaðst ekki gera sér grein fyrir því hvort blætt hefði mikið úr sárinu á síðunni eða öxlinni, en ekki hafi þurft að sauma sárin á slysadeildinni. Brotaþoli kvaðst ekki hafa séð hnífinn nema örskamma stund. Um hefði verið að ræða vasahníf sem hann vissi ekki hvernig væri á litinn. Brotaþoli áskildi sér rétt til að leggja fram skaðabótakröfu. Slík krafa er ekki í málinu.

Í læknisvottorði H-kk-ef Þ-kk-ef sérfræðings, dagsettu 9. júní 2008, er því lýst að við komu á slysadeild hafi brotaþoli haft vægan verk við hægra herðablað og yfir vinstri síðu. Hann gefi ágæta og skýra sögu. Þá hafi brotaþoli 2 mm sár á hægri síðu aðeins utanvert við geirvörtu. Á vinstri öxl sé 2 cm grunnur skurður og annar u.þ.b. ½ cm að lengd. Þar upp af sé blóð á hálsi og höfði og þegar búið sé að þrífa það burt komi í ljós 3-3 ½ cm langur skurður í hársverði sem sé mjög grunnur og gapi ekkert. Hætt sé að blæða úr þessum sárum og við skoðun sé niðurstaðan að ekki sé þörf á að sauma.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu 5. apríl 2008. Lýsti hann því að hann hefði vísað brotaþola út af heimili sínu þar sem hann hefði verið að drekka vatn úr vasa sem hann vildi ekki að væri notaður. Hefði brotaþoli ekki viljað fara í burtu. Þá hafi vinkona brotaþola komið og ætlað að slá ákærða utanundir, en hann ýtt henni burtu. Hafi brotaþoli ætlað að ráðast á ákærða, en hann þá tekið upp hníf og skorið brotaþola í hægri síðuna. Í kjölfarið hafi brotaþoli verið fjarlægður úr samkvæminu og aðrir viðstaddir einnig farið. Aðspurður sagðist ákærði hafa ætlað að notað hnífinn til að hóta brotaþola með honum þannig að hann færi út úr húsinu, en hann hafi ekki ætlað að stinga brotaþola. Ákærði kvaðst hafa ýtt við brotaþola og hnífurinn hafi farið í hægri síðu brotaþola og einnig í höfuðið á honum.

Í málinu liggur fyrir skýrsla tæknideildar lögreglu um rannsókn á vettvangi, réttarlæknisfræðilega líkamsskoðun, rannsókn á fatnaði og á sjálfsskeiðungi.

III.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum. Ákærði kannaðist við að hafa valdið brotaþola meiðslum með hnífi þannig að hann hafi hlotið áverka í hársverði og á vinstri öxl, en neitaði því að vera valdur að sári á hægri síðu brotaþola. Þá neitaði ákærði því að ásetningur hans hefði staðið til að valda brotaþola áverkum. Í framburði ákærða kom fram að hann hafi séð brotaþola með stórt vínglas eða vasa sem hann hafi verið að drekka úr. Ákærði þekkti ekki brotaþola fyrir. Ákærði rak brotaþola út úr gleðskapnum en hann hlýddi því ekki. Eftir nokkur orðaskipti þeirra fór ákærði og sótti hníf til að hóta brotaþola. Þegar ákærði ýtti við brotaþola sagðist hann hafa skorið brotaþola. Ákærði var með hnífinn opinn í vasa sínum. Ákærði sagðist hafa tekið hnífinn upp þegar brotaþoli kom að honum. Lýsti ákærði því að hnífsblaðið hafi snúið niður, en hann hafi ekki ætlað að stinga brotaþola eða meiða hann. Ákærði kvaðst muna að hnífurinn hafi lent í hársverði brotaþola og einnig í öxlinni. Ákærði lýsti því einnig að brotaþoli hafi labbað að honum með aðra höndina fyrir aftan bak. Eftir að hnífurinn hafi lent í brotaþola hafi allir gestirnir farið og lögreglan komið á vettvang eftir hálftíma. Ákærði kannaðist við að hafa sagt við vitnum að hann hefði stungið brotaþola, en að það hafi verið óviljaverk.

Brotaþoli L-kk-nf E-kk-nf sagðist muna atburði mjög óljóst en kannaðist við að hafa verið að drekka úr stóru glasi heima hjá ákærða og að ákærði hefði brugðist illa við því. Hann sagði að ákærði hefði haldið hnífnum á lofti og reynt að stinga sig þrisvar, í höfuðið, í hægri síðuna og vinstri öxlina og af því hefðu hlotist áverkar. Um afleiðingar af árásinni sagði brotaþoli að hann hefði náð sér að fullu, en væri með lítil ör og að honum liði ekki illa vegna atburðarins.

Vitnið J-kvk-nf K-kvk-nf L-kvk-nf sagðist hafa verið með félögum sínum í gleðskap á heimili ákærða. Sá hún að ákærði varð æstur og reiður þegar hann sá brotaþola drekka úr stóru vínglasi. Hún hafi staðið nálægt og ákærði þá rifið í hár hennar og haldið henni niðri. Þá hafi brotaþoli komið þar að og ætlað að toga hana á fætur en þá hafi ákærði skorið brotaþola. Hún sagðist ekki hafa séð ákærða beita hnífnum en séð að ákærði var skorinn á höfði og að mikið blæddi úr. Hún hafi síðan farið með brotaþola á slysadeild.

Vitnið H-kk-nf Ó-kk-nf var í gleðskap hjá ákærða. Hann sagði að ákærði hafi haldið á hnífnum í hendinni og beint hnífsoddinum að brotaþola. Hafi ákærði ráðist að brotaþola en einn gestanna, vitnið S-kk-nf P-kk-nf, hafi gengið á milli og tekið í höndina á ákærða og komið í veg fyrir að ákærði myndi stinga brotaþola. Vitnið sá að það blæddi úr höfðinu á brotaþola, en sá ekki ákverka á öðrum stað.

Vitnið I-kvk-nf J-kvk-nf J-kvk-nf greindi frá því að hún hefði verið heima hjá ákærða að Grænahjalla 15 og séð að ákærði hélt á hníf sem vitnið tók af ákærða af því hann var reiður, Vitnið setti hnífinn á bak við kaffikönnu í eldhúsi til að fela hann. Vitnið sagði að ákærði væri vinur sinn en hún þekkti ekki brotaþola.

Vitnið S-kk-nf P-kk-nf lýsti því að hann hefði haldið í höndina á ákærða þegar hann hafi verið að reka hnífinn í brotaþola. Vitnið reyndi að stöðva ákærða og ýta honum burtu. Þá kom vinur ákærða aðvífandi og fór með hann í burtu. Vitnið sá áverka á höfði brotaþola og kvað ákærða hafa skorið brotaþola viljandi, hann hafi séð ákærða fara niður í herbergi og koma aftur reiðan.

Vitnið H-kk-nf Ó-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa séð ákærða taka upp hníf og lyfta hendinni með hnífnum í átt að hálsi brotaþola eða aftan á bakið. Reynt hafi verið að grípa í hnífinn en hann hafi samt farið í brotaþola. Vitnið sá hnífinn renna eftir bakinu á brotaþola, en sá ekki hvar hann lenti. Fannst árásin beinast gegn brotaþola. Sá blóð leka á gólfið en ekki áverka á brotaþola.

Vitnið H-kk-nf Þ-kk-nf læknir og sérfræðingur á slysa og bráðadeild LSH Fossvogi sagði brotaþola hafa komið á deildina og greint frá því að hann hefði verið í samkvæmi og lent í orðaskaki við mann sem leiddi til þess að sá hafi dregið upp vasahníf og veist að brotaþola. Hann hafi verið með þá áverka sem taldir eru upp í vottorðinu frá 9. júní 2008, rispu í hárssverði, 2 millimetra sár á hægri síðu og tvo skurði ofan á öxl, annan 2 cm, en hinn 0,5 cm. Ekkert af þessum áverkum hafi verið saumtækir, heldur meira til að þrífa og loka, en beinar rispur sem gætu samrýmst því að vera eftir hníf. Blætt hefði úr sárunum, en ekki hafi verið um djúpa skurði að ræða, frekar rispur.

Vitnin U-kk-nf M-kk-nf Á-kk-nf lögregluvarðstjóri og G-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður staðfestu fyrir dómi skýrslur sínar um rannsókn málsins, þar með talið um vettvangsrannsókn málsins. Þá staðfesti G-kk-nf H-kk-nf að ákærði hefði viðurkennt í frjálsri frásögn að hafa stungið brotaþola í hægri síðuna.

Vitnið R-kk-nf J-kk-nf rannsóknarlögreglumaður í tæknideild lögreglunnar rannsakaði meðal annars fatnað brotaþola. Hann lýsti tæknirannsókn málsins og greindi frá því að á peysu brotaþola hafi verið margir smáir rauðleitir blettir á vinstri ermi. Þá hafi verið rifa á hægri langhlið sem hafi verið mæld. Aðskotahlut þurfi til að mynda slíka rifu og geti hún samsvarað því að viðkomandi hafi verið stunginn í gegn með hnífi í hægri síðu.

IV.

Ákærði neitar því að hafa valdið brotaþola meiðslum á hægri síðu, en kannaðist við að hafa valdið brotaþola áverkum með hnífi í hársverði og á vinstri öxl. Þá neitaði ákærði því að ásetningur hans hefði staðið til þess að valda brotaþola áverkum. Ákærði og brotaþoli lentu í orðaskaki í gleðskap á heimili brotaþola sem leiddi til þess að ákærði vísaði brotaþola á dyr. Sinnti brotaþoli því ekki í fyrstu en þá kveðst ákærði hafa sótt hníf til að fylgja ákvörðun sinni eftir. Gaf hann meðal annars þá skýringu að það hefði verið nauðsynlegt þar sem brotaþoli væri sterkari en hann.

Að mati dómsins er sannað meðal annars með framburði ákærða sjálfs, brotaþola og vitnanna S-kk-ef P-kk-ef, H-kk-ef Ó-kk-ef og H-kk-ef Ó-kk-ef S-kk-ef að ákærði hélt hnífnum á lofti og beindi honum að brotaþola og skar hann í hársvörðinn. Ennfremur að hnífurinn hafi lent á öxl brotaþola og í hægri síðu hans og valdið skurði og grunnum rispum sem blætt hafi úr. Þá kemur fram í vottorði og í framburði H-kk-ef Þ-kk-ef sérfræðings á slysadeild að áverkar á brotaþola við komuna á slysadeild hafi samrýmst lýsingum hans á þeirri árás sem hann varð fyrir. Sú lýsing fær ennfremur stoð í rannsókn lögreglu á fatnaði brotaþola, en samkvæmt lýsingum R-kk-ef J-kk-ef rannsóknarlögreglumanns á skemmdum á þeirri peysu sem brotaþoli var klæddur í umrætt sinn, verður að telja sannað, að brotaþoli hafi verið stunginn með eggvopni í hægri síðu. Í frjálsri frásögn af atburðum á heimili ákærða sem skráð er af G-kk-þgf H-kk-þgf G-kk-þgf rannsóknarlögreglumanni kl. 12.57 laugardaginn 5. apríl greindi ákærði frá því að hann hefði stungið brotaþola í hægri síðuna. Í skýrslunni segir ákærði svo frá að sá sem hann var að reyna að reka út hafi komið til sín þar sem hann hafi staðið í eldhúsinu og „ætlaði að ráðast á mig. Þá tók ég upp hnífinn og skar hann í hægri síðuna.“ Fyrir dómi staðfesti G-kk-nf H-kk-nf að ákærði hefði greint frá þessari atburðarrás í frjálsri frásögn. Ekki hafa komið fram viðhlítandi skýringar á því hvers vegna framburður ákærða er með öðrum hætti fyrir dómi en hjá lögreglu.

Samkvæmt þessu er að mati dómsins komin fram sönnun þess að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ákæru og að hann sé valdur að þeim áverkum á brotaþola sem lýst er í vottorði H-kk-ef Þ-kk-ef sérfræðings. Verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er háttsemin þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í nóvember 1990. Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Ákærði er sakfelldur fyrir hættulega líkamsárás, en hending gat ráðið því að ekki hlutust alvarlegri áverkar af atlögunni en raun varð. Fram er komið að ákærði og brotaþoli lentu í orðaskaki vegna þess að brotaþoli neitaði að yfirgefa heimili ákærða. Verður því litið til 3. mgr. 218. gr. b. við ákvörðun refsingar ákærða, enda liggur fyrir að ákærði framdi brotið eftir nokkra ertingu frá brotaþola. Einnig er litið til þess að ákærði hefur að mestu játað sakargiftir við alla meðferð málsins og lagt sig fram um að upplýsa málið. Er það virt honum til málsbóta. Ennfremur að ákærði var einungis 17 ára þegar brotið var framið. Á móti kemur að líkamsárás með þeirri verknaðaraðferð sem lýst er í ákæru, að leggja til manns með hníf, er sérstaklega hættuleg enda er hún til þess fallin að geta valdið miklu líkamstjóni.

Að ofangreindu virtu, en ekki síst með hliðsjón af ungum aldri ákærða þykir, með hliðsjón af ákvæðum 2. töluliður 74. gr., 1. mgr. 70. gr., einkum 1., 2., 4. og 8. töluliða almennra hegningarlaga nr. 19/1940, refsing hans hæfilega ákveðin fimm mánaða fangelsi. Fært þykir að skilorðsbinda fullnustu refsingarinnar þannig að hún falli niður að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, þ.e. fyrir læknisvottorð og blóðtökuvottorð, alls 42.200 krónur, auk málsvarnar- og réttargæsluþóknunar skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem telst hæfileg 301.200 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kvk-nf M-kvk-nf S-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

Dóm þennan kveður upp J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, A-kk-nf D-x-x D-x-x, sæti fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að tveimur árum liðnum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 343.400 krónur í sakarkostnað, þar með talið 301.200 króna málsvarnar- og réttargæsluþóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef hrl.

J-kk-nf H-kk-nf.