S-66/2011

Mál þetta, sem dómtekið var fyrr í dag, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 29. desember 2010, á hendur Þ-kvk-þgf S-kvk-þgf Æ-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Dalseli 10, Reykjavík og H-kvk-þgf L-kvk-þgf M-kvk-þgf, kt. 000000-000, Sunnubraut 1, Garði „fyrir skilasvik með því að hafa á árinu 2008 á tímabilinu til 5. nóvember það ár, fjarlægt og ráðstafað úr húsi sínu, Vörðubraut 8, Garði, allar innihurðir ásamt körmum, baðinnréttingu og tæki, eldhúsinnréttingu og tæki, baðinnréttingu inn af svefnherbergi og rafmagnstengla, án heimildar veðhafa, Landsbanka Íslands, nú NBI banka h.f., svo ekki verður talið samrýmast réttindum bankans, en ákærðu höfðu með veðskuldabréfi útgefnu 17. janúar 2006 og tryggingarbréfi 8. júní 2007, samtals að fjárhæð kr. 31.000.000 veðsett bankanum húseignina með öllu því sem henni fylgir og fylgja ber ásamt lóðarréttindum, síðari viðaukum, breytingum og öðrum réttindum sem eigninni tengjast sbr. 16.-18. gr. laga nr. 75, 1997 um samningsveð.

Að mati NBI h.f. eru hlutir sem ákærðu eru taldar hafa fjarlægt úr fasteigninni Vörðubraut 8, Garði, taldir að verðmæti kr. 5.300.000. Eignin var seld nauðungarsölu 5. nóvember 2008 og var bankinn kaupandi hennar.

Telst verknaður ákærðu varða við 2. tölulið 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdar til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

NBI h.f., kt. 000000-0000, Austurstræti 11, Reykjavík, gerir þá kröfu að ákærðu verði gert að greiða bankanum samtals kr. 5.300.000.- en ekki er gerð krafa um vexti af bótafjárhæðinni.“

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærðu játuðu brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningum ákærðu sem eiga sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærðu hafi gerst sekar um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærðu rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Samkvæmt framlögðum sakavottorðum hafa ákærðu hvorugar áður sætt refsingu.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærðu hafa báðar gengist greiðlega við broti sínu og er það virt ákærðu til málsbóta. Á hinn bóginn ber að líta til þess að brot ákærðu er alvarlegt og olli talsverðu tjóni. Þykir refsing ákærðu hvorrar um sig hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Þar sem ákærðu hafa ekki áður sætt refsing þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

NBI hf. hefur krafist þess að ákærðu verði gert að greiða bankanum samtals 5.300.000 krónur, en ekki er gerð krafa um vexti af þeirri fjárhæð. Krafa þessi er ekki studd neinum gögnum er henni því vísað frá dómi vegna vanreifunar.

Ákærðu greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef J-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærðu, Þ-kvk-nf S-kvk-nf Æ-kvk-nf og H-kvk-nf L-kvk-nf M-kvk-nf, sæti hvor um sig fangelsi í þrjá mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Bótakröfu NBI hf. er vísað frá dómi.

Ákærðu greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef J-kk-ef hdl., 62.750 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf