S-576/2009

Mál þetta, sem þingfest var 17. desember 2009 og dómtekið 11. mars 2010, er höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á Selfossi. Þeirri fyrri dagsettri 15. nóvember 2009, á hendur S-kk-þgf E-kk-þgf, kt. 000000-0000, Hringbraut 121, Reykjavík, en til dvalar að Efstasundi 60, Reykjavík, og þeirri síðari dagsettri þann 10. febrúar 2010, á hendur ákærða S-kk-þgf E-kk-þgf, sama stað, og X.

Síðari ákæran, á hendur X og S-kk-þgf, í málinu S-71/2010, var þingfest þann 11. mars 2010 og var málið dómtekið á hendur ákærða S-kk-þgf. Var þáttur ákærða S-kk-ef í því máli sameinaður máli S-576/2009.

Ákæra dagsett 15. nóvember sl. er fyrir þjófnað með því að hafa, að kvöldi fimmtudagsins 11. júní eða aðfaranótt föstudagsins 12. júní, stolið kerru sem stóð við iðnaðarhúsnæði að Gagnheiði 65 á Selfossi. Er brotið heimfært til 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í málinu gera J-kk-nf I-kk-nf F-kk-nf, kt. 000000-0000, og B-kvk-nf J-kvk-nf, kt. 000000-0000, kröfu um að ákærða verði með dómi gert að greiða skaðabætur að fjárhæð kr. 60.000.- auk nánar tilgreindra vaxta og dráttarvaxta frá 13. júní 2009 til greiðsludags.

Ákæra dagsett 10. febrúar sl. er gegn ákærða S-kk-þgf og X, fyrir tilraun til þjófnaðar í fyrsta lagi með því að hafa aðfaranótt fimmtudagsins 17. desember 2009 í samverknaði brotist inn í sumarhúsið Ísólfsskála rétt vestan Stokkseyrar, þar sem ákærði S-kk-nf braut rúðu með hamri, farið þar inn í þeim tilgangi að leita verðmæta en ákærðu hurfu frá er þjófavarnarkerfi fór í gang. Í öðru lagi með því að hafa skömmu síðan sömu nótt og frá greinir í ákærulið I, í samverknaði spennt upp útidyrahurð í bílskúr við Árlund í Flóahreppi og valdið með því skemmdum á hurðarkarmi, í þeim tilgangi að leita þar verðmæta.

Eru brot ákærða í báðum ákæruliðum heimfærð til 1. mgr. 244. gr. almennra

hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga.

Þá er ákærða X ákærð fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, þá sömu nótt og í ákæruliðum I og II greinir, ekið bifreiðinni RI-233 svipt ökurétti frá Reykjavík austur á Stokkseyri og að innbrotsstöðum þeim er frá greinir í ofangreindum ákæruliðum. Er það brot heimfært til 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði S-kk-nf kom fyrir dóminn þann 25. janúar sl. og neitaði sök í máli nr. S-576/2009. Óskaði verjandi ákærða þá eftir fresti til að afla læknisfræðilegra gagna um geðheilsu ákærða sem hann taldi mundu hafa áhrif við ákvörðun refsingar, yrði ákærði fundinn sekur af broti þessu. Þá krafðist hann frávísunar á bótakröfunni þar sem ekki var mætt af hálfu bótakrefjenda né hafi sækjandi haft umboð til þess að mæta fyrir þeirra hönd. Þann 11. mars sl. kom ákærði aftur fyrir dóminn og óskaði eftir því að breyta afstöðu sinni til ákærunnar sem útgefin var 15. nóvember 2009 og játaði sök. Lagði hann þá fram vottorð K-kk-ef E-kk-ef geðlæknis þar sem fram kemur að ákærði þjáist af geðhvarfasýki (bipolar affective disorder), F31 skv. flokkunarkerfi Alþjóða heilbrigðismálastofnunarinnar. Eðli þess sjúkdóms sé að geðslag viðkomandi sveiflist á milli þunglyndis og oflætis og að mati K-kk-ef séu helstu einkenni ákærða þunglyndi. Í öðru lagi taldi læknirinn ákærða uppfylla greiningarskilmerki fyrir almennri kvíðaröskun F41.1. Í þriðja lagi taldi hann að ákærði uppfyllti greiningarskilmerki fyrir andfélagslegri persónuröskun, F60.2. Ákærði hafi langa sögu um andfélagslega hegðun og eigi erfitt með að setja sig í spor annarra og finna fyrir iðrun þegar hann hafi gert á hlut annarra. Í fjórða lagi taldi hann að ákærði ætti við áfengis- og vímuefnavanda að stríða, F19.2. Það lýsi sér í því að hann hafi haft sterka tilhneigingu til að nota meira af róandi lyfjum en honum hafi verið ráðlagt og hafi átt erfitt með að halda sig frá áfengi. K-kk-nf telur önnur úrræði en fangelsisvist heppilegri fyrir ákærða og efar að hún myndi bæta ákærða til frambúðar. Þá taldi K-kk-nf, þegar hann hitti ákærða þann 25. maí 2009, ákærða vera í vægu eða meðalsvæsnu þunglyndi og hann hafi verið sömu skoðunar þegar hann hitti hann aftur þann 28. júlí 2009. Það útiloki því ekki þann möguleika að ákærði hafi verið í maníu þann 12. júní 2009, en ekkert í gögnum K-kk-ef benti til þess. K-kk-nf kom ekki fyrir dóminn. Fyrir dóminum óskaði sækjandi eftir breytingu á háttsemi ákærða eins og henni er lýst í I. lið ákæru sem útgefin var 10. febrúar sl., þannig að niður falli að ákærði hafi „farið þar inn.“

Ákærði kvað fyrir dóminum ákærðu X ekki hafa verið ljóst hver tilgangur ákærða hafi verið og því hafi brotið ekki verið framið í samverknaði. Þá játaði ákærði háttsemi í II. lið ákærunnar en kvaðst hafa fallið frá tilrauninni af sjálfsdáðum.

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar. Ákærði krafðist vægustu refsingar en hafnaði bótakröfunni. Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins utan þess sem rakið hefur verið og verður hann því sakfelldur fyrir brot sín.

Samkvæmt sakavottorði ákærða á hann langan sakaferil að baki. Ákærða hefur frá árinu 1986 níu sinnum verið gerð refsing fyrir þjófnaðarbrot. Þá hefur ákærða verið gerð refsing fyrir margvísleg önnur hegningarlagabrot og umferðarlagabrot. Ákærði var sakfelldur í júní 1986 m.a. fyrir þjófnað, í nóvember 1988 fyrir þjófnaði og næst í febrúar 1989. Hafa ofangreindir dómar ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar nú. Ákærði var sakfelldur 30. desember 1997 fyrir þjófnað og þann 7. janúar 2002 gekkst hann undir sátt fyrir þjófnaðarbrot. Þann 27. júní 2004 gekkst ákærði undir viðurlagaákvörðun fyrir þjófnað og þann 7. febrúar 2005 var ákærði dæmdur fyrir þjófnað og brot gegn umferðarlögum. Þann 1. júní 2006 var ákærði dæmdur í átján mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 257. gr. og 1. mgr. 106. gr., 2. mgr. 218. gr. og 233. gr. almennra hegningarlaga og var þá tveggja mánaða skilorðsbundinn dómur frá 7. febrúar 2005 dæmdur upp. Þann 17. október 2006 var ákærði dæmdur í sextíu daga fangelsi fyrir brot gegn 244. gr., 1. mgr. 248. gr. og 245. gr. almennra hegningarlaga og þann 15. mars 2007 var ákærði dæmdur í fangelsi í einn mánuð fyrir þjófnað. Ákærða var veitt reynslulausn þann 27. júní 2008 í tvö ár á eftirstöðvum refsingar, 291 degi. Brot það sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir nú er framið í júní 2009 og rauf hann með því skilorð reynslulausnarinnar. Ber því að ákvarða refsingu ákærða með hliðsjón af reglum 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga.

Ákærði lagði fram vottorð K-kk-ef E-kk-ef geðlæknis frá 25. febrúar 2010. Ekki verður ráðið af þeim hugleiðingum læknisins, að 15. eða 16. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eigi við um ákærða, þótt taka megi undir það með ákærða að hann þurfi mikla hjálp til að komast af þeirri braut sem hefur fetað allt frá árinu 1986.

Ákærði hefur játað skýlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru útgefinni 15. nóvember 2009. Verður ákærði sakfelldur fyrir hana en hún er réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Þá hefur ákærði játað háttsemi í ákærulið I í ákæru útgefinni 10. febrúar 2010 en kvaðst ekki hafa gert það í samráði við ákærðu X þar sem hún hefði ekki vitað um fyrirætlan ákærða. Þá hefði hann hætt við innbrot samkvæmt ákærulið II af sjálfsdáðum og sé sú háttsemi því refsilaus.

Samkvæmt lögregluskýrslu sem meðákærða X gaf eftir atburðinn, þá gekk hún með ákærða S-kk-þgf að húsinu þar sem hann braut rúðu í aðaldyrunum að Ísólfsskála. Þau hafi bæði farið inn en eftir nokkrar sekúndur rokið út þegar þjófavarnarkerfið fór í gang. Þó svo að meðákærða X hafi ekki komið fyrir dóminn og staðfest framburð sinn hjá lögreglu, verður að líta til þess að með hliðsjón af framburði hennar fyrir lögreglunni, er framburður ákærða S-kk-ef varðandi ákærulið I ótrúverðugur. Er því talið sannað að hann hafi unnið verknaðinn í samverknaði með ákærðu X. Ákærði kvaðst einnig hafa hætt við innbrot og þjófnað samkvæmt ákærulið II í seinni ákærunni og sé því verknaður hans refsilaus. Háttsemi ákærða er heimfærð til 244. gr. almennra hegningarlaga. Fær sá framburður ákærða stoð í framburði meðákærðu X fyrir lögreglu þann 17. desember 2009 en hún kvað þau hafa ákveðið að hætta við allt saman þar sem þeim fannst of mikill hávaði hafa orðið af háttsemi þeirra. Þrátt fyrir það verður að líta til þess að einbeittur ásetningur stóð til að fara inn í bústaðinn í þeim tilgangi að leita verðmæta. Ákærði hefur ekki neitað því. Verður því að líta svo á að utanaðkomandi áhrif hafi orðið til þess að ákærði sneri frá ákvörðun sinni að fara inn í bústaðinn og skilyrði 244. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga því uppfyllt. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Þykir refsing ákærða því hæfilega ákveðin fangelsi í tólf mánuði.

Ákærði rauf skilorð dóms Héraðsdóms Reykjavíkur þann 7. febrúar 2005. Ákærða var veitt reynslulausn þann 13. september 2007 á eftirstöðvum refsingar, 315 dögum. Þann 3. júní 2008 rauf ákærði þá reynslulausn. Ákærða var aftur veitt reynslulausn þann 27. júní 2008 eins og að ofan greinir. Ákærði hefur nú rofið þá reynslulausn. Að þessu virtu þykja ekki skilyrði til að láta reynslulausn ákærða haldast né að skilorðsbinda refsinguna nú.

Í málinu S-576/2009 gera J-kk-nf I-kk-nf F-kk-nf og B-kvk-nf J-kvk-nf kröfu um að ákærði S-kk-nf verði dæmdur til að greiða þeim 60.000 krónur í skaðabætur. Umrædd skaðabótakrafa uppfyllir ekki skilyrði 173. gr. laga nr. 88/2008 og ber því að vísa henni frá dómi.

Með vísan til 218. gr. almennra hegningarlaga ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sem er í máli þessu þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., sem þykir hæfilega ákveðin 150.000 krónur að teknu tilliti til aksturskostnaðar og virðisaukaskatts.

Á-kvk-nf G-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómsuppsaga hefur dregist umfram lögbundinn frest vegna anna dómarans en sakflytjendur telja endurflutning málsins óþarfan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, S-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í tólf mánuði.

Ákærði greiði allan sakarkostnað sem er þóknun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 150.000 krónur að meðtöldum aksturskostnaði og virðisaukaskatti.

Bótakröfunni er vísað frá dómi.

Á-kvk-nf G-kvk-nf.