S-562/2016

Mál þetta, sem var dómtekið 9. október 2016, er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 12. desember 2016, á hendur ákærða, X, kt. [...], [...], [...], „fyrir eftirfarandi hegningarlagabrot:

1. Sifskaparbrot, með því að hafa frá morgni mánudagsins 10. nóvember 2014 til eftirmiðdags miðvikudagsins 12. nóvember s.á., stuðlað að því að A, kt. [...], þá 14 ára, kom sér undan valdi og umsjá foreldra sinna, en ákærði sótti barnið á mánudagsmorgni skammt frá [...] í [...] og var á ferðinni með stúlkuna um höfuðborgarsvæðið fram að morgni þriðjudagsins 11. nóvember 2014 er hann fór með hana á heimili sitt að [...], [...], þar sem hún dvaldi fram til miðvikudagsins 12. nóvember 2014 en þá fór ákærði með stúlkuna til [...] þar sem hún fannst, um kl. 18:00, á [...] að [...], [...].

Telst þetta varða við 193. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Kynferðisbrot með því að hafa, á þeim tíma er stúlkan dvaldi á heimili ákærða eins og greinir í ákærulið 1 hér að ofan, í tvö aðgreind skipti haft við hana samræði og önnur kynferðismök.

Telst þetta varða við 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir B, kt. [...], fyrir hönd ólögráða dóttur sinnar, A kröfu um að ákærði greiði henni miskabætur að fjárhæð 1.600.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 12. nóvember 2014 þar til mánuður er liðinn frá birtingu bótakröfu þessarar en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að meðtöldum virðisaukaskatti.

Mál númer S-178/2017 var sameinað þessu máli. Það er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 15. maí 2017, á hendur ákærða X „fyrir eftirtalin brot framin á árinu 2015, nema annað sé tekið fram:

I.

Umferðarlagabrot, með því að hafa:

1. Mánudaginn 25. maí, ekið bifreiðinni PG-750, sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna, (í blóði mældist amfetamín 2400 ng/ml og í þvagi fannst tetróhýdrókannabínólsýra) um Engihjalla, Kópavogi, uns aksturinn var stöðvaður í bifreiðastæði við Engihjalla 5. Mál nr. 007-2015-29633.

2. Föstudaginn 7. ágúst, ekið bifreiðinni AN-M50, sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna, (í blóði mældist amfetamín 280 ng/ml og metýlfenidat 90 ng/ml, í þvagsýni fannst einnig metamfetamín og tetrahýdrókannabínólsýra) vestur Miklubraut og um Réttarholtsveg og síðan vestur Sogaveg vestan við Réttarholtsveg, Reykjavík, uns aksturinn var stöðvaður móts við Sogaveg 100. Mál nr. 007-2015-45764.

3. Laugardaginn 15. ágúst, ekið bifreiðinni NE-772, sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna, (í blóði mældist amfetamín 375 ng/ml, metamfetamín 255 ng/ml og metýlfenídat 50 ng/ml, í þvagsýni fannst einnig tetrahýdrókannabínólsýra) um Smiðjuveg að Nýbýlavegi, Kópavogi, uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar. Mál nr. 007-2015-47509.

4. Fimmtudaginn 17. september, ekið bifreiðinni VK-989, sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna, (í blóði mældist amfetamín 170 ng/ml, MDMA 225 ng/ml og metamfetamín 115 ng/ml, í þvagsýni fannst einnig tetrahýdrókannabínólsýra) um Reykjanesbraut, uns aksturinn var stöðvaður skömmu síðar við Kaldárselsveg, Hafnarfirði. Mál nr. 007-2015-55129.

5. Laugardaginn 19. nóvember 2016, ekið bifreiðinni HFK-85, sviptur ökurétti, frá Fannaborg 8, og að Bæjarlind, Kópavogi. Mál nr. 007-2016-68283.

Teljast brot í ákæruliðum 1-4 varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr. og brot í ákærulið 5 við 1. mgr. 48.gr., sbr. 5. gr. laga nr. 66/2006 og 3. gr. laga nr. 24/2007, allt sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

Hegningarlagabrot:

6. Þjófnað, með því að hafa, mánudaginn 20. apríl, í Flensborgarskólanum í Hafnarfirði, Hringbraut 10, stolið úlpu af gerðinni Cintamani að óþekktu verðmæti. Mál nr. 007-2015-21597.

7. Þjófnað, með því að hafa mánudaginn 20. apríl, í sundlauginni Ásgarði, Garðabæ, í félagi við C, brotið upp tvo læsta skápa og stolið þaðan farsíma af gerðinni Iphone 6, að verðmæti kr. 134.990, jakka að áætluðu verðmæti um 80-90.000 kr, gleraugu að verðmæti kr. 2.000, armbandsúr að verðmæti kr. 10.000, veski með greiðslukortum og peningaseðlum, húslyklum, bíllyklum, að óþekktu verðmæti. Mál nr. 007-2015-21476.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

8. Gripdeild, með því að hafa, á tímabilinu frá 19. til 31. ágúst, í eftirtöldum tilvikum dælt eldsneyti á bifreiðina EF-662 og ekið á brott án þess að greiða fyrir eldsneytið, samtals kr. 30.132, á eftirtöldum bensínafgreiðslustöðvum Olíuverslunar Íslands: Mál nr. 007-2016-5114.

9. Gripdeild, með því að hafa, mánudaginn 31. ágúst, á bensínafgreiðslu Olís við Vatnsnesveg, Keflavík, dælt eldsneyti fyrir kr. 5.317 á bifreiðina EF-662 og ekið á brott án þess að greiða fyrir eldsneytið. Mál nr. 008-2015-9976.

10. [ ... ] Mál nr. 008-2015-58786.

Teljast brot þessi varða við 245. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940.

11. Húsbrot, með því að hafa, aðfararnótt fimmtudagsins 26. nóvember, farið inn í [...], [...], og þannig í heimildarleysi og óleyfi farið þar inn um ólæstar dyr. Mál nr. 007-2015-12726.

Telst brot þetta varða við 231. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940.

12. Þjófnað, með því að hafa, laugardaginn 19. nóvember 2016, stolið lykli að bifreiðinni HFK-85, úr jakka í fatahengi í félagsmiðstöð aldraðra, Gjábakka í Fannaborg 8, Kópavogi, og þar einnig stolið veski sem innihélt m.a. skilríki og um kr. 60.000. Mál nr. 007-2016-68283.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940.

III.

Fíkniefnalagabrot:

13. Föstudaginn 4. mars 2016, með því að hafa, í bifreiðinni YR-522, þar sem hún var á Vatnsendavegi, Reykjavík, haft í vörslum sínum 0,95 g maríhúana og 5 stk. töflur af MDMA, sem lögregla fann við leit á ákærða og lagði hald á. Mál nr. 007-2016-12463.

Telst brot þetta varða við 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni

nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar, sbr. 1. mgr. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 44/1993, lög nr. 57/1997 og lög nr. 69/2007. Jafnframt er krafist upptöku á ofangreindum fíkniefnum, 0,95 g af maríhúana og 5 stk. töflur MDMA, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir H-kk-nf G-kk-nf, hdl, kröfu fyrir hönd Olíuverslunar Íslands, kt. [...], vegna ákæruliðar 8, þá kröfu að ákærða verði gert að greiða kröfuhafa skaðabætur að fjárhæð 30.132 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi er hin bótaskyldu atvik áttu sér stað, þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6.gr., sbr. 9. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar.

Kröfur ákærða:

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins samkvæmt ákæru útgefinni 12. desember 2016, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst ákærði þess að einkaréttarkröfu í málinu verði vísað frá dómi, en til vara að hann verði sýknaður af kröfunni. Þá krefst ákærði vægustu refsingar af kröfum ákæruvaldsins samkvæmt ákæru útgefinni 15. maí 2017.

Loks krefst skipaður verjandi ákærða þóknunar sér til handa sem greidd verði úr ríkissjóði.

Ákæra, útgefin 12. desember 2016.

A

1

Upphaf málsins er að rekja til þess að mánudagskvöldið 10. nóvember 2014 um klukkan 21:00 barst lögreglu beiðni frá barnavernd í [...] um leit að barni, brotaþola í máli þessu, en hún væri í vímuefnanotkun. Í beiðninni kom fram að faðir brotaþola hefði skutlað henni í [...] um morguninn, en hún hefði látið sig hverfa þaðan. Sú lýsing kom fram í beiðninni, auk lýsingar á klæðnaði brotaþola, að hún væri 175 cm á hæð, grannvaxin með sítt dökkbrúnt hár. Þá var talið að hún gæti verið í fylgd með ákærða sem væri frá [...], eða stúlku sem héti D og væri búsett í [...]. Í skýrslu E lögreglumanns vegna málsins segir að lögregla hafi fyrst farið heim til ákærða til að athuga hvort þau væru þar en þar hafi enginn verið heima. Þá hafi verið farið heim til D sem ekki hafi kannast við brotaþola og ekkert vitað um hana. Greindi hún frá því að foreldrar brotaþola hefðu komið og fengið að leita hjá D. Þá segir að ítrekað hafi verið hringt í síma ákærða sem hafi ekki svarað. Lögð hafi verið inn skilaboð um að lögregla væri að leita að brotaþola og var skorað á ákærða að gefa sig fram. Einnig hafi lögregla hringt reglulega í síma brotaþola og sent henni SMS-skilaboð, en án árangurs og hafi brotaþoli „blokkað“ númer lögreglumannsins. Þá hafi einnig verið hringt í F og honum send SMS-skilaboð um að þau gæfu sig fram eða vísuðu á brotaþola. Handtók lögregla D og F klukkan 12.20 miðvikudaginn 12. nóvember 2014 vegna annars máls, en hvorki brotaþoli né ákærði voru þá með þeim. Bárust lögreglu upplýsingar um að þau væru líklega í [...]. Farið var á heimili ákærða en þar var enginn heima. Viðræður lögreglu við móður ákærða skiluðu engu. Um klukkan 15:00 fékk lögregla upplýsingar um að brotaþoli og ákærði væru á ferð á hvítri Toyota Yaris bifreið, meðal annars í Grafarvogi og einnig að sést hefði til þeirra í Háaleitishverfinu um klukkan 16:00.

Rétt fyrir klukkan 18:00 miðvikudaginn 12. nóvember 2014 barst lögreglu ábending frá föður brotaþola um að hún hefði sést á [...]. Fór lögreglan þangað og fann brotaþola þar sem hún hafði læst sig inni á kvennasalerni á staðnum. Samkvæmt ábendingu frá starfsfólki í miðasölu hafði brotaþoli komið á [...] með manni og þau keypt tvo miða til [...]. Maðurinn fannst ekki og ekki var í fyrstu ljóst hver það hefði verið. Var brotaþoli flutt á lögreglustöð og starfsmaður barnaverndar látinn vita af henni. Þá kom hjúkrunarfræðingur á stöðina og dró blóð úr brotaþola til efnarannsóknar. Lét brotaþoli í té þvagsýni til rannsóknar. Eftir viðtal starfsmanns barnaverndar við brotaþola og í samráði við föður hennar var brotaþoli flutt á neyðarmóttöku kynferðisbrota í Fossvogi þar sem hún ræddi við hjúkrunarfræðing. Þar var á ný dregið blóð úr brotaþola til rannsóknar. Ræddi læknir við brotaþola sem vildi ekki undirgangast skoðun á neyðarmóttökunni. Í framhaldinu var ákveðið að brotaþoli yrði vistuð á Stuðlum. Í skýrslunni segir að brotaþola hafi verið meinað að fara í sturtu og skyldi hún koma til skoðunar á fimmtudagskvöldið. Einnig að sími hafi ekki verið tekinn af brotaþola á Stuðlum fyrir mistök, en brotþoli hefði sagt að þetta væri ekki síminn hennar og að hún vissi ekki hvar hann væri. Spurð um ákærða kvaðst brotaþoli ekki kannast við hann.

Af upptökum úr eftirlitsmyndavélakerfi á [...] mátti sjá brotaþola og mann, sem síðar kom í ljós að var ákærði, koma á staðinn um klukkan 17:00 og spila í spilasal, kaupa farmiða og fara svo í hliðarsal. Þá mátti sjá brotaþola ganga út um aðalinngang staðarins þegar lögregla kom á staðinn „rútumeginn“, en snúa við og fara á salernið þegar lögreglumenn komu að aðalinngangi. Fékk lögreglan fékk leyfi frá föður brotaþola til að afla upplýsinga frá símafyrirtæki um notkun og staðsetningu á síma hennar sem þá hafði ekki fundist. Loks segir í skýrslu lögreglu vegna málsins að komið hafi í ljós að brotaþoli hafi verið með síma í notkun á Stuðlum og var meðal annars í samskiptum við ákærða sem var með hennar síma. Þegar hringt var í síma brotaþola svaraði ákærði. Var honum kynnt að lögregla leitaði hans og að hann þyrfti að skila síma brotaþola og gefa skýrslu hjá lögreglu. Haft er eftir ákærða að hann hefði ekki vitað að verið væri að leita að honum. Brotaþoli var flutt sjálfviljug á neyðarmóttöku, en þegar þangað kom samþykkti hún ekki að undirgangast læknisskoðun. Var hún því flutt á Stuðla á ný og afhenti þá eftir smá fortölur síma ákærða sem hún var með.

Fimmtudaginn 14. nóvember gaf ákærði skýrslu hjá lögreglu og viðurkenndi að hafa haft samræði við brotaþola og sagðist hafa talið að hún væri fædd árið 1999.

2

Faðir brotaþola kom á lögreglustöð 14. nóvember 2014 og lagði fram kæru á hendur ákærða fyrir brot á fíkniefnalöggjöf, barnaverndarlögum og kynferðisbrot gagnvart ólögráða dóttur hans. Í skýrslu af honum segir að hann hafi séð á netsamskiptum brotaþola að ákærði hefði verið að senda henni skilaboð á kynferðislegum nótum svo sem að hann ætli að ríða henni og fleira þess háttar. Kvaðst kæranda gruna að ákærði hefði gefið henni eiturlyf og átt kynlíf með henni. Þá fullyrti kærandi að ákærði hefði vitað að brotaþoli væri einungis 14 ára, enda hefði hann kynnst henni í gegnum G, fyrrverandi kærasta hennar. Fram kemur í kæruskýrslunni að brotaþoli hefði verið grátandi heima hjá sér á sunnudagskvöldið vegna þess að henni hefði sinnast við G og af netsamskiptum hennar mátti sjá að hún hafði sett sig í samband við ákærða í beinu framhaldi. Þegar kærandi var spurður að því hvað foreldrar brotaþola hefðu verið lengi í vandræðum með hana svaraði kærandi því að það hefðu verið vandræði með hana síðan hún kynntist g fyrir tæpu ári síðan.

3

Tekin var skýrsla fyrir dómi af brotaþola 27. nóvember 2014. Þegar brotaþoli var spurð að því hvað hefði orðið til þess að hún hitti ákærða umræddan dag kvaðst hún ekki vita það, en hún hefði verið í uppnámi yfir öllu, hún væri að glíma við þunglyndi og ofsakvíða og hefði komist í rosalegt uppnám og liðið illa. Þá kom fram hjá brotaþola að henni þætti mjög gaman að vera í kringum ákærða, hann væri hress og fínn náungi, og því hefði hún hringt í hann og spurt hvort hann gæti sótt hana. Þegar brotaþoli var spurð að því hvert hún hefði beðið ákærða að sækja sig svaraði hún: „Bara upp í skóla eða inn í [...].“ Þá var brotaþoli spurð: „Af hverju [...]?“ Þá svaraði hún: „Það er bara á móti skólanum mínum, ég labbaði bara þar yfir og beið eftir honum þar.“ Einnig kom fram hjá brotaþola að hún hefði kynnst ákærða í gegnum fyrrverandi kærasta sinn, G, og að ákærði hefði lítið spurt um hana sjálfa, en hann hefði náttúrulega vitað „í hvaða skóla ég væri, held ég og svona hvar ég byggi held ég. Ég veit það ekki, maður er náttúrulega voða lítið að spjalla um sjálfan sig þegar maður er í neyslu sko.“ Einnig kom fram hjá brotaþola að ákærði hefði vitað að hún væri í neyslu og hvað hún væri gömul og þegar hún var spurð að því hvernig ákærði hefði vitað hvað hún væri gömul svaraði hún: „Ég sagði honum það örugglega eða fyrrverandi kærasti minn.“ Nánar aðspurð um þetta atriði sagði brotaþoli að langt væri um liðið síðan hún hefði kynnst ákærða, nokkrir mánuðir, og hún bara hreinlega vissi ekki hvernig ákærði hefði komist að því hvað hún væri gömul. Þá var brotaþoli enn spurð að því hvernig ákærði hefði komist að því hvað hún væri gömul svaraði brotaþoli: „Ég veit það ekki, örugglega bara einhvers staðar í gegnum netið hjá fyrrverandi eða já eitthvað svoleiðis.“ Fullyrti brotaþoli að ákærði hefði vitað að hún væri 14 ára. Aðspurð sagði brotaþoli að hún og ákærði hefðu stundað kynlíf í [...] tvisvar „og svo bara ekkert meira eftir það.“ Þegar brotaþoli var spurð að því hvort kynlífið hefði farið fram með hennar samþykki svaraði hún: „Það var eiginlega ég sem ýtti á hann, þannig að já.“ Þá kom fram að þau hefðu stundað „venjulegt kynlíf“ það er samfarir í leggöng og einnig hefði brotaþoli veitt ákærða munnmök.

4

Svo sem fram er komið voru blóð- og þvagsýni frá brotaþola send til lyfjarannsóknar með beiðni 12. nóvember 2014. Samkvæmt matsgerð Rannsóknar-stofu í lyfja- og eiturefnafræði, dagsettri 4. desember 2014, mældust í blóðsýninu 30 ng/ml af Amfetamíni; 35 ng/ml af Metamfetamíni og 0,7 ng/ml af Tedra-hýdrókannabínól. Í þvagsýninu fannst Amfetamín, Kannabínóíðar og Metamfetamín.

B

Skýrsla ákærða og vitna fyrir dómi:

Ákærði skýrði frá því hann hefði sótt brotaþola í [...] að morgni mánudagins 10. nóvember 2014. Með honum voru F og D og hefðu þau verið á þvælingi á bifreið sem ákærði ók þegar brotaþoli hefði beðið hann um að sækja sig sem þau gerðu. Ákærði kvaðst ekki muna atvikin, enda langt um liðið og ekki vita hvert þau fóru. Líklega hafi þau sótt brotaþola að mogni og verið saman í tvo daga. Spurður kvaðst ákærði kannast við að hafa farið með brotaþola á heimili sitt í [...], en tók fram að hann hefði ekki vitað aldur brotaþola. Þá sagði ákærði að brotaþoli hefði verið með þeim á mánudeginum og fram á þriðjudagsmorgun án þess að vita um aðstæður hennar. Það hefði hann fyrst vitað þegar hann hefði verið handtekinn. Þau hefðu komið í [...] um nóttina og farið í bæinn daginn eftir. Spurður um það hvort þau hefðu komið í [...] að morgni þriðjudagins og verið þar í sólarhring og farið aftur til [...] daginn eftir kvað hann það geta vel verið því hann myndi þetta ekki nákvæmlega. Sagði ákærði að nafn brotaþola hefði verið kallað upp á [...] og þá hefði hann áttað sig á að eitthvað alvarlegt var á seyði. Hann hefði sagt brotaþola að hringja í mömmu sína. Ákærði kvaðst ekki hafa þekkt brotaþola fyrir atvikið en þó vitað að hún hefði verið á föstu með G, vini ákærða, og því hefði hann vitað hver hún væri. Þau hefðu ekki verið í neinum samskiptum svo hann myndi. Spurður sagði ákærði að brotaþoli hefði beðið hann um að sækja sig og hefði hann orðið við því. Nokkru áður hefðu þau verið að spjalla saman. Spurður sagðist ákærði hafa haldið að brotaþoli væri miklu eldri en hún hefði verið, enda leit hún engan veginn út fyrir að vera svo ung sem hún var, engan veginn. Hún hefði litið út fyrir að vera á sama aldri og eldri stelpur sem væru ári yngri en ákærði sjálfur. Ákærði kvaðst aldrei hafa spurt brotaþola um aldur og hefði hún aldrei rætt það við hann. Þá hefði hann ekki vitað í hvaða skóla brotaþoli var og ekki hafa haft hugmynd um að brotaþoli hefði farið með honum í óþökk foreldra sinna. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa vitað af því að verið væri að leita að brotaþola fyrr en vitnið H hringdi í hann og sagði honum það. Það hefði verið rétt áður en þau urðu viðskila. Þau hefðu hitt H í Skeifunni og skutlað honum heim. Þeir hefðu farið að rífast og sagðist ákærði hafa hent honum út úr bílnum. Eftir það hefðu þau farið í burtu og verið í Bryggjahverfinu. Þá hefði H hringt og sagt honum að verið væri að leita að brotaþola. Kvaðst ákærði ekki minnast þess að brotaþoli hefði fengið einhver símtöl eða skilaboð frá ættingjum. Spurður sagði ákærði að hann og brotaþoli hefðu sofið saman einu sinni, en stuttu eftir það hefðu þau farið í bæinn. Þau gætu þó hafa haft samræði í tvö skipti. Þá neitaði ákærði því að brotaþoli hefði veitt honum munnmök. Spurður um ástand brotaþola sagði ákærði að hún hefði verið góð allan tímann. Það gæti verið að hún hefði neytt fíkniefna. Sjálfur hefði ákærði verið í rugli. Þau hefðu verið á leið til [...] og farið á [...], en þar hefði nafn brotaþola verið kallað upp í kallkerfi staðarins. Þá kvaðst ákærði hafa sagt brotaþola að hringja í mömmu sína og farið burtu. Hann og brotaþoli hefðu ekki verið samskiptum eftir þetta. Brotaþoli hefði farið á Stuðla, en þegar hún kom þaðan út hefði hún alltaf verið að reyna að ná í hann. Spurður um frumkvæði að samræði hans og brotaþola sagði ákærði að þau hefðu byrjað að kyssast. Ákærði kvaðst ekki hafa verið ýtinn við brotaþola, hún hefði frekar verið það. Brotaþoli og G hefðu verið saman í marga mánuði. Ákærði kvaðst ekki hafa grunað að G væri með stúlku undir lögaldri. G og ákærði væru jafngamlir og hefði G aldrei nefnt aldur brotaþola við ákærða. Brotaþoli væri svipuð á hæð og hann sjálfur. Ákærði kvaðst hafa verið í rugli frá 12 ára aldri og verið sendur á hin ýmsu fósturheimili í bænum sem utanbæjar. Ákærði kvaðst hafa tekið sig á, væri á sjó og hefði verið edrú síðan 7. desember 2016, eftir að hafa verið í meðferð í Svíþjóð. Spurður um þann framburð hjá lögreglu að ákærði hefði haldið að brotaþoli væri „svona 99 model“ sagði ákærði það geta verið, það hefði verið hans ágiskun hjá lögreglu, enda hefði honum fundist brotaþoli vera svipuð I sem væri fædd þetta ár.

Vitnið A gaf skýrslu fyrir dómi og skýrði frá að mánudaginn 10. nóvember hefði vitninu verið skutlað í skólann um morguninn og það farið inn í skólann og beðið eftir ákærða. Vitnið kvaðst svo hafa farið í [...] sem væri beint á móti skólanum og beðið þar. Ákærði hefði sótt vitnið og hefðu D og F verið með ákærða í bílnum. Vitnið mundi ekki eftir því hvert þau hefðu farið að öðru leyti en því að farið hefði verið í hraðbanka í Hamraborg og í 10-11, en ekkert frekar. Seinna hefðu þau farið til [...]. Vitnið kvaðst hafa þekkt ákærða í gegnum þáverandi kærasta, en þeir hefðu verið vinir, og hafa hitt ákærða einu sinni. Kvöldið áður hefðu vitnið og brotaþoli rætt saman á Snapcat, þar sem vitnið bað ákærða að sækja vitnið í [...] sem væri beint á móti [...]. Spurt kvaðst vitnið ekki muna hvort það hefði beðið brotaþola að sækja vitnið í [...] eða [...], en það hefði verið annað hvort. Vitnið neitaði því aðspurt að hafa sagt brotaþola að það væri í skóla og kvaðst ekki mun hvort þau hefðu rætt það í hvaða skóla vitnið væri. Vitnið sagði pabba sinn hafa hringt og þá hefði bróðir hennar haft samband við vitnið fljótlega eftir að lagt hefði verið af stað. Vitnið kvaðst ekki hafa sagt ákærða frá því að hringt hefði verið í það. Þá kvaðst vitnið muna eftir því að lögregla hefði sótt vitnið tveimur dögum síðar á [...]. Vitnið og ákærði hefðu verið saman allan tímann, en þó ekki alltaf í bílnum. Þau hefðu farið á heimili ákærða í [...] þar sem þau höfðu samfarir og munnmök. Spurt kvaðst vitnið ekki muna hvort þau hefðu haft samfarir í tvö aðgreind skipti. Þau hefðu farið í heimahús án þess að vitnið myndi til hvers og þá hefðu þau hitt fullt af fólki. Vitnið kvaðst aðspurt ekki muna eftir því hvort það hefði sagt ákærða frá því hvað hún væri gömul og hefðu þau ekki rætt það svo vitnið myndi eftir. Vitnið kvaðst aðspurt heldur ekki minnast þess að hafa rætt það við ákærða að verið væri að leita að henni. Þá kannaðist vitnið ekki við að hafa fengið skilaboð frá lögreglu á meðan vitnið var með ákærða. Ákærði og vitnið hefðu neytt fíkniefna á þeim tíma sem þau voru saman. Þá kvaðst vitnið hafa reykt kannabisefni með G fyrrverandi kærasta sínum og því hefði það ekki verið í fyrsta sinn sem vitnið prófaði fíkniefni þegar það var með ákærða. Vitnið kvaðst aðspurt vera 177 cm á hæð en hafa verið 176 cm í nóvember 2014.

Vitnið B, faðir brotaþola, skýrði frá því að það hefði keyrt brotaþola í skóla að morgni mánudagsins. Tveimur tímum síðar hefði verið hringt úr skólanum og sagt að brotaþoli hefði ekki mætt í skólann. Vitnið kvaðst hafa hringt í brotaþola en hún hafi ekki svarað. Þá hefði verið haft samband við barnavernd og lögreglu. Einhverja daga hefði tekið að finna brotaþola en fljótlega hefði komið í ljós að ákærði var með hana undir höndum og hefði falið hana í nokkra daga þangað til að hún fannst síðan á [...] þremur eða fjórum dögum seinna, undir áhrifum lyfja og í annarlegu ástandi. Spurt kvaðst vitnið ekki muna hvernig það hefði atvikast að þau fundu út hjá hverjum brotaþoli var, enda hefði verið leitað á fullu með E lögreglumanni. Vitnið kvaðst hafa margreynt að hringja í brotaþola og hugsanlega hefði brotaþoli svarað einu sinni og skellt á, en vitnið kvaðst ekki muna þetta nákvæmlega. Brotaþoli hefði ekki lýst atvikunum fyrir vitninu, en vitnið kvaðst vita til þess að hún hefði verið í einhverjum partýum og rugli með þessu fólki þar sem henni hefði verið gefnar pillur og eiturlyf. Notast hefði verið við síma og net brotaþola. Þar hefðu nöfn þessa manna sést og SMS-samskipti ákærða og brotaþola. Spurt sagði vitnið að aldur brotaþola hefði komið fram í þessum samskiptum, enda hefði ákærði sótt brotaþola í grunnskóla og tekið hana þaðan. Vitnið sagði brotaþola ekki hafa haft nokkra heimild til að fara úr skólanum, hún hefði verið nýbyrjuð þar eftir að hafa skipt um skóla út af vandræðum í öðrum skóla. Þetta hefði verið annar dagurinn hennar í skólanum. Vitnið sagði atvikið hafa haft áhrif á líðan brotaþola, en hún hefði reyndar farið út af sporinu áður og kynnst kannabisefnum, en ákærði hefði þarna kynnt hana fyrir hörðustu eiturlyfjum, pillum og alls konar dóti, sem vitnið kvaðst vita að hefði haft mjög slæm áhrif á hana.

Vitnið J, móðir brotaþola, skýrði frá því að faðir brotaþola hefði keyrt hana í skólann sem hún var nýbyrjuð í. Hringt hefði verið í hann klukkan 10:00 og spurt um brotaþola. Vitnið kvaðst hafa hringt í brotaþola og sent henni sms en án árangurs. Vitnið kvaðst aðspurt ekki muna hvort það hefði skoðað netsamskipti áður en hún fannst. Eftir að brotaþoli fannst hefðu netsamskipti hennar verið skoðuð. Þá sagði vitnið að brotaþola hefði ekki liðið vel, enda hefði hún kynnt hörðum efnum á þessum tíma. Hún hefði endað inni á Stuðlum og misst úr skóla og ekki farið þangað aftur vegna mikillar vanlíðan fyrr en eftir áramót sem vitnið kvaðst tengja þessum dögum.

Vitnið D gaf skýrslu fyrir dómi og greindi frá því að það þekkti ákærða í málinu, en ekki brotaþola. Vitnið var spurt að því hvort það kannaðist við að hafa farið með ákærða í bifreið sótt stúlku í [...] í [...] kvaðst vitnið hafa verið í mikilli neyslu á þessum tíma og ekki muna atburði og því ekki átta sig á því hver brotaþoli væri. Þá kvaðst vitnið ekki muna eftir því að hafa gefið skýrslu hjá lögreglu í júní 2016. Spurð að því hvort vitnið hefði verið að segja satt og rétt frá við skýrslugjöf hjá lögreglu kvaðst vitnið ekki geta sagt til um það því að vitnið hefði örugglega verið undir áhrifum þegar skýrslan var tekin. Aðspurt kvaðst vitnið ekki vita til þess að ákærði hefði verið með 14 ára stúlku.

Vitnið H skýrði frá því að það þekkti ákærða og brotaþola, en kvaðst lítið muna eftir atvikum. Eina sem vitnið kvaðst muna væri að brotaþoli hefði þóst vera eldri en hún var. Vitnið kvaðst aðspurt hafa hitt ákærða og brotaþola 12. nóvember 2014. Þau hefðu verið að „chilla“ saman. Nokkrum vikum síðar hefði vitninu og ákærða komið eitthvað illa saman af því ákærði tók af honum Playstation-tölvu. Þetta væri eina skiptið sem vitnið kvaðst hafa hitt ákærða og brotaþola og þá hefði brotaþoli sagst vera fædd 1996. Nokkrum vikum eða mánuðum síðar hefði vitnið komist að því að hún væri miklu yngri en hún sagðist vera. Þau hefðu skutlað vitninu heim til þess þar sem vitninu og ákærða lenti saman. Varð tölvan eftir í bílnum. Daginn eftir töluðu vitnið og ákærði saman. Baðst ákærði afsökunar og lét vitnið fá tölvuna. Spurt sagði vitnið að ekkert hefði komið fram um að brotaþoli væri að strjúka að heiman og kvaðst vitnið ekki hafa haft hugmynd um það. Þau hefði ekkert verið að tala um það og bara skutlað vitninu sem hefði talað eitthvað við ákærða en ekkert við brotaþola. Nokkrum mánuðum síðar hefði lögreglumaður komið heim til vitnisns og tekið skýrslu af vitninu. Þá hefði vitnið fyrst fengið upplýsingar um að leitað hefði verið að brotaþola. Vitnið kvaðst ekki hafa rætt atvik málsins við ákærða og ekki minnast þess að hafa hringt í ákærða og látið hann vita að því að verið væri að leita að brotaþola. Vitnið og ákærði væru ekki vinir lengur og hefðu ekki verið í neinum samskiptum fyrir þinghaldið. Vitnið var spurt um þann framburð hjá lögreglu um það hvort vitnið hefði þekkt brotaþola fyrir og svar vitnisins um það að þau væru góðir vinir. Vitnið sagði þau vera vini á Facebook og hafa talað saman, en vitnið hefði aldrei „hangið með henni“. Neitaði vitnið því að þau væru góðir vinir. Vitnið sagðist hafa komist að því nokkrum vikum síðar hvað brotaþoli væri gömul og hefði því vitað við skýrslugjöf hjá lögreglu að brotaþoli væri jafngömul litlu systur vitnisins.

Vitnið E lögreglumaður skýrði frá því að hann hefði fengið það verkefni í nóvember 2014 að finna týnda strokukrakka eða týnda unglinga og hefði leitin að brotaþola verið eitt af fyrstu verkefnunum vitnisins. Á mánudegi hefði borist beiðni um leit að brotaþola. Upplýsingar hefðu komið um bíl sem hefði sótt hana að skólanum og nöfn á einstaklingum, F, D og X. Vitnið kvaðst ekki minnast þess að hafa náð sambandi við brotaþola á meðan á leitinni stóð. Hún hefði fundist á [...], en rétt áður kvaðst vitnið hafa vitað af þeim uppi í Grafarvogi, vegna uppákomu á milli X og H. Nokkru eftir það fannst brotaþoli á [...] þar sem hún hafði lokað sig inni. Brotaþoli var mjög dofin og þreytt og ekki sérlega kát yfir því að hún hefði fundist. Ekki hafi verið haft samband við ákærða á meðan á leitinni stóð. Lagt hefði verið hald á síma brotaþola og ákærða. Brotaþoli var með síma ákærða þegar hún náðist og þegar ákærði mætti til skýrslutöku hjá lögreglu kom hann með síma brotaþola. Þeir hafi verið afritaðir og gögnin skoðuð. Ekki hafi verið unnt að afrita Facebook-samskipti og kvaðst vitnið ekki minnast þess að hafa séð slík samskipti. Spurt sagði vitnið að ekki hefði verið auglýst eftir brotaþola í fjölmiðlum. Markmið verkefnisins væri að auglýsa ekki. Brotaþoli hefði strokið áður og þá hefði verið auglýst eftir brotaþola. Spurður um ástand vitnisins D við skýrslugjöf í þágu rannsóknar málsins sagði vitnið að hún hefði verið edrú og skýrsluhæf þegar skýrslan var tekin. Skýrslan hefði verið tekin á Hlaðgerðarkoti upp í hljóði og mynd.

Vitnið F gaf skýrslu og greindi frá því að það þekkti ákærða en ekki brotaþola. Spurt kvaðst vitnið ekki muna eftir því að hafa verið í bíl með ákærða 10. nóvember 2014 eða að hafa verið með ákærða sem hefði sótt stúlku í skóla í [...] og verið síðan að keyra um með þeim. Þá kvaðst vitnið aðspurt ekki vita til þess að ákærði hefði verið með stúlku undir 15 ára aldri.

Vitnið G skýrði frá því að það og ákærði væru neysluvinir og brotaþoli væri fyrrverandi kærasta vitnisins. Aðspurt kvaðst vitnið þekkja til málsins, en ekki hafa verið í neinum samskiptum við ákærða að morgni 10. nóvember 2014. Vitnið hefði reynt að hafa samband við brotaþola, enda hefðu þau verið saman á þessum tíma. Þá kvaðst vitnið einu sinni hafa hitt ákærða með brotaþola, en það hefði verið nokkru fyrir atvik málsins, en ekkert eftir það. Aðspurt kvaðst vitnið hafa rætt samband sitt og brotaþola við ákærða og hefði hann vitað að hún var kærasta vitnisins án þess að hafa rætt um aldur brotaþola. Hún hefði bara verið með þeim og svo hefði hún allt í einu farið að sækjast í ákærða. Það væri það eina sem vitnið vissi. Nánar aðspurt kvaðst vitnið hvorki hafa rætt við ákærða um það hvað brotaþoli væri gömul, né að hún væri í grunnskóla. Vitnið og brotaþoli hefðu verið saman í næstum 11 mánuði. Hún hefði verið fullorðinsleg og mjög bráðþroska. Spurt um þann framburð vitnisins hjá lögreglu að vitnið hefði sagt ákærða frá því hvað brotaþoli væri gömul og því að ákærði vissi aldur brotaþola vegna þess kvaðst vitnið hafa verið reitt út í ákærða á þessum tíma fyrir að hafa sofið hjá brotaþola og því sagt lögreglu þetta, en kvaðst ekki muna eftir því að hafa sagt ákærða aldur hennar.

C

Niðurstaða:

Ákæra, útgefin 12. desember 2016.

1

Samkvæmt fyrri lið ákærunnar er ákærða gefið að sök sifskaparbrot, með því að hafa frá morgni mánudagsins 10. maí 2014 til eftirmiðdags miðvikudagsins 12. nóvember sama ár, stuðlað að því að brotaþoli, þá 14 ára, kom sér undan valdi og umsjá foreldra sinna. Ætlað brot ákærða er í ákæru talið varða við 193. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upplýst er í málinu að ákærði sótti brotaþola að morgni mánudagsins 10. nóvember 2014 í [...] í [...] að hennar beiðni. Í lögregluskýrslu E eru samskipti brotaþola og ákærða þennan morgun rakin, þannig: „Daginn sem hún strauk, 10.11.2014 kl. 08:32 sendir A honum sms skilaboðin „X hvar ertu??“, hann svarar „K-kvk-þgf“, hún sendir þá „Drífðu þig !!“ og „Veistu hvar [...] hjá [...] er??“. Síðustu sms samskipti þeirra þennan morgun er kl. 08:43 þegar hún sendir „Fljótur það er fkn kalt!....“ Þegar ákærði sótti brotaþola voru með honum vitnin D og F. Voru þau á ferð um höfuðborgarsvæðið og hittu meðal annarra vitnið H í Skeifunni sem þau keyrðu í Grafarvogshverfið. Þá liggur fyrir að ákærði og brotaþoli fóru þriðjudaginn 11. nóvember 2014 á heimili ákærða í [...], þar sem þau höfðu samræði, einu sinni eða í tvígang, og dvöldu þar fram til miðvikudagsins 12. nóvember 2014 þegar þau fór til [...]. Skildu leiðir þeirra á [...] þar sem lögregla fann brotaþola.

Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir á ákæruvaldinu sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag. Þá metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur hafi, vitnisburðir, mats- og skoðunargerðir, skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn, sbr. 1. mgr. 109. gr. sömu laga.

Ákærði neitar sök. Í framburði hans fyrir dómi kom fram að hann hefði ekki haft neina vitneskju um aðstæður brotaþola fyrr en eftir að hann var handtekinn og ekki hafa haft minnstu hugmynd um að brotaþoli hefði farið með honum í óþökk foreldra sinna. Þá kvaðst ákærði hafa heyrt nafn brotaþola kallað upp á [...] miðvikudaginn 12. nóvember og áttað sig á því að eitthvað alvarlegt væri á seyði. Hefði hann þá kvatt brotaþola til þess að hringja í móður sína. Fram kom hjá ákærða að hann hefði þekkt brotaþola fyrir atvikin og var honum kunnugt um að hún hefði verið með vini hans, vitninu G, í nokkra mánuði. Um aldur brotaþola kvaðst ákærði ekki hafa vitað. Hann hefði aldrei spurt hana um aldur hennar og þau hefðu ekki rætt það. Ákærði kvaðst hafa haldið að brotaþoli væri miklu eldri en hún var í raun, enda hafi hún litið út fyrir það. Hjá lögreglu bar ákærði að hann hefði haldið að brotaþoli væri fædd árið 1999, en fyrir dómi sagði ákærði að það hefði einungis verið ágiskun hans, enda hefði honum fundist brotaþoli svipuð stúlku sem væri fædd það ár og hann nafngreindi.

Brotaþoli skýrði frá því fyrir dómi, við aðalmeðferð málsins, að hún hefði farið í [...] og beðið þar eftir ákærða. Hringt hefði verið í brotaþola, bæði faðir hennar og bróðir, skömmu eftir að ákærði sótti hana, en hún hefði ekki sagt ákærða frá því og ekki heldur því að verið væri að leita að henni. Þá neitaði brotaþoli því að hafa sagt ákærða frá því að hún væri í skóla. Vitnin D og F báru fyrir dómi að þau þekktu ekki brotaþola. Gátu vitnin ekki upplýst um atvik málsins. Vitnið H kannaðist við að hafa hitt ákærða og brotaþola í nóvember 2014. Þau hefðu skutlað vitninu heim. Vitnið hefði lítið rætt við þau. Ekki hefði komið fram að brotaþoli væri að strjúka að heiman. E lögreglumaður, sem annaðist leit að brotaþola, sagði fyrir dómi að hann hefði ekki náð sambandi við brotaþola meðan á leitinni stóð. Hún hefði fundist á [...], en vitnið kvaðst skömmu áður hafa vitað af brotaþola og ákærða í Grafarvogi. Þá kom fram hjá vitninu að ekki hefði verið haft samband við ákærða á meðan leitað var að brotaþola og ekki hefði verið auglýst eftir henni í fjölmiðlum. Í framburði vitnisins G kom fram að vitnið hefði rætt samband þess og brotaþola við ákærða sem vissi að brotaþoli var kærasta vitnisins, án þess að rætt hefði verið um aldur hennar eða að hún væri í grunnskóla. Vitnið sagði brotaþola vera bráðþroska og fullorðinslega í útliti. Þegar vitnið var spurt um framburð þess hjá lögreglu um það að vitnið hefði sagt ákærða hvað brotaþoli væri gömul, og þess vegna hefði ákærði vitað um aldur hennar, kvaðst vitnið hafa verið reitt út í ákærða fyrir að hafa sofið hjá brotaþola og því sagt þetta.

Samkvæmt því sem nú hefur verið rakið þykir ekki hafa verið sýnt fram á það, þannig að hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að ákærða hafi verið kunnugt um að brotaþoli væri að koma sér undan valdi foreldra sinna þegar hún bað ákærða um að sækja sig í [...] að morgni mánudagsins 10. nóvember 2014 og dvaldi hjá honum fram á miðvikudaginn 12. nóvember sama ár. Hefur ákæruvaldið ekki axlað þá byrði að sýna fram á vitneskju ákærða um það að brotaþoli væri í grunnskóla og hefði sett sig í sambandi við ákærða í því skyni að koma sér undan valdi og umsjá foreldra sinna. Að mati dómsins er framburður ákærða ekki ótrúverðugur um það að honum hafi fyrst orðið það ljóst að verið væri að leita að brotaþola þegar nafn hennar var kallað upp á [...] miðvikudaginn 12. nóvember 2014, en á svipuðum tíma eða nokkru fyrr hefði vitnið H haft samband við ákærða og greint honum frá því að lögreglan væri að leita að brotaþola. Þá skýrði ákærði frá því fyrir dómi að hann hefði aðeins giskað á aldur brotaþola við skýrslugjöf hjá lögreglu, en ekki vitað með vissu hve gömul hún væri. Þá þykir vitnið G hafa gefið trúverðuga skýringu á breyttum framburði sínum fyrir dómi um það að ákærði hafi ekki vitað réttan aldur brotaþola.

2

Í öðrum lið ákæru héraðssaksóknara er ákærða gefið að sök kynferðisbrot með því að hafa á þeim tíma sem brotaþoli dvaldi á heimili ákærða í nóvember 2014 haft í tvö aðgreind skipti haft við hana samræði og önnur kynferðismök. Telst háttsemi ákærða varða við 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt ákvæðinu skal hver sem hefur samræði eða önnur kynferðismök við barn, yngra en 15 ára, sæta fangelsi ekki skemur en eitt ár og allt að 16 árum. Lækka má refsingu eða láta hana falla niður, ef gerandi og þolandi eru á svipuðum aldri og þroskastigi.

Ákærði neitar sök. Fyrir dómi viðurkenndi hann að hafa einu sinni haft samræði við brotaþola á heimili sínu skömmu áður en þau fóru í bæinn. Útilokaði ákærði ekki að það hefði verið í tvö skipti, en neitaði því hins vegar að brotaþoli hefði veitt honum munnmök. Hann hefði alls ekki verið ýtinn við brotaþola og hefðu hún frekar en hann haft frumkvæði að samræðinu. Þá neitaði ákærði því að honum hefði verið kunnugt um hvað brotaþoli væri gömul og kvaðst ekki hafa spurt hana að aldri. Þá hefði hún aldrei rætt við hann hvað hún væri gömul. Ákærði sagði brotaþola hafa verið svipað á hæð og hann sjálfur.

Brotaþoli bar um það fyrir dómi að hún og ákærði hefðu haft samræði og munnmök á heimili ákærða. Hún kvaðst ekki muna hvort þau hefðu haft samræði í tvö aðgreind skipti. Aðspurð fyrir dómi við aðalmeðferð málsins sagði brotaþoli að hún myndi ekki eftir því hvort hún hefði sagt ákærða hvað hún væri gömul og hefðu þau ekki rætt það svo vitnið myndi eftir. Í skýrslu þeirri sem brotaþoli gaf fyrir dómi 27. nóvember 2014 á rannsóknarstigi málsins, sbr. lið A3 að framan, fullyrti brotaþoli að ákærði hefði vitað hvað hún væri gömul, en við frekari spurningar til hennar um það hvernig hún vissi það svaraði hún: „Ég sagði honum það örugglega eða fyrrverandi kærasti minn.“og nánar aðspurð um þessa fullyrðingu bar brotaþoli að langt væri um liðið síðan hún hefði kynnst ákærða, nokkrir mánuðir, og hún bara hreinlega vissi ekki hvernig ákærði hefði komist að því hvað hún væri gömul.

Vitnið G sagði fyrir dómi að brotaþoli væri fullorðinsleg og mjög bráðþroska. Þá kom fram hjá vitninu H fyrir dómi að brotaþoli hefði þóst vera eldri en hún var og vera fædd 1996.

Samkvæmt þessu verður ekki hjá því komist að álykta sem svo að framburður brotaþola um að hún hafi sagt ákærða hvað hún væri gömul þegar þau hittust 10. nóvember 2014 og fullyrðing brotaþola í þá veru að ákærði hafi þá þegar búið yfir vitneskju um aldur hennar, hafi ekki þá stoð í gögnum málsins að nægi, gegn eindreginni og staðfastri neitun ákærða, til þess að ákæruvaldið hafi axlað þá sönnunarbyrði sem á því hvílir, sbr. fyrrgreind ákvæði 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Er þannig að mati dómsins ekki kominn fram lögfull sönnun þess að ákærði hafi vitað að brotaþoli var yngri en 15 ára þegar þau höfðu samræði í nóvember 2014, enda verður það hvorki ráðið af framburði brotaþola eða annarra vitna svo óyggjandi sé og hafið yfir skynsamlegan vafa.

Samkvæmt því sem rakið er að framan er það niðurstaða dómsins að sýkna beri ákærða af þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök í 1. og 2. tölulið í ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 12. desember 2016.

Ákæra, útgefin 15. maí 2017:

Samkvæmt þessari ákæru er ákærða gefin að sök umferðarlagabrot í fimm tilvika fyrir að aka bifreið sviptur ökurétti og í fjórum tilvika einnig óhæfur til að stjórna bifreið örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna. Þá eru ákærða gefin að sök þrjú þjófnaðarbrot, gripdeild í tveimur tilvika, svo og húsbrot og fíkniefnalagabrot, sem nánar er lýst í ákæruskjali lögreglustjórans á Suðurnesjum. Ákærði hefur játað sök samkvæmt ákærunni. Með vísan til játningar ákærða, sem samrýmist gögnum málsins, verður hann sakfelldur fyrir þá háttsemi sem greinir í töluliðum 1-9 og 11-13 sem er þar rétt heimfærð til refsiákvæða. Í þinghaldi í málinu númer S-178/2017 21. júní 2017 féll ákæruvaldið frá saksókn á hendur ákærða sem lýst er í 10. tölulið ákærunnar.

D

Ákærði er fæddur í febrúar [...]. Samkvæmt sakavottorði ákærða á hann að baki sakarferil sem nær aftur til ársins 2013. Þann 17. janúar það ár gekkst ákærði undir lögreglustjórasátt um greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í fjóra mánuði fyrir brot gegn umferðarlögum. Með dómi 27. febrúar 2013 var ákærða gert að sæta fangelsi í 30 daga sem var bundið skilorði fyrir þjófnað. Þá var ákærða með dómi 11. mars 2013 gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði, sem bundið var skilorði í tvö ár fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, þar með talið fyrir þjófnað. Þann 16. maí 2013 gekkst ákærði undir lögreglustjórasátt um greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Þann 21. janúar 2015 gekkst ákærði undir lögreglustjórasátt um greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í 22 mánuði fyrir brot gegn umferðarlögum. Þá gekkst ákærði undir lögreglustjórasátt 9. mars 2016 um greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Loks var ákærða með dómi Hæstaréttar Íslands 15. desember 2016 gert að sæta fangelsi í 18 mánuði fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum, vopnalögum, lögum um ávana- og fíkniefni og var sviptur ökurétti í 18 mánuði frá 21. nóvember 2016 að telja. Með dómi Hæstaréttar, sem var hegningarauki, voru fyrrnefndir skilorðsdómar frá 27. febrúar og 11. mars 2013 dæmdir upp.

Sem fyrr segir skal ákærði vera sýkn af sakargiftum samkvæmt ákæru héraðssaksóknara útgefinni 12. desember 2016. Ákærði hefur greiðlega játað sakargiftir samkvæmt ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 15. maí 2017. Brot þau sem ákærði er nú sakfelldur fyrir eru hegningarauki við fyrrnefnda lögreglustjórasátt frá 9. mars 2016 og dóm Hæstaréttar Íslands 15. desember 2016. Í 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 segir að verði maður, sem búið er að dæma fyrir eitt brot eða fleiri, uppvís að því að hafa framið önnur brot, áður en hann var dæmdur, skuli dæma honum hegningarauka er samsvari þeirri þyngingu hegningarinnar sem kynni að hafa orðið ef dæmt hefði verið um öll brotin í fyrra málinu. Ber samkvæmt 78. gr., sbr. 77. gr. almennra hegningarlaga, að dæma ákærða hegningarauka. Samkvæmt því og öðru framangreindu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sjö mánuði. Þrátt fyrir að ákærði hafi leitað sér aðstoðar, farið í meðferð og hafi verið edrú frá því í desember 2016 og stundi nú sjómennsku þykir sakarferill ákærða standa því í vegi að unnt sé að skilorðsbinda fangelsisrefsingu ákærða.

Þá verður ákærði, með vísan til 1. og 3. mgr. 101. gr., sbr. 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sviptur ökurétti ævilangt.

Samkvæmt 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að vísa frá dómi kröfu brotaþola, A.

Ákærði dæmist til að greiða Olíuverslun Íslands hf. skaðabætur að fjárhæð 30.132 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. ágúst 2015 til 1. júlí 2017, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 20.000 í málskostnað.

Með vísan til kröfugerðar ákæruvaldsins, gagna málsins og tilgreindra ákvæða í ákærðu verður gert upptækt 0,95 g af maríhúana og 5 töflur af MDMA.

Með vísan til niðurstöðu málsins verður ákærða gert að greiða hluta af sakarkostnaði málsins. Dæmist ákærði til að greiða sakarkostnaði samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvalds yfir sakarkostnað í málinu númer S-178/2017, samtals 537.420 krónur. Ákærða verður á hinn bóginn ekki gert að greiða kostnað vegna læknisvottorðs frá Neyðarmóttöku, 32.000 krónur. Ákærði greiði einnig ¼ hluta af þóknun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem þykir í heild eftir umfangi málsins hæfilega ákveðin að virðisaukaskatti meðtöldum, vegna vinnu verjandans á rannsóknarstigi og eftir höfðun málsins fyrir dómi, svo sem í dómsorði greinir. ¾ hlutar þóknunarinnar greiðist úr ríkissjóði. Þá greiðist þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola úr ríkissjóði, en þóknunin þykir hæfilega ákveðin 600.000 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Fyrir uppkvaðningu dómsins var gætt fyrirmæla 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kvk-nf M. G-kvk-nf saksóknari.

Málið dæma héraðsdómararnir J-kk-nf H-kk-nf, dómsformaður, K-kk-nf H-kk-nf og R-kvk-nf B-kvk-nf.

D ó m s o r ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í sjö mánuði.

Ákærði skal sviptur ökurétti ævilangt.

Einkaréttarkröfu brotaþola, A, er vísað frá dómi.

Ákærði sæti upptöku til ríkissjóðs á 0,95 g af maríhúana og 5 töflum af MDMA.

Ákærði greiði Olíuverslun Íslands hf. 30.132 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. ágúst 2015 til 1. júlí 2017, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 20.000 í málskostnað.

Ákærði greiði ¼ hluta þóknunar skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem í heild nemur 1.370.200 krónum að virðisaukaskatti meðtöldum. ¾ hlutar þóknunarinnar greiðist úr ríkissjóði. Þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, G-kvk-ef P-kvk-ef hdl. 600.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti greiðist úr ríkissjóði.

J-kk-nf H-kk-nf

K-kk-nf H-kk-nf

R-kvk-nf B-kvk-nf