S-254/2019

D Ó M U R

Héraðsdóms Reykjaness miðvikudaginn 18. september 2019 í máli nr. S254/2019:

Ákæruvaldið

(M-kvk-nf H-kvk-nf J-kvk-nf saksóknarfulltrúi) gegn

D-kk-þgf S-kk-þgf

(J-kk-nf E-kk-nf lögmaður)

Mál þetta, sem þingfest var 28. maí 2019, en dómtekið 4. september sama ár, höfðaði lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu með ákæru 2. apríl 2019 á hendur D-kk-þgf S-kk-þgf, kt. 0000000000, Norðurbakka 17b, Hafnarfirði, fyrir eftirtalin brot:

I.

„Fyrir hegningar og umferðarlagabrot í Reykjavík, með því að hafa, þriðjudaginn 16. janúar 2018, ekið bifreiðinni [...] ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 35 ng/ml, kókaín 70 ng/ml, tetrahýdrókannabínól 0,6 ng/ml, alprazólam 95 ng/ml, díazepam 440 ng/ml og nordíazepam 185 ng/ml), suður Suðurlandsveg og yfir á rangan vegarhelming með þeim afleiðingum að árekstur varð við bifreiðina [...] sem ekið var um Suðurlandsveg í norður. Við áreksturinn hlaut ökumaður bifreiðarinnar [...], A, kt. 0000000000, brot á vinstri lærlegg og farþegi sömu bifreiðar, B, kt. 0000000000, hlaut tognun og ofreynslu á lendarhrygg, mar á mjaðmagrind og yfirborðsáverka á hendi.

Mál nr. 00720183179

Telst þetta varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 4. gr., 1. mgr. 14. gr. og 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með áorðnum breytingum.

II.

Fyrir líkamsárás, með því að hafa, þriðjudaginn 16. janúar 2018, utandyra að Vallarstræti í Reykjavík slegið C, kt. 0000000000, hnefahöggi í öxlina.

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.

Einkaréttarkröfur:

1. Vegna ákæruliðs í kafla I. gerir B-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf lögmaður, þá kröfu f.h. A, kt. 0000000000, hér eftir nefndur kröfuhafi, að ákærði verði dæmdur til að greiða kröfuhafa miskabætur að fjárhæð 3.000.000 kr, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá þeim degi er hið bótaskylda atvik átti sér stað, eða hinn 16.01.2018, og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti, sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt er krafist málskostnaðar að skaðlausu samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins, að teknu tilliti til virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

2. Vegna ákæruliðs í kafla I. gerir B-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf lögmaður, þá kröfu f.h. B, kt. 0000000000, hér eftir nefndur kröfuhafi, að ákærði verði dæmdur til að greiða kröfuhafa miskabætur að fjárhæð 1.500.000 kr, auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá þeim degi er hið bótaskylda atvik átti sér stað, eða hinn 16.01.2018, og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti, sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt er krafist málskostnaðar að skaðlausu samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins, að teknu tilliti til virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.“

Ákærði kom fyrir dóminn og játaði skýlaust brot sín. Jafnframt samþykkti hann bótaskyldu gagnvart bótakrefjendum, en lagði ákvörðun um fjárhæð miskabóta í mat dómsins. Var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga. Krafðist ákærði vægustu refsingar sem lög framast leyfa og að þóknun verjanda hans yrði greidd úr ríkissjóði.

Eins og getið er í I. lið ákæru mældust ávana og fíkniefni í blóði ákærða eftir umferðarslysið og í því magni sem þar segir. Að auki mældust þar önnur efni, alprazólam, díazepam og nordíazepam. Í matsgerð rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði, sem liggur frammi í málinu, segir að ökumaður hafi eftir töku ávana og fíkniefnanna verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar sýnið var tekið, sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987. Um önnur efni sem þar mældust segir þar: „Alprazolam og díazepam eru róandi og kvíðastillandi lyf. Nordíazepam er virkt umbrotsefni díazepams. Lyfin eru af flokki benzódíazepína, hafa slævandi áhrif á miðtaugakerfið, eru að fullu samverkandi og draga úr aksturshæfni í lækningalegum skömmtum. Styrkur alprazólams í blóðinu er töluvert hærri en eftir ráðlagða lækningalega skammta af lyfinu. Styrkur díazepams er eins og eftir töku lækningalegra skammta. Fullvíst er að ökumaðurinn hefur ekki getað stjórnað ökutæki örugglega af þessum sökum.“ Samkvæmt þessu þykir dóminum sannað að ákærði hafi valdið umferðarslysinu af stórkostlegu gáleysi. Breytir þar engu um þótt læknir hafi ávísað ákærða lyfinu alprazólam vegna kvíða og þunglyndis, enda var styrkur lyfsins í blóðinu töluvert hærri en eftir ráðlagða lækningalega skammta, sbr. hér að ofan.

Fram er komið að ákærði játaði skýlaust brot sín samkvæmt báðum liðum ákærunnar. Er því sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem þar er lýst og rétt er heimfærð til refsiákvæða.

Ákærði er fæddur í [...] og hefur samkvæmt sakavottorði alls fjórum sinnum frá árinu 1994 verið dæmdur fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, umferðarlögum og lögum um ávana og fíkniefni. Síðasti dómurinn var kveðinn upp í Héraðsdómi Reykjavíkur 7. febrúar 2018 og var ákærði þá dæmdur í 60 daga fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir brot gegn lögum um ávana og fíkniefni. Samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 verður sá dómur tekinn upp og dæmdur með þessu máli. Verður refsing ákærða hegningarauki, sbr. 78. gr. nefndra laga. Með vísan til þessa og að teknu tilliti til skýlausrar játningar ákærða þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði, sem bundin skal skilorði eins og í dómsorði segir. Þá verður ákærði með vísan til 1. mgr. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006, sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði viðurkennir bótaskyldu gagnvart bótakrefjendum í máli þessu, en leggur fjárhæð bóta í mat dómsins. Samkvæmt ákæru og fyrirliggjandi læknisvottorðum slasaðist bæði ökumaður [...], A, og farþegi sömu bifreiðar, B, við árekstur bifreiðar ákærða, [...]. Hlaut A brot á vinstri lærlegg, en B hlaut tognun og ofreynslu á lendarhrygg, mar á mjaðmagrind og yfirborðsáverka á hendi. Þar sem dómurinn hefur þegar slegið því föstu að ákærði hafi valdið slysinu af stórkostlegu gáleysi verður hann með vísan til aliðar 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 dæmdur til að greiða báðum brotaþolum miskabætur, sem ákveðnar verða að álitum, með hliðsjón af dómaframkvæmd og að teknu tilliti til þeirra gagna sem fyrir liggja um afleiðingar brotsins. Samkvæmt því verður ákærði dæmdur til að greiða A 700.000 krónur og B 400.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta af hvorri fjárhæð eins og í dómsorði greinir.

Í samræmi við úrslit málsins og með hliðsjón af 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærða loks gert að greiða allan sakarkostnað málsins, en þar er um að ræða sakarkostnað lögreglu, 363.188 krónur, þóknun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 794.840 krónur, og þóknun lögmanns beggja brotaþola, B-kvk-ef E-kvk-ef B-kvk-ef, vegna kostnaðar lögmannsins við að halda kröfum þeirra fram fyrir dómi, 300.000 krónur vegna hvors brotaþola, eða samtals 600.000 krónur. Við ákvörðun þóknunar til lögmanna hefur verið tekið tillit til greiðslu virðisaukaskatts.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, D-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorði 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði A 700.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 16. janúar 2018 til 21. júní 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði B 400.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 16. janúar 2018 til 21. júní 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði alls 1.758.028 krónur í sakarkostnað, þar af 794.840 krónur í þóknun til skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, og samtals 600.000 krónur í þóknun til lögmanns beggja brotaþola, B-kvk-ef E-kvk-ef B-kvk-ef.

I-kk-nf E-kk-nf verður ákærði dæmdur til að greiða A 700.000 krónur og B 400.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta af hvorri fjárhæð eins og í dómsorði greinir.

Í samræmi við úrslit málsins og með hliðsjón af 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærða loks gert að greiða allan sakarkostnað málsins, en þar er um að ræða sakarkostnað lögreglu, 363.188 krónur, þóknun skipaðs verjanda ákærða, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 794.840 krónur, og þóknun lögmanns beggja brotaþola, B-kvk-ef E-kvk-ef B-kvk-ef, vegna kostnaðar lögmannsins við að halda kröfum þeirra fram fyrir dómi, 300.000 krónur vegna hvors brotaþola, eða samtals 600.000 krónur. Við ákvörðun þóknunar til lögmanna hefur verið tekið tillit til greiðslu virðisaukaskatts.

I-kk-nf E-kk-nf héraðsdómari kvað upp dóminn.

Ákærði, D-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í átta mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins að telja, haldi ákærði almennt skilorði 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði A 700.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 16. janúar 2018 til 21. júní 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði B 400.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 16. janúar 2018 til 21. júní 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði alls 1.758.028 krónur í sakarkostnað, þar af 794.840 krónur í þóknun til skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, og samtals 600.000 krónur í þóknun til lögmanns beggja brotaþola, B-kvk-ef E-kvk-ef B-kvk-ef.

I-kk-nf E-kk-nf