S-438/2010

Mál þetta, sem þingfest var 13. október sl. og tekið til dóms 21. október sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 2. september sl., á hendur G-kk-þgf G-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kirkjuvegi 86, Vestmannaeyjum,

„fyrir hegningarlagabrot framin á árinu 2010 að A-götu, Vestmannaeyjum:

I.

Brot framin miðvikudaginn 17. febrúar:

Húsbrot, með því að hafa í heimildarleysi ruðst inn á heimili K.

Brot gegn valdstjórninni, til vara líkamsárás og hótanir, með því að hafa veist að B, starfsmanni barnaverndar- nefndar Vestmannaeyjabæjar, sem var við skyldustörf, með því að hafa nálgast hana ógnandi í framkomu og með kreppta hnefa og haft í frammi skipanir um að vera ekki að skipta sér af hans málum og sagt við hana að hann hefði vitneskju um hvar hún ætti heima og einnig á ógnandi hátt lagt höfuðið upp að höfði hennar og ýtt við henni.

Telst ákæruliður I/1 varða við 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Telst ákæruliður I/2 aðallega varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 11. gr. laga nr. 101/1976 og 1. gr. laga nr. 25/2007, en til vara við 1. mgr. 217. gr. og 233. gr. sömu laga, sbr. 10. gr. laga nr. 20/1981.

II.

Brot framin mánudaginn 22. febrúar:

1. Hótanir og líkamsárás, með því að hafa veist að D með líflátshótunum og slegið hann tvívegis hnefahögg í andlitið, á kjálkann og í vinstra kinnbein, með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgur.

2. Eignaspjöll, með því að hafa valdið skemmdum á húseigninni að A-götu með því að hafa ítrekað barið föstum höggum á gluggarúðu útidyrahurðar með spýtu svo rúðan brotnaði.

Telst ákæruliður II/1 varða við 1. mgr. 217. gr. og 233. gr. almennra hegningarlaga. Telst ákæruliður II/2 varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu K er gerð krafa um skaðabætur að fjárhæð kr. 50.200 auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 22. febrúar 2010 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt sakborningi, en með dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Auk þess er gerð krafa um þóknun vegna réttargæslu úr hendi sakbornings samkvæmt mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á réttargæsluþóknun .”

Ákærði mætti við fyrirtöku málsins 21. október sl. og játaði sök og samþykkti framkomna bótakröfu.

Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og ákærða, sem óskaði ekki eftir skipuðum verjanda, hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir og er þar réttilega færð til refsiákvæða þannig að fallist er á að ákæruliður I/2 varði við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði hefur með greindri háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða á hann nokkuð langan sakaferil að baki, allt frá árinu 1990 vegna umferðarlaga- og hegningarlagabrota. Þær refsingar hafa þó ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Það sem hér skiptir máli er dómur uppkveðinn 18. maí 2009, 100.000 króna sekt fyrir brot gegn 1. mgr. 232. gr. almennra hegningarlaga og dómur frá 6. júlí sama ár, 4 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr., 1. mgr. 217. gr., 231. gr., 233. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til síðastgreindra dóma en einnig ber að líta til þess að ákærði játaði brot sín greiðlega. Þá verður einnig höfð hliðsjón af refsiþyngingarákvæði 3. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga þar sem ákærða hefur áður verið refsað fyrir brot gegn 1. mgr. þeirrar lagagreinar.

Þegar allt framangreint hefur verið virt þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði.

Ákærði hefur samþykkt framkomna bótakröfu og verður hún tekin til greina eins og nánar greinir í dómsorði. Ákærða var birt bótakrafan 29. júní sl. og miðast upphaf dráttarvaxta við þann dag.

Samkvæmt yfirliti yfir sakarkostnað er kostnaður vegna áverkavottorðs 9.000 krónur og ber með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 að dæma ákærða til að greiða þann kostnað. Þar sem ekki eru uppfyllt skilyrði 1. mgr. 42. gr. sömu laga til skipunar réttargæslumanns, sbr. 1.-3. mgr. 41. gr. laganna, verður réttargæsluþóknun ekki ákveðin. Tilnefndur réttargæslumaður fékk hins vegar greiddar 178.838 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti vegna starfa sinna í þágu brotaþola á rannsóknarstigi málsins og verður ákærði dæmdur til greiðslu þess kostnaðar, sbr. 1. mgr. 216. gr. laga nr. 88/2008.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði.

Ákærði greiði K 50.200 krónur auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 22. febrúar 2010 til 29. júlí 2010, en með dráttarvöxtum frá þeim degi samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað, 9.000 krónur og 178.838 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti vegna starfa réttargæslumanns brotaþola á rannsóknarstigi.

H-kk-nf O. A-kk-nf.