S-277/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 21. apríl 2009, er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 16. mars 2009, á hendur X, kt. 000000-0000, Reykjavík, „fyrir umferðar- og hegningarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 11. febrúar 2007, á tímabilinu frá kl. 02:09 til 02:18, ekið bifreiðinni ..., með einkanúmerið ..., undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,13‰), vestur Breiðholtsbraut í Reykjavík og svo óvarlega á vegarkafla skammt austan við vegamót að Jaðarseli að hann ók á hægra afturhorn bifreiðarinnar OV-442, sem ekið var í sömu akstursstefnu á 70 til 80 km hraða á klukkustund, með þeim afleiðingum að skemmdir urðu á afturhöggvara og ljóskeri bifreiðarinnar, ekki numið staðar heldur ekið á brott af vettvangi austur Stekkjarbakka og svo óvarlega skammt austan við Hamrastekk að hann ók tvívegis aftan á bifreiðina PH-725, sem ekið var í sömu akstursstefnu, en við síðari áreksturinn missti ökumaður bifreiðarinnar, E-kvk-nf L-kvk-nf kt. 000000-0000, stjórn á bifreiðinni sem rakst á vegrið og valt og hafnaði utan vegar með þeim afleiðingum að efsti hálsliður E-kvk-ef brotnaði á fjórum stöðum, skrið kom á fjórða til sjöunda hálslið og svöðusár á hvirfil, S-kvk-nf S-kvk-nf kt, 000000-0000, sem var farþegi í bifreiðinni hlaut brot á sköflungi vinstri fótar og stórt opið sár á hægra hné, tveir aðrir farþegar, R-kk-nf V-kk-nf L-kk-nf, kt. 000000-0000, og E-kk-nf H-kk-nf, kt. 000000-0000, hlutu minni meiðsl, tognanir og eymsl, ekki stöðvað á slysavettvangi heldur ekið á brott.

Mál 007-2007-9581 og 007-2007-9576.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 4. gr., 1. mgr. 10. gr., 3. mgr. 14. gr. og 1. sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997 og 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 5. gr. laga nr. 83/2005.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í apríl 1977. Hann hefur ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé. Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir að aka bifreið undir áhrifum áfengis og að hafa með vítaverðum akstri orðið valdur að þeim meiðslum sem E-kvk-nf L-kvk-nf, S-kvk-nf S-kvk-nf, R-kk-nf V-kk-nf L-kk-nf og E-kk-nf H-kk-nf urðu fyrir í greint sinn. Við ákvörðun refsingar verður þó litið til þess að óhæfilegur dráttur hefur orðið á meðferð málsins, þar sem rannsókn þess var lokið þann 3. september 2007, en ákæra gefin út þann 16. mars 2009. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga, en rétt þykir að fresta framkvæmd refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá dómsbirtingu að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Dæma ber ákærða til að vera sviptur ökurétti í 2 ár frá dómsbirtingu að telja.

Loks ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað málsins, 346.874 krónur, þar með talið þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, á rannsóknarstigi málsins og við meðferð þess fyrir dómi, 130.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið J-kk-nf S-kk-nf H-kk-nf, aðstoðarsaksóknari.

R-kvk-nf H-kvk-nf, settur héraðsdómari, kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 60 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er sviptur ökurétti í 2 ár frá dómsuppsögu að telja.

Ákærði greiði 346.874 krónur í sakarkostnað, þar með talið þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 130.000 krónur.

R-kvk-nf H-kvk-nf