S-2533/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 4. júní sl., var höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 14. apríl 2020, á hendur:„ J-kk-þgf B-kk-þgf, kt. [...], [...], Reykjavík, fyrir hegningar- og umferðarlagabrot, með því að hafa fimmtudaginn 14. júní 2018, á leið norður Reykjanesbraut við gatnamót Bústaðavegar í Reykjavík, ekið vörubifreiðinni [...] of hratt miðað við aðstæður, án þess að gæta að nægjanlegu bili milli ökutækja og með of þungan farm, en heildarþyngd farmsins var 5.640 kg þegar heimiluð þyngd farms miðað við heildarþyngd bifreiðarinnar var 4.840 kg. Er akstur bifreiðarinnar [...], sem ekið var á undan ákærða á sömu akrein, var stöðvaður við umferðarljós, stöðvaði ákærði ekki vörubifreiðina í tæka tíð, heldur sveigði vörubifreiðinni að hluta til yfir á næstu akrein og ók aftan á bifreiðarnar [...] og [...], sem var á næstu akrein til vinstri við vörubifreiðina, þannig að bifreiðarnar köstuðust áfram, allt með þeim afleiðingum að farþegi í bifreiðinni [...] A, kt. [...], hlaut brot á höfuðkúpu- og andlitsbeinum og innankúpuáverka.

[...]

Teljast brot þessi varða við 219. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 2. mgr. 18. gr., 1. mgr. og c-lið 2. mgr. 36. gr., 2. mgr. 80. gr., sbr. 1. mgr. 94. gr. og 1. og 2. mgr. 95. gr., umferðarlaga nr. 77/2019.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar er lög leyfa. Verjandi ákærða féll frá kröfu um málsvarnarþóknun.

I

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Á kærði hefur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Játning ákærða fær fulla stoð í gögnum málsins. Þau umferðarlagabrot ákærða sem tilgreind eru í ákæru framdi hann áður en ný umferðarlög nr. 77/2019 tóku gildi þann 1. janúar sl. Samkvæmt 1. mgr. 2. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 skal, hafi refsilöggjöf breyst frá því verknaður var framinn og til þess er dómur gengur, dæma eftir nýrri lögunum bæði um refsinæmi verknaðar og refsingu. Aldrei má þó dæma refsingu nema heimild hafi verið til þess í lögum þegar verk var framið og ekki þyngri refsingu en orðið hefði eftir þeim lögum. Eru þessi atriði efnislega óbreytt í nýjum lögum hvað brot ákærða varðar, sbr. 3. mgr. 14. gr., 1. mgr. og c-lið 2. mgr. 36. gr.,73. g r., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Þykir sannað með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að hannhafi að öðru leyti gerst sekur um þá háttsemi sem honum er þar gefin að sök og eru brot hans þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

II

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 7. apríl 2020, hefur hann ekki gerst sekur um refsiverða háttsemi.

Ákærði hefur skýlaust játað þá háttsemi sem honum er gefin að sök. Verður það metið ákærða til málsbóta, sbr. 8. töluliður 1. mgr. 70. gr. laganr. 19/1940. Einnig er litið til þeirra alvarlegu afleiðinga sem brot ákærða hafði fyrir farþega í bifreiðinni [...], sbr. 1. og 2. töluliður framangreinds lagaákvæðis. Með hliðsjón af sakarefni málsins og 77. gr. laga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 76.330 krónur í sakarkostnað samkvæmt framlögðum yfirlitum ákæruvalds.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, J-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr.22/1955.

Ákærði greiði 76.330 krónur í sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign.)