S-145/2017

Mál þetta, sem var dómtekið 18. þessa mánaðar, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 11. síðasta mánaðar, á hendur R-kvk-þgf Ý-kvk-þgf Ó-kvk-þgf, kt. 000000-0000, nú til heimilis að Karlagötu 22 í Reykjavík, „fyrir fíkniefnabrot í Hafnarfirði með því að hafa mánudaginn 7. nóvember 2016 haft í vörslum sínum 0,35 g af maríhúana og 7 kannabisplöntur, sem ákærða hafði ræktað um nokkurt skeið og til þess dags, sem lögregla fann við húsleit á heimili ákærðu að Breiðhellu 16 og lagði hald á“ og að hafa þannig brotið gegn 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerðir nr. 232/2001 og nr. 848/2002.

Samkvæmt ákæru er þess krafist að ákærða verði „dæmd til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og jafnframt að framangreind fíkniefni verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærða hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem henni er gefið að sök og var farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hún hafi gerst sek um þá háttsemi sem saksókn á hendur henni tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærða hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærða gekkst við broti sínu bæði á rannsóknarstigi og fyrir dómi og er það virt henni til málsbóta. Sakaferill ákærðu, sem samkvæmt framlögðu sakavottorði, nær aftur til ársins 2005, hefur ekki þýðingu við ákvörðun refsingar í máli þessu, en hún var þó fyrir tæpum áratug dæmd til sektargreiðslu, fyrir brot gegn sömu löggjöf og hún er nú sakfelld fyrir að brjóta gegn. Á meðal gagna málsins er efnaskýrsla lögreglu um það sem hald var lagt á, en þar kemur meðal annars fram þyngd þess haldlagða og fjöldi og hæð plantnanna. Þar greinir frá því að plönturnar hafi mælst 39 til 60 sentimetrar á hæð og vegið 214,75 grömm. Einnig að við rannsókn og prófun tæknideildar 9. nóvember síðastliðinn hafi efnin og plönturnar greinst sem 0,35 grömm af maríhúana og sjö kannabisplöntur. Þá er einnig á meðal málsgagna matsgerð Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands frá 8. desember á síðasta ári, vegna rannsóknar sýnis hinna haldlögðu plantna. Þar greinir meðal annars frá því að magn tetrahýdrókannabínóls í þurru sýni hafi verið 19 mg/g.

Refsing ákærðu samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, þykir hæfilega ákveðin fangelsi í þrjátíu daga. Rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá dómsuppkvaðningu, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða hefur fyrir dómi samþykkt framangreinda upptökukröfu. Á grundvelli 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 skal hún sæta upptöku á því sem hald var lagt á, eins og greinir í dómsorði.

Á grundvelli 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 er ákærða dæmd til að greiða sakarkostnað málsins, sem nemur samanlagt 86.815 krónum og er tilkominn vegna framangreindrar rannsóknar á sýni plantnanna. Annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

H-kk-nf Þ-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð:

Ákærða, R-kvk-nf Ý-kvk-nf Ó-kvk-nf, sæti fangelsi í þrjátíu daga. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða sæti upptöku á 0,35 g af maríhúana og sjö kannabisplöntum, sem hald var lagt á.

Ákærða greiði 86.815 krónur í sakarkostnað.

H-kk-nf Þ-kk-nf