S-191/2011

Mál þetta, sem dómtekið var miðvikudaginn 18. maí 2011, er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 16. febrúar 2011 á hendur E-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf, kennitala 000000-0000, …, Reykjavík, fyrir nauðgun, föstudaginn 2. apríl 2010, með því að hafa með ofbeldi eða ólögmætri nauðung haft samræði og endaþarmsmök við A og við það jafnframt notfært sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og fíkniefnaáhrifa. Við þetta hlaut A rifu við leggangsop og sár við endaþarmsop.

Telst brot ákærða varða við 1. og 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 3. gr. laga nr. 61/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu A, kennitala 000000-0000, er krafist miskabóta að fjárhæð 2.000.000 króna auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 2. apríl 2010 til þess dags er mánuður er liðinn frá því bótakrafa var kynnt ákærða, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, auk greiðslu þóknunar við réttargæslu að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi og með virðisaukaskatti.

Verjandi ákærða gerir þær kröfur að ákærði verði sýknaður af ákæru, en til vara að ákærða verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst hann þess aðallega að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að bótakrafa verði lækkuð verulega. Loks krefst verjandi málsvarnarlauna sér til handa.

Málsatvik

Hinn 31. maí 2010 mætti A hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu í því skyni að leggja fram kæru á hendur ákærða í máli þessu, E-kk-þgf K-kk-þgf K-kk-þgf, fyrir kynferðisbrot föstudaginn 2. apríl 2010. A greindi svo frá að hún hefði verið að skemmta sér fimmtudagskvöldið 1. apríl og nóttina þar á eftir ásamt vinkonu sinni, B, og hefðu þær neytt áfengis og kókaíns. Um klukkan 5 að morgni hefði hún slegist í för með ákærða og öðrum pilti og hefðu þau farið í samkvæmi í Grafarvogi, þar sem þau neyttu fíkniefna. A kvaðst telja að þau ákærði hefðu yfirgefið samkvæmið um hádegi. Ákærði hefði verið á bifreið og þau hefðu ekið um og leitað að verslun þar sem þau gætu keypt sér eitthvað að borða. Á leiðinni hefði ákærði orðið skrítinn og talað um að „þrykkja hana í rassinn“. Þau hefðu síðan sótt vin ákærða og hefðu þau þrjú reykt „gras“ í bifreiðinni. A kvaðst hafa orðið „rosalega rugluð“ við reykingarnar. Vinur ákærða hefði síðan fengið bifreiðina lánaða, en hann hefði skutlað þeim heim til ákærða og kvaðst A hafa verið orðin mjög skrýtin og ringluð þegar þau komu þangað. Lýsti hún neyslu sinni þannig að hún hefði drukkið nokkra bjóra um nóttina, tvisvar sinnum tekið hálft „slag“ af kókaíni, sogið þrjár „línur“ af amfetamíni, reykt „gras“ og tekið töflu af lyfinu concerta.

A kvað þau ákærða hafa farið heim til hans í fjölbýlishús í Fellahverfi og hefðu þau farið inn í herbergi hans. Hún hefði séð móður ákærða inni í stofu og heyrt hana segja við ákærða að hann ætti ekki vera þarna og mætti ekki koma með gesti. Þegar þau komu inn í herbergið hefði ákærði haft á orði að hún væri „rangeygð og rugluð á því“. Hún hefði fundið að ástand hennar var ekki gott og hefði hún verið hrædd við ákærða þegar þarna var komið. Ákærði hefði beðið hana um að leggjast hjá sér og hefði hún gert það, en þó ekki gefið til kynna að hún vildi neitt kynferðislegt. Þau hefðu legið undir sæng. Hún hefði síðan orðið vör við að ákærði tók niður um hana buxur og nærbuxur og byrjaði að setja getnaðarlim sinn í endaþarm hennar. Hún hefði sagt honum að hætta, en hann ekki orðið við því og hefði getnaðarlimur hans farið inn í endaþarminn, sem hefði verið mjög vont. Hún hefði verið dofin og ekki megnað að sporna við þessu. Þá hefði hún „dottið út“ á milli, sofnað og misst meðvitund. Hún hefði lítið getað talað, en sagt ákærða að hún vildi þetta ekki. Ákærði hefði síðan sagt henni að fara úr peysunni og hefði hún gert það. Hún hefði síðan allt í einu vaknað við að ákærði lá ofan á henni og var að hafa við hana samfarir og hefði hann þá verið búinn að afklæða hana. Hún hefði reynt að spyrja hann hvað hann væri að gera, en „dottið út“. Þetta hefði verið „ógeðslega vont“ og hún hefði stunið af sársauka og klórað hann. Ákærði hefði gripið um munn hennar þegar hún byrjaði að stynja. Samförunum hefði lokið við að ákærði fékk sáðfall. Þau hefðu klætt sig og farið aftur að hitta vin ákærða. Þeir hefðu síðan ekið henni í samkvæmið þar sem B, vinkona hennar, var og leiðir skilið þar. Hún hefði sagt B frá því sem hafði gerst og þær síðan farið á sjúkrahús. Hún kvaðst telja að klukkan hefði verið á bilinu 15 til 16 þegar verknaðurinn hefði átt sér stað.

Í rannsóknargögnum málsins er skýrsla Neyðarmóttöku um réttarlæknisfræðilega skoðun A. Kemur fram að A hafi komið til skoðunar föstudaginn 2. apríl 2010 klukkan 18.00 og verið skoðuð af lækni klukkan 19.30. Í skýrslunni er rakin frásögn A af atvikum. Þá kemur fram að við skoðun hafi komið í ljós 0,5 cm rifa við leggangsop og við endaþarm neðan á spöng hafi verið 0,6 cm x 0,3 cm tætt sár, sprunga, sem geti samrýmst því að vera til komin við þvingaða tilraun til kynferðismaka.

Fyrir liggja niðurstöður Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 5. júlí 2010 vegna rannsóknar á blóð- og þvagsýni, sem tekin voru frá A við læknisskoðun. Í matsgerðinni kemur fram að í þvagi hafi fundist amfetamín, kókaín og metýlfenídat. Alkóhól hafi ekki verið í mælanlegu magni í blóði, en mælst 0,45 ‰ í þvagi. Amfetamín í blóði hafi mælst 35 ng/ml. Tekið er fram að kókaín og metýlfenídat hafi ekki verið í mælanlegu magni í blóði. Niðurstöður rannsóknarinnar sýni að hlutaðeigandi hafi neytt áfengis, kókaíns og metýlfenídats, en ekki verið lengur undir áhrifum þeirra þegar blóðsýni var tekið. Hlutaðeigandi hafi einnig neytt amfetamíns og væntanlega verið undir vægum áhrifum þess þegar blóðsýni var tekið.

Þá liggur fyrir tölvubréf J-kk-ef K-kk-ef prófessors frá 15. febrúar 2011 til sækjanda málsins þar sem kemur fram að láðst hafi að geta þess í matsgerð að lítið magn tetrakýdrókannabínólsýru hafi fundist í þvagsýni, en tetrahýdrókannabínól hafi hins vegar ekki mælst í blóðsýni. Þá er tekið fram að efnin tetrahýdrókannabínól, kókaín og metýlfenídat, sem lyfið concerta inniheldur, séu óstöðug í blóðsýnum. Komið hafi fram að sýni hafi borist rannsóknastofunni 4. júní 2010, eða tveimur mánuðum eftir að sýnin voru tekin. Því sé ekki hægt að fullyrða að hlutaðeigandi hafi ekki verið undir áhrifum tetrahýdrókannabínóls, kókaíns og metýlfenídats þegar blóðsýnið var tekið.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu hinn 31. maí 2010. Hann greindi svo frá að þau A hefðu verið í samkvæmi í Grafarvogi, en síðan farið að „rúnta“ ásamt félaga ákærða, C. Hefði A síðan komið með ákærða heim til hans. Móðir hans hefði verið heima þegar þau komu og hefðu þau farið inn í herbergi hans. Ákærði kvaðst hafa spurt A hvort hún vildi horfa á mynd og hefði hún játað því. Hann hefði byrjað að spila myndina í tölvunni, en hún hefði farið upp í rúm og lagst undir sæng. Ákærði kvaðst hafa lagst við hlið A og farið að láta vel að henni. Hann hefði strokið henni og klætt hana úr fötum. Þau hefðu síðan haft samfarir og hefði hann farið varlega þar sem móðir hans var frammi í stofu. Ákærði neitaði því að hafa reynt að hafa endaþarmsmök við stúlkuna, en kvaðst hafa legið ofan á henni á meðan á samförunum stóð og haldið um höfuð hennar og bak. Hann hefði síðan fengið samviskubit þar sem hann væri „á föstu“, og hefði hann hætt samförunum og sagt að hann vildi þetta ekki.

Ákærði kvað þau A hafa verið undir miklum áhrifum vímuefna þegar þetta var og hefðu þau verið „útúrskrolluð“ þegar þau komu í herbergi hans. Áður hefðu þau verið að „spítta og fá sér að reykja“ og A hefði verið búin að neyta kókaíns. Ákærði kannaðist við að þau hefðu reykt „gras“ í bifreiðinni áður en þau fóru heim til hans og hefði A verið „skökk“ eftir það. Hann fullyrti að þau hefðu haft samfarir með vilja A.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu á ný hinn 9. nóvember 2010. Hann kvað A hafa samþykkt að eiga við hann samfarir með því að leggjast með honum upp í rúm og strjúka á honum lærin. Hann neitaði því að hafa sett eða reynt að setja getnaðarlim sinn í endaþarm hennar. Þá neitaði hann að hafa nýtt sér vímuástand hennar til að hafa við hana samfarir.

Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna við aðalmeðferð málsins, eftir því sem efni þykja til:

Ákærði gaf skýrslu fyrir dóminum við upphaf aðalmeðferðar málsins. Ákærði virtist illa fyrirkallaður og mat dómurinn ástand hans þannig að rétt væri að fá hann fyrir dóminn á ný til skýrslugjafar. Í síðari skýrslu sinni greindi ákærði svo frá að hann hefði verið að skemmta sér með frænda sínum, D, og hefðu þeir sótt A í samkvæmi úti á Granda, en hann hefði ekki þekkt þessa stúlku áður. Þau hefðu farið í samkvæmi í Grafarholti, en síðan farið að „rúnta“ ásamt vini hans, C. Ákærði kvað A hafa verið „útúrdópaða“ þegar þeir D sóttu hana út á Granda og hefði hann sjálfur verið „fucked á því“. Þau hefðu neytt amfetamíns um nóttina og reykt „gras“ með C í bifreiðinni. Hann kvaðst ekki muna eftir breytingu á ástandi stúlkunnar eftir að þau reyktu kannabisefnið og ekki heldur muna hvernig ástand hans var eftir það. Síðan hefði það gerst að C hefði viljað fara heim í sturtu og hefðu þau A farið heim til hans á meðan. Móðir hans hefði verið heima þegar þau komu, en ekki kvaðst ákærði muna eftir samskiptum við hana. Þau A hefðu farið inn í herbergi hans og byrjað að horfa á kvikmynd í tölvu. Þau hefðu lagst upp í rúm og „knúsað“ hvort annað. Stúlkan hefði klætt sig úr peysunni og þau byrjað að strjúka hvort öðru. Hann hefði síðan klætt hana úr buxunum, hún klætt sig úr nærbuxunum og þau síðan haft samfarir. Spurður hvað hann ætti við með að þau hefðu „knúsast“ sagði ákærði þau hafa tekið utan um hvort annað. Hann kvaðst ekki muna hvort þau hefðu talað eitthvað saman á meðan á þessu stóð. Þá kvaðst hann ekki muna hvernig samfarirnar gengu fyrir sig. Hann hefði þó talið þær vera með vilja stúlkunnar. Spurður hvernig hann hefði merkt það kvaðst ákærði ekki geta lýst því. Hann hefði dregið þá ályktun af því hvernig hún hefði tekið við honum. Þau hefðu verið að „kúrast“ og hún síðan lagst upp í rúm og klætt sig úr peysunni. Ákærði kvað stúlkuna hafa verið „utan í“ sér alla nóttina. Aðspurður kvaðst hann þó ekki geta lýst því nánar. Hann kvað það vera „bull“ að hann hefði sett getnaðarlim sinn í endaþarm stúlkunnar. Þá kvað hann stúlkuna ekki hafa sofnað í rúminu. Ákærði kvaðst hafa hætt samförunum og hefðu þau gengið heim til C í Árbænum. Ástand stúlkunnar hefði verið gott þegar þau gengu þangað. Þeir C hefðu síðan ekið henni aftur í samkvæmið úti á Granda.

Ákærði kvaðst ekki muna hvort heyrðist eitthvað í A meðan þau höfðu samfarir. Hann kvaðst ekki hafa haldið um munn hennar. Hann tók fram að hann myndi lítið af því sem átti sér stað, enda hefði hann verið í mikilli neyslu fíkniefna eftir þetta. Aðspurður kvaðst hann ekki muna eftir því að einhver samdráttur hefði verið með þeim A nóttina áður eða fyrr um daginn. Hann kvaðst ekki minnast þess að þau hefðu verið að kyssast í samkvæminu sem þau voru í um nóttina.

A kvað þau ákærða hafa farið úr samkvæminu í Grafarvogi til að fá sér að borða. Ákærði hefði verið á bifreið og hefðu þau ekið um og leitað að verslun sem væri opin. A kvað ákærða hafa sagt við sig í bifreiðinni að hann myndi „þrykkja hana í rassgatið“ ef þau fyndu ekki verslun og hefði henni fundist það skrýtið. Þau hefðu síðan sótt vin ákærða og farið að kaupa „gras“, sem hún hefði greitt fyrir og tekið peninga út úr hraðbanka í því skyni, en samkvæmt yfirliti um færslur á bankareikningi A voru 5.000 krónur teknar út af reikningnum í hraðbanka í Grafarholti klukkan 12.28 þennan dag. A kvað þau síðan hafa reykt grasið í bifreiðinni uppi í Breiðholti. Vinur ákærða hefði haft á orði að hann þyrfti að fara heim í sturtu og hefði ákærði spurt hana hvort hún vildi bíða heima hjá honum á meðan. Það hefði orðið úr að hún fór heim með ákærða. Móðir ákærða hefði verið heima og setið inni í stofu. A kvað þau ákærða hafa farið inn í herbergi hans og hefði hún þá verið orðin „ótrúlega rugluð“. Ákærði hefði horft á hana og haft á orði að hún væri „svona rugluð“ og „alveg rangeygð“. A kvaðst hafa lagst í rúmið við hlið ákærða, en snúið baki við honum. Hún hefði verið að „detta út“ þegar hún hefði fundið að ákærði var búinn að taka niður um hana buxurnar og hafði sett liminn í endaþarm hennar. A kvaðst hafa spurt ákærða hvað hann væri að gera, beðið hann að hætta og lagst á bakið. Þá hefði ákærði lagst ofan á hana og haft samfarir við hana. Hún kvaðst hafa klórað ákærða í bakið, stunið og emjað, en þetta hefði verið „ógeðslega vont“. Þegar allt var yfirstaðið hefði ákærði sagt henni að standa upp og þurrka kynfæri sín. Þau hefðu síðan gengið heim til vinar ákærða sem var með þeim áður. A kvaðst hafa verið „skíthrædd“ og hefði hún verið að hugsa um hvernig hún kæmist í burtu. Ákærði og vinur hans hefðu síðan ekið henni aftur í samkvæmið úti á Granda. Þar hefði vinkona hennar tekið á móti henni og strax spurt hana hvort henni hefði verið nauðgað. Þær hefðu síðan farið á Neyðarmóttöku.

A kvaðst hafa verið undir miklum vímuáhrifum þegar þetta átti sér stað. Hún hefði byrjað neyslu kvöldið áður, drukkið áfengi, neytt kókaíns og amfetamíns og tekið inn töflu af lyfinu concerta, auk þess að reykja kannabisefni. Henni hefði einnig fundist ákærði mjög „ruglaður“. Hún kvaðst hafa verið heima hjá ákærða um klukkan 16 síðdegis.

A kvað ákærða hafa tekið fyrir munninn á sér þegar hún emjaði og hefði hann sagt henni að vera ekki með þessi læti vegna þess að móðir hans væri í íbúðinni. Hún hefði spurt hann hvað hann væri að gera þegar hann hóf endaþarmsmök við hana og beðið hann um að hætta. Síðar hefði hún klórað hann í bakið, en hún hefði ekki getað gert meira þar sem hún hefði verið „skíthrædd“ og „lömuð af ótta“. Hún kvaðst ekki hafa reynt að ýta honum frá sér eða sporna við því að hann klæddi hana úr. Hún kvaðst hafa orðið sljó eftir að hún reykti „grasið“ í bifreiðinni. Eftir það hefði hún farið að missa meðvitund. Hún hefði engan þátt tekið í samförunum. Henni hefði fundist ákærði ógnandi og hún hefði verið „skíthrædd“ við hann. Hún hefði ekki haft annað í huga en að bíða heima hjá honum meðan vinur hans fór heim í sturtu. Það hefði ekkert kynferðisleg verið í gangi á milli þeirra áður. Aðspurð kvað A ákærða hvorki hafa faðmað hana né kysst. Hún kvaðst hafa klætt sig úr peysunni eftir að hann sagði henni að gera það. Hins vegar hefði ákærði dregið niður buxur hennar.

A kvaðst hafa rankað við sér þegar ákærði var búinn að draga niður um hana buxurnar og hafði sett liminn inn í endaþarm hennar. Honum hefði tekist að koma limnum aðeins inn í endaþarminn og hún hefði fundið fyrir sársauka. Hún hefði síðan snúið sér á bakið og eins og „dottið út af“ aftur. Þegar hún hefði rankað við sér á ný hefði ákærði verið ofan á henni og verið að hafa við hana samfarir.

B kvaðst hafa verið að skemmta sér með A aðfaranótt föstudagsins 2. apríl 2010 og hefðu þær neytt áfengis, kókaíns og amfetamíns. Þær hefðu verið í samkvæmi úti á Granda þegar ákærði og D hefðu komið og boðið þeim með sér í samkvæmi í Grafarvogi. Hefði orðið úr að A fór með þeim, en hún varð eftir. Þær hefðu verið í símasambandi af og til, en síðan hefði A hætt að svara. Hún hefði svo náð sambandi við A á ný og hefði hún þá verið í bifreið með ákærða og félaga hans og hefði henni fundist hún skrýtin, en hún hafi hvíslað. Skömmu síðar hefði A komið í íbúðina úti á Granda. Hún hefði verið algjörlega stjörf þegar hún kom inn úr dyrunum. B kvaðst hafa reynt að tala við A, en gengið erfiðlega að ná sambandi við hana þar sem hún hafi alltaf verið að „detta út“. A hefði síðan sagt henni að ákærði hefði nauðgað henni. Hún hefði farið á salerni og þá hefði komið í ljós að blæddi frá kynfærum hennar. B kvaðst hafa skynjað ástand A þannig að hún væri annað hvort undir annarlegum áhrifum eða í losti, en hún hefði alltaf verið að „detta út“. Það hefði hvarflað að henni að A hefði verið byrlað ólyfjan.

C kvaðst hafa ekið um Breiðholtið með ákærða og A og hefði hann skutlað þeim heim til ákærða, en farið sjálfur heim í sturtu. Hann hefði síðan sótt þau aftur og ekki tekið eftir neinu óeðlilegu í fari stúlkunnar. Hún hefði virst þreyttari en áður og virst vilja fara að sofa. Hún hefði verið undir áhrifum áfengis og líklega amfetamíns. Þeir ákærði hefðu reykt „gras“ í bifreiðinni, en hann myndi ekki hvort stúlkan reykti með þeim. Hann kvaðst ekki hafa orðið var við neitt kynferðislegt á milli ákærða og stúlkunnar, en taldi þó að ákærði hefði verið að reyna við hana, hann hefði „verið með þessar venjulegu lélegu línur“.

C sagði rétt vera sem haft var eftir honum í lögregluskýrslu að útlit stúlkunnar hefði verið þannig að hún hefði verið „verulega rugluð á því“ og hafi hún verið „virkilega út úr heiminum“. Hann kannaðist jafnframt við að stúlkan hefði talað um að allt væri að hringsnúast hjá henni og að rétt væri sem haft var eftir honum að hún hefði litið út eins og hún hefði verið búin að taka ýmis efni sem hafi gert hana ennþá “ruglaðri“. Þá kvað hann rétta lýsingu sem höfð var eftir honum í skýrslunni að þegar ákærði og stúlkan komu aftur í bifreiðina hefði ástand hennar verið þannig að hún hefði verið „mjög dópuð“, en ákærði „eitthvað minna dópaður“. Nánar aðspurður kvaðst C muna að stúlkan hefði reykt kannabis með þeim í bifreiðinni og kannaðist við að hún hefði verið „skökk“ eða „freðin“, eins og haft var eftir honum í skýrslu lögreglu.

D kvaðst hafa verið með ákærða aðfaranótt föstudagsins 2. apríl 2010, en þeir eru frændur. Þeir hefðu farið að sækja tvær stúlkur í samkvæmi úti á Granda en aðeins önnur þeirra, A, hefði komið með þeim. Ástand hennar hefði verið gott, en honum hefði þó fundist hún eitthvað undir áhrifum áfengis. Hann kvað sig minna að einhverjir kossar hefðu verið milli ákærða og A á meðan hann var með þeim. Spurður hvort hann hefði séð þau kyssast svaraði vitnið: „Já ég myndi segja það.“ Nánar aðspurður fullyrti hann að svo hefði verið.

E, móðir ákærða, kvað ákærða og stúlkuna hafa vakið sig þegar þau komu á heimili hennar og taldi hún það hafa verið um nótt. Hún hefði sagt þeim að fara, en þau ekki hlýtt því. Hún hefði þá farið aftur að sofa og hefðu þau verið farin þegar hún vaknaði. Ástand þeirra hefði verið þannig að þau hefðu verið slagandi og undir vímuáhrifum. Hún hefði ekki heyrt neitt til þeirra áður en hún fór að sofa, en vitnið tók fram að vel heyrist á milli herbergja í íbúðinni.

E-kvk-nf J-kvk-nf hjúkrunarfræðingur og A-kk-nf H-kk-nf kvensjúkdómalæknir gerðu grein fyrir niðurstöðum réttarlæknisfræðilegrar skoðunar sem brotaþoli gekkst undir á Neyðarmóttöku. A-kk-nf lýsti áverkum við leggangsop og endaþarmsop brotaþola og kvað þá geta samrýmst frásögn hennar um að gerandi hefði reynt að hafa við hana kynferðismök í endaþarm og haft við hana samræði. Aðspurður kvað vitnið sár geta komið við kynferðismök þar sem ekki væri beitt þvingunum, en meiri líkur væru á að slíkir áverkar hlytust ef kynmök væru án góðs undirbúnings, þ.e. ef ekki yrði eðlileg rakamyndun í kynfærum. Vitnið kvað vel hafa getað blætt frá sárunum, en um ferskar rifur hefði verið að ræða.

J-kk-nf K-kk-nf prófessor gerði grein fyrir niðurstöðum rannsóknar á blóðsýni og þvagsýni sem tekið var um klukkan 19.30 við upphaf læknisrannsóknar á Neyðarmóttöku. Fram kom hjá vitninu að í þvagsýni hefði fundist tetrahýdrókannabínólsýra, sem væri umbrotsefni tetrahýdrókannabínóls. Magn tetrahýdrókannabínóls félli mjög hratt í blóði og fyndist ummerki um það aðeins í fáeinar klukkustundir eftir neyslu. Þá kvað vitnið geymslutíma blóðsýnis hafa áhrif á niðurstöðu mælingar, en efnin fari rýrnandi. Eigi það sérstaklega við um kókaín, tetrahýdrókannabínól og metýlfenídat, en verið geti að þessi efni hafi horfið úr blóðsýninu á því tveggja mánaða tímabili sem leið frá því er sýnið var tekið uns það var rannsakað. Þá kvað vitnið það koma vel heim og saman við niðurstöðu rannsóknar á blóð- og þvagsýni að brotaþoli hafi neytt kókaíns, amfetamíns, lyfsins concerta og kannabisefna.

K-kvk-nf I-kvk-nf fíknifræðingur gerði grein fyrir meðferðarviðtölum sem hún hefði átt við brotaþola, sem hefði leitað aðstoðar vegna vímufíknar og til að takast á við afleiðingar meintrar nauðgunar. Vitnið kvað brotaþola hafa fundið fyrir miklum kvíða eftir atburðinn og hefði hún dæmigerð einkenni áfallastreituröskunar.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök. Hann viðurkennir að hafa haft samræði við A, en kveður það hafa verið með hennar vilja. Þá neitar ákærði því að hafa haft endaþarmsmök við stúlkuna.

A hefur borið að hún hafi fundið til mikilla vímuáhrifa er ákærði hafði við hana kynferðismök. Kvaðst hún hafa „dottið út“ þar sem hún lá í rúmi ákærða, en vaknað upp við að hann hafði dregið niður um hana buxurnar og sett liminn inn í endaþarm hennar. Hún hefði spurt hann hvað hann væri að gera, beðið hann að hætta og lagst á bakið, en ákærði þá lagst ofan á hana og haft við hana samræði. Kvaðst hún hafa klórað ákærða í bakið og stunið af sársauka, en hann þá lagt hönd yfir munn hennar. Hún hefði ekki megnað að sporna frekar við verknaðinum af ótta við ákærða. Hún vísaði alfarið á bug framburði ákærða um að þau hefðu faðmast og kysst eftir að þau lögðust í rúmið og kvaðst ekki hafa sýnt honum nokkurn kynferðislegan áhuga. Frásögn A fær stoð í læknisfræðilegum gögnum í málinu, en við læknisskoðun reyndist hún vera með ferska áverka við leggangsop og endaþarmsop og bar kvensjúkdómalæknir fyrir dóminum að áverkar gætu samrýmst lýsingu hennar á verknaðinum.

Fram er komið að A var við neyslu áfengis og fíkniefna nóttina fyrir atburðinn og reykti síðan kannabis með ákærða og félaga hans í bifreið skömmu áður en þau fóru heim til ákærða. Fær framburður hennar um neyslu fíkniefna stoð í niðurstöðum rannsóknar á blóð- og þvagsýni og framburði J-kk-ef K-kk-ef prófessors fyrir dóminum. Hún kvaðst hafa fundið til mikilla vímuáhrifa eftir að hafa neytt kannabisefna í bifreiðinni og er það í samræmi við framburð C um ástand hennar á þeirri stundu. Þá fær lýsing A stoð í framburði B, sem ræddi við hana eftir atburðinn og kvaðst hafa átt í erfiðleikum með að ná athygli hennar þar sem hún hefði sífellt verið að „detta út“. Ákærði bar við skýrslutöku hjá lögreglu að A hefði verið undir miklum áhrifum vímuefna þegar þau komu á heimili hans, en dró úr því í framburði sínum fyrir dóminum og kvað hana hafa verið í góðu lagi. A bar hins vegar að ákærði hefði haft orð á því eftir að þau komu í herbergi hans að ástand hennar væri slæmt.

A var einörð í framburði sínum fyrir dóminum og frásögn hennar afar trúverðug að mati dómsins. Hún gaf greinargóða lýsingu á atvikum og var framburður hennar í öllum meginatriðum í samræmi við skýrslu hennar hjá lögreglu og lýsingu hennar á verknaðinum við réttarlæknisfræðilega skoðun á Neyðarmóttöku. Þá fær frásögn hennar stoð í læknisfræðilegum gögnum og niðurstöðu eiturefnarannsóknar, svo sem rakið hefur verið. Á hinn bóginn var framburður ákærða fyrir dóminum óljós og misvísandi, en jafnframt kom fram hjá ákærða að hann myndi atvik ekki gjörla. Samkvæmt framansögðu er það niðurstaða dómsins að leggja beri frásögn A til grundvallar í málinu, en hafna ótrúverðugum framburði ákærða um atvik.

A hefur lýst ástandi sínu þannig að samrýmist því að hún hafi verið rænulítil vegna undangenginnar vímuefnaneyslu er ákærði hafði við hana endaþarmsmök og samræði. Með því að hafa kynferðismök við stúlkuna notfærði ákærði sér að þannig var ástatt um hana að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og fíkniefnaáhrifa. Hefur ákærði með því gerst brotlegur við 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga. Af framburði stúlkunnar og gögnum málsins að öðru leyti þykir hins vegar ekki nægilega í ljós leitt að ákærði hafi jafnframt beitt ofbeldi, hótunum eða nauðung við verknaðinn svo að varði við 1. mgr. sömu greinar. Með vísan til 108. gr. og 109. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 verður ákærði því sýknaður af ákæru að því leyti.

Ákærði er fæddur árið 1991. Sakaferill hans hefur ekki áhrif á refsingu. Ákærði er í máli þessu sakfelldur fyrir nauðgun. Með hliðsjón af því, sbr. og 1. og 2. tölul. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, er refsing ákærða ákveðin fangelsi í tvö ár.

Réttargæslumaður hefur fyrir hönd A krafist miskabóta að fjárhæð 2.000.000 króna auk vaxta. Um lagarök er vísað til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Fyrir dómi krafðist réttargæslumaður jafnframt greiðslu útlagðs kostnaðar vegna meðferðar brotaþola hjá fíknifræðingi, en verjandi ákærða mótmælti kröfunni. Einkaréttarkrafa brotaþola er tilgreind í ákæru, sbr. f. lið 1. mgr. 152. gr. laga um meðferð sakamála, en ekki er með henni krafist bóta vegna umrædds kostnaðar. Þegar af þeirri ástæðu ber að vísa kröfunni frá dómi.

Með broti því sem ákærði er sakfelldur fyrir hefur hann bakað sér miskabótaábyrgð gagnvart brotaþola. Í málinu liggja fyrir gögn um að brotaþoli hafi leitað aðstoðar sérfræðings í fíknifræðum til að vinna bug á vímuefnafíkn og til að takast á við afleiðingar þess brots sem hún varð fyrir. Brotið var alvarlegt og til þess fallið að valda brotaþola mikilli vanlíðan. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 1.000.000 króna, sem beri vexti sem í dómsorði greinir.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hdl., 251.000 krónur, þóknun verjanda síns við lögreglurannsókn málsins, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 75.300 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, H-kvk-ef L-kvk-ef hdl., 188.250 krónur. Við ákvörðun þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Ákærði greiði 165.447 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf, settur vararíkissaksóknari.

Mál þetta dæma héraðsdómararnir R-kvk-nf H-kvk-nf dómsformaður, J-kk-nf F-kk-nf og S-kvk-nf G-kvk-nf.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í tvö ár.

Ákærði greiði A 1.000.000 króna auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 2. apríl 2010 til 9. desember 2010, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hdl., 251.000 krónur, þóknun verjanda síns við lögreglurannsókn málsins, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 75.300 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, H-kvk-ef L-kvk-ef hdl., 188.250 krónur. Ákærði greiði 165.447 krónur í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf

J-kk-nf F-kk-nf

S-kvk-nf G-kvk-nf