S-397/2016

Mál þetta var höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 17. október 2016, á hendur M-x-x R-x-x, kt. 000000-0000, [...] Reykjanesbæ.

Ákærða eru gefin að sök eftirtalin umferðarlagabrot:

1.

Með því að hafa, laugardaginn 19. desember 2015, ekið bifreiðinni UI 388 um Þórustíg í Reykjanesbæ sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandi í blóði mældist 2,4‰) og því óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áfengisáhrifa.

Telst þetta varða við 1. mgr. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987,

2.

Með því að hafa, sunnudaginn 24. janúar 2016, ekið bifreiðinni RT 293 vestur Reykjanesbraut, nálægt Fitjum, sviptur ökurétti.

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga.

3.

Með því að hafa, miðvikudaginn 15. júní 2016, ekið bifreiðinni HGS 50 austur Reykjanesbraut á Strandarheiði sviptur ökurétti á 116 kílómetra hraða á klukkustund þar sem leyfður hámarkshraði er 90 kílómetrar á klukkustund.

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökuréttar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði sótti ekki þing við þingfestingu málsins 30. nóvember 2016 og boðaði ekki forföll en í fyrirkalli, sem birt var lögum samkvæmt 21. sama mánaðar, var tekið fram að yrði ekki sótt þing af hans hálfu að forfallalausu gæti hann búist við að dómur yrði lagður á málið að honum fjarstöddum, sbr. 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómurinn telur þannig sannað, með vísan til ofanritaðs og gagna málsins að öðru leyti, að ákærði hafi framið þá háttsemi sem ákært er út af. Sú háttsemi ákærða sem 1. liður ákæru tekur til átt sér stað laugardaginn 26. desember 2015, en ekki 19. þess mánaðar, svo sem greinir í ákæru. Kemur þessi misritun ekki í veg fyrir að sakaráfall verði dæmt, sbr. 2. málsliður 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þá varðar brot samkvæmt 2. lið ákæru eingöngu við 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga. Að öðru leyti eru brot ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði gekkst 17. desember 2008 undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í tvö ár fyrir ölvunarakstur. Hann gerðist að nýju sekur um slíkt brot árið 2009 og var því mál lokið með sátt hjá lögreglustjóra 11. desember 2009, en samkvæmt henni samþykkti ákærði að greiða sekt og sæta sviptingu ökuréttar í þrjú ár og sex mánuði frá 17. desember 2010 að telja. Þá var ákærða með dómi 2. júní 2015 gert að greiða sekt og sæta sviptingu ökuréttar í tvö ár fyrir ölvunarakstur. Loks er þess að geta að með sátt hjá lögreglustjóra 11. desember 2015 gekkst ákærði undir greiðslu sektar og sviptingu ökuréttar í þrjú ár og sex mánuði frá 9. júlí 2017 að telja fyrir ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti, en þau brot framdi hann 11. október 2015.

Að framangreindum sakaferli ákærða virtum, sbr. 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og að teknu tilliti til 77. gr. sömu laga þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Þá verður hann samkvæmt 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr., og upphafsákvæði 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins samkvæmt yfirliti sækjanda um hann og svo sem nánar greinir í dómsorði, en annan sakarkostnað leiddi ekki af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

Dómsorð:

Ákærði, M-x-x R-x-x, sæti fangelsi í 60 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 34.208 krónur í sakarkostnað.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf