arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-684/2019

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 12. desember sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum þann 19. nóvember sl., á hendur M-x-x K-x-x K-x-x, […] fyrir líkamsárás með því að hafa síðdegis sunnudaginn 18. mars 2018 að […] í Vestmannaeyjum veist að A, slegið hann hnefahöggi í andlit og sparkað í hann þar sem hann lá en af árásinni hlaut A bólgu fyrir neðan vinstra auga sem var 23 cm á breidd og 56 cm á lengd og þreifieymsli yfir vinstri hluta nefrótar.

(Mál nr. 31920181067)

Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 27. nóvember sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður sætt refsingu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 45 daga. Að virtum atvikum máls og hreins sakaferils ákærða, þykir rétt að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 17.616 kr.

Í-kvk-nf E-kvk-nf G-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, M-x-x K-x-x K-x-x, sæti fangelsi í 45 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, samtals 17.616 krónur.

Í-kvk-nf E-kvk-nf G-kvk-nf.
S-77/2019

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 2. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 14. mars sl., á hendur B-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, sunnudaginn 27. janúar 2019, ekið bifreiðinni […] um Árveg á Selfossi sviptur ökuréttindum og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,74‰).

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og lýsti yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði níu sinnum frá árinu 1991 sætt refsingu. Þann 24. september 2013 var ákærða gerð sekt vegna ölvunaraksturs. Þann 19. júlí 2014 var ákærða gerð sekt vegna ölvunaraksturs. Þá var ákærði fundinn sekur um ölvunarakstur þann 1. febrúar 2018 og honum gert að sæta fangelsi. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun um refsingu.

Refsing ákærða er að virtum sakaferli hans hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að árétta ævilanga ökuréttarsviptingu ákærða.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 43.153 kr.

Í-kvk-nf E-kvk-nf G-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, B-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

Áréttuð er ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Ákærði greiði allan sakarkostnað samtals 43.153 krónur.

Í-kvk-nf E-kvk-nf G-kvk-nf.
Z-711/2019

Með bréfi, dags. 21. nóvember 2019, sem móttekið var 22. nóvember sl., leitar sóknaraðili, Víðibrekka 3 ehf., úrlausnar héraðsdómara um gildi ákvörðunar sýslumannsins á Suðurlandi frá 8. júlí 2019 um að frumvarp til úthlutunar á söluverði fasteignarinnar [...], sumarhús í Grímsnes- og Grafningshreppi, fastanr. [...], dags. 18. júní 2019, standi óbreytt.

Sóknaraðili leggur þetta mál nú fyrir héraðsdóm í þriðja sinn, eftir að fyrri málum hans hafði verið vísað frá dómi. Nánar tiltekið barst Héraðsdómi Suðurlands hinn 26. mars 2019 krafa sóknaraðila um að ákvörðun sýslumannsins á Suðurlandi um að láta fara fram nauðungarsölu á fasteign félagsins að [...], fastanúmer [...], þann 12. febrúar 2019 vegna beiðni Landsbankans hf., yrði felld úr gildi. Með úrskurði Héraðsdóms Suðurlands 3. júní 2019, í máli nr. Z- 83/2019, var málinu vísað frá dómi skv.80. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu, þar sem krafa sóknaraðila barst ekki innan tilskildra tímamarka. Þá barst dóminum hinn 15. júlí 2019 krafa sóknaraðila um að ákvörðun sýslumanns á Suðurlandi um að úthluta 24.923.549 kr. til Landsbankans, skv. 3. lið frumvarpsins, yrði hrundið og breytt þannig að til komi úthlutun til sóknaraðila [...]að fjárhæð 1.250.000 k r. og úthlutun til sóknaraðila Víðibrekku 3 ehf. að fjárhæð 23.673.549 kr. og til vara að ákvörðun Sýslumanns á Suðurlandi um að úthluta 24.923.549 kr. til Landsbankans, skv. 3. lið frumvarpsins, yrði hrundið og breytt þannig að úthlutað yrði til varnaraðila 20.000.000 kr. sem er höfuðstóll þess skuldabréfs sem varnaraðili leiðir rétt sinn af, án vaxta og verðbóta. Þá yrði úthlutun til sóknaraðila [...] 1.250.000 kr. og til sóknaraðila Víðibrekku 3 ehf. 3.673.549 kr. Með úrskurði Héraðsdóms Suðurlands 14. nóvember 2019, í máli nr. Z- 380/2019, var málinu vísað frá dómi, þar sem málatilbúnaður sóknaraðila var haldinn slíkum annmörkum, sbr. e lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 2. mgr. 77. gr. laga nr. 90/1991, að óhjákvæmilegt var að vísa málinu frá í heild sinni. Samkvæmt 80. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu, getur hver sá sem hefur lögvarinna hagsmuna að gæta leitað úrlausnar héraðsdómara um gildi nauðungarsölu, þegar uppboð hefur lokið skv. V. eða XI. kafla, tilboði hefur verið tekið í eign skv. VI. kafla eða andvirði réttinda hefur verið greitt sýslumanni eftir ráðstöfun skv. 2. eða 3. mgr. 71. gr., en krafa þess efnis skal þá berast héraðsdómara innan fjögurra vikna frá því fyrrgreinda tímamarki sem á við hverju sinni. Málshöfðunarfrestur er því löngu liðinn og er hvorki í XIII. kafla né XIV. kafla laganna sérstök heimild til að bera mál öðru sinni undir héraðsdóm eftir að upphaflegu máli um sama sakarefni hefur verið vísað frá dómi. Samkvæmt ofangreindu og með vísan til dóma Hæstaréttar Íslands í málum nr. 400/2008, 401/2008 og 722/2013, ber að vísa máli þessu frá dómi án þess að kveðja aðila þess eða taka það að öðru leyti fyrir á dómþingi.

Úrskurðarorð :

Máli þessu er vísað frá dómi.

S-kk-nf G. G-kk-nf
Z-83/2019

Þann 26. mars 2019 barst dóminum krafa sóknaraðila um að ákvörðun Sýslumannsins á Suðurlandi um að láta fara fram nauðungarsölu á fasteign félagsins að […], fastanúmer […], þann 12. febrúar 2019 vegna beiðni Landsbankans, verði felld úr gildi. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar.

Varnaraðili er Landsbankinn hf.

Málið var þingfest 7. maí 2019 og gerir varnaraðili kröfur um að málinu verði vísað frá dómi og sóknaraðila gert að greiða málskostnað auk virðisaukaskatts.

Samkvæmt gögnum málsins fór téð nauðungarsala fram þann 12. febrúar 2019 og var þar mættur fyrirsvarsmaður sóknaraðila, ásamt lögmanni félagsins. Mótmælti sóknaraðili því að gerðin færi fram, en af hálfu sýslumanns var ákveðið að mótmælin leiddu ekki til stöðvunar gerðarinnar. Lýsti lögmaður sóknaraðila því að hann hygðist bera gildi nauðungarsölunnar undir héraðsdómara á grundvelli 14. kafla laga nr. 90/1991.

Í 14. kafla laga nr. 90/1991 segir í 80 gr. laganna að „Þegar uppboði hefur verið lokið skv. V. eða XI. kafla, tilboði hefur verið tekið í eign skv. VI. kafla eða andvirði réttinda hefur verið greitt sýslumanni eftir ráðstöfun skv. 2. eða 3. mgr. 71. gr., getur hver sá sem hefur lögvarinna hagsmuna að gæta leitað úrlausnar héraðsdómara um gildi nauðungarsölunnar, en krafa þess efnis skal þá berast héraðsdómara innan fjögurra vikna frá því fyrrgreinda tímamarki sem á við hverju sinni.

Þegar frestur skv. 1. mgr. er liðinn verður því aðeins leitað úrlausnar héraðsdómara um gildi nauðungarsölu að það sé samþykkt af hendi allra aðila að henni, sem hafa haft uppi kröfur fyrir sýslumanni og úrlausnin gæti varðað, svo og kaupanda að eigninni ef um hann er að ræða.“

Þannig liggur fyrir að uppboði lauk 12. febrúar 2019, en krafa sóknaraðila barst dóminum 26. mars 2019, en þá var liðinn sá 4 vikna frestur sem áskilinn er í 1. mgr. 80. gr. nefndra laga. Liggur fyrir að varnaraðili hefur ekki veitt samþykki sitt fyrir því að gildi nauðungarsölunnar verði borið undir dóminn. Ekki kemur til álita að miða við annað tímamark í málinu, enda beinist krafa sóknaraðila að ákvörðun um að láta nauðungarsöluna fara fram, en ekki annað.

Ber þegar af þessum ástæðum að vísa málinu frá dómi.

Þrátt fyrir þetta þykir rétt að málskostnaður falli niður eins og málið er vaxið.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Málskostnaður fellur niður.

S-kk-nf G. G-kk-nf.
S-41/2019

Dómur

I

Mál þetta, sem dómtekið var föstudaginn 1. nóvember sl., er höfðað með ákæru héraðssaksóknara þann 23. maí sl., á hendur B-kk-þgf L-kk-þgf B-kk-þgf, kennitala […], […], […], fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa að kvöldi fimmtudagsins 13. september 2018 utandyra á Skutulsfjarðarbraut í Ísafjarðarbæ, slegið lögreglumanninn X, sem var við skyldustörf, hnefahöggi hægra megin í andlit með þeim afleiðingum að X hlaut bólgu og eymsli í kringum hægra auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

II

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 25. september sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 20. maí 2019, á ákærði að baki nokkurn sakaferil, meðal annars vegna ofbeldisbrota. Ákærða var veitt reynslulausn á afplánun refsingar vegna fyrri dóma, skilorðsbundið í tvö ár þann 18. maí 2016. Það brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir var framið 13. september 2018 og því innan ítrekunartíma skv. 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að ofanrituðu virtu og að teknu tilliti til 1., 5. og 6. tl. 1 mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði.

Með hliðsjón af 235. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar málsins sem samkvæmt yfirliti lögreglu nemur 4.900 krónum.

B-kvk-nf I-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf L-kk-nf B-kk-nf sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákærði greiði 4.900 krónur í sakarkostnað.

B-kvk-nf I-kvk-nf

Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 20. maí 2019, á ákærði að baki nokkurn sakaferil, meðal annars vegna ofbeldisbrota. Ákærða var veitt reynslulausn á afplánun refsingar vegna fyrri dóma, skilorðsbundið í tvö ár þann 18. maí 2016. Það brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir var framið 13. september 2018 og því innan ítrekunartíma skv. 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að ofanrituðu virtu og að teknu tilliti til 1., 5. og 6. tl. 1 mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði.

Með hliðsjón af 235. gr. laga um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar málsins sem samkvæmt yfirliti lögreglu nemur 4.900 krónum.

B-kvk-nf I-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Ákærði, B-kk-nf L-kk-nf B-kk-nf sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákærði greiði 4.900 krónur í sakarkostnað.

B-kvk-nf I-kvk-nf
S-5/2019

Mál þetta, sem dómtekið var 17. apríl, s.l., höfðaði héraðssaksóknari með ákæru 28. mars 2019 á hendur ákærða „ M-x-x A-x-x S-x-x S-x-x, kennitala 000000-0000, […][…], fyrir kynferðisbrot, með því að hafa laugardaginn 24. febrúar 2018, að […], smeygt farsíma sínum undir hurð að sturtu sem er í húsinu þar sem […], fædd […], var að baða sig og tekið tvær ljósmyndir af henni nakinni, en með þessari háttsemi sinni særði ákærði blygðunarsemi hennar.

Telst þetta varða við 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

II

Fyrirkall í máli þessu var gefið út 1. apríl 2019 og birt fyrir ákærða

þann sama dag. Við þingfestingu málsins 11. apríl s.l. sótti ákærði ekki þing en fyrir hans hönd sótti þing K-kk-nf Ó-kk-nf Á-kk-nf lögmaður og lagði fram umboð ákærða og var lögmaðurinn skipaður verjandi ákærða samkvæmt ósk hans þar um. Var málinu frestað til 17. apríl. Hvorki ákærði né verjandi hans mættu þá til fyrirtöku málsins og var málið þá, að kröfu sækjanda, dómtekið á grundvelli 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt framansögðu og með vísan til 1. mgr. 161. gr., sbr. 1. mgr. 155. gr. laga nr. 88/2008 verður dómur lagður á málið þrátt fyrir útivist ákærða þar sem framlögð gögn þykja nægileg til sakfellingar. Telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og það þar réttilega heimfært til refsiákvæða.

III

Ákærði er fæddur árið […]. Samkvæmt vottorði sakaskrár hefur hann ekki áður sætt refsingu. Með vísan til þess og að virtu broti ákærða þykir refsing hans, sbr. 1., 2., 6., og 7., tl. 1. mgr. 70 gr. almennra hegningarlaga, hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði greiði allan sakarkostnað, sem er þóknun skipaðs verjanda ákærða, K-kk-ef Ó-kk-ef Á-kk-ef lögmanns 256.544 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kvk-nf I-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði M-x-x A-x-x S-x-x S-x-x, sæti fangelsi í tvo mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að tveimur árum liðnum frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði samtals 256.544 krónur í sakarkostnað sem er þóknun skipaðs verjanda hans K-kk-ef Ó-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, að meðtöldum virðisaukaskatti.

B-kvk-nf I-kvk-nf
S-72/2019

Dómur

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið þriðjudaginn 3. september sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Vestfjörðum þann 14. ágúst sl., á hendur „Þ-kk-þgf M-kk-þgf J-kk-þgf, kennitala 0000000000, […], […], fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 10. mars 2019, ekið bifreiðinni […], suður Reykjaveg í Reykjavík, sviptur ökurétti og ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana og fíkniefna (í blóðsýni mældist amfetamín 1100 ng/ml, kókaín 85 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 2,7 ng/ml), uns lögregla stöðvaði akstur hans á Reykjavegi við Engjateig.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. mgr. 45. gr. a og 1. mgr. 48. gr., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. síðari breytingar.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökurétti skv. 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Hvorki ákærði eða skipaður verjandi hans mættu við þingfestingu málsins, þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 21. ágúst sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Þá var ekki kunnugt um forföll ákærða. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði í tvígang áður verið dæmdur til refsingar fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og verið sviptur ökurétti, síðast ævilangt í apríl 2018.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Þá verður áréttuð ævilöng svipting ökuréttinda.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað, sem samkvæmt yfirliti lögreglu nemur 275.731 krónu. Annan sakarkostnað leiddi ekki af máli þessu.

B-kvk-nf I-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, Þ-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 275.731 krónu í sakarkostnað.

B-kvk-nf I-kvk-nf

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði í tvígang áður verið dæmdur til refsingar fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og verið sviptur ökurétti, síðast ævilangt í apríl 2018.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Þá verður áréttuð ævilöng svipting ökuréttinda.

Loks verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað, sem samkvæmt yfirliti lögreglu nemur 275.731 krónu. Annan sakarkostnað leiddi ekki af máli þessu.

B-kvk-nf I-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Ákærði, Þ-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði 275.731 krónu í sakarkostnað.

B-kvk-nf I-kvk-nf
S-78/2019

Dómur

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið föstudaginn 25. október sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Vestfjörðum þann 28. ágúst sl., á hendur H-kk-þgf B. B-kk-þgf, kennitala […], […], […], fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 30. júlí 2019, ekið bifreiðinni […], um Aðalgötu í Súðavík og að Norðurgarði, sviptur ökurétti, auk þess að vera undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði var 1,51‰).

Telst þetta varða við 1., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. síðari breytingar.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. síðari breytingar, og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 21. október sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði dagsettu 30. ágúst 2019 hefur ákærði innan ítrekunartíma, sbr. 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, í þrígang áður sætt refsingu fyrir ölvunarakstur, og sömuleiðis í þrígang áður fyrir að aka bifreið sviptur ökuréttindum. Við ákvörðun refsingar verður litið til þessa sem og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að ofangreindu virtu og sakarefni málsins þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 36.498 krónum.

B-kvk-nf I-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði H-kk-nf B. B-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga.

Ákærði greiði 36.498 krónur í sakarkostnað.

B-kvk-nf I-kvk-nf

Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði dagsettu 30. ágúst 2019 hefur ákærði innan ítrekunartíma, sbr. 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, í þrígang áður sætt refsingu fyrir ölvunarakstur, og sömuleiðis í þrígang áður fyrir að aka bifreið sviptur ökuréttindum. Við ákvörðun refsingar verður litið til þessa sem og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að ofangreindu virtu og sakarefni málsins þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 90 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 36.498 krónum.

B-kvk-nf I-kvk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

Ákærði H-kk-nf B. B-kk-nf, sæti fangelsi í 90 daga.

Ákærði greiði 36.498 krónur í sakarkostnað.

B-kvk-nf I-kvk-nf
S-145/2019

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Vesturlandi með ákæru 28. ágúst 2019 á hendur ákærða, K-kk-þgf F. A-kk-þgf, kt...., Stekkjarholti 1, Akranesi. Málið var dómtekið 9. október 2019.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir „umferðarlagabrot með því að hafa sunnudaginn 9. júní 2019 ekið bifreiðinni VN246 sviptur ökuréttindum á Esjubraut á Akranesi.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.“

Fyrirkall í máli þessu var birt ákærða 25. september 2019. Við þingfestingu málsins 9. október sama ár sótti ákærði ekki þing og var málið þá dómtekið að kröfu ákæruvaldsins samkvæmt 1. mgr. 161. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008. Með vísan til þeirrar lagagreinar þykir mega jafna útivist ákærða til játningar hans, enda fer sú niðurstaða ekki í bága við gögn málsins. Brot ákærða telst því sannað og réttilega heimfært til laga í ákæruskjali.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði frá árinu 2014 hlotið einn dóm og sjö sinn umgengist undir viðurlög hjá lögreglu og fyrir dómi.

Með brotum sínum nú hefur ákærði í þriðja sinn gerst sekur um akstur sviptur ökurétti. Að öllu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

G-kk-nf S-kk-nf, aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, K-kk-nf F. A-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

G-kk-nf S-kk-nf