S-71/2016

Mál þetta, sem þingfest var 3. maí 2016 og dómtekið 12. október 2016, er höfðað með ákæru útgefinni af héraðssaksóknara þann 15. apríl sl., á hendur K-kk-þgf K-kk-þgf, Brimhólabraut 27, Vestmannaeyjum,

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa að kvöldi föstudagsins 11. mars 2016 veitt A, eftirför á bifreiðinni DJ-P10 um götur Vestmannaeyjabæjar og fyrir utan Illugagötu 58, hótað A líkamsmeiðingum í orði og verki, en ákærði rauk út úr bifreiðinni, sagðist ætla að beita A ofbeldi og æddi ógnandi að honum. Hótanirnar viðhafði ákærði vegna kæru A á hendur honum fyrir líkamsárás, sem leiddi til þess að höfðað var sakamál á hendur ákærða.

Telst þetta varða við 108. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Við þingfestingu óskaði ákærði eftir að fá frest til að taka afstöðu til sakargifta, en í þinghaldi 22. ágúst 2016 neitaði ákærði sök.

Við upphaf þinghalds 12. október 2016, þegar fram skyldi fara aðalmeðferð málsins, óskaði ákærði eftir að breyta afstöðu sinni til sakarefnisins og viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Var þá farið með málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 og það tekið til dóms eftir að sækjandi og skipaður verjandi höfðu tjáð sig um lagaatriði og viðurlög, enda taldi dómari ekki ástæðu til að draga í efa að játningin væri sannleikanum samkvæm.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa, auk hæfilegra málsvarnarlauna skipaðs verjanda.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða var hann sektaður árið 2013 fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf og þann 26. maí 2014 var hann sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 244. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þá var hann sakfelldur fyrir akstur án þess að hafa öðlast ökuréttindi, sbr. 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Um var að ræða hegningarauka og var ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í 2 ár. Þann 17. febrúar 2015 sættist ákærði á greiðslu 74.000 króna sektar fyrir brot gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Með dómi uppkveðnum þann 21. júlí 2015 var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga og var dómurinn frá 26. maí 2014 tekinn upp en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í 2 ár. Með dómi uppkveðnum sama dag var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og fíkniefnalöggjöf en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í 2 ár. Þann 17. september sl. var ákærði dæmdur í 3 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga. Þann 8. mars sl., var ákærði dæmdur í 5 mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og ávana- og fíkniefnalöggjöf. Um var að ræða hegningarauka og var skilorðsdómurinn frá 17. september sl. dæmdur upp. Þá hlaut ákærði dóm þann 8. apríl sl., 8 mánaða fangelsi, þar af voru 5 mánuðir skilorðsbundnir í 2 ár fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga, 1. mgr. 171. gr., sbr. 169. gr. tollalaga, 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni og 3. mgr. 40. gr. lyfjalaga. Dómurinn frá 8. mars sl. var dæmdur upp. Þá hlaut ákærði dóm þann 3. maí sl., 9 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og fyrir akstur undir áhrifum ávana og fíkniefna og án ökuréttinda. Um var að ræða hegningarauka og var skilorðshluti dómsins frá 8. apríl sl. dæmdur upp. Þá var ákærði sakfelldur þann 9. júní sl. fyrir fíkniefnabrot, en dómurinn var hegningarauki og ákærða ekki gerð sérstök refsing. Loks var ákærði dæmdur í 8 mánaða fangelsi þann 7. september sl. fyrir líkamsárásir og var dómurinn hegningarauki.

Brot ákærða nú eru framin fyrir uppsögu síðast talinna fjögurra dóma og er þannig um að tefla hegningarauka við samtals 20 mánuði af óskilorðsbundnum fangelsisrefsingum og ber að ákveða refsingu með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá ber að líta til hreinskilnislegrar játningar ákærða. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 2 mánuði.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað. Ekki er yfirlit um útlagðan kostnað á rannsóknarstigi. Ákærða ber að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., kr. 797.940, auk aksturs- og ferðakostnaðar verjandans, kr. 76.700, og jafnframt verður ákærða gert að greiða málsvarnarlaun J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., sem var verjandi ákærða í upphafi, kr. 84.900. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, K-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls kr. 959.580, þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., kr. 797.940, ásamt aksturs- og ferðakostnaði verjandans, kr. 76.700, auk þóknunar verjanda síns, J-kk-ef B-kk-ef K-kk-ef hdl., kr. 84.900.

S-kk-nf G. G-kk-nf