S-2323/2020

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 16. desember sl., var höfðað með ákæru útgefinni af Héraðssaksóknara 2. apríl 2020 á hendur X, kt. [...], [...], [...], „fyrir kynferðisbrot, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 26. maí 2018, á salerni á veitingastaðnum M, [...], [...], haft samræði við A, kt. [...], með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar en af þessu hlaut A húðblæðingu á hægri handlegg við handarkrika, mar og eymsli á hægri öxl og marbletti á hægri fótlegg.

Telst þetta varða við 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kt. [...], er krafist miskabóta að fjárhæð kr. 5.000.000 kr., auk vaxta skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 26. maí 2018 þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafan er birt en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt er krafist málskostnaðar að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Hann krefst jafnframt frávísunar einkaréttarkröfu, til vara að ákærði verði sýknaður af henni og til þrautavara krefst hann verulegrar lækkunar kröfunnar. Þá krefst hann í öllum tilvikum hæfilegrar þóknunar sér til handa.

Málsatvik

Aðfaranótt 26. maí 2018 barst lögreglu tilkynning um meðvitundarlausa stúlku inni á skemmti staðnum M .

Samkvæmt skýrslu lögreglu fóru lögreglumenn inn á staðinn ásamt dyravörðum og fundu þar brotaþola þar sem hún lá meðvitundarlaus fyrir framan klósett stað arins.

Hún hafði sterkan púls og andaði eðlilega en brást ekki við sársaukaáreiti og v ar flutt með sjúkrabíl á bráðamóttöku . Vinkonur hennar tjáðu lögreglu að hún hefði verið að leita sér að fíkniefnum inni á staðnum og hefði drukkið talsvert af áfengi þetta kvöld.

Um klukkustund síðar hafði hjúkrunarfræðingur samband frá bráðamóttöku og tilkynnti að brotaþoli væri komin til meðvitundar og héldi að hún hefði verið misnotuð kynferðislega inni á skemmtistaðnum. Hún hefði sagt að sér væri illt í klofinu og sam fellan hennar væri hneppt í sundur. Hún myndi eftir strák sem hefði verið þarna með henni. Hún hefði talið um klukkustund frá því hún hefði farið frá vinkonum sínum þar til hún hefði misst meðvitund. Hún myndi eftir sumu sem hefði gerst en ekki

öllu.

Rætt var við brotaþola á neyðarmóttöku . Samkvæmt skýrslu lögreglu var hún máttlítil, þreytt og sýnilega undir áhrifum. Hún kvaðst hafa verið í útskriftarveislu hjá vinkonu sinni og farið í bæinn eftir veisluna. Þær hefðu farið á N og síðan á M . Hún hefði drukk ið allt kvöldið; kampavín, hvítvín og bjór.

Á

M hefði hún setið í sófa og verið á dansgólfinu og reyksvæðinu. Hún hefði þurft að fara á klósettið en þar hefði verið löng biðröð. Einhver karlmaður hefði hjálpað henni að fara fram fyrir röðina og komið með h enni á klósettið. Hún myndi hins vegar ekkert hvað hefði gerst inni á klósettinu. Hún taldi að maðurinn hefði verið um þrítugt, dökkhærður með stutt hár og smáskegg. Hann hefði verið í svörtum stuttermabol og sennilega útlenskur. Hún gerði sér ekki grein fyrir því hvort brotið hefði verið gegn henni kynferðislega en samfellan sem hún hefði verið í hefði verið fráhneppt þegar hún hefði rankað við sér.

Vinkonur brotaþola voru á biðstofunni og sögðust hafa verið með henni allt kvöldið og ekki hafa orðið varar við að hún væri með neinum manni. Önnur kvaðst hafa beðið brotaþola fyrir utan klósettið og séð karlmann sem hún væri ekki viss um hvort hefði verið með henni eða bara verið á klósettinu.

Þann 31. maí 2018 kom brotaþoli á lögreglustöð til þess að kæra kynferðisbrot á hendur sér.

Hún greindi frá því að hún hefði verið í útskriftarveislu en um klukkan 2 um nóttina hefði verið ákveðið að fara í bæinn.

Hún hefði drukkið kampavín í veislunni, tvo til þrjá bjóra og hluta hvítvínsflösku sem hún hefði komið með.

Hún hefði farið á

N með vinkonum sínum og drukkið þar hálfan bjór . Þegar lokað hefði verið þar hefði hún viljað fara heim en vinkonur hennar hefðu viljað fá hana með á M . Hún hefði ákveðið að fara með þar sem hún hefði ekki viljað taka leigubíl ein heim enda hefði kærastinn hennar verið í útlöndum. Þær hefðu byrjað á að setjast í sófa á M þar sem vinkona hennar hefði skipt um skó. Síðan hefðu þær farið á reykingasvæðið og hún hefði sagt í gríni hvort þær ættu að fá sér eitthvað í nefið. Hún hefði staðið nálægt klósettunum þegar einhver karlmaður hefði gefið sig á tal við hana og verið frekar ákafur. Hann hefði ýtt á eftir þeim sem hefði verið á klósettinu á undan og síðan fylgt henni þegar kló settið hefði losnað.

Eftir það myndi hún ekki meira.

Þegar hún hefði rankað við sér hefði hún fundið fyrir þrýstingi á kynfærasvæði, samfellan verið opin og hún haft marbletti .

Í skýrslu neyðarmóttöku vegna komu brotaþola, 2

6 . maí 201

8 kl.

9

:

05

, er greint frá því að brotaþoli h afi komið á bráðamóttöku vegna ástands sem hún hafi verið í á veitingastað undir morgun. Erfitt hafi verið að ná sambandi við hana, hún hafi verið sljó og sennilega í ölvunarsvefni við komu.

Hún hefði vaknað eftir nokkrar klukkustundir og lýst því sem hún hefði síðast munað . Á kveðið hefði verið að veita henni þjónustu neyðarmóttöku. Hún hefði verið syfjuð en ekki sljó við komu á neyðarmóttökuna , lyktað af áfengi og greinilega verið að jafna sig eftir áfengisneyslu .

Hún hefði verið róleg og þögul og kvartað undan höfuðverk og vægri ógleði og eymslum í líkamanum.

Þá hefði hún fundið fyrir sviða að neðan.

Í skýrslunni kemur fram að brotaþoli hafi lýst því að hún hefði farið í útskriftarveislu og drukkið áfengi. Í framhaldinu hefði hún farið í bæinn með vinkonum sínum. Hún hefði farið á M þar sem hún hefði sest í sófa með vinkonum sínum og síðan ætlað á klósettið. Á leiðinni þangað hefði maður gengið upp að henni og reynt að ýta sér upp að henni og dansa við hana.

Hún mundi ekki eftir að hann hefði sagt neitt og hefði óljósa hugmynd um hvernig hann liti út.

Hann hefði farið á eftir henni inn á baðherbergið en hún muni ekkert eftir það.

Samfellan hennar hafi verið fráhneppt og hún hafi fundið til óþæginda á kynfærasvæðinu en ætti engar minningar um kynferðislegar athafnir.

Við skoðun hafi sést nokkrir marblettir á handleggjum og fótleggjum brotaþola.

Skoðun á kynfærum hafi ekki verið eðlileg en þó hafi ekki verið neina áverka að finna.

Hún hafi haft útbreiddan roða á ytri kynfærum og út á rasskinnar. Útlitið sé einkennandi fyrir sveppasýkingu. Ekkert hafi komið fram við skoðunina sem geti stutt að kynferðisafbrot hafi átt sér stað. Einkenni um sviða á kynfærum og skoðun bendi til annarra skýringa , en niðurstaðan útiloki samt ekki brot. Brotaþoli hefði verið undir áfengisáhrifum og „ stixast “ fyrir kókaíni í þvagi.

Blóð og þvag sýni úr brotaþola voru send í alkóhólrannsókn. Samkvæmt matsgerð Rannsóknarstofu í lyfja og eiturefnafræði, frá 24. júlí 2018, mældist alkóhól í blóði

1,7

‰ kl.

5:30

,

1,47

‰ kl.

6:35 og

2,2

‰ í þvagi kl.

7:00 .

Það er niðurstaða matsgerðar rannsóknarstofunnar að brotaþoli h afi verið

ölvuð og undir áhrifum áfengis þegar sýnin voru tekin.

Kókaín var ekki í mælanlegu magni í blóði.

Fram kemur að niðurstöður mælinganna bendi til þess að styrkur etanóls í blóðinu hafi verið fallandi á þessum tíma en það styðji niðurstöður úr síðara þvagsýni og blóðsýni. Þunglyndislyf hafi einnig fundist en styrkur þeirra væri eins og eftir töku lyfsins í lækningalegum skömmt um.

Í svari rannsóknarstofu vegna beiðni um nánari upplýsingar, frá 7. september 2020, kemur fram að niðurstöður úr etanólmælingum sýni að etanólstyrkur hafi náð hámarki í blóði viðkomandi kl. 5:30 og verið farinn að falla. Út frá framangreindum niðurstöðu m blóðsýna megi sjá að brotthvarfshraði úr blóði sé 0,21‰ á klst.

Þar sem viðkomandi segist hafa drukkið hálfan bjór kl. 2:00 og ekkert eftir það gæti etanólstyrkur í blóði meðalkonu mæst 0,2 til 0,4‰ að hámarki. Ef reiknað sé til baka með brotthvarfshraða num aftur til 3:50 til 4:00 hafi etanólstyrkur verið um 1,9‰.

Viðkomandi hafi því verið ölvuð þegar ætlað brot hafi átt sér stað.

Í málinu liggur fyrir myndbandsupptaka sem tekin er upp á síma af annarri myndbandsupptöku úr öryggismyndavélakerfi skemmtistaðarins M . Á upptökunni sjást ákærði og brotaþoli við klósett skemmtistaðarins.

Lögregla rannsakaði myndbandsupptökur úr öryggismyndavélum skemmtistaðarins M með aðstoð rekstrarstjóra staðarins. Rekstrarstjórinn þekkti ákærða á myndunum og kvað hann hafa verið við vinnu þetta kvöld. Skýrsla var tekin af ákærða 4. júní 2018.

Hann kvaðst hafa hitt brotaþola á skemmtistaðnum umrætt kvöld og farið með hennar vilja inn á klósett til að stunda kynlíf. Um leið og þau hefðu byrjað hefði hann áttað sig á að hún væri ekki í ástandi til að gera þetta. Hann hefði þá ákveðið að hætta og fara.

Í vottorði

F

, fjölskyldufræðings, iðjuþjálfara og handleiðara, frá 26. ágúst 2020

, kemur fram að brotaþoli hafi komið í viðtöl við hana á tímabilinu 18. desember 2017 til 4. febrúar 2020, samtals í 31 viðtal. Í 11. viðtalinu 29. maí 2018 hafi brotaþoli greint frá því að hafa farið í bæinn með vinkonum sínum og fengið sér í glas á skemmtistað. Hún hefði rankað við sér á spítala með mar og skrámur og haft áhyggjur af því að henni hefði verið nauðgað. Eftir þetta atvik hefði hún fundið fyrir auknum kvíða og óöryggi. Hún hefði átt erfitt með svefn og forðast að ræða atburðinn.

Hún hefði ekki treyst sér til að hitta vinkonur þegar verið væri að drekka. Hún hefði fengið aukinn kvíða og einangrað sig. Unnið hefði verið með ýmis bjargráð og nokkur árangur hefði náðst.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Ákærði kvaðst hafa verið við störf á skemmtistaðnum M við að safna saman glösum þegar hann hefði hitt brotaþola á dansgólfinu. Þau hefðu ekki þekkst fyrir þetta. Þau hefðu dansað í nokkrar mínútur og síðan hefði hún viljað fara á klósettið til að taka þetta lengra. Þau hefðu beðið í tvær til þrjár mínútur við baðherbergið eftir að komast inn. Hún hefði rætt við vinkonur á meðan þau hefðu beðið og hann kallað til hennar þegar dyrnar hefðu opnast og farið fyrst inn og hún svo á eftir. Hún hefði læst dyrunum á eftir þeim. Þau hefðu kysst og snert hvort annað og hún hefði svo tekið að afklæðast. Þegar þau hefðu byrjað að stunda kynmök hefði hann tekið eftir því að hún væri of drukkin og sagt henni að best væri að hætta. Hann hefði sjálfur verið allsgáður. Það hefði verið erfitt að athafna sig vegna þrengsla á klósettinu auk þess sem hún hefði verið stærri en hann.

Nánar aðspurður kvaðst hann hafa tekið eftir því að brotaþoli væri of drukkin til að stunda kynlíf auk þess sem baðherbergið væri of þröngt um leið og þau hefðu ætlað að byrja að stunda kynlíf. Þau hefðu ekki getað verið í neinni stellingu. Kynfæri þeirra hefðu snerst en hann vissi ekki hversu djúpt það hefði verið. Typpið á honum hefði farið „smá inn“ en hann gæti ekki vitað hversu langt þar sem hún væri svo stór. Hann væri reyndar ekki 100% viss um hvort hann hefði farið inn. Hún hefði staðið upp við vegg og beygt sig lítillega og hann hefði þá séð að hún ætti erfitt með að standa kyrr, en hann hefði ekki talið hana svona drukkna áður. Hún hefði breyst eftir að inn á baðherbergið var komið. Eftir þetta hefði hún spurt hann um fíkniefni, en hún hefði verið að leita sér að amfetamíni. Þau hefðu síðan bæði klætt sig í og hann hefði farið fram á undan henni. Í leiðinni hefði hann safnað saman nokkrum óhreinum glösum og tekið með sér. Hann hefði farið beint á barinn og ekki litið aftur á brotaþola. Skömmu síðar, eða um 10 til 15 mínútum seinna, hefði hann séð hana liggjandi meðvitundarlausa á gólfinu og hópur fólks hefði verið í kringum hana. Hann hefði farið að leita að vinkonum hennar sem hann hefði séð með henni fyrr um kvöldið. Þá hefði hann reynt að hjálpa með því að opna glugga og dyr. Brotaþoli hefði síðan verið flutt á brott með sjúkrabíl. Hann hefði ekki haft hugmynd um að verið væri að leita hans eftir þetta. Hann hefði rekist á vinkonur hennar og gefið þeim upplýsingar um sig á Facebook. Þær hefðu svo látið brotaþola fá þessar upplýsingar og hún hefði farið með þær til lögreglunnar.

Brotaþoli A kvaðst hafa farið í bæinn þessa nótt eftir að hafa verið í útskriftarveislu. Hún hefði verið ölvuð eftir að drekka um 34 glös af kampavíni og 23 bjóra auk þess sem hún hefði mætt með hvítvínsflösku með sér. Hún hefði farið með vinkonum sínum á N þar sem hún hefði drukkið einn bjór. Hún kvaðst ekki muna eftir að hafa neytt fíkniefna þetta kvöld og gæti því ekki skýrt af hverju kókaín hefði fundist hjá henni. Hún mat ölvunarástand sitt um 5 á skalanum 110. Eftir N hefði hún viljað fara heim en vinkonur hennar ætlað á M. Kærastinn hennar hefði verið í útlöndum og hún ákveðið að fylgja vinkonunum. Þetta hefði verið um hálffjögur til fjögur um nóttina. Þær hefðu fyrst sest í sófa þar sem vinkona hennar hefði skipt um skó. Vinkonurnar hefðu ætlað út á reyksvæði en hún hefði þurft að fara á klósettið og hitt mann á dansgólfinu á leiðinni þangað. Hann hefði tekið um mjaðmir hennar og reynt að dansa við hana. Hún kvaðst ekki muna til þess að þau hefðu kysst eða rætt um kynlíf. Það næsta sem hún muni sé að vera í sjúkrabíl og vinkona hennar hafi verið með henni. Hún hefði ekki verið búin að sjá þá vinkonu þessa nótt heldur einungis tala við hana í síma. Hún myndi vel allt sem hefði gerst þetta kvöld fram að þessu. Hún hefði haft óþægilega tilfinningu þegar hún hefði rankað við sér. Samfellan hennar hefði verið fráhneppt og hún hefði haft þrýsting í leggöngum sem minnti á túrverki. Þá hefði hún haft marbletti á innanverðu hægra læri, upphandleggjum og baki. Þessi atburður hefði tekið mjög á hana og kvíði og þunglyndi hefði aukist hjá henni. Hún hefði verið á lyfjum við því en hún hefði ekki tekið þau þennan dag.

Vitnið B, vinkona brotaþola, kvaðst hafa verið með henni þetta kvöld. Þær hefðu verið í útskriftarveislu og farið seint út. Þær hefðu farið saman á M. Brotaþoli hefði verið drukkin, en ekki ofurölvi, og hún vissi ekki til þess að hún hefði neytt fíkniefna þetta kvöld. Eftir að fara út að reykja, skömmu eftir komuna á staðinn, hefðu þær vinkonurnar farið að leita að brotaþola. Einhver hefði verið lengi á klósettinu og þegar það hefði opnast hefði brotaþoli komið út, fallið í fangið á einni vinkonunni og svo í gólfið. Hana minnti að hún hefði séð karlmann koma líka út af baðherberginu en hún gæti þó ekki fullyrt það. Hún hefði ekki séð brotaþola með neinum. Þær hefðu reynt að vekja hana, en það hefði ekki gengið og hún hefði ekki sýnt nein viðbrögð. Vitnið lýsti því að nokkru síðar hefði hún hitt ákærða á N. Hann hefði komið til þeirra vinkvennanna og spurt um brotaþola. Hún hefði ekki þekkt ákærða. Hann hefði sagt að hann hefði haft áhyggjur af brotaþola því hún hefði verið svo drukkin. Vitnið kvaðst hafa orðið vör við breytingar á brotaþola eftir þetta atvik. Hún hefði dregið sig í hlé, t.d. væri hún hætt að koma með vinkonunum í bæinn og fá sér í glas með þeim.

Vitnið C, vinkona brotaþola, kvaðst hafa verið í útskriftarveislunni með henni og B. Þær hefðu drukkið kampavín í veislunni, auk flösku sem þær hefðu komið með, en hún gæti ekki sagt til um hversu drukkin brotaþoli hefði verið. Hún kannaðist ekki við fíkniefnaneyslu. Þær hefðu farið í bæinn saman og byrjað á N. Svo hefðu þær farið á M þar sem opið væri lengur. Þegar þær hefðu farið á reyksvæðið hefði brotaþoli horfið í um 15 til 30 mínútur. Hún hefði ekki séð hana með neinum öðrum. D hefði bæst í hópinn og þær hefðu leitað að brotaþola. D hefði beðið hennar í röð við baðherbergið. Einhver hefði verið lengi inni og í kjölfarið hefði brotaþoli komið út, stigið eitt skref og fallið í gólfið. Síðan hefðu dyraverðir komið fljótt til hjálpar. Brotaþoli hefði verið algjörlega meðvitundarlaus og ekki sýnt nein viðbrögð. Vitnið kvaðst hafa tekið leigubíl upp á bráðamóttöku. Þar hefði brotaþoli sagst ekkert muna. Samfellan hennar hefði verið upp úr buxunum. Eftir þetta hefði brotaþoli dregið sig í hlé og hefði um tíma hætt að drekka. Vitnið hefði síðar verið með vinkonum sínum á N þegar ákærði hefði nálgast þær og spurt um brotaþola.

Vitnið D, vinkona brotaþola, kvaðst hafa verið á öðrum stað þessa nótt þegar hún hefði fengið skilaboð frá henni um að hún vildi fara heim. Þær hefðu ætlað að deila leigubíl. Hún hefði heyrt að brotaþoli væri talsvert drukkin. Hún hefði farið yfir á M og séð C og B á reyksvæðinu og þær svo farið að leita brotaþola. Hún hefði tekið eftir því að það hefði verið lokað inn á baðherbergi í nokkra stund. Þegar dyrnar hefðu opnast hefði einhver hlaupið út, en hún hefði ekki séð hver það var. Örskömmu síðar hefði brotaþoli komið út og hrunið niður. Hún hefði reynt að ná sambandi við hana en brotaþoli hefði virst alveg meðvitundarlaus. Vitnið kvaðst hafa farið með brotaþola á bráðamóttöku í sjúkrabílnum. Þar hefði hún komist til meðvitundar og sagt að henni væri illt í kynfærunum. Eftir þetta hefði brotaþola ekki liðið vel. Hún hefði verið viðkvæm og lokað sig af.

Vitnið E kvaðst hafa farið í bæinn þessa nótt með D, vinkonu sinni. Brotaþoli hefði hringt í D og hún sagt eftir samtalið að brotaþoli væri í annarlegu ástandi og hún vildi fara að athuga með hana. Hún hefði virst hafa áhyggjur af henni. Brotaþoli hefði svo komið út af baðherbergi á M, fallið í gólfið og ekki hefði verið hægt að ná sambandi við hana þannig að kallað hefði verið á dyravörð og svo hringt á sjúkrabíl.

Vitnið G, sviðsstjóri hjá Rannsóknarstofu í lyfja og eiturefnafræði, gerði grein fyrir matsgerð sinni. Hún kvað alkóhól hafa verið fallandi hjá brotaþola en tvö blóðsýni hefðu verið tekin. Kókaín hefði mælst hjá henni í þvagi en ekki verið í mælanlegu magni í blóði. Þá hefðu greinst geðlyf í lækningarlegum skömmtum. Við töku sýna eftir komuna á bráðamóttöku hefði brotaþoli talist vera ölvuð en hún hefði ekki verið undir áhrifum kókaíns.

Vitnið H, læknir á Neyðarmóttöku, kvaðst ekki muna sérstaklega eftir þessu máli en gerði grein fyrir skýrslu sinni í málinu. Hún kvað húðina í klofi brotaþola ekki vera eðlilega en það gæti verið af völdum sveppasýkingar. Sviði í kynfærum gæti verið af völdum sveppasýkingar og hann gæti aukist við samræði. Mar og eymsli á brotaþola hafi verið nýlega komið til. Ekki væri hægt að fullyrða um hvernig þessir áverkar hafi orðið.

Vitnið, I, hjúkrunarfræðingur á Neyðarmóttöku, kvað brotaþola hafa komið á bráðmóttöku með sjúkrabíl um miðja nótt. Hún hefði ekki verið í ástandi fyrir skoðun á neyðarmóttöku þá heldur hefði skoðunin farið fram síðar um morguninn. Hún hefði verið kölluð út til að sinna skoðuninni. Annar hjúkrunarfræðingur hefði hins vegar skráð sögu hennar.

Vitnið J, hjúkrunarfræðingur á Neyðarmóttöku, kvaðst hafa verið á vakt á bráðamóttöku þegar brotaþoli hefði komið inn. Hún hefði verið meðvitundarlaus en hefði vaknað fljótt og náð áttum. Hún hefði fengið sögu hennar og skráð niður. Brotaþoli hefði greint frá því að hafa verið að skemmta sér. Hún hefði farið á klósettið en svo dottið út og verið flutt á spítala með sjúkrabíl. Hún hefði sagt að henni væri illt í klofinu og talið hefði verið skynsamlegt að láta fara fram réttarlæknisfræðilega skoðun og athuga síðan málið. Brotaþoli hefði verið þreytt og þvoglumælt. Það gæti mögulega skýrt ástand brotaþola að henni hefðu verið byrluð lyf en tekin væru sýni við komu á spítalann til þess að reyna að sjá það enda væru þau lyf fljót að fara úr líkamanum.

Vitnið K lögreglumaður greindi frá komu sinni á M. Hann kvaðst hafa farið inn með dyravörðum sem hefðu vísað á hvar brotaþoli hefði legið á gólfinu fyrir framan baðherbergi innst á staðnum. Hún hefði verið meðvitundarlaus og ekki brugðist við sársaukaáreiti. Eftir að brotaþoli hefði verið farin hefði verið hringt frá bráðamóttökunni og látið vita af hugsanlegu kynferðisofbeldi, en upphaflega hefði ekki verið grunur um slíkt heldur hefði verið talið að um veikindi eða of mikla neyslu væri að ræða. Ekkert hefði komið fram á staðnum sem hefði bent til annars.

Vitnið L rannsóknarlögreglumaður kvaðst hafa farið í útkall á neyðarmóttöku í Fossvogi. Þar hefði hann hitt fyrir brotaþola. Hún hefði verið ölvuð og ringluð en með meðvitund allan tímann. Hún hefði verið aðeins samhengislaus en engu að síður skýrt þokkalega frá málsatvikum. Hún hefði verið óviss um hvort brotið hefði verið gegn henni. Hana hefði grunað það en ekki vitað hver gerandinn væri. Það hefði vakið grunsemdir hjá henni hvernig fötin hefðu verið á henni.

Vitnið O lögreglumaður greindi frá aðkomu sinni að málinu. Hann hefði farið að sækja upptökur og gögn og hefði horft á myndbandsupptökur frá kvöldinu ásamt rekstrarstjóra M. Hann hefði tekið myndband af hluta af upptökunum á síma en þegar hann hefði ætlað að sækja upptökurnar sjálfar á staðinn hefði verið búið að taka yfir þær. Hann hefði ekki kunnað á kerfið á staðnum og því ekki getað tekið upptökurnar út eða tryggt öryggi þeirra. Rekstrarstjórinn hefði þekkt ákærða á upptökunum. Hann hefði sést ásamt brotaþola fyrir framan baðherbergin og svo hefði sést hvar hún kom út og féll í gólfið. Hann hefði séð að tíminn á upptökunum var annar en í raun.

Vitnið P, rekstrarstjóri á M, kvaðst hafa horft á myndbandsupptökur frá kvöldinu ásamt lögreglu. Hann hefði séð ákærða fara inn á klósett með brotaþola. Þau hefðu svo komið saman út og hún fallið í gólfið en ákærði hefði ekki litið við. Samskipti milli ákærða og brotaþola áður en þau hefðu farið inn á klósettið hefðu sést á upptökunum og þau hefðu bara virst tala saman. Upptökur úr öryggiskerfi staðarins hefðu einungis vistað efni í 78 klst.

Vitnið Q lögreglumaður gerði grein fyrir aðkomu sinni að málinu og skýrslu sinni. Hann kvaðst ekki hafa séð upptökur af skemmtistaðnum en þær hefðu ekki lengur verið tiltækar.

Vitnið R lögreglumaður kvaðst lítið hafa komið að málinu. Hann hefði haft samband við rekstrarstjóra M og fengið framburð hans í gegnum símann. Þar hefði komið fram að litið hefði út á myndbandinu eins og ákærði og brotaþoli hefðu þekkst.

Vitnið F, fjölskyldufræðingur, iðjuþjálfi og handleiðari, greindi frá því að brotaþoli hefði upphaflega komið til hennar í dáleiðslu vegna kvíða og þunglyndis. Breyting hefði orðið í maí 2018 en þá hefði brotaþoli greint frá atviki þar sem hún hefði lent í að vakna upp á sjúkrahúsi og ekki vitað alveg hvað hefði gerst. Hún hefði verið dofin og ringluð vegna þessa. Ekki hefði verið lagt fyrir brotaþola sérstakt áfallastreitupróf en hún hefði verið döpur og óörugg með sjálfa sig eftir þetta atvik. Það hefði orðið mikil breyting á henni, hún hefði orðið óöruggari, ekki fundist hún mega skemmta sér og ekki viljað fara út með öðrum. Unnið hefði verið með að kenna henni ýmis bjargráð. Gengið hefði betur eftir nokkurra mánaða meðferð. Hún hefði orðið öruggari og með glaðara yfirbragð. Hún hefði lent í ofbeldi sem barn en hefði verið búin að vinna úr því og virtist vera búin að ná sér af því.

Niðurstaða

Ákærða er í málinu gefið að sök að hafa haft samræði við brotaþola með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar. Ákærði neitar sök. Hann hefur greint frá því að hafa farið inn á klósett skemmtistaðarins M með brotaþola í þeim tilgangi að hafa samræði við hana en telur það hafa verið með fullu samþykki hennar.

Brotaþoli man ekki atburði frá því að hún fór inn á baðherbergi. Hana grunaði hins vegar að hún hefði verið misnotuð kynferðislega þar sem samfellan hennar hefði verið fráhneppt og hún hefði fundið til óþæginda á kynfærasvæði.

Ákærði og brotaþoli þekktust ekki fyrir þetta kvöld. Þau virðast hafa hist á dansgólfi skemmtistaðarins M þegar brotaþoli var á leið yfir gólfið í átt að baðherberginu. Samkvæmt framburði brotaþola, vinkvenna hennar og niðurstöðum Rannsóknarstofu í lyfja og eiturefnafræði var hún ölvuð og etanólstyrkur í blóði gæti hafa verið um 1,9‰ þegar atvikin áttu sér stað. Þetta bendir til þess að brotaþoli hafi verið talsvert ölvuð þegar atvik málsins áttu sér stað. Hún greindi sjálf frá töluverðri drykkju í nokkuð langan tíma. Þá missti hún meðvitund strax eftir atvikið, svaraði ekki sársaukaáreiti og var flutt í þannig ástandi á spítala. Ákærði hefur jafnframt lýst því sem einni af ástæðum þess að hann hafi horfið frá því að stunda kynlíf með brotaþola hversu drukkin hún hafi verið og óstöðug á fótunum.

Ákærði greindi frá því að þau brotaþoli hefðu dansað saman í stutta stund og síðan hefði hún viljað fara inn á klósett og „taka þetta lengra“. Brotaþoli kveðst eiga minningar um að ákærði hefði komið upp að henni og reynt að dansa við hana og hann hefði síðan elt hana inn á klósett. Ljóst er að þessi atvik gerðust á tiltölulega skömmum tíma. Vinkonur brotaþola sáu hana ekki með ákærða. Af framburði þeirra sem sáu myndbandsupptöku úr öryggiskerfi staðarins liggur fyrir að ákærði og brotaþoli áttu samskipti áður en þau fóru inn á baðherbergið. Af framburðinum og þeim hluta myndefnisins sem liggur fyrir verður ekkert ráðið um að einhvers konar samdráttur hafi verið á milli þeirra, brotaþoli hafi viljað fá hann með sér inn á klósettið eða að hann hafi haft réttmæta ástæða til að ætla að hún væri því samþykk. Á myndbandinu sést hvar ákærði og brotþoli fara inn á klósettið og eru þar í u.þ.b. sex mínútur áður en dyrnar opnast á ný. Ákærði hefur lýst því að hann hafi farið inn á undan brotaþola. Á myndbandinu virðist hins vegar sem brotaþoli fari fyrst inn og hann fylgi strax á eftir.

Brotaþoli á engar minningar um það sem gerðist inni á klósettinu og er ákærði því einn til frásagnar um það sem gerðist þar. Framburður hans um það er alls ekki skýr. Fyrir dómi greindi hann frá því að þau brotaþoli hefðu byrjað að stunda kynlíf. Kynfæri þeirra hefðu snerst og typpið hefði farið „smá inn“ en svo kvaðst hann ekki alveg viss um hvort það hefði farið inn. Í uppritun af skýrslugjöf ákærða hjá lögreglu 4. júní 2018 er haft eftir ákærða að hann telji að hann hefði farið inn til hálfs. Ákærði neitaði því fyrir dóminum og kvaðst telja að um væri að ræða mistök túlks. Mál þetta var endurupptekið eftir dómtöku þess í þeim tilgangi að yfirfara túlkun á framburði ákærða hjá lögreglu. Í þýðingu af þeim framburði kemur fram að ákærði sagði að hann hefði reynt að koma typpinu inn í kynfæri brotaþola. Það hefði verið erfitt vegna ástands brotaþola og hann hefði ekki komið því öllu inn. Hann hefði hætt þar sem brotaþoli var ekki nógu stöðug. Þá hefur hann jafnframt lýst erfiðleikum við athöfnina vegna þrengsla og stærðarmunar á þeim brotaþola.

Í gögnum málsins er ekki að finna neitt sem staðfestir að samræði hafi átt sér stað milli ákærða og brotaþola. Verður því að leggja framburð ákærða til grundvallar um það. Það er meginregla í sakamálaréttarfari að allan vafa ber að skýra sakborningi í hag. Með hliðsjón af því þykir ekki verða fullyrt að ákærða hafi tekist að eiga samræði við brotaþola, en í greinargerð með 194. gr. almennra hegningarlaga eins og henni hefur verið breytt kemur fram að til þess að brot gegn ákvæðinu teljist fullframið þurfi getnaðarlimur karlmanns að vera kominn inn í fæðingarveg konu að nokkru leyti eða öllu. Hins vegar er alveg skýrt af framburði ákærða að hann reyndi að eiga samræði við brotaþola og sýndi einbeittan ásetning til þess. Ákærði hvarf frá háttsemi sinni en hann hefur sjálfur lýst því að það hafi verið vegna erfiðleika við að koma fram vilja sínum. Verður því ekki talið að hann hafi af sjálfsdáðum hætt við háttsemina, sbr. 21. gr. almennra hegningarlaga.

Með hliðsjón af öllu framangreindu er sannað, gegn neitun ákærða, að hann hafi reynt að hafa samræði við brotaþola án hennar samþykkis og notfært sér að þannig var ástatt um hana að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar. Verður ákærði því sakfelldur og verður háttsemi hans talin varða við 2. mgr. 194. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er fæddur í [...] [...]. Hann hefur ekki áður gerst sekur um refsivert brot svo kunnugt sé. Við ákvörðun refsingar verður litið til framangreinds, 2. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga, alvarleika brotsins og ásetnings ákærða. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Af hálfu brotaþola er krafist miskabóta að fjárhæð 5.000.000 króna. Með vísan til bliðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 verður ákærði dæmdur til að greiða brotaþola miskabætur. Brot hans var til þess fallið að valda brotaþola andlegri vanlíðan. Af vottorði og framburði fjölskyldufræðings, sem brotaþoli leitaði til, fyrir dómi, auk framburðar vitna, verður ráðið að afleiðingar brotsins voru alvarlegar. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 1.500.000 krónur, með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 1.468.160 krónur, þóknun verjanda á rannsóknarstigi, G-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 242.420 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 718.580 krónur. Við ákvörðun þóknunar lögmanna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts. Þá greiði ákærði 334.593 krónur í annan sakarkostnað Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið D-kvk-nf K-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir frest samkvæmt 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Dómari og málflytjendur töldu ekki þörf á því að málið yrði flutt að nýju.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp þennan dóm.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti fangelsi í 18 mánuði.

Ákærði greiði A 1.500.000 krónur, með vöxtum skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 26. maí til 24. ágúst 2018, en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 1.468.160 krónur, þóknun verjanda á rannsóknarstigi, G-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 242.420 krónur, þóknun réttargæslumanns brotaþola, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 718.580 krónur, og 334.593 krónur í annan sakarkostnað.