E-1811/2010

Mál þetta, sem var dómtekið 25. febrúar sl., er höfðað 18. júní 2010. Stefnandi er H 57 ehf. Flughótel, Hafnargötu 57, Reykjanesbæ.

Stefnda er S-kvk-nf Q-x-x S-kvk-nf, Lómatjörn 10, Njarðvík, Reykjanesbæ.

Stefnandi krefst þess að stefnda verði dæmd til að greiða stefnanda 340.100 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. mars 2010 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar.

Stefnda krefst aðallega sýknu af kröfum stefnanda. Til vara krefst stefnda þess að verða dæmd til að greiða 200.000 krónur, en til þrautavara að krafa stefnanda verði lækkuð. Loks er krafist málskostnaðar.

I

Í stefnu kemur fram að krafa stefnanda sé til komin vegna fermingarveislu sem stefnda hafi haldið fyrir dóttur sína 21. mars 2010. Seldir hafi verið málsverðir fyrir 464.000 krónur eða 3.200 krónur fyrir 145 gesti og gosdrykkir fyrir 94.500 krónur (126 könnur x 750 krónur) eða samtals 558.500 krónur. Stefnda hafi greitt tvisvar sinnum 50.000 krónur inn á skuld sína við stefnanda og nemi eftirstöðvar 458.500 krónum. Þá segir að stefnda hafi haft uppi ýmis andmæli við reikning stefnanda og fundið framgangi veislunnar og þjónustu allt til foráttu, en ekkert af því sé á rökum reist, enda hafi veislan farið vel fram og allur viðurgjörningur eins og best verði á kosið. Hafi stefnda bent á það sjálf í samskiptum við vini og lýst yfir mikilli ánægju með allan framgang veislunnar.

Stefnda lýsir atvikum svo að hún og G-kk-nf A-kk-nf I-kk-nf hafi samið við K-kk-þf G-kk-þf fulltrúa stefnanda um að halda fermingarveislu fyrir dóttur þeirra. Áætlaður gestafjöldi hafi verið 90 fullorðnir og allt að 50 börn. Samið hafi verið um að fullorðnu gestirnir fengju lambakjöt í aðalrétt með ábót. Í eftirrétt skyldi vera kaffi og kökur. A-kk-nf hafi komið með fermingartertu og kransaköku og stefnda með marensköku en aðrar kökur og kaffi hafi stefnandi átt að sjá um. Fyrir þetta skyldi greiða 3.200 krónur á mann. Börn hafi átt að fá kjúklingakjöt og greiða skyldi 1.600 krónur fyrir hvert barn, 5-11 ára, en ekkert fyrir börn 4 ára og yngri. Þá hafi verið samið um að veita skyldi gosdrykki með matnum og skyldi greiða 750 krónur fyrir hverja könnu. Til staðfestingar á samkomulagi þessu hafi stefnda og A-kk-nf hvort um sig greitt 50.000 krónur til stefnanda, samtals 100.000 krónur.

Í veisluna hafi mætt samtals 127 gestir samkvæmt skráningu í gestabók, en gætt var sérstaklega að því að skrá alla gesti sem hafi mætt. Hafi tala gesta skipst þannig að fullorðnir hafi verið 77 en 50 börn. Börnin hafi skipst þannig að 14 börn hafi verið undir fjögurra ára aldri, en 36 milli fimm og 11 ára. Stefnda hafi sjálf dekkað borð í salnum fyrir 114 manns, en þegar til kom hafi þurft að bæta við einu borði til viðbótar fyrir gesti þar sem ekki hafi verið nægt rými fyrir alla sem mættu. Reikningur samkvæmt samkomulagi því sem gert hafi verið ætti að vera: 90 x 3.200 krónur = 288.000 krónur (pantað hafi verið fyrir fullorðna og því eðlilegt að greiða samkvæmt því, þótt aðeins 77 fullorðnir hafi verið í veislunni); 36 x 1.600 krónur = 57.600 krónur (fyrir börn á aldrinum 5-11 ára) og 45 x 750 krónur = 33.750 krónur (fyrir gos miðað við að hver gestur hafi neytt rúmlega 0,7 lítra) Samtals kr. 379.350 krónur.

Stefnda lýsir atvikum enn fremur svo að í veislunni hafi kringumstæður ekki verið eins og við hafði mátti búast. Fyrst beri að telja að veislan hafi byrjað kl. 17.00, en matur hafi ekki verið borinn fram fyrr en rúmlega klukkustund síðar, eða milli kl. 18.15 og 18.30. Á meðan beðið hafi verið eftir matnum hafi ekkert annað verið í boði en gos í könnum. Þegar loks hafi verið byrjað að bera fram matinn hafi einungis einn starfsmaður verið til að sinna verkinu. Því hafi framreiðslan tekið langan tíma. Sá matur sem borinn hafi verið fram hafi verið mjög naumt skammtaður. Þrátt fyrir það hafi einungis verið nægur matur til að bjóða um það bil 10 gestum ábót. Þegar kom að kökunum og kaffinu hafi ekki tekið betra við, því einungis þær kökur sem stefnda og G-kk-nf A-kk-nf hafi komið með hafi verið í boði. Við þessu hafi verið brugðist af hálfu stefnanda með því að fara í næstu verslun og kaupa tvær litlar kökur, sem dugðu hvergi nærri ofan í gestina.

Stefnda og G-kk-nf A-kk-nf hafi eðli máls samkvæmt orðið fyrir miklum vonbrigðum með framkvæmd veislunnar hjá stefnanda. Verði að telja í ljósi framangreinds að verulegur galli hafi verið á framkvæmd veislunnar hjá stefnanda. Vonbrigði stefndu urðu sínu meiri þegar fulltrúi stefnanda hafi lagt fram blað með sundurliðun á kostnaði við veisluna. Krafist hafi verið greiðslu fyrir 112 fullorðna gesti, auk 50 barna og greiðslu fyrir 126 könnur af gosi, samtals 532.400 krónur. Hafi stefnda talið að verið væri að krefjast greiðslu fyrir mun fleiri gesti en mætt hefðu í veisluna.

Stefnda kveðst hafa haldið því fram að 380.000 krónur væru hámark þess sem greiða skuli fyrir veisluna, en í ljósi þess hvernig framkvæmd hennar hafi verið hafi hún krafist afsláttar af umsömdu verði og boðist til að greiða 300.000 krónur. Þrátt fyrir margítrekaðar tilraunir til samninga hafi stefnandi neitað að gefa nokkuð eftir af kröfu sinni. Hins vegar hafi brugðið svo við að eftir samningaumleitanir hafi stefnandi gert stefndu reikning sem hafi ekki verið í neinu samræmi við það sem hann hafði áður lagt fram, að öðru leyti en því að enn var krafist greiðslu fyrir 126 könnur af gosi. Reikningur sá sé grundvöllur stefnu málsins, en samkvæmt honum sé krafist greiðslu fyrir 145 fullorðna gesti, en engin börn, samtals 558.500 krónur.

Stefnda kveðst hafa frá fyrstu tíð mótmælt þessum reikningi sem röngum og haldið fast við afsláttarkröfu sína. Ítrekað hafi verið reynt að ræða við forsvarsmenn stefnanda og fá þá til samninga, enda augljóst að krafa þeirra sé röng. Hafi stefnanda verið sent ljósrit úr gestabók fermingarbarnsins sem staðfesti fjölda gesta. Stefnandi hafi engin gögn lagt fram sem styðji tölur hans um fjölda gesta. Þannig komi fram í bréfi því sem stefnandi hafi lagt fyrir stefndu að pantað hafi verið fyrir 90 manns en eldað fyrir 125. Þá komi fram að bornir hafi verið fram 112 diskar. Engu að síður leggi stefnandi fram reikning þar sem krafist sé greiðslu fyrir 145 manns. Krafa stefnanda um greiðslu fyrir 126 könnur af gosi sé engum gögnum studd og stefnandi hafi ekki lagt fram talningarblað eða nokkuð annað sem stutt getur þessa kröfu. Það sé augljóst að reikningur stefnanda sé rangur af öllum framangreindum ástæðum.

Stefnda fékk sent innheimtubréf vegna kröfunnar, dagsett 7. maí 2010. Með bréfi stefndu og G-kk-ef A-kk-ef, dagsettu 10. maí s.á., voru gerðar athugasemdir við kröfu stefnanda og farið fram á afslátt af kröfunni.

II

Stefnandi kveður kvartanir stefndu ekki á rökum reistar og mótmæli virðist eingöngu til þess eins að komast hjá því að greiða réttmætan reikning. Skuldin hafi ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir.

Stefnandi vísar til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en reglan fái stoð í VI. kafla laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 1. mgr. 49. gr. sömu laga. Kröfur um dráttarvexti og vaxtavexti styður stefnandi við ákvæði laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Kröfuna um málskostnað styður stefnandi við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og um varnarþing vísar stefnandi til 32. gr. sömu laga.

III

Stefnda kveður að þrátt fyrir augljósa annmarka á reikningi stefnanda hafi samningaumleitanir ekki borið árangur og hafi stefnandi ekki ljáð máls á því að leiðrétta nokkuð í málatilbúnaði sínum. Af þessum sökum krefjist stefnda þess að verða sýknuð af kröfu stefnanda eins og hún sé lögð fram og þess að stefnandi greiði stefndu málskostnað. Verði ekki fallist á sýknukröfu, sé þess krafist að krafa stefnanda verði lækkuð í 200.000 krónur sem sé sú upphæð sem stefnda hafi boðist til að greiða að teknu tilliti til afsláttar vegna þess galla sem var á framkvæmd veislunnar og að teknu tilliti til innborgunar, 100.000 krónur, sem þegar hafi verið greidd. Til þrautavara sé þess krafist að krafa stefnanda verði lækkuð að mati dómsins að teknu tilliti til þess hvernig veislan hafi farið fram og þess sem raunverulega hafi verið veitt, einnig að teknu tilliti til fyrrgreindrar innborgunar.

Stefnda kveðst byggja kröfu sína um sýknu á meginreglu samningaréttarins um skuldbindingargildi samninga. Stefnda hafi gert samning við stefnanda um að halda fyrir sig veislu og sjá um veitingar gegn greiðslu eins og rakið hafi verið. Stefnandi hafi gert stefndu reikning fyrir mun fleiri gesti en um hafi verið samið, og auk þess fyrir mun fleiri gesti en mætt hafi til veislunnar. Stefnandi sé félag sem hafi atvinnu af því að halda veislur og því hafi stefnda átt að geta treyst því að vinnubrögð stefnanda við veisluna væru gallalaus. Jafnframt hafi stefnanda átt að vera í lófa lagið að halda utan um skráningu gesta og veitingar sem veittar voru þannig að ekki væri hægt að efast um fjölda eða magn þess sem veitt var. Verður stefnandi að bera hallann af því að geta ekki sýnt fram á að veitt hafi verið umfram það sem samið var um á milli aðila. Reikningurinn sé því augljóslega ekki í samræmi við samning aðila og beri því að sýkna stefndu af kröfu stefnanda.

Varakröfu um afslátt af kröfu stefnanda kveðst stefnda byggja á meginreglu kauparéttarins um afslátt vegna galla. Eigi það bæði við um þjónustu stefnanda við veisluna sjálfa, sem hafi verið verulega ábótavant, sem og galla í afhendingu stefnanda. Augljóst sé af framlögðum gögnum að stefnandi hafi ekki afhent stefndu það sem hann krefjist endurgjalds fyrir. Stefndi hafi ekki lagt fram gögn sem sanni að hann hafi veitt 145 manns þær veitingar sem hann krefji stefndu um, né heldur hafi hann lagt fram gögn sem styðji fjarstæðukennda kröfu hans um gosveitingar. Stefnda hafi aftur á móti lagt fram gestabók sem sýni fram á að fjöldi veislugesta hafi verið fjarri því sem stefnandi haldi fram. Þá hafi stefnda lagt fram blað sem sýni upphaflega kröfu stefnanda í málinu og sýnt þannig fram á að lítið samhengi sé milli þeirrar kröfu og þess reiknings sem stefnandi krefjist greiðslu á. Þá hafi stefnda allt frá því veislan hafi verið haldin kvartað undan þjónustu stefnanda og krafist afsláttar vegna takmarkaðra veitinga og lélegrar þjónustu. Stefnda telji sig því eiga skýlausan rétt til afsláttar af því endurgjaldi sem um hafi verið samið fyrir veisluna, vegna þess galla sem hafi verið á framkvæmd hennar og afhendingu þess sem veitt hafi verið.

IV

Af hálfu stefnanda gáfu skýrslur fyrir dómi B-kvk-nf S-kvk-nf, hótelstjóri, Ó-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarhótelstjóri og K-kk-nf G-kk-nf kokkur. Þá gaf stefnda skýrslu, svo og G-kk-nf A-kk-nf I-kk-nf og Þ-kk-nf S-kk-nf.

Fram kom hjá K-kk-þgf G-kk-þgf að hann hefði tekið á móti pöntun í fermingarveisluna fyrir hönd stefnanda og annast samskipti við stefndu og G-kk-þf A-kk-þf I-kk-þf við undirbúning veislunnar. Greindi vitnið frá því að pantaður hefði verið matur fyrir 90 fullorðna gesti og 50 börn. Óskað hefði verið eftir því að stefnda staðfesti pöntunina þremur dögum fyrir veisluna, en það hafi ekki verið gert. Þá hafi verið gengið út frá því að gestafjöldinn stæðist. Eldað hafi verið fyrir 38% fleiri fullorðna gesti en pantað var fyrir eða samtals 125 gesti sem væri venja þegar gert væri ráð fyrir að veita ábót á réttinn. Bornir hafi verið fram 112 diskar og kvaðst K-kk-nf hafa greint G-kk-þgf A-kk-þgf frá því strax. Þá hefði verið samið um að hafa lambakjöt fyrir fullorðna og kjúklingakjöt fyrir börn og hefði umsamið verð fyrir matinn verið 3.200 krónur fyrir fullorðna og 1.600 fyrir börn sem hefði verið í ódýrari kantinum. Eftirréttur hefði ekki verið pantaður, en slíkur réttur hefði á þessum tíma kostað 1.000 til 1.200 krónur hjá stefnanda. Hefðu stefnda og G-kk-nf A-kk-nf, sem vildu halda öllum kostnaði niðri, fengið leyfi til að koma með köku og meðlæti með kaffinu og hefði þannig ekki verið gert ráð fyrir því að stefnandi seldi eftirrétt, enda væri það augljóst af umsömdu verði.

Samkvæmt hinum umdeilda reikningi krefur stefnandi stefndu um 145 skammta af mat fyrir 3.200 krónur fyrir hvern skammt eða samtals 464.000 krónur. Stefnandi aðgreinir þó seldan mat á reikningnum, annars vegar 90 skammta og hins vegnar 55 skammta á sama einingarverði. Við aðalmeðferð málsins lækkaði stefnandi kröfu sína á stefndu á þann veg að miða við 90 skammta af mat á 3.200 krónur og 36 skammta fyrir börn á 1.600 krónur, samtals 345.600 krónur, auk drykkja, en samkvæmt nefndum reikningi krefur stefnandi stefndu um greiðslu fyrir 126 könnur af gosi á 750 krónur hverja, eða 94.500 krónur. Krafa stefnanda eftir áður nefnda lækkun nemur því 340.100 krónum og hefur stefnandi þá enn fremur tekið tillit til innborgunar að fjárhæð 100.000 krónur sem ekki er deilt um í málinu.

Óumdeilt er að stefnda og G-kk-nf A-kk-nf I-kk-nf pöntuðu mat hjá stefnanda fyrir 90 fullorðna gesti í fermingarveisluna. Í greinargerð stefndu kemur fram að hún telji eðlilegt að greiða samkvæmt pöntuninni þrátt fyrir að aðeins 77 fullorðnir gestir hafi mætt og samkvæmt því 3.200 krónur fyrir 90 gesti eða 288.000 krónur alls. Þá liggur fyrir að við aðalmeðferð málsins féllst stefnandi á sjónarmið stefndu um að hún greiddi mat fyrir 36 börn á aldrinum 5-11 ára sem mættu í veisluna, 1.600 krónur, en ekki fyrir 50 börn sem pantað var fyrir. Verður stefnda því dæmd til greiða stefnanda 36x1.600 krónur, eða 57.600 krónur.

Ágreiningur er með aðilum um magn gosdrykkja sem veitt var í veislunni. Á umdeildum reikningi stefnanda kemur fram að veittar hafi verið 126 könnur af gosi á 750 krónur fyrir hverja könnu eða samtals kr. 94.500 krónur. Gerir stefnda athugasemd við magnið en ekki við verð fyrir hverja könnu. Fram kom í framburðum B-kvk-ef S-kvk-ef hótelstjóra, Ó-kk-ef Þ-kk-ef Þ-kk-ef aðstoðarhótelstjóra og K-kk-ef G-kk-ef að gífurlegu magni af gosi hafi verið veitt í veislunni og hefði starfsfólki stefnanda blöskrað magnið og spurt stefndu að því hvort hún vildi draga úr framboði eða hætta að veita gos, en það hafi hún ekki viljað gera. Aðspurð kannaðist stefnda ekki við að hafa verið spurð að þessu en staðfesti engu að síður að hún myndi ekki hafa ákveðið að takmarka það magn af gosi sem veitt yrði í veislunni hefði hún verið um það spurð. Samkvæmt vörnum stefndu í málinu er talið eðlilegt að greiddar verði 33.750 krónur fyrir veitta gosdrykki og er þá við það miðað að hver gestur hafi neytt rúmlega 0,7 lítra af gosi.

Að mati dómsins er sannað í málinu að samið var um það milli aðila að veittir yrðu gosdrykkir í veislunni án þess að magn þeirra yrði takmarkað og enn fremur að stefnda greiddi sérstaklega fyrir þá drykki, 750 krónur fyrir hverja könnu. Stefnda hefur ekki að mati dómsins fært fyrir því haldbær rök að magn gosdrykkja í veislunni hafi verið 0,7 lítri á hvern gest, eða 45 könnur í stað 126 sem stefnandi vill fá greitt fyrir. Verður fallist á uppgefið magn samkvæmt reikningi stefnanda, sem hefur lýst því að venjulegt sé í veislum af því tagi sem hér um ræðir að veita gos í könnum sem hótelstjóri stefnanda greindi frá að tækju 1,25 lítra og að veittur hafi verið sá fjöldi sem er uppgefinn á reikningi stefnanda, enda er fram komið að stefnda takmarkaði ekki veitingu gosdrykkja í veislunni.

Málatilbúnaður stefndu og kröfur í málinu eru byggðar á því að aðstæður í veislunni hafi ekki verið eins og við mátti búast. Framreiðslu matar og magn hafi verið ábótavant og allt hafi farið úrskeiðis hjá stefnanda. Því eigi stefnda ekki að þurfa að greiða umkrafða fjárhæð. Fyrir liggur að ágreiningur er með aðilum um hve margir gestir komu í veisluna og einnig að stefnandi lækkaði kröfu sína um greiðslu fyrir kjúklingakjöt sem framreitt var fyrir börn. Stefnda hefur ekki, þrátt fyrir að leggja fyrir dóminn ljósrit úr gestabók veislunnar, tryggt haldbæra sönnun fyrir því hve margir gestir neyttu þeirra veitinga sem stefnda og G-kk-nf A-kk-nf pöntuðu í umrætt sinn og þá ekki að stefnandi hafi skuldbundið sig til að veita kökur eða eftirrétt í veislunni á því verði sem um samdist fyrir kjötið. Hefur stefnda ekki rennt stoðum undir fullyrðingar sínar um að framkvæmd veislunnar hafi verið ábótavant af hálfu stefnanda eins og haldið er fram í málinu. Því er hafnað sjónarmiðum stefndu og kröfum um afslátt af umsömdu verði fyrir þá þjónustu sem stefnandi veitti og verða kröfur stefndu í málinu ekki teknar til greina.

Samkvæmt framangreindu verður stefnda dæmd til að greiða stefnanda 340.100 krónur (288.000 + 57.600 + 94.500 -100.000) að viðbættum dráttarvöxtum sem rétt þykir að reiknist frá 7. júní 2010, þegar liðinn var mánuður frá því að stefnandi krafði stefndu um greiðslu með innheimtubréfi, sbr. 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Eftir atvikum og með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þykir rétt að hvor aðila beri sinn hluta kostnaðar af málinu.

J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð:

Stefnda, S-kvk-nf Q-x-x S-kvk-nf, greiði stefnanda. H57 ehf. Flughóteli, 340.100 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. júní 2010 til greiðsludags.

Málskostnaður fellur niður.

J-kk-nf H-kk-nf