S-670/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 24. f.m., er höfðað með þremur ákærum lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefnum 20. júlí, 23. september og 5. október 2009 á hendur L-kvk-þgf J-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. […],[…] í Reykjanesbæ, G-kk-þgf P-kk-þgf Á-kk-þgf, kt. […],[…] í Reykjanesbæ, og A-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, kt. […],[…] í Hafnarfirði.

Með ákæru 20. júlí 2009 er höfðað sakamál á hendur ákærðu „fyrir eftirtalin hegningarlagabrot:

1.

Fyrir umboðssvik með því að hafa í mars 2008 svikið út eldsneyti með óheimilli notkun bensínkorts frá Skeljungi í eigu Pizza Pizza ehf., Lóuhólum 2-6 Reykjavík, vinnuveitanda ákærðu á þessum tíma, í ferð til Húsavíkur í bifreið ákærða G-kk-ef, öll vitandi að þeim var þessi notkun kortsins óheimil, og bundið þannig eiganda kortsins til greiðslu fjárhæða sem hér greinir:

Með úttekt á bensíni á bensínstöð Skeljungs, Borgarnesi, 22. mars fyrir 1.569 krónur og notað við það ofangreint greiðslukort.

Með úttekt á bensíni á bensínstöð Orkunnar, Furuvöllum, Akureyri, 23. mars fyrir 4.601 krónu, og notað við það ofangreint bensínkort.

Með úttekt á bensíni á bensínstöð Skeljungs, Húsavík, 24. mars fyrir 4.543 krónur og notað við það ofangreint bensínkort.

Með úttekt á bensíni á bensínstöð Orkunnar, Furuvöllum, Akureyri, 24. mars fyrir 5.002 krónur.

Telst þetta varða við 249. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2.

Á hendur ákærðu L-kvk-þgf J-kvk-þgf S-kvk-þgf fyrir nytjastuld með því að hafa 18. maí 2009 á bílasölu Brimborgar, Bíldshöfða 6, Reykjavík, fengið, undir yfirskyni reynsluaksturs, bifreiðina KY-371, gefið upp rangt símanúmer og ekið bifreiðinni um götur Reykjavíkur og ekki skilað henni til bílasölunnar innan tilskilins tíma.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

3.

Á hendur ákærðu L-kvk-þgf J-kvk-þgf S-kvk-þgf fyrir ávana- og fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum 1,26 grömm af amfetamíni að Hjallavegi 3, Reykjanesbæ, hinn 8. apríl 2009.

Telst þetta varða við 2. gr. sbr. 5. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og 2. gr. sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld lyf nr. 233/2001.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Þá er þess krafist að ákærðu L-kvk-þgf J-kvk-þgf verði með dómi gert að sæta upptöku á 1,26 g af amfetamíni […].“

Með ákæru útgefinni 23. september 2009 er höfðað mál á hendur ákærðu L-kvk-þgf J-kvk-þgf „fyrir nytjastuld með því að hafa 2. júlí 2009 á bílasölunni Bílahorn Sissa, Njarðarbraut 9, Reykjanesbæ, fengið, undir yfirskyni reynsluaksturs, bifreiðina DP 185, notað bifreiðina í heimildarleysi lengur en tilskilið var og ekki skilað henni fyrr en helgina 4. – 5. júlí 2009.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.“

Loks er með ákæru 5. október 2009 höfðað mál á hendur ákærðu L-kvk-þgf J-kvk-þgf „fyrir nytjastuld með því að hafa 8. júlí 2009, eftir að hafa fengið bifreiðina JV 500 lánaða til stutts reynsluaksturs hjá bílasölunni Bernhard ehf., Njarðarbraut 15, Reykjanesbæ, ekið bifreiðinni í heimildarleysi til Reykjavíkur og lánaða hana þar í heimildarleysi öðrum aðilum, en bifreiðin fannst í Reykjavík 9. júlí 2009 eftir að lögregla hafði lýst eftir henni.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

I

Ákærða, L-kvk-nf J-kvk-nf, hefur neitað sakargiftum samkvæmt 1. lið ákæru 20. júlí 2009. Að því er varðar meintan nytjastuld 8. júlí 2009 skýrði ákærða svo frá að það hafi aldrei verið ætlun hennar að festa kaup á bifreiðinni og að þau afnot sem hún fékk af henni til stutts reynsluaksturs hafi komið til af því að hana vantaði skjól um tíma. Hún hafi síðan ekið bifreiðinni til Reykjavíkur þar sem hún fannst daginn eftir. Er með þessu og rannsóknargögnum málsins nægilega sannað að ákærða hafi í umrætt gerst sek um heimildarlausa notkun bifreiðar sem varðar við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærða hefur að öðru leyti skýlaust játað þau brot sem saksókn á hendur henni tekur til. Er með þeirri játningu og framkomnum sakargögnum nægilega sannað að hún hafi gerst sek um fíkniefnalagabrot og nytjastuld samkvæmt liðum 2 og 3 í ákæru 20. júlí 2009 og nytjastuld samkvæmt ákæru 23. september 2009. Eru þessi brot hennar þar réttilega heimfærð til refsiákvæða.

II

Að því er varðar sakargiftir samkvæmt 1. lið ákæru 20. júlí 2009 liggur það fyrir að ákærðu fóru saman til Húsavíkur á bifreið ákærða G-kk-ef P-kk-ef 22. mars 2008. Þá er upplýst að bensínkort í eigu þáverandi vinnuveitanda ákærðu, Pizza Pizza ehf., var notað til að greiða fyrir bensín sem sett var á bifreiðina á bensínstöð Skeljungs í Borgarnesi þann sama dag og á bensínstöð á Akureyri 23. og 24. mars. Loks hefur verið í ljós leitt að kortið var jafnframt notað til að greiða fyrir bensín sem sett var á bifreið í eigu vinkonu ákærðu L-kvk-ef J-kvk-ef á Húsavík 24. mars.

Við yfirheyrslur hjá lögreglu báru ákærðu L-kvk-nf J-kvk-nf og G-kk-nf P-kk-nf á þann veg að þau og ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf hefðu rætt um það sín í milli áður en lagt var af stað til Húsavíkur að taka bensínkortið og nota það í ferðinni. Er eftirfarandi haft eftir ákærða G-kk-þgf P-kk-þgf um þetta: „Hann segir að L-kvk-nf hafi verið með bensínkortið af Dominos og sagt að þau væru þess vegna með nóg bensín.“ Hafi meðákærða sýnt honum kortið og sagt að hún myndi borga bensínið. Þá hafi meðákærði A-kk-nf Þ-kk-nf séð um að dæla bensíni á bifreið ákærða og greitt fyrir það með kortinu, en það hafi fyrst verið notað í Reykjanesbæ og þannig áður en lagt var af stað norður. Í skýrslu sinni hjá lögreglu gekkst ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf við þessu og bar með sama hætti og meðákærði um það hvenær kortið var fyrst notað. Þá kvaðst ákærði hafa sett bensín á bifreið vinkonu ákærðu L-kvk-ef J-kvk-ef og greitt fyrir það með kortinu, en ákærða hafi jafnan geymt það.

Við aðalmeðferð málsins skýrði ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf svo frá að ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf hafi átt hugmyndina að ferð þeirra og ákærða G-kk-ef P-kk-ef til Húsavíkur. Ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf hafi haft meðferðis bensínkort frá Dominos, vinnuveitanda þeirra í Reykjanesbæ, og sagt meðákærðu frá því skömmu eftir að lagt var upp í ferðina á bifreið ákærða G-kk-ef P-kk-ef. Kvaðst ákærði hafa dælt bensíni á bifreiðina í að minnsta kosti þrjú skipti, það eru einu sinni í Borgarnesi og tvisvar sinnum á Akureyri, og notað bensínkortið til að greiða fyrir það. Aðspurður kvaðst hann ekki muna hver það var sem setti bensín á bifreið vinkonu ákærðu L-kvk-ef J-kvk-ef á Húsavík, en ákærða hafi í öllu falli ákveðið að það skyldi gert. Þá hafi ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf haft bensínkortið í sinni vörslu þegar ekki var verið að nota það.

Ákærði G-kk-nf P-kk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi ekki notað bensínkortið í umræddri ferð, en haft vitneskju um það skömmu eftir að lagt var af stað til Húsavíkur að ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf hefði það undir höndum. Þá kvaðst ákærði hafa verið meðvitaður um það þegar kortið var notað í þau fjögur skipti sem ákæra tekur til. Ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf hafi geymt kortið en ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf hafi séð um að dæla bensíni á bifreið ákærða og greitt fyrir það með kortinu. Borinn var undir ákærða sá framburður hans í skýrslu hjá lögreglu 3. júlí 2008 „að L-kvk-nf hafi verið með bensínkortið af Dominos og sagt að þau væru þess vegna með nóg bensín“ og að hún hafi sýnt honum kortið og sagt að hún myndi borga bensínið. Svaraði ákærði því til að þarna væri rétt eftir honum haft, en áréttaði að hann hafi fyrst fengið um þetta vitneskju eftir að lagt var af stað til Húsavíkur. Þá skýrði ákærði aðspurður svo frá að það hafi verið ákærða sem hafi tekið ákvörðun um að bensínkortið yrði notað til að greiða fyrir bensín sem sett var á bifreið vinkonu hennar á Húsavík.

Í skýrslu sinni fyrir dómi neitaði ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf að hafa tekið umrætt bensínkort með sér í ferðina til Húsavíkur. Hún hafi fyrst gert sér grein fyrir því þegar komið var í Borgarnes að meðákærðu hefðu kortið undir höndum. Annar hvor þeirra hafi því tekið það á vinnustað þeirra í Reykjanesbæ. Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf hafi geymt kortið en hún hafi líka séð það í höndum ákærða G-kk-ef P-kk-ef. Þá kvaðst hún hafa séð ákærða A-kk-þf Þ-kk-þf nota kortið, en ekki ákærða G-kk-þf P-kk-þf. Þeir hefðu þó alltaf farið saman út úr bifreiðinni þegar verið var að taka bensín á hana. Þá staðhæfði ákærða að meðákærðu hefðu boðið vinkonu hennar á Húsavík að setja bensín á bifreið hennar og fyrir það hafi verið greitt með bensínkortinu

Samkvæmt rannsóknargögnum málsins bendir margt til þess að ákærðu hafi sammælst um það áður en lagt var upp í umrædda ferð til Húsavíkur á bifreið ákærða G-kk-ef P-kk-ef 22. mars 2008 að nota bensínkort í eigu þáverandi vinnuveitanda þeirra til að greiða fyrir eldsneyti á bifreiðina. Má um þetta vísa til framburðar ákærðu hjá lögreglu sem beinlínis lýtur að þessu atriði, en einnig þess að ákærðu A-kk-nf Þ-kk-nf og G-kk-nf P-kk-nf báru báðir á þann veg að kortið hafi verið notað til að greiða fyrir bensín sem sett hafi verið á bifreiðina í Reykjanesbæ og þannig áður en lagt var af stað norður. Hvað sem þessu líður telst fyllilega í ljós leitt að ákærðu hafi öll haft um það vitneskju skömmu eftir að þau héldu af stað að til stæði að nota kortið til að greiða fyrir eldsneyti sem sett yrði á bifreiðina í ferðinni. Það var síðan gert í þrjú skipti og með fullri vitneskju ákærðu, það er einu sinni í Borgarnesi og tvisvar sinnum á Akureyri. Þau höfðu öll hag af þessari notkun kortsins og þeim var ljóst að hún væri þeim óheimil. Verður þessi háttsemi ákærðu að framangreindu virtu og í ljósi heimildar þeirra til að nota kortið í þágu þeirrar starfsemi sem eigandi þess hafði með höndum metin sem umboðssvik samkvæmt 249. gr. almennra hegningarlaga, svo sem þeim er gefið að sök í ákæru. Með framburði ákærðu G-kk-ef P-kk-ef og A-kk-ef Þ-kk-ef og framburði þess síðarnefnda hjá lögreglu þykir að auki ekki varhugavert að telja nægilegan sannað að ákærðu L-kvk-nf J-kvk-nf og A-kk-nf Þ-kk-nf hafi gerst sek um heimildarlausa notkun bensínkortsins á Húsavík 24. mars 2008, sbr. liður 1.3 í ákæru, og með því brotið gegn tilvitnuðu lagaákvæði. Á hinn bóginn þykja ekki vera næg efni til að fella refsiábyrgð á ákærða G-kk-þf P-kk-þf að þessu leyti.

III

Ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf S-kvk-nf var 2. júlí 2009 dæmd í 15 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 252. gr. almennra hegningarlaga. Hún er í þessu máli sakfelld fyrir umboðssvik, fíkniefnalagabrot og fyrir heimildarlausa notkun bifreiðar í þrjú skipti, síðast 8. júlí 2009 og þar með eftir að framangreindur dómur gekk. Þykir refsing ákærðu með hliðsjón af 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf var 30. júní 2009 dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir þjófnað. Verður refsing ákærða fyrir það brot hans sem sá dómur tók til og brot hans sem hér er sakfellt fyrir ákveðin í einu lagi, sbr. 60. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði G-kk-nf P-kk-nf Á-kk-nf hefur ekki áður sætt refsingu. Hann var 17 ára þegar hann framdi það brot sem hann er nú sakfelldur fyrir. Að þessu virtu, sbr. 4. og 5. töluliður 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni er fallist á kröfu ákærvalds um upptöku á 1,26 g af amfetamíni sem ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf hafði í vörslum sínum 8. apríl 2009 og sem lögregla lagði þá hald á.

Dæma ber ákærðu L-kvk-þf J-kvk-þf og G-kk-þf P-kk-þf til að greiða málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna, sem ákveðin eru að teknu tilliti til virðisaukaskatts og svo sem nánar greinir í dómsorði. Þá verður ákærða G-kk-þgf P-kk-þgf ennfremur gert að greiða aksturskostnað verjanda síns að fjárhæð 14.720 krónur. Ekki verður séð að annan sakarkostnað hafi leitt af meðferð málsins.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf dómstjóri dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf S-kvk-nf sæti fangelsi í þrjá mánuði.

Ákærði A-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði G-kk-nf P-kk-nf Á-kk-nf sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf sæti upptöku á 1,26 g af amfetamíni.

Ákærða L-kvk-nf J-kvk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, E-kk-ef H-kk-ef B-kk-ef héraðsdómslögmanns, 217.875 krónur.

Ákærði G-kk-nf P-kk-nf Á-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef J-kk-ef héraðsdómslögmanns, 217.875 krónur og 14.720 krónur í aksturskostnað.

Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf