S-4/2016

Mál þetta, sem dómtekið var þann 20. maí sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, dagsettri 29. janúar 2016 á hendur ákærða, E-kk-þgf H-kk-þgf B-kk-þgf.

„fyrir nauðgun með því að hafa, að morgni laugardagsins 19. apríl 2014, á heimili A, sett fingur inn í kynfæri hennar þar sem hún lá sofandi í rúmi sínu, en ákærði notfærði sér að A gat ekki spornað við kynferðismökunum sökum svefndrunga og ölvunar.

Telst þetta varða við 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða henni bætur að fjárhæð kr. 900.000 auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 19. apríl 2014 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er kynnt sakborningi, en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags. Auk þess er gerð krafa um þóknun vegna réttargæslu úr hendi sakbornings samkvæmt mati réttarins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á réttargæsluþóknun.“

Ákærði krefst aðallega sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verði ekki gerð refsing verði hann sakfelldur. Til þrautavara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá krefst hann þess aðallega að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af henni og til þrautavara að hún verði lækkuð og vextir ekki dæmdir fyrr en frá dómsuppsögu. Þá er þess krafist að allur sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda.

Málavextir.

Laugardaginn 26. apríl 2014 kom A, brotaþoli í máli þessu, á lögreglustöðina ................ í þeim tilgangi að leggja fram kæru á hendur ákærða fyrir nauðgun sem hún kvaðst hafa orðið fyrir að morgni laugardagsins 19. apríl sama ár. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að hún hafi verið að skemmta sér aðfaranótt laugardagsins og hafi ákærði komið að henni og farið að reyna við hana. Kvaðst brotaþoli hafa gert honum ljóst að hún vildi ekkert með hann hafa en ákærði hafi haldið áfram og verið mjög ágengur við hana. Hafi brotaþoli farið heim til sín í leigubifreið og hafi ákærði verið samferða henni ásamt B. Hafi ákærði verið mjög ágengur við hana í leigubifreiðinni en hún hafi neitað honum eins og áður. Hafi brotaþoli farið út úr leigubifreiðinni við heimili sitt og farið þar inn. Skömmu síðar hafi ákærði komið þangað og hafi brotaþoli hleypt honum inn þar sem hann hafi viljað fá að borða en hún hafi gert honum grein fyrir því að ekkert myndi gerast milli þeirra. Hafi ákærði haldið áfram að leita á hana og hafi hann verið ágengur. Hafi hún lokað sig af inni á salerni og hringt í C, vinkonu sína, sem hafi komið heim til brotaþola. Hafi ákærði einnig leitað á C en hún hafi patað honum frá sér og hafi ákærði þá aftur leitað á brotaþola. Hafi brotaþoli hálfpartinn hlegið að þessum tilburðum ákærða en hún hafi margsinnis verið búin að gera honum grein fyrir því að hún hafi ekki viljað vera með honum kynferðislega. Brotaþoli kvaðst hafa sagt ákærða að C myndi gista hjá henni og væru þær að fara að sofa. Hafi ákærði þá sagt að hann myndi þá bara gista þarna líka og hafi brotaþoli leyft honum það. Hafi brotaþoli og C sofið í rúmi brotaþola í svefnherberginu. Brotaþoli kvaðst hafa vaknað milli kl. 09:30 og 10:00 um morguninn við það að ákærði hafi verið kominn með aðra höndina inn á hana og hafi hann verið búinn að stinga tveimur fingrum inn í leggöng hennar. Kvaðst brotaþoli hafa ýtt ákærða frá sér en ekki þorað að líta á hann. Hafi ákærði þá farið út úr húsinu. Brotaþoli kvaðst hafa hitt ákærða á dansleik kvöldið eftir og hafi hann þá afsakað sig við hana og ekki vitað hvað hafi komið yfir hann. Þau hafi einnig verið í samskiptum á Facebook og þar hafi hann beðið brotaþola afsökunar á þessari hegðun sinni. Þessi samskipti hafa verið lögð fram í málinu og er óumdeilt að þau voru á milli brotaþola og ákærða í kjölfar framangreindra atburða. Þar kemur efnislega fram að brotaþoli hafi skrifað ákærða að hann væri heppinn ef hún kæri hann ekki, hann hafi gengið allt of langt og þetta væri ógeðsleg framkoma. Ákærði svarar að hann skilji ekki hvað hafi komið yfir hann, hann biður hana innilega afsökunar og segist sjá rosalega eftir þessu. Þá vonar hann að hún geti fyrirgefið honum þetta einn daginn. Þá skrifar brotaþoli eftirfarandi texta: „Ef það er svona sem þú færð alltaf þínu fram, þá ertu ekkert annað en nauðgari...“ Ákærði svarar með eftirfarandi skilaboðum: „Nei veit ekki hvad kom yfir mig, hef aldrei gert neitt svona adur og lidur omurlega yfir tessu.“

Lagt hefur verið fram vottorð E sálfræðings dagsett 22. ágúst 2014 þar sem fram kemur að hún hafi átt tvö viðtöl við brotaþola þann 14. maí og 4. júní sama ár. Hafi hún greint frá því að maður sem hún kannaðist lítillega við hafi þuklað hana og sett fingur inn í kynfæri meðan hún hafi sofið. Hafi brotaþoli verið vel áttuð í viðtölum og trúverðug. Hafi frásögnin borið þess merki að atvikið hefði haft neikvæð áhrif á líðan hennar. Komið hafi fram væg einkenni depurðar, svo sem þreyta, eirðarleysi, slök einbeiting og sektarkennd. Þá hafi komið fram væg einkenni streitu tengd erfiðleikum við að slaka á og ótta við að missa stjórn. Séu einkenni sem þessi algeng í kjölfar áfalls og teljist eðlileg viðbrögð við þeirri reynslu sem brotaþoli lýsi. Í seinna viðtali hefði dregið úr þessum einkennum, brotaþoli hafi tekið ráðgjöf vel og taldi sálfræðingurinn að henni myndi ganga vel að vinna úr þessari lífsreynslu.

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði skýrði svo frá fyrir dómi að hann hafi hitt brotaþola á skemmtistaðnum F um fjögurleytið. Staðnum hafi verið lokað klukkan fimm og hafi hann fengið far með brotaþola heim til sín. Hann kvaðst hafa uppgötvað að hann hafi ekki verið með lykla að íbúð sinni og hafi hann þá farið heim til brotaþola, bankað upp á hjá henni og spurt hvort hann mætti koma inn. Hún hafi játað því og þá hafi hann spurt hvort hún ætti eitthvað að drekka og hafi hún játað því. Hún hafi verið að elda og hafi þau fengið sér að borða. Þau hafi verið að kyssast og síðan hafi C, vinkona brotaþola komið á heimili brotaþola. Ákærði kannast ekki við að brotaþoli hafi verið búin að loka sig af inni á salerni. Ákærði kvað þau brotaþola hafa kysst tvisvar og hafi hann átt frumkvæði að fyrri kossinum en seinni kossinn hafi verið sameiginleg ákvörðun beggja. Hann kvað brotaþola hafa kysst sig á móti. Stúlkurnar hafi verið að reykja og stuttu síðar hafi þau öll háttað upp í rúm. Hann hafi spurt hvort hann ætti að vera á milli og hafi þær játað því. Hafi hann skilið þetta þannig að honum hafi verið boðin gisting. Ákærði kvaðst hafa verið alveg nakinn en brotaþoli hafi verið í bol og nærbuxum. Í rúminu hafi hann og brotaþoli byrjað að kyssast og snerta hvort annað þangað til C hafi farið fram þar sem hún hafi sennilega talið að eitthvað væri að fara að gerast. Brotaþoli hafi farið fram á eftir henni eftir nokkrar mínútur og hafi ákærði verið einn eftir í rúminu. Ákærði kvaðst síðan hafa farið fram og hafi brotaþoli og C verið að reykja inni í þvottahúsi. Þau hafi síðan öll þrjú farið inn í herbergið aftur og þar hafi strokur og smá kossar haldið áfram milli ákærða og brotaþola þar til brotaþoli hafi spurt hvort þau ættu ekki að hætta þessu, en ákærði kvað þau hafa strokið hvort öðru um magann, bakið og rassinn. Kvaðst ákærði hafa játað því, snúið sér á hina hliðina og sofnað. Hafi þetta verið um sexleytið. Hann kvað brotaþola einu sinni áður í þessu ferli hafa beðið sig um að hætta. Hann kvaðst hafa vaknað um morguninn, eftir þrjá til fjóra tíma, farið fram úr og verið að klæða sig þegar C hafi vaknað og spurt hvort hann væri farinn. Ákærði kvaðst hafa játað því og farið út. Hann kvaðst hafa talið að brotaþoli hafi verið sofandi þegar hann fór, en hún hafi verið með lokuð augun. Ákærði kvaðst aldrei hafa snert kynfæri brotaþola en hún hafi strokið honum um bringuna, magann og þá hafi hún snert á honum tittlinginn í nokkrar sekúndur. Hann taldi þessi atlot hafa staðið í um 20 mínútur með hléum og hafi þau verið gagnkvæm. Hann kvaðst kvöldið eftir þetta hafa hitt brotaþola á skemmtistað og hafi honum liðið hallærislega yfir því að hafa sett brotaþola í þá aðstöðu að þurfa að hleypa honum inn, þiggja morgunmat og gistingu hjá brotaþola og síðan láta sig hverfa um morguninn án þess að þakka fyrir sig. Kvaðst hann hafa beðið hana afsökunar en hún hafi ýtt honum í burt og sagt „ha, ha, nei“. Ákærði kannaðist við Facebook samskipti við brotaþola daginn eftir þar sem hann hafi aftur beðið hana afsökunar. Ákærði taldi sig aðeins hafa verið að biðja brotaþola afsökunar á því að hafa sett hana í þessa stöðu eins og hann hafi áður lýst, hann hafi ekki verið að biðja hana afsökunar á neinu broti. Ákærði kvaðst átta sig á því að hann hefði getað orðað þetta betur en hann hafi orðið mjög „sjokkeraður“ á því að fá þessi skilaboð. Þá hafi hann sennilega svarað of hratt, þ.e.a.s. hann hafi ekki lesið skilaboðin nægilega vel og væri það skýringin á því að hann hafi ekki mótmælt þeirri fullyrðingu hennar að hann væri nauðgari. Hann hafi viljað klára málið, biðjast afsökunar og hvorki játa né neita þessari fullyrðingu og þá hafi hann ekki viljað standa í rifrildi við brotaþola.

Brotaþoli skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi verið að skemmta sér ásamt vinkonum sínum og hafi hún hitt ákærða við það tækifæri. Eftir lokun skemmtistaðarins hafi hann farið að strjúka henni í bifreið á leiðinni heim til hennar en hún hafi beðið hann um að hætta. Hann hafi spurt hvort hann mætti ekki kyssa hana bless þegar hún hafi verið komin heim og hafi hún rétt honum kinnina. Hún hafi farið heim, byrjað að elda og eftir smá stund hafi verið bankað. Hafi ákærði verið þar á ferð og sagt að hann væri læstur úti. Hún kvaðst hafa boðið honum inn en sagt honum að hún ætlaði ekki að sofa hjá honum en hún gæti gefið honum að borða. Ákærði hafi strax byrjað að reyna við hana, hann hafi strokið henni og kysst hana á hálsinn, hún hafi neitað en hann hafi samt haldið áfram. Hann hafi kysst hana en hún hafi sagt að þetta væri ekki í boði. Brotaþoli kannaðist ekki við að hafa kysst ákærða á móti, hún hafi að vísu snert hann með vörunum þegar hún hafi ýtt honum frá sér. Hafi hún farið inn á bað vegna þess að henni hafi ekki liðið vel í návist ákærða og þá hafi C vinkona hennar sent henni skilaboð og hafi brotaþoli beðið hana um að koma. Hafi hún komið og hafi verið ákveðið að ákærði gisti hjá þeim. Hafi þau öll farið upp í rúm, hún og C hafi verið í náttfötum en ákærði í nærbuxum. Hún kannaðist ekki við að ákærði hafi verið nakinn. Ákærði hafi farið undir sængina og verið að strjúka henni um brjóstin, magann og bakið. Hún kvaðst allan tímann hafa snúið frá ákærða. Hún hafi ýtt honum frá en ekki viljað láta bera mikið á því vegna C og hafi hún þá haft í huga að þetta yrði ekki vandræðalegt fyrir ákærða. Hafi hún þá haft í huga að ákærða myndi ekki líða kjánalega. C hafi orðið vör við hreyfinguna og hafi hún farið út úr herberginu. Hafi ákærði þá gerst ágengari og sett hönd hennar inn á lim sinn og kvaðst brotaþoli þá hafa staðið upp og beðið C að koma. Hafi C þá komið inn aftur en ákærði hafi haldið áfram þrátt fyrir að hún hafi ítrekað verið búin að segja honum að hætta og að þetta væri ekki í boði. Hafi C þá sagt ákærða að hætta og þá loksins hafi þessu lokið og hafi brotaþoli farið að sofa. Hún kvaðst hafa vaknað um morguninn, sennilega um tíuleytið og hafi hún þá legið á maganum og snúið frá ákærða og fundið að ákærði var með fingur inni í leggöngum brotaþola. Hún kvaðst hafa hrokkið við, tekið í hönd ákærða, þrýst honum frá sér, hún hafi frosið og ekki þorað að líta við. Ákærði hafi þá staðið upp og farið og skömmu síðar hafi hún heyrt að útihurðinni hafi verið lokað. Hún kvaðst um morguninn hafa sagt við C, „Oh my god, hann tróð puttunum upp í píkuna á mér.“ Brotaþoli kvaðst ekki hafa verið ofurölvi og muna vel eftir atvikum. Hún taldi að hún hefði ekki verið drukkin. Brotaþoli neitaði því að um gagnkvæm atlot hefði verið að ræða milli hennar og ákærða í rúminu. Brotaþoli kvaðst hafa hitt ákærða á skemmtistað einum eða tveimur sólarhringum eftir þessa atburði og hafi ákærði myndað orðið „sorrí“ með vörunum og verið mjög vandræðalegur. Hún kvaðst ekki hafa talað við hann og ákveðið að reyna að leiða þetta hjá sér. Hún kvaðst síðan hafa sent ákærða þau skilaboð á Facebook sem lögð voru fram í málinu og taldi hún ákærða með svörum sínum hafa viðurkennt fyrir sér að hafa brotið gegn henni. Brotaþoli kvaðst um morguninn hafa verið í mjög miklu sjokki, en hún hafi reynt að kúpla sig frá þessu og sinnt verkefnum í ........... Hún kvaðst hafa rætt þetta við vinkonu sína sem hafi sjálf lent í ákærða en ekki þorað að kæra því hann hafi sagt við hana, „hver trúir druslu eins og þér, því ég er ..............“

Vitnið C skýrði svo frá fyrir dómi að hún og brotaþoli hafi hitt ákærða fyrir utan skemmtistað og hafi þau ætlað á annan skemmtistað og kvaðst vitnið hafa keyrt þangað. Þar hafi verið búið að loka og hafi því verið ákveðið að fara heim. Hafi hún ekið brotaþola heim, ákærða hafi verið ekið þangað sem hann vildi fara og síðan hafi hún ekið D, vinkonu sinni heim. Hún kvaðst ekki hafa orðið vör við að neitt væri í gangi milli ákærða og brotaþola í bifreiðinni. Vitnið kvaðst síðan hafa farið heim til sín og þá hafi hún sent brotaþola skilaboð og spurt hvort ákærði hefði komið til hennar. Hafi brotaþoli verið inni á baði og viljað að vitnið kæmi til hennar. Vitnið kvaðst hafa farið heim til brotaþola og hafi ákærði þá verið að fela sig inni í stofu. Hafi þá verið ákveðið að fara að sofa, hafi þau lagst inn í rúm, ákærði hafi legið á milli þeirra. Hún kvað ákærða hafa verið í nærbuxum en sjálf hafi hún verið í íþróttabuxum og bol. Hún vissi ekki hvernig brotaþoli var klædd. Hún kvaðst hafa heyrt að brotaþoli hvíslaði í sífellu, „hættu, hættu“ en hún kvaðst ekki hafa séð hvað var að gerast því hún hafi snúið baki í þau. Þá kvaðst hún ekki muna eftir að hafa heyrt þau kyssast. Vitnið kvaðst þá hafa farið fram þar sem hún hafi haldið að eitthvað væri að fara að gerast milli þeirra. Hafi brotaþoli þá komið mjög fljótlega á eftir henni og beðið vitnið að koma aftur inn því henni þætti óþægilegt að vera ein inni með ákærða. Vitnið kvaðst hafa farið aftur inn í rúm og hafi ákærði þá snúið sér að vitninu. Kvaðst vitnið þá hafa hótað að bíta ákærða ef hann kæmi við hana. Hafi ákærði þá snúið sér aftur að brotaþola, en vitnið hafi alltaf snúið baki við þeim. Hún kvað brotaþola ekki hafa viljað henda ákærða út því hann hafi verið læstur úti og þá hafi hún ekki viljað gera hann að fífli. Vitnið kvaðst hafa farið að sofa og ekki vaknað fyrr en ákærði tók fötin sín og fór fram. Hún varð ekki vör við að neitt hefði gerst milli brotaþola og ákærða um morguninn. Vitnið kvaðst ekki hafa talað við ákærða en brotaþoli hafi spurt hana hvort hann væri farinn. Vitnið kvaðst hafa athugað hvort ákærði væri ekki farinn og hafi brotaþoli eftir það farið í sturtu. Vitnið kvað brotaþola hafa sagt sér um morguninn að ákærði hefði verið með puttana inni í henni og hafi brotaþola ekki litist á það. Hún kvað brotaþola ekki hafa verið eins og hún sjálf, henni hafi liðið illa og hafi hún grátið. Hún taldi að brotaþoli hefði ekki verið mikið ölvuð.

Vitnið D skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði verið farþegi í bifreiðinni þegar þeim hafi verið ekið heim. Hún kvaðst ekki muna annað um samskipti ákærða og brotaþola en að brotaþoli hafi beðið ákærða að láta ekki svona, hætta þessu, því hann hafi verið ágengur við hana. Þetta hafi þó allt verið á léttum nótum, en augljóst hafi verið að brotaþoli hafði engan áhuga á ákærða. Hafi hún ekki viljað láta hann snerta sig en hann hafi verið mjög ágengur og hafi það verið vandræðalegt fyrir alla. Hún kvaðst hafa séð ákærða strjúka fætur brotaþola og þá hafi hann reynt að kyssa hana þegar hann hafi farið út úr bifreiðinni en hún hafi snúið sér undan. Hún kvað brotaþola ekki hafa verið undir miklum áfengisáhrifum. Hún kvað brotaþola daginn eftir hafa sagt sér í grófum dráttum hvað hefði gerst en ekki í smáatriðum.

Vitnið E sálfræðingur staðfesti vottorð sitt fyrir dómi og skýrði svo frá að brotaþoli hefði lýst atvikum fyrir sér. Hún kvað brotaþola hafa greinst með væg depurðar- og streitueinkenni og samrýmdust þau því að hún hefði orðið fyrir kynferðisbroti. Þá kvað hún eðlilegt að brotaþolar reyndu að ýta málinu frá sér og harka af sér.

Niðurstaða.

Ákærða er í máli þessu gefið að sök að hafa sett fingur inn í kynfæri brotaþola þar sem hún lá sofandi í rúmi sínu og er hann talinn hafa notfært sér að hún gat ekki spornað við kynferðismökunum sökum svefndrunga og ölvunar. Ákærði neitar sök og kveðst aldrei hafa sett fingur inn í leggöng brotaþola og hefur framburður hans að þessu leyti verið staðfastur við meðferð málsins. Ákærða og brotaþola ber saman um að ákærði hafi falast eftir gistingu hjá brotaþola eftir að hafa læst sig úti, en hann, brotaþoli og fleiri höfðu verið að skemmta sér fram undir morgun. Eftir að ákærði var kominn á heimili brotaþola kveður hann þau brotaþola hafa verið að kyssast en brotaþoli kannast ekki við að hafa kysst hann á móti þótt hún hafi sagt að hún hafi snert hann með vörunum. Hefur brotaþoli borið að hún hafi ítrekað sagt við ákærða að hún vildi engin kynferðisleg samskipti við hann og þar sem henni hafi ekki liðið vel í návist ákærða hafi hún beðið vitnið C vinkonu sína um að koma. Brotaþola og vitninu C ber saman um að brotaþoli hafi verið inni á salerni þegar vitnið kom á heimili brotaþola en ákærði kannast ekki við það. Upplýst er í málinu að ákærði, brotaþoli og vitnið C lögðust fáklædd upp í rúm og lá ákærði á milli þeirra. Ákærði segist hafa verið nakinn en hvorki brotaþoli né vitnið C staðfesta þann framburð hans. Ákærði kveður þau hafa verið að kyssast og snerta hvort annað en brotaþoli segist ítrekað hafa sagt honum að hætta, þetta væri ekki í boði. C staðfestir að brotaþoli hafi ítrekað beðið ákærða um að hætta og eftir smástund hafi henni fundist eins og eitthvað væri að fara að gerast og hafi hún þá farið fram. Brotaþoli hafi hins vegar komið mjög fljótlega á eftir henni og beðið vitnið að koma aftur inn því henni þætti óþægilegt að vera ein inni með ákærða. Virðist þessum samskiptum því hafa lokið í bili með því að þau þrjú hafi öll sofnað í sama rúmi. Ákærði og brotaþoli eru hins vegar ekki sammála um það sem gerðist eftir að þau vöknuðu. Brotaþoli kvaðst þá hafa legið á maganum og snúið frá ákærða og fundið að hann var með fingur inni í leggöngum hennar. Hún hafi hrokkið við, tekið í hönd ákærða og þrýst honum frá sér. Hún hafi „frosið“ og ekki þorað að líta við. Ákærði hafi þá staðið upp og farið og skömmu síðar hafi hún heyrt að útihurðinni hafi verið lokað. Hún kvaðst hafa sagt vitninu C um morguninn að ákærði hefði troðið puttunum upp í píkuna á henni. Vitnið C staðfestir að brotaþoli hafi sagt að ákærði hefði verið með puttana inni í henni en ákærði neitar þessu alfarið. Brotaþoli hefur haldið fast við þennan framburð sinn við rannsókn og meðferð málsins og fyrir liggur framburður E sálfræðings fyrir dómi en hún kvað brotaþola hafa lýst atvikum fyrir sér og hefði hún greinst með væg depurðar- og streitueinkenni sem samrýmdust því að hún hefði orðið fyrir kynferðisbroti.

Að mati dómsins er framburður brotaþola einlægur og trúverðugur og fær hann stoð í framburði framangreindra vitna. Þá liggur fyrir að ákærði og brotaþoli áttu í facebook samskiptum skömmu eftir umrætt atvik og þar kemur fram að ákærði skilji ekki hvað hafi komið yfir hann, hann biður brotaþola innilega afsökunar og segist sjá rosalega eftir þessu. Hann voni að hún geti fyrirgefið honum þetta einn daginn. Þegar brotaþoli ásakar ákærða um að vera nauðgari mótmælir hann því ekki en segist ekki vita hvað hafi komið yfir hann, hann hafi aldrei gert neitt svona áður og líði honum ömurlega yfir þessu. Ákærði hefur gefið þær skýringar fyrir dómi á þessum ummælum sínum að honum hafi liðið hallærislega yfir því að hafa sett brotaþola í þá aðstöðu að þurfa að hleypa honum inn, þiggja morgunmat og gistingu hjá brotaþola og síðan láta sig hverfa um morguninn án þess að þakka fyrir sig. Ákærði taldi sig aðeins hafa verið að biðja brotaþola afsökunar í þessum Facebook samskiptum á því að hafa sett hana í þessa stöðu, hann hafi ekki verið að biðja hana afsökunar á neinu broti. Að mati dómsins er þessi skýring ákærða afar ótrúverðug og ótrúlegt að hann skyldi ekki mótmæla þeirri staðhæfingu brotaþola að hann væri nauðgari væri hann saklaus af þeim áburði.

Þegar allt framanritað er virt verður að telja nægilega sannað að ákærða hafi verið ljóst frá öndverðu að brotaþoli vildi engin kynferðisleg afskipti af hálfu ákærða og því er að mati dómsins ekki varhugavert að telja sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæruskjali og þar þykir rétt færð til refsiákvæða.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði var ákærði dæmdur til greiðslu 60.000 króna sektar þann 1. desember 2009 fyrir gripdeild. Ákærði hefur með greindri háttsemi sinni unnið sér til refsingar og þykir refsing hans þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði. Ekki þykja efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Brotaþoli krefst miskabóta að fjárhæð 900.000 krónur með vísan til 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Krafan er rökstudd með þeim hætti að brotaþola hafi liðið illa eftir brotið, hún hafi verið miður sín, reynt að ýta hugsunum um atvikið frá sér en það hafi gengið illa. Hafi hún í upphafi talið að hún þyrfti enga aðstoð en líðan hennar hafi breyst til hins verra og hafi hún leitað til sálfræðings til að vinna úr þessari reynslu. Fyrir liggur vottorð sálfræðings sem hefur greint brotaþola með væg depurðar- og streitueinkenni sem hafi samrýmst því að hún hefði orðið fyrir kynferðisbroti. Brot ákærða gagnvart brotaþola var til þess fallið að valda henni miska og á hún því rétt á bótum úr hendi hans með vísan til 26. gr. skaðabótalaga. Ákærða var kynnt skaðabótakrafan 10. september 2014. Þykja bætur til brotaþola hæfilega ákveðnar 900.000 krónur og bera þær vexti eins og í dómsorði greinir.

Þá ber með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talinn útlagðan kostnað samtals 253.786 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, H-kk-ef Þ. B-kk-ef hrl., 610.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk aksturskostnaðar lögmannsins, 33.000 krónur. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða þóknun réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef G-kvk-ef hdl., 450.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan ásamt meðdómendunum R-kvk-þgf T-kvk-þgf og S-kk-þgf G. G-kk-þgf héraðsdómurum. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómendur og málflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði.

Ákærði greiði brotaþola, A, miskabætur að fjárhæð 900.000 krónur auk vaxta skv. 8. gr., sbr. 4. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 19. apríl 2014 til 10. október 2014, en með dráttarvöxtum frá þeim degi skv. 9. gr., sbr. 6. gr. sömu laga til greiðsludags.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, þar með talinn útlagðan kostnað, samtals 253.786 krónur og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, H-kk-ef Þ. B-kk-ef hrl., 610.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti auk aksturskostnaðar lögmannsins, 33.000 krónur. Þá greiði ákærði þóknun réttargæslumanns brotaþola, J-kvk-ef G-kvk-ef hdl., 450.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf

R-kvk-nf T-kvk-nf

S-kk-nf G. G-kk-nf.