arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
S-243/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 16. júní 2011 og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi dagsettri 24. maí 2011 á hendur X,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa, aðfaramótt mánudagsins 24. maí 2010 á skemmtistaðnum 800 Bar á Selfossi, slegið A, einu hnefahöggi í andlitið með þeim afleiðingum að A nefbrotnaði.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19 frá 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20 frá 1981.“

Við þingfestingu gaf sækjandi út framhaldsákæru, dagsetta 16. júní 2011, þar sem segir:

„Lögreglustjórinn á Selfossi gerir kunnugt að breyta þurfi ákæru dags. 24.05.2011 á þann hátt að eftir verknaðarlýsingu í ákæru komi: „Þess er krafist að ákærði sæti refsingu og til greiðslu sakarkostnaðar“ Að öðru leyti gildir áður útgefin ákæra.“

Í 152. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála er kveðið á um það hvað skuli koma fram í ákæru. Í e lið 1. mgr. nefndrar greinar segir að í ákæru skuli greina kröfur um refsingu og önnur viðurlög, svo sem sviptingu réttinda og upptöku eigna, svo og kröfu um greiðslu sakarkostnaðar.

Í 1. mgr. 153. gr. nefndra laga er kveðið á um það að ákærandi geti breytt eða aukið við ákæru með útgáfu framhaldsákæru til að leiðrétta augljósar villur eða ef upplýsingar, sem ekki lágu fyrir þegar ákæra var gefin út, gefa tilefni til. Framhaldsákæru skuli gefa út svo fljótt sem verða má eftir að þörfin á henni er kunn, en þó í síðasta lagi tveimur vikum fyrir aðalmeðferð, nema ákærði samþykki að hún sé gefin út með skemmri fyrirvara.

Það er álit dómsins að það, að láðst hafi að gera í ákæru kröfu um að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar, geti ekki talist vera augljós villa í skilningi ofangreinds ákvæðis. Um er að ræða atriði sem er lögbundið að greina skuli í ákærunni og er óhjákvæmilega einn af burðarásum málatilbúnaðar ákæruvaldsins. Þá er það jafnframt álit dómsins að ekki eigi það við í máli þessu að upplýsingar sem ekki lágu fyrir við útgáfu ákæru gefi tilefni til útgáfu framhaldsákæru. Hlýtur það að vísa til efnisatriða máls, en getur ekki átt við um það tilvik að sækjandi uppgötvi það á síðari stigum að láðst hafi að greina frá kröfugerð ákæruvaldsins í ákæruskjalinu.

Af þessum sökum er óhjákvæmilegt að vísa máli þessu frá dómi.

Verður allur sakarkostnaður málsins lagður á ríkissjóð, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða sem þykja hæfilega ákveðin kr. 60.000 að meðtöldum virðisaukaskatti.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurð þennan.

Ú r s k u r ð a r o r ð :

Ákæru í máli þessu er vísað frá dómi.

Sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef H-kk-ef hdl., kr. 60.000.

S-kk-nf G. G-kk-nf.
S-252/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 22. september sl. og dómtekið samdægurs, er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dagsettri 21. júní sl., á hendur H-kvk-þgf S-kvk-þgf, kt. 000000-0000, Búastaðabraut 8, Vestmannaeyjum.

„fyrir skjalafals

með því að hafa, hinn 26. október 2009 í blekkingarskyni falsað nafn V-kk-ef F-kk-ef G-kk-ef, kennitala 000000-0000 í reit fyrir samþykki þinglýsts eiganda á veðskuldabréf Íslandsbanka nr. 582-74-965285 að fjárhæð kr. 1.000.000, sem ákærða notaði í viðskiptum sínum við útibú bankans í Vestmannaeyjum og síðan hinn 22. janúar 2010 tvívegis falsað nafn V-kk-ef í reit fyrir samþykki þinglýsts eiganda á skilmálabreytingar veðskuldabréfa, ofangreinds bréfs og veðskuldabréfs upphaflega að fjárhæð kr. 3.000.000 nr. 582-74-963927 sem ákærða notað í viðskiptum sínum við ofangreint útibú Íslandsbanka til breytinga á ákvæðum veðskuldabréfanna.

Telst þetta varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða mætti við þingfestingu málsins ásamt M-kvk-þgf J-kvk-þgf R-kvk-þgf hdl. sem var skipuð verjandi ákærðu að ósk hennar. Ákærða játaði sök. Málið var því tekið til dóms samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála eftir að sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að reifa sjónarmið um ákvörðun refsingar og lagasjónarmið.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærða framdi brot það sem greinir í ákæru og er þar réttilega fært til refsiákvæða. Ákærða hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærðu hefur hún ekki áður sætt refsingum. Ákærða hefur skýlaust játað brot sitt og að því virtu þykir refsing hennar hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærðu til greiðslu alls sakarkostnaðar, þar með talin þóknun skipaðs verjanda ákærðu, M-kvk-ef J-kvk-þf R-kvk-þf hdl., 75.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærða, H-kvk-nf S-kvk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærða greiði allan sakarkostnað, þar með talin þóknun skipaðs verjanda síns, M-kvk-ef J-kvk-ef R-kvk-ef hdl., 75.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

H-kk-nf O. A-kk-nf.
S-287/2011

Mál þetta, sem þingfest var þann 23. ágúst 2011 og dómtekið sama dag, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi dagsettri 26. júlí 2011 á hendur X,

„fyrir líkamsárás

með því að hafa, aðfaranótt mánudagsins 24. maí 2010 á skemmtistaðnum 800 Bar á Selfossi, slegið A, einu hnefahöggi í andlitið með þeim afleiðingum að A nefbrotnaði.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20 frá 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins og óskaði eftir skipun verjanda og var G-kk-nf H-kk-nf hdl. skipaður verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði játaði undanbragðalaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru.

Var þá farið með málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms eftir að sækjandi og verjandi höfðu tjáð sig um lagaatriði og viðurlög.

Með játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, er sannað að ákærði framdi brot það sem greinir í ákæru og er réttilega fært til refsiákvæðis. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði sem liggur frammi í málinu hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað.

Ákærði er ungur að árum, en hann var aðeins 16 ára gamall er hann framdi brot sitt, en síðan hefur liðið rúmt ár, án þess að ákærði hafi stuðlað að drætti á málinu. Ákærði hefur játað brot sitt hreinskilnislega.

Að ofangreindu virtu þykir fært að fresta ákvörðun refsingar ákærða og skal refsingin falla niður að liðnum 2 árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, en um er að ræða læknisvottorð og kostnað vegna málsvarnar ákærða á rannsóknarstigi, en engin efni eru hins vegar til þess að ákærði greiði lögfræðikostnað vegna annarra sakborninga á rannsóknarstigi. Þá ber ákærða að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem þykja hæfilega ákveðin kr. 60.000 að meðtöldum virðisaukaskatti.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Frestað er ákvörðun refsingar ákærða, X, og skal hún falla niður að liðnum 2 árum frá uppsögu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði sakarkostnað, kr. 106.305, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda sins, G-kk-ef H-kk-ef hdl. kr. 60.000.

S-kk-nf G. G-kk-nf.
S-100/2011

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 16. mars 2011 á hendur ákærða, B-x-x I-x-x d-e-x J-x-x P-x-x, kt. …, Æsufelli 6 í Reykjavík. Málið var dómtekið 26. apríl 2011.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir líkamsárás, en ákærða er gefið að sök „að hafa aðfararnótt sunnudagsins 25. júlí 2010, þá staddur á tjaldstæðinu í Húsafelli, Borgarbyggð, ráðist á Á-kvk-þf Á. J-kvk-þf … og slegið hana með krepptum hnefa í andlitið með þeim afleiðingum að hún fékk mar á kinn vinstra megin og sár í munnholi, og höfuðverk, og síðan ráðist á A-kvk-þf E-kvk-þf E-kvk-þf kt. … og slegið hana í andlitið með þeim afleiðingum hún fékk bólgur, roða og eymsli yfir vinstra kinnbein, og roða og eymsli í vinstri eyrnasnepli.

Telst þetta varða 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsilaga í ákæru.

Við ákvörðun refsingar er þess að gæta að ákærði hefur greiðlega gengist við broti sínu, auk þess sem hann er með hreint sakavottorð. Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 120.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tíu daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, B-x-x I-x-x d-e-x J-x-x P-x-x, greiði 120.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tíu daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins.

B-kk-nf B-kk-nf
S-134/2011

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 13. maí 2011 á hendur ákærða, R-kk-þgf M-kk-þgf S-kk-þgf, kt. …, Tindaflöt 14 á Akranesi. Málið var dómtekið 7. júní 2011.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir fíkniefnalagabrot, en ákærða er gefið að sök „að hafa um nokkurt skeið fram til fimmtudagsins 24. febrúar 2011, að Tindaflöt 14, Akranesi ræktað og haft í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni 2 kannabisplöntur og 86,37 g af maríhúana í pokum sem lögreglumenn fundu við leit og fyrir að hafa selt þremur ónafngreindum mönnum 15 g af maríhúna.

Telst þetta varða við við 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerðir nr. 232/2001 og nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er jafnframt krafist að framangreind fíkniefni sem hald var lagt á, verði gerð upptæk, samkvæmt 5. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög 68/2001 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsilaga í ákæru.

Við ákvörðun refsingar þykir verða að líta til þess að brot ákærða vörðuðu ræktun fíkniefna til sölu og dreifingar. Á hinn bóginn er þess að gæta að ákærði er með hreint sakavottorð. Auk þess horfir það ákærða til málsbóta að hann hefur greiðlega gengist við broti sínu. Að þessu virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru verða gerð upptæk þau fíkniefni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, R-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði sæti upptöku á 2 kannabisplöntum og 86,37 g af marihuana.

B-kk-nf B-kk-nf
S-152/2011

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 9. júní 2011 á hendur ákærða, Þ-kk-þgf B-kk-þgf B-kk-þgf, kt. …, Skúlagötu 14 í Borgarbyggð. Málið var dómtekið 6. september 2011.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir líkamsmeiðingar, en ákærða er gefið að sök „að hafa aðfararnótt föstudagsins 10. desember 2010, þá staddur í félagsheimilinu Valfelli, Borgarbyggð, ráðist á B-kk-þf M-kk-þf K-kk-þf kt. …, og slegið hann í andlitið, með þeim afleiðingum að hann hlaut mar yfir efri kjálka vinstra megin allt að augnloki, og ca. 1 cm skurð á augnlok, og brot á efri og neðri augntönnum vinstra megin.

Telst þetta varða 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa ráðist að brotaþola á þann veg sem greinir í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Tilgreining í ákæru á áverkum brotaþola styðst við læknisvottorð. Í áverkavottorði F-x-x H. B-x-x, yfirlæknis, er tekið fram að við skoðun á brotaþola hafi komið í ljós mar vinstra megin yfir efri kjálka, allt að neðra augnloki en þar hafi verið 1 cm skurður. Einnig segir að önnur áverkamerki hafi ekki verið á brotaþola. Í áverkavottorði I-kk-ef B-kk-ef, tannlæknis, kemur fram að brot hafi verið í augntönn vinstra megin, efri og neðri, en brotin hafi verið grunn í tannbeininu. Með hliðsjón af þessum afleiðingum brotsins verður það heimfært til 1. mgr. 217. gr. almennar hegningarlaga.

Samkvæmt sakavottorði hlaut ákærði dóm 12. desember 2007 fyrir þjófnað. Var refsing ákveðin tveggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í tvö ár. Ákærði hélt það skilorð.

Að því gættu að tildrög málsins voru ýfingar milli ákærða og brotaþola þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvalds og ákvörðun dómsins um málsvarnarlaun verjanda, en þau eru tilgreind í dómsorði að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá verður ákærða gert að greiða ferðakostnað verjanda.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, Þ-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði greiði 119.778 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef, hdl., 87.850 krónur og ferðakostnað verjandans 21.578 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf
S-168/2011

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákæru 21. júní 2011 á hendur ákærða, H-kk-þgf S-kk-þgf, kt. …, Langholtsvegi 81 í Reykjavík. Málið var dómtekið 8. ágúst 2011.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða fyrir fíkniefnalagabrot, en ákærða er gefið að sök „að hafa um nokkurt skeið fram til fimmtudagsins 17. mars 2011, að Langholtsvegi 81, Reykjavík, ræktað og haft í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni 10 kannabisplöntur og 418,10 g af kannabislaufi sem lögreglumenn fundu við leit og fyrir að hafa selt, af fyrri ræktun, ónafngreindum aðila eða aðilum 100 g af kannabisefnum.

Telst þetta varða við við 2. gr., sbr. 4., 5. og 6. gr., laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerðir nr. 232/2001 og nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þess er jafnframt krafist að framangreind fíkniefni sem hald var lagt á, verði gerð upptæk, samkvæmt 5. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög 68/2001 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsilaga í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði frá árinu 2009 þrívegist gengist undir sektargerð lögreglustjóra fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og í eitt sinn fyrir brot gegn umferðarlögum. Ákærði gekkst síðast undir sektargerð 22. október 2009 vegna fíkniefnalagabrots. Var refsing ákveðin 138.000 króna sekt.

Við ákvörðun refsingar þykir verða að líta til þess að brot ákærða vörðuðu ræktun fíkniefna til sölu og dreifingar. Á hinn bóginn horfir það ákærða til málsbóta að hann hefur greiðlega gengist við broti sínu. Að þessu virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í tvo mánuði, en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Með vísan til þeirra lagaákvæða sem greinir í ákæru verða gerð upptæk þau fíkniefni sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Engan sakarkostnað leiddi af rannsókn og rekstri málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði sæti upptöku á 10 kannabisplöntum, 418,10 g af kannabislaufum og 100 g af kannabisefnum.

B-kk-nf B-kk-nf
S-305/2010

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn á Akranesi með ákærum 3. júlí og 12. nóvember 2010 á hendur ákærða, R-kk-þgf Þ. G-kk-þgf, kt. …, Sörlaskjóli 40 í Reykjavík. Málið var dómtekið 5. janúar 2011.

Í ákæruskjali 3. júlí 2010 eru ákærða gefið að sök „eignaspjöll, með því að hafa miðvikudagskvöldið 2. júní 2010 kastað stórum blómapotti úr leir inn um stofugluggann að Akurgerði 17, Akranesi, hjá S-kk-þgf L-kk-þgf H-kk-þgf, kt. … og U-kvk-þgf J-x-x, kt. …, og með því brotið rúðuna.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 135. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæruskjali 12. nóvember 2010 eru ákærða gefið að sök „eftirtalin umferðarlagabrot með því að hafa þrívegis daganna 13. 14. og 15. apríl 2010, ekið bifreiðinni BO-383 í Hvalfjarðargöngunum, sviptur ökurétti ævilangt og of hratt. Þann 13. apríl með allt að 110 km hraða á klukkustund, 14. apríl 89 km hraða á klukkustund og 15. apríl 82 km hraða á klukkustund, að teknu tilliti til vikmarka, þar sem leyfilegur hámarkshraði er 70 km á klukkustund.

Brot ákærða þykja varða við 4. mgr. 37. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið þau brot sem honum eru gefin að sök í ákæru og er játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á málið samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotin, sem réttilega eru færð til refsilaga í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði nær sakaferill ákærða aftur til ársins 1996. Samtals hefur hann hlotið tólf dóma og sex sinnum gengist undir viðurlög fyrir dómi og hjá lögreglu vegna brota á almennum hegningarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum. Ákærði hlaut síðast dóm 19. október 2010 þar sem hann var sakfelldur fyrir stórfellda líkamsárás. Var refsing ákærða ákveðin átta mánaða fangelsi.

Brot þau sem ákærði hefur nú verið sakfellur fyrir voru framin fyrir uppkvaðningu fyrrgreinds dóms 19. október 2010 og verður honum því gerður hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Jafnframt ber að tiltaka refsinguna eftir reglum 77. gr. sömu laga.

Við ákvörðun refsingar er þess að gæta að ákærði hefur með dómi þessum annað sinn ítrekað verið sakfelldur fyrir að aka sviptur ökurétti. Að því gættu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, verður ákærða gert að greiða þóknun verjanda síns, sem þykir hæfilega ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem í dómsorði greinir. Annar sakarkostnaður hefur ekki fallið til við rannsókn og meðferð málsins.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærða, R-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, sæti fangelsi í 30 daga

Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns, G-kk-ef Á-kk-ef, hrl., 50.200 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf