S-709/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 16. október sl., er höfðað samkvæmt ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 29. apríl 2008 á hendur M-kvk-þgf E-kvk-þgf, kt. [...], Miklubraut 66, Reykjavík, fyrir skjalafals með því að hafa notað í viðskiptum í júní 2006 í Reykjavík, nema annars sé getið, eftirgreinda 8 tékka, samtals að fjárhæð 773.500 krónur, á eyðublöðum frá Sparisjóði Suður-Þingeyinga, sem ákærða hafði komist yfir undirritaða með nafni A-kk-ef S-kk-ef í útgáfureit og stimplaða pr. pr. Sjóferðir Arnars ehf. og áritaða á tékkareikning nr. 846 og fyllti út heimildarlaust efnislega hvað varðar fjárhæð og útgáfudagsetningar og ýmist seldi sjálf eða fékk aðra til að framselja og selja fyrir sig á eftirgreindum stöðum:

1) Tékki nr. 617642 að fjárhæð 4.500 kr. framseldur af J-kk-þgf T-kk-þgf. Seldur í Íslandsbanka, Garðatorgi, Garðabæ.

2) Tékki nr. 617643 að fjárhæð 20.000 kr. framseldur af J-kk-þgf T-kk-þgf. Seldur í Landsbanka Íslands, Laugavegi 77.

3) .......

4) Tékki nr. 617645 að fjárhæð 135.000 kr. framseldur af ákærðu í Sparisjóði Reykjavíkur og nágrennis, Skólavörðustíg 11.

5) Tékki nr. 617647 að fjárhæð 120.000 kr. framseldur af ákærðu í KB-banka, Laugavegi 120.

6) Tékki nr. 617648 að fjárhæð 125.000 kr. framseldur af L-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, Seldur í Íslandsbanka, Kringlunni 4-6

7) Tékki nr. 617649 að fjárhæð 130.000 kr. framseldur af L-kvk-þgf Þ-kvk-þgf. Seldur í KB-banka, Kringlunni 8-12.

8) Tékki nr. 617650 að fjárhæð 129.000 kr. framseldur af L-kvk-þgf Þ-kvk-þgf. Seldur í Landsbanka Íslands, Laugavegi 77.

Þetta er talið varða við 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar.

Við aðalmeðferð málsins 16. október 2008 féll ákæruvald frá sakarefni samkvæmt 3. tl. ákæru á þeim grundvelli að þann tékka hafi ákærða ekki sjálf fyllt út.

Í málinu er þess krafist f.h. Sjóferðar Arnars ehf., kt. [...], að ákærða verði dæmd til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 773.500 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 frá 12. júní 2006 en síðan dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr., sömu laga að liðnum mánuði frá birtingu kröfunnar til greiðsludags.

Verjandi ákærðu gerir þær kröfur að ákærða verði alfarið sýknuð af kröfum ákæruvaldsins en til vara krefst hann þess að ákærða verði dæmd í vægustu refsingu sem lög leyfa. Loks krefst hann hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins.

Málavextir

Upphaf máls þessa má rekja til þess að 26. júní 2006 lagði A-kk-nf S-kk-nf fram kæru um skjalafals hjá Sýslumanninum á Húsavík. Í kæruskýrslu greindi hann frá því að gamalt tékkhefti frá fyrirtæki hans virtist hafa komist í hendur óprúttinna manna sem hafi á undanförnum dögum gefið út og framselt allmarga tékka úr hefti hans, nánar tiltekið að fjárhæð 773.500 krónur. A-kk-nf greindi frá því að hann hafi 22. júní 2006 opnað heimabanka fyrirtæki síns Sjóferðir Arnars ehf. og þá orðið þess áskynja að fé hafi farið án hans vitundar út af reikningi fyrirtækisins. Daginn eftir hafi hann farið í Sparisjóð Þingeyinga á Húsavík og þar komið í ljós að átta tékkar hafi verið gefnir út úr tékkhefti fyrirtækisins. Umræddir tékkar hafi verið gefnir út á tímabilinu 14. - 20. júní 2006. Hann kvaðst sjálfur ekki hafa haft hugmynd um að umrætt tékkhefti væri til. Hann hafi hins vegar fengið þær upplýsingar í Sparisjóðinum að hann hafi sjálfur tekið við tékkheftinu 4 árum fyrr, eða í mars 2002.

A-kk-nf greindi einnig frá því að hann hafi verið með veitingarekstur í varðskipinu Thor í Reykjavík fram til í mars 2002. Starfsmaður hans S-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf hefði fengið tékkheftið í hendur til að sjá um innkaup á ýmsum varningi tengdum veitingarekstrinum. A-kk-nf kvaðst síðan hafa selt skipið vorið 2002. Þá hafi veitingarekstri um borð í skipinu verið hætt. Taldi hann að þeir S-kk-nf H-kk-nf hafi tekið allt úr skipinu sem tengdist Sjóferðum Arnars. Sennilegast hafi umrætt tékkhefti orðið eftir í skipinu. A-kk-nf kvaðst hafa vitneskju um að útigangsfólk í Reykjavík vendi komur sínar um borð í skipið þar sem það lægi í Reykjavíkurhöfn.

Í kæruskýrslunni greindi A-kk-nf frá því að svo virtist sem þrír aðilar hafi framselt tékka úr tékkhefti hans, þar á meðal ákærða í máli þessu. A-kk-nf kvaðst sjálfur hafa undirritað eyðublöðin í tékkheftinu og sagði blöðin stimpluð með stimpli fyrirtækisins Sjóferða Arnars. Hann sagðist jafnframt telja að hann hafi fyllt út tékkareikningsnúmerið á hvern tékka.

Í rannsóknargögnum málsins liggur fyrir færsluskrá þar sem sjá má úttektir af reikningi A-kk-ef á umræddu tímabili. Jafnframt er í rannsóknargögnum málsins yfirlit yfir umrædda tékka frá fjármunadeild lögreglu dagsett 28. ágúst 2008. Þá liggja fyrir frumrit 8 tékka, þar sem sjá má undirskrift kæranda A-kk-ef S-kk-ef og stimpil Sjóferða Arnars ehf. Að síðustu eru í gögnum málsins rithandarsýni ákærðu, dagsett 31. janúar 2007.

Í upplýsingaskýrslu lögreglu frá 3. september 2007 kemur fram að haft hafi verið samband við S-kk-þf H-kk-þf J-kk-þf fyrrverandi starfsmann Sjóðferða Arnars í þágu rannsóknar málsins. Hafi S-kk-nf sagt frá því að hann hafi séð um veitingareksturinn í skipi á vegum Sjóferða Arnars. Það hafi hann gert allt þar til rekstrinum var hætt vorið 2002. Taldi hann líklegt að tékkheftið hafi orðið eftir í skipinu, þrátt fyrir að þeir A-kk-nf hafi talið sig hafa tekið alla muni sem tilheyrðu rekstrinum. Gat hann þess að snemma árs 2006 hafi hann komið að skipinu og séð að brotist hafi verið inn í það. Umgengni hafi borið með sér að útigangsfólk hafi dvalið þar um tíma.

Ákærða var yfirheyrð hjá lögreglu 31. janúar 2007. Kvaðst hún þá kannast við að hafa skrifað út tékka fyrir einhvern mann sem hún myndi ekki hvað héti. Hún hafi verið að aðstoða manninn sem hafi verið mjög ölvaður. Hún kvaðst hafa fyllt út fjárhæð og dagsetningar á tékkunum en reikningsnúmer og nafnritun útgefanda hafi þegar verið á tékkunum. Hún hafi skipt nokkrum tékkum fyrir þennan mann. Hafi hún spurt manninn að því hvort um væri að ræða skjalafals en maðurinn neitað því. Hún hefði trúað orðum hans. Engar athugasemdir hefðu verið gerðar af hálfu bankastarfsmanna og hún því staðið í þeirri trú að ekki væri um neitt ólöglegt að ræða. Myndi hún ekki hverjir hafi verið með henni, né hversu margir tékkarnir hafi verið. Maðurinn sem hún aðstoðaði hafi ráðið upphæðinni á tékkunum. Umræddir tékkar voru bornar undir hana og viðurkenndi hún þá að hafa fyllt út alla tékkana, að undanskildum tékka nr. 3 í skjölum málsins, en sá ákæruliður hefur verið felldur niður. Kvaðst ákærða hafa verið í mikilli óreglu á þessum tíma.

Fyrir dómi greindi ákærða frá því að hafa dvalið með hústökufólki á Hverfisgötu á umræddum tíma. Hún hafi hitt mann á bar sem hafi verið utan af landi. Maðurinn hafi komið með þeim og boðið þeim upp á drykk. Hann hafi verið með tékkhefti en ekki treyst sér til að fara sjálfur í banka sökum ölvunar. Hún hafi því farið í banka og skipt tékkanum. Hún hafi verið í góðri trú. Aðspurð kvaðst hún kannast við að hafa fyllt út tékkann, að öðru leyti en varðandi númer og undirritun undir tékkann.

Nánar beðin um að lýsa því hvernig það kom til að hún hafi fengið marga tékka frá þessum manni bar hún að maðurinn hafi dvalið í nokkra daga á Hverfisgötunni. Margir hafi búið á þeim stað á þeim tíma. Þetta hafi í raun verið ,,opið hús”. Maðurinn hafi verið drukkinn allan tímann, setið í stól og migið í stólinn. Hún hafi aldrei séð manninn standa upp. Maðurinn hafi afhent henni og öðrum sem þarna voru tékka þann tíma sem hann hafi verið á Hverfisgötunni. Félagi hennar, J-kk-nf, hafi leyst út nokkra tékka, en það hafi verið tékkar sem hún hafi verið búin að fylla út. Keypt hafi verið fíkniefni fyrir þá fjármuni sem fengust fyrir tékkana. Hún hafi farið með peninga til mannsins sem hafi svo rétt henni peningana til þess að kaupa fíkniefni. Ákærða kvaðst ekki muna hvernig maðurinn leit út, né vita hvað hann hét og kvaðst ekki hafa séð manninn hvorki fyrr né síðar. Húsið á Hverfisgötunni sem þau hafi dvalið í væri stórt og nálægt kvikmyndahúsinu Regnboganum.

Undir ákærðu var borinn framburður J-kk-ef T-kk-ef um að ákærða hafi lofað greiðslu fyrir að innleysa tékkana. Bar hún þá að J-kk-nf hafi fengið peninga fyrir fíkniefnum. Einnig var borinn undir ákærðu framburður G-kvk-ef I-kvk-ef G-kvk-ef sem greindi frá því hjá lögreglu að hún hafi vitað af því að um svik væri að ræða og að ákærða hafi einnig vitað af því. Kvaðst ákærða ekki geta svarað fyrir orð G-kvk-ef. Þá var að síðustu borinn undir ákærðu framburður J-kk-ef og G-kvk-ef þess efnis að þau hafi ekki séð manninn sem ákærða kvaðst hafa fengið tékkana frá. Ákærða bar þá að nokkur herbergi væru á hæðinni þar sem þau hafi dvalið á Hverfisgötunni. Maðurinn hafi verið inni í einu þessara herbergja. Það gæti vel verið að þau hafi ekki séð manninn. Hún hafi ætlað að hafa hann fyrir sig og ná sem mestu út úr honum. Hún hafi átt við fíkniefnavandamál að stríða.

Tekin var skýrsla af J-kk-þgf T-kk-þgf hjá lögreglu 13. júlí 2007. Greindi hann frá því að ákærða hafi beðið hann um að skipta fyrir sig tékkum sökum þess að hún væri litin hornauga í bönkum. Kvaðst hann ekki muna hversu margir tékkarnir hafi verið en kvaðst hafa fengið 15.000 krónur í sinn hlut. J-kk-nf kvaðst hafa tekið við tékkunum útfylltum frá ákærðu. Kvað hann ákærðu hafa gefið þær skýringar að tékkarnir væru frá gömlum vini hennar. Undir hann voru bornir umræddir tékkar og kvaðst hann kannast við að hafa framselt þrjá tékka fyrir ákærðu. Aðspurður um það hvort hann hafði vitað af því að hann væri að innleysa falsaða tékka bar hann að honum hafi dottið það í hug. Hann hafi engu að síður framselt þá.

Fyrir dómi greindi J-kk-nf frá því að ákærða hafi komið til hans. Hún hafi beðið hann um að fara fyrir sig í banka og skipta fyrir sig tékkunum. Tékkana hafi hún fengið hjá manni sem ætti fyrirtæki. Hann hafi spurt ákærðu að því hvort það væri í lagi með tékkana og ákærða þá svarað því til að hún hafi þjónustað manninn. Hann hafi ekki farið nánar út í það. Hafi hann spurt ákærðu að því hvers vegna hún gæti ekki skipt tékkunum sjálf og ákærða þá sagt að hún væri ekki með skilríki. Hún væri alltaf í vandræðum í bönkum. Ákærða hafi boðið honum greiðslu fyrir. Ástand hans hafi verið slæmt og hann því gert þetta fyrir ákærðu. Tékkarnir hafi verið útfylltir. Aðspurður um það hvort aðrir hafði verið með í för nefndi hann eiginkonu sína G-kvk-þf I-kvk-þf, en gat þess að hún hafi ekki komið með þeim inn í bankann. Hann hafi farið inn í bankann með ákærðu, en ákærða beðið aðeins til hliðar. Hann hafi farið einu sinni með ákærðu inn í banka í Kringlunni. Ákærða hafi lofað honum peningum fyrir en ekki staðið við það. J-kk-nf gat þess að hann hafi verið í mikilli neyslu á þessum tíma. Hann hafi aldrei gert þetta ef hann hafi verið með sjálfum sér. Þá hafi hann gert sér grein fyrir því að eitthvað væri gruggugt á bakvið þetta. Þörfin fyrir morfín hafi verið knýjandi. Hann kvaðst hafa ,,selt sjálfum sér” að hann væri að gera þetta heiðarlega.

G-kvk-nf I-kvk-nf G-kvk-nf gaf skýrslu hjá lögreglu 17. september 2007. Kvað hún ákærðu hafa greitt sér og J-kk-þgf eiginmanni sínum smáræði fyrir að innleysa nokkra tékka. Hún hafi hins vegar ekki sjálf innleyst tékkana, heldur J-kk-nf eiginmaður hennar. Þá kvaðst hún kannast við að hafa verið á staðnum í eitt sinn þegar J-kk-nf hafi innleyst tékka í Kringlunni, en þá hafi ákærða jafnframt verið með þeim. G-kvk-nf I-kvk-nf gat þess að hún og J-kk-nf hafi gert sér grein fyrir því að ákærða væri með athæfi sínu að stunda fjársvik með tékkum. Ákærða hafi sagt að hún væri með leyfi frá eiganda tékkheftisins til að nota það. G-kvk-nf I-kvk-nf kvaðst þekkja ákærðu og hafi því vitað að hún væri ekki með leyfi eiganda fyrir því að nota tékkana.

Fyrir dómi kvaðst G-kvk-nf I-kvk-nf muna eftir því að ákærða hafi komið með tékkana til þeirra hjóna og beðið um hjálp við að leysa þá út. Hún kvaðst hafa vitað af því ,,hvað var í gangi”. Hún hafi talið að þau hafi farið nokkrum sinnum í banka. Hún kvaðst ekki muna eftir sérstökum skýringum af hálfu ákærðu vegna þessara tékka. G-kvk-nf kvaðst telja að stimpill mannsins hafi verið á tékkunum en að öðru leyti hafi þeir verið auðir. G-kvk-nf gat þess að ákærða hafi látið þau hjónin fá peninga. Þau hafi sagt satt og rétt frá hjá lögreglu. Aðspurð um hvort annar maður hafi verið með þeim kvaðst hún ekki muna eftir því. Undir G-kvk-þf var borin frásögn hennar hjá lögreglu þess efnis að hún hafi vitað af því að ákærða væri ekki með leyfi fyrir því að nota tékkana. Kvað hún sér hafa fundist sem ákærða hafi ekki haft til þess leyfi. Þetta hafi verið skrítið og vandséð að einhver fengi leyfi fyrir því að gera svona.

L-kvk-nf Þ-kvk-nf gaf skýrslu vegna málsins hjá lögreglu 21. ágúst 2007. Kvaðst hún hafa verið á heimili ákærðu við Hverfisgötu en þar hafi verið maður sem hafi litið vel út og komið vel fyrir. Hafi maðurinn verið með tékkhefti meðferðis og beðið L-kvk-þf um að innleysa nokkra tékka fyrir sig þar sem hann hafi glatað debetkorti sínu. Gæti hann því ekki sjálfur innleyst tékkana. Hafi L-kvk-nf í góðri trú innleyst nokkra tékka fyrir manninn. Ekki vissi L-kvk-nf hvað maðurinn héti og hún ekki séð hann eftir þetta. Einhverju sinni hafi hún orðið vitni að því að maðurinn hafi beðið ákærðu um að innleysa tékka fyrir sig. Þar sem maðurinn hafi komið það vel fyrir hafi hana ekki grunað að maðurinn væri ekki eigandi tékkheftisins. Ekki myndi L-kvk-nf hve marga tékka hún hafi innleyst. Maðurinn hafi sjálfur fyllt út tékkana án þess þó að hún hafi séð það. Ítrekað var reynt að hafa upp á L-kvk-þf er mál þetta var til meðferðar fyrir dómi. Reyndust allar slíkar tilraunir árangurslausar. Fór svo að lokum að sækjandi og verjandi urðu ásáttir um að unnt væri að miða við þann framburð sem L-kvk-nf hefði gefið hjá lögreglu.

Niðurstaða:

Í máli þessu liggur það fyrir að átta tékkar, á eyðublöðum frá Sparisjóði Suður-Þingeyinga, undirritaðir og stimplaðir af A-kk-þgf S-kk-þgf f.h. Sjóferða Arnars ehf. og áritaðir á tékkareikning nr. 846, voru fylltir heimildarlaust út efnislega hvað varðar fjárhæð, útgáfudagsetningu og ávísun á greiðslu. Voru tékkarnir innleystir í banka á tímabilinu 14.-20. júní 2006 og nemur samanlögð fjárhæð þeirra 773.500 krónum.

Ákærða neitar sök. Hefur hún viðurkennt að hafa fyllt út þá tékka sem ákæran tekur til. Ákærða hefur hins vegar haldið því fram að hún hafi fyllt tékkana út fyrir mann sem hún hafi ekki þekkt. Maðurinn hafi verið með tékkheftið meðferðis en sökum ölvunar hafi hann ekki treyst sér til að fara sjálfur í banka. Maðurinn hafi dvalið í nokkra daga í húsnæði við Hverfisgötu þar sem margt fólk hafi verið, þar á meðal ákærða sjálf. Maðurinn hafi verið drukkinn allan þann tíma sem hann dvaldi þar og afhent henni og öðrum sem þar dvöldu tékka til innlausnar. Hafi hún verið í góðri trú og treyst því að allt væri í lagi fyrst ekki hafi reynst vandkvæðum bundið að innleysa tékkana. Ákærða hefur jafnframt kannast við að J-kk-nf T-kk-nf hafi farið með henni í banka og framselt tékka.

J-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf I-kvk-nf G-kvk-nf voru með ákærðu á þessum tíma. Hafa þau bæði staðfest að J-kk-nf hafi tekið þátt í því með ákærðu að innleysa tékka. Hvorugt þeirra hefur viljað kannast við að annar maður hafi verið með ákærðu í för. Bæði hafa þau borið að ákærða hafi verið með tékkana og leitað liðsinnis þeirra við að framselja þá í banka. Ákærða hafi boðið J-kk-þgf greiðslu fyrir aðstoðina. Voru J-kk-nf og G-kvk-nf á einu máli um að þeim hafi þótt grunsamlegt að ákærða væri með tékka til innlausnar með þeim hætti er var. Hafi þau bæði grunað að ákærða viðhefði ,,fjársvik“. Þá liggur það fyrir að L-kvk-nf Þ-kvk-nf hefur borið um mann sem hafi verið með tékkhefti meðferðis og leitað til hennar og ákærðu um að innleysa tékka fyrir sig. Maðurinn hafi komið vel fyrir og L-kvk-þgf ekki grunað að maðurinn væri ekki eigandi tékkheftisins.

Við mat á niðurstöðu er til þess að líta að ákærða hefur viðurkennt að hafa fyllt út umrædda tékka hvað varðar fjárhæð, útgáfudagsetningu og ávísun á greiðslu. Ákærða var í mikilli óreglu á þessum tíma og bjó í húsnæði við Hverfisgötu þar sem margt fólk í viðlíka ástandi og hún hafðist við. Frásögn ákærðu um tilvist manns, sem hún hefur ekki getað gert grein fyrir er með nokkrum ólíkindablæ. Hún fær þó stoð í framburði L-kvk-ef Þ-kvk-ef, sem einnig hefur borið um óþekktan mann með tékkhefti. Þó svo fallist verði á að ókunnur maður kunni að hafa látið ákærðu í té óútfyllta tékka, sem hann hafi látið hana fylla út og innleysa, gat ákærðu ekki dulist, þegar litið er til þeirra fjárhæða er um ræðir, til hvers andvirðið var notað, þeirra aðstæðna er hún og hinn ókunni maður bjuggu við og þess hve tékkar voru þá orðnir sjaldséðir í umferð, að maðurinn hefði ekki heimild til tékkheftisins. Er að mati dómsins í öllu falli til staðar lægsta stig ásetnings hjá ákærðu þar sem dómurinn telur sannað að hún hafi látið sér í léttu rúmi liggja hvernig háttað væri heimild til notkunar á umræddu tékkhefti. Telst því hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi án heimildar og gegn betri vitund fyllt umrædda tékka út hvað varðar fjárhæð, útgáfudag og ávísun á greiðslu.

Brot ákærðu er í ákæru talin varða við 1. mgr. 155. gr. laga nr. 19/1940. Með háttsemi sinni fyllti ákærða út í eyðu á skjali án þess að hafa til þess heimild. Gerðist hún með því sek um efnisfölsun, sbr. dóm Hæstaréttar Íslands frá árinu 2002 á blaðsíðu 2844 í dómahefti réttarins frá því ári. Með hliðsjón af því verður ákærða sakfelld samkvæmt ákæru og er háttsemin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

Ákærða er fædd árið 1961. Á hún að baki sakaferil allt frá árinu 1980. Hefur hún hlotið refsidóma fyrir skjalafals, þjófnað, umferðarlagabrot, fíkniefnabrot, nytjastuld og ýmis auðgunarbrot. Auk þessa hefur ákærðu verið gerð refsing með lögreglustjórasáttum fyrir umferðarlagabrot. Alls hefur ákærða verið dæmd 22 sinnum, þar af 9 sinnum fyrir skjalafals. Ákærða var dæmd í sekt 15. nóvember 2006 fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Þá var ákærða dæmd í 30 daga fangelsi skilorðbundið til 3ja ára 30. maí 2007. Brot ákærðu samkvæmt ákæru eru framin áður en ákærða var dæmd samkvæmt tveim síðastgreindum dómum. Eru brotin hegningarauki og ber því að tiltaka refsingu eftir 78. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 77. gr. Verður farin sú leið að bæta 30 dögum samkvæmt dómi 30. maí 2007 inn í þá refsingu sem ákærða nú verður dæmd í. Með hliðsjón af því sæti ákærða nú fangelsi í 6 mánuði. Í ljósi sakaferils ákærðu þykir ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna að öllu leyti. Í ljósi þess tíma sem málið hefur verið í meðförum lögreglu verður refsivistin skilorðsbundin að hluta til með þeim hætti er í dómsorði nánar greinir.

Af hálfu Sjóferða Arnars ehf. er þess krafist að ákærða verði dæmd til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 773.500 krónur, ásamt vöxtum. Krafan styðst við eftirfarandi 8 tékka:

1. Útgefinn 12. júní 2006, að fjárhæð kr. 4.500.

2. Útgefinn 14. júní 2006, að fjárhæð kr. 20.000.

3. Útgefinn 14. júní 2008, að fjárhæð kr. 110.000.

4. Útgefinn 14. júní 2008, að fjárhæð kr. 135.000.

5. Útgefinn 14. júní 2008, að fjárhæð kr. 120.000.

6. Útgefinn 18. júní 2008, að fjárhæð kr. 125.000.

7. Útgefinn 19. júní 2008, að fjárhæð kr. 130.000.

8. Útgefinn 18. júní 2008, að fjárhæð kr. 129.000.

Ákærða hefur í máli þessu verið sakfelld fyrir skjalafals með því að hafa falsað 7 tékka. Á þeim grundvelli ber hún skaðabótaábyrgð á því tjóni sem hún hefur valdið eiganda tékkareikningsins, Sjóferðum Arnars ehf. Verður hún því dæmd til greiðslu umkrafinna bóta að því gættu að tékki að fjárhæð 110.000 krónur hefur verið felldur niður. Samkvæmt því greiði ákærða Sjóferðum Arnars ehf. 663.500 krónur í skaðabætur. Sú fjárhæð beri vexti með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, að viðbættum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið G-kk-nf M-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu.

Dómsorð:

Ákærða, M-kvk-nf E-kvk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði. Fresta skal fullnustu 3ja mánaða af refsivistinni og falli sá hluti hennar niður að liðnum 2 árum frá birtingu dómsins, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 2. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærða greiði Sjóferðum Arnars ehf. 663.500 krónur í skaðabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 20. júní 2006 til 11. júlí 2008 en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærða greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 182.517 krónur.

S-kk-nf S-kk-nf.