E-4096/2012

Mál þetta, sem dómtekið var þriðjudaginn 10. september 2013, er höfðað 26. nóvember 2012.

Stefnandi er A, ... , ....

Stefndi er Tækniskólinn ehf., Skólavörðuholti, Reykjavík.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér 4.488.121 krónu, auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 29. nóvember 2012 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar

Stefndi krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda, en til vara að bótakrafa stefnanda verði lækkuð. Þá krefst stefndi málskostnaðar.

Málavextir

Stefnandi, sem er menntaður húsasmiður og byggingariðnfræðingur, hóf störf við kennslu við Iðnskólann í Reykjavík árið 2004. Hann hlaut réttindi sem framhaldsskólakennari árið 2009. Árið 2008 sameinaðist Iðnskólinn Fjöltækniskóla Íslands og nefndist eftir það Tækniskólinn ehf. Með því að einkafyrirtæki tók við rekstri ríkisskóla var gert samkomulag milli hins nýja félags, sem þá nefndist Menntafélagið ehf., og Kennarasambands Íslands, dagsett 4. apríl 2008, um réttarstöðu kennara við skólann. Samkvæmt samkomulaginu skyldi fara um starfskjör og önnur réttindi starfsmanna er gegndu störfum á sviði kennslu, ráðgjafar og skólastjórnunar eftir ákvæðum laga og reglugerða er um slíkt gilda á hverjum tíma fyrir framhaldsskólakennara. Skyldu réttindi vera hliðstæð því sem gildir um félagsmenn Félags framhaldsskólakennara og Félags stjórnenda í framhaldsskólum sem starfa í þjónustu ríkisins og útfærast nánar í ráðningarsamningum. Samhliða var undirrituð yfirlýsing um kjör félagsmanna Kennarasambands Íslands við Iðnskólann, sem réðu sig til starfa hjá nýja skólanum og ráðningarsamningsform, sem tók mið af ákvæðum laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins nr. 70/1996. Samkomulaginu og yfirlýsingunni fylgdi ráðningarsamningsform, sem tók mið af efni þeirra.

Stefnandi réðst til starfa hjá stefnda við sameiningu skólanna, sem kennari við Byggingatækniskólann. Með bréfi skólameistara stefnda, dagsettu 31. maí 2011, var stefnanda sagt upp störfum. Í uppsagnarbréfi eru þær ástæður raktar að aðsókn nemenda í tilteknar námsgreinar Byggingatækniskólans hafi minnkað verulega, sem hafi leitt til minnkandi kennslu. Sé því nauðsynlegt að fækka stöðum kennara, sem sé liður í að endurskipuleggja og hagræða í rekstri skólans. Af hálfu Kennarasambands Íslands var óskað eftir rökstuðningi skólameistara fyrir ákvörðuninni og var rökstuðningur veittur með bréfum, dagsettum 27. og 29. júní 2011.

Stefnandi gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins. Hann kvað helstu kennslugreinar sínar hjá stefnda hafa verið grunnáfanga á húsasmíðabraut, þ.m.t. grunnteikning, sem nemendur í tækniteiknun sækja einnig. Borin var undir stefnanda auglýsing sem birtist í dagblöðum 6. ágúst 2011, þar sem leitað var eftir byggingafræðingi með góða þekkingu og reynslu af teikniforritunum Revit og AutoCad til starfa við Byggingatækniskólann. Stefnandi kvaðst ekki hafa sótt um starfið þar sem hann væri hvorki menntaður byggingafræðingur né kynni skil á framangreindum forritum. Í stöðuna hefði verið ráðinn starfsmaður sem ekki hafði kennsluréttindi. Meðal gagna málsins er stundatafla stefnda á haustönn 2011 sem sýnir að leiðbeinandinn sem ráðinn var kenndi 30 kennslustundir á viku, þar af 18 kennslustundir í grunnteikningu, sem stefnandi hafði áður kennt.

Vitnið, B-kk-nf G-kk-nf, skólameistari stefnda, kvað mjög hafa dregið úr aðsókn í nokkrar námsgreinar hjá stefnda í kjölfar efnahagskreppunnar. Stefnandi hafi kennt við Byggingatækniskólann í grunnnámi bygginga- og mannvirkjagreina og húsasmíði, en hann hafi haft kennsluréttindi á því sviði. Í þessum greinum hafi nemendum fækkað mest. Þannig hafi nemendum í grunnnámi bygginga- og mannvirkjagreina fækkað úr 95 árið 2009 í 24 vorið 2011, en innritun hafi þá verið lokið. Nemendum hafi enn farið fækkandi á þessu sviði og hafi einungis 13 nemendur innritast haustið 2012. Á sama tíma hafi fjárframlög til stefnda verið skorin niður og hafi niðurskurður numið 2,3% á milli áranna 2010 og 2011. Vitnið kvað stjórnendur skólans hafa gripið til ýmissa sparnaðaraðgerða. Meðal annars hefði verið dregið úr yfirvinnu, stöðugildum í stoðþjónustu fækkað og dregið úr efnisinnkaupum. Á vormánuðum 2011 hafi legið fyrir að fækka yrði kennurum. Þar sem nemendum í húsasmíði hefði fækkað mest hefði verið ákveðið að segja kennara á því sviði upp störfum. Stefnandi hafi haft stysta starfsreynslu þeirra sem höfðu sömu kennsluréttindi á sviðinu og hefði það ráðið því að honum var sagt upp störfum.

Vitnið greindi frá því að sumarið 2011 hafi kennari í tækniteiknun óskað eftir því að láta af störfum og hafi verið auglýst eftir starfsmanni í hans stað. Aðrar hæfniskröfur hafi verið gerðar til starfsmanns sem gegndi því starfi en starfi sem stefnandi hafði gegnt. Þess sé krafist að leiðbeinandi í tækniteiknun hafi lokið námi í byggingafræði, sem sé 120 eininga BS-nám. Þá verði viðkomandi að fullnægja menntunarkröfum til að geta sótt um réttindi sem löggiltur hönnuður. Stefnandi hafi ekki tilskilda menntun, en hann hafi lokið námi í byggingaiðnfræði, sem sé 90 eininga diplómanám. Starfsmaðurinn sem ráðinn var í starfið hafi verið byggingafræðingur. Enginn umsækjenda hafi haft kennsluréttindi, en sótt hafi verið um undanþágu til menntamálaráðuneytisins vegna ráðningar hennar, sem hafi fengist. Leiðbeinandinn hafi verið látin kenna einsleitar greinar til að byrja með eins og sæist á stundatöflu. Hins vegar hafi henni verið falin kennsla í mun fleiri greinum á næstu önnum, enda sé þess krafist að starfsmenn sem kenni tækniteiknun geti kennt allar þær greinar sem kenndar eru á námsbrautinni. Þá hafi verið auglýst sérstaklega eftir starfsmanni með þekkingu í notkun teikniforritanna AutoCat og Revit, sem nýi leiðbeinandinn hafi búið yfir.

Einnig gáfu skýrslu við aðalmeðferð málsins B-kk-nf K-kk-nf, kennari hjá stefnda og G-kk-nf H-kk-nf, skólastjóri Byggingatækniskólans. G-kk-nf kvaðst hafa komið að ákvörðun um uppsögn stefnanda ásamt skólameistara. Stefnandi hafi orðið fyrir valinu þar sem hann hafði stystan starfsaldur kennara í húsasmíði. Nokkrir starfsmenn með svipaðan starfsaldur hafi kennt húsgagnasmíði, en aðsókn í þá deild hefði aukist á þessum tíma og skólinn því þurft á þeim að halda. Vitnið rakti aðdraganda þess að auglýst var eftir nýjum starfsmanni við kennslu í tækniteiknun og hæfniskröfum sem gerðar voru í því sambandi. Hann gat þess að þörf hafi verið á leiðbeinanda sem hefði þekkingu á Revit teikniforritinu, sem teiknistofur hefðu verið farnar að nota í ríkari mæli í stað AutoCad forritsins. Starfsmaðurinn sem lét af störfum við skólann hefði haft þessa þekkingu og hefði skipt máli að eftirmaður hans hefði hana einnig. Vitnið kvað grunnteiknun, sem hinn nýi leiðbeinandi kenndi haustið 2011, vera í námskrá tækniteiknunar, en gat þess að stefnandi hefði ekki getað kennt neina af kennslugreinunum sem hún hefði haft með höndum næsta skólaár.

Málsástæður og lagarök stefnanda

Stefnandi vísar til þess að kveðið hafi verið á um réttindi hans í starfi í samkomulagi stefnda og Kennarasambands Íslands frá 4. apríl 2008 og yfirlýsingu og ráðningarsamningsformi, dagsettum sama dag. Túlka beri ákvæði þeirra með hliðsjón af ákvæðum laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins nr. 70/1996 og framkvæmd þeirra laga.

Stefnandi byggir á því að stefnda hafi ekki verið heimilt að segja honum upp störfum án málefnalegra ástæðna, auk þess sem stefndi hafi verið bundinn af meðalhófsreglu við ákvörðunina. Stefnandi gerir ekki ágreining um að endurskipulagning á rekstri og sparnaðarþörf kunni að teljast málefnalegar ástæður í þessu sambandi. Hins vegar telur hann að líta verði til þess að honum hafi einum í hópi kennara við Byggingatækniskólann verið sagt upp störfum. Hafi stefnda borið að rökstyðja og færa fram málefnalegar ástæður fyrir því að stefnandi var valinn úr hópnum og sagt upp störfum.

Stefnandi telur að stefndi hafi ekki fært fram neinar málefnalegar ástæður fyrir því að hann varð fyrir valinu og hafi hæfnismat ekki farið fram. Þá bendir hann á að honum hafi ekki verið veitt formleg áminning, sem hafi verið skilyrði fyrir því að honum yrði sagt upp vegna ástæðna er vörðuðu hann sjálfan.

Stefnandi bendir jafnframt á að á uppsagnarfrestinum hafi stefndi auglýst eftir nýjum kennara á starfssviði stefnanda og hafi nýr starfsmaður verið ráðinn í framhaldi af því. Samkvæmt lögum um menntun og ráðningu kennara og skólastjórnenda við leikskóla, grunnskóla og framhaldsskóla nr. 87/2008, sé skilyrði fyrir ráðningu kennara við framhaldsskóla að hann hafi framhaldsskólaréttindi. Undantekningarreglu sé að finna í 19. gr. laganna, en samkvæmt henni sé heimilt að lausráða réttindalausan kennara til bráðabirgða, þó aldrei lengur en til eins árs. Skilyrði undanþágu séu að kennari með framhaldsskólaréttindi hafi ekki sótt um starfið og að undanþágunefnd, sem starfar samkvæmt ákvæðinu, samþykki hana. Telur stefnandi að uppsögn hans og ráðning kennara í hans stað á uppsagnarfrestinum fari í bága við framangreindar reglur, en starfsmaðurinn sem ráðinn var uppfylli ekki lagaskilyrði um kennsluréttindi.

Samkvæmt framansögðu telur stefnandi að skólameistari hafi ekki gætt lögmætra sjónarmiða við undirbúning og ákvörðun um uppsögn hans. Ákvörðunin hafi ekki verið málefnaleg eins og á stóð, auk þess sem hún hafi verið andstæð meðalhófsreglu. Með uppsögninni hafi verið brotið gegn réttindum stefnanda samkvæmt samkomulagi stefnda við Kennarasamband Íslands og ráðningarskjölum, sem fyrr greinir.

Stefnandi kveður kröfu sína reista á almennu skaðabótareglunni innan og utan samninga. Samkvæmt reglunni eigi hann rétt á að fá tjón sitt bætt, sem sé afleiðing af ólögmætri starfsuppsögn. Vísar stefnandi í því sambandi til dómaframkvæmdar á þessu sviði.

Fjárhæð skaðabótakröfu stefnanda samsvarar fjárhæð launa, sem hann hefði haft í starfi hjá stefnda á 12 mánaða tímabili að meðtöldu 11,5% mótframlagi vinnuveitanda í ríkissjóð. Stefnandi telur að krafa hans um bætur vegna fjártjóns sé hófleg. Fjártjónið beri að meta að álitum, eins og dómvenja sé fyrir í málum vegna ólögmætra uppsagna. Við mat á fjártjóni beri að líta til aldurs stefnanda, kyns, menntunar, starfsreynslu og aðstæðna að öðru leyti. Stefnandi kveður atvinnuhorfur sínar ekki góðar. Hann hafi fengið tímabundið starf á haustönn 2007 við kennslu við annan skóla, en hafi ekki átt kost á starfi frá ársbyrjun 2012. Þá telur stefnandi að líta verði til þess við ákvörðun bóta að hann naut sérstakra réttinda sem ríkisstarfsmaður og síðar samsvarandi réttinda í starfi hjá stefnda samkvæmt fyrrgreindu samkomulagi. Hann hafi því mátt treysta því að halda starfinu. Um kröfu um dráttarvexti er vísað til 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Krafa um málskostnað er reist á 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Þá er krafist virðisaukaskatts af málflutningsþóknun, þar sem stefnandi er ekki virðisaukaskattskyldur.

Málsástæður og lagarök stefnda

Stefndi kveður óumdeilt að samkvæmt kjarasamningi hafi stefnandi notið réttinda samkvæmt lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins nr. 70/1996, svo sem kveðið er á um í samkomulagi stefnda og Kennarasambands Íslands frá 4. apríl 2008. Stefndi andmælir því hins vegar að ekki hafi verið heimilt að segja stefnanda upp störfum sem gert var. Telur stefndi að ákvarðanataka, efni og framkvæmd uppsagnar hafi verið í samræmi við samninga og lög.

Stefndi andmælir því að uppsögn stefnanda hafi verið án málefnalegra ástæðna og að brotið hafi verið gegn meðalhófsreglu við ákvörðunina. Telur stefndi að við uppsögnina hafi verið uppfyllt skilyrði um rökstuðning ákvörðunarinnar og málefnalegar ástæður fyrir því að stefnandi var valinn úr hópi starfsmanna og sagt upp vegna hagræðingar.

Ástæða uppsagnar stefnanda verði einungis rakin til nauðsynlegs rekstrarhagræðis vegna fækkunar nemenda á því sviði sem hann kenndi á. Hafi því ekki borið að veita honum andmælarétt áður en ákvörðun var tekin um uppsögn hans samkvæmt 1. mgr. 44. gr. laga nr. 70/1996. Er fullyrðingum stefnanda um að uppsögn hafi stafað af öðrum ástæðum en eiga undir það ákvæði andmælt sem röngum og ósönnuðum.

Stefndi kveður að í uppsagnarbréfi sem stefnandi fékk hafi komið fram rökstuðningur fyrir uppsögn hans í samræmi við ákvæði laga nr. 70/1996. Við ákvörðun um þá rekstrarhagræðingu er stefndi hafi talið þörf á hafi farið fram mat sem byggst hafi á málefnalegum forsendum. Við matið hafi verið litið til starfsaldurs viðkomandi, menntunar og ásóknar í áfanga sem kennari kenndi, þ.e. húsasmíði og grunnnám bygginga- og mannvirkjagreina. Stefnandi hafi haft stystan starfsaldur sem fastráðinn kennari og stystan kennsluferil þeirra sem kenna húsasmíði og grunnnám bygginga- og mannvirkjagreina og hafa sömu eða sambærilega menntun og stefnandi. Vegna minnkandi ásóknar hafi þurft að fækka kennurum í húsasmíði við skólann. Árið 2009 hafi nemendur við grunnnám bygginga- og mannvirkjagreina verið 95 talsins. Þeim hafi fækkað í 49 árið 2010 og 24 árið 2011. Nemendur í húsasmíði hafi verið 46 talsins árið 2009 en fækkað í 37 árið 2011. Þetta komi skýrt fram í gögnum sem afhent voru Kennarasambandi Íslands eftir uppsögn stefnanda. Er því andmælt að rökstuðningur sem veittur var kennarasambandinu hafi verið með þeim annmörkum að áhrif hafi á gildi uppsagnar stefnanda eða geri það að verkum að uppsögnin uppfylli ekki kröfur samninga og laga.

Grundvöllur ákvörðunar um uppsögn hafi verið rekstrarhagræðing og gildi því sérregla 1. mgr. 44. gr. laga nr. 70/1996 sem gangi framar stjórnsýslulögum. Verði talið að ákvörðunin hafi á einhvern hátt takmarkast af gildi 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 vísar stefndi til þess að málefnalegt mat hafi farið fram sem hafi leitt til þeirrar niðurstöðu að rekstri stefnda væri best borgið með uppsögn stefnanda. Þá hafi áskilnaði 12. gr. laga nr. 37/1993 um val á vægari úrræðum einnig verið fullnægt. Athugun á því hvort unnt væri að færa stefnanda til í starfi hafi leitt í ljós að aðrar stöður á sviði stefnanda hafi verið fullmannaðar starfsmönnum sem annaðhvort höfðu lengri starfsaldur, meiri menntun eða meira viðeigandi menntun. Ekki hafi verið unnt að færa stefnanda á milli kennslugreina þar sem hann hafi menntun byggingariðnfræðings auk kennsluréttinda. Menntun stefnanda hafi einskorðast við húsasmíði og grunnnám bygginga- og mannvirkjagreina, en kennslustöður á því sviði hafi verið of mannaðar þar sem fögin nutu dvínandi vinsælda, sem áður er rakið. Vægari úrræði í skilningi 12. gr. laga nr. 37/1993 hafi því ekki verið tiltæk þar sem starf og starfshæfni stefnanda hafi miðast við kennslu þar sem þurfti að fækka kennurum.

Stefndi telur rökstuðning fyrir niðurfellingu starfs stefnanda hafa verið fullnægjandi í skilningi stjórnsýslulaga, enda sé enginn áskilnaður gerður til sérstaks rökstuðnings þegar niðurfelling starfs eigi rætur að rekja til þeirra aðstæðna sem hér eigi við. Engu að síður hafi farið fram málefnalegt mat á aðstæðum, fylgt hafi verið stjórnsýslureglum og farið að settum hátternisreglum.

Því sé jafnframt andmælt að stefnandi hafi brotið gegn 19. gr. laga um menntun og ráðningu kennara og skólastjórnenda við leikskóla, grunnskóla og framhaldsskóla nr. 87/2008. Ástæður þess að ráðist hafi verið í ráðningu nýs starfsmanns hafi verið algjörlega óháðar því að ákveðið var að fækka kennurum í húsasmíði og grunnnámi bygginga- og mannvirkjagreina, sem hafi leitt til uppsagnar stefnanda. Ekki hafi verið um sambærilega stöðu að ræða þar sem hið nýja auglýsta starf hafi falið í sér kennslu í tækniteiknun, sem sé engan veginn á starfssviði stefnanda hjá stefnda. Þá hafi verið gerður áskilnaður um að umsækjendur uppfylltu tilteknar menntunarkröfur, þ.e. gráðu í byggingafræði, en ekki byggingariðnfræði. Tildrög ráðningarferlis hafi verið þau að starfsmaður hafi látið af störfum og nauðsynlegt hafi verið að fylla það skarð. Stefnandi hafi ekki sótt um stöðuna sem auglýst var og eigi 19. gr. laga nr. 87/2008 því ekki við í málinu. Sótt hafi verið um undanþágu til undanþágunefndar framhaldsskóla vegna þess leiðbeinanda sem ráðinn var til starfsins og hafi undanþága var verið veitt, sbr. 3. mgr. 19. gr. laga nr. 87/2008. Undanþáguleyfið hafi ekki verið kært til ráðherra, sbr. 4 mgr. 19. gr. sömu laga. Við ráðninguna hafi því ekki að neinu leyti verið farið gegn ákvæðum laganna.

Þá verði ekki séð að brotið hafi verið gegn skráðum hátternisreglum, svo að byggt verði á sakarreglunni í málinu.

Varakrafa stefnda er á því reist að stefnandi hafi ekki sannað tjón sitt með fullnægjandi hætti. Skaðabótakrafa stefnanda taki ekki mið af því að hann hafi starfað tímabundið á haustönn 2011, auk þess sem hann þiggi atvinnuleysisbætur. Beri að lækka skaðabótakröfu sem því nemur.

Um lagarök vísar stefndi til laga um menntun og ráðningu kennara og skólastjórnenda við leikskóla, grunnskóla og framhaldsskóla nr. 87/2008, 2. mgr. 1. gr., 2. mgr. 2. gr., 1. mgr. 13. gr. og 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993, laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins nr. 70/1996, einkum 1. mgr. 44. gr., sbr. 21.gr., og meginreglna íslensks vinnuréttar og almennra meginreglna íslensks skaðabótaréttar. Kröfu um málskostnað byggir stefndi á 1. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

Niðurstaða

Stefnandi starfaði hjá stefnda við kennslu í grunnnámi bygginga- og mannvirkjagreina og húsasmíði við Byggingatækniskólann. Honum var sagt upp störfum með bréfi skólameistara, dagsettu 31. maí 2011. Stefnandi telur að ákvörðun um uppsögn hafi verið ólögmæt. Hann telur að ákvörðunin hafi verið ómálefnaleg og órökstudd, auk þess sem ekki hafi verið gætt meðalhófs við málsmeðferðina. Hafi stefndi með þessu bakað stefnanda tjón, sem hann beri bótaábyrgð á.

Óumdeilt er í málinu að um starfskjör og önnur réttindi stefnanda í starfi hjá stefnda fór eftir lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins nr. 70/1996, í samræmi við samkomulag stefnda og Kennarasambands Íslands frá 4. apríl 2008. Samkvæmt 1. mgr. 43. gr. laga nr. 70/1996 hefur forstöðumaður stofnunar heimild til að segja starfsmanni upp störfum eftir því sem mælt er fyrir í ráðningarsamningi. Var stefnanda sagt upp störfum með þeim fyrirvara sem í ráðningarsamningi hans greinir. Í uppsagnarbréfi kemur fram að uppsögnin sé liður í endurskipulagningu og hagræðingu í rekstri skólans til að mæta fækkun nemenda og laga kennslu og áfangaframboð að breyttum aðstæðum. Samkvæmt því var ástæðu uppsagnar ekki að rekja til ástæðna sem greinir í 21. gr. laga nr. 70/1996 og bar skólastjórnendum því ekki skylda til að veita stefnanda áminningu áður en til uppsagnar kom, sbr. 1. mgr. 44. gr. laga nr. 70/1996 og ákvæði 5.3. og 5.4. í ráðningarsamningsformi, dagsettu 4. apríl 2008, sem fylgdi framangreindu samkomulagi. Af hálfu Kennarasambands Íslands var óskað eftir rökstuðningi skólameistara fyrir ákvörðun um uppsögn og var rökstuðningur veittur með bréfum, dagsettum 27. og 29. júní 2011. Í bréfum skólameistara og gögnum sem þeim fylgdu kemur fram að verulega hafi dregið úr aðsókn nemenda í grunnnám bygginga- og mannvirkjagerðar og húsasmíði, þeim greinum sem stefnandi kenndi. Kom fram í rökstuðningi stefnda og vitnisburði stjórnenda skólans, B-kk-ef G-kk-ef skólameistara og G-kk-ef H-kk-ef, að ákvörðun skólastjórnenda um að segja upp kennara í húsasmíði hafi ráðist af þessu. Jafnframt kom fram að stefnandi hafði stysta kennslureynslu kennara við deildina sem höfðu sömu grunnmenntun og því hefði hann orðið fyrir valinu.

Stefnandi uppfyllti ekki hæfniskröfur sem gerðar voru til nýs starfsmanns sem ráðinn var til kennslu í tækniteiknun hjá stefnda á haustönn 2011, enda sótti hann ekki um starfið er það var auglýst. Sem að framan er rakið fékkst heimild til að ráða starfsmanninn í starfið, samkvæmt 3. mgr. 19. gr. laga um menntun og ráðningu kennara o.fl. nr. 87/2008. Verður því ekki fallist á það með stefnanda að stefndi hafi brotið gegn lögunum með ráðningu starfsmannsins.

Samkvæmt framansögðu þykir stefnandi ekki hafa sýnt fram á að ákvörðun stefnda um að segja honum upp störfum hafi verið andstæð lögum eða samningum sem giltu um ráðningarsambandið. Þá var ákvörðunin tekin á málefnalegum grunni og rökstudd með fullnægjandi hætti að mati dómsins. Loks verður ekki fallist á það með stefnanda að ekki hafi verið gætt meðalhófs við meðferð málsins, en fram er komið að gripið hafði verið til ýmissa sparnaðaraðgerða hjá stefnda, áður en kom til uppsagnar stefnanda. Ber að sýkna stefnda af kröfum stefnanda í málinu.

Eftir atvikum þykir rétt að hvor aðila beri sinn kostnað af málinu.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Stefndi, Tækniskólinn ehf., skal vera sýkn af kröfum stefnanda, A.

Málskostnaður fellur niður.

R-kvk-nf H-kvk-nf