S-1407/2022

Mál þetta, sem dómtekið var 10. mars sl., höfðaði Lögreglustjórinn á Suðurnesjum með ákæru 11. júlí 2022 á hendur H-kvk-þgf Þ-kvk-þgf Ó-kvk-þgf, kt. [...]: „fyrir líkamsárás með því að hafa miðvikudaginn 26. janúar 2022, í og við útidyrahurð að [...] gripið í háls og hár A, kt. [...], allt með þeim afleiðingum að A hlaut skallablett á vinstra hvirfilsvæði, marbletti yfir spjaldbeini, hægra herðablaði, vinstri rasskinn, vinstra mjaðmaspaða og þrjú sár á fingrum og handarbaki vinstri handar.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærða krefst aðallega sýknu, til vara að henni verði ekki gerð sérstök refsing en til þrautavara að henni verði gerð vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst verjandi málsvarnarlauna samkvæmt tímaskýrslu sem greiðist úr ríkissjóði.

I.

Málsatvik

Brotaþoli A mætti hjá lögreglunni á Suðurnesjum 11. febrúar 2022 til að leggja fram kæru á hendur ákærðu og B fyrir líkamsárás er brotaþoli kvaðst hafa orðið fyrir þann 26. janúar 2022. Ákærða og B hafi komið að heimili brotaþola til að segja brotaþola að koma ekki nálægt C, [...]ákærðu og [...]B en hann hafi fengið að gista hjá brotaþola. Brotaþoli kvað ákærðu hafa sett fótinn við hurðina þannig að brotaþoli hafi ekki getað lokað. Ákærða hafi tekið brotaþola kverkataki og kvaðst brotaþoli hafa orðið aum undir kjálkanum vinstra megin. Brotaþoli kvaðst hafa tekið í hönd ákærðu sem hafi brugðist við með því að taka í hár brotaþola. Brotaþoli kvaðst þá hafa tekið í hár ákærðu. Ákærða hafi rifið lokk úr hári brotaþola þannig að skallablettur hafi myndast. Brotaþoli kvaðst hafa rekist í kommóðu sem hafi verið í forstofu og við það orðið aum á rasskinnum og baki. Brotaþoli kvað ákærðu hafa sagt sér að sleppa sem brotaþoli hafi gert og náð að vippa ákærðu út fyrir dyrnar og loka. Brotaþoli kvaðst hafa farið á Covid deildina í Fossvogi þar sem hún hafi verið fárveik af Covid og lögmaður sagt henni að fá áverkavottorð.

Brotaþoli sýndi og sendi á rannsakara skjáskot af skilaboðum á Messenger sem brotaþoli kvað hafa komið frá ákærðu þar sem segir: „Djöfull ertu fokking heimsk ! Að þu skulir voga þer að reyna að koma i veg fyrir þetta og haldandi það að þú sért eitthvað að hjalpa honum með þvi að gefa honum fokking gatroade ! Það ert þú sem ert að redda honum dópi heimska fokking mellan þín ! Og að þér skuli dett það í hug að hækka róminn við mig þegar að eger að reyna að hjalpa fjolskyldunni minni ! Ef hann fer ekki þarna út fyrir miðnætti og inna geðdeild þá lem ég þig sjalf þegar að þu losnar við covid, mogulega meðan þú ett enþa með það ef eg hef það ekkii mer að biða með það ! Já eger að hóta því og ja eg stend við það, þu ert dopsali með barn a heimilinnu það er orugglega ollum skitsama þo eg tuski þig aðeins til ! Ekki lata þer detta það i hug að svara mer leiðinlega, þa se eg til þess að þu fair ekki að vera með barnið þitt lengur (enda orugglega betur statt an þin) punktur“.

Ákærða var yfirheyrð hjá lögreglu 16. mars 2022. Hún kvaðst hafa farið til brotaþola til að biðja hana að leyfa ekki [...][...], C, að vera hjá henni eða til að tala við hann. Brotaþoli hafi ætlað að loka hurðinni og ákærða sett fótinn fyrir. Þá hafi brotaþoli rifið á hár ákærðu og ákærða rifið í hárið á brotaþola en ákærða kvaðst hafa sagt „finnst þér þetta gott“ og hafa sagt henni að sleppa og þá hafi báðar sleppt. Skilaboð ákærðu til brotaþola á Messenger voru borin undir ákærðu sem kvað þau mjög óþroskuð. Ákærða kvaðst hafa verið reið og hafa sent skilaboðin að kvöldi 25. janúar í þeim tilgangi að brotaþoli myndi ekki leyfa C að vera hjá sér.

Í málinu liggur fyrir læknisvottorð dagsett 27. mars 2022. Þar greinir að við komu á göngudeild Covid þann 27. janúar sl. hafi brotaþoli sagst hafa lent í líkamsárás þann 26. janúar 2022. Brotaþoli hafi sagt að tvær konur hafi ruðst inn á heimili hennar og önnur þeirra gripið um kjálka brotaþola og ýtt henni á fataskáp í forstofu. Brotaþoli hafi einnig lýst því að konan hafi rifið í hár hennar og klórað hana á vinstri hendi. Brotaþoli hafi haft meðferðis hárlubba sem hún hafi sagt að konan hafi rifið úr hári hennar. Myndir af áverkum fylgdu vottorðinu. Þá kemur fram í samantekt: „Skoðun sýndi merki um skallablett á vinstra hvirfilsvæði á stærð við krónupening ásamt marblettum yfir spjaldbeini, hægra herðablaði, vinstra þjóvöðvasvæði og vinstri mjaðmaspaða. Einnig voru sýnilegar [sic] þrjú lokuð sár á fingrum og handarbaki vinstri handar. Áverkar sem komu fram við líkamsskoðun gætu samræmst líkamsárás.“ Þá liggja fyrir í málinu myndir af áverkum brotaþola sem teknar voru af sama lækni og skrifaði læknisvottorð.

Í málinu liggur fyrir upplýsingaskýrsla dagsett 16. maí 2022 þar sem fram kemur að haft hafi verið samband við B til að boða hana í skýrslutöku sem vitni. Hún hafi ekki treyst sér til þess að gefa skýrslu og hafi sagt að hún myndi ekki hvað hafi átt sér stað umrætt sinn og væri ekki tilbúin til að rifja það upp.

II.

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi Ákærða kvað [...] C hafa verið mjög veikan vegna neyslu, allir í fjölskyldunni verið mjög hræddir um hann og viljað koma honum í meðferð. Brotaþoli hafi margsinnis náð í hann á [...]og leyft honum að vera hjá sér en þau hafi bæði verið í neyslu. Ákærða kvaðst hafa farið heim til brotaþola með B, [...] og [...] C, til að sækja hann og koma honum aftur inn á [...]. Brotaþoli hafi öskrað á þær og spurt hvort ákærða vildi fá Covid. Brotaþoli hafi ætlað að loka hurðinni en ákærða kvaðst hafa sett löppina fyrir hurðina og sagst vilja fá C. Brotaþoli hafi rifið í hár ákærðu og ákærða þá rifið í hár brotaþola, brotaþoli hafi sagt „slepptu“ og ákærða líka, síðan hafi báðar sleppt og brotaþoli lokað hurðinni. Aðspurð hvort þær hafi staðið kyrrar meðan á þessu stóð eða farið fram og til baka kvaðst ákærða hafa verið beint fyrir utan en brotaþoli hafa verið inni.

Ákærða kvað brotaþola ekki hafa ógnað sér og kvaðst ekki hafa verið hrædd við hana. Ákærða kvaðst aðspurð um skýringar á áverkum brotaþola í læknisvottorði, halda að hún hafi ekki rifið svo fast en það geti vel verið að einhver hár hafi farið af brotaþola og af sér. Ákærða kvaðst ekki hafa leitað til læknis vegna atviksins og ekki lagt fram kæru en henni hafi ekki fundist tilefni til þess. Ákærða var spurð hvort hún kannaðist við D sem verjandi hafi óskað eftir að kæmi fyrir dóminn sem vitni. Ákærða kvaðst lítið þekkja D og kvaðst hafa ekki hafa rætt málið við hana en hafa rætt málið við C. Ákærða kvaðst aðspurð hafa sent Messenger skilaboð til brotaþola einhvern tímann á þessum tíma en þau væru mjög barnaleg. Ákærða kvað aðspurð rétt eftir sér haft í lögregluskýrslu að hún hafi sent skilaboðin daginn fyrir meint brot eða þann 25. janúar 2022. Ákærða kvaðst með skilaboðunum hafa verið að reyna koma C út frá brotaþola en kvaðst ekki hafa farið til brotaþola í þeim tilgangi að fylgja skilaboðunum eftir. Aðspurð kvaðst ákærða hafa haft samband við brotaþola nýlega til að spyrja hvort hún væri til í að sætta málið með greiðslu en lögfræðingur brotaþola hafi stungið upp því. Brotaþoli hafi neitað því og verið mjög hissa á að heyra í ákærðu.

Brotaþoli, A, kvaðst hafa veitt vini sínu C húsaskjól. B [...] [...] og ákærða hafi komið á heimili brotaþola til að segja að hún mætti ekki tala við C. Komið hafi til orðaskipta, brotaþoli hafi sagt að hún nennti ekki að rífast við þær og ætlað að loka hurðinni. Þá hafi ákærða sett fótinn fyrir svo brotaþoli gæti ekki lokað. Því næst hafi ákærða komið með höndina inn fyrir og rifið í hár brotaþola, sem hafi sagt ákærðu að hætta auk þess að hafa tekið í hönd ákærðu og kreist hana. Þá hafi ákærða öskrað á brotaþola að láta sig vera en brotaþoli kvaðst þá hafa rifið í hár ákærðu. Þær hafi verið í forstofunni og kvaðst brotaþoli hafa farið aftur á bak á skáp við átökin. Þær hafi öskrað á hvor aðra að sleppa og ákærða sleppt brotaþola, sem hafi náð að vippa ákærðu út, loka hurðinni og læsa. Nánar aðspurð kvaðst brotaþoli hafa lent á tveimur skápum í forstofunni, með hægri öxlina á löngum föstum skáp og með vinstri rasskinn og mjöðm á lægri skáp. Aðspurð kvaðst brotaþola hafa liðið mjög illa í þessum aðstæðum en hún hafi verið með Covidog mjög veik.

Aðspurð kvað brotaþoli ákærðu hafa hringt í sig fyrir tveimur dögum og boðið peningagreiðslu. Lögfræðingur brotaþola hafi síðan haft samband því að ákærða og kærasti ákærðu, hafi boðið fyrst 200 þúsund og síðan 400 þúsund krónur gegn því að fella málið niður. Brotaþoli kvaðst hafa tekið þessu sem hótun. Brotaþoli kvað C hafa hringt í sig og sagt að ákærða hafi verið að biðja hann um að gefa vitnaskýrslu og hafa sagt að hann ætlaði ekki að ljúga neinu. D hafi hringt og sagt að ákærða væri aðreyna að fá hana og C til að bera vitni í málinu. Brotaþoli kvaðst hafa sagt að hún skildi það ekki því þau hafi ekki verið vitni að þessu og hvort þau væru að fara að ljúga. Brotaþoli kvaðst hafa kynnst D í gegnum C, ekki þekkja hana mikið en hafa í einhverjum samskiptum við hana þegar atvikið átti sér stað því þær hafi báðar verið að reyna að hjálpa C. Brotaþoli kvaðst aðspurð hafa hringt í D eftir atvikið og sagt henni frá hvað hafi gerst. Brotaþoli kvaðst muna að hún hafi sagt við D hvað hún væri glöð með að hafa náð að henda ákærðu út vegna barnanna. Aðspurð kvaðst brotaþoli hafa farið til læknis og á Covid deildina sama dag en hún hafi fengið mar á rasskinn og þar fyrir ofan, á hægri öxl og fengið stóran skallablett þar sem ákærða hafi rifið úr hárinu. Brotaþoli kvaðst vera búin að jafna sig af áverkunum en ekki andlega.

Vitnið B, kvaðst hafa farið á heimili brotaþola ásamt ákærðu því brotaþoli hafi ekki viljað vinna með þeim og sótt C á [...]. Vitnið kvað það sem gerðist á þessum tíma, og tímabilið janúar fram í apríl 2022, vera í mjög mikilli móðu og það sé ótrúlega einkennilegt að vera hér í dag yfir þessu. Vitnið kvaðst ekki muna neitt nákvæmlega hvað hafi gerst en allt í einu hafi brotaþoli og ákærða verið að rífa í hárið á hvor annarri. Síðan hafi brotaþoli ýtt ákærðu út, lokað hurðinni og þær farið. Vitnið kvaðst hafa fengið undanþágu til að gefa skýrslu hjá lögreglu því hún hafi ekki verið í lagi eftir það sem gekk á. Vitnið kvaðst vera með C sem væri [...] [...] [...]. Vitnið kvaðst ekki geta lýst atvikum betur enda sé ár síðan.

Vitnið læknir nr. [...], sem staðfesti vottorð sitt, kvaðst hafa tekið myndir af áverkum brotaþola. Vitnið kvaðst hafa séð merki um lítinn skallablett á höfuðleðri þar sem var roðablettur undir á stærð við eina krónu þar sem hár hafi virst hafa losnað frá. Einnig hafi verið marblettir yfir spjaldbeini og hægra herðablaði aðeins út á hægri öxl auk þess sem mar hafi verið yfir vinstra þjóvöðvasvæði og vinstri mjaðmaspaða að framanverðu. Brotaþoli hafi verið með þrjár rispur eða lokuð sár á fingrum og handabaki vinstri handar. Vitnið kvað áverka af þessu tagi ekki birtast af sjálfu sér þannig að þeir gætu samrýmst sögu brotaþola um líkamsárás, aðspurð um ummæli í vottorði þar sem segi: „Áverkar sem komu fram við líkamsskoðun gætu samræmst líkamsárás.“ Aðspurt kvað vitnið áverka þá sem lýst væri í vottorði geta samrýmst því að rekast utan í eða vera vegna falls, en ólíklegt hafi verið að rispur á höndum hafi komið af falli þó það gæti verið möguleiki. Vitnið kvað blett á höfuðleðri ekki hafa litið út fyrir að hafa verið klipptur heldur hafi litið meira út fyrir að hárið hafi verið rifið frá þar sem þetta hafi verið skallablettur með engum hárum eða hársekkjum sýnilegum og roði yfir því svæði.

Vitnið C, [...]ákærðu, kvaðst ekki hafa verið á staðnum þegar atvikið átti sér stað. Vitnið kvaðst hafa verið í neyslu ásamt brotaþola, aðallega kannabis en auk þess fengið lyf hjá lækni og þetta allt vera í móki hjá sér. Vitnið kvaðst þó muna vel eftir að hafa komið á staðinn fljótlega eftir að atvikið hafði gerst. Brotaþoli hafi sagt að þær hafi komið og verið mjög reið en samt mjög ánægð yfir því að hafa rifið í hárið á ákærðu og hafa ýtt henni út. Vitnið kvað brotaþola ekki hafa talað um að henni hafi verið hent á eitthvað, engir áverkar hafi verið á henni og hún hafi ekki kvartað yfir neinu. Vitninu kvaðst þykja vænt um brotaþola en finnast fáránlegt að málið sé komið fyrir dóm. Vitnið kvaðst muna mjög vel eftir þessu atviki þrátt fyrir að hann hafi sagt að þetta tímabil hafi verið í móðu því að þetta hafi verið augnablik þar sem hann hafi eflaust verið búinn að taka minna af lyfjum en kvaðst hafa farið í „blackout“ um kvöldið. Vitnið kvaðst hafa verið undir miklum áhrifum allt þetta tímabil.

Vitnið D, kvaðst hafa kynnst brotaþola í gegnum C og vita hver ákærða er. Brotaþoli hafi hringt í sig eftir atvikið og verið mjög ánægð og stolt af því að hafa náð að hrinda ákærðu út um dyrnar eða úr dyragættinni og að brotaþoli hafi rifið í hár ákærðu. Vitnið kvaðst hafa farið til brotaþola daginn eftir en ekki séð að nokkuð væri að sjá á henni. Brotaþoli hafi sagt að hún væri ekki viss hvort ákærða hefði ýtt henni en brotaþoli hafi sagt að e. t. v. hafi hún bara dottið. Vitnið kvað brotaþola ekki hafa kvartað yfir eymslum. Vitnið kvað C hafa komið í kjölfarið til sín og dvalið þar til hann fór inn á [...]. Vitnið var spurt hvort það hefði verið í samskiptum við C eða ákærðu í aðdraganda réttarhaldanna og svaraði vitnið með „ekkert þannig sko“. Vitnið neitaði nánar aðspurt að hafa verið í einhverjum samskiptum og kvað vera ótrúlega sorglegt að þetta mál skuli verið komið fyrir dóm en mörg önnur mál væru mikilvægari. Nánar aðspurt hvort vitnið hafi verið í samskiptum við ákærðu svaraði vitnið „hef eiginlega ekkert talað við hana“.

Vitnið lögreglumaður nr. [...], sem staðfesti myndaskýrslu, kvaðst hafa tekið kæruskýrslu í málinu, gert stutta upplýsingaskýrslu og gert myndaskýrslu eftir myndum sem hafi komið frá Landspítala. Vitnið kvað lögreglu ekki hafa sér vitanlega í sínum vörslum hárlokk sem mynd er af í myndaskýrslu og samanburður á þeim lokk og hári brotaþola ekki farið fram. Upptökur af kæruskýrslu og skýrslu ákærðu liggja fyrir í málinu.

I II.

Forsendur og niðurstaða

Ákærða lagði fram skriflega greinargerð í málinu samkvæmt heimild í 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð sakamála. Ákærða hefur neitað sök og reisir sýknukröfur á því að meint brot ákærðu séu ósönnuð. Brotaþoli hafi fyrst gripið í hár ákærðu sem hafi í varnarviðbrögðum gripið í hár brotaþola. Ákærða hafi aldrei gripið í háls eða um kverkar brotaþola og fullvíst að enginn þeirra áverka sem ákærðu sé gefið að sök séu afleiðing atviksins. Ákæruvaldið hafi brugðist rannsóknarskyldu með því að hafa ekki tekið skýrslu af lykilvitninu B. Þá byggir ákærða á því að verknaðarlýsing í ákæru komi ekki heim og saman við afleiðingar. Að undanskildum skallabletti sé ljóst að áverkar á brotaþola séu ekki í neinu samræmi við þá háttsemi sem ákærðu sé gefin að sök í ákæru og vandséð að þeim áverkum hafi verið valdið með því að hafa gripið í háls og hár brotaþola. Ákærða verði ekki dæmd fyrir aðra hegðun en í ákæru greini, sbr. 180. gr. laga nr. 88/2008. Að síðustu byggir ákærða sýknukröfu á því að skilyrði neyðarvarnar hafi verið uppfyllt, sbr. 1. mgr. 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, enda hafi brotþoli gripið í hár ákærðu á undan. Verði talið að ákærða hafi farið út fyrir takmörk leyfilegrar neyðarvarnar sé byggt á 2. mgr. fyrrgreinds ákvæðis þar sem ákærða hafa orðið svo skelfd og/eða forviða að hún hafi ekki getað gætt sín fullkomlega.

Ákærðu er í ákæru gefið að sök að hafa í og við útidyrahurð að heimili brotaþola gripið í háls og hár brotaþola, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut skallablett á vinstra hvirfilsvæði, marbletti yfir spjaldbeini, hægra herðablaði, vinstri rasskinn, vinstri mjaðmaspaða og þrjú sár á fingrum og handarbaki vinstri handar.

Vitnið B staðfesti fyrir dómi að hafa beðist undan skýrslugjöf hjá lögreglu en þar kvaðst hún ekki muna eftir atvikum. Verður ekki fallist á að ákæruvaldið hafi ekki sinnt rannsóknarskyldu sinni með því að taka ekki formlega skýrslu af vitninu.

Ákærða bar fyrir dómi að hún hafi verið mjög ósátt við brotaþola og farið ásamt vitninu B heim til brotaþola til að ná í [...] ákærðu, en ákærða kvað brotaþola hafa komið í veg fyrir að hann kæmist í [...]með því að leyfa honum að dvelja hjá sér. Í framburði ákærðu kom einnig fram að hún hafi sent brotaþola skilaboð daginn áður þar sem ákærða hótaði brotaþola líkamsárás yrði [...]ekki kominn út fyrir miðnætti. Ákærða kvaðst hafa sent skilaboðin því með þeim hafi hún verið að reyna að koma [...] sínum frá brotaþola og hafa farið til hennar í þeim tilgangi að ná í hann en ekki til að fylgja skilaboðunum eftir. Ákærða kvaðst hafa sett löppina fyrir þegar brotaþoli hafi ætlað að loka hurðinni og sagst vilja fá [...] sinn. Ákærða og brotaþoli saka hvor aðra um að hafa gripið í hár hinnar á undan og hafa verið að bregðast við því með því að grípa í hár á móti. Ákærða kvaðst hafa staðið fyrir utan hurðina er atvik gerðust.

Óumdeilt er í málinu að átök hafi orðið milli ákærðu og brotaþola og þær rifið í hár hvor annarrar. Að mati dómsins er samkvæmt framangreindu ljóst að ákærða hafi verið í talsverðu uppnámi er hún fór heim til brotaþola. Vitnið B, sem ákærða telur vera lykilvitni í málinu, kvaðst ekki muna nákvæmlega hvað hafi gerst nema það að allt í einu hafi þær verið að rífa í hárið á hvor annarri. Vitnið lýsti því að brotaþoli hafi ýtt ákærðu út og lokað hurðinni. Af framburði vitnisins verður ekki ráðið að brotaþoli hafi fyrst rifið í hár ákærðu. Vitnið D bar einnig að brotaþoli hafi sagst hafa náð að hrinda ákærðu út um dyrnar eða úr dyragættinni. Því er ljóst af framburði tveggja vitna að ákærða hafi að minnsta kosti verið komin í dyragættina hjá brotaþola þegar átökin áttu sér stað, en ekki staðið fyrir utan dyrnar, eins og ákærða hefur borið um. Dregur þetta úr trúverðugleika vitnisburðar ákærðu að mati dómsins.

Vitnið C, [...]ákærðu, varð ekki vitni að atburðinum. Meta verður sönnunargildi framburðar hans í ljósi tengsla hans við ákærðu auk þess sem hann bar fyrir dómi að hafa verið í mikilli neyslu á þessu tímabili og því allt í móki. Er ekki trúverðugt að mati dómsins að vitnið muni mjög vel eftir þessu tiltekna atviki en vitnið kvaðst á því augnabliki eflaust hafa tekið minna af lyfjum en farið í „blackout“ um kvöldið. Vitnið D-x-nf fyrir dómi að hún væri vinkona C og hafa kynnst brotaþola gegnum hann auk þess að þekkja ákærðu. Afstaða vitnisins fyrir dómi um hversu sorglegt sé að málið sé komið fyrir dóm auk óljósra svara vitnisins um samskipti við ákærðu vegna málsins, dregur að mati dómsins úr trúverðugleika vitnisins.

Framburður brotaþola um það hvernig hún hafi hlotið tilgreinda áverka hefur í aðalatriðum verið sá sami. Í lögregluskýrslu kvaðst brotaþoli hafa rekist í kommóðu í forstofu og hjá lækni kvaðst hún hafa rekist í skáp í forstofu. Fyrir dómi kvaðst brotaþoli hafa lent með hægri öxl á löngum föstum skáp og með vinstri rasskinn og mjöðm á lægri skáp. Áverkarnir hafa verið staðfestir með læknisvottorði og framburði læknis fyrir dómi. Í vitnisburði læknisins að áverkar brotaþola hafi getað samrýmst því að hafa orðið fyrir líkamsárás með þeim hætti er brotaþoli lýsti. Af lýsingum brotaþola, svo og vitnanna B-x-x D verður lagt til grundvallar að ákærða stóð ekki fyrir utan og ryskingar hafi orðið milli ákærðu og brotaþola við hártogið sem hafi leitt til þess að brotaþoli varð fyrir þeim áverkum sem í ákæru greinir. Þá liggja fyrir ljósmyndir af áverkunum. Er því talið sannað að brotaþoli hafi hlotið áverkana af völdum ákærðu.

Brotaþoli lýsti því í lögregluskýrslu og hjá lækni að ákærða hafi gripið um háls hennar en fyrir dómi greindi brotaþoli ekki frá því er hún lýsti atvikum. Þá voru ekki áverkar á hálsi brotaþola. Gegn eindreginni neitun ákærðu verður því ekki talið sannað að ákærða hafi gripið í háls brotaþola.

Ákærða hefur játað að hafa gripið í hár brotaþola en heldur því fram að það hafi verið í neyðarvörn þar sem brotaþoli hafi fyrst rifið í hár ákærðu. Allt að einu er óumdeilt að ákærða kom í veg fyrir að brotaþoli lokaði hurðinni með því að setja löppina fyrir og því ljóst að mati dómsins að brotaþoli hafi ekki haft í hyggju frekari samskipti við ákærðu áður en til átakanna kom, en ákærða lýsti því fyrir dómi aðhafa verið mjög reið. Eins og áður hefur komið fram þykir í ljós leitt að ákærða hafi ekki staðið fyrir utan eins og hún hefur haldið fram. Ákærða bar um að hafa hvorki verið ógnað af brotaþola né hafa verið hrædd við hana. Einnig viðurkenndi ákærða fyrir dómi að vel gæti verið að í átökunum hafi einhver hár farið af brotaþola og af sér en ákærða kvaðst ekki hafa leitað til læknis vegna þess. Þá liggur að brotaþoli fékk skallablett á höfði auk fleiri áverka í átökunum en ákærða fékk enga áverka. Er framburður brotaþola metinn trúverðugur.

Að öllu framangreindu gættu og í ljósi gagna málsins, telst hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærða hafi gripið í hár brotaþola og við það hafi brotaþoli hlotið þá áverka sem lýst er í ákæru. Miðað við framangreint er ekki tækt að líta svo á að um neyðarvörn hafi verið að ræða. Verður ákærða því sakfelld fyrir líkamsárás og þykir brot ákærðu réttilega heimfært til refsiákvæða.

IV.

Ákærða er fædd árið [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur hún ekki áður gerst sek um ofbeldisbrot en hefur á árabilinu 2008 til 2018 verið sakfelld fjórum sinnum fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, tvívegis verið sakfelld fyrir þjófnað, þrívegis fyrir umferðarlagabrot og verið svipt ökuréttindum ævilangt. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærðu réttilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Eftir atvikum þykir mega fresta fullnustu refsingar eins og nánar greinir í dómsorði.

Í ljósi málsúrslita verður ákærða dæmd til greiðslu alls sakarkostnaðar, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda, O-kk-ef E-kk-ef lögmanns, sem þykja að teknu tilliti til eðli máls og með hliðsjón af tímaskýrslu hæfilega ákveðin 964.000 krónur þar með talinn virðisaukaskattur. Annan sakarkostnað leiddi ekki af rekstri málsins.

M-kvk-nf T-x-x héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Gætt hefur verið að ákvæðum 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómsorð :

Ákærða, H-kvk-nf Þ-kvk-nf Ó-kvk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærða almennt skilorð samkvæmt 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði 964.000 króna málsvarnarlaun verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef lögmanns.

M-kvk-nf T-x-x