S-2156/2022

Mál þetta, sem dómtekið var í gær, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 3. maí 2022, á hendur D-kk-þgf E-kk-þgf J-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], fyrir eftirtalin hegningar- og sérrefsilagabrot:

1. Rán með því að hafa, mánudaginn 29. mars 2019, farið inn í verslunina Kvikk-

Orkan að Kleppsvegi í Reykjavík, veist að starfsmanninum A, kt. [...], með hótunum um ofbeldi og ofbeldi, með því að ganga hettuklæddur upp að afgreiðsluborði verslunarinnar með hægri hönd í peysuvasa, sagst vera með hníf og krafið starfsmanninn um fjárhæð reiðufjár í sjóðsvél verslunarinnar, en starfsmaðurinn opnaði sjóðsvélina í því skyni að taka upp reiðufé og telja það, ogkom þá ákærði inn fyrir afgreiðsluborðið, ýtt við starfsmanninum og hrifsaði reiðufé úr hendi hans og úr sjóðsvél verslunarinnar. Ákærði hafði með af vettvangi 65.000 krónur í reiðufé.

Telst brot þetta varða við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Húsbrot og líkamsárás með því að hafa, síðar sama dag og greinir í ákærulið 1, farið í heimildarleysi inn um ólæstar dyr hússins að [...] í [...], og er húsráðandi, B, kt. [...], varð hans var í eldhúsi hússins og rak hann á dyr, veist að B með ofbeldi og slegið hann með krepptum hnefa í vinstra auga, allt með þeim afleiðingum að B hlaut brot í augntóftargólf vinstra auga, og mar á augnloki og augnsvæði vinstra auga.

Telst brot þetta varða við 1. mgr. 218. gr. og 231. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

H-kk-nf F-kk-nf A-kk-nf lögmaður gerir fyrir hönd brotaþola, B, kt. [...], þá kröfu að ákærði D-kk-nf E-kk-nf J-kk-nf, kt. [...], verði dæmdur til að greiða brotaþola skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð 1.519.755 krónur ásamt vöxtum af fjárhæðinni skv. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 29. apríl 2019, en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim tíma er mánuður er liðinn frá því að krafan hefur verið birt ákærða til greiðsludags. Loks er krafist þess að ákærða verði dæmdur til að greiða kröfuhafa málskostnað að skaðlausu samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að teknu tilliti til virðisaukaskatts af málflutningsþóknun, fyrir að halda fram bótakröfu sinni í málinu, skv. 3. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa, lækkunar bótakröfu og hæfilegrar þóknunar sér til handa sem greiðist úr ríkissjóði að öllu leyti eða að hluta.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sigum lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði er fæddur í [...] [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 28. apríl sl. var útgáfu ákæru á hendur honum frestað 25. janúar 2018 vegna brota gegn 3. mgr. 200. gr. og 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá gekkst hann undir lögreglustjórasátt 9. maí 2019 vegna umferðarlagabrota. Brot þau sem ákærði er sakfelldur fyrir í þessu máli voru framin fyrir framangreinda lögreglustjórasátt og verður ákærða því dæmdur hegningarauki í samræmi við ákvæði 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að brot ákærða voru framin á sama degi fyrir meira en þremur árum síðan en ákærði var þá rétt orðinn [...]. Þá hafa verið lögð fram gögn sem sýna breytta stöðu hans í dag. Á hinn bóginn verður að líta til alvarleika brotanna. Með hliðsjón af öllu framangreindu og 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði en með hliðsjón af aðstæðum öllum þykir mega fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Af hálfu B er krafist skaðabóta að fjárhæð 1.519.755 krónur. Krafan sundurliðast þannig:

Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaga kr. 1.500.000

Sjúkrakostnaður skv. 1. gr. skaðabótalaga kr. 19.755

Krafa um sjúkrakostnað er studd gögnum og verður fallist á hana. Með hliðsjón af afleiðingum árásarinnar sem greint er frá í læknisvottorðum þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 850.000 krónur. Þá á brotaþoli rétt til málskostnaðar sem ákveðinn verður 301.100 krónur.

Ákærða verður gert að greiða sakarkostnað, en með hliðsjón af því að kröfu um gæsluvarðhald yfir honum var hafnað bæði í héraði og í Landsrétti verður honum gert að greiða 2/3 hluta af málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 774.225 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, en 1/3 hluti þóknunar verjandans greiðist úr ríkissjóði. Þá greiði ákærði 47.000 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið J-kk-nf K-kk-nf saksóknarfulltrúi vegna L-kvk-ef Á-kvk-ef aðstoðarsaksóknara.

B-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, D-kk-nf E-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði B 869.755 krónur ásamt vöxtum skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 29. apríl 2019 til 24. júní 2022, en þá ásamt dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags, og 301.100 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði 2/3 hluta málsvarnarþóknunar skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 774.225 krónur, en 1/3 hluti þóknunarinnar greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði 47.000 krónur í annan sakarkostnað.