S-1076/2014

Mál þetta, sem dómtekið var mánudaginn 23. febrúar 2015, er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 16. desember 2014, á hendur G-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 051274-3429, Gautavík 25, Reykjavík, fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 14. október 2012, utandyra við skemmtistaðinn Celtic Cross, Hverfisgötu 26, slegið J-kk-þf A-kk-þf J-kk-þf, kt. 160786-2999, ítrekuðum hnefahöggum í andlit og líkama, með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgu yfir enni og kinnbeinum, slímhúðarroða yfir augum, skurð undir neðri og efri vör og kvarnaðist upp úr tönnum og tannfyllingum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Verjandi krefst þess aðallega að ákærði verði sýknaður af kröfum ákæruvalds, til vara að refsing verði látin niður falla, en til þrautavara að ákærða verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa, sem jafnframt verði bundin skilorði. Þá krefst verjandi hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

Málsatvik

Aðfaranótt miðvikudagsins 14. október 2012 var lögregla kvödd að skemmtistaðnum Celtic Cross við Hverfisgötu í Reykjavík, en tilkynnt var að þar hefði maður slasast á höfði. Á vettvangi hittu lögreglumenn fyrir brotaþola, J-kk-þf A-kk-þf J-kk-þf, sem kvaðst hafa verið sleginn og einnig hefði verið sparkað í hann. Í skýrslu lögreglu kemur fram að brotaþoli hafi ekki viljað þiggja aðstoða lögreglu, en sjúkraflutningamenn hefðu flutt hann á slysadeild. Hinn 3. apríl 2014 mætti brotaþoli hjá lögreglu og lagði fram kæru á hendur ákærða, G-kk-þgf E-kk-þgf H-kk-þgf, vegna málsins. Kvað hann ákærða hafa ráðist að sér, slegið sig tvö eða þrjú hnefahögg í andlitið og sparkað í sig. Þá hefði dýru armbandsúri verið stolið af honum í umrætt sinn.

Ákærði var yfirheyrður af lögreglu 13. maí 2014 og neitaði hann sök. Hann kvað brotaþola hafa ráðist að sér í umrætt sinn og hefðu þeir í framhaldinu farið að „hnoðast“, en ákærði hefði aðeins reynt að verja hendur sínar í þeirri viðureign.

Samkvæmt vottorði B-kk-ef K-kk-ef sérfræðilæknis leitaði brotaþoli á slysa- og bráðadeild Landspítala aðfaranótt 14. október 2012 og kvaðst hafa verið laminn ítrekað í andlit fyrir utan skemmtistaðinn Celtic. Hann reyndist vera með bólgu yfir enni og kinnbeinum og slímhúðarroða yfir augum. Þá var lítill skurður undir efri og neðri vör og hafði kvarnast upp úr tönnum og tannfyllingum.

Þá er í málinu vottorð E-kvk-ef B-kk-ef yfirlæknis þar sem kemur fram að ákærði hafi leitað á slysa- og bráðadeild síðdegis 15. október og lýst því að hann hefði fengið hnefahögg i andlitið um nóttina, með þeim afleiðingum að andlitið hefði bólgnað upp, hann fengið blóðnasir og mar við vinstra auga. Við skoðun reyndist ákærði vera með mar á augnloki og augnsvæði vinstra megin og mar og yfirborðsáverka á nefi.

Í málinu liggja fyrir gögn er varða kæru ákærða á hendur brotaþola vegna líkamsárásar á veitingastað 18. janúar 2014. Kemur fram að brotaþoli hafi verið yfirheyrður vegna málsins 3. apríl 2014, en af gögnum málsins verður ráðið að hann hafi í framhaldi af því lagt fram kæru á hendur ákærða vegna máls þess sem hér um ræðir. Þá liggja fyrir bréf lögreglustjóra frá 1. desember 2014, þar sem fram kemur að hætt hafi verið rannsókn framangreinds máls vegna meintrar líkamsárásar brotaþola gegn ákærða.

Við aðalmeðferð málsins kvaðst ákærði hafa verið í gleðskap á Mánabar við Hverfisgötu í umrætt sinn. Hefði komið til orðaskipta milli hans og brotaþola inni á veitingastaðnum eftir að brotaþoli hnaut um fætur hans. Síðar um kvöldið hefði brotaþoli komið að honum og ýtt við honum svo að hann féll í gólfið, en aðrir gestir sem þarna voru hefðu náð að yfirbuga hann. Þegar ákærði yfirgaf veitingastaðinn síðar um kvöldið hefði hann séð brotaþola og kærustu hans hinum megin við götuna og rölt yfir til að ræða við hann, þar sem honum hefði ekki þótt hegðun hans eðlileg. Hefði ákærði þá veitt honum fyrirvaralaust högg í andlit. Í kjölfarið hefðu þeir tekist á og kvaðst ákærði hafa veitt brotaþola einhver högg í þeirri viðureign. Þessu hefði lokið þannig að brotaþoli hefði orðið undir og hefðu þeir verið skildir í sundur. Ákærði kvaðst ekki hafa séð áverka á brotaþola eftir slagsmálin. Ákærði kvað sér hafa borist hótanir frá brotaþola eftir þetta, í gegnum sameiginlega kunningja þeirra, og hefði komið fram að brotaþoli myndi vinna honum mein. Það hefði hann síðan gert er hann veittist að ákærða á veitingastað í janúarmánuði 2014 og slegið hann þungt högg í höfuð.

J-kk-nf A-kk-nf J-kk-nf kvaðst ekki muna vel atvik þar sem hann hefði fengið mikið höfuðhögg. Hann kvaðst þó minnast þess að ákærði hefði verið að áreita fólk í gleðskapnum. Þá hefði ákærði ráðist að honum utan við veitingastaðinn, kýlt og sparkað í höfuð hans og rifið af honum armbandsúr sem hann var með. Hann kvaðst hafa beygt sig niður og ekki slegið frá sér, en fengið mörg högg og spörk í andlitið. Í lokin hefði hann legið utan í vörubrettastæðu, klemmdur milli sendibifreiðar og húsveggjar við veitingastaðinn Celtic og hefði ákærði haldið áfram að sparka og kýla í hann. Spurður um tannáverka, sem lýst er í læknisvottorði, kvað ákærði að brotnað hefði upp úr tveimur tönnum í hliðlægum efri og neðri góm þegar þær smullu saman meðan á átökunum stóð. Hann kvaðst ekki hafa leitað til tannlæknis eftir atvikið. Ákærði kvaðst ekki hafa verið viss hvort hann ætti að leggja fram kæru á hendur ákærða vegna málsins, en þó ákveðið að gera það 18 mánuðum síðar. Hann kvað þá ákvörðun ekki hafa tengst kæru ákærða á hendur honum vegna líkamsárásar.

H-kvk-nf H-kvk-nf J-kvk-nf, kærasta ákærða, kvaðst hafa verið með honum kvöldið sem um ræðir. Hún hefði ekki séð upphaf atburðarásarinnar utan við veitingastaðinn, en orðið þess vör að brotaþoli hefði verið kominn út í húsaskot og hefði hún séð að hann var kýldur. Brotaþoli hefði legið og hefði einhver verið ofan á honum, en viðstaddir hefðu fjarlægt þann mann. Brotaþoli hefði verið alblóðugur eftir þetta.

H-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf kvaðst hafa haldið afmælisveislu sína á Mánabar þetta kvöld og hefðu ákærði og brotaþoli verið þar gestir. Komið hefði til orðaskipta á milli þeirra inni á veitingastaðnum og hefði brotaþoli hrint ákærða svo að hann lenti í gólfinu. Hefði brotaþola verið vísað út af veitingastaðnum eftir þetta. Síðar um nóttina hefðu þeir lent í slagsmálum utan við veitingastaðinn við sendibifreið, sem þar var, og kvaðst vitnið hafa misst sjónar á þeim um tíma þar sem bifreiðin hefði byrgt honum sýn. Hann hefði ekki séð hvor sló fyrsta höggið, en þeir hefðu báðir reynt að slá hvor annan. Síðan hefði H-kvk-nf H-kvk-nf kallað á þá félagana og hefðu þeir farið og skilið ákærða og brotaþola í sundur. Þegar hann kom að hefði brotaþoli legið upp við vörubrettastæðu og hefði ákærði staðið yfir honum. Hann hefði séð að brotaþoli var með sprungna vör og hefði hann greinilega verið búinn að gefast upp.

A-kk-nf J-kk-nf Á-kk-nf kvað upptök átakanna hafa orðið inni á veitingastaðnum. Hann hefði orðið var við einhver læti, séð hrúgu fólks á gólfinu og síðan hefði brotaþola verið vísað út af staðnum. Hann kvaðst einnig hafa orðið vitni að slagsmálum milli ákærða og brotaþola utan við veitingastaðinn. Þeir hefðu báðir verið að slást og hefði þetta verið „högg á móti höggi“. Vitnið kvað sér hafa fundist jafnt á með ákærða og brotaþola komið í slagsmálunum, en sem hefði lokið þegar annar sat eftir. Hann kvaðst ekki hafa séð hvor veitti fyrsta höggið, en kvaðst telja brotaþola hafa „byrjað þetta inni á barnum“.

T-kk-nf O-kk-nf E-kk-nf lýsti því að slagsmál hefðu orðið á milli ákærða og brotaþola inni á veitingastaðnum og hefðu dyraverðir vísað brotaþola út. Vitnið kvaðst síðan hafa séð út um glugga á efri hæð hússins að ákærði og brotaþoli voru farnir að slást utan við staðinn. Hefðu þeir H-kk-nf þá hlaupið út af veitingastaðnum. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða og brotaþola skiptast á einhverjum höggum, en ekki vita hvor veitti fyrsta höggið. Síðan hefði ákærði gengið á brott, en brotaþoli hefði þá staðið eftir í húsaskoti og verið grátandi. Það hefði séð á báðum.

B-kk-nf K-kk-nf sérfræðilæknir gerði grein fyrir vottorði sínu og kvað áverka geta samrýmst því að brotaþoli hefði fengið hnefahögg í andlit.

Niðurstaða

Ákærði kannast við að hafa lent í átökum við J-kk-þf A-kk-þf J-kk-þf og að hafa slegið hann nokkur högg, en ber fyrir sig að hann hafi unnið verkið af neyðarvörn, sbr. 12. gr. almennra hegningarlaga. Hvorki verður ráðið af framburði ákærða né vitna, sem rakinn hefur verið, að atlaga ákærða hafi verið nauðsynleg til þess að verjast eða afstýra ólögmætri árás af hálfu brotaþola, enda var ákærða hægur kostur að hverfa á brott af vettvangi. Verður vörnum ákærða á þessum grunni því hafnað. Samkvæmt framansögðu, og með vísan til læknisfræðilegra gagna í málinu, telst sannað að ákærði hafi gerst sekur um líkamsárás, þó þannig að áverkar brotaþola þykja ekki slíkir að heimfæra beri háttsemi hans undir 1. mgr. 218. gr. almennra hegningaralaga. Verður ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og telst brot hans varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði er fæddur í desember 1974 og hefur hann ekki áður sætt refsingu. Við ákvörðun viðurlaga þykir rétt að hafa hliðsjón af 3. mgr. 218. gr. b almennra hegningarlaga. Þá er til þess að líta að nokkuð er liðið frá brotinu, en brotaþoli dró í 18 mánuði að leggja fram kæru í málinu. Samkvæmt framangreindu þykir rétt að fresta ákvörðun refsingar ákærða og fellur hún niður að liðnu ári frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði verður dæmdur til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 470.580 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 32.000 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kvk-nf S-kvk-nf P-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

R-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákvörðun refsingar ákærða, G-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef, er frestað og falli hún niður að liðnu ári frá birtingu dómsins haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef hdl., 470.580 krónur, og 32.000 krónur í annan sakarkostnað.

R-kvk-nf H-kvk-nf