S-31/2013

Mál þetta, sem tekið var til dóms í gær, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 22. febrúar 2013, á hendur X, „fyrir eftirtalin fíkniefnalagabrot:

I.

Með því að hafa laugardaginn 28. september 2012, selt og afhent tveimur aðilum 3,60 grömm af maríhúana, en afhendingin fór fram á Skipagötunni á Akureyri við útibú Íslandsbanka hf.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

II.

Með því að hafa mánudaginn 1. október 2012, selt og afhent tveimur aðilum 3,61 grömm af maríhúana, en ákærði afhenti þeim efnin á bifreiðastæði við Vínbúðina á Akureyri.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

III.

Með því að hafa síðar þennan sama dag verið með í vörslum sínum á dvalarstað sínum að [...] á Akureyri, 8,46 grömm af maríhúana.

Telst þetta varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, með síðari breytingum og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233, 2001, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta upptöku á efnum þeim, sem lögreglan lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá nr. 23.800, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Fyrir dómi játaði ákærði sök samkvæmt ákæru. Með þeirri játningu, sem fær stoð í gögnum málsins og ekki þykir nein ástæða til að draga í efa, er ákærði sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði var ákærði í júní 2009 dæmdur í þriggja mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og brot gegn 2. sbr. 5. sbr. 6. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Fullnustu fangelsisrefsingarinnar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Í nóvember sama ár var ákærði dæmdur til greiðslu 20.000 króna sektar fyrir eignaspjöll. Var um skilorðsrof að ræða en skilorðsdómur ákærða var látinn standa óhreyfður. Loks var ákærði í maí 2012 dæmdur til greiðslu 70.000 króna sektar fyrir brot gegn 1. sbr. 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga og sviptur ökurétti í fjóra mánuði.

Ákærði hefur fyrir nokkuru staðizt skilorð það sem honum var sett með dóminum í júní 2009. Eins og áður segir hefur honum áður verið gerð refsing vegna fíkniefnalagabrots.

Af hálfu ákærða var því teflt fram að hann hefði ekki neytt fíkniefna um talsvert skeið, væri nú kominn í fasta vinnu, ætti konu og ungt barn. Verður horft til þessa.

Þegar á allt er horft verður ákærði dæmdur til eins mánaðar fangelsis en fært þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð. Fallast ber á gerðar upptökukröfur. Ákærða verður gert að greiða málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., 75.300 krónur og virðisaukaskattur með talinn, og annan sakarkostnað sem samkvæmt yfirliti sýslumanns nemur 50.200 krónum.

Af hálfu ákæruvaldsins fór E-kk-nf Þ-kk-nf fulltrúi sýslumanns með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í einn mánuð. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upptæk eru gerð 8,46 grömm af maríhúana sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins og getið er um í efnaskrá nr. 23.800.

Ákærði greiði 75.300 króna málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hdl., og annan sakarkostnað, 50.200 krónur.