arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
E-54/2018

Mál þetta, sem tekið var til úrskurðar þann 30. maí sl., er höfðað af Ásvélum ehf., Laugarvatni, með stefnu birtri þann 1. mars sl., á hendur Byggingarfélaginu Hraunborg ehf., Kópavogi.

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 2.453.000 kr., auk dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, af þeirri fjárhæð frá 23. nóvember 2017. Þá er krafist málskostnaðar, þ.m.t. virðisaukaskatts.

Af hálfu stefnda er krafist frávísunar, en til vara sýknu. Þá gerir stefndi kröfu um málskostnað, ásamt virðisaukaskatti.

Mál þetta á rætur að rekja til þess að stefnandi tók að sér jarðvinnu fyrir stefnda, vegna bygginga er stefndi er að reisa í Hveragerði. Kveðst stefnandi hafa sent reglulega reikninga fyrir vinnu sinni og hafi stefndi greitt inn á kröfu hans, án þess þó að greiða reikninga að fullu. Þegar verkið hafi verið komið vel af stað hafi stefnandi þurft að stöðva framkvæmdir vegna mannvirkja er stóðu á lóðinni og stefndi hugðist fjarlægja. Síðar hafi stefndi samið við annan verktaka um að ljúka jarðvinnunni, og hafi stefnandi þá sent reikninga fyrir þeirri vinnu sem unnin hafði verið og var enn óreikningsfærð. Í stefnu gerir stefnandi grein fyrir reikningum sínum sem og innborgunum stefnda. Eftir standi 2.453.000 kr., sem sé stefnufjárhæð málsins.

Um lagarök vísar stefnandi til meginreglu kröfu- og samningaréttar um efndir fjárskuldbindinga, sbr. m.a. 45., 47. og 54. gr. laga nr. 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar er einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Einnig er byggt á lögum nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Um dráttarvexti vísar stefnandi til III. og V. kafla laga nr. 38/2001. Um málskostnað vísar stefnandi til 129. og 130. gr. laga nr. 91/1991 og um varnarþing til 35. gr. sömu laga.

Stefndi hefur krafist frávísunar og byggir hann kröfu sína á því að samkvæmt verksamningi aðila, sem liggi frammi í málinu, skuli ágreiningur sem rís vegna hans rekinn fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur. Þar að auki byggir stefndi á því að málatilbúnaður stefnanda sé vanreifaður. Enginn rökstuðningur fylgi útreikningi stefnanda og erfitt sé að átta sig á hvað standi dómkröfu að baki. Um lagarök vísar stefndi til d., e., g. og i. liða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sem og 33. gr. og 36. gr. laga nr. 7/1936.

Meðal gagna málsins er verksamningur milli aðila um jarðvegsvinnu. Í honum segir „Rísi mál út af samningi þessum skal reka það fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur.“ Samkvæmt 3. mgr. 42. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, er aðilum rétt að semja um varnarþing. Ljóst þykir að ágreining aðila máls þessa megi rekja til framangreinds samnings. Ákvæði samningsins um varnarþing kveður skýrt á um skyldu aðila til að reka ágreiningsmál vegna hans fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur og teljast aðilar bundnir af því. Gegn andmælum stefnda verður málið því ekki rekið hér fyrir dómi og verður málinu þegar af þeirri ástæður vísað frá dómi.

Rétt er að stefnandi greiði stefnda kr. 200.000 í málskostnað.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp þennan úrskurð.

ÚRSKURÐARORÐ:

Máli þessu er vísað frá dómi.

Stefnandi skal greiða stefnda kr. 200.000 í málskostnað.

S-kk-nf G. G-kk-nf
S-17/2018

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 15. febrúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 19. janúar sl., á hendur B-kk-þgf O-kk-þgf S-kk-þgf, til heimilis að Fossheiði 58, Selfossi,

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, að morgni fimmtudagsins 7. september 2017, ekið bifreiðinni […] sviptur ökurétti um Suðurlandsveg við Gljúfurárholt í Sveitarfélaginu Ölfusi með 101 km hraða á klukkustund þar sem leyfður hámarkshraði var 90 km á klukkustund.

Teljast brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. og 2. mgr. 37. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 31. janúar sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði níu sinnum áður sætt refsingu, þar af fjórum sinnum vegna aksturs sviptur ökurétti. Þann 24. júlí 2009 var ákærða gerð sekt meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Þann 26. maí 2010 var ákærði dæmdur til fangelsisrefsingar, meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Þann 30. apríl 2015 var ákærða gerð að sæta fangelsi meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Loks var ákærði þann 19. september 2017 dæmdur til fangelsisrefsgingar vegna aksturs sviptur ökurétti og hraðaaksturs. Brot það sem ákærði er nú sakfelldur fyrir er framið fyrir uppkvaðningu síðastgreinds dóms og verður ákærða því nú dæmdur hegningarauki, með vísan til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Að virtum sakaferli ákærða er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, B-kk-nf O-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-210/2018

Mál þetta, sem þingfest var 8. nóvember 2018 og dómtekið 29. nóvember s.á., er höfðað með ákæru útgefinni af Lögreglustjóranum í Vestmannaeyjum þann 27. september sl., á hendur I-kk-þgf A-kk-þgf B-kk-þgf, Reykjavík

„fyrir líkamsárás

með því að hafa aðfaranótt föstudagsins 4. ágúst 2017 á Húkkaraballinu sem fram fór við Strandveg 50, Vestmannaeyjum, veist að A, og slegið hann einu höggi með hægri hendi í andlitið en af högginu hlaut A comminut nefbrot með kröftugri deviation til hægri.

(Mál nr. 319-2017-3085)

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í málinu var gerð einkaréttarkrafa sem getið var í ákæru, en með ákvörðun dómara þann 29. nóvember 2018 var henni vikið til hliðar í sérstöku einkamáli skv. 1. mgr. 175. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og verður ekki fjallað frekar um hana hér.

Ákærði kom fyrir dóminn 29. desember sl. og játaði skýlaust sök.

Var málið þá tekið til dóms skv. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála eftir að sækjandi og skipaður verjandi höfðu tjáð sig um lagaatriði og viðurlög, enda taldi dómari ekki ástæðu til að draga í efa að játningin væri sannleikanum samkvæm.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær dómkröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er þess krafist að ákærða verði ekki gerð refsing í málinu en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing sem, lög leyfa og að hún verði þá höfð skilorðsbundin. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna skipaðs verjanda sem greiðist úr ríkissjóði.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður sætt refsingu. Að virtum áverkum á brotaþola, atvikum máls sem og hreinskilnislegri játningu ákærða og því að hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað, þykir hæfilegt að ákærði sæti fangelsi í 1 mánuð, en fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þá ber jafnframt að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, en skv. yfirliti nemur kostnaður vegna rannsóknar kr. 39.510. Þá verður ákærða gert að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, kr. 168.640 að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, I-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 1 mánuð.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, alls kr. 208.150, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, kr. 168.640 að meðtöldum virðisaukaskatti.

S-kk-nf G. G-kk-nf
S-237/2017

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 18. janúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 4. desember sl., á hendur F-kk-þgf S-kk-þgf, til heimilis að Tjaldhólum 44, Selfossi,

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, fimmtudaginn 9. nóvember 2017, ekið bifreiðinni […] um bifreiðastæði við verslun Krónunnar við Austurveg 3 á Selfossi, sviptur ökurétti.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins, ásamt J-kvk-þgf G-kvk-þgf lögmanni, sem skipuð var verjandi ákærða að hans ósk. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði átta sinnum áður sætt refsingu, þar af þrisvar sinnum vegna akstur sviptur ökurétti. Þann 25. mars 2014 var ákærði meðal annars fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti og honum gert að sæta fangelsi í þrjá mánuði. Þann 13. janúar 2016 var ákærði meðal annars fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti og honum gert að sæta fangelsi í 90 daga. Þann 20. október sama ár var ákærði meðal annars fundinn sekur um aksturs sviptur ökurétti og honum gert að sæta fangelsi í sex mánuði. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er þóknun skipaðs verjanda hans og er hæfilega ákveðin 84.320 kr., að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, F-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 84.320 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda, J-kvk-ef G-kvk-ef, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-238/2017

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 18. janúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 4. desember sl., á hendur H-kk-þgf J-kk-þgf, til heimilis að Háaleitisbraut 42, Reykjavík,

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, síðdegis fimmtudaginn 26. október 2017, ekið bifreiðinni […] um Dynskála á Hellu í Rangárþingi ytra, sviptur ökurétti.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 21. desember sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði tíu sinnum áður sætt refsingu, þar af fimm sinnum vegna aksturs sviptur ökurétti. Þann 10. október 2016 var ákærða gerð sekt vegna aksturs sviptur ökurétti. Þann 14. febrúar 2017 lauk ákærði þremur málum hjá lögreglu með sektargerð, er öll vörðurðu akstur sviptur ökurétti. Loks var ákærði þann 7. júní 2017 dæmdur til fangelsisrefsingar vegna aksturs sviptur ökurétti. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Engan sakarkostnað leiddi af máli þessu.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, H-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-239/2017

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 18. janúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 4. desember sl., á hendur R-kk-þgf H-kk-þgf, til heimilis að Langagerði 58, Reykjavík,

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, að morgni mánudagsins 2. október 2017, ekið bifreiðinni […] um Suðurlandsveg við Kirkjuferju í Sveitarfélaginu Ölfusi, sviptur ökurétti.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 48. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 15. desember sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt ósk ákærða á birtu fyrirkalli var S-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf lögmaður, skipaður verjandi ákærða.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði níu sinnum áður sætt refsingu, þar af tvisvar sinnum meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Þann 19. september 2016 var ákærða gerð sekt, meðal annars vegna aksturs sviptur ökurétti. Þann 28. september 2017 var ákærði meðal annars fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti og hann dæmdur til að sæta fangelsi í 4 mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Þá var ákærða jafnframt gerð sekt. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Ljóst er að ákærði hefur með broti sínu rofið skilorð framangreinds dóms. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ber að taka framangreinda refsingu upp og dæma með hinu nýja broti, og ákveða refsingu ákærða í einu lagi með vísan til 77. sömu laga.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði. Að virtum atvikum máls þykir rétt að fresta fullnustu hluta refsingarinnar líkt og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, sem er hæfilega ákveðin 63.240 kr. að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, R-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í fimm mánuði, en fresta skal fullnustu fjögurra mánaða refsingarinnar og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með áorðnum breytingum.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 63.240 krónur, sem er þóknun skipaðs verjanda, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-242/2017

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 18. janúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 4. desember sl., á hendur B-kk-þgf Þ-kk-þgf G-kk-þgf, til heimilis að Eyravegi 46, Selfossi,

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 15. október 2017, ekið bifreiðinni […] undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 3,20‰) vestur Suðurlandsveg við Hrísmýri og Árbæjarveg á Selfossi.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti við þingfestingu málsins og lýsti yfir að hann óskaði ekki eftir skipun verjanda. Ákærði viðurkenndi skýlaust að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Með vísan til skýlausrar játningar ákærða og þar sem dómari taldi ekki ástæðu til að draga í efa að játning hans væri sannleikanum samkvæm var farið með málið í samræmi við ákvæði 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eftir að aðilum hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Um málavexti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði þrívegis áður sætt refsingu, í öll skiptin vegna ölvunaraksturs. Þann 24. september 2013 var ákærða gerð sekt og hann sviptur ökurétti tímabundið vegna ölvunaraksturs. Þá var ákærða þann 19. júlí 2014, gerð sekt og hann sviptur ökurétti tímabundið vegna ölvunaraksturs. Með vísan til 3. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, hefur sakaferill ákærða að öðru leyti ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna. Með vísan til 101. og 102. gr., þó einkum 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að svipta ákærðu ökurétti ævilangt. Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 35.498 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, B-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 35.498 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.
S-245/2017

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið fimmtudaginn 18. janúar sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi þann 4. desember sl., á hendur D-kk-þgf E-kk-þgf A-kk-þgf, til heimilis að Fjarðarási 4, Reykjavík,

fyrir umferðarlagabrot

með því að hafa, skömmu eftir miðnætti miðvikudaginn 27. september 2017, ekið bifreiðinni […] um Suðurlandsveg og inn á Hvammsveg í Sveitarfélaginu Ölfusi, óhæfur til að stjórna bifreiðinni örugglega vegna áhrifa amfetamíns, MDMA, kókaíns og metamfetamíns.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. 1. mgr. 100. gr. nefndra umferðarlaga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987 með áorðnum breytingum og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði mætti ekki við þingfestingu málsins þrátt fyrir lögmæta birtingu ákæru þann 14. janúar sl., ásamt fyrirkalli þar sem þess var getið að málið kynni að verða dæmt að ákærða fjarstöddum. Málið var því tekið til dóms samkvæmt 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Í matsgerð frá rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, sem liggur frammi meðal rannsóknargagna lögreglu, kemur fram að amfetamín, MDMA, metamfetamín og kókaín hafi fundist í þvagi ákærða. Þá hafi í blóði hans mælst amfetamín 100 ng/ml, kókaín 125 ng/ml og MDMA 40 ng/ml, en metamfetamín var ekki í mælanlegu magni í blóði hans. Um málavexti að öðru leyti vísast til ákæruskjals. Sannað er að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar þykir rétt færð til refsiákvæða. Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði sex sinnum áður sætt refsingu, þar af þrisvar sinnum vegna ölvunaraksturs og/eða aksturs undir áhrifum fíkniefna. Þann 23. febrúar 2010 var ákærða gerð sekt vegna ölvunaraksturs sem og aksturs undir áhrifum fíkniefna. Þann 14. nóvember 2011, var ákærða gerð sekt vegna ölvunaraksturs auk annarra umferðarlagabrota. Loks var ákærða þann 19. október 2016 sl., gert að sæta fangelsi vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna, auk þess sem hann var sviptur ökurétti ævilangt. Að öðru leyti hefur sakaferill ákærða ekki áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu.

Refsing ákærða er hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga. Með vísan til dómvenju þykja ekki efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Með vísan til 101. og 102. gr., þó einkum 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum, ber að árétta ævilanga sviptingu ökuréttar ákærða.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur samkvæmt yfirliti lögreglu samtals 167.139 kr.

S-kvk-nf I-kvk-nf, löglærður aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóm þennan.

D ó m s o r ð :

Ákærði, D-kk-nf Ö-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, 167.139 krónur.

S-kvk-nf I-kvk-nf.