S-465/2011

I.

Mál þetta, sem dómtekið var að aflokinni aðalmeðferð 1. nóvember sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 12. apríl 2011, á hendur Á-kk-þgf B. R-kk-þgf, kt. 000000-0000, Nýbýlavegi 40, Kópavogi „fyrir umferðarlagabrot í Kópavogi með því að hafa mánudaginn 20. desember 2010 ekið bifreiðinni ME-406 sviptur ökurétti, eftir Dalvegi þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Mál nr. 533/2011, sem sameinað var þessu máli hinn 26. maí sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 10. maí 2011, á hendur ákærða „fyrir hegningar- og umferðarlagabrot, með því að hafa föstudaginn 29. maí 2009 ekið bifreiðinni MZ-421 án heimildar eiganda um Reykjavík, Þingvelli og Hafnarfjörð og tekið bensín að andvirði 7.000 kr. á bensínstöð N1 í Mosfellsbæ án þess að greiða fyrir það og keyrt með 175 km hraða á klst. um Krýsuvíkurveg undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,21‰) þar sem leyfilegur hámarkshrað (sic.) er 90 km á klst. en lögregla hafði afskipti af ákærða við Engjavelli 5a, Hafnarfirði.

Telst þetta varða við 1. mgr. 259. gr. og 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, ásamt síðari breytingum og 2. mgr. 37. gr. og 1., sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 ásamt síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Mál nr. S-1126/2011, sem sameinað var þessu máli hinn 5. október sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 27. september 2011, á hendur ákærða

I.

„Fyrir umferðarlagabrot í Reykjavík, með því að hafa, aðfaranótt föstudagsins 3. desember 2010, ekið bifreiðinni ME-406 undir áhrifum áfengis (vínandamagn í útöndunarlofti 1,20 mg/l) austur Hringbraut og gegn rauðu ljósi á gatnamótum Hringbrautar og Njarðargötu, uns ákærði stöðvaði aksturinn á miðjum gatnamótum.

(Mál nr. 007-2010-79832)

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 5. gr. og 1. sbr. 3. mgr. 45. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 1. gr. laga nr. 48/1997.

II.

Fyrir þjófnað, með því að hafa, þriðjudaginn 22. febrúar 2011, í verslun Hagkaups í Smáralind, Kópavogi, stolið 8 glösum af kardimommudropum, samtals að verðmæti kr. 1.824.

(Mál nr. 007-2010-10949)

Telst brot þetta varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar skv. 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.“

Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa vegna þeirra brota, sem hann hefur játað, en krafist er sýknu af þeim brotum, sem ákærði hefur neitað, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þess er krafist að tildæmd refsing verði höfð skilorðsbundin. Þá er krafist hæfilegra málsvarnarlauna.

II.

Ákærur, útgefnar 12. apríl 2011 og 27. september 2011.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til framangreindra ákæra, en ákærði hefur játað sök að því er sakargiftir í þessum ákærum varðar.

Ákæra, útgefin 10. maí 2011.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dags. 29. maí 2009, mætti G-kk-nf A-kk-nf á lögreglustöð þann sama dag kl. 16.09 til að kæra nytjastuld á bifreiðinni MZ-421 fyrir hönd Bílasölu Reykjavíkur. Kvað hann ákærða hafa fengið bifreiðina lánaða um klukkan 10:00 um morguninn. Starfsmaður á bílsölunni hefði kannast við ákærða og þeir því ekki haft áhyggjur af því að ákærði skilaði ekki bifreiðinni strax. Klukkan 13:00 hafi starfsmenn farið að skoða málið betur og skömmu síðar hafi komið í ljós að ökumaður bifreiðarinnar MZ-421 hafði tekið bensín skömmu áður á bensínstöð N1 í Mosfellsbæ og stungið frá reikningi að fjárhæð u.þ.b 7.000 krónur.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu, dags. 29. maí 2009, barst tilkynning til lögreglu frá fjarskiptamiðstöð lögreglu þennan sama dag um annarlegt ástand ökumanns bifreiðarinnar MZ-421 og að hann væri á leið frá Krýsuvík að Hafnarfirði. Í skýrslunni segir að lögreglumennirnir A-kk-nf S-kk-nf og B-kk-nf Ö-kk-nf G-kk-nf hafi farið þegar af stað og ekið sem liggur suður Krýsuvíkurveg. Skammt norðan Bláfjallaafleggjara hafi þeir séð bifreiðina MZ-421. Hafi þeir veitt bifreiðinni athygli nokkru áður en þeir mættu henni, en áberandi hefði verið hversu hægt bifreiðinni var ekið. Þeir hafi því opnað fyrir ratsjá lögreglubifreiðarinnar og hafi hún sýnt að ökuhraði bifreiðarinnar MZ-421 var 43 km á klukkustund og lögreglubifreiðarinnar 60 km á klukkustund þegar bifreiðarnar mættust. Lögreglumennirnir hafi báðir séð ökumann mjög vel, en hann hafi virst vera einn í bifreiðinni.

Lögreglubifreiðinni hafi þá verið snúið við til að halda á eftir bifreiðinni MZ-421, en þá hafi ökuhraði hennar augljóslega verið aukinn verulega og hafi hún verið að hverfa sjónum lögreglumannanna þegar þeir höfðu snúið við. Lögreglubifreiðinni hafi verið ekið norður Krýsuvíkurveg og hafi hraði hennar orðið mestur 180 km á klukkustund samkvæmt hraðamæli. Þrátt fyrir þennan mikla hraða lögreglubifreiðarinnar hafi dregið í sundur með bifreiðunum. Í skýrslunni segir að klukkan 15:17 hafi lögreglumennirnir tilkynnt starfsmanni hjá fjarskiptamiðstöð að þeir væru á eftir bifreið á Krýsuvíkurvegi á mikilli ferð.

Í skýrslunni segir að lögreglumennirnir hafi séð hvar bifreiðinni MZ-421 var beygt af Krýsuvíkurvegi austur Hringhellu og síðan áfram í átt að Engjavöllum þar sem þeir hafi misst sjónar af bifreiðinni. Þeir hafi þegar hafið leit í hverfinu og hafi fleiri lögreglumenn komið þeim til aðstoðar. Eftir að hafa ekið um hverfið í rúmar 20 mínútur hafi annar lögreglumannanna veitt bifreiðinni athygli þar sem hún stóð fyrir utan Engjavelli 5a. Hafi bifreiðin verið ólæst og mannlaus þegar þeir komu að henni. Þegar þeir hafi verið að skoða bifreiðina hafi þeir séð mann koma fyrir hornið á opnum stigagangi við húsið og strax borið kennsl á hann sem ökumann MZ-421 skömmu áður, þ.e. ákærða í máli þessu. Hafi ákærða virst mjög brugðið þegar hann sá þá og hafi hann reynt að komast inn á stigaganginn og niður í kjallara. Þeir hafi farið á eftir honum og gripið hann. Hafi ákærða verið tilkynnt að hann væri handtekinn fyrir ofsa- og ölvunarakstur, en frá ökumanni hafi lagt áfengisþef. Ákærði hafi verið færður í handjárn klukkan 15:50. Við leit á ákærða hafi fundist kveikjuláslyklar að bifreiðinni MZ-421. Þá hafi ákærði verið með bakpoka meðferðis og hafi í honum verið áfengisflaska af gerðinni Southern Comfort, 35%, 700 ml og hafi hún verið u.þ.b. hálfnuð. Í skýrslunni segir að ákærði hafi verið fluttur á lögreglustöð þar sem hann gaf þvagsýni klukkan 16:55 og úr honum voru tekin tvö blóðsýni, hið fyrra klukkan 17:04 og hið síðara klukkan 18:20.

Samkvæmt vottorðum Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði mældist magn alkóhóls í þvagsýni ákærða 3,04‰, í fyrra blóðsýninu 2,42‰ og í hinu síðara 2,21‰, allt að frádregnu 0,15‰ reiknuðu fráviki.

Samkvæmt skýrslu lögreglu, dags. 30. maí 2009 fóru lögreglumennirnir A-kk-nf S-kk-nf og B-kk-nf Ö-kk-nf G-kk-nf á lögreglubifreiðinni 07-281, UB-376, um Krýsuvíkurveg og óku sömu leið og ökumaður bifreiðarinnar MZ-421 hafi verið veitt eftirför daginn áður. Tilgangurinn hafi verið sá að kanna hraða samkvæmt ratsjá miðað við hraða samkvæmt hraðamæli bifreiðarinnar. Í skýrslunni segir að á 180 km hraða á klukkustund miðað við hraðamæli bifreiðarinnar hafi hraðamælir á ratsjá sýnt 176 km á klukkustund.

Verður nú rakinn framburður ákærða og vitna fyrir dóminum og hjá lögreglu eftir því sem þurfa þykir:

Ákærði kvaðst viðurkenna að hafa tekið bensín á bensínstöð N1 í Mosfellsbæ föstudaginn 29. maí 2009 að andvirði 7.000 krónur án þess að greiða fyrir það, en kvaðst hvorki viðurkenna nytjastuld á bifreiðinni MZ-421 né að hafa ekið með 175 km hraða á klukkustund um Krýsuvíkurveg og undir áhrifum áfengis þann sama dag.

Ákærði sagðist hafa verið í miklu tilfinningalegu uppnámi umræddan dag þar sem hann hefði verið að skilja við konu sína daginn áður. Sagðist hann hafa farið á bílsölu og fengið að reynsluaka umræddri bifreið og síðan farið á bensínstöð og tekið ófrjálsri hendi bensín á bifreiðina. Því næst hefði hann farið í áfengisverslun og keypt sér áfengisflösku af gerðinni Southern Comfort. Ákærði sagðist síðan hafa ekið um á bifreiðinni í miklu tilfinningalegu uppnámi og verið við það að falla, en hann hefði verið búinn að vera edrú í nokkurn tíma þegar þetta var. Ákærði sagðist hafa ekið Krýsuvíkurveginn og háð mikla baráttu við sjálfan sig. Á leiðinni til baka hefði hann mætt lögreglubifreið og síðan séð í baksýnisspeglinum að hún var stöðvuð og honum sýnst að verið væri að snúa henni við. Sagðist ákærði þá hafa gefið í þar sem hann hefði vitað að hann var búinn að vera svolítið lengi á bifreiðinni og farið í eitthvert fár, eins og hann orðaði það. Hann sagðist hins vegar ekkert hafa fylgst með hraðamælinum í bifreið sinni og sagðist því ekki hafa vitað á hvaða hraða hann var. Þá sagðist hann ekki hafa tekið eftir blikkandi ljósum á lögreglubifreiðinni. Sagðist ákærði hafa lagt bifreiðinni fyrir utan fjölbýlishús í Ásahverfinu, en þar sagðist ákærði ekkert þekkja til. Sagðist hann hafa verið hræddur og í miklu uppnámi og því farið niður í kjallara hússins og falið sig þar. Þar hefði drykkja hans raunverulega hafist og sagðist ákærði hafa hvolft í sig rúmlega hálfri flösku af Southern Comfort. Um tveimur tímum seinna hefðu lögreglumennirnir fundið hann og farið með hann á lögreglustöð þar sem honum hefði verið dregið blóð o.s.frv.

Ákærði sagðist ekki vera að koma sér undan einu né neinu, en hann sagðist hafa drukkið óhemju magn af áfengi eftir að hann lagði bifreiðinni. Magn alkóhóls í blóðsýni hans segði því ekkert til um ástand hans á meðan hann ók bifreiðinni. Ákærði sagðist kannski hafa verið búinn að fá sér einn sopa af flöskunni þegar hann ók bifreiðinni, en drykkja hans hefði farið fram á því tveggja klukkustunda tímabili, sem liðið hefði frá því að hann mætti lögreglubifreiðinni og þar til hann var handtekinn. Sagðist ákærði meira að segja hafa sofnað á meðan á þessu stóð. Ákærða var þá bent á að samkvæmt lögregluskýrslu hefði lögreglan fundið hann eftir að hafa ekið um hverfið í um 20 mínútur. Einnig var ákærða bent á að samkvæmt frumskýrslu hefði lögregla tilkynnt um eftirförina á Krýsuvíkurvegi klukkan 15:17 og samkvæmt gögnum málsins hefði hann verið handtekinn klukkan 15:50. Sagði ákærði þá að honum hefði virst hann vera í langan tíma ofan í kjallaranum, en þar hefði hann þambað úr flöskunni og síðan sofnað. Þegar hann hefði vaknað hefði hann gengið upp úr kjallaranum og beint í flasið á lögreglumönnunum. Sagðist ákærði greinilega hafa misst tímaskyn sitt á þessum tíma því hann hefði sofnað eftir að hafa þambað úr flöskunni.

Ákærði sagðist ekki muna eftir því hvenær hann fékk bifreiðina MZ-421 lánaða til reynsluaksturs, en taldi að ekki gæti hafa liðið meira en klukkutími frá því að hann fékk bifreiðina lánaða og þar til lögreglan reyndi að hafa afskipti af honum. Ákærða var þá bent á að samkvæmt gögnum málsins hefði hann fengið bifreiðina lánaða klukkan 10:00 um morguninn. Sagði ákærði þá að gæti passað, en hann sagðist þó ekki muna hvað klukkan var. Þá var ákærða bent á að hann hefði verið handtekinn klukkan 15:50 og samkvæmt því hefði hann á þeim tíma verið búinn að vera með bifreiðina í láni í um fimm klukkustundir. Ákærði sagðist aðspurður ekki hafa skrifað undir neinn samning þegar hann fékk bifreiðina lánaða. Sagðist ákærði hafa kannast við viðkomandi starfsmann á bílasölunni. Ákærði sagðist hafa ætlað að skilja bifreiðina eftir einhvers staðar og hringja síðan í bílasöluna og tilkynna þeim hvar hún væri.

Aðspurður kvaðst ákærði viðurkenna að hafa verið kominn út fyrir þá heimild sem hann hefði haft til að reynsluaka bifreiðinni. Sagði ákærði að enginn reynsluæki bifreið í fimm klukkutíma.

Ákærði kveðst hafa játað nytjastuld og ölvunarakstur hjá lögreglu því hann hefði viljað sleppa úr haldi lögreglu.

Ákærði sagðist nú vera að hefja þriðju áfengismeðferðina á einu ári. Sagðist hann nú hafa valið langtímameðferð í sex mánuði í Krýsuvík því hann hefði ekki náð ásættanlegum árangri í fyrri meðferðum.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu hinn 30. maí 2009. Þar játaði ákærði nytjastuld á bifreiðinni MZ-421, sem hann hefði fengið lánaða hjá Bílasölu Reykjavíkur um klukkan 10:00 umræddan dag. Einnig játaði hann að hafa tekið bensín á bifreiðina hjá N1 í Mosfellsbæ og ekið á brott frá ógreiddum reikningi. Í fyrstu skýrði ákærði frá því að hann hefði sótt A-kk-þf kunningja sinn niður á Laugaveg og að A-kk-nf hefði tekið við akstri bifreiðarinnar þegar hann hóf drykkjuu og síðan hefði hann sofnað í aftursæti bifreiðarinnar. Eftir að hlé hafði verið gert á skýrslutökunni vildi ákærði breyta framburði sínum og viðurkenndi hann þá að hafa verið einn í bifreiðinni og að hafa ekið henni undir áhrifum áfengis. Nánar aðspurður sagðist ákærði hafa byrjað að neyta áfengis um klukkan 10:00 um morguninn og sagðist hafa drukkið rúmlega hálfa flösku af Southern Comfort á meðan á akstri bifreiðarinnar stóð. Þá sagðist hann ekki muna hvort hann neytti áfengis eftir að akstri lauk. Hann sagði að aksturinn hefði hafist klukkan 10:00 við Bílasölu Reykjavíkur við Bíldshöfða, þaðan hefði hann ekið í kringum Þingvallavatn og síðan til Krýsuvíkur. Ákærði sagðist ekki hafa fylgst með hraðamæli bifreiðarinnar á Krýsuvíkurvegi og sagðist ekki geta sagt til um á hvaða hraða hann ók.

G-kk-nf A-kk-nf, eigandi Bílasölu Reykjavíkur, sagði að þegar bílasalan lánaði bíla til reynsluaksturs tækju starfsmenn aðeins niður upplýsingar um ökuskírteini ökumanns, en ekki tíðkaðist að láta viðkomandi skrifa undir skilmála um reynsluakstur. Uppi á vegg í bílasölunni væru hins vegar tíundaðar reglur, sem giltu um reynsluakstur bifreiða. Yfirleitt væri gert ráð fyrir að reynsluakstur stæði yfir í 20-30 mínútur. Hann sagði að í kjölfar tilkynningar um þjófnað á eldsneyti á bifreiðina hefðu þeir tilkynnt um nytjastuld á henni. Aðspurður sagðist hann ekki muna hvenær ákærði fékk bifreiðina lánaða, en vel gæti passað að það hefði verið klukkan 10:00 að morgni umrædds dags.

A-kk-nf S-kk-nf lögregluvarðstjóri sagði að þeir hefðu mætt umræddri bifreið á Krýsuvíkurvegi. Hefðu þeir opnað fyrir ratsjá áður en þeir mættu bifreiðinni því þeim hefði fundist hún vera á áberandi litlum hraða. Hann sagði að bifreiðin hefði verið á lítilli ferð þegar þeir mættu henni, en þegar þeir höfðu snúið við til að fara á eftir henni hefði hún verið að hverfa sjónum þeirra. Augljóst hefði því verið að hraði bifreiðarinnar hafði verið aukinn verulega. Hann sagði að lögreglubifreiðinni hefði verið ekið hraðast á um 180 km hraða á klukkustund á eftir bifreiðinni, en þrátt fyrir það hefðu þeir ekki nálgast bifreið ákærða og ekki getað mælt hraða hennar. Þeir hefðu þó náð að sjá bifreiðina nokkrum sinnum á leiðinni inn í Vallahverfið í Hafnarfirði, en á þessu svæði væri nokkuð mishæðótt, en að lokum hefðu þeir misst sjónar á bifreiðinni. Þeir hefðu síðan kallað eftir aðstoð frá fleiri lögreglumönnum til að leita að bifreiðinni í hverfinu. Eftir nokkra leit hefðu þeir fundið bifreiðina mannlausa fyrir utan fjölbýlishús. Þegar þeir hefðu verið að skoða bifreiðina hefðu þeir séð ákærða koma upp úr opnu stigahúsi í húsinu. Rætt hefði verið við ákærða og hefði hann verið bersýnilega ölvaður. Hefði ákærði síðan verið handtekinn og fluttur á lögreglustöð. Hann sagði að daginn eftir hefðu þeir mælt sama hraða og lögreglubifreiðin var á við eftirförina miðað við raunhraða samkvæmt ratsjá.

Aðspurt sagði vitnið að einhverjar mínútur hefðu liðið frá því að þeir sáu bifreiðina síðast og þar til þeir fundu hana kyrrstæða fyrir utan fjölbýlishús í Vallahverfinu. Vitnið staðfesti að ákærði hefði verið með flösku af Southern Comfort á sér. Þá sagði hann að sig minnti að félagi hans hefði þekkt ákærða sem ökumann bifreiðarinnar á Krýsuvíkurvegi nokkru áður, en sjálfur sagðist hann hafa ekið lögreglubifreiðinni.

B-kk-nf Ö-kk-nf G-kk-nf lögreglumaður sagði að tilkynning hefði borist um ölvunarakstur ökumanns á Krýsuvíkurvegi. Þeir hefðu því farið inn á Krýsuvíkurveginn og séð þar bifreið á lítilli ferð. Þegar þeir hefðu mætt bifreiðinni hefðu þeir séð að um var að ræða sömu bifreið og tilkynnt hafði verið um. Þeir hefðu því snúið við, en þá hefði hraði hinnar bifreiðarinnar verið aukinn mjög mikið. Þeir hefðu síðan veitt bifreiðinni eftirför á mikilli ferð og sagðist hann sjaldan eða aldrei hafa setið í bifreið á jafn miklum hraða. Þrátt fyrir mikinn hraða lögreglubifreiðarinnar hefði dregið í sundur á milli bifreiðanna. Þeir hefðu þó séð hana beygja af Krýsuvíkurvegi til hægri og í átt að Völlunum og þar hefðu þeir misst sjónar á henni í umferðinni. Þegar hér var komið sögu hefðu þeir kallað eftir aðstoð við leit að bifreiðinni. Þeir hefðu síðan ekið um hverfið og eftir smá stund hefðu þeir fundið bifreiðina. Þegar þeir hefðu verið að skoða hana hefði maður komið gangandi frá stigaganginum, sem þeir hefðu strax borið kennsl á sem ökumann bifreiðarinnar, og hefði hann snúið við um leið og hann sá þá og gengið í átt að stigaganginum. Hefðu þeir farið á eftir ákærða og handtekið hann. Hann sagði að ákærði hefði verið bersýnilega ölvaður.

Aðspurður sagðist hann hafa fylgst með hraðamæli lögreglubifreiðarinnar á meðan þeir veittu bifreið ákærða eftirför og sagði að lögreglubifreiðin hefði verið á um 180 km hraða á klukkustund. Hann sagðist minna að um 10 til 20 mínútur hefðu liðið frá því að þeir misstu sjónar af bifreiðinni og þar til þeir handtóku ákærða. Hann staðfesti að hafa tekið þátt í því að mæla hraða lögreglubifreiðarinnar síðar með ratsjá.

K-kvk-nf M-kvk-nf skýrði frá niðurstöðu rannsóknar á þvag- og blóðsýnum úr ákærða. Hún sagði að niðurstöðurnar sýndu að viðkomandi hefði verið mjög ölvaður á þeim tíma er sýnin voru tekin. Hún sagði að magn alkóhóls í blóði hefði fallið um 0,21‰ á milli fyrra og síðara sýnis, sem benti til þess að magn alkóhóls í blóði viðkomandi hefði verið búið að ná hámarki þegar fyrra sýnið var tekið. Hún sagði að frásog úr meltingarvegi yfir í blóð tæki eina til tvær klukkustundir frá því að drykkju lyki, en það færi eftir magni. Lengri tíma tæki hins vegar að ná hámarki alkóhóls í þvagi og þar væri ekki um neinn ákveðinn tíma að ræða og gæti muna hálfri til einni klukkustund til eða frá. Hún sagði að um svo gífurlega háan styrk í þvagi viðkomandi væri að ræða í þessu tilfelli eða yfir 3‰ að útilokað væri að ná slíkum styrk alkóhóls í þvagi á einum og hálfum klukkutíma. Þá hefði magn alkóhóls í blóði viðkomandi verið að falla, sem benti til þess að drykkju hefði lokið einum til tveimur klukkustundum áður en fyrra blóðsýnið var tekið. Hún sagði að þessar tölur og tímasetningar miðuðust við að drukkið væri á fastandi maga.

III.

Ákærur, útgefnar 12. apríl 2011 og 27. september 2011.

Ákærði játaði brot sín skýlaust fyrir dóminum eins og þeim er lýst í framangreindum ákærum. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og eru brot ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærunum.

Ákæra, útgefin 10. maí 2011.

Í framangreindri ákæru er ákærða gefinn að sök nytjastuldur, þjófnaður, ölvunar- og hraðakstur með því að hafa í greint sinn ekið bifreiðinni MZ-421 án heimildar eiganda, tekið bensín á bensínstöð N1 í Mosfellsbæ að andvirði 7.000 krónur án þess greiða fyrir það og ekið undir áhrifum áfengis með 175 km hraða á klukkustund um Krýsuvíkurveg þar sem hámarkshraði er 90 km á klukkustund.

Ákærði hefur viðurkennt framangreint þjófnaðarbrot, bæði hjá lögreglu og hér fyrir dómi. Hann hefur hins vegar neitað því hér fyrir dómi að hafa ekið áðurgreindri bifreið án heimildar eiganda, sem og hafa ekið henni of hratt og undir áhrifum áfengis.

Framburður ákærða að því er þessar sakargiftir varðar hefur verið reikull, sérstaklega að því er varðar ætlaðan ölvunarakstur og nytjastuld. Í skýrslu sinni hjá lögreglu viðurkenndi ákærði nytjastuld á bifreiðinni, en neitaði í fyrstu að hafa ekið undir áhrifum áfengis. Kvað hann mann að nafni A-kk-nf hafa tekið við akstri bifreiðarinnar þegar hann hóf drykkju og sagðist síðan hafa sofnað í aftursæti bifreiðarinnar. Síðar í skýrslunni breytti ákærði framburði sínum og viðurkenndi að hafa verið einn í bifreiðinni og að hafa ekið henni undir áhrifum áfengis. Nánar aðspurður sagðist ákærði hafa byrjað að neyta áfengis um klukkan 10:00 um morguninn og sagðist hafa drukkið rúmlega hálfa flösku af Southern Comfort á meðan á akstri bifreiðarinnar stóð. Þá sagðist hann ekki muna hvort hann neytti áfengis eftir að akstri lauk.

Fyrir dóminum kvaðst ákærði fyrst hafa hafið neyslu áfengis eftir að akstri lauk. Hefur hann borið um það að hafa lagt bifreiðinni við fjölbýlishús við Engjavelli, falið sig í kjallara hússins og hvolft þar í sig rúmlega hálfri flösku af Southern Comfort. Þá bar ákærði um það fyrir dóminum að þar hefðu lögreglumennirnir fundið hann tveimur tímum síðar og handtekið hann. Kvaðst ákærði hafa sofnað á meðan hann var í kjallaranum. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu og framburði lögreglumannanna A-kk-ef S-kk-ef og B-kk-ef A-kk-ef G-kk-ef fyrir dóminum fann lögreglan ákærða hins vegar eftir aðeins 20 mínútna leit.

Hér fyrir dómi kvaðst ákærði ekki muna eftir því að hvenær hann fékk áðurgreinda bifreið lánaða til reynsluaksturs, en kvaðst telja að ekki gæti hafa liðið meira en klukkutími frá því að hann fékk bifreiðina lánaða og þar til lögreglan reyndi að hafa afskipti af honum. Samkvæmt gögnum málsins og framburði vitna liðu hins vegar rúmlega fimm klukkustundir frá því að ákærði fékk bifreiðina lánaða og þar til lögregla tilkynnti fjarskiptamiðstöð lögreglunnar um að þeir væru á eftir ákærða á bifreiðinni á mikilli ferð á Krýsuvíkurvegi.

Samkvæmt framangreindu bendir allt til þess að tímaskyn ákærða hafi verið brenglað á þeim tíma, sem atvik málsins áttu sér stað. Með vísan til þess og hins reikula framburðar ákærða í málinu þykir framburður hans ekki trúverðugur. Þá þykja skýringar ákærða á breyttum framburði sínum ekki trúverðugar.

Fram hefur komið að lögreglumennirnir A-kk-nf S-kk-nf og B-kk-nf Ö-kk-nf G-kk-nf mættu bifreiðinni MZ-421 á Krýsuvíkurvegi skammt norðan Bláfjallaafleggjara umræddan dag eftir að þeim hafði borist tilkynning um annarlegt ástand ökumanns bifreiðarinnar. Tilkynntu þeir fjarskiptamiðstöð lögreglu klukkan 15:17 að þeir væru á eftir bifreiðinni á mikilli ferð. Um 33 mínútum síðar eða klukkan 15:50 var ákærði handtekinn fyrir utan húsið að Engjavöllum 5a. Lögreglumennirnir A-kk-nf og B-kk-nf Ö-kk-nf hafa báðir borið um það að ákærði hafi þá verið bersýnilega ölvaður. Um 65 mínútum eftir handtöku eða klukkan 16:55 gaf ákærði þvagsýni og níu mínútum síðar eða klukkan 17:04 var tekið blóðsýni úr ákærða og aftur klukkan 18:20. Eins og fram hefur komið mældist magn alkóhóls í þvagsýni ákærða 3,04‰, í fyrra blóðsýninu 2,42‰ og í hinu síðara 2,21‰, allt að frádregnu 0,15‰ reiknuðu fráviki.

Vitnið K-kvk-nf M-kvk-nf hjá Rannsóknastofnun í lyfja- og eiturefnafræði, greindi frá því að frásog alkóhóls úr meltingarvegi yfir í blóð tæki eina til tvær klukkustundir frá því að drykkju lyki, en það færi eftir magni. Lengri tíma tæki hins vegar að ná hámarki alkóhóls í þvagi. Hún sagði að um svo gífurlega háan styrk í þvagi ákærða hefði verið að ræða að útilokað væri að ná slíkum styrk alkóhóls í þvagi á einum og hálfum klukkutíma. Þá hefði magn alkóhóls í blóði viðkomandi verið að falla, sem benti til þess að hámarki alkóhóls í blóði hefði verið náð þegar fyrra blóðsýnið var tekið klukkan 17.04 og að drykkju hefði því lokið einum til tveimur klukkustundum fyrr. Samkvæmt gögnum málsins var magn alkóhóls í þvagi ákærða töluvert hærra en í blóði hans.

Með vísan til alls framangreinds, gagna málsins, framburðar vitna, sérstaklega framburðar vitnisins K-kvk-ef, svo og með hliðsjón ótrúverðugum framburði ákærða, þykir í ljós leitt svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi ekið undir áhrifum áfengis í greint sinn.

Í skýrslu sinni hjá lögreglu og hér fyrir dómi kvaðst ákærði ekki hafa verið að fylgjast með hraðamæli bifreiðarinnar þegar lögregla veitti honum eftirför á Krýsuvíkurvegi og sagðist því ekki vita á hvaða hraða hann var. Fyrir dóminum sagðist ákærði hafa gefið í þegar hann sá að lögreglan sneri við og kom á eftir honum. Sagðist hann hafa vitað að hann var búinn að vera svolítið lengi á bifreiðinni og farið í eitthvert fár eins og ákærði orðaði það. Jafnframt sagðist ákærði hafa verið hræddur og í uppnámi. Lögreglumennirnir A-kk-nf og B-kk-nf Ö-kk-nf hafa báðir borið um það að lögreglubifreiðinni hefði verið ekið á 180 km hraða á klukkustund á eftir ákærða en samt sem áður hefðu þeir ekki náð ákærða og ekki getað mælt hraða bifreiðar hans með ratsjá. Staðfestu þeir báðir að hafa mælt hraða lögreglubifreiðarinnar með ratsjá daginn eftir. Samkvæmt gögnum málsins mældist hraði bifreiðarinnar samkvæmt ratsjá 176 km á klukkustund þegar hraðamælir hennar sýndi 180 km hraða á klukkustund. Með vísan til framangreinds og trúverðugs framburðar framangreindra lögreglumanna þykir sannað að ákærði hafi ekið á þeim hraða sem í ákæru greinir.

Fram hefur komið að ákærði fékk bifreiðina MZ-421 lánaða á Bílasölu Reykjavíkur til reynsluaksturs um klukkan 10:00 umræddan dag og var hann enn með bifreiðina í notkun þegar hann var handtekinn klukkan 15:50 sama dag. Vitnið G-kk-nf A-kk-nf sagði að reglur, sem giltu um reynsluakstur bifreiða hjá bílsölunni, héngju uppi í fyrirtækinu. Yfirleitt væri gert ráð fyrir að reynsluakstur stæði yfir í 20-30 mínútur.

Í skýrslu sinni hjá lögreglu játaði ákærði nytjastuld á bifreiðinni, en hefur dregið þá játningu til baka hér fyrir dómi. Ákærði viðurkenndi þó í skýrslu sinni fyrir dóminum að hann hefði verið kominn út fyrir þá heimild sem hann hefði fengið til að reynsluaka bifreiðinni. Eins og áður greinir þykja skýringar ákærða á breyttum framburði fyrir dómi ekki trúverðugar og þá þykir framburður hans í heild ótrúverðugur.

Í ljósi þess að ákærði hafði ekið um á bifreiðinni í rúmlega fimm klukkustundir þegar hann var handtekinn verður að telja að honum hafi hlotið að vera ljóst að með þeirri háttsemi var hann kominn út fyrir þá heimild, sem hann hafði til að reynsluaka bifreiðinni. Verður og að líta svo á að ákærði hafi viðurkennt það hér fyrir dómi að hafa verið kominn út fyrir þá heimild sem hann hafði til reynsluaksturs.

Brot ákærða er í ákæru talið varða við 1. mgr. 259. gr. laga nr. 19/1940. Samkvæmt ákvæðinu skal sá sæta fangelsi sem heimildarlaust notar bifreið annars manns og er vörslusvipting ekki áskilin í ákvæðinu. Getur heimildarlaus notkun átt við um bifreið sem viðkomandi hefur fengið til umráða með löglegum hætti. Ákærði fékk bifreiðina lánaða til reynsluaksturs hjá bílasölunni með löglegum hætti. Með því að skila bifreiðinni ekki innan þess tíma, sem reglur bílasölunnar kváðu á um og vitnið G-kk-nf A-kk-nf hefur borið um að hafi hangið uppi í fyrirtækinu, var um heimildarlausa notkun á bifreiðinni að ræða. Svo sem verknaðarlýsingu ákæru er háttað stendur hún ekki því í vegi að sakfellt verði fyrir nytjastuld þar sem bifreiðin var tekin til heimildarlausra nota frá og með þeim tíma sem eðlilegt hefði verið að skila henni miðað við að um reynsluakstur var að ræða. Með hliðsjón af þessu verður ákærði sakfelldur fyrir nytjastuld.

Með játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð gögn, þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þjófnað á bensíni eins og í ákæru greinir.

Í ljósi framangreinds þykir sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í ákæru, útgefinni 10. maí 2011, og er háttsemi ákærða rétt heimfærð til refsiákvæða í ákærunni.

Samkvæmt sakavottorði hefur ákærði hlotið sjö dóma frá árinu 1989 fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og umferðarlögum. Síðast hlaut ákærði dóm 15. febrúar 2007 fyrir gripdeild, fjársvik og ölvunarakstur og var refsing ákveðin fangelsi í fimm mánuði skilorðsbundið í þrjú ár. Jafnframt var ákærði sviptur ökurétti í 18 mánuði. Þar áður hlaut ákærði dóm 22. september 2000 fyrir umferðarlagabrot.

Með brotum þeim sem greinir í ákæru, útgefinni 10. maí 2011, og ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir, hefur hann rofið skilorð dómsins frá 15. febrúar 2007. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, ber að taka upp refsingu samkvæmt þeim dómi og dæma með í máli þessu og ákvarða ákærða refsingu í einu lagi eftir reglum 77. gr. sömu laga.

Ákærði hefur nú gerst sekur um tvö þjófnaðarbrot, nytjastuld, akstur sviptur ökurétti, ofsaakstur og ölvunarakstur í tvígang. Í ljósi alls framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði. Samkvæmt framlögðu vottorði Meðferðarheimilisins í Krýsuvík hóf ákærði sex mánaða meðferð þar hinn 12. október 2011. Í ljósi þess að ákærði leitast nú við að vinna bug á áfengisvanda sínum, svo og með hliðsjón af því að tæp tvö ár liðu frá því að ákærði braut af sér hinn 29. maí 2009 og þar til ákæra var gefin út í því máli, þykir rétt að fresta fullnustu fimm mánaða af refsingunni og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í fimm ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 342.883 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 251.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Ákærði, Á-kk-nf B. R-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði, en fullnustu fimm mánaða af refsingunni er frestað og skal hún falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti í fimm ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 342.883 krónur í sakarkostnað, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hdl., 251.000 krónur.

R-kvk-nf B-kvk-nf