E-927/2016

Mál þetta sem dómtekið var 25. janúar 2017 var höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur, 17. mars 2016, af E-kvk-þgf M-kvk-þgf, Vogalandi 7, Reykjavík, á hendur Hunangni vefstofu, Kambaseli 75, Reykjavík.

Kröfur aðila

Stefnandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða henni skuld að fjárhæð 62.400 krónur, ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 31. desember 2014 til greiðsludags. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu að mati dómsins.

Stefndi krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda. Til vara krefst stefndi þess að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega. Í öllum tilvikum krefst stefndi málskostnaður úr hendi stefnanda að mati dómsins.

Atvik máls

Stefnandi hefur höfðað mál þetta til innheimtu á reikningi, útgefnum 31. desember 2014, með gjalddaga s.d., að fjárhæð 62.400 krónur. Er reikningurinn sagður vegna vinnu stefnanda við bókhald Veflistar ehf.. Reikningnum var fylgt eftir með innheimtuviðvörunum 25. nóvember og 7. desember 2015.

Stefnandi sendi tölvupóst 2. febrúar 2015 til annars af fyrirsvarsmönnum stefndu með fyrirspurn um greiðslu reikningsins. Í svarpósti s.d. var greiðslu reikningsins hafnað. Sú afstaða var ítrekuð í bréfi lögmanns stefndu, 2. desesmber 2015, með þeim rökum að kröfunni væri beint að röngum aðila þar sem umrædd vinna hefði verið unnin í þágu dótturfélags stefndu, Veflistar ehf., en ekki stefndu.

Málsástæður stefnanda og tilvísun til réttarheimilda

Af hálfu stefnanda er á því byggt að stefndu beri að greiða skuld samkvæmt reikningi stefnanda frá 31. desember 2014 enda hafi vinna skv. reikningnum verið unnin að ósk stefndu. Reikningurinn sé enn ógreiddur, þrátt fyrir ítrekaðar innheimtutilraunir. Hvað lagarök varði sé vísað til meginreglna kröfu- og samningaréttar um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í 45., 47., 52. og 54. gr. laga 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar sé einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Einnig sé byggt á lögum nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Kröfu um dráttarvexti styðji stefnandi við reglur III. og V. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Krafan um málskostnað styðjist við 129. og 130. gr. laga 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa um virðisaukaskatt sé byggð á lögum nr. 50/1988 en þar sem stefnandi sé ekki virðisaukaskattskyldur aðili beri honum nauðsyn til að tekið sé tillit til skattsins við ákvörðun málskostnaðar. Varðandi varnarþing vísist til 33. gr. laga nr. 91/1991.

Málsástæður stefnda og tilvísun til réttarheimilda

Stefnda byggir á því að kröfu stefnanda samkvæmt reikningi hennar, dags. 31. desember 2014, sé ranglega beint að sér. Stefnda telji sér ekki skylt að greiða fyrir vinnuna sem reikningurinn vísi til enda sé hvorki um að ræða vinnu sem stefnda hafi beðið um né hafi hún verið unnin í þágu stefndu. Þetta komi fram í stefnu þar sem segi orðrétt: „Stefnandi aðstoðaði að ósk stefnda við bókhald dótturfélags stefnda.“ Bæði í tölvupósti stefnanda, 2. febrúar 2015, og reikningnum segi að reikningurinn sé vegna aðstoðar við gerð bókhalds fyrir félagið Veflist ehf., kt. 000000-0000. Þannig sé óumdeilt að vinnan hafi verið unnin í þágu dótturfélags stefndu en ekki stefndu sjálfrar. Stefnda hafni því að hafa óskað eftir þessari vinnu fyrir dótturfélagið og sé það enda algjörlega ósannað. Jafnvel þótt sú væri raunin myndi það engu breyta um aðildina að máli þessu. Þar sem röngum aðila hafi verið stefnt sé krafist sýknu á grundvelli aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Stefnda hafni því að skuldarsamband sé á milli aðila málsins. Stefnda hafi ekkert vinnuframlag þegið úr hendi stefnanda. Stefnandi hafi ekki vísað til neins eða lagt fram neitt sem bendi til þess að stefnda hafi þegið vinnu úr hendi stefnanda eða að samkomulag hafi komist á um slíkt vinnuframlag og greiðslu fyrir það. Ef slík gögn væru fyrirliggjandi hefði stefnanda borið að leggja þau fram með stefnu við þingfestingu, sbr. 1. mgr. 95. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991. Stefnda hafi mótmælt kröfunni strax við móttöku reikningsins. Svör stefnanda við þeim mótmælum hafi verið þau að hún hafi staðið í þeirri meiningu að hennar vinnuframlag væri ekki hluti af stærra uppgjöri en síðan segi: „-en við höfum það þá þannig.“ Þannig hafi stefnandi fallist á að krafan yrði gerð upp í öðru uppgjöri sem tengist þessu máli ekki. Það hafi því komið stefndu á óvart þegar henni hafi borist innheimtuviðvörum vegna umræddrar kröfu enda ljóst að kröfuhafi hafi verið búinn að lýsa því yfir að hún færi í annan farveg eftir mótmæli stefndu. Kröfum stefnanda um dráttarvexti sé sérstaklega mótmælt enda hafi reikningnum og innheimtubréfum fylgt alls ófullnægjandi upplýsingar. Dráttarvextir verði í fyrsta lagi dæmdir frá gjalddaga eða mánuði frá því að reikningur með fullnægjandi skýringum sé settur fram, sbr. 5. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001. Stefnda telji að þeirri skyldu hafi ekki enn verið fullnægt. Málsókn þessi sé að mati stefndu algjörlega tilefnislaus og óþörf. Í ljósi þess telji stefnda að líta beri til ákvæðis a-liðar 1. mgr. 131. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 við ákvörðun málskostnaðar. Málskostnaðarkrafa stefndu eigi sér að öðru leyti stoð í 129. og 130. gr. sömu laga. Stefnda vísi að öðru leyti til meginreglna samninga- og kröfuréttar og laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001.

Forsendur og niðurstaða

Eins og áður er rakið byggir stefnandi á því að stefnda, Hunang vefstofa ehf., sem áður hét Outcome hugbúnaður ehf., hafi beðið stefnanda um að inna af hendi þá vinnu sem reikningur hennar frá 31. desember 2014 nái til. Um hafi verið að ræða vinnu við bókhald Veflistar ehf., dótturfélags stefndu.

Af hálfu stefndu er á því byggt að kröfum stefnanda í máli þessu sé beint að röngum aðila enda hvorki um að ræða vinnu sem stefnda hafi beðið um né hafi hún verið unnin í þágu hennar. Þá hafni stefnda því að skuldarsamband hafi stofnast milli aðila málsins vegna vinnu stefnanda við bókhald Veflistar ehf.

Stefnandinn, E-kvk-nf M-kvk-nf, gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins. Aðspurð kvað hún sambýlismann sinn og fyrirsvarsmenn stefndu hafa í sameiningu keypt félagið Outcome hugbúnað ehf. vorið 2014. Til hafi staðið að skipta félaginu milli kaupenda. Til að uppgjör milli þeirra gæti farið fram, en til hafi staðið að það yrði um áramótin 2014-2015, hafi verið nauðsynlegt að ljúka við færslu bókhalds dótturfélags Outcome hugbúnaðar ehf., Veflistar ehf., og hafi hún verið beðin að taka það verkefni að sér af öðrum af fyrirsvarsmönnum stefndu. Outcome hugbúnaður ehf. heiti í dag, eftir nafnbreytingu, Hunang vefstofa ehf. Hún hafi unnið verkið og sent stefndu reikning fyrir þá vinnu í lok desember. Aðspurð kvaðst hún áður hafa unnið verkefni fyrir Veflist ehf. og sent reikning vegna þeirrar vinnu á Outcome hugbúnað ehf.

Á stefnanda hvílir sönnunarbyrði fyrir því með hvaða hætti krafa hennar á hendur stefndu hafi stofnast og á hvaða grundvelli hún hvíli. Reikningur stefnanda frá 31. desember 2014 er samkvæmt texta sínum vegna vinnu við bókhald Veflistar. Ekki er ágreiningur með aðilum um að hér sé átt við Veflist ehf., sem verið hafi, þegar umrædd vinna var innt af hendi og sé í dag, dótturfélag stefndu. Af hálfu stefndu hefur því alfarið verið hafnað að umrædd bókhaldsvinna hafi verið unnin að beiðni stefndu eða í þágu hennar. Hefur þeirri fullyrðingu ekki verið hrundið af stefnanda og hefur hún stoð í tölvupósti stefnda til stefnanda, 2. febrúar 2015, sem sendur var í tilefni af reikningi stefnanda. Er kröfum stefnanda samkvæmt framangreindu því beint að röngum aðila og verður stefnda því sýknuð af kröfum stefnanda í máli þessu, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Eftir þeim úrslitum og með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður stefnandi dæmd til að greiða stefndu málskostnað og telst hann hæfilega ákveðinn 200.000 krónur.

Þ-kk-nf S. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð

Stefnda, Hunang vefstofa ehf., skal vera sýkn af kröfum stefnanda, E-kvk-ef M-kvk-ef, í máli þessu. Stefnandi greiði stefndu 200.000 krónur í málskostnað.

Þ-kk-nf S. G-kk-nf