S-77/2009

Mál þetta, sem þingfest var og dómtekið 3. þessa mánaðar, er höfðað af lögreglustjóranum á Blönduósi, með ákæru, dagsettri 27. apríl 2009, á hendur S-kk-þgf B-kk-þgf S-kk-þgf, fæddum 22. apríl 1967, til heimilis að Grund Skagaströnd,

I

„fyrir fiskveiðibrot, með því að hafa fimmtudaginn 26. febrúar 2009, sem skipstjóri netabátsins Háborgar HU-10, sk.nr. 2405, sem er 27,2 brúttórúmlesta fiskiskip, 14,29 metrar að mestu lengd, með 121 kW vél, verið að línuveiðum um 1,57 sjómílu innan skyndilokunarsvæðis nr. 23, sem afmarkast af línu sem dregin er milli eftirfarandi punkta: 1. 65°52,00N – 20°43,00'V, 2. 65°47,00N - 20°43,00'V, 3. 65°47,00N - 21°01,00'V og 4. 65°53,00'N - 21°01,00'V, um 14,7 sjómílur vestur af Skagaströnd, þar sem allar línuveiðar voru bannaðar frá föstudeginum 13. febrúar 2009 til föstudagsins 27. febrúar 2009, en flugvél Landhelgisgæslunnar, TF-SYN, kom að bátnum kl. 12:49 þann 26. febrúar 2009, þegar verið var að draga línu, en kl. 12:58 höfðu starfsmenn Landhelgisgæslunnar samband við ákærða, sögðu honum að klára að draga línuna og halda síðan til Skagastrandar.

Telst þetta varða við 2. sbr. 4. mgr. 10. gr. sbr. 1. mgr. 15. gr. laga nr. 79/1997, um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands, sbr. auglýsingu nr. 166/2008 um framkvæmd skyndilokana Hafrannsóknarstofnunnar.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar samkvæmt 1. mgr. 17. gr. laga nr. 79/1997, með síðari breytingum, sbr. 4. mgr. 19. gr. sömu laga og til greiðslu alls sakakostnaðar.

II

fyrir brot gegn lögum um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa, með því að hafa sama dag og að framan greinir, sem skipstjóri á netabátnum Háborg HU-10, sk.nr. 2405, lagt bátnum úr höfn á Skagaströnd og siglt til veiða, án þess að um borð væri maður með gild skipstjórnarréttindi, en gildistími skipstjórnarréttinda ákærða rann út þann 19. október 2004.

Telst þetta varða við 1. mgr. 5. gr. og 1. mgr. 12. gr. sbr. 1. mgr. 20. gr. laga nr. 30/2007, um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa, sbr. reglugerð nr. 175/20089, með síðari breytingum, um skipstjórnar- og vélstjórnarréttindi á fiskiskipum, varðskipum og öðrum skipum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.”

B

Ákærði sótti þing þegar málið var þingfest þann 3. þessa mánaðar og játaði skýlaust háttsemi þá sem honum er í ákæru gefin að sök. Með játningu ákærða, sem er í samræmi við önnur gögn málsins, telst sekt ákærða fyllilega sönnuð en háttsemi hans er réttilega færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði á að baki nokkurn sakarferil en fyrri brot hans sem nánast eingöngu hafa verið gegn umferðarlögum hafa ekki áhrif á niðurstöðu máls þessa. Refsing ákærða þykir hæfilega ákveðin 200.000 króna sekt en 14 daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna. Samkvæmt 19. gr. laga nr. 79/1997 um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands skulu sektir vegna brota á þeim lögum renna í Landhelgissjóð Íslands og skulu 150.000 krónur af sektinni greiðast í þann sjóð en 50.000 til ríkissjóðs.

Sakarkostnaður hefur ekki fallið til við meðferð máls þessa.

Af hálfu ákæruvaldsins sótti málið B-kk-nf H-kk-nf fulltrúi lögreglustjórans á Blönduósi.

H-kk-nf H-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ

Ákærði S-kk-nf B-x-x S-kk-nf, greiði 200.000 krónur í sekt sem skiptist þannig að 150.000 krónur greiðist til Landhelgissjóðs Íslands og 50.000 krónur til ríkissjóðs en 14 daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna.

Enginn sakarkostnaður hefur fallið á málið.

H-kk-nf H-kk-nf.