S-2249/2019

Mál þetta, sem dómtekið var 28. apríl síðastliðinn, höfðaði lögreglustjórinn á Suðurnesjum með ákæru, útgefinni 18. nóvember 2019, á hendur ákærðu, B-kvk-þgf S-kvk-þgf B-kvk-þgf, kt. [...], [...], [...], „fyrir eftirtalin brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni:

I.

(008- 2019- 11562)

Fyrir umferðarlagabrot með því að hafa, þann 8. ágúst 2019 ekið bifreiðinni [...], frá [...]að [...], [...], undir áhrifum áfengis og ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði (í blóði mældist amfetamín 215 ng/ml og vínandi 2,8‰ ) og því ekki verið fær um að stjórna bifreiðinni örugglega.

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

II.

(008- 2019- 11562)

Fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa þann 8. ágúst 2019, í kjölfar afskipta lögreglu sbr. ákærulið I haft í vörslum sínum samtals 0,47 gaf amfetamíni sem fundust á borði í stofu heimilis ákærðu að [...], [...].

Telst þessi háttsemi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess jafnframt krafist að ákærðu verði gert að sæta sviptingu ökuréttar, sbr. 1. mgr. 101. gr. og 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. lög nr. 44/1993 og lög nr. 66/2006. Jafnframt er þess krafist að gerð verði upptæk haldlögð fíkniefni sbr. II. lið ákæruskjals, samtals 0,47 gaf amfetamíni, skv. heimild í 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, sbr. lög nr. 68/2001 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Ákærða krefst aðallega sýknu af sakargiftum samkvæmt ákærulið I, en til vara vægustu refsingar. Þá krefst ákærða vægustu refsingar af sakargiftum samkvæmt ákærulið II. Verjandi ákærðu krefst þóknunar sér til handa sem greidd verði úr ríkissjóði.

A

Samkvæmt gögnum málsins barst tilkynning til lögreglu um ófrið á heimilinu [...]í [...] fimmtudaginn 8. ágúst 2019, klukkan 04:28. Sagði tilkynnandi að það gæti verið að sjóða upp úr í samkvæmi sem þar stæði yfir. Fjórir lögreglumenn fóru á staðinn á tveimur lögreglubifreiðum.

Á staðnum hitti lögregla fyrir A sem tjáði lögreglu að ákærða hefði verið í miklu tilfinningalegu uppnámi, ölvuð og með læti. Það hafi leitt til þess að ákærða hefði ekið í burtu af vettvangi. Kvaðst A hafa reynt að koma í veg fyrir að ákærða æki ölvuð en hefði endað undir bílstjórahurðinni og dregist með bílnum stutta vegalengd. Hlaut A áverka á baki við að lenda undir bílhurðinni sem hún sýndi lögreglu á vettvangi og lýsti því jafnframt yfir að hún hygðist leggja fram kæru vegna málsins.

Lögregla fór að heimili ákærðu að [...]í [...]. Við hliðinaá húsinu var bifreiðinni [...] lagt í tvö stæði. Hurðin bílstjóramegin var opin og ekki hægt að loka henni vegna skemmda. Knúði lögregla dyra á heimili ákærðu sem opnaði eftir nokkra stund. Var ákærðu þá tilkynnt að hún væri handtekinn, grunuð um ölvun við akstur. Klukkan var þá 05:11. Var ákærða flutt á lögreglustöðina í Keflavík. Klukkan 05:36 blés ákærða í áfengismæli sem sýndi 1,80‰. Þá gaf ákærða þvagsýni klukkan 05:47 sem sýndi jákvæða svörun á AMO og BZO. Tekin voru tvö blóðsýni úr ákærðu, hið fyrra klukkan 06:03 og síðara klukkan 07:03. Ekki reyndist unnt að ræða við ákærðu sökum ástands hennar og var hún vistuð í fangaklefa.

Lögregla lagði hald á fíkniefni sem voru á stofuborði í íbúð ákærðu. Þá kom dráttarbifreið á staðinn sem flutti bifreið ákærðu á lögreglustöðina í Keflavík. Mældi lögregla sætisstöðu bifreiðarinnar frá bremsupedala og að fremri brún á sæti og sætisbaki. Enn fremur frá neðri brún á stýri lóðrétt niður að sæti og lárétt í sætisbak.

Ákærða gaf skýrslu hjá lögreglu kl. 12:56 fimmtudaginn 8. ágúst 2019 og greindi frá því að hún gæti ekki tjáð sig um málið þar sem hún myndi ekki eftir atvikum þess. Sagði ákærða að hún hefði verið að drekka landa og hafið drykkju á milli klukkan 21:00 og 22:00. Kvaðst ákærða hafa drukkið svolítið mikið, en vissi ekki hve mikið. Alla vega „mörg glös“ og þá hefði hún einnig neytt amfetamíns án þess að vita hve mikið. Hún hefði fljótlega farið í „blackout“. Ákærða sagði A búa að [...], en ákærða hefði verið þar með henni, kærasta sínum, tengdamóður sinni og tveimur stelpum. Þá skýrði ákærða lögreglu frá því að hún hefði verið að rífast við tengdamóður sína og farið í uppnám og eftir það myndi hún ekkert þar til hún hafi vaknað á gólfinu heima hjá sér þegar lögreglan knúði dyra. Neitaði ákærða því aðspurð að hafa ekið á brott frá [...]. Hún kvaðst eiga bifreiðina [...] og hafa komið á henni í samkvæmið, en kvaðst ekki vita hvort hún hefði ekið bifreiðinni frá [...] að [...], hún myndi ekkert frá hugsanlegri ökuferð milli þessara staða. Þá kvaðst ákærða heldur ekki hafa hugmynd um hvort A hefði meiðst eitthvað. Þær væru vinkonur. Þá kom fram hjá ákærðu að hún ætti það til að fara í „blackout“ þegar hún drykki landa.

B

Í matsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði, dagsettri 28. ágúst 2019, segir að amfetamín hafi fundist í þvagsýni númer [...]. Í blóðsýni númer [...] hafi mælst amfetamín: 215 ng/ml, Díazepam: 105 ng/ml og Nordíazepam: 155 ng/ml. Um efnið amfetamín segir að það sé í flokki ávana- og fíkniefna, sem séu óheimil á Íslandi. Því teljist ökumaður hafa verið óhæfur til þess að stjórna ökutæki örugglega þegar sýnið hafi verið tekið, sbr. 2. mgr. 45. gr. a í umferðarlögum nr. 50/1987. Þá segir að díazepam sé róandi og kvíðastillandi lyf af flokki benzódíazepína og nordíazepam sé virkt umbrotsefni þess. Díazepam hafi slævandi áhrif á miðtaugakerfið og geti dregið úr aksturshæfni í lækningalegum skömmtum. Styrkur lyfsins sé eins og eftir töku lækningalegra skammta. Loks segir að ökumaðurinn hafi einnig verið undir áhrifum áfengis. Alkóhól sé samverkandi við díaxepam. Lyfið hafi því aukið enn frekar á ölvunaráhrifin. Fullvíst sé að ökumaðurinn hafi ekki getað stjórnað ökutæki örugglega af þessum sökum.

Lögregla óskaði eftir mati rannsóknastofunnar á niðurstöðum úr etanólmælingu í blóð- og þvagsýnum númer [...], [...] og [...]. Voru sýnin rannsökuð 16. ágúst 2019. Í blóðsýni númer [...] mældist etanólstyrkur 2,46‰, 2,19‰ í sýni [...] og 2,99‰ í þvagsýninu. Voru blóðsýnin tekin klukkan 06:03 og 07:03, en þvagsýnið klukkan 05:47. Tilkynnt var um akstur viðkomandi ökumanns klukkan 04:28.

Um niðurstöðu úr etanólmælingum segir að þær sýni að etanólstyrkur hafi náð hámarki í blóði viðkomandi um kl. 06:03. Niðurstaðan úr síðara blóðsýninu númer [...]og þvagsýninu styðji það. Hlutfall milli þvags og blóðs sé 1,2. Út frá niðurstöðum úr fyrra og seinna blóðsýni megi sjá að brotthvarfshraði úr blóðinu sé 0,27‰ á klukkustund. Sé reiknað til baka með brotthvarfshraðanum þá hafi etanólstyrkur í blóðinu verið um 2,8‰ 76 mínútum fyrir fyrri blóðsýnatöku að því gefnu að drykkju hafi að mestu verið lokið um og fyrir klukkan 03:30 þessa nótt. Hinn hái styrkur í þvaginu styðji þá niðurstöðu. Loks segir orðrétt: „Samkvæmt framansögðu hefur ökumaðurinn verið mjög ölvaður, þegar meintur ölvunarakstur átti sér stað.“

C

Ákærða neitar sök samkvæmt ákærulið I. Hún skýrði frá því við aðalmeðferð málsins að hún myndi ekkert eftir kvöldinu í aðdraganda þess að hún hefði verið handtekin af lögreglu. Ákærða kvaðst aðspurð hafa verið eigandi bifreiðarinnar [...] á þeim tíma sem um ræðir. Þá kannaðist ákærða við að hafa farið í samkvæmi að [...] að kvöldi 7. ágúst 2019 og hefði kærasti hennar keyrt þangað. Ákærða kvaðst hafa verið að drekka landa um kvöldið og drukkið töluvert mikið. Spurð um neyslu amfetamíns sagðist ákærða ekki geta fullyrt hvort hún hefði neytt þess um kvöldið eða um nóttina eftir að hún var komin heim til sín. Þá kvaðst ákærða hvorki muna eftir því þegar hún fór úr samkvæminu né hvernig hún hefði farið þaðan. Þá kvaðst ákærða heldur ekki muna eftir því að hún hefði verið að rífast við tengdamóður sína í samkvæminu. Þegar ákærða var beðin að útskýra hvernig bifreið hennar, sem fannst fyrir utan heimili ákærðu, hefði komist þangað, endurtók ákærða að hún myndi ekki eftir því. Þá kvaðst ákærða ekki geta upplýst hvernig bifreiðin hefði skemmst. Spurð neitaði ákærða því að hafa ekið bifreiðinni frá [...] að [...] umrætt kvöld, „ekki það hún myndi.“ Nánar spurð sagðist ákærða ekki muna til þess að hún hafi ekið. Ákærða kvaðst kannast við A sem væri vinkona hennar. Var ákærðu gerð grein fyrir því að A hefði séð ákærðu aka bifreiðinni burt í umrætt sinn. Vildi ákærða ekki tjá sig um það. Þá vildi ákærða ekki tjá sig um það að hún hefði ekið á A og valdið áverkum á henni. Þegar ákærða var spurð um það hvort hún teldi að A hefði sagt ósatt á vettvangi kvaðst hún ekki vilja tjá sig um það.

Lögreglumaður númer [...] skýrði frá því að óskað hefði verið eftir aðstoð lögreglu að [...] í [...] vegna yfirvofandi óláta í samkvæmi. Vitnið kvaðst hafa farið frá stöðinni í Keflavík ásamt lögreglumanni númer [...]. Þegar komið var á staðinn hafði soðið upp úr. Talað var við vitni á staðnum, A, sem hefði greint lögreglu frá því að ákærða, sem verið hefði í miklu uppnámi, hefði ekið frá húsinu. Vitnið hefði reynt að stöðva ákærðu með þeim afleiðingum að vitnið flæktist í hurðina á bifreiðinni og hlaut áverka af þeim völdum. Þá hefði lögreglan farið heim til ákærðu og bankað á dyr og glugga þar sem ákærða sást sofandi á gólfinu. Ákærða hefði vaknað, komið til dyra og verið handtekin, grunuð um akstur undir áhrifum áfengis og lyfja. Spurt kvaðst vitnið hafa rætt við A á staðnum sem hefði sýnt lögreglu áverka á baki vitnisins. Vitnið A hefði sagt lögreglu nafn ákærðu sem ökumann bifreiðarinnar og að hún hefði verið ein í bifreiðinni. Þegar komið var að heimili ákærðu blasti við bifreið sú sem ákærða var sögð hafa ekið með opna hurð bílstjóramegin sem ekki var hægt að loka. Þegar ákærða kom til dyra var hún handtekin og flutt af vettvangi. Farið var inn í íbúðina til að athuga hvort þar væru fleiri. Þegar komið var inn í íbúðina sá lögregla ætluð fíkniefni á stofuborði sem voru haldlögð. Ekki var hægt að ræða við ákærðu sökum ástands hennar. Vitnið kvaðst aðspurt ekki hafa séð ákærðu aka bifreiðinni.

Lögreglumaður númer [...] greindi frá því fyrir dómi að tilkynnt hefði verið um læti í heimahúsi í [...]. Á vettvangi hefði verið upplýst um ökumann sem farið hefði burt ölvaður á ökutæki. Leitað var að ökutækinu. Upplýsingar bárust um að tilkynnandi hefði lent í ágreiningi við ökumanninn og reynt að stöðva aksturinn en hefði lent undir bílnum þegar bakkað hefði verið með opna hurð. Upplýst var um meintan ökumann. Farið var að heimili ökumannsins og inn um glugga mátti sjá stúlku liggja á gólfinu. Þegar hún kom til dyra var hún handtekin grunuð um ölvunarakstur og meinta líkamsárás. Þegar komið var að heimili ákærðu mátti sjá bifreið þá sem tilkynnt var um að ekið hefði verið á brott. Bílnum hefði verið illa lagt í tvö stæði og hurðin opin og ekki hægt að loka henni. Komu upplýsingar frá tilkynnanda heim og saman við að hurðin á bifreiðinni hefði spennst upp og gengið úr lagi þegar reynt var að koma í veg fyrir aksturinn. Ástand ákærðu var ekki gott á staðnum og ekki hefði verið hægt að ræða við ákærðu.

Lögreglumaður númer [...]skýrði frá því að tilkynning hefði borist um samkvæmi í [...] sem væri að fara úr böndunum. Vitnið kvaðst hafa farið á vettvang með lögreglumanni [...]. Á vettvangi var vitnið A sem hefði tjáð lögreglu að ákærða hefði verið í samkvæmi en síðan ekið á brott undir áhrifum. Greindi vitnið A lögreglu frá því að vitnið hefði reynt að stöðva ákærðu en það hefði mistekist og hefði vitnið dregist með bifreiðinni. Farið hefði verið að heimili ákærðu sem legið hefði á eldhúsgólfinu. Hefði ákærða verið handtekin þegar hún hefði opnað fyrir lögreglu. Að [...]hefði verið rætt við vitnið A sem var með sjáanlega áverka á herðablaði eða ofarlega á baki, þannig að eitthvað hefði gengið á. Ákærða hefði verið ein á ferð þegar hún ók í burtu frá [...]. Þegar komið var að heimili ákærðu sá lögregla hvíta Corollu sem A lýsti. Stóð bifreiðin í stæði með opna bílstjórahurðina sem ekki var hægt að loka. Ekkert benti til að vitnið A hefði sagt lögreglu ósatt. Vitnið kvaðst hafa flutt ákærðu á lögreglustöðina en ekki leitað í íbúðinni eða skoðað bifreiðina nánar.

Lögreglumaður númer [...] greindi frá því að tilkynnt hefði verið um ósætti í gleðskap í [...]. Þegar komið var á staðinn var tilkynnt um konu sem hefði ekið ölvuð í burtu. Kvaðst tilkynnandi hafa reynt að stöðva aksturinn en dregist með bílnum. Farið hefði verið á heimili ökumanns og bankað. Konan hefði opnað og verið handtekin og flutt á lögreglustöð. Vitnið fór á staðinn en ræddi ekki við tilkynnanda sem hefði verið í sjokki eftir að hafa dregist með bílnum og sýndi lögreglu áverkana. Tilkynnandi hefði dregið upp bol og sýnt hrufl og rispur á baki.

Vitnið A kvaðst fyrir dómi lítið muna frá kvöldinu, helst í byrjun samkvæmisins, en kvaðst ekki vita hvað það hefði staðið lengi. Þá kannaðist vitnið ekki við að hafa kvatt lögreglu á staðinn. Vitnið rámaði í að lögreglan hefði komið á staðinn en mundi ekki hvað það hefði sagt við lögregluna eða um hvað hefði verið rætt. Spurt kvaðst vitnið muna eftir ákærðu í samkvæminu en mundi ekki eftir því þegar hún fór. Vitnið kannaðist við að hafa fengið áverka á baki en vissi ekki hvernig þeir hefðu verið tilkomnir. Vitnið kvaðst hafa tekið eftir áverkunum daginn eftir. Spurt um upplýsingar frá vitninu á vettvangi um að það hefði reynt að stöðva för ákærðu þegar hún hefði ekið á brott úr samkvæminu en ekki gengið betur en svo að vitnið hefði dottið, dregist með bílnum og fengið sár á bakið, kvaðst vitnið ekki muna til þess að hafa sagt þetta við lögreglumenn. Gæti vitnið ekki fullyrt að það hefði sagt þetta við lögregluna. Nánar aðspurt bar vitnið að það gæti hafa sagt lögreglu hvað sem væri í umrætt sinn, það bara myndi ekki eftir hvað það hefði sagt. Þegar vitninu var sýnd mynd af áverkum á því sagði vitnið áverkana svipaða og það hefði verið með.

Vitnið B, sviðsstjóri Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði, staðfesti undirskrift sína á tveimur matsgerðum í málinu. Vitnið skýrði frá því að fjóra mælingar væru á bak við hverja eina niðurstöðu mælinga. Samkvæmt matsgerð frá 23. október 2019 varðandi blóð- og þvagsýni væri niðurstaðan 2,8‰ fengin út frá þvag styrk og styrk í fyrra blóðsýni og síðari blóðsýni. Hefði viðkomandi verið búinn að ná hámarki þegar fyrra blóðsýnið hefði verið tekið. Brotthvarfið væri mismunur á styrknum á milli fyrra og síðara blóðsýnis. Þannig væri reiknað til baka en þá væri gert ráð fyrir að viðkomandi hafi ekki drukkið neitt að ráði eftir klukkan 03:00. Styrkurinn væri mjög mikill og sér í lagi í þvagi sem tekið er innan við 80 mínútur eftir að viðkomandi er staðinn að akstri. Aldrei væri hægt að innbyrða og frásoga úr meltingarvegi yfir í blóðrás og skilja út í þvag á svona stuttum tíma. Spurt sagði vitnið að styrkur af amfetamíni hefði verið mjög hár í þvagi en styrkurinn væri ekki reiknaður til baka. Miðað við háan styrk í þvagi væri afar ósennilegt og nánast útilokað að viðkomandi hefði neytt amfetamíns eftir að akstri lauk. D

Ákæruliður I

Ákærðu er gefið að sök umferðarlagabrot með því að hafa þann 8. ágúst 2019 ekið bifreiðinni [...] frá [...] að [...] í [...] undir áhrifum áfengis og ávana- og fíkniefna. Mældist amfetamín í blóði 215 ng/ml og vínandi 2,8‰.

Samkvæmt rannsóknargögnum málsins og framburði ákærðu og vitna er upplýst í málinu að ákærða fór að kvöldi 7. ágúst 2019 í samkvæmi að [...] í [...] en þar býr vinkona ákærðu, vitnið A. Kvaðst ákærða hafa byrjað að drekka landa á milli klukkan 21:00 og 22:00 um kvöldið en vissi ekki hvort hún hefði neytt amfetamíns í samkvæminu eða eftir að hún fór þaðan. Klukkan 04:28 barst lögreglu tilkynning frá [...] um heimilisófrið þar. Greindi tilkynnandi frá því að svo kynni að fara að upp úr syði í samkvæminu. Fóru fjórir lögreglumenn á staðinn á tveimur lögreglubílum. Á staðnum greindi vitnið A lögreglu frá því að ákærða hefði verið í miklu tilfinningalegu uppnámi í samkvæminu, ölvuð og með læti. Það hafi leitt til þess að ákærða hefði ekið í burtu af staðnum. Kvaðst vitnið hafa reynt að stöðva akstur ákærðu en ekki tekist það. Greindi vitnið lögreglu frá því að það hefði lent undir hurð bílsins bílstjóramegin og dregist með bifreiðinni stutta ferð og hlotið af því áverka á baki sem vitnið sýndi lögreglumönnunum. Fór lögregla við svo búið að heimili ákærðu að [...]og handtók ákærðu þar klukkan 05:11 og flutti hana á lögreglustöð. Bifreiðinni [...] var lagt í tvö stæði fyrir utan heimili ákærðu. Veitti lögregla því athygli að hurðin bílstjóramegin var opin og ekki hægt að loka henni vegna skemmda.

Fyrir dómi neitaði ákærða því að hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn, „ekki það hún myndi.“ Greindi ákærða frá því að hún myndi lítið sem ekkert frá kvöldinu í aðdraganda þess að lögregla handtók ákærðu á heimili hennar. Ákærða kannaðist við að hafa farið í samkvæmi að [...] á bifreiðinni [...] og hefði kærasti hennar ekið bifreiðinni þangað. Kvaðst ákærða hafa drukkið töluvert mikið af landa, en gat ekki fullyrt hvort hún hefði neytt amfetamíns í samkvæminu eða eftir að heim var komið. Ákærða gat engar upplýsingar gefið um það hver hefði ekið bifreiðinni [...]frá [...] að heimili hennar eða hvernig hún sjálf hefði komist þangað og heldur ekki hvernig bifreiðin hefði skemmst.

Vitnið A kvaðst lítið muna frá kvöldinu og gat ekki staðfest það fyrir dómi sem lögreglan hafði eftir henni á staðnum um akstur ákærðu. Vitnið bar þó að það gæti hafa sagt lögreglu hvað sem væri, hún bara myndi það ekki. Vitnið kannaðist við að hafa tekið eftir áverkum á baki morguninn eftir en gat ekki skýrt tilkomu þeirra. Þegar vitninu var sýnd mynd af áverkunum kannaðist það við þá og sagði þá svipaða og vitnið hefði verið með.

Að mati dómsins er framburður ákærðu ótrúverðugur um það að hún hafi ekki ekið bifreiðinni [...]frá [...]að [...]8. ágúst 2019 og verður ekki á honum byggt í málinu. Á kærða hefur engar upplýsingar veitt um það hver hafi ekið bifreiðinni í umrætt sinn eða með hvaða hætti bifreiðin skemmdist við aksturinn. Þá er framburður ákærðu um neyslu amfetamíns óstöðugur. Greindi ákærða lögreglu frá því að hún hefði neytt amfetamíns um kvöldið, en fyrir dómi dró ákærða úr því og kvaðst ekki geta fullyrt að hún hefði neytt amfetamíns fyrir eða eftir að hún kom heim til sín um nóttina. Hvað varðar framburð vinkonu ákærðu fyrir dómi, vitnisins A, er ljóst að vitnið ber fyrir sig minnisleysi og kannast ekki lengur við þær upplýsingar sem vitnið gaf lögreglu á vettvangi um að ákærða hefði ekið bifreiðinni [...] í umrætt sinn og leiddu til handtöku ákærðu skömmu síðar. Í frumskýrslu lögreglu, sem lögreglumaður númer [...] ritaði og staðfesti fyrir dómi, var vitninu A kynnt vitnaskyldan og vitnaábyrgð á vettvangi. Fyrir dómi gaf vitnið engar skýringar á breyttum framburði sínum fyrir dómi. Eftir stendur að fjórir lögreglumenn, sem fóru að [...] vegna tilkynningar um yfirvofandi heimilisófrið, staðfestu allir fyrir dómi að vitnið A hefði greint frá því á vettvangi að ákærða hefði ekið bifreiðinni ölvuð frá húsinu og að tilraunir hennar til að koma í veg fyrir aksturinn hefðu engan árangur borið, en leitt til þess að vitnið dróst með bifreiðinni nokkurn spöl og hlaut við það áverka á baki sem hún sýndi lögreglunni á vettvangi eins og fram er komið. Vitnið A kannaðist við það fyrir dómi að hafa hlotið hrufláverka þá eða líka þeim sem ljósmynd í frumskýrslu lögreglu geymir, þó að vitnið gæti engar upplýsingar gefið um það fyrir dómi hvernig hún hlaut áverkana. Áverkar sem voru á vitninu og skemmdir á hurð bifreiðarinnar [...] bílstjóramegin renna stoðum undir þá frásögn vitnisins að það hafi reynt að koma í veg fyrir að ákærða æki bifreiðinni frá [...]í umrætt sinn. Samkvæmt því sem nú hefur verið rakið og þegar litið er til framburðar lögreglumanna númer [...], [...], [...] og [...] fyrir dómi um atvik málsins, sem staðfestir fyrstu frásögn vitnisins A á vettvangi, þykir nægilega sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærða hafi ekið bifreiðinni [...] frá [...]að heimili sínu að [...]í [...]þar sem lögregla fann ákærðu sofandi á gólfi íbúðarinnar.

Í málinu liggur fyrir skriflegt álit Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði vegna rannsóknar á blóð- og þvagsýnum sem ákærða gaf í þágu rannsóknar málsins. Í álitinu, sem er dagsett 23. október 2019 og unnið er af C og B sviðsstjórum, segir meðal annars að niðurstöður úr etanólmælingunum sýni að etanólstyrkur hafi náð hámarki í blóði viðkomandi um klukkan 06:03. Það styðji niðurstaðan úr síðara blóðsýninu og þvagsýninu. Hlutfall milli þvags og blóðs hafi verið 1,2. Út frá niðurstöðum úr síðara blóðsýninu megi sjá að brotthvarfshraði úr blóðinu sé 0,27‰ á klukkustund. Þá segir að sé reiknað til baka með brotthvarfshraðanum (0,27‰/klst.), þá hafi etanólstyrkur í blóðinu verið 2,8‰ 76 mínútum fyrir fyrri blóðsýnatöku að því gefnu að drykkju hafi að mestu verið lokið um og fyrir kl. 03:30 þessa nótt. Hár styrkur í þvaginu styðji þá niðurstöðu. Loks segir að ökumaðurinn hafi verið „mjög ölvaður“ þegar meintur ölvunarakstur hafi átt sér stað.

Eins og fram er komið var tilkynnt til lögreglu um yfirvofandi ófrið að [...]klukkan 04:28 þann 8. ágúst 2019. Þegar lögregla kom á staðinn hafði ákærða yfirgefið vettvanginn. Ákærða var handtekin á heimili sínu sama dag klukkan 05:11. Samkvæmt blóðtökuvottorðum í málsgögnum voru blóðsýni tekin úr ákærðu klukkan 06:03 og 07:03. Þá var þvagsýni gefið klukkan 05:47. Ekkert hefur komið fram um það að fyrrgreindir tímar séu ekki áreiðanlegir og því er lagt til grundvallar að fyrra blóðsýnið hafi verið tekið úr ákærðu um einni klukkustund eftir að hún var handtekinn og um einum og hálfum tíma eftir að lögreglu barst tilkynning frá [...] um yfirvofandi ófrið þar og ætlaðan ölvunarakstur ákærðu. var síðara blóðsýnið tekið klukkustund síðar.

Að því virtu sem að framan er rakið og með vísan til dóms Hæstaréttar Íslands í málinu númer 326/2002 þykir ekki varhugavert að álykta sem svo að áfengismagn í blóði ákærðu við aksturinn hafi verið yfir leyfilegum mörkum. Þá liggur fyrir að amfetamín mældist í blóði ákærðu og samkvæmt framburði B, sviðsstjóra Rannsóknastofu í lyfja og eiturefnafræði, fyrir dómi væri nánast útilokað að viðkomandi hefði neytt amfetamíns eftir að akstri lauk. Að öllu þessu virtu þykir sannað að ákærða hafi ekki verið fær um að stjórna bifreiðinni örugglega í umrætt sinn vegna áhrifa áfengis og fíkniefna og er brot ákærðu rétt heimfært í ákæru til 1. mgr., sbr. 3. mgr., 45. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 1. mgr. 100. gr. þágildandi umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. nú 1. mgr., sbr. 3. mgr. 49. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr. 50. gr. umferðarlaga nr. 77/2019.

Ákæruliður II

Ákærðu er gefið að sök fíkniefnalagabrot með því að hafa þann 8. ágúst 2019 haft í vörslum sínum samtals 0,47 grömm af amfetamíni sem fundust á borði í stofu á heimili ákærðu að [...]í [...]. Ákærða hefur játað sök samkvæmt þessum ákærulið. Með vísan til játningar ákærðu, sem samrýmist gögnum málsins, verður hún sakfelld fyrir þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru og er þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

E

Ákærða er fædd í júní [...]. Samkvæmt sakavottorði ákærðu, útgefnu í nóvember 2019, samþykkti ákærða viðurlagaákvörðun 12. febrúar 2015 um greiðslu sektar fyrir brot gegn 1., sbr. 3., mgr. 45. gr. a í umferðarlögum og sviptingu ökuréttar í eitt ár frá 12. febrúar 2015 að telja. Ákærða er nú sakfelld fyrir vörslur fíkniefna og akstur bifreiðar óhæf til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa áfengis og ávana- og fíkniefna. Þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin 620.000 króna sekt sem greiðist í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja en ella sæti ákærða fangelsi í 32 daga.

Með vísan til 99. og 101. gr. umferðarlaga nr. 77/2019 er ákærða svipt ökurétti í fjögur ár frá uppkvaðningu dóms þessa aðtelja.

Ákærða hefur fallist á upptökukröfu samkvæmt ákæru. Samkvæmt því og með vísan til 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni verður fallist á kröfuna eins og greinir í dómsorði.

F

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærða dæmd til að greiða sakarkostnað málsins samkvæmt framlögðum upplýsingum sækjanda um þann kostnað, samtals 263.293 krónur og þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef N-kk-ef M-kk-ef lögmanns, sem þykir eftir umfangi málsins hæfilega ákveðin 310.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

Dómsorð:

Ákærða, B-kvk-nf S-kvk-nf B-kvk-nf, greiði 620.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa að telja, en sæti ella fangelsi í 32 daga.

Ákærða er svipt ökurétti í fjögur ár frá uppkvaðningu dóms þessa að telja.

Ákærða sæti upptöku á 0,47 grömmum af amfetamíni.

Ákærða greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef N-kk-ef M-kk-ef lögmanns, 310.000 krónur, og 263.293 krónur í annan sakarkostnað.

J-kk-nf H-kk-nf