S-4455/2022

Mál þetta, sem dómtekið var í dag, er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 6. október 2022, á hendur H-kk-þgf M-kk-þgf H-kk-þgf, kt. [...], [...], Reykjavík, „fyrir eftirtalin brot gegn valdstjórninni, með því að hafa:

1. Föstudaginn 12. nóvember 2021, við [...] í Reykjavík, veist með ofbeldi að lögreglumanni nr. [...], þar sem hann var við skyldustörf, og slegið hann í andlitið með krepptum hnefa með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn hlaut heilahristing og tognun og ofreynslu á kjálka.

M.

[...]

2. Laugardaginn 13. nóvember 2021, í [...], [...], veist með ofbeldi að A, kt. [...], og B, kt. [...], sem voru þar við störf, skallað B í andlitið og ítrekað kýlt A í hnakkann með þeim afleiðingum að A hlaut heilahristing.

M.

[...]

Teljast framangreind brot ákærða varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu en til vara krefst hann vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegra málsvarnarlauna sér til handa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði talaði sínu máli fyrir dómi við þingfestingu málsins. Kvaðst hann iðrast háttsemi sinnar og standi vilji hans til að taka fíknivanda sinn föstum tökum. Ákærði varð nýverið 18 ára gamall. Hann á ekki að baki sakarferil. Hann hefur dvalið á [...] undanfarið og óskaði eftir því að halda [...] eftir að hann náði 18 ára aldri. Var á það fallist. Með því móti hafðihann möguleika á að dvelja þar áfram til 20 ára aldursh éldihann skilyrði heimilisins og færi í vímuefnameðferð. Fyrir liggja upplýsingar um að ákærði hafi yfirgefið heimilið án þess að gera nokkrum viðvart.

Við ákvörðun refsingar er litið til þess að ákærði á ekki að baki sakarferil. Þá hefur hann játað brot sín greiðlega. Til þyngingar horfir að um alvarlegar líkamsárásir var að ræða gegn brotaþolum við skyldustörf. Árásirnar voru að tilefnislausu og réttlætir vímuefnaástand ákærða umrætt sinn ekki háttsemi hans, sbr. 17. gr. almennra hegningarlaga. Með vísan til 1., 4., 5., 6. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 60 daga en rétt þykir að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Ekki er í ljósi þess sem rakið hefur verið raunhæft að binda frestun fullnustunnar sérskilyrðum samkvæmt 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, E-kvk-ef D-kvk-ef K-kvk-ef lögmanns, 1 67.400 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 143.492 krónur í annan sakarkostnað.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kk-nf G-kk-nf saksóknarfulltrúi.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Á kærði, H-kk-nf M-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga en fullnustu refsingarinnar er frestað og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipað verjanda síns, E-kvk-þgf D-kvk-þgf K-kvk-þgf lögmanns, 167.400 krónur, og 143.492 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf