S-238/2011

Mál þetta, sem dómtekið var þann 16. desember sl., er höfðað með ákæru ríkissaksóknara útgefinni 26. október 2011, og ákæru lögreglustjórans á Akureyri, útgefinni 1. desember sama ár, á hendur X.

Með heimild í 169. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88, 2008 voru málin sameinuð.

Ákæruskjal ríkissaksóknara, útgefið 26. október 2011.

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða fyrir umferðarlagabrot og brot gegn valdstjórninni, framin laugardaginn 4. júní 2011, svo sem hér greinir:

„1. Umferðarlagabrot, með því að hafa ekið bifreiðinni [...] undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóð 2,48‰) frá ofangreindu heimili sínu að [...] á Dalvík, um Ólafsfjarðarveg, vestur þjóðveg 1, með 130 km. hraða á klukkustund á vegakafla við Þelamerkurskóla við Laugaland, áfram um Öxnadal og ekið bifreiðinni utan í vegrið skammt vestan við Reiðgil á Öxnadalsheiði en við það skemmdist bifreiðin og stöðvaði ákærði akstur hennar skammt frá.

Telst þetta varða við 2. mgr. 37. gr. og 1., sbr. 3. mgr. 45. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, með síðari breytingum.

2. Brot gegn valdstjórninni, með því að hafa skömmu síðar í lögreglubifreið á leið á lögreglustöðina á Akureyri hótað lögreglumönnunum A] og [B], sem þar voru við skyldustörf, og fjölskyldum þeirra líkamsmeiðingum, auk þess sem ákærði hrækti á hægri ermi [A].

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 1. gr. laga nr. 25/2007.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttinum skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga.“

Ákæruskjal lögreglustjórans á Akureyri, útgefið 1. desember 2011.

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða;

„fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 13. nóvember 2011 ekið bifreiðinni [...], undir áhrifum áfengis (alkóhólmagn í blóði 1,46‰), frá heimili sínu á Dalvík, um Sunnubraut, Mímisveg, Skíðabraut, Hafnarbraut, Kirkjuveg, Goðabraut og Hólaveg, þar sem lögreglan stöðvaði akstur hans við hús nr. 11.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50, 1987, sbr. lög nr. 48, 1997.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttinum skv. 101. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. lög nr. 66, 2006.“

Á dómþingi hinn 16. desember sl. var því lýst yfir af fulltrúa ákæruvalds að lagt væri til grundvallar varðandi I. tölulið í ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 26. október 2011, að styrkur etanóls í blóði hefði að hámarki verið 1,49‰, en þar um var m.a. vísað til skýrslu rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði við Háskóla Íslands dags. 30. júní og 30. ágúst 2011 og frásagnar ákærða við alla meðferð málsins.

Fyrir dómi krafðist ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa.

I.

Ákærði hefur hér fyrir dómi skýlaust játað sakargiftir líkt og þeim er lýst í ofangreindum ákærum, líkt og sakarefninu var breytt við meðferð málsins.

Með játningu ákærða, sem ekki er ástæða til að efa að sé sannleikanum samkvæm, sem og gögnum málsins, er nægilega sannað að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákærum er lýst og er þar rétt heimfært til laga. Verður lagður dómur á málið án frekari sönnunarfærslu, sbr. heimildarákvæði 164. gr. laga nr. 88, 2008. Að þessu virtu er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í nefndum ákærum.

II.

Ákærði, sem er tvítugur, var, samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins, þann 20. apríl sl. dæmdur í þrjátíu daga skilorðsbundið fangelsi fyrir þjófnað. Ákærði hefur með brotum sínum sem hér eru til umfjöllunar rofið skilorð nefnds dóms. Verður honum því ákveðin refsing í einu lagi fyrir nefnt þjófnaðarbrot og þá háttsemi sem hann hefur nú verið sakfelldur fyrir, sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Þykir refsing ákærða eftir atvikum hæfilega ákveðin tveggja mánaða fangelsi og 260.000 króna sekt til ríkissjóðs.

Með hliðsjón af skýlausri játningu ákærða, ungum aldri hans og þess að hann hefur lýst yfir iðran þykir rétt, m.a. með vísan til 5. tl. 1. mgr. 70. gr. hegningarlaganna, að fresta fullnustu fangelsisrefsingarinnar og skal hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Greiði ákærði ekki sektina innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja skal átján daga fangelsi koma í hennar stað.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaganna ber að svipta ákærða ökurétti í tuttugu mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Í samræmi við niðurstöðu málsins verður ákærði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar, sem nemur 28.065 krónum samkvæmt yfirliti sýslumannsins á Akureyri, en hann er tilkominn vegna blóð- og þvagsýnatöku og rannsókna á þeim.

Dóm þennan kveður upp Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari.

D Ó M S O R Ð :

Ákærði, X, sæti tveggja mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði greiði 260.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins að telja, en sæti ella fangelsi í átján daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í tuttugu mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði greiði 28.065 krónur í sakarkostnað.