S-507/2010

Ár 2010, mánudaginn 27. september, er á dómþingi héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af P-kk-þgf G-kk-þgf, héraðsdómara, kveðinn upp dómur í sakamálinu nr. 507/2010: Ákæruvaldið (R-kvk-nf B-kvk-nf) gegn H-kk-þgf K-kk-þgf (J-kk-nf E-kk-nf hdl.) sem tekið var til dóms hinn 21. september sl. að aflokinni aðalmeðferð.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 27. júlí sl. á hendur ákærða, H-kk-þgf K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Litluvör 1, Kópavogi, „fyrir líkamsárás, með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2009, utandyra við skemmtistaðinn Apótekið, Pósthússtræti í Reykjavík, slegið T-kk-þf H-kk-þf S-kk-þf, kennitala 000000-0000, með krepptum hnefa í andlitið svo hann féll í gangstéttina, með þeim afleiðingum að T-kk-nf H-kk-nf kjálka og kinnbeinsbrotnaði, hlaut bólgur, mar og hrufl í andliti og tognun á baki og mjöðm.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Af hálfu H-kk-ef J-kk-ef hrl. f.h. T-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef, kennitala 000000-0000, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða T-kk-þgf H-kk-þgf skaðabætur að fjárhæð kr. 599.600.-, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 29. janúar 2009 til 1. mars 2009, og dráttarvaxta skv. 1. mgr. 6. gr. sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Málavextir

Fyrir liggur að aðfaranótt sunnudagsins 25. janúar 2009 voru ákærði og T-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf staddir á skemmtistaðnum Óðali við Austurvöll. Var T-kk-nf H-kk-nf mjög ölvaður og er komið fram að honum hafi verið vísað út af skemmtistaðnum af þeim sökum og fyrir að hafa heitast við nektardansmey sem þarna var að störfum. Ákærði, sem hafði skipt orðum við T-kk-þf H-kk-þf þarna inni, fór á eftir honum út og urðu eftir það átök með þeim sem leiddu til þess að T-kk-nf H-kk-nf hlaut þau meiðsli sem lýst er í ákæru og læknisvottorði.

Í málinu er vottorð Þ-kk-ef N-kk-ef sérfræðilæknis á slysa- og bráðadeild Fossvogsspítalans um áverka á T-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf. Segir þar að merki um smábrot hafi greinst á mynd í kinnbeini hægra megin án hliðrunar og einnig hafi sést óhliðrað brot í vinstra kjálkalið. Þá hafi hann verið með 1 cm langt sár vinstra megin á hökunni. Hrufl hafi verið á nefi og maðurinn bólginn og marinn í andliti. Þá hafi hann kvartað um eymsli í baki, mjöðm og læri.

Í málinu er einnig vottorð Ó-kk-ef R-kk-ef I-kk-ef læknis á sömu deild um áverka á ákærða. Segir þar að hann hafi komið á deildina klukkan 21.09 26. janúar 2009 og viljað fá áverkavottorð vegna líkamsárásar aðfaranótt 25. janúar. Var sagt að hann hefði verið kýldur á utanverða kinn vinstra megin. Ekki er að sjá að annað hafi fundist að manninum en mar á kinn og sérstaklega er tekið fram að sjón hafi reynst vera í lagi.

Verður nú gerð grein fyrir því sem fram hefur komið í aðalmeðferð málsins en jafnframt vikið að atriðum í rannsókn þess hjá lögreglu eftir því sem tilefni eru til.

Ákærði, sem neitar sök, hefur sagt að hann hafi gengið að T-kk-þgf H-kk-þgf þarna fyrir utan og átalið hann fyrir að hóta konunni en áður hafði hann spurt ákærða á hvað hann væri að glápa. Hafi maðurinn, sem var ofurölvi, þá svarað með því að fara með ókvæðisorð um móður ákærða. Segist hann hafa reiðst og þeir farið að rífast. Hafi T-kk-nf H-kk-nf gert sig líklegan til þess að slá hann með bjórflösku sem hann hélt á. Hann kveðst hafa náð að grípa í flöskuna og afstýra þessu. Hafi hann slegið T-kk-þf H-kk-þf á vangann með flötum lófa en hann svarað með því að hrinda ákærða. Hafi þeir svo stjakað hvor við öðrum á víxl. Hafi leikurinn þannig borist út að horninu við Pósthússtræti þar sem T-kk-nf H-kk-nf hafi kýlt hann. Við þetta kveðst hann hafa slegið T-kk-þf H-kk-þf í öxlina svo að hann féll en sjálfur segist hann þá hafa hætt og gengið á brott. Hann kveðst hafa verið búinn að drekka eitthvað af áfengi þegar þetta gerðist en ekki þó mikið. Hann segist hafa fengið mar og bólgu við vinstra auga af átökunum við T-kk-þf H-kk-þf. hann segist ekki geta skýrt áverkana á T-kk-þgf H-kk-þgf með öðru en að hann hafi fengið þá við fallið en hann hafi ekki séð áverka á honum þegar hann gekk á brott.

T-kk-nf H-kk-nf S-kk-nf hefur komið fyrir dóm en sagt að hann muni lítið eftir atvikum og ekki annað en það að hann hafi verið þarna drukkinn. Muni hann ekki hvað þarna gerðist og eiginlega ekki eftir sér fyrr en hann vaknaði daginn eftir, illa útleikinn. Hann hafi náð sér eftir þetta að mestu á nokkrum vikum en hann finni þó enn til í kjálkaliðnum við það að tyggja.

Þ-kk-nf Á-kk-nf J-kk-nf hefur skýrt frá því að hann hafi setið í anddyrinu á Óðali í þetta sinn. Hafi ákærði verið þarna í anddyrinu einnig. Dyraverðir hafi komið niður af efri hæðinni með mann sem hafði verið að hóta fólki þar uppi barsmíðum. Á leiðinni út hafi maðurinn skipt orðum við ákærða og þeir farið að munnhöggvast. Ákærði hafi farið á eftir manninum út og sjálfur hann á eftir þeim. Kveðst hann hafa séð að T-kk-nf H-kk-nf var með flösku í hendi og ógnaði með henni. Orðaskiptin hafi haldið áfram milli hans og ákærða og T-kk-nf H-kk-nf slegið til hans og ýtt við honum en ákærði þá ýtt við honum á móti. T-kk-nf H-kk-nf hafi slegið aftur til ákærða sem hafi vikið sér undan og hrint T-kk-þgf H-kk-þgf, að vitnið ætlar. Hafi T-kk-nf H-kk-nf lent við þetta harkalega í götunni þannig að vanginn skall í götunni svo að buldi í. Ekki kveðst hann hafa orðið þess var að ákærði hafi slegið manninn. Hann hafi svo legið þar en vitnið og ákærði farið aftur inn á Óðal. Hann segist ekki hafa tekið eftir áverkum á T-kk-þgf H-kk-þgf en seinna hafi hann tekið eftir því að ákærði var bólginn við augað.

A-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf var dyravörður á Óðali í umrætt sinn. Segir hann að einn af gestum staðarins, undir einhvers konar áhrifum, hafi verið rekinn út eftir að hann var með svívirðingar og morðhótanir við fólk þar inni. Ákærði, sem hafi verið eðlilegur í fasi, hafi farið út og talað við mann þennan og fundið að því hvernig hann talaði við konurnar þarna. Hafi maðurinn verið með bjórflösku í hendi og virst líklegur til þess að slá með henni. Hafi ákærði þá tekið af honum flöskuna og jafnvel löðrungað T-kk-þf H-kk-þf um leið. Hafi þetta gerst við hornið á Café Paris. Hann kveðst svo hafa farið inn á Óðal aftur og ekki séð meira af því sem gerðist.

Vitnið kannast við það aðspurt að hann hafi beðið ákærða að vera ekki að skipta sér af þessu. Hann kveðst kannast við ákærða þar sem hann sé kunningi eins af dyravörðunum sem þarna störfuðu.

A-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf er kunningi T-kk-ef H-kk-ef og var með honum á Óðali í umrætt sinn. Hann segir T-kk-þf H-kk-þf hafa talað við konu þar inni og ekki í góðu. Eftir það hafi þeir verið reknir út. Hafi tveir menn veitt þeim eftirför út og annar þeirra hafi löðrungað T-kk-þf H-kk-þf þar til hann rotaðist. Hann hafi fyrst fallið og staðið upp en þá verið löðrungaður aftur og rotast við það. Hann kveðst annars ekki muna glöggt það sem gerðist þarna. Ekki muni hann eftir því að T-kk-nf H-kk-nf hafi verið með bjórflösku.

A-kk-nf Þ-kk-nf dyravörður á Óðali hefur skýrt frá því að strákur hafi í umrætt sinn verið með læti þar inni, klám og hótanir við starfsstúlku, og kveðst hann hafa rekið hann út. Eftir að út kom hafi þeir strákurinn og ákærði átt í einhverjum útistöðum. Strákurinn hafi verið með flösku og gert sig líklegan til þess að berja ákærða með henni en ákærði getað borið fyrir sig höndina. Hann segist ekki hafa getað fylgst samfellt með þeim þar sem hann hafi ýmist þurft að opna eða loka dyrunum. Hann hafi svo séð að strákurinn reyndi að kýla ákærða en ekki virst hitta hann. Hafi ákærði svo slegið í höfuð stráksins með flötum lófa og strákurinn hafi fallið í þeirri andrá, hvort sem það var af þessu höggi eða einhverju öðru. Hafi þetta gerst við hornið á Café Paris. Hann segist svo seinna hafa séð áverka á andliti ákærða. Vitnið segist kannast við ákærða þar sem hann sé kunningi eins af dyravörðunum sem voru á Óðali.

B-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf, þáverandi dyravörður á Óðali, hefur skýrt frá því að T-kk-nf H-kk-nf hafi verið rekinn út af Óðali umrædda nótt. Hafi þeir ákærði og T-kk-nf H-kk-nf átt í útistöðum utandyra eftir þetta. T-kk-nf H-kk-nf, sem hafi verið mjög æstur, hafi farið með svívirðingar um móður ákærða. Hann hafi svo gert sig líklegan til þess að slá ákærða með flösku en ákærði slegið hana úr hendi hans og ýtt honum frá sér. Þeir hafi svo ýtt hvor við öðrum á víxl og leikurinn borist út á hornið við Café Paris en ekki hafi hann séð að högg gengju á milli þeirra. Hafi hann misst sjónar á þeim þegar þeir hurfu þar fyrir hornið. Eftir á hafi ákærði kvartað yfir því að hann hefði verið sleginn og kveðst vitnið hafa séð að hann var rauður í andlitinu. Vitnið segir þá ákærða vera kunningja úr júdó og auk þess hafi þeir unnið saman við dyravörslu undanförnu.

Þ-kk-nf læknir N-kk-nf hefur komið fyrir dóm og staðfest og skýrt vottorð sitt nánar. Hann kveður vökva sem hafi sést í hægri kinnholu hafa eindregið bent til brots í framveggnum á kinnholunni en það hafi ekki verið hliðrað frekar en brotið í kjálkaliðnum. Hann segir þennan áverka geta hafa hlotist af því að maðurinn hafi skollið í götuna þegar hann féll eða verið laminn. Mjög líklegt sé hinsvegar að brotið í kjálkaliðnum stafi af höggi á hökuna, eins og algengt sé. Einnig hafi maðurinn verið með sár á hökunni sem bendi til þessa. Verkirnir í mjöðm og baki hafi líklega hlotist af því þegar mennirnir tuskuðust. Þessir áverkar læknist af sjálfu sér. Það að T-kk-nf H-kk-nf finni fyrir braki í kjálkalið við það að tyggja geti bent til þess að brotið þar hafi ekki gróið fyllilega rétt saman.

S-kk-nf P-kk-nf Ó-kk-nf lögreglumaður hefur komið fyrir dóminn. Hann segir T-kk-þf H-kk-þf hafa verið vankaðan og illa haldinn þegar vitnið kom að honum við veitingastaðinn Apótekið. Hafi hann lítið getað gert grein fyrir sér eða því sem gerst hafði. Aftur á móti hafi kunningi hans verið þarna og sagt mann hafa elt þá út úr Óðali og ráðist á T-kk-þf H-kk-þf og slegið hann niður.

Ó-kk-nf R-kk-nf I-kk-nf læknir hefur komið fyrir dóm og sagt að vottorðið geti samrýmst því að maðurinn hafi verið sleginn á vangann. Læknirinn segist ekki hafa skoðað ákærða en segir lækninn, sem það gerði, vera hættan störfum á spítalanaum.

Niðurstaða

Skilja verður ákæruna svo að ákærði sé þar saksóttur fyrir að slá T-kk-þf H-kk-þf eitt hnefahögg í andlitið. Enginn sem borið hefur um atvikin hefur sagt að um högg með krepptum hnefa hafi verið að ræða og telst það ósannað. Á hinn bóginn hefur ákærði viðurkennt að hafa slegið T-kk-þf H-kk-þf á vangann með flötum lófa og A-kk-nf H-kk-nf G-kk-nf dyravörður segir ákærða hafa jafnvel löðrungað hann. A-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf, kunningi T-kk-ef H-kk-ef, segir mann hafa löðrungað T-kk-þf H-kk-þf svo að hann féll og rotaðist. Loks hefur A-kk-nf Þ-kk-nf dyravörður á Óðali sagt ákærða hafa þarna slegið í höfuð stráks með flötum lófa og strákurinn fallið í þeirri andrá. Með játningu ákærða og þessum vitnisburðum, sem eru í samræmi við læknisvottorð Þ-kk-ef N-kk-ef, telst vera sannað að hann hafi slegið T-kk-þf H-kk-þf S-kk-þf með flötum lófa í andlitið svo að hann féll og hlaut þá áverka sem lýst er í ákærunni. Er þessi líkamsárás ákærða, vegna áverkans sem af henni hlaust, rétt færð til refsiákvæðis í ákærunni.

Refsing, skaðabætur og sakarkostnaður

Refsing ákærða, sem ekki hefur áður verið refsað, þykir hæfilega ákveðin fangelsi í 3 mánuði. Rétt þykir að fresta framkvæmd refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Bótakrafa sem gerð hefur verið af hálfu T-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef telst vera mjög vanreifuð og ber að vísa henni frá dómi.

Dæma ber ákærða til þess að greiða verjanda sínum, J-kk-þgf E-kk-þgf hdl. 120.000 krónur í málsvarnarlaun, sem dæmast með virðisaukaskatti.

Annan sakarkostnað, 74.827 krónur, ber að dæma ákærða til þess að greiða.

DÓMSORÐ:

Ákærði, H-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 3 mánuði. Frestað er því að framkvæma refsinguna og fellur hún niður að liðnum 2 árum frá dómsuppsögu, haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði greiði verjanda sínum, J-kk-þgf E-kk-þgf hdl. 120.000 krónur í málsvarnarlaun.

Ákærði greiði 74.827 krónur í annan sakarkostnað.

P-kk-nf G-kk-nf