S-171/2012

Mál þetta höfðaði lögreglustjórinn í Borgarnesi með ákæru 16. október 2012 á hendur ákærða, M-kk-þgf H-kk-þgf, kt. …, Leysingjastöðum 2, Húnavatnshreppi. Málið var dómtekið 19. apríl 2013.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 2. maí 2011, ekið bifreiðinni NB-378, undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði tekið kl. 09:05 var 2,02 prómill, vínandamagn í blóði tekið kl. 10:16 var 1,79 prómill, vínandamagn í þvagi tekið kl. 10:00 var 2,50 prómill), frá Víðigerði í Húnavatnssýslu að Borgarnesi, en lögreglan fann ákærða við bifreiðina á plani Bíla- og vélasölunnar Geisla norðan við Borgarnes.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr., 45. gr., sbr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til sviptingar ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. umferðarlaga. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Ákærði krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. Til vara krefst ákærði þess að honum verði gerð svo væg refsing sem lög frekast leyfa.

Málavextir

Samkvæmt frumskýrslu málsins barst lögreglu tilkynning aðfaranótt mánudagsins 2. maí 2011 þess efnis að ölvaður maður væri á flækingi á planinu við Bíla- og Vélasöluna Geisla í Borgarnesi. Þegar lögreglumenn komu á vettvang hittu þeir ákærða fyrir og var hann við bifreiðina NB-378. Ákærði var áberandi ölvaður og kvaðst aðspurður hafa komið inn á planið hjá bílasölunni s.l. nótt. Hann kvaðst hafa verið farþegi í bifreiðinni NB-378 sem hann hafði umráð yfir. Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa ekið bifreiðinni og sagði S-kk-þf hafa ekið bifreiðinni. Lögreglan spurði nánar um ætlaðan ökumann en ákærði kvaðst ekki vita neitt annað um ökumanninn annað en það að hann væri kallaður S-kk-nf. Þar sem frásögn ákærða þótti ótrúverðug ákvað lögreglan að handtaka ákærða og var hann færður á lögreglustöðina í Borgarnesi þar sem honum var gert að gefa blóð- og þvagsýni í þágu rannsóknar málsins. Enn fremur var tekin framburðarskýrsla af ákærða. Í framburðarskýrslu kvaðst ákærði vera sekur um að hafa ekið ölvaður og jafnframt tók ákærði fram að hann myndi ekki hvenær hann hóf akstur. Aðspurður kvaðst ákærði hafa ranglega bendlað S-kk-þf við akstur umrætt sinn og tók fram að það hafi verið uppspuni og S-kk-nf væri ekki til. Þegar ákærði var spurður nánar um ferðir sínar umrædda nótt kvaðst hann hafa farið í Víðigerði um nóttina, þar sem hann hitti fyrir G-kk-þf, sem er veitingarmaður í Víðigerði. Ákærði kvaðst hafa fengið bjór hjá G-kk-þgf og svo ekið þjóðveg nr. 1 frá Víðigerði og í Borgarnes og að hann hafi verið undir miklum áhrifum lyfja og áfengis.

Í þágu rannsóknar málsins var blóðsýni dregið úr ákærða og reyndist alkóhól í blóðinu vera 2,02‰ að teknu tilliti til vikmarka.

Ákæruvaldið hefur aflað álitsgerðar frá Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 18. maí 2011, sem K-kvk-nf M-kvk-nf og E-kvk-nf S-kvk-nf, lyfjafræðingar, tók saman. Í álitsgerðinni segir meðal annars svo:

Etanólstyrkur í blóðsýni 59491 mældist 2,17 ‰, í blóðsýni 59493 mældist 1,94 ‰ og í þvagsýni 59492 mældist 2,65 ‰ (endanlegar niðurstöður 2,02 ‰, 1,79 ‰ og 2,50 ‰). Blóðsýni 59491 var tekið k1.09:05, þvagsýnið kl. 10:00 og blóðsýni 59493 kl. 10:16. Í bréfi embættisins er beðið um að lagt verði mat á ölvunarástand meints ökumann á tímabilinu frá kl: 2:30 til 07:00. Framburður ökumannsins og vísbendingar benda til þess að hann hafi drukkið fimm hálfslíters Egils Gull bjóra á þessu tímabili meðan hann ók bifreiðinni.

Á niðurstöðum úr etanólmælingunum sést að etanólstyrkur hefur náð hámarki í blóði viðkomandi ökumanns og verið farinn að falla um kl. 09:05. Það styður niðurstaða úr seinna blóðsýni 59493. "Út frá þessu má, sjá að brotthvarfshraði etanóls úr blóði viðkomandi ökumanns er 0,19 ‰ á klst.((2,17 ‰- 1,94 ‰) * 60/71). Hlutfall milli þvags og blóðs kl. kl. 09 og 10 er 1,3 til 1,4, þ.e. búið að ná jafnvægi. Drykkja á 5 bjórum (5%) samsvarar 100 g af etanóli. Í meðalkarlmanni gæti etanólstykur eftir slíka drykkju mælst 1,3 til 2,4 ‰ að hámarki. Þá er miðað neysla áfengis standi yfir í skamman tíma (ekki nokkrar klukkustundir). Ef drykkja á þessum bjórum hefur dreifst yfir 4 til 5 klukkustundir, hefur etanólmagn í blóðinu ekki náð slíkum styrk. Samkvæmt því og einnig, ef litið er á hinn háa etanólstyrk blóðinu og þvaginu milli kl. 09 og 10, er nær víst að viðkomandi ökumaður hefur neytt meira áfengis fyrr um nóttina. Ekki er hægt að reikna út etanólstyrkinn á tímabilinu 02:30 og 07:00, þar sem áfengisneysla stóð yfir á þessu tímabili. Samkvæmt framansögðu og framburði ökumannsins hefur hann verið undir áhrifum áfengis, þegar meintur ölvunarakstur átti sér stað

Skýrslur ákærða og vitna fyrir dómi

Fyrir dómi skýrði ákærði svo frá að hann hafi ekki ekið undir áhrifum áfengis umrædda nótt. Hann hafi verið að koma að norðan og bifreiðin hafi bilað á plani við bílasölu í Borgarnesi. Aðspurður kvaðst ákærði hafa komið við hjá G-kk-þgf S-kk-þgf í Víðigerði um hálf tólf og farið þaðan á einn stað og svo keyrt suður og verið í Borgarnesi um tvö leitið. Eftir það hafi hann labbað til H-kk-ef I-kk-ef á Borgarbraut. Taldi ákærði að hann hafi verið kominn til H-kk-ef milli klukkan tvö og hálf þrjú. Kvaðst ákærði hafa hafið drykkju eftir að hann kom til H-kk-ef. Hann hafi svo farið upp á stæði þar sem bifreiðinni var lagt þar sem lögreglan svo handtók hann.

Ákærði kvaðst fyrst hafa neitað hjá lögreglu að hafa keyrt undir áhrifum áfengis. Ákærði kvaðst hafa liðið illa hjá lögreglu og þurft að hringja og til að losna frá lögreglu hafi hann viðurkennt að hafa ekið undir áhrifum.

Vitnið G-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf, lögreglumaður, bar fyrir dómi að hann hafi tekið skýrslu af ákærða. Vitnið staðfesti fyrir dómi að ákærði hafi játað hjá lögreglu ölvunarakstur. Vitnið kvaðst telja að ákærða hafi liðið eftir atvikum vel hjá lögreglu en eflaust fundið fyrir þynnkuáhrifum. Ákærði hafi sjálfur ritað nafn sitt undir skýrslu sem tekin var af honum. Vitnið kvaðst ekki hafa handtekið ákærða heldur komið seinna að málinu. Aðspurt kvaðst vitnið muna að ákærði hafi í upphafi sagt að einhver S-kk-nf hefði ekið bifreiðinni umrædda nótt en ekki getað sagt nánar hver þessi S-kk-nf væri. En eftir að hafa verið ítrekað spurður um þennan S-kk-þf hafi ákærði viðurkennt að hafa ekið sjálfur. Aðspurt kvaðst vitnið ekki telja að ákærði hafi sagst hafa drukkið eftir að hann hafi lokið akstri heldur hafi framburður ákærða hjá lögreglu miðast við að þessi S-kk-nf hafi ekið og þegar ákærði hafi dregið þann vitnisburð til baka þá hafi hann játað að hafa ekið ölvaður. Vitnið kvaðst hafa vitað til þess að ákærði hafi keypt tvær kippur af bjór í Víðigerði fyrr um kvöldið og lögreglan hafi fundið fimm tómar bjórdósir í bílnum. Aðspurt kvað vitnið það ekki óeðlilegt að ákærði hafi ekki fengið að hringja eftir að hann var handtekinn og fram að því að framburðarskýrsla var tekin. Né heldur kannaðist vitnið við það að ákærða hefði verið synjað um að fá lögmann.

Vitnið G-kk-nf S-kk-nf, gaf símaskýrslu fyrir dómi og greindi frá því að ákærði hafi verið hjá því eftir miðnætti umrædda nótt. Vitnið kvaðst hafa verið sofnað og ákærði hafi vakið það. Vitnið bar að ákærði hafi verið undir áhrifum áfengis þegar hann kom heim til vitnisins. Vitnið kvað ákærða hafa fengið hjá sér áfengi. Aðspurt kvaðst vitnið ekki hafa séð neinn með ákærða.

Niðurstaða

Ákærði hefur fyrir dómi neitað að hafa ekið bifreiðinni NB-378 undir áhrifum áfengis, aðfaranótt mánudagsins 2. maí 2011 eins og honum er gefið að sök í ákæru. Við skýrslutöku hjá lögreglu kvaðst ákærði hins vegar vera sekur um það að hafa ekið ölvaður. Sú játning er studd vitnisburði G-kk-ef S-kk-ef sem bar fyrir dómi að ákærði hafi verið ölvaður er hann kom í Víðigerði umrædda nótt en ákærði lýsti því í skýrslu sinni fyrir dómi að hann hefði ekið þaðan. Einnig benda niðurstöður áfengismælinga í blóði og þvagi að viðbættri álitsgerð frá Rannsóknarstofu í lyfja- og eiturefnafræði frá 18. maí 2011 til þess, að áfengisneysla ákærða hafi verið meiri umrædda nótt en neysla á fimm bjórum, hverjum hálfur lítri að magni, og hafi sú neysla átt sér stað fyrr um nóttina.

Samkvæmt framansögðu liggur fyrir játning ákærða hjá lögreglu, vitnisburður og rannsóknarniðurstöður sem styður það að ákærði hafi ekið bifreiðinni NB-378 undir áhrifum áfengis umrædda nótt, eins og honum var gefið að sök í ákæru. Neitun ákærða fyrir dómi hefur ekki áhrif á niðurstöðu dómsins.

Í blóðsýnum sem tekin voru úr ákærða mældist alkóhól 2,02‰. Með akstrinum hefur ákærði því gerst sekur um það brot sem honum er gefið að sök og réttilega er fært til refsilaga í ákæru.

Refsing ákærða, sem er með hreint sakavottorð, þykir hæfilega ákveðin 160.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tólf daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga og að virtu broti ákærðu þykir rétt að svipta ákærðu ökurétti í tvö ár frá birtingu dómsins að telja.

Loks verður ákærði með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 gert að greiða sakarkostnað samkvæmt yfirliti ákæruvalds, en málsvarnarlaun verjanda síns samkvæmt ákvörðun dómsins. Þær greiðslur þykja hæfilega ákveðnar að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem greinir í dómsorði.

A-x-x V. M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, M-kk-nf H-kk-nf, greiði 160.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tólf daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði er sviptur ökurétti í 2 ár frá birtingu dómsins að telja.

Ákærða greiði 331.610 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, M-kvk-ef M-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 251.000 krónur.

A-x-x V. M-kk-nf