S-2896/2020

Mál þetta, sem dómtekið var 8. júní sl., var höfðað með ákæru héraðssaksóknara, dags. 30. apríl 2020, á hendur:

„A-kk-þgf Þ-kk-þgf Þ-kk-þgf, kennitala [....],

[....], Reykjavík,

fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, með því að hafa, að kvöldi föstudagsins 7. september 2018, á veitingastaðnum [....]við [....]í Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kennitala [...], slegið hann með diski í andlit svo diskurinn brotnaði, slegið hann í höfuð og rifið í hár hans svo hann féll á gólfið, allt með þeim afleiðingum að A hlaut tvo lárétta skurði vinstra megin á enni, skurð í gegnum efri vör og þrjá lóðrétta skurði vinstra megin á höku.

Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkröfur:

Af hálfu A, kennitala [....], er þess krafist að ákærða verði gert að greiða honum skaðabætur að fjárhæð kr. 1.793.260, auk vaxta skv. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 7. september 2018 til þess dags er mánuður er liðinn frá því bótakrafan er birt ákærða, en með dráttarvöxtum frá þeim degi til greiðsludags skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga. Þess er einnig krafist að ákærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar er lög leyfa og hæfilegrar þóknunar sér til handa. Þá krefst hann verulegrar lækkunar bótafjárhæðar.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu er sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sitt. Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er brot hans rétt heimfært til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði hefur ekki áður verið fundinn sekur um refsiverða háttsemi. Hann gekkst greiðlega við broti sínu og viðurkenndi bótaskyldu. Hefur hann sýnt iðrun bæði í orði og verki, en fyrir liggja vottorð sálfræðings og prests sem ákærði leitaði til í kjölfar atvika vegna vanlíðunar. Framangreind atriði eru virt ákærða til refsilækkunar og vísast til 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Til þyngingar horfir að um alvarlega og tilefnislausa líkamsárás var að ræða þar sem ákærði notaði glerdisk sem vopn og fylgdi árásinni eftir með frekara ofbeldi. Hlaut brotaþoli, sem átti sér einskis ills von, áverka í andliti og mun bera varan leg ör. Þó að fyrir liggi að ákærði hafi verið ölvaður umrætt sinn leysir það hann ekki undan refsiábyrgð. Vísast í þessu sambandi til 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. og 17. gr. almennra hegningarlaga. Fyrir liggja gögn í málinu þar sem fram kemur að ákærða hafi verið sagt upp störfum í kjölfar atvika. Er hann atvinnulaus í dag en starf ákærða var á sérhæfðu sviði.

Atvik máls áttu sér stað í september 2018 en málið er ekki mikið umfangs og upplýstist skömmu síðar. Ákæra var ekki gefin út í málinu fyrr en í apríl 2020 en ákærða verður ekki kennt um þann drátt málsins.

Samkvæmt framansögðu þykir hæfileg refsing ákærða ákveðin fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er bótaskyldur vegna háttsemi sinnar. Brotaþoli á rétt á miskabótum úr hendi hans á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Við ákvörðun bóta er litið til afleiðinga verknaðarins sem staðfestar eru með læknisvottorði. Þykja miskabætur hæfilega ákveðnar 4 00.000 krónur. Krafa brotaþola vegna útlagðs kostnaðar er studd gögnum og tekin til greina, að fjárhæð 15.500 krónur. Auk þess greiði ákærði brotaþola málskostnað vegna meðferðar bótakröfunnar eins og nánar greinir í dómsorði. Krafan ber ennfremur vexti eins og þar kemur fram. Upphafsdagur dráttarvaxta er 28. júní 2020 eða mánuði eftir að bótakrafan var birt ákærða en það var í tengslum við birtingu fyrirkalls.

Með vísan til 1. mgr. 235. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað, þ. m. t. málsvarnarþóknun skipaðs verjanda, F-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 2 37.460 krónur. Hliðsjón er höfð af tímaskýrslu verjandans. Við ákvörðun þóknunar lögmanna er höfð hliðsjón af reglum dómstólasýslunnar nr. 2/2020 auk þess sem tekið er tillit til virðisaukaskatts. Þá greiði ákærði 107.370 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð :

Ákærði, A-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 4 00.000 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 7. september 2018 til 28. júní 2020 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 246.480 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, F-kk-ef H-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 246.480 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti, og 107.370 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf H-kvk-nf