S-335/2008

Mál þetta, sem dómtekið var 16. desember 2008, er höfðað með ákæru ríkissaksóknara, útgefinni 17. nóvember 2008, á hendur X,

„fyrir eftirtalin hegningarlagabrot, mánudaginn 15. september 2008:

1. Fyrir þjófnað, með því að hafa stolið farsíma að gerðinni Nokia 3120 og smámynt samtals að fjárhæð kr. 56.460 úr félagsheimilinu Rósenborg, við Skólastíg á Akureyri.

2. Fyrir gabb, með því að hafa, klukkan 17.48, í kjölfar þess brots sem lýst er í 1. ákærulið, hringt í Neyðarlínuna í síma 112, frá ofangreindu heimili sínu úr farsíma með símanúmerið 862-0129, og tilkynnt ranglega að eldur væri laus í ofangreindu félagsheimili með þeim afleiðingum að allt tiltækt starfsfólk slökkviliðs var kallað út auk lögreglu.

Telst brot ákærða samkvæmt 1. ákærulið varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en samkvæmt 2. ákærulið við 120. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Bótakrafa:

Af hálfu Akureyrarbæjar, kt. 000000-0000, vegna Slökkviliðs Akureyrar, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð kr. 109.110.“

Við þingfestingu málsins játaði ákærði skýlaust sök samkvæmt ákæru. Með játningu sinni, sem fær stoð í gögnum málsins og ekki þykir ástæða til að efast um, er hann sannur að sök samkvæmt ákæru og hefur unnið sér til refsingar, en háttsemi hans er í ákæru réttilega færð til refsiheimildar.

Við ákvörðun refsingar verður litið til skýlausrar játningar ákærða. Þá verður horft til þess að síminn og fé það, er hann stal, komst allt til skila. Fyrir dómi bar ákærði að hann reyndi nú að snúa við blaði sínu og hefði í því skyni leitað sér meðferðar á Vogi. Þá kvaðst hann hafa skrifað slökkviliðinu og beðizt afsökunar á gjörð sinni. Þá fellst hann á gerða bótakröfu. Gerði ákæruvaldið engar athugasemdir við þessar upplýsingar hans og verður á þeim byggt. Á hinn bóginn verður ekki fram hjá því horft, að með þeirri háttsemi ákærða, sem rakin er í 2. ákærulið, varð hann til þess að allt tiltækt slökkvilið var kallað út, sem hefði hæglega getað leitt til þess að tafizt hefði að sinna brýnu útkalli ef önnur tilkynning hefði borizt á meðan slökkviliðið eltist við tilkynningu ákærða. Ekkert liggur þó fyrir í málinu sem bendir til að svo hafi farið.

Sakarferill ákærða er með þeim hætti að því er hér skiptir máli, að hinn 11. desember 2008 var hann dæmdur til tveggja mánaða fangelsisrefsingar fyrir þjófnað, en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Brot þau, er ákærði er nú sakfelldur fyrir, framdi hann hinn 15. september 2008, og verður refsing hans nú ákveðin sem hegningarauki, samanber 78. gr. laga nr. 19/1940 jafnframt því sem fyrrgreindur skilorðsdómur verður nú tekinn upp og ákærða ákveðin refsing í einu lagi. Verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í fjóra mánuði, en rétt þykir að fresta fullnustu hennar og falli hún niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð.

Ákærði hefur fyrir sitt leyti fallizt á bótakröfu Akureyrarbæjar og þykir mega fallast á hana, sbr. d lið ákvæðis II til bráðabirgða við lög nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ekki var gerð krafa um dráttarvexti. Ekki leiddi sérstakan kostnað af rekstri málsins.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í fjóra mánuði. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði Akureyrarbæ 109.110 krónur.