S-188/2016

Mál þetta, sem var dómtekið þann 1. júní sl., er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, útgefinni 2. febrúar sl., gegn B-kk-þgf W. K-kk-þgf, kt. 000000-0000, Nestúni 8, Rangárþingi ytra, og G-kk-þgf H-kk-þgf, kt. 000000-0000, Kársnesbraut 85, Kópavogi, „fyrir eftirfarandi hegningarlagabrot:

I.

Á hendur ákærða B-kk-þgf fyrir þjófnað með því að hafa á tímabilinu 20. júní 2013 til 5. mars 2014 stolið eldsneyti í alls 33 tilvikum að samtals áætluðu verðmæti kr. 385.098 frá sjálfsafgreiðslustöð Atlantsolíu ehf., kt. 000000-0000, að Búðarkór í Kópavogi með því að opna læst hólf á eldsneytisdælu með lykli, sem ákærði hafði haft undir höndum frá því að hann vann á tæknideild félagsins, og aftengja svokallaðan eldsneytisteljara fyrir dæluna en að því loknu notaði ákærði greiðslukort í sjálfssala og greiddi lága fjárhæð til félagsins, að fjárhæð kr. 1.000, með þeim ásetningi að komast yfir margfalt meira eldsneyti en hann hafði greitt fyrir í hvert og eitt sinn. Í kjölfarið setti ákærði eldsneyti á bifreiðar í sinni eigu og annarra og eftir atvikum á eldsneytisbrúsa eins og sundurliðað er með eftirgreindum hætti:

kr. 385.098

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Á hendur ákærðu B-kk-þgf og G-kk-þgf fyrir þjófnað með því að hafa í félagi á tímabilinu 16. maí 2013 til 10. mars 2014 stolið eldsneyti í alls 68 tilvikum að áætluðu verðmæti kr. 5.053.829 frá sjálfsafgreiðslustöð Atlantsolíu ehf., kt. 000000-0000, að Búðarkór í Kópavogi með því að ákærði B-kk-nf opnaði læst hólf á eldsneytisdælu með lykli, sem hann hafði haft undir höndum frá því að hann vann á tæknideild félagsins, og aftengdi svokallaðan eldsneytisteljara fyrir dæluna en að því loknu notaði ákærði B-kk-nf greiðslukort í sjálfssala og greiddi lága fjárhæð til félagsins, á bilinu 1.000 – 2.000 kr., með þeim ásetningi að komast yfir margfalt meira eldsneyti en hann hafði greitt fyrir í hvert og eitt sinn. Í kjölfarið dældu hinir ákærðu eldsneyti á tunnur og eftir atvikum á bifreiðar, í þeirra eigu og annarra, sem og á eldsneytisbrúsa. Ákærði G-kk-nf lagði til sendibifreið og sá þannig um flutning á tunnum og brúsum á vettvang sem og að dæla eldsneyti í ílátin, vitandi vits að um stolinn varning væri að ræða. Sundurliðun á þjófnaðarbrotum ákærðu er sem hér segir:

kr. 5.053.829 Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 244 gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Á hendur ákærðu B-kk-þgf og G-kk-þgf fyrir tilraun til þjófnaðar með því að hafa í félagi þann 12. mars 2014 reynt að stela eldsneyti að verðmæti kr. 99.674 frá sjálfsafgreiðslustöð Atlantsolíu ehf., kt. 000000-0000, að Búðarkór í Kópavogi með því að ákærði B-kk-nf opnaði læst hólf á eldsneytisdælu með lykli, sem hann hafði haft undir höndum frá því að hann vann á tæknideild félagsins, og aftengdi svokallaðan eldsneytisteljara fyrir dæluna en að því loknu notaði ákærði B-kk-nf greiðslukort í sjálfssala og greiddi eingöngu kr. 1.000 með þeim ásetningi að komast yfir margfalt meira eldsneyti en hann hafði greitt fyrir. Ákærði G-kk-nf lagði til sendibifreið og sá um flutning á tunnum á vettvang sem og að fylla á þær eldsneyti, vitandi vits að um stolinn varning væri að ræða. Er hinir ákærðu voru í þann mund að aka frá vettvangi bar lögreglu að og stöðvaði för þeirra og haldlagði 3 tunnur sem innihéldu díselolíu, alls 423 lítra.

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 244. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV.

Á hendur ákærða B-kk-þgf fyrir peningaþvætti með því að hafa á tímabilinu 16. maí 2013 til 10. mars 2014 aflað sér ávinnings af brotastarfsemi sinni með því að selja meðákærðu A, B og C í það minnsta 19 tunnur af dísel eldsneyti, að áætluðu magn alls um 3.600 lítra, sem var afrakstur framangreindra fjármunabrota ákærða sem lýst er í 1. og 2. kafla ákærunnar en hverja tunnu seldi hann til þeirra gegn greiðslu að fjárhæð kr. 25.000.“

Telst þetta varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr., 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Með heimild í 2. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var mál þetta skilið frá máli S-36/2016, og dæmt sérstaklega um háttsemi ákærðu B-kk-ef W. K-kk-ef og G-kk-ef H-kk-ef.

Bótakröfu málsins, þar sem ákærðu B-kk-nf og G-kk-nf eru krafðir in solidum af Atlantsolíu ehf. til greiðslu bóta að fjárhæð 5.053.829 krónur og ákærða B-kk-þgf að auki 385.098 krónur, var vísað til meðferðar í sérstöku einkamáli, sbr. heimild í 1. mgr. 175. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008. Ákærði B-kk-nf féllst á bótakröfuna en ákærði G-kk-nf hafnaði bótakröfunni.

Ákærðu hafa fyrir dómi skýlaust játað brot sín og var því farið með málið samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjandi og verjendur ákærðu, höfðu tjáð sig stuttlega um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærðu, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að þeir hafi gerst sekir um þá háttsemi sem ákæra á hendur þeim tekur til samkvæmt framansögðu. Ákærðu voru ekki með vörslur eða neinar heimildir yfir eldsneyti Atlantsolíu. Fól háttsemi þeirra því í sér einhliða og heimildalausa töku á eldsneyti, með þeim hætti sem lýst er í ákæru. Létu ákærðu líta svo út sem þeir væru á löglegan hátt að versla eldsneyti á afgreiðslustöðvum Atlantsolíu, og tóku þannig meðvitaða ákvörðun um að komast með ólögmætum hætti yfir verðmæti sem tilheyrðu öðrum. Fór háttsemin því fram með leynd. Með vísan til þessa er háttsemi þeirra réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru sem þjófnaður og tilraun til þjófnaðar skv. 1. mgr., sbr. 2. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sbr. og 20. gr. sömu laga.

Ákærði B-kk-nf hefur jafnframt gerst sekur um peningaþvætti skv. 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga með því að viðhalda hinni ólögmætu háttsemi, og afla sér ávinnings af auðgunarbroti sínu á þann hátt að hann seldi eldsneytið eins og nánar greinir í ákærulið IV.

Fram kom í máli ákærða B-kk-ef að hann hafi á þeim tíma sem brotin áttu sér stað verið í óreglu en hafi nú tekið sig verulega á, væri fluttur út á land og í fastri vinnu. Hafi hann unnið með lögreglu við að upplýsa málið svo sem með því að heimila leit og hafi hann vísað á olíuna og upplýst hverjum hann hafi selt. Þá hafi hann játað brotið strax hjá lögreglu og síðar fyrir dómi og fallist á greiðslu bóta.

Fram kom í máli ákærða G-kk-ef að hann hafi ekkert hagnast á brotunum. Þátttaka hans í brotunum hafi verið minniháttar auk þess sem hann hafi liðsinnt lögreglu við að upplýsa um málið og heimilað allar rannsóknaraðgerðir. Um væri að ræða hans fyrsta brot og hafi hann þurft að sitja í tvo daga í fangelsi við rannsókn málsins. Þá væri langt um liðið frá broti án þess að honum verði um kennt auk þess sem hann hefði boðið tjónþola verulega greiðslu skaðabóta sem hafi verið hafnað.

Ákærðu kröfðust vægustu refsingar sem völ væri á og kæmi til fangelsisrefsingar var gerð sú krafa að sú refsing yrði að öllu leyti skilorðsbundin auk þess að gæsluvarðhald og fangelsisvist sem ákærðu sættu, kæmi til frádráttar. Þá var gerð krafa um þóknun til handa verjendum ákærðu, og til handa B-kk-þgf E-kk-þgf hrl. sem áður var skipaður verjandi ákærða G-kk-ef, og að sú þóknun yrði greidd úr ríkissjóði.

Ákærði B-kk-nf er fæddur í ágúst árið [...]. Ákærða hefur einu sinni áður verið gerð refsing, en með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, dags. 4. september 2006, var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið til tveggja ára, fyrir fjársvik. Við ákvörðun refsingar ber að horfa til þess að ákærði játaði brot sín greiðlega og gekkst við bótaskyldu. Þá liggur ekki annað fyrir en að ákærði hafi við rannsókn málsins unnið með lögreglu við að upplýsa málið. Horfir framangreint ákærða til málsbóta en engin gögn liggja fyrir um breytta hagi ákærða.

Um einbeittan brotavilja ákærða var að ræða, enda tilvik mörg og ná yfir langt tímabil. Einnig er um verulegar fjárhæðir að ræða, en framangreint horfir til refsiþyngingar auk þess sem ákærði naut eftirfarandi ávinnings af brotum sínum með því að selja eldsneytið. Þá liggur fyrir að brot ákærða var að stærstum hluta framið í félagi með meðákærða G-kk-þgf, sem horfir til refsiþyngingar samkvæmt 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga

Með hliðsjón af framangreindu og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði. Með vísan til þess sem að framan greinir og til þess að málið virðist að mestu hafa verið upplýst vorið 2014, en ákæra ekki gefin út fyrr en í febrúar 2016, verður refsing hans bundin skilorði að hluta eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði B-kk-nf sætti gæsluvarðhaldi frá 13. mars 2014 til 18. mars 2014, eða í fimm daga, og skal sú gæsluvarðhaldsvist koma til frádráttar dæmdri refsingu hans að fullri dagatölu

Ákærði G-kk-nf er fæddur í febrúar árið [...]. Ákærði hefur aldrei orðið uppvís að refsiverðri háttsemi fyrr. Við ákvörðun refsingar ber að horfa til þess að ákærði játaði brot sín greiðlega og upplýst er í málinu að hann hafi boðist til að greiða hluta bótakröfu. Þá liggur ekki annað fyrir en að ákærði hafi við rannsókn málsins unnið með lögreglu við að upplýsa málið. Horfir framangreint ákærða til málsbóta.

Um einbeittan brotavilja ákærða var að ræða, enda tilvik mörg og ná yfir langt tímabil. Einnig er um verulegar fjárhæðir að ræða, en framangreint horfir til refsiþyngingar. Þá liggur fyrir að brot ákærða var framið í félagi með meðákærða B-kk-þgf, sem horfir til refsiþyngingar samkvæmt 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga

Með hliðsjón af framangreindu og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Með vísan til þess sem að framan greinir og þess að málið virðist að mestu hafa verið upplýst vorið 2014, en ákæra ekki gefin út fyrr en í febrúar 2016, verður refsing hans bundin skilorði að hluta eins og nánar greinir í dómsorði.

Ekki eru lagaskilyrði til þess að vistun ákærða í fangelsi sem hann sætti vegna rannsóknar málsins, komi til frádráttar dæmdri refsingu.

Með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, verða ákærðu dæmdir til að greiða allan sakarkostnað málsins sem er samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins, 12.672 krónur, og þóknun skipaðs verjanda ákærða B-kk-ef, A-kk-ef M-kk-ef I-kk-ef hdl. sem hæfileg þykir, 735.600 krónur og þóknun skipaðs verjanda ákærða G-kk-ef, G-kk-ef E-kk-ef hrl. sem hæfileg þykir 245.520 krónur og þóknun áður skipaðs verjanda ákærða G-kk-ef, B-kk-ef E-kk-ef hrl., sem hæfileg þykir 412.680 krónur, allt að meðtöldum virðisaukaskatti. Hluti af þóknun lögmanna tekur mið af eldri viðmiðunarreglum nr. 1/2014 um þóknun til verjenda í sakamálum.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, B-kk-nf W K-kk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði en fresta skal fullnustu sex mánaða af refsingunni og skal hún niður falla að liðnum þremur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Til frádráttar dæmdri refsingu skal kom gæsluvarðhaldsvist sem ákærði sætti frá 13. mars 2014 til 18. mars 2014, að fullri dagatölu

Ákærði, G-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði en fresta skal fullnustu fjögurra mánaða af refsingunni og skal hún niður falla að liðnum þremur árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði B-kk-nf greiði þóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef M-kk-ef I-kk-ef héraðsdómslögmanns, 735.600 krónur.

Ákærði G-kk-nf greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 245.520 krónur og þóknun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 412.680 krónur.

Ákærðu, B-kk-nf og G-kk-nf greiði in solidum annan sakarkostnað málsins, 12.672 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf