S-118/2005

Mál þetta sem var dómtekið 15. júní sl. höfðaði sýslumaðurinn á Patreksfirði með ákæru 14. september 2005 á hendur B-kk-þgf B-kk-þgf, f. 26. ágúst 1970, Nönnugötu 3, Reykjavík,

„fyrir eftirgreind brot framin á árunum 2003 og 2004 svo sem hér er rakið:

I

eignaspjöll, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 14. september 2003, á Lækjartorgi í Reykjavík, valdið skemmdum á pylsuvagni sem þar stóð með því að slá ítrekað í rúðu sem í honum var með þeim afleiðingum að hún brotnaði.

(10-2003-28438)

II

vopnalaga-og hegningarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 31. júlí 2004, undir áhrifum áfengis og án þess að hafa fengið útgefið skotvopnaleyfi, skotið einu skoti af rifflinum Brno-asms cal 243 skotvopnanúmer 39972 inni í herbergi í kjallara hússins að A, einu til tveimur skotum út um stofuglugga á suðurhlið hússins, á afturhlera bifreiðarinnar B sem stóð við C, og síðan skotið úr haglabyssu nokkrum skotum fyrir utan umrætt hús, m.a. á glugga við hlið útidyrahurðar og vegg við hlið gluggans á húsinu að D, útidyrahurð hússins að E, og stjórnborðsbyrðing plastbáts sem stóð 90 m. sunnan og aðeins vestar en C.

(16-2004-132)

Brot í lið I telst varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og brotið í lið II varðar við 12. gr. og 1., 2. og 4. mgr. 21. gr., sbr. 1. mgr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998 og 34. gr., sbr. 59. gr. rgj. um skotvopn, skotfæri ofl. nr. 787/1998, og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Af hálfu F, er gerð krafa um bætur, kr. 95.000, og af hálfu G, eiganda bátsins skipaskrárnúmer ..., er gerð krafa um bætur kr. 112.500.“

Ákærði hefur komið fyrir dóm og játað framangreinda háttsemi. Hann kvaðst hafna uppástungu ákæruvaldsins um að málinu lyki með viðurlagaákvörðun um greiðslu 50.000 króna sektar og krefst þess að sér verði ekki gerð sérstök refsing. Þá gerði hann kröfu um að vísað yrði frá dómi kröfu um refsingu fyrir brot gegn 257. gr. almennra hegningarlaga hvað varðar II. kafla ákæru og að bótakröfum yrði vísað frá dómi.

Með játningu ákærða telst nægilega sannað að hann hafi framið þá háttsemi sem í ákæru greinir. Háttsemi hans í I. kafla ákæru varðar við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga.

Ekki liggur fyrir að þeir sem urðu fyrir tjóni af háttsemi ákærða sem rakin er í II. kafla ákæru hafi krafist þess að honum yrði refsað. Samkvæmt 4. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga verður mál ekki höfðað út af broti gegn 1. mgr. sömu greinar nema sá krefjist þess, sem misgert er við. Af þessari ástæðu verður að vísa frá dómi kröfu ákæruvaldsins um að ákærða verði refsað fyrir brot gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga að því er varðar II. kafla ákæru.

Háttsemi ákærða varðar við 1. mgr. 12. gr. laga nr. 16/1998, sem bannar notkun skotvopns nema að fengnu skotvopnaleyfi, svo og 1. mgr. 21. gr. sömu laga, þar sem lögð er skylda á þann sem notar skotvopn til að gæta fyllstu varúðar, 2. mgr. sömu greinar sem bannar notkun skotvopns undir áhrifum áfengis og 4. mgr. sömu greinar sem bannar að hleypa af skoti á vegi, yfir veg, úr ökutæki, á almannafæri eða annars staðar þar sem hætta getur stafað af, nema nauðsyn krefji. Hefur ákærði unnið til refsingar samkvæmt 1. mgr. 36. gr. laga nr. 16/1998. Þá varðar háttsemi hans einnig við tilgreind reglugerðarákvæði í ákærunni.

Ákærði var dæmdur í þriggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, þann 30. júní 1998 fyrir eignaspjöll og líkamsárás. Eftir að hann framdi brotið sem í I. kafla ákæru greinir hefur hann þrívegis sætt sektum fyrir brot gegn umferðarlögum, þann 19. maí 2004, 4. ágúst 2004 og 22. desember 2005, tvívegis fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, þann 9. desember 2004 og 23. júní 2005. Þá gekkst hann undir sátt þann 22. september 2004 fyrir brot gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga og var dæmdur til greiðslu sektar af Köbenhavns Byret þann 27. október 2005 fyrir að hindra lögreglu í starfi.

Refsingu ákærða ber að tiltaka sem hegningarauka við framangreindar refsingar 19. maí 2004 og síðar, að því er varðar brot hans samkvæmt I. kafla ákæru og við framangreindar refsingar 22. september 2004 og síðar, að því er varðar báða kafla ákæru, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998 geta brot gegn þeim varðað allt að fjögurra ára fangelsi. Brot ákærða gegn lögum nr. 16/1998, sbr. II. kafla ákæru, eru svo vítaverð að rétt þykir að gera honum að sæta fangelsisrefsingu. Verður hann dæmdur til að sæta fangelsi í 30 daga, sem rétt er að skilorðsbinda eins og greinir í dómsorði.

Bótakröfur, sem raktar eru í ákæru þykja ekki nægilega studdar gögnum til að unnt sé að dæma bætur gegn mótmælum ákærða. Verður því að vísa þeim frá dómi.

Ákærði verður dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hrl., sem ákveðst 62.250 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

Dóm þennan kveður upp E-kk-nf S-kk-nf dómstjóri.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu þessa dóms að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Vísað er frá dómi kröfu ákæruvaldsins um að ákærða verði refsað fyrir brot gegn 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga vegna háttsemi sem greinir í II. kafla ákæru.

Vísað er frá dómi bótakröfum sem raktar eru í ákæru.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hrl., 62.250 krónur.

E-kk-nf S-kk-nf