E-1657/2011

Mál þetta sem dómtekið var 21. nóvember 2011 var höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur 6. apríl 2011 af Þ-kvk-þgf M-kvk-þgf R-kvk-þgf, Staðarvör 6, Grindavík á hendur Á-kvk-þgf M-kvk-þgf S-kvk-þgf, Dalsmynni 116, Reykjavík.

Kröfur

Stefnandi krefst viðurkenningar á eignarrétti sínum yfir 5 hundum, öllum af tegundinni Papillion, þeim D-kk-þgf, fæddum 18. júlí 2007, örmerki nr. 3522060000-55722, F-kvk-þgf D-kvk-þgf, fæddri 12. nóvember 2007, örmerki nr. 352206000038160, H-kvk-þgf R-kvk-þgf, fæddri 22. júní 2008, örmerki nr. 352206000032198, D-kvk-þgf S-kvk-þgf, fæddri 10. nóvember 2007, örmerki nr. 352206000055738 og F-kvk-þgf D-kvk-þgf, fæddri 22. júní 2008, örmerki nr. 208213990009039. Þá krefst stefnandi þess að stefnda verði dæmd til að afhenda stefnanda hundana D-kk-þf, fæddan 18. júlí 2007, örmerki nr. 352206000055722, F-kvk-þgf D-kvk-þf, fædda 12. nóvember 2007, örmerki nr. 3522060000-38160, H-kvk-þgf R-kvk-þgf, fædda 22. júní 2008, örmerki nr. 352206000032198, D-kvk-þgf S-kvk-þgf, fædda 10. nóvember 2007, örmerki nr. 352206000055738 og F-kvk-þf D-kvk-þf, fædda 22. júní 2008, örmerki. nr. 208213990009039, að viðlögðum dagsektum að fjárhæð 10.000 krónur fyrir hvern dag sem líður 7 dögum eftir dómsuppsögu. Þess er krafist að áfrýjun stefndu hindri ekki aðför. Þá krefst stefnandi málskostnaðar að skaðlausu úr hendi stefndu ásamt virðisaukaskatti eftir síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins.

Endanlegar dómkröfur stefndu eru þær að hún verði sýknuð af kröfum stefnanda. Þá krefst stefnda málskostnaðar úr hendi stefnanda, sér að skaðlausu, samkvæmt mati dómsins eða samkvæmt málskostnaðarreikningi, verði hann lagður fram við aðal-meðferð málsins.

Málsatvik

Mikill ágreiningur er með aðilum um málsatvik.

Stefnandi lýsir málsatvikum þannig:

Stefnandi hafi keypt hundinn D-kk-þf af stefndu þann 28. september 2007 en hundurinn hafi verið úr goti þann 18. júlí 2007. Hundurinn beri örmerkið 35220-6000055722. Stefnandi hafði komið auga á hundinn um verslunarmannahelgina 2007 er hann hafi verið tveggja vikna gamall. Þá hafi verið búið að skila hundinum og stefnanda staðið til boða að kaupa hann, sem hún hafi gert. Ættbókina hafi stefnandi fengið senda í pósti frá stefndu í septembermánuði 2007, eftir að greiðsla hafi borist stefndu frá E-kvk-þgf Ö-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, en hún hafi fengið hundinn leigðan til undaneldis á tík sína, S-kvk-þf. Sú viðskiptavenja hafi ríkt til margra ára að þegar hundur sé leigður til undaneldis sé leigan greidd með því að afhenda einn hvolp til eiganda hunds eða sem svari til andvirðis eins hvolps. Í þessu tilviki hafi hagað svo til að E-kvk-nf A-kvk-nf Þ-kvk-nf hafi ekki afhent eiganda hundsins hvolp, heldur greitt sem svaraði einu hvolpaverði til fyrri eiganda D-kk-ef, stefndu, eða 180.000 krónur. Um hafi verið að ræða fullnaðargreiðslu fyrir hundinn D-kk-þf. Undaneldið á tíkinni S-kvk-þgf hafi gengið eftir og hafi hundinum D-kk-þgf verið skilað til stefnanda, þegar það hafi legið fyrir. Hundurinn D-kk-nf hafi farið á nokkrar sýningar hjá Hundaræktar-félaginu Íshundum og hafi stefnandi ætíð verið skráð eigandi á umræddum sýningum, allar götur frá september 2007 fram á þennan dag, eða í fjögur ár. Umræddur hundur hafi verið tekinn ófrjálsri hendi af heimili stefnanda að Staðarvör 6 í Grindavík hinn 16. desember 2010 af aðilum tengdum stefndu og hann færður í vörslur hennar sama dag, þar sem hann hafi dvalið síðan. Þrátt fyrir áskorun til stefndu hafi hún ekki fengist til að afhenda stefnanda hundinn. Tíkin H-kvk-nf R-kvk-nf, sem sé úr goti frá 22. júní 2008, hafi orðið eign stefnanda 18. ágúst 2008. Hún beri örmerkið 352206000032198. Stefnandi hafði misst hund af blendingskyni um sama leyti og haft samband við stefndu m.a. af því tilefni. Stefnandi hafi heimsótt stefndu um sama leyti og þá vaknað áhugi á að kaupa tíkina. Aðilar hafi náð samkomulagi um kaupin og hafi tíkin H-kvk-nf R-kvk-nf verið afhent stefnanda 18. ágúst 2008, eins og áður greini. Reyndar hafði tíkin hvorki verið heilsufarsskoðuð né sprautuð fyrir hvolpaveiki. Hafi stefnandi því farið rakleiðis með hana til dýralæknis, sem skoðað hafi hvolpinn og örmerkt hann. Kaupdagur hafi verið 18. ágúst 2008 og hafi tíkin verið eign stefnanda og í vörslum hennar frá 18. ágúst 2008 til 16. desember 2010, er hún hafi verið tekin með ólögmætum hætti af heimili stefnanda. Kaupverð hafi verið 180.000 krónur og skyldi það greiðast, þegar tíkin færi að gefa af sér hvolpa. Ekki hafi verið nánar samið um greiðsludag. Tíkin D-kvk-nf S-kvk-nf, sem verið hafi úr goti 10. nóvember 2007 og beri örmerkið 352206000055738, hafi verið gefin stefnanda 2. júní 2008. Gefendur hafi verið þau S-kvk-nf M-kvk-nf G-kvk-nf og E-kk-nf R-kk-nf B-kk-nf, sem áður hafi keypt hundinn af stefndu. Tíkin hafi verið sýnd á nokkrum sýningum Íshunda og frá mars 2009 hafi hún verið skráð eign stefnanda við sýningar. Umrædd tík hafi einnig verið tekin með ólögmætum hætti af heimili stefnanda 16. desember 2010. Tíkin F-kvk-nf D-kvk-nf, sem sé úr goti 22. júní 2008 og beri örmerkið 208213990009039, hafi komist í eigu stefnanda í október 2008. Kaupsamningur milli stefnanda og stefndu hafi verið munnlegur og gerður 20. október 2008 í Dalsmynni í Kjós, sama dag og tíkin hafi verið afhent stefnanda. Kaupverð hafi verið 180.000 krónur. Tíkin hafi verið í vörslum stefnanda til 16. desember 2010, er hún hafi verið gripin ólöglega af heimili stefnanda. Stefnandi hafi verið eigandi og haft vörslur hennar í rúm þrjú ár eða þar til tíkin hafi horfið af heimili stefnanda eins og áður greini. Hún hafi margsinnis verið sýnd á hundaræktarsýningum Íshunda og hafi stefnandi þá ætíð verið tilgreindur sem eigandi hennar. Tíkina F-kvk-þgf D-kvk-þgf, sem sé úr goti 12. nóvember 2007 og beri örmerkið 35220600038160, hafi stefnandi keypt af stefndu 28. desember 2007 á 180.000 krónur. Tíkin hafi verið afhent stefnanda í Dalsmynni í Kjós sama dag, þ.e. 28. desember 2007. Hinn 31. desember 2007 hafi verið ritað undir víxil til tryggingar greiðslu til stefndu. Enn í dag hafi stefnda ekki sent greiðslutilkynningu vegna víxilsins. Stefnandi hafi sýnt tíkina á nokkrum sýningum hundaræktarfélagsins Íshunda á sínu nafni, sem eigandi. Hundurinn F-kvk-nf D-kvk-nf hafi í tæp þrjú ár verið í eigu og vörslum stefnanda eða þar til hún hafi verið gripin með ólögmætum hætti af heimili hennar 16. desember 2010. Allir framangreindir hundar hafi verið í eigu og vörslum stefnanda samfleytt í nær þrjú ár. Stefnandi hafi farið með hundana á hundaræktarsýningar í mörg skipti, þar sem þeir hafa verið sýndir undir hennar nafni sem eigandi og ræktandi. Stefnda hafi aldrei gert athugasemdir við eignarhald og eignarrétt stefnanda enda um þá gerðir kaupsamningar og gjafagerningur. Í einu tilviki hafi hundur verið gefinn stefnanda en það hafi verið D-kvk-nf S-kvk-nf. Stefnda hafi ekki reynt að brigða hundana frá stefnanda með nokkrum hætti, hvorki munnlega né skriflega, allan þann tíma sem þeir hafa verið í eigu og vörslum stefnanda. Hinn 16. desember s.l. hafi verið framið innbrot og húsbrot á heimili stefnanda að Staðarvör 6 í Grindavík og sex hundar gripnir af heimili stefnanda um hábjartan dag. Um kl. 13 þennan dag hafi verið brotin upp hurð bakdyramegin í húsinu Staðarvör 6, Grindavík, af aðkomufólki á vegum stefndu og ruðst inn í húsið til að nema brott þá fimm hunda, sem taldir séu upp í kröfugerð stefnanda og einn til viðbótar, sem síðar hafi fundist á götunni og verið skilað til stefnanda. Stefnandi fullyrði að barnabarn stefndu hafi m.a. ruðst inn í svefnherbergi sonar stefnanda, þar sem hann hafi verið hálfsofandi og vaknað við að umrædd stúlka hafi þrifið hundinn upp úr rúminu. Þá hafi á sama tíma tveir aðilar aðrir verið að safna saman hundunum í húsinu og bera þá út í bíl, sem beðið hafi eftir þeim, í gangi, fyrir utan húsið. Samkvæmt lögregluskýrslu frá 4. janúar 2011 komi fram að varðstjóri GSG-8739 hafi rætt við B-kk-þf Þ-kk-þf A-kk-þf hinn 18. desember 2010 kl. 14:15. Þar hafi B-kk-nf Þ-kk-nf viðurkennt að hafa farið inn á heimili stefnanda og tekið hundana, að beiðni stefndu. Stuttu síðar eða kl. 14:48 sama dag hafi borist fax frá stefndu til lögreglunnar, þar sem hún hafi sent ættbækur þeirra hunda, sem hún hafi látið sækja á heimili stefnanda. Ljóst sé að farið hafi verið inn í hús stefnanda að Staðarvör 6 í Grindavík, um miðjan dag þann 16. desember 2010, og hundarnir fimm teknir ófrjálsri hendi og með ólögmætum hætti, á meðan sonur stefnanda hafi verið heima, sofandi og nývaknaður. Stefnandi telji víst að hér hafi átt sér stað gripdeild eða þjófnaður, sem falli ýmist undir 245. gr. eða 244. gr. almennra hegningarlaga. Hinn 7. janúar 2011 hafi verið haldinn fundur með aðilum, lögmönnum þeirra og tveimur vitnum á Lögfræðiskrifstofu Jóns Egilssonar, hdl. Þar hafi þess verið krafist að stefnda skilaði hundunum þegar í stað. Stefndu hafi verið boðin greiðsla, sem hún hafi þegar hafnað. Stefnda hafi þverneitað að afhenda hundana og hafi enginn árangur orðið af fundinum. Tekið skuli fram að tvær tíkur, sem gripnar hafi verið með ólöglegum hætti þann 16. desember s.l., hafi verið hvolpafullar og átt að gjóta í byrjun janúar 2011. Stefnda hafi ekki fengist til að gera nokkra grein fyrir þessum tveimur gotum, sem séu afstaðin. Málsgrundvöllur sé sá að tíkurnar og hundurinn séu öll háð eignarrétti stefnanda. Stefnandi sætti sig ekki við að eignir hennar hafi verið teknar með ólögmætum hætti eða stolið með ófyrirleitnum hætti, húsbroti og gripdeild. Hún sé ósátt við framgöngu lögreglu í málinu, sem hafi ekki fengist til að sækja hundana til stefndu, þrátt fyrir að sú staðreynd liggi fyrir að hún hafi vörslur hundanna nú. Lögreglan hafi einungis svarað því til að um sé að ræða einkaréttarmál, sem þeim komi ekki við. Stefnandi sætti sig ekki við slíka afstöðu og sé nauðbeygð að sækja rétt sinn með atbeina dómstóla. Með ofangreint í huga sé stefnanda nauðsyn að fá viðurkenningardóm fyrir því að hún sé réttur eigandi að umræddum hundum og einnig sé henni nauðsyn að fá þá í sínar hendur hið fyrsta, með aðstoð dómstóla og yfirvalda.

Stefnda lýsir málsatvikum þannig:

Stefnandi hafi keypt sjö hvolpa af stefndu sem allir hafi verið seldir með eignarréttarfyrirvara auk þess sem stefnandi hafi samþykkt sérstaklega að hundarnir yrðu ekki skráðir í hundafélagið Rex og ekki sýndir á sýningum á vegum þess. Stefnandi hafi aðeins greitt fyrir tvo af hundunum. Þar sem hundarnir séu eign stefndu, þar til þeir hafi verið greiddir af fullu, hafi hún fengið hundana aftur til sín. Eins og sjá megi á fyrirliggjandi yfirliti innheimtukrafna, hafi stefnandi keypt af stefndu sjö hvolpa, samtals að fjárhæð 1.260.000 krónur. Óumdeilt sé að stefnandi hafi aðeins greitt fyrir fyrstu tvo hundana, D-hk-ef Húgó og D-kk-ef Apalló, og greitt inn á Dalsmynnis Dímon. Fyrir hundana hafi stefnandi ætlað að greiða með mánaðarlegum greiðslum 10 – 15 þúsund krónum en meira, ef hún ætti meiri peninga, auk þess sem hún myndi greiða verulega inn á skuldina, þegar hún fengi got. Stefnandi hafi fengið senda greiðsluseðla mánaðarlega og greitt af þeim til að byrja með, eða samtals 95.000 krónur. Þá hafi hún greitt í reiðufé 200.000 krónur og E-kvk-nf A-kvk-nf Þ-kvk-nf greitt stefndu 180.000 krónur sem hún hafi skuldað stefnanda vegna láns á Dalsmynnis Dímon, á tík. Óumdeilt sé og viðurkennt af stefnanda, m.a. í framlögðum lögregluskýrslum, að stefnandi hafi ekki greitt fyrir neina af tíkunum, sem hún hafi keypt af stefndu. Þá séu ógreiddar 70.000 krónur af kaupverði Dalsmynnis Dímons. Þá sé ekki tekið tillit til vaxta og dráttarvaxta. Stefnandi hafi lánað D-hk-þgf D-kk-þf á a.m.k. fjórar tíkur, sem stefndu sé kunnugt um, og hafi got komið í nóvember 2008, júlí 2010, júní 2008 og júlí 2009. Þá hafi hún fengið a.m.k. sex got undan tíkunum fjórum. Þrátt fyrir þetta hafi hún ekki enn efnt þá skyldu sína að greiða kaupverðið og hafi stefnda verið orðin nokkuð óþreyjufull. Þegar stefnandi hafi enn á ný brotið samning aðila, með því að skrá hundana í hundaræktarfélagið Rex, hafi stefndu verið nóg boðið og krafist efnda á samningnum, ella yrði hún að beita eignarréttarfyrirvara sínum. Stefnandi hafi ákveðið að efna ekki samningana og stefnda tilkynnti henni að hún skyldi afhenda sér hundana. B-kk-nf Þ-kk-nf A-kk-nf hafi farið á heimili stefnanda og táningssonur hennar komið til dyra. Hann hafi boðið honum inn og hjálpað honum við að finna hundana, sem hann hafi átt að taka og fara með til stefndu. Sjálfur hafi B-kk-nf ekki þekkt þá hunda frá öðrum hundum stefnanda. Ekki sé rétt að fleiri aðilar hafi verið í för með B-kk-þgf, eins og segi í stefnu og eigi þeir aðilar sem þar séu nefndir sönnun fyrir því að hafa ekki verið þar. Þann 18. desember hafi hins vegar verið brotist inn í hundaræktina að Dalsmynni og þaðan stolið tíu hundum. Stefnandi hafi sagt við stefndu að hún hafi ekki gert þetta sjálf heldur fólk á hennar vegum. Hluti hundanna hafi fundist í búri við vegkant við Stapabraut á Reykjanesi og hinn hlutinn í byggingu í Reykjanesbæ. Taka beri fram að í stefnu segi að brotist hafi verið inn til stefnanda og að ummerki hafi verið um innbrot (“brotin upp hurð bakdyramegin”) en hið rétta sé að unglingsstrákur stefnanda, 15 ára gamall, hafi hleypti B-kk-þgf inn og aðstoðað hann, sbr. einnig fyrirliggjandi lögregluskýrslu þar sem segi að engin ummerki um innbrot hafi verið sjáanleg. Í sömu skýrslu viðurkenni stefnandi að eiga eftir að greiða fyrir allar fjórar tíkurnar. Einnig segi hún að hún hafi greitt fyrir tvo hundanna en eigi eftir að greiða fyrir hina, sem samrýmist því sem fram komi á fyrirliggjandi yfirliti stefndu. Sama komi fram hjá henni við skýrslutökur hjá lögreglu, sem sjá megi af fyrirliggjandi skýrslu. Ærumeiðandi og rangar séu staðhæfingar stefnanda um innbrot, húsbrot og gripdeild stefndu, sem og lýsing á viðurkenningu stefndu á að hafa sent aðila til stefnanda til að taka þaðan hundana, með valdi. Þá sé fyrirliggjandi yfirlýsing E-kk-ef R-kk-ef B-kk-ef og S-kvk-ef M-kvk-ef G-x-x afar undarleg, þar sem fram komi að þau hafi gefið stefnanda tíkina D-kvk-þf S-kvk-þf. Auk þess sem það stangast á við það sem stefnandi hafi sjálf sagt hjá lögreglu þá hafi tíkin ekki verið þeirra að gefa. Þau hafi verið búin að greiða 15.000 krónur af kaupverði hennar, sem hafi verið 180.000 krónur, þegar þau hafi viljað skila tíkinni, sem þau og hafi gert. Stefnda sé skráður eigandi tíkanna fjögurra samkvæmt fyrirliggjandi ættbókavottorðum þeirra. Ástæða þess að D-kk-nf sé skráður á stefnanda sé að stefnandi hafi lánað hann á tík og skráningin á hennar nafn hafi verið nauðsynleg til að hvolparnir gætu fengið ættbók. Þá megi sjá á fyrirliggjandi skjölum að stefnda hafi ítrekað sent hundaræktunarfélaginu Íshundum beiðni eða leyfi þess efnis að stefnandi fengi að hafa þá hunda, sem deilt sé um í málinu, skráða í sýningarskrá á hana þrátt fyrir að stefnda væri enn eigandi þeirra og hún enn skráð fyrir þeim í ættbók.

Málsástæður stefnanda og tilvísun til réttarheimilda

Stefnandi byggir á því að um sé að ræða ólöglegar aðgerðir, innbrot, húsbrot og gripdeild á eignum stefnanda, fimmtudaginn 16. desember s.l., þar sem ráðist hafi verið með ofbeldi inn á heimili stefnanda og löglegar eigur hennar teknar ófrjálsri hendi, án nokkurrar leyndar, fyrir framan son hennar. Með húsbroti og gripdeild á hundunum hafi verið brotið gróflega á eignarrétti stefnanda, sem m.a. sé varinn af stjórnarskrá og meginreglum íslensks samninga- og kröfuréttar, sbr. ákvæði samninga- og lausafjárkaupalaga. Stefnandi muni leggja fram lögregluskýrslur máli sínu til staðfestingar. Í lögregluskýrslu dags. 28. febrúar 2011 komi m.a. fram að stefnandi telji stefndu hafa lagt á ráðin um húsbrotið og gripdeildina, nokkrum dögum áður, þar sem hún hafi verið að spyrja hana um vinnutíma hennar hjá Fjölskylduhjálpinni í Keflavík og viðveru heima við. Stefnandi vísi og til lögregluskýrslu dags. 4. janúar 2011. Stefnandi vísi til 231. gr. og 245. gr. alm. hgl. nr. 19/1940 varðandi húsbrot og gripdeild stefndu. Stefnandi hafi krafist þess fyrir lögreglu að stefndu og hinum grunuðu yrði refsað samkvæmt almennum hegningarlögum. Málið sé enn til rannsóknar hjá lögreglu í Reykjanesbæ og á höfuðborgarsvæðinu, þegar stefna í máli þessu hafi verið gefin út og birt stefndu. Óumdeilt sé að kaup hafi átt sér stað milli aðila, fyrir nokkrum árum, á umræddum hundum. Þau hafi verið afráðin og samþykkt milli aðila um leið og hundarnir hafi verið afhentir stefnanda. Tilboð stefnanda um að kaupa hundana á 180.000 krónur hvern hafi verið samþykkt af stefndu með eftirfarandi hætti: D-kk-nf hafi verið keyptur og afhentur 28. september 2007, H-kvk-nf R-kvk-nf verið keypt og afhent 18. ágúst 2008, F-kvk-nf D-kvk-nf verið keypt og afhent 20. október 2008 og F-kvk-nf D-kvk-nf verið keypt og afhent þann 28. desember 2008 . D-kvk-nf S-kvk-nf hafi verið gefin stefnanda 2. júní 2008 af S-kvk-þgf M. G-kvk-þgf og A-kk-þgf R. B-kk-þgf. Rétt sé að taka fram að full greiðsla fyrir D-kk-þf, 180.000 krónur, hafi verið innt af hendi um mánaðarmótin september/október 2008 til stefndu í formi rakkagjalds af hálfu E-kvk-ef Ö-kvk-ef Þ-kvk-ef, sem fengið hafi D-kk-þf leigðan til undaneldis í apríl 2008. Stefnandi vísi til 1. gr., 1. mgr. 2. gr., 2. mgr. 3. gr. og 7. gr. samningalaga nr. 7/1936 varðandi samþykki aðila á kaupunum. Tilboð hafi verið gert munnlega af hálfu stefnanda í umræddum kaupum og hafi tilboð hennar verið samþykkt þegar í stað í öllum tilvikum um leið og afhending hundanna hafi farið fram. Gagnkvæmir munnlegir samningar hafi því verið komnir á samkvæmt 91. gr. kaupalaga nr. 50/2000 enda báðir aðilar búnir að samþykkja þá þannig að skuldbindandi væri samkvæmt 7. gr. samningalaga nr. 7/1936. Þá byggi stefnandi á 38. gr. samningalaga, sem geri ráð fyrir að gerða samninga beri að halda og að stefnda geti ekki einhliða dregið sig út úr skuldarasambandi eins og raun hafi orðið á með því að brjóta reglur samningaréttarins, kaupalaga og almennra hegningarlaga. Eftir að samningur hafi komist á milli aðila hafi ekki verið aftur snúið af hálfu stefndu. Henni hafi verið skylt að standa við samningssambandið. Um kaup þessi gildi einnig lög nr. 50/2000 um lausafjárkaup. Samkvæmt 2. mgr. 6. gr. lausafjárkaupalaganna teljist hver hundur hafa verið afhentur þegar stefnandi hafi veitt honum viðtöku. Þá beri að athuga að samkvæmt 13. gr. kaupalaga hafi áhættan flust yfir til stefnanda við afhendingu hundanna til stefnanda. Stefnandi byggi á 1. mgr. 23. gr. kaupalaga, sem segi að kaupandi geti haldið fast við kaup og krafist efnda. Ákvæðið endurspegli meginreglu í samninga- og kröfurétti um að söluhlutur verði eign kaupanda við afhendingu hans, þótt kaupverð greiðist síðar. Stefnandi vísi og til 47. gr. kaupalaga, sem kveði á um að hún hefði átt að fá reikning eða orðsendingu um greiðslu kaupverðs hundanna innan sanngjarns tíma. Það hafi ekki enn verið gert með formlegum hætti af hálfu stefndu. Stefnandi hafi boðið fullnaðargreiðslu í símtali við stefndu í nóvember 2010 og síðar á fundi með lögmönnum aðila 7. janúar 2011, með peningagreiðslu og afhendingu víxla, sem stefnda hafi hafnað. Stefnda virðist ekki hafa gengið fast eftir greiðslu kaupverðs hundanna, enda greiðsluskyldan bundin við það að tíkurnar gæfu af sér hvolpa, sem yrðu seldir til að standa skil á kaupverði þeirra. Gjalddagi hafi því verið óákveðinn og ótímabundinn og átt að miðast við sölu á hvolpum stefnanda. Stefnandi hafi boðið stefndu greiðslu mánudaginn 13. desember s.l. fyrir þrjár tíkur og hafi verið um það samið að hún greiddi fljótlega eftir síðustu áramót inn á skuldina. Stefnda, seljandi, hafi ekki nýtt sér úrræði VII. kafla kaupalaga nr. 50/2000, ef hún hafi taldi brotið gegn sér með einhverjum hætti. Hún hafi ekki nýtt sér t.d. riftunarákvæði 54. gr. eða 55. gr. kaupalaga nr. 50/2000, ef hún hafi talið að stefnanda hefði ekki uppfyllt greiðslu-skyldu sína. Hún hafi því engan rétt til að halda hundunum í sinni vörslu. Hundarnir séu því lögmæt eign stefnanda og á forræði hennar. Stefnda hafi enga lagalega heimild haft til að taka með valdi skepnur, sem séu lögmæt og réttmæt eign stefnanda samkvæmt lögum og samningum. Hinn 7. janúar 2011 hafi verið haldinn fundur á Lögfræðiskrifstofu Jóns Egilssonar hdl. með stefndu, stefnanda, lögmönnum aðila, T-kk-þgf Þ-kk-þgf, eiginmanni stefndu og vitninu V-kvk-þgf H. H-kvk-þgf. Á þeim fundi hafi komið fram að stefnda hafi viðurkennt að hafa staðið fyrir því að senda þrjá einstaklinga á heimili stefnanda 16. desember 2010 til að sækja hundana með valdi. Þar hafi einnig komið fram í símtali, sem fram hafi farið á sama fundi við E-kvk-þf Ö-kvk-þf Þ-kvk-þf, að hún hefði greitt stefndu í peningum 180.000 krónur, sem verið hafi kaupverð hundsins D-kk-ef. Stefnda hafi játaði á fundinum, að henni hefði borist þessi greiðsla frá E-kvk-þgf vegna hundsins D-kk-ef. Þessu til staðfestingar bendi stefnandi á að hún hafi fengið ættbók D-kk-ef senda um mánaðarmótin september/október 2008 frá stefndu. Ættbókina hefði hún ekki fengið nema af því að kaupverðið hefði verið að fullu greitt. Ættbókarskírteinið sé gefið út 7. október 2007 af dóttur stefndu, S-kvk-þgf T-kvk-þgf. Á sama skírteini, sem stefnda hafi útbúið eða dóttir hennar samkvæmt hennar fyrirmælum, sé ritað, að stefnandi sé eigandi D-kk-ef D-kk-ef með örmerkinguna nr. 352206000055722. Skírteinið hafi hins vegar ekki verið sent stefnanda fyrr en í október 2008 eftir að greiðsla hafi borist stefndu, þrátt fyrir að dagsetning þess sé mun fyrr eða 7. október 2007. Enginn fyrirvari hafi verið gerður í kaupunum um eignarréttarfyrirvara seljanda gagnvart kaupanda. Stefnda hafi því aldrei átt nokkurn rétt til að sækja hundana með þeim hætti sem gert hafi verið og lýst sé í málavaxtalýsingu stefnanda, sem studd sé lögregluskýrslum. Ef svo hefði verið, þá hefði hún þurft að fá dóm fyrir þeim rétti eða hann í það minnsta þurft að vera sérstaklega samningsbundinn, þannig að hver hundur væri sérgreindur með örmerkjanúmeri. Það hafi hún ekki gert og eigi engan rétt á því að halda þeim í sínum vörslum. Viðbót stefnanda við kaupsamning, dags. 27. júlí 2010, hafi ekkert gildi milli aðila og sé harðlega mótmælt sem ólögmætri. Hún gangi þvert á allar grunnreglur kröfu-, kaupa- og samningaréttar. Hún sé t.a.m. alltof víðtæk, þ.e. ekki sé vitað við hvaða hunda sé átt og ekki sé hægt að binda hana um aldur og ævi hundanna. Viðbótin sé því ekki bindandi gagnvart stefnanda. Þess utan geti stefnda ekki bundið hendur stefnanda og skyldað hana til að vera í einhverju einu hundaræktarfélagi og á sama tíma bannað henni að vera í öðru hundaræktarfélagi, sem nefnist Rex. Stefnandi telji að félagafrelsi ríki á Íslandi. Enginn verði þvingaður til að vera í félagi gegn vilja sínum. Það sé brot á grundvallarrétti um félagafrelsi og vísi stefnandi til 74. gr. stjórnarskrár lýðveldisins og 11. gr. laga nr. 62/1994 um Mannréttindasáttmála Evrópu. Stjórnarskráin kveði m.a. á um að engan mann megi skylda til að vera í félagi gegn vilja hans. Þá sé umrædd viðbót við kaupsamning brot á 31. gr., 1. og 2. mgr. 36. gr., 36. gr. a., 36. gr. b., 36. gr. c. samningalaga nr. 7/1936. Í 1. mgr. 36. gr. samningalaga kveði m.a. á um að víkja megi samningi til hliðar í heild, ef það yrði talið ósanngjarnt eða andstætt góðri viðskiptavenju að bera hann fyrir sig. Stefnandi telji ákvæði í viðbót við kaupsamning vera lögleysu og veiti aldrei seljanda hunds, stefndu, heimild til riftunar og til að sækja hund án endurgjalds. Ákvæði þetta sé markleysa og stangist á við allar framangreindar reglur. Því sé harðlega mótmælt að ákvæði um riftun og vörslusviptingu hunds, án þess að tilgreina tegund eða hundinn nákvæmlega með örmerkjanúmeri, gildi um alla ævidaga hundsins og afkvæma hans. Slík ákvæði séu svo almenn að þau gangi gegn meginreglum laga um eignarréttar-fyrirvara í kröfu- og samningarétti og geti aldrei gilt gagnvart stefnanda. Með vísan til 4. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991 sé þess krafist að stefndu verði dæmd til að afhenda umrædda hunda hið fyrsta og eigi síðar en að 7 dögum liðnum frá uppkvaðningu dómsins, að viðlögðum dagsektum að fjárhæð 10.000 krónur fyrir hvern dag sem líður eftir að 7 dagar eru liðnir frá dómsuppkvaðningu. Stefnandi telji þessa kröfugerð mikilvæga, þar sem stefnda gæti tekið upp á því að farga hundunum eða dylja þá og leyna með einum eða öðrum hætti og komast þannig hjá afhendingu þeirra. Dagsektir skipti því miklu máli til að stefnda fáist til að verða við kröfunni um afhendingu hundanna þegar í stað eftir uppkvaðningu dóms og jafnframt að hindra það að dýrin verði fyrir skaða af hennar völdum. Fjárhæð dagsektar sé mátulega íþyngjandi og ekki ósanngjörn ef tekið sé tillit til þeirra hagsmuna, sem séu í húfi. Þá vísi stefnandi til 5. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991, sem girði fyrir það að áfrýjun máls hindri aðför, ef um mikilvæga hagsmuni sé að tefla. Stefnandi telji að hér sé um mikilvæga hagsmuni að tefla. Fjórar tíkur og rakkinn, sem hafi verið í hennar eigu og vörslum allt að fjögur ár, hafi verið gripin með ólögmætum hætti af heimili hennar. Það sé óþolandi ef stefnda nái að tefja afhendingu hundanna með því að áfrýja niðurstöðu héraðsdóms til Hæstaréttar Íslands, gangi dómur stefnanda í vil. Hver vika og mánuður sem líði skipti miklu máli og geti valdið því að hundarnir verði afhuga og gleymi sínum fyrri eiganda. Rík ástæða sé til að umræddum tíkum og hundi verði komið sem fyrst í hendur rétts eiganda, stefnanda. Mikilvægt sé að ólögmætum vörslum stefndu verði hnekkt og þær endanlega rofnar. Stefnandi byggi á lögvörðum eignarrétti samkvæmt stjórnarskrá, samninga- og kröfurétti og meginreglum samninga- og kaupalaga. Stefnandi vísi til 231. gr. og 245. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 varðandi húsbrot og heimildarleysi stefndu. Þá byggi hún á samningalögum nr. 7/1936 og lögum um lausafjárkaup nr. 50/2000. Þá vísi hún til meginreglna kröfu- og samningaréttarins og þeirrar meginreglu sem gildi um eignarréttarfyrirvara samkvæmt gildandi lögum og venjum. Hún vísi til 74. gr. stjórnarskrárinnar og 11. gr. laga nr. 62/1994 um Mannréttindasáttmála Evrópu um félagafrelsi. Þá vísi stefnandi til 31. gr. og 36. gr. samningalaga um að víkja beri samningi til hliðar, ef hann sé ósanngjarn og gegn góðri viðskiptavenju. Þá byggi hún á 4. mgr. og 5. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991 um dagsektir og um að mikilvægir hagsmunir hindri ekki aðför. Hún vísi til 129. gr. og 130. gr. laga nr. 91/1991 varðandi málskostnað og laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt, þar sem hún eigi að verða skaðlaus af málsókn þessari.

Málsástæður stefndu og tilvísun til réttarheimilda

Stefnda byggir á því að eftirfarandi ákvæði sér að finna í öllum kaupsamningum stefndu, þ. á m. kaupsamningum um þá hunda sem deilt séu um í málinu.

Hundurinn er eign seljanda þar til hann er að fullu greiddur og fær þá kaupandinn ættbókarskírteinið[sic] hundsins sem gefin[sic]er út af Hundaræktunarfélaginu Íshundum. Hefur seljandi/ræktandi fullan rétt á að sækja hundinn ef hann er ekki greiddur eins og samið hefur verið um, en fremur [sic] hefur kaupandi ekki rétt á að selja hundinn nema í samráði við seljanda/ræktanda fyrr en hann er að fullu greiddur.

Óumdeilt sé að stefnandi hafi ekki greitt fyrir tíkurnar fjórar og hún hafi aðeins greitt inn á Dalsmynnis Dímon. Þar með sé skilyrði þess að seljandi endurheimti hlutinn úr vörslum kaupandans uppfyllt, þ.e.a.s. verulegur greiðsludráttur leiði til þess að stefndu hafi verið heimilt að endurheimta hundana úr vörslum stefnanda. Óumdeilt sé að þeir hundar, sem nú séu í vörslum stefndu, séu þeir hundar sem hún hafi selt stefnanda og séu ógreiddir. Engin þörf hafi verið á að sérgreina þá sérstaklega eins og segi í greinargerð. Stefndu sé mjög umhugað um að hundar sínir og þeirra afkvæmi verði ekki skráðir í hundaræktunarfélagið Rex, þar sem hún telji félagið ekki þjóna hagsmunum hunda nægilega vel og ekki koma í veg fyrir skyldleikaræktun og fleira sem ekki myndi líðast í hundaræktunarfélaginu Íshundum. Þess vegna setji hún ákvæði í hvern einasta kaupsamning um að skráning hundsins í hundaræktunarfélagið Rex jafngildi riftun af hálfu kaupanda og í framhaldinu beri að skila seljanda hundinum. Ákvæðið sé forsenda þess að kaupin fari fram en vilji kaupendur ekki gangast undir ákvæðið neiti stefnda að selja þeim hund. Í kaupsamningunum um þá hunda sem hér um ræði komi fram að hundinn megi ekki skrá hjá Rex og að hundurinn megi ekki auka kyn sitt með hundum úr Rex. Sama komi fram í ættbókum hundanna. Í upphaflegu samningunum segi að hundurinn megi ekki vera í öðrum félögum í sjö ár en í Hundaræktunarfélaginu Íshundum. Sumarið 2010 hafi aðilar máls þessa ákveðið að framlengja umrætt bann til æviloka hundsins og skrifa undir samning þess efnis. Gengið hafi verið til samningsins á jafnréttisgrundvelli og með vísan til samningsfrelsis sé aðilum heimilt að semja með þeim hætti sem þeir hafi gert. Ekki sé unnt að fallast á það, sem segi í greinargerð, að viðbótin við kaupsamninginn sé of víðtæk. Átt sé við þá sjö hunda sem stefnandi hafi keypt af stefndu. Það sé alveg ljóst. Ástæðan fyrir viðbótinni hafi einmitt verið að binda hundana um aldur og ævi þeirra. Stefnandi njóti vissulega félagafrelsis líkt og aðrir menn á Íslandi en ákvæði stjórnarskrárinnar taki ekki til hunda, ekki frekar en önnur ákvæði stjórnarskrárinnar. Stefnda byggi þannig á því til vara að með því að skrá hundana í Rex og sýna þá hjá Rex hafi stefnandi einhliða rift samningi aðila og borið að skila hundunum. Með vísan til framangreinds telji stefnda að ekki sé unnt að fallast á viðurkenningarkröfu stefnanda og þar með ekki kröfu um afhendingu hundanna. Þá sé því mótmælt að áfrýjun fresti ekki aðför. Þvert á móti séu hagsmunir málsins þess eðlis að áfrýjun verði að fresta aðför, enda sé um lifandi verur að ræða. Ekki sé unnt, hundanna vegna, að rífa þá upp frá stefndu og fara aftur með þá til stefnanda til þess eins að færa þá aftur til stefndu, falli dómur henni í hag í Hæstarétti. Ómakleg sé vægast sagt sú fullyrðing stefnanda að stefnda sé vís til að farga hundunum eða dylja þá. Kröfu sína um sýknu á viðurkenningarkröfu byggi stefnda á almennum reglum kröfuréttar um eignarréttarfyrirvara sem og reglum samninga- og kröfuréttar um skuldbindingagildi samninga. Málskostnaðarkrafa sé byggð á 1. mgr. 130. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

Niðurstaða

Óumdeilt er að stefnandi keypti fjóra af þeim fimm hundum sem deilt er um í máli þessu af Hundagalleríi ehf. á árunum 2007 og 2008 þ.e. rakkann D-kk-þf (örmerki 352206000055722) og tíkurnar H-kvk-þf R-kvk-þf (örmerki 352206000032198), F-kvk-þf D-kvk-þf (örmerki 208213990009039) og F-kvk-þf D-kvk-þf (örmerki 352206000038160). Hins vegar er deilt um hvort stefnandi hafi keypt tíkina D-kvk-þf S-kvk-þf (örmerki 3522060000-55738) af Hundagalleríi ehf. eða þegið hana að gjöf frá þriðja aðila. Ekki skiptir máli varðandi úrslit máls þessa þótt stefnandi hafi þegið tíkina að gjöf frá þriðja aðila þar sem telja verður að með því að þiggja gjöfina hafi stefnandi yfirtekið réttindi og skyldur gefanda gagnvart seljandanum, Hundagalleríi ehf., enda liggur fyrir að kaupverð tíkurinnar var að mestu ógreitt, þegar gjöfin var afhent, stefnanda um það kunnugt og því ekki mótmælt af hennar hálfu, undir rekstri málsins, að hún hefði tekið að sér að greiða kaupverðið. Skilja verður málatilbúnað stefndu á þann veg að hún hafi samþykkt þessa skuldskeytingu.

Óumdeilt er að kaupverð þeirra hunda sem um er deilt í máli þessu og stefnandi viðurkennir að hafa keypt af Hundagalleríi ehf. eða þegið að gjöf frá þriðja aðila samkvæmt framangreindu var 180.000 krónur fyrir hvern hund eða samtals 900.000 krónur. Stefnandi viðurkennir að skulda seljanda enn hluta kaupverðsins en ágreiningur er um hversu há skuldin sé. Stefnda heldur því fram að stefnandi hafi greitt inná kaupverðið samtals 475.000 krónur en skuldi enn að fullu kaupverð fjögurra hunda og 70.000 krónur að auki. Stefnandi heldur því fram að kaupverð eins hundsins, þ.e. D-kk-ef, sé að fullu greitt en viðurkennir að skulda enn kaupverð fjögurra hunda, eða 720.000 krónur.

Óumdeilt er að stefnda lét taka alla ofangreinda hunda úr vörslum stefnanda þann 16. desember 2010, að hún hefur þá alla í sínum vörslum og hefur ítrekað neitað að afhenda stefnanda þá.

Stefnandi krefst í máli þessu viðurkenningar á eignarrétti sínum yfir framangreindum fimm hundum og að stefnda verði dæmd til að afhenda sér þá að viðlögðum dagsektum. Sýknukrafa stefndu, hvað þennan þátt málsins varðar, er á því reist að hundarnir fimm hafi allir verið seldir með eignarréttarfyrirvara og að stefndu hafi verið heimilt að taka þá úr vörslum stefnanda vegna vanefnda á greiðslu kaupverðsins og að stefnandi hafi vanefnt það skilyrði fyrir kaupunum að hundarnir og afkvæmi þeirra yrðu ekki skráðir í hundaræktarfélagið Rex, hundarnir mættu ekki auka kyn sitt með hundum úr Rex og ekki mætti sýna þá á vegum þess félags.

Í málinu liggja fyrir kaupsamningar sem lagðir voru fram af stefndu og sagðir vera samningar um sölu og kaup framangreindra hunda. Annars vegar voru lögð fram ljósrit fimm samninga og síðar, að áskorun stefnanda, frumrit fimm samninga. Ósamræmi er milli ljósritanna og frumritanna. Lögmaður stefndu hefur skýrt ósamræmið þannig að mistök hafi af hennar hálfu orðið þegar ljósritin hafi verið heftuð saman og þau víxlast en frumritin séu rétt. Þykir mega fallast á þá skýringu og leggja frumritin til grundvallar í máli þessu.

Seljandi samkvæmt framangreindum kaupsamningum er í öllum tilvikum Hundagallerí ehf. en ekki stefnda. Stefnda hefur ekki krafist sýknu af þeirri ástæðu að röngum aðila sé stefnt og felst í því og þeim málsástæðum sem hún byggir kröfugerð sína á að hún viðurkennir að dómkröfum í máli þessu sé réttilega beint að henni og hún hafi yfirtekið réttindi og skyldur Hundagallerís ehf. samkvæmt kaup-samningunum.

Stefnandi heldur því fram að hún hafi ekki ritað nafn sitt á fyrirliggjandi frumrit kaupsamninganna fimm og sé nafnritun hennar fölsuð. Fyrir liggur að stefnandi hefur kært meinta fölsun til lögreglu en rannsókn á hennar vegum er ekki lokið og með öllu óvíst hvenær henni muni ljúka. Af hálfu stefnanda hefur þess ekki verið krafist að meðferð málsins yrði af þessum ástæðum frestað. Dómari hefur ekki séð ástæðu til að fresta málinu af sjálfsdáðum, þar sem hann telur að úrslit rannsóknarinnar muni ekki skipta verulegu máli um úrslit málsins, sbr. 3. mgr. 102. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Umræddir kaupsamningar eru vottaðir af eiginmanni stefndu, T-kk-þgf Þ-kk-þgf, og dætrum hennar, S-kvk-þgf og M-kvk-þgf T-kvk-þgf. Gáfu þau öll skýrslu við aðalmeðferð málsins og staðfestu vottun sína á kaupsamningana og að þau hefðu verið viðstödd undirritun stefnanda á þrjá þeirra. Þykir með hliðsjón af framangreindu verða að leggja til grundvallar við úrlausn máls þessa að stefnandi hafi undirritað kaupsamninga um rakkann D-kk-þf og tíkurnar F-kvk-þf og H-kvk-þf R-kvk-þf. Kaupsamningar um tíkina F-kvk-þf D-kvk-þf (áður Þ-kvk-þf) og D-kvk-þf S-kvk-þf eru undirritaðir af þeim sem upphaflega keyptu tíkurnar og hafa þær undirritanir ekki verið vefengdar.

Í fyrirliggjandi kaupsamningum um hundana fimm er svofellt ákvæði:

Hundurinn er eign seljanda þar til hann er að fullu greiddur og fær þá kaupandinn ættbókarskírteinið [sic] hundsins sem gefin [sic] er út af Hundaræktunarfélaginu Íshundum. Hefur seljandi/ræktandi fullan rétt á að sækja hundinn ef hann er ekki greiddur eins og samið hefur verið um, en fremur [sic] hefur kaupandi ekki rétt á að selja hundinn nema í samráði við seljanda/ræktanda fyrr en hann er að fullu greiddur.

Samkvæmt 42. gr. laga nr. 75/1997 um samningsveð skal fara með samninga, þar sem seljandi hefur áskilið sé eignarrétt í hinu selda þar til kaupverð er að fullu greitt, sem um söluveðssamninga sé að ræða. Um söluveð er fjallað í G-kafla laganna og leystu þau á sínum tíma af hólmi áður gildandi ólögfestar reglur um hina tryggingarréttarlegu hlið eignarréttarfyrirvara. Samkvæmt 1. mgr. 38. gr. laga nr. 75/1997 er það skilyrði fyrir réttarvernd samnings um söluveð að samningur sé gerður skriflega og í síðasta lagi samtímis afhendingu söluhlutarins til kaupanda. Þá er í 2. mgr. 38. gr. laganna gert að skilyrði fyrir réttarvernd söluveðs að þau verðmæti sem veðrétturinn eigi að ná til séu greind sérstaklega í samningi og það kaupverð eða sú lánsfjárhæð sem tryggja skuli.

Telja verður að hundarnir sem deilt er um í málinu séu verðmæti í merkingu laga nr. 75/1997 og geti af þeirri ástæðu verið andlag söluveðs enda ganga hundar eins og þeir sem mál þetta snýst um kaupum og sölum á almennum markaði, líkt og mál þetta er til marks um.

Í fyrirliggjandi kaupsamningum eru engin ákvæði sem tilgreina umsamið kaupverð eða þá lánsfjárhæð sem eignarréttarfyrirvaranum er ætlað að tryggja. Þá kemur ekki fram í fjórum samninganna hvenær hundarnir hafi verið afhentir, þótt gert sé ráð fyrir þeim upplýsingum í samningsforminu. Þar að auki er einn samningurinn ódagsettur og eini samningurinn þar sem dagsetning afhendingar er skráð er einnig ódagsettur. Þá verður að telja að tilgreining hins selda í samningunum, sem er eingöngu með gefnu nafni hundanna, uppfylli ekki framangreint óundanþægt lagaskilyrði fyrir réttarvernd að hið selda sé sérstaklega tilgreint. Með vísan til alls framanritaðs er það niðurstaða dómsins að sala hundanna fimm, sem um er deilt í máli þessu, hafi ekki verið með gildum eignarréttarfyrirvara. Framangreind niðurstaða dómsins, hvað varðar gildi eignarréttarfyrirvarans, byggir á þeirri málsástæðu stefnanda að enginn fyrirvari hafi verið gerður í kaupunum um eignarréttarfyrirvara seljanda gagnvart kaupanda sbr. 2. mgr. 111. gr. laga nr. 91/1991.

Kaup stefnanda á hundunum fimm fólu samkvæmt framangreindu í sér yfirfærslu beins eignarréttar yfir hinu selda frá seljanda til stefnanda og getur stefnda ekki átt meiri rétt í þeim efnum en upphaflegur seljandi, Hundagallerí ehf., átti.

Framangreindum kaupsamningum hefur ekki verið rift af stefndu vegna vanefnda stefnanda á greiðslu kaupverðsins eða vegna meints brots stefnanda á banni við að skrá hundana og afkvæmi þeirra í hundaræktarfélagið Rex, sýna þá á vegum þess félags eða láta þá auka kyn sitt með hundum úr Rex. Er þá ekki þörf á að taka afstöðu til efnis ákvæðanna og hvort þau séu bindandi gagnvart stefnanda. Þá hefur ekki verið sýnt fram á að stefnandi hafi fallist á riftun samninganna af framangreindum ástæðum eða öðrum.

Með vísan til þess sem nú hefur verið rakið er fallist á kröfu stefnanda um viðurkenningu á eignarrétti hennar yfir hundunum D-kk-þgf, örmerki 3522060000- 55722, F-kvk-þgf D-kvk-þgf, örmerki 352206000038160, H-kvk-þgf R-kvk-þgf, örmerki 3522060000-32198, D-kvk-þgf S-kvk-þgf, örmerki 352206000055738 og F-kvk-þf D-kvk-þf, örmerki 20821399000-9039.

Með því að falist hefur verið á eignarrétt stefnanda yfir framangreindum fimm hundum, að stefnda hefur viðurkennt að hafa þá í vörslum sínum án þess að hafa getað sýnt fram á rétt sinn til þess og að stefnda hefur ítrekað neitað að afhenda stefnanda hundana, er fallist á kröfu stefnanda um að stefnda verði dæmd til að afhenda stefnanda þá að viðlögðum dagsektum. Þykja þær hæfilega ákveðnar 10.000 krónur fyrir hvern dag sem líður, án þess að hundarnir hafi allir verið afhentir, eftir að 15 dagar eru liðnir frá uppkvaðningu dóms þessa, sbr. 4. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991.

Ekki þykja nægilegir hagsmunir í húfi, miðað við verðmæti hundanna, til að fallast á þá kröfu stefnanda að áfrýjun dóms í máli þessu fresti ekki aðför eftir dómnum, sbr. 5. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991.

Rétt þykir með hliðsjón af atvikum máls þessa, að málskostnaður milli aðila falli niður, sbr. 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991.

Dómsorð

Viðurkenndur er eignarréttur stefnanda yfir hundunum D-kk-þgf, örmerki 352206000055722 , F-kvk-þgf D-kvk-þgf, örmerki 352206000038160, H-kvk-þgf R-kvk-þgf, örmerki 352206000032198, D-kvk-þgf S-kvk-þgf, örmerki 352206000055738, og F-kvk-þgf D-kvk-þgf, örmerki 208213990009039. Stefnda afhendi stefnanda alla framangreinda hunda innan 15 daga frá uppkvaðningu dóms þessa að viðlögðum 10.000 króna dagsektum fyrir hvern dag sem líður umfram þann frest. Ekki er fallist á þá kröfu stefnanda að áfrýjun fresti ekki aðför. Málskostnaður milli aðila fellur niður.

Þ-kk-nf S. G-kk-nf