S-335/2019

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var að lokinni aðalmeðferð 2. 3. 2020 er höfðað með tveimur ákærum lögreglustjórans á Suðurnesjum. Fyrri ákæra er gefin út 2. maí 2019 á hendur B-kk-þgf L-kk-þgf D-kk-þgf, kt. 0000000000, […]

,

X

, kt.

000000

0000

, […]

, og

Þ-kk-þgf D-kk-þgf J-kk-þgf, kt.

000000

0000

, […]

, fyrir „eftirtalin brot gegn almennum hegningarlögum, vopnalögum og lögum um ávana og fíkniefni:

I. (00820185413)

Gegn [ákærða] Þ-kk-þgf D-kk-þgf, fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa, laugardaginn 31. mars 2018, haft í vörslum sínum, [...] samtals [59,48] grömm af amfetamíni [hann geymdi] inni í ísskáp í frystihólfi, [sem fannst] við húsleit [...] að […] .

Telst þessi háttsemi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

II. (00820185413)

Gegn ákærða Þ-kk-þgf D-kk-þgf, fyrir fíkniefnalagabrot, með því að hafa á sama stað og sama tíma og greint er í ákærulið I., haft í vörslum sínum 4,51 grömm af amfetamíni, sem fannst í buxnavasa ákærða við öryggisleit lögreglu.

Telst þessi háttsemi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

III. (008201815076)

Gegn ákærðu X og B-kk-þgf L-kk-þgf, fyrir þjófnað, með því að hafa, miðvikudaginn 19. september 2018, í sameiningu, undirbúið, lagt á ráðin og skipulagt þjófnað í [...], þar sem ákærðu fóru saman inn í verslunina og ákærði X villti um fyrir starfsmanni verslunarinnar á meðan kærði B-kk-nf L-kk-nf, tók þaðan ófrjálsri hendi armbandsúr, [...], áætluðu verðmæti 370.000, krónur, og hurfu ákærðu síðan á brott úr versluninni [...].

Telst þessi háttsemi ákærðu varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

IV. (00820185413)

Gegn ákærða X, fyrir [vopnalagabrot], með því að hafa, á sama tíma og greint er í ákærulið III., haft í vörslum sínum hníf og hnúajárn, sem lögregla fann í herbergi ákærða við húsleit á lögheimili hans að […]

, umrætt sinn.

Telst þessi háttsemi ákærða varða við b. og c. lið 2. mgr. 30. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er krafist upptöku á haldlögðum fíkniefnum, sbr. ákæruliði I og II., samtals 76,91 grömm af amfetamíni og 2,61 grömm af kókaíni, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001. Auk þess er krafist upptöku á haldlögðum hnífi og hnúajárnum, sbr. ákærulið IV., með heimild í 1. mgr. 37. gr. vopnalaga nr. 16/1998.“

Síðari ákæra er gefin út 2. september 2019 á hendur ákærða Þ-kk-þgf D-kk-þgf „fyrir eftirtalin brot gegn lögum um ávana og fíkniefni:

I. (00720182800)

Með því að hafa, sunnudaginn 14. janúar 2018, haft í vörslum sínum 19,35 grömm af amfetamíni, sem fundust í tveimur smellilásapokum í nærbuxum ákærða á gjörgæsludeild Landspítala háskólasjúkrahús Fossvogi, Reykjavík.

Telst þessi háttsemi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

II. (00820198629)

Með því að hafa, fimmtudaginn 6. júní 2019, haft í vörslum sínum 0,15 grömm af kókaíni, 0,19 grömm af maríhúana og 0,47 grömm af tóbaksblönduðu kannabis, sem lögregla fann annars vegar í peysuvasa við líkamsleit á ákærða og hins vegar sem fannst undir derhúfu í rúmi ákærða og á náttborði við húsleit, að […]

, Reykjanesbæ.

Telst þessi háttsemi varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 60/1980, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001 og reglugerð nr. 233/2001, um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni, sbr. reglugerð nr. 490/2001, reglugerð nr. 248/2002 og reglugerð nr. 848/2002.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Jafnframt er krafist upptöku á haldlögðum fíkniefnum, sbr. ákæruliði I og II., samtals 19,35 grömm af amfetamíni, 0,15 grömm af kókaíni, 0,19 grömm af maríhúana og 0,47 grömm af tóbaksblönduðu kannabis, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233/2001.“

Málin voru sameinuð.

Í upphafi var ákærði X einnig ákærður í ákærulið I fyrri ákæru. Var honum og ákærða Þ-kk-þgf D-kk-þgf þá gefið að sök að hafa sameiginlega verið með 72,4 grömm af amfetamíni og 2,61 gramm af kókaíni á heimili ákærða X. Undir rekstri málsins féll ákæruvaldið frá þessu ákæruatriði gagnvart ákærða X en breytti ákærunni á hendur ákærða Þ-kk-þgf D-kk-þgf svo hún varð eins og rakið hefur verið.

Ákærði Þ-kk-nf D-kk-nf játar sök samkvæmt ákærulið II í fyrri ákæru og að öllu leyti samkvæmt síðari ákæru. Ákærði X játar sök samkvæmt ákærulið IV í fyrri ákæru. Að öðru leyti neita ákærðu sök.

Málavextir

Ekki þykir ástæða til að rekja málavexti þeirra ákæruliða þar sem ákærðu játa sök.

Fyrri ákæra, ákæruliður I

Samkvæmt lögregluskýrslu fór lögregla á […] hinn 31. 3. 2018 að fengnum úrskurði um húsleitarheimild. Hófst leitin kl. 17:50 og lauk kl. 18:50. Samkvæmt skýrslunni bjuggu í húsnæðinu þeir X og B . Í skýrslunni segir að margmenni hafi verið í húsinu og eru taldir upp sex gestir auk þeirra tveggja sem sagðir eru húsráðendur. Í herbergi þar sem nafngreind kona hafi verið stödd hafi lögregla fundið lítilræði af fíkniefnum, meint amfetamín og kannabis. Konan hafi borið að hún ætti efnin. Í svefnherbergi X hafi lögregla fundið lítilræði af meintu amfetamíni í svörtu plasti.

X hafi sagt að hann vissi ekkert um hver ætti efnið, húsið hefði verið eins og félagsmiðstöð. Í stofu hafi lögregla fundið tvær kúlur, í skáp hafi verið hvítt efni vafið í sellófan og undir stofuborði hafi verið hvítt efni í plasti en á borðinu sjálfu hafi verið hvítt efni í svörtu plasti. Allt hafi þetta verið meint amfetamín.

X og

B hafi sagt að þeir vissu ekkert um þessi efni, hver sem er gæti átt þau. Enn fremur segir í skýrslunni að í frystihólfi kæliskáps hafi lögregla fundið „töluvert af meintum fíkniefnum“. Þetta hafi verið „krukka með hvítu efni, lítill poki með hvítu efni og tveir bögglar með hvítu efni“ og hafi öðrum bögglinum verið skipt í sex litlar kúlur. Þ-kk-nf D-kk-nf J-kk-nf, ákærði í þessum ákærulið, hafi sagt sig vera eiganda efnanna sem lögregla hafi fundið í frystihólfinu og væri þetta amfetamín. Við leit á ákærða hafi lögregla fundið tvær kúlur af hvítu efni, vafðar í sellófan og svart plast, og hvítt efni í gráu plasti og hafi ákærði sagt þetta vera amfetamín. Hafi ákærði, X og B verið handteknir og fluttir á lögreglustöð en

öðrum gestum verið vísað út.

Ákærði gaf skýrslu á lögreglustöð og samkvæmt gögnum hófst skýrslutakan kl. 21:26 og lauk kl. 21:54. Í samantekt um skýrslutökuna segir meðal annars: „[Ákærði] kvaðst eiga amfetamín sem var í svörtu plasti inni í svefnherbergi X. Einnig kvaðst [ákærði] eiga hvítt efni sem var í svörtu plasti sem var á borðinu í stofunni. Í eldhúsinu fannst krukka með hvítu efni sem [ákærði] kvaðst eiga og sagði hann að í krukkunni væri um 60 grömm af amfetamíni sem væri blandað sykri.“ Þá er haft eftir honum í skýrslunni að „að í krukkunni hafi verið í upphafi [...] vel yfir 100 grömm en hann hafi gefið frá sér efni upp í skuld.“ Síðar í samantektinni segir meðal annars: „Aðspurður um tvær kúlur ætluð fíkniefni sem fundust í stofunni, tvær kúlur, hvítt efni vafið í sellófón, í skáp, undir stofuborðinu fannst hvítt efni í plasti kvaðst [ákærði] ekki kannast við það. [Ákærði] kvaðst halda að X ætti þessi efni þar sem hann telur að þetta sé kókaín og [ákærði] kveðst ekki nota það.“ Samkvæmt efnaskýrslu voru í glerkrukku sem fannst í frystihólfinu 59,38 grömm af amfetamíni. Auk þess var í hólfinu annars vegar 1,35 grömm af amfetamíni og 5,99 grömm af amfetamíni í frystihólfinu.

Fyrri ákæra, ákæruliður III

Samkvæmt lögregluskýrslu barst lögreglu tilkynning kl. 12:54 hinn 20. 9. 2018 um „þjófnað á úri í verslun [...].“ Þegar lögregla hefði komið þangað hefði tekið á móti henni eigandinn, E-kk-nf, og sagt að fyrir tæplega klukkustund hefðu tveir aðilar komið inn „til þess að láta verðmeta gull“. E-kk-nf hefði þurft að fara bakatil til að prófa gullið og hefði þá heyrt einhvern smell en ekki veitt því frekari athygli. Eftir að hann hefði gefið upp verðmat á gullinu hefðu mennirnir farið. Á staðnum væri myndbandsupptökukerfi og þegar lögregla hefði skoðað upptökur hefði hún þekkt annan aðilann sem X, annan ákærðu í þessum ákærulið, en hinn aðilann hefði hún ekki þekkt þá en síðar hefði komið í ljós að hann væri B-kk-nf L-kk-nf D-kk-nf, hinn ákærði í þessum ákærulið. Svo segir: „Á myndbandsupptökunum sést þegar [ákærðu] koma inn í verslunina og eru að ræða við [...], svo sést að [...] fer á bakvið í versluninni þá fer [ákærði] B-kk-nf að skáp á vegg í versluninni, sem er fyrir innan sýningarborð, og stendur þar við en fer svo og ræðir við [ákærða] X sem situr á stól í versluninni. Skömmu seinna fer [ákærði] aftur að skápnum og sést að hann er við skápinn og setur svo eitthvað í buxnavasann sinn og labbar frá skápnum þetta er klukkan 12:15. Í því kemur [...] til baka og ræðir við [ákærða] X og svo yfirgefa þeir verslunina.“ Í skýrslunni er haft eftir [...] að um væri að ræða nánar greint úr og væri það númerað með tilteknum hætti. Í framhaldi af þessu hafi lögregla farið heim til ákærða X og þar hafi þeir ákærði B-kk-nf verið handteknir. Í annarri lögregluskýrslu kemur fram að þegar lögregla hafi komið að heimili ákærða X hafi hún séð mann standa við nálægan húsvegg og hafi maðurinn verið klæddur í hettupeysu og með svört sólgleraugu. Lögregla hafi gefið sig á tal við manninn sem hafi verið E. Hafi E skýrt frá því að hann væri nýkominn úr íbúð ákærða X. E hafi verið „töluvert vímaður“. Hafi honum verið leyft að fara sína leið. Þá kemur fram í lögregluskýrslu að á lögreglustöð hafi ákærði X sagt að mögulega væri maður að nafni E með úrið. Hafi lögregla þá leitað að E og hafi hann verið handtekinn kl. 15:22. Hann hafi verið fluttur á lögreglustöð og þar hafi lögregla fundið úrið við leit á honum innanklæða. Í skýrslunni segir: „E sagðist hafa heyrt þá X og B-kk-þf segja að þeir hafi stolið kr. 300.000 úri áðan og að hann hafi því ákveðið að taka úrið og yfirgefa […] .“

Með ákæru útgefinni 22. nóvember 2018 var E ákærður fyrir nokkur brot, þar á meðal brot gegn 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga með því að hafa á […]

, hinn

19. 9. 2018, tekið nánar greint armbandsúr og yfirgefið íbúðina, þegar lögregla hafi þar haft afskipti af ákærðu X og B-kk-þgf L-kk-þgf vegna aðildar að þjófnaði á úrinu. Hefði E þannig haldið úrinu ólöglega fyrir eigandanum og haldið við ólöglegum afleiðingum þjófnaðar.

E játaði sök í málinu og var sakfelldur samkvæmt ákærunni með dómi í máli S

623/2018.

Skýrslur fyrir dómi

Fyrri ákæra, ákæruliður I

Ákærði Þ-kk-nf D-kk-nf sagðist muna eftir atvikinu. Hann hefði verið á gangi inni í húsinu „og svo bara kemur löggan inn með heimild“. Allir hefðu verið látnir setjast niður og lögreglan hefði leitað og fundið fíkniefni. Á þessum tíma hefðu tíu til fjórtán manns verið að skemmta sér í íbúðinni.

Ákærði sagði að talsvert samkvæmishald hefði verið í íbúðinni dagana fyrir atvikið. „Fólk inn og út allan daginn.“

Ákærði sagði að X hefði verið húsráðandi. Þeir hefðu verið vinir.

Ákærði sagðist ekki hafa átt glerkrukkuna með fíkniefnum sem lögregla hefði fundið á vettvangi. Hann væri ekki viss hver hefði átt þetta. Ákærði hefði sagt lögreglu að hann ætti efnin „því annars hefðu allir inni í húsinu verið handteknir, minna vesen.“ Hann hefði þannig tekið á sig sökina, „bara svo þetta tæki minni tíma.“ S-kk-nf hefði langað „til að komast aftur í partíið. Hefðum við öll verið handtekin þá hefði þetta tekið örugglega tólf tíma eða eitthvað meira.“ Þá hefðu einhverjir þarna átt börn, betra hefði verið að ákærði tæki þetta á sig. Ákærða var bent á að hann hefði á þessum tíma verið á skilorði. Hann sagðist ekki hafa hugsað út í það á þessum tíma. Hann hefði ekki verið í góðu ástandi.

Ákærði sagðist hafa neytt fíkniefna á umræddum tíma. Hann hefði aðallega neytt kókaíns.

Ákærði var spurður hvernig hann skýrði að sú tegund og það magn sem hann hefði sagt vera í krukkunni kæmi heim og saman við rannsókn lögreglu. Hann sagðist ekki vita það, en hann hefði einnig sagt að í krukkunni væru 80 grömm og 100 grömm. Hann hefði ekki verið „viss hvað þetta væri mikið.“ Það hefði verið tilviljun að hann hefði svarað réttilega um innihaldið.

Ákærði var spurður hvers vegna hann hefði ekki farið til lögreglu og leiðrétt framburð sinn. Hann sagðist hafa gert það, einhvern tíma á árinu 2018. Þá hefði lögregla talað við sig á Ásbrú og þá hefði hann sagt að hann hefði ekki átt efnið. Lögreglan hefði ekki gert meira með það, „hún labbaði bara í burtu“.

Ákærði sagðist hættur fíkniefnanotkun.

X sagðist muna eftir atvikinu. Hann sagðist hafa verið húsráðandi ásamt, sem leigt hefði með sér. Dagana áður en lögreglan hefði komið hefði verið látlaust samkvæmi í húsnæðinu og margmenni. Þar á meðal hefði verið ákærði Þ-kk-nf D-kk-nf.

Ákærði sagðist ekki hafa átt efnin í glerkrukkunni og ekki vita hver hefði átt þau.

Ákærði sagðist hafa neytt kókaíns á umræddum tíma, en ekki amfetamíns.

Lögregluþjónn 1 sagði lögreglu hafa fengið húsleitarheimild og farið til leitar á vettvangi. Töluverður fjöldi fólks hefði verið á staðnum þegar lögreglu hefði borið að garði. Eftir að hafa rætt við þá sem þar voru hefði einhverjum verið leyft að fara því þeir voru ekki taldir eiga þau fíkniefni sem lögregla hefði fundið. Einhverjir hefðu verið handteknir. Í frysti hefði lögregla fundið glerkrukku með hvítu efni. Lögregluþjónninn sagðist vísa til skýrslu sinnar um það hver hefði gefið sig fram sem eiganda hennar. Ekkert hefði bent til þess að sú yfirlýsing væri röng.

Enginn annar en ákærði og systir hans hefðu gefið sig fram sem eigendur efna á staðnum.

Lögregluþjónninn staðfesti skýrslur sínar.

Lögregluþjónn 2 sagðist muna að lögregla hefði fundið í frysti glerkrukku með hvítu dufti. Margir hefðu verið á vettvangi en vitnið sagðist ekki muna hvort einhver hefði gefið sig fram sem eiganda krukkunnar. Ákærði hefði verið á vettvangi. Hann hefði ekki, svo vitnið myndi, komið fyrir sjónir sem óttasleginn.

Lögregluþjónn 3 kvaðst hafa tekið skýrslu af ákærða. Vitnið sagðist ekki muna til þess að nokkuð hefði bent til að ákærði hefði verið kvíðinn eða óttasleginn. Slíkt hefði væntanlega verið tekið fram í skýrslu. Vitnið staðfesti skýrslu sína.

Vitnið B sagði X hafa verið húsráðanda á […] á umræddum tíma.

Vitnið hefði leigt herbergi í húsnæðinu.

Vitnið sagðist hafa verið á staðnum þegar lögreglu hefði borið að garði.

Vitnið sagðist ekki hafa vitað um efnin í glerkrukkunni í frystinum.

Eftir að lögreglan hefði fundið efnin hefði ákærði sagt að hann ætti þau.

Vit nið sagðist ekki vita til þess að neinn hefði hótað ákærða í samkvæminu.

Vitnið sagðist hafa notað kannabisefni umrætt sinn.

Vitnið sagðist ekki hafa heyrt að í raun hefði einhver annar en ákærði átt efnin. Algengt væri „í þessum heimi“ að menn tækju á sig sök fyrir aðra.

Fyrri ákæra, ákæruliður III

Ákærði B-kk-nf L-kk-nf D-kk-nf sagðist ekki muna eftir atvikinu. Hann sagðist ekki muna eftir að hafa verið á staðnum og þá ekki heldur hver hefði verið þar með sér. Ákærði sagðist þekkja meðákærða X. Meðákærða væri að sjá á myndbandsupptöku sem fyrir lægi í málinu. Þeir hefðu verið í talsverðum samskiptum á þeim tíma sem atvikið hefði orðið.

Ákærði sagðist hafa neytt fíkniefna á umræddum tíma en ekki gera það lengur.

Ákærði var spurður hvort hann kannaðist við sig á upptökunni og kvaðst gera það. Nánar spurður kvaðst hann ekki vilja staðfesta að hann væri á upptökunni. Ákærði kannaðist við sig á mynd af manni er lögregla hefði handtekið við rannsókn málsins. Ákærði sagðist vera með geðhvarfasýki og „týna“ stundum sjálfum sér. Færi hann stundum það hátt að hann væri „ekki á staðnum“.

Ákærði kvaðst kannast við E. Þeir hefðu verið saman til sjós. Ákærði kvaðst ekki muna eftir að hafa rætt úrið við hann.

Ákærði X var spurður hvort hann myndi eftir atvikinu og svaraði „já og nei“, hann myndi eftir „sumu, sumu ekki.“ Hann myndi þetta „í brotum“, en langt væri um liðið. Hann sagðist muna eftir að hafa verið á vettvangi ásamt meðákærða B-kk-þgf. Ákærði hefði verið þar til þess að fá metið verðmæti gullkeðju er hann hefði átt. Meðákærði B-kk-nf hefði átt sama erindi. D vinkona ákærða hefði ekið þeim til og frá staðnum. Á leiðinni, til og frá, hefðu þeir meðákærði rætt verðmæti keðjunnar. Eftir þetta hefðu þeir farið heim til ákærða á […] .

Ákærði sagðist ekki muna hvort hann hefði fyrst séð úrið eftir atvikið í bifreiðinni á leiðinni heim eða þegar heim hefði verið komið.

Þó kvaðst hann frekar telja það hafa verið í bifreiðinni. Sjálfur hefði hann aldrei verið með úrið.

Borið var undir ákærða, það sem eftir honum er haft í lögregluskýrslu þess efnis að hann telji meðákærða B-kk-þf hafa tekið úrið en að ákærði hafi ekki vitað það fyrr en þeir hefðu komið heim. Ákærði sagðist ekki muna eftir þessu og ekki vita hvort rétt sé eftir sér haft. Sama sagði ákærði um þau orð, sem eftir honum eru höfð í skýrslutöku, að meðákærði B-kk-nf hefði ekki sagt sér að hann hefði tekið úrið.

Ákærði sagðist ekkert hafa rætt við meðákærða B-kk-þf L-kk-þf um að stela úrinu. Ákærði sagði að í búðinni hefði hann ekki verið að fylgjast sérstaklega með ferðum afgreiðslumannsins.

Ákærði sagðist ekki hafa verið undir áhrifum á þessum tíma.

Ákærði sagðist ekki hafa séð E taka úrið.

Ákærði var spurður um viðræður sínar og meðákærða B-kk-ef er sæjust á myndbandi úr eftirlitsmyndavél. Ákærði sagðist þarna hafa verið að benda meðákærða á úr sem væri eins og ákærði ætti. Ákærði sagðist ekki hafa tekið eftir að meðákærði tæki úr úr skáp og setti í buxnavasa.

Ákærði sagðist minnast komu lögreglunnar á heimili sitt stuttu eftir atvikið. Ákærði sagði þá E vera vinir en sagðist ekki muna hvort E hefði verið á heimili ákærða þegar þeir meðákærði B-kk-nf L-kk-nf hefðu komið þangað eftir atvikið. Hann sagðist ekki muna hvort hann hefði rætt úrið við E. Það gæti verið, en hann myndi það ekki.

Ákærði sagði að á umræddum tíma hefði hann neytt fíkniefna „af og til“. Það gerði hann ekki lengur.

Lögregluþjónn 4 sagði tilkynningu hafa komið um mögulegan þjófnað. Lögregla hefði farið á vettvang og þar fengið að sjá myndband. Lögregla hefði þekkt mann á því, ákærða X, og lögreglubifreið hefði verið send heim til hans.

Lögregluþjónninn staðfesti skýrslu sína.

Vitnið C sagðist muna eftir málinu. Inn hefðu komið „tveir gaurar“ og „báðu um að láta testa fyrir sig gull“. Vitnið hefði farið „á bak við“ og á meðan „hirtu þeir dýrasta úrið í búðinni“. Vitnið hefði talið sig heyra þá „vera eitthvað að gramsa í hillunum“ þegar vitnið hefði verið „fyrir innan“. Þegar þeir hefðu verið farnir hefði vitnið athugað öryggismyndavélar og þar séð „að þeir hirtu úrið“. Vitnið hefði einnig séð „að það vantaði í hilluna“. Úrið hefði verið í skáp uppi á vegg, fyrir aftan búðarborðin, til hægri þegar gengið væri inn.

Vitnið sagði að úrið væri af tegundinni [...], af nánar greindri undirtegund og sérmerkt með númeri. Úrið sem lögregla hefði lagt hald á hefði verið úrið sem tekið hefði verið.

Lögregluþjónn 5 sagðist muna eftir málinu. Tilkynning hefði komið um að stolið hefði verið töluvert verðmætu úri og að tveir aðilar væru grunaðir. Vitnið hefði farið á vettvang og skoðað upptökur úr eftirlitsmyndavél. Þær hefðu verið mjög góðar og greinilegt hefði verið þegar ákærði B-kk-nf L-kk-nf hefði tekið úrið. Vitnið hefði ekki þekkt hann fyrir en eftir handtöku ákærða B-kk-ef L-kk-ef hefði það verið augljóst. Hinn aðilann, ákærða X, hefði vitnið þekkt úr starfi sínu, og hefði lögregla farið heim til hans. Þar hefðu ákærðu verið handteknir.

Vitnið sagði að ákærði X hefði við handtöku sína sagt lögreglu að E hefði mögulega tekið úrið. Vitnið hefði tekið eftir E þar sem hann hefði staðið „við vesturenda hússins“. E hefði farið „sína leið“ en í ljósi upplýsinganna frá ákærða X hefði verið ákveðið að leita að honum og hefði lögregla fundið hann stuttu síðar.

Vitnið sagði að E hefði reynt að fela úrið og lögregla hefði ekki fundið það fyrr en við leit á honum innanklæða á lögreglustöðinni.

Vitnið sagði að ákærði X hefði aldrei borið því við að hann hefði reynt að koma í veg fyrir að úrinu yrði stolið.

Lögregluþjónn 6 kom fyrir dóm og staðfesti lögregluskýrslu sína en ekki þykir ástæða til að rekja skýrslu vitnisins frekar.

Vitnið D sagðist hafa ekið ákærðu til og frá úrabúðinni. Vitnið hefði leigt herbergi hjá ákærða X á þessum tíma. Ákærði X hefði farið „að láta meta einhverja gullkeðju“. Vitnið sagði að sig minnti að ákærði X hefði beðið vitnið um að aka sér, en ákærði B-kk-nf L-kk-nf hefði „bara fengið að koma með“.

Vitnið sagðist ekki muna hvað rætt hefði verið í bifreiðinni en á bakaleiðinni hefði ákærði B-kk-nf L-kk-nf boðið ákærða X úr til sölu en ákærði X ekki viljað kaupa. Vitnið sagðist ekki muna hvaða verð hefði verið sett upp en það hefðu verið „einhverjir hundraðþúsundkallar“, eftir því sem vitnið minnti. „Þetta átti að vera eitthvað voða flott úr.“

Vitnið sagði að þau ákærði X hefðu orðið „bæði eitthvað voða hissa af því að hann var ekkert búinn að vera með þetta úr áður sko, en var samt alltaf að reyna að selja okkur eitthvað drasl.“ Vitnið sagðist ekki hafa séð úrið, það hefði ekið og ekki getað horft aftur í bifreiðina, „bara heyrði þetta svona út undan“ sér. Vitnið sagðist ekki muna eftir að komið hefði til tals að úrið væri stolið. Vitnið sagði að á þessum tíma hefði vitnið verið í þannig félagsskap og umhverfi að slíkt hefði ekki endilega orðið sér minnisstætt.

Vitnið sagðist hafa þekkt ákærða X mjög vel en ákærða B-kk-þf L-kk-þf ekki neitt. Ákærði B-kk-nf L-kk-nf hefði verið „að þvælast þarna, einhverjum dögum áður“.

Vitnið E sagðist muna eftir málinu. Vitnið sagðist hafa átt heima hjá ákærða X á þessum tíma og hafa verið þar þegar atvik málsins hefðu orðið. „Þeir koma þarna heim með þetta úr og lögreglan á eftir þeim, minnir mig. Svo tek ég úrið og fer út að aftan.“ Svo hefði vitnið verið handtekið fyrir utan.

Nánar spurt sagði vitnið að sig minnti að ákærði B-kk-nf L-kk-nf hefði komið með úrið en það væri þó ekki alveg visst.

Vitnið sagði að sig minnti að ákærðu hefðu verið „eitthvað að rífast“ er þeir hefðu komið heim, en vitnið tók fram að það myndi það ekki alveg. Vitnið hefði spurt hvað komið hefði fyrir „og [ákærði X] var eitthvað pirraður út af því að það hafði komið eitthvað upp á“. Hann hefði verið „eitthvað pirraður út af þessu máli“, en vitnið myndi ekki „af hverju það var.“ Ákærðu hefðu verið „alltaf að rífast á þessum tíma.“ Nánar spurt hvort ákærði X hefði verið „pirraður“ vegna úrsins kvaðst vitnið ekki telja svo hafa verið, þeir hefðu verið „alltaf eitthvað að rífast þessir tveir.“ Vitnið sagðist ekkert vita um hvers vegna ákærði hefði verið „pirraður“.

Vitnið sagðist hafa tekið úrið og það hefði verið sín eigin ákvörðun. Fyrst hefði það verið ætlun sín að taka úrið frá þeim ákærðu. Spurt hvort það hefði talið ákærðu eiga úrið sagði vitnið: „Ég vissi ekkert hvaða úr þetta var.“ Fyrst hefði vitnið talið úrið löglega fengið en við handtökuna hefði annað komið í ljós. Vitnið var spurt hvort það hefði verið að koma úrinu undan og sagði það svo ekki hafa verið, en bætti við: „Mig grunaði alveg að eitthvað væri í gangi þarna, af því að þeir voru eitthvað steiktir á því.“ Vitnið hefði tekið úrið „aðallega svo ég gæti átt úrið sjálfur“. Vitnið hefði vitað „að það var eitthvað að fara að gerast“, alltaf hefði verið eitthvað „kjaftæði þarna“ og „alltaf lögreglan þarna“.

Vitnið sagði að ákærði B-kk-nf L-kk-nf hefði „alltaf verið svona eins og bróðir“ í huga sínum. Spurt um ráðagerð sína um að taka úrið sagðist vitnið hafa verið „ekki á góðum stað á þessum tíma.“

Vitnið taldi sig hafa sagt rétt frá í lögregluskýrslu.

Vitnið sagði að samskipti sín við ákærðu hefðu verið óbreytt í framhaldi af þessu.

Niðurstaða

Ákærði Þ-kk-nf D-kk-nf játar sök samkvæmt ákærulið II í fyrri ákæru og samkvæmt síðari ákæru. Ákærði X játar sök samkvæmt ákærulið IV í fyrri ákæru. Með játningum sínum, sem fá stoð í gögnum málsins og ekki þykir ástæða til að draga í efa, eru ákærðu sannir að sök samkvæmt þessum ákæruliðum og hafa unnið sér til refsingar en háttsemi þeirra er rétt færð til refsiákvæða í ákærunum.

Fyrri ákæra, ákæruliður I

Ákærði Þ-kk-nf D-kk-nf játaði sök á vettvangi og við skýrslutöku hjá lögreglu um tveimur og hálfri klukkustund síðar. Hann neitaði sök fyrir dómi og sagðist hafa játað í öndverðu til að koma í veg fyrir að allir á vettvangi yrðu handteknir. Hann hefði viljað komast aftur í samkvæmið auk þess sem hluti fólksins hefði átt börn og því betra að hann tæki á sig sökina.

Dómur skal reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Er þannig frekar að horfa til þess sem ákærði og vitni segja fyrir dómi en þess sem þeir hafa sagt við skýrslugjöf á fyrri stigum málsins. Við mat á því ákæruatriði sem hér er til meðferðar liggur fyrir að ákærði játaði sök, bæði á vettvangi og einnig við skýrslugjöf á lögreglustöð um tveimur og hálfri klukkustund síðar. Þá sagði hann um 60 grömm af amfetamíni vera í krukkunni en samkvæmt gögnum málsins reyndust þar vera 59,38 grömm af amfetamíni. Fyrir dómi var hann spurður hvernig hann skýrði að sú tegund og það magn sem hann hefði sagt vera í krukkunni kæmi heim og saman við rannsókn lögreglu. Hann sagðist ekki vita það, en hann hefði einnig sagt að í krukkunni væru 80 grömm og 100 grömm. Í skýrslutökunni hjá lögreglu sagði hann að í krukkunni hefðu áður verið vel yfir 100 grömm en hann hafi gefið frá sér efni upp í skuld. Þegar á þetta er horft verður að telja að ákærði hafi á lögreglustöð um kvöldið svarað rétt um bæði tegund og magn þess efnis sem í krukkunni reyndist vera og hefur ekki komið fram önnur og skynsamlegri skýring á því en að hann hafi í raun verið eigandi efnisins. Ákærði hefur þannig ekki borið því við að einhver annar eigandi efnisins hafi sagt sér hvað í krukkunni væri. Þegar ákærði sagði lögreglu að hann væri eigandi amfetamínsins var hann á skilorði vegna sex mánaða fangelsisdóms sem hann hlaut í desember 2017 fyrir ýmis brot, þar á meðal fíkniefnalagabrot. Játning hans á sakargiftum var því til þess fallin að stuðla að því að ákærði yrði talinn hafa rofið skilorð sitt. Verður að ætla að þessi aðstaða hafi frekar verið til þess fallin að letja ákærða en hvetja til að taka ranglega á sig annarra manna sök. Þá verður að ætla að þessi aðstaða hefði gert það enn brýnna en ella fyrir ákærða að leiðrétta síðar skilmerkilega við lögreglu það sem hann hefði ranglega borið. Fyrir dómi sagði ákærði að hann hefði sagt við einhvern lögregluþjón síðar að hann hefði ekki átt þau efni sem þarna hefðu verið tekið. Engin skýrsla liggur fyrir um það. Ákærði fór ekki á lögreglustöð til skýrslugjafar um það. Liggur ekkert fyrir um að ákærði hafi fyrr en við meðferð málsins fyrir dómi sagt að hann hefði ekki átt efnin. Ekkert hefur komið fram í málinu, annað en framburður ákærða fyrir dómi, sem bendir til þess að hann hafi ekki átt efnin. Þegar á allt framanritað er horft verður að telja lögfulla sönnun hafa verið færða fram fyrir því að hann hafi í raun verið eigandi þeirra. Er ákærði sannur að sök samkvæmt ákærulið I í fyrri ákæru, en þó þannig að miðað verður við að amfetamínið hafi verið 59,38 grömm að þyngd, eins og í efnaskýrslu segir, en ekki 59,48 grömm. Ákærði hefur samkvæmt þessu unnið sér til refsingar en háttsemi hans er rétt færð til refsiheimildar í ákæru.

Fyrri ákæra, ákæruliður III.

Fyrir liggja upptöku úr öryggismyndavélum [...]. Sýnist enginn vafi á að þær sýni ákærðu báða. Myndunum fylgir ekki hljóð. Ákærðu ræða við afgreiðslumann og sýna honum keðjur. Afgreiðslumaðurinn fer fram með aðra þeirra og ákærðu ganga um gólf. Ákærði B-kk-nf L-kk-nf sést tvívegis teygja sig inn fyrir afgreiðsluborð og taka um skáphurð, svo sem til að reyna að opna þær. Ákærði X kemur að honum og bendir í átt að þeim stað sem stolna úrið mun hafa verið geymt. Ákærði X segir eitthvað mjög stuttlega við ákærða B-kk-þf L-kk-þf og gengur svo frá. Ákærði B-kk-nf L-kk-nf gengur inn fyrir afgreiðsluborð, virðist þar draga til hurð á sýningarskáp, teygir fram höndina og virðist ljóst að hún fari inn í skápinn, kemur svo með hana til baka og setur í buxnavasa sinn. Ekki verður fullyrt með vissu hvort ákærði geymi eitthvað í lófanum þegar hann tekur hana til baka og setur í vasa sinn, en það virðist alls ekki útilokað. Ákærðu ganga svo um gólf en afgreiðslumaðurinn kemur svo aftur.

Úrið fannst á E, sem hafði stuttu áður verið á heimili ákærða X. Þar voru ákærðu báðir. Ákærði X sagði fyrir dómi að hann myndi ekki hvort hann hefði séð úrið í bifreiðinni á leið úr búðinni eða heima hjá sér en kvaðst telja líklegra að það hefði verið í bifreiðinni. Þegar á allt framanritað er horft er ljóst að úrið hefur verið tekið ófrjálsri hendi í búðinni og þaðan hefur verið farið með það heim til ákærða X. Koma þar ekki aðrir til greina en ákærðu í málinu. Upptaka liggur fyrir af þeim í búðinni þann tíma sem þeir voru einir í afgreiðslu hennar. Samkvæmt upptökunum tekur ákærði X ekkert úr í búðinni og fer ekki inn í sýningarskápa. Á hinn bóginn liggur það fyrir um gerðir ákærða B-kk-ef L-kk-ef sem rakið hefur verið. Þegar á allt framanritað er horft þykir hafa verið færð fram lögfull sönnun fyrir því að ákærði B-kk-nf L-kk-nf hafi umrætt sinn tekið úrið úr sýningarskáp, stungið á sig og tekið með sér úr búðinni. Er hann sannur að þeirri sök að hafa stolið úr búðinni því úri sem í ákæru greinir og hefur unnið sér til refsingar en háttsemi hans er í ákæru réttilega færð til refsiheimildar.

Ákærðu komu saman á vettvang. Það sem sést á upptökum af gjörðum ákærða X getur hæglega bent til þátttöku hans í þjófnaðinum, að því leyti að í framhaldi af því að ákærði B-kk-nf L-kk-nf virðist reyna að opna skápa bendir ákærði X honum í átt að úrinu sem var stolið, segir örfá orð og gengur svo í burtu. Getur þetta hæglega bent til þess að ákærði X hafi þarna bent honum á úr sem stela skyldi. Á hinn bóginn verður að horfa til þess að ekki hefur verið sýnt fram á í málinu hvaða orð féllu umrætt sinn. Fyrir dómi bar enginn með vissu um að ákærði X hefði haft úrið undir höndum. D, sem ók ákærðu báðar leiðir, gaf skýrslu fyrir dómi. Framburð hennar verður að meta í ljósi þess að hún er vinkona ákærða X og átti heima hjá honum á umræddum tíma, en hún kvaðst ekki þekkja ákærða B-kk-þf L-kk-þf. D sagði fyrir dómi að á leiðinni heim hefði ákærði B-kk-nf L-kk-nf boðið ákærða X verðmætt úr til kaups. Það, ef rétt er, bendir ekki sérstaklega til þess að úrið hafi verið sameiginlegur fengur þeirra beggja. Ákærði X hefði orðið undrandi við þetta. Þótt framburður D verði að skoðast í ljósi þess sem rakið var um tengsl hennar við ákærðu þykir hann frekar draga úr líkum þess að ákærði X hafi tekið þátt í þjófnaðinum. Þá verður að horfa til þess að ákærði X benti lögreglu á þann möguleika að E hefði tekið úrið af heimili ákærða en það varð til þess að lögregla handtók E og fann úrið. Þegar á allt framanritað er horft verður að telja að þrátt fyrir þá stoð sem myndbandsupptakan veitir ákærunni hafi ekki verið sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði X hafi verið með í ráðum eða gjörðum umrætt sinn og er óhjákvæmilegt að sýkna hann af ákæruefninu.

Allir ákærðu hafa sakaferil. Ákærði Þ-kk-nf D-kk-nf var hinn 13. 12. 2017 dæmdur í sex mánaða fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir umferðarlagabrot, fíkniefnalagabrot, brot gegn 1. mgr. 244. og 1. mgr. 217. gr. laga nr. 19/1940 og 1. og 3. mgr. 99. gr. laga nr. 80/2002. Með brotum sínum nú rauf ákærði skilorð þess dóms og verður skilorðsdómurinn nú tekinn upp og ákærða gerð refsing í einu lagi. Ákærði játar sök að hluta í málinu. Hann var um tvítugt þegar hann framdi brot sín. Þegar á allt er horft verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í níu mánuði en ákveðið að fullnustu hennar verði frestað og niður falli hún að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð. Ákærði B-kk-nf L-kk-nf gekkst undir sátt árið 2009 sem fól í sér greiðslu 20.000 króna sektar fyrir þjófnað. Á árunum 2010 til 2016 var honum sex sinnum gerð refsing. Var það fyrir umferðarlagabrot, fíkniefnalagabrot og vopnalagabrot en aldrei fyrir auðgunarbrot. Á hinn bóginn var hann í desember 2016 dæmdur í tveggja mánaða fangelsi fyrir þjófnað, skilorðsbundið í tvö ár. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 2. 3. 2020 var ákærði dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir þjófnað, fíkniefnalagabrot og umferðarlagabrot og var skilorðsdómurinn frá desember 2016 þá tekinn upp og ákærða gerð refsing í einu lagi. Það brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir framdi hann fyrir uppsögu þess dóms og verður honum því nú gerður hegningarauki. Verður ákærði nú dæmdur í 30 daga fangelsi. Ákærða X var frá árunum 2016 til 2018 fimm sinnum gerð refsing. Í fjórum tilvikum var um umferðarlagabrot að ræða en hinn 1. 3. 2017 gekkst ákærði undir sátt sem fól í sér greiðslu 50.000 króna sektar í ríkissjóð fyrir vopnalagabrot. Í júní 2018 gekkst ákærði undir sátt sem fól í sér greiðslu 200.000 króna fyrir umferðarlagabrot og í desember 2018 gekkst ákærði undir tvær sáttir sem fólu í sér greiðslu 100.000 króna og 215.000 króna sektar fyrir umferðarlagabrot. Brot ákærða nú framdi hann fyrir gerð þessara sátta og verður honum nú ákveðinn hegningarauki. Ákærða verður nú gerð 100.000 króna sekt í ríkissjóð vegna þess brots sem hann er sakfelldur fyrir í málinu og komi átta daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna.

Fallast ber á gerðar upptökukröfur.

Ákærðu Þ-kk-nf D-kk-nf og B-kk-nf L-kk-nf voru saman um verjanda, S-kk-þf S-kk-þf lögmann, og verða dæmdir til að greiða honum óskipt málsvarnarlaun hans, 843.200 krónur með virðisaukaskatti. Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða X, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, ákveðast 934.960 krónur með virðisaukaskatti og verður ríkissjóður dæmdur til greiðslu þeirra og 10.904 króna ferðakostnaðar verjandans. Ekki liggja fyrir gögn um annan sakarkostnað sem fallið hafi til. Gætt var 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Af hálfu ákæruvaldsins fór Á-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, Þ-kk-nf D-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í níu mánuði. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði B-kk-nf L-kk-nf D-kk-nf sæti fangelsi í einn mánuð.

Ákærði X greiði 100.000 króna sekt í ríkissjóð en átta daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna.

Ákærðu Þ-kk-nf D-kk-nf og B-kk-nf L-kk-nf greiði óskipt 843.200 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða X, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 934.960 krónur og 10.904 króna ferðakostnað lögmannsins greiði ríkissjóður.

Upptæk eru gerð 96,26 grömm af amfetamíni, 2,31 gramm af kókaíni, 0,19 grömm af maríhúana, 0,47 grömm af tóbaksblönduðu kannabisi, hnífur og hnúajárn sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Þ-kk-nf D-kk-nf liggja fyrir gögn um annan sakarkostnað sem fallið hafi til. Gætt var 1. mgr. 184. gr. laga nr. 88/2008. Af hálfu ákæruvaldsins fór Á-kk-nf J-kk-nf aðstoðarsaksóknari með málið. Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, Þ-kk-nf D-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í níu mánuði. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

Ákærði B-kk-nf L-kk-nf D-kk-nf sæti fangelsi í einn mánuð.

Ákærði X greiði 100.000 króna sekt í ríkissjóð en átta daga fangelsi komi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna.

Ákærðu Þ-kk-nf D-kk-nf og B-kk-nf L-kk-nf greiði óskipt 843.200 króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða X, I-kk-ef F-kk-ef Á-kk-ef lögmanns, 934.960 krónur og 10.904 króna ferðakostnað lögmannsins greiði ríkissjóður.

Upptæk eru gerð 96,26 grömm af amfetamíni, 2,31 gramm af kókaíni, 0,19 grömm af maríhúana, 0,47 grömm af tóbaksblönduðu kannabisi, hnífur og hnúajárn sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins.

Þ-kk-nf D-kk-nf