S-72/2008

Mál þetta höfðaði sýslumaðurinn í Borgarnesi með ákæru 28. janúar 2008 á hendur ákærðu, H-kk-þgf Þ-kk-þgf H-kk-þgf, kt. ..., Veghúsastíg 9 í Reykjavík og I-kk-þgf B-kk-þgf H-kk-þgf, kt. ..., Miðbraut 9 á Seltjarnarnesi. Málið var dómtekið 17. apríl 2008.

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærðu

„fyrir eftirtalin umferðarlagabrot og hegningarlagabrot:

I. Gegn ákærða H-kk-þgf Þ-kk-þgf

fyrir umferðarlagabrot, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 26. ágúst 2007, ekið bifreiðinni SN-110, ófær um að stjórna henni örugglega vegna neyslu ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni eða reglugerðum samkvæmt þeim (magn MDMA í blóði 265 ng/ml, magn kókaíns í blóði 260 ng/ml, í þvagi fundust amfetamín, MDMA, kókaín og tetrahýdrókannabínólsýra), frá Reykjavík áleiðis til Svínadals í Hvalfjarðarsveit, og á vegi í Svínadal snúið við og ekið á eftir bifreiðinni ON-073, og síðan ekið á bifreiðina ON-073 eins og lýst er í ákærulið II, og ekið bifreiðinni SN-110 af vettvangi, þar til á vegakafla á Leirársveitarvegi, c.a. 500 metra frá Vesturlandsvegi, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn.

II. Gegn ákærðu báðum

fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 26. ágúst 2007, er þeir veittu bifreiðinni ON-073 eftirför í Svínadal, sammælst um að nota bifreiðina SN-110 sem árásartæki í líkamsárás, og ákærði H-kk-nf síðan á móts við bæinn Steinsholt í Svínadal, viljandi ekið bifreiðinni SN-110 á bifreiðina ON-073, og ákærði I-kk-nf síðan farið upp á þak bifreiðarinnar ON-073 og þar hoppað á því, en ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf hafi rifið S-kk-þf P-kk-þf S-kk-þf út úr bifreiðinni ON-073 og skallað hann, og síðan hafi báðir ákærðu ráðist á R-kk-þf Ö-kk-þf G-kk-þf, kt. ..., dregið hann út úr bifreiðinni ON-073, og slegið hann og sparkað í hann. Ákeyrslan og eftirfarandi ársá H-kk-ef Þ-kk-ef á S-kk-þf P-kk-þf hafði þær afleiðingar að S-kk-nf P-kk-nf fékk tognun á hálshrygg, tognun á lendhrygg, c.a. 2 x 2 cm kúlu vinstra megin á hnakka og glóðarauga neðan við vinstra auga.

Brot samkvæmt ákærulið I telst varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a, sbr. 100. gr. umferðarlaga, nr. 50/1987, með síðari breytingum.

Brot samkvæmt ákærulið II telst varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og ákærði H-kk-nf Þ-kk-nf verði dæmdur til sviptingar ökuréttar skv. 101. og 102. gr. ofangreindra umferðarlaga.“

Ákærði H-kk-nf hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök í ákærulið I og er sú játning hans studd sakargögnum. Eru því efni til að leggja dóm á þann þátt málsins án frekari sönnunarfærslu, sbr. 125. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991. Samkvæmt þessu verður ákærði sakfelldur fyrir brotið, sem réttilega er fært til refsiákvæða í ákæru.

Af hálfu ákæruvaldsins hefur verið fallið frá því ákæruatriði að ákærðu hafi sparkað í R-kk-þf Ö-kk-þf G-kk-þf. Að öðru leyti hafa báðir ákærðu játað skýlaust þá líkamsárás gagnvart R-kk-þgf og S-kk-þgf P-kk-þgf S-kk-þgf sem þeim er gefin að sök í ákærulið II. Eru einnig efni til að leggja dóm á þann þátt málsins án frekari sönnunarfærslu, sbr. 125. gr. laga um meðferð opinberra mála, nr. 19/1991. Samkvæmt þessu verða ákærðu báðir sakfelldir fyrir brotin, sem réttilega eru færð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærði I-kk-nf er með hreint sakavottorð. Ákærði H-kk-nf hlaut hins vegar fjóra dóma á árunum 1997 til 2000 vegna brota á hegningarlögum og umferðarlögum. Þar af var eitt mál vegna líkamsárásar. Þá gekkst ákærði H-kk-nf tvívegis undir viðurlög á árinu 2000 með viðurlagaákvörðun og lögreglustjórasátt.

Refsingu ákærðu ber að tiltaka samkvæmt 77. gr. almennra hegningarlaga, auk þess sem það horfir til þyngingar að þeir frömdu þau brot sem greinir í ákærulið II í félagi, sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga.

Refsing ákærða H-kk-ef þykir hæfilega ákveðin 250.000 króna sekt og komi átján daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Refsing ákærða I-kk-ef þykir hæfilega ákveðin 150.000 króna sekt og komi tólf daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Þá verður ákærði H-kk-nf með vísan til þeirra ákvæða sem greinir í ákæru sviptur ökurétti í 12 mánuði frá birtingu dómsins.

Samkvæmt 1. mgr. 165. gr. laga nr. 19/1991 verða ákærði H-kk-nf dæmdur til að greiða sakarkostnað vegna ákæruliðar I samkvæmt yfirliti lögreglu um sakarkostnað, en að auki verða ákærðu dæmdir til að greiða óskipt þóknun til sameiginlegs verjanda ásamt útlögðum ferðakostnaði hans, svo sem nánar greinir í dómsorði.

B-kk-nf B-kk-nf, héraðsdómari, kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf Þ-kk-nf H-kk-nf, greiði 250.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi átján daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði, I-kk-nf B-kk-nf H-kk-nf, greiði 150.000 króna sekt til ríkissjóðs og komi tólf daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði H-kk-nf er sviptur ökurétti í tólf mánuði frá birtingu dómsins að telja.

Ákærði H-kk-nf greiði 168.171 krónur í sakarkostnað, auk þess sem ákærðu greiði in solidum þóknun verjanda síns H-kk-ef I-kk-ef, hæstaréttarlögmanns, 111.552 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og útlagðan ferðakostnað verjandans 15.904 krónur.

B-kk-nf B-kk-nf