S-2733/2023

Mál þetta, sem dómtekið var 19. september sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 19. apríl 2023, á hendur: „H-kk-þgf G-kk-þgf S-kk-þgf[...] fyrir eftirtalin brot gegn valdstjórninni, framin að kvöldi miðvikudagsins 21. september 2022 innandyra að X :

1. Fyrir að hafa veist með ofbeldi að lögreglumanni A, sem var við skyldustörf, og gripið um höfuð hans og þrýst fingrum í vinstra auga hans með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn hlaut hrufl og eymsli við vinstra auga.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

2. Fyrir að hafa veist með ofbeldi að lögreglumanni B sem var við skyldustörf, gripið um andlit hans, klipið um hægri kinn og ýtt honum utan á ísskáp allt með þeim afleiðingum að lögreglumaðurinn hlaut roða og bólgu í hægri kinn og mar á hægri upphandlegg.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“I

1. Á kærði neitar sök. Hann krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins.

II

Málsatvik

2. Lögregla var 21. september 2022 kölluð að X vegna manns sem þar var að reyna að komast inn í íbúð. Þegar komið var á vettvang reyndist ákærði vera kominn inn í kjallaraíbúð í húsinu og óskaði húsráðandi eftir aðstoð lögreglu við að koma honum út. 3. Samkvæmt skýrslu lögreglu var ákærði í annarlegu ástandi, óðamála, mjög ör, ber að ofan og skólaus. Erfiðlega hefði gengið að ræða við ákærða og hefði skýrsluritari, lögreglumaður A, fengið það á tilfinninguna að ákærði væri ófyrirsjáanlegur. Hefði hann gefið ákærða fyrirmæli um að koma til þeirra en hann ekki hlýtt. Þá hefðu honum verið gefin fyrirmæli um að snúa sér við sem hann hefði heldur ekki hlýtt. Hefði hann þá dregið upp varnarúða og gefið ákærða ítrekuð fyrirmæli um að leggjast á magann og sagt ákærða að hann myndi beita varnarúðanum ef hann hlýddi ekki. Hefði ákærði ekki hlýtt og hann því sprautað varnarúða á andlit hans. Lagðist ákærði þá á magann á eldhúsgólfið og hófust lögreglumenn handa við að fjötra hendur ákærða með handjárnum.

4. Þegar búið var að færa vinstri hönd ákærða í handjárn hefði hann skyndilega farið að streitast á móti og hefði honum tekist að standa upp. Hefðu lögreglumennirnir beitt lögreglutökum til að reyna að yfirbuga ákærða en honum hefði tekist að grípa með hægri hendi sinni utan um höfuðið á lögreglumanni A og þrýst fingrum sínum í vinstra auga hans. Þá hefði ákærði einnig gripið með hægri hendi sinni um andlit lögreglumanns B og náð taki á hægri kinn hennar og ýtt henni á ísskáp. Skömmu síðar hefðu þrír aðrir lögreglumenn komið á vettvang og hefði þá tekist að yfirbuga ákærða og færa í handjárn. Kemur fram í skýrslunni að skýrsluritari hafi verið með kveikt á búkmyndavél meðan á afskiptum af ákærða stóð. Hafi hann leitað sér læknisaðstoðar í kjölfar atvikanna og reynst vera með áverka á vinstra augnloki.

5. Fyrir liggur aðkomuskýrsla lögreglumanns B og lýsir hún þar atvikum í samræmi við framangreint. Einnig kemur þar fram að hún hafi verið með sjáanlega ákomu á hægri kinn eftir atvikið og verið rauð þar og bólgin. Þá hafi hún einnig verið marin, bólgin og klóruð á hægri upphandlegg. Hún hafi leitað læknisaðstoðar og einnig hafi verið teknar myndir af áverkum hennar og séu þær meðal málsgagna.

6. Fyrir liggur áverkavottorð vegna lögreglumanns B, dags. 30. mars 2023. Kemur þar fram að hún hafi leitað til læknis vegna vinnuslyss. Hún hafi verið við handtöku daginn áður og sá sem hún var að handtaka hafi klipið í hægri kinn hennar, ýtt henni upp að ísskáp og náð taki á hægri upphandlegg hennar rétt ofan við olnboga og sé hún aum þar. Við skoðun hafi verið roði, hiti og bólga í hægri kinn og sjáanlegt mar á upphandlegg og hafi hún verið aum við þreifingu. Hafi verið teknar tvær myndir af ofangreindum áverkum sem fylgi vottorðinu.

7. Einnig liggur fyrir áverkavottorð vegna lögreglumanns A, dags. 13. mars 2023. Þar kemur fram að lögreglumaðurinn hafi verið við handtöku kvöldið áður og sá sem handtaka átti hafi ráðist á hann og náð að krækja fingri í vinstra augnlok af krafti. Lögreglumaðurinn hafi náð að loka auganu áður en hafi einnig hlotið áverka á litla fingur hægra handar í stimpingunum. Eftir þetta hafi hann verið með verk í vinstra auga við allar augnhreyfingar en ekki hafi orðið breyting á sjón. Þá hafi hann verið með hruflsár á auga og aumur þar yfir og hafi honum verið vísað áfram til augnlæknis.

8. Fyrir liggur upptaka úr búkmyndavél lögreglumanns A og upplýsingaskýrsla um skoðun á upptökunni. Þar kemur m. a. fram að ákærði hafi staðið við vaskinn í eldhúsinu en gengið síðan að lögreglumönnunum og talað samhengislaust. Lögreglumaður hafi úðað á ákærða með úðavopni, eftir að ákærði hafði ekki farið að fyrirmælum lögreglu, og hann lagst á magann í kjölfar þess. Þá hafi lögreglumenn reynt að handjárna ákærða sem hafi streist gegn því og náð að lokum að standa upp. Ekki sjáist hvað hafi gerst í framhaldinu en nokkru síðar hafi lögreglumaður B kveinkað sér og ákærði skömmu síðar verið yfirbugaður eftir að fleiri lögreglumenn komu á vettvang. Þá heyri stað lögreglumaður B bendi lögreglumanni A á að hann sé með eitthvað í augunum og sá segi ákærða hafa potað í augað á sér. Við skoðun á myndbandinu má einnig heyra ákærða kvarta undan verk í baki.

9. Skýrsla var tekin af ákærða 29. september 2022 og neitaði hann að tjá sig um sakarefnið. Tekin var skýrsla af ákærða á ný 5. desember 2022. Sagði hann húsráðanda hafa hleypt sér inn í íbúðina. Kvaðst hann hafa sagt nafn sitt þegar lögreglumennirnir kölluðu inn í eldhús og spurðu hver hann væri. Hann hefði áttað sig á því þegar lögreglan kom inn í íbúðina að hann væri á leið í fangelsi, sem hann þyldi ekki vel og því hefði hann farið að spyrna á móti og hefði viljað koma sér út úr íbúðinni. Neitaði ákærði því að hafa potað í auga lögreglumanns en sagði að einhver átök hefðu orðið og hann sett hendurnar fyrir sig. Vissi hann ekki hvort hann hefði gripið í bringuna á þeim eða hvort hann hefði farið í hökuna á þeim til að ýta þeim frá sér. Hann myndi ekki vel eftir því sem gerðist en hann hefði ekki farið að fyrirmælum lögreglu þar sem hann hefði ekki viljað fara í fangelsi. Það hefði ekki verið ásetningur hans að valda lögreglumönnunum meiðslum, hann hefði einungis ýtt þeim frá sér. Hann myndi ekki eftir að hafa farið með hendurnar í andlit lögreglumannanna. Það hefði verið búið að meisa hann og hefði hann allur logað vegna þess. Einnig kom fram hjá ákærða að hann hefði verið með áverka á hendinni og hefði haldið að þau væri að reyna að drepa hann þegar þau hefðu náð honum niður.

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi 10. Ákærði kvaðst hafa verið að leita að vini sínum og því farið í íbúðina að X. Vinur hans hefði ekki verið þar en honum hefði verið hleypt inn. Kvaðst hann hafa verið að nota og hafa ofhitnað og farið inn í eldhús og verið að kæla sig í vaskinum þegar lögreglan kom. Hefði hann þetta kvöld verið tjúnnaður og búinn að fá sér smá rítalín. Lögreglumennirnir hefðu fyrst spurt hann hver hann væri og hann sagt nafn sitt en þeir ekki heyrt í honum og hann endurtekið það. Þeir hefðu þá öskrað á hann og sagt honum að leggjast niður en hann hefði sagt nei. Hefði annar lögreglumaðurinn þá tekið upp úðavopn og byrjað að úða á hann. Kvaðst ákærði þá hafa lagst niður og hefðu þeir tekið harkalega á honum og hann því orðið smeykur og byrjað að taka á móti en ekki séð neitt vegna úðans.

11. Sagði ákærði að sér fyndist afskaplega leiðinlegt að einhver hefði meiðst í átökunum og vildi hann biðja viðkomandi afsökunar. Hann hefði ekki ætlað sér að meiða neinn en verið að reyna að komast út. Á þessum tímapunkti hefði hann sagt að hann héldi að þeir ætluðu að drepa hann og hefði lögreglumaður sagt já við því. Spurður hvort hann kannaðist við að hafa veitt lögreglumönnunum áverka á þann hátt sem lýst er í ákæru sagði ákærði að það væri þá eitthvað sem hefði gerst í hita leiksins og hann hefði ekki séð hvað hann hefði verið að gera. Hann myndi ekki eftir að hafa gert þetta og hefði ekki gert þetta af ásetningi og gæti hann ekki lýst atvikum. Kvaðst hann ekki telja að hann hefði verið með ranghugmyndir þó hann hefði verið að bulla vegna sársauka þegar m. a. var snúið upp á höndina á honum.

12. Ákærði kvaðst hafa verið blindaður eftir að úðavopni hafði verið beitt á hann en séð í gólfið annað slagið. Hann kannaðist við að hafa verið kominn á gólfið og lögreglumennirnir þá reynt að handjárna hann og hann risið upp aftur og barist gegn þeim. Kvaðst hann hafa fundið fyrir sársauka í bringunni, á hendinni og í hægri upphandlegg. Á þessum tíma hefði hann einnig fundið til í augunum og húðinni út af úðanum. Myndi hann ekkieftir því að fingur hans hefðu farið í auga lögreglumanns eða að lögreglumaður hefði farið á ísskápinn. Þá hefði hann ekki orðið var við að lögreglumennirnir hefðu fengið áverka. Ákærði kannaðist við að hafa ekki orðið við fyrirmælum lögreglu um að leggjast á gólfið. V ar honum sýnd upptaka úr búkmyndavél lögreglumanns A og kvaðst hann engu hafa við framburð sinn að bæta nema að þetta hefði verið sérstaklega vont.

13. Lögreglumaður A kvaðst hafa verið kallaður að X en þar hefði einstaklingur í annarlegu ástandi og ber að ofan verið að reyna að komast inn. Þegar þau komu á vettvang hefði íbúi á neðstu hæð verið úti á náttfötunum í geðshræringu og sagt þeim að hann vissi ekki hver þetta væri og óskaði eftir aðstoð við að vísa viðkomandi út. Ákærði hefði verið inni í eldhúsi í mjög slæmu standi, ör, sveittur og ber að ofan. Þau hefðu reynt að fá hann til að koma út úr eldhúsinu og gefið honum fyrirmæli um að gera það en hann hefði ekki hlýtt þeim. Kvaðst hann þá hafa sagt ákærða að leggjast á magann sem hann gerði heldur ekki og hefði þetta endað með því að vitnið notaði úðavopn á ákærða. Hefði ákærði þá lagst á magann en síðan sprottið aftur á fætur þegar þau reyndu að setja hann í handjárn. Þá hefðu orðið átök milli þeirra og ákærða og þau verið að reyna að ná honum aftur niður. Ákærði hefði síðan beygt sig og vitnið verið með eitthvert tak á honum en myndi ekki hvernig. Hefði ákærði þá teygt hægri hönd sína aftur fyrir bakið á vitninu og utan um höfuðið og eiginlega gripið eða þrýst nöglunum og fingrunum inn í vinstra auga vitnisins. Þegar ákærði gerði þetta hefði hann snúið andlitinu niður og teygt höndina í raun aftur fyrir sig og upp. Kvaðst vitnið ekki vita hvað ákærði hefði séð þegar hann gerði þetta en hann hefði verið bograndi niður. Sagði vitnið að ákærði hefði a. m. k. sett tvo eða þrjá fingur í auga vitnisins. Það hefði verið eins og ákærði væriað þrýsta fingrunum í auga vitnisins og um leið hefði hann reigt höfuð vitnisins aftur á bak og verið með einhvers konar tak á vitninu. Hefði ákærði hugsanlega gert þetta til að losa sig. Svo hefði ákærði slegið í andlitið á lögreglumanninum sem varmeð vitninu. Síðan hefði þeim borist aðstoð og hefði ákærði verið settur í handjárn og færður í fangaklefa.

14. Vitnið kvaðst við þetta hafa hlotið sár á augnlokið og verið aumur í auganu. Kvaðst hann hafa leitað til læknis daginn eftir sem hefði sent hann til augnlæknis til frekari skoðunar. Ekki hefði hlotist af þessu sjónskaði né heldur varanlegar afleiðingar. Sagði vitnið að þetta hefðu verið mjög mikil og harkaleg átök miðað við almennt við handtöku. Vitnið kvaðst hafa verið með búkmyndavél og sýndi upptaka úr henni atvik að einhverju leyti en hafa bæri í huga að ákærði hefði jafnvel um tíma verið kraminn uppi við myndavélina.

15. Þá sagði vitnið að samstarfsmaður hans hefði verið nokkurn veginn fyrir framan ákærða þegar ákærði sló hana. Kvaðst vitnið hafa séð þegar ákærði sló til hennar og hefði ákærði þá verið uppréttur. Hann hefði horft á hana og slegið hana síðan og hefði hún skollið utan í eldhúsinnréttinguna eða ísskápinn. Hefði þetta gerst fyrir framan vitnið. Vitninu var kynnt lýsing í ákæru á ætluðu broti ákærða gegn samstarfsmanni vitnisins og sagðist vitnið kannast við þessa lýsingu. Þetta hefði verið ein hreyfing; grípa og hrinda, og vissi hann ekki hvort það ætti að kalla þetta högg. Ákærði hefði einhvern veginn fálmað út hendinni og gripið í andlitið á henni og hrint henni. Þetta hefði verið örsnögg hreyfing.

16. Lögreglumaður B kvaðst hafa, ásamt lögreglumanni A, sinnt útkalli á X. Hefði ákærði verið inni í íbúðinni, ber að ofan og í einhverju ástandi. Hefðu þau gefið ákærða fyrirmæli um að bakka frá þeim en hann hefði nálgast þau sífellt meira. Þá hefði lögreglumaður A tekið upp úðavopn og beðið ákærða að leggjast á magann en ákærði hefði ekki hlýtt því. Hefði lögreglumaðurinn þá notað úðavopn á ákærða og beðið hann aftur að leggjast á magann og hefði ákærði gert það. Þau hefðu svo reynt að koma ákærða í járn og verið búin að koma annarri hendinni í járnin þegar ákærði hefði náð að losa höndina, sem vitnið hefði verið á, og staðið upp. Þegar þau hefðu reynt að koma ákærða niður aftur hefðu byrjað átök milli þeirra og ákærða. Hefði ákærði þá gripið um kinnina á vitninu og ýtt henni upp að ísskápnum. Þar hefði hún stoppað aðeins til að átta sig á ástandinu en þetta hefði allt gerst hratt. Hefði ákærði klipið hana frekar fast og alveg inn í kinnina og síðan hefði hún lent á ísskápnum. Kvaðst hún ekki vita hvort ákærði hefði ætlað sér að gera þetta eða verið að reyna þetta en þau hefðu verið í átökum við hann. Lögreglumaður A hefði síðan tekist ávið ákærða og reynt að koma honum í jörðina og hún reynt að aðstoða og þau einhvern veginn náð að koma honum niður. Fljótlega hefðu fleiri lögreglumenn komið þeim til aðstoðar og þau náð að yfirbuga ákærða.

17. Vitnið kvaðst hafa fengið áverka, bólgu eða roða á kinnina og einhvern veginn hefði hún í átökunum hlotið mar á handlegginn og hefði hún leitað til læknis eftir þetta. Kvaðst hún telja að ákærði hefði veist að henni þegar hann var staðinn upp eftir að hún missti takið á hendi hans og hefði hún örugglega verið að reyna að grípa aftur í hönd hans. Spurð hvort ákærði hefði verið að fálma út höndunum sagði vitnið að ákærði hefði gripið í kinnina á henni. Hún hefði fundið það.

18. Kvaðst vitnið ekki eftir því þegar lögreglumaður A hlaut áverka umrætt sinn og gæti ekki lýst því. Var henni kynnt að fram kæmi í skýrslu lögreglumanns A að þegar hann hefði verið að beita ákærða lögreglutökum til að koma honum á gólfið hefði ákærði gripið um andlit lögreglumanns A og þrýst fingri í vinstra auga hans. Kvaðst vitnið kannast við þessa lýsingu. Hún hefði, þegar hún var að koma sér aftur frá ísskápnum, séð lögreglumann A halda við augað á sér. Nú myndi hún ekki hvort hún hefði séð þetta gerast en sig minnti að hann hefði verið með rautt auga. Var vitninu kynnt að fram kæmi í upplýsingaskýrslu að á upptöku heyrðist hún segja við lögreglumann A að hann væri með eitthvað í auganu og hann svaraði því að ákærði hefði potað í augað á sér. Kvaðst vitnið ekki muna beint eftir þessu.

19. C, sérnámslæknir í heimilislækningum, staðfesti vottorð sem hann gaf út vegna lögreglumanns B, dags. 30. mars 2023, og staðfesti vitnið að hafa skoðað hana og gefið út vottorðið. Hún hefði lýst áverkum sem hún hefði hlotið við störf og hefði verið um að ræða áverka á hendi og vanga. Staðfesti vitnið þær greiningar sem fram koma í vottorðinu og sagði áverkana geta samrýmst lýsingu hins slasaða á tilkomu þeirra.

20. Þá hefði hann einnig ritað vottorð vegna lögreglumanns A, dags. 13. mars 2023, og staðfesti vitnið einnig það vottorð. Annar læknir hefði skoðað lögreglumanninn og staðfesti vitnið að hafa ritað vottorðið eftir skráningu hans og staðfesti hann efni vottorðsins. Þá sagði vitnið að í sjúkraskrárkerfinu hefðu einnig verið tvær myndir sem voru teknar við skoðun. Annars vegar hefði verið mynd af handarbakshluta litla fingurs sem sýndi augljósa bólgu í miðkjúku fingurs auk roða. Hins vegar hefði verið mynd af augnloki vinstra megin og væri þar augljós skráma, ekki það djúp að það hefði þurft plástur eða sauma. Skráman hefði verið metin gróflega á breidd á við krónu pening. Þá hefði verið bólga í augnkróknum en ekki roði.

III

Niðurstaða

21. Ákærði er ákærður fyrir tvö valdstjórnarbrot, framin að kvöldi miðvikudagsins 21. september 2022, innandyra að X. Í ákæru er háttsemin talin varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði neitar sök. Samkvæmt því sem fram er komið í málinu áttu bæði tilvikin sér stað þegar tveir lögreglumenn reyndu að yfirbuga og handtaka ákærða þar sem hann var í óleyfi í íbúð og húsráðandi hafði óskað eftir því að ákærða yrði vísað út.

22. Ákærði kannast við að hafa verið í íbúðinni umrætt sinn og að hafa lent í átökum við lögreglumennina. Kvaðst hann ekki hafa veist að lögreglumönnunum eins og lýst er í ákæru, ekki kannast við þau atvik eða að hafa séð að lögreglumennirnir hefðu hlotið áverka. Hann hefði ekki haft ásetning til að skaða lögreglumennina og hefði mótspyrna hans gegn handtöku stafað af því að hann vildi komast út. Þá bar hann einnig um að hafa fundið til sársauka undan tökum lögreglumannanna og sagði að annar þeirra hefði jánkað því þegar ákærði sagðist halda að þeir ætluðu að drepa hann.

23. Fyrir liggur upptaka af atvikum úr búkmyndavél lögreglumanns A. Sýnir hún afskipti lögreglumannanna af ákærða að miklu leyti en þó ekki þegar þau atvik gerðust sem lýst er í ákæru.

24. Ákærði er í 1. ákærulið ákærður fyrir að hafa veist með ofbeldi að lögreglumanni A, brotaþola, sem var við skyldustörf, og gripið um höfuð hans og þrýst fingrum í vinstra auga hans meðþeim afleiðingum að brotaþoli hlaut hrufl og eymsli við vinstra auga.

25. Um ætlað brot ákærða liggur fyrir framburður brotaþola sem lýsti atvikum bæði við rannsókn málsins og fyrir dómi í samræmi við framangreint. Ákærði gat ekki sérstaklega lýst þessu atviki en kannaðist við að hafa lent í átökum við lögreglumennina eins og einnig verður ráðið af upptöku úr búkmyndavél brotaþola. Lögreglumaður B-x-x ekki lýst atvikum fyrir dómi að öðru leyti en því að hún myndi eftir því að brotaþoli hefði tekið um augað ásér. Er það í samræmi við það sem heyra má af upptökunni og að brotaþoli segir þá að ákærði hafi potað í augað á sér.

26. Samkvæmt vottorði vegna komu brotaþola á slysadeild í kjölfar atvika og vætti læknisins sem það ritaði var brotaþoli samkvæmt sjúkraskrá skoðaður af öðrum lækni í kjölfar atvika og reyndist hann vera með þá áverka er greinir í ákæru. Kom fram í vætti læknisins að áverkarnir gætu samrýmst atvikum eins og brotaþoli lýsti þeim.

27. Framburður brotaþola um atvik hefur verið stöðugur í gegnum meðferð málsins og fær hann stoð í þeim gögnum sem að framan hafa verið rakin. Samkvæmt því telur dómurinn sannað að ákærði hafi veist að brotaþola eins og í ákæru greinir og með þeim afleiðingum sem þar eru raktar.

28. Ákærði er í 2. ákærulið ákærður fyrir að hafa veist með ofbeldi að lögreglumanni B, brotaþola, sem var við skyldustörf, gripið um andlit hennar, klipið um hægri kinn og ýtt henni utan í ísskáp, allt með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut roða og bólgu í hægri kinn og mar á hægri upphandlegg.

29. Brotaþoli lýsti atvikum, bæði við rannsókn málsins og fyrir dómi, í samræmi við það sem lýst er í ákæru og hefur framburður hennar verið stöðugur. Kom fram hjá henni að hún væri ekki viss um það hvort ákærði hefði ætlað sér að gera þetta og að þetta hefði gerst í átökum við hann. Var framburður lögreglumanns A um atvik í meginatriðum samhljóða. Ákærði gat ekki lýst atvikum frekar en svo að hann hefði lent í átökum við lögreglumennina eins og hér að framan er rakið.

30. Samkvæmt vottorði og vætti læknis sem skoðaði brotaþola í kjölfar atvika reyndist hún vera með þá áverka er greinir í ákæru. Kom fram í vætti læknisins að áverkarnir gætu samrýmst atvikum eins og brotaþoli lýsti þeim. Framburður brotaþola um atvik hefur verið stöðugur í gegnum meðferð málsins og fær hann stoð í þeim gögnum sem að framan hafa verið rakin. Samkvæmt því telur dómurinn sannað að ákærði hafi veist að brotaþola eins og í ákæru greinir og með þeim afleiðingum sem þar eru raktar.

31. Í 18. gr. almennra hegningarlaga segir að verknaður, sem refsing er lögð við í lögunum, sé ekki saknæmur nema hann sé unnin af ásetningi eða gáleysi. Fyrir gáleysisbrot skuli því aðeins refsað að sérstök heimild sé til þess í lögum. Í 106. gr. laganna er ekki heimild til að refsa fyrir gáleysisbrot.

32. Af málsgögnum verður ráðið að búið var að úða piparúða í andlit ákærða þegar þau atvik gerðust sem lýst er í ákæru og telst það óumdeilt. Olli það því að ákærði sá lítið frá sérog barðist hann gegn handtöku. Hefur ákærði lýst atvikum svo að hann hafi verið í átökum við lögreglumennina og virðist hann samkvæmt því sem sjá má á upptökunni hafa verið í miklu ójafnvægi og með verki. Á kærða hafi í báðum tilvikum mátt vera ljóst að hann væri að ráðast að lögreglumönnunum en þau lýstu því bæði að ákærði hefði náð einhvers konar taki á þeimog reyndust þau vera með áverka til samræmis við það. Hafi ákærða hlotið að vera ljóst að slys gæti hlotist af háttsemi hans og að með henni gæti hann skaðað lögreglumennina en hann skeytti engu um það hverjar yrðu afleiðingar af háttsemi hans. Er skilyrði 18. gr. almennra hegningarlaga um ásetning því fullnægt.

33. Með vísan til alls framangreinds telur dómurinn sannað, þannig að hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að ákærði hafi veist að lögreglumönnunum eins og rakið er í ákæru og eru brotin þar rétt heimfærð til refsiákvæða.

IV

34. Ákærði er fæddur [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dags. 12. september 2023, á ákærði að baki nokkurn sakaferil allt frá árinu 2010, m. a. fyrir eignaspjöll, þjófnað, nytjastuld, umferðarlagabrot, líkamsárásir og fíkniefnalagabrot. Með dómi héraðsdóms [...]var ákærði dæmdur í eins árs fangelsi og var skilorðsdómur frá [...]dæmdur upp. Með þeim dómi hafði ákærði verið dæmdur í níu mánaða fangelsi, en þar af voru sex mánuðir skilorðsbundnir, vegna umferðarlaga- og hegningarlagabrota. Ákærði var þá jafnframt sviptur ökurétti ævilangt. Þá var ákærði með dómi héraðsdóms [...]dæmdur í þriggja ára fangelsi fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og með dómi [...] í fjögurra mánaða fangelsi fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. og 1. mgr. 218. gr., þjófnað og fíkniefnalagabrot. Fíkniefnalagabrotið og ofbeldisbrotin voru að hluta til hegningarauki við dóminn [...]. Loks var ákærði með dómi héraðsdóms [...] 2020 dæmdur í þriggja ára fangelsi fyrir brot gegn umferðar lögum, lögreglulögum og vopnalögum og 244. gr., 1. mgr. 259. gr., 248. gr., 1. mgr. 106. gr., 4. mgr. 220. gr. og 1. mgr., sbr. 2. mgr., 164. gr. almennra hegningarlaga.

35. Ákærði var, með þeim brotum sem hann hefur nú verið sakfelldur fyrir, talinn hafa rofið reynslulausn sem hann hlaut vegna framangreinds dóms frá árinu 2020. Var ákærða veitt reynslulausn á eftirstöðvum dómsins, 225 dögum, [...] 2022, í eitt ár. Brot þau sem ákærði hefur nú verið sakfelldur fyrir framdi hann eftir að honum var veitt framangreind reynslulausn og var ákærða gert að afplána eftirstöðvar dómsins og lauk hann afplánun [...]2023.

36. Við ákvörðun refsingar lítur dómurinn til sakaferils ákærða og þá sérstaklega til 3. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga og 1. töluliðar 1. mgr. 70. gr. sömu laga, en atlaga ákærða beindist gegn lögreglumönnum sem sinntu ákærða í starfi sínu, sbr. 2. málslið 1. mgr. 106. gr. sömu laga. Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni þessa máls og 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í fjóra mánuði. Vegna sakaferils ákærða og alvarleika brotsins eru ekki efni til að skilorðsbinda dæmda refsingu.

37. Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns,540.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 25.360 krónur í annan sakarkostnað.

38. Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið F-kk-nf S-kk-nf B-kk-nf aðstoðarsaksóknari.

39. S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, H-kk-nf G-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 540.000 krónur, og 25.360 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf