S-264/2016

Mál þetta, sem var þingfest 21. september 2016 en dómtekið 6. október 2016, er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 17. ágúst 2016, gegn G-kk-þgf Á-kk-þgf H-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Krossmóa 3, Reykjanesbæ, „fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 28. júní 2014, utan við skemmtistaðinn Players að Hafnargötu í Reykjanesbæ, veist að lögreglumanninum A, sem var þar við skyldustörf, með því að koma aftan að A og rífa í einkennisjakka hans og með þeirri háttsemi leitast við að hindra framkvæmd starfa lögreglu sem stóð að handtöku annars manns.“

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara 2. mgr. 106. gr. sömu laga.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað brot sitt. Farið var með málið samkvæmt ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða, hafði verið gefinn kostur á því að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun refsingar.

Ákærði krafðist vægustu refsingar sem lög leyfa. Hafi hann hafi játað háttsemi sína bæði fyrir dómi og fyrir lögreglu sem bæri að virða honum til málsbóta. Þá hafi hann aðeins verið 22 ára þegar brotið átti sér stað árið 2014 og því langt um liðið frá broti. Einnig yrði að líta til þess að ekkert tjón hafi orðið í umrætt sinn en ákærði hefði einfaldlega látið sig vaða inn í þvögu til hjálpar vini sínum eins og góðum sjómanni sæmir en ekki áttað sig á því að um lögreglumann hafi verið að ræða.

Játning ákærða er í samræmi við önnur gögn málsins og verður hann því sakfelldur fyrir brot sín. Háttsemin er í ákæru réttilega heimfærð til refsiákvæða 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur honum þrisvar sinnum verið gerð refsing frá árinu 2009. Þau brot, sem í öllum tilfellum varða við umferðarlög hafa ekki áhrif við ákvörðun refsingar að öðru leyti en því að þann 15. ágúst 2014 gekkst ákærði undir sátt til greiðslu sektar og verður honum því gerður hegningarauki nú.

Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að ákærði játaði brot sitt greiðlega bæði fyrir dómi og hjá lögreglu sem ber að virða honum til málsbóta. Ofbeldi gagnvart lögreglu er alltaf alvarlegt en til þess ber þó að horfa að ekki liggur fyrir að neitt tjón hafi orðið. Þá verður og að líta til þess að langt er um liðið frá því að brotið átti sér stað.

Að framangreindu virtu, sbr. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 30 daga. Með vísan til þeirra atriða sem að framan greinir og horfa ákærða til málsbóta, þykir mega binda refsingu ákærða skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins, sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

B-kk-nf H-kk-nf, héraðsdómari dæmir mál þetta.

D ó m s o r ð :

Ákærði, G-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins sem er þóknun til skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef héraðsdómslögmanns, 122.760 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf