S-129/2017

Mál þetta, sem dómtekið var 18. apríl síðastliðinn, var höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 4. apríl síðastliðinn, á hendur K-kk-þgf M-kk-þgf, kt. [...], [...], Reykjavík, „fyrir umferðarlagabrot í Hafnarfirði með því að hafa að kvöldi sunnudagsins 5. febrúar 2017 ekið bifreiðinni [...] sviptur ökurétti og undir áhrifum áfengis (vínandamagn í blóði 2,29‰) um Öldugötu við Kaldárselsveg uns aksturinn var stöðvaður við Öldugötu 46.“ Telst háttsemin varða við 1. mgr., sbr. 3. mgr. 45. gr. og 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðalaga nr. 50/1987. Er þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, greiðslu alls sakarkostnaðar og til að sæta sviptingu ökuréttar samkvæmt 101. og 102. gr. laga nr. 50/1987, sbr. 25. og 26. gr. laga nr. 44/1993, sbr. 18. gr. laga nr. 66/2006.

Um málsatvik er skírskotað til ákæru.

Ákærði hefur fyrir dómi skýlaust játað að hafa framið það brot sem honum er gefið að sök og var því farið með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig í stuttu máli um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Sannað er með skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við framlögð sakargögn, að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem saksókn á hendur honum tekur til samkvæmt framansögðu og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru. Ákærði hefur því unnið sér til refsingar.

Ákærði er fæddur í febrúar [...] og á samkvæmt framlögðu sakavottorði að baki sakaferil sem nær aftur til ársins 2013. Hafa eftirgreind brot hans áhrif við ákvörðun refsingar í máli þessu. Ákærði gekkst undir sektargreiðslu og tímabundna sviptingu ökuréttar vegna ölvunaraksturs með sátt hjá lögreglustjóra 12. ágúst 2013. Með dómi 24. september 2014 var hann dæmdur til greiðslu sektar og sviptur ökurétti tímabundið fyrir sams konar brot og akstur sviptur ökurétti. Þá gekkst ákærði undir sektargreiðslu vegna aksturs sviptur ökurétti með sátt hjá lögreglustjóra 4. maí 2015. Með dómi 24. september sama ár var ákærði dæmdur í 45 daga fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt fyrir að aka bifreið undir áhrifum áfengis og sviptur ökurétti. Með dómi Hæstaréttar Íslands 28. apríl 2016 var ákærði dæmdur í tólf mánaða fangelsi, fyrir ýmis brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, en brotin framdi ákærði árið 2012. Fullnustu refsingar samkvæmt dóminum var frestað og skyldi hún falla niður að liðnum tveimur árum. Áfrýjað var héraðsdómi frá 5. janúar 2015. Um var að ræða hegningarauka. Loks var ákærða með dómi 30. júní 2016 gert að sæta 15 mánaða fangelsi og gert að sæta sviptingu ökuréttar fyrir að aka bifreið undir áhrifum áfengis og sviptur ökurétti. Var fyrrnefndur skilorðsdómur dæmdur upp og ákærða gerð refsing í einu lagi með vísan til 60. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með broti því sem ákærði er nú sakfelldur fyrir hefur ákærði rofið almennt skilorð síðastnefnda dómsins. Með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga verður skilorðshluti dómsins nú tekin upp og ákærða gerð refsing í einu lagi fyrir brotin. Samkvæmt því og að virtum framangreindum sakaferli ákærða og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði. Verður refsingin bundin skilorði á þann hátt sem greinir í dómsorði. Í ljósi dómafordæma eru ekki efni til að skilorðabinda refsingu ákærða að öllu leyti.

Með vísan til 3. mgr. 101. gr. umferðarlaga, er ævilöng ökuréttarsvipting ákærða áréttuð.

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærði dæmdur til að greiða sakarkostnað málsins sem er þóknun skipaðs verjanda hans, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., sem er ákveðin 74.400 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum og annar sakarkostnaður samkvæmt framlögðu yfirliti um slíkan kostnað, svo sem greinir í dómsorði.

Dóm þennan kveður upp J-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, K-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í 15 mánuði. Fresta skal fullnustu 12 mánaða af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði þóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef hdl., 74.400 krónur og 24.255 krónur í annan sakarkostnað.

J-kk-nf H-kk-nf