S-4/2015

Mál þetta, sem dómtekið var 20. mars 2015, er höfðað með ákæru útgefinni af ríkissaksóknara 2. janúar 2015 á hendur D-kk-þgf G-kk-þgf, kennitala 000000-0000, Drekavöllum 20, Hafnarfirði, „fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa föstudaginn 2. maí 2014 á lögreglustöðinni Hringbraut 130, Reykjanesbæ, með ógnandi tilburðum barið í veggi, hurðir og gler í afgreiðslu og hótað lögreglumanninum B sem var þar við skyldustörf, líkamsmeiðingum og lífláti.“

Telst brotið varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákæra útgefin af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 3. febrúar 2015 var sameinuð þessu máli samkvæmt heimild í 1. mgr. 169. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Í þeirri ákæru er ákært „fyrir eftirgreind fíkniefna-, umferðarlaga- og hegningarlagabrot á árinu 2014, með því að hafa:

1. Mánudaginn 7. apríl í Kópavogi ekið bifreiðinni LS-483 sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist amfetamín 135 ng/ml og tetrahýdrókannabínól 6,5 ng/ml) vestur Dalveg uns lögregla stöðvaði aksturinn á vegarkafla rétt við Gróðrarstöðina Storð. Mál 007-2014-19067.

2. Fimmtudaginn 1. maí í Grindavík ekið bifreiðinni LS-483 sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 6,8 ng/ml) um Grindavíkurveg uns lögregla stöðvaði aksturinn. Mál 008-2014-5009.

3. Fimmtudaginn 3. júlí í Reykjavík haft í vörslum sínum 0,29 g af amfetamíni sem lögregla fann við leit á honum í kjölfar handtöku við Austurströnd 12 og lagði hald á. Mál 007-2015-1355.

4. Þriðjudaginn 5. ágúst í Hafnarfirði haft í vörslum sínum 0,20 g af maríhúana og 0,83 g af amfetamíni sem lögregla fann við leit á honum og í bifreiðinni ML-739 á Reykjavíkurvegi, rétt við Hótel Hafnarfjörð, og lagði hald á. Mál 007-2014-45451.

5. Föstudaginn 1. ágúst í Hafnarfirði haft í vörslum sínum 2,02 g af maríhúana sem lögregla fann við leit á heimili hans að Drekavöllum 20 og lagði hald á. Mál 007-2014-45616.

6. Mánudaginn 1. september á Seyðisfirði ekið um á bifreið sinni, ML-739, sem var óvátryggð og lagt henni í bifreiðastæði við Austurveg 40 þar sem lögregla hafði afskipti af henni. Mál 026-2014-1603.

7. Þriðjudaginn 4. nóvember í Kópavogi, í félagi við A kt. 000000-0000, stolið snyrtivörum og ilmvatni að samtals andvirði 32.745 kr. úr verslun Hagkaups í Smáralind. Mál 007-2014-64351.

8. Fimmtudaginn 6. nóvember í Reykjavík stolið 3 USB minnislyklum og 3 heyrnartólum, að samtals söluandvirði 60.475 kr., úr versluninni Elko í Skeifunni. Mál 007-2014-64897.

9. Laugardaginn 8. nóvember í Hafnarfirði ekið bifreiðinni ML-739 sviptur ökurétti og óhæfur um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna (í blóði mældist tetrahýdrókannabínól 7,9 ng/ml) um Ásbraut uns lögregla stöðvaði aksturinn. Mál 007-2014-65262.“

Teljast brot í 1., 2. og 9. lið varða við 1. mgr. 48. gr. og 1. mgr., sbr. 2., mgr. 45. a. og brot í 6. lið við 1. mgr. 93. gr., allt sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987, sbr. 3. gr. laga nr. 24/2007 og 5. gr. laga nr. 66/2006 og brot í 3., 4., og 5. lið við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974, sbr. lög nr. 13/1985 og lög nr. 68/2001, og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr., reglugerðar um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001, sbr. reglugerð nr. 848/2002 og auglýsingu nr. 232/2001 og teljast brot í 7. og 8. lið varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar, til greiðslu alls sakarkostnaðar og til sviptingar ökuréttar skv. 101. gr. og 102. gr. nefndra umferðarlaga, sbr. 25. gr. laga nr. 44/1993 og 18. gr. laga nr. 66/200 og jafnframt er þess krafist að framangreind fíkniefni, sem hald var lagt á, verði gerð upptæk samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65/ 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 23/2001.

Í málinu liggur fyrir einkaréttarkrafa vegna ákæruliðar 7 í ákæru útgefinni 3. febrúar 2015, en þar krefjast Hagar hf., kt. 000000-0000, þess að ákærði verði dæmdur til að greiða skaðabætur samtals að fjárhæð 18.798 kr. auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga, nr. 38/2001, frá þeim degi er hið bótaskylda atvik átti sér stað, eða hinn 04.11.2014, og þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar, en síðan dráttarvexti, sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar að skaðlausu samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi eða að mati dómsins, að teknu tilliti til virðisaukaskatts af málflutningsþóknun.

Við þingfestingu málsins neitaði ákærði sök í ákæru útgefinni 2. janúar 2015 og fer fram aðalmeðferð um þann hluta málsins. Ákærði játaði sök í ákæruliðum 1-5 og 7-9 í ákæru útgefinni 3. febrúar 2015 og féllst á bótakröfu en neitaði sök í ákærulið 6 í sömu ákæru. Ákæruvaldið féll frá nefndum ákærulið 6. Ákærði krefst þess að verða sýknaður af kröfu ákæruvalds og að sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð en til vara að beitt verði vægustu refsingu sem lög heimila með skilorðsbindingu dóms. Þá krefst verjandi greiðslu málsvarnarlauna sér til handa.

I

Um málsatvik segir í frumskýrslu lögreglu að ákærði hafi ásamt kærustu sinni komið á lögreglustöðina við Hringbraut í Reykjanesbæ í þeim tilgangi að sækja bifreið ákærða sem þar var geymd. Sökum ástands ákærða og kærustu hans hafi þeim verið neitað um afhendingu bifreiðarinnar. Hafi ákærði brugðist illa við og barið í afgreiðsluborð, hamast á dyrabjöllu og barið í gler sem aðskilji anddyri og starfsaðstöðu lögreglu. Ákærði hafi ekki orðið við ítrekuðum fyrirmælum um að yfirgefa lögreglustöðina en hótað einum lögreglumanninum að hann myndi drepa hann næst þegar hann hitti hann. Var ákærði þá handtekinn og látinn gista fangaklefa.

Í skýrslu lögreglu kom fram haft eftir ákærða að hann hafi viðurkennt að hafa átt í hótunum við lögreglumanninn og ef hann gæti fengið að hitta þann lögreglumann aftur þá myndi hann biðja hann afsökunar.

II

Ákærða skýrði svo frá að hann hafi verið að sækja bifreið sína þegar 4 til 5 lögreglumenn hafi ráðist á hann og barið hann. Hann mundi ekki hvað hafi gerst fyrir þann tíma, minni hans hafi verið slæmt vegna bílslyss þar sem hann hafi fengið heilablæðingu og auk þess verið undir áhrifum lyfja. Hann mundi því ekki eftir að hafa hótað lögreglumanni og mundi ekki eftir að hafa játað þann verknað fyrir lögreglu. Aðspurður hvort hann væri tengdur mótorhjólasamtökum hér á landi, kvað ákærði svo ekki vera, hann hafi aldrei verið tengdur slíkum samtökum.

Vitnið B lögreglumaður kom fyrir dóminn og staðfesti skýrslu sína í málinu. Kvað hann ákærða hafa komið ásamt stúlku á lögreglustöðina og hafi þau ætlað að sækja bifreið og stúlkan ætlað að keyra. Hafi honum ekki litist á ástand ákærða né stúlkunnar, þau hafi verið undir áhrifum einhvers og hann því neitað þeim um afhendingu bifreiðarinnar. Hafi ákærði brugðist illa við og orðið reiður og barið í öryggisgler í innra anddyri og sparkað í hurðar og veggi. Þegar hann hafi hleypt ákærða inn fyrir hafi ákærði litið á spjald sem hann hafi borið og sagt; „Ég skal muna þetta nafn og ég á inni í mótorhjólasamtökunum Hells Angels sem munu hjálpa mér að ganga frá þér“. Hafi hann þá sagt við ákærða að hann myndi ekki óttast það, enda „þekkti hann piltinn“. Hafi hann því sagt við ákærða að hann tæki þessu ekki alvarlega, en jafnframt sagt honum að hótun gegn opinberum starfsmanni væri alvarleg og við það beðið ákærða að yfirgefa lögreglustöðina. Ákærði hafi neitað og brugðist illa við og þá verið tekin sú ákvörðun að geyma hann í fangaklefa. Aðspurt hvort vitnið hafi séð merki mótorhjólasamtakanna á ákærða, kom fram að svo hafi ekki verið.

Vitnið C lögreglumaður kom fyrir dóminn og staðfesti skýrslu sína í málinu. Kvaðst hann hafi verið á lögreglustöðinni í Keflavík og heyrt mikil læti í innri forstofu. Hafi ákærði þar átt í orðaskiptum við lögreglumanninn B sem hafi magnast stig af stigi. Ákærði hafi síðan litið á nafn lögreglumannsins sem sýnilegt sé framan á þeim og sagt við hann; „að hann sjái hvað hann heiti, hann þekki aðila hjá Hells Angels sem að muni hjálpa honum að finna út hver hann væri og gera honum eitthvað mein.“ Í framhaldi af því hafi ákærði verið handtekinn þar sem hann hafi látið mjög illa, lamið og sparkað í hluti og hefði getað orðið sjálfum sér eða öðrum til tjóns.

Vitnið D lögreglumaður kom fyrir dóminn og staðfesti skýrslu sína í málinu. Hafi ákærði verið að sækja bifreið sína, hann tekið á móti honum en hafi ekki vegna ástands ákærða viljað láta hann fá lyklana. Hafi hann kallað til varðstjórans B sem hafi í framhaldi af því rætt við ákærða. Ákærði hafi síðan hótað varðstjóranum líkamsmeiðingum. Hafi vitnið heyrt þegar ákærði hafi sagt; „að hann myndi ganga frá honum næst þegar hann myndi sjá hann.“

Vitnið E lögreglumaður kom fyrir dóminn og staðfesti skýrslu sína í málinu. Hafi hann verið staddur í skýrslugerðarherbergi sem væri stutt frá anddyri. Hafi hann heyrt „læti og djöfulgang“ og þá litið fram. Þar hafi ákærði verið ósáttur og öskrað á varðstjórann. Hafi þetta gengið í einhvern tíma. Stuttu síðar hafi hann heyrt hljóð og taldi hann að ákærði hafi verið að berja í veggi. Svo hafi hann heyrt þegar ákærði hafi öskrað; „að hann myndi þekkja hann aftur og myndi ganga frá honum næst þegar hann sæi hann“.

III

Ákærði játaði sök í ákæruliðum 1-5 og 7-9 í ákæru útgefinni 3. febrúar 2015. Verður ákærða gerð refsing fyrir þau brot og eru þau réttilega heimfærð í ákæru. Ákæruvaldið féll frá ákærulið 6 í sömu ákæru, og var það brot heimfært til 1. mgr. 93. gr., umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákærði neitaði sök fyrir dómi um háttsemi í ákæru útgefin 2. janúar 2015 og bar við minnisleysi um atburði. Í skýrslutöku hjá lögreglu viðurkenndi ákærði sök þó að hann myndi ekki nákvæmlega hvað hann hafi sagt en sagðist reka minnið til þess að hann hafi sagst ætla að stúta lögreglumanninum. Fjórir lögreglumenn komu fyrir dóminn og staðfestu að ákærði hafi hótað lögreglumanninum B sem hafi verið við skyldustörf. Þrír lögreglumannanna báru að ákærði hafi sagst ætla að ganga frá honum eða að láta ganga frá honum, en einn þeirra bar að ákærði hafi ætlað að vinna honum eitthvað mein. Skýrslur lögreglumannanna fyrir dómi eru efnislega samhljóma lögregluskýrslum þeirra. Í máli ákærða kom fram að þó svo að sannað væri að hann hafi viðhaft einhverja hótun þá verði honum ekki refsað fyrir það, þar sem viðtakandi hótunarinnar hafi ekki tekið hana alvarlega eins og skýrlega komi fram í skýrslu vitnisins B. Háttsemi ákærða er í ákæru talin varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brot á 106. gr. er samhverft brot, sem þýðir að háttsemin er refsiverð án tillits til afleiðinga og er ákvæðið að því leyti frábrugðið hótunarákvæði 233. gr. almennra hegningarlaga sem gerir skilyrði um ótta að hálfu viðtakanda hótunarinnar en ekki er ákært fyrir hótunarbrot í máli þessu. Engu breytir í þeim efnum að ákærði hafi upplýst að hann væri ekki og hafi ekki verið tengdur mótorhjólasamtökum, enda veldur það að mati dómsins ekki neinum ómöguleika til mögulegrar framkvæmdar. Með vísan til framangreinds telst að mati dómsins hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi að hóta lögreglumanninum B eins og í ákæru greinir og er háttsemin réttilega heimfærð til refsiákvæða 106. gr. almennra hegningarlaga.

IV

Ákærði er fæddur í janúar 1980. Samkvæmt sakavottorði hans, hefur honum sjö sinnum verið gerð refsing frá árinu 2000. Þau brot sem hér skipta máli eru; Þann 7. apríl 2000 var ákærði dæmdur í fangelsi í 3 mánuði, skilorðsbundið til 3 ára fyrir líkamsárás. Þann 25. mars 2014 gekkst ákærði undir sátt með greiðslu sektar fyrir brot gegn ákvæðum 45. og 48. gr. umferðarlaga. Þann 23. september 2014 gekkst ákærði undir sátt um greiðslu sektar fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Þann 6. febrúar 2015 var ákærði dæmdur í 18 mánaða fangelsi, óskilorðsbundið fyrir brot gegn ákvæðum 168. gr., 219. gr., 1. og 4. mgr. 220. gr. og c.-lið 2. mgr. 36. gr. og 2. mgr. 37. gr. sbr. 1. sbr. 3. mgr. 45. gr. og 59. gr. umferðarlaga og var hann sviptur ökurétti í 3 ár frá 25. mars 2015 að telja. Brot ákærða nú í liðum 1-5 í ákæru útgefinni 3. febrúar 2015, voru framin áður en framangreind sátt var gerð þann 23. september 2014 og brot hans í liðum 7-9 í ákæru útgefinni 3. febrúar 2015 og brot hans samkvæmt ákæru útgefinni 2. janúar 2015 voru framan áður en framangreindur dómur frá 6. febrúar 2015 var kveðinn upp. Verður refsing ákærða því ákveðin sem hegningarauki með hliðsjón af 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði hefur með brotum sínum nú gegn ákvæðum 45. gr. og 48. gr. umferðarlaga ítrekað brotið gegn þeim ákvæðum umferðalaga. Ákærði hefur ekki áður verið dæmdur fyrir auðgunarbrot. Dómur frá 7. apríl 2000 um líkamsárás hefur ekki ítrekunaráhrif. Með vísan til framangreinds og 77. gr. almennra hegningarlaga, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Með vísan til 101. og 102. gr. umferðarlaga verður ákærði sviptur ökurétti í fimm ár frá 25. mars 2015 að telja.

Ákærði samþykkti framkomna bótakröfu og verður honum því gert að greiða Högum hf., 18.798 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga, nr. 38/2001, frá 4. nóvember 2014 til 3. apríl 2015, en þá var liðinn mánuður frá birtingu kröfunnar, en dráttarvöxtum sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags.

V

Með vísan til 1. mgr. 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála ber að dæma ákærða til að greiða allan sakarkostnað málsins sem er samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins, 330.984 krónur auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda fyrir dómi, S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin 250.000 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dóm þennan kveður upp B-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari.

D ó m s o r ð:

Ákærði, D-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði er sviptur ökuréttindum í 5 ár, frá 25. mars 2015 að telja.

Ákærði greiði Högum hf., kt. 000000-0000, 18.798 krónur auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga, nr. 38/2001, frá 4. nóvember 2014 til 3. apríl 2015, en dráttarvöxtum, sbr. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr. laga um vexti og verðtryggingu, nr. 38/2001, frá þeim degi til greiðsludags

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins 580.984 krónur, þar af málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 250.000 krónur.

B-kk-nf H-kk-nf