S-45/2008

Mál þetta, sem dómtekið var hinn 14. apríl, er höfðað með ákæru sýslumannsins á Akureyri, dagsettri 8. febrúar 2008, á hendur X,

„fyrir þjófnaðar- og fíkniefnalagabrot:

I.

Þjófnaður.

Með því að hafa aðfaranótt 19. nóvember 2007, brotist inn í verslunina Lyf og Heilsa að Hrísalundi 5 á Akureyri og stolið þaðan fjórum glösum af lyfinu Diazepam.

II.

Fíkniefnalagabrot.

Með því að hafa greinda nótt verið með í vörslum sínum 2,43 grömm af hassi, en lögreglan fann efni þessi við leit á honum í fangahúsi lögreglustöðvarinnar við Þórunnarstræti á Akureyri.

Brot ákærða samkvæmt I. kafla ákærunnar telst varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Brot ákærða samkvæmt II. kafla ákærunnar telst varða við 2. gr., sbr. 5. gr. og 6. gr. laga um ávana- og fíkniefni, nr. 65, 1974, sbr. lög nr. 60, 1980, sbr. lög nr. 13, 1985 og sbr. lög nr. 82, 1998 og 2. gr. sbr. 14. gr. reglugerðar um sölu og meðferð ávana og fíkniefna nr. 233, 2001.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til að sæta upptöku á 2,43 grömmum af hassi, sem lögreglan lagði hald á og tilgreint er í efnaskrá nr. 13.147, samkvæmt 6. mgr. 5. gr. laga nr. 65, 1974 og 2. mgr. 14. gr. reglugerðar nr. 233, 2001.“

Við þingfestingu málsins játaði ákærði skýlaust þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru. Með játningu sinni, sem samrýmist gögnum málsins og ekki þykir ástæða til að draga í efa, er hann sannur að sök og hefur unnið sér til refsingar. Háttsemi ákærða er í ákæru rétt færð til refsiheimilda. Í ákæru er ekki getið um verðmæti umrædds þýfis, sem samkvæmt gögnum málsins komst til skila. Hvorki verður talið að verðmæti þýfisins sé mikið né að vörn ákærða hafi orðið áfátt vegna þessa. Þykir þetta ekki standa í vegi sakfellingar samkvæmt ákæru.

Í gögnum málsins er að finna bótakröfu frá Lyfjum og heilsu ehf. að fjárhæð 140.895 krónur. Hún var þó ekki tilgreind í ákæru eins og rétt hefði verið samkvæmt 2. mgr. 116. gr. laga nr. 19/1991 og var hún heldur ekki borin undir ákærða undir meðferð málsins. Kemur hún ekki til úrlausnar í máli þessu, sbr. 171. gr. sömu laga.

Farið var með málið eftir heimild 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Fyrir dómi sagði ákærði svo frá sínum högum að hann hefði nú tekið á sínum málum. Ákærði lagði fram gögn um að hann hefði verið til meðferðar á Vogi um nokkurra vikna skeið og að henni lokinni sókt AA-fundi. Væri hann nú í sambúð og laus við alla óreglu. Þessi frásögn sætti engum andmælum af hálfu ákæruvaldsins og verður litið til hennar við ákvörðun refsingar. Þá verður við ákvörðun refsingar litið til þess að ákærði játaði háttsemi sína skýlaust.

Sakaferill ákærða er með þeim hætti að í janúar 2004 var hann dæmdur í sex mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir brot gegn 195. gr. almennra hegningarlaga. Í ágúst 2008 var hann dæmdur í 7 mánaða fangelsi, skilorðsbundið til þriggja ára, fyrir hylmingu. Í janúar 2008 gekkst hann undir viðurlagaákvörðun, 400.000 króna sekt fyrir fíkniefnalagabrot og umferðarlagabrot og var jafnframt sviptur ökuréttindum í 17 mánuði. Loks var hann hinn 6. marz 2008, í Færeyjum, dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið til eins árs, fyrir búðarþjófnað. Jafnframt var honum vísað úr landi frá Færeyjum og gildir brottvísunin í þrjú ár. Ákærði var í síðastgreindum dómi sakfelldur fyrir brot gegn 285. gr., sbr. 276. gr. þargildandi hegningarlaga og samsvarar það broti á 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Dómur sá var sem áður segir kveðinn upp hinn 6. marz 2008 en þau brot sem ákærði er nú sakfelldur fyrir framdi hann í nóvember 2007. Verður refsing hans nú ákveðin sem hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 jafnframt því sem fyrrnefndur skilorðsdómur frá 6. marz verður tekinn upp og ákærða dæmd refsing í einu lagi sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 9. gr. laga nr. 69/1963 um fullnustu refsidóma sem kveðnir hafa verið upp í Danmörku, Finnlandi, Noregi eða Svíþjóð og fleira. Verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í tvo mánuði en rétt er að fullnustu hennar verði frestað og falli hún niður að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð eins og nánar greinir í dómsorði. Fallast ber á gerða upptökukröfu.

Ákærði verður dæmdur til að greiða þóknun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef héraðsdómslögmanns, sem ákveðst 75.000 krónur og hefur þá verið litið til reglna um virðisaukaskatt, en ekki liggja fyrir í málinu gögn um að annar sakarkostnaður hafi fallið til.

Þ-kk-nf D-kk-nf kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð

Ákærði, X, sæti fangelsi í tvo mánuði. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og niður skal hún falla að liðnum þremur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði sæti upptöku á 2,43 grömmum af hassi, sem lögregla lagði hald á og tilgreind eru í efnaskrá númer 13.147.

Ákærði greiði þóknun verjanda síns, V-kk-ef H. V-kk-ef héraðsdómslögmanns, 75.000 krónur.