S-3881/2021

Mál þetta, sem dómtekið var 16. nóvember sl., var höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 5. ágúst 2021, á hendur: „X, kennitala [...], [...][...][...], Reykjavík, f yrireftirtalin brot framin gegn þáverandi unnustu hans, A, kennitala [...]:

I.

Fyrir brot í nánu sambandi, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 9. desember 2018, á heimili ákærða að [...] í Reykjavík, hrint A til, hent henni utan í húsgögn og slegið hana með krepptum hnefa í bringuna, með þeim afleiðingum að hún hlaut mar á hægri olnboga, bringunni og víða um líkamann.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. [m]gr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Fyrir nauðgun og brot í nánu sambandi, með því að hafa aðfaranótt laugardagsins 29. desember 2018, á heimili A að [...] í Reykjavík, togað í hár hennar, veitt henni hnéspark í vinstra læri og kvið og slegið hana í andlitið. Einnig eftir að hún náði að hlaupa út úr íbúðinni, fram á stigagang og þaðan niður á næstu hæð, tekið um háls hennar með báðum höndum og dregið hana þannig inn í íbúðina og farið með hana inn í svefnherbergi þar sem hann klæddi hana úr að neðan og setti fingur í leggöng hennar. Allt með þeim afleiðingum að A hlaut sár á vinstri kinn, mar á vinstri hluta kjálka, mar á báðum fram-og upphandleggjum, mar yfir vinstri olnboga, vinstri öxl og vinstri upphandlegg og fjölda marbletta á báðum fótleggjum og lærum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 194. gr. og 1., sbr. 2. [m]gr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

III.

Fyrir brot í nánu sambandi, með því að hafa sunnudaginn 20. janúar 2019, á heimili ákærða að [...] í Reykjavík hent A á spegil, tekið um andlit hennar þar sem hann hélt henni niðri í gólfinu og hent henni á sjónvarpsskenk, með þeim afleiðingum að A hlaut mar á efri hluta baks vinstra megin og tognun á baki.

Telst þetta varða við 1., sbr. 2. [m]gr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Af hálfu A, kennitala [...] er gerð krafa um miskabætur úr hendi ákærða að fjárhæð 2.000.000 kr. auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 29. desember 2018 þar til mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Einnig er krafist málskostnaðar að mati dómara eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verið dæmd vægasta refsing er lög leyfa. Þá krefst hann þess aðallega að hann verði sýknaður af bótakröfu en til vara að bætur verði stórlega lækkaðar. Loks krefst verjandi ákærða hæfilegra málsvarnarlauna að mati dómsins sem greiðist úr ríkissjóði.

Málið var tekið fyrir í dag, með vísan til 168. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, til framlagningar á vottorði B sálfræðings, vegna ákærða, dagsettu 8. desember 2021. Var málflytjendum gefin kostur á að gera athugasemdir til viðbótar fyrri málflutningi og ítrekuðu þau fyrri kröfur sínar og var málið dómtekið á ný.

II

Málsatvik

Lögreglu barst sunnudaginn 20. janúar 2019 tilkynning um að brotaþoli, A, hefði orðið fyrir líkamsárás. Var rætt við hana á bráðamóttöku og kvaðst hún hafa verið heima hjá ákærða sem væri kærasti hennar. Hefði hann hent henni til og frá og á húsgögn í íbúðinni og haldið henni niðri og legið ofan á henni. Hann hefði einnig ráðist á brotaþola á milli jóla og nýárs. Sagði hún ákærða hafa verið undir áhrifum áfengis og líklega einnig kókaíns.

Brotaþoli gaf skýrslu vegna málsins síðar sama dag og kvaðst hún hafa byrjað í sambandi með ákærða í maí 2017. Hefði það gengið vel í byrjun en hún síðar farið að finna fyrir mikilli stjórnsemi og afbrýðisemi af hálfu ákærða og hann orðið ofbeldisfyllri eftir því sem á sambandið leið. Hvað varðaði atvik 20. janúar þá sagði brotaþoli að hún hefði farið niður í bæ og endað á heimili ákærða seint um nótt og gist þar. Hún hefði vaknað um klukkan ellefu og hefði ákærði þá verið með símann hennar og verið að vafra í honum og reyna að „finna eitthvað á hana“. Hann hefði farið að ásaka hana um að daðra og vera með öðrum mönnum og hann allt í einu brjálast. Hann hefði hlaupið á eftir henni, tekið í hana og kastað henni í spegil, haldið henni niðri á gólfinu og haldið fyrir andlitið á henni. Þá hefði hann skipað henni af afhenda honum húslykilinn sinn. Hefði hún náð að komast í síma ákærða og „gera SOS á hann“ til að hringja á neyðarlínu. Þegar ákærði áttaði sig á því hefði hann reiðst og tekið hana upp og kastað henni í sjónvarpsskenk og hefði hún við það misst andann og engst um á gólfinu. Hann hefði varnað henni að komast út en hún hefði öskrað mikið af hræðslu og sársauka þannig að ákærði hefði ekki þorað annað en að hleypa henni út. Í kjölfar atviksins hefði hún farið á slysadeild til skoðunar. Fyrst hefði hún mest fundið til í vinstri hlið líkamans en nú fyndi hún mest til í bakinu eftir að hafa hafnað með það á sjónvarpsskenknum.

Hvað varðaði atvik 29. desember 2018 þá kvaðst brotaþoli hafa farið út með vinkonum sínum og komið heim undir morgun og hefði ákærði þá verið í íbúð hennar. Hann hefði strax farið að ásaka hana um að hafa verið að gera eitthvað af sér og verið með ranghugmyndir hvað það varðaði, eins og svo oft. Í kjölfar þessara ásakana hefði ákærði togað í hár hennar, sparkað hnéspark í maga hennar og læri og slegið hana. Hún hefði náð að flýja fram á gang en ákærði komið á eftir henni og náð henni. Hefði hann tekið hana kyrkingartaki með báðum höndum utan um háls hennar og haldið henni þannig. Hefði hann dregið hana upp eina hæð á stigaganginum með hendurnar um háls hennar og inn í íbúðina aftur og inn í svefnherbergi. Kvaðst hún hafa misst andann og ekki getað öskrað vegna hálstaksins og haldið að hún væri að deyja. Þar hefði hann tekið hana úr buxum og nærbuxum til að skoða hvort hún hefði verið að gera „eitthvað“. Hefði hún upplifað mikla hræðslu og niðurlægingu en ákærði hefði skoðað kynfæri hennar og m. a. stungið fingri upp í leggöngin á henni. Hefði ákærði ekki átt að hafa aðgang að íbúð hennar; hún hefði beðið hann að skila lykli sem hann var með en hann sagt að hann væri búinn að týna honum. Kvaðst brotaþoli hafa farið á slysadeild eftir þetta atvik en ekki ætlað sér að kæra þessa árás. Hefði hún ekki sagt frá því við skoðun að ákærði hefði sett fingur í leggöng hennar, m. a. vegna þess að [...] hennar var þá viðstödd.

Þá sagði brotaþoli að ákærði hefði fyrst ráðist á hana á heimili hans kvöldið þegar bein útsending var vegna bardaga G-kk-ef N-kk-ef, og byggir lögregla á því í rannsókn sinni að það hafi verið 9. desember 2018. Vinur ákærða, C, hefði einnig verið á heimilinu og orðið vitni að árásinni og reynt að ganga á milli. Hún hefði verið inni í svefnherbergi að hlaða símann sinn þegar ákærði hefði komið þangað og ásakað hana um að vera að fela sig þar með símann til að reyna við einhverja stráka. Hann hefði rifið af henni símann og byrjað að skoða hann og síðan hringt í númer í símanum hennar sem hefði verið hjá einhverjum strák. Hann hefði gleymt að skella á og hefði viðkomandi heyrt eitthvað af því sem síðan gerðist. Ákærði hefði ráðist á hana með ofbeldi, rifið hana upp og kastað henni um herbergið og ítrekað ýtt henni. Hefði hann kastað henni á húsgögn og á rúmið og m. a. kastað henni þannig að hún féll á „ rúmhliðina“ og hefði hún þá misst andann. Hún hefði kallað á C eftir hjálp og hann komið og reynt að halda ákærða frá en það gengið illa. Á leiðinni fram í forstofu hefði hún sagt að hún vildi fara heim og hefði ákærði þá kýlt hana í bringuna. Eftir árásina hefði C ekið henni heim. Hún hefði verið með marbletti víðs vegar um líkamann eftir þessa árás, áberandi marbletti á hægri olnboga, á bringunni og víða um líkamann en ekki leitað sér læknisaðstoðar.

Brotaþoli gaf á ný skýrslu hjá lögreglu 29. janúar 2019. Lýsti hún þá atvikum 29. desember á sama hátt og áður en sagði til viðbótar að ákærði hefði stungið vísifingri hægri handar í leggöng hennar. Hann hefði síðan skoðað á sér fingurinn og sagt að „ hann“hefði greinilega notað smokk. Hefði þetta verið eins og hann væri að leita eftir einhverju, t. d. sæði. Hann hefði róast eftir þetta en hún þá verið hágrátandi. Kvaðst hún nokkrum dögum eftir atvikið hafa sagt vinkonu sinni og [...] frá þessu.

Ákærði gaf skýrslu vegna málsins 15. mars 2019. Hann sagði að hann og brotaþoli hefðu verið saman í tæp tvö ár og hætt saman í janúar 2019. Brotaþoli hefði drukkið mikið meðan þau voru saman og verið að hitta aðra menn. Sagði hann brotaþola hafa beitt hann líkamlegu ofbeldi en hafnaði því að hann hefði beitt hana ofbeldi. Um það leyti sem þau slitu sambandi sínu hefði brotaþoli beitt hann ofbeldi. Hún hefði verið nývöknuð umrætt sinn og hefði hún slegið hann og klórað oghann verið með klórför og marblett á brjósti eftir þetta. Hefði þetta gerst í kjölfar rifrildis á milli þeirra sem varðaði það að brotaþoli vildi að hann skilaði henni lykli. Sagði hann ekki mögulegt að hún hefði verið með áverka eftir hann vegna þessara atvika, þau hefðu rifist og brotaþoli reynt að taka símann hans en hann hefði einnig tekið hennar síma. Hann hefði síðan tekið símannsinnaftur af henni og hún þá dottið aftur fyrir sig en ekki dottið á neitt.

Þá lýsti ákærði því að hann hefði verið heima hjá brotaþola milli jóla og nýárs þegar hún hefði komið heim íannarlegu ástandi og ráðist á hann. Einnig hefði hún ætlað að aka í burtu á bifreið og hann þurft að stoppa hana. Hefði hann ekki beitt hana ofbeldi en tekið í höndina á henni. Sagði ákærði að verið gæti að brotaþoli hefði fengið áverka eftir það en hún sé með [...]og borði ekki og fái marblett ef potað er í hana. Hann vissi að hún hefði verið með einhverja marbletti eftir þetta, a. m. k. á handlegg. Hefði hann verið á heimili brotaþola til að hleypa henni inn þar sem hún hefði verið lyklalaus en hann kvaðst ekki vita hvort hún hefði vitað að hann yrði þarna þegar hún kæmi heim. Síðar í framburði sínum sagði ákærði að hún hefði vitað að hann væri þarna. Kvaðst hann hafa haldið að brotaþoli hefði verið með einhverjum strák, gömlum skólafélaga, og viljað skoða símann hennar. Brotaþoli hefði verið búin að drekka mikið þessa nótt og hefði bilast og ráðist á hann. Ákærði kvaðst telja að brotaþoli hefði dottið þegar hún fór út úr íbúðinni, en hún hefði verið búin að fara niður nokkrar hæðir þegar hann náði til hennar. Eftir þetta hefðu þau sæst og verið saman í íbúðinni þangað til næsta kvöld.

Spurður um atvik 9. desember sagði ákærði að þau hefðu verið heima hjá honum og hefði brotaþoli verið í annarlegu ástandi. Hann hefði tekið eftir því að hún var búin að vera uppi í rúmi í einhvern tíma með símann og hefði athugað með hana. Þá hefði hún verið að spjalla við einhvern mann og beðið hann að útvega sér fíkniefni „eða eitthvað“og hefði hann ekki verið sáttur við það. Þau hefðu farið að rífast og hún lamið til hans og hann ýtt á hana og hefði hún þá dottið, líklega á hurðarkarm. Héldi hann að vör hennar hefði þá sprungið. Hefði rifrildi þeirra byrjað í svefnherberginu en þau síðan farið fram og þar hefði hún dottið á hurðarkarminn. Þá hefði hún verið drukkin og einnig dottið sjálf samkvæmt því sem C vinur hans sagði, sem einnig hefði verið viðstaddur atvik. Eftir þetta hefði hún farið heim.

Var ákærða kynntur framburður brotaþola hjá lögreglu. Neitaði hann alfarið að hafa beitt brotaþola ofbeldi 20. janúar eins og hún lýsti hjá lögreglu. Það sama ætti við hvað varðaði lýsingar hennar á atvikum 9. og 29. desember. Þá sagði hann að C hefði stíað þeim í sundur og hefðu þau þá verið að öskra hvort á annað. Voru ákærða kynnt fyrirliggjandi SMS- skilaboð á milli þeirra og skilaboð í gegnum Whatsapp sem aflað var úr síma brotaþola. Kvaðst ákærði kannast við þessi samskipti. Tók hann sérstaklega fram að þar sem hann bæðist afsökunar væri það ekki vegna þeirra ásakana sem brotaþoli hefði sett fram.

Fyrir liggur skýrsla Neyðarmóttöku vegna komu brotaþola þangað 20. janúar 2019. Er þar bókuð frásögn brotaþola, m. a. vegna atvika fyrr um daginn. Segir í móttökuskýrslu hjúkrunarfræðings að brotaþoli hafi verið með grátköst/tárast, óttaslegin/kvíðin og hrædd um líf sitt, en ekki var fór fram læknisskoðun á brotaþola. Er í skýrslunni merkt við og skráð að brotaþoli hafi við komu verið með eymsli á kjálka við þreifingu og mar og skrámur á baki og öxl auk þess sem fyrir liggja ljósmyndir sem teknar voru af áverkunum.

Fyrir liggur vottorð D læknis, dagsett 10. febrúar 2019, vegna komu brotaþola á slysadeild 30. desember 2018. Er þar rakið að brotaþoli hafi lýst því að hún hefði komið heim til sín undir morgun og hefði ákærði, sem þá var kærasti hennar, beðið hennar og veist að henni eftir að hafa sakað hana um að hafa gert eitthvað af sér. Hann hefði sparkað með hné í kvið og vinstra læri hennar og lamið hana í kjálka og kinnbein vinstra megin. Hún hafi reynt að koma sér undan en ákærði náð henni og tekið hana hálstaki og dregið hana upp þrjár hæðir. Hún hafi ekki misst meðvitund á meðan á árásinni stóð en misst andann og hana hafi svimað eftir að hann hafði dregið hana upp á hálsinum. Þá hafi hann tekið hana úr buxunum en ekki beitt hana kynferðislegu ofbeldi. Kvaðst brotaþoli vera aum í hálsi, með verk í neðri hluta kviðar vinstra megin og eiga erfitt með gang vegna verkja í vinstri fæti. Við skoðun hafi brotaþoli reynst vera með sár á vinstri kinn, mar á vinstri hluta kjálka, marga marbletti á báðum framhandleggjum og upphandleggjum, stóran marblett og blóðmar yfir vinstra olnboga, öxl og upphandlegg og fjölda marbletta á báðum fótleggjum.

Einnig liggur fyrir vottorð sama læknis, dagsett sama dag, vegna komu brotaþola á slysadeild 20. janúar 2019. Lýsti brotaþoli þá atvikum svo að hún hefði verið á heimili ákærða og þegar hún vaknaði um morguninn hefði ákærði enn verið að drekka frá því kvöldið áður. Hefði hann verið með símann hennar og sakað hana um framhjáhald og verið að leita að sönnun þess. Hann hefði ráðist á hana, hent henni utan í húsgögn og hefði hún lent með bakið á skrifborði. Segir í vottorðinu að brotaþola hafi verið mikið niðri fyrir við komu og verið í augljósi áfalli og titrað og skolfið. Brotaþoli hafi verið með höfuðverk og verk í baki. Við skoðun hafi hún reynst vera með mar og blæðingu á efri hluta baks vinstra megin og tognun í baki.

Fyrir liggur vottorð E sálfræðings, dagsett 5. mars 2019. Kemur þar fram að brotaþoli hafi verið til meðferðar vegna meintra líkamsárása og kynferðisbrots. Hafi E-x-nf hana þrisvar á tímabilinu janúar til febrúar 2019 og hafi henni verið veittur sálrænn stuðningur og áfallahjálp. Hafi sálræn einkenni brotaþola í kjölfar áfallanna samsvarað einkennum sem séu þekkt hjá fólki sem hafi upplifað alvarleg áföll, eins og líkamsárás, nauðgun, stórslys eða hamfarir. Niðurstöður sjálfsmatskvarða hafi samsvarað vel frásögnum brotaþola í viðtölum og hafi hún ávallt virst hreinskilin, trúverðug og samkvæm sjálfri sér. Hafi brotaþoli verið með töluverð [...] fyrstu vikurnar eftir meint ofbeldisbrot og sýnt mikið hugrekki við að takast á við þau einkenni og höfðu þau minnkað í þriðja viðtalinu. Hafi eðlilegt bataferli virst vera hafið hjá brotaþola en líklegt sé að hún þurfti áfram í sínu daglega lífi að takast á við minningar um meint brot og aðrar afleiðingar þess. Þá segir í vottorðinu að ljóst þyki að atburðurinn hafi haft víðtæk áhrif á líðan brotaþola.

Fyrir liggur útprentun af SMS- skilaboðum frá ákærða til brotaþola [...] 2019 sem aflað var með afritun á farsíma brotaþola, þar sem ákærði segir: Þykir mjög leiðinlegt hvernig hlutirnir enduðu, fyrirgefðu allt sem er á minn hlut og til hamingju með daginn. Þá liggja fyrir svohljóðandi skilaboð frá ákærða til brotaþola tveimur dögum síðar: Vill fá dótið mitt, Tinder Hóran þín, Ok ég kem bara og næ í það og Ertu vangefin vill fá dótið mitt og vera laus við þig.

Einnig liggur fyrir útprentun af samskiptum brotaþola og ákærða í gegnum samskiptaforritið Whatsapp á tímabilinu frá september 2018 til janúar 2019 sem einnig var aflað úr farsíma brotaþola. Koma þar m. a. fram eftirfarandi skilaboð 14. desember 2018:

Ákærði: Viltu fara á Rangá og fá smá me and you time og laga þetta?

Brotaþoli: Ég er með [...]

Brotaþoli: Og svo er ég ekki að fara neitt með þer og hitta þig þannig i fyrsta skiptið eftir þessa áras

Ákærði: O-x-x

Skilaboð 16. desember 2018:

Ákærði: Mér liður geðveikt illa og liður eins og þetta sé ónítt og búið Þessvegna er ég svona lokaður með þetta Þú leifðir mér líka að halda að við værum hætt saman alla vikuna Brotaþoli: eg þurfti tima til þess að jafna mig og átta mig á þessu, ég er fornarlambið herna þú hlýtur að sýna því skilning Ég er að upplifa svo mikinn söknuð í hvernig þetta var að ég á erfitt með mig [...]

Brotaþoli:... Og fyrir utan það fannst mer mjög óþægilegt að hugsa til þess að koma til þín vip bæði drukkin og siðasta skipti sem vð hittumst reðistu á mig, skiluru það ekki?!

Ákærði: Jú

Í skilaboðum á milli þeirra aðfaranótt 29. desember 2018 biður ákærði brotaþola, sem þá virðist enn vera úti að skemmta sér, ítrekað að hitta sig en hættir svo við og segir m. a.: Ætla ekkað bíða lengur skemtu þér yndislega og láttu misnota þig inna klosti... Í kjölfarið sendir brotaþoli ákærða ítrekað beiðni um að hann komi til hennar en ákærði neitar.

Skilaboð 30. desember 2018:

Á kærði: Viltu tala saman á morgun og vera saman ef við finnum út úr þessu Brotaþoli: Mér líður ekki öruggri með þér þú hlýtur að skilja það :/

Ákærði: O-kk-nf

Brotaþoli: Þú ert búinn að ganga í skrokk á mér tvisvar sinnum í desember, ég get varla gengið og verkjar þegar ég hreyfi mig, hvernig geturu verið svona óskilningsríkur Ákærði: Er ekkert að kenna þér um

Skilaboð 1. janúar 2019.

Ákærði: Ég er edrú engin ógn af mér

Skilaboð 9. janúar 2019

Brotaþoli:... hvar er hinn húslykilinn minn?

Brotaþoli: Áttir ekkert að taka hann eg þarf að nota hann

Skilaboð 10. janúar 2019.

Brotaþoli: Þú gekkst í skrokk á konunni þinni svo illa að eg þurfti að fara í röntgen á þremur stöðum, ómskoðun og láta taka myndir af öllum líkamanum. Þú kyrktir mig svo fast að ég var hrædd um að ég væri að fara að deyja, en samt reynir þú að koma með einhverja skoðun á því sem gerðist????

Ákærði: Nei

Fyrir liggur vottorð B sálfræðings. Þar kemur fram að ákærði mætti tvisvar í sálfræðitíma til hennar á tímabilinu janúar til febrúar 2019 eftir sambandsslit hans og brotaþola. Þá hefði komið fram hjá ákærða að hann hefði fundið fyrir mikilli vanlíðan sem hann tengdi við sambandið. Sagði hann hegðun brotaþola hafa einkennst af stjórnleysi og markaleysi og hafa verið meiðandi auk þess sem áfengisneysla hennar hefði verið vandamál. Hann hefði verið meðvirkur og haft áhyggjur af börnum hennar og hefði það gert honum erfitt að enda sambandið. Þá kemur fram í vottorðinu að sálfræðingurinn telji, miðað við frásögn ákærða, að farið hafi verið yfir hans mörk og hann upplifað meiðandi hegðun sem skildi eftir sig sársauka og vanlíðan.

Við rannsókn málsins voru teknar skýrslur af vitnunum F, G (áður I-kk-þgf F-kk-þgf), C, H og I, en ekki er ástæða til að rekja efni þeirra.

III

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi Verður nú gerð grein fyrir framburði ákærða og vitna fyrir dómi að því marki sem nauðsynlegt er til úrlausnar málsins.

Ákærði neitar sök. Hann sagði að hann og brotaþoli hefðu fyrst verið saman árið 2010 og svo aftur seinna en það hefðu alltaf verið „rauð flögg“ sem ollu því að hann tók sambandið ekki lengra. Þau hefðu hist aftur í [...] árið 2016 eða 2017 og byrjað saman 2017 eða 2018. Sambandið hefði gengið ágætlega í upphafi og brotaþoli verið í góðum málum en síðan hefði tekið að halla undan fæti vegna drykkju og neyslu hennar. Þau hefðu ekki búið saman en alltaf verið saman og ættu bæði börn. Hefði hann mikið séð um börn brotaþola, t. d. sótt þau á leikskóla og vaknað til að sjá um þau á nóttunni. Einnig hefðu þau hjálpast að, t. d. fjárhagslega. Sagði hann brotaþola hafa, frá því hann kynntist henni, drukkið illa og notað fíkniefni. Í nóvember 2018 hefði hann fyrst orðið var við ofbeldi af hennar hálfu og hefði hún þá hætt að drekka í um mánuð og hefði það líklega verið besti tímann í sambandinu. Hún hefði síðan byrjað að drekka aftur og sambandið hefði þá gengið illa og farið hratt niður á við. Hann hefði alltaf drukkið minna en hún. Undir lokin hefði hann lítið drukkið með henni því þá hefði alltaf orðið vesen og leiðindi og hún beitt hann andlegu og líkamlegu ofbeldi, reynt að særa hann og sakað hann um framhjáhald. Einnig hefði hún látið sig hverfa og verið þá með einhverjum mönnum. Þá hefði hún oft upplifað hlutina öðruvísi en hann og hefði hann ekkert mátt segja við því og oft þurftað samþykkja það sem hún sagði.

Hvað varðaði þau atvik er greinir í fyrsta kafla ákæru þá hefði þetta verið kvöldið sem G-kk-nf N-kk-nf var að berjast. Hann, brotaþoli og C vinur hans hefðu verið heima hjá ákærða. Þeir C hefðu verið inni í stofu og þegar brotaþoli var búin að vera um fimmtán mínútur inni í herbergi í símanum hefði hann talað við hana. Hafði hún þá verið að tala við vin sinn H um að redda sér kókaíni, en þrætt fyrir það. Kvaðst ákærði hafa orðið ósáttur og þau farið að rífast inni í herberginu og síðan fært sig fram. Þau hefðu verið hávær og C beðið þauað hætta sem þau hefðu fljótlega gert. Brotaþoli hefði stöðugt verið að lemja í hann og kýlt hann í axlir og bringu. Kvað hann sig minna að hún hefði tekið eitthvað upp og ætlað að lemja hann og hann reynt að taka muninn af henni og hún þá dottið á eitthvað. Hefði hann ýtt henni frá sér og jafnvel haldið henni til að fá hana til að hætta. Þeir C hefðu síðan ekið henni heim að beiðni hennar. Í svefnherberginu hefðu einungis verið orðaskipti á milli þeirra en verið gæti að hún hefði þá einnig lamið hann og hann varið sig. Af því að brotaþoli hafði verið að ljúga að honum hefði hann talað við H og spurt hann hvort hún hefði verið að tala við hann og hvort hún hefði verið redda sér einhverju. Minnti hann að H hefði svaraði því játandi. Kvaðst hann hafa hlotið áverka eftir brotaþola, klórför, marbletti og bólgu en ekki leitað til læknis. Myndi hann ekki hvort hann hefði dottið en hún hefði haldið áfram að ýta í hann þegar þau voru komin fram. Brotaþoli hefði verið róleg þegar þeir óku henni heim. Þau brotaþoli hefðu verið að drekka þetta kvöld og brotaþoli verið mjög ölvuð en C drykki ekki. Neitaði hann því að hafa hent henni utan í húsgögn og slegið hana með krepptum hnefa í bringu. Þá minntist hann þess ekki að hún hefði fengið áverka eftir samskipti þeirra þetta kvöld en C hefði séð áverka á honum. Staðfesti hann að hafa hjá lögreglu sagt að hún hefði verið í „blackout“ og þá sagt hluti sem ekki væru réttir. Ákærði sagði að íbúðin á [...] væri um 60 fermetrar að stærð og með eitt svefnherbergi.

Þá voru borin undir ákærða samskipti milli hans og brotaþola á Whatsapp 14. desember 2018 þar sem ákærði spurði brotaþola hvort hún vildi fara á Rangá og fá smá me and you time og laga þetta?Spurður hvað hann hefði viljað laga sagði ákærði að hann hefði viljað laga leiðindin sem hefðu verið í sambandinu og sagðist halda að hann hefði átt við þetta kvöld. Síðan var ákærða kynnt að brotaþoli hefði svaraði þessu svo að hún væri með [...]; Og svo er eg ekki að fara neitt með þerog hitta þig þannig í fyrsta skiptið eftir þessa árás. Einnig var honum kynnt að þessu hefði hann svarað með eftirfarandi: Mér liður geðveikt illa og liður eins og þetta sé ónítt og búið. Þessvegna er ég svona lokaður með þetta. Sagði ákærði að hann hefði verið orðinn mjög meðvirkur með brotaþola. Hún upplifði hlutina venjulega öðruvísi en þeir voru. Þá var ákærða kynnt að brotaþoli hefði síðan sagt að hún þyrfti tíma til að jafna sig og átta sig á þessu og:... ég er fornarlambið herna þú hlýtur að sýna því skilning. Sagði ákærði þá að hún hefði alltaf upplifað sig sem fórnarlamb og hefði hann ekkert sagt við því. Var ákærði spurður hvers vegna hann hefði verið að biðjast afsökunar og sagði hann þá að hann hefði þurft að hugsa fyrir öllu í þessu sambandi og koma með allar lausnir og orðið að gera eitthvað.

Hvað varðar II. kafla ákæru þá sagði ákærði að brotaþoli hefði þetta kvöld farið út með vinahópi sínum. Þau hefðu verið úti alla nóttina og fram undir morgun að drekka. Hún hefði verið mjög drukkin og hefði verið erfitt að hafa samskipti við hana. Hefði hann grunað að hún hefði verið með einhverjum manni alla nóttina og því ákveðið að fara til hennar og hleypt henni inn þegar hún kom undir morgun. Hún hefði þá verið lyklalaus, en þau hefðu verið með lykla af íbúð hvors annars. Hún hefði vitað að hann ætlaði að koma heim til hennar en þau hefðu talað saman í síma. Hefði hann spurt hana um þetta og hvort hann mætti skoða símann hennar. Hefði hún látið hann hafa símann en snögglega snúist hugur og ráðist að honum og náð af honum símanum og líklega áttað sig á því að það væri eitthvað þar. Hún hefði slegið hann og kýlt en hann reynt að verja sig og hefðu þau farið að rífast. Síðan hefði hún tekið bíllykla og sagt að hún ætlaði að fara. Hún hefði hlaupið niður en hann stoppað hana og þau farið aftur inn. Myndi hann ekki hvernig hann stoppaði hana og fékk hana aftur inn en það hefði ekki verið ofbeldisfullt. Hún hefði þá verið komin út úr íbúðinni en ekki út. Kannaðist hann ekki við að hafa tekið um háls hennar og dregið hana þannig upp og inn í íbúðina en kvaðst örugglega hafa gripið í hana. Ákærði kvaðst ekki kannast við að brotaþoli hefði fengið áverka á hálsinn eftir þetta en halda að hún hefði dottið þegar hún fór út úr íbúðinni. Þau hefðu síðan sæst og hann verið hjá brotaþola í nokkrar klukkustundir eftir þetta og þau m. a. sofið saman í tvær til þrjár klukkustundir og gæti hún hafa fengið áverka á hálsinn eftir það. Hann hefði síðan farið heim þegar krakkarnir voru að koma heim. Eftir þetta hefði hún farið að halda því fram að hann hefði ráðist á hana.

Ákærði kvaðst sjálfur hafa verið undir áhrifum umrætt sinn. Myndi hann ekki hvort brotaþoli hefði beðið hann að hitta sig um nóttina. Ákærði sagði að atvik hefðu ekki gerst eins og brotaþoli lýsti þeim og neita alfarið þeirra háttsemi sem lýst væri í ákæru. Kvaðst hann ekki hafa togað í hár hennar, sparkað hnéspark í vinstra læri hennar eða kvið eða hafa slegið hana í andlitið. Kvaðst hann hafa togað í hár hennar í tengslum við kynlíf en annars ekki. Þau hefðu sofið saman eftir þetta en hann hefði þá ekki gert neitt sem hún vildi ekki. Kvaðst hann ekki minnast þess að hafa sett fingur í leggöng hennar og ekki gert það til að kanna hvort þar væri sæði. Þegar hún var komin inn hefðu þau sest niður og talað saman og hefði hún þá verið orðin rólegri. Hefðu þau klárað að tala um það sem hafði verið „issjú“. Þá var ákærða kynnt að samkvæmt skilaboðum á Whatsapp sem fóru á milli þeirra þessa nótt hefði brotaþoli beðið hannað koma en hann neitað því. Sagði ákærði það vel geta verið að brotaþoli hefði beðið hannað hitta sig. Þá voru borin undir ákærða nokkur skilaboð hans þar sem hann sagði að hún mætti verða fyrir tilteknu ofbeldi af hálfu annarra og kvaðst ákærði þarna hafa verið að vísa til ofbeldis sem hún hefði orðið fyrir á pókerstað.

Ákærða voru kynnt skilaboð milli hans og brotaþola á Whatsapp 30. desember 2018 og að ákærði ætti þar upphaf að samskiptum þeirra þegar hann s a gði: Viltu tala saman á morgun og vera saman ef við finnum út úr þessu Brotaþoli svarar: Mér líður ekki öruggri með þér þú hlýtur að skilja það:/ Sagði ákærði að þarna hefði hann verið að reyna að laga þessa hluti aftur. Var ákærða kynnt að í framhaldinu hefði hann spurt hvort hún ætlaði þá ekki að hitta hann aftur og hún svarað: Þú ert búinn að ganga í skrokk á mér tvisvar sinnum í desember, ég get varla gengið og verkjar þegar ég hreyfi mig, hvernig geturu verið svona óskilningsríkur Þessu hefði ákærði svaraði: Er ekkert að kenna þér um. Langaði bara að tala við þig og eiða áramótunum með konunni minni.

Kvaðst ákærði hafa svaraði svona þar sem hann hefði ekkert mátt segja, allt hefði þurft að vera eins og hún vildi. Hann hefði þurft að hafa frumkvæði að öllu og hefði hann verið orðinn mjög þungur og kvað hann sig hafa langað að fyrirfara sér. Þegar hann hefði sagt í skilaboðunum að sig langaði ekkert til að lifa hefði það frekar verið út af heildarástandi en ekki vegna einhvers sem hann hefði gert. Kvaðst hann hafa elskað brotaþola og gengið börnum hennar í föðurstað en sambandið hefði verið allt komið í rugl. Ákærði sagði að brotaþoli hefði sagt sér að hún hefði verið með öðrum manni þessa nótt og því hefði hann haldið þessu fram. Einnig hefði drykkja brotaþola og það að hún var ítrekað með öðrum mönnum sem hann sá að voru að senda henni óviðeigandi skilaboð kveikt vantraust hans í garð hennar. Voru ákærða kynntir áverkar samkvæmt fyrirliggjandi áverkavottorði og kvaðst ákærði þá ekki hafa veitt henni þessa áverka en þeir gætu hafa komið vegna þess að hún hefði verið að slá til hans og hann ýtt frá sér. Einnig hefði hún dottið þegar hún fór úr íbúðinni. Þá minntist ákærði þess ekki að brotaþoli hefði verið búin að biðja hannað skila sér lyklum að íbúð hennar. Á þessum tíma hefði það verið í lagi að hann væri þarna og myndi hann ekki hvenær hún hefði beðið hann um lyklana. Sagði ákærði að brotaþoli hefði átt það til að detta þegar hún var að djamma en hún væri alltaf á háum hælum og væri hún frekar klaufsk manneskja. Útilokaði hann því ekki að áverkarnir gætu hafa verið eftir eitthvað annað. Kvaðst hann sjálfur hafa verið með áverka eftir þessa nótt.

Hvað varðaði III. kafla ákæru þá hefði brotaþoli komið seint heim þetta kvöld og verið mjög drukkin en sjálfur hefði hann drukkið eitthvað um nóttina. Hún hefði lagt símann frá sér á borð, ælt í klósettið, staðið upp, lagst í rúmið og drepist. Engin samskipti hefðu verið á milli þeirra. Um leið og hún sofnaði hefðu byrjað að koma skilaboð á skjáinn á símanum hennar sem hefðu greinilega verið frá manni, með útlenskt nafn, sem hún hafði verið með. Hefði hann verið að spyrja hana hvort hún vildi koma á hótel. Kvaðst ákærði hafa sofið í sófanum. Morguninn eftir hefði ekki verið alveg runnið af brotaþola þegar hún vaknaði en hann hefði ítrekað beðið hana að fara og ekki haft áhuga á að vera með henni lengur. Hún hefði hlegið framan í hann og sagt nei eins og hún væri að hæðast að honum. Hún hefði síðan séð að honum var alvara og þá viljað fá lykilinn frá honum. Hann hefði viljað halda lyklinum og sagt að hann þyrfti að sækja dót í geymsluna og hefðu þau þá rifist út af því. Brotaþoli hefði verið með símann hans og ríghaldið í hann þegar hann ætlaði að taka hann af henni. Hefði hann náð símanum og hún þá dottið aftur fyrir sig á gólfið en strax stokkið aftur á fætur, tekið dót af borði og farið. Lítil samskipti hefðu verið á milli þeirra eftir þetta og sambandinu lokið. Sagði ákærði rangt að hann hefði kastað brotaþola á spegil og telja að spegil linn hefði brotnað ef hann hefði hent brotaþola á hann. Einnig væri rangt að hann hefði tekið um andlit hennar og hent henni á sjónvarpsskenk. Hún hefði lent á gólfinu við hliðina á skenknum en ekki á hann. Brotaþoli hefði veist að honum þennan morgun á sama hátt og venjulega nema að hún hefði ekki slegið hann íandlitið. Ákærða voru kynntar þær afleiðingar sem háttsemi ákærða væri, samkvæmt ákæru, talin hafa valdið brotaþola. Kvaðst hann ekki hafa séð þessa áverka og sagði að hún gæti hafa fengið högg þegar hún datt við skenkinn. Lýsingar hennar væru ekki réttar þar sem hún hefði stokkið strax á fætur en ekki misst andann. Kvað hann sér hafa brugðið þegar brotaþoli datt en það hefði ekki verið ætlun hans að hún dytti. Ákærði sagði að brotaþoli hefði verið kærasta hans þegar þetta gerðist og þau eitthvað rætt um að búa saman en hann verið orðinn fráhverfur því vegna drykkju brotaþola.

Þá voru borin undir ákærða SMS- skilaboð frá honum til brotaþola [...]2019 þar sem hann sagði: Þykir mjög leiðinlegt hvernig hlutirnir enduðu, fyrirgefðu allt sem er á minn hlut og til hamingju með daginn. Spurður á hverju hann væri að biðjast afsökunar sagði ákærði að honum hefði fundust leiðinlegt hvernig þetta fór allt. Þetta tengdist ekki því sem hún hefði sagt um ofbeldi af hans hálfu. Væri hann að biðjast afsökunar á þeim hlutum sem hefðu verið „eitthvað á honum“, t. d. samskiptum og öðru. Einnig voru borin undir ákærða fern skilaboð sem hann sendi brotaþola tveimur dögum síðar: Vill fá dótið mitt. Tinder Hóran þín. Ok ég kem bara og næ í það. Og: Ertu vangefinvill fá dótið mitt og vera laus við þig. Kvaðst ákærði gera ráð fyrir að hann hefði verið búinn að gera tilraun til að fá dótið sitt og viljað vera laus við brotaþola. Hvað varðaði Tinder þá hefði hann frétt að hún væri strax komin á stefnumótaforritið Tinder og fundist það vera hálfgerð vanvirðing að fara þangað svona fljótt. Borin voru undir ákærða þau skilaboð sem liggja fyrir í málinu og gengu á milli hans og brotaþola á Whatsapp og staðfesti hann að þau væru rétt.

Þá sagði ákærði að fyrirliggjandi samskipti þeirra á Whatsapp sýndu að hann hefði verið orðinn þreyttur á mikilli áfengisneyslu brotaþola og að brotaþoli hefði sakað hann um framhjáhald sem væri ekki rétt. Það hefði tekið hann einhvern tíma að komast yfir það að vera meðvirkur með henni og þegar hann fór í skýrslutöku hjá lögreglu hefði hann ekkert viljað segja til að sverta hana. Spurður um atvik sem nefnt er í vottorði sálfræðings og vísað til sem frelsissviptingar sagði ákærði að hann hefði þá verið að aka brotaþola ofurölvi heim en hún þá skipt um skoðun og viljað halda áfram að drekka. Hefði hún þá reynt að fara út úr bifreiðinni á ferð á um 90 km/klst. og hann þurft að halda henni. Hvað varðaði árás á hótelbar í nóvember 2018 sem einnig væri nefnd þar þá hefði brotaþoli „verið óviðeigandi“ við [...] ákærða. Hefði ákærði þá sagt eitthvað við hana og hún þá brjálast, þau rifist og hún kýlt hann fimm sinnum í andlitið. Þá kvaðst ákærði hafa hitt brotaþola á Hverfisbarnum og hefði hún þá verið með leiðindi við hann og kýlt hann í andlitið. Sagði hann brotaþola hafa verið með [...]. Það hefði lítið þurft til að hún fengi marbletti, t. d. eftir að þau stunduðu kynlíf en þau hefðu stundum stundað harkalegt kynlíf.

Brotaþoli, A, kvaðst hafa kynnst ákærða þegar hún var nítján ára en sambandið ekki verið alvarlegt þá. Hún hefði hitt hann aftur í [...] og þau byrjað saman í maí 2017. Í fyrstu hefði gengið vel hjá þeim og hefði hún verið í skóla en ekki hann og þau ekki búið saman en verið alltaf saman. Hann hefði hjálpað henni fjárhagslega af því að hann vildi ekki að hún væri að vinna en hún hefði framfleytt sér á námslánum. Hann hefði svo byrjað að vera afbrýðisamur og hefði viljað skutla henni og sækja hana hvert sem hún fór og hefði hún t. d. ekki mátt fara með vinkonum sínum niður í bæ. Þá hefði hann farið í gegnum í símann hennar og sífellt orðið ágengari og þetta ágerst þangað til hann varð ofbeldisfullur. Þau hefðu verið á tónleikum og hann þá sakað hana um að vera að reyna við [...] hans sem hún hefði verið að spjalla við. Hann hefði lokað hana inni á salerni og öskrað á hana og hefði [...] hans hleypt henni út. Sambandið hefði verið mjög slæmt og henni verið farið að líða illa og hefði húnverið [...].

Hvað varðar það tilvik sem lýst er í I. kafla ákærunnar þá hefðu hún, ákærði og vitnið C verið aðhorfa á bardaga. Hún hefði farið inn í herbergi að hlaða símann sinn og tala í síma við vin sinn úr grunnskóla en þau spjalli stundum saman. Ákærði hefði komið æðandi inn í herbergið og rifið af henni símann og sakað hana um að vera að reyna við vin sinn. Hefði hann ráðist að henni oghún þá kallað á C sem hefði loks komið eftir að þau voru komin fram í anddyri og stíað þeim í sundur. Hann hefði síðan ætlað að skutla henni heim en ákærði ekki viljað það nema að hann kæmi með. Ákærði hefði síðan kýlt hana í bringuna þar sem hún sat aftur í bifreiðinni þegar C var að aka henni heim og ætti hann að hafa séð þetta. Kvaðst hún ekki muna hvar höggin frá ákærða lentu en hann hefði fleygt henni niður og haldið henni. Einnig minntist hún þess að hafa verið að reyna að komast út úr herberginu. Héldi hún að C hefði átt að heyra þegar hún kallaði á hann. Kvaðst hún ekki muna hvort ákærði hefði beitt hana ofbeldi eftir að þau voru komin út úr herberginu.

Brotaþoli kvaðst hafa fengið skilaboð frá H mánudaginn eftir þettaog þá komið fram að hann hefði heyrt þetta. Ákærði hefði ekki skellt á H og hefði síminn legið á rúminu þannig að hann heyrði í þeim. Þá myndi hún ekki hvort þau hefðu verið að drekka þetta kvöld en það væri rangt að hún hefði verið að redda sér kókaíni með símtalinu. Einnig neitaði brotaþoli að hafa kýlt ákærða og kvaðst hún hafa legið á rúminu þegar hann kom inn í herbergið og reif af henni símann. Minntist hún þess ekki að hafa ráðist að ákærða með einhverjum hlut. Þá sagði brotaþoli að sjálf höndlaði hún áfengi almennt vel. Brotaþoli kvaðst hafa verið í bifreiðinni á leiðinni heim þegar ákærði kýldi hana. Þá sagði hún réttan þann framburð sinn hjá lögreglu að ákærði hefði ráðist á hana með ofbeldi, rifið hana upp og kastað henni til og ítrekað ýtt við henni. Hún minntist þess að hann hefði haldið henni niðri og þau hefðu verið komin fram þannig að þar hefðu verið einhverjar ryskingar. Þá var borinn undir hana sá framburður hennar hjá lögreglu að í forstofunni, áður en þau fóru í bifreiðina, hefði ákærði kýlt hana í bringuna. Sagði brotaþoli þá að í minningunni hefði þetta gerst í bifreiðinni og myndi hún ekki eftir að hafa verið kýld í forstofunni. Kvaðst hún hafa verið með áverka á bringu og olnboga eftir þetta og hefði hún tekið myndir af þeim af því aðhún fór ekki á spítalann en ákærði hefði eytt þeim úr símanum. Var brotaþola kynnt að ákærði hefði sagt að hún hefði ráðist á hann og hann hefði verið að verjast henni og sagði brotaþoli það vera rangt.

Hvað varðar þau atvik sem lýst er í II. kafla ákærunnar þá kvaðst brotaþoli hafa farið á bingókvöld sem vinur hennar I hélt, með vinkonum sínum, og hefðu þau verið að drekka. Eftir það hefði hún farið til vinkonu sinnar. Síðan hefði hún farið með I á pókerstað í Síðumúla. Þaðan hefðu þau tekið saman leigubifreið og hún farið heim til sín í [...] en hann haldið áfram í [...]. Ákærði hefði ekki verið sáttur við þetta. Hann hefði verið búinn að týna húslyklum sem hún hafði látið hann hafa að íbúðinni hennar og sagst hafa verið búinn að leita mikið að þeim og hefði hún ekki átt von á að hann yrði heima hjá henni þegar hún kom heim. Hann hefði þá ráðist á hana, rifið í hárið á henni og sparkað hnénu í lærið á henni og í þindina eða magann og hún þá lyppast niðurá gólfið. Þau hefðu síðan sest í sófann og hann farið í gegnum símann hennar alveg brjálaður að leita að einhverju. Hún hefði þá tekið á rás og farið út og hann á eftir henni og hefði hann tekið hana hálstaki og kreist svo fast að hún gat hvorki öskrað né andað. Þannig hefði hann dregið hana inn í íbúðina, sem er á þriðju hæð, og sleppt henni þar. Hann hefði síðan farið með hana inn í svefnherbergi og tekið hana úr buxunum og ætlað að athuga hvort það væri sæði inni í henni. Hann hefði síðan stungið fingrinum inn og þegar hann sá að þar var ekkert hefði hann sagt að „hann“ hefði greinilega notað smokk. Ákærði hefði enn verið brjálaður og skipað henni að fara að sofa en hún hefði ekki getað það og grátið mikið. Hefði hún eftir þetta verið í sambandi við [...] sína og sagt henni að eitthvað væri að. Þegar ákærði var orðinn rólegur hefði hún sagt honum að hann þyrfti að fara og sjálf farið á spítalann. Gerði hún sér ekki grein fyrir því hvað hann var lengi í íbúðinni eftir árásina en hann hefði farið því hann vissi að [...] hennar var á leiðinni. Teldi hún að ákærði hefði ekki sofnað í íbúðinni og sagði þau ekki hafa stundað kynlíf eftir þetta. Sagði brotaþoli að hún hefði ekki getað það þar sem hún hefði verið öll lurkum laminn eftir þetta og haltrað eftir hnésparkið á lærið. Sagði hún ákærða hafa beitt sig ofbeldi eftir þetta en ekkert í líkingu við hnésparkið og kverkatakið.

[...] hennar hefði farið með henni á slysadeild og þar hefði hún sagt frá ofbeldinu en ekki getað sagt frá því fyrir framan [...] sína að ákærði hefði sett fingur í leggöng hennar. Henni hefði ekki fundist hún vera mjög drukkin þegar þetta gerðist. Brotaþoli sagði þau örugglega hafa verið í samskiptum fyrr um kvöldið en hún minntist þess ekki núna og myndi ekki eftir að hafa beðið ákærða að hitta sig. Samt hefði hún ekki átt von á að hann birtist óvænt hjá henni. Var brotaþola kynnt að hún hefði ítrekað beðið ákærða að koma í samskiptum þeirra á Whatsapp þessa nótt og kvaðst hún ekki hafa séð þau samskipti áður.

Brotaþoli sagði ákærða hafa haldið með báðum höndum utan um háls hennar og kreist svo fast að hún gat ekkert andað eða talað. Hann hefði síðan dregið hana með báðum höndum inn í íbúðina og þá gengið áfram upp stigann en dregið hana. Hún hefði því farið aftur á bak upp stigann og hann haldið um háls hennar beint fyrir framan sig. Hún hefði hvorki getað öskrað né andað fyrr en hún var komin inn í íbúðina. Hefði hún næstum því verið komin niður á fyrstu hæð þegar ákærði náði henni. Myndi hún nú ekki eftir því að hann hefði slegið hana áður en hún fór út. Kvaðst brotaþoli hafa verið með fjólublá handarför á úlnliðum, sár og marbletti á andlitinu og með risastórt mar á vinstra læri og hefði hún haltrað í marga daga eftir þetta. [...] hennar og [...] hennar hefðu séð hana í þessu ástandi. [...] hennar hefði heyrt þegar hún lýsti atvikum hjá lækninum.

Hvað varðaði þau atvik er greinir í III. kafla ákæru þá hefði hún vaknað heimahjá ákærða og hefði hann þá veriðmeð símann hennar. Hann hefði verið að þykjast vera hún í samskiptum í símanum og verið að reyna að fiska hvort eitthvað væri í gangi milli hennar og annarra. Hefði hann haldið að hún væri að reyna við stráka á Instagram. Hefði hún sagt honum að þetta væri ekki rétt og fundist þetta vera brot gegn sér persónulega. Ákærði hefði síðan hrint henni, tekið utan um andlit hennar og reynt að þagga niður í henni. Hann hefði tekið hana kverkataki en hún náð að öskra og tekið hana síðan upp og kastað henni í sjónvarpsskenk og hefði hún lent með hrygginn á honum. Hún hefði reynt að ná andanum eftir höggið og ákærði þá staðið yfir henni og öskrað. Hefði hún síðan náð að hlaupa út á sokkunum til [...] sinnar á [...] og hefði kærasti [...] hennar hringt í ákærða og spurt hann hvað væri í gangi og hefði ákærði sagt að brotaþoli væri bara hóra. Kvaðst hún ekki hafa náð að taka símann af ákærða. Eftir þetta hefði hún lokað á samskipti við ákærða. Hún hefði farið á slysadeild og reynst vera með áverka á baki, að því er hún teldi eftir skenkinn. Kvaðst hún ekki kannast við að hafa veriðað takast á við ákærða um hans síma enda hefði hún ekkert haft með hann að gera og ekki haft aðgangsorð inn í hann. Kvaðst hún þessa nótt hafa komið til ákærða af því að hún hafði ekki fundið lyklana sína. Hún hefði farið að sofa þegar hún kom og vaknað daginn eftir um hádegi.

Var brotaþola kynnt að í skýrslu hennar hjá lögreglu hefði verið haft eftir henni að ákærði hefði kastað henni á spegil og sagði hún að það hefði verið byrjunin. Hefði spegillinn verið í anddyrinu og hefði hann ekki brotnað við þetta. Síðan hefði ákærði haldið henni á gólfinu og hún öskrað á hjálp og gert þá ráð fyrir að einhver væri vaknaður sem gæti heyrt í henni og komið til aðstoðar. Hefði ákærði síðan sleppt henni og hann líklega áttað sig á því að einhver myndi heyra í henni.

Sagði brotaþoli það rangt sem ákærði héldi fram að hún væri ólík sjálfri sér þegar hún væri undir áhrifum áfengis. Þá kannaðist hún ekki við tilvik þar sem hún hefði reynt að kasta sér út úr bifreið ákærða. Kvaðst hún ekki hafa viljað láta meiða sig í kynlífi, t. d. með því að gripið væri um háls hennar, og sagði þau ekki hafa stundað harkalegt kynlíf. Einnig væri rangt að hún hefði á bar á 101 Hótel kýlt ákærða fimm sinnum í andlitið, hún kannaði stekki við að hafa hætt að drekka í nóvember 2018 eða að hafa slegið ákærða á Hverfisbarnum sumarið 2019. Kvaðst brotaþoli hafa verið að glíma við [...] síðan hún var 16 ára og vera nú í bata og búin að vera það í mörg ár. Vissi hún ekki til þess að hún fengi meira marbletti en eðlilegt væri og væri hún ekki með næringarskort. Þá kvaðst hún kannast við að hafa orðið fyrir því á vinnustað að maður veittist að henni og setti hönd inn undir buxur hennar en ekki að ráðist hafi verið á hana við barborð. Brotaþoli sagði ákærða hafa verið kærasta sinn þegar atvik gerðust og hefðu þau talað um trúlofun og að flytja saman en ekki hefði orðið af því en þau hefðu alltaf verið saman. Var brotaþola kynnt að ákærði hefði borið um það að hann hefði alltaf þurft að gefa eftir ef þau greindi á. Kvaðst hún hafa upplifað það svo að hún hefði alltaf gefið eftir eða þau ákveðið að hætta að tala um hlutina af því að það hefði ekki verið hægt. Hvað varðaði atvik 29. desember þá kvaðst hún ekki hafa ætlað að aka í burtu þegar hún fórniður, eins og ákærði héldi fram. Þá væri ekki rétt að ákærði hefði ekki tekið hana tökum til að ná henni upp aftur og að þau hefðu sest á sófa og ástandið þá róast og ákærði þá gefið eftir og samþykkt það sem hún sagði. Brotaþoli sagði ákærða hafa reynt að stjórna henni og viljað láta hana vorkenna sér með því að tala um vanlíðan og að hann vildi ekki lifa. Það hefði hann t. d. gert þegar hún neitaði að vera með honum á gamlárskvöld. Þá kvaðst brotaþoli ekki muna eftir að hafa 14. desember 2018 svarað skilaboðum frá ákærða þar sem hann var að biðja hana að koma á Rangá með sér. Eftir að hafa verið kynnt að samkvæmt gögnum hefði hún sagt að hún væri ekki að fara að hitta hann þannig í fyrsta skiptið eftir þessa á ráss agði brotaþoli að miðað við þessa dagsetningu væri það eina sem sér dytti í hug atvikið kvöldið sem bardaginn var. Einnig voru brotaþola kynnt skilaboð 30. desember frá ákærða þar sem hann spurði hana hvort hún vildi tala við hann á morgun og vera saman ef þau fyndu út úr þessu og svar hennar þar sem hún sagði að sér liði ekki öruggri með honum, hann hlyti að skilja það. Kvaðst hún telja að þarna væri hún að tala um atvik 29. desember. Þá sagði hún að skilaboð hennar til ákærða sama dag þar sem hún vísaði til þess að hann væri búinn að ganga tvisvar í skrokk á henni í desember vísuðu til sama atviks og kvöldið þegar bardaginn var. Loks var brotaþola kynnt útprentun á fimm SMS- skilaboðum frá ákærða frá [...] og [...] 2019. Mundi hún eftir að hafa fengið skilaboð og að hafa síðan lokað á hann. Hún hefði skráð sig á Tinder eftir að þau hættu saman og ákærði frétt það.

Brotaþoli sagði að eftir þetta hefði hún orðið [...] og þurft að gera hlé á námi vegna [...]. [...]. Hann hefði brotið hana mikið niður og væri hún ekki sama manneskjan og áður; hún hefði áður alltaf verið með „allt upp á tíu en væri nú rúst“. Kvaðst hún hafa leitað sér sálfræðiaðstoðar og fyrir lægi að hún þyrfti á áframhaldandi meðferð að halda. J hjúkrunarfræðingur sagði brotaþola hafa leitað á bráðamóttöku og fengið þar áverkamat. Réttargæslumaður brotaþola hefði síðan leitað til vitnisins og sagt henni frá því að brotaþoli hefði lýst því að ákærði hefði ítrekað beitt hana kynferðisofbeldi, síðast á milli jóla og nýárs. Brotaþoli hefði því komið til hennar 21. janúar og hefði frásögn hennar verið skráð en hún ekki skoðuð. Brotaþoli hefði sagst hafa kynnst ákærða í maí 2017. Í byrjun hefði hann komið vel fram við hana en fljótlega hefði farið að bera á andlegu ofbeldi. Líkamlegt ofbeldi hefði ekki byrjað fyrr en árið 2018. Brotaþoli hefði gefið greinargóða frásögn og farið í gegnum atvik í tímaröð. Hefði þetta byrjað sem mikil afbrýðisemi og stjórnsemi af hálfu ákærða sem hefði alltaf viljað vita hvar hún væri og hefði hún ekki mátt fara neitt og ekki vinna á [...]. Hann hefði verið ógnandi til að byrja með, t. d. ýtt henni upp að vegg og öskrað á hana. Hann hefði fyrst beitt hana ofbeldi þegar þau fóru á tónleika með fjölskyldu ákærða. Þá hefði ákærði talið að hún hefði verið að reyna við [...] hans og hefðu aðrir skorist í leikinn. Milli jóla og nýárs hefði ákærði beitt hana kynferðislegu ofbeldi. Hann hefði þvingað fingur inn í leggöng brotaþola til að athuga hvort hún hefði verið með einhverjum. Þetta hefði hann ekki gert með samþykki hennar. Hefði hún verið hrædd þegar hún var hjá henni og sýnt [...]. Þá hefði hún sagt hann hafa hrint sér á sjónvarpsbekk. Brotaþoli hefði sagst hafa fengið símtal frá ákærða á leiðinni til vitnisins. Hún hefði lýst kvíða en einnig verið sátt við að vera búin að leggja fram kæru. Hún hefði verið brotin og sagt þetta hafa komið niður á námi sínu og verið hrædd og hefði vitninu fundist hún vera trúverðug.

D læknir kvaðst hafa skoðað brotaþola eftir þau atvik er greinir í II. og III. kafla ákæru og ritað um það vottorð. H vað varðar þau atvik er greinir í II. kafla þá hefði brotaþoli lýst því fyrir henni að sambýlismaður hennar hefði ráðist á hana. Hún hefði verið með vinum að spila bingó og komið seint heim og hefði hann ekki treyst henni. Hann hefði sparkað í kvið hennar og vinstra læri og kýlt hana á kjálkann vinstra megin. Hefði hún verið með sár á vinstri kinn, mar á vinstri kjálka og marga marbletti á báðum handleggjum, rispur og mar á báðum olnbogum, mar og rispur á upphandleggjum og marga marbletti og rispur á báðum fótleggjum. Á myndum sem vitnið hefði og sem teknar voru af brotaþola á slysadeild sæist mar á vinstri kjálka, og einn marblettur á hálsi sem vitnið kvaðst hafa gleymt að setja í vottorðið. Þá sæjust þar áverkar á lærum, hnjám og leggjum. Spurð hvort áverka rá hálsi gætu samrýmst því að tekið hefði verið um háls brotaþola og hún dregin þannig upp stiga sagði vitnið að hún teldi að þá hefðu átt að vera fleiri marblettir en þetta eina mar sem hún segði styðji þetta. Að öðru leyti samrýmdust áverkarnir frásögn brotaþola.

Vitnið var spurt hvað hún ætti við í vottorðinu með þeim orðum að ákærði hefði tekið brotaþola úr buxunum en „ekki kynferðisofbeldi“. Sagði vitnið að brotaþoli hefði verið spurð hvort hún hefði orðið fyrir kynferðislegri árás og teldi að hún hefði neitað því. Gerð hefði verið ómskoðun á brotaþola og einnig tekin röntgenmynd af vinstra læri hennar, hægri olnboga og framhandlegg. Spurð hvort harkalegt kynlíf, þar sem t. d. er togað í hár og tekið þétt um háls, gæti leitt til áverka eins og brotaþoli reyndist vera með sagði vitnið að það gæti ekki átt við um áverka á handleggjum og fótleggjum. Ef haldið væri um háls þá gætu komið áverkar þar. Þá sagði vitnið að áverkarnir hefðu verið nýir við skoðun. Staðfesti vitnið að hafa ritað vottorðið á ensku en það hefði verið þýtt nákvæmlega yfir á íslensku.

Hvað varðaði komu brotaþola 20. janúar 2019, vegna þeirra atvika er greinir í III. kafla, þá hefði brotaþoli sagt henni að hún hefði vaknað heima hjá ákærða um morguninn og hefði ákærði þá verið að skoða símann hennar. Hann hefði ráðist á hana og fleygt henni á húsgögn og hefði hún lenti með bakið á skrifborði. Henni hefði tekist að flýja út og hringja í [...] sína en farið síðan til [...] sinnar sem hringdi á lögreglu. Brotaþoli hefði verið með rispur og mar á efri hluta baksins og áverka á olnboga. Samkvæmt gögnum hefði hún verið í áfalli þegar hún kom, átti erfitt um tal en verið skýr í höfði og getað svarað spurningum. Hefðu myndir verið teknar af brotaþola við komu en engar röntgenmyndir. Kvaðst vitnið telja að áverkarnir hefðu verið nýir þegar hún skoðaði brotaþola og samrýmdust þeir sögu brotaþola.

F kvaðst vera vinkona brotaþola og hafa kynnst henni í kringum árið 2010. Ákærða hefði hún ekkert þekkt áður en hann byrjaði með brotaþola og hefði hún ekki orðið vitni að ofbeldi hans í garð brotaþola. Henni hefði fundist eins og ákærði vildi stýra brotaþola og hefði enginn mátt horfa á brotaþola. Hann hefði verið góður við hana inniá milli en hún hefði ekki mátt fara neitt en mátt fara út að djamma með honum. Brotaþoli hefði nokkrum sinnum sagt henni frá ofbeldi ákærða í hennar garð. Hann hefði oft ásakað hana um að vera með öðrum mönnum. Einu sinni hefði brotaþoli farið með [...] sinni á spítala og hefði ákærði þá verið búinn að lemja hana illa þannig að stórsá á henni. Þá hefði hann einu sinni athugað hvort hún hefði verið með manni og puttað hana til að kanna þetta. Einnig hefði hún annaðhvort sýnt vitninu áverka eða sent henni mynd af þeim, hugsanlega á Snapchat, en ákærði hafði þá haldið hendinni á henni. Þá sagði brotaþoli henni frá því að hann hefði einhvern tímann hrint henni tekið hana hálstaki og verið ógnandi.

Vitnið sagði að mikil breyting hefði orðið á brotaþola þegar hún var í sambandi við ákærða. Hún hefði fjarlægst og orðið mjög brotin, hætt í skóla og hefði vitnið haft miklar áhyggjur af henni. Hún hefði dregið sig í hlé og orðið mjög kvíðin en væri svolítið að koma til baka. Vitninu var kynnt að í skýrslu sem hún gaf hjá lögreglu hefði hún sagt að hún hefði aldrei séð áverka á brotaþola og þær aldrei hist rétt eftir meintar árásir. Kvaðst vitnið ekki muna þetta nú en telja að hún hefði séð á henni áverka eða séð þá á mynd.

G kvaðst eiga börn með brotaþola og hefðu þau verið saman í um fjögur ár, en ekki þekkja ákærða. Brotaþoli og vinkonur hennar hefðu sagt honum að ákærði hefði beitt brotaþola ofbeldi en hann hefði ekki orðið vitni að því. Kvaðst hann hafa heyrt þetta í lok sambands ákærða og brotaþola. Minntist hann þess að hafa komið til brotaþola og hefði hún þá verið að hengja upp þvott með tárin í augunum og hefði hún þá brotnað niður. Hefði hún þá talað um hálstak og hefði hann séð marbletti á úlnliðum hennar. Ákærði hefði þá verið í afbrýðiskasti út af strákum sem hefðu verið að horfa á brotaþola og ákærði sparkað í hana. Sagði vitnið að brotaþoli hefði verið „grjóthörð“ og verið [...] í háskóla þegar þau hættu saman og staðið mikið með sér. Það væri eins og hún hefði brotnað sífellt meira niður og hefði hann séð hana smátt og smátt verða taugahrúgu. Teldi hann þessa breytingu á brotaþola tengjast ákærða. Hún hefði hætt að mæta í skólann en reynt að læra heima og hefði hún sagt að ákærði hefði ekki leyft henni að fara í skólann þar sem þar væru strákar sem hefðu verið að reyna við hana. Borinn var undir vitnið sá framburður hans hjá lögreglu að hann hafði ekki séð áverka á brotaþola og sagði hann þá að það væri rétt sem hann sagði þá. Staðfesti vitnið að brotaþoli hefði ekki verið með [...] til að sinna börnum sínum eftir að sambandi hennar og ákærða lauk.

C kvaðst hafa verið vinur ákærða í mörg ár og hafa þekkt brotaþola í gegnum hann og [...] brotaþola. Hefði hann aldrei orðið þess var að ákærði hefði beitt brotaþola ofbeldi og aldrei heyrt af slíku. Þetta kvöld hefðu þau verið að horfa á bardaga og G-kk-nf N-x-x verið að slást. Brotaþoli og ákærði hefðu bæði verið að drekka en hann verið edrú. Brotaþola hefði langað að fara niður í bæ að djamma og verið mikið í símanum. Ákærði hefði komist að því að hún væri að senda einhverjum gæja skilaboð en hún reynt að ljúga því að honum að hún hefði ekki verið að gera það en á endanum viðurkennt það. Hefði rifrildi þeirra snúist um þetta. Ákærði hefði hringt í manninn sem brotaþoli hafði verið að tala við og hann sagt að þau hefðu ætlað að hittast niðri í bæ og djamma. Ákærði og brotaþoli hefðu bæði orðið brjáluð og farið að rífast. Vitnið kvaðst hafa setið inni í stofu og þar hefði brotaþoli brjálast og tekið skó með pinnahæl og haldið á lofti og ráðist að ákærða sem þá hefði tekið í höndina á henni og haldið henni og hefði hún þá dottið í sófann hjá vitninu. Brotaþoli hefði verið grátandi og þau öskrað hvort á annað. Í eitt skipti hefðu þau verið „í andlitinu“ hvort á öðru og hefði hann gengið á milli þeirra og sagt þeim að róa sig niður. Síðan hefði hann spurt brotaþola hvort hann ætti ekki að skutla henni heim og hefðu hann og ákærði farið með hana heim og hefðu þau ekki verið að rífast á leiðinni. Þau hefðu verið í stofunni allan tímann sem hann var í íbúðinni en hún röltandi út um alla íbúð í símanum. Þá hefði hann séð að brotaþoli kýldi í öxlina á ákærða. Myndi hann ekki eftir að hafa séð áverka á brotaþola eða ákærða. Hefði sér fundist brotaþoli vera „agressívari“ en ákærði þetta kvöld. Kvaðst vitnið ekki hafa vitneskju um önnur brot sem ákærði væri grunaður um gagnvart brotaþola en sagði ákærða hafa sagt sér frá því að brotaþoli hefði eitt sinn „verið tjúlluð“ og hafa ætlað að stökkva út úr bifreið á ferð og hefði hann þá þurft að halda henni. Einu sinni hefði hann séð áverka undir auga ákærða daginn eftir að eitthvað gerðist og hefði ákærði þá sagt honum að brotaþoli hefði „tjúllast“. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að brotaþoli og ákærði hefðu verið í svefnherberginu og ekki séð þau fara tvö inn á baðherbergi en þau hefðu um tíma verið á ganginum. Íbúð ákærða væri lítil og hefði hann heyrt allt sem gerðist á milli þeirra. Þar sem hann sat í sófanum hefði verið útsýni yfir allt eldhúsið og ef hann leit til hliðar gat hann séð ganginn og eldhúsborðið en ekki svefnherbergið. Hann hefði ekki getað séð út ganginn að svefnherberginu en séð þar sem gengið væri inn á ganginn og hefði hann ekki séð þau fara inn á ganginn.

H kvaðst ekkert þekkja ákærða en vera æskuvinur brotaþola og töluðu þau reglulega saman. Hún hefði hringt til hans um helgi til að heyra í honum hljóðið og hann þá heyrt að einhver kom inn til brotaþola og svo slitnaði sambandið. Síðan hefði verið hringt aftur en enginn hefði talað við hann en hann heyrt garg og læti og þá verið eins og síminn væri til hliðar. Teldi hann að einhver hefði þá verið að fara illa með brotaþola. Hans upplifun hefði verið að það væri verið að misþyrma henni. Brotaþoli hefði lítið viljað tala um þetta en sagt honum síðar að hún væri búin að kæra og að ákærði væri brjálaður. Kvaðst hann ekki minnast þess að karlmaður hefði hringt í hann en staðfesti þann framburð sinn hjá lögreglu að hann hefði í símtalinu heyrt brotaþola segja „nei hættu, hættu“ og kvaðst hann hafa verið þess viss að það væri verið að ráðast á hana. Staðfesti vitnið þann framburð sinn hjá lögreglu að karlmaður hefði hringt í hann og verið með einhvern „derring“. Hefði maðurinn spurt af hverju hann hefði verið að tala við brotaþola. Hefðu öll þessi símtöl átt sér stað á innan við tíu til fimmtán mínútum.

I sagði að hann og brotaþoli væru jafnaldrar og hefðu verið vinir síðan þau voru í áttunda bekk. Ákærða þekkti hann ekki en hefði hitt hann tvisvar eða þrisvar sinnum. Þetta kvöld hefðu þau farið í bingó í [...], síðan í samkvæmi hjá K í [...] og loks á pókerstað á Grensásvegi. Eftir það hefðu hann og brotaþoli deilt leigubifreið og brotaþoli farið heim til sín og vitnið til [...] þar sem hann byggi. Sími brotaþola hefði hringt stöðugt á meðan hún var í leigubifreiðinni. Brotaþoli hefði svarað og hefði vitnið þá heyrt mikil öskur og hótanir í hennar garð. Hún hefði verið með símann uppi við eyrað en hann samt heyrt mikil læti. Það hefði greinilega verið mikill hiti og læti í ákærða sem hefði öskrað og kallað hana öllum illum nöfnum. Hann og brotaþoli hefðu rætt þetta stuttlega eftir símtalið. Hefði hann skynjað á henni að henni fyndist þetta vera óþægilegt og hún væri skelkuð. Kvaðst hann ekki muna hvar brotaþoli hefði farið út úr bifreiðinni en sjálfur hefði hann haldið áfram og farið út í [...]. Vitnið kvaðst síðar hafa hitt ákærða niðri í bæ fyrir tilviljun. Hefði hann þá verið mjög æstur en vitnið hefði útskýrt fyrir ákærða að hann og brotaþoli væru einungis vinir. Ákærði hefði sagt við vitnið að hann ætlaði að ganga í skrokk á honum ef hann færi ekki í burtu og hefði vitnið þá farið. Spurður um ástand brotaþola þetta kvöld sagði vitnið að allir hefðu verið hressir og hefði hann ekki tekið eftir því að neinn væri að neyta fíkniefna. Vitninu var kynnt að í skýrslu hjá lögreglu hefði hann sagt að brotaþoli hefði farið út úr leigubifreiðinni í [...]. Kvaðst vitnið hafa gert ráð fyrir að þau væru í [...] og að brotaþoli byggi þar hjá [...] sinni en ekkert hafa verið að spá í hvar þau væru.

Lögreglumaður nr. [...] kvaðst hafa, 20. janúar 2019, farið á slysadeild og rætt þar við brotaþola vegna gruns um heimilisofbeldi. Síðan hefði hún haft samband við rannsakara sem tók við málinu og hefði aðkoma vitnisins að málinu því verið lítil. Myndi hún ekki eftir að hafa séð áverka á brotaþola. Vitnið kvaðst lítið muna eftir frásögn brotaþola og vísaði hvað það varðaði til skýrslu sinnar. Var vitninu kynnt sú frásögn brotaþola sem þar er lýst og staðfesti vitnið skýrslu sína.

E sálfræðingur sagði brotaþola hafa komið til sín í meðferð í gegnum áfallamiðstöð og Neyðarmóttöku. Hefði hún hitt hana sjö sinnum eftir að hún ritaði framlagt vottorð, síðast 13. júní 2019. Upphaflega hefði líðan hennar verið slæm og hún verið með talsverð [...] sem voru að trufla hana. Hún hefði verið með mikil [...] og forðast minningar sínar og hugsanir og þurft töluvert að halda sér upptekinni. Þá hefði hún verið með [...] og verið mjög hrædd og vör um sig heima hjá sér, með sjálfsásakandi hugsanir og skert neikvæð viðhorf sem algengt sé að fylgi því að verða fyrir alvarlegum áföllum. Hefði þetta komið í veg fyrir að hún væri í skóla og að hún gæti sinnt [...]. Hún hefði greint vitninu frá þremur brotum ogsagt geranda hafa alltaf verið þann sama. Hefði vitnið verið að vinna með afleiðingar alvarlegra áfalla og það gengið vel og hefði brotaþoli tekist á við minningar sínar og ytri forðun. Áfallaeinkenni hennar hefði minnkað og verið komin undir greiningu í lokin og hún verið í bata þegar hún var útskrifuð en erfitt væri að segja hvort batinn viðhéldist til lengra tíma. Brotaþoli hefði ekki verið greind formlega með [...] af því að einkennin hefðu verið farin að lækka en hún hefði náð greiningarviðmiðum. Vitnið kvaðst hafa séð í sjúkrasögu brotaþola að hún hefði, um haustið 2019, leitað til bráðadeildar geðsviðs og óskað eftir að koma aftur í þjónustu en beiðni verið hafnað af því að hún hefði verið óskýr frá fagaðila. Sagði vitnið að sjálfsmatskvarði mæti einkenni [...]og svaraði brotaþoli honum sjálf en vitnið passaði upp á að hún svaraði út frá þessu áfalli en ekki almennri vanlíðan. Hefði komið fram hjá brotaþola að hún hefði ekki orðið fyrir áföllum áður en hún fór í samband við ákærða. Vitnið sagði að hægt væri að greina á milli einkenna [...]og [...], t. d. hvað varðaði[...]og [...], af því að alltaf væri verið að spyrja um minningar um áfallaatburðinn. Annað gæti mögulega átt við hvað varðaði DASS- spurningalistann þar sem metin væru almenn einkenni kvíða og streitu en ekki [...]. Hefði hún spurt brotaþola um líðan hennar áður og hefði hún verið á góðum stað og náð góðum árangri með [...]. Nýr atburður gæti gert [...]verri og væri eðlilegt að upplifa [...]í kjölfar áfalla.

L, [...] brotaþola, kvaðst ekki hafa orðið vitni að öðru ofbeldi ákærða gagnvart brotaþola en andlegu. Hann hefði verið mjög afbrýðisamur og hefði t. d. skipt sér af því hverju hún klæddist og farið með henni í vinnuna þar sem hún var að skúra og beðið eftir henni. Brotaþoli hefði hringt í vitnið á milli jóla og nýárs og hefði hún átt erfitt með að skilja hana enhún hefði grátið ogverið mikið niðri fyrir. Kvaðst hún þá hafa náð í hana og farið með hana á slysadeild en þá hefði séð á henni. Í janúar hefði þetta gerst aftur en þá hefði [...]hennar hringt í vitnið. Brotaþoli hefði þá hlaupið skólaus frá ákærða til [...]sinnar. Þangað hefði hún sótt brotaþola og farið með hana á slysadeild. Kvaðst vitnið hafa beðið frammi þegar brotaþoli gaf skýrslu og einnig þegar hún var skoðuð á slysadeild.

Í fyrra tilvikinu hefði brotaþoli verið heima hjá sér. Hefði hún sagt vitninu að ákærði hefði lagt á hana hendur og hún hlaupið út úr íbúðinni, sem er á þriðju hæð, og ætlað að reyna að komast út en ákærði dregið hana upp stigann aftur. Hefði hún sagst hafa verið ofboðslega hrædd og að ákærði hefði þá haldið um hálsinn á henni og hefði hún haldið að hún myndi deyja. Þetta hefði gerst á milli jóla og nýárs og verið nýbúið að gerast þegar brotaþoli hringdi í vitnið og hefði ákærði þá ekki lengur verið hjá henni. Kvaðst hún hafa séð áverka á andliti brotaþola, hendi og hálsi, sem brotaþoli hefði sagt að væru eftir ákærða. Líðan hennar hefði verið mjög slæm. Hún hefði verið í mikilli geðshræringu og erfitt að skilja það sem hún sagði. Kvaðst vitnið hafa komið til brotaþola af því að hún hringdi en hún hefði ekki verið með börn brotaþola umrætt sinn.

Hvað varðaði atvikið í janúar þá hefði brotaþoli sagt henni að hún hefði þá verið búin að týna lyklum að íbúðinni. Ákærði hefði enn verið með lykla að henni og hefði hún ætlað að fá þá til að komast heim. Æskuvinur hefði þá hringt í hana og hefði ákærði „snappað“ þegar hún var að tala við þennan vin sinn. Hann hefði hent henni á skenk eða borð og hefði henni verið lengi illt í bakinu eftir það. Líðan brotaþola hefði verið mjög slæm þegar vitnið sá hana. Brotaþoli hefði áður verið hress og sjálfstæð en verið á þessum tíma farin að passa upp á hvernig hún hegðaði sér. Hún hefði verið mjög dugleg í skóla og klárað BS í [...] og byrjað í mastersnámi en þá „krassað“ eftir að hafa farið þetta á hnefanum og hefði þetta áfall komið aðeins eftir á. Hún hefði misst íbúðina af því að hún var ekki í skólanum og verið orðin [...] en nú væri henni aðeins farið að batna. Hún hefði frosið í ýmsum aðstæðum, t. d. í verslun, og hefði vitnið þurft að sækja hana í slíkum tilvikum. Vitnið sagði brotaþola hafa verið að glíma við [...]frá 16 ára aldri, í tvö til þrjú ár, en hún væri búin að vera í bata. Þá hefði hún ekki verið [...] eða [...]. Sagði vitnið að [...] brotaþola byggju nú hjá henni aðra hverja viku og færu væntanlega að vera meira hjá henni. Vissi hún að brotaþoli notaði áfengi þegar hún færi út að skemmta sér en vissi ekki til þess að hún hefði átt í vandræðum með áfengi eða að hún hefði verið að nota fíkniefni.

IV

Niðurstaða

Ákærði er í I.- III. kafla ákærunnar ákærður fyrir brot í nánu sambandi, sbr. 1., sbr. 2. mgr. 218. gr. b í almennumhegningarlögumnr. 19/1940, en í II. kafla ákærunnar einnig fyrir nauðgun, sbr. 1. mgr. 194. gr. sömu laga. Ákærði neitar sök.

Samkvæmt 1. mgr. 218. gr. b skal hver sá sem endurtekið eða á alvarlegan hátt ógnar lífi, heilsu eða velferð núverandi eða fyrrverandi maka síns eða sambúðaraðila, niðja síns eða niðja núverandi eða fyrrverandi maka síns eða sambúðaraðila, áa síns, eða annarra sem búa með honum á heimili eða eru í hans umsjá, með ofbeldi, hótunum, frelsissviptingu, nauðung eða á annan hátt, sæta fangelsi allt að sex árum. Ef brot er stórfellt getur það varðað fangelsi allt að sextán árum.

Í athugasemdum með frumvarpi til laga nr. 23/2016 segir um 4. gr. laganna að við mat á grófleika verknaðar skuli sérstaklega líta til þess hvort þolandi hafi beðið stórfellt líkams- eða heilsutjón eða bani hlotist af. Enn fremur beri að líta til þess hvort brot hafi verið framið á sérstaklega sársaukafullan eða meiðandi hátt, hafi staðið yfir í langan tíma eða hvort gerandi hafi misnotað freklega yfirburðastöðu sína gagnvart þolanda. Með því að háttsemi sé endurtekin er vísað til þess að hún hafi staðið yfir í lengri eða skemmri tíma þannig að telja megi að viðvarandi ógnarástand hafi skapast. Þó sé ekki útilokað að einstakt brot geti fallið undir ákvæðið ef það nær tilteknu alvarleikastigi. Minni háttar brot sem ekki nái því stigi geti eftir sem áður varðað við vægari refsiákvæði, eins og 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði byggir varnir sínar m. a. á því að ekki séu uppfyllt skilyrði framangreinds lagaákvæðis hvað varðar tengsl hans og brotaþola. Í athugasemdum með frumvarpinu segir einnig hvað varðar 4. gr. laganna að réttarvernd ákvæðisins sé þó ekki bundin við þá sem þar eru sérstaklega nefndir heldur geti eftir atvikum einnig náð til annarra sem búa með geranda á heimili eða eru í hans umsjá, svo sem systkina, fósturforeldra og fósturbarna. Einnig segir þar að rétt sé að taka fram að hugtakið sambúðarmaki í skilningi ákvæðisins verði ekki túlkað svo þröngt að nauðsynlegt sé að sambúð hafi formlega verið skráð hjá yfirvöldum svo ákvæðið komi til skoðunar. Áréttað er jafnframt að þótt flest brot í nánum samböndum eigi sér stað innan veggja heimilisins þá hafi brota vettvangur ekki sérstaka þýðingu fyrir beitingu ákvæðisins.

Af framburði ákærða og brotaþola verður ekki annað ráðið en að samband þeirra hafi staðið á annað ár þegar atvik gerðust. Skilgreindu þau sig sem par og sögðust hafa eytt miklum tíma saman þrátt fyrir að hafa ekki búið saman og verið ýmist á heimili brotaþola eða ákærða. Brotaþoli hélt heimili með [...] sem ákærði bar um að hafa sinnt. Báru þau bæði um að hafa rætt um að hefja sambúð og að ákærði hefði stutt brotaþola fjárhagslega. Eins og rakið er hér að framan verður hugtakið sambúðarmaki ekki túlkað svo þröngt að það taki einungis til skráðrar sambúðar. Er það mat dómsins að það geti einnigt ekið til þeirrar stöðu að par dveljist saman til skiptist á heimili hvors þeirra. Í ljósi lýsingar ákærða og brotaþola á sambandi sínu og þeirra gagna sem fram hafa komið um samband þeirra verður á því byggt að þau hafi verið nákomin í skilningi 1. mgr. 218. gr. b þegar atvik gerðust.

Þá byggir ákærði varnir sínar að mestu á því að framburður brotaþola sé ótrúverðugur þar sem hún hafi í flestum tilvikum þegar atvik gerðust verið mjög ölvuð. Einnig fái hún, vegna afleiðinga [...], auðveldlega marbletti sem skýri að mestu áverka hennar auk þess sem þau hafi stundað harkalegt kynlíf. Þá eigi hún það til að detta þegar hún er drukkin og gæti það hafa valdið henni áverkum. Af framburði bæði ákærða og brotaþola verður ekki annað séð en að í öllum tilvikum sé rót atvika einhvers konar vantraust ákærða í garð brotaþola. Hann hafi reynt að leita staðfestingar á því með því að skoða eða reyna skoða gögn í síma brotaþola og það hafi leitt til rifrildis á milli þeirra. Er framburður brotaþola og ákærða almennt samhljóða í meginatriðum um aðdraganda meintra brota en ákærði byggir á því að það hefði verið hann sem var að verjast atlögum brotaþola.

Sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag hvílir á ákæruvaldinu og metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt 111. gr. sömu laga skal dómur reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Á kærði og brotaþoli gáfu ítarlegar skýrslur um atvik bæði hjá lögreglu og fyrir dómi. Hefur framburður þeirra beggja í meginatriðum verið stöðugur.

Ákærði er í I. kafla ákæru ákærður fyrir að hafa veist að brotaþola 9. desember 2018. Ákærði neitar því að hafa hrint brotaþola utan í húsgögn og að hafa slegið hana en kvaðst hafa ýtt við brotaþola þegar hún sló til hans.

Framburður brotaþola hjá lögreglu er í samræmi við það sem greinir í ákæru. Fyrir dómi sagði brotaþoli ákærða hafa kastað sér til þegar þau voru tvö inni í svefnherberginu, fleygt henni niður og haldið henni niðri og ítrekað ýtt við henni. Hjá lögreglu taldi hún ákærða hafa slegið sig í andlitið þegar hún var í forstofunni en fyrir dómi þar sem hún sat í aftursæti bifreiðar á leið heim. Óumdeilt er að vitnið C ók henni heim umrætt sinn og að ákærði sat þá í farþegasæti við hlið hans. Er það mat dómsins að staðsetning brots hvað framangreint högg varðar sé, eins og atvikum er hér háttað, aukaatriði brots, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, og að vörnum ákærða sé í engu áfátt vegna þess.

Ákærða og brotaþola ber saman um að ástæða þess að þeim lenti saman umrætt sinn hafi verið samskipti brotaþola við vitnið H. Um árásina sjálfa er framburður ákærða og brotaþola á öndverðum meiði. Af framburði vitnisins C má ráða að hann hafi orðið vitni að rifrildi milli þeirra og að atlögu brotaþola að ákærða sem hann hafi reynt að verjast en ekki séð ákærða veitast að brotaþola. V ar C í stofunni allan tímann og varð hann því ekki vitni að atvikum í svefnherbergi og kvaðst hann ekki hafa haft útsýni þangað. Þá hafi hann ekki séð ákærða og brotaþola fara þangað inn, eins og þau hafa bæði lýst. Eru því lýsingar vitnisins á staðsetningu ákærða og brotaþola í íbúðinni ekki í samræmi við lýsingu þeirra. Þá lýsti hann atvikum sem ekki komu fram í framburði þeirra, eins og að brotaþoli hefði dottið í sófann. Við mat á vægi þessa framburðar lítur dómurinn til tengsla vitnisins við ákærða sem er vinur hans, sbr. 126. gr. laga um meðferð sakamála.

Einnig liggur fyrir framburður vitnisins H sem staðfesti að hafa heyrt í gegnum síma læti sem hann taldi benda til þess að einhver væri að ráðast á brotaþola. Verður framburður hans talinn styðja það að átök hafi átt sér stað milli ákærða og brotaþola en hann verður ekki, eins og atvikum er háttað, talinn styðja sérstaklega að atvik hafi gerst með þeim hætti sem greinir í ákæru. Loks liggja fyrir skilaboð milli brotaþola og ákærða af samskiptaforritinu Whatsapp frá 14. desember 2018, um fimm dögum eftir að atvik gerðust, þar sem brotaþoli staðhæfir að ákærði hafi ráðist á hana og ákærði andmælir því ekki. Þá liggja ekki fyrir önnur gögn til staðfestingar á því að brotaþoli hafi í umrætt sinn hlotið þá áverka sem greinir í ákæru en framburður brotaþola.

Eins og rakið hefur verið er það mat dómsins að framburður bæði ákærða og brotaþola hafi í meginatriðum verið trúverðugur þó þeim beri ekki saman um atvik. Fær framburður þeirra beggja að einhverju leyti stoð í framangreindum gögnum. Ekki liggja hins vegar fyrir gögn sem styðja nægilega framburð annars þeirra umfram hittog verður ákærði að njóta þess vafa. Með hliðsjón af framangreindu, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, er það mati dómsins að gegn neitun ákærða hafi ekki tekist sönnun um að ákærði hafi gerst sekur um þann verknað er í I. kafla ákæru greinir og verður hann því sýknaður.

Ákærði er í II. kafla ákæru ákærður fyrir að hafa veist að brotaþola 29. desember 2018. Verknaðarlýsing í ákæru er í samræmi við þann framburð sem brotaþoli gaf hjá lögreglu. Þá er lýsing hennar á atvikum fyrir dómi í fullu samræmi við þann framburð utan þess að þá kvaðst hún ekki muna eftir því að ákærði hefði slegið hana í andlitið áður en hún hljóp út úr íbúðinni.

Framburður ákærða hefur einnig verið stöðugur um atvik en hann neitar alfarið sök og telurað áverkar brotaþola séu að einhverju leyti afleiðing þess að hún hafi dottið á leiðinni út úr íbúðinni. Annað hefur ekki komið fram þessu til stuðnings og er þessum skýringum ákærða hafnað. Þá er ekkert fram komið sem styður það að brotaþoli fái frekar marbletti en aðrir, en ekkert liggur fyrir um að hún hafi þegar atvik gerðust verið með næringarskort vegna [...] eða að þau hafi á þessum tíma stundað harkalegt kynlíf. Þá er framburður ákærða og brotaþola samhljóða um að hún hefði flýtt sér út úr íbúðinni þó þau greini á um ástæðu þess. Ákærði staðfesti að hafa elt brotaþola og sagði að ætlun sín hefði verið að varna því að hún færi akandi á brott. Kvaðst hann ekki muna hvernig hann fékk brotaþola til að fara með sér upp í íbúðina aftur en ekki hafa beitt hana ofbeldi. Telur dómurinn að framburður ákærða hvað þetta varðar sé óskýr og í ákveðnu ósamræmi við atburðarásina að öðru leyti. Er þásérstaklega litið tilþessað brotaþoli, [...] brotaþola og læknir sem skoðaði brotaþola í kjölfar atvika lýstu því að hún hefði verið í uppnámi og með áverka. Með hliðsjón af því eru einnig lýsingar ákærða á atvikum í kjölfarið ótrúverðugar, þ. e. að þau hafi þá sest niður og rætt málin og komist að samkomulagi. Er það mat dómsins að framburður ákærða sé ótrúverðugur og verður niðurstaðan ekki á honum byggð að því leyti sem hann er í andstöðu við annað sem fram er komið.

Framburður brotaþola fær stuðning í vottorði og vætti læknis sem skoðaði hana í kjölfar atvika og framburði framangreindra vitna. Sagði læknirinn áverka sem brotaþoli reyndist vera með samrýmast lýsingu brotaþola en kvaðst hafa búist við meiri áverkum á hálsi. Einnig staðfesti læknirinn að láðst hefði í vottorðinu að greina frá marbletti sem sást á hálsi brotaþola og hún taldi einnig styðja frásögn hennarog að áverkar hefðu verið á vinstri kinn brotaþola til samræmis við lýsingar hennar hjá lögreglu.

Þá liggja fyrir skilaboð milli ákærða og brotaþola á Whatsapp í kjölfar atviksins og verður skýrt af þeim ráðið að brotaþoli taldi sig hafa orðið fyrir árás af hálfu ákærða og hlotið við það áverka. Ákærði mótmælti ekki þessum staðhæfingum og fullyrti m. a. í einum skilaboðunum að hann væri edrú og brotaþola stafaði ekki ógn af honum. Er það mat dómsins að þessi samskipti styðji einnig framburð brotaþola.

Í ákæru er ákærði talinn hafa sett fingur í leggöng brotaþola og er sú háttsemi þar talin varða við 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga. Framburður brotaþola hefur verið skýr og stöðugu rí gegnum meðferð málsins um að ákærði hafi, eftir að hafa dregið hana aftur upp í íbúðina, klætt hana úr buxum og nærbuxum og sett fingur í leggöng hennar. Sagði hún ákærða hafa gert þetta til að kanna hvort hún hefði haft samræði þessa nótt. Brotaþoli sagði hins vegar ekki frá þessari háttsemi ákærða þegar hún kom til skoðunar á slysadeild og skýrði það svo fyrir dómi að sér hefði fundist það óþægilegt vegna nærveru [...] sinnar. Var það fyrst eftir þau atvik er greinir í III. kafla ákæru að brotaþoli lýsti þessari háttsemi, að því er virðist fyrir réttargæslumanni, og fór í kjölfarið á Neyðarmóttöku þar sem þessi frásögn hennar var skráð. Þá bar vitnið F um að brotaþoli hefði lýst þessu fyrir sér. Utan þess liggja ekki önnur gögn fyrir um atvikið en framburður brotaþola.

Framburður brotaþola fær ákveðinn stuðning í framburði ákærða um atburðarásina í megindráttum. Er það mat dómsins að framburður brotaþola sé trúverðugur og verður niðurstaða málsins á honum byggð að því leyti sem önnur gögn styðja framburð hennar. Eins og rakið er hér að framan liggja einungis fyrir orð brotaþola gegn orðum ákærða hvað það varðar að ákærði hafi sett fingur í leggöng hennar. Verður lýsing brotaþola á háttseminni á Neyðarmóttöku um þremur vikum seinna ekki talin til sönnunar um atvik enda um að ræða endursögn á lýsingum brotaþola og á það einnig við um framburð vitnisins F. Verður ákærði að njóta vafans um það hvort fram sé komin fullnægjandi sönnun þess að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi og verður hann því sýknaður hvað það varðar. Að öllu þessu virtu telur dómurinn nægilega sannað, sbr. 108. og 109. gr. sömu laga, að ákærði hafi að öðru leyti gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er II. kafla ákæru. Hvað varðar meint hálstak ákærða þá kvaðst brotaþoli hafa átt erfitt með andardrátt og ekki getað öskrað. Í ljósi þeirrar lýsingar og þess hversu litlir áverkar reyndust vera á hálsi brotaþola er það mat dómsins að vafi leiki á um hættueiginleika þessarar háttsemi ákærða sem meta verður ákærða í hag.

Í samræmi við framangreinda niðurstöðu er það mat dómsins að ákærði hafi engu að síður framið brotið á sérstaklega sársaukafullan og meiðandi hátt þegar litið er heildstætt á atvik. Ákærði misnotaði sér þann aðgang sem hann hafði að heimili brotaþola í ljósi tengsla þeirra og skapaði þar ógnarástand þrátt fyrir að ekki verði ætlað að það hafi staðið nema í skamman tíma. Er einnig sérstaklega litið til þess að ákærði elti brotaþola uppi eftir að hún flúði af vettvangi og dró hana á sársaukafullan hátt aftur inn í íbúðina. Í samræmi við framangreint verður háttsemi ákærða talin varða við 1. mgr. 218. gr. b í almennum hegningarlögum.

Ákærði er í III. kafla ákæru ákærður fyrir að hafa veist að brotaþola 20. janúar 2019. Er verknaðarlýsing í ákæru í samræmi við lýsingu brotaþola á atvikum hjá lögreglu og var framburður hennar fyrir dómi í samræmi við þá lýsingu. Hjá lögreglu sagði ákærði brotaþola hafa veist að sér umrætt sinn og klórað sig og slegið til sín og að hún hefði dottið aftur fyrir sig þegar hann tók af henni síma sem hún var að reyna að ná. Framburður hans var á sama veg fyrir dómi en hann sagði hana hafa staðið strax upp aftur og að honum hefði brugðið þegar hún datt þar sem hann hefði ekki átt von á því. Er það mat dómsins að bæði framburður brotaþola og ákærða um atvik sé trúverðugur. Þá verður, eins og hvað varðar II. ákærulið, ekki fallist á skýringar ákærða á því hvernig áverkar brotaþola kunni að hafa orðið.

Framburður brotaþola fær stuðning í vottorði og vætti læknis sem skoðaði hana í kjölfar atvika og sagði áverka brotaþola samrýmast lýsingu hennar á atvikum. Þá bar læknirinn einnig um að brotaþoli hefði verið í uppnámi við skoðun. Á sama veg er framburður [...] brotaþola sem fór með hana á slysadeild umrætt sinn. Fær framburður brotaþola þannig stoð í þeim gögnum sem rakin hafa verið auk þess sem hann hefur verið stöðugur um þau atriði sem máli skipta. Verður niðurstaða málsins á honum byggð. Að öllu þessu virtu og með vísan til alls framangreinds telur dómurinn nægilega sannað, sbr.

108. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í III. kafla ákæru.

Eins og atvikum er háttað verður ekki á það fallist að brotaþoli hafi hlotið stórfellt líkams- eða heilsutjón af háttsemi ákærða eða að háttsemi hans hafi að öðru leyti verið slík að hún falli undir framangreinda skilgreiningu á þeirri háttsemi sem 218. gr. b er talin taka til. Felur sú háttsemi sem lýst er í III. kafla ákærunnar ekki í sér endurtekna háttsemi í skilningi lagaákvæðisins og með hliðsjón af framangreindum athugasemdum við lagafrumvarpið. Þar sem vörnum ákærða varð í engu áfátt þótt háttsemi hans hefði í ákæru verið talin varða við annað hegningarlagaákvæði verður hann sakfelldur fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga.

Fyrningarfrestur brots ákærða telst frá þeim degi er refsiverðum verknaði hans lauk, sbr. 1. mgr. 82. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt 4. mgr. 82. gr. laganna rofnar fyrningarfrestur þegar rannsókn sakamáls hefst fyrir rannsóknara gegn manni sem sakborningi. Samkvæmt 2. málslið 5. mgr. greinarinnar rýfur rannsókn samkvæmt 4. mgr. ekki fyrningarfrest ef rannsóknari hættir henni eða hún stöðvast um óákveðinn tíma, með þeim fyrirvara að sakborningur hafi ekki komið sér undan rannsókninni.

Fyrningarfrestur vegna brots gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga er tvö ár, sbr. 81. gr. sömu laga. Rannsókn málsins hófst 20. janúar 2019 og var málið rannsakað samhliða öðrum brotum er greinir í ákæru. Var rannsókninni haldið áfram óslitið fram til þess tíma er málið var sent héraðssaksóknara til meðferðar 15. febrúar 2021 þó hægt á rannsókn málsins á árinu 2020. Telst brot ákærða ekki vera fyrnt.

IV

Ákærði er fæddur í [...]. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 29. júní 2021, hefur ákærði þrisvar sinnum verið dæmdur til refsingar vegna brota sem hann framdi eftir að hann varð 18 ára, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði var með dómi héraðsdóms 10. mars 2005 dæmdur í sjö mánaða skilorðsbundið fangelsi vegna brots gegn 263. gr. sömu laga. Þá var hann með dómi héraðsdóms 5. september 2012 dæmdur í 60 daga skilorðsbundið fangelsi vegna umferðarlagabrota og brots gegn 146. gr. almennra hegningarlaga. Loks var ákærði með dómi dansks héraðsdóms 3. apríl 2014 dæmdur í tveggja ára og sex mánaða fangelsi vegna fíkniefnalagabrota.

Auk framangreinds er við ákvörðun refsingar ákærða litið til þess að brot hans ollu brotaþola líkamlegum áverkum og langvarandi andlegri vanlíðan sem lýst er í fyrirliggjandi vottorði og vætti sálfræðings er sinnti henni og m. a. framburði [...] brotaþola og vitnanna F og G, sbr. 1. og 2. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Þá lítur dómurinn sérstaklega til þeirra nánu tengsla sem voru á milli þeirra og þess að með háttsemi sinni braut ákærði gróflega gegn trúnaðarskyldu sinni gagnvart brotaþola. Ákærði á sér engar málsbætur en málsgögn bera ekki með sér að upphaf átaka megi rekja til brotaþola. Af hálfu ákærða er á því byggt að milda beri refsingu hans vegna óhæfilegs dráttar á meðferð málsins. Nú eru liðin um þrjú ár frá því að atvik gerðust en ákæran var gefin út 5. ágúst sl. Ekki hafa komið fram skýringar á þessum drætti á meðferð málsins en ákærða verður ekki um hann kennt. Verður að nokkru litið til þessa við ákvörðun refsingar ákærða. Í ljósi alls framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í f immmánuði, skilorð bundið eins og nánar greinir í dómsorði.

V

Í málinu gerir brotaþoli kröfu um miskabætur að fjárhæð 2.000.000 króna auk vaxta og dráttarvaxta. Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir tvær líkamsárásir á hendur brotaþola og hefur með háttsemi sinni bakað sér bótaábyrgð á grundvelli 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Er háttsemi ákærða til þess fallin að valda brotaþola miska sem er í máli þessu að auki staðfestur með vottorði og vætti sálfræðings, eins og að framan er rakið. Þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin, með hliðsjón af atvikum og dómafordæmum, 800.000 krónur, auk vaxta og dráttarvaxta eins og nánar greinir í dómsorði. Er upphafstími dráttarvaxta ákveðinn með hliðsjón af því að ákærða var birt bótakrafan með fyrirkalli 8. september 2021.

Eftir úrslitum málsins verður ákærði dæmdur til greiðslu helmings málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, E-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef lögmanns, og helmings þóknunar réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef F-kk-ef lögmanns, sem nánar er ákveðin í dómsorði, en helmingur greiðist úr ríkissjóði. Við ákvörðun málsvarnarlauna og þóknunar hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts og, eftir atvikum, vinnu lögmannanna á rannsóknarstigi. Loks greiði ákærði 288.420 krónur í annan sakarkostnað samkvæmt framlögðu yfirliti ákæruvaldsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið F-kvk-nf B-kvk-nf F-kvk-nf aðstoðarsaksóknari.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í f immmánuðienfresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 800.000 krónu rauk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001, frá 20. janúar 2019 til 8. október 2021, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði helming málsvarnarlauna skipað verjanda síns, E-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 1.10 0.000 krónur, og helming þóknunar réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 700.000 krónur, en helmingur greiði stúr ríkissjóði, og 288.420 krónur í annan sakarkostnað.

S-kvk-nf E-kvk-nf K-kvk-nf (sign)