S-5596/2023

1.

Mál þetta, sem dómtekið var 7. nóvember 2023, er höfðað með ákæru, útgefinni af héraðssaksóknara 21. september 2023, á hendur N-kk-þgf G-kk-þgf, kt. [...], [...], [...], fyrir „rangan framburð fyrir rétti, með því að hafa 31. október 2019, er hann kom fyrir Héraðsdóm Reykjavíkur sem vitni í héraðsdómsmálinu nr. S- 3838/2019: Ákæruvaldið gegn A-kk-þgf Ó-kk-þgf, M-kk-þgf P-kk-þgf J-kk-þgf og E-kk-þgf E-kk-þgf, ranglega borið að hann hafi í félagi við óþekktan aðila staðið að framleiðslu á samtals 8.592,36 gaf amfetamíni í sumarhúsi [að][...], [...], föstudaginn 7. júní 2019. Telst þetta varða við 1. mgr. 142. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

2.

Verjandi ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og hæfilegrar málsvarnar-þóknunarsér til handa.

Niðurstaða varðandi sekt ákærða o. fl.

3.

Samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála tekur dómari mál þegar til dóms játi ákærði skýlaust alla þá háttsemi sem honum er gefin að sök og dómari telur ekki ástæðu til að draga í efa að játningin sé sannleikanum samkvæm nema annar hvor aðila krefjist þessi að fram fari aðalmeðferð í því samkvæmt 166. gr. sömu laga.

4.

Ákærði hefur skýlaust játað brot sín samkvæmt ákæru. Er játning ákærða í samræmi við rannsóknargögn málsinsog ekki ástæða til þess, að mati dómsins, að draga í efa að hún sé rétt.

5.

Að framangreindu virtu var farið með mál þetta samkvæmt 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008, enda gerði hvorugur aðila athugasemd við það. Var málið samkvæmt því tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu, eftir að sækjanda og verjanda ákærða hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

6.

Sannað er með játningu ákærða og öðrum gögnum málsins að ákærði er sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og eru brot hans rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Niðurstaða varðandi refsingu ákærða og önnur atriði 7.

Ákærði, sem er fæddur í [...] árið [...], á sér nokkurn sakaferil, eins og ráða má af sakavottorði hans, dagsettu 20. september 2023, sem frammi liggur í málinu. Ákærði var dæmdur til að sæta 12 mánaða fangelsi með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 28. mars 2023 vegna brots gegn 1. mgr. og 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Fullnustu þeirrar refsingar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Þá hlaut ákærði jafnframt dóm í Héraðsdómi Reykjavíkur 22. nóvember 2019 vegna brota gegn 1. mgr., sbr. 2. m gr., 45. g r. a og 1. m gr. 48. g r. umferðarlaga og 244. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 20. gr. sömu laga. Var ákærða með þeim dómi gert að sæta sekt að fjárhæð 145.000 krónur, auk þess sem hann var sviptur ökurétti í sex mánuði frá 6. janúar 2016 að telja.

8.

Það brot sem ákærði er ákærður fyrir íþví máli sem hér er til umfjöllunar var framið áður en umræddi r dóma r féllu og verður honum því dæmdur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga.

9.

Ákærði hefur sem fyrr segir skýlaust játað brot sitt samkvæmt ákæru. Er það metið ákærða til málsbóta við ákvörðun refsingar í málinu, sbr. 8. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Meðferð málsins hefur sömuleiðis dregist hjá lögreglu og ákæruvaldi, án þess að séð verði að ákærða verði kennt um það. Er óhjákvæmilegt að líta til þess við ákvörðun refsingar í málinu, ákærða til hagsbóta.

10.

Á hinn bóginn verður ekki framhjá því litið að ákærði hefur gengist við því að hafa sem vitni sagt ósatt við meðferð sakamáls fyrir dómi. Ákvæði 1. mgr. 142. gr. al-mennra hegningarlaga byggir á því grunnsjónarmiði að þeim manni, sem fyrir dóm kemur, sé skylt að skýra satt og rétt frá málsatvikum. Er ákvæðið sett til verndar hags-munum almennings og refsivörslukerfisins af réttri og eðlilegri framvindu mála innan dómskerfisins. Leitaðist ákærði með röngum framburði sínum fyrir dómi viðað hafa áhrif á niðurstöðu sakamáls. Virðist vilji ákærða til að segja ósatt í greint sinn, og með því að hafa áhrif á niðurstöðu málsins, sömuleiðis hafa verið styrkur og einbeittur. Verður að þessu virtu litið til 1., 6. og 7. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar í málinu, þ. e. til þyngingar refsingar ákærða.

11.

Með hliðsjón af framangreindu, sakarefni þessa máls, 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga og dómi Hæstaréttar Íslands frá 28. janúar 1999 í máli nr. 338/1998, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Kemur sú refsing til viðbótar þeirri refsingu sem ákærði hlaut með dómum Héraðsdóms Reykjavíkur 22. nóvember 2019 og 28. mars 2023. Með vísan til þess sem að framan segir, og þá ekki síst með tilliti til þess dráttar sem orðið hefur á meðferð málsins hjá lögreglu og ákæruvaldi, þykir rétt að fresta fullnustu refsingar ákærða og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. g r. almennra hegningarlaga.

12.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 519.174 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 136.509 krónur í annan sakarkostnað, sbr. 235. g r., sbr. 1. m gr. 233. g r., laga nr. 88/2008.

13.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið A-kvk-nf G-kvk-nf A-kvk-nf aðstoðarsaksóknari fyrir hönd V-kk-ef R-kk-ef s Þ-kk-ef aðstoðarsaksóknara.

14.

J-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

DÓMSORÐ:

Ákærði, N-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. g r. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði málsvarnarþóknun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef N-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 519.174 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti, og 136.509 krónur í annan sakarkostnað.

J-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf