S-109/2014

Mál þetta, sem dómtekið var 15. júlí sl., er höfðað með tveimur ákærum á hendur X, og Z:

Ákæra lögreglustjórans á Akureyri, útgefin 22. maí 2014, sbr. mál nr. S-109/2014.

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærðu X og Z;

„fyrir líkamsárásir, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 2. mars 2014, fyrir utan veitinga- og skemmtistaðinn [...] á Akureyri, ráðist að [A] og veitt honum eftirtalda áverka með eftirfarandi hætti:

[X], fyrir að hafa slegið hann tveimur til fjórum hnefahöggum í andlit og höfuð.

[Z], fyrir að hafa skömmu síðar kýlt eða slegið hann þrjú hnefahögg í andlitið.

Afleiðingar þessara árása fyrir brotaþola [A] voru þær að hann nefbrotnaði og marðist í kringum nefið, hlaut kúlu á hnakka hægra megin, fékk mikla bólgu og sár á efri vör og 1½ cm skurð á neðri vör og eymsli á kjálkasvæði hægra megin og það brotnuðu í honum tvær tennur og hann fékk sprungu í eina tönn.

Telst þetta varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20, 1981.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdir til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa.

Í málinu gerir [A], bótakröfu á hendur ákærðu að fjárhæð kr. 1.613.483-, auk vaxta samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 2. mars 2014, en síðan dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. vaxtalaga frá 12. júní 2014 til greiðsludags. Auk þess er krafist lögmannsþóknunar in solidum úr hendi ákærðu, brotaþola að skaðlausu samkvæmt mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti.“

Ákæra ríkissaksóknara, útgefin 23. maí 2014, sbr. mál nr. S-108/2014.

Með þessari ákæru er mál höfðað á hendur ákærða X;

„fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa föstudaginn 14. mars 2014, sent neðangreindar hótanir í smáskilaboðum úr símanúmerinu [...] í símanúmerið [...] í eigu [A], en hótanir viðhafði ákærði vegna kæru [A] á hendur honum fyrir líkamsárás sem leiddi til þess að höfðað var sakamál á hendur ákærða.

1) „Polsa mafian kemur kl 10 i kvold heim til thin ogvid rustum andlitinu a ther og husinu thu varst ekki heppinn með thessari kaeru og faerd hardari afleidinga“ (sent kl. 16:56).

2) „Undirheimar eru hardir og eg er ekki fokking hraeddur að koma“ (sent kl. 16:56).

3) „Ok... Thitt lif mer er sama thott eg fari inm“ (sent kl. 16:58).

4) „Vættagil..“ (sent kl. 16:59).

Telst þetta varða við 108. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Skipaður verjandi, A-kk-nf S-kk-nf hdl., krefst þess fyrir hönd ákærða X að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst verjandinn þess að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði stórlega lækkuð. Loks krefst verjandinn hæfilegrar málflutningsþóknunar.

Skipaður verjandi, S-kk-nf G-kk-nf hdl., krefst þess fyrir hönd ákærða Z að hann verði dæmdur til vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Verjandinn krefst þess að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði stórlega lækkuð og að ákærði verði eingöngu dæmdur til að greiða bætur pro rata. Loks krefst verjandinn hæfilegrar málflutningsþóknunar.

I.

Ákæra lögreglustjóra, útgefin 22. maí 2014, sbr. mál nr. S-109/2014.

Samkvæmt frumskýrslu lögreglu kom brotaþolinn A á lögreglustöðina á Akureyri aðfaranótt sunnudagsins 2. mars sl., klukkan 05:30, og greindi frá því að hann hefði fyrr um nóttina orðið fyrir barsmíð á Ráðhústorgi, nærri skemmtistaðnum ..., þar sem hann hefði nokkru áður verið að skemmta sér. Í skýrslunni er haft eftir brotaþola að hann hafi verið að fylgjast með atgangi ungra pilta, en þá fengið högg á andlitið og af þeim sökum hlotið áverka. Samkvæmt skýrslunni staðhæfði brotaþoli að gerandinn hefði verið ákærði X. Haft er eftir brotaþola að hann hafi eftir barsmíðina farið á slysadeild Sjúkrahússins á Akureyri, og að þar hefði komið í ljós að hann var með skurð á vör, að báðar framtennur hans voru brotnar að ofan og að grunsemdir væru um að hann væri nefbrotinn. Greint er frá því í skýrslunni að brotaþoli hafi verið undir áfengisáhrifum, en ekki áberandi ölvaður. Í fylgd með brotaþola í greint sinn var vitnið B, fæddur 1995. Vitnið staðfesti frásögn brotaþola.

Brotaþolinn, A, bar fram kæru hjá lögreglu þann 4. mars sama ár og gaf þá jafnframt skýrslu um málsatvik. Í kæruskýrslunni greinir brotaþoli frá því að umrædda nótt hefði hann verið á fyrrnefndum skemmtistað við Ráðhústorg og hitt þar m.a. fyrir frænda ákærða X, vitnið C, og bar að þeir tveir hefðu átt í minni háttar kýtingi. Skömmu síðar kvaðst hann hafa farið út af skemmtistaðnum, en þá fengið högg á hnakkann og við hægra eyrað og af þeim sökum vankast og fundið fyrir fiðringi í höfði, líkt því sem hann hefði fengið örlítinn heilahristing. Í skýrslunni staðhæfir brotaþoli að þessi fyrsta barsmíð hafi verið af völdum ákærða X. Brotaþoli sagði að í framhaldi af barsmíðinni hefði hann fengið tvö högg í viðbót frá ákærða X, og bar að af þeim sökum hefði hann fengið blóðnasir. Haft er eftir brotaþola að skömmu eftir nefndar barsmíðar hefði hann fylgst með atgangi ungra pilta nærri skemmtistaðnum, en þá á ný fengið eitt högg í andlitið. Staðhæfði hann að í það skiptið hefðu báðar framtennur hans brotnað og varir sprungið. Haft er eftir brotaþola að hann hafi ætlað á verknaðarstundu að ákærði X hefði einnig átt hlut að þessari síðustu barsmíð.

Við áframhaldandi rannsókn lögreglu barst henni tölvupóstur og viðhengi úr fésbókarfærslu þar sem staðhæft var að ákærði Z hefði átt hlut að máli gagnvart brotaþola umrædda nótt, þ.e. að hann hefði játað barsmíð og að hafa brotið tennur hans. Að auki barst lögreglu myndskeið úr farsíma, sem sagt var að sýndi þann atgang sem varð við fyrrnefndan skemmtistað umræddan nótt.

Við rannsókn lögreglu voru nokkrir ungir piltar yfirheyrðir sem vitni, en þar á meðal var áðurnefndur B. Haft er eftir vitninu, í skýrslu dagsettri 4. mars sl., að það hafi séð ákærða X kýla brotaþola í hnakkann við fyrrnefndan skemmtistað, en að auki fylgst með því er ákærði fylgdi árásinni eftir með því að slá brotaþola nokkur högg. Haft er eftir vitninu að brotaþoli hafi reynt að verjast en nærstaddir aðilar fljótlega skakkað leikinn. Þá er haft eftir vitninu að um það bil 15 mínútum eftir lýstan atgang hafi það veitt því eftirtekt að brotaþoli varð á ný fyrir barsmíð, og í framhaldi af því séð að það fossblæddi úr honum. Var það ætlan vitnisins að blóðáverkinn hefði komið til vegna þeirra tannáverka sem brotaþoli varð fyrir. Haft er eftir vitninu að á verknaðarstundu hafi það ætlað að ákærði X hefði einnig átt hlut að þessari síðustu barsmíð, en nánar aðspurt treysti það sér ekki til að fullyrða um það. Vísaði vitnið m.a. til þess að margmenni hefði verið á vettvangi er atvik gerðust.

Við frekari rannsókn lögreglu voru eins og fyrr sagði teknar vitnaskýrslur af nærstöddum aðilum og þar á meðal fimm piltum, sem fæddir eru á árunum 1991-1996.

Í lögregluskýrslu er haft eftir vitninu D að það hefði fylgst með atgangi þeim sem varð með brotaþola og ákærða X umrædda nótt nærri Ráðhústorgi og þá m.a. séð þann síðarnefnda lemja brotaþola. Var það ætlan vitnisins að brotaþoli hefði vankast við höggið, en það kvaðst og hafa séð að hann féll við. Aðspurt kvaðst vitnið hafa séð ákærða Z á vettvangi í greint sinn.

Vitnið C, fæddur 1995, kvaðst hafa átt í nokkrum útistöðum við félaga brotaþola umrædda nótt. Vitnið bar að umræddur félagi brotaþola hefði kýlt það, en sagði að jafnframt hefði brotaþoli ýtt við sér. Nokkru síðar kvaðst vitnið hafa hitt brotaþola á skemmtistaðnum ... . Vitnið bar að brotaþoli hefði þá haft orð á því að þeir ættu eftir að útkljá hið fyrra mál. Skömmu síðar kvaðst vitnið hafa farið út af staðnum ásamt ákærða X, en vitnið staðfesti að þeir væru frændur. Vitnið kvaðst eftir þetta hafa orðið vart við atgang á milli pilta, en staðhæfði að þar hefðu ákærði X og brotaþoli ekkert komið við sögu. Vitnið kvaðst skömmu síðar hafa verið á leið af vettvangi með ákærða X, en þá veitt því eftirtekt að átök urðu með piltum og hafi vitnið átt í útistöðum við nafngreindan pilt. Vitnið kvaðst af þeim sökum ekki hafa séð hvað fram fór að öðru leyti, en staðhæfði engu að síður að ákærði X og brotaþoli hefðu ekki átt í útistöðum. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða Z á vettvangi er þessu fór fram, og hafði á orði að það væri nokkuð öruggt um að hann hefði barið brotaþola.

Ákærðu í máli þessu, X og Z, voru yfirheyrðir um kæruefnið af lögreglu 7. og 17. mars 2014.

Ákærði X játaði við lögregluyfirheyrsluna að hafa lamið brotaþola tvö til fjögur högg „á nefið eða eitthvað“. Sagði hann að atvik máls hefðu gerst rétt sunnan við aðalinngang skemmtistaðarins ..., og bar að brotaþoli hefði fyrst ýtt eða slegið til hans, en þó án þess að hitta hann eða skaða. Ákærði kvaðst ekkert hafa þekkt til brotaþola er þetta gerðist, en bar að hann hefði haft vitneskju um að hann hefði verið að berja ungan frænda hans, vitnið C, nokkru áður. Ákærði kvaðst án árangurs hafa varað brotaþola við, en síðan varið sig og svarað fyrir sig með nefndri barsmíð. Aðspurður hvar högg hans hefðu hafnað á líkama brotaþola sagði hann: „örugglega allt í andlitið ... ég spáði ekkert í það ... ég veit það ekki“. Ákærði sagði að fleiri aðilar hefðu verið á vettvangi í greint sinn, en bar að frekari atgangur hefði ekki orðið og þá ekki á milli hans og brotaþola. Það var ætlan ákærða að eftir barsmíð hans hefði brotaþoli verið með blóðáverka. Við yfirheyrsluna greindi ákærði frá því að hann æfði bardagaíþróttir, en áréttaði að hann hefði ekki haft frekari afskipti af brotaþola umrædda nótt. Ákærði kvaðst hins vegar hafa séð brotaþola hlaupa vestur yfir Ráðhústorgið, en kannaðist ekki við að hafa fylgt honum eftir. Fram kemur í lok yfirheyrsluskýrslunnar sú fyrirætlan rannsóknarlögreglumanns að kynna ákærða fyrrnefnt myndskeið úr farsíma af ætluðum atgangi umrædda nótt eftir skýrslutökuna.

Ákærða X var við yfirheyrslu hjá lögreglu 14. maí sl. kynnt bótakrafa brotaþola, en viðstaddur var þá tilnefndur verjandi hans. Ákærði kvaðst aðspurður við skýrslugjöfina engu hafa við fyrri skýrslugjöf sína hjá lögreglu að bæta.

Ákærði Z greindi m.a. frá því við yfirheyrslu hjá lögreglu að umrædda nótt hefði hann séð meðákærða X kýla brotaþola. Ákærði kvaðst hafa fylgst með barsmíðinni þar sem hann hafi verið staddur rétt fyrir utan skemmtistaðinn ... . Og í framhaldi af barsmíðinni kvaðst hann hafa séð nefnda aðila takast á, en bar að þeim atgangi hefði fljótlega lokið. Ákærði kvaðst ekki hafa séð meðákærða veitast að brotaþola frekar þessa nótt. Ákærði kvaðst nokkru eftir þennan atburð hafa séð atgang á milli nafngreinds félaga síns og ókunnugs pilts við skemmtistaðinn og þá jafnframt veitt því eftirtekt að brotaþoli blandaði sér í málið og sló til félagans „einhvers staðar í hausinn“. Vegna þessa kvaðst ákærði hafa brugðist við og kýlt brotaþola í „hausinn ... einhvers staðar í andlitið ... mig minnir bara beint á andlitið ... það voru þrjú högg“. Við skýrslutökuna kvaðst ákærði ekki hafa séð blóðáverka á brotaþola eftir barsmíðina, en bar að hann hefði strax flúið af vettvangi og hlaupið að Ráðhústorginu og áleiðis að Hafnarstræti. Hann kvaðst hafa veitt því eftirtekt að meðákærði X fylgdi brotaþola eftir stuttan spöl, en síðan séð að hann kom til baka á ný. Við lögregluyfirheyrsluna var ákærða kynnt afrit Facebook-síðu þar sem skráð er fyrirspurn nafngreinds félaga hans og síðan svar hans. Ákærði staðfesti að með færslunni hefði hann réttilega játað að hafa kýlt brotaþola umrædda nótt og þá með þeim afleiðingum að tennur hans brotnuðu.

Fram kemur í lok nefndrar yfirheyrsluskýrslu sú fyrirætlan rannsóknarlögreglumanns að kynna ákærða Z fyrrnefnt myndskeið úr farsíma af ætluðum atgangi umrædda nótt. Við yfirheyrslu hjá lögreglu 6. maí sl. var ákærða kynnt bótakrafa brotaþola, en viðstaddur var þá tilnefndur verjandi hans. Ákærði kvaðst við skýrslutökuna engu hafa við þá frásögn að bæta sem hann hafði áður gefið hjá lögreglu.

Lýstar yfirheyrslur ákærðu og vitna hjá lögreglu voru hljóðritaðar og teknar upp á myndskeið. Eru þau gögn á meðal þeirra rannsóknargagna sem lögð voru fyrir dóminn.

Af hálfu lögreglu var við rannsókn málsins aflað læknisfræðilegra gagna um ætlaða áverka brotaþola. Þar á meðal er bráðamóttökuskrá slysadeildar Sjúkrahússins á Akureyri vegna komu brotaþola á slysadeild aðfaranótt 2. mars sl. Í skránni kemur fram að við komu hafi verið væg áfengislykt af brotaþola, en hann hafi alls ekki verið drukkinn. Þá er tekið fram að hann hafi gefið fína sögu um atvik máls. Áverkum brotaþola er lýst í skránni og er sagt að hann hafi verið með beinbrot, tannbrot og opið sár á vör og í munnholi. Fram kemur að skráin sé rituð af E deildarlækni, en hann ritaði síðar áverkavottorð, sem dagsett er 18. mars sl. Í áverkavottorðinu segir að brotaþoli hafi greint frá því að fyrr um nóttina hefði hann átt í útistöðum við pilta og að hann hefði í þeim viðskiptum hlotið þung högg, eitt eða fleiri, á höfuðið. Um áverka brotaþola segir nánar í vottorðinu: „Hann var verulega bólginn ofarlega yfir nefbeini og smá mar byrjað að myndast þar í kring. Verulega þreifiaumur þar yfir. Það var einnig smá sveigja yfir til hægri en hann segir að það hafi áður verið til staðar. Greinilega blætt úr nefi en engin virk blæðing er undirritaður skoðaði hann. ... Á neðri vör fyrir miðju innarlega er ljótur útglenntur skurður, tæpur 1½ cm að lengd. Einnig eru greinileg ummerki um tannáverka á framtönn. Hægri framtönn er laus og liggur aðeins neðar heldur en hún ætti að gera. Úr vinstri framtönn hefur brotnað úr miðlæga kantinum neðarlega ... Aftan á hnakka hægra megin er ummerki um smá kúlu en ekki sár að sjá. Væg ónot við þreifingu á kjálkalið hægra megin en getur opnað og lokað munni án vandræða. Minni eymsli við þreifingu á kjálka vinstra megin. Framkvæmdi ítarlega heila- og taugaskoðun sem leiddi ekkert afbrigðilegt í ljós. Engin eymsli yfir brjóstkassa, baki, kvið eða útlimum.“ Í vottorðinu er staðhæft að brotaþoli hafi við skoðunina greinilega verið nefbrotinn og af þeim sökum hafi honum verið ráðlagt að hitta háls-, nef- og eyrnalækni en einnig tannlækni. Í lokaorðum vottorðsins segir um greinda áverka brotaþola: „Það er ljóst að hann hefur fengið þungt högg, hvort sem það var eitt eða fleiri í andlitið sem hefðu hæglega getað valdið alvarlegum skaða.“

Þá liggur fyrir vottorð F, háls-, nef- og eyrnalæknis, um áverka brotaþola. Í vottorðinu, sem dagsett er 20. mars 2014, segir að brotaþoli hafi leitað til sérfræðingsins 10. mars sl. en um áverka hans segir nánar: „Við skoðun sást að nefið er brotið, það er hliðrað yfir til hægri ... hér er klárlega um nefbrot og brot á miðsnesi að ræða, þarfnast hann aðgerðar.“ Í vottorðinu segir að brotaþoli hafi farið í aðgerð daginn eftir skoðun, en um lýsta áverka segir nánar: „Það má vera ljóst af ofannefndu máli að áverkar koma heim og saman við lýsingu þolanda á meintri líkamsárás. Það má einnig vera ljóst að hér hefur verið um verulegt afl að ræða, bæði hefur nefbein og brjósk gengið í sundur ásamt því að tennur hafa brotnað og hlotist mar á andlitið ásamt skurð á vör og mar á hnakka. Það verður að teljast mildi að ekki fór verr, ekki komu fram neinir áverkar á miðtaugakerfi en engu að síður miklir áverkar á andlitinu með tilheyrandi þjáningum og lýti sem hefur krafist töluverðra inngripa, svæfingu, aðgerðar og endurtekinnar komu, bæði á slysadeild og til tannlækna með ófyrirséðum kostnaði hingað til.“

Þá liggur fyrir í málinu vottorð tannlæknanna G, sem dagsett er 2. mars 2014, og H, sem dagsett er 13. maí sama ár. Í vottorðunum kemur fram að tennur brotaþola hafi verið brotnar, þ.e. miðframtönn hægra megin, nr. 11, miðframtönn vinstra megin, nr. 21, en einnig segir að lítil þversprunga hafi verið á glerungi tannar nr. 41. Það álit er látið í ljós að rótfylla þurfi nefndar tennur og eftir atvikum sé líklegt að draga þurfi tönn nr. 11 úr og setja „inplant“ í staðinn og krónu þar á.

II.

Ákærði X hefur fyrir dómi játað að hafa barið brotaþolann A og að hafa veitt honum áverka, að hluta, eins og háttsemi hans er lýst í ákæru. Ákærði játaði þannig skýlaust að hafa slegið brotaþola tvö til þrjú hnefahögg í andlit og höfuð. Ákærði kvaðst ekki hafa séð að brotaþoli bæri sýnilega áverka fyrir barsmíðina, og véfengdi ekki að hann hefði verið valdur að nefbroti hans og eftir atvikum einnig að maráverkanum þar í kring. Ákærði kvaðst á hinn bóginn ekki geta sagt til um með vissu hvort hann hefði átt sök á því að brotaþoli hlaut litla kúlu á höfuðið og ætlaði að það hefði frekar getað átt við um eymslin á hægra kjálkasvæðinu. Ákærði neitaði sök að því er varðaði tann- og munnáverka brotaþola.

Ákærði Z hefur fyrir dómi játað að hafa kýlt eða slegið brotaþola þrjú högg í andlitið, eins og háttsemi hans er nánar lýst í ákæru. Að því er varðaði lýsta áverka brotaþola játaði hann að hann hefði að líkindum með barsmíðinni verið valdur að tannbrotum hans og vísaði til þess að hann hefði við barsmíðina fengið áverka á hendi. Ákærði kvaðst að öðru leyti ætla að hann væri ekki valdur að lýstum áverkum brotaþola, en nefndi þó eymslasvæði við hægri kjálka.

Í ákæru er sakarefni máls þessa ekki lýst sem samverknaði ákærðu, og var það áréttað við flutning málsins af hálfu fulltrúa ákæruvalds. Og í ljósi skýrslna ákærðu fyrir dómi og rannsóknargagna var um málsmeðferð af hálfu fulltrúa ákæruvalds vísað til 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála. Af hálfu ákærðu og skipaðra verjenda þeirra var fallist á þá málsmeðferð.

Með hliðsjón af öllu framangreindu og játningum ákærðu, sem eru að áliti dómsins í samræmi við skýrslur þeirra hjá lögreglu og önnur rannsóknargögn, er að mati dómsins lögfull sönnun fram komin um sök ákærðu í máli þessu, líkt og þeir hafa sjálfir borið. Þykir ákærði X þannig sannur að sök, að hafa slegið að minnsta kosti tvö hnefahögg í andlit og höfuð brotaþola og hann hafi með því athæfi valdið honum mar- og nefáverkum, þar á meðal alvarlegu nefbroti, auk minni háttar áverka á höfði. Þá þykir ákærði Z sannur að sök, að hafa kýlt eða slegið brotaþola þrjú högg í andlitið og að hafa þannig orðið valdur að lýstum tannáverkum hans, ásamt vara- og kjálkaáverkum hans.

Játuð líkamsárásarbrot ákærðu eru rétt heimfærð til lagaákvæða, 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Ákæra ríkissaksóknara, útgefin 23. maí 2014, sbr. mál nr. S-108/2014.

Fyrir dómi hefur ákærði, X, skýlaust viðurkennt sakargiftir eins og þeim er lýst í ákæru. Fyrir dómi, líkt og við yfirheyrslu hjá lögreglu, staðhæfði ákærði að hann hefði sent umrædd skilaboð ofurölvi og í rugli, en benti á að hann hefði að auki sent ein skilaboð til viðbótar, sem hefðu efnislega hljóðað svo: „er samt ad fokka i ther ogedid thitt“. Ákærði staðhæfði að engin meining hefði verið af hans hálfu með þessum sendingum og væru síðastgreindu boðin til vitnis um það.

Að ofangreindu virtu er ekki að efa að játning ákærða sé sannleikanum samkvæm. Og þar sem gögn málsins eru í samræmi við játningu ákærða þykir sök hans nægilega sönnuð eins og lýst er í ákæru, en hún er þar réttilega heimfærð til laga.

III.

Ákærði Z, sem er 19 ára, hefur samkvæmt vottorði sakaskrár ríkisins ekki áður sætt refsingu svo kunnugt sé. Hann hefur í máli þessu verið sakfelldur fyrir alvarlega líkamsárás og þykir refsing hans, m.a. með hliðsjón af 1. og 3. tl. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, eftir atvikum hæfilega ákveðin þriggja mánaða fangelsi. Líkt og áður er rakið játaði ákærði skýlaust brot sitt fyrir dómi, en það hafði hann jafnframt áður gert hjá lögreglu. Hann samþykkti enn fremur að greiða skaðabætur til brotaþola að nokkru. Að þessu virtu, iðrun og atvikum að öðru leyti, og þar sem ákærði er með hreinan sakaferil og er auk þess ungur að árum, þykir með hliðsjón af 4., 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 9. tl. 1. mgr. 74. gr. hegningarlaganna fært að fresta fullnustu refsingar hans skilorðsbundið. Skal refsingin niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði X, sem er 21 árs, hefur samkvæmt sakavottorði áður sætt refsingum. Hann hefur þannig tvívegis gengist undir lögreglustjórasáttir, annars vegar í október 2011 vegna fíkniefnaaksturs og hins vegar í nóvember 2012 vegna fíkniefnaaksturs og brots gegn ávana- og fíkniefnalöggjöf. Var ákærða vegna þessa gert að greiða sektir til ríkissjóðs, en að auki sviptur ökurétti tímabundið.

Í máli þessu hefur ákærði gerst sekur um alvarlega líkamsárás, en einnig alvarlega hótun vegna skýrslugjafar brotaþola hjá lögreglu. Ber að ákvarða refsingu hans m.a. með hliðsjón af 1. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga, en einnig 1. og 3. tl. 1. mgr. 70. gr. sömu laga. Þykir refsing hans að þessu virtu hæfilega ákveðin sjö mánaða fangelsi. Líkt og áður var rakið játaði ákærði brot sín skýlaust við alla meðferð málsins, hjá lögreglu og fyrir dómi, og samþykkti jafnframt að greiða skaðabætur að nokkru til brotaþola. Það er hins vegar ákærða ekki til refsimildunar að hafa framið hótunarbrotið ölvaður, sbr. ákvæði 17. gr. almennra hegningarlaga. Aftur á móti þykir mega horfa til efnis þeirra skilaboða sem hann tilgreindi fyrir dómi og jafnframt að ásetningur hans hafi ekki verið sá að fylgja hótununum eftir. Að öllu þessu virtu, iðrun svo og því að ákærði hefur ekki áður verið sakfelldur fyrir ofbeldisbrot þykir með hliðsjón af 4. tl., 5. og 8. tl. 1. mgr. 70. gr. og 9. tl. 1. mgr. 74 gr. hegningarlaganna fært að fresta fullnustu refsingar hans skilorðsbundið. Skal refsingin niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

B-kvk-nf J-kvk-nf héraðsdómslögmaður hefur fyrir hönd brotaþola, A, lagt fram skaðabótakröfu á hendur ákærðu, en eins og fyrr sagði var krafan kynnt ákærðu við rannsókn málsins hjá lögreglu. Krafan er dagsett 23. apríl 2014 og sundurliðast þannig:

1. Miskabætur skv. 26. gr. skaðabótalaganna nr. 59/1993 kr. 600.000

2. Komugjald á slysadeild kr. 5.900

3. Neyðarþjónusta tannlæknis kr. 14.640

4. Bráðahjálp tannlæknis kr. 15.575

5. Sjúkraskrá frá Sjúkrahúsinu á Akureyri kr. 1.000

6. Lyf kr. 5.897

7. Reikningur sérfræðings kr. 7.288

8. Reikningur sérfræðings kr. 32.300

9. Reikningur fyrir tannlæknaþjónustu kr. 124.003

10. Kostnaðaráætlun tannlæknis v/viðgerða á brotnum tönnum kr. 806.880

Samtals kr. 1.613.483

Lögmaðurinn rökstuddi kröfuna enn frekar fyrir dómi, og þ. á m. um vexti og dráttarvexti.

Eins og áður sagði var af hálfu ákærðu krafist frávísunar á bótakröfu en til vara lækkunar fjárhæða.

Eins og sakarefninu er lýst í ákæru þykir fært að taka kröfuna til efnismeðferðar, eins og hér á eftir verður nánar rakið.

Ákærðu hafa í máli þessu, hvor um sig, verið sakfelldir fyrir alvarlega líkamsárás gagnvart brotaþola. Að mati dómsins þykir fært eins og atvikum er háttað að dæma ákærðu til að greiða brotaþola miskabætur óskipt og þykja þær í ljósi hinna alvarlegu áverka, tannbrota og nefbrots, og í ljósi áðurrakinna læknisvottorða hæfilega ákveðnar 400.000 krónur með vöxtum eins og greinir í dómsorði. Að auki ber að dæma ákærðu til að greiða brotaþola óskipt 12.797 krónur í skaðabætur samkvæmt 2., 5. og 6. tölulið, ásamt áðurnefndum vöxtum. Þá ber að dæma ákærða X einan til að greiða brotaþola 39.888 krónur samkvæmt 7. og 8. tölulið, ásamt nefndum vöxtum. Þá ber að dæma ákærða Z einan til að greiða brotaþola skaðabætur að fjárhæð 155.195 krónur, sbr. 3., 4. og 9. tölulið, ásamt áðurnefndum vöxtum. Loks ber að dæma ákærðu óskipt til að greiða brotaþola þann kostnað sem hann hefur orðið fyrir við að halda kröfu sinni fram og þykir hann hæfilega ákvarðaður 82.830. krónur og er þá meðtalinn virðisaukaskattur. Bótaþætti samkvæmt 10. tölulið ber að vísa frá dómi þar sem um áætlun er að ræða.

Dæma ber ákærðu til að greiða allan sakarkostnað í málinu. Skal ákærði X einn greiða útlagðan kostnað vegna lögmannsaðstoðar á rannsóknarstigi og vegna kostnaðar lögreglu af rannsóknaraðgerðum, samtals 43.925 krónur. Þá skal ákærði Z einn greiða útlagðan kostnað vegna lögmannsaðstoðar á rannsóknarstigi 25.100 krónur. Ákærðu greiði óskipt 48.000 krónur vegna áverkavottorðs. Ákærðu greiði hvor um sig málflutningsþóknun skipaðra verjenda sinna, S-kk-ef G-kk-ef héraðsdómslögmanns og A-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 94.125 krónur, til hvors.

Mál þetta var rekið samkvæmt málsmeðferðarreglum 164. gr. laga nr. 88, 2008 um meðferð sakamála.

Ó-kk-nf Ó-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði Z sæti þriggja mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærði X sæti sjö mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dómsins að telja, haldi hann almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19, 1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22, 1955.

Ákærðu greiði óskipt A 412.797 krónur í bætur fyrir miska o.fl. ásamt vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 2. mars 2014 til 14. júní s.á., en með dráttarvöxtum skv. 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., vaxtalaga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði Z greiði brotaþola, A, einn bætur fyrir fjártjón að fjárhæð 155.295 krónur með sömu vöxtum og að framan greinir.

Ákærði X greiði brotaþola, A, einn fjártjón að fjárhæð 39.588 krónur með vöxtum eins og áður greinir.

Ákærðu greiði brotaþola óskipt 82.830 krónur vegna lögmannsaðstoðar.

Skaðabótakröfu er að öðru leyti vísað frá dómi.

Ákærði X greiði einn sakarkostnað að fjárhæð 43.925 krónur. Ákærði Z greiði einn sakarkostnað að fjárhæð 25.100 krónur. Ákærðu greiði óskipt sakarkostnað að fjárhæð 48.000 krónur.

Ákærði X greiði málflutningsþóknun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef S-kk-ef hdl., 94.125 krónur.

Ákærði Z greiði skipuðum verjanda sínum, S-kk-þgf G-kk-þgf hdl., málflutningsþóknun að fjárhæð 94.125 krónur.