S-674/2009

Mál þetta, sem dómtekið var 12. apríl 2010, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum, útgefinni 24. júlí 2009, á hendur L-kk-þgf V-kk-þgf L-kk-þgf, kt. 000000-0000, nú til heimilis að Freyvangi 5, Hellu „fyrir eignaspjöll með því að hafa að kvöldi 19. ágúst 2009 kveikt í bifreiðinni RV 028, af gerð Audi 100, eign G-kvk-ef G-kvk-ef, þar sem bifreiðin stóð fyrir utan heimili hennar, Vatnsholt 18, Reykjanesbæ, eftir að hafa brotið rúðu í bifreiðinni og hellt bensíni inn í bifreiðina, sem eyðilagðist í eldinum.

Telst þetta varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19, 1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa: G-kvk-nf G-kvk-nf, kt. 000000-0000, gerir þá kröfu að ákærða verði gert að greiða henni skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð kr. 1.393.175 með vöxtum skv. 8. gr. vaxtalaga nr. 38, 2001 frá 19. ágúst 2008 en síðan með dráttarvöxtum skv. 9. gr. sbr. 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga.“

Við þingfestingu málsins var af hálfu bótakrefjanda fallið frá miskabótakröfu að fjárhæð 1.000.000 króna.

Um málavaxtalýsingu er skírskotað til ákæru.

Ákærði játaði brot sitt skýlaust fyrir dóminum eins og því er lýst í ákæru. Þykir með játningu ákærða sem á sér stoð í gögnum málsins sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ákært er fyrir og er brot ákærða rétt heimfært til refsiákvæða í ákærunni.

Samkvæmt framlögðu sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi.

Við ákvörðun refsingar er litið til greiðrar játningar ákærða allt frá upphafi rannsóknar. Á hinn bóginn er litið til þess að sú háttsemi ákærða að leggja eld að bifreiðinni með þeim afleiðingum að hún eyðilagðist er alvarleg þótt verðmæti bifreiðarinnar hafi ekki verið mikið. Með vísan til framangreinds þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fjögurra mánaða fangelsi. Þar sem ákærði hefur ekki áður gerst sekur um refsiverða hegðun þykir þó rétt að frestað fullnustu refsingarinnar og ákveða að hún falli niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 35.000 krónur í sakarkostnað.

Eigandi bifreiðarinnar RV 028 hefur krafist skaðabóta úr hendi ákærða að fjárhæð 393.175 krónur með vöxtum, en fallið hefur verið frá miskabótakröfu að fjárhæð 1.000.000 króna. Ákærði hefur mótmælt skaðabótakröfunni sem of hárri.

Skaðabótakrafan er sundurliðuð með þeim hætti að krafist er bóta vegna munatjóns, þ.e. vermætis bifreiðarinnar að fjárhæð 250.000 krónur og lögfræðikostnaðar að fjárhæð 143.175 krónur eða samtals 393.175 krónur. Í skýrslu kæranda hjá lögreglu kemur hins vegar fram að hún hafi keypt bifreiðina á 50.000 krónur. Engin gögn hafa verið lögð fram í málinu um verðmæti bifreiðarinnar. Með hliðsjón af framangreindu verður að telja að bótakrafan sé svo vanreifuð og að ekki verði komist hjá því að vísa henni frá dómi.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, L-kk-nf V-kk-nf L-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fullnustu refsingarinnar er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 35.000 krónur í sakarkostnað.

Bótakröfu kæranda G-kvk-ef G-kvk-ef er vísað frá dómi.

R-kvk-nf B-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir

Héraðsdómur Reykjaness 16.4. 2010.