S-1833/2006

Ár 2006, miðvikudaginn 20. desember, er dómþing Héraðsdóms Reykjavíkur háð í Dómhúsinu við Lækjartorg af J-kk-þgf J-kk-þgf héraðsdómara og dómur kveðinn upp í málinu nr. S-1833/2006: Ákæruvaldið gegn K-kk-þgf M-kk-þgf R-kk-þgf, sem dómtekið var samdægurs á grundvelli 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Lögreglustjórinn í Reykjavík höfðaði málið með ákæru útgefinni 24. október 2006 á hendur ákærða, K-kk-þgf M-kk-þgf R-kk-þgf, [...], Álfaskeiði 32, Hafnarfirði, til refsingar fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 11. gr. laga nr. 20/1981 og 111. gr. laga nr. 82/1998, með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 10. júní 2006, slegið A-kk-þf L-kk-þf H-kk-þf, fæddan 1982, hnefahögg í andlit með þeim afleiðingum að A-kk-nf hlaut slímhúðarblæðingu í vinstra auga, brot í fram- og hliðarvegg vinstri kinnbeinsskúta, brot í botni vinstri augntóttar, nefbrot og skekkju á gerfitönn í efri gómi.

Með játningu ákærða fyrir dómi, sem samrýmist framlögðu læknisvottorði og öðrum rannsóknargögnum málsins, er framangreind háttsemi sönnuð og þykir hún rétt færð til refsiákvæða í ákæru.

Í ákæru var tekin upp bótakrafa A-kk-ef L-kk-ef að fjárhæð 879.236 krónur auk nánar tilgreindra vaxta. Ákærði gekkst greiðlega við bótaskyldu í málinu, en mótmælti umræddri bótakröfu sem of hárri. Synjaði dómari því um frekari meðferð kröfunnar, sbr. 1. mgr. 172. gr. laganna um meðferð opinberra mála. Ákærði hefur undir rekstri málsins greidd A-kk-þgf umsamdar bætur fyrir tjón sitt í málinu.

Ákærði er 25 ára að aldri. Samkvæmt sakavottorði hlaut hann 8. febrúar 2002 þriggja mánaða skilorðsbundinn fangelsisdóm fyrir ýmis hegningarlaga. Ákærði stóðst umrætt skilorð og var 22. júní 2004 dæmdur í níu mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir minni- og meiri háttar líkamsárásir, auk fíkniefnalagabrots. Sá dómur var tekinn upp 20. janúar 2006 vegna eignaspjalla og fíkniefnalagabrots ákærða og hann dæmdur í tólf mánaða fangelsi, þar af tíu mánuði skilorðsbundið þrjú ár. Með broti sínu nú hefur ákærði rofið skilorð þess dóms. Ber því að taka upp tíu mánaða skilorðshluta dómsins og dæma með máli þessu samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 7. gr. laga nr. 22/1955 og ákvarða refsingu að nýju með hliðsjón af reglum 77. gr. hegningarlaganna, sem og 1. mgr. 218. gr. b. sömu laga, sbr. 12. gr. laga nr. 20/1981 og 4. gr. laga nr. 83/2005, enda um ítrekað brot að ræða.

Ákærði á sér þær veigamiklu málsbætur að hafa játað brot sitt greiðlega hjá lögreglu og fyrir dómi, að hafa greitt árásarþola umsamdar skaðabætur og að hafa einnig á annan hátt auðsýnt augljósa iðrun gjörða sinna. Að auki hefur hann nú farið í vímuefnameðferð, eftir langvarandi óreglu og er kominn í fasta atvinnu. Að öllu þessu gættu þykir refsing hæfilega ákveðin fangelsi í tólf mánuði. Þar sem ákærði hefur gert sér far um að bæta fyrir afleiðingar hinnar alvarlegu háttsemi og árásarþoli náð sér að fullu, eftir því sem næst verður komist, þykir, eins og hér stendur sérstaklega á, mega ákveða að fresta fullnustu refsingarinnar í heild, þó þannig að ákærði sæti í fimm ár frá dómsuppsögu almennu skilorði 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Í ljósi greindra málsúrslita og með vísan til 1. mgr. 165. gr. laga um meðferð opinberra mála ber að dæma ákærða til greiðslu sakarkostnaðar, en til hans telst þóknun B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, skipaðs verjanda ákærða. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til fjölda þinghalda þykir sú þóknun hæfilega ákveðin 123.255 krónur, að meðtöldum virðisaukaskatti.

K-kvk-nf H-kvk-nf fulltrúi lögreglustjóra sótti málið af hálfu ákæruvaldsins.

DÓMSORÐ:

Ákærði, K-kk-nf M-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í tólf mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum fimm árum frá dómsuppsögu haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 123.255 króna þóknun B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns.

J-kk-nf J-kk-nf