E-984/2009

Mál þetta, sem tekið var til dóms 19. maí sl., er höfðað með birtingu stefnu hinn 9. febrúar 2009.

Stefnandi er Línuborun ehf., kt. 000000-0000, Vagnhöfða 11, Reykjavík.

Stefnda er D-kvk-nf O-kvk-nf, kt. 000000-0000, Aspargrund 9, Kópavogi.

Stefnandi krefst þess að stefnda verði dæmd til að greiða stefnanda skuld að fjárhæð 1.807.155 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 af 1.945.686 krónum frá 4. nóvember 2008 til 30. nóvember 2008, en af stefnufjárhæð frá 30. nóvember 2008 til greiðsludags, allt að frádreginni innborgun að fjárhæð 500.000 krónur, sem dregst frá skuldinni miðað við stöðu hennar á innborgunardegi.

Þá er krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu að mati dómsins.

Stefnda krefst þess að hún verði sýknuð af öllum kröfum stefnanda, en til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar.

Þá er þess krafist að stefnandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar að mati dómsins.

II.

Málsatvik eru þau að í júlí til september 2008 vann stefnandi að framkvæmdum við lóð stefndu að Aspargrund 9 í Kópavogi. Nánar tiltekið gróf stefnandi fyrir grunni að viðbyggingu og fimm súlum og kom fyrir fyllingu í grunn, plan og að hluta í holur. Þá gróf stefnandi upp umframjarðveg og ók á brott ásamt stórgrýti. Einnig gróf stefnandi fyrir lögnum og brunnum í og við viðbyggingu og frá skúr og lagði einnig lagnir, kom fyrir brunnum og fyllti yfir. Jafnframt gróf stefnandi á lóðarmörkum í leit að tengistút frá bæjarkerfi. Loks tók stefnandi niður tré og fjarlægði þau.

Stefnandi byggir kröfu sína á eftirfarandi fimm reikningum:

Útgáfudagur og gjalddagi fjárhæð

14.11.2008 -37.286 kr.

14.11.2008 1.311.365 kr.

14.11.2008 293.163 kr.

14.11.2008 378.444 kr.

30.11.2008 -138.531 kr.

Samtals 1.807.155 kr.

Óumdeilt er að inn á skuldina voru greiddar 500.000 krónur hinn 1. desember 2008.

Að ósk stefndu var kvaddur til matsmaður til að meta umfang þeirrar vinnu sem stefnandi innti af hendi á lóð stefndu. Ennfremur var óskað eftir því að matsmaður léti í ljós álit á því hvað teldist sanngjarnt verð fyrir þessar framkvæmdir miðað við verðlag á framkvæmdatíma og hagkvæmasta verklag við framkvæmdirnar.

Þá var óskað eftir því að matsmaður léti í ljós álit á því hvort og þá að hve miklu leyti ofangreindur kostnaður var ófyrirséður við upphaf framkvæmda, þ.e.a.s. hvaða verkþættir komu til vegna kringumstæðna sem matsþoli gat ekki séð fyrir við upphaf framkvæmda og hver kostnaðurinn við þá var.

Loks var óskað eftir að matsmaður léti annars vegar í ljós álit á kostnaði við að fjarlægja fimm stór og falleg tré af lóðinni og hins vegar að hann leggi mat á það tjón sem matsbeiðandi varð fyrir þegar trén voru fjarlægð.

Samkvæmt framlagðri matsgerð á dskj. nr. 22, er það mat hins dómkvadda matsmanns að sanngjarnt endurgjald fyrir vinnu sem stefnandi innti af hendi fyrir stefndu sé að fjárhæð 1.389.500 krónur með virðisaukaskatti á verðlagi í júlí til september 2008. Kom fram í skýrslu matsmannsins hér fyrir dómi að allur efniskostnaður væri innifalinn í áðurgreindri fjárhæð.

Þá telur matsmaðurinn að kostnaður að fjárhæð 161.477 krónur vegna vinnu við að leita að tengistað frárennslis og drenlagna við lóðarmörk sé eðlilegur með tilliti til þeirrar vinnu sem innt hafi verið hendi, enda hafi kostnaður þessi verið ófyrirséður við upphaf framkvæmda.

Hvað varðar kostnað vegna tafa af völdum nágranna að fjárhæð 167.328 krónur er það hins vegar mat hins dómkvadda matsmanns að stefnanda hafi mátt vera ljóst að hætta yrði á töfum frá umhverfinu í miðju grónu íbúðarhverfi og að gera hafi þurft ráðstafanir fyrirfram til að tryggja aðgengi að svæðinu.

Loks er það mat hins dómkvadda matsmanns að kostnaður við að fjarlægja fimm stór tré af þeirri stærð sem sjá megi nú í garðinum sé 224.000 krónur með virðisaukaskatti. Hins vegar telur matsmaðurinn að stefnda hafi ekki orðið fyrir tjóni við það að fimm stór tré voru fjarlægð af lóðinni þar sem lóðin sé ríkulega búin stórum og minni trjám og runnum.

Fyrir dóminn komu og gáfu skýrslu B-kk-nf B-kk-nf O-kk-nf, fyrirsvarsmaður stefnanda, stefnda D-kvk-nf O-kvk-nf, H-kk-nf B-kk-nf, sonur fyrirsvarsmanns stefnanda, D-kk-nf S-kk-nf, pípulagningameistari, B-kk-nf Þ-kk-nf, fyrrverandi starfsmaður stefnanda, H-kk-nf S. G-kk-nf, byggingaverkfræðingur og húsasmíðameistari og dómkvaddur matsmaður, G-kk-nf H-kk-nf, eiginmaður stefndu og O-kk-nf B-kk-nf, faðir stefndu.

III.

Stefnandi kveður umrætt verk, sem krafist sé greiðslu á í máli þessu, hafa verið unnið samkvæmt tímagjaldi. Fyrirsvarsmaður stefnanda, B-kk-nf B-kk-nf, hafi komið á staðinn áður en verkið hófst og skoðað aðstæður, en ljóst sé að hann hafi ekki gert tilboð í verkið.

Stefnandi bendir á að tímaskýrslur stefnanda hafi alltaf legið fyrir, enda hafi stefnda lagt þær fram í málinu. Stefnandi hafi því verið upplýst um þann tíma, sem farið hafði í verkið hverju sinni. Kveður hann verðhugmynd að fjárhæð 700.000 krónur ekki hafa komið frá stefnanda. Auk þess sé ljóst að sú fjárhæð sé aðeins fyrir gröft og fyllingu en ekki að auki fyrir lagnagröft og lagningu skólps. Umrætt verk hafi verið umtalsvert viðameira en stefnda hafi gert ráð fyrir í fyrstu.

Ósannað sé að fagmenn hafi ekki komið að verkinu, en bent er á að pípulagningameistari hafi tekið verkið út. Verkið hafi verið unnið á fullnægjandi hátt og ósannað sé að á því sé galli. Þá sé ósannað að stefndu hafi verið neitað um tilboð í verkið. Stefnda hafi aldrei óskað eftir tilboði í verkið.

Stefnandi bendir á að aðstæður á verkstað hafi verið erfiðar og að tengistaður við bæjarkerfi hafi ekki reynst vera á þeim stað, sem teikningar sýndu. Leggja hafi þurft frárennslislagnir út í bílastæði og fjarlægja tré vegna þess.

Þá hafi nágrannar átt í miklum erjum við stefndu, sem tafið hafi verkið. Nágrannarnir hafi verið í stríði við stefndu og m.a. lagt steina í veg fyrir tæki stefnanda. Af hálfu stefnanda sé því mótmælt að um venjulegar tafir hafi verið að ræða. Bæta eigi því kostnaði vegna tafa að fjárhæð 167.328 krónur við heildarkostnað vegna verksins. Auk þess er því haldið fram af hálfu stefnanda á að búið sé að greiða áðurgreindan reikning vegna tafa, sbr. dskj. nr. 8.

Stefnandi kveðst ekki kannast við innborgun að fjárhæð 100.000 krónur og kveður ósannað að sú greiðsla hafi verið innt af hendi.

Stefnandi kveður að nauðsynlegt hafi verið að fjarlægja tré í garði stefndu og að ekki hafi komið fram athugasemd vegna þess fyrr en löngu síðar. Ósannað sé að einhver verðmæti hafi verið í þessum trjám.

Stefnandi kveðst gera þá athugasemd við matsgerð að þar sé engin sundurgreining gerð á vinnu og efni. Sé það galli á matsgerðinni að ekki hafi verið óskað eftir sundurgreiningu á þessum þáttum. Óumdeilt sé hins vegar að gefinn hafi verið út einn reikningur vegna efniskostnaðar að fjárhæð 341.446 krónur.

Þá komi ekki fram í matsgerð við hvaða tímagjald sé miðað eða hvaða tímafjölda. Engin athugasemd sé hins vegar gerð við tímagjaldið sem slíkt eða fjölda tíma.

Bent er á að skýrslur S-kk-ef S-kk-ef verkfræðings og V-kk-ef B. B-kk-ef hafi ekkert sönnunargildi í málinu.

Hvað varðar lagarök vísar stefnandi til meginreglu kröfuréttarins um efndir fjárskuldbindinga, en regla þessi fái m.a. lagastoð í VI. og VII. kafla laga nr. 50/2000. Um gjalddaga kröfunnar er einkum vísað til meginreglu 49. gr. sömu laga. Þá kveður stefnandi kröfu um dráttarvexti, þ.m.t. vaxtavexti styðjast við reglur III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001 með síðari breytingum. Krafan um málskostnað kveður stefnandi styðjast við 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varðandi varnarþing er vísað til 32. gr. sömu laga.

IV.

Stefnda kveðst byggja aðalkröfu sína um sýknu og vararkröfu um lækkun dómkrafna á eftirfarandi:

Í fyrsta lagi sé ljóst að stefnandi hafi ofrukkað stefndu fyrir verkið. Stefnda hafi ákveðið að leita til stefnanda vegna kunningsskapar við fyrirsvarsmann stefnanda, B-kk-þf B-kk-þf O-kk-þf. Þegar B-kk-nf hafi komið á staðinn og skaðað aðstæður hafi stefnda og eiginmaður hennar beðið um tilboð í verkið, en þau hafi heyrt að verkið gæti kostað u.þ.b. 700.000 krónur. B-kk-nf hafi tjáð þeim að þetta yrði fljótgert, hann yrði ódýr og þau þyrftu ekki tilboð frá honum þar sem þetta væri ekkert mál. Ekkert af þessu hafi staðist og hafi stefnandi nú rukkað stefndu um 2.315.929 krónur og Kópavogsbæ um 161.477 krónur eða samtals 2.477.406 krónur, sbr. yfirlit greiðslna og reikninga á dskj. nr. 10. Þetta sé fjarri því að teljast sanngjarnt.

Framkvæmdir stefnanda á lóð stefndu falli undir gildissvið þjónustukaupalaga nr. 42/2000, en í 28. gr. þeirra segi að hafi ekki verið samið um verð fyrir keypta þjónustu skuli neytandi greiða það verð sem telja megi sanngjarnt með hliðsjón af því hversu mikil og hvers eðlis vinnan sé. Að mati S-kk-ef S-kk-ef verkfræðings sé heildarkostnaður framkvæmdanna á núverandi verðlagi að fjárhæð 1.388.223 krónur og samkvæmt framlagðri matsgerð sé heildarkostnaðurinn 1.389.500 krónur.

Að framansögðu sé ljóst að endurgjaldið sem stefnandi krefji stefndu um vegna framkvæmdanna sé miklum mun hærra en stefnandi hafi látið liggja að þegar hann hafi sagt að verkið yrði fljótunnið og ódýrt. Samtals hafi stefnandi rukkað stefndu og Kópavogsbæ um 2.477.406 krónur, sem sé rúmlega þreföld sú upphæð sem stefnda hafi fengið upplýsingar um að verkið myndi kosta. Þá skuli þess getið að stefnandi hafi af einhverjum sökum hækkað öll gjöld á reikningum sínum frá að hann fyrst krafði stefndu um greiðslu eða samtals um 144.976 krónur, sbr. mismun á dskj. nr. 3 og 12.

Þá teljist endurgjaldið jafnframt ósanngjarnt í ljósi þess að það hafi ekki verið unnið af fagmönnum svo sem auðvitað hafi verið áskilið af hálfu stefndu. Stefnda hafi talið að eigandi stefnanda, B-kk-nf B-kk-nf O-kk-nf, væri faglærður pípari en svo hafi ekki reynst vera. B-kk-nf hafi fengið L-kk-þf T-kk-þf pípulagningameistara til að skrifa undir framkvæmdina, en látið ófaglærðan son sinn, O-kk-þf B-kk-þf, leggja skólplagnir frá grunni að húsi og hafi maður á vegum stefndu, J-kk-þf M-kk-þf að nafni, orðið að leiðbeina syninum þar sem þekking hans hafi reynst allsendis óviðunandi. Hvorki L-kk-nf né B-kk-nf hafi nokkurn komið til að líta eftir verki þessu, sem innt hafi verið af hendi 28. ágúst 2008. Vegna þess hafi stefnda orðið að fá sér nýjan pípulagningameistara til að ljúka verkinu.

Í ljósi þess að um verulegar fjarhæðir hafi verið að ræða hafi sú eðlilega skylda hvílt á stefnanda að upplýsa stefndu um væntanlegan heildarkostnað af verkinu. Leiði þetta af reynslu stefnanda, sbr. 6. gr. þjónustukaupalaga um leiðbeiningarskyldu seljanda og 1. mgr. 32. gr. in fine, en samkvæmt henni skuli seljandi tilkynna neytanda án tafar ef í ljós kemur að verk muni hækka verulega, s.s. vegna atvika sem seljandi hafi ekki getað séð fyrir og óska eftir fyrirmælum um verkið. Stefnandi hafi ekkert slíkt gert og eigi því ekki rétt á að krefja stefndu um fullt verð heldur einungis greiðslu vegna vinnu og útlagðs kostnaðar að svo miklu leyti sem það geti talist sanngjarnt.

Þá eigi stefnandi að bera hallann af því að hafa neitað stefndu um tilboð. Stefnda og maður hennar hefðu aldrei fengið stefnanda til starfans ef þeim hefði frá upphafi verið ljóst hvað stefnandi ætlaði að krefja þau um.

Í öðru lagi taki kröfugerð stefnanda ekki tillit til innborgana stefndu, en hún hafi greitt stefnanda 100.000 krónur hinn 25. júlí 2008 fyrir mokstur á milli bílskúrs og húss hinn 6. júlí sama ár og aftur 500.000 krónur um mánaðamót ágúst og september 2008. Í stefnu sé einungis tekið tillit til seinni innborgunarinnar og sé kröfugerðin því röng að þessu leyti. Stefnda hafi beðið um kvittun í bæði skiptin en ekki fengið. Af því megi ætla að stefnandi hafi ætlað að stinga greiðslum þessum undan skatti, sbr. orðalagi „það sem er rautt fer á reikning“ á dskj. nr. 12. Tekið skuli fram að stefnda hafi aldrei samþykkt að hluti framkvæmdanna yrði greiddur án nótu, þar sem hún hafi getað nýtt sér alla reikninga vegna framkvæmdanna við skattskil.

Í þriðja lagi sé til þess að líta að stefnandi hafi freistað þess að krefja stefndu um vinnu sem hann hafi þegar fengið greidda frá Kópavogsbæ. Kveðst stefnda vísa í því sambandi til vinnu stefnanda við leita að skólpi sem fram hafi farið 25. og 28. júlí 2008. Stefnandi hafi fengið greiddar 161.477 krónur frá Kópavogsbæ, sbr. reikning frá 25. september 2008 á dskj. nr. 13. Engin önnur vinna hafi farið fram þessa daga en sú sem Kópavogsbær hafi þegar greitt fyrir, en samt krefji stefnandi stefndu um greiðslu fyrir sömu vinnu og gott betur, sbr. reikning frá 19. ágúst 2008 á dskj. nr. 14, en þar segi að dagana 25. og 28. júlí hafi verið unnið að því að grafa grunn, leita að skólpi, laga skólp og keyra efni.

Í fjórða lagi sé hin veitta þjónusta gölluð í skilningi þjónustukaupalaga. Stefnandi hafi ekki viljað gefa stefndu tilboð í verkið heldur þvert á móti talið henni trú um að slíkt væri óþarfi þar sem þetta væri lítið mál og að hann yrði ódýr. Nú hafi stefnandi hins vegar krafið stefndu um 2.477.406 krónur fyrir verkið. Þessi háttsemi stefnanda brjóti gegn 3. tl. 1. mgr. 9. gr. þjónustukaupalaga, en þar segi að þjónusta teljist gölluð ef seljandi þjónustu hefur ekki veitt neytanda upplýsingar sem hann hafi haft vitneskju um eða hefði mátt hafa vitneskju um og hafði þýðingu fyrir framkvæmd verksins. Verkið hafi að stærstum hluta verið unnið af ófaglærðum syni stefnanda, sem hafi ekki kunnað til verka og hafi stefnda orðið þann 14. október 2009 að fá nýjan pípara til að klára verkið, en skv. 5. tl. 1. mgr. 9. gr. þjónustukaupalaga verði hin veitta þjónusta að svara til þess sem seljandi hafi lofað eða sé með réttu áskilið af neytanda enda uppfylli hún eðlilegar kröfur með tilliti til notagildis. Þá hafi hin veitta þjónusta ekki fullnægt opinberum skilyrðum sem gerðar séu til slíkra framkvæmda, enda hafi enginn pípulagningameistari komið að verkinu líkt og 2. mgr. 52. gr. skipulag- og byggingalaga nr. 73/1997 áskilji. Því sé ljóst að hin veitta þjónusta sé gölluð og eigi stefnda því rétt á afslætti samkvæmt 13. gr. eða skaðabótum samkvæmt 15. gr. laganna, sem koma ættu til frádráttar kröfum stefnanda.

Í fimmta lagi sé kröfu stefnanda mótmælt með vísan til þess að stefnandi hafi valdið miklu tjóni á lóð stefndu með því að fjarlægja fimm stór og falleg tré af lóðinni að stefndu forspurðri. Lóðin við Aspargrund 9 sé mjög vermæt, en hún hafi áður verið hluti af gömlu gróðrarstöðinni, hinni fyrstu í Kópavogi. Mikil vinna hafi verið lögð í að rækta upp tré og runna á lóðinni sem eyðilagðir hafi verið af stefnanda, sbr. myndir á dskj. nr. 15. Beri stefnanda að bæta stefndu þetta tjón, sbr. 25. gr. þjónustukaupalaga. Ekki verði séð að nauðsynlegt hafi verið að eyðileggja gróðurinn til að vinna hið umbeðna verk, auk þess sem stefnandi hefði átt að fá leyfi frá stefndu ef svo hefði verið. Tjón stefndu hafi verið metið á 400.000 krónur, sbr. álitsgerð V-kk-ef B. B-kk-ef á dskj. nr. 16 og ætti sú fjárhæð að koma til frádráttar kröfum stefnanda.

Loks bendir stefnda á að stefnandi krefjist dráttarvaxta án þess að tilgreina ákveðinn vaxtafót eða með réttri vísun til laga nr. 38/2001. Samkvæmt d-lið 1. mgr. 80. gr. eml. skuli í stefnu greina svo glöggt sem verða megi dómkröfur, þ.á m. um vexti. Dráttarvaxtakrafa stefnanda sé hvorki mörkuð með því að tilgreina vaxtafót né með viðeigandi vísun til nánar tilgreindra ákvæða laga nr. 38/2001. Beri því að vísa þessari kröfu frá dómi.

Stefnandi kveðst byggja kröfur sínar á meginreglum kröfuréttar og samningaréttar. Þá vísar stefnda til þjónustukaupalaga nr. 42/2000, sérstaklega I., III., IV. og VII. kafla. Einnig vísar stefnandi til IV. kafla skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997. Varðandi málskostnaðarkröfu er vísað til 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

V.

Fram hefur komið í málinu að stefnda og eiginmaður hennar, G-kk-nf H-kk-nf, fengu stefnanda til verksins vegna kunningsskapar við fyrirsvarsmann stefnanda. Í skýrslu eignmanns stefndu hér fyrir dómi kom fram að hann hefði ekki óskað eftir tilboði í verkið og hið sama má ráða af skýrslu stefndu fyrir dóminum. Ósannað er því að stefndu hafi verið neitað um tilboð í verkið.

Með hliðsjón af framangreindu verður að leggja til grundvallar að ekki hafi verið samið um verð fyrir það verk sem stefnandi vann í þágu stefndu og um er deilt í málinu. Verður dómur því lagður á það eftir þeirri meginreglu sem fram kemur í 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup, en í ákvæðinu er mælt fyrir um það að hafi ekki verið samið um verð fyrir keypta þjónustu skuli neytandi greiða það verð fyrir hana sem telja má sanngjarnt með hliðsjón af því hve vinnan er mikil og hvers eðlis hún er.

Eins og áður greinir er það niðurstaða framlagðrar matsgerðar í málinu að sanngjarnt endurgjald fyrir vinnu sem stefnandi innti af hendi fyrir stefndu að meðtöldu efni sé að fjárhæð 1.389.500 krónur með virðisaukaskatti. Mati þessu hefur ekki verið hnekkt af hálfu stefnanda og verður það því lagt til grundvallar í málinu.

Jafnframt verður lögð til grundvallar niðurstaða framlagðrar matsgerðar um að kostnaður að fjárhæð 161.477 krónur vegna vinnu við að leita að tengistað frárennslis og drenlagna við lóðarmörk hafi verið ófyrirséður við upphaf framkvæmda og teljist því eðlilegur. Ber því að taka tillit til þessa kostnaðar við mat á sanngjörnu endurgjaldi fyrir verkið.

Fram kom í skýrslu stefndu hér fyrir dómi að nágrannar hennar hefðu þrisvar reynt að stöðva framkvæmdir við lóðina á meðan á vinnu stefnanda stóð, m.a. með því að koma fyrir steinum og leggja bílum í veg fyrir tæki stefnanda þannig að starfsmenn á hans vegum kæmust ekki inn á lóð stefndu með tækin. Þá hefði einu sinni verið kallað á lögreglu vegna þessa ágreinings. Í skýrslu hins dómkvadda matsmanns kom fram að ekkert hefði komið fram um það á matsfundi að nágrannar hefðu reynt að stöðva framkvæmdir af ásetningi og því hefði verið gert ráð fyrir því við matið að stefnandi hefði orðið fyrir hefðbundnum töfum með hliðsjón af því að framkvæmdirnar fóru fram við þröngar aðstæður inni í miðju grónu íbúðarhverfi.

Af því sem komið hefur fram í málinu þykir ljóst að stefnandi varð fyrir ófyrirséðum töfum vegna aðgerða nágranna stefndu og ber því að taka tillit til þess kostnaðar við mat á sanngjörnu endurgjaldi fyrir verkið. Fram kemur í gögnum þeim, sem stefnda hefur lagt fram í málinu, að hún hefur þegar greitt stefnanda 167.328 krónur vegna tafa af völdum nágranna samkvæmt tímaskýrslu stefnanda, dags. 25. ágúst 2008, sbr. dskj. nr. 15. Verður því að auki að líta svo á að stefnda hafi þegar viðurkennt þennan kostnaðarlið.

Af hálfu stefnanda er því haldið fram að nauðsynlegt hafi verið að fjarlægja tré úr garðinum vegna framkvæmdanna og að það hafi verið gert með samþykki stefndu. Fær þetta stoð í framburðum vitnanna B-kk-ef Þ-kk-ef og Þ-kk-ef H-kk-ef B-kk-ef. Þykir ósannað að trén hafi verið fjarlægð að nauðsynjalausu og án heimildar stefndu. Þá þykir ósannað að stefnda hafi orðið fyrir tjóni við það að trén voru fjarlægð úr garðinum, sbr. niðurstöðu framlagðrar matsgerðar. Verður mat hins dómkvadda matsmanns á kostnaði við að fjarlægja fimm tré af lóð stefndu lagt til grundvallar í málinu, þ.e. 224.000 krónur með virðisaukaskatti. Ber að taka tillit til þessa kostnaðar við mat á sanngjörnu endurgjaldi fyrir verkið.

Með hliðsjón af skýrslu vitnisins D-kk-ef S-kk-ef pípulagningameistara er ósannað að verkið hafi ekki verið unnið af fagmönnum eins og stefnda heldur fram. Er því ekki fallist á með stefndu að verkið teljist gallað í skilningi 5. tl. 1. mgr. 9. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup.

Óumdeilt er að umræddar framkvæmdir fóru fram á lóð við heimili stefndu á tímabilinu júlí til september. Eðli málsins samkvæmt hlaut stefnda því að fylgjast með framvindu verksins dag frá degi og vera meðvituð um umfang framkvæmdanna, sem ekki lauk fyrr en um miðjan september. Þá er ljóst að stefnandi lét stefndu í té tímaskýrslur þær, sem hún hefur lagt fram í málinu. Með vísan til framangreinds þykir ósannað að stefnandi hafi ekki sinnt leiðbeiningarskyldu sinni samkvæmt 6. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup. Þá er og ósannað að verkið teljist gallað í skilningi 3. tl. 1. mgr. 9. gr. sömu laga. Er því ekki fallist á með stefndu að hún eigi rétt á afslætti samkvæmt 13. gr. eða skaðabótum samkvæmt 15. gr. áðurgreindra laga.

Faðir stefndu, O-kk-nf B-kk-nf, bar um það hér fyrir dómi að hann hefði í eitt skipti verið viðstaddur er stefnda innti af hendi greiðslu í reiðufé til fyrirsvarsmanns stefnanda. Hann kvaðst hins vegar ekki vita um hversu háa fjárhæð var að ræða. Með hliðsjón af framangreindu og gegn mótmælum stefnanda þykir því ósannað að stefnda hafi greitt stefnanda 100.000 krónur, auk þeirra 500.000 króna sem óumdeilt er að stefnda greiddi stefnanda í reiðufé.

Með hliðsjón af öllu framangreindu verður lagt til grundvallar að sanngjarnt endurgjald fyrir verkið sé samtals að fjárhæð 1.942.305 krónur (1.389.500 + 161.477 + 167.328 + 224.000). Af þeirri fjárhæð hefur stefnandi þegar fengið greitt samtals 1.170.251 krónu (500.000 + 161.477 + 167.328 + 341.446). Ber stefndu því að greiða stefnanda mismuninn eða 772.054 krónur með dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir. Í samræmi við dómaframkvæmd Hæstaréttar er ekki er fallist á að dráttarvaxtakrafa stefnanda sé vanreifuð, en rétt er að vísa til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu.

Með hliðsjón af málsúrslitum og með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 þykir rétt að stefnandi greiði stefndu 315.363 krónur upp í málskostnað.

R-kvk-nf B-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Stefnda, D-kvk-nf O-kvk-nf greiði stefnanda, Línuborun ehf., 772.054 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. nóvember 2008 til greiðsludags.

Stefnandi greiði stefndu 315.363 krónur í málskostnað.

R-kvk-nf B-kvk-nf

Rétt endurrit staðfestir,

í Héraðsdómi Reykjaness 28. maí 2010,