S-66/2012

Mál þetta, sem þingfest var þann 8. mars 2012 og dómtekið að lokinni aðalmeðferð þann 13. apríl sama ár, er höfðað með ákæru lögreglustjórans á Selfossi, dagsettri 25. janúar 2012, móttekinni af dómnum þann 8. febrúar sl., á hendur A,

„I.

fyrir líkamsárás

með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 10. apríl 2010 fyrir utan skemmtistaðinn U, slegið X, kt. 000000-0000, einu höggi í andlitið þannig að X féll í götuna með þeim afleiðingum að hann hlaut eymsli yfir vöðvum í kringum hálshrygg og eymsli yfir vöðvum vinstra megin í bakinu og vöðvafestum í hnakka.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20 frá 1981.

II.

fyrir líkamsárás

með því að hafa, strax í kjölfar atvika í ákærulið I, veist að Z, kt. 000000-0000, og slegið hann einu höggi með felgujárni eða járnröri í herðablað með þeim afleiðingum að Z hlaut hrufl, mar og bólgur á hægra herðablaði og vinstra megin á hálsi.

Telst brot ákærða varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19 frá 1940, sbr. 10. gr. laga nr. 20 frá 1981.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Í ákæru er tekin upp einkaréttarkrafa brotaþola, X, en krafan er svohljóðandi:

„Einkaréttarkrafa:

Í málinu gerir A-kk-nf Þ-kk-nf S-kk-nf hdl. f.h. X, vegna ákæruliðar I, kröfu um að ákærða verði gert að greiða brotaþola 850.600 krónur. Þá er þess krafist að fjárhæð þessi beri vexti samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 10. apríl 2010 til þess dags er mánuður er liðinn frá því árásarmönnum [sic] hefur verið birt krafa þessi. Frá þeim degi er krafist dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga til greiðsludags.“

Við þingfestingu málsins þann 8. mars sl., var ákærða að eigin ósk, skipaður verjandi. Málinu var frestað til 15. mars sl. Þann dag kom ákærði aftur fyrir dóm og neitaði sök og hafnaði framkominni bótakröfu. Greinargerð var lögð fram af hálfu ákærða í þinghaldi þann 29. mars sl. og aðalmeðferð fór fram þann 13. apríl sl. eins og áður er rakið.

Þótt ákærði sé í ákæru sagður vera B-kk-nf en ekki C-x-x þykir mega leggja dóm á ákæruna enda verður ekki séð að vörn hafi verið áfátt af þessum sökum, sbr. 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærði krefst sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu. Til vara krefst ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa. Ákærði krefst frávísunar bótakröfu en til vara að hún verði lækkuð. Þá krefst verjandi ákærða málsvarnarlauna sér til handa og að þau verði greidd úr ríkissjóði.

Af hálfu brotaþola var við upphaf aðalmeðferðar vísað til framlagðrar bótakröfu og krafan ítrekuð.

Málsatvik

Í frumskýrslu lögreglunnar á Selfossi kemur fram að óskað hafi verið aðstoðar lögreglu við skemmtistaðinn U vegna líkamsárásar klukkan 05:34 aðfaranótt laugardagsins 10. apríl 2010. Þar hafi lögregla hitt fyrir brotaþola í máli þessu, X og Z, sem og vitnið L. Greindu þau frá því að ökumaður bifreiðarinnar B hafi ráðist á X með höggum og slegið hann meðal annars í andlitið. Þegar Z hafi skorist í leikinn hafi hinn maðurinn komið að, líklega með felgujárn, og slegið Z í bakið. Fram kemur að ekki hafi verið að sjá áverka á X fyrir utan örlitla bólgu fyrir neðan annað augað, bólgu og lítið sár aftan á hægra herðablaði og hafi hann greint frá því að finna til í hálsi eftir árásina. Í frumskýrslu kemur fram að lögregla hafi árangurslaust svipast um eftir bifreiðinni B. Einnig kemur fram að í ljós hafi komið að dyraverðir skemmtistaðarins hafi ekki orðið vitni að framangreindum atburði.

Í læknisvottorði, undirrituðu af M-x-x B-x-x N-x-x, lækni, sem byggt er á upplýsingum R-kk-ef G-kk-ef, læknis, kemur fram að X, hafi leitað til læknis þann 12. apríl 2010 vegna líksamsárásar sem brotaþoli kvaðst hafa orðið fyrir föstudaginn 9. apríl sama ár. Í viðtali við lækni hafi brotaþoli greint frá því að fimm karlmenn hefðu ráðist á hann. Einn mannanna hafi náð honum niður, reynt að slá hann en á endanum hafi fimm menn komið að og sparkað í hann og hafi spörkin aðallega lent á baki og aftanvert á hálsi. Haft er eftir brotaþola að hann hafi verið „eitthvað slæmur fyrir eftir að hafa lent í aftanákeyrslu 4 mánuðum áður“. Síðan segir orðrétt í læknisvottorðinu: „Í viðtal [sic] við R-kk-þf G-kk-þf, vakthafandi lækni, kvartar hann [brotaþoli, innskot dómara] um verk í hnakka, hálsi og herðum og er verkur allan daginn. Á erfitt með svefn og snýr sér oft í svefni. Við skoðun finnur R-kk-nf G-kk-nf palpationseymsli yfir hálshrygg, í vöðvum í kringum hálshrygginn, áberandi meira vinstra megin en hægra megin. Aðallega yfir fjórða og sjötta hryggjarlið í hálsinum. Einnig eymsli við palpation yfir vöðvum vinstra megin í bakinu, allar hreyfingar í hálshrygg framkalla verki, aðallega vinstra megin í hálsi aftan á, einnig eymsli í vöðvafestum í hnakkanum. Kvartar ekki um verk annars staðar í bakinu og engin eymsli yfir hryggjartindum. Fékk bólgueyðandi lyf og ekki komið hingað á Heilsugæslustöðina síðan.“

Í læknisvottorði E-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef, læknis, kemur fram að við skoðun þann 12. apríl 2010, hafi Z leitað læknis vegna árásar fimm stráka sem hann hafi orðið fyrir þann 9. apríl 2010. Segir í vottorði að brotaþoli hafi greint frá því að framangreindir menn hafi ráðist á hann og slegið hann og sparkað í hann liggjandi. Síðan segir orðrétt. „Við komu er hann [brotaþoli, innskot dómara] með óþægindi í vi. öxl og vi. megin á hálsi. Við skoðun er að sjá hrufl á hæ. herðablaði, mar vi. megin á hálsi, eymsli yfir vi. sternocleido mastoideus vöðva á hálsi. Túlkað sem mar og yfirborðsáverki á háls [sic] vi. megin auk tognunar og yfirborðs áverka á herðablaði hæ. megin. Talið til minniháttar áverka og ekki ástæða til að ætla að framtíðamein verði um að ræða.“

Framburður ákærða og vitna fyrir dómi.

Ákærði, A, sem neitar sök, kvaðst hafa verið allsgáður umrædda nótt og komið akandi að skemmtistaðnum U til að sækja tvo vini sína sem þar voru, en með honum í bifreiðinni hafi verið tveir aðrir vinir hans. Ákærði kvað brotaþolana, X og Z, hafa komið að bílnum og svo hafi virst sem þeir hefðu átt eitthvað vantalað við sig. Þeir hafi hreytt í hann ónotaorðum og kvaðst ákærði hafa orðið reiður og fúll. Allt í kringum bílinn hafi verið fólk, líklega 10-15 manns og kvaðst ákærði hafa farið út úr bílnum. Ákærði neitaði því alfarið að hafa veist að brotaþolum en fyrir utan bílinn hafi þeir allir skiptst á ókvæðisorðum en ekki hafi komið til átaka. Ákærði upplýsti að fyrir þennan atburð hafi hann lent í umferðaróhappi við X og einnig hafi X verið að áreita kærustu bróður ákærða. Ákærði kveðst muna að þegar hann stóð fyrir framan X hafi einhver rifið í sig aftanfrá og dregið sig í burtu. Ákærði neitaði alfarið að hafa veist að X eins og lýst sé í fyrri tölulið ákæru. Nánar aðspurður kvaðst ákærði ekki vita hverjir voru að slást þarna í portinu fyrir utan skemmtistaðinn og tók fram að hann hafi aldrei séð X liggjandi í jörðinni. Borið var undir ákærða lýsing vitna fyrir lögreglu um að þarna hafi verið ýtingar eða ryskingar milli ákærða og brotaþola. Ákærði kvaðst ekki hafa lent í slagsmálum en það geti verið að þeir X hafi rifið í peysu hvors annars, annað hafi það ekki verið. Nánar aðspurður lýsti ákærði því þannig að þegar hann og X ræddu saman hafi X ýtt við sér og hann, A.þ.e. ákærði, í kjölfarið rifið í peysu X og haldið X að sér. Þegar hópur manna hafi komið að kvaðst ákærði hafa verið dreginn í burtu eins og áður er lýst.

Aðspurður um annan tölulið ákæru kvaðst ákærði ekki muna hvort Z hafi verið þarna nærri og neitaði alfarið að hafa veist að Z eins og lýst er í öðrum tölulið ákæru. Þá neitaði ákærði að hafa umrætt kvöld verið með járnrör eða felgujárn í bílnum eða hafa meðhöndlað slíkt járn í umrætt sinn.

X, annar brotaþola í máli þessu, gaf skýrslu fyrir dómi. Brotaþoli kvaðst hafa verið undir frekar litlum áfengisáhrifum umrædda nótt. Hann hafi komið að skemmtistaðnum U ásamt vini sínum Z og kærustu sinni, L. Ákærði hafi verið þar fyrir utan. Brotaþoli kvaðst hafa talið að ákærði væri sér reiður vegna áreksturs sem þeir höfðu nýlega lent í og því beðið L um að ræða ekki við ákærða. Brotaþoli greindi frá því að einn af vinum ákærða hafi sagt eitthvað ljótt við sig. Þá hafi ákærði opnað bílhurðina á brotaþola en hann hafi þó ekki fallið í jörðina fyrr en ákærði hafi ýtt við brotaþola. Þar áður hafi ákærði hins vegar ýtt brotaþola upp að vegg. Brotaþoli kvaðst muna eftir að ákærði hafi setið ofan á sér og reynt mörgum sinnum að slá sig í andlitið með hnefanum. Nánar aðspurður kvað brotaþoli ákærða hafa slegið sig þegar hann lá á jörðinni. Höggið hafi lent fyrir ofan hægra eyra, blætt hafi og brotaþoli fengið marblett. Þá kvaðst brotaþoli einnig hafa fengið áverka á baki og taldi brotaþoli að ákærði hefði veitt sér umrædda áverka. Brotaþoli lýsti því að þar sem hann lá á jörðinni hafi vinir ákærða komið að og sparkað í sig, en honum tekist að verja höfuð sitt með höndunum og spörkin því lent á hlið líkama hans. Atlögunni hafi lokið þegar tveir dyraverðir frá skemmtistaðnum hafi komið að og sagt mönnum að hætta.

Brotaþoli kvaðst ekki geta lýst samskiptum ákærða og Z í umrætt sinn en Z hafi sagt sér frá þeim síðar. Brotaþoli kvaðst ekki hafa séð ákærða slá Z með járni enda hafi vinir ákærða á þeim tíma verið að berja sig.

Z, hinn brotaþolinn í máli þessu, kvaðst hafa verið undir frekar litlum áfengisáhrifum umrætt sinni. Hann lýsti aðkomu að skemmtistaðnum með sama hætti og X. Ætlaðri atlögu að X lýsti brotaþoli þannig að fjórir eða fimm strákar hefðu verið umhverfis X og sparkað í hann. Nánar aðspurður um aðkomu ákærða að árásinni á X sagði brotaþoli að ákærði hafi ýtt við Z sem hafi dottið, og þá hafi hinir strákarnir, fjórir eða fimm, komið að og sparkað í X og hafi spörkin lent víðs vegar á líkama X. Brotaþoli kvað ákærða hafa slegið X meðan hann lá á jörðinni en ekki hafi séð á X, en ítrekaði að hinir strákarnir hafi sparkað í X. Brotaþoli greindi frá því að dyraverðir hafi komið að og reynt að stöðva slagsmálin.

Brotaþoli var spurður um annan lið ákæru. Brotaþoli kvaðst hafa verið sleginn með járni í bakið þegar hann hafi verið að hjálpa X. Sérstaklega aðspurður kvað brotaþoli að hár ljóshærður strákur hefði verið þar að verki. Ítrekað aðspurður og eftir að borið var undir brotaþola það sem haft er eftir honum í samantekt úr yfirheyrslu lögreglu, ítrekaði brotaþoli að ákærði hefði ekki slegið hann með járnröri í umrætt sinn.

Vitnið L, vinur beggja brotaþola í máli þessu kvaðst hafa verið undir frekar litlum áfengisáhrifum í umrætt sinn. Fram kom hjá vitninu að fyrir utan skemmtistaðinn U hafi verið um 15-20 manns. Vitninu kvaðst hafa verið kunnugt um að ákærði og X höfðu stuttu áður lent í árekstri. X hafi bent sér á ákærða og hún þá gengið að bílnum og rætt við ákærða sem hún kannaðist lítillega við. Þegar X kom þar að hafi hún farið frá en eftir að hún heyrði barsmíðar hafi hún séð ákærða ofan á X. Hún kvaðst hafa heyrt högg, eins og vitnið orðaði það, en ekki hafa séð ákærða slá X. Vitnið minnti að hún hafi togað í ákærða til að ná honum ofan af X. Ákærði hafi róast, lyft upp höndum og hætt. Vitnið kvaðst hafa snúið baki í X og því ekki séð hvort einhver annar en ákærði hefði ráðist á hann en dyraverðir hafi komið að í þessu og reynt að stöðva átökin. Þá lýsti vitnið því að hafa séð ákærða fara inn í bifreið og hafi hann komið til baka með langt og mjótt járnrör. Ákærði hafi hlaupið að Z og slegið hann alla vega einu sinni í bakið en vitnið tók fram að hana minnti að höggin hafi verið tvö eða þrjú. Eftir það hafi þessu lokið. Sérstaklega aðspurð, eftir að hafa verið kynntur framburður Z þess efnis að ákærði hefði ekki slegið hann með járni í bakið, sagðist vitnið vera „hundrað prósent viss“ um að hafa séð ákærða sækja járnrör í bílinn og slá Z með járninu í bakið. Mar hefði verið á hægra herðablaði Z og vitnið minnti að X hafi verið með eina skrámu í andliti.

Vitnið M, vinur ákærða, kvaðst hafa verið undir miklum áhrifum áfengis umrætt sinn. X-x-x Z hafi komið að bifreiðinni og farið að rífast við ákærða. Þeir hafi reynt að æsa ákærða og greinilega verið að leita eftir einhverju veseni, eins og vitnið orðaði það. Vitnið minnti að annað hvort X eða Z-x-nf slegið til ákærða þar sem hann sat í bifreiðinni. Sérstaklega aðspurt kvaðst vitnið hvorki hafa séð ákærða veitast að X né Z og tók fram að þetta hafi eingöngu verið rifrildi. Þegar borinn var undir vitnið framburður hans hjá lögreglu þess efnis að X og Z hefðu ekki verið lamdir af neinu viti, sagði vitnið með því hefði hann átt við að þeir hefðu ekkert verið lamdir. Aðspurður um það sem fram kemur í skýrslutöku hjá lögreglu um að slagsmál eða ýtingur hafi átt sér stað, kvaðst vitnið ekki geta tjáð sig um þetta enda muni hann ekki eftir atvikum, en ítrekaði að hann hafi hvorki séð slagsmál eða handalögmál.

Vitnið N, vinur ákærða, kvaðst hafa verið nokkuð ölvaður umrætt sinn, lítið muna eftir atvikum og ekki geta tjáð sig um ætlaða atlögu ákærða að brotaþolum. Þá kvaðst vitnið ekkert járnrör hafa séð. Aðspurður hvað hann hafi átt við með því í skýrslutöku hjá lögreglu að þarna hafi verið ýtingar og hrindingar, sagði vitnið að menn hafi verið ölvaðir og ofsi í öllum sem þarna voru, bæði brotaþolum, ákærða og vinum hans. Vitnið ítrekaði að hann gæti ekki greint nánar frá atvikum.

Vitnið O, vinur ákærða, kvaðst hafa verið undir miðlungs miklum áhrifum áfengis í umrætt sinn. Vitnið kvað brotaþola báða hafa komið að bílnum og rifið kjaft eins og vitnið orðaði það. Þetta hafi síðan endað með ýtingi, líklega milli vitnisins og ákærða annars vegar og brotaþola hins vegar, en vitnið tók fram að enginn hafi slasast og trúlega hefði enginn dottið. Nánar aðspurður kvað vitnið þá félaga hafa ýtt við brotaþolum og beðið þá um að hætta að vera með vesen. Vitnið kvaðst hvorki hafa séð járnrör í höndum ákærða né annarra sem þarna voru á staðnum.

Vitnið P, vinur ákærða, kvaðst hafa verið lítillega ölvaður umrætt sinn. Brotaþolar hafi komið að bílnum og rætt við ákærða sem hafi síðan farið út úr bílnum. Nánar lýsti vitnið atvikum þannig að menn hefðu öskrað hvor á annan og um hafi verið að ræða ýtingar. Ákærði og annar maðurinn hefðu ýtt í axlirnar hvor á öðrum, en engin slagsmál hafi átt sér stað. Sérstaklega aðspurður kvaðst vitnið hvorki hafa séð einhvern falla í jörðina né að einhver hefði verið með járnrör í hendi.

Vitnið E-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf, læknir, staðfesti upplýsingar á framlögðu læknisvottorði varðandi Z. Sérstaklega aðspurður kvaðst vitnið telja að mar vinstramegin á hálsi brotaþola Z hefði ekki getað stafað af sama höggi og valdið hafi áverkum á hægra herðablaði brotaþola.

Vitnið R-kk-nf G-kk-nf, læknir, upplýsti að hafa skoðað brotaþolann X þann 12. apríl 2010 og að upplýsingar sem fram koma á framlögðu læknisvottorði séu byggðar á skoðun hans. Vitnið kvað eymsli yfir vöðvum í kringum hálshrygg og eymsli yfir vöðvum vinstra megin á baki og í vöðvafestum í hnakka geta verið afleiðingar þess að brotaþoli hafi verið sleginn í andlitið og fallið við það í götuna. Vitnið tók fram að engir sýnilegir áverkar hefðu verið á brotaþola, hvorki mar eða skurðir, en brotaþoli hafi greint frá verkjum og við skoðun hafi fundist eymsli. Tók vitnið fram að engir áverkar hefðu verið í andliti, hvorki mar né skurðir. Vitnið kvað eitt högg í andlitið geta valdið því að maður falli á jörðina, en kvaðst ekki geta svarað því hvort það geti verið að eftir slíka atlögu beri menn engin merki um áverka í andliti, það fari t.d. eftir því hvort um hafi verið að ræða kreppta hendi eða ekki, sem og styrk höggsins. Aðspurður um það sem fram kemur í vottorðinu, að brotaþoli hafi verið slæmur fyrir eftir aftanákeyrslu í janúar 2010, sagði vitnið að það geti verið að eymsli þau sem tilgreind séu í vottorðinu hafi stafað frá umræddri aftanákeyrslu.

Niðurstaða.

Fyrir liggur að umrædda nótt var nokkur hópur fólks samankominn í porti milli skemmtistaðarins U og húsnæðis D eftir lokun skemmtistaðarins. Meðal þeirra voru ákærði og vinir hans, vitnin M, N, O og P, brotaþolarnir og vitnin, X og Z, og kærasta eða vinkona X, vitnið L. Þá liggur fyrir að allir framangreindir voru undir áhrifum áfengis nema ákærði sem var bílstjóri umrædda nótt. Ákærði neitar alfarið sök í máli þessu. Með vísan til þess sem fram kom hjá ákærða og vitnum við aðalmeðferð málsins, er ágreiningslaust að til nokkuð snarpra orðaskipta hafi komið annars vegar milli ákærða og einhverra vina hans og brotaþola í máli þessu hins vegar. Lýsingar ákærða og vitna á atburðarásinni eru hins vegar að mörgu leyti óljósar og misvísandi.

Rétt þykir að gera í stuttu máli grein fyrir rannsókn máls þessa. Er það fyrst til að taka að rannsókn málsins lá niðri frá því í lok apríl 2010, þegar aflað hafði verið læknisvottorða og brotaþolar höfðu verið yfirheyrðir, þar til 5. og 10. ágúst sama ár þegar ákærði og þrír vinir hans voru yfirheyrðir hjá lögreglu með réttarstöðu sakborninga. Í maí 2011 virðist loks hafa legið fyrir að engar upptökur lágu fyrir úr öryggismyndavélum skemmtistaðarins. Skýrslutaka af fimmta vini ákærða, sem einnig hafði stöðu sakbornings, fór fram þann 3. júní 2011 og 11. janúar 2012 var vinum ákærða tilkynnt um niðurfellingu málsins hvað þá varðaði. Þá fór skýrslutaka yfir vitninu L fram í gegnum síma þann 10. ágúst 2010 án þess að sú skýrsla hafi verið meðal rannsóknargagna málsins þegar nýr rannsóknarlögreglumaður tók við málinu og hafði þann 4. febrúar 2011 aftur samband við vitnið í gegnum síma. Loks liggur fyrir að lögreglustjóri sendi ríkissaksóknara málið til afgreiðslu 16. júní 2011 en málið var endursent lögreglustjóra til viðeigandi meðferðar með bréfi ríkissaksóknara dags. 13. október 2011. Ákæra var hins vegar ekki gefin út fyrr en 25. janúar 2012 og málið barst dómnum tveimur vikum síðar. Í lögum um meðferð sakamála, nr. 88/2008, er skýrlega kveðið á um að hraða skuli meðferð sakamála eftir því sem kostur er, sbr. m.a. 18. og 53. gr. laganna. Markmið málshraðareglunnar er að bæta réttarstöðu sakborninga og brotaþola, auk þess að styrkja réttaröryggi borgaranna, sbr. 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar og 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu. Meðferð máls þessa var um margt ábótavant en upplýst var fyrir dómi að dráttur á rannsókn málsins væri ekki ákærða að kenna.

Fyrsti töluliður ákæru. Ákærða er gefið að sök að hafa slegið X einu höggi í andlitið þannig að X féll í götuna með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Ákærði neitar að hafa slegið brotaþola en viðurkennir að hafa reiðst, rifið í peysu brotaþola og haldið honum að sér en síðan verið dreginn frá brotaþola. Brotaþoli X lýsti atvikum þannig að ákærði hafi ýtt sér upp að vegg og síðan ýtt við sér með þeim afleiðingum að hann, þ.e. brotaþoli, féll á jörðina. Þá hafi ákærði, þar sem hann sat ofan á brotaþola, náð að slá hann einu höggi sem lent hafi fyrir ofan hægra eyra. Greindi brotaþoli frá því að blætt hefði og hann fengið marblett á höfuðið.

Vitnið Z, vinur brotaþola X, kvað ákærða hafi ýtt við X með þeim afleiðingum að X datt og hafi fjórir eða fimm strákar komið að og sparkað í X og hafi höggin lent víðs vegar á líkama hans. Þá hafi ákærði slegið X þar sem hann lá á jörðinni en ekkert hafi séð á X eftir höggið. Vitnið L, vinkona eða kærasta X, kvaðst hafa heyrt barsmíðar og þá séð ákærða ofan á X en ekki séð hann slá X. Vitnið minnti að hún hafi togað í ákærða sem hafi róast, lyft upp höndum og hætt. Aðspurð um afskipti annarra en ákærða af X kvaðst vitnið hafa snúið baki í X og því ekkert séð. Vitnið minnti að X hafi verið með eina skrámu í andliti.

Vitnin M og N, vinir ákærða gátu ekki tjáð sig um atvik máls við skýrslutöku fyrir dómi og báru við minnisleysi. Vinur ákærða, vitnið O, kvað orðaskipti ákærða og brotaþola hafa endað með ýtingi, en enginn hafi slasast og trúlega hafi enginn dottið. Vinur ákærða, vitnið P, lýsti atvikum á svipaðan hátt. Ákærði og annar maðurinn hafi ýtt í axlirnar hvor á öðrum, en engin slagsmál hafi átt sér stað.

Vitnið R-kk-nf G-kk-nf, læknir, sem skoðaði brotaþola síðdegis mánudaginn 12. apríl 2010, kvað eymsli yfir vöðvum í kringum hálshrygg og eymsli yfir vöðvum vinstra megin í bakinu og í vöðvafestum í hnakka geta verið afleiðingar þess að brotaþoli hefði verið sleginn í andlitið og fallið við það í götuna. Eins og áður er rakið, kom fram hjá vitninu að engir sýnilegir áverkar hafi verið á brotaþola, hvorki mar eða skurðir, en brotaþoli hafi sjálfur greint frá verkjum og við skoðun hafi fundist eymsli. Þá kom fram hjá vitninu að það geti verið að þau eymsli sem tilgreind eru í læknisvottorðinu og komið hafi í ljós við skoðun hafi verið afleiðingar aftanákeyrslu sem brotaþoli varð fyrir í janúar 2010.

Eins og að framan er rakið eru brotaþoli og vinur hans, vitnið Z, einir til frásagnar um hina ætluðu atlögu ákærða og er framburður þeirra með talsvert öðrum hætti en í ákæru greinir, bæði hvað varðar lýsingu á ætlaðri háttsemi ákærða sem og afleiðingum hennar. Vitnin lýsa atvikum þannig að ákærði hafi slegið brotaþola þar sem hann lá á jörðinni en í ákæru segir að við eitt högg í andlitið hafi brotaþoli fallið í götuna. Vitnunum ber hins vegar ekki saman um áverka í andliti brotaþola, vitnið Z kvað ekkert hafa séð á brotaþola en brotaþoli sjálfur lýsti því fyrir dómi að blætt hefði úr andliti hans og hann fengið marblett á höfuðið. Vitnið L minnti að brotaþoli hafi verið með eina skrámu í andliti. Þess ber að geta að í framlögðu læknisvottorði er ekki getið um áverka í andliti brotaþola og vitnið R-kk-nf G-kk-nf læknir kvað X enga sýnilega áverka hafa borið, hvorki mar né skurði, aðeins eymsli í kringum hálshrygg, í vöðvum vinstra megin í baki og í vöðvafestum í hnakka. Þá greindi brotaþoli sjálfur og vitnið Z frá því að fjórir til fimm ónafngreindir menn hafi ítrekað sparkað í brotaþola þar sem hann lá á jörðinni. Brotaþoli kvað spörkin hafa lent á hlið líkama síns en vitnið Z kvað spörkin hafa lent víðsvegar á líkama brotaþola. Vinir ákærða, O og E-kk-nf, sem tjáðu sig um atvik máls, lýstu orðaskiptum sem endað hafi með ýtingi án þess að til slagsmála hafi komið. Að öllu framansögðu virtu, þess dráttar sem varð á rannsókn málsins og hefur óhjákvæmilega áhrif á sönnunarmatið, og gegn eindreginni neitun ákærða hefur ákæruvaldinu, að mati dómsins, ekki tekist að færa fram sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, á sekt ákærða hvað fyrri tölulið ákæru varðar og vísast í því sambandi til 108. gr. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt því verður ákærði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins í fyrsta tölulið ákæruskjalsins.

Með vísan til þess að ákærði hefur verið sýknaður af þeim sakargiftum sem honum eru gefnar að sök í fyrri tölulið ákæru er bótakröfu í máli þessu vísað frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008.

Annar töluliður ákæru.

Ákærða er gefið að sök að hafa í kjölfar atvika sem lýst er í fyrsta tölulið ákæru slegið Z eitt högg með felgujárni eða járnröri í herðablað með þeim afleiðingum sem í ákæru greinir. Ákærði neitar alfarið sök og kvaðst umrætt kvöld hvorki hafa meðhöndlað járnrör eða felgujárn né haft slíkt járn í bifreið sinni og rannsókn lögreglu virðist ekki hafa beinst að því að upplýsa nánar um tilvist og/eða útlit slíks áhalds. Brotaþoli, Z, kvaðst hafa verið að hjálpa X þegar hár ljóshæður maður hafi slegið sig í bakið. Brotaþola var bent á að í samantekt á framburði hans hjá lögreglu þann 14. apríl 2010 komi fram að það hafi verið ákærði sem hafi slegið brotaþola með járni. Þrátt fyrir það ítrekaði brotaþoli að ákærði hefði ekki verið þar að verki. Dómari kynnti sér hljóðupptöku á framburði brotaþola hjá lögreglu sem gefinn var með aðstoð túlks. Verður ekki annað ráðið en að þar hafi brotaþoli greint frá því að ökumaður bifreiðar hafi slegið hann með „eitthvað stöng“ eins og brotaþoli orðaði það. Hins vegar er til þess að líta að yfirheyrslan, þar með talin túlkun, er nokkuð samhengislaus á köflum.

Framburður vitnisins L, vinar brotaþola, er á nokkurn annan veg. Vitnið kvaðst hafa séð ákærða, sem hún kvaðst þekkja í sjón, ná í járnrör í bifreið sína og í framhaldi af því slá brotaþola í bakið með rörinu. Ítrekað aðspurð kvaðst vitnið vera hundrað prósent viss um að það hafi verið ákærði sem sló Z með rörinu. Enginn vina ákærða, vitnin M, N, O eða P, báru að ákærði hefði slegið brotaþola með felgujárni eða járnröri í umrætt sinn.

Eins og að framan greinir fullyrti brotaþoli sjálfur fyrir dómi að ákærði hefði ekki slegið sig í umrætt sinn heldur hefði þar verið að verki annar maður sem brotaþoli lýsti sem háum og ljóshærðum. Óumdeilt er að útlit ákærða samsvarar ekki til þeirra lýsingar sem brotaþoli gaf á ætluðum árásarmanni. Ljóst er því af framburði ákærða, brotaþola sjálfs og annarra vitna að atvik málsins eru nokkuð óljós og þá er verulegt ósamræmi í framburði brotaþola sjálfs og vitnisins L sem fullyrti að ákærði hefði slegið brotaþola með járnröri. Þrátt fyrir skýran og afdráttarlausan framburð vitnisins L fyrir dómi er til þess að líta að framburður brotaþola fyrir dómi var einnig skýr og afdráttarlaus. Aðrir þeir sem þarna voru á staðnum og komu fyrir dóm, þ.e. X, vinur brotaþola, og fjórir vinir ákærða gátu ekki borið um atvik að þessu leyti. Þá taldi vitnið E-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf, læknir, að brotaþoli hefði ekki getað fengið alla þá áverka sem lýst er í ákæru eftir eitt högg á herðablað. Að öllu framansögðu virtu, þess dráttar sem varð á rannsókn málsins og hefur óhjákvæmilega áhrif á sönnunarmatið, og gegn eindreginni neitun ákærða hefur ákæruvaldinu, að mati dómsins, ekki tekist að færa fram sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, á sekt ákærða hvað síðari tölulið ákæru varðar og vísast í því sambandi til 108. gr. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Samkvæmt því verður ákærði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins í fyrsta tölulið ákæruskjalsins.

Með vísan til niðurstöðu málsins, sbr. 2. mgr. 218. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008, verður allur sakarkostnaður í máli þessu felldur á ríkissjóð. Yfirlit yfir sakarkostnað var ekki lagt fram en samkvæmt gögnum málsins var kostnaður vegna læknisvottorða 47.000 krónur og ferðakostnaður vitnis 75.036 krónur, og verður hann, eins og áður segir, felldur á ríkissjóð, sem og málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef H-kk-ef hdl., sem þykja hæfilega ákveðin 301.200 krónur að virðisaukaskatti meðtöldum.

M-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf, fulltrúi lögreglustjórans á Selfossi, flutti málið fyrir ákæruvaldið.

R-kvk-nf T-kvk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, A, er sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Einkaréttarkröfu X er vísað frá dómi.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef H-kk-ef, héraðsdómslögmanns, 301.200 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

R-kvk-nf T-kvk-nf.