S-3302/2019

Dómur

Mál þetta, sem dómtekið var 18. september sl., er höfðað með ákæru, útgefinni af lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu 2. júlí 2019, á hendur A-kvk-þgf B-kvk-þgf H-kvk-þgf, kt. [...], [...], [...], fyrir eftirtalin þjófnaðarbrot, með því að hafa:

1. Föstudaginn 7. apríl 2017, í verslun Cintamani í Kringlunni í Reykjavík, stolið buxum af gerðinni Agnes að verðmæti kr. 17.990.

2. Laugardaginn 13. janúar 2018, í verslun Tiger í Kringlunni í Reykjavík, stolið hárklemmu að verðmæti kr. 300, tveimur jógahönskum að verðmæti kr. 1.000, gleraugum að verðmæti kr. 800 og handlóðum að verðmæti kr. 500.

3. Sunnudaginn 18. febrúar 2018, í verslun Hagkaupa að Holtagörðum í Reykjavík, stolið snyrtivörum samtals að verðmæti kr. 42.503.

4. Þriðjudaginn 3. júlí 2018, í verslun Nettó á Glerártorgi á Akureyri, stolið nærbuxum að andvirði kr. 986, NIVEA dagkremi að andvirði kr. 2.199 og Pepsi max að fjárhæð kr. 132.

Teljast brot þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærða verði dæmd til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærða krefst vægustu refsingar sem lög leyfa.

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í [...] og er í máli þessu sakfelld fyrir fjögur þjófnaðarbrot, framin á tímabilinu 7. apríl 2017 til 3. júlí 2018. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 25. júní 2019, á ákærða sakaferil að baki en með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, dagsettum 21. nóvember 2016, var hún dæmd í 90 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, meðal annars fyrir þjófnað, nytjastuld, vörslur fíkniefna og fyrir að aka undir áhrifum ávana og fíkniefna. Sakaferill ákærðu hefur að öðru leyti ekki þýðingu við ákvörðun refsingar í málinu. Með brotum þeim er ákærða er sakfelld fyrir nú hefur ákærða rofið skilorð framangreinds dóms og ber því að taka þá refsingu upp og gera ákærðu refsingu í einu lagi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með hliðsjón af framangreindu og sakarefni þessa máls, sem og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði en rétt þykir að mati dómsins að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kk-nf G-kk-nf saksóknarfulltrúi f. h. S-kvk-ef H. B-x-x, saksóknarfulltrúa.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

D Ó M S O R Ð:

Ákærða, A-kvk-nf B-kvk-nf H-kvk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf

Farið var með mál þetta samkvæmt 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og var það tekið til dóms án frekari sönnunarfærslu þegar sækjanda og verjanda ákærðu hafði verið gefinn kostur á að tjá sig um lagaatriði og ákvörðun viðurlaga.

Ákærða hefur skýlaust játað brot sín. Sannað er með játningu ákærðu og öðrum gögnum málsins að ákærða er sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök og eru brot hennar rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Ákærða er fædd í [...] og er í máli þessu sakfelld fyrir fjögur þjófnaðarbrot, framin á tímabilinu 7. apríl 2017 til 3. júlí 2018. Samkvæmt framlögðu sakavottorði, dagsettu 25. júní 2019, á ákærða sakaferil að baki en með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, dagsettum 21. nóvember 2016, var hún dæmd í 90 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, meðal annars fyrir þjófnað, nytjastuld, vörslur fíkniefna og fyrir að aka undir áhrifum ávana og fíkniefna. Sakaferill ákærðu hefur að öðru leyti ekki þýðingu við ákvörðun refsingar í málinu. Með brotum þeim er ákærða er sakfelld fyrir nú hefur ákærða rofið skilorð framangreinds dóms og ber því að taka þá refsingu upp og gera ákærðu refsingu í einu lagi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með hliðsjón af framangreindu og sakarefni þessa máls, sem og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þykir refsing ákærðu hæfilega ákveðin fangelsi í 4 mánuði en rétt þykir að mati dómsins að fresta fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dóms þessa haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Engan sakarkostnað leiddi af meðferð málsins.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið H-kk-nf G-kk-nf saksóknarfulltrúi f. h. S-kvk-ef H. B-x-x, saksóknarfulltrúa.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf aðstoðarmaður dómara, kveður upp dóminn.

Ákærða, A-kvk-nf B-kvk-nf H-kvk-nf, sæti fangelsi í 4 mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Þ-kvk-nf L-kvk-nf