S-663/2019

Dómur

Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans í Vestmannaeyjum, dags. 13. nóvember 2019, á hendur J-x-x S-x-x W-x-x, […]

„fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa að kvöldi laugardagsins 3. ágúst 2019 haft í vörslum sínum í sölu og dreifingarskyni samtals 6,69 grömm af kókaíni en efnin fundust í hægri buxnavasa ákærða við leit lögreglu á ákærða á veitinga og skemmtistaðnum […] í Vestmannaeyjum.

(Mál nr. 31920193478)

Telst þetta varða við 2., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974 með síðari breytingum og 2. gr., sbr. 1. mgr. 14. gr. reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni nr. 233/2001 með síðari breytingum.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að sæta upptöku á samtals 6,69 grömmum af kókaíni og 60.000 krónum sem lagt var hald á við rannsókn málsins samkvæmt 6. og 7. mgr. 5. gr. nefndra laga um ávana og fíkniefni, sbr. 2. mgr. 14. gr. nefndrar reglugerðar um ávana og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni.“

Málið var þingfest 12. desember 2019.

Ákærði neitar sök að því er varðar sölu og dreifingu, en játar vörslur efnisins.

Aðalmeðferð fór fram 10. september 2020 og var málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær kröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu ákærða er aðallega krafist sýknu af þeim sakargiftum að hafa ætlað efnið til sölu og dreifingar, en að öðru leyti vægustu refsingar sem lög leyfa. Þá er þess krafist að kröfu ákæruvalds um upptöku fjármuna verði hafnað, en ákærði fellst á kröfur um upptöku fíkniefna. Þá er þess krafist að sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þ.m.t. hæfileg málsvarnarlaun skipaðs verjanda auk ferðakostnaðar hans.

Málavextir

Samkvæmt gögnum málsins var lögregla með fíkniefnaefntirlit í Vestmannaeyjum vegna Þjóðhátíðar laugardaginn 3. ágúst 2019. Fóru lögreglumenn á veitingastaðinn […] í því skyni og hittu ákærða þar fyrir á salerni staðarins. Segir í frumskýrslu að ákærða hafi brugðið í brún að sjá lögreglu og verið mjög stressaður. Sjá hafi mátt upprúllað seðlabúnt standa upp úr buxnavasa hans. Var hann inntur eftir því af lögreglu hvort lögreglumaðurinn mætti athuga hvað væri í vösum hans og féllst ákærði á það. Tók þá lögreglumaður upp úr vasa hans seðlabúntið og farsíma öðru megin, en upp úr hinum vasanum kom „zip lock“ poki með ætluðu kókaíni í eins gramma pakkningum. Var ákærða við svo búið kynnt að hann væri handtekinn grunaður um vörslu og sölu fíkniefna.

Á lögreglustöð féllst ákærði á að leyfa lögreglu að skoða innihald farsíma síns. Í símanum mátti sjá, í forritinu Instagram, skilaboð frá aðgangi með nafninu „[…]“ að ákærði var spurður hvort hann gæti reddað 7 grömmum, sem ákærði hafi játað með svarskilaboðum. Var lagt hald á símann og féð, ásamt efninu.

Í skýrslu, sem ákærði gaf í beinu framhaldi, kvaðst hann ekki vita neitt um þetta og ekki vita hvers vegna hann hefði verið handtekinn. Sagðist hann ekki vita hvaða efni þetta væru og hvernig þau hefðu komist í hans vörslur. Kvaðst hann ekki vita hver ætti þetta, hversu mikið þetta væri eða hvaðan hann hafi fengið þetta. Kvaðst ákærði þó hafa hugsað sér að sjúga efnið upp í nefið á sér. Þá kvaðst ákærði ekki vera að selja fíkniefni en hann hafi verið búinn að láta félaga sinn hafa sinn hluta af efnunum, án þess að hafa fengið greitt fyrir. Um féð sem hann hafði meðferðis, kr. 60.000, kvað ákærði að það væri ekki ágóði af fíkniefnaviðskiptum og kvaðst hafa tekið féð út af bankareikningi sínum. Kvað ákærði ekki rétt ályktað hjá lögreglu að í farsímanum hans hafi verið rætt um fíkniefnaviðskipti. Ákærði heimilaði lögreglu að skoða og rannsaka farsíma sinn og innihald hans, þ.m.t. samskipti við aðra.

Þá liggja fyrir gögn um að ákærði hafi í tvígang tekið kr. 60.000 úr úr hraðbanka í Mjódd í Reykjavík, þann 1. ágúst 2019 og svo aftur daginn eftir.

Þykir ekki þörf á að gera frekari grein fyrir rannsókn málsins.

Forsendur og niðurstaða

Ákærði gaf skýrslu við aðalmeðferð málsins og kvaðst hafa farið til Eyja með kærustu sinni og vini. Þau hafi verið nýkomin þangað þegar ákærði hafi verið handtekinn á klósettinu. Svo þegar hafi verið farið með hann í klefa hafi honum verið sagt að ef hann yrði yfirheyrður núna þá myndi hann sleppa, en ef hann vildi fá lögmann þá yrði að bíða þangað til daginn eftir þegar lögmaðurinn yrði kominn. Hafi ákærði þá viljað ljúka skýrslugjöfinni hið fyrsta. Hafi hann gefið skýrslu og verið sleppt að henni lokinni.

Kvaðst ekki vita hvað veitingastaðurinn héti þar sem hann hafi verið handtekinn en það hafi verið skammt frá H-kk-þgf og hann hafi farið beint þangað. Aðspurður kvaðst ákærði ekki kannast við […]. Kvaðst ákærði hafa verið handtekinn vegna gruns um sölu fíkniefna. Kvaðst ekki vita hvers vegna sá grunur hafi fallið á hann. Hann hafi verið með fíkniefni á sér. Kvaðst ekki vita hve mikið það hafi verið. Ákærði kvaðst ekki muna hvar efnin hafi fundist á honum. Ákærði neitaði því að efnin hafi verið ætluð til sölu og dreifingar. Ákærði kvaðst hafa fengið efnin afhent í sölupakkningum sem þau hafi verið í við haldlagningu. Ákærði kannaðist við að hafa verið með peninga og síma við handtöku. Peningana hafi hann tekið út daginn áður að því hann minnti. Þetta hafi verið hugsað til eyðslu á Þjóðhátíð.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa verið samvinnuþýður við lögreglu þegar frá upphafi. Aðspurður um þann framburð sinn að vita ekki hvaða efni þetta væri kvað hann það vera þannig að maður gæti aldrei verið viss um hvaða efni maður fengi.

Aðspurður hvar hann hafi fengið efnið kvaðst ákærði ekki þekkja manninn sem hafi selt honum þau. Þetta hafi verið til eigin neyslu yfir Þjóðhátíð. Hann hafi verið í mikilli neyslu á þessum tíma. Hann hafi nú snúið við blaðinu og hætt því eftir að hafa farið í meðferð á einkastofnun í Póllandi.

Aðspurður kvaðst ákærði hafa fengið efnið afhent daginn fyrir Þjóðhátíð. Kvaðst ekki muna hvar það hafi verið, en hann hafi ekki verið edrú. Það hafi verið í Reykjavík, en kvaðst ekki muna það frekar. Kvaðst hafa borgað fyrir þetta. Kvaðst hafa keypt þetta í þeirri trú að þetta væri kókaín. Kvaðst ekki hafa vitað að það mætti ekki vera með kókaín til eigin neyslu. Hann hafi ekki vitað að vörslur fíkniefna til eigin neyslu væru refsiverðar.

Aðspurður um framburð sinn hjá lögreglu kvaðst ákærði hafa verið undir mjög miklum áhrifum. Kvaðst ekki muna hvað hann hafi beðið um að fá mikið af efnum þegar hann hafi keypt þetta, en hann hafi þá verið í stanslausri neyslu í langan tíma.

Aðspurður um útprentanir úr síma ákærða og þau samskipti í forritinu Instagram sem þar má sjá, staðfesti ákærði að þetta væri hans sími sem hald hafi verið lagt á í þetta sinn. Ákærði gat ekki skýrt samtalið, en þetta hafi verið félagi hans og hann hafi líka verið í neyslu. Þeir hafi bara verið að tala um að hittast og fá sér bjór saman. Þetta hafi ekki verið um að félaginn væri að biðja ákærða um að selja sér fíkniefni. Enda hefði ákærði viljað sitt efni sjálfur og hefði ekki viljað verða uppiskroppa með fíkniefni í Vestmannaeyjum. Aðspurður um neyslu sína á þessum tíma kvaðst ákærði ekki muna hve mikið hann hafi notað á dag. Þetta magn hefði sennilega dugað sér þá 1012 tíma sem hann hafi ætlað sér að dvelja í Vestmannaeyjum. Þó hefði ekki verið afgangur. Aðspurður um verð á kókaíni á þessum tíma kvaðst ákærði ekki vita það, en það hafi verið mjög misjafnt. Kannski nálægt 20.000 kr. fyrir gramm. Aðspurður hvernig ákærði hafi fjármagnað fíkniefnaneyslu sína kvað ákærði að hann hafi kannski fengið lánað. Hann hafi svo farið í meðferð og greitt upp skuldir sína. Hann hafi ekki lengi verið í svona mikilli neyslu. Þetta hafi mest verið um þetta sumar. Megnið af þessu hafi hann fengið lánað og selt bílinn sinn fyrir þessu. Hann hafi ekki verið í vinnu.

Aðspurður kvaðst ákærði ekki hafa verið að selja fíkniefni á þessum tíma og það hafi hann aldrei gert. Aðspurður um gögn úr síma ákærða, þar sem koma fram nöfn, tölur og orð eins og „hreint“ og „bland“, auk setningarinnar „where can i get 1 gram“ gat ákærði ekki skýrt þau öðru vísi en að þetta hafi verið yfirlit hans um hvað hann skuldaði öðrum vegna fíkniefnakaupa. Eitthvað af þessu hafi verið um kaup á mat og bensíni. Kvaðst ákærði vera hissa á að sjá hvað hafi verið mikið rugl í símanum hans. Þetta sé alls ekki bókhald yfir þá sem hafi skuldað honum peninga vegna fíkniefnakaupa. Mögulega sé þarna eitthvað um sameiginleg kaup hans og félaga hans á fíkniefnum.

Aðspurður um þann framburð hjá lögreglu að hann hafi verið búinn að láta félaga sinn fá hlut af efnunum án þess að fá greitt fyrir það kvaðst ákærði ekki geta skýrt það.

Ákærði þverneitaði því að hafa farið til Vestmannaeyja til að selja fíkniefni og hafi ekki verið búinn að láta neinn hafa slík efni. Peningarnir hafi ekki verið ágóði af sölu fíkniefna.

Vitnið lögreglumaður nr. 1219 gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið við fíkniefnaeftirlit í Vestmannaeyjum á Þjóðhátíð umrætt sinn. Vitnið hafi mætt ákærða inni á klósetti á […] og hafi komið fát á ákærða og hann augljóslega orðið stressaður. Hafi vitnið veitt því athygli að þykkt seðlabúnt hafi staðið upp úr vasa ákærða og gefið sig á tal við hann. Hafi allt látbragð ákærða gefið til kynna að hann hefði eitthvað að fela. Hafi vitnið spurt ákærða hvað hann hefði í vösum og hvort hann vildi tæma þá og hafi ákærði orðið við því. Úr vösunum hafi komið seðlabúntið, farsími og pokar með kókaíni. Hafi ákærði verið handtekinn og kynnt að hann væri grunaður um vörslur og sölu fíkniefna. Í framhaldinu hafi verið farið með ákærða á lögreglustöð og hann vistaður þar. Með vitninu hafi verið annar lögreglumaður. Nánar aðspurður kvað vitnið að fíkniefnin hafi verið upprúllaðar litlar kúlur, 7 stykki að því er vitnið minnti, en kúlurnar hafi verið saman í einum ziplock poka. Þetta hafi verið í pínulitla vasanum ofan við buxnavasann. Þetta hafi verið sellófankúlur, en yfirleitt sé ein slík kúla um 1 gramm. Vitnið hafi skoðað síma ákærða ásamt kollega sínum, að ákærða viðstöddum. Í símanum hafi verið spjall milli ákærða og einhvers annars á Instagram þar sem lesa hafi mátt milli línanna að verið væri að óska eftir 7 grömmum af kókaíni. Aðspurður kvaðst vitnið telja það mikið að hafa á sér 7 grömm af kókaíni á slíkum stað, eða á skemmtistað. Það sé mjög sjaldgæft að fólk sé með svo mikið á sér til eigin neyslu. Neysluskammtar séu í lang lang flestum tilfellum mikið minni. Vitnið hafi talið víst að þetta væri ætlað til sölu og dreifingar. Vitnið kvaðst telja að maður í mikilli neyslu myndi kannski nota upp undir 2 grömm á helgi eða á djamminu. Það væri fyrir vel sjóaða menn að fara yfir það magn. Ákærði hafi virst vera í góðu ástandi og talað eðlilega við þá. Hann hafi borið sig vel miðað við aðstæður. Vitnið staðfesti frumskýrslu sína. Vitnið kvað ákærða hafa veitt heimild til að skoða símann hans. Vitnið kvaðst ekki vita til þess að reynt hafi verið að hafa upp á þeim aðila sem ákærði hafi verið í samskiptum á Instagram. Vitnið kvaðst ekki geta útilokað að fíkniefnaneytendur neyttu meira en 2 gramma af kókaíni yfir eina helgi. Aðspurður um algengt götuverð á kókaíni á þessum tíma kvað vitnið það geta hafa verið um 17.000 – 20.0000 krónur per gramm.

Vitnið lögreglumaður nr. 1205 gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því að þeir hafi verið inni […] og tveir lögreglumenn hafi farið inn á klósettið við fíkniefnaeftirlit og þar hitt á ákærða, en vitnið hafi komið á eftir þeim. Þá hafi hinir lögreglumennirnir þegar handtekið ákærða, grunaðan um sölu fíkniefna. hafi fundist á ákærða meint fíkniefni og þá hafi sést í síma hans upplýsingar um hugsanlega sölu slíkra efna. Hafi ákærði verið handtekinn og fluttur á lögreglustöð og vistaður þar, en þar hafi fundist smáræði í viðbót á honum. Aðspurður um téð símagögn kvað vitnið þarna hafa verið skilaboð milli ákærða og annars manns á Instagram þar sem hann hafi beðið um nokkur stykki, sem ákærði hafi játað og þeir svo mælt sér mót á […]. Vitnið kannaðist við að hafa tekið skýrslu af ákærða, en í stórum dráttum hafi ákærði ekki sagst kannast við þau efni sem hafi verið í vasa hans og ekki vitað hvernig þau hafi komist þangað. Hafi ákærði jafnframt neitað því að hafa verið að selja fíkniefni. Aðspurður um ástand ákærða kvað vitnið það bara hafa virst ágætt. Hann hafi verið venjulegur í samræðum og við skýrslugjöf sína. Alveg viðræðuhæfur. Vitnið kvaðst ekki geta sagt til um hve mikið af kókaíni fíknefnaneytendur neyttu daglega, en það væri sjálfsagt mjög einstaklingsbundið. Vitnið staðfesti skýrslu sína.

Vitnið lögreglumaður nr. 9118 gaf skýrslu fyrir dómi við aðalmeðferð og skýrði frá því að fíkniefnahópur lögreglu hafi verið við vinnu á Þjóðhátíð og farið inn á […]. Hafi vitnið farið inn í veitingasalinn, en hluti lögreglumanna farið inn á klósettið. Vitnið hafi ekki verið viðstaddur á klósettinu þegar þetta hafi komið upp. Hafi fundist fíkniefni og peningar á ákærða og hann verið handtekinn. Ekki hafi fundist þarna meiri fíkniefni. Á lögreglustöð hafi ákærði verið vistaður í klefa og minnti vitnið að frekari fíkniefni hefðu fundist á honum á lögreglustöð. Hafi svo ákærði verið tekinn til skýrslugjafar þar sem hann hafi hvorki munað né vitað neitt um þetta, annað en að hann hafi ætlað að taka efnin í nefið. Ákærði hafi heimilað að skoðað yrði í síma hans og þar hafi verið samskipti sem hafi bent til fíkniefnaviðskipta. Í símanum hafi verið gögn sem hafi verið talin vera skuldalistar vegna fíkniefnaviðskipta. Vitnið hafi rannsakað gögnin í símanum. Aðspurður kvað vitnið að ákærði hafi virst í nokkuð góðu ástandi og ekki hafi verið annað að sjá. Aðspurður kvað vitnið að 7 grömm af kókaíni væri talsvert magn í Vestmannaeyjum og ekki oft sem slíkt sæist. Í þessu hafi verið talsverð verðmæti enda hafi ákærði sjálfur sagt að grammið af kókaíni hafi kostað um 30.000 kr. á Þjóðhátíð, en venjulegt verð í Vestmannaeyjum sé 2025.000 krónur.

Aðspurður kvað vitnið að ekki hafi verið vitað hver hafi verið í Instagramsamskiptum við ákærða og ekki reynt að hafa upp á honum. Ákærði hafi heimilað lögreglu að skoða síma sinn. Þá kvaðst vitnið telja útilokað að ætlaðir skuldalistar í síma ákærða geti hafa verið hans eigin skuldir. Þá kvaðst vitnið telja að ef ákærði hefði ætlað að nota þetta allt sjálfur yfir nokkra daga þá hefði það að mati vitnisins verið mjög stíf og mikil neysla.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði játað og kannast við að hafa verið með þau fíkniefni sem á honum fundust umrætt sinn. Hann hefur hins vegar þverneitað að hafa ætlað þau til sölu eða dreifingar.

Að mati dómsins hefur framburður ákærða, bæði hjá lögreglu sem og fyrir dómi, verið brotakenndur og ótrúverðugur. Þannig eru ótrúverðugar skýringar hans á Instagramsamskiptum þeim sem að ofan er lýst, en hann kveður þau ekki snúast um merkilegri hluti en að hann og félagi hans hafi ætlað að fá sér bjór saman, þó þar komi berlega fram að viðmælandinn er að leita að 7 stykkjum og spyr ákærða hvort hann sé með og játar ákærði því og eftir það mæla þeir sér mót, en þetta kemur líka heim og saman við það magn kókaíns sem ákærði hafði meðferðis. Þá er fráleitur framburður ákærða hjá lögreglu um að hann viti ekkert hvað þetta er eða hvernig það hafi komist í hans vörslur, en hann ætli samt að sjúga það í nefið á sér. Þá hafa verið lagðir fyrir ákærða ætlaðir skuldalistar, en hann hefur ýmist ekki getað útskýrt innihald þeirra eða talið að þetta hafi verið um kostnað vegna matar og bensíns, eða að þetta hafi verið yfirlit yfir skuldir hans sjálfs. Að mati dómsins er vafalaust að um er að ræða yfirlit um fíkniefnaviðskipti ákærða þar sem hann hefur verið seljandinn og eru skýringar ákærða fjarstæðukenndar.

Að framansögðu virtu er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæða. Hefur ákærði unnið sér til refsingar, en skv. framlögðu sakavottorði ákærða hefur hann ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað.

Er hæfilegt að ákærði sæti fangelsi í 30 daga, en rétt er að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Rétt er að gera upptæk þau fíkniefni sem krafist er í ákæru með vísan til þeirra lagaákvæða sem þar greinir.

Ákærði hefur mótmælt kröfu ákæruvalds um upptöku á fjármunum. Hér að framan hefur ákærði verið sakfelldur fyrir vörslu fíkniefna í sölu og dreifingarskyni. Hefur komið fram hjá ákærða að hann hafi á umræddum tíma, þ.e. sumarið 2019, verið í mikilli fíkniefnaneyslu, en hann hefur jafnframt kannast við að grammið af kókaíni hafi kostað um 20.000 krónur á þessum tíma. Hann hefur líka borið að hann hafi ekki verið í vinnu og þykir ekki trúverðugur sá framburður hans að hann hafi fengið lánuð efni eða fé til neyslunnar. Þá verður ekki litið fram hjá þeim skuldalistum sem hafa verið lagðir fram í málinu, sem eru frá sumrinu 2019, en á þeim hefur ákærði gefið brotakenndar og fjarstæðukenndar skýringar. Af listum þessum verður ekki annað ráðið en að ákærði hafi haft verulegar tekjur af sölu fíkniefna. Verður því fallist á kröfu ákæruvalds um upptöku á umræddum peningum með vísun til þeirra lagaákvæða sem ákæruvald vísar til, en engu breytir hvort ákærði tók féð út úr hraðbanka daginn áður eða ekki, enda vandalaust að leggja afrakstur fíkniefnasölu í banka, en ákærði hefur engar skýringar fært fram um hvernig hann hafi eignast umrædda peninga.

Samkvæmt 235. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem eru ákveðin kr. 500.000 og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts, en jafnframt greiði ákærði ferðakostnað verjandans kr. 45.380.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Dómsorð:

Ákærði, J-x-x S-x-x W-x-x, sæti fangelsi í 30 daga.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upptæk eru 6,69 grömm af kókaíni.

Upptækar eru til ríkissjóðs kr. 60.000.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, alls kr. 545.380, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, A-kk-ef K-kk-ef V-kk-ef lögmanns, kr. 500.000 að virðisaukaskatti meðtöldum, sem og kr. 45.380 sem er ferðakostnaður verjandans.

S-kk-nf G. G-kk-nf kostað um 20.000 krónur á þessum tíma. Hann hefur líka borið að hann hafi ekki verið í vinnu og þykir ekki trúverðugur sá framburður hans að hann hafi fengið lánuð efni eða fé til neyslunnar. Þá verður ekki litið fram hjá þeim skuldalistum sem hafa verið lagðir fram í málinu, sem eru frá sumrinu 2019, en á þeim hefur ákærði gefið brotakenndar og fjarstæðukenndar skýringar. Af listum þessum verður ekki annað ráðið en að ákærði hafi haft verulegar tekjur af sölu fíkniefna. Verður því fallist á kröfu ákæruvalds um upptöku á umræddum peningum með vísun til þeirra lagaákvæða sem ákæruvald vísar til, en engu breytir hvort ákærði tók féð út úr hraðbanka daginn áður eða ekki, enda vandalaust að leggja afrakstur fíkniefnasölu í banka, en ákærði hefur engar skýringar fært fram um hvernig hann hafi eignast umrædda peninga.

Samkvæmt 235. gr. laga nr. 88/2008 ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar, þ.m.t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem eru ákveðin kr. 500.000 og hefur þá verið tekið tillit til virðisaukaskatts, en jafnframt greiði ákærði ferðakostnað verjandans kr. 45.380.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

Ákærði, J-x-x S-x-x W-x-x, sæti fangelsi í 30 daga.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Upptæk eru 6,69 grömm af kókaíni.

Upptækar eru til ríkissjóðs kr. 60.000.

Ákærði greiði allan sakarkostnað, alls kr. 545.380, sem eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, A-kk-ef K-kk-ef V-kk-ef lögmanns, kr. 500.000 að virðisaukaskatti meðtöldum, sem og kr. 45.380 sem er ferðakostnaður verjandans.

S-kk-nf G. G-kk-nf