S-406/2011

Mál þetta er höfðað með ákæru lögreglustjórans í Vestmannaeyjum dagsettri 17. nóvember sl. á hendur ákærðu, E-kvk-þgf B-kvk-þgf H-kvk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Sóleyjargötu 7, Vestmannaeyjum og K-kvk-þgf R-kvk-þgf A-kvk-þgf, kt. 000000-0000, til heimilis að Vestmannabraut 13a, Vestmannaeyjum

„fyrir þjófnað

með því að hafa aðfaranótt mánudagsins 27. desember 2010 í félagi stolið iPhone4 gsm síma og Motorola razor gullituðum gsm síma á veitingastaðnum Lundanum í Vestmannaeyjum, báðum í eigu R-kvk-ef G-x-x, kt. 000000-0000.

Telst þetta varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19 frá 1940.

Þess er krafist að ákærðu verði dæmdar til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Í málinu hefur R-kvk-nf G-kvk-nf, kt. 000000-0000 farið fram á skaðabætur að fjárhæð kr. 170.000 úr hendi ákærðu.“

Ákærðu neita báðar sök og krefjast sýknu og frávísunar á bótakröfu.

Málavextir.

Málavextir eru þeir að þann 27. desember 2010 kom R-kvk-nf G-kvk-nf á lögreglustöðina í Vestmannaeyjum og lagði fram kæru vegna þjófnaðar á tveimur farsímum á veitingastaðnum Lundanum þá um nóttina. Hafi símarnir verið í veski sem hún hafi lagt frá sér á borð sem hún hafi setið við. Hafi hún litið af veskinu í stutta stund og þegar hún hafi litið við hafi það verið horfið. Hún kvaðst hafa látið starfmenn staðarins vita og hafi þeir farið að leita að veskinu og fundið það í ruslafötu á kvennasalerni á efri hæð staðarins en símarnir hafi ekki verið þar. Einn starfsmanna hafi munað eftir því að hafa séð fjórar stúlkur fara inn á salernið skömmu áður en veskið hafi fundist og kvaðst R-kvk-nf hafa spurt þær um símana en þær hafi neitað að hafa tekið þá. Hún kvað þessar stúlkur hafa fyrir þjófnaðinn lent í átökum við karlmann þarna inni og hafi ein þeirra m.a. sparkað í höfuð hans þar sem hann hafi legið á gólfinu. Hafi hún því trúað þeim til þess að hafa stolið símunum miðað við þessar aðfarir.

Ekkert spurðist til símanna fyrr en 7. maí 2011 er lögreglumenn ræddu við ákærðu K-kvk-þf vegna árásar sem hún kvaðst hafa orðið fyrir af hálfu ákærðu E-kvk-ef. Tjáði ákærða K-kvk-nf lögreglumönnunum frá því að ákærða E-kvk-nf hefði stolið tveimur gsm farsímum á veitingastaðnum Lundanum og væru þeir í skúffu heima hjá ákærðu E-kvk-þgf. Kvaðst ákærða K-kvk-nf hafa búið hjá ákærðu E-kvk-þgf á þessum tíma og því hafi hún vitað af símunum. Kvað hún símana aldrei hafa verið notaða heldur hafi þeir verið í skúffunni allan þennan tíma. Ákærða E-kvk-nf kannaðist strax við símana og kvað hún ákærðu K-kvk-þf hafa verið með þá og grunaði hana að hún hefði stolið þeim. Hún hefði skömmu síðar vísað ákærðu K-kvk-þgf út úr íbúðinni þar sem hún hefði verið farin að neyta fíkniefna. Hefðu símarnir orðið eftir í íbúðinni og væru í kassa merktum ákærðu K-kvk-þgf. Ákærða E-kvk-nf afhenti lögreglu umrædda síma og er óumdeilt í málinu að þarna voru komnir í leitirnar símar R-kvk-ef sem stolið var á Lundanum eins og að framan greinir. Ákærða K-kvk-nf hafnaði því alfarið hjá lögreglu að hafa stolið símunum og kvað hún meðákærðu hafa stolið þeim.

Framburður ákærðu og vitna fyrir dómi.

Ákærða E-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði verið stödd á Lundanum umrædda nótt ásamt meðákærðu. Hún kvað R-kvk-þf hafa spurt sig hvort hún vissi um umrædda síma og kvaðst hún hafa neitað því. Hún kvaðst hafa boðið henni að leita á sér og hafi hún gert það. Hún kvaðst nokkrum dögum síðar hafa séð símana á heimili sínu og meðákærðu og kvað hún meðákærðu hafa verið búin að ná í þá til móður sinnar. Hún kvaðst hafa séð hana koma með þá inn í eldhús og kvaðst hún ekki hafa viljað skipta sér af þessu. Hún kvað meðákærðu hafa viðurkennt að hafa stolið símunum. Símarnir hafi fyrst verið geymdir í herbergi meðákærðu og þegar hún hafi hent henni út í mars hafi verið gengið frá dótinu hennar og hafi símarnir orðið eftir í kommóðu á ganginum en hún kvaðst hafa haldið að þeir hefðu verið settir í kassa.

Ákærða K-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði verið á Lundanum umrætt kvöld og hefði R-kvk-nf komið og spurt um símana. Hún kvaðst hafa hjálpað henni að leita að símunum ásamt meðákærðu og fleirum en þeir hafi ekki fundist. Hún kvaðst hafa séð daginn eftir að símarnir hafi verið komnir í eldhússkúffu á heimili hennar og meðákærðu. Hún kvað meðákærðu hafa tjáð sér að hún hefði tekið símana. Hafi hún sagt að hún hafi tekið símana úr veski R-kvk-ef og hent því í ruslafötu. Hún kvaðst vita til þess að meðákærða hefði keypt sér drykki fyrir peninga sem verið hefðu í veskinu. Hún kvaðst hafa stungið upp á því við meðákærðu að hún skilaði símunum en hún hafi ekki viljað það. Hún kvaðst ekki hafa viljað kæra vinkonu sína fyrr en eftir að hún hafi ráðist á hana og hafi hún þá sagt lögreglu frá símunum en þá hafi hún verið flutt af sameiginlegu heimili þeirra.

Vitnið L-kvk-nf K-kvk-nf Á-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hún hafi ekki verið með ákærðu á Lundanum umrædd kvöld en hún kvaðst hafa skilið ákærðu þannig eftir á að ákærða E-kvk-nf hefði tekið símana, enda hefði þetta verið ekta E-kvk-nf eins og hún komst að orði. Hún kvaðst hafa lagt að þeim að skila símunum, ákærða E-kvk-nf hafi neitað því, en ákærða K-kvk-nf hafi viljað skila þeim. Símarnir hafi verið geymdir í skál uppi á ísskáp þar sem ákærðu leigðu. Hún kvaðst hafa verið vinkona þeirra en hún væri ekki lengur vinkona ákærðu E-kvk-ef.

Vitnið R-kvk-nf G-kvk-nf skýrði svo frá í símaskýrslu fyrir dómi að símum hennar hefði verið stolið úr veski hennar þegar hún var stödd á Lundanum. Hún kvaðst hafa grunað ákveðnar stúlkur um verknaðinn en þær hefðu verið í einhverjum útistöðum á staðnum. Hún kvað þær hafa neitað því að hafa tekið símana en hún kvaðst ekki hafa leitað á þeim þrátt fyrir að önnur þeirra hafi boðið henni að leita í veskinu hennar. Hún kvað símunum hafa verið skilað til hennar síðar.

Vitnið A-kvk-nf F-kvk-nf M-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði á tímabili búið á heimili ákærðu, eða eftir að símunum var stolið og hefði hún séð símana þar. Ákærðu hefðu skýrt sér frá því að þetta væru stolnir símar en ákærða K-kvk-nf hefði sagt sér að hún hefði stolið þeim. Hún kvaðst nú vera vinkona ákærðu E-kvk-ef. Hún vissi ekki til þess að komið hefði til tals að skila símunum.

Vitnið G-kvk-nf S-kvk-nf J-kvk-nf skýrði svo frá fyrir dómi að hún hefði verið stödd á Lundanum umrætt kvöld. Hún kvað R-kvk-þf hafa sagt að veski hennar væri horfið en hún kvaðst ekki hafa séð hver tók það. Hún kvað síma sem verið hafi í veskinu ekki hafa fundist og hún vissi ekki til að leitað hafi verið á ákærðu.

Niðurstaða.

Ákærðu er í máli þessu gefið að sök að hafa í félagi stolið tveimur gsm símum á veitingastaðnum Lundanum. Ákærðu hafa neitað sök en borið hvor aðra þeim sökum að hin hafi stolið símanum. Ákærðu höfðu á þeim tíma sem símunum var stolið sameiginlegt heimili og er óumdeilt að símarnir voru á heimili þeirra þar til þeim var skilað til lögreglu eftir að ákærða K-kvk-nf skýrði frá því að símarnir væru þar. Vitnið L-kvk-nf K-kvk-nf hefur borið fyrir dómi að hún telji að ákærða E-kvk-nf hafi stolið símunum, það væri ekta E-kvk-nf eins og hún komst að orði. Vitnið A-kvk-nf F-kvk-nf kvað ákærðu K-kvk-þf hafa tjáð sér að hún hefði stolið símunum. Samkvæmt framansögðu er ljóst að önnur hvor ákærðu tók símana ófrjálsri hendi og kom þeim fyrir á heimili þeirra og jafn ljóst er að þeim var báðum kunnugt um símana og að þeir væru illa fengnir. Að mati dómsins hefur ekki tekist að sanna með fullnægjandi hætti að ákærðu hafi stolið símunum í félagi eins og þeim er gefið að sök og þá hefur heldur ekki tekist að sanna hvor þeirra stal símunum. Mál þetta var af hálfu sakflytjenda reifað með tilliti til þess að ákærðu kynnu að hafa gerst sekar um hylmingu samkvæmt 254. gr. almennra hegningarlaga. Í 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála segir að hvorki megi dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir né heldur dæma aðrar kröfur á hendur honum. Þó má sakfella ákærða þótt aukaatriði brots, svo sem staður og stund þess, séu ekki skýrt eða rétt greind, enda telji dómari að vörn hafi ekki verið áfátt þess vegna. Dómari getur gefið aðilum færi á að tjá sig um atriði að þessu leyti ef þurfa þykir. Með sömu skilyrðum er dómara og rétt að dæma eftir öðrum refsiákvæðum en fram koma í ákæru, þó aldrei aðrar kröfur en þar greinir. Þar sem telja verður að vörnum ákærðu hafi ekki verið áfátt að þessu leyti telur dómurinn sannað að ákærðu hafi með því að halda við ólöglegum afleiðingum þjófnaðarbrots gerst sekar um hylmingu samkvæmt 254. gr. almennra hegningarlaga.

Samkvæmt framlögðum sakavottorðum hefur hvorug ákærðu sætt refsingu áður.

Með hliðsjón af málavöxtum öllum þykir rétt að fresta ákvörðun um refsingu ákærðu og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Skaðabótakrafa R-kvk-ef G-kvk-ef er á því byggð að hún hafi orðið fyrir vinnutapi og ólýsanlegum óþægindum, tilfinningalegum og atvinnulegum eftir að farsímum hennar var stolið. Upplýst er í málinu að bótakrefjandi fékk símana í hendur og er ekkert komið fram um að þeir hafi skemmst. Bótakrafan er það vanreifuð að ekki verður hjá því komist að vísa henni frá dómi.

Þá ber með vísan til 218. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að dæma ákærðu til greiðslu alls sakarkostnaðar. Ekki er að sjá að kostnað hafi leitt af málinu sem ákærðu K-kvk-þgf beri að greiða en dæma ber ákærðu E-kvk-þf til að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 213.350 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og útlagðan kostnað lögmannsins, 37.170 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf dómstjóri kveður upp dóm þennan. Dómsuppkvaðning hefur dregist fram yfir lögbundinn frest en dómari og sakflytjendur töldu ekki þörf endurflutnings.

Dómsorð:

Ákvörðun um refsingu ákærðu, E-kvk-ef B-kvk-ef H-kvk-ef og K-kvk-ef R-kvk-ef A-kvk-ef, er frestað og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum frá birtingu dómsins haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Bótakröfu R-kvk-ef G-kvk-ef er vísað frá dómi.

Ákærðu greiði allan sakarkostnað, ákærða E-kvk-nf greiði ein málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hdl., 213.350 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti og útlagðan kostnað lögmannsins, 37.170 krónur.

H-kk-nf O. A-kk-nf